cogPG.PG107 442
ἐπαινετὴ δὲ ἡ παραμήκης τετράγωνος ὡς εὕτακτος καὶ ἀναγκαία , . λʹ . Εἰς δὲ ὑπόδειξιν στρατοῦ καὶ φαντασίαν μᾶλλον τὰ πλάγια καὶ ἐπὶ ὕψος ἄπλικτα πλείονα τὸν ἐν αὐτοῖς στρατὸν παρὰ τοὺς ἴσους ἢ ἐγκειμένους τόπους παραδείκνυσιν . Ἐὰν οὖν πρὸς ἐπίδειξιν χρεία γένηται , τοὺς πλαγίους δὲ ἐπιλέγεσθαι τόπους , ἐὰν Κάλιστα καὶ τὰ ἐπιτήδεια ἔχωσι τῆς ἀναγκαιοτέρας χρείας . λαʹ . Ἀνίσους δέ , ὡς εἴρηται , ἐπιλέγεσθαι τόπους εἰς ἄπλικτα , καὶ μὴ χρόνον πολθν ἐνδιατρίβειν ἐν ἐνὶ χωρίῳ , εἰ μὴ ἄρα διὰ τοὺς ἀέρας τοὺς καθαροὺς καὶ τὰ ἐπιτήδεια χρειῶδές ἐστιν , καὶ οὐκ ἀτεπείΚγῆ τις ἀνάγκη . λῤʹ . Ἀλλὰ καὶ τὰς φυσικὰς ἀναγκαίας χρείας τῶν ἀνθρώπων , ὡς εἴρηται , μὴ γίνεσθαι ἔσωθεν τοῦ φοσσάτου , ἀλλ´ ἔξωθεν , διὰ τὴν δυσωδίαν . καὶ μάλιστα ἐὰν ἐπιμένῃ διά τινα χρείαν τὸ φοσσάτον ἐν ἐνὶ τόπῳ . λγʹ . Ἐν δὲ τοῖς ἀναγκαίοις καιροῖς βραχὺν μὲν ἤτοι μικρὸν ὄντα τὸν ποταμὸν ἐν μέσῳ δεῖ παραλαμβάνειν τοῦ χάρακος τοῦ φοσσάτου ἵνα ἐστὶν εὔβατος τοῖς τοῦ στρατοῦ . λδʹ . Ἐὰν δὲ τραχύς ἐστι καὶ μεγας , ἐκ πλαγίου αὐτὸν ποιεῖν σε χρὴ διὰ τὸ εἰς ὁχύρωμα γενέσθαι τοῦ στρατοῦ . λεʹ . Ποταμοῦ δὲ παρατρέχοντος συμμέτρου οὐ δέον τοὺς ἴππους τοὺς ἐξάγειν εἰς ποτὸν κατὰ τὸ ἄνωθεν μέρος , ἵνα μὴ τῇ κινήσει τῶν ποδῶν ταράσσοντες τὸ ὕδωρ θολερὸν αὐτὸ καὶ ἄχρηστον ποιήσωσιν , ἀλλὰ κάτωθεν μᾶλλον . λϛʹ . Ἐὰν δὲ ὀλίγος ἐστὶν ὁ ποταμὸς διὰ ἀγγείων αὐτοὺς δέον ποτίζειν , καὶ μὴ ἐπαφιέναι τοὺς ἵππους εἰς τὸ ταράσσειν αὐτό . λζ . Πλησίον δὲ λόφου , εἰς ὃν δύνανται οἱ ἐχθροὶ ἀναβῆναι , τὸ ἄπλικτον μὴ ποιοῦ , μήπως ἐκεῖθεν τοὺς ἐν τῷ στρατοπέδῳ κατατοξεύσωσιν εὐ - κόλως . ληʹ . Ἐἀν δὲ οὐκ εἰσὶν ἐγγὺς οἱ πολέμιοι , ἀλλὰ μακρὰν ἀπὸ ἱκανῶν ἡμερῶν ὁδοῦ , μὴ ἐπιτήδευε πλησίον ὕδατος τὰ ἄπλικτα ποιεῖν , καὶ μάλιστα μὴ καβαλλαρίων , ἵνα μὴ καὶ τὰ ἄλογα καὶ οἱ ἄνδρες ἐν συνηθείᾳ τῆς πολυποσίας γενόμενοι ἐν καιρῷ τῆς λείψεως , ὡς εἰκὸς , ὕδατος ὅτε δεῖ καρτερεῖν φέρον - ; τες ὀλιγωρῶσι . λθʹ . Οὐδὲ τοὺς πεζοὺς μετὰ τῶν καβαλλαρίων δεῖ ἀπλικεύειν , πρὶν ἢ τοὺς ἐχθροὺς ἐγγίσαι ἐν τῷ φοσσάτῳ , ἀλλ´ ἔξωθεν μὲν , πλησίον δὲ τοῦ φοσσάτου , ἵνα μηδὲ στενοχορῶνται , μηδὲ εὐαρίθμητοι φαίνωνται τοῖς κατασκόποις . Δοκίμαζε δὲ πρὸ ὁλίγων ἡμερῶν εἰς πόσον διάστημα χωροῦνται , καὶ πῶς μέλλουσιν ἀπλικεύειν , καὶ ἐὰν γένηται αὐτοῖς καιρὸς εἰσελθεῖν μετὰ τῶν καβαλλαρίων .
Lemmas: ἐπαινετός δέ ὁ παραμήκης τετράγωνος ὡς εὔτακτος καί ἀναγκαῖος , . λίαν . εἰς δέ ὑπόδειξις στρατός καί φαντασία μᾶλλον ὁ πλάγιος καί ἐπί ὕψος ἄπληκτον πλείων ὁ ἐν αὐτός στρατός παρά ὁ ἴσος ἢ ἔγκειμαι τόπος παραδείκνυμι . ἐάν οὖν πρός ἐπίδειξις χρεία γίγνομαι , ὁ πλάγιος δέ ἐπιλέγω τόπος , ἐάν Κάλιστος καί ὁ ἐπιτήδειος ἔχω ὁ ἀναγκαῖος χρεία . λαός . ἄνισος δέ , ὡς εἴρω , ἐπιλέγω τόπος εἰς ἄπληκτον , καί μή χρόνος πολύς ἐνδιατρίβω ἐν ἐν χωρίον , εἰμί μή ἄρα διά ὁ ἀήρ ὁ καθαρός καί ὁ ἐπιτήδειος χρειώδης εἰμί , καί οὐ ἀτεπείΚγῆ τις ἀνάγκη . λῤʹ . ἀλλά καί ὁ φυσικός ἀναγκαῖος χρεία ὁ ἄνθρωπος , ὡς εἴρω , μή γίγνομαι ἔσωθεν ὁ φόσσατον , ἀλ ἔξωθεν , διά ὁ δυσωδία . καί μάλιστα ἐάν ἐπιμένω διά τις χρεία ὁ φοσσάτον ἐν ἐν τόπος . λγʹ . ἐν δέ ὁ ἀναγκαῖος καιρός βραχύς μέν ἤτοι μικρός εἰμί ὁ ποταμός ἐν μέσος δεῖ παραλαμβάνω ὁ χάραξ ὁ φόσσατον ἵνα εἰμί Εὔβατος ὁ ὁ στρατός . λδʹ . ἐάν δέ τραχύς εἰμί καί μέγας , ἐκ πλάγιος αὐτός ποιέω σύ χρή διά ὁ εἰς ὀχύρωμα γίγνομαι ὁ στρατός . λαός . Ποταμός δέ παρατρέχω σύμμετρος οὖον δήω ὁ ἵππος ὁ ἐξάγω εἰς ποτόν κατά ὁ ἄνωθεν μέρος , ἵνα μή ὁ κινέω ὁ πούς ταράσσω ὁ ὕδωρ θολερός αὐτός καί ἄχρηστος ποιέω , ἀλλά κάτωθεν μᾶλλον . λϛʹ . ἐάν δέ ὀλίγος εἰμί ὁ ποταμός διά ἀγγεῖον αὐτός δήω ποτίζω , καί μή ἐπαφίημι ὁ ἵππος εἰς ὁ ταράσσω αὐτός . λζʹ . πλησίος δέ λόφος , εἰς ὅς δύναμαι ὁ ἐχθρός ἀναβαίνω , ὁ απλικτω μή ποιέω , μήπως ἐκεῖθεν ὁ ἐν ὁ στρατόπεδον κατατοξεύω εὕω - κόλος . λαός . ἐἀν δέ οὐ εἰμί ἐγγύς ὁ πολέμιος , ἀλλά μακράν ἀπό ἱκανός ἡμέρα ὁδός , μή ἐπιτηδεύω πλησίος ὕδωρ ὁ ἄπληκτον ποιέω , καί μάλιστα μή καβαλλαρία , ἵνα μή καί ὁ ἄλογος καί ὁ ἀνήρ ἐν συνήθεια ὁ πολυποσία γίγνομαι ἐν καιρός ὁ λεῖψις , ὡς εἰκός , ὕδωρ ὅτε δεῖ καρτερέω φέρω - ; αἱρέω ὀλιγωρέω . λθʹ . οὐδέ ὁ πεζός μετά ὁ καβαλλαρία δεῖ ἀπλικεύω , πρίν ἢ ὁ ἐχθρός ἐγγίζω ἐν ὁ φόσσατον , ἀλ ἔξωθεν μέν , πλησίος δέ ὁ φόσσατον , ἵνα μηδέ στενοχορεω , μηδέ εὐαρίθμητος φαίνω ὁ κατάσκοπος . δοκιμάζω δέ πρό ὀλίγος ἡμέρα εἰς πόσος διάστημα χωρέω , καί πῶς μέλλω ἀπλικεύω , καί ἐάν γίγνομαι αὐτός καιρός εἰσέρχομαι μετά ὁ καβαλλαρία .