cogPG.PG107 88
σασθαι . Ἀλλὰ μάνθανε νῦν , ὡς μάτην μὲν ἡ κακίστη τέχνη διεσπουδάσθη σοι τῆς ἐπιβουλῆς , μάτην δέ με τῷ φυτῷ ὑποθέλξας τῆς γνώσεως τοῦ τῆς Ἑδὲμ ἐξάγεις χωρίου . Μάτην δὲ σοβαρὸς περιῄεις , ἐφ´ οἷς ἐπεπόνθειν ἐγὼ , κομπάζων ἐπὶ ταῖς σαῖς ἀπάταις καὶ σεμνυνόμενος . Ὅρα γὰρ οἷά μοι γέγονε , μᾶλλον δ´ ὁρᾶς καὶ περιφέρεις ὀδύνης κέντρον ἀπαραμύθητον . Ἰδοὺ γὰρ ἀν Κρανίῳ τῆς ζωῆς μοι ξύλον ἀνέβη , δι´ οὗ καὶ παράδεισον καὶ ἀθανασίαν , καὶ τὴν πρὸς τὸν πλάστην οἰκειότητα , τὸν ἀρχαῖον ἀπολαμβάνω πλοῦτον . Νῦν σα μᾶλλον ἢ τότε θερμότερος ἀναφλέγει φθόνος , μάλιστά γε , ὅ τι καὶ δρῴης ἐξαποροῦντα . Πᾶσα γὰρ κακοτεχνίας μηχανὴ περιῃρηται , οὐδ´ ἔστι δι´ ὧν ἔτι πόρον πρὸς ἀπάτην λάβοις . Οὐ γὰρ μόνον ὑποψιθυρίζειν οὐ παῤῥησιάσῃ , ἀλλ´ οὐδὲ οἰστόν σοι μένειν τὴν ἀπὸ τοῦ θείου τούτου φυτοῦ δύναμιν προῖεμένην . Ἰδού μοι τὸ βασιλικὸν σκῆπτρον οἷα παιδὶ ἠγαπημένῳ δίδωσιν ὁ Δεσπότης . Δι´ οὗ σε τὸν σκολιὸν θαυατώσας ὄφιν τὴν ζωὴν ἐχαρίσατο . Νῦν μοι τὸ μέγα τῆς ἀσφαλείας ὅπλον ἐχαλκεύθη , δι´ οὗ πάσης ἐπιβουλῆς ἀμείνων καθίσταμαι . Ἀλλ´ ὧ ξύλον μόνον ἐκ φυτῶν θείου νάματος ἀρδείᾳ πιανθέν ! Ὢ ξύλον φυὲν μὲν ἐν Κρανίῳ , πᾶσαν δὲ γῆν περιλαβόν τῆ σκιᾷ , ἐν ᾧ τῆς κακούσης ἁμαρτίας διανεπαυσάμην ! Ὥ φυτὸν ἐν γῇ μὲν βλαστῆσαν , ὑπερῆκον δὲ τὸν οὐρανὸν , οὗ τὸν ἀμύθητον ἄγγελοι καρπὸν ὁρῶντες , τὴν μεγάλην σοφίαν τοῦ φυτοκόμου θαυμάζουσιν ἐκπληττόμενοι , ὁρῶσι καρπὸν τῶν ἀνθρώπων τὴν σωτηρίαν , τοῦ θανάτου κατάλυσιν , τὴν εἰς τὴν πατρίδα τῶν ἀνθρώπων ἐπάνοδον , τῆς φλογίνης ῥομφαίας τὴν ὑποχώρησιν , τοῦ διαβόλου τὴν ἦτταν καὶ τρόμον , καὶ τὴν ἐπὶ μόνῳ τύπῳ τῆξιν αὐτοῦ καὶ ἀφανισμόν ! Ταῦτα δὲ τοῦ σταυροῦ τὴν ἰσχὺν καὶ θειότητα πρώην εἰκόνιζον προτυποῦντες , ὁμήγυρις ἱερὰ , ἄρτι μὲν ὀάβδου προφητικῆς , ἀπάτης σοφίσμασα κατααοιύσης Αἰγύπτια , καὶ λαὸν ἐξ Αἰγύπτου δουλείας ἐξαγούσης , ἄρτι δ´ ἀκροτάτου νάματα πηγαζούσης ῥάβδου πληγῇ καὶ δίψους ἀνάγκην παραμυθουμένης , ἐρημικῇ πορείᾳ διαθλοῦντος λαοῦ . Καὶ νῦν μὲν ἀνθεῖ ῥάβδος καὶ τῆς ἱερωσύνης δωρεῖται τὸ χάρισμα τῷ βλαστήματι . Νῦν δ´ ὑπὸ γέροντος πατριάρχου προσκυνεῖται , εἰ καὶ βασιλέως , ἀλλ´ Υἱοῦ χρηματίζουσα ῥάβδος . Τοῦτο ἄρα ἦν , ἐπείπερ ἔμελλεν ἡ τοῦ σταυροῦ σωτήριος ῥάβδος οὐ μόνον ὑπὸ ἐθνῶν , οὓς δὴ κληρονομίαν ὁ Πατὴρ δίδωσι τῷ Υἱῷ , ἀλλὰ καὶ ὑπ´ αὐτοῦ προσκυνεῖσθαι τοῦ γέροντος Ἰσραήλ , ὃς δὴ κατὰ σάρκα γεννήτωρ ὤφθη τοῦ γεννηθέντος ἀπάτορος . Πάντως δὲ οὐδὲν ὑπεναντίον τῷ λόγῳ ἡ τούτων μέχρι καὶ νῦν πρὸς ἐπίγνωσιν ἀναβολὴ , εἴπερ κατὰ τὸ λόγιαν , ἐὰν ᾗ ὁ ἀριθμὸς τῶν υἱῶν Ἰσραὶλ,ὡς ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης , τὸ κατάλειμμα σωθήσεται . Σωτηρία Σʹ οὐκ ἔστιν ἐν ἄλλῳ τινὶ , ἢ τῷ σταυρωθέντι
Lemmas: σάω . ἀλλά μανθάνω νῦν , ὡς μάτην μέν ὁ κακός τέχνη διασπουδάζω σύ ὁ ἐπιβουλή , μάτην δέ ἐγώ ὁ φυτός ὑποθέλγω ὁ γνῶσις ὁ ὁ Ἐδέμ ἐξάγω χωρίον . Μάτος δέ σοβαρός περίειμι , ἐφίημι ὅς πάσχω ἐγώ , κομπάζω ἐπί ὁ σός ἀπάτη καί σεμνύνω . Ὅρας γάρ οἷος ἐγώ γίγνομαι , μᾶλλον δδʹ ὁράω καί περιφέρω ὀδύνη κέντρον ἀπαραμύθητος . ἰδέ γάρ εἰς κρανίον ὁ ζωή ἐγώ ξύλον ἀναβαίνω , δις ὅς καί παράδεισος καί ἀθανασία , καί ὁ πρός ὁ πλάστης οἰκειότης , ὁ ἀρχαῖος ἀπολαμβάνω πλοῦτος . νῦν σός μᾶλλον ἢ τότε θερμός ἀναφλέγω φθόνος , μάλα γε , ὅς τίς καί δράω ἐξαπορέω . πᾶσα γάρ κακοτεχνία μηχανή περιλέγω , οὐδός εἰμί δις ὅς ἔτι πόρος πρός ἀπάτη λαμβάνω . οὖον γάρ μόνος ὑποψιθυρίζω οὖον παρρησιασμαι , ἀλ οὐδέ ὀιστός σύ μένω ὁ ἀπό ὁ θεῖον οὗτος φυτός δύναμις προΐημι . ἰδέ ἐγώ ὁ βασιλικός σκῆπτρον οἷος παῖς ἀγαπάω δίδωμι ὁ Δεσπότης . Δις ὅς σύ ὁ σκολιός θαυατώσας ὄφις ὁ ζωή χαρίζομαι . νῦν ἐγώ ὁ μέγας ὁ ἀσφάλεια ὅπλον χαλκεύω , δις ὅς πᾶς ἐπιβουλή ἀγαθός καθίστημι . Ἀλ ἵημι ξύλον μόνος ἐκ φυτός θεῖον νᾶμα ἀρδεία πιαίνω ! ὤ ξύλον φύω μέν ἐν κρανίον , πᾶς δέ γῆ περιλαμβάνω τῆ σκιά , ἐν ὅς ὁ Κακούσης ἁμαρτία διαναπαύω ! ὅς φυτόν ἐν γῆ μέν βλαστάνω , ὑπερήκω δέ ὁ οὐρανός , ὅς ὁ ἀμύθητος ἄγγελος καρπός ὁράω , ὁ μέγας σοφία ὁ φυτοκόμος θαυμάζω ἐκπλήσσω , ὁράω καρπός ὁ ἄνθρωπος ὁ σωτηρία , ὁ θάνατος κατάλυσις , ὁ εἰς ὁ πατρίς ὁ ἄνθρωπος ἐπάνοδος , ὁ φλόγινος ῥομφαία ὁ ὑποχώρησις , ὁ διάβολος ὁ ασσα καί τρόμος , καί ὁ ἐπί μόνος τύπος τῆξις αὐτός καί ἀφανισμός ! οὗτος δέ ὁ σταυρός ὁ ἰσχύς καί θειότης πρώην εἰκονίζω προτυπόω , ὁμήγυρις ἱερόv , ἄρτι μέν ὀάβδου προφητικός , ἀπάτη σόφισμα κατααοιυω Αἰγύπτιος , καί λαός ἐκ Αἴγυπτος δουλεία ἐξάγω , ἄρτι δδʹ ἄκρος νᾶμα πήγνυμι ῥάβδος πλήσσω καί δίψος ἀνάγκη παραμυθέομαι , ερημικός πορεία διαθλάω λαός . καί νῦν μέν ἀνθέω ῥάβδος καί ὁ ἱερωσύνη δωρέω ὁ χάρισμα ὁ βλάστημα . νῦν δδʹ ὑπό γέρων πατριάρχης προσκυνέω , εἰμί καί βασιλεύς , ἀλ υἱός χρηματίζω ῥάβδος . οὗτος ἄρα εἰμί , ἐπεί μέλλω ὁ ὁ σταυρός σωτήριος ῥάβδος οὖον μόνος ὑπό ἔθνος , ὅς δή κληρονομία ὁ πατήρ δίδωμι ὁ υἱός , ἀλλά καί ὑπό αὐτός προσκυνέω ὁ γέρων Ἰσραήλ , ὅς δή κατά σάρξ γεννήτωρ ὁράω ὁ γεννάω ἀπάτωρ . πάντως δέ οὐδείς ὑπεναντίος ὁ λόγος ὁ οὗτος μέχρι καί νῦν πρός ἐπίγνωσις ἀναβολή , εἴπερ κατά ὁ λόγιος , ἐάν ὅς ὁ ἀριθμός ὁ υἱός Ἰσραὶλ,ὡς ὁ ἄμμος ὁ θάλασσα , ὁ κατάλειμμα σῴζω . Σωτηρία σύ οὐ εἰμί ἐν ἄλλος τις , ἢ ὁ σταυρόω