cogPG.PG109 304
τὸν θάνατον διεφύγομεν . Οἱ δὲ πάντα σύντομος ἐξεἶπον , καὶ τῶν νώτων ἡμῶν λαβόμενοι πρηνεῖς τοῖς ποσὶν αὐτοῦ τῷ ἑδάφει προσέῤῥηξαν . Ὁ δὲ τὸ ξίφος , ὅπερ ἔτυχε ταῖς χερσὶ κατέχων , ἑτέρως ἢ ὡς πέφυνε τέμνειν ἀνθυποστρέψας , ἐπάταξε ταῖς κάραις ἐφάπαξ Κκαθ´ ἕνα ἡμῶν . Εἰτα ἀνίστασθαι καὶ θαρρεῖν ἐκέλευσε , καὶ , Τοῦτο , φησὶ , τῆς ἀσφαλείας τεκμήριον ἔχοντας μηδέν τοῦ λοιποῦ δεινὸν ὑμᾶς ὑποπτεύειν παρεγγυῶ · τοῖς παρεστῶσι δὲ Παρβάροις τοῦ ναοῦ τὰς πύλας , αἶ τέως ὑπῆρχον κεκλεισμέναι , προστάξας ἀναῤῥιπίσαι , τῆς καθέδρας ἐξαναστὰς καὶ τὸν ἐμόν πατέρα τῇ λαιᾷ ταῖν χειροῖν , τῇ ἐτέρᾳ δὲ τῶν ἀπ´ ἐμοῦ δύο ἀδελφῶν τὸν ἔνα Κκατέχων , ἔνδον εἰσῄει τοῦ σεβασμίου σηκοῦ . Ὁ δὲ ἄυ ἄσας πεπληρωμένος ἐλεεινῶν ἀνθρώπων ἐν αὐτῶ προκαθειρχθέντων , τριακοσίων περί που τὸν ἀριθμὸν , ὡς ἐν ὑστέρῳ κατεμανθάνομεν . νβʹ . Οὐκ ὀλίγον δὲ καὶ μιαιφόνων πλῆθος τῷ δυσμενεῖ συνεισῆλθεν . Ἀλλ´ ἐκεῖνος εὐθὺς εἰσπηδήσας ἀνῆλθεν ἐπάνω τοῦ καθηγιασμένου βωμοῦ , ἐν ᾧ παρὰ τῶν ἱερέων ἡ μυστικὴ τελεῖται λατρεία · καὶ τοὺς πόδας συμπλέγδην ἐν ἀλλήλοις ἀνθυποστρέψας , ὡς ἔθος ἐστὶ τοῖς βαρβάροις , ἐκάθητο γέμων θυμοῦ καὶ ἀπονοίας , τόν τε δῆμον τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων περισκοπῶν , καὶ ἅπερ ἐβούλετο δρᾷν , τῇ κακεντρεχείᾳ τῶν φρενῶν διοικούμενος · τὸν ἐμὸν δὲ . πατέρα καὶ ἀδελφὸν ἑκατέραις διαλαβὼν ταῖς χερσὶ , καὶ ἡμᾶς αὐτοῦ που πρὸς τῇ εἰσόδῳ φυλάττεσθαι παρὰ τῶν ἑλόντων ἐγκελευσάμενος , νεύματι τοῖς βαρβάροις ἀνελεῖν ἐκείνους προσέταττεν . Οἱ δὴ τὸ τάχος καθάπερ ἀτίθασσοι λύκοι θήρας ἐπιτυχόντες , οὕτως ὴπειγμένως καὶ ἀνηλεῶς τοὺς ἀθλίους κατέτεμον Ἔτι δὲ τῷ θυμῷ ζέοντες , τί καὶ περὶ ἡμῶν ἐθέλοι αὐτοὺς πράττειν , πρὸς τὸν δεινὸν [ ὅθι ] ἐκεῖνον ἄικαστὴν ἀπεσκόπουν . Ἀλλ´ ἐκεῖνος μὲν τῆς καθ’´ ἡμῶν αὐτοὺς τέως ἐπιχειρήσεως διεκώλυσεν . ἐδόκει δὲ καὶ ἡμῖν αὐτόθι φυλαττομένοις τόν τε πατέρα καὶ τὸν ἐμὸν ἀδελφόν τοῖς κειμένοις συναναιρεθήναι καὶ μόνους ἡμᾶς φειδοῦς ἀξιωθῆναι . Πάλιν ἐκείνοις περὶ ἡμῶν αὐτὸ τοῦτο , τῷ βωμῷ φυλαττομένοις , λογίζεσθαι ἐπήρχετο . Πλὴν οὐκ εἴχομεν ᾧτινι πέρατι τὴν περὶ ἀλλήλων στῆσαι ἀμφιβολίαν . Ὡς γὰρ ἔληξεν ὁ κατ´ ἐκείνους τοὺς δυστυχεῖς φόνος , πεπλήρωτο δὲ τὸ ἔδαφος ἅπαν νενεκρωμένων σωμάτων , μέσον δὲ τούτων ἐλίμναζεν ἡ πλημμύρα τοῦ αἴματος , οὐκ ἔχων ὅπως ὁ μιαιφόνος ἐκεῖνος πρὸς τὸ ἐκτὸς τένῃται , ἄλλο κατ´ ἄλλο τὰ πτώματα τῶν κειμένων τοῖς ἑκατέρωθεν τοῦ ναοῦ περιδρόμοις ἐπιτεθῆναι διεκελεύσατο Οὗ δὴ καὶ γενομένου θάττον εὐθὺς αὐτὸν τοῦ θωμοῦ καταπηδήσαντα , καὶ πάλιν τὸν ἐμὸν πατέρα καὶ ἀδελφὸν ἑκατέραις χερσὶν ἐναγκαλισάμενον γενέσθαι μέχρις ἡμῶν . Τοσαύτη δὲ ἦν ἡ ἐκ . δειματώσασα τὰς ψυχὰς ἡμῶν τῶν θεαμάτων ἐκείνων ἀχλὺς . ὧν τε ἐκείνοις κατείδομεν καὶ ὧν ἐν ἡμῖν αὐτοῖς ἐτοπάσαμεν , ὡς ἐν τοσαύτη πανωλεθρίᾳ μόνοι ὃιαφυγόντες τὸν θάνατον μηδέν τι τοῦ σκυθρωποῦ καθυφεῖναι , ἀλλὰ μόνον τοῖς προσώποις
Lemmas: ὁ θάνατος διαφεύγω . ὁ δέ πᾶς σύντομος ἐξεῖπον , καί ὁ νῶτον ἐγώ λαμβάνω πρανής ὁ πούς αὐτός ὁ ἔδαφος προσρήγνυμι . ὁ δέ ὁ ξίφος , ὅσπερ τυγχάνω ὁ χείρ κατέχω , ἑτέρως ἢ ὡς φύω τέμνω ἀνθυποστρέφω , πατάσσω ὁ Καραΐς ἐφάπαξ Κκαθ´ εἷς ἐγώ . εἶτα ἀνίστημι καί θαρσέω κελεύω , καί , οὗτος , φημί , ὁ ἀσφάλεια τεκμήριον ἔχω μηδείς ὁ λοιπός δεινός σύ ὑποπτεύω παρεγγυάω · ὁ παρίστημι δέ Παρβάροις ὁ ναός ὁ πύλη , ἀεί τέως ὑπάρχω καλέω , προστάσσω αναρριπισος , ὁ καθέδρα ἐξανίστημι καί ὁ ἐμός πατήρ ὁ λαιός ὁ χείρ , ὁ ἕτερος δέ ὁ ἀπ´ ἐγώ δύο ἀδελφός ὁ νάω κατέχω , ἔνδον εἰσέρχομαι ὁ σεβάσμιος σηκός . ὁ δέ αὖ ἀάω πληρόω ἐλεεινός ἄνθρωπος ἐν αὐτός προκαθαρίζω , τριακόσιοι περί ποῦ ὁ ἀριθμός , ὡς ἐν ὕστερος καταμανθάνω . νβʹ . οὐ ὀλίγος δέ καί μιαιφόνος πλῆθος ὁ δυσμενής συνεισέρχομαι . Ἀλ ἐκεῖνος εὐθύς εἰσπηδάω ἀνέρχομαι ἐπάνω ὁ καθαγιάζω βωμός , ἐν ὅς παρά ὁ ἱερός ὁ μυστικός τελέω λατρεία · καί ὁ πούς συμπλέγδην ἐν ἀλλήλων ἀνθυποστρέφω , ὡς ἔθος εἰμί ὁ βάρβαρος , κάθημαι γέμω θυμός καί ἀπόνοια , ὁ τε δῆμος ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος περισκοπέω , καί ὅσπερ βούλομαι δράω , ὁ κακεντρέχεια ὁ φρήν διοικέω · ὁ ἐμός δέ . πατήρ καί ἀδελφός ἑκάτερος διαλαμβάνω ὁ χείρ , καί ἐγώ αὐτός ποῦ πρός ὁ εἴσοδος φυλάσσω παρά ὁ αἱρέω ἐγκελεύω , νεῦμα ὁ βάρβαρος ἀναιρέω ἐκεῖνος προστάσσω . ὁ δή ὁ τάχος καθάπερ ατιταχυς λύκος θήρ ἐπιτυγχάνω , οὕτως ἐπείγω καί ἀνηλεής ὁ ἄθλιος κατατέμνω ἔτι δέ ὁ θυμός ζέω , τίς καί περί ἐγώ ἐθέλω αὐτός πράσσω , πρός ὁ δεινός [ ὅθι ] ἐκεῖνος ἄικαστὴν ἀποσκοπέω . Ἀλ ἐκεῖνος μέν ὁ καθίημι ἐγώ αὐτός τέως ἐπιχείρησις διακωλύω . δοκέω δέ καί ἐγώ αὐτόθι φυλάσσω ὁ τε πατήρ καί ὁ ἐμός ἀδελφός ὁ κεῖμαι συναναιρέω καί μόνος ἐγώ φειδώ ἀξιόω . πάλιν ἐκεῖνος περί ἐγώ αὐτός οὗτος , ὁ βωμός φυλάσσω , λογίζομαι ἐπέρχομαι . πλήν οὐ ἔχω ὅστις πέρας ὁ περί ἀλλήλων ἵστημι ἀμφιβολία . ὡς γάρ λήγω ὁ κατ´ ἐκεῖνος ὁ δυστυχέω φόνος , πληρόω δέ ὁ ἔδαφος ἅπας νεκρόω σῶμα , μέσος δέ οὗτος λιμνάζω ὁ πλημμύρα ὁ αἶμα , οὐ ἔχω ὅπως ὁ μιαιφόνος ἐκεῖνος πρός ὁ ἐκτός τένω , ἄλλος κατ´ ἄλλος ὁ πτῶμα ὁ κεῖμαι ὁ ἑκατέρωθεν ὁ ναός περίδρομος ἐπιτίθημι διακελεύομαι οὗ δή καί γίγνομαι ταχύς εὐθύς αὐτός ὁ θωμός καταπηδάω , καί πάλιν ὁ ἐμός πατήρ καί ἀδελφός ἑκάτερος χείρ ἐναγκαλίζω γίγνομαι μέχρι ἐγώ . τοσοῦτος δέ εἰμί ὁ ἐκ . δειματόω ὁ ψυχή ἐγώ ὁ θέαμα ἐκεῖνος ἀχλύς . ὅς τε ἐκεῖνος καθοράω καί ὅς ἐν ἐγώ αὐτός τοπέω , ὡς ἐν τοσοῦτος πανωλεθρία μόνος ὃιαφυγόντες ὁ θάνατος μηδείς τίς ὁ σκυθρωπός καθυφίημι , ἀλλά μόνος ὁ πρόσωπον