cogPG.PG107 92
Οὐκ οἶδα τί φῶ , τὴν κλοπὴν τῶν γάμων συγκρυπτόντων τῷ Πλούτωνι , ἢ ἀγνοούντων , καὶ διὰ τοῦτο πρὸς τὴν ζήτησιν ἀγωνιώντων , καὶ μεταμορφουμένων . Ἀλλ´ οὖτοι μὲν ὥσπερ ἐπισφαλῶς ἐξεῦρον οὓς ᾔδεσαν θεοὺς , οὕτω καὶ περὶ τῶν τελουμένων , φαύλως ὑπαλάμβανον , καὶ οὐκ εἶχον συνιέναι , ἄτι πρὸς αἰσχύνην αὐτοῖς καταστρέφουσιν αἱ πανηγύρεις , καὶ τὴν αὐτῶν ἑορτάζουσιν ἄνοιαν . Ἡμῖν δὲ ὥσπερ εἰς καλὸν τὸ γνῶναι Θεὸν , μᾶλλον δὲ , ὑπ´ αὐτοῦ γνωσθῆναι » ἡμᾶς , οὔτω καὶ τὸ ἑορτάζειν . Διὰ τοῦτο σήμερον ἡμῖν πᾶσα μὲν ὀμοῦ σχνοορτάζει ἡ κτίσις · πάντα δ´ ὁμοῦ συνέρχεται τὰ καλά · ἐλευθερία , ἀφθαρσία , δόξα τοῦ δι´ ἔλεον ἐπεγνωκότος ἡμᾶς , εὐφροσύνη τῶν ἐπὶ τῇ εὐρέσει τῆς βασιλικῆς ἀγαλλιωμένων ὅραχμῆς · σκυθρωπότης τῶν εἰς τέλος καταβεβλημένων , ἅδου καὶ θανάτου , καὶ τῶν στυγερῶν δαιμονίων , οὓς Ἕλληνες αἰσχρῶς ἐπιγνόντες , αἴσχιον ἐτίμησάν τε καὶ ἐσεβάσθησαν . Ἀλλὰ γὰρ ἀπίωμεν ἐπὶ τὰ θεῖα ὄντως καὶ ἡμέτερα , οἷον ἐφ´ ἱερᾶς σκοπιᾶς ἀναγαγόντες τὸν λόγον , καὶ ὄμματι εὐσεβεῖ τὴν ἐν ἀρχῇ δόξαν τοῦ ταύτης ἡμῖν αἰτίου τῆς ἑορτῆς θεωροῦντες , οὕτω τε πρὸς τὴν Κἐπ´ ἐσχάτων διαβαίνοντες οἰκονομίαν . ἰωσαπ , φα αρείοίρἰο οἰαιὲ ἱε , φα οΒε ἠαε ἴεειῖ αοιον εει , νοῖῖμἰίοεο οοο οΠἰορΙοΠΔΓς εἰσϛε ΦοΠΓΙΑΗ ΙΙiΗε ἰεροτίΒωε εκΒῖΒαΠ ΡΕΟΩΦΑΠΩξ . Θεὸς οὗ σήμερον ἡμῖν ἡ πανήγυρις . ἦν μὲν ἐξ ἀιδίου συνὼν τῷ τεκόντι , οὐχ ὡρπαγμὸν ἡγησάμενος , κατὰ τὸ λόγιον , τὸ εἶναι ἵσα Θεῷ , ἀλλ´ ἔχων μὲν ἐξ αὐτοῦ τὸ εἶναι · κληρονομῶν δ´ ὥσπερ τῆς συμφυνας καὶ τῆς ἀἵδιότητος , οὕτω καὶ δόξης , καὶ πάντων ὅσα τοῦ γεννήτορος . Ἔπρεπε γὰρ δόξης καὶ κυριότητος ἀπ´ ἀρχῆς ὁμοτιμία τῷ Υἱῷ , ὅτι τέλειος ἐκ τελείου · καὶ ὅτι οὗτω μᾶλλον σώζοιτ´ ἂν ἡ δόξα τῷ ἐξ οὖ πᾶσα παιριὰ , ἐν τῷ μηδὲν ὑποβεβηκέναι δόξης καὶ τιμῆς τὸν Υἱόν . Ἄνθρωποι μὲν γὰρ ἐπεὶ κατ´ οὐδὰν τέλειοι , ἐνδέοντες τίκτουσιν ἐνδεεῖς · ὁ δὲ , τέλειος ὢν , μᾶλλον δ´ ὑπερτελὴς , ἀπροσδεῆ γεννᾷ · ἵν´ οἰκεία μεγαλοπρεπείας Θεοῦ ἡ γέννησις ἧ , καὶ μὴ τῆς ἐκείνου φύσεως ἀπρεπής . Ἐπεὶ δὲ κληρονόμος ὤν ἀπάντων ὅσα τοῦ γεννὴτορος , ἀγαθὸς ἦν ἐξἀγαθοῦ · ἔδει δὲ τὸν πλοῦτον ὀφθῆναι τῆς ἀγαθότητος , μὴ μόνον ἐν τῷ δημιουργῆσαι τὸν χοῦν εἰκόνα Σ Θοοῦ · μηδ´ ἀφ´´ ὧν ὑπέρπλουτος ἐ ὁ τιμηθεὶς ἐχρημάτιζεν · ἀλλ´ ἐπεὶ ῥοπαῖς οἰκείαις θανάτῳ δεδούλωτο , καὶ ἄπορον ἡ λύτρωσις ἦν , εἶναι καὶ τοῦτο δῶρον τῆς ἐκεῖθεν ἀγαθότητος . Ἐβούλετο δʹ´ ἄρα ὑπερβαλέσθαι αὐτὸς ἐαυτὸν φιλανθρωπίας ὑπερβολῇ · διὰ τοῦτο εὐδοκεῖ , πόνων οἰκείων οὐ χωρὶς δοῦναι τὴν ἐλευθερίαν . Ἡν δὲ τοῦτο βουληθέντι ἕτοιμον · πάντα γὰρ εἴκει Θεῷ · ἀλλ´ ἐν τῷ κοινωνῆσαι μὲν τοῖς καταδίκοις τῆς συναναστροφῆς , οὔτω δὲ πεῖραν τῆς κακώσεως
Lemmas: οὐ οἶδα τίς φημί , ὁ κλοπή ὁ γάμος συγκρύπτω ὁ Πλούτων , ἢ ἀγνοέω , καί διά οὗτος πρός ὁ ζήτησις ἀγωνιάω , καί μεταμορφόω . Ἀλ οὗτος μέν ὥσπερ ἐπισφαλής ἐξευρίσκω ὅς οἶδα θεός , οὗτος καί περί ὁ τελέω , φαῦλος ὑπολαμβάνω , καί οὐ ἔχω συνίημι , αὔγ-ασμα πρός αἰσχύνη αὐτός καταστρέφω ὁ πανήγυρις , καί ὁ αὐτός ἑορτάζω ἄνοια . ἡμῖν δέ ὥσπερ εἰς καλός ὁ γιγνώσκω θεός , μᾶλλον δέ , ὑπό αὐτός γιγνώσκω » ἐγώ , οὐτάω καί ὁ ἑορτάζω . Ζεύς οὗτος σήμερον ἐγώ πᾶς μέν ὀμόω σχνοορταζω ὁ κτίσις · πᾶς δδʹ ὁμοῦ συνέρχομαι ὁ καλός · ἐλευθερία , ἀφθαρσία , δόξα ὁ δις ἔλεος ἐπιγιγνώσκω ἐγώ , Εὐφρόσυνος ὁ ἐπί ὁ εὕρεσις ὁ βασιλικός ἀγαλλιάω ὅραχμῆς · σκυθρωπότης ὁ εἰς τέλος καταβάλλω , ἅδος καί θάνατος , καί ὁ στυγερός δαιμόνιος , ὅς Ἕλλην αἰσχρῶς ἐπιγιγνώσκω , αἰσχρός τιμάω τε καί σεβάζομαι . ἀλλά γάρ ἄπειμι ἐπί ὁ θεῖον εἰμί καί ἡμέτερος , οἷος ἐφίημι ἱερός σκοπιά ἀνάγω ὁ λόγος , καί ὄμμα εὐσεβής ὁ ἐν ἀρχή δόξα ὁ οὗτος ἐγώ αἴτιος ὁ ἑορτή θεωρέω , οὗτος τε πρός ὁ Κἐπ´ ἔσχατος διαβαίνω οἰκονομία . ἰωσαπ , φάω αἱρέω οἰαῖος εἶμι , φάω ΟΒΕ ἠαε εἶμι αοιον εἰμί , ἰνέω οἴομαι Ποῖος εἰσοράω ΓΑ ΙΙiΗε ἰεροτίΒωε εκΒῖΒαΠ ΟΩ . θεός ὅς σήμερον ἐγώ ὁ πανήγυρις . εἰμί μέν ἐκ ἀίδιος σύνειμι ὁ τίκτω , οὐ ὡρπαγμὸν ἡγέομαι , κατά ὁ λόγιος , ὁ εἰμί ἵζω Θεός , ἀλ ἔχω μέν ἐκ αὐτός ὁ εἰμί · κληρονομέω δδʹ ὥσπερ ὁ συμφυναω καί ὁ ἀιδιότης , οὗτος καί δόξα , καί πᾶς ὅσος ὁ γεννήτωρ . πρέπω γάρ δόξα καί κυριότης ἀπ´ ἀρχή ὁμοτιμία ὁ υἱός , ὅτι τέλειος ἐκ τέλειος · καί ὅτι οὗτος μᾶλλον σῴζω εἄν ὁ δόξα ὁ ἐκ οὖον πᾶς παιριον , ἐν ὁ μηδείς ὑποβαίνω δόξα καί τιμή ὁ υἱός . Ἄνθρωπος μέν γάρ ἐπεί κατ´ οὐδή τέλειος , ἐνδέω τίκτω ἐνδεής · ὁ δέ , τέλειος εἰμί , μᾶλλον δδʹ ὑπερτελής , ἀπροσδεής γεννάω · ὅς οἰκεῖος μεγαλοπρέπεια Θεός ὁ γέννησις ἧ , καί μή ὁ ἐκεῖνος φύσις ἀπρεπής . ἐπεί δέ κληρονόμος εἰμί ἀπαντάω ὅσος ὁ γεννήτωρ , ἀγαθός εἰμί ἐξάγω · ἐσθίω δέ ὁ πλοῦτος ὁράω ὁ ἀγαθότης , μή μόνος ἐν ὁ δημιουργέω ὁ χόω εἰκών Σ θοός · μηδ´ ἀφή ὅς ὑπέρπλουτος εἰ ὁ τιμάω χρηματίζω · ἀλ ἐπεί ῥοπή οἰκεῖος θάνατος δουλόω , καί ἄπορος ὁ λύτρωσις εἰμί , εἰμί καί οὗτος δῶρον ὁ ἐκεῖθεν ἀγαθότης . βούλομαι δʹ´ ἄρα ὑπερβάλλω αὐτός ἑαυτοῦ φιλανθρωπία ὑπερβολή · διά οὗτος εὐδοκέω , πόνος οἰκέω οὖον Χωρὶς δίδωμι ὁ ἐλευθερία . ἐάν δέ οὗτος βούλομαι ἑτοῖμος · πᾶς γάρ εἴκω Θεός · ἀλ ἐν ὁ κοινωνέω μέν ὁ κατάδικος ὁ συναναστροφή , οὐτάω δέ πείρω ὁ κάκωσις