cogPG.PG107 198
τὰ μνημεῖα Νεκάδων κατεστιγμένων Τῇ τοῦ κριτοῦ ὑπαντήσει , Ι Μιχαήλ σπέρχοντος ἄμα Πάντας ῥιπῇ παραστῆσαι Γεττάρων ἐκ τῶν ἀνέμων . Σύνες , ψυχὴ , μετὰ ταῦτα Φρικτοὶ πῶς τίθενται θρόνοι Ο Καὶ ἀναπτύσοονται βίβλοι Παρισταμένων ἐν φόβῳ ἀπείρων καὶ ἀναρίθμων Αγγέλων τε καὶ ἀνθρώπων . Τότε λοιπὸν αἱ κολάσεις ὅό Δειχθήσονται , ἂς προέφην , Ἀπολαμβάνειν ἐτοίμως Τοὺς ὑπευθύνους διψῶσαι , Ὅν τελευταῖος καὶ πρῶτος Μόνος ἐγὼ ὁ παντλήμων ἰά Ὑπαγορεύσει πραέως Ὁ δικαστὴς τοῖς ἀξίοις ; Καὶ αὐστηρῶς ἀμαρτωλοὺς Τοῦ βήματος ἀπελάσει , Οὓς μὲν εἰς δόξαν ἐφέλκων , Ι Οὐς δὲ πρὸς ἄληκτον πένθος . Ὑπὸ πολλῆς εὐσπλαγχνίας Καμπτόμενος , ἐλεήμων , Μὴ φοβεροῖς ὑπηρέταις Καὶ ἀμειλίκτοις ἀγγέλοις 1 Ἀθέμιτα τὸν ἐκ βρέφους Σοὶ πταίοντα παραδώηΦιλανθρωπίας σῆς ὄντως Ἐκπέσουσιν ἀλαζόνες κριταὶ , σοφοὶ , καὶ δυνάσται , Καὶ βασιλεῖς ὑπερόπται , Ἀζόγων καὶ ἱερέων , οἴμοι πληθὺς καὶ μιγάδων Χωριζομένων συγγόνων Γονέων , φίλων καὶ τέκνων , θ Τίς ἐννοῶν οὐκ οἱμώξει ; Τίς δὲ βαστάσει τὸν πόνον · Οὐκ ὄψονται γὰρ ἀλλήλους Εἰς τοὺς ἀπείρους αἰῶνας . Ψυχὴ , λογίζου πῶς ἄρδη , δὴ Βληθήσονται εἰς κολάσεις , Ἐλκόμενοι ἀποτόμως Υπὸ πυρφόρων ἀγγέλων , Καὶ στέναξον πρὸ τῆς πείρας Ἐκ βάθους τῆς διανοίας . Ὡς θησαυροὺς τῆς ἀβύσσου Καὶ οὐρανοῦ καταῤῥάκτας Ἀνέῳ ξας κατακλύζων , Σῶτερ , τὴν γῆν ἐπὶ Νῶε , Οὕτως καὶ νῦν κατάκλυσον Ι Τὸν βόρβορον τῶν παθῶν μου . Ὦ Δέσποτα τῶν αἰώνων , Πάτερ , Υἱὰ , καὶ τὸ Πνεῦμα , Ἡ τρισυπόστατος μία Καὶ ἀδιαίρετος φύσις , » ὓ Δός μοι καιρὸν μετανοίας πρὸς λύσιν ἀμπλακημάτων . ἵ Δέσποινα Θεοτόκε , Σπεῦσον , βοήθει μοι τάχος · Ἡ γὰρ ἀκμὴ τῆς ἀξίνης Ὡς ἄκαρπον ἐκφοβεῖ με , Καὶ ἡ φορὰ τῆς δρεπάνης , Ὡς ἄωρον ἐκδεδίττει · Ὁ δὲ λικμήτωρ τὴν καῦσιν Ὡς ἄχυρον ἀπειλεῖ μοι .
Lemmas: ὁ μνημεῖον νεκάς καταστίζω ὁ ὁ κριτής ὑπάντησις , Ι Μιχαήλ σπέρχω ἄμη Πᾶς ῥιπή παρίστημι Γεττάρων ἐκ ὁ ἄνεμος . συνίημι , ψυχή , μετά οὗτος φρικτός πῶς τίθημι Θρόνοι ὁ καί ἀναπτύω Βίβλος παρίστημι ἐν φόβος ἤπειρος καί ἀνάριθμος Άγγελος τε καί ἄνθρωπος . τότε λοιπός ὁ κολάζω ὅς δείκνυμι , ὅς πρόφημι , ἀπολαμβάνω ἑτοίμως ὁ ὑπεύθυνος διψάω , ὅς τελευταῖος καί πρῶτος Μόνος ἐγώ ὁ παντλήμων ἰά ὑπαγορεύω πρᾶος ὁ δικαστής ὁ ἄξιος ; καί αὐστηρός ἁμαρτωλός ὁ βῆμα ἀπέλασις , ὅς μέν εἰς δόξα ἐφέλκω , Ι οὖς δέ πρός ἄληκτος πένθος . ὑπό πολύς εὐσπλαγχνία κάμπτω , ἐλεήμων , μή φοβερός ὑπηρέτης καί ἀμείλικτος ἄγγελος 1 ἀθέμιστος ὁ ἐκ βρέφος σοί πταίω παραδώηΦιλανθρωπίας σός εἰμί εκπεσους ἀλαζών κριτής , σοφός , καί δυνάστης , καί βασιλεύς ὑπερόπτης , αζογη καί ἱερός , οἴμοι πληθύς καί μιγάς χωρίζω σύγγονος Γονεύς , Φίλων καί τέκνον , θ Τῖς ἐννοέω οὐ οἰμώζω ; Τῖς δέ βαστάζω ὁ πόνος · οὐ ὁράω γάρ ἀλλήλων εἰς ὁ ἤπειρος αἰών . Ψυχή , λογίζομαι πῶς ἄρδω , δή βάλλω εἰς κολάζω , ελκόμενος ἀπότομος υπὸ πύρφορος ἄγγελος , καί στενάζω πρό ὁ πείρω ἐκ βάθος ὁ διάνοια . ὡς θησαυρός ὁ ἄβυσσος καί οὐρανός καταρράκτης ἄνεῳ θέλγω κατακλύζω , σωτήρ , ὁ γῆ ἐπί Νῶε , οὕτως καί νῦν κατακλύζω Ι ὁ βόρβορος ὁ πάθος ἐγώ . ὦ δεσπότης ὁ αἰών , πατήρ , υἱός , καί ὁ πνεῦμα , ὁ τρισυπόστατος εἷς καί ἀδιαίρετος φύσις , » ὗ δίδωμι ἐγώ καιρός μετάνοια πρός λύσις ἀμπλάκημα . ἵ Δέσποινα Θεοτόκος , σπεύδω , βοηθέω ἐγώ τάχος · ὁ γάρ ἀκμή ὁ ἀξίνη ὡς ἄκαρπος ἐκφοβέω ἐγώ , καί ὁ φορά ὁ δρεπάνη , ὡς ἄωρος ἐκδεδίττω · ὁ δέ λικμήτωρ ὁ καῦσις ὡς ἄχυρον ἀπειλέω ἐγώ .