cogPG.PG101 557
καὶ ἡν ὥρισε τοῖς ἀνδροφόνοις καὶ μοιχοῖς τιμωρίαν , ταίτην δὴ τούτοις ἐπλήρωσεν . » Εἰ δὲ Μαρκίων καὶ οἱ τῆς αὐτῆς δυσσεβείας διὰ ταῦτα μάλιστα τὸν νόμον καὶ αὐτὸν κακίζουσι τὸν νομοθέτην , ἐκ τοῦ Εὐαγγελίου ἐπιστομιζέσθωσαν · « Ὁ γὰρ λάγνως ὁρῶν γυναῖκα ὡς μοιχὸς ἐκείνῳ κρίνεται · » καὶ , « Ὁ ῥακὰ λέγων τὸν ἀδελφὸν , γραφῆς ὑπεύθυνος · καὶ ὁ εἰκῆ ὀργιζόμενος , ἔνοχος τῇ κρίσει · καὶ ὁ μωρὸν καλῶν , ἄξιος τῆς γεέννης · » τί γὰρ τὸν μὲν ἀγαθὸν ὀνομάζουσιν . ἀπηνῆ δὲ τὸν τῆς Παλαιᾶς νομοθέτην ; ταῦτα γὰρ ἐκείνιινν κατὰ τὸν τοῦτον ὅρον ὡότερα · ἡμεῖς δὲ καὶ τούτους κἀκείνους ἴσμεν τοὺς νόμους ἑνός · τὸ δὲ διάφορον ἡ τῶν νομοθετουμένων ποιότης εἰργάσατο · οἷα γὰρ σοφὸς διδάσκαλος τοῖς μὲν ἀτελέσι τὰ ἀτελῆ τοῖς δὲ τελείοις τὰ τέλεια προσενήνοχε . Πρὸς δὲ τούτοις σκοπητέον καὶ τοῦτο , ὅτι τοῖς πρώτοις παραβαίνουσι τοὺς νόμους δίχα συγγνώμης ἐπιφέρονται αἱ τιμωρίαι , ὥστε τοὺς ἄλλους ὁρῶντας τὴν κόλασιν μὴ παραβαίνειν · οὕτως ὁ πρῶτος ἐν Σαββάτῳ ξύλα συλλέξας ὑπὸ παντὸς τοῦ λαοῦ κατελεύσθη · χρόνῳ δὲ ὕστερον πολλῶν τὸν περὶ Σαββάτου νόμον παραβεβηκότων , μακροθύμως ὁ νομοθέτης ἤνεγκεν · οὕτω Κάῖν πρῶτος φονεύσας ἀνηκέστοις τιμωρίαις περιβάλλεται , πολλῶν φονέων ὕστερον οὐ παραυτίκα δόντων τὰς τιμωρίας · ἔδει τοίνυν καὶ τὸν Ἀδὰμ δεξάμενον τὸν νόμον , καὶ νόμον κουφέτα . τοντῶν παντοδαπῶν γὰρ καρπῶν αὐτῷ ἐδεδώκει τὴν ἀφθονίαν , ἑνὸς δὲ μόνου ἀπηγορεύκει ) , δοῦναι δίκας τοῦ πλημμελήματος εἰς ὡφέλειαν τοῦ γένουσεἰδὲ δυσόργητος ὢν , ὡς ὁ δυσώνυμος ἔφη Μαρκίων , διὰ βρῶσιν ὀλίγην τὴν τοῦ θανάτου τιμωρίαν ἐπήνεγκε , πῶς ἁπάντων ἀνθρώπων εἰς ἀσέβειαν ἐξοκειλάντων καὶ παρανομίαν , οὐ πανωλεθρίαν ἐπήνεγκεν · ἀλλὰ καὶ τὸν υἱὸν ἔδωκε καὶ τὴν διὰ τοῦ πάθους καὶ σταυροῦ ἐδωρήσατο σωτηρίαν · καέτοι δῆλον τοῖς τὰ θεῖα πεπαιδευμένοις ὡς οὐδὲν ἐκ μεταμελείας ποιεῖ ὁ Θεές · τοῦτο γὰρ ἴδιον τὸ πάθος τῶν τρεπτὴν ἐχόντων τὴν φύσιν , ἔτι δὲ καὶ τὸ μέλλον ἀγνοούντων · ὁ δὲ Θεὸς καὶ τὰ μήπω γεγενημένα ὡς ἤδη γεγενημένα ὁρᾷ · διὸ καὶ τὸν Ἀδὰμ προειδὼς ὅτι θνητὸς γενήσεται τὴν ἐντολὴν παραβὰς , τοιαύτην αὐτοῦ καὶ τὴν φύσιν εἰς ἄρσεν καὶ θῆλυ προκατεσκεύασε · τῶν γὰρ θνητῶν καὶ παιδοποιίας δεομένων εἰς τὴν τοῦ γένους διαμονὴν ἡ τοιαύτη τῶν σωμάτων διάπλασις · ἡ γὰρ ἀθάνατος φύσις οὐ δεῖται τοῦ θήλεος · τούτου χάριν ὁ Ποιητὴς , τὸν μὲν τῶν σωμάτων ἀριθμὸν ὁμοῦ παρήγαγε , τῶν δὲ θνητῶν ζώων ἀνὰ δύο · καθ´ ἕκαστον δημιουργησάμενος , τῆς αὕξης αὐτοῖς τὴν εὐλογίαν προσήνεγκεν Ταῦτα τοίνυν προορῶν ὁ Θεὸς οὐ μόνον εἰς ἄρσεν καὶ θῆλυ τὸν ἄνθρωπον διέπλασεν , ἀλλὰ καὶ τὸν περὶ τῆς βρώσεως αὐτοῖς νόμον ἔδωκεν . « Ἰδοὺ γὰρ , φησιν , ἔδωκα ὑμῖν πάντα χόρτον σπόριμον καὶ ἑξῆς ὑμῖν δέδωκα εἰς βρῶσιν · » καὶ ταῦτα πρὸ τῆς ἐντολῆς · οὐ τοίνυν ὀργῆς ἡ τιμωρία ἀλλ´ οἰκονομία σοφίας οοιοοοΟϛ
Lemmas: καί ἐάν ὁρίζω ὁ ἀνδροφόνος καί μοιχός τιμωρία , ταΐτης δή οὗτος πληρόω . » εἰμί δέ Μαρκίων καί ὁ ὁ αὐτός δυσσέβεια διά οὗτος μάλιστα ὁ νόμος καί αὐτός κακίζω ὁ νομοθέτης , ἐκ ὁ Εὐαγγέλιος ἐπιστομίζω · « ὁ γάρ λάγνος ὁράω γυνή ὡς μοιχός ἐκεῖνος κρίνω · » καί , « ὁ ῥακά λέγω ὁ ἀδελφός , γραφεύς ὑπεύθυνος · καί ὁ εἰκῇ ὀργίζω , ἔνοχος ὁ κρίσις · καί ὁ μωρός καλός , ἄξιος ὁ γέεννα · » τίς γάρ ὁ μέν ἀγαθός ὀνομάζω . ἀπηνής δέ ὁ ὁ Παλαιή νομοθέτης ; οὗτος γάρ ἐκείνιινν κατά ὁ οὗτος ὅρος ὁράω · ἐγώ δέ καί οὗτος ἐκεῖνος οἶδα ὁ νόμος εἷς · ὁ δέ διάφορος ὁ ὁ νομοθετέω ποιότης ἐργάζομαι · οἷος γάρ σοφός διδάσκαλος ὁ μέν ἀτελής ὁ ἀτελής ὁ δέ τέλειος ὁ τέλειος προσφέρω . πρός δέ οὗτος σκοπητέον καί οὗτος , ὅτι ὁ πρῶτος παραβαίνω ὁ νόμος δίχα συγγνώμη ἐπιφέρω ὁ τιμωρία , ὥστε ὁ ἄλλος ὁράω ὁ κόλασις μή παραβαίνω · οὕτως ὁ πρῶτος ἐν σάββατον ξύλον συλλέγω ὑπό πᾶς ὁ λαός καταλεύω · χρόνος δέ ὕστερος πολύς ὁ περί Σάββατο νόμος παραβαίνω , μακροθύμως ὁ νομοθέτης φέρω · οὗτος Κάϊν πρῶτος φονεύω ἀνήκεστος τιμωρία περιβάλλω , πολύς φονεύς ὕστερος οὖον παραυτίκα δίδωμι ὁ τιμωρία · ἐσθίω τοίνυν καί ὁ Ἀδάμ δέχομαι ὁ νόμος , καί νόμος κουφέτο . τόντης παντοδαπής γάρ καρπός αὐτός δίδωμι ὁ ἀφθονία , εἷς δέ μόνος ἀπαγορεύω ) , δίδωμι δίκη ὁ πλημμέλημα εἰς ὠφέλεια ὁ γένουσεἰδὲ δυσόργητος εἰμί , ὡς ὁ δυσώνυμος φημί Μαρκίων , διά βρῶσις ὀλίγος ὁ ὁ θάνατος τιμωρία ἐπιφέρω , πῶς ἅπας ἄνθρωπος εἰς ἀσέβεια ἐξοκέλλω καί παρανομία , οὖον πανωλεθρία ἐπιφέρω · ἀλλά καί ὁ υἱός δίδωμι καί ὁ διά ὁ πάθος καί σταυρός δωρέω σωτηρία · καίω δῆλος ὁ ὁ θεῖον παιδεύω ὡς οὐδείς ἐκ μεταμέλεια ποιέω ὁ θεά · οὗτος γάρ ἴδιος ὁ πάθος ὁ τρεπτός ἔχω ὁ φύσις , ἔτι δέ καί ὁ μέλλω ἀγνοέω · ὁ δέ θεός καί ὁ μήπω γίγνομαι ὡς ἤδη γίγνομαι ὁράω · διό καί ὁ Ἀδάμ πρόοιδα ὅτι θνητός γίγνομαι ὁ ἐντολή παραβαίνω , τοιοῦτος αὐτός καί ὁ φύσις εἰς ἄρσην καί θῆλυς προκατασκευάζω · ὁ γάρ θνητός καί παιδοποιία δήω εἰς ὁ ὁ γένος διαμονή ὁ τοιοῦτος ὁ σῶμα διάπλασις · ὁ γάρ ἀθάνατος φύσις οὖον δήω ὁ θῆλυς · οὗτος χάρις ὁ Ποιητής , ὁ μέν ὁ σῶμα ἀριθμός ὁμοῦ παράγω , ὁ δέ θνητός ζῷον ἀνά δύο · καθ´ ἕκαστος δημιουργέω , ὁ αὐξάνω αὐτός ὁ εὐλογία προσφέρω οὗτος τοίνυν προοράω ὁ θεός οὖον μόνος εἰς ἄρσην καί θῆλυς ὁ ἄνθρωπος διαπλάσσω , ἀλλά καί ὁ περί ὁ βρῶσις αὐτός νόμος δίδωμι . « ἰδέ γάρ , φημί , δίδωμι σύ πᾶς χόρτος σπόριμος καί ἑξῆς σύ δίδωμι εἰς βρῶσις · » καί οὗτος πρό ὁ ἐντολή · οὖον τοίνυν ὀργή ὁ τιμωρία ἀλ οἰκονομία σοφία οοιοοοΟϛ