cogPG.PG109 457
ηʹ . Θέκλας δὲ τῆς ἀδελφῆς τοῦ βασιλέως ἀποστειλάσης πρὸς τὸν βασιλέα δι´ ὑπόμνησίν τινα μέτριον Ἐντα αὐτῆς τὸν ἄνθρωπον , ἠρώτησεν ὁ βασιλεὺς , ὅτι Τίς ἔχει τὴν κυρίαν σου ; Ὁ δὲ εἶπεν · Ὁ Νεατοκωμήτης . Παρευθὺς δὲ ὁ βασιλεὺς ἀποστείλας ἡγαγεν αὐτὸν καὶ τύψας ἀπέκειρε καὶ τὸ μοναχικὸν σχῆμα ἐνέδυσε αὐτόν . Ὡσαύτως δὲ καὶ Προκόπιον τὸν σοωτοβεστιάριον αὐτοῦ ἀποστείλας ἔτυψε τὴν Θέκλαν · ὅς καὶ ἄρας πάντα τὰ χρήματα αὐτῆς εἰσεκόμισε τῶ βασιλεῖ . Τὸν δὲ Νεατοκωμήτην μετὰ ταῦτα ἐποίησεν οἰκονόμον ἐν τῇ Μεγάλῃ Ἐκκλησίᾳ . Κθʹ . Ὁδὲ αὐτὸς βασιλεὺς ἐβάπτισε τοὺς Ἑβραίους πάντας ὅσοι τότε τῷ χρόνῳ ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ ὑπῆρχον , ἀναδεξαμένων πάντων τῶν ἐν ταῖς ἀξίαις , Κφιλοφρονησαμένου τοῦ βασιλέως πάντας τοὺς Ἑ βραίους , καὶ ἀντιλήψεις καὶ δῶρα πολλὰ παρασχόντος αὐτοῖς , ιʹ . Τὸν δὲ προειρημένον Νικόλαον τὸν Ἀνδροσαλίτην τὸν καὶ προσμονάριον τοῦ Ἀγίου Διομήδους , ᾧ τινι ῥ μάρτυς ἐπεφάνη , ὡς προείρηται , περὶ τοῦ βασιλέως , ἐτίμησεν αὐτὸν σύγκελλον καὶ οἱκονόμον τὸν δὲ ἕτερον ἀδελφὸν αὐτοῦ Ἰωάννην δρουγγάριον τῆς βίγλης , καὶ τὸν ἕτερον ἀδελφὸν αὐτῶν Παῦλον τοῦ σακελλίου , τὸν δὲ ἕτερον Κωνσταντῖνον γενικὸν λογοθέτην . Τελευτήσαντος δὲ Νικολάου τοῦ συγκέλΣαα Μάπτουσιν αὐτὸν εἰς Ἀρκαδιανὰς τὸν ἑαυτοῦ οἶ κον , ἔνθα ἐστὶ νῦν τοῦ ἁγίου Κωνσταντίνου τὸ μετόχιον . ἰαʹ . Ἵρξατο δὲ ὁ βασιλεὺς ἐκχοῖζειν πλησίον τοῦ παλατίου πρὸς τὸ κτίσαι τὴν Νέαν , οἰκήματα πάμπολλα ἐξωνησάμενος . Ἐμηνύθη δὲ τῷ βασιλεῖ ὡς ἡ Συράκουσα παρὰ τῶν Ἀγαρηνῶν ἐκπορθεῖται . Ἀσχολουμένων δὲ τῶν πλωΐμων ἐν τοῖς κτίσμασι τῆς Νέας ἐκκλησίας ἐγένετο βραδύτης τοῦ στόλουκαὶ τοῦ λαοῦ , καὶ παρεδόθηεή αὐτὴ Συράκουσα πρὸ ὀλίγου πρὶν ἦ φθάσαι τὸν στόλον , τοῦ βασιλέως πολλὰ θρηνήσαντο ; καλ ἀποδυραμένου αʹ Νικήτα δὲ τοῦ ἐπὶ τῆς τραπέζης τοῦ Ξυλινί-οκατηγορηθέντος ὡς φιλουμένου παρὰ τῆς Αὐγούστης , ταῆτον ἀ Βασιλεὺς ἀποκείρας μοναχὸν ἐποίησεν · ὅς ἐπὶ βασιλείᾳ Λέοντος γέγονεν οἰκονόμος τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας , καὶ τελευτήσας τίθεται ἐν τῇ μόνη ἤν αὐτὸς κατεσκεύασε , καὶ ἀπέκειοε τὰς αὐτιῆ Ὃ ἀδελφάς . [ . ὅάὔ ] ιγʹ . Πολλὰ δὲ χαλκουργήματα κατέαξεν Δ βασιλεὺς λόγῳ τῆς Νέας Ἐκκλησίας . Ἀλλὰ καὶ μάριμαρὰ καὶ ψηφῖδας καὶ κίὸνας ἐκ πολλῶν ἐκκλησιῶν παὶ αἴκων ἀνέλαβεν εἰς κατασκευὴν αὐτῆς . Ἐν οἶ ; στήλη ἵστατο χαλκῆ σχῆμα ἔχουσα ἐπισκόπου · ἐκράτει δὲ ἡ αὐτὴ στήλη ἐν τῇ χειρὶ ῥάβσον ἔχους αν Κιοιν ἐντετυλινμένον Ταύτην καταγαγόντες ἀπέθηκα . ἃν τῷ βεστιαρίῳ . Κατελθόντος δὲ τοῦ βασιλέως καὶ ἀπελθόντος ἔνθα ἵστατο ἡ στήλη ὀρθή , ἐνέβαλε τοὺς δακτύλους αὐτοῦ ἐπὶ τὸ στόμα τοῦ ὄοεως ἦιν δὲ ἐλ δον ζῶν ὄφις ἔδακνε τοῦ βασιλέως τὸν δάκτυλον · ὃς μόλις δι´ ἀντιφαρμάκων ἰάθη , θαυμασάντων ἐπὶ τοόἄʹ .
Lemmas: ἤ . Θέκλα δέ ὁ ἀδελφός ὁ βασιλεύς ἀποστέλλω πρός ὁ βασιλεύς δις ὑπόμνησις τις μέτριος Έντα αὐτός ὁ ἄνθρωπος , ἐρωτάω ὁ βασιλεύς , ὅτι Τῖς ἔχω ὁ κύριος σύ ; ὁ δέ εἶπον · ὁ Νεατοκωμήτης . παρευθύς δέ ὁ βασιλεύς ἀποστέλλω ἄγω αὐτός καί τύπτω ἀποκείρω καί ὁ μοναχικός σχῆμα ἐνδύω αὐτός . ὡσαύτως δέ καί Προκόπιος ὁ σοωτοβεστιαριων αὐτός ἀποστέλλω τύπτω ὁ Θέκλα · ὅς καί ἀείρω πᾶς ὁ χρῆμα αὐτός εἰσκομίζω ὁ βασιλεύς . ὁ δέ νεατοκωμητης μετά οὗτος ποιέω οἰκονόμος ἐν ὁ Μεγάλη ἐκκλησία . τύ . ὁδός αὐτός βασιλεύς βαπτίζω ὁ Ἑβραῖος πᾶς ὅσος τότε ὁ χρόνος ὑπό ὁ ἐξουσία αὐτός ὑπάρχω , ἀναδέχομαι πᾶς ὁ ἐν ὁ ἄξιος , Κφιλοφρονησαμένου ὁ βασιλεύς πᾶς ὁ ὅς βραίους , καί ἀντίληψις καί Δῶρα πολύς παρέχω αὐτός , εἷς . ὁ δέ προερέω Νικόλαος ὁ ανδροσαλιος ὁ καί προσμονάριος ὁ Ἀγίας Διομήδης , ὅς τις Ῥ μάρτυς φαίνω , ὡς προερέω , περί ὁ βασιλεύς , τιμάω αὐτός συγκέλλω καί οἰκονόμος ὁ δέ ἕτερος ἀδελφός αὐτός Ἰωάννης δρουγγάριος ὁ Βίγλης , καί ὁ ἕτερος ἀδελφός αὐτός Παῦλος ὁ Σακελλίου , ὁ δέ ἕτερος Κωνσταντῖνος γενικός λογοθέτης . τελευτάω δέ Νικόλαος ὁ συγκέλΣαα μαπτους αὐτός εἰς Ἀρκαδιανός ὁ ἑαυτοῦ οἶς Κον , ἔνθα εἰμί νῦν ὁ ἅγιος Κωνσταντῖνος ὁ Μετόχιον . ἰά . Ἵρξατο δέ ὁ βασιλεύς ἐκχοΐζω πλησίος ὁ Παλάτιον πρός ὁ κτίζω ὁ Νέος , οἴκημα παμπολύς ἐξωνέομαι . μηνύω δέ ὁ βασιλεύς ὡς ὁ Συράκουσα παρά ὁ Ἀγαρηνός ἐκπορθέω . ἀσχολέω δέ ὁ πλώϊμος ἐν ὁ κτίσμα ὁ Νέας ἐκκλησία γίγνομαι βραδύτης ὁ στολουκης ὁ λαός , καί παραδίδωμι αὐτός Συράκουσα πρό ὀλίγος πρίν εἰμί φθάνω ὁ στόλος , ὁ βασιλεύς πολύς θρηνέω ; καλστις ἀποδύρομαι ὅς Νικήτας δέ ὁ ἐπί ὁ τράπεζα ὁ ξυλινι-οκατηγοειρω ὡς φιλέω παρά ὁ Αυγούστης , τείνω ὅς Βασιλεύς ἀποκείρω μοναχός ποιέω · ὅς ἐπί βασίλεια Λέων γίγνομαι οἰκονόμος ὁ Μεγάλης ἐκκλησία , καί τελευτάω τίθημι ἐν ὁ μόνος ἐάν αὐτός κατασκευάζω , καί ἀπέκειοε ὁ αὐτιῆ ὅς ἀδελφός . [ . ὅς ] πνίξ . Πολύς δέ χαλκούργημα κατάγνυμι δ βασιλεύς λόγος ὁ Νέας ἐκκλησία . ἀλλά καί μαριμαρη καί ψηφίς καί κίων ἐκ πολύς ἐκκλησία πη ἀϊκή ἀναλαμβάνω εἰς κατασκευή αὐτός . ἐν οἶς ; στήλη ἵστημι χαλκεύς σχῆμα ἔχω ἐπίσκοπος · κρατέω δέ ὁ αὐτός στήλη ἐν ὁ χείρ ῥάβω χόω αν κίω ἐντυλίζω οὗτος κατάγω ἀποτίθημι . ἄν ὁ βεστιάριον . κατέρχομαι δέ ὁ βασιλεύς καί ἀπέρχομαι ἔνθα ἵστημι ὁ στήλη ὀρθός , ἐμβάλλω ὁ δάκτυλος αὐτός ἐπί ὁ στόμα ὁ ὄοεως ὅς δέ Ελ δίδωμι ζῶ ὄφις δάκνω ὁ βασιλεύς ὁ δάκτυλος · ὅς μόλις δις αντιφάρμακο ἰάομαι , θαυμάζω ἐπί ἄος .