cogPG.PG109 81
αὐτοῦ ἐντάφιον καὶ λυπηρὸν , καὶ πρὸς ἐαυτὸν τὴν ἐκείνου ἀχθῆναι κεφαλήν . Ἐπεὶ γοῦν ἤχθη κατὰ τὸ πρόσταγμα , τῇ ἑαυτοῦ χειρὶ τὴν ἐκείνου ῥῖνα λαβὼν Νῦν γε , ἔφησεν , οὐδὲ σὺ Θεόφοβος οὐδ´ ἐνύ Θεόφιλος . Εἰσὶ δὲ οὐ τὸν θάνατον τοῦ Θεοφόβου τῷ Ὠορύφᾳ , ἀλλ’´ οὐ τῷ βασιλεῖ διδοῦσιν , φάσοντες ὡς ἅμα τῷ πιστεῦσαι τούτῳ αὐτὸν , τὴν κεφαλικὴν ἐπαγαγεῖν τιμωρίαν αὐτῷ λάθρα διὰ νυκτός . Ἐκεῖθεν οὕν διαβεβόηται μέχρι τοῦδε παρὰ Πέρσαις μὴ ὄψεσθαι θάνατον τὸν Θεόφοβον , ἀλλ´ ἐν ἐφθαρσίᾳ διαζῆν , τῷ κρύβδην ἀλλ´ οὐκ ἀναφανδὸν τὸν ἐκείνου θάνατον γενέσθαι ποτέ , λθʹ Κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν καιρὸν Κρῆτες [ . δὲ παντὶ στόλῳ ἀράμενοι τὴν παράλιον ἐδήουν τῶν Θρᾳκησίων καὶ ᾖχμαλώτιζον . Παρὰ τοσοῦτον δὲ αὐτῶν ἐχώρουν τὰ νεανιεύματα καὶ τὰ στρατηγήματα παρ´ ὅσον οὐ τὴν αἰγιαλῖτιν μόνον ἐπειρῶντο κατα . δραμεῖν , ἀλλὰ καὶ κατὰ τῶν ἐν τῷ ὄρει , ὅπερ οὕτῳ καλεῖται Λάτρος , ἐνσκηνούντων καὶ τῶν μοναύλιον βίον ἀσπαζομένων γυμνῷ τῷ ξίφει χωρεῖν καὶ Μυσῶν λείαν τὰ ἐκεῖσε ποιεῖν . Ἀλλὰ Κωνσταντῖνος ὁ κατὰ τὸν Κοντομύτην τηνικαῦτα τὴν πρόνοιαν τοῦ θέμαγος τούτου ποιῶν , ἐπείπερ ἔξω πρὸς τὴν χέρσον ἐγένοντο , ὡς δελφῖνας τούτους ἀπέσφαξε καὶ γενναίᾳ χειρὶ τῇ ἀφανείᾳ πάντας παρέδωκεν . Καὶ κατὰ τὸν τῆς αὐτοκρατορίας δὲ χρόνον αὐτοῦ καὶ τὸν Ὀκτώριον μῆνα , εἰς ἰνδικτιῶνα ὀγδόην , ὁ τῶν Ῥωμαίων στόλος ἐν τῇ νήσῳ τῇ Θάσῳ καταναυμαχηθεὶς ἄρδην ἅπας ἀπώλετο . Καὶ κατὰ τὸ ἐξῆς δὲ τὰς Κυκλάδας vήσους . ἀλλὰ μὴν καὶ τὰς ἄλλας ἀπάσας , ὁ τῶν Ἰσμαηλιτῶν κατασύρων στρατὸς οὐκ ἐπαύετο . Καὶ αὖθις ἐν Ἀβασγίᾳ ὅ τε Θεόφοβος καὶ ὁ τῆς Θεοδώρας ἀδελφὸς Βάρδας ἀποσταλέντες μετὰ στρατιᾶς ἰσχυρῶς ἐδυστύχησαν , ὀλίγων ἄγαν ἐκεῖθεν ὑποστρεψάντων . Ἀλλὰ καὶ αὐχμοὶ καὶ πάλιν χειμῶνες ἐξαίσιοι καὶ ὅλως ἀνωμαλίαι καὶ δυσκρασίαι κατὰ τὸν ἀέρα γινόμεναι ἐκάκουν τὴν γῆν καὶ τοὺς ἐν αὐτῇ , ἐξ ὧν σιτοδεῖαι καὶ λιμοὶ καὶ γῆς ἐκ σεισμῶν ἀνατιυανμοὶ οὐκ ἦν ὅτε μὴ ἐγίνοντο κατὰ τὴν αὐτοῦ πασαν τῆς ἓασιλείας ἡμέραν . Κμʹ . Ἐπεὶ δὲ ὅλην ἐκκενώσας τὴν τοῦ σώματος αὐσίαν τῇ τῆς γαστρὸς διαῤῥοίᾳ καὶ φθόῃ , ὡς μηδαμοῦ στῆναι τῆς ψυχῆς ἔτι δυναμένης ἀλλ´ ἀποπτῆναι αὐτῆς ζητούσης καὶ ἀποστῆναι , ἐδεδίει [ δὲ ] περὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τῆς αὐτοῦ γαμετῆς , ἐν τῇ Μαγναύρᾳ πάντας ἐκκλησιάσας [ τε ] καὶ μόγις κλίνης ὑπὸ τῶν ἐπιτηδαίων κουφισθεὶς καὶ ἀρθεὶς , καὶ πολὺ ἀθροίσας πνεῦμα ἐν στεναγμῷ , Ἄλλος μέν , ἔφη , ἀπολοφυρόμενος ἐν τοιαύτῃ νόσῳ καὶ καταιγίδι τὸ τῆς νεότητος ἄνθος ἐξετραγῴδησε καὶ τὴν τοσαύτηναὐδαιμονίαν , αἷς ὁ ἐξ ἀρχῆς φθόνος ἐπιβασκαίνουν με δεινῶς τὰ νῦν ἐποφθαλμίζει καὶ ἐξ ἀνθρώπων με κοιεῖ . Ἐγὼ δὲ τὴν τῆς γαμετῆς μου χηρείαν προορῶν κἀὶ τὴν τοῦ υἱοῦ δυσποιμίαν καὶ ὀρφανίαν , πρὸς δὲ καὶ διακόνων ἡδεσι καλοῖς ἐνιραφέντων καὶ θεραπείαις καὶ τῆς ἐμῆς συταλήτου
Lemmas: αὐτός ἐντάφιον καί λυπηρός , καί πρός ἑαυτοῦ ὁ ἐκεῖνος ἄγω κεφαλή . ἐπεί γοῦν ἄγω κατά ὁ πρόσταγμα , ὁ ἑαυτοῦ χείρ ὁ ἐκεῖνος ῥίς λαμβάνω νῦν γε , φημί , οὐδέ σύ Θεόφοβος οὐδός ἕννυμι Θεόφιλος . εἰσί δέ οὖον ὁ θάνατος ὁ Θεόφοβος ὁ Ὠορύφᾳ , ἀλλά οὖον ὁ βασιλεύς δίδωμι , φαίνω ὡς ἅμα ὁ πιστεύω οὗτος αὐτός , ὁ κεφαλικός ἐπάγω τιμωρία αὐτός λάθρῃ διά νύξ . ἐκεῖθεν οὖν διαβοάω μέχρι ὅδε παρά Πέρσης μή ὁράω θάνατος ὁ Θεόφοβος , ἀλ ἐν φθαρσία διαζῶ , ὁ κρύβδην ἀλ οὐ ἀναφανδά ὁ ἐκεῖνος θάνατος γίγνομαι ποτός , λθʹ κατά δέ ὁ αὐτός καιρός Κρής [ . δέ πᾶς στόλος ἀείρω ὁ παράλιος δῃόω ὁ Θρᾷξ καί αἰχμαλωτίζω . παρά τοσοῦτος δέ αὐτός χωρέω ὁ νεανίευμα καί ὁ στρατήγημα παρ´ ὅσος οὖον ὁ αἰγιαλῖτις μόνος πειράω κατά . τρέχω , ἀλλά καί κατά ὁ ἐν ὁ ὄρος , ὅσπερ οὕτϊω καλέω Λάτρος , ἐνσκηνόω καί ὁ μοναύλιον βίος ἀσπάζομαι γυμνός ὁ ξίφος χωρέω καί Μυσός λεῖος ὁ ἐκεῖσε ποιέω . ἀλλά Κωνσταντῖνος ὁ κατά ὁ Κοντομύτης τηνικαῦτα ὁ πρόνοια ὁ θέμαγος οὗτος ποιέω , ἐπεί ἔξω πρός ὁ χέρσος γίγνομαι , ὡς δελφίς οὗτος ἀποσφάζω καί γενναῖος χείρ ὁ ἀφάνεια πᾶς παραδίδωμι . καί κατά ὁ ὁ αὐτοκρατορία δέ χρόνος αὐτός καί ὁ Ὀκτώριον μείς , εἰς ινδικτιώνα ὄγδοος , ὁ ὁ Ῥωμαῖος στόλος ἐν ὁ νῆσος ὁ Θάσος καταναυμαχέω ἄρδην ἅπας ἀπόλλυμι . καί κατά ὁ ἑξῆς δέ ὁ Κυκλάς ὅσος . ἀλλά μήv καί ὁ ἄλλος ἅπας , ὁ ὁ Ἰσμαηλίτης κατασύρω στρατός οὐ παύω . καί αὖθις ἐν Ἀβασγία ὅς τε Θεόφοβος καί ὁ ὁ Θεοδώρα ἀδελφός Βάρδας ἀποστέλλω μετά στρατιά ἰσχυρῶς δυστυχέω , ὀλίγος ἄγαν ἐκεῖθεν ὑποστρέφω . ἀλλά καί αὐχμός καί πάλιν χειμών ἐξαίσιος καί ὅλως ἀνωμαλία καί δυσκρασία κατά ὁ ἀήρ γίγνομαι κακόω ὁ γῆ καί ὁ ἐν αὐτός , ἐκ ὅς σιτοδεία καί λιμός καί γῆ ἐκ σεισμός ἀνατιυανμοὶ οὐ εἰμί ὅτε μή γίγνομαι κατά ὁ αὐτός πᾶς ὁ εασιλειος ἡμέρα . ΚΜΕ . ἐπεί δέ ὅλος ἐκκενόω ὁ ὁ σῶμα αὔσιος ὁ ὁ γαστήρ διάρροια καί φθόη , ὡς μηδαμοῦ ἵστημι ὁ Ψυχή ἔτι δύναμαι ἀλ ἀποπέτομαι αὐτός ζητέω καί ἀφίστημι , δείδω [ δέ ] περί ὁ υἱός καί ὁ αὐτός γαμετή , ἐν ὁ Μαγναύρα πᾶς ἐκκλησιάζω [ τε ] καί μόγις κλίνη ὑπό ὁ ἐπιτηδαίων κουφίζω καί ἀραρίσκω , καί πολύς ἀθροίζω πνεῦμα ἐν στεναγμός , ἄλλος μέν , φημί , ἀπολοφύρομαι ἐν τοιοῦτος νόσος καί καταιγίς ὁ ὁ νεότης ἄνθος ἐκτραγῳδέω καί ὁ τοσαυτηναυδαιμονιος , ὅς ὁ ἐκ ἀρχή φθόνος ἐπιβασκαίνω ἐγώ δεινῶς ὁ νῦν ἐποφθαλμίζω καί ἐκ ἄνθρωπος ἐγώ κοῖος . ἐγώ δέ ὁ ὁ γαμετή ἐγώ χηρεία προοράω καί ὁ ὁ υἱός δυσποιεις καί ὀρφανία , πρός δέ καί διάκονος ἡδύς καλός ενιραπτω καί θεραπεία καί ὁ ἐμός συταλήτου