cogPG.PG101 627
Ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ ἥκουσεν Ἡρώδης ὁ τετράρχης τὴν ἀκοὴν Ἰησοῦ . πωτίου . Ὁ μὲν Ἡρώδης πολλάκις ἀκούσας τὰ περὶ Χριστοῦ , διὰ τὴν ἔμφυτον αὑτοῦ κακίαν τὴν ὑπάρχουσαν ἀεὶ τοῖς τυράννοις , καὶ τὸν τῦφον , ὑπερεώρα καὶ κατεφρόνει τῆς φήμης . Ὅτε δὲ λοιπὸν πάντες ἀκηκόασι , καὶ πρὸς τὴν διδασκαλίαν ἔδραμον καὶ πάντα φθόνον καὶ τῦφον ἡ τῶν πραγμάτων ἐνίκα ἐνέργεια · τότε ἀκούσας ἐφοβήθη λίαν , λέγων · Μή ποτε Ἰωάννης ἀνέστη , ὃν ἐγὼ ἀπεκεφάλισα · ψοφοδεὴς γὰρ ἡ μοχθηρία , καὶ τοσοῦτον , ὡς καὶ τοὺς νεκροὺς Σεδοικέναι . Νε Γὼίο Τοαηῃοε ποστιοπειῖν φομ κρο οοῖίανί . Εοτῶλῖὰοίωνα οἰολῖπα ἰλλλρτοὺῖιωε εεί , αο ψίΔο με´ ρ υἱ ΠοΙΗοε ΘιΙΠΠΙΡΑ ιΘ.ἔ . Εἰ ὑοίεπε εἰμι οοοίαεε , ἰἱνιμῖὲ ρορίηη Π Καὶ θέλων αὐτὸν ἀποκτεῖναι , ἐφοβήθη τὸν ὅχλον ὅτι ὡς προφήτην αὐτὸν εἶ χον ῶωτίου . Ἐλυπεῖτο ὁ Ἡρώδης μεριζόμενος τὴν ψυχήν · καὶ ποτὲ μὲν τοῦ ἀνδρὸς ἀρετὴν αἰδούμενος ἀνεχαιτίζετο τῆς μιαιφονίας , ποτὲ δὲ τὴν ὑπόσχεσιν πληρῶσαι βουλόμενος , διηγείρετο πρὸς τὸν φόνον · δεῖξαι βουλόμενος ὡς ἔνορκός ἐστι , καὶ οὐδενὸς φειδόμενος τῶν πρὸς ἀρέσκειαν τῶν ἀνακειμένων . ΚΔιὰ τί οἱ μαθηταί σου παραβαίνουσι τὴν παράδοσιν τῶν πρεσβυτέρων ; Φτίοιν . Οὐ δεῖ θαυμάζειν εἰ , τοῦ νόμου κωλύσαντός πινα ὡς πρὸς τὸν ἔξω ἄνθρωπον μᾶλλον ἀποβλέποντος , ὁ Κύριος ἡμῶν πρὸς τὸν ἔσω ἄνθρωπον ποιούἄαὶ ἀποᾶύσας τοὺς ὄχλους , ἀνέβη εἰς τὸ πλοῖον . καὶ λθεν εἰς τὰ ὅρια Μαγδαλά . Φωτίρυ . Ἵνα μὴ καθ´ ἑκάστην ποιῶν σημεῖα δόξῃ φιλόδοξος . Τοῦτο γὰρ διήγειρε τοὺς ὄχλους ἀκολουθεῖν αὐτῷ . Δεικνὺς τὸ ταπεινὸν ἑαυτοῦ διὰ τὴν τῆς σαρκὸς οἰκονομίαν , ἀναχωρεῖ εἰς τὸ πλοῖον . Οἱ δὲ εἶπον · Οἱ μὲν Ἰωάννην τὸν Βαπτιστὴν , ἄλλοι δὲ Ἡλίαν κ τ λ Φγίου . Οὐκ ἐβούλετο εἰπεῖν τὸ τῆς θεότητος ἀξίωμα , ἀλλὰ τὴν τῶν μαθητῶν ἀνέμενε γνώμην καὶ μαρτυρίαν περὶ αὐτοῦ . Εἰ γὰρ ἔλεγεγΤίνα με λέγου σιν οἱ ἄνθρωποι τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ ; κολακείας ἂν ἦν Ἀ τῶν μαθητῶν ἀπόκοισις ὅτι Σὺ εἶ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ . Ὅς δ´ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἔνεκεν έμοῦ , εὐρήσει αὐτήν . Φωτίου . Ὅς δ´ ἂν ἀπολέσῃ , φησὶ , τὴν ψυχὴν αὐτοῦ , εὐρήσει αὐτν . Εὐέλπιδας ἡμᾶς ποιῶν καὶ καρτερικοὺς , ἐπάγει · Μέλλει γὰρ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεσθαι ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ . Εἰ γὰρ νῦν ρύδὲν μέγα δύνασθε διανοηθῆναι περὶ ἐμοῦ , διὰ τὴν τῆς σαρκὸς ταπείνωσιν · ἀλλ´ οὖν αὐτὸς ἐγώ εἰμι ὁ μέλλων ἐλθεῖν μετὰ τῶν ἀγγέλων ἐν τῇ δόξῃ τοῦ Πατρός μου .
Lemmas: ἐν ἐκεῖνος ὁ καιρός ἀκούω Ἡρῴδης ὁ τετράρχης ὁ ἀκοή Ἰησοῦς . πότιον . ὁ μέν Ἡρῴδης πολλάκις ἀκούω ὁ περί Χριστός , διά ὁ ἔμφυτος αὐτός κακία ὁ ὑπάρχω ἀεί ὁ τύραννος , καί ὁ τύφω , ὑπεροράω καί καταφρονέω ὁ φήμη . ὅτε δέ λοιπός πᾶς ἀκούω , καί πρός ὁ διδασκαλία τρέχω καί πᾶς φθόνος καί τύφω ὁ ὁ πρᾶγμα νικάω ἐνέργεια · τότε ἀκούω φοβέω λίαν , λέγω · μὴ ποτός Ἰωάννης ἀνίστημι , ὅς ἐγώ ἀποκεφαλίζω · ψοφοδεής γάρ ὁ μοχθηρία , καί τοσοῦτος , ὡς καί ὁ νεκρός σεδοικενος . Νε Γὼίο Τοαηῃοε ποστιοπειῖν φομ κρος οῖος . εοτωλιαοιων οἰολῖπα ἰλλλρτοὺῖιωε ἀπολύω , ΑΟ ψίΔο με´ ρ ὗς ΠοΙΗοε ΠΙ Θι . εἰμί υοιεπω εἰμί οἴομαι , ἰνέω ῥοία Π καί ἐθέλω αὐτός ἀποκτείνω , φοβέω ὁ ὄχλος ὅτι ὡς προφήτης αὐτός εἰμί Χον οἴομαι . λυπέω ὁ Ἡρῴδης μερίζω ὁ Ψυχή · καί ποτέ μέν ὁ ἀνήρ ἀρετή αἰδέομαι ἀναχαιτίζω ὁ μιαιφονία , ποτέ δέ ὁ ὑπόσχεσις πληρόω βούλομαι , διά-ἀγείρω πρός ὁ φόνος · δείκνυμι βούλομαι ὡς ένορκος εἰμί , καί οὐδείς φείδομαι ὁ πρός ἀρέσκεια ὁ ἀνάκειμαι . Κάι τίς ὁ μαθητής σύ παραβαίνω ὁ παράδοσις ὁ πρέσβυς ; φτιος . οὖον δεῖ θαυμάζω εἰμί , ὁ νόμος κωλύω πίνω ὡς πρός ὁ ἔξω ἄνθρωπος μᾶλλον ἀποβλέπω , ὁ Κύριος ἐγώ πρός ὁ εἴδομαι ἄνθρωπος ἄποιος ἀπεύω ὁ ὄχλος , ἀναβαίνω εἰς ὁ πλοῖον . καί λανθάνω εἰς ὁ ὅριον Μαγδαλά . Φωτίρυ . ἵνα μή καθ´ ἕκαστος ποιέω σημεῖον δόξα φιλόδοξος . οὗτος γάρ διεγείρω ὁ ὄχλος ἀκολουθέω αὐτός . δείκνυμι ὁ ταπεινός ἑαυτοῦ διά ὁ ὁ σάρξ οἰκονομία , ἀναχωρέω εἰς ὁ πλοῖον . ὁ δέ εἶπον · ὁ μέν Ἰωάννης ὁ βαπτιστής , ἄλλος δέ Ἡλίας Κ τ λ Φγίου . οὐ βούλομαι εἶπον ὁ ὁ θεότης ἀξίωμα , ἀλλά ὁ ὁ μαθητής ἀναμένω γνώμη καί μαρτυρία περί αὐτός . εἰμί γάρ ἔλεγεγΤίνα ἐγώ λέγω βρόχος ὁ ἄνθρωπος ὁ υἱός ὁ Θεός ; κολακεία εἄν εἰμί ὅς ὁ μαθητής ἄποκος ὅτι σύ εἰμί ὁ υἱός ὁ Θεός . ὅς δδʹ εἄν ἀπόλλυμι ὁ ψυχή αὐτός ἐνέλκω μου , εὑρίσκω αὐτός . Φώτιος . ὅς δδʹ εἄν ἀπόλλυμι , φημί , ὁ ψυχή αὐτός , εὑρίσκω αὐτός . Εὔελπις ἐγώ ποιέω καί καρτερικός , ἐπάγω · μέλλω γάρ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἔρχομαι ἐν ὁ δόξα αὐτός . εἰμί γάρ νῦν ῥύομαι μέγας δύναμαι διανοέομαι περί ἐγώ , διά ὁ ὁ σάρξ ταπείνωσις · ἀλ οὖν αὐτός ἐγώ εἰμί ὁ μέλλω ἔρχομαι μετά ὁ ἄγγελος ἐν ὁ δόξα ὁ πατήρ ἐγώ .