cogPG.PG107 86
ἀλλὰ νῦν οὐκέτι μοι τριβόλους καὶ ἀκάνθας ἡ γῆ ἀνατελεῖ , οὐδ´ ἐπικατάρατος ἐν τοῖς ἔργοις ἔσται . Ἡ γὰρ τοῦ ξύλου φύσις , δι´ οὗ ταῦτα ἐχορηγεῖτο , τὴν εὐφορίαν μοι τῶν καλῶν ἐχορήγησεν . Ἀντεστράφη πάντα · ἡ λύπη εἰς χαρὰν , ἡ κατάρα εἰς εὐλογίαν , ἡ ἄκανθα εἰς καρπὸν ἥδιστον . Τοῦτο μόνον ἀμετάβλητον ἔμεινεν , ἡ τοῦ ἐχθροῦ ἐφ´ οἷς ἐμὰ κακῶς διέθηκε τιμωρία · ἔτι ἐπὶ κοιλίαν ὁ σκολιὸς ὄφις ρπει . Τοῦ γὰρ θείου ὕψους ἑκὼν ἐν ἀποπτώσει γενόμενος οὐκ ἂν οὐδέποτε τῆς χαμαὶ συρομένης κα κίας ἀνανεύσει . Ἔτι τὸν χοῦν ἐσθίει τὴν βαρεῖαν καὶ συμπιέζουσαν αὐτὸν ὀδύνην , ἀνθ´ ὧν ἐπειράθη τὸν διὰ σπλάγχνα ἐλέους ἐκ χοὸς εἰς θείαν ἀνηγμένον μακαριότητα , πάλιν εἰς χοῦν καταγαγεῖν . Ταῦτα δὴ ταῦτα , ἡ τοῦ ἐχθροῦ ἡ δριμεῖα ὀδύνη ἄλυτος διαμένει , ἡ ἐκείνουἀπαραμύθητος στενοχωρία , ἃδ´ ἡμῖν στενοχωρίαν ἐποίει , εἰς εὐρεῖαν μετῆλθεν ἄνεσιν . Ἀλλ´ ἦν ἄρα καὶ τοῦτο θείας κηδεμονίας , μὴ μόνον οικτεῖραι τὸν παθόντα κακῶς , μηδὲ δοῦναι τὴν ἐλευθερίαν τῶν περιστοιχιζόντων ἀνιαρῶν , ἀλλὰ κἀκεῖνο δε´ οὗ τῆς λύπης ἡ ἀφορμὴ , εἰς αἴτιον μεταποιῆσαι φαιδρότητος , καὶ οὗ δι´ ὁ ἐχθρὸς ἔσχε τρῶσαι , δι´ ἐκείνου καιρίαν ἀντιδοῦναι αὐτῷ , ὃς νῦν ἀλύει στένων καὶ ὀδυρόμενος διὰ ξύλου , ᾧ πρώην ἐμὲ φυγάδα . κατέστησεν . Ἔφυγον γὰρ ἐκ προσώπου Θεοῦ , τὴν γύμνωσιν συναισθόμενος , νῦν αὐτὸν φυγαδευόμενον ἀπὸ πάσης κτίσεως καθορῶν , καὶ ἀνθ´ ὧν ἐγὼ τότε φύλλων εἰς βοήθειαν ἐδεήθην , γυμνὸς οὗτος καὶ ἔρημος πάσης βοηθείας πορεύεται . Ἀλλὰ νῦν ἐγὼ ὁμοῦ τὰ φύλλα , καὶ τοὺς δερματίνους ἀπεθέμην χιτῶνας · οὐδὲ γὰρ ἔτι τούτων δεῖ τῆς ἀρχαίας στολῆς μοι περιπεποιημένης , ἣν ξύλῳ λελυμασμένην διὰ ξύλου περιεποιήσαντο αἱ τὴν ὕπαρξιν ἐκ γῆς δωρησάμεναι χεῖρες , ἐν τούτῳ διεκταθείσαι , χεῖρες ἐκεῖναι , ὧν τὴν ἔκτασιν καὶ τὴν ἐνέργειαν οἰκείων χειρῶν ἐκτάσει Μωσῆς προδιετύπου , Μωϋσῆς , ὃς ἵστη τρόπαιον θνος πολέμιον διώκων τὸν Ἀμαλήκ , προφκειωμένου λαοῦ τῷ Θεῷ . μυρωΙΟ τω Οοο . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν Μωϋσῇ τῷ πρεσβυτέρῳ τετέλεστο · ἡμεῖς δὲ τρυφῶμεν τῶν τύπων ταῖς ἐκβάσεσιν , ὁμοῦ τῷ Ἀμαλὴκ καὶ τοῦ σκότους τοῦ ἄρχοντος πίπτοντος σὺν ἁπάσῃ τε ἀοράτῳ αὐτοῦ στρατιᾷ , οὗ καὶ πρὶν εἰς καθαίρεσιν ὡπλοποιήθη σταυρὸς καὶ νῦν ὁψούμενος ταῖς ἑαυτοῦ μαρμαρυγαῖς , οἷα ζόφον αὐτὸν ἐκ τῶν περάτων ἀποδιώκει . Ὑψοῦται ξύλον μακαριστὸν , ἐν ᾧ πάλαι Θεὸς χερσὶ μιαιφόνοις ὑψωθεὶς ἐχλευάζετο , ὁ χλεύης ἐλθὼν ἀπαλλάξαι τοὺς βριστὰς καὶ ἀγνώμονας . Ὑψοῦται ξύλον , ὃ πάλαι μὲν συναγωγὴ πονηρὰ χεροὶν ἐτεκτήνατο παλαμναίαις , θανάτῳ διανοηθεῖσα τὴν ζωὴν προδοῦναι , σφᾶς δʹ αὐτοὺς ἀποστερήσαντες τῆς ζωῆς οἱ πονηροὶ γεωργοί , οἱ τῷ κληρονόμῳ τόλμαν ἀράμενοι πονηρὰς χεῖρας ἐπιβαλεῖν , οἵγε κληρονόμον ὁμολογοῦντες φθόνῳ καὶ μανίᾳ μεθύοντες τὴν αὐτοῦ δόξαν οὐ συνσαν , ᾖ φησι τὸ λόγιον , Εἰ γὰρ ἔγνωσαν , οὐκ ἂν
Lemmas: ἀλλά νῦν οὐκέτι ἐγώ τρίβολος καί ἄκανθα ὁ γῆ ἀνατέλλω , οὐδός ἐπικατάρατος ἐν ὁ ἔργον εἰμί . ὁ γάρ ὁ ξύλον φύσις , δις ὅς οὗτος χορηγέω , ὁ εὐφορία ἐγώ ὁ καλός χορηγέω . αντιστρέφω πᾶς · ὁ λύπη εἰς χαρά , ὁ κατάρα εἰς εὐλογία , ὁ ἄκανθα εἰς καρπός ἡδύς . οὗτος μόνος ἀμετάβλητος μένω , ὁ ὁ ἐχθρός ἐφίημι ὅς ἐμός κακῶς διατίθημι τιμωρία · ἔτι ἐπί κοιλία ὁ σκολιός ὄφις ρπεʹ . ὁ γάρ θεῖον ὕψος ἑκών ἐν ἀπόπτωσις γίγνομαι οὐ εἄν οὐδέποτε ὁ χαμαί σύρω ἄν κίς ἀνάνευσις . ἔτι ὁ χόω ἐσθίω ὁ βαρύς καί συμπίνω αὐτός ὀδύνη , ἄνθ ὅς πειράω ὁ διά σπλάγχνον ἔλεος ἐκ χοῦς εἰς θεῖος ἀνάγω μακαριότης , πάλιν εἰς χόω κατάγω . οὗτος δή οὗτος , ὁ ὁ ἐχθρός ὁ δριμύς ὀδύνη ἄλυτος διαμένω , ὁ εκεινουαπαραμυτιθημι στενοχωρία , ὅδε ἐγώ στενοχωρία ποιέω , εἰς εὐρύς μετέρχομαι ἄνεσις . Ἀλ εἰμί ἄρα καί οὗτος θεῖος κηδεμονία , μή μόνος οἰκτείρω ὁ πάθος κακῶς , μηδέ δίδωμι ὁ ἐλευθερία ὁ περιστοιχίζω ἀνιαρός , ἀλλά ἐκεῖνος δεʹ ὅς ὁ λύπη ὁ ἀφορμή , εἰς αἴτιος μεταποιέω φαιδρότης , καί ὅς δις ὁ ἐχθρός ἔχω τιτρώσκω , δις ἐκεῖνος καίριος ἀντιδίδωμι αὐτός , ὅς νῦν ἀλύω στένω καί ὀδύρομαι διά ξύλον , ὅς πρώην ἐγώ φυγάς . καθίστημι . φεύγω γάρ ἐκ πρόσωπον Θεός , ὁ γύμνωσις συναισθάνομαι , νῦν αὐτός φυγαδεύω ἀπό πᾶς κτίσις καθοράω , καί ἄνθ ὅς ἐγώ τότε φύλλον εἰς βοήθεια δήω , γυμνός οὗτος καί ἐρῆμος πᾶς βοήθεια πορεύω . ἀλλά νῦν ἐγώ ὁμοῦ ὁ φύλλον , καί ὁ δερμάτινος ἀποτίθημι χιτών · οὐδέ γάρ ἔτι οὗτος δεῖ ὁ ἀρχαῖος στολή ἐγώ περιποιέω , ὅς ξύλον λυμαίνομαι διά ξύλον περιποιέω ὁ ὁ ὕπαρξις ἐκ γῆ δωρέω χείρ , ἐν οὗτος διεκτείνω , χείρ ἐκεῖνος , ὅς ὁ ἔκτασις καί ὁ ἐνέργεια οἰκέω χείρ ἔκτασις Μωσῆς προδιατυπόω , Μωϋσῆς , ὅς ἵστημι τρόπαιον θνῄσκω πολέμιος διώκω ὁ Ἀμαλήκ , προφκειωμένου λαός ὁ Θεός . μυρόω ὁ Οοο . ἀλλά οὗτος μέν Μωϋσῆς ὁ πρέσβυς τελέω · ἐγώ δέ τρυφάω ὁ τύπος ὁ ἔκβασις , ὁμοῦ ὁ Ἀμαλήκ καί ὁ σκότος ὁ ἄρχω πίπτω σύν ἅπας τε ἀόρατος αὐτός στρατιά , ὅς καί πρίν εἰς καθαίρεσις ὁπλοποιέω σταυρός καί νῦν ὀψέω ὁ ἑαυτοῦ μαρμαρυγή , οἷος ζόφος αὐτός ἐκ ὁ πέρας ἀποδιώκω . ὑψόω ξύλον μακαριστός , ἐν ὅς πάλαι θεός χείρ μιαιφόνος ὑψόω χλευάζω , ὁ χλεύη ἔρχομαι ἀπαλλάσσω ὁ βριιστημι καί ἀγνώμων . ὑψόω ξύλον , ὅς πάλαι μέν συναγωγή πονηρός χείρ τεκταίνομαι παλαμναῖος , θάνατος διανοέομαι ὁ ζωή προδίδωμι , σφεῖς δέ αὐτός ἀποστερέω ὁ ζωή ὁ πονηρός γεωργός , ὁ ὁ κληρονόμος τόλμα ἀείρω πονηρός χείρ ἐπιβάλλω , ὅσγε κληρονόμος ὁμολογέω φθόνος καί μανία μεθύω ὁ αὐτός δόξα οὖον συνίημι , εἰμί φημί ὁ λόγιος , εἰμί γάρ γιγνώσκω , οὐ εἄν