cogPG.PG109 447
παλάτιον . Οἱκειωσάμενος δὲ καὶ τὸν Θεοφάνην πρὸς . τοβεστιάριον ὡς ἠνδρειωμένον , τὸν ἐπιλεγόμενον ΤΡ . ὅβῶ ] Φάργανον , βουλὴν ποιοῦσι μετὰ Δαμιανοῦ τοῦ ἀνελεῖν Θεόκτιστον τὸν οὕτω συνήθως ἐπὶ τοῦ κανικλείου λεγόμενον . Πεισθεὶς δὲ καὶ ὁ βασιλεὺς ὑπὸ τοῦ Δαμιανοῦ ἐπὶ τούτῳ συνῄνεσε καὶ αὐτὸς , γενέσθαι τοῦτο · ἔλεγε γὰρ ὁ Βάρδας Δαμιανῶ , ὅτι Ἐως ἐστὶ Θεόκτιστος μετὰ τῆς Αὐγούστης , οὐκ ἄρξει οὐδὲ ἐξουσιάσει ποτὲ ὁ βασιλεύς . Ὁ δὲ Θεόκτιστος ἀπελθὼν ἐν τῷ λούσματι τῶν Ἡρεοδίνδου , ᾠς ἔθος ἠν αὐτῷ , εἰτα ἐλθὼν εἰς τὰ ἀσηκρητεῖα , κρατῶν τὰς ἀναφορὰς εἰσῆλθεν εἰς τὸ Λαυσιακόν . Καὶ περιβλεψάμενος εἶδε Βάρδαν καθεζόμενον ἔμπρακτον · καὶ ταραχθεὶς σφοδρῶς ἔφη , ὅτι Ἐγώ εἰσελθὼν εἰς τὴν Αὐγούσταν πάλικ ἐκδιώνω αὐτόν . Εἰσελθόντος δὲ αὐτοῦ εἰς τὸ Ὡρολόγιον , προὕπήντησεν αὐτῳ Μιχαήλ ἄμα Δαμιανῷ καὶ οὐκ εἴαααν εἰσελθεῖη πρὸς Θεοδώραν , ἀλλ´ ἐκελεύσθη μετ´ ὁργῆς ἀνοῖξαι τὰς ἀναφορὰς καὶ ἀναγνῶναι ἔμκροαθεν αὐτοῦ . ἄκοντα δὲ τοῦτο ποιήσαντα ἀντέστρεψεν αὐτὸν εἰς τοὐπίσω ἐξελθεῖν . Ὁ δὲ πικρῶς δακρύων καὶ ὀλοφυρόμενος ἐξῆλθε . Συνήντησε δὲ αὐῷ Βάρδας εἰς τὸ Λαυσιακὸν , καὶ ἤρξατο κατὰ κόῤῥης παίειν αὐτὸν καὶ τίλλειν τὰς τρίχας αὐτοῦ . Ἰδὼν δὲ ὁ δρουγγάριος τῆς βίγλης ὁ Μανιάκης ἀναστὰς ἀντέλεγε τῷ Βάρδᾳ · « ὴ τύπτε τὸν λογοθέτην . » Ο δὲ σφάζουσιν αὐτὸν καὶ μεληδὸν κατακόπτουσιν εἰς τὸ Σκύθη , θηρῶν ὡμότητα καὶ ἄγριότητα ἐνδειξᾳ-ν μενοι . Κιγʹ . Τοῦτο μαθοῦσα παρὰ τοῦ παπίου Θεοδώρα , εξελθοῦσα κατὰ τοῦ Μιχαὴλ , ὡς εἰκὸς , ἠγανάκτησε , καὶ τῶν λοιπῶν οἶ τὸν φόνον κατειργάσαντο . Καὶ τοῦ βασιλέως παντὶ τρόπῳ μηχανωμένου τὴν μητέρα ἐξιλεώσασθαι αὐτὴ ἀπαρηγᾷρητος ἔμεινε , μήτε τὴν ὀργὴν ἀφιεμένη μήτε παραμυθουμένη τισὶν , ἀλλ´ ὡς κλύδων θαλάσσιος νουθετουμένη παρηγορεῖτο καὶ κατεπείθετο . Ὅθεν μεταβαλν ὁ βασιλεὺς , ὥσπερ τὴν ψυχὴν καὶ τὴν γνώμην , οἅτω δὴ καὶ τον σχῆμα καὶ τὴν ἐνέργειαν , τοσούτοις τρόποις λυπειῖ αὐτὴν κατεπείγετο ὅσοις πρὸ τοῦ θεραπεύειν ἐσχηματίζετο . Καὶ δὴ τὰς μὲν ἀδελφὰς αὐτοῦ , Θέκλαν , Ἀναστασίαν καὶ Ἄνναν , ἐξωθεῖ τοῦ παλατίου , καταγαγὼν εἰς τὰ Καριανοῦ , Πουλχερίαν δὲ ὡς ἠγαπημένην τῇ μητρὶ ἀπέστειλεν ἐν τῇ μονῇ τῶν Γαστρίων . Εἰθ´ οὕτως δι μετ´ ὀλίγον ἐνώσας πάσας ἐν τῇ μονῇ τῶν Γαστρίων ἀπέκειρεν , περιβαλὼν αὐτὰς τὸ μοναδικὸν σχῆμα . ιδʹ . Ὑπὸ δὲ τῆς συγκλήτου εὐφημισθεὶς μόνος αὐτοκρατορεῖ , καὶ προβάλλεται Βάρδαν μάγιστρον [ Ρ . ὅὅε ] καὶ δομέστικον τῶν Σόλων . λὴ διαλλαττομένης δὲ τῆς μητρὸς αὐτοῦ δι´ ἃ ἐλύπει αὐτὴν καὶ τὴν ἄδικον σφαγὴν Θεοκτίστου , ἔχθρα ὑπῆρχεν ἀνιμεταξὺ αὐτῶν ἄσπονδος . Ὁ δὲ καὶ ταύτην τοῦ παλατίου καταγαγὼν εἰς τὸ μοναστήριον τὰ Γαστρία
Lemmas: Παλάτιον . οἰκειόω δέ καί ὁ Θεοφάνης πρός . τοβεστιαριων ὡς ἀνδρειόω , ὁ ἐπιλέγω ΤΡ . ὅς ] Φάργανον , βουλή ποιέω μετά Δαμιανός ὁ ἀναιρέω Θεόκτιστος ὁ οὗτος συνήθης ἐπί ὁ κανίκλειον λέγω . πείθω δέ καί ὁ βασιλεύς ὑπό ὁ Δαμιανός ἐπί οὗτος συναινέω καί αὐτός , γίγνομαι οὗτος · λέγω γάρ ὁ Βάρδας Δαμιανός , ὅτι Ἠώς εἰμί Θεόκτιστος μετά ὁ Αυγούστης , οὐ ἄρχω οὐδέ ἐξουσιάζω ποτέ ὁ βασιλεύς . ὁ δέ Θεόκτιστος ἀπέρχομαι ἐν ὁ λοῦσμα ὁ Ἡρεοδίνδου , ὡς ἔθος ἐάν αὐτός , εἶτα ἔρχομαι εἰς ὁ ἀσηκρητεῖον , κράτος ὁ ἀναφορά εἰσέρχομαι εἰς ὁ λαυσιακων . καί περιβλέπω ὁράω Βάρδα καθέζομαι ἔμπρακτος · καί ταράσσω σφοδρός φημί , ὅτι ἐγώ εἰσέρχομαι εἰς ὁ Αὐγούστα πάλικ εκδιωνος αὐτός . εἰσέρχομαι δέ αὐτός εἰς ὁ ὡρολόγιον , προὕπήντησεν αὐτός Μιχαήλ ἄμη Δαμιανός καί οὐ ἐάω εἰσέρχομαι πρός Θεοδώρα , ἀλ κελεύω μετέ ἑοργή ἀνοίγω ὁ ἀναφορά καί ἀναγιγνώσκω ἔμκροαθεν αὐτός . ἄκων δέ οὗτος ποιέω αντιστρέφω αὐτός εἰς τοὐπίσω ἐξέρχομαι . ὁ δέ πικρός δάκρυ καί ὀλοφύρομαι ἐξέρχομαι . συναντάω δέ αὐός Βάρδας εἰς ὁ λαυσιακων , καί ἄρχω κατά Κόρρης παίω αὐτός καί τίλλω ὁ θρίξ αὐτός . εἶδον δέ ὁ δρουγγάριος ὁ Βίγλης ὁ Μανιάκης ἀνίστημι ἀντιλέγω ὁ Βάρδα · « ἤ τύπτω ὁ λογοθέτης . » ὁ δέ σφάζω αὐτός καί μεληδόν κατακόπτω εἰς ὁ Σκύθης , θήρ ωμότητα καί αγριότητα ἐνδείκνυμι μένω . Κιγʹ . οὗτος μανθάνω παρά ὁ παπίας Θεοδώρα , ἐξέρχομαι κατά ὁ Μιχαήλ , ὡς εἰκός , ἀγανακτέω , καί ὁ λοιπός οἶς ὁ φόνος κατεργάζομαι . καί ὁ βασιλεύς πᾶς τρόπος μηχανάομαι ὁ μήτηρ ἐξιλεόω αὐτός ἀπαρηγᾷρητος μένω , μήτε ὁ ὀργή ἀφίημι μήτε παραμυθέομαι τις , ἀλ ὡς κλύδων θαλάσσιος νουθετέω παρηγορέω καί καταπείθω . ὅθεν μεταβάλλω ὁ βασιλεύς , ὥσπερ ὁ ψυχή καί ὁ γνώμη , ἧμαι δή καί ὁ σχῆμα καί ὁ ἐνέργεια , τοσοῦτος τρόπος λυπέω αὐτός κατεπείγω ὅσος πρό ὁ θεραπεύω σχηματίζω . καί δή ὁ μέν ἀδελφή αὐτός , Θέκλα , Ἀναστασία καί Ἄννα , ἐξωθέω ὁ Παλάτιον , κατάγω εἰς ὁ Καριανού , Πουλχερία δέ ὡς ἀγαπάω ὁ μήτηρ ἀποστέλλω ἐν ὁ μονή ὁ γαστρίον . Εἰθ´ οὕτως Ζεύς μετέ ὀλίγος νοέω πᾶς ἐν ὁ μονή ὁ γαστρίον ἀποκείρω , περιβάλλω αὐτός ὁ μοναδικός σχῆμα . ἴδη . ὑπό δέ ὁ σύγκλητος εὐφημίζω μόνος αὐτοκρατορέω , καί προβάλλω Βάρδα μάγιστρος [ Ρ . ὅς ] καί δομέστικος ὁ Σόλων . λα διαλλάσσω δέ ὁ μήτηρ αὐτός δις ὁ λυπέω αὐτός καί ὁ ἄδικος σφαγή θεόκτιστος , ἔχθρα ὑπάρχω ἀνιμεταξὺ αὐτός ἄσπονδος . ὁ δέ καί οὗτος ὁ Παλάτιον κατάγω εἰς ὁ μοναστήριον ὁ γαστρίον