cogPG.PG107 79
ΟΛΑΤΟ vΙΙi . ὑπὸ σοῦ χορηγηθεῖσαν μυστικὴν κρόκην τῆς γνεώσεως · τῷ ἐνὶ τιμωμένῳ ἐν Τριάδι Θεῷ ἐν ἡμέρων Τριάδι εἰς δόξαν , καὶ ἱπαινον τὸ δῶρον ἐξειργασάμεθα · ὅτι σοὶ πρέπει τιμὴ καὶ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας . Ἀμήν . ΔΟΓΟΣ Ηʹ . δίς τὴν ἀποκαθήλωσιν τῶν τιμίων καὶ ἁγίων ῆλων , τῶν ἐμπαρέντων ἐν τῷ Δεσποτικῷ σώματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ῥησοῦ Χριστοῦ · καὶ εἰς τὴν θεόσωμον αὐτοῦ ταφήν . Τῇ ἀγίᾳ καὶ μεγάλῃ Παρασκευῇ . Ὥφρικτοῦ μυστηρίου πάσῃ τῇ κτίσει , ὅση ὑπερουράνιος , καὶ ὅση ἐγκόσμιος ! Ὢ μυστηρίου πᾶν εΥ τι παράδοξον ἐξ αἰῶνος ἐπράχθη , ἀποκρύπτοντος τῷ παραδόξῳ ! Ἔκπληξις μὲν γὰρ Θεὸν ἐν μήτρᾳ γυναικὸς χωρηθῆναι , καὶ ἀνθρώποις συναναστραφῆναι , καὶ τὰ ἄλλα , ὅσα εἰς ἡμῶν σωτηρίαν ᾠκονομήθη · ἀλλὰ τὸ εὐδοκῆσαι θανάτῳ ὁμιλῆσαι ὅσον εἰς συγκατάβασιν ταπεινὸν , τοσοῦτον εἰς ἔκπληξιν ὑψηλόν . Τί ἀνταποδῶμεν τῷ οὕτως ἡμᾶς ἀγαπήσαντι ; Οὐκ ἤρκει τῇ αὐτοῦ ἀγαθότητι πλαστουργῆσαι μὴ ὄντας παλάμῃ οἰκείᾳ · οὐδὲ ὑβρίσαντας , καὶ μετὰ τοῦ ἀντιπάλου γενομένους μυρίαις ἐπιβολαῖς μεθέλκειν πρὸς ἑαυτὸν , μηδὲ ἐκ τοῦ τοσαύτης ἀπολαύσαντας χρηστότητος , οὕτως κακῶς διακεῖσθαι παροργισθέντα · ἀλλὰ καὶ μέχρι παθῶν κατιέναι δι´ ἡμᾶς εὐδοκεῖ · καὶ οὓς οὐχ ἐνὶ θανάτῳ , ἀλλὰ μυρίοις ἔδει δοθῆναι , ἵν´ οὗτοι θανάτου λυτρωθῶσιν , ὁ Δεσπότης θανάτῳ συμπλέκεται . Συμπλέκεται , ἀλλ´ οὐ κρατεῖται . Εἰ γὰρ καὶ πρὸς συμπλοκὴν τῷ θανάτῳ διώκοντι τὸ γένος καθίησιν ἑαυτὸν , ἀλλ´ ἵν´ ἐπίσχῃ δεσμοῖς ἀλύτοις αὐτὸν τῆς ἐπὶ τὸ πρόσθεν ὁρμῆς καὶ διώξεως , μηδὲν τῆς θείας δυνάμεως ἐκ τούτου καμούσης . Τοῦτοἄρα καὶ θεοφορούμενα χείλη πάλαι προϋλεγεν · Ὑπὲρ τῶν ἀμαρτιῶν τοῦ λαοῦ μου ἥχθην εἰς θάνατον . Ὑπὲρ τοῦ πλάσματος , ὁ Πλάστης · ὑπὲρ ἀδίκων , ὁ δίκαιος · ὑπὲρ τῶν δούλων ὁ Δεσπότης · ὑπὲρ τῶν κατακρίτων , ὁ Βασιλεύς . Καὶ οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλ´ ὑπὲρ ὧν τὴν σωτηρίαν πραγματεύεται , ὑπὸ τούτων τραυματίζεται . Ἵνα γὰρ ἄνθρωπος ἀπαθανατισθῆ , γέύεται θανάτου Θεός · καὶ τολμῶσιν ἄνθρωποι τὸ ἐγχείρημα . Ὁ λυτρωτὴς παρεγένετο τοῖς αχμαλώτοις · καὶ οἱ ἀχάριστοι δεσμοῦσι τὸν λύοντα . ἐπέστη τοῖς ἀσθενοῦσιν ὁ ἱατρός · καὶ ἀντὶ τοῦ χάριν εἰδέναι τῆς θεραπείας , τραυματίαν δεικνύουσιν . Ἠλθε τοῖς ἀπολωλόσι διὰ ξύλου Σωτήρ · καὶ αὐτὸν ἐπὶ ξύλου ταννύουσι . Καὶ οὐδὲ μέχρι τούτου τὴν ἄδικον ὁργὴν καταλύουσιν · ἀλλ´ ἐποργίζονται καὶ θανόντι · καὶ τοι καὶ πρὸς ἐχθροὺς εὐμένειαν φέριι
Lemmas: ΟΤ Ἴ . ὑπό σύ χορηγέω μυστικός κρόκη ὁ γνεώσεως · ὁ ἐν τιμάω ἐν Τριάς Θεός ἐν ἥμερος Τριάς εἰς δόξα , καί ἱπαινον ὁ δῶρον ἐξεργάζομαι · ὅτι σύ πρέπω τιμή καί δόξα εἰς ὁ αἰών . ἀμήν . Δόγος ἤ . δίς ὁ ἀποκαθηλόω ὁ τίμιος καί ἅγιος ἁλίσκομαι , ὁ ἐμπείρω ἐν ὁ δεσποτικός σῶμα ὁ κύριος ἐγώ Ῥῆσος Χριστός · καί εἰς ὁ θεόσωμος αὐτός ταφή . ὁ ἅγιος καί μέγας Παρασκευή . ωφρικτεω μυστήριον πᾶς ὁ κτίζω , ὅσος ὑπερουράνιος , καί ὅσος ἐγκόσμιος ! ὤ μυστήριον πᾶς ευ τίς παράδοξος ἐκ αἰών πράσσω , ἀποκρύπτω ὁ παράδοξος ! ἔκπληξις μέν γάρ θεός ἐν μήτρα γυνή χωρέω , καί ἄνθρωπος συναναστρέφω , καί ὁ ἄλλος , ὅσος εἰς ἐγώ σωτηρία οἰκονομέω · ἀλλά ὁ εὐδοκέω θάνατος ὁμιλέω ὅσος εἰς συγκατάβασις ταπεινός , τοσοῦτος εἰς ἔκπληξις ὑψηλός . τις ἀνταποδίδωμι ὁ οὕτως ἐγώ ἀγαπάω ; οὐ ἀρκέω ὁ αὐτός ἀγαθότης πλαστουργέω μή εἰμί παλάμη οἰκεῖος · οὐδέ ὑβρίζω , καί μετά ὁ ἀντίπαλος γίγνομαι μυρίος ἐπιβολή μεθέλκω πρός ἑαυτοῦ , μηδέ ἐκ ὁ τοσοῦτος ἀπολαύω χρηστότης , οὕτως κακῶς διάκειμαι παροργίζω · ἀλλά καί μέχρι πάθος κατέρχομαι δις ἐγώ εὐδοκέω · καί ὅς οὐ ἐν θάνατος , ἀλλά μυρίος ἐσθίω δίδωμι , ὅς οὗτος θάνατος λυτρόω , ὁ Δεσπότης θάνατος συμπλέκω . συμπλέκω , ἀλ οὖον κρατέω . εἰμί γάρ καί πρός συμπλοκή ὁ θάνατος διώκω ὁ γένος καθίημι ἑαυτοῦ , ἀλ ὅς ἐπέχω δεσμός ἄλυτος αὐτός ὁ ἐπί ὁ πρόσθεν ὁρμή καί δίωξις , μηδείς ὁ θεῖος δύναμις ἐκ οὗτος κάμνω . Τοῦτος καί θεοφορέω χεῖλος πάλαι προυλεγω · ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ὁ λαός ἐγώ ἄγω εἰς θάνατος . ὑπέρ ὁ πλάσμα , ὁ Πλάστης · ὑπέρ ἄδικος , ὁ δίκαιος · ὑπέρ ὁ δοῦλος ὁ Δεσπότης · ὑπέρ ὁ κατάκριτος , ὁ Βασιλεύς . καί οὖον οὗτος μόνος , ἀλ ὑπέρ ὅς ὁ σωτηρία πραγματεύομαι , ὑπό οὗτος τραυματίζω . ἵνα γάρ ἄνθρωπος ἀπαθανατίζω , γεύω θάνατος Θεός · καί τολμάω ἄνθρωπος ὁ ἐγχείρημα . ὁ λυτρωτής παραγίγνομαι ὁ αχμαλώτοις · καί ὁ ἀχάριστος δεσμέω ὁ λύω . ἐφίστημι ὁ ἀσθενέω ὁ ἰατρός · καί ἀντί ὁ χάρις οἶδα ὁ θεραπεία , τραυματίας δείκνυμι . ἔρχομαι ὁ ἀπόλλυμι διά ξύλον Σωτήρ · καί αὐτός ἐπί ξύλον τανύω . καί οὐδέ μέχρι οὗτος ὁ ἄδικος ὀργή καταλύω · ἀλ ἐποργίζομαι καί θνῄσκω · καί ὅς καί πρός ἐχθρός εὐμένεια φέρι