cogPG.PG109 154
αολδοὺς καὶ τὰ πρὸ τῆς πόλεως κάλλη ὡς πεδίον δτίξας ἀφανισμοῦ πρὸς Ἅδατα παρεγένετο . Τῶν δὲ τῆς τοιαύτης πόλεως μὴ τολμώντων ἐν τοῖς ὑπαίθροις διαγωνίζεσθαι , ἀλλ´ ἐντὸς τῶν τειχῶν συνελαθέντων καὶ διεγνωκότων τὴν πολιορκίαν ὑφίστασθαι , αὐτὸς τὰ πρὸ τῆς πόλεως καταλητσάμενος , καὶ τὸ παρακείμενον πολίχνιον , ὅπερ ἐκάλουν Γέροντα , ἐκπορθήσας καὶ διαρπαγῆναι ἐφεὶς ? , καὶ προθυμοτέρους ἀπὸ τῶν ὡφελειῶν πρὸς τὸ πονεῖν τοὺς στρατιώτας πεποιηκὼς , αὐτοῖς προσβάλλει τοῖς τείχεσι , καὶ ταῖς πρὸς πολιορκίαν ἐκέχρητο μηχαναῖς , καὶ ἐπ´ ἐλπίδος ἦν οὐ μικρᾶς διὰ τὸ βάρος τῆς περὶ αὐτὸν δυνάμεως κατὰ κράτος τὴν πόλιν ἑλεῖν . Ὁρῶν Ἀὲ ποίλ · ἔνδον ἀδεῶς τὰ ποοσπίπτοντα φέρεσθαι , καὶ οὐ ταραττομένους ἐπὶ προδήλῳ σχεδὸν ὀλέθρῳ τῆς πατρίδος αὐτῶν , ἐφ᾽´ ὅτῳ πεποιθότες ὀλίγον αὐτοῦ λόγον τῷ δοκεῖν ποιούμενοι φαίνονται ἐπυνθάνετο . Καὶ δὴ παρ´ ἑνὸς ἀκούσας τῶν ἐγχωρίων , ὡς ὑπό αινο · τῶν παρ᾽´ αὐτοῖς εὐλαβῶν , εἴτε ἀπό τινος θειοτέρας γνώσεως εἴτε ἀπὸ ἐπιστημονικῆς μεθόδου γινώσκοντος , πληροφορίαν δεδεγμένοι τυγχάνουσιν οὐχ ὑπὸ σοῦ τοῦ νῦν πολιορκοῦντος αὐτοὺς , ἀλλ´ ὑφ´ ἑτέρου τινὸς τῶν κατὰ γένος σοι προσηκόντων Κων σταντίνου καλουμένου , πεπρωμένον εἶναι τὴν τοιαύτην ἀλῶναι πόλιν · καὶ διὰ τοῦτο τοῖς προσπί . τουσι μὴ ἐκπλήττεσθαι . Τοῦ δὲ τὸν υἱὸν ἐπιδείξαντος · καὶ ὥ - οὕτω καλεῖται διδάξαντος , καὶ μηδὲ τὸ παρ᾽´ αὐτοῖς εἰπόντος διαπίπτειν πάντως πυθόχρηστον ἐν τῷ νῦν τὴν πόλιν ἁλίσκεσθαι , οὐ τοσοῦτον ὁ ἐξηγούμενος ἔλεγε τὸν Κωνσταντῖνον ἐκεῖνον κῖναι ὅς αὐτῶν μέλλει τὴν πόλιν ποιεῖσθαι ἀνάστατον . ἄλλον δέ τινα μετὰ χρόνον συχνὸν τῶν ἀπογόνων τῶν σῶν . Ἐφ´ οἷς ἐκεῖνος οἷον διοργισθεὶς , καὶ βουληθεὶς ἐξελέγξαι δι´ ἔργου λόγον ἄλλως κενὸν τὸ λα . λούμενον , συντονώτερον τῆς πολιορκίας ἀνθήψατο καὶ ἐνεργέστερον ἐχρήσατο [ Ρ . ] ταῖς παρασκευαῖς . Ὡς δὲ πάντα πονοῦντος αὐτοῦ ἑώρα μὴ προβαίνουσαν τὴν σπουδὴν , μηδὲ ἐπί τινος ἀσφαλοῦς ἐλπίδος ἑδρασθῆναι ἠδύνατο , ἐνενόει δὲ καὶ τὴν ἐν όπαίθρω τοῦ πλήθους ἐν τόποις κρυμώδεσι κάκωσιν , τοῦ τοὺς πολεμίους ἑλεῖν κρεῖττον τὸ τοὺς οἰκείους περισώσασθαι λογισάμενος πρὸ χειμῶνος ἀναχωρῆσαι λυσιτελὲς ἐδοκίμασεν . Καὶ οὕτω μὲν ταῦτα · ἡμῖν δὲ θαυμάζειν ἐπέρνεται τοῖς μετὰ τοσοῦτον χρόνον τῆς προῤῥήσεως ἐκείνης ἰδοῦσι τὴν ἔκβασιν , τίς ἡ ἐν τοῖς βαρβάροις ἐκείνοις καὶ οὐδὲ πάντη τὰ περὶ τὸν βίον ἢ τὸ σέβας χρηστοῖς ἀκριθὸς οὖτω γνῶσις καὶ τῆς ἀληθείας κατάληψις . Καὶ γὰρ ἐκείνου μὴ δυνηθέντος τότε τὴν πόλιν ἐλεῖν , νῦν ἐπὶ τῶν ἡμετέρων χρόνων Κωνσταντῖνος ὁ τῆς πορῳύρας βλαστὸς , ὁ Λέοντος μὲν τοῦ σοφωτάτου υἱὸς , ἐκείνου δὲ υἱωνὸς , τὸ τοιοῦτον προτέρημα ἀπηνέγκατο καὶ ἐπενράφη τῷ κατορθώματι τῆς παντελοῦς ἀπωλείας τῶν οἰκούντων τὴν Ἅδατα , ὡς ἦν ἄρα , καὶ Ὅμηρον , ἀγαθὸν καὶ παῖδα καταφθιμένοιο λιπέσθαι , ἵνα τιμωρὸς ὁ παῖς τῶν εἰς τὸ παππῷον κρατος ἀποθρασυνθῆναι τολμησάντων περιφανῶς διασώζηται . Ἀλλ´ εἰς ἴχνος αὖθις ὁ λόγος παλινδρομείτω ΚΡΑΤΗΟΓ . ΣΙ . ΛΙΧ
Lemmas: αολδοὺς καί ὁ πρό ὁ πόλις κάλλος ὡς πεδίον δτιθελγω ἀφανισμός πρός Ἅδας παραγίγνομαι . ὁ δέ ὁ τοιοῦτος πόλις μή τολμάω ἐν ὁ ὕπαιθρος διαγωνίζομαι , ἀλ ἐντός ὁ τεῖχος συνελαύνω καί διαγιγνώσκω ὁ πολιορκία ὑφίστημι , αὐτός ὁ πρό ὁ πόλις καταλητσάμενος , καί ὁ παράκειμαι πολίχνιον , ὅσπερ καλέω Γέρων , ἐκπορθέω καί διαρπάζω ἐφίημι ? , καί πρόθυμος ἀπό ὁ ὠφέλεια πρός ὁ πονέω ὁ στρατιώτης ποιέω , αὐτός προσβάλλω ὁ τεῖχος , καί ὁ πρός πολιορκία χράομαι μηχανή , καί ἐπι ἐλπίς εἰμί οὖον μικρός διά ὁ βάρος ὁ περί αὐτός δύναμις κατά κράτος ὁ πόλις αἱρέω . ὁρῶν ἀεί ποίλ · ἔνδον ἀδεῶς ὁ προσπίπτω φέρω , καί οὖον ταράσσω ἐπί πρόδηλος σχεδόν ὄλεθρος ὁ πατρίς αὐτός , ἐφ᾽´ ὅστις πείθω ὀλίγος αὐτός λόγος ὁ δοκέω ποιέω φαίνω πυνθάνομαι . καί δή παρ´ εἷς ἀκούω ὁ ἐγχώριος , ὡς ὑπό αίνος · ὁ παρά αὐτός εὐλαβής , εἴτε ἀπό τις θεῖος γνῶσις εἴτε ἀπό ἐπιστημονικός μέθοδος γιγνώσκω , πληροφορία δέχομαι τυγχάνω οὐ ὑπό σύ ὁ νῦν πολιορκέω αὐτός , ἀλ ὑφ´ ἕτερος τις ὁ κατά γένος σύ προσήκω Κων σταντινοος καλέω , ἔπορον εἰμί ὁ τοιοῦτος ἁλίσκομαι πόλις · καί διά οὗτος ὁ προσπί . Τοῦσι μή ἐκπλήσσω . ὁ δέ ὁ υἱός ἐπιδείκνυμι · καί ὅς - οὗτος καλέω διδάσκω , καί μηδέ ὁ παρά αὐτός εἶπον διαπίπτω πάντως πυθόχρηστος ἐν ὁ νῦν ὁ πόλις ἁλίσκομαι , οὖον τοσοῦτος ὁ ἐξηγέομαι λέγω ὁ Κωνσταντῖνος ἐκεῖνος κῖνα ὅς αὐτός μέλλω ὁ πόλις ποιέω ἀνάστατος . ἄλλος δέ τις μετά χρόνος συχνός ὁ ἀπόγονος ὁ σός . Ἐφ´ ὅς ἐκεῖνος οἷος διοργίζομαι , καί βούλομαι ἐξελέγχω δις ἔργον λόγος ἄλλως κενός ὁ λάω . λόω , σύντονος ὁ πολιορκία ἀνθάπτομαι καί ἐνεργός χράω [ Ρ . ] ὁ παρασκευή . ὡς δέ πᾶς πονέω αὐτός ὁράω μή προβαίνω ὁ σπουδή , μηδέ ἐπί τις ἀσφαλής ἐλπίς ἑδράζω δύναμαι , ἐννοέω δέ καί ὁ ἐν όπαίθρω ὁ πλῆθος ἐν τόπος κρυμώδης κάκωσις , ὁ ὁ πολέμιος αἱρέω ἀγαθός ὁ ὁ οἰκεῖος περισῴζω λογίζομαι πρό χειμών ἀναχωρέω λυσιτελής δοκιμάζω . καί οὗτος μέν οὗτος · ἐγώ δέ θαυμάζω πέρνημι ὁ μετά τοσοῦτος χρόνος ὁ πρόρρησις ἐκεῖνος ὁράω ὁ ἔκβασις , τίς ὁ ἐν ὁ βάρβαρος ἐκεῖνος καί οὐδέ πάντῃ ὁ περί ὁ βίος ἢ ὁ σέβας χρηστός ἄκριθος οὗτος γνῶσις καί ὁ ἀλήθεια κατάληψις . καί γάρ ἐκεῖνος μή δύναμαι τότε ὁ πόλις αἱρέω , νῦν ἐπί ὁ ἡμέτερος χρόνος Κωνσταντῖνος ὁ ὁ πορωυηρα βλαστός , ὁ Λέων μέν ὁ σοφός υἱός , ἐκεῖνος δέ υἱωνός , ὁ τοιοῦτος προτέρημα ἀποφέρω καί ἐπενράφη ὁ κατόρθωμα ὁ παντελής ἀπώλεια ὁ οἰκέω ὁ Ἅδας , ὡς εἰμί ἄρα , καί Ὅμηρος , ἀγαθός καί παῖς καταφθίω λείπω , ἵνα τιμωρός ὁ παῖς ὁ εἰς ὁ παππῷος κράτος ἀποθρασύνω τολμάω περιφανής διασῴζω . Ἀλ εἰς ἴχνος αὖθις ὁ λόγος παλινδρομέω ΑΔ . ΣΙ . ΛΧ