cogPG.PG109 30
οὖν τὰ δεινὰ , καὶ τῷ Θεῷ μὴ ἀπὸ θυμοῦ γένηται ὅεδοικῶς , τότε μὲν αὐτῷ τὴν σωτηρίαν τὴν παλίντροπον ἐπεβράβευσε , τῷ παππίᾳ τὴν αὐτοῦ ἐκτρέψας φρουράν , εἰ καὶ τῶν σιδηροπέδων δι´ αὐτοῦ φρουρεῖσθαι ἠξίου τὴν κλεῖν . Ἐπηπείλει ἰ καὶ τῇ γυναικὶ , καὶ , Οὐκ εἰς μακρὰν ἐπόψεσθε , Κς , σύ τε , ὥγῦναι , καὶ τὰ τῆς ἐμῆς νηδύος βλασιήματα . τὰ ἀποβησόμενα , εἰ καὶ σήμερόν με τοῦ ἐκεῖθεν ἀμαρτήματος προσηλευθέρωσας . Τούτοις τὸ μέλλον ἀπεφοίβασέ τε καὶ προεκήρυξε . κκ εἰαῖ ιε ὐ σἱκι νεῖ εοείενε Ἀοάὶε ἰθεναειῖ ; ίθυε νοιὺῖε εθἱ ἰρεε ! αιυτῖ ανοοιυες παῖίφωε ἰπηίηεπν ΠαΙμε ναίοε εΙεοιωε οσι . κρʹ . Καὶ γὰρ ἦν αὐτῷ δέος τῇ ψυχῇ ἐγκαθήμενον Ἐκ τινος χρησμολογίας , ὡς κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν κατὰ σάρκα γεννήσεως πᾶσαν τὴν αὐξηθεῖσαν εὐδαιμονίαν καὶ βασιλείαν ἀποκείρεσθαι μέλλοιτος . Ὁ δὲ χρησμὸς ἦν Σιβυλλιακὸς , ἕν τινι βέβλῳ εἰς τὴν βασιλικὴν βιβλιοθήκην ἐναποκείμενος , οὐ χρησμούς μόνον ἀπλῶς , ἀλλὰ καὶ μορφὰς καὶ σχήματα ἔχουσα τῶν γενησομένων βασιλέων διὰ χρωμάτων . Ἡν οὖν λέων θηρίον μεμορφωμένον , χῖ στοιχεῖον κεχαραγμένον ἀπὸ τῆς ῥάχεως μέχρι τῆς γαστρὸς αὐτοῦ . Τούτου κατόπιν ἀνήρ τις κτοθέων δόρατι καιρίσν ἐδίδου πληγὴν τῷ θηρίῳ διὰ τοῦ χῖ . Πολλοῖς οὖν πρὸς σαφήνειαν τούτου δειχθέντος , ὁ τηνικαῦτα τὴν τοῦ κοιαίστορος ἐπανηρημένος ἀρχὴν μόνος διετράνου τὸ τοῦ χρησμοῦ , ὡς Λέοντος οὗτων καλουμένου βασιλέως τινὸς κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς Χριστοῦ γεννήσεως θανάτῳ ὀλεθρίῳ μέλλοντος παραδίδοσθαι , [ B .. ] κγʹ . Προσέπι δὲ καὶ ἡ τῆς μητρὸς βήις ἐπλήρου φόβου αὐτόν · ἢ τότε μὲν λεχθεῖσα εἰς οὐδὲν οήτω λελόγιστο , τὰ νῦν δὲ καὶ σφόδρα δάκνουσα ἐπέκειτο τὴν ψυχήν . Ἐφάνη γὰρ αὐτῇ κατὰ τὸν ἐν Βλαχέρναις θεῖον ναὸν προσφοιτώσῃ ἀεὶ κόρη τις πὸ πολλῶν λευχειμόνων περιστοιχιζομένη , καὶ ὁ ναὸς αἴματος ἅπας πλήρης . Ταύτην οὖν τὴν κόρην εἰπεῖν τινι τῶν παρεστώτων , χύτραν ἐπιπληρώσαντα αἵματος ἐπιδοῦναι τῇ μητρὶ τοῦ Λέοντος πιεῖν . αὐτῆς δὲ πολυετῆ χηρείαν προβαλλομένης , δι´ ἧς μήτε κρεῶν μήτε τινὸς ἐναίμων γεύσασθαι , καὶ διὰ τοῦτο . μηδὲ ταύτης χρῄζειν τῆς χύτρας , Καὶ πῶς , ὰντέοησεν ἡ κόρη μετὰ θυμοῦ , ὁ σὸς υἱὸς οὐ παύεται ἐμὲ πολλῶν αἱμάτων πληρῶν , καὶ τούτῳ τὸν ἐμὸν υἱὸν παροργίζων τε κιὶ Θεόν · Πολλά τε Κκτοτε ἐλιτάνευε τὸν αὐτῆς υἱὸν τῆς τῶν εἰκονοκαυστῶυ αἱρέσεως ἀποστηναι , τὴν ὄψιν ταύτην ἐκτραγῳδήφασα . κδʹ Καί τις δὲ ὄψις ἄλλη νυκτερινὴ ἐδειμάτου τοῦτον οὐκ ἔλαττον · αὐτοῦ γὰρ Ταρασίου τοῦ ἀοιδίμου πατριάρχου πάλαι τὸν βίον μετηλλαχότος Μι . χαήλ τινα ἐξ ὀνόματος διακοῦσαι ἐπιπηδήσαντα προτρεπομένου ἐπιπλῆξαι καιρίαν καὶ κατὰ κρημνοῦ ὡθῆσαι ἄβυσσον ἔχοντος . Πρὸς τούτοις καὶ τὸ τοῆ μοναχοῦ τοῦ κατὰ τὸ Φιλομήλιον , ἀλλὰ καὶ τῆς ἐσθῆτος θᾶττον μεταμφίασις . Ἄ συμφορήσας ἐπάλλετό
Lemmas: οὖν ὁ δεινός , καί ὁ Θεός μή ἀπό θυμός γίγνομαι ὅδος , τότε μέν αὐτός ὁ σωτηρία ὁ παλίντροπος ἐπιβραβεύω , ὁ παππίας ὁ αὐτός ἐκτρέπω φρουρά , εἰμί καί ὁ σιδηροπέδη δις αὐτός φρουρέω ἀξιόω ὁ κλείς . ἐπαπειλέω εἷς καί ὁ γυνή , καί , οὐ εἰς μακράν ἐφοράω , ΚΣ , σῦς τε , ὥγῦναι , καί ὁ ὁ ἐμός νηδύς βλασιημαρ . ὁ ἀποβαίνω , εἰμί καί σήμερον ἐγώ ὁ ἐκεῖθεν ἁμάρτημα προσελευθερόω . οὗτος ὁ μέλλω ἀποφοιβάζω τε καί προκηρύσσω . ΚΚ ἰά εἶμι υἱός σκι νέομαι εἰμί Ἀοάὶε ἰθεναειῖ ; ἰθύω νοιυιος ἐθί ἱερεύς ! αιυτῖ ανοοιυω παῖος ἰπηίηεπν ΠαΙμε ναῖος εΙεοιωε ἀδών . πρό . καί γάρ εἰμί αὐτός δέος ὁ Ψυχή ἐγκάθημαι ἐκ τις χρησμολογία , ὡς κατά ὁ ἡμέρα ὁ Χριστός ὁ Θεός ἐγώ κατά σάρξ γέννησις πᾶς ὁ αὐξάνω εὐδαιμονία καί βασίλειος ἀποκείρω μέλλω . ὁ δέ χρησμός εἰμί Σιβυλλιακός , εἷς τις βέβλῳ εἰς ὁ βασιλικός βιβλιοθήκη ἐναπόκειμαι , οὖον χρησμός μόνος ἀπλόος , ἀλλά καί μορφή καί σχῆμα ἔχω ὁ γίγνομαι βασιλεύς διά χρῶμα . ἐάν οὖν λέων θηρίον μορφόω , χέω στοιχεῖον χαράσσω ἀπό ὁ ῥάχις μέχρι ὁ γαστήρ αὐτός . οὗτος κατόπιν ἀνήρ τις κτοθεος δόρυ καίρις δίδωμι πληγή ὁ θηρίον διά ὁ χέω . Πολύς οὖν πρός σαφήνεια οὗτος δείκνυμι , ὁ τηνικαῦτα ὁ ὁ κοιαίστωρ ἐπαναλέγω ἀρχή μόνος διατρέω ὁ ὁ χρησμός , ὡς Λέων οὐτάω καλέω βασιλεύς τις κατά ὁ ἡμέρα ὁ Χριστός γέννησις θάνατος ὀλέθριος μέλλω παραδίδωμι , [ B .. ] κγʹ . Προσέπι δέ καί ὁ ὁ μήτηρ Βῆις πληρόω φόβος αὐτός · ἢ τότε μέν λέγω εἰς οὐδείς οἴομαι λογίζομαι , ὁ νῦν δέ καί σφόδρα δάκνω ἐπίκειμαι ὁ Ψυχή . φαίνω γάρ αὐτός κατά ὁ ἐν Βλαχέρναις θέω ναός προσφοιτάω ἀεί κόρη τις πόα πολύς λευχειμονέω περιστοιχίζω , καί ὁ ναός αἶμα ἅπας πλήρης . οὗτος οὖν ὁ κόρη εἶπον τις ὁ παρίστημι , χύτρα ἐπιπληρόω αἷμα ἐπιδίδωμι ὁ μήτηρ ὁ Λέων πίνω . αὐτός δέ πολυετής χηρεία προβάλλω , δις ὅς μήτε κρέας μήτε τις ἔναιμος γεύω , καί διά οὗτος . μηδέ οὗτος χρῄζω ὁ χύτρα , καί πῶς , ἀντιάω ὁ κόρη μετά θυμός , ὁ σός υἱός οὖον παύω ἐγώ πολύς αἷμα πληρόω , καί οὗτος ὁ ἐμός υἱός παροργίζω τε κιός Θεός · Πολύς τε Κκτοτε λιτανεύω ὁ αὐτός υἱός ὁ ὁ εἰκονοκαυστῶυ αἵρεσις ἀφίστημι , ὁ ὄψις οὗτος ἐκτραγῳδέω . κδέʹ καί τις δέ ὄψις ἄλλος νυκτερινός δειματόω οὗτος οὐ μικρός · αὐτός γάρ Ταρασίου ὁ ἀοίδιμος πατριάρχης πάλαι ὁ βίος μεταλλάσσω Μι . Χαήλ τις ἐκ ὄνομα διακούω ἐπιπηδάω προσρέπω ἐπιπλήσσω καίριος καί κατά κρημνός ὠθέω ἄβυσσος ἔχω . πρός οὗτος καί ὁ τοῆ μοναχός ὁ κατά ὁ Φιλομήλιον , ἀλλά καί ὁ ἐσθής ταχύς μεταμφίεσις . ὅς συμφορέω πάλλω