cogPG.PG107 270
ἐξίαν ὑπολαμβάνουσι τὴν ἄρτι μὲν τετοκοῖαν καὶ ἐπί λόχον , καταλαμβανομένην δὲ ὑπὸ τοῦ θανάτου παρὰ πόδας ἑστῶτος καὶ τὴν προθεσμίαν ἣν αὐτῇ ἀναμέῆῦδσνταῖψημδὴ τὴν μετὰ τὴν λύσιν τῶν ὡδίνων τεσσαρακοστὴν ἡμέραν γοῦν ἀναμένοντος ἀλλὰ θᾶττον προαῇπάζοντος , κᾶῖ διὰ τὴν σωματικὴν ἁκας θαρσίαν ἀκάθαρτον ὡς ἀληθῶς ἐξ ἀνθρώπων ἀπιέναι καταπραττόμενοι ταύτην , ἀμυσταγώγητον οὖσαν καὶ τῆς διὰ τοῦ θείου λουτροῦ καθάρσεως καὶ ἀναγεννήσεως ἀμέτοχον · οὐδ´ ἐννοοῦσι τὸ μέγεθος τοῦ κινδύνο καὶ τῆς ζημίας , Λ εῆε αὐτῶν εὐλαβείας τὸ ἀνευλαβὲς καὶ σφαλερὸν προξενεῖ . Καίτοιγε διὰ τὴν ὑπερβολὴν οὐδὲ λόγου δεῖται ἡ τοιαύτη ἀτοπία . Πῶς γὰρ θεμιτὸν ἢ πῶς οὐ λυπηρὸν Θεῷ , ὅς διὰ τῆς εἰς αὐτὸν πίστεως καὶ τῆς ἐν τῷ ὕδατι καὶ πνεύματι ἀναγεννήσεως δωρεῖται τὴν σωτηρίαν , ἄπιστον καὶ τῆς ἀναπλάσεως ἐρήμην τὴν ἄνθρωπον ἀπελθεῖν , καὶ ἀντὶ τοῦ μετὰ τῶν σεσωσμένων τετάχθαι εἰς τὴν τῶν ἀπολωλότων ἐῤῥῖφθαι χώραν ἱνεκά γε τῆς τοιαύτης προφάσεως ; Τὴν οὖν τοιαύτην ματαιοφροσύνην ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον ἐκποδὼν ποιούμενοι , ὁρίζομεν περὶ τεκουσῶν γυναικῶν καὶ περὶ τῶν · ὅσαι τῇ φυσικῇ καθάρσει καταλαμβάνονται , ἀνενοχλήτου μὲν ἐξ ἐτέρας τινὸς διαθέσεως νοσερᾶς τῆς ζωῆς αὐτῶν διατελούσης , ἀμετόχους εἶναι τὰς μὲν ἀτελέτους τοῦ φωτισμοῦ , τὰς δὲ μεμυσταγωγημένας τῶν ἀχράντων μυστηρίων τῆς μεταλήψεως μέχρι τῆς τῶν τεσσαράκοντα ἡμερῶν προθεσμίας · νοσήματος δέ τινος καταλαβόντος καὶ κατασχόντος Ἐᾶῖτὴ Εακοπὴῦ ππς Τῶπς ἅπειλοῦντος παῦτῖ τροπῇ μεταλαγχάνειν ρίτας τοῦ ἀχισμετος Ἐγἅρ ὧκεινοις , ὅσοι δι´ ὑπερβολὰς ἀνοσιουργημάτων ἀπείργονται μακροῖς ἔτεσι τῆς ζωοποιοῦ κοινωνίας , ὁ θάνατος ἐπιστὰς τὸ ἐμπρόθεσμον διακόπτει , καὶ οὔδεὶς ἀνέχεται τούτους κωλύειν τῆς τῶν ἀγίων μετοχῆς , ἥπου γε αὗται κκωλυθήσονται διὰ ῥυπάσματα σαρκὸς φυσικά ; Καὶ ἅπερ οἶμαι καὶ τῷ παλαιῷ κεκωλύσθαι νόμῳ καὶ τὴν χάριν διαδέξασθαι τὴν παράδοσιν οὐχὶ τοσοῦτον διὰ τὴν γυναικείαν ταύτην ἀκαθαρσίαν , ὅσον δι´ ἑτέρας αἰτίας ἐν τῷ βάθει κρυπτομένας τοῦ νομοθετήματος . Ἀογίζομαι γὰρ τὸ τῆς ἐπιθυμίας ἀκόλαστον τῶν ἀκρατῶς ἐχόντων κολάζον τὸ θέσπισμα τοῦτο διατάὼωνοιιάν οτιύιοσιονειούο κιοντιαι σονκοσος
Lemmas: ἔξιος ὑπολαμβάνω ὁ ἄρτι μέν τίκτω καί ἐπί λόχος , καταλαμβάνω δέ ὑπό ὁ θάνατος παρά πούς ἵστημι καί ὁ προθεσμία ὅς αὐτός ἀναμέῆῦδσνταῖψημδὴ ὁ μετά ὁ λύσις ὁ ὠδίς τεσσαρακοστός ἡμέρα γοῦν ἀναμένω ἀλλά ταχύς προαῇπάζοντος , καί διά ὁ σωματικός ἀκή θαρσίας ἀκάθαρτος ὡς ἀληθής ἐκ ἄνθρωπος ἀφίημι καταπράσσω οὗτος , ἀμυσταγώγητος εἰμί καί ὁ διά ὁ θεῖον λουτρόν κάθαρσις καί ἀναγέννησις ἀμέτοχος · οὐδός ἐννοέω ὁ μέγεθος ὁ κίνδυνος καί ὁ ζημία , Λ ἐάω αὐτός εὐλάβεια ὁ ανευλαβής καί σφαλερός προξενέω . καίτοι διά ὁ ὑπερβολή οὐδέ λόγος δήω ὁ τοιοῦτος ἀτοπία . Πῶς γάρ θεμιτός ἢ πῶς οὖον λυπηρός Θεός , ὅς διά ὁ εἰς αὐτός πίστις καί ὁ ἐν ὁ ὕδωρ καί πνεῦμα ἀναγέννησις δωρέω ὁ σωτηρία , ἄπιστος καί ὁ ἀνάπλασις ἐρῆμος ὁ ἄνθρωπος ἀπέρχομαι , καί ἀντί ὁ μετά ὁ σώζω τάσσω εἰς ὁ ὁ ἀπόλλυμι ῥίπτω χώρα ἱνεκά γε ὁ τοιοῦτος πρόφασις ; ὁ οὖν τοιοῦτος ματαιοφροσύνη ἀπό ὁ νῦν καί εἰς ὁ ἔπειτα χρόνος ἐκποδών ποιέω , ὁρίζω περί τίκτω γυνή καί περί ὁ · ὅσος ὁ φυσικός κάθαρσις καταλαμβάνω , ἀνενόχλητος μέν ἐκ ἕτερος τις διάθεσις νοσερός ὁ ζωή αὐτός διατελέω , αμέτοχος εἰμί ὁ μέν ἀτέλετος ὁ φωτισμός , ὁ δέ μυσταγωγέω ὁ ἄχραντος μυστήριον ὁ μετάληψις μέχρι ὁ ὁ τεσσαράκοντα ἡμέρα προθεσμία · νόσημα δέ τις καταλαμβάνω καί κατέχω αἰτέω Εακοπὴῦ ππς Τῶπς ἀπειλέω παῦτῖ τροπή μεταλαγχάνω Ρίτας ὁ ἀχισμετος Ἐγἅρ ωκεινοος , ὅσος δις ὑπερβολή ἀνοσιούργημα ἀπείργω μακρός ἔτος ὁ ζωοποιός κοινωνία , ὁ θάνατος ἐφίστημι ὁ ἐμπρόθεσμος διακόπτω , καί οὐδείς ἀνέχω οὗτος κωλύω ὁ ὁ Ἀγίων μετοχή , ἕπω γε οὗτος κωλύω διά ῥύπασμα σάρξ φυσικός ; καί ὅσπερ οἴομαι καί ὁ παλαιός κωλύω νόμος καί ὁ χάρις διαδέχομαι ὁ παράδοσις οὐ τοσοῦτος διά ὁ γυναικεῖος οὗτος ἀκαθαρσία , ὅσος δις ἕτερος αἴτιος ἐν ὁ βάθος κρύπτω ὁ νομοθέτημα . αογιζομης γάρ ὁ ὁ ἐπιθυμία ἀκόλαστος ὁ ἀκρατής ἔχω κολάζω ὁ θέσπισμα οὗτος διαταωωνοιεις οτιύιοσιονειούο κιοντιαι σονκοσος