cogPG.PG109 278
ἐγένετο τῶν Βαρβάρων . Πολιορκηθεῖσα γὰρ ὡς μικροῦ δαῖν πάντων τῶν ὑπ´ αὐτὴν ἐν μαχαίρα πεσεῖν , οὐδὲν ἕτερον παρεῖχε νοεῖν ἢ τοῖς κακοῖς ἡμᾶς , ἐπιμένοντας τὴν ὁμοίαν πεῖραν τῶν πραγμάτων ἐκδέχεσθαι καὶ καθάπερ εἰς ἔμψυχον στήλην ἐν αὐτῇ τὰ κεχρεωστημένα ἡμῖν ἀναγινώσκειν παθήματα . ιεʹ . Ἀλλὰ μηδεὶς ἀποφαινόμενόν με οἰέσθω ταῦτα λέγοντα ὅτι δι´ ἡμᾶς αἱ πόλεις αὗται τῶν φοβερῶν τὴν πεῖραν ἐδέξαντο . Ὡφείλετο γὰρ αὐταῖς , ὡς οἶιααι , καὶ δι´ οἰκείαν μοχθηρίαν ὁ κίνδυνος . ὡς καὶ ἡμῖν μετ´ ἐκείνας , ἀξίας τῶν ἡμαρτημένων ἑκάστῳ τὰς τιμωρίας ἐπάγοντος τοῦ Θεοῦ . Ἀλλ´ ἐν τούτοις καὶ ἡμᾶς οὐ τὴν τυχοῦσαν ἀφορμὴν τῆς ἐπὶ τὸ κρεῖττον ἐπιστροφῆς καὶ σωτηρίας εὔκολον ἦν ἐξευρεῖν , τὴν ἐκείνων καταστροφὴν οἱκείαν ἀσφάλειαν ποιουμένους . Ὅμως ἐπειδὴ τὸν νοῦν ἡμῶν εἶδεν ὁ τὰς καρδίας ἐρευνῶν πάσῃ σπουδῇ τῆς ἐπ´ ἀπωλείᾳ ἀγούσης ἐχόμενον , μηδεμίαν μὲν τῶν σωτηρίων ἐντολῶν καὶ παιδευτικῶν ἐνεργειῶν ὑπολειφθεῖσαν , ἐξ ὧν αἰσθητικὴ καὶ νήφουσα ψυχὴ τὸ καλὸν μεταμανθάνει , διαφεύγουσα τῶν χειρόνων τὰς πράζεις , δι´ ἂς ἐπέρχεται ἡ ὁργὴ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας , ὥς φησιν ὁ Ἀπόστολος , ἔδει δὲ τὴν κακίαν ἐκτριβῆναι , ἵνα μὴ τῇ ἐπὶ πλεῖον προόδῳ καὶ ἑτέρους λυμαίνοιτο , διὰ τοῦτο ἀφῆκεν ἡμῖν ἐπενεχθῆναι τὴν φοβερὰν ἐκείνην καὶ φρικώδη πληγὴν , ἵν´ ὅπερ ἀλλων πασχόντων ἡμεῖς οὐκ ἐδιδασκόμεθα , τοῦτο ἡμεῖς παθόντες ἄλλοις ὑπόδειγμα ποιοσώμεθα . Ρ . ὅδθ ] ιςʹ . Ἀλλὰ τί δεῖ μακρολογεῖν ; καιρὸς γὰρ ἤδη τῶν καιρίων διηγημάτων ἐφάψασθαι , καὶ Ἐπως τὴν ὀδυνηρὰν ἐκείνην πολιορκίαν ὑπέστημεν παραστῆσαι τῷ λόγῳ , ὡς εἶναι τοῖς μετέπειτα νουθεσίας ὑπόθεσιν καὶ ἐναργοῦς διδασκαλίας παραίνεσιν , Ἐν τούτοις γὰρ ὄντων ἡμῶν ἧκέ τις ταχυδρόμος ἄγγελος ἀπὸ τοῦ κρατοῦντος τὰ τῶν Ῥωμαίων σκῆπτρα , Λέοντος τοῦ φιλευσεβοῦς ἄνακτος , τὴν ἔφοδον τῶν Βαρβάρων , λέγω δὴ τῶν δυσωνύμων Ἀγαρηνῶν , καταμηνύων καὶ ὡς τάχα ὁπλίζεσθαι , πρόσφυγάς σινας ἀπ´ αὐτῶν ἐκείνων τῶν Βαρβάρων ἀφῖχθαι λέγων , καὶ τὴν βουλὴν αὐτῶν , ἥτις ἐστὶ , προειπόντας τῷ βασιλεῖ , καὶ ὅτι πᾶσαν τὴν ὁρμὴν ἐπὶ τήνδε πεποίηνται , ὑπὸ πολλῶν ἤδη τῶν ὑπ´ αὐτῶν προχειρωέντωων Βεβαιωθέντες ὡς ἀτείχιστός ἐστιν ἐκ τοῦ πρὸς θάλασσαν μέρους καὶ ταῖς ἀπὸ τῶν νηῶν μάχαις τὐτπιχείρητος . Ταύτης οὖν ἀγγελθείσης τῆς πονηρᾶς ἀγγελίας , θροῦς μὲν ἐγένετο κατὰ πᾶσαν τὴν πόλιν καὶ φόβος καὶ τάραχος , ἀσυνήθους πράγματος καὶ φοβεροῦ ταῖς ἀκοαῖς ἡμῶν ἐν ἀρχαῖς προσπεσόντος , ἐβουλευσάμεθα δὲ , οἴμοι τὴν οἰκείαν περιποιήσασθαι σαωτηρίαν , καὶ ὅσα πρὸς τὴν τῶν ἐναντίων ἄμυναν καταρτίζειν , καὶ πρὸς τὸν κατ´ αὐτῶν πόλεμον δι τγείρεσθαι . Πλὴν ἔκαμνε μὲν ὁ λογισμὸς ἑκάστου
Lemmas: γίγνομαι ὁ βάρβαρος . πολιορκέω γάρ ὡς μικρός δαίς πᾶς ὁ ὑπό αὐτός ἐν μαχαίρα πίπτω , οὐδείς ἕτερος παρέχω νοέω ἢ ὁ κακός ἐγώ , ἐπιμένω ὁ ὅμοιος πείρω ὁ πρᾶγμα ἐκδέχομαι καί καθάπερ εἰς ἔμψυχος στήλη ἐν αὐτός ὁ χρεωστέω ἐγώ ἀναγιγνώσκω πάθημα . ἵημι . ἀλλά μηδείς ἀποφαίνω ἐγώ οἴομαι οὗτος λέγω ὅτι δις ἐγώ ὁ πόλις οὗτος ὁ φοβερός ὁ πείρω δέχομαι . ὀφείλω γάρ αὐτός , ὡς οἶος , καί δις οἰκεῖος μοχθηρία ὁ κίνδυνος . ὡς καί ἐγώ μετέ ἐκεῖνος , ἄξιος ὁ ἁμαρτάνω ἕκαστος ὁ τιμωρία ἐπάγω ὁ Θεός . Ἀλ ἐν οὗτος καί ἐγώ οὖον ὁ τυγχάνω ἀφορμή ὁ ἐπί ὁ ἀγαθός ἐπιστροφή καί σωτηρία Εὔκολον εἰμί ἐξευρίσκω , ὁ ἐκεῖνος καταστροφή οἰκεῖος ἀσφάλεια ποιέω . ὅμως ἐπεί ὁ νόος ἐγώ ὁράω ὁ ὁ Καρδία ἔρευνα πᾶς σπουδή ὁ ἐπι ἀπώλεια ἄγω ἔχω , μηδείς μέν ὁ Σωτηρίων ἐντολή καί παιδευτικός ἐνέργεια ὑπολείπω , ἐκ ὅς αἰσθητικός καί νήφω ψυχή ὁ καλός μεταμανθάνω , διαφεύγω ὁ χείρων ὁ φράζω , δις ὅς ἐπέρχομαι ὁ ὀργή ἐπί ὁ υἱός ὁ ἀπείθεια , ὅς φημί ὁ ἀπόστολος , ἐσθίω δέ ὁ κακία ἐκτρίβω , ἵνα μή ὁ ἐπί πλείων πρόοδος καί ἕτερος λυμαίνομαι , διά οὗτος ἀφίημι ἐγώ ἐπιφέρω ὁ φοβερός ἐκεῖνος καί φρικώδης πληγή , ὅς ὅσπερ ἀλλος πάσχω ἐγώ οὐ διδάσκω , οὗτος ἐγώ πάθος ἄλλος ὑπόδειγμα ποιέω . Ρ . ὅδε ] ιʹ . ἀλλά τίς δεῖ μακρολογέω ; καιρός γάρ ἤδη ὁ καίριος διήγημα ἐφάπτω , καί Ἐπῶς ὁ ὀδυνηρός ἐκεῖνος πολιορκία ὑφίστημι παρίστημι ὁ λόγος , ὡς εἰμί ὁ μετέπειτα νουθεσία ὑπόθεσις καί ἐναργής διδασκαλία παραίνεσις , ἐν οὗτος γάρ εἰμί ἐγώ ἵημι τις ταχυδρόμος ἄγγελος ἀπό ὁ κράτος ὁ ὁ Ῥωμαῖος σκῆπτρον , Λέων ὁ φιλευσεβής ἄναξ , ὁ ἔφοδος ὁ βάρβαρος , λέγω δή ὁ δυσωνυμέω Ἀγαρηνός , καταμηνύω καί ὡς τάχα ὁπλίζω , προσφυγή σίνομαι ἀπ´ αὐτός ἐκεῖνος ὁ βάρβαρος ἀφικνέομαι λέγω , καί ὁ βουλή αὐτός , ὅστις εἰμί , προεῖπον ὁ βασιλεύς , καί ὅτι πᾶς ὁ ὁρμή ἐπί ὅδε ποιέω , ὑπό πολύς ἤδη ὁ ὑπό αὐτός προχειρέω Βεβαιόω ὡς ἀτείχιστος εἰμί ἐκ ὁ πρός θάλασσα μέρος καί ὁ ἀπό ὁ ναός μάχη ἐπιχείρητος . Ταύτη οὖν ἀγγέλλω ὁ πονηρός ἀγγελία , θρόος μέν γίγνομαι κατά πᾶς ὁ πόλις καί φόβος καί τάραχος , ἀσυνήθης πρᾶγμα καί φοβερός ὁ ἀκοή ἐγώ ἐν ἀρχή προσπίπτω , βουλεύω δέ , οἴμοι ὁ οἰκεῖος περιποιέω σαωτηρίαν , καί ὅσος πρός ὁ ὁ ἐναντίος ἄμυνα καταρτίζω , καί πρός ὁ κατ´ αὐτός πόλεμος Ζεύς τείρω . πλήν κάμνω μέν ὁ λογισμός ἕκαστος