cogPG.PG107 100
γῆς ἐξαπλωθεῖσαν χεῖρα τοῦ διαβόλου ἀνενέργητον δείξῃ · ἀπλοῖ χεῖρας , τελευταίας παραινέσεις ταῖς καρδίαις αὐτῶν ἐπισφραγίζων , καὶ παρακροτῶν εὐλογίᾳ πρὸς τὸ μέγα τοῦ Εὐαγγελίου ἀργὸν · ὡς εἴ τις πατὴρ ἐπὶ παισὶ φλέγοιτο μὲν τὴν ψυχὴν τῷ φλτρῳ , ὅμως ἐφ´ ἕτερα πράγματα ἀμείνω μεταχωρῶν , καταλίποι τούτοις , ἃ τέως διΘκεῖτο . Ἀλλ´ οὐδὲν οἷον αὐτῶν ἀκοῦσαι τῶν ἱερῶν λογίων . Τί οὗν ἐκεῖνά φησι ; Ἐγένετο ἐν τῷ εὐλογεῖν αὐτὸν αὐτοὺς , διέστη ἀπ´ σύτῶν , καὶ ἀνεφέρετο εἰς τὸν οὐρανόν . Ἐ θεάματος ἡδίστου μὲν διὰ τὴν τοῦ Παρακλήτου ἐπαγγελίαν , φέροντος δέ τι καὶ στυγνὸν , ὡς ἐγὼ σμαι , τοῖς μαθηταῖς , διὰ τὴν οὐκέτι μτι´ αὐτῶν ἐσομένην σαρκὶ γλυκεῖαν τοῦ Διδασκάλου παρουσίαν καὶ ἀναστροφήν . Εἰ γὰρ καὶ πάντων ἀνθρωπίνων τωτάτω διεστήκεσαν , ἀλλὰ τοῦτό γε οὐκ ἂν φαίην αὐτοὺς μὴ παθεῖν , τὸ μὴ δριμεῖαν ὀδύνην διὰ τῶν γκάτων ἐλάσαι αὐτῶν , οἷς ἐώρων τὸν ἐφ´ ὃν ἀνθεσαν ὅλους ἐαυτοὺς , τοῦτον ἀπ´ αὐτῶν διιστάμενον . Εἰ γὰρ , ἐπεὶ πρὸ τοῦ πάθους ὁ Σωτὴρ ἔλεγεν , ὡς εἵη καιρὸς ἐκείνους μὲν λιπεῖν , ἀπελθεῖν δὲ πρὸς ἀποστείλαντα τὸν Πατέρα , τούτων ἀκούοντες ὑπ´ ἀθυμίας κεκάρωντο , καίτοι ἐπ´ ὄψεσιν αὐτῶν ὁμιλοῦντα ὁρῶντες · τίνες ἂν ἐγεγόνεισαν τότε μόνους αὐτοὺς ῥρῶντες καταλιπομένους ; Ἐνεννόουν μὲν γὰρ , ὡς εἰκὸς . τῷ θείῳ τῆς ἀνόδου τὴν κυριότητα πάσης κτίσεως τοῦ διδασκάλου · οὐκ ἀπέβαλον δὲ τῆς μνήμης , ὃ ἐπέσταζεν ἡδὺ ταῖς ψυχαῖς αὐτῶν , ἡ ἐκείνου μετὰ σαρκὸς παρουσία . Ἄνεισι τοιγαροῦν ἐπὶ τῶν νεφελῶν ὁ Σωτὴρ , καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς , ὥσπερ σὐν ἐκείνῳ ἀφιέντες , τοῦ μακαρίου ἐκείνου θαέματος ἐξεκρίμαντο , οὐ βουλόμενοι ἐκεῖθεν καθἄλκειν τὰς κόρας · ἤκουον δὲ ἄνωθεν βοώντων · Τί οὕτως ἑστήκατε βλέποντες ; καὶ ὡς ἴδοιεν πάλιν ἥξοντα , καθὼς ὁρῶσιν ἀναλαμβανόμενον Ἰησοῦν . Τί τοῦτο ; Μέγα καὶ τοῦτο εἰς παραμὔθιον τοῖς μαθηταῖς . Μονονουχὶ γὰρ ἡ φωνὴ νλάλει · Ἄνδρες Γαλλαῖοι , οὐκ εἰς ἅπαξ ὑμῶν ὁ Διδάσκαλος χωρίζεται · οὐδ´ ὅπερ ἦν συνών ὑμῖν ἀποσκευασάμενος , δέος ἐμποιήσει , τὴν πρὸς αὐτὸν ὑμῶν διακοπῆναι οἰκαιότητα · ἀλλ´ εἴ γε ἀκριβεῖς τῶν ἐντολῶν κατασταίητε φύλακες , ὅψεσθε πάλιν αὐτὸν , ὡς ὁρᾶτε , μηδέν τι τῆς νῦν διαστάσεως ἀλλοῖον διατεθείσης αὐτόν . Μή τις οὖν ὑμᾶς κατασειέτω λογισμός . Μνημονεύετε ὧν εἶπεν ἕτι συνὼν ὑμῖν , ὡς σὺν ἐκείνῳ ἐπὶ θρόνου καθήμενοι κρινεῖτε τὸν Ἰσραήλ . Εἰ δ´ ἐπελάθεσθε , ἀλλὰ νῦν οἷς ἀκούετε . ἐκείνων ἀνα ζωπυρεῖτε τὴν μνήμην · Οὖτος ὁ Ἰησοῦς ἀναληφθειὶς ἀφ´ ὀμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν , οὖτως ἐλεύσεται , ὃν ρόπον ἐθεάσασθε αὐτὸν πορευόμενον εἰς σόν οὐρσνόν . Ταῦτα οἱ μὲν ἐπεφώνουν .
Lemmas: γῆ ἐξαπλόω χείρ ὁ διάβολος ἀνενέργητος δείκνυμι · ἁπλόος χείρ , τελευταῖος παραίνεσις ὁ Καρδία αὐτός ἐπισφραγίζω , καί παρακροτέω εὐλογία πρός ὁ μέγας ὁ Εὐαγγέλιος ἀργός1 · ὡς εἰμί τις πατήρ ἐπί παῖς φλέγω μέν ὁ ψυχή ὁ φλτρῳ , ὅμως ἐφίημι ἕτερος πρᾶγμα ἀγαθός μεταχωρέω , καταλείπω οὗτος , ὁ τέως διΘκεῖτο . Ἀλ οὐδείς οἷος αὐτός ἀκούω ὁ ἱερός λόγιος . τις ἐν ἐκεῖνος φημί ; γίγνομαι ἐν ὁ εὐλογέω αὐτός αὐτός , διΐστημι ἀπ´ σύτα , καί ἀναφέρω εἰς ὁ οὐρανός . εἰ θέαμα ἡδύς μέν διά ὁ ὁ Παράκλητος ἐπαγγελία , φέρω δέ τίς καί στυγνός , ὡς ἐγώ σμάω , ὁ μαθητής , διά ὁ οὐκέτι μι αὐτός εἰμί σάρξ γλυκύς ὁ Διδασκάλου παρουσία καί ἀναστροφή . εἰμί γάρ καί πᾶς ἀνθρώπινος τωτάτω διΐστημι , ἀλλά οὗτος γε οὐ εἄν φημί αὐτός μή πάσχω , ὁ μή δριμύς ὀδύνη διά ὁ γκάτος ἐλαύνω αὐτός , ὅς ὁράω ὁ ἐφίημι ὅς ἀνθέω ὅλος ἑαυτοῦ , οὗτος ἀπ´ αὐτός διίστημι . εἰμί γάρ , ἐπεί πρό ὁ πάθος ὁ Σωτήρ λέγω , ὡς ἵημι καιρός ἐκεῖνος μέν λείπω , ἀπέρχομαι δέ πρός ἀποστέλλω ὁ πατήρ , οὗτος ἀκούω ὑπό ἀθυμία κείρω , καίτοι ἐπι ὄψις αὐτός ὁμιλέω ὁράω · τίς εἄν γίγνομαι τότε μόνος αὐτός ῥρῶντες καταλείπω ; ἐννοέω μέν γάρ , ὡς εἰκός . ὁ θεῖον ὁ ἄνοδος ὁ κυριότης πᾶς κτίσις ὁ διδάσκαλος · οὐ ἀποβάλλω δέ ὁ μνήμη , ὅς ἐφίστημι ἡδύς ὁ Ψυχή αὐτός , ὁ ἐκεῖνος μετά σάρξ παρουσία . ἀνέρχομαι τοιγάρ ἐπί ὁ νεφέλη ὁ Σωτήρ , καί ὁ ὀφθαλμός , ὥσπερ σῦς ἐκεῖνος ἀφίημι , ὁ μακάριος ἐκεῖνος θάμα ἐκκρίνω , οὖον βούλομαι ἐκεῖθεν καθέλκω ὁ κόρη · ἀκούω δέ ἄνωθεν βοῦς · τις οὕτως ἵστημι βλέπω ; καί ὡς ὁράω πάλιν ἥκω , καθώς ὁράω ἀναλαμβάνω Ἰησοῦς . τις οὗτος ; Μέγης καί οὗτος εἰς παραμύθιον ὁ μαθητής . μονονού γάρ ὁ φωνή νλάλει · ἀνήρ Γαλλαῖος , οὐ εἰς ἅπαξ σύ ὁ Διδάσκαλος χωρίζω · οὐδός ὅσπερ εἰμί σύνειμι σύ ἀποσκευάζω , δέος ἐμποιέω , ὁ πρός αὐτός σύ διακόπτω οικαιοτηταω · ἀλ εἰμί γε ἀκριβής ὁ ἐντολή καθίστημι φύλαξ , ὁράω πάλιν αὐτός , ὡς ὁράω , μηδείς τίς ὁ νῦν διάστασις ἀλλοῖος διατίθημι αὐτός . μὴ τις οὖν σύ κατασείω λογισμός . μνημονεύω ὅς εἶπον ἔτι σύνειμι σύ , ὡς σύν ἐκεῖνος ἐπί θρόνος κάθημαι κρίνω ὁ Ἰσραήλ . εἰμί δδʹ ἐπιλανθάνομαι , ἀλλά νῦν ὅς ἀκούω . ἐκεῖνος ἀνα ζωπυρέω ὁ μνήμη · οὗτος ὁ Ἰησοῦς ἀναλαμβάνω ἀφή ὄμνυμι εἰς ὁ οὐρανός , οὖτως ἔρχομαι , ὅς ρόπος θεάομαι αὐτός πορεύω εἰς σός οὐρσνόν . οὗτος ὁ μέν ἐπιφωνέω .