cogPG.PG107 181
εἶχε , καθῃρηκέναι τὸν Ἰωάννην , καὶ ταῦτα δίχα τῶν ἀπὸ Ῥώμης . Ταῦτα διαγνοὺς ὁ βασιλεὺς Ἀρκάδιος , πολλά τε μετεγνωκὼς , διεσκέπτετο περὶ τῆς ἀνακλήσεως τοῦ ἀρχιερέως . Καὶ ἰδοὺ σεισμὸς καταλαμβάνει νυκτὸς , καὶ πίπτει μέρος τοῦ κοιτῶνος τῆς . βασιλίσσης . Καὶ τοῦτο γίνεται(τὰ γὰρ ἐν μέσῳ παρέδραμον ἑκὼν ) ἡ αἰτία τῆς ἀνακλήσεως . Πάλιν οὖν ὁ ποιμὴν ὁ καλὸσδεῖ γὰρ συντόμως εἰπεῖν ) ἀπολαμβάνει τὸ ποίμνιον , τοῦ βασιλέως αὐτῷ λαμπροτέραν τὴν ἀπάντησιν πολὺ τῆς προτέρας πεποιηκότος · ἐκείνου μὲν πρότερον τὰ καθ´ ἑαυτὸν ἐξετασθῆναι διισχυριζομένου , πάντων δὲ βιαίῳ πίστεως ὄντως κινήματι προσαγαγόντων , ἐνθρονισάντων , καὶ εἰρηνεῦσαι ποιησάντων αὐτόν . Ταῦτα ὁ τῶν ἑαυτοῦ θεραπόντων Θεὸς , ὁ τοῖς ὑπερηφάνοις ἀντιταττόμενος , ὁ τοῖς ταπεινοῖς ἀντιμετρῶν τὴν χάριν . Ἐντεῦθεν ἡ τῷ φιλοξένῳ καὶ σώφρονι τὴν Σάῤῥαν καὶ Σωσάνναν Ὁλυμπιὰσἰδόφι λέγω χαρακτηρίζουσα , παρίστησι . Δηλούτω δὲ διὰ βραχέων καὶ ταύτην ὁ λόγος , ἡδονὴν ἅμα καὶ παράκλησιν εἰς ἀρετὴν τοῖς ἐπαινοῦσι τὰ καλὰ παρεχόμενος . Ὀλυμπιάς , ἡν ὑπερωραίουσαν τῆς σωφροσύνης , τῆς φιλοξενίας , καὶ τῆς παιδείας τῶν μαθημάτων οὐχ ἧττον αἱ πολυτέλειαι , ἢ τοῦ γένους καὶ τοῦ πλούτου καὶ τῆς ὥρας , δι ὧν ἀπάντων τῶν τηνικαῦτα ἐκράτει τὰ διαφέροντα · αὕτη συνεζεύχθη μὲν νομίμως ἀνδρί , οὐ πεπείραται δὲ μικρὸν αὐτῷ συμβιώσασα . Ταύτην ὁ βασιλεὺς Θεοδόσιος ἐπί τινι συγγενεῖ μετὰ ταῦτα ἱεβιασμένως πρὸς γάμον εἶλκεν , οὐκ ἀπαξιοῦσαν , ἀλλ´ ἀντιδηλοῦσαν τὰ δέοντα , ὡς Επερ ὁ ἐμὸς βασιλεὺς ἐβούλετό με ἀνδρὶ συμβιοῦν , πάντως οὐκ ἂν τὸν πρῶτον ἐλάμβανε . Καὶ τί δεῖ πρὸς τὰ ἐξῆς τῶν ἐκείνης σοφῶν ῥημάτων , τοῦ λόγου σπεύδοντος , ἐμπλατύνεσθαι ; τῷ γὰρ νήφοντι κατανοεῖν ἔστιν ἐκ τοῦ κρασπέδου , κατὰ τὴν παροιμίαν , τὸ ὄφασμα . Προστάγματι τοῦ βασιλέως ἀφαιρεῖται τῶν ὑπαρχόντων , φυλακῆς χάριν . Ἡ δὲ μᾶλλον ἥσθη τῷ πράγματι , καὶ δηλοῖ τῷ βασιλεῖ ῥῆσιν θαόματος καὶ μνήμης ἀξίαν ..... Αείπει . α εὐθὺς οὖν ἥσθη ὁ βασιλεὺς , καὶ ἀποδίδωσι πάλιν τὰ ἐαυτῆς . Ἡ δὲ λαβοῦσα , ταῦτα μὲν ψκονόμησεν ὅτι μάλιστα , καὶ πρὸς τὴν ἄσκησιν ἀποδύεται , καὶ μετ´ ὁλίγον , ταῖς διακόνοις τῆς Ἐκκλησίας ἐγκαταλέγεται . Ἀλλ´ οὐδὲ αὐτῇ τῶν Θεοφλου δεινῶν ἀρκύων ἀμέτοχος , τὴν ἐκείνης φιλοξενίαν , ὕλην ἀτιμίας τοῦ θεομισοῦς εἰληφότος . Αὕτη μετά γε πολλοὺς θεραπεύει Νεκτάριον χεραὶν οἰκείαις , ἡνίκα πρὸς Θεὸν ἐξεδήμει , τὰ τούτου καλύψασα ὄμματα . αὐτῇ καὶ τὸν μέγαν ξενίζει Χρυσόστομον , μάζῃ δεξιουμένη διὰ τὸ αὐτοῦ ἀπερίσπαστον · καὶ ταύτην ἐν τῇ δευτέρᾳ αὐτοῦ ἐξορίᾳ ἐπιστολαῖς δυσὶν ἀντεδεξιώσατο . Ἀλλὰ ταῦτά μοι ὕστερον · ὁ δὲ λόγος εἰσιέτω πρὸς τὸ προκείμενον . κεʹ . Μετὰ τὴν εἰς τὸν θρόνον δευτέραν ἀποκατάστασιν τοῦ ἀρχιερέως , μικροῦ διαρῥυέντος ἐν μισῶ ,
Lemmas: ἔχω , καθαιρέω ὁ Ἰωάννης , καί οὗτος δίχα ὁ ἀπό Ῥώμη . οὗτος διαγιγνώσκω ὁ βασιλεύς Ἀρκάδιος , πολύς τε μεταγιγνώσκω , διασκέπτομαι περί ὁ ἀνάκλησις ὁ ἀρχιερεύς . καί ἰδού σεισμός καταλαμβάνω νύξ , καί πίπτω μέρος ὁ κοιτών ὁ . βασίλισσα . καί οὗτος γίνος γάρ ἐν μέσος παρατρέχω ἑκών ) ὁ αἰτία ὁ ἀνάκλησις . πάλιν οὖν ὁ ποιμήν ὁ καλέω γάρ σύντομος εἶπον ) ἀπολαμβάνω ὁ ποίμνη , ὁ βασιλεύς αὐτός λαμπρός ὁ ἀπάντησις πολύς ὁ πρότερος ποιέω · ἐκεῖνος μέν πρότερος ὁ καθ´ ἑαυτοῦ ἐξετάζω διισχυρίζομαι , πᾶς δέ βίαιος πίστις εἰμί κίνημα προσάγω , ἐνθρονίζω , καί εἰρηνεύω ποιέω αὐτός . οὗτος ὁ ὁ ἑαυτοῦ θεράπων θεός , ὁ ὁ ὑπερήφανος ἀντιτάσσω , ὁ ὁ ταπεινός ἀντιμετρέω ὁ χάρις . ἐντεῦθεν ὁ ὁ φιλόξενος καί σώφρων ὁ Σάρα καί Σωσάννα Ὁλυμπιὰσἰδόφι λέγω χαρακτηρίζω , παρίστημι . δηλόω δέ διά βραχύς καί οὗτος ὁ λόγος , ἡδονά ἅμα καί παράκλησις εἰς ἀρετή ὁ ἐπαινέω ὁ καλός παρέχω . Ὀλυμπιάς , ἐάν ὑπεροράω ὁ σωφροσύνη , ὁ φιλοξενία , καί ὁ παιδεία ὁ μάθημα οὐ κακός ὁ πολυτέλεια , ἢ ὁ γένος καί ὁ πλοῦτος καί ὁ ὥρα , Ζεύς ὅς ἀπαντάω ὁ τηνικαῦτα κρατέω ὁ διαφέρω · οὗτος συζεύγνυμι μέν νόμιμος ἀνήρ , οὖον πειράω δέ μικρός αὐτός συμβιόω . οὗτος ὁ βασιλεύς Θεοδόσιος ἐπί τις συγγενής μετά οὗτος ιεβιασμενος πρός γάμος ἕλκω , οὐ ἀπαξιόω , ἀλ ἀντιδηλόω ὁ δήω , ὡς Επερ ὁ ἐμός βασιλεύς βούλομαι ἐγώ ἀνήρ συμβιόω , πάντως οὐ εἄν ὁ πρῶτος λαμβάνω . καί τίς δεῖ πρός ὁ ἑξῆς ὁ ἐκεῖνος σοφός ῥῆμα , ὁ λόγος σπεύδω , ἐμπλατύνω ; ὁ γάρ νήφω κατανοέω εἰμί ἐκ ὁ κράσπεδον , κατά ὁ παροιμία , ὁ ὄφασμα . πρόσταγμα ὁ βασιλεύς ἀφαιρέω ὁ ὑπάρχω , φυλακή χάρις . ὁ δέ μᾶλλον ἥδομαι ὁ πρᾶγμα , καί δηλόω ὁ βασιλεύς ῥῆσις θαομα καί μνήμη ἄξιος ..... Αείπει . ὅς εὐθύς οὖν ἥδομαι ὁ βασιλεύς , καί ἀποδίδωμι πάλιν ὁ ἑαυτοῦ . ὁ δέ λαμβάνω , οὗτος μέν κόπτω ὅτι μάλιστα , καί πρός ὁ ἄσκησις ἀποδύω , καί μετέ ὀλίγος , ὁ διάκονος ὁ ἐκκλησία ἐγκαταλέγω . Ἀλ οὐδέ αὐτός ὁ θεοφλεω δεινός ἄρκυς ἀμέτοχος , ὁ ἐκεῖνος φιλοξενία , ὕλη ἀτιμία ὁ θεομισής λαμβάνω . Ἄτη μετά γε πολύς θεραπεύω Νεκτάριος χεραὶν οἰκεῖος , ἡνίκα πρός θεός ἐκδημέω , ὁ οὗτος καλύπτω ὄμμα . αὐτός καί ὁ μέγας ξενίζω Χρυσόστομος , μᾶζα δεξιόομαι διά ὁ αὐτός ἀπερίσπαστος · καί οὗτος ἐν ὁ δύο αὐτός εξορία ἐπιστολή δύο ἀντιδεξιόομαι . ἀλλά οὗτος ἐγώ ὕστερος · ὁ δέ λόγος εἰσίημι πρός ὁ πρόκειμαι . κύ . μετά ὁ εἰς ὁ θρόνος δύο ἀποκατάστασις ὁ ἀρχιερεύς , μικρός διαρρέω ἐν μισέω ,