cogPG.PG107 150
Θεὸν ἐμιμήσατο , καὶ χεῖρα · στάζουσαν Ἀεοιαένοις ἔλεον προὔτεινε μᾶλλον δὲ οὐδὲ σιν ἱεῖσιν ὅθεν πηγάζει τὸ δῶρον , ἡ εὐεργεσία ἐπέῤῥει . Ἀλλ´ οἷον μικροῦ ζημιούμενος ὁ λόγος ἂν ἐπεπόνθει ! νῦν οὖν εἰς καιρὸν ἧκον , οὐκ ἂν παρέλθοι . Ἄρτι τῶν ἀοιδίμων μετακεχωρηκότων , καὶ ὅσα τοῦ πλούτου τῆς ἑκείνων οὐκ ἔφθασε σπορᾶς ἔργον γεγενῆσθαι , τῷ τεχνίτῃ σπορεῖ τῶν τοιούτων καταλελοιπότων . Οὕπω δ´ ἥρμοστο τῇ ἀσπίλῳ νύμφη , οὐδ´ ἐπὶ τὴν λυχνίαν ὁ λύχνος ἐτέθειτο . Οἷα δὲ πολλὰ τῶν σπιλάδων τοῦ βίου , ἀπορίας ναυαγίων , μεῖζον ἢ παρακληθῆναι , τῶν ἐν ἀφθόνῳ περιουσίᾳ τινὰ τὸν τῆς ζωῆς πλοῦν διανυόντων , καταλαμβάνει , καὶ ἦν τὸ πρᾶγμα ἀνύποιστον · περὶ αὐτῆς γὰρ τῆς ζωῆς ἠπείλει τὸν κίνδυνον . Διὰ τοῦτο ὑπὸ τοῦ φοβεροῦ κκκυμανθείσης αὐτῷ τῆς γνώμης , οὐδὲ δυνάμενος πρὸς τὸν πάσης ἀνάγκης ἀμείνω βίον ἀνενεγκεῖν τοὺς λογισμοὺς , τὰ πάντων ἑαυτῷ τιμιώτατα , ἵν´ ἔχῃ βιῶναι , εἰς ᾤδου πέταυρον ὠθεῖ · ὧν ἐχρῆν ἀντιλαμβανόμενον , καὶ κατὰ κέντρων αὐτῶν ὑπεράλλεσθαι τοῦ θανάτου . Παίδων γὰρ ὄντων αὐτῷ ἐκείνης τῆς μερίδος ἣ πλευρᾶς τὴν ὕπαρξιν ἕλαβε , προδοσίᾳ τῆς τούτων σωφροσύνης , γνώμης ἦν συγκροτεῖν ἐλεεινῶς τὴν ζωὴν , μᾶλλον δὲ τῷ ἐκείνων θανάτῳ καὶ αὐτὸς τὸν οἰκεῖον ἐνεπορεύετο . Ἀλλ´ ὁ μὲν οὕτως ἀπογνοὺς κατὰ κρημνοῦ ἠπείγετο , ζόφου βαθέος τῶν λογισμῶν κατασκεδασθέντος ὑπὸ τοῦ δεινοῦ τὸν βόθρον ἀνορύττειν τῆς ἁμαρτίας . Τὰ δὲ τοῦ μεγάλου θεράποντος , ὁποῖα ; Ἐπεὶ γὰρ τὸ ἀπόφημον ἐκεῖνο μέχρι καὶ τῶν ὁσίων ἀκοῶν περιηγγέλη , ἀωρὶ τῶν νυκτῶν , χρυσοῦ τι χρῆμα λαβὼν καὶ διαθέμενος εὐ καὶ καλῶς τῆ πράξει τὸ ἀφανὲς , ῥίπτει τῷ δωματίῳ ἐπιστάς . Καὶ ἡμέρα παρῆν ἤδη , καὶ ᾧγε τὸ λαμπρὸν αὐτῆς ἀμαυρὸν ἐποίει σκότος ἡ συμφορὰ , περιτυχὼν τῷ δεσμῷ ἀληθῶς ἡμέραν ἑώρα · καὶ ἅμα τὸν ὕπνον καὶ τὸν ἐξ ἀπογνώσεως ἀπετίθετο κἀρον , καὶ τῇ μίᾷ τῶν παίδων ἵστησι
Lemmas: θεός μιμέομαι , καί χείρ · στάζω Ἀεοιαένοις ἔλεος προτείνω μᾶλλον δέ οὐδέ βρόχος ἴς ὅθεν πηγάζω ὁ δῶρον , ὁ εὐεργεσία ἐπιλέγω . Ἀλ οἷος μικρός ζημιόω ὁ λόγος εἄν πάσχω ! νῦν οὖν εἰς καιρός ἥκω , οὐ εἄν παρέρχομαι . ἄρτι ὁ ἀοίδιμος μεταχωρέω , καί ὅσος ὁ πλοῦτος ὁ ἐκεῖνος οὐ φθάνω σπορά ἔργον γίγνομαι , ὁ τεχνίτης σπείρω ὁ τοιοῦτος καταλείπω . οὔπω δδʹ ἁρμόζω ὁ ἄσπιλος νύμφη , οὐδός ἐπί ὁ λυχνία ὁ λύχνος τίθημι . Οἷος δέ πολύς ὁ σπιλάς ὁ βίος , ἀπορία ναυάγιον , μείζων ἢ παρακαλέω , ὁ ἐν ἄφθονος περιουσία τις ὁ ὁ ζωή πλόος διανύω , καταλαμβάνω , καί εἰμί ὁ πρᾶγμα ἀνύποιστος · περί αὐτός γάρ ὁ ζωή ἀπειλέω ὁ κίνδυνος . Ζεύς οὗτος ὑπό ὁ φοβερός κυμαίνω αὐτός ὁ γνώμη , οὐδέ δύναμαι πρός ὁ πᾶς ἀνάγκη ἀγαθός βίος ἀναφέρω ὁ λογισμός , ὁ πᾶς ἑαυτοῦ τίμιος , ὅς ἔχω βιόω , εἰς οἰδέω πέτευρον ὠθέω · ὅς χρή ἀντιλαμβάνω , καί κατά κέντρον αὐτός ὑπεράλλομαι ὁ θάνατος . Παίδων γάρ εἰμί αὐτός ἐκεῖνος ὁ μερίς ὅς πλευρά ὁ ὕπαρξις λαμβάνω , προδοσία ὁ οὗτος σωφροσύνη , γνώμη εἰμί συγκροτέω ἐλεεινός ὁ ζωή , μᾶλλον δέ ὁ ἐκεῖνος θάνατος καί αὐτός ὁ οἰκέω ἐμπορεύομαι . Ἀλ ὁ μέν οὕτως ἀπογιγνώσκω κατά κρημνός ἐπείγω , ζόφος βαθύς ὁ λογισμός κατασκεδάννυμι ὑπό ὁ δεινός ὁ βόθρος ἀνορύσσω ὁ ἁμαρτία . ὁ δέ ὁ μέγας θεράπων , ὁποῖος ; ἐπεί γάρ ὁ ἀπόφημος ἐκεῖνος μέχρι καί ὁ ὅσιος ἀκοή περιεγγελάω , ἀωρί ὁ νύξ , χρυσός τίς χρῆμα λαμβάνω καί διατίθημι εὕω καί καλῶς τῆ πρᾶξις ὁ ἀφανής , ῥίπτω ὁ δωμάτιον ἐφίστημι . καί ἡμέρα πάρειμι ἤδη , καί μικρόρρωξ ὁ λαμπρός αὐτός ἀμαυρός ποιέω σκότος ὁ συμφορά , περιτυγχάνω ὁ δεσμός ἀληθής ἡμέρα ὁράω · καί ἅμα ὁ ὕπνος καί ὁ ἐκ ἀπόγνωσις ἀποτίθημι κάρος , καί ὁ εἷς ὁ παῖς ἵστημι