cogPG.PG109 134
τοῦ υάιου ποιναῖς ἐποιήσατο . Καὶ ὁ μὲν Συμβάτως ἀμφοτέρων τῶν ὀφθαλμῶν καὶ τῆς μιᾶς χειρὸς στερηθεὶς εἰς ἐξορίαν ἐκπέμπεται , ὁ δὲ Πηγάνης καὶ αὐτὸς τῇ τῶν ὀφθαλμῶν ὑποπεσῶν ἐκκοπῇ καὶ τῇ τῶν ῥινῶν διὰ ξίφους ἀνατομῇ , πρὸς ἐξορίαν καὶ αὐτὸς ἀποστέλλεται · οὓς ὁ γενναῖος βασιλεὺς Βαοίλειος , ὅτε τὴν μόναρχον ἐξουσίαν ἐδέξατο , καὶ · τῆς ὑπερορίας ἀνεκαλέσατο καὶ ταῖς πρὸ τῆς ἀποστασίας δωρεαῖς ἐφιλοτιμήσατο , καὶ μηδὲ ἴχνος μνησικακίας πρὸς αὐτοὺς ἐνδειξάμενος καὶ ὁμοδιαί τους πολλάκις ἐποιεῖτο καὶ λόγοις παρεμυθεῖτο καὶ ἔργοις εὐεργετῶν ῥᾷον αὐτοὺς ἐποίει φέρειν τὸ τῆς ἀνοίας ἀτύχημα . θʹ . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὕστερον · τότε δὲ καὶ ἡ πρὸ πεντήκοντα καὶ τριακοσίων ἐτῶν πρόῤῥησις καὶ προφητεία τὸ τέλος ἐλάμβανεν Ἰσαὰκ τοῦ διορατικωτάτου τῶν ἱερέων καὶ μοναχῶν , ὅς ἐξ Ἀρσακιδῶν καὶ αὐτὸς καταγόμενος . δι´ ὁράματος ἔμαθεν ὅτι μετὰ τοσοῦτον χρόνον τὸν μεταξὺ ἐκ τῶν · ἀπογόνων Ἀρσάκου μέλλει τις ἐπὶ τὰ τῆς Ῥωμαϊκῆς βασιλείας σκῆπτρα ἀναβιβάζεσθαι . Γίνεται δὲ κατ´ εὐχὴν τὸ πρᾶγμα τοῖς τε ἐν τέλει καὶ τῷ δήμῳ παντὶ καὶ στρατοπέδῳ [ . ] καὶ στρατηγοῖς καὶ τοῖς ὑπὸ τὴν ἀρχὴν ἀνὰ πάσαις ταῖς χώραις καὶ πόλεσιν ἄπασι πλήθεσι · πάντες γὰρ ἐπιστῆναι τοῖς πράγμακιν ηὔχοντο · ἄνδρα καὶ τῆς ἐλάττονος τύχης πεῖραν δαξάμενον καὶ ἐγνωκότα τοὺς κατὰ τῶν πενήτων ϋπὸ τῶν ὑπερεχόντων κονδυλισμοὺς καὶ τὰς ἀδίκους ἐξ αὐτῶν ἀφαιρέσεις καὶ τὰς ὥσπερ ἀναστάσεις τῶν ταπεινοτέρων καὶ τοὺς παρὰ τῶν ὁμοφύλων ἀνδραποδισμοὺς , α πάντα ἐπὶ τῆς τοῦ Μιχαὴλ βακιλείας ἔσχε καιρὸν διὰ τὸ πρὸς ἄλλοις μᾶλλον εἶναι ΓοθμΓϛς αυυεΓοί , ολ ἰἱε αἰἰρ ροίiε ιοὺμε αλλαμ αἰιειᾶοὺαι α ὡὲ ρὈΙΙοίε εἶυεοοῳῖ ο Ορομ Ο εἰμ ΡΟειοΙ . κʹ . Μᾶλλον δέ , ἐπεὶ ἐνταῦθα τοῦ λόγου ἐγενόμην , οἴομαι δεῖν τὴν μὲν κατὰ τὸν βασιλέα Βασίλειον ἱστορίαν σχολάσαι ἐπὶ μικρὸν , ἄνωθεν δὲ ἀναλαξέντα δηλῶσαι διὰ βραχέων , ὡς οἷόν τε , οἷος ἦν δ βίος τῷ βασιλεῖ Μιχαὴλ καὶ οἵοις πράγμασιν ἔχαιρε καὶ ἐπὶ τίσι τὸν χρόνον καὶ τὴν πᾶσαν αὐτοῦ σπουδὴν καὶ τὰ δημόσια κατανήλισκε χρήματα , ἴν´ ἐντεῦθεν εἰδέναι λογιζόμενος ἔχοι πᾶς ὀ βομλόμενος ἄτι καὶ τὸν Βασίλειον θεία ψῆφος σαφῶς ἦν ἡ ἐπὶ τὸ ἄρχειν καλέσασαύνατον γὰρ ἦν ὡς εἶχεν ἔχοντα συστῆναι τὰ πράγματα καὶ ὅτι μετὰ ταῦτα αὐτὸς ὁ Μιχαὴλ καθ´ ἑαυτοῦ τὰ ξίφη ἠκόνησε καὶ τὰς τῶν ὰνελόντων αὐτὸν ἐστόμωσε δεξιὰς καὶ εἰς τὴν οἱ . κείαν σφαγὴν διηρέθισε · τοσοῦτον ἑαυτὸν τῶν καθηκόντων ἐξεδιήτησε , καὶ τοσοῦτον πρὸς πᾶσαν παράνομον ἐξεβακχεύθη πρᾶξιν , καὶ οὕτως τά τε θεῖα ἐξωρχήσατο καὶ πρὸς τοὺς τῆς πολιτείας ὁμοῦ καὶ τῆς φύσεως νόμους ἐξύβρισεν . Συστησάμενος γὰρ περὶ ἑαυτὸν ἀσελγῶν καὶ μιαρῶν καὶ παμπονήρων ἀνθρώπων χορὸν δυσσεβῆ , καὶ τὴν τοῦ βασιλικοῦ μεγέθους ἀτιμάσας σεμνότητα , περὶ κώμους καὶ μέθας καὶ ἔρωτας ἀσελγεῖς καὶ αἰσχρὰ διηγήματα , ἔσι ἄὲ περὶ ἡνιόχους καὶ ἵππους καὶ ἅρματα καὶ τὴν ἐντεῦθεν μανίαν καὶ παρακοπὴν τῶν φρενῶν ὁ
Lemmas: ὁ υάιου ποινή ποιέω . καί ὁ μέν Σύμβατος ἀμφότερος ὁ ὀφθαλμός καί ὁ εἷς χείρ στερέω εἰς ἐξορία ἐκπέμπω , ὁ δέ πηγάνω καί αὐτός ὁ ὁ ὀφθαλμός ὑποπίπτω ἐκκόπτω καί ὁ ὁ ῥίς διά ξίφος ἀνατομή , πρός ἐξορία καί αὐτός ἀποστέλλω · ὅς ὁ γενναῖος βασιλεύς Βαοίλειος , ὅτε ὁ μόναρχος ἐξουσία δέχομαι , καί · ὁ ὑπερορία ἀνακαλέω καί ὁ πρό ὁ ἀποστασία δωρεά φιλοτιμέομαι , καί μηδέ ἴχνος μνησικακία πρός αὐτός ἐνδείκνυμι καί ομοδια ὁ πολλάκις ποιέω καί λόγος παραμυθέομαι καί ἔργον εὐεργέτης ῥᾳδίως αὐτός ποιέω φέρω ὁ ὁ ἄνοια ἀτύχημα . ὁ . ἀλλά οὗτος μέν ὕστερος · τότε δέ καί ὁ πρό πεντήκοντα καί τριακόσιοι ἔτος πρόρρησις καί προφητεία ὁ τέλος λαμβάνω Ἰσαάκ ὁ διορατικός ὁ ἱερός καί μοναχός , ὅς ἐκ Ἀρσακίδης καί αὐτός κατάγω . δις ὅραμα μανθάνω ὅτι μετά τοσοῦτος χρόνος ὁ μεταξύ ἐκ ὁ · ἀπόγονος Ἀρσάκης μέλλω τις ἐπί ὁ ὁ Ῥωμαϊκός βασίλεια σκῆπτρον ἀναβιβάζω . γίγνομαι δέ κατ´ εὐχή ὁ πρᾶγμα ὁ τε ἐν τέλος καί ὁ δῆμος πᾶς καί στρατόπεδον [ . ] καί στρατηγός καί ὁ ὑπό ὁ ἀρχή ἀνά πᾶς ὁ χώρα καί πόλις ἄπας πλῆθος · πᾶς γάρ ἐφίστημι ὁ πράγμα εὔχομαι · ἀνήρ καί ὁ μικρός τυγχάνω πείρω δάκνω καί γιγνώσκω ὁ κατά ὁ πένης ὑπό ὁ ὑπερέχω κονδυλισμός καί ὁ ἄδικος ἐκ αὐτός ἀφαίρεσις καί ὁ ὥσπερ ἀνάστασις ὁ ταπεινός καί ὁ παρά ὁ ὁμόφυλος ἀνδραποδισμός , ὅς πᾶς ἐπί ὁ ὁ Μιχαήλ βακιλειος ἔχω καιρός διά ὁ πρός ἄλλος μᾶλλον εἰμί ΓοθμΓϛς αυυεγω , ολʹ ἰάομαι αἰἰρ ὁρίζω ιοὺμε Αλλάμ αιιειαουη ὅς δμώς Ὀρεύς εἶυεοοῳῖ ὁ Ορομ ὁ εἰμί ροειεω . καί . μᾶλλος δέ , ἐπεί ἐνταῦθα ὁ λόγος γίγνομαι , οἴομαι δήω ὁ μέν κατά ὁ βασιλεύς Βασίλειος ἱστορία σχολάζω ἐπί μικρός , ἄνωθεν δέ ἀναλέγω δηλόω διά βραχύς , ὡς οἷος τε , οἷος εἰμί δ βίος ὁ βασιλεύς Μιχαήλ καί οἷος πρᾶγμα χαίρω καί ἐπί τίσις ὁ χρόνος καί ὁ πᾶς αὐτός σπουδή καί ὁ δημόσιος καταναλίσκω χρῆμα , εἶμι ἐντεῦθεν οἶδα λογίζομαι ἔχω πᾶς ὁ βομλόμενος αὔγ-ασμα καί ὁ Βασίλειος θεῖος ψῆφος σαφῶς εἰμί ὁ ἐπί ὁ ἄρχω καλέω γάρ εἰμί ὡς ἔχω ἔχω συνίστημι ὁ πρᾶγμα καί ὅτι μετά οὗτος αὐτός ὁ Μιχαήλ καθ´ ἑαυτοῦ ὁ ξίφος ἀκονάω καί ὁ ὁ ἀναιρέω αὐτός στομώνω δεξιά καί εἰς ὁ ὁ . καίω σφαγή διαιρέω · τοσοῦτος ἑαυτοῦ ὁ καθήκω ἐκδιαιτάω , καί τοσοῦτος πρός πᾶς παράνομος ἐκΒακχεύω πρᾶξις , καί οὕτως ὁ τε θεῖον ἐξορχέομαι καί πρός ὁ ὁ πολιτεία ὁμοῦ καί ὁ φύσις νόμος ἐξυβρίζω . συνίστημι γάρ περί ἑαυτοῦ ἀσελγής καί μιαρός καί παμπόνηρος ἄνθρωπος χορός δυσσεβής , καί ὁ ὁ βασιλικός μέγεθος ἀτιμάζω σεμνότης , περί κῶμος καί μέθη καί Ἔρως ἀσελγής καί αἰσχρός διήγημα , ἔνι ἀεί περί Ἡνίοχοι καί ἵππος καί ἅρμα καί ὁ ἐντεῦθεν μανία καί παρακοπή ὁ φρήν ὁ