cogPG.PG109 437
Ἰεροβοάμ τὴν ἀποστασίαν , Ἀχαὰβ τὴν μιαιφονίαν , Φαραὼ τὴν σκληρότητα , Ναβουκοδρνόσορ τὴν ἰεροσυλίαν , πάντων ὁμου τὴν ἀσέβειαν . Ποῦ εἰσιν αἱ θυσίαι καὶ τελεταὶ καὶ τὰ μαστήρια ; που σφάγια σοανερά τε καὶ ἀφανῆ ποῦ τεράστια προγνώσεως καὶ σημεῖα ἐγγαστριμύθων ; ποῦ αἱ κατὰ Χριστιανῶν μαντεῖαι καὶ ἀπειλαί ; Οἴχεται πάντα , διέψευσται , διεῤῥύη ὄναρ ἐφάνη τῶν ἀσεβῶν τὰ κομπάσματα . Ἔπεσε Ἐὰλ , συνετρίβη Δαγών . Οὐκέτι οὐ μὴ εἴποι τῷ μωρῷ ἄρχειν . Καὶ νῦν ταῦτα μικρὰ τοῖς ἀθλίοις [ σως . Ἔσται δὲ καιρὸς ἡνίκα ὄψομαι τοὺς ἐμοί ς ψβριστὰς καὶ τὸν μέγαν τούτων καθηγητὴν ἀποκλαιομένους τὴν ἑαυτῶν κακίαν , ὁτε πασα κρ νεται καὶ βασανίζεται κακία καὶ πονηρία . αοῦ βασιλέως καὶ τοῦ συμμύστου αὐτοῦ πατοιάρχου , Ἄραβες μετὰ δυνάμεως πολλῆς κατὰ Ῥωμανίας ἐξήεσαν , ὁ δὲ βασιλεὺς ἅμα τοῖς πρόσφυξα Πέρσαις καὶ τοῖς τάγμασι καὶ Μανουὴλ δομεστίκῳ κατ´ αὐτῶν ἐχώρει . Καὶ συμβολῆς γενομένης ἡττήμ θη ὁ βασιλεὺς , καὶ μέσον εἰσῆλθε τῶν Περσῶν , ὑπ´ αὐτῶν περισωθῆναι ὑπολαβών . Μανουὴλ δὲ ὡς ἔγνω . περισκοπῶν μέσον τῶν Περσῶν τὸν βασιλέα ὄντα , αὐτοὺς δὲ βουλομένους τοῖς Ἄραὺι τοῦτον σοοὲοῦναι καὶ δι´ αὐτὸν καταλλαγῆναι αὐτοῖς , διασχίσας μέσον αὐτῶν καὶ τοῦ χαλινοῦ τοῦ ἵππου τοῦ βασιλέως λαβόμενος ἐξήλασεν ἄκοντα τοῦτον ἐξάγων , αἰσχύνην ἡγούμενος οὐ καθεκτὴν Ῥωμαίοις , εἰ τὸν βασιλέα Ῥωμαίων Ἄραβες αἰχμάλωτον λάβωσιν . Ὁ δὲ βασιλεὺς τῷ δέει τοῦ καθεστηκότος ἐκστὰς προσρυῆναι πάλιν τοῖς Πέρσαις ἠβούλετο . Ὁ δὲ Μανουὴλ τὸ Κίφος ἀνέτεινεν ὡς πατάξων αὐτόν . Ὁ δὲ φοβηθεὶς καὶ ἄκων συνείπετο , μόλις διασωθείς . κἀκεῖθεν ὑποστρέφει ἐν τῷ Δορυλαίῳ μετ´ αἰσχύνης καὶ ἥττης πολλῆς . Ὁ δὲ Μανουὴλ ἐν τῷ πολέμῳ τρωθεὶς καὶ νοσήσας ἐτελεύτησε , [ . ὅαἅ ] πολλὰς ἀνδραγαθίας κατὰ τῶν Ἀγαρηνῶν ἐνστησάμενος . Τὸ δὲ σῶμα αὐτοῦ ἀποκομισθὲν ἐτέθη ἐν τῇ ὑπ´ αὐτοῦ κτισθείσῃ μονῇ τοῦ Μανουήλ , σύνεγγυς τῆς κινστέρνης Ἄσπαρος . κʹΚαὶ εὐθὺς διαβολαὶ κατὰ Περσῶν πρὸς τὸν βασιλέα , καὶ ἀπειλαὶ κατὰ Θεοφόβου ὡς ἀντάρτου καὶ προδότου καὶ δυσμενοῦς . Ἀ μαθὼν Θεόφοβος τοὺς Πέρσας ἀναλαβὼν κατῆλθεν ἕως Σινώπης , καὶ ταύτην παραλαβὼν κατεῖχε τυραννικῶς . Ὅπερ γνοὺς ὁ βασιλεὺς καὶ ἐν μεγάλῃ λύπῃ γενόμενοσδεδίει γὰρ μή πως παραῤῥυῶσι τοῖς Ἄραψι καὶ μέχρι Παφλαγονίας αὐτὸς ἀπήει · καὶ λόγον αὐτοῖς ὡς οὐδὲν δεινὸν πείσονται δεδωκώς , καὶ τὸν Θεόφοβον ἀναλαβόμενος , ὑπέστρεψε μεθ´ ἑαυτοῦ ἐν τῇ πόλει , τῶν ἄλλων Περσῶν παραγενομένων οὗπερ κατεσκηνώθησαν ἐξ ἀρχῆς . Ἡγαπᾶτο δὲ Θεόφοβος παρὰ τῶν πολιτῶν οὐχ ἧττον ἢ τῶν Περσῶν ὀς ὀρθόδοξος . Κκαʹ . Τότε δὴ γινομένῳ τῷ βασιλεῖ πρὸς ΒλαοοσοοΟΘ
Lemmas: Ιεροβοάμ ὁ ἀποστασία , Ἀχαάβ ὁ μιαιφονία , Φαραώ ὁ σκληρότης , Ναβουκοδρνόσορ ὁ ἱεροσυλία , πᾶς ὁμοῦ ὁ ἀσέβεια . πός εἰμί ὁ θυσία καί τελετή καί ὁ μαστήριος ; ποῦ σφάγιον σοανηρ τε καί ἀφανής ποῦ τεράστιος πρόγνωσις καί σημεῖον ἐγγαστρίμυθος ; ποῦ ὁ κατά Χριστιανός μαντεῖος καί ἀπειλή ; οἴχομαι πᾶς , διαψεύδω , διαρρέω ὄναρ φαίνω ὁ ἀσεβής ὁ κόμπασμα . ἐφέζομαι Ἐὰλ , συντρίβω Δαγών . οὐκέτι οὖον μή εἶπον ὁ μωρός ἄρχω . καί νῦν οὗτος μικρός ὁ ἄθλιος [ σῶς . εἰμί δέ καιρός ἡνίκα ὁράω ὁ ἐγώ Σ ψβριιστημι καί ὁ μέγας οὗτος καθηγητής ἀποκλάω ὁ ἑαυτοῦ κακία , ὅτε πᾶς κρ νω καί βασανίζω κακία καί πονηρία . άου βασιλεύς καί ὁ συμμύστης αὐτός πατοιαρχω , Ἄραψ μετά δύναμις πολύς κατά Ῥωμανία ἔξειμι , ὁ δέ βασιλεύς ἅμα ὁ πρόσφυξα Πέρσης καί ὁ τάγμα καί Μανουήλ δομέστικος κατ´ αὐτός χωρέω . καί συμβολή γίγνομαι ἡττήμ τίθημι ὁ βασιλεύς , καί μέσος εἰσέρχομαι ὁ Πέρσης , ὑπό αὐτός περισῴζω ὑπολαμβάνω . Μανουήλ δέ ὡς γιγνώσκω . περισκοπέω μέσος ὁ Πέρσης ὁ βασιλεύς εἰμί , αὐτός δέ βούλομαι ὁ Ἄρα οὗτος σοέω καί δις αὐτός καταλλάσσω αὐτός , διασχίζω μέσος αὐτός καί ὁ χαλινός ὁ ἵππος ὁ βασιλεύς λαμβάνω ἐξελαύνω ἄκων οὗτος ἐξάγω , αἰσχύνη ἡγέομαι οὖον καθεκτός Ῥωμαῖος , εἰμί ὁ βασιλεύς Ῥωμαῖος Ἄραψ αἰχμάλωτος λαμβάνω . ὁ δέ βασιλεύς ὁ δήω ὁ καθίστημι ἐξίστημι προσρέω πάλιν ὁ Πέρσης βούλομαι . ὁ δέ Μανουήλ ὁ κίφος ἀνατείνω ὡς πατάσσω αὐτός . ὁ δέ φοβέω καί ἄκων συνέπομαι , μόλις διασῴζω . ἐκεῖθεν ὑποστρέφω ἐν ὁ Δορύλαιον μετέ αἰσχύνη καί ἧσσα πολύς . ὁ δέ Μανουήλ ἐν ὁ πόλεμος τιτρώσκω καί νοσέω τελευτάω , [ . ὅς ] πολύς ἀνδραγαθία κατά ὁ Ἀγαρηνός ἐνίστημι . ὁ δέ σῶμα αὐτός ἀποκομίζω τίθημι ἐν ὁ ὑπό αὐτός κτίζω μονή ὁ Μανουήλ , σύνεγγυς ὁ κινστέρνης Ἄσπαρος . Κίς εὐθύς διαβολή κατά Πέρσης πρός ὁ βασιλεύς , καί ἀπειλή κατά Θεόφοβος ὡς ἀντάρτης καί προδότης καί δυσμενής . ὅς μανθάνω Θεόφοβος ὁ Πέρσης ἀναλαμβάνω κατέρχομαι ἠώς Σινώπη , καί οὗτος παραλαμβάνω κατέχω τυραννικός . ὅπερ γιγνώσκω ὁ βασιλεύς καί ἐν μέγας λύπη γενόμενοσδεδίει γάρ μή πως παραλέγω ὁ Ἄραψ καί μέχρι Παφλαγονία αὐτός ἄπειμι · καί λόγος αὐτός ὡς οὐδείς δεινός πείθω δίδωμι , καί ὁ Θεόφοβος ἀναλαμβάνω , ὑποστρέφω μεθ´ ἑαυτοῦ ἐν ὁ πόλις , ὁ ἄλλος Πέρσης παραγίγνομαι ὅσπερ κατασκηνόω ἐκ ἀρχή . ἀγαπάω δέ Θεόφοβος παρά ὁ πολίτης οὐ κακός ἢ ὁ Πέρσης ὅς ὀρθόδοξος . Κκάη . τότε δή γίγνομαι ὁ βασιλεύς πρός ΒλαοοσοοΟΘ