cogPG.PG109 321
νον , Εἰ γὰρ ἀπαριθμῆσαι θελήσω καθ´ ἐν ὅσα κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην τοῦ πλοῦ ὑπέστημεν καὶ μεθ´ ὅσης στενοχωρίας , μύθους δόξω τοῖς πολλοῖς ἐξηγεῖ σθαι καὶ τῆς ἀληθείας ἐκτρέπεσθαι , καθ´ ἣν ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου πάντα γραφῇ παραδοῦναι καθυπεσχόμην . Διά τοι τοῦτο τὰ πλεῖστα τῶν πεπραγμένων ἐκὼν παραδραμών , οἷς ἂν ἐδόκουν μάλιστα τὴν ἡμετέραν ἐξαρκεῖν διάνοιαν μέχρι τοῦ νῦν προσδιατρίψας , ὡς ἐν ἅπασι τὸ πιστόν σοι παρασχεῖν , ὧ σοφώτατε ἀνδρῶν καὶ φιλομαθέστατε Γρηγόριε , κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον πάλιν καὶ περὶ τῶν λοιπῶν διεξίω , ἱκανῶν καὶ ὡσαὶ τως ὄντων καὶ ἀμείλικτον διαθρύψαι καρδίαν , μήτι γε τὴν σὴν , ἧς τοῦτο μᾶλλον τῶν ἄλλων ἐστὶν ἰδιαίτατον ἡ συμπάθεια , ᾗ πειθαρχῶν εἰς ταύτην ἡμᾶς ἐλθεῖν τὴν συγγραφὴν προετρέψω καὶ πράγματος τοσοῦτον · κατατολμῆσαι παρεβιάσω , τὴν καθ´ ἡμᾶς ὑπερβαίνοντος δύναμιν οεʹ . Πλὴν ἀλλ´ οὕτω περὶ πολλὰς συμφορῶν ἰδέας προσπαλαιόντων ἡμῶν ἔφθασεν ἐπιστᾶσα καὶ τρικυμία τις , θαλάσσιον διεγείρουσα κλύδωνα , τὸν περὶ ψυχῆς ἀπειλοῦντα κίνδυνον · ἐκ οὗ καὶ πᾶσαι διεσκορπίσθησαν αἱ νῆες , τῷ ῥοίζῳ τοῦ πνεύματος ἐκ ἀλλήλων μακρὰν διασπασθεῖσαι καὶ τοῦ κατὰ´ αὐθεῖαν . ἤκειν ἐκκλίνασαι . Οὐκ οἷδα δ´ ἐκ τίνος πονηροῦ δαίμονος ἔτυχε παραπλέων ἡμῖν ἐγγύθεν ἐκ κὐωνῶμου ὁ δυσώνυμος Λέων , κατὰ πρύμναν τῆς ἰδίας νηὸς καθήμενος καὶ τοῖς κυβερνήταις τὴν περὶ τοῦ πλεῖν ἐμπειρίαν διατάττων . Μεθ´ ὧν δ καί τις ὄπισθεν ναῦς ἐτέρα εἶλκε τῶν ἄλλων ὑποδεεστέρα , ἤτις ἦν τῇ βίᾳ τῆς ζάλης μέσον διαῤῥαγεῖσα καὶ ἀπειλοῦσα τοῖς ἐν αὐτῇ ἤδη παρόντα τὸν ἐν ὕδασι θάνατον · ἐκ ἦς ἀνέκραγον οἱ κατὰ´ αὐτὴν Βάρβαροι · Σῶσον ἐπιστὰς , καθηγεμὼν τοῦ σρατοῦ , καὶ μὴ ἐάσῃς δῆμον τοσοῦτον Ἀγορηνῶν ἀπολέσθαι οὓς μέχρι τοῦδε πολλῶν κινδύνων ἀπειρότους ἐτήρησας , ἐξειπόντες ἐν ὀλίγῳ καὶ τὸ συμβάν , Ὁ δὲ παρευθὺς κατὰ´ αὐτοὺς τὴν ναῦν ἰθῦναι τοῖς περὶ αὐτὸν προστάξας ἀκριβέστερον ἀνηρώτα . Οἱ δὲ πάλιν ὁμοθυμαδὸν ἐβόων , καὶ τὸ πάθος τῆς νηθς ὑποδείξαντες ἐπρεσβεόοντο πάντων ἡμῶν τῶν δεσμίων τῇ θαλάσσῃ ῥιφέντων αὐτοὺς εἰς τὴν καθ´ ἡμᾶς ναῦν μετασκευασθῆναι , ἐφύβριστον εἶναι λέγοντες ἐν τοσούτῳ κακῷ σωζομένων ἡμῶν ἐκείνους τοῦ κατὰ θάλασσαν γενέσθαι κινδύνου καὶ μὴ προτιμηθῆναι τῆς ἡμετέρας ζωῆς . Πρὸς ὃ δὴ καὶ καένευσε παραχρῆμα , ἐπιτρέψας στᾶσαν τὴν ναῦὶ ἡμᾶς μὲν τῇ θαλάσσῃ ῥιφῆναι , ἐκείνους δὲ ἐν αὐτῇ μετακομισθῆναι . Ἐν ὅσῳ δὲ ταῦτα ἐπράττετο , ἐλὰ θομεν οὐκ ὀλίγον ἀποστάντες ἡμεῖς · ἐφερόμεθα γὰρ βιαίῳ τινὶ καὶ χαλεπῷ τῷ ὁρμήματι [ Ρ . ὅθθ ] τοῖς κύμασιν ἐλαυνόμενοι , ὡς οὐ μόνον κραυγῆς , ἀλλ´ οὐδὲ βροντῆς ἐκεῖθεν , ἐκ οὐ κατελίπομεν αὐτοὺς , δυνάμενοι ἐξακούειν . Ὡς οὐν εἰδον μακρὰν ἀποστάντας , νεύματι μόνον προσμένειν τοὺς σὺν ἡμῖν βαρβάρους ἐπέτρεπον . Οἱ δέ , εἴτε μὴ συνιέντες πρὸς ὃ ταῦτα ἐποίουν , εἴτε καὶ ἐκόντες αὐτοὺς παραλογισάμενοι οοοοργΟΘΙ
Lemmas: νοῦς , εἰμί γάρ ἀπαριθμέω ἐθέλω καθ´ ἐν ὅσος κατά ὁ περίοδος ἐκεῖνος ὁ πλόος ὑφίστημι καί μεθ´ ὅσος στενοχωρία , μῦθος δοκέω ὁ πολύς ἐξηγέομαι ἕπομαι καί ὁ ἀλήθεια ἐκτρέπω , καθ´ ὅς ἐν ἀρχή ὁ λόγος πᾶς γράφω παραδίδωμι καθυπεσχομεις . ζεύς ὅς οὗτος ὁ πλεῖστος ὁ πράσσω ἔκω παρατρέχω , ὅς εἄν δοκέω μάλιστα ὁ ἡμέτερος ἐξαρκέω διάνοια μέχρι ὁ νῦν προσδιατρίβω , ὡς ἐν ἅπας ὁ πιστός σύ παρέχω , ἵημι σοφός ἀνήρ καί φιλομαθής Γρηγόριος , κατά ὁ αὐτός τρόπος πάλιν καί περί ὁ λοιπός διεξέω , ἱκανός καί ὠθέω ὅς εἰμί καί ἀμείλικτος διαθρύπτω Καρδία , μῆτις γε ὁ σός , ὅς οὗτος μᾶλλον ὁ ἄλλος εἰμί ἴδιος ὁ συμπάθεια , ὅς πειθαρχέω εἰς οὗτος ἐγώ ἔρχομαι ὁ συγγραφή προτρέπω καί πρᾶγμα τοσοῦτος · κατατολμάω παραβιάζω , ὁ καθ´ ἐγώ ὑπερβαίνω δύναμις ΟΕΕ . πλήν ἀλ οὗτος περί πολύς συμφορά ἰδέα προσπαλαίω ἐγώ φθάνω ἐφίστημι καί τρικυμία τις , θαλάσσιος διεγείρω κλύδων , ὁ περί Ψυχή ἀπειλέω κίνδυνος · ἐκ ὅς καί πᾶς διασκορπίζω ὁ ναῦς , ὁ ῥοῖζος ὁ πνεῦμα ἐκ ἀλλήλων μακράν διασπάω καί ὁ κατά αυθειος . ἥκω ἐκκλίνω . οὐ οἶδα δδʹ ἐκ τίς πονηρός δαίμων τυγχάνω παραπλέω ἐγώ ἐγγύθεν ἐκ κὐωνῶμου ὁ δυσώνυμος Λέων , κατά πρύμνα ὁ ἴδιος ναός κάθημαι καί ὁ κυβερνήτης ὁ περί ὁ πλέω ἐμπειρία διατάσσω . Μεθ´ ὅς δ καί τις ὄπισθεν ναῦς ἕτερος ἕλκω ὁ ἄλλος ὑποδεέστερος , ὅστις εἰμί ὁ βία ὁ ζάλη μέσος διαῤῥαγεῖσα καί ἀπειλέω ὁ ἐν αὐτός ἤδη πάρειμι ὁ ἐν ὕδωρ θάνατος · ἐκ εἰμί ἀνακράζω ὁ κατά αὐτός βάρβαρος · Σῶσος ἐφίστημι , καθηγεμών ὁ σρατοῦ , καί μή ἐάω δῆμος τοσοῦτος αγορίνα ἀπόλλυμι ὅς μέχρι ὅδε πολύς κίνδυνος ἀπειρότης τηρέω , ἐκλέγω ἐν ὀλίγος καί ὁ συμβαίνω , ὁ δέ παρευθύς κατά αὐτός ὁ ναῦς εὐθύνω ὁ περί αὐτός προστάσσω ἀκριβής ἀνερωτάω . ὁ δέ πάλιν ὁμοθυμαδόν βοάω , καί ὁ πάθος ὁ νήθω ὑποδείκνυμι επρεσβεοαρτυω πᾶς ἐγώ ὁ δέσμιον ὁ θάλασσα ῥίπτω αὐτός εἰς ὁ καθ´ ἐγώ ναῦς μετασκευάζω , ἐφύβριστος εἰμί λέγω ἐν τοσοῦτος κακός σώζω ἐγώ ἐκεῖνος ὁ κατά θάλασσα γίγνομαι κίνδυνος καί μή προτιμάω ὁ ἡμέτερος ζωή . πρός ὅς δή καί καίνω παραχρῆμα , ἐπιτρέπω ἵστημι ὁ ναῦς ἐγώ μέν ὁ θάλασσα ῥίπτω , ἐκεῖνος δέ ἐν αὐτός μετακομίζω . ἐν ὅσος δέ οὗτος πράσσω , ἐλαία θομεν οὐ ὀλίγος ἀφίστημι ἐγώ · φέρω γάρ βίαιος τις καί χαλεπός ὁ ὅρμημα [ Ρ . ὅθε ] ὁ κῦμα ἐλαύνω , ὡς οὖον μόνος κραυγή , ἀλ οὐδέ βροντή ἐκεῖθεν , ἐκ οὖον καταλιμπάνω αὐτός , δύναμαι ἐξακούω . ὡς ὀν εἶδον μακράν ἀφίστημι , νεῦμα μόνος προσμένω ὁ σύν ἐγώ βάρβαρος ἐπιτρέπω . ὁ δέ , εἴτε μή συνίημι πρός ὅς οὗτος ποιέω , εἴτε καί ἑκών αὐτός παραλογίζομαι οοοοργΟΘΙ