cogPG.PG107 187
μορμολύκεια . Τίς ταῦτα ; ὁ ἀσθενὴς , ὁ ἐξόριστος , ᾧ μή ἐστι συνήγορος . Οἱ δὲ τὸ ἐπιβουλεῦον ἔτι τοῦ ὄφεως ἐν ἑαυτοῖς θεατρίζοντες , εἰς χῶρόν τινα μεταῤῥιφῆναι τοῦτον διακελεύονται πάντοθεν ἐρημότατον , εἰδόσι λέγω , τὸν Πιτυοῦντα λεγόμενον , τῶν περιχώρων Τζάνων τὸν ὅμορον . Ἔτι δὲ πρὸ τοῦ γε φθάσαι τὴν ἐρημίαν τὸν ἅγιον τοῦτο γὰρ ἐγὼ διηγήσομαι μικρὸν ἐπισχὼν ] ὀπτάνονται αὐτῷ πάλιν , καθάπερ ἐν Ἀντιοχείᾳ , οἱ θεῖοι ἀπόστολοι . Τί λέγοντες ; Τὴν θείαν χαρὰν ἐπιφέροντες , ἐνισχύοντες , ἐπαλείφοντες τῇ τοῦ συνειδότος αὐτὸν καθαρότητι · ἐπὶ πᾶσιν ἀναγγελιζόμενοι τὴν πρὸς Θεὸν ἐκδημίαν , τὸ σὐντετάχθαι τῇ ἑαυτῶν τιμῇ τε καὶ δόξᾳ , τὸν δὲ τῆς Εὐδοξίας ὀδωδότα καὶ ἄτιμον θάνατον , τὴν δὲ πρὸ τοῦ θανάτου πολλὴν παρ´ αὐτῆς ἐπιζήτησιν , οὐδὲν ὅτι κἂν παραλιμπάνουσι τῶν ὑστέρων εἰς ἀναδίδαξιν . Τέλος ἀμόροσίᾳ τοῦτον σιτίζουσι , φήσαντες , Ὡς ἐπαρκούσης σοι ταύτης , ἑτέρας οὐ δεηθήσῃ τροφῆς . Καὶ λαβὼν , ἔφαγε , τῶν τῶν αὐτῶ δύο πιστῶς ἐπακολουθούντων ἐνώπιον · οἱ δὲ κατηξίωντο τῆς ὁμιλίας τῶν θεοκηρύκων , καὶ τῆς ἐκεῖθεν χαρᾶς ἐμφορεῖσθαι καὶ τῆς ἀγαλλιάσεως . Τρεῖς οὖν μετὰ ταῦτα μῆνες ἐν μέσῳ , καὶ τὰ δεινὰ παρὰ τῶν στρατιωτῶν ἐπετείνετο , πάλαι μὲν καὶ τοῦτο μελετηθὲν καὶ διασκευασθὲν τοῖς διώκταις . Θεῷ δὲ καὶ τὰ τῆς μελέτης μὴ συγχωρούμενα διεσπᾶτο θᾶττον καὶ ἀνεκόπτετο . Τίς δὲ ὁ τρόπος ; διδόσθω καὶ τοῦτο κορυφουμένῳ θαύματι τελευταῖον ιήγημα . Οὔπω τῇ Κομάνη προσήγγιζον οἱ περὶ τὸν ἅγιον , καὶ ἰδοὺ αὐτῷ νυκτὸς Βασιλίσκος καὶ Λουκιανός οἱ μάρτυρες φαίνονται , Θάρσει , λέγοντες , χαρᾶς ἀνεκλαλήτῳ ἀγαλλιάματι , ἀδελφὲ Ἰωάννη . αὔριον γὰρ ἅμα ἐσόμεθα . Τὸ δὲ αὐτὸ καὶ τῷ πρεσβυτέρῳ προεῖπον τοῦ ἐαυτῶν τεμενίσματος , ετοιμασθησομένῳ πρὸς πᾶσαν τὴν λειτουργίαν τῆς προσηκούσης ὁσίας τῷ θείῳ ἀρχιερεῖ . ζθάνει τοίνυν τὸν τόπον ὀ θεῖος ἀρχιερεύς · ἐπιζητεῖ τῷ καιρῷ καὶ . τῇ ἀξίᾳ τὴν ἐπαξίαν στολὴν καὶ λαμπράν · ἐξαλλάσσει τε τὰ φορούμενα , τὰ δὲ τοῖς παροῦσι διαε ρίζει . Εἶτα μυσταγωγεῖται , κοινωνεῖ τοῦ μυστηρίου τῆς χάριτος , ποιεῖται τὴν τελευταίαν εὐχήν . Ἔπειτα τὸ ἐξ ἔθους εἰπών ὁ θαυμάσιος οὗτος ἐν πατριάρχαις , καὶ μέγας ὄντως Χρυσόστομος · Δόξα τῷ Θεῷ πάντων ἕνεκεν , ἐπισφραγισάμενος ἑαυτῷ τὸ Ἀμὴν , καὶ ἀνακλιθεὶς , ἀναπέπαυται τῇ τεσσαρακαιδεκάτῃ ταῦ Σεπτεμβρίου μηνός . Ἦν οὖν ἰδεῖν μετὰ ταῦτα συῤῥέοντας , ὤσπερ ἀπὸ συνθήματος , ἔκ τε Συρίας , Κιλικίας , ἅόντου καὶ Ἀρμενίας , πᾶν γένος ἀνθρώπων , πᾶσαν ἡλικίαν , τῆς κοινῆς ἕνεκεν ὡφελείας καὶ σωτηρίας . Καὶ οὕτω συναποτίθεται μὲν τὸ καρτερικώτατον ἐκεῖνο καὶ ἅγιον σῶμα τοῖς τῶν μαρτύρων ἐνταῦθα σώμασιν · ἡ δὲ μακαρία καὶ θεοειδεστάτη ψυχὴ ταῖς ἀχράντοις χεραὶ τοῦ ἀθανάτου πάντων Βασιλέως , τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μεθ´ οὗ τῷ Πατρὶ , ἄμα τῷ ἀγίῳ Πνεύματι , δόξα πρέπει , τιμὴ καὶ κράτος , μεγαλωσύνη τε καὶ μεγαλοπρέπεια , εἰς τοὺς αῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: μορμολυκεῖον . Τῖς οὗτος ; ὁ ἀσθενής , ὁ ἐξόριστος , ὅς μή εἰμί συνήγορος . ὁ δέ ὁ ἐπιβουλεύω ἔτι ὁ ὄφις ἐν ἑαυτοῦ θεατρίζω , εἰς χῶρος τις μεταρριφαινω οὗτος διακελεύομαι πάντοθεν ἐρῆμος , οἶδα λέγω , ὁ πιτυόεις λέγω , ὁ περίχωρος Τζάνος ὁ ὅμορος . ἔτι δέ πρό ὁ γε φθάνω ὁ ἐρημία ὁ ἅγιος οὗτος γάρ ἐγώ διηγέομαι μικρός ἐπέχω ] ὀπτάω αὐτός πάλιν , καθάπερ ἐν Ἀντιόχεια , ὁ θεῖος ἀπόστολος . τις λέγω ; ὁ θεῖος χαρά ἐπιφέρω , ἐνέχω , ἐπαλείφω ὁ ὁ σύνοιδα αὐτός καθαρότης · ἐπί πᾶς ἀναγγέλλω ὁ πρός θεός ἐκδημία , ὁ συντάσσω ὁ ἑαυτοῦ τιμή τε καί δόξα , ὁ δέ ὁ Εὐδοξία ὄζω καί ἄτιμος θάνατος , ὁ δέ πρό ὁ θάνατος πολύς παρ´ αὐτός ἐπιζήτησις , οὐδείς ὅτι κἀν παραλιμπάνω ὁ ὕστερος εἰς ἀναδίδαξις . Τέλος αμοροθεος οὗτος σιτίζω , φημί , ὡς ἐπαρκέω σύ οὗτος , ἕτερος οὖον δήω τροφή . καί λαμβάνω , ἐσθίω , ὁ ὁ αὐτός δύο πιστῶς ἐπακολουθέω ἐνώπιος · ὁ δέ καταξιόω ὁ ὁμιλία ὁ θεοκῆρυξ , καί ὁ ἐκεῖθεν χαρά ἐμφορέω καί ὁ ἀγαλλίασις . τρεῖς οὖν μετά οὗτος μείς ἐν μέσος , καί ὁ δεινός παρά ὁ στρατιώτης ἐπιτείνω , πάλαι μέν καί οὗτος μελετάω καί διασκευάζω ὁ διώκτης . Θεός δέ καί ὁ ὁ μελέτη μή συγχωρέω διασπάω ταχύς καί ἀνακόπτω . Τῖς δέ ὁ τρόπος ; δίδωμι καί οὗτος κορυφόω θαῦμα τελευταῖος ιήγημα . οὔπω ὁ Κόμανης προσεγγίζω ὁ περί ὁ ἅγιος , καί ἰδού αὐτός νύξ Βασιλίσκος καί Λουκιανός ὁ μάρτυς φαίνω , Θάρσος , λέγω , χαρά ἀνεκλάλητος ἀγαλλίαμα , ἀδελφός Ἰωάννης . αὔριον γάρ ἅμα εἰμί . ὁ δέ αὐτός καί ὁ πρέσβυς προεῖπον ὁ ἑαυτοῦ τεμένισμα , ἑτοιμάζω πρός πᾶς ὁ λειτουργία ὁ προσήκω ὅσιος ὁ θεῖον ἀρχιερεύς . ζθάνει τοίνυν ὁ τόπος ὁ θεῖος ἀρχιερεύς · ἐπιζητέω ὁ καιρός καί . ὁ ἄξιος ὁ ἐπάξιος στολή καί λαμπρός · ἐξαλλάσσω τε ὁ φορέω , ὁ δέ ὁ πάρειμι διάω ρίζει . εἶτα μυσταγωγέω , κοινωνέω ὁ μυστήριον ὁ χάρις , ποιέω ὁ τελευταῖος εὐχή . ἔπειτα ὁ ἐκ ἔθος εἶπον ὁ θαυμάσιος οὗτος ἐν πατριάρχης , καί μέγας εἰμί Χρυσόστομος · Δόξα ὁ Θεός πᾶς ἕνεκα , ἐπισφραγίζω ἑαυτοῦ ὁ ἀμήν , καί ἀνακλίνω , ἀναπαύω ὁ τεσσαρακαιδέκατος ταῦ Σεπτέμβριος μείς . ἦς οὖν ὁράω μετά οὗτος συρρέω , ὤσπερ ἀπό σύνθημα , ἐκ τε Συρία , Κιλικία , ἅόντου καί Ἀρμένιος , πᾶς γένος ἄνθρωπος , πᾶς ἡλικία , ὁ κοινός ἕνεκα ὡφελεία καί σωτηρία . καί οὗτος συναποτίθεμαι μέν ὁ καρτερικός ἐκεῖνος καί ἅγιος σῶμα ὁ ὁ μάρτυς ἐνταῦθα σῶμα · ὁ δέ μακάριος καί θεοειδής ψυχή ὁ ἄχραντος χεραὶ ὁ ἀθάνατος πᾶς Βασιλίς , ὁ κύριος καί Θεός καί Σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός μεθ´ ὅς ὁ πατήρ , ἄμη ὁ ἅγιος πνεῦμα , δόξα πρέπω , τιμή καί κράτος , μεγαλωσύνη τε καί μεγαλοπρέπεια , εἰς ὁ αῶνας ὁ αἰών . ἀμήν .