cogPG.PG109 145
ὡς τοῖς γλυκέσι μάλιστα τῶν ξύλων οἱ σκώληκες , καὶ τῇ κοσμικῇ εὐετηρίᾳ καὶ εὐθηνίᾳ βασκαίνοντα τὰ φαῦλα δαιμόνια διὰ πονηρῶν ἀνθρώπων πειρᾶται τὴν τῶν ἀγαθῶν συνταράξαι φορὰν , ἐκ τούτων καὶ τούτῳ συσκευὴν ἐπιβουλῆς , μετὰ καὶ πρὸς φόνον ὁπλίζεται Χυμβάτιος καὶ Γεώργιος μετὰ στίφους ἀποφράδων ἀνθρώπων καὶ δυσσεβῶν . Οὐ συγχωροῦντος δὲ πάντως , οὐδ´ ἀνεχομένου Θεοῦ τὴν κακίαν δι´ ἐλαχίστου αὖθις ἀναπαλαὶσαι τὴν οἰκείαν ἦτταν καὶ ἀπελάσαι τὴν εὐνομίαν καὶ δικαιοσύνην ἀπὸ τῆς γῆς , κατάδηλος ἡ τούτων [ Ρ . έ ] πονηρία καθίσταται ἀφ´ ἑνὸς τῶν συνωμοτῶν . Ἀκολουθησάντων δὲ τῶν ἐλέγχων ἐπήρτητο μὲν ἀπὸ τῶν νόμων αὐτοῖς ἡ ἐσχάτη τιμωρία , τουτέστι , μετὰ καὶ δήμευσιν καὶ τῶν ὧντων ἀπάντων ἔκπτωσιν , καὶ ἡ τῆς ζωῆς αὐτῆς ἀλλοτρίωσις . Ἀλλ´ ἡ τοῦ γενναίου βασιλέως φιλανθρωπία μόνῃ τῶν ὀφθαλμῶν ἐκκοπῇ τὴν τιμωρίαν ὡρίσατο τέως τῶν προκαταρξάντων τῆς πονηρᾶς συμβουλῆς · καὶ πλέον δ´ ἂν τὴν εἴσπραξιν ἐμετρίασεν , εἰ μὴ τὴν εἰς τούτους ἄκραν φιλανθρωπίαν ἐγίνωσκε καὶ ἄλλους προτρέψεσθαι πρὸς τὴν μίμησιν καὶ σάτε εἰς ἀνάγκην ὑπαχθῆναι αὐτὸν καὶ βαρυτέρας ἀνταποδόσεως . Διὰ τοῦτο τῇ λεχθείσῃ ποινῇ τούτοις τε μετανοίας παρέσχε καιρὸν καὶ τοὺς λοιποὺς τῶν πονηρῶν ἐσωφρόνιζε . Βουλόμενος δ´ ἐπὶ μᾶλλον ἀναστεῖλαι τὰς ὁρμὰς τῶν ἀδίκως ζητούντων ἀλλότοιον θάνατον καὶ πᾶσαν αὐτῶν ἐλπίδα περιελεῖν , ἀνάγει πρὸς τὸ τῆς βασιλείας ἀξίωμα τοὺς τῶν παίδων καθ´ ἡλικίαν προέχοντας , ἤδη βασιλικῶς ἀναγομένους καὶ παιδευομένους καὶ εἴς πᾶσαν ἐκλάμποντας ἀρχικὴν ἀρετὴν , Κωνσταντῖνον καὶ Λέοντα , οἱονεὶ κραταιοπέρας ῥίζας καὶ πλείονας βαλλόμενος τῇ ἀρχῇ , καὶ τοὺς εὐγενεῖς τῆς βασυλείας ὄρπηκας ἐπὶ ταύτης ὑψῶν . λεʹ . Ἀλλ´ ἐπεὶ κατὰ τοῦτο τὸ μέρος ἐγενόμην τῆς διηγήσεως , βούλομαι καὶ περὶ τῶν λοιπῶν αὐτοῦ παίδων ἤδη διαλαβεῖν , ὅπως περὶ ἑκάστου αὐτῶν εὐσεβῶς ἐβουλεύσατο . Κατὰ γὰρ τοὺς πάλαι τῶν εὐσεβῶν καὶ μακαρίων ἀνδρῶν , μᾶλλον δὲ καὶ ὑπὲρ ἐκείνους πολύπαιδα καὶ καλλίπαιδα καὶ τοῦτον ἔδειξεν ὁ Θεός . Μετὰ χρόνον τοίνυν τινὰ μεταδίδωσι σοῦ στέφους καὶ Ἀλεξάνδρῳ τῷ τρίτῳ υἱῷ · τὸν δὲ τούτων νεώτατον Στέφανον , ὡς τὸν Ἰσαὰκ ὁ Ἀβραὰμ μ , ποοσάγει Θεῷ καὶ τῇ τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίᾳ ἐγκαταλέγει καὶ ἀφιεροῖ . Τὴν θήλειαν δὲ γονὴν ἰσάριθμον οὖσαν τῇ ἄρρενι ἐν ἱερῷ σεμνείῳ τῆς πανευφήμοι μάρτυρος Εὐφημίας καθιεροῖ καὶ ὡς δῶρον δεκτὸν καὶ ἀνάθημα Θεῷ ἀνατίθησιν , καὶ σχήματι καὶ καταστολῆ κοσμήσας ὁμοίας ταῖς καθαρῶς καὶ ἀμιάντως τῷ ἀθανάτῳ Νυμφίῳ νυμφευομέναις παρθένοις Χριστῷ . Ταῦτα δὲ εἰ καὶ τοῖς χρόνοις ὕστερον τυχὸν γέγονεν , ἀλλ´ οὖν ἐνταῦθα κείσθω συνημμένα , ὥσπερ , τῇ φύσει , οὕτω δὴ καὶ τῇ διηγήσει τῆς τετρακτύος ] τῶν ἀδελφῶν . λϛʹ . Ἐπεὶ οὖν τὰ οἴκοι καλῶς εἶχεν αὐτῷ καὶ κατὰ σκοπὸν εὐσεβῆ καὶ θεάρεστον ἐκάλει δὲ αὐτὸν ἡ-ζέουσα περὶ τῶν ὅλων φροντὶς καὶ πρὸς ὑπερορίους
Lemmas: ὡς ὁ γλυκύς μάλιστα ὁ ξύλον ὁ σκώληξ , καί ὁ κοσμικός εὐετηρία καί εὐθηνία βασκαίνω ὁ φαῦλος δαιμόνιος διά πονηρός ἄνθρωπος πειράω ὁ ὁ ἀγαθός συνταράσσω φορά , ἐκ οὗτος καί οὗτος συσκευή ἐπιβουλή , μετά καί πρός φόνος ὁπλίζω Χυμβάτιος καί Γεώργιος μετά στῖφος ἀποφράς ἄνθρωπος καί δυσσεβής . οὖον συγχωρέω δέ πάντως , οὐδός ἀνέχω Θεός ὁ κακία δις μικρός αὖθις αναπαλαισος ὁ οἰκεῖος ασσα καί ἀπελαύνω ὁ εὐνομία καί δικαιοσύνη ἀπό ὁ γῆ , κατάδηλος ὁ οὗτος [ Ρ . ἔ ] πονηρία καθίστημι ἀφή εἷς ὁ συνωμότης . ἀκολουθέω δέ ὁ ἐλέγχω ἐπαρτάω μέν ἀπό ὁ νόμος αὐτός ὁ ἔσχατος τιμωρία , τουτέστι , μετά καί δήμευσις καί ὁ εἰμί ἀπαντάω ἔκπτωσις , καί ὁ ὁ ζωή αὐτός ἀλλοτρίωσις . Ἀλ ὁ ὁ γενναῖος βασιλεύς φιλανθρωπία μόνος ὁ ὀφθαλμός ἐκκόπτω ὁ τιμωρία ὁρίζω τέως ὁ προκατάρχω ὁ πονηρός συμβουλή · καί πλέω δδʹ εἄν ὁ εἴσπραξις μετριάζω , εἰμί μή ὁ εἰς οὗτος ἄκρος φιλανθρωπία γιγνώσκω καί ἄλλος προτρέπω πρός ὁ μίμησις καί Σάτος εἰς ἀνάγκη ὑπάγω αὐτός καί βαρύς ἀνταπόδοσις . Ζεύς οὗτος ὁ λέγω ποινή οὗτος τε μετάνοια παρέχω καιρός καί ὁ λοιπός ὁ πονηρός σωφρονίζω . βούλομαι δδʹ ἐπί μᾶλλον ἀναστέλλω ὁ ὁρμή ὁ ἄδικος ζητέω αλλοτοιος θάνατος καί πᾶς αὐτός ἐλπίς περιαιρέω , ἀνάγω πρός ὁ ὁ βασίλεια ἀξίωμα ὁ ὁ παῖς καθ´ ἡλικία προέχω , ἤδη βασιλικός ἀνάγω καί παιδεύω καί εἰς πᾶς ἐκλάμπω ἀρχικός ἀρετή , Κωνσταντῖνος καί Λέων , οἱονεί κραταιοπερα ῥίζα καί πλείων βάλλω ὁ ἀρχή , καί ὁ εὐγενής ὁ βασυλειος ὄρπηξ ἐπί οὗτος ὕψος . λαός . Ἀλ ἐπεί κατά οὗτος ὁ μέρος γίγνομαι ὁ διήγησις , βούλομαι καί περί ὁ λοιπός αὐτός παῖς ἤδη διαλαμβάνω , ὅπως περί ἕκαστος αὐτός εὐσεβής βουλεύω . κατά γάρ ὁ πάλαι ὁ εὐσεβής καί μακάριος ἀνήρ , μᾶλλον δέ καί ὑπέρ ἐκεῖνος πολύπαις καί καλλίπαις καί οὗτος δείκνυμι ὁ Θεός . μετά χρόνος τοίνυν τις μεταδίδωμι σύ στέφος καί Ἀλέξανδρος ὁ τρίτος υἱός · ὁ δέ οὗτος νέος Στέφανος , ὡς ὁ Ἰσαάκ ὁ Ἀβραάμ μ , ποσάγω Θεός καί ὁ ὁ Θεός ἐκκλησία ἐγκαταλέγω καί ἀφιερόω . ὁ θάλλω δέ γονή ἰσάριθμος εἰμί ὁ ἄρσην ἐν ἱερός σεμνεῖον ὁ πανευφημέω μάρτυς Εὐφημία καθιερόω καί ὡς δῶρον δεκτός καί ἀνάθημα Θεός ἀνατίθημι , καί σχῆμα καί καταστολή κοσμέω ὅμοιος ὁ καθαρός καί ἀμίαντος ὁ ἀθάνατος Νύμφιος νυμφεύω παρθένος Χριστός . οὗτος δέ εἰμί καί ὁ χρόνος ὕστερος τυγχάνω γίγνομαι , ἀλ οὖν ἐνταῦθα κεῖμαι συνάπτω , ὥσπερ , ὁ φύσις , οὗτος δή καί ὁ διήγησις ὁ τετρακτύς ] ὁ ἀδελφός . λϛʹ . ἐπεί οὖν ὁ οἴκοι καλῶς ἔχω αὐτός καί κατά σκοπός εὐσεβής καί θεάρεστος καλέω δέ αὐτός η-ζεουω περί ὁ ὅλος φροντίς καί πρός ὑπερόριος