cogPG.PG107 299
ἕτερον τὴν αἰχμαλωσίαν ἐπιτείνουσι . Πῶς γὰρ οὐχὶ τούτους πάλιν αἰχμαλωτίζουσιν ; ἢ πῶς οὐκ αὔξεται τὸ δεινὸν καὶ ἄλγος ἀπαραμύθητον , καὶ τοῦ θανάτου κέντρον ἐπωδυνότερον κατὰ τῆς καρδίας αἰχμάλωτος φέρων ἄπεισι τῶν ἀνθρωπίνων , ὅταν οὐ μόνον ἐν αἰχμαλωσίᾳ καταστρέφη τὸν βίον , ἀλλὰ καὶ εἴ τινα ἐν τοῖς ὁμοφύλοις οἶδεν ἑαυτοῦ προσοῦσαν ὕπαρξιν , περὶ ταύτης οὐκ ἔστι θουλειύεσθαι κύριος , ἀλλ´ ἐξωθεῖται τῶν οἰκείων ὡς ἀλλοτρίων , καὶ τῶν πόνοις οἰκείοις κτηθέντων τῆς οἱκονοιίας ἐκβάλλεται . ὧν ἐκεῖνος προκινδυνεύων εἰς τὰ τῶν δορυλήπτων κατέστη δεινά ; Πῷς δὲ , εἴ τινές εἰσι τῷ αἱχμαλώτῳ κατὰ γένος διαφέροντες , ἢ τέκνα ἢ γυνὴ ἢ ἀδελφὴ ἢ ἕτεροι οὓς ἐπικλήρους οὐδὲν ὁ νόμος , οὐχὶ πάντες ὁμοίως πρὸς τὴν ἐξ ἀδιαθέτου ἐρχομένην αὐτοῖς κληρονομίαν ἀποβλέψαντες τῇ ταύτης ἐλπίδι τὴν περὶ τοῦ συγγενοῦς αἰχμαλώτου τῆς ἐλευθερίας παρήσουσιν ἐπιμέλειαν ; ἴσμεν γὰρ τὸ ἀνθρώπινον , ὡς εὐαρίθμητοι λίαν φίλτρον ἀληθινὸν διασώζουσι , καὶ τούτου μόνον ἕνεκα πρὸς βοήθειαν τῶν ἀλγεινοῖς περιστοιχιζομένων ἡ γνώμη αὐτοῖς ἐπεγείρεται , οἱ πλεῖστοι δὲ προσδοκίᾳ τοῦ τυχεῖν τινος χάριτος ἐπὶ βοήθειαν χωροῦσι τῶν χρηζόντων τῆς βοηθείας . Πόθεν οὖν ὑπὲρ τῶν αἰχμαλώτων ἢ τῶν συγγενῶν τις ἢ ἕτερος ἀναλάβοι φροντίδα : Εἰ μὲν γὰρ ἧν ἐπ´ ἀδείας αὐτοῖς περὶ τῶν οἰκείων βουλεύσασθαι , ἔμελλόν τινες ἀναλογιζόμενοι ὡς οὐκ ἀκερδὴς αὐτοῖς ἔσται ὁ πόνος , μὴ ῥᾳθύμως αὐτὸν ἀναδέχεσθαι · ἐνενόουν γὰρ , ὡς εἰκὸς , ὡς ἢ τῆς σπουδῆς αὐτῶν εἰς πέρας διεξελθούσης καὶ τῶν αἰχμαλώτων ἐλευθερίας τυχόντων ἕξουσί τινα χάριν ὑπὲρ ὧν διεσπούδασαν , ἢ κἂν τὴν ἐκείνων σπουδὴν ὁ θάνατος προφθάσας ἐν δεσμοῖς ὄντα λάβοι τὸν ἄνθρωπον , ἐν τῇ περὶ τῶν οἰκείων διατάξει ἔσται τινὸς πὸείονος ἀξιῶν μερίδος τὸν ὑπὲρ αὐτοῦ πεφροντικότα σῶν ἄλλως ἠμεληκότων · οὐ γὰρ ἀμνημονήσειν αὐτὸν καὶ παρὰ φαῦλον τοὺς πόνους ποιήσεσθαι ὑσπελάμβανον . Τούτοις οὖν , ὥσπερ ἔφην , τοῖς λογισμοῖς ἔμελλόν τινες οὐ ῥαθύμως εἰς τὴν ὑπὲρ ἐλευθερίας τῶν αἰχμαλώτων σπουδὴν διανίστασθαι · νῦν δέ , τῶν μὲν κωλυομένων διατάττεσθαι , τῶν δὲ ἐξ ἀδιαθέτου κληρονόμων εἰς τὴν ὕπαρέιν ἐμβαινόντων , οὐκ οἶδα εἴ τις εὐρεθείη τοὺς ὑπὲρ τῆς ἀναῤῥύσεως πόνους ἀναδεξόμενος . Ἔ τε γὰρ ἐλπὶς τῆς ἐξ ἀδιαθέτου κληρονομίας , καὶ ἡ ἐνθύμησις τοῦ μή ποτε διὰ κενῆς κάμῃ , τὰς ἑαυτοῦ σπουδὰς τοῦ θανάτου προλαβόντος καὶ τὸν αἰχμάλωτον ἐξ ἀνθρώπων ἀφανίσαντος , ὀκνηρότερον να μὴ λέγω παντελῶς ἀπρόθυμον ποιεῖ πρὸς τὴν ἐπιχείρησιν , ὅπερ οὐκέτι ὁμοίως συνέβαινεν , εἰ μὴ ἄκυρον αὐτοῖς ἡ νομοθεσία εἰργάζετο τὴν διάταξιν . Εἰ δὲ γὰρ λύτρον ψυχῆς ἡ ἰδία κτῆσις , πῶς οὐχὶ καὶ κατὰ τοῦτο ἀδικίαν ἀκροτάτην ὑπομένουσιν
Lemmas: ἕτερος ὁ αἰχμαλωσία ἐπιτείνω . Πῶς γάρ οὐ οὗτος πάλιν αἰχμαλωτίζω ; ἢ πῶς οὐ αὐξάνω ὁ δεινός καί ἄλγος ἀπαραμύθητος , καί ὁ θάνατος κέντρον ἐπώδυνος κατά ὁ Καρδία αἰχμάλωτος φέρω ἄπειμι ὁ ἀνθρώπινος , ὅταν οὖον μόνος ἐν αἰχμαλωσία καταστρέφω ὁ βίος , ἀλλά καί εἰμί τις ἐν ὁ ὁμόφυλος οἶδα ἑαυτοῦ πρόσειμι ὕπαρξις , περί οὗτος οὐ εἰμί θουλειυω κύριος , ἀλ ἐξωθέω ὁ οἰκέω ὡς ἀλλότριος , καί ὁ πόνος οἰκέω κτάομαι ὁ οικονοιια ἐκβάλλω . ὅς ἐκεῖνος προκινδυνεύω εἰς ὁ ὁ δορύληπτος καθίστημι δεινός ; Πῶς δέ , εἰμί τις εἰμί ὁ αἰχμάλωτος κατά γένος διαφέρω , ἢ τέκνον ἢ γυνή ἢ ἀδελφή ἢ ἕτερος ὅς ἐπίκληρος οὐδείς ὁ νόμος , οὐ πᾶς ὁμοίως πρός ὁ ἐκ αδιάθετος ἐρχόμενος αὐτός κληρονομία ἀποβλέπω ὁ οὗτος ἐλπίς ὁ περί ὁ συγγενής αἰχμάλωτος ὁ ἐλευθερία παρίημι ἐπιμέλεια ; οἶδα γάρ ὁ ἀνθρώπινος , ὡς εὐαρίθμητος λίαν φίλτρον ἀληθινός διασῴζω , καί οὗτος μόνος ἕνεκα πρός βοήθεια ὁ ἀλγεινός περιστοιχίζω ὁ γνώμη αὐτός ἐπεγείρω , ὁ πλεῖστος δέ προσδοκία ὁ τυγχάνω τις χάρις ἐπί βοήθεια χωρέω ὁ χρῄζω ὁ βοήθεια . πόθεν οὖν ὑπέρ ὁ αἰχμάλωτος ἢ ὁ συγγενής τις ἢ ἕτερος ἀναλαμβάνω φροντίς : εἰμί μέν γάρ ἧμαι ἐπι ἄδεια αὐτός περί ὁ οἰκέω βουλεύω , μέλλω τις ἀναλογίζομαι ὡς οὐ ἀκερδής αὐτός εἰμί ὁ πόνος , μή ῥᾴθυμος αὐτός ἀναδέχομαι · ἐννοέω γάρ , ὡς εἰκός , ὡς ἢ ὁ σπουδή αὐτός εἰς πέρας διεξέρχομαι καί ὁ αἰχμάλωτος ἐλευθερία τυγχάνω ἔχω τις χάρις ὑπέρ ὅς διασπουδάζω , ἢ κἀν ὁ ἐκεῖνος σπουδή ὁ θάνατος προφθάνω ἐν δεσμός εἰμί λαμβάνω ὁ ἄνθρωπος , ἐν ὁ περί ὁ οἰκέω διάταξις εἰμί τις πεῖος ἄξιος μερίς ὁ ὑπέρ αὐτός φροντίζω σός ἄλλως ἀμελέω · οὖον γάρ ἀμνημονέω αὐτός καί παρά φαῦλος ὁ πόνος ποιέω ὑσπελάμβανον . οὗτος οὖν , ὥσπερ φημί , ὁ λογισμός μέλλω τις οὖον ῥάθυμος εἰς ὁ ὑπέρ ἐλευθερία ὁ αἰχμάλωτος σπουδή διανίσταμαι · νῦν δέ , ὁ μέν κωλύω διατάσσω , ὁ δέ ἐκ αδιάθετος κληρονόμος εἰς ὁ ὑπαίρω ἐμβαίνω , οὐ οἶδα εἰμί τις εὑρίσκω ὁ ὑπέρ ὁ ἀνάρρυσις πόνος ἀναδέχομαι . ἔ τε γάρ Ἐλπὶς ὁ ἐκ αδιάθετος κληρονομία , καί ὁ ἐνθύμησις ὁ μή ποτός διά κενός κάμνω , ὁ ἑαυτοῦ σπουδή ὁ θάνατος προλαμβάνω καί ὁ αἰχμάλωτος ἐκ ἄνθρωπος ἀφανίζω , ὀκνηρός νάω μή λέγω παντελῶς ἀπρόθυμος ποιέω πρός ὁ ἐπιχείρησις , ὅσπερ οὐκέτι ὁμοίως συμβαίνω , εἰμί μή ἄκυρος αὐτός ὁ νομοθεσία ἐργάζομαι ὁ διάταξις . εἰμί δέ γάρ λύτρον Ψυχή ὁ ἴδιος κτῆσις , πῶς οὐ καί κατά οὗτος ἀδικία ἄκρος ὑπομένω