cogPG.PG109 130
πνιῦμα μόλις ἀνακαλέσασθαι , ὅτεπερ οἱ παρόντες ὑπανεχώρησαν . Εἰς ἑαυτὴν δὲ ἐλθοῦσα καὶ ἀναλάμψασα [ Ρ . παρὰ τοῦ υἱοῦ καὶ βασιλέως ἐπηρωτᾶτο , τί ἄρα τὸ γεγονὸς ἐπ´ αὐτῇ , καὶ πόθεν οὔτως ἀθρόως ἐπισυνέβη αὐτῇ ἡ ἔκστασις . Ἡ δὲ μόλις ἑαυτὴν ἐκ τῶν θορύβων τῶν φρενῶν συναθροίσασα ἔλεγεν , ἅτινα Ὁν ἤκουον παρὰ τοῦ πατρός σου , δέσποτα καὶ τέκνον ἐμὸν , μέλλειν ἐξολοθρεῦσαι τὴν γενεὰν ἡμῶν , οὖτόςʹ ἐστιν ὃν λέγεις Εασίλειον · τὰ σύμβολα γὰρ , ἄπερ ἔλεγεν ἔχειν τὸν ἡμᾶς διαδέχεσθαι μέλλοντα , οὖτος ὁ ἄνθρωπος κέκτηται . Ὅθεν τὸ πρᾶγμα ὅλον τῇ διανοίᾳ παραλαβοῦσα , καὶ ὥσπερ κατ´ ὀφθαλμοὺς τὸν ὄλεθρον βλέπουσα , διαταραχθεῖσα ἐξέλιπε κον Ὁ δὲ βασιλεὺς τὸ δέος ἀφαιρῶν τῆς μητρὸς , καὶ εἰς τὸ καθεστὸς ἐπανάγων καὶ παραμυθούμενος Κακῶς ὑπέλαβες , εἶπεν , ὥ μῆτερ´ ὁ γὰρ ἄνθρωπος οὖτος ἰδιώτης ἐστὶ καὶ πάτυ ἀφελής , ἀνδρίαν μόνον ἔχων , οἵαν ὁ πάλαι Σαμψὼν , καὶ οἶδεν ἔτερον , ἀλλ´ ὤς τις Ἐνὰκ ἢ Νεμβρώδ ἐν ταῖς ἡμέραις ἡμῶν ἀναρανείς . Ἐξ ὐτοῦ τοίνυν μηδένα φόβον ἔχε , μηδ´ ὑπόνοιάν τινα κεκτήσι κονὴράν . Καὶ τότε μὲν οὕτως τὸ τοιοῦτον κῦμα ὑπὸ Θεοῦ φρουρούμενος παρέδραμεν ὁ Βασίλειος . ιςʹ . εἶχε δὲ κατὰ τοὺς χρόνους ἐκοίνους παρακοιμώμενον ὁ βασιλεὺς τὸν εὐνοῦχον Δαμιανὸν τὸν τοτρίκιον τῶ γένει Σκλάβον , ὃς διὰ φιλοδέσποτον ἦθος ἔλεγε πολλάκις τῷ βασιλεῖ καὶ περὶ ἄλλων Κμέν τινων ὡς μὴ κατὰ τὸ δέον τῶν πραγμάτων ἐξηγουμένων , ἐξαιρέτως δὲ περὶ τοῦ θείου αὐτοῦ Βάρδα οῦ Καίσαρος , ὡς τὸ πλεῖστον τοῦ κράτους εἰς ἑαυὸν μετηγάγετο καὶ πολλάκις ἐκφέρεται τοῦ καθκοντος . καὶ ἐκ τοῦ ἐνίας τῶν τοῦ Καίσαρος ἀνέτρεπεν διοικήσεων ἑτέρως ἔχειν τὰ πράγματα ἀναδιδάσκων τῷ βασιλεῖ . Δι ἃ συμπεισθεὶς ὁ Καῖσαρ ὧλὸ τῶν οἰκείων φίλων καὶ γνησίων παραινετῶν καὶ συμβούλων κατὰ τοῦ Δαμιανοῦ συσκευάζεται , καὶ πολλαῖς διαβολαῖς κατ´ αὐτοῦ πρὸς τὸν βασιλέα χρησάμενος , καὶ πιθανῶς συνθεὶς τὰ κατηγορούμενα , μετεκίνησε τὴν τοῦ βασιλέως γνώμην καὶ ἀπὸ τῆς παρὶ τὸν Δαμιανὸν εὐνοίας μετέστησεν , ὥστε καὶ διαδέξασθαι πεῖσαι τῆς οἰκείας ἀξίας αὐτόν . Ἐξωσθένοος οὖν ἐκείνου [ χήρευς λοιπὸν ἐπὶ χρόνον τινὰ τὸ τοιοῦτον ἀξίωμα . Ἀλλ´ ὅταν ἡ Πρόνοια πρὸς ὃ βούλεται συνελαύνῃ τὰ πράγματα , καὶ φρόνησις ἀπρακτεῖ καὶ πανουργία τοῖς οἱκείοις σοφίσμασι εριδρ ἄσσεται . Τοῦ γὰρ Καίσαρος καὶ πολλῶν ἄλλων ἐνεῖνάν τε καὶ τοῦτον εἰς τὸ τοιοῦτον ἐπαναβιβασθῆναι ἀξίωμα λογοποιούντων καὶ λεληθότως ἐπισπευδόντων , παρὰ πᾶσαν αὐτῶν ἐλπίδα μετὰ καιρὸν 2ὐ πολὺν προβάλλεται παρακοιμώμενον ὁ βασιλεὺς τὰν Βασίλειον , τιμήσας αὐτὸν καὶ πατρίκιον , καὶ Τυναικὶ συζεύξας εὐμορφίᾳ σώματος καὶ κάλλει [ Ρ καὶ κοσμιότητι πρωτευούσῃ πασῶν τῶν αὋγενδων σχεδὸν , ἢ θυγάτηρ ἐτύγχανε τοῦ παρὰ πεάντων ἐπ´ εὐγενείᾳ καὶ φρονήσει λαλουμένου τότε τοῦ γγερος . Τούτου δὲ γενομένου , καὶ καθ´ ἑκάστην
Lemmas: πνιῦμα μόλις ἀνακαλέω , ὅτεπερ ὁ πάρειμι ὑπαναχωρέω . εἰς ἑαυτοῦ δέ ἔρχομαι καί ἀναλάμπω [ Ρ . παρά ὁ υἱός καί βασιλεύς πηρόω , τίς ἄρα ὁ γίγνομαι ἐπι αὐτός , καί πόθεν οὔτως ἀθρόος ἐπισυμβαίνω αὐτός ὁ ἔκστασις . ὁ δέ μόλις ἑαυτοῦ ἐκ ὁ θόρυβος ὁ φρήν συναθροίζω λέγω , ὅστις εἰμί ἀκούω παρά ὁ πατήρ σύ , δεσπότης καί τέκνον ἐμός , μέλλω ἐξολοθρεύω ὁ γενεά ἐγώ , οὗτος εἰμί ὅς λέγω εασιλειος · ὁ σύμβολον γάρ , Ἄπερ λέγω ἔχω ὁ ἐγώ διαδέχομαι μέλλω , οὗτος ὁ ἄνθρωπος κτάομαι . ὅθεν ὁ πρᾶγμα ὅλος ὁ διάνοια παραλαμβάνω , καί ὥσπερ κατ´ ὀφθαλμός ὁ ὄλεθρος βλέπω , διαταράσσω ἐκλείπω Κον ὁ δέ βασιλεύς ὁ δέος ἀφαιρέω ὁ μήτηρ , καί εἰς ὁ καθίστημι ἐπανάγω καί παραμυθέομαι Κακῶς ὑπολαμβάνω , εἶπον , ὅς μῆτερ´ ὁ γάρ ἄνθρωπος οὗτος ἰδιώτης εἰμί καί πάτος ἀφελής , ἀνδρεία μόνος ἔχω , οἷος ὁ πάλαι Σαμψών , καί οἶδα ἕτερος , ἀλ ὅς τις Ἐνάκ ἢ Νεμβρώδ ἐν ὁ ἡμέρα ἐγώ ἀναρανείς . ἐς ὐτοῦ τοίνυν μηδείς φόβος ἔχω , μηδ´ ὑπόνοια τις κτείνω κονηρος . καί τότε μέν οὕτως ὁ τοιοῦτος κῦμα ὑπό Θεός φρουρέω παρατρέχω ὁ Βασίλειος . ιʹ . ἔχω δέ κατά ὁ χρόνος κοινός παρακοιμώμενος ὁ βασιλεύς ὁ εὐνοῦχος Δαμιανός ὁ τοτρικιων ὁ γένος Σκλάβος , ὅς διά φιλοδέσποτος ἦθος λέγω πολλάκις ὁ βασιλεύς καί περί ἄλλος ΚΜΕ τίνω ὡς μή κατά ὁ δήω ὁ πρᾶγμα ἐξηγέομαι , ἐξαίρετος δέ περί ὁ θεῖον αὐτός Βάρδα ἀρτύω Καῖσαρ , ὡς ὁ πλεῖστος ὁ κράτος εἰς ἰαύω μετάγω καί πολλάκις ἐκφέρω ὁ καθκοντος . καί ἐκ ὁ ἔνιοι ὁ ὁ Καῖσαρ ἀνατρέπω διοίκησις ἑτέρως ἔχω ὁ πρᾶγμα ἀναδιδάσκω ὁ βασιλεύς . Ζεύς ὁ συμπείθω ὁ Καῖσαρ ὅλος ὁ οἰκέω Φίλων καί γνήσιος παραινέτης καί σύμβουλος κατά ὁ Δαμιανός συσκευάζω , καί πολύς διαβολή κατ´ αὐτός πρός ὁ βασιλεύς χράω , καί πιθανός συντίθημι ὁ κατηγορέω , μετακινέω ὁ ὁ βασιλεύς γνώμη καί ἀπό ὁ Παρί ὁ Δαμιανός εὔνοια μεθίστημι , ὥστε καί διαδέχομαι πείθω ὁ οἰκεῖος ἄξιος αὐτός . Ἐξωσθένοος οὖν ἐκεῖνος [ χήρης λοιπός ἐπί χρόνος τις ὁ τοιοῦτος ἀξίωμα . Ἀλ ὅταν ὁ Πρόνοια πρός ὅς βούλομαι συνελαύνω ὁ πρᾶγμα , καί φρόνησις ἀπρακτέω καί πανουργία ὁ οἰκέω σόφισμα εριδρ ᾄσσω . ὁ γάρ Καῖσαρ καί πολύς ἄλλος ἐνίημι τε καί οὗτος εἰς ὁ τοιοῦτος ἐπαναβιβάζω ἀξίωμα λογοποιέω καί λεληθότως επισπεύδων , παρά πᾶς αὐτός ἐλπίς μετά καιρός εὐ πολύς προβάλλω παρακοιμώμενος ὁ βασιλεύς ὁ Βασίλειος , τιμάω αὐτός καί πατρίκιος , καί Τυναικὶ συζεύγνυμι εὐμορφία σῶμα καί κάλλος [ Ρ καί κοσμιότης πρωτεύω πᾶς ὁ αὋγενδων σχεδόν , ἢ θυγάτηρ τυγχάνω ὁ παρά πάσσω ἐπι εὐγένεια καί φρόνησις λαλέω τότε ὁ γερός . οὗτος δέ γίγνομαι , καί καθ´ ἕκαστος