cogPG.PG107 75
Ἀλλὰ ταῦτα μὲν εἰς ἴδιον ἀπαντήσοντα , πράγματι πιωπῶντι προὔλεγεν ὁ Δεσπότης · Ἑβραῖοι δὲ μηδὲν συνεῖναι ἐ βουλόμενοι , οὐ τῶν γεγονότων , οὐ τῶν Κπαρόντων · ἀλλὰ τοῦτο μόνον ἀναισχυντεῖν ἑαυτοὺς πεποιηκότες , οἷα Σωτῆρος τὴν εὐφημίαν ἑαυτῷ προδιῳκηκότος , καὶ τοὺς ἐπαινέτας συναγαγόντος , ἐκείνω προσέρχονται · Οὐκ ἀκούεις τίνιέγουσιν καταγογὲ γόζοντες ; Ἐκείνους ἐρώτα · Τίς ὁ κινήσας ; τίς ὁ διὰ δάξας · ἐπειδὴ μνήμης ἁπάσης καὶ θείων λογίων καὶ ἔργων ὥσπερ ἀειφυγίαν κατεψηφίσω , καὶ πάντα λογισμὸν ἀνθρώπινον τῆς σῆς ἀτόπου καρδίας ἐδίωξας ; Ὁ μὲν γὰρ μετὰ μετρίου τοῦ σχήματος πρόεισιν · οἱ δὲ ταῖς βασιλεῖ πρεπούσαις δεξιοῦνται φωναῖς · ἐκείνων πύθου , τί μαθόντες οὐ πρὸς τὸ φαινόμενον σχῆμα φρονοῦσι · μεγαλοπρεπῆ δʹ οὖτω φέρουσι τιμήν · ἢ καὶ λίαν ἀναισθήτως ἐπὶ τοῖς καλοῖς διακείμενος , εὐαισθήτως ἔχεις ἐν ταῖς τῶν κακῶν ἀφορμαῖς . Καὶ τοῖς μὲν τιμῶσιν ἐνοχλεῖν οὐ δοκεῖς · οἶδας γὰρ οὐχ ὑφ´ ἐτέρου τινὸς ἢ τοῦ κρείττονος καὶ διδαχθέντας καὶ κινηθέντας · καὶ τούτων μὲν ἀπέχῃ , οὐ φειδόμενος · ἀλλ´ εἰδὼς ἀδύνατον ὄν σοι διακόψειν τὴν ἄνωθεν αὐτοῖς ἐπιπνεύσασαν δύναμιν · καὶ ἵνα μὴ κιωλύειν ἐπιχειρῶν , εἶτα μηδὲν ἐξανύων , ἄκων καὶ αὐτὸς μαρτυρήσῃς , ὑπὸ τοῦ Πνεύματος ἐξειργάσθαι τῷ Σωτῆρι τὸν ἔπαινον . Τὸ γὰρ ἁπαλὸν τῆς ἡλικίας , ὅ φοβήσειν ἡ σὴ οὐκ ἔμελλε θηριωδία , οὐδ´ ἐκκόψειν αὐτῶν τὴν προαίρεσιν , ταῦθ´ ἅπερ εἶπον ἡνάγκαζε καὶ ἄκοντα μαρτυρεῖν · ὃ σὺ λίαν ὑπούλως νοῶν , ἐκείνους μὲν παρατρέχεις , τῷ δ´ ὀχλουμένῳ μὲν εὐτελῶς , ἐγνωσμένῳ δὲ βασιλεῖ τοῖς τῶν εὐφημούντων ὀρθὰ βλεπόντων ὀφθαλμοῖς , προσέρχῃ γογγύζων , καὶ τὸν ὕμνον ἐπικαλεῖς . Ἀλλ´ ἀκούει τῶν παίδων , ταῦτα πρὶν ἐν μήτρᾳ πλασθῆναι εἰς τὰ νῦν γιγνόμενα τάξας · ἀκούει , καὶ ὥσπερ δὴ πλεῖσθ´ ἕτερα , οὕτω καὶ τοῦτο σφραγίζει διὰ τῆς ἐκβάσεως . Ὢ σὺ τὴν κωφὴν ἀσπίδα νικῶν ἐν τῷ βύειν τὰ ὧτα , καὶ δι´ ἓν τοῦτο ἀκούσας νῦν , ἵν´ ἀγανακτήσης Τίθει μοι παρ´ ἐκείνην τὴν γραφὴν τὰ τελούμενα , ἠει θηλαζόντων στομάτων ἔμαθες αἵνον ἄδεσθαι · κἂν μὴ κατ´ ἐκείνην ὁρᾷς ἔχον τὸ σχῆμα τοὺ πράγματος , ἀγανάκτει · εἰ δ´ ἀπανταχοῦ τὸ ὅμοιον , κατάθες ἠρεμεῖν ἐπιτρέψας τοῖς γογγύζουσι χείλεσιν Οὐδ´ ἐκεῖνο ἄρα σοι κατὰ πόδας ἱστάμενον εὔδηλον , ἤδη πρὸς κεφαχὴν γυνίας τῆς ἀλύτου οἰκοδομῆς γιγνομένου , οὗ σὺ λίθου φαύλου εἶ ἀποδοκιμαστὴς , τὸ πανταχόθεν αὐτοῦ δεξιὸν δι´ ἀβλεσἰαν ννώμης ἰδεῖν οὐ δυνάμενος · καὶ διὰ τοῦτο ἀδοκιμάΓων τοῦ σοῦ οἴκου , οὗ τὸ σαθρὸν ὅσον οὔπω ἡ κατάλυσις παραγινομένη ἐλέγξει · εἰς αἰώνιον ἄλλην καὶ θείαν ὄντως οἰκοδομὴν τοῦ ἐντίμου καὶ ἐκλεκτοῦ παραλαμβανομένου λίθου · ἡν καὶ λαμπρύνας τοῦ αὐματος
Lemmas: ἀλλά οὗτος μέν εἰς ἴδιος ἀπαντάω , πρᾶγμα πίνω προλέγω ὁ Δεσπότης · Ἑβραῖος δέ μηδείς συνίημι εἰ βούλομαι , οὖον ὁ γίγνομαι , οὖον ὁ Κπαρόντων · ἀλλά οὗτος μόνος ἀναισχυντέω ἑαυτοῦ ποιέω , οἷος Σωτήρ ὁ Εὐφημία ἑαυτοῦ προδιοικέω , καί ὁ ἐπαινέτης συνάγω , ἐκεῖνος προσέρχομαι · οὐ ἀκούω τίνω καταγογὲ γόζων ; κεινόω ἐρωτάω · Τῖς ὁ κινέω ; τίς ὁ διά δάσσω · ἐπεί μνήμη ἅπας καί θεῖον λόγιος καί ἔργον ὥσπερ ἀειφυγία καταψηφίζομαι , καί πᾶς λογισμός ἀνθρώπινος ὁ σός ἄτοπος Καρδία διώκω ; ὁ μέν γάρ μετά μέτριος ὁ σχῆμα πρόειμι · ὁ δέ ὁ βασιλεύς πρέπω δεξιόομαι φωνή · ἐκεῖνος πυνθάνομαι , τίς μανθάνω οὖον πρός ὁ φαίνω σχῆμα φρονέω · μεγαλοπρεπής δέ οὗτος φέρω τιμή · ἢ καί λίαν ἀναισθήτως ἐπί ὁ καλός διάκειμαι , εὐαίσθητος ἔχω ἐν ὁ ὁ κακός ἀφορμή . καί ὁ μέν τιμάω ἐνοχλέω οὖον δοκέω · οἶδα γάρ οὐ ὑφ´ ἔτερον τις ἢ ὁ ἀγαθός καί διδάσκω καί κινέω · καί οὗτος μέν ἀπέχω , οὖον φείδομαι · ἀλ εἰδοί ἀδύνατος εἰμί σύ διακόπτω ὁ ἄνωθεν αὐτός ἐπιπνέω δύναμις · καί ἵνα μή κιωλυεν ἐπιχειρέω , εἶτα μηδείς ἐξανύω , ἄκων καί αὐτός μαρτυρέω , ὑπό ὁ πνεῦμα ἐξεργάζομαι ὁ Σωτήρ ὁ ἔπαινος . ὁ γάρ ἁπαλός ὁ ἡλικία , ὅς φοβέω ὁ σός οὐ μέλλω θηριωδία , οὐδός ἐκκόπτω αὐτός ὁ προαίρεσις , ταῦθ´ ὅσπερ εἶπον ἀναγκάζω καί ἄκων μαρτυρέω · ὅς σύ λίαν ὕπουλος νοέω , ἐκεῖνος μέν παρατρέχω , ὁ δδʹ ὀχλέω μέν εὐτελής , γιγνώσκω δέ βασιλεύς ὁ ὁ εὐφημέω ὀρθός βλέπω ὀφθαλμός , προσέρχομαι γογγύζω , καί ὁ ὕμνος ἐπικαλέω . Ἀλ ἀκούω ὁ παῖς , οὗτος πρίν ἐν μήτρα πλάσσω εἰς ὁ νῦν γίγνομαι τάσσω · ἀκούω , καί ὥσπερ δή πλέω ἕτερος , οὗτος καί οὗτος σφραγίζω διά ὁ ἔκβασις . ὤ σύ ὁ κωφός ἀσπίς Νίκη ἐν ὁ βύω ὁ ἄτη , καί δις εἷς οὗτος ἀκούω νῦν , ὅς ἀγανακτέω τίθημι ἐγώ παρ´ ἐκεῖνος ὁ γραφή ὁ τελέω , ἔρχομαι θηλάζω στόμα μανθάνω αἶνος ἀείδω · κἀν μή κατ´ ἐκεῖνος ὁράω ἔχω ὁ σχῆμα ὅς πρᾶγμα , ἀγανακτέω · εἰμί δδʹ ἀπαντηχέω ὁ ὅμοιος , κατατίθημι ἠρεμέω ἐπιτρέπω ὁ γογγύζω χεῖλος Οὐδ ἐκεῖνος ἄρα σύ κατά πούς ἵστημι εὔδηλος , ἤδη πρός κεφαχὴν γυνίας ὁ ἄλυτος οἰκοδομεύς γίγνομαι , ὅς σύ λίθος φαῦλος εἰμί ἀποδοκιμαστής , ὁ πανταχόθεν αὐτός δεξιός δις ἀβλεσἰαν νῶμος ὁράω οὖον δύναμαι · καί διά οὗτος αδοκιμαγος ὁ σύ οἶκος , ὅς ὁ σαθρός ὅσος οὔπω ὁ κατάλυσις παραγίγνομαι ἐλέγχω · εἰς αἰώνιος ἄλλος καί θεῖος εἰμί οἰκοδομή ὁ ἔντιμος καί ἐκλεκτός παραλαμβάνω λίθος · ἐάν καί λαμπρύνω ὁ αυμα