cogPG.PG107 133
ταύτην δίδοτε . Ἀναβλέψατε , ἄνθρωποι , λογισμῷ . εἰς τὸν οὐρανόν · καταμάθετε , τίς ὁ τανύσας αὐτόν · τίς ὁ ποικᾶας αὐτὸν τῷ ἀστρῴῳ ἄνθει , τίς ὁ διατάξας δρόμον φωστῆρσι , τίς ὁ θέμενος τάξιν τῶ παντὶ , τίς ὁ ἀπείρῳ ἐπιστήμῃ οὔτω τοῖς πᾶσιν ἁρμονίαν θέμενος , δι´ ἧς ὥσπερ τεταγμένου χοροῦ ἥ τε σοφία τοῦ ποιήσαντος ἀναφωνεῖται , καὶ τὰ κάλλιστα πλουτεῖ ἄνθρωπος . Καταμάθετε ταῦτα , καὶ τούτοις ἀνανεύσαντες τῆς τῶν κτισμάτων δουλείας , μάθετε τὸ μέγα τῆς περὶ ἀνθρώπους οἰκονομίας μυστήριον ποῦ Θεοῦ , πῶς μὲν διὰ σωτηρίαν ἀνθρώπου , Θεὸς ἄνθρωπος γίνεται , πῶς δ´ ὁ θάνατος , ὃν χλεύην ποι εἶσθε , ζωῆς αἰτιώτατος γέγονεν , ἀσθένεια ὑμῖν ἔδοξεν , τὸ , προσηλῶσθαι σταυρῷ , καὶ μὴν ἄμαχος τοῦ σταυροῦ ἡ δύναμις . Ἄμα τε γὰρ σταυρὸς ἐπεπήγει , καὶ τῶν παρ´ ὑμῶν σεβομένων δαιμονίων , ἐξ ἐκείνου μέχρι καὶ νῦν , ἡ δύναμις ὑπολήγει · ἐκεῖνος ὁ θάνατος . τὸ πικρὸν τοῦ θανάτου , εἰς γλυκύτητα μετενήνοχεν , ὡς καὶ νῦν ἡμῖν οἷόν τι γλυκὺ πόμα δι´ ἐπιθυμίας ἐστὶ , δι´ αὐτοῦ πρὸς ζωήν μεταβαίνουσιν , ὡς εὐεργέτην προσμένομεν αὐτὸν , ὄτι τοῦ πηλίνου μετοικίζων σκήνους , εἰς τὰς οὐρανίους ἐγκατοικίζει σκηνάς . εἶπεν τις ταῦτα τῶν ἰακαρίων . γενναίῳ μὲν παραστήματι , εὐλάλῳ δὲ καὶ σοφῇ τῇ γλώσσῃ , καὶ τοῦ τυράννου ἐξέκαυσε τὸν θυμὸν , οἷς ἀντειπεῖν ἢπόρει . Καὶ ποῦ αἱ στρεβλώσεις , ἐβόα ; Ποῦ δὲ αἱ μάστιγες ; Ἀχθήτωσαν δὲ οἱ τροχοὶ , ἐξαπτέσθωσάν τε καὶ αἰ κάμινοι , καὶ τούτοις ὡσπερεὶ χρυσὸν , τοὺς χρυσοῦς ὄντως ἀνδριάντας τῆς εὐσεβείας ἐδοκίμαζον . Τίς τὴν πρὸς τὰ δεινὰ καρτερίαν αὐτῶν παραστήσει ; Εὐτρέπιστο τὰ βασανιστήρια ὄργανα , καὶ χαίροντι προσώπῳ , καθάπερ πρὸς θεραπείαν τὰς τῶν δημίων χεῖρας ἀπέβλεπον , ὥσπερ οὐ πόνου , ἀλλ´ ἡδονῆς ἐξ αὐτῶν οὕσης προσδοκίμου . Καὶ οἱ μὲν ἔξεων μέχρις ὀστέων . Οἱ δὲ , ὥσπερ φυτὰ κατὰ βάθος πιαινόμενα , εὐανθεστέραν τὴν πίστιν ἐδείκνυον . Ἀπέκειρον τὰ μέλη . Οἱ δὲ τὴν εἰς Θεὸν δοξολογίαν , καθάπερ καρποὺς ἀναφέροντες , οἷς ὁ τῆς ἀσεβείας οὐ ἐπεσκότει γνόφος , ὡραιότεροι ἀνεφαίνοντο . Καὶ οἱ μὲν διεσπάρασσον ὄνυξιν · οἱ δ´ ἔλεγον , Λεπτύνατε τὸν τῆς σαρκὸς χιτῶνα , ὃν ἡ ἀμαρτία ἐπάχυνεν . Ἀποξεέσθω διὰ τούτων κακία , ᾗ ὁ πονηρὸς τῷ θείῳ ὑφάσματι ἐλυμήνατο . Νῦν ἡμῖν , δι´ ὧν ἀπογυμνοῦνται τῆς σαρκὸς τὰ ὀστᾶ , χιτὼν ἐκεῖνος ὁ ἀπ´ ἀρχῆς ἐτοιμάζεται . Νυν ἡμῖν τὸ μακάριον τῆς εὐεξίας , ὃ δι´ ἡδονῆς ἀπωλέσαμεν , ἐν τῇ δοκούση πικρότητι τῶν βασάνων ἀποκαθίσταται . Πόσα ἄν τι , βασιλείας ἀπολέσας ἀξιώματα , ἡδέως ἀνάλωσεν ἂν , ἵνα τοῦτο πάλιν ἀνακτήσηται · Νῦν ἡμῖν τὸ θεῖον ἀξίωμα τῆ ὀλίγῃ ταύτῃ ἀναλώσει τοῦ σώματος , ἀποδίδοται . μᾶλλον δὲ οὐδὲ ἀνάλωσις τοῦτό ἐστιν , ἀλλ´ οἷον σπορά τις , εὑανθέστερον ἡμῖν τὸ σῶμα προῖσχουσα . Τί μέγα τοσαύταις ἐνεργείαις καταπλουτισθέντας
Lemmas: οὗτος δίδωμι . ἀναβλέπω , ἄνθρωπος , λογισμός . εἰς ὁ οὐρανός · καταμανθάνω , τίς ὁ τανύω αὐτός · τίς ὁ ποικᾶας αὐτός ὁ ἀστρῷος ἄνθος , τίς ὁ διατάσσω δρόμος φωστήρ , τίς ὁ τίθημι τάξις ὁ πᾶς , τίς ὁ ἤπειρος ἐπιστήμη οὐτάω ὁ πᾶς ἁρμονία τίθημι , δις ὅς ὥσπερ τάσσω χορός ὅς τε σοφία ὁ ποιέω ἀναφωνέω , καί ὁ καλῶς πλουτέω ἄνθρωπος . καταμανθάνω οὗτος , καί οὗτος ἀνανεύω ὁ ὁ κτίσμα δουλεία , μανθάνω ὁ μέγας ὁ περί ἄνθρωπος οἰκονομία μυστήριον ποῦ Θεός , πῶς μέν διά σωτηρία ἄνθρωπος , θεός ἄνθρωπος γίγνομαι , πῶς δδʹ ὁ θάνατος , ὅς χλεύη ποῖ ἵημι , ζωή αἴτιος γίγνομαι , ἀσθένεια σύ δοκέω , ὁ , προσηλόω σταυρός , καί μήv ἄμαχος ὁ σταυρός ὁ δύναμις . ἄμη τε γάρ σταυρός πήγνυμι , καί ὁ παρ´ σύ σέβω δαιμόνιος , ἐκ ἐκεῖνος μέχρι καί νῦν , ὁ δύναμις ὑπολήγω · ἐκεῖνος ὁ θάνατος . ὁ πικρός ὁ θάνατος , εἰς γλυκύτης μεταφέρω , ὡς καί νῦν ἐγώ οἷος τίς γλυκύς πόμα δις ἐπιθυμία εἰμί , δις αὐτός πρός ζωή μεταβαίνω , ὡς εὐεργέτης προσμένω αὐτός , ὅστις ὁ πήλινος μετοικίζω σκῆνος , εἰς ὁ οὐράνιος ἐγκατοικίζω σκηνή . εἶπον τις οὗτος ὁ ἰακαρίων . γενναῖος μέν παράστημα , εὔλαλος δέ καί σοφός ὁ γλῶσσα , καί ὁ τύραννος ἐκκαίω ὁ θυμός , ὅς ἀντιλέγω ἀπορέω . καί ποῦ ὁ στρέβλωσις , βοάω ; πός δέ ὁ μάστιξ ; ἄγω δέ ὁ τροχός , ἐξάπτω τε καί ὁ κάμινος , καί οὗτος ὡσπερεί χρυσός , ὁ χρύσεος εἰμί ἀνδριάς ὁ εὐσέβεια δοκιμάζω . Τῖς ὁ πρός ὁ δεινός καρτερία αὐτός παρίστημι ; εὐτρεπίζω ὁ βασανιστήριον ὄργανον , καί χαίρω πρόσωπον , καθάπερ πρός θεραπεία ὁ ὁ δήμιος χείρ ἀποβλέπω , ὥσπερ οὖον πόνος , ἀλ ἡδονή ἐκ αὐτός ὗσις προσδόκιμος . καί ὁ μέν ἕξις μέχρι ὀστέον . ὁ δέ , ὥσπερ φυτόν κατά βάθος πιαίνω , εὐανθής ὁ πίστις δείκνυμι . Ἀπέκειρον ὁ μέλος . ὁ δέ ὁ εἰς θεός δοξολογία , καθάπερ καρπός1 ἀναφέρω , ὅς ὁ ὁ ἀσέβεια οὖον ἐπισκοτέω δνόφος , ωραιότερος ἀναφαίνω . καί ὁ μέν διασπείρω ὄνυξ · ὁ δδʹ λέγω , λεπτύνω ὁ ὁ σάρξ χιτών , ὅς ὁ ἁμαρτία παχύνω . ἀποξέω διά οὗτος κακία , ὅς ὁ πονηρός ὁ θεῖον ὕφασμα λυμαίνομαι . νῦν ἐγώ , δις ὅς ἀπογυμνόω ὁ σάρξ ὁ ὀστέον , χιτών ἐκεῖνος ὁ ἀπ´ ἀρχή ἑτοιμάζω . νυν ἐγώ ὁ μακάριος ὁ εὐεξία , ὅς δις ἡδονή ἀπόλλυμι , ἐν ὁ δοκέω πικρότης ὁ βάσανος ἀποκαθίστημι . Πόσα ἄν τίς , βασίλεια ἀπόλλυμι ἀξίωμα , ἡδύς ἀναλίσκω εἄν , ἵνα οὗτος πάλιν ἀνακτάομαι · νῦν ἐγώ ὁ θέω ἀξίωμα τῆ ὀλίγος οὗτος ἀναλίσκω ὁ σῶμα , ἀποδίδωμι . μᾶλλον δέ οὐδέ ἀνάλωσις οὗτος εἰμί , ἀλ οἷος σπορά τις , εὐανθής ἐγώ ὁ σῶμα προΐσχω . τις μέγας τοσοῦτος ἐνέργεια καταπλουτίζω