cogPG.PG109 125
ἀτημελῶς οὕτως ἐπιρρίψας ἑαυτὸν ἀνεπαύετο . Καὶ δὴ περὶ πρώτην τυχὸν φυλακὴν νυκτὸς ὄναρ τῷ τῆς μονῆς καθηγουμένῳ ὁ μάρτυς Διομήδης ἰφίσταται , κελεύων ἐπὶ ἦ τὸν πυλῶνα τῆς μονῆς ἐξελθεῖν καὶ ἐξ ὀνόματος καλέσαι Βασίλειον , καὶ ὃς ἂν αὐτῷ ὑπακούσῃ καλοῦντι , τοῦτον εἰσαγαγεῖν εἰς τὸ ιμοναστήριον καὶ ἐπιμελείας ἀξιῶσαι , τροφῆς τε καὶ σκέπης καὶ ἐνδυμάτων καὶ πάσης μεταδόντα τῆς ἐνδεχομένης χρείας καὶ θεραπείας · κεχρισμένον γὰρ εἰτ βασιλέα τυγχάνειν παρὰ Θεοῦ , καὶ αὐτὸν μέλλειν εἰς ἀνοικοδομὴν καὶ αὔξησιν τῆς παρούσης γενέσθαι μονῆς . Ὡς δὲ φαντασίαν ἄλλως καὶ κενὸν διανοίας ἀνάπλασμα δόξας τὸ ὁραθὲν ὁ ἡγούμενος ἐν οὐδενὶ λόγῳ ἔθετο ἀλλὰ πάλιν ἑαυτὸν τῷ ὕπνῳ ἐκδέδωκεν , ἐκ δευτέρου Βλέπει καὶ ἀκούει τὰ ὅμοια . Ὡς δὲ καὶ ἔτι νωθὴς καὶ ὑπνώδης , ὡς ἔοικεν , ὢν οὐκ ἀνέφτρεν , ἐκ τρίτου βλέπει τὸν μάρτυρα , οὐκέτι πράως καὶ ἐλαρῶς παρακελευόμενον , ἀλλὰ σφοδρῶς ἀπειλοῦντα καὶ μάστιγας τῷ δοκεῖν ἐπιφέρειν πειρώμενον , εἰ μὴ Μᾶστον ὑπηρετήσει πρὸς τὰ λεγόμενα . Τότε δ´ οὖν μόλις οἱονεὶ ἀνανήψας καὶ τὸν γείτονα θανάτσυ ὕπνον τῶν ὀφθαλμῶν ἀποτιναξάμενος τῷ πυλῶνε ἐφίσταται , καὶ κατὰ τὸ τοῦ μάρτυρος πρόσταγμα ἐξ ὀνόματος ἐκάλει · Βασίλειε . Ὁ δὲ εὐθὺς ἀπεκρίνατο · Ἰδοὺ ἐγὼ , κύριε , τί προστάσσεις τῳ δούλῳ σου ; Εἴσω δὲ αὐτὸν τῆς μονῆς ποιησάμενος , καὶ ἰδὼν ῥυπῶντά ? τε καὶ αὐχμῶντα καὶ πολὺν ἐπὶ τοῦ προσώπου τὸν ἤλιον φέροντα , τῆς διούσης ἐπιμελείας καὶ θεραπείας ἠξίωσεν καὶ πάσης φιλανθρωπίας μετέδωκεν . Εἶτα τὸ μυστήριον παρ´ ἑαυτῷ φυλάττειν καὶ πρὸς μηδένα ἐκλαλῆσαι διὰ τὸ κινδυνῶδες εἰσηγησάμενος , τὴν τοῦ μάρτυρος αὐτῷ ἐφανέρωσε πρόῤῥησιν καὶ πρὸς τὸ μεμνῆσθαι μετὰ τὴν ἔκβασιν ἠσφαλίσατο . Τοῦ δὸ , ὡς ὑπὲρ αὐτὸν ὄντος τοῦ πράγαατος μηδὲ παραδέχεσθαι δόξαντος , ἀλλὰ μᾶλλον δι´ αὐτοῦ ἀξιοῦντος εἰσοικισθῆναι καὶ πρὸς δουλείαν δοθῆναι τῶν ἐμφανεστέρων τινὶ , προθύμως ἑαυτὸν εἰς τοῦτο ἐπέδωκεν ὁ ἡγούμενος . Καὶ ἐπεὶ συνήθως εἰχε πρὸς τὴν τοιαύτην μονὴν καὶ παλλάκις ἐτύγχανεν ἐκεῖσε φιλίως φοιτῶν ὁ τοῦ βασιλέως Μιχαὴλ καὶ Βάρδα τοῦ Καίσαρος συγγενὴς , ὃν ὑπτοκοριζέμενοι Θεοφιλίτζην ἐκάλουν , ἐπώνυμον φέροντα τὸν Παιδευόμενον , τούτῳ συνέστησε τὸν Βασίλειον ὁ ἡγούμενος · ἐτύγχανε γάρ πως τὸ Θεοφιλίδιον τοῦτο γαῦρον ὃν τῷ φρονήματι καὶ μεγαλοφροσύνης οὐκ ἀφεστὼς , . ] ἀλλὰ εἰς σπουδὴν ἔχον γενναίους ἄνδρας καὶ εὐειδεῖς καὶ εὐήλικας καὶ ἐπ´ ἀνδρίᾳ μάλιστα καὶ ῥώμῃ σώματος διαφέροντας κεκτῆσθαι περὶ αὐτὸν καὶ ἐπὶ τούτοις μέγα φρονεῖν καὶ σεμνύνεσθαι · οὓς εὐθὺς ἡν ὁρᾷν σηρικαῖς τε κοσμουμένους ἐσθῆσι καὶ τῇ ἄλλη καταστολῇ διαπρέποντας . Τούτοις καταλεγέντα τὸν νέηλυν νεανίαν Βασίλειον , καὶ ἱ κατὰ πολὺ προέχειν δόξαντα τῶν λοιπῶν κατά τε σωματικὴν ἀλκὼν καὶ ψυχικὴν ἀνδρίαν , πρωτοστράτορα αὐτοῦ πεποη κεν ὁ Θεόφιλος , καὶ ἡμέραν ἐξ ἡμέρας ἐπὶ πλέον ἡγαπᾶτο παρ´ αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοῖς οἰκείοις προτερήμασιν ἐθαυμάζετο · ἐφαίνετο γὰρ καὶ κατὰ χεῖρα γε κατὰ ψυχὴν συνετὸς καὶ πρὸς τὸ κελευόμενον πᾶν ὀξύς τε καὶ ἐπιτήδειος , οσῦοοΟϛ
Lemmas: ἀτημελῶς οὕτως ἐπιρριπτέω ἑαυτοῦ ἀναπαύω . καί δή περί πρῶτος τυγχάνω φυλακή νύξ ὄναρ ὁ ὁ μονή καθηγέομαι ὁ μάρτυς Διομήδης ιφιστατος , κελεύω ἐπί εἰμί ὁ πύλη ὁ μονή ἐξέρχομαι καί ἐκ ὄνομα καλέω Βασίλειος , καί ὅς εἄν αὐτός ὑπακούω καλέω , οὗτος εἰσάγω εἰς ὁ ιμοναστήριον καί ἐπιμέλεια ἀξιόω , τροφή τε καί σκέπη καί ἔνδυμα καί πᾶς μεταδίδωμι ὁ ἐνδέχομαι χρεία καί θεραπεία · χρίω γάρ Ειτ βασιλεύς τυγχάνω παρά Θεός , καί αὐτός μέλλω εἰς ἀνοικοδομή καί αὔξησις ὁ πάρειμι γίγνομαι μονή . ὡς δέ φαντασία ἄλλως καί κενός διάνοια ἀνάπλασμα δόξα ὁ ὁράω ὁ ἡγέομαι ἐν οὐδείς λόγος τίθημι ἀλλά πάλιν ἑαυτοῦ ὁ ὕπνος ἐκδίδωμι , ἐκ δύο βλέπω καί ἀκούω ὁ ὅμοιος . ὡς δέ καί ἔτι νωθής καί ὑπνώδης , ὡς ἔοικα , εἰμί οὐ ἀνέφτρεν , ἐκ τρίτος βλέπω ὁ μάρτυς , οὐκέτι πρᾶος καί λαρός παρακελεύομαι , ἀλλά σφοδρός ἀπειλέω καί μάστιξ ὁ δοκέω ἐπιφέρω πειράω , εἰμί μή Μαστός ὑπηρετέω πρός ὁ λέγω . τότε δδʹ οὖν μόλις οἱονεί ἀνανήφω καί ὁ γείτων θανάτσυ ὕπνος ὁ ὀφθαλμός ἀποτινάσσω ὁ πύλη ἐφίστημι , καί κατά ὁ ὁ μάρτυς πρόσταγμα ἐκ ὄνομα καλέω · Βασίλειος . ὁ δέ εὐθύς ἀποκρίνω · ἰδέ ἐγώ , κύριος , τίς προστάσσω ὁ δοῦλος σύ ; εἴδομαι δέ αὐτός ὁ μονή ποιέω , καί εἶδον ῥυπάω ? τε καί αὐχμέω καί πολύς ἐπί ὁ πρόσωπον ὁ ἥλιος φέρω , ὁ δίειμι ἐπιμέλεια καί θεραπεία ἀξιόω καί πᾶς φιλανθρωπία μεταδίδωμι . εἶτα ὁ μυστήριον παρ´ ἑαυτοῦ φυλάσσω καί πρός μηδείς ἐκλαλέω διά ὁ κινδυνώδης εἰσηγέομαι , ὁ ὁ μάρτυς αὐτός φανερόω πρόρρησις καί πρός ὁ μιμνήσκω μετά ὁ ἔκβασις ἀσφαλίζω . ὁ δίδωμι , ὡς ὑπέρ αὐτός εἰμί ὁ πράγαατος μηδέ παραδέχομαι δόξα , ἀλλά μᾶλλον δις αὐτός ἄξιος εἰσοικίζω καί πρός δουλεία δίδωμι ὁ ἐμφανής τις , προθύμως ἑαυτοῦ εἰς οὗτος ἐπιδίδωμι ὁ ἡγέομαι . καί ἐπεί συνήθης ἔχω πρός ὁ τοιοῦτος μονή καί παλλακή τυγχάνω ἐκεῖσε φίλιος φοιτάω ὁ ὁ βασιλεύς Μιχαήλ καί Βάρδα ὁ Καῖσαρ συγγενής , ὅς ὑποκορίζομαι Θεοφιλίτζης καλέω , ἐπώνυμος φέρω ὁ παιδεύω , οὗτος συνίστημι ὁ Βασίλειος ὁ ἡγέομαι · τυγχάνω γάρ πως ὁ θεοφιλιδιος οὗτος γαῦρος ὅς ὁ φρόνημα καί μεγαλοφροσύνη οὐ ἀφίστημι , . ] ἀλλά εἰς σπουδή ἔχω γενναῖος ἀνήρ καί εὐειδής καί εὐήλικος καί ἐπι ἀνδρεία μάλιστα καί ῥώμη σῶμα διαφέρω κτάομαι περί αὐτός καί ἐπί οὗτος μέγας φρονέω καί σεμνύνω · ὅς εὐθύς ἐάν ὁράω σηρικός τε κοσμέω ἐσθής καί ὁ ἄλλος καταστολή διαπρέπω . οὗτος καταλέγω ὁ νέηλυς νεανίας Βασίλειος , καί Ι κατά πολύς προέχω δόξα ὁ λοιπός κατά τε σωματικός ἄλκη καί ψυχικός ἀνδρεία , πρωτοστράτορας αὐτός ποιέω ἄν ὁ Θεόφιλος , καί ἡμέρα ἐκ ἡμέρα ἐπί πλέω ἀγαπάω παρ´ αὐτός καί ἐπί ὁ οἰκέω προτέρημα θαυμάζω · φαίνω γάρ καί κατά χείρ γε κατά ψυχή συνετός καί πρός ὁ κελεύω πᾶς ὀξύς τε καί ἐπιτήδειος , Οσοῦ