cogPG.PG109 122
ἄπεδείκνυτο , ὡς ἐκπλαγῆναι μὲν τὸν ἄρχοντα , δεαγριαίνεσθαι δὲ λεληθότως τὴν ὅορφόρον τάξιν αὐτοῦ αʹ Ἀλλ´ ἵνα τὰ ἐν μέσῳ συντέμω , ἐξῆλθεν εὐμενείᾳ Θεοῦ πρὸς τὰ οἰκεῖα ἅπας ὁ ἀπαχθεὶς ὡς αἰχμάλωτος λαὸς τῶν Χριστιανῶν , συνεξῆλθον δὲ καὶ « τοῦ Μασιλείου γονεῖς . τὸν φίλτατον αὐτοῖς παῖδα τπροσεπαγόμενοι . Ἐγένετο δέ τι περὶ αὐτὸν εὐθὺς κατὰ τὴν πρώτην ἡλικίαν θαυμάσιον , τὴν εἰς ὕστερον τύχην παραδηλοῦν , ὅπερ οὐ θέμις οἰμαι σιγῇ παρελθεῖν . Τῷ γὰρ καιρῷ τοῦ θέρους τῶν τούτου γονέων ἐπὶ τὸν ἴδιον ἐξελθόντων ἀγρὸν καὶ τοῖς θερισταῖς , ἐπιστατούντων καὶ διεγειρόντων συντόνως ἐργάζεσθαι , ὡς περὶ πλήθουσαν ἀγορὰν ἡ ἡμέρα προέκοπτε καὶ ὁ ἥλιος ἤδη σφοδρότερον ταῖς μεσημβριναῖς ἀκτῖσιν ἐπέφλεγεν , οἱονεὶ τινα σκηνὴν ἐκ τοῦ συνδέσμου τῶν ἀσταχύων σκευάσαντες ἐν ταύτῃ τὸν παῖδα κοιμηθησόμενον ἔθεντο , ὅπως τῆς ἀπὸ τοῦ ἡλίου θέρμης ἀβλαβῶς διέλθῃ τὸν καύσωνα . Ἐν δὲ τῷ ἐκείνους ἐνασχολεῖσθαι τοῖς θερισταῖς ἀετὸς ἐπικαταπτὰς καὶ ἄνωθεν ἐπικαθίσας ἡπλωμέναις ταῖς πτέρυξι τὸ παιδίον ἐσκίαζεν . Ἀρθείσης δὲ παρὰ τῶν ἰδόντων φωνῆς ὅτι ὄλεθρον ἴσως ἐπάξει ὁἀετὸς τῷ παιδί , [ Ρ . Φ ) ἡ μήτηρ εὐθὺς οἷα μήτηρ φιλόστοργος καὶ φιλότεκνος πρὸς τὸν παῖδα ἐξέδραμεν . Ἰδοῦσα δὲ τὸν ἀετὸν σκιὰν ταῖς πτέρυξι τῷ παιδίῳ περιποιούμενον , καὶ μηδὲ κρὸς τὴν ταύτης ἐκπλαγέντα ἐπέλευσιν , ἀλλ´ ὥσπερ χαριέντως πρὸς αὐτὴν ἀτενίζοντα , οὐκ ἠδυνήθη κατὰ τὸ πρόχειρον εἰς κρείττονα πεσεῖν λογισμὸν , ἀλλὰ ἀίθον ἔβαλε κατ´ αὐτοῦ · καὶ οὕτως ἀνέπτη ὁ ἀετὸς καὶ , ὡς ἕδοξεν , ἀπεχώρησεν . Ἐκείνης δὲ αὖθις πρὸς τὸν ἄνδρα καὶ τοὺς ἐργάτας ὑποστρεψάσης , ὁ ἀετὸς κατὰ τὸ πρότερον σχῆμα παρῆν τὸ παιδίον ἐπισκιάζων , καὶ πάλιν ὁμοίως ἡ φωνὴ παρὰ τῶν θεατῶν , καὶ ἡ μήτηρ πρὸς τὸ παιδίον , καὶ τῇ βολῇ τοῦ λίθου ὁ ἀετὸς ἀποσοβούμενος , καὶ ἡ τῆς μητρὸς πρὸς τοὺς ἐργαζομένους ἐπιστροφή . Ἐναργέστερον δὲ ἄρα τῆς Προνοίας δηλῶσαι θελησάσης ὅτι οὐ κατά τινα τύχης αὐτοματισμὸν , ἀλλὰ θείᾳ προγνώσαι τὸ τελούμενον δείκνυται , ἐκ τρίτου συνέβη τὰ Ζμοια , ὁ ἀετὸς ἐπὶ τὸ παιδίον , οἱ θεωροῦντες βοῶντες , καὶ ἡ μήτηρ ἐπὶ τὸν ἀετὸν , καὶ ὁ ἀετὸς πρὸς βίαν καὶ μόλις ἀπαλλαττόμενος . Οὕτω τῶν μεγάλων πραγμάτων ἀεὶ πόῤῥωθεν ὁ Θεὸς προκαταβάλλεταί τινα σύμβολα καὶ τεκμήρια τῶν εἰς ὕστερον . Τοῦτο δὲ καὶ εἰς τὴν ἐχομένην ἡλικίαν οὐκ ὀλιγάκις γέγονεν ἐπ´ αὐτῷ , ἀλλὰ πολλάκις εὐρέθη ὑπὸ ἀετοῦ ἐν τῶ ὑπνοῦν σκιαζόμενος . Ἀλλ´ ἐν οὐδενὶ σχεδ’ν λόγῳ τότε ταῦτα ἐτίθετο · πρὸ τοῦ γὰρ ὲμφανεῖς καταστῆναιθ τὰς ἐν αὐτῷ ἀρετὰς , κἂν μεγάλα τὰ προφαινόμενα ἠμελεῖτο καὶ παρελάνθανεν , οὐδενὸς δυναμένου ἐν οἰκίᾳ λιτῇ καὶ δημοτικῇ ῆπως ἔλθῃ ποτὲ βαλέσθαι εἰς νοῦν . Πλὴν ἐπεὶ καὶ τὸ τούτοις ἐπὶ πλέον ἐνδιατρίβειν οὐ πόῤῥω τυχὸν δόξτι Ἔ τρόπου θωπεύοντος , καὶ νομισθῶμεν ἴσως
Lemmas: ἀποδείκνυμι , ὡς ἐκπλάσσω μέν ὁ ἄρχω , δεαγριαινημι δέ λεληθότως ὁ ὅορφόρον τάξις αὐτός ὅς Ἀλ ἵνα ὁ ἐν μέσος συντέμνω , ἐξέρχομαι εὐμένεια Θεός πρός ὁ οἰκεῖος ἅπας ὁ ἀπάγω ὡς αἰχμάλωτος λαός ὁ Χριστιανός , συνεξέρχομαι δέ καί « ὁ μασιλειος γονεύς . ὁ φίλος αὐτός παῖς τπροσεπαγομενω . γίγνομαι δέ τίς περί αὐτός εὐθύς κατά ὁ πρῶτος ἡλικία θαυμάσιος , ὁ εἰς ὕστερος Τύχη παραδηλόω , ὅσπερ οὖον θέμις οἴομαι σιγή παρέρχομαι . ὁ γάρ καιρός ὁ θέρος ὁ οὗτος γονεύς ἐπί ὁ ἴδιος ἐξέρχομαι ἀγρός καί ὁ θεριστής , ἐπιστατέω καί διεγείρω σύντονος ἐργάζομαι , ὡς περί πλήθω ἀγορά ὁ ἡμέρα προκόπτω καί ὁ ἥλιος ἤδη σφοδρός ὁ μεσημβρινός ἀκτίς ἐπιφλέγω , οἱονεί τις σκηνή ἐκ ὁ σύνδεσμος ὁ ἄσταχυς σκευάζω ἐν οὗτος ὁ παῖς κοιμάω τίθημι , ὅπως ὁ ἀπό ὁ ἥλιος θέρμη ἀβλαβής διέρχομαι ὁ καύσων . ἐν δέ ὁ ἐκεῖνος ἐνασχολέω ὁ θεριστής ἀετός ἐπικαταπτὰς καί ἄνωθεν ἐπικαθίζω ἁπλόω ὁ πτέρυξ ὁ παιδίον σκιάζω . αἴρω δέ παρά ὁ ὁράω φωνή ὅτι ὄλεθρος ἴσως ἐπάγω ἀετός ὁ παῖς , [ Ρ . Φ ) ὁ μήτηρ εὐθύς οἷος μήτηρ φιλόστοργος καί φιλότεκνος πρός ὁ παῖς ἐκδιδράσκω . εἶδον δέ ὁ ἀετός σκιά ὁ πτέρυξ ὁ παιδίον περιποιέω , καί μηδέ Κρος ὁ οὗτος ἐκπλήσσω ἐπέλευσις , ἀλ ὥσπερ χαρίεις πρός αὐτός ἀτενίζω , οὐ δύναμαι κατά ὁ πρόχειρον εἰς ἀγαθός πίπτω λογισμός , ἀλλά αἴθω βάλλω κατ´ αὐτός · καί οὕτως ἀναπέτομαι ὁ ἀετός καί , ὡς δοκέω , ἀποχωρέω . ἐκεῖνος δέ αὖθις πρός ὁ ἀνήρ καί ὁ ἐργάτης ὑποστρέφω , ὁ ἀετός κατά ὁ πρότερος σχῆμα πάρειμι ὁ παιδίον ἐπισκιάζω , καί πάλιν ὁμοίως ὁ φωνή παρά ὁ θεατής , καί ὁ μήτηρ πρός ὁ παιδίον , καί ὁ βολή ὁ λίθος ὁ ἀετός ἀποσοβέω , καί ὁ ὁ μήτηρ πρός ὁ ἐργάζομαι ἐπιστροφή . ἐναργής δέ ἄρα ὁ Πρόνοια δηλόω θελέω ὅτι οὖον κατά τις τυγχάνω αὐτοματισμός , ἀλλά θεῖος προγιγνώσκω ὁ τελέω δείκνυμι , ἐκ τρίτος συμβαίνω ὁ Ζμοια , ὁ ἀετός ἐπί ὁ παιδίον , ὁ θεωρέω βοῦς , καί ὁ μήτηρ ἐπί ὁ ἀετός , καί ὁ ἀετός πρός βία καί μόλις ἀπαλλάσσω . οὕτως ὁ μέγας πρᾶγμα ἀεί πόρρωθεν ὁ θεός προκαταβάλλω τις σύμβολον καί τεκμήριον ὁ εἰς ὕστερος . οὗτος δέ καί εἰς ὁ ἔχω ἡλικία οὐ ὀλιγάκις γίγνομαι ἐπι αὐτός , ἀλλά πολλάκις εὑρίσκω ὑπό ἀετός ἐν ὁ ὑπνόω σκιάζω . Ἀλ ἐν οὐδείς σχεδ’ν λόγος τότε οὗτος τίθημι · πρό ὁ γάρ ἐμφαίνω καθίστημι ὁ ἐν αὐτός ἀρετή , κἀν μέγας ὁ προφαίνω ἀμελέω καί παραλανθάνω , οὐδείς δύναμαι ἐν οἰκίον λιτός καί δημοτικός ἠπάω ἔρχομαι ποτέ βάλλω εἰς νόος . πλήν ἐπεί καί ὁ οὗτος ἐπί πλέω ἐνδιατρίβω οὖον πόρρω τυγχάνω δόξτι ἔ τρόπος θωπεύω , καί νομίζω ἴσως