cogPG.PG109 218
ἐφεστῶτες κατεθεῶντο τὰ δρώμενα . Ἡν οὖν ἰδεῖν τότε ψυχὴν βασιλικὴν τῷ ὄντι καὶ μεγαλόφρονα , καὶ θαυμάσαι τὸ τοῦ φρονήματος ἀκατάπληκτον καὶ τὸ τῆς ἀνδρίας παράστημα , ὅπως τοσαύτην πολεμίων βλέπων ἐπιφοράν οὐ κατεπλάγη καὶ συνεστάλη καὶ ὑπεχώρησεν , ἀλλ´ ὥσπερ εἰς φίλων πλῆθος χωρῶν , οὕτως ἀτρέμας ἀπῄει , μόνον οὑχὶ τὴν ψυχὴν τοῖς πολεμίοις τῶν ὑπηκόων διδοὺς ἀντίλυτρον . Πρῶτοσοὐν ἐν τῇ ἀποβάθρᾳ τῇ ῥηθείσῃ καταλαβὼν τὸν Συμεὼν ἐξεδέχετο . Ἐπεὶ δὲ ὅμηροι ἐξ ἀμφοτέρων ἐλήφθησαν τῶν μερῶν , καὶ τὴν ἀποβάθραν οἱ Βούλγαροι διηοεννήσαντο ἀκριβῶς , μή πού τις δόλος ἢ ἐνέδρα τυγχάνει , κατῆλθε Συμεὼν τοῦ ἵππου καὶ πρὸς τὸν βασιλέα εἰσῆλθεν . Ἀσπασάμενοι οὖν ἀλλήλους εἰρήνης λόγους ἐκίνησαν . Εἰπεῖν δὲ λέγεται τὸν βασιλέα πρὸς Συμεών · Ἀκήκοά σε θεοσεβῆ ἄνθρωπον καὶ Χριστιανύν ὑπάρχοντα ἀληθινὸν,[Ρ . Ζῦῦ ] βλέπω δὲ τὰ ἔργα τοῖς λόγοις μὴ συμβαίνοντα . Ἵδιον μέν γὰρ ἀνθρώπου θεοσεβοῦς καὶ Χριστιανοῦ τὸ τὴν εἰρήνην καὶ τὴν ἀγάπην ἀσκάζεσθαι , εἴπερ ὁ Θεὸς ἀγάπη ἔστι τε καὶ λέγεται · ἀσεβοῦς δὲ καὶ ἀπίστου τὸ χαίρειν σφαγαῖς καὶ αἷμασιν ἀδίκως ἐκχεομένων . Εἰ μέν οὖν ἀληθὴς Χριστια . νὸς ὑπάρχεις , καθὼς πεπληροφορήμεθα , στῆσόν οὖν τὰς ἀδίκους σφαγὰς καὶ τὰς τῶν ἀνοσίων αἱμάτων ἐκχύσεις , καὶ σπεῦσαι μεθ´ ἡμῶν τῶν Χριστιανῶν εἰρήνην Χριστιανὸς καὶ αὐτὸς ὥν καὶ ὀνομαζόμενος , καὶ μὴ θέλῃς μολύνεσθαι Χριστιανῶν δεξιὰς αἷμασιν ὁμοπίστων Χριστιανῶν . Ἄνθρωπος εἶ καὶ αὐτὸς , θάνατον προσδοκῶν καὶ ἀνάστασιν καὶ κρίσιν καὶ ἀνταπόδοσιν · καὶ σήμερον ὑπάρχεις , καὶ αὔριον εἰς κόνιν διαλυθήσῃ . Εἶς πυρετὸς κατασβέσει τὸ μρύαγμα . Τίνα οὖν λόγον δώσεις τῷ Θεῷ ἐκεῖ ἀπελθὼν ὑπὲρ τῶν ἀδίκων σφαγῶν ; ποίῳ προσώπῳ τῷ φοβερῷ καὶ δικαίῳ ἐνατενίσεις κριτῇ ; Εἰ πλούτου ἐοῶν ταῦτα ποιεῖς , ἐγώ σε κατακόρως τοῦ ἐπιθυμουμένου ἐμπλήσω · μόνον ἐπίσχες τὴν δεξιάν Ἄσκασαι τὴν εἰρήνην , ἀγάπησον τὴν ὁμόνοιαν Ἰνα καὶ αύτὸς βίον ζήσῃς εἰρηνικὸν καὶ ἀναίμακτον καὶ ἀπράγμονα , καὶ οἱ Χριστιανοὶ παύσωνται κοτε τῶν συμφορῶν καὶ στήσωνται τοῦ Χριστιανοὺς ἀναιρεῖν · οὐ θέμις γὰρ αὐτοὺς αἴρειν ὅπλα καθ´ ὁμοπίστωω . Τοσαῦτα οὖν εἰπὼν ὁ βασιλεὺς ἐαίγηαεν . Αἰδεσθεὶς οὖν Συμεὼν τὴν τούτου ταπείναωσεν καὶ τοὺς λόγους αὐτοῦ κατένευσεν τὴν εἰρήνην τοιήσασθαι . Ἀσπασάμενοι οὖν ἀλλήλους διεχωρίαθησαν , δώροις μεγαλοπρεπέσι τοῦ βασιλέως δεξιωσαμένου τὸν Συμεών . ιϛʹ . Ὃ δὲ τότε συμβέβηκεν διηγήσομαι τεράστιόν τι καὶ τοῖς ταῦτα εἰδόσι συγκρίνειν παράδοέον . Δύο φασὶν ἀετοὺς τῶν βασίλειον ὁμιλούντων ἄνωθεν κότῶν ὑπερπτῆναι , κλάγξαι τε καὶ πρὸς ἀλλήλους συμμῖξαι καὶ παραυτίκα διαζευχθῆναι ἀλλήλοις , καὶ τὸν μὲν ἐπὶ τὴν πόλιν ἐλθεῖν , τὸν δὲ πρὸς Θράκην διαπτῆναι . Τοῦτο οἱ ἀκριβῶς τοιαῦτα σκοποῦντες οὐ καλὸν ἔκριναν οἰωνόν · ἀσυμβάτους γὰρ ἐπὶ τῇ εἰρήνῃ ἀμφοτέρους διαλυθήσεσθαι ἔφησαν . Συμεῶν ἐα τὸ ἑαυτοῦ στρατόπεδον καταλαβὼν τοῖς ἑαυτοῦ
Lemmas: ἐφίστημι καταθεάομαι ὁ δράω . ἐάν οὖν ὁράω τότε ψυχή βασιλικός ὁ εἰμί καί μεγαλόφρων , καί θαυμάζω ὁ ὁ φρόνημα ἀκατάπληκτος καί ὁ ὁ Ἀνδρίας παράστημα , ὅπως τοσοῦτος πολέμιος βλέπω ἐπιφορά οὖον καταπλήσσω καί συστέλλω καί ὑποχωρέω , ἀλ ὥσπερ εἰς Φίλων πλῆθος χώρα , οὕτως ἀτρέμας ἄπειμι , μόνος οὐ ὁ ψυχή ὁ πολέμιος ὁ ὑπήκοος δίδωμι ἀντίλυτρον . Πρῶτος ἐν ὁ ἀποβάθρα ὁ εἴρω καταλαμβάνω ὁ Συμεών ἐκδέχομαι . ἐπεί δέ ὅμηρος ἐκ ἀμφότερος λαμβάνω ὁ μέρος , καί ὁ ἀποβάθρα ὁ Βούλγαρος διηοεννήσαντο ἀκριβῶς , μή πού τις δόλος ἢ ἐνέδρα τυγχάνω , κατέρχομαι Συμεών ὁ ἵππος καί πρός ὁ βασιλεύς εἰσέρχομαι . ἀσπάζομαι οὖν ἀλλήλων εἰρήνη λόγος κινέω . εἶπον δέ λέγω ὁ βασιλεύς πρός Συμεών · ἀκούω σύ θεοσεβής ἄνθρωπος καί Χριστιανύν ὑπάρχω ἀληθινός . Ζῦῦ ] βλέπω δέ ὁ ἔργον ὁ λόγος μή συμβαίνω . Ἴδιος μέν γάρ ἄνθρωπος θεοσεβής καί Χριστιανός ὁ ὁ εἰρήνη καί ὁ ἀγάπη ἀσκάζεσθαι , εἴπερ ὁ θεός ἀγάπη εἰμί τε καί λέγω · ἀσεβής δέ καί ἄπιστος ὁ χαίρω σφαγή καί αἷμα ἄδικος ἐκχέω . εἰμί μέν οὖν ἀληθής Χριστιά . Μύκονος ὑπάρχω , καθώς πληροφορέω , ἵστημι οὖν ὁ ἄδικος σφαγή καί ὁ ὁ ἀνόσιος αἷμα ἔκχυσις , καί σπεύδω μεθ´ ἐγώ ὁ Χριστιανός εἰρήνη Χριστιανός καί αὐτός ἀνά καί ὀνομάζω , καί μή ἐθέλω μολύνω Χριστιανός δεξιά αἷμα ομοπιστος Χριστιανός . Ἄνθρωπος εἰμί καί αὐτός , θάνατος προσδοκάω καί ἀνάστασις καί κρίσις καί ἀνταπόδοσις · καί σήμερον ὑπάρχω , καί αὔριον εἰς κόνις διαλύω . Εἶς πυρετός κατάσβεσις ὁ μρύαγμα . τίς οὖν λόγος δίδωμι ὁ Θεός ἐκεῖ ἀπέρχομαι ὑπέρ ὁ ἄδικος σφαγή ; ποῖος πρόσωπον ὁ φοβερός καί Δίκαιος ἐνατένισις κριτής ; εἰμί πλοῦτος ὄα οὗτος ποιέω , ἐγώ σύ κατάκορος ὁ ἐπιθυμέω ἐμπίμπλημι · μόνος ἐπέχω ὁ δεξιός Ἄσκασαι ὁ εἰρήνη , ἀγαπάω ὁ ὁμόνοια ἵνα καί αὐτός βίος ζῶ εἰρηνικός καί ἀναίμακτος καί ἀπράγμων , καί ὁ Χριστιανός παύω ποτός ὁ συμφορά καί ἵστημι ὁ Χριστιανός ἀναιρέω · οὖον θέμις γάρ αὐτός ἀείρω ὅπλον καθ´ ὁμοπίστωω . τοσοῦτος οὖν εἶπον ὁ βασιλεύς ἐαίγηαεν . αἰδέομαι οὖν Συμεών ὁ οὗτος ταπείναωσεν καί ὁ λόγος αὐτός κατανεύω ὁ εἰρήνη τοιαομαι . ἀσπάζομαι οὖν ἀλλήλων διαχωρίζω , δῶρον μεγαλοπρεπής ὁ βασιλεύς δεξιόομαι ὁ Συμεών . ιϛʹ . ὅς δέ τότε συμβαίνω διηγέομαι τεράστιος τίς καί ὁ οὗτος οἶδα συγκρίνω παραδίδωμι . δύο φημί ἀετός ὁ βασίλειος ὁμιλέω ἄνωθεν κότος ὑπερπέτομαι , κλάζω τε καί πρός ἀλλήλων συμμίγνυμι καί παραυτίκα διαζεύγνυμαι ἀλλήλων , καί ὁ μέν ἐπί ὁ πόλις ἔρχομαι , ὁ δέ πρός Θρᾴκη διαπέταμαι . οὗτος ὁ ἀκριβῶς τοιοῦτος σκοπός οὖον καλός κρίνω οἰωνός · ἀσύμβατος γάρ ἐπί ὁ εἰρήνη ἀμφότερος διαλύω φημί . Συμεών ἐάω ὁ ἑαυτοῦ στρατόπεδον καταλαμβάνω ὁ ἑαυτοῦ