cogPG.PG107 170
τῷ θείῳ ἀρχιερεῖ μεσίτην , τοῦ παραγενέσθαι νυκτὸς πρὸς αὐτὸν , διὰ τὸν φόβον τοῦ βασιλέως , καὶ ἀπαγγεῖλαι τὰ κατ´ αὐτόν · οἷς εὐδοκήσας ὁ ἅγιος , διὰ Πρόκλου τοῦτον ἐλθεῖν ἐγκελεύεται . Ἰ νὺξ παρῆν , συμπαρῆν δὲ ὁ ἱκέτης , περὶ τὴν ὑπόμνησιν ὁ Πρόκλος ἀπολογεῖται . Εἶτα περισκοπεῖ πρῶτον ὁπῆς διά τινος , καὶ ὁρᾷ τὸν ἀρχιερέα κατὰ τὸ εἰωθός ἐνθρονιζόμενον γράφοντα , τὰ δὲ ἦν ἡ τῶν θείων Ἐπι . στολῶν ἐρμηνεία . Τότε οὐν δὴ , τότε τοῦ φοβεροῦ ἐκείνου ἀξιοῦται θεάματος . Ὁρᾷ γὰρ ὁ Πρόκλος τὸν θεῖον ἀπόστολον Παῦλον ἐπικεκλιμένον ὄπισθεν τοῦ θρόνου , πρὸς τῇ κεφαλῇ τοῦ ἀρχιερέως , καὶ τὸ στόμα θέντα δεξιῷ τούτου ὡτίῳ , καὶ ὁμιλοῦντααὐτῷ . Ἑκστασις λαμβάνει Πρόκλον καὶ ἀπορία , πόθεν ἄρα εἰσελήλυθεν ὁ ὁρώμενοσγνόει γὰρ ὅστις ἦν καὶ παρῄνει τούτῳ καρτερῆσαι μικρόν . Πάλιν μετὰ μικρὸν περισκοπεῖ καὶ ἂπαξ καὶ δὶς , καὶ ἡ αὐτὴ θεωρία . Ἐγκαλεῖται ὁ Πρόκλος παρὰ τοῦ μεγιστᾶνος , εἰπόντος , ὡς Οὐκ ἐχρῆν σε εἰδότα τὸν ἐμὸν προσδοκώμενον θάνατον , ἕτερον προσεπαγαγεῖν τῳ ἁγίῳ . Ὁ δὲ πληροφορεῖ τοῦτον , τοῦτο μηδ´ ἐννοήσασθαι . Ἔτι τούτων διαπορούντων , ὁ κήρυξ πρὸς τάς ὁοθρίους μνῳδίας ἀνίσταται τοῖς κρούμασιν . Ἐντεῦθεν ὑποστρέφει ὀ ἄνθρωπος , πρὸς τὴν δευτέραν νύκτα τὰ τῆς ἐλπίδος ἀποσαλεύων . Καὶ ἡ δευτέρα παρίστατο νυξ , καὶ ἡ τρίτη · καὶ πάλιν τὰ ὅμοια τοῦ θεάματος . Τούτοις καταπληττόμενος . ὀψὲ καὶ μόλις ᾐσθήθη ὁ Πρέκλος ἀορασία θεόθεν ἀπεστάλθαι τὸν ὁμιλοῦντα , καί φησι πρὸς τὸν μεγιστᾶνα ἐκεῖνον · Ὢ βέλτιστε , Θεοῦ ἀντιπράντοντος , σπουδαῖς ἁπάσαις ὁ πόνος ἀνήνυτος . Ἵθι τοίνυν παρακαλέσων τὸν Θεὸν βοηθῆσαί παι . Ἡμέρα παρῆν , καὶ εἰς μνήμην ἐλθὼν τοῦ ἰκέτου ὁ ἀρχιερεὺς , διηρώτα , εἰ παρεγένετο . Μανθάνει τοίνον τὰ κατ´ αὐτὸν παρὰ τοῦ Πρόκλου , εἰπόντος ἔτι καὶ τεῦτα , ὡς Ἰδιάζοντί σοι μεθ´ ἑτέρου τὰς πασελθούσας νύκτας , συνοῖδον μὴ προπετεύσασθαι . Καὶ τίς οὗτος , τοῦ ἀγίου σντερωτήσαντος , ἀρξάμενος ὁ Πρόκλος , τῷ μὲν λόγῳ τὸ πᾶν διίξεισι τοῦ θαύματος , τῷ δακτύλῳ δὲ διὰ τῆς εἰκόνος ἀριδηλότατα τὴν ἀποστολικὴν παρουσίαν τιστούμενος[τὸ πᾶν διέξεισι τοῦ θεάματο ] . Οἱς ἐπιοιήσας τὸν νοῦν ὁ θεῖος οὗτος ἀνὴρ , διέγνω σαφῶς τὰ τοῦ θεάματος , καὶ τὴν πηρογορίαν τοῦ ἐξαιτήματος εἰληφώς , πρὸς τὸ Θεῖον τὸνασιστίας ἀνετίθει . Καὶ πάλιν τὸν ἱκέτην προσκαλεῖται , καὶ ὁμιλεῖ · μεσιτεύει δὲ πρὸς τὸν βασιλέα , καὶ πρὸς τὴν προτέραν ἀρχὴν ἀποκαθιστᾷ , καὶ τὰ εἰπόντα τῶν θείων Ἐπισιολῶν ἀναπληροῖ προθυμότερόν τε καὶ χαριέστερον . Τοιαύτη τῆς ἐμῆς δηγήστως ἡ μερίς . Σὺ δέ μοι λέγε τὸν σὸν λοξίαν , τὸν σοῦ χρυσηλάτου τρίποδος τὸν θεσπιῳδὸν , ὁ ἐμὲ Ἐιῶξας , ὁ τοῖς μύθοις μεγαλαυχούμενος , καὶ τὴν ἐκ τῶν δαφιηφάγων ὄπα λαιμῶν τῆς σῆς Φοιὔαστρίας , καὶ τοὺς χρησμοὺς , τοὺς ἐκ δρυῶν ληρεῖς , τὰ Ὁρφέως μυστήρια , τοὺς Τειρεσῖας ἐκείνους , τοὺς ἀνιπτόποδας , τοὺς σοὺς νημερτεῖς ὑποφήτας . Ἐῶ γὰρ λέγιιν τοῦ Φοίβου σου τὸ φιλότιμον φιλοτιμοῦντός σου τὸ εὔηθες , καὶ τὴν πρόγνωσιν ὅτὰ τῆς μαντοσύνης τῆς ἀμύμονος , τῆς ἐξ ἀστραγάλων , καὶ κριθῶν , καὶ λιβάνων , ἔτι δὲ διὰ πλίνβων , καὶ λύχνων , καὶ φύλλων , καὶ κύβων . Ὀκνῶ τὴς δι´ ἐντόμων καὶ δέρματος
Lemmas: ὁ θεῖον ἀρχιερεύς μεσίτης , ὁ παραγίγνομαι νύξ πρός αὐτός , διά ὁ φόβος ὁ βασιλεύς , καί ἀπαγγέλλω ὁ κατ´ αὐτός · ὅς εὐδοκέω ὁ ἅγιος , διά Πρόκλος οὗτος ἔρχομαι ἐγκελεύω . εἷς νύξ πάρειμι , συμπάρειμι δέ ὁ ἱκέτης , περί ὁ ὑπόμνησις ὁ Πρόκλος ἀπολογέομαι . εἶτα περισκοπέω πρῶτος ὀπή διά τις , καί ὁράω ὁ ἀρχιερεύς κατά ὁ εἴωθα ἐνθρονίζω γράφω , ὁ δέ εἰμί ὁ ὁ θεῖον ἐπι . στολή ἑρμηνεία . τότε ὀν δή , τότε ὁ φοβερός ἐκεῖνος ἀξιόω θέαμα . ὁράω γάρ ὁ Πρόκλος ὁ θέω ἀπόστολος Παῦλος ἐπικλίνω ὄπισθεν ὁ θρόνος , πρός ὁ κεφαλή ὁ ἀρχιερεύς , καί ὁ στόμα θέω δεξιός οὗτος οὖς , καί ὁμιλέω . ἔκστασις λαμβάνω Πρόκλος καί ἀπορία , πόθεν ἄρα εἰσέρχομαι ὁ ὁρώμενοσγνόει γάρ ὅστις εἰμί καί παραινέω οὗτος καρτερέω μικρός . πάλιν μετά μικρός περισκοπέω καί ἅπαξ καί δίς , καί ὁ αὐτός θεωρία . ἐγκαλέω ὁ Πρόκλος παρά ὁ μεγιστᾶνος , εἶπον , ὡς οὐ χρή σύ οἶδα ὁ ἐμός προσδοκάω θάνατος , ἕτερος προσεπάγω ὁ ἅγιος . ὁ δέ πληροφορέω οὗτος , οὗτος μηδ´ ἐννοέω . ἔτι οὗτος διαπορέω , ὁ κῆρυξ πρός ὁ ὁοθρίους μονῳδία ἀνίστημι ὁ κροῦμα . ἐντεῦθεν ὑποστρέφω ὁ ἄνθρωπος , πρός ὁ δύο νύξ ὁ ὁ ἐλπίς ἀποσαλεύω . καί ὁ δύο παρίστημι νύξ , καί ὁ τρίτος · καί πάλιν ὁ ὅμοιος ὁ θέαμα . οὗτος καταπλήσσω . ὀψέ καί μόλις αἰσθάνομαι ὁ Πρέκλος ἀορασία θεόθεν ἀποστέλλω ὁ ὁμιλέω , καί φημί πρός ὁ μεγιστάνας ἐκεῖνος · ὤ ἀγαθός , Θεός ἀντιπράσσω , σπουδή ἅπας ὁ πόνος ἀνήνυτος . ἔρχομαι τοίνυν παρακαλέω ὁ θεός βοηθέω παῖς . Ἡμέρα πάρειμι , καί εἰς μνήμη ἔρχομαι ὁ ἱκέτης ὁ ἀρχιερεύς , διερωτάω , εἰμί παραγίγνομαι . μανθάνω τόνος ὁ κατ´ αὐτός παρά ὁ Πρόκλος , εἶπον ἔτι καί Τεύτα , ὡς Ἰδιάζω σύ μεθ´ ἕτερος ὁ πασελθουω νύξ , συνοράω μή προπετεύω . καί τίς οὗτος , ὁ ἅγιος σντερωτήσαντος , ἄρχω ὁ Πρόκλος , ὁ μέν λόγος ὁ πᾶς διίξεισι ὁ θαῦμα , ὁ δάκτυλος δέ διά ὁ εἰκών ἀρίδηλος ὁ ἀποστολικός παρουσία τιστούμενος[τὸ πᾶς διέξειμι ὁ θέαμα ] . οἱςστις ἐπιφέρω ὁ νόος ὁ θεῖος οὗτος ἀνήρ , διαγιγνώσκω σαφῶς ὁ ὁ θέαμα , καί ὁ πηρογορίαν ὁ ἐξαίτημα λαμβάνω , πρός ὁ θεῖον τονασιστια ἀνατίθημι . καί πάλιν ὁ ἱκέτης προσκαλέω , καί ὁμιλέω · μεσιτεύω δέ πρός ὁ βασιλεύς , καί πρός ὁ πρότερος ἀρχή ἀποκαθιστάω , καί ὁ εἶπον ὁ θεῖον επισιολος ἀναπληρόω πρόθυμος τε καί χαρίεις . τοιοῦτος ὁ ἐμός δηγήστως ὁ μερίς . σύ δέ ἐγώ λέγω ὁ σός λοξίας , ὁ σύ χρυσήλατος τρίπους ὁ θεσπιῳδός , ὁ ἐγώ οἴγω , ὁ ὁ μῦθος μεγαλαυχέω , καί ὁ ἐκ ὁ δαφιηφάγων ὄψ λαιμός ὁ σός φοιυαστρις , καί ὁ χρησμός , ὁ ἐκ δρῦς ληρέω , ὁ Ὀρφεύς μυστήριον , ὁ Τειρεσίας ἐκεῖνος , ὁ ἀνιπτόπους , ὁ σός νημερτής ὑποφήτης . ἀίω γάρ λέγις ὁ Φοῖβος σύ ὁ φιλότιμος φιλοτιμέω σύ ὁ εὐήθης , καί ὁ πρόγνωσις ὅτε ὁ μαντοσύνη ὁ ἀμύμων , ὁ ἐκ ἀστράγαλος , καί κριθή , καί λίβανος , ἔτι δέ διά πλίνβων , καί λύχνος , καί φύλλον , καί κύβος . ὀκνέω σής δις ἔντομος καί δέρμα