cogPG.PG109 317
ναι βλάβην τοὺς ἐν αὐτῷ καθορμιζομένους , τὴν πρὸς αὐτὸν διατριβὴν τοῦ ναυστάθμου τῆς πλεως οἱ Πάρβαροι προκεκρίκασιν . Ὡς οὖν κατήχθημεν , ἔγνων οἱ Κρῆτεσπροεώρων γὰρ ἡμᾶς τῆς θαλάσσης μακρόθεν ) , καὶ πρῶτον τῶν Ῥωμαίων τὸν στόλον ἐφώρασαν ἐπέρχεσθαι τῇ νήσῳ , ἐξ οὗ καὶ περιδεεῖς ἐγένοντο διὰ τὸ μὴ προπαρεσκευάσθαι πρὸς πόλεμον . Ἔπειτα γενομένων ἡμῶν ἐγγύθεν , ἐπειδὴ ἐπέγνων τινὰ γνωοίσματα τῶν νηῶν , πεφθάκασι τὸν τόπον μετὰ πολλῆς θυμηδίας τοὺς ἀμφ´ αὐτοὺς δεξιούμενοι . καὶ ὥσπερ τῇ κοινωνίᾳ τῶν τρόπων τὸ γνήσιον τῆς πρὸς ἀλλήλους στοργῆς ἐνδεικνύμενοι · ἀεὶ γὰρ , ὡς λόγος , τὸ ὅμοιον τῷ ὁμοίῳ προστρέχει . Τότε δὴ ποῶ τον ἅπαντες τῶν νηῶν ἐξῆλθον οἱ Βάρβαροι , καί τινος ἡμᾶς τυχεῖν ἀνέσεως τῆς ἐν ἀλλήλοις στενοχωρίας ἠξίωσαν , μετέδωκαν δὲ καὶ τῶν κατὰ τὸν τόπον ὧδάτων πολλῶν ὄντων καὶ ἀφθόνως τοῖς κύμασι τῆς θαλάσσης ἐπιῤῥεόντων . Καὶ οὕτω τὴν νύκτα πᾶσαν τῶν συνεχῶν ἀνεθέντες πόνων ἐδοκοῦμεν τῇ ἑξῆς χρηστοτέρων τινῶν μετασχεῖν , ἅτε πεπληθυσμένης ? οὔσης τῆς νήσου καὶ πολλὴν ἐχούσης τῶν χρειῶν δαψίλειαν . Οὐκ ᾔδειμεν δὲ παραπλησίοις ἐν αὐτῇ τῶν πρώην ὁμιλεῖν χαλεποῖς , ἢ καὶ χείροσι , καὶ διὰ ταῦτά γε μᾶλλον ἐκεῖνα πάσχειν , ὡς ἐκείνων τούτοις συντηρηθῶμεν οαʹ . Ἡδη γὰρ τῆς νυκτερινῆς σκιᾶς σκεδασθείσης , τοῦ δὲ φωτὸς ἀρχομένου τὸν ὄρθρον ἐπανατέλλειν , Κυριακῆς ἡμερῶν ἐπιφωσκούσης , ἀλαλαγμὸς ἐφ´ ἑκάστης νηὸς ἠκούετο , ὥσπερ τινὰ θυμήρη φωνὴν τῶν Βαρβάρων συνεπηχούντων καὶ τοῖς κυμβάλοις κτυπούντων , ὡς πάντα δοκεῖν δονεῖσθαι τὸν τόπον [ Ρ . ὅῆῷ ] καὶ πρὸς τὴν κραυγὴν ἐκταράττεσθαι . ΕΕἰτα μετὰ τὴν ἄσημον ἐκείνην καὶ φοβερωτάτην ἠχὴν ἐπεχείρουν πρὸς τὴν γῆν ἀποφορτίζειν τὸν γόμον , διελόντες εἰς μερίδας κατὰ τὸν ἀριθὸν τῶν νηῶν τὸν παρακείμενον τόπον , ὅπου μιᾶς ἑκάστης φόρτον , ὅστις ποτὲ ἦν , διῃρημένως καὶ ἀποκεκρ·μένως ἀλλήλων ἐξεκομίζοντο , ὡς ἂν ἀμιγῆ τηρεῖσθαι τὴν ἑκάστης περιουσίαν καὶ τῶν προσόντων ταῖς ἄλλαις παντελῶς ἀνεπίμικτον . Πᾶσαν οὖν ἐκείνην ἀνάλωσαν εἰς τὴν ἀποσκευὴν τὴν ἡμέραν . Τῇ δὲ ἑξῆς ἐξῆλθον τῆς θαλάσσης οἱ τῶν νηῶν ἀρχηγοὶ διελεῖν πάλιν εἰς ἄλλας μερίδας τό τε πλῆθος τῶν αἰχμαλώτων καὶ τὴν πολλὴν τῶν σκύλων ὕλην , ἧς ἐξίσταντο τὴν πληθὺν οἱ Κρῆτες , οὐδενὶ παραδείγματι συγκρίνειν ἔχοντες σὰ βλεπόμενα . Ἐπειδὴ δὲ τοῦτο πρῶτον ἔδοξε τοῖς Βαρβάροις , ἀναμιχθῆναι τῶν δυστυχῶν τὸν δῆμον , βπως τὸν ἀναγνωρισμὸν καὶ αὖθις οἱ συγγενείας τινὸς μετέχοντες ἐν ἀλλήλοις ποιήσονται , τότε δὴ φοβερός τις ἠκούετο καὶ ταραχώδης θρῆνος πάντων ὡς ἀπὸ μιᾶς πηγῆς ἀφιέντων τοὺς κρουνοὺς τῶν δακρύων , καὶ θρυλουμένων , εἴ πού τινος εὐτιχήσοιεν τῶν φιλτάτων , καὶ μὴ λάθῃ παρελθοῦσα ἡ προθεσμία τῆς ἀνευρέσεως καὶ μείωσιν ἐπ´ οὐδενὶ βεβαίῳ τὴν περὶ αὐτοὺς ψυχαγωγίαν ἐλπίσαντες . Περιήρχοντο οὖν αἱ δυστυχεῖς γυναῖκες , τὰς κόμας ἔχουσαι λελυμένας , πανταχοῦ περισκοποῦσαι
Lemmas: ναι βλάβη ὁ ἐν αὐτός καθορμίζω , ὁ πρός αὐτός διατριβή ὁ ναύσταθμον ὁ πλεῖος ὁ Πάρβαροι προκρίνω . ὡς οὖν κατάγω , γιγνώσκω ὁ κρητεσπροοραω γάρ ἐγώ ὁ θάλασσα μακρόθεν ) , καί πρῶτος ὁ Ῥωμαῖος ὁ στόλος φωράω ἐπέρχομαι ὁ νῆσος , ἐκ ὅς καί περιδεής γίγνομαι διά ὁ μή προπαρασκευάζω πρός πόλεμος . ἔπειτα γίγνομαι ἐγώ ἐγγύθεν , ἐπεί ἐπιγιγνώσκω τις γνωοίσματα ὁ ναός , φθάνω ὁ τόπος μετά πολύς θυμηδία ὁ ἀμφ´ αὐτός δεξιόομαι . καί ὥσπερ ὁ κοινωνία ὁ τρόπος ὁ γνήσιος ὁ πρός ἀλλήλων στοργή ἐνδείκνυμι · ἀεί γάρ , ὡς λόγος , ὁ ὅμοιος ὁ ὅμοιος προστρέχω . τότε δή ποιέω ὁ ἅπας ὁ ναός ἐξέρχομαι ὁ βάρβαρος , καί τις ἐγώ τυγχάνω ἄνεσις ὁ ἐν ἀλλήλων στενοχωρία ἀξιόω , μεταδίδωμι δέ καί ὁ κατά ὁ τόπος ὁδάω πολύς εἰμί καί ἄφθονος ὁ κῦμα ὁ θάλασσα ἐπιρρέω . καί οὗτος ὁ νύξ πᾶς ὁ συνεχής ἀνίημι πόνος δοκέω ὁ ἑξῆς χρηστός τις μετέχω , ἅτε πληθύνω ? εἰμί ὁ νῆσος καί πολύς ἔχω ὁ χρεία δαψίλεια . οὐ οἶδα δέ παραπλήσιος ἐν αὐτός ὁ πρώην ὁμιλέω χαλεπός , ἢ καί χείρων , καί διά οὗτος γε μᾶλλον ἐκεῖνος πάσχω , ὡς ἐκεῖνος οὗτος συντηρέω ὄα . ἤδη γάρ ὁ νυκτερινός σκιά σκεδάννυμι , ὁ δέ φάος ἄρχω ὁ ὄρθρος ἐπανατέλλω , κυριακός ἡμέρα επιφωσκουω , ἀλαλαγμός ἐφίημι ἕκαστος ναός ἀκούω , ὥσπερ τις θυμαρής φωνή ὁ βάρβαρος συνεπηχέω καί ὁ κύμβαλον κτυπέω , ὡς πᾶς δοκέω δονέω ὁ τόπος [ Ρ . ὅς ] καί πρός ὁ κραυγή ἐκταράσσω . Εἴτα μετά ὁ ἄσημος ἐκεῖνος καί φοβερός ἠχή ἐπιχειρέω πρός ὁ γῆ ἀποφορτίζω ὁ γόμος , διαιρέω εἰς μερίς κατά ὁ ἀριθὸν ὁ ναός ὁ παράκειμαι τόπος , ὅπου εἷς ἕκαστος φόρτος , ὅστις ποτέ εἰμί , διῃρημένως καί ἀποκρίνω ἀλλήλων ἐκκομίζω , ὡς εἄν ἀμιγής τηρέω ὁ ἕκαστος περιουσία καί ὁ πρόσειμι ὁ ἄλλος παντελῶς ἀνεπίμικτος . πᾶσα οὖν ἐκεῖνος ἀναλίσκω εἰς ὁ ἀποσκευή ὁ ἡμέρα . ὁ δέ ἑξῆς ἐξέρχομαι ὁ θάλασσα ὁ ὁ ναός ἀρχηγός διαιρέω πάλιν εἰς ἄλλος μερίς ὁ τε πλῆθος ὁ αἰχμάλωτος καί ὁ πολύς ὁ σκῦλα ὕλη , ὅς ἐξίστημι ὁ πληθύς ὁ Κρής , οὐδείς παράδειγμα συγκρίνω ἔχω σός βλέπω . ἐπεί δέ οὗτος πρῶτος δοκέω ὁ βάρβαρος , ἀναμίσγω ὁ δυστυχέω ὁ δῆμος , βπως ὁ ἀναγνωρισμός καί αὖθις ὁ συγγένεια τις μετέχω ἐν ἀλλήλων ποιέω , τότε δή φοβερός τις ἀκούω καί ταραχώδης θρῆνος πᾶς ὡς ἀπό εἷς πηγή ἀφίημι ὁ κρουνός ὁ δάκρυ , καί θρυλέω , εἰμί πού τις ευτιχησοιημι ὁ φίλος , καί μή λανθάνω παρέρχομαι ὁ προθεσμία ὁ ἀνεύρεσις καί μείωσις ἐπι οὐδείς βέβαιος ὁ περί αὐτός ψυχαγωγία ἐλπίζω . περιέρχομαι οὖν ὁ δυστυχέω γυνή , ὁ κόμη ἔχω λύω , πανταχοῦ περισκοπέω