cogPG.PG109 366
ξασιλέως καὶ τῶν συνδειπνούντων ἀφιέντι , ὡς καὶ τὸ φατλίον τὸ τούτους φωταγωγοῦν ἐκ τοῦ τηλικούτου ψόφου ἀποσβέσαι τῷ παραδόξῳ θαύματι , χρυσίου νομίσματα δέδωκεν ρ , ιεʹ . Οὔτως ἐκεῖνος εἰς οὐδὲν δέον τὰ δημόσια κατανάλισκεν . Καὶ μήπω καιροῦ παρελθόντος ἐνὸς , ἀπεὶ τῆς στρατιωτικῆς ῥόγας παρῆν ὁ καιρὸς καὶ χρημάτων πόρος οὐκ ἦν , τήν τε χρυσῆν ἐκείνην καὶ πολυθρύλητον πλάτανον καὶ τοὺς δύο λέοντας καὶ τοὺς δύο γρῦπας , ὁλοχρύσους ὄντας καὶ σφυρηλάτους , καὶ τὸ ὁλόχρυσον ὄργανον , ἀλλὰ καὶ ἕτερα εργα ὀλκὴν ἔχοντα τῶν σʹ κεντηναρίων καὶ στολὰς ὠξ ὁλοχρύσους καὶ χρυσοῦφάντους χωνεύσας ἐχάραξε , καὶ τὴν τῶν στρατιωτῶν ῥόγαν ἐποίησεν . Ὅτε δὲ ὁ Βασίλειος ἦλθεν , οὐδὲν ἄλλο εὔρεν εἰ μὴ κεντηνάρια ιγ´ καὶ μιλιαρίσια θʹ . Ἐφ´ οἷς ἀπορῶν τὸ νῦν σενζάτον καλούμενον χαραχθῆναι ἐκέλευσε καὶ τοῦ δημοσίου ποιήσασθαι πρόνοιαν ιϛʹ . Ἵνα δὲ μικρόν τι λέξας βεβαιώσω τὰ διηγούμενα καὶ σαφεστέρα γένηται ἡ τοῦ ἀνδρὸς , εἴ γε δὴ καὶ ἄνδρα αὐτὸν καλεῖν δεῖ , ἀναγωγία καὶ Κνοια , ἐφ´ ἅρματος ἱσταμένου καὶ τῆς βαλβῖδος μέλλοντος ἐκπηδῆσαι , ἐπαγγελίας φθασάσης ὅτι δεινῶς ὁ Ἅμερ καταληΐζεται τὸ Θρακήσιον καὶ τὸ Ὁψίκιον ὑπεισελθὼν τοῖς Μαλαγίνοις πλησιάζει καὶ προσδοκῶνται ὡς οὐδέποο · ἄεινὰ , καὶ ἐπὶ τούτῳ στυγνάσαντος μὲν τοῦ ποωθονο ταρίου , ἀπαγγείλαντος δὲ μετὰ κατηφείας τὴν ἐκ τοῦ ἄομεστίκου τῶν σχολῶν ἀπόκρισιν , καὶ ἅμα ἐπὶ χεῖρας τὰ γράμματα φέροντά τε καὶ δεικνύοντα , ἐκεῖνος , Τί . φησίν , ὦ οὖτος , [ Β . ὅ ? ] τόλμῃ χρησάμενος τοιαῦτα κατὰ τὸν ἀναγκαῖον τοῦτον ἀγῶνα μου ζιαλέγειν ἐπιχειρεῖς , τοῦτο μόνον σπουδάζοντι , μὰ τὸν μέσον εὐώνυμον ἰδεῖν περιτετραμμένον ὑπὸ οὗ μοι πᾶς ὁ ἀγών ; τζʹ . Ἀλλὰ καὶ τούτου ἔτερόν τι διηγήσομαι χαλεπώτερον , οὐ μόνον ἐκπίπτον τοῦ πρέποντος , ἀλλὰ καὶ τῆς βασιλικῆς ἀξίας ὅτι μάλιστα ἀλλότριον · Γυναίω τινὶ ἧς τὸν παῖδα υἱοθετησάμενος ἦν , ἐκ βαλα νείου ἐρχομένην καὶ τὴν ἑαυτῆς κάλπην ἐπὶ χεῖρας ἐχούσῃ συναντήσας τοῦ ἵππου ἀπέβη , καὶ τοὺς μὲν Κλλρως κατὰ τὰ ἀνάκτορα ἀπέστειλεν , ἀκόλαστα δὲ καὶ μυστικὰ ἀνδράρια ἑταιρισάμενος ἀπήει μετὰ τῆς γυναικὸς , τὴν κάλπην τῶν ἐκείνης χειρῶν ἀναλαβών . Καὶ , Ἃγε δὴ , ὦ γύναι , θαῤῥοῦσα , ἔλεξεν , ἐμὲ κατὰ τὸ σὸν οἴκημα ὑπόδεξαι . όωμοῦ πιτιρώδους καὶ ἀσβεστοτύρου ἐπιθυμοῦντα , τάχα που ἀπὸ τῶν ν´ νομισμάτων , ἅπερ δέδωκε τῶ ἀνδρὶ αὐτῆς , ὑπολαμβάνων τι κεκτῆσθαι ταύτην . Ἐπὶ δὲ τῷ ξένῳ τούτῳ θεάματι ἡ γυνὴ ἐκπλαεῖσα ἐπεὶ καὶ πάντων ἐν ἀπορίᾳ ἦν , αὐτὸς ὁ Μιχανλ τὸ σαβάνον αὐτῆς ἔτι διάβροχον ὃν ἀντὶ μεσσαλίου τῷ σκάμνῳ ἐπέθετοὐ γὰρ εἶχεν τράπεζαν ) , τήν τε κλεῖδα ἀφελὼν αὐτῆς ἦν τὰ πάντα ὁ βασιλεὺς , τραπεζοποιὸς , μάγειρος , δαιτυμών . Ἐκβαλὼν δὲ´ ἅπερ εἶχεν τὴς πενιχρᾶς ἐκείνης ἡ κιβωτὸς , συνειστιᾶτο
Lemmas: ξασιλαος καί ὁ συνδειπνέω ἀφίημι , ὡς καί ὁ φατλίον ὁ οὗτος φωταγωγέω ἐκ ὁ τηλικόσδε ψόφος ἀποσβέννυμι ὁ παράδοξος θαῦμα , χρυσίον νόμισμα δίδωμι ρ , ἵημι . οὔτως ἐκεῖνος εἰς οὐδείς δήω ὁ δημόσιος καταναλίσκω . καί μήπω καιρός παρέρχομαι εἷς , ἄπειμι ὁ στρατιωτικός Ρόγας πάρειμι ὁ καιρός καί χρῆμα πόρος οὐ εἰμί , ὁ τε χρύσεος ἐκεῖνος καί πολυθρύλητος πλάτανος καί ὁ δύο λέων καί ὁ δύο γρύψ , ὁλόχρυσος εἰμί καί σφυρήλατος , καί ὁ ὁλόχρυσος ὄργανον , ἀλλά καί ἕτερος ἔργον ὁλκός ἔχω ὁ σός κεντηνάριον καί στολή ὠξ ὁλόχρυσος καί χρυσοΰφαντος χωνεύω χαράσσω , καί ὁ ὁ στρατιώτης ῥόγαν ποιέω . ὅτε δέ ὁ Βασίλειος ἔρχομαι , οὐδείς ἄλλος εὑρίσκω εἰμί μή κεντηνάριον ιγ´ καί μιλιαριθεος ὁ . Ἐφ´ ὅς ἀπορέω ὁ νῦν σενζάτον καλέω χαράσσω κελεύω καί ὁ δημόσιος ποιέω πρόνοια ιϛʹ . ἵνα δέ μικρός τίς λέγω βεβαιόω ὁ διηγούμαι καί σαφής γίγνομαι ὁ ὁ ἀνήρ , εἰμί γε δή καί ἀνήρ αὐτός καλέω δεῖ , ἀναγωγία καί Κνοια , ἐφίημι ἅρμα ἵστημι καί ὁ βαλβίς μέλλω ἐκπηδάω , ἐπαγγελία φθάνω ὅτι δεινῶς ὁ Ἄμερ καταληΐζω ὁ Θρακήσιον καί ὁ οψικιων ὑπεισέρχομαι ὁ μαλαγινοος πλησιάζω καί προσδοκάω ὡς οὐδέποο · ἄεινὰ , καί ἐπί οὗτος στυγνάζω μέν ὁ ποωθονο ταρίον , ἀπαγγέλλω δέ μετά κατήφεια ὁ ἐκ ὁ αομεστιπου ὁ σχολή ἀπόκρισις , καί ἅμα ἐπί χείρ ὁ γράμμα φέρω τε καί δείκνυμι , ἐκεῖνος , τις . φημί , εἰμί οὗτος , [ Β . ὅς ? ] τόλμα χράω τοιοῦτος κατά ὁ ἀναγκαῖος οὗτος ἀγών ἐγώ ζιαλεγω ἐπιχειρέω , οὗτος μόνος σπουδάζω , μά ὁ μέσος εὐώνυμος ὁράω περιτρέπω ὑπό ὅς ἐγώ πᾶς ὁ ἀγών ; τζα . ἀλλά καί οὗτος ἕτερος τίς διηγέομαι χαλεπός , οὖον μόνος ἐκπίπτω ὁ πρέπω , ἀλλά καί ὁ βασιλικός ἄξιος ὅτι μάλιστα ἀλλότριος · γύναιον τις ὅς ὁ παῖς υἱοθετέω εἰμί , ἐκ Βάλα Νείου ἐρχόμενος καί ὁ ἑαυτοῦ Κάλπη ἐπί χείρ ἔχω συναντάω ὁ ἵππος ἀποβαίνω , καί ὁ μέν Κλλρως κατά ὁ ἀνάκτορον ἀποστέλλω , ἀκόλαστος δέ καί μυστικός ἀνδράριον ἑταιρίζω ἄπειμι μετά ὁ γυνή , ὁ Κάλπη ὁ ἐκεῖνος χείρ ἀναλαμβάνω . καί , ἄγε δή , εἰμί γυνή , θαρσέω , λέγω , ἐγώ κατά ὁ σός οἴκημα ὑποδείκνυμι . ὅσος πιτυρώδης καί ἀσβεστότυρος ἐπιθυμέω , τάχα ποῦ ἀπό ὁ ν νόμισμα , ὅσπερ δίδωμι ὁ ἀνήρ αὐτός , ὑπολαμβάνω τίς κτάομαι οὗτος . ἐπί δέ ὁ ξένος οὗτος θέαμα ὁ γυνή ἐκπλέω ἐπεί καί πᾶς ἐν ἀπορία εἰμί , αὐτός ὁ Μιχανλ ὁ σάβανον αὐτός ἔτι διάβροχος ὅς ἀντί μεσσάλιον ὁ σκάμνος εὐθετέω γάρ ἔχω τράπεζα ) , ὁ τε κλείς ἀφαιρέω αὐτός εἰμί ὁ πᾶς ὁ βασιλεύς , τραπεζοποιός , μάγειρος , δαιτυμών . ἐκβάλλω δέ ὅσπερ ἔχω σής πενιχρός ἐκεῖνος ὁ κιβωτός , συνεστιάω