cogPG.PG107 179
πῶς ὁ λόγος ἀδακρυτὶ τὴν τούτων μνήμην διαβιβάσοι ; ] , Εὔξασθε , λέγων , ὧ τέκνα καὶ φίλοι , καὶ σπλάγχνα τὰ ἐμοὶ πάντων ἀντιποθούμενα , καὶ τῶ Θεῷ τὴν εὐχαριστίαν ἀπόδοτε · μηδεὶς δὲ ἐξ ὑμῶν τῆς Ἐκκλησίας ὀφθείη ἀνακεχωρηκώς . Ἐγὼ γὰρἤδη σπένδομαι , καὶ ὁ καιρὸς ἐφέστηκέ μου τῆς ἀναλύσεως Ὁ Σατανᾶς οὐ φέρει τοὺς ἐμοὺς κατ´ · αὐτοῦ λόγους , ἀλλὰ μὴ ἐπιλάθησθέ μου τῆς ἱερᾶς Κπρὸς ὑμᾶς ἀγαπήσεως . Ταῦτα καὶ πολλῷ πλείω τούτων εἰπόντοστί διακέγειν τῶν δακρύων , τῆς λύπης ἧς ἐπληρώθησαν ; , τελευταῖον ἀσπασάμενος ἅπαντας , παρεκάλει πάντας παραγενέσθαι εἰς τὸ συνέδριον · ᾑρεῖτο γὰρ καὶ τὸν διὰ ξίφους θάνατον , κέρδος τοῦτο ἡγούμενος , ὑπέρ γε τῆς ἀπάντων ἀσφαλείας καὶ σωτηρίας , καὶ αὖθίς φησι · Μνημονεύετε πάντων ὑμεῖς , ὁ παρὼν βίος ὁδός ἐστιν , ἔλεγε , καὶ τὰ τούτῳ χρηστὰ καὶ λυπηρὰ παροδεύεται · οὐ μόνον δὲ , ἀλλὰ καὶ πανήγυρις · τοίνυν ἡγοράσαμεν , ἐπωλήσαμεν , καταλύομεν . Μὴ ἀμείνους ἡμεῖς τῶν πατριαρχῶν , τῶν προφητῶν , τῶν ἀποστόλων ; Λέγει τις ἐξ αὐτῶν πρὸς αὐτὸν , ὀλοφυρμῷ συνεχόμενος · Ἀλλὰ θρηνῶμεν τὴν ἡμῶν ὀρφανίαν , τὴν σύγχυσιν τῶν πραγμάτων , τὴν στάσιν τῆς Ἐκκλησίας , τἄλλα οἷς ἐτιμώμεθα , καὶ οἷς ἀτιμασθησόμεθα . Ἀλλὰ τὰς καθ´ ὑμᾶς μὴ καταλείπητε , φησίν , ἐκκλησίας · οὐ γὰρ ἀπ´ ἐμοῦ ἡ ἀρχὴ , οὐδ´ ἕως ἐμοῦ τέλος . Μὴ γὰρ μετὰ Μωῦσῆν οὐκ ἀνέστη Ἰησοῦς ; οὐ διάδοχος Σαμουὴλό Δαβὶδ , ἢ Ἰερεμίου Βαροὺχ , Ἡλιοῦ Ἐλισαῖος ; μετὰ Παῦλον δὲ τίς ; οὐ Τιμόθεος , Τίτος , Ἀπολλώς · οὐ μυρίοι ; Ἀλλ´ εἰ κατέχομεν , ἔφη τις , τὰς ἡμῶν ἐκκλησίας , καὶ κοινωνῆσαι καὶ ὑπογράψαι πᾶσα ἀνάγκη . Κοινωνήσατε διὰ τὸ ἀτάραχον , ἔφη , τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἀδιάσχιστον · μὴ ὑπογράφητε δέ . Πῶς , τίνα κελεύτις τρόπον ; Ὅτι , ἔφη , τῶν εἰς καθαίρεσιν αἰτιαμάτων οὐδὲν ἐμαυτῷ σύνοιδα . Τοιούτοις τὸν ἱερὸν ἐκεῖνον ὅμιλον ὁ μέγας ἐν πατριάρχαις κατοχυρώσας Χρυσόστομος . κγʹ . Ἡδη τὸ συνέδριον ἔξω τῆς πόλεως ἐν τοῖς Ῥυφίνου τὰ κατ´ αὐτοῦ κενὰ διαβουλευσάμενον , μετακαλεῖται τοῦτον τὸν ἅγιον , ἀπολογηθησόμενον οἷς ἐνδιαβάλλεται . Ἡν δὲ τὰ δηλωθέντα τοιάδε · Ἡ σύνοδος ἡ ἁγία συναχθεῖσα , τῷ Ἰωάννῃ τάδε · Λιβέλλους ἐδεξάμεθα κατὰ σου , πλήρεις μυρίων κακῶν Ἐλθὲ τοίνυν ἀπαντήσων πρὸς τὰ τοιαῦτα . Τούτων ἀναγνωσθέντων , ἀντιγράφουσι μὲν οἱ περὶ τὸν ἅγιον ταῦτα · Τὴν Ἐκκλησίαν , δι´ ἣν ὁ Θεὸς Λόγος ἐγένετο σὰρξ , μὴ σχίζε , μηδὲ κατάλυε , μήτε μὴν περιόριον κρίνε καὶ δίκαζε , δέκα καὶ ὀκτὼ καὶ τριακοσίοις Πατράσιν ἐναντιούμενος , καὶ μὴ τὸν Ἄβελ προσκαλοῦ δολίως εἰς τὸ πεδίον · ἀλλ´ ἐλθὲ μᾶλλον αὐτός . Καὶ γὰρ κεφαλαίοις ἑβδομήκοντα οἱ κατὰ σοῦ προδήλως περιστοιχίζονται λίβελλοι , καὶ ἔτι ἐκ διαφόρων ἡμεῖς , καὶ πλείονες σὺν Θεῷ . Καὶ ἵνα τὰ ἐπὶ τούτοις συντέμω , καὶ ὁ σοφὸς ἀρχιερεὺς ἔτι λογογραφήσας τὸ ἀνακόλουθον τῶν ἐκείνοις πεπραγμένων , ἄριστά τε καὶ δικαιότατα παρεγράφετο τούτοις , τὴν κατ´ αὐτοῦ σύνοδον οἰκουμενικὴν γενέσθαι μᾶλλον εὐχόμενος . Ταῦτα δεξάμενον καὶ ἀναμαθὸν τὸ συνέδριον ἐκεῖνο διὰ τῆς ἀναγνώσεως , ὁρμῶσι καθάπερ λέοντες , καὶ τῶν ἀποσταλέντων ὅν μὲν ἔδειραν , ὅν
Lemmas: πῶς ὁ λόγος ἀδακρυτί ὁ οὗτος μνήμη διαβιβάζω ; ] , εὔχομαι , λέγω , ἵημι τέκνον καί φίλος , καί σπλάγχνον ὁ ἐγώ πᾶς ἀντιποθέω , καί ὁ Θεός ὁ εὐχαριστία ἀποδίδωμι · μηδείς δέ ἐκ σύ ὁ ἐκκλησία ὁράω ἀναχωρέω . ἐγώ γὰρἤδη σπένδω , καί ὁ καιρός ἐφίστημι ἐγώ ὁ ἀνάλυσις ὁ Σατανᾶς οὖον φέρω ὁ ἐμός κατ´ · αὐτός λόγος , ἀλλά μή ἐπιλανθάνομαι ἐγώ ὁ ἱερός Κπρὸς σύ ἀγάπησις . οὗτος καί πολύς πλείων οὗτος εἶπον διακέγειν ὁ δάκρυ , ὁ λύπη ὅς πληρόω ; , τελευταῖος ἀσπάζομαι ἅπας , παρακαλέω πᾶς παραγίγνομαι εἰς ὁ συνέδριον · αἱρέω γάρ καί ὁ διά ξίφος θάνατος , κέρδος οὗτος ἡγέομαι , ὑπέρ γε ὁ ἀπαντάω ἀσφάλεια καί σωτηρία , καί αὖθις φημί · μνημονεύω πᾶς σύ , ὁ πάρειμι βίος ὁδός εἰμί , λέγω , καί ὁ οὗτος χρηστός καί λυπηρός παροδεύω · οὖον μόνος δέ , ἀλλά καί πανήγυρις · τοίνυν ἀγοράζω , πωλέω , καταλύω . μή ἀγαθός ἐγώ ὁ πατριάρχης , ὁ προφήτης , ὁ ἀπόστολος ; λέγος τις ἐκ αὐτός πρός αὐτός , ὀλοφυρμός συνέχω · ἀλλά θρηνέω ὁ ἐγώ ὀρφανία , ὁ σύγχυσις ὁ πρᾶγμα , ὁ στάσις ὁ ἐκκλησία , ἄλλος ὅς τιμάω , καί ὅς ἀτιμάζω . ἀλλά ὁ καθ´ σύ μή καταλείπω , φημί , ἐκκλησία · οὖον γάρ ἀπ´ ἐγώ ὁ ἀρχή , οὐδός ἠώς ἐγώ τέλος . μή γάρ μετά Μωϋσῆς οὐ ἀνίστημι Ἰησοῦς ; οὖον διάδοχος Σαμουήλος Δαυίδ , ἢ Ἰερεμίας Βαρούχ , Ηλιού Ἐλισσαῖος ; μετά Παῦλος δέ τίς ; οὖον Τιμόθεος , Τίτος , Ἀπολλώς · οὖον μυρίος ; Ἀλ εἰμί κατέχω , φημί τις , ὁ ἐγώ ἐκκλησία , καί κοινωνέω καί ὑπογράφω πᾶς ἀνάγκη . κοινωνέω διά ὁ Ἀτάραχον , φημί , ὁ ἐκκλησία καί ἀδιάσχιστος · μή ὑπογράφω δέ . Πῶς , τίς κελεύτις τρόπος ; ὅτι2 , φημί , ὁ εἰς καθαίρεσις αἰτίαμα οὐδείς ἐμαυτοῦ σύνοιδα . τοιοῦτος ὁ ἱερόν ἐκεῖνος ὅμιλος ὁ μέγας ἐν πατριάρχης κατοχυρόω Χρυσόστομος . κγʹ . ἤδη ὁ συνέδριον ἔξω ὁ πόλις ἐν ὁ ρυφινοος ὁ κατ´ αὐτός κενός διαβουλεύω , μετακαλέω οὗτος ὁ ἅγιος , ἀπολογέομαι ὅς ἐνδιαβάλλω . ἐάν δέ ὁ δηλόω τοιόσδε · ὁ Σύνοδος ὁ ἅγιος συνάγω , ὁ Ἰωάννης ὅδε · Λίβελλος δέχομαι κατά σύ , πλήρης μυρίος κακός ἔρχομαι τοίνυν ἀπαντάω πρός ὁ τοιοῦτος . οὗτος ἀναγιγνώσκω , ἀντιγράφω μέν ὁ περί ὁ ἅγιος οὗτος · ὁ ἐκκλησία , δις ὅς ὁ θεός Λόγος γίγνομαι σάρξ , μή σχίζω , μηδέ καταλύω , μήτε μήv περιόριον κρίνω καί δικάζω , δέκα καί ὀκτώ καί τριακόσιοι πατήρ ἐναντιόομαι , καί μή ὁ Ἄβελ προσκαλέω δόλιος εἰς ὁ πεδίον · ἀλ ἔρχομαι μᾶλλον αὐτός . καί γάρ κεφάλαιος ἑβδομήκοντα ὁ κατά σύ πρόδηλος περιστοιχίζω λίβελλος , καί ἔτι ἐκ διάφορος ἐγώ , καί πλείων σύν Θεός . καί ἵνα ὁ ἐπί οὗτος συντέμνω , καί ὁ σοφός ἀρχιερεύς ἔτι λογογραφέω ὁ ἀνακόλουθος ὁ ἐκεῖνος πράσσω , ἀγαθός τε καί Δίκαιος παραγράφω οὗτος , ὁ κατ´ αὐτός σύνοδος οἰκουμενικός γίγνομαι μᾶλλον εὔχομαι . οὗτος δέχομαι καί ἀναμανθάνω ὁ συνέδριον ἐκεῖνος διά ὁ ἀνάγνωσις , ὁρμάω καθάπερ λέων , καί ὁ ἀποστέλλω ὅς μέν δέρω , ὅς