cogPG.PG109 206
εἰσποάξεις ἐμπεπιστευμένος εἰς Συρίαν ἀφίκετο , τῆς καθ´ ἡμᾶς εὐσεβείας ἔξαρνος γεγονώς · ὃς ἐκεῖσε διατρίβων ἀστρονομίας ἢ ἀστρολογίας τινὸς μᾶλλον μετεποιεῖτο . Οὗτος ἐν μελανεμβαφεῖ γράγας ὐπάσιματι ἀπεστάλκει τοῦτο πρὸς τὸν λογοθέτῃν Θωμᾷ μᾶν , οὗ δὴ ῥυφθέντος ἐν ὕδατι παρὰ Μανουὴλ τοῦ τῶν Ἀγαρηνῶν ἐρμηνέως τὰ ἐν αὐτῷ πεφανέρωται γράμματα · Μὴ φοθήθητε ἀπὸ τοῦ Πύρρου πετεινοῦ τοῦ δουκός · νεωτερισθήσεται γὸρ ἀφρόνως , καὶ εὐθέως ὀλοθρευθήσεται . δʹ . Τούτων οὖν οὕτω τελεσθέντων , Γρηγορᾶς τουτου πενθερὸς μετὰ Λέουτος , ὃν Χοιροσφάκτην ὡνόμαζον , τῇ ἅγια Σοφίᾳ τοῦ Θεοῦ ἐκκλησίᾳ προσέφυγον · οὓς καὶ βίᾳ ἐκεῖσο ἀποσπάσαντες ἀπέκειραν μοναχοὺς ἐν τῇ τῶν Στουδίου ʹ μονῇ . Κωνσταντῖνον δὲ τὸν Ἐλαδικὸν βουνεύροις τύψαντες ῥάκη τε περιβα . λόντες καὶ ὄνῳ καθίσαντες διὰ μέσης τῆς πόλεως ἐθριάμβευσαν , καὶ ἐν τῇ τοῦ Δαλμάτου ἀπαγαγόντες μονῇ ἐγκατάκλειστον τῇ καταδίκῃ πεποιήκασιν . Αέοντα δὲ τὸν Κατακαλίτον καὶ Ἀβεσπνλιὸικ τὸν τοῦ Ἀροτρᾶ ἐκτυφλώσαντες ἐν ἐξορίᾳ παρέπεμψαν . Κωνσταντῖνον ἂὲ τὸν τοῦ Εὐλαμπίου υἱὸν καὶ ἑτέρους αὐυ αὐτῷ Φιλόθεος ὕπαρχος ὁ τοῦ Λαμπούδη ἐν τῇ τοῆ ἱππικοῦ σφενδόνη ἀπέτεμεν . Οὐ μικρὸν δὲ διερευνησάμενοι περὶ Νικήτα ἀσηκρῆτις καὶ Κωνσταντίνου τοῦ Αιβὸς οὐχ εὖρον αὐτοὺς ὡς χρησαμένους φυγῇ . Τὸν δὲ Ἀἰγίδην ἐκεῖνον καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ τολλοὺς καὶ ἀνδρείους ὄντας ἀπό τε τῆς ἐν Χρυσοπόλει δαμάλεως καὶ μέχρι τοῦ Λευκάτου διδύμοις ξύλοις πάντας ἀνεσκολόπισεν . Καὶ πολλοὶς ἂν τῶν ἐν τέλει τότε ἀνηλεῶς καὶ ἀναιτίως οἱ λεγόμενοι οὗτοι ἐπίτροποι ἀπέκτειναν , εἱ μή τινες τῶν δικαστῶν ΠΡ . Α ] τούτους τῆς ἀδίκου ὁρμῆς ἀνεχαίτιααν , εἰπόντες αὐτοῖς , ὡς Παιδὸς ὅντος τοῦ βασιλέως , πῶς ἂν ἄνευ τῆς αὐτοῦ κελεάσεως τοιαῦτα τοΧμᾶτε διαπράττεσθαι ; Τὴν τοῦ δουκὸς οὖν γοναῖκα ἀποκείραντες εἰς τὸν ἐν Παφλαγονίᾳ οἶκον αὐτῆς ἐξαπέστειλαν , εὐνουχίσαντες καὶ τὸν υἱὸν αὐτῆς ὧτέφανον . εʹ . Αὐγούστῳ δὲ μηνὶ Συμεὼν ὁ Βουλγαρίας ἄρχων κκατρατεύοας κατὰ Ῥωμαίων σὺν ὄχλῳ βαρεῖ κατ Δαβεν τὴν Κωνσταντινούπολιν , καὶ δὴ παρακαθίσας αὐτῇ χάρακα περιέβαλεν ἀπό τε Βλαχερνῶν καὶ μέχρι τῆς λεγομένης Χρυσῆς πόρτης , ἐλπίσι μετέωρος ἦν ώς ἀπονητὶ ταύτην ἑλεῖν . Ἐπεὶ δὲ τήν τε τῶν τειχῶν κατέιμαθεν ὀχυρότητα τήν τε ἐκ τοῦ πλήθους καὶ τῶν ὁπλιτῶν καὶ τῶν πατροβόλων καὶ τοξοβόλων ὀργάνων ἀσφάλειαν , τῶν ἐλπίδων σφαλεὶς ἐν τῷ λεγομένῳ ἑβδόμῳ ὑπέστρεψεν , εἰρηνικὰς σπονδὰς αἰτησάμενος . Τῶν δὲ ἐπιτρόπων ἀσμενέστατα ἀποδεξαμένων , ἀποστέλλει Συμεὼν Θεόδωρον μάγιστρον αὐτοῦ συλλαλῆσαι τὰ τῆς εἰρήνης . Ἀναλαβόμενοί τε ὅ τε πατριάρχης Νικόλαος καὶ Στέφανος καὶ Ἰωάννης ὁ μάγιστρος τὸν βασιλέα ἦλθον μέχρι τῶν Κλαχερνῶν , καὶ εἰσήγαγον τοὺς δύο υἱοὺς τοῦ Συμεὼν , καὶ σὸνεστιάθησαν τῷ βασιλαῖ ἐν τῷ παλαπίῳ . Νικόλαος ἰὰ ὁ πατριάρχης ἐξῆλθε πρὸς Συμεών , ᾧτινι τὴν κεφαλὴν ὑπέκλινε Συμεών . Εὐχὴν οὗν ὁ πατριάρχης ποιήσας ἀντὶ στέμματος , ὥς φασι , τὸ ἑαυτοῦ ἐπιῤῥιπτάριον
Lemmas: εισποαγω ἐμπιστεύω εἰς Συρία ἀφικνέομαι , ὁ καθ´ ἐγώ εὐσέβεια ἔξαρνος γίγνομαι · ὅς ἐκεῖσε διατρίβω ἀστρονομία ἢ ἀστρολογία τις μᾶλλον μεταποιέω . οὗτος ἐν μελανεμβαφής γράγας ὐπάσιματι ἀποστέλλω οὗτος πρός ὁ λογοθέτης Θωμᾶς τιμή , ὅς δή ῥύπτω ἐν ὕδωρ παρά Μανουήλ ὁ ὁ Ἀγαρηνός ἑρμηνεύς ὁ ἐν αὐτός φανερόω γράμμα · μή φέρω ἀπό ὁ Πύρρος πετεινός ὁ δούξ · νεωτερίζω γόρ ἄφρων , καί εὐθύς ὀλοθρεύω . δέ . οὗτος οὖν οὗτος τελέω , Γρηγοράς οὗτος πενθερός μετά Λέων , ὅς Χοιροσφάκτης ὀνομάζω , ὁ ἅγιος Σοφία ὁ Θεός ἐκκλησία προσφεύγω · ὅς καί βία κεῖμαι ἀποσπάω ἀποκείρω μοναχός ἐν ὁ ὁ στουδιον ʹ μονή . Κωνσταντῖνος δέ ὁ Ἐλαδικός βούνευρον τύπτω ῥάκος τε περιβαίνω . λόντος καί ὄνος καθίζω διά μέσος ὁ πόλις θριαμβεύω , καί ἐν ὁ ὁ Δαλμάτης ἀπάγω μονή ἐγκατακλείω ὁ καταδίκη ποιέω . αεοειντα δέ ὁ κατακαλιος καί Ἀβεσπνλιὸικ ὁ ὁ Αροτράς ἐκτυφλόω ἐν εξορία παραπέμπω . Κωνσταντῖνος ἀεί ὁ ὁ Ευλαμπίου υἱός καί ἕτερος Αὐύ αὐτός Φιλόθεος ὕπαρχος ὁ ὁ Λαμπούδη ἐν ὁ τοῆ ἱππικόν σφενδόνη ἀποτέμνω . οὖον μικρός δέ διερευνάω περί Νικήτας ἀσηκρῆτις καί Κωνσταντῖνος ὁ Αιβὸς οὐ εὖρος αὐτός ὡς χράω φυγή . ὁ δέ Αἰγίδης ἐκεῖνος καί ὁ σύν αὐτός Τολλοῦς καί ἀνδρεῖος εἰμί ἀπό τε ὁ ἐν Χρυσόπολις δάμαλις καί μέχρι ὁ Λευκάτου δίδυμος ξύλον πᾶς ἀνασκολοπίζω . καί πολλός εἄν ὁ ἐν τέλος τότε ἀνηλεής καί ἀναίτιος ὁ λέγω οὗτος ἐπίτροπος ἀποκτείνω , εἰ μή τις ὁ δικαστής ΠΡ . Α ] οὗτος ὁ ἄδικος ὁρμή ανεχαιτιααω , εἶπον αὐτός , ὡς Παῖς εἰμί ὁ βασιλεύς , πῶς εἄν ἄνευ ὁ αὐτός κελεάσεως τοιοῦτος τοΧμᾶτε διαπράσσω ; ὁ ὁ δούξ οὖν γοναῖκα ἀποκείρω εἰς ὁ ἐν Παφλαγονία οἶκος αὐτός ἐξαποστέλλω , εὐνουχίζω καί ὁ υἱός αὐτός ὁράω . εἰ . Αὔγουστος δέ μείς Συμεών ὁ Βουλγαρία ἄρχω κκατρατευοα κατά Ῥωμαῖος σύν ὄχλος βαρύς κατά Δαβός ὁ Κωνσταντινούπολις , καί δή παρακαθίζω αὐτός χάραξ περιβάλλω ἀπό τε Βλαχερνῶν καί μέχρι ὁ λέγω Χρυσῆς Πόρτης , ἐλπίς μετέωρος εἰμί οὖς ἀπονητί οὗτος αἱρέω . ἐπεί δέ ὁ τε ὁ τεῖχος καταμανθάνω ὀχυρότης ὁ τε ἐκ ὁ πλῆθος καί ὁ ὁπλίτης καί ὁ πατροβωλος καί τοξοβόλος ὄργανον ἀσφάλεια , ὁ ἐλπίς σφάλλω ἐν ὁ λέγω ἕβδομος ὑποστρέφω , εἰρηνικός σπονδή αἰτέω . ὁ δέ ἐπίτροπος ἀσμενής ἀποδέχομαι , ἀποστέλλω Συμεών Θεόδωρος μάγιστρος αὐτός συλλαλέω ὁ ὁ εἰρήνη . αναλαβομενω τε ὅς τε πατριάρχης Νικόλαος καί Στέφανος καί Ἰωάννης ὁ μάγιστρος ὁ βασιλεύς ἔρχομαι μέχρι ὁ Κλαχερνῶν , καί εἰσάγω ὁ δύο υἱός ὁ Συμεών , καί συνεστιάω ὁ βασίλη ἐν ὁ παλαπίῳ . Νικόλαος ἰός ὁ πατριάρχης ἐξέρχομαι πρός Συμεών , ὅστις ὁ κεφαλή ὑποκλίνω Συμεών . εὐχή ἐν ὁ πατριάρχης ποιέω ἀντί στέμμα , ὅς φημί , ὁ ἑαυτοῦ ἐπιρριπτάριον