cogPG.PG107 166
μιῶδες , ἀκροβολίζεται · καὶ πρὸς μὲν τὴν χειροτονίαν τοῦ καιροῦ παραστάντος . ἐκτείνει τὰς χεῖρας , ποοσεκτείνειν δὲ ταύτας κατὰ τοῦ χειροθετηθέντος ὕστερον οὐκ ἐνάρκησεν . Εἰτα μετὰ τὴν χειροτονίαν , κὐλογεῖται παρὰ τοῦ ἀρχιερέως ὁ πιστὸς βασιλεὺς , ἄμα πᾶσι τοῖς σὺν αὐτῷ , διὰ τιμῆς μεγίστης λόγοις καὶ πᾶσι τρόποις τὸν ἀρχιερέα ποιούμενος . Ὁ δὲ τὰ συνήθη τῆς οἰκείας εὐλαβείας καὶ ἐφρόνει καὶ διελέγετο , ταύτην τελευταίαν τότε τὴν παραίνεσιν ἐπιθείς · Αἱ μὲν ἄλλαι τῶν διοικήσεων , λέγω , ὦ βασιλεῦ , καὶ πάντες οἱ παρεστηκότες , ἀναλόγους ἔχουσι καὶ τοὺς κινδύνους καὶ τὰ γέρα · ἱερέων δὲ καὶ ποιμένων ὅσος κίνδυνος , ὅσα τὰ γέρα , ὧν εὖ ἢ κακῶς διωκήσαντο , πλήρης πᾶσα , συγγραφῇ , καινὴ τε καὶ παλαιὰ . Αεομένου τοίνυν τινὸς ὅσαι ἡμέραι τῆς θεραπείας , οὐ φείσομαι . Καὶ προσετίθη τούτοις τὰ κατὰ Δαβὶδ καὶ Ναθὰν , τὸ τῆς Γραφῆς , εἰς παράδειγμα . Ἀσμενίζει τούτοις ὁ πιστότατος βασιλεὺς , συμπροθυμεῖται δὲ πᾶς ὁ βασίλειος ὅμιλος , ᾧ τότε δὴ , τότε τὸν διδασκαλικὸν ἐξέτεινε λόγον , ὅπως δέοι πάντας τοῖς πᾶσιν ἐπιχειρεῖν · ἱστορίαν τε μεγάλου θαύματος , καὶ μνήμης ἀξίαν προβάλλεται , φήσας · ὡς Τίτος , ἃ Ῥώμης ἄναξ , [ ολλὰ ] πολλάκις τοιοῦτόν τι ἐπέλεγεν ἑαυτῷ , λέγων , Σήμερον οὐκ ἐβασιλεύσαμεν , εἴτ´ οὖν οὐκ ἐζήσαμεν , μηδὲν ἄξιον βασιλέως ποιήσαντες . Ἔτι δὲ τοῦ ἀρχιερέως τὸν λόγον συνείροντος , Ιδού τις ἀνὴρ δαιμονῶν ἐκεῖνα μέσον ἁπάντων ἐποίει καὶ ἔκραζεν , ὅσα τὸ ἐνοχλοῦν δαιμόνιον φῦλον ἐξεβιάζετο . Παρακαλεῖται ὁ ἰατρὸς θεραπεῦσαι τὸ πάσχον . Καὶ μέντοι καὶ θεραπεύει σφραγῖδι τοῦ τιμίου σταυροῦ , καὶ τῇ ἑπικλήσει τῆς ἁγίας καὶ ζωοποιοῦ Τριάδος , εἰπὼν πρὸς αὐτόν · σὺ ὑγιὴς γέγονας · μηκέτι βλασφήμει τὸ Θεῖον , ἵνα μὴ χεῖρόν τί σοι γένηται . Τοῦτο ἡ τελειοτέρα στερέωσις ἅπασι τῆς εἰς Χριστὸν ὁμολογίας καὶ πίστεως . ἐΒʹ.Ἀλλὰ ταῦτα μὲν εἰς τοσοῦτον θαύματος ἄγοντα τὸν ἀκροατήν · δείξει δὲ προῖών ὁ λόγος καὶ τὰ τούτου θαυμασιώτερα . Ἄρτι τῶν οἰάκων τῆς οἰκουμενικῆς ὁλκάδος ὁ πνευματοκίνητος κυβερνήτης ἐπειλημμένος , καὶ πρὸς τὰς ἀντιπνεούσας , αἶ πολλαὶ κατὰ τοῦ θαυμαστοῦ πελάγους τῆς Ἐκκλησίας , διασκειὺάιιενος λαίλαπας , τί μὲν οὐ ποιεῖ , ποίαν δὲ οὐ κινεῖ μηχανὴν σωτηρίας , ἕως οὐ καταντήσῃ πρὸς τὸν ἄνω λιμένα , τὸν ὄντως εὕδιόν τε καὶ πολυόοεκτον ὁ τῶν καμνόντων παντοίαις νόσοις ἀνθρώπων θαυμάσιος ἰατρός ! Φέρε δὴ , τῶν ἐκείνῳ σοφῶς ἐπινενοημένων ψυχικῶν ἀντιδότων , βραχεῖά τις μοῖρα λεγέσθω . Γένοιτο γὰρ ἂν αὐτὴ τοῖς χρείαν ἔχουσιν ἰατρῶν οὐ φαύλη τις σωτηρίας ὑπόθεσις . Ἐκεῖνος τῇ διὰ τῶν ἐλέγχων ἀντιδότῳοὕτω γὰρ ἐκεῖνο εἰπεῖν ἐν πρώτοις χρῆται κατὰ τῶν παρεισάκτων · οἶ τῶν πορνοβοσκῶν , ἐν αἱρέσει κακῶν ἢ συγκρίσει , παντάπασι χείρους εἰσίν . Ἐκείνοις μὲν ἡ νόσος πόῤῥω τοῦ ἰατροῦ · τούτοις δὲ ἔνδον τοῦ ἐργαστηρίου τῆς σωτηρίας , καὶ ἑαυτοῖς καὶ τοῖς ὑγιαίνουσι πλέον αὔξεται πολλῶν τὰ τῆς ἀῤῥωστίας · οὕς ὁ σοφώτατος ἰατρὸς , τῷ κατὰ τὸν μέγαν καὶ ὀμώνυμον πρόδρομον ἐλεγκτικῷ κεχρημένος , ῥωστικωτάτου λόγου δύναμιν , τῆς τοιαὐτης λύμης
Lemmas: μιωδη , ακροβολίζω · καί πρός μέν ὁ χειροτονία ὁ καιρός παρίστημι . ἐκτείνω ὁ χείρ , ποοσεκτεινεος δέ οὗτος κατά ὁ χειροθετέω ὕστερος οὐ ναρκάω . εἶτα μετά ὁ χειροτονία , κυλογεω παρά ὁ ἀρχιερεύς ὁ πιστός βασιλεύς , ἄμη πᾶς ὁ σύν αὐτός , διά τιμή μέγας λόγος καί πᾶς τρόπος ὁ ἀρχιερεύς ποιέω . ὁ δέ ὁ συνήθης ὁ οἰκεῖος εὐλάβεια καί φρονέω καί διαλέγω , οὗτος τελευταῖος τότε ὁ παραίνεσις ἐπιτίθημι · ὁ μέν ἄλλος ὁ διοίκησις , λέγω , εἰμί βασιλεύς , καί πᾶς ὁ παρίστημι , ἀνάλογος ἔχω καί ὁ κίνδυνος καί ὁ γέρας · ἱερός δέ καί ποιμήν ὅσος κίνδυνος , ὅσος ὁ γέρας , ὅς εὕω ἢ κακῶς διοικέω , πλήρης πᾶς , συγγράφω , καινός τε καί παλαιός . αεομενω τοίνυν τις ὅσος ἡμέρα ὁ θεραπεία , οὖον φείδομαι . καί προστίθημι οὗτος ὁ κατά Δαυίδ καί Ναθάν , ὁ ὁ γραφή , εἰς παράδειγμα . ἀσμενίζω οὗτος ὁ πιστός βασιλεύς , συμπροθυμέω δέ πᾶς ὁ βασίλειος ὅμιλος , ὅς τότε δή , τότε ὁ διδασκαλικός ἐκτείνω λόγος , ὅπως δήω πᾶς ὁ πᾶς ἐπιχειρέω · ἱστορία τε μέγας θαῦμα , καί μνήμη ἄξιος προβάλλω , φημί · ὡς Τίτος , ὁ Ῥώμη ἄναξ , [ ὄλλυμι ] πολλάκις τοιοῦτος τίς ἐπιλέγω ἑαυτοῦ , λέγω , σήμερον οὐ βασιλεύω , προστίθημι οὖν οὐ ζῶ , μηδείς ἄξιος βασιλεύς ποιέω . ἔτι δέ ὁ ἀρχιερεύς ὁ λόγος συνείρω , ιδού τις ἀνήρ δαιμονάω ἐκεῖνος μέσος ἅπας ποιέω καί κράζω , ὅσος ὁ ἐνοχλέω δαιμόνιον φῦλον ἐκβιάζω . παρακαλέω ὁ ἰατρός θεραπεύω ὁ πάσχω . καί μέντοι καί θεραπεύω σφραγίς ὁ τίμιος σταυρός , καί ὁ ἐπίκλησις ὁ ἅγιος καί ζωοποιός Τριάς , εἶπον πρός αὐτός · σύ ὑγιής γίγνομαι · μηκέτι βλασφημέω ὁ θεῖον , ἵνα μή κακός τίς σύ γίγνομαι . οὗτος ὁ τέλειος στερέωσις ἅπας ὁ εἰς Χριστός ὁμολογία καί πίστις . Βάλ οὗτος μέν εἰς τοσοῦτος θαῦμα ἄγω ὁ ἀκροατής · δείκνυμι δέ πρόειμι ὁ λόγος καί ὁ οὗτος θαυμάσιος . ἄρτι ὁ Οἴαξ ὁ οἰκουμενικός ὁλκάς ὁ πνευματοκίνητος κυβερνήτης ἐπιλαμβάνω , καί πρός ὁ ἀντιπνέω , ἀεί πολύς κατά ὁ θαυμαστός πέλαγος ὁ ἐκκλησία , διασκειυαιιεις λαῖλαψ , τίς μέν οὖον ποιέω , ποῖος δέ οὖον κινέω μηχανή σωτηρία , ἠώς οὖον καταντάω πρός ὁ ἄνω λιμήν , ὁ εἰμί εὔδιον τε καί πολυοοεκτος ὁ ὁ κάμνω παντοῖος νόσος ἄνθρωπος θαυμάσιος ἰατρός ! φέρω δή , ὁ ἐκεῖνος σοφός ἐπινοέω ψυχικός ἀντιδίδωμι , βραχύς τις μοῖρα λέγω . γίγνομαι γάρ εἄν αὐτός ὁ χρεία ἔχω ἰατρός οὖον φαῦλος τις σωτηρία ὑπόθεσις . ἐκεῖνος ὁ διά ὁ ἐλέγχω ἀντίδοτος γάρ ἐκεῖνος εἶπον ἐν πρῶτος χράω κατά ὁ παρείσακτος · οἶς ὁ πορνοβοσκός , ἐν αἵρεσις κακός ἢ σύγκρισις , παντάπασι χείρων εἰμί . ἐκεῖνος μέν ὁ νόσος πόρρω ὁ ἰατρός · οὗτος δέ ἔνδον ὁ ἐργαστήριον ὁ σωτηρία , καί ἑαυτοῦ καί ὁ ὑγιαίνω πλέω αὐξάνω πολύς ὁ ὁ ἀρρωστία · ὅς ὁ σοφός ἰατρός , ὁ κατά ὁ μέγας καί ὁμώνυμος πρόδρομος ἐλεγκτικός χράομαι , ῥωστικός λόγος δύναμις , ὁ τοιοῦτος λύμη