cogPG.PG109 161
Ὁ δὲ πανοῦργος ὢν καὶ δόλων Φοινικικῶν οὐκ ἀμέτοχος ἐκ τῆς ἑκατέρων ἔγνω διαβολῆς σωτηρίαν ἑαυτῷ πραγματεύεσθαι . Πολλάκις γὰρ πρὸς αὐτὸν , καὶ ὡς ἐκ γεροντικῆς ἐμπειρίας συνετὸν καὶ σοφὸν καὶ ὡς ἐξεὐτυχοῦς δυστυχῆ , οἱ τῶν κάστρων Καπύης καὶ Ἀενεβενδοῦ παρεγίνοντο ἄρχοντες . Ὁ δὲ τὴν πρὸς αὐτοὺς φιλίαν πλαττόμενος ἐξενεγκεῖν τι πρὸς αὐτοῖς ἀπόρρητον βούλευμα τοῦ ῥηγὸς ἔλεγεν Ῥούλεσθαι , δεδοικέναι δὲ τὸν ἐκ μηνύσεως κίνδυνον . Τῶν δὲ διομοσαμένων ἀνέκφορον ποιήσασθαι τὸ λαλούμενον , ἔφη βούλεσθαι τὸν ῥῆγα πάντας , ὑμᾶς πρὸς τὴν ἐαυτοῦ χώραν τῆς Φραγίας σιδηροδεσμίους ἐκπέμψαι ὡς οὐκ ἄλλως οὕσης αὐτῷ ἀσφαλοῦς τῆς τῶν ὑμετέρων διακρατήσεως πόλεων . Τῶν δὲ μὴ πάνυ πιστὸν τέως ἡγησαμένων τὸ μηνυόμενον , ζητούντων δὲ σαφεστέραν ἔτι κατάληψιν , πάλιν πρὸς τὸν ῥῆγα ὁ Σολδάνος τοιαῦτα φησὶν , ὡς Οὐκ ἔστι σοι ἀσφαλὴς ἡ τῶν κάστρων τούτων κατάσχεσις , ἔως οἰ τούτων ἄρχοντες ἐνταῖθα ἐπιχωριάζουσιν δ · ἀλλ´ εἰ βούλει βεβαίως δεσπόζειν αὐτῶν , τούτους θᾶττον πρὸς Φραγοίαν δεσμίους ἀπόστειλον . Πεισθεὶς οὖν τοῖς τοιούτοις λόγοις , ὁ ῥὴξ ἁλύσεις διωρίσατο συντόμως χαλκευθῆναι ὡς ἐπὶ χρείᾳ κατεπειγούσῃ τινί . Ἰδὼν οὖν αὐθις ὁ Σολδάνος τοὺς ἄρχοντας , Οὐδ´ ἔτι μοι , φησὶ σιστεύετε περὶ ὧν ἔλεγον ; [ ] ἐρευνήσαντες ἴδετε τί οἱ χαλκεῖς πάντες ἐργάζονται τῇ τοῦ ῥηγὸς προστάξει · καὶ ἐὰν εὖρητε ἄλύσεις τε καὶ θεσμὰ , μὴ ἀπιστήσητε τῶν πρὸς σωτηρίαν ὑμῶν ἀεγομένων ὑμῖν . Γνόντες οὖν ἐν τούτοις τὸν βάρβαρον οἱ ἄρχοντες ἀληθεύοντα οὐδὲ πρὸς τἄλλα ἔτι ἠπέστησαν , τρόπον δὲ ἐζήτουν ὅπως τὸν ῥῆγα ἀμύνω ται . Καὶ δὴ μετ´ ὀλίγον πρὸς κυνηγέσιον ἐξελθόντος αὐτοῦ , ἀποκλείουσι κατ´ αὐτοῦ τὰς πύλας καὶ οὐκέτι τὴν εἴσοδον συγχωροῦσιν αὐτῷ . Ὁ δὲ μηδὲν ἐκ τούτο παραχρῆμα δυνάμενος πράξασθαι πρὸς τὴν ἰδίαν χώραν αὖθις ἀνθυπενόστησε , . νηʹ . Πρόσεισιν οὖν τοῖς ἄρχουσιν ὁ Σολδάνος . τὴν χάριν τῆς μηνύσεως ἀπαιτῶν · ἡ δὲ ἦν τὸ πρὸς τὴν οἰκείαν πατρίδα συγχωρηθῆναι αὐτῷ ἀπελθεῖν Συγχωρηθεὶς οὖν καὶ κατὰ Καρχηδόνα γενόμενος καὶ τὴν οἰκείαν ἀρχὴν ἀπολαβὼν καὶ τοῦ κακοῦ εἰναι μὴ ἐκστὰς ἐκστρατεύει κατὰ Καπύης τε καὶ Πενε βενδοῦ , τὰ χαριστήρια τούτοις τῆς σωτηρίας ἀποδιδούς . Οἱ δὲ πρὸς τὸν ῥῆγα διαπρεσβεύονται . Ἀλλὰ μεθ´ ὕβρεως ἀποπέμπονται , ἐπιχαίρειν εἰπόντος τῇ ἀπωλείᾳ αὐτῶν . Στέλλουσιν ἄγγελον πρὸς τὸνἔ Βα σιλέα οἱ τῶν τοιούτων κάστρων ἐξηγούμενοι . Συμπαθὴς οὖν ὁ βασιλεὺς καὶ φιλάνθρωπος ὢν θᾶττον ἐκπέμπει τὸν πρεσβευτὴν δηλώσοντα τούτοις προσδέχεσθαι συντόμως τὴν ἐντεῦθεν βοήθειαν . Γίνεται δὲ τοῖς πολεμίοις ἐγκρατὴς ὁ τῆς ἀγγελίας διάκονος πρὸ τοῦ δοῦναι τὰς ἀποκρίσεις τοῖς ἀποστείλασι . Λέγει οὖν πρὸς αὐτὸν ὁ Σολδάνος ὡς Εἰ ὡπηρετήσεις μου τῷ βουλήματι , καὶ σωτηρίας ἀξιωθήσῃ καὶ δωρεῶν ἀπολαύσεις . Τοῦ δὲ συνθεμένου τὸ κεκετοῦ
Lemmas: ὁ δέ πανοῦργος εἰμί καί δόλων φοινικικός οὐ ἀμέτοχος ἐκ ὁ ἑκάτερος γιγνώσκω διαβολή σωτηρία ἑαυτοῦ πραγματεύομαι . πολλάκις γάρ πρός αὐτός , καί ὡς ἐκ γεροντικός ἐμπειρία συνετός καί σοφός καί ὡς εξευτυχος δυστυχής , ὁ ὁ κάστρον Καπύη καί Ἀενεβενδοῦ παραγίγνομαι ἄρχω . ὁ δέ ὁ πρός αὐτός φίλιος πλάσσω ἐκφέρω τίς πρός αὐτός ἀπόρρητος βούλευμα ὁ ῥῆξ λέγω Ῥοῦλος , δείδω δέ ὁ ἐκ μήνυσις κίνδυνος . ὁ δέ διόμνυμι ἀνέκφορος ποιέω ὁ λαλέω , φημί βούλομαι ὁ ῥῆξ πᾶς , σύ πρός ὁ ἑαυτοῦ χώρα ὁ Φράγιος σιδηροδέσμιος ἐκπέμπω ὡς οὐ ἄλλως ὗσις αὐτός ἀσφαλής ὁ ὁ ὑμέτερος διακράτησις πόλις . ὁ δέ μή πάνυ πιστόν τέως ἡγέομαι ὁ μηνύω , ζητέω δέ σαφής ἔτι κατάληψις , πάλιν πρός ὁ ῥῆξ ὁ σολδάνος τοιοῦτος φημί , ὡς οὐ εἰμί σύ ἀσφαλής ὁ ὁ κάστρον οὗτος κατάσχεσις , ἔως ὁ οὗτος ἄρχω ἐντείνω ἐπιχωριάζω δ · ἀλ εἰμί βούλομαι βεβαίως δεσπόζω αὐτός , οὗτος ταχύς πρός φραγοεις δέσμιος ἀποστέλλω . πείθω οὖν ὁ τοιοῦτος λόγος , ὁ ῥὴξ ἅλυσις διορίζω σύντομος χαλκεύω ὡς ἐπί χρεία κατεπείγω τις . εἶδον οὖν αὖθις ὁ σολδάνος ὁ ἄρχω , Οὐδ ἔτι ἐγώ , φημί σιστευμαι περί ὅς λέγω ; [ ] ἐρευνάω ὁράω τίς ὁ χαλκεύς πᾶς ἐργάζομαι ὁ ὁ ῥῆξ πρόσταξις · καί ἐάν εὑρίσκω ἅλυσις τε καί θεσμός , μή ἀπιστέω ὁ πρός σωτηρία σύ ἄγω σύ . γιγνώσκω οὖν ἐν οὗτος ὁ βάρβαρος ὁ ἄρχω ἀληθεύω οὐδέ πρός ἄλλος ἔτι ἐφίστημι , τρόπος δέ ζητέω ὅπως ὁ ῥῆξ ἀμύνω ὁ . καί δή μετέ ὀλίγος πρός κυνηγέσιον ἐξέρχομαι αὐτός , ἀποκλείω κατ´ αὐτός ὁ πύλη καί οὐκέτι ὁ εἴσοδος συγχωρέω αὐτός . ὁ δέ μηδείς ἐκ οὗτος παραχρῆμα δύναμαι πράσσω πρός ὁ ἴδιος χώρα αὖθις ἀνθυπονοστέω , . ναῦς . πρόσειμι οὖν ὁ ἄρχω ὁ σολδάνος . ὁ χάρις ὁ μήνυσις ἀπαιτέω · ὁ δέ εἰμί ὁ πρός ὁ οἰκεῖος πατρίς συγχωρέω αὐτός ἀπέρχομαι συγχωρέω οὖν καί κατά Καρχηδών γίγνομαι καί ὁ οἰκεῖος ἀρχή ἀπολαμβάνω καί ὁ κακός εἰναι μή ἐξίστημι ἐκστρατεύω κατά Καπύη τε καί πένω βενδοῦ , ὁ χαριστήριος οὗτος ὁ σωτηρία ἀποδίδωμι . ὁ δέ πρός ὁ ῥῆξ διαπρεσβεύω . ἀλλά μεθ´ ὕβρις ἀποπέμπω , ἐπιχαίρω εἶπον ὁ ἀπώλεια αὐτός . στέλλω ἄγγελος πρός τονέω Βα σιλέας ὁ ὁ τοιοῦτος κάστρον ἐξηγέομαι . συμπαθής οὖν ὁ βασιλεύς καί φιλάνθρωπος εἰμί ταχύς ἐκπέμπω ὁ πρεσβευτής δηλόω οὗτος προσδέχομαι σύντομος ὁ ἐντεῦθεν βοήθεια . γίγνομαι δέ ὁ πολέμιος ἐγκρατής ὁ ὁ ἀγγελία διάκονος πρό ὁ δίδωμι ὁ ἀπόκρισις ὁ ἀποστέλλω . λέγος οὖν πρός αὐτός ὁ σολδάνος ὡς εἰμί ὡπηρετήσεις ἐγώ ὁ βούλημα , καί σωτηρία ἀξιόω καί δωρεά ἀπολαύω . ὁ δέ συντίθημι ὁ κεῖμαι