cogPG.PG109 92
χαὶ ἐκκλησιαστικῶν . Οὐ τῶν εὐσεβῶν τις ἀπῆν , οὐ τῶν ἀσεβῶν , οὐ τῶν μονήρη βίον ἐπειλημμένων οὐκ ἄλλος τις τῶν ἀκούειν ἢ λαλεῖν δυναμένων · τοὺς μὲν γὰρ ἡ πρὸς τὸ ξένον τῆς λοιδορίας κατηφιῶντας οἷον ἐνῆγεν αἰδὼς , τοὺς δ´ ἡ τοῦ κροτεῖν καὶ χαίρειν ὑπ´ ἀκρασίας ἡδονή . ἤγοντο γοῦν οἱ κατηγοροῦντες εἰς μέσον , καὶ τῶν λεγομένων ἡ ἄνθρωπος ἔλεγχος , Ὁ δ ἅμα τῇ παραστάσει τῆς γυναικὸς , οὐδὲν ὑποστειλάμενος οὐδαμῶς , Ὅκως τε ἔχεις , κυρία , ταύτην ἐπηρώτα εἰς ἐπήκοον(καὶ γὰρ ἦν αὐτῷ γνώριμος ἐκ πολλοῦ δι´ ἀρετὴν ) , καὶ ὅπως ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα περὶ τοῦ ταύτης ἀνδρὸς καὶ τῶν προσηκόντων αὐτῇ · οὕτως τούτῳ ἐπήνθει τὸ ἄπλαστον . Οἱ δὲ μᾶλλον ἐκβοήσαντες ἐγαυρίων ὑφ´ ἡδονῆς , τὰ τῆς κατηγορίας ἐπαύξοντες καὶ σαφῆ τὸν ἔλεγχον δόντες λοιπόν . Ὡς δʹ οὗτος μόλις τῆς κατηγορίας ἐπῄσθετο , ζήλῳ πυρωθεὶς , ὡς ἂν μὴ δι´ αὐτοῦ τὰ τῆς Ἐκκλησίας κινδυνεύοι καὶ τοῦ Χριστοῦ , ἄλλον μὲν εἶναι καιρὸν αἰδοῦς , ἄλλον δὲ ὑποστολῆς καὶ σεμνότητος , μικρὸν ἐκ τοῦ θρόνου μετεωρίσας αὐτὸν καὶ πρὸς ἑαυτὸν τὸν κόλπον συναγαγὼν [ . θθ ] γυμνὴν ἐδείκνυεν τὴν αἰδοῦ , τεθαυματουργημένην ἔχων καὶ οὐκατ´ ἄνθρωπον , καὶ ἅμα διηγεῖτο τὴν θαυματουργίαν , ὡς πρὸ πολλοῦ κατὰ τὴν πρεσβυτέραν Ῥώμην γενόμενος , σφριγώντων ἔτι καὶ ἐνακμαζόντων τῶν παθῶν , ἔρως τις αὐτὸν ἐξέκαιεν θερμότερον ἢ καὶ κατὰ πάθους ὁρμήν Ἐπεὶ γοῦν ἐκινδύνευεν καὶ περιγενέσθαι τούτο οἷς ἦν οἷός τε , τὸν κορυφαῖον Πέτρον τὰς χεῖρας πρὸς τὸν αλν ἐκπεπάσας ἐξελιπάρει τυχεῖν τινος ἐπικουρίας καὶ ἀρωγῆς . Καὶ δὴ τῷ κόπῳ τῆς εὐχῆς ὁψὲ πρὸς ὕπνον κλιθεὶς , φανῆναί οἱ τὸν ἀπόστολον ἐκείνου τοῦ Ρέρους ἀπτόμενον καὶ τὰς ὁρμὰς σβεννύοντα τῶν παθῶν , τοῦτο μόνον προσεπιλέγοντα τὸ , Ἀπολόλυσαι . δὴ τῆς τῶν παθῶν ἐπικρατείας , Μεθόδιε . Τούτοις ἐκεῖνος τὸν μακρὸν ἐκεῖνον πέπεικε σύλλογον , αἰσχύνης πλήσας τοὺς τῆς ἀληθείας ἐχθρούς . Οὐ μὴν ὁ μάγιστρος Μανουὴλ τούτοις ἡξίου λύεσθαι τὰς κατηγορίας , ἀλλὰ καὶ τῇ γυναικὶ ἠπείλει ἦ μὴν ἀπαγαγεῖν τῆς ζωῆς , εἰ μὴ τὴν πᾶσαν διδάξῃ ἀλήθειαν Καὶ ἦ γ´ εὐθέως ἔκπυστον καὶ σαφῆ τὴν πᾶσαν δραματουργίαν ποιεῖ , τόσου καὶ τόσου λέγουσα χρυσίου ἐξωνηθῆναι , καὶ Ἔτι ἔν τινί μου τῶν κιβωτίων αὔτως ἁς ἐδόθη , σεσημασμένον ἐστὶ καὶ πεφύλακται σφραγῖδι αὐτῶν . Αὐθωρὸν οὖν ἀποστείλαντες ἐκεῖνό τε , ἄλς ἔφησεν ἡ γυνὴ , εὖρον τὸ χρυσίον κατὰ τὴν κιβωτὸν καὶ ἤγαγον , καὶ οὗτοι τῇ τοῦ πατριάρχου συμπαθείᾳ καὶ παρακλήσει πρὸς τοὺς κρατοῦντας οὐ ποινῶν καὶ βασάνων , ὧν ἦσαν ἄξιοι , ἀλλὰ συγγνώμης ἠξίωντο , τοῦτο μόνον εἰς ἔκτισιν λαβόντες καὶ τιμωρίαν τὸ ἀνὰ πᾶν ἔτος ἐν τῇ τῆς ὁρθοδοξίας πανηγύρει μαεὰ λαμπάδων ἀπὸ τοῦ ἐν Βλαχέρναις σεβασμίου σηκοῦ τῆς θεομήτορος πρὸς τὸν θεῖον καὶ περιώνυμον τῆς Χοφίας ἀφικνεῖσθαι νεὼν καὶ τὸ οἰκεῖον ἐνηχεῖαθαι αὐτοῖς ὦσιν ἀνάθεμα διὰ τὴν πρὸς τὰς θείας αἱκκόνας ἀπέχθειαν · [ . ] ἃ καὶ τηρούμενον ἐφάνη ἐτοὶ πολὺ καὶ τῆς αὐτῶν μέχρις ἐταμιεύθη ζωῆς . Καὶ
Lemmas: Χάι ἐκκλησιαστικός . οὖον ὁ εὐσεβής τις ἄπειμι1 , οὖον ὁ ἀσεβής , οὖον ὁ μονήρης βίος ἐπιλαμβάνω οὐ ἄλλος τις ὁ ἀκούω ἢ λαλέω δύναμαι · ὁ μέν γάρ ὁ πρός ὁ ξένος ὁ λοιδορία κατηφιάω οἷος ἐνάγω αἰδώς , ὁ δδʹ ὁ ὁ κροτέω καί χαίρω ὑπό ἀκράτεια ἡδονή . ἄγω γοῦν ὁ κατηγορέω εἰς μέσος , καί ὁ λέγω ὁ ἄνθρωπος ἔλεγχος , ὁ δ ἅμα ὁ παράστασις ὁ γυνή , οὐδείς ὑποστέλλω οὐδαμῶς , ὅπως τε ἔχω , κύριος , οὗτος ἐπερωτάω εἰς ἐπήκοον(καὶ γάρ εἰμί αὐτός γνώριμος ἐκ πολύς δις ἀρετή ) , καί ὅπως ὁ Δεῖνα καί ὁ Δεῖνα περί ὁ οὗτος ἀνήρ καί ὁ προσήκω αὐτός · οὕτως οὗτος ἐπανθέω ὁ ἄπλαστος . ὁ δέ μᾶλλον ἐκβοάω γαυριάω ὑφ´ ἡδονή , ὁ ὁ κατηγορία ἐπαυξάνω καί σαφής ὁ ἔλεγχος δίδωμι λοιπός . ὡς δέ οὗτος μόλις ὁ κατηγορία ἐπαισθάνομαι , ζῆλος πυρόω , ὡς εἄν μή δις αὐτός ὁ ὁ ἐκκλησία κινδυνεύω καί ὁ Χριστός , ἄλλος μέν εἰμί καιρός αἰδώς , ἄλλος δέ ὑποστολή καί σεμνότης , μικρός ἐκ ὁ θρόνος μετεωρίζω αὐτός καί πρός ἑαυτοῦ ὁ κόλπος συνάγω [ . θθ ] γυμνός δείκνυμι ὁ αἰδέομαι , θαυμασιουργέω ἔχω καί οὐκατ´ ἄνθρωπος , καί ἅμα διηγέομαι ὁ θαυματουργία , ὡς πρό πολύς κατά ὁ πρέσβυς Ῥώμη γίγνομαι , σφριγάω ἔτι καί ἐνακμάζω ὁ πάθος , Ἔρως τις αὐτός ἐκκαίω θερμός ἢ καί κατά πάθος ὁρμή ἐπεί γοῦν κινδυνεύω καί περιγίγνομαι οὗτος ὅς εἰμί οἷος τε , ὁ κορυφαῖος Πέτρος ὁ χείρ πρός ὁ αλ ἐκπείθω ἐκλιπαρέω τυγχάνω τις ἐπικουρία καί ἀρωγή . καί δή ὁ κόπος ὁ εὐχή ὀψέ πρός ὕπνος κλίνω , φαίνω ὁ ὁ ἀπόστολος ἐκεῖνος ὁ ῥόος ἀφτνέομαι καί ὁ ὁρμή σβέννυμι ὁ πάθος , οὗτος μόνος προσεπιλέγω ὁ , απολολυω . δή ὁ ὁ πάθος ἐπικράτεια , Μεθόδιος . οὗτος ἐκεῖνος ὁ μακρός ἐκεῖνος πείθω σύλλογος , αἰσχύνη πίμπλημι ὁ ὁ ἀλήθεια ἐχθρός . οὖον μήv ὁ μάγιστρος Μανουήλ οὗτος ἀξιόω λύω ὁ κατηγορία , ἀλλά καί ὁ γυνή ἀπειλέω εἰμί μήv ἀπάγω ὁ ζωή , εἰμί μή ὁ πᾶς διδάσκω ἀλήθεια καί εἰμί γγʹ εὐθύς ἔκπυστος καί σαφής ὁ πᾶς δραματουργία ποιέω , τόσος καί τόσος λέγω χρυσίον ἐξωνέομαι , καί ἔτι ἐν τις ἐγώ ὁ κιβώτιον αὔτως ὅς δίδωμι , σημαίνω εἰμί καί φυλάσσω σφραγίς αὐτός . αὐθωρός οὖν ἀποστέλλω ἐκεῖνος τε , ἅλς φημί ὁ γυνή , εὖρος ὁ χρυσίον κατά ὁ κιβωτός καί ἄγω , καί οὗτος ὁ ὁ πατριάρχης συμπάθεια καί παράκλησις πρός ὁ κράτος οὖον ποινή καί βάσανος , ὅς εἰμί ἄξιος , ἀλλά συγγνώμη ἀξιόω , οὗτος μόνος εἰς ἔκτεισις λαμβάνω καί τιμωρία ὁ ἀνά πᾶς ἔτος ἐν ὁ ὁ ὀρθοδοξία πανήγυρις μαεὰ λαμπάς ἀπό ὁ ἐν Βλαχέρναις σεβάσμιος σηκός ὁ θεομήτωρ πρός ὁ θέω καί περιώνυμος ὁ Χοφίας ἀφικνέομαι ναός καί ὁ οἰκέω ἐνηχέω αὐτός εἰμί ἀνάθεμα διά ὁ πρός ὁ θεῖος αικκοναω ἀπέχθεια · [ . ] ὁ καί τηρέω φαίνω ἐτός πολύς καί ὁ αὐτός μέχρι ταμιεύω ζωή . καί