cogPG.PG109 133
καὶ παντὸς τοῦ πλήθους τοῦ ἀστικοῦ · Δ διὰ τῶν οἰκειοτάτων ὁ Βασιλεὺς γνοὺς , καὶ μόλις οἷον ἐπὶ βραχὺ ἀνανήψας , καὶ ἐπιγνοὺς τὴν οἰκείαν περὶ τὰ κοινὰ οὐ μόνον ἀμέλειαν καὶ ῥᾳθυμίαν , ἀλλὰ καὶ ἀνεπιτηδειότητα καὶ ἀφέλειαν , καὶ ἐπανάστασιν ἢ ἀπόστασιν παρὰ τοῦ πλήθους εὐλαβηθεὶς , ἔγνω κοινωνὸν τῶν πραγμάτων προσλαβέσθαι καὶ τῆς ἀρχῆς · καὶ ἐπείπερ πρὸ ὀλίγου υἱοποιησάμενος ἦν τὸν Βασίλειον , ᾔδει δὲ αὐτὸν οὐ μόνον ἀνδρίᾳ , ἀλλὰ καὶ συνέσει τῶν πολλῶν διαφέροντα καὶ ἱκανὸν ἀναπληροῦν αὐτοῦ τὸ ἐν τῇ κυβερνήσει τοῦ κοσμικοῦ σκάφους ὑστέρημα , ἅμα καὶ τῆς θείας ἐναγούσης εἰς τοῦτο Προνοίας αὐτὸν , βεβαιοῖ πρὸς τοῦτο τὴν γνώμην αὐτοῦ ὤστε Βασίλειον βασιλέαδν [ ... ] Καὶ δὴ Θεοῦ συνεφαπτομένου τῆς βουλῆς καὶ τοῦ πράγματος , κατ´ αὐτὴν τὴν ἡμέραν τῆς ἀγίας Πεντηκοστῆς , ἐν ᾗ τοῦ Πατρὸς ὁ λΙαράκλητος πρὸς τοὺς τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ ἡμῶν ἐφοίτησε μαθητὰς , ἐν τῷ περιβλέπτῳ καὶ ἐπωνύμῳ τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας ναώ τὸν βασίλειον ὁ Βασίλειος περιτίθεται στέφανον , χειρὶ μὲν τοῦ τότε Μιχαὴλ βασιλεύοντος . ψήφῳ δὲ καὶ κρίσει Χριστοῦ τοῦ ἁεὶ βασιλεύοντος . ἕκτην πρὸς ταῖς εἴκοσιν εῖχεν ὁ ματος μὴν , τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης κατὰ Ῥωμαίους ἐπινεμήσεως Μα θὼν δὲ τὸ γεγονὸς ὁ Συμβάτιος κατὰ τὴν ἀπονεμηθεῖσαν αὐτῷ στρατηγίδα διάγων , οὐκ ἠδυνήθη τὸν διατήκοντα φθόνον αὐτῷ ἀνθρωπίνως ὑπενεγκεῖν , ἀλλὰ συναπομανέντα σχὼν καὶ Πηγάνην ἐκεῖνον τὸν πατρίκιον , ὃς τῆς κατὰ τὸ Ὁψίκιον ἡγεῖτο στραπηγίδος Ρ . ] . εἰς ἀπόστασιν βλέπουσι , καὶ μοῦντον ἐξ ἀπονοίας ἔγνωσαν συνιστᾷν . Ἀναπείσαντες δὲ καὶ τὰ ὑπ´ αὐτοὺς στρατεύματα εἰς ἔργον ἐξάγουσι τὰ βουλεύματα , εὐφημοῦντες μὲν τὸν Μιχαὴλ ὡς βασιλέα διὰ τὸ ἐκ τούτου τὰ πλήθη ἐπάγεσθαι καὶ μὴ δοκεῖν πτέρναν ἀποστασίας αἴρειν κατὰ τοῦ αὐτοκράτορος , δυσφημοῦντες δὲ τὸν Βασίλειον καὶ μυρίαις πλύνοντες ὕβρεσι . φρυαξάμενοι δὲ ταῖς τοιαύταις ἀπονοίαις κατὰ τὸν τοῦ θέρους καιρὸν , καὶ πολλοὺς ἀγροὺς τῶν κατὰ τὴν βασιλίδα δυνατῶν πυρπολήσαντες , καὶ ναῦς οὐκ ὀλίγας τῶν πρὸς τὴν βασιλεύουσαν ποιουμένων τὸν πλοῦν ἐν τοῖς ὅρμοις κατασχόντες καὶ κατακαύσαντες , ὡς ἕφθασεν ὁ χειμὼν , διαλύονται , διαδιδρασκόντων λάθρα καὶ κατ´ ὀλίγους τῶν κοινωνῶν τοῦ τολμήματος . Ὁ συνιδόντες οἱ τοῦ δράματος ἀρχηγοὶ φυγῇ τὴν σωτηρίαν λαβεῖν ἐπειράθησαν . Καὶ ὁ μὲν Συμβάτιος εἰς τὸ τῆς Πλατείας λεγομένης πέτρας φρούριον ὑπεισέρχεται , ὁ δὲ Πηγάνης κατέχει τὸ Κοτυάειον . Ἀλλ´ εἰς οὐδὲν τῆς τοιαύτης ἐπινοίας ἀπιῶναν-ο ἑδὑπὸ γὰρ τῆς τοῦ βασιλέως ληφθέντες χειρὸς δέσμιοι πρὸς αὐτὸν ἀναφέρονται . Καταλαμβάνουσι δὲ τοῦτον ἐν τοῖς τοῦ Ἀγίου Μάμαντος παλατίοις διάγοντα σοὺς ἰδὼν , καὶ πολλὰ τῆς ἀπονοίας καὶ ἀταξίας ὀνειδίσας τε καὶ λοιδορησάμενος , καὶ διὰ μαστίγων πρότερον ἐπεξελθῶν ἱκανῶν , ὕστερον ἐκδότους ταῖς οοκρορΟί
Lemmas: καί πᾶς ὁ πλῆθος ὁ ἀστικός · δ διά ὁ οἰκεῖος ὁ Βασιλεύς γιγνώσκω , καί μόλις οἷος ἐπί βραχύς ἀνανήφω , καί ἐπιγιγνώσκω ὁ οἰκεῖος περί ὁ κοινός οὖον μόνος ἀμέλεια καί ῥᾳθυμία , ἀλλά καί ἀνεπιτηδειότης καί ἀφέλεια , καί ἐπανάστασις ἢ ἀπόστασις παρά ὁ πλῆθος εὐλαβέομαι , γιγνώσκω κοινωνός ὁ πρᾶγμα προσλαμβάνω καί ὁ ἀρχή · καί ἐπεί πρό ὀλίγος υἱοποιέομαι εἰμί ὁ Βασίλειος , οἶδα δέ αὐτός οὖον μόνος ἀνδρεία , ἀλλά καί σύνεσις ὁ πολύς διαφέρω καί ἱκανός ἀναπληρόω αὐτός ὁ ἐν ὁ κυβέρνησις ὁ κοσμικός σκάφος2 ὑστέρημα , ἅμα καί ὁ θεῖος ἐνάγω εἰς οὗτος πρόνοια αὐτός , βεβαιόω πρός οὗτος ὁ γνώμη αὐτός ὥστε Βασίλειος βασιλεύς [ ... ] καί δή Θεός συνεφάπτομαι ὁ βουλή καί ὁ πρᾶγμα , κατ´ αὐτός ὁ ἡμέρα ὁ Ἀγίας Πεντηκοστή , ἐν ὅς ὁ πατήρ ὁ λΙαράκλητος πρός ὁ ὁ Χριστός καί Θεός ἐγώ φοιτάω μαθητής , ἐν ὁ περίβλεπτος καί ἐπώνυμος ὁ ὁ Θεός Σοφία ναός ὁ βασίλειος ὁ Βασίλειος περιτίθημι στέφανος , χείρ μέν ὁ τότε Μιχαήλ βασιλεύω . ψῆφος δέ καί κρίσις Χριστός ὁ ἀεί βασιλεύω . ἕκτος πρός ὁ εἴκοσι ἔχω ὁ μα μήv , ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος κατά Ῥωμαῖος ἐπινέμησις Μα Θῶν δέ ὁ γίγνομαι ὁ Συμβάτιος κατά ὁ ἀπονέμω αὐτός στρατηγίς Διάγων , οὐ δύναμαι ὁ διατήκω φθόνος αὐτός ἀνθρώπινος ὑποφέρω , ἀλλά συναπομαίνομαι ἔχω καί πηγάνω ἐκεῖνος ὁ πατρίκιος , ὅς ὁ κατά ὁ οψικιων ἡγέομαι στραπηγίδος Ρ . ] . εἰς ἀπόστασις βλέπω , καί μουντός ἐκ ἀπόνοια γιγνώσκω συνιστάω . ἀναπείθω δέ καί ὁ ὑπό αὐτός στράτευμα εἰς ἔργον ἐξάγω ὁ βούλευμα , εὐφημέω μέν ὁ Μιχαήλ ὡς βασιλεύς διά ὁ ἐκ οὗτος ὁ πλῆθος ἐπάγω καί μή δοκέω πτέρνη ἀποστασία ἀείρω κατά ὁ αὐτοκράτωρ , δυσφημέω δέ ὁ Βασίλειος καί μυρίος πλύνω ὕβρις . φρυάζω δέ ὁ τοιοῦτος ἀπόνοια κατά ὁ ὁ θέρος καιρός , καί πολύς ἀγρός ὁ κατά ὁ βασιλίς δυνατός πυρπολέω , καί ναῦς οὐ ὀλίγος ὁ πρός ὁ βασιλεύω ποιέω ὁ πλόος ἐν ὁ ὅρμος κατέχω καί κατακαίω , ὡς φθάνω ὁ χειμών , διαλύω , διαδιδράσκω λάθρῃ καί κατ´ ὀλίγος ὁ κοινωνός ὁ τόλμημα . ὁ συνοράω ὁ ὁ δρᾶμα ἀρχηγός φυγή ὁ σωτηρία λαμβάνω πειράω . καί ὁ μέν Συμβάτιος εἰς ὁ ὁ πλατεῖα λέγω πέτρα φρούριον ὑπεισέρχομαι , ὁ δέ πηγάνω κατέχω ὁ Κοτυάειον . Ἀλ εἰς οὐδείς ὁ τοιοῦτος ἐπίνοια ἀπινόω ἑδὑπὸ γάρ ὁ ὁ βασιλεύς λαμβάνω χείρ δέσμιος πρός αὐτός ἀναφέρω . καταλαμβάνω δέ οὗτος ἐν ὁ ὁ Ἀγίας Μάμαντος Παλάτιον διάγω σός εἶδον , καί πολύς ὁ ἀπόνοια καί ἀταξία ὀνειδίζω τε καί λοιδορέω , καί διά μάστιξ πρότερος ἐπεξέρχομαι ἱκανός , ὕστερος ἔκδοτος ὁ οοκροροος