cogPG.PG109 286
κατεπτηχέναι τὴν πρώτην προσβολὴν , οὐκ ἀδεῶς μὲν , οὐδὲ πάλιν μεθ´ ἦς ὕστερον ἐχρῶντο μανίας ; ἀλλά τινι λύσσῃ φόβῳ συγκεκραμένῃ πλησίον γενόμενοι ταῖς ἀπὸ τῶν βελῶν νιφάσι τοὺς ἐξ ἐναντίας ἠμύνοντο . Ἔπειτα δέ τι καὶ ἀναιδέστερον ἐπεχείρουν καὶ πλησιέστερον ἐφορμᾷν ἐφιλονέίκουν , αθώσπερ τινὲς ὑλακτικοὶ κύνες τὸν οἰκεῖον θυμὸν διεγείροντες , τοῖς κατ´ αὐτῶν [ ὅθι φερομένοις ἀπὸ τοῦ τείχους ἐξαγριούμενοι . Οὐδὲ γὰρ οἱ τῆς πόλεως τῆς τοξικῆς κατημέλουν , ἀλλ´ ἐχρῶντο ταύτῃ μᾶλλον ἐναργῶς καὶ ἐπιτηδείως , πάντας τοὺς ἐκ τῶν πλησίον χωρῶν προσρυέντας Σκλαβήνους τοῖς τόποις ἀκείνοις καταστησάμενοι , ᾧ οὐδέν ἐστιν οὕτως τῶν ἄλλων εὐεπιχείρητον ὡς τὸ κατὰ σκοποῦ βάλλειν καὶ μηδὲν τῶν βελῶν αὐτῶν τὴν ῥύμην ἀνθυποφέρειν . κϛʹ . Ἀλλ´ οὕτω βαλλόντον ἑκατέρων καὶ βαλλομένων , ἰσοπαλῆ τε τὴν μάγην προσπίπτουαανἈιλεικνω μένων , διαιρεθέντων τινές τῶν βαρβάρων , τῶν ἄλλων . ὡς εἰκὸς , εὐτολμότεροι καὶ θρασύτεροι , καὶ τῇ θαλάσσῃ τῆς νηὸς ἑαυτοὺς ἀκοντίσαντες , κλίμακά τε ξυλίνην μεθ´ ἑαυτῶν συγκαθελόντες , ὥθουν ἄγοντες ἐν τοῖς ὕδασιν , πειρώμενοι δι´ αὐτῆς ἀνιέναι τῷ τείχει , μηδένα λόγον τῶν ἐκεῖθεν κατ´ αὐτῶν πεμπομένιον ποιούμενοι . Μέχρι γὰρ τοῦ πλησίον γενέσθαι ἐκάλι . πτον τὰ σώματα , νηχόμενοί τε τῷ ὕδατι καὶ τὰς κεφαλὰς ταῖς ἀσπίσι περιφραττόμενοι · ὅτε δ´ ἐγγύθεν ἐγένοντο , τὸ ὕδωρ ἀποδυσάμενοι ῥωμαλεώτερον ἀντεῖχον ταῖς βολαῖς προσπαλαίοντες , τὰς ἀσπίδας μόνας φέροντες ἐπὶ κεφαλῆς , εἶτα τὴν κλίμακα θᾶττον κατὰ τῶν ἐπάλξεων ἀνελκύσαντες ἐπεχείρουν δι´ αὐτῆς ἀνιέναι καὶ εἴσω χωρεῖν . Ἀλλὰ προέφθασε τὸ βεβουλευμένον ὁ θάνατος , καὶ πρὶν ἀκριβῶς σκοπῆσαι πῶς τὴν ἐπίνοιαν συμπεράνωσι , τῆς ζωῆς ἀπελύοντο · μόνον γὰρ ὅτι ταῖς βαθμίσι . τὰ ἴχνη ἐκίνησαν , καὶ δίκην χαλάζης πυκνῆς οἱ λίθοι κατ´ αὐτῶν ἀφεθέντες ὁμοῦ τῇ θαλάσσῃ καὶ τῷ ὀλέθρῳ τούτους ἐξανεσκεύασαν . Ἐν τούτοις ὀπισθόρμητοι πᾶσαι χωροῦσιν αἱ νῆες , οὐδενὸς ἄλλου τοιούτου τέως ἐπιχειρεῖν τολμηρῶς ἔχουσαι · μόναις δὲ ταῖς ἀπὸ τῶν βελῶν νιφάσι , καὶ αὐτὸν τὸν ἀέρα συσκιαζούσαις , ἔβαλλον ἀπὸ μηκόθεν , οὐδὲν ἧττον καὶ αὐτῶν βαλλομένων τοῖς τε βέλεσι πεμπομένοις εὐστόχως καὶ ὀλίγα διαμαρτάνουσι καὶ ταῖς ἀπὸ τῶν πετροβόλων καταφοραῖς , ὧν καὶ αὐτὸς μόνος ὁ διὰ τοῦ ἀέρος ἐγγινόμενος ῥοῖζος ἔκστασιν τοῖς βαρβάροις ἐναπειργἄζετο . κζʹ . Ἡη γὰρ καὶ ὁ λεχθεὶς Νικήτας , ὁ πρὸς τοῦ βασιλέως σταλεὶς , τὸ τεῖχος ἅπαν διέτρεχε τὸν δῆμον παραθαῤῥύνων , Ἄνδρες , . λέγων , Θεσσαλονικεῖς , ἄλλας μὲν εἶχον πρὸ τοῦδε περὶ ὑμῶν ὑπολήψεις καὶ οὐκ ἀν οὕτω γενναίους καὶ πρὸς τὸ ἔργον τοῦ πολέμου το λμηροὺς ἔκρινον εἶναι , μηδὲν τοιοῦτον μήτε πειραθέντας πάλαι μήτε κατενεργήσαντας · νυνὶ δὲ τοῦ πράγματος ἡ ἀκμὴ οὐκ ἀγεννεῖς ἔχειν τὰς περὶ ὑμῶν παρέσχεν ἐλπίδας . ρῶ γὸρ πάντας ὑμᾶς τοῖς τε σώμασι σρριγῶντας καὶ ταῖς ψυχαῖς ἀνδριζομένους καὶ ἄλιυς
Lemmas: καταπτήσσω ὁ πρῶτος προσβολή , οὐ ἀδεῶς μέν , οὐδέ πάλιν μεθ´ εἰμί ὕστερος χράω μανία ; ἀλλά τις λύσσα φόβος συγκεράννυμι πλησίος γίγνομαι ὁ ἀπό ὁ βέλος νιφάς ὁ ἐκ ἐναντίος ἀμύνω . ἔπειτα δέ τίς καί ἀναιδής ἐπιχειρέω καί πλήσιος ἐφορμάω φιλονεικέω , Ἄθως τις ὑλακτικός κύω ὁ οἰκέω θυμός διεγείρω , ὁ κατ´ αὐτός [ ὅθι φέρω ἀπό ὁ τεῖχος ἐξαγριόω . οὐδέ γάρ ὁ ὁ πόλις ὁ τοξικός καταμελέω , ἀλ χράω οὗτος μᾶλλον ἐναργής καί ἐπιτηδείως , πᾶς ὁ ἐκ ὁ πλησίος χώρα προσρέω Σκλαβήνους ὁ τόπος ἐκεῖνοις καθίστημι , ὅς οὐδείς εἰμί οὕτως ὁ ἄλλος εὐεπιχείρητος ὡς ὁ κατά σκοπός βάλλω καί μηδείς ὁ βέλος αὐτός ὁ ῥύμη ἀνθυποφέρω . κϛʹ . Ἀλ οὗτος βάλλω ἑκάτερος καί βάλλω , ἰσοπαλής τε ὁ μάγη προσπιπτουααναιλεικναω Μένων , διαιρέω τις ὁ βάρβαρος , ὁ ἄλλος . ὡς εἰκός , εὔτολμος καί θρασύς , καί ὁ θάλασσα ὁ ναός ἑαυτοῦ ἀκοντίζω , κλῖμαξ τε ξύλινος μεθ´ ἑαυτοῦ συγκαθαιρέω , ὠθέω ἄγω ἐν ὁ ὕδωρ , πειράω δις αὐτός ἀνέρχομαι ὁ τεῖχος , μηδείς λόγος ὁ ἐκεῖθεν κατ´ αὐτός πέμπω ποιέω . μέχρι γάρ ὁ πλησίος γίγνομαι κάλι . πτον ὁ σῶμα , νήχω τε ὁ ὕδωρ καί ὁ κεφαλή ὁ ἀσπίς περιφράσσω · ὅτε δδʹ ἐγγύθεν γίγνομαι , ὁ ὕδωρ ἀποδύω ῥωμαλέος ἀντέχω ὁ βολή προσπαλαίω , ὁ ἀσπίς μόνος φέρω ἐπί κεφαλή , εἶτα ὁ κλῖμαξ ταχύς κατά ὁ ἔπαλξις ἀνέλκω ἐπιχειρέω δις αὐτός ἀνέρχομαι καί εἴδομαι χωρέω . ἀλλά προφθάνω ὁ βουλεύω ὁ θάνατος , καί πρίν ἀκριβῶς σκοπέω πῶς ὁ ἐπίνοια συμπεραίνω , ὁ ζωή ἀπολύω · μόνος γάρ ὅτι ὁ βαθμίς . ὁ ἴχνος κινέω , καί δίκη χάλαζα πυκνός ὁ λίθος κατ´ αὐτός ἀφίημι ὁμοῦ ὁ θάλασσα καί ὁ ὄλεθρος οὗτος ἐξανασκευάζω . ἐν οὗτος ὀπισθόρμητος πᾶς χωρέω ὁ ναῦς , οὐδείς ἄλλος τοιοῦτος τέως ἐπιχειρέω τολμηρός ἔχω · μόνος δέ ὁ ἀπό ὁ βέλος νιφάς , καί αὐτός ὁ ἀήρ συσκιάζω , βάλλω ἀπό μηκόθεν , οὐδείς κακός καί αὐτός βάλλω ὁ τε βέλος πέμπω εὔστοχος καί ὀλίγος διαμαρτάνω καί ὁ ἀπό ὁ πετρόβολος καταφορά , ὅς καί αὐτός μόνος ὁ διά ὁ ἀήρ ἐγγίγνομαι ῥοῖζος ἔκστασις ὁ βάρβαρος ἐναπεργάζομαι . κζʹ . ἄγω γάρ καί ὁ λέγω Νικήτας , ὁ πρός ὁ βασιλεύς στέλλω , ὁ τεῖχος ἅπας διατρέχω ὁ δῆμος παραθαρσύνω , ἀνήρ , . λέγω , Θεσσαλονικεύς , ἄλλος μέν ἔχω πρό ὅδε περί σύ ὑπόληψις καί οὐ εἰς οὗτος γενναῖος καί πρός ὁ ἔργον ὁ πόλεμος ὁ ληρός κρίνω εἰμί , μηδείς τοιοῦτος μήτε πειράω πάλαι μήτε κατενεργέω · νυνί δέ ὁ πρᾶγμα ὁ ἀκμή οὐ ἀγεννής ἔχω ὁ περί σύ παρέχω ἐλπίς . ῥῶ γόρ πᾶς σύ ὁ τε σῶμα σρριγῶντας καί ὁ Ψυχή ἀνδρίζω καί ἄλιος