cogPG.PG109 473
« καταπλήξας . Λυθείσης οὖν ἔκτοτε τῆς εἰρήνης Συμεὼν παρεσκευάζετο κινῆσαι κατὰ τῶν Χριστιανῶν ὅπλα . Κζʹ . Ἀλέξανδρος δὲ ἀριστήσας καὶ ῥομφαίᾳ θεηλάτῳ πληγεὶς ἀνελθὼν , αἵματος πολλοῦ ἐκ τῶν ῥινῶν καὶ τῶν αἰδοίων ἐκφερομένου μετὰ δύο ἡμέρας ἐτελεύτησεν , καταλιπὼν ἐπιτρόπους Νικόλαον πατριάρχην , Στέφανον μάγιστρον καὶ Ἰωάννην Ἐλαδᾶ καὶ Ἰωάννην ῥαίκτορα καὶ Εὐθύμιον καὶ τὸν Βασιλίτόην καὶ τὸν Γαβριηλόπουλον , ἐάσας τὴν βασιλείαν Κωνσταντίνῳ ἀνεψιῷ αὐτοῦ , υἱῷ Αέοντος τοῦ βασιλέως . Ἀπέθεντο δὲ Ἀλέξανδρον ἐν τοῖς τάφοις μετὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ . ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΥΙΟΥ ΛΕΟΝΤΟΣ . [ Ρ . ἔβε ] αʹ . Κωνσταντῖνος δὲ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ τελευτήσαντος παῖς ἔτι τυγχάνωνδμν χὰρ εἶχε τῆς ἡλικίας ἔτος ) ὑπ´ Ἀλεξάνδρου τοῦ θείου αὐτοῦ ἐν τῇ βασιλείᾳ καταλέλειπτο , ὑπὸ ἐπιτρόπων τελῶν . Ἐβασίλευσεν οὖν ἐπὶ τῶν αὐτοῦ ἐπιτρόπων σὺν τῇ μητρὶ ἕτερα ἔτη ἑπτὰ , ἅμα δὲ Ῥωμανῷ πενθερῷ αὐτοῦ ἐν ὑποταγῇ ὢν ἕτερα ἔτη εἴκοσι ἕξ , μονοκράτωρ δὲ ἔτη δεκαπέντε , ὡς εἶναι τὸν πάντα χρόνον τῆς βασιλείας αὐτοῦ ἔτη νεʹ . Λαβόμενος οὖν τῆς τοῦ παλατίου ἐξουσίας ὁ πατριάρχης Νικόλαος , ἅτε ἐπί τροπος καὶ αὐτὸς ὤν σὺν τῷ μαγίστρῳ Στεφάνῳ καὶ τῷ Ἐλαδᾷ Ἰωάννῃ , καὶ αὐτῷ μαγίστρῳ , τὴν τοῦ κοινοῦ πρόνοιαν ἐποιεῖτο καὶ τὴν φροντίδα εἶχεν τῶν τῇ βασιλείᾳ ἀνηκόντων πραγμάτων ὁσημέραι . βʹ . Ἐν τούτοις οὖν τῆς βασιλείας οὔσης δηλοῦται Κωνσταντίνῳ τῷ Δουκὶ , δομεστίκῳ ὑπάρχοντι σπῶσχολῶν , παρά τινων τῶν ἐν τῇ πόλει μεγιστάνον , φιλούντων αὐτὸν ὡς ἀνδρεῖον καὶ νουνεχῆ καὶ καλῶς δυνάμενον τὴν βασιλείαν διακυβερνᾷν , εἰσελθεῖν καὶ ταύτης ἐγκρατῆ γενάσθαι ἀπονητί . Ὁ δὲ ἅτε καὶ πρότερον αὐτὴν ὀνειροπολῶν καὶ τοῦ στέφους ἀεὶ ἐφιέμενος , ὡς εἶχε τάχους , τὴν βασιλεύουσαν κατκλαβεν ἅμα τοῖς σὺν αὐτῷ ἐγκρίτοις ἱκανοῖς οὖσι . Καὶ κυκτὸς διὰ παραπυλίδος εἰσελθὼν τοῦ πρωρτοβεστιαρίου Μιχαὴλ , οὔσης πλησίον ἀκροπόλειως , ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πενθεροῦ αὐτοῦ Γρηγορᾶ ἄθπνος μετὰ τῶν συνόντων αὐτῷ διετέλεσεν . Νικήτας δὲ ἀσηκρῆτις , ὁ μετὰ ταῦτα πρωτονοτάριος γεγονὼς , τὴν Καανσταντίνου ἄφιξιν τῷ πατρικίῳ Κωνσταντῖνον καὶ μοναχῷ τῷ Ἐλεδικῷ κατεμήνοσεν · καὶ ἄμφω τῇ αὐτῇ νυκτὶ πρὸς τὸν Δοῦκα Κονσταντῖνον παρεγέναντο · καὶ βουλὴν ποιησάμενοι , οὔπαω τῆς ἡμέρας καταλαβούσης , ἀλλ´ ὄτι σκοτίας ὅσης ξμετὰ λαμπάδων καὶ τοῦ λαοῦ πολλοῦ καὶ ὅπλων τὴν τοῦ ἱππποδρόμου πύλην καταλαμβάνουσι , Ἡωὐσταντῖνον εὐφημοῦντες ὡς βασιλάα . Ἔνθα δὴγ ὀ τούτοιν ἴπποκόμος λογχευθεὶς . παρὰ τῶν ἀντὸς τῶν τοῦ ἔπποδρὸμου κολῶν ἀνῃρέθης . γ.Μὴδεχθεὶς οὖν Κωναταντῖνος , ἀλλ´ ἀποσοβνηθείς , ῶσπερ ὑπό τινος ἐκβακχευόμενος δαίμονος καὶ μὴ ἐφεστηκότα ἔχων τὸν λογισμὸν τῷ τῆς βασελείας ἔρωτι , ἐν τῷ ἰπποδρόμῳ ὑπεχώρησεν στυγνός τε καὶ κατηφὴς , κακὸν οἰκνὸν τὴν τοῦ ἱπποσοόμον κοινὰς
Lemmas: « καταπλήσσω . λύω οὖν ἔκτοτε ὁ εἰρήνη Συμεών παρασκευάζω κινέω κατά ὁ Χριστιανός ὅπλον . Κζʹ . Ἀλέξανδρος δέ ἀριστάω καί ῥομφαία θεήλατος πλήσσω ἀνέρχομαι , αἷμα πολύς ἐκ ὁ ῥίς καί ὁ αἰδοῖος ἐκφέρω μετά δύο ἡμέρα τελευτάω , καταλείπω ἐπίτροπος Νικόλαος πατριάρχης , Στέφανος μάγιστρος καί Ἰωάννης ἐλαδάς καί Ἰωάννης ῥαίκτωρ καί Εὐθύμιος καί ὁ Βασιλίτης καί ὁ Γαβριηλόπουλος , ἐάω ὁ βασίλειος Κωνσταντῖνος ἀνεψιός αὐτός , υἱός Αέοντος ὁ βασιλεύς . ἀποτίθημι δέ Ἀλέξανδρος ἐν ὁ τάφος μετά ὁ πατήρ αὐτός . Βασίλεια Κωνσταντῖνος υἱός Λέων . [ Ρ . ΕΒΕ ] ὅς . Κωνσταντῖνος δέ ὁ πατήρ αὐτός τελευτάω παῖς ἔτι τυγχάνωνδμν χαρά ἔχω ὁ ἡλικία ἔτος ) ὑπό Ἀλέξανδρος ὁ θεῖον αὐτός ἐν ὁ βασίλεια καταλείπω , ὑπό ἐπίτροπος τέλος . βασιλεύω οὖν ἐπί ὁ αὐτός ἐπίτροπος σύν ὁ μήτηρ ἕτερος ἔτος ἑπτά , ἅμα δέ Ῥωμανός πενθερός αὐτός ἐν ὑποτάσσω εἰμί ἕτερος ἔτος εἴκοσι ἕξ , μονοκράτωρ δέ ἔτος δεκαπέντε , ὡς εἰμί ὁ πᾶς χρόνος ὁ βασίλεια αὐτός ἔτος ναῦς . λαμβάνω οὖν ὁ ὁ Παλάτιον ἐξουσία ὁ πατριάρχης Νικόλαος , ἅτε ἐπί τρόπος καί αὐτός εἰμί σύν ὁ μάγιστρος Στέφανος καί ὁ ἐλαδάς Ἰωάννης , καί αὐτός μάγιστρος , ὁ ὁ κοινός πρόνοια ποιέω καί ὁ φροντίς ἔχω ὁ ὁ βασίλεια ἀνήκω πρᾶγμα ὁσημέραι . βε . ἐν οὗτος οὖν ὁ βασίλεια εἰμί δηλόω Κωνσταντῖνος ὁ δούξ , δομέστικος ὑπάρχω σπωσχολαω , παρά τίνω ὁ ἐν ὁ πόλις μεγιστᾶνος , φιλέω αὐτός ὡς ἀνδρεῖος καί νουνεχής καί καλῶς δύναμαι ὁ βασίλειος διακυβερνώ , εἰσέρχομαι καί οὗτος ἐγκρατής γίγνομαι ἀπονητί . ὁ δέ ἅτε καί πρότερος αὐτός ὀνειροπολέω καί ὁ στέφος ἀεί ἐφίημι , ὡς ἔχω τάχος , ὁ βασιλεύω καταλαμβάνω ἅμα ὁ σύν αὐτός ἔγκριτος ἱκανός εἰμί . καί κύξ διά παραπυλίς εἰσέρχομαι ὁ πρωρτοβεστιαριο Μιχαήλ , εἰμί πλησίος ἀκρόπολις , ἐν ὁ οἶκος ὁ πενθερός αὐτός Γρηγορά ἄθπνος μετά ὁ σύνειμι αὐτός διατελέω . Νικήτας δέ ἀσηκρῆτις , ὁ μετά οὗτος πρωτονοτάριος γίγνομαι , ὁ καανσταντινοος ἄφιξις ὁ πατρίκιος Κωνσταντῖνος καί μοναχός ὁ Ἐλεδικῷ κατεμήνοσεν · καί ἄμφω ὁ αὐτός νύξ πρός ὁ δούξ Κονσταντῖνος παραγίγνομαι · καί βουλή ποιέω , οὔπαω ὁ ἡμέρα καταλαμβάνω , ἀλ ὅστις σκοτία ὅσος ξμετὰ λαμπάς καί ὁ λαός πολύς καί ὅπλον ὁ ὁ ἱππόδρομος πύλη καταλαμβάνω , Ἡωὐσταντῖνον εὐφημέω ὡς βασιλά . ἔνθα δὴγ ὁ οὗτος Ἱπποκόμος λογχεύω . παρά ὁ Ἄντος ὁ ὁ επποδρομος κῶλον ἀναιρέω . γ.Μὴδεχθεὶς οὖν Κωναταντῖνος , ἀλ ἀποσοβέω , ὥσπερ ὑπό τις ἐκβακχεύω δαίμων καί μή ἐφίστημι ἔχω ὁ λογισμός ὁ ὁ βασελείας Ἔρως , ἐν ὁ ἱππόδρομος ὑποχωρέω στυγνός τε καί κατηφής , κακός οἰκνὸν ὁ ὁ ιπποσοομος κοινός