cogPG.PG109 26
νος · Τούτῳ οὖν , ὦ βασιλεῦ , χρῶ περὶ τῶν τοιούτων μυσταγωγῷ · καὶ ὃ ἂν εἰποι σοι ποιῶν οὐχ Μ άμα τήσεις τοῦ δέοντος . λκκαι αίμε αοεαι κῆτος περὶ κφκία ἱστο ἀοσίονε εφενίε , αὐ οεειοει εοφμοά οὐ εειφμίαφμαη αὔεναιενίε , . vἱκά ἀί σορῖiἱμΠ ειαί , οὐὴαὰ Ποης ιςʹ . Ὡς οὖν ἐπεράνατο τὰ τῆς συμβουλῆς , μεταθέειν ἔγνω πρὸς τὸν μονάζοντα , καὶ τοῦτον καταντλήσας ταῖς φλυαρίαις προσέθηκεν , ὡς Κατὰ τὴν ἐπιοῦσαν νύκτα , ἰδιώτου σχῆμα ἀναλαβόμενον , αὐτὸν ἐνταῦθα βασιλέα ἀγάγω σοι , περί τε πίστεως καὶ ἀλλων οὐκ εὐκαταφρονήτων πραγμάτων συμβουλευόμενον . Τοῦτον οὖν ἔτη δύο καὶ ἐβδομήκοντα τὴν βασιλείαν κατευθυνεῖν καθυπισχνοῦ , καὶ τρισκαιδέκατον ἀρίθμει τῶν ἀποστόλων , καὶ σαῖδας παίδων ἐπὶ θρόνου τῆς βασιλείας ἰδεῖν , εἴ γε Λέοντος ἐξ Ἰσαυρίας συστοιχεῖ πως τῷ δόγματι . Μὴ ὑπκσχνουμένου δὲ , ἀλλ´ ἀπαναινομένου , τὴν ἐξώλειαν καὶ ἀπώλειαν καὶ κρημνοὺς καὶ βάραθρα ἠπειλῆσθαι τούτῳ ἐπόμνυε ἐκ Θεοῦ . [ Ρ . β ] Ταῦτ´ οὖν ἐκ σκαιωρίας καὶ γνώμης πονηρᾶς ἀναδιδάξας , τὸν βασιλέα ἦγεν κατὰ τὸν δηλοθέντα καιρόν · καὶ ἐπείπερ εἰσήεσαν μετὰ τοῦ Θεοδότου καὶ τῶν ἀποῤῥήτων ἀπήρχοντο , θὐ χρή σε , ἔφη ὁ μοναχὸς , τὴν ἁλουργίδα κατὰλιμπάνοντα , ὦ βασιλεῦ , ἰδιώτου σχῆμα ἀλάσσεσθαι καὶ τρώγειν γνώμας οἴτω τὰς τών καλλῶν . Καὶ ὃς ἐκπαθὴς ἅμα καὶ παραπλὴξ τῷ ῥήματι τούτῳ γενόμενος , καὶ ἄλλως οἰηθεὶς ἐκ θείας εἶναιπρογνώσεως , ὡς σκιὰ τῷ ἀνδριάντι εἴπετο ἀληθῶς , καὶ ὅλος ἤρτητο καὶ ἐκρέματο ἐξὧτων ὥσπερ τι κεραμοῦν ἀγγεῖον τοῖς λόγοις τοῦ μοναχοῦ . Ἀλλὰ ταῦταμὲν εἴρηται καὶ τοῖς πρὸ ἡμῶν διὰ μέτρου ποιήσεως . ἐʹ . Αὐτίκα γοῦν τὴν τῶν σεπτῶν εἰκόνων ἀναγορεύει καθαίρεσιν , καὶ τὸν πατριάρχην Νικηφόρος δὲ οὗτος ἦν ) γραφῇ αὐτοχείρῳ ἠξίου τοῦτο συγκατατίθεσθαι , εἴ γε μὴ μέλλοι ὑπερορίαν καταψηφίζεσθαι . Ὁ δὲ καὶ ἄλλοθεν τεκμηράμενος τὴν τοῦ τυράννου πρὸς τὸ Θεῖον ἀπέχθειαν , ἄγεσθαι μᾶλλον ἢ συνεῖναι τοιούτῳ κρίνας ἀπήγετο πρὸς τὴν καταψηφισθεῖσαν ὁμολογίαν · καὶ Θεόδοτος ὁ Κασσιτερᾶς τὸν τῆς ἱεραρχίας θρόνον ἀθλον ἐλάμβανε κατὰ τὸν τοῦ θείου Πάσχα καιρόν . Ἄξιον δὲ μηδὲ τὸ τεκμήριον παραδραμεῖν . Ὁ μὲν γὰρ Νικηφόρος , ἅτε τῆς ἱερωσύνης προῖστάμενος , ἐζήτει τὴν διὰ τοῦ ἱεροῦ συμβόλου πρὸς τὴν θείαν πίστιν συγκατάθεσιν · ὁ δὲ οὐκ ἔφη νῦν τοῦτο ποιήσειν , ὑπερθέσθαι δὲ μέχρις ἂν ἡ τῆς βασιλείας αὐτῷ τελείως ἀνάῤῥησις γένηται , δηλούσης τῆς ἀναβολῆς ὡς καὶ αὐτοῦ γε προι ενισχημένου τῇ τῆς αἱρέσεως μανίᾳ ἐκ γενετῆς ὥΛρααίωΓΡΠ οῖαιαιο μοιῖοία Ιὴία Πιηϛμρ εεορι , εἰο λληίεΗ οΠαλᾶ οα ε ΒαΓεεροε Ιαυε ΔΙῆν ΦΚϛΙε ΙΙοΙε ΙαοΓηο οεἰειόουε . ιηʹ . Ἔτερον δὲ τοῦ λεχθέντος σαφέστερον · ὡς γἀρ ἄρτι τὸ πρῶτον ἀνηγορευμένος ἐδεῖτο τοῦ διαδήματος , καὶ τοῦτο ἔδει τὸν ἀρχιερέα τῆ καταπτύστῳ ἐπιθεῖναι κεφαλῇ , προσήγγισεν δὲ ταύτῃ καὶ κατεπαφώμενος οὐ τριχῶν , ὅπερ ἐδόκει , μαλακῶν , ἀκανθῶν δὲ καὶ τριβόλων , ὅπερ τῇ ἀληθείᾳ ἐνῆν , ἐν αἰσθήσει ἐγένετο , ἀκίσιν οἷον κατακεντούμενος καὶ τὴν χεῖρα ὀδύναις περιπειρόμενος . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν
Lemmas: Μύκονος · οὗτος οὖν , εἰμί βασιλεύς , χράω περί ὁ τοιοῦτος μυσταγωγός · καί ὅς εἄν εἶπον σύ ποιέω οὐ Μ άμα τίθημι ὁ δήω . λκκαι Αἷμος αοεαι κῆτος περί κφκία ιστός αοσιονος εφενίε , αὖος οεειοει εοφμοά οὖον εειφμίαφμαη αὔεναιενίε , . vἱκά ἀΐ σορῖiἱμΠ ἰά , οὐά ποιέω ιʹ . ὡς οὖν περαίνω ὁ ὁ συμβουλή , μεταθέω γιγνώσκω πρός ὁ μονάζω , καί οὗτος καταντλέω ὁ φλυαρία προστίθημι , ὡς κατά ὁ ἔπειμι νύξ , ἰδιώτης σχῆμα ἀναλαμβάνω , αὐτός ἐνταῦθα βασιλεύς ἄγω σύ , περί τε πίστις καί ἀλλος οὐ εὐκαταφρόνητος πρᾶγμα συμβουλεύω . οὗτος οὖν ἔτος δύο καί ἐβδομήκοντα ὁ βασίλειος κατευθύνω καθυπισχνοῦ , καί τρισκαιδέκατος ἀριθμέω ὁ ἀπόστολος , καί σαιδαις παῖς ἐπί θρόνος ὁ βασίλεια ὁράω , εἰμί γε Λέων ἐκ Ἰσαυρία συστοιχώ πως ὁ δόγμα . μή ὑπισχνέομαι δέ , ἀλ ἀπαναίνομαι , ὁ ἐξώλεια καί ἀπώλεια καί κρημνός καί βάραθρον ἀπειλέω οὗτος ἐπόμνυμι ἐκ Θεός . [ Ρ . Β ] Ταῦτ´ οὖν ἐκ σκαιωρία καί γνώμη πονηρός ἀναδιδάσκω , ὁ βασιλεύς ἄγω κατά ὁ δηλόω καιρός · καί ἐπεί εἴσειμι μετά ὁ Θεόδοτος καί ὁ ἀπόρρητος ἀπέρχομαι , θύω χρή σύ , φημί ὁ μοναχός , ὁ ἁλουργίς καταλείπω , εἰμί βασιλεύς , ἰδιώτης σχῆμα ἀλάομαι καί τρώγω γνώμη οἶτος ὁ ὅς κάλλος . καί ὅς ἐκπαθής ἅμα καί παραπλήξ ὁ ῥῆμα οὗτος γίγνομαι , καί ἄλλως οἴομαι ἐκ θεῖος ειναιπρογνωσις , ὡς σκιά ὁ ἀνδριάς εἶπον ἀληθής , καί ὅλος ἀρτέομαι καί κρεμάννυμι ἔοικα ὥσπερ τίς κεραμόω ἀγγεῖον ὁ λόγος ὁ μοναχός . ἀλλά ταυτεμνω εἴρω καί ὁ πρό ἐγώ διά μέτρον ποίησις . εἰ . αὐτίκα γοῦν ὁ ὁ σεπτός εἰκών ἀναγορεύω καθαίρεσις , καί ὁ πατριάρχης Νικηφόρος δέ οὗτος εἰμί ) γράφω αὐτόχειρος ἀξιόω οὗτος συγκατατίθημι , εἰμί γε μή μέλλω ὑπερορία καταψηφίζομαι . ὁ δέ καί ἄλλοθεν τεκμαίρομαι ὁ ὁ τύραννος πρός ὁ θεῖον ἀπέχθεια , ἄγω μᾶλλον ἢ συνίημι τοιοῦτος κρίνω ἀπάγω πρός ὁ καταψηφίζω ὁμολογία · καί Θεόδοτος ὁ κασσιτερᾶς ὁ ὁ ἱεραρχία θρόνος ἆθλος λαμβάνω κατά ὁ ὁ θεῖον Πάσχα καιρός . Ἄξιος δέ μηδέ ὁ τεκμήριον παρατρέχω . ὁ μέν γάρ Νικηφόρος , ἅτε ὁ ἱερωσύνη προϊστάμενος , ζητέω ὁ διά ὁ ἱερός σύμβολον πρός ὁ θεῖος πίστις συγκατάθεσις · ὁ δέ οὐ φημί νῦν οὗτος ποιέω , ὑπερτίθημι δέ μέχρι εἄν ὁ ὁ βασίλεια αὐτός τέλειος ἀνάρρησις γίγνομαι , δηλόω ὁ ἀναβολή ὡς καί αὐτός γε πρώ ἐνέχω ὁ ὁ αἵρεσις μανία ἐκ γενετή Ἡραῖος οἰαῖος μοιιοιος Ιὴία Πιηϛμρ ἔορ , ἵημι ληΐζομαι όπαλα ὄα ε ΒαΓεεροε ἰαύω Δῖος ΦΚϛΙε ΙΙοΙε ΙαοΓηο οἴομαι . ΙΗΥ . ἕτερος δέ ὁ λέγω σαφής · ὡς γάρ ἄρτι ὁ πρῶτος ἀναγορεύω δήω ὁ διάδημα , καί οὗτος ἐσθίω ὁ ἀρχιερεύς τῆ κατάπτυστος ἐπιτίθημι κεφαλή , προσεγγίζω δέ οὗτος καί καταφίημι οὖον θρίξ , ὅσπερ δοκέω , μαλακός , ἄκανθα δέ καί τρίβολος , ὅσπερ ὁ ἀλήθεια ἐν-εἰμί , ἐν αἴσθησις γίγνομαι , ἀκίς οἷος κατακεντέω καί ὁ χείρ ὀδύνη περιπείρω . ἀλλά οὗτος μέν