cogPG.PG109 159
νδʹ . Τὸ δὲ περὶ τοὺς ἐν Δαλματίᾳ παρὰ τῆς Ῥωμαϊκῆς ἐπικουρίας γεγονὸς καὶ τὰ προμνημονευθέντα γένη θεασάμενοι , οἴ τε Χρωβάτοι καὶ Σέρβλοι καὶ οῖ λοιποὶ , καὶ τοῦ ἄρτι βασιλεύοντος Ῥωμαίων τὴν ἐπιείκειαν καὶ περὶ πάντα δικαιοσύνην καὶ ἀρετὴν πυνθανόμενοι , καὶ τὸ καλῶς ἄρχεσθαι τοῦ ἐπισφαλῶς ἐκ θρασύτητος ἄρχειν προκρίναντες , σπουδὴν ποιοῦνται πάλιν εἰς τὴν προτέραν δεσποτείαν ἐπανελθεῖν καὶ πρὸς τὴν Ῥωμαϊκὴν ἐπαναχθῆναι δούλωσιν . Καὶ δὴ πρὸς τοῦτο καὶ πρέσβεις καὶ αὐτοὶ πρὸς τὸν βασιλέα πέμπουσιν , οἴ τε μετὰ τῆς αὐτῆς θρησκείας ἀποστατήσαντες καὶ οἱ τέλειον τοῦ θείου βαπτίσματος ἀπαυτομολήσαντες , τῆς τε ἐξ ἀρχῆς αὐτῶν δουλώσεως καὶ εἰς ὅσα Ῥωμαίοις γεγόνασί ποτε χρήσιμοι εὐκαίρως ὑπομιμνήσκοντες , καὶ ἀξιοῦντες τῆ φιλανθρώπῳ ζεύγλῃ τῆς Ῥωμαϊκῆς ἐξουσίας καὶ ὑπὸ τῶν ταύτης ἀγελάρχῃ τάττεσθαι καὶ αὐτούς . Ὧν ὡς εὐλόγου τῆς δεήσεως ἐπακούσας ὁ βασιλεὺς , ἐπεὶ καὶ πρὸ τούτου ἐδυσφόρει περὶ αὐτῶν καὶ ἤσχαλλεν ὡς οὐ μικρῷ μέρει περικεκομμένης καὶ διηρπασμένης τῆς αὐτοῦ ἀρχῆς , εὐμενῶς , ὡς τὸν ἀφρόνως ὰοηνιάσαντα υἱὸν , εἶτα μεταγνόντα καὶ ὑποστρέψαντα ὁ φιλάνθρωπος πατὴρ , καὶ αὐτὸς τούτους προσήκατο καὶ ἀνεδέξατο , καὶ ἱερεῖς εὐθέως μετὰ καὶ βασιλικοῦ ἀνθρώπου σὺν αὐτοῖς ἐξαπέστειλεν , ὡς ἂν πρὸ τῶν ἄλλων τοῦ ψυχικοῦ τούτους κινδύνου ἐξέληται καὶ πρὸς τὴν προτέραν πίστιν ἐπανασώσηται καὶ τῶν ἐξ ἀγνοίας ἢ ἀνοίας ἀπαλλάξῃ πλημμελημάτων αὐτούς . Ἀνυσθέντος δὲ τοῦ τοιούτου θεοφιλοῦς ἔργου , καὶ πάντων τοῦ θείου μετασχόντων βαπτίσματος καὶ εἰς τὴν Ῥωμαϊκὴν ἐπανέλθόντων ὑπόπτωσιν , ἐδέξατο κατὰ τοῦτο τὸ μέρος τὴν ὁλοκληρίαν ἡ βασιλέως ἀρχὴ , πάντων φιλανθρώπῳ τοῦ κρατοῦντος προστάγματι ἐκ τῶν οἰκείων καὶ ὁμοφύλων δεξαμένων ἄρχοντας εἰς ἐπιστασίαν αὐτῶν . Οὐ γὰρ ὡνίους ἐκεῖνος τὰς εἰς τὴν δ ἐπιστασίαν αὐτῶν εἶγεν ἀρχὰς ὃν , ἵν´ ἐντεῦθεν τοὺς πλεῖον διδόντας καὶ καλαμωμένους αὐτοῦ τὸ ὑπήκοον εἰς τὸ τούτων κατεξουσιάζειν προβάλληται · καὶ διὰ τοῦτο τοὺς ὑπ´ αὐτῶν ἐκείνων ἐκλεγομένους καὶ οἱονεὶ χειροτονουμένους , ώς αἱρετοὺς ἄρχοντας καὶ πατρικὴν πρὸς αὐτοὺς διασώζειν ὀφείλοντας εὔνοιαν , ἄρχειν αὐτῶν νουνεχῶς διωρίσατο . Καὶ ταῦτα μὲν ταύτη . [ Ρ.ὸ ] νεʹ . Ἐπεὶ δὲ οἱ ἐπὶ τῆς ἐκμελοῦς τε καὶ ῥᾳθύμου βασιλείας πρὸς τὴν ἐπικράτειαν τῶν Ῥωμαίων διαπεράσαντες βάρβαροι καὶ τοῦ Ῥαουσίου ἀποκρουσθέντες , καθάπερ ἤδη πρότερον εἴρηται , ἔτι κατὰ τὴν Ἰταλίαν διέτριβον , συνεχῶς αὐτὴν κατατρέχοντες καὶ ἀφειδῶς ληῖζόμενοι , ὡς καὶ μέχρι τῶν πεντήκοντα καὶ ἑκατὸν κάστρων τὰ μὲν ἐκ προδοσίας , τὰ δὲ πολιοοκία χειρώσασθαι , ἀκούων ταῦτα ὁ βασιλεὺς ἠνιᾶτο σφοδρῶς , καὶ ταῖς περὶ τούτων φροντίσιν ἐπαγρυπνῶν ἐζήτει πῶς ἂν εὐπετῶς δυνηθείη ἢ τελέως τροπώσασθαι τοὺς ἐχθροὺς ἢ κἂν ἐκ τῆς Ῥωμαϊκῆς ἐπικρατείας ἀπώσασθαι καὶ ἐξελάσαι πλ δυσμενές . Καὶ τὰς μὲν ἤδη χάριν τῶν Ῥαουσαίων καὶ ὅλου τοῦ ἔθνους τῶν Δαλματῶν προαποσταλείσας
Lemmas: ΝΔΑ . ὁ δέ περί ὁ ἐν Δαλματία παρά ὁ Ῥωμαϊκός ἐπικουρία γίγνομαι καί ὁ προμνημονεύω γένος θεάομαι , οἶς τε Χρωβάτος καί Σέρβλοι καί οἷ λοιπός , καί ὁ ἄρτι βασιλεύω Ῥωμαῖος ὁ ἐπιείκεια καί περί πᾶς δικαιοσύνη καί ἀρετή πυνθάνομαι , καί ὁ καλῶς ἄρχω ὁ ἐπισφαλής ἐκ θρασύτης ἄρχω προκρίνω , σπουδή ποιέω πάλιν εἰς ὁ πρότερος δεσποτεία ἐπανέρχομαι καί πρός ὁ Ῥωμαικός ἐπανάγω δούλωσις . καί δή πρός οὗτος καί πρέσβυς καί αὐτός πρός ὁ βασιλεύς πέμπω , οἶς τε μετά ὁ αὐτός θρησκεία ἀποστατέω καί ὁ τέλειος ὁ θεῖον βάπτισμα ἀπαυτομολέω , ὁ τε ἐκ ἀρχή αὐτός δούλωσις καί εἰς ὅσος Ῥωμαῖος γίγνομαι ποτός χρήσιμος εὔκαιρος ὑπομιμνῄσκω , καί ἄξιος τῆ φιλάνθρωπον ζεύγλη ὁ Ῥωμαϊκός ἐξουσία καί ὑπό ὁ οὗτος ἀγελάρχης τάσσω καί αὐτός . ὅς ὡς εὔλογος ὁ δέησις ἐπακούω ὁ βασιλεύς , ἐπεί καί πρό οὗτος δυσφορέω περί αὐτός καί ἀσχάλλω ὡς οὖον μικρός μέρος περικόπτω καί διαρπάζω ὁ αὐτός ἀρχή , εὐμενής , ὡς ὁ ἄφρων ὰοηνιάσαντα υἱός , εἶτα μεταγιγνώσκω καί ὑποστρέφω ὁ φιλάνθρωπος πατήρ , καί αὐτός οὗτος προσίημι καί ἀναδέχομαι , καί ἱερεύς εὐθύς μετά καί βασιλικός ἄνθρωπος σύν αὐτός ἐξαποστέλλω , ὡς εἄν πρό ὁ ἄλλος ὁ ψυχικός οὗτος κίνδυνος ἐξαιρέω καί πρός ὁ πρότερος πίστις ἐπανασῴζω καί ὁ ἐκ ἄγνοια ἢ ἄνοια ἀπαλλάσσω πλημμέλημα αὐτός . ἀνύω δέ ὁ τοιοῦτος θεοφιλής ἔργον , καί πᾶς ὁ θεῖον μετέχω βάπτισμα καί εἰς ὁ Ῥωμαικός ἐπανέρχομαι ὑπόπτωσις , δέχομαι κατά οὗτος ὁ μέρος ὁ ὁλοκληρία ὁ βασιλεύς ἀρχή , πᾶς φιλάνθρωπον ὁ κράτος πρόσταγμα ἐκ ὁ οἰκέω καί ὁμόφυλος δέχομαι ἄρχω εἰς ἐπιστασία αὐτός . οὖον γάρ ὤνιος ἐκεῖνος ὁ εἰς ὁ δ ἐπιστασία αὐτός ἐγγίγνομαι ἀρχή ὅς , ὅς ἐντεῦθεν ὁ πλείων δίδωμι καί καλαμόω αὐτός ὁ ὑπήκοος εἰς ὁ οὗτος κατεξουσιάζω προβάλλω · καί διά οὗτος ὁ ὑπό αὐτός ἐκεῖνος ἐκλέγω καί οἱονεί χειροτονέω , οὖς αἱρετός ἄρχω καί πατρικός πρός αὐτός διασῴζω ὀφείλω εὔνοια , ἄρχω αὐτός νουνεχής διορίζω . καί οὗτος μέν οὗτος . [ Ρ.ὸ ] ναῦς . ἐπεί δέ ὁ ἐπί ὁ ἐκμελής τε καί ῥᾴθυμος βασίλεια πρός ὁ ἐπικράτεια ὁ Ῥωμαῖος διαπεράω βάρβαρος καί ὁ ραουσιον ἀποκρούω , καθάπερ ἤδη πρότερος εἴρω , ἔτι κατά ὁ Ἰταλία διατρίβω , συνεχῶς αὐτός κατατρέχω καί ἀφειδής ληΐζομαι , ὡς καί μέχρι ὁ πεντήκοντα καί ἑκατόν κάστρον ὁ μέν ἐκ προδοσία , ὁ δέ πολιοοκιο χειρόομαι , ἀκούω οὗτος ὁ βασιλεύς ἀνιάω σφοδρός , καί ὁ περί οὗτος φροντίς ἐπαγρυπνέω ζητέω πῶς εἄν εὐπετής δύναμαι ἢ τέλειος τροπόω ὁ ἐχθρός ἢ κἀν ἐκ ὁ Ῥωμαϊκός ἐπικράτεια ἀπωθέω καί ἐξελαύνω πλ δυσμενής . καί ὁ μέν ἤδη χάρις ὁ Ῥαουσαίων καί ὅλος ὁ ἔθνος ὁ Δαλμάτης προαποστέλλω