cogPG.PG109 570
παρ´ αὐτῶν τοῖς ἀνδρικοῖς ἐγεγύμναστο φρονήμασί τε καὶ πράγμασιν , καὶ πᾶσι μὲν κατ´ ἄμφω ἐξάκουστος διετέλει καὶ φίλιος . Καὶ δὴ παραδόξως διὰ τῶν Χρυσέων πυλῶν εἰσῄει τῇ βασιλευούσῃ τῶν πόλεων , κατὰ μονήν γε τὴν ἔναγχος προσαναπαυσόμενος , ἤτις νῦν μὲν ἱερὸν Διομήδους τοῦ μάρτυρος , Ἡλίου δὲ τὸ πρὶν καχρημάτικεν . Εἰσῄει δὲ τὴν τεκοῦσαν ἐκβιασάμενος · καὶ δὴ ἂν ἐκεκράτητο παρ´ αὐτῆς , εἰ μὴ τὸ Θεαθὲν αὐτῇ ναρ τινὸς ἔτυχεν ἐπικρίσεως παρὰ πτῶν ἐν τούτοις ἐσπουδακότων . Ἐωράκει γὰρ φυτὸν μέγιστον ἐκφυῆναι , καθώς ποτε ἡ Ἀνδάμη , καὶ ἄνθεσιν ἐγκομᾷν κατὰ τὸν οἷκον αὐτῆς , χρυσῷ τε τὸ γῆθεν μέγα στέλεχος καὶ τὰ πρέμνα διηρέφθαι καὶ φύλλα , καὶ ἐντεῦθεν ἀπομεμαντεῦσθαι σὺν ὅρκῳ ταύτῃ τῷ ἐξ αὐτῆς τὴν τῆς βασιλείας ἐπίτευξιν καὶ ταύτης μεγαλειότητα καὶ τὴν ἐπὶ μῆκος διάτασιν συγγόνοις τε καὶ ἀπογόνοις ἐκβήσεσθαι , καὶ αὐτάρκη πλοῦτον τῇ κατ´ αὐτὸν χώρᾳ μεθήσειν ἐξ ἦς ἐγεγέννητο · σὺν τούτοις καὶ προεισηγηθῆναι αὐτῇ παρά τινος ῥῆσιν εὐάγγελον . ὡς τοῦ παιδὸς κατὰ παιγνίαν τῶν ὁμηλίκων ἔν τινι λίμνη ἀετὸν ἐπιπτῆσαι τῇ κεφαλῇ , σκέπειν τε ταύτην πτερύσσοντα · καὶ ποτε γηραιὸν ἄνδρα , οὗ διὰ στόματος πῦρ ἐξαπέπνει , τὸν Ἡλιοῦ τε ἑαυτὸν ταύτῃ παραδηλοῦντα , τὴν βασιλείαν προσήκααθαι τὸ τεκνίον ἐμήνυεν . Σχολάζοντος δὲ τοῦ Βασιλείου κατὰ τὴν εἰρημένην μονὴν , τινὶ μοναχῷ , ἢ ὡς ἔνιοι , αὐτῷ τῷ ταύτης καθηγουμένῳ , καθ´ ὕπνον ὁ μάρτυς ἐπιφανεὶς ἐξιέναι κελεύει περὶ πυλῶνα καὶ τὸν ἐκεῖσε προσμεμενηκότα εἰσαγαγεῖν , βασιλέα ἐσόμενον , ὃν περιποιήσασθαι δέον ἐπί τε σκέπῃ καὶ τοῖς ἐνδύμασιν , οἰα τήνδε μονὴν ἀνοικοδομῇ συστησόμενον . Τῷ δὲ ἐξιόντι καὶ τὸν νεανίαν τεθεαμένῳ κατεσκληκότα ῥυπῶντα τε καὶ ἀπρονόητον ἐξ ἐνδεοῦς περιστάσεως , ὁφωρᾶτό τι κατὰ φαντασίαν εἴδωλον ἐμπαρεῖναι , οὗ τῆς κομιδῆς κατημέλησεν . Διὰ τοῦτο αὖθις ὁ μάρτυς τῷ αὐτῷ διωρᾶτο κατεμβριμώμενος ἐξιέναι καὶ τὸν βασιλέα Βασίλειον πάντως εἰσενεγκεῖν καὶ κηδεμονίας δεούσης καταξιῶσαι Τοῦ Μὸ τοονίοω . κατὰ τὴν λεχθεῖσαν κλῆσιν ἀποκριναμένου καὶ
Lemmas: παρ´ αὐτός ὁ ἀνδρικός γυμνάζω φρόνημα τε καί πρᾶγμα , καί πᾶς μέν κατ´ ἄμφω ἐξάκουστος διατελέω καί φίλιος . καί δή παράδοξος διά ὁ χρύσεος πύλη εἰσέρχομαι ὁ βασιλεύω ὁ πόλις , κατά μονή γε ὁ ἔναγχος προσαναπαύω , ὅστις νῦν μέν ἱερόν Διομήδης ὁ μάρτυς , Ἡλίας δέ ὁ πρίν καχρηματιαν . εἰσέρχομαι δέ ὁ τίκτω ἐκβιάζω · καί δή εἄν κρατέω παρ´ αὐτός , εἰμί μή ὁ θεάομαι αὐτός νηρ τις τυγχάνω ἐπίκρισις παρά πτῶν ἐν οὗτος σπουδάζω . ὁράω γάρ φυτόν μέγας ἐκφύω , καθώς ποτός ὁ Ἀνδάμη , καί ἄνθος ἐγκομάω κατά ὁ οἶκος αὐτός , χρυσός τε ὁ γῆθεν μέγας στέλεχος καί ὁ πρέμνον διαρρέπω καί φύλλον , καί ἐντεῦθεν ἀπομαντεύομαι σύν Ὅρκος οὗτος ὁ ἐκ αὐτός ὁ ὁ βασίλεια ἐπίτευξις καί οὗτος μεγαλειότητα καί ὁ ἐπί μῆκος διάτασις σύγγονος τε καί ἀπόγονος ἐκβαίνω , καί αὐτάρκης πλοῦτος ὁ κατ´ αὐτός χώρα μεθίημι ἐκ εἰμί γεννάω · σύν οὗτος καί προεισηγέομαι αὐτός παρά τις ῥῆσις εὐάγγελος . ὡς ὁ παῖς κατά παιγνία ὁ ὁμῆλιξ ἐν τις λίμνη ἀετός ἐπιπέτομαι ὁ κεφαλή , σκέπω τε οὗτος πτερύσσω · καί ποτός γηραιός ἀνήρ , ὅς διά στόμα πῦρ ἐξαποπνέω , ὁ Ηλιού τε ἑαυτοῦ οὗτος παραδηλόω , ὁ βασίλειος προσήκω ὁ τέκνον μηνύω . σχολάζω δέ ὁ Βασίλειος κατά ὁ εἴρω μονή , τις μοναχός , ἢ ὡς ἔνιοι , αὐτός ὁ οὗτος καθηγέομαι , καθ´ ὕπνος ὁ μάρτυς ἐπιφαίνω ἔξειμι κελεύω περί πύλη καί ὁ ἐκεῖσε προσμένω εἰσάγω , βασιλεύς εἰμί , ὅς περιποιέω δήω ἐπί τε σκέπη καί ὁ ἔνδυμα , οἶος ὅδε μονή ἀνοικοδομέω συνίστημι . ὁ δέ ἔξειμι καί ὁ νεανίας θεάομαι κατασκλῆναι ῥυπάω τε καί ἀπρονόητος ἐκ ἐνδεής περίστασις , ὁράω τίς κατά φαντασία εἴδωλον ἐμπάρειμι , ὅς ὁ κομιδή καταμελέω . Ζεύς οὗτος αὖθις ὁ μάρτυς ὁ αὐτός διοράω κατεμβριμαω ἔξειμι καί ὁ βασιλεύς Βασίλειος πάντως εἰσφέρω καί κηδεμονία δήω καταξιόω ὁ μός τοονίοω . κατά ὁ λέγω κλῆσις ἀποκρίνω καί