cogPG.PG109 548
θρηνησάτω ὁ ἐμὸς ἅπας λαὸς , ἐπολοφυρέτω με σύγκλητος καὶ σύμπαν τὸ πρὸς θεραπείαν οἰκεῖον ἄθροισμα ὃιολολυξάτω , ὅτιπερ κομῶν τῇ νεότητι σὺν εὐδαιμονίᾳ τοσαύτῃ ἄρτι τούτων ἐκτειχισθήσομαι , πολλῷ δὲ μᾶλλον γυναικὸς νεαζούσης καὶ παιδὸς ἀνήβου , ὧν τὴν στέρησιν πάντως καὶ πρὸ τελευτῆς ἀποκλαίομαι , οὐχ ἦττον δὲ τὴν αὐτῶν ἐρημίαν · μετά γε τὴν αὐτοῦ ἀποβίωσιν . Διά τοι ταῦτα μέμνησθέ μου , παρακαλῶ , τῶν τοιούτων τελευταίων ῥημάτων καὶ τῆς ἡμετέρας πρὸς ὑμᾶς προμηθείας καὶ γαληνότητος · ὧν ἀντίδοτέ μοι τὴν μετὰ θάνατον εὔνοιαν πρὸς αὐτοὺς , ὥσπερ καὶ ἐπὶ´ ἐμοὶ τὰ τῆς εὐγνώμονος καὶ ὀρθῆς διαθέσεως διανοούμενοι καὶ καταπραττόμενοι . Οὐκ ἔτι γὰρ ὑμᾶς θεάσομαι τοῦ λοιποῦ , οὐ τοιούτοις παρακαλέσομαι ῥήμασιν , οὐ τοσαύταις δυσωπήσομαι παραινέσεσιν , οὐχ ἱκετεύσω σὺν δάκρυσιν . Τοιαῦτα προσειπόντος νοῦ βασιλέως πολὺς ὀδυρμὸς στεναγμός τε καὶ κωκυτὸς παρὰ πάντων ἀνεπέμπετο . Συγκυκῶν δὲ Θεόφιλος τὸ τῆς εὐσεβείας ἄκλυστον πέλαγος τοὺς ἐν αὐτῷ πλέοντας ἀκυμάντως δεινῶς ἐκλυδώνιζεν · ἐν οἷς καὶ τὸν σύγκελλον Μιχαήλ τῆς Ἰεροσολυμίτιδος · ὁμηγύρεως σὺν ἅμα πολλοῖς ἀσκηταῖς φυλακαῖς ἐναπέκλεισεν , μεθ´ ὧν Θεοφάνην τε καὶ Θεόδωρον τοὺς τῆς ὀρθοδοξίας συνασπιστὰς Σκυθικῶς ἐπιΚπροσωπείοις διεγράψατο κεντήμασιν . Τοιαῦται δὴ καὶ τοσαῦται αἱ κατὰ τῆς εὐσεβείας αὐτοῦ θύελλαι διενέσκηπτον . Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ χειμῶνες πολλοὶ κατ´ ἀέρος , δυσφορίαι τε καὶ αὐχμηρίαι καὶ σιτοδεῖαι ἐκ δυσκρασίας , παλμοί τε καὶ ἀναβρασμοὶ γῆς καθ´ ἡμέραν τῆς αὐτοῦ βασιλείας γεγόνασιν , καὶ φυγὴ καθόλου παρῆν εὐσεβῶν ἐν χειμῶνι τῆς αὐτοῦ ἀσεβείας , κατὰ τὸ λόγιον , καὶ οὐδενὶ παντὸς Σαββάτου ἀνάπαυσις ἐξ ἀπανθρωπίας αὐτοῦ θυελλιζούσης Χριστιανῶν γαληναῖον κατάστημα . Καὶ γὰρ ἐν τοῖς τοιούτοις αὑτοῦ κακοτεχνήμασι τὸν Ἰαννῆν πατριάρχην καθίστησι , συμμύστην καὶ λειτουργὸν τῆς κακίστης αἱρέσεως . Ὡατις Θεόσιλος μετὰ πλειόνων ἐλαττωμάτων ὑπροφρυς ἦν , κἂν ἔν τισι τῶν καλῶν εἴτε ἑκὼν
Lemmas: θρηνέω ὁ ἐμός ἅπας λαός , ἐπολοφύρομαι ἐγώ σύγκλητος καί σύμπας ὁ πρός θεραπεία οἰκέω ἄθροισμα οιολολυζω , ὅτιπερ κόμη ὁ νεότης σύν εὐδαιμονία τοσοῦτος ἄρτι οὗτος ἐκτειχίζω , πολύς δέ μᾶλλον γυνή νεάζω καί παῖς ἄνηβος , ὅς ὁ στέρησις πάντως καί πρό τελευτή ἀποκλαίω , οὐ ἀίσσω δέ ὁ αὐτός ἐρημία · μετά γε ὁ αὐτός ἀποβίωσις . Ζεύς ὅς οὗτος μιμνήσκω ἐγώ , παρακαλέω , ὁ τοιοῦτος τελευταῖος ῥῆμα καί ὁ ἡμέτερος πρός σύ προμήθεια καί γαληνότης · ὅς ἀντιδίδωμι ἐγώ ὁ μετά θάνατος εὔνοια πρός αὐτός , ὥσπερ καί ἐπί ἐγώ ὁ ὁ εὐγνώμων καί ὀρθός διάθεσις διανοέομαι καί καταπράσσω . οὐ ἔτι γάρ σύ θεάομαι ὁ λοιπός , οὖον τοιοῦτος παρακαλέω ῥῆμα , οὖον τοσοῦτος δυσωπέω παραίνεσις , οὐ ἱκετεύω σύν δάκρυ . τοιοῦτος προσλέγω νόος βασιλεύς πολύς ὀδυρμός στεναγμός τε καί κωκυτός παρά πᾶς ἀναπέμπω . συγκυκάω δέ Θεόφιλος ὁ ὁ εὐσέβεια ἄκλυστος πέλαγος ὁ ἐν αὐτός πλέω ἀκύμαντος δεινῶς κλυδωνίζω · ἐν ὅς καί ὁ συγκέλλω Μιχαήλ ὁ Ἰεροσολυμίτιδος · ὁμήγυρις σύν ἅμα πολύς ἀσκητής φυλακή ἐναποκλείω , μεθ´ ὅς Θεοφάνης τε καί Θεόδωρος ὁ ὁ ὀρθοδοξία συνασπιστής Σκυθικός ἐπιπρόσωπος διαγράφω κέντημα . τοιοῦτος δή καί τοσοῦτος ὁ κατά ὁ εὐσέβεια αὐτός θύελλα διαφέρω . οὖον μήv ἀλλά καί χειμών πολύς κατ´ ἀήρ , δυσφορία τε καί αὐχμηρία καί σιτοδεία ἐκ δυσκρασία , παλμός τε καί αναβρασμός γῆ καθ´ ἡμέρα ὁ αὐτός βασίλεια γίγνομαι , καί φυγή καθόλου πάρειμι εὐσεβής ἐν χειμών ὁ αὐτός ἀσέβεια , κατά ὁ λόγιος , καί οὐδείς πᾶς Σάββατο ἀνάπαυσις ἐκ ἀπανθρωπία αὐτός θυελλίζω Χριστιανός γαληναῖος κατάστημα . καί γάρ ἐν ὁ τοιοῦτος αὐτός κακοτέχνημα ὁ Ἰαννῆς πατριάρχης καθίστημι , συμμύστης καί λειτουργός ὁ κακός αἵρεσις . Ὡατις Θεόσιλος μετά πλείων ἐλάττωμα ὑπροφρυς εἰμί , κἀν ἐν τις ὁ καλός εἴτε ἑκών