cogPG.PG109 80
ἄαχών , πρῶτος καὶ τὸν τοῦ μαρτυρίου ἀναλάμβανε στέφανον . Ὁ δ´ ἱερὸς Κωνσταντῖνος , Σοὶ μᾶλλον ὡς γενναίῳ καὶ κρατερῷ , ἔφη , τὸ τοιοῦτον κροσῆκσν ἀξίωμα , ὅθεν ἀκόλουθον ἔξεις με , σαυτὸν κρῶτον εἰς θάνατον παραδιδούς . Ἐπιῤῥώσαντες οὖν ἀλλήλους τοῖς παρακλητικοῖς , κατὰ τὰς κοσμικὰς ἀξίας πρὸς τὸν διὰ μαρτυρίου ἕκαστος ἐχώρει δὴ θάνατον , πάντων θαυμαζόντων τὴν μετὰ πεποιθήσεως καὶ γενναίας τούτων ψυχῆς ἁολησίν . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν βστερον λζʹ . Τότε δὲ ὁ βασιλεὺς Θεόφιλος οὐ φέρων τὴν ἐτῶν Ἀγαρηνῶν ἦτταν καὶ ἀδοξίαν , πατρίκιον Θεοδάσιον , ὃς οὕτως ἐλέγετο ὁ Βαβούτζικος , πρὸς τὸν ῥῆγα ζραγγίας ἐξαποστέλλει , στρατεύματα ἐκεῖ αἰτῶν γενναῖά τε καὶ πολυάνθρωπα . Οὐδὲ γὰρ χειρῶν ἀσθενεία ἢ ψυγῆς μαλακέτητι τοὺς ἑαυτοῦ κέκρικεἡττᾶσθαί ποτε , φυγομαχίᾳ δὲ καὶ ταυτὸν εἰπεῖν προδοσίᾳ τοῦτο πάσχειν ἀεί . Ἀλλὰ καὶ ἂν ἔλαβεν πεῖραν καὶ τῶν ὧν προσεκαλεῖτο ἐθνῶν δύναμιν καὶ μαχὴν [ σοετο]μετ´ εὐφροσύνης γὰρ τὴν πρὸς βασιλέα ἐπικουρίαν ὀ ῥὴξ ἀπεδέδεκτο [ Ρ θ ] καῖ αὖθις κατὰ τῶν Ἀγαρηνῶν ἐστράτευσεν ὁ δυστυχὴς Θιάφιλοσταύτην δὲ τὴν προσηγορίαν ἐκ τοῦ ἀεί πως ἡττᾶσθαι κατὰ πόλεμον ἐκληρώσατο ] , εἰ μὴ ἀπώ . σταλεὶς Θεοδόσιος ἐκ τοῦ βίου γενέρθαι προέφθασεν . Ἐκείνου τε γὰρ ἡ ἀποβίωσις τὸν στρατὸν ἐκεῖνον πρὸς τὴν βασιλεύουσαν ἐλθεῖν οὐ πεποίηκε , καὶ τοῦ βασιλέως ἐπικρατήσααα ἡ τῆς δυσεντερίας νόσος θανατεῖν ἐποίει ἀλλ´ οὐ πρὸς ὅπλα χωρεῖν . ληʹ . Ὥρα ὅὲ καὶ τὰ τοῦ Θεοφόβου εἰς μέσον θεῖναυ καὶ πᾶσι καταστῆσαι σαφῆ . Ἔκ τε γὰρ τῆς εἰρημένης ἤὸη κατὰ τῶν Ἀγαρηνῶν ἐν νυκτὶ τὸν πόλεμον συστήσεσθαι αἰτίας , ἀλλὰ καὶὸτῆς κατὰ τὴν νόκτα γενομένης λαθραίας ὁμιλίας πρὸς τοὺς Σαρα . κηνοὺς , ὡς ἔφαμεν , καὶ ἄλλοθεν δέ ποθεν κατ´ αὐτοῦ λοιδορίαι καθοσιώσεως ἐπιφυεῖσαι καὶ αὐξῃθεῖσαι μισητὸν εἰργάζοντο τὸν ἄνδρα καὶ φοβερόν . Καὶ ἐπεὶ μὴ οἷός τε ἦν ἀντισχεῖν , εὐεξαπάτητον ὄντα εἰδὼς τὸν Θεόφιλον , φυγαδείᾳ χρησάμενος πρὸς τὴν Ἄμαστρινόλις δὲ αὐτὴ Ποντικὴ ) μετὰ τέκνων ὁμοῦ χωρεῖ τε καὶ γυναικῶν καί τινων ἐκκρίτων ἀνδρῶν . ἄνήγετο οὖν στόλος εὐθὺς κατ´ αὐτοῦ , καὶ πόλεμος σφοδρὸς ἐξηρτόετο ὡς πρὸς ἐχθρὸν τοῦ βασιλέως κατάδηλον , καὶ τοῦ τοιούτου στόλου ἀρχηγὸς ὁ τῆς βίτλης δρουγγάριος οὔτως Ὡορύφας λεγόμενος . Ἀλλ´ ὁ Θεόφοβος τὸν τοῦ Θεοῦ φόβον ἐν ἑαυτῷ συλλαβὼν , Οὐκ ἔφησε δίκαιον εἰναι Χριστιανὸν ὄντα εμασιν ἀνθρώπων χαίρειν πιστῶν · ὅθεν ὑπείκει τῷ βασιλεῖ ὅρκοις δελεασθείς , καὶ πρὸς αὐτὸν ἐπαν άγεται τοῖς ὅρκοις θαρρῶν . Ἀλλ ὁ Θεόφλος τούτους έμενος εἰς οὐδὲν νῶν μὲν εἰρκτῇ τινι καὶ φρουρᾷ τῇ κατὰ τὸν Βουκολέοντα τοῦτον τίθησι , φρουρεῖσθαι προστάξας · μιᾷ δέ τινι τῶν ἡμερῶν , ἐπεὶ ἔγνω αυτὸν ἤδη ἀποβιοῦντα καὶ τὰ ἔσχατα πνέοντα , κεπικρὸν
Lemmas: ἄηχος , πρῶτος καί ὁ ὁ μαρτύριον ἀναλαμβάνω στέφανος . ὁ δδʹ ἱερός Κωνσταντῖνος , σοί μᾶλλον ὡς γενναῖος καί καρτερός , φημί , ὁ τοιοῦτος κροσῆκσν ἀξίωμα , ὅθεν ἀκόλουθος ξέω ἐγώ , σαυτοῦ κρατέω εἰς θάνατος παραδίδωμι . Ἐπιῤῥώσαντες οὖν ἀλλήλων ὁ παρακλητικός , κατά ὁ κοσμικός ἄξιος πρός ὁ διά μαρτύριον ἕκαστος χωρέω δή θάνατος , πᾶς θαυμάζω ὁ μετά πεποίθησις καί γενναῖος οὗτος Ψυχή ἅλλος . ἀλλά οὗτος μέν ὕστερος λζʹ . τότε δέ ὁ βασιλεύς Θεόφιλος οὖον φέρω ὁ ἔτος Ἀγαρηνός ασσα καί ἀδοξία , πατρίκιος Θεοδάσιον , ὅς οὕτως λέγω ὁ Βαβούτζικος , πρός ὁ ῥῆξ ζραγγίας ἐξαποστέλλω , στράτευμα ἐκεῖ αἰτέω γενναῖος τε καί πολυάνθρωπος . οὐδέ γάρ χείρ ἀσθένεια ἢ ψυγεύς μαλακέτητι ὁ ἑαυτοῦ κέκρικεἡττᾶσθαί ποτός , φυγομαχία δέ καί τατός εἶπον προδοσία οὗτος πάσχω ἀεί . ἀλλά καί εἄν λαμβάνω πείρω καί ὁ ὅς προσκαλέω ἔθνος δύναμις καί μάχη [ σοετο]μετ´ Εὐφρόσυνος γάρ ὁ πρός βασιλεύς ἐπικουρία ὁ ῥὴξ ἀποδείκνυμι [ Ρ θ ] καί αὖθις κατά ὁ Ἀγαρηνός στρατεύω ὁ δυστυχής θιαφιλοσταυος δέ ὁ προσηγορία ἐκ ὁ ἀεί πως ἡσσάομαι κατά πόλεμος κληρόω ] , εἰμί μή Ἀπώ . στέλλω Θεοδόσιος ἐκ ὁ βίος γενέρθαι προφθάνω . ἐκεῖνος τε γάρ ὁ ἀποβίωσις ὁ στρατός ἐκεῖνος πρός ὁ βασιλεύω ἔρχομαι οὖον ποιέω , καί ὁ βασιλεύς ἐπικρατέω ὁ ὁ δυσεντερία νόσος θνῄσκω ποιέω ἀλ οὖον πρός ὅπλον χωρέω . λαός . Ὥρα οεʹ καί ὁ ὁ Θεόφοβος εἰς μέσος θείνω καί πᾶς καθίστημι σαφής . ἐκ τε γάρ ὁ εἴρω ἦ κατά ὁ Ἀγαρηνός ἐν νύξ ὁ πόλεμος συνίστημι αἴτιος , ἀλλά καίω κατά ὁ νόκτα γίγνομαι λαθραῖος ὁμιλία πρός ὁ Σάρα . ἐκεῖνος , ὡς φημί , καί ἄλλοθεν δέ πόθεν κατ´ αὐτός λοιδορία καθοσίωσις ἐπιφύω καί αὐξάνω μισητός ἐργάζομαι ὁ ἀνήρ καί φοβερός . καί ἐπεί μή οἷος τε εἰμί ἀντέχω , εὐεξαπάτητος εἰμί εἰδοί ὁ Θεόφιλος , φυγαδεία χράω πρός ὁ Ἄμαστρινόλις δέ αὐτός ποντικός ) μετά τέκνον ὁμοῦ χωρέω τε καί γυνή καί τίνω ἔκκριτος ἀνήρ . ἀνάγω οὖν στόλος εὐθύς κατ´ αὐτός , καί πόλεμος σφοδρός ἐξαρτάω ὡς πρός ἐχθρός ὁ βασιλεύς κατάδηλος , καί ὁ τοιοῦτος στόλος ἀρχηγός ὁ ὁ Βιτλής δρουγγάριος οὔτως ωορυφημι λέγω . Ἀλ ὁ Θεόφοβος ὁ ὁ Θεός φόβος ἐν ἑαυτοῦ συλλαμβάνω , οὐ φημί Δίκαιος εἰναι Χριστιανός εἰμί αἷμα ἄνθρωπος χαίρω πιστός · ὅθεν ὑπείκω ὁ βασιλεύς Ὅρκος δελεάζω , καί πρός αὐτός ἐπήν ἄγω ὁ Ὅρκος θαρσέω . ἀλλά ὁ Θεόφλος οὗτος ἵημι εἰς οὐδείς νάω μέν εἱρκτή τις καί φρουρά ὁ κατά ὁ βουκολέω οὗτος τίθημι , φρουρέω προστάσσω · εἷς δέ τις ὁ ἡμέρα , ἐπεί γιγνώσκω αὐτός ἤδη ἀποβιόω καί ὁ ἔσχατος πνέω , κεπικρὸν