cogPG.PG109 276
τὸν φθόγγον διατιθέντες , καὶ μεγάλην τινὰ καὶ ἀξιοέατον χορείαν συνιστῶντες , τῷ τε εἴδει τῆς ἀστοαπτούσης στολῆς [ Ρ ὅᾶῒ ] τὰ τῶν ὁρώντων θέλγοντες ὄψεις , καὶ τῇ τεχνωμένῃ τῶν ψαλμῶν λύρᾳ τὴν ἀκοὴν κατατέρποντες . Τί γὰρ ἦν πρὸς τοῦτον τὸν ὕμνον ὁ μυθικὸς Ὁρφεὺς ἢ ἡ Ὁμηρικὴ μοῦσα ἢ τὰ τῶν Σειρήνων ληρήματα , τῷ ψεόδει τῶν πλασμάτων ἀναγραφόμενα , οἷς λόγος μὲν ἐπαίνων οὐδεὶς ἀληθὴς , φῆμαι δὲ ψευδεῖς τοὺς ἀνθρώπους πλανῶσαι καὶ πρὸς ἀπάτην ἀνδραποδίζουσαι ; Μάτην οὗν ἐν τούτοις ἐψευδοκτύπησαν οἱ Ἔλληνες , τὴν ἀληθῆ γνῶσιν τῶν ποαγμάτων ἀφῃρημένοι καὶ ταῖς κενολογίαις τῆς αὐτῶν δεισιδαιμονίασἵ καθ´ ἑαυτῶν ὁπλισάμενοι . Ἡμῖν δὲ καὶ τὸ σεβαζόμενον ἦν ἀληθὲς καὶ αὐτὸ δὲ τὸ ὑμνούμενον . ιβʹ . Ἔνθα δή μοι καὶ θάμβος ἐπέρχεται καὶ φρίκη καὶ ἔκπληξις , ὅταν κατὰ νοῦν λάβω πῶς ὁ τοιοῦτος καὶ τοσοῦτος ὕμνος , ὁ μήπω τινὶ τῶν ἄλλων προσΚφερομένων θυσιῶν τῷ μεγέθει ἐξομοιούμενος , ἀθρόον οὕτως ἐσίγησε καὶ εἰς οὐδὲν ἐλογίσθη καὶ ὡς Κναρ ὑπανεχώρησε . Πλήν γε τοῦτο λογίζομαι , ὅτι ἐν ταῖς ] ἀμαρτίαις ὄντες τὰ θεῖα κατὰ τὸν Ἑαλμῳδὸν διηγούμεθα δικαιώματα , καὶ τὸ μοχθηρὸν ἡμῶν τῶν Κτρόπων ἀδόκιμον τὸ περιφανὲς τοῦτο καὶ σεβάσμιον ἀπειργάσατο , ἀνάξιον κρίναντος τοῦ Θεοῦ βεβήλοις καὶ ἐναγέσι χείλεσιν ὑμνεῖσθαί τε καὶ γεραίρεσθαι . Μέχρι γὰρ τίνος τὴν ἀληθῆ αἰτίαν τοῦ πάντα κίνδυνον ἐπενεχθῆναι ἡμῖν εἰς μέσον οὐ παριστῶμεν , ἵν´ ἔχωσι γνῶναι διὰ τοῦ καθ´ ἡμᾶς ὑποδείγματος οἱ μστέπειτα ὅπως δεῖ λατρεύειν Θεῷ ζῶντι καὶ ἀληθινῷ καὶ ἐαυτοὺς ὑπεράνω παντὸς ὀλέθρου διατηρεῖν , ἵνα μὴ τοῖς ὁμοίοις ἡμῶν τῆς κακίας ὑπολισθαίνοντες πλημμελήμασι τὴν θείαν ἀγανάκτησιν ἐφ´ ἑαυτοὺς ἐπισπῶνται . Οὐδὲ γὰρ ἄλλου τινὸς ἕνεκεν τῆς μεγάλης ἀπειλῆς ἐκείνης , ἧς καὶ μεμνημένος ἐξίσταμαι , ἄιὰ πείρας γεγόναμεν , ἀλλ´ ἢ διὰ μοχθηρᾶς καὶ κακῆς προαιρέσεως , εἴτε διὰ τὸ παρηλλαγμένον καὶ διάφορον τῆς τε πολιτείας καὶ τῶν ἠθῶν , τῶν συνεισρεόντων τῇ πόλει ἀνθρώπων ἐκ παντὸς ἔθνους καὶ τόπου ἄλλων ἄλλο τι συνεισφερόντων κακὸν καὶ τούτου τῷ πλησίον μεταδιδόντωναὶ γὰρ διὰ´ ἢν επομεν ἄφθονον τῶν χρειῶν χορηγίαν οἱ τῶν πλησίον χωρῶν καὶ πόλεων ἄνθρωποι ἐν ταύτῃ τὴν [ οἴκησιν μετηλλάττοντο , καὶ μάλισθ´ ὅσοι ταῖς ἤδη προαλωείσαις νήσοις ἐκ τῆς τῶν δυσωνύμων Ἀγαρηνῶν ἐπιδρομῆς ὑπελείφθησαν , ἐπὶ τήνδε προσέφευγον , μηδεμίαν , ὡς ὑπελάμβανον , ἐν αὐτῇ πολεμίων φροντίδα τοῦ λοιποῦ ποιησόμενοι ) , εἴτε δὲ πάλιν διὰ τὸ ἀνειμένον [ Ρ . β ] τῆς τρυφῆς καὶ ἀφρόντιστον καὶ πρὸς πᾶσαν ἡδονὴν ποικίλον τῆς χρείας καὶ ἐπιτήδειον ὥσπερ τινὰ λήθην πεπόνθαμεν τοῦ Θεοῦ , μακράν τινα καὶ ἀδιεξόδευτον πλανώμενοι πλάνην , καὶ καθώς φησιν ὁ Ἀπόστολος , ἕκαστος ταῖς ἰδίαις ἐπιθυμίαις ἐπορευόμεθα , ἀδεῶς κατὰ πάσης ἀμαρτίας
Lemmas: ὁ φθόγγος διατίθημι , καί μέγας τις καί ἀξιόω χορεία συνιστάω , ὁ τε εἶδος ὁ αστοαπτω στολή [ Ρ ὄα ] ὁ ὁ ὁράω θέλγω ὄψις , καί ὁ τεχνάομαι ὁ ψαλμός λύρα ὁ ἀκοή κατατρέπω . τις γάρ εἰμί πρός οὗτος ὁ ὕμνος ὁ μυθικός Ὀρφεύς ἢ ὁ ὁμηρικός Μοῦσα ἢ ὁ ὁ Σειρήν λήρημα , ὁ ψέω ὁ πλάσμα ἀναγράφω , ὅς λόγος μέν ἔπαινος οὐδείς ἀληθής , φήμη δέ ψευδής ὁ ἄνθρωπος πλανάω καί πρός ἀπάτη ἀνδραποδίζω ; Μάτος ἐν ἐν οὗτος ψευδοκτυπέω ὁ Ἔλληνες , ὁ ἀληθής γνῶσις ὁ ποαγμα ἀφαιρέω καί ὁ κενολογία ὁ αὐτός δεισιδαιμονία καθ´ ἑαυτοῦ ὁπλίζω . ἡμῖν δέ καί ὁ σεβάζομαι εἰμί ἀληθής καί αὐτός δέ ὁ ὑμνέω . ἶβις . ἔνθα δή ἐγώ καί θάμβος ἐπέρχομαι καί φρίκη καί ἔκπληξις , ὅταν κατά νόος λαμβάνω πῶς ὁ τοιοῦτος καί τοσοῦτος ὕμνος , ὁ μήπω τις ὁ ἄλλος προσφέρω θυσία ὁ μέγεθος ἐξομοιόω , ἀθρόος οὕτως σιγάω καί εἰς οὐδείς λογίζομαι καί ὡς Κναρ ὑπαναχωρέω . Πλῆν γε οὗτος λογίζομαι , ὅτι ἐν ὁ ] ἁμαρτία εἰμί ὁ θεῖον κατά ὁ Ἑαλμῳδὸν διηγέομαι δικαίωμα , καί ὁ μοχθηρός ἐγώ ὁ κτροπαω ἀδόκιμος ὁ περιφανής οὗτος καί σεβάσμιος ἀπεργάζομαι , ἀνάξιος κρίνω ὁ Θεός βέβηλος καί ἐναγής χεῖλος ὑμνέω τε καί γεραίρω . μέχρι γάρ τίς ὁ ἀληθής αἴτιος ὁ πᾶς κίνδυνος ἐπιφέρω ἐγώ εἰς μέσος οὖον παρίστημι , ὅς ἔχω γιγνώσκω διά ὁ καθ´ ἐγώ ὑπόδειγμα ὁ μστέπειτα ὅπως δεῖ λατρεύω Θεός ζῶ καί ἀληθινός καί ἑαυτοῦ ὑπεράνω πᾶς ὄλεθρος διατηρέω , ἵνα μή ὁ ὅμοιος ἐγώ ὁ κακία ὑπολισθαίνω πλημμέλημα ὁ θεῖος ἀγανάκτησις ἐφίημι ἑαυτοῦ ἐπισπάω . οὐδέ γάρ ἄλλος τις ἕνεκα ὁ μέγας ἀπειλή ἐκεῖνος , ὅς καί μιμνήσκω ἐξίστημι , Αἶα πείρω γίγνομαι , ἀλ ἢ διά μοχθηρός καί κακός προαίρεσις , εἴτε διά ὁ παραλλάσσω καί διάφορος ὁ τε πολιτεία καί ὁ ἠθέω , ὁ συνεισρέω ὁ πόλις ἄνθρωπος ἐκ πᾶς ἔθνος καί τόπος ἄλλος ἄλλος τίς συνεισφέρω κακός καί οὗτος ὁ πλησίος μεταδίδωμι γάρ διά εἄν ἔπω ἄφθονος ὁ χρεία χορηγία ὁ ὁ πλησίος χώρα καί πόλις ἄνθρωπος ἐν οὗτος ὁ [ οἴκησις μεταλλάσσω , καί μάλισθ´ ὅσος ὁ ἤδη προαλωείσαις νῆσος ἐκ ὁ ὁ δυσωνυμέω Ἀγαρηνός ἐπιδρομή ὑπολείπω , ἐπί ὅδε προσφεύγω , μηδείς , ὡς ὑπολαμβάνω , ἐν αὐτός πολέμιος φροντίς ὁ λοιπός ποιέω ) , εἴτε δέ πάλιν διά ὁ ἀνίημι [ Ρ . Β ] ὁ τρυφή καί ἀφρόντιστος καί πρός πᾶς ἡδονά ποικίλος ὁ χρεία καί ἐπιτήδειος ὥσπερ τις λήθη πάσχω ὁ Θεός , μακρός τις καί ἀδιεξόδευτος πλανάω πλάνη , καί καθώς φημί ὁ ἀπόστολος , ἕκαστος ὁ ἴδιος ἐπιθυμία πορεύω , ἀδεῶς κατά πᾶς ἁμαρτία