cogPG.PG109 102
περδὶ ψυχῆς αὐτῶν κίνδυνον ἀγωνιζομένων καὶ δεδιόσων βουλὴν ἡνάγκαζε τὸν Μανουὴλ λέγειν ὁ Μιχαὴλ τὴν ἀμφοτέρους δὴ διασώσουσαν . Ὁ δὲ τὰ δι´ ὧν στι φανερὸς ὁ βασιλεὺς ἀφελέσθαι συμβουλευσάμενος , καὶ ἰδιωτικὸν ἀναλαβόμενον σχῆμα μετὰ λογάἑων ἀνδρῶν καὶ δυνάμει προεχόντων τὴν τῶν ἐχθρῶν ἔφη φάλαγγα διαῤῥήξαντα ἔξω τούτων γενέσθαι περιφανῶς . Ὡς δὲ καὶ περὶ τοῦ παραμένοντος ὄχλου τε τοῦ στρατοῦ δεύτερον ἐπυνθάνετο , ὅπως δὴ σωθεῖεν , ἐΜκαὴλ , Ἀλλὰ σὲ μέν γένοιτο , φησὶν , βασιλεῦ , σώζεσθαι ἀβλαβῆ , Θεῷ δέ μελήσει περὶ αὐτῶν · σὺ Κγάρ ἐστιν ἐπ´ ἴσης βασιλέα καὶ Ῥωμαίων τινὰ αχμάλωτον γενέσθαι ἐχθροῖς . Ἀλλαξάμενος οὖν τὴν ἐσθῆτα ὁ βασιλεὺς καὶ περὶ τὸν Μανουὴλ ὅλος γενόμενος ἔσπευδεν ἐπακολουθεῖν , τούτου μεθ´ ἑτέρων διαῤῥηξάντων τὴν φάλαγγα . Ἀλλὶότε δὴ κατὰ τὸ δεινὸν ἐγένοντο καὶ παρατάξεως πλησίον που τῶν ἐχθρῶν , Κρημος τῷ φόβῳ δυνάμεώς τε γενόμενος καὶ χειρῶν ἐναπομένειν ἡγάπα , ἀλλ´ οὐπροτρέχειν αὐτοῦ . Ὡς δ´ ὁ Ἀανουὴλτὴν φάλαγγαδιακόψας τε καὶ περισωθεὶς τοῦ βασιλέα οὐκ εἶχεν ὁρᾷν , αὖθις τὴν κατόπιν ἔθετο ὀδὸν , τὸν ὑπὲρ αὐτοῦ κίνδυνον δεδιώς . Ὡς δὲ πάλιν ἐγένοντο Συμβολαὶ καὶ πολὺς φόβος συνέπιπτε τῶν Σαρακηνῶν , ἔγνω δὴ ποῤῥωτέρω χωρήσειν ὁ Ἄμερ , νάματά τινα καὶ χορτάσματα ζητῶν , σημήνας τὸ ἀνακλητικόν · ὅτι καὶ τυχὼν ἀδείας ὁ Μιχαὴλ μόλις πουὲκεῖθεν διεσέσστο ἀδεῶς , καὶ πρὸς τὴν βασιλεύουσαν ἐπανήρχετο , καʹ . Δεύτερος οὖν μόλις που παρῆλθε χρόνος , καὶ αὖθις ἐκστρατεύσας ὁ Ἄμερ σὺν τεσσαράκοντα χιἈιάσι στρατοῦ ὁμοῦ μὲν τὴν Ἀρμενιακὴν ὁμοῦ δὲ αὶ τὴν πρὸς θάλασσαν Ἀμισὸν ἐξεπόρθει τε καὶ τεδουλαγώγει τῇ τοῦ κωλύοντος ἐρημίᾳ · ὅτε δὴ καὶ ταυτὸν ἐκείνῳ τῷ ἄφρονι Ἐέρξῃ λέγεται παθεῖν . καὶ κελεῦσαι ῥάβδοις τύπτειν τὴν θάλασσαν , ὅτι μὴ ποῤῥωτέρωπροκατεστόρεστο , ἀλλ´ ἐγγὺς αὐτὸν λεηλατοῦντα καταλαμβανομένη κεκώλυκεν . Ἐφ´ οἷς ἀσχάλλων ὁ Μιχαὴλ καὶ ἀδημονῶν ἐκέλευσε τὸν Πετρωνᾶν , ἀδελφὸν τῆς βασιλίσσης τυγχάνοντα καὶ τῶν Θρακησίων τὴν στρατηγίδα διέποντα , παντὶ σθένει συμπαραλαβόντα τὰς τῶν Ῥωμαίων δυνάμεις χωρῆσαί ποι κατ´ αὐτοῦ καὶ μὴ παρορᾷν ἐπὶ πολὺ τὴν τῶν Ῥωμαίων [ . ἃ ] καταλητζόμενον γῆν . Ὁ τοῦ Βάρδα τότε τῶν βασιλικῶν ταγμάτων τε καὶ σχολῶν ἦρχεν υἱὸς , παῖς ἔτι κομιδῇ περὶ δέκα ἢ ἐννέα ἔτη που ὥν · ὄνομα τούτῳ Ἀντίγονος . Ὃ καὶ θαυμάζειν μοι ἔπεισιν , ὅπιως ἀγχινοίας τε καὶ σοφίας , ὥς φασιν . ἀντι.ποιούμενος , ἐαυτῷ πάντα οἷον λαφύσσων καὶ προσαγόμενος , οὐχ ἐτέρῳ τὴν τοιαύτην ἐνεχείρει ἀρχὴν ἐν καιρῷ δεινῷ τε καὶ δυσχερεῖ . Πλὴν ἐδίδου τὸ ταύτης προσωπεῖον τέως τῷ ἀδελφῷ . Ὁ δ´ ὡς τῶν βασιλικῶν ἤκουσε γραμμάτων πρὸς τὸν ἐχθρόν αὐτὸν καθοπλιζόντων καὶ ἀνδραγαθεῖν παρακελευομένων , ἀλλοιωθείς τε καὶ περὶ τῶν πραγμάτων τὴν ὅπως ἕξουσι καλῶς βουλευόμενος ἐν τῷ κατὰ τὴν Ἔφεσον Ἀγίῳ ὄρει προσήδρευεν , εἴτ´ ἀπολεγόμενος εἴτε καὶ τῆς ἄνωθεν ἐπικουρίας δεόμενος . Ἐκεῖσε γοῦν αὐτοῦ
Lemmas: περδὶ Ψυχή αὐτός κίνδυνος ἀγωνίζομαι καί δείδω βουλή ἀναγκάζω ὁ Μανουήλ λέγω ὁ Μιχαήλ ὁ ἀμφότερος δή διασῴζω . ὁ δέ ὁ δις ὅς εἰμί φανερός ὁ βασιλεύς ἀφαιρέω συμβουλεύω , καί ἰδιωτικός ἀναλαμβάνω σχῆμα μετά λογάω ἀνήρ καί δύναμις προέχω ὁ ὁ ἐχθρός φημί φάλαγξ διαρρήγνυμι ἔξω οὗτος γίγνομαι περιφανής . ὡς δέ καί περί ὁ παραμένω ὄχλος τε ὁ στρατός δύο πυνθάνομαι , ὅπως δή σῴζω , Μεκαήλ , ἀλλά σύ μέν γίγνομαι , φημί , βασιλεύς , σῴζω ἀβλαβής , Θεός δέ μέλω περί αὐτός · σύ Κγάρ εἰμί ἐπι ἴσος βασιλεύς καί Ῥωμαῖος τις αχμάλωτον γίγνομαι ἐχθρός . ἀλλάσσω οὖν ὁ ἐσθής ὁ βασιλεύς καί περί ὁ Μανουήλ ὅλος γίγνομαι σπεύδω ἐπακολουθέω , οὗτος μεθ´ ἕτερος διαξηραίνω ὁ φάλαγξ . Ἀλλότης δή κατά ὁ δεινός γίγνομαι καί παράταξις πλησίος ποῦ ὁ ἐχθρός , Κρημος ὁ φόβος δύναμις τε γίγνομαι καί χείρ ἐναπομένω ἀγαπάω , ἀλ ουπροτρεχω αὐτός . ὡς δδʹ ὁ Ἀανουὴλτὴν φάλαγγαδιακόψας τε καί περισῴζω ὁ βασιλεύς οὐ ἔχω ὁράω , αὖθις ὁ κατόπιν τίθημι ὁδός , ὁ ὑπέρ αὐτός κίνδυνος δείδω . ὡς δέ πάλιν γίγνομαι Συμβολή καί πολύς φόβος συμπίπτω ὁ Σαρακηνός , γιγνώσκω δή πρόσω χωρέω ὁ Ἄμερ , νᾶμα τις καί χόρτασμα ζητέω , σημαίνω ὁ ἀνακλητικός · ὅτι καί τυγχάνω ἄδεια ὁ Μιχαήλ μόλις πουὲκεῖθεν διασῴζω ἀδεῶς , καί πρός ὁ βασιλεύω ἐπανέρχομαι , καί . Δεύτερος οὖν μόλις ποῦ παρέρχομαι χρόνος , καί αὖθις ἐκστρατεύω ὁ Ἄμερ σύν τεσσαράκοντα χιαιας στρατός ὁμοῦ μέν ὁ Ἀρμενιακός ὁμοῦ δέ ὅς ὁ πρός θάλασσα Ἀμισός ἐκπορθέω τε καί τεδουλαγωγεω ὁ ὁ κωλύω ἐρημία · ὅτε δή καί τατός ἐκεῖνος ὁ ἄφρων ἐέργω λέγω πάσχω . καί κελεύω ῥάβδος τύπτω ὁ θάλασσα , ὅτι μή ποῤῥωτέρωπροκατεστόρεστο , ἀλ ἐγγύς αὐτός λεηλατέω καταλαμβάνω κωλύω . Ἐφ´ ὅς ἀσχάλλω ὁ Μιχαήλ καί ἀδημονέω κελεύω ὁ Πετρωνᾶς , ἀδελφός ὁ βασίλισσα τυγχάνω καί ὁ Θρακησίων ὁ στρατηγίς διέπω , πᾶς σθένος συμπαραλαμβάνω ὁ ὁ Ῥωμαῖος δύναμις χωρέω ποῖ κατ´ αὐτός καί μή παροράω ἐπί πολύς ὁ ὁ Ῥωμαῖος [ . ὁ ] καταλητζομενω γῆ . ὁ ὁ Βάρδα τότε ὁ βασιλικός τάγμα τε καί σχολή ἄρχω υἱός , παῖς ἔτι κομιδή περί δέκα ἢ ἐννέα ἔτος ποῦ ἀνά · ὄνομα οὗτος Ἀντίγονος . ὅς καί θαυμάζω ἐγώ ἔπειμι , ὅπιως ἀγχίνοια τε καί σοφία , ὅς φημί . ἀντιποιέω , αὐτός πᾶς οἷος λαφύσσω καί προσάγω , οὐ ἔς ὁ τοιοῦτος ἐγχειρέω ἀρχή ἐν καιρός δεινός τε καί δυσχερής . πλήν δίδωμι ὁ οὗτος προσωπεῖον τέως ὁ ἀδελφός . ὁ δδʹ ὡς ὁ βασιλικός ἀκούω γράμμα πρός ὁ ἐχθρός αὐτός καθοπλίζω καί ἀνδραγαθέω παρακελεύομαι , ἀλλοιόω τε καί περί ὁ πρᾶγμα ὁ ὅπως ἔχω καλῶς βουλεύω ἐν ὁ κατά ὁ Ἔφεσος Ἅγιος ὄρος προσεδρεύω , προστίθημι ἀπολέγω εἴτε καί ὁ ἄνωθεν ἐπικουρία δήω . ἐκεῖσε γοῦν αὐτός