cogPG.PG109 293
άλξεσιν ἐπαφῆκαν · Ὁ δὲ τὴν μάγαιραν ἣν ἐτύγχανε ταῖς χερσὶ κατέχων ἁναῤῥιπίζων , καὶ κατὰ τοῦ τείχους ἀλλόμενος , ἐπέμενε σκοπῶν τὴν ὁρμὴν τοῦ πλήθους , εἴ γε μὴ πρὸς ἀπάτην , ἀλλὰ πρὸς τει λείαν φυγὴν ἐκεῖθεν ἐξέκλινε . Καὶ γὰρ ὑφωρῶντα ε μή τινα κεκρυμμένην ἐνέδραν ἔχωσιν οἱ τῆς πόλεως ἐν ταῖς ἀγυιαῖς , δι´ ἧς αὐτοὺς εἰς πολλὰ διαιρεθέν . τας δολερῶς κακουργήσονται , καὶ ἀμφέβαλλον τέως μὴ ἀπροόπτως οὕτως προσχωρεῖν [ Ρ . ὅέ τῇ πόλει καὶ τὰ παρ´ ἑαυτῶν ἐνεργεῖν . Ὅτε δὲ ταῖς ῥιπίσι τῆς βαρβαρικῆς μαχαίρας ἐξαστράπτων ὁ ἀήρ κατάδηλον ἐποίει πανταχοῦ τῶν πολεμίων τῆν εἴσοδονκαὶ γὰρ ἤν ὥρα τρίτη τῆς ἡμέρας , τότε δὴ πάντες τοῦ κακοῦ τὴν ἔκβασιν θεασάμενοι ἐτρέποντο ἄλλος ἀλλαχοῦ , τῷ θανάτῳ συνελαυνόμενοι . Ὁ δὲ ἦν ἐφέστὼς καὶ μηδεμίαν τοῦ λοιποῦ παραχωρῶν ἐπίνοιαν δι´ ἧς αὐτὸν ὑπεκκλίνωσιν . λεʹ . Εἶτα ὡς ππαν κενωθὲν τὸ τεῖχος εἶδον ὀἱ βάρβαροι , καὶ τὸ ἀσφαλὲς ἑαυτοῖς εἶχον ἐκ τῆς τοῦ πλήθους ἀνυποστάτου φυγῆς , σπουδῇ τῶν νηῶν ἐκβάντες καὶ τῶν ἐπάλξεων εἴσω καταπηδήσαντες τάς τε πύλας ἀναῤῥιπίσαντες ἐδήλουν καὶ ταῖς ἄλλαις ναυσὶ τῶν πεπραγμένων τὸ πέρας , αἴτινες σπουδῇ καὶ αὗται παρὰ τὰς διεξόδους ἐγγύθεν προσορμισθεῖσαι ἔπεμπον τῇ πόλει τοὺς βαρβάρους , τὰ σώματα γεγυμνωμένους , μικρῷ τινι μόνῳ περιβολαίῳ τὰ κατὰ τὴν αἰδὼθ ἐγκαλύπτοντας , τὰς μαχαίρας ἔχοντας ἐν χερσίν · οἶ καὶ ἔνδον γενόμενοι πρῶτον μὲν οὓς εὖρον ἔτι περὶ τὸ τεῖχος ἐνστρεφομένους , εἴτε τῷ φόβῳ βληθέντας καὶ κινηθῆναι μὴ δυναμένους παρεθέντος αὐτοῖς ἐκ τοῦ ὄ φόβου τοῦ σώματος , εἴτε πάλιν τοῖς ῥηθεῖσι πτώμασι συγκλασθέντας ὃ καὶ πρὸς τὴν φυγὴν ἀπελπίσαντας , τούτους τὸ τάχος ἀνεῖλον , εἶθ´ οὕτω ταῖς λεωφόροις κατεμερίσθησαν . Τὸ δὲ πλῆθος τῆς πόλεως εἰς πολλὰ μέρη τμηθὲν διεθροεῖτό τε καὶ συνείχετο , οὐκ ἔχον ὅπου περισωθείη ἢ τὴν συμφορὰν διακρούσηται . Ἡν γὰρ ἰδεῖν τότε τοὺς ἀνθρώπους ὡς ἀκυβέρνητα σκάφη τῇ δε κἀκεῖσε περιφερομένους , ἐλεεινὸν θέαμα , ἄνδρας , γυναῖκας , νήπια , ἀλλήλοις συμπίπτοντας , ἀλλήλων ἐκκρεμαμένους , ἀσπαζομένους τὸν οἴκτιστον ἐκεῖνον καὶ τελευταῖον ἀσπαόμόν . Εἴ πούθ τις καὶ πατὰρ ὲν αὐτοῖς πρεσβύτης , ἐπιπεσὼν τῷ τραχήλῳ τοῦ παιδὸς δεινὸν ἐπεκώκυε , τὸν χωρισμὸν οὐ φέρων , ἀλλὰ τὰ μέλη κατέχων τοῦ φιλτάτου , καὶ πρὸ τοῦ ξίφους τῷ φυσικῷ νυττόμενος πάθει τὸν θρῆνον ἐαυτῷ διετίθει · Φεῦ μοι , λέγων , ὦ παῖ , ἐν τίσι νῦν ἐξεταζόμεθα ; τίνα ταῦτα τοῖς ὀφθαλμοῖς , καθῶρῶ ; εἰς τοῦτο γάρ σε ἑπιμελῶς ἐξέορεψα , καὶ διὰ τοῦτό σε παιδευταῖς ἐξεδόμην καὶ συνέσει διαπρέπειν ἐν τοῖς ὁμήλιξι διεσπούδασα , ἷν´ ὅτε προσεδόκων ζηλωτὸς μὲν εἶ αι τῇ ἐὐπάιδίᾳ , ἐπίφθονος δὲ τῇ ἐπὶ σοὶ καυχήσει , μακαριώτερος δὲ πολλῶν ἄλλων πατέρων ὡς τοιοῦττν ἔχων εὐπρεπέστατον τέκνον , ἐράσμιον μέν τὴν οοιροοΟΟϛ
Lemmas: άλξεσιν ἐπαφίημι · ὁ δέ ὁ μάγερας ὅς τυγχάνω ὁ χείρ κατέχω ἀναρριπίζω , καί κατά ὁ τεῖχος ἀαιρλ́ω , ἐπιμένω σκοπός ὁ ὁρμή ὁ πλῆθος , εἰμί γε μή πρός ἀπάτη , ἀλλά πρός τέῳ λεῖος φυγή ἐκεῖθεν ἐκκλίνω . καί γάρ ὑφοράω ε μή τις κρύπτω ἐνέδρα ἔχω ὁ ὁ πόλις ἐν ὁ ἄγυια , δις ὅς αὐτός εἰς πολύς διαιρέω . ὅς δολερός κακουργέω , καί ἀμφιβάλλω τέως μή ἀπρόοπτος οὕτως προσχωρέω [ Ρ . οεʹ ὁ πόλις καί ὁ παρ´ ἑαυτοῦ ἐνεργέω . ὅτε δέ ὁ ῥιπίς ὁ βαρβαρικός μάχαιρα ἐξαστράπτω ὁ ἀήρ κατάδηλος ποιέω πανταχοῦ ὁ πολέμιος ὁ εἴσοδονκαὶ γάρ ἐάν ὥρα τρίτος ὁ ἡμέρα , τότε δή πᾶς ὁ κακός ὁ ἔκβασις θεάομαι τρέπω ἄλλος ἀλλαχοῦ , ὁ θάνατος συνελαύνω . ὁ δέ εἰμί ἐφίστημι καί μηδείς ὁ λοιπός παραχωρέω ἐπίνοια δις ὅς αὐτός ὑπεκκλίνω . λαός . εἶτα ὡς παν κενόω ὁ τεῖχος εἶδον ὁ βάρβαρος , καί ὁ ἀσφαλής ἑαυτοῦ ἔχω ἐκ ὁ ὁ πλῆθος ἀνυπόστατος φυγή , σπουδή ὁ ναός ἐκβαίνω καί ὁ ἔπαλξις εἴδομαι καταπηδάω ὁ τε πύλη αναρριπιατιμοω δηλόω καί ὁ ἄλλος ναῦς ὁ πράσσω ὁ πέρας , ὅστις σπουδή καί οὗτος παρά ὁ διέξοδος ἐγγύθεν προσορμίζω πέμπω ὁ πόλις ὁ βάρβαρος , ὁ σῶμα γυμνόω , μικρός τις μόνος περιβόλαιον ὁ κατά ὁ αἰδέομαι ἐγκαλύπτω , ὁ μάχαιρα ἔχω ἐν χείρ · οἶς καί ἔνδον γίγνομαι πρῶτος μέν ὅς εὖρος ἔτι περί ὁ τεῖχος ἐνστρέφω , εἴτε ὁ φόβος βάλλω καί κινέω μή δύναμαι παρίημι αὐτός ἐκ ὁ ὅς φόβος ὁ σῶμα , εἴτε πάλιν ὁ εἴρω πτῶμα συγκλάω ὅς καί πρός ὁ φυγή ἀπελπίζω , οὗτος ὁ τάχος ἀναιρέω , ἔρχομαι οὗτος ὁ λεωφόρος καταμερίζω . ὁ δέ πλῆθος ὁ πόλις εἰς πολύς μέρος τέμνω διαθροέω τε καί συνόχωκα , οὐ ἔχω ὅπου περισώζω ἢ ὁ συμφορά διακρούω . ἐάν γάρ ὁράω τότε ὁ ἄνθρωπος ὡς ἀκυβέρνητος σκάφη ὁ δέ κἀκεῖσε περιφέρω , ἐλεεινός θέαμα , ἀνήρ , γυνή , νήπιος , ἀλλήλων συμπίπτω , ἀλλήλων ἐκκρεμάννυμι , ἀσπάζομαι ὁ οἴκτιστος ἐκεῖνος καί τελευταῖος ἀσπαόμόν . εἰμί Πουθ τις καί πατήρ εἰμί αὐτός πρεσβύτης , ἐπιπίπτω ὁ τράχηλος ὁ παῖς δεινός ἐπικωκύω , ὁ χωρισμός οὖον φέρω , ἀλλά ὁ μέλος κατέχω ὁ φίλος , καί πρό ὁ ξίφος ὁ φυσικός νύσσω πάθος ὁ θρῆνος αὐτός διατίθημι · φεῦ ἐγώ , λέγω , εἰμί παῖς , ἐν τίσις νῦν ἐξετάζω ; τίς οὗτος ὁ ὀφθαλμός , καθοράω ; εἰς οὗτος γάρ σύ ἐπιμελής ἐξέορεψα , καί διά οὗτος σύ παιδευτής ἐκδίδωμι καί σύνεσις διαπρέπω ἐν ὁ ὁμῆλιξ διασπουδάζω , ὅς ὅτε προσδοκάω ζηλωτός μέν εἰμί ὁ ὁ εὐπαιδία , ἐπίφθονος δέ ὁ ἐπί σύ καυχάομαι , μακάριος δέ πολύς ἄλλος πατήρ ὡς τοιοῦττν ἔχω εὐπρεπής τέκνον , ἐράσμιος μέν ὁ οοιροοΟΟϛ