cogPG.PG107 375
« Ἀθλητικοὺς ἀγῶνας εὐφημεῖν θέλων , Πολλὴν ὁρῶ μοι τῶν λόγων ἀγωνίαν , κ . τ , λο Καὶ δὴ πρὸς αὐτῷ τῷ Λόγῳ τεθυμένω Σπείσαντες ἐκτέμνουσι Κλήμεντος κόμ κόμην ἐκείνην , ἡν ἀκηράτῳ στέφει , Ζωαρχικῇ πλακέντι χειρὶ Δεσπότου , Τιμωμένην ὁ δῆμος ἀγγέλων βλέπων Ἐπιστρέφοντος τῇ βοῇ τῶν ἁσμάτων Ἀνηλάλαξαν τῶν ἀγώνων τὸ κράτος . Αὔτη τοῦ στεφανίτου ἡ πάλη · τοιοῦτον τῆς ἀληθείας τὸ τρόπαιον · ἠλάλαξαν τῶν μαρτύρων τὰ πλήθη · πύλαι οὐρανοῦ ὑπεδέξαντο μετὰ σεμνοῦ τοῦ τῆς νίκης χρώματος τῆς ἀληθείας τὸν στρατιώτην . στεφανοδότης τὴν καλὴν ἐστεφάνωσε σιαδήματι κεφαλήν · ὡμολόγησε κοινωνὸν τῆς βασιλείας ἐνώπιον τοῦ Πατρὸς , ἀνθ´ ἧς ἔδωκεν ὁμολογίαν ἐνώπιοἀνθρώπων αὐτῷ . Ἐνέδυσεν ἔνδυμα ἀφθαρσίας , ἀνθ´ ὧν τὸ τῆς φθορᾶς ὕφασμα τοῖς ὑπὲρ αὐτοῦ ἀγῶσιν εἶδε διεῤ ῥωγός . « οὕτως ἔτι καλλοναῖς ἀοράτοις , τὸν οὗ μηδὲν διαφεύγει τὴν ὅρασιν καταθέλξας ὀφθαλμὸν , ὥσπερ ἐρωτικὰ δῶρα λαμβάνεις τὰ θαύματα . Νῦν δὲ λύσας τοὺς δεσμοὺς τῆς σαρκὸς , καὶ μιτὰ λαμπρᾶς τῆς τῶν ἄθλων προσαγωγῆς τῷ ἐραστῇ προσιὼν , μεγαλοπρεπεστέραις τιμᾷ δωρεαῖς , προστιθεμένης τῇ προτέρᾳ φιλοτιμίᾳ τῆς ἀμοιβῆς τῶν καμάτων · νυν μετὰ χορῶν ἐκείνων , οἶ φῶς ὄντες πληροῦσι τὴν λει τουργίαν , τῷ μεγάλῳ φωτὶ ἄβλος ἀθλοις συνεορτάζεις , σεβάσμιος αὐτοῖς ἐκ τοῦ μεμορφῶσθαι τὰ Δεσποτικὰ παθήματα καθορθώμενος , καὶ Λν πρότεοον τοῆ πηλῖνου πχΟυς ἐπικειμένου του κάλλους κατανοοῦντες ψυχὴν ἀπεθαύμαζον , ἄρτι καθαρῶς τὴν ἀρετὴν ὁρῶνξ Ξἓξς Τὴγν´ ξ ,,, μνων εδέχου κατατρυφᾷς , οὐκ ἐλπιζομένης , ἀλλὰ παρούσης τῆς ἀπολαύσεως . Ἀλλὰ τούτοις μὲν ἄνο . χαίρει τοῦ θείου ἐμφυσήματος ἔργον ἡ μακαρία ψυχήΟὔδὲν οὗτω παρασκευάζει χαίρειν . Ὡορτάσωμεν οὖν καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν τῇ ἱερᾷ ταύτῃ ἡμέρα . καν´ ἡν ὁ γενναῖος τοῦ Χριστοῦ στρατιώτης , ὀ μέγας μάρτυρ Δημήτριος τῶν πόνων καταπαύσας εἰς τὴν μακαρίαν ἀνάπαυσιν μετεσκήνωσεν , ἐν ῃ πρὸς τὸν ἀθλοθέτην τοὺς ἀντιπάλους καταισχύνας παρέστη , καὶ τὴν ἀοίδιμον κεφαλὴν τῷ στεφάνῳ τῆς δόξης κατεκοσμήθη . « θεὸς ἐν μέσῳ θεῶν τοῖς συγκληρονό μοις τῆς δόξης αὐτοῦ δεξιούμενος τὸν ἀγωνιστὴν ὑπεδέχετο . Ὢ μακαρίου θεάματος ! ὢ γλυκείας ἀπολαύσεως ! ὥ δόξης καὶ ἀγαλλιάσεως , ἦς οὐκ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ παρόντος αἰῶνος . Οὕτω μὲν οὐν ὁ μάρτυς των ὁστρακίνων ἐλύτρων περιῤῥηξάμενος τὰ κωλύματα πρὸς τὰς ἀὔλους ἀπέπτη μονάς . εὗρεν εκεῖ τοῦ πόθου τὸ τέλος · εἶδε καθαρῶς , ὃν τοῖς ἐσόπτοοις ἐρῶ οὐκ ἠνείχετο μένειν , ἀλλὰ καὶ τελῶν ἔτι κάτω ὄλον εἶχε τὸν νοῦν τοῖς ἄνω συνεπαιρόμενον . Ἐκληρονόμησε δόξαν , δι´ ἡν τὴν ἐξ ἀνθρῶπων ἀπέθετο δόξαν , συνηριθμήθη μετὰ ἀγγέλων , ὡν τὴν πολιτείαν ἐμιμήσατο , εὐφράνθη Πατριαρχῶν χορείαις , ὡν ἠκολούθησεν ἵχνεσιν .
Lemmas: « ἀθλητικός ἀγών εὐφημέω ἐθέλω , Πολύς ὁράω ἐγώ ὁ λόγος ἀγωνία , Κ . τ , Λο καί δή πρός αὐτός ὁ Λόγος θύω σπένδω ἐκτέμνω Κλήμης κόμος κόμη ἐκεῖνος , ἐάν ἀκήρατος στέφω , Ζωαρχικός πλέκω χείρ δεσπότης , τιμάω ὁ δῆμος ἄγγελος βλέπω ἐπιστρέφω ὁ βοή ὁ ᾆσμα Ἀνηλάλαξαν ὁ ἀγών ὁ κράτος . οὗτος ὁ στεφανίτης ὁ πάλη · τοιοῦτος ὁ ἀλήθεια ὁ τρόπαιον · ἀλαλάζω ὁ μάρτυς ὁ πλῆθος · Πύλαι οὐρανός ὑποδείκνυμι μετά σεμνός ὁ ὁ Νίκη χρῶμα ὁ ἀλήθεια ὁ στρατιώτης . στεφανοδότης ὁ καλός στεφανόω σιαδημα κεφαλή · ὁμολογέω κοινωνός ὁ βασίλεια ἐνώπιος ὁ πατήρ , ἄνθ ὅς δίδωμι ὁμολογία ενωπιοανθρωπος αὐτός . ἐνδύω ἔνδυμα ἀφθαρσία , ἄνθ ὅς ὁ ὁ φθορά ὕφασμα ὁ ὑπέρ αὐτός ἀγών ὁράω διερῶ ῥάξ . « οὕτως ἔτι καλλονή ἀόρατος , ὁ ὅς μηδείς διαφεύγω ὁ ὅρασις καταθέλγω ὀφθαλμός , ὥσπερ ἐρωτικός Δῶρα λαμβάνω ὁ θαῦμα . νῦν δέ λύω ὁ δεσμός ὁ σάρξ , καί Μίτα λαμπρός ὁ ὁ ἆθλος προσαγωγή ὁ ἐραστής προσέρχομαι , μεγαλοπρεπής τιμάω δωρεά , προστίθημι ὁ πρότερος φιλοτιμία ὁ ἀμοιβή ὁ κάματος · νυν μετά χορός ἐκεῖνος , οἶς φάος εἰμί πληρόω ὁ λέι τουργίαν , ὁ μέγας φάος ἄβλος ἆθλος συνεορτάζω , σεβάσμιος αὐτός ἐκ ὁ μορφόω ὁ δεσποτικός πάθημα καθοράω , καί Λ προτίθημι τοῆ πήλινος πχΟυς ἐπίκειμαι ὁ κάλλος κατανοέω ψυχή ἀποθαυμάζω , ἄρτι καθαρός ὁ ἀρετή ὁράω Ξἓξς Τὴγν´ ξ ,,, μνᾶ δέχομαι κατατρυφάω , οὐ ἐλπίζω , ἀλλά πάρειμι ὁ ἀπόλαυσις . ἀλλά οὗτος μέν Ανό . χαίρω ὁ θεῖον ἐμφύσημα ἔργον ὁ μακάριος ψυχήΟὔδὲν οὗτος παρασκευάζω χαίρω . Ὡορτάσωμεν οὖν καί εὐφραίνω ἐν ὁ ἱερός οὗτος ἡμέρα . καν ἐάν ὁ γενναῖος ὁ Χριστός στρατιώτης , ὁ μέγας μάρτυς Δημήτριος ὁ πόνος καταπαύω εἰς ὁ μακάριος ἀνάπαυσις μετασκηνόω , ἐν ὁ πρός ὁ ἀθλοθέτης ὁ ἀντίπαλος καταισχύνω παρίστημι , καί ὁ ἀοίδιμος κεφαλή ὁ στέφανος ὁ δόξα κατακοσμέω . « θεός ἐν μέσος θεός ὁ συγκληρονό Μοίς ὁ δόξα αὐτός δεξιόομαι ὁ ἀγωνιστής ὑποδέχομαι . ὤ μακάριος θέαμα ! ὦ γλυκύς ἀπόλαυσις ! ὅς δόξα καί ἀγαλλίασις , εἰμί οὐ ἄξιος ὁ πάθημα ὁ πάρειμι αἰών . οὕτως μέν ὀν ὁ μάρτυς ὁ ὀστράκινος ἔλυτρον περιρρήγνυμι ὁ κώλυμα πρός ὁ αὐλός ἀποπέτομαι μόνος . εὑρίσκω ἐκεῖ ὁ πόθος ὁ τέλος · ὁράω καθαρός , ὅς ὁ ἔσοπτος εἴρω οὐ ἀνέχω μένω , ἀλλά καί τέλος ἔτι κάτω ὅλος ἔχω ὁ νόος ὁ ἄνω συνεπαίρω . κληρονομέω δόξα , δις ἐάν ὁ ἐκ ἄνθρωπος ἀποτίθημι δόξα , συναριθμέω μετά ἄγγελος , ὡς ὁ πολιτεία μιμέομαι , εὐφραίνω Πατριάρχης χορεία , ὡς ἀκολουθέω ἴχνος .