cogPG.PG109 340
τηρουμένη τῆς μεταμορφώσεως , καὶ ἀνεφάνη ἐ Χριστὸς μετὰ Μωσέως καὶ Ἰί λία ἐν Θαβώρ · ἧτις προτροπῇ Πέτρου τοῦ κορυφαίου γέγονεν . Ἀλλὰ μὴν καὶ ἐν τῇ Λύδδᾳ πόλει τῆς Ἐῴας νῷ γενόμενον . Σεβάσμος γὰρ ναὸς ἀρχαῖός ἐστιν εἰς ὄνομα τῆς Θεοτόκου ὑπὸ πιστῶν ἀνεγηγερμένος , ἐν ᾧ ἱστόρηται τὸ εἰδος τῆς Θεοτόκου · ὃν ἀντιποιούμενοι ὡς οἰκεῖον οἱ Ἰουδαῖοι , ἢ Θεομήτωρ ἀκούσασα ἐν Ἱερουσαλὴμ οὕτως εἶ . Κπεν · Κεκλείσθω ὁ ναὸς , καὶ εἰσίτω μηδεὶς , καὶ τῆ μʹ ἡμέρᾳ ἀνοιγέσθω · καὶ εἰ μέν οὐδέν ὀφθῇ σημεῖον ἐν αὐτῳ , ἔστω τῶν Ἰουδαίων ὁ ναός . Μετὰ γοῦν τὴν προθεσμίαν ἀνοίξαντες ὀρῶσι τὸ εἶδος τῆς Θεοτόκου τὸν Χριστὸν ὡς βρέΘος ταῖς χερσὶ περιεχούσης , θαυμαστὸν ἄλη καὶ αἰδεσιμώτατον καὶ θεοπρεπέστατον εἶδος καὶ κάλλος , ἐν πλαξὶ διαυγέσι , καὶ ἐμφανὲς θεωρούμενον καὶ ὅλον δι´ ὅλου εἰς βάθος κεχωρηκός · ὃπερ ἰδόντες [ Ρ . θΕ ] Ἰουδαῖοι ἔφυγον . Μετὰ ταῦτα πολλοὶ Ἰουδαῖοι καὶ Ἔ λληνες ἀποξέσαι τοῦτο πειραθέντες ἡστόχησαν · μένει δὲ ὡσαύτως ἄχρι τοῦ νῦν ἡ ἀχειροποίητος ἐπὶ τῆς πλακὸς μορφὴ εἰς δόξαν Θεοῦ . Πρὸς τούτοις καὶ ἡ τῆς αἱμόρῥου εἰκὼν , διὰ τῆς βοτάνης πᾶν πάθος ἰωμένη ἐν Πανεάδι καὶ πάσῃ τῇγῇ . Κς . Μετὰ τοῦτον ὁ ἱερὸς Εὐθύμιος μητροπολίτης Σέρδεων παῤβησιασάμενος ἀπεστόμισε τὸν ἀλιτήριον Θεόδωρος δὲ ὁ τῶν Στουδίου ἡγούμενος ἔφη · Μὴ κηρασάλευε , βασιλεῦ , κατάστασιν ἐκκλησιαστικοήν · σοὶ μέν γὰρ ἡ τῆς πολιτείας κατάστασις Κκαὶ ἡ τοῦ στρατοπέδου ἐπιστεύθη τούτων φροντίζειν , τὴν δὲ Ἐκκᾶησίαν ἄφες . Ὁ δὲ τύραννος ὑπερζέσας τῷ θυμῷ πάντας μεθ´ ὕβρεων ἀήήλασεν , καὶ τὸν μὲν πατριάρχην Νικηφόρον ἐξώρισε καὶ τὸν Θεόδωρον · ὅτε καὶ λέγεται ὅτι τοῦ πατριάρχου Ν . κηφόρου ἐν ἐξορίᾳ παραπεμπομένου , πόῤῥωθεν ἰδεῖν ΚΘεοφάνην τὸν τῆς Σιγριανῆς λεγόμενον καὶ τῆς μονῆς τοῦ μεγάλου Ἀγροῦ προῖστάμενον προορατικοῖς θφθαλμοῖς , θυμιάματά τε καῦσαι καὶ μετ´ εὐχῆς ὰποπέμψαι , τὰς χεῖρας αἴροντα καὶ τῷ Θεῷ τοῦτον παραδιδόντα καὶ τὸν ἀσπασμὸν ἐπιτείνοντα · καὶ τινος ἐρομένου αἰτίαν εἰπεῖν ὅτι « Ἰδοὺ διέρχεται ἐν ἐξορίᾳ ὁ μέγας ὁμολογητὴς Νικηφόρος ὁ πατριάρχης , ὑπὲρ τῶν , ἀγίων εἰκόνων ἀγωνιζόμενος . » Τὸν δὲ περὸν Εὐθύμιον , ἂτε δὴ τὸν ἔλεγχον τῆς αἱρέσεως ἀποτομώτερον ἐκφωνήσαντα , τὰς σιαγόνας τοῖς ῥαπίσμασι καταθλᾷ καὶ ταῖς μάστιξι τὸν νῶτον καταξαίνει τοσοῦτον ἀς ἐν αὐταῖς τοῦτον ἑκπνεῦσαι . Τούτων γενομένων Θεόδοτον τὸν Κασσιτηρᾶν πατριάρ γην χειροτονεῖ , ἄλογον ἄνδρα καὶ ἱχθύων ἀφωνότερον , καὶ διωναὸν ἄσπονδον κατὰ τῆς Ἐκκλησίας ἀναῤῥιπίζει φανερῶς , τοῖς συμμύσταις αὐτοῦ καταπιστεύων , τρία ὑποθέντας αὐτῷ ποιῆσαι , τῆς ὁρθοδόξου ἡμῶν πίστεως τὴν ἄρνησιν , τῶν θείων εἰκόνων τὴν καθαίρεσιν καὶ τῶν εὐσεβούντων τὴν δίωξιν . Καὶ πρῶτον
Lemmas: τηρέω ὁ μεταμόρφωσις , καί ἀναφαίνω εἰ Χριστός μετά Μωσῆς καί Ἴ Λία ἐν Θαβώρ · ὅστις προτροπή Πέτρος ὁ κορυφαῖος γίγνομαι . ἀλλά μήv καί ἐν ὁ Λύδδα πόλις ὁ ώα νάω γίγνομαι . σεβασμός γάρ ναός ἀρχαῖος εἰμί εἰς ὄνομα ὁ Θεοτόκος ὑπό πιστός ἀνεγείρω , ἐν ὅς ἱστορέω ὁ εἶδος ὁ Θεοτόκος · ὅς ἀντιποιέω ὡς οἰκέω ὁ Ἰουδαῖος , ἢ Θεομήτωρ ἀκούω ἐν Ἱεροσόλυμα οὕτως εἰμί . ΚΠΕ · καλέω ὁ ναός , καί εἰσέρχομαι μηδείς , καί τῆ εἷς ἡμέρα ἀνοίγω · καί εἰμί μέν οὐδείς ὁράω σημεῖον ἐν αὐτός , ἵστημι ὁ Ἰουδαῖος ὁ ναός . μετά γοῦν ὁ προθεσμία ἀνοίγνυμι ὁράω ὁ εἶδος ὁ Θεοτόκος ὁ Χριστός ὡς βρέΘος ὁ χείρ περιέχω , θαυμαστός ἄλη καί αἰδέσιμος καί θεοπρεπής εἶδος καί κάλλος , ἐν πλάξ διαυγής , καί ἐμφανής θεωρέω καί ὅλος δις ὅλος εἰς βάθος χωρέω · ὅσπερ ὁράω [ Ρ . ΘΕ ] Ἰουδαῖος φεύγω . μετά οὗτος πολύς Ἰουδαῖος καί ἔ ληνεύς ἀποξέω οὗτος πειράω αστοχώ · μένω δέ ὡσαύτως ἄχρι ὁ νῦν ὁ ἀχειροποίητος ἐπί ὁ πλάξ μορφή εἰς δόξα Θεός . πρός οὗτος καί ὁ ὁ αιμορρω εἰκών , διά ὁ βοτάνη πᾶς πάθος ἰάομαι ἐν Πανεάς καί πᾶς τάσσω . ΚΣ . μετά οὗτος ὁ ἱερός Εὐθύμιος μητροπολίτης Σέρδες παρβησιαειδω ἀποστομίζω ὁ ἀλιτήριος Θεόδωρος δέ ὁ ὁ στουδιον ἡγέομαι φημί · μή κηρασάλευε , βασιλεύς , κατάστασις ἐκκλησιαστικός · σύ μέν γάρ ὁ ὁ πολιτεία κατάστασις Κκαὶ ὁ ὁ στρατόπεδον πιστεύω οὗτος φροντίζω , ὁ δέ Ἐκκᾶησίαν ἀφίημι . ὁ δέ τύραννος ὑπερζέω ὁ θυμός πᾶς μεθ´ ὕβρις ἀλάομαι , καί ὁ μέν πατριάρχης Νικηφόρος ἐξορίζω καί ὁ Θεόδωρος · ὅτε καί λέγω ὅτι ὁ πατριάρχης Ν . κηφοροος ἐν εξορία παραπέμπω , πόρρωθεν ὁράω Θεοφάνης ὁ ὁ Σιγριανή λέγω καί ὁ μονή ὁ μέγας ἀγρός προΐστημι προορατικός θφθαλμοῖς , θυμίαμα τε καίω καί μετέ εὐχή ἀποπέμπω , ὁ χείρ ἀείρω καί ὁ Θεός οὗτος παραδίδωμι καί ὁ ἀσπασμός ἐπιτείνω · καί τις ἔρομαι αἴτιος εἶπον ὅτι « ἰδέ διέρχομαι ἐν εξορία ὁ μέγας ὁμολογητής Νικηφόρος ὁ πατριάρχης , ὑπέρ ὁ , Ἀγίων εἰκών ἀγωνίζομαι . » ὁ δέ Περόν Εὐθύμιος , αὔγ-ασμα δή ὁ ἔλεγχος ὁ αἵρεσις ἀπότομος ἐκφωνέω , ὁ σιαγών ὁ ῥάπισμα καταθλάω καί ὁ μάστιξ ὁ νῶτον καταξαίνω τοσοῦτος ἀ ἐν αὐτός οὗτος ἑκπνέω . οὗτος γίγνομαι Θεόδοτος ὁ Κασσιτηρᾶν πατριάρ γῆ χειροτονέω , ἄλογος ἀνήρ καί ἰχθύς ἄφωνος , καί διωναὸν ἄσπονδος κατά ὁ ἐκκλησία αναρριπίζω φανερῶς , ὁ συμμύστης αὐτός καταπιστεύω , τρεῖς ὑποτίθημι αὐτός ποιέω , ὁ ὀρθόδοξος ἐγώ πίστις ὁ ἄρνησις , ὁ θεῖον εἰκών ὁ καθαίρεσις καί ὁ εὐσεβέω ὁ δίωξις . καί πρῶτος