cogPG.PG101 262
κεφαλαιώδη τύπον ἔγγραφον ἐξενεχθῆναι περὶ αὐτῶν εἰς αἴτησιν , διενοήθη προενεγκεῖν , διὰ βραχέων οὐδὲν κωλύει περὶ τῶν αὐτῶν διαλαβεῖν γʹ . Τῶν μὲν οὖν ἀσωμάτων οἱ λόγοι , ὅσοι γε τὸ ὑποκείμενον ἀφορίζουσι , δῆλον ὅτι ἀσώματοι · διοτι καὶ τὰ ἐν αὐτοῖς περιεχόμενα γένη καὶ εἴδη , καὶ οὐδεμίαν οὐδενὶ παράσχοι ἂν ἀπορίαν ἡ περὶ αὐτῶν θεωρία . Οἱ δὲ τῶν σωμάτων πῶς ἂν εἴησαν σώματα , εἰ καὶ τὸ πρόχειρον τῆς ἀναλογίας τοῦτο φαντάζεται ; Λόγος γὰρ καὶ σῶμα τὴν πρὸς ἄλληλα κοινονίαν ἀπηρνήσαντο . Εἰ δὲ ἕτερος ὁ λόγος πέφυκε σώματος , πῶς οὐχὶ τὰ συμπληροῦντα τὸν λόγον γένη καὶ εἴδη τὴν αὐτὴν οὐκ ἐπιζητήσει ἑτερότητα ; πῶς δὲ ἂν σωμάτων κατηγορηθείη τὸ ἀσώματον ; Ἵ ἀσώματα μὲν οὐκ ἂν εἴη τὰ γένη τούτων οὐδὲ τὰ εἴδη , οὐ μὴν ἀλλ´ οὐδέ γε σωμάτων ἦν εἰς ὄγκον , οὐδὲ τὴν ὕλην , ἐν ᾗ τὸ πλήρωμα συνέστηκε τῶν διαστάσεων , ὑποβάλλεται · σωματικὰ δὲ πάντως καὶ περὶ σῶμα λεγόμενα ; σῶμα γὰρ ἑρμηνεύουσι καὶ ἀπαγγέλλουσιν ὑποκείμενον · ὁ γὰρ ἄνθρωπος τυχὸν σωματικὸν μὲν , ὅτι τὸν Σωκράτην ἢ τὸν Πλάτωνα σῶμα ὄντα ὀνομάζει καὶ τὴν αὐτῶν οὐσίαν ἀναπτύσσων τῶν ὁμογενῶν τῆ κλήσει διαστέλλει · ἀλλὰ πῶς , εἰ ὁ ἄνθρωπος οὐ σῶμα , ὁ δὲ Σωκράτης ἄνθρωπος , οὐχὶ ὁ Σωκράτης οὐ συμπερανθήσεται μὴ σωμα ; Τοῦτο γὰρ καὶ εἴ τι ἄλλο παραπλήσιον δοκεῖ τῶν ἀπορημάτων εἶναι τὸ κράτιστον . Ἀλλ´ οὐδὲν χαλεπὸν ἐπιλύσασθαι · ἐν πρώτῳ γὰρ σχήματι τοῖς συνορᾷν ἐθέλουσιν ἣ μείζων πρότασις μερικὴ παραλαμβάνεται · οὔτω γὰρ καὶ προαγομένη τῆς ἀληθείας οὐκ ἐξίσταται · εἰ δέ τις αὐτὴν εἰς τὸ καθόλου μεταλάβοι , συμμετήγαγε καὶ τῆς ἀληθείας ἐπὶ τὸ ψεῦδος . Ἀευδος γὰρ ἀντικρὺς τὸ λέγειν · Οὐδεὶς ἄνθρωπος σῶμα , ἀληθευούσης κατὰ τὸν εἰρημένον ἔμπροσθεν λόγον , ὡς ὁ ἄνθρωπος σῶμα · εἰ δέ τις τὴν μὲν πλοκὴν τοῦ λόγου χαίρειν ἐᾷ καὶ τὸ δοκοῦν συμπεραίνεσθαι πολυόραγμονεῖν οὐχ ἡγεῖται σοφὸν , αὐτόθεν δὲ λέγοι φορτικὸν εἶναι τὸν ἄνθρωπον μήτε λέγειν μήτε νομίζειν εἶναι σῶμα , καὶ ἄνευ τοῦ δόξαντος μὴ συμπεραίνεσθαι ὡς ὁν Σωκράτης οὐκ εἴη σῶμα · πῶς γὰρ ἂν ἡ τῆς οὐσίας διαίρεσις εἰς σῶμα καὶ ἀσώματον τὰ πρῶτα τῶν ὑπ´ ἀλλήλων διαστελλομένη προαχθείη , τοῦτο μὲν ὕστερον ἐπιθεωρείσθω · ὁ δὲ λόγος τῆς ἀκολουθίας τῶν προειοημένων μὴ ἀφιστάσθω . Καὶ γὰρ οὐ κατὰ τὸ ἀποφαντικὸν μόνον σχῆμα τὸ εἰρημένον ἐπὶ τῶν τοιούτων ὁρᾶται κατηγορημάτων , ἀλλὰ δὴ καὶ ἐπὶ τοῦ καταφατικοῦ τοῖς βουλομένοις περαντικόν τινα λόγον τὴν ἀπορίαν κρατύνοντα προάγειν . Λέγοντες γὰρ , Ὅ ἄνθρωπος ᾖ τὸ ζῷον σωματικόν · εἶτα , Ὁ δὲ Σωκράτης δῶρἢ ἄνθρωπος , οὐκ ἂν σωματικὸν ἀναγκασθείημεν εἰπεῖν καὶ τὸν Σωκράτην ; Οὕτω γὰρσυνάγεται τῆς μείζονος κἀνταῦθα μενούσης ἐπαληθευούσης · ἐπὶ μέρούς γὰρ τὴν προαγωγὴν ἡ πρότασις ἔχει . Εἰ δʹ εἰς τὸν καθόλου τύπον ἀναχθείη , αὐτίκα πεφωραμένον
Lemmas: κεφαλαιώδης τύπος ἔγγραφος ἐκφέρω περί αὐτός εἰς αἴτησις , διανοέομαι προφέρω , διά βραχύς οὐδείς κωλύω περί ὁ αὐτός διαλαμβάνω γε . ὁ μέν οὖν ἀσώματος ὁ λόγος , ὅσος γε ὁ ὑπόκειμαι ἀφορίζω , δῆλος ὅτι ἀσώματος · διότι καί ὁ ἐν αὐτός περιέχω γένος καί εἶδος , καί οὐδείς οὐδείς παρέχω εἄν ἀπορία ὁ περί αὐτός θεωρία . ὁ δέ ὁ σῶμα πῶς εἄν εἰμί σῶμα , εἰμί καί ὁ πρόχειρον ὁ ἀναλογία οὗτος φαντάζω ; Λόγος γάρ καί σῶμα ὁ πρός ἀλλήλων κοινός ἀπαρνέομαι . εἰμί δέ ἕτερος ὁ λόγος φύω σῶμα , πῶς οὐ ὁ συμπληρόω ὁ λόγος γένος καί εἶδος ὁ αὐτός οὐ ἐπιζήτησις ἑτερότης ; πῶς δέ εἄν σῶμα κατηγορέω ὁ ἀσώματος ; ἵ ἀσώματος μέν οὐ εἄν εἰμί ὁ γένος οὗτος οὐδέ ὁ εἶδος , οὖον μήv ἀλ οὐδέ γε σῶμα εἰμί εἰς ὄγκος , οὐδέ ὁ ὕλη , ἐν ὅς ὁ πλήρωμα συνίστημι ὁ διάστασις , ὑποβάλλω · σωματικός δέ πάντως καί περί σῶμα λέγω ; σῶμα γάρ ἑρμηνεύω καί ἀπαγγέλλω ὑπόκειμαι · ὁ γάρ ἄνθρωπος τυγχάνω σωματικός μέν , ὅτι ὁ Σωκράτης ἢ ὁ Πλάτων σῶμα εἰμί ὀνομάζω καί ὁ αὐτός οὐσία ἀναπτύσσω ὁ ὁμογενής τῆ κλῆσις διαστέλλω · ἀλλά πῶς , εἰμί ὁ ἄνθρωπος οὖον σῶμα , ὁ δέ Σωκράτης ἄνθρωπος , οὐ ὁ Σωκράτης οὖον συμπεραίνω μή σῶμα ; οὗτος γάρ καί εἰμί τίς ἄλλος παραπλήσιος δοκέω ὁ ἀπόρημα εἰμί ὁ ἀγαθός . Ἀλ οὐδείς χαλεπός ἐπιλύω · ἐν πρῶτος γάρ σχῆμα ὁ συνοράω ἐθέλω ὅς μείζων πρότασις μερικός παραλαμβάνω · οὐτάω γάρ καί προάγω ὁ ἀλήθεια οὐ ἐξίστημι · εἰμί δέ τις αὐτός εἰς ὁ καθόλου μεταλαμβάνω , συμμετάγω καί ὁ ἀλήθεια ἐπί ὁ ψεῦδος . Ἀευδος γάρ ἀντικρύς ὁ λέγω · οὐδείς ἄνθρωπος σῶμα , ἀληθεύω κατά ὁ εἴρω ἔμπροσθεν λόγος , ὡς ὁ ἄνθρωπος σῶμα · εἰμί δέ τις ὁ μέν πλοκή ὁ λόγος χαίρω ἐάω καί ὁ δοκέω συμπεραίνω πολυοραγμονεος οὐ ἡγέομαι σοφός , αὐτόθεν δέ λέγω φορτικός εἰμί ὁ ἄνθρωπος μήτε λέγω μήτε νομίζω εἰμί σῶμα , καί ἄνευ ὁ δόξα μή συμπεραίνω ὡς εἰμί Σωκράτης οὐ εἰμί σῶμα · πῶς γάρ εἄν ὁ ὁ οὐσία διαίρεσις εἰς σῶμα καί ἀσώματος ὁ πρῶτος ὁ ὑπό ἀλλήλων διαστέλλω προάγω , οὗτος μέν ὕστερος ἐπιθεωρέω · ὁ δέ λόγος ὁ ἀκολουθία ὁ προλέγω μή ἀφίστημι . καί γάρ οὖον κατά ὁ ἀποφαντικός μόνος σχῆμα ὁ εἴρω ἐπί ὁ τοιοῦτος ὁράω κατηγόρημα , ἀλλά δή καί ἐπί ὁ καταφατικός ὁ βούλομαι περαντικός τις λόγος ὁ ἀπορία κρατύνω προάγω . λέγω γάρ , ὅς ἄνθρωπος εἰμί ὁ ζῷον σωματικός · εἶτα , ὁ δέ Σωκράτης δωρέω ἄνθρωπος , οὐ εἄν σωματικός ἀναγκάζω εἶπον καί ὁ Σωκράτης ; οὕτως γὰρσυνάγεται ὁ μείζων ἐνταῦθα Μένων ἐπαληθεύω · ἐπί μέρος γάρ ὁ προαγωγή ὁ πρότασις ἔχω . εἰμί δέ εἰς ὁ καθόλου τύπος ἀνάσσω , αὐτίκα φωράω