cogPG.PG101 55
πατρικαῖς ἐπιστασίαις ἡ ἐν αὐταῖς φαινομένη μάχη τὴν συμφωνίαν προήνεγκεν , οἰον ὅτι τὸ μὲν μεέζων εἰς τὸ αἴτιον ( ἀναφέρεται , τὸ δὲ δὲ μηνύει τῆς φύσεως τὴν ἰσότητα , ἀλλὰ´ οὖν καὶ ἁ τῆς οἰκονομίας λόγος εἰς ἑαυτὸν τὸ μείζων ἀναδεχόμενος , ἐλευθέραν ἐπηρείας τὴν τοῦ Πατρὸς πρὸς τὸν Υἱὸν διὰ τοῦ ἔνὸς συγκατασκευάζει ἰσότητα . Οὐδὲν δὲ κωλύει τοὺς τὴν ἔριν ἐπιτιθεμένην αὐτοῖς ὑποφέροντας λόγους διαφόροις ἀποσκευάζεσθαι ταύτην ἐφόδοις · ἐπεὶ καὶ ὅπερ νῦν εἴρηται , « Ὁ Πατήρ μου μείζων μού ἐστιν , » ἑτέραις παρ´ ἡμῶν ἐπισκέψεσιν , αἱ τὴν τῶν ἀκροατῶν ὑπόληψιν ὑπείρεγβάλοντο , τῆς ἀπορίας ἀνεκαθάρθη , οὐ μεμπτὴν , οἶμαι , τὴν δόσιν ἀπενεγκάμενον . ιςʹ . Χωρὶς δὲ τῶν εἰρημένων καὶ παρὰ τὴν ἀνάγκην καὶ τὴν ἄδειαν , οἱ εἰς τὸ ἄπορον ἐπηρεαζόμενοι λόγοι συκοφάντας τοὺς ἐπιτιθεμένους αὐτοῖς ἀπελέγχουσιν . Ἐξοὗ καὶ ὁ κοινὸς Δεσπότης καὶ πλάστης τοῦ γένους καὶ Σωτὴρ τὸν Δαβὶδ τοὺς ἄρτους φαγόντα τῆς προθέσεως , νόμων ἀφίησιν ἀθετήσεως . Ὡς γὰρ θέμενος , καὶ εἰδὼς τήν τε φύσιν καὶ ἰσχὺν τοῦ νόμου , καὶ ὧν ὁ νόμος τὴν πολιτείαν ἐτέθη ῥυθμίζειν , τοὺς μὲν ὑβριστὰς , καὶ οἷς ὑπεροψία ποιεῖ τὴν παράβασιν δικαιοῖ τὴν δίκην ἐν ἄλλοις πολλάκις ὑπέχειν · οἷς δὲ στοργὴ μὲν καὶ αἰδὼς τῶν νόμων , ἀνάγκη δὲ τὴν στοργὴν καὶ τὸ αἰδούμενον διὰ τῆς ἀσθενείας ἐκλύει . συνγνώμην διδοὺς τῇ ἀτονίᾳ καὶ σπλάγχνοις ἐλέους τούτους ἀνακρίνων Καθάπαρ δὲ καὶ σὺν τῷ ἄλὲνόιων παραβάσεως ἀπολύει , τοῖς ἐνεγκαμένοις οὐ χ ὑπεροψίαν ἐγκαλῶν τολμῆσαι τῶν νόμων , τῆς δ´ ἐν τῇ φύσει ῥώμης οὐ συμπαρατεινομένης τῇ γνώμῃ . καὶ τοῦτο λόγον αὐτοῖς τιθέμενος ὁ φιλάνθρωπος γράφει τὴν ἐλευθερίαν . Καὶ πολλὰ ἄλλα τῶν ἀπορουμένων εἰς τὸ εὔπορον διὰ τῆς αὐτῆς ἐπιβολῆς μεδοδεύεται . ιζʹ . Τί δὲ δεῖ τὰς ἄλλας ἐπεξιέναι περιστάσεις ; Ἀὐτὸς καθ´ ἑαυτὸν ὁ τῆς ἀναγνώσεως τρόπος οἰκείως μὲν τοῖς νοήμασι τῆς φωνῆς τὸν ἦχον ἐναρμοζόμενος , πάσης ἀπορίας ἀποτειχίζει πάροδον · ἀπαλλαττομένης δὲ τῆς καταλλήλου φωνῆς τῷ νοήματι , εἰς τὸ ἀδιανόητον τὸ σαφὲς καταδύεται · « Ἐγὼ , φησίν , ἐξελεξάμην ὑμᾶς , » πρὸς τοὺς μαθητὰς ὀ Σωτήρ · καὶ , « Οὐκ ἐγὼ ἐξελεξάμην ὑμᾶς ; » Εἰ τις οὖν ἑκατέραν τῶν προκειμένων περίοδον τῳ αὐτῳ της φωνῆς κατασχηματίσειε τόνῳ , ἢ τὸ ἀνάπαλιν τὴν μὲν προτέραν ἐν ἐρωτήσει , τὴν δὲ δευτέραν ὅπερ ἡν της προτέρας ἀποφηναμενος προενέγκοι , τὰ σαφῆ ποιήσει δυστέκμαρτα , καὶ τὰ λαβῆς ἀπάσης ὑπερανεστηκότα ἐπίμωμα . Ὁ γὰρ ἐκλεξάμενος , εἰδώς τε ὡς ἐξελέξατο , καὶ τοῖς μαθηταῖς τὴν ἐκλογὴν ἐπὶ μνήμης φέρων , ὡς ἂν τό τε ἀρχαῖον χρέος τῆς εἰς αὐτὸν
Lemmas: πατρικός ἐπιστασία ὁ ἐν αὐτός φαίνω μάχη ὁ συμφωνία προφέρω , οἷος ὅτι ὁ μέν μέζος εἰς ὁ αἴτιος ( ἀναφέρω , ὁ δέ δέ μηνύω ὁ φύσις ὁ ἰσότης , ἀλλά οὖν καί ὅς ὁ οἰκονομία λόγος εἰς ἑαυτοῦ ὁ μείζων ἀναδέχομαι , ἐλεύθερος ἐπήρεια ὁ ὁ πατήρ πρός ὁ υἱός διά ὁ εἷς συγκατασκευάζω ἰσότης . οὐδείς δέ κωλύω ὁ ὁ Ἔρις ἐπιτίθημι αὐτός ὑποφέρω λόγος διάφορος ἀποσκευάζω οὗτος ἔφοδος · ἐπεί καί ὅσπερ νῦν εἴρω , « ὁ Πατήρ ἐγώ μείζων ἐγώ εἰμί , » ἕτερος παρ´ ἐγώ ἐπίσκεψις , ὁ ὁ ὁ ἀκροατής ὑπόληψις ὑπερβάλλω , ὁ ἀπορία ἀνακαθαίρω , οὖον μεμπτός , οἴομαι , ὁ δόσις ἀποφέρω . ιʹ . Χωρὶς δέ ὁ εἴρω καί παρά ὁ ἀνάγκη καί ὁ ἄδεια , ὁ εἰς ὁ ἄπορος ἐπηρεάζω λόγος συκοφάντης ὁ ἐπιτίθημι αὐτός ἀπολέγω . εξού καί ὁ κοινός Δεσπότης καί πλάστης ὁ γένος καί Σωτήρ ὁ Δαυίδ ὁ ἄρτος ἐσθίω ὁ πρόθεσις , νόμος ἀφίημι αθέτηση . ὡς γάρ τίθημι , καί εἰδοί ὁ τε φύσις καί ἰσχύς ὁ νόμος , καί ὅς ὁ νόμος ὁ πολιτεία τίθημι ῥυθμίζω , ὁ μέν ὑβριστής , καί ὅς ὑπεροψία ποιέω ὁ παράβασις δικαιόω ὁ δίκη ἐν ἄλλος πολλάκις ὑπέχω · ὅς δέ στοργή μέν καί αἰδώς ὁ νόμος , ἀνάγκη δέ ὁ στοργή καί ὁ αἰδέομαι διά ὁ ἀσθένεια ἐκλύω . συνγνώμη δίδωμι ὁ ἀτονία καί σπλάγχνον ἔλεος οὗτος ἀνακρίνω Καθάπαρ δέ καί σύν ὁ ἄλινος παράβασις ἀπολύω , ὁ φέρω οὖον χ ὑπεροψία ἐγκαλέω τολμάω ὁ νόμος , ὁ δδʹ ἐν ὁ φύσις ῥώμη οὖον συμπαρατείνω ὁ γνώμη . καί οὗτος λόγος αὐτός τίθημι ὁ φιλάνθρωπος γράφω ὁ ἐλευθερία . καί πολύς ἄλλος ὁ ἀπορέω εἰς ὁ εὔπορος διά ὁ αὐτός ἐπιβολεύς μεδοδηω . ἵζω . τις δέ δεῖ ὁ ἄλλος ἐπέξειμι περίστασις ; αὐτός καθ´ ἑαυτοῦ ὁ ὁ ἀνάγνωσις τρόπος οἰκεῖος μέν ὁ νόημα ὁ φωνή ὁ ἦχος ἐναρμόζω , πᾶς ἀπορία ἀποτειχίζω πάροδος · ἀπαλλάσσω δέ ὁ κατάλληλος φωνή ὁ νόημα , εἰς ὁ ἀδιανόητος ὁ σαφής καταδύω · « ἐγώ , φημί , ἐκλέγω σύ , » πρός ὁ μαθητής ὁ Σωτήρ · καί , « οὐ ἐγώ ἐκλέγω σύ ; » εἰμί τις οὖν ἑκάτερος ὁ πρόκειμαι περίοδος ὁ αὐτός ὁ φωνή κατασχηματίζω τόνος , ἢ ὁ ἀνάπαλιν ὁ μέν πρότερος ἐν ἐρωτάω , ὁ δέ δύο ὅσπερ ἐάν ὁ πρότερος ἀποφαίνω προφέρω , ὁ σαφής ποιέω δυστέκμαρτος , καί ὁ λαβή ἀπασάω ὑπερανίσταμαι ἐπίμωμα . ὁ γάρ ἐκλέγω , οἶδα τε ὡς ἐκλέγω , καί ὁ μαθητής ὁ ἐκλογή ἐπί μνήμη φέρω , ὡς εἄν ὁ τε ἀρχαῖος χρέος ὁ εἰς αὐτός