cogPG.PG107 138
πρὸς τὰς αὑτοῦ γονὰς ἀνιὼν ὁ λόγος , ὅλον ἡμῖν τὸν ἐκείνου βίον ἀπαγγειλάτω , καὶ ὅλη τῆς ἑκείνου βιώσεως εὐωδία , τὴν λογικὴν αἴσθησιν κατατερπέτω . Μάλιστα μὲν γὰρ μέγα κέρδος τὸ καὶ μέρους τινὸς τοῦ ἐκείνου βίου λαλεῖν τὸ ὡφέλιμον · ἄπειρον δέ τι τὸ σύμπασαν τὴν ἐκείνου ἐπιόντα ζωὴν , συλλέγειν τὰ ἀγαθά . Ἠδη μὲν οὖν τοῖς δούλοις ὁ βασιλεὺς ἐν ὁμοίᾳ μορφῇ προσομιλεῖν ἐκεκρίκει , καὶ τοῦ ὕψους τῆς θεῖκῆς συγκαταβάντα δόξης ἐνδημῆσαι τῇ ἀνθρώπων ἐσχατιᾷ . Ἔδει δὲ ἄρα τῆς ὑπὲρ λόγον ταύτης ἐπιδημίας μέγαν τινὰ γενέσθαι προάγγελον . Γίνεται Ἰωάννης , οὗ μείζων οὐδεὶς ἐν γεννητοῖς γυναικῶν · καὶ προφθάνει τόκον ὑπερφυῆ παρθένου , τόκος στειρευούσης παράδοξος · καὶ προανθεῖ στάχυος ἀσπόρου , μαραινομένης ῥίης βλαστὸς , καὶ λύει ὥσπερ νηδύος τὴν στείρωσιν , οὕτω καὶ γλώσσης δεσμά . Οὐδὲ γὰρ ἔδει φωνῆς ἀποτεχθείσης , τὸν τεκόντα φωνῆς ἀμοιρεῖν , οὐδ´ ἄφθογγον εἶναι τὸν τῆς σάλπιγγος αἴτιον . Λύεται τοίνυν τῆς δίκης τῆς σιωπῆς Ζαχαρίας , λύσαντος τὰς ὡδῖνας τοῦ βρέφους · καὶ φθέγγεται νέαν φωνὴν , τῆς πρώτης ἀμείνω καὶ θειοτέραν , τήν τε Δεσποτικὴν ἐπίσκεψιν ἀναφωνῶν ἐν τῷ Πνεύματι , καὶ τὴν τοῦ παιδὸς πορείαν , ἢν πρὸ τοῦ Ὑψίστου πορεύσεται , ὑφηγούμενος · οὐ μόνον δὲ δὴ μέχρι Ζαχαρίου ἵσταται τὰ τελούμενα , ἀλλὰ καὶ δογματων ὁρωμένων βαθύτερον ἐν τούτοις καταθεωρεῖται . Ὁ γάρ τοι παλαιὸς νόμος τὴν γηραιὰν τῶν ἐνπαλμάτων φωνὴν εἰς καινὴν μετεποιεῖτο τῷ κατὰ Χριστὸν δόγματι καινιζόμενθς . Ἀλλὰ γὰρ οὕτω μέν παραδόξως γαστρὸς ἀτέκνου πρόεισιν Ἰωάννης , ἤδη τοῦ καιροῦ καλοῦντος πρὸς εὐτεκνίαν τὴν ἱερωτάτην τοῦ Μονογενοῦς νύμφην . Παραδοξοτέρων δ´ ἀπάρχεται , θαυμαστὰ θαυμαστοῖς συνάπτων , καὶ ὑψηλοῖς ὑψηλά . Οὐ γὰρκατὰ τὴν νενομισμένην τῇ φύσει αἰῶνα [ ῇώνιζε ] ζωὴν , οὐδὲ τοῖς κάτω δουλεύειν ὑπέμεινε νόμοις , ἀλλ´ ὥσπερ ἔξω πάσης σαρκίνης ἀνάγκης μετ´ ἀγγέλων ἐβίου , καὶ τῇ ἐκείνων συνανήγετο πολιτείᾳ . Καὶ γοῦν καταλείπει τὰς ἐν ἄστει διατριβὰς , οὐδαμῶς ἀνθρώπους μισῶν(πῶς γὰρ ὁ φιλανθρώπου Δεσπότου κήρυξ , καὶ τῆς τῶν ἀνθρώπων σωτηρίας εὐαγγελιστής ; · ἀλλ´ ἐχρῆν , ὡς ἔοικε , τὸν δορυφόρον τοῦ πάσης ἐπέκεινα δόξης καὶ εὐταξίας βασιλέως , κρείττονα εἶναι ἀστικῶν ταραχῶν , καὶ ταπεινότητος . Ἄμα δὲ καὶ μελλούσης ἄρτι τοῖς δουλεύουσιν ἀμαρτίᾳ διὰ τῆς ἐν χάριτι πολιτείας ἐλευθερίας μηνύεσθαι , ἀκόλουθον ἦν ἐξ ἐρημίας τὸ μήνυμα ἥκειν , ὥσπερ δὴ καὶ τῷ πρεσβυτέρῳ Ἰσραὴλ τῆς ἐν Αἰγύπτῳ δουλείας ἐξ ὄρους ἦκε Μωϋσῆς , ἀπαγγέλλων τὴν ἁπολύτρωσιν . Ἔως μὲν οὖν ὁ βασιλεὺς , ταπεινώσεως πλούτῳ , τῆς ἑαυτοῦ δόξης τὸν πλοῦτον ὑπέστελλεν , ἀφανέσι χωρίοις καὶ ὁ στρατιώτης ἐνδιῃτᾶτο . Ἐπεὶ δὲ ὁ καιρὸς ἐφεστήκει , καθ´ ὃν ἔδει , ὅσα παρὰ τοῦ Πατρὸς ὁ Μονογενὴς ἤκουσε , χρηματίζειν , τότε δὴ καὶ τότε , καὶ ὁ τῆς ἐρήμου τρόφιμος , ἄνωθεν λαβὼν τὸ ἐνδόσιμον τοῦ κηρύγματος , ἄρχεται ὁμαλίσειν τρέβους τραχείας , ἤτοι καρδίας ἀτεράμονας τῇ Δεσποτικῇ
Lemmas: πρός ὁ αὐτός γονή ἄνειμι ὁ λόγος , ὅλος ἐγώ ὁ ἐκεῖνος βίος ἀπαγγέλλω , καί ὅλος ὁ ἑκεῖνος βίωσις εὐωδία , ὁ λογικός αἴσθησις κατατέρπω . μάλιστα μέν γάρ μέγας κέρδος ὁ καί μέρος τις ὁ ἐκεῖνος βίος λαλέω ὁ ὠφέλιμος · ἤπειρος δέ τίς ὁ σύμπας ὁ ἐκεῖνος ἔπειμι ζωή , συλλέγω ὁ ἀγαθός . ἤδη μέν οὖν ὁ δοῦλος ὁ βασιλεύς ἐν ὅμοιος μορφή προσομιλέω κρίνω , καί ὁ ὕψος ὁ θεῖος συγκαταβαίνω δόξα ἐνδημέω ὁ ἄνθρωπος ἐσχατιά . δέω δέ ἄρα ὁ ὑπέρ λόγος οὗτος ἐπιδημία μέγας τις γίγνομαι προάγγελος . γίγνομαι Ἰωάννης , ὅς μείζων οὐδείς ἐν γεννητός γυνή · καί προφθάνω τόκος ὑπερφυής παρθένος , τόκος στειρεύω παράδοξος · καί προανθέω στάχυς ἄσπαρτος , μαραίνω ῥίος βλαστός , καί λύω ὥσπερ νηδύς ὁ στείρωσις , οὗτος καί γλῶσσα δεσμός . οὐδέ γάρ ἐσθίω φωνή ἀποτίκτω , ὁ τίκτω φωνή ἀμοιρέω , οὐδός ἄφθογγος εἰμί ὁ ὁ σάλπιγξ αἴτιος . λύω τοίνυν ὁ δίκη ὁ σιωπή Ζαχαρίας , λύω ὁ ὠδίς ὁ βρέφος · καί φθέγγομαι νέος φωνή , ὁ πρῶτος ἀγαθός καί θεῖος , ὁ τε δεσποτικός ἐπίσκεψις ἀναφωνέω ἐν ὁ πνεῦμα , καί ὁ ὁ παῖς πορεία , εἄν πρό ὁ ὕψιστος πορεύω , ὑφηγέομαι · οὖον μόνος δέ δή μέχρι Ζαχαρίας ἵστημι ὁ τελέω , ἀλλά καί δόγμα ὁράω βαθύς ἐν οὗτος καταθεωρέω . ὁ γάρ ὅς παλαιός νόμος ὁ γηραιὰν ὁ ἐνπαλμάτων φωνή εἰς καινός μεταποιέω ὁ κατά Χριστός δόγμα καινίζω . ἀλλά γάρ οὗτος μέν παράδοξος γαστήρ ἄτεκνος πρόειμι Ἰωάννης , ἤδη ὁ καιρός καλέω πρός εὐτεκνία ὁ ἱερός ὁ Μονογενώ νύμφη . παράδοξος δδʹ ἀπάρχομαι , θαυμαστός θαυμαστός συνάπτω , καί ὑψηλός ὑψηλός . οὖον γὰρκατὰ ὁ νομίζω ὁ φύσις αἰών [ ὄζω ] ζωή , οὐδέ ὁ κάτω δουλεύω ὑπομένω νόμος , ἀλ ὥσπερ ἔξω πᾶς σάρκινος ἀνάγκη μετέ ἄγγελος βιόω , καί ὁ ἐκεῖνος συνανάγω πολιτεία . καί γοῦν καταλείπω ὁ ἐν Ἄστυ διατριβή , οὐδαμῶς ἄνθρωπος μισῶν(πῶς γάρ ὁ φιλάνθρωπον δεσπότης κῆρυξ , καί ὁ ὁ ἄνθρωπος σωτηρία εὐαγγελιστής ; · ἀλ χρή , ὡς ἔοικα , ὁ δορυφόρος ὁ πᾶς ἐπέκεινα δόξα καί εὐταξία βασιλεύς , ἀγαθός εἰμί ἀστικός ταραχή , καί ταπεινότης . ἄμη δέ καί μέλλω ἄρτι ὁ δουλεύω ἁμαρτία διά ὁ ἐν χάρις πολιτεία ἐλευθερία μηνύω , ἀκόλουθος εἰμί ἐκ ἐρημία ὁ μήνυμα ἥκω , ὥσπερ δή καί ὁ πρέσβυς Ἰσραήλ ὁ ἐν Αἴγυπτος δουλεία ἐκ ὄρος ἥκω Μωϋσῆς , ἀπαγγέλλω ὁ ἀπολυτρόω . ἔως μέν οὖν ὁ βασιλεύς , ταπείνωσις πλοῦτος , ὁ ἑαυτοῦ δόξα ὁ πλοῦτος ὑποστέλλω , ἀφανής χωρίον καί ὁ στρατιώτης ἐνδιαιτάομαι . ἐπεί δέ ὁ καιρός ἐφίστημι , καθ´ ὅς ἐσθίω , ὅσος παρά ὁ πατήρ ὁ Μονογενής ἀκούω , χρηματίζω , τότε δή καί τότε , καί ὁ ὁ ἐρῆμος τρόφιμος , ἄνωθεν λαμβάνω ὁ ἐνδόσιμος ὁ κήρυγμα , ἄρχω ομαλίζω τρέβους τραχύς , ἤτοι Καρδία ἀτεράμων ὁ δεσποτικός