cogPG.PG109 572
δύο . Ὡς δὲ τουτους τεθέατο , ἠγάσθη τῆς ὄψεως , ἐπῄνεσε τὴν ἡλικιῶτιν , καὶ τῶν δύο πολλῷ πλέον ἐτεθαμβήκει Βασίλειον , καὶ διαφόροις βαθμοῖς καταλέγει καὶ πρὸς μείζονας εὐποιίας ἀῤῥαβωνίζεται . Οὓς γὰρ ὁ Θεὸς εἰς βασιλέας διέγνωκε , τούτους προώρισε καὶ τὰ πρὸς αὐτὴν πάντως προδιατίθησι σύμβολα . Οὓς ἡ βασίλισσα Θεοδώρα θεασαμένη τῶν μὲν δύο ἐμεμελήκει κατὰ μηδὲν , τοῦ δὲ ἐνὸς ἐν φροντίδι ὅλως καθίστατο , ἀπὸ βάθους ψυχῆς κεκραγυῖα , ὡς « Κιθε , ὠ τέκνον , τοῦτον σήμερον μὴ ἑωράκειν , ἄνδρα τοιοῦτον τῆς ἡμετέρας βασιλείας ὑπερτερήσοντα , καθὼς ὀ ἐμὸς ἐν λήξει μακάρων ἀνὴρ περιὼν ἀπεφοίβασεν . » Πρωτοστάτην οὖν αὐτοῦ τῶν ἱπποκόμων καθίστησι τὸν Βασίλειον , καὶ ἵππον αὐτῷ δυσήνιον ἐπιδίδωσι διοχήσασθαι , Ἀν ἐπεφιλήκει τὰ μάλιστα . Οὗτος αὐτοῦ ἐφαλλόμενος ὡς εἴ τις ἄλλου Βουκεφάλου Ἀλέξανδρος , ὡς Βελλεροφόντης Πηγάσῳ γενναίως ἱππάζεται , θάμβος λιπὼν ἀπάσαις ἐν ὄψεσιν εὐκατάπληκτον . Ἐντεῦθεν καὶ κρεῖττον αὐτῷ τῆς δεσποτικῆς ἀνάπης τὰ πρακτέα διηύξητο , ὡς καὶ τῇ τῶν πατρικίων εὐκλείᾳ συντόμως προσεμπελάσαι , γαμετῇ τε συναρμοσθῆναι κοσμιωτάτῃ τῶν εὐγενίδων ἐξ Ἵγγερος , υἱόν τε θετὸν ἐπὶ πᾶσι βασιλέως ῥνομασθῆναι , εἶτα μάγιστρον , καὶ παρὰ τῷ κοιτῶνι τῶν προσυπνούντων φυλάκων προτιμηθῆναι κατά τινας , καὶ μετὰ βραχὺ τὴν βασίλειον εὐδοξίαν κληρώσασθαι . Ὡς οὖν περί τινα χρόνον παρῆν ὁ ἄναξ τοῖς περὶ τὸν καλλίνικον Μάμαντα μάρτυρα βααιλείοις ἐπεφύῃ τούτῳ σκοπὸς κἂν γελοῖος , ὃν τῶν πρὸς αὐτὸν οὐ πᾶσιν ἐγνώρισεν . Ἐγκελεύεται δυσὶ τῶν οἰκείων , οἷς τὰ κατὰ ψυχὴν ἐπεθάῤῥει περὶ τοῦ προκειμένου γε δράματος , καὶ κατὰ τὴν βασιλίδα πόλιν περιχωρεῖ , πρὸς ἕω τε τὴν ῥητὴν ἑορτῆς διαγελῶσαν Πεντηκοστὴν ἡμέραν τινὶ κοιτώνων ἐγκλείσας Βασίλειον τοῖς σὺν αὐτῷ προστάττει ἐν νεύματι ἀπογυμνοῦν τοῦτον τὼ χεῖρέ τε διατεῖναι . Τούτου δὲ γινομένου κατὰ τὸ προσταχθὲν , ὁ Βασίλειος καταπλήττεται , ἀλλ´ ὅμως νεανικὸς ὢν
Lemmas: δύο . ὡς δέ οὗτος θεάομαι , ἄγαμαι ὁ ὄψις , ἐπαινέω ὁ ἡλικιῶτις , καί ὁ δύο πολύς πλέω θαμβέω Βασίλειος , καί διάφορος βαθμός καταλέγω καί πρός μείζων εὐποιία ἀρραβωνίζομαι . ὅς γάρ ὁ θεός εἰς βασιλεύς διαγιγνώσκω , οὗτος προορίζω καί ὁ πρός αὐτός πάντως προδιατίθημι σύμβολον . ὅς ὁ βασίλισσα Θεοδώρα θεάομαι ὁ μέν δύο μέλω κατά μηδείς , ὁ δέ εἷς ἐν φροντίς ὅλως καθίστημι , ἀπό βάθος Ψυχή κράζω , ὡς « Κιθε , ᾠόν τέκνον , οὗτος σήμερον μή ὁράω , ἀνήρ τοιοῦτος ὁ ἡμέτερος βασίλεια ὑπερτερέω , καθώς ὁ ἐμός ἐν λήγω μάκαρ ἀνήρ περίειμι1 ἀποφοιβάζω . » πρωτοστάτης οὖν αὐτός ὁ ἱππόκομος καθίστημι ὁ Βασίλειος , καί ἵππος αὐτός δυσήνιος ἐπιδίδωμι διοχέομαι , εἰς φιλέω ὁ μάλιστα . οὗτος αὐτός ἐφάλλομαι ὡς εἰμί τις ἄλλος Βουκέφαλος Ἀλέξανδρος , ὡς Βελλεροφόντης Πήγασος γενναῖος ἱππάζομαι , θάμβος λείπω ἀπάω ἐν ὄψις εὐκατάπληκτος . ἐντεῦθεν καί ἀγαθός αὐτός ὁ δεσποτικός ἀναπαύω ὁ πρακτέος διαυξάνω , ὡς καί ὁ ὁ πατρίκιος εὔκλεια σύντομος προσεμπελάζω , γαμετή τε συναρμόζω κόσμιος ὁ εὐγενίς ἐκ Ἵγγερος , υἱός τε θετός ἐπί πᾶς βασιλεύς ῥνομασθῆναι , εἶτα μάγιστρος , καί παρά ὁ κοιτών ὁ προσυπνέω φύλαξ προτιμάω κατά τις , καί μετά βραχύς ὁ βασίλειος εὐδοξία κληρόω . ὡς οὖν περί τις χρόνος πάρειμι ὁ ἄναξ ὁ περί ὁ καλλίνικος Μάμαντας μάρτυς βααιλειος φύρω οὗτος σκοπός κἀν γελοῖος , ὅς ὁ πρός αὐτός οὖον πᾶς γνωρίζω . ἐγκελεύω δύο ὁ οἰκέω , ὅς ὁ κατά ψυχή ἐπεθάῤῥει περί ὁ πρόκειμαι γε δρᾶμα , καί κατά ὁ βασιλίς πόλις περιχωρέω , πρός ἠώς τε ὁ ῥητός ἑορτή διαγελάω Πεντηκοστή ἡμέρα τις κοιτών ἐγκλείω Βασίλειος ὁ σύν αὐτός προστάσσω ἐν νεῦμα ἀπογυμνόω οὗτος ὁ χείρ τε διατείνω . οὗτος δέ γίγνομαι κατά ὁ προσστάζω , ὁ Βασίλειος καταπλήσσω , ἀλ ὅμως νεανικός εἰμί