cogPG.PG109 17
πρὸς ἀσφάλειάν τε καὶ πίστωσιν , πρὸς τὴν τοῦ Ἡρακλείου μονὴν νύκτωρ , τὸν Θωμᾶν μόνον συγκινδυνεύοντα ἔχων , ἀπέφυγεν , τὸν τῆς κεφαλῆς κόσμον ἀφαιρῆσαι σπουδάζων . Καὶ ὁ μὲν τῆς μονῆς προεστὼς τοῦτο δρᾶσαι τοῦτον οὐ συνεχώρει · αὐτὸς δὲ τῇ ᾗ περιεζώννυτο σπάθῃ τὸν πλόκαμον αὐτοῦ ἀφελὼν , καὶ πενιχρὰν ἐσθῆτα ἀμφιασάμενος , εἴχετο τῆς πρὸς τὴν Πρώτην νῆσον πορείας , ἔνθα δὴ τούτῳ κτῆμα καλῶς πεπονημένον ἐνῆν , καὶ ὁ βασιλεὺς ἐκεῖ μένειν περιωρισμένον ἐπέτρεψεν . [ Ρ . Τ ] Ἐκεῖσε γοῦν περαιωθεὶς , καὶ τὰς συνήθεις εὐχὰς καὶ τὸ τῶν μοναχῶν θεῖον σχῆμα δεξάμενος , μετωνομάσθη Σάββας , ἀγῶνας ἀσκητικοὺς πολλοὺς ἐνδεικνύμενος . Οὐ πολὺ τὸ ἐν μέσῳ , καί τινες τῶν ἐκ τῆς Λυκαονίας αὐτῷ ἐπιθέμενοι καὶ ποιήσαντες ἔρημον τῶν ὀφθαλμῶν , γνώσει καὶ εἰδήσει τοῦ βασιλεύοντος , τῷν τοῦ Θεοῦ προσφεύγουσι θείῳ καὶ μεγάλῳ ναῷ · καὶ τέλος εἶχεν καὶ ἡ πρόῤῥησις τοῦ τὸ Φιλομήλιον ἐνδιαιτωμένου μονάζοντος . Ἀλλ´ ἐκεῖνος μὲν ὡς εὐεργέταις αὐτοῖς ἐπευξάμενος τῆς σκληροτέρας εἴχετο ἀγωγῆς , οἵνου τε καὶ ἰχθύων καὶ ἐλαίου ὁλοσχερῶς ἀπεχόμενος , γυμνήν τε ἀεὶ φέρων τὴν κεφαλὴν καὶ τοὺς ἑαυτοῦ πόδας , κἂν εἴ τις σφοδρότερος ἐγεγόνει χειμών . Ἔτι δὲ μονοχίτων διετέλει , τῷ θέρει μὲν δερμάτινον χιτῶνα ἀμφιεννύμενος , τῷ χειμῶνι δὲ τρίχινον περιβαλλόμενος . Ἔζη δὲ οὐ σιτίνῳ , κριθῆς δὲ ἀλεύρῳ ἐγκρυφίαν ποιῶν . Καὶ οὕτω παρέπεμπεν τὸν ἑαυτοῦ βίον , διαρκέσας ἕως ὁ Λέων τῆς βασιλείας ἐγένετο ἐγκρατής . Ἀποκαρῆναι δὲ καὶ τὴν ἑαυτοῦ σύμβιον Δομνίκαν ἅμα θυγατρὶ καὶ τοῖς ἑαυτοῦ παισὶν ἐν τῷ ἰδίῳ οἴκῳ ἐποίησεν , μέτονομάσας αὐτὴν ἀθανασίαν , ἅπαντα δηλαδὴ τὸν πλοῦτον διανείμας πτωχοῖς . Καὶ τὰ μὲν κατὰ τὸν Βαρδάνιον Ρσιωλ πε καὶ τοιαῦτα , δʹ . Ὁ δὲ Λέων εἴχετο τῆς δόξης καὶ ἐγαυρία ἐκ ταπεινοῦ καὶ ἀδόξου περίβλεπτος ὁραθεὶς κατὰ τὴν τῶν φοιδεράτων ἀρχήν . Ἀλλ´ οὐδὲ τῆς ἀχαριστίας ἀπείχετο , τοιοῦτος περὶ τὸν εὐεργέτην φανείς . Πλὴν εἴχετο , καὶ μάχαις μάχας ἐπισυνάπτων κατὰ τῶν Ἰσμαηλιτῶν ἠνδραγαθίζετο , ἅτε μεγάλην ἐν τῷ τοιούτῳ μέρει καὶ φύσει καὶ τριβῇ προσφερόμενος δύναμιν . Καί ποτε στρατιωτικῶν χρημάτων διανομὴν παρὰ τοῦ τὰ σκῆπτρα διέποντος Νικηφόρου ἐγχειρισθεὶς , ἐπεὶ οὐδὲν ἔμελεν αὐτῷ τῶν βασιλικῶν ἐντολῶν , οὐδ´ ἐξεπέραινέ τι , ἀλλ´ ἐν πολίχνῃ Εὐχαῖπων τὸν καιρὸν ῥᾳστώνῃ καὶ ἀμελείᾳ κατατρίβων ἀνεβάλλετο τὰ νενομισμένα τῷ στρατῷ παρασχεῖν · καὶ φυλακῆς οὐδεμίαν πρόνοιαν ἔχων , οὔτε μὴν τῶν κοινῶν χρημάτων , οὐδὲ καὶ τοῦ ἑαυτοῦ σώματος , οὐδ´ αὐτῶν τῶν ὑπὸ χεῖρα , τῶν Ἀγαρηνῶν ἐκδραμόντων καὶ τὰ Ῥωμαίων λητζομένων τὴν λείαν αὐτοῖς οὗτος . ἀλλ´ οὐκ ἄλλος τις , ἀπεπλήρου ἀταλαιπώρως , ἀλλὰ δι´ αὐτοῦ μὲν οὓ ὀξεῖα γὰρ φυγῇ τὴν σωτηρίαν ἐπραγματεύσατο ] , τὰ στρατιωτικὰ δὲ προδοὺς καὶ μόνον οὐχὶ χεραὶ πολεμίοις ἐμβαλὼν χρήματα . . θ ] Οὗ δὴ ἔνεκα δίκας , εἰ καὶ μὴ τὰς ἀξίας , τῷ καταπιστεύὑπήχθη
Lemmas: πρός ἀσφάλεια τε καί πίστωσις , πρός ὁ ὁ Ἡράκλειος μονή νύκτωρ , ὁ Θωμᾶς μόνος συγκινδυνεύω ἔχω , ἀποφεύγω , ὁ ὁ κεφαλή κόσμος ἀφαιρέω σπουδάζω . καί ὁ μέν ὁ μονή προίστημι οὗτος δράω οὗτος οὖον συγχωρέω · αὐτός δέ ὁ ὅς περιζώννυμι σπάθη ὁ πλόκαμος αὐτός ἀφαιρέω , καί πενιχρός ἐσθής ἀμφιάζω , ἔχω ὁ πρός ὁ Πρότερος νῆσος πορεία , ἔνθα δή οὗτος κτῆμα καλῶς πονέω ἐν-εἰμί , καί ὁ βασιλεύς ἐκεῖ μένω περιορίζω ἐπιτρέπω . [ Ρ . Τ ] ἐκεῖσε γοῦν περαιόω , καί ὁ συνήθης εὐχή καί ὁ ὁ μοναχός θέω σχῆμα δέχομαι , μετονομάζω Σάββας , ἀγών ἀσκητικός πολύς ἐνδείκνυμι . οὖον πολύς ὁ ἐν μέσος , καί τις ὁ ἐκ ὁ Λυκαονία αὐτός ἐπιτίθημι καί ποιέω ἐρῆμος ὁ ὀφθαλμός , γνῶσις καί εἴδησις ὁ βασιλεύω , τῷ ὁ Θεός προσφεύγω θεῖον καί μέγας ναός · καί τέλος ἔχω καί ὁ πρόρρησις ὁ ὁ Φιλομήλιον ἐνδιαιτάω μονάζων . Ἀλ ἐκεῖνος μέν ὡς εὐεργέτης αὐτός ἐπεύχομαι ὁ σκληρός ἔχω ἀγωγή , οἶνος τε καί ἰχθύς καί ἔλαιον ὁλοσχερῶς ἀπέχω , γυμνός τε ἀεί φέρω ὁ κεφαλή καί ὁ ἑαυτοῦ πούς , κἀν εἰμί τις σφοδρός γίγνομαι χειμών . ἔτι δέ μονοχίτων διατελέω , ὁ θέρος μέν δερμάτινος χιτών ἀμφιέννυμι , ὁ χειμών δέ τρίχινος περιβάλλω . ζῶ δέ οὖον σίτινος , κριθή δέ ἄλευρον ἐγκρυφίας ποιέω . καί οὗτος παραπέμπω ὁ ἑαυτοῦ βίος , διαρκέω ἠώς ὁ Λέων ὁ βασίλεια γίγνομαι ἐγκρατής . αποκειρω δέ καί ὁ ἑαυτοῦ σύμβιος Δομνίκα ἅμα θυγάτηρ καί ὁ ἑαυτοῦ παῖς ἐν ὁ ἴδιος οἶκος ποιέω , μετονομάζω αὐτός ἀθανασία , ἅπας δηλαδή ὁ πλοῦτος διανέμω πτωχός . καί ὁ μέν κατά ὁ Βαρδάνιος Ρσιωλ μετά καί τοιοῦτος , δέ . ὁ δέ Λέων ἔχω ὁ δόξα καί γαυριάω ἐκ ταπεινός καί ἄδοξος περίβλεπτος ὁράω κατά ὁ ὁ φοιδερας ἀρχή . Ἀλ οὐδέ ὁ ἀχαριστία ἀπέχω , τοιοῦτος περί ὁ εὐεργέτης φαίνω . πλήν ἔχω , καί μάχη μάχη ἐπισυνάπτω κατά ὁ Ἰσμαηλίτης ἀνδραγαθίζομαι , ἅτε μέγας ἐν ὁ τοιοῦτος μέρος καί φύσις καί τριβή προσφέρω δύναμις . καί ποτός στρατιωτικός χρῆμα διανομή παρά ὁ ὁ σκῆπτρον διέπω Νικηφόρου ἐγχειρίζω , ἐπεί οὐδείς μέλω αὐτός ὁ βασιλικός ἐντολή , οὐδός ἐκπεραίνω τίς , ἀλ ἐν Πολίχνα ευχαιπαω ὁ καιρός ῥᾳστώνη καί ἀμέλεια κατατρίβω ἀναβάλλω ὁ νομίζω ὁ στρατός παρέχω · καί φυλακή οὐδείς πρόνοια ἔχω , οὔτε μήv ὁ κοινός χρῆμα , οὐδέ καί ὁ ἑαυτοῦ σῶμα , οὐδός αὐτός ὁ ὑπό χείρ , ὁ Ἀγαρηνός ἐκτρέχω καί ὁ Ῥωμαῖος λητζομένων ὁ λεῖος αὐτός οὗτος . ἀλ οὐ ἄλλος τις , ἀποπληρόω ἀταλαίπωρος , ἀλλά δις αὐτός μέν ἕ ὀξύς γάρ φυγή ὁ σωτηρία πραγματεύομαι ] , ὁ στρατιωτικός δέ προδίδωμι καί μόνος οὐ χεραὶ πολέμιος ἐμβάλλω χρῆμα . . θ ] οὗ δή ἕνεκα δίκη , εἰμί καί μή ὁ ἄξιος , ὁ καταπιστεύω