cogPG.PG109 59
καὶ πρὸς τὸν Θεόφιλον κατειπὼν τοῦ ἀνδρός . Ἠν οὖν ὁ στρατιώτης ἐν ἑαυτῷ , καὶ τὸν ἴππον ἔχων ἐντρύφημα . Παρῴχετο δὲ καὶ χρόνος ἱκανὸς , ὀ τὸν ἄνδρα πρὸς πόλεμον ἐκ φιλονεικίας καλῶν , ἀλλὰ καὶ καταδαπανῶν αὐτὸν , οἷα φιλεῖ τοῖς δυστυχοῦσι δεινῶς . Ἐγένετο οὖν ἵππου ἀγαθοῦ ζήτησις παρὰ Θεοφίλου κατὰ τὸν τῆς δυστυχίας καιρὸν τοῦ ἀνδρός · διὸ καὶ διὰ γραμμάτων πάντας ἐν τέλει καὶ ἀξιώμασιν ἀνερευνῶν ἐκέλευε τοιόνδε καὶ τοιόνδε ἀποστεῖλαι αὐτῷ . Ὅθεν λαβόμενος ὁ στρατηγὸς ἀφορμῆς ἀπείλετο τοῦ ἀνδρὸς τὸν ἵππον καὶ ἄκοντος , καὶ πρὸς βασιλέα ὡς οἰκεῖον ἀπέσταλκεν . Αὕτη ἢ αἰτία , καὶ τοῦ ἴππου δὲ ἡ στέρησις . Ἐπεὶ δὲ κατά τινα περιπέτειαν πάντας ἐκέλευσεν ὁ βασιλεὺς , καὶ τοὺς οἱᾳδήποτε αἰτίᾳ πεπαυμένους , ἐξιέναι πρὸς πόλεμον , καὶ τὸν ἄνδρα τοῦτον ἐξεληλυθότα ἴππου στερούμενον ἀγαθοῦ ἀπήγαγε τῆς ζωῆς , γυναῖκα καταλελοιπότα καὶ τέκνα πτωχά . Τί οὖν ἡ γυνή ; Καὶ τὸ φιλήκοον ἀκούουσα τοῦ βασιλέως καὶ φιλοδίκαιον , καὶ τῷ τοῦ ἀνδρὸς φίλτρῳ ἐκκαιομένη , καὶ τοῖς τέκνοις ὅπως καὶ χορηγοίη οὐκ ἔχουσα τὰ πρὸς ζωὴν , τὴν ἄασι λεύουσαν καταλαιιβάνει . καὶ τὸν Θεόφιλον , ἐν ᾗ ἡμέρᾳ εἴθιστο πρὸς Βλαχέρνας ? ἀπιέναι , τοῦτον δὴ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς ἵππον ἀναβαίνοντα κατιδοῦσα , γονυπετοῦσα καὶ κατολοφυρομένη ἐδέετο τοῦ βασιλέως , τὸν χαλινὸν τοῦ ἵππου κατέχουσα , [ Ρ . δθ ] καὶ ἀνεδίδασκεν πῶς αὐτῆς τε εἶη ὁ ἵππος , καὶ οὐκ ἄλλος τις , ἀλλ´ αὐτὸς αἴτιος τῆς τοῦ ἀνδρὸς σφαγῆς . Ἐκπλαγὴς οὖν ὁ βασιλεὺς γενόμενος ἐν τῇ παρρησίᾳ τῆς γυναικὸς καὶ περιθαμβὴς , καὶ τῶν λεγομένων εἰδὼς οὐδὲν , τέως μὲν αὐτὴν ταμιευθῆναι διωρίσατο τῆς αὐτοῦ ἄχρι ἐπανόδου πρὸς τὰ ἀνάκτορα , καὶ καλεῖν ταύτην καὶ δὴ · ἔφησεν τὴν γυναῖκα μετὰ σπουδῆς ἐπαναδραμών · καὶ ἤδη παρέστη εὐθέωσἐκδιδάσκουσά τε πάντα καὶ διεξιοῦσα σαφῶς . Κελεύει σὺν τόν · τε ἀφικέσθαι τὸν στρατηγὸν ὁ βασιλεὺς . καὶ περὶ τοῦ ἵππου ζήτησιν ποιεῖ νεανικήν . Ὡε δ´ οἴκοθεν ὁ στρατηγὸς καὶ οὐκ ἄλλοθεν , ἀλλ´ οὐδ´ ἐξ ἀρπαγῆς τὸν ἴππον ἀποσταλῆναι διεβεβαίου παρἔστησι κατὰ πρόσωπον τὴν ἄνθρωπον ἔλεγχον τῶν λεγομένων καὶ κατήγορον . Οὐκ ἔφερεν οὖν ὁ στρατηγὸς τῷ ψεύδει καταλαμπρύνεσθαι τὴν ὄψιν τῆς γυναικὸς ἐνορῶν , καὶ ἅμα ἱκέτης γίνεται ἐλεεινὸς , καὶ τοῦ βασιλέως τοὺς πόδας λαμβάνει μετὰ κλαυθμοῦ . Τί οὖν ὁ βασιλεύς ; Ἐκείνην μὲν τὴν γυναῖκα μετὰ τῶν αὐτῆς παίδων ἀδελφοὺς ἐξ ἴσου καὶ κληονόμους τῆς ἐκείνου δείκνυσιν ὑποστάσεως , μεθίστησί τε τῆς ἀρχῆς αὐτὸν , καὶ πᾶσι κατάσηλος γίνεται ἡ δικαία κρίσις αὐτοῦ καὶ τὸ πρὸς τοὺς ἅρπαγας φιλαπέχθημον . ηʹ . Οὐχ ἦττον δέ γε καὶ ταῖς οἰκοδομαῖς ἐγκείμενος τὴν ἑαυτοῦ ἐδείκνυτο ἐπιμέλειαν . Τείχη τε γὰρ τὰ χθαμαλώτερα ἐκ βάθρων ἀναδειμάμενος , τὸ γῆρας ὥσπερ ἀποξύσας καὶ πρὸς ὄψος μετὰ κάλλους ἀπάρας , ἄβατα πάντη πεποίηκε τοῖς ἐχθροῖς , ἃ καὶ μέχρι τοῦ νῦν τὴν τούτου προσηγορίαν ἐμφαίνουσιν ἐγγεγραμμένην ἔχοντα ἐν αὐτοῖς . Οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ οοσορχΘΟΘί
Lemmas: καί πρός ὁ Θεόφιλος κατεῖπον ὁ ἀνήρ . ἐάν οὖν ὁ στρατιώτης ἐν ἑαυτοῦ , καί ὁ ἵππος ἔχω ἐντρύφημα . παροίχομαι δέ καί χρόνος ἱκανός , ὁ ὁ ἀνήρ πρός πόλεμος ἐκ φιλονεικία καλός , ἀλλά καί καταδαπανάω αὐτός , οἷος φιλέω ὁ δυστυχέω δεινῶς . γίγνομαι οὖν ἵππος ἀγαθός ζήτησις παρά Θεόφιλος κατά ὁ ὁ δυστυχία καιρός ὁ ἀνήρ · διό καί διά γράμμα πᾶς ἐν τέλος καί ἀξίωμα ἀνερευνάω κελεύω τοιόσδε καί τοιόσδε ἀποστέλλω αὐτός . ὅθεν λαμβάνω ὁ στρατηγός ἀφορμή ἀπειλέω ὁ ἀνήρ ὁ ἵππος καί ἄκων , καί πρός βασιλεύς ὡς οἰκέω ἀποστέλλω . Ἄτη ἢ αἰτία , καί ὁ ἵππος δέ ὁ στέρησις . ἐπεί δέ κατά τις περιπέτεια πᾶς κελεύω ὁ βασιλεύς , καί ὁ οἱᾳδήποτε αἴτιος παύω , ἔξειμι πρός πόλεμος , καί ὁ ἀνήρ οὗτος ἐξέρχομαι ἵππος στερέω ἀγαθός ἀπάγω ὁ ζωή , γυνή καταλείπω καί τέκνον πτωχός . τις οὖν ὁ γυνή ; καί ὁ φιλήκοος ἀκούω ὁ βασιλεύς καί φιλοδίκαιος , καί ὁ ὁ ἀνήρ φίλτρον ἐκκαίω , καί ὁ τέκνον ὅπως καί χορηγέω οὐ ἔχω ὁ πρός ζωή , ὁ ἄημι λεύω καταλαιιβανεω . καί ὁ Θεόφιλος , ἐν ὅς ἡμέρα ἐθίζω πρός Βλαχέρνα ? ἀφίημι , οὗτος δή ὁ ἀνήρ αὐτός ἵππος ἀναβαίνω καθοράω , γονυπετής καί κατολοφύρομαι δήω ὁ βασιλεύς , ὁ χαλινός ὁ ἵππος κατέχω , [ Ρ . ΔΘ ] καί ἀναδιδάσκω πῶς αὐτός τε εἰμί ὁ ἵππος , καί οὐ ἄλλος τις , ἀλ αὐτός αἴτιος ὁ ὁ ἀνήρ σφαγή . ἐκπλαγής οὖν ὁ βασιλεύς γίγνομαι ἐν ὁ παρρησία ὁ γυνή καί περιθαμβής , καί ὁ λέγω εἰδοί οὐδείς , τέως μέν αὐτός ταμιεύω διορίζω ὁ αὐτός ἄχρι ἐπάνοδος πρός ὁ ἀνάκτορον , καί καλέω οὗτος καί δή · φημί ὁ γυνή μετά σπουδή ἐπανατρέχω · καί ἤδη παρίστημι ευθεωσεκδιδασκουω τε πᾶς καί διεξέρχομαι σαφῶς . κελεύω σύν ὁ · τε ἀφικνέομαι ὁ στρατηγός ὁ βασιλεύς . καί περί ὁ ἵππος ζήτησις ποιέω νεανικός . δμώς δδʹ οἴκοθεν ὁ στρατηγός καί οὐ ἄλλοθεν , ἀλ οὐδός ἐκ ἁρπάζω ὁ ἵππος ἀποστέλλω διαβαίνω παρίστημι κατά πρόσωπον ὁ ἄνθρωπος ἔλεγχος ὁ λέγω καί κατήγορος . οὐ φέρω οὖν ὁ στρατηγός ὁ ψεύδω καταλαμπρύνω ὁ ὄψις ὁ γυνή ἐνοράω , καί ἅμα ἱκέτης γίγνομαι ἐλεεινός , καί ὁ βασιλεύς ὁ πούς λαμβάνω μετά κλαυθμός . τις οὖν ὁ βασιλεύς ; ἐκεῖνος μέν ὁ γυνή μετά ὁ αὐτός παῖς ἀδελφός ἐκ ἴσος καί κληονομος ὁ ἐκεῖνος δείκνυμι ὑπόστασις , μεθίστημι τε ὁ ἀρχή αὐτός , καί πᾶς κατάσηλος γίγνομαι ὁ Δίκαιος κρίσις αὐτός καί ὁ πρός ὁ ἅρπαξ φιλαπεχθήμων . ἤ . οὐχ ἀίσσω δέ γε καί ὁ οἰκοδομή ἔγκειμαι ὁ ἑαυτοῦ δείκνυμι ἐπιμέλεια . τεῖχος τε γάρ ὁ χθαμαλός ἐκ βάθρον ἀναδέμω , ὁ γῆρας ὥσπερ ἀποξύω καί πρός ὄψος μετά κάλλος ἀπαίρω , ἄβατος πάντῃ ποιέω ὁ ἐχθρός , ὁ καί μέχρι ὁ νῦν ὁ οὗτος προσηγορία ἐμφαίνω ἐγγράφω ἔχω ἐν αὐτός . οὖον μήv δέ ἀλλά οοσορχΘΟΘί