cogPG.PG107 151
παστάδα γαμήλιον · τῇ μὲν βίον εὐσχήμονα , ἑαυτῷ δὲ φάρμακον περιποιούμενος τοῦ κακοῦ . Οὔτως οὖν εὐβούλως τὸν ἄνδρα διῳκηκέτα , μαθὼν ὁ μέγας Νικόλαος , οὐχ ὁρίζει τῷ φθάσαντι τὴν τοῦ ἐλέου πηγὴν , οὐδ´ ἐπὶ τοσοῦτο παραμυθίας ἐκτείνειν ᾤετο χεῖρα , ἀλλ´ ὁμοίου καιροῦ πρὸς τὴν ἐργασίαν καλοῦντος , χειρὶ μεγαλοδώρῳ τῷ δωματίῳ σπείρει τὴν εὐεργεσίαν λαθών . Ἐπέστη φαιδροτάτην ἑαυτὴν ἡ ἡμέρα δεικνύουσα . Καὶ ὡς εἶδε παράδοξον αὐτῷ καρποφορίαν τὸν οἰκίσκον βλαστάνοντα , εἰς χαρὰν διήρει καὶ δάκρυα τὴν ψυχὴν , ἐφ´ οἷς οὐκ εἶχε συνιέναι τὸν εὐεργέτην , τοῦ ἀνιῶντος καταλαμβάνοντος . Ὅμως δέ , καὶ θατέρᾳ τῶν παίδωντρεῖς δ´ ἦσαν αἵ πᾶσαι αὐτῷ ] , αἱ νυμφοστόλοι μέριμναι διηκόνουν . Ἀλλὰ γὰρ οὐκ ἔτι δεῖν ὑπελάμβανεν ἧπερ καὶ πρότερον , τῷ δαμάζοντι ὕπνῳ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐπιτρέπειν , φυλάττειν δὲ καὶ αὐτὸν ἀντέχοντα τὸν καιρὸν , ὃς ταῖς θυγατράσι προικοφορεῖ . Ἐπεποίθει γὰρ ἥξειν τὰ ἔθνη τῷ θυγατρίῳ , περὶ τῶν οὔπω παρόντων συμβάλλων ἐκ τῶν φθασάντων . Καὶ οὐκ ἐψεύσθη γε τῶν ἐλπίδων . Πάλιν νύκτες καὶ ἀωρία , καὶ πρὸς καταβολὴν ὁ ἐργάτης τῶν οὐρανίων ἀπήει σπερμάτων . Ἀλλ´ οὐκ ἦν εὔπορον ἔτι λαθεῖν τὸν εὑγνωμοσύνῃ λοχῶντα · ὡς γὰρ τὸ χρυσίον ἔῤῥιπτο , ὡς εἶχε τάχους ἀναπηδήσας ὁ ἀνὴρ φθάνει τὸν ἐν κρυφῇ ὑπατεύοντα , καὶ ῥίπτει μὲν εἰς τοὔδαφος ἑαυτὸν . δάκρυσι δὲ πλύνει τοὺς πόδας , δι´ ὧν ἐκεῖνος μικροῦ καταπεσὼν εἰς βάραθρον ἀπωλείας ἐπὶ πόδας ἔστη τῆς σωτηρίας . Ὁ δὲ ἠρυθρία ὥσπερ ἐπί τι τῶν τοιούτων καταληφθεὶς , καὶ κατέχειν ἐν ἀποῤῥήτῳ ἐδεῖτο , μηδ´ εἰς ἑτέρους τὸ πεπραγμένον ἐκφέρειν Ἄρ´ οὖν ὀλίγον τεκμηριῶσαι · ἢ ἔστιν ᾧγε παρεῖοαι πρὸς αὐτὸν ἁμιλλᾶσθαι ; οὔκουν οὐδ´ ἐγγύς . Ἀλλὰ τοῦτο μὲν ἐν ἐκ πολλῶν τῶν ἐκείνου πρὸ τοῦ ἀρχιερέως κείσθω διηγημάτων , ἵν´ εἰδῶμεν ὡς καὶ πρὸ ποιμαντικῆς ἐπιστασίας ἡ ποιμέσι διαφέρουσα τοῦτον εἶχε μέριμνα . Εἰ γε ποιμένων ἔργον σώζειν , καὶ Κμὴ τοὺς τοῦτο παθεῖν κινδυνεύοντας ὀλωλέναι περιορᾷν .
Lemmas: παστάς γαμήλιος · ὁ μέν βίος εὐσχήμων , ἑαυτοῦ δέ φάρμακον περιποιέω ὁ κακός . οὔτως οὖν εὔβουλος ὁ ἀνήρ διοικέω , μανθάνω ὁ μέγας Νικόλαος , οὐ ὁρίζω ὁ φθάνω ὁ ὁ ἔλεος πηγή , οὐδός ἐπί τοσοῦτος παραμυθία ἐκτείνω οἴομαι χείρ , ἀλ ὁμοιόω καιρός πρός ὁ ἐργασία καλέω , χείρ μεγαλόδωρος ὁ δωμάτιον σπείρω ὁ εὐεργεσία λανθάνω . ἐφίστημι φαιδρός ἑαυτοῦ ὁ ἡμέρα δείκνυμι . καί ὡς ὁράω παράδοξος αὐτός καρποφορία ὁ οἰκίσκος βλαστάνω , εἰς χαρά διαιρέω καί δάκρυ ὁ ψυχή , ἐφίημι ὅς οὐ ἔχω συνίημι ὁ εὐεργέτης , ὁ ἀνία καταλαμβάνω . ὅμως δέ , καί ἕτερος ὁ παίδων δδʹ εἰμί ὁ πᾶς αὐτός ] , ὁ νυμφοστόλος μέριμνα διακονέω . ἀλλά γάρ οὐ ἔτι δήω ὑπολαμβάνω ὁ καί πρότερος , ὁ δαμάζω ὕπνος ὁ ὀφθαλμός ἐπιτρέπω , φυλάσσω δέ καί αὐτός ἀντέχω ὁ καιρός , ὅς ὁ θυγάτηρ προικοφορέω . πείθω γάρ ἥκω ὁ ἔθνος ὁ θυγάτριον , περί ὁ οὔπω πάρειμι συμβάλλω ἐκ ὁ φθάνω . καί οὐ ψεύδω γε ὁ ἐλπίς . πάλιν νύξ καί ἀωρία , καί πρός καταβολή ὁ ἐργάτης ὁ οὐράνιος ἄπειμι σπέρμα . Ἀλ οὐ εἰμί εὔπορος ἔτι λανθάνω ὁ ευγνωμοσύνη λοχάω · ὡς γάρ ὁ χρυσίον ῥίπτω , ὡς ἔχω τάχος ἀναπηδάω ὁ ἀνήρ φθάνω ὁ ἐν κρυφῇ ὑπατεύω , καί ῥίπτω μέν εἰς ἔδαφος ἑαυτοῦ . δάκρυ δέ πλύνω ὁ πούς , δις ὅς ἐκεῖνος μικρός καταπίπτω εἰς βάραθρον ἀπώλεια ἐπί πούς ἵστημι ὁ σωτηρία . ὁ δέ ἐρυθριάω ὥσπερ ἐπί τίς ὁ τοιοῦτος καταλαμβάνω , καί καταχέω ἐν ἀπόρρητος δήω , μηδ´ εἰς ἕτερος ὁ πράσσω ἐκφέρω Ἄρα οὖν ὀλίγος τεκμηριόω · ἢ εἰμί μικρόρρωξ παρεῖος πρός αὐτός ἁμιλλάομαι ; οὔκουν οὐδός ἐγγύς . ἀλλά οὗτος μέν ἐν ἐκ πολύς ὁ ἐκεῖνος πρό ὁ ἀρχιερεύς κεῖμαι διήγημα , ὅς οἶδα ὡς καί πρό ποιμαντορικός ἐπιστασία ὁ ποιμήν διαφέρω οὗτος ἔχω μέριμνα . εἰμί γε ποιμήν ἔργον σῴζω , καί Κμὴ ὁ οὗτος πάσχω κινδυνεύω ὄλλυμι περιοράω .