cogPG.PG107 169
ταττόμενος , φθόνῳ διαβόλου καὶ γυναικὸς ἐπηρείᾳ είξει δὲ καὶ ταύτην ὁ λόγος δεινὸς ὢν καὶ σοφὸς εἰς κακίαν , οἰκεῖος δὲ τῷ ποιμένι , πάντα λίθον , ὃ δὴ λέγεται , κινεῖ , μίσους λαβὰς καὶ σκανδάλων τῷ θείῳ ἀνεγεῖραι ἀρχιερεῖ . Καὶ πρῶτον μὲν τοιοῦτόν τι δρᾷ · Σευηριανῷ τῷ ἐπισκόπῳ προσομιλῶν , ἥ τινι τῶν ἄλλων ὅσαι ἡμέραι διαλεγόμενος , δῆθεν τῇ πρὸς τὸν ἀρχιερέα θαῤῥῶν παῤῥησίᾳ , καθεζόμενος αὐτῷ διελέγετο . Οἱα δὲ φιλεῖ ἐν τοῖς τοιούτοις , ἐν μιᾶ ποτε μὴ ἐνεγκὼν τὰ τῆς ἀτιμίας ὁ Σευηριανὸς τῇ ἑαυτοῦ ἀξίᾳ προσχὼν , καὶ τῷ τοῦ διακόνου βαθμῷ , λέγεταί ποτέ τι τοιοῦτον εἰπεῖν · Εἰ Χαραπίων Χριστιανὸς ἀποθάνῃ , Χριστὸς οὐκ ἐνηνθρώπησε . Τοῦτο ἀκούσας ὁ δεινὸς ἐκεῖνος , καὶ πολὺς εἰς κακίαν , διατεμὼν τὸ τοῦ ἔπους , διαβάλλει Σευηριανὸν τῷ ἁγίῳ , ἐχθρόν τε ὄντα αὐτοῦ καὶ Χριστοῦ , ὡς εἰπόντα , Ἃρα Χριστὸς οὐκ ἐνηνθρώπησε , μάρτυρας τοῦ ἔπους τοῦ στίφους ἑαυτοῦ προβαλλόμενος . Τί οὖν ἔδει ποιῆσαι τὸν ζηλωτὴν ἐκεῖνον Ἡλίαν , ὢ πρὸς τῆς δικαιοσύνης αὐτῆσδεδόσθω γὰρ οὕτως εἰπεῖν μεταξὺ τῶν ἐπαίνων ; μεθῆνσαιο τῷ ἀπαγγέλματι ; διαπιστῆσαι τὰ μαρτυρούμενα ; πόρρω τοὺς δῆθεν ὑπὲρ Χριστοῦ λαλοῦντας ἀποδιαπομπήσασθαι ; καὶ τίς ἂν οὐκ ἐπεστύγνασε , καὶ κατεμέμψατο τοῦ ἀρχιερέως , τοῦ δεινοῦ σοφιστοῦ τῶν τοιούτων , κἂν τέως ἠγνοεῖτο τὰ τῆς κακίας τῷ ἀντιστρόφῳ τοῦ δράματος , καταβοήσαντος τοῦ κριτοῦ καὶ ποιμένος ; Πλὴν οὖν , καθὸς ἀκούω , κρίνω , φησὶ τῷ βίῳ τούτῳ καὶ τῷ σαρκίῳ Καὶ παρών ὁ Χριστός · οὐ ὁ μαθητὴς τὴν κρίσιν ἕν κῶν οὑτωσὶ ποιησάμενος , ἐξελᾷ τῆς πόλεως Σευηριανὸν , ὡς δῆθεν βλασφημήσαντα . Ὅν ἡ τηνικαῦτα κρατοῦσαἜὐδοξία δὲ ην ) , διαγνοῦσα τοιαῦτα παθῥντα , ἀραμένη τὸν υἱὸν Θεοδόσιον κομιδῇ νηπιάζοντα , τοῦ ἁγίου τοῖς γόνασι τίθησι , καὶ ὅρκοις ὅτι πλείστοις πείθει τὸν ἀρχιερέα φιλιάσαι πρὸς Σευηριανόν . Ὁ δὲ Σευηριανὸς τὴν μὲν φιλίαν ὑποκορίζεται , τὸ δὲ θηρίον τῆς ἔχθρας τοῦ ἀμνοῦ τῷ κωδίῳ περικαλύπτει · καὶ φατρίαν συστησάμενος κατὰ τοῦ ποιμένος , οὐ τὰς τυχούσας διαβολὰς τῷ δήμῳ ἐγκατασπείρει , τῆς πρὸς τὸν ἀρχιερέα παρὰ πάντων ἀγάπης τὸ πλέον ὑποτέμνειν ἐκμηχανώμενος . Ὁ δὲ τῶν μὲν κατ´ αὐτοῦ διαβολῶν μικρὰ οὐδ´ ὅλως ἐφρόντιζε · τῇ δὲ περὶ αὐτὸν φήμῃ τῆς τοῦ λόγου δόξης καὶ τῆς ἄλλης ὡφελείας , πόλεις ὅλας καὶ νήσους συνεισρεῖν ἐποίει καὶ συνεισέρχεσθαι . Οὐδὲ γὰρ οὐδ´ ὁ Ῥώμης μέγας Ἰννοκέντιος ἄμοιρος τῶν τούτου καλῶν , ἀλλ´ ἐν μεγάλῃ μοίρᾳ τὴν αὐτοῦ ἀποδοχὴν ἐποιεῖτο , γράφων αὐτῷ καὶ ἀντιγραφό - μενθς . ιεʹ . Βούλομαι δὲ μικρὸν ἐπισχεῖν , τοῦ μύστου καὶ μυστηρίων τῶν ἀῤῥήτων Παύλου τῇ πρὸς τὸν ἀρχιερέα μυήσει τῷ λόγῳ κατατρυφήσων . Τούτου τὰς θείας ἐπιστολὰς ὁ τούτων ἑρμηνεὺς καὶ ἐξηγητὴς διερχόμενος , ὡς εἰκὸς , ἐταλάντευε , λέγων · Τίς ἄρα οἶδεν , εἰ αρεστὰ τῷ Θεῷ τῆς ἐμῆς ἑρμηνείας ; Καὶ ταῦτα διανοούμενος ἐδεῖτο θείας τινὸς περὶ τούτου πληροφορίας · ἡν δὴ καὶ λαμβάνει ταχέως τόνδε τὸν τρόπον · Τῶν οἰκειοτάτων τις τοῦ βασιλέως προσκρούει τῷ βασιλεῖ , καὶ θάνατον ἀπειλεῖται · καὶ διαπέμπεται
Lemmas: τάσσω , φθόνος διάβολος καί γυνή ἐπήρεια ἔοικα δέ καί οὗτος ὁ λόγος δεινός εἰμί καί σοφός εἰς κακία , οἰκεῖος δέ ὁ ποιμήν , πᾶς λίθος , ὅς δή λέγω , κινέω , μῖσος λαβή καί σκάνδαλον ὁ θεῖον ἀνεγείρω ἀρχιερεύς . καί πρῶτος μέν τοιοῦτος τίς δράω · Σευηριανός ὁ ἐπίσκοπος προσομιλέω , ὅς τις ὁ ἄλλος ὅσος ἡμέρα διαλέγω , δῆθεν ὁ πρός ὁ ἀρχιερεύς θαρσέω παρρησία , καθέζομαι αὐτός διαλέγω . οἶος δέ φιλέω ἐν ὁ τοιοῦτος , ἐν μᾶ ποτός μή φέρω ὁ ὁ ἀτιμία ὁ Σευηριανός ὁ ἑαυτοῦ ἄξιος προέχω , καί ὁ ὁ διάκονος βαθμός , λέγω3 ποτός τίς τοιοῦτος εἶπον · εἰμί Χαραπίων Χριστιανός ἀποθνῄσκω , Χριστός οὐ ἐνανθρωπέω . οὗτος ἀκούω ὁ δεινός ἐκεῖνος , καί πολύς εἰς κακία , διατέμνω ὁ ὁ ἔπος , διαβάλλω Σευηριανός ὁ ἅγιος , ἐχθρός τε εἰμί αὐτός καί Χριστός , ὡς εἶπον , ἄρα Χριστός οὐ ἐνανθρωπέω , μάρτυς ὁ ἔπος ὁ στῖφος ἑαυτοῦ προβάλλω . τις οὖν ἐσθίω ποιέω ὁ ζηλωτός ἐκεῖνος Ἡλίας , ὦ πρός ὁ δικαιοσύνη αὐτῆσδεδόσθω γάρ οὕτως εἶπον μεταξύ ὁ ἔπαινος ; μεθίημι ὁ ἀπάγγελμα ; διαπιστέω ὁ μαρτυρέω ; πόρρω ὁ δῆθεν ὑπέρ Χριστός λαλέω ἀποδιαπομπέω ; καί τίς εἄν οὐ ἐπιστυγνάζω , καί καταμέμφομαι ὁ ἀρχιερεύς , ὁ δεινός σοφιστής ὁ τοιοῦτος , κἀν τέως ἀγνοέω ὁ ὁ κακία ὁ ἀντίστροφος ὁ δρᾶμα , καταβοάω ὁ κριτής καί ποιμήν ; πλήν οὖν , καθίημι ἀκούω , κρίνω , φημί ὁ βίος οὗτος καί ὁ σαρκίον καί πάρειμι ὁ Χριστός · οὖον ὁ μαθητής ὁ κρίσις εἷς Κῶς οὑτωσί ποιέω , ἐξελαύνω ὁ πόλις Σευηριανός , ὡς δῆθεν βλασφημέω . ὅς ὁ τηνικαῦτα κρατοῦσαἜὐδοξία δέ ἐάν ) , διαγιγνώσκω τοιοῦτος πείρω , ἀείρω ὁ υἱός Θεοδόσιος κομιδή νηπιάζω , ὁ ἅγιος ὁ γόνυ τίθημι , καί Ὅρκος ὅτι πλεῖστος πείθω ὁ ἀρχιερεύς φιλιάζω πρός Σευηριανός . ὁ δέ Σευηριανός ὁ μέν φίλιος ὑποκορίζομαι , ὁ δέ θηρίον ὁ ἔχθρα ὁ ἀμνός ὁ κώδιον περικαλύπτω · καί φατρία συνίστημι κατά ὁ ποιμήν , οὖον ὁ τυγχάνω διαβολή ὁ δῆμος ἐγκατασπείρω , ὁ πρός ὁ ἀρχιερεύς παρά πᾶς ἀγάπη ὁ πλέω ὑποτέμνω ἐκμηχανάομαι . ὁ δέ ὁ μέν κατ´ αὐτός διαβολή μικρός οὐδός ὅλως φροντίζω · ὁ δέ περί αὐτός φήμη ὁ ὁ λόγος δόξα καί ὁ ἄλλος ὡφελεία , πόλις ὅλος καί νῆσος συνεισρέω ποιέω καί συνεισέρχομαι . οὐδέ γάρ οὐδός ὁ Ῥώμη μέγας Ἰννοκέντιος ἄμοιρος ὁ οὗτος καλός , ἀλ ἐν μέγας μοῖρα ὁ αὐτός ἀποδοχή ποιέω , γράφω αὐτός καί αντίγραφο - μένθη . ἵημι . βούλομαι δέ μικρός ἐπέχω , ὁ μύστης καί μυστήριον ὁ ἄρρητος Παῦλος ὁ πρός ὁ ἀρχιερεύς μυέω ὁ λόγος κατατρυφάω . οὗτος ὁ θεῖος ἐπιστολή ὁ οὗτος ἑρμηνεύς καί ἐξηγητής διέρχομαι , ὡς εἰκός , ταλαντεύω , λέγω · Τῖς ἄρα οἶδα , εἰμί αρεστός ὁ Θεός ὁ ἐμός ἑρμηνεία ; καί οὗτος διανοέομαι δήω θεῖος τις περί οὗτος πληροφορία · ἐάν δή καί λαμβάνω ταχέως ὅδε ὁ τρόπος · ὁ οἰκεῖος τις ὁ βασιλεύς προσκρούω ὁ βασιλεύς , καί θάνατος ἀπειλέω · καί διαπέμπω