cogPG.PG107 357
ἐκεῖθεν ὡφέλειαν χορηγοῖ , ὅι´ ἴσον τοῖς κοινωνοῖς εὔλογον νενεμῆσθαι τὴν πρόσοδον , ἀλλ´ οὐχὶ πλείστῃ μέρει τὴν διανομὴν καὶ ἐλαχίστῳ προσῆχθαι . Διὰ τέ Ὅτι ἐν μὲν τοῖς ἄλλοις πράγμασιημὶ δὲ ἐν συνειφφορᾷ χρημάτων ἢ βοσκημάτων , εἰ βούλοιτο δέ τις καὶ τόπων κατὰ τὴν γῆν ὑπόντων ] ἕκαστον τῶν εἰς ἕνωσιν μερῶν συνιέντων ἱκανὸν καθ´ ἑαυτὸ προσωφελῆσαι τὸν κεκτημένον ὁπόσον καὶ δυνατὸν ὠφελεῖσθαι , ἐν δὲ ταῖς θαλαττίαις νομαῖς οὐχ ὁμοίως ἔχει , ἐπεὶ μηδ´ ὥσπερ ἐπ´ ἐκείνων , οὕτως ἡ θαλαττία μερὶς ἐφ´´ ἑαυτῇ ἐπιμεριζόμενον τὸ ἴδιον ἔχει κέρδος . Οὐ γάρ διὰ παντὸς ἕστηκεν ἐν τοῖς αὐτοῖς ἡ ἄγρα προσμένουσα τοὺς θηρευτὰς , ἄλλως τε δὲ καὶ τοῦ δοκοῦντος πλείονος μέρους διὰ τὴν ἐλάττονος · ἔνδειαν ἀχρήστου τυγχάνοντος,τίς γὰρ ἐξ ἀτελοῶς χρῆσις ἢ ὄνησις ; ἡ ἶὲ προσθήκη τοῦ ἐλάττονος , ἀναπλήρωσις γινομένη τῆς ἀτελείας , καὶ χρήσιμον δαέξασα τὸ μὴ καθ´ ἑαυτὸ χρησιμεῦον , εὔλογον ἂν εἶη τὴν ἰσομοιρίαν τῷ κτήτορι χορηγεῖν τῆς ἐπιλαεγχανούσης χορηγίας ἐκ τοῦ μείζονος μὲν νομιζομένου μέρους , οὐδὲν δὲ συντελοῦντος χωρὶς τῆς συνεισοθωΚρᾶς τοῦ ἐλάττονος . Διὰ τοῦτο οὗν καὶ νόμον ἡ βασιλεία ἡμῶν ἐκφέρει τὸν ἀπό γε τοῦ νῦν νομίμῳ δικαιοσύνῃ παρὶ τούτου διευθετοῦντα , καὶ ὁρίζομεν , ἐὰν δύο τινῶν Θαλαε ττίων μερίδων ἕνωσις γένηται πρὸς ὑπόστασιν ἓ ἐποχῆς , μία δ´ αὐτῶν ᾗ μείζων , ἐτέρα δὲ ἐλάττων , ἴσῃ διανομῇ τὸ κέρδος ἐπέχειν τοὺς μερίδος δκαπέρας δεσπόζοντας . βΟΝΘΤΙΤΗΤΙΟ ΟΙΝ . ΔΑΤΑΧΙΣ ΡΔʹ ἰο Περὶ ἐποχῶν μὴ ἐχουσῶν τὸ ἑκ τοῦ νόμου δεα - μεερον . Ὁ αὐτὸς βασιλεὺς Στυλιανῷ τῷ αὐτῷ . Ἐπειδὴ ἐν ταῖς γείτοσιν ἐποχαῖς συμβαίνει πολλάκις ὡς τῆς ἐκ τῶν γειτόνων ἀποστάσεως μὴ τὸ νενομιόμένον σωζούσης μέτρον κινεῖσθαι φιλονεικίας καὶ ἔρδας , ὁρίζομεν καὶ περὶ τῶν τοιούτων ὑποδέσιων , ὥστε τὸ διωκόμενον μέρος ἐπειδὰν νομίμαας ἀλίσκηται , παρούσης μὲν εὐπορίας τόπου , ποιεῖσθαι τῆς ἐποχῆς ἀναμφιβδλως τὴν μετάστασιν , ὄνθα μὴ μλλοι γραφὴν θπομένειν ἁς παρορῶν τὸ τοῦ νόμοω διόρισμα · μὴ παρούσης δὲ χώρας ἐφ´ ἣν μεταστήσεται , τῶν χρόνων ἐπιτηρεῖσθαι τὴν πάροδον , ὅσοις ἀπὶ τοῦ τόπου τοῦ ὑπ´ ἔγκλημα πίπτοντος Κσχηκεν ἡ ἐποχὴ τὴν πῆξιν · κἂν μὲν ἐπιδημοῦντος τοῦ δεώκοντος καὶ μηδὲν ἐπιμαρτυρουμένου Κτεσιν ἐπὶ δέκω τὴν στάσιν ἐκέκτητο , διαμένειν αὐτὴν ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀμετακίνητον χώρας , εἰ δ´ ἀπόδημον ᾗ τὸ τὴν Κγκλησιν ὑποβαλλόμενον πρόσωπον , οὐκ ἐξαρκέσεε πρὸς τὸ ἀμετακίνητον ὁ δεκαετὴς χρόνος , ἀλλὰ δεήσει καὶ τοσοῦτον ἕτερον προσεξαριθμεῖσθαι , ὡς εἶναι τοὺς σύμπαντας εἴκοσι χρόνους . Ἀλλ´ οὗτος μὲν ὁ διορισμὸς ἐπὶ προσώπων ἰδιωτευόντων . Ἐκκλησίαι
Lemmas: ἐκεῖθεν ὠφέλεια χορηγέω , ὅς ἴσος ὁ κοινωνός εὔλογος νέμω ὁ πρόσοδος , ἀλ οὐ πλεῖστος μέρος ὁ διανομή καί μικρός προσάγω . Ζεύς τε ὅτι2 ἐν μέν ὁ ἄλλος πράγμα δέ ἐν συνειφφορᾷ χρῆμα ἢ βόσκημα , εἰμί βούλομαι δέ τις καί τόπος κατά ὁ γῆ ὕπειμι ] ἕκαστος ὁ εἰς ἕνωσις μέρος συνίημι ἱκανός καθ´ ἑαυτοῦ προσωφελέω ὁ κτάομαι ὁπόσος καί δυνατός ὠφελέω , ἐν δέ ὁ θαλάσσιος νομή οὐ ὁμοίως ἔχω , ἐπεί μηδ´ ὥσπερ ἐπι ἐκεῖνος , οὕτως ὁ θαλάσσιος μερίς ἐφίημι ἑαυτοῦ ἐπιμερίζω ὁ ἴδιος ἔχω κέρδος . οὖον γάρ διά πᾶς ἵστημι ἐν ὁ αὐτός ὁ ἄγρα προσμένω ὁ θηρευτής , ἄλλως τε δέ καί ὁ δοκέω πλείων μέρος διά ὁ μικρός · ἔνδεια ἄχρηστος τυγχάνω γάρ ἐκ ἀτελής χρῆσις ἢ ὄνησις ; ὁ εἶμι προσθήκη ὁ μικρός , ἀναπλήρωσις γίγνομαι ὁ ἀτέλεια , καί χρήσιμος δάκνω ὁ μή καθ´ ἑαυτοῦ χρησιμεύω , εὔλογος εἄν εἰμί ὁ ἰσομοιρία ὁ κτήτωρ χορηγέω ὁ ἐπιλαγχάνω χορηγία ἐκ ὁ μείζων μέν νομίζω μέρος , οὐδείς δέ συντελέω Χωρὶς ὁ συνεισοθωΚρᾶς ὁ μικρός . Ζεύς οὗτος ἐν καί νόμος ὁ βασίλειος ἐγώ ἐκφέρω ὁ ἀπό γε ὁ νῦν νόμιμος δικαιοσύνη Παρί οὗτος διευθετέω , καί ὁρίζω , ἐάν δύο τις Θαλαε τίω μερίς ἕνωσις γίγνομαι πρός ὑπόστασις ἕ ἐποχή , εἷς δδʹ αὐτός ὅς μείζων , ἕτερος δέ μικρός , ἴσος διανομή ὁ κέρδος ἐπέχω ὁ μερίς δκαπέρας δεσπόζω . Τ ὅς . ΑΔ ρδʹ Ίος περι ἐποχή μή ἔχω ὁ ἐκ ὁ νόμος δα - μεερον . ὁ αὐτός βασιλεύς Στυλιανός ὁ αὐτός . ἐπεί ἐν ὁ γείτων ἐποχή συμβαίνω πολλάκις ὡς ὁ ἐκ ὁ γείτων ἀπόστασις μή ὁ νομίζω σῴζω μέτρον κινέω φιλονεικία καί Έρδας , ὁρίζω καί περί ὁ τοιοῦτος υποδεσια , ὥστε ὁ διώκω μέρος ἐπειδάν νόμιμος ἁλίσκομαι , πάρειμι μέν εὐπορία τόπος , ποιέω ὁ ἐποχή ἀναμφιβδλως ὁ μετάστασις , ὄνθος μή μέλλω γραφή πίνω ὅς παροράω ὁ ὁ νόμος διόρισμα · μή πάρειμι δέ χώρα ἐφίημι ὅς μεθίστημι , ὁ χρόνος ἐπιτηρέω ὁ πάροδος , ὅσος ἀπύ ὁ τόπος ὁ ὑπό ἔγκλημα πίπτω Κσχηκεν ὁ ἐποχή ὁ πῆξις · κἀν μέν ἐπιδημέω ὁ δίδωμι καί μηδείς ἐπιμαρτυρέω κτείς ἐπί δεκάω ὁ στάσις κτάομαι , διαμένω αὐτός ἐπί ὁ αὐτός ἀμετακίνητος χώρα , εἰμί δδʹ ἀπόδημος ὅς ὁ ὁ Κγκλησιν ὑποβάλλω πρόσωπον , οὐ ἐξαρκέω πρός ὁ ἀμετακίνητος ὁ δεκαετής χρόνος , ἀλλά δήω καί τοσοῦτος ἕτερος προσεξαριθμέω , ὡς εἰμί ὁ σύμπας εἴκοσι χρόνος . Ἀλ οὗτος μέν ὁ διορισμός ἐπί πρόσωπον ἰδιωτεύω . ἐκκλησία