cogPG.PG107 140
εἰς ὄρχησιν προὐκαλεῖτο , καὶ ἐπὶ θεαταῖς ἐτέρπετο , ἦς ἔδει καὶ μόνον ὁρωμένῃς ἀποστρέφειν τὰς ὄψεις , ὡς φερούσης τινὰ ἐρυθρίαν , ἐφ´ οἷς τῇ ταύτης μητρὶ συνησέλγαινεν · ὁ δὲ καὶ εἰς ἐπίδειξιν ἄγει , καὶ θεατὰς ἔχων τῆς παρανοίας σεμνύνεται . Προσέτι καὶ τιμῆς ὡνεῖται τὴν ὄρχησιν , καὶ τὴν βασιλείαν μερίζεται , ἐρώτων καὶ μέθης τὸν ἄθλιον λογισμὸν ταλαντευόντων , καὶ δίδωσι κεφαλὴν , κειμήλιον τοῦ Πνεύματος , ἆθλον ὀρχήσεως ἐναγοῦς , ἀντὶ τοῦ τῆς βασιλείας ἡμίσους · ἧς οὐκ ἦν ὅλος ὁ κόσμος ἀντάξιος · καὶ δείκνυσι φοβερὸν ἄμα καὶ σκυθρωπὸν τοῖς εὐωχουμένοις θέαμα . Τί ποιεῖς , ἄνθρωπε ; εἴγε δεῖ καλεῖν ἄνθρωπον , τὸν πάντα λογισμὸν ἀφῃρημένον ἀνθρώπινον . Καλεῖς , ἐφ’´ ᾧ εὐφρανεῖς ; ἑορτάζεις , ἵνα φαιδρότητα ἐμποιήσῃς , καὶ οὕτω κατηφείας καὶ σκυθρωπότητος τὸ συμπόσιον ποιεῖς μεστόν ; Τίς γὰρ οὐκ ἂν τῶν παρόντων τότε κατηφείας ἐνεπλήσθη ; τίς οὐκ ἂν ἤλγησε τὴν ψυχὴν , ἐφ´ οὕτω ξένῳ , καὶ οἷον οὐκ εἶδέ ποτε τράπεζα , θεάματι ; Ὁπότε δὴ καὶ σύ γε αὐτὸς οὐ χωρὶς λύπης διατεθεῖσθαι προσποιῇ , τίς ἐκείνην θεωρῶν τὴν κεφαλὴν , οὐκ ἂν οἷς ἐκόμα Κἀγαθοῖς ἐννοῶν , θάμβει τε κατεσχέθη , καὶ τὴν σὴν Κτῶν γενεσίων ἡμέραν ἐπηράσατο ; Καλῶς γε σὺ τῆς σῆς ἀνοσίου γονῆς τὴν ἡμέραν τιμᾷς · ἐν ᾗ ἐχρῆν καὶ τὸν αἰτιώτατον ἀπολύειν θανάτου , ἐν ταύτῃ τὸν μείζονα πάντων προφητῶν ὑπάγων θανάτῳ · καθ´ ἢν εἴ τι κάλλιστον , καὶ πρὸς χαρμονὴν ἐπιτηδειότατον ἐχρῆν προστιθέναι , ἐν ταύτῃ κεφαλήν τοῦ τῆς σφαγῆς ἀποστάζουσαν αἵματος προτιθείς . Ὡς δείλαιος μὲν τῶν ὡδίνων , ἂς ἐπὶ τῷ σαυτοῦ Ελυσας κακῷ ! ὡς δεαιος δὲ τῶν ἀκαθάρτων ἐρώτων , οἷς κάτοχος ὅλος Τενόμενος , πρὸς οὕτω προήχθης ἔκτοπον τόλμημα ! Οἷον δὲ καὶ τὸ σχῆμα τοῦ μὴ ἐθέλειν ἀνανεύσει · πρὸς τὴν σφαγὴν , μηδὲ τὴν αἴτησιν ἀσελγοῦς γυναίου διακρούσασθαι ; ιὰ γὰρ τοὺς ἀνακειμένους , καὶ ἵνα τοὺς ὅρκους ἐμπεδώσηται , τὴν σφαγὴν ἐπιτρέπει , καὶ μὴν εἰ καὶ διὰ μηδὲν ἄλλο , διά γε ταῦτα ἐχρῆν τὸ γύναιον ἀποπέμπεσθαι , ἵνα τε μὴ ἀνιαθεῖεν , οὕτως ἀπανθρώπως οἱ ἀνακείμενοι εὐωχούμενοι , καὶ ἵνα μὴ γέλωτα ὄφλῃς , ἀντὶ τοῦ δοκεῖν εὐορκεῖν · τίς γὰρ ὥφθη τοιοῦτόν ποτε δῶρον ὑπισχνημένος ; Ἀλλ´ οὐ μόνον ἀνίατον ἡ μανία , καὶ μάλιστα ὅση ἐξ ἐρώτων καὶ μέθης , ἀλλὰ καὶ δόκησιν ἐμποιεῖ τοιούτους ἑτέρους ἡγεῖσθαι , οἷοίπερ αὐτοὶ τῇ ἀληθείᾳ εἰσίν . Ὡς καὶ νῦν Ἡρώδης τοῦ προφητικοῦ διψῶν αἷματος , παραπαίων εἰς ἐκπλήρωσιν τῆς ἐπιθυμίας αὐτοῦ , τοὺς συνανακειμένους προβάλλεται . ὡς οὐκ ἂν ἐκείνων οὔων τε ὄντων τὴν ἀνόητον ταύτην διαγνῶναι προσποίησιν . Πλὴν ὁ Βαπτιστὴς ἀποτέμνεται τὴν κεφαλὴν , καὶ προθύεται τοῦ αἴροντος Ἀμνοῦ τὰς ἡμῶν ἁμαρτίας , ὥσπερ τῷ τόκῳ μετέχων τοῦ θείου τόκου τοῦ θαύματος , δι´ ὧν ἐκ στειρευούσης προῆλθε γαστρὸς , οὕτω καὶ τῇ ἐκ τῶν κάτω πρὸς τὰ ἄνω μεταχωρήσει κοινωνῶν τῇ πορείᾳ , δι´ ὧν τοῦ ἀθύτου σφαγίου προσφαγιάζεται , καὶ γίνεται ὥσπερ τῆ λύσει τῶν ὡδίνων , οὕτω καὶ τῇ εἰς ᾅδου φοιτήσει τοῦ Δεσπότου
Lemmas: εἰς ὄρχησις προκαλέω , καί ἐπί θεατής τέρπω , εἰμί ἐσθίω καί μόνος ὁράω ἀποστρέφω ὁ ὄψις , ὡς φέρω τις ἐρυθρίας , ἐφίημι ὅς ὁ οὗτος μήτηρ συνασελγαίνω · ὁ δέ καί εἰς ἐπίδειξις ἄγω , καί θεατής ἔχω ὁ παράνοια σεμνύνω . προσέτι καί τιμή ὠνέομαι ὁ ὄρχησις , καί ὁ βασίλειος μερίζω , Ἔρως καί μέθη ὁ ἄθλιος λογισμός ταλαντεύω , καί δίδωμι κεφαλή , κειμήλιον ὁ πνεῦμα , ἆθλος ὄρχησις ἐναγής , ἀντί ὁ ὁ βασίλεια ἥμισυς · ὅς οὐ εἰμί ὅλος ὁ κόσμος Ἀντάξιος · καί δείκνυμι φοβερός ἄμη καί σκυθρωπός ὁ εὐωχέω θέαμα . τις ποιέω , ἄνθρωπος ; εἰ δεῖ καλέω ἄνθρωπος , ὁ πᾶς λογισμός ἀφαιρέω ἀνθρώπινος . Καλεῖς , ἐφίημι ὅς εὐφραίνω ; ἑορτάζω , ἵνα φαιδρότης ἐμποιέω , καί οὗτος κατήφεια καί σκυθρωπότητα ὁ συμπόσιον ποιέω μεστός ; Τῖς γάρ οὐ εἄν ὁ πάρειμι τότε κατήφεια ἐμπίμπλημι ; τίς οὐ εἄν ἀλγέω ὁ ψυχή , ἐφίημι οὗτος ξένος , καί οἷος οὐ εἶδον ποτός τράπεζα , θέαμα ; ὁπότε δή καί σῦς γε αὐτός οὖον Χωρὶς λύπη διατίθημι προσποιέω , τίς ἐκεῖνος θεωρός ὁ κεφαλή , οὐ εἄν ὅς κομάω Ἀγαθός ἐννοέω , θάμβος τε κατέχω , καί ὁ σός κτέω γενέσια ἡμέρα ἐπαράομαι ; καλῶς γε σύ ὁ σός ἀνόσιος γονεύς ὁ ἡμέρα τιμάω · ἐν ὅς χρή καί ὁ αἴτιος ἀπολύω θάνατος , ἐν οὗτος ὁ μείζων πᾶς προφήτης ὑπάγω θάνατος · καθ´ εἄν εἰμί τίς καλῶς , καί πρός χαρμονή ἐπιτήδειος χρή προστίθημι , ἐν οὗτος κεφαλή ὁ ὁ σφαγή ἀποστάζω αἷμα προτίθημι . ὡς δείλαιος μέν ὁ ὠδίς , ὅς ἐπί ὁ σεαυτοῦ λύω κακός ! ὡς δεαιος δέ ὁ ἀκάθαρτος Ἔρως , ὅς κάτοχος ὅλος τείνω , πρός οὗτος προάγω ἔκτοπος τόλμημα ! οἷος δέ καί ὁ σχῆμα ὁ μή ἐθέλω ἀνάνευσις · πρός ὁ σφαγή , μηδέ ὁ αἴτησις ἀσελγής γύναιον διακρούω ; ἰά γάρ ὁ ἀνάκειμαι , καί ἵνα ὁ Ὅρκος ἐμπεδόω , ὁ σφαγή ἐπιτρέπω , καί μήv εἰμί καί διά μηδείς ἄλλος , διά γε οὗτος χρή ὁ γύναιον ἀποπέμπω , ἵνα τε μή ἀνιάω , οὕτως ἀπάνθρωπος ὁ ἀνάκειμαι εὐωχέω , καί ἵνα μή γέλως Όφλης , ἀντί ὁ δοκέω εὐορκέω · τίς γάρ ὁράω τοιοῦτος ποτός δῶρον ὑπισχνέομαι ; Ἀλ οὖον μόνος ἀνίατος ὁ μανία , καί μάλιστα ὅσος ἐκ Ἔρως καί μέθη , ἀλλά καί δόκησις ἐμποιέω τοιοῦτος ἕτερος ἡγέομαι , οἷος αὐτός ὁ ἀλήθεια εἰμί . ὡς καί νῦν Ἡρῴδης ὁ προφητικός διψάω αἷμα , παραπαίω εἰς ἐκπλήρωσις ὁ ἐπιθυμία αὐτός , ὁ συνανάκειμαι προβάλλω . ὡς οὐ εἄν ἐκεῖνος οὖς τε εἰμί ὁ ἀνόητος οὗτος διαγιγνώσκω προσποίησις . πλήν ὁ βαπτιστής ἀποτέμνω ὁ κεφαλή , καί προθύω ὁ ἀείρω ἀμνός ὁ ἐγώ ἁμαρτία , ὥσπερ ὁ τόκος μετέχω ὁ θεῖον τόκος ὁ θαῦμα , δις ὅς ἐκ στειρεύω προέρχομαι γαστήρ , οὗτος καί ὁ ἐκ ὁ κάτω πρός ὁ ἄνω μεταχώρησις κοινωνός ὁ πορεία , δις ὅς ὁ ἄθυτος σφάγιον προσφαγιάζω , καί γίγνομαι ὥσπερ τῆ λύω ὁ ὠδίς , οὗτος καί ὁ εἰς ᾍδης φοιτάω ὁ δεσπότης