cogPG.PG109 138
νοήνς Οἷς δὴ μᾶλλον ὑπενδιδοὺς ὁ βασιλεὺς καὶ πειθόμενος θάνατον τῷ Βασιλείῳ ἐτύρευεν , καὶ ἀφορμὴν ἐζήτει τῆς ἀναιρέσεως εὔλογον , ἀλλ´ οὐχ εὖρι . σκεν . Εἰς τοσοῦτον δὲ προῆλθε τὰ τῆς μανίας αὐτοῦ ὥστε πρὸς τὴν λαθραίαν χωρῆσαι ἀναίρεσιν καί τισι τῶν ἀπὸ τοῦ παλαμναίου συνεδρίου . οἷς τὰ πάντα ἐθάῤῥει , προτρέψασθαι , ὅταν εἰς θήραν ἐξέλθωσι , προφάσει τοῦ τὸ θηρίον βαλεῖν ἀκοντίσαι τὴν λόγχην κατ´ αὐτοῦ καὶ οὕτως αὐτὸν διαχρήσασθαι · ὅπερ εἶς , ὥς φασι , πεποιηκὼς καὶ ἀφεὶς τὸ ἀκόντιον αὐτοῦ μὲν ἥμαρτε , καὶ παραδραμὸν τὸ δόρυ προσιπάγη τῇ γῇ . αὐτὸν δὲ ὁ ἵππος αἴφνης τὸν χαλινὸν ἐγδακὼν καὶ συναρπάσας κατὰ τοὺ κρημνοῦ ἀπεδίσκευσεν , ὡς ἀπὸ´ ἐκείνου τοῦ πτώματος καὶ τὸ πέλος ἐλθεῖν ἐπ´ αὐτὸν , ὅτε καὶ ἀνόνητα μεταμελόμενος , ὥς φασι , τοῖς συμμόσταις ἐπέσκηπτε μὴ τολμῆσαι κατὰ τοῦ ἀναιτίου ἐπιχειρεῖν τοῦ λοιποῦ , εἰ μὴ τολμῆσαι κατὰ τὸν ομοιον ὄλεθρον πεσεῖν καὶ αὐτοί · καί τινα τῶν εὐλαβῶν προσκαλοῦ μενος μετὰ τῶν λοιπῶν ἀτοπημάτων αὐτοῦ καὶ ἀνομιῶν καὶ τοῦτο ἐξωμολογήσατο καὶ ἐξηγόρευσεν . κεʹ . Ὡς δ´ οὐκ εἶχε λοιπὸν εὐρεῖν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸ ἀνελεῖν αὐτὸν πόρον ἢ πρόφασιν , εἰς ἐτέραν ἡλθε βουλὴν πονηράν τε καὶ ἄθεσμον . ἐβουλεύσατο γάρ ἐπεμβαλεῖν τοῖς σκήπτροις καὶ ἕτερον σύγκληρον . καὶ δὴ τὸν κατ´ ἐπωνυμίαν Βασιλικῖνον ἐκεῖνον , [ Ρβ ] ἕνα καὶ αὐτὸν τοῦ παλαμναίου συνεδρίου τιγχάνοντα , φαῦλον καὶ μιαρὸν θηλυδρίαν τε καὶ φιλόκωμον , ἀπὸ τῆς Νικομήδους ὁρμώμενον , ὁμίγνιον ἀδελφὸν τοῦ κατὰ τὸν Καπνογένην Κωνστανπίνου , τοῦ δὶς τὴν τοῦ ὑπάρχου μετὰ ταῦτα ἐγχειρισθέντος ἀρχήν · τότε δὲ ἐν τοῖς ἐλαύνουσιν εἰς τὴν βασιλικὴν τριήρη κατειλεγμένος ἐτύγχανε , Τοῦ πον δὴ τὸν δυσώνυμον Βασιλικῖνον ἐνδύει ποτὲ Ετὴν πολυύμνητον βασιλικὴν πορφύραν καὶ τὸν περίαστον καὶ ἐπίφθονον στέφανον χλαμύδα τε πάγχρυσον καὶ τὰ κοκκοβαφῆ καὶ διάλιθα πέδιλα καὶ τἄλλα τῆς βασιλείας ἐπίσημα , ἐξάγει τε αὐτὸν πρὸς τὴν σύγκλητον τῆς χειρὸς ἅμα κρατῶν καὶ ὑπουργῶν αὐτῷ , ὡς ὁ Νέρων ἐκεῖνος πάλαι τὸν πολυθρύλητον ἔρωτα , καί φησιν ἐπὶ λέξεως · Ἡετε πάντες ὑμεῖς , καὶ θαυμάσατε . Ἀρα οὐ πρέπει αὐτὸν εἶναι βασιλέα · Πρῶτον μὲν εἶδος ἄξιον τυραννίδος . Τὸ δεότερον δὲ συμφυές πέλει στέφος , ἅπαντα δ´ ἀρμόζουσι πρὸς τὴν ἀξίαν · καὶ ὅτι Πόσον ἣν κάλλιον τοῦτόν με ποιῆσαι βλσιλέα ἢ τὸν Βασίλειον ! Ταῦτα πάντες οἱ κατὰ τὰ βασίλεια ἱδόντες τε καὶ ἀκούσαντες ἔμειναν ἀχανεῖς , ἐκπληττόμενοι τὴν παράλογον ἐξ ἀφροσύνης ποῦ βασιλέως ἐμβροντησίαν τε καὶ παρακοπήν Οὕτως ἦν ἄνθρωπος ὑπὸ τῆς κατακοροῦς μέθης καὶ τῶν ἀθέσμων καὶ ἀσελγῶν πράξεων ὅλως τῶν δεόντων ἐξεστηκὼς καὶ φρενοπλὴξ καὶ παράφορος .
Lemmas: νονός οἷς δή μᾶλλον ὑπενδίδωμι ὁ βασιλεύς καί πείθω θάνατος ὁ Βασίλειος τυρεύω , καί ἀφορμή ζητέω ὁ ἀναίρεσις εὔλογος , ἀλ οὐ σύμμαρτυς . σκῶ . εἰς τοσοῦτος δέ προέρχομαι ὁ ὁ μανία αὐτός ὥστε πρός ὁ λαθραῖος χωρέω ἀναίρεσις καί τις ὁ ἀπό ὁ παλαμναῖος συνέδριον . ὅς ὁ πᾶς θαρσέω , προτρέπω , ὅταν εἰς θήρ ἐξέρχομαι , πρόφασις ὁ ὁ θηρίον βάλλω ἀκοντίζω ὁ λόγχη κατ´ αὐτός καί οὕτως αὐτός διαχράομαι · ὅσπερ εἰμί , ὅς φημί , ποιέω καί ἀφίημι ὁ ἀκόντιον αὐτός μέν ἁμαρτάνω , καί παρατρέχω ὁ δόρυ προσεῖπον ὁ γῆ . αὐτός δέ ὁ ἵππος αἴφνης ὁ χαλινός ἐγδακὼν καί συναρπάζω κατά ὅς κρημνός ἀποδισκεύω , ὡς ἀφίημι ἐκεῖνος ὁ πτῶμα καί ὁ πέλος ἔρχομαι ἐπι αὐτός , ὅτε καί ἀνόνητος μεταμέλομαι , ὅς φημί , ὁ συμμόσταις ἐπισκήπτω μή τολμάω κατά ὁ ἀναίτιος ἐπιχειρέω ὁ λοιπός , εἰμί μή τολμάω κατά ὁ ὅμοιος ὄλεθρος πίπτω καί αὐτός · καί τις ὁ εὐλαβής προσκαλέω μένος μετά ὁ λοιπός ἀτόπημα αὐτός καί ἀνομία καί οὗτος ἐξομολογέομαι καί ἐξαγορεύω . κύ . ὡς δδʹ οὐ ἔχω λοιπός εὑρίσκω ὁ βασιλεύς πρός ὁ ἀναιρέω αὐτός πόρος ἢ πρόφασις , εἰς ἕτερος ἔρχομαι βουλή πονηρός τε καί ἄθεσμος . βουλεύω γάρ ἐπεμβάλλω ὁ σκῆπτρον καί ἕτερος σύγκληρος . καί δή ὁ κατ´ ἐπωνυμία Βασιλικῖνον ἐκεῖνος , [ ρβʹ ] εἷς καί αὐτός ὁ παλαμναῖος συνέδριον τιγχανοειντα , φαῦλος καί μιαρός θηλυδρίας τε καί φιλόκωμος , ἀπό ὁ Νικομήδης ὁρμάω , ὁμίγνιον ἀδελφός ὁ κατά ὁ καπνογενη κωνστανπινοος , ὁ δίς ὁ ὁ ὑπάρχω μετά οὗτος ἐγχειρίζω ἀρχή · τότε δέ ἐν ὁ ἐλαύνω εἰς ὁ βασιλικός τριήρης καταλέγω τυγχάνω , ὁ πως δή ὁ δυσώνυμος Βασιλικῖνον ἐνδύω ποτέ ἔτης πολυύμνητος βασιλικός πορφύρα καί ὁ περιαστος καί ἐπίφθονος στέφανος χλαμύς τε παγχρύσεος καί ὁ κοκκοβαφής καί διάλιθος πέδιλον καί ἄλλος ὁ βασίλεια ἐπίσημος , ἐξάγω τε αὐτός πρός ὁ σύγκλητος ὁ χείρ ἅμα κράτος καί ὑπουργέω αὐτός , ὡς ὁ Νέρων ἐκεῖνος πάλαι ὁ πολυθρύλητος Ἔρως , καί φημί ἐπί λέξις · εἶμι πᾶς σύ , καί θαυμάζω . Ἀρά οὖον πρέπω αὐτός εἰμί βασιλεύς · Πρῶτος μέν εἶδος ἄξιος τυραννίς . ὁ δέος δέ συμφυής πέλω στέφος , ἅπας δδʹ ἁρμόζω πρός ὁ ἄξιος · καί ὅτι πόσος ὅς καλός οὗτος ἐγώ ποιέω βλσιλέα ἢ ὁ Βασίλειος ! οὗτος πᾶς ὁ κατά ὁ βασίλεια ὁράω τε καί ἀκούω μένω ἀχανής , ἐκπλήσσω ὁ παράλογος ἐκ ἀφροσύνη ποῦ βασιλεύς ἐμβροντησία τε καί παρακοπή οὕτως εἰμί ἄνθρωπος ὑπό ὁ κατακορής μέθη καί ὁ ἄθεσμος καί ἀσελγής πρᾶξις ὅλως ὁ δήω ἐξίστημι καί φρενοπλήξ καί παράφορος .