cogPG.PG109 295
παραχωρήσω ; ἐπὶ τίνι τὴν γλῶττάν κινήσω ἢ τὴν χεῖρα πρὸς γραφὴν ἐξενέγκω ; Ἐξιστᾷ γάρ μου τὸν νοῦν ἡ μνήμη τῶν γεγονότων , καὶ οἷον ὁρᾷν πάλιν δοκῶν τῶν λεχθησομένων τὰ πράγματα δυσεπιχείρητον τὴν περὶ τούτων ἐξήγησιν ἐπαισθάνομαι . Π γὰρ ἀνατύπωσις τῶν γεγονότων ὡσανεὶ πραττομένων τῇ ψυχῇ διὰ τῆς μνήμης τὸν κίνδυνον εἰκονίζουσα . καὶ διαμορφοῦσα τῇ φαντασίᾳ τὰ πράγματα , τὴν ὁρμὴν τοῦ λέγειν ἐπέχειν βιάζεται . Οἷα γὰρ ἦν τὰ πελούμενα τότε ! Οἱ μὲν πρὸ τῆς σωματικῆς τὴν τῆς ψυχῆς πλέον δεδιότες πανωλεθρίαν πρὸς τὸ θανεῖν ἐδυσφόρουν , ἀρχὴν τῶν ἐκεῖθεν κολάσεων τὸν χωρισμὸν ἡγούμενοι τὸν τοῦ σώματος · οἱ δὲ τῇ γῆ προσερείδοντες τὰ γόνατα , κρουνούς τε δακρύων ἐνβλύζοντες , ἀξίους παραδεχθῆναι τῆς κλήσεως Ἐἰ τοῦ τοιούτου θανάτου τὸν Θεὸν ἐλιτάνευον , Ἄλλοι τῇ μνήμῃ τῶν ἡμαρτημένων τομώτερον τοῦ ξίφους τὸ συνειδὸς νυττόμενοι τὸν ἀναλωθέντα χρόνον ἐπὶ ματαίῳ ἀνεκαλοῦντο μεταμελούμενοι . Ἔτεροι μηδὲν τοιοῦτον ἐνεργῆσαι δυνάμενοι , ἀλλὰ τὸν λογισμὸν προδόντες τῇ ἀγωνίᾳ , ἵσταντο τρομώδεις , δίκνην ἀψύχων δένδρων τὴν τομὴν ἀναμένοντες . Ἄλλοι δὲ καθάπερ οἴστρῳ τῷ φόβῳ πληττόμενοι ἀκάθεκτοι ταῖς ὁρμαῖς ἦσαν · ἐξ ὧν καὶ πλεῖστοι πρὸς τὸ ἐκτὸς τοῦ τείχους ἀσυλλογίστως ἐαυτοὺς ἀκοντίσαντες ἢ τῷ πτώματι τὴν ζωὴν συνεπέραναν ἢ τοῖς ἐκεῖ , · στρεφομένοις Βαρβάροις ἐαυτοὺς ἐνεχείρισαν . ληʹ . Τί δὲ τῶν γυναικῶν εἴπω πρῶτον , οἷς καὶ αὐτὸν τὸν ἀέρα συνθρηνεῖν αὐταῖς ἐβιάζοντο , ἤγοῦτπ τὰς ἀνακλήσεις , τὰς οἰμωγὰς , τῶν τέκνων τὰς περεπλοκάς ; οὐδ´ εὐσχημονεῖν ἔτι βουλόμεναι νικηθεῖσαι τῷ πάθει , οὐδὲ τῆς ὄψεως τῶν ἀνδρῶν ἑαυτὰς ὑπεκκλίνειν , ἀλλ´ ἀναιδῶς φερόμεναι , τὰς κόμας ἔχουσαι λελυμένας καὶ τῶν πρὸς συστολὴν ἀμελήσασαι , ἤγοντο συνεκβοῶσαι τοὺς θρήνους καὶ τοῦ κινδύνου καταστενάζουσαι . Εἴ που καὶ παρθένος ἐν αὐταῖς , ἡ μήπω τῆς οἱκουρίας προβᾶσα , ἀλλ´ ἀσφαλῶς τηρουμένη τῷ γάμῳ καὶ σεμνότητα πᾶσαν δεδεδαγμένη , τὴν αἰδὼ τῆς ὄψεως περιᾷρασα , καὶ μπδ´ ὅτι γυνὴ τυγχάνει τῷ δέει λογιζομένη , διήει τῆς ἀγορᾶς ἐν μέσῳ , ταῖς ἄλλαις γυναιξὶ κοινωνοῦσᾳ [ Ρ . ὅὔθ ] τοῦ θρήνου καὶ δεινὸν ἀλαλάζουσα . Μονασταὶ δὲ καὶ μονάζουσαι , ὄσοι τῇν προσπάθειαν τοῦ βίου κομιδῇ νέοι ὑπάρχοντες τῷ φίλτρω τῆς ἀρετῆς ἀπεσείσαντο , ἑαυτοῖς μόνοις καὶ Θεῷ ζῶντες , τῶν ἀσκητηρίων ἐκβάντες καὶ ταῖς πλατείαις διασπὰρένο τες τῆς πόλεως τὸν κοινὸν ὄλεθρον γοερῶς ἐκλαυθμύριζον , Ἐξ οὖ δή μοι καὶ θέμβος ἐπέρχεται , ὅταν κατὰ νοῦν λάβω τὴν ποικλην καὶ διάφορον ἀρετὴν τῶν Ναζηραίῳν ἐκείνων , ἢν καταμόνας ἐφιλοπόνουν , ἤτοι τὴν πάννυχον ψαλμῳδίαν καὶ τὴν ἱερὰν παρθενίαν τήν τε ἐκφενῆ προσευχὴν καὶ τὸ ἀκατάπαυστο δάκρυον , πῶς τὴν πρὸς ἡμᾶς θείαν οὐ [ ... ] συμπάθειαν , πῶς οὐ κατηγγυήσαντο τὴν πόλιν , πῶς οὐχ εὗρον ἔπαθλον ἀρετῆς τὴν ἀποφυγὴν τοῦ κινδύνου οοοιοΙ
Lemmas: παραχωρέω ; ἐπί τίς ὁ γλῶσσα κινέω ἢ ὁ χείρ πρός γραφή ἐκφέρω ; ἐξίστημι γάρ ἐγώ ὁ νόος ὁ μνήμη ὁ γίγνομαι , καί οἷος ὁράω πάλιν δοκέω ὁ λέγω ὁ πρᾶγμα δυσεπιχείρητος ὁ περί οὗτος ἐξήγησις ἐπαισθάνομαι . Π γάρ ἀνατύπωσις ὁ γίγνομαι ὡσανεί πράσσω ὁ Ψυχή διά ὁ μνήμη ὁ κίνδυνος εἰκονίζω . καί διαμορφόω ὁ φαντασία ὁ πρᾶγμα , ὁ ὁρμή ὁ λέγω ἐπέχω βιάζομαι . οἷος γάρ εἰμί ὁ πελάζω τότε ! ὁ μέν πρό ὁ σωματικός ὁ ὁ Ψυχή πλέω δείδω πανωλεθρία πρός ὁ θνῄσκω δυσφορέω , ἀρχή ὁ ἐκεῖθεν κόλασις ὁ χωρισμός ἡγέομαι ὁ ὁ σῶμα · ὁ δέ ὁ γῆ προσερείδω ὁ γόνυ , κρουνός τε δάκρυ ἐνβλύζοντες , ἄξιος παραδείκνυμι ὁ κλῆσις εἰμί ὁ τοιοῦτος θάνατος ὁ θεός λιτανεύω , ἄλλος ὁ μνήμη ὁ ἁμαρτάνω τομός ὁ ξίφος ὁ σύνοιδα νύσσω ὁ ἀναλίσκω χρόνος ἐπί μάταιος ἀνακαλέω μετεπιμελέομαι . ἔτερος μηδείς τοιοῦτος ἐνεργέω δύναμαι , ἀλλά ὁ λογισμός προδίδωμι ὁ ἀγωνία , ἵστημι τρομώδης , δίκνην ἄψυχος δένδρον ὁ τομή ἀναμένω . ἄλλος δέ καθάπερ οἶστρος ὁ φόβος πλήσσω ἀκάθεκτος ὁ ὁρμή εἰμί · ἐκ ὅς καί πλεῖστος πρός ὁ ἐκτός ὁ τεῖχος ἀσυλλόγιστος ἑαυτοῦ ἀκοντίζω ἢ ὁ πτῶμα ὁ ζωή συμπεραίνω ἢ ὁ ἐκεῖ , · στρέφω βάρβαρος ἑαυτοῦ ἐγχειρίζω . λαός . τις δέ ὁ γυνή εἶπον πρῶτος , ὅς καί αὐτός ὁ ἀήρ συνθρηνέω αὐτός βιάζομαι , ἄγω ὁ ἀνάκλησις , ὁ οἰμωγή , ὁ τέκνον ὁ περιπλοκή ; οὐδός εὐσχημονέω ἔτι βούλομαι νικάω ὁ πάθος , οὐδέ ὁ ὄψις ὁ ἀνήρ ἑαυτοῦ ὑπεκκλίνω , ἀλ ἀναιδής φέρω , ὁ κόμη ἔχω λύω καί ὁ πρός συστολή ἀμελέω , ἄγω συνεκβοάω ὁ θρῆνος καί ὁ κίνδυνος καταστενάζω . εἰμί ποῦ καί παρθένος ἐν αὐτός , ὁ μήπω ὁ οικουρία προβαίνω , ἀλ ἀσφαλῶς τηρέω ὁ γάμος καί σεμνότης πᾶς δάκνω , ὁ αἰδώς ὁ ὄψις περιαράσσω , καί μπδ´ ὅτι γυνή τυγχάνω ὁ δήω λογίζομαι , διάω ὁ ἀγορά ἐν μέσος , ὁ ἄλλος γυνή κοινωνέω [ Ρ . ΟΥΘ ] ὁ θρῆνος καί δεινός ἀλαλάζω . Μοναστής δέ καί μονάζω , ὅσος ὁ προσπάθεια ὁ βίος κομιδή νέος ὑπάρχω ὁ φίλτρον ὁ ἀρετή ἀποσείω , ἑαυτοῦ μόνος καί Θεός ζῶ , ὁ ασκητήριο ἐκβαίνω καί ὁ πλατύς διασπείρω αἱρέω ὁ πόλις ὁ κοινός ὄλεθρος γοερός κλαυθμυρίζω , ἐς οὖον δή ἐγώ καί θέμβος ἐπέρχομαι , ὅταν κατά νόος λαμβάνω ὁ ποικλην καί διάφορος ἀρετή ὁ ναζιραῖος ἐκεῖνος , εἄν καταμόνας φιλοπονέω , ἤτοι ὁ πάννυχος ψαλμῳδία καί ὁ ἱερά παρθενίας ὁ τε ἐκφέρω προσευχή καί ὁ ακατάπαυστος δάκρυ , πῶς ὁ πρός ἐγώ θεῖος οὖον [ ... ] συμπάθεια , πῶς οὖον κατηγγυαειδω ὁ πόλις , πῶς οὐ εὑρίσκω ἔπαθλον ἀρετή ὁ ἀποφυγή ὁ κίνδυνος οοοιος