cogPG.PG107 158
Τῷ πράῳ τὸ δίκαιον κερασάμενος , πρῶτον μὲν ὑπεραπολογεῖται , οἱς Ἀνθέμιος ἐπετίμησεν · ἔπειτα τῆς Ἰησοῦ μαθητείας , καὶ οἷς ἐκείνη παῤῥησιάζεται , διὰ βραχέων αὐτὸν ὅλον εἶναι παραδηλῶν , ἐπικροτεῖται παρὰ πάντων . Καὶ ἦν ἰδεῖν τῷ ὕψει τῶν λόγων Ἰωάννου , τῇ ἐπιλάμψει τοῦ ἁγίου συνεξαστράπτοντα Πνεύματος · ὥστε εἰπεῖν ὁρῶντα τὸν ὕπαρχον , Ἀληθῶς τῆς Ἐλλήνων παιδείας ἡ Χριστιανῶν διδασκαλία πάντα ἀσύμφωνος , τῶν μὲν δοξομανούντων , τῶν δὲ τὴν ἐναντίαν ἐκείνων πορευομένων . Συνεπιλαιβάνε ται τούτοις ὁ Ἰωάννης , καὶ τῷ ζέοντι τοῦ κινοῦντος Ἐνεύματος , δημοσίᾳ παῤῥησιάζεται τὴν εὐσέβειαν , στηλιτεύει τὰ Ἑλλήνων , καὶ τοὺς αὐτῶν θεούς τε καὶ δαίμονας , Κρόνῳ , καὶ Διὶ , καὶ Ἀθηνᾷ καὶ Ἀπόλλωνι , καὶ τῷ λοιπῷ τῶν Ἐλλήνων θεῶν ὁρμαθῷ , Κἐρπετῶν τε καὶ θηρῶν , καὶ τῶν ἄλλων κνωδάλων τὴν στήλην ἀξίαν τῶν σεβομένων παραστησάμενος , ὧν καὶ οἱ λόγοιέγων τὸν αἰθέρα μολύνουσι . Τί ἔτι · τὸ ἀληθινὸν φῶς προστίθησι κηρύττων τῆς ἁγίας Τριάδος , τῆς ἐν Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ ἁγίῳ Πνεύματι , τῇ μιᾷ θεότητι τρισυποστάτως καὶ ἀνάρχως καὶ ἀιδίως θεωρουμένης τοῖς Χριστιανοῖς , καὶ προσκυνουμένης . Ταυτα μὲν ὁ Ἰωάννης . Ἐχάρησαν Κοὖν , ὅσος τῆς τῶν Χριστιανῶν μοίρας ὅμιλος · ὅσος δὲ ὁ τῶν Ἔλλήνων , ἀηδῶς ἔσχον , ὡργίσθησαν . ΒραΧὸς ὁ λόγος , καὶ ὁ ὕπαρχος συναπάγεται , παύεσθαι τῶν θαῶν κωμῳδίας τῷ Ἰωάννῃ ἐγκελευόμενος . Χώρα τοῦ λέγειν Ἀνθεμίῳ πάλιν . Καὶ πρῶτα μὲν τοὺς δῶπας τῶν λόγων καταχεῖ τῷ ὑπάρχῳ · ἀδολεσχεῖ δὲ , μακρά τινα κατά τε Ἰωάννου καὶ τῆς ὑπὲρ αὐτοῦ θρησκείας ἐκεῖνα λεσχηνευόμενος , ὅσα τῷ θρησκιυτῇ τῶν τοιούτων εἰκὸς , οὔτως εἶπεν . Ἀλλ´ οἱ βασιλεύοντες , ἀντέφη ὁ ὕπαρχος , ἀφ´ οὗ Χριστῷ συνἕτάξαντο , ὑψώθη τὰ τῆς βασιλείας αὐτῶν , ἀπανταχοῦ τῶν Χριστιανῶν ἐπιδόντων εἰς πλάτος · οἷς κἀγὼ κεκοινώνηκα καὶ εἰς τὸ δεῖγμα . Πάλιν οὖν Ἀνθεμίῳ τούτων ἀκούσαντι κημὸς καὶ κατήφεια . Καὶ δέχεται τὸν λόγον ὁ Ἰωάννης , καὶ ταῦτα προστίθησιν · Ἀψευδὴς , λέγων , ὦ ἄνδρες , ὁ ὕπαρχος . Οὐ γάρ τίς ἐστι τόπος ἀπ´ ἄκρων ἕως ἄκρου τῆς οἰκουμένης , οὗ Χοιστὸς οὐ τιμᾶται καὶ σέβεται . Καὶ εἴ τις φιλοπονῶν ἐθέλοι μαθεῖν , ἴστω τὰ περὶ τῶν ἐν Ἰερουσαλὴμ ἀποσειρτησάντων Ἰουδαίων , ὅπως μετὰ τὴν ἐκ νεκρῶν Χριστοῦ ἀναβίωσιν , τῷ Ῥωμαίων πολιορκούμενοι δόρατι , εἰς τοσοῦτον στενώσεως ἦλθον , ὥστε τὰς τῶν δίων νηπίων σάρκας ἀντὶ τῶν ἄρτων φαγεῖν . Οἱτοίνυν ἐμοὶ πειθόμενοι , ἰδοὺ ὁ ἐπίσκοπος , προσέλθετε πρὸς αὐτὸν , καὶ βαπτίσθητε . Ἐπειδὴ δέ τις τῷ θείῳ ζήλω καὶ φόβος ἕπεσθαι πέφυκε , φοβεῖ καὶ τούτους αὐτὸς ὁ Ἰωάννης . Οἷς γὸρ τὸ ῥαστωνεῦον τῆς γνώμης τῷ χαύνῳ πολιορκεῖται φρονήματι , καλὸν καὶ ὡφέλιμον ἡ τοῦ φόβου παρέστηκεν ἀνθυποφορά . Φοβεῖ τοίνυν αὐτοὺς ὁ ζηλωτὴς ἐκεῖνος λίας , τί λέγων ; Εὲ μὴ πείθεσθέ μοι τὰ ζῶντα συμβουλεύοντι , ἰδοὺ ἀναθέρω τοῖς βασιλεῦσι , καὶ παραυτίκα ἀποθανεῖσθε . Κρείσσων γὰρ θάνατος ζωῆς βλασφημούσης τὸν ζωοδότην , ἀναισθητότερόν τε διακεῖσθαι κυνῶν καὶ πετεινῶν καὶ θηρίων , ἃ τοῖς ἡμεροῦσι καὶ τιθασκεύουσιν ὑπείκοντα τέθεικεν . Ἐν τούτοις Ἰωάννου Τέῥησιαζομένου , Ἀνθέμιος ἀντανίσταται μὲν κατὰ
Lemmas: ὁ πρᾶος ὁ Δίκαιος κεράννυμι , πρῶτος μέν ὑπεραπολογέομαι , οἱςστις Ἀνθέμιος ἐπιτιμάω · ἔπειτα ὁ Ἰησοῦς μαθητεία , καί ὅς ἐκεῖνος παρρησιάζομαι , διά βραχύς αὐτός ὅλος εἰμί παραδηλόω , ἐπικροτέω παρά πᾶς . καί εἰμί ὁράω ὁ ὕψος ὁ λόγος Ἰωάννης , ὁ ἐπίλαμψις ὁ ἅγιος συνεξαστράπτω πνεῦμα · ὥστε εἶπον ὁράω ὁ ὕπαρχος , ἀληθής ὁ Ἕλλην παιδεία ὁ Χριστιανός διδασκαλία πᾶς ἀσύμφωνος , ὁ μέν δοξομανέω , ὁ δέ ὁ ἐναντίος ἐκεῖνος πορεύω . συνεπιλαιβασνω ὁ οὗτος ὁ Ἰωάννης , καί ὁ ζέω ὁ κινέω νεῦμα , δημόσιος παρρησιάζομαι ὁ εὐσέβεια , στηλιτεύω ὁ Ἕλλην , καί ὁ αὐτός θεός τε καί δαίμων , Κρόνος , καί Ζεύς , καί Ἀθηνᾶ καί Ἀπόλλων , καί ὁ λοιπός ὁ Ἕλλην θεός ὁρμαθός , Κἐρπετῶν τε καί θήρ , καί ὁ ἄλλος κνώδαλον ὁ στήλη ἄξιος ὁ σέβω παρίστημι , ὅς καί ὁ λόγοι ὁ αἰθήρ μολύνω . τις ἔτι · ὁ ἀληθινός φάος προστίθημι κηρύσσω ὁ ἅγιος Τριάς , ὁ ἐν πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα , ὁ εἷς θεότης τρισυποστάτως καί ἄναρχος καί ἀίδιος θεωρέω ὁ Χριστιανός , καί προσκυνέω . Ούτος μέν ὁ Ἰωάννης . χαίρω κέω , ὅσος ὁ ὁ Χριστιανός μοῖρα ὅμιλος · ὅσος δέ ὁ ὁ Ἕλλην , ἀηδής ἔχω , ὀργίζω . Βράχος ὁ λόγος , καί ὁ ὕπαρχος συναπάγω , παύω ὁ θάω κωμῳδία ὁ Ἰωάννης ἐγκελεύω . Χώρα ὁ λέγω Ἀνθέμιον πάλιν . καί πρῶτος μέν ὁ δῶπας ὁ λόγος καταχέω ὁ ὕπαρχος · ἀδολεσχέω δέ , μακρός τις κατά τε Ἰωάννης καί ὁ ὑπέρ αὐτός θρησκεία ἐκεῖνος λεσχηνεύω , ὅσος ὁ θρησκιυτῇ ὁ τοιοῦτος εἰκός , οὔτως εἶπον . Ἀλ ὁ βασιλεύω , ἀντίφημι ὁ ὕπαρχος , ἀφή ὅς Χριστός συντάσσω , ὑψόω ὁ ὁ βασίλεια αὐτός , ἀπαντηχέω ὁ Χριστιανός ἐφοράω εἰς πλάτος · ὅς ἐγώ κοινωνέω καί εἰς ὁ δεῖγμα . πάλιν οὖν Ἀνθέμιον οὗτος ἀκούω κημός καί κατήφεια . καί δέχομαι ὁ λόγος ὁ Ἰωάννης , καί οὗτος προστίθημι · Ἀψευδής , λέγω , εἰμί ἀνήρ , ὁ ὕπαρχος . οὖον γάρ τίς εἰμί τόπος ἀπ´ ἄκρος ἠώς ἄκρος ὁ οἰκέω , ὅς Χοιστὸς οὖον τιμάω καί σέβομαι . καί εἰμί τις φιλοπονέω ἐθέλω μανθάνω , οἶδα ὁ περί ὁ ἐν Ἱεροσόλυμα ἀποσειρτησάντων Ἰουδαῖος , ὅπως μετά ὁ ἐκ νεκρός Χριστός ἀναβίωσις , ὁ Ῥωμαῖος πολιορκέω δόρυ , εἰς τοσοῦτος στένωσις ἔρχομαι , ὥστε ὁ ὁ Δίων νήπιος σάρξ ἀντί ὁ ἄρτος ἐσθίω . Οἱτοίνυν ἐγώ πείθω , ἰδού ὁ ἐπίσκοπος , προσέρχομαι πρός αὐτός , καί βαπτίζω . ἐπεί δέ τις ὁ θεῖον ζῆλος καί φόβος ἕπω φύω , φοβέω καί οὗτος αὐτός ὁ Ἰωάννης . οἷς γόρ ὁ ῥᾳστωνεύω ὁ γνώμη ὁ χαῦνος πολιορκέω φρόνημα , καλός καί ὠφέλιμος ὁ ὁ φόβος παρίστημι ἀνθυποφορά . φοβέω τοίνυν αὐτός ὁ ζηλωτής ἐκεῖνος Λία , τίς λέγω ; ἐγώ μή πείθω ἐγώ ὁ ζῶ συμβουλεύω , ἰδού ἀναθέρω ὁ βασιλεύς , καί παραυτίκα ἀποθνῄσκω . κρείσσων γάρ θάνατος ζωή βλασφημέω ὁ ζωοδότης , ἀναίσθητος τε διάκειμαι κύω καί πετεινός καί θηρίον , ὁ ὁ ἡμερόω καί τιθασκευειμι ὑπείκω τίθημι . ἐν οὗτος Ἰωάννης τερησιαζομαι , Ἀνθέμιος ἀντανίστημι μέν κατά