cogPG.PG101 277
εἶχε τὴν γνῶσιν , οὐ χάριτι , ἀλλὰ φύσει , διὰ τὸν καθ´ ὑπόστασιν ἕνωσιν · ὁ αὐτὸς γὸρ ἦν Θεὸς καὶ ἄνθρωπος . Διὸ οὐδὲ γνωμικὸν εἶχε θέλημα · θέλησιν μὲν γὰρ εἶχε τὴν φυσικὴν τὴν ἁπλῆν , τὴν ἐν πάσαις τῶν ἀνθρώπων φύσεσιν ὁμοίως θεωρουμένην · τὴν δὲ γνωμικὴν θέλησιν οὐκ εἶχεν αὐτοῦ ἡ ἁγία ψυγὴ ἐναντίαν τοῦ θείου θελήματος αὐτοῦ , οὐδὲ ἄλλο παρὰ τὸ θεῖον αὐτοῦ θέλημα . Ἡ γὰρ γνώμη συνδιαιρεῖται ταῖς ὑποστάσεσιν , πλὴν ἔπὶ μόνης τῆς ἁγίας καὶ ἀπλῆς καὶ ἀσυνθέτου καὶ ἀδιαιρέτου θεότητος · ἐκεῖ γὰρ τῶν ὑποστάσεων μὴ εἰς ἅπαν διαιρουμέο-ν μηδὲ διισταμένων , οὐδὲ τὸ θελητὸν διαιρεῖται , ἀλλ´ ἔστι τῷ φυσικῷ τὸ γνωστικὸν ὥσπερ ἡνωμένον καὶ νόμῳ περιγραφῆς ἰδίας . ὑπομεριζόμενον . κἀκεῖ μὲν ἐπειδὴ μία φύσις , μία καὶ ἡ φυσικὴ θέλησις , ἐπειδὴ δὲ καὶ αἱ ὑποστάσεις ἀδιαίρετοί εἰσιν , ἕν καὶ τὸ θελητὸν , καὶ μία ἡ κίνησις τῶν τριῶν ὑποστάσεων , οὐκ ἀνεχομένης τῆς ἀχράντου καὶ ὑπερφυοῦς ἑνώσεως μερισμῷ ὑλικῆς τινος φαντασίας καθυβρόζεσθαι . Ἔπὶ δὲ τῶν ἀνθρώπων ἐπειδὴ μία ἡ φύτις μία μὲν καὶ ἡ φυσικὴ θέλησις . Κεχωρισμέναι δέ εἰσιἀπ ´ ἀλλήλων αἱ ὑποστάσεις καὶ διεστήκασιν χρόνῳ τε καὶ τόπῳ καὶ τῇ πρὸς τὰ πράγματα διαθέσει , καὶ κατὰ πολλὰ ἄλλα , τούτου ἕνεκα διάφορα τά τε θελάματα καθορᾶται καὶ αἱ γνῶμαι . Ἐπὶ δὲ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ἐπεὶ διάφοροι αἱ φύσεις , διάΚφοροι μὲν καὶ αἱ φυσικαὶ θελήσεις τῆς θεότητος αὐτοῦ καὶ τῆς ἀνθρωπότητος , ἤγουν αἱ θελητικαὶ δινάμεις . Ἐπεὶ δὲ πάλιν ἡ ὑπόστασις μία , καὶ εἷς δ θέλων , ὅν καὶ τὸ θελητὸν , ἤγουν τὸ γνωστικὸν ἔ αὐ τοῦ θέλημα · δῆλον ὅτι τῆς ἀνθρωπίνης αὐτοῦ θελέσεως ἑπομένης τῇ θείᾳ αὐτοῦ θελήσει , καὶ τὰ αὐτὰ θελούσης ἂν ἡ θεία αὐτοῦ θέλησις ἠθέλησεν θέλειν αὐτήν . Γνωστικὰ τοίνυν θελήματα καὶ ὑποστατικὰ καὶ προσωπικὰ καὶ προαιρετικὰ , τὸ αὐτὸ ἄν εἴησαν ὑποκείμενον πρᾶγμα σημαίνοντα . εἰδέναι δεῖ πείρας φιλολόγου καὶ σαφεστέρας ἀναπληρώσεως ῥημάτων χάριν , ὡς τὸ θέλημα ποτὲ μὲν τὴν θέλησιν δηλοῖ , ἤτοι τὴν θελητικὴν δύναμιν , καὶ λέγεται θέλημα φυσικόν · ποτὲ δὲ τὸ θελητὸν , καὶ λέγεται θέλημα γνωμικόν . Καὶ κατὰ τὸν ἱερὸν δὲ Μάξιμον , διαφέρει θέλημα γνωμικὸν θελήματος φυσικοῦ , ὅτι τὸ μὲν ὑποστατικόν τε καὶ προσωπικὸν καὶ ἔστι καὶ ὀνομάζεται , τὸ δὲ φυσικὸν θέλημα οὐκ ἔτι Καὶ ἔτι διαφέρει , ὅτι ἡ μὲν . ἀπλῶς καὶ ὡς ἔτυχεν
Lemmas: ἔχω ὁ γνῶσις , οὖον χάρις , ἀλλά φύσις , διά ὁ καθ´ ὑπόστασις ἕνωσις · ὁ αὐτός γόρ εἰμί θεός καί ἄνθρωπος . Διὸ οὐδέ γνωμικός ἔχω θέλημα · θέλησις μέν γάρ ἔχω ὁ φυσικός ὁ ἁπλόος , ὁ ἐν πᾶς ὁ ἄνθρωπος φύσις ὁμοίως θεωρέω · ὁ δέ γνωμικός θέλησις οὐ ἔχω αὐτός ὁ ἅγιος ψύχω ἐναντίος ὁ θεῖον θέλημα αὐτός , οὐδέ ἄλλος παρά ὁ θέω αὐτός θέλημα . ὁ γάρ γνώμη συνδιαιρέω ὁ ὑπόστασις , πλήν ἐπί μόνος ὁ ἅγιος καί ἁπλόος καί ἀσύνθετος καί ἀδιαίρετος θεότης · ἐκεῖ γάρ ὁ ὑπόστασις μή εἰς ἅπας διαιρέω μηδέ διίστημι , οὐδέ ὁ θελητός διαιρέω , ἀλ εἰμί ὁ φυσικός ὁ γνωστικός ὥσπερ ἑνόω καί νόμος περιγραφή ἴδιος . ὑπομερίζω . ἐκεῖ μέν ἐπεί εἷς φύσις , εἷς καί ὁ φυσικός θέλησις , ἐπεί δέ καί ὁ ὑπόστασις ἀδιαίρετος εἰμί , εἷς καί ὁ θελητός , καί εἷς ὁ κίνησις ὁ τρεῖς ὑπόστασις , οὐ ἀνέχω ὁ ἄχραντος καί ὑπερφυής ἕνωσις μερισμός ὑλικός τις φαντασία καθυβροζω . ἐπί δέ ὁ ἄνθρωπος ἐπεί εἷς ὁ φύτης εἷς μέν καί ὁ φυσικός θέλησις . χωρίζω δέ εἰσέρχομαι ´ ἀλλήλων ὁ ὑπόστασις καί διΐστημι χρόνος τε καί τόπος καί ὁ πρός ὁ πρᾶγμα διάθεσις , καί κατά πολύς ἄλλος , οὗτος ἕνεκα διάφορος ὁ τε θελάματα καθοράω καί ὁ γνώμη . ἐπί δέ ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ἐπεί διάφορος ὁ φύσις , διακφοροος μέν καί ὁ φυσικός ἐθέλω ὁ θεότης αὐτός καί ὁ ἀνθρωπότης , ἤγουν ὁ θελητικός δύναμις . ἐπεί δέ πάλιν ὁ ὑπόστασις εἷς , καί εἷς δ ἐθέλω , ὅς καί ὁ θελητός , ἤγουν ὁ γνωστικός ἔ αὖος ὁ θέλημα · δῆλος ὅτι ὁ ἀνθρώπινος αὐτός θέλησις ἕπομαι ὁ θεῖος αὐτός ἐθέλω , καί ὁ αὐτός ἐθέλω εἄν ὁ θεῖος αὐτός θέλησις ἐθέλω ἐθέλω αὐτός . γνωστικός τοίνυν θέλημα καί υποστατικός καί προσωπικός καί προαιρετικός , ὁ αὐτός ἄν εἰμί ὑπόκειμαι πρᾶγμα σημαίνω . οἶδα δεῖ πείρω φιλόλογος καί σαφής ἀναπλήρωσις ῥῆμα χάρις , ὡς ὁ θέλημα ποτέ μέν ὁ θέλησις δηλόω , ἤτοι ὁ θελητικός δύναμις , καί λέγω θέλημα φυσικός · ποτέ δέ ὁ θελητός , καί λέγω θέλημα γνωμικόν . καί κατά ὁ ἱερόν δέ Μάξιμος , διαφέρω θέλημα γνωμικός θέλημα φυσικός , ὅτι ὁ μέν ὑποστατικός τε καί προσωπικόν καί εἰμί καί ὀνομάζω , ὁ δέ φυσικός θέλημα οὐ ἔτι καί ἔτι διαφέρω , ὅτι ὁ μέν . ἀπλόος καί ὡς τυγχάνω