cogPG.PG107 494
καὶ ἐπαγγέλλεσθαι , καὶ αφνίδιον ἐν ἐτέρῳ τόπῳ τῶν ἐχθρῶν ἀσχολουμένων μετὰ παντὸς τοῦ στρατοῦ ἐπιστῇς τῷ ὡρισμένῳ σοι τόπῳ , καὶ στήσεις βίγλας ἀσφαλεῖς , καὶ οἱ πεζοὶ ἀπληκεύσουσι κύκλῳ τοῦ ὀχυρώματος , καὶ τάφρον βαθυτάτην ποιήσεις , εἰ ἐπιδέχεται ὁ τόπος . ξθʹ . Καὶ εἰ μὲν λίθος , ἢ πλίνθος εὑρίσκεται , οἱκοδομβσαι ξηρὸν δεῖ , καὶ δῆσαι διὰ ξύλων ἀσφαλῶς καὶ συνεχῶς · εἰ δὲ ξύλα μόνον εἰσὶ , δι´ αὐτῶν ἀποκλεῖσαι ὀλίγον καὶ ὀχυρὸν τόπον καὶ μὴ μέγαν τέως . ρʹ . Μετὰ δὲ τὸ ἀποκλεισθῆναι αὐτὸν κατὰ τὸν λεχθέντα τόπον , εἰ μὲν ὁρμήσωσιν οἱ ἐχθροὶ κατὰ τοῦ τόπου , καὶ οἶδας ὄτι οὐ δύνασαι πρὸς μάχην ἀντέχειν , τότε ἀναχωρήσεις πρὸ τῆς παρουσίας αὐτῶν , καταλιπὼν ἔσωθεν τοὺς ἱκανοὺς , καὶ ἀπληκεύσεις πλησίον τοσοῦτον , ὥστε μήτε ἐγγὺς τῶν ἐχθρῶν εἶναι , καὶ ἀναγκασθῆναι πολεμῆσαι , μήτε μήκοθεν τῶν ἐν τῷ ὁχυρώματι , ἵνα μὴ εὐκαιροῦντες οἱ ἐχθροὶ σφοδρῶς ἐπίκεινται τοῖς ἔσωθεν . αʹ . Δώσεις δὲ σημεῖον τοῖς ἐν αὐτῷ , τί μὲν ἐν τῇ ἡμέρᾳ , τί δὲ ἐν τῇ νυκτὶ ὁφείλουσι ποιεῖν , δι´ οὐ φανερὸν ἔσται σοι , ἐν ποίᾳ εἰσὶν οἱ ἀποκλεισθέντες κα - ταστάσει . οβʹ . Εἰ δὲ δυνατὸν διὰ πεζικῆς μάχης ἁποσοβηθῆναι τοὺς ἐχθροὺς , ἐὰν ἄρα περίστασις ὡς εἰκὸς , συμβῇ τοῖς ἐν τῷ φρουρίῳ , οὐδὲ τοῦτο δεῖ ὑπερτίθεσθαι , ἵνα μὴ ἔσωθεν κινδυνεύωσιν . ογʹ . Ὅταν δὲ ἄδεια γένηται , εὐθέως κατὰ ὀλίγον ἀποτειχίζειν χρὴ τὸ προσποιητὸν οἰκοδόμημα καὶ ἐν χωρίῳ ἰσχυρῷ κτίζειν αὐτὸ καὶ ὁχυροποιεῖν , καὶ τῶν ἀναγκαίων ἐν αὐτῷ φροντίζειν . οδʹ . γίνονται δὲ αἱ τοιαῦται ἐγχειρήσεις ἀρμοδίως κατὰ καβαλλαρικοῦ ἔθνους , περὶ τὸν Ἰούλιον , ἢ Ἀθγουστον , ἢ Σεπτέμβριον μῆνα , ὅταν ἡ βοτάνη εὐκαίρως ξηραινομένη καὶ ἔσται , καὶ οἱ καβαλλάριοι τῶν ἐχθρῶν στενοῦνται παρακαθίσαι χρόνον ἱκα - νόν . δεʹ . Εἰ δὲ ἀπόρως πρὸς τὸ ὄδωρ ὁ τόπος ἔχ , μηδὲ βρυτοῦ ἑν αὐτῷ ὄντος , μηδ´ ἐν ὁρύγματι εὐρισκομένου , δεῖ ἡ πίθους ὀστρακίνους , ἢ βουττία τέλεια προευτρεπίζειν , καὶ γεμίζειν ὕδατος , καὶ κόχλακας ἐν αὐτῷ ποταμίους ῥίπτειν , εἰς τὸ αὐταρκέσαι μέχρι τῆς τοῦ χειμῶνος , καὶ φθάσει καὶ κινστέρνα οἰκοδομηθῆναι , καὶ ὄμβριον ὑποδέξασθαι ὕδωρ . οςʹ . Ἵνα δὲ μὴ , ὡς εἰκὸς , βζῃ ἁκίνητον μένον τὸ ὕδωρ ἐν τοῖς ἀγγείοις , καὶ δοχεῖα μικρὰ δέον αὐτοῖς παρατίθεσθαι , ἵνα κατὰ ὁλίγον ἀποστάζον τὸ ὕδωρ ἐν αὐτοῖς κίνησιν δέχεται · ἅμα δὲ τοῦ πληροῦσθαι τὰ δοχεῖα πάλιν ἀποκενοῦμεν τοῖς πίθοις ἢ τοῖς βουττίοις τοῦτο , ἵνα διὰ τῆς κινήσεως ταύτης διαπνέηται τὸ βδωρ καὶ μὴ ἀφανίζηται . οζʹ . Χρήσιμον δέ ἐστι καὶ τὸ σανίδας προπαρασκευάσαι παχυτέρας , καὶ ἐν κατορύγματι συμπῆξαι αὐτὰς ὡς ἐπὶ σαρπίου , καὶ διὰ πίσσης καὶ στυππίου
Lemmas: καί ἐπαγγέλλω , καί ἀφνίδιος ἐν ἔς τόπος ὁ ἐχθρός ἀσχολέω μετά πᾶς ὁ στρατός ἐφίστημι ὁ ὁρίζω σύ τόπος , καί ἵστημι Βίγλας ἀσφαλής , καί ὁ πεζός ἀπληκεύω κύκλος ὁ ὀχύρωμα , καί τάφρος βαθύς ποιέω , εἰμί ἐπιδέχομαι ὁ τόπος . ξθʹ . καί εἰμί μέν λίθος , ἢ πλίνθος εὑρίσκω , οἱκοδομβσαι ξηρός δεῖ , καί δήω διά ξύλον ἀσφαλῶς καί συνεχῶς · εἰμί δέ ξύλον μόνος εἰμί , δις αὐτός ἀποκλείω ὀλίγος καί ὀχυρός τόπος καί μή μέγας τέως . ῥεῖα . μετά δέ ὁ ἀποκλείω αὐτός κατά ὁ λέγω τόπος , εἰμί μέν ὁρμάω ὁ ἐχθρός κατά ὁ τόπος , καί οἶδα ὅστις οὖον δύναμαι πρός μάχη ἀντέχω , τότε ἀναχωρέω πρό ὁ παρουσία αὐτός , καταλείπω ἔσωθεν ὁ ἱκανός , καί ἀπληκεύω πλησίος τοσοῦτος , ὥστε μήτε ἐγγύς ὁ ἐχθρός εἰμί , καί ἀναγκάζω πολεμέω , μήτε μηκάομαι ὁ ἐν ὁ ὀχύρωμα , ἵνα μή εὐκαιρέω ὁ ἐχθρός σφοδρός ἐπίκειμαι ὁ ἔσωθεν . ὅς . Δώσεις δέ σημεῖον ὁ ἐν αὐτός , τίς μέν ἐν ὁ ἡμέρα , τίς δέ ἐν ὁ νύξ ὀφείλω ποιέω , δις οὖον φανερός εἰμί σύ , ἐν ποῖος εἰμί ὁ ἀποκλείω ἄν - ταστάσει . ΟΒΑ . εἰμί δέ δυνατός διά πεζικός μάχη ἀποσοβέω ὁ ἐχθρός , ἐάν ἄρα περίστασις ὡς εἰκός , συμβαίνω ὁ ἐν ὁ φρούριον , οὐδέ οὗτος δεῖ ὑπερτίθημι , ἵνα μή ἔσωθεν κινδυνεύω . ἔμφλοξ . ὅταν δέ ἄδεια γίγνομαι , εὐθύς κατά ὀλίγος ἀποτειχίζω χρή ὁ προσποιητός οἰκοδόμημα καί ἐν χωρίον ἰσχυρός κτίζω αὐτός καί ὀχυροποιέω , καί ὁ ἀναγκαῖος ἐν αὐτός φροντίζω . οδός . γίγνομαι δέ ὁ τοιοῦτος ἐγχειρέω ἁρμοδίως κατά καβαλλαρικός ἔθνος , περί ὁ Ἰούλιος , ἢ Ἀθγουστον , ἢ Σεπτέμβριος μείς , ὅταν ὁ βοτάνη εὔκαιρος ξηραίνω καί εἰμί , καί ὁ καβαλλάριος ὁ ἐχθρός στενόω παρακαθίζω χρόνος ἴξ - νοῦς . δεῖ . εἰμί δέ ἀπόρως πρός ὁ ὄδωρ ὁ τόπος ἔχω , μηδέ βρῦτος ἑν αὐτός εἰμί , μηδ´ ἐν ὄρυγμα ευρισκομενω , δεῖ ὁ πίθος ὀστράκινος , ἢ βοῦττις τέλειος προευτρεπίζω , καί γεμίζω ὕδωρ , καί κόχλακας ἐν αὐτός ποτάμιος ῥίπτω , εἰς ὁ αὐταρκέω μέχρι ὁ ὁ χειμών , καί φθάνω καί κινστέρνα οἰκοδομέω , καί ὄμβριος ὑποδείκνυμι ὕδωρ . οʹ . ἵνα δέ μή , ὡς εἰκός , βζῃ ἀκίνητος μένω ὁ ὕδωρ ἐν ὁ ἀγγεῖον , καί δοχεῖον μικρός δήω αὐτός παρατίθημι , ἵνα κατά ὀλίγος ἀποστάζω ὁ ὕδωρ ἐν αὐτός κίνησις δέχομαι · ἅμα δέ ὁ πληρόω ὁ δοχεῖον πάλιν ἀποκενόω ὁ πείθω ἢ ὁ βοῦττις οὗτος , ἵνα διά ὁ κίνησις οὗτος διαπνέω ὁ βδωρ καί μή ἀφανίζω . όζος . χρήσιμος δέ εἰμί καί ὁ σανίς προπαρασκευάζω παχύς , καί ἐν κατόρυγμα συμπήγνυμι αὐτός ὡς ἐπί σαρπίον , καί διά πίσσα καί στύππιον