cogPG.PG109 479
ἀμφοτέρων ψυχὴν , σύμφρων αὐτοῦ καὶ σύμπνους ἐγένετο , ὥστε καὶ γαμικὸν συνάλλαγμα ποιήσασθαι συνεφώνησαν , πλέον ἐκ τούτου τὸν τῆς ἀγάπης δεσμὸν ἐπισφίγγοντες . κεʹ . Τῇ εἰκοστῇ τετάρτῃ οὖν τοῦ Μαρτίου μηνὸς ἀποστέλλει Ῥωμανὸς Ἰωάννην πρεσβύτερον , οἰκεῖον αὐτῷ καὶ πιστότατον ὄντα , καὶ Θεόδωρον τὸν Μαστζούσιν λεγόμενον εἰς τὸ παλάτιον ὑπεραπολογησο μένους , ὡς Οὐκ ἀνταρσία γέγονε τὸ παρ´ ἐμοὶ διαπραχθέν · ἀλλὰ τὴν τοῦ Φωκᾶ ἐπίθεσιν ὑφρρώμενος , καὶ δεδιὼς μή τι νεωτερισθῇ παρ´ αὐτοῦ εἰς τὸν βασιλέα , τούτου ἔνεκεν ἀνελθεῖν ἐν τῷ παλατίῳ εβού λευμαι καὶ τὴν φυλακὴν ποιεῖσθαι τοῦ βασιλέως . Μὴ συνευδοκοῦντος οὗν Νικολάου τοῦ πατριάρχου τούτοις , ἐμηνύθη Ῥωμανῷ παρὰ τοῦ ῥηθέντος παιδαγωγοῦ τοῦ ἐλθεῖν μετὰ στόλου παντὸς μέχρι τοῦ Βουκολέοντος . Ὃς μετὰ [ Ρ ἔΖΦ ] τῶν σὺν αὐτῷ βουλευσάμενοστὸ γὰρ ἄγον ἡγεν αὐΘεοτόκουʹ δὲ ἦν ἦλθεν ἔνοπλος ἅμα τῷ στόλῳ παντὶ ἐν τῷ Βουκολέοντι . Καὶ παρευθὺς Στέφανος μὲν μάγιστρος ἐξῆλθε τοῦ παλατίου , Νικήτας δὲ ὁ πατρίκιος ὁ συμπένθερος Ῥωμανοῦ ἀνελθὼν ἐν τῷ παλατίῳ ἐξήγαγεν ἐκεῖθεν Νικόλαον τὸν πατριάρχην ὅρκοις οὖν βεβαιωθέντες οἱ τοῦ παλατίου παρὰ Ῥωμανοῦ ἀπέστειλαν αὐτῷ τὸν τίμιον σταυράν · καὶ προσκυνήσας αὐτὸν καὶ ὅρκοις βεβαιώσας αὐτοὺς ἀνῆλθε μετ´ αὐτῶν ἐν τῷ παλατίῳ καὶ ὀλίγων τινῶν . Προσκυνήσας τὸν βασιλέα καὶ εἰσελθὼν μετ´ αὐτοῦ ἐν τῷ ναῷ τῷ ἐν τῷ φόρῳ , καὶ πίστεις αὐτῷ δοὺς , παρευθὺς προχειρίζεται παρ´ αὐτοῦ Κμάγιστρος καὶ μέγας ἐταιρειάρχης . κςʹ . Αὐτίκα οὖν γέγονε θείᾳ κέλευσις πρὸς Λέρντα τὸν Φωκᾶν παρεγγυωμένη μηδαμῶς στάσιν τινὰ ἐννοῆσαι , ἀλλὰ πρὸς ὀλίγον ἐν τῷ ἰδίῳ οἴκῳ ἀναπαύεσθαι . Ὡσαύτως καὶ γράμματα ἐκελεύσθη Κωνσταντίνῳ παρακοιμωμένῳ γράζαι , τὰ ὅμοια αὐτῷ παραγγέλλοντα , τοῦ μηδὲν ἐναντίον βουλεύσασθαι ἀλλ´ ἐν ὑποταγῇ εἶναι τοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου Ἀναλαβόμενος οὖν ταῦτα Ἀνδρέας πριμικέριος τοῦ βασιλικοῦ βεστιαρίου ἀπεκόμισεν αὐτῷ ταῦτα ἐν Καππαδοκίᾳ ὄντι · καὶ ἀναδεξάμενος ταῦτα καὶ ἀναγνοὺς , ἀπελθὼν ἐν τῷ ἰδίῳ οἴκῳ ἡσύχασεν . κζʹ . Τῇ ἑβδομάδι εʹ τῶν ἀγίων Νηστειῶν δίδοται ἀῤῥαβὼν γαμικῶν συναλλαγμάτων παρὰ Κωνσταντίνου βασιλέως Ἑλένῃ τῇ θυγατρὶ Ῥωμανοῦ , καὶ τῇ τρίτῃ τοῦ Πάσχα τῇ λεγομένῃ τῆς Γαλιλαίας εὐλογεῖται καὶ στεφανοῦται ἂμα αὐτῇ παρὰ Νικολάου πατριάρχου κηʹ . Ῥωμανὸν βασιλεοπάτορα προγειρισάμενος , ὰντ´ αὐτοῦ Χριστοφόρον υἱὸν αὐτοῦ ἑταιρειάρχην κατέστησεν . Μετ´ οὐ πολὺ δὲ Λέων ὁ Φωκᾶς ἀπατηθεὶς παρά τέ τινων ἀρχόντων καὶ τῶν αὐτοῦ ταγμάτων πρὸς ἀνταρσίαν κινεῖται · καὶ ἀποστείλας ἀνελάβετο εἶναι σὺν αὐτῷ τόν τε παρακοιμώμενον Κωσταντῖνον καὶ Κωνσταντῖνον καὶ Ἀναστάσιον Γογ
Lemmas: ἀμφότερος ψυχή , σύμφρων αὐτός καί σύμπνους γίγνομαι , ὥστε καί γαμικός συνάλλαγμα ποιέω συμφωνέω , πλέω ἐκ οὗτος ὁ ὁ ἀγάπη δεσμός ἐπισφίγγω . κύ . ὁ εἰκοστός τέταρτος οὖν ὁ Μάρτιος μείς ἀποστέλλω Ῥωμανός Ἰωάννης πρέσβυς , οἰκέω αὐτός καί πιστός2 εἰμί , καί Θεόδωρος ὁ μαστζους λέγω εἰς ὁ Παλάτιον ὑπεραπολογέομαι μένος , ὡς οὐ ἀνταρσία γίγνομαι ὁ παρ´ ἐγώ διαπράσσω · ἀλλά ὁ ὁ Φωκᾶς ἐπίθεσις ὑφαίρω , καί δείδω μή τίς νεωτερίζω παρ´ αὐτός εἰς ὁ βασιλεύς , οὗτος ἐνέλκω ἀνέρχομαι ἐν ὁ Παλάτιον βοῦς λεύω καί ὁ φυλακή ποιέω ὁ βασιλεύς . μή συνευδοκέω ἐν Νικόλαος ὁ πατριάρχης οὗτος , μηνύω Ῥωμανός παρά ὁ εἴρω παιδαγωγός ὁ ἔρχομαι μετά στόλος πᾶς μέχρι ὁ Βουκολέων . ὅς μετά [ Ρ Ζε ] ὁ σύν αὐτός βουλεύω γάρ ἄγω ἄγω αὐΘεοτόκουʹ δέ εἰμί ἔρχομαι ἔνοπλος ἅμα ὁ στόλος πᾶς ἐν ὁ βουκολέω . καί παρευθύς Στέφανος μέν μάγιστρος ἐξέρχομαι ὁ Παλάτιον , Νικήτας δέ ὁ πατρίκιος ὁ συμπένθερος Ῥωμανός ἀνέρχομαι ἐν ὁ Παλάτιον ἐξάγω ἐκεῖθεν Νικόλαος ὁ πατριάρχης Ὅρκος οὖν βεβαιόω ὁ ὁ Παλάτιον παρά Ῥωμανός ἀποστέλλω αὐτός ὁ τίμιος σταυρός · καί προσκυνέω αὐτός καί Ὅρκος βεβαιόω αὐτός ἀνέρχομαι μετέ αὐτός ἐν ὁ Παλάτιον καί ὀλίγος τις . προσκυνέω ὁ βασιλεύς καί εἰσέρχομαι μετέ αὐτός ἐν ὁ ναός ὁ ἐν ὁ φόρος , καί πίστις αὐτός δίδωμι , παρευθύς προχειρίζω παρ´ αὐτός Κμάγιστρος καί μέγας ἑταιρειάρχης . κςʹ . αὐτίκα οὖν γίγνομαι θεῖος κέλευσις πρός Λέρντα ὁ Φωκᾶς παρεγγυάω μηδαμῶς στάσις τις ἐννοέω , ἀλλά πρός ὀλίγος ἐν ὁ ἴδιος οἶκος ἀναπαύω . ὡσαύτως καί γράμμα κελεύω Κωνσταντῖνος παρακοιμώμενος γράζα , ὁ ὅμοιος αὐτός παραγγέλλω , ὁ μηδείς ἐναντίος βουλεύω ἀλ ἐν ὑποτάσσω εἰμί ὁ βασιλεύς Κωνσταντῖνος ἀναλαμβάνω οὖν οὗτος Ἀνδρέας πριμικέριος ὁ βασιλικός βεστιάριο ἀποκομίζω αὐτός οὗτος ἐν Καππαδοκία εἰμί · καί ἀναδέχομαι οὗτος καί ἀναγιγνώσκω , ἀπέρχομαι ἐν ὁ ἴδιος οἶκος ἡσυχάζω . κζʹ . ὁ ἑβδομάς εἰ ὁ Ἀγίων νηστεία δίδωμι ἀρραβών γαμικός συνάλλαγμα παρά Κωνσταντῖνος βασιλεύς Ἑλένη ὁ θυγάτηρ Ῥωμανός , καί ὁ τρίτος ὁ Πάσχα ὁ λέγω ὁ Γαλιλαία εὐλογέω καί στεφανόω ἄμη αὐτός παρά Νικόλαος πατριάρχης καίω . Ῥωμανός βασιλεοπάτωρ προγειρισάμενος , νή αὐτός Χριστόφορος υἱός αὐτός ἑταιρειάρχης καθίστημι . Μετς οὖον πολύς δέ Λέων ὁ Φωκᾶς ἀπατάω παρά τε τίνω ἄρχω καί ὁ αὐτός τάγμα πρός ἀνταρσία κινέω · καί ἀποστέλλω ἀναλαμβάνω εἰμί σύν αὐτός ὁ τε παρακοιμώμενος Κωσταντῖνος καί Κωνσταντῖνος καί Ἀναστάσιος Γογ