cogPG.PG109 302
ὁ ἐμὸς σὺν [ . ὅεΐ ] τοῖς ῥηθεῖσι δυσὶν ἀδελφοῖς καθ´ ἡμᾶς γενόμενοι , καὶ τοῖς ποσὶ τούτου τὰς κεφαλὰς προσερείσαντες , ἐδέοντο τὴν αὐτὴν ἐμοὶ πληροφορίαν λαβεῖν βεβαιούμενοι πληρώσειν ἑτοίμως ὅσα ἐγὼ προκατεῖπον . Θᾶττον οὖν ἐκεῖνος πάντα ἃ παρ´ ἡμῶν ἠκηκόει ταῖς τῶν ἄλλων ἐνθέμενος ἀκοαῖς , καὶ τούτῳ μάλιστα ᾠ κατ´ ἀρχὰς ἐγῶ περιέτυχον ἕκαστα προειπὼν , λόγον τε πείσας ἔνορκον ἡμῖν καρασχεῖν , οὕτως μηδὲν παρήνει τοῦ λοιποῦ δεδιέναι μθʹ . Συλλαβόμενοι δὲ ἡμῶν καὶ τοῦ τείχους καταβιβάσαντες , εἰς μέσους τε αὐτῶν διαλαβόντες , ἡγον τὴν ἐπὶ θάλασσαν , ἐπάνω τῶν σωμάτων τῶν ἤδη ἀναιρεθέντων βαδίζοντες . Τῆς οὖν εἴσω πόλεως τὴν πύλην ἐμβάντες οὐ κατευθὺ τὴν πορείαν ἐποιούμεθα , ἀλλὰ τῷ ὑπτιάζοντι μέρει τραπέντες τοῦ ἐκεῖσε βουνοῦ πρὸς τὸ κάταντες ἐφερόμεθα . Ἔνθα καί τινες ἄλλοι κατεφάνησαν ἀνιόντες Αἰθίοπες , καὶ αὐτοὶ μαχαίρας κατέχοντες ταῖς χερσὶν . οἶ καὶ μέσον τῶν ἦδη χειρωσαμένων διειλημμένους ἑωρακότες ἡμᾶς τῇ φυσικῇ μανίᾳ πληγέντες ὥρμησαν ἀναιδῶς , πόῤῥωθεν δεικνύμενοι τοῦ κινοῦντος θυμοῦ τὴν ἐπίτασιν . Ἀλλ´ ἐπειδὴ καθ´ ἡμᾶς γεγονότες ἔγνω μηδὲν ἡμῖν ἐπενεχθῆναι δεινὸν τοὺς ἤδη προειληφότας σπουδάζοντας . ἐν ἑαυτοῖς σκεδασθέντες ὑπανεχώρησαν . Εἴς δέ τις αὐτῶν ἀναιδέστερος τῶν ἄλλων , ὡς εἰκὸς , καὶ θρασύτερος , ὡς εἴ τις ὑλακτικὸς κύων μεμηνὼς κατηκολούθει . καί τινα πλῆξαι τῇ μαχαίρᾳ δολερῶς ἐτεκταίνετο . Ἔνα γάρ τινα τῶν ἑλόντων ἡμᾶς ἑαυτὸν , εἶναι προσποιησάμενος ἔλαθεν , οὐκ οἶδ´ ὅπως , ὑποσύρων τῶν ἄλλων ἐμέ , καὶ μικρὸν ἀποστὰς ἀνελεῖν ἐπεχείρει . Ἀνῴμωξα οὗν εὐθύς · ὁ δὲ πατὴρ ὁ ἐμὸς πεταραγμένος συστραφεὶς καὶ γὰρ ἔτυχον σὺν αὐτῷ βαδίζων ) ὡς τῷ θανάτῳ με παρεστῶτα κατεῖθε καὶ τὸν δήμιον βρύχοντα μέλλοντά τὸ ξίφος τῷ τοαχήλῳ μου βάπτειν , κατέχοντα τῶν τριχῶν , τὸν ἤδη περισωσάμενον ἡμᾶς τοῦ πρώην κινδύνου ἐγγύθεν ἄντα τῇ χειρὶ νύξας , καὶ σπουδῇ τὸ δρᾶμα καθυποδείξας , Τί ὅτι , ἔφη , καὶ δι´ ἡν αἰτίαν τοῦ ἐμοῦ Χαιδὸς κατεψηφίσασθε θάνατον , τῶν πρὸς ἡμᾶς ἀλογήσαντες ὑποσχέσεων ; εἰ οὖν αὐτὸς θάνοι οὐδ´ ἡμῖν λυσιτελής ἐστιν ἡ ζωή . Ἀὰλ´ ἐξελοῦ τοῦτον τοῦ κατέχοντος , εἴ τις καὶ περὶ ἡμῶν σοι φροντίς · εἰ δὲ μὴ , τῷ ἐκείνου λύθρῳ σπεῖσον καὶ ἡμᾶς . Οὐδέ γὰρ διηρημένην φέρομεν ἐξ ἀλλήλων ὑπομεῖν αι τὴνν τελευτήν . Εὐθὺς οὖν θορυβηθέντα ἐπὶ τούτοις ἀναδραμεῖν [ ἕβ ] τὸν ἄνθρωπον , καὶ ἐπιστάντα τῷ τόπῳ τὴν δεξιὰν κατασχεῖν τοῦ βαρβάρου τεταμένην οὐσαν καὶ τὴν σφαγὴν σχηματίζουσαν · . Ὅς καὶ ἐπισχεθεὶς , ὡς μὴ δυνηθεὶς τὸ δοκοῦν ἐκτελέσαι , πρὸς πλείονα ἐξῆπτο θυμόν · καὶ Κφρίξας τὰς σιαγόνας τούς τε ὀφθαλμοὺς στρεβλώσας καὶ τοὺς ὀδόντας κροτήσαστοῦτο γὰρ Βαρβάρων ἓε ἔθος , φόνιόν τι καὶ βλοσυρὸν ἐνιδὼν , ἐπεχείρει τοῦ κατέχοντος ἐαυτὸν ἀποῤῥῆξαι καὶ αὖθίς μοι ἐπελθεῖν . Οὐκ εἴα δὲ τοῦτον ἐκεῖνος ὁ πρὸς Θεοῦ πεμφθεὶς ἡμῖν ἐν καιρῷ σωτὴρ , ἀλλὰ πάσαις αὐτὸν κολακείαις
Lemmas: ὁ ἐμός σύν [ . ὅς ] ὁ εἴρω δύο ἀδελφός καθ´ ἐγώ γίγνομαι , καί ὁ πούς οὗτος ὁ κεφαλή προσερείδω , δήω ὁ αὐτός ἐγώ πληροφορία λαμβάνω βεβαιόω πληρόω ἑτοίμως ὅσος ἐγώ προκαταπίνω . θᾶσσον οὖν ἐκεῖνος πᾶς ὁ παρ´ ἐγώ ἀκούω ὁ ὁ ἄλλος ἐντίθημι ἀκοή , καί οὗτος μάλιστα ὀͅς κατ´ ἀρχή ἔσσομαι περιτυγχάνω ἕκαστος προεῖπον , λόγος τε πείθω ἔνορκος ἐγώ καρασχεῖν , οὕτως μηδείς παρανέω ὁ λοιπός δείδω μθʹ . συλλαμβάνω δέ ἐγώ καί ὁ τεῖχος καταβιβάζω , εἰς μέσος τε αὐτός διαλαμβάνω , ἄγω ὁ ἐπί θάλασσα , ἐπάνω ὁ σῶμα ὁ ἤδη ἀναιρέω βαδίζω . ὁ οὖν εἴδομαι πόλις ὁ πύλη ἐμβαίνω οὖον κατευθύ ὁ πορεία ποιέω , ἀλλά ὁ ὑπτιάζω μέρος τρέπω ὁ ἐκεῖσε βουνός πρός ὁ κατάντης φέρω . ἔνθα καί τις ἄλλος καταφαίνω ἀνέρχομαι Αἰθίοψ , καί αὐτός μάχαιρα κατέχω ὁ χείρ . οἶς καί μέσος ὁ ἤδη χειρόομαι διαλαμβάνω ὁράω ἐγώ ὁ φυσικός μανία πλήσσω ὁρμάω ἀναιδής , πόρρωθεν δείκνυμι ὁ κινέω θυμός ὁ ἐπίτασις . Ἀλ ἐπεί καθ´ ἐγώ γίγνομαι γιγνώσκω μηδείς ἐγώ ἐπιφέρω δεινός ὁ ἤδη προλαμβάνω σπουδάζω . ἐν ἑαυτοῦ σκεδάννυμι ὑπαναχωρέω . εἰς δέ τις αὐτός ἀναιδής ὁ ἄλλος , ὡς εἰκός , καί θρασύς , ὡς εἰμί τις ὑλακτικός κύω μαίνομαι κατακολουθέω . καί τις πλήσσω ὁ μάχαιρα δολερός τεκταίνομαι . Ἔνα γάρ τις ὁ αἱρέω ἐγώ ἑαυτοῦ , εἰμί προσποιέω λανθάνω , οὐ οἶδα ὅπως , ὑποσύρω ὁ ἄλλος ἐγώ , καί μικρός ἀφίστημι ἀναιρέω ἐπιχειρέω . ἀνοιμώζω ἐν εὐθύς · ὁ δέ πατήρ ὁ ἐμός πεταραγμένος συστρέφω καί γάρ τυγχάνω σύν αὐτός βαδίζω ) ὡς ὁ θάνατος ἐγώ παρίστημι κατατίθημι καί ὁ δήμιος βρύχων μέλλω ὁ ξίφος ὁ τοαχήλῳ ἐγώ βάπτω , κατέχω ὁ θρίξ , ὁ ἤδη περισῴζω ἐγώ ὁ πρώην κίνδυνος ἐγγύθεν ἄντα ὁ χείρ νύσσω , καί σπουδή ὁ δρᾶμα καθυποδείκνυμι , τις ὅτι , φημί , καί δις ἐάν αἴτιος ὁ ἐγώ Χάιδος καταψηφίζομαι θάνατος , ὁ πρός ἐγώ ἀλογέω ὑπόσχεσις ; εἰμί οὖν αὐτός θνῄσκω οὐδός ἐγώ λυσιτελής εἰμί ὁ ζωή . Ἀλά ἐξαιρέω οὗτος ὁ κατέχω , εἰμί τις καί περί ἐγώ σύ φροντίς · εἰμί δέ μή , ὁ ἐκεῖνος λύθρον σπένδω καί ἐγώ . οὐδός γάρ διαιρέω φέρω ἐκ ἀλλήλων ὑπομένω ὁ τὴνν τελευτή . εὐθύς οὖν θορυβέω ἐπί οὗτος ἀνατρέχω [ ἕβ ] ὁ ἄνθρωπος , καί ἐφίστημι ὁ τόπος ὁ δεξιά κατέχω ὁ βάρβαρος τείνω εἰμί καί ὁ σφαγή σχηματίζω · . ὅς καί ἐπέχω , ὡς μή δύναμαι ὁ δοκέω ἐκτελέω , πρός πλείων ἐξάπτω θυμός · καί κφριθελγω ὁ σιαγών ὁ τε ὀφθαλμός στρεβλόω καί ὁ ὀδούς κροτέω γάρ βάρβαρος ἕε ἔθος , φόνιος τίς καί βλοσυρός ἐνοράω , ἐπιχειρέω ὁ κατέχω ἑαυτοῦ ἀπολήγω καί αὖθις ἐγώ ἐπέρχομαι . οὐ ἐάω δέ οὗτος ἐκεῖνος ὁ πρός Θεός πέμπω ἐγώ ἐν καιρός σωτήρ , ἀλλά πᾶς αὐτός κολακεία