cogPG.PG107 496
κύνας οἱ κυνηγοὶ τοῦ θηρευομένου ζώου τῷ αἴματι , καί ποτε καὶ τοῖς ἐντοσθίοις δελεάζειν ἀναγκαῖον ποιοῦνται , ἵνα προθυμοτέρους καὶ πάλιν εἰς τοὺς μὰγῶνας τῆς θήρας ποιήσωσιν . Οὕτως γὰρ μάλιστα , εἰ καὶ μήπω τέλος δέξηται ὁ πόλεμος , προθυμότερος ὁ στρατὸς πρὸς τὰς μάχας γενήσε - ται . ηʹ . Διαφέρει γὰρ ὁ πόλεμος τῆς μάχης · ὁ μὲν γὰρ πόλεμος ἀπὸ ἀρχης καὶ μέχρι τέλους καὶ καταπαύσεως τῶν μαχομένων λέγεται , πολλὰς ἐν ἐαυτῷ μάχας περιέχων · ἡ δὲ μάχη μερικὸς λέγεται πόλεμος , πολλάκις γινομένη ἐν τῷ τοῦ καθ´ ὅλου πολέμου καιρῷ , καὶ ἀπογινομένη . Οὐ μὴν δὲ πάντοτε τέλος ἐπάγουσα πολέμου , ἀλλὰ πρὸς τὴν χρείαν καὶ δύο καὶ τρὶς καὶ πολλάκις ἐν ὅλῳ τῷ τοῦ πολέμου καιρῷ τὰς συμβολὰς ποιουμένη . θʹ . Τὰς δὲ ἀρπαγὰς οὐκ ἐπὶ πάσης μάχης λέγομεν γίνεσθαι , ἀλλὰ ποτὲ μὲν , ποτὲ δὲ οὖ , καθὼς αὐτὸ συμφέρον ἀπαιτήσῃ τοῦ καιροῦ . ύ . Καὶ τὰ μὲν αἰχμάλωτα σώματα πιπράσκειν τὸν στρατόν · εἰ δὲ χρημάτων ἐστὶ χρεία , καὶ δαπάνης κοινῆς καὶ μεγάλης , πάντα πρὸς σὲ ἀναφέρεσθαι κήρυξον , καὶ πᾶσαν ἐπιθυμίαν καὶ σοῦ αὐτοῦ καὶ τῶν ὑπὸ σὲ ἀρ όντων ἀπὸ τῶν τοιούτων ἐπισωρευομένων χρημάτων χαλίνωσον , καὶ ἀναλογίζου τὴν χρείαν τῶν ἀναγκαίων . Καὶ οὗτως δύνασαι τὴν τοῦ κοινοῦ δαπάνην κατὰ τὸ δυνατὸν ἀναλῶσαι , καὶ τοὺς ἐν τῇ μάχῃ ἀγωνισαμένους παραμυθήσασθαι , εἰ μὲν δύνασαι διὰ χρημάτων , εἰ δ´ οὐκ ἐπαρκεῖ , διὰ τιμῶν καὶ ἀξιωμάτων . ιαʹ . Τοὺς δὲ αἰχμαλώτους πρὸ τοῦ τελείως καταπαῦσαι τὸν πόλεμον μὴ κτεῖνε , καὶ μάλιστα τοὺς ἐνδόξους καὶ μεγάλους παρὰ τοῖς πολεμίοις ὄντας · νθυμούμενος τὸ ἄδηλον τῆς τύχης , καὶ τὸ παλίντροπον ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ τῆς νίκης · ἵν´ ἔχῃς , εἴ γε συμβῇ ἢ τῶν ὑπὸ σέ τινας κρατηθῆναι , ἢ κάστρου γενάσθαι ἰδίου σου ἄλωσιν , δι´ αὐτῶν ἀντικαταλλάττειν καὶ ἀνακαλεῖσθαι τὰ , ὡς εἰκὸς , συμβαίνοντα ἡττήματα · καὶ ἀντὶ τῶν πολεμίων αἰχμαλώτων ἀναλάβῃς τοὺς φίλους καὶ συμμάχους · εἰ δὲ [ μὴ]βούλονται τοῦτο ποιεῖν οἱ πολέμιοι , τότε δικαίως κατὰ τὸ ἴσον ἀμύνου , διαχρώμενος ὡς βούλῃ ἐπὶ λύπῃ τῶν ἐναν - τίων . ιβʹ . Μετὰ δὲ τὰ κατορθώματα καὶ τοὺς ἀγῶνας , ω στρατηγὲ , καὶ πρὸς εὐωχίας ἤγουν τραπέζας καὶ ἄριστα προτρέπου καθίστασθαι τούς τε ἄρχοντας , καὶ τούς σου στρατιώτας , τὰ μὲν διὰ σοῦ αὐτοῦ . τὰ δὲ διὰ τῶν ἀρχόντων , τὰ δὲ διὰ τῶν κοντουβερνίων ἰδίων , καὶ μάλιστα ἐκ τῶν κερδηθέντων ἀπὸ τῶν πολεμίων . Καὶ οὕτως διὰ πολλῶν ἀριστοποιεῖσθαι καὶ ἀναπαύεσθαι τοὺς στρατιώτας παρασκεύαζε · ἵνα εἰδότες οἵων ἀξιοῦνται μετὰ τὸ παρελθεῖν τοὺς πολεμίους ἀγῶνας οἱ ἀριστεύοντες καὶ οἱ νικήσαντες , προθυμότεροι γένωνται πρὸς τὸ ὑπομένειν πάντα πρὸ τοῦ νικῆσαι , καὶ πρὸς τοὺς πόνους μᾶλλον ἑτοι - μότεροι . ιγʹ . Προνοοῦ δὲ μάλιστα καὶ τῆς τῶν νεκρῶν ταφῆς , μήτε καιρὸν , μήτε ὥραν , μήτε τόπον , μήτε φόβον , προφασιζόμενος , κἄντε νικῶν τύχῃς , κἄν τε ἡττώμενος · πάντοτε μὲν γὰρ καλὸν καὶ ὅσιον ἡ πρὸς τοὺς τεθνηκότας εὐσέβεια · ἀναγκαία δὲ μάλιστα ἡ ἐπὶ
Lemmas: κύω ὁ κυνηγός ὁ θηρεύω ζῷον ὁ αἷμα , καί ποτός καί ὁ ἐντόσθιος δελεάζω ἀναγκαῖος ποιέω , ἵνα πρόθυμος καί πάλιν εἰς ὁ μώγας ὁ θήρ ποιέω . οὕτως γάρ μάλιστα , εἰμί καί μήπω τέλος δέχομαι ὁ πόλεμος , πρόθυμος ὁ στρατός πρός ὁ μάχη γίγνομαι - ὁ . ἤ . διαφέρω γάρ ὁ πόλεμος ὁ μάχη · ὁ μέν γάρ πόλεμος ἀπό ἀρχος καί μέχρι τέλος καί κατάπαυσις ὁ μάχομαι λέγω , πολύς ἐν αὐτός μάχη περιέχω · ὁ δέ μάχη μερικός λέγω πόλεμος , πολλάκις γίγνομαι ἐν ὁ ὁ καθ´ ὅλος πόλεμος καιρός , καί ἀπογίγνομαι . οὖον μήv δέ πάντοτε τέλος ἐπάγω πόλεμος , ἀλλά πρός ὁ χρεία καί δύο καί τρίς καί πολλάκις ἐν ὅλος ὁ ὁ πόλεμος καιρός ὁ συμβολή ποιέω . ὁ . ὁ δέ ἁρπάγη οὐ ἐπί πᾶς μάχη λέγω γίγνομαι , ἀλλά ποτέ μέν , ποτέ δέ οὖον , καθώς αὐτός συμφέρω ἀπαιτέω ὁ καιρός . ὗς . καί ὁ μέν αἰχμάλωτος σῶμα πέρνημι ὁ στρατός · εἰμί δέ χρῆμα εἰμί χρεία , καί δαπάνη κοινός καί μέγας , πᾶς πρός σύ ἀναφέρω κηρύσσω , καί πᾶς ἐπιθυμία καί σύ αὐτός καί ὁ ὑπό σύ ἀρ εἰμί ἀπό ὁ τοιοῦτος ἐπισωρεύω χρῆμα χαλινόω , καί ἀναλογίζομαι ὁ χρεία ὁ ἀναγκαῖος . καί οὕτως δύναμαι ὁ ὁ κοινός δαπάνη κατά ὁ δυνατός ἀναλίσκω , καί ὁ ἐν ὁ μάχομαι ἀγωνίζομαι παραμυθέομαι , εἰμί μέν δύναμαι διά χρῆμα , εἰμί δδʹ οὐ ἐπαρκέω , διά τιμή καί ἀξίωμα . ἰά . ὁ δέ αἰχμάλωτος πρό ὁ τέλειος καταπαύω ὁ πόλεμος μή κτείνω , καί μάλιστα ὁ ἔνδοξος καί μέγας παρά ὁ πολέμιος εἰμί · νθυμουμην ὁ ἄδηλος ὁ τυγχάνω , καί ὁ παλίντροπος ὡς ἐπί ὁ πολύς ὁ Νίκη · ὅς ἔχω , εἰμί γε συμβαίνω ἢ ὁ ὑπό σός τις κρατέω , ἢ κάστρον γίγνομαι ἴδιος σύ ἅλωσις , δις αὐτός ἀντικαταλλάσσω καί ἀνακαλέω ὁ , ὡς εἰκός , συμβαίνω ἥττημα · καί ἀντί ὁ πολέμιος αἰχμάλωτος ἀναλαμβάνω ὁ φίλος καί σύμμαχος · εἰμί δέ [ μη]βουλοντ οὗτος ποιέω ὁ πολέμιος , τότε δικαίως κατά ὁ ἴσος ἀμύνω , διαχράομαι ὡς βούλομαι ἐπί λύπη ὁ ἐναν - τίω . ἶβις . μετά δέ ὁ κατόρθωμα καί ὁ ἀγών , εἰμί στρατηγός , καί πρός εὐωχία ἤγουν τράπεζα καί ἀγαθός προτρέπω καθίστημι ὁ τε ἄρχω , καί ὁ σύ στρατιώτης , ὁ μέν διά σύ αὐτός . ὁ δέ διά ὁ ἄρχω , ὁ δέ διά ὁ κοντουβέρνιον ἴδιος , καί μάλιστα ἐκ ὁ κερδαίνω ἀπό ὁ πολέμιος . καί οὕτως διά πολύς ἀριστοποιέω καί ἀναπαύω ὁ στρατιώτης παρασκευάζω · ἵνα οἶδα οἷος ἀξιόω μετά ὁ παρέρχομαι ὁ πολέμιος ἀγών ὁ ἀριστεύω καί ὁ νικάω , πρόθυμος γίγνομαι πρός ὁ ὑπομένω πᾶς πρό ὁ νικάω , καί πρός ὁ πόνος μᾶλλον ἐτός - μοτερεω . πνίξ . προνοέω δέ μάλιστα καί ὁ ὁ νεκρός ταφή , μήτε καιρός , μήτε ὥρα , μήτε τόπος , μήτε φόβος , προφασίζομαι , κἄντε Νίκη τυγχάνω , ἄν τε ἡσσάομαι · πάντοτε μέν γάρ καλός καί ὅσιος ὁ πρός ὁ θνῄσκω εὐσέβεια · ἀναγκαῖος δέ μάλιστα ὁ ἐπί