cogPG.PG107 77
συγχαίροντες δὲ τῷ διὰ σπλάγχνα ἐλέους καμάτοις οἰκείοις τὴν λύπην ἐξαφανίσαντι , καὶ τῷ κόσμῳ φυτουργήσαντι τὴν χαράν · καὶ τιμῶντες ἐκπλήξει καὶ θαύματι τὰ οἰκονομούμενα · ἡδὺ δὲ ἄκουσματὸ ὑμέτερον χῶμα ποιούμενοι , ὧν τότε οὐδεν ἡ πονηρὰ συνίει συναγωγή · ἀλλ´ ὁρῶντες ἄδην τρομάξαντα , καὶ τῶν καλούντων ῥημάτων ἔτι λαλουμένων ἀναπέμψαντα τὸν νεκρὸν , ἐφιλονείκουν εἶναι τούτου θρασύτεροι · καὶ ὁ μὲν ἀνεπήδα μετὰ τῶν ἐνταφίων σπαργάνων τοῦ μνήματος · οἱ δὲ τῷ λυτρωτῇ ἐν τῇ ἀλύτῳ ὄντως τῆς πονηρίας γνώμη ἔπλεκον τὰ δεσμὰ , καὶ ῥήμασι γάλα σταζόντων χειλέων τὰς ἐν κακίᾳ σαπρὰς διεπρίοντο καρδίας . Δεῦρο μετὰ τῆς ὡραιότητος ὡραῖζου τῆς ἐκκλησίας , τῆς καὶ ποθούσης , καὶ στεργομένης ἀμώμου νύμφης · ἣν ὁ Πατὴρ τῷ ἀγαπητῷ ἡρμόσατο Υἱῷ , διαζεύξας τοῦ πράου νυμφίου τὴν ἀγριαίνουσαν καὶ ἀχάριστο Συναγωγήν · ἀνθ´ ὧν εἰς τὴν τοσαύτην ἐνυβρίσασα μνηστείαν , τὸν νυμφευσάμενον ἐξουδένωσε , μισήσασα τὸν ἡγαπηκότα · φαυλίσασα τὸν τετιμηκότα · τὸν δι´ ὃν πᾶσιν εὐθήνει καλοῖς , πᾶσιν ἐναντίοις ἀμειψαμένη . Διὰ τοῦτο νῦν ὑμῖν ἀπωσμένη , καὶ ἕρημος , καὶ ἀνέορτος , καὶ πλουτοῦσα τὰς συμφορὰς ἀντὶ τῆς μακαριότητος · καὶ ἀνθοῦσα τὴν ἀσχημοσύνην ἀντὶ τῆς τότε καλλονῆς ἐπανθούσης αὐτῇ · καὶ πίνουσα τὴν τρυγίαν , ὧν κακῶς ἐγεώργησεν . Ἡ δὲ νέα νύμφη καὶ ἔντιμος , ἐπὶ τῇ ὑπερτίμῳ χαίρουσα μνηστείᾳ , καὶ τῷ καλῷ μνηστῆρι πανάγνῳ ἔρωτι περισυομένη , ἀπολαύει μὲν τῆς ἐκείνου τερπνότητος · ἀπολαύει δὲ καὶ τῶν τῆς παρούσης ἡμέρας τερπνῶν · ἐν ᾗ , εἰ καὶ κάτω τῆς παλαιᾶς ἐκείνης τιμῆς τὰ σύμβολα σώζουσα μετὰ βαΐων αὐτῷ προσάγει τὸν ἔπαινον , ἀλλ´ ἄνω θεωροῖς αὐτὸν ὀφθαλμοῖς ὁρῶσα μετ´ ἀγγέλων δοξολογεῖ , ὡς τῶν ἄνω κυριεύοντα , καὶ τῶν κάτω . Ἔδωκε γὰρ αὐτῷ ἀντὶ τῆς μέχρι παθῶν καὶ θανάτου ὑπακοῆς ὁ Πατὴρ , τὴν πάντων ἐξουσίαν , ὅσα ἐν οὐρανῷ , καὶ ὅσα ἐν γῇ , ἔδωκε τὴν ἐξουσίαν ὑπὸ τοὺς πόδας καταθεὶς , καὶ ἄκοντας τοὺς ἐχθροὺς , ὅσοι τὴν ἐκείνου παρῃτοῦντο βασιλείαν . Ἕδόξασε γὰρ τὸν Μονογενῆ τῇ δόξῃ , ᾖ εἴχε πρὶν τὸν κόσμον γενέσθαι , καὶ πρὶν ὑπὸ χρόνου ὀφθῆναι τὸν ποιητὴν τῶν χρόνων · χαίρων ἐπὶ τῷ μεγάλῳ ἔργῳ αὐτοῦ , τῇ ἀνθρώπων ἐλευθερίᾳ καὶ προσενέξει · ὅτι καταπαλαίσας τὸν ἀήττητον εἶναι νομίσαντα καὶ καταλήψειν ὡς νεοσσιὰν τὰ πέρατα , τῆς τυράννου χειρὸς ἐξαρπάσας , προσήγαγε τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , διὰ τῆς ἐκείνῳ πρεπούσης οἰκονομίας . Ἔπρεπε γὰρ Θεοῦ δι´ ἄφατον ἀγαθότητα λύειν τὸν ἄνθρωπον εὐδοκήσαντος ὧν ἔνοχος ἦν , καὶ εἰς κληρονομίαν παραλαμβάνοντος , Υἱὸν εἶναι τὸν τοῦτο πραγματευόμῖνον , Οὔτε γὰρ Πατρὶ τὸ τῆς πρὸς ἡμᾶς ὁμιλίας ἤρμοζεν ἔργον , ἵνα μὴ τοῦ Πατὴρ εἶναι μετάστασιν πάθοι , καὶ πρὸς τὴν τοῦ Υἱοῦ τάξιν , καὶ χρονικὴν αἰτίαν , καὶ αἰτίας ἐπέκεινα καταδέξηται . Ἀλλὰ γὰρ οὐδὲ Πνεύματι . Οὔτε γὰρ ἐκείνῳ πρὸς τὴν Υἱοῦ προσηγορίαν διὰ τοῦ τόκου προσῆκον ἦν μετατετάχθαι · καὶ τὸ αὐτὸ νῦν μὲν Πνεῦμα , νῦν δὲ Υἱὸν εἶναι · καὶ φύρσιν
Lemmas: συγχαίρω δέ ὁ διά σπλάγχνον ἔλεος κάματος οἰκέω ὁ λύπη ἐξαφανίζω , καί ὁ κόσμος φυτουργέω ὁ χαρά · καί τιμή ἔκπληξις καί θαῦμα ὁ οἰκονομέω · ἡδύς δέ ἄκουσμα ὑμέτερος χῶμα ποιέω , ὅς τότε οὐδείς ὁ πονηρός συνίημι συναγωγή · ἀλ ὁράω ἅδην τρομάσσω , καί ὁ καλέω ῥῆμα ἔτι λαλέω ἀναπέμπω ὁ νεκρός , φιλονεικέω εἰμί οὗτος θρασύς · καί ὁ μέν ἀναπηδάω μετά ὁ ἐντάφιος σπάργανον ὁ μνῆμα · ὁ δέ ὁ λυτρωτός ἐν ὁ ἄλυτος εἰμί ὁ πονηρία γνώμη πλέκω ὁ δεσμός , καί ῥῆμα γάλα στάζω χεῖλος ὁ ἐν κακία σαπρός διαπρίω Καρδία . δεῦρο μετά ὁ ὡραιότης ὡραΐζω ὁ ἐκκλησία , ὁ καί ποθέω , καί στέργω ἄμωμον νύμφη · ὅς ὁ πατήρ ὁ ἀγαπητός ἁρμόζω υἱός , διαζεύγνυμαι ὁ πρᾶος νυμφίος ὁ ἀγριαίνω καί αχάριστος συναγωγή · ἄνθ ὅς εἰς ὁ τοσοῦτος ἐνυβρίζω μνηστεία , ὁ νυμφεύω ἐξουδενόω , μισέω ὁ ἀγαπάω · φαυλίζω ὁ τιμάω · ὁ δις ὅς πᾶς εὐθηνέω καλός , πᾶς ἐναντίος ἀμείβω . Ζεύς οὗτος νῦν σύ ἀπωθέω , καί ἐρῆμος , καί ἀνέορτος , καί πλουτέω ὁ συμφορά ἀντί ὁ μακαριότης · καί ἀνθέω ὁ ἀσχημοσύνη ἀντί ὁ τότε καλλονή ἐπαναθέω αὐτός · καί πίνω ὁ τρυγίας , ὅς κακῶς γεωργέω . ὁ δέ νέος νύμφη καί ἔντιμος , ἐπί ὁ ὑπερτιμάω χαίρω μνηστεία , καί ὁ καλός μνηστήρ πάναγνος Ἔρως περισεύω , ἀπολαύω μέν ὁ ἐκεῖνος τερπνότης · ἀπολαύω δέ καί ὁ ὁ πάρειμι ἡμέρα τερπνός · ἐν ὅς , εἰμί καί κάτω ὁ παλαιός ἐκεῖνος τιμή ὁ σύμβολον Σώζουσα μετά βάϊον αὐτός προσάγω ὁ ἔπαινος , ἀλ ἄνω θεωρός αὐτός ὀφθαλμός ὁράω μετέ ἄγγελος δοξολογώ , ὡς ὁ ἄνω κυριεύω , καί ὁ κάτω . δίδωμι γάρ αὐτός ἀντί ὁ μέχρι πάθος καί θάνατος ὑπακοή ὁ πατήρ , ὁ πᾶς ἐξουσία , ὅσος ἐν οὐρανός , καί ὅσος ἐν γῆ , δίδωμι ὁ ἐξουσία ὑπό ὁ πούς κατατίθημι , καί ἄκων ὁ ἐχθρός , ὅσος ὁ ἐκεῖνος παραιτέομαι βασίλειος . δοξάζω γάρ ὁ Μονογενεύς ὁ δόξα , εἰμί ἔχω πρίν ὁ κόσμος γίγνομαι , καί πρίν ὑπό χρόνος ὁράω ὁ ποιητής ὁ χρόνος · χαίρω ἐπί ὁ μέγας ἔργον αὐτός , ὁ ἄνθρωπος ἐλευθερία καί προσφέρω · ὅτι καταπαλαίω ὁ ἀήσσητος εἰμί νομίζω καί καταλαμβάνω ὡς νεοσσιά ὁ πέρας , ὁ τύραννος χείρ ἐξαρπάζω , προσάγω ὁ Θεός καί πατήρ , διά ὁ ἐκεῖνος πρέπω οἰκονομία . πρέπω γάρ Θεός δις ἄφατος ἀγαθότης λύω ὁ ἄνθρωπος εὐδοκέω ὅς ἔνοχος εἰμί , καί εἰς κληρονομία παραλαμβάνω , υἱός εἰμί ὁ οὗτος πραγματεύομαι , οὔτε γάρ πατήρ ὁ ὁ πρός ἐγώ ὁμιλία ἁρμόζω ἔργον , ἵνα μή ὁ πατήρ εἰμί μετάστασις πάσχω , καί πρός ὁ ὁ υἱός τάξις , καί χρονικός αἴτιος , καί αἴτιος ἐπέκεινα καταδέχομαι . ἀλλά γάρ οὐδέ πνεῦμα . οὔτε γάρ ἐκεῖνος πρός ὁ υἱός προσηγορία διά ὁ τόκος προσήκω εἰμί μετατάσσω · καί ὁ αὐτός νῦν μέν πνεῦμα , νῦν δέ υἱός εἰμί · καί φύρσις