cogPG.PG101 652
εὐχαριστεῖ τῷ Θεῷ ἐν τῷ ἐσθίειν . Ὅτι ἔδωκεν ἀνθρώποις πόρον καὶ συνέχειαν ζωῆς . Καὶ ὁ νηστεύων εὐχαριστεῖ , ὅτι ἔδωκεν ἀνθρώποις καρτερίας καὶ μεθόδους , δι´ ὧν τις δύναται περιγενέσθαι τῶν τῆς σαρκὸς παθῶν . Ὁ δὲ ἄλλως νηστεύων ἢ ἐσθίων , κατάκριτος , ὥσπερ τῶν αἱρετικῶν τινες . Ταῦτα οὖν περὶ τῶν νηστευόντων καὶ ἐσθιόντων ἰδικῶς ἐκλειπτέον , ἀλλὰ μὴ περὶ ἄλλων τινῶν . Οὐ γὰρ ἐπὶ πάντας ὁ κανὼν οὗτος διήκει . Διὸ οὐδὲ ἐπὶ τοῦ πρὸ μικροῦ εἰρημένου κεφαλαίου ἀριόζει ο ἐπὶ τοῦ ἐν τοῖς βρώμασι διακρινομένου . Καὶ γὰρ ἐκεῖνος μὴ ἐσθίων , οὐκ εἰς δόξαν οὐκ ἐσθίει τοῦ Θεοῦ , ἀλλ´ ὡς ἀστήρικτος ἐν τῇ πίστει . Ἀλλ´ ἐκεῖνον μὲν οὐ δεῖ κατακρίνειν διὰ τὸν καιρόν · ὅτι ἀρχὴ τοῦ κηρύγματος ἦν . Τὸν δὲ ἐσθίοντα καθημέραν καὶ νηστεύοντα ὑπὲρ ἡμέραν , οὐ δεῖ ὅλως οὐδέτερον οὐδετέρῳ μέμψιν ἐπάγειν · ὅτι καὶ ἄμφω εἰς δόξαν Κυρίου ποιοῦσιν ὅπερ ποιοῦσιν . Οὐδεὶς γὰρ ἡμών ἑαυτῷ ζῇ , καὶ οὐδεὶς ἑαυτῷ ἀποθνήσκει . Ἐάν τε γὰρ ζῶμεν , τῷ Κυρίῳ ζῶμεν , ἐάν τε ἀποθνήσκωμεν , τῷ Κυρίῳ ἀποθνήσκομεν . Ἐάν τε ζῶμεν ἐάν τε ἀποθνήσκωμεν , τοῦ Κυρίου ἐσμέν . Εἰς τοῦτο γὰρ Χριστὸς ἀπέθανε , καὶ ἀνέστη καὶ ἔζη σεν , ἵνα ζώντων καὶ νεκρῶν κυριεύσῃ . ΙΙ . ΙΝ ΕΡΙΘΤΟΙΑΜ ΙΙ ΑΒ ΟΟΗΙΝΤΗΙΟΘ ΟΕΛμεα , ἐvi , Ρ . ὅθΤ.ὶ Ἡ γὰρ κατὰ Θεὸν λύπη μετάνοιαν εἰς σωτορία κατεργάζεται . Λοιπὸν περὶ τῆς λύπης τῆς κατὰ Θεὸν φιλοσοφεῖ , διαιρῶν αὐτὴν τῆς τοῦ κόσμου λύπης , καὶ φησιν , Ἡ γὰρ κατὰ Θεὸν λύπη ἀμεταμέλητον κατεργάζεται , ὡς ἣ γε τοῦ κόσμου θάνατον , ὅταν διὰ χρήματα , ἦταν διὰ δόξαν λυπῆταί τις . Ἐπειδὴ γὰρ τὸ τῆς λύπης φάρμακον εἰς τὸ τὰς ἀμαρτίας λυπεῖσθαι κατεσκεύασται μόνον , ἐν τούτῳ μόνον καὶ ὠφελεῖ , ἐν δὲ τοῖς λοιποῖς καὶ βλάπτει · παρὰ φύσιν γὰρ αὐτῇ χρώμεθα . Οὕτε γὰρ ὁ λυπηθεὶς κατὰ Θεὸν μεταμεληθείη ποτὲ ἢ κατέγνω ἑαυτοῦ . Τί δήποτε λελύπηται ; ὅπερ ἐπὶ τῆς τοῦ κόσμου λύπης συμβαίνειν εἴωθεν . Ἐγὼ ἔσομαι πεποιθὼς ἐπ´ αὐτῷ . Φωτίου . Τὸ δὲ , Ἐγὼ ἔσομαι πεποιθὼς ἐπ´ αὐτῷ , τί Βούλεται ; ἢ τάχα ἐπειδὴ ἄνω εἰπεν αὐτὸν ἀδελφὸν καὶ κάτω πατέρα , ἐν μέσῳ ἐσήμανεν , ὅτι ταῦτα μὲν φιλανθρωπίας ὀνόματα καὶ χάριτος τῆς αὐτοῦ . Τὸ δὲ , φύσει καὶ ἀληθῶς Θεὸς ἔστη , φησί . Τίς γὰρπέποιθεν ἐπὶ ἑτέρῳ τινὶ εἰ μὴ ἐπὶ μόνῳ Θεῷ ; Ὡσεὶ ἔλεγε · Μὴ ἀκούοντες αὐτὸν ἀδελφὸν καὶ πατέρα , νομίσητε ἕνα εἶναι τῶν πολλῶν , Θεός ἐστιν ἐφ´ ὃν γέγραπται πεποιθέναι χρεών .
Lemmas: εὐχαριστέω ὁ Θεός ἐν ὁ ἐσθίω . ὅτι2 δίδωμι ἄνθρωπος πόρος καί συνέχεια ζωή . καί ὁ νηστεύω εὐχαριστέω , ὅτι δίδωμι ἄνθρωπος καρτερία καί μέθοδος , δις ὅς τις δύναμαι περιγίγνομαι ὁ ὁ σάρξ πάθος . ὁ δέ ἄλλως νηστεύω ἢ ἐσθίω , κατάκριτος , ὥσπερ ὁ αἱρετικός τις . οὗτος οὖν περί ὁ νηστεύω καί ἐσθίω ἰδικός ἐκλειπτέον , ἀλλά μή περί ἄλλος τις . οὖον γάρ ἐπί πᾶς ὁ κανών οὗτος διήκω . Διὸ οὐδέ ἐπί ὁ πρό μικρός εἴρω κεφάλαιος αριοζω ὁ ἐπί ὁ ἐν ὁ βρῶμα διακρίνω . καί γάρ ἐκεῖνος μή ἐσθίω , οὐ εἰς δόξα οὐ ἐσθίω ὁ Θεός , ἀλ ὡς ἀστήρικτος ἐν ὁ πίστις . Ἀλ ἐκεῖνος μέν οὖον δεῖ κατακρίνω διά ὁ καιρός · ὅτι ἀρχή ὁ κήρυγμα εἰμί . ὁ δέ εἰσθέω καθημέρα καί νηστεύω ὑπέρ ἡμέρα , οὖον δεῖ ὅλως οὐδέτερος οὐδέτερος μέμψις ἐπάγω · ὅτι καί ἄμφω εἰς δόξα κύριος ποιέω ὅσπερ ποιέω . οὐδείς γάρ ἡμεῖς ἑαυτοῦ ζῶ , καί οὐδείς ἑαυτοῦ ἀποθνήσκω . ἐάν τε γάρ ζῶ , ὁ κύριος ζῶ , ἐάν τε ἀποθνῄσκω , ὁ κύριος ἀποθνῄσκω . ἐάν τε ζῶ ἐάν τε ἀποθνῄσκω , ὁ κύριος εἰμί . εἰς οὗτος γάρ Χριστός ἀποθνῄσκω , καί ἀνίστημι καί ζῶ Σεν , ἵνα ζῶ καί νεκρός κυριεύω . ΙΙ . ΙΝ ΑΤ ΙΙ ΑΒ ΟΔ ΟΕΛμεα , ὅς , Ρ . Τ΄ ὁ γάρ κατά θεός λύπη μετάνοια εἰς σωτοριον κατεργάζομαι . λοιπός περί ὁ λύπη ὁ κατά θεός φιλοσοφέω , διαιρέω αὐτός ὁ ὁ κόσμος λύπη , καί φημί , ὁ γάρ κατά θεός λύπη ἀμεταμέλητος κατεργάζομαι , ὡς ὅς γε ὁ κόσμος θάνατος , ὅταν διά χρῆμα , εἶμαι διά δόξα λυπέω τις . ἐπεί γάρ ὁ ὁ λύπη φάρμακον εἰς ὁ ὁ ἁμαρτία λυπέω κατασκευάζω μόνος , ἐν οὗτος μόνος καί ὠφελέω , ἐν δέ ὁ λοιπός καί βλάπτω · παρά φύσις γάρ αὐτός χράω . ἵημι γάρ ὁ λυπέω κατά θεός μεταμέλω ποτέ ἢ καταγιγνώσκω ἑαυτοῦ . τις δήποτε λυπέω ; ὅσπερ ἐπί ὁ ὁ κόσμος λύπη συμβαίνω εἴωθα . ἐγώ εἰμί Πεποιθὼς ἐπι αὐτός . Φώτιος . ὁ δέ , ἐγώ εἰμί Πεποιθὼς ἐπι αὐτός , τίς βούλομαι ; ἢ τάχα ἐπεί ἄνω εἶπον αὐτός ἀδελφός καί κάτω πατήρ , ἐν μέσος σημαίνω , ὅτι οὗτος μέν φιλανθρωπία ὄνομα καί χάρις ὁ αὐτός . ὁ δέ , φύσις καί ἀληθής θεός ἵστημι , φημί . Τῖς γὰρπέποιθεν ἐπί ἕτερος τις εἰμί μή ἐπί μόνος Θεός ; ὡσεί λέγω · μή ἀκούω αὐτός ἀδελφός καί πατήρ , νομίζω εἷς εἰμί ὁ πολύς , Θεός εἰμί ἐφίημι ὅς γράφω πείθω χρέος .