cogPG.PG109 306
καὶ συμπαθείας τυχεῖν τῷ πλήθει τῆς ἐπιδόσεως . Ὡς γὰρ ἐκεῖνοι τῶν κρυφίων ἐπέτυχον , εὐθὺς ἀπὸ τοῦ ὀργίλου πρὸς τὸ περιχαρὲς μετεβάλλοντο καὶ ἡμῖν διευθυμεῖσθαι προσέταττον . Τούτοις γὰρ ,, ἔφασκον , κατηγγύησθε τὴν σωτηρίαν , καὶ διὰ τούτων ὑμῖν τὸ δῇν κεχάρισται σήμερον Ἀλλὰ ἀπέλθωμεν δὴ καὶ πρὸς τὸν ἡγούμενον τοῦ στρατοῦ , ὡς ἂν καὶ παρ´ αὐτοῦ τελείαν δέξησθε τὴν σφάλειαν . ἦγον οὖν πάλιν ἡμᾶς ἐκεῖθεν τὴν εἰς αὐτὸν , περιεπίπτομεν δὲ φοβεροῖς τισι καὶ παραδόξοις θεάμασιν . Ἔκειντο γὰρ τὰ σώματα τῶν ἀνῃοημένων ἔτι τοῦ λύθρου ἐναποστάζοντα , φρικτὸν ὅραμα , πᾶσα ἡλικία τῶν ἀνθρώπων μιᾷ ψήφῳ τὸν διὰ ἔθους κατακριθεῖσα θάνατον , καὶ μετὰ τῶν ἄλλων καὶ ταφῆς ἀμοιροῦσα . Κατεχεῖτο δὲ κατὰ παντὸς στενωποῦ περιῤῥέων ὁ οἶνος , καὶ τοῖς αἴμασι τῶν πεπτωκότων ἀνακιρνώμενος . ὅύΞ ] ἅπαν τὸ Καανο - τῇς πόλεως κατεμέθυσκεν . Παριόντες οὖν ἐσκοποῦμεν , καὶ εἴ πού τινα τῶν ποτε γνωρίμων ἢ φίλων μεταξὺ τῶν ἄλλων νεκρῶν ἀπηκριβωσάμεθα , ἡρέμα μόνον τοῖς στεναγμοῖς πρὸς ἀλλήλους τοῦτον ἄιεσημαίνομεν . Σχολὴ δ´ οὐκ ἦν ἢ θρηνῆσαι τοῦτον ἢ χαρίσασθαί τι τῆς ποτε φιλίας τῷ καιρῷ χρήσιμον ; ἀλλ´ ἢ μόνον ἄπρακτα τῷ κειμένῳ περιαλγήσαντες . πάλιν περὶ τῶν καθ´ ἑαυτοὺς ἐσκεπτόμεθα . νεʹ . Ὡς δὲ φθασάντων ἡμῶν τὸν λιμένα παρέστημεν τῷ τυράννῳ , ὅτε καὶ τοὺς τῶν νηῶν ἀρχηγέτας ἐκκλησιάσας τῆς καλουμένης εὐχῆς ἐθρήσκευε τὴν δυσσέβειαν · ὃς μετὰ τὴν συμπλήρωσιν ἐκείνης τῆς τελετῆς ἀχθῆναι ἡμᾶς κατὰ πρόσωπον τοῖς ἐφεστῶσι διεκελεύσατο . Ὡς οὗν ἤχθημεν , ἐπυνθάνετο τὸν πατέρα , Εἰ ἐπίσκοπος , φησὶ , τυγχάνεις τῆσδε τῆς πόλεως ; Ἐτεκμαίρετο γὰρ ὅσον ἐκ τῆς ἐσθῆτος οὐδὲν ἀλλοῖον ἔχειν τοῦ ἀξιώματος . Ὦ ἄὲ . Οὺκ εἰμὶ , ἔφη , κληρικὸς δὲ καὶ τῆς ἐκείνων κύχῆς προσδεόμενος . Ἄλλος δέ τις ἐγγύθεν ἐστὼς , ὃς ἦν ἀρχηγὸς τοῦ ἑτέρου στρατοῦ πρὸς αὐτὸν έφη · Ἐπίσκοπος μὲν οὐκ ἔστιν οὖτος , κατὰ´´ οὐδὲν δὲ διαφέροντα βαθμὸν ἐκείνοις κεκλήρωται · ἔξαρ χον γὰρ αὐτὸν ἴσμεν τῆς Ἑλλάδος ἀπάσης , οὐδὲν τῆς τιμῆς ἐκείνων καθυστεοίζοντα Οψτος δέ τίς ἐστι ; τῶ δακτύλῳ σημάνας ἐμέ . Υίός ἐστι τοῦδε , καὶ αὐθις ὁ παρεστὼς ἔφη Ἑ κλορικὸς καὶ αὐτὸς . καὶ τῶν ἐν τοῖς οἴκοις τῶν · ἔασι.λείων τεταγμένων εἴς . Οὗτοι δέ ἀδελφρὶ τυγχάνουσι τοῦδε , τοὺς ἀπ´ ἐμοῦ δύο παραδηλώσας , ἄμφω δὲ υἱοὶ τοῦδε τοῦ προεσττος , διαφόρως μέν ἀποτεχθέντες αὐτῷ , ὅγοντες δὲ καὶ διάφορον ἡλικίαν . - Ὁ δὲ συνὼν αὐτοῖς οὐτος ὁγηραιλς τίς ἂν εἵη ; πάλιν ὁ δεινὸς ἤρετο δικαστής . Ἀδελφὸς ἐμὸς , προλαβὼν ὁ πατὴρ ἀπεκρίνατο , νεύματι κἀκεῖνον συνθέσθαι πρὸς τὴν πεῦσιν ἀναδιδάξας . Ἐπειδὴ δὲ τούτων ἀκήκοε , καθεσθῆναι
Lemmas: καί συμπάθεια τυγχάνω ὁ πλῆθος ὁ ἐπίδοσις . ὡς γάρ ἐκεῖνος ὁ κρύφιος ἐπιτυγχάνω , εὐθύς ἀπό ὁ ὀργίλος πρός ὁ περιχαρής μεταβάλλω καί ἐγώ διευθυμέομαι προστάσσω . οὗτος γάρ ,, φάσκω , κατάγνυμι ὁ σωτηρία , καί διά οὗτος σύ ὁ δήν χαρίζομαι σήμερον ἀλλά ἀπέρχομαι δή καί πρός ὁ ἡγέομαι ὁ στρατός , ὡς εἄν καί παρ´ αὐτός τέλειος δέχομαι ὁ σφάλλω . ἄγω οὖν πάλιν ἐγώ ἐκεῖθεν ὁ εἰς αὐτός , περιπίπτω δέ φοβερός τις καί παράδοξος θέαμα . κεῖμαι γάρ ὁ σῶμα ὁ ἀνοέω ἔτι ὁ λύθρον ἐναποστάζω , φρικτός ὅραμα , πᾶς ἡλικία ὁ ἄνθρωπος εἷς ψῆφος ὁ διά ἔθος κατακρίνω θάνατος , καί μετά ὁ ἄλλος καί ταφή ἀμοιρέω . καταχέω δέ κατά πᾶς στενωπός περιρρέω ὁ οἶνος , καί ὁ αἷμα ὁ πίπτω ἀνακρίνω . ὅύΞ ] ἅπας ὁ Καανο - ὅς πόλις καταμύω . πάρειμι οὖν σκοπέω , καί εἰμί πού τις ὁ ποτός γνώριμος ἢ Φίλων μεταξύ ὁ ἄλλος νεκρός ἀπακριβόω , ἡρέμα μόνος ὁ στεναγμός πρός ἀλλήλων οὗτος ἀείδω . σχολή δδʹ οὐ εἰμί ἢ θρηνέω οὗτος ἢ χαρίζω τίς ὁ ποτός φίλιος ὁ καιρός χρήσιμος ; ἀλ ἢ μόνος ἄπρακτος ὁ κεῖμαι περιαλγέω . πάλιν περί ὁ καθ´ ἑαυτοῦ σκέπτομαι . ναῦς . ὡς δέ φθάνω ἐγώ ὁ λιμήν παρίστημι ὁ τύραννος , ὅτε καί ὁ ὁ ναός ἀρχηγέτης ἐκκλησιάζω ὁ καλέω εὐχή θρησκεύω ὁ δυσσέβεια · ὅς μετά ὁ συμπλήρωσις ἐκεῖνος ὁ τελετή ἄγω ἐγώ κατά πρόσωπον ὁ ἐφίστημι διακελεύομαι . ὡς ἐν ἄγω , πυνθάνομαι ὁ πατήρ , εἰμί ἐπίσκοπος , φημί , τυγχάνω ὅδε ὁ πόλις ; τεκμαίρομαι γάρ ὅσος ἐκ ὁ ἐσθής οὐδείς ἀλλοῖος ἔχω ὁ ἀξίωμα . ὦ ἀεί . οὐ εἰμί , φημί , κληρικός δέ καί ὁ ἐκεῖνος κύξ προσδέω . ἄλλος δέ τις ἐγγύθεν ἵστημι , ὅς εἰμί ἀρχηγός ὁ ἕτερος στρατός πρός αὐτός φημί · Ἐπίσκοπος μέν οὐ εἰμί οὗτος , κατά οὐδείς δέ διαφέρω βαθμός ἐκεῖνος κληρόω · ἐξαίρω Χον γάρ αὐτός οἶδα ὁ Ἑλλάς ἀπασάω , οὐδείς ὁ τιμή ἐκεῖνος καθυστεοιζω Οψτος δέ τίς εἰμί ; ὁ δάκτυλος σημαίνω ἐγώ . υἱός εἰμί ὅδε , καί αὖθις ὁ παρίστημι φημί ὅς κλορικὸς καί αὐτός . καί ὁ ἐν ὁ οἶκος ὁ · ἔασι.λείων τάσσω εἰς . οὗτος δέ ἀδελφρὶ τυγχάνω ὅδε , ὁ ἀπ´ ἐγώ δύο παραδηλόω , ἄμφω δέ υἱός ὅδε ὁ προΐστημι , διάφορος μέν ἀποτίκτω αὐτός , ὅγοντες δέ καί διάφορος ἡλικία . - ὁ δέ σύνειμι αὐτός οὐτος ὁγηραιλς τίς εἄν ἵημι ; πάλιν ὁ δεινός ἔρομαι δικαστής . ἀδελφός ἐμός , προλαμβάνω ὁ πατήρ ἀποκρίνω , νεῦμα ἐκεῖνος συντίθημι πρός ὁ πεῦσις ἀναδιδάσκω . ἐπεί δέ οὗτος ἀκούω , καθέζομαι