cogPG.PG109 351
πλησιέστερον διέβαινεν · ἡ δέ , Τὰ καλά ου , ἔφησεν , οὕτως νινία , καὶ ἀγαπῶ ταῦτα πολλά . Κατὰ τὴν τράπεζαν τηνικαῦτα εἰστιᾶτο ὁ βασιλεὺς , καὶ δὴ πρὸς αὐτὸν εὐθὺς διαβάντα ἥοετο αὐτὸν ὅποι ποτὲ ἑσιλννα ὄν ὥν . Ὁ δὲ παρὰ τὴν μάναν , ἔφησεν εἰναι , τὴν Θεοδώραν οὕτω λέγων , καὶ θεάσασθαι ἐν αὐτῇ καλὰ νινία τοῦ προσκεφαλαίου ἐξαίρουσαν . Συνῆκεν οὐν ὁ βασιλεὺς , καὶ πλήρης ὀργῆς γεγονὼς , ὡς ἐξανέστη τῆς τραπέζης , [ Ρ . ΙΗ ] πρὸς αὐτὴν ἀπήει , ἄλλαις τε πολλαῖς ὕβρεσιν αὐτὴν ἐπαντλῶν καὶ εἰδώλων λάτοιν ἀκολάστῳ γλώττῃ ταύτην ἀποκαλῶν · καὶ ἅμα διεζήτει τοὺς λόγους τοῦ παραπαίοντος . Ἡ δὲ τέως τὸν θυμὸν κατὰ στέρνων κύουσα , Οὐ τοῦτό ἐστιν , ἐξ ἐτοίμου ἔλεγεν , ὥ βασιλεῦ , οὐ τοῦτο , ὡς ὑπείληφας σύ , Τὸ δὲ κάτοπτρόν μου ἤμην ἀτενίζουσα μετὰ τῶν θεραπαινίδων καὶ τὰς ἐκεῖσε τικτομένας ἰδὼν ὁ Δένδερις μορφὰς ἐλθὼν ἀπήγγειλεν ἀφρόνως τῷ δεσπότῃ καὶ βασιλεῖ . οὕτω μὲν οὖν ἐκείνου τέοναπέσβεσε τὸν θυμόν · τὸν Δένδεριν δὲ μετ´ οὐ πολλὰς ἡμέρας παιδείᾳ καθυποβαλοῦσα πέπεικε σωφρονεῖν , οὕτω πως ἐπιλέγουσα καὶ διδάσκουσα ὡς κἡτοτὸ λέοεχν περὶ τῶν καλῶν νινίων τινί . Καί ποτε παρὰ πότον ἐγκαυχώμενος καὶ τῆς δεσποίνης κατεπαιρόμενος ὁ Θεόφιλος ἠρώτα τοῦτον περὶ αὐτῆς , εἰ πάλιν ἄρα τὰ καλὰ νινία ἢ μάνα ἀσπάζεται . Ὁ δὲ τοῖς χείλεσι τὴν δεξιὰν χεῖρα ἐπιθεὶς , καὶ τῇ ἀριστερᾷ τῶν ὄπισθεν μερῶν ἐπιλαβόμενος , « Σίγα , σίγα περὶ ηʹ . Τῷ γʹ αὐτοῦ ἔτει , Ἀλέξιον τὸν Ἀρμένιον , ᾠ ἐπών · . λον Μουσελὲ λίαν ἀνδρεῖον ὄντα καὶ ῥωμαλέον εἰσεποιήσατο γαμβρὸν εἰς Μαρίαν τὴν θυγατέρα αὐτοῦ , καὶ πατρίκιον ἐποίησεν , εἶτα καὶ μάγιστοον ὑπολήψεις δέ τινας ἐπ´ αὐτῷ σχὼν ὡς ὀρεγομένῳ τῆς βασιλείας , στρατηγὸν καὶ δοῦκα Σικελίας πέμπει . Οἷα δὲ ὁ φθόνος ὡδίνει , Σικελοί τινες ἀνελθόντες διέβαλον τοῦτον τῷ βασιλεῖ , ὡς « Τὰ μὲν τῶν Χριᾶτιανῶν Ἀγαρηνοῖς προδίδωσι , κατὰ δὲ τῆς βασιλείας σου μελετᾷ . » Ἐν δὲ τῷ μεταξὺ τῆς θυγατοὸς τοῦ βασιλέως Μαρίας τεθνηκυίας , ὁ βασιλεὺς τὴν λάρνακα ταύτης ἐξ ἀργύρου ἐκόσμησε , καὶ τόμον ἐλευθερίας τοῖς ἐν αὐτῷ προσφεύγουσι τέθεικεν · ὅνπερ ἄργυρον Λέων ὁ βασιλεὺς μετὰ ταῦτα ἀνείλετο . θʹ . Τῷ δ´ αὐτῷ ἔτει Θεόδωρον τὸν ἀρχιεπίσκοπον τὸν λεγόμενον Κρίθινον , ἐν τῷ καιρῷ τῆς διαβολῆς Ἀλεξίου ἐν τῇ πόλει ὄντα , δίδωσιν ὁ βασιλεὺς τὸ ἴδιον φυλακτὸν , καὶ ἀποστέλλει εἰς Σικελίαν δοῦναι λόγον ὰπαθείας Ἀλεξίῳ καὶ ἀγαγεῖν πρὸς αὐτόν · ὃν καὶ ἐλθόντα ὁ βασιλεὺς ὡς ἀντάρτην τύψας ἔθετο εἰς φυ λακὴν , τὰ αὐτοῦ πάντα δημεύσας . Θεόδωρος οὖν τοῦπο εἰδὼς ἤσχαλλε καὶ ἐδυσφόρει · καὶ μετ´ ὀλίγον τοῦ βασιλέως ἐν Βλαχέρναις ἀπελθόντος προλαβὼν ἔστη ἔμπροσθεν τοῦ θυσιαστηρίου , τὴν ἱερατικὴν στολὴν ἐνδεδυμένος , καὶ τοῦ βασιλέως τῆ σωλέᾳ πλησιάσαντος αὐτὸς φωνῇ μεγάλῃ ἐβόησεν · Ἕντεινε , καὶ κατευοδοῦ , καὶ βασίλευε · ἔνεκεν τίνος , ὥ βασε λεῦ · Λἰδεσθεὶς οὖν ὁ βασιλεὺς τὴν σύγκλητον ἔφη · Ἕνεκεν ἀλλθείας καὶ πραίτητος [ Ρθ ] καὶ δεκαιοσύνης .
Lemmas: πλήσιος διαβαίνω · ὁ δέ , ὁ καλός ου , φημί , οὕτως νινί , καί ἀγαπάω οὗτος πολύς . κατά ὁ τράπεζα τηνικαῦτα εἰστιᾶτο ὁ βασιλεύς , καί δή πρός αὐτός εὐθύς διαβαίνω ἥδομαι αὐτός ὅποι ποτέ ἑσιλννα εἰμί ἀνά . ὁ δέ παρά ὁ μανᾶς , φημί εἰναι , ὁ Θεοδώρα οὗτος λέγω , καί θεάομαι ἐν αὐτός καλός νινί ὁ προσκεφάλαιον ἐξαίρω . συνήκω ὀν ὁ βασιλεύς , καί πλήρης ὀργή γίγνομαι , ὡς ἐξανίστημι ὁ τράπεζα , [ Ρ . ΙΗ ] πρός αὐτός ἄπειμι , ἄλλος τε πολύς ὕβρις αὐτός ἐπαντλέω καί εἴδωλον λάτος ἀκόλαστος γλῶσσα οὗτος ἀποκαλέω · καί ἅμα διαζῶ ὁ λόγος ὁ παραπαίω . ὁ δέ τέως ὁ θυμός κατά στέρνον κύω , οὖον οὗτος εἰμί , ἐκ ἑτοῖμος λέγω , ὅς βασιλεύς , οὖον οὗτος , ὡς ὑπολαμβάνω σῦς , ὁ δέ κάτοπτρον ἐγώ εἰμί ἀτενίζω μετά ὁ θεραπαινίς καί ὁ ἐκεῖσε τίκτω εἶδον ὁ Δένδερις μορφή ἔρχομαι ἀπαγγέλλω ἄφρων ὁ δεσπότης καί βασιλεύς . οὗτος μέν οὖν ἐκεῖνος τέοναπέσβεσε ὁ θυμός · ὁ Δένδεριν δέ μετέ οὖον πολύς ἡμέρα παιδεία καθυποβάλλω πείθω σωφρονέω , οὗτος πως ἐπιλέγω καί διδάσκω ὡς ἑκτός λέγω περί ὁ καλός νινί τις . καί ποτός παρά πότος ἐγκαυχάομαι καί ὁ δέσποινα κατεπαίρω ὁ Θεόφιλος ἐρωτάω οὗτος περί αὐτός , εἰμί πάλιν ἄρα ὁ καλός νινί ἢ μάνα ἀσπάζομαι . ὁ δέ ὁ χεῖλος ὁ δεξιά χείρ ἐπιτίθημι , καί ὁ ἀριστερός ὁ ὄπισθεν μέρος ἐπιλαμβάνω , « Σίγα , σῖγα περί ἤ . ὁ γε αὐτός ἔτος , Ἀλέξιος ὁ Ἀρμένιος , ὀͅς ἔπειμι · . λος Μουσελέ λίαν ἀνδρεῖος εἰμί καί ῥωμαλέος εἰσποιέω γαμβρός εἰς Μαρία ὁ θυγάτηρ αὐτός , καί πατρίκιος ποιέω , εἶτα καί μάγιστοον ὑπόληψις δέ τις ἐπι αὐτός ἔχω ὡς ὀρέγω ὁ βασίλεια , στρατηγός καί δούξ Σικελία πέμπω . οἷος δέ ὁ φθόνος ὠδίνω , Σικελός τις ἀνέρχομαι διαβάλλω οὗτος ὁ βασιλεύς , ὡς « ὁ μέν ὁ Χριᾶτιανῶν Ἀγαρηνός προδίδωμι , κατά δέ ὁ βασίλεια σύ μελετάω . » ἐν δέ ὁ μεταξύ ὁ θυγατοὸς ὁ βασιλεύς Μαρία θνῄσκω , ὁ βασιλεύς ὁ λάρναξ οὗτος ἐκ ἄργυρος κοσμέω , καί τόμος ἐλευθερία ὁ ἐν αὐτός προσφεύγω τίθημι · ὅσπερ ἄργυρος Λέων ὁ βασιλεύς μετά οὗτος ἀναιρέω . ὁ . ὁ δδʹ αὐτός ἔτος Θεόδωρος ὁ ἀρχιεπίσκοπος ὁ λέγω Κρίθινος , ἐν ὁ καιρός ὁ διαβολή Ἀλέξιος ἐν ὁ πόλις εἰμί , δίδωμι ὁ βασιλεύς ὁ ἴδιος φυλακτόν , καί ἀποστέλλω εἰς Σικελία δίδωμι λόγος ἀπάθεια Ἀλέξιος καί ἄγω πρός αὐτός · ὅς καί ἔρχομαι ὁ βασιλεύς ὡς ἀντάρτης τύπτω τίθημι εἰς φύω λακέω , ὁ αὐτός πᾶς δημεύω . Θεόδωρος οὖν Τοῦπος εἰδοί ἀσχάλλω καί δυσφορέω · καί μετέ ὀλίγος ὁ βασιλεύς ἐν Βλαχέρναις ἀπέρχομαι προλαμβάνω ἵστημι ἔμπροσθεν ὁ θυσιαστήριον , ὁ ἱερατικός στολή ἐνδύω , καί ὁ βασιλεύς τῆ σωλέα πλησιάζω αὐτός φωνή μέγας βοάω · ἐντείνω , καί κατευοδόω , καί βασιλεύω · ἐνέλκω τίς , ὅς Βασέ λόω · Λἰδεσθεὶς οὖν ὁ βασιλεύς ὁ σύγκλητος φημί · ἕνεκα ἀλλθείας καί πραιτητη [ Ρθ ] καί δεκαιοσυνιημι .