cogPG.PG107 173
ἀπαντῶντα , δειλίᾳ μὲν καὶ φόβῳ συνέχεται , ὑποστρέφει δὲ σὺν τρόμῳ καὶ θάμβει πολλῷ καὶ τοῖς ὁμοίοις . Ἡ βασιλὶς δὲ ταῦτα μαθοῦσα , συνέχεται μὲν τῷ δέει , φυλάσσει δὲ τὴν ἀπέχθειαν , καὶ πρὸς τὴν ἄμυναν ἀνθοπλίζεται . Ψυχὴ γὰρ ἂπαξ ἡττηθεῖσα χρημάτων , καὶ τῷ σφοδρῷ τῆς πλεονεξίας καταγομένη , διανοίας οὐκ οἶε νηφούσης ἀναχαιτίζεσθαι χαλινῷ . φιλοπονεῖ τοίνυν τίνα ἂν εὕρος μεθοδείαν ἡ βασιλὶς κατὰ τοῦ ἀρχιερέως , πῆ μὲν τῶν ἀπειλῶν , πῆ δὲ τῶν θωπειῶν ἐπιμορφαζομένη τῷ προσωπείῳ . Ὁ δὲ ἀήττητος μένει καὶ πάγιος , ἐν μηδενὶ σαλευόμενος , ἐνὸς μόνου τῆς κοινῆς ἀπάντων σωτηρίας ἐξηρτημένος . Καί μοι δαυμάζειν σύνεστιν ἀεὶ , καὶ θάμόους ἐμκίπλασθαι , τὸν Βεῖον τοῦτον ἐννοοῦντι , καὶ μέγαν θεράποντα , τὸ χρυσοῦν ὄντως στόμα , τῆς θείας φιλανθρωπίας τὸν κήρυκα , ὅτι κατὰ ; τοσοῦτον τῆς ἁπάντων ἕνεκεν κωτηρίας ἠ γωνία καὶ ἀνεκαίετο · καὶ πᾶν ὁτιοῦν Κπρομηθούμενος τῶν ὅσα νοῦς , τὸν Θεὸν ἠξιωμένος ὁρᾷν , εὐρίσκειν εἰς σωτηρίαν δύναται , τοῦὁμογενοῦς ἐκεῖνος οὐ διελίμπανεν · ὥστε καὶ ἄκοντας , τὸ παραδοξότατον , δι´ αὐτοῦ σωθῆναι πολλούς . ιη . Ἀλλὰ τούτων οὕτω διακειμένων , καὶ τῆς Ἐκκλησίας ταῖς τῆς θείας πίστεως ἀκτινοβολούσης μαρμαρυγαῖς , καὶ τῇ λάμψει τῆς εὐσεβείας τοῦ βίου τῶν πιστῶν ἐξαστράπτοντος , οὐκ ἤνεγκεν ὁ μισάνθρωπος · ἀλλὰ , καθά μοι καὶ ἄνωθεν δη λέλεκται , συγκαλεῖται τὰς ὑπ´ αὐτὸν ἀποστατεκὰς δυνάμεις , καὶ τὰ πάντα συγχεῖ καὶ συστρέφει , καὶ ἄνω καὶ κάτω ποιεῖ , συνωθῶν καὶ συνελαύνων πολλοὺς πρὸς τὸν καταχθόνιον τῆς ἑαυτοῦ κακίας ὑποτροπισμόν . Καὶ πρῶτον μὲν ὀργάνοις , καθάπερ πάλαι τῷ ὄφει τῆς κακίας χρησάμενος , Θεοφίλῳ καὶ Σευηριανῷ , Ἀκακίῳ καὶ Ἀντιόχῳ πρεσβυτέροις τέ τισι καὶ διακόνοις , καὶ οἷς τῶν ἐκ τῆς συγκλήταυ , ἔτι δὲ καὶ γυναιξί , τῷ ἀρχαίῳ ὅπλῳ , χήραις πλουσιωτάταις τε καὶ μιαρωτάταις , τὸν κατὰ τοῦ ἁγου διήρτυε θάνατον . Λεγέτω τις τοῦ Βεῤῥοίης Ἀκακίου τὴν εἰς τοσοῦτον μανίας χασμολογίαν , εἰπόντος , ἔασον , ἐγὼ ὀρτύῳ χύτραν τῷ ἁγίῳ , φάσκων ὀ ἐναγέστατος . Ἔπειτα καί τινας πέμπει πρὸς Ἀντιόχειαν , καὶ ματὰ ταύτην εἰς Ἀλεξάνδρειαν · τί διαπραξομένους ; Τὰς ἐκ νεότητος τοῦ ἁγίου πλημμελείας ἐξερευνήσοντας . Τί λέγεις ; πόλιν ἐκείνοο τοῦ οὐρανοπολίτου , ἢ τῷ εὐώδει τῶν ἐκείνου λόγων καὶ τρόπων ἄχρι τῶν οὐρανίων καὶ τῆς ἄνω μητροπόλεως Ἰερουσαλὴμ τὴν εὐωδίαν ἀνέδωκεν , ἡν καθορῶσαι καὶ πόρναι καθαγιάζονται ; Ἀὰλ´ ἐξέλιπον ἐξερευνωντες ἐξεραυνήσεις , καὶ ἐματαιώθησαν ἐν τοῖς διαλογισμοῖς αὐτῶν , τὸ τοῦ ψάλλοντος · Ἐκεστράφη γὰρ ὁ πόνος αὐτῶν εἰς κεφαλὰς αὐτῶν , ὡς ἤδη προβὰς ὁ λόγος ἐκεῖθεν ἐρεῖ , καὶ ἡ ἀδικία αὐτῶν ἐπὶ κεφαλὰς αὐτῶν , καταβέβηκεν , Θεοφίλουν ταῦτα δεινῶς ἀρχιτεκτονοῦντος καὶ διατάττοντος . Ὁποῖαι δὴ καὶ τῆς αὐτοῦ τοῦ θεομισοῦς σοφιστικαὶ τῆς κακίας τερθρεῖαι κατὰ τοῦ Κυρίου , καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ , περιττὸν λέγειν · κατὰ δὲ ποτῶν
Lemmas: ἀπαντάω , δειλία μέν καί φόβος συνέχω , ὑποστρέφω δέ σύν τρόμος καί θάμβος πολύς καί ὁ ὅμοιος . ὁ βασιλίς δέ οὗτος μανθάνω , συνέχω μέν ὁ δήω , φυλάσσω δέ ὁ ἀπέχθεια , καί πρός ὁ ἄμυνα ἀνθοπλίζω . Ψυχή γάρ ἅπαξ ἡττάω χρῆμα , καί ὁ σφοδρός ὁ πλεονεξία κατάγω , διάνοια οὐ οἶς νήφω ἀναχαιτίζω χαλινός . φιλοπονέω τοίνυν τίς εἄν εὖρος μεθοδεία ὁ βασιλίς κατά ὁ ἀρχιερεύς , πῇ μέν ὁ ἀπειλέω , πῇ δέ ὁ θωπεία ἐπιμορφάζω ὁ προσωπεῖον . ὁ δέ ἀήσσητος μένω καί πάγιος , ἐν μηδείς σαλεύω , εἷς μόνος ὁ κοινός ἀπαντάω σωτηρία ἐξαρτάω . καί ἐγώ δαυμάζειν σύνειμι ἀεί , καί θάμόους ἐμπίμπλημι , ὁ Βεῖον οὗτος ἐννοέω , καί μέγας θεράπων , ὁ χρύσεος εἰμί στόμα , ὁ θεῖος φιλανθρωπία ὁ κῆρυξ , ὅτι κατά ; τοσοῦτος ὁ ἅπας ἕνεκα κωτηρίας ὁ γωνία καί ἀνακαίω · καί πᾶς ὁστισοῦν κπρομηθουμην ὁ ὅσος νόος , ὁ θεός ἀξιόω ὁράω , εὑρίσκω εἰς σωτηρία δύναμαι , τουομογενης ἐκεῖνος οὖον διαλείπω · ὥστε καί ἄκων , ὁ παράδοξος , δις αὐτός σῴζω πολύς . ἔρχομαι . ἀλλά οὗτος οὗτος διάκειμαι , καί ὁ ἐκκλησία ὁ ὁ θεῖος πίστις ἀκτινοβολέω μαρμαρυγή , καί ὁ λάμπω ὁ εὐσέβεια ὁ βίος ὁ πιστός ἐξαστράπτω , οὐ φέρω ὁ μισάνθρωπος · ἀλλά , καθά ἐγώ καί ἄνωθεν δη λέγω , συγκαλέω ὁ ὑπό αὐτός ἀποστατεκὰς δύναμις , καί ὁ πᾶς συγχέω καί συστρέφω , καί ἄνω καί κάτω ποιέω , συνωθέω καί συνελαύνω πολύς πρός ὁ κατάγω ὁ ἑαυτοῦ κακία ὑποτροπισμόν . καί πρῶτος μέν ὄργανον , καθάπερ πάλαι ὁ ὄφις ὁ κακία χράω , Θεόφιλος καί Σευηριανός , Ἀκάκιος καί Ἀντίοχος πρέσβυς τε τις καί διάκονος , καί ὅς ὁ ἐκ ὁ σύγκλητος , ἔτι δέ καί γυνή , ὁ ἀρχαῖος ὅπλον , χήρα πλούσιος τε καί μιαρός , ὁ κατά ὁ ἄγω διαρτύω θάνατος . λέγω τις ὁ Βεῤῥοίης Ἀκάκιος ὁ εἰς τοσοῦτος μανία χασμολογία , εἶπον , ἐάω , ἐγώ ὀρτύῳ χύτρα ὁ ἅγιος , φάσκω ὁ ἐναγής . ἔπειτα καί τις πέμπω πρός Ἀντιόχεια , καί Ματά οὗτος εἰς Ἀλεξάνδρεια · τίς διαπράσσω ; ὁ ἐκ νεότης ὁ ἅγιος πλημμέλεια ἐξερευνάω . τις λέγω ; πόλις ἐκεῖνος ὁ οὐρανοπολίτης , ἢ ὁ εὐώδης ὁ ἐκεῖνος λόγος καί τρόπος ἄχρι ὁ οὐράνιος καί ὁ ἄνω μητρόπολις Ἱεροσόλυμα ὁ εὐωδία ἀναδίδωμι , ἐάν καθοράω καί πόρνη καθαγιάζω ; Ἀλά ἐκλείπω ἐξερευνωντες ἐξεραυνάω , καί ματαιόω ἐν ὁ διαλογισμός αὐτός , ὁ ὁ ψάλλω · ἐκστρέφω γάρ ὁ πόνος αὐτός εἰς κεφαλή αὐτός , ὡς ἤδη προβαίνω ὁ λόγος ἐκεῖθεν εἴρω , καί ὁ ἀδικία αὐτός ἐπί κεφαλή αὐτός , καταβαίνω , θεοφιλέω οὗτος δεινῶς ἀρχιτεκτονέω καί διατάσσω . ὁποῖος δή καί ὁ αὐτός ὁ θεομισής σοφιστικός ὁ κακία τερθρεία κατά ὁ κύριος , καί κατά ὁ Χριστός αὐτός , περισσός λέγω · κατά δέ ποτός