cogPG.PG109 297
Χρυσῆν πύλην ! πῶς παρανοῖξαι ταύτην βουληθέντες μικρὸν , ὅσοι τοῦ δήμου τῷ τόπῳ συνεῤῥύησαν διήμαρτον τῆς ἐπιχειρήσεως ! Μόνον γὰρ ὅτι τὰς πύλας ἀλλήλων διέστησαν , καὶ τῷ ἰδίῳ πιλήματι πάλιν ἐν ἑαυταῖς συνδραμεῖν · αὐτὰς κατηνάγκασαν · οὖτω δὲ ἔχοντας αὐτοὺς καταλαβόντες οἱ δυσμενεῖς οὐκέτι καθ´ ἕνα τοῖς ξίφεσιν ἀνήρουν , ἀλλ´ ὡς εἶεν συν εσφιγμένους ἀλλήλων τε ἐχομένους καὶ ἐκτραπῆναι μὴ δυναμένους , κατὰ κόῤῥης αὐτοὺς τοῖς ξίφεσιν ἕπαιον , ὡς μετὰ τὴν πληγὴν διαιρεῖσθαι τοῦ προστυ.χόντος τὴν κεφαλὴν , καὶ τοῖς ὁμοίοις τῇδε κἀκεῖσε τὰ μέρη συμπίπεειν , καὶ μηδὲ μετὰ θάνατον τῇ γῇ δίδοσθαι , ἀλλ´ ἔτι παρακρατεῖσθαι τοῖς λοιποῖς σώμασιν , ἕως πάντων ἀναιρεθέντων , καὶ ὥσπερ τοῦ ὑποστηρίζοντος , τῆς ἀπάντων λέγω ζωῆς διαδράσης , αἴματος ἀλλήλων καθάπερ καὶ τῆς τελευτῆς κοινωνήσαντα . μαʹ . Τὸ δ´ αὐτὸ τοῦτο καὶ περὶ τὴν ἄλλην πύλην , ἤν καλοῦσι Λιταίαν , πραχθῆναι συνέβη . Καθὼς γὰρ ἔφαμεν , τῶν ἄλλων τὰς μὲν πρὸς θάλασσαν ? ἐξαγούσας αὐτοὶ προκατεῖχον οἱ Βάρβαροι , τὰς δέ γε πρὸς ἀνατολήν ἀφορώσας ἡμεῖς προαποκλείσαντες ἦμεν , τὴν τοῦ πυρὸς μηχανὴν , ἡν κατὰ τῶν ἔξω τοῦ ππροτειχίσματος πυλῶν προπεπόνθαμεν , καὶ ἐν αὐταῖς ψφορώμενοι , ὡς λοιπὸν ἐκ τούτων πανταχόθεν ἀποροῦντα τὸν δῆμον πρὸς τὴν φυγὴν περὶ τὰς ἀγυιὰς μόνον εἰλεῖσθαι καὶ ἁπανταχοῦ τῷ θανάτῳ προσπίπτειν . Σχεδὸν γὰρ ὀλίγοι , καὶ λίαν , ὡς εἰκὸς , εὔρίθμητοι , κατὰ τὸ δυτικὸν μέρος τοῦ λιμένος ἑαυτοὺς τῶν τειχῶν ἀκοντίσαντες τὸν κίνδυνον ὑπεξέφυγοκαί τινες ἄλλοι τῆς [ Ρ . ὧβα ] κατὰ τὴν ἀκρόπολιν πύλης λάθρα ὑπεκδραμόντες πρὸ τοῦ τὴν συμφορὰν ὑφεστάναι διεσώσαντο τὴν ζωήν . Οὗτοι δὲ ἡσαν οἱ τῶν Σκλαβήνων ἡγούμενοι , πάλαι προμελετήσαντες τοῦτο καὶ τὰς κλεῖδας τῶν πυλῶν ἐκείνων προῦφελόμενοι Οὓς καὶ ἐχρῆν , καὶ ἀκμήν τοῦ κακοῦ θεασαμένους παντὶ τῷ προστυχόντι παραχωρῆσαι τὴν ἔξοδον · οὔτω γὰρ πολλοὶ τῶνἐ αὐτόθι λαχόντων , πρὸ τοῦ τοὺς βαρβάρους ἐπελθεῖν , τὸν θάνατον ὑπεξέκλιναν ν . Οἱ δὲ τοιοῦτον μὲν οὐδὲν οὐδὲ εἰς νοῦν λαξεῖν ἠνέσχοντο · ἀεὶ δὲ τὸ οἰκεῖον προσορώμενοι , καὶ ὅπτὸν κίνδυνον διακρούσονται κἀν τούτῳ διασκεψάμενοι τὰς πύλας μικρὸν παρανοίξαντες καὶ τὴν ὑπεκδρομὲν τομῶς ποιησάμενοι , ἔνα τινὰ τῷ τόπῳ καταλιπάντες πρὸς τὸ μετὰ τὴν ἐκείνων ἔξοδον καὶ αὖθις ταύτας συγκλεῖσαι , οὔτω τῆς πάντων ἐπεβουλεύσαντο σεωτορίας καὶ τότε , πρόφασίν τινα δολίαν πλασάμενοε , ὡς οὐ πρὸς φυγὴν ἐκτρέπονται , πρὸς ὑποδοχὴν δὲ ιαελλον τῶν Στρυμονιτῶν συμμάχων , τοῦ στρατνγοῦ δῆθεν τοῦτο προστάξαντος . μβʹ . Οὐ πολὺ δὲ τὸ ἐν μέσῳ , καὶ ξιφήρεις οἱ μαρβαροι ταῖς πύλαις ἐπέστησαν , καὶ οὐκέτι δυνατὸν ἦ ν οὐδὲ προσβλέψαι μόνον ἐκτὸς ἀκινδύνως τινὰ , αήοτοι γε τὸν κίνδυνον ὑπαλύξαι . Κἀγὼ γὰρ αὐτὸς σῖὸν τε κατρὶ καὶ τοῖς ἀδελφοῖσο δέ μοί εἰσιν οὔτοε νεα οοωσορΟΟ
Lemmas: χρυσῆ πύλη ! πῶς παρανοίγνυμι οὗτος βούλομαι μικρός , ὅσος ὁ δῆμος ὁ τόπος συρρέω διαμαρτάνω ὁ ἐπιχείρησις ! μόνος γάρ ὅτι ὁ πύλη ἀλλήλων διΐστημι , καί ὁ ἴδιος πίλημα πάλιν ἐν ἑαυτοῦ συντρέχω · αὐτός καταναγκάζω · οὗτος δέ ἔχω αὐτός καταλαμβάνω ὁ δυσμενής οὐκέτι καθ´ εἷς ὁ ξίφος ἀναιρέω , ἀλ ὡς ἄγω σῦς σφιγμένος ἀλλήλων τε ἔχω καί ἐκτρέπω μή δύναμαι , κατά Κόρρης αὐτός ὁ ξίφος παίω , ὡς μετά ὁ πληγή διαιρέω ὁ προστυγχάνω ὁ κεφαλή , καί ὁ ὅμοιος ὅδε κἀκεῖσε ὁ μέρος συμπίνω , καί μηδέ μετά θάνατος ὁ γῆ δίδωμι , ἀλ ἔτι παρακρατέω ὁ λοιπός σῶμα , ἠώς πᾶς ἀναιρέω , καί ὥσπερ ὁ ὑποστηρίζω , ὁ ἀπαντάω λέγω ζωή διάδραση , αἶμα ἀλλήλων καθάπερ καί ὁ τελευτή κοινωνέω . μαί . ὁ δδʹ αὐτός οὗτος καί περί ὁ ἄλλος πύλη , ἐάν καλέω Λιταῖος , πράσσω συμβαίνω . καθώς γάρ φημί , ὁ ἄλλος ὁ μέν πρός θάλασσα ? ἐξάγω αὐτός προκατέχω ὁ βάρβαρος , ὁ δέ γε πρός ἀνατολή ἀφοράω ἐγώ προαποκλείω εἰμί , ὁ ὁ πυρός μηχανή , ἐάν κατά ὁ ἔξω ὁ προτείχισμα πύλη προπάσχω , καί ἐν αὐτός φοράω , ὡς λοιπός ἐκ οὗτος πανταχόθεν ἀπορέω ὁ δῆμος πρός ὁ φυγή περί ὁ ἀγυιά μόνος εἴλω καί ἁπανταχοῦ ὁ θάνατος προσπίπτω . σχεδόν γάρ ὀλίγος , καί λίαν , ὡς εἰκός , εὔρίθμητοι , κατά ὁ δυτικός μέρος ὁ λιμήν ἑαυτοῦ ὁ τεῖχος ἀκοντίζω ὁ κίνδυνος ὑπεκφεύγω τις ἄλλος ὁ [ Ρ . ὠβά ] κατά ὁ ἀκρόπολις πύλη λάθρῃ ὑπεκτρέχω πρό ὁ ὁ συμφορά ὑφίστημι διασῴζω ὁ ζωή . οὗτος δέ ἡμι ὁ ὁ Σκλαβήνων ἡγέομαι , πάλαι προμελετάω οὗτος καί ὁ κλείς ὁ πύλη ἐκεῖνος προοφείλω ὅς καί χρή , καί ἀκμή ὁ κακός θεάομαι πᾶς ὁ προστυγχάνω παραχωρέω ὁ ἔξοδος · οὐτάω γάρ πολύς τείνω αὐτόθι λαγχάνω , πρό ὁ ὁ βάρβαρος ἐπέρχομαι , ὁ θάνατος ὑποκλίνω Ν . ὁ δέ τοιοῦτος μέν οὐδείς οὐδέ εἰς νόος λάσκω ἀνέχω · ἀεί δέ ὁ οἰκέω προσοράω , καί ὀπτός κίνδυνος διακρούω ἐν οὗτος διασκοπέω ὁ πύλη μικρός παρανοίγνυμι καί ὁ ὑπεκδρομέω τομός ποιέω , νάω τις ὁ τόπος καταλείπω πρός ὁ μετά ὁ ἐκεῖνος ἔξοδος καί αὖθις οὗτος συγκλείω , οὐτάω ὁ πᾶς ἐπιβουλεύω σεωτορίας καί τότε , πρόφασις τις δόλιος πλάσσω , ὡς οὖον πρός φυγή ἐκτρέπω , πρός ὑποδοχή δέ ἰάλλω ὁ στρυμονιτης σύμμαχος , ὁ στρατνγοῦ δῆθεν οὗτος προστάσσω . μβʹ . οὖον πολύς δέ ὁ ἐν μέσος , καί ξιφήρης ὁ μαρβαροι ὁ πύλη ἐφίστημι , καί οὐκέτι δυνατός εἰμί Ν οὐδέ προσβλέπω μόνος ἐκτός ἀκίνδυνος τις , ἄημα γε ὁ κίνδυνος ὑπαλύσκω . ἀγός γάρ αὐτός σίον τε κατήρ καί ὁ ἀδελφός δέ ἐγώ εἰμί οὐτάω νέος οοωσορΟΟ