cogPG.PG109 279
σθαι , μήπω τοῦ πράγματος ὢν ἐν πείρᾳ , μηδ´ ὄπως τὴν ἀρχὴν λαμβάνει δεδιδαγμένος · πλέον ἦν τὸ μὴ ἐπιτήδειον εἶναι τὸ τεῖχος ἔνθα καὶ τὴν προσβολήν ἐσκοποῦμεν , τὰς ἁπάντων ψυχὰς κατεβύθιζε · καὶ γὰρ ἦν ὡς ἀληθῶς ὕποπτον , οὐ μόνον τοῖς ἀπειροπολέμοις καὶ ἀόπλοις ἡμῖν , ἀλλ´ ἤδη καὶ αὐτοῖς τοῖς γεγυμνασμένοις καὶ προαποκειμένας ἔχουσι τὰς τῶν τοιούτων πραγμάτων αἰτίας . Κιζʹ . Τβουλευσάμεθα δ´ οὖν , εἴ τι καὶ δίοι πράττειν , ἐν αὐτῷ πράττειν τῷ τείχει καὶ πρώτης ἐχεσθαι τῆς αὐτοῦ ἀσφαλείας καὶ πρὸς τὸ κρεῖττον μεταποιήσεως . Οὐ συνεβούλευε δ´ ἡμῖν τοῦτο τέως ὁ ταύτην ἡμῖν τὴν ἀγγελίαν πρὸς τοῦ βασιλέως κομίσασΠε πρωνᾶς δὲ οὗτος ἐκαλεῖτο , τῷ καταλόγῳ τῶν πρωποσπαθαρίων ἐναριθμούμενος , ὃς ἦν ἐπιτετραμμένος ἐγχρονίσαι μικρὸν τῇ πόλει καὶ τινος αὐτῇ μεταδοῦναι βοηθείας καὶ δεούσης ἐν τοῖς πράγμασι συνεργείας , ἄλλην δὲ σοφωτάτην ἔλεγεν ἐξευρεῖν ἐπίνοιαν , ὡς λίαν ἐνεργῆ καὶ σωτήριον , εἰ μὴ καὶ ταύτης αἱ προοδοποιοῦσαι τὴν καθ´ ἡμῶν ἀπώλειαν ἁμαρτίαι ἀναίρεσιν καθυπέβαλον . Ἐλλόγιμος γὰρ ὤν ὁ ἀνὴρ καὶ πολλὴν πραγμάτων ἐσχηκώς πεῖραν , καθ´ ἑαυτὸν συνιδὼν ὡς εἰ θελήσοι [ . ὅὅΙ ] τοῦ τείχους τῆς οἰκο δομῆς ἐπιμεληθῆναι , καὶ κόπους παρέξει τῇ πόλει καὶ πλέον οὐδὲν τῶν πρὸ αὐτοῦ περὶ τούτου φροντισάντων ὀνήσειεν , ἐφ´ ἕτερον εἶδος ἀσφαλείας(καὶ σκόπει πῶς εὐφυὲς καὶ ἀρμόδιον ) τὸν νοῦν μετηγάγετο . Εἰδὼς γὰρ ὡς ἅπαν περικλύζεται τὸ κατὰ νότου μέρος τῆς πόλεως ὑπὸ τῶν θαλασσίων ὑδάτων , ἐκεῖθεν δὲ προσπίπτοντος τοῦ πολέμου εὐχερῶς ἔχειν τοὺς βαρβάρους πᾶν ὁτιοῦν βούλοιντ’´ ἄν ἐν αὐτῷ διαπράξασθαι , μηδενὸς κωλύοντος αὐτοὺς ὑπεράνω τῆς οἰκοδομῆς γενέσθαι τοῦ τείχους διὰ τὸ πρόσγειον καὶ χθαμαλώτατον εἵναι τάς τε νῆας μᾶλλον ὑπερανέχειν ἐκ τοῦ κατὰ πρύμναν μέρους , καὶ ἀπὸ μετεώρου δύνασθαι τοὺς ἐν ταῖς ἐπάλξεσιν ὄντας κατατιτρώσκειν , ἐβουλεύσατο φραγμόν τινα καὶ πε . τεχνημένην ἐνέδραν ἐν αὐτοῖς ἐγκρύψαι τοῖς ὕδασιν , ὡς ἂν καὶ τῇ πόλει τὸ ἀσφαλὲς καὶ τοῖς ἐχθροῖς ἐμπόδιον κατ´ αὐτὸ γένηται . Πολλοὶ γὰρ ἦσαν ἐκ μονολίθου γεγλυμμένοι τύμβοι κατά τε τὸ πρὸς ἀνατολὴν καὶ δύσιν μέρος τῆς πόλεως , ἐν οἷς πάλαι τοὺς ἑαιὶτῶν νεκροὺς οἱ τήνδε κατοικοῦντες ἐνεταφίαζον Ἕλληνες · οὓς καὶ συνάγων καί τινι παραδόξῳ μεθόδῳ , ἣν αὐτὸς μόνος ἐξεῦρε , τῇ θαλάσσῃ βυθίζων , καὶ ὡς ἀπὸ μικροῦ τινος διαστήματος στοιχηδὸν τούτους τοῖς ὕδασιν ἀποκρύβων , θαλάσσιόν τι καὶ ξένον Κολλα καὶ τοῦ πρὸς ὕψος τῇ χέρσῳ προβεβλημένου τείχους , ὀχυρώτερόν τε καὶ ἀσφαλέστερον τῇ ἀληθείᾳ κατετεχνάζετο . Καὶ δὴ καὶ εἰς ἔργον ἂν ἐξέβη πᾶσαν ἀσφάλειαν τῆ πόλει περιποιούμενον , ὡς μηδὲ δύνασθαι πὰς νῆας πλησιάσαι τὸ παράπαν καὶ τῆς ἑαυτῶν μεταδοῦναι βλάβης , εἰ μὴ καὶ τοῦτο διὰ τὴν μοχθη ρίαν ἡμῶν ἐκωλύθη καὶ εἰς οὐδὲν προεχώρησεν .
Lemmas: ἕπομαι , μήπω ὁ πρᾶγμα εἰμί ἐν πείρω , μηδ´ ὅπως ὁ ἀρχή λαμβάνω διδάσκω · πλέω εἰμί ὁ μή ἐπιτήδειος εἰμί ὁ τεῖχος ἔνθα καί ὁ προσβολή σκοπέω , ὁ ἅπας ψυχή καταβυθίζω · καί γάρ εἰμί ὡς ἀληθής ὕποπτος , οὖον μόνος ὁ ἀπειροπόλεμος καί ἄοπλος ἐγώ , ἀλ ἤδη καί αὐτός ὁ γυμνάζω καί προαποκειμαι ἔχω ὁ ὁ τοιοῦτος πρᾶγμα αἴτιος . Κίζα . Τβουλευσάμεθα δδʹ οὖν , εἰμί τίς καί δῖος πράσσω , ἐν αὐτός πράσσω ὁ τεῖχος καί πρῶτος ἔχω ὁ αὐτός ἀσφάλεια καί πρός ὁ ἀγαθός μεταποίησις . οὖον συμβουλεύω δδʹ ἐγώ οὗτος τέως ὁ οὗτος ἐγώ ὁ ἀγγελία πρός ὁ βασιλεύς κομίσασΠε πρών δέ οὗτος καλέω , ὁ κατάλογος ὁ πρωποσπαθαρια ἐναριθμέω , ὅς εἰμί ἐπιτρέπω ἐγχρονίζω μικρός ὁ πόλις καί τις αὐτός μεταδίδωμι βοήθεια καί δήω ἐν ὁ πρᾶγμα συνέργεια , ἄλλος δέ σοφός λέγω ἐξευρίσκω ἐπίνοια , ὡς λίαν ἐνεργής καί σωτήριος , εἰμί μή καί οὗτος ὁ προοδοποιέω ὁ καθ´ ἐγώ ἀπώλεια ἁμαρτία ἀναίρεσις καθυποβάλλω . ἐλλόγιμος γάρ εἰμί ὁ ἀνήρ καί πολύς πρᾶγμα ἔχω πείρω , καθ´ ἑαυτοῦ σύν-εἶδον ὡς εἰμί ἐθέλω [ . ὅς ] ὁ τεῖχος ὁ οἰκος δομή ἐπιμελέομαι , καί κόπος παρέχω ὁ πόλις καί πλέω οὐδείς ὁ πρό αὐτός περί οὗτος φροντίζω ὀνίνημι , ἐφίημι ἕτερος εἶδος ἀσφαλείας(καὶ σκοπέω πῶς εὐφυής καί Ἁρμόδιος ) ὁ νόος μετάγω . εἰδώς γάρ ὡς ἅπας περικλύζω ὁ κατά νότος μέρος ὁ πόλις ὑπό ὁ θαλάσσιος ὕδωρ , ἐκεῖθεν δέ προσπίπτω ὁ πόλεμος εὐχερής ἔχω ὁ βάρβαρος πᾶς ὁστισοῦν βούλομαι ἄν ἐν αὐτός διαπράσσω , μηδείς κωλύω αὐτός ὑπεράνω ὁ οἰκοδομεύς γίγνομαι ὁ τεῖχος διά ὁ πρόσγειος καί χθαμαλός εἰμί ὁ τε ναῦς μᾶλλον ὑπερανέχω ἐκ ὁ κατά πρύμνα μέρος , καί ἀπό μετέωρος δύναμαι ὁ ἐν ὁ ἔπαλξις εἰμί κατατιτρώσκω , βουλεύω φραγμός τις καί μετά . τεχνάομαι ἐνέδρα ἐν αὐτός ἐγκρύπτω ὁ ὕδωρ , ὡς εἄν καί ὁ πόλις ὁ ἀσφαλής καί ὁ ἐχθρός ἐμπόδιος κατ´ αὐτός γίγνομαι . πολλός γάρ εἰμί ἐκ μονόλιθος γλύφω τύμβος κατά τε ὁ πρός ἀνατολή καί δύσις μέρος ὁ πόλις , ἐν ὅς πάλαι ὁ εαιιος νεκρός ὁ ὅδε κατοικέω ἐνταφιάζω Ἕλλην · ὅς καί συνάγω καί τις παράδοξος μέθοδος , ὅς αὐτός μόνος ἐξευρίσκω , ὁ θάλασσα βυθίζω , καί ὡς ἀπό μικρός τις διάστημα στοιχηδόν οὗτος ὁ ὕδωρ ἀποκρυβή , θαλάσσιος τίς καί ξένος Κόλλα καί ὁ πρός ὕψος ὁ χέρσος προβάλλω τεῖχος , ὀχυρός τε καί ἀσφαλής ὁ ἀλήθεια κατατεχνάζομαι . καί δή καί εἰς ἔργον εἄν ἐκβαίνω πᾶς ἀσφάλεια τῆ πόλις περιποιέω , ὡς μηδέ δύναμαι πάν ναῦς πλησιάζω ὁ παράπαν καί ὁ ἑαυτοῦ μεταδίδωμι βλάβη , εἰμί μή καί οὗτος διά ὁ μοχθέω Ριάν ἐγώ κωλύω καί εἰς οὐδείς προχωρέω .