cogPG.PG109 19
Ἀλλὰ κενὴν , τὸ δὴ λεγόμενον κατὰ τὴν παροιμίαν , ἔψηλαν , ἀνθρώποις ἐντυχόντες στεῤῥοῖς . Κϛʹ . Τοιγαροῦν μικρὸν διαλιπόντες κατ´ ἀλλήλων ῥπλίζονται . Καὶ Μιχαὴλ τὸν ἑαυτοῦ ὑποστράτηγον Λέοντα ἐπανάγειν καὶ διαπεραιοῦσθαι ἐκ τῆς Ἀνατολῆς θᾶττον ἡξίου μετὰ καὶ τῶν δυνάμεων · καὶ βοηθῷ μέλλων χρῆσθαι αὐτῷ ἐχθρὸν κατέλαβεν ἄσπονδον . Ὡς γὰρ ἐκ τῶν μεγαλαύχων ῥημάτων καὶ ἀπειλῶν ὧν κατὰ Ῥωμαίων ὁ Κροῦμνος ἀπέπειμπε φθόρους σωμάτων ἐπαπειλῶν καὶ γῆς δήωσιν καὶ δένδρων ἐκτομάς καὶ οἰκημάτων πυρπόλησιν , καὶ ὅλως καθ´ ἡμῶν οἷά τις χειμάῤῥους ποταμὸς φερόμενος πάντας ὑφ´ ἑαυτὸν ποιῆσαι διεβεβαίου , ἄρτι δὴ τοῦ βασιλέως ἐκστρατεύσαντος καὶ συστείλαντος , τὰς ὑπερορίους ἐκείνας ἀπειλὰς , καὶ μόνον οὐ τοῖς οἰκείοις ὅροις ἐμμένειν καταναγκάζοντος , ἀλλ´ οὐκ ἐκπηδᾷν καὶ τὴν ὴ ἡμετέραν ληῖζεσθαι , καὶ πολλάκις ἐκ παρατάξεως προσκαλουμένου μὲν τοῦ Μιχαὴλ , ἐκείνου δὲ μὴ ἀπαυθαδιαζομένου , ἀλλὰ τὴν οἰκείαν ἐπιγινώσκοντος ἀσθένειαν καὶ μὴ πρὸς βασιλέα χεῖρα ἀντᾶραι κατατολμῶντος , ἐδόκει μὲν τῷ Μιχαλλ ἀρκεῖσθαι τὸ προπετὲς ἐκείνου καὶ αὔθαδες ἐν τοῖς ἡπ´ αὐτοῦ ] κατακλείσαντα , μὴ καὶ μάχην ἐπισυνἀψαι , ὡς ἀδήλου ὄντος τοῦ μέλλοντος · « Ἐπεὶ γὰρ , ἔλεγεν , ἐκ παρατάξεως ἡμῶν οὐκ εἰς πόλεμον οἷοί τέ ἐσμεν ἐκκαλέσασθαι , ἀλλὰ φυγομαχεῖν καὶ ἐφ´ ἑαυτοῦ μένειν ἀναγκάζομεν , τί καὶ δράσαιμεν βιαζόμενοι ; » Διὰ τοῦτο οὖν παλινδρομεῖν ἠρέμα πως καὶ κατὰ μικρὸν πρὸς τὴν οἰκείαν βασιλείαν βουλομένου , ἀπρεπὲς ἐφάνη τῷ Λέοντι καὶ οὐ κατὰ βασιλέα Ῥωμαίων νῶτα διδόναι τοῖς ἐχθροῖς , οὕτω καλοῦντι ἐκείνην τὴν καλλίστην βουλὴν [ Ρ . Ο τῷ μὴ ὀρθὰ μηδ´ ὑγιᾶ φρονεῖν , σεσαθρωμένα δὲ καὶ δόλια , καὶ ὅλην ὑφ´ ἑαυτὸν ποιῆσαι τὴν τῶν Ῥωμαίων μμελετῶντι ἡγεμονίαν . Ἀλλ´ ἰτητέον ἔφη , πρὸς αὐτοὺς , ὧβασιλεῦ , καὶ ὅψει με σήμεροντὸ κράτος καθαρῶς ἀναδούμενον κατὰ τῶν ἐχθρῶν καὶ νικηφόρον δεικνυμενον , τῇ σῇ καταθαῤῥοῦντα καὶ προπρλεμοῦνταπεποιθήσει τε καὶ εὐχῇ . Τούτοις ὁ Μιχαὴλ τοῖς λόγοις ἑκτραπείς τε καὶ παρασαλευθεὶς συῤῥῆξαι παρεκελεύσατο τὸν πόλεμον . Ὡς δὲ μόνον ἐγένετο συμβολὴ , νῶτα δοὺς ὁ Λέων τὴν φυγαδείαν ἠσπάσατο , τὴν βασιλείαν ἀεί πως ἐπιζητῶν . Καὶ τοῦτο τέως ἄδηλον ἦν αὐτῷ τε τῷ Μιχαὴλ καὶ τοῖς ὑπεν αντίοις · μήπω γάρ τινος γεγονότος , οἷα φιλεῖ κατὰ πόλεμον , μηδετέρῳ ἀνδραγαθήματος , ἀλλ´ ἔτι κατ´ ἀρχὰς οὕσης τῆς μάχης καὶ μικροῦ ὅτι καὶ συνεῤῥάγησαν ἀγνώστου , αὐτοῖς τε τοῖς Βουλγάροις καὶ πᾶσιν ἐφάνη τρόπος εἶναι τὸ πρᾶγμα , ὡς μέλλουσιν αὐτοὺς διασπᾷν καὶ αὖθις ἐξ ὑποστροφῆς καταπολεμεῖν . Ὡς δὲ ἀμφότεροι οὐ κατὰ τρόπον ἀλλ´ ἀληθῆ δὴ ἔγνωσαν εἶναι τὴν φυγὴν , τότε προσπεσόντες οἱ μὲν ἐναντίοι φόνον πολὺν ἐνειργάζοντο τῶν φευγόν . των νεανικῶς , ὁ δὲ Μιχαὴλ ἑαυτὸν σώζειν ἀλλ´ οὐκ οοιιοΟΘ
Lemmas: ἀλλά κενός , ὁ δή λέγω κατά ὁ παροιμία , ψάλλω , ἄνθρωπος ἐντυγχάνω στερρόω . κϛʹ . τοιγάρ μικρός διαλείπω κατ´ ἀλλήλων ρπλιζοντ . καί Μιχαήλ ὁ ἑαυτοῦ ὑποστράτηγος Λέων ἐπανάγω καί διαπεραιόω ἐκ ὁ Ἀνατολή ταχύς ἀξιόω μετά καί ὁ δύναμις · καί βοηθός μέλλω χράω αὐτός ἐχθρός καταλαμβάνω ἄσπονδος . ὡς γάρ ἐκ ὁ μεγάλαυχος ῥῆμα καί ἀπειλέω ὅς κατά Ῥωμαῖος ὁ Κροῦμνος ἀποπέμπω φθόρος σῶμα ἐπαπειλέω καί γῆ δήω καί δένδρον ἐκτομή καί οἴκημα πυρπόλησις , καί ὅλως καθ´ ἐγώ οἷος τις χειμάρρους ποταμός φέρω πᾶς ὑφ´ ἑαυτοῦ ποιέω διαβαίνω , ἄρτι δή ὁ βασιλεύς ἐκστρατεύω καί συστέλλω , ὁ ὑπερόριος ἐκεῖνος ἀπειλή , καί μόνος οὖον ὁ οἰκέω ὅρος ἐμμένω καταναγκάζω , ἀλ οὐ ἐκπηδάω καί ὁ ἤ ἡμέτερος ληΐζομαι , καί πολλάκις ἐκ παράταξις προσκαλέω μέν ὁ Μιχαήλ , ἐκεῖνος δέ μή ἀπαυθαδιάζω , ἀλλά ὁ οἰκεῖος ἐπιγιγνώσκω ἀσθένεια καί μή πρός βασιλεύς χείρ ἀνταίρω κατατολμάω , δοκέω μέν ὁ Μιχαλλ ἀρκέω ὁ προπετής ἐκεῖνος καί αὔθαδες ἐν ὁ ἡπ´ αὐτός ] κατακλείω , μή καί μάχη ἐπισυνάπτω , ὡς ἄδηλος εἰμί ὁ μέλλω · « ἐπεί γάρ , λέγω , ἐκ παράταξις ἐγώ οὐ εἰς πόλεμος οἷος τε εἰμί ἐκκαλέω , ἀλλά φυγομαχέω καί ἐφίημι ἑαυτοῦ μένω ἀναγκάζω , τίς καί δράω βιάζομαι ; » Ζεύς οὗτος οὖν παλινδρομέω ἠρέμα πως καί κατά μικρός πρός ὁ οἰκεῖος βασίλειος βούλομαι , ἀπρεπής φαίνω ὁ Λέων καί οὖον κατά βασιλεύς Ῥωμαῖος νῶτον δίδωμι ὁ ἐχθρός , οὗτος καλέω ἐκεῖνος ὁ καλός βουλή [ Ρ . ὁ ὁ μή ὀρθός μηδ´ ὑγιής φρονέω , σαθρόω δέ καί δόλιος , καί ὅλος ὑφ´ ἑαυτοῦ ποιέω ὁ ὁ Ῥωμαῖος μελετάω ἡγεμονία . Ἀλ ἰτητέον φημί , πρός αὐτός , ὧβασιλεῦ , καί ὁράω ἐγώ σήμερον κράτος καθαρός ἀναδέω κατά ὁ ἐχθρός καί νικηφόρος δείκνυμι , ὁ σός καταθαρρουειντα καί προπρλεμουνταπεποιτιθημι τε καί εὐχή . οὗτος ὁ Μιχαήλ ὁ λόγος ἐκτρέπω τε καί παρασαλεύω συρρήγνυμι παρακελεύομαι ὁ πόλεμος . ὡς δέ μόνος γίγνομαι συμβολή , νῶτον δίδωμι ὁ Λέων ὁ φυγαδεία ἀσπάζομαι , ὁ βασίλειος ἀεί πως ἐπιζητέω . καί οὗτος τέως ἄδηλος εἰμί αὐτός τε ὁ Μιχαήλ καί ὁ ΥΠΕΝ ἀντίος · μήπω γάρ τις γίγνομαι , οἷος φιλέω κατά πόλεμος , μηδέτερος ἀνδραγάθημα , ἀλ ἔτι κατ´ ἀρχή ὗσις ὁ μάχη καί μικρός ὅτι καί συρρήγνυμι ἄγνωστος , αὐτός τε ὁ Βούλγαρος καί πᾶς φαίνω τρόπος εἰμί ὁ πρᾶγμα , ὡς μέλλω αὐτός διασπάω καί αὖθις ἐκ ὑποστροφή καταπολεμέω . ὡς δέ ἀμφότερος οὖον κατά τρόπος ἀλ ἀληθής δή γιγνώσκω εἰμί ὁ φυγή , τότε προσπίπτω ὁ μέν ἐναντίος φόνος πολύς ἐνεργάζομαι ὁ φεύγω . ὁ νεανικός , ὁ δέ Μιχαήλ ἑαυτοῦ σῴζω ἀλ οὐ οοιιοΟΘ