cogPG.PG109 34
αὐτῷ · μᾶλλον δὲ ὑπὸ τούτων ἐχόμενος καὶ παιδαγωγοάμενας κατάλληλα προσῄει μαθήματα διδασκόμενος , οἷς πολλάκις τὴν βασίλειον δεδραγμένος ἀρχὴν ἐφαίνετο σεμνυνόμενός τε καὶ καλλωπιζόμενος ἡ τῷ ἑαυτοῦ διαδήματι . Τὴν λογικὴν δὲ παντάπασιν , ὡς τὰ παρ´ ἑαυτοῦ προβαλλόμενα ἀνατρέπουσαν καὶ είθειν δυναμένην τε καὶ μεταδιδάσκειν τοῦ μὴ τῆς αἱρέσεως αὐτοῦ καὶ θρησκείας ὀπίσω πορεύεσθαι , Κἠτίμαζέ τε καὶ ἀπεβάλλετο τῆς ἑαυτοῦ ἐπιβούλως ψυχῆς . Καί τοί γε ἡν αὐτῷ δυνατὸν τὰ ἑαυτοῦ τε αέβεσθαι καὶ τὰ ἡμέτερα μὴ ἀτιμοῦν , ὅταν μὴ πρὸς τοσοῦτον χορὸν τῶν ἐπὶ σοφίᾳ διαλαμψάντων χρόνῳ καὶ ἀριθμῷ κεκρατηκότα ἀνθαμιλλᾶσθαι ἠδύνατο . δʹ . Πλὴν ἐτίμα τὰ ἑαυτοῦ . Τὰ δὲ ἦν συῶν μὲν τῶν ! ἀριτόκων προλέγειν ὅσοι τε ἔσονται εὐτραφεῖς καὶ σωμάτων μεγέθους οὐκ ἀμοιρήσουσι , καὶ ὅσοι τοῖς ἐνατίοις πεοισχεθήσονται , καὶ ἵππων μὲν ἐγγὺς ἑστάναι τῶν λακτιζόντων εἰδέναι , ὄνους δὲ λακτίζοντας ὼς ποῤῥωτάτω ἀποτρέπεσθαι εὐφυῶς , ἡμιόνων τε κριτής ἄριστος εἶναι , καὶ τούτων ὅσοι μὲν πρὸς φόρτον ἀρμόδιοί τε καὶ ἐπιτήδειοι , ὅσοι δὲ τοὺς ἐπιβάτας εὐφόρως , ἀλλὰ μή τινι πτοίᾳ περιδεεῖς γινόμενοι , φέρουσιν ? . Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τοὺς ἴππους μόναις ἀφθαλμῶν διακρίνειν βολαῖς , ὅσαι τε πρὸς δρόμον εὔτονοί τε καὶ τάχισται πεφύκασιν καὶ ὅσοι πρὸς πόλεμον τὸ καρτερικὸν διασώζουσιν προβάτων τα καὶ βοῶν τὴν εὐτοκίαν , καὶ τὴν τοῦ γάλακτος ὅσαι τὴν δαψίλειαν ἐκ φύσεως ἔλαχον , καὶ ὡς σιγώντων , τὸ δὴ μεῖζον , τῆς τε μητρὸς καὶ τῶν ἀρτιγενων γεννημάτων , εἰδέναι διακρίνειν ποῖον ὁποίας ἐστὶν Πδιον . Καὶ τὰ μὲν τῆς πρώτης ἡλικίας , εἰπεῖν δὲ καὶ τῆς τελευταίας , ταῦτα δὴ τὰ μαθήματά τε καὶ σεμνολογήματα . ε . Ὡς δ´ ἤδη ἤκμαζε τὸν πένητα βίον διαθλῶν τε καὶ καρτερῶν , ἔσπευδε δὲ τοῦτον πάσῃ ἀποτρίψασθαι μηνανῆ , καί ποτε τῷ ἑαυτοῦ παρέστη δὴ στρατηγῷ . ΙΡ.ἅθ ] ἑαυτόν τε ὑποφαίνων καὶ τῇ τῆς γλώττης τραυλότητι τὸν ἄρχοντα ἐκκαλούμενος , τῶν Ἀθιγγάνων τις γνωστός τε καὶ οἰκεῖος τῷ σερατηγῷ ὤν αύτόν τε τοῦτον Μιχαὴλ καὶ τινα ἕτερον περιβοήτους ἔσεσθαι μετ´ οὐ πολὺ διηγόρευε καὶ βασιλείας αὐτῆς ἐπιτυχεῖν οὐκείς μακράν . Τούτοις τὴν ψυχὴκ ὁστρατηγὸς ἐκθερμανθεὶς , καὶ τὸ μέλλον ὥσπερ κατατρυγῶν , οὐκ ἔγνω βραδύτητι τὸν καιρὸν ἀπώσασθαι , οὖ πάλιν τυχεῖν οὐκ εὐπετές οὐδὲ ῥάδιον . Τράπεζα γοῦν παραχρῆμα , καὶ τοὺς ἄλλους πάντας καταλιπὼν τούτους δὴ τοὺς ἄνδρας εἰς ἑστίασιν συγκαλεῖ . Ὡς δὲ τοῦ πότου ἀκμάζοντος καὶ τὰς θυγατέρας ἄγων ἐδίδου ὁ στρατηγὸς καὶ νυμφίους καθωμολόγει , τῳ ξένῳ μὲν καὶ παραδόξῳ τοῦ πράγματος ἐν ἐκστάσει τούτους τὸ πρῶτον ἐποίει καὶ δίχα φωνῆς ἀποδεχομένους δὲ ὅμως μετὰ ταῦτα καὶ συγκατατιθεμένους καὶ θεὸν τάχα , οὐκ ἄνθρωπον , ὁμολογοῦντας αὐτόν .
Lemmas: αὐτός · μᾶλλον δέ ὑπό οὗτος ἔχω καί παιδαγωγέω κατάλληλος πρόσειμι μάθημα διδάσκω , ὅς πολλάκις ὁ βασίλειος δράσσομαι ἀρχή φαίνω σεμνύνω τε καί καλλωπίζω ὁ ὁ ἑαυτοῦ διάδημα . ὁ λογικός δέ παντάπασι , ὡς ὁ παρ´ ἑαυτοῦ προβάλλω ἀνατρέπω καί ἔθω δύναμαι τε καί μεταδιδάσκω ὁ μή ὁ αἵρεσις αὐτός καί θρησκεία ὀπίσω πορεύω , κητιμαστος τε καί ἀποβάλλω ὁ ἑαυτοῦ ἐπίβουλος Ψυχή . καί ὅς γε ἐάν αὐτός δυνατός ὁ ἑαυτοῦ τε αέβεσθαι καί ὁ ἡμέτερος μή ἀτιμόω , ὅταν μή πρός τοσοῦτος χορός ὁ ἐπί σοφία διαλάμπω χρόνος καί ἀριθμός κρατέω ἀνθαμιλλάομαι δύναμαι . δέ . πλήν τιμάω ὁ ἑαυτοῦ . ὁ δέ εἰμί σῦς μέν ὁ ! αριτοκος προλέγω ὅσος τε εἰμί εὐτραφής καί σῶμα μέγεθος οὐ ἀμοιρέω , καί ὅσος ὁ ἐνάτιον πεοιεχω , καί ἵππος μέν ἐγγύς ἵστημι ὁ λακτίζω οἶδα , ὄνος δέ λακτίζω οὖς προσωτέρω ἀποτρέπω εὐφυής , ἡμίονος τε κριτής ἀγαθός εἰμί , καί οὗτος ὅσος μέν πρός φόρτος αρμόδιος τε καί ἐπιτήδειος , ὅσος δέ ὁ ἐπιβάτης εὔφορος , ἀλλά μή τις πτόα περιδεής γίγνομαι , φέρω ? . οὖον μήv ἀλλά καί ὁ ἵππος μόνος ἀφθαλμῶν διακρίνω βολή , ὅσος τε πρός δρόμος εὔτονος τε καί ταχύς φύω καί ὅσος πρός πόλεμος ὁ καρτερικός διασῴζω πρόβατον ὁ καί βοῦς ὁ εὐτοκία , καί ὁ ὁ γάλα ὅσος ὁ δαψίλεια ἐκ φύσις λαγχάνω , καί ὡς σιγάω , ὁ δή μείζων , ὁ τε μήτηρ καί ὁ αρτιγενής γέννημα , οἶδα διακρίνω ποῖος ὁποῖος εἰμί Πδιον . καί ὁ μέν ὁ πρῶτος ἡλικία , εἶπον δέ καί ὁ τελευταῖος , οὗτος δή ὁ μάθημα τε καί σεμνολόγημα . ε . ὡς δδʹ ἤδη ἀκμάζω ὁ πένης βίος διαθλάω τε καί καρτερός , σπεύδω δέ οὗτος πᾶς ἀποτρίβω μηνανῆ , καί ποτός ὁ ἑαυτοῦ παρίστημι δή στρατηγός . ΙΡ.ἅθ ] ἑαυτοῦ τε ὑποφαίνω καί ὁ ὁ γλῶσσα τραυλότης ὁ ἄρχω ἐκκαλέω , ὁ Αθίγγανος τις γνωστός τε καί οἰκεῖος ὁ σερατηγῷ εἰμί αὐτός τε οὗτος Μιχαήλ καί τις ἕτερος περιβόητος εἰμί μετέ οὖον πολύς διαγορεύω καί βασίλεια αὐτός ἐπιτυγχάνω οὔκω μακρός . οὗτος ὁ ψυχὴκ ὁστρατηγὸς ἐκθερμαίνω , καί ὁ μέλλω ὥσπερ κατατρυγη , οὐ γιγνώσκω βραδυτής ὁ καιρός ἀπωθέω , οὖον πάλιν τυγχάνω οὐ εὐπετής οὐδέ ῥούδιον . Τράπεζα γοῦν παραχρῆμα , καί ὁ ἄλλος πᾶς καταλείπω οὗτος δή ὁ ἀνήρ εἰς ἑστίασις συγκαλέω . ὡς δέ ὁ πότος ἀκμάζω καί ὁ θυγάτηρ ἄγω δίδωμι ὁ στρατηγός καί νυμφίος καθομολογέω , ὁ ξένος μέν καί παράδοξος ὁ πρᾶγμα ἐν ἔκστασις οὗτος ὁ πρῶτος ποιέω καί δίχα φωνή ἀποδέχομαι δέ ὅμως μετά οὗτος καί συγκατατίθημι καί θεός τάχα , οὐ ἄνθρωπος , ὁμολογέω αὐτός .