cogPG.PG109 163
τοῖς ὀμοφύλοις βραβεόσαντι τὸ νικᾶν . Ὃπειο ἀπὸ τῆς πόλεως θεασάμενοι , καὶ τὸν νοῦν τοῦ πραττομένου κατανοήσαντες , τοῖς παρακλητικοῖς τῶν λόγων ἑαυτοὺς παρεθάῤῥυνον , καὶ ὑφ´ ἓν σύνθημα τῶν πυλῶν αὐτοῖς ἀναζυγειοῶν ἀνδρείως κατὰ τῶν βαοβάρων ἐξώρμησαν . Καὶ πολλῶν ἀναιρουμένων , δεξαμένου δὲ καὶ τοῦ ἀμηρᾶ καιρίαν πληγὴν καὶ πεσόντος , ἐτράπησαν οἱ λοιποὶ καὶ τῶν διωκόντων ἐπικει μένων μέχρι τῶν ὑπολοίπων νεῶν κατεσφάττοντο , καὶ φόνος ἐγένετο τῶν βαρβάρων πολύς . Οἱ γὰρ περιλιπεῖς ὀλίγας πληρώσαντες τῶν νεῶν μετ´ αἱᾳλή νης ἀπέφυγον πρὸς τὰ ἴδια . Οὕτως ὁ βαρβαρικὸς στόλος δίχα ναυτικῆς τῶν Ῥωμαίων δυνάμεως , ταῖς τοῦ βασιλέως εὐχαῖς καὶ ταῖς τῶν ἀντιπαραταξαμένων ἀλκαῖς , περιφανῶς ἡττήθη καὶ δυσκλεῶς ἀνεχώρησεν . ξʹ . Οὕτω δὲ τοῦ ἀπὸ Ταρσοῦ διασκεδασθέντος νέ φους , [ Ρ . ] αἱ ἀπὸ Κρήτης αὖθις ἀντηγείροντο θύελλαι . Τοῦ γὰρ Σαὴτ ἐκείνου τοῦ Ἀποχὰψ τῆς τοιαύτης ἀμηρεύοντος νήσου , ἔχοντος δὲ καὶ Φώτιόν τινα συνεργόν , ἄνδρα πολεμιστὴν καὶ δραστήριον , ἑπτὰ καὶ εἴκοσι κομβάρια κατὰ Κρήτην ἐγένετο . προσῆν δὲ αὐτοῖς ἀναλόγως καὶ πλῆθος μυοπαρώνων καὶ πεντηκοντόρων , ἅς σακτούρας καὶ γαλέας ἵ ὀνομάζειν εἰώθασι πάμπολλοι . Μεθ´ ὧν κατὰ τῆς Ῥωμαίων ἐξιόντες ἐπικρατείας καὶ πάντα τὸν Αἰγαῖον καταληῖζόμενοι , πολλάκις δὲ καὶ μέχρι τῆς ἐν Ἐλλησπόντῳ Προικοννήσου ποιούμενοι τὴν ἐπέλευσιν , πολλοὺς ἠνδραποδίζοντο καὶ διέφθειρον . προσβαλὼν δὲ τῷ τηνικαῦτα τῷ τοιούτῳ ναυτικῷ τῶν Κρητῶν ὁ προμνημονευθεὶς Νικὴτας πατρίκιος , ὁ τῶν Ῥωμαῖκῶν τριήρεων ἄρχειν λαχὼν , καὶ μάχην μετ´ αὐτῶν καρτερὰνἵ συστησάμενος , εὐθὺς τὰ μὲν εἴκοσι τῶν Κρητικῶν σκαφῶν τῷ ὑγρῷ πυρὶ συγκατέφλεξε , καὶ τοὺς ἐπ´ αὐτῶν βαρβάρους μάχαιρα καὶ πῦρ καὶ ὕδωρ διεμερίσαντο · τὰ δὲ λοιπὰ φυγῇ τὴν σωτηρίαν , ὅσα τὸν ἀπὸ τῆς θαλάσσης διέφυγον κίνδυνον , ἐπορίσαντο ξαʹ . Ἀλλὰ καίπερ οὕτως οἱ Κρῆτες ἐλαττωθέντες καὶ δυστυχῶς ὑποστρέψαντες οὐκ ὴγάπησαν ἠρεμεῖν , ἀλλὰ πάλιν τῶν κατὰ θάλασσαν πραγμάτων ἀντεί - · χοντο , καὶ τὰ μᾶλλον τῆς βασιλίδος ἀπέχοντα . τὴν Ιελοπόννησον καὶ τὰς κάτωθεν ταύτης νήσους φημί , παρελύπουν καὶ ἐληΐζοντο , τὸν ἀνωτέρω μνημονευ θέντα Φώτιον ναύαρχον ἔχοντες . Ἀποστέλλεται τοίνυν καὶ κατ´ αὐτοῦ μετὰ τῶν Ῥωμαῖκῶν τριήρων ὁ τούτων καλως ἀφηγούμενος Νικήτας , τὸν Ὡορύφαν ρημὶ , ὃς αἰσίως χρησάμενος πλῷ δι´ ὀλίγων ἡμερῶν καταλαμβάνει τὴν Πελοπόννησον . Καὶ τῷ λιμένι . προσορμισάμενος Κεγκρεῶν Ἑ , καὶ μαθὼν ὅτι τὰ δυτικώτερα Πελοποννήσου μέρη , Μεθώνην καὶ Πάτρας καὶ τὰ προσεχῆ Κορίνθου χωοία , λυλαίνεται πὸ βαρβαρικὸν , βουλὴν βουλεύεται συνετὴν καὶ σοφήν . Οὐ γὰρ ἔκρινε διὰ θαλάσσης τὴν Πελοπόννησον διελ ὅεῖν καὶ διὰ τοῦ Μαλέου κάμψας τὸ τῶν χιλίων μιλίων μῆκος ἀναμετρήσασθαι καὶ τοῦ προσήκοντος ὑστερῆσαι καιροῦ , ἀλλ´ ὡς εἰχεν , εὐθὺς ἐν νυκτὶ διὰ τοῦ κατὰ Κόρινθον ἰσθμοῦ πολυχειρίᾳ καὶ ἐμπειρίᾳ πρὸς τὸ ἐκεῖθεν μέρος κατὰ τὸ ξηρὸν διαβιβάσας τὰς ναῦς ἔργου εἴχετο . Καὶ οὔπω πεπυσμένοις τι . οοισο ΟΟΟΙ
Lemmas: ὁ ὁμόφυλος βράπτω ὁ νικάω . ἅπτω ἀπό ὁ πόλις θεάομαι , καί ὁ νόος ὁ πράσσω κατανοέω , ὁ παρακλητικός ὁ λόγος ἑαυτοῦ παραθαρσύνω , καί ὑφ´ εἷς σύνθημα ὁ πύλη αὐτός αναζυγειοα ἀνδρείως κατά ὁ βαοβαρος ἐξορμάω . καί πολύς ἀναιρέω , δέχομαι δέ καί ὁ ἀμηρᾶς καίριος πληγή καί πίπτω , τρέπω ὁ λοιπός καί ὁ διώκω ἐπίκειμαι Μένων μέχρι ὁ ὑπόλοιπος νέος κατασφάζω , καί φόνος γίγνομαι ὁ βάρβαρος πολύς . ὁ γάρ περιλιπής ὀλίγος πληρόω ὁ νέος μετέ αἱᾳλή νέος ἀποφεύγω πρός ὁ ἴδιος . οὕτως ὁ βαρβαρικός στόλος δίχα ναυτικός ὁ Ῥωμαῖος δύναμις , ὁ ὁ βασιλεύς εὐχή καί ὁ ὁ ἀντιπαρατάσσομαι ἀλκή , περιφανής ἡσσάομαι καί δυσκλεής ἀναχωρέω . ξο . οὕτως δέ ὁ ἀπό Ταρσός διασκεδάζω νέ Φους , [ Ρ . ] ὁ ἀπό Κρήτη αὖθις ἀντεγείρω θύελλα . ὁ γάρ Σαῆτ ἐκεῖνος ὁ Ἀποχὰψ ὁ τοιοῦτος ἀμηρεύω νῆσος , ἔχω δέ καί Φώτιος τις συνεργός , ἀνήρ πολεμιστής καί δραστήριος , ἑπτά καί εἴκοσι κομβάριον κατά Κρήτη γίγνομαι . πρόσειμι δέ αὐτός ἀνάλογος καί πλῆθος μυοπάρων καί πεντηκόντορος , ὅς σακτούρα καί γαλέη ἵ ὀνομάζω εἴωθα παμπολύς . Μεθ´ ὅς κατά ὁ Ῥωμαῖος ἔξειμι ἐπικράτεια καί πᾶς ὁ Αἰγαῖον καταληΐζομαι , πολλάκις δέ καί μέχρι ὁ ἐν Ἐλλήσποντος Προικοννήσου ποιέω ὁ ἐπέλευσις , πολύς ἀνδραποδίζω καί διαφθείρω . προσβάλλω δέ ὁ τηνικαῦτα ὁ τοιοῦτος ναυτικός ὁ Κρής ὁ προμνημονεύω Νικήτας πατρίκιος , ὁ ὁ ρωμαϊκός τριήρης ἄρχω λαγχάνω , καί μάχη μετέ αὐτός καρτερός συνίστημι , εὐθύς ὁ μέν εἴκοσι ὁ κρητικός σκάφη ὁ ὑγρός πῦρ συγκαταφλέγω , καί ὁ ἐπι αὐτός βάρβαρος μάχαιρα καί πῦρ καί ὕδωρ διαμερίζω · ὁ δέ λοιπάς φυγή ὁ σωτηρία , ὅσος ὁ ἀπό ὁ θάλασσα διαφεύγω κίνδυνος , πορίζω ξάγι . ἀλλά καίπερ οὕτως ὁ Κρής ἐλασσόω καί δυστυχής ὑποστρέφω οὐ ἀγαπάω ἠρεμέω , ἀλλά πάλιν ὁ κατά θάλασσα πρᾶγμα ἀντιάω - · Χόντο , καί ὁ μᾶλλον ὁ βασιλίς ἀπέχω . ὁ Ιελοπόννησον καί ὁ κάτωθεν οὗτος νῆσος φημί , παραλυπέω καί ληΐζομαι , ὁ ἀνωτέρω μνημονευ θέω Φώτιος ναύαρχος ἔχω . ἀποστέλλω τοίνυν καί κατ´ αὐτός μετά ὁ ρωμαϊκός τριήρης ὁ οὗτος κάλως ἀφηγέομαι Νικήτας , ὁ ωορυφημι ρημὶ , ὅς αἴσιος χράω πλόος δις ὀλίγος ἡμέρα καταλαμβάνω ὁ Πελοπόννησος . καί ὁ λιμήν . προσορμίζω Κεγχρεαί ὅς , καί μανθάνω ὅτι ὁ δυτικός Πελοπόννησος μέρος , Μεθώνη καί Πάτραι καί ὁ προσεχής Κόρινθος οἴχομαι , λύω πόα βαρβαρικός , βουλή βουλεύω συνετός καί σοφός . οὖον γάρ κρίνω διά θάλασσα ὁ Πελοπόννησος διαιρέω ὅς καί διά ὁ μαλέω κάμπτω ὁ ὁ χίλιοι μίλιον μῆκος ἀναμετρέω καί ὁ προσήκω ὑστερέω καιρός , ἀλ ὡς ἔχω , εὐθύς ἐν νύξ διά ὁ κατά Κόρινθος ἰσθμός πολυχειρία καί ἐμπειρία πρός ὁ ἐκεῖθεν μέρος κατά ὁ ξηρός διαβιβάζω ὁ ναῦς ἔργον ἔχω . καί οὔπω πυνθάνομαι τίς . οἴομαι Ο