cogPG.PG109 52
αυ τήνδε ἢ τήνδε , ἀλλὰ γυναῖκά τινα πάλαι τὸν κέ σμων καὶ τὰ αὐτοῦ ἀποστέρξασαν , Χριστῷ δὲ νυμφευθεῖσαν καὶ ἀσκήσεσιν ἐκ παιδὸς κατὰ τὴν ἐν Πριγκίπῳ νήσῳ μονὴν σχολάσασαν καὶ προσανέχουσαν τῷ Θεῷ · Εὐφροσύνη ταύτης ἡ κλῆσις , καὶ πατρὸς ἐσεμνύνετο Κωνσταντίνου εἶναι , δικαίᾳ κρίσει τὴν τύφλωσιν ὑπομεμενηκότος παρὰ μητρός . Ταῦτα μὲν ἐξεπέραινεν , καὶ Θεῷ δι´ αὐτῶν οὐ μόνον οὐκ ἐποιεῖτο ἀλλὰ καὶ παρώργισε τὸν Θεόν . κεʹ . Καὶκατὰ τῶν τὴν Κρήτην δὲ καταλαβόντων καὶ λυμαινομένων αὖθις ἐπαποστέλλει στοατάν · Κρατερὸς ὄνομα τῷ στρατηγέτῃ , ὅς τηνικαῦτα τὴν τῶν Κιβυρραιωτῶν διέπων στρατηγίδα , ἑβδομήκοντα ναῦς διήρεις τῶν ὑφ´ ἑαυτῷ καὶ πάντων τῶν θεματικῶν λαβὼν , βρέμων ἅμα καὶ πολλῷ [ Ρ . ὅθ ] φρονήματι παρενέβαλενἵ . Καὶ ἐπείπερ οὐδ´ ἐκείνοις εδόκει ὑποστέλλεσθαι ἀλλ´ ἐς μάχην χωρεῖν τὴν τὰς ἐαυτῶν δυνάμεις καὶ γενναιότητας ἐπιδειξομένην καὶ γάρ εἰσι τῶν ἄλλων Ἀγαρηνῶν οὗτοι δὴ εὐφυεῖς ) , συνέβαλλον δὲ τολμηρῶς ἑκάτεροι κατὰ τὸὸ ἀγῶνα χωρήσαντες . ἄρτι δὴ τοῦ ἡλίου τὰς ἀκτῖνας ᾧπερ γῆς ἐφαπλοῦντος , οὐδέτεροι μὲν ἄχρι μεσούσης ἡμέρας ἐνέκλινον , ἀλλὰ γενναίως μαχόμενοι τὴν ἐαυτῶν ἐδείκνυον ἐμπειρίαν καὶ δύναμιν · ἐπεὶ δὲ πονήσαντες οἱ Κρηταιεῖς ἤδη τοῦ ἡλίου κλίναντος ἐνέδωκαν πρὸς φυγὴν , τότε δὴ πολλοὺς μὲν αὐτῶν ἀπέκτειναν , πλείους δὲ τὰ ὅπλα ῥίψαντας αἰχμαλώτους ἔλαβον , ἐκ ποδὸς ἐπόμενοι . Τάχα δ´ ἂνχσπουδάσαντες ἔλαβον τὴν πόλιν αὐθημερὸν , εἰ μὴ νὺξ ἤδη φαινομένη ἀνέστρεψεν ὡς τὰ πράγματα καὶ ἀνάπαυλαν τούτοις ζητοῦσι φόνον ἀλλ´ οὐ σωτηρίαν ἀπέτεκεν . Οἱ μὲν γὰρ ὡς ἤδη νενικηκότες , καὶ πάντας αὕριον ἐν βραχεῖ βραχεῖς ὄντας ἐλπίσαντες συλλαβεῖν , πρὸς πότους καὶ τρυφὰς , ὡς ἐν οἰκείᾳ ἀλλ´ οὐκ ἐν ἀλλοτρίᾳ διάγοντες , ἐξεβάκχευον , μήτε τινὸς φυλακῆς μήτ´ ἄλλης σωτηρίας τῆς κατὰ τὸν πολεμικὸν νόμον γινομένης φροντίσαντες , ὕπνου δὲ μόνου καὶ τῆς τὰ πάντα ῥφδίως ἀνατρεπούσης καὶ ἀπολλυούσης ἀμελείας τε καὶ ῥᾳστώνης . Ὅθεν περὶ μέσας νύκτας , ἐπεὶ διὰ τῶν ἑαυτῶν φυλάκων ὡς ἐν ἀπορία ἀγρυπνοῦντες οἱ Κρηταιεῖς ὕπνῳ καὶ οἵνῳ καθῃρῆσθαι τοὺς τῆς Ῥωμαῖκῆς παρεμβολῆς ἀνέμαθον , αὐθωρὸν ἐξελθόντες μαχαίρᾳ πάντας ἀπώλεσαν , ὡς μηδ´ ἄγγελον , τὸ δὴ λεγόμενον , ὑποστρέψαι καὶ ἐκεῖθεν διασωθῆναι , ἢ μόνον τὸν στρατηγὸν ἐμπορικοῦ ἐπεβάντα πλοίου καὶ τὴν σωτηρίαν ζητοῦντα . Πλὴν καὶ τοῦτον ἐπεὶ πανταχοῦ ὁ τῶν Ἀγαρηνῶν ἡγεμὼν ἀνα ζητῶν μὲν οὐχ εὔρισκε φεύγειν δὲ διήκουεν , ὁλκάσι τοῦτον μεθ´ ἡγεμόνων ἀναζητῆσαι ἐκέλευσεν · οἱ καὶ καταλαβόντες τοῦτον ἐν Κῷ ἐπὶ ξύλου κρεμάσαντες διαφθαρῆναι ἐποίησαν . Καὶ τὰ μὲν κατὰ τὴν μάχην ἐκείνην καὶ τὸν ἀγῶνα συμβεβηκότα τοιαῦτα , πολλὴν ἐνεγκόντα Ῥωμαίοις συμφορὰν , οὐ τὴν ἐξ ἥττης μόνον ἐκείνης , ἀλλὰ καὶ τὴν ἔκτοτε κρατήσασαν καὶ
Lemmas: αὖ ὅδε ἢ ὅδε , ἀλλά γυνή τις πάλαι ὁ κε σμάω καί ὁ αὐτός ἀποστέργω , Χριστός δέ νυμφεύω καί ἄσκησις ἐκ παῖς κατά ὁ ἐν Πρίγκιπος νῆσος μονή σχολάζω καί προσανέχω ὁ Θεός · Εὐφροσύνη οὗτος ὁ κλῆσις , καί πατήρ σεμνύνω Κωνσταντῖνος εἰμί , Δίκαιος κρίσις ὁ τύφλωσις ὑπομένω παρά μήτηρ . οὗτος μέν ἐκπέρθω , καί Θεός δις αὐτός οὖον μόνος οὐ ποιέω ἀλλά καί παροργίζω ὁ Θεός . κύ . Καὶκατὰ ὁ ὁ Κρήτη δέ καταλαμβάνω καί λυμαίνομαι αὖθις ἐπί-ἀποστέλλω ἵστημι · Κρατερός ὄνομα ὁ στρατηγέτης , ὅς τηνικαῦτα ὁ ὁ κιβυρραιους διέπω στρατηγίς , ἑβδομήκοντα ναῦς διαιρέω ὁ ὑφ´ ἑαυτοῦ καί πᾶς ὁ θεματικός λαμβάνω , βρέμω ἅμα καί πολύς [ Ρ . ὅθι ] φρόνημα παραβάλλω . καί ἐπεί οὐδός ἐκεῖνος δοκέω ὑποστέλλω ἀλ εἰς μάχη χωρέω ὁ ὁ ἑαυτοῦ δύναμις καί γενναιότης ἐπιδείκνυμι καί γάρ εἰμί ὁ ἄλλος Ἀγαρηνός οὗτος δή εὐφυής ) , συμβάλλω δέ τολμηρός ἑκάτερος κατά ὅς ἀγών χωρέω . ἄρτι δή ὁ ἥλιος ὁ ἀκτίς ὅσπερ γῆ ἐφαπλόω , οὐδέτερος μέν ἄχρι μέσος ἡμέρα ἐγκλίνω , ἀλλά γενναῖος μάχομαι ὁ ἑαυτοῦ δείκνυμι ἐμπειρία καί δύναμις · ἐπεί δέ πονέω ὁ Κρηταιεύς ἤδη ὁ ἥλιος κλίνω ἐνδίδωμι πρός φυγή , τότε δή πολύς μέν αὐτός ἀποκτείνω , πλείων δέ ὁ ὅπλον ῥίπτω αἰχμάλωτος λαμβάνω , ἐκ πούς επόμενος . Τάχα δδʹ ἂνχσπουδάσαντες λαμβάνω ὁ πόλις αὐθήμερος , εἰμί μή νύξ ἤδη φαίνω ἀναστρέφω ὡς ὁ πρᾶγμα καί ἀνάπαυλα οὗτος ζητέω φόνος ἀλ οὖον σωτηρία ἀποτίκτω . ὁ μέν γάρ ὡς ἤδη νικάω , καί πᾶς αὔριον ἐν βραχύς βραχύς εἰμί ἐλπίζω συλλαμβάνω , πρός πότος καί τρυφή , ὡς ἐν οἰκεῖος ἀλ οὐ ἐν ἀλλότριος διάγω , ἐκβακχεύω , μήτε τις φυλακή μῆτε ἄλλος σωτηρία ὁ κατά ὁ πολεμικός νόμος γίγνομαι φροντίζω , ὕπνος δέ μόνος καί ὁ ὁ πᾶς ῥφδίως ἀνατρέπω καί ἀπολύω ἀμέλεια τε καί ῥᾳστώνη . ὅθεν περί μέσος νύξ , ἐπεί διά ὁ ἑαυτοῦ φύλαξ ὡς ἐν ἀπορία ἀγρυπνέω ὁ Κρηταιεύς ὕπνος καί οἶνος καθαιρέω ὁ ὁ Ῥωμαῖκός παρεμβολή ἀναμανθάνω , αὐθωρός ἐξέρχομαι μάχαιρα πᾶς ἀπόλλυμι , ὡς μηδ´ ἄγγελος , ὁ δή λέγω , ὑποστρέφω καί ἐκεῖθεν διασῴζω , ἢ μόνος ὁ στρατηγός ἐμπορικός ἐπιβαίνω πλοῖον καί ὁ σωτηρία ζητέω . πλήν καί οὗτος ἐπεί πανταχοῦ ὁ ὁ Ἀγαρηνός ἡγεμών ἀνα ζητέω μέν οὐ εὑρίσκω φεύγω δέ διακούω , ὁλκάς οὗτος μεθ´ ἡγεμών ἀναζητέω κελεύω · ὁ καί καταλαμβάνω οὗτος ἐν Κῶς ἐπί ξύλον κρεμάννυμι διαφθείρω ποιέω . καί ὁ μέν κατά ὁ μάχη ἐκεῖνος καί ὁ ἀγών συμβεβηκός τοιοῦτος , πολύς φέρω Ῥωμαῖος συμφορά , οὖον ὁ ἐκ ἧσσα μόνος ἐκεῖνος , ἀλλά καί ὁ ἔκτοτε κρατέω καί