cogPG.PG107 163
τοῖς πᾶσιν ἀναστρεφόμενος , ἵνα κερδήσῃ πάντας , Παῦλος οὗτος ὁ νέος , ἢ πλείονας · ὅτε δὲ ἰδιαζόντως τῷ γνόφῳ κρυπτόμενος , καὶ καθαρῶς τῷ καθαρῷ συγγινόμενος ὁ νέος Μωϋσῆς , ὁ ψυχῶν καὶ νόων ὁρώντων Θεὸν νομοθέτης καὶ ὁδηγὸς καὶ δημαγωγός . Ἐντεῦθεν ὁ θεῖος ἔρως ὑπερνικήσας , ἄγει τὸν μέγαν τοῦτον ἀγωνιστὴν εἴς τινος σπηλαίου κατοίκηαιν · ἐν ψ διετῆ χρόνον ἄυπνος μικροῦ διανύσας , ἠρεύνα τῆς θείας Γραφῆς , Καινῆς τε καὶ Παλαιᾶς , τὰ βαθύτατα . Τοῦ δὲ σωματικοῦ τόνου τῷ ψυχικῷ προθύμῳ μὴ ἐπαρκέσαντος , νεκροῦται τὰ ὑπογάστρια , καὶ τοὺς νεφροὺς τῷ κρύει τραυματισθεὶς , καθάπερ λιμένα καταλαμβάνει τήν Ἀντιοχέων ἐκκλησίαν . Εἶτα χειροτονεῖται διάκονος . Ἐν οἷς διαπρέπων ἐπὶ Κτεσι πέντε , τοὺς περὶ ἱερωσύνης , τοὺς πρὸς Σταγείριον τρεῖς λόγους , τοὺς περὶ ἀκαταλήπτου , καὶ πρὸς Ἀνομοίους , ἔτι τε τοὺς περὶ συνεισάκτων ἕξ συνετάξατο λόγους θʹ . Ἀλλ´ ἣδη καὶ πρὸς τὴν τοῦ πρεσβυτέρου χειρατονίαν τοῦ μεγάλου Ἰωάννου προσκαλουμένου , ὁ λόγος τὸν τρόπον ἀπαγγειλάτω . Ἐν Κωνσταντινουσόλει τελευτήσαντος Μελετίου , παραγεγονότος ἐν αὐτῇ τότε χάριν τῆς τοῦ μεγάλου λαμπτῆρος καταστάσεως Γρηγορίου , ᾧ ἐπώνυμον ἡ τοῦ λόγου θειότης , Φλαβιανὸς ἐν τῇ Ἀντιοχέων Μελέτιον διαδέχεται . Οὗτος δὲ συνήθως ἐπαγρυπνῶν , ἐν μιᾷ νυκτὶ θεῖον ὁρᾷ παραγενόμενον ἄγγελον , ἐγκελευόμενον αὐτῷ χειροτονῆσαι τὸν Ἰωάννην , νέον ἐκλογῆς σκεῦος λέγονύτα ὡς ἔσται Ἰωάννης · καὶ ὅτι Ἰδοὺ ἐντέλλομαι καὶ αὐτῷ περὶ τούτου , καὶ ὑπακούσεται . Ἐφ´ ὃν δὴ παραγεγονὼς ὁ ἄγγελος ἐνετέλλετο , προδιηγεῖτο μέλλοντα , καὶ ὅσα εἰκὸς τὸν θεῖον εἰπὼν διακονήσασθαι λειτουργόν . Καὶ ἵνα τὰ πλεῖστα παραδραμὼν ὁ λόγος πρὸς τὸ θαυμασιώτερον γένηται · τοῦτο δὴ καὶ ποιείτω . Τοῦ μεγάλου καὶ θύματος καὶ ἀρχιερέως Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ ἐμοῦ καθαιρομένου τοῖς ὕδασιν , ὁ Πατὴρ ἄνωθεν φωνῇ μαρτύρων τῷ Υῷ τὸ γνήσιον ἐπιφαίνεται · καὶ περιστερᾶς ἐν εἴδει τὸ Πνεῦμα τὸ ἀσφαλὲς βεβαιοῖ τῆς φωνῆς . Καὶ εἰ τολμηρὸς ὁ λόγος , ἐφ´ οἷς ἤδη τολμῆσαι νεανιεύεται , ἐκεῖνα προτίθεμεν εἰς ἀνάμνησιν . Ποῖα ; ἦ , Ἐγώ εἴπα · Θεοί ἐστε , καὶ τὸ , εἰ θέλετε πάλιν , καὶ υίοὶ Ὑψίστου πάντες · καὶ πρὸ τούτων , τὸν κατ´ εἰκόνα λόγον καὶ καθ´ ὁμοίωσιν · καὶ ὅσα εἰς τιμὴν τῶν φυλασσόντων τὰ τῆς εἰκόνος ἡ ἄφθονος χάρις ᾠκονομήσατο . Σκόπει μοι δὴ κἀνταῦθα . Ὅτε τοίνυν ἡ ὥρα παρῆν τῆς χειροτονίας , τῆς ἀναιμάκτου θο σίας τελουμένης , πλήθους ἀπείρου κάτω παρεστηκότος , ἄνωθεν ἀγγέλων ἐπισκοπούντων , τοῦ ἐπισκόπου χειρωθέντος , καὶ τὴν συνήθη ποιοῦντος εὐχὴν , τὸ καινότατον ἐκεῖνο γεγονέναι θέαμα λέγεται · ἄφνω περιστερὰ λευκὴ καταπτᾶσα , καθάπερ ἐκεῖ ἐπὶ τοῦ ἐμοῦ Ἰησοῦ καὶ Θεοῦ , εἰς τιμὴν τοῦ χειροθετουμέ νου , ἔστη ὑπὲρ τῆς αὐτοῦ κεφαλῆς . Τοῦτο θαμβεῖ μὲν τοὺς τότε παρόντας θεασαμένους καὶ καταπλήττει , συνέλκει δὲ τοὺς ἀκούοντας . Θαυμάζει πᾶσα οὐ μόνον ἡ περίχωρος , ἀλλὰ καὶ ἡ ὑπερόριος πᾶσα Συρία . Ἔθεντο πάντες ἐν τῇ καρδίᾳ ταῦτα , λέγοντες
Lemmas: ὁ πᾶς ἀναστρέφω , ἵνα κερδαίνω πᾶς , Παῦλος οὗτος ὁ νέος , ἢ πλείων · ὅτε δέ ἰδιαζόντως ὁ γνόφος κρύπτω , καί καθαρός ὁ καθαρός συγγίγνομαι ὁ νέος Μωϋσῆς , ὁ Ψυχή καί νόος ὁράω θεός νομοθέτης καί ὁδηγός καί δημαγωγός . ἐντεῦθεν ὁ θεῖος Ἔρως ὑπερνικάω , ἄγω ὁ μέγας οὗτος ἀγωνιστής εἰς τις σπήλαιον κατοικέω · ἐν ψ διετής χρόνος ἄυπνος μικρός διανύω , ἐρευνάω ὁ θεῖος γραφή , Καινή τε καί Παλαιή , ὁ βαθύς . ὁ δέ σωματικός τόνος ὁ ψυχικός πρόθυμος μή ἐπαρκέω , νεκρόω ὁ ὑπογάστριον , καί ὁ νεφρός ὁ κρύος τραυματίζω , καθάπερ λιμήν καταλαμβάνω ὁ Ἀντιοχεύς ἐκκλησία . εἶτα χειροτονέω διάκονος . ἐν ὅς διαπρέπω ἐπί κτείς πέντε , ὁ περί ἱερωσύνη , ὁ πρός Σταγείριον τρεῖς λόγος , ὁ περί ἀκατάληπτος , καί πρός ἀνόμοιος , ἔτι τε ὁ περί συνίημι ἕξ συντάσσω λόγος ὁ . Ἀλ ἥδη καί πρός ὁ ὁ πρέσβυς χειρατονίαν ὁ μέγας Ἰωάννης προσκαλέω , ὁ λόγος ὁ τρόπος ἀπαγγέλλω . ἐν Κωνσταντινουσόλει τελευτάω Μελέτιος , παραγίγνομαι ἐν αὐτός τότε χάρις ὁ ὁ μέγας λαμπτήρ κατάστασις Γρηγόριος , ὅς ἐπώνυμος ὁ ὁ λόγος θεότης , Φλαβιανός ἐν ὁ Ἀντιοχεύς Μελέτιος διαδέχομαι . οὗτος δέ συνήθης ἐπαγρυπνέω , ἐν εἷς νύξ θέω ὁράω παραγίγνομαι ἄγγελος , ἐγκελεύω αὐτός χειροτονέω ὁ Ἰωάννης , νέος ἐκλογή σκεῦος λέγω ὡς εἰμί Ἰωάννης · καί ὅτι ἰδέ ἐντέλλω καί αὐτός περί οὗτος , καί ὑπακούω . Ἐφ´ ὅς δή παραγίγνομαι ὁ ἄγγελος ἐντέλλω , προδιηγέομαι μέλλω , καί ὅσος εἰκός ὁ θέω εἶπον διακονέω λειτουργός . καί ἵνα ὁ πλεῖστος παρατρέχω ὁ λόγος πρός ὁ θαυμάσιος γίγνομαι · οὗτος δή καί ποιέω . ὁ μέγας καί θῦμα καί ἀρχιερεύς Ἰησοῦς Χριστός ὁ υἱός ὁ Θεός ἐγώ καθαίρω ὁ ὕδωρ , ὁ πατήρ ἄνωθεν φωνή μάρτυς ὁ ὕω ὁ γνήσιος ἐπιφαίνω · καί περιστερά ἐν εἶδος ὁ πνεῦμα ὁ ἀσφαλής βεβαιόω ὁ φωνή . καί εἰμί τολμηρός ὁ λόγος , ἐφίημι ὅς ἤδη τολμάω νεανιεύομαι , ἐκεῖνος προτίθημι εἰς ἀνάμνησις . Ποίας ; εἰμί , ἐγώ εἶπον · θεός εἰμί , καί ὁ , εἰμί ἐθέλω πάλιν , καί υἱός ὕψιστος πᾶς · καί πρό οὗτος , ὁ κατ´ εἰκών λόγος καί καθ´ ὁμοίωσις · καί ὅσος εἰς τιμή ὁ φυλάσσω ὁ ὁ εἰκών ὁ ἄφθονος χάρις οἰκονομέω . σκοπάω ἐγώ δή ἐνταῦθα . ὅτε τοίνυν ὁ ὥρα πάρειμι ὁ χειροτονία , ὁ αναίμακτος ὁ σία τελέω , πλῆθος ἤπειρος κάτω παρίστημι , ἄνωθεν ἄγγελος ἐπισκοπέω , ὁ ἐπίσκοπος χειρόω , καί ὁ συνήθης ποιέω εὐχή , ὁ καινός ἐκεῖνος γίγνομαι θέαμα λέγω · ἄφνω περιστερά λευκός καταπίπτω , καθάπερ ἐκεῖ ἐπί ὁ ἐγώ Ἰησοῦς καί Θεός , εἰς τιμή ὁ χειροθετώ νόος , ἵστημι ὑπέρ ὁ αὐτός κεφαλή . οὗτος θαμβέω μέν ὁ τότε πάρειμι θεάομαι καί καταπλήσσω , συνέλκω δέ ὁ ἀκούω . θαυμάζω πᾶς οὖον μόνος ὁ περίχωρος , ἀλλά καί ὁ ὑπερόριος πᾶς Συρία . τίθημι πᾶς ἐν ὁ Καρδία οὗτος , λέγω