cogPG.PG107 177
καὶ ἃ καθῄρει τὸν ἅγιον , προσθεῖσα καὶ τὸ ἀπόρρητον βροτῶν τολμηρίας ! ὧ θείας μακροθυμίας ! ] αἱρεσιώτην εἶναι τὸν ἀρχιερέα Θεοῦ καὶ θεράποντα . Τί οὖν ὁ σοφὸς ἀντέλεξεν Ἐπιφάς νιος , καταμάθωμεν . Εἰ μὲν ἕστι σοι , ὧ βασιλεῦ , ἔφη . λόγος ὑπονοίας αἰρεσιώτιδος , παρέστω καὶ διδότω λόγον ὁ Ἰωάννης ἐν μετανοίᾳ · εἰ δὲ χάριν ὕβρεως ταῦτα προβάλλῃ τὰ ῥήματα , Ἐπιφάνιος τούτων οὐ αυναινέτης . Τότε δὴ κινηθεῖσαν τὴν πολεμίαν , τὸ θεοστυγὲς τῆς τοιαύτης ἀποφάσεως ἀποῤῥῆξαι μιαρολόγημα , ὡς Εἴπερ ἐμποδὼν , Ἐπιφάνιε , γένῃ τῆς Ἰωάννου ἐξορίας , ἰδοὺ ἀνοίγεν τοὺς ναοὺς τῶν εἰδώλων , καὶ προσκυνεῖσθει αὐτὰ ἕεαγωνιοῦμαι . Χραίνεσθαι τοίνυν μηκέτι στέγων τὰς ἀκοάς τῷ περιῤῥαντηρίῳ τοῦ βορβορώδους τῶν λόγων τῆς παλεμίας ὁ Ἑπιφάνιος , ὅλος δι´ ὅλου δακρύων ἐγένετο , καὶ ἁθῶον ἑαυτὸν τῶν τοιούτων ἀποφηνᾶμενας , τέλεον τὴν φυγαδείαν ἠσπάζετο . Ταῦτα ὅὲ , οὐκ οἰΣ ἕπως , ἀπεναντίας τοῖς ἄξω διεφημίζετό πως , ὅτι κληθεὶς ὁ Ἐπιφάνιος τὴν καθαίρεσιν Ἱωάννου ἐψηφίσατο . Καὶ τούτων διακούσας ὁ Ἰωάννης , γράφει αὐτῳ , Ἐπιφάνιε , λέγων , σοφὲ , σὐ συνήνεσας ἐν τῇ ἐμῇ ἐξορίᾳ · οὐχ ὁραθήσῃ ἀπὸ τοῦ νῦν ἐπὶ τοῦ θρόνου σου καθιούμενος , Ὁ δὲ ἀντεγράφει πρὸς ταῦτα · Ἀβλῃτὰ Ἰωάννη , παίου καὶ νίκα · τὸν δὲ χῶρον , ἐν ᾧ ἐξορίζῃ , οὐκέτι οὐ μὴ φθάσῃς αὐτές . Οὕτως ἔγραψαν , καὶ οὔτως ἐγένετο . Ἐπιφάνιος γὰρ κατὰ τὸν πλοῦν τελευτᾷ , καὶ Ἰωάννης μήπω φθάσας τὸν χῶρον κατὰ τὸ δεύτερον τῆς ὑπερορίκς , ὡς ἤδη γνον ρίσομεν , τὰ τῇδε καταλιμπάνει . κῥʹ . Μαθὼν οὖν ὁ μίγας Ἰωάννης μετὰ τὸν ἀπάπλουν Ἐπιφανίου , ὅπως διεκρούσατο τὴν βασιλίδα , ἐκδίδωσι ψόγον κοινῇ κατὰ πάσης γυναικὸς πονηρᾶς . ν ἁρπάσαν , ὡς αἰνιγματισθέντα κατὰ τῆς Βααιλίασης , τὸ κατήγορον σμῆτος , ταύτῃ , καὶ διὰ ταθτης πρὸς τὸν βασιλέα προσαναφέρουσιν . ᾯ καὶ ἡ αὐτὴ τὰς κλήσεὶς , οὐδ´ ἅσας εἰπεῖν , καὶ ὅπως , προσαγαΤοῦσα παροτρύνει τοῦτον , συγκροτῆσαι τὸν κατὰ Ἰωάννου πόλεμον , καὶ συνοδικῶς ἐξορίαν κατακριδῆναι . Δό μὴν δὲ χωρὶς Θεοφίλου τὸν ἀγῶνα συμΙστησιν · ἀλλ´ ὅτι τάχιστα γραφαῖς τοῦτον εἰσάγει σὺν Ἡνδικοῖς ἐπισκόποις καὶ Αἰγυπτίοις , καὶ τοῖς καθαιρεθεῖσιν εὐλόγως τότε διά τινας αἰτίας παρὰ τοῦ ἀρχιερέως . Καὶ , ἵνα συνελὼν εἴπω , κέντες συνεισρέουσιν ἐν Χαλκηδόνι , ἐν ᾗ πρότερον παρασκευασάμενοι πρὸς τὴν βασιλείαν εἰσελαύνουσι . Χρονιξόντων δὲ τῶν ἀπὸ Ῥώμης , ὁ βασιλεὺς Ἀρκάδιος Θεόφιλον μηδόλως θέλων θεάσασθαι , διαπορεῖ , τοὺς λογισμοὺς συνεχεῖτο , ἀγνοῶν ὅτι δευτέραν ὁ Ῥώμης , καθά μοι προείρηται , γραφὴν ἐξεδέχετο . Τί οὔν ἡ Εὐδοξία ; Λάθρα προσκαλεῖται Θεόφιλον καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ , καὶ δώροις φιλοτιμεῖται , καὶ λόγοις πληροφορεῖ , τὸν βασιλέα πείσειν τοῦ πεισθῆναι αὐτοῖς . Ταῦτα διαγνοὺς ὁ καθ´ ἡμᾶς Ἡλίας , καὶ μεγάλη σάλπιγξ τῆς Ἐκκλησίας Χρυσόστομος , τῇ τοῦ λόγου χρησάμενος σάλπιγγι , καὶ τὴν τῶν συνεπιτιθεμένων οὐχ ὑποστειλάμενος ἀντιστράτευσιν , Μωϋσῆς οἷά τις ἄλλος , ἢ φινεὲς , ἢ Ἰησοῦς , ἢ ὁ φοβερὸς ἐκεῖνος
Lemmas: καί ὁ καθαιρέω ὁ ἅγιος , προστίθημι καί ὁ ἀπόρρητος βροτός τολμηρία ! ἵημι θεῖος μακροθυμία ! ] αἱρεσιώτης εἰμί ὁ ἀρχιερεύς Θεός καί θεράπων . τις οὖν ὁ σοφός ἀντιλέγω επιφημι νιος , καταμανθάνω . εἰμί μέν εἰμί σύ , ἵημι βασιλεύς , φημί . λόγος ὑπόνοια αιρεσιωτις , παρίστημι καί δίδωμι λόγος ὁ Ἰωάννης ἐν μετάνοια · εἰμί δέ χάρις ὕβρις οὗτος προβάλλω ὁ ῥῆμα , Ἐπιφάνιος οὗτος οὖον αυναινέτης . τότε δή κινέω ὁ πολέμιος , ὁ θεοστυγής ὁ τοιοῦτος ἀπόφασις ἀπολήγω μιαρολόγημα , ὡς εἴπερ ἐμποδών , Ἐπιφάνιος , γίγνομαι ὁ Ἰωάννης ἐξορία , ἰδού ἀνοίγω ὁ ναός ὁ εἴδωλον , καί προσκυνέω αὐτός εεαγωνιουμης . χραίνω τοίνυν μηκέτι στέγω ὁ ἀκοή ὁ περιρραντήριον ὁ βορβορώδης ὁ λόγος ὁ παλεμίας ὁ Ἐπιφάνιος , ὅλος δις ὅλος δάκρυ γίγνομαι , καί ἀθῷος ἑαυτοῦ ὁ τοιοῦτος ἀποφαίνω , τελέω ὁ φυγαδεία ἀσπάζομαι . οὗτος οεʹ , οὐ οἶς Ἐπῶς , απεναντίας ὁ ἄγω διαφημίζω πως , ὅτι καλέω ὁ Ἐπιφάνιος ὁ καθαίρεσις Ἰωάννης ψηφίζω . καί οὗτος διακούω ὁ Ἰωάννης , γράφω αὐτός , Ἐπιφάνιος , λέγω , σοφός , σῦς συνανίημι ἐν ὁ ἐμέω εξορία · οὐ ὁράω ἀπό ὁ νῦν ἐπί ὁ θρόνος σύ καθίζω , ὁ δέ ἀντιγράφω πρός οὗτος · αὐλητής Ἰωάννης , παίω καί Νίκη · ὁ δέ χῶρος , ἐν ὅς ἐξορίζω , οὐκέτι οὖον μή φθάνω αυτός . οὕτως γράφω , καί οὔτως γίγνομαι . Ἐπιφάνιος γάρ κατά ὁ πλόος τελευτάω , καί Ἰωάννης μήπω φθάνω ὁ χῶρος κατά ὁ δύο ὁ ὑπερορίκς , ὡς ἤδη γιγνώσκω ρισω , ὁ ὅδε καταλείπω . πρό . μανθάνω οὖν ὁ Μίγας Ἰωάννης μετά ὁ ἀπάπλουν Επιφανίου , ὅπως διακρούω ὁ βασιλίς , ἐκδίδωμι ψόγος κοινός κατά πᾶς γυνή πονηρός . Ν ἁρπάζω , ὡς αἰνιγματίζω κατά ὁ βααιλιαειδω , ὁ κατήγορος Σμήτος , οὗτος , καί διά τάσσω πρός ὁ βασιλεύς προσαναφέρω . ὧ καί ὁ αὐτός ὁ κλῆσις , οὐδός ἀείδω εἶπον , καί ὅπως , προσαγατουω παροτρύνω οὗτος , συγκροτέω ὁ κατά Ἰωάννης πόλεμος , καί συνοδικός ἐξορία κατακρίνω . Δό μήv δέ Χωρὶς Θεόφιλος ὁ ἀγών συμιιστημι · ἀλ ὅτι ταχύς γραφεύς οὗτος εἰσάγω σύν ηνδικοιξ ἐπίσκοπος καί Αἰγύπτιος , καί ὁ καθαιρέω εὔλογος τότε διά τις αἴτιος παρά ὁ ἀρχιερεύς . καί , ἵνα συναιρέω εἶπον , κέντα συνεισρέω ἐν Χαλκηδών , ἐν ὅς πρότερος παρασκευάζω πρός ὁ βασίλειος εἰσελαύνω . Χρονιξόντων δέ ὁ ἀπό Ῥώμη , ὁ βασιλεύς Ἀρκάδιος Θεόφιλος μηδόλως ἐθέλω θεάομαι , διαπορέω , ὁ λογισμός συγχέω , ἀγνοέω ὅτι δύο ὁ Ῥώμη , καθά ἐγώ προερέω , γραφή ἐκδέχομαι . τις οὒν ὁ Εὐδοξία ; λάθρῃ προσκαλέω Θεόφιλος καί ὁ σύν αὐτός , καί δῶρον φιλοτιμέομαι , καί λόγος πληροφορέω , ὁ βασιλεύς πείθω ὁ πείθω αὐτός . οὗτος διαγιγνώσκω ὁ καθ´ ἐγώ Ἡλίας , καί μέγας σάλπιγξ ὁ ἐκκλησία Χρυσόστομος , ὁ ὁ λόγος χράω σάλπιγξ , καί ὁ ὁ συνεπιτίθημι οὐ ὑποστέλλω ἀντιστρατεύω , Μωϋσῆς οἷος τις ἄλλος , ἢ Φινεές , ἢ Ἰησοῦς , ἢ ὁ φοβερός ἐκεῖνος