cogPG.PG109 273
ἡδέως τῇ τε μνήμῃ συνεφελκόμενος , καὶ ταῖς ἀνατυπώσεσιν οἷον δοκῶν συνεῖναι τοῖς λεγομένοις , καὶ τὸ πρόθυμον καὶ ζητητικὸν τῆς σῆς φιλομαθοῦς ἀκοῆς , ἣν ἐξ ἀρχῆς παραθέσθαι πᾶσαν ἡμῖν καθυπέσχου . μηδενὸς ἄλλου περισπῶντος αὐτὴν ἢ τοῦδα τοῦ διηγήματος ὑποσύροντος . Ταῦτα δὲ οὕτως ἔχει . Φιλοῦσι γὰρ ἀεὶ τὰ ποθούμενα τῶν πραγμάτων ἀνάγκης δεσμοῖς καὶ τὸν λέγοντα περὶ αὐτῶν κατέχειν καὶ τὸν ἀκούοντα · καὶ οὐκ ἂν οὕτως εὐχερῶς καὶ ῥαδίως οτι βψις τῶν ἡδίστων θεαμάτων οὕτε ἀκοὴ τῶν τερπνῶν · ἀποστήσεται ἀκουσμάτων , οὔτε λόγος ἡδὺς τῆς ὁρμῆς ἀνακοπήσεται , μέχρις ἂν φθάσῃ τὸ πέρας πρὸς ἢ κατ´ ἀρχὰς ἐπείγεται . Πλὴν εἰ δοκεῖ , πάλιν ἀναδράμωμεν πρὸς αὐτὴν ἐκείνην τὴν πόλιν · μέχρι γὰρ τίνος ὡς ἐν κατόπτρῳ τὸν ἀνδριάντα διαμορφοῦμεν , καὶ ταῖς ἔξωθεν τῶν χρωμάτων ποικιλίαις ἀπεικονίζειν πειρώμεθα τὸ ἀρχέτυπον , ἐξὸν αὐτοῖς ἐκείνοις ντυχεῖν διὰ τῶν καιρίων διηγημάτων τοῖς πράγμασιν , ὡς ἂν γνωριμώτερον εἴη τὸ ἀμυδρῶς πως παραδηλούμενον ; Θεσσαλονίκην γὰρ , ὁποία τυγχάνει , τῷ λόγῳ διαγράψαι καθ´ ὅσον οἱόν τε κατ´ ἀρχὰς ὑποσχόμενοι , καὶ τίς οὗσα πρότερον εἰς τί κεχώρηκεν ὕστερον , τοῖς περὶ αὐτὴν ὥσπερ ὑποκλαπέντες , καὶ τοῖς ἔξωθεν , ὡς ἂν εἴποι τις , μέχρι τοῦδε σχολάσαντες διηγήμασι , κινδυνεύομεν βραδύνοντες τὴν τῶν καιρίων διήγησιν . Χρεὼν οὖν ἐστι καὶ πάλιν πρὸς αὐτὴν ἐπανιέναι τῷ λόγῳ [ . ὅλΕ ] καὶ τὸ πρῶτον περὶ αὐτὴν καταμαθεῖν κάλλος , εἶτα οὕτω γε τοῦ πάθους ἐξειπεῖν ἐν ὑστέρῳ τὸ μέγεθος , ἵνα ὅσον φανείη τῶν ἄλλων πόλεων ἀσυγκρίτως ὑπερτεοεύουσα , τοσοῦτον ἀξία κριθείη παρὰ πασῶν θρηνεῖσθαι καὶ κατοικτίζεσθαι . ἰη . Εἴπομεν ὡς εὐρεῖά τις καὶ μεγάλη ἡ πόλις , καὶ τῷ περιέχοντι πολὺν τὸν διαμέσονζ χῶρον ἐναποκλείσασα . Ἀλλ´ ὅσον μὲν τοῦ τείχους τὴν χέραον ἀποσκοπεῖ , ἐρυμνότατόν τέ ἐστι καὶ τῳ πάχει της οἰκοδομῆς κατωχυρωμένον , τῷ ἔξωθέν τε προτειχίσματι τὸ ἀσφαλὲς πάντοθεν συντηροῦν , προβόλοις καὶ ἐπάλξεσιν ἄπαν καταπεπυκνωμένον , καὶ μηοεμίαν ἀνάγκην φόβου τοῖς οἰκήτορσι παρεχόμενον . Τὸ δὲ πρὸς νότον αὐτοῦ χθαμαλόν τέ ἐστι παντελῶς καὶ πρὸς πόλεμον ἀπαράσκευον · οἶμαι γὰρ τῷ μηδεμίαν ὑφορᾶσθαι προσβολὴν βλάβης ἐκ τοῦ πρὸς θάλασσαν ὁ τεχνίτης πάλαι τῆς οἰκοδομῆς κατημέλησε . Φέρεται δέ τος καὶ παλαιὸς λόγος μέχρις ἡμῶν φθάσας , ὡς ἀτείχιστος ἦν ἐξ ἐκείνου τοῦ μέρους ἡ πόλις χρόνους πολλοὺς , εἰ μὴ τῷ δέει ποτὲ τοῦ Μήν δων Ἔέρξου , πλωτὴν γῆν τεκτηναμένου καὶ κατὰ τῆς Ἑλλάδος στρατοπεδεύσαντος καὶ πολλῶν πληθὺν ἐπιφερομένου , ὁ τῶν Ῥωμαίων τὰ σκῆπτρα κατ´ ἐκείνου - τοὺς καιροὺς ἰθύνων μικρόν τινα καὶ ὡς ἐν τοῦ παρατυχόντος φραγμὸν τῷ τῇδε περιένηκε μέρει . Ἀφ´ οὗ δὴ χρόνου καὶ μέχρι τοῦ δεῦρο τὸ αὐτὸ τοῦτο διαμεμένηκεν , οὐδέποτε τῆς ἐκεῖθεν βλάβης , ὡς ᾤετο , κἂν ἐν ὑπονοίᾳ τισίν ἐσομένης . Εἰ γὰρ καὶ
Lemmas: ἡδύς ὁ τε μνήμη συνεφέλκω , καί ὁ ἀνατύπωσις οἷος δοκέω συνίημι ὁ λέγω , καί ὁ πρόθυμος καί ζητητικός ὁ σός φιλομαθής ἀκοή , ὅς ἐκ ἀρχή παρατίθημι πᾶς ἐγώ καθυεπεχω . μηδείς ἄλλος περισπάω αὐτός ἢ τοῦδα ὁ διήγημα ὑποσύρω . οὗτος δέ οὕτως ἔχω . φιλέω γάρ ἀεί ὁ ποθέω ὁ πρᾶγμα ἀνάγκη δεσμός καί ὁ λέγω περί αὐτός καταχέω καί ὁ ἀκούω · καί οὐ εἄν οὕτως εὐχερής καί ῥᾳδίως ὅτι βψις ὁ ἡδύς θέαμα ἵημι ἀκοή ὁ τερπνός · ἀφίστημι ἄκουσμα , οὔτε λόγος ἡδύς ὁ ὁρμή ἀνακόπτω , μέχρι εἄν φθάνω ὁ πέρας πρός ἢ κατ´ ἀρχή ἐπείγω . πλήν εἰμί δοκέω , πάλιν ἀνατρέχω πρός αὐτός ἐκεῖνος ὁ πόλις · μέχρι γάρ τίς ὡς ἐν κάτοπτρον ὁ ἀνδριάς διαμορφόω , καί ὁ ἔξωθεν ὁ χρῶμα ποικιλίας ἀπεικονίζω πείρω ὁ ἀρχέτυπος , ἔξεστι αὐτός ἐκεῖνος ντυχεω διά ὁ καίριος διήγημα ὁ πρᾶγμα , ὡς εἄν γνώριμος εἰμί ὁ ἀμυδρός πως παραδηλόω ; Θεσσαλονίκη γάρ , ὁποῖος τυγχάνω , ὁ λόγος διαγράφω καθ´ ὅσος οἷος τε κατ´ ἀρχή ὑπισχνέομαι , καί τίς ὕω πρότερος εἰς τίς χωρέω ὕστερος , ὁ περί αὐτός ὥσπερ ὑποκλέπτω , καί ὁ ἔξωθεν , ὡς εἄν εἶπον τις , μέχρι ὅδε σχολάζω διήγημα , κινδυνεύω βραδύνω ὁ ὁ καίριος διήγησις . χρεὼν οὖν εἰμί καί πάλιν πρός αὐτός ἐπανίημι ὁ λόγος [ . ὅλος ] καί ὁ πρῶτος περί αὐτός καταμανθάνω κάλλος , εἶτα οὗτος γε ὁ πάθος ἐξεῖπον ἐν ὕστερος ὁ μέγεθος , ἵνα ὅσος φαίνω ὁ ἄλλος πόλις ἀσύγκριτος ὑπερτείνω , τοσοῦτος ἄξιος κρίνω παρά πᾶς θρηνέω καί κατοικτίζω . ἔρχομαι . εἶπον ὡς εὐρύς τις καί μέγας ὁ πόλις , καί ὁ περιέχω πολύς ὁ διαμέσονζ χῶρος ἐναποκλείω . Ἀλ ὅσος μέν ὁ τεῖχος ὁ χράω ἀποσκοπέω , ἐρυμνός τε εἰμί καί ὁ πάχος ὁ οἰκοδομεύς κατοχυρόω , ὁ ἔξωθεν τε προτείχισμα ὁ ἀσφαλής πάντοθεν συντηρέω , πρόβολος καί ἔπαλξις ἅπας καταπυκνόω , καί μηομιαινω ἀνάγκη φόβος ὁ οἰκήτωρ παρέχω . ὁ δέ πρός νότος αὐτός χθαμαλός τε εἰμί παντελῶς καί πρός πόλεμος ἀπαράσκευος · οἴομαι γάρ ὁ μηδείς ὑφοράω προσβολή βλάβη ἐκ ὁ πρός θάλασσα ὁ τεχνίτης πάλαι ὁ οἰκοδομεύς καταμελέω . φέρω δέ ὅς καί παλαιός λόγος μέχρι ἐγώ φθάνω , ὡς ἀτείχιστος εἰμί ἐκ ἐκεῖνος ὁ μέρος ὁ πόλις χρόνος πολύς , εἰμί μή ὁ δήω ποτέ ὁ Μήν δήω ἔρξω , πλωτός γῆ τεκταίνομαι καί κατά ὁ Ἑλλάς στρατοπεδεύω καί πολύς πληθύς ἐπιφέρω , ὁ ὁ Ῥωμαῖος ὁ σκῆπτρον κατ´ ἐκεῖνος - ὁ καιρός εὐθύνω μικρός τις καί ὡς ἐν ὁ παρατυγχάνω φραγμός ὁ ὅδε περιφέρω μέρος . Ἀφή ὅς δή χρόνος καί μέχρι ὁ δεῦρο ὁ αὐτός οὗτος διαμένω , οὐδέποτε ὁ ἐκεῖθεν βλάβη , ὡς οἴομαι , κἀν ἐν ὑπόνοια τις εἰμί . εἰμί γάρ καί