cogPG.PG109 289
τροφῆς μεταλαβεῖν διά πάσης ἐκείνης τῆς ἡμέρας Ἐουλόενοι . ἀλλ´ ἀκορέστως ἔχειν τοῦ πολέμου ἐν οὔτώ λαβροτάτῳ καύματι , καὶ μηδ´ ὅτι σώματα περίκεινται καὶ καμάτῳ δαμαζόμενα καὶ τῷ ὑπὲρ κεφαλῆς ἡλίῳ καυσούμενα παντελῶς αἰσθανόμενοι , τοῦτο δὲ μόνον διὰ φροντίδος ἔχοντες , ἢ πορθῆσαι τὴν πόλιν καὶ τὸν καθ´ ἡμῶν ἀναπλῆσαι θυμὸν , ἢ μὴ προβαίνοντος τούτου καὶ τῆς ζωῆς ἀπειπεῖν καὶ ἐαυτοὺς τοῖς ὅπλοις διαχειρίσασθαι . Θυμὸς γὰρ ἅπαξ βαρβαρικὸς ἐξαφθεὶς οὐ πρότερον τῆς κινούσης αὐτὸν ἀλογίστου ὁρμῆς ἄπολήξέιε , μέχρις ἂν ἢ τοῦ οἰκείου αἵματος ἢ τοῦ ἐξ ἐναντίας ἀντιπράττοντος ἴδῃ τὴν ἔκχυσιν λʹ.Ἀλλ´ ἐπειδὴ τὸ προσπελάζειν αὐτοὺς τῶ τείχει οὐκ ἀκίνδυνον ἦν , πάντα τοῖς βέλεσι καὶ τοῖς πετροβόλοις ἐπέτρεπον . Στιχηδόν γὰρ ἑαυτοὺς κατατάξαντες , καὶ τοσοῦτον ἀποστάντες ὅσον τὰς βολὰς αὐτῶν μήπω τῆς ὁρμῆς ὑπενδιδούσης τῇ πόλει προσπίπτειν , ταῖς ἀσπίσι τε φραξάμενοι καὶ ὅλοι τῆς ἀγωνίας γενόμενοι , ἵσταντο καθάπερ τινὲς ἀνδριάντες ἐκ χαλκοῦ ἥ τινος ἄλλης στεῤῥοτέρας ὕλης συμπεπηγότα ἔχοντες σώματα , μυρίῳ τινὶ καὶ ἀνεκδιηγήτῳ καρτεροῦντες πόνα καὶ πρὸς τὸν πόλεμον ἀμιλλώμενοι . Τοῦ γὰρ ἡλίου κατὰ τὸ μέσον ἄγοντος τὴν ἡμέραν , ὅτε καὶ ταῖς βολαῖς τῶν ἀκτίνων τὸν ἀέρα πλέον τῶν ἄλλων ὡρῶν διαπυροῖ , τῇ ἀκμῇ τοῦ καύματος ὥσπερ τὴν φυσικὴν ἐκκαύσαντες λύσσαν , καὶ τὸν ἄλογον ἐκεῖνον θυμὸν ταῖς ἀπονοίαις προσερεθίσάντεσς ἐφ´ ἕτερόν εἶδος πολιορκίασκα σκόπει πῶς χαλεπὸν ) τὴν ὁρμήν μετηγάγοντο . Τεττάρων γὰρ πυλῶν πρὸς τῷ ἀνατολικῷ μέρει τῆς πόλεως Ἐιεξαγουσῶν , ἐσκέψαντο τὰς δύο αὐτῶν πυρὶ τεφοῶ . σαι , τήν τε ῥηθεῖσαν ] Ῥώμην καὶ τὴν Κασσανδρεωτικὴν καλουμένην , τοῦτό ἐν τῇ διανοίᾳ θέμενοι , ὡς εἰ δυνηθεῖεν τῶν ἔξω πυλῶν καιομένων εἴσω χωρῆσαι τοῦ προτειχίσματος καὶ τὸ μετέωρον ὑποδύσασθαι τεῖχος , μηδένα φόβον ἔχειν πρὸς τὸ καὶ τὰ ἔνδον κακουργῆσαι καὶ τῇ πόλει πάντας ὑφ´ ἓν συνελάσαι , ἐξ ἐναντίας [ ὅτε ] παραστησάμενοι τοξότας εὐστόχους τε καὶ δεινοὺς , ὡς ἂν τῆ συνεχείᾳ τῶν βελῶν μή ἐᾷν ἀκινδύνως προκύπτειν τῶν ἔνδον τινάς λαί . Καὶ δὴ τοῦ τεχνάσματος οὕτως ἐνήρξαντο · ἁμάξας ἐφευρόντες ἐπέθηκαν ἐν αὐταῖς πρηνείς τὰς βραχυτάτας νῆας , αἰς πρὸς τὴν θήραν τῶν ἐχθύων οἱ καθ´ ἡμᾶς ἁλιεῖς ἐκέχρηντο . ἔτι δὲ καί τινων ἄλλων ξύλων πληθὺν καὶ φρυγάνων σωρείαν , ἅτινα πίσσῃ καὶ θεάφῳ καταῤῥάναντες καὶ τὰς ἁμάξας ὑποδύντες ἔδτρεφον τοὺς ἄξονας , ἄγοντες αὖ τὰσδν ταῖς χερσὶν , ἕως ἔφθασαν μέχρις αὐτῶν τῶν πυλῶν . Εἰτα τὴν ὕλην ἐκείνην ὑφάψαντες , καὶ ὀπισθόποδες ταῖς ἀσπίσι φραξάμενοι πρὸς τοὺς τοξότας χωρήσαντες , ἔλαθον τὸ βεβουλευμένον εἰς ἔργον ἀγαγεῖν . Τὸ πῦρ γὰρ τῆς ὕλης λαβόμενον καὶ τοῖς ὑπεκκαύμασι πρὸς μείζονα φλόγα διεγεῤθὲν τὴν μὲν ἔξω τῶν πυλῶν ἐπιφάνειαν , ἥτις ἦν ἅπασα σεσιδηρωμένη , πυρακτωθῆναι πεποίηκε , τὴν λαμπάδα δὲ οοοοΟϛΙ
Lemmas: τροφή μεταλαμβάνω διά πᾶς ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα εουλοενος . ἀλ ἀκόρεστος ἔχω ὁ πόλεμος ἐν οὗτος λάβρος καῦμα , καί μηδ´ ὅτι σῶμα περίκειμαι καί κάματος δαμάζω καί ὁ ὑπέρ κεφαλή ἥλιος καυσόω παντελῶς αἰσθάνομαι , οὗτος δέ μόνος διά φροντίς ἔχω , ἢ πορθέω ὁ πόλις καί ὁ καθ´ ἐγώ ἀναπίμπλημι θυμός , ἢ μή προβαίνω οὗτος καί ὁ ζωή ἀπολέγω καί ἑαυτοῦ ὁ ὅπλον διαχειρίζω . Θυμός γάρ ἅπαξ βαρβαρικός ἐξάπτω οὖον πρότερος ὁ κινέω αὐτός ἀλόγιστος ὁρμή ἀπολήγω , μέχρι εἄν ἢ ὁ οἰκεῖος αἷμα ἢ ὁ ἐκ ἐναντίος ἀντιπράσσω ὁράω ὁ ἔκχυσις Ἀλ ἐπεί ὁ προσπελάζω αὐτός ὁ τεῖχος οὐ ἀκίνδυνος εἰμί , πᾶς ὁ βέλος καί ὁ πετρόβολος ἐπιτρέπω . στιχηδόν γάρ ἑαυτοῦ κατατάσσω , καί τοσοῦτος ἀφίστημι ὅσος ὁ βολή αὐτός μήπω ὁ ὁρμή ὑπενδίδωμι ὁ πόλις προσπίπτω , ὁ ἀσπίς τε φράσσω καί ὅλος ὁ ἀγωνία γίγνομαι , ἵστημι καθάπερ τις ἀνδριάς ἐκ χαλκός ὅς τις ἄλλος στερρός ὕλη συμπήγνυμι ἔχω σῶμα , μυρίος τις καί ἀνεκδιήγητος καρτερέω πονέω καί πρός ὁ πόλεμος ἀμιλλώμενοι . ὁ γάρ ἥλιος κατά ὁ μέσος ἄγω ὁ ἡμέρα , ὅτε καί ὁ βολή ὁ ἀκτίς ὁ ἀήρ πλέω ὁ ἄλλος ὥρα διάπυρος , ὁ ἀκμή ὁ καῦμα ὥσπερ ὁ φυσικός ἐκκαίω λύσσα , καί ὁ ἄλογος ἐκεῖνος θυμός ὁ ἀπόνοια προσερεθίζω ἐφίημι ἕτερος εἶδος πολιορκιασκη σκοπέω πῶς χαλεπός ) ὁ ὁρμή μετάγω . τέσσαρες γάρ πύλη πρός ὁ ἀνατολικός μέρος ὁ πόλις ειεξαγουω , σκέπτομαι ὁ δύο αὐτός πῦρ τεφοῶ . σός , ὁ τε εἴρω ] Ῥώμη καί ὁ Κασσανδρεωτικὴν καλέω , οὗτος ἐν ὁ διάνοια τίθημι , ὡς εἰμί δύναμαι ὁ ἔξω πύλη καίω εἴδομαι χωρέω ὁ προτείχισμα καί ὁ μετέωρος ὑποδύω τεῖχος , μηδείς φόβος ἔχω πρός ὁ καί ὁ ἔνδον κακουργέω καί ὁ πόλις πᾶς ὑφ´ εἷς συνελαύνω , ἐκ ἐναντίος [ ὅτε ] παρίστημι τοξότης εὔστοχος τε καί δεινός , ὡς εἄν τῆ συνέχεια ὁ βέλος μή ἐάω ἀκίνδυνος προκύπτω ὁ ἔνδον τις λαί . καί δή ὁ τέχνασμα οὕτως ἐνάρχομαι · ἅμαξα ἐφευρίσκω ἐπιτίθημι ἐν αὐτός πρανής ὁ βραχύς ναῦς , ὅς πρός ὁ θήρ ὁ ἐχθῦοι ὁ καθ´ ἐγώ ἁλιεύς χράομαι . ἔτι δέ καί τίνω ἄλλος ξύλον πληθύς καί φρύγανον σωρεία , ὅστις πίσσα καί θέαφος καταλέγω καί ὁ ἅμαξα ὑποδύομαι δρέπω ὁ ἄγω , ἄγω αὖος τὰσδν ὁ χείρ , ἠώς φθάνω μέχρι αὐτός ὁ πύλη . εἶτα ὁ ὕλη ἐκεῖνος ὑφάπτω , καί ὀπισθόπους ὁ ἀσπίς φράσσω πρός ὁ τοξότης χωρέω , λανθάνω ὁ βουλεύω εἰς ἔργον ἄγω . ὁ πῦρ γάρ ὁ ὕλη λαμβάνω καί ὁ ὑπέκκαυμα πρός μείζων φλόξ διεγείρω ὁ μέν ἔξω ὁ πύλη ἐπιφάνεια , ὅστις εἰμί ἅπας σιδηρόω , πυρακτόω ποιέω , ὁ λαμπάς δέ οοοοΟϛΙ