cogPG.PG109 328
σιλέως τὸν σώφρονα καὶ πρᾶον καὶ φρόνιμον πρέσβεις ἦκον , ἀξιοῦντες στράτευμα πέμπεσθαι , καὶ τὴν μὲν πόλιν ἐπισχεῖν [ ΡθΒ ] καθ´ ἑαυτῆς μαινομένην , φυλάξαι δὲ τὰ πράγματα , τῷ σώζειν αὐτὰ δυναμένῳ . Ἑει τότε μικρὸν ἡσυχάσαι τὴν τύχην , καὶ στρατιύτας ἐλευθερίαν κομίζοντας μὴ κωλῦσαι . Νῦν ἂν , ἀντὶ τοῦ στενάζειν , ἐν ἑορταῖς ἡμῖν ἦν ἡ πόλις . Νυν ἂν ἐχόρευον μὲν ἡμῶν οἱ πολῖται , οἱ δ´´ ἐχθροὶ τὴν παροῦσαν μετελάμβανον τύχην . Δίκη δ´ ἂν ἐγίνετο μετ´ ἀνθρώπων , καὶ τὰ τοῦ χρυσοῦ γένους ἂν ἡμῖν περιῆκε . Νῦν δ´ πῶς τὰ καλῶς βεβουλευμένα ἡ τύχη παίζουσα περιτρέπει ! οἱ μὲν ἠπείγοντο · οἱ δ´ ἤσαν μετέωροι · καὶ τῶν σημείων ἤδη πρὸ τῶν πυλῶν φαινομένων , δαίμων τις φθονερὸς ὑπῄει τοὺς κάντας ἐοικότας αὐτῷ · καὶ τὸν δῆμον αἴματος πάλαι διψῶντα , ἐπὶ κόρον ταῖς πονηραῖς παρεκάλουν δημηγορίαις . Οἱδ´ ἐκινοῦντο , οἷον Ὅμηρος ἔφη τὴν θάλατταν ὑπ´ ἐναντίων πνευμάτων ἐλαυνομένην . Καὶ λοιπὸν οὐδὲν ἦν σὺν νόμῳ , ἀλλ´ ἔπιπτε μὲν ὁ προστυχών · διὰ δὲ τῶν νεκρῶν ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας ᾔεσαν . Οἱ δὲ διασκεδασάμενοι , δέχεσθαι μὲν τοὺς ἐπιόντας , καὶ αφίσιν αὐτοῖς ἀμύνειν ἐβούλοντο · ἕτερος δὲ πόλεμος ἔνδοθεν κατὰ νῶτον ἀπήντα · ὥστ´ οὐκ εἶχον λοιπὸν ὅποι τὰ πρόσωπα τρέψειαν . Τότε δὴ πῦρ μὲν ταῖς πύλαις προσήγετο , καὶ ὁ καπνὸς τοὺς μὲν ἔξωθεν ἐπειγομένους εἶργε τοῦ πρόσω · ὡς ἂν οἷς ἐβούλοντο βοηθεῖν , εἰλημμένων . Οἱ δ´ ἔνδοθεν ἤνοιγον τὰς πύλας τοῖς ἀνδροφόνοις · οἱ δ´ εἰσχυθέντες , πᾶσαν ἀνάστα . σιν πόλεως οἷς ἔδρασαν , ἀπέφηναν . Ἐγυμνοῦτο μὲν τῶν ὅπλων ὁ στρατιώτης · εἵλκετο δὲ ὑπὸ τῶν τυχόντων ὁ πολλὰ δὴ πολλοῖς εἰωθὼς ἐπιτάττειν . Δοῦλος Ἐ τὸν δεσπότην ἠγνόει , καὶ ὧν πρότερον ἐπετιμᾶτο Ἐικαίως τότε δίκην ἠξίου λαμβάνειν . Ὅπλων δὴ καὶ χρημάτων οἱ δοῦλοι καὶ πένητες κύριοι καταστάντες , τοῖς πρὶν αὐτὰ κεκτημένοις , τὴν τῶν ἀνδραπόδων προσήκειν ἐνόμιζον τύχην , καὶ δήσαντες εἰργον , μηδὲ τῶν ἀκτίνων ἀπολαύειν αὐτοὺς συγχωροῦντες . δρόμος ἐπὶ τὰς οἰκίαις , καὶ πάσας ὥσπερ ἐρημίας διέσκαψαν πόλεις . Ὁ δὲ δακρύσας , αὐτοῦ παρὰ τῶν ἀσεβῶν ἀπεσφάττετο . πόλεως , ἀντὶ μιᾶς , πολλῶν , καὶ τούτων ἐναντιωτάτων γεγενημένης ! Ὢ πολιτείας , θαλάττης πάσης ἀπιστοτέρας ! Ὢ πολιτῶν , οὐδέν τι τῶν φύσει βαρβάρων ἀπιστοτέρων ! Καταποντισταί τινες ἄντικρυς ἐν ἠπείρῳ · μᾶλλον δὲ τὰ τούτων , καὶ χείρω . Οἱ μέν γε τῶν ὄντων γυμνώσαντες , οὐ καὶ τὸ ζῆν προσαφείλοντο · οὗτοι δὲ , τὸν μὲν οἵκοθεν στράτευμα τρέφειν δυνάμενον , [ Ρ . ὅθθ ] ἐξαίφνης ὥσπερ σκηπτοῦ κατενεχθέντος , ἀποπέμπουσι προσαιτήσοντα . Ἡ δ´ ὑπερβολὴ , ὅτι καὶ τῶν ὄντων ἐκβάλλοντες ἀγανακτοῦσιν , εἰ ζῶντι μετὰ τῶν ἄλλων ἐξέσται μεμνῆσθαι τῆς συμφορᾶς . ϛʹ . Ὢ λογισμοῦ περιυβρισμένου ! Ὦ πάντα ἀλογίας ἀγούσης ! Οἱ μὲν , ἐπὶ τοὺς τῶν δικαίων πόνους , καὶ ποῦ πυρὸς ὀξύτερον ἐκινοῦντο · θαῤῥεῖν δὲ εἶχεν Οὐδεὶς , οὐ γένει κοσμούμενος , οὐ μεγάλα δὴ καὶ πολλὰ
Lemmas: σιλέος ὁ σώφρων καί πρᾶος καί Φρόνιμον πρέσβυς ἔκω , ἄξιος στράτευμα πέμπω , καί ὁ μέν πόλις ἐπέχω [ ΡθΒ ] καθ´ ἑαυτοῦ μαίνομαι , φυλάσσω δέ ὁ πρᾶγμα , ὁ σῴζω αὐτός δύναμαι . Ἑ τότε μικρός ἡσυχάζω ὁ Τύχη , καί στρατιυος ἐλευθερία κομίζω μή κωλύω . νῦν εἄν , ἀντί ὁ στενάζω , ἐν ἑορτή ἐγώ εἰμί ὁ πόλις . νυν εἄν χορεύω μέν ἐγώ ὁ πολίτης , ὁ δδʹ ἐχθρός ὁ πάρειμι μεταλαμβάνω Τύχη . Δίκη δδʹ εἄν γίγνομαι μετέ ἄνθρωπος , καί ὁ ὁ χρυσός γένος εἄν ἐγώ περιήκω . νῦν δδʹ πῶς ὁ καλῶς βουλεύω ὁ τύχη παίζω περιτρέπω ! ὁ μέν ἐπείγω · ὁ δδʹ ἀσάω μετέωρος · καί ὁ σημεῖον ἤδη πρό ὁ πύλη φαίνω , δαίμων τις φθονερός ὑπέρχομαι ὁ Κάντας ἔοικα αὐτός · καί ὁ δῆμος αἶμα πάλαι διψάω , ἐπί κόρος ὁ πονηρός παρακαλέω δημηγορία . Οἱδ´ κινέω , οἷος Ὅμηρος φημί ὁ θάλασσα ὑπό ἐναντίος πνεῦμα ἐλαύνω . καί λοιπός οὐδείς εἰμί σύν νόμος , ἀλ πίπτω μέν ὁ προστυγχάνω · διά δέ ὁ νεκρός ἐπί ὁ ἄρχω ἔρχομαι . ὁ δέ διασκεδάννυμι , δέχομαι μέν ὁ ἔπειμι , καί ἀφίημι αὐτός ἀμύνω βούλομαι · ἕτερος δέ πόλεμος ἔνδοθεν κατά νῶτον ἀπαντάω · ὅς οὐ ἔχω λοιπός ὅποι ὁ πρόσωπον τρέπω . τότε δή πῦρ μέν ὁ πύλη προσάγω , καί ὁ καπνός ὁ μέν ἔξωθεν ἐπείγω εἴργω ὁ πρόσω · ὡς εἄν ὅς βούλομαι βοηθέω , λαμβάνω . ὁ δδʹ ἔνδοθεν ἀνοίγνυμι ὁ πύλη ὁ ἀνδροφόνος · ὁ δδʹ εἰσχέω , πᾶς ἀνίστημι . βρόχος πόλις ὅς δράω , ἀποφαίνω . γυμνόω μέν ὁ ὅπλον ὁ στρατιώτης · ἕλκω δέ ὑπό ὁ τυγχάνω ὁ πολύς δή πολύς ἔθω ἐπιτάσσω . Δοῦλος εἰ ὁ δεσπότης ἀγνοέω , καί ὅς πρότερος ἐπιτιμάω Ἐικαίως τότε δίκη ἀξιόω λαμβάνω . Ὅπλων δή καί χρῆμα ὁ δοῦλος καί πένης κύριος καθίστημι , ὁ πρίν αὐτός κτάομαι , ὁ ὁ ἀνδράποδον προσήκω νομίζω Τύχη , καί δήω εἴργω , μηδέ ὁ ἀκτίς ἀπολαύω αὐτός συγχωρέω . δρόμος ἐπί ὁ οἰκίον , καί πᾶς ὥσπερ ἐρημία διασκάπτω πόλις . ὁ δέ δάκρυ , αὐτός παρά ὁ ἀσεβής ἀποσφάζω . πόλις , ἀντί εἷς , πολύς , καί οὗτος ἐναντίος γίγνομαι ! ὤ πολιτεία , θάλασσα πᾶς ἄπιστος ! ὤ πολίτης , οὐδείς τίς ὁ φύσις βάρβαρος ἄπιστος ! καταποντιστής τις ἄντικρυς ἐν ἤπειρος · μᾶλλον δέ ὁ οὗτος , καί χείρων . ὁ μέν γε ὁ εἰμί γυμνόω , οὖον καί ὁ ζῶ προσαφαιρέομαι · οὗτος δέ , ὁ μέν οἴκοθεν στράτευμα τρέφω δύναμαι , [ Ρ . ὅθε ] ἐξαπίνης ὥσπερ σκηπτός κατένειμι , ἀποπέμπω προσαιτέω . ὁ δδʹ ὑπερβολή , ὅτι καί ὁ εἰμί ἐκβάλλω ἀγανακτέω , εἰμί ζῶ μετά ὁ ἄλλος ἔξεστι μιμνήσκω ὁ συμφορά . ϛυʹ . ὤ λογισμός περιυβρίζω ! ὦ πᾶς ἀλογία ἄγω ! ὁ μέν , ἐπί ὁ ὁ Δίκαιος πόνος , καί ποῦ πυρός ὀξύς2 κινέω · θαρσέω δέ ἔχω οὐδείς , οὖον γένος κοσμέω , οὖον μέγας δή καί πολύς