cogPG.PG109 148
τοῦ τὴν ὡς ἐπὶ Μελιτηνὴν ἃ ἀπάγουσαν διήει ὁδόν . Πρὸς δὲ ταῖς ὄχθαις τοῦ Εὐφράτου γενόμενος , ὡς Κεἶδεν αὐτὸν ὥρᾳ θέρους πλημμυροῦντα καὶ πελαγίζοντα , τὸ δὲ προσκαθῆσθαι τῇ διαβάσει καὶ ταπεινὸν προσμένειν γενέσθαι τὸν ποταμὸν ἀγεννὲς ἐνόμισε · καὶ ἀνάξιον τῆς περὶ αὐτὸν δυνάμεως , γεφύρᾳ τοῦτον ἔγνω διαλαβεῖν , καὶ πάντα πρὸς τὸ ἔργον σπουδῇ ηὐτρεπίζετο . Θέλων δὲ τὸν κόπον παραμυθεῖσθαι τῶν οἰκείων στρατιωτῶν καὶ τοὺς πόνους ῥαδίως ὑποφέρειν πεῖσαι , ἅμα δὲ καὶ ἐαυτὸν ἐν τοῖς ἑκουσίοις ἀποτρύχειν πόνοις , ἵνα εἰ καὶ ἀκούσιος πολλάκις συμβῇ , μὴ ξενοπαθῇ μηδὲ ἀήθης εὐρίσκοιτο , συνεφήπτετο τοῦ ἔργου τοῖς στρατιώταις καὶ μάλα προ Θύμως , καὶ τὰ μείζονα βάρη τοῖς οἰκείοις αἵρων ὥμοις πρὸς τὴν γέφυραν διεκόμιζεν . Εἶδεν ἄν τις τὸτε ἰσομέγεθες βόρος οὗπερ ὁ βασιλεὺς ῥαδίως ἐβάσταζε , τρεῖς τῶν στρατιωτῶν ὁμοῦ μόλις διακομίζοντας . Οὕτω δὲ τὸν Εὐφράτην περαιωθεὶς τὸ φρούριον εὐθὺς δ Ῥαψάκιον λέγεται ἐξεπόρθησεν . Ἰδίᾳ δὲ τοὺς Χάλδους καὶ Κολωνιάτας τὴν μεταξὺ χώραν Εὐφράτου καὶ Ἀρσίνου κελεύσας καταδραμεῖν , λείας πολλῆς καὶ ἀνδραπόδων δι´ αὐτῶν ἐκυρίευσεν καὶ τὰ φρούρια τό τε Κουρτικίου καὶ τὸ Χαχὸν καὶ τὸ Ἄμερ καὶ τὸ Μουρινὶξ καλούμενον καὶ τὸ Ἄβδελαἵ ἐξεπόρθησεν . Αὐτὸς δὲ τῇ Μελιτηνῇ προσβαλὼν , εὐανδρούσῃ τότε καὶ πλῆθος ἐχούσῃ βαρβάοων συχνὸν , οἶ πρὸ τῆς πόλεως μετὰ βαρβαρικῶν ἀλαλαγμῶν ἦ καὶ φρυαγμάτων ἀπήντων αὐτῷ , τὴν οἰκείαν ἀρετὴν ἐπεδείξατο , ὡς μὴ μόνον τοὺς ὑπ´ αὐτὸν , ἀλλὰ καὶ τοὺς πολεμίους περιφανῶς ἐκπλαγῆναι [ Ρ.Ο ] τὴνἓὶ ἀνδρείαν αὐτοῦ καὶ εὐχέρειαν . Ἐμφρόνως γὰρ ἅμα καὶ νεανικῶς προσμίξας τοῖς πολεμίοις , καὶ κατὰ χεῖρα γενναῖος φανεὶς καὶ τόλμῃ διαφέρων , καὶ παρὰ δ δεινὰ ὁρώμενος εὐθαρσής τε καὶ ἀκατάπληκτος , πρῶτος τοὺς ἀντιτεταγμένους ἐτρέψατο φόνῳ πολλῷ · εἶθ´ οὕτως οἱ σὺν αὐτῷ τοὺς κατ´ αὐτοὺς ἕκαστοι καὶ μέχρι τοῦ ἄστεος ἀναιροῦντες ἐδίωκον , ὡς πολλοῖς νεκροῖς τὸ πρὸ τῆς πόλεως πεδίον καταστρωθῆναι καὶ τὸ πρὸ τοῦ τείχους ὕδωρ αἴματι κερασθῆναι , πολλοὺς δὲ καὶ ζῶντας ἀλῶναι καὶ Ελλοωτῷ δέει ἑκόντας αὐτομολῆσαι , τοὺς δὲ περιλιπεῖς εἰς τὸ ἄστυ συγκλεισθῆναι καὶ τοῦ λοιποῦ ἐξόδου πανσάπασιν εἴργεσθαι . Ἔνθα διενοεῖτο μὲν ὁ βασιλεὺς μηχανάς τε πήγνυσθαι καὶ ἅπαν ὄργανον πολιορκητικὸν μεταπέμπεσθαι καὶ ἔργα τόλμης καὶ γενναιότητος περὶ τὴν τειχομαχίαν ἐνδείξασθαι · ὡς δὲ ἑώρα τὴν πόλιν τειχῶν τε περιβολῇ καοτεοὰν καὶ πλήθει τῶν ἀπο τοῦ τείχους ἀμυνομένων δυσάλωτον , ἐπύθετο δὲ παρὰ τῶν αὐτομόλων καὶ ἐπιτηδείων ἔχειν ἀφθονίαν πολλὴν καὶ μὴ δεδιέναι χρουίαν πολιορκίαν , ἄρας ἐντεῦθεν τῇΜανιχαίων προσέβαλγῇ . Δενδροτομήσας δὲ ταύτην καὶ τὰς οἰκίας πυρὶ δοὺς καὶ πᾶν διαφθείρων τὸ ἐν ποσὶ , τὸ Ἀργαοὺθ λεγόμενον αὐτῶν φρούριον καὶ τὸ Κουτακίου καὶ Στεφάνου καὶ Ῥαχὰτ ἐμπρήσας κατέσκαψεν . Ετα
Lemmas: ὁ ὁ ὡς ἐπί Μελιτηνή ὁ ἀπάγω διάω ὁδός . πρός δέ ὁ ὄχθη ὁ Εὐφράτης γίγνομαι , ὡς Κείδων αὐτός ὥρα θέρος πλημμυρέω καί πελαγίζω , ὁ δέ πρόσ-κάθημαι ὁ διάβασις καί ταπεινός προσμένω γίγνομαι ὁ ποταμός ἀγεννής νομίζω · καί ἀνάξιος ὁ περί αὐτός δύναμις , γέφυρα οὗτος γιγνώσκω διαλαμβάνω , καί πᾶς πρός ὁ ἔργον σπουδή εὐτρεπίζω . Θέλων δέ ὁ κόπος παραμυθέομαι ὁ οἰκέω στρατιώτης καί ὁ πόνος ῥᾳδίως ὑποφέρω πείθω , ἅμα δέ καί ἑαυτοῦ ἐν ὁ ἑκούσιος ἀποτρύχω πόνος , ἵνα εἰμί καί ἀεκούσιος πολλάκις συμβαίνω , μή ξενοπαθέω μηδέ ἀήθης εὑρίσκω , συμφαίνω ὁ ἔργον ὁ στρατιώτης καί μάλα προ θύμος , καί ὁ μείζων βάρος ὁ οἰκέω ἀείρω ὦμος πρός ὁ γέφυρα διακομίζω . εἶδον ἄν τις τότε ἰσομεγέθης βόρος ὅσπερ ὁ βασιλεύς ῥᾳδίως βαστάζω , τρεῖς ὁ στρατιώτης ὁμοῦ μόλις διακομίζω . οὕτως δέ ὁ Εὐφράτης περαιόω ὁ φρούριον εὐθύς δ Ῥαψάκιον λέγω ἐκπορθέω . Ἴδιος δέ ὁ Χάλδος καί Κολωνιάτης ὁ μεταξύ χώρα Εὐφράτης καί Ἀρσινος κελεύω κατατρέχω , λεῖος πολύς καί ἀνδράποδον δις αὐτός κυριεύω καί ὁ φρούριον ὁ τε κουρτικιος καί ὁ Χαχὸν καί ὁ Ἄμερ καί ὁ Μουρινὶξ καλέω καί ὁ Ἄβδελαἵ ἐκπορθέω . αὐτός δέ ὁ Μελιτηνή προσβάλλω , εὐανδρέω τότε καί πλῆθος ἔχω βαρβάοων συχνός , οἶς πρό ὁ πόλις μετά βαρβαρικός ἀλαλαγμός εἰμί καί φρύαγμα ἀπαντάω αὐτός , ὁ οἰκεῖος ἀρετή ἐπιδείκνυμι , ὡς μή μόνος ὁ ὑπό αὐτός , ἀλλά καί ὁ πολέμιος περιφανής ἐκπλάσσω [ ΡΟ ] ἐκεῖ ἀνδρεῖος αὐτός καί εὐχέρεια . ἔμφρων γάρ ἅμα καί νεανικός προσμείγνυμι ὁ πολέμιος , καί κατά χείρ γενναῖος φαίνω καί τόλμα διαφέρω , καί παρά δ δεινός ὁράω εὐθαρσής τε καί ἀκατάπληκτος , πρῶτος ὁ ἀντιτάσσω τρέπω φόνος πολύς · ἔρχομαι οὕτως ὁ σύν αὐτός ὁ κατ´ αὐτός ἕκαστος καί μέχρι ὁ Ἄστυ ἀναιρέω διώκω , ὡς πολύς νεκρός ὁ πρό ὁ πόλις πεδίον καταστρῴζω καί ὁ πρό ὁ τεῖχος ὕδωρ αἷμα κεράννυμι , πολύς δέ καί ζῶ ἁλίσκομαι καί ελλοωτος δήω ἑκών αὐτομολέω , ὁ δέ περιλιπής εἰς ὁ Ἄστυ συγκλείω καί ὁ λοιπός ἔξοδος πανσάπασιν εἴργω . ἔνθα διανοέομαι μέν ὁ βασιλεύς μηχανή τε πήγνυμι καί ἅπας ὄργανον πολιορκητικός μεταπέμπω καί ἔργον τόλμα καί γενναιότης περί ὁ τειχομαχία ἐνδείκνυμι · ὡς δέ ὁράω ὁ πόλις τεῖχος τε περιβολή καοτεοὰν καί πλῆθος ὁ ἀπος ὁ τεῖχος ἀμύνω δυσάλωτος , πυνθάνομαι δέ παρά ὁ αὐτόμολος καί ἐπιτήδειος ἔχω ἀφθονία πολύς καί μή δείδω χρουεις πολιορκία , ἀείρω ἐντεῦθεν τημανιχαιος προσβάλλω . δενδροτομέω δέ οὗτος καί ὁ οἰκίον πῦρ δίδωμι καί πᾶς διαφθείρω ὁ ἐν πούς , ὁ Ἀργαοὺθ λέγω αὐτός φρούριον καί ὁ Κουτακίου καί Στέφανος καί Ῥαχάς ἐμπίμπρημι κατασκάπτω . ἔτης