cogPG.PG107 355
ΟΟΝΘΤΙΤΟΤΙΟ οΙ . συνοικέσιον ἀδιάῤῥηκτον ἔχειν . Δεῖ γὰρ ἢ τῆς διὰομένης ἐλευθερίας αὐτῷ μὴ ἀντιποιεῖσθαι , ἀλλ´ ἀξί ἴσου τὸν δούλειον ὑποβεβηκέναι ζυγὸν τῷ ἑτερῳ μέρει , ἄχρις ἂν ἡ τλειος ἡμέρα τοῦ βίου συναντήσῃ τῷ τὴν κυριότητα λαχόντι τοῦ μὴ ἀφειμένου τῆς δουλείας προσώπου , ἢ ἐάνπερ τὸ ἀξίωμα τῆς ἐλευθερίας οὐκ ἀποδύηται , ἣν · ὑπὲρ τοῦ συζύγου μέρους ὁμολογήσει τιμὴν συντελέσασθαι . Εἰ ὲ τοῦτο μὲν ὀπίσω ῥίψεια φροντίδος , ἀφορμὴν δὲ τὸ οἰκεῖον ποιούμενος ἄνετον πρὸς τὸ οἰκεῖον σχῆμα τοῦ βίου ἀναρπάζειν πειραθείη τὸ καταλειφθὲν εἰς δουλείαν μέρος , μὴ μόνον ἐκ τῆς αὐθαδείας τούτης μηδὲν ἐξανύειν μηδ´ ἰσχὺν ἔχειν ἐλευθερίαν ἑτέρῳ χαρίζεσθαι , ἀλλὰ καὶ αὐτὸν ἐκεῖνον ἧς ἔλαβεν ἐκπίπτειν τιμῆς καὶ πάλιν ὑποκύπτειν τῷ ζυγῷ τῆς δουλείας , ἅτε δὴ γνώμῃ περιυβρίσαντα μοχθηρᾷ χρηστὴν καὶ εὐεργέτιδα τοῦ ἰδίου δεσπότου προαίρεσιν , καὶ τὴν ἐκείνου κρίσιν ἀπονοηθέντα παρὰ φαῦλον ποιήσασθαι , ἣν ἐχρῆν δι´ αἰδοῦς ἄγειν καὶ ΔΙΑΤΑΙΣ ΡΗΚ Περὶ παραθαλασσίων χωρίων πρὸς ἔποχῆς κατάστασιν ἀνὰ μέρος μὴ ἀρκσῦντα καὶ ἄκοντα τὸν μὴ θέλοντα ἄπεσβαι Ὁ αὐτὸς βασιλεὺς Στυλιανῷ τῷ αὐτῶν Ἐέγα τῷ βίῳ χαρίζεται ἡ σύν φρονήματι καὶ λογισμῷ τῶν πραγμάτων κοινώνησις . Καὶ γὰρ καὶ δυνάμεώς τινι παρούσης ἐκ τοῦ κοινωνεῖν ἑτέρῳ παραπλησίως εὐποροῦντι δυνάμεως μᾶλλον ὀνησιμωτέρα καθέστηκεν ἡ δύναμις , καὶ πλουτοῦντες ἄὲ τρόπον ἄλλον τὸν πλοῦτον κοινοποιήσαντες γλυκότερον τῆς ἀπὸ τοῦ πλουτεῖν ἀπολαύουσιν εὐπαθείας , καὶ στενοχωρούσης πενίας ὀὐκ ἀπορήσει παραμύθισν εὑρεῖν ἡ ἐν τοῖς ἔργοις κοινότης , δι´ οὗ τὸ σφοδρὸν ἀλυπώτερον εἴη τῆς στενοχωρίας . Ἀλλ´ βντος οὕτω καλοῦ καὶ χρησίμου τοῦ κατὰ βίσν κοινφνήματος , ξένη τις ἐνδυομένη κακία ταῖς τῶν ἀνθρώων ψυχαῖς οὐ μόνσν ἑτέροις ἐμποδών καθίσταται πρὸς ὡφέλειαν , ἀλλ´ αἱρεῖσθαι πείθει τοὺς θάλποντας αὐτὴν ἀγαπᾷν καὶ τὰ οἰκεῖα καναβλάπτεσθαι , ἢ συγχωρεῖν ἐν τῷ κοινωνῆσαι τοῖς πλησίον προστιθέναι τι κέρδος αὐτοῖς . Τοιοῦτόν τι προσῆλθε ταῖς ἡμῶν ἀκοαῖς γννόμενον ὡπ´ ἐνίων , οἷ θαλαττίου νομῆς εὐποροῦντες , καθ´ ἑαυτὴν μὲν οὐ μέγα τι φέρεσν κέρδος δεθονημένης , σὺν δὲ τῇ γείτονι καὶ προσπαρακειμένῃ κοινω .
Lemmas: ΟΤ ὁ . συνοικέσιον αδιαρρηκτος ἔχω . Δεύς γάρ ἢ ὁ διαφέρω ἐλευθερία αὐτός μή ἀντιποιέω , ἀλ ἀγάλαξ ἴσος ὁ δούλειος ὑποβαίνω ζυγόν ὁ ἕτερος μέρος , ἄχρι εἄν ὁ τλειος ἡμέρα ὁ βίος συναντάω ὁ ὁ κυριότης λαγχάνω ὁ μή ἀφίημι ὁ δουλεία πρόσωπον , ἢ ἐάν ὁ ἀξίωμα ὁ ἐλευθερία οὐ ἀποδύω , ὅς · ὑπέρ ὁ σύζυγος μέρος ὁμολογέω τιμή συντελέω . εἰμί ε οὗτος μέν ὀπίσω ῥίπτω φροντίς , ἀφορμή δέ ὁ οἰκέω ποιέω ἀνίημι πρός ὁ οἰκέω σχῆμα ὁ βίος ἀναρπάζω πειράω ὁ καταλιμπάνω εἰς δουλεία μέρος , μή μόνος ἐκ ὁ αὐθάδεια τούτος μηδείς ἐξανύω μηδ´ ἰσχύς ἔχω ἐλευθερία ἕτερος χαρίζομαι , ἀλλά καί αὐτός ἐκεῖνος ὅς λαμβάνω ἐκπίπτω τιμή καί πάλιν ὑποκύπτω ὁ ζυγόν ὁ δουλεία , ἅτε δή γνώμη περιυβρίζω μοχθηρός χρηστός καί ευεργέτιδα ὁ ἴδιος δεσπότης προαίρεσις , καί ὁ ἐκεῖνος κρίσις ἀπονοέω παρά φαῦλος ποιέω , ὅς χρή δις αἰδώς ἄγω καί ΑΔ ΡΗ περι παραθαλάσσιος χωρίον πρός ἐποχή κατάστασις ἀνά μέρος μή ἀρκέω καί ἄκων ὁ μή ἐθέλω ἄπειμι ὁ αὐτός βασιλεύς Στυλιανός ὁ αὐτός Ἐέγα ὁ βίος χαρίζομαι ὁ σῦς φρόνημα καί λογισμός ὁ πρᾶγμα κοινώνησις . καί γάρ καί δύναμις τις πάρειμι ἐκ ὁ κοινωνέω ἕτερος παραπλήσιος εὐπορέω δύναμις μᾶλλον ὀνήσιμος καθίστημι ὁ δύναμις , καί πλουτέω ἀεί τρόπος ἄλλος ὁ πλοῦτος κοινοποιέω γλυκός ὁ ἀπό ὁ πλουτέω ἀπολαύω εὐπάθεια , καί στενοχωρέω πενία οὐ ἀπορέω παραμύθισν εὑρίσκω ὁ ἐν ὁ ἔργον κοινότης , δις ὅς ὁ σφοδρός ἄλυπος εἰμί ὁ στενοχωρία . Ἀλ βντος οὗτος καλός καί χρήσιμος ὁ κατά βίσν κοινφνήματος , ξένος τις ἐνδύω κακία ὁ ὁ ἀνθρώων Ψυχή οὖον μόνσν ἕτερος ἐμποδών καθίστημι πρός ὠφέλεια , ἀλ αἱρέω πείθω ὁ θάλπω αὐτός ἀγαπάω καί ὁ οἰκεῖος καναβλάπτεσθαι , ἢ συγχωρέω ἐν ὁ κοινωνέω ὁ πλησίος προστίθημι τίς κέρδος αὐτός . τοιοῦτος τίς προσέρχομαι ὁ ἐγώ ἀκοή γιγνώσκω ὡπ´ ἔνιοι , οἷ θαλάσσιος νομή εὐπορέω , καθ´ ἑαυτοῦ μέν οὖον μέγας τίς φέρω κέρδος δίδωμι , σύν δέ ὁ γείτων καί προσπαρακειμενω κοινός .