cogPG.PG109 23
Ἐπανακτέον δὲ τὸν λόγον , καὶ τὴν αἰτίαν ζηα τητέον τὴν οὕτως ὠς ἐξ ὁμολόγου πείσασαν ἀμφοτέρους , τὸν μὲν Μιχαὴλ μηδ´ ὄλως ὑπὲρ τῆς βασιλείας ἀντισχεῖννεστι γὰρ , ὡς ἡ παροιμία , κἀν μύρμηκι χολὴ ) , τὸν Λέοντα δὲ θαῤῥούντως ἐπιβῆναι καὶ κατατολμῆσαι αὐτῆς . Καὶ γὰρ ταύτην μόνην εἴποιμι ἂν ἐν εἶναι ἀληθινωτάτην παιδείαν τε καὶ γυμνασίαν πρὸς τὰς πολιτικὰς πράξεις , τὴν ἐναργεστάτην αἰτίαν καὶ τὸ μὴ τήνδε ἀλλὰ τήνδε , ἐπικεκαλυμμένην καταφορὰν , ἧς πᾶσα δὴ βίβλος ἱστορικὴ στερουμένη καὶ ἀπογυμνουμένη οὐκ οἷδ´ εἴ τινα ὄνησιν παράσχοι τοῖς ἐντυγχάνουσιν . Ὑπῆρχε δὲ Μιχαὴλ θεραπαινίδιόν τι πρόσοικον , ὃ κατά τινας ἑκβακχευόμενόν τε καὶ ἐνεργούμενον περιόδους ἀπεφοίβαζέ τε καὶ ἐμαντεύετο , καὶ πρὸς τῷ τοῦ Βουκολέοντος αἰγιαλῷ προσφοιτῶν , Κατάβηθι ἐκεῖθεν , κατάβηθι , γεγωνότερον , ὥ Μιχαὴλ , ἐπεβόα , καὶ τῶν ἀλλοτρίων ἀφίστασο , πρὸς αὐτὸν δὴ τοῦτον ἀποῤῥιπτοῦσα φωνάς . Οὐκ ἔλαθε γοῦν τοῦτο πολλάκις γενόμενον αὐτὸ τοὺς ἐθελοκωφεῖν ἐθέλοντας καὶ τὸν βίον παραπέιιπειν εὐσρόσυνον . ἀλλ´ ἔφθασεν ὁψὲ γοῦν εἰς τὰς βασιλικὰς ἀκοὰς , θροῦν καὶ λαλιάν τινα οὐκ εὔελπιν ἐμποιοῦν . Καὶ ὃς(ιλεῖ γὰρ ἕκαστος τὸ λυποῦν ἐκπομπεύειν τοῖς φιλουμένοις ] Θεοδότῳ τινὶ τῷ κατὰ τὸν Μελισσηνὸν γνησίῳ δοκοῦντι , ᾧ ἐπώνυμον ὁ Κασσιτερᾶς , τὰ τῶν λόγων ἀνεκοινοῦτο , καὶ τινα βουλὴν ἐξανύεσθαι ἐσυμβούλευεν αἰσίαν ὄντως καὶ ἀσφαλῆ . Ἡ δὲ ἦν τοῦ κατὰ τὸν καιρὸν ὅτε δὴ φοιτᾶ ληπτὸν γένηται τὸ κοράσιον , ἀκριβολογῆσαι τρόπῳ παντὶ τίς τε εἴη οἰκία τοῦ βασιλεύσοντος , καὶ κλῆσιν ἥντινα φέρει , καὶ ὁποῖος τοῦτου ὁ χαρακτήρ . Ἐδόκει ταῆσα ποιεῖν , καὶ ἡ ἐνεργοομένη πνεύματι Πύθωνος οὐδὲν ὑποστειλαμένη , Κατὰ τὴν ἀκρόπολν , φησ’´ , γενομένῳ σοι κατὰ τὸν δεῖνα καιρὸν δύο τινὲς ἄνρρωποι εἰσελεύσονται · Λέων ὅνομα τῷ ἑνὶ ἐκ . οχουμένῳ ἡμιόνῳ , θατέρῳ δὲ ἔτερον · οὖτος δὲ τῆς βασιλείας κατευμοιρήσειεν . Ταῦτα γοῦν ἐκεῖνος ὁ θεομισὴς ἀνὴρ ἐξόμνυταί τε πρὸς τὸν βασιλέα καὶ λέγει των γενομένων οὐδὲν , λῆρον οε τοὺς λόγους ἀποκαλεῖ καὶ μηδὲν ἔγοντας ὑγιές , Ἀλλ´ οὐκ ἐκείνῳ λῆροι ἢ ἔμετος ἄλλως · ἄπεισι γὰρ εὐθὺς , καὶ τὸν ἄνδραΡ.ὔ ] ὡς ἀκηκόει , καταλαβὼν ἐν τῷ τοῦ θείου Παύλου σηκῷ τῷ ὀρφανοὺς τρέφειν λαχόντι , συνεδριάσας καὶ ὁμολογίαις κατεμπεδώσας καὶ ὀχυρώσας καὶ θαῤῥεῖν καὶ χαίρειν παρακελευσάμενος , ἐκ θείας φωνῆς ἔλεγεν διδαχθῆναί με ἀποῤῥήτως τὰ μέλλοντα , τήν σε βασιλέα διαπρυσίως κηρύττουσαν . Ταῦτα γοῦν ὧπολαληθέντα καὶ οἷον δεύτερά τινα χρώματα ὡς ἐν ζωγραφίᾳ ταῖς προτέραις ἐμμορφωθέντα σκιαῖς κείνας λέγω πρώτας τὰς ὑπὸ τοῦ κατὰ τὸ Φιλομήλιον μοναχοῦ ἐκφανθείσας ] οὐκέτι ἐν εἰδώλῳ καὶ ἐμφάσει τινὶ ἐμποιεῖ τὴν βασιλείαν ὁρᾷν , γυμνὴν δὲ καὶ οἷον ἐν ἐκβάσει σαφῶς . Τοῦτο οὖν τήν τε ἤθη κατῃθαλωμένην τοῦ Λέοντος καὶ οἷον ἀπομαρανθεῖσαν φλόγα τῆς ἐλπίδος ὑποτύφεσθαι ἐποίησεν καὶ τὸν Μιχαὴλ ἐν ἀβύσσῳ ἀθυμίας καταδῦναι πολλῇ , καὶ τοῦ
Lemmas: ἐπανακτέον δέ ὁ λόγος , καί ὁ αἴτιος ζη τητάω ὁ οὕτως ὡς ἐκ ὁμόλογος πείθω ἀμφότερος , ὁ μέν Μιχαήλ μηδ´ ὅλως ὑπέρ ὁ βασίλεια ἀντισχεῖννεστι γάρ , ὡς ὁ παροιμία , ἐν μύρμηξ χολή ) , ὁ Λέων δέ θαρσούντως ἐπιβαίνω καί κατατολμάω αὐτός . καί γάρ οὗτος μόνος εἶπον εἄν ἐν εἰμί ἀληθινός παιδεία τε καί γυμνασία πρός ὁ πολιτικός πρᾶξις , ὁ ἐναργής αἴτιος καί ὁ μή ὅδε ἀλλά ὅδε , ἐπικαλύπτω καταφορά , ὅς πᾶς δή βίβλος ἱστορικός στερέω καί ἀπογυμνόω οὐ ὅδε εἰμί τις ὄνησις παρέχω ὁ ἐντυγχάνω . ὑπάρχω δέ Μιχαήλ θεραπαινίδιον τίς πρόσοικος , ὅς κατά τις ἐκβακχεύω τε καί ἐνεργέω περίοδος ἀποφοιβάζω τε καί μαντεύομαι , καί πρός ὁ ὁ Βουκολέων αἰγιαλός προσφοιτάω , καθάπτω ἐκεῖθεν , καταβαίνω , γεγωνότερον , ὅς Μιχαήλ , ἐπιβοάω , καί ὁ ἀλλότριος ἀφίστημι , πρός αὐτός δή οὗτος ἀπορρίπτω φωνή . οὐ λανθάνω γοῦν οὗτος πολλάκις γίγνομαι αὐτός ὁ ἐθελοκωφέω ἐθέλω καί ὁ βίος παραπείθω ευσροσυνειμι . ἀλ φθάνω ὀψέ γοῦν εἰς ὁ βασιλικός ἀκοή , θρόος καί λαλιά τις οὐ εὔελπις ἐμποιέω . καί ὃς(ιλεῖ γάρ ἕκαστος ὁ λυπέω ἐκπομπεύω ὁ φιλέω ] Θεόδοτος τις ὁ κατά ὁ Μελισσηνός γνήσιος δοκέω , ὅς ἐπώνυμος ὁ κασσιτερᾶς , ὁ ὁ λόγος ἀνακοινόω , καί τις βουλή ἐξανύω συμβουλεύω αἴσιος εἰμί καί ἀσφαλής . ὁ δέ εἰμί ὁ κατά ὁ καιρός ὅτε δή φοιτάω ληπτός γίγνομαι ὁ κοράσιον , ἀκριβολογέω τρόπος πᾶς τίς τε εἰμί οἰκίον ὁ βασιλεύω , καί κλῆσις ὅστις φέρω , καί ὁποῖος οὗτος ὁ χαρακτήρ . Ἐδόκης τάσσω ποιέω , καί ὁ ἐνεργέω πνεῦμα Πύθων οὐδείς ὑποστέλλω , κατά ὁ ἀκρόπολις , φημί , γίγνομαι σύ κατά ὁ Δεῖνα καιρός δύο τις ἄνρρωποι εἰσέρχομαι · Λέων ὄνομα ὁ εἷς ἐκ . ὀχέω ἡμίονος , ἕτερος δέ ἕτερος · οὗτος δέ ὁ βασίλεια κατευμοιρέω . οὗτος γοῦν ἐκεῖνος ὁ θεομισής ἀνήρ ἐξόμνυμι τε πρός ὁ βασιλεύς καί λέγω ὁ γίγνομαι οὐδείς , λῆρος οεʹ ὁ λόγος ἀποκαλέω καί μηδείς γίγνομαι ὑγιής , Ἀλ οὐ ἐκεῖνος λῆρος ἢ ἔμετος ἄλλως · ἄπειμι γάρ εὐθύς , καί ὁ ἄνδραΡ.ὔ ] ὡς ἀκούω , καταλαμβάνω ἐν ὁ ὁ θεῖον Παῦλος σηκός ὁ ὀρφανός τρέφω λαγχάνω , συνεδριάζω καί ὁμολογία κατεμπεδόω καί ὀχυρόω καί θαρσέω καί χαίρω παρακελεύομαι , ἐκ θεῖος φωνή λέγω διδάσκω ἐγώ ἀπόρρητος ὁ μέλλω , ὁ σύ βασιλεύς διαπρύσιος κηρύσσω . οὗτος γοῦν ἀπολαλέω καί οἷος δεύτερος τις χρῶμα ὡς ἐν ζωγραφία ὁ πρότερος ἐμμορφόω σκιά ἐκεῖνος λέγω πρῶτος ὁ ὑπό ὁ κατά ὁ Φιλομήλιον μοναχός ἐκφαίνω ] οὐκέτι ἐν εἴδωλον καί ἔμφασις τις ἐμποιέω ὁ βασίλειος ὁράω , γυμνός δέ καί οἷος ἐν ἔκβασις σαφῶς . οὗτος οὖν ὁ τε ἦθος κατῃθαλωμένην ὁ Λέων καί οἷος ἀπομαραίνομαι φλόξ ὁ ἐλπίς ὑποτύφομαι ποιέω καί ὁ Μιχαήλ ἐν ἄβυσσος ἀθυμία καταδύω πολύς , καί ὁ