cogPG.PG109 142
λέοντας καὶ τὸ ὁλόχρυσον ὄργανον καὶ ἕτερα τῶν ἐπὶ τῆς τραπέζης χρυσωμάτων ἔργα διάφορα καὶ τὰς βασιλικάς τε καὶ αὐγουστιακὰς στολὰς καὶ τὰς ἄρχουσι μεγάλοις ἁρμαζούσας ἐσθῆτας , πάσας τυγχανούσας χρυσοῦφεῖς · ἃ δὴ πάντα συγχωνεύσας , ὡς λέλεκται , εἰς τὰ καθ´ ἡδονὴν αὐτῷ ἔμελλεν ἀποχρήσασθαι · προαναρπασθέντος δὲ ἐκείνου εὑρέθη ὁ χρυσὸς , καὶ χαραχθεὶς εἰς ἅπαντα γέγονε χρήσιμος τῷ βασιλεῖ · Δεῖ γὰρ , φησί , χρημάτων . καὶ ἄνευ τούτων οὐδὲν ἔστι γενέσθαι τῶν δεόντων Ἀλλὰ τοῦτο μὲν ὕστερον . λʹ . Τότε δὲ , ἐπείπερ ἐπὶ τῶν τῆς ἀρχῆς οἰάκων ὑπὸ τῆς Προνοίας προβιβασθεὶς ἐκάθισεν ὁΒασίλειος , εὐθὺς ἀπὸ γραμμῆς , φασὶν , ἄξιος ἐσπούδαζε φανῆναι τοῦ μεγέθους τοῦ πράγματος , καὶ νύκτωρ διηγρύπνει καὶ μεθ´ ἡμέραν διεσκόπει , πάντα κινῶν λογισμὸν καὶ πᾶν στρέφων βούλευμα , ὅπως ἀγαθοῦ τινος αἴτιος τοῖς ὑπ´ αὐτὸν ἅπασι γένοιτο καὶ ὅπως ἐπὶ τὸ ἄμεινου ἐμφανῆ καὶ μεγάλην μεταβολὴν τὰ πράγματα δέξηται . Καὶ πρῶτα μὲν ἐπὶ τὰς ἀρχὰς ἀδωρότατα τοὺς πάντων ἀρίστους ἐκλεγόμενος προεβάλλετο , οἷς ἦν καὶ οἴκοθεν , ἅτε ἀρίστοις οὖσι , καὶ ἀπὸ τῆς ἀκρεβοῦς τοῦ βασιλεύοντος ἐπισκέψεως πρῶτον ἔργον καὶ σπούδασμα τὸ πρὸ τῶν ἄλλων τὰς ἰδίας χεῖρας καθαρὰς ἀπὸ παντοίου διαφυλάξαι λήμματος , εἶθ´ οὔτως πασῶν τῶν ἀρετῶν πλέον τιμῆσαι δικαιοσύνην , καὶ ἰσότητα παρασκευάσαι ἐμπολιτεύεσθαι πανταχοῦ , καὶ τὸ μὴ καταδυναστεύεσθαι ὑπὸ τῶν πλουτούντων τοὺς πένητας , μηδὲ ἀδίκως ζημίᾳ τινὰ ὑποβάλλεσθαι , ἀλλὰῥύεσθαι πένητα καὶ πτωχὸν ἐκ χειρὸς στερεωτέρων αὐτοῦ , καὶ κατὰ μικρὸν ἀναλαβεῖν τοὺς ἀνθρώπους οὕσπερ ἀπὸ τῶν φθασάντων ᾔδει λειποψυχοῦντάς τε καὶ ἐκλείποντας , καὶ ἀναῤῥωννύντας ἐπὶ τῆς ἀρχαίας ἄπαντας εὐετηρίας σπουδάζειν ἀποκαθιστᾶν . Ὧν καὶ Ἀλλὰ τὴν ἐξ ἀρχῆς πρὸς τὰ βελτίω ῥοπὴντοιοῦτοι γὰρ πάντως οἱ ἐκλεγόμενοι καὶ διὰ τὴν τοῦ κρατοῦντος περὶ ταῦτα σπουδὴν [ Ρ . ΛθΙ ] καὶ ἐγρηγορυῖαν πανταχόσε περίβλεψιν εἰς πᾶν τὸ δέον προθύμως ἀλλήλους ὑπερβαλέσθαι ἀμιλλωμένων , ἄπασα μὲν ἀδικία εὐθὺς ἀπὸ πάντων ἠλαύνετο , καὶ τὸ δίκαιον ἐπαῤῥησιάζετο , καὶ αἱ πρὶν ὑπὲρ τὰς Βριάρεω χεῖρες πρὸς τὰ ἀλλότρια ἐκτεινόμεναι ἐκνεναρκωμέναις ὥσπερ καὶ παρειμέναις ἐῴκεισαν , καὶ τὰ ἀσθενῆ πρὸ τούτου τῶν πενήτων μέλη ἐῤῥώννυντο διὰ τὸ ἀδεῶς ἕκαστον τὴν οἰκείαν βῶλον ἐργάζεσθαι καὶ τὸν ἴδιον ἀμπελῶνα καρποῦσθαι , καὶ τὴν ἐλαίαν καὶ τὴν συκῆν τὴν πατρῴαν μηδένα εἶναι τὸν τολμῶντα ὑπὸ τὴν ἑαυτοῦ ποιεῖσθαι ἐξουσίαν , ἀλλ´ ἕκαστον ἐν τῇ συνήθει καὶ πατρῴᾳ τούτων σκιᾷ ἀναπαύεσθαι Καὶ οὔτω μὲν περὶ τὸν ὑπὸ χεῖρα πάντα λαὸν τῶν τε χωρῶν καὶ τόπων καὶ πόλεων τῆς ἑαυτοῦ ἐπικρατείας ὁ εὐσεβής διεγένετο βασιλεύς . Εἰ δέ τις οἷον ὄζος κακίας ἔν τινι στερεῶς εὖ μάλα συναθροισθεὶς ὑπὸ τῶν κατὰ μέρος ἀρχόντων μεταβληθῆναι ἢ τέλεον ἐκκοπῆναι οὐχ οἷός τε ἦν , δι´ αὐτοῦ ἐκείνου · τοῦ
Lemmas: λέων καί ὁ ὁλόχρυσος ὄργανον καί ἕτερος ὁ ἐπί ὁ τράπεζα χρύσωμα ἔργον διάφορος καί ὁ βασιλικός τε καί αὐγουστιακός στολή καί ὁ ἄρχω μέγας αρμαζουω ἐσθής , πᾶς τυγχάνω χρυσουφημι · ὁ δή πᾶς συγχωνεύω , ὡς λέγω , εἰς ὁ καθ´ ἡδονά αὐτός μέλλω ἀποχράω · προαναρπάζω δέ ἐκεῖνος εὑρίσκω ὁ χρυσός , καί χαράσσω εἰς ἅπας γίγνομαι χρήσιμος ὁ βασιλεύς · Δεύς γάρ , φημί , χρῆμα . καί ἄνευ οὗτος οὐδείς εἰμί γίγνομαι ὁ δήω ἀλλά οὗτος μέν ὕστερος . λίαν . τότε δέ , ἐπεί ἐπί ὁ ὁ ἀρχή Οἴαξ ὑπό ὁ Πρόνοια προβιβάζω καθίζω Βασίλειος , εὐθύς ἀπό γραμμή , φημί , ἄξιος σπουδάζω φαίνω ὁ μέγεθος ὁ πρᾶγμα , καί νύκτωρ διαγρυπνέω καί μεθ´ ἡμέρα διασκοπέω , πᾶς κινέω λογισμός καί πᾶς στρέφω βούλευμα , ὅπως ἀγαθός τις αἴτιος ὁ ὑπό αὐτός ἅπας γίγνομαι καί ὅπως ἐπί ὁ αμεινοος ἐμφανής καί μέγας μεταβολή ὁ πρᾶγμα δέχομαι . καί πρῶτος μέν ἐπί ὁ ἀρχή ἄδωρος ὁ πᾶς ἀγαθός ἐκλέγω προβάλλω , ὅς εἰμί καί οἴκοθεν , ἅτε ἀγαθός εἰμί , καί ἀπό ὁ ἀκρεβοῦς ὁ βασιλεύω ἐπίσκεψις πρῶτος ἔργον καί σπούδασμα ὁ πρό ὁ ἄλλος ὁ ἴδιος χείρ καθαρός ἀπό παντοῖος διαφυλάσσω λῆμμα , ἔρχομαι οὔτως πᾶς ὁ ἀρετή πλέω τιμάω δικαιοσύνη , καί ἰσότης παρασκευάζω ἐμπολιτεύω πανταχοῦ , καί ὁ μή καταδυναστεύω ὑπό ὁ πλουτέω ὁ πένης , μηδέ ἄδικος ζημία τις ὑποβάλλω , αλλαρυιημι πένης καί πτωχός ἐκ χείρ στερεός αὐτός , καί κατά μικρός ἀναλαμβάνω ὁ ἄνθρωπος ὅσπερ ἀπό ὁ φθάνω οἶδα λειποψυχέω τε καί ἐκλείπω , καί ἀναλίσκω ἐπί ὁ ἀρχαῖος ἅπας εὐετηρία σπουδάζω ἀποκαθιστάω . ὅς καί ἀλλά ὁ ἐκ ἀρχή πρός ὁ ἀγαθός ροπηντοιουτος γάρ πάντως ὁ ἐκλέγω καί διά ὁ ὁ κράτος περί οὗτος σπουδή [ Ρ . ΛΘ ] καί ἐγείρω πανταχόσε περίβλεψις εἰς πᾶς ὁ δήω προθύμως ἀλλήλων ὑπερβάλλω ἁμιλλάω , ἅπας μέν ἀδικία εὐθύς ἀπό πᾶς ἐλαύνω , καί ὁ Δίκαιος επαρρησιαζομαι , καί ὁ πρίν ὑπέρ ὁ Βριάρεως χείρ πρός ὁ ἀλλότριος ἐκτείνω ἐκναρκόομαι ὥσπερ καί παρίημι ἔοικα , καί ὁ ἀσθενής πρό οὗτος ὁ πένης μέλος ῥώννυμι διά ὁ ἀδεῶς ἕκαστος ὁ οἰκεῖος βῶλος ἐργάζομαι καί ὁ ἴδιος ἀμπελών καρπόω , καί ὁ ἐλαία καί ὁ συκέα ὁ πατρῷος μηδείς εἰμί ὁ τολμάω ὑπό ὁ ἑαυτοῦ ποιέω ἐξουσία , ἀλ ἕκαστος ἐν ὁ συνήθης καί πατρῷος οὗτος σκιά ἀναπαύω καί οὐτάω μέν περί ὁ ὑπό χείρ πᾶς λαός ὁ τε χώρα καί τόπος καί πόλις ὁ ἑαυτοῦ ἐπικράτεια ὁ εὐσεβής διαγίγνομαι βασιλεύς . εἰμί δέ τις οἷος ὄζος κακία ἐν τις στερεῶς εὕω μάλα συναθροίζω ὑπό ὁ κατά μέρος ἄρχω μεταβάλλω ἢ τελέω ἐκκόπτω οὐ οἷος τε εἰμί , δις αὐτός ἐκεῖνος · ὁ