cogPG.PG109 490
τα δομέστικος τῶν σχολῶν Ἰωάννης ὁ Κροκόας μετὰ τῶν θεμάτων καὶ τῶν ταγμάτων καὶ ὁ Μηλίασετὰ τῶν Ἀρμενίων , καὶ πολλὰς προνομὰς καθ´ ἑκάστην ποιούμενοι , καὶ ταῖς συνεχέσιν ἐπιδρομαῖς αἰχμαλωτίζοντες τούτους καὶ ληλζοντες , εἰς τοσαύτην στένωσιν τὴν Μελιτηνὴν περιέστησαν [ Ρ . ὅθῶ ] ὥστε αὐτὴν συντομώτατα ἐκπορθῆσαι καὶ ἕως ἐδάφους καταστρέψαι , οὐ μόνον δὲ ταύτην , ἁλλὰ καὶ τὰς ὁμόρους αὐτῇ πόλεις καὶ χώρας πολυφόρους τε οὕσας καὶ πιοτάτας καὶ ἄλλας πολλὰς παρέχειν προσόδους . Ταύτην οὖν τήνδ » Μελιτηνήν εἰς κουρατωρίαν ἀποκαταστήσας , ὁ βασιλεὺς πολλὰς χιλιάδας χρυσίου καὶ ἀργυρίου ἐκεῖθεν δασμοφορεῖσθαι ἐτησίως πεποίηκεν λφʹ . Κατηγορήθη δὲ Νικήτας μάγιστρος καὶ πενθερὸς Χριστοφόρου βασιλέως ὡς οὐποτιθέμενος αὐτῷ κατὰ τοῦ ἰδίου γενέσθαι πατρὸς καὶ τῆς βασιλείας αὐτὸν ἐξεῶσαι . Τοῦτον οὖν ἐξαγαγόντες της πόλεως ἀπέκειραν μοναχὸν , ὑπερορίσαντες ἐν τῷ αὐτοῦ προαστείῳ . λζʹ . Μηνὶ δὲ Ἰουλίῳ ιηʹ , ἰνδικτιῶνος ϛʹ , Στέφανος ὁ πατριάρχης τελευτᾷ , ποιήσας ἕτη β καὶ μῆνας σʹ . Δεκεμβρίῳ δὲ μηνὶ ιδ´ ἄγουσι Τρύφωνα μοναχὸν ἐκ τῆς Ἰθικίω μονάζοντα , ἐπ´ εὐλαβείᾳ καὶ ἁγιότητι μαρτυρούμενον , καὶ χειροτονοῦσι πατριάρχην ἐπὶ χρόνῳ ῥητῷ , μέχρις ἂν εἰς μέτρον ἡλικίας φθάσῃ Θεοφύλακτος ὁ τοῦ βασιλέως Ῥωμανοῦ υἱὲ ς ὃν ἔμελλον πατριάρχην χειροτονεῖν Κωνσταντινουπόλεως . λη . εἰκάδι δὲ πέμπτῃ τοῦ αὐτοῦ μηνὸς χειμὼν ἀφόρητος γέγονεν , ὥστε κρυσταλλωθῆναι τὴν γῆν ἐπὶ ἡμέρας ρκʹ . Ὅθεν καὶ γέγονε μέγας λιμὸς τοὺς πώποτε γενομένους ὑπερβαλλόμενος , καὶ θάνατος ἐκ τοῦδε πολὺς , ὡς μὴ δύνασθαι τοὺς ζῶντας ἐκκομίδειν τοὺς τεθνεῶτας . Ὁ δὲ βασιλεὺς Ῥωμανὸς τὴν ἁπόῤῥητονδ ἐκείνην βίαν κατανοήσας , ἀξίαν τῆς αὐτοῦ συμπαθοῦς καὶ ἐλεήμονος φύσεως πρόνοιαν ἐποιήσατο , πολλαῖς ἐλεημοσύναις τὴν ἐκ τοῦ λιμοῦ παραμυθησάμενος ἔνδειαν · ἀνέφραξέ τε θυρίσι καὶ σανιδώμασι τὰς τῶν ἐμβόλων στοὰς , ὡς μὴ τὴν χιόνα καὶ τὸ ψῦχος ἐκεῖθεν ἐπεισιέναι τοῖς πένησι . Τότε καὶ τὰς λεγομένας ἄρκλας ἐν πᾶσι κατεσκεύασε τοῖς Κἐμβόλοις , ἄργυρόν τε κατὰ μήνα τοῖς ἐν ταύταις κατακειμένοις πένησι δίδοσθαι διετάξατο , καὶ τὰ μηνιαῖα τριμίσια ἐν ταῖς ἐκκλησίαις , ἀργύρου ἐγκεχαραγμένου χιλιάδας ιβʹ . Οὐ μόνα δὲ ταῦτα ἡ συμπαθὴς ἐκείνη ψυχὴ διετυπώσατο τῶν πενήτων προνοουμένη , ἀλλὰ καὶ καθ´ ἡμέραν τρεῖς αὐτῷ συνες . θίειν πένητας διετάξατο , οἶ καὶ ἀνὰ ἔν ἐλάμβανον νόμισμα . Τετράβι δὲ καὶ παρασκευῇ τρεῖς πένητες μοναχοὶ συνήσθιον , τὸ τετυπωμένον λαμβάνοντες νόμισμα ἕκαστος . [ ὄβθ ] Ὅπερ δὲ ἐν τοῖς μοναστηρίοις εἰώθει γίνεσθαι , ὥστε ἑν τῷ καιρῷ τῆς ἑστιάσεως ἀνάγνωσιν γίνεσθαι , τοῦτο καὶ αὐτὸς ἐποίει , διπλῆν ἑαυτῷ καὶ τοῖς δαιτυμόσι τὴν τράπεζαν παρατιθεὶς
Lemmas: ὁ δομέστικος ὁ σχολή Ἰωάννης ὁ Κροκόας μετά ὁ θέμα καί ὁ τάγμα καί ὁ Μηλίασετὰ ὁ Ἀρμένιος , καί πολύς προνομή καθ´ ἕκαστος ποιέω , καί ὁ συνεχής ἐπιδρομή αἰχμαλωτίζω οὗτος καί ληλζοντες , εἰς τοσοῦτος στένωσις ὁ Μελιτηνή περιίστημι [ Ρ . ὀθέω ] ὥστε αὐτός σύντομος ἐκπορθέω καί ἠώς ἔδαφος καταστρέφω , οὖον μόνος δέ οὗτος , ἀλλά καί ὁ ὅμορος αὐτός πόλις καί χώρα πολύφορος τε εἰμί καί πιοτάτας καί ἄλλος πολύς παρέχω πρόσοδος . οὗτος οὖν ὅδε » Μελιτηνή εἰς κουρατωρία ἀποκαθίστημι , ὁ βασιλεύς πολύς χιλιάς χρυσίον καί ἀργύριον ἐκεῖθεν δασμοφορέω ετησίως ποιέω λφʹ . κατηγορέω δέ Νικήτας μάγιστρος καί πενθερός Χριστόφορος βασιλεύς ὡς ουποτιθημι αὐτός κατά ὁ ἴδιος γίγνομαι πατήρ καί ὁ βασίλεια αὐτός ἐξωθέω . οὗτος οὖν ἐξάγω ὁ πόλις ἀποκείρω μοναχός , ὑπερορίζω ἐν ὁ αὐτός προάστειον . λζʹ . μείς δέ Ἰούλιος ΙΗΥ , ἰνδικτίων ϛυʹ , Στέφανος ὁ πατριάρχης τελευτάω , ποιέω ἔτος Β καί μείς σός . Δεκέμβριος δέ μείς ιδ´ ἄγω Τρύφων μοναχός ἐκ ὁ Ἰθικίω μονάζω , ἐπι εὐλάβεια καί ἁγιότης μαρτυρέω , καί χειροτονέω πατριάρχης ἐπί χρόνος ῥητός , μέχρι εἄν εἰς μέτρον ἡλικία φθάνω Θεοφύλακτος ὁ ὁ βασιλεύς Ῥωμανός υἱός Σ ὅς μέλλω πατριάρχης χειροτονέω Κωνσταντινούπολις . λα . εἰκάς δέ πέμπτος ὁ αὐτός μείς χειμών ἀφόρητος γίγνομαι , ὥστε κρυσταλλόω ὁ γῆ ἐπί ἡμέρα ρκεʹ . ὅθεν καί γίγνομαι μέγας λιμός ὁ πώποτε γίγνομαι ὑπερβάλλω , καί θάνατος ἐκ ὅδε πολύς , ὡς μή δύναμαι ὁ ζῶ ἐκκομίζω ὁ θνῄσκω . ὁ δέ βασιλεύς Ῥωμανός ὁ ἁπόῤῥητονδ ἐκεῖνος βία κατανοέω , ἄξιος ὁ αὐτός συμπαθής καί ἐλεήμων φύσις πρόνοια ποιέω , πολύς ἐλεημοσύνη ὁ ἐκ ὁ λιμός παραμυθέομαι ἔνδεια · ἀναφράσσω τε θυρίς καί σανίδωμα ὁ ὁ ἔμβολον στοά , ὡς μή ὁ χιών καί ὁ ψῦχος ἐκεῖθεν ἐπείσειμι ὁ πένης . τότε καί ὁ λέγω άρκλα ἐν πᾶς κατασκευάζω ὁ ἔμβολος , ἄργυρος τε κατά μείς ὁ ἐν οὗτος κατάκειμαι πένης δίδωμι διατάσσω , καί ὁ μηνιαῖος τριμιθεος ἐν ὁ ἐκκλησία , ἄργυρος ἐγχαράσσω χιλιάς ἶβις . οὖον μόνος δέ οὗτος ὁ συμπαθής ἐκεῖνος ψυχή διατυπόω ὁ πένης προνοέω , ἀλλά καί καθ´ ἡμέρα τρεῖς αὐτός συνίημι . θίημι πένης διατάσσω , οἶς καί ἀνά ἐν λαμβάνω νόμισμα . Τετράβι δέ καί παρασκευή τρεῖς πένης μοναχός συνεσθίω , ὁ τυπόω λαμβάνω νόμισμα ἕκαστος . [ ὄβθ ] ὅπερ δέ ἐν ὁ μοναστήριον εἴωθα γίγνομαι , ὥστε ἑν ὁ καιρός ὁ ἑστίασις ἀνάγνωσις γίγνομαι , οὗτος καί αὐτός ποιέω , διπλόος ἑαυτοῦ καί ὁ δαιτυμών ὁ τράπεζα παρατίθημι