cogPG.PG109 330
δέους ἐκλελυμένους · οἱ δὲ χρημάτων ἐμέμνηντο · αἱ δ´ ἐνταῦθα μόνον τὴν μεγαλοψυχίαν ἐτίμησαν·καὶ οἱ μὲν , ὧν εὖ δρασαν , τοὺς ἕλκοντας ἀνεμίμνησκον · οἱ δʹ Θργίζοντο , ὧν εὖ πεπόνθεσαν εἰς μνήμην ἰόντες . Οἷαι διηρευνῶντο , ὑπόνομοι , ἄντρα , τἀφοι , πᾶν ὅ τι κρὸπτειν ἠδύνατο · καὶ οἱ μὲν συλληφθέντες , ἀπήγοντο , οἱ δ´ ἐκείνους ὁρῶντες καὶ φεύγοντες ὡς λεμίαν τὴν πόλιν , ἄξω σφᾶς αὐτοὺς ἔρριπτον ᾳπὸ τῶν τειχῶν · τοσοῦτον κερδαίνοντες , ὅσον μὴ ὡς τῶν κακούργων τρόπον ἀπολωλέναι , Ὡς , τό γε θανεῖν , οὐδ´ ἐκείνοις ἦν ἐκφυγεῖν . Βοὴ δὲ καὶ δάκρυα ονταχοῦ , τῶν ἑλκομένων , τῶν φευγόντων , των πατουμένων , τῶν εὑρισκομένων , τῶν σφαττομένων Βʹ Ὡ ποίᾳ τραγωδέᾳ ταῦτα χρὴ παραβάλλεινς Ποίαις δὲ πόλεων συμφοραῖς ; Τίνες δὲ ποιηταὶ τοῖς τοσούτοις κακοῖς ἅσονται προσήκοντα μέλη ; Ὡ πάντ´ ἐφορῶν ἤλιε , τοῦτο δὲ οὐδέπω ποτ´ ἐπεῖδες , οἵαν τότ · ἀφῆκας ἀκτῖνα , πάσης ἀηδεστέραν νυκτός ! Ἀνεῖλον μὲν τοὺς ἄνδρας ἐπὶ τοὺς πύργους , ἡδὲ πόλις ἐμερίσατο πὸ κακὸν · καὶ οἱ μὲν διακόνους αὑτοὺς τοῦ μυσους ἐκείνου καθίσταντο · οἱ δ´ ὥσπερ θέαν καταλαβόντες ἐτρύφων . Καὶ οἱ μὲνἄνωθεν ὥθουν · οἱ δ´ ὑποτιθέντες τὰς τῶν ξιφῶν αἰχμὰς . ἐδέχοτο μετεώρους . Καὶ τοῦ μὲν συνετρίβετο κεφαλή · τοῦ δὲ ἐγκέφαλος ἐξεχεῖτο · τοῦ δὲ , τὴν [ Ρ . ] γαστέρα ἀναῤῥηγνύντες , ἃ μηδὲ βλέπειν θέμις ἐζήτουν · καὶ τοῦ μὲν ἀπέκοπτον σκέλος · τοῦ δὲ ῥάχιν ἐξεῖλκσν · τοῦ δὲ τὰ σπλάγννα ταῖς χεραὶν ἐξεφόρουν · καὶ ὁ μὲν , ἄνωθεν πεσὼν , καὶ πρὸ τῆς γῆς τοῖς ξίφεσιν ἐντυγχάνων , ἀπέθνησκεν · τῷ δὲ μήπω πεσόντι , καὶ τῆς τελευτῆς χεῖρον τὸ τοιαῦτα ὁρᾷν κἀν τοῖς τῶν φίλων σώμασιν , οἷα πείσεται μετὰ τὸ πτῶμα μανθάνειν . Εἰ δέ τις κατέπεσεν ἡμιθνὴς , καὶ φείσασθαι τοῦ λοιποῦ τῶν μιαιφόνων ἐδεῖτο , μακρότερον ὁμοῦ καὶ πικρότερον αὐτῳ τὸν θάνατον κατεσκεύαζε . Καὶ ὁ μὲν ἤδη θανὼν , ἡμελεῖτο · ἐπὶ δὲ τοὺς ἔτι σπαίροντας πᾶσα χεὶρ ἐκινεῖτο . Πάντας δὴ , πάντας τρόπους ἀπώλλυσαν . Πολλοῖς δὲ οὐδ´´ ἡ τελευτὴ τὰ σώματα παρητεῖτο . Ἀλλ´ ὥσπερ τοῖς νεκροῖς τῆς ὁλοκληρίας φθονοῦντες , ἐπὶ τὰ μέλη τρεπόμενοι τοῖς μετὰ ταῦτα τῶν συγγενῶν ζητοῦσιν , ἀδήλους τούτους ἐποίουν . Σώματα δὲ ἐνέπιπτον σώμασι · ἐγκέφαλος δὲ καὶ αἷμα καὶ κόνις καὶ σπλάγννα καὶ λίθοι καὶ σάρκες καὶ νεῦροι καὶ ξύλα καὶ μέλη λωιλνῳυε οοερίοα , οᾶάοὺαρ . Δοιροτα ροιτο οιρονῖνας ἰἱᾶεὺαηωΓ , οετοὺιωμησε οἰ οιοΓ οἰ ριιιʹ . Ὡ δημίων μᾶλλον ἢ πολιτῶν!Ἐμιαρῶν ψυχῶν ! μιαρωτέρων χειρῶν ! Πῶς οὐκ ἐνάρκησαν ἐπ´ ἀδελφοὺς καὶ φίλους τὰς χεῖρας ὀπλίζοντες , ὑπὸρ ὧν ἕδει καὶ πεσεῖν ἀγωνιζομένους ; Πῶς οὐχ εἶς πεσὼν ἔστησεν αὐτοῖς τὴν ὁρμήνς πῶς ὐχ ὁ δεύτερος ἔσβεσεν αὐτοῖς τὸν θυμόν ; πῶς οὐκ ἐκλάσθησαν τὴν ψυχὴν , εἰς τὸν τρίτον ἰδόντες , ἀλλ´ ἐφιλονείκησαν πρὸς τὴν κοινὴν φύσιν ἀήττητοι διαμεῖναι ; Ὢ τί τοῦτο χρὴ προσειπεῖν ; νίκην , ἢ πάσης χαλεπώτερον ἂπτο - · Μῦθος ἡ Καδμεία νίκη , τὰ Λήμνια κακὰ , πᾶσαι συμφοραὶ μέχρι νῦν ἀδόμεναι νομισθήσονται .
Lemmas: δέος ἐκλύω · ὁ δέ χρῆμα μιμνήσκω · ὁ δδʹ ἐνταῦθα μόνος ὁ μεγαλοψυχία ἐτίμησαν·καὶ ὁ μέν , ὅς εὕω δράω , ὁ ἕλκω ἀναμιμνήσκω · ὁ δέ Θργίζοντο , ὅς εὕω πάσχω εἰς μνήμη εἶμι . Οἷος διερευνάω , ὑπόνομος , ἄντρον , τάφος , πᾶς ὅς τίς κρὸπτειν δύναμαι · καί ὁ μέν συλλαμβάνω , ἀπάγω , ὁ δδʹ ἐκεῖνος ὁράω καί φεύγω ὡς λεμίαν ὁ πόλις , ἄγω σφεῖς αὐτός ῥίπτω ἀπό ὁ τεῖχος · τοσοῦτος κερδαίνω , ὅσος μή ὡς ὁ κακοῦργος τρόπος ἀπόλλυμι , ὡς , ὁ γε θνῄσκω , οὐδός ἐκεῖνος εἰμί ἐκφεύγω . βοή δέ καί δάκρυ ονταχοῦ , ὁ ἕλκω , ὁ φεύγω , ὁ πατέω , ὁ εὑρίσκω , ὁ σφάζω βέ εἰμί ποῖος τραγῳδεύς οὗτος χρή παραβάλλω ποῖος δέ πόλις συμφορά ; τίνω δέ ποιητής ὁ τοσοῦτος κακός ἀείδω προσήκω μέλος ; εἰμί πάντε ἐφοράω ἥλιος , οὗτος δέ οὐδέπω ποτ ἐφοράω , οἷος τότε · ἀφίημι ἀκτίς , πᾶς ἀηδής νύξ ! ἀναιρέω μέν ὁ ἀνήρ ἐπί ὁ πύργος , ἡδύς πόλις μερίζω πόα κακός · καί ὁ μέν διάκονος ἑαυτοῦ ὁ Μυσός ἐκεῖνος καθίστημι · ὁ δδʹ ὥσπερ θέα καταλαμβάνω τρυφάω . καί ὁ μὲνἄνωθεν ὠθέω · ὁ δδʹ ὑποτίθημι ὁ ὁ ξίφος αἰχμή . δέχομαι μετέωρος . καί ὁ μέν συντρίβω κεφαλή · ὁ δέ ἐγκέφαλος ἐκχέω · ὁ δέ , ὁ [ Ρ . ] γαστήρ ἀναῤῥηγνύντες , ὁ μηδέ βλέπω θέμις ζητέω · καί ὁ μέν ἀποκόπτω σκέλος · ὁ δέ ῥάχις ἐξέλκω · ὁ δέ ὁ σπλάγννα ὁ χεραὶν ἐκφορέω · καί ὁ μέν , ἄνωθεν πίπτω , καί πρό ὁ γῆ ὁ ξίφος ἐντυγχάνω , ἀποθνῄσκω · ὁ δέ μήπω πίπτω , καί ὁ τελευτή χείρων ὁ τοιοῦτος ὁράω ἐν ὁ ὁ Φίλων σῶμα , οἷος πείθω μετά ὁ πτῶμα μανθάνω . εἰμί δέ τις καταπίπτω ἡμιθνής , καί φείδομαι ὁ λοιπός ὁ μιαιφόνος δήω , μακρός ὁμοῦ καί πικρός αὐτός ὁ θάνατος κατασκευάζω . καί ὁ μέν ἤδη θνήσκω , ἀμελέω · ἐπί δέ ὁ ἔτι σπαίρω πᾶς χείρ κινέω . Πᾶς δή , πᾶς τρόπος ἀπόλλυμι . Πολύς δέ οὐδός ὁ τελευτή ὁ σῶμα παραιτέομαι . Ἀλ ὥσπερ ὁ νεκρός ὁ ὁλοκληρία φθονέω , ἐπί ὁ μέλος τρέπω ὁ μετά οὗτος ὁ συγγενής ζητέω , ἄδηλος οὗτος ποιέω . σῶμα δέ ἐμπίπτω σῶμα · ἐγκέφαλος δέ καί αἷμα καί κόνις καί σπλάγννα καί λίθος καί σάρξ καί Νευροί καί ξύλον καί μέλος λωιλνῳυε ὁράω , οᾶάοὺαρ . Δοιροτα ῥέω οιρονιναω ἰἱᾶεὺαηωΓ , οετοὺιωμησε ὁ Γος ὁ ριʹ . εἰμί δήμιος μᾶλλον ἢ πολιτων!εμιαροω Ψυχή ! μιαρός χείρ ! Πῶς οὐ ναρκάω ἐπι ἀδελφός καί φίλος ὁ χείρ ὀπλίζω , ὑπὸρ ὅς ἕδος καί πίπτω ἀγωνίζομαι ; Πῶς οὐ εἰμί πίπτω ἵστημι αὐτός ὁ ὁρμή πῶς ὐχ ὁ δύο σβέννυμι αὐτός ὁ θυμός ; πῶς οὐ κλάω ὁ ψυχή , εἰς ὁ τρίτος ὁράω , ἀλ φιλονεικέω πρός ὁ κοινός φύσις ἀήττητος διαμένω ; ὤ τίς οὗτος χρή προσεῖπον ; Νίκη , ἢ πᾶς χαλεπός Άπτο - · Μῦθος ὁ Καδμεία νίκη , ὁ λήμνιος κακός , πᾶς συμφορά μέχρι νῦν ἀείδω νομίζω .