cogPG.PG107 372
ἅσπερ τὰ νεῦρα τῶν λαλούντων ὀργάνων Ῥίων ὁ μακρὸς οὐ διαφθεέρει χρόνος . Ἐπεὶ δὲ μαργαίνουσιν ἐκ πονηρίας , Πτρους ὁλοιτρόχους τε μεστοὺς πικρίας , Λόγους καθ´ ἡμῶν σφενδονοῦσι μακρόθεν , Τττιγος ἐδράξαντο τοῦ πτεροῦ τάχα , Νὕξαντες ἡμᾶς , εἴ τι δεῖ καὶ κομπάσαι , Κακὸν κακῷ μὲν ἐξιέμενος πάλαι , Ὁ μητροραίστης φησὶν Ἀτρείδου γόνος , ἄχρηστον εὖρεν ἐν βίῳ τπαροιμίαν · Ἐγὼ δὲ καλῷ καλὸν ἐγγράφων λόγον , Τὸν εὐσεβῆ λείπω γε μῦθον ἐν βίῳ Ὁ πατροραίστης δυσσεβοῦς διδασκάλου , Κἂν εἰ διαῤῥαγεῖεν Ἕλληνες μέσον , Μανέντες ἐν λόγοισι Τελχίνων μέτα . Καὶ πρῶτα μὲν ζήλῳ γε ῥωσθεὶς ἐνθέῳ Χριστὸν κριτὴν τίθημι τὸν Θεὸν Λόγον , Ὡς ὄντα πηγὴν τῆς ἀληθείας μόνον · Καὶ τῷ Λόγῳ θρόνον τε καὶ βῆμα γράφω Τάξεις παρεστώτων γε σεπτῶν ἀγγέλων , Καὶ συγκαλῶ θέστρον ἀνθρώπων μέγα , Καὶ προσκαλοῦμαι τοὺς ἐμοὺς κατηγόρους , Μσον παρελθὼν ὥς τις ὁπλίτης νέος , Ὡς εἰς ἀγῶνά φημι τῶν Ὀλυμπίων , Ἐκκλησιῶν δὲ τῶν ἄνω καὶ τῶν κάτω , ΑΙέτειμι λοιπὸν ἐν κονίστρᾳ τῶν λόγων . Ἑῤῥοιεν οἱ τὸ Θεῖον ἐξηρνημένοι , Μανεῖεν οἱ Μάνεντι συμμεμηνότες , φθαρεῖεν οἱ σέξοντες Ἐλλήνων θεοὺς , εοὺς ἔρωτι καὶ πάθει συνημμένους , Θεοὺς ὑπ´ ἀνδρῶν εὐτελῶν τετρωμένους , θεοὺς τε μοιχοὺς καὶ θεὰς κασσωρίδας , Θεὰς ὑπ´ ἀνδρῶν βουκόλων γαμουμένας , θεοὺς τε χωλοὺς , καὶ παραβλῶπας θεάς , Πέσοιεν οἱ μὴ προσκυνοῦντες ἐμφρόνως ῷ προσώποις ἐν τρισὶ νοουμένῳ , Ὑμνουμένῳ δὲ τῇ μιᾷ μόνῃ φύσει · άνοιεν οἱ τὴν σάρκα τοῦ Θεοῦ Λόγου Βὴ σὺν φόβῳ σέβοντες ἐκ ψυχῆς ὅλης · Χριστὸς καταργήσειε τὰς βλασφημίας , Σωτὴρ ὀλοθρεύσειε πάσας αἱρέσεις , Χριστὸς δʹ ἀμερδύνειε καὶ τῶν σχισμάτων βλάβην ἂπασαν καὶ πονηρίαν φθόνου · Σωτὴρ ἀῖστώσειε τοὺς δόξης χάριν Ἐκκλησίαν τέμνοντας εἰς διαιρέσεις . Ταῦτα φρονῶ ζῶν , καὶ θανὼν ἐκεῖ πάλιν Καυχώμενος λέξαιμι πρόσθεν ἀγγέλων · Τίσοι χρεωστῶ τοῦ νοὸς κατὰ πλέον , Ὦ παντεπόπτα , καὶ νεφροὺς καὶ καρδίας , Ὦ τοὺς λογισμοὺς ἐξερευνῶν ἐννόμως ; Οον δὴ καὶ τοῦτο τὸ ἡρωίκοε.λεγεῖον αὐτοῦ . Ἐῤῥε μοι , ὦ τριτάλαινα Πολύμνια , ἔῤῥετε , μοῦσαι Αὐτὰρ ἐγὼν ἀπὸ νῦν ῥητορικῆς ἔραμαι τώτιον ἀρχιερῆα γεροντοδιδάσκαλον εὐρὼν ,
Lemmas: ὅσπερ ὁ νεῦρον ὁ λαλέω ὄργανον Ῥίον ὁ μακρός οὖον διαφθείρω χρόνος . ἐπεί δέ μαργαίνω ἐκ πονηρία , Πτρους ὁλοίτροχος τε μεστός πικρία , Λόγος καθ´ ἐγώ σφενδονέω μακρόθεν , Τττιγος δράσσομαι ὁ πτερόν τάχα , νύσσω ἐγώ , εἰμί τίς δεῖ καί κομπάζω , Κακός κακός μέν ἐξίημι πάλαι , ὁ μητροραιιστημι φημί Ἀτρείδης γόνος , ἄχρηστος εὑρίσκω ἐν βίος τπαροιεις · ἐγώ δέ καλός καλός ἐγγράφω λόγος , ὁ εὐσεβής λείπω γε μῦθος ἐν βίος ὁ πατροραΐστης δυσσεβής διδάσκαλος , κἀν εἰμί διαῤῥαγεῖεν Ἕλλην μέσος , μαίνομαι ἐν λόγος Τελχίν μετά . καί πρῶτος μέν ζῆλος γε ῥώννυμι ἔνθεος Χριστός κριτής τίθημι ὁ θεός Λόγος , ὡς εἰμί πηγή ὁ ἀλήθεια μόνος · καί ὁ Λόγος θρόνος τε καί βῆμα γράφω Τάξις παρίστημι γε σεπτός ἄγγελος , καί συγκαλέω θέστρον ἄνθρωπος μέγας , καί προσκαλέω ὁ ἐμός κατήγορος , Μσον παρέρχομαι ὅς τις ὁπλίτης νέος , ὡς εἰς ἀγών φημί ὁ Ὀλύμπιος , ἐκκλησία δέ ὁ ἄνω καί ὁ κάτω , ΑΙέτειμι λοιπός ἐν κονίστρα ὁ λόγος . ἔρρω ὁ ὁ θεῖον ἐξαρνέομαι , μαίνομαι ὁ Μανέντι συμμένω , φθείρω ὁ σέξοντες Ἕλλην θεός , ἑός Ἔρως καί πάθος συνάπτω , θεός ὑπό ἀνήρ εὐτελής τιτρώσκω , θεός τε μοιχός καί θεά κασσωριδαις , θεά ὑπό ἀνήρ βουκόλος γαμέω , θεός τε χωλός , καί παραβλώψ θεός , πίπτω ὁ μή προσκυνέω ἔμφρων ῷ πρόσωπον ἐν τρεῖς νοέω , υμνουμενοω δέ ὁ εἷς μόνος φύσις · ἀγριαίνω ὁ ὁ σάρξ ὁ Θεός Λόγος βαίνω σύν φόβος σέβω ἐκ Ψυχή ὅλος · Χριστός καταργέω ὁ βλασφημία , Σωτήρ ὀλοθρεύω πᾶς αἵρεσις , Χριστός δέ ἀμερδύνω καί ὁ σχίσμα βλάβη ἅπας καί πονηρία φθόνος · Σωτήρ ἀῖστώσειε ὁ δόξα χάρις ἐκκλησία τέμνω εἰς διαίρεσις . οὗτος φρονέω ζῶ , καί θνήσκω ἐκεῖ πάλιν καυχάομαι λέγω πρόσθεν ἄγγελος · τίνω χρεωστέω ὁ νόος κατά πλέω , ὦ παντεπόπτης , καί νεφρός καί Καρδία , ὦ ὁ λογισμός ἐξερευνάω ἔννομος ; ὄον δή καί οὗτος ὁ ἡρωίκοε.λεγεῖον αὐτός . ἔρρω ἐγώ , εἰμί τριτάλας Πολύμνια , ἔρρω , Μοῦσα ἀτάρ ἐγώ ἀπό νῦν ῥητορικός ἔραμαι τίω ἀρχιερεύς γεροντοδιδάσκαλος εὑρίσκω ,