cogPG.PG109 405
οί τῆς συγκλήτου βουλὴς τοῖς τείχεσιν ἑφεστηκότες κατεθεῶντο τὰ δρώμενα . Ἡν οὖν ἱδεῖν τότε ψυχὴν βασιλικὴν τῷ ὄντι καὶ μεγαλόφρονα , καὶ θαυμάσαι τὸ τοῦ φρονήματος ἀκατάπληκτον καὶ τὸ τῆς ἀνδρίας παράστημα , ὅτι τοσαύτην πολεμίων βλέπων ἐπιφορὰν οὐ κατεπλάγη καὶ συνεστάλη καὶ ὑπεχώρησεν . ἀλλ´ ὥσπερ εἰς πλῆθος φίλων χωρῶν οὕτως ἀτρέμας ἀπψει , μόνον οὐχὶ τὴν ψυχὴν τοῖς πολεμίοις τῶν ὑπηκόων διδοὺς ἀντίλυτρον . Πρῶτος οὖν ἐν τῇ ῥηθείσῃ ἀποβάθρᾳ καταλαβὼν τὸν Συμεὼν ἐξεδέχετο . Ἐπεὶ δὲ ὅμηροι ἐξ ἀμφοτέρων ἐλήφθησαν τῶν μερῶν καὶ τὴν ἀποβάθραν οἱ Βούλγαροι διηρευνήσαντο ἀκριβῶς , μή πού τις δόλος ἢ ἐνέδρα τυγχάνει , κατῆλθε Συμεὼν τοῦ ἵππου καὶ πρὸς τὸν βασιλέα εἰσῆλθεν . Ἀσπασάμενοι οὗν ἀλλήλους εἰρήνης λόγους ἐκίνησαν . Εἰπεῖν δὲ λέγεται τὸν βασιλέα πρὸς Συμεών . Ἀκήκοά σε θεοσεβῆ ἄνθρωπον καὶ Χριστιανὸν ὑπάρχειν ἀληθινὸν , βλέπω δὲ τὰ ἔργα μηδαμῶς τοῖς λόγοις συμβαίνοντα . ἴδιον μὲν γὰρ θεοσεβοῦς ἀνθρώπου καὶ Χριστιανοῦ τὸ τὴν εἰρήνην καὶ τὴν ἀγάπην ἀσπάζεσθαι , εἰπερ ὁ Θεὸς ἀγάπη ἔστι α λέγεται , ἀσεβοῦς δὲ καὶ ἀπίστουτοῦ χαίρειν σφαγαῖς καὶ αἵμασιν ἀδίκως ἐκχέομένοις · εἰ μέν ουν ἀληθὴς Χριστιανὸς ὑπάρχεις , καθὼς πεπληροφφρήμεθα , στῆσόν ποτε τὰς ἀδίκους σφαγὰς καὶ τὰς τῶν ἀνοσίων αἰμάτων ἐκχύσεις , καὶ σκεῖσαι μετὰ ἡμῶν τῶν Χριστιανῶν τὴν εἰρήνην , Χριστιανὸς ΡΘδ]Μν καὶ αὐτὸς καὶ ὀνομαζόμενος , καὶ μὴ θέλα μολύνεσθαι Χριστιανῶν δεξιὰς αἵμασιν ὁμοπίστων Χριστιανῶν . Ἄνθρωπος εἶ καὶ αὐτὸς θάνατον κρρς δρκῶν καὶ ἀνάστασιν καὶ κρίσιν καὶ ἀνταπόδοσιν , καὶ σήμερον μέν ὑπάρχων , αὕριον δὲ εἰς κό νιν διαλυόμενος . Εἰς πυρετὸς ἄπαν κατασβέσει τὸ φρύαγμα . Τίνα οὖν λόγον δώσεις τῷ Θεῷ δκεῖθεν ἀπελθὼν ὑπέρ τῶν ἀδίκων σφαγῶν ; ποίῳ προσώπωω τῷ φοβερῷ καὶ δικαίῳ ἐνατενίσῃς κριτὴς Εἰπλούτου ἐρᾷς , ἐγώ σε κατακόρως τούτου ἐμπλήσω . Ἀόνον ἐπίσχες τὴν δεξιὰν , ἄσπασαι τὴν εἰρήνην , ἀγάπησον τὴν ὁμόνοιαν , Ἰνα καὶ αὐτὸς βίον ζῆσῃς εἰρηνικὸν καὶ ἀναίμακτον καὶ ἀπράγμοἴονε κριὶ ρἰ Χριστιανοὶ παύσωνταί ποτε τῶν συαρορῶν καὶ στήσωνται τὸ Χριστιανοὺς ἀναιρεῶ·φὐ γὰρ θέμις οὐτοῖς αἴρειν ὅπλα καθ´ ὀμοκί στων . λʹ Τοσαῦτα ὁ βασιλεὺς εἰπών ἐσίγησεν . Ὁ δὲ Σιω μεὼν αἰδεσθεὶς τὴν τοσαύτην ταπείνωσιν καὶ τοὺς λόγους , κατένευσς τὴν εἰρήνην ποιήσασθαι . Ἀσπασάμενει οὖν ἀλλήλους καὶ διαχωρισθέντες , δώροις μεγαλοπρεπέσι τοῦ βασιλέως δεξιωσαμένου τὸν Συμεών . Ὃ δὲ τότε συμβέβηκεν , διηγήσομαι , τεράστιάτε ὃν καὶ τοῖς ταῦτα συγκρίνειν εἰδόσι παράδοξον . Λύο φασὶν ἀετοὺς τῶν βασιλέων ὁμιλούντων ἄνωθεν αὐτῶν ὑπερπτῆναι , κλάγξαι τε καὶ πρὸς ἀλλήλους συμμῖξαι καὶ παραυτίκα διαζευχθῆναι ἀλλήλων , καὶ τὸν μὲν ἐπὶ τὴν πόλιν ἐλθεῖν , τὸν δὲ ἐπὶ τὴν Θρᾴκην
Lemmas: οἷ ὁ σύγκλητος βουλή ὁ τεῖχος ἐφίστημι καταθεάομαι ὁ δράω . ἐάν οὖν ὁράω τότε ψυχή βασιλικός ὁ εἰμί καί μεγαλόφρων , καί θαυμάζω ὁ ὁ φρόνημα ἀκατάπληκτος καί ὁ ὁ Ἀνδρίας παράστημα , ὅτι τοσοῦτος πολέμιος βλέπω ἐπιφορά οὖον καταπλήσσω καί συστέλλω καί ὑποχωρέω . ἀλ ὥσπερ εἰς πλῆθος Φίλων χώρα οὕτως ἀτρέμας ἀποψίω , μόνος οὐ ὁ ψυχή ὁ πολέμιος ὁ ὑπήκοος δίδωμι ἀντίλυτρον . Πρῶτος οὖν ἐν ὁ εἴρω ἀποβάθρα καταλαμβάνω ὁ Συμεών ἐκδέχομαι . ἐπεί δέ ὅμηρος ἐκ ἀμφότερος λαμβάνω ὁ μέρος καί ὁ ἀποβάθρα ὁ Βούλγαρος διερευνάω ἀκριβῶς , μή πού τις δόλος ἢ ἐνέδρα τυγχάνω , κατέρχομαι Συμεών ὁ ἵππος καί πρός ὁ βασιλεύς εἰσέρχομαι . ἀσπάζομαι ἐν ἀλλήλων εἰρήνη λόγος κινέω . εἶπον δέ λέγω ὁ βασιλεύς πρός Συμεών . ἀκούω σύ θεοσεβής ἄνθρωπος καί Χριστιανός ὑπάρχω ἀληθινός , βλέπω δέ ὁ ἔργον μηδαμῶς ὁ λόγος συμβαίνω . ἴδιος μέν γάρ θεοσεβής ἄνθρωπος καί Χριστιανός ὁ ὁ εἰρήνη καί ὁ ἀγάπη ἀσπάζομαι , εἰ ὁ θεός ἀγάπη εἰμί ὅς λέγω , ἀσεβής δέ καί ἀπιστέω χαίρω σφαγή καί αἷμα ἄδικος ἐκχέω · εἰμί μέν οὖν ἀληθής Χριστιανός ὑπάρχω , καθώς πληροφορέω , ἵστημι ποτός ὁ ἄδικος σφαγή καί ὁ ὁ ἀνόσιος αἷμα ἔκχυσις , καί σκεισος μετά ἐγώ ὁ Χριστιανός ὁ εἰρήνη , Χριστιανός ΡΘδ]Μν καί αὐτός καί ὀνομάζω , καί μή Θέλα μολύνω Χριστιανός δεξιά αἷμα ομοπιστος Χριστιανός . Ἄνθρωπος εἰμί καί αὐτός θάνατος κρρς δρκῶν καί ἀνάστασις καί κρίσις καί ἀνταπόδοσις , καί σήμερον μέν ὑπάρχω , αὔριον δέ εἰς κὸ ὅς διαλύω . εἰς πυρετός ἅπας κατάσβεσις ὁ φρύαγμα . τίς οὖν λόγος δίδωμι ὁ Θεός δέχομαι ἀπέρχομαι ὑπέρ ὁ ἄδικος σφαγή ; ποῖος προσοράω ὁ φοβερός καί Δίκαιος ενατένιση κριτής ειπλουτος ἐράω , ἐγώ σύ κατάκορος οὗτος ἐμπίμπλημι . Ἀόνον ἐπέχω ὁ δεξιά , ἀσπάζομαι ὁ εἰρήνη , ἀγαπάω ὁ ὁμόνοια , ἵνα καί αὐτός βίος ζῶ εἰρηνικός καί ἀναίμακτος καί ἀπράγμων κριός Ῥίον Χριστιανός παύω ποτός ὁ συαροροος καί ἵστημι ὁ Χριστιανός ἀναιρέω γάρ θέμις οὐτάω ἀείρω ὅπλον καθ´ ὄμνυμι στων . λίαν τοσοῦτος ὁ βασιλεύς εἶπον σιγάω . ὁ δέ σείω μένω αἰδέομαι ὁ τοσοῦτος ταπείνωσις καί ὁ λόγος , κατανεύω ὁ εἰρήνη ποιέω . ἀσπάζομαι οὖν ἀλλήλων καί διαχωρίζω , δῶρον μεγαλοπρεπής ὁ βασιλεύς δεξιόομαι ὁ Συμεών . ὅς δέ τότε συμβαίνω , διηγέομαι , τεράστιος ὅς καί ὁ οὗτος συγκρίνω οἶδα παράδοξος . Λύο φημί ἀετός ὁ βασιλεύς ὁμιλέω ἄνωθεν αὐτός ὑπερπέτομαι , κλάζω τε καί πρός ἀλλήλων συμμίγνυμι καί παραυτίκα διαζεύγνυμαι ἀλλήλων , καί ὁ μέν ἐπί ὁ πόλις ἔρχομαι , ὁ δέ ἐπί ὁ Θρᾴκη