cogPG.PG107 155
ΟΗΑΤΙΟ ΧΝΙΙΙ . οκείωσις , μεθ´ οὗ ἐξιλέου τὸν θς ἐπὶ τῶν τῆς οἰκουμένης ἐκάθισεν ἡμᾶς οἰάκων , σοφὸν κυβερνήτην , εὐδοκιμῆσαι μὲν τὸν πλοῦν ἐν γαλήνῃ διηνυκέναι , εὐδοκῆσαι σὲ καὶ πρὸς τὸν ἀκύμαντον εἰσελάσαι λιμένα πάντας ἅμα , καὶ ὀλκάδα καὶ κυβερνήτην . ΚΛΟΓΟΣ ΙΗʹ . Λέοντος ἐν τῷ Θεῷ βασιλεῖ αἰωνίῳ βασιλέως λάγος ἐγκωμιαστικὸς εἰς τὸν μέγαν τοῦ Θεοῦ ἀρχιερέα , καὶ κοινὸν τῆς οἰκουμένης λμένα , Ἰωάννην τὸν Χρυσόστομον , αʹ . Ἀρετὴν ἀνδρὸς ἐπαινεῖν κελευόμενος , ἀνδρὸς , ᾠ τὸ χρυσοῦν ἐπώνυμον στόμα , δοκῶ μοι φλογερῶν ἁρμάτων ἐπίβασιν , ἢ Μωσαϊκῶν θαυμάτων ἐπίδειξιν ἀπαιτοῦν παρέστηκε τὸ ἐπίταγμα . Ταυτὸν γὰρ , ὡς ὁ ἐμὸς λόγος , τοιούτοις τινὰ τολμᾷν ἐπιβαίνειν , κἀκεῖνον διὰ γλώττης ἐγκωμιάζειν , τὴν χρυσῆν ὄντως γλῶσσαν , καὶ κόσμῳ παντὶ λύτρον ἐαυτὴν ὑπατεύσασαν . Οὔτω δέ μοι τὴν τόλμαν ἐννοοῦντι τοῦ ἐγχειρήματος , δοκοῦντος τοῦ πράγματος , πάντα τὰ τῆς ὑπακοῆς ἀπηγόρευται ἐνταῦθα , παρακοὴν ἡγουμένῳ προτιμᾷν ἀσφαλέστερον ὑπακοῆς φρικτῆς καὶ κινδυνώδους καὶ ὑπὲρ δύναμιν . Τί δέ · ὅτι κινδύνων , οὐ μὲν οὗν οὐδ´ εἰπεῖν ὅσων παραίτια τὰ τῆς ὑπακοῆς ὁρᾶται , σιωπητέον ; ἢ τολμήσαντά τι νεανικὸν , τὸν λόγον ἐκ προοιμίων τῷ διαπύρω τῆς πίστεως , ἢ τῷ γε χρηστῷ τῶν ἐκείνου σπλάγχνων ἑαυτὸν ἐπαφεῖναι τῷ πελάγει τῶν ἐγκωμίων · καὶ τίς ἀγνοῶν ἐπὶ τοσοῦτον ὁρᾶται τὸν ἄνδρα , μὴ ὁτι κωφὸν , ἢ δύσκωφον λαλίστατον ἀπεργάζεσθαι , ἀλλὰ καὶ λίθοις ἐπαφεῖναι κραυγὴν πιστεύεται δυ . νατὸς ὤν ; τούτων γὰρ πίστις καὶ πόθου φλόγες ἐλπίσιν αρόμεναι πρόξενοι · καθὰ δὴ καὶ ὁ μέγας ἀπόστολος γράφων , Πολύ ἰσχύει δέησις δικαίου ἐνεργουμένη , παρεγγυᾷ , τουτέστι , τῷ ἀδικάστῳ τῶν προσιόντων τὴν ἐνέργειαν ἀποκληρουμένη . Διὸ δὴ τὰ τῆς κινδυνώδους μὲν ὑπολήψεως ἐατέον , τῆς δὲ πατρῴας κελεύσεως φροντιστέον , αὐτῷ πρὸ πάντων τῷ πάντων αἰτίω τῶν καλῶν τῷ Πατρὶ τῶν φώτων , ξ οὖ πᾶσα δόσις ἀνθρώποις ἀγαθὴ , τὸ ἱερολογούμενον , καὶ πᾶν δώρημα τέλειον , τὸν νοῦν ἀναθεὶς , καὶ οὕτως ἀρχόμενος . βʹ . Εἰ μὲν οὖν ὁ μέγας ἐνδεῶς ἔχων ἑωρᾶτο Χρυσόστομος βίου λαμπρότητος , δογμάτων οὐρανίων βροντῆς , θαυμάτων ἀστραπῆς φοβερῶν , τῶν ἄλλων
Lemmas: ΟΗΑΤΙΟ Ι . οκειωσμος , μεθ´ ὅς ἐξιλεόω ὁ ΘΣ ἐπί ὁ ὁ οἰκέω καθίζω ἐγώ Οἴαξ , σοφός κυβερνήτης , εὐδοκιμέω μέν ὁ πλόος ἐν γαλήνη διανύω , εὐδοκέω σύ καί πρός ὁ ἀκύμαντος εἰσελαύνω λιμήν πᾶς ἅμα , καί ὁλκάς καί κυβερνήτης . ΛΟ ΙΗΥ . Λέων ἐν ὁ Θεός βασιλεύς αἰώνιος βασιλεύς Λᾶγος ἐγκωμιαστικός εἰς ὁ μέγας ὁ Θεός ἀρχιερεύς , καί κοινός ὁ οἰκέω λεμένος , Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος , ὅς . Ἀρετή ἀνήρ ἐπαινέω κελεύω , ἀνήρ , ὀͅς ὁ χρύσεος ἐπώνυμος στόμα , δοκέω ἐγώ φλογερός ἅρμα ἐπίβασις , ἢ μωσαϊκός θαῦμα ἐπίδειξις ἀπαιτέω παρίστημι ὁ ἐπίταγμα . τατός γάρ , ὡς ὁ ἐμός λόγος , τοιοῦτος τις τολμάω ἐπιβαίνω , ἐκεῖνος διά γλῶσσα ἐγκωμιάζω , ὁ χρύσεος εἰμί γλῶσσα , καί κόσμος πᾶς λύτρον ἑαυτοῦ ὑπατεύω . οὐτάω δέ ἐγώ ὁ τόλμα ἐννοέω ὁ ἐγχείρημα , δοκέω ὁ πρᾶγμα , πᾶς ὁ ὁ ὑπακοή ἀπαγορεύω ἐνταῦθα , παρακοή ἡγέομαι προτιμάω ἀσφαλής ὑπακοή φρικτός καί κινδυνώδης καί ὑπέρ δύναμις . τις δέ · ὅτι κίνδυνος , οὖον μέν ἐν οὐδός εἶπον ὅσος παραίτιος ὁ ὁ ὑπακοή ὁράω , σιωπητέος ; ἢ τολμάω τίς νεανικός , ὁ λόγος ἐκ προοίμιον ὁ διαπυρόω ὁ πίστις , ἢ ὁ γε χρηστός ὁ ἐκεῖνος σπλάγχνον ἑαυτοῦ ἐπαφίημι ὁ πέλαγος ὁ ἐγκώμιον · καί τίς ἀγνοέω ἐπί τοσοῦτος ὁράω ὁ ἀνήρ , μή ὅτι κωφός , ἢ δύσκωφος λάλος ἀπεργάζομαι , ἀλλά καί λίθος ἐπαφίημι κραυγή πιστεύω δύο . Νάτος εἰμί ; οὗτος γάρ πίστις καί πόθος φλόξ ἐλπίς ἀρόω Πρόξενος · καθά δή καί ὁ μέγας ἀπόστολος γράφω , Πολύς ἰσχύω δέησις Δίκαιος ἐνεργέω , παρεγγυάω , τουτέστι , ὁ ἀδίκαστος ὁ πρόσειμι ὁ ἐνέργεια ἀποκληρόω . Διὸ δή ὁ ὁ κινδυνώδης μέν ὑπόληψις ἐατέος , ὁ δέ πατρῷος κέλευσις φροντιστέον , αὐτός πρό πᾶς ὁ πᾶς αἴτιος ὁ καλός ὁ πατήρ ὁ φάος , ξ οὖον πᾶς δόσις ἄνθρωπος ἀγαθός , ὁ ἱερολογέω , καί πᾶς δώρημα τέλειος , ὁ νόος ἀνατίθημι , καί οὕτως ἄρχω . βε . εἰμί μέν οὖν ὁ μέγας ἐνδεής ἔχω ὁράω Χρυσόστομος βίος λαμπρότης , δόγμα οὐράνιος βροντή , θαῦμα ἀστραπή φοβερός , ὁ ἄλλος