cogPG.PG107 117
καὶ αὐτὸς τῷ ἐξ αὐτοῦ αἰτιατῷ τῷ Πνεύματι γίνεσθαι αἰτίῳ , ἵνα ὡσπερ ἐκεῖνος τὸ τοῦ ἰδίου αἰτίῳ , ἔχει προνόμιον , οὖτω καὶ τὸ Πνεῦμα μὴ ἄμοιρον ᾖ τῆς τοιαύτης τιμῆς ; Οὐ γὰρ δή γε τὸν Πατέρα κωλύειν ἄν τις εἴπῃ . Πῶς γὰρ ὅγε τὸ μόνον ἴδιον αὐτοῦ κατὰ τὸν ὑμέτερον λόγον κοινοποιησάμενος ; Ταῦτα μὲν ὁδοῦ , φαοὶί , πάρεργον εἰς ὥεγχον τῆς νεωτεροποιίας . Ὑμεῖς δὲ τῶν ἀμεινόνων γενόμενοε λογισμῶν , μὴ τὴν ἐλευθερίαν ἀποδύεσθε , μηδὲ πρὸς τὴν δουλείαν τῆς φθορᾶς ἐλεεινῶς ὑποστρέφετε , οἷς ἔξαρνοι γίνεσθε τῆς δεσποτείας τοῦ δεσποτικῶς ἐλευθεροῦντος . Ἀλλ´ οὐ βούλονται · ἐχέτωσαν ἁς προτιμῶσιν · οἱ μὲν εἴσονται τῶν ἐπινοιῶν τὴν δεινότητα , ἐπειδὰν αὐτοὺς τὰ ἀναπόδραστα δεινὰ περεστῇ , λόγον ὑπέχοντας τῆς εἰς τὸ Πνεῦμα ἀσυγχορήτου βλασφημίας · οἱ δὲ τῇ υἱοθεσίᾳ καλῶς διαπρέποντες , ἐν τῷ καλῶς τὴν τιμὴν εἰδέναι τοῦ υἱοθετήσαντος , οἰα δὴ τέκνα Θεοῦ , τὸ συμφυὲς αὐτοῦ Πνεῦμα θειάζωμεν , τὸ ἀληθινὸν φῶς , τὸ φωτίσαν τὰ πέρατα , τὸ εὐθὲς καὶ πρὸς εὐθύτητα σωτηρίας καθοδηγῆσαν τοὺς πλανωμένους ἐν τρίβοις σκολιαῖς ἀπωλείας , τὸ βρύον τὴν ἀγαθότητα , καὶ τοῖς μετασχοῦσι τὸ ἀγαθύνεσθαι χαριζόμενον , τὴν ἀκατάληπτον πηγὴν τῆς ἁγιότητος , οὗ μεταλαβοῦσαι τοῦ ἀγιασμοῦ ἁγιάζονται μὲν ἄρτι παριοῦσαι πρὸς γένεσιν αἱ νοεραὶ δυνάμεις · εἰ καὶ διὰ σκαιότητα προαιρέσεως ὁ τῆς ἀγίας καὶ φωτοειδοῦς ἀπεῤῥαγὼς τάξεως , βέβηλός τε ἅμα καὶ σκότος ἐγένετο · καλλωπίζεται δὲ τὰ μεταλήψει τῆς καλλονῆς τοῦ ἁγιασμοῦ τὰ λοιπὰ σύνδουλα κτίσματα · οὔτω γὰρ ἄπαντα λίαν καλὰ ἔστι τε καὶ εἴρηται , δημιουργηθέντα μὲν παρὰ Πατρὸς δι´ Υἱοῦ , τελειουργηθέντα δὴ τῆ ἁγίᾳ τοῦ Πνεύματος μεταδόσει . Ἃ καὶ διὰ τὴν ἐπεισελθοῦσαν ἁμαρτίαν ἀπρεπῆ τῇ φθορᾷγεγονότα , πάλιν ὑπὸ τοῦ ἀγαθοῦ Πνεύματος κατακοσμεῖται ἀμείνονι καταστάσει τῆς προτέρας ἀνακαινιζόμενα · εἴγε μετ´ ἐκείνην μὲν συνετρίβη , μετὰ δὲ ταύτης ἀνώτερα συντριβῆς τὰ ἔργα . Ὁρᾷς ὅπως οὐ δοῦλον τὸ Πνεῦμα , τὸ τὴν κτίσιν εὐπρεπεστέραν ποιῆσαν , ἣν μετειλήχει πρότερον καταστάσεως . Οὐ γὰρ ἕτι φθορὰ κατὰ ταύτης χωρεῖ , τῷ ἀναιρέτῃ Λόγῳ προσομιλήσασα καὶ καταποθεῖσα , καὶ δι´ αὐτοῦ ἐν ἁγίῳ Πνεύματι ἀφθαρσίας ἐγκαινισθείσης . Ὃς ἐπὶ τροπαίῳ τοσούτῳ πρὸς τὸν οὗ μὴ διέστη θρόνον πατρῷον καθίσας , καὶ σύνθρονον Παράκλητον ἐξαπέστειλεν , ἅμα μὲν τὴν ἐκείνου δόξαν τρανῶσαν , ἅμα δὲ καὶ πρὸς τὴν οἰκείαν τὸ πλάσμα χειραγωγῆσαν , καὶ ἵνα ἐν τῷ τοῦ Πατρὸς ἀπαυγάσματι τῆς σκοτομήνης τῆς ἀσεβείας ἐκκεχωρηκυίας , ἤδη καὶ ἐν τῷ ὁμοουσίῳ αὐτοῦ φωτιστικῷ Πνεύματι καταυγασθῶσιν οἱ ἀλαμπεῖς . δοιτᾷ δὲ ἐν γλώσσαις πυρίναις σωματικῶς ὁμοῦ καὶ θεῖκῶς , τῷ μὲν . ἵνα τὴν θειότητα γνωρίσῃ · Πῦρ γὰρ ὁ Θεὸς ἡμῶν καταναλίσκον · τῷ δὲ τῷ συγγενεῖ λόγῳ πρᾶγμα τελῶν συγγενὲς , καὶ ποιούμενον τὴν παρουσίαν ἐν , σώματι , ὥσπερ ἐκεῖνος Δφθη μετὰ σώματος . Ἐν γλώσσαις δὲ ἐν οἰκείῳ τῶν ἐσομένων πραγμάτων αἰνίγματι · ὥσπερ πρότερον ἐν τῷ βαπτίσματι περιστερᾶς
Lemmas: καί αὐτός ὁ ἐκ αὐτός αἰτιατός ὁ πνεῦμα γίγνομαι αἴτιος , ἵνα ὡς ἐκεῖνος ὁ ὁ ἴδιος αἴτιος , ἔχω προνομία , οὗτος καί ὁ πνεῦμα μή ἄμοιρος εἰμί ὁ τοιοῦτος τιμή ; οὖον γάρ δή γε ὁ πατήρ κωλύω ἄν τις εἶπον . Πῶς γάρ ὅσγε ὁ μόνος ἴδιος αὐτός κατά ὁ ὑμέτερος λόγος κοινοποιέω ; οὗτος μέν ὁδός , φαοὶί , πάρεργον εἰς οἴγω ὁ νεωτεροποιία . σύ δέ ὁ ἀγαθός γίγνομαι λογισμός , μή ὁ ἐλευθερία ἀποδύω , μηδέ πρός ὁ δουλεία ὁ φθορά ἐλεεινός ὑποστρέφω , ὅς ἔξαρνος γίγνομαι ὁ δεσποτεία ὁ δεσποτικός ἐλευθερόω . Ἀλ οὖον βούλομαι · ἔχω ὅς προτιμάω · ὁ μέν εἶμι ὁ ἐπίνοια ὁ δεινότης , ἐπειδάν αὐτός ὁ αναπόδραστα δεινός περιίστημι , λόγος ὑπέχω ὁ εἰς ὁ πνεῦμα ασυγχορητος βλασφημία · ὁ δέ ὁ υἱοθεσία καλῶς διαπρέπω , ἐν ὁ καλῶς ὁ τιμή οἶδα ὁ υἱοθετέω , οἶος δή τέκνον Θεός , ὁ συμφυής αὐτός πνεῦμα θειάζω , ὁ ἀληθινός φάος , ὁ φωτίζω ὁ πέρας , ὁ εὐθύς καί πρός εὐθύτης σωτηρία καθοδηγώ ὁ πλανάω ἐν τρίβω σκολιός ἀπώλεια , ὁ βρύον ὁ ἀγαθότης , καί ὁ μετέχω ὁ ἀγαθύνω χαρίζομαι , ὁ ἀκατάληπτος πηγή ὁ ἁγιότης , ὅς μεταλαμβάνω ὁ ἁγιασμός ἁγίζω μέν ἄρτι πάρειμι πρός γένεσις ὁ νοερός δύναμις · εἰμί καί διά σκαιότητα προαίρεσις ὁ ὁ Ἀγίας καί φωτοειδής ἀπολέγω τάξις , βέβηλος τε ἅμα καί σκότος γίγνομαι · καλλωπίζω δέ ὁ μεταλαμβάνω ὁ καλλονή ὁ ἁγιασμός ὁ λοιπάς σύνδουλος κτίσμα · οὐτάω γάρ ἅπας λίαν καλός εἰμί τε καί εἴρω , δημιουργέω μέν παρά πατήρ δις υἱός , τελειουργέω δή τῆ ἅγιος ὁ πνεῦμα μετάδοσις . ἁ καί διά ὁ ἐπεισέρχομαι ἁμαρτία ἀπρεπής ὁ φθορᾷγεγονότα , πάλιν ὑπό ὁ ἀγαθός πνεῦμα κατακοσμέω ἀγαθός κατάστασις ὁ πρότερος ανακαινιζόμενος · εἰ μετέ ἐκεῖνος μέν συντρίβω , μετά δέ οὗτος ἀνώτερος συντριβή ὁ ἔργον . ὁράω ὅπως οὖον δοῦλος ὁ πνεῦμα , ὁ ὁ κτίσις εὐπρεπής ποιέω , ὅς μεταλαγχάνω πρότερος κατάστασις . οὖον γάρ ἔτι φθορά κατά οὗτος χωρέω , ὁ ἀναιρέτης Λόγος προσομιλέω καί καταπίνω , καί δις αὐτός ἐν ἅγιος πνεῦμα ἀφθαρσία ἐγκαινίζω . ὅς ἐπί τρόπαιον τοσοῦτος πρός ὁ ὅς μή διΐστημι θρόνος πατρῷος καθίζω , καί σύνθρονος Παράκλητος ἐξαποστέλλω , ἅμα μέν ὁ ἐκεῖνος δόξα τρανεύω , ἅμα δέ καί πρός ὁ οἰκεῖος ὁ πλάσμα χειραγωγώ , καί ἵνα ἐν ὁ ὁ πατήρ ἀπαύγασμα ὁ σκοτομήνη ὁ ἀσέβεια ἐκχωρέω , ἤδη καί ἐν ὁ ὁμοούσιος αὐτός φωτιστικόν πνεῦμα καταυγάζω ὁ ἀλαμπής . δοιτᾷ δέ ἐν γλῶσσα πύρινος σωματικός ὁμοῦ καί θεῖος , ὁ μέν . ἵνα ὁ θειότης γνωρίζω · πῦρ γάρ ὁ θεός ἐγώ καταναλίσκω · ὁ δέ ὁ συγγενής λόγος πρᾶγμα τέλος συγγενής , καί ποιέω ὁ παρουσία ἐν , σῶμα , ὥσπερ ἐκεῖνος Δφθη μετά σῶμα . ἐν γλῶσσα δέ ἐν οἰκεῖος ὁ εἰμί πρᾶγμα αἴνιγμα · ὥσπερ πρότερος ἐν ὁ βάπτισμα περιστερά