cogPG.PG109 336
ἐξορύττεσθαι , ἐτέρους νευροκοπεῖσθαι , ἄλλους ἀξορίζεσθαι , καὶ ἐτέρους τοὺς μηδὲν ἠδικηκότας μαστίζεσθαι , ἀλλων τὰς ὑποστάσεις δημεύεσθαι . Καὶ ἦν ἰδεῖν τότε τὴν μεγαλόπολιν πάσχουσαν , ἃ οὐδὲ ἐπὶ κρατήσει καὶ ἀλώσει βαρβάρων ὑπομείνασαν ἀν . Βʹ Οἱρῶν ἐντλῥντες τὸν Αοῦκα καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὰς αὐτῶν κάρας ἀποτεμόντες , τῷ Νικολάῳ , ἢ μᾶλλον εἰπεῖν , Ἀγρικολάῳ καὶ τοῖς σὺν αὐτῷ ἐκόμισαν . Οἱ καὶ ταύτας γνωρίσαντες , τιμὰς οὐ τὰς τοχούσας τοῖς κομίσασιν ἔνειμαν , καὶ οὐδὲ οὕτως οἱ κακοὶ κόρον ἔλαβον · ἀλλὰ κελεύουσι τῷ ὑπάρχῳ τῆς πόλεως , πάντων τῶν ἀναιρεθέντων τὰ λείψανα , ῥιφῆναι ἐν τῷ πελάγει · καὶ οὔτε ὡς ἂμοπίστους ᾤκετειραν , οὔτε ὡς ὁμοφύλους , ἵνα μὴ λέγω καὶ προσγενεῖς , ἵνα κἂν τὰ σώματα αὐτῶν ἐάσωσι τῇ ὁσίᾳ παραδοθῆναι . Ἀλλ´ ἐφ´ ἁμάξαις θέντες , οἱ ἀνήμεροι θῆρες , ἡμιτμήτους , γεγυμνωμένους , μεσολελωβημένους , οὕτω δημόσια σύροντες , ἐν τῷ πόντῳ οἰα κυνῶν ἔβαλλον . ἐʹ . Φασὶ δέ τινες , ὅτι πλείους τῶν τρισχιλίων οἱ δόντες ἦσαν ἑαυτοὺς τῷ θανάτῳ , ἐν τῷ μὴ σπάσασθαι ῥομφαίαν ἡ ἄλλο τι ξίφος , διὰ τὸν ὅρκον . Περὶ δὲ τῶν κρεμασθέντων ἐν ταῖς φούρκαις , ἱκανοὶ καὶ ἁξιόπιστοι ἐμαρτύρησαν · ὡς εἶδον πολλάκις καδ ἄνα ἕκαστον τούτων νύκτωρ ἀστόρα ἐκ τοῦ οὐ Γανοῦ κατερχάμενον , καὶ μέχρι πρωΐας διάττοντα · δεικνύοντος τοῦ Θεοῦ , ὅτι ἀδίκως τὸν τοσοῦτον φόνον εἰς τοὺς ἀναιτίους πετοίηκαν . Τοῦ γὰρ Δοῦκα ἀναιρεθέντος , δέον τῶν ἄλλων φείδεσθαι , οὐ χεῖρα αἱρόντων . οὐκ ἐριζόντων , οὐ κραυγαζόντων · οἱ δὲ ἀνηλεῶς αἵμα ἀθῶον ἐξέχεαν . Φεῦ τῆς τῶν δρασάντων ἀθλιότητος , καὶ οὐαὶ αὐτοῖς κατὰ τὴν φρικτὴν τῆς κρίσεως ἡμέραν , ὅτι τὸ αἰμα [ Ρ θΟ τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν ἐκ χειρῶν αὐτῶν ἐκζητήσει ὁ Κύριος . ιαʹ . Τὴν δὲ γε κεφαλὴν τοῦ Δοῦκα ἰδόντες οἱ βδελυροί , ὡς φθάσαντες εἴπομεν , καὶ καταμωκησάμεναι ταύτης , ἐκέλευσαν κοντῷ ἐμπαρεῖσαν διὰ πάσης τῆς Κπόλεως θεατρίζεσθαι · Ἰνα , φησὶν , αἰσχυνθῶσιν οἱ ἑα´ αὐτὸν τὰς ἐλπίδας θέμενοι , καὶ τέλος , καὶ ταύτην τῷ βυθῷ τοῦ πόντου δοθῆναι σὺν τῷ λοιπῷ σώματι . Κᾶὶ τοῦτο μὲν τοσούτῳ τρόπῳ ἀπώλετο · τὸ δέ γε πνεῦμα αὐτοῦ τὸ ἀείμνηστον οἱ κόλποι τοῦ Ἀβραὰμ ἐδέξαντο . Οὐ γὰρ τυραννικῶς , ὡς εἴπομεν , τοῖς βασιλείοις ἐπέβη · ἀλλ´ ὅρκοις φρικωδεστάτοις Ἑαῤῥήσας . Δυνάμενος δὲ καὶ ὅπλοις μαχέσασθαι , ἢ πῦρ βαλεῖν ἐν τοῖς βασιλείοις καὶ οπω τοὶλς ΚαΑε . Κἀμύνασθαι , τοῦτο μὲν οὐκ ἐποίησεν . Ἐπὶ Θεὸν δὲ ἀναθεὶς ἑαυτὸν , διὰ τοῦδε τοῦ πειρασμοῦ , βασιλείας οὐρανῶν ἐπέτυχε . Καὶ οὐ τοσοῦτον των ἄλλιων τὸ Κγκλημα τῶν τὰ βασίλεια φυλαττόντων , ὅσον ἐπὶ τῷ ποιμένι τῶν λογικῶν προβάτων , τῷ Ἡττιλάῳ μᾶλλον ἢ Νικολόῳ . Ὦ πῶς ἀνέπτυξε τὰ Εὐαγγέλια ταῖς μιαραῖς αὐτοῦ χερσί ! Πῶς οὐκ ἤκουε τοῦ λέγοντος δι´ αὐτῶν , Ὁ ποιμὴν ὁ καλος . τὴν γυχὴν αὐτοῦ
Lemmas: ἐξορύσσω , ἕτερος νευροκοπέω , ἄλλος αξοριζω , καί ἕτερος ὁ μηδείς ἀδικέω μαστίζω , ἀλλος ὁ ὑπόστασις δημεύω . καί εἰμί ὁράω τότε ὁ Μεγαλόπολις πάσχω , ὁ οὐδέ ἐπί κρατέω καί ἁλίσκομαι βάρβαρος ὑπομένω εἰς . βέ οἰρών ἐντλῥντες ὁ Αοῦκα καί ὁ υἱός αὐτός ὁ αὐτός Κάρ ἀποτέμνω , ὁ Νικόλαος , ἢ μᾶλλον εἶπον , Ἀγρικόλαος καί ὁ σύν αὐτός κομίζω . ὁ καί οὗτος γνωρίζω , τιμή οὖον ὁ τοχουσαι ὁ κομίζω νέμω , καί οὐδέ οὕτως ὁ κακός κόρος λαμβάνω · ἀλλά κελεύω ὁ ὕπαρχος ὁ πόλις , πᾶς ὁ ἀναιρέω ὁ λείψανον , ῥίπτω ἐν ὁ πέλαγος · καί οὔτε ὡς αμοπιστος ᾤκετειραν , οὔτε ὡς ὁμόφυλος , ἵνα μή λέγω καί προσγίγνομαι , ἵνα κἀν ὁ σῶμα αὐτός ἐάω ὁ ὅσιος παραδίδωμι . Ἀλ ἐφίημι ἅμαξα θέω , ὁ ἀνήμερος θήρ , ἡμίτμητος , γυμνόω , μεσολελωβημένους , οὗτος δημόσιος σύρω , ἐν ὁ πόντος οἶος κύω βάλλω . εἰ . φημί δέ τις , ὅτι πλείων ὁ τρισχίλιοι ὁ δίδωμι εἰμί ἑαυτοῦ ὁ θάνατος , ἐν ὁ μή σπάω ῥομφαία ὁ ἄλλος τίς ξίφος , διά ὁ Ὅρκος . περι δέ ὁ κρεμάννυμι ἐν ὁ φοῦρκα , ἱκανός καί ἀξιόπιστος μαρτυρέω · ὡς εἶδον πολλάκις κατά ἄναξ ἕκαστος οὗτος νύκτωρ ἀστόρα ἐκ ὁ οὖον Γανού κατέρχομαι , καί μέχρι Πρωΐας διάττοντας · δείκνυμι ὁ Θεός , ὅτι ἄδικος ὁ τοσοῦτος φόνος εἰς ὁ ἀναίτιος πετάννυμι . ὁ γάρ δούξ ἀναιρέω , δήω ὁ ἄλλος φείδομαι , οὖον χείρ ἀείρω . οὐ ἐρίζω , οὖον κραυγάζω · ὁ δέ ἀνηλεής αἷμα ἀθῶος ἐκχέω . φεῦ ὁ ὁ δράω ἀθλιότης , καί οὐαί αὐτός κατά ὁ φρικτός ὁ κρίσις ἡμέρα , ὅτι ὁ αἷμα [ Ρ ὁ ὁ ἀδελφός αὐτός ἐκ χείρ αὐτός ἐκζήτησις ὁ Κύριος . ἰά . ὁ δέ γε κεφαλή ὁ δούξ ὁράω ὁ βδελυρός , ὡς φθάνω εἶπον , καί καταμωκάομαι οὗτος , κελεύω κοντός ἐμπάρειμι διά πᾶς ὁ κπολαος θεατρίζω · ἵνα , φημί , αἰσχύνω ὁ ἑ αὐτός ὁ ἐλπίς τίθημι , καί τέλος , καί οὗτος ὁ βυθός ὁ πόντος δίδωμι σύν ὁ λοιπός σῶμα . καί οὗτος μέν τοσοῦτος τρόπος ἀπόλλυμι · ὁ δέ γε πνεῦμα αὐτός ὁ ἀείμνηστος ὁ κόλπος ὁ Ἀβραάμ δέχομαι . οὖον γάρ τυραννικός , ὡς εἶπον , ὁ βασίλειος ἐπιβαίνω · ἀλ Ὅρκος φρικώδης ἔρρω . δύναμαι δέ καί ὅπλον μάχομαι , ἢ πῦρ βάλλω ἐν ὁ βασίλειος καί ὄψ τοὶλς ΚαΑε . ἀμύνω , οὗτος μέν οὐ ποιέω . ἐπί θεός δέ ἀνατίθημι ἑαυτοῦ , διά ὅδε ὁ πειρασμός , βασίλεια οὐρανός ἐπιτυγχάνω . καί οὖον τοσοῦτος ὁ Ἀλλίων ὁ Κγκλημα ὁ ὁ βασίλεια φυλάσσω , ὅσος ἐπί ὁ ποιμήν ὁ λογικός πρόβατον , ὁ Ἡττιλάῳ μᾶλλον ἢ Νίκολος . ὦ πῶς ἀναπτύσσω ὁ εὐαγγέλιον ὁ μιαρός αὐτός χείρ ! Πῶς οὐ ἀκούω ὁ λέγω δις αὐτός , ὁ ποιμήν ὁ καλός . ὁ γυχὴν αὐτός