cogPG.PG107 98
ἀντικείσεται . Πῶς οὖν ὁ φίλος ἐγείοεται τεταρταῖος , εἴπερ τῆς κοσμικῆς ἁναστοιχειώσεως καὶ παλιγγενεσίας τύπος ἦν Ἰησοῦς τῇ κατ´ αὐτὸν ἀνα . βιωσει ; Διατρανοῖ , ὅτι πάλιν ἀνιστῶν αὐτὸν ὁ δημιουργήσας καὶ φιλήσας , εἰς τὴν ἐπίκηρον ἐπανάγει τάξιν , ἡν στοιχειώδεσιν ἰσαρίθμοις ἀρχαῖς αὐτὸς διετάξατο . Προῆλθε τῶν ἁφεγγῶν χωρίων τὸ πρὸ ἡλίου φῶς ἐξανατεῖλαν τριήμερον , καὶ λύσιν αἰώνιον καὶ δῶρον κατηφείας παρέσχετο . Τοῖς μὲν γὰρ ἔδωκεν ἀίδιον πτῶσιν καὶ κατήφειαν , ταῖς ἀποστατικαῖς Λλ νάμεσι , καὶ τοῖς ὅσοι πρὸς αὐτοὺς ἀπονεύοντες , τὸν ἐλθόντα σῶσαι Δεσπότην ἐπιγνῶναι οὐκ ἠβουλήθησαν · τοὺς δὲ ὅσοι τὸν εὐεργέτην συνῆκαν , ἑαυτῷ συνήγειρέ τε καὶ κατελάμπρυνε . Τὸν Ἀδὰμ ἀνεσώσατο · τῇ Εβα τὴν λύπην ἤμειψεν εἰς χαράν · πᾶσαν ἑν κτίσιν ἐκαινοποίησεν · οὐδὲν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ μένειν ἀφείθη , πλὴν ἃ τὴν Ἰουδαίων στηλιτεύει μανίαν σφραγίθων . Διὰ τοῦτο πᾶσα ἠ κτίσις τὸ σωτήριον ἔορτάζουσα , Ποῦ σου , ἄδη , τὸ κέντρον ; ἀναβοᾷ , ποῦ δὲ τὸ νῖκός σου , θάνατε ; Κατήργηται ; καταλέλυται , μετ´ ἤχου ἀπώλετο , τῇ θεῖκῇ ἐξουσίᾳ τοῦ σαρκὶ παθόντος καὶ ταφέντος καὶ ἀναστάντος Χριστοῦ τοῦ Θεωῦ ἡμῶν · ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας . Ἀμήν . ΑΟΓΟΣΙΑʹ . Τῆ κέμπτῃ τῆς ὅκτης ἑβδομάδος , . λόγος εἰς τὴν ἀγίαν Ἀνάληψιν · ὅτε φέρων τὴν τὸῦ πλάσματος καταλλαγῄν ὁ Υἱὸς τῷ Πατρὶ , ματὰ τοῦ ἐξ ομῶν προσλήμματος τοῖς κατρικοῖς ἐνεβρονίσθη μόλποις . Τῇ μὲν ἀναστάσει τὸ θνητὸν κατεπόθη · καὶ τῆς ἐφθαρσίας ὡδῖσιν ἀνεγεννήθημεν · καὶ τὸ κατ´ εἰκόνα ἀπολαβόντες , τοὺς δερματίνους χιτῶνας ἀπεδυσάμεθα · νυνὶ δ´ ἐπὶ θείοις , θειότερα Ἰησοῦς ὁ ἐμὸς χαρίζεται . Μέγα μὲν οὖν , καὶ θείων ἀληθῶς οἰκτιρμῶν ἀναστῆσαι τοὺς πεσόντας , καὶ διαφθαρέντας ἁναπλάσαι , καὶ τὴν πρώτην ἀποδοῦναι μορφὴν , οὐδὲν παρ´ ἠμῶν λαβόντα · οὐδὲ γὰρ οἰσηνέγκαμέν τα , ἀλλ´ δωκε τὰ οὐτω μεγάλα οὐ μόνον προῖκα , ἀλλὰ καὶ πόνους αὐτὸς , ἵνα δῷ , ὑπομείνας . Ἔπρεπε γὰρ τῷ δι´ οἶκτον ὑποστήσαντι ἡμᾶς , οὐ μόνον δημιουργῆσαι παλάμαις οἰκείαις , ἀλλὰ καὶ παθόντι κακῶς τῷ δημιουργήματι , οἰκείοις ἀμῦναι ἀγῶσι . Τίνι γὰρ ἂν τοσαύτη πάρεστι κηδεμονία , ὅση ὑπὲρ , τοῦ ἰδίου πλάσματος τῷ Δημιουργῷ ; τὸ δ´ οὐ μόνον ἐγεῖραι πεσόντα , ἀλλὰ καὶ σύνθρονον ἐαυτῷ ποιῆσαι , ποίων σπλάγχνων , ἢ ποίας κηδεμονίας ; Ὁ δὴ σήμερον Δ μονογενὴς Υἱς ἐκπληρῶν , λείποι μὲν τὴν ΟΑΤΙΟ ΧΙ
Lemmas: ἀντίκειμαι . Πῶς οὖν ὁ φίλος εγειοετης τεταρταῖος , εἴπερ ὁ κοσμικός ἀναστοιχείωσις καί παλιγγενεσία τύπος εἰμί Ἰησοῦς ὁ κατ´ αὐτός ἀνα . βιόω ; διατρανόω , ὅτι πάλιν ἀνίστημι αὐτός ὁ δημιουργέω καί φιλέω , εἰς ὁ ἐπικηρος ἐπανάγω τάξις , ἐάν στοιχειώδης ἰσάριθμος ἀρχή αὐτός διατάσσω . προέρχομαι ὁ άφεγγος χωρίον ὁ πρό ἥλιος φάος ἐξανατέλλω τριήμερον , καί λύσις αἰώνιος καί δῶρον κατήφεια παρέχω . ὁ μέν γάρ δίδωμι ἀίδιος πτῶσις καί κατήφεια , ὁ ἀποστατικός λλ νάμον , καί ὁ ὅσος πρός αὐτός ἀπονεύω , ὁ ἔρχομαι σῴζω δεσπότης ἐπιγιγνώσκω οὐ βούλομαι · ὁ δέ ὅσος ὁ εὐεργέτης συνίημι , ἑαυτοῦ συνεγείρω τε καί καταλαμπρύνω . ὁ Ἀδάμ ἀνασῴζω · ὁ ΕΒΑ ὁ λύπη ἀμείβω εἰς χαρά · πᾶς ἑν κτίσις καινοποιέω · οὐδείς ἐπί ὁ αὐτός μένω ἀφίημι , πλήν ὁ ὁ Ἰουδαῖος στηλιτεύω μανία σφραγίθων . Ζεύς οὗτος πᾶς ὁ κτίσις ὁ σωτήριος ἑορτάζω , πός σύ , ἀείδω , ὁ κέντρον ; ἀναβοάω , ποῦ δέ ὁ νῖκος σύ , θάνατος ; καταργέω ; καταλύω , μετέ ἦχος ἀπόλλυμι , ὁ θεῖος ἐξουσία ὁ σάρξ πάθος καί θάπτω καί ἀνίστημι Χριστός ὁ Θεωῦ ἐγώ · ὅς ὁ δόξα εἰς ὁ αἰών . ἀμήν . ΑΟ . τῆ κέμπτῃ ὁ ὀκτώ ἑβδομάς , . λόγος εἰς ὁ ἅγιος Ἀνάληψις · ὅτε φέρω ὁ τό́ς πλάσμα καταλλαγή ὁ υἱός ὁ πατήρ , Ματά ὁ ἐκ ὁμός πρόσλημμα ὁ κατρικοιξ ἐνεβρονίσθη μόλπος . ὁ μέν ἀνάστασις ὁ θνητός καταπίνω · καί ὁ φθαρσία ὠδίς ἀναγεννάω · καί ὁ κατ´ εἰκών ἀπολαμβάνω , ὁ δερμάτινος χιτών ἀποδύω · νυνί δδʹ ἐπί θεῖον , θεῖος Ἰησοῦς ὁ ἐμός χαρίζομαι . Μέγης μέν οὖν , καί θεῖον ἀληθής οἰκτιρμός ἀνίστημι ὁ πίπτω , καί διαφθείρω ἀναπλάσσω , καί ὁ πρῶτος ἀποδίδωμι μορφή , οὐδείς παρ´ ἡμεῖς λαμβάνω · οὐδέ γάρ οἰσηνέγκαμέν ὁ , ἀλ δίδωμι ὁ οὗτος μέγας οὖον μόνος προίξ , ἀλλά καί πόνος αὐτός , ἵνα δίδωμι , ὑπομένω . πρέπω γάρ ὁ δις οἶκτος ὑφίστημι ἐγώ , οὖον μόνος δημιουργέω παλάμη οἰκεῖος , ἀλλά καί πάθος κακῶς ὁ δημιούργημα , οἰκέω ἀμύνω ἀγών . τίς γάρ εἄν τοσοῦτος πάρειμι κηδεμονία , ὅσος ὑπέρ , ὁ ἴδιος πλάσμα ὁ Δημιουργός ; ὁ δδʹ οὖον μόνος ἐγείρω πίπτω , ἀλλά καί σύνθρονος αὐτός ποιέω , ποῖος σπλάγχνον , ἢ Ποίας κηδεμονία ; ὁ δή σήμερον δ μονογενής Υἱς ἐκπληρόω , λείπω μέν ὁ Ο ΧΙάς