cogPG.PG109 231
συγκεκολλημένον μέρος διέτεμον εὐφυῶς ἐλπίδι τοῦ τὸν ἕτερον ζήσεσθαι·[Φθθ ] ὃς τρεῖς ἡμέρας ἐπιβιοὺς ἐτελεύτησεν . νʹ . Καὶ ἐν πᾶσι μὲν μοναχοῖς , ὡς ἀνωτέρω εἴρηται , πίστιν ἐκέκτητο ἄμετρον ὁ βασιλεὺς , διαφερόντως δὲ ἐτίμα καὶ ὑπερέσεβε Σέργιον τὸν ἐν μοναασταῖς διαλάμποντα , ὃς ἀδελφὸς ἐπεφύκει τοῦ μαγίστρου Κοσμᾷ τοῦ πρώτου τῶν κριτηρίων . Ἀνικαίνισε καὶ τὴν μονὴν τοῦ Μανονῆλος , ὡσαύτως καὶ τὴν ἐκκλησίαν καὶ τὸ μοναστήριον ἐκ βάθρου κτίσας τοῦ Ἀγίου Παντελεήμονος , ᾧ ἐπώνυμον Ὁφροῦ λιμήν . Ἀπέκειρε δὲ καὶ ἐκεῖσε μοναχοὺς ὀκτακοσίους , τυπώσας καὶ σελέμνια τοῦ λαμβάνειν αὐτοὺς ὑπὲρ διατροφῆς αὐτῶν , δοὺς ταῦτα τῷ μοναχῷ Σεργίῳ τῷ πνευματικῷ αὐτοῦ πατρί . Πάντας δὲ τοὺς ἐν ἐξορίᾳ συμπαθήσας , καὶ δοὺς αὐτοῖς νρήματα πολλὰ , ὥστε ἐν τῷ κατέρχεσθαι αὐτὸν ἐκ τοῦ παλατίου εἷς καὶ μόνος ἐξόριστος οὐχ εὑρέθη . Οὗτος δὲ ὁ Σέργιος ἀνεψιὸς τοῦ πατριάρχου Φωτίου ἐτύγχανεν · Ἀν πλέον τῆς σαρκικῆς συγγενείας ἡ κατὰ ψυχῇ ν ἐτίμα εὐγένεια . Ἀρετῆς γὰρ εἰς ἄκρον καὶ γνώσεως ἤλασεν , ὡς δυσχερὲς εἶναι διακρίνειν ποτέρῳ μᾶλλαν πλεονεκτεῖ · οὕτως εἰς ἄκρον ἐκατέραν ἐξήσκησεν . Ἐπήνθει δὲ αὐτῷ πρὸς τοῖς ἄλλοις καὶ τὸ τῆς διακρίσεως ἔρευθος καὶ τὸ χαρίεν τοῦ ἤθους καὶ τὸ Κμέτριον τοῦ φρονήματος · οὐδὲ γὰρ ἀνέσπα τὰς ὀφρῦς κατὰ τοὺς νῦν σοφοὺς , οὐδὲ ἀλαζών τις ἐδόκει καὶ ὑπερήφανος , ἀλλὰ τὸν λόγον μὲν εἶχεν γλυκύτερον μέλιτος ἀποστάζοντος , τὸ ἦθος δὲ πάγιον καὶ σταθερὸν , ταπεινὸν δὲ τὸ φρόνημα . Τοῦτον οὖν ἀοίδιμον ἀδιαλείπτως μετ´ αὐτοῦ εἴχεν ὁ βασιλεὺς , κανόνα ὄντως καὶ στάθμην τὸν αὐτοῦ βίον ῥυθμίζοντα · ὃς πολλὰ παρῄνει τῷ βασιλεῖ τῶν παίδων ἐπιμελεῖσθαι καὶ μὴ ἀπαιδεύτους ἐᾷν εἰς πονηρίαν ἐκκλίνοντας , μήποτε καὶ αὐτὸς πάθῃ τὸ τοῦ Ἡλὶ , τιμωρίαν ὑπὲρ τῆς τῶν παίδων παρανομίας ἐκτίσας . Ὃ καὶ γέγονεν . ναʹ . Ἐπεὶ δὲ τοῦ παλατίου τοῦτον οἱ παῖδες κατἡγαγον καὶ ἐν τῇ Πρώτῃ νήσῳ ἐξώρισαν , πάλιν τοῦτον εἶχεν τῶν συμφορῶν παραμυθίαν καὶ τῶν θλίψεων ἀκεσώδυνον φάρμακον . ᾯ συνῆν τότε καὶ Πολύευκτος μοναχὲς εὐλαβέστατος , οὐκ ἔλαττον τὸν τοῦ εἰρημένου τρόπον καὶ αὐτὸς τὰ εἰκότα παραμυθούμενος · ὃς μετὰ ταῦτα διὰ τὸν [ Ζ ] εἰλικρινῆ αὐτοῦ βίον , τοῦ πατριάρχου Θεοφυλάκτου τελευτέσαντος , πατριάρχης ὑπὸ τοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου προχειρίοεται . νβʹ . Ὁ δὲ βασιλεὺς Ῥωμανὸς μακρῷ γήρει καὶ νόσῳ τρυχόμενος τὰ τῆς βασιλείας κατὰ διαθήκας ἀπακριβάζεται καὶ ἄνακτα πρῶτον κατὰ διαθήκας τὸν Πορφυρογέννητον Κωνσταντῖνον προσδιορίζεται , ἐν ἔτει ἐξάκις χιλιοστῷ τετρακοσιοστῷ πεντηκοστῶ τρίτῳ , καὶ καθεξῆς ἐν δευτέρῳ καὶ τρίτῳ τοὺς τούπου ὡἱος τὰ ποὸς αὐτοὺς ῥητῶς διασφαλισάμενος , ὡς εἴπερ τῷ πρώτῳ βασιλεῖ κατά τι προσπταίσειαν , καθαιρεῖσθαι παραυτίκα τῆς βασιλείας . Κνγʹ . Ἐπεὶ δὲ πολλοῖς τρόποις ὁ Θεὸς βούλεται
Lemmas: συγκολλάω μέρος διατέμνω εὐφυής ἐλπίς ὁ ὁ ἕτερος ζήσεσθαι·[Φθθ ] ὅς τρεῖς ἡμέρα ἐπιβιόω τελευτάω . ν . καί ἐν πᾶς μέν μοναχός , ὡς ἀνωτέρω εἴρω , πίστις κτάομαι ἄμετρος ὁ βασιλεύς , διαφερόντως δέ τιμάω καί ὑπερφέρω Σέργιος ὁ ἐν μοναστής διαλάμπω , ὅς ἀδελφός φύω ὁ Μαγίστρου Κοσμᾶς ὁ πρῶτος ὁ κριτήριον . ανικαινισος καί ὁ μονή ὁ Μανονῆλος , ὡσαύτως καί ὁ ἐκκλησία καί ὁ μοναστήριον ἐκ βάθρον κτίζω ὁ Ἀγίας Παντελεήμων , ὅς ἐπώνυμος Ὁφροῦ λιμήν . ἀποκείρω δέ καί ἐκεῖσε μοναχός ὀκτακόσιοι , τυπόω καί σελέμνιον ὁ λαμβάνω αὐτός ὑπέρ διατροφή αὐτός , δίδωμι οὗτος ὁ μοναχός Σέργιος ὁ πνευματικός αὐτός πατήρ . Πᾶς δέ ὁ ἐν εξορία συμπαθέω , καί δίδωμι αὐτός νρήματα πολύς , ὥστε ἐν ὁ κατέρχομαι αὐτός ἐκ ὁ Παλάτιον εἷς καί μόνος ἐξόριστος οὐ εὑρίσκω . οὗτος δέ ὁ Σέργιος ἀνεψιός ὁ πατριάρχης Φώτιος τυγχάνω · εἰς πλέω ὁ σαρκικός συγγένεια ὁ κατά Ψυχή Ν τιμάω Εὐγένεια . Ἀρετῆς γάρ εἰς ἄκρος καί γνῶσις ἐλαύνω , ὡς δυσχερής εἰμί διακρίνω πότερος Μαλλάν πλεονεκτέω · οὕτως εἰς ἄκρος ἑκάτερος ἐξασκέω . ἐπανθέω δέ αὐτός πρός ὁ ἄλλος καί ὁ ὁ διάκρισις ἔρευθος καί ὁ χαρίεις ὁ ἦθος καί ὁ Κμέτριον ὁ φρόνημα · οὐδέ γάρ ἀνασπάω ὁ ὀφρύς κατά ὁ νῦν σοφός , οὐδέ ἀλαζών τις δοκέω καί ὑπερήφανος , ἀλλά ὁ λόγος μέν ἔχω γλυκύς μέλι ἀποστάζω , ὁ ἦθος δέ πάγιος καί σταθερός , ταπεινός δέ ὁ φρόνημα . οὗτος οὖν ἀοίδιμος ἀδιαλείπτως μετέ αὐτός ἔχω ὁ βασιλεύς , κανών εἰμί καί στάθμη ὁ αὐτός βίος ῥυθμίζω · ὅς πολύς παραινέω ὁ βασιλεύς ὁ παῖς ἐπιμελέομαι καί μή ἀπαίδευτος ἐάω εἰς πονηρία ἐκκλίνω , μήποτε καί αὐτός πάσχω ὁ ὁ Ἡλί , τιμωρία ὑπέρ ὁ ὁ παῖς παρανομία ἐκτίνω . ὅς καί γίγνομαι . ναί . ἐπεί δέ ὁ Παλάτιον οὗτος ὁ παῖς κατάγω καί ἐν ὁ Πρῶτος νῆσος ἐξορίζω , πάλιν οὗτος ἔχω ὁ συμφορά παραμυθία καί ὁ θλῖψις ἀκεσώδυνος φάρμακον . ὧ σύνειμι τότε καί Πολύευκτος μοναχή εὐλαβής , οὐ μικρός ὁ ὁ εἴρω τρόπος καί αὐτός ὁ εἰκός παραμυθέομαι · ὅς μετά οὗτος διά ὁ [ Ζ ] εἰλικρινής αὐτός βίος , ὁ πατριάρχης Θεοφυλάκτου τελευτάω , πατριάρχης ὑπό ὁ βασιλεύς Κωνσταντῖνος προχειρίζω . νβʹ . ὁ δέ βασιλεύς Ῥωμανός μακρός γῆρας καί νόσος τρύχω ὁ ὁ βασίλεια κατά διαθήκη ἀπακριβάζομαι καί ἄναξ πρῶτος κατά διαθήκη ὁ πορφυρογέννητος Κωνσταντῖνος προσδιορίζω , ἐν ἔτος ἑξάκις χιλιοστός τετρακοσιοστός πεντηκοστός τρίτος , καί καθεξῆς ἐν δύο καί τρίτος ὁ Τούπου ὁράω ὁ ποιός αὐτός ῥητός διασφαλίζω , ὡς εἴπερ ὁ πρῶτος βασιλεύς κατά τίς προσπταίω , καθαιρέω παραυτίκα ὁ βασίλεια . Κνγʹ . ἐπεί δέ πολύς τρόπος ὁ θεός βούλομαι