cogPG.PG107 121
πρὸς τὴν ἄληκτον χαρὰν , τὴν μετάβασιν ἑορτάζομενἜκδημοι τοίνυν , ὡς οἷόν τε , τῆς σαρκὸς , καὶ τῷ πνεύματι ἀλλοιωθέντες , δοξάσωμεν τὴν ἐκδημίαν , καὶ πρέπουσαν τοῖς τελουμένοις τὴν κατάστασιν ἐνδειξώμεθα . Πάντα τὰ πέρατα τῆς γῆς ἑν χαρμονῇ ἀλαλαξάτω , ἵν´ οἰκεῖος ὁ ἀλαλαγμὸς τῆς ἀγαλλάσεως ᾗ . Οὐρανὸς κοινωνείτω τῆς χαρμοσύνης , φαιδροτέρῳ ἄνθει περιλαμπόμενος , καὶ πρὸς ὑποδονὴν οὐρανοῦ τοῦ ἐντιμοτέρου ἐξανοιγόμενος . Πἅς ὁ ἐν αὐτῷ παρευφημείτω διάκοσμος . Γαβριὴλ ἐξαρχέτω τῆς εὐφημίας , ἅτε δὴ , πρὸ τῶν ἄλλων συνήθης ὤν ἐν τῷ λελειτουργηκέναι τοῖς ἁχράντοις νυμφεύμασι · μᾶλλον δὲ ἐξάρχει ἐπιφθεγγόμενος τὰ ῥήματα τῆς χαρᾶς , οἷς ὁρᾷ τοῦ Δεσπότου Μητέρα εἰς τὰ τοῦ Υἱοῦ ἐγκατοικιζομένην βασίλεια . Ἡ γὰρθεοχώρητος σκηνὴ τῶν λυομένων ἀπαίρουσα σκηνωμάτων , πρὸς τὰ μένοντα μετοικίζεται , καὶ τοῦ ῥέοντος βίου , ἀμείβει τὸν ἄρευστον . Γῆθεν πρὸς οὐρανοὺς διαπορθμευομένη , ἡ διαβατήριον τοῖς ἐν γῇ γενομένη πρὸς τὰ οὐράνια · ὤ τοῦ θαύματος ! τῷ ἁμειδεῖ θανάτῳ προσομιλεῖ , ἡ τῆς φρικτῆς ἐκείνου ὁμιλίας τὴν ἀπαλλαγὴν τῷ γένει καρασχομένη · καὶ λαγόνες κρύπτουσι φθοροποιοὶ , ἧς ἐξεφάνη λαγόνων ἡ ἀφθαρσία , καὶ ἀφεγγέσι ξενίζεται κενεῶσιν , ἡ τοὺς ἐν ἀλαμπεῖ ταλαιπωρουμένους στενοχωρίᾳ , φαεινοτάταις ἐν λήξεσιν ἀναπαύσασα . Τί τοῦτο ; Ἢ βούλεται ἡ τοῦ πράγματος οἰκονομία , τὴν κοινὴν τῆς τοῦ πλάσματος ἀναπλάσεως αἰτίαν , τῇ κοινῇ τῶν ἀνθρώπων τῆς ἐντεῦθεν ἀναχωρήσεως συνηθείᾳ , καὶ αὐτὴν ἀπαίρειν , ἵνα μὴ τὸ πάντα καινοτομεῖν , τὴν φύσιν της συγΚγενείας χωρίζηται ; Ταύτῃ ἄρα τοῦ παλάμαις ἁγναῖς ἐποχησαμένου Υἱοῦ , χερσὶ θεῖκαῖς τὴν πανακήρατον ἐποχεῖσθαι δοῦσα ψυχὴν , τῶν προσκαίρων ἐπανισταμένη , τὰς αἰωνίους καταλαμβάνει διατριβὰς , καὶ πρὸς τὴν ἄσκιον μεταποιεῖται λῆξιν , ἡ τοῦ Θεοῦ ταῖς λαμπρότησι δεδοξασμένος οἶκος , ἣν ὑποδέχεται πύλας οὐρανὸς ἀναπετάσας · προσθήκην δεχόμενος εὐπρεπεστέρας καταστάσεως τῇ ταύτης ὑποδοχῇ . Ἄρτι των ἐκεῖ ἑορταζόντων , ὅσοι τε δῆμοι ἄὐλοι καὶ ἀθάνατοι , καὶ ὅσοι τοῦ θνητοῦ γένους ἐκείνοις συνεπολιτογραφήθησαν ἐπὶ τῇ συνδιαιτήσει τῆς βασιλίδος μητρὸς , τῷ βασιλεῖ καὶ Υἱῷ κοινῶς ἀδόντων τὴν εὐφημίαν , τῇ θαυμαστῇ περιηχούμενος συμφωνίᾳ , τερπνοτέραν ἢ πρόσθεν , καὶ οὗτος ἔοικε δέχεσθαι κατάστασιν . Ἐκεῖθεν ἡ τῶν ἀγγέλων τάξις ὑπευφημεῖ , ὑπὸ ταξιάρχῃ ταττομένη τῷ Γαβριήλ . Ἐντεῦθεν ὁ τῶν μακαρίων προφητῶν σύλλογος . Ὁς πόῤῥωθεν τῇ δόξῃ ἐνατενίζων , προεμελέτα τὸν ἔπαινον , ταύτη προσιών εὐλαβῶς , τὰ τερπνὰ ὑπηχεῖ μελετήματα . ἑτέρωθεν μετὰ τοῦ θιάσου τῶν μαθητῶν , τὰ μυρία τῶν μαρτύρων στρατεύματα αἰδοῖ ἀλαλᾶζει καὶ φόβῳ . Ὢ τῶν ἐκεῖ τελουμένων ! Ὢ τῆς ἐν οὐρανοῖς τῇ ἀειπαρθένῳ Μητρὶ κροτουμένης τιμῆς ! Ἔνθα , τὸν Υἱὸν ὁρῶσα ἐν μέσῳ θεῶν οὓς ἐθέωσε , δεδοξασμένον , καὶ τὸ μεγαλεῖον ἑαυτῆς ὅσον καταμανθάνουσα , οἷς τοσούτου Υἱοῦ ἐχρημάτισε μήτηρ , τῶν παναχράντων ὡδίνων ἑαυτὴν μακαρίζουσα , χαίρεικαὶ τὸν ἄπειρον ἐν μεγαλωσύνῃ τόκον , ὃν πρότερον σαρκικῶς πτωχεύοαντα θαυμάζουσα ἐμεγάλυνεν , ἐν
Lemmas: πρός ὁ ἄληκτος χαρά , ὁ μετάβασις ἑορτάζομενἜκδημοι τοίνυν , ὡς οἷος τε , ὁ σάρξ , καί ὁ πνεῦμα ἀλλοιόω , δοξάζω ὁ ἐκδημία , καί πρέπω ὁ τελέω ὁ κατάστασις ἐνδείκνυμι . Πάν ὁ πέρας ὁ γῆ ἑν χαρμονή ἀλαλάζω , ὅς οἰκεῖος ὁ ἀλαλαγμός ὁ ἀγαλλάσεως ὅς . Οὐρανός κοινωνέω ὁ χαρμοσύνη , φαιδρός ἄνθος περιλάμπω , καί πρός υποδονη οὐρανός ὁ έντιμος ἐξανοίγω . Πᾶς ὁ ἐν αὐτός παρευφημέω διάκοσμος . Γαβριήλ ἐξάρχω ὁ Εὐφημία , ἅτε δή , πρό ὁ ἄλλος συνήθης εἰμί ἐν ὁ λειτουργέω ὁ ἄχραντος νύμφευμα · μᾶλλον δέ ἐξάρχω ἐπιφθέγγομαι ὁ ῥῆμα ὁ χαρά , ὅς ὁράω ὁ δεσπότης Μήτηρ εἰς ὁ ὁ υἱός ἐγκατοικίζω βασίλεια . ὁ γὰρθεοχώρητος σκηνή ὁ λύω ἀπαίρω σκήνωμα , πρός ὁ Μένων μετοικίζω , καί ὁ ῥέω βίος , ἀμείβω ὁ ἄρευστος . γῆθεν πρός οὐρανός διαπορθμεύω , ὁ διαβατήριος ὁ ἐν γῆ γίγνομαι πρός ὁ οὐράνιος · ὦ ὁ θαῦμα ! ὁ ἀμειδέω θάνατος προσομιλέω , ὁ ὁ φρικτός ἐκεῖνος ὁμιλία ὁ ἀπαλλαγή ὁ γένος καρασχομενω · καί λαγών κρύπτω φθοροποιός , ὅς ἐκφαίνω λαγών ὁ ἀφθαρσία , καί ἀφεγγής ξενίζω κενεών , ὁ ὁ ἐν ἀλαμπής ταλαιπωρέω στενοχωρία , φανός ἐν λῆξις ἀναπαύω . τις οὗτος ; ἤ βούλομαι ὁ ὁ πρᾶγμα οἰκονομία , ὁ κοινός ὁ ὁ πλάσμα ἀνάπλασις αἴτιος , ὁ κοινός ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐντεῦθεν ἀναχώρησις συνήθεια , καί αὐτός ἀπαίρω , ἵνα μή ὁ πᾶς καινοτομέω , ὁ φύσις ὁ συγΚγενείας χωρίζω ; Ταύτη ἄρα ὁ παλάμη ἁγνός ἐποχέω υἱός , χείρ θεῖος ὁ πανακήρατος ἐποχέομαι δήω ψυχή , ὁ πρόσκαιρος ἐπανίστημι , ὁ αἰώνιος καταλαμβάνω διατριβή , καί πρός ὁ ἄσκιος μεταποιέω λῆξις , ὁ ὁ Θεός ὁ λαμπρότης δοξάζω οἶκος , ὅς ὑποδέχομαι πύλη οὐρανός ἀναπετάννυμι · προσθήκη δέχομαι εὐπρεπής κατάστασις ὁ οὗτος ὑποδοχή . ἄρτι ὁ ἐκεῖ ἑορτάζω , ὅσος τε δῆμος άυλος καί ἀθάνατος , καί ὅσος ὁ θνητός γένος ἐκεῖνος συμπολιτογραφέω ἐπί ὁ συνδιαίτησις ὁ βασιλίς μήτηρ , ὁ βασιλεύς καί υἱός κοινῶς ἀείδω ὁ Εὐφημία , ὁ θαυμαστός περιηχέω συμφωνία , τερπνός ἢ πρόσθεν , καί οὗτος ἔοικα δέχομαι κατάστασις . ἐκεῖθεν ὁ ὁ ἄγγελος τάξις υπευφημις , ὑπό ταξιάρχης τάσσω ὁ Γαβριήλ . ἐντεῦθεν ὁ ὁ μακάριος προφήτης σύλλογος . ὅς πόρρωθεν ὁ δόξα ἐνατενίζω , προμελεταω ὁ ἔπαινος , οὗτος πρόσειμι εὐλαβής , ὁ τερπνός ὑπηχέω μελέτημα . ἑτέρωθεν μετά ὁ θίασος ὁ μαθητής , ὁ μυρίος ὁ μάρτυς στράτευμα αἰδώς αλαλάζω καί φόβος . ὤ ὁ ἐκεῖ τελέω ! ὤ ὁ ἐν οὐρανός ὁ ἀειπάρθενος Μήτηρ κροτέω τιμή ! ἔνθα , ὁ υἱός ὁράω ἐν μέσος θεός ὅς θεόω , δοξάζω , καί ὁ μεγαλεῖον ἑαυτοῦ ὅσος καταμανθάνω , ὅς τοσοῦτος υἱός χρηματίζω μήτηρ , ὁ πανάχραντος ὠδίς ἑαυτοῦ μακαρίζω , χαίρεικαὶ ὁ ἤπειρος ἐν μεγαλωσύνη τόκος , ὅς πρότερος σαρκικός πτωχεύω θαυμάζω μεγαλύνω , ἐν