cogPG.PG107 157
καλῶν τὸ ὡραῖον . Αὐτὴ τοῦ υἱοῦ , τῆς πρὸς τὰ κρείττω μετὰ τῶν ἄλλων φροντίδων ἐπιδόσεως , αἱ πολλαὶ τῆς χηρείας ὅσαι ἡμέραι , διὰ πολλῆς ἀγάπης ἐπεμελεῖτο , μήτηρ ἐκείνου τῷ ὄντι τυγχάνουσα , κἀκείνῳ πάλιν αὕτη χαρακτηριζομένη καὶ διαλάμπουσα · ᾗ καὶ τῶν καρπῶν οἱ ὡραῖοι τὸ εὐγενές τῶν αἰτίων διατεκμαίρονται . Ἔρωτι δὲ φιλοσοφίας καὶ κάλλους ῥητορείας ἐχόμενος , τοῖς πρώτοις τῶν ἐν Ἀντιοχείᾳ προσφοιτᾷ παιδευταῖσΛάνιος δ´ ἦν τότε καὶ Ἀνδραγάθιος ) , ἐκεῖνα βραχυτάτῳ χρόνῳ συνειλοχὼς , ἃ μακραῖς ἐτῶν καὶ νυκτῶν περιόδοις μόγις ἑτέροις συλλέγονται , κριτὴς ἄριστος τῶν νοουμένων καθήμενος · καὶ τοῖς μὲν , ὅσα χρειώδη , τὴν ψῆφον ἐπικυρῶν , τοῖς δὲ , ὅσα ληρούντων ἢ χασμωμένων μεμυθολόγητο , μακρὰ ἀποδιαπεμπόμενος . δʹ . Μετὰ τούτους , ἐπειδὴ κόρον οὐκ οἷδεν ἔχειν φύσις , θεωρίας ὁρῶσα τῶν ἀμεινόνων , ἐπὶ τοὺς ἐν τῇ μητρὶ τῶν λόγων ταῖς Ἀθήναις διδασκάλους μεταναστεύει · κἀνταῦθα τὰ κάλλιστα , τῷ δεκτικωτάτῳ τῆς φύσεως , θᾶττον ἢ σπόγγος ῥανίδας , ἀνιμησάμενος , διὰ πολλοῦ τοῦ θαύματος ἅπασι ἐγένετο . Ἐντεῦθεν χώραν ὁ φθόνος κατ´ αὐτοῦ λαμβάνει , τῶ ὑπερβάλλοντι τῶν καλῶν τοῦ ἀνδρὸς ἀναῤῥιπιζόμενος . Δηλούτω δὲ τὸν τρόπον ὁ λόγος , εἰ καὶ τὸν κόρον φεύγειν διαπεφρόντικεν ὅτι μάλιστα . Ἀνθέμιός τις ἱερεὺς ἦν Ἀθηνᾶς , ὃς Ἀθήνῃσι τότε τοσοῦτον ἐπὶ σοφίᾳ θαυμάζεται , ὥστε καὶ στήλην αὐτῷ ποιοῦσι , πάντας εἰς θαῦμα συνέλκουσαν . Ἀλλ´ οὗτος μὲν ἀλαζονείᾳ λαμβάνει τὸ περιβόητον · Ἰωάννης δὲ , τῷ πράω καὶ ταπεινῷ καὶ μετρίῳ τοῦ πνεύματος . Φθάνει ταῦτα ταῖς ἀκοαῖς Δημοσθένους τοῦ ὑπάρχου τῆς πόλεως · καὶ , οἷα φιλεῖ ἐν τοῖς τοιούτοις , ἔρως ἀνάπτει τὸν ὕπαρχον πείρᾳ γνῶναι τὸν ὑπερβάλλοντα . Ἀθροίζει πάντας , προκαλεῖται τὸν Ἰωάννην , ὀχήματι κελεύει τινὶ ἀφικέσθαι . Ὁ δὲ τοῦτο παραιτεῖται μὲν , παραγίνεται δὲ ποσὶν ἰδίοις . Τοῦτο τῷ μὲν Ἰωάννῃ τὴν τιμὴν μετὰ θαύματος κατά τε βαθμὸν καὶ τάξιν καθέδρας αὐξάνεσθαι , Ἀνθεμίῳ δὲ τὸν ἐμφωλεύοντα φθόνον γυμνοῦσθαι παρασκευάζει . Ἰδὼν γὰρ αὐτὸς τὸν Ἰωάννην λαχόντα τιμὴν καὶ τὸ ὑπερβάθμιον τῆς καθέδρας , καὶ μηκέτι στέγειν οἰός τε ὢν , τοιάσε μὲν ἕφη · Κεκαινοτόμηται τὰ ἔθη ὁρῶ · νέοι νόμοι προτέθεινται · τὰ τῶν ἀρχαίων , τῶν σοφῶν , τῶν ἐθάδων προνόμια , ξένοις , ἐπήλισιν ἀποδέδονται . Λανθάνει δὲ διὰ τούτων προσζημιώσας ἑαυτὸν καὶ τῆς πάλαι τιμῆς , ὑποπτευθεὶς παρὰ πάντων διὰ φθόνον ταῦτα εἰπεῖν Ταῦτα παρὰ τοῦ ἀδικωτάτου δικαίως εἰσπράττεται φθόνου , τῆς οἱκείας γονῆς ἀπολαμβάνων τὸ γηροτρόφιον . Ἄθρει δὴ καὶ τὰ ἐπὶ τούτοις · Οὐκ ἔδει σε , φησὶν ὁ ὕπαρχος , ὦ Ἀνθέμιε , φιλοσοφίᾳ μεγαλαυχούμενον , ὥσπερ ἕνα τῶν ἐκ τοῦ δήμου , ἢ τῶν ἐν ἀγρῷ τοὺς θῆρας ἑλόντα , ἢ τῶν λῃστευομένων , οὐτωσὶ βοῇ καὶ θορύβῳ διακυκᾶσθαι . Πολλὰ γὰρ , οἷς ὁ Ἰωάννης τιμᾶσθαι καθέστηκεν ἄξιος , ὅτι Σεκούνδου τοῦ μεγάλου στρατηλάτου υἱὸς , ὅτι τοὺς πολιοὺς ὑπερηκόντισε τοῖς μαθήμασιν , ἀλλ´ ὅτι καὶ ἡμετέραις ἀνάγκαις τὰ τῆς τιμῆς κατεδέξατο · καὶ πρό γε πάντων ἡ ταπεινοφροσύνη τούτων αὐτῷ αἰτία καὶ πρόξενος . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὁ ὕπαρχος , Τί δὲ ὁ Ἰωάννης
Lemmas: καλός ὁ ὡραῖος . αὐτός ὁ υἱός , ὁ πρός ὁ ἀγαθός μετά ὁ ἄλλος φροντίς ἐπίδοσις , ὁ πολύς ὁ χηρεία ὅσος ἡμέρα , διά πολύς ἀγάπη ἐπιμελέομαι , μήτηρ ἐκεῖνος ὁ εἰμί τυγχάνω , ἐκεῖνος πάλιν οὗτος χαρακτηρίζω καί διαλάμπω · ὅς καί ὁ καρπός ὁ ὡραῖος ὁ εὐγενής ὁ αἴτιος διατεκμαίρομαι . Ἔρως δέ φιλοσοφία καί κάλλος ῥητορεία ἔχω , ὁ πρῶτος ὁ ἐν Ἀντιόχεια προσφοιτάω παιδευταῖσΛάνιος δδʹ εἰμί τότε καί Ανδραγάθιος ) , ἐκεῖνος βραχύς χρόνος συλλέγω , ὁ μακρός ἔτος καί νύξ περίοδος μόγις ἕτερος συλλέγω , κριτής ἀγαθός ὁ νοέω κάθημαι · καί ὁ μέν , ὅσος χρειώδης , ὁ ψῆφος ἐπικυρόω , ὁ δέ , ὅσος ληρέω ἢ χασμάομαι μυθολογέω , μακρός ἀποδιαπέμπομαι . δέ . μετά οὗτος , ἐπεί κόρος οὐ οἶδα ἔχω φύσις , θεωρία ὁράω ὁ ἀγαθός , ἐπί ὁ ἐν ὁ μήτηρ ὁ λόγος ὁ Ἀθῆναι διδάσκαλος μεταναστεύω · ἐνταῦθα ὁ καλῶς , ὁ δεκτικός ὁ φύσις , ταχύς ἢ σπόγγος ῥανίς , ἀνιμάω , διά πολύς ὁ θαῦμα ἅπας γίγνομαι . ἐντεῦθεν χώρα ὁ φθόνος κατ´ αὐτός λαμβάνω , ὁ ὑπερβάλλω ὁ καλός ὁ ἀνήρ ἀναρριπίζω . δηλόω δέ ὁ τρόπος ὁ λόγος , εἰμί καί ὁ κόρος φεύγω διαφροντίζω ὅτι μάλιστα . Ἀνθέμιος τις ἱερεύς εἰμί Ἀθηνᾶ , ὅς Ἀθῆναι τότε τοσοῦτος ἐπί σοφία θαυμάζω , ὥστε καί στήλη αὐτός ποιέω , πᾶς εἰς θαῦμα συνέλκω . Ἀλ οὗτος μέν ἀλαζονεία λαμβάνω ὁ περιβόητος · Ἰωάννης δέ , ὁ πρᾶος καί ταπεινός καί μέτριος ὁ πνεῦμα . φθάνω οὗτος ὁ ἀκοή Δημοσθένης ὁ ὑπάρχω ὁ πόλις · καί , οἷος φιλέω ἐν ὁ τοιοῦτος , Ἔρως ἀνάπτω ὁ ὕπαρχος πείρω γιγνώσκω ὁ ὑπερβάλλω . ἀθροίζω πᾶς , προκαλέω ὁ Ἰωάννης , ὄχημα κελεύω τις ἀφικνέομαι . ὁ δέ οὗτος παραιτέομαι μέν , παραγίγνομαι δέ πούς ἴδιος . οὗτος ὁ μέν Ἰωάννης ὁ τιμή μετά θαῦμα κατά τε βαθμός καί τάξις καθέδρα αὐξάνω , Ἀνθέμιον δέ ὁ ἐμφωλεύω φθόνος γυμνόω παρασκευάζω . εἶδον γάρ αὐτός ὁ Ἰωάννης λαγχάνω τιμή καί ὁ ὑπερβάθμιος ὁ καθέδρα , καί μηκέτι στέγω οἶς τε εἰμί , τοιασος μέν φημί · καινοτομέω ὁ ἔθος ὁράω · νέος νόμος προτίθημι · ὁ ὁ ἀρχαῖος , ὁ σοφός , ὁ ἐθάς προνομία , ξένος , ἐπήλις ἀποδίδωμι . λανθάνω δέ διά οὗτος προσζημιόω ἑαυτοῦ καί ὁ πάλαι τιμή , ὑποπτεύω παρά πᾶς διά φθόνος οὗτος εἶπον οὗτος παρά ὁ ἄδικος δικαίως εἰσπράσσω φθόνος , ὁ οἰκεῖος γονεύς ἀπολαμβάνω ὁ γηροτρόφιον . ἀθρέω δή καί ὁ ἐπί οὗτος · οὐ ἐσθίω σύ , φημί ὁ ὕπαρχος , εἰμί Ανθέμιος , φιλοσοφία μεγαλαυχέω , ὥσπερ εἷς ὁ ἐκ ὁ δῆμος , ἢ ὁ ἐν ἀγρός ὁ θήρ αἱρέω , ἢ ὁ λῃστεύω , οὕτως βοή καί θόρυβος διακυκάω . Πολύς γάρ , ὅς ὁ Ἰωάννης τιμάω καθίστημι ἄξιος , ὅτι Σεκοῦνδος ὁ μέγας στρατηλάτης υἱός , ὅτι ὁ πολιός ὑπερακοντίζω ὁ μάθημα , ἀλ ὅτι καί ἡμέτερος ἀνάγκη ὁ ὁ τιμή καταδέχομαι · καί πρό γε πᾶς ὁ ταπεινοφροσύνη οὗτος αὐτός αἰτία καί πρόξενος . ἀλλά οὗτος μέν ὁ ὕπαρχος , τις δέ ὁ Ἰωάννης