cogPG.PG107 405
ἢ ἐν ἐτέρῳ ἀργίας καιρῷ ὥστε ἑὸν μὴ επορῶσιρἰ στρατιῶται κατὰ τὴν χώραν ἀγοράσαι ιὰ ἐπιτήδεια , φανερὸν γίνεσθαι πόσων ἵππων , καὶ πρίου εἴδους . καὶ ποίου ἄρματος δέονται τῶστρατιωτῶν ἔκαστος . Ἵνα παρασκευάσῃς . ὥ σερατηγὲ , ταῦτα ἐν τῷ δέοντι καιρῷ εὐτρεπίζεσθαι πρὸς ἀγορασίον αὐτοῖς ἀπὸ ἐμπόρων τινῶν , καὶ μήτε ἐντεῦθεν οἱ ἐντόπιοι οἰκήτορες ξλάπτωνται , μήτε οἱ στρατιῶται τῶν ἀναγκαίων εἰδῶν καὶ ὅπλων , εἰ σθτω τύχοι , ὑστερούμενοι , ἀκωρῶσιν . Ἐπεὶ οὖν τὸν καβαλλὰριον στρατιώτην ἐξωπλίσαμεν , ἐξῆς καὶ ὅπως νρὴ σε καὶ τῶν πεῇ μαχομένων στρατιωτῶν τὴν δέουσαν ποιήσασθαι ὅπλισιν ἤδη λέξομεν . κδʹ . Τῆς πεζικῆς τοίνυν τοῦ στρατοῦ τάξεωτ πάλαι μεν εἰς τρία διῃρημένης παρὰ τοῖς ἀρχαίοις τακτικοῖς , οἴον εἰς ὁπλίτας , οὔς οἱ νώτερος σκουτάτους ἐκάλεσαν . εἰς ὑιλονς οὓε οαὶ - ψιλοὺς τῷ αὐτῷ καλοῦσιν ὀνόματι , καὶ εἰς αάλτας , ὧν οἱ καθ´ ἡμᾶς σὐ γενώσκουσι μάν τὴν κλῆσιν , δοκεῖ μοι δὲ τοῖς ψιλοῖς αὐτοὺς συγὰοταλέξαντες δύο μόνας τάξεις πεζικοῦ μνημονεῦσαι στρατοῦ , ὀπλιτῶν τε καὶ ψιλῶν . Περὶ τούτων αὗν ἡμεῖς διαλαβόντες τῶν τάξεων δι - ορισώμεθα . κεʹ . Ὁαλίσεις μὲν οὕν τὸν πεζῶν σκουτάτον , τὸνπάλαι καλούμενον ὀπλίτην , ὥστε ἔχειν σπάθην , κοντάριν , σκουτάριν , ὅτε μὲν χρεία καλεῖ , πίμηκες , μέγα , ὃ καλεῖται θυρεὸς , πάντως δὲ στρογγύλον τέλειον . Τὰ δὲ σκουτάρια ὁμόχροα πάντων , ἢ κατὰ ὀριθμὸν , ἡ κατὰ τάγμα , ἔχεν ἄὸ καὶ κασσίδα τουφὶν μκρὸν ἔχουσαν ἀνωθεν , σφενδοβόλα , τῆκούρια δίστεμα , τὸ μιν ἔν στόμν ὡς σπάθην , τὸ δὲ ἔτερον ὡς κοντρίου ξίφος , ἀναβασταζόμενα μετὰ θηκαρίων δερματίνων , ἢ τᾶκούρια ἕτερα , ἔχοντα τὸ μὲν ἑν στόμα κό -- τον , τὸ δέ ἔτερον στρογγύλον . Ἢ ἔτερα τζκούρια δίστομα τάξιν πελεκίων Τοὺς δὲ ἐπιλέκτους τῆς ἀκίας ἔχειν καὶ ζάβας , ἤτοι λωρίκια , εἰ μὲν δυνατὸν , ὅλους , ἑπὶ κᾶν δύο τοὺς πρώτους , τῶν ἀκιῶν . Κατὰ δὲ τῶν μήλων ἤτοι τῶν ἄμαντῆς ἷάβας φλαμουλίσκια μικρὰ , ἔχειν δα καὶ χειρομάνικα , τὰ λεγόμενα μανικέλλια , ἢ παὶ χειρόψελλα σιδηρᾶ , ἢ ξύλινα , καὶ περικνημίδας όμοίως , ἄ λέγεται ποδόψελλα ἢ χαλκότουβα μάλιστα τοὺς ἐν ταῖς κεφαλαῖς καὶ οὐραῖς τῶν ἀκιῶν τεταγμένους . κϛʹ . Καὶ τοὺς μὲν σκουτάτους οὕτως ὁπλίσεις , ὡς εἴρηται , τοὺς δὲ λεγομένους ψιλούς τὸν τρόκον τοῦτον · Τοξοφάρετρα ἐπὶ τῶν ἄμων ἀναβασταζόμενα ἔχοντα κούκουρα μεγάλα χωροῦντα , ἀνὰ λ ἢ μ σαγιττῶν . Σωληνάρια ξύλινα μετὰ μικρῶν σαγιττῶν , καὶ κουκρύρων μικρῶν , ἄπορἐπὶ πολὺ διάστημα ῥίπτονται διὰ τῶν τοξαρίων
Lemmas: ἢ ἐν ἔς ἀργία καιρός ὥστε ἑός μή ἐπόρνυμι στρατιώτης κατά ὁ χώρα ἀγοράζω ἰά ἐπιτήδειος , φανερός γίγνομαι πόσος ἵππος , καί ὠνέομαι εἶδος . καί ποῖος ἄρμα δήω τωστρατιους ἔκαστος . ἵνα παρασκευάζω . ὅς σερατηγὲ , οὗτος ἐν ὁ δήω καιρός εὐτρεπίζω πρός ἀγοράζω αὐτός ἀπό ἔμπορος τις , καί μήτε ἐντεῦθεν ὁ ἐντόπιος οἰκήτωρ λάπτω , μήτε ὁ στρατιώτης ὁ ἀναγκαῖος εἶδος καί ὅπλον , εἰμί σθτω τυγχάνω , ὑστερέω , ἀχωρέω . ἐπεί οὖν ὁ καβαλλάριος στρατιώτης ἐξοπλίζω , ἑξῆς καί ὅπως νήρ σύ καί ὁ πέος μάχομαι στρατιώτης ὁ δήω ποιέω ὅπλισις ἤδη λέγω . κδέʹ . ὁ πεζικός τοίνυν ὁ στρατός τάξις πάλαι μέν εἰς τρεῖς διαιρέω παρά ὁ ἀρχαῖος τακτικός , οἷος εἰς ὁπλίτης , οὖς ὁ νώτερος σκουτάτος καλέω . εἰς ὑιλονς Ουές ὄα - ψιλός ὁ αὐτός καλέω ὄνομα , καί εἰς αάλτας , ὅς ὁ καθ´ ἐγώ σῦς γίγνομαι μείς ὁ κλῆσις , δοκέω ἐγώ δέ ὁ ψιλός αὐτός συγὰοταλέξαντες δύο μόνος τάξις πεζικός μνημονεύω στρατός , ὁπλίτης τε καί ψιλός . περι οὗτος Άυν ἐγώ διαλαμβάνω ὁ τάξις Ζεύς - ὁρίζω . κύ . Ὁαλίσεις μέν οὖν ὁ πεζός σκουτάτος , τὸνπάλαι καλέω ὁπλίτης , ὥστε ἔχω σπάθη , κοντάρι , σκουτάρι , ὅτε μέν χρεία καλέω , πίμηκες , μέγας , ὅς καλέω θυρεός , πάντως δέ στρογγύλος τέλειος . ὁ δέ σκουτάρι ὁμόχροος πᾶς , ἢ κατά ὀριθμὸν , ὁ κατά τάγμα , ἔχω ΑΟ καί Κασσίδα τουφὶν μικρός ἔχω ἄνωθεν , σφενδόβολον , τηκουριον δίστεμα , ὁ ὅς ἐν στόμν ὡς σπάθη , ὁ δέ ἕτερος ὡς κοντρίου ξίφος , ἀναβαστάζω μετά θηκάριον δερμάτινος , ἢ τᾶκος ἕτερος , ἔχω ὁ μέν ἑν στόμα κὸ -- ὁ , ὁ δέ ἕτερος στρογγύλος . ἤ ἔτερα τζούρι δίστομος τάξις πελέκιον ὁ δέ ἐπίλεκτος ὁ ἀκία ἔχω καί Ζάβας , ἤτοι λωρίκιον , εἰμί μέν δυνατός , ὅλος , ἐπί κἄν δύο ὁ πρῶτος , ὁ ἀκία . κατά δέ ὁ μῆλον ἤτοι ὁ ἄμα Ιάβα φλαμουλίσκιον μικρός , ἔχω δα καί χειρομάνικον , ὁ λέγω μανικέλλιον , ἢ πη χειροψελλος σίδηρος , ἢ ξύλινος , καί περικνημίδα ὁμοίως , ὅς λέγω ποδόψελλον ἢ χαλκότουβα μάλιστα ὁ ἐν ὁ κεφαλή καί οὐρά ὁ ἀκία τάσσω . κϛʹ . καί ὁ μέν σκουτάτος οὕτως ὅπλισις , ὡς εἴρω , ὁ δέ λέγω ψιλός ὁ τρόκος οὗτος · τοξοφάρετρον ἐπί ὁ Ἄμων ἀναβαστάζω ἔχω Κούκουρα μέγας χωρέω , ἀνά λ ἢ μ σαγιττῶν . σωληνάριον ξύλινος μετά μικρός σαγιττῶν , καί κουκρυροος μικρός , ἄπορἐπὶ πολύς διάστημα ῥίπτω διά ὁ τοξάριον