cogPG.PG107 106
αἴσθησις ἦν , οὗτοι καὶ συνῆκαν , καὶ τῶν ἀλιέων των χειλέων , καὶ τοῦ Πνεύματος ἦσαν θήραμα . Ὢ μακαρίως σαγηνευθέντες ! Ὦ τῆς σαγήνης ἀληθείας ἀπολειφθέντες ! Ὦ πρὸς ζωὴν ἀπαχθέντες ἐν τῷ ἁλῶναι ! Ὢ πρὸς θάνατον ζωγρηθέντες , ἐν τῷ τὴν θήραν διαφυγεῖν ! Ἀλλ´ ἐκάθητο πυρίνῃ γλώσσῃ τὸ Πνεῦμα ἐφ´ ἕνα Κκαστον τῶν μαθητῶν , συνὼν μὲν καὶ πρώην αὐτοῖς , νῦν δὲ μᾶλλον τὴν παρουσίαν ποιούμενον , καὶ πᾶν , εἴ τι τῶν κάτω καὶ χοϊκῶν παρῆν αὐτοῖς , καταλύον , καὶ πρὸς θεῖκὴν αὐτοὺς ἀαλαμβανόμενον συγγένειαν . Τοὺς γάρ τοι καινοποιήσειν τὸν κόσμον ἀπεσταλμένους , εἰκὸς ἦν , τῆς Δημιουργοῦ μεταλαβεῖν θεότητος . Οὐκ οὖν ἔτι ζητήσουσι μαθεῖν τὸν Πατέρα , οὐδὲ ἣν ἐξ αὐτῶν ὁ Διδάσκαλος ὀδὸν ἐπορεύσατο . Οδασι γὰρ καὶ τὸν Πατέρα , καὶ τὸν ἀεὶ μὲν ἀχωρίστως ἐκείνω συνόντα Υἱὸν , ἄρτι δὲ τὴν ἐκ τῶν κάτω πρὸς αὐτὸν διηνυκότα ὁδὸν , ὅπη διάγει . Τὸ γὰρ τὰ βάθη τοῦ Θεοῦ Πνεῦμα ἐρευνῶν , ἐκεῖνο πάντα ἐπιδημῆσαν ὑπαναμεμνήσκει , ὅσα τε παρὼν ὁ Διδάσκαλος ἐμυσταγώγησε , καὶ ὅσα μὴ χωροῦσιν αὐτοῖς , εἰς τὴν νῦν ἐταμεεύθη διδασκαλίαν . Ἀλλ´ αἱ μὲν ἰερώτατοι μαθηταὶ τοιαύτης ἀπέλαυσαν ἐν τῷ ἱερῷ χάριτος , ἐν τῇ ἱερᾷ τῆς Πεντηκοστῆς ἡμέρᾳ · πάντως δὲ καὶ νῦν , εἰ καὶ μὴ τοιαύτης , ἀλλά γε ἀξίας τοῦ Πνεύματος , ὅσοι τιμᾷν ἐγνώκασι . Τι . μῶτν δ´ ἂν οἱ Θεὸν εἰδότες ὁμοτίμῳ δόξῃ καὶ κυριότητι , Πατρὶ συμπροσκυνούμενον καὶ Υἱῷ , πάντων κοινωνὸν , πλὴν οἷς τὰ πρόσωπα διαστέλλεται · πάντα ἔχον , ὅσα θείαν φύσιν εἰκὸς , Δημιουργὸν , ἄκτιστον , συνέχον τὴν κτίσιν , ἁγιάζον , πάντα πληροῦν ἀπεριλήπτως · καὶ μὴ μόνον περὶ τὴν φύσιν οὐ καινοτομοῦντες , ἀλλὰ μηδ´ εἰς αἰτίαν αὐτὸ διπλῆν ἀναφέροντες . ἑκάτερον γὰρ ἀπείη γνώμης ὀρθῆς . Τὸ μὲν γάρ ἐστιν εἰς κτίσμα τὴν δημιουργικὴν καταγόντων οὐαίαν · τὸ δὲ , πολυαρχίαν ἐν τῇ μοναρχικῇ Τριάδι παρεισαγόντων . Τιμητέον οὖν θεῖκῶς τὸ Πνεῦμα . Θεὸς γὰρ , οὐχ οἷος ἡ πρὶν διαπλάσασα πλάνη νομίζειν ἡπάτησε , μικρῷ καὶ μεγάλῳ μέρει τὸ Θεῖον διαιροῦσα · ἀλλ´ οἷον ἡ δι´ ἧς ἡνώθημεν Θεῷ γνῶσις ἐδίδαξε , τὴν ἀγνωσίαν τῆς πλάνης ἀποκαθάρασα . Μὴ πάλιν ἐπὶ τὰ κτίσματα καταβαίνωμεν , πρὸς τὸν ἕνα Θεὸν ἀνεληλυθότες . Κτίσμασίν ἐστιν λατρεύειν , τὸ κτίσμα νομίζειν τὸ Πνεῦμα , μηδὲ τὴν ἄφατον τοῦ θεοποιοῦ Πνεύματος εὐεργεσίαν ἐλαττώσῃς λυμηνάμενος ἐαυτῷ . Οὐ γὰρ ἔστιν ὅπως φύσεως κτιστῆς τὴν ἀνάπλασιν ἀπολάβῃς , οὐδ´ ἕνωσιν τὴν πρὸς Θεὸν , ἀλλ´ ῆ ἐκείνῳ , παρ´ οὗ , καὶ οὐκ ὤν δημιουργῇ · καὶ διαφθδαρεὶς , θείῳ κράτει καινοποιῇ . Ἀλλ´ οῖς μὲν εὖ εἰδόσι ἡ σὴ , Παράκλητε , σώζεται τιμὴ , καὶ τῆς παρὰ σοῦ τιμῆς ἀπάρξει ἀντιλαβεῖν · ὅσοι δ´ ἐναντίως ὑποΥσαυ . α . νi .
Lemmas: αἴσθησις εἰμί , οὗτος καί συνίημι , καί ὁ ἀλιεύς ὁ χεῖλος , καί ὁ πνεῦμα εἰμί θήραμα . ὤ μακάριος σαγηνεύω ! ὦ ὁ σαγήνη ἀλήθεια ἀπολείπω ! ὦ πρός ζωή ἀπάγω ἐν ὁ ἁλίσκομαι ! ὤ πρός θάνατος ζωγρέω , ἐν ὁ ὁ θήρ διαφεύγω ! Ἀλ κάθημαι πύρινος γλῶσσα ὁ πνεῦμα ἐφίημι εἷς Κκαστον ὁ μαθητής , σύνειμι μέν καί πρώην αὐτός , νῦν δέ μᾶλλον ὁ παρουσία ποιέω , καί πᾶς , εἰμί τίς ὁ κάτω καί χοϊκός πάρειμι αὐτός , καταλύω , καί πρός θεῖος αὐτός ἀναλαμβάνω συγγένεια . ὁ γάρ ὅς καινοποιέω ὁ κόσμος ἀποστέλλω , εἰκός εἰμί , ὁ Δημιουργός μεταλαμβάνω θεότης . οὐ οὖν ἔτι ζητέω μανθάνω ὁ πατήρ , οὐδέ ὅς ἐκ αὐτός ὁ Διδάσκαλος ὁδός πορεύω . Οδασι γάρ καί ὁ πατήρ , καί ὁ ἀεί μέν ἀχώριστος ἐκεῖνος σύνειμι υἱός , ἄρτι δέ ὁ ἐκ ὁ κάτω πρός αὐτός διανύω ὁδός , ὅπῃ διάγω . ὁ γάρ ὁ βάθος ὁ Θεός πνεῦμα ἔρευνα , ἐκεῖνος πᾶς ἐπιδημέω ὑπαναμένω , ὅσος τε πάρειμι ὁ Διδάσκαλος μυσταγωγέω , καί ὅσος μή χωρέω αὐτός , εἰς ὁ νῦν ἐταμεεύθη διδασκαλία . Ἀλ ὁ μέν ἱερός μαθητής τοιοῦτος ἀπολαύω ἐν ὁ ἱερός χάρις , ἐν ὁ ἱερός ὁ Πεντηκοστή ἡμέρα · πάντως δέ καί νῦν , εἰμί καί μή τοιοῦτος , ἀλλά γε ἄξιος ὁ πνεῦμα , ὅσος τιμάω γιγνώσκω . τις . μῶτν δδʹ εἄν ὁ θεός οἶδα ὁμότιμος δόξα καί κυριότης , πατήρ συμπροσκυνέω καί υἱός , πᾶς κοινωνός , πλήν ὅς ὁ πρόσωπον διαστέλλω · πᾶς ἔχω , ὅσος θεῖος φύσις εἰκός , Δημιουργός , ἄκτιστον , συνέχω ὁ κτίσις , ἁγίζω , πᾶς πληρόω ἀπεριλήπτως · καί μή μόνος περί ὁ φύσις οὖον καινοτομέω , ἀλλά μηδ´ εἰς αἴτιος αὐτός διπλόος ἀναφέρω . ἑκάτερος γάρ ἄπειμι γνώμη ὀρθός . ὁ μέν γάρ εἰμί εἰς κτίσμα ὁ δημιουργικός κατάγω οὐά · ὁ δέ , πολυαρχία ἐν ὁ μοναρχικός Τριάς παρεισάγω . τιμητέος οὖν θεῖος ὁ πνεῦμα . Θεός γάρ , οὐ οἷος ὁ πρίν διαπλάσσω πλάνη νομίζω ἀπατάω , μικρός καί μέγας μέρος ὁ θεῖον διαιρέω · ἀλ οἷος ὁ δις ὅς νοέω Θεός γνῶσις διδάσκω , ὁ ἀγνωσία ὁ πλάνης ἀποκαθαίρω . μή πάλιν ἐπί ὁ κτίσμα καταβαίνω , πρός ὁ εἷς θεός ἀνέρχομαι . κτίσμα εἰμί λατρεύω , ὁ κτίσμα νομίζω ὁ πνεῦμα , μηδέ ὁ ἄφατος ὁ θεοποιέω πνεῦμα εὐεργεσία ἐλασσόω λυμαίνομαι αὐτός . οὖον γάρ εἰμί ὅπως φύσις κτιστός ὁ ἀνάπλασις ἀπολαμβάνω , οὐδός ἕνωσις ὁ πρός θεός , ἀλ ἤ ἐκεῖνος , παρ´ ὅς , καί οὐ εἰμί δημιουργέω · καί διαφθείρω , θεῖον κράτος καινοποιέω . Ἀλ Δαναός μέν εὕω οἶδα ὁ σός , Παράκλητος , σῴζω τιμή , καί ὁ παρά σύ τιμή ἀπάρχω ἀντιλαμβάνω · ὅσος δδʹ ἐναντίος ὕπειμι . ὅς . νi .