cogPG.PG107 83
ἀἔργων τὰ παράδοξα · καὶ νῦν μὲν τὸν θρόνον Δαβὶδ ὃν Γαβριὴλ ἀῤῥαβωνίζεται · νῦν δὲ βλέπουσα τὸν σταυρὸν , καὶ γυμνὸν τὸν Υἱὸν κρεμάμενον · καὶ τότε μετὰ ληστῶν ; Διὰ τοῦτο οὐδὲ τελευταῖα προσΚφθέγγεται ῥήματα · οὐδ´ οἷα μήτηρ . ἐπὶ παιδὶ θανατουμένῳ βοᾷ · ἀλλ´ ἕστηκεν ἀπὸ ἐκπλήξεως οἷον παγεῖσα τῇ γῇ , μόνον πλυνομένη τοῖς δάκρυσι . Τὸ σφοδρὸν τοῦ πάθους σλην ὑπὸ ἀμηχανίας καταποθεῖσαν αὐτὴν ἀφείλετο τὴν φωνήν . Ἄρ´ οὖν ἐν τούτω οὖσαν τὴν παρθένον μητέρα ἐῴητε παντελῶς , ἢ προσελθεῖν αὐτῇ μετὰ ταῦτα βουλήσεσθε ; Καὶ πῶς ἂν ὁρῴητε λιπόντες οὔτω μανὸν πρὸς θάνατον ἑλκόμενον τὸν Υἱόν ; ὃς ὥσπερ πόθῳ τῷ πρὸς ἀνθρώπους τῶν πατρῴων , οὐκ ἐκστὰς κατέβη κόλπων , οὔτω καὶ μητρικῆς στοργῆς ὑμᾶς προὐτίθει , λέγον · Οὗτοί εἰσιν ἡ Μήτηρ μου καὶ οἱ ἀδελφοί μουΤί τοσοῦτον ἡλλοίωσθε ; Οὐχὶ συνὼν ταῦτα ὡμίλει , ὡς δεῖ παραδοθῆναι ἀνόμοις , καὶ ἐπὶ ξύλου ὑψωθῆναι , καὶ ἐν καρδίᾳ γενέσθαι τῆς γῆς ; Τί οὗν ; Μέχρι τούτων ἕστηκεν ἡ προαγόρευσις · ἢ ἔχει καὶ ἐτέραν ἀγαλλιάσεως προσθήκην ; Οὐκ εἶπεν · Καὶ τριήμερος ἀναστήσεται ; πῶς τὴν ἐκ τοῦ πάθους δειλίαν , τῇ ἐλπίδι τῆς ἀναστάσεως οὐ καταλύετε · Ἔστω , σφαγιαζομένῳ οὐκ ἠκολουθήσατε · τί καὶ πρὸς τάφον νικῶσι πάλιν ἀπιοῦσαι γυναῖκες · Εἶτα καὶ αὗται μὲν ὁρθρίζουσιν · ὑμῖν δ´ οὐ μόνον οὐ διαπράττεταί τι τοσοῦτον , ἀλλὰ καὶ ἀκούοντες χαρᾶς , εὐαγγέλια , λῆρον ποιεῖσθε τὰ εὐαγγέλια . Καὶ Ἰουδαῖοι μὲν λέγουσι περὶ ὑμῶν , ὡς κλέψαντες τὸν νεκρὸν φημιεῖτε τὴν ἀνάστασιν · ὑμεῖς δὲ τελεσθεῖσαν ἤδη ἀκούοντες , διαπιστοῦντες κάθησθε σκυθρωποί . Ἀκούεις , Ἰουδαῖε , ὅπως οἱ μαθηταὶ κλέψαντες τὸν νεκρὸν διεφήμησαν τὴν ἀνάστασιν , οἵ γε καὶ γενομένης διαπιστοῦντες ἐκάθηντο · Ἀλλὰ γὰρ ἐνταφιάζει τὸν Δεσπότην ὁ Ἰωσήφ · κρύπτει τάφῳ τὸν ἥλιον . Ὢ τάφος μιμούμενος οὐν ρανόν ! Ὁ γὰρ ἐν αὐτῷ ὡς ἐν θρόνῳ καθήμενος , ἐν σοὶ ὡς ἑν παστάδι ἀνεπαύσατο . Ὡ τάφος δι´ οὗ τὴν φθορὰν ἀποκαθαίρονται τάφοι · καὶ πολλῷ νεαρώτερον ἢ μήτρας οἱ ἐν αὐτοῖς διαλυθέντες προέρχονται ! Ὦ τάφος , δι´ οὗ τοὺς δερματίνους χιτῶνας ἀπεδυσάμην , καὶ τὴν ἀρχαίαν ἐστολισάμην εὐπρέπειαν ! Ἀ τάφος τὸν τῆς ζωῆς πλουτῶν θησαυρὸν , εἰ καὶ Ἰωσὴφ ὡς ἄπνουν ἐν σοὶ κατακρύπτει αὐτόν ! Ἀλλ´ ὁ μὲν φόβῳ καὶ πόθῳ τῇ ἐνούσῃ τιμῇ περιστέλλει τὸ σῶμα τὸ Δεσποτικόν · καὶ Ἰουδαῖοι οφραγίζουσιν · οὐ κρατοῦσι δὲ σφραγῖδες , ὃν θανάτου πύλαι κρατῆσαι οὐ δύνανται . γύναια δὲ μετὰ μύρων ὡς ἐπὶ » νεκρῷ τῷ τῆς ζωῆς ταμίᾳ πορεύεται · γυναῖκες σεμναί · ἐπαινετὴ ἡ προαίρεσις · καλὴ ἡ σπουδή καλὸν ἐπὶ τὸν τάσον σπεύδετε · ἀλλὰ τι μετὰ μύρων ; παραπλησίως τοῖς μαθηταῖς τῶν τῆς ἀναστάσεως
Lemmas: ἀργός ὁ παράδοξος · καί νῦν μέν ὁ θρόνος Δαυίδ ὅς Γαβριήλ ἀρραβωνίζομαι · νῦν δέ βλέπω ὁ σταυρός , καί γυμνός ὁ υἱός κρεμάννυμι · καί τότε μετά λῃστής ; Ζεύς οὗτος οὐδέ τελευταῖος προσφθέγγομαι ῥῆμα · οὐδός οἷος μήτηρ . ἐπί παῖς θανατόω βοάω · ἀλ ἵστημι ἀπό ἔκπληξις οἷος πήγνυμι ὁ γῆ , μόνος πλύνω ὁ δάκρυ . ὁ σφοδρός ὁ πάθος σλην ὑπό ἀμηχανία καταπίνω αὐτός ἀφαιρέω ὁ φωνή . Ἄρα οὖν ἐν οὗτος εἰμί ὁ παρθένος μήτηρ ἐάω παντελῶς , ἢ προσέρχομαι αὐτός μετά οὗτος βούλομαι ; καί πῶς εἄν ὁράω λίπος οὐτάω μανός πρός θάνατος ἕλκω ὁ υἱός ; ὅς ὥσπερ πόθος ὁ πρός ἄνθρωπος ὁ πατρῷος , οὐ ἐξίστημι καταβαίνω κόλπος , οὐτάω καί μητρικός στοργή σύ προτίθημι , λέγω · οὗτος εἰμί ὁ Μήτηρ ἐγώ καί ὁ ἀδελφός Μούτι τοσοῦτος ἀλλοιόω ; οὐ σύνειμι οὗτος ὁμιλέω , ὡς δεῖ παραδίδωμι ἄνομος , καί ἐπί ξύλον ὑψόω , καί ἐν Καρδία γίγνομαι ὁ γῆ ; τις ἐν ; μέχρι οὗτος ἵστημι ὁ προαγόρευσις · ἢ ἔχω καί ἕτερος ἀγαλλίασις προσθήκη ; οὐ εἶπον · καί τριήμερος ἀνίστημι ; πῶς ὁ ἐκ ὁ πάθος δειλία , ὁ ἐλπίς ὁ ἀνάστασις οὖον καταλύω · ἔστω , σφαγιάζομαι οὐ ἀκολουθέω · τίς καί πρός τάφος νικάω πάλιν ἄπειμι γυνή · εἶτα καί οὗτος μέν ὀρθρίζω · σύ δδʹ οὖον μόνος οὖον διαπράσσω τίς τοσοῦτος , ἀλλά καί ἀκούω χαρά , εὐαγγέλιον , λῆρος ποιέω ὁ εὐαγγέλιον . καί Ἰουδαῖος μέν λέγω περί σύ , ὡς κλέπτω ὁ νεκρός φημίζω ὁ ἀνάστασις · σύ δέ τελέω ἤδη ἀκούω , διαπιστέω κάθημαι σκυθρωπός . ἀκούω , Ἰουδαῖος , ὅπως ὁ μαθητής κλέπτω ὁ νεκρός διαφημέω ὁ ἀνάστασις , ὁ γε καί γίγνομαι διαπιστέω κάθημαι · ἀλλά γάρ ενταφιάζω ὁ δεσπότης ὁ Ἰωσήφ · κρύπτω τάφος ὁ ἥλιος . ὤ τάφος μιμέομαι ὀν ῥαίνω ! ὁ γάρ ἐν αὐτός ὡς ἐν θρόνος κάθημαι , ἐν σύ ὡς ἑν παστάς ἀναπαύω . εἰμί τάφος δις ὅς ὁ φθορά ἀποκαθαίρω τάφος · καί πολύς νεαρός ἢ μήτρα ὁ ἐν αὐτός διαλύω προέρχομαι ! ὦ τάφος , δις ὅς ὁ δερμάτινος χιτών ἀποδύω , καί ὁ ἀρχαῖος στολίζω εὐπρέπεια ! ὅς Τάφος ὁ ὁ ζωή πλοῦτος θησαυρός , εἰμί καί Ἰωσήφ ὡς ἄπνοος ἐν σύ κατακρύπτω αὐτός ! Ἀλ ὁ μέν φόβος καί πόθος ὁ ἔνειμι τιμή περιστέλλω ὁ σῶμα ὁ δεσποτικός · καί Ἰουδαῖος οφραγιζεω · οὖον κρατέω δέ σφραγίς , ὅς θάνατος Πύλαι κρατέω οὖον δύναμαι . γύναιον δέ μετά Μύρων ὡς ἐπί » νεκρός ὁ ὁ ζωή ταμίας πορεύω · γυνή σεμνός · ἐπαινετός ὁ προαίρεσις · κάλως ὁ σπουδή καλός ἐπί ὁ τάσος σπεύδω · ἀλλά τίς μετά Μύρων ; παραπλήσιος ὁ μαθητής ὁ ὁ ἀνάστασις