cogPG.PG101 649
vεαε . Ζθ . δεοκκάκπι ΕΦαρείίκηη φμίαειι , ἰηίηιίσῖ ΡΥορίεν ὑοε . προστεθέντων ; τίς οὖν ἔσται αὐτῶν ἡ πρόσληψις καὶ ἡ προσθήκη , εἰ μὴ τελεία καὶ ὁλόκληρος χαρὰ , ὡς ἐπὶ τελείᾳ καὶ καινῇ ζωῇ καὶ ἀναβιώσει ἐκ νεκρῶν , πάντων , οὐ μόνον τῶν προσπταισάντων , ἀλλὰ καὶ τῶν μέχρι θανάτου καὶ νεκρώσεως καταπεσόν των ; Καὶ ὅρα · ἀρχόμενος μὲν , πταῖσμα τὴν ἀπείθειαν ἐκάλεσε τῶν Ἰουδαίων · εἶτα παράπτωμα . Ἐπειδὴ δὲ ἔδειξεν αὐτοῖς , ἐὰν βούλωνται μόνον πεισθῆναι , τὸ μέγεθος τῶν ἀγαθῶν , καὶ ἐπῆρεν αὐτοὺς , πλοῦτον ἐθνῶν καλῶν , καὶ καταλλαγὴν κόσμου , καὶ σάρκα οἰκείαν · τότε καὶ τῆς ἀπειθείας τὸ ἄτοπον ἡλίκον ἐστὶ δεικνύει , νεκροὺς αὐτῆς διὰ ταύτης γενέσθαι ἀποφαινόμενος . Ἀλλὰ καὶ τοῦτο λίαν θαυμασίως ποιεῖ καὶ σοφῶς . Ἐπειδὴ γὰρ τὸ νεκροὺς αὐτοὺς ὀνομασθῆναι , λίαν πικρὸν ἦν καὶ καταφορικόν · καὶ εἰς ὕβριν μᾶλλον ἢ παραίνεσιν σαντελοῦν οὐκ οὕτως αὐτὸ τίθησι ξηρῶς , ἀλλὰ μίγνυσιν αὐτὸ καὶ ἐν τάξει ἐπαίνου προάγει , λέγων , Τίς ἡ πρόσληψις αὐτῶν , εἰ μὴ ζωὴ ἐκ νεκρῶν ; διὰ μὲν τοῦ , ὤωὴ , τὸ εὐφραῖνον τιθείς διὰ δὲ τοῦ , ἐκ νεκρῶν , ὑποσημαίνων , ὅτι ἡ ἀπείθεια αὐτῶν νέκρωσις ἦν . Κατὰ μέν τὸ Εὐαγγέλιον , ἐχθροὶ διὰ´ ὑμᾶς . Φωτίου . Ζητήσειε δ´ ἄν τις , εἰ ἐχθροὶ γεγόνασιν Ἰουδαῖοι , διὰ τοὺς ἐξ ἐθνῶν πεπιστευκότας , πῶς ὰνιωτέρω ἔλεγεν . Ἐφ´ δσον εἰμὶ ἑγὼ ἐθνῶν ἀπόστολος , τὴν διακονίαν μουδοξάζως Διατί ; εἰπως παραἷηλώσω μου τὴν σάρκα . Εἰ γὰρ διὰ τῆς πίστεως τῶν ἐθνῶν παραζηλοῦσι , καὶ μιμοῦνται οἱ Ἰουδαίοι , καὶ πιστοὶ γίνονται , πῶς διὰ´ αὐτοὺς ἐχθροὶ γίνονται πάλιν τῆς πίστεως καὶ τοῦ Εὐαγγελίου ; Ἀλλὰ πρῶτόν φαμεν , ὅτι οὐκ ἔφη διὰ τῆς πίστεως τῶν ἐθνοο παραζηλοῦν καὶ μιμεῖσθαι τοὺς Ἰουδαίους , ἀλλὰ διὰ τοῦ δοξάζεσθαι αὐτοὺς , διὰ τοῦ ἐπαινεῖσθαι . Ἡ γὰρ δόξα καὶ ὁ ἔπαινος ὁ εἰς τοὺς ἐξ ἐθνῶν ἀνατρέχων , ἐρεθίσει αὐτοὺς καὶ εἰς ζῆλον καὶ μίμησιν . ὥστε οὐκ ἐναντία ἐστὶν ἀλλήλων τὰ εἰρημένα . Δεύτερον δὲ , ὅτι οὐ κατὰ ἀπόφασιν , ἔφη , παραζηλώσουσιν οἱ Ἰουδαῖοι , ἀλλ´ ἀμφιβόλως καὶ διστάζων · Εῖ πως γὰρ , Φησὶ , παραζηλώσω μου τὴν σάρκα . Οἶον ἴτως , τάχα , ὥστε εἰ καὶ διὰ τῆς αὐτῶν πίστεως , οὐχὶ δὲ διὰ τῆς δόξης καὶ τῶν ἐπαίνων . Ἔλεγε παραζηλοῦν τοὺς Ἰουδαίους , οὐδ´ οὕτως ἐμάχετο ἐαυτῷ Διὰ μὲν γὰρ τοῦ εἰπεῖν , ἐχθροὶ διὰ´ ὑμᾶς , τῶν Ἰουἄαίων τὴν ἀπιστίαν λέγει , καὶ τὴν αἰτίαν διὰ´ ἣν σφοδρότερον ἀπεχθάνονται τῇ πίστει . Διὰ δὲ τοῦ , εἴ πως παραζηλώσω τὴν σάρκα , τὴν ἰδίαν ἐνδείκνυται σπουδὴν , ἢν εἶχεν εἰς τὸ σῶσαι τοὺς ἐξ Ἰουδαίων . Καὶ χωρὶς δὲ τῶν εἰρημένων , οὐδ´ οὕτως ἐμάχετο τὰ λεχθέντα , καν ἄμφω ἀποφαντικῶς εἴρητο . Καὶ γὰρ οὐδὲν ἐκώλυε τινὰς μὲν τῶν πεπιστευκότων , ἀνερεισθέντας τῇ πίστει τῶν ἐθνῶν , παραζηλῶσαι καὶ πιστεῦσαι . Καὶ τῶν μὴ πεπιστευκότων πάλιν σολ λοὺς , μίσει τῷ πρὸς τοὺς ἐξ ἐθνῶν , σκληροτέρους καὶ ἀπιστοτέρους καὶ ἀπειθέστέρους τῷ εὐαγγελικῶ κινεῖσθαι κηρύγματι . Ὃ καὶ ἐπ´ αὐτῶν ἰδεῖν ἔστι τῶν πραγμάτων . Οἱ μὲν γὰρ μιμούμενοι τοὺς ἐξ ἐθνῶν , προσέρχονται τῇ πίστει , καὶ σώζονται . Οἱ δὲ τούτοις ἀπεχθανόμενοι , σφοδρότεροι ἐχθροὶ τῆς πίστεως καθίστανται .
Lemmas: vεαε . Ζθ . δεοκκάκπι εφαρειικαιω φημία , ἰάομαι ΡΥορίεν ὕω . προστίθημι ; τίς οὖν εἰμί αὐτός ὁ πρόσληψις καί ὁ προσθήκη , εἰμί μή τέλειος καί ὁλόκληρος χαρά , ὡς ἐπί τέλειος καί καινός ζωή καί ἀναβίωσις ἐκ νεκρός , πᾶς , οὖον μόνος ὁ προσπταίω , ἀλλά καί ὁ μέχρι θάνατος καί νέκρωσις καταπίπτω ὁ ; καί ὁράω · ἄρχω μέν , πταῖσμα ὁ ἀπείθεια καλέω ὁ Ἰουδαῖος · εἶτα παράπτωμα . ἐπεί δέ δείκνυμι αὐτός , ἐάν βούλομαι μόνος πείθω , ὁ μέγεθος ὁ ἀγαθός , καί ἐπαίρω αὐτός , πλοῦτος ἔθνος καλός , καί καταλλαγή κόσμος , καί σάρξ οἰκεῖος · τότε καί ὁ ἀπείθεια ὁ ἄτοπος ἡλίκος εἰμί δείκνυμι , νεκρός αὐτός διά οὗτος γίγνομαι ἀποφαίνω . ἀλλά καί οὗτος λίαν θαυμάσιος ποιέω καί σοφός . ἐπεί γάρ ὁ νεκρός αὐτός ὀνομάζω , λίαν πικρός εἰμί καί καταφορικός · καί εἰς ὕβρις μᾶλλον ἢ παραίνεσις σαντελοῦν οὐ οὕτως αὐτός τίθημι ξηρός , ἀλλά μίγνυμι αὐτός καί ἐν τάξις ἔπαινος προάγω , λέγω , Τῖς ὁ πρόσληψις αὐτός , εἰμί μή ζωή ἐκ νεκρός ; διά μέν ὁ , ὠή , ὁ εὐφραίνω τίθημι διά δέ ὁ , ἐκ νεκρός , ὑποσημαίνω , ὅτι ὁ ἀπείθεια αὐτός νέκρωσις εἰμί . κατά μέν ὁ Εὐαγγέλιος , ἐχθρός διά σύ . Φώτιος . ζητέω δδʹ ἄν τις , εἰμί ἐχθρός γίγνομαι Ἰουδαῖος , διά ὁ ἐκ ἔθνος πιστεύω , πῶς ὰνιωτέρω λέγω . Ἐφ´ δίδωμι εἰμί ἑγώ ἔθνος ἀπόστολος , ὁ διακονία μουδοξάζως διατί ; εἶπος παραιρέω ἐγώ ὁ σάρξ . εἰμί γάρ διά ὁ πίστις ὁ ἔθνος παραζηλόω , καί μιμέομαι ὁ Ἰουδαῖος , καί πιστός γίγνομαι , πῶς διά αὐτός ἐχθρός γίγνομαι πάλιν ὁ πίστις καί ὁ Εὐαγγέλιος ; ἀλλά πρότερος φημί , ὅτι οὐ φημί διά ὁ πίστις ὁ θνῄσκω παραζηλόω καί μιμέομαι ὁ Ἰουδαῖος , ἀλλά διά ὁ δοξάζω αὐτός , διά ὁ ἐπαινέω . ὁ γάρ δόξα καί ὁ ἔπαινος ὁ εἰς ὁ ἐκ ἔθνος ἀνατρέχω , ἐρεθίζω αὐτός καί εἰς ζῆλος καί μίμησις . ὥστε οὐ ἐναντίος εἰμί ἀλλήλων ὁ εἴρω . Δεύτερος δέ , ὅτι οὖον κατά ἀπόφασις , φημί , παραζηλόω ὁ Ἰουδαῖος , ἀλ ἀμφίβολος καί διστάζω · ἔρχομαι πως γάρ , φημί , παραζηλόω ἐγώ ὁ σάρξ . Οἶον ἴσος , τάχα , ὥστε εἰμί καί διά ὁ αὐτός πίστις , οὐ δέ διά ὁ δόξα καί ὁ ἔπαινος . Ἐλέγω παραζηλόω ὁ Ἰουδαῖος , οὐδός οὕτως μάχομαι αὐτός Ζεύς μέν γάρ ὁ εἶπον , ἐχθρός διά σύ , ὁ Ἰουἄαίων ὁ ἀπιστία λέγω , καί ὁ αἴτιος διά ὅς σφοδρός ἀπεχθάνομαι ὁ πίστις . Ζεύς δέ ὁ , εἰμί πως παραζηλόω ὁ σάρξ , ὁ ἴδιος ἐνδείκνυμι σπουδή , εἄν ἔχω εἰς ὁ σῴζω ὁ ἐκ Ἰουδαῖος . καί Χωρὶς δέ ὁ εἴρω , οὐδός οὕτως μάχομαι ὁ λέγω , καν ἄμφω ἀποφαντικός εἴρω . καί γάρ οὐδείς κωλύω τις μέν ὁ πιστεύω , ἀνερείδω ὁ πίστις ὁ ἔθνος , παραζηλόω καί πιστεύω . καί ὁ μή πιστεύω πάλιν σολ Λοῦς , μισέω ὁ πρός ὁ ἐκ ἔθνος , σκληρός καί ἄπιστος καί ἀπειθής ὁ εὐαγγελικός κινέω κήρυγμα . ὅς καί ἐπι αὐτός ὁράω εἰμί ὁ πρᾶγμα . ὁ μέν γάρ μιμέομαι ὁ ἐκ ἔθνος , προσέρχομαι ὁ πίστις , καί σῴζω . ὁ δέ οὗτος ἀπεχθάνομαι , σφοδρός ἐχθρός ὁ πίστις καθίστημι .