cogPG.PG107 72
ΑΟΓΟΣ Ζʹ . Ἐπῄνεσε καὶ ἄλλοτέ ποτε βασιλέως γλῶσσα τὴν , παροῦσαν πανήγυριν , καὶ λόγων ἄνθει σοφίας ἀμείνονος , ἐξωγράφησε τὸ φαιδρὸν αὐτῆς . Ἐν Πνεύματι γὰρ ἰδών τὴν τερπνὴν τῶν παίδων χορείαν , καὶ γλώσσῃ Πνεύματος προανεφώνησε τὰ τῇ χορείᾳ τελούμενα . Ἀλλὰ τότε μὲν ὀπτικωτάτῳ νοὸς ὀφθαλμῷ μόνος ὁρῶν τὰ μετέπειτα γενησόμενα , μόνος ἐμελέτα τῆς ἐορτῆς τὸ μυστήριον · νῦν δὲ πάντων ὀφθαλμῶν τρυφώντων τῆς ἑορτῆς τῷ καλλίστῳ θεάματι , ἅπαν συντελεῖ στόμα τὴν εὐφημίαν , εἰ καὶ μὴ πᾶσιν ὁμοίως αἱ πηγαὶ ῥέουσι τῶν λόγων . Βούλομαι δὲ καὶ ἐγὼ , καθόσον οἱόν τε τῇ ἡμέρᾳ τι συνεισενεγκεῖν . Οἷμαι γὰρ , εἰ καὶ μὴ παραπλησίως ἐκείνῳ χειλέων , βασιλέως δ´ σμως εἰ εὐφημία προσάγοιτο , δίκαιά τε καὶ πρέποντα γίνεσθαι · προσήκειν μὲν γὰρ αὐτὴν ἐξ ἀπάντων τῷ Βασιλεῖ τῶν ὅλων , μάλιστα δ´ ἐξ ἐκείνων , οἶ τῆς αὐτοῦ παρὰ πάντας τυχόντες εὐμενείας , συγγενοῦς μετέλαχον ἐξουσίας καὶ τιμῆς . Οὐκοῦν , εἰ καὶ μὴ πρὸς κιθάραν ᾤδομεν , ὡς ὁ πολὺς ἐκεῖνος ἐν θείαις ᾠδαῖς βασιλεὺς , ἀλλ´ ἕτερόν γε πρὸς ἡμῶν εὐφημείσθω τρὸπον Ἰησοῦς · Ὁ ἐμὸς καὶ Βασιλεὺς καὶ Θεός · ὃς , εἰ καὶ [ ὑπὸ ] πυρίνων δοξολογεῖται χειλέων , οὐκ ἀτιμάζει τὴν τῶν πηλίνων προαίρεσιν . Οἷς γὰρ ἵν´ ὁμιλήσῃ . τὴν ἐκείνων λαμβάνει μορφὴν , τούτων οὐ φαυλίζει τὸν λόγον · μάλιστα μὲν , ὅτι ἐκείνου κατὰ αρχὰς τοῦτο δῶρον , καὶ ταύτῃ ἐξαιρέτῳ τιμῇ τῆς παλάμης τὸ ζῶον τιμᾷ . Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ὕστερον , ὅπως ἀλογίᾳ γεγονὸς ἄτιμον πάλιν τιμήσῃ , πλάσειν Ἀ αὐτὸν καταδέχεται . Καὶ τοῦτο δὴ τὸ σήμερον ἡμῖν πανηγυριζόμενον , Ὁ ἐπιβεβηκὼς ἐπὶ τὸν οὐρανὸν τοῦ οὐρανοῦ , πώλῳ ἐπιβιβάζεται · καὶ ὁ ἐπὶ τῶν χερουβὶμ καθήμενος , ἀλόγου νώτοις καθίζει . παρ´ αὐτοῦ βοηθείας , ἔργοις καὶ λόγοις εὐεργετουμένου τοῦ πλάσματος , καὶ τῆς τῶν δαιμονίων μοχθηρίας ἀπαλλαττομένου · χρηζόντων δὲ καὶ τῶν κάτω ΟΛΑΤΙΟ vΙi
Lemmas: Ο γῆ . ἐπαινέω καί ἄλλοτε ποτός βασιλεύς γλῶσσα ὁ , πάρειμι πανήγυρις , καί λόγος ἄνθος σοφία ἀγαθός , ἐξωγράφησε ὁ φαιδρός αὐτός . ἐν πνεῦμα γάρ ὁράω ὁ τερπνός ὁ παῖς χορεία , καί γλῶσσα πνεῦμα προαναφωνέω ὁ ὁ χορεία τελέω . ἀλλά τότε μέν ὀπτικός νόος ὀφθαλμός μόνος ὁράω ὁ μετέπειτα γίγνομαι , μόνος μελετάω ὁ ἑορτή ὁ μυστήριον · νῦν δέ πᾶς ὀφθαλμός τρυφάω ὁ ἑορτή ὁ καλός θέαμα , ἅπας συντελής στόμα ὁ Εὐφημία , εἰμί καί μή πᾶς ὁμοίως ὁ πηγή ῥέω ὁ λόγος . βούλομαι δέ καί ἐγώ , καθόσον οἷος τε ὁ ἡμέρα τίς συνεισφέρω . οἴομαι γάρ , εἰμί καί μή παραπλήσιος ἐκεῖνος χεῖλος , βασιλεύς δδʹ σμάω εἰμί Εὐφημία προσάγω , δίκαιος τε καί πρέπω γίγνομαι · προσήκω μέν γάρ αὐτός ἐκ ἀπαντάω ὁ Βασιλίς ὁ ὅλος , μάλιστα δδʹ ἐκ ἐκεῖνος , οἶς ὁ αὐτός παρά πᾶς τυγχάνω εὐμένεια , συγγενής μεταλαγχάνω ἐξουσία καί τιμή . οὐκοῦν , εἰμί καί μή πρός κιθάρα οἰδέω , ὡς ὁ πολύς ἐκεῖνος ἐν θεῖος ᾠδή βασιλεύς , ἀλ ἕτερος γε πρός ἐγώ εὐφημέω τρόπος Ἰησοῦς · ὁ ἐμός καί Βασιλεύς καί Θεός · ὅς , εἰμί καί [ ὑπό ] πύρινος δοξολογέω χεῖλος , οὐ ἀτιμάζω ὁ ὁ πήλινος προαίρεσις . οἷς γάρ ὅς ὁμιλέω . ὁ ἐκεῖνος λαμβάνω μορφή , οὗτος οὖον φαυλίζω ὁ λόγος · μάλιστα μέν , ὅτι ἐκεῖνος κατά ἀρχή οὗτος δῶρον , καί οὗτος ἐξαίρετος τιμή ὁ παλάμη ὁ ζῷον τιμάω . οὖον μήv ἀλλά καί ὕστερος , ὅπως ἀλογία γίγνομαι ἄτιμος πάλιν τιμάω , πλάσσω ὅς αὐτός καταδέχομαι . καί οὗτος δή ὁ σήμερον ἐγώ πανηγυρίζω , ὁ ἐπιβαίνω ἐπί ὁ οὐρανός ὁ οὐρανός , πῶλος ἐπιβιβάζω · καί ὁ ἐπί ὁ χερουβίν κάθημαι , ἄλογος νῶτον καθίζω . παρ´ αὐτός βοήθεια , ἔργον καί λόγος εὐεργετέω ὁ πλάσμα , καί ὁ ὁ δαιμόνιος μοχθηρία ἀπαλλάσσω · χρῄζω δέ καί ὁ κάτω ΟΤ Ὕς