cogPG.PG109 364
χαλινὸν τοῦ ἵππου κρατήσας , [ Ρ . τῇ δὲ ἑτέρᾳ τοῦ ὼντὸς δραξάμενος , εἰς ἡμερότητα προβάτου μετέβαλεν . Ἐφ´ ᾧ θεραπευθείς ὁ βασιλεὺς παραδέδωκεν αὐτὸν τῷ ἑταιρειάρχη Ἀνδρέᾳ τοῦ εἰς τὴν ἑταιρείαν εἶναι καὶ τοῖς ἵπποις τοῦ βασιλέως ἐκδουλεύειν . ιαʹ . Γέγονε δὲ οὗτος ὁ Βασίλειος ἐκ Μακεδονίας ἐκ χωρίων τῆς Ἀδριανουπόλεως . Καὶ προσεκολλήθη τῷ στρατηγῷ Μακεδονίας τῷ Τζάντζῃ ἐκδουλεύειν · ἦν δὲ ἐτῶν κεʹ . Καὶ μηδὲν παρ´ αὐτοῦ ὡφεληθεὶς ἦλθεν ἐν τῇ πόλει . Καὶ εἰσελθὼν ἔνδον τῆς Χρυσῆς πόρτης , ἐπεὶ κεκοπωμένος ἦν ἀπὸ τῆς ὁδοιπορίας , Κυριακῆς ἡμέρας οὔσης , ἑσπέρας ἀνακλιθεὶς ἐν τῷ πεζουλίῳ τοῦ Ἀγίου Διομήδους , ὃς τὸ πρὶν ἡλίου ναὸς ἐχρημάτισε . Καθολικὴ γὰρ ἦν ἡ ἐκκλησία , καὶ ὑπὸ προσμοναρίου τοὔνομα Νικολάου · ᾧ καὶ ἐφάνη τῇ νυκτί τις φωνήσας · Ἐγερθεὶς εἰσάγαγε τὸν βασιλέα ἔσω . Ὁ δὲ ἐγερθεὶς οὐδένα εὖρεν εἰ μὴ τὸν Βασίλειον κείμενον ὡς πένητα , καὶ ἐπιστραφεὶς ἄλις ἀνεκλίθη εἰς τὴν κοίτην αὐτοῦ . Ὁμοίως δὲ τοῦτο καὶ ἐκ δευτέρου ἐγένετο . Εἰς δὲ τὸ τρίτον μετὰ ῤομφαίας ἔπληξε τὴν πλευρὰν αὐτοῦ , εἰπών · Οὐ βλέπεις ἔξοθεν τοῦ πυλῶνος κείμενον ; αὐτός ἐστίν ὁ βασιλεύς · εἰσάγαγε αὐτόν . Ἐξελθὼν οὐν μετὰ σπουδῆς σύντρομος , καὶ εὐρὼν τὸν Βασίλειον μετὰ πήρας καὶ ῥάβδου , εἰσήγαγεν ἔσω . Καὶ τῇ ἐπαύριον λούσας ἤλλαξεν αὐτὸν , καὶ ἀδελφοποιητὸν ποιήσας συνευφραίνετο αὐτῷ . Ἦν δὲ τῷ Νικολάῳ ἀδελφὸς ἰατρὸς δουλεύων τῷ εἰρημένῳ Θεοφιλίτζῃ , ὃς καὶ κατὰ τύχην ἐλθὼν πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ Νικόλαον εἶδε τὸν Βασίλειον , καὶ θαυμάσας τό τε ἀνάστημα τῆς ἡλικίας αὐτοῦ καὶ τὸ εἶδος ἠρώτα τῷ ἀδελφῷ πόθεν ἐστίν . Ὁ δὲ πάντα εἶπε πλὴν τῆς ὁράσεως . Μετ´ ὀλίγας οὖν ἡμέρας τοῦ Θεοφιλίτζῃ δοτοῦν . τοῦ ἄνθρωπον ἀνδρεῖον εἰς τοὺς ἴππους αὐτοῦ , παρῆν ὁ ἰατρὸς καὶ τὰ περὶ τοῦ Βασιλείου διηγήσατο ἤχθη οὖν ὁ Βασίλειος συντόμως , καὶ θεασάμενος αὐτὸν Θεοφιλίτζης ἠράσθη . Ἐπεὶ δὲ ἐπιάγουροσἓδ ν καὶ μεγαλοκέφαλος , καλεῖ αὐτὸν Κεφαλᾷν καὶ ἶέδωκεν αὐτῷ δουλεύειν τοὺς ἵππους αὐτοῦ . ἐντεῦθεν , ὡς εἴρηται , δίδοται τῷ βασιλεῖ Μιχαήλ . Ὁδὲ βασιλεὺς Μιχαήλ εἰσαγαγὼν τὸν Βασίλειον πρὸς τὴν μητέρα αὐτοῦ εἶπεν · Δεῦρο , ἴδε , μῆτερ , ἄνθρωπον ὃν ἐπελαβόμην νῦν . Ἡ δὲ ἐξελθοῦσα καὶ τοῦτον ἰδοῦσα ἀπεστράφη , εἰποῦσα , Οὗτός ἐστι , τέκνοι μου , ὁ μέλλων τὴν γενεὰν ἡμῶν ἀρανίσαι . Ὁ δὲ βασιλεὺς οὐδαμῶς ἐπείσθη ἢἤκουσε τῆς μητρὸς αὐτοὺ . ιδʹ . Τῷ ια´ ἔτει αὐτοῦ ἐτελεύτησεν ὁ ἐν ἁγίοις πατοιάρχης Μεθόδιος , καὶ ἀντ´ αὐτοῦ χειροτονεῖται Ἰγνάτιος [ Ρ . θ ] ὁ υἱὸς κουροπαλὰτου τοῦ βασιλεύσαντος . Τῶν δὲ Βουλγάρων τὴν Θρᾴκην καὶ Μακεδονίαν ληῖζομένων , ἡ Θεοδώρα ταξατίωνα πέμψασα τούτους
Lemmas: χαλινός ὁ ἵππος κρατέω , [ Ρ . ὁ δέ ἕτερος ὁ εἰμί δράσσομαι , εἰς ἡμερότης πρόβατον μεταβάλλω . Ἐφ´ ὅς θεραπεύω ὁ βασιλεύς παραδίδωμι αὐτός ὁ ἑταιρειάρχης Ἀνδρέας ὁ εἰς ὁ ἑταιρεία εἰμί καί ὁ ἵππος ὁ βασιλεύς ἐκδουλεύω . ἰά . γίγνομαι δέ οὗτος ὁ Βασίλειος ἐκ Μακεδονία ἐκ χωρίον ὁ Ἁδριανούπολις . καί προσκολλάω ὁ στρατηγός Μακεδονία ὁ Τζαντζή ἐκδουλεύω · εἰμί δέ ἔτος κύ . καί μηδείς παρ´ αὐτός ὠφελέω ἔρχομαι ἐν ὁ πόλις . καί εἰσέρχομαι ἔνδον ὁ Χρυσῆς Πόρτης , ἐπεί κοπόω εἰμί ἀπό ὁ ὁδοιπορία , κυριακός ἡμέρα εἰμί , ἑσπέρα ἀνακλίνω ἐν ὁ πεζούλιον ὁ Ἀγίας Διομήδης , ὅς ὁ πρίν ἥλιος ναός χρηματίζω . καθολικός γάρ εἰμί ὁ ἐκκλησία , καί ὑπό προσμονάριος ὄνομα Νικόλαος · ὅς καί φαίνω ὁ νύξ τις φωνέω · ἐγείρω εἰσάγω ὁ βασιλεύς εἴδομαι . ὁ δέ ἐγείρω οὐδείς εὑρίσκω εἰμί μή ὁ Βασίλειος κεῖμαι ὡς πένης , καί ἐπιστρέφω ἅλις ἀνακλίνω εἰς ὁ κοίτη αὐτός . ὅμοιος δέ οὗτος καί ἐκ δύο γίγνομαι . εἰς δέ ὁ τρίτος μετά ῥομφαία πλήσσω ὁ πλευρά αὐτός , εἶπον · οὖον βλέπω ἔξοθεν ὁ πύλη κεῖμαι ; αὐτός εἰμί ὁ βασιλεύς · εἰσάγω αὐτός . ἐξέρχομαι ὀν μετά σπουδή σύντομος , καί εὑρίσκω ὁ Βασίλειος μετά πήρα καί ῥάβδος , εἰσάγω εἴδομαι . καί ὁ ἐπαύριον λούω ἀλλάσσω αὐτός , καί ἀδελφοποιητός ποιέω σύν-εὐφραίνω αὐτός . ἦς δέ ὁ Νικόλαος ἀδελφός ἰατρός δουλεύω ὁ εἴρω Θεοφιλίτζης , ὅς καί κατά Τύχη ἔρχομαι πρός ὁ ἀδελφός αὐτός Νικόλαος ὁράω ὁ Βασίλειος , καί θαυμάζω ὁ τε ἀνάστημα ὁ ἡλικία αὐτός καί ὁ εἶδος ἐρωτάω ὁ ἀδελφός πόθεν εἰμί . ὁ δέ πᾶς εἶπον πλήν ὁ ὅρασις . Μετς ὀλίγος οὖν ἡμέρα ὁ Θεοφιλίτζης δοτός . ὁ ἄνθρωπος ἀνδρεῖος εἰς ὁ ἵππος αὐτός , πάρειμι ὁ ἰατρός καί ὁ περί ὁ Βασίλειος διηγέομαι ἄγω οὖν ὁ Βασίλειος σύντομος , καί θεάομαι αὐτός Θεοφιλίτζης ἔραμαι . ἐπεί δέ ἐπιάγουροσἓδ Ν καί μεγαλοκέφαλος , καλέω αὐτός Κεφαλή καί οἶδα αὐτός δουλεύω ὁ ἵππος αὐτός . ἐντεῦθεν , ὡς εἴρω , δίδωμι ὁ βασιλεύς Μιχαήλ . ὁδός βασιλεύς Μιχαήλ εἰσάγω ὁ Βασίλειος πρός ὁ μήτηρ αὐτός εἶπον · δεῦρο , ὁράω , μήτηρ , ἄνθρωπος ὅς ἐπιλαμβάνω νῦν . ὁ δέ ἐξέρχομαι καί οὗτος ὁράω ἀποστρέφω , εἶπον , οὗτος εἰμί , τεκνόω ἐγώ , ὁ μέλλω ὁ γενεά ἐγώ αρανισος . ὁ δέ βασιλεύς οὐδαμῶς πείθω ἀκούω ὁ μήτηρ αὐτου . ἴδη . ὁ ια´ ἔτος αὐτός τελευτάω ὁ ἐν ἅγιος πατοιαρχη Μεθόδιος , καί ἀντ´ αὐτός χειροτονέω Ἰγνάτιος [ Ρ . θ ] ὁ υἱός κουροπαλάτης ὁ βασιλεύω . ὁ δέ Βουλγάρα ὁ Θρᾴκη καί Μακεδονία ληΐζομαι , ὁ Θεοδώρα ταξατίων πέμπω οὗτος