cogPG.PG109 22
παισί τε καὶ γυναικὶ τὴν κόμην ἀποθέμενοι πρὸς τὸ τοῦ Θεοῦ τεμένισμα , [ Ρ . ] ὃ Φάρος κατονομάζεται ἀπὸ τοῦ φῶς ἀνάπτειν πᾶσι καὶ κατὰ τὰς νύκτας χειραγωγεῖν ἐπὶ καταγωγάς τινας ἀσφαλεῖς , ἀντίμιμον τοῦ κατὰ τὴν Ἀλεξάνδρειαν ὄντα τε καὶ λεγόμενον , τὴν αὐτοῦ εὐμένειαν χωρεῖ ἐκκαλούμενος Ὁ δὲ συλῆσαι μὲν ἐκ Θεοῦ καὶ ἔρημον θεῖναι ψυχῆς οὐκ ἐν καλῷ θέμενος , ἐκεῖνον μὲν ἐν τῇ Πλάτῃ νήσῳ ὑπερόριον θεὶς ἡσυχάζειν ἐπέτρεψεν , χρυσόν τινα κατ´ ἔτος ἐπιχορηγῶν , ἔνθεν καὶ τὸ μοναχικὸν σχῆμα λαβόντα καὶ Ἀθανάσιον μετονομασθέντα ἐπιβιῶναί φασιν ἔτη δύο καὶ τριάκοντα . Συνῆν δὲ αὐτῷ καὶ Εὐστράτιος ὁ υἱὸς αὐτοῦ , ὁ καὶ ἀποκαρεὶς καὶ αὐνουχισθείς ὢν ἐτῶν εἴκοσι προστάξει τοῦ Λέοντος , καὶ Νικήτας , ὃς πρότερον μὲν παῖς ὢν τὴν τῶν ἰκανάτων διεῖπεν ἀρχὴν , ἅτε δὴ φίλιος τοῖς στρατιώταις καὶ ἐν ὑπαίθρῳ διάγουσιν εἶναί τε θέλων καὶ τῶν πολλῶν πραγμάτων ἔμπειρος , τότε δὲ τὴν κόμην καὶ αὐτὸς ἀποθέμενος Ἰγνάτιος ἐκαλεῖτο καὶ τῷ πατρὶ συνεῖναι ἐτύγχανεν τῷ μονήρει βίῳ προσκείμενος . Τὴν δ´ αὐτοῦ σύνευνον ἀπεσχοίνισε καὶ ἀπέσπασε καὶ πρὸς τὴν μονὴν τὴν οὕτω λεγομένην Προκοπίας μετέθηκεν , καίτοι γε τοῦτο μὴ γενέσθαι πολλὰ τοῦ ιχαήλ ἰκετεύσαντος . Καὶ ὁ μὲν Μιχαὴλ τοῦ βίου ἔξω γενόμενος μηνὶ Ἰανουαρίῳ ιαʹ , ἔτει ϛτῤʹ , τὸν χῶν ἀποθέμενος ἐν αὐτῇ τῇ νήσω , ἐν τῷ δεξιῷ μέρει τῆς ἐκκλησίας ἐτέθαπτο · ὁ Εὐστράτιος δὲ [ καὶ δέκα καὶ αὐτὸς ἐκοιμήθη κατὰ τὴν ιεʹ´ τοῦ Ἰανουαρίου μηνὸς , ἔτους ϛτζʹ , ἐν τῷ εὐωνύμῳ μέρει τῆς ἐκκλησίας πεσών . Ὁ δὲ Ἰγνάτιος ὁ καὶ πρότε . ρον Νικήτας καλούμενος , τῆς Κωνσταντινουπόλεως πρόεδρος εἶναι λαχὼν , πολλοῖς ὕστερον χρόνοις ἐν τῇ μονῇ καλουμένη Σατύρου , ἡν ἄρτι ἐκ βάθρων δειμάμενος ἔτυχεν , τὸ ἱερὸν αὐτοῦ σῶμα κατέθηκεν Αῦτη δὲ ἡ μονὴ καὶ τοῦ ἀνατέλλοντος κέκληται τρόπῳ τοιῷ δε . Ἀλλὰ Σάτυρος μὲν , ὅτι ἐκ μικροῦ διαστήματος τῆς τοιαύτης μονῆς ὁ παλαιὸς ὀνομάζεται Σάτυρος , ἐν ᾧ ἠν ἱερὸν παρὰ τῶν Ἐλλήνων οἰκοδομηθὲν τῷ αὐτῷ Σατύρῳ οὗ καθ´ ὁμωνυμίαν , διὰ τὸ πλησίον εἶναι τὴν εἰρημένην μονὴν , τῷ τοιούτῳ καλεῖται ὀνόματι · ἐξοὗπερ καὶ ὁ τοῦΒρύου παλάτια κτίσας Θεόοιλος βασιλεὺς τὴν ὕλην ἀφελόμενος ταῦτα κῥείματο . Ἀνατέλλων δὲ δι´ αἰτίαν τοιαύτην · Κυνηγετοῦντί ποτε Νικηφόρῳ τῷ βασιλεῖ ἐν οἷς ἀρτίως ἐστὶν ἡ μονὴ μέρεσι , διὰ τὸ ἀλσώδη καὶ δύσβατον εῖναι καὶ πρὸς θήραν ζώων ἐπιτηδείαν , [ Ρ . ] ἐλάφου μιγίστης φανείσης καὶ καταδιωκομένης καὶ χειρωθείσης ἐν αὐτῷ τῷ τόπῳ ἐν ᾧ νῦν τὸ τῆς μονῆς θυσιαστήριον ἱερᾶται , εὑρέθη τράπεζα παλαιὰ ὑπὸ κίονος ἄασταζοένη . γράφουσα οὕτως · Τοῦτό ἐστι κὸ θυσιαστήριον τοῦ ἀρχιστρατήγου Μιχαὴλ τοῦ ἀνατέλλοντος , ὅπερ ἐνεθρόνισεν ὁ ἀπόστολος Ἀνδρέας . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν οὐ τότε , χρόνου δὲ παριαʹ .
Lemmas: παῖς τε καί γυνή ὁ κόμη ἀποτίθημι πρός ὁ ὁ Θεός τεμένισμα , [ Ρ . ] ὅς Φάρος κατονομάζω ἀπό ὁ φάος ἀνάπτω πᾶς καί κατά ὁ νύξ χειραγωγέω ἐπί καταγωγή τις ἀσφαλής , ἀντίμιμος ὁ κατά ὁ Ἀλεξάνδρεια εἰμί τε καί λέγω , ὁ αὐτός εὐμένεια χωρέω ἐκκαλέω ὁ δέ συλάω μέν ἐκ Θεός καί ἐρῆμος τίθημι Ψυχή οὐ ἐν καλός τίθημι , ἐκεῖνος μέν ἐν ὁ Πλάτη νῆσος ὑπερόριος τίθημι ἡσυχάζω ἐπιτρέπω , χρυσός τις κατ´ ἔτος ἐπιχορηγέω , ἔνθεν καί ὁ μοναχικός σχῆμα λαμβάνω καί Ἀθανάσιος μετονομάζω ἐπιβιόω φημί ἔτος δύο καί τριάκοντα . σύνειμι δέ αὐτός καί Εὐστράτιος ὁ υἱός αὐτός , ὁ καί ἀποκείρω καί αὐνουχισθείς εἰμί ἔτος εἴκοσι πρόσταξις ὁ Λέων , καί Νικήτας , ὅς πρότερος μέν παῖς εἰμί ὁ ὁ ἱκάνω διέπω ἀρχή , ἅτε δή φίλιος ὁ στρατιώτης καί ἐν ὕπαιθρος διάγω εἰμί τε ἐθέλω καί ὁ πολύς πρᾶγμα ἔμπειρος , τότε δέ ὁ κόμη καί αὐτός ἀποτίθημι Ἰγνάτιος καλέω καί ὁ πατήρ συνίημι τυγχάνω ὁ μονήρης βίος πρόσκειμαι . ὁ δδʹ αὐτός σύνευνος ἀποσχοινίζω καί ἀποσπάω καί πρός ὁ μονή ὁ οὗτος λέγω προκοπιάω μετατίθημι , καίτοι γε οὗτος μή γίγνομαι πολύς ὁ ιχαήλ ἰκετεύω . καί ὁ μέν Μιχαήλ ὁ βίος ἔξω γίγνομαι μείς Ἰανουάριος ἰά , ἔτος ϛτῤʹ , ὁ χόω ἀποτίθημι ἐν αὐτός ὁ νῆσος , ἐν ὁ δεξιός μέρος ὁ ἐκκλησία θάπτω · ὁ Εὐστράτιος δέ [ καί δέκα καί αὐτός κοιμάω κατά ὁ ιεʹ´ ὁ Ἰανουάριος μείς , ἔτος ϛτζʹ , ἐν ὁ εὐώνυμος μέρος ὁ ἐκκλησία πίπτω . ὁ δέ Ἰγνάτιος ὁ καί πρό . ἀντίμοιρος Νικήτας καλέω , ὁ Κωνσταντινούπολις πρόεδρος εἰμί λαγχάνω , πολύς ὕστερος χρόνος ἐν ὁ μονή καλέω Σάτυρος , ἐάν ἄρτι ἐκ βάθρον δέμω τυγχάνω , ὁ ἱερόν αὐτός σῶμα κατατίθημι αῦτη δέ ὁ μονή καί ὁ ἀνατέλλω καλέω τρόπος τοιῷ δέ . ἀλλά Σάτυρος μέν , ὅτι ἐκ μικρός διάστημα ὁ τοιοῦτος μονή ὁ παλαιός ὀνομάζω Σάτυρος , ἐν ὅς ἐάν ἱερόν παρά ὁ Ἕλλην οἰκοδομέω ὁ αὐτός Σάτυρος ὅς καθ´ ὁμωνυμία , διά ὁ πλησίος εἰμί ὁ εἴρω μονή , ὁ τοιοῦτος καλέω ὄνομα · εξού καί ὁ Βοῦρος Παλάτια κτίζω Θεόοιλος βασιλεύς ὁ ὕλη ἀφαιρέω οὗτος ῥέω . Ἀνατέλλων δέ δις αἴτιος τοιοῦτος · Κυνηγετέω ποτός Νικηφόρος ὁ βασιλεύς ἐν ὅς ἄρτιος εἰμί ὁ μονή μέρος , διά ὁ ἀλσώδης καί δύσβατος εἰμί καί πρός θήρ ζῷον ἐπιτήδειος , [ Ρ . ] ἔλαφος μίγα φαίνω καί καταδιώκω καί χειρόω ἐν αὐτός ὁ τόπος ἐν ὅς νῦν ὁ ὁ μονή θυσιαστήριον ἱεράομαι , εὑρίσκω τράπεζα παλαιός ὑπό κίων ἀάζω . γράφω οὕτως · οὗτος εἰμί κὸ θυσιαστήριον ὁ ἀρχιστράτηγος Μιχαήλ ὁ ἀνατέλλω , ὅσπερ ἐνθρονίζω ὁ ἀπόστολος Ἀνδρέας . ἀλλά οὗτος μέν οὖον τότε , χρόνος δέ παριαʹ .