cogPG.PG109 75
ροξαν · ὅς αἰεὶ τε καὶ φόβῳ πρὸς τὸν βασιλία βαλλόμενος ἀνένευε τε καὶ δεινὰ πείσεσθαι τούτους ἔλεγον καὶ τῷ τολμήματι . Ὅθεν πλέον κατοῤῥωδοῦντες αὐτοὶ τὰς ἐκ βασιλέως ἀπειλὰς εἴχοντο μὲν τις γνώμης αὐτῶν , εἶχον δὲ καὶ αὐτὸν ἑν μέσῳ παραθαῤῥύνοντες . Ἀλλ´ ὁ Θεόφοβσς λάθρα τὰ τελεσθέντα δηλοῖ τῷ βασιλεῖ , καὶ ἐνωμότως πληροφορεῖ ώς οὐκ αὐτὸς ἐκεῖνοι δὲ τῶν τολμηβέντων ὑπαίτιοι , Ἀλλ´ ἀκείνου τε ὁ βασιλεὺς ἀσμένως ἀποδέχεται τὴν προαίρεσιν καὶ πρὸς τὰ βασίλεια εἰσκαλεῖ , τὴν ἀρχαίαν εὐκλείαν ἀποδιδούς · συγγνώμην τε ἅπας τοὺς ἄλλοις καὶ ἀμνηστίαν κακῶν δοὺς τῆς Σινώπης , εἴτε δὴ καὶ Ἀμάστριδος , ποιεῖ ἐκδημεῖν . Καὶ ἐπείπερ εἰς πολυπληθίαν ἐνέδωκάν τε καὶ ηβξησαν ὡς εἰς τρείς μυριάδας ἐληλακέναι , οὐ συμφέρον ἐδόκει τῷ βασιλεῖ τούτους ἐλευθέρους εἶναι καὶ ἀνειμένους , ἀλλὰ καλῶς σκεψάμενος ἐκάστῳ θέματι χιλιάδας δύο ἀπέσταλκεν , Μπὸ χεῖρα τελεῖν τοῖς εἰς στρατηγίαν τεταγμένοις · ἐφ´ ὧν καὶ τουρμάρχας ἐποστατεῖν ἐξετίθετο . Ὅθεν ἄχρις ἡμῶν τὴν προσηγορίαν Περσῶν αἱ τῶν θεμάτοον τοῦρμαι κεκλήρωνται , ἐφ´ οἷς διεσπάρησαν . Τοῦτο γοῦν τὸ τόλμημα θρασύτερόν πως καὶ ἰταμά-ερον δόξαν τῶ Θεοφλω αὐτούς τα διασπαρῆναι καὶ διανεμηθῆναι ἐποίησεν καὶ τὸν Θεόφοβον [ Τ μετ´ οὐ πολὺ ἀπήγαγε τῆς ζωῆς . Ἐγένετο δέ τι καὶ εύτερον αἴτιον , ὃ ἄηλώσει πάντως ὁ λόγος κατὰ τὸν οἰκεῖον καιρόν . λʹ Ὁ δὲ ἀμεραμνουνῆς τοσοῦτον ἐτρώθη τὴν ψυχὴν ἐπὶ τῇ καταλήψει τε καὶ πορθήσει τῆς πατρίδος αὐτοῦ ὡς πανταχοῦ θεσπίσαι τε καὶ κηρῦξαι πᾶσαν ἡλικίαν ἔκ τε Βαβυλωνίας καὶ θοινίπης καὶ Κοίλης Σνυρίας Παλαιστίνης τε καὶ τῆς κάτω Λιβύης συναθροιζομένην ἐπὶ ταῖς ἀσπίσιν αὐτῶν ἀγγράψαι Ἀμέριον , τὴν κατ´ αὐτοῦ διάβασιν μετὰ θρασύτητος αἰνικεότιενος . συνήγετο γοῦν καὶ κατὰ τὴν Ταρσὸὸι πολὺς ἐξ ὀλίγων ἐγένετο , μανίᾳ ἐπὶ τῇ τῆς πατρίδος αἰσχύνῃ πνρπολοὔμενος τὴν ψυχήν . Ἀντεπεξῄει δὲ καὶ ὁ Θεόφιλος κατὰ τὸ Δορύλαιον , τριόν ἡμεροδρομιῶν πόῤῥω που τοῦ Ἀμορίου διακείμενον . Πολ λῶν οὖν συμβουλευόντων μετοικῆσαι τὸν ἐν Ἀμορίῳ οἰκοῦντα λαὸν καὶ τέως ὑπεκδραμεῖν τὴν ἄσγετον φορὰν τῶν Σαρακηνῶν(ολὺς γὰρ ηὔξητο καὶ λαὸν ἐπήγετο ἄληκτον ) , ἄτοπον μὲν ἐφαίνετο τοῦτο τῶ δοιαίλω καὶ ἄνανδρον καλὸν δὲ καὶ πρὸς ἀνδρίαν εβοδον τὸ μᾶλλον ἐποχυρῶσαι αὐτὸ καὶ ατρατηγοῦ χενναίου διορῶσαι βουλαῖς . Ἀέτιος ἦν οὗτος ὁ πατρίηνος καὶ τῶν Ἀνατολικῶν στραιηγός . Ἐπεὶ δὲ καί τινος πολυχειρίας ἐδέετο , καὶ ταέτην ἀπέσταλκεν Ἀθεόοιλος ὡς παντὰχέθον ἀντιστησομάνοῳ καὶ τὸν ἀχθρὸν ἐκνικήσοντος . Ἐπὶ τούτοις ἐδίδου δὴ ἡγεμόνας καὶ ἄρχοντας τοὺς μετὰ . Εραχὴ μαρτυρήσοντας , μαέδωρόν τε τὸν Κρατερὸν καὶ Θαὸφιλον καὶ τὸν Βαούτζικον · οἶτινος οὐ μόνον ἐκείνου τοῦ λαοῦ ἀλλὰ καὶ τῆς φόλαγγος τῶν τεσοαρόκοντε δύο μαρτύρων εγόνασιν ἀρχηγοί . λα´ . Ἐπεὶ γοῦν κατὰ τὴν Ταροὸν ὁ τῶν Σαρακηνῶν ἐπέστη μετὰ φρονήματος καὶ λαοῦ ἡγεμὼν . οὐἐθρόως
Lemmas: ροξαν · ὅς ἀεί τε καί φόβος πρός ὁ Βασιλία βάλλω ἀνανεύω τε καί δεινός πείθω οὗτος λέγω καί ὁ τόλμημα . ὅθεν πλέω κατοῤῥωδοῦντες αὐτός ὁ ἐκ βασιλεύς ἀπειλή ἔχω μέν τις γνώμη αὐτός , ἔχω δέ καί αὐτός ἑν μέσος παραθαρσύνω . Ἀλ ὁ Θεόφοβσς λάθρῃ ὁ τελέω δηλόω ὁ βασιλεύς , καί ἐνώμοτος πληροφορέω οὖς οὐ αὐτός ἐκεῖνος δέ ὁ τολμάω ὑπαίτιος , Ἀλ ἐκεῖνος τε ὁ βασιλεύς ἄσμενος ἀποδέχομαι ὁ προαίρεσις καί πρός ὁ βασίλεια εἰσκαλέω , ὁ ἀρχαῖος εὔκλεια ἀποδίδωμι · συγγνώμη τε ἅπας ὁ ἄλλος καί ἀμνηστία κακός δίδωμι ὁ Σινώπη , εἴτε δή καί Ἄμαστρις , ποιέω ἐκδημέω . καί ἐπεί εἰς πολυπληθία ἐνδίδωμι τε καί βήσσω ὡς εἰς τρεῖς μυριάς ἐλαύνω , οὖον συμφέρω δοκέω ὁ βασιλεύς οὗτος ἐλεύθερος εἰμί καί ἀνίημι , ἀλλά καλῶς σκέπτομαι ἕκαστος θέμα χιλιάς δύο ἀποστέλλω , Μπο χείρ τελέω ὁ εἰς στρατηγία τάσσω · ἐφίημι ὅς καί τουρμάρχης ἐφίστημι ἐκτίθημι . ὅθεν ἄχρι ἐγώ ὁ προσηγορία Πέρσης ὁ ὁ θεμάτοον τοῦρμα κληρόω , ἐφίημι ὅς διασπείρω . οὗτος γοῦν ὁ τόλμημα θρασύς πως καί ἰταμά-ερον δόξα ὁ θεοφλεω αὐτός ὁ διασπείρω καί διανέμω ποιέω καί ὁ Θεόφοβος [ Τ μετέ οὖον πολύς ἀπάγω ὁ ζωή . γίγνομαι δέ τίς καί ευτερος αἴτιος , ὅς ἄλησις πάντως ὁ λόγος κατά ὁ οἰκέω καιρός . λίαν ὁ δέ ἀμερμουμνῆς τοσοῦτος τιτρώσκω ὁ ψυχή ἐπί ὁ καταλαμβάνω τε καί πορθέω ὁ πατρίς αὐτός ὡς πανταχοῦ θεσπίζω τε καί κηρύσσω πᾶς ἡλικία ἐκ τε Βαβυλώνιος καί θοινίπης καί Κοίλη Σνυρίας Παλαιστίνη τε καί ὁ κάτω Λιβύη συναθροίζω ἐπί ὁ ἀσπίς αὐτός ἐγγράφω Ἀμεριον , ὁ κατ´ αὐτός διάβασις μετά θρασύτης αινικεοτιεις . συνάγω γοῦν καί κατά ὁ ταρσόω πολύς ἐκ ὀλίγος γίγνομαι , μανία ἐπί ὁ ὁ πατρίς αἰσχύνη πνρπολουμην ὁ Ψυχή . ἀντεπεξέρχομαι δέ καί ὁ Θεόφιλος κατά ὁ Δορύλαιον , τριών ἡμεροδρόμιον πόρρω ποῦ ὁ Ἀμόριον διάκειμαι . Πολ λάω οὖν συμβουλεύω μετοικέω ὁ ἐν Ἀμόριον οἰκέω λαός καί τέως ὑπεκτρέχω ὁ ἄσγετον φορά ὁ Σαρακηνός γάρ αὐξάνω καί λαός ἐπάγω ἄληκτος ) , ἄτοπος μέν φαίνω οὗτος ὁ δοιαίλω καί ἄνανδρος καλός δέ καί πρός ἀνδρεία εβοδον ὁ μᾶλλον ἐποχυρόω αὐτός καί ατρατηγοῦ χενναίου διοράω βουλή . Ἀέτιος εἰμί οὗτος ὁ πατριαπτην καί ὁ ἀνατολικός στραιηγός . ἐπεί δέ καί τις πολυχειρία δήω , καί τείνω ἀποστέλλω Ἀθεόοιλος ὡς παντέχω ἀντιστησομάνοῳ καί ὁ ἀχθρὸν ἐκνικάω . ἐπί οὗτος δίδωμι δή ἡγεμών καί ἄρχω ὁ μετά . Εραχὴ μαρτυρέω , μαέδωρόν τε ὁ Κρατερός καί θαοφιλος καί ὁ Βαούτζικον · ὅστις οὖον μόνος ἐκεῖνος ὁ λαός ἀλλά καί ὁ φόλαγγος ὁ τεσοαροκοντος δύο μάρτυς γόνυ αρχηγός . λα´ . ἐπεί γοῦν κατά ὁ Ταροὸν ὁ ὁ Σαρακηνός ἐφίστημι μετά φρόνημα καί λαός ἡγεμών . οὐἐθρόως