cogPG.PG107 497
τοῖς πίπτουσιν ἐν μάχῃ . Καὶ γὰρ καὶ ἑν ἐκείνοις τὸ ὅσιον δείκνυται , καὶ πρὸς τοὺς ζῶντας μεγάλης παραμυθίας ἀπόδειξις . Ἔκαστος γὰρ τῶν στρατιωτῶν ὁρῶν τὸ γινόμενον , οὕτως ἑαυτὸν νομίσει καθεῖν . Εἶ μὲν γὰρ ἀτάφους ἴδῃκειμένους ἢ σπαρασφομένους τοὺς πίπτοντας , ἑαυτὸν λογιζόμενος , ἑπαχθῶς φέρει τὴν ὄβριν , καὶ φεύγει τὸ παθεῖν τι τοιοῦτον μαχόμενος καὶ ἄταφος καταλειφθῆναι . Εἰ δὲ τιμῆς ἀξιοῖτο καὶ μετὰ τὸ πεσεῖν καὶ μνήμης ἀγαθῆς ὁμοίως , ταῦτα συνορῶν οὐ παραιτήσεται προθυρότερον ἀγωνίσα - σθαι . δʹ . Εἰδὲ οὔτω συμβῇ ὥστε ἡττηθῆναι τὸ στράτευμα , μὴ ἀμέλει τοῦ ἀνακτήσασθαι τοὺς ἀναλωθέντας διὰ λόγων καὶ προθυμοποιῆσαι αὐτοὺς , ἀλλὰ σπούδαζε καὶ ζήτει καιρὸν ὥστε ποτὲ καὶ μᾶλλον ἐπανορθώσασθαι τὴν ἐλάττωσιν διὰ κρυφαίων ἑφόζων ἢ ἐγκρυμμάτων . ιεʹ Εἰώθασι γὰρ πολλάκις οἱ εὐπραγοῦντες ῥᾳθυμότεροι γίνεσθαι περὶ τὰς φυλακὰς αὐτῶν . Καὶ γὰρ ὅταν τῶν ἡττηθέντων καταφρονήσωσι , τῶν ἰδίων καταμελοῦσι . Καὶ οὕτως πολλάκις τὰ εὐτυχήματα πλέον βλάπτει τοὺς εὐτυχοῦντας παρ´ ὃ μᾶλλον οἱ δυστυχήσαντες ἐβλάβησαν . Κιςʹ . Σὺ μὲν γὰρ πταίσας ἐδιδάχθης ἀφ´ ἑαυτοῦ καὶ ἐφύλαξας ἑαυτὸν πρὸς τὸ μέλλον ἐξ ὧν ἔπαθες . Ἐκεῖνος δὲ μηδέπω δυστυχήσας , ὡς ἄπειρος τῆς δυστυχίας , οὐκ ἔχει πρόνοιαν τοῦ φυλάξεσθαι μὴ παθεῖν ὅσα οὐκ ἔμαθεν . εἴρηκεν γάρ τίς που παλαιὸς , ὅτι φόβος εὔκαιρος μετὰ ἐπιμελείας ἀσφάλεια , καταφρόνησις δὲ ἄκαιρος εὔεπιβούλευτος τόλμα . ιδ . Ἐὰν δέ ποτε ἀνοχὴν τοῦ πολέμου ποιήσῃς διά τινος λόγου καὶ συνθηκῶν ὁμολογηθέντων , σὺ μὲν τὰς οἰκείας φυλάττων συνθήκας μὴ ἐπιτεθῆς τοῖς ἐναντίοις · ἀφύλακτος δὲ μὴ διαμένῃς , ἀλλ´ ἡσύχαζε μὲν πρὸς τοὺς πολεμίους διὰ τὰς σπονδὰς ὡς ἐν εἰρήνῃ · τὸ δὲ ἀσφαλές , εἰς τὸ μὴ πεσεῖν ἢ παθεῖν τι παρ´ αὐτῶν , ὡς ἐπὶ πολέμου οὔτως ἔχε καὶ πρΟνΟΟΩ . ιηʹ . Πρέπον γὰρ μήτε ἀφύλακτον ἐν τοιούτῳ καιρῷ σε εἶναι , μήτε πάλιν τι ποιεῖν ἀσεβὲς παρὰ τὰς ἐπὶ Θεῷ μάρτυρι τεθειμένας σπονδὰς , ἀλλ´ εἶναι ὕπσπτον . ὥστε φυλάττεσθαι τὸ τῶν πολεμλων δολερὸν καὶ ὕπουλον . Ἄδηλοι γὰρ αἰτῶν σπεισαμένων ἤγουν σῶν εἰρηνευσάντων ἐναντίων γνῶμαι . Καὶ σὺ μὲν ἔχε τὸ βέβαιον , ὥστε μὴ ἀδικῆσαι διὰ τὸ τὸσεβὲς , τῶν δὲ πολεμίων τὸ ἄπιστον ὑπονοοῦ ὥατε μὴ ἀδικηθῆναι διὰ τὸ ἀσεβάς , ιθʹ . Τὸ γὰρ πάντα ἀναφέρειν εἰς τὴν ἄπὸ τοῦ Θαοῦ ἐκδίκησιν οὐκ ἔστιν ἀκαιρέου γνώμης . Οὐ γὰρ εὐθὺς ἡ θεία δίκη ἐπάγεται · ἀλλ´ ὅτε βούλεται ὁ πάντων προνοητής . Τίς γὰρ οδεν εἰ ἅμα τῷ ἀσεβῆσαι τοὺς ἐχθροὺς αὐτοὶ μὲν διολεσθῶσιν , σὺ ὅὲ περισωθήσῃ ; κʹ . ἔξεστιν οὖν ἡμῖν μετὰ τῆς τῶν ἡμετέρων
Lemmas: ὁ πίπτω ἐν μάχομαι . καί γάρ καί ἑν ἐκεῖνος ὁ ὅσιος δείκνυμι , καί πρός ὁ ζῶ μέγας παραμυθία ἀπόδειξις . ἔκαστος γάρ ὁ στρατιώτης ὁράω ὁ γίγνομαι , οὕτως ἑαυτοῦ νομίζω κάθω . εἰμί μέν γάρ ἄταφος ὁρίζω ἢ σπαρασφομενος ὁ πίπτω , ἑαυτοῦ λογίζομαι , ἑπαχθῶς φέρω ὁ ὄβριν , καί φεύγω ὁ πάσχω τίς τοιοῦτος μάχομαι καί ἄταφος καταλείπω . εἰμί δέ τιμή ἀξιόω καί μετά ὁ πίπτω καί μνήμη ἀγαθός ὁμοίως , οὗτος σύνορος οὖον παραιτέομαι προθυροτερος ἀγωνίζομαι - ἕπομαι . δέ . ἀνάκλεις οὐτάω συμβαίνω ὥστε ἡσσάομαι ὁ στράτευμα , μή ἀμελέω ὁ ἀνακτάομαι ὁ ἀναλίσκω διά λόγος καί προθυμοποιέω αὐτός , ἀλλά σπουδάζω καί ζητέω καιρός ὥστε ποτέ καί μᾶλλον ἐπανορθόω ὁ ἐλάττωσις διά κρυφαῖος εφοζω ἢ ἔγκρυμμα . ἵημι εἴωθα γάρ πολλάκις ὁ εὐπραγέω ῥᾴθυμος γίγνομαι περί ὁ φυλακή αὐτός . καί γάρ ὅταν ὁ ἡσσάομαι καταφρονέω , ὁ ἴδιος καταμελέω . καί οὕτως πολλάκις ὁ εὐτύχημα πλέω βλάπτω ὁ εὐτυχέω παρ´ ὅς μᾶλλον ὁ δυστυχέω βλάπτω . Κιςʹ . σύ μέν γάρ πταίω διδάσκω ἀφή ἑαυτοῦ καί φυλάσσω ἑαυτοῦ πρός ὁ μέλλω ἐκ ὅς πάσχω . ἐκεῖνος δέ μηδέπω δυστυχέω , ὡς ἤπειρος ὁ δυστυχία , οὐ ἔχω πρόνοια ὁ φυλάσσω μή πάσχω ὅσος οὐ μανθάνω . εἴρω γάρ τίς ποῦ παλαιός , ὅτι φόβος εὔκαιρος μετά ἐπιμέλεια ἀσφάλεια , καταφρόνησις δέ ἄκαιρος εὐεπίβουλος τόλμα . ιδʹ . ἐάν δέ ποτός ἀνοχή ὁ πόλεμος ποιέω διά τις λόγος καί συνθήκη ὁμολογέω , σύ μέν ὁ οἰκεῖος φυλάσσω συνθήκη μή ἐπιτίθημι ὁ ἐναντίος · ἀφύλακτος δέ μή διαμένω , ἀλ ἡσυχάζω μέν πρός ὁ πολέμιος διά ὁ σπονδή ὡς ἐν εἰρήνη · ὁ δέ ἀσφαλής , εἰς ὁ μή πίπτω ἢ πάσχω τίς παρ´ αὐτός , ὡς ἐπί πόλεμος οὔτως ἔχω καί πρΟνΟΟΩ . ΙΗΥ . Πρέπον γάρ μήτε ἀφύλακτος ἐν τοιοῦτος καιρός σύ εἰμί , μήτε πάλιν τίς ποιέω ἀσεβής παρά ὁ ἐπί Θεός μάρτυς τίθημι σπονδή , ἀλ εἰμί ὕπσπτον . ὥστε φυλάσσω ὁ ὁ πολεμλων δολερός καί ὕπουλος . ἄδηλος γάρ αἰτέω σπένδω ἤγουν σός εἰρηνεύω ἐναντίος γνώμη . καί σύ μέν ἔχω ὁ βέβαιος , ὥστε μή ἀδικέω διά ὁ τσεβής , ὁ δέ πολέμιος ὁ ἄπιστος ὑπονοέω ὠάτος μή ἀδικέω διά ὁ ἀσεβής , εὐθύς . ὁ γάρ πᾶς ἀναφέρω εἰς ὁ ἀπό ὁ θάω ἐκδίκησις οὐ εἰμί ἀκαιρέω γνώμη . οὖον γάρ εὐθύς ὁ θεῖος δίκη ἐπάγω · ἀλ ὅτε βούλομαι ὁ πᾶς προνοητής . Τῖς γάρ ὅδε εἰμί ἅμα ὁ ἀσεβέω ὁ ἐχθρός αὐτός μέν διόλλυμι , σύ οεʹ περισῴζω ; καί . ἔξεστι οὖν ἐγώ μετά ὁ ὁ ἡμέτερος