cogPG.PG109 234
αὐτῇ ἡμέρᾳ ἐτελεύτησαν καὶ οἱ δύο . Ὁ δὲ βασιλεὺς Ῥωλανὸς ἀποστείλας εἰς πάντα τὰ μοναστήρια καὶ τὰς λαύρας , ὡσαύτως καὶ εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν καὶ εἰς Ῥώμην , προσεκαλέσατο μοναχοὺς ἁγίους τὸν ἀριθμὸν τριακοσίους · καὶ τῇ μεγάλῃ Πέμπτῃ ἐκδυσάμενος τὸν χιτῶνα καὶ τὴν στολήν , ἢν περιεβέβλητο , ἐνώπιον πάντων σταθεὶς εἰς τὴν ἐκκλησίαν , ὅτε ἔμελλεν ὁ πρεσβύτερος ὑψῶσαι τὸν θεῖον καὶ ἅγιον ἄρτον , ἔχων ἐν χαρτίῳ γεγραμμένας τὰς ἐαυτοῦ ἁμαρτίας πάσας ἐστηλίτευσεν αὐτὰς κατενώπιον παντῶν . Τῶν δὲ μοναχῶν κράζόντων τὸ , Κνίριε , ἐλέλσον , καὶ δακρυῤῥοούντων , ἑνὶ ἑκάστῳ βαλὼν μετάνοιαν συγχώρησιν ᾔτει . Καὶ πάντων τῶν μοναχῶν συγχώρησιν . δόντων ἀὐτῷ , καὶ κοινωνίας τυχὼν , ἀνερχομένων αὐτῶν ἐν τῇ τραπέζῃ δοὺς σχοινίον μειρακίῳ καὶ ῥέκαν , ἔτυπτε τοὺς πόδας αὐτοῦ λέγων οὕτως · Εἴσελθε . κακόηρε , ἐν τῇ τραπέζῃ . Καὶ πάντων καθεσθέντων ἐκαθέσθη ὁ βασιλεὺς κλαίων καὶ ὀδυρόμενος . Τὸ δὲ πιττάκιον ὃ ἧν γεγραμμένον ἔχον τὰς ἀμαρτίας αὐτοῦ , βουλλώσας ἀπέστειλεν εἰς τοὺς ἀαλογήρους τοὺς ἀπολειφθέντας , ὡσαύτως καὶ εἰς τὴν ἐν ἁγίοις Δερμοκαῖτην , ἀποστείλας καὶ δύο κεντὴνά . ρια εἰς τοὺς μοναχοὺς ἐν τῷ Ὀλύμπῳ , ἵνα εὔξωνται ὑπὲρ ψυχικῆς αὐτοῦ σωτηρίας . Ὁ Δερμοκαΐτης ἀναλαβόμενος τό τε χαρτίον καὶ λογάριον ὥρισε πάντας τοὺς μοναχοὺς τοῦ νηστεῦσαι δύο ἑβδομάδας καὶ εὔξασθαι ὑπὲρ τῶν ἀμαρτιῶν αὐτοῦ . Τοῦ Δερμοκαΐίτου δὲ ἱσταμένου ἐν μιᾷ νυκτὶ καὶ εὐχομένου φωνὴ ἐγένετο πρὸς αὐτὸν ἀοράτως · ἐνίκησεν ἡ φιλανρωάία τοῦ Θεοῦ.Φ . ἂε ] Ταύτης δὲ φωνῆς ἐκ τρίτου ἀκούσας , τὸ χαρτίον λαβὼν καὶ λύσας εὖρεν αὐτὸν καθαρὸν μὴ ἔχον γράμμα ἓν καὶ μόνον . Προσκαλεσάμενος δὲ πάντας τοὺς μοναχοὺς καὶ ὑποδείξας αὐτὸ , ἐδόξασαν τὸν Θεὸν πάντες . Καὶ ποιήσαντες ἀφέσιμον πάντες οἱ μοναχοὶ ἀπέστειλαν αὐτὸ πρὸς τὸν βασιλέα Ῥωμανὸν , καὶ συύετάφη μετ´ αὐτοῦ εʹ . Ὅντος δὲ τοῦ βασιλέως Ῥωμανοῦ ἐν τῇ νήσῳ , ὁ πατριάρχης Θεοφύλακτος καὶ Θεοφάνης πατρίκιος καὶ παρακοιμώμενος βουλὴν ἐβουλεύσαντο ὥστε τοῦτον πάλιν ἐν τῷ παλατίῳ ἀγαγεῖν · ἣν καὶ αὐτῷ ἀνακοινωνησάμενοι καὶ παραπείσαντες τοῦτον ἐκαι.ροσκόπουν πότε τὸ πέρας τῇ τοιαύτῃ βουλῇ ἐπιθήσουσιν . Ἐπεὶ δὲ τὰ τῆς βουλῆς ἐφωράθη καὶ κατεμηνύθη τῷ βασιλεῖ Κωνσταντίνῳ , τοὺς συνεργοὺς αὐτῆς ἡμύνατο · τὸν μὲν γὰρ πατρίκιον Θεοφάνην ἐξώρισεν , τὸν δὲ πρωτοσπαθάριον Γεύργιον καὶ πιγκέρνην καὶ Θωμᾶν πριμικήριον δείρας καὶ κουρεύσας οὕτως θπερορίᾳ παρέπεμψεν . σʹ . Δεκεμβρίῳ δὲ μηνὶ , ἰνδικτιῶνος ϛʹ , ἐπιβουλήν τινες κατὰ τοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου ἐμελέτησαν βουλόμενοι τὸν βασιλέα Στέφανον ἐν τῇ νήσῳ ὄντα ἐν τῷ παλατίῳ ἀγαγεῖν . Ταύτης οὖν μηνυθείσης Κωνσταντίνῳ διὰ Μιχαὴλ τοῦ Διαβολίνου λεγομένου , τοὺς ἐπιβούλους κρατήσας ὁ βασιλεὺς τῶν μὲν τὰς σδύας καὶ τὰ ὧτα ἀπέτεμεν , τοὺς δὲ δαρμῷ ἀφορήτῳ
Lemmas: αὐτός ἡμέρα τελευτάω καί ὁ δύο . ὁ δέ βασιλεύς Ῥωλανὸς ἀποστέλλω εἰς πᾶς ὁ μοναστήριον καί ὁ λαύρα , ὡσαύτως καί εἰς ὁ ἅγιος πόλις καί εἰς Ῥώμη , προσκαλέω μοναχός ἅγιος ὁ ἀριθμός τριακόσιοι · καί ὁ μέγας Πέμπτη ἐκδύω ὁ χιτών καί ὁ στολή , εἄν περιβάλλω , ἐνώπιος πᾶς ἵστημι εἰς ὁ ἐκκλησία , ὅτε μέλλω ὁ πρέσβυς ὑψόω ὁ θέω καί ἅγιος ἄρτος , ἔχω ἐν χαρτίον γράφω ὁ ἑαυτοῦ ἁμαρτία πᾶς στηλιτεύω αὐτός κατενώπιον Παντών . ὁ δέ μοναχός κράζω ὁ , Κνίριε , ἐλελίζω , καί δακρυρροέω , εἷς ἕκαστος βάλλω μετάνοια συγχώρησις αἰτέω . καί πᾶς ὁ μοναχός συγχώρησις . δίδωμι αὐτός , καί κοινωνία τυγχάνω , ἀνέρχομαι αὐτός ἐν ὁ τράπεζα δίδωμι σχοινίον μειράκιον καί ῥέκα , τύπτω ὁ πούς αὐτός λέγω οὕτως · εἰσέρχομαι . κακοαειρω , ἐν ὁ τράπεζα . καί πᾶς καθέζομαι καθέζομαι ὁ βασιλεύς καλέω καί ὀδύρομαι . ὁ δέ πιττάκιον ὅς ἧμαι γράφω ἔχω ὁ ἁμαρτία αὐτός , βουλλόω ἀποστέλλω εἰς ὁ ἀαλογήρους ὁ ἀπολιμπάνω , ὡσαύτως καί εἰς ὁ ἐν ἅγιος δερμοκαιτης , ἀποστέλλω καί δύο κεντή . Ῥίον εἰς ὁ μοναχός ἐν ὁ Ὄλυμπος , ἵνα εὔχομαι ὑπέρ ψυχικός αὐτός σωτηρία . ὁ Δερμοκαΐτης ἀναλαμβάνω ὁ τε χαρτίον καί λογάριον ὁρίζω πᾶς ὁ μοναχός ὁ νηστεύω δύο ἑβδομάς καί εὔχομαι ὑπέρ ὁ ἁμαρτία αὐτός . ὁ Δερμοκαΐτης δέ ἵστημι ἐν εἷς νύξ καί εὔχομαι φωνή γίγνομαι πρός αὐτός ἀόρατος · νικάω ὁ φιλανρωάία ὁ Θεός . ἀεί ] Ταύτη δέ φωνή ἐκ τρίτος ἀκούω , ὁ χαρτίον λαμβάνω καί λύω εὑρίσκω αὐτός καθαρός μή ἔχω γράμμα εἷς καί μόνος . προσκαλέω δέ πᾶς ὁ μοναχός καί ὑποδείκνυμι αὐτός , δοξάζω ὁ θεός πᾶς . καί ποιέω ἀφέσιμος πᾶς ὁ μοναχός ἀποστέλλω αὐτός πρός ὁ βασιλεύς Ῥωμανός , καί συνθάπτω μετέ αὐτός εἰ . εἰμί δέ ὁ βασιλεύς Ῥωμανός ἐν ὁ νῆσος , ὁ πατριάρχης Θεοφύλακτος καί Θεοφάνης Πατρίκιος καί παρακοιμώμενος βουλή βουλεύω ὥστε οὗτος πάλιν ἐν ὁ Παλάτιον ἄγω · ὅς καί αὐτός ἀνακοινόω καί παραπείθω οὗτος καιροσκοπέω πότε ὁ πέρας ὁ τοιοῦτος βουλή ἐπιτίθημι . ἐπεί δέ ὁ ὁ βουλή φωράω καί καταμηνύω ὁ βασιλεύς Κωνσταντῖνος , ὁ συνεργός αὐτός ἀμύνω · ὁ μέν γάρ πατρίκιος Θεοφάνης ἐξορίζω , ὁ δέ πρωτοσπαθάριος Γεύργιον καί πιγκέρνης καί Θωμᾶς πριμ(μ)ικήριος δέρω καί κουρεύω οὕτως θπεροριον παραπέμπω . σός . Δεκέμβριος δέ μείς , ἰνδικτίων ϛυʹ , ἐπιβουλή τις κατά ὁ βασιλεύς Κωνσταντῖνος μελετάω βούλομαι ὁ βασιλεύς Στέφανος ἐν ὁ νῆσος εἰμί ἐν ὁ Παλάτιον ἄγω . Ταύτη οὖν μηνύω Κωνσταντῖνος διά Μιχαήλ ὁ διαβολινον λέγω , ὁ ἐπίβουλος κρατέω ὁ βασιλεύς ὁ μέν ὁ σδύας καί ὁ ἄτη ἀποτέμνω , ὁ δέ δαρμός ἀφόρητος