cogPG.PG109 38
τοῦτο ὑπομεῖναι πληγὰς , φυγὰς πρὸς τοὺς ἐξ Ἄγαρ γίνεται , καὶ τούτοις πίστιν ἱκανὴν ἔκ τε τῶν καταλλήλων αὐτοῦ δοὺς πράξεων διὰ πολλῶν ἤδη χρόνων τος γάρ που διηνύετο τούτῳ πέμπτον καὶ εἰκοστὸν ) καὶ ἐκ τοῦ τὸν Χριστὸν καὶ Θεὸν ἠρνῆσθαι ἡμῶν , πολεμίκῆς τινος φάλαγγος γίνεται ἀρχηγὸς καὶ κατὰ Χριστιανῶν ὁπλίζεται , κραταιοτάτῃ χειρὶ τὴν τῶν Τωμαίων βασιλείαν ὑπὸ τὴν αὐτῶν χεῖρα ποιῆσαι καθυποσχόμενος . Καὶ ἵνα μή τινα ἐμποδὼν παρὰ Ῥωμαίοις γινόμενος σχῇ , πάντας δὲ συνεφαπτοιέ ους καὶ τούτου προκινδυνεύοντας , Κωνσταντῖνον εἶναι αὐτὸν τῆς Εἰρήνης διετράνου καὶ ἐπεφήμιζεν , πᾶν ἡ ἄνοια καὶ τὸ τοῦ ἤθους ὡμὸν πάλαι μὲν μετὰ τῆς βασιλείας ἀφείλετο καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς , τηνικαῦτα δὲ καὶ τὸν βίον μετηλλαχὼς ἦν . Ἐπεὶ δὲ καὶ ἐκ τῶν πράξεων μέγεθος καὶ αἱ βόσκουσαι τοῦτον ἐλπίδες κοινωνόν τινα τῶν πραγμάτων ἀπῄτουνοὐ γὰρ ἂν ἄλλως αὐτῷ τὰ κατὰ γῆν καὶ θάλατταν ὑπελάμβανε κραταιοῦσθαι , καὶ υἱόν τινα ἐπείσακτον εἰσποιεῖται . τῇ τοῦ σώματος μεταμορφώσει τὴν τῆς ψυχῆς δηλοῦντα ἀπόνοιαν , ᾧ καὶ δυνάμεις ἀρκούσας παρασχὼν καὶ Κωνστάντιον μετονομάσας ἄλλοθεν , αυτὸν δὲ ἑτέρωθεν τὴν τῶν Ῥωμαίων κείρειν καὶ κατατρέχειν ἐπέταττε γῆν . Ἄξων τότε καιροῦ ὁ ἐξ Ἀρμενίων τὰς τῇς βασιλείας ἐκεκρατήκει ἡνίας ἐν ὑστέρῳ καιρῷ · ὃς δύναμίν τινα κατ´ αὐτοῦ συστήσας οὐκ ἀξισλογον αὐτὴν μὲν σφαλῆναι ἐποίησενμα γὰρ τῇ πρὸς πρόσωπον ἀπαντήσει ἐτρέπετο πρὸς φυγὴν ) , τοῦτον δὲ θρασύτερον καὶ πλέον ἢ ἦν τὰ καθ´ ἑαυτὸν φρονεῖν . Καὶ ὁ μὲν πρῶτος καὶ πολὺς οὔτως ἔχειν λόγος περὶ τῆς τοιαύτης κινήσεως καὶ στάσεώς φησι τὴν ἀρχήν . ναʹ ἕτερος δὲ τοῦτον εἶναι τὸν Θωμᾶν , μηδὲν περὶ τῆς κλήσεως διενηνεγμένος , τὸν τῷ Βαρδανίῳ μὲν πάλαι συνόντα , παρὰ τοῦ ἡγησαμένου δὲ Λέοντος τιμηθέντα · ὃς τὴν τῶν φοιδεράτων τηνικαῦτα διοικῶν ἀρχὴν , κατὰ τὸν Ἡνατολικὸν ἐνδιατρίβων , ἐπεὶ τὸν Μιχαὴλ ἄρτι διήκουεν ἀνῃρηκότα τὸν Λέοντα , ἐκδικῶν , ὁμοῦ δὲ καὶ θυμὸν ἴδιον ἀποπιμπλῶν(ύγχανε γάρ που πόῤῥωθεν ἐξ ἡλικιωτῶν διαφερόμενος πρὸς αλτὸν ] , καὶ ἅμα τὴν ? περὶ αὐτοῦ τοῦ ἐν [ Ρ . ὅ ] τῷ Φιλομηλίῳ μοναχοῦ πρόῤῥησιν φοβούμενος , χεῖρα . ἐναντίαν κινεῖ , καὶ χεῖρα οὐ μικράν τινα καὶ ἀσθενῆ , βαρεῖαν δὲ καὶ ἀνδρώδη καὶ νεανικὴν , πᾶσαν ἡλικίαν τῶν δόρυ δυναμένων κινεῖν ἔχων μεθ´ ἑαυτοῦ . Ἐτύγχανε γάρ πως καὶ ἄλλως ὁ Μιχαὴλ ὑπὸ πάντων μισούμενος , ἅτε δὴ κακῆς μὲν αἱρέσεως μετεσχηκὼς τῆς τῶν Ἀθιγγάνων , ὡς εἴρηται , καὶ ὅτι γλῶσσαν χωλεύουσαν ἔχων εἰς ἀνανδρίαν καὶ μαλακίαν διεβεβόητο , πολλῷ δὲ μᾶλλον , ὅτι τὴν ψυχὴν τῆς γλώττης οὐχ ἧττον χωλεύουσαν ἔφερεν , ἐβδελύσσετό τε καὶ εἰς φόρτον λελόγιστο τοῖς πολλοῖς . Ὁ Θωμᾶς δὲ , εἰ καὶ τὸ σκέλος πεπηρωμένος καὶ τῷ γένει βάρβαρος ἦν , ἀλλ´ οὖν τῇ γε πολιᾷ αἰδέσιμος , καὶ μᾶλλον φικούμενος ἐτύγχανεν , ὅτι τὸ εὐπροσήγορον καὶ ἀστεῖον , οἷα δὴ φιλεῖ ὁ στρατιώτης ὄχλος , αὐτῷ που συνουοὐ
Lemmas: οὗτος ὑπομένω πληγάς , φυγάς πρός ὁ ἐκ Ἄγαρ γίγνομαι , καί οὗτος πίστις ἱκανός ἐκ τε ὁ κατάλληλος αὐτός δίδωμι πρᾶξις διά πολύς ἤδη χρόνος ὅς γάρ ποῦ διανύω οὗτος πέμπτος καί εἰκοστός ) καί ἐκ ὁ ὁ Χριστός καί θεός ἀρνέομαι ἐγώ , πολεμικός τις φάλαγξ γίγνομαι ἀρχηγός καί κατά Χριστιανός ὁπλίζω , κραταιός χείρ ὁ ὁ Τωμαίων βασίλειος ὑπό ὁ αὐτός χείρ ποιέω καθυπισχνέομαι . καί ἵνα μή τις ἐμποδών παρά Ῥωμαῖος γίγνομαι ἔχω , πᾶς δέ συνεφαπτοιέ ους καί οὗτος προκινδυνεύω , Κωνσταντῖνος εἰμί αὐτός ὁ Εἰρήνη διατρέω καί ἐπιφημίζω , πᾶς ὁ ἄνοια καί ὁ ὁ ἦθος ὠμός πάλαι μέν μετά ὁ βασίλεια ἀφαιρέω καί ὁ ὀφθαλμός , τηνικαῦτα δέ καί ὁ βίος μεταλλάσσω εἰμί . ἐπεί δέ καί ἐκ ὁ πρᾶξις μέγεθος καί ὁ βόσκω οὗτος ἐλπίς κοινωνός τις ὁ πρᾶγμα ἀπαιτέω γάρ εἄν ἄλλως αὐτός ὁ κατά γῆ καί θάλασσα ὑπολαμβάνω κραταιόω , καί υἱός τις ἐπείσακτος εἰσποιέω . ὁ ὁ σῶμα μεταμορφόω ὁ ὁ Ψυχή δηλόω ἀπόνοια , ὅς καί δύναμις ἀρκέω παρέχω καί Κωνστάντιος μετονομάζω ἄλλοθεν , αὐτός δέ ἑτέρωθεν ὁ ὁ Ῥωμαῖος κείρω καί κατατρέχω ἐπιτάσσω γῆ . Ἄξων τότε καιρός ὁ ἐκ Ἀρμένιος ὁ ὅς βασίλεια κρατέω ἡνία ἐν ὕστερος καιρός · ὅς δύναμις τις κατ´ αὐτός συνίστημι οὐ αξισλογος αὐτός μέν σφάλλω ποιέω γάρ ὁ πρός πρόσωπον ἀπαντάω τρέπω πρός φυγή ) , οὗτος δέ θρασύς καί πλέω ἢ εἰμί ὁ καθ´ ἑαυτοῦ φρονέω . καί ὁ μέν πρῶτος καί πολύς οὔτως ἔχω λόγος περί ὁ τοιοῦτος κίνησις καί στάσις φημί ὁ ἀρχή . ναί ἕτερος δέ οὗτος εἰμί ὁ Θωμᾶς , μηδείς περί ὁ κλῆσις διαφέρω , ὁ ὁ Βαρδάνιος μέν πάλαι σύνειμι , παρά ὁ ἡγέομαι δέ Λέων τιμάω · ὅς ὁ ὁ φοιδερας τηνικαῦτα διοικέω ἀρχή , κατά ὁ Ἡνατολικὸν ἐνδιατρίβω , ἐπεί ὁ Μιχαήλ ἄρτι διακούω ἀναιρέω ὁ Λέων , ἐκδικέω , ὁμοῦ δέ καί θυμός ἴδιος ἀποπιμπλῶν(ύγχανε γάρ ποῦ πόρρωθεν ἐκ ἡλικιώτης διαφέρω πρός αλτὸν ] , καί ἅμα ὁ ? περί αὐτός ὁ ἐν [ Ρ . ὅς ] ὁ Φιλομήλιον μοναχός πρόρρησις φοβέω , χείρ . ἐναντίος κινέω , καί χείρ οὖον μικρός τις καί ἀσθενής , βαρύς δέ καί ἀνδρώδης καί νεανικός , πᾶς ἡλικία ὁ δόρυ δύναμαι κινέω ἔχω μεθ´ ἑαυτοῦ . τυγχάνω γάρ πως καί ἄλλως ὁ Μιχαήλ ὑπό πᾶς μισέω , ἅτε δή κακός μέν αἵρεσις μετέχω ὁ ὁ Αθίγγανος , ὡς εἴρω , καί ὅτι γλῶσσα χωλεύω ἔχω εἰς ἀνανδρία καί μαλακία διαβοάω , πολύς δέ μᾶλλον , ὅτι ὁ ψυχή ὁ γλῶσσα οὐ κακός χωλεύω φέρω , βδελύσσομαι τε καί εἰς φόρτος λογίζομαι ὁ πολύς . ὁ Θωμᾶς δέ , εἰμί καί ὁ σκέλος πηρόω καί ὁ γένος βάρβαρος εἰμί , ἀλ οὖν ὁ γε πολιός αἰδέσιμος , καί μᾶλλον φικεω τυγχάνω , ὅτι ὁ εὐπροσήγορος καί ἀστεῖος , οἷος δή φιλέω ὁ στρατιώτης ὄχλος , αὐτός ποῦ συνουω