cogPG.PG109 393
κανήν . Καταβιβάζει οὖν τὸν Σαμωνᾶν , ποιῶν Κωνσταντῖνον παρακοιμώμενον · καὶ κτίσει αὐτῷ μονὴν ἐν Νοσιαῖς , καὶ ἀπελθὼν μετὰ Εὐθυμίου πατριάρχου ἐγκαινίζει αὐτήν . Ἄξιον δὲ ὁλίγα εἰπεῖν , ποίῳ τοόπῳ ἡ μονὴ τῶν Νοστῶν ἔκτισται . κεʹ . Οὗτος ὁ Κωνσταντῖνος εἰχε πατέρα γέροντα εὐλαβῆ καὶ φοβούμενον τὸν Θεὸν , ὃς καὶ ἐν αὐτῷ τῷ τόπῳ τῶν Νοσιῶν προαστίτζην ἐκέκτητο πρὸς τῇ θαλάσσῃ πάνυ μικρὸν , ἐν ᾧ καὶ ὕδωρ ἐπὶ δεξαμενὴν ἐκβαλὼν τοῖς ὁδίταις ἐποίει παραψυχήν . Ἐν τούτῳ τῷ ὕδατι συνέβη στρατιώτην διέρχεσθαι , καὶ ἀναψύξαντα ἐκβαλεῖν ἄπερ ἐκ δικαίου πόρου εἶχεν νοιισμάτων , καὶ ἀριθμῆσαι αὐτά · καὶ ἦσαν εἰς λίτρας τρεῖς ἀριθμούμενα . Εἶτα ἀναστὰς , οἷα συμβαί . νει , τῷ ἵππῳ ἐπιβὰς ᾤχετο τὴν ὁδὸν αὐτοῦ , τὸ χρυσίον κατὰ τὸν τόπον ἀφείς . Ὡς οὖν ἔθος εἶχεν ὁ γέρων , ἐξῆλθεν πρὸς τὴν δεξαμενήν , καὶ εὐρὼν τὸ χρυσίον ἐλυπήθη τὴν τοῦ ἀπολέσαντος ἀθυμίαν · ὅμως ἐν ἑαυτῷ φυλάττων , οὐ διέλιπεν ἀπὸ νυκτὸς εἰσνύκτα εὐχόμενος τῷ Θεῷ τοῦτον ἐλθεῖν καὶ ἀπολαβεῖν τὸ ἴδιον . [ Ρ . ἐθ ] Ὁ μέντοι στρατιώτης τὰς πύλας περάσας καὶ ἐπιμνησθεὶς , ὅμως τι ποιῆσαι μὴ δυνάμενος , τὴν ὁδὸν αὐτοῦ ἀπήει λυπούμενος . Καὶ μετὰ τρίτον ἐνιαυτὸν ἔρχεται πρὸς τὸν τόπον τῶν Νοσιῶν , καὶ τοῦ Τππου ἂποβὰς αὐτὸν μὲν ἐπβτισεν , ἀλλὰ καὶ αὐτὸς πιὼν ἐκάθητο σύννους , καὶ στενάξας εἴπεν , ὅτι Ἐν τούτῳ τῷ τόπῳ ἀπώλεσά μου τὴν ἷωθι Τοῦτο ἀκούσας ὁ τίμιος γέρων ἐπηρώτησεν αὐτῷ · Τί ἄρα τὸ συμβὰν , κύριέ μου ; Ὁ δὲ εἶπεν , ὅτι Ἐατκῦβα ἀπώλεσα νομίσματα . Καὶ παρευθὺ καὶ τὸν τόπον ὑπεδείκνυεν , καὶ τὰ σημεῖα τοῦ βαλαντίου παὶ τὸ πλσον ἔλεγεν . Καὶ ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ εὐθὺς ἐξέλκει τοῦτο τοῦ κόλπου αὐτοῦ , καί φησι · Γνωρίζεις τοῦτο ; Ὁ δὲ ἀφασίᾳ ἐπὶ πολὺ κατασχεθείς ὅμως , Ναὶ , εἰπεν , ὅπερ ἀπώλεσα , αὐτό ἐστ ρὐκ ἤνοιξα αὐτὸ , οὐδὲ εἶδον τί ἐστιν ἔσωθεν . Τοῦτο λαβών ὁ ἄνθρωπος , παρακαλῶν ? λαβεῖν ἐξ αὐτοῦ ὅσα καὶ βούλεται . Ὁ δὲ οὐκ ἠθέλησεν τὸ σύνολον . Ὅθεν ὁ στρατιώτης ἀπέρχεται τὴν ὀὸν αὐτοῦ , χαίρων καὶ εὐχαριστῶν τῷ Θεῷ . Τῆς οὖν νυκτὸς ἐκείνης ὁρᾷ κατ´ ὄναρ τὸν Χριστὸν ἐλθόντα καὶ εἰπόντα αὐτῷ · Ἀνθ´ ὧν οὐτως ἐποίησας εἰς τὴν στρατιώτην , ἰδοὺ αὔριον ἀκούσεις πενόμον τασου τοῦτο εἰς μονὴν μεάλην γενησόμενον κρὸο δοξολογίαν ἐμήν . Καὶ σὺ δὲ αὐτὸς τὸν ὑπὲρ ιούτων μισθὸν κομιεῖς . Πρωΐας δὲ γενομένης τὸ μήνυμα ἦλθεν , καὶ μετ´ ὀλίγας ἡμέρας τῇ θελήσει γοῦ Κβασιλέως καὶ τῇ ἐξόδῳ , ὡς εἴρηται , τὸ μοναστήριον ᾠκοδομήθη καὶ ἐνεθρονίσθη . κϛʹ . Τῷ αὐτῷ ἔτει , ἐπὶ ὀκτὼ μῆνας τοῦ ναυμαχικοῦ πολέμου τῶν Σαρακηνῶν γενομένου μετὰ Ἱμιρίου τοῦ λογοθέτου , στρατηγοῦ ὄντος ἐν Σάμω Τωμανοῦ τοῦ μετὰ ταῦτα βασιλεύσαντος , ἡττήθη
Lemmas: κανός . καταβιβάζω οὖν ὁ Σαμωνᾶς , ποιέω Κωνσταντῖνος παρακοιμώμενος · καί κτίζω αὐτός μονή ἐν νοσιος , καί ἀπέρχομαι μετά Ευθυμίου πατριάρχης ἐγκαινίζω αὐτός . Ἄξιος δέ ὀλίγος εἶπον , ποῖος τόπος ὁ μονή ὁ νοστέω κτίζω . κύ . οὗτος ὁ Κωνσταντῖνος ἔχω πατήρ γέρων εὐλαβής καί φοβέω ὁ θεός , ὅς καί ἐν αὐτός ὁ τόπος ὁ Νόσιος προΐστημι κτάομαι πρός ὁ θάλασσα πάνυ μικρός , ἐν ὅς καί ὕδωρ ἐπί δεξαμενή ἐκβάλλω ὁ ὁδίτης ποιέω παραψυχή . ἐν οὗτος ὁ ὕδωρ συμβαίνω στρατιώτης διέρχομαι , καί ἀναψύχω ἐκβάλλω Ἄπερ ἐκ Δίκαιος πόρος ἔχω νοιισμαω , καί ἀριθμέω αὐτός · καί εἰμί εἰς λίτρα τρεῖς ἀριθμέω . εἶτα ἀνίστημι , οἷος συμβαίνω . νέομαι , ὁ ἵππος ἐπιβαίνω οἴχομαι ὁ ὁδός αὐτός , ὁ χρυσίον κατά ὁ τόπος ἀφίημι . ὡς οὖν ἔθος ἔχω ὁ γέρων , ἐξέρχομαι πρός ὁ δεξαμενή , καί εὑρίσκω ὁ χρυσίον λυπέω ὁ ὁ ἀπόλλυμι ἀθυμία · ὅμως ἐν ἑαυτοῦ φυλάσσω , οὖον διαλείπω ἀπό νύξ εἰσνύκτα εὔχομαι ὁ Θεός οὗτος ἔρχομαι καί ἀπολαμβάνω ὁ ἴδιος . [ Ρ . εθʹ ] ὁ μέντοι στρατιώτης ὁ πύλη πέρνημι καί ἐπιμιμνήσκομαι , ὅμως τίς ποιέω μή δύναμαι , ὁ ὁδός αὐτός ἄπειμι λυπέω . καί μετά τρίτος ἐνιαυτός ἔρχομαι πρός ὁ τόπος ὁ Νόσιος , καί ὁ Τππου ἀποβαίνω αὐτός μέν ἐπβτισεν , ἀλλά καί αὐτός πίνω κάθημαι σύννους , καί στενάζω εἶπον , ὅτι ἐν οὗτος ὁ τόπος ἀπόλλυμι ἐγώ ὁ οἴομαι οὗτος ἀκούω ὁ τίμιος γέρων ἐπερωτάω αὐτός · τις ἄρα ὁ συμβαίνω , κύριος ἐγώ ; ὁ δέ εἶπον , ὅτι Ἐατκῦβα ἀπόλλυμι νόμισμα . καί παρευθύς καί ὁ τόπος ὑποδείκνυμι , καί ὁ σημεῖον ὁ βαλλάντιον πη ὁ πλέω λέγω . καί ὁ ἄνθρωπος ὁ Θεός εὐθύς ἐξέλκω οὗτος ὁ κόλπος αὐτός , καί φημί · γνωρίζω οὗτος ; ὁ δέ ἀφασία ἐπί πολύς κατέχω ὅμως , Ναίς , εἶπον , ὅσπερ ἀπόλλυμι , αὐτός εἰμί ρ̅ ἀνοίγνυμι αὐτός , οὐδέ εἶδον τίς εἰμί ἔσωθεν . οὗτος λαμβάνω ὁ ἄνθρωπος , παρακαλέω ? λαμβάνω ἐκ αὐτός ὅσος καί βούλομαι . ὁ δέ οὐ ἐθέλω ὁ σύνολον . ὅθεν ὁ στρατιώτης ἀπέρχομαι ὁ ὄον αὐτός , χαίρω καί εὐχαριστέω ὁ Θεός . ὁ οὖν νύξ ἐκεῖνος ὁράω κατ´ ὄναρ ὁ Χριστός ἔρχομαι καί εἶπον αὐτός · Ἄνθ ὅς οὕτως ποιέω εἰς ὁ στρατιώτης , ἰδού αὔριον ἀκούω πένομαι Τάσου οὗτος εἰς μονή μέλα γίγνομαι κρόος δοξολογία ἐμός . καί σύ δέ αὐτός ὁ ὑπέρ γιούτα μισθός κομίζω . Πρωΐας δέ γίγνομαι ὁ μήνυμα ἔρχομαι , καί μετέ ὀλίγος ἡμέρα ὁ ἐθέλω γου κβασιλαος καί ὁ ἔξοδος , ὡς εἴρω , ὁ μοναστήριον οἰκοδομέω καί ἐνθρονίζω . κϛʹ . ὁ αὐτός ἔτος , ἐπί ὀκτώ μείς ὁ ναυμαχικός πόλεμος ὁ Σαρακηνός γίγνομαι μετά ιμιριον ὁ λογοθέτης , στρατηγός εἰμί ἐν Σάμος Τωμανοῦ ὁ μετά οὗτος βασιλεύω , ἡσσάομαι