cogPG.PG107 129
χωρεῖν πρὸς τὸν θάνατον . Ταῦθ᾿´ ἡ τυραννικὴ καὶ . καντρέχεια . Τούτοις ἡ παιδαριώδης τῶν τυράννων κπίνοια , τῆς ἀληθινῆς σοφίας τοὺς ἐραστὰς ἐπειρᾶτο παραλογίζεσθαι . Τῶν δὲ ἄλλος ἄλλην ἱερὰν ἠφίει φωνήν . Ὁ μὲν γὰρ ἔλεγεν · Οὐδὲν τῶν ὁρωμένων ἐμοὶ τερπνὸν , ὅλης τῆς ἐπιθυμίας , εἰς τὸ παθεῖν ὑπὲρ Χριστοῦ κεκενομένης . Ὁ δὲ , Νῦν ἐπιτήδειον ἥκειν μοι τὸν καιρὸν , τὸ ἀνδρεῖον ἐν τοῖς ὑπὲρ τοῦ ἡματέρου βασιλέως ἀγῶσιν ἐνδείξασθαιΚαὶ ἄλλος · Νῦν προσῆκεν ἐν ἄνθει τῆς νεότητος ὀφθῆναι τῷ ποθουμένῳ , πρὶν ἢ καταμαρανθῆναι τῷ γήρει . ἕτερος δὲ ἐπιπλέον κινούμενος τὴν διάνοιαν , καὶ οἷον ῥέων τῷ λόγῳ , τοιαῦτά τινα ἐφθέγγετο · Εἶναι μὲν ταῦτα καλὰ , ἅπερ ἔφης , καλὰ καὶ ἡμεῖς σύνισμεν , καὶ παρὰ Θεοῦ δεδόσθαι μέντοι , ἐφ´ ᾧ χάριν εἰδέναι · πῶς δ´ ἂν εἰδείημεν χάριν , εἰ τῷ πόθῳ τούτων ἐκείνου διαζευγνύμεθα ; ποῦ δὲ φρενὸς κΙδυίας καλὸν , τὸ μὲν δῶρον ἐθέλειν τιμᾷν , τῆς δὲ ποῦ δεδωκότος τιμῆς κατολιγωρεῖν καλὰ ταῦτα . Ἀλλ´ εἴτις ὅλον τὸν νοῦν πρὸς αὐτὰ στρέφοι , καὶ τούτων ἔρωτι τοῦ ὄντως καλοῦ τὸν ἔρωτα ἀποσβέσοι , οὗτος κάκιστος μὲν ἑαυτῷ , ἄθλιος δὲ τῆς ἀπολαύσεως , ἀθλιώτερος δὲ τῆς ζημίας , ἣν ἐπὶ μικρὰ δελεάζουσιν , ἀντελέξατο · οὐκ οὖν ὑμῖν ἐν καιρῷ τὸ τῆς γνώμης κηδόμενονοὐ γὰρ κτῆσιν ἀγαθῶν κἰσηγεῖται ἔχει τι ταῦτα θελκτήριον , καὶ ὑπαγωγὸν , ἀλλὰ τὸ κάλλος ἀσύγκριτον τῆς ψυχῆς . Οὐ δεῖ , τοῦ κρείττονος ἀφεμένους , περὶ τὸ ἧττον τὴν σπουδὴν ἐπιστρέφειν . Γλυκὺς ὁ παρὼν βίος , ἀλλ´ οὐδὲ σκιὰν τῆς ἡμῖν ἀποκειμένης γλυκύτητος ἀναπληροῖ . Οὐ μέχρι τούτων ἕστηκε τὰ ἡμέτερα . Ἐκδέχεται ἡμᾶς ἄλλη ζωὴ , ἧς οὐχ ἅπτεται λύσις . Οὐκ οἴχεται πρὸς τὸ μὴ ὃν , οὔθ´ οὗτος ἡμῶν ὁ πήλινος ἀνδριὰς , κἂν ξέηται διαπαντὸς , οὔτε πολλῷ πρότερον ἡ ψυχὴ , ἀλλὰ τῇ μὲν ἄλυτος ἡ διαμονὴ , τῷ δέ , διὰ τῆς ὁρωμένης λύσεως , πρὸς τὸ ἄλυτον ἡ μετάβασις · καὶ τῇ μὲν μὴ ἀπολισθούσῃ τῆς ὄντως γνώσεως , ἐν μακαρίᾳ μεταστάσει ἡ διαγωγὴ , ὑπαχθείσῃ δὲ πρὸς τούναντίον , λῆξις ἀπαντᾷ τιμωρίας · τῷ δὲ ἀνάγκη συναπολαύειν , ὧν ἂν ἐκείνη δεξιῶν , ἢ φαύλων μετέχοι . Εἰ μὲν οὖν ἐν τῷ παρόντι τὸ κάλλος τηρήσομεν τῆς ψυχῆστηροῖτο δʹ ἂν , εἰ μὴ προδοίημεν τὴν αὐσέβειαν ) , ἔσται ἡμῖν , ἔσται καὶ ταῦτα δὴ τὰ τοῦ σώματος ἐν ἀμείνονι διαμειβόμενα σχήματι . Εἰ δὲ τῇ ψυχῇ παραχωρήσομεν τὰς τῆς ἀσεβείας κῆρας , λυμήνασθαι , καὶ ταύτῃ , κἀκείνῳ ἐπιβουλεύοντες ἂν ὀφθείημεν . Τί οὖν ἐκεῖνα ἡμῖν εἰσηγεῖσθε , ἃ μηδ´ ἑτέρῳ μέρει πρὸς καλὸν ὁρᾷ ; Εἰ μὲν καὶ ὑμῖν μέλει τῶν τερπνῶν , ζητήσατε τὴν ὁδὸν , ἢ διαβιβάζει πρὸς τὰ ὄντως τερπνά . Εἰ δὲ μὴ , ἀλλ´ ἡμῖν γε ὅλον τὸ φρόνημα πρὸς ἐκεῖνα μεταθεμένοις , μὴ τὰ παρόντα προτείνετε . Οὐδὲν ἡμᾶς ἐκεῖθεν μεθέλκειν δύναται , οὐχ ὅσα φέρει τέρψιν , οὐχ ὅσα λυπεῖ . Τἱ δόξαν ἡμῖν ὑπισχνεῖσθε , ἥν οὐκ ἐστὲ κύριοι ; τί δίδοτε , ἂ καὶ ὑμᾶς θᾶττον ἀπολείπει ; τί δ´ , ὡς φοβερὸν , τὸν θάνατον ἀπειλεῖτε , ὃς μᾶλλον ὑμῖν ἀπαντᾷ φοβερός ; ἓν ἡμῖν τερπνὸν , τὸ μετὰ Χριστοῦ εἶναι . ἓν δὲ φοβερὸν , τὸ , ἐκείνου χωρίζεσθαι . Ταῦθ᾿´ ὁ μέν τις
Lemmas: χωρέω πρός ὁ θάνατος . Ταῦθ᾿´ ὁ τυραννικός καί . καντρέχεια . οὗτος ὁ παιδαριώδης ὁ τύραννος κπίνοια , ὁ ἀληθινός σοφία ὁ ἐραστής πειράω παραλογίζομαι . ὁ δέ ἄλλος ἄλλος ἱερά ἀφίημι φωνή . ὁ μέν γάρ λέγω · οὐδείς ὁ ὁράω ἐγώ τερπνός , ὅλος ὁ ἐπιθυμία , εἰς ὁ πάσχω ὑπέρ Χριστός κενόω . ὁ δέ , νῦν ἐπιτήδειος ἥκω ἐγώ ὁ καιρός , ὁ ἀνδρεῖος ἐν ὁ ὑπέρ ὁ ἡματέρου βασιλεύς ἀγών ἐνδείκνυμι ἄλλος · νῦν προσήκω ἐν ἄνθος ὁ νεότης ὁράω ὁ ποθέω , πρίν ἢ καταμαραίνω ὁ γῆρας . ἕτερος δέ ἐπιπλέω κινέω ὁ διάνοια , καί οἷος ῥέω ὁ λόγος , τοιοῦτος τις φθέγγομαι · εἰμί μέν οὗτος καλός , ὅσπερ φημί , καλός καί ἐγώ σύνοιδα , καί παρά Θεός δίδωμι μέντοι , ἐφίημι ὅς χάρις οἶδα · πῶς δδʹ εἄν οἶδα χάρις , εἰμί ὁ πόθος οὗτος ἐκεῖνος διαζεύγνυμι ; ποῦ δέ φρήν κιδυια καλός , ὁ μέν δῶρον ἐθέλω τιμάω , ὁ δέ ποῦ δίδωμι τιμή κατολιγωρέω καλός οὗτος . Ἀλ ἔστις ὅλος ὁ νόος πρός αὐτός στρέφω , καί οὗτος Ἔρως ὁ εἰμί καλός ὁ Ἔρως ἀποσβέννυμι , οὗτος κακός μέν ἑαυτοῦ , ἄθλιος δέ ὁ ἀπόλαυσις , ἄθλιος δέ ὁ ζημία , ὅς ἐπί μικρός δελεάζω , ἀντιλέγω · οὐ οὖν σύ ἐν καιρός ὁ ὁ γνώμη κηδομενονοος γάρ κτῆσις ἀγαθός κισηγειος ἔχω τίς οὗτος θελκτήριον , καί ὑπαγωγός , ἀλλά ὁ κάλλος ἀσύγκριτος ὁ Ψυχή . οὖον δεῖ , ὁ ἀγαθός ἀφίημι , περί ὁ κακός ὁ σπουδή ἐπιστρέφω . γλυκύς ὁ πάρειμι βίος , ἀλ οὐδέ σκιά ὁ ἐγώ ἀπόκειμαι γλυκύτης ἀναπληρόω . οὖον μέχρι οὗτος ἵστημι ὁ ἡμέτερος . ἐκδέχομαι ἐγώ ἄλλος ζωή , ὅς οὐ ἅπτω λύσις . οὐ οἴχομαι πρός ὁ μή ὅς , οὔθ´ οὗτος ἐγώ ὁ πήλινος ἀνδριάς , κἀν ξέω διαπαντός , οὔτε πολύς πρότερος ὁ ψυχή , ἀλλά ὁ μέν ἄλυτος ὁ διαμονή , ὁ δέ , διά ὁ ὁράω λύσις , πρός ὁ ἄλυτος ὁ μετάβασις · καί ὁ μέν μή ἀπόλλυμι ὁ εἰμί γνῶσις , ἐν μακάριος μετάστασις ὁ διαγωγή , ὑπάγω δέ πρός τουναντίον , λῆξις ἀπαντάω τιμωρία · ὁ δέ ἀνάγκη συναπολαύω , ὅς εἄν ἐκεῖνος δεξιός , ἢ φαῦλος μετέχω . εἰμί μέν οὖν ἐν ὁ πάρειμι ὁ κάλλος τηρέω ὁ ψύχω δέ εἄν , εἰμί μή προδίδωμι ὁ αὐσέβειαν ) , εἰμί ἐγώ , εἰμί καί οὗτος δή ὁ ὁ σῶμα ἐν ἀγαθός διαμείβω σχῆμα . εἰμί δέ ὁ Ψυχή παραχωρέω ὁ ὁ ἀσέβεια κῆρ , λυμαίνομαι , καί οὗτος , ἐκεῖνος ἐπιβουλεύω εἄν ὁράω . τις οὖν ἐκεῖνος ἐγώ εἰσηγέομαι , ὁ μηδ´ ἕτερος μέρος πρός καλός ὁράω ; εἰμί μέν καί σύ μέλος ὁ τερπνός , ζητέω ὁ ὁδός , ἢ διαβιβάζω πρός ὁ εἰμί τερπνός . εἰμί δέ μή , ἀλ ἐγώ γε ὅλος ὁ φρόνημα πρός ἐκεῖνος μετατίθημι , μή ὁ πάρειμι προτείνω . οὐδείς ἐγώ ἐκεῖθεν μεθέλκω δύναμαι , οὐ ὅσος φέρω τέρψις , οὐ ὅσος λυπέω . τίς δόξα ἐγώ ὑπισχνέομαι , ὅς οὐ εἰμί κύριος ; τίς δίδωμι , ὅς καί σύ ταχύς ἀπολείπω ; τίς δδʹ , ὡς φοβερός , ὁ θάνατος ἀπειλέω , ὅς μᾶλλον σύ ἀπαντάω φοβερός ; εἷς ἐγώ τερπνός , ὁ μετά Χριστός εἰμί . εἷς δέ φοβερός , ὁ , ἐκεῖνος χωρίζω . Ταῦθ᾿´ ὁ μέν τις