cogPG.PG109 246
κατὰ Ῥωμαίων , καὶ καταδραμόντων μέχρι τῆς πάλεως τῇ ἑορτῇ τοῦ ἁγίου Πάσχα , καὶ ληῖσαιαένων πᾶσαν Θρακῴαν ψυχὴν καὶ πραῖδαν πολλὴν , ὁ βασιλεὺς εὐθὺς τὸν πατρίκιον καὶ δομέστικον τῶν Ἐξκουβίτων Πόθον τὸν Ἀργυρὸν μετὰ τοῦ τάγματος αὐτοῦ καὶ τοῦ στρατηγοῦ τῶν βουκελαρίων καὶ τοῦ Ὀψικίου καὶ τοῦ Θρακήση , κατὰ πόδας αὐτῶν περάσας , ἐξαπέστειλεν · [ . Ζβθ ] οἶ τῆ εὐπροσδέκτω πρὸς Θεὸν εὐχῇ τοῦ Πορφυρογεννήτου νυκτὸς ἐπιπεσόντες κατέσφαξαν καὶ κατεπολέμησαν , λαβόντες τὴν πραῖδαν καὶ αἰχμαλωσίαν . Αὐτοὶ δὲ ὑπὸ τῆς ἄγαν ἥττης καὶ τροπῆς αἰσχυνθέντες εἰς τὴν ἰδίαν γῆν ὑπέστρεψαν μηʹ . Ἄξιον γάρ ζ ἐστιν ἐξειπεῖν καὶ τὸ φοθερὸν ἐκ Θεοῦ φανὲν σημεῖον καὶ προάγγελμα τῆς μεταβέσεως Κωνσταντίνου τοῦ Πορφυρογεννήτου . Φασὶν ὰρ εἰς τὴν γέννησιν τοῦ ἄνακτος ἀστέρα λαμπρὸν ομήτην φανῆναι ἡμέρας τεσσαράκοντα , νῦν δὲ πάλιν εἰς τὴν νόσον καὶ ἔξοδον αὐτοῦ ἀστέρα κατ´ οὐρανὸν βειχθῆναι , θολερὸν δὲ καὶ ἀμαυρὸν φῶς ἔχοντα καὶ τοῦτον ἐπὶ ἱκανὰς ἡμέρας φαινόμενον , δεικνύοντα τῇ κρείττονι δυνάμει δεδημιουργημένον τὸν Πορφυρογέννητον Κωνσταντῖνον . Καὶ τοῦτο ἴσασι πολλοὶ τῶν εὐγνωμόνων καὶ τὸ θαῦμα τοῖς οὐκ εἰδόσι παραπεμψαμένων , ἵνα καὶ τὰ στοιχεῖα τὸ τοῦ Πορφυρογεννήτου συμπενθήσῃ τέλος . κθʹ . Ἀλλ´ εἰ καὶ τὰ πλείω τῶν βασιλικῶν ποακτέων διαφεύγει τὸν νοῦν , ἂν δὲ τοῦτο τὸ τελευταῖον τοῖς εἰρημένοις προσθεὶς τὸ τοῦ λόγου πέρας ἀφίξοκαι . Ἐτρέφετο πόθος καὶ ἔφεσις τῷ ἄνακτι τῷ ὄρει τοῦ Ὀλύμπου καταλαβεῖν καὶ τοὺς ἐν αὐτῷ ἀγίους Πατέρας ἐπόψεσθαι καὶ τῶν τιμίων αὐτῶν ἐπαπολαῦσαι εὐχῶν καὶ τῇ μεταβάσει τῶν τόπων καὶ τῇ τῶν ἀέρων εὐκρασίᾳ τὸ ὑγιὲς αὐτῷ περιποιήσασθαι · δπεσμύχετο γὰρ αὐτῷ νόσος κρυφία , δι´ ἣν καὶ ἱατρικαῖς ἐπιμελείαις ἔκδοτος ἐδείκνυτο , καὶ τῆς πρὸς τὸν Ὅλυμπον ἐξελεύσεως ἐδεῖτο τὸ μάλιστα . Τούτῳ τῷ πόθῳ κάτοχος γεγονὼς αὐτίκα τοῦ δρομωνίου ἐπέβαινεν καὶ πρὸς χώρας τῶν Βιθυνῶν ἐπεφοίτα καὶ πρὸς Πρίετον , ἤτις Πραίνετος παρὰ τῶν ἐγχωρίων ἐπωνόμασται , ἔκ τινος πατρίου θεοῦ Βιθυνῶν τὴν κλῆσιν ἐπιτεθεῖσα . Ἐκεῖθεν πρὸς Νίκαιαν ἐφίσταται , πόλιν ἀρχαιόπλουτον καὶ πολύανδρον . Ἀπὸ δὲ ταύτης εἰς φροντιστήριον μοναχῶν πρὸς τὰς ἐπορείας · κείμενον ἀφίκετο τοῦ ἐκοῖσε θοξαζομένου μάρτυρος Ἀθηνογένους · καὶ διὰ κιναβάρεως τοῦ κατρὸς αὐτοῦ γράμματα ὁ ἐκεῖσε καθηγουμενεύτον ὑπέᾶειζα τῷ ἄνακτι . Φασὶ γὰρ ὅτι Λέων ὁ εὐσεβὴς ξασιλεὺς ἐκεῖσε διερχόμενος , τὴν πορείαν ποιούμενος πρὸς τὰς τοῦ Ὀλύμπου ἀκρωρείας αἰτήσεως χάριν τοῦ δοθῆναι αὐτῷ υἱὸν διάδοχον τῆς βασιλείας αὐτοῦ , καὶ ὁ τηνικαῦτα ἡγούμενος τῆς μονῆς Πέτρος προέφησεν αὐτῷ υἱὸν γεννῆσαι διάδοχον τῆς βασιλείας αὐτοῦ · καὶ αὐτὸς μέλλει ἐξελθεῖν εἰς τὸν Ὅλυμπον εἰς τὰ τέλη τοῦ βίου αὐτοῦ . [ Ρ . ΖθΟ ] Τὴν δὲ γρασὴν ὁ Πορφυρογέννητος ἰδίαν εἶναι Λέοντος τοῦ παἠρὸς αὐτοῦ ννωρίσας ἀληθινὴν ἔφησεν εἶναι τὴν
Lemmas: κατά Ῥωμαῖος , καί κατατρέχω μέχρι ὁ πάλις ὁ ἑορτή ὁ ἅγιος Πάσχα , καί ληΐζομαι πᾶς Θρᾷξ ψυχή καί πραῖδα πολύς , ὁ βασιλεύς εὐθύς ὁ πατρίκιος καί δομέστικος ὁ ἐξκούβιτον Πόθος ὁ Ἄργυρος μετά ὁ τάγμα αὐτός καί ὁ στρατηγός ὁ βουκελαρι καί ὁ Ὀψίκιον καί ὁ Θρακήση , κατά πούς αὐτός πέρνημι , ἐξαποστέλλω · [ . Ζβθ ] οἶς τῆ εὐπρόσδεκτος πρός θεός εὐχή ὁ Πορφυρογέννητος νύξ ἐπιπίπτω κατασφάζω καί καταπολεμέω , λαμβάνω ὁ πραῖδα καί αἰχμαλωσία . αὐτός δέ ὑπό ὁ ἄγαν ἧσσα καί τροπή αἰσχύνω εἰς ὁ ἴδιος γῆ ὑποστρέφω μῆον . Ἄξιος γάρ ζ εἰμί ἐξεῖπον καί ὁ φοθερω ἐκ Θεός φαίνω σημεῖον καί προάγγελμα ὁ μεταβέσεως Κωνσταντῖνος ὁ Πορφυρογέννητος . φημί ἄρα εἰς ὁ γέννησις ὁ ἄναξ ἀστήρ λαμπρός ὄμνυμι φαίνω ἡμέρα τεσσαράκοντα , νῦν δέ πάλιν εἰς ὁ νόσος καί ἔξοδος αὐτός ἀστήρ κατ´ οὐρανός βιάζω , θολερός δέ καί ἀμαυρός φάος ἔχω καί οὗτος ἐπί ἱκανός ἡμέρα φαίνω , δείκνυμι ὁ ἀγαθός δύναμις δημιουργέω ὁ Πορφυρογέννητος Κωνσταντῖνος . καί οὗτος οἶδα πολύς ὁ εὐγνώμων καί ὁ θαῦμα ὁ οὐ οἶδα παραπέμπω , ἵνα καί ὁ στοιχεῖον ὁ ὁ Πορφυρογέννητος συμπενθέω τέλος . τύ . Ἀλ εἰμί καί ὁ πλείων ὁ βασιλικός ποακτεα διαφεύγω ὁ νόος , εἄν δέ οὗτος ὁ τελευταῖος ὁ εἴρω προστίθημι ὁ ὁ λόγος πέρας ἀφικνέομαι . τρέφω πόθος καί ἔφεσις ὁ ἄναξ ὁ ὄρος ὁ Ὄλυμπος καταλαμβάνω καί ὁ ἐν αὐτός ἅγιος Πατέρας ἐφοράω καί ὁ τίμιος αὐτός ἐπαπολαύω εὖχος καί ὁ μετάβασις ὁ τόπος καί ὁ ὁ ἀήρ εὐκρασία ὁ ὑγιής αὐτός περιποιέω · δπεσμύχετο γάρ αὐτός νόσος κρύφιος , δις ὅς καί ἱατρικός ἐπιμέλεια ἔκδοτος δείκνυμι , καί ὁ πρός ὁ Ὄλυμπος ἐξέλευσις δήω ὁ μάλιστα . οὗτος ὁ πόθος κάτοχος γίγνομαι αὐτίκα ὁ δρομώνιον ἐπιβαίνω καί πρός χώρα ὁ Βιθυνός ἐπιφοιτάω καί πρός ὠνέομαι , ὅστις Πραίνετος παρά ὁ ἐγχώριος ἐπονομάζω , ἐκ τις πάτριος θεός Βιθυνός ὁ κλῆσις ἐπιτίθημι . ἐκεῖθεν πρός Νίκαια ἐφίστημι , πόλις ἀρχαιόπλουτος καί πολύανδρος . ἀπό δέ οὗτος εἰς φροντιστήριον μοναχός πρός ὁ πορεία · κεῖμαι ἀφικνέομαι ὁ κοέω θοξαζομενω μάρτυς Ἀθηνογένης · καί διά κινάβαρις ὁ κατρός αὐτός γράμμα ὁ ἐκεῖσε καθηγουμενεύω ὑποζέω ὁ ἄναξ . φημί γάρ ὅτι Λέων ὁ εὐσεβής ξασιλαας ἐκεῖσε διέρχομαι , ὁ πορεία ποιέω πρός ὁ ὁ Ὄλυμπος ἀκρώρεια αἴτησις χάρις ὁ δίδωμι αὐτός υἱός διάδοχος ὁ βασίλεια αὐτός , καί ὁ τηνικαῦτα ἡγέομαι ὁ μονή Πέτρος προφαίνω αὐτός υἱός γεννάω διάδοχος ὁ βασίλεια αὐτός · καί αὐτός μέλλω ἐξέρχομαι εἰς ὁ Ὄλυμπος εἰς ὁ τέλος ὁ βίος αὐτός . [ Ρ . ΟΘ ] ὁ δέ γρασὴν ὁ Πορφυρογέννητος ἴδιος εἰμί Λέων ὁ παἠρὸς αὐτός ννωρισος ἀληθινός φημί εἰμί ὁ