cogPG.PG109 211
παντὸς μέχρι τοῦ Βουκολέοντος . Ὃς μετὰ τῶν σὺν αὐτῷ βουλευσάμενοστὸ γὰρ ἄγων ἦγεν αὐτὸν ) , τῇ ήμέρᾳ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς ὑπεραμώμου Παρθένου καὶ Θεοτόκου πέμπτη δὲ ἦν ἦλθεν ἔνοπλος ἅμα τῷ στόλῳ παντὶ ἐν τῷ Βουκολέοντι . Καὶ παρευθὺ Στέφανος μὲν μάγιστρος ἐξῆλθε τοῦ παλατίου , Νικήτας δὲ πατρίκιος ὁ συμπενθερὸς Ῥωμανοῦ ἀνελθὼν ἐν τῷ παλατίῳ ἐξήγαγεν ἐκεῖθεν τὸν πατριάρχην Νικόλαον . Ὅρκοις οὖν βεβαιωθέντες ο τοῦ παλατίου παρὰ Ῥωμανοῦ ἀπέστειλαν πρὸς αὖτὸν τὸν ζωοποιὸν καὶ τίμιον σταυρὸν καὶ προσκυνήσας αὐτὸν καὶ ὄρκοις βεβαιώσας αὐτοὺς ἀνῆλθε μετ´ αὐτῶν ἐν τῷ παλατίῳ καὶ ὀλίγων τινῶν , προσκυνήσων τὸν βασιλέα . Καὶ εἰσελθὼν μετ’αὐτοῦ ἐν τῷ ναῷ τῷ ἐν τῷ φάρῳ , καὶ πίστεις αὐτῷ δοὺς καὶ λαβὼν , παρ ευθὺ προχειρίζεται παρ´ αὐτοῦ μάγιστρος καὶ μέγας ταιρειάρχης . Αὐτίκα γοῦν θεία κέλευσις πρὸς Λέοντα τὸν θουκᾶν , παρεγγυωμένη μηδαμῶς στάσιτινὰ ἐννοῆσαι . Ὡσαύτως καὶ γράμματα ἐκελεύσθη Κωνσταντῖνος παρακοιμώμενος γράψαι , τὰ ὅμοια αὐτῶν παραγγέλλοντα καὶ μηδὲν ἐναντίον βουλεύσασθαι , ἀλλ´ ἐν ὑποταγῇ εἶναι βασιλέως Κωνσταντίνου . Ἀναλαβόμενος οὖν ταῦτα Ἀνδρέας πριμικήρνος τοῦ βασιλικοῦ βεστιαρίσυ ἀπεκόμισεν αὐτῷ ταῦτα ἐν Καππαδοκίᾳ ὄντι · καὶ δεξάμενος ταῦτα · εὶ ἀναγνοὺς , ἀπελθὼν ἐν τῷ ἰδίῳ οἴκῳ ἡσύχαζεν . [ Ρ.Α ] ιγʹ . Τῇ δὲ πέμπτῃ ἑβδομάδι τῶν ἁγίων Νηστειῶν , Ἀπριλλίῳ μηνί , δίδοται ἀῤῥαβὼν γαμικοὺ συναλλάγματος παρὰ Κωνσταντίνου βασιλέως Ἑλένῃ τῇ θυγατρὶ Ῥωμανοῦ , ᾗ πρὸς κάλλος σωματικὸν προσήκμαζεν καὶ σύνεσις · καὶ τῇ τρίτῃ τοῦ Πάσχα , λεγομένῃ τῆς Γαλιλαίας , εὐλογεῖται καὶ στεφανοῦται ἅμα αὕτη παρὰ Νικολαου πατριάρχου , Ῥωμανὸν βασιλεοπάτορα προβαλόμενος · ἀντ´ αὐτοῦ δὲ Χριστοφόρον υἱὸν αὐτοῦ ἑταιρειάρχην κατέστησε . Μετ´ οὐ πολὺ δὲ Αέων ὁ Φωκᾶς ἀπατηθεὶς παρά τέ τινων ἀρχόντων καὶ τῶν αὐτοῦ ταγμάτων πρὸς ἀνταρσίαν κινεῖται . Καὶ ἀνελάβετο αὺν αὐτῷ τόν τε παρακοιμώμενον Κωνσταντῖνον , καὶ Κωνσταντῖνον καὶ Ἀναστάσιον τοὺς Γογγυλίους καὶ αὐταδέλφους , καὶ Κωνσταντῖνον πρωτασηκρῆτιν τὸν Μαλελίας , πληροφορῶν ἅπαντας καὶ βεβαιῶν ὡς ᾧπερ τοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου τὴν αὐτὴν ποιεῖ πται κίνησιν . Ῥωμανὸς δὲ ὁ βασιλεοπάτωρ χρυσοβοή · λια ποιήσας ἐνυπόγραφα ὡς ἐκ προσώπου τοῦ ἄασιλέως Κωνσταντίνου , τῆς τοιαύτης ἐπιβουλῆς ἀνα . τροπὴν περιέχοντα , καὶ ὡς οἱ τὸν φωκᾶν καταλιμπάνοντες , τῷ βασιλεῖ δὲ προσφεύγοντες ὑπὲρ τοῦ βασιλέως εἰσὶν , δοὺς αὐτὰ Ἄννῃ γυναικὶ ἀναιδεῖ . καὶ θρασείᾳ , ἢν καὶ Βασιλικὴν προσηγόρευσαν , καὶ κληρικῷ τινι Μιχαὴλ , ἐν τῷ αὐτοῦ στρατοπέδῳ ἐξέπεμψεν . Οἱ δὲ ταῦτα ἀναλαβόμενοι λάθρα διέσπειραν παντὶ τῷ στρατῷ . Καὶ ὁ μὲν Μιχαὴλ φωραθεὶς παρὰ τοῦ Φωκᾶ , ἀνηλεῶς τυφθεὶς , τήν τε ῥῖνα καὶ τὰ ὧτα ἁπετμήθη · ὃς μετὰ ταῦτα παρὰ Ῥωμανοῦ τῆς προσηκούσης ἔτυχεν ἀμοιβῆς · ὡσαύτως καὶ ἡ σὺν αὐτῷ σταλεῖσα γυνή . Πρῶτος οὖν ὁ τοῦ Βαρυμιχαὴλ υἱὸς Κωνσταντῖνος , τοῦ τάγματος ἄρχων τῶν ἱκανάτων , καταλιπὼν τὸν φωκᾶν τῷ Ῥωμανῷ
Lemmas: πᾶς μέχρι ὁ Βουκολέων . ὅς μετά ὁ σύν αὐτός βουλεύω γάρ ἄγω ἄγω αὐτός ) , ὁ ἡμέρα ὁ εὐαγγελισμός ὁ ὑπεραμώμου παρθένος καί Θεοτόκος πέμπτος δέ εἰμί ἔρχομαι ἔνοπλος ἅμα ὁ στόλος πᾶς ἐν ὁ βουκολέω . καί παρευθύς Στέφανος μέν μάγιστρος ἐξέρχομαι ὁ Παλάτιον , Νικήτας δέ πατρίκιος ὁ συμπένθερος Ῥωμανός ἀνέρχομαι ἐν ὁ Παλάτιον ἐξάγω ἐκεῖθεν ὁ πατριάρχης Νικόλαος . Ὅρκος οὖν βεβαιόω ὁ ὁ Παλάτιον παρά Ῥωμανός ἀποστέλλω πρός αὐτός ὁ ζωοποιός καί τίμιος σταυρός καί προσκυνέω αὐτός καί Ὅρκος βεβαιόω αὐτός ἀνέρχομαι μετέ αὐτός ἐν ὁ Παλάτιον καί ὀλίγος τις , προσκυνέω ὁ βασιλεύς . καί εἰσέρχομαι μετ’αυος ἐν ὁ ναός ὁ ἐν ὁ φᾶρος , καί πίστις αὐτός δίδωμι καί λαμβάνω , παρά εὐθύς προχειρίζω παρ´ αὐτός μάγιστρος καί μέγας ταιρειαρχη . αὐτίκα γοῦν θεῖος κέλευσις πρός Λέων ὁ θουκᾶν , παρεγγυάω μηδαμῶς στασιτις ἐννοέω . ὡσαύτως καί γράμμα κελεύω Κωνσταντῖνος παρακοιμώμενος γράφω , ὁ ὅμοιος αὐτός παραγγέλλω καί μηδείς ἐναντίος βουλεύω , ἀλ ἐν ὑποτάσσω εἰμί βασιλεύς Κωνσταντῖνος . ἀναλαμβάνω οὖν οὗτος Ἀνδρέας πριμικήρνος ὁ βασιλικός βεστιαρίσυ ἀποκομίζω αὐτός οὗτος ἐν Καππαδοκία εἰμί · καί δέχομαι οὗτος · εί ἀναγιγνώσκω , ἀπέρχομαι ἐν ὁ ἴδιος οἶκος ἡσυχάζω . [ ΡΑ ] πνίξ . ὁ δέ πέμπτος ἑβδομάς ὁ ἅγιος νηστεία , Ἀπρίλλιος μείς , δίδωμι ἀρραβών γαμικός συνάλλαγμα παρά Κωνσταντῖνος βασιλεύς Ἑλένη ὁ θυγάτηρ Ῥωμανός , ὅς πρός κάλλος σωματικός προσακμάζω καί σύνεσις · καί ὁ τρίτος ὁ Πάσχα , λέγω ὁ Γαλιλαία , εὐλογέω καί στεφανόω ἅμα οὗτος παρά Νικόλαος πατριάρχης , Ῥωμανός βασιλεοπάτωρ προβάλλω · ἀντ´ αὐτός δέ Χριστόφορος υἱός αὐτός ἑταιρειάρχης καθίστημι . Μετς οὖον πολύς δέ Αέων ὁ Φωκᾶς ἀπατάω παρά τε τίνω ἄρχω καί ὁ αὐτός τάγμα πρός ἀνταρσία κινέω . καί ἀναλαμβάνω Άυν αὐτός ὁ τε παρακοιμώμενος Κωνσταντῖνος , καί Κωνσταντῖνος καί Ἀναστάσιος ὁ Γόγγυλος καί αὐτάδελφος , καί Κωνσταντῖνος πρωτασηκρήτης ὁ Μαλελίας , πληροφορέω ἅπας καί βεβαιόω ὡς ὅσπερ ὁ βασιλεύς Κωνσταντῖνος ὁ αὐτός ποιέω πέτομαι κίνησις . Ῥωμανός δέ ὁ βασιλεοπάτωρ χρυσοβοή · Λία ποιέω ενυπόγραφα ὡς ἐκ πρόσωπον ὁ αασιλαος Κωνσταντῖνος , ὁ τοιοῦτος ἐπιβουλή ἀνα . τροπή περιέχω , καί ὡς ὁ ὁ Φωκᾶς καταλείπω , ὁ βασιλεύς δέ προσφεύγω ὑπέρ ὁ βασιλεύς εἰμί , δίδωμι αὐτός Ἄννα γυνή ἀναιδής . καί θρασύς , εἄν καί Βασιλική προσαγορεύω , καί κληρικός τις Μιχαήλ , ἐν ὁ αὐτός στρατόπεδον ἐκπέμπω . ὁ δέ οὗτος ἀναλαμβάνω λάθρῃ διασπείρω πᾶς ὁ στρατός . καί ὁ μέν Μιχαήλ φωράω παρά ὁ Φωκᾶς , ἀνηλεής τύπτω , ὁ τε ῥίς καί ὁ ἄτη ἀποτέμνω · ὅς μετά οὗτος παρά Ῥωμανός ὁ προσήκω τυγχάνω ἀμοιβή · ὡσαύτως καί ὁ σύν αὐτός στέλλω γυνή . Πρῶτος οὖν ὁ ὁ Βαρυμιχαὴλ υἱός Κωνσταντῖνος , ὁ τάγμα ἄρχω ὁ ἱκάνω , καταλείπω ὁ Φωκᾶς ὁ Ῥωμανός