cogPG.PG109 43
βέλεσιν ὡς πόῤῥω που τούτους αυλισθῆναι ἐπαχαγκάσαι , τὰς τοσαύτας μηχανὰς ἐγκαταλιπόντας , καὶ περὶ τῆς ἰδίας βουλεύεσθαι σωτηρίας . Ὅθεν ἐπεὶ τὰ κατὰ τὴν πολιορκίαν οὐχὡς ᾤετο , στεῤῥότερα δὲ ἢ κατὰ τὴν ἑαυτοῦ γνώμην ἀπήντησεν , ἄλλως δὴ καὶ ἡ ὥρα δριμύτερον » · · π τὴν τοῦ στρατοῦ ἀνακομιδήν ʹ . Ἥδη δὲ τοῦ ἔαρος ἥμερον ἐπιλάμποντος καὶ τὸν στρατιώτην ὄχλον τὰς καταδύσεις καὶ χηραμοὺς καταλιπεῖν ἐκβιάζοντος , ἀμφοτέρωθεν αὖθις κατὰ γῆν τε καὶ κατὰ θάλατταν ἄκρινε προσβάλλειν τῆς Κωνσταντίνου . Ἀλλ´ ἤδη τὸν Μιχαὴλ οὐχ ὡς τὸ ποότερον , ἄρτι δὲ στρατιωτικήν τινα δύναμιν εὔρισκε συλλεξάμενον , καὶ κατὰ θάλατταν ἄλλην δὴ ναυτικήν . Κατ´ ἐκεῖνο γοῦν πάλιν ᾔει τὸ μέρος ὀπλισάμενος ᾗ καὶ πρότερον , τὸν κόλπον τῶν Βλαγερνῶν . Ὡς οὖν ἡμέρα ὑπέλαμπεν καὶ τὸ σύνθημα ἐδίδοτο τὸ πολεμικὸν καὶ τεῖχος ἔμελλε κατασείειν τῶν Βλαχερνῶν , εἰς λόγους δή τισιν ἐκ τοῦ τῶν τειχῶν μετεώρου ἦλθεν ὁ Μιχαὴλ , ἀμνηστίαν αὐτοῖς δεινῶν εὐαγγελιζόμενος καὶ ὑπισχνούμενος δώσειν ἀγαθὰ πολλὰ , εἰ μόνον δὴ μετατάξοιντο καὶ μὴ βουληθεῖεν αἴμασιν ὁμοφύλων καὶ ἀδελφῶν καταχραίνεσθαι . Ἀλλ´ εἰς πίθον τετρημένον ἱ , τὸ τοῦ λόγου , τούτους ἑναπεράνας τοὺς λόγους , ἐκείνους μὲν θαρσαλεωτέρους , Ἐτι δὴ καὶ παρακαλοῖντο , ταυτὸν δὲ εἰπεῖν καὶ τῆς ἐκ τοῦ φόβου συστάσεως λελυμένους εἰργάσατο , ἐαυτὸν δὲ σταθερόν τε καὶ στεῤῥότερον . Ὅθεν ἄφνω ἐκ πολλῶν πυλίδων κατ´ αὐτῶν συῤῥυεὶς , ᾗ μὴ προσεδόκων ἐκεῖνοι , συῤῥήγνυται τισι τούτοις εἰς μάχην , καὶ φθόρον ἰκανὸν ἐργασάμενος τὴν νικῶσαν λαμβάνει λαμπρῶς . Κατὰ θάλατταν δὲ καὶ μᾶλλον ἢ κατ´ ἤπειρον τὴν νικῶσαν ἐλάμβανεν . Ὡς γὰρ αἱ βασιλικαὶ τριήρεις ἀνήγοντο καὶ εἰς χεῖρας συνέρνεσθαι ἔμελλον , ἄρτι δὴ πόλεμον συγκροτοῦντος καὶ λέθους ἐπαφιέντος τοῦ ἀποστατικοῦ πλωῒμου , οὐκ οἶδ´ ὄ τι παθόντος καὶ τίσι δείμασι καὶ θορύβοις περικτυπηθέντος καὶ πρύμναν κρούσαντος κατὴ γετο πρὸς τὴν χέρσον · καὶ οἱ μὲν τῶν ἀνδρῶν πρὸς βασιλέα αὐτομολοῦντες ἐθάῤῥουν μετατιθέμενοι , οἱ δὲ πρὸς τὸ οἱκεῖον στρατόπεδον τὸ κατὰ γῆν ἀπεδίθρασκον , τὸ κατὰ θάλασσαν εἶναι καὶ διαμάχεσθαι ἀπαρνησάιενοι παντελῶς . Οὕτω μὲν οὖν ἀπονητὶ διελύθη τὸ ναυτικὸν , καὶ τέως ἐχώρησεν . ἐθ ] εἰς οὐδὲν , ἄξιον οὔτε τοῦ πλήθους τῶν νεῶν οὕτε τῶν εἰς αὐτὰς ἀναβεβηκότων ἀνὸρῶν διαπραξάμενον . ιϛʹ . Ὅθεν καὶ Γρηγόριος ὁ δηλωθείς συνεωρακὼς αὐπόν τε τοῦτον τὸν ἀποστάτην εὐκαταφρόνητον ὅντα τε καὶ πλέον προϊόντος τοῦ χρόνου γενησόμανον , ἅτε δὴ πότοις σχολάζοντα καὶ φρονήσεως ἀμοιροῦντα κατὰ πολὺ , δι´ ἦς πεφύκασι μᾶλλον ἤ ποθεν ἄλλοθεν αἱ νῖκαι προσγίνεσθαι , μοῖράν τινα τοῦ ὑφ´ ἀαυτὸν πάναατος συλλαβόμενος , καὶ πρότερον δὲ κοινολογησάμενος τῷ βασιλεῖ διὰ μοναχοῦ τινος τοῦ ἀπὸ τῶν Στουδίου τοῦ βασιλέως ἀποσταλέντος , ῥῆξιν εννοτῖ καὶ τοῦ ἀποστάτου γίνεται κατὰ νώτου , ὁμοῦ μὴν τοῦτον ἐκδειματῶν καὶ θορύβου πληρῶν , ὁμοῦ δὲ καὶ τῶν εἰς βασιλέα ἑαυτῷ ἡμαρτημένων , ἀλλὰ μὴν καὶ
Lemmas: βέλος ὡς πόρρω ποῦ οὗτος αὐλίζω ἐπαχαγκάσαι , ὁ τοσοῦτος μηχανή ἐγκαταλείπω , καί περί ὁ ἴδιος βουλεύω σωτηρία . ὅθεν ἐπεί ὁ κατά ὁ πολιορκία οὐχὡς οἴομαι , στερρός δέ ἢ κατά ὁ ἑαυτοῦ γνώμη ἀπαντάω , ἄλλως δή καί ὁ ὥρα δριμύς » · · π ὁ ὁ στρατός ἀνακομιδή ʹ . ἥδη δέ ὁ ἔαρ ἥμερος ἐπιλάμπω καί ὁ στρατιώτης ὄχλος ὁ κατάδυσις καί χηραμός καταλείπω ἐκβιάζω , ἀμφοτέρωθεν αὖθις κατά γῆ τε καί κατά θάλασσα ακριανός προσβάλλω ὁ Κωνσταντῖνος . Ἀλ ἤδη ὁ Μιχαήλ οὐ ὡς ὁ ποοτερος , ἄρτι δέ στρατιωτικός τις δύναμις εὑρίσκω συλλέγω , καί κατά θάλασσα ἄλλος δή ναυτικός . Κατς ἐκεῖνος γοῦν πάλιν ἔρχομαι ὁ μέρος ὁπλίζω ὅς καί πρότερος , ὁ κόλπος ὁ Βλαγερνῶν . ὡς οὖν ἡμέρα ὑπολάμπω καί ὁ σύνθημα δίδωμι ὁ πολεμικός καί τεῖχος μέλλω κατασείω ὁ Βλαχερνῶν , εἰς λόγος δή τις ἐκ ὁ ὁ τεῖχος μετέωρος ἔρχομαι ὁ Μιχαήλ , ἀμνηστία αὐτός δεινός εὐαγγελίζω καί ὑπισχνέομαι δίδωμι ἀγαθός πολύς , εἰμί μόνος δή μετατάσσω καί μή βούλομαι αἷμα ὁμόφυλος καί ἀδελφός καταχραίνω . Ἀλ εἰς πείθω τετραίνω Ι , ὁ ὁ λόγος , οὗτος ἑναπεράνας ὁ λόγος , ἐκεῖνος μέν θαρσαλέος , ἔτι δή καί παρακαλέω , τατός δέ εἶπον καί ὁ ἐκ ὁ φόβος σύστασις λύω ἐργάζομαι , ἑαυτοῦ δέ σταθερός τε καί στερρός . ὅθεν ἄφνω ἐκ πολύς πυλίς κατ´ αὐτός συρρέω , ὅς μή προσδοκάω ἐκεῖνος , συρρήγνυμι τις οὗτος εἰς μάχη , καί φθόρος ἱκανός ἐργάζομαι ὁ Νίκη λαμβάνω λαμπρῶς . κατά θάλασσα δέ καί μᾶλλον ἢ κατ´ ἤπειρος ὁ Νίκη λαμβάνω . ὡς γάρ ὁ βασιλικός τριήρης ἀνάγω καί εἰς χείρ συνέρνεσθαι μέλλω , ἄρτι δή πόλεμος συγκροτέω καί λέθους ἐπαφίημι ὁ ἀποστατικός πλώϊμος , οὐ οἶδα ὅς τίς πάθος καί τίσις δεῖμα καί θόρυβος περικτυπέω καί πρύμνα κρούω Κατή γομαι πρός ὁ χέρσος · καί ὁ μέν ὁ ἀνήρ πρός βασιλεύς αὐτομολέω θαρσέω μετατίθημι , ὁ δέ πρός ὁ οἰκέω στρατόπεδον ὁ κατά γῆ ἀποδιδράσκω , ὁ κατά θάλασσα εἰμί καί διαμάχομαι ἀπαρνέομαι παντελῶς . οὕτως μέν οὖν ἀπονητί διαλύω ὁ ναυτικόν , καί τέως χωρέω . εθʹ ] εἰς οὐδείς , ἄξιος οὔτε ὁ πλῆθος ὁ νέος ἵημι ὁ εἰς αὐτός ἀναβαίνω ἀνόρ διαπράσσω . ιϛʹ . ὅθεν καί Γρηγόριος ὁ δηλόω συνοράω αὐπόν τε οὗτος ὁ ἀποστάτης εὐκαταφρόνητος ὅντα τε καί πλέω πρόειμι ὁ χρόνος γίγνομαι , ἅτε δή πότος σχολάζω καί φρόνησις ἀμοιρέω κατά πολύς , δις εἰμί φύω μᾶλλον ἤ πόθεν ἄλλοθεν ὁ Νίκη προσγίγνομαι , μοῖρα τις ὁ ὑφ´ αὐτός πάναατος συλλαμβάνω , καί πρότερος δέ κοινολογέομαι ὁ βασιλεύς διά μοναχός τις ὁ ἀπό ὁ στουδιον ὁ βασιλεύς ἀποστέλλω , ῥῆξις ἐννέω καί ὁ ἀποστάτης γίγνομαι κατά νῶτον , ὁμοῦ μήv οὗτος ἐκδειματόω καί θόρυβος πληρόω , ὁμοῦ δέ καί ὁ εἰς βασιλεύς ἑαυτοῦ ἁμαρτάνω , ἀλλά μήv καί