cogPG.PG109 412
ἀοίδιμος Σέργιος · Καλῶς ἀμφότεροι εἴδετε . Οἱ δὲ ἀντέφησαν · Καὶ τί σημαίνει ἑκάστου τούτου ἡ διαφορά ; Ἀπεκρίθη · Οὐκ ἐγὼ , ἀλλὰ Δαβὶδ ὁ προφήτης λέγει · « ὀφθαλμοὶ Κυρίου ἐπὶ δικαίους , ναὶ ὧτα αὐτοῦ εἰς δέησιν αὐτῶν , πρόσωπον δέ Κριοῦ ἐπὶ ποιοῦντας [ Ρ . θῦ ] κακὰ τοῦ ἐξολοθρεῶσαι ἐκ γῆς τὸ μνημόσυνον αὐτῶν . » Τότε ἀκούσαντες ἐκεῖνοι θυμοῦ ἐπλήσθησαν καὶ κατ´ αὐτοῦ ἐβουλεύοντο . Ὅθεν δὴ καὶ τοῦ παλατίου κατάγουσι τὸν πατέρα αὐτῶν καὶ ἐν τῇ νήσῳ ἐξορίζουσιν . Ἀλλὰ δὴ καὶ πάλιν αὐτὸν εἶχεν ἐκεῖ Ῥωμανὸς ὁ βασιλεὺς τῶν συμφορῶν παραμύθιον καὶ τῶν θλίψεων ἀκεσώδυνον φάρμακον . Συνῆν τούτῳ καὶ Πολύευκτος ὁ εὐλαβέστατος μοναχὸς , τὰ εἰκότα παραμυθούμενος , ὃς τοῦ πατριάρχου Θεοφυλάκτου τελευτήσαντος αὐτὸς πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ὑπὸ Κωνσταντίνου τοῦ βασιλέως προχειρίζεται . Εἰσοικίζεται δὲ καὶ αὗτος παρὰ Σεργίου τοῦ εἰρημένου εὐλαβεστάτου μοναχοῦ Ῥωμανῷ τῷ βασιλεῖ τρόπῳ τοιῷδε · Τοῦ παΚτριάρχου Θεοφυλάκτου τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ συχνοτέρως νοσοῦντος , παρεκάλει Ῥωμανὸς τὸν Σέργιον γενέσθαι πατριάρχην . Ὁ δὲ ἀπὸ ψυχῆς τοῦτο ἀπαρνούμενος ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας ἠναγκάζετο . Καί ποτέ φησιν · Ἔχω , δέοποτα , εἰ θέλεις , πατριάρχην , ἄνδρα ύ λάβῃ καὶ χρησιμεύοντα , ἀλλὰ μὴν καὶ σοφὸν εἰς τὴν τοιαύτην ἀξίαν . Ὁ δὲ , Ἀς ἴδω αὐτόν . Ἔρχεται μετὰ τοῦ Σεργίου καὶ ὁ Πολύευκτος · καὶ ὡς εἰσῆλθον ἀμφότεροι εἰς τὸν βασιλέα , αὐτὸς μὲν ἀ βασιλεὺς καθέζεται ἐπὶ τῆς κλίνης συχκαθέγεσαι δὲ αὐτῶ καὶ ὁ Σέργιος · τὸν δὲ Πολύευκτον εἰς σκάμνον ἐκάθισαν . Ἐρωτᾷ ὁ βασιλεὺς χρήσιμόν τι Γραφικὸν τῷ Πολυεύκτῳ , σκοπῶν ἐπὶ τὸ ἀκοῦσαι ποσῶς τὴν λαλιὰν αὐτοῦ ὡς ἔθος τοῖς ἀνθρώποις . Ὁ δὲ ὀξύθυμος ὡν αὐστηρῶς πως καὶ ἀποφαντικῶς ἀπεκρίθη τραχείᾳ τῇ φωνῇ · Ὁ καθεζόμενος μετὰ τῆς βασιλείας σου ἐν τῇ κλίνῃ σου ἐρμηνευσάτω αὐτός . Καὶ ὁ μὲν βασιλεὺς εὐθὺς τὸν λόγον ὡς φθόνου βέλος ἓν τῇ καρδίᾳ δεξάμενος · ὁ δὲ μακαρίτης Σέργιος τῷ φυσικῷ φρονήματι τὸν λόγον ὑπαμβλῦναι θέλων ῥίπτει ἑαυτὸν εἰς τοὺς πόδας Πολυεύκτου , καὶ , Εῦξαι ὑπὲρ ἐμοῦ , πάτερ ἄγιε , λέγει , ὅτι τοσαύτας ἡμέρας ἀτακτῶν οὐκ ψσθανόμην . Τοῦ δὲ βασιλέως πυθομένου · Διὰ τί οὕτως ἐποίησας ; ἔφη , Ὅτι οὔτως όφειλειποιεῖν ὁ προίστάιενος , καὶ μάλιστα Ἐκκλησίας , καὶ μὴ κατὰ προσωποληψίαν τι ποιεῖν . ἔκτοτε οὖν οὐκ ἐπείσθη ἐν τῇ κλίνῃ τοῦ βασιλέως εοπανκπα αίφμία αφενε . Εκαυε εο ἰειροΓο παα ερυε οῖ ροιίε ι ἀη ἠηλροσαίοτίε ἰεΡὲιλΙΟ ἔρᾶεεί . ννʹ . Στέφανος τοίνυν ὁ υἱὸς Ῥωμανοῦ ἐπαναστὰς τῶ πατρὶ , συμβούλοις τε χρησάμενος τῷ τε ἀπὸ μοναχῶν Μαριανῷ καὶ Βασιλείῳ Ρ . θέ ] τῷ λεγομένῳ Πετεινῷ καὶ Μανουὴλ τῷ Κουρτίκῃ , συνειδότων αὐτῷ καὶ τῶν λοιπῶν βασιλέων , ἐπεὶ μακρῷ γήρᾳ καὶ νόσῳ τρυχόμενον εἰδεν , καὶ τὰ τῆς βασιλείας κατὰ διαθήκας ἀπακριβωσάμενοναὶ ἄνακτα πρῶτον τὸν Πορφυρογέννητον Κωνσταντῖνον προσδιωρίσατο καὶ
Lemmas: ἀοίδιμος Σέργιος · καλῶς ἀμφότερος ὁράω . ὁ δέ ἀντιλαμβάνω · καί τίς σημαίνω ἕκαστος οὗτος ὁ διαφορά ; ἀποκρίνω · οὐ ἐγώ , ἀλλά Δαυίδ ὁ προφήτης λέγω · « ὀφθαλμός κύριος ἐπί Δίκαιος , ναί ἄτη αὐτός εἰς δέησις αὐτός , πρόσωπον δέ Κριός ἐπί ποιέω [ Ρ . ΘΥ ] κακός ὁ ἐξολοθρεύω ἐκ γῆ ὁ μνημόσυνον αὐτός . » τότε ἀκούω ἐκεῖνος θυμός πίμπλημι καί κατ´ αὐτός βουλεύω . ὅθεν δή καί ὁ Παλάτιον κατάγω ὁ πατήρ αὐτός καί ἐν ὁ νῆσος ἐξορίζω . ἀλλά δή καί πάλιν αὐτός ἔχω ἐκεῖ Ῥωμανός ὁ βασιλεύς ὁ συμφορά παραμύθιον καί ὁ θλῖψις ἀκεσώδυνος φάρμακον . σύνειμι οὗτος καί Πολύευκτος ὁ εὐλαβής μοναχός , ὁ εἰκός παραμυθέομαι , ὅς ὁ πατριάρχης Θεοφυλάκτου τελευτάω αὐτός πατριάρχης Κωνσταντινούπολις ὑπό Κωνσταντῖνος ὁ βασιλεύς προχειρίζω . εἰσοικίζω δέ καί αὐτός παρά Σέργιος ὁ εἴρω εὐλαβής μοναχός Ῥωμανός ὁ βασιλεύς τρόπος τοιόσδε · ὁ πακτριαρχω Θεοφυλάκτου ὁ υἱός αὐτός συχνοτέρως νοσέω , παρακαλέω Ῥωμανός ὁ Σέργιος γίγνομαι πατριάρχης . ὁ δέ ἀπό Ψυχή οὗτος ἀπαρνέομαι ἐπί πολύς ἡμέρα ἀναγκάζω . καί ποτός φημί · ἔχω , δεοποτος , εἰμί ἐθέλω , πατριάρχης , ἀνήρ ὗς λαμβάνω καί χρησιμεύω , ἀλλά μήv καί σοφός εἰς ὁ τοιοῦτος ἄξιος . ὁ δέ , ἀ ὁράω αὐτός . ἔρχομαι μετά ὁ Σέργιος καί ὁ Πολύευκτος · καί ὡς εἰσέρχομαι ἀμφότερος εἰς ὁ βασιλεύς , αὐτός μέν ὅς βασιλεύς καθέζομαι ἐπί ὁ κλίνη συχκαθέγεσαι δέ αὐτός καί ὁ Σέργιος · ὁ δέ Πολυεύκτος εἰς σκαμνίον καθίζω . ἐρωτάω ὁ βασιλεύς χρήσιμος τίς γραφικός ὁ Πολυεύκτος , σκοπός ἐπί ὁ ἀκούω ποσός ὁ λαλιά αὐτός ὡς ἔθος ὁ ἄνθρωπος . ὁ δέ ὀξύθυμος ὡς αὐστηρός πως καί ἀποφαντικός ἀποκρίνω τραχύς ὁ φωνή · ὁ καθέζομαι μετά ὁ βασίλεια σύ ἐν ὁ κλίνη σύ ἐρμηνεύω αὐτός . καί ὁ μέν βασιλεύς εὐθύς ὁ λόγος ὡς φθόνος βέλος εἷς ὁ Καρδία δέχομαι · ὁ δέ μακαρίτης Σέργιος ὁ φυσικός φρόνημα ὁ λόγος ὑπαμβλύνω ἐθέλω ῥίπτω ἑαυτοῦ εἰς ὁ πούς Πολυεύκτος , καί , εὔχομαι ὑπέρ ἐγώ , πατήρ ἅγιος , λέγω , ὅτι τοσοῦτος ἡμέρα ἀτακτέω οὐ στέφω . ὁ δέ βασιλεύς πυνθάνομαι · Ζεύς τίς οὕτως ποιέω ; φημί , ὅτι2 οὔτως οφειλειποιεω ὁ προΐστημι , καί μάλιστα ἐκκλησία , καί μή κατά προσωποληψία τίς ποιέω . ἔκτοτε οὖν οὐ πείθω ἐν ὁ κλίνη ὁ βασιλεύς εοπανκπα αίφμία ἀφίημι . Εκαυε εἰμί ἰειροΓο παʹ ἐρύω οἷ ῥοῖος ι ἀεί ηηλροσαιοτιω ἰεΡὲιλΙΟ ἐράω . ΝΝΑ . Στέφανος τοίνυν ὁ υἱός Ῥωμανός ἐπανίστημι ὁ πατήρ , σύμβουλος τε χράω ὁ τε ἀπό μοναχός Μαριανός καί Βασίλειος Ρ . ΘΕ ] ὁ λέγω Πετεινός καί Μανουήλ ὁ Κουρτίκης , σύνοιδα αὐτός καί ὁ λοιπός βασιλεύς , ἐπεί μακρός γῆρας καί νόσος τρύχω ὁράω , καί ὁ ὁ βασίλεια κατά διαθήκη ἀπακριβόω ἄναξ πρῶτος ὁ Πορφυρογέννητος Κωνσταντῖνος προσδιορίζω καί