cogPG.PG107 321
ἀμείνων ἔσται · εἰ δὲ τῶν ἐλευθέρων προσώπιῳν , ὃς αὐτὸς ἑαυτῷ δι´ ὧν κατεδέξατο οὐκ ὤν τῆς ἀδικίας ἐναίτιος , τῆς οἰκείας γνώμης ὅπερ ἔπαθε τοῦτο κερδήσει . Εἰ μέντοιγε(οἷα πολλὰ συμβαίνει βλάσην ὑποστάντος τοῦ ζώου ἡ ἐκτομὴ τὴν θεραπείαν φέρει , τοῦτο οὔτ´ ἡμῖν , οὔτε τῷ νόμῳ ὑπεναντίον δοκεῖ · οὐ γὰρ λώβη , ἀλλὰ βοήθεια τοῦ πλάσματος τὸ πρᾶγμά ἐστι . ΔΙΑΤΑΕΣ ΚΑʹ . Περὶ τοῦμῶς δεῖ ζημιοῦσθαι τοίς διοιτητὰς ὑπρσκτείνοντας τὰ τέλη . Ὁ αὐτὸς βασιλεὺς Στυλιανῷ τῷ αὐτῷ . Ὡς ἦν μακάρισν καὶ τῷ βίῳ σωτήριον τὴν τὐθεῖαν τοῦ δικαίου τρίβον βούλεσθαι τοὺς ἀνθρώπους βαδίζειν · οὐ γὰρ οὔτε νομοθέταις ἐδέησεν αὐστηρίαν ἐνδείξασθαι , οὔτε τιμωροὶ νόμοι εἰς χαλεπότητα κινδύνων τινὰς περιίστων · νῦν δ´ ὑπαργούσης λυσιτελοῦς καὶ σωτηρίοσυ τῆς δικαίας πορείας , οὐ ἐθέλουσι τῶν ἀνθρώπων οἱ πλεῖστοι ταύτην πορεύεσθαι , ἀλλ´ ὡς ἐπίπονον καὶ τραχεῖαν καὶ ταλαιπωρίαν φέρουσαν τοῖς ὀδίταις ἐκκλίνουσιν . Εἰσὶ γὰρ , εἰσὶν , οἷς ἀρέσκει τὰ χείριστα , καὶ ταύτης μεν ἁπονεύοντες , πρὸς δὲ τὴν ἦς ἐπέστρωται ἄκανθα συχνὴ ἀδικίαν καὶ ἦς πρὸς ἀπτολείας κρημνοὺς ἐλαύνουσιν οἱ ὁδῖται προθύμως βαδίζοντες . Ὧν καὶ τλ ἄτακτον ὅρμημα κολάζειν οἱ πάλαι δικαιώσαντες , ὥσπερ τινὶ χαλινῳ τῷ νόμῳ ἔθεντο τνώμην ἀναχαιτίζειν . Ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τοῦ σπουδὴν αὐτοὺς ἀναλαβεῖν ἐξελαύνουσαν ἀδικίαν , συνισταμένην δὲ τῷ δικαίῳ , ( καὶ τίς γὰρ ἂν οὐκ ἀποδέξαιτο ; ] καὶ τὸ ἡμέτερον ἀποδέχεται κράτος · ὅτι δὲ μὴ κατ´ ἀξίαν τοῦ πταίσματος ἔν τισι γνωρίζειν ἕγνωσαν τὴν ποινὴν , οὐκ ἐν ἀποδοχῇ τὴν τοιαύτην ψῆφον ἐθέμεθα . Τῆς κρίσειοως γὰρ ἀφαντώσης κατὰ λόγον τοῦ ἁμαρτήματος τοῖς ἐξημαρτηκόσι , δίκης ὡς ἀληθῶς ἐστι ψῆφος καὶ δίκαιον τὸ τούτοις ἐπιτιθέμενον τίμημα , βαρυτέρας δὲ κολάσεως ἢ ἑφ´ ὄσον ἔδει κολασθῆναι τὸ πταῖσμα προϊούσης , οὐκέτι δίκης ἔργον , ἀδικίας δὲ μἄλλον εἴη τὸ γινόμενον . Ἀιὰ τοῦτο ἄρα τῶν πρὸ ἡμῶν ἐκτεθεικότων νόμον . ὃς τοὺς ἐπὶ συλλογὴν τῶν δημοσίων φόρων καθισταμένουσοικητὰς δ´ αὐτοὺς ἡ συνήθως ὁμιλία καλεῖν οἶδε τολμῶντας ὑπερεκτείνειν πλέον τοῦ νενομισμένου τὰ τέλη , βαρυτάτην εἰσπράττεται δίκην ανάτου γὰρ τὸ πταῖσμα τιμᾶται ] , ἐπεὶ μὴ κατὰ λόγον συγγινώσκομεν ὑποβάλλοντα τοὺς ἀμαρτάνοντας τῇ τοσαύτῃ ζημίᾳ , τούτῳ μὲν χώραν ἀποδοχῆς οὐ προσνέμομεν , θεσπίζομεν δὲ τὸν εἰ τις τοιούτῳ ἁλῷ περιπίπτων ἐγκλήματι , ἅπαξ μὲν τοῦ πράοΟΝεΤΙΤΟΤΙΟ ΙΧΙ .
Lemmas: ἀγαθός εἰμί · εἰμί δέ ὁ ἐλεύθερος προσώπιον , ὅς αὐτός ἑαυτοῦ δις ὅς καταδέχομαι οὐ εἰμί ὁ ἀδικία εναισος , ὁ οἰκεῖος γνώμη ὅσπερ πάσχω οὗτος κερδαίνω . εἰμί μέντοιγε(οἷα πολύς συμβαίνω βλάσκω ὑφίστημι ὁ ζῷον ὁ ἐκτομή ὁ θεραπεία φέρω , οὗτος οὔτ´ ἐγώ , οὔτε ὁ νόμος ὑπεναντίος δοκέω · οὖον γάρ λώβη , ἀλλά βοήθεια ὁ πλάσμα ὁ πρᾶγμα εἰμί . ΑΔ καί . περι τουμαω δεῖ ζημιόω ὅς διοιτηταω ὑπρσκτείνοντας ὁ τέλος . ὁ αὐτός βασιλεύς Στυλιανός ὁ αὐτός . ὡς εἰμί μάκαρις καί ὁ βίος σωτήριος ὁ εὐθύς ὁ Δίκαιος τρίβω βούλομαι ὁ ἄνθρωπος βαδίζω · οὖον γάρ οὔτε νομοθέτης δήω αὐστηρία ἐνδείκνυμι , οὔτε τιμωρός νόμος εἰς χαλεπότης κίνδυνος τις περιϊστάω · νῦν δδʹ ὑπάρχω λυσιτελής καί σωτηρίοσυ ὁ Δίκαιος πορεία , οὖον ἐθέλω ὁ ἄνθρωπος ὁ πλεῖστος οὗτος πορεύω , ἀλ ὡς ἐπίπονος καί τραχύς καί ταλαιπωρία φέρω ὁ ὁδίτης ἐκκλίνω . εἰσί γάρ , εἰμί , ὅς ἀρέσκω ὁ κακός , καί οὗτος μέν ἀπονεύω , πρός δέ ὁ εἰμί ἐπιστόρνυμι ἄκανθα συχνός ἀδικία καί εἰμί πρός απτολειος κρημνός ἐλαύνω ὁ ὁδίτης προθύμως βαδίζω . ὅς καί τλ ἄτακτος ὅρμημα κολάζω ὁ πάλαι δικαιόω , ὥσπερ τις χαλινός ὁ νόμος τίθημι τίνω ἀναχαιτίζω . Ἀλ ὑπέρ μέν ὁ σπουδή αὐτός ἀναλαμβάνω ἐξελαύνω ἀδικία , συνίστημι δέ ὁ Δίκαιος , ( καί τίς γάρ εἄν οὐ ἀποδείκνυμι ; ] καί ὁ ἡμέτερος ἀποδέχομαι κράτος · ὅτι δέ μή κατ´ ἄξιος ὁ πταῖσμα ἐν τις γνωρίζω γιγνώσκω ὁ ποινή , οὐ ἐν ἀποδοχή ὁ τοιοῦτος ψῆφος τίθημι . ὁ κρίσειοως γάρ ἀφαντόω κατά λόγος ὁ ἁμάρτημα ὁ ἐξαμαρτάνω , δίκη ὡς ἀληθής εἰμί ψῆφος καί Δίκαιος ὁ οὗτος ἐπιτίθημι τίμημα , βαρύς δέ κόλασις ἢ ἑφ´ ὅσος ἐσθίω κολάζω ὁ πταῖσμα πρόειμι , οὐκέτι δίκη ἔργον , ἀδικία δέ μᾶλλον εἰμί ὁ γίγνομαι . Αἶα οὗτος ἄρα ὁ πρό ἐγώ ἐκτίθημι νόμος . ὅς ὁ ἐπί συλλογή ὁ δημόσιος φόρος καθισταμενουσοικητα δδʹ αὐτός ὁ συνήθης ὁμιλία καλέω οἶδα τολμάω ὑπερεκτείνω πλέω ὁ νομίζω ὁ τέλος , βαρύς εἰσπράσσω δίκη ἄνατος γάρ ὁ πταῖσμα τιμάω ] , ἐπεί μή κατά λόγος συγγιγνώσκω ὑποβάλλω ὁ ἁμαρτάνω ὁ τοσοῦτος ζημία , οὗτος μέν χώρα ἀποδοχή οὖον προσνέμω , θεσπίζω δέ ὁ εἰμί τις τοιοῦτος ἁλίσκομαι περιπίπτω ἔγκλημα , ἅπαξ μέν ὁ Τ ἄδδιξ .