cogPG.PG107 131
οὓς αὐτοῖς ἔθστο ὁ Δημιουργός · οὐδ´ ὅσα χορηγεῖ δι´ αὐτῶν , ὡς λειτουργοῖς ἀναβεβηκόσι τὴν ἄλλην ὑποβεβηκυῖαν διατάττων κτίσιν , Ἔνεισι μᾶλλον ἡμῖν ὀφθαλμοὶ τηλαυγέστερον διαβλέποντες . Διὰ τοῦτο καὶ τοὺς προσήκοντας αὐτοῖς ἁρμόζομεν λόγους , καὶ καλὰ μὲν ταῦτά φαμεν , καὶ τῶν . καλλίστων παραίτια . Πῶς γὰρ οὐκ ἔμελλε τοῦ ἀγαθοῦ ὄντα δημιουργήματα ; ὑμῖν δὲ ὥσπερ παράλογος ἡ περὶ ταῦτα τιμὴ , οὕτω πολὺ τὸ παράλογον ἔχει καὶ ὁ τῆς αἰτίας λόγος . Οἷα γὰρ καὶ δοκεῖ ὑμῖν περὶ τούτων ; νῦν οἱ μὲν αὐτῶν τὰ καλὰ φέρουσιν ὑμῖν · νῦν δὲ οἱ αὐτοὶ πάλιν τῶνχειρόνων εἰσὶ δημιουργοί . Καὶ νῦν μὲν ἐν τούτῳ μέρει ἐπιβατεύοντες , ἄμαχον ἔχουσι τόδε τι γενέσθαι ῥοπήν · νῦν δὲ ἐκεῖθεν ἀναχωροῦντες , ἀναχωροῦσαν ἔχουσιν ] τὴν δύναμιν . Οὐ γὰρ ἄξιον , τοιαύτας περὶ τοῦ Θείου φέΚρειν τὰς ὑπολήψεις . Ἀλλὰ ἀφείσθω τοῦτο . Τὸ δ´ ἐκεῖθεν φάσκειν , ἃ τὴν ψυχὴν κακύνει , ἐπ´ αὐτὴν ἤκειν , ὥσπερ τινὶ ἀναγκαίῳ κλήρω τῷ αὐτῶν σχήκατι , πῶς οὐ παντάπασι , μετὰ τοῦ νοσεῖν ἀθεάτητα , καὶ ταῖς ἀπάντων ἀνθρώπων , ὅσοι νόμοις ἄγονται , δόξαις , καὶ ταῖς ὑμῶν αὐτῶν πολεμιωτάτους ἀποφαίνει ; Ἀγαθὸν μὲν οὖν εἰναι τὸν Θεὸν , οὐ οὐ ἐπὶ τοσοῦτον κακίας οἴομαί τινα ἐλάσαι , μὴ κατάθεσιν δοῦναι . Πῶς οὖν ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ γέ - νοιτ´ ἂν τὰ κακά ; Εἰ μὴ ἄρα σὺ καὶ τὸ πῦρ ψύχους αἴτιον φήσαις , καὶ τὸ φως σκότους . Ἀλλ´ οὐχ ὁμολογεῖ τοῦτο ὑγιαίνουσα αἴσθησις . Τί δὲ καὶ γράφεις νόμον δίκας τοῖς φαύλοις ὁρίζοντα ; Εἰ γὰρ τοῖς τῶν ἀστέρων σχηματισμοῖς ἀναγκαίως ἡ τοιάδε προαίρεσις συνηνέχθη , τί δίκην οὗτος εἰσπράττς . ται , ὑπὲρ οὗ καὶ βουληθέντι φυγεῖν τὴν πρᾶξιν , οὐκ ἦν ἄλλως γενέσθαι ; Ὁρᾷς , ὅπως μετὰ τοῦ μὴ σώζειν τὴν Θεῷ πρέπουσαν δόξαν , καὶ τὰ ὑμῖν δοκοῦντα , καταλύετε ; Ἡμῖν δέ , ὥσπερ εἴρηται , κάλλιστά τε νομίζεται Θεοῦ δημιουργήματα , καὶ τὰ κάλλιστα ποιεῖν τὴν οἱκείαν πληροῦντα λεττουργίαν , ἤν ἐξ ἀρχῆς διέταξεν ὁ Δημιουργήσας . Ὑμεῖς δὲ , οὐκ οἶδ´ ὅ τι δοκοῦν , οὐ μὲν ἀναφαίρετος ἡ τιμὴ , τοῦτον πειρᾶσθε ταύτης ἀποχειροτονεῖν , οἷς δὲ οὐδ´ ὁτιοῦν μέτεστι ταύτης , ὡς αὐτοῖς διαφάρουσαν ἀνατίθετε . Τί οὖν ἐχέγγυον λαβόντες , θείας αὐτὰ τιμῆς ἀξιοῦτε , Ποίαν δὲ δύναμιν , ἣ Θεῷ προσμαρτυρεῖται , κατανοήσαντες ὀν αὐτοῖς προσηγορίας μετέδοτε ; Λαμπρὸς οὗτος ὁ ἤλιος , καὶ ζωογόνους ἐνιεὶς ἐνεργείας . Ἐξαίρετα ταῦτα , καὶ μαρτυρεῖ κτισμάτων αὐτὸν εἶναι ἐξαίρετον . Ἀλλ´ οὐκ εἰς θειότητά ποθεν ἀναβιβάζει . Οὐχὁρᾶτε , οἷς ὑποπίπτει πάθεσι ; Ποῦ δ´ ἔστιν πάθος προσνέμειν Θεῷ ; Οὐχ ὀρᾶτε , μεριζομένην αὐτοῦ τὴν ἐνέργειαν ; Ποῦ δὲ φρενὸς ὑγιοῦς , μεριστὸν ἐν θείᾳ φύσει νοεῖν ; Τὸ δὲ διάφορον τῶν ὡρῶν , ἂς τῷ διαφόρῳ δρόμῳ ποιεῖ , πῶς οὐχὶ καὶ τοῦτο τὴν δουλείαν αὐτοῦ βεβαιοῖ ; Τί γὰρ δεῖ Θεῷ τόπων διαφορᾶς , ἵνα νῦν μὲν τοῦτο , νῦν δʹ ἐκεῖνο ποιήσῃ ; Ἀ λλὰ καὶ διὰ τούτων μονονουχὶ φωνὴν ἀφίησιν · ἐπαῖειν δὲ ἄρα οὐ δύνανται οἱ κωφοί . κς ἀπόρρητος λόγος δημιουργίας αὐτῶν , τὰς διαφόρους
Lemmas: ὅς αὐτός τίθημι ὁ Δημιουργός · οὐδός ὅσος χορηγέω δις αὐτός , ὡς λειτουργός ἀναβαίνω ὁ ἄλλος ὑποβαίνω διατάσσω κτίσις , ἔνειμι μᾶλλον ἐγώ ὀφθαλμός τηλαυγής διαβλέπων . Ζεύς οὗτος καί ὁ προσήκω αὐτός ἁρμόζω λόγος , καί καλός μέν οὗτος φημί , καί ὁ . καλός παραίτιος . Πῶς γάρ οὐ μέλλω ὁ ἀγαθός εἰμί δημιούργημα ; σύ δέ ὥσπερ παράλογος ὁ περί οὗτος τιμή , οὗτος πολύς ὁ παράλογος ἔχω καί ὁ ὁ αἴτιος λόγος . οἷος γάρ καί δοκέω σύ περί οὗτος ; νῦν ὁ μέν αὐτός ὁ καλός φέρω σύ · νῦν δέ ὁ αὐτός πάλιν τωνχειροναω εἰμί δημιουργός . καί νῦν μέν ἐν οὗτος μέρος ἐπιβατεύω , ἄμαχος ἔχω ὅδε τίς γίγνομαι ῥοπή · νῦν δέ ἐκεῖθεν ἀναχωρέω , ἀναχωρέω ἔχω ] ὁ δύναμις . οὖον γάρ ἄξιος , τοιοῦτος περί ὁ Θείας φέΚρειν ὁ ὑπόληψις . ἀλλά ἀφίημι οὗτος . ὁ δδʹ ἐκεῖθεν φάσκω , ὁ ὁ ψυχή κακύνω , ἐπι αὐτός ἥκω , ὥσπερ τις ἀναγκαῖος κλῆρος ὁ αὐτός ἔχω , πῶς οὖον παντάπασι , μετά ὁ νοσέω ἀθέατος , καί ὁ ἀπαντάω ἄνθρωπος , ὅσος νόμος ἄγω , δόξα , καί ὁ σύ αὐτός πολέμιος ἀποφαίνω ; ἀγαθός μέν οὖν εἰναι ὁ θεός , οὖον οὖον ἐπί τοσοῦτος κακία οἴομαι τις ἐλαύνω , μή κατάθεσις δίδωμι . Πῶς οὖν ἐκ ὁ ἀγαθός γε - νου εἄν ὁ κακός ; εἰμί μή ἄρα σύ καί ὁ πῦρ ψῦχος αἴτιος φημί , καί ὁ φάος σκότος . Ἀλ οὐ ὁμολογέω οὗτος ὑγιαίνω αἴσθησις . τις δέ καί γράφω νόμος δίκη ὁ φαῦλος ὁρίζων ; εἰμί γάρ ὁ ὁ ἀστήρ σχηματισμός ἀναγκαῖος ὁ τοιόσδε προαίρεσις συμφέρω , τίς δίκη οὗτος εἰσπράσσω . ὁ , ὑπέρ ὅς καί βούλομαι φεύγω ὁ πρᾶξις , οὐ εἰμί ἄλλως γίγνομαι ; ὁράω , ὅπως μετά ὁ μή σῴζω ὁ Θεός πρέπω δόξα , καί ὁ σύ δοκέω , καταλύω ; ἡμῖν δέ , ὥσπερ εἴρω , καλός τε νομίζω Θεός δημιούργημα , καί ὁ καλῶς ποιέω ὁ οἰκεῖος πληρόω λεττουργίαν , ἐάν ἐκ ἀρχή διατάσσω ὁ δημιουργέω . σύ δέ , οὐ οἶδα ὅς τίς δοκέω , οὖον μέν ἀναφαίρετος ὁ τιμή , οὗτος πειράω οὗτος ἀποχειροτονέω , ὅς δέ οὐδός ὁστισοῦν μέτειμι οὗτος , ὡς αὐτός διαφέρω ἀνατίθημι . τις οὖν ἐχέγγυος λαμβάνω , θεῖος αὐτός τιμή ἀξιόω , Ποίας δέ δύναμις , ὅς Θεός προσμαρτυρέω , κατανοέω ἀνά αὐτός προσηγορία μεταδίδωμι ; λαμπρός οὗτος ὁ ἥλιος , καί ζωογόνος ἐνίημι ἐνέργεια . Ἐξαίρετος οὗτος , καί μαρτυρέω κτίσμα αὐτός εἰμί ἐξαίρω . Ἀλ οὐ εἰς θειότητα πόθεν ἀναβιβάζω . Οὐχὁρᾶτε , ὅς ὑποπίπτω πάθος ; πός δδʹ εἰμί πάθος προσνέμω Θεός ; οὐχ ὁράω , μερίζω αὐτός ὁ ἐνέργεια ; πός δέ φρήν ὑγιής , μεριστός ἐν θεῖος φύσις νοέω ; ὁ δέ διάφορος ὁ ὥρα , ὅς ὁ διάφορος δρόμος ποιέω , πῶς οὐ καί οὗτος ὁ δουλεία αὐτός βεβαιόω ; τις γάρ δεῖ Θεός τόπος διαφορά , ἵνα νῦν μέν οὗτος , νῦν δέ ἐκεῖνος ποιέω ; ὅς λός καί διά οὗτος μονονού φωνή ἀφίημι · ἐπαΐω δέ ἄρα οὖον δύναμαι ὁ κωφός . ΚΣ ἀπόρρητος λόγος δημιουργία αὐτός , ὁ διάφορος