cogPG.PG101 74
ΕΡΩΤΗΣΙΣ ϛʹ . ʹ δή ποτε Μωσῆς τῶν οὐρανῶν οὐ μέμνηται βασλείας , καί τοι τοῦ Σωτῆρος ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις λαμπρῶς εἰπόντος ἀπὸ καταβολῆς κόσμου τοῖς δικαίοις ταύτην ἐτοιμασθῆναιὰΖἍβ ] ; αʹ . Πολλὰ τῶν νοητῶν ὁ θεῖος Μωσῆς παρῆκε · καὶ ἢ βασιλεία δὲ τῶν οὐρανῶν κρείττονα καὶ τὴν ὕπαρξιν καὶ τὴν ἀπόλαυσιν ἢ κατ´ αἴσθησιν ἔχει · φησὶ γὰρ , « Ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε καὶ οὗς οὐκ ἤκουσε καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη · » οὐδὲν οὐν θαυμαστὸν ἀσωμάτων δημιουργίαν δυνάμεων μὴ ἐπεξελθόντα τὸν θεόπτην Μωσῆν διὰ τὴν παχύτητά τε καὶ ἀσθένειαν τῶν ἀκροατῶν , μηδὲ τῆς ὑπὲρ αἴσθησιν βασιλείας τῶν οὐρανῶν διήγησιν παραθέσθαι , κατ´ αἴσθησιν μᾶλλον ἢ κατὰ θεωρίαν βιοῦντι λαῷ · τὸ γὰρ νομίζειν τινὰς τῷ κατὰ τὸν παράδεισον διηγήματι συμπεριλαβεῖν καὶ τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν , ἥτις εἰς ταὐτὸν ἔρχεται τῇ βασιλείᾳ τοῦ Χριστοῦ , οὐκ ἂν ἀκριβὴς παραδέξοιτο λογισμός · ταπεινὸν γὰρ ἂν εἴη τοῦτο πολλῷ τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν · ὄψει τε γὰρ ὁ παράδεισος καταληπτὸς ἐγεγόνει , καὶ πολίτας ἔσχε τοὺς πρωτογόνους · καὶ τὸ κάλλιστον μὲν τῶν περικοσμίων ἐστί , τῆς γῆς δ´ ὅμως μέρος · καὶ φυτοῖς μὲν ὡραίοις κομᾷ , καὶ διαυγεστάτοις κατάρδεται νάμασι , πλὴν οὐδὲν τούτων ὑψηλότερον ὄψεως , οὐδὲ τῶν ἀνθρωπίνων ἀνακεχώρηκε λογισμῶν , ὥσπερ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν · καὶ γῆς δὲ καὶ οὐρανοῦ οὐδ´ ἔστιν εἰπεῖν ὅσον τὸ μέσον . βʹ . Εἰ δὲ διότι τοῦ γενναίου εἰπόντος ληστοῦ , « Μνήσθητί μου , Κύριε , ἐν τῇ βασιλείᾳ σου , » ὁ Σωτὴρ αὐτῷ τὴν εἰς τὸν παράδεισον ὑπισχνεῖται , διὰ οὗτο τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν τὴν τοῦ παραδεί . σπυ τίθεται λῆξινοὐ γὰρ ἄλλα μὲν αἰτεῖν τὸν ληστὴν , ἄλλα δὲ λαμβάνειν παρὰ τοῦ μεγαλοδώρου Θεοῦ ἀκόλουθον εἶναι φαίη ἂν ) , ἐκεῖνο μᾶλλον σκοπείτωῳ ὡς τί δή ποτε μὲν ἦν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν , ὅπερ ἐστὶν ἡ τοῦ Χριστοῦ , οὐδαμῶς ὁ λῃστὴς συνεγνώκει · πόθεν γὰρ ἂν ἐξαιτεῖν προήχθη ἃ καὶ τοῦ λογίζεσθαι τὴν Ἰσχὺν ἐνίκα , καὶ τὴν ἀνθρωπίνην διάνοιαν ὑπερβαίνει · οὔκουν τί ποτε μὲν ἦν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἃ ληστὴς οὐδαμῶς συνεγνώκει , οὐδὲ πρὸς ὡρισμένον τι καὶ γνώριμον τὸν νοῦν ἀπευθύνων τὴν αἴτησιν ἐποιεῖτο · ἀλλὰ διὰ τοιαύτης αἰτήσεως ἀγαθῶν τινων μετασχεῖν καὶ μακαρίας ἀπολαύσεως ἠτεῖτο · ἐπεὶ δὲ τῶν ἄλλων ἁπάντων καλῶν γνωριμώτερος αὐτῷ ὁ παράδεισος καθειστήκεικ γὰρ τῆς Μωσαῖκῆς διδασεαλίας τῶν Ἰουδαίων ἐπιγινωσκόμενος ἔθνεσι οὐδὲ τὸν ἐκείνου διέσυγε γνῶσιν , διὰ τοῦτο τὸν παράδεισον ὁ νΔεσπότης αὐτῷ κατεγγυᾶται · καὶ οὐχ ἕτερα ἀνθ´ ἑτέρων δωρεῖται , ἀλλ´ ὧν τυχεῖν ὁ ἐξαιτούμενος ἐπεθύμει · ἐπεθύμει δὲ μνήμης τυχεῖν ἐν τῇ βασιλείᾳ Χριστοῦ , ὅπερ ἐστὶν ἐν ἀγαθοῖς τε καὶ μακαρίοις γεΟΠΕΒΤΙΟ νί .
Lemmas: ἐρώτησις ϛυʹ . ʹ δή ποτός Μωσῆς ὁ οὐρανός οὖον μιμνήσκω βασλείας , καί ὅς ὁ Σωτήρ ἐν ὁ Εὐαγγέλιος λαμπρῶς εἶπον ἀπό καταβολή κόσμος ὁ Δίκαιος οὗτος ἐτοιμάζω ] ; ὅς . Πολύς ὁ νοητός ὁ θεῖος Μωσῆς παρίημι · καί ἢ βασίλειος δέ ὁ οὐρανός ἀγαθός καί ὁ ὕπαρξις καί ὁ ἀπόλαυσις ἢ κατ´ αἴσθησις ἔχω · φημί γάρ , « ἁ ὀφθαλμός οὐ ὁράω καί ὗς οὐ ἀκούω καί ἐπί Καρδία ἄνθρωπος οὐ ἀναβαίνω · » οὐδείς ὀν θαυμαστός ἀσώματος δημιουργία δύναμις μή ἐπεξέρχομαι ὁ θεόπτης Μωσῆς διά ὁ παχύτης τε καί ἀσθένεια ὁ ἀκροατής , μηδέ ὁ ὑπέρ αἴσθησις βασίλεια ὁ οὐρανός διήγησις παρατίθημι , κατ´ αἴσθησις μᾶλλον ἢ κατά θεωρία βία λαός · ὁ γάρ νομίζω τις ὁ κατά ὁ παράδεισος διήγημα συμπεριλαμβάνω καί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός , ὅστις εἰς αὐτός ἔρχομαι ὁ βασίλεια ὁ Χριστός , οὐ εἄν ἀκριβής παραδέχομαι λογισμός · ταπεινός γάρ εἄν εἰμί οὗτος πολύς ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός · ὁράω τε γάρ ὁ παράδεισος καταληπτός γίγνομαι , καί πολίτης ἔχω ὁ πρωτόγονος · καί ὁ καλῶς μέν ὁ περικόσμιος εἰμί , ὁ γῆ δδʹ ὅμως μέρος · καί φυτός μέν ὡραῖος κομάω , καί διαυγής κατάρδω νᾶμα , πλήν οὐδείς οὗτος ὑψηλός ὄψις , οὐδέ ὁ ἀνθρώπινος ἀναχωρέω λογισμός , ὥσπερ ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός · καί γῆ δέ καί οὐρανός οὐδός εἰμί εἶπον ὅσος ὁ μέσος . βε . εἰμί δέ διότι ὁ γενναῖος εἶπον λῃστής , « μιμνῄσκω ἐγώ , κύριος , ἐν ὁ βασίλεια σύ , » ὁ Σωτήρ αὐτός ὁ εἰς ὁ παράδεισος ὑπισχνέομαι , διά Ούτο ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός ὁ ὁ παραδεί . σπυ τίθημι ληξινοος γάρ ἄλλος μέν αἰτέω ὁ λῃστής , ἄλλος δέ λαμβάνω παρά ὁ μεγαλόδωρος Θεός ἀκόλουθος εἰμί φημί εἄν ) , ἐκεῖνος μᾶλλον σκοπείτωῳ ὡς τίς δή ποτός μέν εἰμί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός , ὅσπερ εἰμί ὁ ὁ Χριστός , οὐδαμῶς ὁ λῃστής συγγιγνώσκω · πόθεν γάρ εἄν ἐξαιτέω προάγω ὁ καί ὁ λογίζομαι ὁ ἰσχύς νικάω , καί ὁ ἀνθρώπινος διάνοια ὑπερβαίνω · οὔκουν τίς ποτός μέν εἰμί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός ὁ λῃστής οὐδαμῶς συγγιγνώσκω , οὐδέ πρός ὁρίζω τίς καί γνώριμος ὁ νόος ἀπευθύνω ὁ αἴτησις ποιέω · ἀλλά διά τοιοῦτος αἴτησις ἀγαθός τίνω μετέχω καί μακάριος ἀπόλαυσις αἰτέω · ἐπεί δέ ὁ ἄλλος ἅπας καλός γνώριμος αὐτός ὁ παράδεισος καθειστήκεικ γάρ ὁ μωσαϊκός διδασεαλίας ὁ Ἰουδαῖος ἐπιγιγνώσκω ἔθνος οὐδέ ὁ ἐκεῖνος διέσυγε γνῶσις , διά οὗτος ὁ παράδεισος ὁ νδεσποος αὐτός κατεγγυάω · καί οὐ ἕτερος ἄνθ ἕτερος δωρέω , ἀλ ὅς τυγχάνω ὁ ἐξαιτέω ἐπιθυμέω · ἐπιθυμέω δέ μνήμη τυγχάνω ἐν ὁ βασίλεια Χριστός , ὅσπερ εἰμί ἐν ἀγαθός τε καί μακάριος Ο ν .