cogPG.PG109 277
χωροῦντες καὶ τῆς πρὸς ἀρετὴν ἀγούσης μηδεμίαν ποιούμενοι ἐπιμέλειαν . ικʹ.Ποῖον γὰρ εἶδος κακίας , εἰ δεῖ τἀληθὲς εἰπεῖν , ἐν ἡμῖν οὐκ ἐπράττετο ; Πορνεῖαι , μοιχεῖαι , ἀκαθαρσίαι , μίση , ψεύδη , κλοπαὶ , ἔριδες , φιλονεικίαι , λοιδορίαι , θυμοί , πλεονεξίαι , ἀδικίαι · καὶ ὁ ἀρχηγὸς τῶν κακῶν φθόνος κοινὸν ἐμμελέτημα καθ´ ἑκάστην καὶ ἀγοραῖον ἦν . Οὐ γὰρ ὅστις ἡμῶν τῷ πλησίον πράξει καλῶς Ειὰ σπουδῆς εἶνεν . ἀλλ´ ὅστις αὐτῷ τῶν ἀβουλήτων ἐπενεγκεῖν τι φρενοβλαβῶς ἐτεκταίνετο · οὐδ´ ὅστις ἐκ τοῦ οἱκείου μεταδοῦναι τῷ χρῄζοντι τὸ συμπαθὲς πληρῶν ἐβεβούλητο , ἀλλ´ ὅστις ἐκ τοῦ ἀλλοτρίου τὸ οἰκεῖον πλεονάσαι πρὸς τὸν ὁμόφυλον διεμάχετο , κατ´ ἀλλήλων εἰρωνευόμενοι , ἀλλήλους πλήττοντες , ἀλλήλους διαβάλλοντες , πᾶν ὁτιοῦν κακὸν ἐν ἑαυτοῖς ἐξευρίσκοντες , ὀρφανοὺς ἄγχοντες , ὁρίοις χηρῶν ἐπεμβαίνοντες , ἔχθρας συνάπτοντες . Καὶ τί δὴ τὸ τέλος τούτων ἁπάντων ; ὀκνῶ μὲν τὴν γλῶτταν τῷ μεγέθει τῶν πραγμάτων ἐπαφιέναι , καὶ οὐκ ἂν ἠνεσχόμην τῶν ἀλγεινῶν ἑκείνων ὧν ἤδη πεπόνθαιεν καὶ πάλιν ἐπιμνησθῆναι · ἀλλ´ ἐπειδὴ τῶν τοιούτων διηγημάτων οὐκ ἔστιν ὅπως ὑπεκκλῖναι τὴν μνήμην , δι´ ὧν τῷ βίῳ καινόν τι καὶ φοβερὸν ὑπελείφθημεν Κκουσμα , λέξων ἔρχομαι τοῦ κινδύνου τὸ μέγεθος , ἵν´ εἰδῇς καὶ αὐτὸς ὁποῖα τῆς ἁμαρτίας εἰσὶ τὰ ὁψώυια Ἐν ὅσῳ γὰρ ἐτρυφῶμεν , ἐν ὅσω ἐσπαταλῶμεν καὶ πᾶσιν ἀτόποις διερῶμεν ἐπιτηδεύιμασιν ἅτε κατὰ τὸ ψαλμικῶς ῥηθὲν πάντες ἐξέκλιναν , ἄμα ἡχρειώβησαν , καὶ οὐκ ἧν ὁ ἐκζητῶν τὸν Θεὸν , τότε τῆς φοβερᾶς ἐκείνης ἐπειράθημεν ἀπειλῆς , μᾶλλον δὲ καταστροφῆς , ἵν´ οἰκειότερον εἴπω , ἢ δικαίας ἀνταιδ ´ . Καὶ σκόπει κἀνταῦθα τοῦ Θεοῦ τὸ φιλάνθρωπον , τοῦ μὴ βουλομένου τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ , ὡς τὸ ἐπιστρέψαι καὶ ζῇν αὐτόν . Εἰδὼς γὰρ τὸ ἀκάθεκτον καὶ μοχθηρὸν τῆς γνώμης ἡμῶν ἐπὶ τὰ πονηρὰ , τί μηχανᾶται πρὸς τὸ τὴν ὁρμὴν ἐπισχεῖν Ρ . ὅτι ] τῆς κακίας καὶ ἐπιστροφῆς ἡμῶν ἐμβαλεῖν αἰτίαν ; Πρῶτον μὲν τὴν ἤδη λεχθεῖσαν γείτονα πόλιν . τὴν Βέρῥοιαν λέγω , ἐπικατασεισθῆναι πεποίηκε τοῖς περιοίκοις ὡς πολλοὺς τῶν ἐκεῖσε συλληφθέα των ἐξαναλῶσαι , τί διοικούμενος ἐκ τούτου ; Ἴν´ ἡμεῖς πάντως τῶν ἑτέροις ἀπειλουμένων τὴν αἴσθησιν λαβόντες , τῶν ἰδίων κακῶν ἀποχὴν κἂν ὀψὲ γοῦν ποιησώμεθα καὶ πρὸς ἀρετὴν τὰς πράξεις ἰθύνωμεν . Ἐτα ἐπειδὴ τούτου γενομένου οὐκ ἐνεδώκαμεν τῆς κρατούσης ἐν ἡμῖν παλαιᾶς συνηθείας , ἐφ´ ἕτερον εἶδος μηχανῆς μεταβαίνει , καὶ τὴν ἡμῖν αὐτοῖς ἔσεσθαι μέλλουσαν ἀμεταμέλητα πράττουσι συμφορὰν ἐν ἄλλοις προῦποδείξας . Δημητριὰς γὰρ οὕτω καλουμένη τῆς Ἑλλάδος ἐτέρα πόλις , οὐ μακρὰν ἡμῶν ἀπῳκισμένη , πολλῷ πλήθει τῶν οἰκητόρων καὶ τοῖς ἄλλοις οἷς μέγα καυχῶνται πόλεις τῶν ἔγγιστα ὑπεραιρομένη , οὐ πρὸ πολλοῦ τῆς ἡμῶν ἀλώσεως ἔργον οοιλρορν ΘΟΟΙ
Lemmas: χωρέω καί ὁ πρός ἀρετή ἄγω μηδείς ποιέω ἐπιμέλεια . ικʹ.Ποῖον γάρ εἶδος κακία , εἰμί δεῖ ἀληθής εἶπον , ἐν ἐγώ οὐ πράσσω ; πορνεία , μοιχεία , ἀκαθαρσία , μισέω , ψεύδω , κλοπή , Ἔρις , φιλονικία , λοιδορία , θυμός , πλεονεξία , ἀδικία · καί ὁ ἀρχηγός ὁ κακός φθόνος κοινός ἐμμελέτημα καθ´ ἕκαστος καί ἀγοραῖος εἰμί . οὖον γάρ ὅστις ἐγώ ὁ πλησίος πρᾶξις καλῶς Εἶα σπουδή εἵνω . ἀλ ὅστις αὐτός ὁ ἀβούλητος ἐπιφέρω τίς φρενοβλαβής τεκταίνομαι · οὐδός ὅστις ἐκ ὁ οἰκεῖος μεταδίδωμι ὁ χρῄζω ὁ συμπαθής πληρόω βούλομαι , ἀλ ὅστις ἐκ ὁ ἀλλότριος ὁ οἰκέω πλεονάζω πρός ὁ ὁμόφυλος διαμάχομαι , κατ´ ἀλλήλων εἰρωνεύομαι , ἀλλήλων πλήσσω , ἀλλήλων διαβάλλω , πᾶς ὁστισοῦν κακός ἐν ἑαυτοῦ ἐξευρίσκω , ὀρφανός ἄγχω , ὅριον χήρα ἐπεμβαίνω , ἔχθρα συνάπτω . καί τίς δή ὁ τέλος οὗτος ἅπας ; ὀκνέω μέν ὁ γλῶσσα ὁ μέγεθος ὁ πρᾶγμα ἐπαφίημι , καί οὐ εἄν ἀνέχω ὁ ἀλγεινός ἐκεῖνος ὅς ἤδη πάσχω καί πάλιν ἐπιμιμνήσκομαι · ἀλ ἐπεί ὁ τοιοῦτος διήγημα οὐ εἰμί ὅπως ὑπεκκλίνω ὁ μνήμη , δις ὅς ὁ βίος καινός τίς καί φοβερός ὑπολείπω κκουσμαω , λέγω ἔρχομαι ὁ κίνδυνος ὁ μέγεθος , ὅς οἶδα καί αὐτός ὁποῖος ὁ ἁμαρτία εἰμί ὁ ὁράω ἐν ὅσος γάρ τρυφάω , ἐν ὅσος σπαταλάω καί πᾶς ἄτοπος διεράω επιτηδευιμας ἅτε κατά ὁ ψαλμικός ἐρώ πᾶς ἐκκλίνω , ἄμη ἡχρειώβησαν , καί οὐ ἧμαι ὁ ἐκζητέω ὁ θεός , τότε ὁ φοβερός ἐκεῖνος πειράω ἀπειλή , μᾶλλον δέ καταστροφή , ὅς οἰκεῖος εἶπον , ἢ Δίκαιος ἀνταιδ ´ . καί σκοπέω ἐνταῦθα ὁ Θεός ὁ φιλάνθρωπον , ὁ μή βούλομαι ὁ θάνατος ὁ ἁμαρτωλός , ὡς ὁ ἐπιστρέφω καί ζάω αὐτός . εἰδώς γάρ ὁ ἀκάθεκτος καί μοχθηρός ὁ γνώμη ἐγώ ἐπί ὁ πονηρός , τίς μηχανάομαι πρός ὁ ὁ ὁρμή ἐπέχω Ρ . ὅτι ] ὁ κακία καί ἐπιστροφή ἐγώ ἐμβάλλω αἴτιος ; Πρῶτος μέν ὁ ἤδη λέγω γείτων πόλις . ὁ βερροεις λέγω , ἐπικατασείω ποιέω ὁ περίοικος ὡς πολύς ὁ ἐκεῖσε συλλαμβάνω ὁ ἐξαναλίσκω , τίς διοικέω ἐκ οὗτος ; Ἴνος ἐγώ πάντως ὁ ἕτερος ἀπειλέω ὁ αἴσθησις λαμβάνω , ὁ ἴδιος κακός ἀποχή κἀν ὀψέ γοῦν ποιέω καί πρός ἀρετή ὁ πρᾶξις εὐθύνω . ἔτης ἐπεί οὗτος γίγνομαι οὐ ἐνδίδωμι ὁ κράτος ἐν ἐγώ παλαιός συνήθεια , ἐφίημι ἕτερος εἶδος μηχανή μεταβαίνω , καί ὁ ἐγώ αὐτός εἰμί μέλλω ἀμεταμέλητος πράσσω συμφορά ἐν ἄλλος προυποδεικνυμι . Δημητριάς γάρ οὗτος καλέω ὁ Ἑλλάς ἕτερος πόλις , οὖον μακράν ἐγώ ἀποικίζω , πολύς πλῆθος ὁ οἰκήτωρ καί ὁ ἄλλος ὅς μέγας καυχάομαι πόλις ὁ ἔγγιστος ὑπεραίρω , οὖον πρό πολύς ὁ ἐγώ ἅλωσις ἔργον οοιλρορν θοός