cogPG.PG109 186
ϟηʹ . Οὕτως οὖν των τοιούτων ἔργων ἐν τοῖς χρόνοις τῆς βασιλείας τοῦ συνετοῦ βασιλέως ν Βασιλείου καταπραττομένων , καὶ δεξιῶς κατὰ νοῦν τῶν πραγμάτων χωρούντων αὐτῷ , καὶ τοῦ καθ´ ἡμέραν θάλλοντος βίου , καὶ εὐθυμίας χορευούσης περὶ τὴν πόλιν καὶ τὰ βασίλεια , καὶ γαλήνης ἡπλωμένης ἀνὰ πᾶσαν σχεδὸν νῆσον καὶ ἤπειρον , ἐξαίφνης λαῖλαψ καὶ ζάλη καὶ καταιγὶς συμφορῶν τοῖς ἀνακτόροις ἐκώμασε , κοπετὸς καὶ θρῆνος καὶ Ἰλιὰς λυπηρῶν καὶ τραγῳδία θλιβερῶν ἐχόρευσε περὶ τὰ βασίλεια . Ὁ γὰρ φίλτατος καὶ πρωτότοκος υἱὸς τῷ βασιλεῖ Κωνσταντῖνος ἐν αὐτῷ τῷ ἄνθει τῆς ἡλικίας , ἐν τῇ ἀκμῇ τῆς νεότητος , ἐν τῷ πρὸς ζῆλον ἄρχεσθαι τρέχειν τῆς πατρικῆς γενναιότητος , ὀξείᾳ νόσῳ περιπεσὼν καὶ ἐπὶ ὀλίγαις ἡμέραις τῷ πυρετῷ καυσωθεὶς , πᾶσαν τὴν ζωτικὴν ἰκμάδα τοῦ παρὰ φύσιν λάβρου πυρὸς συντόμως ἐκδαπανήσαντα - τὸ Ζῆν ἐξέλιπε , πένθος ἀμύθητον καταλιπὼν τῷ πατρί . Πλὴν ἐπεὶ λόγῳ κρατεῖν ὀφείλει τῶν ἀλόγων παθῶν ὁ πεπαιδευμένος ἀνὴρ , καὶ αὐτὸς ἄνθρωπος ὢν καὶ θνητὸς ᾔδει καὶ τὸν υἱὸν ἔχων ὁμοίως θνητὸν , καὶ διὰ τοῦτο τὸ πέρα τοῦ μετρίου τὸ συμβὰν ἀποδύρεσθαι ὡς ἀγεννές τε καὶ ἄνανδρον τῇ γνναικωνίτιδι αἰδοῦς θᾶττον ἐγένετο ἑαυτοῦ , καὶ τὴν εὐχάριστον τοῦ γενναίου Ἰὼβ φωνὴν ἀνεφθέγξατο , Ὁ Κύριος ἔδωκεν , εἰπὼν , ὁ Κύριος αῦθις ἀφείλατο . Ὡς τῷ Κιρέῳ ἔδοξεν , οὕτω καὶ γέγονεν . ΕΙη αὐτοῦ εὐλογημένον τὸ ὄνομα . Καὶ , Τί , φησὶ , θαυμαστὸν , εἰ ὁ δούς πάλιν ἀπείληφεν , ὡς ἐβούλευεν ἄπερ δέδωκεν ; Καὶ μᾶλλον εἰς παραμυθίαν τῆς μητρὸς καὶ τῶν ἀδελφῶν γεγονὼς ἦν ἐπὶ τῶν συνήθων αὖθις , προῖστάμενος ὀρφανῶν , χήραις ἐπικουρῶν , χορηγῶν στρατιώταις καὶ πένησιν , ἀδικουμένοις ἐπαμύνων , καὶ τῶν φοβουμένων τὸν Κύριον ἡδέως καὶ εὐμανῶς ἀκροώμενος , τὰ λυσιτελῆ καὶ σωτήρια καὶ τὴν ἄνω βασιλείαν προξενοῦντα ἐξηγουμένων καὶ ὑποτιθεμένων αὐτῷ . ϟθʹ . Ἐπεὶ δὲ εἰώθασι πολλάκις οἱ καθεστηκότεἐπὶ τῶν ἀρχῶν καὶ τῶν διοικήσεων , τὴν εὔνοιαν δῆθεν ὑπεμφαίνειν ἐθέλοντες , [ Ζ ] τάχα δὲ καὶ μονιμωτέραν ἐντεῦθεν οἱόμενοι τὴν ἀρχὴν ἑαυτοῖς καταστήσασθαι , ὑποτιθέναι τὰ πρὸς αὔξησιν τῶν εἰσφορῶν καὶ τὸν τῶν προσόδων συντελοῦντα πλεονασμὸν , ὑπέμνησέ ποτε καὶ τῷ γενναίῳ τούτῳ βασιλεῖ ἀπὸ τοιαύτης γνώμης ὁ τὴν τοῦ γενικοῦ τὸ τηνικαῦτα διέπων ἀρνὴν ἀποσταλῆναι εἰς τὰ ὑπὸ τὴν Ῥωμαῖκὴν ἐξουαίαν ἅπαντα θέματα τοὺς λεγομένους έπόπτας τούτους καὶ ἐξισωτὰς , ὡς ἂν , φησί , τοὺς ἀγροὺς καὶ τὰ χωρία , ὡν ὁ χρόνος τοὺς δεσπότας διά τινα περιπέτειαν τοῖς οἱκείοις ἐπέκλυσε ὀεύμασι , πρὸς ἑτέρους διάθωνται καὶ πρόσοδον ἐντεῦθεν οὐχὶ μικρὰν τῷ ταμιείῳ τῷ βασιλικῷ προσπορίσωσιν Ὡ δὲ βασιλεὺς ἀποδέχεσθαι προσποιησάμενος τὴν ὑπόμνησιν , ἐκλέξασθαι καὶ εὐτρεπίσαι καὶ αὐτῷ προσαγαγεῖν
Lemmas: ϟηʹ . οὕτως οὖν ὁ τοιοῦτος ἔργον ἐν ὁ χρόνος ὁ βασίλεια ὁ συνετός βασιλεύς Ν Βασίλειος καταπράσσω , καί δεξιός κατά νόος ὁ πρᾶγμα χωρέω αὐτός , καί ὁ καθ´ ἡμέρα θάλλω βίος , καί εὐθυμία χορεύω περί ὁ πόλις καί ὁ βασίλεια , καί γαλήνη ἁπλόω ἀνά πᾶς σχεδόν νῆσος καί ἤπειρος , ἐξαπίνης λαῖλαψ καί ζάλη καί καταιγίς συμφορά ὁ ἀνάκτορον κωμάζω , κοπετός καί θρῆνος καί Ἰλιάς λυπηρός καί τραγῳδία θλιβερός χορεύω περί ὁ βασίλεια . ὁ γάρ φίλος καί πρωτότοκος υἱός ὁ βασιλεύς Κωνσταντῖνος ἐν αὐτός ὁ ἄνθος ὁ ἡλικία , ἐν ὁ ἀκμή ὁ νεότης , ἐν ὁ πρός ζῆλος ἄρχω τρέχω ὁ πατρικός γενναιότης , ὀξύς νόσος περιπίπτω καί ἐπί ὀλίγος ἡμέρα ὁ πυρετός καυσόω , πᾶς ὁ ζωτικός ἰκμάς ὁ παρά φύσις λάβρος πυρός σύντομος ἐκδαπανάω - ὁ Ζεύς ἐκλείπω , πένθος ἀμύθητος καταλείπω ὁ πατήρ . πλήν ἐπεί λόγος κρατέω ὀφείλω ὁ ἄλογος πάθος ὁ παιδεύω ἀνήρ , καί αὐτός ἄνθρωπος εἰμί καί θνητός οἶδα καί ὁ υἱός ἔχω ὁμοίως θνητός , καί διά οὗτος ὁ πέρα ὁ μέτριος ὁ συμβαίνω ἀποδύρομαι ὡς ἀγεννής τε καί ἄνανδρος ὁ γνναικωνίτιδι αἰδώς ταχύς γίγνομαι ἑαυτοῦ , καί ὁ εὐχάριστος ὁ γενναῖος Ἰώβ φωνή ἀναφθέγγομαι , ὁ Κύριος δίδωμι , εἶπον , ὁ Κύριος αὖθις ἀφαιρέω . ὡς ὁ Κίρος δοκέω , οὗτος καί γίγνομαι . εἰμί αὐτός εὐλογέω ὁ ὄνομα . καί , τις , φημί , θαυμαστός , εἰμί ὁ δίδωμι πάλιν ἀπολαμβάνω , ὡς βουλεύω Ἄπερ δίδωμι ; καί μᾶλλον εἰς παραμυθία ὁ μήτηρ καί ὁ ἀδελφός γίγνομαι εἰμί ἐπί ὁ συνήθης αὖθις , προϊστάμενος ὀρφανός , χήρα ἐπικουρέω , χορηγός στρατιώτης καί πένης , ἀδικέω ἐπαμύνω , καί ὁ φοβέω ὁ κύριος ἡδύς καί ευμανος ἀκροάομαι , ὁ λυσιτελής καί σωτήριος καί ὁ ἄνω βασίλειος προξενέω ἐξηγέομαι καί ὑποτίθημι αὐτός . ϟθʹ . ἐπεί δέ εἴωθα πολλάκις ὁ καθίστημι ὁ ἀρχή καί ὁ διοίκησις , ὁ εὔνοια δῆθεν ὑπεμφαίνω ἐθέλω , [ Ζ ] τάχα δέ καί μόνιμος ἐντεῦθεν οἴομαι ὁ ἀρχή ἑαυτοῦ καθίστημι , ὑποτίθημι ὁ πρός αὔξησις ὁ εἰσφορά καί ὁ ὁ πρόσοδος συντελέω πλεονασμός , υπομιμνήσκω ποτός καί ὁ γενναῖος οὗτος βασιλεύς ἀπό τοιοῦτος γνώμη ὁ ὁ ὁ γενικός ὁ τηνικαῦτα διέπω Ἄρνη ἀποστέλλω εἰς ὁ ὑπό ὁ Ῥωμαῖκὴν εξουαια ἅπας θέμα ὁ λέγω ἐπόπτης οὗτος καί ἐξισωτής , ὡς εἄν , φημί , ὁ ἀγρός καί ὁ χωρίον , ὡς ὁ χρόνος ὁ δεσπότης διά τις περιπέτεια ὁ οἰκέω ἐπικλύζω οευπημα , πρός ἕτερος διατίθημι καί πρόσοδος ἐντεῦθεν οὐ μικρός ὁ ταμιεῖον ὁ βασιλικός προσπορίζω εἰμί δέ βασιλεύς ἀποδέχομαι προσποιέω ὁ ὑπόμνησις , ἐκλέγω καί εὐτρεπίζω καί αὐτός προσάγω