cogPG.PG107 56
ἄρα οεἰοάαι . Ἐπειδὴ γὰρ ὁ δακτύλῳ Θεοῦ γραφεὶς νόμος , οὐχ οἷός τε ἦν διασοβηθέντα τὸν λογισμὸν , ἐκ τοῦ πούτως σκαιᾷ εἰσηγήσει παρατρέψαντος αὐτὸν , ἐπὶ τὸ σῶφρον ἀνενεγκεῖν , οὐδ´ ὥσπερ ὄργανον τῆς οἰκείας ἐξεστηκὸς ἀρμονίας πρὸς τὸν ἑαυτοῦ φθόγγον ἁρμόσαι · οὐδ´ εὖ τίθεσθαι τὰ οἰκεῖα διδάξαι · ἀλλὰ χειρόνων ὑποθήκαις τὰ προλαβόντα ἠυξάνετο , οὐκ ἀρκουμένων ἡμῶν τῷ τολμήματι τῆς παρακοῆς , ἀλλ´ ὁμοῦ τῇ ἐντολῇ καὶ τὸν Δεσπότην διωσαμένων · καὶ καθάπερ πώλου τὸν χαλινὸν ἐκδακόντος , καὶ κατακρημνῶν ἀπωλείας ὅλου ῥυέντος τοῦ νοῦ · ἐπεὶ οὗν ὁ θείᾳ χειρὶ γραφεὶς νόμος οὖτως ὡρμηκότα οὐκ εἶχεν ἀναχαιτιεῖν , αὐτὸς ὁ ὑπερούσιος Λόγος , ἡ πάντων ὑποστάτις σοφία , ἐν τῷ πάχει τοῦ πλάσματος , τῷ πλάσματι ὁμιλεῖ · καὶ χρηματίζει νόμος αὐτὸς καὶ παραίνεσις , δε´ ἐαυτοῦ τοὺς ἀτάκτους ἐπανορθούμενος · καὶ ὁρᾶται ἀλλοιωτῷ ἐν εἴδει ὁ ἀναλλοίωτος τοῦ Πατρὸς χαρακτήρ · καὶ μεσιτεύει τῷ Πατρὶ καὶ ἡμῖν , λυθέντος ἐκ τῇ σαρκὶ αὐτοῦ , τῆς ἔχθρας τοῦ ἀντιφράγματος . Μὴ φρενοβλαβτίτω Ἰουδαῖος , μηδὲ παραπλησίως σοῖς νυκτονόμοις , τὴν ἡμέραν ἀποστρεφέσθω · ἀλλ´ φθαλμοῖς φθόνῳ μὴ διαλελυμασμένοις , τὸ λαμπρὸν τῆς θείας ἐνανθρωπήσεως , ἐκ τῶν παρ´ αὐτῷ κειμένων ὁράτω . Μηδὲν τὴν ἀλήθειαν Ἕλλην διαγελάτω , ἁτὰ οἰκεῖα αἴσχη θεοποιῶν , καὶ δήμους θεῶν ἐκ παθῶν ἑαυτῷ συνιστῶν . Ἡμῖν γὰρ εἷς Θεός · Πατὴρ Ὑἱὸς , καὶ Πνεῦμα ἅγιον · οὐχ ἐνὶ πρρσώπο τῶν ὀνομάτων κειμένων · ἀλλὰ τρισὶν ἑνουμένοις ταυτότητι φύσεως . Οἰμωζέτω γὰρ ὁ τῆς παρανοίας ταύτης πατὴρ , καὶ τὸ ἂν ἀμείβων ταῖς κλήσεσι πρόσωπον · μηδ´ αὐτὸ τοῦτο συνεὶς ὁ ἐμβρόντητος , ὅτι τῇ μιᾷ ὑποστάσει φιλοτιμούμενος τὰ ὀνόματα , οὐκ εἴασε λέγεθαεθὲκάλεσεν · οὐδ´ ὃ προσαγορεύει κεῖσθαι δίδωσιν , εἴπερ ἀληθῶς κεῖται τὰ μὴ διαδοχὴν προσιέμενα . Πῶς οὖν τὸ ἕν αὐτοῦ πρόσωπον ὀνομάσει Πατέρα , τῇ Κοῦ προσηγορίᾳ ἐκοίνης ἐξιστάμενον ; ἵνα νῦν ἐάσω , πῶς δλως ῥηθείη Πατὴρ , ἢ πῶς Υἱὸς καλέσοιτο , εἰς τὴν τοῦ Πνεόματος μεθεστώς . Εἷς οὖν Θεὸς ἡμῶν · Κκ - τρισὶ προσώποις · οὕτε διὰ τὸ τρισσὸν τμήμασιν ἐτοροφυέσν μεριζομένης τῆς ἑνιαίας Θεότητος , οὕτε τῶν προσώπων διὰ τὴ ἐνιαῖον συγχεομένων τῆς φύσπως · ἀλλ´ ἀεὶ τῶν τριῶν ὄντων , καὶ οὕτε τοῦ Υἱοῦ ἐξ οὐκ ὄντος , οὕτε τοῦ Πνεύματος · ἵνα μὴ ἐλλιπὲς ὃν τὸ Θεῖον , θστερον ὁφθῇ τὴν ἔνδειαν ἀποθέμενον · ἀλλ´ ῥμοῦ τῷ αἰτίῳ Πατρὶ , καὶ τῶν ἐξ ἐκείνου συνόντων · Πατρὸς μὲν καὶ Πνεύματος ἐν τῇ ἑαυτῶν διαμεμενηκότων ἀπλότητι . Υἱοῦ δὲ , τῇ ἐξ ἡμῶν συντεθειμέτὸει γὰρ Θεοῦ βουληθέντος διὰ σπλάγχνα ἐλέους ἐν ἡμετέρᾳ μορφῇ τὴν λογικὴν ἡμῶν εὐγένειαν διαῤῥυεῖσαν πρὸς ἑαυτὸν ἀνασῶσαι , λἱὸν εἶναι τὸν τοῦτο πραγματευσόμενον · οὐ μόνον ὅτι ὅπερ ἦν ἀτδίως ,
Lemmas: ἄρα οἴομαι . ἐπεί γάρ ὁ δάκτυλος Θεός γράφω νόμος , οὐ οἷος τε εἰμί διασοβέω ὁ λογισμός , ἐκ ὁ πούτος σκαιός εἰσήγησις παρατρέπω αὐτός , ἐπί ὁ σώφρων ἀναφέρω , οὐδός ὥσπερ ὄργανον ὁ οἰκεῖος ἐξίστημι ἁρμονία πρός ὁ ἑαυτοῦ φθόγγος ἁρμόζω · οὐδός εὕω τίθημι ὁ οἰκεῖος διδάσκω · ἀλλά χείρων ὑποθήκη ὁ προλαμβάνω αὐξάνω , οὐ ἀρκέω ἐγώ ὁ τόλμημα ὁ παρακοή , ἀλ ὁμοῦ ὁ ἐντολή καί ὁ δεσπότης διωθέω · καί καθάπερ πῶλος ὁ χαλινός ἐκδάκνω , καί κατακρημνων ἀπώλεια ὅλος ῥέω ὁ νόος · ἐπεί ἐν ὁ θεῖος χείρ γράφω νόμος οὖτως ὁρμάω οὐ ἔχω ἀναχαιτίζω , αὐτός ὁ ὑπερούσιος Λόγος , ὁ πᾶς ὑποστάτις σοφία , ἐν ὁ πάχος ὁ πλάσμα , ὁ πλάσμα ὁμιλέω · καί χρηματίζω νόμος αὐτός καί παραίνεσις , δεʹ ἑαυτοῦ ὁ ἄτακτος ἐπανορθόω · καί ὁράω ἀλλοιωτός ἐν εἶδος ὁ ἀναλλοίωτος ὁ πατήρ χαρακτήρ · καί μεσιτεύω ὁ πατήρ καί ἐγώ , λύω ἐκ ὁ σάρξ αὐτός , ὁ ἔχθρα ὁ αντίφραγμα . μή φρενοβλαβτίτω Ἰουδαῖος , μηδέ παραπλήσιος σός νυκτονόμος , ὁ ἡμέρα ἀποστρέφω · ἀλ φθαλμοῖς φθόνος μή διαλύω , ὁ λαμπρός ὁ θεῖος ἐνανθρώπησις , ἐκ ὁ παρ´ αὐτός κεῖμαι ὁράω . μηδείς ὁ ἀλήθεια Ἕλλην διαγελάω , ἐπίπληγμα οἰκεῖος αἶσχος θεοποιέω , καί δῆμος θεός ἐκ πάθος ἑαυτοῦ συνιστάω . ἡμῖν γάρ εἷς Θεός · πατήρ υἱός , καί πνεῦμα ἅγιος · οὐ ἐν πρρσώπο ὁ ὄνομα κεῖμαι · ἀλλά τρεῖς ἑνόω ταυτότης φύσις . οἰμώζω γάρ ὁ ὁ παράνοια οὗτος πατήρ , καί ὁ εἄν ἀμείβω ὁ κλῆσις πρόσωπον · μηδ´ αὐτός οὗτος συνίημι ὁ ἐμβρόντητος , ὅτι ὁ εἷς ὑπόστασις φιλοτιμέομαι ὁ ὄνομα , οὐ ἐάω λέγω · οὐδός ὅς προσαγορεύω κεῖμαι δίδωμι , εἴπερ ἀληθής κεῖμαι ὁ μή διαδοχή προσίημι . Πῶς οὖν ὁ εἷς αὐτός πρόσωπον ὀνομάζω πατήρ , ὁ ποῦ προσηγορία κοινός ἐξίστημι ; ἵνα νῦν ἐάω , πῶς δλως εἴρω πατήρ , ἢ πῶς υἱός καλέω , εἰς ὁ ὁ πνεομα μεθίστημι . εἷς οὖν θεός ἐγώ · ΚΚ - τρεῖς πρόσωπον · ἵημι διά ὁ τρισσός τμῆμα ἐτοροφυέσν μερίζω ὁ ἑνιαῖος θεότης , ἵημι ὁ πρόσωπον διά ὅς ἐνιαῖος συγχέω ὁ φυσπαω · ἀλ ἀεί ὁ τρεῖς εἰμί , καί ἵημι ὁ υἱός ἐκ οὐ εἰμί , ἵημι ὁ πνεῦμα · ἵνα μή ἐλλιπής ὅς ὁ θεῖον , θστερον ὁράω ὁ ἔνδεια ἀποτίθημι · ἀλ ῥέω ὁ αἴτιος πατήρ , καί ὁ ἐκ ἐκεῖνος σύνειμι · πατήρ μέν καί πνεῦμα ἐν ὁ ἑαυτοῦ διαμένω ἀπόλλυμι . υἱός δέ , ὁ ἐκ ἐγώ συντίθημι γάρ Θεός βούλομαι διά σπλάγχνον ἔλεος ἐν ἡμέτερος μορφή ὁ λογικός ἐγώ εὐγένεια διαρρυιημι πρός ἑαυτοῦ ἀνασῴζω , Λιόν εἰμί ὁ οὗτος πραγματεύομαι · οὖον μόνος ὅτι ὅσπερ εἰμί ἄτις ,