cogPG.PG109 342
αὐτὴν ἐκτραγῳδοῦσα . Ἄλλη δὲ ὄψις τοῦτον ἐδειμάτου νυκτερινὴ τῆς πρώτης οὐκ ἔλαττον · τοῦ γὰρ ὰοιδίμου Ταρασίου τοῦ πατριάρχου πάλαι τὸν βίον μετηλλαχότος , ἤκουσε τοῦτον Μιχαήλ τινα ἐξ ὀνόματος καλέσαι , καὶ ἐπιπηδήσαντα ἐπιπλῆξαι λέοντα καιρίαν καὶ κατὰ κρημνοῦ ὡθῆσαι ἄβυσσον ἔχοντος ΠΩΙΙ ἡ εἰς ΠεμοΓΙπ ΤαιαεῖΠ ΡαίΓΙαΓοὼαΛ ΒΓᾶειΙ νῖνῖς εκοΙρΙμΠ αΙνῖΙ ΜρΙωρῖοΜ υραὰς εκ ῃοΙ τοιαο , ἰηεΙηειελειαῖε Ἰεοπὶ ΡΙαφαι Α ἱηοεεῖεεο , αἰαε ἰ ριποῖριιῖω , ΚαὐΙεοια ἰμλεεα νοιᾳρίηΡ , ἰαρiίεεε . Κηʹ . Ἀπὸ δὲ τῶν ἡμερῶν τοῦ ἀθέου Αέοντος ἦλθον οἱ Βούλγαροι μηδενὸς αὐτοὺς ὑπαντῶντος ἢ κωλύοντος ἕως τῆς πόρτης · καὶ ποιήσας ὁ Κροῦμος θυσίαν κατὰ τὸ ἔθος αὐτοῦ ἔξωθεν τῆς Χρυσῆς πόρτης ἔθυαε ἀνθρώπους καὶ κτήνη πολλά · καὶ εἰς τὸν αἰγιαλὸν τῆς θαλάσσης βρέξας τοὺς πόδας αὐτοῦ καὶ κερικλυσάμενος , καὶ ῥαντίσας τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ εὐφημισθεὶς ὑπ´ αὐτῶν , διῆλθεν μέσον τῶν παλλα κίδων αὐτοῦ προσκυνηθεὶς ὑπ´ αὐτῶν καὶ δοξασθεὶς , καὶ ταῦτα θεωρούντων ἐκ τοῦ τείχους πάντων , καὶ μηδενὸς τολμῶντος κολῦσαι αὐτὸν ἤ ἀπολῦσαι βέλος κατ´ αὐτοῦ . Καὶ ποιήσας πάντα τὰ ἐπιθυιαναὰ αὐσοῆ καὶ ἂπερ ἐβούλετο , περιεκύκλωσεν τὴν πόλιν καὶ ἔβαλεν χάρακα ἐπ´ αὐτῇ , καὶ ποιήσας ἡμέρας τινάς καὶ πραιδεύσας τὰ ἔξωθεν τῆς πόλεως ἤρξατο ζητεῖν πάκτα χρυσίου καὶ ἱματισμοῦ ἀριθμὸν πολὺν καὶκοράσια ἐπίλεκτα ποσότητά τινα . Καὶ δὴ ποιήσας ὁ Αέων βουλὴν μετὰ τῶν ἀρχόντων ἐδήλωσε τὸν Κροῦμον , ὅτι Ἐλὸὲ ἔως τοῦ αἰγιαλοῦ μετὰ ὁλίχων τινῶν μὴ ἐπιφερεμένων ὅπλα , καὶ ἡμεῖς ἐξερχάμερα Αιεκ τῶς Βαλάσσης ἄοπλοι μετὰ χελανδίου , κεὶ παὶὶ λα λοῆαεν καὶ ἄπερ ὑπήσω πάντα ποιοῦμει Καὶ ταῦτα διαλαλήσαντες , διὰ τῆς νυκτὸς ἐξαγαγόντες τινὰς ἐνωπλισμένους τρεῖς ἄνδρας , κατέκρυψαν αὐτοὺς ἐν δωματίοις τισὶ τῶν Γάλλης ἔξωθεν τῆς πόρτης τῶν Βλαχερνῶν , δώσαντες αὐτοῖς σύσσημον , ὅτι Διαλεγομένων ἡμῶν μετὰ τοῦ Κρούμου , σλμεῖόν τι ἔχομεν ποιῆσαι , ὅπερ θεασάμενοι , ἐξέλθατε καὶ ἀποκτείνατε αὐτόν . Καὶ τῇ ἐπαύριον ὄντων τῶν Βουλγάρων ἐπὶ τὸ μέρος τῶν ἁγίων Ἀναργύρων ἔξωθεν τῆς πόλεως , κατῆλθεν ὁ Κροῦ . μος ἐπὶ τὴν θάλασσαν κατὰ τὴν συνταγὴν μετὰ ἄλλων . τριῶν , τὸν λογοθέτην αὐτοῦ καὶ Κωνσταντῖνον τὸν λεγόμενον τοῦ Πατζικοῦ φυγόντος εἰς Βουλγαρίαν πρὸ πολλῶν ἐτῶν , ἔχοντα καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ ὄντα ἐξ ἀδελφῆς τοῦ Κρούμου · οἵτινες τέσσαρες ἐξελθόντες ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῶν ἄοπλοι κατῆλθον ἕως τῆς θαλάσσης κατὰ συνταγήν , μὴ γινώσκοντες τὸ ἕνεδρον αὐτῶν . Λοιπὸν δὲ καὶ οἱ ἐκ τῆς πόλεως [ Ρἐθ ] ἐξῆλθον μετὰ χελανδίου βουλόμενοι συλλαλῆσαι μετὰ τοῦ Κρούμου , καὶ λαβόντες λόγον ἐξῆλθον τοῦ καραβίου · καὶ ἀποκαβαλικεύσας ὁ Κροῦμος ἐκάθισεν ἐπὶ τοῦ ἐδάφους , καὶ τὸν ἵππον αὐτοῦ ὁ υἱὸς Κωνσταντίνου στρωμένον καὶ χαλινωμένον ἐκράτει , Καὶ διαλεγομένων αὐτῶν ἐποίησεν ὁ εἷς τῶν ἐκ τῆς πάλεως τὸ σημεῖον , ὃς ἦν Ἐξαβούλης , τῇ χειρὶ τὴν κεφαλὴν ἀποσκεπάσας . Ὃν ἰδών ὁ Κροῦμος
Lemmas: αὐτός ἐκτραγῳδέω . ἄλλη δέ ὄψις οὗτος δειματόω νυκτερινός ὁ πρῶτος οὐ μικρός · ὁ γάρ αοίδιμος Ταρασίου ὁ πατριάρχης πάλαι ὁ βίος μεταλλάσσω , ἀκούω οὗτος Μιχαήλ τις ἐκ ὄνομα καλέω , καί ἐπιπηδάω ἐπιπλήσσω λέων καίριος καί κατά κρημνός ὠθέω ἄβυσσος ἔχω Ι ὁ εἰς ΠεμοΓΙπ ΤαιαεῖΠ Γαίων Βᾶς Νινίς εκοΙρΙμΠ Ι ΜρΙωρῖοΜ υραὰς ἐκ ἠώς τοιαο , ιηειηειελειαει Ἰεοπὶ ριαφη Α ἵημι , αἰαε εἷς ριποῖριιῖω , ΚαὐΙεοια ἰμλεεα νοιᾳρίηΡ , αἱρέω . καίω . ἀπό δέ ὁ ἡμέρα ὁ ἄθεος Αέοντος ἔρχομαι ὁ Βούλγαρος μηδείς αὐτός ὑπαντάω ἢ κωλύω ἠώς ὁ Πόρτης · καί ποιέω ὁ Κρούμος θυσία κατά ὁ ἔθος αὐτός ἔξωθεν ὁ Χρυσῆς Πόρτης θυάω ἄνθρωπος καί κτῆνος πολύς · καί εἰς ὁ αἰγιαλός ὁ θάλασσα βρέχω ὁ πούς αὐτός καί κερικλυζω , καί ῥαντίζω ὁ λαός αὐτός καί εὐφημίζω ὑπό αὐτός , διέρχομαι μέσος ὁ πάλλα κίδα αὐτός προσκυνέω ὑπό αὐτός καί δοξάζω , καί οὗτος θεωρέω ἐκ ὁ τεῖχος πᾶς , καί μηδείς τολμάω κολυω αὐτός ἤ ἀπολύω βέλος κατ´ αὐτός . καί ποιέω πᾶς ὁ ἐπιθυιαναὰ αὐσοῆ καί Ἄπερ βούλομαι , περικυκλόω ὁ πόλις καί βάλλω χάραξ ἐπι αὐτός , καί ποιέω ἡμέρα τις καί πραιδεύω ὁ ἔξωθεν ὁ πόλις ἄρχω ζητέω πάκτον χρυσίον καί ἱματισμός ἀριθμός πολύς καικορασιον ἐπίλεκτος ποσότης τις . καί δή ποιέω ὁ Αέων βουλή μετά ὁ ἄρχω δηλόω ὁ Κροῦμος , ὅτι Ἐλὸὲ ἔως ὁ αἰγιαλός μετά ολιχοω τις μή ἐπιφέρω ὅπλον , καί ἐγώ ἐξερχάμερα Αιεκ Τῶς Βαλάσσης ἄοπλος μετά χελάνδιον , κύ παῖος λάω λοῆαεν καί Ἄπερ ὑπήσω πᾶς ποιέω καί οὗτος διαλαλέω , διά ὁ νύξ ἐξάγω τις ἐνοπλίζω τρεῖς ἀνήρ , κατακρύπτω αὐτός ἐν δωμάτιον τις ὁ Γαλλής ἔξωθεν ὁ Πόρτης ὁ Βλαχερνῶν , δίδωμι αὐτός σύσσημον , ὅτι διαλέγω ἐγώ μετά ὁ Κρούμος , σλμεῖόν τίς ἔχω ποιέω , ὅσπερ θεάομαι , ἐξέρχομαι καί ἀποκτείνω αὐτός . καί ὁ ἐπαύριον εἰμί ὁ Βουλγάρα ἐπί ὁ μέρος ὁ ἅγιος ἀνάργυρος ἔξωθεν ὁ πόλις , κατέρχομαι ὁ Κρής . μος ἐπί ὁ θάλασσα κατά ὁ συνταγή μετά ἄλλος . τρεῖς , ὁ λογοθέτης αὐτός καί Κωνσταντῖνος ὁ λέγω ὁ πατζιπου φυγή εἰς Βουλγαρία πρό πολύς ἔτος , ἔχω καί ὁ υἱός αὐτός εἰμί ἐκ ἀδελφός ὁ Κρούμος · ὅστις τέσσαρες ἐξέρχομαι ἐκ ὁ λαός αὐτός ἄοπλος κατέρχομαι ἠώς ὁ θάλασσα κατά συνταγή , μή γιγνώσκω ὁ ἔνεδρον αὐτός . λοιπός δέ καί ὁ ἐκ ὁ πόλις [ Ρἐθ ] ἐξέρχομαι μετά χελάνδιον βούλομαι συλλαλέω μετά ὁ Κρούμος , καί λαμβάνω λόγος ἐξέρχομαι ὁ κάραβος · καί ἀποκαβαλικεύω ὁ Κρούμος καθίζω ἐπί ὁ ἔδαφος , καί ὁ ἵππος αὐτός ὁ υἱός Κωνσταντῖνος στόρνυμι καί χαλινώνω κρατέω , καί διαλέγω αὐτός ποιέω ὁ εἷς ὁ ἐκ ὁ πάλις ὁ σημεῖον , ὅς εἰμί εξαβουλη , ὁ χείρ ὁ κεφαλή ἀποσκεπάζω . ὅς ὁράω ὁ Κρούμος