cogPG.PG109 346
τῶ υἱῷ τῷ κατὰ τὸ στέψιμον μετονομασθέντι Κωνσταντῖνον . καὶ τοῖς λοιποῖς , Βασιλείῳ τε καὶ Γρηγορίῳ ἅμα Θεοδοσίῳ , ἐν τῇ Πρώτῃ νήσῳ ἀποκείραντες μοναστὰς πεποιήκασιν . Ἔνθα καὶ Κωνσταντῖνος μετονομασθεὶς Βασίλειος , ἀφωνίᾳ συσχεθεὶς μετὰ τὸ τὰ γόνιμα τῶν μορίων ἀφαιρεθῆναι , ἐδέετο μὲν τοῦ Θεοῦ , ἀλλὰ καὶ Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου ἐκεῖσε ἀνεστηλωμένου , τὴν ἑαυτοῦ λυθῆναι φωνὴν καὶ τὴν γλῶτταν τὸ εὔηχον ἀπολαβεῖν . Ὅθεν καὶ εἰσηκούσθη . Κατὰ γὰρ τὴν τῶν Φώτων πανήγυριν ὁρᾷ τὸν εῖον ἐκεῖνον χαρακτῆρα , Τὸν κηρὸν , λέγοντα . λα βὸν ἀνάγνωθι . Ὁ δὲ ἀδιστάκτως εἰσελθὼν ἀνέγνω λαμπρᾷ καὶ καθαρᾷ τῇ φωνῇ · Πάλιν Ἰησοῦς ἄ Κἐμός . Ἔκτοτε οὖν τὴν πατοοπαοάδοτον αὐτοῦ βδελυξάμενος αἵρεσιν τὰς τῶν ἁγίων ἰδέας ἐτίμα καὶ πεοιεπτύσσε το . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὕστερον Ρωμαίων βασιλεὺς Μιχαὴλ ὁ Ἀμωραῖος καὶ Τραυλὸς ὁ Εἰκονομάχος ἔτη ηʹ , μῆνας θ . [ Ρ . ΙΩ ] αʹ . Κόσμου ἔτος ϛτιδʹ , τῆς θείας σαρκώσεως ἔτος ωιδʹ , Ῥωμαίων βασιλεὺς Μιχαὴλ Ἀμοραῖος ὁ Τραυλὸς καὶ Εἰκονομάχος ἔτη ηʹ μῆνας θʹ . Οὑτος Εὐφροσύνην τὴν θυγατέρα Κωνσταντίνου τοῦ τυφλωθέντος , τὸν μονήρη βίου προσΚηκαιμιένην , εἰς γαμετὴν ἠγάγετο . Ὅς μικρόν τι τῆς προκατασχούσης κακίας ὑπενδοὺς , ὅσον τοὺς ἐν εἰρκταῖς καὶ ἐξορίαις ἐλευθερίαν καὶ ἄνεσιν ὀνειρωδῶς φαντάζεσθαι , τὸ τοῦ προηγουμένου δυς.σεβοῦς ὑπέθαλπε θεοστυγές φρόνημα · ὁμοίως γὰρ τῷ αὐτῷ περιεπάρη τῆς δεινῆς αἱρέσεως ἀγκίστρῳ ἐξ ἀκροτάτης ἀλογίας καὶ ἀπαιδευσίας . Ὅθεν ἐπὶ σελεντίου ἔφη · Οἱμὲν πρὸ ἡμῶν ἐρευνησάμενοι τὸν ἐκκλησιαστικὸν θεσμὸν τῶν δογμάτων τὸν περὶ αὐτῶν εἰσπραχθήσονται λόγον , εἰ καλῶς ἢ κακῶς ἑθέσπισαν . Ἐν ᾧ τὴν Ἐκκλησίαν εὕρομεν βαδίζουσαν , ἐν τούτῳ καὶ διαφὸλάττειν προκρίνομεν . Τὸ γὰρ τιμᾷν τὰς εἰκόνας καὶ μὴ τιμᾷν ἀδιάφορον ἔστω κατὰ τὸ αὐτό . Κατὰ τὸν καιρὸν τοῦτον τὸν τῆς ἀρχιερωσύνης θρόνον καπ . εῖχεν Ἀντώνιος ὁ τοῦ Συλαίου , τῆς προσκυνήσεως πῶν ἁγίων εἰκόνων ἀλλότριος , βʹ . Ἐπὶ τούτοις στέφει Μιχαήλ Θεόφιλον τὸν ἐξ Εὐφροσύνης υἱὸν αὐτοῦ ἐν τῇ Μεγάλῃ ἐκκλησίᾳ . Θωμᾶς δὲ ὁ ἀντάρτης ἐκ τῶν ἀνατολικῶν μερῶν ἀπάρας , λαόν τε καὶ ἀγυρτώδη καὶ ἐπίμικτον ἐπισυρόμενος , ἐπὶ τὸ Βυζάντιον ἐκίνησεν , τῆς βασιλείας παρ´ ἀξίαν ἐφιέμενος . Ῥωμαῖος γὰρ ὢν καὶ ἀφανὴς πρὸς Συρίαν ἀφίκετο , καὶ Κωνσταντῖνον ἑαυτὸν μετονομάσας υἱὸν Εἰρήνης τῆς βασιλίσσης ἔλεγεν · κἀντεῦθεν πολλοὺς ἀπατήσας Βαρβάρων τε καὶ Ῥωμαίους , καὶ πλῆθος ἄπειρον συναθροίσας , μεγαλαυχῶν τῷ πλήθει ἐπήει τῇ Κωνσταντινουπόλει , καὶ ταύτην ἐπὶ τρεῖς χρόνους πορθήσας , ἐπεὶ τὰς ναῦς αὐτοῦ εἶδεν πυρὶ καυθείσας καὶ τοὺς λογάδας τῶν πολεμίων ὑπὸ τῶν πολιτῶν ἀπολωλότας , ἀμηχανίᾳ ληφθεὶς , τὴν πόλιν καταλιπών ἐπὶ τὴν [ ] Θρᾴκην χωρεῖ , ταύτην ληδζόμενος . Ὁ δὲ Μιχαήλ τῆς πόλεως ἐξελθὼν μετὰ πλείστης ὃυνάμεως πρὸς αὐΡΑΤΑΩ . Δὴ . ΟΙΧ .
Lemmas: ὁ υἱός ὁ κατά ὁ στέψιμον μετονομάζω Κωνσταντῖνος . καί ὁ λοιπός , Βασίλειος τε καί Γρηγόριος ἅμα Θεοδόσιος , ἐν ὁ Πρῶτος νῆσος ἀποκείρω μοναστής ποιέω . ἔνθα καί Κωνσταντῖνος μετονομάζω Βασίλειος , ἀφωνία συνέχω μετά ὁ ὁ γόνιμος ὁ μόριον ἀφαιρέω , δήω μέν ὁ Θεός , ἀλλά καί Γρηγόριος ὁ Θεολόγου ἐκεῖσε ἀναστηλόω , ὁ ἑαυτοῦ λύω φωνή καί ὁ γλῶσσα ὁ εὔηχος ἀπολαμβάνω . ὅθεν καί εἰσακούω . κατά γάρ ὁ ὁ Φώτων πανήγυρις ὁράω ὁ Ἀγαμεμνόνειος ἐκεῖνος χαρακτήρ , ὁ κηρός , λέγω . λάω Βον ἀναγιγνώσκω . ὁ δέ ἀδιστάκτως εἰσέρχομαι ἀναγιγνώσκω λαμπρός καί καθαρός ὁ φωνή · πάλιν Ἰησοῦς ὅς Κέμος . ἔκτοτε οὖν ὁ πατοοπαοαδοος αὐτός βδελύσσομαι αἵρεσις ὁ ὁ ἅγιος ἰδέα τιμάω καί πεοιπτυσσω ὁ . ἀλλά οὗτος μέν ὕστερος Ῥωμαῖος βασιλεύς Μιχαήλ ὁ Ἀμωραῖος καί Τραυλός ὁ εἰκονομάχος ἔτος ἤ , μείς θ . [ Ρ . Ἰώ ] ὅς . Κόσμος ἔτος ϛτιδʹ , ὁ θεῖος σάρκωσις ἔτος ωιδʹ , Ῥωμαῖος βασιλεύς Μιχαήλ Ἀμοραῖος ὁ Τραυλός καί εἰκονομάχος ἔτος ἤ μείς ὁ . οὗτος Εὐφροσύνη ὁ θυγάτηρ Κωνσταντῖνος ὁ τυφλόω , ὁ μονήρης βίος προσκηκαιμιενος , εἰς γαμετή ἄγω . ὅς μικρός τίς ὁ προκατέχω κακία ὑπενδίδωμι , ὅσος ὁ ἐν εἱρκτή καί ἐξορία ἐλευθερία καί ἄνεσις ὀνειρωδῶς φαντάζω , ὁ ὁ προηγούμενος δυς.σεβοῦς υποθάλπω θεοστυγής φρόνημα · ὁμοίως γάρ ὁ αὐτός περιπείρω ὁ δεινός αἵρεσις ἄγκιστρον ἐκ ἄκρος ἀλογία καί ἀπαιδευσία . ὅθεν ἐπί σελέντιον φημί · μαί πρό ἐγώ ἐρευνάω ὁ ἐκκλησιαστικός θεσμός ὁ δόγμα ὁ περί αὐτός εἰσπράσσω λόγος , εἰμί καλῶς ἢ κακῶς θεσπίζω . ἐν ὅς ὁ ἐκκλησία εὑρίσκω βαδίζω , ἐν οὗτος καί διαφὸλάττειν προκρίνω . ὁ γάρ τιμάω ὁ εἰκών καί μή τιμάω ἀδιάφορος ἵστημι κατά ὁ αὐτός . κατά ὁ καιρός οὗτος ὁ ὁ ἀρχιερωσύνη θρόνος ΚΑΠ . ἔχω Ἀντώνιος ὁ ὁ Συλαίου , ὁ προσκύνησις ποῦ ἅγιος εἰκών ἀλλότριος , βε . ἐπί οὗτος στέφω Μιχαήλ Θεόφιλος ὁ ἐκ Εὐφροσύνη υἱός αὐτός ἐν ὁ Μεγάλη ἐκκλησία . Θωμᾶς δέ ὁ ἀντάρτης ἐκ ὁ ἀνατολικός μέρος ἀπαίρω , λαός τε καί ἀγυρτώδης καί ἐφίμικτος ἐπισύρω , ἐπί ὁ Βυζάντιον κινέω , ὁ βασίλεια παρ´ ἄξιος ἐφίημι . Ῥωμαῖος γάρ εἰμί καί ἀφανής πρός Συρία ἀφικνέομαι , καί Κωνσταντῖνος ἑαυτοῦ μετονομάζω υἱός Εἰρήνη ὁ βασίλισσα λέγω · ἐντεῦθεν πολύς ἀπατάω βάρβαρος τε καί Ῥωμαῖος , καί πλῆθος ἤπειρος συναθροίζω , μεγαλαυχέω ὁ πλῆθος ἔπειμι ὁ Κωνσταντινούπολις , καί οὗτος ἐπί τρεῖς χρόνος πορθέω , ἐπεί ὁ ναῦς αὐτός ὁράω πῦρ καίω καί ὁ λογάς ὁ πολέμιος ὑπό ὁ πολίτης ἀπόλλυμι , ἀμηχανία λαμβάνω , ὁ πόλις καταλείπω ἐπί ὁ [ ] Θρᾴκη χωρέω , οὗτος ληδζόμενος . ὁ δέ Μιχαήλ ὁ πόλις ἐξέρχομαι μετά πλεῖστος ὃυνάμεως πρός ΑΩ . δή . ΧΟ .