cogPG.PG109 98
ξίφος ὁ Βάρδας γυμνώσας αὐτοχειρίᾳ τοὺς οἵτινες εἶεν διακωλύσοντες ἀμυνόμενος ἠπείλει , πρὸς τὸν φόνον τῶν ὑπὸ χεῖρά τινι . Ἀλλὰ ψαῦσαι μὲν ἐτόλμησε τούτου τότε οὐδεὶς , ἀπήγετο δὲ πρὸς τὰ Σκῦλα , Ρρουρᾷ τέως παρᾳδοθησόμενος , μέχρις ἂν τὰ κατ´ αὐτοῦ ἀποφήναιντο . Ὡς δ´ οὐ ζῇν δέει τῆς Αὐγούστης αὐτὸν ἐβουλεύσαντο , ἵνα καὶ μὴ θᾶττον ἀπο . λυθῇ . τῶν καθ´ ἑταιρείαν τινὰ ἐξαπέστειλαν γυμνὸν ἐπισείοντα ξίφος αὐτῷ . Ὡς δ´ οὖν εἶδε ξιφήρη τὸν ἄνθρωπον ἐπιόντα , κατὰ τοῦ σκάμνου οὑτος ὑπέδυ , τὰς λαβὰς βουλόμενος ἐκφυγεῖν · ἀλλ´ ἔλαθε κατὰ γαστέρα πληγεὶς καὶ θανάτῳ παραδοθεὶς , τῶν ἐγκάτων ἐκχυθέντων αὐτοῦ . Ὅτε δὴ καὶ ὁ Μανουὴλ φοιβόληπτος ὡσπερ γενόμενος τῳ Βάρδᾳ καθαρῶς λέγεται ἀνειπεῖν · Είρος γυμνώσας εἰς Θεοκτίστου φόνον Ὅπλιζε σαυτὸν εἰς σφαγὴν καθ´ ἡμέραν κ Ἀλλ´ ὁ μὲν Θεόκτιστος οὕτω τὸ τοῦ βίου πέρας ἀπείληφεν , καὶ μετὰ τὴν αὐτοῦ σφαγὴν ὁ Βάρδας τὴν τοῦ κανικλείου φροντίδα καὶ τιμὴν εἰς ἑαυτὸν κνελάμβανεν · ἡ δε δὴ Θεοδώρα τούτων ὡς ᾔσθετο , λυσίκομος δὴ θέουσα , πολλὰ κατολοφυρομένη ἀν έκλαιεν καὶ ὀδυρμῶν τὰ βασίλεια ἐπλήρου , ἀραῖς ἀμφοτέρους καθυποβάλλουσα καὶ , Ὁ ἀναιδεῖς καὶ παμμίαροι , λέγουσα , θῆρες , τί σὺ μέν , ἀχάριστον γέννημα , τὸν δεύτερόν σου πατέρα πονηρὰ ἂντἑδωκας ἀγαθῶν ; καὶ σὺ , βάσκανε δαῖμον καὶ κονηρὲ , τὸν ἀδελφὸν ἐπιτραγῳδοῦσα , τὴν ἐμὶν ἐμίσνας ἀρχὴν , καθαρὸν φυλαχθεῖσαν καὶ ἄχραντον ; ἔστι Θεὸς τῶν τολμωμένων ἔφορος , ὃς ἀμφς τέρους οὐκ ἀλλοίως , ἀλλ ὁμοίῳ θανάτῳ παραδώσει ήπου καὶ φονικῷ . Καὶ ἅμα ἐπεθείασέ πως , τὰς χεῖρας πετάσασα , ὸομι ἐπιπεσόῦσαν , Κύριε , Κδοιμι τὴν τοῦ ἀνθρώπου τούτου ἐκδίκησιν . Ταύτης οὗὖν ἔκτοτε τὰς πυκνάς ἀρὰς μὴ φέροντες καὶ ὀνειδσμοὺς , καὶ ἅμα τὴν κατ´ αὐτὸν ἐλαύνων ὁ Βάρδας ὁδὸν , ἔγνωσαν καὶ ταύτην ἐκεῖθεν ἀπώσα . σθαι καὶ γυμνῇ χωρεῖν πρὸς ἅπαν αὐτοῖς τὸ δοκοῦν κεφαλῇ . [ Ρ . ] Ὅπερ ἐκείνη καταφωράσασαα γὰρ ἦν ἰδεῖν καὶ στοχάσασθαι δυνατὴ ) ἀντιπράττειν οὐκ ᾤετο δεῖν , φόνους τῶν ἀνθρώπων καὶ ὁμοφύλων βλάβας ἐκφεύγουσα · τὸν δὲ τέως πλοῦτον , τὸν σήμερον ἐν τοῖς ἀνακτόροις ἀποθησαυριζόμενον , ἔγνω τῇ συγκλήτῳ ποιεῖν φανερὸν , τὸν υἱόν τε τῆς ἀφειδοῦς δαπάνης κωλύουσα καὶ τὴν ἑαυτῆς κηρύττουσα ἀρετήν . Καὶ δὴ εἰς ἐπήκοον στᾶσα ἐξεβόησεν , ὡς Πρὸς τοῖς ἐνενήκοντα χίλια μὲν χρυσοῦ τῷ βασιλικῷ ταμιείῳ κεντηνάρια ἐναπόκεινται , ἀργυρίου δὲ ὡσεὶ σριῶν , καὶ τῶν μέν εἶναι τὸν ταύτης ἄνδρα θησαυριστήν τε καὶ ποριστὴν , τῶν δὲ αὐτὴν μὴ καταναλίσκειν φιλούσης καὶ κατασπαταλᾶν . καʹ Ἀλλὰ καίτοι τοσοῦτος ὁ βασιλικὸς ὤν θησαυρὸς εἰς οὐδὲν ἐχώρησε παντελῶς τῇ ἀπονοίᾳ τοῦ Μι χαλλ καὶ ἀκαίριῳ φιλοτιμίᾳ . Ταῖς γὰρ τῶν ἵππων ἁμίλλαις , εἴπερ τις ἕτερος , ἀγαλλόμενος , καὶ αὐτὸς ἐκεῖνος ἡνιοχεῖν τῆς τότε ταπεινωθείσης τῶν
Lemmas: ξίφος ὁ Βάρδας γυμνόω αὐτοχειρία ὁ ὅστις ἄγω διακωλύω ἀμύνω ἀπειλέω , πρός ὁ φόνος ὁ ὑπό χείρ τις . ἀλλά ψαῦσαι μέν τολμάω οὗτος τότε οὐδείς , ἀπάγω δέ πρός ὁ Σκῦλα , Ρρουρᾷ τέως παραδίδωμι , μέχρι εἄν ὁ κατ´ αὐτός ἀποφαίνω . ὡς δδʹ οὖον ζάω δήω ὁ Αυγούστης αὐτός βουλεύω , ἵνα καί μή ταχύς ἀπος . λύω . ὁ καθ´ ἑταιρεία τις ἐξαποστέλλω γυμνός ἐπισείω ξίφος αὐτός . ὡς δδʹ οὖν ὁράω ξιφήρης ὁ ἄνθρωπος ἔπειμι , κατά ὁ σκάμνος οὗτος ὑποδύομαι , ὁ λαβή βούλομαι ἐκφεύγω · ἀλ λανθάνω κατά γαστήρ πλήσσω καί θάνατος παραδίδωμι , ὁ ἔγκατα ἐκχέω αὐτός . ὅτε δή καί ὁ Μανουήλ φοιβόληπτος ὡς γίγνομαι ὁ Βάρδα καθαρός λέγω ἀναλέγω · εἶρος γυμνόω εἰς θεόκτιστος φόνος ὁπλίζω σαυτοῦ εἰς σφαγή καθ´ ἡμέρα Κ Ἀλ ὁ μέν Θεόκτιστος οὗτος ὁ ὁ βίος πέρας ἀπολαμβάνω , καί μετά ὁ αὐτός σφαγή ὁ Βάρδας ὁ ὁ κανίκλειον φροντίς καί τιμή εἰς ἑαυτοῦ κνελάμβανεν · ὁ δέ δή Θεοδώρα οὗτος ὡς αἰσθάνομαι , λυσίκομος δή θέω , πολύς κατολοφύρομαι εἰς καλέω καί ὀδυρμός ὁ βασίλεια πληρόω , ἀρή ἀμφότερος καθυποβάλλω καί , ὁ ἀναιδής καί παμμίαρος , λέγω , θήρ , τίς σύ μέν , ἀχάριστος γέννημα , ὁ δεύτερος σύ πατήρ πονηρός ἀντιδίδωμι ἀγαθός ; καί σύ , βάσκανος δαίμων καί κονηρος , ὁ ἀδελφός ἐπιτραγῳδέω , ὁ ἐγώ ἐμίζω ἀρχή , καθαρός φυλάσσω καί ἄχραντος ; εἰμί θεός ὁ τολμάω ἔφορος , ὅς ἀμφς τέρος οὐ ἀλλοίως , ἀλλ' ὅμοιος θάνατος παραδίδωμι ἕπω καί φονικός . καί ἅμα ἐπιθειάζω πως , ὁ χείρ πετάννυμι , ὸομι ἐπιπίπτω , κύριος , Κδοιμι ὁ ὁ ἄνθρωπος οὗτος ἐκδίκησις . Ταύτη οὖς ἔκτοτε ὁ πυκνός ἀρά μή φέρω καί ὀνειδισμός , καί ἅμα ὁ κατ´ αὐτός ἐλαύνω ὁ Βάρδας ὁδός , γιγνώσκω καί οὗτος ἐκεῖθεν ἀπωθέω . ἕπομαι καί γυμνός χωρέω πρός ἅπας αὐτός ὁ δοκέω κεφαλή . [ Ρ . ] ὅπερ ἐκεῖνος καταφωράω γάρ εἰμί ὁράω καί στοχάζομαι δυνατός ) ἀντιπράσσω οὐ οἴομαι δήω , φόνος ὁ ἄνθρωπος καί ὁμόφυλος βλάβη ἐκφεύγω · ὁ δέ τέως πλοῦτος , ὁ σήμερον ἐν ὁ ἀνάκτορον ἀποθησαυρίζω , γιγνώσκω ὁ σύγκλητος ποιέω φανερός , ὁ υἱός τε ὁ αφειδής δαπάνη κωλύω καί ὁ ἑαυτοῦ κηρύσσω ἀρετή . καί δή εἰς ἐπήκοος ἵστημι ἐκβοάω , ὡς πρός ὁ ἐνενήκοντα χίλιοι μέν χρυσός ὁ βασιλικός ταμιεῖον κεντηνάριον ἐναπόκειμαι , ἀργύριον δέ ὡσεί σριῶν , καί ὁ μέν εἰμί ὁ οὗτος ἀνήρ θησαυριστής τε καί ποριστής , ὁ δέ αὐτός μή καταναλίσκω φιλέω καί κατασπαταλάω . καί ἀλλά καίτοι τοσοῦτος ὁ βασιλικός εἰμί θησαυρός εἰς οὐδείς χωρέω παντελῶς ὁ ἀπόνοια ὁ Μι Χαλλ καί ἀκαίριος φιλοτιμία . ὁ γάρ ὁ ἵππος ἅμιλλα , εἴπερ τις ἕτερος , ἀγάλλομαι , καί αὐτός ἐκεῖνος ἡνιοχέω ὁ τότε ταπεινόω ὁ