cogPG.PG109 486
Τυμεὼν πλῆθος ἄπειρον ἐπαγόμενος , εἰς πολλὰς διηρημένον παρατάξεις , τῶν μὲν χρυσασπίδων καὶ χρυσοδοράτων , τῶν δὲ ἀργυροασπίδων καὶ ἀργυροδοράτων , τῶν δὲ πάσῃ ὅπλων χροιᾷ κεκοσμημένων , πάντων πεφραγμένων σιδήρῳ , οἱ μέσον αὐτῶν διειληφότες τὸν Τυμεών ὡς βασιλέα εὐφήμουν τῇ τῶν Ῥωμαίων φωνῇ . Πάντες δὲ οἱ τῆς συγκλήτου βουλῆς τοῖς τείχεσιν ἐφεστῶτες ἐθεώρουν τὰ δρώμενα . Ἔν οὖν ἰδεῖν τὴν ψυχὴν βασιλικὴν τῷ ὄντι καὶ μεγαλόφρονα , καὶ θαυμάσαι τὸ τοῦ φρονήματος ἀκατάπληκτον καὶ τὸ τῆς ἀνδρίας παράστημα , ὅπως τοσαύτην πολεμίων ὁρῶν ἐπιφορὰν οὐ κατεπλάγη καὶ ὑπεχώρησεν , ἀλλ´ ὥσπερ εἰς φλιον χωρῶν πλῆθος τὴν ψυχὴν οὕτως ἀτρεμὴς ἀπῄει , μόνον οὐχὶ τοῖς πολεμίοις τῶν ὑπηκόων διδοὺς ἀντίλυτρον . καʹ . Πρῶτος οὖν ἐν τῇ ῥηθείσῃ ἀναβάθρᾳ καταλαβὼν τὸν Συμεὼν ἐξεδέχετο . Ἐπεὶ δὲ ὅμηρα ἐξ ἀμφοτέρων ἐλήφθησαν τῶν μερῶν , καὶ τὴν ἀποβάθραν οἱ Βούλγαροι διηρευνήσαντο · ἀκριβῶς , μήπω τις δόλος ἢ ἐνέδρα τυγχάνει , κατῆλθε Συμεὼν τοῦ ἵππου καὶ πρὸς τὸν βασιλέα εἰσῆλθεν . Ἀσπασάμενοι δὲ ἀλλήλους εἰρήνης λόγους ἐκίνησαν . Εἰπεῖν δὲ λέγεται τὸν βασιλέα πρὸς Συμεών · Ἀκήκοά σε θεοσεβῆ ἄνθρωπον ὄντα καὶ Χριστιανὸν ὑπάρχειν ἀληθινόν , βλέπω δὲ τὰ ἔργα μηδαμῶς τοις λόγοις συμβαίνοντα . ἴδιον μέν γὰρ θεοσεβοῦς ἀνδρὸς καὶ Χριστιανοῦ τὸ τὴν εἰρήνην ἀγαπᾷν καὶ τὴν ἀγάπην ἀσπάζεσθαι , εἰπερ ὀ Θεὸς ἀγάπηκαὶ ἔστι καὶ λέγεται , ἀσεβοῦς δὲ καὶ ἀπίστου τὸ καίοειν σφαγαῖς καὶ αἱμασιν ἀδίκως ἐκχεομένοις . Ε μέν οὖν ἀληθὴς Χριστιανὸς ὑπάρχεις , καθὼς πεπληροφφρήμεθα , στῆσόν ποτε τὰς ἀδίκους σφαγὰς καὶ τὰς τῶν ἀνοσίων αἰμάτων ἐκχύσεις , καὶ σπεῦσαι μεθ´ ἡμῶν Χριστιανῶν εἰρήνην Χριστιανὸς καὶ αὐτὸς ὥν καὶ ὀνομαζόμενος , καὶ μὴ θέλῃς μαλύνεσθαι Χριστιανῶν δεξιὰν αἷμασιν ὁμοπίστων Χριστιανῶν . Ἄνθρωπος εἶ καὶ αὐτὸς θάνατον προσδοκῶν καὶ ἀνάστασιν καὶ ἀνταπόδοσιν Σήμερον ὑπάρχεις , καὶ αὕριον εἰς κόνιν διαλυθήσῃ . Εἶς πυρετὸς ἄπαν κατασβέσει τὸ φρύαγμα . Τίνα οὖν λόγον δώσεις τῷ Θεῷ ἑκεῖ ἀπελθὼν ὑπδρ τῶν ἀδίκων σφαγῶν ; ποίῳ προσώπῳ τῷ φοβερῷ καὶ δικαίῳ ἐνατενίσεις κριτῇ ; Εἰ πλούτου ἐρῶν ταῦτα ποιεῖς , [ Ρ . ΣΘ ] ἐγώ τε κατακόρως τοῦ ἐπιθυμουμένου ἐμπλήσω · μόνον έπίσχες τὴν δεξιάν σου . Ἄσπασαι τὴν εἰρήνην . Ἃγάπησον τὴν ὁμόνοιαν , Ἰνα καὶ αὐτὸς βίον ζκξσῃς εἰρηνικὸν καὶ ἀναίμακτον καὶ ἀπράγμονα , καὶ οἱ Χριστιανοὶ παύσονταί ποτε τὸν συιφορων , καὶ παύσονται τοὺς Χριστιανούς ἀναιμεῖν · οὐ θέμις γὰρ αὐτοῖς αἴρειν ὅπλα κατὰ ὀμοπίστων . Τοσαῦτα οὗν εἰπὼν ὁ βασιλεὺς ἐσίγησεν . Αἰδεσθεὶς οὖν Συμεὼν τὴν τούτου ταπείνωσιν καὶ τοὺς λόγους αὐτοῦ κατένευσε τὴν εἰρήνην ποιήσασθαι . Ἀσπασάμενοι οὖν ἀλλήλους διεχωρίσθησαν , δώροις μεγαλοπρεπέσι τοῦ βασιλέως δεξμωσαμένοιν τὸν Συμεῶν . κῄʹ . Ὃ δὲ τότε συμβέβηκε διηγήσομαι τεράστιόν
Lemmas: τιμή πλῆθος ἤπειρος ἐπάγω , εἰς πολύς διαιρέω παράταξις , ὁ μέν χρυσασπιδηω καί χρυσοδόρατος , ὁ δέ αργυροασπις καί ἀργυροδόρατος , ὁ δέ πᾶς ὅπλον χροιά κοσμέω , πᾶς φράσσω σίδηρος , ὁ μέσος αὐτός διαλαμβάνω ὁ τιμή ὡς βασιλεύς εὐφημέω ὁ ὁ Ῥωμαῖος φωνή . πάνετες δέ ὁ ὁ σύγκλητος βουλή ὁ τεῖχος ἐφίστημι θεωρέω ὁ δράω . ἐν οὖν ὁράω ὁ ψυχή βασιλικός ὁ εἰμί καί μεγαλόφρων , καί θαυμάζω ὁ ὁ φρόνημα ἀκατάπληκτος καί ὁ ὁ Ἀνδρίας παράστημα , ὅπως τοσοῦτος πολέμιος ὁράω ἐπιφορά οὖον καταπλήσσω καί ὑποχωρέω , ἀλ ὥσπερ εἰς φλιόν χώρα πλῆθος ὁ ψυχή οὕτως ἀτρεμής ἄπειμι , μόνος οὐ ὁ πολέμιος ὁ ὑπήκοος δίδωμι ἀντίλυτρον . καί . Πρῶτος οὖν ἐν ὁ εἴρω αναβάθρα καταλαμβάνω ὁ Συμεών ἐκδέχομαι . ἐπεί δέ ὅμηρος ἐκ ἀμφότερος λαμβάνω ὁ μέρος , καί ὁ ἀποβάθρα ὁ Βούλγαρος διερευνάω · ἀκριβῶς , μήπω τις δόλος ἢ ἐνέδρα τυγχάνω , κατέρχομαι Συμεών ὁ ἵππος καί πρός ὁ βασιλεύς εἰσέρχομαι . ἀσπάζομαι δέ ἀλλήλων εἰρήνη λόγος κινέω . εἶπον δέ λέγω ὁ βασιλεύς πρός Συμεών · ἀκούω σύ θεοσεβής ἄνθρωπος εἰμί καί Χριστιανός ὑπάρχω ἀληθινός , βλέπω δέ ὁ ἔργον μηδαμῶς ὁ λόγος συμβαίνω . ἴδιος μέν γάρ θεοσεβής ἀνήρ καί Χριστιανός ὁ ὁ εἰρήνη ἀγαπάω καί ὁ ἀγάπη ἀσπάζομαι , εἰ ὁ θεός ἀγαπάω εἰμί καί λέγω , ἀσεβής δέ καί ἄπιστος ὁ καίω σφαγή καί αἷμα ἄδικος ἐκχέω . Ε μέν οὖν ἀληθής Χριστιανός ὑπάρχω , καθώς πληροφορέω , ἵστημι ποτός ὁ ἄδικος σφαγή καί ὁ ὁ ἀνόσιος αἷμα ἔκχυσις , καί σπεύδω μεθ´ ἐγώ Χριστιανός εἰρήνη Χριστιανός καί αὐτός ἀνά καί ὀνομάζω , καί μή ἐθέλω μαλυνω Χριστιανός δεξιά αἷμα ομοπιστος Χριστιανός . Ἄνθρωπος εἰμί καί αὐτός θάνατος προσδοκάω καί ἀνάστασις καί ἀνταπόδοσις σήμερον ὑπάρχω , καί αὔριον εἰς κόνις διαλύω . Εἶς πυρετός ἅπας κατάσβεσις ὁ φρύαγμα . τίς οὖν λόγος δίδωμι ὁ Θεός ἐκεῖ ἀπέρχομαι ὑπδρ ὁ ἄδικος σφαγή ; ποῖος πρόσωπον ὁ φοβερός καί Δίκαιος ἐνατένισις κριτής ; εἰμί πλοῦτος ἐράω οὗτος ποιέω , [ Ρ . ΣΘ ] ἐγώ τε κατάκορος ὁ ἐπιθυμέω ἐμπίμπλημι · μόνος ἐπέχω ὁ δεξιός σύ . ἀσπάζομαι ὁ εἰρήνη . ἀγαπάω ὁ ὁμόνοια , ἵνα καί αὐτός βίος ζκξσῃς εἰρηνικός καί ἀναίμακτος καί ἀπράγμων , καί ὁ Χριστιανός παύω ποτός ὁ συιφορος , καί παύω ὁ Χριστιανός ἀνεμέω · οὖον θέμις γάρ αὐτός ἀείρω ὅπλον κατά ομοπιστος . τοσοῦτος ἐν εἶπον ὁ βασιλεύς σιγάω . αἰδέομαι οὖν Συμεών ὁ οὗτος ταπείνωσις καί ὁ λόγος αὐτός κατανεύω ὁ εἰρήνη ποιέω . ἀσπάζομαι οὖν ἀλλήλων διαχωρίζω , δῶρον μεγαλοπρεπής ὁ βασιλεύς δεξμωσαμένοιν ὁ Συμεών . καίω . ὅς δέ τότε συμβαίνω διηγέομαι τεράστιος