cogPG.PG107 47
ΟΑΤΙΙ . εὐρήσει · ἐγείρεται γὰρ ἡμῖν ἐξ οἶκου Δαβὶδ κέρας δυνάμεως · κέρας ἐν ᾧ συντριβήσεται τῶν μέχρι νῦν ἐπὶ κακίᾳ δυνασιευσάντων τὸ κέρας . Ἀλλά μοι Δαβιὲ εἰς καιρὸν ἤκεις · καὶ ᾖδε τῇ ἐξ ὀσφύος ἀποκυηθείσῃ θυγατρί · ᾖδε τῆς σῆς σοφίας τὰ ἡδύφθογγα ἄσματα , τὴν κιβωτὸν ἀναμέλπων τοῦ ἁγιάσματος · τὴν δεδοξασμένην τοῖς χρυσοῖς κροσσωτοῖς τὸ βρος ὃ εὐδόκησε κατοικεῖν ἐν αὐτῷ , ὁ φέρων τῇ χειρὶ τὰ τῆς γῆς πέρατα . Ἄγε δὴ καὶ νῦν σκῖρτησον ἔμπροσθεν τῆς θείας κιβωτοῦ , σκίρτημα μώμων ἐλεύθερον . μικρὸν μὲν οὕν ὕστερον εἰς τὰ ἅγια εἰσιούσης προπομπεύσεις , τὴν τερπνὴν ἐκείνην τῶν νεανῆδων συνιστῶν χορείαν · τέως δὲ νῦν τῷ καθ´ αὐτὸν ἅλματι , τίμησον ὀφθεῖσαν αὐτήν Οὐ γάρ ἐσφιν ὁ ἐπὶ τοῦτο θρασυνθείη μωμήσασθαιοὐδεὶς κατὰ τὸ Σαοὺλ θυγάτριον γλῶσσαν ἐπαφήσει γνώμῃ οὐκ ὀρθῇ κινουμένην · ψιλῇ´ ἡσθήσονται · τοῦτο μὲν τὴν μυστικὴν τοῦ Θεοῦ κιβωτὸν τιμωμένην ὁρῶντες · τοῦτο δὲ καὶ σοὶ διὰ τὴν πρὸς αὐτὴν οἰκειότητα συχαγαλλόμενοι , Ἵδε σοι καὶ τὸ πέρας τῶν όμωμοσμένων παρέστηκεν · ἐκ καρποῦ γὰρ τῆς κοιλίας ὁ μέλλων εἰς τὸν αἰῶνα καθίσειν ἐπὶ τὸν θρόνον τῆς βασλείας , ἤδη τοῦ παρθενικοῦ θρόνου ἀνίσταται . Ἀλλ´ ᾧ αρθένε καὶ Μήτηρ , ἡ τὰ πολὺ διεστῶτα ταῦτα , ἡνωμένα Σπι σοὶ δείξασα · ἡ παρ´ ἐλπίδας μὲν τεχθεῖσα , ὑπὲρ λόγον δὲ τεκοῦσα , τὸν υἱὸν καὶ Θεὸν ἴλεουμένη μὴ διαλίπῃς , ὑπὲρ ἦς ἕδωκεν ὁ Πατὴρ αὐτῷ κληρονομίας · ἦς καὶ ἡμῖν τὴν ποιμαντικὴν ἐπιστασίαν ἐπέτρεψεν · φυλάττεσθαι μὲν κρείττους ἐπιβουλῆς τῶν ἁρπάγων θηρίων , ὅσοι τε ἀφανῆ , καὶ ὅσοι ὀρώμενον φέρουσι κίνδυνον · ἄγειν ὅὲ καὶ ἐκτρέφειν νῦν μὲν ἐπὶ τὰς ζωηφόρους τῆς εὐσεβείας μονάσἐπειδὰν δ´ ἐκεῖθεν μεταφοιτῆσαι δέοι , εἰς τὰς σωτηρίους ἐταύλεις διαναπαῦσαι · οὗ φόβος οὐδεὶς , οὐδὲ τάραχος , οὐδ´ ἐπιβουλῆς μέριμνα · πᾶσα δ´ ἄνεσις καὶ ἀταραξία καὶ ἀγαλλίασις · ὅτι αὐτοῦ ἐσμεν λαὸς , καὶ αὐτῷ μόνῳ τὴν δόξαν καὶ τὴν προσκύνησιν φέρομεν · νῦν καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν . ΑΟΓΟΣ Βʹ . Εἰς τὴν ἐκ στειρωτικῶν λαγόνων προσαγομένην εἰς τὰ Ἄγεαάγίαν γονὴν , τὴν ἀειπάρθενον τοῦ Θεοῦ Μητέρα Τίς αὕτη ἡ ἀνατέλλουσα ἁς κρίνον ἐν μέσῳ τῶν ἀκανθῶν τῆς ἀνθρωπίνης ἐν κακίᾳ συγχύσεως ; Τίς αὔτη ἡ ξενίζουσα ἀπαρχή ; Οὐ γὰρ συνήθης , ἀλλὰ καλλίστων ἐοικυῖα καὶ καινοτάτων , ἐπὶ καινοτάτοις τῷ ἰερῷ ἀφορίζεται . Τίς ἡ μετὰ δόξης πρὸς τὸ τοῦ Βασιλέως ἀνάκτορον εἰσελαύνουσα ; Τίς δ´ ἡ τῶν νεανίδων χορεία , αἰς μάλα σεμνῶς περιηχουμένη , οἷα νύμφη εὐπρεπῶς ἐστολισμένη πρὸς τὸν νυμφῶνα ἐν φαιδρότητι παραγίνεται ; Τίς αὕτη ἦε ἐν ταπεινώσει οομουρ
Lemmas: ΑΤ . εὑρίσκω · ἐγείρω γάρ ἐγώ ἐκ οἶκος Δαυίδ κέρας δύναμις · κέρας ἐν ὅς συντρίβω ὁ μέχρι νῦν ἐπί κακία δυνασιευω ὁ κέρας . ἀλλά ἐγώ Δαβιὲ εἰς καιρός ἥκω · καί ἀείδω ὁ ἐκ ὀσφῦς ἀποκυέω θυγάτηρ · ἀείδω ὁ σός σοφία ὁ ηδύφθογγος ἄσμα , ὁ κιβωτός ἀναμέλπω ὁ ἁγίασμα · ὁ δοξάζω ὁ χρυσός κροσσωτός ὁ βρος ὅς εὐδοκέω κατοικέω ἐν αὐτός , ὁ φέρω ὁ χείρ ὁ ὁ γῆ πέρας . ἄγω δή καί νῦν σκιρτάω ἔμπροσθεν ὁ θεῖος κιβωτός , σκίρτημα μῶμος ἐλεύθερος . μικρός μέν οὖν ὕστερος εἰς ὁ ἅγιος εἰσέρχομαι προπομπεύω , ὁ τερπνός ἐκεῖνος ὁ νεανῆδων συνιστάω χορεία · τέως δέ νῦν ὁ καθ´ αὐτός ἅλμα , τιμάω ὁράω αὐτός οὖον γάρ σφεῖς ὁ ἐπί οὗτος θρασύνω μωμησασθαιουδεω κατά ὁ Σαῦλος θυγάτριον γλῶσσα ἐπαφίημι γνώμη οὐ ὀρθός κινέω · ψιλός ἥδομαι · οὗτος μέν ὁ μυστικός ὁ Θεός κιβωτός τιμάω ὁράω · οὗτος δέ καί σύ διά ὁ πρός αὐτός οἰκειότης συχαγαλλομενω , κύπειρις σύ καί ὁ πέρας ὁ ὄμνυμι παρίστημι · ἐκ καρπός γάρ ὁ κοιλία ὁ μέλλω εἰς ὁ αἰών καθίζω ἐπί ὁ θρόνος ὁ βασλείας , ἤδη ὁ παρθενικός θρόνος ἀνίστημι . Ἀλ ὅς αρθένε καί Μήτηρ , ὁ ὁ πολύς διίστημι οὗτος , ἑνόω σπι σύ δείκνυμι · ὁ παρ´ ἐλπίς μέν τίκτω , ὑπέρ λόγος δέ τίκτω , ὁ υἱός καί θεός ἱλεόω μή διαλείπω , ὑπέρ εἰμί δίδωμι ὁ πατήρ αὐτός κληρονομία · εἰμί καί ἐγώ ὁ ποιμαντικός ἐπιστασία ἐπιτρέπω · φυλάσσω μέν ἀγαθός ἐπιβουλή ὁ ἅρπαξ θηρίον , ὅσος τε ἀφανής , καί ὅσος ὁράω φέρω κίνδυνος · ἄγω οεʹ καί ἐκτρέφω νῦν μέν ἐπί ὁ ζωηφόρος ὁ εὐσέβεια μονάσἐπειδὰν δδʹ ἐκεῖθεν μεταφοιτάω δήω , εἰς ὁ σωτήριος εταυλις διαναπαύω · ὅς φόβος οὐδείς , οὐδέ τάραχος , οὐδός ἐπιβουλή μέριμνα · πᾶς δδʹ ἄνεσις καί ἀταραξία καί ἀγαλλίασις · ὅτι αὐτός εἰμί λαός , καί αὐτός μόνος ὁ δόξα καί ὁ προσκύνησις φέρω · νῦν καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν . Ο βέ . εἰς ὁ ἐκ στειρωτικός λαγών προσάγω εἰς ὁ Ἄγεαάγίαν γονή , ὁ ἀειπάρθενος ὁ Θεός Μήτηρ Τῖς οὗτος ὁ ἀνατέλλω ὅς κρίνον ἐν μέσος ὁ ἄκανθα ὁ ἀνθρώπινος ἐν κακία σύγχυσις ; Τῖς οὗτος ὁ ξενίζω ἀπαρχή ; οὖον γάρ συνήθης , ἀλλά καλός ἔοικα καί καινός , ἐπί καινός ὁ ἱερός ἀφορίζω . Τῖς ὁ μετά δόξα πρός ὁ ὁ Βασιλίς ἀνάκτορον εἰσελαύνω ; Τῖς δδʹ ὁ ὁ νεᾶνις χορεία , ὅς μάλα σεμνός περιηχέω , οἷος νύμφη εὐπρεπῶς στολίζω πρός ὁ νύμφη ἐν φαιδρότης παραγίγνομαι ; Τῖς οὗτος εἰμί ἐν ταπείνωσις οομουρ