cogPG.PG107 127
ΟΗΑΤΙΟ Χν . οἷον οὐκ εἰοὶ χορηγοί , τῆς ἡμῶν βώσεως ἐπιμετρούντων , τὸν ἡμέτερον βίον διαρκέσαι εὐδόκησας . Σὺ δ´ ἡμῖν δοίης ἀντὶ τῆς προσενάξεως , οὐ μῆκος , βίου ( ὐχ οὕτως ἐρῶ , οὐδ´ ἀκορέστως ἔχω τοῦ ἁλμυροῦ τούτου πλοῦ , καὶ τῆς ἐνταῦθα περιφορᾶς , ἀλλ´ εἰ κέκριται μεταναστεύειν ἡμᾶς , τοῦ φόρτου τῶν ἀμαρτημάτων τὴν ἐλαφρότητα . Εἰ δὲ καὶ ἕτι , κἂν εἰς ἄχθος ἐνίοις τό γε , παραμένειν δεῖ τῇ σαρκὶ , ὰλλὰ σύ γε παράσχοις λυσιτελῶς αὐτοῖς τε , καὶ ἡμῖν ποιμένειν τὸ ποίμνιον , αὐτὴ καὶ συμποιμένουσα , καὶ συνδιεξάγουσα · ὡς ἂν μὴ ἐπὶ τῇ τῶν ἔργων εἰσπράξει , καὶ ἡ ὑπὲρ ἐκείνων προσέλθοι κατάκρισις · ἀξιοῦσα , πάντας ἃμα κακεῖθεν , ὥσπερ καὶ ἐντεῦθεν ἀλήκτως ἐορτάζειν , καὶ συνευφραίνεσθαι ἐν τῇ πανηγύρει τῶν πρωτοτόκων . Ἐν Χριστῷ Ἱησοῦ τῷ σῷ πρωτοτόκῳ Υἱῷ , καὶ Κυρίῳ πάσης τῆς κτίσεως · ᾧ πρέπει δόξα , κράτος , τιμὴ καὶ προσκύνησις εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν , ΛΟΓΟΣΙΕ . Πρότερον ἡ τοῦ παναγίου Πνεύματος ἐπανηγυρίζετο πρὸς ἀνθρώπους ἐπιδημία , ἤδη τοῦ Λόγου τὴν εἰς οὐρανοὺς ἄνοδον τελεσαμένου . Νῦν ἡμῖν συγκροτοῦσι τῆς ἑορτῆς τὴν ὑπόθεσιν οἱ ὑπηρέται τοῦ λόγου ποικλαις βασάνων ἰδέαις τὸν δερμάτινον κιτῶνα διαξανθέντες , ἵνα τὸ ἀκέραιον τῇ στολῇ τῆς ψυχῆς συντηρήσωσι · χθὲς τὸν Παράκλητον ἐθειάζομεν , ἐνδημοῦντα τοῖς ἀποστόλοις , καὶ δι´ αὐτῶν , ὥσπερ τισὶ ποταμοῖς ἀενάοις τὴν οἰκουμένην ἁρδείας πληροῦντα . Σήμερον , τὰ ἀμάραντα ἄνθη , ἃ γῆ μὲν ἐξανέτειλεν , ὑπεδέξατο δὲ οὐρανὸς , τοὺς μάρτυρας . Ἀλλὰ τίς εὔηχος γλῶσσα ; τίς διαρκὴς νοῦς πρὸς εὐφημίαν ; εἴ τις ἄρα ἐστὶ γλῶσσα ἀγγέλων , ταύτην ἐχρῆν διαπλέκειν τὴν εὐφημίαν · οἷς γὰρ ὑπὰρ φύσιν , ἡ πάλη , πῶς τούτοις ἀποχρῶν πρὸς τιμὴν ὀφθείη ὁ ἐκ τῆς φύσεως ἔπαινος ; ἀλλ´ ἄγγελοι πάντως τῇ καθ´ ἑαυτοὺς πανηγθρει , τοὺς ὑπερφυεῖς τιμῶσι γεννάδας . Μή ποτε δὲ οὐχ ὅσιον , ἡμᾶς τοὺὸς ἐν γῇ , ὅτι μὴ τῆς ἀξίας ἐφικνούμεθα , ἤδη παντελῶς κατολιγωρεῖν τῆς τιμῆς , χρῆναι δὲ μᾶλλον συνεισενεγκεῖν , ὅσον ἧκεν εἰς δύναμιν ; Οὐκοῦν , ὥσπερ εἰς ἀρχήν τινα καταστήσαντες τὸν λόγον , τοῦ ἔργου ἐπιληψόμεθα . Ἠδη μὲν οὖν τῆς ἐπαρδούσης θείας γνώσεως τὰς ψυχὰς , ἄνικμον ην παντελῶς τὸ ἀνθρώπινον , εἰδωλομανίας δὲ ἐκέκαυτο πυρὶ , τὰ δὲ ἐντεθέντα παρὰ τοῦ δημιουργοῦ σωτηρίας σπέρματα , οὐδ´ ἦν ἀνασχεῖν βλάστην γνησίαν τῆς φύσειως , οὐδ οἷα προἔλθοι ἂν σπέρματος ἀγαθοῦ , ἀλλὰ πᾶν , ὅπερ ἐπεφύκει ἀλλότριον , καὶ ξένον ἦν γνοωρίσμετος οἱκείου πλέσν , ἢ νόσῳ [ νόσου ] τῶν γεννώντων τὰ τέρατα . δαιμονίων γὰρ ἔτικτε θεραπευτὰς , καὶ οὓ τῆς δημιουργοῦ τῶν ὅλων αἰτίας , ἁπάντων καταλελοικότων
Lemmas: ΟΗΑΤΙΟ ΧΝ . οἷος οὐ εἴεω χορηγός , ὁ ἐγώ βῶσις ἐπιμετρέω , ὁ ἡμέτερος βίος διαρκέω εὐδοκέω . σύ δδʹ ἐγώ δήω ἀντί ὁ προσενάξεως , οὖον μῆκος , βίος ( ὐχ οὕτως εἴρω , οὐδός ἀκόρεστος ἔχω ὁ ἁλμυρός οὗτος πλόος , καί ὁ ἐνταῦθα περιφορά , ἀλ εἰμί κρίνω μεταναστεύω ἐγώ , ὁ φόρτος ὁ ἁμάρτημα ὁ ἐλαφρότης . εἰμί δέ καί ἔτι , κἀν εἰς ἄχθος ἔνιοι ὁ γε , παραμένω δεῖ ὁ σάρξ , ἀλλά σῦς γε παρέχω λυσιτελής αὐτός τε , καί ἐγώ ποιέω ὁ ποίμνη , αὐτός καί συμποιμενω , καί συνδιεξάγω · ὡς εἄν μή ἐπί ὁ ὁ ἔργον εἴσπραξις , καί ὁ ὑπέρ ἐκεῖνος προσέρχομαι κατάκρισις · ἀξιόω , πᾶς ἅμα κακείθεν , ὥσπερ καί ἐντεῦθεν ἄληκτος ἑορτάζω , καί συνευφραίνω ἐν ὁ πανήγυρις ὁ πρωτοτόκος . ἐν Χριστός Ἱησοῦ ὁ σός πρωτοτόκος υἱός , καί κύριος πᾶς ὁ κτίσις · ὅς πρέπω δόξα , κράτος , τιμή καί προσκύνησις εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν , ΕΛ . πρότερος ὁ ὁ πανάγιος πνεῦμα πανηγυρίζω πρός ἄνθρωπος ἐπιδημία , ἤδη ὁ Λόγος ὁ εἰς οὐρανός ἄνοδος τελέω . νῦν ἐγώ συγκροτέω ὁ ἑορτή ὁ ὑπόθεσις ὁ ὑπηρέτης ὁ λόγος ποικλεις βάσανος ἰδέα ὁ δερμάτινος κοιτών διαξαίνω , ἵνα ὁ ἀκέραιος ὁ στολή ὁ Ψυχή συντηρέω · χθές ὁ Παράκλητος θειάζω , ἐνδημέω ὁ ἀπόστολος , καί δις αὐτός , ὥσπερ τις ποταμός ἀέναος ὁ οἰκέω Ἀρδείας πληρόω . σήμερον , ὁ ἀμάραντος ἄνθος , ὁ γῆ μέν ἐξανατέλλω , ὑποδείκνυμι δέ οὐρανός , ὁ μάρτυς . ἀλλά τίς εὔηχος γλῶσσα ; τίς διαρκής νόος πρός Εὐφημία ; εἰμί τις ἄρα εἰμί γλῶσσα ἄγγελος , οὗτος χρή διαπλέκω ὁ Εὐφημία · ὅς γάρ ὑπάρ φύσις , ὁ πάλη , πῶς οὗτος ἀποχράω πρός τιμή ὁράω ὁ ἐκ ὁ φύσις ἔπαινος ; ἀλ ἄγγελος πάντως ὁ καθ´ ἑαυτοῦ πανηγθρει , ὁ ὑπερφυής τιμάω γεννάδας . μὴ ποτός δέ οὐ ὅσιος , ἐγώ τοὺὸς ἐν γῆ , ὅτι μή ὁ ἄξιος ἐφικνέομαι , ἤδη παντελῶς κατολιγωρέω ὁ τιμή , χρή δέ μᾶλλον συνεισφέρω , ὅσος ἵημι εἰς δύναμις ; οὐκοῦν , ὥσπερ εἰς ἀρχή τις καθίστημι ὁ λόγος , ὁ ἔργον ἐπιλαμβάνω . ἤδη μέν οὖν ὁ ἐπαρδέω θεῖος γνῶσις ὁ ψυχή , ἄνικμος ἐάν παντελῶς ὁ ἀνθρώπινος , ειδωλομανία δέ καίω πῦρ , ὁ δέ ἐντίθημι παρά ὁ δημιουργός σωτηρία σπέρμα , οὐδός εἰμί ἀνέχω βλάστη γνήσιος ὁ φύσιος , οὐδʼ οἷος προέρχομαι εἄν σπέρμα ἀγαθός , ἀλλά πᾶς , ὅσπερ φύω ἀλλότριος , καί ξένος εἰμί γνοωρίσμετος οἰκεῖος πλέω , ἢ νόσος [ νόσος ] ὁ γεννάω ὁ τέρας . δαιμόνιος γάρ τίκτω θεραπευτής , καί ἕ ὁ δημιουργός ὁ ὅλος αἴτιος , ἅπας καταλαμβάνω