cogPG.PG109 49
καὶ οὐρᾶς , εἰ καὶ μὴ συνίεσαν , παιδευθέντων φόνοις , ἐμπρησμοῖς , σεισμοῖς , ἁρπαγαῖς , ἐμφυλίοις καταδρομάῖς , πόλεων ἀνελπίστοις μεταβολαῖς , σημείοις ἐξ οὐρανοῦ , σημείοις ἐξ ἀέρος , τέλος καὶ ταῖς ταλαιπώροις νήσοις οἷόν τινα μέσην , ἵν´ ὁλόσωμος εἴη ἡ πληγὴ , επέδραμε τὰ δεινά . Ἀλλ´ οὐκ ἦν παιἈαῦσαι τοὺς τὴν θεάνθρωπον ἐξηρνημένους μορφήν προσκυνεῖν . Ὅθεν ἄρτι δὴ τοῦ κατὰ τὸν Θωμᾶν ἄρξαντος νεωτερισμοῦ , ἐπεὶ ταῦτα ἠκούετο Ἵ πανταχοῦ , οἱ τὸν ἑσπέριον κόλπον τῆς Ἰβηρίας τῷ ὠκεανῷ Κγειτονοῦντες Ἀγαρηνοὶ κατοικοῦντεσἹσπάνους τούτους ὁ πολὺς ῥεύσας χρόνος μετωνόμασεν ) εἰς , πλῆθος σωμάτων καὶ εὐθηνίαν τοῦ γένους ἐξηλακότες , τὴν κατ´ αὐτοὺς ἑσπέριον πλευρὰν λυπρὰν οὖσαν καὶ μετρίως εὐδαίμονα ὁρῶντες , καὶ λειποιμένην μὲν τῆς πρὸς γῆν ἀρετῆς καὶ ἀφθονίας κατὰ πολὺ , ἐνδέουσαν δὲ καὶ πρὸς αὐτὸ τοῦτο ἑῴαν τῆς Ἰβηρίας καὶ νότιον(οὐ γὰρ ἅπασα πρὸς πᾶσαν γῆς ἀρετὴν ἐπιτηδεία καὶ εὔφορος , ἀλλὰ τὸ τῆς ἐσπερίου πλευρᾶς , ὡς εἴρηται , αὐχμηρόν τε καὶ λυπρότερον τῆς λοιπῆς , καὶ διὰ τοῦτο οὔτε τρέφειν δυναμένης αὐτοὺς καὶ διοικεῖν ἄνδρας σώμασιν εὐμεγέθεσι χρωμένους καὶ ἀναθῶν εὐφορίᾳ ἀλλ´ οὐκ ἐνδείᾳ αὐξανομένους , οὗτοι γοῦν προσελθόντες Ἀπόχαψ τῷ ἑαυτῶν ἀμερμουμνῇ ἀποικίαν τινὰ καὶ γῆς μετανάστασιν ᾔτουν αὐτοῖς γενέσθαι , πλήθει τε στενοχωρουμένοις καὶ ἀναγκαίων σπάνει πιεζομένοις . Ὁ δὲ πλοῖα τινα ἐπισκευάσας μακρὰ , καὶ δύναμιν οὐκ ὁλίγην ἐξ αὐτῶν τούτων ἐμβιβάσας , ἐπὶ λῃστείαν τέως , λανθάνουσαν ἔχων τὴν ἔννοιαν , τῶν πρὸς τῇ ἕῳ κειμένων νήσων καὶ ἡμετέρων τυγχανόντων ἐτράπετο , ὁμοῦ μὲν τὸ αὐτοῖς ἐπιθυμούμενον ἐκπληρῶν καὶ ἐκ τῶν ἀλλοτρίων τούτους προσκορεννὺς , ὁμοῦ δὲ κατασκεψόμενος εἴ τις ἔστιν οὔτως εὕφορος τῶν νήσων καὶ λιπαρὰ εἰς μετοικίαν αὐτῶν . Ρ.ΑΤ Ἑπεὶ γοῦν πολλαῖς τῶν νήσων πλησιάζων τὸν ἀντιπαραταττόμενον μικρῷ ἢ μεγάλῳ πλοίῳ οὐχ εὕρισκενχηροῦντο γὰρ πᾶσαι τῆς αὐτῶν βοηθείας , ἄρτι κατὰ τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἐκβοηθουσῶν καὶ πλεουσῶν μετὰ τοῦ Θωμᾶ , μεγάλας δὲ ὡφελείας ἑκ πασῶν , αἷς καὶ προσώρμιζεν , ἐκαρποῦτό τε καὶ ἐλάμβανεν , ἦκε καὶ πρὸς τοὺς Κρηταιεῖς , καὶ τούτους καταδραμών καὶ λείαν ποιήσας καὶ ἀνδραποδισάμενος , ὡς ἐνῆν καὶ πάντοθεν καταμαθὼν τὴν τῆς γῆς ἀρετὴν , καὶ πῶς εἴη πρὸς πᾶσαν χάριν καὶ ἀγαθῶν εὔφορος ἀφθονίαν , Τοῦτο , ἔφη , γῆ οὐκ ἄλλη ἢ ἢ ῥέουσα μέλι καὶ γάλα . Καὶ τότε μὲν παντοίων γενόμενος ἀγαθῶν ἀπῄει τὴν οἴκαδε , καὶ πάσῃ χειρὶ καὶ δυνάμει ναυτικὸν ἐξήρτυεν · ὡς δ´ ὁ χειμὼν ἐτετελείωτο καὶ τὸ ἔαρ ὑπέλαμπεν , τεσσαράκοντα πληρώσας ναῦς ἀνδρῶν μαχίμων καὶ ἐπιτήδειον ἄνεμον ἐπιτηρήσας τὴν ἐπὶ Κρήτην ἐστέλλετο εὐθυπορῶν , τὰς ἄλλας τῶν νήσων θέμενος εἰς οὐδέν . Ἄρτι γοῦν ἐπλησίαζε , καὶ τῷ ἀκρωτηρίῳ τῷ Χάρακι καλουμένῳ κατήγετό τε καὶ προσωρμίζετο . Ἰς δ´ οὐδὲν οὔτε κατὰ τὴν
Lemmas: καί οὐρά , εἰμί καί μή συνίημι , παιδεύω φόνος , ἐμπρησμός , σεισμός , ἁρπαγή , ἐμφύλιος καταδρομή , πόλις ἀνέλπιστος μεταβολή , σημεῖον ἐκ οὐρανός , σημεῖον ἐκ ἀήρ , τέλος καί ὁ ταλαίπωρος νῆσος οἷος τις μέσος , ὅς ὁλόσωμος εἰμί ὁ πληγή , ἐπιτρέχω ὁ δεινός . Ἀλ οὐ εἰμί παιααυσος ὁ ὁ θεάνθρωπος ἐξαρνέομαι μορφή προσκυνέω . ὅθεν ἄρτι δή ὁ κατά ὁ Θωμᾶς ἄρχω νεωτερισμός , ἐπεί οὗτος ἀκούω ἵ πανταχοῦ , ὁ ὁ ἑσπέριος κόλπος ὁ Ἰβηρία ὁ ὠκεανός Κγειτονοῦντες Ἀγαρηνός κατοικουντεσισπανος οὗτος ὁ πολύς ῥέω χρόνος μετονομάζω ) εἰς , πλῆθος σῶμα καί εὐθηνία ὁ γένος ἐξελαύνω , ὁ κατ´ αὐτός ἑσπέριος πλευρά λυπρός εἰμί καί μέτριος εὐδαίμων ὁράω , καί λείπω μέν ὁ πρός γῆ ἀρετή καί ἀφθονία κατά πολύς , ἐνδέω δέ καί πρός αὐτός οὗτος ἑῷος ὁ Ἰβηρία καί νότιον γάρ ἅπας πρός πᾶς γῆ ἀρετή ἐπιτήδειος καί εὔφορος , ἀλλά ὁ ὁ ἑσπέριος πλευρά , ὡς εἴρω , αὐχμηρός τε καί λυπρός ὁ λοιπός , καί διά οὗτος οὔτε τρέφω δύναμαι αὐτός καί διοικέω ἀνήρ σῶμα εὐμεγέθης χράω καί ἀναθέω εὐφορία ἀλ οὐ ἔνδεια αὐξάνω , οὗτος γοῦν προσέρχομαι Ἀπόχα ὁ ἑαυτοῦ ἀμερμουμνῆς ἀποικία τις καί γῆ μετανάστασις αἰτέω αὐτός γίγνομαι , πλῆθος τε στενοχωρέω καί ἀναγκαῖος σπάνις πιέζω . ὁ δέ πλοῖον τις ἐπισκευάζω μακρός , καί δύναμις οὐ ὀλίγος ἐκ αὐτός οὗτος ἐμβιβάζω , ἐπί λῃστεία τέως , λανθάνω ἔχω ὁ ἔννοια , ὁ πρός ὁ ἠώς κεῖμαι νῆσος καί ἡμέτερος τυγχάνω τρέπω , ὁμοῦ μέν ὁ αὐτός ἐπιθυμέω ἐκπληρόω καί ἐκ ὁ ἀλλότριος οὗτος προσκορεννὺς , ὁμοῦ δέ κατασκέπτομαι εἰμί τις εἰμί οὔτως εὔφορος ὁ νῆσος καί λιπαρός εἰς μετοικία αὐτός . ΑΡ ἐπεί γοῦν πολύς ὁ νῆσος πλησιάζω ὁ ἀντιπαρατάσσομαι μικρός ἢ μέγας πλοῖον οὐ εὕρισκενχηροῦντο γάρ πᾶς ὁ αὐτός βοήθεια , ἄρτι κατά ὁ Κωνσταντινούπολις ἐκβοηθέω καί πλέω μετά ὁ Θωμᾶς , μέγας δέ ὡφελεία ἐκ πᾶς , ὅς καί προσορμίζω , καρπώνομαι τε καί λαμβάνω , ἥκω καί πρός ὁ Κρηταιεύς , καί οὗτος κατατρέχω καί λεῖος ποιέω καί ἀνδραποδίζω , ὡς ἐν-εἰμί καί πάντοθεν καταμανθάνω ὁ ὁ γῆ ἀρετή , καί πῶς εἰμί πρός πᾶς χάρις καί ἀγαθός εὔφορος ἀφθονία , οὗτος , φημί , γῆ οὐ ἄλλος ἢ ἢ ῥέω μέλι καί γάλα . καί τότε μέν παντοῖος γίγνομαι ἀγαθός ἄπειμι ὁ οἴκαδε , καί πᾶς χείρ καί δύναμις ναυτικόν ἐξαρτύω · ὡς δδʹ ὁ χειμών τελειόω καί ὁ ἔαρ ὑπολάμπω , τεσσαράκοντα πληρόω ναῦς ἀνήρ μάχιμος καί ἐπιτήδειος ἄνεμος ἐπιτηρέω ὁ ἐπί Κρήτη στέλλω εὐθυπορέω , ὁ ἄλλος ὁ νῆσος τίθημι εἰς οὐδείς . ἄρτι γοῦν πλησιάζω , καί ὁ ἀκρωτήριον ὁ Χάραξ καλέω κατάγω τε καί προσορμίζω . Ἴς δδʹ οὐδείς οὔτε κατά ὁ