cogPG.PG109 21
καθάπερ ἐπὶ Ἰὼβ , εἰς γνῶσιν μὲν καὶ διάκρισιν τῶν εὐσεβῶν , ἀλλοτρίωσιν δὲ καὶ ἀποποίησιν τῶν κακῶν . θʹ . Οὔπω γὰρ πέρας ἔσχον οἱ λόγοι , καὶ φήμη προθέουσα τὴν τοῦ τυράννου ἐμήνυεν ἀναγόρευσιν . Προσπεσούσης δὲ ταύτης , ἡ μὲν πόλις πρὸς τοιουτον ἄγγελμα μικροῦ δεῖν ἔκφρων γενομένη μόλις ἑαυτὴν συνεῖχεν , τοὺς ἐμφυλίους κατοῤῥωδοῦσα πολέμους , ἐξ οὗ πολλάκις αὔτανδροι πόλεις κατεβαπτίσθησαν · ὁ δ´ αὐτοκράτωρ ἐξεπλήγη μὲν τὴν ψυχὴν , οὐκ ἐταράχθη δὲ τὴν γνώμην , [ Ρ ] ἀλλ´ ἀχαριστίαν αὐτοῦ μόνον κατεγνωκώς , ἠρέμα πως ὑπούιθυρίσας ὡς καλὸν τῷ θείῳ θελήματι ἕπεσθαι , ἀφήρει τῆς πόλεως τὸ περιθαμβὲς καὶ ταραχῶδες , ἅπαντας προτρεψάμενος χωρῆσαι τούτου πρὸς ἀπαντὴν , ἵνα μένου . σαν σώζῃ τὴν ἑαυτοῦ πόλιν ἐμφυλίου αἴματος ἄχραντόν τε καὶ καθαράν . ἵστασθαι δέ τινων πρὸς τὸ δεινὰ καὶ πρὸς τὸν διὰ μάχης ἀγῶνα παρακελευομένων χωρεῖν , καὶ μένειν αὐτῶν ὑπισχνουμένων βεβαίων ὑπὲρ βασιλέως πράου τε καὶ πιστοῦ , ἀλλὰ καὶ αὐτῆς ἀποδεχομένης τοῦτο τῆς γαμετῆς Προναπίας καὶ Μανουήλ τινος τῶν ἐξ Ἀμαληκιτῶν πρωτοστράτορος τηνικαῦτα τυγχάνοντος , οὐκ ἔφη χρῄζειν τὴν βασιλείαν αἵμασι καταῤῥεομένην ἀδελ φικοῖς . Ὅθεν καί τινι τῶν πρὸς θεραπείαν αὐτοῦ γνησίων παράσημά τινα δοὺς τῆς βασιλείας φοιτᾶν ἐκεῖσε ἐξεβιάσατο . Ἐφ´ οἷς καὶ δεινοπαθήσασα καὶ οἷον ἐκβακχευθεῖσα ἡ τούτου δὴ γαμετὴ δεινὸν λέγεται ἀνακραγεῖν , εἰ Βάρκαοὕτω δὴ τὸ τοῦ Λέοντος καλέσασα γύναιον τῇ κεφαλῇ ἐπίθοιτο τὸ μοδίολον . Ὃ δὲ στεῤῥοῖς λόγοις ταύτην ἐπιῤῥαπίσας , καὶ Ἐλον δὴ ἀναθεὶς ἑαυτὸν τῷ Θεῷ , ἐκαραδόκει τὰ μέλλοντα . Ἄρτι γοῦν κατηγγέλλετο τὸν τύραννον εἰσιέναι διὰ πύλης τῆς χρυσηλάτου , καὶ πᾶσα ἡ σύγκλητος κατὰ τὸν θεῖον τοῦ Προδρόμου νεὼν , ὃν ὁ Στούδιος ἐκ βάθρων ἀνήγειρεν , ἀπήντα καὶ ὑπτίαις ἐδέχετο ταῖς χερσὶ , προπέμπουσά τε καὶ ἐκθειάζουσα . Ὡς δὲ τοῖς βασιλείοις ἤγγιζε καὶ κατὰ πρόσωπον δὴ τῆς θείας εἰκόνος τοῦ δι´ ἡμᾶς ἐνανθρωπήσαντος Θεοῦ Λόγου , κατὰ τὸν οὕτωκατονομαζόμενον τόπον Χαλκῆνο ἔμελλε στῆναι τὰς εὐχὰς ἀποδώσων , ἐπεί τι φοινικοβαφὲς θοιμάτιον κατά τι στρατιωτικὸν ἕθος ἄζωστον ἐπημφίετο(ετὸν τοῦτο καλοῦσιν ἢ θάλασσαν οἱ περὶ ταῦτα κομψοὶ ) , τοῦτο μὲν αὐτίκα ἀπαμφιέννυται , καὶ Μιχαὴλ ὁ τὴν γλῶτταν φέρων παράσημον , ἐπιμελητὴς τῶν τοῦ Λέοντος ἵππων τηνικαῦτα τυγχάνων , ἐπὶ χεῖρας λαβὼν αὐθωρὸν ἐπαμπίσχεται Ἔδοξεν οὖν τοῦτο τοῖς πολλοῖς οἰωνὸς ἐξ ἐκείνου δεύτερον τῆς βασιλείας τυχεῖν . Ὡς δὲ κατὰ τὰ Σκῦλα ἐγένοντο , οὔτω δή τινα τόπον κατὰ τὰς δα.σιλείους εἰσόδους λεγόμενον , ἀκρατῶς πως ἐπιῤῥέω καὶ κατ´ ἴχνος θέων αὐτοῦ τὸ πρὸς τῇ πέζῃ λῆγον τοῦ ἱματίου ἄκροις ἐπέβη ποσὶν , ὡς καὶ αὐτὸν αἰσθάνεσθαι τὸν Λέοντα καὶ τινα παράβολον κίνησιν ἐξ αὐτοῦ προσδοκᾷν . Τοῦτο μὲν οὖν ὕστερον ἐγένετο . ιʹ . Τότε δὲ τοῦ Λέοντος ἐπιφανέντος , Μιχαήλ ἄμα
Lemmas: καθάπερ ἐπί Ἰώβ , εἰς γνῶσις μέν καί διάκρισις ὁ εὐσεβής , ἀλλοτρίωσις δέ καί ἀποποίησις ὁ κακός . ὁ . οὔπω γάρ πέρας ἔχω ὁ λόγος , καί φήμη προθέω ὁ ὁ τύραννος μηνύω ἀναγόρευσις . προσπίπτω δέ οὗτος , ὁ μέν πόλις πρός τοιοῦτος ἄγγελμα μικρός δήω ἔκφρων γίγνομαι μόλις ἑαυτοῦ συνέχω , ὁ ἐμφύλιος κατορρωδέω πόλεμος , ἐκ ὅς πολλάκις αὔτανδρος πόλις καταβαπτίζω · ὁ δδʹ αὐτοκράτωρ ἐκπλήσσω μέν ὁ ψυχή , οὐ ταράσσω δέ ὁ γνώμη , [ Ρ ] ἀλ ἀχαριστία αὐτός μόνος καταγιγνώσκω , ἠρέμα πως υπουιθυρισης ὡς καλός ὁ θεῖον θέλημα ἕπω , ἀφαιρέω ὁ πόλις ὁ περιθαμβής καί ταραχώδης , ἅπας προτρέπω χωρέω οὗτος πρός ἀπαντή , ἵνα μένω . σάω σώζω ὁ ἑαυτοῦ πόλις ἐμφύλιος αἶμα ἄχραντος τε καί καθαρός . ἵστημι δέ τίνω πρός ὁ δεινός καί πρός ὁ διά μάχη ἀγών παρακελεύομαι χωρέω , καί μένω αὐτός ὑπισχνέομαι βέβαιος ὑπέρ βασιλεύς πρᾶος τε καί πιστός , ἀλλά καί αὐτός ἀποδέχομαι οὗτος ὁ γαμετή Προναπίας καί Μανουήλ τις ὁ ἐκ Ἀμαληκίτης πρωτοστράτωρ τηνικαῦτα τυγχάνω , οὐ φημί χρῄζω ὁ βασίλειος αἷμα καταλέγω ἀδελ φικοιξ . ὅθεν καί τις ὁ πρός θεραπεία αὐτός γνήσιος παράσημον τις δίδωμι ὁ βασίλεια φοιτάω ἐκεῖσε ἐκβιάζω . Ἐφ´ ὅς καί δεινοπαθέω καί οἷος ἐκβακχεύω ὁ οὗτος δή γαμετή δεινός λέγω ἀνακράζω , εἰμί Βάρκαοὕτω δή ὁ ὁ Λέων καλέω γύναιον ὁ κεφαλή ἐπιτίθημι ὁ μοδίολον . ὅς δέ στερρόω λόγος οὗτος ἐπιλέγω , καί αἱρέω δή ἀνατίθημι ἑαυτοῦ ὁ Θεός , καραδοκέω ὁ μέλλω . ἄρτι γοῦν καταγγέλλω ὁ τύραννος εἴσειμι διά πύλη ὁ χρυσήλατος , καί πᾶς ὁ σύγκλητος κατά ὁ θέω ὁ πρόδρομος ναός , ὅς ὁ Στούδιος ἐκ βάθρον ἀνεγείρω , ἀπαντάω καί ὕπτιος δέχομαι ὁ χείρ , προπέμπω τε καί ἐκθειάζω . ὡς δέ ὁ βασίλειος ἐγγίζω καί κατά πρόσωπον δή ὁ θεῖος εἰκών ὁ δις ἐγώ ἐνανθρωπέω Θεός Λόγος , κατά ὁ ουτωκατονομαζω τόπος Χαλκῆνο μέλλω ἵστημι ὁ εὐχή ἀποδίδωμι , ἐπεί τίς φοινικοβαφής θοιμάτιον κατά τίς στρατιωτικός ἔθος ἄζωστος ἐπημφίετο(ετὸν οὗτος καλέω ἢ θάλασσα ὁ περί οὗτος κομψός ) , οὗτος μέν αὐτίκα ἀπαμφιέννυμι , καί Μιχαήλ ὁ ὁ γλῶσσα φέρω παράσημον , ἐπιμελητής ὁ ὁ Λέων ἵππος τηνικαῦτα τυγχάνω , ἐπί χείρ λαμβάνω αὐθωρός ἐπαμφιίσχω δοκέω οὖν οὗτος ὁ πολύς οἰωνός ἐκ ἐκεῖνος δύο ὁ βασίλεια τυγχάνω . ὡς δέ κατά ὁ Σκῦλα γίγνομαι , οὐτάω δή τις τόπος κατά ὁ δα.σιλειος εἴσοδος λέγω , ἀκρατής πως ἐπιρρέω καί κατ´ ἴχνος θέω αὐτός ὁ πρός ὁ πέζα λήγω ὁ ἱμάτιον ἄκρος ἐπιβαίνω πούς , ὡς καί αὐτός αἰσθάνομαι ὁ Λέων καί τις παράβολος κίνησις ἐκ αὐτός προσδοκάω . οὗτος μέν οὖν ὕστερος γίγνομαι . εἷς . τότε δέ ὁ Λέων ἐπιφαίνω , Μιχαήλ ἄμη