cogPG.PG109 247
πρόῤῥησιν τοῦ μοναχοῦ . Ἀπὸ δὲ ταύτης πρὸς τὰς ὲπορείας ? τοῦ Ὀλύμπου γίνεται , Ὀλύμπου ἐκείνου οὗ καὶ Μυσίων πρόπαλαι γραφῇ παραδέδωκεν , Μυσῶν τὸ παλαιὸν ἐν τούτῳ οἰκούντων . Ἐκ δὲ τούτων ἐπὶ τὰς παραλογὰς καὶ δυσκολίας καὶ ἑλικοειδεῖς καὶ κρημνώδεις ἀναβάσεις μόλις διελθὼν ὁ ἄναξ , ταῖς κέλλαις τῶν ἱερῶν Πατέρων καταλαβὼν , οὓς ἱδὼν κατασπασάμενος καὶ τὰς τούτων ψυχωφελεῖς , εὐχὰς ἐφόδιον λαβὼν πρὸς τὴν Προῦσαν μετανίστα . ται , πόλιν ἀνδρὸς τὸ πάλαι Βιθυνῶν βασιλεύσαντος , ὃς · ἀνδραγαθίας καὶ πολέμων τῶν τηνικάδε βασιλέων ὑπεραρθέντων σύμβολον μνήμης τὴν τοιάνδε πόλιν ἐξειργάσατο . Ἦίς οὐ πολλῷ ἄποθεν καὶ ὑποβρύχιος γέγονε , θερμῶν ἀναδόσεις βλέπων , ἐν οἷς μῦθοί φασιν Ἡρακλῆν κατὰ ζήτησιν Ἔλη περιπλανώμενον τὸν ἐξ Ἴλου φόνον τῷ λύθρῳ ἐναποσμήἘασθαι . νʹ . Ὁ ἄναξ παρὰ τῶν ἱερῶν Πατέρων διὸαχθεὶς , ἐν τῇ κορυφῇ τοῦ Ὀλύμπου ἀσκητὴν εἰναι σημειοφόρον γέροντα ἐν σπηλαίῳ , πόθῳ τῳ πρὸς αὐτὸν ἠπείγετο . Καὶ δὴ θείᾳ ἐκλάμψει ὁ γέρων ἐμφανισθεὶς ὡς τοῦ βασιλέως πρὸς αὐτὸν ἀφικομένου , τῆς κέλλης αὐτοῦ ἀπιὼν , μετάνοιαν δὲ βαλὼν , τὸ , Εὐ λόγησον , ἔφησεν . Ὁ δὲ βασιλεὺς ἐρωτήσας Τίς τε ὢν καὶ πόθεν καὶ πῶς καὶ ποῦ παραγίνῃ , ἔφηβεν ; Τὴν πρόοδον τῆς βασιλείαῃ σουπρός μεγνοὺς μᾶλλον πρὸς σὲ παραγίνομαι . Ὁ δὲ θείαν ἀποστολὴν τὸν γέροντα ὑπονοήσας , τὰς τούτου εὐχὰς ἐφόδιον λαβὼν καὶ τὴν τῆς ζωῆς αὐτοῦ μετάστασιν μαθὼν , πρὸς τὰς κέλλας τῶν ἱερῶν Πατέρων ὑπενόστησεν καὶ συνεστιαθεὶς αὐτοῖς τὸ τάχος πρὸς τὴν θάλασσαν κατῆλθεν . Καὶ τοῖς πολλοῖς ἐλάνθανεν ὡς εἴη νοσῶν · ἔνδον δὲ κατεδαπανᾶτο καὶ κατηνάλωτο ὑπό τε τοῦ κοιλιακοῦ νοσήματος καὶ τοῦ πυρετοῦ . υαʹ . Ἀλλ’ , ὦ θνητῆς φύσεως νόμοι καὶ τύνης μεται νους ! ἐξ οὑ μεταβὰς καὶ κατευθὺ τείνας τὸν πλολν πρὸς τὴν βασιλίδα πόλιν κατέλαβεν , τῇ συνεχούσῃ νόσῳ κατατρυχόμενος καὶ βαλλόμενος . Ἐπεὶ γὰρ ἡττᾶτο ὁ φοβερὸς βασιλεὺς παρὰ τῆς νόσου καὶ αἶ περὶ τοῦ ζῇν ἐλπίδες προεχώρουν , οὐκ ἦν ὅστις τὸν Πορφυρογέννητον μὴ ἀπωλοφύρετο καὶ ἀπωδύρετο τὸν καλὸν ἄνακτα , τὸν γλυκὺν , τὸν εὐποοσηνῆ τὸν εὐπρόσιτον , τὸν γαληνὸν , καὶ ὅσοις ἄλλοις χρὴ ὀνόμασι καλέσαι τὸν ἄνδρα πρὸς οὓς τῷ πόθῳ συνδέδεται . Ἐπεὶ δὲ τὰ τελευταῖα πνέων ὡρᾶτο [ Ρ . λΙ ] ὁ Πορφυρογέννητος Κωνσταντῖνος , Ῥωμανὸν τὸν υἱὸν αὐτοῦ αὐτοκράτορα βασιλέα ἐποίησεν , παραδοὺς καὶ ὁρκώσας Ἰωσὴφ πατρίκιον καὶ πραιπόσιτον τοῦ διαφυλάξαι αὐτὸν τῇ αὐτοῦ ἐντρεχείᾳ καὶ πυκνώτεν · καὶ γὰρ τοιοῦτος ἦν ὁ ἀνὴρ , πυκνὸς καὶ ὀρθὸς καὶ πιστὸς καὶ πρὸς τὰ πολιτικὰ διοικήματα ἀετοῦ ταχύ τερος , εἰς δὲ τὸ ἀπροσωπόληπτον καὶ εὐσεβής κε δίκαιος . ὡσἔ τοιοῦτον ἕτερον μὴ γνωρίζεσθαι οορορΟΟί
Lemmas: πρόρρησις ὁ μοναχός . ἀπό δέ οὗτος πρός ὁ πορεία ? ὁ Ὄλυμπος γίγνομαι , Ὄλυμπος ἐκεῖνος ὅς καί Μύσιος πρόπαλαι γράφω παραδίδωμι , Μυσός ὁ παλαιός ἐν οὗτος οἰκέω . ἐκ δέ οὗτος ἐπί ὁ παραλογή καί δυσκολία καί ἑλικοειδής καί κρημνώδης ἀνάβασις μόλις διέρχομαι ὁ ἄναξ , ὁ κέλλα ὁ ἱερός Πατέρων καταλαμβάνω , ὅς ἑδ́ρχομαι κατασπάω καί ὁ οὗτος ψυχωφελής , εὐχή ἐφόδιον λαμβάνω πρός ὁ Προῦσα μετανιστάω . ὁ , πόλις ἀνήρ ὁ πάλαι Βιθυνός βασιλεύω , ὅς · ἀνδραγαθία καί Πολέμων ὁ τηνικάδε βασιλεύς ὑπεραίρω σύμβολον μνήμη ὁ τοιόσδε πόλις ἐξεργάζομαι . Ἦ οὖον πολύς ἄποθεν καί ὑποβρύχιος γίγνομαι , θερμός ἀνάδοσις βλέπω , ἐν ὅς μῦθος φημί Ἡρακλῆς κατά ζήτησις Ἐλέα περιπλανάω ὁ ἐκ Ἶλος φόνος ὁ λύθρον ἐναποσμήἘασθαι . ν . ὁ ἄναξ παρά ὁ ἱερός Πατέρων διάγω , ἐν ὁ κορυφή ὁ Ὄλυμπος ἀσκητής εἰναι σημειοφόρος γέρων ἐν σπήλαιον , πόθος ὁ πρός αὐτός ἐπείγω . καί δή θεῖος ἔκλαμψις ὁ γέρων ἐμφανίζω ὡς ὁ βασιλεύς πρός αὐτός ἀφικνέομαι , ὁ κέλλω αὐτός ἀπέρχομαι , μετάνοια δέ βάλλω , ὁ , εὕω λόγησον , φημί . ὁ δέ βασιλεύς ἐρωτάω Τῖς τε εἰμί καί πόθεν καί πῶς καί ποῦ παραγίγνομαι , ἔφηβος ; ὁ πρόοδος ὁ βασιλειάω σουπρός μεγνοὺς μᾶλλον πρός σύ παραγίγνομαι . ὁ δέ θεῖος ἀποστολή ὁ γέρων ὑπονοέω , ὁ οὗτος εὐχή ἐφόδιον λαμβάνω καί ὁ ὁ ζωή αὐτός μετάστασις μανθάνω , πρός ὁ κέλλα ὁ ἱερός Πατέρων ὑπονοστέω καί συνεστιάω αὐτός ὁ τάχος πρός ὁ θάλασσα κατέρχομαι . καί ὁ πολύς λανθάνω ὡς εἰμί νοσέω · ἔνδον δέ καταδαπανάω καί καταναλίσκω ὑπό τε ὁ κοιλιακός νόσημα καί ὁ πυρετός . Ὕη . ἀλλά , εἰμί θνητός φύσις νόμος καί τύνης Μετάι νόος ! ἐκ ὅς μεταβαίνω καί κατευθύ τείνω ὁ πλολν πρός ὁ βασιλίς πόλις καταλαμβάνω , ὁ συνέχω νόσος κατατρύχω καί βάλλω . ἐπεί γάρ ἡσσάομαι ὁ φοβερός βασιλεύς παρά ὁ νόσος καί ἀεί περί ὁ ζάω ἐλπίς προχωρέω , οὐ εἰμί ὅστις ὁ Πορφυρογέννητος μή ἀπολοφύρομαι καί ἀποδύρομαι ὁ καλός ἄναξ , ὁ γλυκύς , ὁ ευποοσαινω ὁ εὐπρόσιτος , ὁ γαληνός , καί ὅσος ἄλλος χρή ὄνομα καλέω ὁ ἀνήρ πρός ὅς ὁ πόθος συνδέω . ἐπεί δέ ὁ τελευταῖος πνέω ὁράω [ Ρ . λίαν ] ὁ Πορφυρογέννητος Κωνσταντῖνος , Ῥωμανός ὁ υἱός αὐτός αὐτοκράτωρ βασιλεύς ποιέω , παραδίδωμι καί ὁρκόω Ἰωσήφ πατρίκιος καί πραιπόσιτος ὁ διαφυλάσσω αὐτός ὁ αὐτός ἐντρέχεια καί πυκνόω · καί γάρ τοιοῦτος εἰμί ὁ ἀνήρ , πυκνός καί ὀρθός καί πιστός καί πρός ὁ πολιτικός διοίκημα ἀετός ταχύς τέρος , εἰς δέ ὁ ἀπροσωπόληπτος καί εὐσεβής κε δίκαιος . ὡσεί τοιοῦτος ἕτερος μή γνωρίζω οοροροος