cogPG.PG109 33
βʹ . Ὁ δὲ Μιχαὴλ τῆς ἐκ τοῦ παππίου φρουρᾶς ἀνενεχθεὶς , ἔτι τοὺς πόδας σιδήρῳ δεδεμένους ἔχων διὰ τὸ τὴν κλεῖν παρὰ τοῦ Λέοντος ουλαττοιιέντο ἀσφαλείας ἕνεκεν τέως εἶναι ἀφανῆ , ἐπὶ τὸν βασίλειον ἐκάθισεν θρόνον , [ Ρ . ἀΤ ] καὶ παρὰ πάντων τῶν τέως ὄντων ἐν τῷ παλατίῳ προσεκυνήθη αὐτοκράτωρ ἀναγορευθείς . Ἥδη δὲ μεσούσης ἡμέρας τῆς Κφήμης πανταχοῦ διαδραμούσης , τῶν δεσμῶν σφύρᾳ θλασθέντων μόλις , οὐ χεῖρας ἀπονιψάμενος , οὐ τὸν θεῖον φόβον κατὰ νοῦν εἰληφὼς . οὐκ ἄλλο οὐδὲν τῶν δεόντων ποιήσας , πρὸς τὸν θεῖον καὶ μέγαν ναὸν προελήλυθεν τοῦ στέφους ἐκ τῆς πατριαρχικῆς χειρὸς καὶ τῆς πανδήμου τυχεῖν ἐπιθυμῶν ἀναῤῥήσεως , ἐκείνους μόνους φραγμὸν καὶ περιχαράκωμα ἔχων τοὺς τοῦ φόνου μετεσχηκότας καὶ συνομωμοκότας αὐτῷ . Ἔνθα καί τις ἀμφοτέρων θαυμάσειεν τὸ κακόννωμον , τοῦ μὲν ὄπως οὐδένα εἶχε τῶν τηλικού των κολάκων καὶ φιλούντων τότε δὴ βοηθὸν , πάν των ὥσπερ ἐρπετῶν εἰς καταδύσεις χωρησάντων , τοῦ δευτέρου δὲ τὸ πρὸς πάντας ἄφοβον καὶ αἱμοχαρὲς , οἷς ὥσπερ τις ἀπὸ νίκης ἀθλοφόρος ἐπανερχά ] μενος , ἀλλ´ οὐ δήμιοστοῦτο γὰρ ὑπὸ τῆς τὰ πάντα διοικούσης Προνοίας ἐγένετο ) κατὰ τὴν πλατεῖαν διήρχετο δέον ἐγκαλύπτεσθαι καὶ θρηνεῖν , οὐκ ἐφ᾽ οἷς ἄξιον αἷμα δικαίως ἐξέχεενκαῖ τοί γε οὐδὲ τοῦτο τῶν ἐπαινετῶν ) , ἀλλ´ ἐφ´ οἷς οὐκ ἐν ἀξίῳ τόπῳ , θείω δὲ καὶ καθαρῷ , καὶ μόνον ἔνθα τὸ Δεσποτικὸν καθἡμέραν ἐκχέεται , τῶν ἡμετέρων λύτρον ἀμαρτιῶν εἶ ἰη νιαο ΠΙορ , ἰ ἰ Βοώπί ἀκαι εααίε α Φειτοῦ ὀεῖΙοιοιυΠ εοοειαμε ΡαΩἰαίίοε υοιΙῖ ΠΔΗiμε γʹ . Ἀλλ´ επὶ τὴν θρεψαμένην τοῦτον ἡ ἱστορία ἀγέσθω καὶμέσον αὐτὸν λαμβανέτω τὰ αὐτοῦ ἐπαγγέλλουσα . ἤνεγκε μὲν οὖν αὐτὸν ἡ κατὰ τὴν ἄνω Φρυγίαν πόλις Ἀμόριον οὕτω καλουμένη , ἐν ᾗ καὶ Ἰουδαίων καί τινων Ἀθιγγάνων πλῆθος ἀεί πως ἐγκατοικίζεται · καί τις δὲ αἵρεσις ἐκ τῆς ἀλλήλων κοινωνίας καὶ διηνεκοῦς ὁμιλίας καινὸν ἔχουσα τρόπον καὶ δόγματα ἐπιφύεται , ἧς καὶ αὐτὸς μετέσχεν ἐκ πατέρων διαδεξάμενος . Αὕτη δὲ τοῦ μὲν θείου λουτροῦ ὡς σωτηριώδους ὄντος καὶ παρ´ αὐτοὺς διωμολογημένου τοὺς τελουμένους μεταλαγχάνειν ἀνίησι , τἄλλα δὲ πάντα σώζει φυλάττουσα κατὰ νόμον τὸν Μωσαῖκὸν , πλὴν τῆς περιτομῆς . Διδάσκαλον δὲ καὶ οἷον ἔξαρχον ὁ ταύτῃ μεμυσταγωγημένος Ἑβραῖόν τινα ἢ Ἑβραὶδα κέκτηται , τοῦ θείο . τελέως βαπτίσματος ἀπεχόμενον , κατὰ τὸν ἑαυτοῦ οἶκον , ᾧ καὶ τὰ ἑαυτοῦ οὐ μόνον τὰ ψυχικὰ , ἀλλὰ δὴ καὶ τὰς κατ´ οἷκον οἰκονομίας ἐμπιστεύει , καὶ ὑπὸ χεῖρα δίδωσι [ Ρ . Ζθ ] τὴν αὐτοῦ . Ταύτης οὖν ἐκ παιδὸς μετασχὼν καὶ ᾗ τὴν ψυχὴν προκαταληφθεὶς οὐκ εἶχεν οὐδ οὕτως τὸ τῆς προλήψεως καθαρόν , ἀλλ´ οῖόν τις ἀπιστίας σύνοδος γεγονὼς ὁμοῦ τε ταύτην οὐ πόῤῥω γενόμενος παρεχάραξεν καὶ τὴν Χριστιανῶν παρενόθευσεν καὶ τὴν Ἰουδαῖκὴν ἐκιβδήλευσεν . Τέως μὲν οὖν εἴχετο αὐτῆς , καὶ τὴν εἰς ἄνδρας τελοῦσαν ἡλικίαν ἀνήγετο , ἀγροικίαν καὶ ἀμαθίαν ὥσπερ τινὰς ἔλικας ἄμπελος συνανιούσας ἔχων
Lemmas: βε . ὁ δέ Μιχαήλ ὁ ἐκ ὁ παππίας φρουρά ἀναφέρω , ἔτι ὁ πούς σίδηρος δέω ἔχω διά ὁ ὁ κλείς παρά ὁ Λέων ουλαττοιιημι ἀσφάλεια ἕνεκα τέως εἰμί ἀφανής , ἐπί ὁ βασίλειος καθίζω θρόνος , [ Ρ . ἀτ ] καί παρά πᾶς ὁ τέως εἰμί ἐν ὁ Παλάτιον προσκυνέω αὐτοκράτωρ ἀναγορεύω . ἥδη δέ μέσος ἡμέρα ὁ Κφήμης πανταχοῦ διατρέχω , ὁ δεσμός σφῦρα θλάω μόλις , οὖον χείρ ἀπονίζω , οὖον ὁ θέω φόβος κατά νόος λαμβάνω . οὐ ἄλλος οὐδείς ὁ δήω ποιέω , πρός ὁ θέω καί μέγας ναός προέρχομαι ὁ στέφος ἐκ ὁ πατριαρχικός χείρ καί ὁ πάνδημος τυγχάνω ἐπιθυμέω ανάρρηση , ἐκεῖνος μόνος φραγμός καί περιχαράκωμα ἔχω ὁ ὁ φόνος μετέχω καί συνόμνυμι αὐτός . ἔνθα καί τις ἀμφότερος θαυμάζω ὁ κακόννωμον , ὁ μέν ὅπως οὐδείς ἔχω ὁ τηλίκος ὁ κόλαξ καί φιλέω τότε δή βοηθός , πᾶς ὁ ὥσπερ ἑρπετόν εἰς κατάδυσις χωρέω , ὁ δύο δέ ὁ πρός πᾶς ἄφοβος καί αιμοχαρής , ὅς ὥσπερ τις ἀπό Νίκη ἀθλοφόρος ἐπανερχά ] μένος , ἀλ οὖον δήμιοστοῦτο γάρ ὑπό ὁ ὁ πᾶς διοικέω Πρόνοια γίγνομαι ) κατά ὁ πλατύς διέρχομαι δήω ἐγκαλύπτω καί θρηνέω , οὐ ἐπί ὅς ἄξιος αἷμα δικαίως ἐκχέω ὅς γε οὐδέ οὗτος ὁ ἐπαινετός ) , ἀλ ἐφίημι ὅς οὐ ἐν ἄξιος τόπος , θεῖον δέ καί καθαρός , καί μόνος ἔνθα ὁ δεσποτικός καθημέρα ἐκχέω , ὁ ἡμέτερος λύτρον ἁμαρτία εἰμί ἔρχομαι νιαο Πιὸρ , εἷς εἷς Βοῶπις ἀκή ἐάω ὅς φειος Πεῖος εοοειημεις ραωιαιιοω Ι Ἡ γε . Ἀλ επὶ ὁ τρέφω οὗτος ὁ ἱστορία ἄγω καιμεσος αὐτός λαμβάνω ὁ αὐτός ἐπαγγέλλω . φέρω μέν οὖν αὐτός ὁ κατά ὁ ἄνω Φρυγία πόλις Ἀμόριον οὗτος καλέω , ἐν ὅς καί Ἰουδαῖος καί τίνω Αθίγγανος πλῆθος ἀεί πως ἐγκατοικίζω · καί τις δέ αἵρεσις ἐκ ὁ ἀλλήλων κοινωνία καί διηνεκής ὁμιλία καινός ἔχω τρόπος καί δόγμα ἐπιφύω , ὅς καί αὐτός μετέχω ἐκ πατήρ διαδέχομαι . Ἄτη δέ ὁ μέν θεῖον λουτρόν ὡς σωτηριώδης εἰμί καί παρ´ αὐτός διομολογέω ὁ τελέω μεταλαγχάνω ἀνίημι , ἄλλος δέ πᾶς σῴζω φυλάσσω κατά νόμος ὁ Μωσαῖος , πλήν ὁ περιτομή . διδάσκαλος δέ καί οἷος ἔξαρχος ὁ οὗτος μυσταγωγέω Ἑβραῖος τις ἢ Ἑβραΐς κτάομαι , ὁ τίθημι . τέλειος βάπτισμα ἀπέχω , κατά ὁ ἑαυτοῦ οἶκος , ὅς καί ὁ ἑαυτοῦ οὖον μόνος ὁ ψυχικός , ἀλλά δή καί ὁ κατ´ οἶκος οἰκονομία ἐμπιστεύω , καί ὑπό χείρ δίδωμι [ Ρ . Ζθ ] ὁ αὐτός . Ταύτη οὖν ἐκ παῖς μετέχω καί ὅς ὁ ψυχή προκαταλαμβάνω οὐ ἔχω οὐδʼ οὕτως ὁ ὁ πρόληψις καθαρός , ἀλ οἷος τις ἀπιστία σύνοδος γίγνομαι ὁμοῦ τε οὗτος οὖον πόρρω γίγνομαι παραχαράσσω καί ὁ Χριστιανός παρανοθεύω καί ὁ Ἰουδαῖκὴν κιβδηλεύω . Τέως μέν οὖν ἔχω αὐτός , καί ὁ εἰς ἀνήρ τελέω ἡλικία ἀνάγω , ἀγροικία καί ἀμαθία ὥσπερ τις ἕλιξ ἄμπελος συνανίημι ἔχω