cogPG.PG109 464
καὶ παραδυναστεύοντος καὶ τῆς θυγατρὸς αὐτῆς Ζωῆς Σια τῷ βασιλεῖ · Θεοφανὼ δὲ ἡ γαμετῆ αὐτοῦ οὐ παρῆν ἐκεῖ , ἀλλ´ ἐν Βλαχέρναις ἐν τῇ ἁγίᾳ σορῷ προΚσχομένη . Δόξαντος οὖν τοῦ βασιλέως μεῖναι ἐκεῖ , συμβούλιον ποιήσαντες οἶ τοῦ Ζαούτζα συγγενεῖς , ὅ τε υἱὸς αὐτοῦ ὁ Τζαούτζης καὶ οἱ λοιποὶ . ἠβαὶλοντα τῇ νυκτὶ φονεῦσαι τὸν βασιλέα . Ἡ Ζωὴ δὲ μετὰ τοῦ ῥασιλέως καθεύδουσα καὶ τὴν ταραχὴν ἀκούσασα , διὰ τῆς θυρίδος προβλεψαμένη αὐτοὺς κατεσίγασεν Ὡς δὲ τὸ δεινὸν ἔγνω τῆς ἐπιβουλῆς ἣν ἐμελέτησαν , ἐὲύπνισε τὸν βασιλέα , ὃς παρευθὺς εἰσελθὼν εἰς πλοῖον διεπέρασεν εἰς Πηγὰς , ἐάσας Ζαούτζαν καὶ πάντας ἐκεῖσε . Καὶ πρωῒ ταχίων εἰσῆλθεν εἰς τὸ παλάτιον , ἐάσας Ἰωάννην δρουγγάριον τῆς βίγλης , καὶ προαλόμενος Πάρδον υἱὸν Νικολάου ἐταιρειάρχην ἀντ´ αὐτοῦ ·· ὁ γὰρ Πικόλαος συμφιλιωθεὶς τῷ βασιλεῖ κατάδηλα ἐποίει αὐτῷ πάντα [ . βϋ τὰ τοῦ Χαοθζη [ ... ] , ἕως ἂν Λέων ὁ μάγιστρος ὁ Θεοδοτάκης διήλλαξεν αὐτοὺς . ζʹ . Τελευτᾷ δὲ Θεοφανὼ Αὐγούστα , βασιλεύσασα ἔτη δώδεκα · ἣν οὐ μετὰ πολλὰς ἡμέρας ἀνέδειξεν ὁ Θεὸς θαυματουργὸν διὰ τὸ ἀζηλότυπον αὐτῆς καὶ διὰ αὴ ἐν ἐλεημοσύναις καὶ προσευχαῖς ἀδιαλείπτως προσκαρτερεῖν τῷ Θεῷ καὶ ταῖς ἁγίαις ἐκκλησίαις . ιηʹ . Στέφει δὲ Λέων ὁ βασιλεὺς Ζωὴν τὴν θυγατέρα αούτζά . Ὅτι διὰ τὸ κατηγορηθῆναι τὴν Ζωὴν μετὰ οῦ βασιλέως ἐν τῇ ζωῇ τῆς Θεοφανὼ οὐκ εὐλογήθη παρὰ τοῦ πιτριάρχου ὡς παράνομος ὁ γάμος · καὶ ὁ ερεὺς ὁ εὐλογήσας αὐτὸν , εἰ καὶ βασιλεὺς ὑπῆρχεν , ἀλλὰ γε ἐκαθῃρέθη ὑπὸ συνόδου . Καὶ εὐλογεῖται Κετ´ αὐτῆς παρὰ κληρικοῦ τοῦ παλατίου ᾧ ἐπίκλην Χανάπης . Καὶ ὁ μὲν εὐλογήσας καθῃρέθη , ἡ δὲ ἐβασίλευσεν ἔτος ἕν μῆνας ὀκτώ . Τελευτησάσης δὲ τῆς Ψωῆς λάρνακα ἐφεῦρον εἰς τὸ ἀποτεθῆναι τὸ σῶμα αὐτῆς , ἔχουσαν Κνδοθεν γράμματα κεκολάμμένα , γράφοντα οὕτως · Θυγάτηρ Εαβυλῶνος ἡ ταλαίπωρος . ιΘ Διεβλήθησαν δὲ τῷ βασιλεῖ Λέοντι ὁ τε Μοιὶ σικὸς καὶ ὁ Σταυράκιος ὡς ὅτι παρὰ τῶν στρατηγῶνν καὶ ὀφφικιαλίων λαμβάνοντες δῶρα καὶ μεσιτεύοντες πρὸς τὸν βασιλεοπάτορα . Καί ποτε εἰσελθόντος τοῦ Σταυρακίου μετὰ γραμμάτων τινὸς τῶν στρατηγῶν κρὸς τὸν παούτζαν , ὡς εἶδεν αὐτὸν ὁ βασιλεὺς ἑστὼς κν τῷ ἡλιακῷ , ἦλθεν ὄπισθεν αὐτοῦ , καὶ κρατήσας ἐκ τοῦ τένοντος ἐξήγαγεν ἔξω ὡς δῆθεν ἐρωτήσων περὶ τῶν στρατηγῶν · καὶ εἰς τὸ Μονόθυρον ἀγαγὼν , καὶ τὰ γράμματα ἄρας καὶ ἀποσφενδονήσας , παραΣέὲουκο τοῖς ἐπιτυχοῦσιν ἐξαγαγεῖν τοῦ παλατίου , δορισάμενος ἁποκεῖραι αὐτόν . Μαθὼν δὲ τοῦτο ὁ ουσικὸς ἐπ´ ἀπογνώσει γέγονεν . Εἰσελθὼών δὲ ὁ βασλεὺς ἔνθα ἵστατο ἀΜουσικὸς παρεστῶς τῷ Ζαοθτζα , τοῦτον ἐπὶ τράχηλον ἀθήσας ἐξήγαγε , παραδοὺς Χριστοφόρῳ κοιτωνίτῃ ἐν τοῖς Στουδίου ἀπαγαγεῖν
Lemmas: καί παραδυναστεύω καί ὁ θυγάτηρ αὐτός Ζωή Θεός ὁ βασιλεύς · Θεοφανώ δέ ὁ γαμετή αὐτός οὖον πάρειμι ἐκεῖ , ἀλ ἐν Βλαχέρναις ἐν ὁ ἅγιος σορός προκσχομενω . δόξα οὖν ὁ βασιλεύς μένω ἐκεῖ , συμβούλιον ποιέω οἶς ὁ Ζαούτζα συγγενής , ὅς τε υἱός αὐτός ὁ Τζαούτζης καί ὁ λοιπός . ηβαιλοειντα ὁ νύξ φονεύω ὁ βασιλεύς . ὁ Ζωή δέ μετά ὁ ρασιλαος καθεύδω καί ὁ ταραχή ἀκούω , διά ὁ θυρίς προβλέπω αὐτός κατασιγάζω ὡς δέ ὁ δεινός γιγνώσκω ὁ ἐπιβουλή ὅς μελετάω , ἐὲύπνισε ὁ βασιλεύς , ὅς παρευθύς εἰσέρχομαι εἰς πλοῖον διαπεράω εἰς Πηγαί , ἐάω Ζαούτζαν καί πᾶς ἐκεῖσε . καί πρωΐ ταχύς εἰσέρχομαι εἰς ὁ Παλάτιον , ἐάω Ἰωάννης δρουγγάριος ὁ Βίγλης , καί προαλλομαι Πάρδος υἱός Νικόλαος ἑταιρειάρχης ἀντ´ αὐτός ·· ὁ γάρ Πικόλαος συμφιλιώνω ὁ βασιλεύς κατάδηλος ποιέω αὐτός πᾶς [ . βϋ ὁ ὁ Χαοθζη [ ... ] , ἠώς εἄν Λέων ὁ μάγιστρος ὁ θεοδοτηκω διαλλάσσω αὐτός . γῆ . τελευτάω δέ Θεοφανώ Αὐγούστα , βασιλεύω ἔτος δώδεκα · ὅς οὖον μετά πολύς ἡμέρα ἀναδείκνυμι ὁ θεός θαυματουργός διά ὁ ἀζηλότυπος αὐτός καί διά ἀεί ἐν ἐλεημοσύνη καί προσευχή ἀδιαλείπτως προσκαρτερέω ὁ Θεός καί ὁ ἅγιος ἐκκλησία . ΙΗΥ . στέφω δέ Λέων ὁ βασιλεύς Ζωή ὁ θυγάτηρ αούτζά . ὅτι2 διά ὁ κατηγορέω ὁ Ζωή μετά ἀρτύω βασιλεύς ἐν ὁ ζωή ὁ Θεοφανώ οὐ εὐλογέω παρά ὁ πιτριαρχω ὡς παράνομος ὁ γάμος · καί ὁ Ἐρεὺς ὁ εὐλογέω αὐτός , εἰμί καί βασιλεύς ὑπάρχω , ἀλλά γε καθαιρέω ὑπό σύνοδος . καί εὐλογέω Κετς αὐτός παρά κληρικός ὁ Παλάτιον ὅς ἐπίκλη Χανάπης . καί ὁ μέν εὐλογέω καθαιρέω , ὁ δέ βασιλεύω ἔτος εἷς μείς ὀκτώ . τελευτάω δέ ὁ ψάω λάρναξ ἐφευρίσκω εἰς ὁ ἀποτίθημι ὁ σῶμα αὐτός , ἔχω Κνδοθεν γράμμα κολάπτω , γράφω οὕτως · θυγάτηρ Εαβυλῶνος ὁ ταλαίπωρος . ιθʹ διαβάλλω δέ ὁ βασιλεύς Λέων ὁ τε Μοιὶ Σίκος καί ὁ Σταυράκιος ὡς ὅτι παρά ὁ στρατηγέω καί οφφικιαλι λαμβάνω Δῶρα καί μεσιτεύω πρός ὁ βασιλεοπάτωρ . καί ποτός εἰσέρχομαι ὁ Σταυράκιος μετά γράμμα τις ὁ στρατηγός Κρος ὁ παούτζαν , ὡς ὁράω αὐτός ὁ βασιλεύς ἵστημι ΚΝ ὁ ἡλιακός , ἔρχομαι ὄπισθεν αὐτός , καί κρατέω ἐκ ὁ τένων ἐξάγω ἔξω ὡς δῆθεν ἐρωτάω περί ὁ στρατηγός · καί εἰς ὁ μονόθυρος ἄγω , καί ὁ γράμμα ἀείρω καί αποσφενδονεος , παραΣέὲουκο ὁ ἐπιτυγχάνω ἐξάγω ὁ Παλάτιον , δέρω ἀπόκειρα αὐτός . μανθάνω δέ οὗτος ὁ οὐσικός ἐπι ἀπόγνωσις γίγνομαι . Εἰσέρχομαι δέ ὁ βασλεὺς ἔνθα ἵστημι Μουσικός παρίστημι ὁ Ζαοθτζα , οὗτος ἐπί τράχηλος ἠθέω ἐξάγω , παραδίδωμι Χριστόφορος κοιτωνίτης ἐν ὁ στουδιον ἀπάγω