cogPG.PG109 489
πατοιάρχης Στέφανος ἄμα Θεοφάνει πρωτοβεστιαρίῳ καὶ Μαρίᾳ τῇ τοῦ Χριστοφόρου θυγατρὶ καὶ πάσῃ τῇ συγκλήτῳ εἰς τὸν ναὸν τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου τὸν τῆς Πηγῆς , καὶ εὐλόγησαν Πέτρον τε καὶ Μαρίαν , καὶ τοὺς νυμφικοὺς στεφάνους ταῖς αὐτῶν ἐπέθηκαν κεφαλαῖς , παρανυμφεύοντος Θεοφάνους πρωτοβεστιαρίου καὶ Γεωργίου Σουρσουβούλου . λαμπρᾶς δὲ καὶ πολυτελοῦς γεγονυίας τραπέζης , καὶ σάντων τῶν εἰθισμένων τοῖς γάμοις φαιδρῶς ἐπιπελεσθέντων , εἰσῆλθεν Θεοφάνης πρωτοβεστιάριος ἅμα Μαρίᾳ τῇ θυγατρὶ τοῦ βασιλέως Χριστοφόρου ἐν τῇ πόλει . Τῇ δ´ δὲ τοῦ γάμου ἡμέρᾳ ἐποίησεν ὁ βασιλεὺς Ῥωμανὸς εὐωχίαν λαμπράν ἐν τῇ τῶν Πηγῶν ἀποβάθρᾳ τοῦ βασιλικοῦ δρόμωνος , περικοσμήσας αὐτὴν ὑφάσμασι σηρικοῖς . Ἔνθα συνειστιάθη Ῥωμανὸς ὁ βασιλεὺς Πέτρῳ Βουλγάρῳ ἅμα Κωνσταντίνῳ γαμβρῷ καὶ [ Ρ . ὅθΑ ] Χριστοφόρῳ υἱῷ . Τῶν δὲ Βουλγάρων ἔνστασιν οὐ μικρὰν ποιησαμένων πρότερον εὐφημισθῆναι Χριστοφόρον , εἶθ´ οὕτως Κωνσταντῖνον , ὧπεῖξε τῇ ἐνστάσει τούτων ὁ βασιλεὺς Ῥωμανὸς , καὶ γέγονεν ὅπερ ᾐτήσαντο λγʹλδʹ . Ἐπειδὴ δὲ πάντα τὰ ἐπὶ τοῖς γάμοις συ ετελέσθησαν , ἔμελλε δὲ Μαρία ἤδη τὴν πρὸς Βουλγαρίαν σὺν τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς Πέτρῳ ὁδὸν ὁδεύειν , οἱ ταύτης γονεῖς μέχρι τοῦ Ἑβδόμου συνεξῆλθον αὐτῇ ἅρα Θεοφάνει πρωτοβεστιαρίῳ , καὶ συνεστιαθέντες ἐκεῖσε Πέτρῳ , ἐπειδὴ ἔμελλεν ἀπαίρειν , περιχυθέντες τῇ θυγατρὶ καὶ πολλὰ καταχέαντες δάκρυα καὶ ὅοα εἰκὸς ἐπὶ στερήσει σπλάγχνου περιποθήτου , τέν τε αὐτων γαμβρόν ἀσπασάμενοι καὶ ταύτην ταῖς αὐτοῦ χερσὶ παραθέμενοι ἐν τοῖς βασιλείοις ὑπέστρεψαν . Μαρία δὲ Βουλγαρικαῖς παραδοθεῖσα χεραὶ τὴν ἐπὶ Βουλγαρίαν ἀπῄει , χαίρουσά τε ἅμα καὶ λυπουμένη , λυπουμένη μὲν ἐφ´ οἷς γονέων φιλτάτων ἐστέρηται καὶ βασιλείων οἴκων καὶ συνηθείας των γένει προσοικούντων , χαίρουσα δὲ ὡς βασιλεῖ προσηρμόσθη ἀνδρὶ καὶ δέσποινα Βουλγάρων προσηγορεύθη . Ἀπῄει τοίνυν πλοῦτον ἐπικομιζομένη λαμπρὸν καὶ παντοδαπῆ καὶ σκευὴν ἀναρίθμητον . λεʹ . Τότε δὲ καὶ πρέσβεις πρὸς τὸν βασιλέα Ῥωμανὸν ἐκ τῆς Μελιτηνῆς παρεγένοντο , εἰρηνικὰς σπονλὰς ἐπὶ τὸ ποιῆσαι πάκτα παρέχοντες . Μετ’´ οὐ πολὺ δὲ καὶ Ἀπόχαψ ὁ τοῦ Ἄμερ ἔγγονος , ἀμηρᾶς ὧν Μελιτηνῆς , καὶ ὁ Ἀποσαλὰθ στρατηγὸς , εὐγενέστατος καὶ πλούσιος ὢν , ἐκ Μελιτηνῆς παρεγένοντο . Ἀποδεχθέντες οὖν μεγάλως μετὰ τῆς προσηκούσος τιμῆς παρὰ Ῥωμανοῦ καὶ σύμφωνα εἰρήνης σοι ἡσαντες ὑπέστρεψαν εἰς τὰ ἴδια . Ἔκτοτε δὲ συνεξεστράτευον τοῖς Ῥωμαίοις κατὰ τῶν ὁμοφύλων Ἀγαρηνῶν , ἔν τε τοῖς ἐπινικίοις συνεισήρχοντο τοῖς Τιωμαίοις ἐν τῇ πόλει , αἰχμαλώτους ἄγοντες Ἀγαρηνούς · ὅπερ ἦν θαυμαστὸν καὶ παράδοξον δεῖγμα τῆς τῶν ἀθέων Ἀγαρηνῶν δυστυχίας . Τελευτήσαντος δὲ τοῦ Ἀπόχαψ , ἀνδρὸς φρονίμου καὶ συνετοῦ καὶ δυνατοῦ , διέλυσαν τὴν εἰρήνην οἱ τὴν Μελιτηνὴν κατο · κοῦντες . Ἐκστρατεύουσιν οὖν κατ´ αὐτῷν πάλιν ὅ´
Lemmas: πατοιαρχη Στέφανος ἄμη Θεοφάνης πρωτοβεστιάριος καί Μαρία ὁ ὁ Χριστόφορος θυγάτηρ καί πᾶς ὁ σύγκλητος εἰς ὁ ναός ὁ ὑπεράγιος Θεοτόκος ὁ ὁ Πηγή , καί εὐλογέω Πέτρος τε καί Μαρία , καί ὁ νυμφικός στέφανος ὁ αὐτός ἐπιτίθημι κεφαλή , παρανυμφεύω Θεοφάνης πρωτοβεστιάριος καί Γεώργιος σουρσουβουλομαι . λαμπρός δέ καί πολυτελής γίγνομαι τράπεζα , καί σάντος ὁ ἐθίζω ὁ γάμος φαιδρός ἐπιπέλομαι , εἰσέρχομαι Θεοφάνης πρωτοβεστιάριος ἅμα Μαρία ὁ θυγάτηρ ὁ βασιλεύς Χριστόφορος ἐν ὁ πόλις . ὁ δδʹ δέ ὁ γάμος ἡμέρα ποιέω ὁ βασιλεύς Ῥωμανός εὐωχία λαμπρός ἐν ὁ ὁ Πηγαί ἀποβάθρα ὁ βασιλικός δρόμων , περικοσμέω αὐτός ὕφασμα σηρικός . ἔνθα συνεστιάω Ῥωμανός ὁ βασιλεύς Πέτρος Βούλγαρος ἅμα Κωνσταντῖνος γαμβρός καί [ Ρ . Αἴθος ] Χριστόφορος υἱός . ὁ δέ Βουλγάρα ἔνστασις οὖον μικρός ποιέω πρότερος εὐφημίζω Χριστόφορος , ἔρχομαι οὕτως Κωνσταντῖνος , ἔπειμι ὁ ἔνστασις οὗτος ὁ βασιλεύς Ῥωμανός , καί γίγνομαι ὅσπερ αἰτέω λγʹλδʹ . ἐπεί δέ πᾶς ὁ ἐπί ὁ γάμος σῦς τελέω , μέλλω δέ Μαρία ἤδη ὁ πρός Βουλγαρία σύν ὁ ἀνήρ αὐτός Πέτρος ὁδός ὁδεύω , ὁ οὗτος γονεύς μέχρι ὁ Ἕβδομος συνεξέρχομαι αὐτός ἄρα Θεοφάνης πρωτοβεστιάριος , καί συνεστιάω ἐκεῖσε Πέτρος , ἐπεί μέλλω ἀπαίρω , περιχέω ὁ θυγάτηρ καί πολύς καταχέω δάκρυ καί ὅς εἰκός ἐπί στερέω σπλάγχνον περιπόθητος , Τεν τε αὐτῖς γαμβρός ἀσπάζομαι καί οὗτος ὁ αὐτός χείρ παρατίθημι ἐν ὁ βασίλειος ὑποστρέφω . Μαρία δέ Βουλγαρικός παραδίδωμι χεραὶ ὁ ἐπί Βουλγαρία ἄπειμι , χαίρω τε ἅμα καί λυπέω , λυπέω μέν ἐφίημι ὅς γονεύς φίλος στερέω καί βασίλειος οἶκος καί συνήθεια ὁ γένος προσοικέω , χαίρω δέ ὡς βασιλεύς προσαρμόζω ἀνήρ καί δέσποινα Βουλγάρα προσαγορεύω . ἄπειμι τοίνυν πλοῦτος ἐπικομίζω λαμπρός καί παντοδαπής καί σκευή ἀναρίθμητος . λαός . τότε δέ καί πρέσβυς πρός ὁ βασιλεύς Ῥωμανός ἐκ ὁ Μελιτηνή παραγίγνομαι , εἰρηνικός σπονλὰς ἐπί ὁ ποιέω πάκτον παρέχω . Μετά οὖον πολύς δέ καί Ἀπόχα ὁ ὁ Ἄμερ ἔγγονος , ἀμηρᾶς ὅς Μελιτηνή , καί ὁ Ἀποσαλὰθ στρατηγός , εὐγενής καί πλούσιος εἰμί , ἐκ Μελιτηνή παραγίγνομαι . ἀποδείκνυμι οὖν μέγας μετά ὁ προσακούω τιμή παρά Ῥωμανός καί σύμφωνος εἰρήνη σύ ἡσαντες ὑποστρέφω εἰς ὁ ἴδιος . ἔκτοτε δέ συστρατεύω ὁ Ῥωμαῖος κατά ὁ ὁμόφυλος Ἀγαρηνός , ἐν τε ὁ ἐπινίκιος συνεισέρχομαι ὁ Τιωμαίοις ἐν ὁ πόλις , αἰχμάλωτος ἄγω αγαρηνός · ὅσπερ εἰμί θαυμαστός καί παράδοξος δεῖγμα ὁ ὁ ἄθεος Ἀγαρηνός δυστυχία . τελευτάω δέ ὁ Ἀπόχα , ἀνήρ φρόνιμος καί συνετός καί δυνατός , διαλύω ὁ εἰρήνη ὁ ὁ Μελιτηνή Κάτο · χούντα . ἐκστρατεύω οὖν κατ´ αὐτώιν πάλιν ὅς