cogPG.PG107 295
ΟΟΝΘΤΙΤΟΤΙΟ ΧΝΙ . ΔΙΑΤΑΞΙΣ Λϛʹ φ Περὶ τοῦ κληρονομεῖν τὸν τοῦ αἱχμαλώτου καῖδα . Ὁ αὐτὸς βασιλεὺς Στυλιανῷ τῷ αὐτῷ . Εἰ τῆς πολιτείας ἐρείσματα καὶ κρηπῖδες οἱ νόμοι , εἴ γε μέλλοι αὐτὴ ἐν τῷ ἀσφαλεῖ εἶναι , τοὺς νάωους χρὴ τὸ ὑγιὲς διασώζειν . Νόμου δὲ ὑγείαν πῶς ἄν τις ἄπῖοητε δῖγατοῦ φαῖηγ περὶ τούτου τι σῦν , ὥστε δικαίως διακεῖσθαι τοὺς οἶ τὴν ἡμετέραν ἄγουσι πολιτείαν νόμους , ἀεὶ στρέφοντες τὴν διάνοιαν , καὶ τὸν νόμον ἐκεῖνον , ὃς βούλεται τὸν ἐκ δύο αἰχμαλώτων μηδὲ κληρονομεῖν τῶν διαφερόντων τοῦ ἐν τοῖς πολεμίοις μεμενηκότος , τοῦτον οὖν κατανοήσαντες κινδυνεύοντα τῆς τῶν νόμων ὑγείας ἤπερ ἐστὶ τὸ δίκαιον ) ἀποστερεῖσθαι μετασκευάζειν αὐτὸν πρὸς τὸ ὑγιὲς προεθυμήθημεν . Ὅτι γὰρ ἀλλ ἐνδίκως ταῦτα ὁρίζει , οὐ χαλεπὸν συνιδεῖν . Τίνα γὰρ ἰσχὺν ἡ τῶν τόπων ἰδιότης ἔχει ὁρίζειν τῷ παιδὶ τὴν κληρονομίαν ; οὐ γὰρ δὴ ἐκεῖνο τις ἀνθυποφέρει , ὡς δούλου χρηματίζοντος τοῦ γονέως διὰ τὴν δουλικὸν σχῆμα ὁ παῖς ἀπόκληρος ἔσται . Πῶς γὰρ ὁ νόμος τῆς πολιτείας , ὅς εἰ τῳ αἱχμαλώτῳ λύσις ἐγεγόνει τῆς αἰχμαλωσίας , ἐλεύθερον τοῦτον ἐγνώριζεν , οὐ συγχωρήσει τῷ ἐξ ἐκείνου φύντι ἐλευθέρῳ κληρονομεῖν , ἀλλὰ τῇ ἐν τοῖς πολέμοις δουλεία τὴν περὶ τούτου ἐπιτροπὴν δώσει ; Τίνι δὲ καὶ διαφέρειν οἰήσεταί τις τὰ τοῦ αἰχμαλώτου ; Τοῖς συγγενέσι ; Καὶ πῶς οὐκ ἀπαντῶσα ἡ δουλεία τούτοις εἰς τὴν κληρονομίαν τὴν εἴσοδον ἀποκλείει ; ἢ πῶς οὐ πολὺ πρότερον ἐξέσται κληρονομεῖν συγκεχώρηται . Ἀλλὰ τῷ δημοσίῳ δοθήσεται ; Καὶ πῶς οὐ περιφανές τὸ ἀδίκημα ; Εἰ γὰρ ἐκ τοῦ δημοσίου εὔλογόν ἐστι τοὺς αἰχμαλώτων ἐκφύντας βοηθείας τυγχάνειν , πῶς οὐχὶ περιφανὴς ἀδικία , τὸν τοῦ αἰχμαλώτου μὲν παῖδα τῆς περιουσίας ἀποστερεῖν , προσᾷ νέμειν δὲ ταύτην τῷ δημοσίῳ ; Εἰ δὲ καὶ πολλάκις ἐνίων γονέων πονηρῷ ἀποχρησαμένων συνειδότι , καὶ διὰ τοῦτο τιμωρίαις ὑποβεβλημένων καὶ πικρῶς ἐξ ἀνθρώπων ἠφανισμένων , οἱ παῖδες οὐ κωλύονται νόμῳ κύριοι τῆς περιουσίας καθίστασθαι , τίνα λόγον ἕχει , διότι προαίρεσις εὐσεβὴς σεμνύνει τοὺς γονέας(πολλάκις δὲ καὶ μαρτυρίου αἷμα τὸ λαμπρὸν τοῦ φρονήματος αὐτῶν καὶ ἐν αὐτοῖς θαυμαστωθῆναι τοῖς ἀσεβέσι πεποίηκε ] , μὴ συγκωρεῖν τοῖς ἐξ κκείνων φυεῖσι κυρίους εἶναι τῶν ὑπαρχόντων ; Οὐδαμῶς οὖν τῷ ἡμετέρῳ κράτει ὑγιῶς ἔχουσα ἡ διάταξις φαίνεται . Διὰ δὸ τοῦτο θεσπίζομεν ἀπὸ τοῦ νῦν , ἄν τε τοῦ τῆς αἰχμαλωσίας ζόφου περικεχυμένου τοῖς γονεῦσι πρὸς αὐγὰς ἡλίου ἦλθεν ὁ παῖς , ἄν τε ὑπὸ φωτὶ
Lemmas: ΟΤ ΧΝ . διάταξις Λϛʹ φ περι ὁ κληρονομέω ὁ ὁ αἰχμάλωτος Καϊδά . ὁ αὐτός βασιλεύς Στυλιανός ὁ αὐτός . εἰμί ὁ πολιτεία ἔρεισμα καί κρηπίς ὁ νόμος , εἰμί γε μέλλω αὐτός ἐν ὁ ἀσφαλής εἰμί , ὁ νάωους χρή ὁ ὑγιής διασῴζω . Νόμος δέ ὑγεία πῶς ἄν τις ἀπιόω δῖγατοῦ φαῖηγ περί οὗτος τίς σῦς , ὥστε δικαίως διάκειμαι ὁ οἶς ὁ ἡμέτερος ἄγω πολιτεία νόμος , ἀεί στρέφω ὁ διάνοια , καί ὁ νόμος ἐκεῖνος , ὅς βούλομαι ὁ ἐκ δύο αἰχμάλωτος μηδέ κληρονομέω ὁ διαφέρω ὁ ἐν ὁ πολέμιος μένω , οὗτος οὖν κατανοέω κινδυνεύω ὁ ὁ νόμος ὑγεία ἤ2 εἰμί ὁ Δίκαιος ) ἀποστερέω μετασκευάζω αὐτός πρός ὁ ὑγιής προθυμέομαι . ὅτι2 γάρ ἀλλ' ἔνδικος οὗτος ὁρίζω , οὖον χαλεπός συνοράω . τίς γάρ ἰσχύς ὁ ὁ τόπος ἰδιότης ἔχω ὁρίζω ὁ παῖς ὁ κληρονομία ; οὖον γάρ δή ἐκεῖνος τις ἀνθυποφέρω , ὡς δοῦλος χρηματίζω ὁ γονεύς διά ὁ δουλικός σχῆμα ὁ παῖς ἀπόκληρος εἰμί . Πῶς γάρ ὁ νόμος ὁ πολιτεία , ὅς εἰμί ὁ αἰχμάλωτος λύσις γίγνομαι ὁ αἰχμαλωσία , ἐλεύθερος οὗτος γνωρίζω , οὖον συγχωρέω ὁ ἐκ ἐκεῖνος φύς ἐλεύθερος κληρονομέω , ἀλλά ὁ ἐν ὁ πόλεμος δουλεία ὁ περί οὗτος ἐπιτροπή δίδωμι ; τίς δέ καί διαφέρω οἴομαι τις ὁ ὁ αἰχμάλωτος ; ὁ συγγενής ; καί πῶς οὐ ἀπαντάω ὁ δουλεία οὗτος εἰς ὁ κληρονομία ὁ εἴσοδος ἀποκλείω ; ἢ πῶς οὖον πολύς πρότερος ἔξεστι κληρονομέω συγχωρέω . ἀλλά ὁ δημόσιος δίδωμι ; καί πῶς οὖον περιφανής ὁ ἀδίκημα ; εἰμί γάρ ἐκ ὁ δημόσιος εὔλογος εἰμί ὁ αἰχμάλωτος ἐκφύω βοήθεια τυγχάνω , πῶς οὐ περιφανής ἀδικία , ὁ ὁ αἰχμάλωτος μέν παῖς ὁ περιουσία ἀποστερέω , προσάγω νέμω δέ οὗτος ὁ δημόσιος ; εἰμί δέ καί πολλάκις ἔνιοι γονεύς πονηρός ἀποχράω σύνοιδα , καί διά οὗτος τιμωρία ὑποβάλλω καί πικρός ἐκ ἄνθρωπος ἀφανίζω , ὁ παῖς οὖον κωλύω νόμος κύριος ὁ περιουσία καθίστημι , τίς λόγος ἕχω , διότι προαίρεσις εὐσεβής σεμνύνω ὁ γονέας(πολλάκις δέ καί μαρτύριον αἷμα ὁ λαμπρός ὁ φρόνημα αὐτός καί ἐν αὐτός θαυμαστόω ὁ ἀσεβής ποιέω ] , μή συγχωρέω ὁ ἐκ κκειναω φύω κύριος εἰμί ὁ ὑπάρχω ; οὐδαμός οὖν ὁ ἡμέτερος κράτος ὑγιής ἔχω ὁ διάταξις φαίνω . Ζεύς δίδωμι οὗτος θεσπίζω ἀπό ὁ νῦν , ἄν τε ὁ ὁ αἰχμαλωσία ζόφος περιχέω ὁ γονεύς πρός αὐγή ἥλιος ἔρχομαι ὁ παῖς , ἄν τε ὑπό φάος