cogPG.PG107 289
ΟΟΝέΤΙΤΙΤΙΟ ΧΚΑΙ . ἐχθρὰ φρονεῖν τῷ ἀνδρὶ τὴν γνναῖκα , ὁπότε ἀσελγεῖ φρονήματι τοῦ οἱκείου μέλους τὸν ὀφθαλμὸν ἀποστρέφουσα ἀλλοτρίῳ ἐνατενίζειν ἔρωτα φέρει ; ΔΙΑΤΑξΙΣ ΑΑʹ Περὶ τοῦ τὸν ἄνδρα χωρίζεσθαι τῆς ἑαυτοῦ γυναικὸς , ὅταν δι´ ἀπέχθειαν τὴν πρὸς αὐτὸν ἀμβλώσκουσα φωραθῆ . Ὁ αὐτὸς βασιλεὺς Στυλιανῷ τῷ αὐτῷ . Ὁ πλάσας ἄνθρωπον ἀπὸ γῆς ἐξ οἰκείων μελῶβαηθὸν αὐτῷ συνάπτει τὴν πλευρὰν εἰς γυναῖκα διαπλάαας , ἵνα τὴν ἑαυτῆς ἐπισταμένη τῆς πλάσεως αἰτίαν καὶ ἐντεῦθεν παιδεύηται οἷόν τινι νόμῳ τὸ πρὸς τὸν ὁμόζυγον εὔνουν , καὶ σώζῃ αὐτῷ τὸ φλτρον ἀνόθευτον . Ἡ μὲν οὖν οὕτω φρονοῦσα καὶ γνώμην οἰκείαν τῷ ἀνδρὶ τηροῦσα , βοηθός τέ ἐστιν ἀληθῶς καὶ τὴν τοῦ Πλάσαντος οὐ ψευδομένη ὑπόσχεσιν , ἡ δ´ ἐναντίον φρόνημα κτησαμένη οὐκέτι οὔτε τοῦτο γνωρίζεται , οὔτε σάρξ ἐκ τῆς σαρκὸς ἢ μέλος ἐκείνου καθίσταται , κἂν ἡ συνάφεια πρὸς ἓν ἀγαγεῖν Κσπευσε . Διὰ τοῦτο περὶ γυναικὸς δύο κειμένων νόμων , ἢ δι´ ἀπέχθειαν τὴν πρὸς τὸν ἄνδρα τῷ ἐκείνου τῆς σπορᾶς καρπῷ λυμαίνεται ἀμβλώσκουσα καὶ πρὸς βίου φῶς οὐκ ἄγουσα τὴν γονὴν ἑκοῦσα , καὶ τοῦ μὲν χωρίζεσθαι τὸν ἀδικούμενον κελεύοντος , τοῦ δὲ οὐκ ἐπιτρέποντος , ἡμεῖς ὡς λυσιτελεστέρῳ κατὰ πολὺ προστιθέμενοι τῷ χωρίζοντι ἐκείνῳ τὸ κῦρος προσνέμομεν . Ἄτοπον γάρ μοι φαίνεται καὶ παντελῶς ἄδικον , τὴν οὕτω προφανῶς τὴν πρὸς τὸν ἄνδρα δυσμένειαν ἐπανῃρημένην δι´ ὧν τῷ ἐκείνου λωβᾶται σπέρματιἀφίημι γὰρ , ὅτι καὶ τῆς κοινῆς ἐπίβουλος φύσεως ] συγκατοικίζειν αὐτῷ . Εἰ γὰρ τοὺς εἴς τι ἕτερον ἔργον βλάβην ποιουμένους ὡς ἐχθροὺς ἀποτρεπόμεθα , πῶς ἂν τὴν εἰς τὸ πάντων ἀναγκαιότατον καὶ τιμιώτατον τῆς παιδοποιίας ἔργον ἀνυστὴν ζημίαν φέρουσαν ὡς οἰκείαν ἕξει ὁ ζημιούμενος παρ´ ἐαυτῷ , ἀλλ´ οὐκ ἀποπέμψεται ὡς ἐπίβουλον καὶ πολεμίαν ; Τί γὰρ ἂν ἐναργέστερον σημεῖον ἐπιζητήσει ἔτι , ὥστε ἰδεῖν ὅτι δύσνους ἡ γυνὴ τῷ ἀνδρὶ ; πῶς δ´ οὐχὶ φανερὸν , ὅτι ἐν τῷ κατ´ ἐκείνου φρονεῖν τῆς πρὸς τὸ ζῇν παρόδου ἀποστερεῖ τὴν γονήν ; Ὥσπερ οὖν εἴρηται , Ὁ διιστῶν αὐτοὺς κρατείτω νόμος , καὶ ἄδειαν ὁ γαμέτης ἐχέτω χωρίζεσθαι τῆς ἐπὶ τοιούτῳ τολμήματι πεφωραμένης γυναικός . Εἰ γὰρ καὶ μόνον ἔξω μείνασαν τῆς οἰκίας , ἢ συμποσίου μετασχοῦσαν προσώποις οἷς οὐ νενόμισται ,
Lemmas: ΟΤ ΑΧ . ἐχθρός φρονέω ὁ ἀνήρ ὁ γνναῖκα , ὁπότε ἀσελγής φρόνημα ὁ οἰκεῖος μέλος ὁ ὀφθαλμός ἀποστρέφω ἀλλότριος ἐνατενίζω Ἔρως φέρω ; διάταξις ἀάω περι ὁ ὁ ἀνήρ χωρίζω ὁ ἑαυτοῦ γυνή , ὅταν δις ἀπέχθεια ὁ πρός αὐτός ἀμβλώσκω φωράω . ὁ αὐτός βασιλεύς Στυλιανός ὁ αὐτός . ὁ πλάσσω ἄνθρωπος ἀπό γῆ ἐκ οἰκέω μελῶβαηθὸν αὐτός συνάπτω ὁ πλευρά εἰς γυνή διαπλάαας , ἵνα ὁ ἑαυτοῦ ἐφίστημι ὁ πλάσις αἴτιος καί ἐντεῦθεν παιδεύω οἷος τις νόμος ὁ πρός ὁ ὁμόζυγος εὔνους , καί σώζω αὐτός ὁ φλτρον ἀνόθευτος . ὁ μέν οὖν οὗτος φρονέω καί γνώμη οἰκεῖος ὁ ἀνήρ τηρέω , βοηθός τε εἰμί ἀληθής καί ὁ ὁ πλάσσω οὖον ψεύδω ὑπόσχεσις , ὁ δδʹ ἐναντίος φρόνημα κτάομαι οὐκέτι οὔτε οὗτος γνωρίζω , οὔτε σάρξ ἐκ ὁ σάρξ ἢ μέλος ἐκεῖνος καθίστημι , κἀν ὁ συνάφεια πρός εἷς ἄγω Κσπευσε . Ζεύς οὗτος περί γυνή δύο κεῖμαι νόμος , ἢ δις ἀπέχθεια ὁ πρός ὁ ἀνήρ ὁ ἐκεῖνος ὁ σπορά καρπός λυμαίνομαι ἀμβλώσκω καί πρός βίος φάος οὐ ἄγω ὁ γονή ἑκών , καί ὁ μέν χωρίζω ὁ ἀδικέω κελεύω , ὁ δέ οὐ ἐπιτρέπω , ἐγώ ὡς λυσιτελής κατά πολύς προστίθημι ὁ χωρίζω ἐκεῖνος ὁ κῦρος προσνέμω . ἄτοπος γάρ ἐγώ φαίνω καί παντελῶς ἄδικος , ὁ οὗτος προφανῶς ὁ πρός ὁ ἀνήρ δυσμένεια ἐπαναλέγω δις ὅς ὁ ἐκεῖνος λωβάομαι σπέρματιἀφίημι γάρ , ὅτι καί ὁ κοινός ἐπίβουλος φύσις ] συγκατοικίζω αὐτός . εἰμί γάρ ὁ εἰς τίς ἕτερος ἔργον βλάβη ποιέω ὡς ἐχθρός ἀποτρέπω , πῶς εἄν ὁ εἰς ὁ πᾶς ἀναγκαῖος καί τίμιος ὁ παιδοποιία ἔργον ἀνυστής ζημία φέρω ὡς οἰκεῖος ἔχω ὁ ζημιόω παρ´ αὐτός , ἀλ οὐ ἀποπέμπω ὡς ἐπίβουλος καί πολέμιος ; τις γάρ εἄν ἐναργής σημεῖον ἐπιζήτησις ἔτι , ὥστε ὁράω ὅτι δύσνους ὁ γυνή ὁ ἀνήρ ; πῶς δδʹ οὐ φανερός , ὅτι ἐν ὁ κατ´ ἐκεῖνος φρονέω ὁ πρός ὁ ζάω πάροδος ἀποστερέω ὁ γονεύς ; ὥσπερ οὖν εἴρω , ὁ διϊστάω αὐτός κρατέω νόμος , καί ἄδεια ὁ γαμέτης ἔχω χωρίζω ὁ ἐπί τοιοῦτος τόλμημα φωράω γυνή . εἰμί γάρ καί μόνος ἔξω μένω ὁ οἰκίον , ἢ συμπόσιον μετέχω πρόσωπον ὅς οὖον νομίζω ,