cogPG.PG107 144
πλησιάζειν ἡλίῳ πλουσιωτέρου φωτὸς μεταλαμβάνουσι τοῖς ἐγγίζουσι . Κοινῆς δ´ ἅπασιν ὅσοι τοῖς ἄνω βασιλείοις αὐλίζονται ταύτης οὔσης τῆς προαιρέσεως , φημὶ δὴ τοῦ βούλεσθαι τοῖς κάτω χαρίζεσθαι , οὐκ ἔστιν εὐρεῖν ὅντινα μᾶλλον ταύτης ἴσμεν τῆς προαιρέσεως οὗ νῦν τὴν εὐφημίαν εἰς ἔργον θεῖναι προτεθυμήμεθα . Ὥστε καὶ τοῦτο ἀφορμὴ πρὸς τὸν Κπαινον τῇ περιουσίᾳ τῆς τοῦ ἀνδρὸς πρὸς τὸ εὖ ποιεῖν προθυμίας , ἡμῖν , ἐλαττουμένου τοῦ φόβου . Ποῖον γὰρ θαλάσσης πέλαγος ἀμέτοχον τῶν ἐκείνου καλῶν ; Ποῖαι δὲ γῆς ἐσχατιαὶ οὐ τὰς ἐκείνου γνωρίζουσι χάριτας ; Τοσοῦτον αὐτῷ τὸ ἐπίσημον τῷ περιόντι τῶν δωρεῶν ὥσθ´ ὅπερ πρὸς ἤλιον ἄνθρωποι μετὰ χειμερινὴν ὥραν πεπόνθασι , πάντας ἐπὶ τρυφὴν τῶν ἀκτίνων καλοῦντες , τοῦτο κἀν τῇ μνήμῃ τοῦ θείου ἀνδρὸς γινόμενον ἔστι καθορᾷν , μᾶλλον δὲ πολὺ πλέον ἐνταῦθα γίνεται . Ἐκεῖ μὲν γὰρ εἰσὶν οἶ ὑπὸ τῆς καταλαβούσης ἀσχολίας οἷον πεπεδημένοι μένουσι , χαίρειν εἰπόντες τῇ τῶν ἀκτίνων τρυφῇ , ἐνταῦθα δὲ , οὐδεμία οὕτω θιαία πραγμάτων ἀσχολία ἢ δύναιτ´ ἂν ἀπείργειν τῆς ἐκ σῶν Κερῶν μνημοσύνων τοῦ μεγάλου κήρυκος ἀπολαύσεως . Τίς οὕτω σάλπιγξ τὸ ἐνυάλιον ἀπηχήσασα παρατάξεις ἀνέρωσεν ὡς οὗτος διὰ τῆς μνήμης σαλπίσας ἤγειρε τὰς ψυχάς ; τῶν προθύμων αὔξων τὸ πρόθυμον , τῶν ἀναπεπτωκότων διαλύων τὸ ῥάθυμον ; Ἀεὶ μὲν ὁ τοῦ γένους ἀντίπαλος ἐπὶ ταῖς τῶν ἀγίων τιμαῖς καιρίας δέχεται τὰς πληγὰς , σκυθρωπάζων , καὶ συμφορὰν ἰδίαν τὴν τῶν πιστῶν εὐφροσύνην ποιούμενος . Νῦν δὲ τοσοῦτο πλέον κερδαίνει τῆς συμφορᾶς , ὅσον εἰς ἅπαντα πέρατα τὸ τῆς πανηγύρεως ἀγαλλίαμα διαβαίνει . Ἀλλ´ ὥσπερ εἰς ἀρχὴν καταστὰς ὁ λόγος πρότερον ὅιαμνημονευσάτω τῶν ἐντίμων ὡδίνων , αἱ τὸν ἄνδρα τῷ βίῳ παρέσχον · οὔτω τε καθ´ ὁδὸν ἐπὶ τὰ πρόσθεν χωρείτω . Τοῦτο Ἀὲ προθυμείσθω οὐ νόμον ἐγκωμίων περὶ πολλοῦ ποιούμενος , ὃς βουλόμενος ἀφορμὴν τοῖς ἐπαίνοις εἰς αὔξησιν παρασχεῖν , ἐκεῖθεν ἐπιτάττει τούτους παρακροτεῖν . Οὐδὲ γὰρ εἰ καὶ τὰ μάλιστα θαυμαστοὶ οἱ´ γεννήτορες , τῆς ἐκείνων δόξης ἡ τοῦ παιδὸς εὐφημία προσδεῖται · ὥσπερ οὐδ´ ἔμφυτον κάλλος τῆς ἐξ ἀλλοτρίων ἀνθέων χάριτος καὶ κομμωτικῆς περινοίας . Οὐδ´ ἡμέρα ἡλίῳ καταπυρσευομένη προσθήκην ἐπιζητεῖ φαιδρότητος , ἵνα μᾶλλον ῥοδοειδὲς φέροι τὸ πρόσωπον . Ἀλλ´ ὅσον ἐπιδεῖξαι ὅτιπερ οἷα κλῆρον ἐκ πατέρων τὴν ἀρετὴν παραλαβὼν , οὐκ ἐνέμεινε τῷ παρασχεθέντι . Οὐδὲ τοῖς ἐκείνων ἠρκέσθη ὡσπερεὶ παραδείγμασιν ἀκολουθῆσαι(καίτοι γε ἡλίκα οἰα ἦν ] ἀλλὰ τοσοῦτον ἀμεινόνων ἐπέβη κατορθωμάτων , ὅσον εἰκὸς τὸν εἰς οὐρανὸν ὅλην τὴν ζωὴν μεταθέμενον . Ἐπιτιμῴη δ´ οὐκ ἄν τις τῷ λόγῳ κατόπιν τῆς
Lemmas: πλησιάζω ἥλιος πλούσιος φάος μεταλαμβάνω ὁ ἐγγίζω . Κοινή δδʹ ἅπας ὅσος ὁ ἄνω βασίλειος αὐλίζομαι οὗτος εἰμί ὁ προαίρεσις , φημί δή ὁ βούλομαι ὁ κάτω χαρίζομαι , οὐ εἰμί εὑρίσκω ὅστις μᾶλλον οὗτος οἶδα ὁ προαίρεσις ὅς νῦν ὁ Εὐφημία εἰς ἔργον τίθημι προθυμέομαι . ὥστε καί οὗτος ἀφορμή πρός ὁ Κπαινον ὁ περιουσία ὁ ὁ ἀνήρ πρός ὁ εὕω ποιέω προθυμία , ἐγώ , ἐλασσόω ὁ φόβος . Ποῖον γάρ θάλασσα πέλαγος ἀμέτοχος ὁ ἐκεῖνος καλός ; ποῖος δέ γῆ ἐσχατιά οὖον ὁ ἐκεῖνος γνωρίζω χάρις ; τοσοῦτος αὐτός ὁ ἐπίσημος ὁ περίειμι ὁ δωρεά ὅς ὅσπερ πρός ἥλιος ἄνθρωπος μετά χειμερινός ὥρα πάσχω , πᾶς ἐπί τρυφή ὁ ἀκτίς καλέω , οὗτος ἐν ὁ μνήμη ὁ θεῖον ἀνήρ γίγνομαι εἰμί καθοράω , μᾶλλον δέ πολύς πλέω ἐνταῦθα γίγνομαι . ἐκεῖ μέν γάρ εἰμί οἶς ὑπό ὁ καταλαμβάνω ἀσχολία οἷος πεδάω μένω , χαίρω εἶπον ὁ ὁ ἀκτίς τρυφή , ἐνταῦθα δέ , οὐδείς οὗτος θιαῖος πρᾶγμα ἀσχολία ἢ δύναιτ´ εἄν ἀπείργω ὁ ἐκ σός κείρω μνημόσυνο ὁ μέγας κῆρυξ ἀπόλαυσις . Τῖς οὗτος σάλπιγξ ὁ Ἐνυάλιος ἀπηχέω παράταξις ἀναρρώννυμι ὡς οὗτος διά ὁ μνήμη σαλπίζω ἐγείρω ὁ Ψυχή ; ὁ πρόθυμος αὐξάνω ὁ πρόθυμος , ὁ ἀναπίπτω διαλύω ὁ ῥάθυμος ; ἀείς μέν ὁ ὁ γένος ἀντίπαλος ἐπί ὁ ὁ Ἀγίων τιμή καίριος δέχομαι ὁ πληγάς , σκυθρωπάζω , καί συμφορά ἴδιος ὁ ὁ πιστός Εὐφρόσυνος ποιέω . νῦν δέ τοσοῦτος πλέω κερδαίνω ὁ συμφορά , ὅσος εἰς ἅπας πέρας ὁ ὁ πανήγυρις ἀγαλλίαμα διαβαίνω . Ἀλ ὥσπερ εἰς ἀρχή καθίστημι ὁ λόγος πρότερος οιαμνημονεος ὁ ἔντιμος ὠδίς , ὁ ὁ ἀνήρ ὁ βίος παρέχω · οὐτάω τε καθ´ ὁδός ἐπί ὁ πρόσθεν χωρέω . οὗτος ἀεί προθυμέομαι οὖον νόμος ἐγκώμιον περί πολύς ποιέω , ὅς βούλομαι ἀφορμή ὁ ἔπαινος εἰς αὔξησις παρέχω , ἐκεῖθεν ἐπιτάσσω οὗτος παρακροτέω . οὐδέ γάρ εἰμί καί ὁ μάλιστα θαυμαστός οἷ γεννήτωρ , ὁ ἐκεῖνος δόξα ὁ ὁ παῖς Εὐφημία προσδέω · ὥσπερ οὐδός ἔμφυτος κάλλος ὁ ἐκ ἀλλότριος ἄνθος χάρις καί κομμωτικός περίνοια . Οὐδ ἡμέρα ἥλιος καταπυρεύω προσθήκη ἐπιζητέω φαιδρότης , ἵνα μᾶλλον ῥοδοειδές φέρω ὁ πρόσωπον . Ἀλ ὅσος ἐπιδείκνυμι ὅτιπερ οἷος κλῆρος ἐκ πατήρ ὁ ἀρετή παραλαμβάνω , οὐ ἐμμένω ὁ παρέχω . οὐδέ ὁ ἐκεῖνος ἀρκέω ὡσπερεί παράδειγμα ἀκολουθέω γε ἡλίκος οἶος εἰμί ] ἀλλά τοσοῦτος ἀγαθός ἐπιβαίνω κατόρθωμα , ὅσος εἰκός ὁ εἰς οὐρανός ὅλος ὁ ζωή μετατίθημι . ἐπιτιμάω δδʹ οὐ ἄν τις ὁ λόγος κατόπιν ὁ