cogPG.PG107 132
ἐπιτρέπει μεταβάσεις , εἰς ἐργασίαν τῆς τῶν ὡρῶν εὐταξίας . Φαυμαστόν τι καὶ σελήνη χρῆμα , καὶ χορηγὸς ἀνθρώποις θαυμασίων , λευκαίνουσά τε τὸ σκυθρωπὸν τῆς νυκτὸς , καὶ ἄλλα ἄλλα διοικονομουμένη , ἀλλ´ ὁμολογεῖ καὶ αὐτὴ τὴν δουλείαν , καὶ σιωπῶσα τὴν Γνδειαν κέκραγεν . Οἷς μὲν λαμβάνουσα μεταδίδωσι τοῦ φωτὸς , οἷς δ´ οὐ λαμβάνουσα , οὐκ ἔχει , τί μεταδῷ . Συμπληροῦσί γε μὴν τῷ παντὶ χρείαν καὶ φωστῆρες ἄλλοι . Συμπληροῦσι δ´ οὐχ ἣν ὁ μάταιος δίδωσι λόγος , οὐδ´ ἣν ἀποκληροῖ τούτοις ἡ πλάνη δεσποτείαν , ἀλλ´ ὑπηρετικήν τινα τοῦδε τοῦ παντὸς διακόσμησιν . Μὴ τὴν εὐγένειαν ἀφαιρεῖσθε ἑαυτοὺς , ἢν χειρὶ Θεοῦ πλασθεὶς τετίμηται ἄνθρωπος , καὶ οὔτω κακῶς ἀγαθοὶ δοῦλοι κτισμάτων γίνεσθε , μὴ τῆς προαιρέσεως τὸ ἐλεύθερον καταδουλοῦτε . Τνα γὰρ ἔχει λόγον , ἄρχειν τῆς ἐν ἡμῖν αὐτεξουσίου ὁρμῆς , ἃ προαιρέσεως ἀμοιρεῖς Ἀλλ´ ἦν ἄρα καὶ τοῦτο ἀκἄλουθον , ἐκπεπτιωκότας τῆς Θεοῦ οἰκειότητος , καὶ σφῶν αὐτῶν ἐκπεσεῖν . Ἵνα μὴ μόνον Θεοῦ , ἀλλὰ καὶ ἐαυτῶν ὄντας ἀλλοτριωτάτους , παντάπασιν ἀβοηθήτους ὄντας ἡ πλάνη ἀνδραποδίζοι , πρὸς μηδεμίαν ἔχοντας ἐπιστροφὴν ἀνενεγκεῖν . Οὐκ ἀπέχρη δ´ , ὡς ἔοικε , τὸ ἐν ἀγνοίᾳ εἶναι μόνον τοῦ ὄντος Θεοῦ , ἀλλ´ εἰ καὶ μὴ πλήθη θεῶν ἐξεύροιτε , οὐδέν τι μέγα ᾤεσθε διανοηθῆναι . Ὡς καὶ νῦν ἐπιτήσσατε θεοὺς τιμᾷν . Δεῖ γὰρ , ὥς ἔοικε , πλήθη θεῶν ἐφιστάνειν ὑμᾶς , ἵνα μὴ τῶν ἐπιτροπευόντων ἀσθενείᾳ κάμοι τὰ πράγματα . Ἀλλὰ κακῶς μὲν τῆς ἀληθοῦς γνώσεως Θεοῦ παρηχέχθητε , πολὺ δὲ χεῖρον τὸ ἓν τῆς θεότητος , εἰς πλῆθος ἀπομερίζετε . ἀφθονίαν γὰρ θεῶν ἀνευρίσκοντες , εἰς τὸ παντελῶς ἄθεον περιίστασθε . Παντὶ μὲν οἶμαι , τῷ περὶ Θεοῦ ἀδιαστρόφου ἐννοίας σώζοντι χρῆναι ἀνομολογεῖσθαι , ἀπροσδεῆ τε εἶναι τὸν Θεὸν , καὶ ἐπὶ πάντα τὴν αὐτοῦ ἐξαρκεῖν δύναμιν , μηδενὶ πέρατι ὁριζομένην . Εἰ μὲν οὖν τοιαύτη τις ἔννοια ὑμῖν ἐνέσπαρται , τί κοινωνοὺς αὐτῷ τῆς ἐξουσίας προσνέμετε ; Μᾶλλον δὲ πῶς οὐ γέλως , κοινωνίαν ἐξουσίας δωρεῖσθαι , οἷς κατ´ οὐδὲν Κσται ταύτης μετέχειν , ἀπάντων ὑπὸ τῷ πρώτῳ περιδεβραγμένων ; Εἰ δ ὅ τί ποτε πρώτην ἀρχὴν οἴεσθε , εἴθ ὁ ὕπατος ὑμῖν Ζεὺς , εἴτε τις ἄλλος , οὐ διαρκής ἐστι καθ´ αὑτὸν , καὶ διὰ τοῦτο , δεῖ κοινωνοὺς λαβεῖν αὐτὸν τῆς ἀρχῆς , πῶς ἂν εἴη Θεὸς . ὃς παραπλησίως ἀνθρώποις οὐκ ἀποκεχώρηκεν ἀσθενείας , ἀλλ´ εἰς τὰ δοκοῦντα , δεῖται τοῦ ἐπικουρήσοντος ; ἢ πῶς συνάρχειν ἐτέρους ἐγκαθιστῶντες αὐτῷ , οὐχ ἅμα τε τοῦτον τῆς ἀρχῆς ἀφαιρεῖσθε , καὶ οὓς συνάρχειν καθίστασθε ; Εἰ μὲν γὰρ πάντες ὁμοίως ἄρξουσι , τί τούτου μᾶλλον , ἢ ἐκείνων ἡ ἀρχῆς Εἰ δὲ μὴ κπάντες ὁμοίως , πῶς ἐν ᾧ ὑποβεβήκασιν , οὐκ ἐν τῆ τῶν ἀρχομένων εἶεν μερίδι ; Ὅ δὲ μὴ ἄρχει , πῶς ἂν φὔη Θεός ; Οὕτως ὑμῖν τὸ ἄθεον τῷ πολυθέῳ συνέρχεται · οὐδαμῶς οὗν χρὴ εἰς πλῆθος τὸ Θεῖον ἀπομερίζειν , οὐδὲ ἐκ ρὖ τοῖς ἄλλοις ἡ μετοχὴ τοῦ ἑνὸς , ἐκεῖθεν γὰρ κάτεισι τὸ ἦν ἐν τοῖς σκεδαστοῖς , τοῦτο ἀποστερεῖν , ὃ δίδωσι τοῖς ἄλλοις . Μὴ τομαῖς τὸ ἐνιαῖον τῆς κυριότητος ὑποβάλλετε . Μηδὲ , τὸ μέν τι ταύτης ὧπερκεῖσθαι , τὸ δ´ ὑποβεβηκέναι νομίζοιτε ; μηδὲ ἀφελόμενοι τοῦ Κτίστου τὴν προσκύνησιν , τοῖς κτίσμασι
Lemmas: ἐπιτρέπω μετάβασις , εἰς ἐργασία ὁ ὁ ὥρα εὐταξία . φαυμαστος τίς καί σελήνη χρῆμα , καί χορηγός ἄνθρωπος θαυμάσιος , λευκαίνω τε ὁ σκυθρωπός ὁ νύξ , καί ἄλλος ἄλλος διοικονομέω , ἀλ ὁμολογέω καί αὐτός ὁ δουλεία , καί σιωπάω ὁ Γνδειαν κράζω . οἷς μέν λαμβάνω μεταδίδωμι ὁ φάος , ὅς δδʹ οὖον λαμβάνω , οὐ ἔχω , τίς μεταδίδωμι . συμπληρόω γε μήv ὁ πᾶς χρεία καί φωστήρ ἄλλος . συμπληρόω δδʹ οὐ ὅς ὁ μάταιος δίδωμι λόγος , οὐδός ὅς ἀποκληρόω οὗτος ὁ πλάνη δεσποτεία , ἀλ ὑπηρετικός τις ὅδε ὁ πᾶς διακόσμησις . μή ὁ εὐγένεια ἀφαιρέω ἑαυτοῦ , εἄν χείρ Θεός πλάσσω τιμάω ἄνθρωπος , καί οὐτάω κακῶς ἀγαθός δοῦλος κτίσμα γίγνομαι , μή ὁ προαίρεσις ὁ ἐλεύθερος καταδουλόω . Τνα γάρ ἔχω λόγος , ἄρχω ὁ ἐν ἐγώ αὐτεξούσιος ὁρμή , ὁ προαίρεσις ἀμοιρέω Ἀλ εἰμί ἄρα καί οὗτος ἀκἄλουθον , ἐκπίπτω ὁ Θεός οἰκειότης , καί σφεῖς αὐτός ἐκπίπτω . ἵνα μή μόνος Θεός , ἀλλά καί ἑαυτοῦ εἰμί ἀλλότριος , παντάπασι ἀβοήθητος εἰμί ὁ πλάνη ἀνδραποδίζω , πρός μηδείς ἔχω ἐπιστροφή ἀναφέρω . οὐ ἀποχράω δδʹ , ὡς ἔοικα , ὁ ἐν ἄγνοια εἰμί μόνος ὁ εἰμί Θεός , ἀλ εἰμί καί μή πλῆθος θεός ἐξευρίσκω , οὐδείς τίς μέγας οἴομαι διανοέομαι . ὡς καί νῦν ἐπιτήσσατε θεός τιμάω . Δεύς γάρ , ὅς ἔοικα , πλῆθος θεός ἐφιστάνω σύ , ἵνα μή ὁ ἐπιτροπεύω ἀσθένεια κάμνω ὁ πρᾶγμα . ἀλλά κακῶς μέν ὁ ἀληθής γνῶσις Θεός παραχέω , πολύς δέ χείρων ὁ εἷς ὁ θεότης , εἰς πλῆθος ἀπομερίζω . ἀφθονία γάρ θεός ἀνευρίσκω , εἰς ὁ παντελῶς ἄθεος περιίστημι . Πᾶς μέν οἴομαι , ὁ περί Θεός ἀδιάστροφος ἔννοια σῴζω χρή ἀνομολογέομαι , ἀπροσδεής τε εἰμί ὁ θεός , καί ἐπί πᾶς ὁ αὐτός ἐξαρκέω δύναμις , μηδείς πέρας ὁρίζω . εἰμί μέν οὖν τοιοῦτος τις ἔννοια σύ ἐνσπείρω , τίς κοινωνός αὐτός ὁ ἐξουσία προσνέμω ; μᾶλλος δέ πῶς οὖον γέλως , κοινωνία ἐξουσία δωρέω , ὅς κατ´ οὐδείς Κσται οὗτος μετέχω , ἀπαντάω ὑπό ὁ πρῶτος περιτρέχω ; εἰμί δ ὅς τίς ποτός πρῶτος ἀρχή οἴομαι , εἴθ' ὁ ὕπατος σύ Ζεύς , εἴτε τις ἄλλος , οὖον διαρκής εἰμί καθ´ ἑαυτοῦ , καί διά οὗτος , δεῖ κοινωνός λαμβάνω αὐτός ὁ ἀρχή , πῶς εἄν εἰμί θεός . ὅς παραπλήσιος ἄνθρωπος οὐ ἀποχωρέω ἀσθένεια , ἀλ εἰς ὁ δοκέω , δήω ὁ ἐπικουρέω ; ἢ πῶς συνάρχω ἕτερος ἐγκαθιστάω αὐτός , οὐ ἅμα τε οὗτος ὁ ἀρχή ἀφαιρέω , καί ὅς συνάρχω καθίστημι ; εἰμί μέν γάρ πᾶς ὁμοίως ἄρχω , τίς οὗτος μᾶλλον , ἢ ἐκεῖνος ὁ ἀρχή εἰμί δέ μή κπάντες ὁμοίως , πῶς ἐν ὅς ὑποβαίνω , οὐ ἐν τῆ ὁ ἄρχω ἄγω μερίς ; ὅς δέ μή ἄρχω , πῶς εἄν φύω Θεός ; οὕτως σύ ὁ ἄθεος ὁ πολύθεος συνέρχομαι · οὐδαμῶς ἐν χρή εἰς πλῆθος ὁ θεῖον ἀπομερίζω , οὐδέ ἐκ ῥέω ὁ ἄλλος ὁ μετοχή ὁ εἷς , ἐκεῖθεν γάρ κατέρχομαι ὁ εἰμί ἐν ὁ σκεδαστός , οὗτος ἀποστερέω , ὅς δίδωμι ὁ ἄλλος . μή τομή ὁ ἐνιαῖος ὁ κυριότης ὑποβάλλω . μηδέ , ὁ μέν τίς οὗτος ωπερκειεπομαι , ὁ δδʹ ὑποβαίνω νομίζω ; μηδέ ἀφαιρέω ὁ Κτίστου ὁ προσκύνησις , ὁ κτίσμα