cogPG.PG109 254
ώπιισμένων · λάβωμεν πίστν τὴν τῶν φόβων ονεύτριαν · ἀναλογισώμεθα ὅτι ἔνδον ἐσμέν τῆς Συριακῆς νήσου . Μέγαν κίνδυνον ἡ φυγὴ ἀπὸ τῶν ὡδε φέρει . Ἐκδικήσωμεν τὰς φθορὰς πῦσς τὰ τετιμημένα μέλη βλέποντες τετρωμένα ὁζυνηθῶμεν τὰς καρδίας . Οὐκ ἔστιν ἄμισθος ὁ κόπος καὶ ὁ κίνδινος . Στῶχεν καὶ καρτερήσωμεν εἰς ἀντιπαράταξιν τῶν ἀρνητῶν ἡμῶν , καὶ ὀλέσει τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν , καὶ πορθήαεσι τὸ κάστρον τῶν ἀλαζόνων τοῦ Χριστοῦ . Καὶ ἄλλα πολλὰ πρὸς αὐτοὺς παραινέσαντος ἀπεκρίθη εἷς ὑπὲρ πάντων · Ἥνοιξας ἡμῶν τὰς καρδίας , μάγιττρε . Ἐστόμωσαν καὶ ὥξυναν οἱ λόγοι τὰς δυνάμεις καὶ προθέσεις ἡμῶν . Ἀνεπτέρωσας τὰς διανοίας ἡμῶν , καὶ ἐπόμεθα τῇ σῇ βουλῇ καὶ προστάξει , καὶ σὺν σοὶ ἀποθανοῦμεν . ιγʹ . Ἐν δὲ τῷ Ὀκτωβρίῳ μηνὶ τοῦ δευτέρου ἔτους τῆς βασιλείας Ῥωμανοῦ ἐγένετο σπάνη σίτου καὶ κριθῆς ἐν τῇ πόλει · ἐπράθη γὰρ ὁ σῖτος τῷ νομίσματι μόδιοι δʹ καὶ ἡ κριθὴ μόδιοι ϛʹ . Καὶ ἦν θεάσασθαι τὸν ἐγρήγορον νοῦν Ἰωσὴφ προνοούμενον τὸ κοινόν . Εὐθὺς οὖν ἐξαποστέλλει εἰς τὴν Ἀνατολὴν καὶ Δύσιν τοῦ ἐξελάσαι συνὼν ἀς καὶ ἐμπορευτικὰ πλοῖα καὶ τοῦ κωλῦσαι τοὺς σιτοκαπήλους ἀποτιθέ ναι τὸν σῖτον · ἦν γὰρ ὁ ἀνὴρ δίκαιος καὶ ἀπροσωπόληπτος καὶ πιστός . Οὐ πολὺς οὖν ἐν μέσῳ χρόνος παρῆλθεν , ἐπτά ἢ ὀκτὼ τῶ νομίσματι ἐπράθη . Τοιοῦτος γὰρ ἦν ὁ ἀνὴρ , σπουδαῖος καὶ θερμὸς , ὡς ἄλλον τῶν πρὸ αὐτοῦ ἢ μετ´ αὐτοῦ μὴ ἐξισωθῆναι . ιἄ . Μαρτίῳ δὲ μηνὶ ὁ λεγόμενος Πετεῖνὸς μάγιστρος κατηγορήθη Βασίλετος ὀνομαζόμενος , ὑποθήκῃ τινῶν κακοσυμβούλων μοῦλτον μελετῆσαι · καὶ τοῦτον ὁ βασιλεὺς ἐξορίᾳ πέμπει , κἀκεῖσε τελευτᾷ . Ὁ Δὲ πατρίκιος καὶ δομέστικος τῆς Ἐῴας ἐκ προσώποι τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ πεμφθεὶς ἐν τῇ Ἀνατολῇ διὰ τὸ μὴ εὑρεῖν τὸν ἄθεον Χαμβδᾶν ἀσκέπαστον τὴν Ἀνα τολὴν [ . ὅθΟ ] καὶ ἐλάσαι κοῦρσα καὶ αἰχμαλωτίσαι καὶ πραιδεῦσαι τὴν Ῥωμαῖκὴν γῆν . Καὶ ἑνωθεὶς τῷ στρατηγῷ Καππαδοκίας Κωνοταντίνῳ τῷ πατρικίῳ Μαλεὶνῳ καὶ τοῖς λοιποῖς στρατηγοῖς μετὰ τῶν ταγμάτων , καὶ τὴν ἐκστρατείαν τοῦ ἀλαζόνος ἐπιτυχὼν εἰς τὸν τόπον Ἀνδρασσὸν λεγόμενον , συμβαἂὼν κατὰ κράτος νενίκηκε , καὶ καταπολεμήσας καὶ εἰς φυγὴν τρέψας . Ἦν τότε θεάσασθαι νεκροὺς σκυλευομένους , καὶ ἀναιρουμένους τοὺς ἀλαζόνας Ἀγαρηνοὺς , καὶ εἰς φυγὴν τρεπομένους , καὶ ἐν ἀνδραπόδων λόγῳ τούτους ζωγρουμένους καὶ μήτε ἁρμάτων ὗῆ ἵππων ] ἢ φαρίων ἢ χρημάτων ἢ συγγενῶν μεταποιουμένους · ἀλλ´ ἕκαστος ἀπὸ τῆς οἰκείας συμφορᾶς ἑαυτὸν περιέσωζεν . Τότε δὴ , τότε ὁ ἀλαζὼν καὶ ὑπερήφανος Χαμβδᾶς ἐχειροῦτο σταθέντος καὶ ὁκλάσαντος τοῦ φάρα οὗτινος ἐπέβαινεν , εἰ μὴ ὁ μακαρίτης Ἰωάννης ὁ ἄνθρωπος αὐτοῦ ἀποβάς τοῦ ἰδίου
Lemmas: ὀπίζω · λαμβάνω πίστος ὁ ὁ φόβος ονεύτριαν · ἀναλογίζομαι ὅτι ἔνδον εἰμί ὁ Συριακός νῆσος . Μέγας κίνδυνος ὁ φυγή ἀπό ὁ ὧδε φέρω . ἐκδικέω ὁ φθορά πύσις ὁ τιμάω μέλος βλέπω τιτρώσκω οζυνηθω ὁ Καρδία . οὐ εἰμί ἄμισθος ὁ κόπος καί ὁ Κίνδινος . Στῶχεν καί καρτερέω εἰς ἀντιπαράταξις ὁ αρνητής ἐγώ , καί ὄλλυμι ὁ ἐχθρός ἐγώ , καί πορθέω ὁ κάστρον ὁ ἀλαζών ὁ Χριστός . καί ἄλλος πολύς πρός αὐτός παραινέω ἀποκρίνω εἷς ὑπέρ πᾶς · ἀνοίγω ἐγώ ὁ Καρδία , μάγις . στομώνω καί ὀξύνω ὁ λόγος ὁ δύναμις καί πρόθεσις ἐγώ . ἀναπτερόω ὁ διάνοια ἐγώ , καί ἔπω ὁ σός βουλή καί πρόσταξις , καί σύν σύ πεθαίνω . πνίξ . ἐν δέ ὁ Ὀκτώβριος μείς ὁ δύο ἔτος ὁ βασίλεια Ῥωμανός γίγνομαι σπάνη σῖτος καί κριθή ἐν ὁ πόλις · πέρνημι γάρ ὁ σῖτος ὁ νόμισμα μόδιος δέ καί ὁ κριθή μόδιος ϛυʹ . καί εἰμί θεάομαι ὁ ἐγρήγορος νόος Ἰωσήφ προνοέω ὁ κοινός . εὐθύς οὖν ἐξαποστέλλω εἰς ὁ Ἀνατολή καί Δύσις ὁ ἐξελαύνω σύνειμι ἀ καί ἐμπορευτικός πλοῖον καί ὁ κωλύω ὁ σιτοκάπηλος ἀποτίθημι ναι ὁ σῖτος · εἰμί γάρ ὁ ἀνήρ δίκαιος καί ἀπροσωπόληπτος καί πιστός . οὖον πολύς οὖν ἐν μέσος χρόνος παρέρχομαι , ἑπτά ἢ ὀκτώ ὁ νόμισμα πέρνημι . τοιοῦτος γάρ εἰμί ὁ ἀνήρ , σπουδαῖος καί θερμός , ὡς ἄλλος ὁ πρό αὐτός ἢ μετέ αὐτός μή ἐξισόω . ἰά . Μάρτιος δέ μείς ὁ λέγω Πετεινός μάγιστρος κατηγορέω Βάσιλος ὀνομάζω , ὑποθήκη τις κακοσυμβουλη μοῦλτον μελετάω · καί οὗτος ὁ βασιλεύς εξορία πέμπω , κἀκεῖσε τελευτάω . ὁ δέ πατρίκιος καί δομέστικος ὁ ώα ἐκ πρόσωπος ὁ ἀδελφός αὐτός πέμπω ἐν ὁ Ἀνατολή διά ὁ μή εὑρίσκω ὁ ἄθεος Χαμβδᾶν ἀσκέπαστος ὁ ἀνα τολὴν [ . ὅθΟ ] καί ἐλαύνω κούρσα καί αἰχμαλωτίζω καί πραιδεύω ὁ Ῥωμαῖκὴν γῆ . καί ἑνόω ὁ στρατηγός Καππαδοκία Κωνοταντίνῳ ὁ πατρίκιος Μαλεὶνῳ καί ὁ λοιπός στρατηγός μετά ὁ τάγμα , καί ὁ ἐκστρατεία ὁ ἀλαζών ἐπιτυγχάνω εἰς ὁ τόπος Ἀνδρασσὸν λέγω , συμβαίνω κατά κράτος νικάω , καί καταπολεμέω καί εἰς φυγή τρέπω . ἦς τότε θεάομαι νεκρός σκυλεύω , καί ἀναιρέω ὁ ἀλαζών αγαρηνός , καί εἰς φυγή τρέπω , καί ἐν ἀνδράποδον λόγος οὗτος ζωγρέω καί μήτε ἅρμα ὕω ἵππος ] ἢ Φαρίων ἢ χρῆμα ἢ συγγενής μεταποιέω · ἀλ ἕκαστος ἀπό ὁ οἰκεῖος συμφορά ἑαυτοῦ περισῴζω . τότε δή , τότε ὁ ἀλαζών καί ὑπερήφανος Χαμβδᾶς χειρόομαι ἵστημι καί ὁκλάσαντος ὁ φᾶρος ὅστις ἐπιβαίνω , εἰμί μή ὁ μακαρίτης Ἰωάννης ὁ ἄνθρωπος αὐτός ἀποβαίνω ὁ ἴδιος