cogPG.PG109 440
δὲ εἶπεν εἰδὼς αὐτοὺς ὡς σοφωτάτους καὶ ἄριστα ἠσκημένους τῶν ποιητικῶν σχημάτων τὴν ὰχ ρίβειαν εἰπόντος τινός · οὐδὲ ἄξιοί εἰσιν οὗτοι , Ζῆ καλοὶ ὧσιν οἱ ἶαμβοι . Οἱ δὲ εἶπον · Γράφε , γράφε , βασιλεῦ , τὸ δοκοῦν σοι , ὡς μέλλον τοῦτο ἀναγνωσθῆναι ἐνώπιον τοῦ δικαίου καὶ φοβεροῦ Κοιτοῦ . Ὁ δὲ ὕπαρχος τούτους ἀγαγὼν εἰς τὸ πραιτώριον , μετὰ δύο ἡμέρας ἀπλώσας ἐν σκάμνοις καὶ δήσας αὐτῶν χεῖρας καὶ πόδας , κατακεντήσας τε καὶ ἐγκολάψας Ρ . ἔβ ] τοὺς στίχους εἰς τὰς ὄψεις αὐτῶν ἐξώρισεν . Καὶ ἐν μὲν τῇ ἐξορίᾳ τελευτᾷ ὁ ἐν ἁγίοις Θεόθωρος , ὁ δὲ ἀοίδιμος Θεοφάνης ὁ ποιητὴς διήρκεσε μέχρι Μιχαὴλ καὶ Θεοδώρας , ἀγωνισάμενος πλεῖστα ἐν τῇ γενομένῃ ὀρθοδοξίᾳ · ὃς καὶ μητροπολίτης εἰς Νίκαιαν γέγονε , τῶν πραγμάτων ἤδη πρὸς τὸ εὐσεβέστερον [ ... ] κϛʹ . Ἐπὶ τῆς βασιλείας Θεοφίλου ἦν καὶ Ἰωσὴφ ὁ ὑμνογράφος , ὃς ἐξωρίσθη ὑπὸ Θεοδώρας τῆς βασιλίσσης . Παρέτεινε δὲ ἡ ζωὴ αὐτοῦ ἕως τῆς βασιλείας Λέοντος τοῦ σοφοῦ . κζʹ . Ἐπ´ αὐτοῦ ἔπεσεν ἡ χρυσῆ τοῦφα Ἰουστινιανοῦ τοῦ λεγομένου Αὐγουστέως . Ἀμηχανούντων δὲ πάντων , καὶ πῶς ἀνέλθοιεν διαλογιζομένων , εὐρέθη τις σκαλωτὴς τεχνίτης , καὶ ἀνελθὼν ἐν τοῖς κεραμίοις τῆς Μεγάλης ἐκκλησίας βέλος ἀφῆκε μετὰ σχοινίου εἰς τὸν ἱππότην Ἰουστινιανοῦ τὸν ἐκ χαλκοῦ συνιστάμενον . καὶ τοῦ ἄέλους παγέντος ἐνεῖσε αὐπλρ διὰ τοῦ σχοινίου διαδραμὼν θάμβος μὲν τοῖς ὁρῶσι παρέσχετο καὶ τὴν τοῦφαν προσήρμοσε καὶ τὴν τοῦ βασιλέως ἐπεσπάσατο εὔνοιαν καὶ τῇ τέχνῃ καὶ τῆ φύσει μέγα προσέθηκεν ὄνομα , φιλοτιμηθεὶς παρὰ τοῦ βασιλέως νομίσματα ἑκατόν . κηʹ . Στέφει δὲ Θεόφιλος Μιχαὴλ τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐν τῇ Μεγάλῃ ἐκκλησίᾳ , φιλοτιμησάμενος ὤν πάντας ἐν τοῖς στεψίμοις . Κατεσκεύασε δὲ καὶ ξενῶνα , τὸν νῦν μὲν τὰ Θεοφίλου λεγόμενον , οἶκον μὲν γεγονότα Ἱσιδώρου πατρικίου ἀνελθόντος ἀπὸ Ῥώμης μετὰ λωβρίου ἐπὶ Κωνσταντίνου τοῦ Μεγάλου , μετὰ δὲ χρόνον ἐκδοθέντος κουράτορα , ὥστε κατοικεῖν ἐκεῖσε γυναῖκας τῶν εὐγενῶν μὴ εἰὸυίας σωφρονεῖν . Ἐσὶ δὲ Λέοντος Ἰσαύρου ἔκ πορνείου ξενοδοχεῖον ἐχρημάτισεν ἐπὶ αὐτοῦ . Ὕστερον δὲ γέγονεν οἶκος Κωνσταντίνου τοῦ τῆς Εἰρήνης μετὰ τὴν ὑπὸ τῆς μητρὸς γεγονυῖαν ἐκτύφλωσιν εἰς αὐτόν . Τελευτήσαντος δὲ αὐτοῦ ἡ γυνὴ αὐτοῦ τὸ μοναδικὸν σχῆμα περιβαλομένη μοναστήριον κατεσκεύασε καὶ ἐκάλεσε πὰ Μετανοίας . Τοῦ δὲ αὐτοῦ οἴκου μεγίστου τε ὄντος καὶ θαυμαστοῦ , ξύλου ἐν τῷ τρικλίνῳ ἀποκλασθέντος ἠπείλει πτῶσιν . Αἱ δὲ μονάζουσαι ἀπερχομένου ποῦ βασιλέως ἐν Βλαχέρναις ἐδεήθησαν περὶ τούτου Ὅ δὲ ἐκνεύσας καὶ θεασάμενος τὸν οἶκον , ἀρεσθεὶς εἰς αὐτὸν μετοικίζει τὰς αὐτὰς μοναζούσας ἐν ἑτέρᾳ μονῇ , αὐτὸν δὲ τὸν οἶκον κόσμῳ παντοίῳ καλλωπισας ξενῶνα πεποίηκεν , ἐπιδοὺς αὐτῷ χρήματα πάμπολλα
Lemmas: δέ εἶπον εἰδοί αὐτός ὡς σοφός καί ἀγαθός ἀσκέω ὁ ποιητικός σχῆμα ὁ αχʹ ρίβειαν εἶπον τις · οὐδέ ἄξιος εἰμί οὗτος , ζῶ καλός ἵημι ὁ ἴαμβος . ὁ δέ εἶπον · γράφω , γράφω , βασιλεύς , ὁ δοκέω σύ , ὡς μέλλω οὗτος ἀναγιγνώσκω ἐνώπιος ὁ Δίκαιος καί φοβερός κοῖτος . ὁ δέ ὕπαρχος οὗτος ἄγω εἰς ὁ πραιτώριον , μετά δύο ἡμέρα ἁπλόω ἐν σκάμνος καί δήω αὐτός χείρ καί πούς , κατακεντέω τε καί ἐγκολάπτω Ρ . βαίνω ] ὁ στίχος εἰς ὁ ὄψις αὐτός ἐξορίζω . καί ἐν μέν ὁ εξορία τελευτάω ὁ ἐν ἅγιος Θεόθωρος , ὁ δέ ἀοίδιμος Θεοφάνης ὁ ποιητής διαρκέω μέχρι Μιχαήλ καί Θεοδώρα , ἀγωνίζομαι πλεῖστος ἐν ὁ γίγνομαι ὀρθοδοξία · ὅς καί μητροπολίτης εἰς Νίκαια γίγνομαι , ὁ πρᾶγμα ἤδη πρός ὁ εὐσεβής [ ... ] κϛʹ . ἐπί ὁ βασίλεια Θεόφιλος εἰμί καί Ἰωσήφ ὁ ὑμνογράφος , ὅς ἐξορίζω ὑπό Θεοδώρα ὁ βασίλισσα . παρατείνω δέ ὁ ζωή αὐτός ἠώς ὁ βασίλεια Λέων ὁ σοφός . κζʹ . Ἐπ´ αὐτός πίπτω ὁ χρύσεος τούφα Ἰουστινιανός ὁ λέγω Αὐγουστῆς . ἀμηχανάω δέ πᾶς , καί πῶς ἀνέρχομαι διαλογίζομαι , εὑρίσκω τις σκαλωτός τεχνίτης , καί ἀνέρχομαι ἐν ὁ κεράμιον ὁ Μεγάλης ἐκκλησία βέλος ἀφίημι μετά σχοινίον εἰς ὁ ἱππότης Ἰουστινιανός ὁ ἐκ χαλκός συνίστημι . καί ὁ ἄλεος πήγνυμι ἐνίημι αὐπλρ διά ὁ σχοινίον διατρέχω θάμβος μέν ὁ ὁράω παρέχω καί ὁ Τουφάν προσαρμόζω καί ὁ ὁ βασιλεύς ἐπισπάω εὔνοια καί ὁ τέχνη καί τῆ φύσις μέγας προστίθημι ὄνομα , φιλοτιμέομαι παρά ὁ βασιλεύς νόμισμα ἑκατόν . καίω . στέφω δέ Θεόφιλος Μιχαήλ ὁ υἱός αὐτός ἐν ὁ Μεγάλη ἐκκλησία , φιλοτιμέομαι εἰμί πᾶς ἐν ὁ στέψιμον . κατασκευάζω δέ καί ξενών , ὁ νῦν μέν ὁ Θεόφιλος λέγω , οἶκος μέν γίγνομαι Ἰσίδωρος πατρίκιος ἀνέρχομαι ἀπό Ῥώμη μετά λωβρίου ἐπί Κωνσταντῖνος ὁ μεγάλος , μετά δέ χρόνος ἐκδίδωμι Κουράτορα , ὥστε κατοικέω ἐκεῖσε γυνή ὁ εὐγενής μή ἐάω σωφρονέω . ἀδήν δέ Λέων Ἴσαυρος ἐκ πορνεῖον ξενοδοχεῖον χρηματίζω ἐπί αὐτός . ὕστερος δέ γίγνομαι οἶκος Κωνσταντῖνος ὁ ὁ Εἰρήνη μετά ὁ ὑπό ὁ μήτηρ γίγνομαι ἐκτύφλωσις εἰς αὐτός . τελευτάω δέ αὐτός ὁ γυνή αὐτός ὁ μοναδικός σχῆμα περιβάλλω μοναστήριον κατασκευάζω καί καλέω πη μετάνοια . ὁ δέ αὐτός οἶκος μέγας τε εἰμί καί θαυμαστός , ξύλον ἐν ὁ τρίκλινος ἀποκλάζω ἀπειλέω πτῶσις . ὁ δέ μονάζω ἀπέρχομαι ποῦ βασιλεύς ἐν Βλαχέρναις δήω περί οὗτος ὅς δέ ἐκνεύω καί θεάομαι ὁ οἶκος , ἀρέσκω εἰς αὐτός μετοικίζω ὁ αὐτός μονάζων ἐν ἕτερος μονή , αὐτός δέ ὁ οἶκος κόσμος παντοῖος καλλωπίζω ξενών ποιέω , ἐπιδίδωμι αὐτός χρῆμα παμπολύς