cogPG.PG109 281
Οὗτος ἐλθὼν συνεπαμῦναι τῃ πόλει κατηγγυᾶτος τοῦτο γὰρ ἔλεγεν ἀφῖχθαι , καὶ εἴ τι δέος πράττειν , ἐτοίμως ἔχειν καθυπετίθετο . Πλὴν ὅτε συνέβη τι καὶ τοιοῦτον γενέσθαι μεταξὺ τῆς πος·ὸ κίας τῶν πολεμίων ἐξ ἐπινοίας τοῦ σκανδαλουργοῦ καὶ πονηροτάτου δαίμονος . Ὁ γὰρ ἤδη λεχθεὶς στρατηγὸς τούτῳ δὴ τῷ νεωστὶ παραγενομένῳ Νεκήτᾳ αὐτοῦ [ . ἅ ] που περὶ τὴν οἰκοδομὴν τοῦ τείχους κατ´ ἀρχὰς ἐντυνών ἴππῳ ἐφεζόμενος , ὡς τὴν συνήθη πρὸς τὸν φίλον ἔδοξεν ἐκπληρῶσαι τῷ ἀσπασμῷ προσηγορίαν , καὶ αὐτὸν ἵππῳ ἐγκαθεζόμενον , τοῦ ῥυτῆρος ἀμελήσας δεινόν τι πέπονθς πρᾶγμα καὶ πολλῶν δακρύων ἐπάξιον . Ἐκταραχθέν τες οἰ ἴπποι , καὶ πλέον οὗτος ἐφ´ ὃν ὁ στρατηγὸς κεκαθίκει , τῇ φυσικῇ μανίᾳ πληγεὶς τόν τε αὐχένα σιμώσας καὶ τὴν κόμην φρίξας , ὄρθιον ἀρθεὶς τῆς ἕδρας αὐτὸν ἀπεβάλετο , καὶ ἐκ τοῦ πρὸς οὐρᾶς . κυβιστήσας καὶ πρὸς τοὔδαφος ῥιφεὶς τὸν δεξιόν τε μηρὸν καὶ τὰ πρὸς τὴν κοτύλην μέλη θλασθείς ἐλεεινὸς ἦν καὶ αὐτῆς τῆς ζωῆς ἀπειπών · ὃν οἱ τῆς ο στρατιωτικῆς τάξεως δορυφόροι παραχρῆμα ταῖς χεραὶν ἀνελόμενοι ἁπῆγσν οἴκαδε , μηδὲν , ὡς εἰκὸς , περὶ τῶν προκειμένων πραγμάτων τοῦ λοιποῦ φροντιούμενον . Ἔκειτο δὴ ὁ ἀνὴρ ὀδύναις ἀφορήτοις βληθεὶς , οὐκ ἔχων ᾧτινι πρῶπον τὸν νοῦν ἐπαφήσει . Εἶλκε μὲν γὰρ αὐτὸν ἡ φροντὶς τοῦ ποοσδονωωτιέτοα . κινδύνου , πῶς καὶ τίνα τρόπον περισώσει τὴν πάλεν ἐκ τῆς ἐπιδρομῆς τῶν Βαρβάρων · ἀνθεῖλκε δὲ τοῦτον πρὸς ἐαυτὸν πλέον ἡ δριμεῖα ὀδύνη καὶ τὸ θάνα τον ἀπειλεῖν τῶν πληγέντων μελῶν τὸ πάθος , καὶ ἀνέπειθε μηδὲν ἕτερον προτιμᾷν τῆς ἑαυτοῦ σωτνηρίας . Καὶ οὕτως ἐν μεθορίῳ δύο χαλεπῶν κείμενος καὶ ἐξ ἑκατέρου νικώμενος πρὸς πᾶσαν ἐνέργειαν ἦῳ τῶν δεόντων ἀνεπιτήδειος . Πλὴν διὰ τὸ κατεπεῖγον τοῦ καιροῦ πύργους τινὰς ξυλοσυνθέτους τῷ διεῤῥωνη κότι μέρει τοῦ τείχους ἡμεῖς δομησάμενοί τε κεαή προσπελάσαντες ὀλίγην τινὰ παρέσχομεν ἑαυτοῖχρηστῆς ἐλπίδος ἀναψυχὴν , ὡς δῆθεν ἀφ´ ὕψους τοῦς ἀπὸ τῆς θαλάσσης ἐρχομένους ἀπείργειν καὶ μὴ ετ ραχωρεῖν αὐτοῖς πλησίον ἰέναι · τοῦ τείχους καὶ πας κακοβουλίας αὐτῶν ἐνεργεῖν . Ταῦτα δὲ σπευδάν-ο » ἦν ἐφευρήματα , τῆς ἀνάγκης τοῦ φόβου τὰς ἐττενοίας τῶν ματαίων ὑποβαλούσης , εἰ καὶ ὅτι , καθῶς τις ἔφη σοφὸς , εὐμήχανόν ἐστιν ἅπαν τὸ πιεζόμενν · Οὐκ ἦν γὰρ ὅστις ἐν ἡμῖν βεβαίως κατὰ τοῦ μέλλωντος σκέψεται ἢ τῆς τῶν ἐλπιζομένων ἐκβάσεως . κʹ . ὅμως ἐπειδὴ τοῦ στρατηγοῦ πληγέντος ἡ περὶ ἡμῶν ἅπασα φροντὶς εἰς τὸν ῥηθέντα μετήει Νεκήταν , ἤρχετο καὶ αὐτὸς τὰ παρ´ ἑαυτοῦ τὸ κατὰ δόναμιν ἐπιδείκνυσθαι , ἔλεγε δὲ καὶ τῶν πλησιοχώρων Σκλαβήνων , τῶν τε ὑφ´ ἡμᾶς τελούντων καὶ τῶν ὑπὸ πὸν στρατηγὸν · Στρυμόνος , πλῆθος πολὺ προστιτάχθαι συνελάσαι τῇ πόλει , [ . ὅ ] τῆς τοξικῆς ἐμπείρων , ὡς ἂν μηδ´ ἡμεῖς τυχὸν εὑρεθῶμεν τῆς τῶνς ἐναντίων ἐνδέοντες πανοπλίας , ἀλλ´ ἔχωμεν οἷς πὴ ν πρώτην αὐτῶν ἀποκρουσόμεθα προσβολήν . Ὃ καὶ ἐἰΚἑργον
Lemmas: οὗτος ἔρχομαι συνεπαμύνω πῃ πόλις κατηγγυαατος οὗτος γάρ λέγω ἀφικνέομαι , καί εἰμί τίς δέος πράσσω , ἑτοίμως ἔχω καθυπετιτιθημι . πλήν ὅτε συμβαίνω τίς καί τοιοῦτος γίγνομαι μεταξύ ὁ ποιός κίς ὁ πολέμιος ἐκ ἐπίνοια ὁ σκανδαλουργός καί πονηρός δαίμων . ὁ γάρ ἤδη λέγω στρατηγός οὗτος δή ὁ νεωστί παραγίγνομαι Νεκήτᾳ αὐτός [ . ὅς ] ποῦ περί ὁ οἰκοδομή ὁ τεῖχος κατ´ ἀρχή ἐντύνω ἵππος ἐφέζομαι , ὡς ὁ συνήθης πρός ὁ φίλος δοκέω ἐκπληρόω ὁ ἀσπασμός προσηγορία , καί αὐτός ἵππος ἐγκαθέζομαι , ὁ ῥυτήρ ἀμελέω δεινός τίς πάσχω πρᾶγμα καί πολύς δάκρυ ἐπάξιος . Ἐκταράσσω αἱρέω ὁ ἵππος , καί πλέω οὗτος ἐφίημι ὅς ὁ στρατηγός καθίζω , ὁ φυσικός μανία πλήσσω ὁ τε αὐχήν σιμόω καί ὁ κόμη φρίσσω , ὄρθιος ἀραρίσκω ὁ ἕδρα αὐτός ἀποβάλλω , καί ἐκ ὁ πρός οὐρά . κυβιστάω καί πρός ἔδαφος ῥίπτω ὁ δεξιός τε μηρός καί ὁ πρός ὁ κοτύλη μέλος θλάω ἐλεεινός εἰμί καί αὐτός ὁ ζωή ἀπολέγω · ὅς ὁ ὁ ὁ στρατιωτικός τάξις δορυφόρος παραχρῆμα ὁ χεραὶν ἀναιρέω ἁπαγής οἴκαδε , μηδείς , ὡς εἰκός , περί ὁ πρόκειμαι πρᾶγμα ὁ λοιπός φροντίζω . κεῖμαι δή ὁ ἀνήρ ὀδύνη ἀφόρητος βάλλω , οὐ ἔχω ὅστις πρῶπον ὁ νόος ἐπαφίημι . ἕλκω μέν γάρ αὐτός ὁ φροντίς ὁ ποοσδονωωτιέτοα . κίνδυνος , πῶς καί τίς τρόπος περισῴζω ὁ πάλιν ἐκ ὁ ἐπιδρομή ὁ βάρβαρος · ἀνθέλκω δέ οὗτος πρός ἑαυτοῦ πλέω ὁ δριμύς ὀδύνη καί ὁ Θάνα ὁ ἀπειλέω ὁ πλήσσω μέλος ὁ πάθος , καί ἀναπείθω μηδείς ἕτερος προτιμάω ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία . καί οὕτως ἐν μεθόριος δύο χαλεπός κεῖμαι καί ἐκ ἑκάτερος νικάω πρός πᾶς ἐνέργεια ἠώς ὁ δήω ἀνεπιτήδειος . πλήν διά ὁ κατεπείγω ὁ καιρός πύργος τις ξυλοσύνθετος ὁ διεῤῥωνη Κότι μέρος ὁ τεῖχος ἐγώ δομάω τε κεάζω προσπελάζω ὀλίγος τις παρέχω εαυτοιχρηστος ἐλπίς ἀναψυχή , ὡς δῆθεν ἀφή ὕψος ὁ ἀπό ὁ θάλασσα ἐρχόμενος ἀπείργω καί μή ἐπί ῥάσσω αὐτός πλησίος εἶμι · ὁ τεῖχος καί πᾶς κακοβουλία αὐτός ἐνεργέω . οὗτος δέ σπεύδω » εἰμί ἐφεύρημα , ὁ ἀνάγκη ὁ φόβος ὁ εττενοια ὁ μάταιος ὑποβάλλω , εἰμί καί ὅτι , καθώς τις φημί σοφός , εὐμήχανος εἰμί ἅπας ὁ πιέζω · οὐ εἰμί γάρ ὅστις ἐν ἐγώ βεβαίως κατά ὁ μέλλων σκέπτομαι ἢ ὁ ὁ ἐλπίζω ἔκβασις . καί . ὅμως ἐπεί ὁ στρατηγός πλήσσω ὁ περί ἐγώ ἅπας φροντίς εἰς ὁ εἴρω μέτειμι Νεκήταν , ἄρχω καί αὐτός ὁ παρ´ ἑαυτοῦ ὁ κατά δόναμιν ἐπιδείκνυμι , λέγω δέ καί ὁ πλησιόχωρος Σκλαβήνων , ὁ τε ὑφ´ ἐγώ τελέω καί ὁ ὑπό πως στρατηγός · Στρυμών , πλῆθος πολύς προστείνω συνελαύνω ὁ πόλις , [ . ὅς ] ὁ τοξικός ἔμπειρος , ὡς εἄν μηδ´ ἐγώ τυγχάνω εὑρίσκω ὁ τῶνς ἐναντίος ἐνδέω πανοπλία , ἀλ ἔχω ὅς πη Ν πρῶτος αὐτός ἀποκρούω προσβολή . ὅς καί ἐἰΚἑργον