cogPG.PG109 294
ἡλικίαν τοῦ σώματος , ἐρασμιῴτερον δὲ τοῦ προσώπου τὴν θέαν καὶ ἔτι μᾶλλον τῆς ψυχῆς τὴν ἰδέαν , τότε κατ´ ὀφθαλμοὺς ἰδέσθαι [ Ρ . ὅδε ] τὸν ἀλέθριον τοῦτον καὶ δυστυχέστατον ἀπὸ σοῦ χωρισμόν ; καὶ διὰ τοῦτο μέχρι τοῦδε τῇ δυστήνῳ ταύτῃ τετήρημαι πολιᾷ , ἵν´ ὑπὸ Βαρβάρων ἴδῳ καταικιζόμενόν σου τὸ σῶμα καὶ τὰ φίλτατᾷ μου καὶ παμπόθητα μέλη τῷ ξίφει τοῦ δημίου ἀνηλεῶς διασπώμενα ; οἴμοι , τίς γένωμαι ; ποίαις ὄρεσι ταῦτα κατίδω ; ποῖον ἐπὶ σοὶ ποιήσομαι θρῆνον ; εἴθε τοιούτου τύχριμεν δημίου ὃς ἐμέ κρῶτον τῇ μαχαίρα διέλοι , ἂνα μὴ καθυστερήσας δριμυτέρας τοῦ ξίφου ἐπὶ σοὶ τοὺς ἀληδόνας αἰσθήσωμαι . Ἐνὶ τούτῳ τῷ μιαιφόνῳ χάριτας ἐμολογήσω , εἴγε τῆς σφαγῆς ἀπὸ τοῦ ἐμοῦ κατάρξηται γηραιοῦ τραχήλου · εἶθ οὔτω τῷ ἐμῷ Σύβρῳ τὸ σὸν σπείσειεν αἷμα . Κφὶ γὰρ οὐτω τὴν πολλὴν ὀδύνην ὑποτέμοι τῷ ἐγχειρήματι . λςʹ . Καὶ ταῦτα μὲν οὕτος · ἄλλοθεν δὲ πάλίν ἄλλος τις τῇ συννόμῳ γυναικὶ προστυχὼν , βύθιόν τι καὶ μέγα στενάξας , τὴν κεφαλήν τε κινήσας καὶ τὴν μορφὴν ἀλλοιώσας , προσδραμών αὐτῇ καὶ περιπλακὲὶς τὴν συμφορὰν ἐπραγῴδει · Σώζου , γύναι , καὶ τοῦ συννόμου μὴ ἐπιλάθου . Ἢδηγὰρ ἢ μεγάλη στοργὴ , ἢν πρὸς ἀλλήλους ἐθέμεθα τῇ κοινωνίᾳ τῆς φύσεως , διακόπτεται σήμερον . καὶ ξίφος καινοτομεῖ τὴν συνάφειαν , καὶ θάνατος ἄωρος τὴν συζυγίαν διίστησιν . Οὐκέτι τὴν ζωὴν τῇ κοινότητι τῆς βιοτῆς ἐξανύομεν . Οὐδεὶς ἡμῖν τοῦ λοικοῦ παιδοποιίας λόγος . Εἰθεμηδὲ ταῦτα , ἁ νῦν ἡμᾶς περιέστηκε νήπια , τοῖς ὀφθαλμοῖς κατείδομεν ἐξ ἀρχῆς . εἴθε τῇ σορῷ ταῖς ἡμετέραις χερσὶν ἀπεδόθησαν , καὶ μὴ τοῖς θηρσὶ τούΚοις εἰς δυστυχῆ δουλείαν διετηρήθησαν . μἰτα τοῖς τέκνοις ἀναμιχθέντες καὶ τὸν θρῆνον χοροστατήσαντες τὴν διαίρεσιν ἐκαρτέρουν . Ἀδελφὸς δὲ πάλιν ἀδελφῷ συναντήσας καὶ φίλος φλῳ , ὁ μὲν τὴν συγγένειαν , ὁ δὲ τὴν μακρὰν συνήθειαν ἀπεκλαίετο . Καὶ ἀπλῶς τῇ ἀμετρίᾳ τῶν κατὰ μέρος θρήνων κραυγῆς ἀσήμου πάντα πεπλήρωτο , ὥσπερ ἂν εἰς σφαγήν συγκλεισθέντων προβάτων καὶ συμμιγῆ φωνὴν ἀφιέντων . Οἱ μὲν γὰρ αὐτῶν πρὸς τοὺς οἴκους ἀπέτρεχον , οἱ δὲ τὰς ὁδοὺς ἀπεσκόπουν · ἄλλοι πρὸς τοὺς σεβασμίους οἴκους ἠλαύνοντο , ἄλλοι τὰς πύλας τῆς πόλεως καταλαβεῖν ἔσπευδον . Ἔτεροι δὲ πρὸς τὸ τεῖχος ἀνιέναι ἐβούλοντο μὲν , οὐ δεδύνηντο δὲ ὑποκλαζούσης αὐτοῖς τῆς φυσικῆς ἰσχύος τῇ προσδοκίᾳ τῶν φοβερῶν · οὐκ εἶχον γὰρ ὅπως διάθωνται πρὸς τὸ κακὸν , ἀλλ´ ὅπου περ ἄν ἔτυχον γεγονότες τῆς πόλεως , κατὰ πρόσωπον εὕρισκον ἀπαντῶντα τὸν θάνατον , ὡς μηδὲν αὐτοῖς εἶναι λοιπὸν ἀσφαλὲς πρὸς ἐπίνοιαν . ΠΡ . ὅεθ ] λζʹ . Ἀλλὰ πῶς ἄν σοι τοῦ λοιποῦ τὴν καθ´ ἡμᾶς συμφοράν , ὡ ἀνδρῶν λογιώτατε , ἡ τὴν ἐπαλλὴλίαν τῶν τοσούτων ἀνιαρῶν διαγράψομαι ;
Lemmas: ἡλικία ὁ σῶμα , ἐράσμιος δέ ὁ πρόσωπον ὁ θέα καί ἔτι μᾶλλον ὁ Ψυχή ὁ ἰδέα , τότε κατ´ ὀφθαλμός ὁράω [ Ρ . ὅδε ] ὁ ἀλέθριον οὗτος καί δυστυχής ἀπό σύ χωρισμός ; καί διά οὗτος μέχρι ὅδε ὁ δύστηνος οὗτος τηρέω πολιός , ὅς ὑπό βάρβαρος ὁράω καταικίζω σύ ὁ σῶμα καί ὁ φίλος ἐγώ καί παμπόθητος μέλος ὁ ξίφος ὁ δήμιος ἀνηλεής διασπάω ; οἴμοι , τίς γίγνομαι ; ποῖος ὄρος οὗτος καθοράω ; ποῖος ἐπί σύ ποιέω θρῆνος ; εἴθε τοιοῦτος τύχριμεν δήμιος ὅς ἐγώ κρατέω ὁ μαχαίρα διαιρέω , ἄναξ μή καθυστερέω δριμύς ὁ Ξίφου ἐπί σύ ὁ αληδοναω αἰσθάνομαι . ἐν οὗτος ὁ μιαιφόνος χάρις ομολογώ , εἰ ὁ σφαγή ἀπό ὁ ἐγώ κατάρχω γηραιός τράχηλος · εἴτα οὐτάω ὁ ἐμός Σύβρῳ ὁ σός σπένδω αἷμα . Κφὶ γάρ οὗτος ὁ πολύς ὀδύνη ὑποτέμνω ὁ ἐγχείρημα . λςʹ . καί οὗτος μέν οὗτος · ἄλλοθεν δέ πάλιν ἄλλος τις ὁ σύννομος γυνή προστυγχάνω , βύθιος τίς καί μέγας στενάζω , ὁ κεφαλή τε κινέω καί ὁ μορφή ἀλλοιόω , προστρέχω αὐτός καί περιπλέκω ὁ συμφορά ἐπραγῴδει · Σώζου , γυνή , καί ὁ σύννομος μή ἐπιλήθω . Ἢδηγὰρ ἢ μέγας στοργή , εἄν πρός ἀλλήλων τίθημι ὁ κοινωνία ὁ φύσις , διακόπτω σήμερον . καί ξίφος καινοτομέω ὁ συνάφεια , καί θάνατος ἄωρος ὁ συζυγία διίστημι . οὐκέτι ὁ ζωή ὁ κοινότης ὁ βιοτή ἐξανύω . οὐδείς ἐγώ ὁ Λοΐκου παιδοποιία λόγος . Εἰθεμηδὲ οὗτος , ὅς νῦν ἐγώ περιίστημι νήπιος , ὁ ὀφθαλμός καθοράω ἐκ ἀρχή . εἴθε ὁ σορός ὁ ἡμέτερος χείρ ἀποδίδωμι , καί μή ὁ θήρ τουκοιξ εἰς δυστυχής δουλεία διατηρέω . Μίτα ὁ τέκνον ἀναμίσγω καί ὁ θρῆνος χοροστατέω ὁ διαίρεσις καρτερέω . ἀδελφός δέ πάλιν ἀδελφός συναντάω καί φίλος φλέω , ὁ μέν ὁ συγγένεια , ὁ δέ ὁ μακράν συνήθεια ἀποκλαίω . καί ἀπλόος ὁ ἀμετρία ὁ κατά μέρος θρῆνος κραυγή ἄσημος πᾶς πληρόω , ὥσπερ εἄν εἰς σφαγή συγκλείω πρόβατον καί συμμιγής φωνή ἀφίημι . ὁ μέν γάρ αὐτός πρός ὁ οἶκος ἀποτρέχω , ὁ δέ ὁ ὁδός ἀποσκοπέω · ἄλλος πρός ὁ σεβάσμιος οἶκος ἐλαύνω , ἄλλος ὁ πύλη ὁ πόλις καταλαμβάνω σπεύδω . ἔτερος δέ πρός ὁ τεῖχος ἀνέρχομαι βούλομαι μέν , οὖον δύναμαι δέ ὑποκλάζω αὐτός ὁ φυσικός ἰσχύς ὁ προσδοκία ὁ φοβερός · οὐ ἔχω γάρ ὅπως διατίθημι πρός ὁ κακός , ἀλ ὅπου περ ἄν τυγχάνω γίγνομαι ὁ πόλις , κατά πρόσωπον εὑρίσκω ἀπαντάω ὁ θάνατος , ὡς μηδείς αὐτός εἰμί λοιπός ἀσφαλής πρός ἐπίνοια . ΠΡ . ὅθε ] λζʹ . ἀλλά πῶς ἄν σύ ὁ λοιπός ὁ καθ´ ἐγώ συμφορά , εἰμί ἀνήρ Λογιώτατος , ὁ ὁ ἐπαλληλία ὁ τοσοῦτος ἀνιαρός διαγράφω ;