cogPG.PG107 165
πόλειως , καὶ αὕτη ἀφορμὴ τοῦ κακοῦ τῆς προσθήκης . Τί οὖν ποιεῖ ὁ τῶν ψυχῶν ἀεὶ Θεὸς τὴν σωτηρίαν ΟίΟνΟν · . «« « ««« « α «««« 2 ἐΜὲΙΧε . « [ ια´ ) .... τοῦ πράγματος κώλυσιν · καὶ οὗτω κατευνάζει μόλις τὸ στασιάζον , καὶ γράφει τῷ βασιλεῖ τὰ τῆς στάσεως . Βάλλεται τοίνυν τῷ τοῦ θείου κέντρου καὶ θαύματος πόθῳ τὴν καρδίαν ὁ βασιλεὺς , καὶ ἡ σύγκλητος τούτων ἀκούσαντες , καὶ τροπαίῳ τὸν ἱερὸν ἐκεῖνον ἐκκλίναντες πόλεμον , καὶ τὸ ἐπιθυμούμενον χρυσοῦν ὄντως χρῆμα τῆς Ἀντιόχοω λαφυραγωγησάμενοι , τῇ Κωνσταντίνου χαρίζονται . Πῶς ; Τῷ κόμητι Ἀντιοχείας ὁ βασιλεὺς ἐγκελεύεται , ὰννοία πάντων , τὸν Ἰωάννην παρακαλέσαι καὶ ὑπὸ δέξασθαι . Καὶ τοῦτο δράσας ὁ κόμης , καὶ μέχρι τῶν μαρτυρείων ἔξω τῆς πόλεως παρελκύσας ἄγαν συνετῶς καὶ φρονίμως τὸν Ἰωάννην , καὶ τῷ ὀξυδρόμῳ ἐφιππασάμενος , τοῖς ποθοῦσιν ἀποκαθέστηκεν . Ἐπειδὴ δὲ καὶ συνέλευσις ἡν πολλῶν ἐπισκόπων ἐκ βασιλικῆς φροντίδος παρασκευασθεῖσα , σὺν τοῖς ἐπισκόποις καὶ ὁ Ἀλεξανδρείας ἐκεῖνος Θεόφιλος , ὅς διασύραι τὴν Ἰωάννου δόξαν , φθόνῳ κλαπεὶς , ἠγωνίζετο , τῷ ἀνεπιλήπτῳ τοῦ ἀνδρὸς ἐκτηκόμενος , καὶ πρὸς τὴν χειροτονίαν ἀναδυόμενος · ὅνως καὶ ἄκων ἡττᾶται · νικᾷ γὰρ ἀεὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον · ἡττᾶται δὲ οὔτω · Πολλοὶ τῶν πυρπολουμένων τῷ θείω ζήλῳ τὴν Ἐιάδα τῶν Θεοφίλου κακῶν γραφαῖς τε καὶ συγγραφαῖς οὐκ ἀγεννῶς ἐῤῥαψῴδησαν · ἅντινα τότε χειρωσάμενος ὁ τῆς βασιλικῆς πρωτεύων γυναικωνίτιδος , Εὐτρόπιος δὲ οὗτος ἦν , τῷ Θεοφίλῳ ὑπέδειξεν , εἰπών · Δυοῖν θάτερον ἕκλεξαι · ἢ ταῦτα ἐλεγχθῆναι , ἢ Ἰωάννην χειροτονῆσαι . Τῷ τοίνυν τολμητῇ τῶν τοιούτων ἡ Εὐτροπίου τῶν λόγων ἀντιστρατευσαμένη παράταξις , αἱρεῖ κατὰ κράτος τὸν κακουργοῦντα τῷ ἀμφικρήμνω τοῦ ἐπιτηδεύματος . ᾯ Θεόφιλος σφοδρῶς ἤδη λεηλατούμενος ἐν τριόδῳ λοῦπθοο»ν τὸ τον »
Lemmas: πόλειος , καί οὗτος ἀφορμή ὁ κακός ὁ προσθήκη . τις οὖν ποιέω ὁ ὁ Ψυχή ἀεί θεός ὁ σωτηρία οιονος · . «« « ««« « ὅς «««« 2 ἐΜὲΙΧε . « [ ια´ ) .... ὁ πρᾶγμα κώλυσις · καί οὗτος κατευνάζω μόλις ὁ στασιάζω , καί γράφω ὁ βασιλεύς ὁ ὁ στάσις . βάλλω τοίνυν ὁ ὁ θεῖον κέντρον καί θαῦμα πόθος ὁ Καρδία ὁ βασιλεύς , καί ὁ σύγκλητος οὗτος ἀκούω , καί τρόπαιον ὁ ἱερόν ἐκεῖνος ἐκκλίνω πόλεμος , καί ὁ ἐπιθυμέω χρύσεος εἰμί χρῆμα ὁ Ἀντιόχος λαφυραγωγέω , ὁ Κωνσταντῖνος χαρίζομαι . Πῶς ; ὁ κόμης Ἀντιόχεια ὁ βασιλεύς ἐγκελεύω , ὰννοία πᾶς , ὁ Ἰωάννης παρακαλέω καί ὑπό δέχομαι . καί οὗτος δράω ὁ κόμης , καί μέχρι ὁ μαρτυρεῖον ἔξω ὁ πόλις παρέλκω ἄγαν συνετός καί φρονίμως ὁ Ἰωάννης , καί ὁ ὀξυδρομέω ἐφιππάζω , ὁ ποθέω ἀποκαθίστημι . ἐπεί δέ καί συνέλευσις ἐάν πολύς ἐπίσκοπος ἐκ βασιλικός φροντίς παρασκευάζω , σύν ὁ ἐπίσκοπος καί ὁ Ἀλεξάνδρεια ἐκεῖνος Θεόφιλος , ὅς διασύρω ὁ Ἰωάννης δόξα , φθόνος κλέπτω , ἀγωνίζομαι , ὁ ἀνεπίληπτος ὁ ἀνήρ ἐκτήκω , καί πρός ὁ χειροτονία ἀναδύνω · Ὀνῶς καί ἄκων ἡσσάομαι · νικάω γάρ ἀεί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος · ἡσσάομαι δέ οὐτάω · πολλός ὁ πυρπολέω ὁ θεῖον ζῆλος ὁ Ἰάς ὁ Θεόφιλος κακός γραφεύς τε καί συγγραφή οὐ ἀγεννής ῥαψῳδέω · ὅστις τότε χειρόομαι ὁ ὁ βασιλικός πρωτεύω γυναικωνῖτις , Εὐτρόπιος δέ οὗτος εἰμί , ὁ Θεόφιλος ὑποδείκνυμι , εἶπον · δύο ἕτερος ἐκλέγω · ἢ οὗτος ἐλέγχω , ἢ Ἰωάννης χειροτονέω . ὁ τοίνυν τολμητής ὁ τοιοῦτος ὁ Εὐτρόπιος ὁ λόγος ἀντιστρατεύω παράταξις , αἱρέω κατά κράτος ὁ κακουργέω ὁ ἀμφικρημνέω ὁ ἐπιτήδευμα . ὧ Θεόφιλος σφοδρός ἤδη λεηλατέω ἐν τρίοδος λοῦπθοο»ν ὁ ὁ »