cogPG.PG109 341
λωσεν κἀντεῆθεν τοὺς εὐρισκομένους ἱχοντας εἰκόνα Χριστοῦ ἢ τῶν ἁγίων δειναῖς τιμωρίαις καὶ θανάτω κατεδίκασεν , πολλοὺς δὲ τῶν ἐν δόξῃ καὶ περιφανῶν , ἀλλὰ μὴν καὶ μοναχοὺς ἀπείρους , πεφόνευκεν . ζʹ . Ἐπεὶ δὲ Μιχαήλ τὸν ; ἐξ Ἀμορίου , οὖν τήν παῖδα ἐκ τῆς πνευματικῆς κολυμβήθρας υἱοποιήσατο , πατρίκιον καὶ ἐκκούβιτον ἐτίμησεν , αὐτὸς δὲ τῇ τολμηρία τῆς γλώττης τὸν Λέοντα ὡνείδιζεν ΠΡ.θ ] ὡς καθαιρέτην τῶν ἁγίων εἰκόνων , καὶ τὴν γαμετὴν αὐτοῦ ἀνοσίοις γάμοις ἐμμιγῆναι , ὑπολαβὼν αὐτὸν ἀνταρσίαν μελετᾷν εἰς τὸ τοῦ παλατίου λοῦτρον Πιθήκειον δεσμεῖ , κοντῷ τε προσδεθῆναι κελεύει καὶ τῷ καμιναίῳ πυρὶ παραδοθῆναι ἀνάλωμα · οὖν Κπροβιβασθέντος ὁ βασιλεὺς εἰστήκει θεωρῶν τοῦτον . Ἡ δὲ βασίλισσα Θεοδοσία δάκρυσιν ἱκετεύσασα τῆς μιαιφονίας ἐλυτρώσατο , καὶ ὁ βασιλεὺς τὸν ὑπεύθονον ἐαθῆναι προσέταξεν . Πρὸς δὲ τὴν ἑαυτοῦ γυνοῖκα εἶπεν · Ὦ γύναι , τὴν μέν ἐμὴν ψυχὴν τῆς ἐκεῖθεν σήμερον δίκης ἀπήλλαξας , ἴσως μέν · καὶ τῆς ἅυῆς συντόμως στερήσεις · σὺ δέ καὶ τὰ τέκνα ἡμῶν θεάσῃ τὸ ἄποβησόμενον . Ἡν γὰρ αὐτῷ ἱ τινος συμβουλικῆς · βίβλου ὁ ἀναιρέσιμος χρόνος μεμυημένος . Εἶχε γὰρ γραφὴν τοιαύτην . Αέοντος εἰκόνα θηρίου ὁλόκληρον , ἐν μὲν τῇ κεφαλῇ ἔγουσαν Χ γράμμα , ἐν δὲ τοῖς ὄπισθεν Φ , καὶ μέσον τοῦθηρίου πρὸς αὐτὴν τὴν ψόαν ξίφος ἤγουν σπάθην ἐμπαπιγμένην καὶ ᾑμαγμένην · ἣν ὑποδείξας Στεφάνῳ , ᾧ ἐπίκλην Καπετωλίγης , ἔφη πρὸς αὐτόν · Τί δηλοῖ ταῦτα ; Ὁ δὲ ἔφη · Ἄφες , δέσποτα , μὴ ἴδω καὶ τὴν γραφήν . Ὁ δὲ οὐ κατεδέξατο . Συλλογισάμενος οὖν ὁ Στέφανος λέγει τῷ βασιλεῖ · Οὕτος ὁ λον εἰς Κπρόσωπον τῆς βασιλείας κεῖται , καὶ μέσον τοῦ xγράμματος καὶ τοῦ Φ κακόν τι συμβαίνει αὐτῷ Καὶ ὁ βασιλεύς · Τί ἐστι τὸ Φ καὶ τὸ Χ Ὁδέ φησηἈέσον τῆς Χριστοῦ γεννσεως καὶ τῶν ώτυ . Ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ ῥηθέντος αὐτῷ διὰ τοῦ πατρικίαν Bαρδανίου παρὰ τοῦ ἐν τῷ φιλομηλίῳ μονάζονος , καὶ ἐκ τῆς ἀμφιάσεως καὶ ἐπιβάσεως τῶν ἐσθήτεν . ὅτε πρὸς τὰ βασίλεια εἰς τὴν ἀρχὴν εἰσήρχετο . Προσέτι δὲ καὶ ἡ τῆς μητρὸς ὄψις ἐπλήρου φόβσυ αὐύν ἢ τότε μὲν λεχθεῖσα εἰς οὐδὲν τούτῳ λελόγιετο α νῦν δὲ καὶ σφόδρα δάκνουσα ἐπέκειτο τὴν ψυάν Ἐφάνη γὰρ αὐτῇ , κατὰ τὸν ἐν Βλαχέρναις θεῖον νεὸν προσφοιτώσης ἀεὶ , κόρη τις ὑπὸ πολλῶν λευχεμόνκνη περιστοιχιζομένη , καὶ ὁ ναὸς ἅπας αἵματι πλήρησΤαύτην οὖν τὴν κόρην εἰπεῖν τινι τῶν παρεστώτων χύτραν πληρώσαντα αἴματι ἐπιδοῦναι τῇ μητρὶ τον Λέοντος πιεῖν . Αὐτῆς δὲ πολυετίαν προβαλλομένης δι´ ἧς μήτε κρεῶν μήτε τινὸς τῶν ἐναίμων γεύσσσθαι , καὶ διὰ τοῦτο μηδὲ ταύτης χρήζειν τῆς χύτρας · Καὶ κῶς , ἀντέφη ἡ κόρη μετὰ θυμοῦ , ὁ σὸς μός οὺ παύεται ἐμὲ πολλῶν αἱμάτων κλήρων κεὶ ἰοῖ · τρν τὸν ἐμὸν υἱὸν παρρργίζς καὶ Θεόν · ΠολλάΤΡ . ΟΤ ] τε ἔκτοτε ἐλιτάνευς τὸν ἐαυτῆς υἱὸν τῆντῶν εἰκονοκαυστῶν αἱρέσεως ἀποστῆναι , τὴν ὃίν
Lemmas: λωσεν ἐντίθημι ὁ ευρισκομενος ἱχοντας εἰκών Χριστός ἢ ὁ ἅγιος δεινός τιμωρία καί θάνατος καταδικάζω , πολύς δέ ὁ ἐν δόξα καί περιφανής , ἀλλά μήv καί μοναχός ἤπειρος , φονεύω . γῆ . ἐπεί δέ Μιχαήλ ὁ ; ἐκ Ἀμόριον , οὖν ὁ παῖς ἐκ ὁ πνευματικός κολυμβήθρα υἱοποιέομαι , πατρίκιος καί εκκουβιτος τιμάω , αὐτός δέ ὁ τολμηρία ὁ γλῶσσα ὁ Λέων ὀνειδίζω ΠΡ.θ ] ὡς καθαιρέτης ὁ ἅγιος εἰκών , καί ὁ γαμετή αὐτός ἀνόσιος γάμος ἐμμίγνυμι , ὑπολαμβάνω αὐτός ἀνταρσία μελετάω εἰς ὁ ὁ Παλάτιον λοῦτρον πιθήκειος δεσμέω , κοντός τε προσδέω κελεύω καί ὁ καμιναῖος πῦρ παραδίδωμι ἀνάλωμα · οὖν Κπροβιβασθέντος ὁ βασιλεύς εἰστήκω θεωρός οὗτος . ὁ δέ βασίλισσα Θεοδοσία δάκρυ ἱκετεύω ὁ μιαιφονία λυτρόω , καί ὁ βασιλεύς ὁ ὑπεύθονον ἐάω προστάσσω . πρός δέ ὁ ἑαυτοῦ γυνοιξ εἶπον · ὦ γυνή , ὁ μέν ἐμός ψυχή ὁ ἐκεῖθεν σήμερον δίκη ἀπαλλάσσω , ἴσως μέν · καί ὁ ἰαύω σύντομος στερέω · σύ δέ καί ὁ τέκνον ἐγώ θεάομαι ὁ ἀποβαίνω . ἐάν γάρ αὐτός Ι τις συμβουλικός · Βίβλος ὁ ἀναιρέσιμος χρόνος μυέω . ἔχω γάρ γραφή τοιοῦτος . Αέοντος εἰκών θηρίον ὁλόκληρος , ἐν μέν ὁ κεφαλή γίγνομαι Χ γράμμα , ἐν δέ ὁ ὄπισθεν Φ , καί μέσος τουθηριον πρός αὐτός ὁ ψόα ξίφος ἤγουν σπάθη ἐμπαίζω καί αἱμάσσω · ὅς ὑποδείκνυμι Στέφανος , ὅς ἐπίκλη καπετωλιγη , φημί πρός αὐτός · τις δηλόω οὗτος ; ὁ δέ φημί · ἄφες , δεσπότης , μή ὁράω καί ὁ γραφεύς . ὁ δέ οὖον καταδέχομαι . συλλογίζομαι οὖν ὁ Στέφανος λέγω ὁ βασιλεύς · οὗτος ὁ λος εἰς Κπρόσωπον ὁ βασίλεια κεῖμαι , καί μέσος ὁ γράμμα καί ὁ Φ κακός τίς συμβαίνω αὐτός καί ὁ βασιλεύς · τις εἰμί ὁ Φ καί ὁ Χ ὁδός φησηἈέσον ὁ Χριστός γεννσεως καί ὁ ώτυ . ἀλλά καί ἐκ ὁ εἴρω αὐτός διά ὁ πατρικία Bαρδανίου παρά ὁ ἐν ὁ φιλόμηλος μονάζω , καί ἐκ ὁ ἀμφίασις καί ἐπίβασις ὁ ἐσθής . ὅτε πρός ὁ βασίλεια εἰς ὁ ἀρχή εἰσέρχομαι . προσέτι δέ καί ὁ ὁ μήτηρ ὄψις πληρόω φόβσυ αὐύν ἢ τότε μέν λέγω εἰς οὐδείς οὗτος λογίζομαι ὅς νῦν δέ καί σφόδρα δάκνω ἐπίκειμαι ὁ ψυά φαίνω γάρ αὐτός , κατά ὁ ἐν Βλαχέρναις θέω νειός προσφοιτάω ἀεί , κόρη τις ὑπό πολύς λευχεμόνκνη περιστοιχίζω , καί ὁ ναός ἅπας αἷμα πληρησταυος οὖν ὁ κόρη εἶπον τις ὁ παρίστημι χύτρα πληρόω αἷμα ἐπιδίδωμι ὁ μήτηρ ὁ Λέων πίνω . αὐτός δέ πολυετία προβάλλω δις ὅς μήτε κρέας μήτε τις ὁ ἔναιμος γεύω , καί διά οὗτος μηδέ οὗτος χρῄζω ὁ χύτρα · καί Κῶς , ἀντίφημι ὁ κόρη μετά θυμός , ὁ σός μος οὔ παύω ἐγώ πολύς αἷμα κλῆρος κύ Ἰώ · τρν ὁ ἐμός υἱός παρρργίζς καί Θεός · ΠολλάΤΡ . ΟΤ ] τε ἔκτοτε λιτανεύω ὁ ἑαυτοῦ υἱός τείνω εἰκονοκαύστης αἵρεσις ἀφίστημι , ὁ ὅς