cogPG.PG109 107
καὶ πλούτου καὶ δωρεῶν ἀξωράση Οὐδεὶς πώποτε ἀνθρώπων ἠξίωται . Ἐπιδοὺς ὧν τὰ γράμματα τῷ νεανίᾳ , καὶ δώροις αὐτὸν φιλο Κφρονησάμενος , τὸν διδάσκαλον καταλαμβάνειν ἐκέλευσεν , καὶ τιμὰς εὐθὺς ὑπισχνεῖτο καὶ δωρεὰς καὶ αὖθις εἰ Βούλοιτο . τὴν εἰς οἶκον ἐπάνοδον , μόνοι εἰ τοῦτον πείσειε τὴν τῶν Ῥωμαίων καταλιπεῖν γῆν . Ὡς τὴνδή βασιλεύουσαν ἔφθασε καὶ τοῦ διδασκάλο , . πρὸς πρόσωπον ἕστηκεν , ἡ τούτου θέα ἀναφλέξασό τε καὶ οἵον θερμαίνουσα ὀλοφύρεσθαι κατηνάγκαζε , καὶ δάκρυσιν οὐ παρειὰς μόνον ἀλλὰ καὶ τράχηλον καὶ στέρνα διάβροχα ἐμποιεῖν . Καὶ τὸ πρῶτον ἀφασία τῶν δρωμένων τὸν διδάσκαλον κατελάμβανειν , τίς τε εἴη οὐκ εἰδὼς , καὶ ὅτου ταῦτα Κνενεν διαποὰτ τοῦτο · ἢ τε γὰρ τούτου μορφὴ ἀλλοιωθεῖσα τῷ χρόνῳ καὶ τῇ τῆς αἰχμαλωσίας κακουχίᾳ ἀλλοῖον τὸν νεανίαν ἀλλ´ οὐκ ἐκεῖνον εἶναι τὸν γνωριζόμενον ἀνεδίδασκεν . Ὡς δὲ τὴν τούτου γνῶσιν κατὰ μικρὸν ἐδίδου , ὄνομα καὶ μαθήματα ἐπειπών , καὶ προσετίθει τὰ τῆς αἰχμαλωσίας καὶ τὴν αἰτίαν τῆς ἀπολυτρώσεώς τε καὶ ἀφίξεως , καὶ ἅμα εἰς χεῖρας ἐδίδου δὴ τὴν γραφὴν , τότε δὴ κοινῇ τὴν τραγῳδίαν ἐπλήρουν καὶ θρηνῳδίαν . Πλὴν οὐκ ἀκίνδυνον εἶναι λογιτάλε.νος τὴν ἐκ τῶν ἐχθρῶν γραφὴν . εἴ γέ ποτε κατάφωρος γένοιτο , τῷ λογοθέτῃ πρόσεισιεόκτιστος οὗτος ἦν ὁ παρανάλωμα τῷ Βάρδᾳ γενόμενος ) καὶ διηεῖτο τὰ τοῦ αἰχμαλώτου πάντα καὶ μαθητοῦ , καὶ ἂμα δίδωσιν τὴν τοῦ ἀμεραμνουνῆ γραφήν . Αὕτη ἡ αἰτία τῆς τοῦδε τοῦ ἀνδρὸς πρὸς τὸν βασιλέα γνώσεώς τε καὶ οἰκείωσις . Οὗτος ὁ μαθητὴς καὶ τοῦτο τὸ γράμμα τήν τε τοῦ Λίοντος σοφίαν ἐν ὑπαίθρῳ γενέσθαι ἐν γωνίᾳ τέως οὖσαν ἐποίησεν καὶ τῆς εὐτελείας ἐκείνης καὶ πενίας ἔξω παρήγαγεν . Τό τε γὰρ γράμμα ἐμφανίζει τῷ Θεοφίλῳ ὁ λογοθέτης , καὶ προσκαλεῖται τοῦτον αὐτὸς , καὶ πλουτίζεται καὶ ἐν τῷ τῶν Ἀγίων μʹναῷ διδάσκειν δημοσίᾳ παρὰ τοῦ βασιλέως ἐπείγεται . Οὐ πολὺς γοῦν χρόνος , καὶ ἐπεὶ διέγνω ὁ Μαμοῦν μὴ βούλεσθαι τὸν φιλόσοφον τῆς οἰκείας τὴν ἀλλοτρίαν ἀλλάξασθαι , διὰ γραφῆς ἐκτίθησιν ἀπορίας γεωμετρικῶν τε καὶ ἀστρολογικῶν ζητημάτων [ . ] καί τινων ἑτέρων δυσδιαγνώστων κεσαλαίων , καὶ τὴν λύσιν τούτων κομίσασθαι ἀξιοῖ . Ὡς δʹ οὐν ἕκαστον προσηκόντως ἡρμήνευσεν ὁ Λέων καὶ τὰς τούτων λύσεις ἐξέθετο , προσεφήρμοσέ τε τούτοις καί τινα προγνώσεως ἐκπλήξεως ἕνεκα , τότε δὴ μεγάλως ἐπὶ χεῖρας λαβόντα αὐτὰ τὸν ἀμεραμνουνῆ τρωθῆναι δὴ τῷ τούτου πόθῳ , καὶ μέγα ἀνα κραγεῖν , τὸν ἄνδρα τῆς φιλοσοφίας καὶ τῶν μαθημάτων ὑπεραγάμενος . Ὅθεν εὐθὺς οὐ πρὸς ἐκεῖνον , πρὸς δὲ τὸν Θεόφιλον ἐπιστολὴν πέμπει , τὸν νοῦν τοῦτον ἐμπεριέχουσαν , ὡς Ἐβουλόμην μεν αὐτὸς ἀφικέσθαι σοι , ἔργον φίλου τε καὶ μαθητοῦ ἐκπληρῶν · ἐπεὶ δὲ ἡ τε προσανακειμένη μοι ἀρχὴ έκ Θεοῦ καὶ ὁ πολὺς ὑπὸ τὴν χεῖρά μου τε λῶν καὶ ἐξουσίαν λαὸς τοῦτο οὐ συγχωρεῖ , ἀξιῶ τὸ ὃν ἔχεες ἐπὶ φιλοσοφίᾳ καὶ ταῖς ἄλλαις ἐπεστήμαις περιβόητον ἀνδρα βραχύν τινε χρόνον ἐτοοιροργΘΙ
Lemmas: καί πλοῦτος καί δωρεά ἀξωράση οὐδείς πώποτε ἄνθρωπος ἀξιόω . ἐπιδίδωμι ὅς ὁ γράμμα ὁ νεανίας , καί δῶρον αὐτός φιλο κφρονεος , ὁ διδάσκαλος καταλαμβάνω κελεύω , καί τιμή εὐθύς ὑπισχνέομαι καί δωρεά καί αὖθις εἰμί βούλομαι . ὁ εἰς οἶκος ἐπάνοδος , μόνος εἰμί οὗτος πείθω ὁ ὁ Ῥωμαῖος καταλείπω γῆ . ὡς τὴνδή βασιλεύω φθάνω καί ὁ διδάσκαλος , . πρός πρόσωπον ἵστημι , ὁ οὗτος θέα ἀναφλέγω τε καί οἷος θερμαίνω ὀλοφύρομαι καταναγκάζω , καί δάκρυ οὖον παρειάς μόνος ἀλλά καί τράχηλος καί στέρνον διάβροχος ἐμποιέω . καί ὁ πρῶτος ἀφασία ὁ δράω ὁ διδάσκαλος καταλαμβάνω , τίς τε εἰμί οὐ εἰδοί , καί ὅστις οὗτος Κνενεν διαποὰτ οὗτος · ἢ τε γάρ οὗτος μορφή ἀλλοιόω ὁ χρόνος καί ὁ ὁ αἰχμαλωσία κακουχία ἀλλοῖος ὁ νεανίας ἀλ οὐ ἐκεῖνος εἰμί ὁ γνωρίζω ἀναδιδάσκω . ὡς δέ ὁ οὗτος γνῶσις κατά μικρός δίδωμι , ὄνομα καί μάθημα ἐπεῖπον , καί προστίθημι ὁ ὁ αἰχμαλωσία καί ὁ αἴτιος ὁ ἀπολύτρωσις τε καί ἄφιξις , καί ἅμα εἰς χείρ δίδωμι δή ὁ γραφή , τότε δή κοινός ὁ τραγῳδία πληρόω καί θρηνῳδία . πλήν οὐ ἀκίνδυνος εἰμί λογιτάλε.νος ὁ ἐκ ὁ ἐχθρός γραφή . εἰμί γε ποτός κατάφωρος γίγνομαι , ὁ λογοθέτης πρόσεισιεόκτιστος οὗτος εἰμί ὁ παρανάλωμα ὁ βάρδα γίγνομαι ) καί διαιρέω ὁ ὁ αἰχμάλωτος πᾶς καί μαθητής , καί ἄμη δίδωμι ὁ ὁ ἀμεραμνουνῆ γραφεύς . ἄτη ὁ αἰτία ὁ ὅδε ὁ ἀνήρ πρός ὁ βασιλεύς γνῶσις τε καί οἰκείωσις . οὗτος ὁ μαθητής καί οὗτος ὁ γράμμα ὁ τε ὁ Λιόντος σοφία ἐν ὕπαιθρος γίγνομαι ἐν γωνία τέως εἰμί ποιέω καί ὁ εὐτέλεια ἐκεῖνος καί πενία ἔξω παράγω . ὁ τε γάρ γράμμα ἐμφανίζω ὁ Θεόφιλος ὁ λογοθέτης , καί προσκαλέω οὗτος αὐτός , καί πλουτίζω καί ἐν ὁ ὁ Ἀγίων μῶναξ διδάσκω δημόσιος παρά ὁ βασιλεύς ἐπείγω . οὖον πολύς γοῦν χρόνος , καί ἐπεί διαγιγνώσκω ὁ Μαμούν μή βούλομαι ὁ φιλόσοφος ὁ οἰκεῖος ὁ ἀλλότριος ἀλλάσσω , διά γραφεύς ἐκτίθημι ἀπορία γεωμετρικός τε καί ἀστρολογικός ζήτημα [ . ] καί τίνω ἕτερος δυσδιάγνωστος κεσαλαίων , καί ὁ λύσις οὗτος κομίζω ἀξιόω . ὡς δέ ὀν ἕκαστος προσήκω ἑρμηνεύω ὁ Λέων καί ὁ οὗτος λύω ἐκτίθημι , προσφέρω τε οὗτος καί τις πρόγνωσις ἔκπληξις ἕνεκα , τότε δή μέγας ἐπί χείρ λαμβάνω αὐτός ὁ ἀμεραμνουνῆ τιτρώσκω δή ὁ οὗτος πόθος , καί μέγας ἀνα κράζω , ὁ ἀνήρ ὁ φιλοσοφία καί ὁ μάθημα ὑπεράγω . ὅθεν εὐθύς οὖον πρός ἐκεῖνος , πρός δέ ὁ Θεόφιλος ἐπιστολή πέμπω , ὁ νόος οὗτος ἐμπεριέχω , ὡς βούλομαι μέν αὐτός ἀφικνέομαι σύ , ἔργον φίλος τε καί μαθητής ἐκπληρόω · ἐπεί δέ ὁ τε προσανακαίω ἐγώ ἀρχή ἐκ Θεός καί ὁ πολύς ὑπό ὁ χείρ ἐγώ τε λάω καί ἐξουσία λαός οὗτος οὖον συγχωρέω , ἀξιόω ὁ ὅς χέω ἐπί φιλοσοφία καί ὁ ἄλλος ἐφίστημι περιβόητος ἀνήρ βραχύς τίνω χρόνος ἐτοοιροργΘΙ