cogPG.PG109 446
ἐκ τῆς ὀδοιπορίασυριακὴ γὰρ ἦν , καὶ ὁ ἥλιος πρὸς δυσμὰς ) ἀνεκλίθη ἐν τοῖς πεζουλίοις τοῦ Ἀγίου Ἀιομήδους . Καθολικὴ γὰρ ἠν τότε ἡ ἐκκλησία , ἔχουσα προσμονάριον ὀνόματι Νικόλαον . Τῇ δὲ νυκτὶ ἐκείνῃ ἐκάλεσεν ἡ θεία φωνὴ τὸν προσμονάριον , λέγουσα · Ἐγερθεῖς εἰσάγαγε εἰς τὸ εὐκτήριον τὸν βασιλέα . Ὁ δὲ ἐγερθεὶς οὐδένα εὖρε πλὴν αὐτὸν τὸν Βασίλειον κείμενον ὡς πένητα , καὶ ἐπιστραφεὶς ἔπεσεν εἰς τὴν ἑαυτοῦ κοίτην . Πάλιν οὖν ἐκ δευτέρου ἦλθεν αὐτῷ ἡ τοιαύτη φωνή . Ὁ δὲ ἐξελθὼν καὶ κατασκοπήσας καὶ μηδένα εὐρὼν ἐπιστραφείς Ἐνλεισε τὸν πυλῶνα καὶ ἀνέπεσε , Καὶ εὐθέως λεσὰ ῥομφαίας τις δέδωκεν αὐτῷ εἰς τὴν πλευρὰν , λέγων · Ἐρελβὼν εἰσάγαγε ὃνβλέπεις ἔξωθεν τρῦ ποι λῶνος κείμενον . Οὖτός ἐστιν ὁ βασιλεύς . Ἐξελθὼν οὖν μετὰ σπουδῆς σύντρομος , καὶ [ Ρ . Θ ] εὑρὼν Ιασίλειον μετὰ τῆς πήρας καὶ ῥάβδου , εἰσήγαγεν ἔξωθεν τῆς ἐκκλησίας · καὶ τῇ δευτέρᾳ ἡμέρᾳ ἀπελθὼν μετ´ αὐτοῦ εἰς τὸ λουτρὸν ἔλουσεν αὐτὸν καὶ ἤλλαξε , καὶ ἐλθὼν ἐν τῇ ἐκκλησία ἐποίησεν ἀδελφοποίησιν , καὶ συνευφραίνοντο ἀλλήλους . ʹ Ὁ δὲ αὐτὸς Νικόλαος εἶχεν ἀδελφὸν ἰατρὸν , ὃς ἐδούλευε τῷ Θεοφιλίτζῃ . Ἐλθὼν δὲ καὶ κατὰ τύχην ὁ ἰατρὸς πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ , ἰδών τὸν Βασίλειον καὶ θαυμάσας τὸ μέγεθος καὶ τὴν ἀνδρίαν αὐτοῦ , εἶπε πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ · « Πόθεν ἐστὶν οὗτος ; » Ὁ δὲ ἀναγγέόλει αὐτῷ πάντα , καὶ παρήγγειλε φυλάξαι τὸ μυστήριον . Καθεζομένου δὲ τοῦ ἰατροῦ ἐπὶ τραπέζης μετὰ τοῦ Θεοφιλίτζη , καὶ τούτου καθ´ ἑαυτὸν ἀναλογισαμένου καὶ εἰπόντος , ὅτι « ἤθελον εὐρεῖν ἄνθρωπον ἐπιτήδειον εἰς τοὺς ἐμοὺς ἵππους , » ἀναστὰς ὁ ἰατρὸς εἶπεν αὐτῷ περὶ τῆς ἀνδρίας τοῦ Βασιλείου καὶ ὅτι « Τοιοῦτές ἐστιν οἷον ἐπιποθεῖς καὶ ζητεῖς . » Ἀποστείλας οὖν μετὰ σπουδῆς ἤγαγεν αὐτόν . Θεασάμενος οὖν αὐτὸν ἐπιάγουρον καὶ μεγάλην κεφαλὴν ἔχοντα ἐπέθηκεν αὐτὸν Κεφαλᾶν , καὶ δέδωκπντοῦτον τοῦ δουλεύειν τοὺς ἵππους αὐτοῦ . Ὡς οὖν προείρηται , διὰ τοιαύτην αἰτίαν δέδωκεν αὐτὸν ὁ Θεοφιλίτζης Μιχαὴλ τῷ βασιλεῖ . Ὁ δὲ βασιλεὺς τὸν αὐτὸν Βασίλειον εἰσαγαγὼν εἶπε τῇ μητρὶ αὐοῦ ὡς χαιρόμενος · Δεῦρο ἴδε , μῆτερ , οἷον ἄγουρον · νῦν ὲπελαβόμην . Ἡ δὲ ἐξελθοῦσα καὶ ἰδὼν αὐτὸν ἀπεστράφη , εἰποῦσα τῷ υἱῷᾷ αὐτῆς · Οὗτός ἐστι , τέκνον μου , ὁ μέλλων ἀφανίσαι τὸ γένος ἡμῶν . Ὁ ἀὲ οὐδαμῶς ἐπείσθη , τῇ μητρὶ αὐτοῦ ἢ ἤκουσεν αὐτῇ . Ι οΓο οεοῖί . καʹ Ἐτελεύτησε δὲ ὁ ἐν ἀγίοις πατριάρχης Μεθδδιος , καὶ χειροτονεῖται ἀντ´ αὐτοῦ Ἰγνάτιος ὁ υἱὸς Μιχαὴλ κουροπαλάτου . Τῶν δὲ Βουλγάρων ἐπιδρομὰς ποιούντων ἐν Θράκῃη καὶ Μακεδονίᾳ καὶ ληῖζομένων πὰ τοιαῦτα θέματα , ἡ Θεοδώρα ταξατιῶνα ἐποίησεν , οῆ ἐκ τῶν κάστρων ἐπιτιθέμενοι Βουλγάροις , σποράδην καὶ κατ´ ὀλίγους κουρσεύοντες , ἐφόνευου τούτους καὶ ὴχμαλώτιζον , ὥστε ψποσταλῆναι τοὺς Βουλράρους ἐν τῇ ἰδίᾳ χώρᾳ . Κιβʹ , . Βάρδας δὲ ὁ Καῖσαρ ἐφιλιώθη Δαμιανῷ πατρικίῳ καὶ παρακοιμωμένῳ . Ὁ δὲ τὸν βασιλέα κρατήσας ἔπεισε τοῦ εἰσαγαγεῖν τὸν Βάρδαν ἐν τῆ πόλει · ἂ διὰ δώρων τοὺς βασιλέως οἰκείους διαδεξάμενος ἅμα τῷ παρακοιμωμένῳ ὡρίσθη προέρχεσθαι εἰς τὸ
Lemmas: ἐκ ὁ ὀδοιπορίασυριακὴ γάρ εἰμί , καί ὁ ἥλιος πρός δυσμή ) ἀνακλίνω ἐν ὁ πεζούλιον ὁ Ἀγίας αιομηδος . καθολικός γάρ ἐάν τότε ὁ ἐκκλησία , ἔχω προσμονάριος ὄνομα Νικόλαος . ὁ δέ νύξ ἐκεῖνος καλέω ὁ θεῖος φωνή ὁ προσμονάριος , λέγω · ἐγείρω εἰσάγω εἰς ὁ εὐκτήριον ὁ βασιλεύς . ὁ δέ ἐγείρω οὐδείς εὖρος πλήν αὐτός ὁ Βασίλειος κεῖμαι ὡς πένης , καί ἐπιστρέφω πίπτω εἰς ὁ ἑαυτοῦ κοίτη . πάλιν οὖν ἐκ δύο ἔρχομαι αὐτός ὁ τοιοῦτος φωνή . ὁ δέ ἐξέρχομαι καί κατασκοπέω καί μηδείς εὑρίσκω ἐπιστρέφω Ἐνλεισε ὁ πύλη καί ἀναπίπτω , καί εὐθύς Λέσα ῥομφαία τις δίδωμι αὐτός εἰς ὁ πλευρά , λέγω · Ἐρελβὼν εἰσάγω ἀναβλέπω ἔξωθεν τρυς ποῖ λῶνος κεῖμαι . οὗτος εἰμί ὁ βασιλεύς . ἐξέρχομαι οὖν μετά σπουδή σύντομος , καί [ Ρ . Θ ] εὑρίσκω ιασιλειος μετά ὁ πήρα καί ῥάβδος , εἰσάγω ἔξωθεν ὁ ἐκκλησία · καί ὁ δύο ἡμέρα ἀπέρχομαι μετέ αὐτός εἰς ὁ λουτρόν λούω αὐτός καί ἀλλάσσω , καί ἔρχομαι ἐν ὁ ἐκκλησία ποιέω ἀδελφοποίησις , καί συνευφραίνω ἀλλήλων . ʹ ὁ δέ αὐτός Νικόλαος ἔχω ἀδελφός ἰατρός , ὅς δουλεύω ὁ Θεοφιλίτζης . ἔρχομαι δέ καί κατά Τύχη ὁ ἰατρός πρός ὁ ἀδελφός αὐτός , ὁράω ὁ Βασίλειος καί θαυμάζω ὁ μέγεθος καί ὁ ἀνδρεία αὐτός , εἶπον πρός ὁ ἀδελφός αὐτός · « πόθεν εἰμί οὗτος ; » ὁ δέ ἀναγγέλλω αὐτός πᾶς , καί παραγγέλλω φυλάσσω ὁ μυστήριον . καθέζομαι δέ ὁ ἰατρός ἐπί τράπεζα μετά ὁ Θεοφιλίτζης , καί οὗτος καθ´ ἑαυτοῦ ἀναλογίζομαι καί εἶπον , ὅτι « ἐθέλω εὑρίσκω ἄνθρωπος ἐπιτήδειος εἰς ὁ ἐμός ἵππος , » ἀνίστημι ὁ ἰατρός εἶπον αὐτός περί ὁ Ἀνδρίας ὁ Βασίλειος καί ὅτι « τογιουτα εἰμί οἷος ἐπιποθέω καί ζητέω . » ἀποστέλλω οὖν μετά σπουδή ἄγω αὐτός . θεάω οὖν αὐτός επιαγουρος καί μέγας κεφαλή ἔχω ἐπιτίθημι αὐτός Κεφαλή , καί δίδωμι ὁ δουλεύω ὁ ἵππος αὐτός . ὡς οὖν προερέω , διά τοιοῦτος αἴτιος δίδωμι αὐτός ὁ Θεοφιλίτζης Μιχαήλ ὁ βασιλεύς . ὁ δέ βασιλεύς ὁ αὐτός Βασίλειος εἰσάγω εἶπον ὁ μήτηρ ἰαύω ὡς χαίρω · δεῦρο ὁράω , μήτηρ , οἷος ἄγουρος · νῦν ἐπιλαμβάνω . ὁ δέ ἐξέρχομαι καί εἶδον αὐτός ἀποστρέφω , εἶπον ὁ υἱός αὐτός · οὗτος εἰμί , τέκνον ἐγώ , ὁ μέλλω ἀφανίζω ὁ γένος ἐγώ . ὁ ἀεί οὐδαμῶς πείθω , ὁ μήτηρ αὐτός ἢ ἀκούω αὐτός . Ι Γος οἶς . καί τελευτάω δέ ὁ ἐν ἀγάω πατριάρχης Μεθδδιος , καί χειροτονέω ἀντ´ αὐτός Ἰγνάτιος ὁ υἱός Μιχαήλ κουροπαλάτης . ὁ δέ Βουλγάρα ἐπιδρομή ποιέω ἐν Θράκη καί Μακεδονία καί ληΐζομαι πη τοιοῦτος θέμα , ὁ Θεοδώρα ταξατιαναξ ποιέω , οηʹ ἐκ ὁ κάστρον ἐπιτίθημι Βούλγαρος , σποράδην καί κατ´ ὀλίγος κουρσεύω , φονεύω οὗτος καί αἰχμαλωτίζω , ὥστε ἐπιστέλλω ὁ Βουλράρους ἐν ὁ ἴδιος χώρα . κίουι , . Βάρδας δέ ὁ Καῖσαρ φιλιόω Δαμιανός πατρίκιος καί παρακοιμώμενος . ὁ δέ ὁ βασιλεύς κρατέω πείθω ὁ εἰσάγω ὁ Βάρδα ἐν τῆ πόλις · ὅς διά δῶρον ὁ βασιλεύς οἰκεῖος διαδέχομαι ἅμα ὁ παρακοιμώμενος ὁρίζω προέρχομαι εἰς ὁ