cogPG.PG109 108
ακρστεῆλαι . καὶ συγγενέσθαι μοι τοῦτον πεῖσαι . τρόπῳ διδασκαλίας τῆς αὐτοῦ ἐπιστήμης μεταδιδόντα καὶ ἀρετῆς τῷ οὕτως ἔχοντι ἐμοὶ πρὸς , ἐκείνας . ἐρωτικῶς . Πάντως δὲ οὐκ ἀναβολή τις γενήσεται ὅτι τε τῶν οὐχ ὁμογλώσσων ἐγὼ καὶ ὅτι τῆς πίστεως ἀλλότριος · ἀλλὰ ὅτι μᾶλλον τοιοῦτος ὁ ἀξιῶν , πέρας ἡ αἴτησις λήψεται παρὰ φίλοις ἐπιεικέσι τε καὶ χρηστοῖς . Χάρις δέ σοι καταβληθήσεται ὑπέρ τούτου χρυσίου μέν εἴκοσι κεντηνάρια , εἰρήνη δὲ καὶ σπονδαὶ τὴν αὐτοῦ ἐξωνεῖτο παρουσίαν καὶ ἄφιξιν · ἀλλὰ´ ὁ Θεόφιλος ἀνταποκρίνας καὶ ἄλογον τὸ οἰκεῖον δοῦναι ἑτέροις καλὸν καὶ τὴν τῶν ὄντων γνῶσιν ἔκδοτον ποιῆσαι τοῖς ἔθνεσι , δι´ ἧς τὸ τῶν Ῥωμαίων γένος αυμάζεταί τε καὶ τιμᾶται παρὰ πασιν , ἐκείνῳ μὲν οὐκ ἐπένευσε , τοῦτον δὲ διὰ τιμῆς πλείονος σχὼν ο Ἀωάννην τοῦ πατριαρχικοῦ τότε θρόνου ἀντιποιούμενον κατὰ τὴν Θεσσαλονικέων μητρόπολιν , καὶ δας πλήρη σοφίας ὄντα καὶ ὡς οἰκειούμενον τούτῳ κατὰ συγγένειαν χειροτονεῖν ἐγκελεύεται . κηʹ . Ὅς ἐπεὶ μετὰ τὴν χειροτονίαν κατὰ τὴν Θεσσαλονίκην ἐγένετο , εἶχε μὲν ἅπαντας τὴν αὐτοῦ εὐλαβουμένους τε καὶ τιμῶντας ἀρετὴν , εἰχε δὲ μᾶλλον τιμῶντας τοῦτον λαμπρότερον ἔκ τινος αἰτίας ἣν ὁ λόγος δηλοῖ . Περὶ τὰς τῶν καρπῶν γονὰς στεῖρά πως τοσοῦτον ὡρᾶτο ἡ γῆ καὶ ἄτεκνος κατ´ ἐκεῖνο καιροῦ ὡς καὶ θάνατον κατεπείγεσθαι Οὐς ἰδὼν τῷ τῆς συμπαθείας οἴκτῳ βληθεὶς μήτ´ ἀθομεῖν παρῄνει μήτε μὴν συμφοραῖς ἐπαπόλλυσθαι , εἴγε δὴ βούλοιντο τῆς τοῦ Θεοῦ ἐπικουρίας καὶ αὐτοῦ γε τυχεῖν . Περί τινα γοῦν καιρὸν , ὃν ἐκ τῆς ἀστρολογικῆς ἐδιδάσκετο ἀστέρων τινῶν ἐπιτολαῖς τε καὶ φάσεσιν ἀπόρροιάν [ Ρ . Ιθ ] τινα καὶ συμπάθειαν τοῖς περιγείοις προσγίνεσθαι , τὰ σπέρματα τῇ γῇ κατεβάλλετο καὶ ὑπὸ κόλπους ταύτης ἐδίδου , ὧν τοσαύτην γενέσθαι συνέβη εὐφορίαν τε καὶ εὐκαρπίαν , ἐπεὶ τὸ ἔαρ ἀνέτελλεν καὶ ὁ τοῦ θέρους ἐφκστήκει καιρὸς , ὡς πολλοὺς ἐπαρκέσαι κοόνους αὐτοῖς καὶ εἰς τὸ ἑξῆς , πάντως οὕτω τοῦ Θεοῦ τὸν ἄμπτον πολύχουν ἐνεγκαμένου ταῖς τῶν ἀναγκαζομένων λι . τανείαις ἐπιδόντος καὶ ἱκετείαις , ἀλλὰ´ οὐ τῆς ἐκείνοις . περὶ τὰ τοιαῦτα ματαιοπονίᾳ . Τοῦτο γοῦν τὴν ἐπὶ πλέον τῶν Θεσσαλονικέων ηὔξησε πρὸς τὸν ἄνδρα στοργὴν καὶ τὸ φέλτρον αὐτῶν διήγειρεν , ὡς εἰκός . κθʹ Θαυμαζόντων δὲ πολλῶν περὶ τῆς αὐτοῦ σοφίας , καὶ ὅπως εἰς ἄκρον ἔφθασε πασῶν τῶν ἐπιστημῶν , λέγεται πρός τινα τῶν ἑαυτοῦ συνήθων φάναι , ὡς τὴο μάν γραμματικὴν καὶ ποιητικὴν κατὰ τὴν Ζωνσταντινούπολιν διακρίβων κατώρθωσεν , ῥητορεκὴν δὲ καὶ φλοσοφίαν καὶ ἀριθμῶν ἀναλήῥαις κατὰ τὴν νῆσον Ἄνδρον γενόμενος · ἐκεῖσε γάρ τινι σοφῷ ἀνὸρὶ ἐντυχών καὶ τὰς ἀρχὰς μόνσν καί τινας λόγους παρ´ αὐτοῦ λαβὼν , ἐπεὶ μὴ ξσνʹ ἐμού λετο σὐοισκεν , τῆς νέρσῳ ταύτης περινοστῶν καὶ μοναστήρια καταλαμβανων καὶ τὰς Δποκεεμένας βίβλους ἀνερευνῶν τε καὶ ποριζαμενος , καὶ πρὸς τὰς κορυφὰς τῶν ὀρέων ακουθαιότερον ταύτας ἐμμελετῶν , πρὸς τὸ τῆς τνώσσως σὔτως ὕψος ἀνεβιβάζετο ὅτε δὴ καὶ κάρον σχὸν τῶν μοθημάτων πρὸς τὴν βασι αόουσσν αθις ὑκέστρενεν , τὰ σπέρματα τῶν
Lemmas: ακρστεῆλαι . καί συγγίγνομαι ἐγώ οὗτος πείθω . τρόπος διδασκαλία ὁ αὐτός ἐπιστήμη μεταδίδωμι καί ἀρετή ὁ οὕτως ἔχω ἐγώ πρός , ἐκεῖνος . ἐρωτικός . πάντως δέ οὐ ἀναβολή τις γίγνομαι ὅτι τε ὁ οὐ ὁμόγλωσσος ἐγώ καί ὅτι ὁ πίστις ἀλλότριος · ἀλλά ὅτι μᾶλλον τοιοῦτος ὁ ἄξιος , πέρας ὁ αἴτησις λαμβάνω παρά φίλος ἐπιεικής τε καί χρηστός . Χάρις δέ σύ καταβάλλω ὑπέρ οὗτος χρυσίον μέν εἴκοσι κεντηνάριον , εἰρήνη δέ καί σπονδή ὁ αὐτός ἐξωνέομαι παρουσία καί ἄφιξις · ἀλλά ὁ Θεόφιλος ἀνταποκρίνω καί ἄλογος ὁ οἰκέω δίδωμι ἕτερος καλός καί ὁ ὁ εἰμί γνῶσις ἔκδοτος ποιέω ὁ ἔθνος , δις ὅς ὁ ὁ Ῥωμαῖος γένος αυμάζεταί τε καί τιμάω παρά πᾶς , ἐκεῖνος μέν οὐ ἐπινεύω , οὗτος δέ διά τιμή πλείων ἔχω ὁ Ἀωάννην ὁ πατριαρχικός τότε θρόνος ἀντιποιέω κατά ὁ Θεσσαλονικεύς μητρόπολις , καί δαΐς πλήρης σοφία εἰμί καί ὡς οἰκειόω οὗτος κατά συγγένεια χειροτονέω ἐγκελεύω . καίω . ὅς ἐπεί μετά ὁ χειροτονία κατά ὁ Θεσσαλονίκη γίγνομαι , ἔχω μέν ἅπας ὁ αὐτός εὐλαβέομαι τε καί τιμή ἀρετή , ἔχω δέ μᾶλλον τιμή οὗτος λαμπρός ἐκ τις αἴτιος ὅς ὁ λόγος δηλόω . περι ὁ ὁ καρπός γονή στεῖρα πως τοσοῦτος ὁράω ὁ γῆ καί ἄτεκνος κατ´ ἐκεῖνος καιρός ὡς καί θάνατος κατεπείγω οὖς εἶδον ὁ ὁ συμπάθεια οἶκτος βάλλω μῆτε ἠθέω παραινέω μήτε μήv συμφορά ἐπαπόλλυμι , εἰ δή βούλομαι ὁ ὁ Θεός ἐπικουρία καί αὐτός γε τυγχάνω . Περί τις γοῦν καιρός , ὅς ἐκ ὁ ἀστρολογικός διδάσκω ἀστήρ τις ἐπιτολή τε καί φάσις ἀπόρροια [ Ρ . ιθʹ ] τις καί συμπάθεια ὁ περίγειος προσγίγνομαι , ὁ σπέρμα ὁ γῆ καταβάλλω καί ὑπό κόλπος οὗτος δίδωμι , ὅς τοσοῦτος γίγνομαι συμβαίνω εὐφορία τε καί εὐκαρπία , ἐπεί ὁ ἔαρ ἀνατέλλω καί ὁ ὁ θέρος ἐφίστημι καιρός , ὡς πολύς ἐπαρκέω κόνος αὐτός καί εἰς ὁ ἑξῆς , πάντως οὗτος ὁ Θεός ὁ ἄμπτον πολύχοος φέρω ὁ ὁ ἀναγκάζω λίαν . τανειος ἐπιδίδωμι καί Ἱκεσία , ἀλλά οὖον ὁ ἐκεῖνος . περί ὁ τοιοῦτος ματαιοπονία . οὗτος γοῦν ὁ ἐπί πλέω ὁ Θεσσαλονικεύς αὐξάνω πρός ὁ ἀνήρ στοργή καί ὁ φέλτρον αὐτός διεγείρω , ὡς εἰκός . τύ θαυμάζω δέ πολύς περί ὁ αὐτός σοφία , καί ὅπως εἰς ἄκρος φθάνω πᾶς ὁ ἐπιστήμη , λέγω πρός τις ὁ ἑαυτοῦ συνήθης φαίνω , ὡς τὴο μείς γραμματικός καί ποιητικός κατά ὁ ζωνσταντινουπολις διακριβόω κατορθόω , ῥητορεκὴν δέ καί φλοσοφια καί ἀριθμός ἀναλήῥαις κατά ὁ νῆσος Ἄνδρος γίγνομαι · ἐκεῖσε γάρ τις σοφός ἀνόρ ἐντυγχάνω καί ὁ ἀρχή μόνσν καί τις λόγος παρ´ αὐτός λαμβάνω , ἐπεί μή ξσνʹ μου Λέτο συνέχω , ὁ νέρσῳ οὗτος περινοστέω καί μοναστήριον καταλαμβάνω καί ὁ Δποκεεμένας Βίβλος ἀνερευνάω τε καί πορίζω , καί πρός ὁ κορυφή ὁ ὄρος ακουθαιοτερος οὗτος ἐμμελετάω , πρός ὁ ὁ τνώσσως ὗτος ὕψος ἀναβιβάζω ὅτε δή καί καρώ ἔχω ὁ μοθημάτων πρός ὁ βάσις αόουσσν Ἄθις ὑκέστρενεν , ὁ σπέρμα ὁ