cogPG.PG107 59
ὅση , καὶ Δεσπότην καλεῖς ; νήπιον ἄρτι παρελθὸν εἰς βίον κρατεῖς · καὶ ζωῆς ὡς κρατοῦντι ῥήματα φθέγγῃ ; Πῶς ἐν οὔτω πενιχροῖς μεγάλα προσαρμόζεις καὶ θαυμαστά ; καὶ δόξαν Ἰσραὴλ καλεῖς , καὶ φῶς ἐθνῶν προσαγορεύεις , νήπιον μητρὸς εὐτελοῦς ; ἀλλὰ προστίθει καὶ τὰ λοιπὰ τῆς εὐφημίας τῷ ὡς ἐν παραπετάσματι τῷ ἡμετέρῳ σαρκίῳ κρυπτομένῳ φωτί . Τί τελέσει ; τί πραγματεύσεται ; Ἡ διπλῶς τελέσει τὰ πράγματα , τῶν μὲν ἀνάστασις ὤν · τῶν δὲ , πτῶσις · ὃ διπλοῦς σοι ὁρώμενος , γηραιέ · καὶ τοὺς μὲν ἐξεγερεῖ καταβεβλημένους · τοὺς δὲ καταβαλεῖ ἐπηρμένους · καὶ διαθήσει εὖ τὰ βροτῶν ἰδίᾳ κακώσει , ὅτε καὶ Μήτηρ ἡ παρθενεύουσα , λύπης ῥομφαίᾳ πεπλήξεται τὴν ψυχήν . ᾔδει γὰρ τῶν θεοκτόνων τὸ τόλμημα , καὶ ὡς χεῖρες ἀποστάζουσαι φόνου , κατὰ τοῦ χερσὶν ὁχουμένου ὁπλισθήσονται · νῦν μὲν ἑν σπαργάνοις αὐτὸν μεμηνὼς Ἡρώδης διώξεται , καὶ ξενίσει Αἴγυπτος , τὸν πάλαι ταύτην διὰ κακοξενίαν μαστίξαντα · καὶ βαφήσεται ξίφη κατὰ σφαγῆς νηπίων , διὰ τὴν σφαγὴν τοῦ νηπίου . Ἔδει γὰρ Θεοῦ ἐκ παρθενικῶν αἱμάτων ἐπὶ γῆς τεχθέντος , συνηλικιώτας αὐτῷ διὰ´ αἵματος οὐρανοῖς ἀποτεχθῆναι · καὶ προτέραν ἐκείνην τὴν ἡλικίαν ἀπόνασθαι τῆς Δεισποτικῆς παρουσίας , ἢ τοῦτον εἶχε πρώτη ἐν τοῖς νηπίοις ὁρώμινον · ὕστερον δὲ πᾶσιν ἡ ὠφέλεια ἤξει , ἐκείνου τῆς πάντων ἐ ἀναγεννήσεως τὴν σφαγὴν ὑφισταμένου · ὅτε ὁ μέγας τοῦ Πατρὸς Ἀπόστολος , οὗ ἀπέσταλται ἔργου τελειωτὴς περαθέντος , ὁμοῦ πᾶσι τοὺς οὐρανίους κόλπους ἀναπετάσει . Μὴ πάλιν διὰ τὴν ἀποστολὴν , τὴν δόξαν τοῦ Μωο γενοῦς ὑποπτώσῃς · μηδὲ τὴν κυριότητα εἰς δουλείαν καταβιβάσῃς , ἀλλοτριῶν τῆς πρὸς τὸν γεγεννηκότα οἰκειότητος · ἀλλ´ ἀκούων ἀποστολὴν , τὴν ἐν τοῖς ἔργοις τοῦ ἀποσταλέντος συνδιοικονόμησιν ἐκδιδάσκου τοῦ ἀπεσταλκότος , καὶ τὴν ἐφ´ οἷς ὁ Λόγος πραγματεύεται συμπαρουσίαν ἐκείνου · ἐπεὶ καὶ συ ὅταν φῇς λόγον ἀπεσταλκέναι , οὐ διαιρεῖς αὐτὸν τοῦ γεννήτορος νοῦ · οὐδὲ δουλικὸν αὐτῷ περιτίθης σχῆμα · ἀλλ´ ὡς τοῦ νοῦ συμπαρόντος , καὶ ἃ διατίθησιν δ Λόγος συνδιατιθεμένου , τὴν ἀποστολὴν γεγενῆσθαι τῷ σῷ λόγῳ ἐρεῖς . Ταῦτα πρὸς τοὺς διὰ τὸ εὖ πεπονθέναι κακογνώμονας , καὶ τοὺς διὰ τὸ τετιμῆσθαι καὶ ὑψῶσθαι τῇ τοῦ Λόγου ταπεινώσει , ἀτιμάζοντας τὸν τετιμηκότα , καὶ ἀμοιβὴν τοῦ ὕψους , τὴν ταπείνωσιν ἀντεισάγοντας . Ἀλλὰ πρὸς τὸν σοφόν πρεσβύτην ἀπίωμεν · ὃς ἐν τῷ βάθει τῆς ταπεινώσεως . τὸ ὕψος εἶδε τῆς μεγαλωσύνης · καὶ ἐν τῷ ἐξ ἥμῶν ὀστρακίνῳ πτυχίῳ , τὸν μαργαρίτην εὖρε τῆς θεότητος . Οὕ τῷ κάλλει τὴν ψυχὴν διαγανωθεὶς , τὴν ἱερολόγον γλῶσσαν κινεῖ προθυμότερον · παρ´ οὗ καὶ ἀμοιβὴν τῆς ἐν ἀγκάλαις ὑποδοχῆς τὴν ἐκ τοῦ βίου πορείαν λαβὼν , ἄπεισι τοῖς ἐν ξδου πενομένοις , ὃν εἶδε πλοῦτον ἀναγγελεῖν · ᾧ προσεγγίσας , καὶ τὴν
Lemmas: ὅσος , καί δεσπότης καλέω ; νήπιος ἄρτι παρέρχομαι εἰς βίος κρατέω · καί ζωή ὡς κράτος ῥῆμα φθέγγομαι ; Πῶς ἐν οὐτάω πενιχρός μέγας προσαρμόζω καί θαυμαστός ; καί δόξα Ἰσραήλ καλέω , καί φάος ἔθνος προσαγορεύω , νήπιος μήτηρ εὐτελής ; ἀλλά προστίθημι καί ὁ λοιπάς ὁ Εὐφημία ὁ ὡς ἐν παραπέτασμα ὁ ἡμέτερος σαρκίον κρύπτω φάος . τις τελέω ; τίς πραγματεύομαι ; ὁ διπλόος τελέω ὁ πρᾶγμα , ὁ μέν ἀνάστασις εἰμί · ὁ δέ , πτῶσις · ὅς διπλόος σύ ὁράω , γέρος · καί ὁ μέν ἐξεγείρω καταβάλλω · ὁ δέ καταβάλλω ἐπαίρω · καί διατίθημι εὕω ὁ βροτός ἴδιος κακόω , ὅτε καί Μήτηρ ὁ παρθενεύω , λύπη ῥομφαία πλήσσω ὁ Ψυχή . οἶδα γάρ ὁ θεοκτόνος ὁ τόλμημα , καί ὡς χείρ ἀποστάζω φόνος , κατά ὁ χείρ οχουμενοω ὁπλίζω · νῦν μέν ἑν σπάργανον αὐτός μαίνομαι Ἡρῴδης διώκω , καί ξένισις Αἴγυπτος , ὁ πάλαι οὗτος διά κακοξενία μαστίζω · καί βάπτω ξίφος κατά σφαγή νήπιος , διά ὁ σφαγή ὁ νήπιος . δέω γάρ Θεός ἐκ παρθενικός αἷμα ἐπί γῆ τίκτω , συνηλικιώτης αὐτός διά αἷμα οὐρανός ἀποτίκτω · καί πρότερος ἐκεῖνος ὁ ἡλικία ἀπονίναμαι ὁ δεισποτικεω παρουσία , ἢ οὗτος ἔχω πρῶτος ἐν ὁ νήπιος ὁράω · ὕστερος δέ πᾶς ὁ ὠφέλεια ἦξις , ἐκεῖνος ὁ πᾶς εἰ ἀναγέννησις ὁ σφαγή ὑφίστημι · ὅτε ὁ μέγας ὁ πατήρ ἀπόστολος , ὅς ἀποστέλλω ἔργον τελειωτής περάω , ὁμοῦ πᾶς ὁ οὐράνιος κόλπος ἀναπέτασις . μή πάλιν διά ὁ ἀποστολή , ὁ δόξα ὁ μάω γένος ὑποπτάω · μηδέ ὁ κυριότης εἰς δουλεία καταβιβάζω , ἀλλότριος ὁ πρός ὁ γεννάω οἰκειότης · ἀλ ἀκούω ἀποστολή , ὁ ἐν ὁ ἔργον ὁ ἀποστέλλω συνδιοικονόμησις ἐκδιδάσκω ὁ ἀποστέλλω , καί ὁ ἐφίημι ὅς ὁ Λόγος πραγματεύομαι συμπαρουσία ἐκεῖνος · ἐπεί καί σῦς ὅταν φημί λόγος ἀποστέλλω , οὖον διαιρέω αὐτός ὁ γεννήτωρ νόος · οὐδέ δουλικός αὐτός περιτίθημι σχῆμα · ἀλ ὡς ὁ νόος συμπάρειμι1 , καί ὁ διατίθημι δ Λόγος συνδιατίθημι , ὁ ἀποστολή γίγνομαι ὁ σός λόγος εἴρω . οὗτος πρός ὁ διά ὁ εὕω πάσχω κακογνώμων , καί ὁ διά ὁ τιμάω καί ὑψόω ὁ ὁ Λόγος ταπείνωσις , ἀτιμάζω ὁ τιμάω , καί ἀμοιβή ὁ ὕψος , ὁ ταπείνωσις ἀντεισάγω . ἀλλά πρός ὁ σοφός πρεσβύτης ἄπειμι · ὅς ἐν ὁ βάθος ὁ ταπείνωσις . ὁ ὕψος ὁράω ὁ μεγαλωσύνη · καί ἐν ὁ ἐκ ἥμων ὀστράκινος πτύχιον , ὁ μαργαρίτης εὖρος ὁ θεότης . ἕ ὁ κάλλος ὁ ψυχή διαγανωθεὶς , ὁ ἱερολόγος γλῶσσα κινέω πρόθυμος · παρ´ ὅς καί ἀμοιβή ὁ ἐν ἀγκάλη ὑποδοχή ὁ ἐκ ὁ βίος πορεία λαμβάνω , ἄπειμι ὁ ἐν ξδου πένομαι , ὅς ὁράω πλοῦτος ἀναγγέλλω · ὅς προσεγγίζω , καί ὁ