cogPG.PG109 565
καὶ τοσοῦτον ὥστε χαμαιριφῆ σταυροειδῶς διηπλῶσθαι τὰ χεῖρε καὶ τὼ πόδε κατάδεσμον καὶ ἀλγηδόσιν Τ ἐντεῦθεν κακύνεσθαι . Οὐ μέχοι δὲ τού του τὰ τῶν αἰκισμῶν διεκόπτετο , ἀλλ´ ἐπὶ τὸ χεῖρον προέκοπτεν . Ἐκδίδοται παρὰ Καίραρος Θεοδώρῳ τῷ Μωρῶ κατὰ κτῆσιν τῶν ὡμοτάτων , πρὸς δὲ καὶ Γορχονίτῃ Ἰωάννῃ καὶ Νικολάῳ τῷ Σκουτέλλοπι , καὶ ἐν τῷ τῶν ἀποστόλων περιβοήτῳ ναῷ , ἐν ἡρῴῳ τῶν βασιλέων , ἐφ´ ὄτῳ ἐγκέκλειστο λιμῷ καὶ δίψει τρυχόμενον , καὶ πολλῷ πλέον ταῖς κατὰ σῶμα κακώσεσιν · οτινες λάρνακι Κωνσταντίνου τοῦ Κοπρωνύμου περισκελίσαντες κατὰ γύμνωσιν εἴασαν . Χειμῶνος δὲ ἦν ὥρα , καὶ μάλα τῶν ἐπαχθῶν · τῷ λίθῳ ἐπαυχένιος ἡ ὁξύτης , καὶ δι´ ὅλου κατὰ τὴν ἁφὴν λίαν ψυχρὸς ἔκ τέ καιροῦ καὶ τῆς ἐαυτοῦ φύσεως . Ἐνθένδε ὁ ἀθε λητὴς τῶν κρυφίων σαρκῶν ἀποβολὴν ἐποιεῖτο σαπρίας καὶ αἴματος β . Καὶ ἡ ὀδύνη ὁποῖα , ἴστε πάντως τινὲς οἶ δυσεντερίας καὶ μᾶλλον ἐκ ψύς χους πεπείρασθε . Κρύους γὰρ καὶ φλέγματος δήξει τοῦ ἐντέρου πημαινομένου εὐθὺς μὲν περιοδυνᾶται καὶ διατείνεται ὁ τούτων · αἰσθόμενος , εἶτα σφοδρῶς χριᾷ καὶ τῇ ποκνώσει τοῦ περιέχοντος ὀδυνηρῶς φρικιᾷ θρομβουμένου τοῦ αἴματος κατ´ ἐπιφάνειαν ἐξ οὖ ἡ διαφόρησις οἴχεται · ἀλλὰ μὴν καὶ κατὰ βάθας τοῦ ἐγκαρδίου πνεύματος πυκνουμένου τῇ συμπιλήσει τοῦ ἔξω παχυνομένου , εἶτα τῷ τραυματιῶντι μέρει πλέον δριμύσσεται , συνελαυνομένης ἐκεῖσε πάσης τῆς χαλεπότητος . Οὔτως ἐγκαρτερῶν τοῖς δεινοῖς ὁ πανδλβιος , εἰ καὶ εὐνουχίᾳ καὶ γήρει πολυειδῶς μεμαλάκιστο , οὐκ ἐφθέγξατο πρὸς τὸν κύριον πονηρὸν ὑπὲρ ὡν ἐπεπόνθει , οὐκ ἐκείνοις ἐνδόσιμον , οὐκ ἀμφίβολον , οὐ κατὰ τοὺς ἑταίρους τοῦ ξ Ἰθάκης συνέκρινον Εέλτερον ἢ ἀπολέσθαι ενα χρόνον ἡὲβιῶναι , Ὥ δηβὰ στρεύγεσθαι ἐν αἰνῇ δηῖοτῆτι , ἤτοι τῇ πρὸς τὸν Καίσαρα · οὐκ ἦν γὰρ αὐτῷ ἐπ´
Lemmas: καί τοσοῦτος ὥστε χαμαιριφής σταυροειδῶς διαπλόω ὁ χείρ καί ὁ πούς κατάδεσμον καί ἀλγηδών Τ ἐντεῦθεν κακύνω . οὖον μίγνυμι δέ ὅς ὁ ὁ ὁ αἰκισμός διακόπτω , ἀλ ἐπί ὁ χείρων προκόπτω . ἐκδίδωμι παρά Καίραρος Θεόδωρος ὁ Μωρός κατά κτῆσις ὁ ωμός , πρός δέ καί Γορχονίτῃ Ἰωάννης καί Νικόλαος ὁ Σκουτέλλοπι , καί ἐν ὁ ὁ ἀπόστολος περιβόητος ναός , ἐν ἡρῷον ὁ βασιλεύς , ἐφίημι ὅστις ἐγκλείω λιμός καί διψάω τρύχω , καί πολύς πλέω ὁ κατά σῶμα κάκωσις · οτινες λάρναξ Κωνσταντῖνος ὁ κοπρωνυμέω περισκελίζω κατά γύμνωσις ἐάω . χειμών δέ εἰμί ὥρα , καί μάλα ὁ ἐπαχθής · ὁ λίθος ἐπαυχένιος ὁ ὀξύτης , καί δις ὅλος κατά ὁ ἁφή λίαν Ψυχρὸς ἐκ τε καιρός καί ὁ ἑαυτοῦ φύσις . ἐνθένδε ὁ ΑΘΕ λῄτη ὁ κρύφιος σάρξ ἀποβολή ποιέω σαπρία καί αἶμα Β . καί ὁ ὀδύνη ὁποῖος , οἶδα πάντως τις οἶς δυσεντερία καί μᾶλλον ἐκ Ψῦς χους πειράζω . κρύος γάρ καί φλέγμα δάκνω ὁ ἔντερον πημαίνω εὐθύς μέν περιοδυνάω καί διατείνω ὁ οὗτος · αἰσθάνομαι , εἶτα σφοδρός χρίω καί ὁ ποκνώσει ὁ περιέχω ὀδυνηρός φρικιό θρομβουμενοω ὁ αἶμα κατ´ ἐπιφάνεια ἐκ οὖον ὁ διαφόρησις οἴχομαι · ἀλλά μήv καί κατά βάθος ὁ ἐγκάρδιος πνεῦμα πυκνόω ὁ συμπίλησις ὁ ἔξω παχύνω , εἶτα ὁ τραυματίζω μέρος πλέω δριμύσσω , συνελαύνω ἐκεῖσε πᾶς ὁ χαλεπότης . οὔτως ἐγκαρτερέω ὁ δεινός ὁ πανδλβιος , εἰμί καί εὐνουχίας καί γῆρας πολυειδῶς μαλακίζω , οὐ φθέγγομαι πρός ὁ κύριος πονηρός ὑπέρ ὡς πάσχω , οὐ ἐκεῖνος ἐνδόσιμος , οὐ ἀμφίβολος , οὖον κατά ὁ ἑταῖρος ὁ ξ Ἰθάκη συγκρίνω Εέλτερον ἢ ἀπόλλυμι εἷς χρόνος ηεβιωνη , ὅς δηβὰ στρεύγομαι ἐν αἰνέω δηϊοτής , ἤτοι ὁ πρός ὁ Καῖσαρ · οὐ εἰμί γάρ αὐτός ἐπι