cogPG.PG107 115
προβολῆς , ἢ ἵνα καὶ τὸν Πατέρα τοῦτο ἀφαιρήσωνται · Εἰ γὰρ ἐκ τοῦ Υἱοῦ τὸ Πνεῦμα , πῶς οὐκ ἂν εἴη καὶ ἐξ ἑαυτοῦ , ἐπειδὴ πᾶν ὅπερ ἐστὶ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ , τοῦτο καὶ Πνεύματος ; Εἶτα τί ; Συμβαίνει μὴ μόνον μὴ εἰναι ἐκ τοῦ Υἱοῦ , ἀλλὰ μηδὲ ἐκ τοῦ Πατρός . ᾯ γὰρ ἐξ ἑαυτοῦ τὸ εἰναι , τούτῳ τί δέοι ἑτέρωθεν αἰτίας ; Ἔτι εἰ ὁμοδύναμον τὸ Πνεῦμα , πῶς οὐχὶ καὶ ὁ Υἱὸς ἐκ τοῦ Πνεύματος , ὥσπερ ἐκ τοῦ Υἱοῦ τὸ Πνεῦμα ; Ἡ γὰρ οὐχ ὁμοδύναμον αὐτῷ , λαμβάνον , οὐ διδοῦν , ἢ εἴπερ ὁμοδύναμον , ἕξοι τι καὶ ὁ Υiὸς τοῦ Πνεύματος , ὥσπερ τῷ Πνεύματι δίδωσιν αὐτός . Πῶς δὲ καὶ τούτου μόνου στερεῖτε τὸ Πνεῦμα τοῦ εἶναι ἐξ ἑαυτοῦ , μηδὲν τῶν ἄλλων ἀφαιρούμενοι , ἃ Πατρὶ πρόσεστι καὶ Υἱῷ ; Ἢ γὰρ καὶ ἐτέρων στεροῖτ´ ἂν , ἵνα ᾖ περιφανεστέρα ἡ ὕβρις , ἢ εἰ μὴ ἄλλων , μηδὲ τοῦ εἶναι ἐξ ἑαυτοῦ . Τίς γὰρ ἐπὶ μόνου τούτου ἡ ἀποκλήρωσις ; Εἶτα Πατρὸς καὶ Υἱοῦ τὸ Πνεῦμα προῖὸν , καὶ προσθήκῃ ἰδιότητος τῆς πατρικῆς ὑποστάσεως διακρινόμενον , πῶς οὐκ ἔλαττον συμφυΐας καὶ οἰκειότητος τοῦ Υἱοῦ ἕξει πρὸς τὸν Πατέρα , εἴπερ ὁ μὲν Υἱὸς ἐκ Πατρὸς ἔχει τὸ εἶναι , τῷ δὲ καὶ τοῦ Υἱοῦ αἰτίου προστίθεται ; Εἰ δὲ καὶ πάντα ὅσα ἔχει ὁ Υἱὸς , ἐκ τοῦ Πατρὸς λαμβάνει , ἐκεῖθεν ἂν εἴη καὶ τὸ ἐξ αὐτοῦ τὸ Πνεῦμα ἐκπορεύεσθαι . Τίς οὖν ἡ φιλοτιμία , δοῦναι μὲν Υἱῷ ἐκείνου προῖέναι τὸ Πνεῦμα , τῷ Πνεύματι δὲ μὴ δοῦναι , μήτε τὴν ἑαυτοῦ ἐκπόρευσιν , μήτε μὴν τῆς τοῦ Υἱοῦ μετέχειν γεννήσεως ; Καὶ εἰ μείζων ὁ Πατὴρ τῷ εἶναι αἴτιος τοῦ Υἱοῦ , μείζων ἂν εἴη καὶ ὁ Υἱὸς τῷ εἶναι αἴτιος τοῦ Πνεύματος . Καὶ πῶς οὐκ ἂν λάθοι ἡ τοῦ Πνεύματος σμικρυνομένη ὑπόστασις , τοῦ μὲν Υἱοῦ πρὸς ἓν αἴτιον ἀναφερομένου , τοῦ Πνεύματος δὲ πρὸς δύο τὴν ἀναφορὰν ἔχοντος · Καὶ εἰ ἐκ ταύτης τῆς ἀκολουθίας μείζων τοῦ Πνεύματος ὁ Υἱὸς , πῶς ἡ εἰς τὸ ἅγιον Πνεῦμα βλασφημία μὴ μείζων τῆς εἰς τὸν Υἱὸν βλασφημίας ; Τοῦτο γὰρ ἐδίδαξεν ὁ Σωτὴρ τὴν εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον βλασφημίαν καὶ ἐν τῷ νῦν αἰῶνι καὶ ἐν τῷ μέλλοντι ἄφυκτον εἶναι δίκης εἰπών .
Lemmas: προβολή , ἢ ἵνα καί ὁ πατήρ οὗτος ἀφαιρέω · εἰμί γάρ ἐκ ὁ υἱός ὁ πνεῦμα , πῶς οὐ εἄν εἰμί καί ἐκ ἑαυτοῦ , ἐπεί πᾶς ὅσπερ εἰμί πατήρ καί υἱός , οὗτος καί πνεῦμα ; εἶτα τίς ; συμβαίνω μή μόνος μή εἰναι ἐκ ὁ υἱός , ἀλλά μηδέ ἐκ ὁ πατήρ . ὧ γάρ ἐκ ἑαυτοῦ ὁ εἰναι , οὗτος τίς δήω ἑτέρωθεν αἴτιος ; ἔτι εἰμί ὁμοδύναμος ὁ πνεῦμα , πῶς οὐ καί ὁ υἱός ἐκ ὁ πνεῦμα , ὥσπερ ἐκ ὁ υἱός ὁ πνεῦμα ; ὁ γάρ οὐ ὁμοδύναμος αὐτός , λαμβάνω , οὖον Διδώ , ἢ εἴπερ ὁμοδύναμος , ἔχω τίς καί ὁ Ὕς ὁ πνεῦμα , ὥσπερ ὁ πνεῦμα δίδωμι αὐτός . Πῶς δέ καί οὗτος μόνος στερέω ὁ πνεῦμα ὁ εἰμί ἐκ ἑαυτοῦ , μηδείς ὁ ἄλλος ἀφαιρέω , ὁ πατήρ πρόσειμι καί υἱός ; ἤ γάρ καί ἕτερος στερέω εἄν , ἵνα εἰμί περιφανής ὁ ὕβρις , ἢ εἰμί μή ἄλλος , μηδέ ὁ εἰμί ἐκ ἑαυτοῦ . Τῖς γάρ ἐπί μόνος οὗτος ὁ ἀποκλήρωσις ; εἶτα πατήρ καί υἱός ὁ πνεῦμα πρόειμι , καί προσθήκη ἰδιότης ὁ πατρικός ὑπόστασις διακρίνω , πῶς οὐ μικρός συμφυία καί οἰκειότης ὁ υἱός ἔχω πρός ὁ πατήρ , εἴπερ ὁ μέν υἱός ἐκ πατήρ ἔχω ὁ εἰμί , ὁ δέ καί ὁ υἱός αἴτιος προστίθημι ; εἰμί δέ καί πᾶς ὅσος ἔχω ὁ υἱός , ἐκ ὁ πατήρ λαμβάνω , ἐκεῖθεν εἄν εἰμί καί ὁ ἐκ αὐτός ὁ πνεῦμα ἐκπορεύω . Τῖς οὖν ὁ φιλοτιμία , δίδωμι μέν υἱός ἐκεῖνος προΐημι ὁ πνεῦμα , ὁ πνεῦμα δέ μή δίδωμι , μήτε ὁ ἑαυτοῦ ἐκπόρευσις , μήτε μήv ὁ ὁ υἱός μετέχω γέννησις ; καί εἰμί μείζων ὁ πατήρ ὁ εἰμί αἴτιος ὁ υἱός , μείζων εἄν εἰμί καί ὁ υἱός ὁ εἰμί αἴτιος ὁ πνεῦμα . καί πῶς οὐ εἄν λανθάνω ὁ ὁ πνεῦμα σμικρύνω ὑπόστασις , ὁ μέν υἱός πρός εἷς αἴτιος ἀναφέρω , ὁ πνεῦμα δέ πρός δύο ὁ ἀναφορά ἔχω · καί εἰμί ἐκ οὗτος ὁ ἀκολουθία μείζων ὁ πνεῦμα ὁ υἱός , πῶς ὁ εἰς ὁ ἅγιος πνεῦμα βλασφημία μή μείζων ὁ εἰς ὁ υἱός βλασφημία ; οὗτος γάρ διδάσκω ὁ Σωτήρ ὁ εἰς ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος βλασφημία καί ἐν ὁ νῦν αἰών καί ἐν ὁ μέλλω ἄφυκτος εἰμί δίκη εἶπον .