cogPG.PG109 153
τε ἵιλοκάστελλον καὶ τὸ Παραμοκάστελλον ἐξεπόρ θησαν , καὶ τοὺς ἐν αὐτοῖς καταληφθέντας ἡνδραποδίσαντο καταπλαγέντες δὲ τῷ δέει τῆς ἐπιούσης δυνάμεως οἱ τὸ τοῦ Φαλακροῦ λεγόμενον κάστρον οἰκοῦντες ἑκουσίως τῷ βασιλεῖ προσεχώρησαν . Ὁ δὲ ποῦ Ἄμβρου υἱὸς Ἀπάβδελε Ἀναζάρβης ἀμέρας , ἕως μὲν μακρὰν ἀπεῖχεν ὁ βασιλεὺς , βαρβαρικῶς ἐθρασύνετο , τότε δὲ μετὰ τοῦ τῶν Μελιτηνῶν στίφους φυγῇ τὴν σωτηρίαν ἐπορίζετο , μόνην ἀσφάλειαν ἡγούμενος ἱκανὴν τὸ λαθεῖν ὅποι γῆς καταδέδυκεν . Τῇ δὲ τῆς τοιαύτης ἐφόδου φθορᾷ καὶ τῆς Καῖσοῦ ἤτοι τῆς Κατασάμας καὶ τῆς Ῥοβὰμ ἤτοι τῆς Ἐνδελεχόνης ἡ πόρθησις γέγονεν , ἅμα δὲ καὶ ἡ τῆς Ἀνδάλου καὶ ἡ τῆς οὕτω λεγομένης Ἐρημοσυκαίας , ὅτε καὶ Σήμας ἐκεῖνος ὁ τοῦ Ταὴλ , τὰς δυσχωρίας κατέχων τοῦ Ταύρου καὶ ἐξ ἑφοοοῦ τας πῶν Ῥωμαίων λυμαινόμενος ἐσχατιὰς , πρὸς τὸν βασιλέα κατέφυγεν . μζʹ . Εἰ δὲ συντόμως καὶ ψιλῶς τὰ οὔτω μεγάλα οἰονεὶ κατ´ ἐπιδοομὴν ἀπαγγέλλομεν , μηδεὶς θαυμαζέτω , ἀλλὰ μηδὲ ἐγκαλείτω . Ἄμα γὰρ τὴν ταχύτητα τῶν πράξεων ἐκείνων μιμεῖσθαι ἡ διήγησις ἔοικεν , καὶ διὰ τοῦτο οὕτως ἐστὶν ἁπλῆ τε καὶ ἐπιτρέχουσα · θᾶττον γὰρ ᾑρέθη τότε ἐκεῖνα καὶ τῶν πράξεων Ἐλαβε τὴν συντέλειαν , ἢ νῦν ἀπήγγελται . Ἄλλως τε καὶ ἐπεὶ ὁ χρόνος ἤδη ῥεύσας διὰ μέσου πολὺς τὰ καθ´ ἕκαστα τῶν ἔργων διὰ τῆς μεταξὺ σιγῆς οἷον ἠμαύρωσε , καὶ οὔτε παρατάξεων τρόπους οὕτε προσβαλῶν ἐφόδους οὔτε φαλάγγων ἐκτάσεις καὶ συστρ λὰς οὔτε στοατηγημάτων ἐπικαίρους χρήσεις εἰδέναι καὶ ἀπαγγέλλειν ἔχομεν , οὐκ ἔστι περὶ τὰ κατὰ μέρος ἐγχρονίζειν καὶ οἷον ἐμφιλοχωρεῖν , ἐξ ὧν πλατύνεται τὸ διήγημα . Τὰ δὲ ἀμάρτυρον ἔχοντα τὴν πίστιν , εἰ καὶ λέγεται πολλάκις , ἀλλ´ ἡμεῖς ἀβασα νίστως προσδέχεσθαι οὐ βουλόμεθα διὰ τὸ μὴ δόξας πεπλασμένην μὴ γεγονότων πραγμάτων διήγησιν ἀνατιθέναι τῷ βασιλεῖ , μάλιστα ὅτι οὐδὲ ἐκεῖνος ἔτε ζῶν τὰ πρὸς χάριν θωπευτικῶς ὑποτρέχοντα ῥήματα ἐφαίνετο προσιέμενος . Οἱ δὲ μηδὲ τὰ παρὰ πάντων ὁμολογούμενα δυνάμενοι [ Ρ . ] ἢ σχολάζοντες παραδοῦναι γραφῇ σχολῇ γε ἂν περὶ τὰ ἀμφίβολα τὸν λόγον ἀπομηκύνοιμεν . Ἀλλ´ ἀνακρουέσθω , καὶ καθ´ ὁδὸν τῆς ἐξ ἀρχῆς διηγήσεως ὁ λόγος ἀνατρεχέτω . Κμηʹ . Μετὰ ταῦτα τοίνυν τὸν Ὁνοπνίκτην λεγόμενον ποταμὸν καὶ τὸν Σαρὸν διαπεράσας ὁ βασιλεὺς μετὰ τοῦ στρατεύματος ἦλθε πρὸς Κουκουσὸν , καὶ τὰς ἐκεῖσε λόχμας ἐμπρήσας καὶ τὴν ἄβατον τῇι τῶν δένδρων ἐκτομῇ βατὴν πεποιηκὼς τῶν ἐν ταύταις λόχων ἐκράτησε . Πρὸς δὲ τὴν Καλλίπολιν καὶ Παδασίαν φθάσας , εἰτα διὰ δυσβάτων ὁδεύων ὁδῶν τοῦ ἴππου ἀποβὰς πεζόσν διεξῄει τὰ στενὰ τῆς ὁδοῦ , διὰ τοῦ οἰκείου κόπου τὸ ἀσθενὲς τῶν ὑπὸ χεῖρα παραμυθούμενος . Τηνικαῦτα δὲ τῇ Γερμανικείᾳ προσβαλὼν , ἐπεὶ τὸ ἀνθιστάμενον ἅπαν ἐκ ποδὸς ἐχώρει καὶ τοῖς τείχεσι συνεκλείετο καὶ οὐδεὶς τῶν πολεμίων ἐτόλμα εἰς χεῖρας ἐλθεῖν , τὰ περὶ αὐτὴν πάντα πυρὶ ἀηἰε α ἰα ὐπὲ εειηοει ριοιιακειλιυε . vετπ γοιιοφαιύ οαιο , οἰ ἰλ νῖαπ γοοῦπιαθ ααιη εἰυί αὐ κοιάίο παιεαιίοηε ρτοροελί . οοθοΟ
Lemmas: τε ἵιλοκάστελλον καί ὁ Παραμοκάστελλον ἐξεπόρ θημι , καί ὁ ἐν αὐτός καταλαμβάνω ἀνδραποδίζω καταπλάσσω δέ ὁ δήω ὁ ἔπειμι δύναμις ὁ ὁ ὁ φαλακρός λέγω κάστρον οἰκέω ἑκούσιος ὁ βασιλεύς προσχωρέω . ὁ δέ ποῦ Ἄμβρος υἱός Ἀπάβδελε Ἀναζάρβης ἡμέρα , ἠώς μέν μακράν ἀπέχω ὁ βασιλεύς , βαρβαρικός θρασύνω , τότε δέ μετά ὁ ὁ Μελιτηνός στῖφος φυγή ὁ σωτηρία πορίζω , μόνος ἀσφάλεια ἡγέομαι ἱκανός ὁ λανθάνω ὅποι γῆ καταδύω . ὁ δέ ὁ τοιοῦτος ἔφοδος φθορά καί ὁ Καῦσος ἤτοι ὁ Κατασάμας καί ὁ Ῥοβὰμ ἤτοι ὁ Ἐνδέλεχος ὁ πόρθησις γίγνομαι , ἅμα δέ καί ὁ ὁ Ανδαλού καί ὁ ὁ οὗτος λέγω Ἐρημοσυκαίας , ὅτε καί Σήμ ἐκεῖνος ὁ ὁ Ταὴλ , ὁ δυσχωρία κατέχω ὁ Ταῦρος καί ἐκ εφοος ὅς ποῦ Ῥωμαῖος λυμαίνομαι ἐσχατιά , πρός ὁ βασιλεύς καταφεύγω . μζʹ . εἰμί δέ σύντομος καί ψιλός ὁ οὐτάω μέγας οἱονεί κατ´ ἐπιδομή ἀπαγγέλλω , μηδείς θαυμάζω , ἀλλά μηδέ ἐγκαλέω . ἄμη γάρ ὁ ταχύτης ὁ πρᾶξις ἐκεῖνος μιμέομαι ὁ διήγησις ἔοικα , καί διά οὗτος οὕτως εἰμί ἁπλόος τε καί ἐπιτρέχω · ταχύς γάρ αἱρέω τότε ἐκεῖνος καί ὁ πρᾶξις λαμβάνω ὁ συντέλεια , ἢ νῦν ἀπαγγέλλω . ἄλλος τε καί ἐπεί ὁ χρόνος ἤδη ῥέω διά μέσος πολύς ὁ καθ´ ἕκαστος ὁ ἔργον διά ὁ μεταξύ σιγή οἷος ἀμαυρόω , καί οὔτε παράταξις τρόπος ἵημι προσβάλλω ἔφοδος οὔτε φάλαγξ ἔκτασις καί συστρ λὰς οὔτε στοατηγημάτων ἐπίκαιρος χρῆσις οἶδα καί ἀπαγγέλλω ἔχω , οὐ εἰμί περί ὁ κατά μέρος ἐγχρονίζω καί οἷος ἐμφιλοχωρέω , ἐκ ὅς πλατύνω ὁ διήγημα . ὁ δέ ἀμάρτυρος ἔχω ὁ πίστις , εἰμί καί λέγω πολλάκις , ἀλ ἐγώ ἀβασα νίστα προσδέχομαι οὖον βούλομαι διά ὁ μή δόξα πλάσσω μή γίγνομαι πρᾶγμα διήγησις ἀνατίθημι ὁ βασιλεύς , μάλιστα ὅτι οὐδέ ἐκεῖνος ἵημι ζῶ ὁ πρός χάρις θωπευτικός ὑποτρέχω ῥῆμα φαίνω προσίημι . ὁ δέ μηδέ ὁ παρά πᾶς ὁμολογέω δύναμαι [ Ρ . ] ἢ σχολάζω παραδίδωμι γράφω σχολή γε εἄν περί ὁ ἀμφίβολος ὁ λόγος ἀπομηκύνω . Ἀλ ἀνακρούω , καί καθ´ ὁδός ὁ ἐκ ἀρχή διήγησις ὁ λόγος ἀνατρέχω . Κμηʹ . μετά οὗτος τοίνυν ὁ Ὀνοπνίκτης λέγω ποταμός καί ὁ Σαρόν διαπεράω ὁ βασιλεύς μετά ὁ στράτευμα ἔρχομαι πρός κουκουω , καί ὁ ἐκεῖσε λόχμη ἐμπίμπρημι καί ὁ ἄβατος τίω ὁ δένδρον ἐκτομή βατός ποιέω ὁ ἐν οὗτος λόχος κρατέω . πρός δέ ὁ Καλλίπολις καί Παδασίαν φθάνω , εἶτα διά δύσβατος ὁδεύω ὁδός ὁ ἵππος ἀποβαίνω πεζός διέξειμι ὁ στενός ὁ ὁδός , διά ὁ οἰκεῖος κόπος ὁ ἀσθενής ὁ ὑπό χείρ παραμυθέομαι . τηνικαῦτα δέ ὁ Γερμανίκεια προσβάλλω , ἐπεί ὁ ἀνθίστημι ἅπας ἐκ πούς χωρέω καί ὁ τεῖχος συγκλείω καί οὐδείς ὁ πολέμιος τολμάω εἰς χείρ ἔρχομαι , ὁ περί αὐτός πᾶς πῦρ ἀηἰε ὅς ἰά ΥΠΕ εειηοει ριοιιακειλιυε . vετπ γοιιοφαιύ οἴομαι , ὁ Ιλ νῖαπ γοοῦπιαθ ααιη εἰμί αὖος κοιάζω παιεαιίοηε ρτοροελί . οοθοΟ