cogPG.PG109 151
« χμκ ; Ὁ ὀὲ συντόμως ἀντέφησεν · , ὅτι Τῶν εὐεργεσιῶν σων . πάτρων , τὴν ἀμοιβήν ἀποδοῦν σὺ σοι κατὰ τὴν παροῦσαν ἡμέραν πεποιθώς εἰμι ἐν Θεῷ , καὶ διὰ τρὸο καταδιώκω ὀπίσω σου . Ὡς οὖν ὁ μὲν προῄει οἷα βεβλαμμένος τὰς φρένας ὑπὸ Θεοῦ , ἀπεγνωσμένος τε καὶ δειλὸς , ὁ δὲ ἐφείπετο μετ’´ εὐτολμίας καὶ θάρσους νεανικοῦ , ἐντυγχάνει τάφῳ βαθείᾳ ὁ διωκόμενος , ἣν ὑπερπηδῆσαι ὁ ἵππος ἐπεειλία τε καὶ διώκλαζεν . [ . ] Καὶ ἕως περὶ ταύτην ὁ Χρυσόχειρ εἶχε τὸν νοῦν , βάλλει τοῦτον ὁ Πουλάδης κοντῷ κατὰ τῆς πλευρᾶς , καὶ εὐθέως περιδινηθείς τῷ ἀλγήματι κατεῤῥύη τοῦ ἴππου . Καὶ τῶν σὺν αὐτῷ τις , ὤ Διακονίτζης ἦν τὸ ἐπώνυμον , ἀπὸ τοῦ οἰκείου ἵππου ῥίψας ἑαυτὸν ἐπιμελείας ἡξίου πὴὸν πεσόντα δεσπότην , καὶ τοῖς οἰκείοις γόνασι τὴν ἐκείνου κεφαλὴν ἐπιθεὶς τὸ συμβὰν ἀπωδύρετο . Ἐν τοσούτῳ δὲ προσγίνονται τῷ Πουλάδῃ καὶ ἕτεροι , καὶ καθαλλόμενοι τῶν ἵππων τὴνθε τοῦ Χρυσόχειρος ἀποτέμνουσι κεφαλὴν λειποψυχοῦντος ἤδη καὶ ἐκλιμπάνοντος , συγκαταλέγουσι δὲ καὶ τὸν Διακονίπζην ἐκεῖνον τῷ τῶν λοιπῶν δεσμίων ἀριθαῶ , Οὕτω τοῦ Χριστιανικοῦ ὑψωθέντος καυχήματος , συντόμως μετὰ τῶν τῆς χαρᾶς ἀγγέλων προσαποστέλλεται βασιλεῖ ἡ τοῦ Χρυσόχειρος κεφαλή . Ἐτύγχανε δὲ τηνικαῦτα διάγων κατὰ τὸ Πετρίον λεγόμενον , ἔνθα τὸ σεμνεῖον τῆς τῶν οἰκείων θυγατέρων διατοιβῆς ἐχρημάτιζεν . Καὶ τῆς κεφαλῆς προσενεχθείσης τῶν οἰκείων ἀναμνησθεὶς προσευχῶν . καὶ πρὸς τὸν ποιοῦντα τὸ θέλημα τῶν ἐπικαλουμένων αὐτὸν μετὰ δακρύων τὸν τῆς διανοίας ἐκτείνας ὀφθαλμὸν , τόξον ἐνεχθῆναι καὶ βέλη προσέταξε , καὶ θᾶττον τὴν νευρὰν ἐντείνας τρία κατὰ τῆς παλαμναίας κεφαλῆς ὀπισθοφανῶς ἀφῆκε βέλη , καὶ εἰς οὐδὲ ἓν ὅλως διήμαρτεν , ἐναγιασμόν τινα τοῦτον ἄξιον τοῦ δυσσεβοῦς προσαγαγεῖν αὐτῷ οἰηθεὶς ἀντὶ τῶν πολλῶν μυριάδων , ἀς ἐν πολλοῖς τῆς ἐπικρατείας αὐτοῦ κατηνάλωσεν ἔτεσι . Καὶ τὰ μὲν κατὰ τὸν Κρυσόχειρα καὶ τὴν ἀνα θοῦσαν τότε δύναμιν τῆς Τεφρικῆς τοιοῦτον τὸ τέλος ἐδέξατο συνεργείᾳ Θεοῦ , ταῖς πολλαῖς ἱκεσίαις καμ · φθέντος Βασιλείου τοῦ εὐσεβῶς βασιλεύοντος . Κμδʹ . Ἄρτι δὲ τοῦ ἀοιδίμου πατριάρχου Ἰννατίου ὁσίως καὶ θεαρέστως τὸν βίον ἀνύσαντος , καὶ ὑπὸ πλουσίᾳ τῇ πολιᾷ καὶ τῇ κύκλῳ δορυφορίᾳ τῶν ἀρετῶν καὶ τῷ παρὰ πάντων μακαρισμῷ τὴν παοοὖσαν ἀλλαξαμένου ζωὴν καὶ διαβάντος πρὸς τὴν ἀμείνονα , ἀπέδωκεν αὖθις τὴν κκλησίαν καλῶς τῶ μὴ καλῶς ἀντιποιεῖσθαι τὸ πρότερον δόξαντι , καὶ κατέστησεν ἐννόμως τότε καὶ κανονικῶς τὸν σοφώτατον Φώτιον ἐπὶ τὴν σχολάζουσαν καθέδραν τῆς βασιλίδος τῶν πόλεων . Οὐ μὴν οὐδὲ πρὸ τούτου διέλειπε φιλοφρονούμενος αὐτὸν καὶ τιμῶν διὰ τὴν ἐν αὐτῷ παντοδαπῆ σοφίαν τε καὶ ἀρετὴν , ἀλλὰ κἂν · εἰ τῆς καθέδρας μετέστησεν , οὐδὲν τοῦ δικαίου θέλων ἄγειν ἐπίπροσθεν , ὅμως τῶν εἰς παραμυθίαν οὐδὲν ἐνέλειπε παρεχόμενος . Ὅθεν κἀν τοῖς βασιλείοις διατριβὴν αὐτῷ δοὺς τῶν οἰκείων παίδων ἀπέδειξε παιδευτὴν οοκοοοΟϛ
Lemmas: « χμκ ; ὁ οεʹ σύντομος ἀντίφημι · , ὅτι ὁ εὐεργεσία σός . πάτρως , ὁ ἀμοιβή ἀποδέω σύ σύ κατά ὁ πάρειμι ἡμέρα πείθω εἰμί ἐν Θεός , καί διά τρὸο καταδιώκω ὀπίσω σύ . ὡς οὖν ὁ μέν πρόειμι1 οἷος βλάπτω ὁ φρήν ὑπό Θεός , ἀπογιγνώσκω τε καί δειλός , ὁ δέ ἐφέπω μέτε εὐτολμία καί θάρσος νεανικός , ἐντυγχάνω τάφος βαθύς ὁ διώκω , ὅς ὑπερπηδάω ὁ ἵππος ἐπεειλία τε καί διοκλάζω . [ . ] καί ἠώς περί οὗτος ὁ χρυσόχειρ ἔχω ὁ νόος , βάλλω οὗτος ὁ Πουλάδης κοντός κατά ὁ πλευρά , καί εὐθύς περιδινώ ὁ ἄλγημα καταρρέω ὁ ἵππος . καί ὁ σύν αὐτός τις , ὦ Διακονίτζης εἰμί ὁ ἐπώνυμος , ἀπό ὁ οἰκεῖος ἵππος ῥίπτω ἑαυτοῦ ἐπιμέλεια ἀξιόω παίω πίπτω δεσπότης , καί ὁ οἰκέω γόνυ ὁ ἐκεῖνος κεφαλή ἐπιτίθημι ὁ συμβαίνω ἀποδύρομαι . ἐν τοσοῦτος δέ προσγίγνομαι ὁ Πουλάδη καί ἕτερος , καί καθάλλομαι ὁ ἵππος τὴνθε ὁ χρυσοχειρ ἀποτέμνω κεφαλή λειποψυχέω ἤδη καί ἐκλείπω , συγκαταλέγω δέ καί ὁ Διακονίπζην ἐκεῖνος ὁ ὁ λοιπός δέσμιον ἀριθαῶ , οὕτως ὁ Χριστιανικός ὑψόω καύχημα , σύντομος μετά ὁ ὁ χαρά ἄγγελος προσαποστέλλω βασιλεύς ὁ ὁ χρυσοχειρ κεφαλή . τυγχάνω δέ τηνικαῦτα Διάγων κατά ὁ Πέτριος λέγω , ἔνθα ὁ σεμνεῖον ὁ ὁ οἰκέω θυγάτηρ διατοιβη χρηματίζω . καί ὁ κεφαλή προσφέρω ὁ οἰκέω ἀναμιμνήσκω προσευχή . καί πρός ὁ ποιέω ὁ θέλημα ὁ ἐπικαλέω αὐτός μετά δάκρυ ὁ ὁ διάνοια ἐκτείνω ὀφθαλμός , τόξον φέρω καί βέλος προστάσσω , καί ταχύς ὁ νευρά ἐντείνω τρεῖς κατά ὁ παλαμναῖος κεφαλή ὀπισθοφανῶς ἀφίημι βέλος , καί εἰς οὐδέ εἷς ὅλως διαμαρτάνω , εναγιασμος τις οὗτος ἄξιος ὁ δυσσεβής προσάγω αὐτός οἴομαι ἀντί ὁ πολύς μυριάς , ἀ ἐν πολύς ὁ ἐπικράτεια αὐτός καταναλίσκω ἔτος . καί ὁ μέν κατά ὁ κρυσοχειρ καί ὁ ἀνα θέω τότε δύναμις ὁ τεφρικεω τοιοῦτος ὁ τέλος δέχομαι συνέργεια Θεός , ὁ πολύς Ἱκεσία καμμ · φθίω Βασίλειος ὁ εὐσεβής βασιλεύω . Κμδʹ . ἄρτι δέ ὁ ἀοίδιμος πατριάρχης Ἰννατίου ὅσιος καί θεάρεστος ὁ βίος ἀνύω , καί ὑπό πλούσιος ὁ πολιός καί ὁ κύκλος δορυφορία ὁ ἀρετή καί ὁ παρά πᾶς μακαρισμός ὁ παοειμι ἀλλάσσω ζωή καί διαβαίνω πρός ὁ ἀγαθός , ἀποδίδωμι αὖθις ὁ κλήσιος καλῶς ὁ μή καλῶς ἀντιποιέω ὁ πρότερος δόξα , καί καθίστημι ἔννομος τότε καί κανονικός ὁ σοφός Φώτιος ἐπί ὁ σχολάζω καθέδρα ὁ βασιλίς ὁ πόλις . οὖον μήv οὐδέ πρό οὗτος διαλείπω φιλοφρονέομαι αὐτός καί τιμή διά ὁ ἐν αὐτός παντοδαπής σοφία τε καί ἀρετή , ἀλλά κἀν · εἰμί ὁ καθέδρα μεθίστημι , οὐδείς ὁ Δίκαιος ἐθέλω ἄγω ἐπίπροσθεν , ὅμως ὁ εἰς παραμυθία οὐδείς ἐλλείπω παρέχω . ὅθεν ἐν ὁ βασίλειος διατριβή αὐτός δίδωμι ὁ οἰκέω παῖς ἀποδείκνυμι παιδευτής οοκοοοΟϛ