cogPG.PG107 80
θάνατος . Νῦν δὲ τὸν εὐεργέτην θανατώσαντες οὐ πραϋνουσι τοὺς θυμούς . καλαὶ μὲν οὕν ὁ δημαγωγὸς Ἰσραὴλ Μωῦσῆς , ὁ τὸν ἡμέτερον , μᾶλλον δὲ , κἀκείνου Δεσπότην εἰκονίζων , οἷς ῥάβδῳ τὴν θάλασσαν λαῷ ταλαιπωρουμένῳ ἐδείκνυ βατὴν , καὶ τοὺς διώκοντας ἔκρυπτεν ἐν αὐτῇ · εἰς τὰ νῦν τελούμενα βλέμματι θεωρίας ἀποσκοπῶν , ἄλλοις τε πολλοῖς , τῆς ἐπὶ θεομαχίαν όρμῆς ἀναστέλλειν αὐτοὺς ἐπειρᾶτο · οὐχ ἠττον δὲ κἀντεῦθεν λέγων , ὡς ἴδοιεν ἐπὶ ξύλου κρεμαμένην αὐτῶν τὴν ζωλν , οἰον εἰκόνι γράφων ἐν ὄφει χαλκῷ τοῦ πράγματος τὴν ἀλήθειαν . Ἀλλ´ ἦν ἄρα τοῦ Ἰουδαῖκοῦ καλύμματος , μὴ μόνον τὴν εἰκόνα , ἀλλὰ μηδ´ αὐτὴν ὁρᾷν τοῦ πράγματος τὴν ἐνέργειαν . Πᾶσα γὰρ κτίσις τῷ Δεσποτικῷ θαμβουμένη πάθει , καὶ μόνον οὐχὶ φωνὴν ἀφιεῖσα , καὶ τῶν μιαιφόνων στηλιτεύουσα τὴν τόλμαν · γῆς θεμέλια τοέιοντα · πέτραι ῥηγνύμεναι · φωστῆρες εἰς ζόφον τὴν λάμψιν ἀμείβοντες · οὐδ´ οὔτως εἰς συναίσθησιν εἶλκε τῇ μέθη τῆς μανίας κεκαρωμένους αὐτούς · ἀλλὰ μανίαν ἄλλην ἐπὶ μανίᾳ μαίνονται . Ἐπεὶ γὰρ ὑπὸ Ἰωσήφ τῷ χωρίῳ τῆς ἀφθαρσίας τὸ θεῖον ἐτέθη σῶμα , τί φασι τὰ χείλη τὰ μάταια · Ἐμνήσθημεν ὅτι ἐκεῖνος ὁ πλάνος [ εἶπεν ] , ἔτι ζῶν · Μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἐγείρομαι . Ὥ πώρωσις καρδίας τῶν ἀψύχων ἀναισθητοτέρας . Οὐρανὸς καὶ γῆ συνῄσθοντο τὴν δεσποτικὴν ὕβριν , καὶ ἔφριξαν · καὶ λαὸς Ἐβραίων ἐπὶ πλεῖον τῆ ἀπονοίᾳ βακχεύεται . Οὐκ εἰπεν , Ἰουδαῖε , πρὶν γενέσθαι , ὅτι μαστιγώσεις , καὶ ῥαπιεῖς , καὶ ἐπὶ ξύλου κρεμάσεις ; πῶς τὴν ἔκβασιν τῶν προειρημένων ἐκεῖ οὐκ ἐνεθυμήθης θης , ἀλλ´ ἔδρασας ἄπαντα μηδὲν τὴν πρόῤῥησιν ἀπολογισάμενος ; Τί οὖν ἐνταῦθά σε ὁ τῆς ἀναστάσεως θορυβεῖ λόγος ; Οὐκ ἔδου φροντίδα τῶν ἐκβάν των μέχρι τοῦ σταυροῦ · μηδὲ τοῦτό σοι πράγματα παρεχέτω . Ἀλλ´ ἐν οἷς μὲν ἐφλέγου διψῶν τοῦ Δεσποτικοῦ αἴματος , οὐδὲ ἐπὶ διάνοιαν ἐβάλου , ὧν προεῖπεν μὲν ἐκεῖνος , ἐπλήρους δὲ σύ . Οὐδὲ γὰρ συνεχώρει τῆς μιαιφονίας ἡ λύσσα λογίζεσθαι τὸν λογισμόν . Ἐπεὶ δ´ ὥσπερ τὸ δίψος τοῦ Δεσποτικοῦ φόνου μικρὸν ὑπανῆκεν , εἰς μνήμην , ὧν τε προεῖπεν , καὶ ὧν ἔδρασας ἐλθὼν , οἷον προκὔπτουσαν ὁρῶν τὴν ἀλήθειαν , Εσον οὔπω δέδοικας ὅλην αὐτῆς τὴν φανέρωσιν · καὶ τοῖς περὶ τῆς ἀναστάσεως λόγοις τοὺς λογισμοὺς κατασείεις ! . Ἐμνήσθημεν ὅτι ἐκεῖνος ὁ πλάνος εἶπεν ἔτι ζῶν . Τί λέγεις ; Πῶς δι´ ὧν ἐμνήσθης , ὅτι προεῖπεν ἀναστήσεσθαι , πλάνον καλῶν , οὐκ ἀναιι μνήσκῃ , ἅπερ ἐτέλεσας εἰς αὐτὸν , ὅτι καὶ ταῦτα εἰπεν , καὶ τὸ μιαρὸν ἐμφράττῃ ἰ στόμα ; Ἀλλὰ πλάνος . Καὶ τί τοσοῦτον φροντίζεις αὐτοῦ ; Τὸ σπουδαζόμενον ἤνυσας . Ἔλυσας τῷ θανάτῳ τὴν ἀφορμὴν τῆς πλάνης . Οὐκ ἀκούει χειλέων ἐκείνου λαὸς , ὃν ὡς εκολον εἰς ἀπάτην ὑπὸ κατάραν ἐτίθεις . Οὐχ ὁρῶσι τὰ καράδοξα τῶν τεραστίων .
Lemmas: θάνατος . νῦν δέ ὁ εὐεργέτης θανατόω οὖον πραΰνω ὁ θυμός . κάλαις μέν οὖν ὁ δημαγωγός Ἰσραήλ Μωυσῆς , ὁ ὁ ἡμέτερος , μᾶλλον δέ , ἐκεῖνος δεσπότης εἰκονίζω , ὅς ῥάβδος ὁ θάλασσα λαός ταλαιπωρέω δείκνυμι βατός , καί ὁ διώκω κρύπτω ἐν αὐτός · εἰς ὁ νῦν τελέω βλέμμα θεωρία ἀποσκοπέω , ἄλλος τε πολύς , ὁ ἐπί θεομαχία ὁρμή ἀναστέλλω αὐτός πειράω · οὐ κακός δέ ἐντεῦθεν λέγω , ὡς ὁράω ἐπί ξύλον κρεμάννυμι αὐτός ὁ ζωλν , οἷος εἰκών γράφω ἐν ὄφις χαλκός ὁ πρᾶγμα ὁ ἀλήθεια . Ἀλ εἰμί ἄρα ὁ ιουδαϊκός κάλυμμα , μή μόνος ὁ εἰκών , ἀλλά μηδ´ αὐτός ὁράω ὁ πρᾶγμα ὁ ἐνέργεια . πᾶσα γάρ κτίσις ὁ δεσποτικός θαμβέω πάθος , καί μόνος οὐ φωνή ἀφίημι , καί ὁ μιαιφόνος στηλιτεύω ὁ τόλμα · γῆ θεμέλιος τοειειμι · πέτρα ῥήγνυμι · φωστήρ εἰς ζόφος ὁ λάμψις ἀμείβω · οὐδός οὔτως εἰς συναίσθησις ἕλκω ὁ μέθη ὁ μανία καρόω αὐτός · ἀλλά μανία ἄλλος ἐπί μανία μαίνομαι . ἐπεί γάρ ὑπό Ἰωσήφ ὁ χωρίον ὁ ἀφθαρσία ὁ θέω τίθημι σῶμα , τίς φημί ὁ χεῖλος ὁ μάταιος · μιμνήσκω ὅτι ἐκεῖνος ὁ πλάνος [ εἶπον ] , ἔτι ζῶ · μετά τρεῖς ἡμέρα ἐγείρω . ὅς πώρωσις Καρδία ὁ ἄψυχος ἀναίσθητος . Οὐρανός καί γῆ συναισθάνομαι ὁ δεσποτικός ὕβρις , καί φρίσσω · καί λαός Ἑβραῖος ἐπί πλείων τῆ ἀπόνοια βακχεύω . οὐ εἶπον , Ἰουδαῖος , πρίν γίγνομαι , ὅτι μαστίγωσις , καί ῥαπίζω , καί ἐπί ξύλον κρεμάννυμι ; πῶς ὁ ἔκβασις ὁ προερέω ἐκεῖ οὐ ἐνθυμέομαι τίθημι , ἀλ δράω ἅπας μηδείς ὁ πρόρρησις ἀπολογίζομαι ; τις οὖν ἐνταῦθα σύ ὁ ὁ ἀνάστασις θορυβέω λόγος ; οὐ δίδωμι φροντίς ὁ ἐκβαίνω ὁ μέχρι ὁ σταυρός · μηδέ οὗτος σύ πρᾶγμα παρέχω . Ἀλ ἐν ὅς μέν φλέγω διψάω ὁ δεσποτικός αἶμα , οὐδέ ἐπί διάνοια βάλλω , ὅς προεῖπον μέν ἐκεῖνος , πληρόω δέ σῦς . οὐδέ γάρ συγχωρέω ὁ μιαιφονία ὁ λύσσα λογίζομαι ὁ λογισμός . ἐπεί δδʹ ὥσπερ ὁ δίψα ὁ δεσποτικός φόνος μικρός ὑπανίημι , εἰς μνήμη , ὅς τε προεῖπον , καί ὅς δράω ἔρχομαι , οἷος προκύπτω ὁράω ὁ ἀλήθεια , ἕννυμι οὔπω δείδω ὅλος αὐτός ὁ φανέρωσις · καί ὁ περί ὁ ἀνάστασις λόγος ὁ λογισμός κατασείω ! . μιμνήσκω ὅτι ἐκεῖνος ὁ πλάνος εἶπον ἔτι ζῶ . τις λέγω ; Πῶς δις ὅς μιμνήσκω , ὅτι προεῖπον ἀνίστημι , πλάνος καλός , οὐ ἀνα μιμνήσκω , ὅσπερ τελέω εἰς αὐτός , ὅτι καί οὗτος εἶπον , καί ὁ μιαρός ἐμφράσσω εἷς στόμα ; ἀλλά πλάνος . καί τίς τοσοῦτος φροντίζω αὐτός ; ὁ σπουδάζω ἀνύω . ἐλύω ὁ θάνατος ὁ ἀφορμή ὁ πλάνης . οὐ ἀκούω χεῖλος ἐκεῖνος λαός , ὅς ὡς κόλος εἰς ἀπάτη ὑπό καταίρω τίθημι . οὐχ ὁράω ὁ καράδοξα ὁ τεράστιος .