cogPG.PG109 478
τὴν νενομισμένην ῥόγαν λαβόντος . Ἐν τῇ ἐξαρτύς . δὲ ὄντος τοῦ Ῥωμανοῦ καὶ τὰ πλοῖα εὐτρεπίζοντος ἐξῆλθε Κωνσταντῖνος παρακοιμώμενος ἐπισπουδάσων αὐτὸν τοῦ ἐκπλεῦσαι . Ὁ δὲ τούτῳ δουλικῷ τῷ σχήματι προσυπήντησεν , καὶ προθύμως ποιήαειν τὸ κελευόενον ἐπηγγέλλετο . Ὑποστρέψαι δὲ βουλομένου τοῦ παρακοιμωμένου , καὶ εἰ ἔχοι ἄνδρας εὐειδεῖς καὶ γενναίους τὴν βασιλικὴν ἐρέσσειν τριήρην εἰπόντος πρὸς Ῥωμανὸν , οὗτος εὐθὺς ἔνευσιν αὐτοῖς τῇ χειρὶ ἑτοίμοις οὖσι πλησίον ἐλθεῖν . Οἱ δὲ τὰ τῆς βουλῆς εἰδότες , ἔγγιστα ἤδη τοῦ δρόμωνος Ῥωμανοῦ γεγονότες , ἐπειδὴ οὗτος ὀπίσω τοῦ παρακοιμωμένου Κωνσταντίνου περιπατῶν , Ἀναρπάσατε αὐτὸν ταῖς χερσὶ καὶ ἄρατε αὐτὸν , ἐπεφώνησε , παραχρῆμα οὗτοι τοῦτον ἀρπάσαντες εἰς τὴν τοῦ δρουγγάρίου Ῥωμανοῦ τριήρην εἰσήγαγον καὶ ἐν ἀσφαλείᾳ κατεῖχον . Οὐδεὶς οὖν ὁ ὑπερασπίζων ἦν ἢ κατοικτείρων τὸν ἄνθρωπον , πάντων τῶν συνόντων αὐτῷ χρησαμένων φυγὴν κρʹ . Ταῦτα Ζωὴ Αὐγούστα μαθοῦσα προσκαλεῖται τὸν πατριάρχην Νικόλαον καὶ τοὺς αὐτῆς μεγιστᾶνας καὶ ἀποστέλλει πρὸς [ ὅΤ ] Ῥωμανὸν , τὸ γεγονὸς βουλομένη μαθεῖν . Τούτων δὲ διαπερασάντων , λίθοις ὁ λαὸς ἐξέλασεν βαλόντες . Ἔωθεν οὗν ἐξελθοῦσα Ζωὴ ἐν τῷ τοῦ Βουκολέοντος ἡλιακῷ ἐπεφώνει τῷ υἱῷ καὶ πᾶσι · Πῶς ἄρα γέγονεν ἡ ἀνταρσία αὔτη ; Ἔφη δὲ πρὸς αὐτὴν ὁ παιδαγωγὸς τοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου Θεόδωρος , ὅτι Διὰ τὸ ἀπολέσαι Λέοντα τὸν Φῳκᾶν τοὺς Ῥωμαίους καὶ Κωνσταντῖνον καρακοιμώμενον τὸ παλάτιον ταῦτα γεγόνασι . κγʹ . Προσελάβετο δὲ ὁ βασιλεὺς Νικόλαον πατριάρὶ χην καὶ Στέφανον μάγιστρον συνεῖναι αὐτῷ ἐν τῷ παλατίῳ , τὴν ἐξουσίαν εἰς ἑαυτὸν ἀπὸ τῆς μητρὸς ἐπισπώμενος . Τῇ δὲ ἐπαύριον ἀπέστειλεν Ἰωάννην τὸν Τουβάκην Ζωὴν Αὐγούσταν τοῦ παλατίου κατα βιβάσαι . Ἡ δὲ μετ´ ὀλολυγῆς καὶ δακρύων τῷ ἑαυτῆς προσπλακεῖσα υἱῷ πρὸς συμπάθειαν μητρικὴν καὶ οἶκτον ἐκίνησεν , ὡς τὸν Βασιλέα εἰπεῖν · Ἐάσατο εἶναι μετ´ ἐμοῦ τὴν μητέρα μου . Οἱ δὲ ταύτην ἅμα τῷ λόγῳ ἀφῆκαν κδʹ . Προσκαλεσάμενοι δὲ ὅ τε βασιλεὺς καὶ ὁ πατριάρχης Ἰωάννην τὸν Γαριδᾶ προεβάλοντο δομέστικον τῶν σχολῶν , δεδιότες μὴ εἰς ἀνταρσίαν χωρήσῃ ὁ Φωκᾶς Λέων . Ὁ δὲ οὐ κατένευσε τοῦτο γενέσθαι , εἰ μὴ Θεόδωρον γυναικάδελφον αὐτοῦ τὸν Ζουφινέζερ καὶ Συμεῶνα τὸν υἱὸν αὐτοῦ προεβάλοντο ἐταιρειάρχην . Ὅρκοις βεβαιωθεὶς ὑπ´ αὐτῶν κατῆλθεν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ . Οἱ δὲ παραυτίκα τοὺς συγγενεῖς αὐτοῦ τοῦ παλατίου καταβιβάζουσι . Τούτων οὗν πρὸς αὐτὸν παραγεγονότων , ὡς ἐθεάαατο αὐτοὺς , τρόμος ἔλαβεν αὐτὸν καὶ φρίκη καὶ φρενῶν ἔκστασις . Εὐθὺς οὗν ἐξῆλθε πρὸς Ῥωμανὸν καὶ διηγήσατο αὐτῷ οἷα πέπονθε · συμφιλιωθεὶς οὐν αὐτῷ , καὶ ὅρκους δοὺς καὶ λαβὼν ὥστε μίαν ἔχειν
Lemmas: ὁ νομίζω ῥόγαν λαμβάνω . ἐν ὁ ἐξαρτύς . δέ εἰμί ὁ Ῥωμανός καί ὁ πλοῖον εὐτρεπίζω ἐξέρχομαι Κωνσταντῖνος παρακοιμώμενος ἐπισπουδάζω αὐτός ὁ ἐκπλέω . ὁ δέ οὗτος δουλικός ὁ σχῆμα προσυπαντέω , καί προθύμως ποιέω ὁ κελεύω ἐπαγγέλλω . ὑποστρέφω δέ βούλομαι ὁ παρακοιμώμενος , καί εἰμί ἔχω ἀνήρ εὐειδής καί γενναῖος ὁ βασιλικός ἐρέσσω τριήρης εἶπον πρός Ῥωμανός , οὗτος εὐθύς νέος αὐτός ὁ χείρ ἑτοῖμος εἰμί πλησίος ἔρχομαι . ὁ δέ ὁ ὁ βουλή οἶδα , ἔγγιστος ἤδη ὁ δρόμων Ῥωμανός γίγνομαι , ἐπεί οὗτος ὀπίσω ὁ παρακοιμώμενος Κωνσταντῖνος περιπατέω , ἀναρπάζω αὐτός ὁ χείρ καί ἀείρω αὐτός , ἐπιφωνέω , παραχρῆμα οὗτος οὗτος ἀρπάζω εἰς ὁ ὁ δρουγγάριος Ῥωμανός τριήρης εἰσάγω καί ἐν ἀσφάλεια κατέχω . οὐδείς οὖν ὁ ὑπερασπίζω εἰμί ἢ κατοικτείρω ὁ ἄνθρωπος , πᾶς ὁ σύνειμι αὐτός χράω φυγή πρό . οὗτος Ζωή Αὐγούστα μανθάνω προσκαλέω ὁ πατριάρχης Νικόλαος καί ὁ αὐτός μεγιστάν καί ἀποστέλλω πρός [ ὅτε ] Ῥωμανός , ὁ γίγνομαι βούλομαι μανθάνω . οὗτος δέ διαπεράω , λίθος ὁ λαός ἐξελαύνω βάλλω . εἴωθα ἐν ἐξέρχομαι Ζωή ἐν ὁ ὁ Βουκολέων ἡλιακός ἐπιφωνέω ὁ υἱός καί πᾶς · Πῶς ἄρα γίγνομαι ὁ ἀνταρσία οὗτος ; φημί δέ πρός αὐτός ὁ παιδαγωγός ὁ βασιλεύς Κωνσταντῖνος Θεόδωρος , ὅτι Ζεύς ὁ ἀπόλλυμι Λέων ὁ Φωκᾶς ὁ Ῥωμαῖος καί Κωνσταντῖνος καρακοιμαω ὁ Παλάτιον οὗτος γίγνομαι . κγʹ . προσλαμβάνω δέ ὁ βασιλεύς Νικόλαος πατριαρις χήν καί Στέφανος μάγιστρος συνίημι αὐτός ἐν ὁ Παλάτιον , ὁ ἐξουσία εἰς ἑαυτοῦ ἀπό ὁ μήτηρ ἐπισπάω . ὁ δέ ἐπαύριον ἀποστέλλω Ἰωάννης ὁ Τουβάκης Ζωή Αὐγούστα ὁ Παλάτιον κατά βιβάς . ὁ δέ μετέ ὀλολυγή καί δάκρυ ὁ ἑαυτοῦ προσπλέκω υἱός πρός συμπάθεια μητρικός καί οἶκτος κινέω , ὡς ὁ Βασιλεύς εἶπον · ἐάω εἰμί μετέ ἐγώ ὁ μήτηρ ἐγώ . ὁ δέ οὗτος ἅμα ὁ λόγος ἀφίημι κδέʹ . προσκαλέω δέ ὅς τε βασιλεύς καί ὁ πατριάρχης Ἰωάννης ὁ Γαριδάς προβάλλω δομέστικος ὁ σχολή , δείδω μή εἰς ἀνταρσία χωρέω ὁ Φωκᾶς Λέων . ὁ δέ οὖον κατανεύω οὗτος γίγνομαι , εἰμί μή Θεόδωρος γυναικάδελφος αὐτός ὁ Ζουφινέζερ καί Συμεών ὁ υἱός αὐτός προβάλλω ἑταιρειάρχης . Ὅρκος βεβαιόω ὑπό αὐτός κατέρχομαι ἐν ὁ οἶκος αὐτός . ὁ δέ παραυτίκα ὁ συγγενής αὐτός ὁ Παλάτιον καταβιβάζω . οὗτος ἐν πρός αὐτός παραγίγνομαι , ὡς θεάομαι αὐτός , τρόμος λαμβάνω αὐτός καί φρίκη καί φρήν ἔκστασις . εὐθύς ἐν ἐξέρχομαι πρός Ῥωμανός καί διηγέομαι αὐτός οἷος πάσχω · συμφιλιώνω ὀν αὐτός , καί Ὅρκος δίδωμι καί λαμβάνω ὥστε εἷς ἔχω