cogPG.PG107 351
μηδὲν ὕπεστι τοιοῦτον , ποίᾳ μὲν ἀνθρωπίνῃ εὐφροσύνη συνέλθοι ; ποίᾳ δʹ ἱερᾷ συνεπιλήώσται τελετῇ » οὕτω ἄρα τῆς συναφείας ὁρωμένης ἀνευφράντον καὶ ἀνιέρου καὶ ἀτελέστου καὶ ἀμεθέκτου εὐλογίας , πῶς ἡγαμήλιος κλῆσις ἀρμόσει ; μᾶλλον δὴ πῶς οὐχ οἷα καὶ ἐκθέσμῳ κόλασις ἕπεται ἡ ἐπὶ τοῖς ἐκθέσμῳ ἀφειλομένης ἀλλ´ ὅτι μὲν οὐδὲ τὴν ἀρχὴν γόμος δύνειτο ἂν λέγεσθαι , ὡς ἐν τύπῳ οὕτως · θεωρείτω δὲ μᾶλλον ὁ λόγος καὶ ἀκριβέστερον τὴν ἀδικίαν τοῦ πράγματος · τὸ ἄρσεν καὶ θῆλυ συναρμόΚζων ἐξ ἀρχῆς ὁ Πλόστης πρὸς τὸν ἐκεῖθεν πληθυσμὸν ἀφορῶν ἑιετίθει τὴν συναρμοστίαν , καὶ μὴν καὶ τῇ φύσει(αθόσον δυνατὸν οἷα δούλῃ σώζειν τοὺς δεδομένους παρὰ τοῦ κτίσαντος λόγους σκοπὸς ἐπ´ τούτῳ γαμικὴν ὁμιλίαν συνίστασθαι , ἐφ´ ᾧ τῶν γενῶν ἡ διαδοχὴ προῖοι μέχρις ἂν δι´ αὐτῆς ὁ κτίσας βούλοιτο τὴν τοιαύτην ὑπ´ αὐτῆς λειτουργίαν διακονεῖσθαι . Εἰ οὖν ἕστι κἀνταῦθα ὃ καὶ τῷ Πλάστῃ τῆς φύσεως καὶ τῇ φύσει νενόηται , μὴ κωλυέσθω τὸ κωλυόμενον · εἰ δ´ οὐκ ἔστιν σπερ οὐδ´ ἔστιν , ἀλλὰ πᾶν τούναντίον , ἄπορον μὲν εἰς πλήρωσιν τῆς Δεσποτικῆς βουλῆς , ἔκφυλον δὲ καὶ οἰον μὴ ἕγνωκεν ἡ φύσις , πῶς οὐ παντὶ κωλυθήσεται τρόπῳ ; Εἰ δέ τις λέγοι τὸ φιλονεικεῖν ἡδὺ ποιούμενος , ὡς εἴ γε διὰ τὸ ἄγονον ἀποκλείεται γαμεῖν εὐνούχοις , πολλῶν καὶ ἄλλων ἀποκωλύσεις γάμους(ὐ γὰρ πάντες , ὅσοι πρὸς κοινωνίαν ἔρχονται , τοιαύτην φύσιν ἐκ τῆς κοινωνίας ἔδειξαν ) , πρὸς τὴν φιλονεικίαν ἕτοιμος ἡ ἀπόκρισις , ὅτι ἐπ´ ἐκαίνων μὲν , εἰ καὶ μὴ καρπὸς φύεται , ἀλλ´ οὖν οὐκ ἐπὶ τούγῳ συνῆλθον οὐδ´ ὥστε μὴ δοῦναι τῷ βίῳ τῆς γαμικῆς γεωργίας ὡφέλειαν , ἀλλὰ δῆλον ὡς πόθῳ μὲν παιδοποιίας , ὑπειληφότες δὲ ὅτι πρὸς ἔργον ὁ πόθος ωρήσοι , εἰ καὶ πρὸς ἔκβασιν ἠτύχησεν ἡ ἐλπίς · ἐνταῦθα δὲ οὐκ ἔστι τοιοῦτον εἰπεῖν πολλοῦ γε καὶ δεῖ ] , ἀλλ´ ἀκριβῶς εἰδθτες αἱ κατὰ τὴν ἔκφυλον συνιόντες μῖξιν , ὡς ἔγονοι καὶ ἄκαρποι , ἐπ´ αὐτὸ τοῦτο καὶ συνῆλθον , καὶ καθάπερ τῇ φόσει ἐπιβουλεύοντες Ἀμφότεροι τοίνυν καὶ κατὰ τοῦτο μόνον μισητοὶ , ἡ μὲν , ὅτι ἐξόν αὐτῇ , εἰτὴν διὰ γάμου ἐπόθησεν ὁμιλίαν , κοινωνῆσαι γονίμῳ φύσει τὴν ἄγονον ἠλλάξατο καὶ τὸ ἄκαρπον , ὁ δὲ , ὡς τῇ ἑαυτοῦ ἀχρηστίᾳ περιιστῶν εἰς τὸ ἄχρηστον εὐλογίας ἐνεγκεῖν τῷ ποιήσαντι . Εἶτα καὶ χώραν μὲν , ἐξ ἧς ἄν τις ἕτερος καρπὸν δρέψαιτο εἴ τις ὀφθείη διαλυμαινάμενος καὶ πρὸς τὸ ἀργὸν ἵ αὐτῇ χρώμενος , ὡς πονηρὸν καὶ λυμεῶνα μιήμομεν καὶ εἰ δυνατὸν ἐφέξομεν αὐτοῦ τὴν προαίρεσιν , τὸν δ´ εἴ τις ἐξ ἦς ὁ λογικὸς ἀναβλαστάνει στάχυς χώραν ἐξερημοῖ καὶ ἄχρηστον δεκνυσι , τούτῳ ὡς
Lemmas: μηδείς ὕπειμι τοιοῦτος , ποῖος μέν ἀνθρώπινος Εὐφρόσυνος συνέρχομαι ; ποῖος δέ ἱερός συμπιλόω τελετή » οὗτος ἄρα ὁ συνάφεια ὁράω ἀναφύρω καί ἀνίερος καί ἀτέλεστος καί ἀμέθεκτος εὐλογία , πῶς ἡγαμήλιος κλῆσις ἁρμόζω ; μᾶλλον δή πῶς οὐ οἷος καί ἔκθεσμος κόλασις ἕπω ὁ ἐπί ὁ ἔκθεσμος ἀφαιρέω ἀλ ὅτι μέν οὐδέ ὁ ἀρχή γόμος δυνεομαι εἄν λέγω , ὡς ἐν τύπος οὕτως · θεωρέω δέ μᾶλλον ὁ λόγος καί ἀκριβής ὁ ἀδικία ὁ πρᾶγμα · ὁ ἄρσην καί θῆλυς συναρμόΚζων ἐκ ἀρχή ὁ πλοιστημι πρός ὁ ἐκεῖθεν πληθυσμός ἀφοράω ειτιθημι ὁ συναρμοστία , καί μήv καί ὁ φυσει(αθοσος δυνατός οἷος δοῦλος σῴζω ὁ δίδωμι παρά ὁ κτίζω λόγος σκοπός ἐπι οὗτος γαμικός ὁμιλία συνίστημι , ἐφίημι ὅς ὁ γένος ὁ διαδοχή πρόειμι μέχρι εἄν δις αὐτός ὁ κτίζω βούλομαι ὁ τοιοῦτος ὑπό αὐτός λειτουργία διακονέω . εἰμί οὖν εἰμί ἐνταῦθα ὅς καί ὁ Πλάστης ὁ φύσις καί ὁ φύσις νοέω , μή κωλύω ὁ κωλύω · εἰμί δδʹ οὐ εἰμί σπερ οὐδός εἰμί , ἀλλά πᾶς τουναντίον , ἄπορος μέν εἰς πλήρωσις ὁ δεσποτικός βουλή , ἔκφυλος δέ καί οἷος μή γιγνώσκω ὁ φύσις , πῶς οὖον πᾶς κωλύω τρόπος ; εἰμί δέ τις λέγω ὁ φιλονεικέω ἡδύς ποιέω , ὡς εἰμί γε διά ὁ ἄγονος ἀποκλείω γαμέω εὐνοῦχος , πολύς καί ἄλλος ἀποκωλύω γάμος γάρ πᾶς , ὅσος πρός κοινωνία ἔρχομαι , τοιοῦτος φύσις ἐκ ὁ κοινωνία δείκνυμι ) , πρός ὁ φιλονεικία ἑτοῖμος ὁ ἀπόκρισις , ὅτι ἐπι καίνω μέν , εἰμί καί μή καρπός1 φύω , ἀλ οὖν οὐ ἐπί τούγῳ συνέρχομαι οὐδός ὥστε μή δίδωμι ὁ βίος ὁ γαμικός γεωργία ὠφέλεια , ἀλλά δῆλος ὡς πόθος μέν παιδοποιία , ὑπολαμβάνω δέ ὅτι πρός ἔργον ὁ πόθος ὁράω , εἰμί καί πρός ἔκβασις ἀτυχέω ὁ ἐλπίς · ἐνταῦθα δέ οὐ εἰμί τοιοῦτος εἶπον πολύς γε καί δεῖ ] , ἀλ ἀκριβῶς εἴδω ὁ κατά ὁ ἔκφυλος σύνειμι1 μῖξις , ὡς γόνος καί ἄκαρπος , ἐπι αὐτός οὗτος καί συνέρχομαι , καί καθάπερ ὁ Φόσεϊ ἐπιβουλεύω Ἀμφότερος τοίνυν καί κατά οὗτος μόνος μισητός , ὁ μέν , ὅτι ἔξεστι αὐτός , ἄγω διά γάμος ποθέω ὁμιλία , κοινωνέω γόνιμος φύσις ὁ ἄγονος ἀλλάσσω καί ὁ ἄκαρπος , ὁ δέ , ὡς ὁ ἑαυτοῦ ἀχρηστία περιϊστάω εἰς ὁ ἄχρηστος εὐλογία φέρω ὁ ποιέω . εἶτα καί χώρα μέν , ἐκ ὅς ἄν τις ἕτερος καρπός δρέπω εἰμί τις ὁράω διαλυμαίνομαι καί πρός ὁ ἀργός1 ἵ αὐτός χράω , ὡς πονηρός καί λυμεών μιαίνω καί εἰμί δυνατός ἐπέχω αὐτός ὁ προαίρεσις , ὁ δδʹ εἰμί τις ἐκ εἰμί ὁ λογικός ἀναβλαστάνω στάχυς χώρα ἐξερημόω καί ἄχρηστος δεκνυσι , οὗτος ὡς