cogPG.PG109 471
ὄντος τοῦ Σαμωνᾶ . Ἐλθὼν ὅὲ ὁ βασιλεὺς ἐν τῇ Μεγάλῃ ἐκκλησίᾳ εὖρεν αὐτὸν ἐν ᾧ ηὔχετο τόπῳ είς τὸ μιτατώριον , καὶ ἦρεν αὐτὸν , καὶ ἀναγνούς ἐν μεγάλῃ θλίψει ἧν , ζητῶν τὸν τοῦτο ποιήσαντα . Γί γονε δὲ καὶ ἔκλειψις σελήνης , καὶ διωρίσατο ὁ βασιλεὺς τοῖς οὗσι τότε ἀστρονόμοις εἰπεῖν τὸ ἀποτέλεσμα . Εἰσερχομένου δὲ πρὸς τὸν βασιλέα Παντολέοντος μητροπολίτου , φίλου ὄντος τῷ Σαμωνᾷ , ἠρώτησεν αὐτὸν ὁ Σαμωνᾶς · Εἰς τίνα ἑστίν ἡ κάκωσις ; Ἔφη αὐτῷ ὁ μητροπολίτης · Εἰς σέ · καὶ ἑὰν διέλθῃς Ἰουνίου τὰς ιγʹ , ἔκτοτε οὐδέν πείσῃ κακόν . Τὸν δὲ βασιλέα εἶπεν εἰς τὸν δεύτερον ἔχειν κάκωσιν τὴν σελήνην · ὁ δὲ βασιλεὺς ὑπέλαβε τοῦτο εἰς Ἀλέξανδρον τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ . Μετὰ τοῦτο ἰδίως Τζηρίθων τῷ βασιλεῖ ἐξεῖπεν , « Ὁ Σαμωνᾶς τὸ πιττάκιον ἐποίησε . » Καὶ παρευθὺς καταβιβάζει Σαμωνᾶν εἰς τὸν οῖκον αὐτοῦ καὶ ἀποκείρει μοναχὸν καὶ ἀπάγει εἰς τὴν μονὴν Εὐθυμίου πατριάρχου . Καὶ μετὰ ταῦτα πάλιν λοιδορηθέντος , ἀπήγαγεν εἰς τὴν τοῦ Μαρτινάκη μονήν . Ἐποίησε δὲ Κωνσταντῖνον παρακοιμώμενον , καὶ ἔκτισεν αὐτῷ μονὴν ἐν Νωσιαῖς , καὶ ἀπῆλθεν ἅμα Εὐθυμίῳ πατριάρχῃ και ἐγκαινίασε ταύτην . μγʹ . Ὀκτωβρίῳ δὲ μηνὶ γέγονε πόλεμος ναυμαχικὸς Ἰμερίου λογοθέτου μετὰ Δαμιανοῦ καὶ Λέοντος τοῦ Ἀγαρηνοῦ , στρατηγοῦ ὄντος ἐν Χάμῳ Ῥωμανοῦ τοῦ μετὰ ταῦτα βασιλεύσαντος . ἡττήθη δὲ Ἱμέριος , τωλνς μδʹ . ἤρξατο δὲ νοσηλεύεσθαι Λέων , ὄ βασιλεὺς κοιλιακῷ νοσήματι , ὥστε μὴ δυνηθῆναι ἐξελθεῖν ἐν τῇ Μαγναύρᾳ τὴν δημηγορίαν λαλῆσαι ἐν τῇ ἀργῇ τῶν νησφειῶν . Γέγονε δὲ καὶ ἐμπρησμὸς εἰς τὰ κηρουλάρια τῆς Μεγάλης ἐκκλησίας , καέντων τῶν χαρτησίων πάντων καὶ τῆς σακέλλης . Μαΐῳ δὲ μηνὶ τελευτᾷ Λέων , προχειρισάμενος Ἀλέξανδρον τὸν ἀδελφὴν αὐτοῦ βασιλέα · ἅν ἰδὼχ , ὥς φασιν , ἐμχόμες νον πρὸς αὐτὸν ἔφης Ἵδε ἄκακῥς καὶ χρόνος μετὰ τοὺς δεκατρεῖς μᾷνας , . πολλὰ ἐκλιπαρήσας καὶ δεηθεὶς αὐτοῦ φυλάττειν τὸν υἱὸν αὐτοῦ Κωνσταντῖνον . Καὶ ὁ λόγος τοῦ Ἐαφιλέως ἐγένετο ἀληθῶς γὰρ γμετὰ δεκατρεῖς . μῆνας ἐτελεύτησε . ΒΑΣλΕΙΑ ΑΛΕΣΑΝΑΡΑΓ ΧΚΥ ΒΑΣΛΕΙΩΥ . [ Ρ.ἕθ ] αʹ.τῷ ϛυιῤ´ ἕτει τοῦ κόσμου , τῆς δὲ θείας σαρκώσεως Ἱιβʹ , ἐβασίλευσεν Ἀλέξανδρος ὁ υἱὸς μασιλείου , ἔἰος ἔν ἡμέρας κθʹ , σὺν Κωνσταντίνῳ υλῷ Λοντος . Ἀποστείλας δὲ ἤγαγεν Νικέλαον ἐκ Γαλακρηνῶν , καταγαγὼν Εὐθύμιον πατριάρχην , καὶ ἐνεθρόνισε τὸ δεύτερον τὸν αὐτὸν Νικόλαον πατριάρχην . Ησοίησε δέ σελέντιον καὶ σύνοδον Ἀλέξανδρος ἐν τῇ Καγναύρᾳ , ἀγαγὼν Εὐθύμιον ἐκ τοῦ Υτενοῦ ἀπὸ τῶν Ἱα Ἀγαθοῦ · καὶ συγκαθίσας ἅμα Νικολάῳ πατριάρχς ἐποιήσαντο τὴν κατ´ αὐτοῦ καθαίρεσιν , ἀτίμως ἁποτίλλοντες τοῦ ἱεροπρεποῦς καὶ ἀξιαγάαταυ
Lemmas: εἰμί ὁ Σαμωνά . ἔρχομαι οεʹ ὁ βασιλεύς ἐν ὁ Μεγάλη ἐκκλησία εὑρίσκω αὐτός ἐν ὅς εὔχομαι τόπος εἷς ὁ μιτατώριον , καί ἀείρω αὐτός , καί ἀναγιγνώσκω ἐν μέγας θλῖψις ἧμαι , ζητέω ὁ οὗτος ποιέω . γία γόνος δέ καί ἔκλειψις σελήνη , καί διορίζω ὁ βασιλεύς ὁ εἰμί τότε ἀστρονόμος εἶπον ὁ ἀποτέλεσμα . εἰσέρχομαι δέ πρός ὁ βασιλεύς Παντολέων μητροπολίτης , φίλος εἰμί ὁ Σαμωνά , ἐρωτάω αὐτός ὁ Σαμωνάς · εἰς τίς εἰμί ὁ κάκωσις ; φημί αὐτός ὁ μητροπολίτης · εἰς σός · καί ἑός διέρχομαι Ἰούνιος ὁ πνίξ , ἔκτοτε οὐδείς πείθω κακός . ὁ δέ βασιλεύς εἶπον εἰς ὁ δύο ἔχω κάκωσις ὁ σελήνη · ὁ δέ βασιλεύς ὑπολαμβάνω οὗτος εἰς Ἀλέξανδρος ὁ ἀδελφός αὐτός . μετά οὗτος ἰδίως Τζηρίθων ὁ βασιλεύς ἐξεῖπον , « ὁ Σαμωνάς ὁ πιττάκιον ποιέω . » καί παρευθύς καταβιβάζω Σαμωνᾶς εἰς ὁ οἶκος αὐτός καί ἀποκείρω μοναχός καί ἀπάγω εἰς ὁ μονή Ευθυμίου πατριάρχης . καί μετά οὗτος πάλιν λοιδορέω , ἀπάγω εἰς ὁ ὁ Μαρτινάκη μονή . ποιέω δέ Κωνσταντῖνος παρακοιμώμενος , καί κτίζω αὐτός μονή ἐν νωσιος , καί ἀπέρχομαι ἅμα Εὐθύμιος πατριάρχης και εγκαινιάζω οὗτος . μγʹ . Ὀκτώβριος δέ μείς γίγνομαι πόλεμος ναυμαχικός Ἰμέριος λογοθέτης μετά Δαμιανός καί Λέων ὁ αγαρηνός , στρατηγός εἰμί ἐν χάμω Ῥωμανός ὁ μετά οὗτος βασιλεύω . ἡσσάομαι δέ Ἱμέριος , τωλνς μδʹ . ἄρχω δέ νοσηλεύω Λέων , ὅς βασιλεύς κοιλιακός νόσημα , ὥστε μή δύναμαι ἐξέρχομαι ἐν ὁ Μαγναύρα ὁ δημηγορία λαλέω ἐν ὁ ἀργός ὁ νησφειῶν . γίγνομαι δέ καί ἐμπρησμός εἰς ὁ κηρουλάρια ὁ Μεγάλης ἐκκλησία , καίω ὁ χαρτησίων πᾶς καί ὁ Σακέλλης . Μάϊος δέ μείς τελευτάω Λέων , προχειρίζω Ἀλέξανδρος ὁ ἀδελφή αὐτός βασιλεύς · ὅς ἰδὼχ , ὅς φημί , ἐμχόμες νοῦς πρός αὐτός φημί κύπειρις ἄκα καί χρόνος μετά ὁ δεκατρεῖς Μάνας , . πολύς ἐκλιπαρέω καί δέω αὐτός φυλάσσω ὁ υἱός αὐτός Κωνσταντῖνος . καί ὁ λόγος ὁ εαφιλαος γίγνομαι ἀληθής γάρ γμετὰ δεκατρεῖς . μείς τελευτάω . ΑΒ ΑΔ Χ ΑΣ . [ Ρ.ἕθ ] αὐτός ϛυιῤ´ ἔτος ὁ κόσμος , ὁ δέ θεῖος σάρκωσις Ἱιβʹ , βασιλεύω Ἀλέξανδρος ὁ υἱός μασιλειος , ἠώς ἐν ἡμέρα τύ , σύν Κωνσταντῖνος ἰάλλω Λόντος . ἀποστέλλω δέ ἄγω Νικέλαον ἐκ Γαλακρηνῶν , κατάγω Εὐθύμιος πατριάρχης , καί ἐνθρονίζω ὁ δύο ὁ αὐτός Νικόλαος πατριάρχης . ησοιαειδω δέ σελέντιον καί σύνοδος Ἀλέξανδρος ἐν ὁ Καγναύρᾳ , ἄγω Εὐθύμιος ἐκ ὁ Υτενοῦ ἀπό ὁ Ἰά Ἀγαθός · καί συγκαθίζω ἅμα Νικόλαος πατριάρχης ποιέω ὁ κατ´ αὐτός καθαίρεσις , ἄτιμος ἀποτίλλω ὁ ἱεροπρεπής καί ἀξιαγάαταυ