cogPG.PG109 496
ἤθους καὶ τὸ μέτριον τοῦ φρονήματος . Οὐ γὰρ ἀνέσπα τὰς ὀφρῦς ὡς οἱ νῦν σοφοὶ , οὐδὲ ἀλαζών τις ἐδόκει καὶ ὑπερήφανος , ἀλλὰ τὸν λόγον μὲν εἶχε γλυκύτερον μέλιτος ἀποστάζοντα , τὸ ἧθος δὲ πάγιον καὶ αταθε λρὸν , [ Ρ . ὅθεν ] ταπεινὸν δὲ τὸ φρόνημα . Τοῦτον δὴ τὸν ἀοίδιμον ἀδιαλείπτως μεθ´ ἑαυτοῦ εἶχεν ὁ βασιλεὺς , κανόνα ὄντως καὶ στάθμην τὸν αὐτοῦ βίον ἀεὶ ῥυθμίζοντα . Ὁς πολλὰ παρήνει τῶ βασιλεῖ τῶν παίδων ἐπιμελεῖσθαι καὶ μὴ ἀπαιδεύτους ἐᾷν εἰς πονηρίαν ἐκκλίνοντας , μή ποτε αὐτοὺς πάθοι τὸ τοῦ Ἡλὶ , τιμωρίαν ἐκ τῆς τῶν παίδων παρανομίας ἐκτίσας . υδʹ . Ἐπειδὴ δὲ τοῦ παλατίου τοῦτον οἱ παῖδες κατήγαγον καὶ ἐν τῇ Πρώτῃ νήσῳ ἐξώρισαν , πάλιν τοῦτον εἶχε τῶν συμφορῶν παραμύθιον καὶ τῶν θλίψεων ἀκεσώδυνον φάρμακον . ᾯ συνῆν τότε καὶ Πολύευκτος μοναχὸς εὐλαβέστατος , καὶ αὐτὸς τὰ εἰκότα παραμυθούμενος · ὃς τοῦ πατριάρχου Θεοφυλάκτου τελευτήσαντος πατριάρχης ἐπὶ τοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου προχειρίζεται Κωνσταντινουπόλεως . ξʹ . Ἐπεὶ δὲ πολλοῖς τρόποις βούλεται ὁ Θεὸς σώζειν τὸν ἄνθρωπον , συνεχώρησε καὶ τὸν βασιλέα Ῥωμανὸν ἀδοκήτῳ περιπεσεῖν συμφορᾷ , ἵνα δι´ αὐτῆς σωφρονισθεὶς καὶ τῶν οἰκείων ἐν συναισθήσει παραπτωμάτων γενόμενος σωτηρίας ἀξιωθῇ . Συνεχώρησε γὰρ ἐπανάστῆναι αὐτῷ τὸν υἱὸν αὐτοῦ Στέφανον , ὥσπερ ποτὲ Ἀβεσαλὼν ἐπανέστη τῷ οἰκείῳ πατρὶ τῷ Δαβίδ . Συμβούλοις οὖν οὗτος πρὸς τοῦτο χρησάμενος τῷ τε ἀπὸ μοναχῶν Μαριανῷ καὶ Βασιλείῳ τῷ πρωτοσπαθαρίῳ τῷ Πετεινάκῃ καὶ Μανουήλ τῷ Κουρτίκῃ , συνειδότων αὐτῷ καὶ τῶν ἄλλων βασιλέων , τοῦτον τοῦ παλατίου κακῶς κατήγαγε καὶ ἐν τῇ Πρώτῃ νήσῳ ἐξορίσας ἔκειρε μοναχόν αʹ . Ὑπελείφθη οὖν αὐτοκράτωρ Κωνσταντῖνος ὁ τούτου γαμβρός · ὃς παραυτίκα Βάρδαν τὸν τοῦ Φωκᾶ τῇ τοῦ μαγίστρου ἀξίᾳ τιμήσας , χρόνῳ πολλῷ τὴν ἐν πολέμοις ἀνδραγαθίαν ἐπιδειξάμενον , δομέστικον τών σχολῶν προχειρίζεται , εἶτα Βασίλειον , ᾧ ἐπίκλην Πετεινάκης , πατρίκιον καὶ μέγαν ἑταιρειάρχην . Τῷ δὲ τοῦ γένους τῶν Ἀργυρῶν Μαριανῷ τὰ μοναχικὰ ἀποδύσας πατρίκιον καὶ κόμητα τοῦ στάβλου πεσοίο κεν , ὡσαύτως καὶ Μανουὴλ τὸν λεγόμενον Κουρτίκην πατρίκιον καὶ δρουγγάριον τῆς βίγλης · οὕστινας τρεῖς οὐ μετὰ πολὺν χρόνον ἡ τοῦ Θεοῦ δικαία κρίσις , [ Ρ . ὅθῶ ] ὡς εἰς Χριστὸν Κυρίου παροινήσαντας καὶ χεῖρας ἀδίκως ἐπιβαλόντας , τῆς βασιλείκς ὀρεγομένους , μετῆλθεν · ἐπὶ καθοσιώσει γὰρ καταληφθέντες ἑκάτερος αὐτῶν οἰκτίστῳ θανάτῳ τὸ ζῇν ἀπέῤῥηξαν . Τὰ δὲ περὶ αὐτῶν πλατύτερά τε καὶ ἐπεξεργαστικώτερα ἐν τῇ προηγουμένῃ ἐξηγήσει ἑκθήσομαι . βʹ . Μετὰ δὲ μʹ´ ἡμέρας , τῇ κζʹ τοῦ Ἰανουαρίου μηνὸς , ὑποπτεύσας Κωνσταντῖνος τὸν τότε βασιλέα Στέφανον καὶ Κωνσταντῖνον τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ μή ποτε κατ´ αὐτοῦ τὰ ὅμοια πράξωνται , καὶ λογισάμενος , ὅπερ ἦν εἰκὸς , ὅτι εἰ τοῦ ἰδίου πατρὸς οὐκ ἐφείσαντο ,
Lemmas: ἦθος καί ὁ μέτριος ὁ φρόνημα . οὖον γάρ ἀνασπάω ὁ ὀφρύς ὡς ὁ νῦν σοφός , οὐδέ ἀλαζών τις δοκέω καί ὑπερήφανος , ἀλλά ὁ λόγος μέν ἔχω γλυκύς μέλι ἀποστάζω , ὁ Ἧθος δέ πάγιος καί ἀτάω λός , [ Ρ . ὅθεν ] ταπεινός δέ ὁ φρόνημα . οὗτος δή ὁ ἀοίδιμος ἀδιαλείπτως μεθ´ ἑαυτοῦ ἔχω ὁ βασιλεύς , κανών εἰμί καί στάθμη ὁ αὐτός βίος ἀεί ῥυθμίζω . ὅς πολύς παρανέω ὁ βασιλεύς ὁ παῖς ἐπιμελέομαι καί μή ἀπαίδευτος ἐάω εἰς πονηρία ἐκκλίνω , μή ποτός αὐτός πάσχω ὁ ὁ Ἡλί , τιμωρία ἐκ ὁ ὁ παῖς παρανομία ἐκτίνω . ὕδη . ἐπεί δέ ὁ Παλάτιον οὗτος ὁ παῖς κατάγω καί ἐν ὁ Πρῶτος νῆσος ἐξορίζω , πάλιν οὗτος ἔχω ὁ συμφορά παραμύθιον καί ὁ θλῖψις ἀκεσώδυνος φάρμακον . ὧ σύνειμι τότε καί Πολύευκτος μοναχός εὐλαβής , καί αὐτός ὁ εἰκός παραμυθέομαι · ὅς ὁ πατριάρχης Θεοφυλάκτου τελευτάω πατριάρχης ἐπί ὁ βασιλεύς Κωνσταντῖνος προχειρίζω Κωνσταντινούπολις . ξο . ἐπεί δέ πολύς τρόπος βούλομαι ὁ θεός σῴζω ὁ ἄνθρωπος , συγχωρέω καί ὁ βασιλεύς Ῥωμανός ἀδόκητος περιπίπτω συμφορά , ἵνα δις αὐτός σωφρονίζω καί ὁ οἰκέω ἐν συναίσθησις παράπτωμα γίγνομαι σωτηρία ἀξιόω . συγχωρέω γάρ ἐπανίστημι αὐτός ὁ υἱός αὐτός Στέφανος , ὥσπερ ποτέ Ἀβεσαλὼν ἐπανίστημι ὁ οἰκεῖος πατήρ ὁ Δαβίδ . Σύμβουλος οὖν οὗτος πρός οὗτος χράω ὁ τε ἀπό μοναχός Μαριανός καί Βασίλειος ὁ πρωτοσπαθάριος ὁ Πετεινάκη καί Μανουήλ ὁ Κουρτίκης , σύνοιδα αὐτός καί ὁ ἄλλος βασιλεύς , οὗτος ὁ Παλάτιον κακῶς κατάγω καί ἐν ὁ Πρῶτος νῆσος ἐξορίζω κείρω μοναχός ὅς . ὑπολείπω οὖν αὐτοκράτωρ Κωνσταντῖνος ὁ οὗτος γαμβρός · ὅς παραυτίκα Βάρδα ὁ ὁ Φωκᾶς ὁ ὁ Μαγίστρου ἄξιος τιμάω , χρόνος πολύς ὁ ἐν πόλεμος ἀνδραγαθία ἐπιδείκνυμι , δομέστικος ὅς σχολή προχειρίζω , εἶτα Βασίλειος , ὅς ἐπίκλη Πετεινάκης , πατρίκιος καί μέγας ἑταιρειάρχης . ὁ δέ ὁ γένος ὁ ἀργύρεος Μαριανός ὁ μοναχικός ἀποδύω πατρίκιος καί κόμης ὁ στάβλον πίπτω ἄν , ὡσαύτως καί Μανουήλ ὁ λέγω Κουρτίκης πατρίκιος καί δρουγγάριος ὁ Βίγλης · ὅστις τρεῖς οὖον μετά πολύς χρόνος ὁ ὁ Θεός Δίκαιος κρίσις , [ Ρ . ὀθέω ] ὡς εἰς Χριστός κύριος παροινέω καί χείρ ἄδικος ἐπιβάλλω , ὁ βασιλείκς ὀρέγω , μετέρχομαι · ἐπί καθοσίωσις γάρ καταλαμβάνω ἑκάτερος αὐτός οἴκτιστος θάνατος ὁ ζάω ἀπολήγω . ὁ δέ περί αὐτός πλατύς τε καί ἐπεξεργαστικός ἐν ὁ προηγούμενος ἐξήγησις εκθησομης . βε . μετά δέ μʹ´ ἡμέρα , ὁ κζʹ ὁ Ἰανουάριος μείς , ὑποπτάω Κωνσταντῖνος ὁ τότε βασιλεύς Στέφανος καί Κωνσταντῖνος ὁ ἀδελφός αὐτός μή ποτός κατ´ αὐτός ὁ ὅμοιος πράσσω , καί λογίζομαι , ὅσπερ εἰμί εἰκός , ὅτι εἰμί ὁ ἴδιος πατήρ οὐ φείδομαι ,