cogPG.PG109 487
τι καὶ τοῖς τὰ τοιαῦτα συγκρίνειν εἰδόσι παράδοξον . Δύο φασὶν ἀετοὺς τῶν βασιλέων ὁμιλούντων ἄνωθεν αὐτῶν ὑπερπτῆναι κλάγξαι τε καὶ πρὸς ἀλλήλους συμμῖξαι , καὶ παραυτίκα διαζευχθῆναι ἀλλήλων , κάὶ τὸν μὲν ἐπὶ τὴν πόλιν διελθεῖν , τὸν δὲ ἐπὶ τὴν Θράκην διαπτῆναι . Τοῦτο οἱ ἀκριβῶς τὰ τοιαῦτα σνο ποιοῦντες οὐ καλὸν ἔκριναν οἰωνόν · ἀσυμβάτους γὰρ ἐπὶ τὴν εἰρήνην ἀμφοτέρους διαλυθήσεσθαι ἔφασαν . Ευμεών δὲ τὸ αὐτοῦ στρατόπεδον καταλαβὼν τοῖς ἑαυτοῦ μεγιστᾶσιν τὴν τοῦ βασιλέως ἀπήγγειλε σύνεσιν καὶ ταπείνωσιν , ἐξεθείαζέ τε αὐτοῦ τὸ εἶδος τήν τε ῥώμην καὶ τὸ ἀκατάπληκτον τοῦ φρονήματος . κνʹ . Δεκεμβρίῳ δὲ μηνὶ κεʹ ἔστεψε Ῥωμανὸς τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ἐν τῇ Μεγάλῃ ἐκκλησίᾳ , Στέφανόν τε καὶ Κωνσταντῖνον · ἀλλὰ καὶ Θεοφύλακτον εὐνοῦχον υἱὸν αὐτοῦ ὁ πατριάρχης Νικόλαος ἀπέκειρε κληρικὸν , χειροτονήσας ὑποδιάκονον σύγκελλόν τε προχειοΚρισάμενος , διελθόντα πρότερον ἐν τῷ τῶν ὑποδιακόνων τάγματι εἰς τὰ ἅγια . κδʹ . Ἀπριλλίῳ δὲ μηνὶ ιθʹ ἐτίμησε Ῥωμανὸς Ἰωάννην μυστικὸν καὶ παραδυναστεύοντα πατρίκιον καὶ ἀνθύπατον , ὥστε δι´ αὐτὸ τοῦτο φθόνον κινηθῆναι αὐτῷ καὶ κατηγορηθῆναι αὐτὸν ὑπό τινων . κεʹ . Μαῖῳ δὲ μηνὶ ιεʹ , ἰνδικτιῶνος ιγʹ , τελευτᾷ τὸν βίον ὁ πατριάρχης Νικόλαος , κρατήσας ἐν τῆ βʹ αὐτοῦ ἀναβάσει τοῦ πατριαρχείου ἔτη ιγʹ . Καὶ ἀπετέθη τὸ σῶμα αὐτοῦ ἐν τῇ ὑπ´ αὐτοῦ κτισθείση μόνη τῶν Γαλακρηνῶν . Αὐγούστῳ δὲ μηνὶ πατριάρχης καθίσταται Στέφανος ὁ Ἀμασείας μητροπολίτης εὐνοῦχος ὧπάργων κϛʹ . Ὁκτωβρίῳ δὲ μηνὶ κατηγορηθεὶς ὁ μυστικὸς Ἱωάννης καὶ παραδυναστεύων ὡς τῆς βασιλείας ἐφιέμενος ὑποθήκῃ τοῦ πατρικίου Κοσμᾶ καὶ λογοθέτου τοῦ δρόμου , [ Ρ . ὅΘα ] διδόντος εἰς γυναῖκα τὴν θυγασέρα αὐτῷ . Τούτου ἕνεκεν καταβιβάζεται μὲν τοῦ παλατίου , συγχωρεῖται δὲ προέρχεσθαι καὶ τῶ βασιλεῖ ἐξυπηρετεῖν καὶ σὺν αὐτῷ τὸ ἀνῆκον διοικεῖν · στοργὴν γὰρ ὅτι πλείστην ἐκέκτητο πρὸς αὐτὸν δ βασιλεὺς Ῥωμανὸς ὡς ἐν πᾶσιν αὐτὸν θεραπεύειν δυνάμενον , καὶ τελέως τοῦτον ἀπώσασθαι οὐκ ἡβούλετο . Τῶν κατηγόρων οὖν ἐπειγόντων τὸν Θασιλέα καὶ σαφῆ ἀποδεικνύντων τὰ κατηγορημένα , ἐρευνήσας ὁ βασιλεὺς καὶ ἄληθῆ ταῦτα εἶναι μαθὼν ἔμελλε τοῦτον κατασχὼν ἀνετάζειν . Ὁ δὲ τοῦτο προγνοὺς χρῆται φυγῇ , καὶ τὴν Μονοκάστανον λεγομένην καταλαβὼν ἀποκείρεται μοναχός . Πέφευγε δὲ καὶ Κωνσταντῖνος ὁ τοῦ Βοῖλα ὁ τῆς τραπέζης , οἰκεῖος καὶ Κφλος ὢν αὐτῷ , καὶ τὸν Ὅλυμπον καταλαβὼν τὸ μοναχικὸν καὶ αὐτὸς ἅτε συμμύστης ὑπάρχων τοῦ μυστικοῦ καὶ τῶν ἀποῤῥήτων αὐτοῦ κοινωνός . Τὸν δὲ πατρίκιον Κοσμᾶν ἐν τῷ ὡρολογίῳ τοῦ παλατίου τύψας ὁ βασιλεὺς διεδέξατο . Προβάλλεται δὲ ἀντὶ τοῦ μυστικοῦ Ἰωάννου Θεοφάνην παραδυναστεύοντα .
Lemmas: τίς καί ὁ ὁ τοιοῦτος συγκρίνω οἶδα παράδοξος . δύο φημί ἀετός ὁ βασιλεύς ὁμιλέω ἄνωθεν αὐτός ὑπερπέτομαι κλάζω τε καί πρός ἀλλήλων συμμίγνυμι , καί παραυτίκα διαζεύγνυμαι ἀλλήλων , κὰι ὁ μέν ἐπί ὁ πόλις διέρχομαι , ὁ δέ ἐπί ὁ Θρᾴκη διαπέταμαι . οὗτος ὁ ἀκριβῶς ὁ τοιοῦτος σνο ποιέω οὖον καλός κρίνω οἰωνός · ἀσύμβατος γάρ ἐπί ὁ εἰρήνη ἀμφότερος διαλύω φημί . ὑμεῖς δέ ὁ αὐτός στρατόπεδον καταλαμβάνω ὁ ἑαυτοῦ μεγιστάν ὁ ὁ βασιλεύς ἀπαγγέλλω σύνεσις καί ταπείνωσις , ἐκθειάζω τε αὐτός ὁ εἶδος ὁ τε ῥώμη καί ὁ ἀκατάπληκτος ὁ φρόνημα . κνάω . Δεκέμβριος δέ μείς κύ στέφω Ῥωμανός ὁ υἱός αὐτός ἐν ὁ Μεγάλη ἐκκλησία , Στέφανος τε καί Κωνσταντῖνος · ἀλλά καί Θεοφύλακτος εὐνοῦχος υἱός αὐτός ὁ πατριάρχης Νικόλαος ἀποκείρω κληρικός , χειροτονέω ὑποδιάκονος συγκέλλω τε προχειοΚρισάμενος , διέρχομαι πρότερος ἐν ὁ ὁ ὑποδιάκονος τάγμα εἰς ὁ ἅγιος . κδέʹ . Ἀπρίλλιος δέ μείς εὐθύς τιμάω Ῥωμανός Ἰωάννης μυστικός καί παραδυναστεύω πατρίκιος καί ἀνθύπατος , ὥστε δις αὐτός οὗτος φθόνος κινέω αὐτός καί κατηγορέω αὐτός ὑπό τίνω . κύ . μαίω δέ μείς ἵημι , ἰνδικτίων πνίξ , τελευτάω ὁ βίος ὁ πατριάρχης Νικόλαος , κρατέω ἐν τῆ βε αὐτός ἀνάβασις ὁ πατριαρχείο ἔτος πνίξ . καί ἀποτίθημι ὁ σῶμα αὐτός ἐν ὁ ὑπό αὐτός κτίζω μόνος ὁ Γαλακρηνῶν . Αὔγουστος δέ μείς πατριάρχης καθίστημι Στέφανος ὁ Ἀμάσεια μητροπολίτης εὐνοῦχος ὧπάργων κϛʹ . Ὁκτώβριος δέ μείς κατηγορέω ὁ μυστικός Ἰωάννης καί παραδυναστεύω ὡς ὁ βασίλεια ἐφίημι ὑποθήκη ὁ πατρίκιος Κοσμᾶς καί λογοθέτης ὁ δρόμος , [ Ρ . Θόα ] δίδωμι εἰς γυνή ὁ θυγασέρα αὐτός . οὗτος ἕνεκα καταβιβάζω μέν ὁ Παλάτιον , συγχωρέω δέ προέρχομαι καί ὁ βασιλεύς ἐξυπηρετέω καί σύν αὐτός ὁ ἀνήκω διοικέω · στοργή γάρ ὅτι πλεῖστος κτάομαι πρός αὐτός δ βασιλεύς Ῥωμανός ὡς ἐν πᾶς αὐτός θεραπεύω δύναμαι , καί τέλειος οὗτος ἀπωθέω οὐ βούλομαι . ὁ κατήγορος οὖν ἐπείγω ὁ Θασιλέα καί σαφής ἀποδείκνυμι ὁ κατηγορέω , ἐρευνάω ὁ βασιλεύς καί ἀληθής οὗτος εἰμί μανθάνω μέλλω οὗτος κατέχω ἀνετάζω . ὁ δέ οὗτος προγιγνώσκω χράω φυγή , καί ὁ μονοκαστανα λέγω καταλαμβάνω ἀποκείρω μοναχός . φεύγω δέ καί Κωνσταντῖνος ὁ ὁ Βοϊλά ὁ ὁ τράπεζα , οἰκεῖος καί Κφλος εἰμί αὐτός , καί ὁ Ὄλυμπος καταλαμβάνω ὁ μοναχικός καί αὐτός ἅτε συμμύστης ὑπάρχω ὁ μυστικός καί ὁ ἀπόρρητος αὐτός κοινωνός . ὁ δέ πατρίκιος Κοσμᾶς ἐν ὁ ὡρολόγιον ὁ Παλάτιον τύπτω ὁ βασιλεύς διαδέχομαι . προβάλλω δέ ἀντί ὁ μυστικός Ἰωάννης Θεοφάνης παραδυναστεύω .