cogPG.PG109 296
συνελήφθησαν ὅδε μᾶλλον καθάπερ ἀνεπισκόπητα ! πρόβατα , πάντες τῆς μαχαίρας γεγονότες καὶ τῷ κλήρῳ τῶν ἁμαρτωλῶν τῆς σφαγῆς κοινωνήσαντες . Πλήν ἡγοῦμαι ὅτι τούτων μὲν ὁ θάνατος , ὥς φησιν ὁ ψαλμὸς , τίμιος γέγονεν ἐναντίον Κυρίου , κἀν τούτω τοῦ σοφοῦ τοὺς οἰκείους δούλους τιμήσαντος , ἵνα Κμετὰ τῆς λοιπῆς ἀρετῆς καὶ τὸ τέλος μαρτυρικὸν ανέγκωνται , ὡς ἂν ἐπιδαψιλεύσηται τούτοις τὰ τῆς ὑπομονῆς γερα καὶ τῶν ἀρῥήτων ἐκείνων ἀγαθῶν γὴν ἀντίδοσιν · ἡμῶν δὲ τὸ πλῆθος παραπτώσεων οὐ μόνον τὰς τούτων ἐντεύξεις , ἀλλὰ καὶ τὰς τῶν μαρτύρων πρεσβείας ἀσυντελεῖς δειχθῆναι πεποίηκεν , ἵνα ἡμῶν παθόντων ὅπερ ἥδη πεπόνθαμεν , ἔχωσι γνῶναι πάντες οἱ τῶν θείων καταφρονηταὶ διατάξεων ὡς κακία πλεονεκτοῦντας οὐδὲν αὐτοὺς τῆς Δεσποτικῆς ἀπειλῆς τῶν σωτηρίων βοηθημάτων ἐξαιρήσασθαι δυνηθήσεται , λαʹ . Ὡς γὰρ κατὰ πᾶσαν εἰσελθόντες διεμερίσθησαν τὸν πόλιν οἱ Βάρβαροι , εὐθὺς πᾶσα ἡλικία καὶ τὸ γένος ἀνθρώπων ὑπ´ αὐτῶν ἀνήρητο . Οὐδὲ γὰρ ἢν οἶκτος αὐτοῖς οὐδελς πάλαι προμεμηνόσι καὶ τὴν ταθ´ ἡμῶν διψῶσιν ἀπώλειαν , ἀλλὰ καὶ γέρων καὶ ἀκμάζων ἔτι καὶ νεανίσκος καὶ πᾶς ὁ προστυχὼν Κργον τοῖς μιαιφόνοις ἦν , οὐδὲ καιρίας κατ´ αὐτῶν έφιεῖσι πληγὰς , ἀλλ´ ὡς ἂν αὐτοὺς ἐνδιατρίβειν ομῶσι τοῖς ἀλγεινοῖς , τὰ πρὸς τὸν νῶτον μέρη καὶ τοὺς μηροὺς κατατέμνοντες σχολάζειν αὐτοὺς τῇ τελειώσει παρεβιάζοντο . Καὶ οὐδ´ οὕτως ὁ πολιορκῶν αὐτοὺς ἐνεπίμπλατο θυμὸς , ἀλλ´ ὅτι μὴ πολλάκις δύνανται θνήσκειν μανικῶς ἐδυσφόρουν . Ἵνα γὰρ τὴν θηριώδη καὶ ἀδάμαστον ἐκείνην ὄρεξιν ἐμφορήσωσιν , οὐδὲ γυναικῶν ἐφείσαντο κατ´ ἀρχὰς τοῦ κινδύνου , οὐδὲ παίδων αὐτῶν , ὧν τὸ τῆς ἡλικίας ἄωρον ἄγειν βιάζεται πολλάκις καὶ θηρῶν ὀφθαλμοὺς εἰς συμπάθειαν · [ Ρ . ὅδε ] ἀλλ´ ἧν ἐπ´ ἴσης ἅπασιν ἡ τομὴ , καθέπερ ἐν χλοηφόρῳ πεδίῳ , πᾶν τὸ παρατυχὸν ἐκθερίζουσα , ὡς ἐν βραχείᾳ καιροῦ ῥοπῇ ἄοικον ἀποδειγθῆναι τὴν πόλιν τὴν πρὸ μικροῦ στενοχωρουμένην καὶ τοῖς πλήθεσι βρίθουσαν . Καθὸ γὰρ φθάσαντες εἴπομεν , τὸ μὲν τοῦ δήμου τὰς ἀκρωρείᾳς κατειλήφει κατὰ τὴν καλουμένην ἀκρόπολιν συνελαθὲν , ἡ τὴν περιοικίδα τοῦ ὁσίου Δαβὶδ ὀνομαζομένην [ οῦτο γὰρ μᾶλλον τῆς λοιπῆς ὑπερανέχουσι πόλεως , ἔνθα δὴ καὶ πλῆθος ἦν μοναχῶν ἐναρέτων πάντων καὶ τῆς οὐρανίου πολιτείας ἠξιωμένων ) , τὸ δὲ πάλιν ταῖς δυσὶ πύλαις προσεῤῥύη ταῖς πρὸς δύσιν ἀφορώσαις τῆς πόλεως , μίαν ἐχόντων πάντων σπουδὴν , τοῦ ξίφους διεκφυγεῖν τὴν τομήν . Ἀλλ´ οὐδὲν πλέον τῶν ἄλλιον διήνυον , τῶν πυλῶν ἐκτὸς τῶν Βαρβάρων ἐφεδρευόντων , καὶ μηδ´ ἄλλως ἔχοντες εὐχερῶς ὑπερΕῆναι , τῷ συνωθισμῷ πιέζοντες ἀλλήλους καὶ τὴν διέξοδον ἀποφράττοντες . μʹ . Οἷον γὰρ ἐγεγόνει κακὺν κατὰ τὴν καλουμένην
Lemmas: συλλαμβάνω ὅδε μᾶλλον καθάπερ ἀνεπισκόπητος ! πρόβατον , πᾶς ὁ μάχαιρα γίγνομαι καί ὁ κλῆρος ὁ ἁμαρτωλός ὁ σφαγή κοινωνέω . Πλῆν ἡγέομαι ὅτι οὗτος μέν ὁ θάνατος , ὅς φημί ὁ ψαλμός , τίμιος γίγνομαι ἐναντίος κύριος , ἐν οὗτος ὁ σοφός ὁ οἰκεῖος δοῦλος τιμάω , ἵνα Κμετὰ ὁ λοιπός ἀρετή καί ὁ τέλος μαρτυρικόν φέρω , ὡς εἄν ἐπιδαψιλεύω οὗτος ὁ ὁ ὑπομονή γέρας καί ὁ ἄρρητος ἐκεῖνος ἀγαθός γή ἀντίδοσις · ἐγώ δέ ὁ πλῆθος παράπτωσις οὖον μόνος ὁ οὗτος ἔντευξις , ἀλλά καί ὁ ὁ μάρτυς πρέσβυς ἀσυντελής δείκνυμι ποιέω , ἵνα ἐγώ πάσχω ὅσπερ ἥδη πάσχω , ἔχω γιγνώσκω πᾶς ὁ ὁ θεῖον καταφρονητής διάταξις ὡς κακία πλεονεκτέω οὐδείς αὐτός ὁ δεσποτικός ἀπειλή ὁ Σωτηρίων βοήθημα ἐξαιρέω δύναμαι , λαός . ὡς γάρ κατά πᾶς εἰσέρχομαι διαμερίζω ὁ πόλις ὁ βάρβαρος , εὐθύς πᾶς ἡλικία καί ὁ γένος ἄνθρωπος ὑπό αὐτός ἀναιρέω . οὐδέ γάρ εἄν οἶκτος αὐτός οὐδελς πάλαι προμηνύω καί ὁ θ ἐγώ διψάω ἀπώλεια , ἀλλά καί γέρων καί ἀκμάζω ἔτι καί νεανίσκος καί πᾶς ὁ προστυγχάνω Κργον ὁ μιαιφόνος εἰμί , οὐδέ καίριος κατ´ αὐτός ἔφιος πληγάς , ἀλ ὡς εἄν αὐτός ἐνδιατρίβω ὀμόω ὁ ἀλγεινός , ὁ πρός ὁ νῶτον μέρος καί ὁ μηρός κατατέμνω σχολάζω αὐτός ὁ τελείωσις παραβιάζομαι . καί οὐδός οὕτως ὁ πολιορκέω αὐτός ἐμπίμπλημι θυμός , ἀλ ὅτι μή πολλάκις δύναμαι θνῄσκω μανικός δυσφορέω . ἵνα γάρ ὁ θηριώδης καί ἀδάμαστος ἐκεῖνος ὄρεξις ἐμφορέω , οὐδέ γυνή φείδομαι κατ´ ἀρχή ὁ κίνδυνος , οὐδέ παῖς αὐτός , ὅς ὁ ὁ ἡλικία ἄωρος ἄγω βιάζομαι πολλάκις καί θήρ ὀφθαλμός εἰς συμπάθεια · [ Ρ . ὅδε ] ἀλ ἧμαι ἐπι ἴσος ἅπας ὁ τομή , κάθω ἐν χλοηφορέω πεδίον , πᾶς ὁ παρατυγχάνω ἐκθερίζω , ὡς ἐν βραχύς καιρός ῥοπή ἄοικος ἀποδείκνυμι ὁ πόλις ὁ πρό μικρός στενοχωρέω καί ὁ πλῆθος βρίθω . καθό γάρ φθάνω εἶπον , ὁ μέν ὁ δῆμος ὁ ἀκρώρεια καταλαμβάνω κατά ὁ καλέω ἀκρόπολις συνελαύνω , ὁ ὁ περιοικίς ὁ ὅσιος Δαυίδ ὀνομάζω [ οῦτο γάρ μᾶλλον ὁ λοιπός ὑπερανέχω πόλις , ἔνθα δή καί πλῆθος εἰμί μοναχός ἐναίρω πᾶς καί ὁ οὐράνιος πολιτεία ἀξιόω ) , ὁ δέ πάλιν ὁ δύο πύλη προσαγορεύω ὁ πρός δύσις ἀφοράω ὁ πόλις , εἷς ἔχω πᾶς σπουδή , ὁ ξίφος διεκφεύγω ὁ τομή . Ἀλ οὐδείς πλέω ὁ ἄλλιος διανύω , ὁ πύλη ἐκτός ὁ βάρβαρος ἐφεδρεύω , καί μηδ´ ἄλλως ἔχω εὐχερής ὑπερΕῆναι , ὁ συνωθισμός πιέζω ἀλλήλων καί ὁ διέξοδος ἀποφράσσω . εἷς . οἷος γάρ γίγνομαι κακός κατά ὁ καλέω