cogPG.PG109 155
Κμθʹ . Τότε τοίνυν ὀ βασιλεὺς πολλῆς αἰχμαλωσί-ε καὶ λαφύφων ἐμπλήσας τὸ στράτευμα , εἶτα τοὺς αἰχμαλώτους διὰ τὸ δύσβατον καὶ πολὺ τῆς ὁδοῦ τῷ ξίφει κελεύσας ἀποφορτίσασθαι , ἐπανόδου ἐμνήσθη , πολὺ δέος αὐτοῦ τοῖς τῆς Ἄγαρ ἐκγόνοις ἀπολιπών . Προσδοκήσας δὲ ὅμως ἐπίθεσίν τινα κατὰ τοὺς στενοὺς τῶν τόπωνδει γὰρ κακὴν εἶναι φωνὴν στρατηγοῦ τὸ , Οὐκ ἂν προσεδόκησα ] καὶ λόχους ἐν τοῖς ἐπικαίροις ὑφεὶς πολλοὺς τῶν ἄλλους ἐλεῖν οἰομένων ἐζώγρησεν . ἅπερ ὁ Ἀβδελομὲλ ἐκεῖνος ἰδὼν , ὃς πῶν ἐκεῖσε τόπων ἐκυρίευε , πρέσβεις πέμψας ἐδείας καὶ εἰρήνης ἐδεῖτο τυχεῖν , εὐγνώμονα δοῦλον ἑαυτὸν γενέσθαι καθυπισχνούμενος καὶ τῶν ὑπ´ αὐτοῦ κρατουμένων φρουρίων καὶ τόπων ποιούμενος τὴν ὑπόστασιν καὶ ἐγχείρισιν . Οὗ τὴν δέησιν ὁ βασιλεὺς δεξάμενος τὰ αἰτούμενα δέδωκε , καὶ σύμμαχον αὐτὸν τὸ ἀπὸ τοῦδε κατὰ τῶν ὁμοφύλων εἶχεν ἐθελοντήν . Ἐκεῖθεν δὲ πάλιν τὸ τοῦ Ἀργέου διελθὼν ὄρος καὶ πρὸς Καισάρειαν γενόμενος ἔκ τε Κολωνείας καὶ Λούλου ἐπινικίων ἀγγελίας ἐδέξατο . Ἡκολαούθει δὲ καὶ τὰ σύμβολα , λαφύρων καὶ αἰχμαλώτων πλῆθος , ἅπερ ἀπό τε φρουρίων τῆς Ταρσοῦ καὶ ἀπὸ Ἀανιχαϊκῶν ἐτύγχανε πόλεων . Ἔνθα καὶ πλεῖστον ὄχλον τῶν Κούρτων προσενεχθέντα ἀποσφαγῆναι προσέτοξεν · εἰς οὐδὲν γὰρ σχεδὸν ἐτύγχανον χρήσι μοι , καὶ προκαταπεπλησμένον ὑπάρχον τὸ στράτευμα οὐκ ἐβούλετο καὶ τούτους ἔχειν δύσχρηστον παρενόχλημα . [ Ρ . Γἶ ] Ἐν Μηδαίῳ δὲ γεγονὼς ὑποστρέφων ὁ βασιλεὺς , καὶ τιμὰς διανείμας τοῖς ὑπ´ προβιβάσας καὶ φιλοφρονησάμενος , καὶ πρὸς παραχειμασίαν ἀφεὶς εἴχετο τῆς ὁδοῦ · καὶ τὴν βασιλεύου . σαν φθάσας κατὰ τὸ πρότερον ἔθος διὰ τοῦ πατριάρχου τὸν τῆς νίκης ἐδέξατο στέφανον καὶ παρὰ τοῦ Κδήμου τὰς ἐπινικίους φωνάς . νʹ . Ἡδη δὲ τοῖς οἰχομένοις χρόνοις ἀπανθησάσης καὶ παντάπασαν ἀπεσβηκυίας τῆς Τεφρικῆς , ἡ τῶν Ταρσιτῶν ἰσχὺς ἀναθάλλειν καὶ αὐξάνεσθαι ἤρχετο , καὶ πάλιν ὑπὸὴ τούτων αἱ τῶν Ῥωμαῖκῶν ὁρίων ἐσχατιαὶ συνεχῶς ἐπιέζοντο · . Τὸ τηνικαῦτα Ἀνδρέας ἐκεῖνος ὁ ἐκ Σκυθῶν πολλάκις ἠνδρίσατο κατ´ αὐτῶν , καὶ τῆς περὶ αὐτὸν ἀναλόγως δυνάμεως πολλοὺς τῶν εἰς προνομὴν ἐκτρεχόντων καὶ τοῦ ὅλου ἀποῤῥηγνυμένους στρατεύματος ἀνήρει καὶ αἰχμα - » λώτους ἐλάμβανε . Καὶ ὡς ἱκανὰ τεκμήρια ἀνδρίας τε καὶ συνέοεως καθ´ ἑκάστην ἐξέφερεν , εἰς τὸ τῶν πατρικίων προῆλθεν ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἀξίωμα καὶ εἰς τὴν τῶν σχολῶν ἀρχήν . Καὶ τότε δὴ μᾶλλον ἀπὸ μείζονος ἐξουσίας τε καὶ δυνάμεως πολλάκις ἐμφανέσι μάχαις πρός τε τοὺς ἀπὸ Μελιτηνῆς καὶ τοὺς ἀπὸ Ταρσοῦ παρετάξατο καὶ νενίκηκε γράψαντος δέ ποτε πρὸς αὐτὸν τοῦ ἀμηρεύοντος τῆς Ταρσοῦ λόγους βλασφημίας καὶ ἀπονοίας μεστοὺς κατὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ καὶ τῆς ὑπεραγίας αὐτοῦ Μητρὸς , ὅτι Ἵδω τί σοι ὁ τῆς Μαρίας ὀφελήσει υἱὸς καὶ αὔτη ἡ τοῦτον γεννήσασα
Lemmas: Κμθʹ . τότε τοίνυν ὁ βασιλεύς πολύς αἰχμαλωσία καί λαφυφαω ἐμπίμπλημι ὁ στράτευμα , εἶτα ὁ αἰχμάλωτος διά ὁ δύσβατος καί πολύς ὁ ὁδός ὁ ξίφος κελεύω ἀποφορτίζομαι , ἐπάνοδος μιμνήσκω , πολύς δέος αὐτός ὁ ὁ Ἄγαρ ἔκγονος ἀπολείπω . προσδοκάω δέ ὅμως ἐπίθεσις τις κατά ὁ στενός ὁ τόπωνδει γάρ κακός εἰμί φωνή στρατηγός ὁ , οὐ εἄν προσδοκάω ] καί λόχος ἐν ὁ ἐπίκαιρος ὑφίημι πολύς ὁ ἄλλος αἱρέω οἴομαι ζωγρέω . ὅσπερ ὁ Ἀβδελομὲλ ἐκεῖνος εἶδον , ὅς ποῦ ἐκεῖσε τόπος κυριεύω , πρέσβυς πέμπω ἐσθίω καί εἰρήνη δήω τυγχάνω , εὐγνώμων δοῦλος ἑαυτοῦ γίγνομαι καθυπισχνέομαι καί ὁ ὑπό αὐτός κρατέω φρούριον καί τόπος ποιέω ὁ ὑπόστασις καί ἐγχείρισις . οὗ ὁ δέησις ὁ βασιλεύς δέχομαι ὁ αἰτέω δίδωμι , καί σύμμαχος αὐτός ὁ ἀπό ὅδε κατά ὁ ὁμόφυλος ἔχω ἐθελοντής . ἐκεῖθεν δέ πάλιν ὁ ὁ Ἀργᾶς διέρχομαι ὄρος καί πρός Καισάρεια γίγνομαι ἐκ τε κολωνεία καί Λούλου ἐπινίκιος ἀγγελία δέχομαι . ηκολαουθεω δέ καί ὁ σύμβολον , λάφυρα καί αἰχμάλωτος πλῆθος , ὅσπερ ἀπό τε φρούριον ὁ Ταρσός καί ἀπό αανιχαικως τυγχάνω πόλις . ἔνθα καί πλεῖστος ὄχλος ὁ Κούρτος προσφέρω ἀποσφάζω προστάσσω · εἰς οὐδείς γάρ σχεδόν τυγχάνω χρῆσις ἐγώ , καί προκαταπλήσσω ὑπάρχω ὁ στράτευμα οὐ βούλομαι καί οὗτος ἔχω δύσχρηστος παρενόχλημα . [ Ρ . γιά ] ἐν Μηδαίῳ δέ γίγνομαι ὑποστρέφω ὁ βασιλεύς , καί τιμή διανέμω ὁ ὑπό προβιβάζω καί φιλοφρονέομαι , καί πρός παραχειμασία ἀφίημι ἔχω ὁ ὁδός · καί ὁ βασιλεύω . σάω φθάνω κατά ὁ πρότερος ἔθος διά ὁ πατριάρχης ὁ ὁ Νίκη δέχομαι στέφανος καί παρά ὁ Κδήμου ὁ ἐπινίκιος φωνή . ν . ἤδη δέ ὁ οἴχομαι χρόνος ἀπανθέω καί παντάπασαν ἀποσβέννυμι ὁ τεφρικεω , ὁ ὁ ταρσιος ἰσχύς ἀναθάλλω καί αὐξάνω ἄρχω , καί πάλιν ὑπό οὗτος ὁ ὁ ρωμαϊκός Ὁρίων ἐσχατιά συνεχῶς πιέζω · . ὁ τηνικαῦτα Ἀνδρέας ἐκεῖνος ὁ ἐκ Σκύθης πολλάκις ἀνδρίζω κατ´ αὐτός , καί ὁ περί αὐτός ἀνάλογος δύναμις πολύς ὁ εἰς προνομή ἐκτρέχω καί ὁ ὅλος ἀπολήγω στράτευμα ἀναιρέω καί αἰχμή - » λωτός λαμβάνω . καί ὡς ἱκανός τεκμήριον Ἀνδρίας τε καί συνεοηως καθ´ ἕκαστος ἐκφέρω , εἰς ὁ ὁ πατρίκιος προέρχομαι ὑπό ὁ βασιλεύς ἀξίωμα καί εἰς ὁ ὁ σχολή ἀρχή . καί τότε δή μᾶλλον ἀπό μείζων ἐξουσία τε καί δύναμις πολλάκις ἐμφανής μάχη πρός τε ὁ ἀπό Μελιτηνή καί ὁ ἀπό Ταρσός παρατάσσω καί νικάω γράφω δέ ποτός πρός αὐτός ὁ ἀμηρεύω ὁ Ταρσός λόγος βλασφημία καί ἀπόνοια μεστός κατά ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός καί Θεός καί ὁ ὑπεράγιος αὐτός Μήτηρ , ὅτι ὁράω τίς σύ ὁ ὁ Μαρία ὀφείλω υἱός καί οὗτος ὁ οὗτος γεννάω