cogPG.PG109 454
ἔχω ἐξουσίαν , ὡς σὲ βασιλέο ἐποίησα , καὶ ἄλΙρν κοιμῆσαι ; καὶ ὡργίζετο κατὰ Βασιλείου θυμούμενος , Δακρύουσα δὲ ἡ Εὐδοκία ἔφη τῷ βασιλεῖ · Τὸ τῆς βασιλείας ἀξίωμα , δέσποτα μου , μέγα ἐστὶ , καὶ ἀναξίως καὶ ἡμεῖς ἐτιμήθημεν , καὶ οὐ δίκαιόν ἔστιν καταφρονεῖσθαι αὐτό . Ὁ δὲ Δασιλεῖνς εἶπεν Μὴ λυκοῦ ἐπὶ τούτῳ · καὶ γὰρ τὸν Βασιλσκια νῦν βασιλέα θέλω ποιῆσαι . λδʹ . Βασίλειος ἐν θυμῷ καὶ λύπῃ μεγάλῃ γέγονεν Ἐξελθόντος δὲ τοῦ βασιλέως ἐν τῷ κυνηγίῳ , μοναχός τις ὑπαντήσας δέδωκεν αὐτῷ χαρτίον ἔχον τα τὴν Κκατ´ αὐτοῦ μελετωμένην ἐπιβουλὴν ὑπὸ Βασιλείου . Δ δὲ ἀναγνοὺς καὶ θυμωθεὶς ἐμελέτα κατὰ Βασιλείου . Τῆς δὲ μητρὸς αὐτοῦ Θεοδώρας καλεσάσης τὸν βασιλέα εἰς τὰ Ἀνθεμίου , ἀπέστειλε Ῥεντάκιον αὐτὸν πρωτοβεστιάριον αὐτοῦ μετὰ ἑτέρων ἀνθρώπων οἰκείων αὐτοῦ πρὸς τὸ θηρεύσαί τι καὶ ἀποστεῖλαι τῇ μητρὶ αὐτοῦ . Ὁ δὲ Βασίλειος συνεσκευάζετο κατὰ Μιχαὴλ , καὶ ἦν σκυθρωπὸς πάνυ . Ἐπὶ δεῖπνον δὲ τοῦ βασιλέως καθεσθέντος , προσεκαλέσατο Εὐδοκίαν καὶ Βασίλειον συνδειπνῆσαι αὐτῶ Τοῦ δὲ ἱασιλέτοοίνῳ πολλῷ χρησαμένου ἀναστὰς Βασίλειος ὡς διά τινα χρείαν , ἀπελθὼν ἐν τῷ κοιτῶνι τοῦ βασιλέως , διαστρέψας τὰ κλεῖθρα , δυνατὸς ὤν , ὡς μηκέτι κλείεσθαι τὴν θύραν , καὶ ἀπελθὼν συνεδείπνει μετὰ τοῦ βασιλέως . Τοῦ δὲ μασιλέως πάλιν οἰνωθέντος , τῆς Ἰγγηρίνης , ὡς ἔθος , αὐτῷ συγχαιρούσης , ἀναστὰς Μαιχαήλ χειροκρατούμενος παρά Βασιλείου ἀπῆλθεν ἐν τῷ κοιτῶνι · οὗ τὴν χεῖρα φιλήσας Βασίλειος ἐξὴλθεν . Ἔνδοθεν [ Ρ . ὅ ] δὲ τοῦ κοιτῶνος ἦν Βασιλιοκιανὸς , τῇ κελεύσει τοῦ βασιλέως ἐν τῇ κλίνῃ Ῥεντακίου ὑπνώσας πρὸς φυλακὴν αὐτοῦ . Ἰγνάτιος δὲ κοιτωνίτης ἀπελθὼν τοῦ κλεῖσαι τὴν θύραν τοῦ κοιτῶνος διεστραμμένην , καὶ ἀπογνοὺς ἐκαθέσθη ἐπὶ τῆς κλίνης τίλλων τὰς τρίχας αὐτοῦ . Τοῦ δὲ βασιλέως ὑπὸ τοῦ οἴνου ὕπνῳ θανάτου παραπλήσιον · κοιμωμένου , ἀθρόως ἐλθὼν Βασίλειος μετὰ καὶ ἐτέρων τὰς θύρας ἀνέῳξεν · καὶ ἔμφοβος ἐξελθὼν Ἰγνάτιος ἀντέπιπτε Βασιλείῳ τοῦ μὴ εἰσελθεῖν . Πέτρος δὲ ὁ Βούλγαρος διὰ τῆς τοῦ Βασιλείου μασχάλης διελρὼν πρὸς τὴν κλίνην τοῦ βασιλέως ἐκρατεῖτο παρὰ βασιλεύς . Ἰωάννης δὲ ὁ Χάλδος παρευθὺ μετὰ τοῦ ξίφους δοὺς τῷ βασιλεῖ ἀπέκοψε τὰς χεῖρας αὐτοῦ Ὁ ἐὲ Ἰακωβίτζης ὁ ἀπελάτης ὁ Πέρσης τὸν Βασιλισκισνὸν ξίφει τρώσας ἔῤῥιψεν αὐτὸν ἄνωθεν κάτω . Μαριανὸς δὲ καὶ Βάρδας ὁ πατὴρ Βασιλείου τοῦ ῥαίκτορος καὶ Συμβάτιος ὁ ἀδελφὸς Βασιλείου καὶ Ἀσυλαίων ἐξάδελφος Βασιλείου καὶ Κωνσταντῖνος ὁ Τοξαρᾶς ἴσταντο πρὸς φυλακὴν ἔξωθεν , καὶ οὐδεὶς τῶν μετὰ Μιχαὴλ ἔγνω τὰ γινόμενα . Συναθροισθέντες οἱ μετὰ Πασιλείου συνεβουλεύοντο . Ἀσυλαίων δὲ ἔφη πρὸς Ὦασίλειον , ὅτι Εἰ καὶ τὰς χεῖρας αὐτοῦ ἐκόψαμεν , ἀλλὰ ζῶντα αὐτὸν εἰάσαμεν · καὶ ἐὰν ζῆ , τί ἀπολογησόμεθα ; καὶ χαριζόμενος Βασιλείῳ ὑποστρέψας εὖρε Μιχαὴλ χεῖρας μὲν μὴ ἔχοντα , ἐπὶ
Lemmas: ἔχω ἐξουσία , ὡς σύ βασιλός ποιέω , καί ἄλΙρν κοιμάω ; καί ὀργίζω κατά Βασίλειος θυμόω , δάκρυ δέ ὁ Εὐδοκία φημί ὁ βασιλεύς · ὁ ὁ βασίλεια ἀξίωμα , δεσπότης ἐγώ , μέγας εἰμί , καί ἀνάξιος καί ἐγώ τιμάω , καί οὖον δίκαιος εἰμί καταφρονέω αὐτός . ὁ δέ Δασιλεῖνς εἶπον μή λύκος ἐπί οὗτος · καί γάρ ὁ Βασιλσκια νῦν βασιλεύς ἐθέλω ποιέω . λδʹ . Βασίλειος ἐν θυμός καί λύπη μέγας γίγνομαι ἐξέρχομαι δέ ὁ βασιλεύς ἐν ὁ κυνήγιον , μοναχός τις ὑπαντάω δίδωμι αὐτός χαρτίον ἔχω ὁ ὁ Κκατ αὐτός μελετάω ἐπιβουλή ὑπό Βασίλειος . δ δέ ἀναγιγνώσκω καί θυμόω μελετάω κατά Βασίλειος . ὁ δέ μήτηρ αὐτός Θεοδώρα καλέω ὁ βασιλεύς εἰς ὁ Ανθεμίου , ἀποστέλλω Ῥεντάκιον αὐτός πρωτοβεστιάριος αὐτός μετά ἕτερος ἄνθρωπος οἰκέω αὐτός πρός ὁ θηρεύω τίς καί ἀποστέλλω ὁ μήτηρ αὐτός . ὁ δέ Βασίλειος συσκευάζω κατά Μιχαήλ , καί εἰμί σκυθρωπός πάνυ . ἐπί δεῖπνον δέ ὁ βασιλεύς καθέζομαι , προσκαλέω Εὐδοκία καί Βασίλειος συνδειπνέω αὐτός ὁ δέ ιασιλετοοινος πολύς χράω ἀνίστημι Βασίλειος ὡς διά τις χρεία , ἀπέρχομαι ἐν ὁ κοιτών ὁ βασιλεύς , διαστρέφω ὁ κλεῖθρον , δυνατός εἰμί , ὡς μηκέτι καλέω ὁ θύρα , καί ἀπέρχομαι συνδειπνέω μετά ὁ βασιλεύς . ὁ δέ μασιλαος πάλιν οἰνόομαι , ὁ ιγγηρινεος , ὡς ἔθος , αὐτός συγχαίρω , ἀνίστημι Μαιχαήλ χειροκρατέω παρά Βασίλειος ἀπέρχομαι ἐν ὁ κοιτών · ὅς ὁ χείρ φιλέω Βασίλειος ἐξέρχομαι . ἔνδοθεν [ Ρ . ὅς ] δέ ὁ κοιτών εἰμί Βασιλιοκιανὸς , ὁ κελεύω ὁ βασιλεύς ἐν ὁ κλίνη Ῥεντακίου ὑπνόω πρός φυλακή αὐτός . Ἰγνάτιος δέ κοιτωνίτης ἀπέρχομαι ὁ καλέω ὁ θύρα ὁ κοιτών διαστρέφω , καί ἀπογιγνώσκω καθέζομαι ἐπί ὁ κλίνη τίλλω ὁ θρίξ αὐτός . ὁ δέ βασιλεύς ὑπό ὁ οἶνος ὕπνος θάνατος παραπλήσιος · κοιμάω , ἀθρόος ἔρχομαι Βασίλειος μετά καί ἕτερος ὁ θύρα ἀνοίγω · καί ἔμφοβος ἐξέρχομαι Ἰγνάτιος ἀντιπίπτω Βασίλειος ὁ μή εἰσέρχομαι . Πέτρος δέ ὁ Βούλγαρος διά ὁ ὁ Βασίλειος μασχάλη διελρὼν πρός ὁ κλίνη ὁ βασιλεύς κρατέω παρά βασιλεύς . Ἰωάννης δέ ὁ Χάλδος παρευθύς μετά ὁ ξίφος δίδωμι ὁ βασιλεύς ἀποκόπτω ὁ χείρ αὐτός ὁ ἐέ Ἰακωβίτζης ὁ ἀπελάτης ὁ Πέρσης ὁ Βασιλισκισνὸν ξίφος τιτρώσκω ῥίπτω αὐτός ἄνωθεν κάτω . Μαριανός δέ καί Βάρδας ὁ πατήρ Βασίλειος ὁ ῥαίκτωρ καί Συμβάτιος ὁ ἀδελφός Βασίλειος καί Ἀσυλαῖος ἐξάδελφος Βασίλειος καί Κωνσταντῖνος ὁ Τοξαράς ἵστημι πρός φυλακή ἔξωθεν , καί οὐδείς ὁ μετά Μιχαήλ γιγνώσκω ὁ γίγνομαι . συναθροίζω ὁ μετά πασιλειος συμβουλεύω . Ἀσυλαῖος δέ φημί πρός ωασιλειος , ὅτι εἰμί καί ὁ χείρ αὐτός κόπτω , ἀλλά ζῶ αὐτός ἐάω · καί ἐάν ζῶ , τίς ἀπολογέομαι ; καί χαρίζομαι Βασίλειος ὑποστρέφω εὖρος Μιχαήλ χείρ μέν μή ἔχω , ἐπί