cogPG.PG107 85
ΟἱΑΤΙΟΙΧ . τοῦ πλησίσν ἔχθραν , ἐνθυμηθεῖς , ὅτι ὁ Δεσπότης ἡμῶν τῶν ἀτάκτων ὁούλων , τὸ μεσότοιχον τῆς ἔχθρας οἰκείοις διέκοψε τραύμασιν . Ὅσοι δʹ ὧσπερ ἐθισθέντες τῷ ῥάκει τῆς ἀμαρτίας ἠλόγησαν τῶν ἀρετῶν τῆς στολῆς · ἀλλὰ μηδεὶς εἴη τοιοῦτος , ὧ ὑπὲρ ἡμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν σφαγιασθείς · μηδὲ´ οὗτοι ἀπογινωσκέτωσαν , τὸν καιρὸν ὁρῶντες τῆς ἐργασίας παρήκοντα . Ἔστι γὰρ βουληθεῖσι καὶ διὰ μιᾶς τῆς νῦν ἡμέρας , μὴ ἀναξίαν τῆς ἀναστάσεως περιποιαῖσθαι στολήν . Μόνον διαναστῶμεν · μόνον ἐπὶ λογισμὸν ἀρετῆς ἀναβῶμεν · μόνον τῆς καλῆς ἐργασίας ἁψώμεθα , αὐτὸς ἡμῖν συνεπικουρήσει ὁ παθὼν ὑπὶρ ἡμῶν , καὶ σύντομον καὶ ἀταλαίπωρον ἀπαρτίσει τὸ μακάριον περιβόλαιον . Πάντως δ´ ἅπαντες , εἰ καὶ μὴ ὁμοία πᾶσιν εὐτορία , στολισθῶμεν , ἵνα ἄξιον τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ δεικνύμενοι σῶμα , τῆς αὐτοῦ δόξης μετέχωμεν · νῦν καὶ ἀεὶ , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν . ΑΟΓΟΣ Θʹ . Πρότερον ἐν ἱερᾷ διαγόντων ἀνθρώπων ἀγαλλιάσει , λύπης καὶ κατηφείας ὑπόθεσιν ἐχορήγησε ξύλον · νῦν δὲ διὰ ξύλου πανήγυρις ἰερὰ , ὥσπερ τις ἑωσφόρος ἀνατέλλουσα κόσμῳ , τὸ στυγνὸν ἀποδιώκει . τῆς κατηφείας · καὶ πάλαι μὲν ἐγυμνοῦτο θείου ἀξιώματος ἄνθρωπος , διὰ ξύλου , [ νῦνδὲ ] καὶ τὸ θεῖον ἀπολαμβάνει ἀξίωμα , καὶ πρὸς τὴν πατρίδα ἁνακομίζεται . Πρώην ὁ τοῦ ξύλου καρπὸς προὐξένει τὸν θάνατον . Ἀφ´ οὗ γὰρ σταυρὸς , θάνατος καὶ φθορὰ κατεπάθησαν , ἀφθαρσία δὲ πολιτεύεται . Καὶ ἄλάστωρ μὲν δαίμων εἰς δέλεαρ ἀποχρῆται ξύλῳ , καὶ τὸ ἀπειρόκαλον ἔτι πλάσμα ἐξ ἀπάτης σκυλεύει , καὶ τοῦ παραδείσου ἐλεεινῶς ὑφέλκει . διλάνθρωπος δὲ Δεσπότης ξύλον ἡμῖν εἰς σωτηρίας ὅπλον δωρεῖται , καὶ τίθησι ἂι´ ἐκείνου εὐχείρωτον τὸν πολέμιον , καὶ δίδωσιν οὐ μόνον παράδεισον , ἀλλ´ αὐτὸν τὸν οὐρανὸν οἰκητήριον Νῶν ἡ τοῦ ξύλου πικρία , ἢ ἑπὶ μικρὸν τῷ ἀφδεῖ ἡμᾶς συνετάραττεν , εἰς γλυκύτητα μετεποιήθη , τῷ δ´ ἐξαπατήσαντι δαίμονι ἀληθῶς εἰς πικρίαν κατέστη . Νῦν ἡ τέρψις ἐφ´ ᾗ ἐγεγάννυτο ἀθεραπεύτως ᾤμᾶς , ὤς ᾤετο , διαθεὶς , εἰς χολὴν αὐτῷ μετέβαλεν . Ἐτέρπετο γὰρ παραδείσου μὲν ὁρῶν ἐλαυνόμενον , πικρὸν δέ μοι γεώργιον τὴν γῆν ἀνιεῖσαν τὴν ἄκανραν ,
Lemmas: ΟΥ . ὁ πλῆσις ἔχθρα , ἐνθυμέομαι , ὅτι ὁ Δεσπότης ἐγώ ὁ ἄτακτος οουλη , ὁ μεσότοιχον ὁ ἔχθρα οἰκέω διακόπτω τραῦμα . ὅσος δέ ὡς ἐθίζω ὁ ῥάκος ὁ ἁμαρτία ἀλογέω ὁ ἀρετή ὁ στολή · ἀλλά μηδείς εἰμί τοιοῦτος , ἵημι ὑπέρ ἐγώ ὁ ἁμαρτωλός σφάζω · μηδέ οὗτος ἀπογιγνώσκω , ὁ καιρός ὁράω ὁ ἐργασία παρήκω . εἰμί γάρ βούλομαι καί διά εἷς ὁ νῦν ἡμέρα , μή ἀναξία ὁ ἀνάστασις περιποιέω στολή . Μόνος διανίσταμαι · μόνος ἐπί λογισμός ἀρετή ἀναβαίνω · μόνος ὁ καλός ἐργασία ἅπτω , αὐτός ἐγώ συνεπικουρώ ὁ πάσχω ὑπέρ ἐγώ , καί σύντομος καί ἀταλαίπωρος ἀπάρτισις ὁ μακάριος περιβόλαιον . πάντως δδʹ ἅπας , εἰμί καί μή ὅμοιος πᾶς ευτοριον , στολίζω , ἵνα ἄξιος ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός δείκνυμι σῶμα , ὁ αὐτός δόξα μετέχω · νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν . Ο ὁ . Πρότερος ἐν ἱερός διάγω ἄνθρωπος ἀγαλλιάω , λύπη καί κατήφεια ὑπόθεσις χορηγέω ξύλον · νῦν δέ διά ξύλον πανήγυρις ἱερός , ὥσπερ τις Ἑωσφόρος ἀνατέλλω κόσμος , ὁ στυγνός ἀποδιώκω . ὁ κατήφεια · καί πάλαι μέν γυμνόω θεῖον ἀξίωμα ἄνθρωπος , διά ξύλον , [ νῦν ] καί ὁ θέω ἀπολαμβάνω ἀξίωμα , καί πρός ὁ πατρίς ἀνακομίζω . πρώην ὁ ὁ ξύλον καρπός1 προεκνέω ὁ θάνατος . Ἀφή ὅς γάρ σταυρός , θάνατος καί φθορά καταπείθω , ἀφθαρσία δέ πολιτεύω . καί ἀλάστωρ μέν δαίμων εἰς δέλεαρ ἀποχράω ξύλον , καί ὁ ἀπειρόκαλος ἔτι πλάσμα ἐκ ἀπάτη σκυλεύω , καί ὁ παράδεισος ἐλεεινός ὑφέλκω . διλάνθρωπος δέ Δεσπότης ξύλον ἐγώ εἰς σωτηρία ὅπλον δωρέω , καί τίθημι ὅς ἐκεῖνος εὐχείρωτος ὁ πολέμιος , καί δίδωμι οὖον μόνος παράδεισος , ἀλ αὐτός ὁ οὐρανός οἰκητήριον νάω ὁ ὁ ξύλον πικρία , ἢ ἐπί μικρός ὁ ἀφοράω ἐγώ συνταράσσω , εἰς γλυκύτης μεταποιέω , ὁ δδʹ ἐξαπατάω δαίμων ἀληθής εἰς πικρία καθίστημι . νῦν ὁ τέρψις ἐφίημι ὅς γάνυμαι ἀθεράπευτος ὠμός , ὅς οἴομαι , διατίθημι , εἰς χολή αὐτός μεταβάλλω . τέρπω γάρ παράδεισος μέν ὁράω ἐλαύνω , πικρός δέ ἐγώ Γεώργιος ὁ γῆ ἀνίημι ὁ ἄκανραν ,