cogPG.PG109 262
· τον σταυρὸν τοῦ Χριστοῦ , διὰ τὸν ἐν αὐτῷ προσηλωθέντα Σωτῆρα , ὡς διὰ´ αὐτοῦ ἡμῖν λύτρωσιν χαρισαμένου , καὶ τῆς ἐκ τοῦ ξύλου κατάρας ἐλευθερώσαντος . Τὸ δὲ θυσιαστήριον , ὡς τὸ Κυριακὸν καὶ ἄχραντον μνῆμα . Τὴν δὲ προσφορὰν , ὡς τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος τῶν ἡμετέρων ψυχῶν . Τὰ δὲ Εὐαγγέλια , ὡς ὑπ´ αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ Λόγου λαληθέντα καὶ πραχθέντα . Τὰς δὲ εἰκόνας , τὴν μὲν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς ἀχράντου καὶ πανασπίλου αὐτοῦ Μητρὸς καὶ Θεοτόκου Μαρίας ὅταν ἴδω , εὐθέως καὶ παραυτὰ τὸν νοῦν ἀνάγω εἰς τὴν ἄκραν αὐτοῦ πρὸς ἡμᾶς πτωχείαν καὶ συγκατάβασιν , ὅτι Θεὸς ῶν μορφὴν δούλου ἀνέλαβε , καὶ τὴν οἰκείαν δούλην Μητέρα ἐποίησε · καὶ ὑπ´ αὐτῆς ὡς νήπιος ἐβαστάζετο , καὶ ἐκ παρθενικῶν μαζῶν γάλα ἐθήλασε · καὶ λιπὼν τὸ αἰσθητὸν ὄμμα πρὸς τὴν εἰκόνα ἀτενῶς βλέπον , τὸ νοητὸν τῆς καρδίας ὄμμα σὺν τῷ νῷ εἰς τὸ μυστήριον τῆς ἐνσάρκου οἰκονομίας ἀκοντίζω , καὶ κερὶ τῶν ἀσυγγνώστων καὶ πολλῶν μου ἁμαρτημάτων δέομαι τὴν ἀγαθότητα καὶ εὐσπλαγχνίαν αὐτοῦ ,, λέγων , Δόξα σοι , ὁ Θεὸς , ὁ Σωτήρ μου , ἐλέησόν με τὸν ἁμαρτωλὸν , καὶ συγχώρησον τὰς πολλάς μου ἀμαρτίας , ὁ διὰ´´ ἐμὲ τὸ κατ´ ἐμέ φορέσας δίχα μόνης τῆς ἀμαρτίας . δʹ . Ὅταν δὲ τῆς Θεοτόκου Παρθένου Μαρίας τὴν εἰκόνα θεάσωμαι , εὐθέως λέγω · Ἄνραντε Θερτάκα Αίῆτερ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ , πρέσβευε τὸν Υίόν σου καὶ Θεόν μου , ὅπως ἐλεήσῃ με τῇ αὐτοῦ ἀγαθότητι [ Ρ . ὅτι ] καὶ εὐσπλαγχνίᾳ . Πολλὰ γὰρ ἰσχύει δέησις Μητρὸς πρὸς εὐμένειαν Δεσπότου . Μὴ καρίδῃς ἀμαρτωλῶν ἱκεσίαι , ἡ πάνσεμνος , ὅτι ἐλεήμων ἐστὶ καὶ σώζειν δυνάμενος , ὁ καὶ παθεῖν ὑπὲρ ἡμῶν καταδεξάμενος , ιεʹ . Ὅταν δὲ ἴδω εἰκόνα ἀποστόλου ἢ μάρτυρος , ἤ τινος τῶν ἁγίων , ἱστορίαν τῶν παθημάτων αὐτῶν , ὥν διὰ Χριστὸν ὑπέμειναν γενναίως . λέγω · Δόξα σοι , ὁ Θεὸς τοῦδε ἀποστόλου ὓ τοῦδε τοῦ ἀνίοο . Καὶ ταῦτα οὕτως λέγων , εἰς Θεὸν τὴν δόξαν ἀναπέμπω . Ταῦτα οὕτως παρελάβομεν ἐκ τῶν ἁγίων Πατέρων , ὦν καὶ τὰ ὀνόματα καὶ τοὺς λόγους ἐν τῷ τεύχει παρασημειωσόμεθα Θεοῦ βουλήσει καὶ προνοίᾳ . ιϛʹ . Ἔμεῖς δὲ οἱ νεοκήρυκες καὶ κενοὶ θεολόγοι , ὑμεῖς οἱ τυχόντες τὸ κήρυγμα τῶν ἁγίων ἀποστόλων , καὶ τῶν αὐτῶν διαδόχων καὶ μαθητῶν , ἡμετέρων δὲ Πατέρων καὶ διδασκάλων , καθὼς αὐτοὶ ἡμῖν παραδεδώκασιν ἀπὸ τοῦ Κυριακοὺ πάθους καὶ τῆς σωτηρίου ἀναστάσεως μέχρι τῆς παρούσης ἰνδικτιῶνος ὀγδόης , ἔτη ἑπτακόσια με´ λέγουσιν εἰναι · καὶ Κκτοτε καὶ ἕως μέχρι καὶ νῦν αἱ σεβάσμιαι εἰκόνες ῆσαν καὶ εἰσὶν ὑπὸ τῶν πιστῶν , ὡς προείπομεν , προσκυνούμεναι , ἐδείξατε ὅτι τὰ ἑπτακόσια ταῦτα ἔτη ἡ καθολικὴ καὶ ἀποστολικὴ Ἐκκλησία καὶ οἱ δΣάσκαλοι καὶ οἱ ποιμένες αὐτῆς ἐπλανῶντο · καὶ ὡμῖν τοῖς νεοκήρυξιν ἀπεκαλύφθη ἡ ἀλήθεια τῆς πίατεως . Ἐξ ὅτου γὰρ τὴν ἔρευναν ταύτην ἤρέα αθε ποιῆσαι , εἰσὶν ἔτη πλεῖον ἢ ἔλασσον μεʹ . Ἀπὸ γὰρ ἐννάτης ἐπινεμήσεως ἤρξασθε τῇ ἀληθείᾳ ἀντιπίπτειν ,
Lemmas: · ὁ σταυρός ὁ Χριστός , διά ὁ ἐν αὐτός προσηλόω Σωτήρ , ὡς διά αὐτός ἐγώ λύτρωσις χαρίζομαι , καί ὁ ἐκ ὁ ξύλον κατάρα ἐλευθερόω . ὁ δέ θυσιαστήριον , ὡς ὁ κυριακός καί ἄχραντος μνῆμα . ὁ δέ προσφορά , ὡς ὁ σῶμα ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὁ ἀληθινός Θεός καί Σωτήρ ὁ ἡμέτερος Ψυχή . ὁ δέ εὐαγγέλιον , ὡς ὑπό αὐτός ὁ Θεός Λόγος λαλέω καί πράσσω . ὁ δέ εἰκών , ὁ μέν ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός καί ὁ ἄχραντος καί πανάσπιλος αὐτός Μήτηρ καί Θεοτόκος Μαρία ὅταν ὁράω , εὐθύς καί παραυτά ὁ νόος ἀνάγω εἰς ὁ ἄκρος αὐτός πρός ἐγώ πτωχεία καί συγκατάβασις , ὅτι θεός κυβερνάω μορφή δοῦλος ἀναλαμβάνω , καί ὁ οἰκεῖος δοῦλος Μήτηρ ποιέω · καί ὑπό αὐτός ὡς νήπιος βαστάζω , καί ἐκ παρθενικός μαστός γάλα θηλάζω · καί λείπω ὁ αἰσθητός ὄμμα πρός ὁ εἰκών ἀτενῶς βλέπω , ὁ νοητός ὁ Καρδία ὄμμα σύν ὁ νάω εἰς ὁ μυστήριον ὁ ἔνσαρκος οἰκονομία ἀκοντίζω , καί κερί ὁ ασύγγνωστος καί πολύς ἐγώ ἁμάρτημα δήω ὁ ἀγαθότης καί εὐσπλαγχνία αὐτός ,, λέγω , Δόξα σύ , ὁ θεός , ὁ Σωτήρ ἐγώ , ἐλεέω ἐγώ ὁ ἁμαρτωλός , καί συγχωρέω ὁ πολύς ἐγώ ἁμαρτία , ὁ διά ἐγώ ὁ κατ´ ἐγώ φορέω δίχα μόνος ὁ ἁμαρτία . δέ . ὅταν δέ ὁ Θεοτόκος παρθένος Μαρία ὁ εἰκών θεάομαι , εὐθύς λέγω · Ἄνραντε Θερτάκα Αίῆτερ Χριστός ὁ Θεός , πρεσβεύω ὁ υἱός σύ καί Θεός ἐγώ , ὅπως ἐλεέω ἐγώ ὁ αὐτός ἀγαθότης [ Ρ . ὅτι ] καί ευσπλαχνία . Πολύς γάρ ἰσχύω δέησις Μήτηρ πρός εὐμένεια δεσπότης . μή Καρίδης ἁμαρτωλός Ἱκεσία , ὁ πάνσεμνος , ὅτι ἐλεήμων εἰμί καί σῴζω δύναμαι , ὁ καί πάσχω ὑπέρ ἐγώ καταδέχομαι , ἵημι . ὅταν δέ ὁράω εἰκών ἀπόστολος ἢ μάρτυς , ἤ τις ὁ ἅγιος , ἱστορία ὁ πάθημα αὐτός , ἀνά διά Χριστός ὑπομένω γενναῖος . λέγω · Δόξα σύ , ὁ θεός ὅδε ἀπόστολος ὗ ὅδε ὁ ἀνίημι . καί οὗτος οὕτως λέγω , εἰς θεός ὁ δόξα ἀναπέμπω . οὗτος οὕτως παραλαμβάνω ἐκ ὁ ἅγιος Πατέρων , οὖν καί ὁ ὄνομα καί ὁ λόγος ἐν ὁ τεῦχος παρασημειόομαι Θεός βούλομαι καί πρόνοια . ιϛʹ . ἐμέω δέ ὁ νεοκηρυξ καί κενός θεολόγος , σύ ὁ τυγχάνω ὁ κήρυγμα ὁ ἅγιος ἀπόστολος , καί ὁ αὐτός διάδοχος καί μαθητής , ἡμέτερος δέ Πατέρων καί διδάσκαλος , καθώς αὐτός ἐγώ παραδίδωμι ἀπό ὁ Κυριακού πάθος καί ὁ σωτήριος ἀνάστασις μέχρι ὁ πάρειμι ἰνδικτίων ὄγδοος , ἔτος ἑπτακόσιοι με´ λέγω εἰναι · καί Κκτοτε καί ἠώς μέχρι καί νῦν ὁ σεβάζομαι εἰκών ἁνδάνω καί εἰμί ὑπό ὁ πιστός , ὡς προεῖπον , προσκυνέω , δείκνυμι ὅτι ὁ ἑπτακόσιοι οὗτος ἔτος ὁ καθολικός καί ἀποστολικός ἐκκλησία καί ὁ δΣάσκαλοι καί ὁ ποιμήν αὐτός πλανάω · καί ὡμῖν ὁ νεοκηρυξ ἀποκαλύπτω ὁ ἀλήθεια ὁ πίατεως . ἐς ὅστις γάρ ὁ ἔρευνα οὗτος Ἄρης ΑΘΕ ποιέω , εἰμί ἔτος πλείων ἢ μικρός μου . ἀπό γάρ ἐννάτη ἐπινέμησις ἄρχω ὁ ἀλήθεια ἀντιπίπτω ,