cogPG.PG101 76
καταμαραινόμενα λυπηρὰ , ἀλλ´ ὅσα δι´ αἰῶνος ἀπεράντου παρατεινομένην ἔχουσι τὴν πεῖραν τῶν ἀλγεινῶν . δʹ . Εἰ δὴ καὶ ἀγωνιστήριον ἦν ὁ παράδεισος , ἐν αὐτῷ γὰρ τὸ γυμνάσιον τῷ πρωτοπλάστῳ προτέθειτο , πῶς ἂν εἴη τῷ αὐτῷ καὶ βραβεῖον καὶ στάδιον · οὐκοῦν ὁ παράδεισος προοίμιον μὲν τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν , οὐ βασιλεία δέ · καὶ μακάριον μὲν καὶ σπο λυέραστον ἐνδιαιτηθῆναι τῷ χωρίῳ , μακαριώτερον δὲ καὶ ἐρασμιώτερον τὸ εἰς τὰς οὐρανίας ἐκεῖθεν παραπεμφθῆναι σκηνάς · καὶ τὸ ἀρχηγὸν δὲ φῶς , ὅπερ . ἀναχεόμενον πρὸ τῆς τοῦ ἡλίου δημιουργίας , τὴν ἡμέραν ἐποίει , βασιλείαν οὐρανῶν ὑψηλοτέραν τε καὶ Θειστέραν καὶ ὡς ἀληθῶς οὐράνιον λῆξιν ἡμᾶς ἐννοεῖν , ἢ τὸν παράδεισον , ἀπευθύνει · ἐν ᾗ τοῖς ἀξιω . θησομένοις ἐνδιαιτᾶσθαι τὴν χρείαν ἀποπληρώσει · καὶ εἴη ἂν εἰκότι λόγῳ ἀναλογίαν διασῶζον τὸ οὐράνιον σῶμα πρὸς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν , ἢν συμδιασώζει πρὸς αὐτὴν ἡ γῆ · ἐκείνη τε γὰρ πρὸς τὸ ὁρώμενον οὐράνιονκῦτος τάξιν ἐδάφους ἐπέχουσα φαίχεται · αὐτός τε πάλιν ἐδάφους ἀναπληρώσει χώραν τοῖς ἐν τῇ τῶν οὐρανῶν βασιλείᾳ , τὴν δίαιταν ἀξιωθεῖσι λαχεῖν · οὐδὲν οὖν ὅλως ἔστιν ἀπορεῖν τοῦ λοιποῦ πῶς τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ κατὰ τὴν αὐτοῦ σωτήριον παρουσίαν οὐράνιον ἡμῖν καὶ διδάσοοντος καὶ ἐπαγγειλαμένου βασιλείαν , ὁ θεράπων αὐτοῦ Μωσῆς ἢ οὐδ´ ὅλως ἢ ὠς ἐν αἰνίγματι ταύτης ἐμνήσθη · οὐδὲ πότερον ταυτόν ἐστιν ἢ ἕτερον ὁ παράδεισος καὶ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν . ΕΡΩΤΗΣΙΣ Σι Οὐκ ἄπορον δὲ οὐδ´ εἰ τὰ τέλη τῶν αἰώνων εἰς ἡμᾶς κατήντησεν , ἐν τοῖς ἐπερχομένοις αἰῶσι τὸν πλοῦτον αὐτοῦ ἐπιδείξασθαι εἰς ἡμᾶς τὸν κοινὸν τοῦ γένους σωτῆρα καὶ λυτρωτήν . Ἐπὶ μὲν γὰρ τῷ τέλει τῶν αἰώνων ἡμεῖς ἐσμεν , ὅσοι τὸν παρόντα κόσμον ἤδη μαραινόμενόν τεκαὶ καταῤῥέοντα πρὸς τέλος ἐτάχθημεν παραμετρεῖν , ἐπερχομένους δὲ αἰῶνας ἐκείνους δεῖ νοεῖν , ὅσοι τῇ τῶν μελλόντων ἀδιαδόχῳ παραπολαύσει συμπαρατεινομένην ἔχουσι φύσιν τὴν ἑαυτῶν . Ὅρα δέ μοι καὶ οὔτως · ἐν μὲν τοῖς αἰῶσιν , ὧν εἰς ἡμᾶς τὰ τέλη κατήντησε , τὸ πρὸ τῶν αἰώνων ὁρισθὲν μυστήριον ἐπὶ κοινῇ τοῦ ἀνθρωπίνου γένους σωτηρίᾳ πέρας ἔλαβέ τε καὶ ἐτελέσθη · ὅπερ ἐστὶν ἡ τοῦ Θεοῦ πρὸς ἀνθρώπους ἕνωσίς τε καὶ ἐπιδημία · ἐν δὲ τοῖς ἐπερχομένοις ἐπιτελεσθείη ἂν ἡ τῶν ἀνθρώπων πρὸς Θεὸν ἄνοδός τε καὶ ὑψηλοτέρα συνάφεια · καὶ τὸ κατὰ χάριν ἡμᾶς γενέσθαι θεοὺς , μηκέτι πρὸς τὰ χείρω τὴν μεταβολὴν δεχομένους . Ἔτι δὲ ἐν μὲν τοῖς αἰῶσιν , ὧν εἰς τὰ τέλη κατηντήσαμεν , τὴν ἐργασίαν τῶν ἐντολῶν ἀπαιτούμεθα · καὶ πρὸς τὸ γυμνάσιον ἀποδυόμεθα · ἐν δὲ τοῖς ἐπερχομένοις τά τε τῶν πρακτέων ἐπίχειρα κομιζόμεθα καὶ τῶν βραβείων ἀξιούμεθα , ὅτε δὴ ὅτε καὶ ὁ πλοῦτος τῆς ΟΠΕΘΤΙΟ vΙΙ .
Lemmas: καταμαραίνω λυπηρός , ἀλ ὅσος δις αἰών ἀπέραντος παρατείνω ἔχω ὁ πείρω ὁ ἀλγεινός . δέ . εἰμί δή καί ἀγωνιστήριος εἰμί ὁ παράδεισος , ἐν αὐτός γάρ ὁ γυμνάσιον ὁ πρωτόπλαστος προτίθημι , πῶς εἄν εἰμί ὁ αὐτός καί βραβεῖον καί στάδιον · οὐκοῦν ὁ παράδεισος προοίμιον μέν ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός , οὖον βασίλειος δέ · καί μακάριος μέν καί σπο λυέραστον ἐνδιαιτάομαι ὁ χωρίον , μακάριος δέ καί ἐράσμιος ὁ εἰς ὁ οὐράνιος ἐκεῖθεν παραπέμπω σκηνή · καί ὁ ἀρχηγός δέ φάος , ὅσπερ . ἀναχέω πρό ὁ ὁ ἥλιος δημιουργία , ὁ ἡμέρα ποιέω , βασίλειος οὐρανός ὑψηλός τε καί Θειστέραν καί ὡς ἀληθής οὐράνιος λῆξις ἐγώ ἐννοέω , ἢ ὁ παράδεισος , ἀπευθύνω · ἐν ὅς ὁ ἄξιος . τίθημι ἐνδιαιτάομαι ὁ χρεία ἀποπλήρωσις · καί εἰμί εἄν εἰκός λόγος ἀναλογία διασῴζω ὁ οὐράνιος σῶμα πρός ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός , εἄν συμδιασώζει πρός αὐτός ὁ γῆ · ἐκεῖνος τε γάρ πρός ὁ ὁράω οὐράνιος τάξις ἔδαφος ἐπέχω φαιχω · αὐτός τε πάλιν ἔδαφος ἀναπλήρωσις χώρα ὁ ἐν ὁ ὁ οὐρανός βασίλεια , ὁ δίαιτα ἀξιόω λαγχάνω · οὐδείς οὖν ὅλως εἰμί ἀπορέω ὁ λοιπός πῶς ὁ δεσπότης Χριστός κατά ὁ αὐτός σωτήριος παρουσία οὐράνιος ἐγώ καί διδάσκω καί ἐπαγγέλλω βασίλειος , ὁ θεράπων αὐτός Μωσῆς ἢ οὐδός ὅλως ἢ ὡς ἐν αἴνιγμα οὗτος μιμνήσκω · οὐδέ πότερος αὐτός εἰμί ἢ ἕτερος ὁ παράδεισος καί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός . ἐρώτησις Σι οὐ ἄπορος δέ οὐδός εἰμί ὁ τέλος ὁ αἰών εἰς ἐγώ κατά-ἀντάω , ἐν ὁ ἐπέρχομαι αἰών ὁ πλοῦτος αὐτός ἐπιδείκνυμι εἰς ἐγώ ὁ κοινός ὁ γένος σωτήρ καί λυτρωτός . ἐπί μέν γάρ ὁ τέλος ὁ αἰών ἐγώ εἰμί , ὅσος ὁ πάρειμι κόσμος ἤδη μαραίνω τεκαὶ καταρρέω πρός τέλος τάσσω παραμετρέω , ἐπέρχομαι δέ αἰών ἐκεῖνος δεῖ νοέω , ὅσος ὁ ὁ μέλλω ἀδιάδοχος παραπολαύω συμπαρατείνω ἔχω φύσις ὁ ἑαυτοῦ . Ὅρας δέ ἐγώ καί οὔτως · ἐν μέν ὁ αἰών , ὅς εἰς ἐγώ ὁ τέλος κατά-ἀντάω , ὁ πρό ὁ αἰών ὁρίζω μυστήριον ἐπί κοινός ὁ ἀνθρώπινος γένος σωτηρία πέρας λαμβάνω τε καί τελέω · ὅσπερ εἰμί ὁ ὁ Θεός πρός ἄνθρωπος ἕνωσις τε καί ἐπιδημία · ἐν δέ ὁ ἐπέρχομαι ἐπιτελέω εἄν ὁ ὁ ἄνθρωπος πρός θεός ἄνοδος τε καί ὑψηλός συνάφεια · καί ὁ κατά χάρις ἐγώ γίγνομαι θεός , μηκέτι πρός ὁ χείρων ὁ μεταβολή δέχομαι . ἔτι δέ ἐν μέν ὁ αἰών , ὅς εἰς ὁ τέλος καταντάω , ὁ ἐργασία ὁ ἐντολή ἀπαιτέω · καί πρός ὁ γυμνάσιον ἀποδύω · ἐν δέ ὁ ἐπέρχομαι ὁ τε ὁ πρακτέος ἐπίχειρα κομίζω καί ὁ βραβεῖον ἀξιόω , ὅτε δή ὅτε καί ὁ πλοῦτος ὁ ΟΤ Ι .