cogPG.PG109 298
τεροι , τῆς ἐμῆς ἡλικίας ὑποβεβηκότες , οἱ μέχοι τοῦ δεῦρο τῆς τε φρουρᾶς καὶ τῶν λοιπῶν ἀλγεινῶν μοι συγκοινωνοῦντες ] κατ´ αὐτὴν τὴν ὡραν παρόντες εὑρέθημεν ἐν τῷ τόπῳ μετὰ καὶ τινων ἄλλων τῶν ἀπὸ τῆς πόλεως οὐκ ὀλίγων . Καὶ ὡς ἤδη τὴν πονηρὰν ἐκείνην ὑπέστημεν ἐπιβουλὴνετὰ γὰρ τὸ πραχθῆναι τὴν σκῆψιν τὸ συμβὰν ἐπεγνώκειμεν ) , ὁπισθόρμητοι πάντες , ἕκαστος ἡμῶν ὡς εἶχε τάχους , πρὸς τὴν πόλιν συνηλαυνόμεθα , ἄλλος ἀλλαχοῦ διαιρεθέντες , καθὼς ἂν ἦγεν ἡ συμφορὰ , τοῦ φόβου διατιθεῖσα τὰ σχήματα . Ἔδοξεν οὖν τῷ τε πατρὶ καὶ ἡμῖν , μήπω πεφθακότων πρὸς ἡμᾶς τῶν Βαρβάρων , εἴς τινα πύργον τῶν κατὰ τὸ ἐνδότερον τεῖχος ἀνιέναι τέως καὶ μὴ τῷ πλήθει συναναμίγνυσθαι , ὡς ἂν τῶν πολεμίων τυχὸν ἐπιστάντων , τῶν ἄλλων διαιρεθέντες καὶ μόνοι τούτοις κατὰ τῶν ἐπάλξεων ἐντυγχάνοντες , δυνηθῶμέν τινα πρεσβείαν τούτοις προσαγαγεῖν καὶ τὴν ζωὴν ἐαυτοῖς διασώζεσθαι . Ὃ δὴ καὶ γέγονε τῇ θεῖκῇ προνοίᾳ . Τὸ δ´ ὅπως καὶ μεθ´ οἵας παραδοξοποιοῦ δυνάμεως , λέξων ἔρχομαι . μγʹ . Ἀνήλθομεν ἐν τῷ τείχει σπουδῇ θέοντες κατά τινα πρόβολον ἀντικρὺ τοῦ ἐκεῖ ὅεβασμίου σηκοῦ τοῦ πρωτοκλήτου τῶν Ἀποστόλων Ἀνδρέου . Πέντε δὲ ἦμεν οἱ πάντες ὁμοῦ , [ Ρ . ὅ ] ὁ πατὴρ ὁ ἐμὸς κἀγὼ σὺν τοῖς ῥηθεῖσι δυσὶν ἀδελφοῖς καί τις ἕτερο - εοέχων καὶ αὐτὸς τῆς ἡμῶν ἀγχιστείας , κληρικοὶ πάν τες καὶ τῷ τῶν ἀναγνωστῶν διαπρέποντες τάγματι . Μικρὸν οὖν αὐτόθι καθησυχάσαντες , καὶ καθ´ ἑαυτοὺς λογιζόμενοι τὸ ἐφεστὸς τῆς μαχαίρας τέλος , ἡρχόμεθα τῶν γόων , ἕκαστος τῆς τε οἱκείας ψυχης , καὶ τῆς ἐξ ἀλλήλων καταστενάζοντες διαιρέσεως , Καὶ πρῶτος ἐξῆρχε θρήνων ὁ πατήρ , ἤδη προβεηκώς ὢν καὶ πολλὴν περὶ τὸ λέγειν ἐπιστήμην ἐξησκημένος , Φεῦ μοι , λέγων , ὧ τέκνα πολυπαθῆ , έν τίσιν οὖν περιελήφθην , καὶ τίνι ταῖτᾳ ἀπέκειτο τῇ δυστήνῳ μου ταύτῃ καὶ ταλαιπώρω ζωῇ , ὃν´ οὐς κατὰ διαφόρους ἀπέτεκον χρόους , καὶ τῇ γεν έσει παρέθηκα , ὑφ´ ἑν Πδω τὴν τελεντὴν ὑπερχομένους , καὶ μηδ´ ὃπερ τοῖς ἀτυχοῦσίν έστι συνκεχωρημένον , σχολὴν ἄγω ἄξιον τοῦ πάθους ὀδύρασθαι ; Συνεκάλεσα γὰρ ἂν πρὸς τὸ κρῖνον τοῦτο καὶ ἀπαρηγόρητον πάθος καὶ αὐτὰ τὰ ἄύυχα τῶν κτισμάτων κοινωνῆσαί μρι τοῦ κάθους καὶ τὴν συμφορὰν συμμερίσασθαι . Οὐδὲ γὸρ οἰἱ πάντες τῶν ὁμοπμτρίδων · ἄίλως ἄγουσιν ἢ ἐγὼ , ἕκαστος τινα τῶν οἰκείων ἀπεκδεχόμενος καὶ τῆς ἐτέρου συμπαθείας ἐπιδεόμενος . Ἐμοὶ γὰρ δόο δεινὰ συνέβη κατὰ ταυτὸ , ὅ τε κυχικὸς κίνδυνος ἐν ἁμαρτίαις τὴν ζωὴν δαπανήσαντι , καὶ ὁ ἐξ ὑμῶν οὗτος ἀπροσδόκηιτος χωρισμὸς , ὃν οὕτως οὔποτε προσεδόκησα , ἀλλ´ ἀεὶ δι´ ἐντεύξεως εἰχον ὑφ´ ὑμῶν καλυφθῆναι τὰ ῥαρυπενθῆ ὄμματα ταῦτα , Ἰν´ ἐπαναπαυσάμενος ταῖς ὑμετέραις χερσὶ τῷ τάφῳ των πατέρων οθῶ , καὶ ὑμᾶς ἐν ἀσφαλείᾳ καταλίπω τὴς τε ΡΑΓἈΟΙ . ΣΚ . ΟΙΧ .
Lemmas: τερέω , ὁ ἐμός ἡλικία ὑποβαίνω , ὁ μίγνυμι ὁ δεῦρο ὁ τε φρουρά καί ὁ λοιπός ἀλγεινός ἐγώ συγκοινωνέω ] κατ´ αὐτός ὁ ὥρα πάρειμι εὑρίσκω ἐν ὁ τόπος μετά καί τίνω ἄλλος ὁ ἀπό ὁ πόλις οὐ ὀλίγος . καί ὡς ἤδη ὁ πονηρός ἐκεῖνος ὑφίστημι ἐπιβουλέω γάρ ὁ πράσσω ὁ σκῆψις ὁ συμβαίνω ἐπιγιγνώσκω ) , ὁπισθόρμητοι πᾶς , ἕκαστος ἐγώ ὡς ἔχω τάχος , πρός ὁ πόλις συνελαύνω , ἄλλος ἀλλαχοῦ διαιρέω , καθώς εἄν ἄγω ὁ συμφορά , ὁ φόβος διατίθημι ὁ σχῆμα . δοκέω οὖν ὁ τε πατήρ καί ἐγώ , μήπω φθάνω πρός ἐγώ ὁ βάρβαρος , εἰς τις πύργος ὁ κατά ὁ ἔνδος τεῖχος ἀνέρχομαι τέως καί μή ὁ πλῆθος συναναμείγνυμι , ὡς εἄν ὁ πολέμιος τυγχάνω ἐφίστημι , ὁ ἄλλος διαιρέω καί μόνος οὗτος κατά ὁ ἔπαλξις ἐντυγχάνω , δύναμαι τις πρεσβεία οὗτος προσάγω καί ὁ ζωή ἑαυτοῦ διασῴζω . ὅς δή καί γίγνομαι ὁ θεῖος πρόνοια . ὁ δδʹ ὅπως καί μεθ´ οἷος παραδοξοποιός δύναμις , λέγω ἔρχομαι . μγʹ . ἀνέρχομαι ἐν ὁ τεῖχος σπουδή θέω κατά τις πρόβολος ἀντικρύ ὁ ἐκεῖ ὅεβασμίου σηκός ὁ πρωτόκλητος ὁ ἀπόστολος Ἀνδρέας . Πέντε δέ εἰμί ὁ πᾶς ὁμοῦ , [ Ρ . ὅς ] ὁ πατήρ ὁ ἐμός ἐγώ σύν ὁ εἴρω δύο ἀδελφός καί τις έτερος - ἔοικα καί αὐτός ὁ ἐγώ ἀγχιστεία , κληρικός πᾶς αἱρέω καί ὁ ὁ ἀναγνώστης διαπρέπω τάγμα . μικρός οὖν αὐτόθι καθησυχάζω , καί καθ´ ἑαυτοῦ λογίζομαι ὁ ἐφίστημι ὁ μάχαιρα τέλος , ἄρχω ὁ γόος , ἕκαστος ὁ τε οἰκεῖος Ψυχή , καί ὁ ἐκ ἀλλήλων καταστενάζω διαίρεσις , καί πρῶτος ἐξάρχω θρῆνος ὁ πατήρ , ἤδη προβαίνω εἰμί καί πολύς περί ὁ λέγω ἐπιστήμη ἐξασκέω , φεῦ ἐγώ , λέγω , ἵημι τέκνον πολυπαθής , ἐν τίσις οὖν περιλαμβάνω , καί τίς ταΐτης ἀπόκειμαι ὁ δύστηνος ἐγώ οὗτος καί ταλαίπωρος ζωή , ὅς οὖς κατά διάφορος ἀποτίκτω χρόος , καί ὁ γε εἰμί παρατίθημι , ὑφ´ ἑν Πδω ὁ τελεντὴν ὑπέρχομαι , καί μηδ´ ὅσπερ ὁ ἀτυχέω εἰμί συγχωρέω , σχολή ἄγω ἄξιος ὁ πάθος ὀδύρομαι ; συγκαλέω γάρ εἄν πρός ὁ κρίνω οὗτος καί ἀπαρηγόρητος πάθος καί αὐτός ὁ ἄύυχα ὁ κτίσμα κοινωνέω ΜΡΙ ὁ κάθω καί ὁ συμφορά συμμερίζω . οὐδέ γόρ οἶς πᾶς ὁ ομοπμτριδηω · ἄλιος ἄγω ἢ ἐγώ , ἕκαστος τις ὁ οἰκέω ἀπεκδέχομαι καί ὁ ἔτερον συμπάθεια ἐπιδέω . ἐμός γάρ δόο δεινός συμβαίνω κατά τατός , ὅς τε κυχικὸς κίνδυνος ἐν ἁμαρτία ὁ ζωή δαπανάω , καί ὁ ἐκ σύ οὗτος ἀπροσδόκητος χωρισμός , ὅς οὕτως οὔποτε προσδοκάω , ἀλ ἀεί δις ἔντευξις εἰχω ὑφ´ σύ καλύπτω ὁ ραρυπενθος ὄμμα οὗτος , Ἰν´ ἐπαναπαύω ὁ ὑμέτερος χείρ ὁ τάφος ὁ πατήρ ὀθέω , καί σύ ἐν ἀσφάλεια καταλιμπάνω σής τε ΑΡ . ΣΚ . ΧΟ .