cogPG.PG109 140
χρυσοῦ , χωρίς ἀργύρου τοῦ τε ἀσήμου καὶ ἐπισήμου , καταλιπόντος Θεοφίλου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐν τῷ τύλακι τηρούμενα τῷ βασιλικῷ , ἔτι δὲ καὶ Θεοδώ . οας τῆς τούτου μητρὸς ἄλλα προσθείσης τριάκοντα καὶ ἀπαρτισάσης τὸν χίλια τῶν κεντηναρίων ἀριθμὸν , ἐν οὐδὲ ὅλοις τεσσαρεσκαίδεκα χρόνοις , ἀφ´ οὐ τὴν σφῶν δ ὅλων ἐξουσίαν οὺτος ἐδέξατο , πάντα διηφόρησε καὶ ἀνάλωσεν , ὡς μηδὲν ἕτερον μετὰ τὸν αὐτοῦ Ὁάνατον εὐρεθῆναι πλὴν τρία καὶ μόνα κεντηνάρια . Καὶ πῶς δὲ οὐκ ἔμελλον ἐπιλιπεῖν , κἂν ἐκ ποταμῶν ἐπέῤῥει , [ Ρ . ὃβ ] οὕτως ἀσελγῶς καὶ ἀσώτως διασκιδνάμενα ; Ἡνιόχου γάρ ποτε παιδίον δεξάμενος τοῦ οὕτω καλουμένου Χειλᾶ ὁλόκληρον αὐτῷ οεντηνάριον ἐδωρήσατο . Ἀλλὰ καὶ τῷ πατρικῷ Ἱμερίῳ , ὅν Χοῖρον αὐτὸς μὲν ὁ βασιλεὺς διὰ τὴν τῆς ὄψεως ὡνόμαζεν ἀγριότητα , διὰ δὲ τὸ χοιρῶδες τοῦ βίου μᾶλλον καὶ ῥυπαρὸν ἄξιος ἦν τῆς τοιαύτης προσρήσεως , τούτῳ τοίνυν αἰσχρολογοῦντί ποτε Κκατενώπιον αὐτοῦ καὶ ταῖς ἀπὸ σκηνῆς φλυαρίαις καταχρωμένῳ , ἔκ τε τοῦ´ παντελῶς ἀπερυθριᾶσαι καὶ μηδὲν τῶν ἐπονειδίστων ὀκνῆσαι καὶ ψόφον ἀκόλαστον ἀπὸ τῆς μιαρᾶς ἀφέντος γαστρὸς , οὔτω βαρὺν καὶ σφοδρῶς καταιγίζοντα ὥστε καὶ τὸ φαῖνον Κφατλίον ἀποσβεσθῆναι , πεντήκοντα λιτρῶν ἐπιδόσει ἐτίμησεν ὡς Ἡράκλειόν τινα τοῦτον ἆθλον ἀνύσαντι . Καὶ πρὸς τοὺς ἄλλους δὲ τῶν ὁμοίων αὐτῷ οὕτως ὑπέρμετροι αἱ δόσεις ἦσαν αὐτοῦ . Ταῦτα δὲ εἰ μέν εἰς στρατιώτα ; καὶ προμάχους καὶ ἀριστεῖς ἢ εἰς τοὺς ἐπ´ ἄλλῳ τινὶ τῶν ἀγαθῶν διαφέροντας ἐτοίμως οὕτως προῖετο , μεγαλοψυχίας ἅν τις καὶ ελευθεριότητος καὶ τρόπου φιλοτίμου ἐνόμισε σύμολα · ὅτε δὲ εἰς μίμους καὶ ἡνιόχους καὶ ὀρχηστάς καὶ βωμολόχους καὶ κόλακας καὶ βδελυρίας ἁπάσης μεστοὺς ἀφρόνως διεσκορπίζετο , εἰς δέ τι τῶν σπουδαίων προῄει οὐδ´ ὀβολὸς , ἀσωτίας πάντως καὶ παροινίας καὶ ἐμπληξίας λογίσαιτ´ ἄν τις εἰναι τεκμήρια . Καὶ τούτων ἐπιλειπόντων ἤδη ἀνάγκη ἦν , ῶσπερ εἴρηται , καὶ ναοὺς περισυλᾶσθαι καὶ εὐαγεῖς οἴκους αἰχμαλωτίζεσθαι καὶ πάντας τοὺς πλέον τῶν ἄλλων κεκτημένους εἰς χρήματα ἀναιοεῖσθαι καὶ ἀποσφάττεσθαι . Δι´ ἃ δὴ πάντα συμφρονήσαντες πῷν ἐν τέλει οἱ δοκιμώτατοι καὶ τὸ ἔμφρον τῇς συγκλήτου βουλῆς , διὰ τῶν προκοιτούντων τοῖς βασιλεῦσι στρατιωτῶν , ἐν τοῖς παλατίοις τοῦ Ἀγίου μόρτυρος Μάμαντος ἀναιροῦσιν αὐτὸν , ἐκ τῆς ἄγαν οἰνοφλυγίας ἀνεπαισθήτως τὸν ὕπνον τῳ θανάτῳ συνάψαντα . Ὥσπερ γὰρ τοὺς σκορπίους καὶ ἔχεις μῥνον ἰδόντες καὶ πρὶν ἢ τρῶσαι ἀναιροῦσιν οἱ ἄν . θρωποι διὰ τὴν ἐνυπάρχουσαν αὐτοῖς κακίαν , οὖτω καὶ τῶν ἀνδρῶν τοὺς ἰώδεις καὶ φονικοὺς πρὸ τοῦ τρῶσαι καὶ ἀνελεῖν σπουδάζουσιν ἀποκτεῖναι οἱ ἐκ τατων προσδοκῶντες τὸν κίνδυνον . Καὶ οὗτος μὲν οὗτω βιοὺς , αἰσχρῶς τε καὶ ὀλεθρίως ἑαυτῷ καὶ τοῖς πράγμασι , τοιοῦτον καὶ τὸ τέλος ἐδέξατο , τῶν προβεβιωμένων ἐπάξιον .
Lemmas: χρυσός , χωρίς ἄργυρος ὁ τε ἄσημος καί ἐπίσημος , καταλείπω Θεόφιλος ὁ πατήρ αὐτός ἐν ὁ τυλακις τηρέω ὁ βασιλικός , ἔτι δέ καί Θεοδός . ὄα ὁ οὗτος μήτηρ ἄλλος προστίθημι τριάκοντα καί ἀπαρτίζω ὁ χίλιοι ὁ κεντηνάριον ἀριθμός , ἐν οὐδέ ὅλος τεσσαρεσκαίδεκα χρόνος , ἀφή οὖον ὁ σφεῖς δ ὅλος ἐξουσία οὗτος δέχομαι , πᾶς διαφορέω καί ἀναλίσκω , ὡς μηδείς ἕτερος μετά ὁ αὐτός Ὁάνατον εὑρίσκω πλήν τρεῖς καί μόνος κεντηνάριον . καί πῶς δέ οὐ μέλλω ἐπιλείπω , κἀν ἐκ ποταμός ἐπιλέγω , [ Ρ . οβʹ ] οὕτως ἀσελγής καί ἄσωτος διασκίδνημι ; Ἡνίοχος γάρ ποτός παιδίον δέχομαι ὁ οὗτος καλέω Χειλά ὁλόκληρος αὐτός οεντηνάριον δωρέω . ἀλλά καί ὁ πατρικός Ἱμέριος , ὅς Χοῖρος αὐτός μέν ὁ βασιλεύς διά ὁ ὁ ὄψις ὀνομάζω ἀγριότης , διά δέ ὁ χοιρώδης ὁ βίος μᾶλλον καί ῥυπαρός ἄξιος εἰμί ὁ τοιοῦτος πρόσρησις , οὗτος τοίνυν αἰσχρολογέω ποτός Κκατενώπιον αὐτός καί ὁ ἀπό σκηνή φλυαρία καταχράομαι , ἐκ τε τοῦτος παντελῶς ἀπερυθριάω καί μηδείς ὁ ἐπονείδιστος ὀκνέω καί ψόφος ἀκόλαστος ἀπό ὁ μιαρός ἀφίημι γαστήρ , οὐτάω βαρύς καί σφοδρός καταιγίζω ὥστε καί ὁ φαίνω Κφατλίον ἀποσβέννυμι , πεντήκοντα λίτρα ἐπίδοσις τιμάω ὡς Ἡράκλειον τις οὗτος ἆθλος ἀνύω . καί πρός ὁ ἄλλος δέ ὁ ὅμοιος αὐτός οὕτως ὑπέρμετρος ὁ δόσις εἰμί αὐτός . οὗτος δέ εἰμί μέν εἰς στρατιώτης ; καί πρόμαχος καί Ἀριστεύς ἢ εἰς ὁ ἐπι ἄλλος τις ὁ ἀγαθός διαφέρω ἑτοίμως οὕτως προίημι , μεγαλοψυχία ὅς τις καί ἐλευθεριότης καί τρόπος φιλότιμος νομίζω σύμολα · ὅτε δέ εἰς μῖμος καί Ἡνίοχοι καί ὀρχηστής καί βωμόλοχος καί κόλαξ καί βδελυρία ἅπας μεστός ἄφρων διασκορπίζω , εἰς δέ τίς ὁ σπουδαῖος πρόειμι1 οὐδός ὀβολός , ἀσωτία πάντως καί παροινία καί ἐμπληξία λογίζομαι ἄν τις εἰναι τεκμήριον . καί οὗτος ἐπιλείπω ἤδη ἀνάγκη εἰμί , ὥσπερ εἴρω , καί ναός περισυλάω καί εὐαγής οἶκος αἰχμαλωτίζω καί πᾶς ὁ πλέω ὁ ἄλλος κτάομαι εἰς χρῆμα αναιοιημι καί ἀποσφάζω . Δις ὁ δή πᾶς συμφρονέω πάω ἐν τέλος ὁ δόκιμος καί ὁ ἔμφρων ὅς σύγκλητος βουλή , διά ὁ προκοιτέω ὁ βασιλεύς στρατιώτης , ἐν ὁ Παλάτιον ὁ Ἀγίας μόρτυρος Μάμαντος ἀναιρέω αὐτός , ἐκ ὁ ἄγαν οἰνοφλυγία ἀνεπαίσθητος ὁ ὕπνος ὁ θάνατος συνάπτω . ὥσπερ γάρ ὁ σκορπίος καί ἔχω ῥῖνον ὁράω καί πρίν ἢ τιτρώσκω ἀναιρέω ὁ ἄν . θρωποι διά ὁ ἐνυπάρχω αὐτός κακία , οὗτος καί ὁ ἀνήρ ὁ ἰώδης καί φονικός πρό ὁ τιτρώσκω καί ἀναιρέω σπουδάζω ἀποκτείνω ὁ ἐκ τητάω προσδοκάω ὁ κίνδυνος . καί οὗτος μέν οὗτος βιόω , αἰσχρῶς τε καί ὀλέθριος ἑαυτοῦ καί ὁ πρᾶγμα , τοιοῦτος καί ὁ τέλος δέχομαι , ὁ προβιόω ἐπάξιος .