cogPG.PG107 164
Τί ἄρα ἔσται τῷ Ἰωάννῃ . ὅτι ἐκ προοιμίων ἐφανε - Α ρώθη ἐν αὐτῷ ἡ δόξα Κυρίου ; Ἐκ μὲν οὖν τῶν εἰρημένων ἡ , ἐφ´ οἷς τὸν οἰκεῖον λειτουργὸν ὁ παρὰ δόξαν ἀνδρῶν εἰς τιμὴν τῶν αὐτοῦ θεραπόντων καὶ δόξαν οὐράνιος τιμᾷ βασιλεὺς , εὐφυὴς τῶν πραγμάτων ἀπόδειξις . Ἐνταῦθα δὲ τὸν λόγον βραχύ τι διὰ τὸν κόρον προσαναπαύσαντες , τῶν ἐξῆς προθυμοτέραν ποιῶμεν τὴν διεξάνυσιν . Ἐπειδὴ τῆς οἱκουμένης ὁ μέγας ἕμελλεν ἤδη τὴν προστασίαν προστάτης , καὶ κριτὴς ἀναδέχεσθαι , ἔτι τοῖς καλοῖς προγυμνάζεται . δωδέκατον γὰρ ἔτος ἀνύσας ἐν τῇ Ἀντιοχέων , ἀποσεμνύνει τὸ ἱερατεῖον τῷ καθαρῷ τοῦ βίου . καθαίρῳν τὰς τῶν βλεπόντων ψυχὰς , λαμπρότητι τοῦ λόγουι λαμπρύνων , ἁγιάζων τὰς διανοίας ἀπάντων , πολῦς εἰς τὸ διδάξαι , μέγας εἰς τὴν τῶν ἀκουόντων ὠφέλειαν , τῷ στύφοντι μᾶλλον τοῦ ἤθους , ἢ αἰδοῖ χαριζόμενος , τὸ τοῦ λέοντος πεπονθὼς , ἐν τῷ δικαίῳ διαφερόμενος , ᾠ τοῖς νωθεστέροις ἀλαζονικὸς ἐνομίζετο . Τίς νοῦς , τίς λόγος τὰς ἐκείνῳ πρὸς σωτηρίαν ἁπάντων ἐξευρημένας ὀδοὺς παραστήσειεν · ὧν τὰ πλεῖστά φασι καὶ μέχρι τῆς νῦν περισώζεσθαι τῇ Ἀντιοχέων . Ἀὺαγκάζεταί ποτε παρὰ τοῦ προέδρου ἀνελθεῖν ἐπὶ τοῦ ὀκρίβαντος , καὶ σχεδίως τῷ λαῷ ἃξηγήσασθαι · καὶ μόλις μὲν , βίᾳ δὲ ὅμως πεισθεὶς , καὶ ἀρξάμενος τοῦ λόγου , ὑπόθεσιν ἔχων , εἰς τὸ πρῶτον τότι εἶπεῖν , καὶ εἰς τὸν ἐπίσκοπον , οὖ ἡ ἀρχή · Ἄρα ἀληθῆ τὰ συμβάντα περὶ ἡμᾶς ; πάντας ἔξέστησεν . Ἔκτοτε πάντας εἶλεν , ἐπὶ τοῦτο πάντες εἰσέῤῥεον · κατελίμπανον γεωργίας , τέχνας , ἐξουσίας , διοικήσεις . ἀπάσας , ἃς οἶδε πολλὰς ἐμποιεῖν τοῖς ἀνθρώποις ἡ περὶ φὸν πολύμοχθον τοῦτον βίον πολυειδὴς περιπέτεια . Φθάνει καὶ τὰς ἀκοὰς Ἀρκαδίου τοῦ βασιλέως ἡ περὶ αὐτοῦ φήμη · καὶ ὁ βασιλεὺς διανίσταται τὴν ψυχὴν , ἔρωτι θείῳ καὶ φίλτρῳ τῆς τούτου θέας περισπαζόμενος . ἀʹ . Ἀλλὰ μεταξὺ τούτων βραχεῖ λόγῳ παρελείφθη τοῦ λόγου , μακρᾶς ἀσφαλείας ἀνακύψασα παίδευσις , κοινὴ μὲν ἅπασι , μάλιστα δὲ ταῖς ψυχαῖς τῶν ὑπὸ ζυγὸν ὄντων · προσέχειν δὲ ἄξιον · Γυνή τις πρώτη τῶν ἐν Ἀντιοχείᾳ τῶν υἱὸν λάβρως πυρέττοντα καὶ ἀπογινωσκόμενον ἄγει πρὸς τοῦτον τὸν ἰατρὸν , τὴν ἴασιν ἐπισπεύδουσα . Ὁ δὲ , Τοῦτο , ἔφη , Θεοῦ μέν ἐστι τοῦ ζωοποιοῦντος · σὺ δέ , ὧ γύναι , ἀπέχου τῶν προτέρων παραπτωμάτων · ἴσθι γὰρ ὅτι καὶ οἱ λοιποί σου τέσσαρες υἱοί , διὰ τὰς ἀμαρτίας σου καὶ τοῦ ἀνδρός σου τεθνήκασι πρὸς παιδείαν ὑμῶν . Ἔμελλε δὲ καὶ αὐτός · ἀλλὰ διανάστητε , ἀλλὰ διανήψατε · καὶ οὐ μόνον τὸν παῖδα ζῶντα , ἀλλὰ καὶ τὴν τῶν οὐρανῶν ἀπολήψεσθε βασιλείαν . Ταῦτα ὡς ἐκ στόματος Θεοῦ δεδεγμένοι , καὶ λίαν εὐλαβῶς ὑποσχόμενοι τὴν διόρθωσιν , παραυτὰ καὶ τὸν παῖδα ὑγιῆ προσλαμβάνουσιν . Ἀλλ´ ὧδε μὲν ὁ τοῦ λόγου δρόμος ἦκεν ἐπὶ τοσοῦτον · ἐντεῦθεν δὲ περὶ τῶν τὰ Μαρκίωνος νοσούντων ὁ τρόπος λεγέσθω τῆς θείας κρίσεως . Ταύτην οἱ νοσοῦντες τότε τὴν νόσον , τὸ μὲν ὅθεν παῤῥησιασάμενοι πολλοὺς ἀποσύρουσιν , ἤδη λελέξεται · τὸ δὲ ὅπως τῆς ἐπὶ θάνατον ἀναῤρύονται πᾶσα ἡ πόλις , δεδόσθω τῷ λόγῳ πρὸς δόξαν τοῦ λόγον . Συνενόσει τούτοις δὲ ὁ ἄρχων τὴν νόσον τῆς
Lemmas: τις ἄρα εἰμί ὁ Ἰωάννης . ὅτι ἐκ προοίμιον φαίνω - Α ῥώννυμι ἐν αὐτός ὁ δόξα κύριος ; ἐκ μέν οὖν ὁ εἴρω ὁ , ἐφίημι ὅς ὁ οἰκέω λειτουργός ὁ παρά δόξα ἀνήρ εἰς τιμή ὁ αὐτός θεράπων καί δόξα οὐράνιος τιμάω βασιλεύς , εὐφυής ὁ πρᾶγμα ἀπόδειξις . ἐνταῦθα δέ ὁ λόγος βραχύς τίς διά ὁ κόρος προσαναπαύω , ὁ ἑξῆς πρόθυμος ποιέω ὁ διαξαίνω . ἐπεί ὁ οἰκέω ὁ μέγας ἕιμλλω ἤδη ὁ προστασία προστάτης , καί κριτής ἀναδέχομαι , ἔτι ὁ καλός προγυμνάζω . δωδέκατος γάρ ἔτος ἀνύω ἐν ὁ Ἀντιοχεύς , ἀποσεμνύνω ὁ ἱερατεῖον ὁ καθαρός ὁ βίος . καθαίρω ὁ ὁ βλέπω ψυχή , λαμπρότης ὁ λόγος λαμπρύνω , ἁγίζω ὁ διάνοια ἀπαντάω , πολύς εἰς ὁ διδάσκω , μέγας εἰς ὁ ὁ ἀκούω ὠφέλεια , ὁ στύφω μᾶλλον ὁ ἦθος , ἢ αἰδώς χαρίζομαι , ὁ ὁ λέων πάσχω , ἐν ὁ Δίκαιος διαφέρω , ὀͅς ὁ νωθής ἀλαζονικός νομίζω . Τῖς νόος , τίς λόγος ὁ ἐκεῖνος πρός σωτηρία ἅπας ἐξευρίσκω ὀδούς παρίστημι · ὅς ὁ πλεῖστος φημί καί μέχρι ὁ νῦν περισώζω ὁ Ἀντιοχεύς . Ἀὺαγκάζεταί ποτός παρά ὁ πρόεδρος ἀνέρχομαι ἐπί ὁ ὀκρίβας , καί σχέδιος ὁ λαός αὐξάνω · καί μόλις μέν , βία δέ ὅμως πείθω , καί ἄρχω ὁ λόγος , ὑπόθεσις ἔχω , εἰς ὁ πρῶτος τότι εἶίπω , καί εἰς ὁ ἐπίσκοπος , οὖον ὁ ἀρχή · ἄρας ἀληθής ὁ συμβαίνω περί ἐγώ ; πᾶς ἐξίστημι . ἔκτοτε πᾶς αἱρέω , ἐπί οὗτος πᾶς εἰσοράω · καταλείπω γεωργία , τέχνη , ἐξουσία , διοίκησις . ἅπας , ὅς οἶδα πολύς ἐμποιέω ὁ ἄνθρωπος ὁ περί φὸν πολύμοχθος οὗτος βίος πολυειδής περιπέτεια . φθάνω καί ὁ ἀκοή Ἀρκάδιος ὁ βασιλεύς ὁ περί αὐτός φήμη · καί ὁ βασιλεύς διανίσταμαι ὁ ψυχή , Ἔρως θεῖον καί φίλτρον ὁ οὗτος θέα περισπάω . ἀΐ . ἀλλά μεταξύ οὗτος βραχύς λόγος παραλείπω ὁ λόγος , μακρός ἀσφάλεια ἀνακύπτω παίδευσις , κοινός μέν ἅπας , μάλιστα δέ ὁ Ψυχή ὁ ὑπό ζυγόν εἰμί · προσέχω δέ ἄξιος · γυνή τις πρῶτος ὁ ἐν Ἀντιόχεια ὁ υἱός λάβρος πυρέσσω καί ἀπογιγνώσκω ἄγω πρός οὗτος ὁ ἰατρός , ὁ ἴασις ἐπισπεύδω . ὁ δέ , οὗτος , φημί , Θεός μέν εἰμί ὁ ζωοποιέω · σύ δέ , ἵημι γυνή , ἀπέχω ὁ πρότερος παράπτωμα · εἰμί γάρ ὅτι καί ὁ λοιπός σύ τέσσαρες υἱός , διά ὁ ἁμαρτία σύ καί ὁ ἀνήρ σύ θνῄσκω πρός παιδεία σύ . μέλλω δέ καί αὐτός · ἀλλά διανίστημι , ἀλλά διανήφω · καί οὖον μόνος ὁ παῖς ζῶ , ἀλλά καί ὁ ὁ οὐρανός ἀπολαμβάνω βασίλειος . οὗτος ὡς ἐκ στόμα Θεός δέχομαι , καί λίαν εὐλαβής ὑπισχνέομαι ὁ διόρθωσις , παραυτά καί ὁ παῖς ὑγιής προσλαμβάνω . Ἀλ ὧδε μέν ὁ ὁ λόγος δρόμος ἵημι ἐπί τοσοῦτος · ἐντεῦθεν δέ περί ὁ ὁ Μαρκίων νοσέω ὁ τρόπος λέγω ὁ θεῖος κρίσις . οὗτος ὁ νοσέω τότε ὁ νόσος , ὁ μέν ὅθεν παῤῥησιασάμενοι πολύς ἀποσύρω , ἤδη λέγω · ὁ δέ ὅπως ὁ ἐπί θάνατος ἀναρρύω πᾶς ὁ πόλις , δίδωμι ὁ λόγος πρός δόξα ὁ λόγος . συννοσέω οὗτος δέ ὁ ἄρχω ὁ νόσος ὁ