cogPG.PG107 615
χρίσει αὐτὸν ἔλαιον εἰς τὰ τέλη τῶν ἡμερῶν · ὃς ἑστιν ἠλειμμένος ἀπὸ γαστρὸς ἐλαίου ἁγίου αὐτοῦ . Ἀποκαλυφθήσεται δὲ οὔτως · φανήσεται ἀστὴρ ἡμέρας τρεῖς , καὶ νυκτὸς ὥρας γʹ , μέσον τῆς πόλεως ἔω τῆς Μητρὸς τοῦ Ὑψίστου . Ὁ δὲ ἀστὴρ οὐκ ἕστιν ἐκ τῶν πλανήτων , ἀλλ´ ἢ ὡς ἐμφαίνει εἰς τὴν σοωτήριον γέννησιν τοῦ Χριστοῦ . Καὶ κήρυξ βοῶν τρανῶς · ἐν ταῖς τρισὶν ἡμέραις ἀνακαλῶν καὶ ἀνακαλύπτων τὸν ἐλπιζόμενον . Τότε ὁ δῆμος ὁρῶν καὶ ἀκούων τὴν τοῦ κηρύγματος βροντώδη φωνὴν ἑκπλα γήσονται · καὶ ἐξεστηκότες ἅμα τῇ χαρᾷ καὶ τῷ φόβῳ βοήσουσιν ἀγνοεῖν τὸν ἐλπιζόμενον · τότε ὁρώντων πάντων , καὶ τὸ , Κύριε , ἐλέησον , θερμῶς , ἐκτενῶς βοῶν τοῦ · καὶ τὰ μέτωπα αὐτῶν εἰς τὴν γῆν κρούσαντες , καὶ χοῦν εἰς τὰς κεφαλὰς αὐτῶν πάσαντες , καὶ στενάξαντες καὶ δάκρυα χύσαντες διὰ τὴν ἐπιοῦσαν αὐ τοῖς θλίψιν . Παρακληθήσεται τὸ θεῖον καὶ εὐμενῶς προσδέξεται τὴν δέησιν αὐτῶν · καὶ ἱλέῳ ὄμματι ἐπιβλέψει ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν · διὰ τοὺς κατα ληφθέντας τότε ἐκλεκτοὺς γνωσθήσεται ὁ ἐκλεκτός · νραθήσεται ἐν τῷ οὐρανῷ νεφῶδες στερέωμα τοῦ ἡλίου , ἔχον τὸ μέγεθος ὥσπερ ἄλωνος θερινῆς ἁλωῶν τῶν βοῶν ἓξ , κάτωθεν δὲ κρεμασθήσεται στρατὸς εὐωνύμως δὲ τοῦ στρατοῦ τοῦ πορφύρου , ἐκτεταμένον τόξον , οἷον διέθετο τοῖς πράγμασιν ἡμῶν εἰς διαθήκην αἰώνιον · ἀγνοούντων δὲ πάντων τὸν ἐλπιζόμενον , ἀνακλασθήσεται τὸ τόξον διὰ τοῦ νωτιαίου μέρους ὅ ἐστιν εὐτελούμενον ἐν τῷ εἰλήματι τοῦ οὐρανοῦ . Καὶ δειχθήσεται τῇ θέσει τῆς καλιᾶς τοῦ ἀληθινοῦ βασιλέως · τότε οἱ λαοὶ δόντες δόξαν τῷ Θεῷ δρομαίως σπεύσουσιν ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ τόξου · καὶ λαβόντες τὸν πολυτίμητον καὶ γηραιὸν ἀνακτορίδην μετι ψπνύν ῥὺὸς αότιοιον ὰ ποσοώστεροσιαναισινιν τὰ ρεγέηκών . Καὶ ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ ἀληθινὸς βασιλεὺς ἀπέναντι τῆς καλιᾶς αὐτοῦ ἀναμέσον δύο ἀὐίδων , καὶ ἓνδάλματος ἐφίψους ἱσταμένου , ὁ φανεὶς ἀστὴρ ἀπὸ τοῦ δεξιοῦ μέρους τοῦ στρατοῦ ἐκχυθήσεται καὶ δώσει αὐτὸν εἰς τὰς χεῖρας , καὶ χρίοει αὐτὸν φῶς νοερόν . Καὶ ὁ κήρυξ βροντοφωνῶν , καὶ μὴ φαινόμενος , ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ πρὸς τὸν λαὸν εἴπη · Ἀρεστὸς ὑμῖν οὗτός ἐστι ; τότε λήψεται πάντας φόβος , καὶ τρόμος καὶ ἕκστασις εἰς τὴν τοῦ κηρύγματος βροντιαίαν φωνήν . Καὶ εἶθ´ οὕτως τύπτοντες τὰ στήθη μετὰ δακρύων καὶ στεναγμῶν , τὰς χεῖρας εἰς οὐρανὸν ἄραντες εἴπωσι · Ναὶ , Κύριε , ὅτι σὺ ἔδωκας αὐτὸν , ἀρεστὸς ἡμῖν ἐστι · καὶ προσκυνήσαντες αὐτὸν , ἀνάξουσιν αὐτὸν εἰς τὴν μεγάλην Σιών . Καὶ προσευξάμενος , καὶ σφραγίσας τὰς πύλας ἁνοιχθήσονται εὐστρεμμένων πάντων καὶ ὁρώντων · οἱ δὲ ἐκεῖσε ὄντες φύγωσι μετὰ πολλοῦ τοῦ φόβου , καὶ προσευξάμενοι ἀναβιβάσαντες ἐφ´ ὑψηλοῦ τόπου καλέσωσιν αὐτὸ βασιλέα ἔχοντα αὐτὸν ἐκ γένους , εἶθ´ οὕτως ὑμνήσαν . τες ὑποστρέψαντες οἴκαδε , καὶ οὕτως ἄξουσιν ἐν τῷ παλατίῳ νυκτὸς , καὶ ἀλλοιωθήσονται τὰ σημεῖα · Ὃδηγήσουσι δὲ αὐτὸν καὶ δύο ἄγγελοι ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπου λευκοφόρου εὐνούχου · καὶ εἰς τὰ ὧτα αὐτοῦ λαλήσουσι τί μέλλει πράττειν . Πολλοὶ δὲ ἐπ´ αὐτὸν ελήσαντες ἐπιβαλεῖν τὰς χεῖρας , οὐκ ἐπιβάλλουσι βλέποντες τὰ σημεῖα καὶ κρατούμενοι ὑπὸ τῶν ἀγγέλων εἴπωσιν ἐν ἑαυτοῖς · Οὐ ἠκούομεν χρηστὸν Κυρίου .
Lemmas: χρίω αὐτός ἔλαιον εἰς ὁ τέλος ὁ ἡμέρα · ὅς εἱμί ἀλείφω ἀπό γαστήρ ἔλαιον ἅγιος αὐτός . ἀποκαλύπτω δέ οὔτως · φαίνω ἀστήρ ἡμέρα τρεῖς , καί νύξ ὥρα γε , μέσος ὁ πόλις εἰμί ὁ Μήτηρ ὁ ὕψιστος . ὁ δέ ἀστήρ οὐ ἕστiν ἐκ ὁ πλάνης , ἀλ ἢ ὡς ἐμφαίνω εἰς ὁ σοωτήριον γέννησις ὁ Χριστός . καί κῆρυξ βοῦς τρανής · ἐν ὁ τρεῖς ἡμέρα ἀνακαλέω καί ἀνακαλύπτω ὁ ἐλπίζω . τότε ὁ δῆμος ὁράω καί ἀκούω ὁ ὁ κήρυγμα βροντερός φωνή ἑκπλα γηθέω · καί ἐξίστημι ἅμα ὁ χαρά καί ὁ φόβος βοάω ἀγνοέω ὁ ἐλπίζω · τότε ὁράω πᾶς , καί ὁ , κύριος , ἐλεέω , θερμός , ἐκτενής βοῦς ὁ · καί ὁ μέτωπον αὐτός εἰς ὁ γῆ κρούω , καί χόω εἰς ὁ κεφαλή αὐτός πάσσω , καί στενάζω καί δάκρυ χύνω διά ὁ ἔπειμι αὖος ὁ θλῖψις . παρακαλέω ὁ θέω καί εὐμενής προσδέχομαι ὁ δέησις αὐτός · καί ἵλαος ὄμμα ἐπίβλεψις ἐπί ὁ κατοικέω ὁ γῆ · διά ὁ κατά λαμβάνω τότε ἐκλεκτός γιγνώσκω ὁ ἐκλεκτός · νραθήσεται ἐν ὁ οὐρανός νεφώδης στερέωμα ὁ ἥλιος , ἔχω ὁ μέγεθος ὥσπερ ἄλων θερινός ἁλίσκομαι ὁ βοῦς ἓξ , κάτωθεν δέ κρεμάννυμι στρατός εὐώνυμος δέ ὁ στρατός ὁ πορφύρω , ἐκτείνω τόξον , οἷος διατίθημι ὁ πρᾶγμα ἐγώ εἰς διαθήκη αἰώνιος · ἀγνοέω δέ πᾶς ὁ ἐλπίζω , ἀνακλάω ὁ τόξον διά ὁ νωτιαῖος μέρος ὅς εἰμί εὐτελέω ἐν ὁ εἴλημα ὁ οὐρανός . καί δείκνυμι ὁ θέσις ὁ καλιά ὁ ἀληθινός βασιλεύς · τότε ὁ λαός δίδωμι δόξα ὁ Θεός δρομαῖος σπεύδω ἐπί ὁ ἄκρος ὁ τόξον · καί λαμβάνω ὁ πολυτίμητος καί γηραιός ἀνακτορίδης μετι πνέω ῥύομαι αοτιοιος ά ποσοωστεροσιαναισινις ὁ ρεγέηκών . καί ὅταν δέ ἔρχομαι ὁ ἀληθινός βασιλεύς ἀπέναντι ὁ καλιά αὐτός ἀναμέσον δύο ἀείδω , καί ἓνδάλματος ἐφίψους ἵστημι , ὁ φαίνω ἀστήρ ἀπό ὁ δεξιός μέρος ὁ στρατός ἐκχέω καί δίδωμι αὐτός εἰς ὁ χείρ , καί χρίω αὐτός φάος νοερός . καί ὁ κῆρυξ βροντόφωνος , καί μή φαίνω , ἀπό ὁ οὐρανός πρός ὁ λαός εἶπον · ἀρεστός σύ οὗτος εἰμί ; τότε λαμβάνω πᾶς φόβος , καί τρόμος καί ἔκστασις εἰς ὁ ὁ κήρυγμα βροντιαῖος φωνή . καί ἔρχομαι οὕτως τύπτω ὁ στῆθος μετά δάκρυ καί στεναγμός , ὁ χείρ εἰς οὐρανός ἀείρω εἶπον · Ναίς , κύριος , ὅτι σύ δίδωμι αὐτός , ἀρεστός ἐγώ εἰμί · καί προσκυνέω αὐτός , ἀνάγω αὐτός εἰς ὁ μέγας Σιών . καί προσεύχομαι , καί σφραγίζω ὁ πύλη ἀνοίγω ευστρεμμενος πᾶς καί ὁράω · ὁ δέ ἐκεῖσε εἰμί φεύγω μετά πολύς ὁ φόβος , καί προσεύχομαι ἀναβιβάζω ἐφίημι ὑψηλός τόπος καλέω αὐτός βασιλεύς ἔχω αὐτός ἐκ γένος , ἔρχομαι οὕτως ὑμνέω . αἱρέω ὑποστρέφω οἴκαδε , καί οὕτως ἄγω ἐν ὁ Παλάτιον νύξ , καί ἀλλοιόω ὁ σημεῖον · ὁδηγέω δέ αὐτός καί δύο ἄγγελος ἐν ὁμοίωμα ἄνθρωπος λευκοφόρος εὐνοῦχος · καί εἰς ὁ ἄτη αὐτός λαλέω τίς μέλλω πράσσω . πολλός δέ ἐπι αὐτός ἐλαύνω ἐπιβάλλω ὁ χείρ , οὐ ἐπιβάλλω βλέπω ὁ σημεῖον καί κρατέω ὑπό ὁ ἄγγελος εἶπον ἐν ἑαυτοῦ · οὖον ἀκούω χρηστός κύριος .