cogPG.PG109 198
ἐπισερόμενος ἐκατόν · νόσῳ δὲ περιπεσὼν ἐν Θεσσαλονίκῃ εἰσῆλθεν ὥστε λούσασθαι καὶ [ Ζα ] ἀπολαῦσαι ἀνέσεως . Τοῦτον ὁ Τριπολίτης κατασχών , καὶ μαθὼν ὡς χρυσίον ἐπιφέρεται , πολλὰ βασανίσας ἀπέκτεινεν μηδὲν ἔχειν διατεινόμενον · ἔτυχεν γὰρ τοῦτο ἐν τῆ ὁδῷ ἀπολιπών , ὅπερ Συμεὼν ἀσηκρῆτις διερχόμενος ἀνείλετο , ὃς μετὰ ταῦτα πατρίκιος καὶ πρωτασηκρῆτις ἐγένετο . Τοῦ δὲ Τριπολίτου καταστρέψαι τὴν πόλιν βουληθέντος , δηλοῖ αὐτῷ Συμεὼν χρυσίον λαβεῖν καὶ τῆς καταστροφῆς ἀποσχέσθαι · ὃ καὶ ζέγονεν . Ὁπισθόρμητος πάλιν ὁ τῶν Σαρακηνῶν στόλος ἀπῄει . Ὁ δὲ Ἡμέριος ταῦτα διεγνωκὼς πρὸς τὴν κατ´ αὐτῶν διανίσταται δίωξιν . Οἱ δὲ τῇ Κρήτῃ προσβάλλουσι , καὶ τοῖς ἐν αὐτῇ ἀπόμοιραν τῆς λείας ἀπένειμαν , κἀκεῖθεν τῇ πατρίδι παλινοστήσαντες ἀπρακτεῖν κατὰ Λῆμνον ἐῶσιν τὸν Ἡμέριον κβʹ . Ὁ δὲ βασιλεὺς εἶχε τῶν Ἀνατολικῶν ὑποστράτηγον Εὐστάθιον πατρίκιον , ὃς ἐκ τῆς καλλίστης καὶ ἀγαθῆς γενεᾶς τῶν Ἀργυρῶν ἐκπεφώνηται · ὃς τοῖς Ἰσμαηλίταις κατεστράτει καὶ ἔτρεπεν οὐχ ἅπαξ , ὰλλὰ καὶ πολλάκις , ῥώμῃ καὶ ἰσχύι καὶ συνέσει καὶ ἀνδρίᾳ καὶ φρονήσει καὶ σωφροσύνῃ καὶ δικαιοσύνῃ τετιμημένος καὶ ἐπειλημμένος , ἔχων καὶ Ἀνδρόνι κον τὸν ἐκ τοῦ Δουκός . Εὐστάθιον Ἀργυρὸν οἱ Ἀγαρηνοὶ ἐδεδίεσαν , ὡς τὸ τούτου ὄνομα ἔκπληξιν καὶ φόβον αὐτοῖς λέγεσθαι Ῥ . Σαμωνᾶς δὲ προφασισάμενος ἐν τῇ μονῇ αὐτοῦ , ᾗ ἐπώνυμον τὰ Σπειρὰ , ἐξελθεῖν , ἐν τῷ Δαματρὺ οὗσαν , φυγῇ ἐχρήσατο ἄμα χρήμασι καὶ ἵπποις αὐτοῦ , τοὺς δημοσίους ἵππους τοὺς ἐν ἑκάστῃ ἀλλαγῇ ἀγκυλοκοπῶν . Ἀποστέλλει οὖν ὁ βασιλεὺς ὄπισθεν αὐτοῦ διῶξαι αὐτὸν Βασίλειον ἐταιρειάρχην τὸν Καματερὸν καὶ τὸν Κρηνίτην τὸν Γεώργιον . Ἐπεὶ δὲ τὸν Ἅλυν ὁ Σαμωνᾶς ἔμελλεν περᾷν , κατέλαβεν αὐτὸν ὁ Νικηφόρος δρουγγάριος ὁ Καλλωνᾶς καὶ κατέσχεν . Ὁ δὲ πολλὰ ἱκέτευεν καὶ ὑπισχνεῖτο διδόναι . Ὡς δὲ οὐκ ἔπειθεν , εἰς τὸν ἐν τῷ Σιριχᾷ καταφεύγει σταυρὸν , εὐχῆς δῆθεν χάριν ἐληλθέναι προφασισάμενος . Καταλαβὼν οὖν ὁ Κωνσταντῖνος ὁ τοῦ Ἀνδρονίκου ὁ Δουκὸς υἱὸς καὶ τοῦτον ἀναλαβὼν ἐν τῇ πόλει ὑπέστρεψεν . Προσέταξεν δὲ ὁ βασιλεὺς αὐτὸν μὲν ἐν τῇ τοῦ Καίσαρος Βάρδα οἰκίᾳ φυλάττεσθαι . ἠρώτησεν δὲ Κωνσταντῖνον εἰ ἀληθῶς ἐν Συρίᾳ φεύγων ἐτύγχανεν · καὶ μαθὼν τοῦτο ἀληθὲς εἶναι , παρήγγειλε Κωνσταντίνῳ μὴ τοῦτο εἰπεῖν ἐνώπιον τῆς συγκλήτου ἐρωτωμένῳ , ἀλλ´ ὅτι ἐν τῷ Σιριχᾷ χάριν εὐχῆς παρεγένετο ·· [ ᾶΒ ] ἤθελε γὰρ ὁ βασιλεὺς συγγνώμης τυχεῖν τὸν Σαμωνᾶν . Καὶ προσκαλεσάμενος τὴν σύγκλητον καὶ εἰς τὸ μέσον παραγαγὼν τὸν Κωνσταντῖνον οὕτως ἠρώτησεν · Ιρὸς τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς ἐμῆς κεφαλῆς , ἔφευγεν ἐν Συρίᾳ ὁ Σαμωνᾶς ; ναὶ ἢ οὔ · Ὁ δὲ τοὺς ὅρκους εὐλαβηθεὶς(ἶπεν γὰρ πρότερον μὴ ὁρκιζόμενος , ἀλλ´ οὕτως ἀπλῶς ἐρωτώμενος , μὴ τὸ ἂν ἐξειπεῖν ) ὡμολόγησε πάντων ἐνώπιον ὅτι εἰς Συρίαν ἔφευγεν . Λετ´ ὁργῆς δὲ τοῦτον τοῦ βασιλέως
Lemmas: ἐπισερόμενος ἑκατόν · νόσος δέ περιπίπτω ἐν Θεσσαλονίκη εἰσέρχομαι ὥστε λούω καί [ γῆ ] ἀπολαύω ἄνεσις . οὗτος ὁ Τριπολίτης κατέχω , καί μανθάνω ὡς χρυσίον ἐπιφέρω , πολύς βασανίζω ἀποκτείνω μηδείς ἔχω διατείνω · τυγχάνω γάρ οὗτος ἐν τῆ ὁδός ἀπολείπω , ὅσπερ Συμεών ἀσηκρῆτις διέρχομαι ἀναιρέω , ὅς μετά οὗτος πατρίκιος καί πρωτασηκρῆτις γίγνομαι . ὁ δέ Τριπολίτης καταστρέφω ὁ πόλις βούλομαι , δηλόω αὐτός Συμεών χρυσίον λαμβάνω καί ὁ καταστροφή ἀπέχω · ὅς καί ζέγονεν . Ὀπισθόρμητος πάλιν ὁ ὁ Σαρακηνός στόλος ἄπειμι . ὁ δέ Ἡμέριος οὗτος διαγιγνώσκω πρός ὁ κατ´ αὐτός διανίσταμαι δίωξις . ὁ δέ ὁ Κρήτη προσβάλλω , καί ὁ ἐν αὐτός ἀπόμοιρα ὁ λεῖος ἀπονέμω , ἐκεῖθεν ὁ πατρίς παλινοστέω ἀπρακτέω κατά Λῆμνος ἐάω ὁ Ἡμέριος κβʹ . ὁ δέ βασιλεύς ἔχω ὁ ἀνατολικός ὑποστράτηγος Εὐστάθιος πατρίκιος , ὅς ἐκ ὁ καλός καί ἀγαθός γενεά ὁ ἀργύρεος ἐκφωνέω · ὅς ὁ Ἰσμαηλίτης καταστρατέω καί τρέπω οὐ ἅπαξ , ἀλλά καί πολλάκις , ῥώμη καί ἰσχύς καί σύνεσις καί ἀνδρεία καί φρόνησις καί σωφροσύνη καί δικαιοσύνη τιμάω καί ἐπιλαμβάνω , ἔχω καί Ἀνδρών Κον ὁ ἐκ ὁ δούξ . Εὐστάθιος Ἄργυρος ὁ Ἀγαρηνός δείδω , ὡς ὁ οὗτος ὄνομα ἔκπληξις καί φόβος αὐτός λέγω Ῥ . Σαμωνάς δέ προφασίζομαι ἐν ὁ μονή αὐτός , ὅς ἐπώνυμος ὁ σπεῖρα , ἐξέρχομαι , ἐν ὁ Δαματρὺ ὕω , φυγή χράω ἄμη χρῆμα καί ἵππος αὐτός , ὁ δημόσιος ἵππος ὁ ἐν ἕκαστος ἀλλαγή ἀγκυλοκοπέω . ἀποστέλλω οὖν ὁ βασιλεύς ὄπισθεν αὐτός διώκω αὐτός Βασίλειος ἑταιρειάρχης ὁ Καματερός καί ὁ Κρανίτης ὁ Γεώργιος . ἐπεί δέ ὁ Ἅλυς ὁ Σαμωνάς μέλλω πέρνημι , καταλαμβάνω αὐτός ὁ Νικηφόρος δρουγγάριος ὁ Καλλωνάς καί κατέχω . ὁ δέ πολύς ἱκετεύω καί ὑπισχνέομαι δίδωμι . ὡς δέ οὐ πείθω , εἰς ὁ ἐν ὁ Σιριχᾷ καταφεύγω σταυρός , εὐχή δῆθεν χάρις ἔρχομαι προφασίζομαι . καταλαμβάνω οὖν ὁ Κωνσταντῖνος ὁ ὁ Ἀνδρόνικος ὁ δούξ υἱός καί οὗτος ἀναλαμβάνω ἐν ὁ πόλις ὑποστρέφω . προστάσσω δέ ὁ βασιλεύς αὐτός μέν ἐν ὁ ὁ Καῖσαρ Βάρδα οἰκίον φυλάσσω . ἐρωτάω δέ Κωνσταντῖνος εἰμί ἀληθής ἐν Συρία φεύγω τυγχάνω · καί μανθάνω οὗτος ἀληθής εἰμί , παραγγέλλω Κωνσταντῖνος μή οὗτος εἶπον ἐνώπιος ὁ σύγκλητος ἐρωτάω , ἀλ ὅτι ἐν ὁ Σιριχᾷ χάρις εὐχή παραγίγνομαι ·· [ Βᾶς ] ἐθέλω γάρ ὁ βασιλεύς συγγνώμη τυγχάνω ὁ Σαμωνᾶς . καί προσκαλέω ὁ σύγκλητος καί εἰς ὁ μέσος παράγω ὁ Κωνσταντῖνος οὕτως ἐρωτάω · Ἱερός ὁ Θεός καί ὁ ἐμός κεφαλή , φεύγω ἐν Συρία ὁ Σαμωνάς ; ναί ἢ οὖον · ὁ δέ ὁ Ὅρκος εὐλαβέομαι γάρ πρότερος μή ὁρκίζω , ἀλ οὕτως ἀπλόος ἐρωτάω , μή ὁ εἄν ἐξεῖπον ) ὁμολογέω πᾶς ἐνώπιος ὅτι εἰς Συρία φεύγω . Λετς ἑοργή δέ οὗτος ὁ βασιλεύς