cogPG.PG109 315
ἐναντίας ἀλλήλων , μέσον δὲ τούτων ποταμοῦ δίκην τὴν θάλασσαν παραθέουσαν καὶ τὰς νήσους ὡς ἀπὸ σταδίου καὶ μόνον ἐξ ἀλλήλων διείργουσαν . Ἔνθα δὴ καὶ γενόμενοι νηός τινος δυστυχοῦς σίτου πεφοοτισμένης περιετύχομεν , καὶ οὕτως ἀθρόον ὡς μηδὲ δυνηθῆναι τῷ αἰφνιδίῳ τῆς συμβάσεως τοὺς ἐν αὐτῇ σωτηρίας ἐχόμενον τι προσεξευρεῖν . Εἰ γὰρ καὶ ἔδοξαν πρὸς τὴν παρακειμένην νῆσον τὴν ναῦν ἐποκεῖλαι καὶ πρὸς φυγὴν ἐκτραπῆναι , ἀλλ´ οὐδὲν ἐκ πούταυ ἀπώναντο · θᾶττον γὰρ αὐτοὺς ἐξελθόντες οἱ Βάρβαροι συνελέξαντο , καὶ χωρὶς ἑνὸς μόνου πάντας πρὸς θάνατον ὑπηγάγοντο . Ἐκεῖθεν δὲ πάλιν ἀπάραντες ἐπὶ δυσὶ νυχθημέροις τὴν μεγάλην νῆσον παρεπλέομεν τῆς Εὐβοίας , καὶ κατὰ τοῦ βορειοτέρου ταύτης πελάγους ἰθύναντες τὰ ἱστία , τὰ παρὰ πόδατῆς Ἄνδρου μετά τινος σφοδροτάτου ῥοιζήματος κατελάβομεν . Οὐ γὰρ ἐποιούμεθα κατ´ εὐθεῖαν τὸν πλοῦν , οὐδὲ κατά τινος ὡρισμένου τόπου , ἀλλ´ ὡς ἅν ἔδοξε τοῖς τῶν νηῶν ἀρχηγοῖς , τῇδε κἀκεῖσε τὰς μεταβάσεις καὶ ἀντιστροφὰς ἐποιούμεθα . Καὶ γὰρ ἐδεδίεσαν μή που τύχοι παρών ὁ τῶν Ῥωμαίων στόλος , καὶ λάθοι κατ´ αὐτῶν ἐπίνοιάν τινα μοχθηρὰν ἐργασάμενος . Διὰ τοῦτο ἄλλοτε ἄλλας νήσους καθάπερ τινὲς πλανῆται περιηρχόμεθα . ξη . οὕτω δὲ φερόμενοι κατηντήσαμεν εἴς τινα νῆσον Πάτμον καλουμένην · ἔνθα δὴ καὶ προσεμείναμεν ἓξ ἡμέρας , παντὸς χαλεποῦ πεῖραν ἐν αὐτῇ καθυπομένοντες . Ἀνύδρου γὰρ ὄντος τοῦ τόπου ἐλῄζετο τοὺς αἰχμαλώτους ἡ δίψα . Οὐ γὰρ ἐδίδοτο ἡμῖν ὕδωρ ὅσον πρὸς σύστασιν τῆς ζωῆς ἐπήρκει , ἀλλ´ ὅσον ἐμβραδύνειν ἐποίει καίπερ παρόντα τὸν θάνα.τον · οὗπερ ὁ μετέχων , εἰ μὴ τὴν ὄσφρησιν κατὰ τὴν γεῦσιν ἐπεῖχεν ὡς μὴ κατ´ ἀρχὰς τῆς αὐτοῦ δυσωδίας ἐπαισθανθῆναι , οὐδ´ ὅλως τούτου παρεχωρεῖτο μεταλαβεῖν , τῆς φύσεως ἀνιωμένης καὶ εἰ μόνον ἀπιδεῖν ἠβουλήθη τοῦτο , καὶ πρὸ τῆς πείρας τῆς καταπόσεως . Ἡ τροφὴ δὲ ἡμῶν ἄρτου τρύφος ἦν μόνον , καὶ τοῦτο διεφθορὸς , κατάλυσιν ἐργαζόμενον . Ἃ γὰρ ἔτυχον λαβόντες οἴκοθεν πρὸ πολλῶν ἡμερῶν πρὸς χρείαν ἑαυτῶν οἱ πολέμιοι , ταῦτα πε ριττεύσαντα καὶ πρὸς τελείαν σηπεδόνα χωρήσαντα , καὶ οἷς οὐκ ἄν τι τῶν ἀλόγων ἐδυνήθη κἂν ἀπιδεῖν , εἰς μετάληψιν ἡμῖν προσεφέροντο , ἀφάτου μὲν δυσωδίας καὶ ἀηδίας πλήρη , μεστὴν δὲ σκωλήκων καὶ πολλῇ σαπρίᾳ συμπεφυρμένην , πρός τε τὴν ἕξιν τοῦ σώματος παντελῶς ἀνενέργητον . Καὶ γὰρ ἦν εἰ κάσαι πλῆθος ἄπειρον ἐκ τούτων ἐφ´ ἑκάστης τῆς ἡμέρας τῷ θανάτῳ συνελαυνόμενον , πάρεργον τῆς δίψης καὶ τοῦ λιμοῦ [ Ρ . ὅῆ ] , τά τε σώματα τῆῶν θνησκόντων ἀκοντιζόμενα τῆς νηὸς ἐπὶ θάλασσαν , καὶ μέχρι πολλοῦ τοῖς κύμασιν ἐπισπαίροντα , καὶ τούτων μάλιστα τὰ δείλαια βρέφη τῷ ἀτελεῖ τῆς φύσεως πλείω τῶν ἄλλων τῶν ἀλγεινῶν ἐμφορούμενα , τοὺς ζῶντας δὲ πάλιν οὐ πόῤῥω τῶν προκειμένων ὑπάρχοντας , ἀλλὰ πρὸς τὸ ὅμοιον βλέποντας πέρας . Ἐξ ὧν ἀπάντων μᾶλλον ἡμεῖς , ὅσοι ταῖς στρέβλαις ἦμεν πεπεδημένοι , πλείοσι βασάνοις προσεπαλαίομεν . Καὶ γὰρ θυλάκων ἀψύχων δίκην ταῖς
Lemmas: ἐναντίος ἀλλήλων , μέσος δέ οὗτος ποταμός δίκη ὁ θάλασσα παραθέω καί ὁ νῆσος ὡς ἀπό στάδιος καί μόνος ἐκ ἀλλήλων διείργω . ἔνθα δή καί γίγνομαι ναός τις δυστυχής σῖτος πεφοοτισμένης περιτυγχάνω , καί οὕτως ἀθρόος ὡς μηδέ δύναμαι ὁ αἰφνίδιος ὁ σύμβασις ὁ ἐν αὐτός σωτηρία ἔχω τίς προσεξευρίσκω . εἰμί γάρ καί δοκέω πρός ὁ παράκειμαι νῆσος ὁ ναῦς ἐποκέλλω καί πρός φυγή ἐκτρέπω , ἀλ οὐδείς ἐκ πούτης ἀπονίναμαι · ταχύς γάρ αὐτός ἐξέρχομαι ὁ βάρβαρος συλλέγω , καί Χωρὶς εἷς μόνος πᾶς πρός θάνατος ὑπάγω . ἐκεῖθεν δέ πάλιν ἀπαίρω ἐπί δύο νυχθήμερον ὁ μέγας νῆσος παραπλέω ὁ Εὔβοια , καί κατά ὁ βόρειος οὗτος πέλαγος ἰθύναντες ὁ ἱστίον , ὁ παρά πόδα Ἄνδρος μετά τις σφοδρός ῥοίζημα καταλαμβάνω . οὖον γάρ ποιέω κατ´ εὐθύς ὁ πλόος , οὐδέ κατά τις ὁρίζω τόπος , ἀλ ὡς ὅς δοκέω ὁ ὁ ναός ἀρχηγός , ὅδε κἀκεῖσε ὁ μετάβασις καί ἀντιστροφή ποιέω . καί γάρ δείδω μή ποῦ τυγχάνω πάρειμι ὁ ὁ Ῥωμαῖος στόλος , καί λανθάνω κατ´ αὐτός ἐπίνοια τις μοχθηρός ἐργάζομαι . Ζεύς οὗτος ἄλλοτε ἄλλος νῆσος καθάπερ τις πλανήτης περιάρχω . ξέω . οὗτος δέ φέρω καταντάω εἰς τις νῆσος Πάτμος καλέω · ἔνθα δή καί προσμένω ἓξ ἡμέρα , πᾶς χαλεπός πείρω ἐν αὐτός καθυπομένω . ἄνυδρος γάρ εἰμί ὁ τόπος ληΐζομαι ὁ αἰχμάλωτος ὁ δίψα . οὖον γάρ δίδωμι ἐγώ ὕδωρ ὅσος πρός σύστασις ὁ ζωή ἐπαρκέω , ἀλ ὅσος ἐμβραδύνω ποιέω καίπερ πάρειμι ὁ θάνατος · ὅσπερ ὁ μετέχω , εἰμί μή ὁ ὄσφρησις κατά ὁ γεῦσις ἐπέχω ὡς μή κατ´ ἀρχή ὁ αὐτός δυσωδία ἐπαισθάνομαι , οὐδός ὅλως οὗτος παραχωρέω μεταλαμβάνω , ὁ φύσις ἀνιάω καί εἰμί μόνος ἀπό-ἰδέω βούλομαι οὗτος , καί πρό ὁ πείρω ὁ κατάποσις . ὁ τροφή δέ ἐγώ ἄρτος τρύφος εἰμί μόνος , καί οὗτος διαφθείρω , κατάλυσις ἐργάζομαι . ἁ γάρ τυγχάνω λαμβάνω οἴκοθεν πρό πολύς ἡμέρα πρός χρεία ἑαυτοῦ ὁ πολέμιος , οὗτος μετά ριττευοδοω καί πρός τέλειος σηπεδών χωρέω , καί ὅς οὐ ἄν τίς ὁ ἄλογος δύναμαι κἀν ἀπό-ἰδέω , εἰς μετάληψις ἐγώ προσφέρω , ἄφατος μέν δυσωδία καί ἀηδία πλήρης , μεστός δέ σκώληξ καί πολύς σαπρία συμφύρω , πρός τε ὁ ἕξις ὁ σῶμα παντελῶς ἀνενέργητος . καί γάρ εἰμί εἰμί κάσα πλῆθος ἤπειρος ἐκ οὗτος ἐφίημι ἕκαστος ὁ ἡμέρα ὁ θάνατος συνελαύνω , πάρεργον ὁ δίψα καί ὁ λιμός [ Ρ . οηʹ ] , ὁ τε σῶμα τῆ θνῄσκω ἀκοντίζω ὁ ναός ἐπί θάλασσα , καί μέχρι πολύς ὁ κῦμα ἐπισπαίρω , καί οὗτος μάλιστα ὁ δείλαιος βρέφος ὁ ἀτελής ὁ φύσις πλείων ὁ ἄλλος ὁ ἀλγεινός ἐμφορέω , ὁ ζῶ δέ πάλιν οὖον πόρρω ὁ πρόκειμαι ὑπάρχω , ἀλλά πρός ὁ ὅμοιος βλέπω πέρας . ἐς ὅς ἀπαντάω μᾶλλον ἐγώ , ὅσος ὁ στρέβλη εἰμί πεδάω , πλείων βάσανος προσπαλαίω . καί γάρ θύλακος ἄψυχος δίκη ὁ