cogPG.PG109 126
ύ . Ἐ δὲ μήτηρ αὐτοῦ διηνεκῶς ποτνιωμένη περὶ αὐτοῦ , καὶ διὰ τὸ μήπω μαθεῖν ὅπως αὐτῷ τὰ τῆς ἀποδημίας εὐώδωται δυσθυμοῦσά τε καὶ ἀσχάλλουσα , βλέπει πάλιν κατὰ τοὺς ὕπνους μέγα φτὸ κυπαρίσσῳ προσεοικὸς , κατὰ τὴν αὐλὴν αὐτῆς ἑστηκός , φύλλοις τε χρυσοῖς πυκαζόμενον καὶ χρυσοῦς τοὺς κλάδους καὶ τὸ στέλεχος ἔχον , οὗπερ ὕπερθεν πὲρ κορυφῆς ὁ ταύτης υἱὸς Βασίλειος ἐκαθέζετο Διυπνισθεῖσα δὲ καὶ μεθ´ ἡμέραν τινὶ τῶν εὐλαβῶν γυναικῶν , ἡ νυκτὸς καὶ ἡμέρας κατὰ τὴν Ἅνναν ἐκείνην οὐκ ἀφίστατο ἀπὸ τοῦ θείου ναοῦ , ἀλλὰ ταῖς εὐχαῖς καὶ νηστείαις ἐσχόλαζε , τὰ τῆς ὄψεως διηγήσατο . Ἡ δὲ εὐθυμεῖν τε παρῄνεσεν ἐπὶ τῷ υἱῷ , καὶ τὸ ὁραθὲν ἐπικρίνασα βαβαίως δηλοῦν ἀπεφήνατο βασιλέα Ῥωμαίων γενέσθαι σου τὸν υἱόν . Τοῖς προτέροις οὖν καὶ τοῦτο προσλαβοῦσα λοιπὸν ἡ μήτηροὐκέτι περὶ αὐτοῦ ἐδυσφόρει οὐδὲ ἤσχαλλεν , ἀλλὰ τρεφομένη ταῖς ἐλπίσι καὶ τὴν ἄνωθεν ἀντίληψιν ἐκδεχομένη ἀνέθαλλεν . ια . Συνέβη δὲ κατ´ ἐκεῖνον τὸν χρόνον τὸν κύριον τοῦ Βασιλείου Θεόφιλον διά τινας τοῦ δημοσίου δουλείας παρὰ τοῦ βασιλεύοντος Μιχαὴλ καὶ Βάρδα τοῦ Καίσαρος ἀποσταλῆναι εἰς Πελοπόννησον . Συνπν δὲ αὐτῷ καὶ ὁ Βασίλειος , εἰς τὴν ἀφορισθεῖσαν αὐτῷ δουλείαν καθυπουργῶν . Γενόμενος δὲ κατὰ τὰς Πάτρας τῆς Ἀχαΐας ὁ εἰρημένος Θεόφιλος εἰσῄει εἰς τὸν τοῦ πρωτοκλήτου Ἀποστόλου Ἀνδρέου ναὸν προσευξόμενος . Ὁ δὲ Βασίλειος περὶ τὴν οἰκείαν . δεακονίαν , ὡς ἔοικεν , ἀσχολούμενος οὐ συνεισῆλθεν αὐτῷ , ἀλλ´ ὕστερον καταμόνας τὸ ὀφειλόμενον καὶ αὐτὸς τῷ Ἀποστόλῳ σέβας ἀποδιδοὺς πρὸς τὸν . τοιοῦτον ναὸν παραγῄγονε . Μοναχὸς δέ τις ἐκεῖσε ποιούμενος τὰς διατριβὰς , καὶ τὸν πλείονα χρόνον ἐν τῷ τοῦ Ἀποστόλου σχολάζων ναῷ , τὸν μὲν Θεόφιλον εἰσελθόντα ἰδὼν [ Ρ . Ζ ] οὔτε διανέστη οὔτε ἐπηύξατο οὔτε τινὸς ἠξίωσε ῥήματος , μηδὲ τὴν περὶ αὐτὸν , ὡς εἰκὸς , δορυφορίαν καὶ λαμπρότητα αἰδτσθείς · ὕστερον δὲ τοῦ Βασιλείου εἰσερχομένου ὑπεξανέστη τε ὥς τινι τῶν κρειττόνων καὶ τὴν ἐξ ἔθους τοῖς βασιλεῦσιν εὐφημίαν προσήνεγκεν . Ὅπερ τῶν ἐκεῖσε τυχόντων ἰδόντες καὶ ἀκηκοότες τινές τῇ κατὰ τοὺς τόπους ἐκείνους εὐγενεῖ καὶ πλουσιωτάτῃ γυναικὶ , ἡ Δανηλὶς ἀπὸ τοῦ ταύτης ἀνδρὸς ὠνομάζετο , ἀπαγγέλλουσιν . Ἐκείνη δὲ διὰ πείρας τὸν μοναχὸν γινώσκουσα , ὅτι προορατικοῦ χαρίσματος κατηξίωται , οὐκ ἐγένετο περὶ τὸ λεχθὲν ἀμελὴς , ἀλλὰ μετακαλεσαμένη τὸν μοναχὸν διῆλθε προσονειδίζουσα · Τρσοῦτος χρόνος ἐξ οὖ σοι γνώριμος , ἔφη , τυγχάνω , Πάτερ πνευματικέ , καὶ οἶδάς με πάντως οὕσαν ὑπὲρ τοὺς πολλοὺς καὶ τῶν ἐν τῇ χώρᾳ ταύτῃ ὑπερέχουσαν καὶ προάρχουσαν . καὶ οὐδέποτε οὔτ´ ἐκηγέρθης θεασάμενός με σὔτε ἐπηύξω μοι , ἀλλ´ οὐδὲ τῷ υἱῷ ἢ τῷ ἐκγόνω μου τὴν ποιαύτην τιμὴν ἀπένειμας . Καὶ πῶς νῦν ἄνθρωπον εὐτελῆ καὶ ξένον μηδὲ γνώριμον τοῖς πολρῆς λθὼν καὶ ὑπεξανέστης καὶ ὡς βασιλέα ἐτίἔησας ; Ὁ δὲ εὐλαβής ἐκεῖνος μοναχὸς πρὸς αὐτὴν
Lemmas: ὗς . εἰ δέ μήτηρ αὐτός διηνεκής ποτνιάομαι περί αὐτός , καί διά ὁ μήπω μανθάνω ὅπως αὐτός ὁ ὁ ἀποδημία εὐώδης δυσθυμέω τε καί ασχαλλουω , βλέπω πάλιν κατά ὁ ὕπνος μέγας φτὸ κυπάρισσος προσέοικα , κατά ὁ αὐλή αὐτός ἵστημι , φύλλον τε χρυσός πυκάζω καί χρύσεος ὁ κλάδος καί ὁ στέλεχος ἔχω , ὅσπερ ὕπερθεν περ κορυφή ὁ οὗτος υἱός Βασίλειος καθέζομαι διυπνίζω δέ καί μεθ´ ἡμέρα τις ὁ εὐλαβής γυνή , ὁ νύξ καί ἡμέρα κατά ὁ Ἀννᾶς ἐκεῖνος οὐ ἀφίστημι ἀπό ὁ θεῖον ναός , ἀλλά ὁ εὐχή καί νηστεία σχολάζω , ὁ ὁ ὄψις διηγέομαι . ὁ δέ εὐθυμέω τε παραινέω ἐπί ὁ υἱός , καί ὁ ὁράω ἐπικρίνω Βαιώ δηλόω ἀποφαίνω βασιλεύς Ῥωμαῖος γίγνομαι σύ ὁ υἱός . ὁ πρότερος οὖν καί οὗτος προσλαμβάνω λοιπός ὁ μήτηροὐκέτι περί αὐτός δυσφορέω οὐδέ ἀσχάλλω , ἀλλά τρέφω ὁ ἐλπίς καί ὁ ἄνωθεν ἀντίληψις ἐκδέχομαι ἀναθάλλω . ἰά . συμβαίνω δέ κατ´ ἐκεῖνος ὁ χρόνος ὁ κύριος ὁ Βασίλειος Θεόφιλος διά τις ὁ δημόσιος δουλεία παρά ὁ βασιλεύω Μιχαήλ καί Βάρδα ὁ Καῖσαρ ἀποστέλλω εἰς Πελοπόννησος . Συνπν δέ αὐτός καί ὁ Βασίλειος , εἰς ὁ ἀφορίζω αὐτός δουλεία καθυπουργέω . Γενόμενος δέ κατά ὁ Πάτραι ὁ Ἀχαΐα ὁ εἴρω Θεόφιλος εἰσέρχομαι εἰς ὁ ὁ πρωτόκλητος ἀπόστολος Ἀνδρέας ναός προσεύχομαι . ὁ δέ Βασίλειος περί ὁ οἰκεῖος . δεακονίαν , ὡς ἔοικα , ἀσχολέω οὖον συνεισέρχομαι αὐτός , ἀλ ὕστερος καταμόνας ὁ ὀφείλω καί αὐτός ὁ ἀπόστολος σέβας ἀποδίδωμι πρός ὁ . τοιοῦτος ναός παραγίγνομαι . Μοναχός δέ τις ἐκεῖσε ποιέω ὁ διατριβή , καί ὁ πλείων χρόνος ἐν ὁ ὁ ἀπόστολος σχολάζω ναός , ὁ μέν Θεόφιλος εἰσέρχομαι εἶδον [ Ρ . Ζ ] οὔτε διανίσταμαι οὔτε ἐπεύχομαι οὔτε τις ἀξιόω ῥῆμα , μηδέ ὁ περί αὐτός , ὡς εἰκός , δορυφορία καί λαμπρότης αἰδτσθείς · ὕστερος δέ ὁ Βασίλειος εἰσέρχομαι ὑπεξανίσταμαι τε ὅς τις ὁ ἀγαθός καί ὁ ἐκ ἔθος ὁ βασιλεύς Εὐφημία προσφέρω . ὅπερ ὁ ἐκεῖσε τυγχάνω ὁράω καί ἀκούω τις ὁ κατά ὁ τόπος ἐκεῖνος εὐγενής καί πλούσιος γυνή , ὁ Δανηλὶς ἀπό ὁ οὗτος ἀνήρ ὀνομάζω , ἀπαγγέλλω . ἐκεῖνος δέ διά πείρω ὁ μοναχός γιγνώσκω , ὅτι προορατικός χάρισμα καταξιόω , οὐ γίγνομαι περί ὁ λέγω3 ἀμελής , ἀλλά μετακαλέω ὁ μοναχός διέρχομαι προσονειδίζω · τρσουος χρόνος ἐκ οὖον σύ γνώριμος , φημί , τυγχάνω , πατήρ πνευματικός , καί οἶδα ἐγώ πάντως εἰμί ὑπέρ ὁ πολύς καί ὁ ἐν ὁ χώρα οὗτος ὑπερέχω καί προάρχω . καί οὐδέποτε οὔτ´ ἐκηγέρθης θεάομαι ἐγώ Σύτε ἐπεύχομαι ἐγώ , ἀλ οὐδέ ὁ υἱός ἢ ὁ ἔκγονος ἐγώ ὁ ποιέω τιμή ἀπονέμω . καί πῶς νῦν ἄνθρωπος εὐτελής καί ξένος μηδέ γνώριμος ὁ πολρῆς ἔρχομαι καί ὑπεξανίστημι καί ὡς βασιλεύς τίνω ; ὁ δέ εὐλαβής ἐκεῖνος μοναχός πρός αὐτός