cogPG.PG109 292
ἐπιτετηδευμένα , ὡς ἂν τῶν νηῶν τυχὸν ἐφαριμουσῶν τούτοις χρώμενοι καὶ διὰ μέσου τούτων ἐξακοντίζοντες ἀπράκτους αὐτοὺς τῆσδε τῆς ἐπιχειρήσεως ἀποδείξωσιν . λδʹ . Ὡς δὲ καὶ ταῦτα ἀνθρώπων ἠν ἀπορουμένων ἔργα καὶ διαβούλια , ἤδη δὲ καὶ τῆς ἡμέρας τὸ φῶς τὸν νυκτερινὸν ζόφον διέλυεν , ἰδοὺ δὴ καὶ αἱ νῆες , ῶς εἶχον σκευῆς , κατὰ πολλοὺς τόπους διαιρεθεῖσαι τῷ τείχει προσέῤῥηξαν , καινόν τι καὶ παράδοξον ΒΚαμα ταῖς ἀπάντων ὄὰεσι ποοδεικνύμεναι · ἑκάστη γὰρ αὐτῶν συζυγία ἐπεφέρετο τὴν σεσοφισμένην ἐκείνην τῶν ξυλοσυνθέτων πύργων κατασκευὴν , πολλῷ τῷ μέτρῳ τὴν τοῦ τείχους οἰκοδομὴν ὑπερἘαίνουσαν ἄνωθέν τε τοὺς βαρβάρους ἐξαλλομένους καθάπερ τινὰς ἐξοιστρημένους ταύρους , καὶ τὸν Ὡλεθρον πᾶσιν ἐπισείοντας . Τότε δὴ , τότε,][Ρὅθ ] ὅσοι τοῦ δήμου τῆς πόλεως τοῦ μὲν θανάτου καταφρονήσαντες ἀφύκτου τε ὄντος καὶ κατὰ κόρησἐ , ὡς εἰπεῖν , ἱσταμένου ὅλοι τῆς ἀγωνίας ἐγένοντο , ἐπίδειξιν ἀνδρίας τοῦ κινδύνου τὴν ἀκμὴν ποιησάμενοι ἕστησαν γενναίως ἀθλοῦντες ἐν τῷ πολέμω , καὶ τὰ´ παρ´ ἑαυτοῦ ἕκαστος αὐτῶν ἐπεδείκνυτο · οὐ γὰρ αἰὼν τέλεον πλησιάζειν τὰς νῆας , ἀλλὰ τὸ μὲν τοῖς ἵε συχνοῖς βέλεσι , τὸ δὲ τοῖς τοῦ πυρὸς ὑπεκκάύμασιν Κἀπεῖργον αὐτὰς τοῦ προσπελάζειν τῷ τείχει καὶ τὰ παρ´ ἑαυτῶν ἐνεργεῖν , Ὅσοι δὲ τῇ δειλία τὴν ψυχὴν βληθέντες οὐδὲ προσβλέπειν τοῦ κακοῦ τὴν πεῖραν ὰπὸ τῆς ἄγαν ἀμηχανίας ἐξίσχυον , ἑαυτοὺς τοῦ σεί Τους κατὰ μικρὸν ὑποσύροντες ἐπὶ τὰς ἀκρωρείαξ τῆς πόλεως ἔφευγον , καὶ λοιπὸν θαῤῥεῖν ἐδίδουν Ἀοῖς ἐναντίοις . Ὡς γὰρ εἶδον κατά τινα τόπον τοῦ εείχους τὴν οἰκοδομὴν πλέον τῶν ἄλλων διαῤῥυεῖσαν , ἔνθα καὶ τοὺς ξυλίνους ἦμεν προπεπηγότες προβόἀους , ἔγνων δὲ παὶ τὸ τῆς θαλάσσης ὕδωρ ἐν αὐτῷ μᾶλλον τῷ τόπῳ διὰ βάθους χωρεῖνἵ , μίαν συζυγίαν τῶν ἐζευγμένων ἐκεῖ συνελάσαντες ὤθουν ταῖς κώπαις κατὰ μικρὸν , ἕως ἔφθασαν πλησίον ἐν αὐταῖς ταῖς ἐπάλξεσι τὰ κατὰ πρώραν τῶν νεῶν προσαιλἀσαντες . Εἶτα ὡς ἐπεχείρουν κατ´ αὐτῶν λίθους βαλεῖν οἱ τοῖς ξυλίνοις ἐγκαθήμενοι προβόλοις , μέγαν τινὰ καὶ τραχὺν ἀλαλαγμὸν ἐμβοήσαντες ἄνω τῶν ῥηθέντων μηχανημάτων ἑστῶτες οἱ βάρβαροι , λίθοις τε βαλόντες οὐκέτι χειροπληθέσιν . ἀλλὰ καν λίαν παμμεγέθεσι καὶ ὧν οὐδεὶς ἐδύνατο τὴν φορὰν ὑπομεῖναι , πῦρ τε διὰ τῶν σιφώνων τῷ ἀέρι φυσήσαντες , καί τινα ἄλλα σκεύη καὶ αὐτὰ πυρὸς ἀνάμεστα εἴσω τοῦ τείχους ἐξακοντίσαντες , εἰς τοσαύτην ἔκπληξιν καὶ δειλίαν τοὺς ἐν τοῖς προβόλοις Ἐντας ἐνέβαλον ὡς καταπηδῆσαι τὸ τάχος καὶ πρὸς Κφυγὴν ἐκτραπῆναι καὶ κενὸν ἅπαντα τὸν περίπατον τοῦ τείχους καταλιπεῖν . Ἐπειδὴ δὲ τὸ τέλος εἶδον πῶν δεβουλευμένων(πάντες γὰρ καθάπερ ἐξ ἀνέμου φύλλα πρὸς τὴν γῆν κατεφέροντο , οὐδὲ κατὰ τῶν κλιμάκων , ἀλλ´ ὡς ἂν αὐτοὺς ὁ φόβος κατήπειγεν ) , ἐνα τινὰ τολμηρὸν βάρβαρον καὶ τῶν ἄλλων , ὡς
Lemmas: ἐπιτηδεύω , ὡς εἄν ὁ ναός τυγχάνω εφαριμουσα οὗτος χράω καί διά μέσος οὗτος ἐξακοντίζω ἄπρακτος αὐτός ὅδε ὁ ἐπιχείρησις ἀποδείκνυμι . λδʹ . ὡς δέ καί οὗτος ἄνθρωπος ἐάν ἀπορέω ἔργον καί διαβούλιον , ἤδη δέ καί ὁ ἡμέρα ὁ φάος ὁ νυκτερινός ζόφος διαλύω , ἰδού δή καί ὁ ναῦς , ῶς ἔχω σκευή , κατά πολύς τόπος διαιρέω ὁ τεῖχος προσρήγνυμι , καινός τίς καί παράδοξος ΒΚαμα ὁ ἀπαντάω ὄη ποοδεικνυμι · ἕκαστος γάρ αὐτός συζυγία ἐπιφέρω ὁ σοφίζω ἐκεῖνος ὁ συλόω πύργος κατασκευή , πολύς ὁ μέτρον ὁ ὁ τεῖχος οἰκοδομή υπερεαινουω ἄνωθεν τε ὁ βάρβαρος ἐξάλλομαι καθάπερ τις ἐξοιστράω ταῦρος , καί ὁ ὄλεθρος πᾶς επισείω . τότε δή , Ρότε ] ὅσος ὁ δῆμος ὁ πόλις ὁ μέν θάνατος καταφρονέω ἄφυκτος τε εἰμί καί κατά κορέννυμι , ὡς εἶπον , ἵστημι ὅλος ὁ ἀγωνία γίγνομαι , ἐπίδειξις Ἀνδρίας ὁ κίνδυνος ὁ ἀκμή ποιέω ἵστημι γενναῖος ἀθλέω ἐν ὁ πόλεμος , καί τὰ´ παρ´ ἑαυτοῦ ἕκαστος αὐτός ἐπιδείκνυμι · οὖον γάρ αἰών τελέω πλησιάζω ὁ ναῦς , ἀλλά ὁ μέν ὁ ἵε συχνός βέλος , ὁ δέ ὁ ὁ πυρός ὑπέκκαυμα ἀπείργω αὐτός ὁ προσπελάζω ὁ τεῖχος καί ὁ παρ´ ἑαυτοῦ ἐνεργέω , ὅσος δέ ὁ δειλία ὁ ψυχή βάλλω οὐδέ προσβλέπω ὁ κακός ὁ πείρω άπο ὁ ἄγαν ἀμηχανία ἐξισχύω , ἑαυτοῦ ὁ σέω ὁ κατά μικρός ὑποσύρω ἐπί ὁ ἀκρωρείαξ ὁ πόλις φεύγω , καί λοιπός θαρσέω δίδωμι ἀάω ἐναντίος . ὡς γάρ εἶδον κατά τις τόπος ὁ ἔχω ὁ οἰκοδομή πλέω ὁ ἄλλος διαρρυιημι , ἔνθα καί ὁ ξύλινος εἰμί προπήγνυμι προβοάω , γιγνώσκω δέ πη ὁ ὁ θάλασσα ὕδωρ ἐν αὐτός μᾶλλον ὁ τόπος διά βάθος χωρεῖνἵ , εἷς συζυγία ὁ ζεύγνυμι ἐκεῖ συνελαύνω ὠθέω ὁ κώπη κατά μικρός , ἠώς φθάνω πλησίος ἐν αὐτός ὁ ἔπαλξις ὁ κατά πρῷρα ὁ νέος προσαιλἀσαντες . εἶτα ὡς ἐπιχειρέω κατ´ αὐτός λίθος βάλλω ὁ ὁ ξύλινος ἐγκάθημαι πρόβολος , μέγας τις καί τραχύς ἀλαλαγμός ἐμβοάω ἄνω ὁ εἴρω μηχάνημα ἵστημι ὁ βάρβαρος , λίθος τε βάλλω οὐκέτι χειροπληθής . ἀλλά καν λίαν παμμεγέθης καί ὅς οὐδείς δύναμαι ὁ φορά ὑπομένω , πῦρ τε διά ὁ σίφων ὁ ἀήρ φυσάω , καί τις ἄλλος σκεῦος καί αὐτός πυρός ἀνάμεστος εἴδομαι ὁ τεῖχος ἐξακοντίζω , εἰς τοσοῦτος ἔκπληξις καί δειλία ὁ ἐν ὁ πρόβολος εἷς ἐμβάλλω ὡς καταπηδάω ὁ τάχος καί πρός κφυγη ἐκτρέπω καί κενός ἅπας ὁ περίπατος ὁ τεῖχος καταλείπω . ἐπεί δέ ὁ τέλος εἶδον ποῦ δεβουλευμένων(πάντες γάρ καθάπερ ἐκ ἄνεμος φύλλον πρός ὁ γῆ καταφέρω , οὐδέ κατά ὁ κλῖμαξ , ἀλ ὡς εἄν αὐτός ὁ φόβος κατεπείγω ) , εἷς τις τολμηρός βάρβαρος καί ὁ ἄλλος , ὡς