cogPG.PG107 604
το δὲ προαγόρευμα , ΑΙΜΑ , ὁ τῆς συλλαβῆς διιστά μενον καὶ κατὰ στοιχεῖον ἀναλεγόμενον , διὰ μὲν τοῦ Λ σαφῶς ὑπέγραφε τὸν Ἀλέξιον , διὰ δὲ τοῦ ! τὸν Ἰωάννην , διὰ δὲ τῶν ἐφεξῆς δύο γραμμάτων τὸν Μανουήλ καὶ τὸν ἐξ ἐκείνου πάλιν παραληψόμενον τὴν ἀρχήν τοῦ δὲ κατενάχθέντος ῥαγδαίου , καὶ τῆς κοιλάδος καταῤῥύτου γενομένης , ἑφ´ ἦς ἐστρατοπεδεύσατο . ἥ τε βασιλέως κλίνη μετεφέρετο πρὸς τὸ καταῤῥεῦσαν ὕδατος μέρος , καὶ αὐτὸς ἦν ἐπὶ στόματος ἔχων τὸ φάσκον οὕτω χρησμῴδημα , Τόποις δ´ ἐν ὑγροῖς καὶ παρ´ ἐλπίδα πέσῃς . Οἱ δὲ τὰς τῶν βασιλέων διαδοχὰς καὶ μεταθέσεις φιλοκρινοῦντες , καὶ τοῦτο πέρας εἰληφέναι ἔλεγον · Ὡ κῶς γενήσῃ Ερῶμα δεινῶν κοράκων ! πῆ μὲν ἐς τὰ μέλανα καὶ σίζοντα σιδήρια τὸ παλαίφατον τοῦτο λόγιον ἀφορᾷν ἰσχυριζόμενοι , δι · ὧν ὁ καυτὴρ τῇ χειρὶ τοῦ βασιλέως ἐπενήνεκται , πῆ δὲ ἐς τὸ τῶν βουνῶν προσώνυμον , ἐφ´ ὧν ἐκεῖνος κατεσκηνώκει τὸ προφοίβασμα ἀπολύοντες . Τοῦ βίου γοῦν οὕτω καὶ τῆς βασιλείας μεθίσταται τριάκοντα καὶ ὀκτὼ χρόνους γεγονὼς ἐν τῇ βασιλείᾳ λειπόντων μηνῶν τριῶν . Πρὸς ἣν οἷμαι παράτασιν τῆς ἀρχῆς καὶ τὸ παλαιότατον ἐκεῖνο λόγιον ἀφορᾷν , ὃ διέξεισι οὑτωσὶ · ἈλΣ ὑστάτη σε κερδανεῖ λαβὴ λόγου · ἢ γὰρ τελευταία τοῦ ὀνόματος συλλαβὴ τὸν ὁκτὼ καὶ τριάκοντα διασημαίνεται ἀριθμόν . Ὁ δὲ φιλοσοφώτατος ἐν βασιλεῦσι Λέων , περιπεσὼν ταῖς φυσικαῖς τοῦ σώματος ἀνάγκαις , Καὶ νόσῳ χειμαζόμενος κίνδυνον ἐπαγούσῃ , Ἡη πρὸς ἔτος εἰκοστὸν σὺν ἕκτῳ διιθύνας Τὸ κράτος τὸ βασίλειον καὶ τὴν Ῥωμαίων τύχην , Και συνιδὼν τὸν θάνατον καὶ τὴν τοῦ σκήνους λύσιν Κράτορας ἀναδείκνυται αὐτάνακτας κατάρχους Χρησμὸς ἦν περιφόρητος Κωνσταντινουπολίταις Αὐτὸ τὸ , Βοῦς βοήσει τε καὶ ταῦρός τε θρηνήσει . Ἐκ τούτου γοῦν ἀνέπλαττον καὶ συμφορὰς καὶ φό [ ους . Βοῦν μὲν ἡμεῖς τὴν θήλειαν τὴν τῶν βοῶν καλοῦμε , Ταῦρον κυρίως δὲ βοῶν τὸν ἄρσενα καλοῦμεν , Τὸν ταῦρον τοῦτον δ´ Ἰταλὸν καλοῦσι οἱ Λατῖνοι Ἡ βοῦς ἡ ἡμετέρα δέ , ἤγουν ἡ Κωνσταντῖνον Ἠ ἐκ τῶν ταύρων Ἰταλῶν Ῥωμαίων ἐκτισμένη , Βοήσει τὸ πολεμικὸν κατὰ τῶν ἀντιπάλων . Ὁ ταῦρος δὲ ὁ Ἰταλὸς , στρατὸς ὁ τῶν Λατίνων , Καὶ ὡχριάσει τῷ πολλῷ τοῦ φόβου , καὶ θρηνήσει , Ἀλέξανδρον τὸν ἀδελφὸν καὶ παῖδα Κωνσταντῖνον , Τοῦτο καὶ μόνον προσειπὼν πνοαῖς ἐν ταῖς ἐσχάταις , ΣΙέπωκαὶ τὸν Αλέξανδρον , ὡς κακοδύτην χρόνον , Μετὰ τρὶς καὶ δέκα μηνῶν , ἄντικρυς τούτῳ λέγων . Ὅτι τοσοῦτον ἔσεσθαι τὸ κράτος Ἀλεξάνδρου . Καὶ γοῦν οὐ διαπέπτωκεν ὁ λόγος , οὐδὲ σφάλλει . Ὁ γὰρ Ἀλέξανδρος , οεἰς . οφ μύο , Ῥεῖο Τκείκεε Λος οακίκη ἰα ,
Lemmas: ὁ δέ προαγόρευμα , αἷμα , ὁ ὁ συλλαβή διϊστάω μένω καί κατά στοιχεῖον ἀναλέγω , διά μέν ὁ Λ σαφῶς ὑπογράφω ὁ Ἀλέξιος , διά δέ ὁ ! ὁ Ἰωάννης , διά δέ ὁ ἐφεξῆς δύο γράμμα ὁ Μανουήλ καί ὁ ἐκ ἐκεῖνος πάλιν παραλαμβάνω ὁ ἀρχή ὁ δέ καταφέρω ῥαγδαῖος , καί ὁ κοιλάς κατάρρυτος γίγνομαι , ἑφ´ εἰμί στρατοπεδεύω . ὅς τε βασιλεύς κλίνη μεταφέρω πρός ὁ καταρρέω ὕδωρ μέρος , καί αὐτός εἰμί ἐπί στόμα ἔχω ὁ φάσκω οὗτος χρησμῴδημα , τόπος δδʹ ἐν ὑγρός καί παρ´ ἐλπίς πίπτω . ὁ δέ ὁ ὁ βασιλεύς διαδοχή καί μετάθεσις φιλοκρινέω , καί οὗτος πέρας λαμβάνω λέγω · εἰμί Κῶς γίγνομαι ῥώμη δεινός κόραξ ! πῇ μέν εἰς ὁ μέλας καί σίζω σιδήριον ὁ παλαίφατος οὗτος λόγιος ἀφοράω ἰσχυρίζομαι , Ζεύς · ὅς ὁ καυτήρ ὁ χείρ ὁ βασιλεύς ἐπιφέρω , πῇ δέ εἰς ὁ ὁ βουνός προσώνυμον , ἐφίημι ὅς ἐκεῖνος κατασκηνόω ὁ προφοίβασμα ἀπολύω . ὁ βίος γοῦν οὗτος καί ὁ βασίλεια μεθίστημι τριάκοντα καί ὀκτώ χρόνος γίγνομαι ἐν ὁ βασίλεια λείπω μείς τρεῖς . πρός ὅς οἴομαι παράτασις ὁ ἀρχή καί ὁ παλαιός ἐκεῖνος λόγιος ἀφοράω , ὅς διέξειμι οὑτωσί · ἅλς ὕστερος σύ κερδαίνω λαβή λόγος · ἢ γάρ τελευταῖος ὁ ὄνομα συλλαβή ὁ ὁκσώς καί τριάκοντα διασημαίνω ἀριθμός . ὁ δέ φιλόσοφος ἐν βασιλεύς Λέων , περιπίπτω ὁ φυσικός ὁ σῶμα ἀνάγκη , καί νόσος χειμάζω κίνδυνος ἐπάγω , ἄγω πρός ἔτος εἰκοστός σύν ἕκτος διιθύνω ὁ κράτος ὁ βασίλειος καί ὁ Ῥωμαῖος Τύχη , και σύν-εἶδον ὁ θάνατος καί ὁ ὁ σκῆνος λύσις κράτωρ ἀναδείκνυμι αὐτάναξ κάταρχος χρησμός εἰμί περιφόρητος Κωνσταντινουπολίτης αὐτός ὁ , Βοῦς βοάω τε καί ταῦρος τε θρηνέω . ἐκ οὗτος γοῦν ἀναπλάσσω καί συμφορά καί Φο [ ους . Βοῦς μέν ἐγώ ὁ θάλλω ὁ ὁ βοῦς καλώ , Ταῦρος κύριος δέ βοῦς ὁ ἄρσην καλέω , ὁ ταῦρος οὗτος δδʹ ἰταλός καλέω ὁ Λατῖνος ὁ βοῦς ὁ ἡμέτερος δέ , ἤγουν ὁ Κωνσταντῖνος ὁ ἐκ ὁ ταῦρος Ἰταλός Ῥωμαῖος κτίζω , βοάω ὁ πολεμικός κατά ὁ ἀντίπαλος . ὁ ταῦρος δέ ὁ ἰταλός , στρατός ὁ ὁ Λατῖνος , καί ωχριώ ὁ πολύς ὁ φόβος , καί θρηνέω , Ἀλέξανδρος ὁ ἀδελφός καί παῖς Κωνσταντῖνος , οὗτος καί μόνος προσεῖπον πνοή ἐν ὁ ἔσχατος , ΣΙέπωκαὶ ὁ Ἀλέξανδρος , ὡς κακοδυο χρόνος , μετά τρίς καί δέκα μείς , ἄντικρυς οὗτος λέγω . ὅτι2 τοσοῦτος εἰμί ὁ κράτος Ἀλέξανδρος . καί γοῦν οὖον διαπίπτω ὁ λόγος , οὐδέ σφάλλω . ὁ γάρ Ἀλέξανδρος , οἶος . φος μύος , Ῥεῖος τκεικεμαι Λος οἰκίζω ἰά ,