cogPG.PG107 253
πεττευόντων . Τοιγαροῦν οὐκ ἄξιον παριδεῖν κρίναντες ἐν τοσαύτῃ συγχύσει καὶ ταραχῇ φέρεσθαι ὡν ἡ γαλήνη καὶ ἀταραξία τῆς πολιτείας ἐξήρτηται , ἐπισκέψεως τε ὡς ἔνι μάλιστα ἐπιμελεστάτης τοὺς νόμους ἠξιώσαμεν , καὶ ὧν λυσιτελὲς ὑπάρχειν τὸ κράτος κατενοήσαμεν , τούτων ἐκλογὴν ποιησάμενοι δόγματι ἐγγράφῳ τῆς βασιλείας ἡμῶν τὴν εἰς τὴν πολιτείαν αὐτοῖς παῤῥησίαν ἐβεβαιώσαμεν καὶ τοῖς πράγμασι διαιτᾷν ἐπεψηφισάμεθα · οὓς δὲ ἔγνωμεν ἀσυμφόρους , τούτων δὲ ἄρα ἐνίους μὲν καὶ αὐτοὶ δόγματι τῆς τῶν νόμων τιμῆς καὶ τάξεως ἐξωστρακίσαμεν , εἰς σιγὴν διηνεκῆ συνελάσαντες , ὧν δὲ οὐδ´ εἰς μνήμην ὅλως κατέστημεν , διὰ τῆς ἁμνηστίας καὶ αὐτοὺς παραπλησίως ἐκείνοις συνεξωστρακίσαμεν . Ἐπεὶ δὲ καὶ ἐν ταῖς κρατούσαις συνηθείαις ἐφάνησαν τινες οὐ παράλογοι , οὐδὲ τοιαῦται οἴας ἂν νοῦς συνετὸς ἁτιμάσειε , καὶ ταύτας νόμου προνομίῳ τετιμηκότες , ἀντὶ δὲ συνηθείας ἀλόγου εἰς νόμου πρόσταξιν καὶ τιμὴν ἀνηγάγομεν . Τούτων ἡμῖν οὕτω , διῳκημένων , ἴστω πᾶς τις , ὡς ὄσοι μὲν διὰ τοῦ ἐγγράφου τῆς βασιλείας ἡμων δόγματος ἔλαβον κῦρος νόμοι ἢ τετίμηνται ἀξιώματι νόμου συνήθειαι , οὗτοι καὶ πολιτεύσονται καὶ εἰς ἑαυτοὺς ἀνηρτημένα τὰ πράγματα ἕξουσιν · ὅσοι δὲ πρὸς ἐναντίωσιν αὐτοῖς ἀποφερόμενοι ἢ μνήμης τὴν ἀφωνίαν αὐτοῖς ἀδίαν ἐπιβαλούσης ἡξίωνται , ἢ καὶ χωρὶς ταύτης ὡς ὁμότιμοι τῶν ἡτιμωμένων συνητὲμωνται , οὗτοι δὴ καὶ ἀπόβλητοι ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ τοῦ πολιτεύματός εἰσιν ὑπερόριοι . τι χρὴ πάττα τὸν κρίνειν λαβόντα ποονόμιον καθὼς ἡ ἐγκεκριμένη τῶν νομίμων κεφαλαίων ὑφ´ ἡμῶν ἐκλογὴ διατέτακται διαλύειν τὰ ἀμφίβολα , ἃ δὲ τῆς ἀποκρίτου τάξεως ἠξίωται , κατὰ ταῦτα μηδεμίαν διοικεῖσθαι δίκης ἀμφε - βολίαν . Ἐν ὀνόματι τοῦ πᾶσιν ἀνθρώποις νομοθετήσαντος τὰ σωτήρια Χριστοῦ τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ ἡμῶν αὐτοκράτωρ Καῖσαρ Φλάβιος Λέων εὐσεβὴς , εὐτυχὴς , ἔνδοξος , νικητὴς , τροπαιοῦχος , ἀεισέβαστος , Αὔγουστος , πιστὸς βασιλεὺς , Στυλιανῷ τῷ περιφανεστάτῳ μαγίστρῳ τῶν θείων ὀφφικίων ἡμῶν . Ὁ μὲν δὴ περιώνυμος ἐν βασιλεῦσιν Ἰουστινιανὸς , ἀρίστης καὶ λυσιτελεστάτης τῇ πολιτείᾳ γνώμης γενόμενος , ὥσπερ τινὰ ὕλην λαβὼν τὰς ἐξ ἀρχῆς καὶ μέχρις ἐκείνου κατὰ διαφόρους χρόνους τῇ
Lemmas: πεσσεύω . τοιγάρ οὐ ἄξιος παρεῖδον κρίνω ἐν τοσοῦτος σύγχυσις καί ταραχή φέρω ὡς ὁ γαλήνη καί ἀταραξία ὁ πολιτεία ἐξαρτάω , ἐπίσκεψις τε ὡς ἐν μάλιστα ἐπιμελής ὁ νόμος ἀξιόω , καί ὅς λυσιτελής ὑπάρχω ὁ κράτος κατανοέω , οὗτος ἐκλογή ποιέω δόγμα ἔγγραφος ὁ βασίλεια ἐγώ ὁ εἰς ὁ πολιτεία αὐτός παρρησία βεβαιόω καί ὁ πρᾶγμα διαιτάω ἐπιψηφίζω · ὅς δέ γιγνώσκω ἀσύμφορος , οὗτος δέ ἄρα ἔνιοι μέν καί αὐτός δόγμα ὁ ὁ νόμος τιμή καί τάξις ἐξοστρακίζω , εἰς σιγή διηνεκής συνελαύνω , ὅς δέ οὐδός εἰς μνήμη ὅλως καθίστημι , διά ὁ ἀμνηστία καί αὐτός παραπλήσιος ἐκεῖνος συνεξοστρακίζω . ἐπεί δέ καί ἐν ὁ κράτος συνήθεια φαίνω τις οὖον παράλογος , οὐδέ τοιοῦτος οἶος εἄν νόος συνετός ἀτιμάζω , καί οὗτος νόμος προνόμιον τιμάω , ἀντί δέ συνήθεια ἄλογος εἰς νόμος πρόσταξις καί τιμή ἀνάγω . οὗτος ἐγώ οὗτος , διοικέω , οἶδα πᾶς τις , ὡς ὅσος μέν διά ὁ ἐγγράφω ὁ βασίλεια Ἡμων δόγμα λαμβάνω κῦρος νόμος ἢ τιμάω ἀξίωμα νόμος συνήθεια , οὗτος καί πολιτεύω καί εἰς ἑαυτοῦ ἀναρτάω ὁ πρᾶγμα ἔχω · ὅσος δέ πρός ἐναντίωσις αὐτός ἀποφέρω ἢ μνήμη ὁ ἀφωνία αὐτός Ἀδίαν ἐπιβάλλω ἀξιόω , ἢ καί Χωρὶς οὗτος ὡς ὁμότιμος ὁ ἡτιμωμένων συναιτέομαι , οὗτος δή καί ἀπόβλητος ἀπό ὁ νῦν καί ὁ πολίτευμα εἰμί ὑπερόριος . τίς χρή Πάττα ὁ κρίνω λαμβάνω ποονομιζω καθώς ὁ εγκρίνω ὁ νόμιμος κεφάλαιος ὑφ´ ἐγώ ἐκλογή διατάσσω διαλύω ὁ ἀμφίβολος , ὁ δέ ὁ ἀπόκριτος τάξις ἀξιόω , κατά οὗτος μηδείς διοικέω δίκη ἄμφω - βόλιον . ἐν ὄνομα ὁ πᾶς ἄνθρωπος νομοθετέω ὁ σωτήριος Χριστός ὁ ἀληθινός Θεός ἐγώ αὐτοκράτωρ Καῖσαρ Φλάβιος Λέων εὐσεβής , εὐτυχής , ἔνδοξος , νικητής , τροπαιοῦχος , ἀεισέβαστος , Αὔγουστος , πιστός βασιλεύς , Στυλιανός ὁ περιφανής μάγιστρος ὁ θεῖον ὀφφικίων ἐγώ . ὁ μέν δή περιώνυμος ἐν βασιλεύς Ἰουστινιανός , ἀγαθός καί λυσιτελής ὁ πολιτεία γνώμη γίγνομαι , ὥσπερ τις ὕλη λαμβάνω ὁ ἐκ ἀρχή καί μέχρι ἐκεῖνος κατά διάφορος χρόνος ὁ