cogPG.PG109 88
πολλφχόδεν συωεληλυθότες εὐλαβεῖς τε καὶ μοναχοὶ δέησων ἐποιήσαντο πρὸς τὴν βασιλείαν ἡμῶν τοῦ τὰς πανσέπτους κελεῦσαι ἀναστηλωθῆναι εἰκόνας Εἰ μὲν οὖν ὁμόλογος εἰ τούτοις καὶ σύμφωνος , καὶ δὴ τὸν παλαιὸν κόσμον ἡ τοῦ Θεοῦ [ . θ ] Ἐκκλησία ἀπολαμβανέτω · εἰ δ´ ἀμφίβολος καὶ τὴν γνώμην οὐκ ἔχων εὐθῆ , τοῦ μὲν θρόνου ἔξω γενοῦ καὶ τῆς πόλεως , κατὰ δὲ τὸ προάστειόν σου μικρὸν διάβηθι , μέχρις Ἀν σύλλογος τῶν ἀγίων Πατέρων γένηται μετὰ σοῦ · οὐδε γὰρ ἕτοιμοι διαδικάζεσθαί τε καὶ διαλέγεσθα καὶ πείθειν σε περὶ τούτων κακῶς λέγοντα . γʹ . Κατὰ τὸν ἐν τῷ πατριαρχείῳ Θετταλὸν(τρίκλι . νος δὲ οὕτω κατονομαζόμενος ) τηνικαῦτα ἀνέκειτο ἐπὶ σκίμποδος , τὰς βασιλικὰς ἀγγελίας δεχόμενος · ὁ ἄμα τῇ ἀκοῇ τῶν λόγων βληθεὶς τὴν ψυχὴν τὸν μὲν ἀποκομιστὴν τούτων οὐδὲν ἕτερον φήσας ἢ βουλεύεσθαι περὶ τούτων καλῶς , ἅμα τῷ λόγῳ ἀπέσταλκεν , καὶ θᾶττον ἢ λόγος ἐγχειρίδιόν τι λαβών τὰς κατὰ γαστέρα φλέβας ἀπέτεμεν , ἂς ἤδει δειλίαν μὲν καὶ οἶκτον ἐκ τῆς τοῦ αἴματος δαψιλοῦς ἐκχύσεως ὰποτεκεῖν τοῖς πολλοῖς , θάνατον δὲ ἤ τινα κίνδυνον οὐδαμῶς . Θροῦς οὖν καὶ βοὴ εὐθύς τις περιήχει τὴν κκκλησίαν , οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ τὰς βασιλικὰς ἀκοὰς , προφθάνουσα τὸν δρουγγάριον , ὡς ἡ δέσποινα ἐκ κελεύσεως τὸν πατριάρχην κατέσφαξεν . Τῶν γοῦν λεγομένων ἐταστὴς ἀκριβὴς ὁ πατρίκιος Βάρδας ἀποσταλεὶς αὐτάς τε τὰς πληγὰς ἐκ προνοίας γενομένας ἡρέμα πως κατεφώρασεν , καὶ τὸ δρᾶμα τὸν ἔλεγχον αὐ διέφυγεν , αὐτῶν τῶν θεραπόντων κατειπόντων μὐτοῦ , καὶ τὰ τῆς τομῆς ὄργανα(λεβοτόμα δὲ ἦν ) εἰς μέσον καθυποβαλλόμενα . Ἔκτοτα οὖν οὐδενὸς .. , ὡς ἐπὶ τοιαύτῃ αἰτίᾳ καὶ γνώμῃ αὐτοφόνῳ ἐπειλημμένος , ἀπηλαύνετο μὲν καὶ τῆς Ἐκκλησίας ἐξωθεῖτο ὁ ἀλιτήριος , κατὰ τὸ προάστειον αὐτοῦ τὸ οὔτω λεγάμενον περιορισθεὶς τὰ ὧιχὰ , σίσήγετο δὲ ὁ πολλοῖς πόνοις καὶ κόποις τὰ τῆς ἀρεσῆς σώσας ἀδιαλώβητα , καὶ τῆς ἐγχρονίου μὴν καθείρξτως , καὶ ταύτης σαπρώσης , ὡς ἔοικεν , τὴν τῶν τραχῶν ἀπόῤῥοιαν κληρωσάμενος , παρὰ Θεοῦ δὰ καὶ τῆς βασιλίδος Θεοδά . ρας τὴν τῆς Ἐκκλησίας κυβέρωησίν τακαὶ πηδαλιούΧὴσιν · Μεθόδιος οὖτος ἦν ὁ μέγας καὶ τῆς Ἐκκλησίας ἀήττητος πρόμαχος , . δʹ . Σκόπε δὲ καὶ ἂπως ἠν ταντῷ συναγαλούσης τῆς γενναίας καὶ τῷ ὄντι βοσθοῦ γεγονοίας τῷ ἀνδρὶ , ἀλλ´ οὐκ ἐναντίας , τοὺς ὅσνοι ποτὲ γῆς ὄντας ὀροδόξους , καὶ τὴνν παῤῥηείαν ἀναλαβέσθαιθεσπίσασα , Ἄγε ἄὴ , ἔμησαν , ὖ κλῆρος Θαοκαὶ Λστέρες , ἀμοῦ τὴν τῶν Κρῶν ααὶ παιοέπτα . θῆ ἀνασιήλωσω εἰόνον ὀμῖν χορηγοόσης παὶ διδούσης ὅτι μάλστά μου μετ´ σέμενοίας , ἀντεπιθαὶναί μοι ὃικαίαν χάριν καὶ σὐτῇ δεσμοίνῃ οσῃ ῥοιιλήθητε , σὐ τακεινιν τινα καὶ μικρὰν , Ἰνα ιοζὲ χάρις νομίζοσο , οὐδὲ τοῖς διδοῦσιν ὑμὴν ἡ ἐμοὶ αἰτουμένῃ ἀνάρμοστόν τε καὶ ἀσόμρορον , ὰπεηδείου ὃὲ καὶ μονμου καὶ παρὰ Θοῷ εὐαποδβτου καθεστόσης καὶ νομιζομένης . Ἐ δέ ἐστιν κ ας τὸν ἐμὸν ἄνὸρα τε καὶ βασιλέα περὶ τσύτων διαβαίνουσα συγγνώμη τε καὶ συγχώρησις καὶ ἀμνηστία παρὰ Θεοῦ τῆς τοιαύτης διαμαρτίας
Lemmas: πολλφχόδεν συνέρχομαι εὐλαβής τε καί μοναχός δήω ποιέω πρός ὁ βασίλειος ἐγώ ὁ ὁ πάνσεπτος κελεύω ἀναστέλλω εἰκών εἰμί μέν οὖν ὁμόλογος εἰμί οὗτος καί σύμφωνος , καί δή ὁ παλαιός κόσμος ὁ ὁ Θεός [ . θ ] ἐκκλησία ἀπολαμβάνω · εἰμί δδʹ ἀμφίβολος καί ὁ γνώμη οὐ ἔχω εὐθύς , ὁ μέν θρόνος ἔξω γίγνομαι καί ὁ πόλις , κατά δέ ὁ προάστειον σύ μικρός διαβαίνω , μέχρι εἰς σύλλογος ὁ Ἀγίων Πατέρων γίγνομαι μετά σύ · οὐ γάρ ἑτοῖμος διαδικάζω τε καί διαλέγω καί πείθω σύ περί οὗτος κακῶς λέγω . γε . κατά ὁ ἐν ὁ πατριαρχεῖον Θετταλὸν(τρίκλι . Μύκονος δέ οὗτος κατονομάζω ) τηνικαῦτα ἀνάκειμαι ἐπί σκίμπους , ὁ βασιλικός ἀγγελία δέχομαι · ὁ ἄμη ὁ ἀκοή ὁ λόγος βάλλω ὁ ψυχή ὁ μέν ἀποκομιστής οὗτος οὐδείς ἕτερος φημί ἢ βουλεύω περί οὗτος καλῶς , ἅμα ὁ λόγος ἀποστέλλω , καί ταχύς ἢ λόγος ἐγχειρίδιον τίς λαμβάνω ὁ κατά γαστήρ φλέψ ἀποτέμνω , ὅς ἦδος δειλία μέν καί οἶκτος ἐκ ὁ ὁ αἶμα δαψιλής ἔκχυσις ἀποτίκτω ὁ πολύς , θάνατος δέ ἤ τις κίνδυνος οὐδαμῶς . θρόος οὖν καί βοή εὐθύς τις περιάγω ὁ κκκλησίαν , οὖον μήv δέ ἀλλά καί ὁ βασιλικός ἀκοή , προφθάνω ὁ δρουγγάριος , ὡς ὁ δέσποινα ἐκ κέλευσις ὁ πατριάρχης κατασφάζω . ὁ γοῦν λέγω ἐταστής ἀκριβής ὁ πατρίκιος Βάρδας ἀποστέλλω αὐτός τε ὁ πληγάς ἐκ πρόνοια γίγνομαι ἡρέμα πως καταφωράω , καί ὁ δρᾶμα ὁ ἔλεγχος αὖος διαφεύγω , αὐτός ὁ θεράπων κατερέω μύτης , καί ὁ ὁ τομή οργανα(λεβοτομη δέ εἰμί ) εἰς μέσος καθυποβάλλω . Ἔκτος οὖν οὐδείς .. , ὡς ἐπί τοιοῦτος αἴτιος καί γνώμη αὐτοφόνος ἐπιλαμβάνω , ἀπελαύνω μέν καί ὁ ἐκκλησία ἐξωθέω ὁ ἀλιτήριος , κατά ὁ προάστειον αὐτός ὁ οὐτάω λέγω περιορίζω ὁ ὅς , σίζω δέ ὁ πολύς πόνος καί κόπος ὁ ὁ ἀρέσκω σῴζω αδιαλωβητος , καί ὁ ἐγχρόνιον μήv καθείρξτως , καί οὗτος σαπρόω , ὡς ἔοικα , ὁ ὁ τραχών ἀπόρροια κληρόω , παρά Θεός δᾶ καί ὁ βασιλίς Θεοδάς . Ἥρα ὁ ὁ ἐκκλησία κυβέρωησίν τακαὶ πηδαλιουχην · Μεθόδιος οὗτος εἰμί ὁ μέγας καί ὁ ἐκκλησία ἀήσσητος πρόμαχος , . δέ . Σκοπός δέ καί ὅπως ἐάν ταντός συναγαλουω ὁ γενναῖος καί ὁ εἰμί βοσθοῦ γίγνομαι ὁ ἀνήρ , ἀλ οὐ ἐναντίος , ὁ ὅσος ποτέ γῆ εἰμί ὀροδόξους , καί τὴνν παῤῥηείαν ἀναλαμβάνω , ἄγω ἀεί , μάω , ὒ κλῆρος Θαοκαὶ Λστέρες , ἡμέτερος ὁ ὁ Κρής ὅς παίω . θέω ανασιηλοω εἰμί ὄμνυμι χορηγέω πη δίδωμι ὅτι μάλστά ἐγώ μετέ σεμενοια , ἀντεπιθαὶναί ἐγώ οικαια χάρις καί Σύτη δεσμοινεω ὅσος ροιιλανθανω , σῦς τήκω τις καί μικρός , ἵνα ιοζὲ χάρις νομίζω , οὐδέ ὁ δίδωμι ὑμήν ὁ ἐγώ αἰτέω ἀνάρμοστος τε καί ἀσόμρορον , ὰπεηδείου οεʹ καί μονμου καί παρά θοός εὐαποδβτου καθίστημι καί νομίζω . εἰ δέ εἰμί Κ ὅς ὁ ἐμός ἄνορ τε καί βασιλεύς περί τσυος διαβαίνω συγγνώμη τε καί συγχώρησις καί ἀμνηστία παρά Θεός ὁ τοιοῦτος διαμαρτία