cogPG.PG109 171
Καὶ ἀπὸ τούτου διηνεκῶς ἑνδιαιτωμένην παν αὐτῷ τὴν τῶν ἀρετῶν ὑπῆρχεν ὁρᾷν τετρακτὺν , [ ΠΡʹ . ἰθά ] καὶ ἐθαυμάζετο αὐτοῦ μετὰ τῆς ἀνδρίας τὸ φρόνημα καὶ μετὰ τῆς σωφροσύνης τὸ δίκαιον καὶ πάντα εἶχε τὴν πρὸς τὸ κρεῖττον ἐπίδοσιν . Καὶ ἐδόκει αὖθις ὁ βίος ἐπὶ τῆς ἀρχαίας γενέσθαι εὐταξίας ? καὶ καταστάσεως , αὐτοῦ τε διηνεκῆ κεκτημένου πρόνοιαν ὑπὲρ τοῦ εὐσταθεῖν τὸ ὑπήκοον καὶ ὑπὸ μηδενὸς μηδένα ἐπηρεάζεσθαι , καὶ τῶν εἰς τὰς ἀρκὰς προβαλλομένων ἑκάστοτε μιμεῖσθαι σπουδαίόω . των τὴν Δεσποτικὴν καὶ περὶ τὸ Θεῖον εὐλάβειαν καὶ πρὸς τοὺς ἱερεῖς καὶ μονάζοντας αἰδὼ καὶ τὸν πρὸς τοὺς πένητας ἔλεον καὶ τὴν πρὸς πάντας δικαιοσύνην καὶ ἰσότητα . Ἐκείνου γὰρ ἦν ἐντολὴ καὶ παράγγελμα τὸ , μήτε τὸ ν ἥττονα ὑπὸ τοῦ μείζονος καταδυναστεύεσθαι μήτε τὸν ὑπερέχοντα ὑπὸ τοῦ ἐνδεοῦς λοιδορεῖσθαι ἢ διαβάλλεσθαι , ἀλλ´ ἐκεῖνόν τε ὡς ἀδελφὸν ἀγκαλίζεσθαι καὶ περιέπειν τὸν πένητα , καὶ τοῦτον ὡς κοινὸν πατέρα καὶ σωτῆρα τὸν ὑπερέχοντα εἴλογεῖν καὶ ἀδόλως αύτῷ τὰ ἀγαθὰ παρὰ τοῦ Κυρίου ἐπεύχεσθαι . οὕτω δὲ τὸν βίον αὐτοῦ ῥυθμίζων καὶ τῆς θείας προψοίας τὸν οἰκείαν ἐξαρτῶν πολλὰ τῶν δεόντων κατὰ τοὺς ὕπνους ἐναργῶς ἐδιδάσκετο · καὶ ὅταν ἔμφροντις ἐπὶ τὴν κοίτην ἤει καὶ περί τινος τῶν κοινῶν ἐσοάδαζε μεριμνῶν , πολλάκις ὄναρ ἑώρα τὸ ἐκβησόμενον καὶ ἐπ´ ἐλπίδος ἐγίνετο ἀγαθῆς καὶ τὸν τῆς ψυχῆς κατέστελλε θόρυβον . Καὶ οὐδὲν θαυμαστὸν τοὺς λειτουργίαν ὥσπερ τινὰ τὴν ἐπὶ τῆς γῆς ἑξουσίαν ἀνύοντας καὶ τὴν θείαν τῷ ὄντι διακονίαν ἐκτελοῦντας ἐν τοῖς κάτω περὶ ἡμᾶς , καὶ πρὸς τὸ κρεῖττον ἀφωμοιωμένους παράδειγμα τὸν δυνατὸν τρόπον , ὑπὸ τῆς Προνοίας παραθαῤῥύνεσθαι καὶ πρὸς τὸ συιλωέρον ἰθύνεσθαι καὶ τὰ μέλλοντα προδιδάσκεσθαι . ογʹ . Ἀλλ´ ὅπερ ἡ ῥύμη τοῦ λόγου παρήνεγκε φέρουσα καὶ κατὰ τὸν οἰκεῖον ῥηθῆναι καιρὸν οὐκ ἐπέστρεψεν , ἐνταῦθα ἤδη μετὰ τὸ σχολάσαι τῶν πολεμικῶν ἀγώνων τὸν λόγον καὶ τῶν πολεμικῶν ἀφηγήσεων καλὸν ἀναγράψασθαι . Λέγω δὲ τὸ περὶ τὴν μνήμην καὶ ἀμοιβήν τῶν ἐν τῆ ἐλάττονι ἔτι τύχῃ ὄντα θεραπευσάντων τὸν βασιλέα , καὶ τὸ μὴ ἐπιλαθέσθαι αὐτῶν αἰτησαμένων ἐν τῇ τῆς τύχης λαμπρότητι . Οὗτοι δὲ ἦσαν ὁ τοῦ Ἀγίου Διομήδους τῆς μονῆς προεστὼς καὶ ἡ ἐκ[ϋϋ ] Πελοποννήσου γυνὴ Δανηλς , οἷς τῶν ἐλπισθέντων ἀπέδωκε μείζονα . Τόν τε γὰρ μέγαν ἐν μάρτυρσι Διομήδην καὶ ἀναθημάτων πολυτελῶν ἀναθέσει καὶ βιβλίων ἱκανῶν παροχῆ καὶ κειμηλίων ἄλλων καὶ λαμπρῶν ἐσθημάτων ποοσαγωγῆ μεγαλοπρεπῶς ἐφάνη κωσμῶν , καὶ τὴν ἐπ´ ὀνόματι τούτου μονὴν καὶ κτημάτν ἐπιδόσει μεγάλων τε καὶ προσόδων ἱκανῶν ἀφθόνῳ χορηγίᾳ καὶ δαψιλείᾳ πρὸς τὸ εὔπορον ἤγαγε , καὶ τὸ πανταχόθεν ἀνενδεὲς αὐτῇ ἐμνηστεύαατος , καὶ κτισμάτων πολυτελέσιν οἰκοδομαῖς κατελάιιοοωοοργΙ
Lemmas: καί ἀπό οὗτος διηνεκής ἐνδιαιτάω πᾶς αὐτός ὁ ὁ ἀρετή ὑπάρχω ὁράω τετρακτύς , [ πρό . ἰθή ] καί θαυμάζω αὐτός μετά ὁ Ἀνδρίας ὁ φρόνημα καί μετά ὁ σωφροσύνη ὁ Δίκαιος καί πᾶς ἔχω ὁ πρός ὁ ἀγαθός ἐπίδοσις . καί δοκέω αὖθις ὁ βίος ἐπί ὁ ἀρχαῖος γίγνομαι εὐταξία ? καί κατάστασις , αὐτός τε διηνεκής κτάομαι πρόνοια ὑπέρ ὁ εὐσταθέω ὁ ὑπήκοος καί ὑπό μηδείς μηδείς ἐπηρεάζω , καί ὁ εἰς ὁ Ἀρκάς προβάλλω ἑκάστοτε μιμέομαι σπουδαῖος . ὁ ὁ δεσποτικός καί περί ὁ θεῖον εὐλάβεια καί πρός ὁ ἱερεύς καί μονάζω αἰδώς καί ὁ πρός ὁ πένης ἔλεος καί ὁ πρός πᾶς δικαιοσύνη καί ἰσότης . ἐκεῖνος γάρ εἰμί ἐντολή καί παράγγελμα ὁ , μήτε ὁ Ν κακός ὑπό ὁ μείζων καταδυναστεύω μήτε ὁ ὑπερέχω ὑπό ὁ ἐνδεής λοιδορέω ἢ διαβάλλω , ἀλ ἐκεῖνος τε ὡς ἀδελφός ἀγκαλίζομαι καί περιέπω ὁ πένης , καί οὗτος ὡς κοινός πατήρ καί σωτήρ ὁ ὑπερέχω εἴλω καί ἄδολος αὐτός ὁ ἀγαθός παρά ὁ κύριος ἐπεύχομαι . οὗτος δέ ὁ βίος αὐτός ῥυθμίζω καί ὁ θεῖος προψοια ὁ οἰκεῖος ἐξαρτάω πολύς ὁ δήω κατά ὁ ὕπνος ἐναργής διδάσκω · καί ὅταν ἔμφροντις ἐπί ὁ κοίτη ἔρχομαι καί περί τις ὁ κοινός ἐσοάδαζε μεριμνάω , πολλάκις ὄναρ ὁράω ὁ ἐκβαίνω καί ἐπι ἐλπίς γίγνομαι ἀγαθός καί ὁ ὁ Ψυχή καταστέλλω θόρυβος . καί οὐδείς θαυμαστός ὁ λειτουργία ὥσπερ τις ὁ ἐπί ὁ γῆ ἐξουσία ἀνύω καί ὁ θεῖος ὁ εἰμί διακονία ἐκτελέω ἐν ὁ κάτω περί ἐγώ , καί πρός ὁ ἀγαθός ἀφομοιόω παράδειγμα ὁ δυνατός τρόπος , ὑπό ὁ Πρόνοια παραθαρρύνω καί πρός ὁ συιλωέρον εὐθύνω καί ὁ μέλλω προδιδάσκω . ἔμφλοξ . Ἀλ ὅσπερ ὁ ῥύμη ὁ λόγος παραφέρω φέρω καί κατά ὁ οἰκέω εἴρω καιρός οὐ ἐπιστρέφω , ἐνταῦθα ἤδη μετά ὁ σχολάζω ὁ πολεμικός ἀγών ὁ λόγος καί ὁ πολεμικός ἀφήγησις καλός ἀναγράφω . λέγω δέ ὁ περί ὁ μνήμη καί ἀμοιβή ὁ ἐν τῆ μικρός ἔτι τυγχάνω εἰμί θεραπεύω ὁ βασιλεύς , καί ὁ μή ἐπιλανθάνομαι αὐτός αἰτέω ἐν ὁ ὁ τυγχάνω λαμπρότης . οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁ Ἀγίας Διομήδης ὁ μονή προίστημι καί ὁ ἐκ[ϋϋ ] Πελοπόννησος γυνή Δανηλς , ὅς ὁ ἐλπίζω ἀποδίδωμι μείζων . ὁ τε γάρ μέγας ἐν μάρτυς Διομήδης καί ἀνάθημα πολυτελής ἀνάθεσις καί βιβλίον ἱκανός παροχεύς καί κειμήλιον ἄλλος καί λαμπρός ἔσθημα ποοσαγωγῆ μεγαλοπρεπής φαίνω κοσμέω , καί ὁ ἐπι ὄνομα οὗτος μονή καί κτῆμα ἐπίδοσις μέγας τε καί πρόσοδος ἱκανός ἄφθονος χορηγία καί δαψίλεια πρός ὁ εὔπορος ἄγω , καί ὁ πανταχόθεν ἀνενδεής αὐτός μνηστεύω , καί κτίσμα πολυτελής οἰκοδομή κατελάιιοοωοοργΙ