cogPG.PG109 388
ϛʹ . Τῷ θʹ αὐτοῦ ἔτει ἐπιβουλῆς γενομένης Λέοντι τῷ βασιλεῖ παρὰ τῶν συγγενῶν τοῦ Ζαούτζα , καὶ ἄαγνωσθείσης , πάντας κρατήσας ἐξώρισεν . καὶ ἐξιωλόθρευσεν τὴν συγγένειαν τοῦ Ζαούτζα ἅπασαν ΐ . Τῷ ἐ αὐτοῦ ἔτει τελευτᾷ Ἀντώνιος πατριάρχης , καὶ χειροτονεῖται Νικόλαος πατριάρχης μυστικὸς τοῦ βασιλέως . Τότε καὶ ἡ Δημητριὰς παραλαμβάνεται ὑπὸ Δαμιανοῦ τοῦ Ἀγαρνοῦ Στέοιι δὲ ὁ βασιλεὺς Ἄνναν θυγατέρα Ζωῆς τῆς τοῦ Ζαούτζα , δ ἀ τὸ μὴ δύνασθαι ποιεῖν τὰ ἐκ τύπου κλητόρια μὴ οὗσης Αὐγούστης . ηʹ . Τῷ ια´ ἔτει αὐτοῦ ἠγάγετο ὁ βασιλεὺς τρίτην αὐτοῦ γυναῖκα τὴν ἁπὸ τοῦ Ὀψικίου Εὐδοκίαν , στέψας αὐτὴν καὶ ἀναγορεύσας · ἤτις ἐξ αὐτοῦ ἄρρενα νεννήσασα παῖδα ἐτελεύτησεν . Ἀπέθανε δὲ καὶ τὸ γεννηθὲν παιδίον . θʹ Τῷ ιγʹ αὐτοῦ ἔτει κτίζει ὁ βασιλεὺς εἰς τοὺς ἠεγοιένους Τόπους ναὸν Ἅγιον Λάζαρον , καὶ κατασκευάζει μονὴν ἀνδρῴαν εὐνούχων · ἐν ᾧ καὶ τὸ τοῦ ἀγίου Λαζάρου σωμα καὶ Μαρίας τῆς Μαγδαληνῆς ἀπέθετο Τούτω τῷ καιρῷ παραδίδοται Ταυρομένιον τοῖς Ἀγαρηνοῖς . ἔ . Τῷ ιε´ ἕτει παρελήφθη ἡ νῆσος Αῆμνος ὑπὸ τῶν Ἀγαρηνῶν . Ρ . ιαʹ . Τῷ ιϛʹ ἔτει ἐν τῇ προελεύσει τῆς Πεντηκοστῆς ? τοῦ βασιλέως εἰσοδεύοντος εἰς τὸν Ἄγιον Μώκιον , ὃν πρώην φασὶν Ἡρακλέους εἶναι ναὸν , ἐπεὶ πλησίον τῆς σωλέας ἦλθεν , ἐξελθών τις ἐκ τοῦ ἄμβωνος ἔδωκεν αὐτῷ κατὰ κεφαλῆς μετὰ ῤάβδου ἰσχυρᾶς καὶ παχείας · καὶ εἰ μὴ εἰς πολυακάνδηλον ἡ ῥάβδος ἐνεποδίσθη , παρευθὺ ἂν τοῦ ζῇν αὐτὸν ἀπήλλαξεν . Τοῦ δὲ αἵματος σφοδρῶς καταῤῥέοντος ταραχὴ καὶ φυγὴ τῶν ἀρχόντων γέγονε . Διὸ καὶ τοῦ ἀδελφοῦ Ἀλεξάνδρου νόσον προφασισαμένου καὶ ἐν τῇ εἰσόδῳ μὴ κατελθόντος , θπόληψις γέγονε Κτὴν τοιαύτην ἐπιβουλὴν αὐτὸν κατεργάσασθαι . Κρατηθέντος τοῦ δόντος τῷ βασιλεῖ , καὶ πολλὰς βασάνους καὶ τιμωρίας ὑπομεμενηκότος ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας , ἐπεὶ μηδένα καθωμολόγησεν , ἐκκόπτεται χεῖρας καὶ πόδας καὶ ἐν τῷ σφενδόνιδ τοῦ Ἱππεκοῦ καίεται . Ἔκτοτε οὖν ἐξεκόπη ἡ τοιαύτη προέλευσις . Καὶ μετά τινα καιρὸν ἀνῆλθεν Μάρκος ὁ σοφώτατος οἰκονόμος τῆς αὐτῆς ἐκκλησίας , ὃς ἦν ἀναπληρώσας τὸ τετράῳδον τοῦ κυροῦ Κοσμᾶ τῆς μεγάλης ἑβδομάδος ἤτοι τοῦ μεγάλου Σαββάτου , πρὸς τὸν βασιλέα , καὶ συνεστιώμενος αὐτῷ ἐξελιπάρει μὴ ἐκκοπῆναι τὴν ἑορτήν . Καὶ τοῦ βασιλέως ἀπαναινομένου ἔφη ὁ Μάρκος ὅτι προείρηται τοῦτο παρὰ τοῦ Δαβίδ · φησὶ Κγάρ · Ὅσα ἐπονηρεύσατο ὁ ἐχθρὸς ἐπὶ τῷ ἁγίῳ σου κμὶ ἐνεκαυχήσαντο οἱ μισοῦντές σε ἐν μέσῳ τῆς ἑορτῆς σου . Καὶ δεῖ σε , ὦ δέσποτα , ἀπὸ τρῦ νῦν κρατῆσαι τῆς βασιλείας ἔτη δέκα . Ὁ δὴ καὶ γέγονε · τῇ γὰρ αὐτῇ ἡμέρᾳ ᾖ ἔλαβεν , τῇ αὐτῇ καὶ τελευτᾷ .
Lemmas: ϛυʹ . ὁ ὁ αὐτός ἔτος ἐπιβουλή γίγνομαι Λέων ὁ βασιλεύς παρά ὁ συγγενής ὁ Ζαούτζα , καί ααγνωσθεισος , πᾶς κρατέω ἐξορίζω . καί ἐξιωλόθρευσεν ὁ συγγένεια ὁ Ζαούτζα ἅπας ἵ . ὁ εἰ αὐτός ἔτος τελευτάω Ἀντώνιος πατριάρχης , καί χειροτονέω Νικόλαος πατριάρχης μυστικός ὁ βασιλεύς . τότε καί ὁ Δημητριάς παραλαμβάνω ὑπό Δαμιανός ὁ Ἀγαρνοῦ Στέοιι δέ ὁ βασιλεύς Ἄννα θυγάτηρ Ζωή ὁ ὁ Ζαούτζα , δ ὅς ὁ μή δύναμαι ποιέω ὁ ἐκ τύπος Κλητορία μή εἰμί Αυγούστης . ἤ . ὁ ια´ ἔτος αὐτός ἄγω ὁ βασιλεύς τρίτος αὐτός γυνή ὁ ἀπό ὁ Ὀψίκιον Εὐδοκία , στέφω αὐτός καί ἀναγορεύω · ὅστις ἐκ αὐτός ἄρσην νάω παῖς τελευτάω . ἀποθνήσκω δέ καί ὁ γεννάω παιδίον . ὁ ὁ πνίξ αὐτός ἔτος κτίζω ὁ βασιλεύς εἰς ὁ ηεγοιενος τόπος ναός Ἅγιον Λάζαρος , καί κατασκευάζω μονή ἀνδρῷος εὐνοῦχος · ἐν ὅς καί ὁ ὁ ἅγιος Λάζαρος σῶμα καί Μαρία ὁ Μαγδαληνή ἀποτίθημι οὗτος ὁ καιρός παραδίδωμι Ταυρομένιον ὁ Ἀγαρηνός . ἔ . ὁ ιε´ ἔτος παραλαμβάνω ὁ νῆσος Αῆμνος ὑπό ὁ Ἀγαρηνός . Ρ . ἰά . ὁ ιϛʹ ἔτος ἐν ὁ προέλευσις ὁ Πεντηκοστή ? ὁ βασιλεύς εἰσοδεύω εἰς ὁ ἀγάω Μώκιος , ὅς πρώην φημί Ἡρακλῆς εἰμί ναός , ἐπεί πλησίος ὁ σωλέας ἔρχομαι , ἐξέρχομαι τις ἐκ ὁ ἄμβων δίδωμι αὐτός κατά κεφαλή μετά ῥάβδος ἰσχυρός καί παχύς · καί εἰμί μή εἰς πολυακάνδηλον ὁ ῥάβδος ἐμποδίζω , παρευθύς εἄν ὁ ζάω αὐτός ἀπαλλάσσω . ὁ δέ αἷμα σφοδρός καταρρέω ταραχή καί φυγή ὁ ἄρχω γίγνομαι . Διὸ καί ὁ ἀδελφός Ἀλέξανδρος νόσος προφασίζομαι καί ἐν ὁ εἴσοδος μή κατέρχομαι , θπόληψις γίγνομαι κτείνω τοιοῦτος ἐπιβουλή αὐτός κατεργάζομαι . κρατέω ὁ δίδωμι ὁ βασιλεύς , καί πολύς βάσανος καί τιμωρία ὑπομένω ἐπί πολύς ἡμέρα , ἐπεί μηδείς καθομολογέω , ἐκκόπτω χείρ καί πούς καί ἐν ὁ σφενδόνιδ ὁ Ἱππεκοῦ καίω . ἔκτοτε οὖν ἐκκόπτω ὁ τοιοῦτος προέλευσις . καί μετά τις καιρός ἀνέρχομαι Μάρκος ὁ σοφός οἰκονόμος ὁ αὐτός ἐκκλησία , ὅς εἰμί ἀναπληρόω ὁ τετράῳδον ὁ κυρόω Κοσμᾶς ὁ μέγας ἑβδομάς ἤτοι ὁ μέγας Σάββατο , πρός ὁ βασιλεύς , καί συνεστιάω αὐτός ἐκλιπαρέω μή ἐκκόπτω ὁ ἑορτή . καί ὁ βασιλεύς ἀπαναίνομαι φημί ὁ Μάρκος ὅτι προερέω οὗτος παρά ὁ Δαβίδ · φημί Κγάρ · ὅσα πονηρεύομαι ὁ ἐχθρός ἐπί ὁ ἅγιος σύ κίς ἐγκαυχάομαι ὁ μισέω σύ ἐν μέσος ὁ ἑορτή σύ . καί δεῖ σύ , εἰμί δεσπότης , ἀπό τρυς νῦν κρατέω ὁ βασίλεια ἔτος δέκα . ὁ δή καί γίγνομαι · ὁ γάρ αὐτός ἡμέρα εἰμί λαμβάνω , ὁ αὐτός καί τελευτάω .