cogPG.PG109 233
Μετ´ ὁλίγον οὖν οὗτοι αἰτησάμενοι τὸν ἴδιον πατέρα θεάσασθαι ἐν τῇ Ηρώτη νήσῳ παρεγένοντο , καὶ τοῦτον ἐν τῷ μοναχικῷ σχήματι θεασάμενοι πένθει κατεσχέθησαν ἀφορήτῳ · οἷς ἐπιδακρύσας ὁ πα . τὴν ἔφη · Υἱοὺς ἐγέννησα καὶ ὕψωσα · αὐτοὶ δέ με ἡθέτησαν . Εἶθ´ οὕτως ἐξωρίσθησαν , ὁ μὲν Στέφανος εἰς Προικόννησονντινα Νεβρίαν ὡνομασμένην ἐκ τῆς κατὰ χρησμὸν δεδομένης προχόου ἄποικοι Ἐαμίων μετωνόμασαν , οἷς ἀφικομένοις πρὸς νῆσον καὶ τῷ Θεῷ ἱλασκομένοις ἀριστοποιουμένοις τε ἀωρία ἐτύγχανεν ὁπόθεν ὕδωρ κομίσοιντο . Γυνὴ δέ τις ἔφη αὐτοῖς · Εἰ ἔχετε πρόχοον . δώσω ὑμῖν ὕδωρ . ὅπερ λαβόντες , ὡς ὁ χρησμὸς , καὶ γῆν ἐξῃτήσαντο . Τῆς δὲ καὶ ταύτην δεδωκυίας , Πρόχοον τὴν νῆσον ὡνόμασαν καὶ τοῖς ἀργυροῖς νομίσμασιν πρόχοον εἰκόνιζον ) , ἀπὸ δὲ Προικοννήσου εἰς Ῥόδον . ἀπὸ δὲ Ῥόδου εἰς Μιτυλήνην , ὁ δὲ Κωνσταντῖνος εἰς Τένεδον , ἐκεῖθεν εἰς Σαμοθράκην · ἐν ᾗ καὶ ἀνταρσίαν μελετήσας , καὶ τὸν ἐκ βασιλικῆς κελεύσεως τὴν αὐτοῦ φυλακὴν πεπιστευμένον Νικήταν πρωτοσπαθάΡιον ἀναιρήσας , καὶ αὐτὸς παρὰ τῶν αὐτὸν φυλασσόντων ἀνεσφάγη . Οὗ τὸ σῶμα παρακομισθὲν ταφῇ παραδίδοται μεγαλοτίμως , ἐν ᾗ περὶ τούτῳ ἡ πρώτη αὐτοῦ σύμβιος ἀπέκειτο Ἐλένη τοὔνομα . Μιχαὴλ δὲ πλὴν τοῦ βασιλέως Χριστοφόρου υἱὸν , τὰ βασιλικὰ πέδιλα Κωνσταντῖνος ὁ Πορφυρογέννητος ἀφελόμενος ληρικὸν καὶ μάγιστρον καὶ ῥαίκτωρα πεποίηκεν . Ὅσοι δὲ ἐπέβαλον χεῖρας ἐπὶ τῇ καταβάσει Ῥωμανοῦ βασιλέως , ταῦτα πεπόνθασιν . Ὁ μὲν Βασίλειος μάγιστρος εἰσκομισθεὶς καὶ πομπευθεὶς καὶ ἐξορισθεὶς στένων καὶ τρέμων τὸν βίον αὐτοῦ ἐν ἐξορία ἐτέλεσεν · τὸν Μαριανὸν γυνὴ ἀπὸ ὕψους ῥίψασα πλάκα τὴν ἑαυτοῦ κεφαλὴν , τὸν μόρον Ἰούδα ἐχρήσατο · ὁ δὲ Διογένης καὶ στρατηγὸς λογχευθεὶς παρὰ Ἀύς ἀτζυπάδων τοῦ Μαλελεῖνου κακὸν θάνατον ἔδωκεν · ὁ δὲ Κουρτίκης ἀπερχόμενος [ Ρ . ἂῖ ] εἰς Κρήτην μετὰ τοῦ δρομωνίου ἐποντίσθη · ὁ δὲ κλάδων εὑρεθεὶς εἰς μοῦλτον ῥινοτομηθεὶς καὶ τὰ ὧτα αὐτοῦ ἑκτμηθείς · ὡσαύτως καὶ ὁ Φίλικπος καὶ οἱ λοιποί . δʹ . Ὁ δὲ βασιλεὺς Ῥωμανὸς ὁρᾷ κατ´ ὄναρ δύο εὐνούχους λευκοφοροῦντας , καὶ κρατήσαντες αὐτὸν τῶν χειρῶν ἤγαγον αὐτὸν εἰς τὴν Τρικύμβαλον ὁλόγυμνον . Τὸ δὲ τζυκανιστῆριν ἦν πεπληρωμένον πυρός · συνεδαβελίζετο δὲ ὑπὸ ἀτζυπάδων πολλῶν , Καὶ ὁρᾷ τὴν Θεοτόκον ἐλθοῦσαν πρὸς αὐτὸν καὶ λαλήσασαν τοῖς εὐνούχοις διὰ τὴν ἐλεημοσύνην αὐτοῦ . Ἑνδύαασα αὐτῶν ἡ Θεοτόκος εἰσήγαγεν αὐτὸν εἰς Τροπικήν . διῆλθεν δὲ δεδεμένος ὁ κῦρ Κωνσταντῖνος ὁ σφαγεὶς καὶ ὁ μητροπολίτης Ἀναστάσιος Ἡρακλείας , ἀγόμενοι παρὰ ἀτζυπάδων · καὶ παρἀΑ , καν αὐτοὺς καὶ ἐνέβαλον εἰς τὸ πῦρ ἐκεῖνο , Τῇ ἡμέρᾳ δὲ ἐν ᾗ ἐθεάσατο ὁ βασιλεὺς τὸ ὄναρ , τῇ
Lemmas: Μετς ὀλίγος οὖν οὗτος αἰτέω ὁ ἴδιος πατήρ θεάομαι ἐν ὁ Ἡρώτης νῆσος παραγίγνομαι , καί οὗτος ἐν ὁ μοναχικός σχῆμα θεάομαι πένθος κατέχω ἀφόρητος · ὅς ἐπιδακρύω ὁ πῃ . ὁ φημί · υἱός γεννάω καί ὑψόω · αὐτός δέ ἐγώ ἀθετέω . Εἴθε οὕτως ἐξορίζω , ὁ μέν Στέφανος εἰς Προικόννησονντινα νεβρίας ὁνομάζω ἐκ ὁ κατά χρησμός δίδωμι πρόχοος ἄποικος ἡμεῖς μετονομάζω , ὅς ἀφικνέομαι πρός νῆσος καί ὁ Θεός ἱλάσκομαι ἀριστοποιέω τε ἀωρία τυγχάνω ὁπόθεν ὕδωρ κομίζω . γυνή δέ τις φημί αὐτός · εἰμί ἔχω πρόχοος . δίδωμι σύ ὕδωρ . ὅσπερ λαμβάνω , ὡς ὁ χρησμός , καί γῆ ἐξαιτέω . ὁ δέ καί οὗτος δίδωμι , πρόχοος ὁ νῆσος ὀνομάζω καί ὁ ἀργύρεος νόμισμα πρόχοος εἰκονίζω ) , ἀπό δέ Προικοννήσου εἰς Ῥόδος . ἀπό δέ Ῥόδος εἰς Μιτυλήνη , ὁ δέ Κωνσταντῖνος εἰς Τένεδος , ἐκεῖθεν εἰς Σαμοθρᾴκη · ἐν ὅς καί ἀνταρσία μελετάω , καί ὁ ἐκ βασιλικός κέλευσις ὁ αὐτός φυλακή πιστεύω Νικήτας πρωτοσπαθάριος ἀναιρέω , καί αὐτός παρά ὁ αὐτός φυλάσσω ἀνεσφάγη . οὗ ὁ σῶμα παρακομίζω θάπτω παραδίδωμι μεγαλότιμος , ἐν ὅς περί οὗτος ὁ πρῶτος αὐτός σύμβιος ἀπόκειμαι Ἑλένη ὄνομα . Μιχαήλ δέ πλήν ὁ βασιλεύς Χριστόφορος υἱός , ὁ βασιλικός πέδιλον Κωνσταντῖνος ὁ Πορφυρογέννητος ἀφαιρέω ληρικὸν καί μάγιστρος καί ῥαίκτωρ ποιέω . ὅσος δέ ἐπιβάλλω χείρ ἐπί ὁ κατάβασις Ῥωμανός βασιλεύς , οὗτος πάσχω . ὁ μέν Βασίλειος μάγιστρος εἰσκομίζω καί πομπεύω καί ἐξορίζω στένω καί τρέμω ὁ βίος αὐτός ἐν ἐξορία τελέω · ὁ Μαριανός γυνή ἀπό ὕψος ῥίπτω πλάξ ὁ ἑαυτοῦ κεφαλή , ὁ μόρον Ἰούδας χράω · ὁ δέ Διογένης καί στρατηγός λογχεύω παρά Ἀύς ατζυπαδος ὁ μαλελεινοος κακός θάνατος δίδωμι · ὁ δέ Κουρτίκης ἀπέρχομαι [ Ρ . ὅς ] εἰς Κρήτη μετά ὁ δρομώνιον ποντίζω · ὁ δέ κλάδος εὑρίσκω εἰς μοῦλτον ῥινοτομέω καί ὁ ἄτη αὐτός ἐκτέμνω · ὡσαύτως καί ὁ Φίλιξ καί ὁ λοιπός . δέ . ὁ δέ βασιλεύς Ῥωμανός ὁράω κατ´ ὄναρ δύο εὐνοῦχος λευκοφορέω , καί κρατέω αὐτός ὁ χείρ ἄγω αὐτός εἰς ὁ Τρικύμβαλον ὁλόγυμνος . ὁ δέ τζυκανιστῆριν εἰμί πληρόω πῦρ · συνδαβελίζω δέ ὑπό ατζυπαδος πολύς , καί ὁράω ὁ Θεοτόκος ἔρχομαι πρός αὐτός καί λαλέω ὁ εὐνοῦχος διά ὁ ἐλεημοσύνη αὐτός . ενδυααω αὐτός ὁ Θεοτόκος εἰσάγω αὐτός εἰς τροπικός . διέρχομαι δέ δήω ὁ κῦρ Κωνσταντῖνος ὁ σφάζω καί ὁ μητροπολίτης Ἀναστάσιος Ἡράκλεια , ἄγω παρά ατζυπαδος · καί παρἀΑ , καν αὐτός καί ἐμβάλλω εἰς ὁ πῦρ ἐκεῖνος , ὁ ἡμέρα δέ ἐν ὅς θεάομαι ὁ βασιλεύς ὁ ὄναρ , ὁ