cogPG.PG109 56
πίστεως , εἴχετο δὲ καὶ τῆς πατροπαραδότου μιαρᾶς τῶν Εἰκονομάχων αἱρέσεως , καὶ ταύτῃ γε δὴ τὸν αὐσεβῆ [ . ὁ ] καὶ πανάγιον λαὸν ἐτάραττέ τε καὶ ολυειλέσιν ἐδίδου κακώσεσι , πάντα τὸν τῆς βασιλείας αὐτοῦ χρόνον ἠρεμῆσαι μὴ συγχωρήσας , οἷς οὐδὲ τὰς ἐν πολέμοις ἀνδραγαθίας καταλλήλως ἐλάμβανεν , ἀλλ´ ἤττητό τε ἀεὶ καὶ οὐ κατὰ βασιλέα ὑπέστρεφεν . γ . Τοιγαροῦν ἐχόμενος τῆς δικαιοσύνης , οὐ μὴν δὲ καὶ τῆς πρὸς τὴν τοῦ Θεοῦ μητέρα πίστεώς τε καὶ προθυμίας , ἀπήει Κφιππος διὰ τῆς κατὰ τὴν μέσην πλατείας καὶ λεωφόρου πρὸς τὸν ἐν Βλαχέρσαις θεῖον ναὸν ἑκάστῃ ἑβδομάδι , ὑπὸ τῶν δορυφόρων παραπεμπόμενος , Ἀπῄει δὲ πᾶσι μὲν , πρὸ παντὸς δὲ τοῖς ἀδικουμένοις διδοὺς ἐαυτὸν , ὡς ἂν ἔχοιεν τὰ αὐτῶν ἐκτραγῳδεῖν ἀδικήματα καὶ μὴ παρά τινων κακοποιῶν κωλύοιντο ὑφορωμένων τὴν Ἐκτιοιν , δεύτερον δὲ ἵνα διὰ τὴν ἀγορὰν διερχόμενος θεατὴς γίνοιτο τῶν ὀνίων · ὅθεν ἑκάστου τῶν πιπρασκομένων ὅσου πωλεῖται κατὰ τὴν ἀγορὰν ἡρώτα , οὐκ ἐν παρέργῳ τοῦτο ποιῶν ἀλλὰ καὶ ἰδίαν Ἀνεργῶς τε καὶ ἐπιμόνως , οὐδ´ ἑνὶ τοῦτο εἴδει ἀλλὰ αντὶ μὲν τῷ τρέφειν ἄνθρωπον δυναμένῳ , εἴτ´ οὖν ἐσθιόμενον εἴτ´ οὖν καὶ πινόμενον , παντὶ δὲ τῷ περιθάλπειν καὶ εἰς ἁμφίασιν τελοῦντι , καὶ πᾶσιν ἀπλῶς τοῖς κατὰ τὴν ἀγορὰν προκειμένοις τῶν βουλομένων ἐξωνήσει . Διά τοι τοῦτο οὐδὲ ῥᾳδίως ἂν εἶδέν τις αὐτὸν ἐξεληλυθότα εἰς πρόκενσον , πολλὴν ἐνδεικνύμενον σπουδὴν πρὸς τὰ κοινά τε καὶ ἐπιμέλειαν νῦν μὲν ἐν κριτηρίοις , νῦν δέ , ὡς εἴρηται , κατὰ τὰς προόδους τῆς ἑβδομάδος . δʹ . Ὅθεν ἐπεί τινα τῶν ὀφθαλμῶν ἐστίασιν τὰ πρὸ τῆς πόλεως ἔχοντα ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον εἰς ἐαυτὰ καλοῦσι τοὺς βασιλεῖς , τὰ πρὸς τὴν θάλασσαν τοῦ παλατίου τείχη τῶν ἀρχαίων θεμελίων οὗτος παρεκβαλὼν , καὶ πρὸς τὰ ἡλιακὰ , ἔνθα πρότερο κινστέρνης οὔσης συνέβη βασιλικὸν ἀποπνιγῆναι μΗὰν , παραδείσους ἐργασάμενος , ἐκεῖθεν τὸ λεῖπον ἀνεπλήρου καὶ ἐαυτὸν ἔτερπε τούτοις καὶ ἐψυχεχώχει , ὡς τὸ εἰκός . Καί ποτε τούτου ἐκεῖσε ἐνδιατρῖβοντος , εἴτε δὴ καὶ δειπνοῦντος , ὡς λόγος , συνέβη ναῦν τινα μυριοφόρον ἐξ οὐρίας πλέουσαν ἀναπεκταμένοις δὴ τοῖς ἰστίοις τῷ μεγέθει τὸν λιμένα ε κατασκιάσαι καὶ τὸν βασιλέα εἰς θάμβος ἐπαγαγεῖν . ἐπύθετο οὗν αὐτίκα τίνος τε ἡ ὁλκὰς εἴη καὶ ὅ τι φέροι τῶν ἐδωδίμων . Ὡς δὲ τῆς Αὐγούστης ἤκουσεν καὶ λαθεῖν τοῦτο οὐκ ἦν , τότε μὲν ἐφησυχάσαι λέχεται καὶ διαπέμψαι τὸν καιφὸν μέχρι τῆς ἧς εἰώθει μέρας κατὰ τὰς Βλαχέρνας ἰέναι . Ἐποὶ δ´ ἤ τε ἡμέρα παρῆν καὶ ὁ τοῦ πλοίου ὅρμος δῆλος ὑπῆρχε τῶῷ βασιλεῖ ἀναμαθόντι διά τινος τῆ - εἰς τὸ πλοἷο . φερούσης ἀπήρχετο ὁδοῦ · ἦν δὲ κατὰ τὸν Βόσπορον [ . ὥθ ] Καὶ ἐπείπερ παραγενόμενος παρὰ τὴν πρύμναν ἔστη τῆς νεὼς ἀκολουθούσης τῆς τάξειως , ἠρώτα
Lemmas: πίστις , ἔχω δέ καί ὁ πατροπαράδοτος μιαρός ὁ εικονομάχος αἵρεσις , καί οὗτος γε δή ὁ αὐσεβῆ [ . ὁ ] καί πανάγιος λαός ταράσσω τε καί ολυειλέσιν δίδωμι κάκωσις , πᾶς ὁ ὁ βασίλεια αὐτός χρόνος ἠρεμέω μή συγχωρέω , ὅς οὐδέ ὁ ἐν πόλεμος ἀνδραγαθία κατάλληλος λαμβάνω , ἀλ ἀτάω τε ἀεί καί οὖον κατά βασιλεύς ὑποστρέφω . γ . τοιγάρ ἔχω ὁ δικαιοσύνη , οὖον μήv δέ καί ὁ πρός ὁ ὁ Θεός μήτηρ πίστις τε καί προθυμία , ἄπειμι Κφιππος διά ὁ κατά ὁ μέσος πλατύς καί λεωφόρος πρός ὁ ἐν Βλαχέρσαις θέω ναός ἕκαστος ἑβδομάς , ὑπό ὁ δορυφόρος παραπέμπω , ἄπειμι δέ πᾶς μέν , πρό πᾶς δέ ὁ ἀδικέω δίδωμι ἑαυτοῦ , ὡς εἄν ἔχω ὁ αὐτός ἐκτραγῳδέω ἀδίκημα καί μή παρά τίνω κακοποιέω κωλύω ὑφοράω ὁ εκτιος , δύο δέ ἵνα διά ὁ ἀγορά διέρχομαι θεατής γίγνομαι ὁ ἀνία · ὅθεν ἕκαστος ὁ πιπράσκω ὅσος πωλέω κατά ὁ ἀγορά ἐρωτάω , οὐ ἐν πάρεργον οὗτος ποιέω ἀλλά καί ἴδιος Ἀνεργῶς τε καί ἐπίμονος , οὐδός εἷς οὗτος εἶδος ἀλλά ἀντί μέν ὁ τρέφω ἄνθρωπος δύναμαι , προστίθημι οὖν ἐσθίω προστίθημι οὖν καί πίνω , πᾶς δέ ὁ περιθάλπω καί εἰς ἀμφίασις τελέω , καί πᾶς ἀπλόος ὁ κατά ὁ ἀγορά πρόκειμαι ὁ βούλομαι ἐξωνέω . Ζεύς ὅς οὗτος οὐδέ ῥᾳδίως εἄν ὁράω τις αὐτός ἐξέρχομαι εἰς πρόκενσον , πολύς ἐνδείκνυμι σπουδή πρός ὁ κοινός τε καί ἐπιμέλεια νῦν μέν ἐν κριτήριον , νῦν δέ , ὡς εἴρω , κατά ὁ πρόοδος ὁ ἑβδομάς . δέ . ὅθεν ἐπεί τις ὁ ὀφθαλμός ἑστίασις ὁ πρό ὁ πόλις ἔχω ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος εἰς ἐαυτός καλέω ὁ βασιλεύς , ὁ πρός ὁ θάλασσα ὁ Παλάτιον τεῖχος ὁ ἀρχαῖος θεμέλιος οὗτος παρεκβάλλω , καί πρός ὁ ἡλιακός , ἔνθα πρότερος κινστέρνης εἰμί συμβαίνω βασιλικός ἀποπνίγω μΗὰν , παράδεισος ἐργάζομαι , ἐκεῖθεν ὁ λείπω ἀναπληρόω καί ἑαυτοῦ τέρπω οὗτος καί ψυχόω , ὡς ὁ εἰκός . καί ποτός οὗτος ἐκεῖσε ἐνδιατρίβω , εἴτε δή καί δειπνέω , ὡς λόγος , συμβαίνω ναῦς τις μυριοφόρος ἐκ οὐρία πλέω ἀναπεκταμένοις δή ὁ ἱστίον ὁ μέγεθος ὁ λιμήν ε κατασκιάζω καί ὁ βασιλεύς εἰς θάμβος ἐπάγω . πυνθάνομαι ἐν αὐτίκα τίς τε ὁ ὁλκάς εἰμί καί ὅς τίς φέρω ὁ ἐδώδιμος . ὡς δέ ὁ Αυγούστης ἀκούω καί λανθάνω οὗτος οὐ εἰμί , τότε μέν ἐφησυχάζω λέχομαι καί διαπέμπω ὁ καιφὸν μέχρι ὁ ὅς εἴωθα μέρα κατά ὁ Βλαχέρνα εἶμι . ἐπί δδʹ ἤ τε ἡμέρα πάρειμι καί ὁ ὁ πλοῖον ὅρμος δῆλος ὑπάρχω τῶῷ βασιλεύς ἀναμανθάνω διά τις τῆ - εἰς ὁ πέλω . φέρω ἀπάρχω ὁδός · εἰμί δέ κατά ὁ Βόσπορος [ . ὥστε ] καί ἐπεί παραγίγνομαι παρά ὁ πρύμνα ἵστημι ὁ ναός ἀκολουθέω ὁ τάξειως , ἐρωτάω