cogPG.PG109 267
καὶ μέγαν τοῦ ἀθλοθέτου ἀγωνιστὴν προσεἰπὼν , τὴν σὺν σπουδῇ καὶ αὐτὸς ἀνηρώτα . ὅ τι εἴη Κτὸ αἴτιον τοῦ σκυθρωπασμοῦ καὶ τῆς τοσαύτης κατηφείας καὶ λύπης . Καὶ ὁ μάρτυς , οἴχεται μοι , ἔφησεν , ἡ πατρὶς , καὶ παρὰ τῷ δικαστῇ τῶν βλων ἥδη κατέγνωσται . Χεῖρες ἀνδροφόνοι καὶ ράρβαροι τοὺς φυλέτας ἡνὸραποδίσαντο . Αἶμασιν ὁμοφύλοις περιῤῥεῖταί μοι νῦν ὁ σηκός · ἕεβήλοις καὶ ἀνάγνοις ποσὶ πατεῖται τὰ ἱερὰ καὶ ἐξουδένωται · κάγὼ μέν τὸ Θεῖον ἐξελιπάρουν συνήθως , εἰς ἔλεον τῶν ἡτυχηκότων ἐκκαλούμενος , καὶ οἶκτον αὖθις λαβεῖν παργτούμην ἀλλὰ μὴ ἡν οἰκείῳ αἵματι [ Ῥ . β ] περισποιήσατο Ἐκκλησίαν , Βαρβάρων ἰσχύτμόνον πεποιθότων , ἀλλ’οὐ Θεῷ , παριδεῖν διασπασθῆναι χερσίν . Ὁ δὲ κα γὸρ τὰ ἑαυτοῦ ἀνεξερεύνητα κρίματα ] εἴασε τὴν τούτου κληρονομίαν βαρβαρικῆς ἀπανθρωπίας πεῖραν λαβεῖν . Ταῦτα μὲν ὁ μάρτυς ἐκδιηγούμενος , καὶ τὸν ἱεράρχην ἔσχεν Ἀχίλλειον συνιπικλώμενόν τε τοῖς πάθεσι , καὶ , Μεγάλα σου . Κὼριε , ἐπεβόων ὁμοῦ , τὰ θαυμάσια , καὶ οὐδεὶς ἰκανὸς εἰς ἔννοιαν ἀφικέσθαι τῆς οἰκονομίας σοῦ . γʹ . Τῶν δὲ Ἰταλιωτῶν ταῦτα σὺν ἐκπλήξει ἀμὴν χάνῳ καταθεωρουμένων , εἰς τις ἠρέμα πως Ἑλληνικῆς ὁμιλίας οὐκ ἀλλότριος , Ἀλλʹ , ἄγε δὴ , φησὶν , ὥ στρατιῶτα , εἰπέ μοι , περὶ ποίας ταῦτα ὑμῖν λέγεται πόλεως , καὶ τίς ἡ τοῖς Βαρβάροις παραδοβεῖσα ; Καὶ ὁ μέγας Δημήτριος , Ἡ ἐμὴ , ἔφησε , δυστυχεστάτη πατρὶς ἡ Θεσσαλονίκη , τοῖς Βαρβάροις ἐγένετο ἔκδοτος . Καὶ αὐτίκα οἱ μὲν , ἦ τε πρέσβυς καὶ ὁ μέγας Δημήτριος , οὐκέτι τοῖς συνοδοιπόροις κατεθεωροῦντο · αὐτοὶ δὲ κατὰ μόνας . ἐπείπερ οἱ Ἰταλιῶται ἐγένοντο , τοῦ ἑτέρου διεσι - · θάνοντο , τί ποτε ἄρα πρὸς ἐκείνων διήκουσε · καὶ οὕτινες οἱ συνωδοιπορηκότες εἶεν . Ὁ δὲ σὺν θαύματι καὶ ἐκπλήξει ἕκαστα διηγεῖτο , καὶ τὴν τοῦ μεγαλομάρτυρος ἐδήλου ἐπιφάνειαν , τά τε τῆς πατρίδος δεινὰ διασαφήσαντος , καὶ τὰ κατ´ αὐτοὺς ἐν ἀσφαλεῖ θέσθαι διασημήναντος . δʹ . Ὡς οὖν δὲ μὴ λάφυρον καὶ αὐτοὶ τῶν ἐχθρῶν γένωνται , πόῤῥω ἑαυτοὺς Θεσσαλονίκης ἀπαγαγόντες , οὐ μετὰ μικρὸν παρὰ τῶν διαδράντων ἕκαστά τε τῶν γεγενημένων κατήκουον , καὶ συνῆκαν οἱ ἄνθρωποι ἐναργῶς , ὡς ὁ μέγας ἐκεῖνος Δημήτριος ἐτύγχανεν ὧν , τῆς πατρίδος ἀπαναστὰς , ἐπὶ τοῖς συμβᾶσι σκυθρωπάζων καὶ ἀνιώμενος . Εἰς αὐτὴν δὲ τὴν βασαλεύουσαν ἀναχθέντες , ὅσα τε αὐταῖς εἶδον ὄψεσι περιηγοῦντο , καὶ τὴν τοῦ μάρτυρος ἐπὶ τῇ πατρίδι συμπάθειαν · καὶ τὸ τούτου φιλόπατρι καὶ φιλοίκειον κπεδείκνυντο , ὑφ´ οὗ καὶ νῦν ἔτι περιφρουρεῖταί τε καὶ περιθάλπεται , καὶ ἐπὶ τῆς προτέρας εὐδειμονίας ὑπ´ ἐκείνῳ δευτέρῳ πολίτῃ καὶ κηδεμένι ἀνέδραμεν . Οὗτος καὶ γὰρ , οἷά τις ἀκλινὴς περίβολος καὶ στεῤρὸς , τὰς τῶν ἀλιτηρίων Σκυθῶν ἔτι καὶ νῦν ἐπέχει ὁρμὰς , τὴν ἄμαχον αὐτοῖς ἐπιτειχίζων δεξιὰν , καὶ ἀνωτέραν τὴν ἑαυτοῦ τῆς ἐκείνων διασώοοκοοργΘΟΘ
Lemmas: καί μέγας ὁ ἀθλοθέτης ἀγωνιστής προσεῖπον , ὁ σύν σπουδή καί αὐτός ἀνερωτάω . ὅς τίς εἰμί Κτὸ αἴτιος ὁ σκυθρωπασμός καί ὁ τοσοῦτος κατήφεια καί λύπη . καί ὁ μάρτυς , οἴχομαι ἐγώ , φημί , ὁ πατρίς , καί παρά ὁ δικαστής ὁ Βλων ἥδη καταγιγνώσκω . χείρ ἀνδροφόνος καί ράρβαροι ὁ φυλέτης ἡνὸραποδίσαντο . αἷμα ὁμόφυλος περιρρέω ἐγώ νῦν ὁ σηκός · ἕεβήλοις καί ἄναγνος πούς πατέω ὁ ἱερόv καί ἐξουδενόω · κἀγώ μέν ὁ θεῖον ἐκλιπαρέω συνήθης , εἰς ἔλεος ὁ ἀτυχέω ἐκκαλέω , καί οἶκτος αὖθις λαμβάνω παργτουμεις ἀλλά μή ἐάν οἰκεῖος αἷμα [ Ῥ . Β ] περισποιαομαι ἐκκλησία , βάρβαρος ἰσχύτμόνον πείθω , ἀλλ’οὐ Θεός , παρεῖδον διασπάω χείρ . ὁ δέ ἄν γόρ ὁ ἑαυτοῦ ἀνεξερεύνητος κρίμα ] ἐάω ὁ οὗτος κληρονομία βαρβαρικός ἀπανθρωπία πείρω λαμβάνω . οὗτος μέν ὁ μάρτυς ἐκδιηγέομαι , καί ὁ ἱεράρχης ἔχω ἀχίλλειος συνιπικλαω τε ὁ πάθος , καί , Μεγάλα σύ . Κώριος , ἐπιβοάω ὁμοῦ , ὁ θαυμάσιος , καί οὐδείς ἰκανός εἰς ἔννοια ἀφικνέομαι ὁ οἰκονομία σύ . γε . ὁ δέ Ἰταλιώτης οὗτος σύν ἔκπληξις ἀμήν χάσκω καταθεωρέω , εἰς τις ἠρέμα πως Ἑλληνικός ὁμιλία οὐ ἀλλότριος , ἀλλά , ἄγω δή , φημί , ὅς στρατιώτης , εἶπον ἐγώ , περί Ποίας οὗτος σύ λέγω πόλις , καί τίς ὁ ὁ βάρβαρος παραδοβεῖσα ; καί ὁ μέγας Δημήτριος , ὁ ἐμός , φημί , δυστυχής πατρίς ὁ Θεσσαλονίκη , ὁ βάρβαρος γίγνομαι ἔκδοτος . καί αὐτίκα ὁ μέν , εἰμί τε πρέσβυς καί ὁ μέγας Δημήτριος , οὐκέτι ὁ συνοδοιπόρος καταθεωρέω · αὐτός δέ κατά μόνος . ἐπεί ὁ Ἰταλιώτης γίγνομαι , ὁ ἕτερος δίεσις - · θνῄσκω , τίς ποτός ἄρα πρός ἐκεῖνος διακούω · καί οὔτις ὁ συνοδοιπορέω ἄγω . ὁ δέ σύν θαῦμα καί ἔκπληξις ἕκαστος διηγέομαι , καί ὁ ὁ μεγαλομάρτυρας δηλόω ἐπιφάνεια , ὁ τε ὁ πατρίς δεινός διασαφέω , καί ὁ κατ´ αὐτός ἐν ἀσφαλής τίθημι διασημαίνω . δέ . ὡς οὖν δέ μή λάφυρα καί αὐτός ὁ ἐχθρός γίγνομαι , πόρρω ἑαυτοῦ Θεσσαλονίκη ἀπάγω , οὖον μετά μικρός παρά ὁ διαδιδράσκω ἕκαστος τε ὁ γίγνομαι κατακούω , καί συνίημι ὁ ἄνθρωπος ἐναργής , ὡς ὁ μέγας ἐκεῖνος Δημήτριος τυγχάνω ὅς , ὁ πατρίς ἀπανίστημι , ἐπί ὁ συμβαίνω σκυθρωπάζω καί ἀνιάω . εἰς αὐτός δέ ὁ βασαλευειμι ἀνάγω , ὅσος τε αὐτός εἶδον ὄψις περιηγέομαι , καί ὁ ὁ μάρτυς ἐπί ὁ πατρίς συμπάθεια · καί ὁ οὗτος φιλόπατρις καί φιλοίκειος κπεδείκνυντο , ὑφ´ ὅς καί νῦν ἔτι περιφρουρέω τε καί περιθάλπω , καί ἐπί ὁ πρότερος ευδειμονια ὑπό ἐκεῖνος δύο πολίτης καί κήδω ἀνατρέχω . οὗτος καί γάρ , οἷος τις ἀκλινής περίβολος καί στερεός , ὁ ὁ ἀλιτήριος Σκύθης ἔτι καί νῦν ἐπέχω ὁρμή , ὁ ἄμαχος αὐτός ἐπιτειχίζω δεξιά , καί ἀνώτερος ὁ ἑαυτοῦ ὁ ἐκεῖνος διασώοοκοοργΘΟΘ