cogPG.PG109 258
γʹ Λεγέτωσαν ἡμῖν οἱ θολόσοφοι καὶ μεμψίμοιροι καὶ ἀρεσταὶ τῆς φαύλης καὶ βεβήλου καὶ ἐχθρᾶς . νούσης Θεῷ συνόδου , τῆς γενομένης κατὰ Θεοῦ συγχωρησμὸν ἐν Κωνσταντινουπόλει εἰς τὸν τόπον τὸν λεγόμενον Ὁνέρεα , ποίῳ τρόπω καὶ σκοπῷ τὰς τῶν Πατέρων παρακρουόμενοι φωνὰς κατὰ τὰς ἰδίας ἐπιθυμίας ἑαυτοὺς ἐξαπατῶντες , ἐξελκόμενοι καὶ δελεαζόμενοι στρεβλεῖτε . Εἴπατε ἡμῖν , οἱ νῦν κενοτομοῦντες νέας πίστεως ἔκθεσιν , ποῖον [ ΡΝθ ἐπὶ τῆς γῆς προσκυνητὸν καὶ σεβάσμιον καὶ λατρευτὸν ἔστιν ἀχειροποίητον ; ὁ σταυρός ; τὸ θυσιαστήριον·ἡ προσφορὰ , τὸ Εὐαγγέλιον ; Πάντα χειροποίητα , ἀλλ´ ἡμῖν σεβαστὰ καὶ σωτηρίας σύμβολα , ὥσπερ καὶ αἱ τῶν ἀγίων εἰκόνες · καὶ τῆς ἐνσάρκου τοῦ Χριστοῦ οἰκονομίας τῆς ἀληθινῆς καὶ ἀνθρωπίνης αὐτοῦ σαρκὸς , ἢν διὰ τὴν ἡμῶν σωτηρίαν προσελάβετο ἐκ τῆς πανάγνου καὶ Θεοτόκου Μαρίας · πάντα ἡμῶν λαβὼν χωρὶς μόνης τῆς ἀμαρτίας . Διὸ καὶ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ καὶ τῆς ἀχράντου αὐτοῦ Μητρὸς προσκυνοῦμεν καὶ σέβομεν . Καὶ ὑμεῖς δόκησινς τὸ μυστήριον ἀπεργάζεσθε · ἡμεῖς δὲ , οἱ τῆς ἀληθείας , τῆς τῶν ἁγίων ἀποστόλων καὶ τῶν ἁγίων αὐτῶν μαθητῶν καὶ διαδόχων , ἡμετέρων δὲ Πατέρων καὶ διδασκάλων , τὴν παρ´ αὐτῶν ἡμῖν παραδοθεῖσαν πίστιν περὶ τῆς ἁγίας καὶ ὁμοουσίου καὶ προσκυνητῆς Τριάδος , ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ λαμπρᾷ τῇ φωνῇ λέγομεν τὰ τοῦ προφήτου Ἡσαΐου · Ἀνάβηθι , ὁ εὐαγγελιζόμενος , ἐπ´ ὄρος ὑψηλόν , καὶ ἡμεῖς ἀνερχόμεθα εἰς τὴν τρισυπόστατον ὁμοουσιοκόρυφον δόξαν , εὐαγγελιζόμενοι τὰ ἀγαθὰ τῆς ὀρθοδόξου πίστεως , λέΤοντες · ν Ηιστεύομεν εἰς Πατέρα καὶ Υἱὸν καὶ ἅγιον Πνεῦμα , ἤτις ἐστὶν ἡ ἁγία Τριὰς , ἄκτιστος , ἀδιος , ἀσύγχυτος , ἀδιαίρετος , ὁμοούσιος , ἐν μιᾷ θεότητι καὶ βασιλείᾳ καὶ κυριότητι , ἐν τρισὶ προσώποις τοι ὑποστάσεσι καὶ ἰδιότησι προσκυνουμένη τε καὶ κοξολογουμένη . Ἰδιότητα γὰρ ὅταν εἴπω , τὸν Πκτέρα Πατέρα νόησον , καὶ τὸν Υλὸν Υἱὸν , καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἁγίων Κνεῦμα ἅγιον . Αὖται γὰρ αἱ ἴδιότητες σὐκ ἀντιστρέφονται . Οὐ ὃύναται γὰρ ὁ Πατὴρ Υἱὸς εἶναι , ἢ ὁ Υἱὸς Πατὴρ , ἢ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον εἶναι Πατὴρ ἡ Υἱός . Ἀλλ´´ ὡς εἶπον , Πατὴρ ὁ Πατὴρ , καὶ Υἱὸς ὁ Υλὸς , καὶ Πνεῦμα ἅγιφν τὸ Πνεῦμα τὸ ἄγιον . Οὐκ ἦν ποτε ὅτε οὐκ ἦν Πατὴρ , καὶ οὐκ ην ποτε ὅτε οὐκ ἦν Υἱὸς , καὶ οὐκ ἦν ποτε ὄτε οὐκ ἠν . τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον . Διὰ τοῦτο ἀκατάληπτος καὶ ἡ γέννησις τοῦ Μονογενοῦς , καὶ ἡ ἐκπόρευσις τοῦ αγίου Πνεύματος . Προσκυνεῖς τὸν Πατέρα ; ἐν αὐτῷ προσκυνεῖται ὁ Υἱὸς καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα . Προσπυνεῖς τὸν Υἱόν ; ἐν αὐτῷ προσκυνεῖς τὸν Πατέρα καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα . Προσκυνεῖς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιονς ἐν αὐτῷ προσκυνεῖς καὶ τὸν Πατέρα καὶ τὸν Ὑλάν · οὐ συγχεομένων τῶν προσώπων , ἀλλὰ διὰ τὸ 2νθτὸν καὶ ἀπαράλλακτον τῆς οὐσίας οὕτως νοεῖς , Βεᾶς γὰρ οὗσης τῆς φύσεως καὶ τῆς οὐσίας καὶ τῆς [ Ρ ὅθθ ] θεότητος , μία καὶ ἡ προσκύνησίς ἐστι τῆς
Lemmas: γε λέγω ἐγώ ὁ θολοσοφος καί μεμψίμοιρος καί ἀρεστής ὁ φαῦλος καί βέβηλος καί ἐχθρός . νέω Θεός σύνοδος , ὁ γίγνομαι κατά Θεός συγχωρέω ἐν Κωνσταντινούπολις εἰς ὁ τόπος ὁ λέγω Ὁνέρεα , ποῖος τρόπος καί σκοπός ὁ ὁ Πατέρων παρακρούω φωνή κατά ὁ ἴδιος ἐπιθυμία ἑαυτοῦ ἐξαπατάω , ἐξέλκω καί δελεάζω στρεβλέω . εἶπον ἐγώ , ὁ νῦν καινοτομέω νέος πίστις ἔκθεσις , ποῖος [ ΡΝθ ἐπί ὁ γῆ προσκυνητός καί σεβάσμιος καί λατρευτός εἰμί ἀχειροποίητος ; ὁ σταυρός ; ὁ θυσιαστήριον προσφορά , ὁ Εὐαγγέλιος ; Πάν χειροποίητος , ἀλ ἐγώ σεβαστός καί σωτηρία σύμβολον , ὥσπερ καί ὁ ὁ Ἀγίων εἰκών · καί ὁ ἔνσαρκος ὁ Χριστός οἰκονομία ὁ ἀληθινός καί ἀνθρώπινος αὐτός σάρξ , εἄν διά ὁ ἐγώ σωτηρία προσλαμβάνω ἐκ ὁ πάναγνος καί Θεοτόκος Μαρία · πᾶς ἐγώ λαμβάνω Χωρὶς μόνος ὁ ἁμαρτία . Διὸ καί ὁ εἰκών αὐτός καί ὁ ἄχραντος αὐτός Μήτηρ προσκυνέω καί σέβω . καί σύ δόκησις ὁ μυστήριον ἀπεργάζομαι · ἐγώ δέ , ὁ ὁ ἀλήθεια , ὁ ὁ ἅγιος ἀπόστολος καί ὁ ἅγιος αὐτός μαθητής καί διάδοχος , ἡμέτερος δέ Πατέρων καί διδάσκαλος , ὁ παρ´ αὐτός ἐγώ παραδίδωμι πίστις περί ὁ ἅγιος καί ὁμοούσιος καί προσκυνητός Τριάς , ἀνακαλύπτω πρόσωπον λαμπρός ὁ φωνή λέγω ὁ ὁ προφήτης Ἠσαΐας · ἀνάπτω , ὁ εὐαγγελίζω , ἐπι ὄρος ὑψηλός , καί ἐγώ ἀνέρχομαι εἰς ὁ τρισυπόστατος ομοουσιοκορυφος δόξα , εὐαγγελίζομαι ὁ ἀγαθός ὁ ὀρθόδοξος πίστις , λέΤοντες · Ν ηιστευμαι εἰς πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα , ὅστις εἰμί ὁ ἅγιος Τριάς , ἄκτιστος , α̅δ̅ι̅ο̅ς̅ , ἀσύγχυτος , ἀδιαίρετος , ὁμοούσιος , ἐν εἷς θεότης καί βασίλεια καί κυριότης , ἐν τρεῖς πρόσωπον ὅς ὑπόστασις καί ἰδιότης προσκυνέω τε καί κοξολογεω . ἰδιότης γάρ ὅταν εἶπον , ὁ Πκτέρα πατήρ νοέω , καί ὁ ἰάλλω υἱός , καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος Κνεῦμα ἅγιος . αὔτης γάρ ὁ ἰδιότης συ ἀντιστρέφω . οὖον εὐνάω γάρ ὁ πατήρ υἱός εἰμί , ἢ ὁ υἱός πατήρ , ἢ ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος εἰμί πατήρ ὁ υἱός . Ἀλ ὡς εἶπον , πατήρ ὁ πατήρ , καί υἱός ὁ Ύλος , καί πνεῦμα ἅγιφν ὁ πνεῦμα ὁ ἀγάω . οὐ εἰμί ποτός ὅτε οὐ εἰμί πατήρ , καί οὐ ἐάν ποτός ὅτε οὐ εἰμί υἱός , καί οὐ εἰμί ποτός ὅτε οὐ ἐάν . ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . Ζεύς οὗτος ἀκατάληπτος καί ὁ γέννησις ὁ Μονογενώ , καί ὁ ἐκπόρευσις ὁ ἅγιος πνεῦμα . προσκυνέω ὁ πατήρ ; ἐν αὐτός προσκυνέω ὁ υἱός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα . προσπυνεος ὁ υἱός ; ἐν αὐτός προσκυνέω ὁ πατήρ καί ὁ ἅγιος πνεῦμα . προσκυνέω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἐν αὐτός προσκυνέω καί ὁ πατήρ καί ὁ Ὕλας · οὖον συγχέω ὁ πρόσωπον , ἀλλά διά ὁ ἔρχομαι καί ἀπαράλλακτος ὁ οὐσία οὕτως νοέω , Βεάς γάρ εἰμί ὁ φύσις καί ὁ οὐσία καί ὁ [ Ρ ὅθε ] θεότης , εἷς καί ὁ προσκύνησις εἰμί ὁ