cogPG.PG107 134
ἡμᾶς , ὁλίγα ὑπὲρ οὗ τὸ πᾶν ἔχομεν ἀποθέσθαι ; Μὴ γὰρ βασάνους ἡγούμεθα τὰς βασάνους ὑμῶν , ἐμπορίαν τὸ πρᾶγμα νομίζομεν . Κεί . ρετε οὖν ἀφειδῶς , ἵνα ἡμῖν ἀναβλαστήσῃ ἀκμαιότερον . Λάμβανε μὴ καθ´ ἕν διακόπτων τὰ μέλη , ἀλλ´ ὁμοῦ πάντα τέμνε , ὡς ἡμᾶς γε πλέον ἀποτέμνων , πλέον εὐφραίνῃς . Καὶ οἱ μὲν ἔλεγον ταῦτα . Ἔτεροι δὲ τοῦ πνεύματος τὰ σματα ἔμελπον , ὥσπερ οὐκι ἐν βασάνοις ὄντες , ἀλλ´ εὐωχούμενοι . Ἄλλοι διδασκαλίας ἤδιστα νάματα ὤμβριζον , πολλοῖς τῆς δυσσεβείας τὸν αὐχμὸν διαλύοντες . Εἰπες ἂν ἰδὼν , οὐκ αὐτοὺς , ἀλλ´ ἑτέρους τοῖς δεινοῖς ὑποκεῖσθαι . Ἐμιμοῦντο δ´ ἄρα κωφὴν ἀσπίδα οἱ τύραννοι , ὑπὸ´ Β οὐδενὸς ἐπᾳδόμενοι · ἀλλὰ πρὸς τοὺς σπαραγμοὺς τῶν ἀθλητῶν θηριούμενοι · ἀλλὰ γὰρ ὁ μέν τις ὡς . ἄμπελος εὐκλήματος , ἀποτεμνόμενος , οἰα δὴ βότρυς , τὴν εἰς Θεὸν ἔφερεν εὐχαριστίαν . Ἄλλος δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς ὀρυσσόμενος , τοιαύτην ἀφίει φωνήν · Προσφερέσθω θυσία ὀφθαλμὸς τῷ φωτί . Καλὸν , τῷ ἀληθινῷ φωτὶ , ὅπερ ἐν ἡμῖν ἔκτισε φῶς , προσφορὰν γενέσθαι . Ἀλλ´ εὐπρόσδεκτος εἴη ἐνώπιόν σου , Κύριε , ἡ θυσία ἡμῶν · οὐδὲν ἀπεικὸς , παρ´ οὗ τοσούτῳ κάλλει διεστολίσθη ὀφθαλμός · ὑπὲρ ἐκείνου τῶν ἰδίων ἐξελθεῖν θαλάμων , νῦν ὡραιότερον θαλαμεύεται . Νῦν μᾶλλον πλουτήσει τὸ φῶς . Νῦν ἀποστίλψουσιν αἱ κόραι λαμπρότερον , πάντων ἐπιπροσθούντων ἀπηλλαγμέναι . Καὶ ἄλλοι διέθλων τὰς κεφαλάς . Οἱ δὲ , Ἀντὶ τῶν καλλίστων τῆς φύσεως , ἔλεγον , ἃ ὁ Δημιουργὸς τῇ κεφαλῇ ἐθησαύρισε , τὸν θησαυρὸν τῆς πίστεως τηρήσωμεν ἄσυλον . Μὴ γὰρ , κἂν δοκῇ τοῖς τυράννοις , σκορπιεῖται τῆς κεφαλῆς ἡ ὑπόστασις , Συνάγεται μὲν οὖν πλαστουργῷ δεξιᾷ , καὶ τῶν μυελῶν ἡ τῆξις , ὡς ὁσμὴ εὐωδίας σπουδασθήσεται . Καὶ ὀβελίσκοις ἄλλος ἐπερονᾶτο τὴν ἀκοὴν , ἀλλὰ νῦν τρανότερον ἀκούσειν , ἔλεγεν , τῆς τοῦ δρακοντείου πωρώσεως ἰοῦ , τοῖς ὀβελίσκοις τούτοις διακαθαιρομένης , νῦν εἰς ὑποδοχὴν ἐπιτηδειοτάτη τοῦ ᾤσματος τῶν ἀγγέλων ἡ ἀκοὴ , διὰ τοῦ πυρὸς τούτου τῇ προτούσῃ τῶν φλογερῶν στομάτων ὑμνολογίᾳ προσοικειουμένη . Ἄλλῳ ἀνασπώμενοι ῥιζῶν ὀδόντες , εὐφροσύνην ἀνέβλυζον , Νῦν δὴ τραφήσομαι λέγοντι τροφὴν ἀγγέλων , καὶ μέχρι τοῦ τὴν οὐ μένουσαν σιτοῦμαι , ἄρτι δώσει τροφὴν ὁ Δεσπότης οὐ κενουμένην , οὐδ´ ὀδόντων προσδεομένην . Μή μοι τὸ πρᾶγμα βάσανος λεγέσθω , εὐεργεσίαν ἐγὼ τοῦτό φημι . Καὶ ἄλλων τὰ νῶτα , ἀμύθητον πλῆθος ἔφερε πληγῶν ἐκ βουνεύρων , ἀλλ´ ἔχαιρον , Ἀντὶ τῆς πολλῆς , λέγοντες , ῥώμης , ἢν ἔθετο τῷ νώτῳ ὁ πλάσας , τοσούτοις συνδέσμοις συστίξας αὐτὸν , ὑπὲρ τῆς ἐκείνου δόξης τὸ μικρὸν τῶν μαστίγων φορτίον φερέτω . Ἄλλοις τὰ σπλάγχνα μέχρις αὐτῶν μυστηρίων τῶν ἐγκάτων ὡρύσσοντο , ἀλλ’ἐπὶ μᾶλλον τῆς εὐσεβείας τὸν θεμέλιον ἐνεβάθυνον . ἕτερος τὴν γλῶτταν ἀπετέμνετο , καὶ τῆς δοξολογίας οὐκ ἔληγεν , ἀλλ´ οἷα δὴ δῶρον τὸ κάλλιστον προσφέρων Θεῷ , ἐπευφήμει σεμνυνόμενος . Καί τινες ἐπὶ ξύλου ἐτανύοντο . Ἀλλ´ ἦν αὐτοῖς καὶ πρὸ τῶν
Lemmas: ἐγώ , ὀλίγος ὑπέρ ὅς ὁ πᾶς ἔχω ἀποτίθημι ; μή γάρ βάσανος ἡγέομαι ὁ βάσανος σύ , ἐμπορία ὁ πρᾶγμα νομίζω . κύ . Ρέτος οὖν ἀφειδής , ἵνα ἐγώ ἀναβλαστάνω ἀκμαῖος . λαμβάνω μή καθ´ εἷς διακόπτω ὁ μέλος , ἀλ ὁμοῦ πᾶς τέμνω , ὡς ἐγώ γε πλέω ἀποτέμνω , πλέω εὐφραίνω . καί ὁ μέν λέγω οὗτος . ἔτερος δέ ὁ πνεῦμα ὁ σματα μέλπω , ὥσπερ οὐ ἐν βάσανος εἰμί , ἀλ εὐωχέω . ἄλλος διδασκαλία ήδιστος νᾶμα ὀμβρίζω , πολύς ὁ δυσσέβεια ὁ αὐχμός διαλύω . εἶπον εἄν εἶδον , οὐ αὐτός , ἀλ ἕτερος ὁ δεινός ὑπόκειμαι . μιμέομαι δδʹ ἄρα κωφός ἀσπίς ὁ τύραννος , ὑπό Β οὐδείς ἐπᾴδω · ἀλλά πρός ὁ σπαραγμός ὁ ἀθλητής θηριόω · ἀλλά γάρ ὁ μέν τις ὡς . ἄμπελος εὐκλήματος , ἀποτέμνω , οἶος δή βότρυς , ὁ εἰς θεός φέρω εὐχαριστία . ἄλλος δέ ὁ ὀφθαλμός ὀρύσσω , τοιοῦτος ἀφίημι φωνή · προσφέρω θυσία ὀφθαλμός ὁ φάος . κηλόν , ὁ ἀληθινός φάος , ὅσπερ ἐν ἐγώ κτίζω φάος , προσφορά γίγνομαι . Ἀλ εὐπρόσδεκτος εἰμί ἐνώπιον σύ , κύριος , ὁ θυσία ἐγώ · οὐδείς ἀπεοικώς , παρ´ ὅς τοσοῦτος κάλλος διαστολίζω ὀφθαλμός · ὑπέρ ἐκεῖνος ὁ ἴδιος ἐξέρχομαι θάλαμος , νῦν ὡραῖος θαλαμεύω . νῦν μᾶλλον πλουτέω ὁ φάος . νῦν ἀποστίλβω ὁ κόρη λαμπρός , πᾶς ἐπιπροσθέω ἀπαλλάσσω . καί ἄλλος διθλαω ὁ κεφαλή . ὁ δέ , ἀντί ὁ καλός ὁ φύσις , λέγω , ὁ ὁ Δημιουργός ὁ κεφαλή θησαυρίζω , ὁ θησαυρός ὁ πίστις τηρέω ἄσυλον . μή γάρ , κἀν δοκέω ὁ τύραννος , σκορπίζω ὁ κεφαλή ὁ ὑπόστασις , συνάγω μέν οὖν πλαστουργώ δεξιός , καί ὁ μυελός ὁ τῆξις , ὡς ὀσμή εὐωδία σπουδάζω . καί ὀβελίσκος ἄλλος περονάω ὁ ἀκοή , ἀλλά νῦν τρανής ἀκούω , λέγω , ὁ ὁ δρακόντιος πώρωσις ἰός , ὁ ὀβελίσκος οὗτος διακαθαίρω , νῦν εἰς ὑποδοχή ἐπιτήδειος ὁ ᾤσματος ὁ ἄγγελος ὁ ἀκοή , διά ὁ πυρός οὗτος ὁ προτίθημι ὁ φλογερός στόμα υμνολόγηση προσοικειόω . ἆλλος ἀνασπάω ῥίζα ὀδούς , Εὐφρόσυνος ἀναβλύζω , νῦν δή τρέφω λέγω τροφή ἄγγελος , καί μέχρι ὁ ὁ οὖον Μένων σιτέω , ἄρτι δίδωμι τροφή ὁ Δεσπότης οὖον κενόω , οὐδός ὀδούς προσδέω . μὴ ἐγώ ὁ πρᾶγμα βάσανος λέγω , εὐεργεσία ἐγώ οὗτος φημί . καί ἄλλος ὁ νῶτον , ἀμύθητος πλῆθος φέρω πληγή ἐκ βούνευρο , ἀλ χαίρω , ἀντί ὁ πολύς , λέγω , ῥώμη , εἄν τίθημι ὁ νῶτον ὁ πλάσσω , τοσοῦτος σύνδεσμος συστιζω αὐτός , ὑπέρ ὁ ἐκεῖνος δόξα ὁ μικρός ὁ μάστιξ φορτίον φέρω . ἄλλος ὁ σπλάγχνον μέχρι αὐτός μυστήριον ὁ ἔγκατα ὀρύσσω , ἐλλείπω μᾶλλον ὁ εὐσέβεια ὁ θεμέλιος ἐμβαθύνω . ἕτερος ὁ γλῶσσα ἀποτέμνω , καί ὁ δοξολογία οὐ λήγω , ἀλ οἷος δή δῶρον ὁ καλῶς προσφέρω Θεός , ἐπευφημέω σεμνύνω . καί τις ἐπί ξύλον τανύω . Ἀλ εἰμί αὐτός καί πρό ὁ