cogPG.PG101 87
ΟΟΕΘΤΙΟ Χv . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΙΔʹ . γ ἐστι τὸ , « Διηνοίγθησαν αὐτῶν οἱ δοθαλμρί · καὶ πῶς ἡ παράόασις ἰσχὺν ἔσχε διανοίγειῳ ὀφθαλμούς ; Τὸ δὲ , « Διηνοίχθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν δύο , » οὐχ ὅτι ἡ παράβασις διήνοιξεν αὐτῶν τοὺς ὀφθαλμοὺς ἄτα . γε · οὐδὲ γὰρ οὐδ´ ἐν αὐτῇ τῇ παραβάσει γέγραπται τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν διανοιχθῆναι , ἀλλὰ μετὰ τὴν παράβασιν · φησὶ γάρ · « Καὶ λαβοῦσα ἡ γυνὴ ἀπὸ τοῦ καρποῦ αὐτοῦ ἔφαγε καὶ ἔδωκε καὶ τῳ ἀνδρὶ αὐτῆς , καὶ ἔφαγον καὶ διηνοίχθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν δύο · » ὅπερ τοιοῦτόν ἐστι · Μετὰ τὴν ἁμαρτίαν ὡς τὰ πολλὰ ἡ ἐπίγνωσις τοῦ ἁμαρτήματος γίνεται , καὶ τὸ μέγεθος τοῦ τολμήματος τότε μᾶλλον ἐπιγινώσκεται · τοῦ γὰρ ἐπιπροσωθοῦντος πάθους καὶ κινοῦντος οἷστρου πρὸς τὴν ἁμαρτίαν , μετὰ τὴν ἔκθεσμον πρᾶξιν πεπαυμένου τε καὶ ἠρεμοῦντος , τότε δὴ τότε ὥσπερ διακύψας τῆς πολλῆς ἀχλύος ἐκείνης ὁ λογισμὸς καὶ ἀνανήψας ἐφορᾷ τὰ πεπραγμένα , καὶ εἰς οἵαν κατάστασιν καὶ ἐξ οἶας μετηνέχθη , τὴν σουυ . αίσθησιν μᾶλλον λαμβάνει , καὶ τὸ συνειδὸς τιτρῶσκον αὐτὸν καὶ διεγεῖρον ἔχων , διαβλέπει τρανῶς ἃ τοῦ πάθους ἐπιπροσωθοῦντος οὐχ ὁμοίως ἔβλεπεν · ἄλλως τε δὲ πρὸς τὴν ἁμαρτίαν ἕκαστος χωρῶν οἷς ὁ πονηρὸς διαγαργαλίζων τε καὶ ὑποθέλγων ἡμᾶς ἐκθηλύνει καὶ γνόφου πληροῖ κεκαρωμένους ὥσπερ φέρει τοὺς λογισμοὺς καὶ πεπηρωμένους τὸ ὀπτικὸν τῆς διακρίσεως · μετὰ δὲ τὴν πρᾶξιν ὑπ´ ὄψιν ἄγει τὸ τολμηθὲν , καὶ ἀνακαλύπτει πικρῶς ὃ πρότερον πολλαῖς μηχαναῖς συνεκάλυπτεν · εἶτα δι´ ὧν κατάφωρον τὸν ὄγκον ἀποτελεῖ τοῦ τολμήματος , πρὸς ἀπόγνωσιν ὠθεῖν πειρᾶται τὸν ἁμαρτήσαντα . Τὸ γοῦν , « Διηνοίχθησαν αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοί , » οὐ πρὸς τὸν ἔμπροσθεν χρόνον , οὐδὲ πρὶν ἢ τῆς ἐντολῆς . αὐτοὺς ἐκπεσεῖν παραληπτέον · τότε γὰρ ἠνεῳγμένους τε μᾶλλον εἶχον , μήπω τοῦ ὄφεως τοῖς ψιθυρισμοῖς ὑποκλαπέντες , καὶ συνορᾷν τὸ πρακτέον ἐγρήγορον ἔφερον τὴν διάνοιαν . Οὐκ οὖν τὸ βλέπειν οὐκ ἔχοντες , ἐπὶ τῆς ἀμαρτίας ἀνέλαβον · τοὐναντίον δὲ τὴν ἀμαρτίαν ἐν τῷ πράττειν τυφλώττοντες · πεπαυμένης , τὴν ὅρασιν ἀνεκτήσαντο · ὁ γοῦν πονηρὸς καὶ ἀρχέκακος ἡμῶν τῆς φύσεως ἐχθρὸς εἰδὼς καὶ αὐτὸς ἐξ ὧν ἐπεπόνθει , ὡς μετὰ τὴν τοῦ κακοῦ πρᾶξιν ἡ συναίσθησις ἐφίσταται τοῦ πλημμελήματος , καὶ αὐτὸς οὐκ ἐπεστράφη πρὸς τὴν ἀνάνηψιν · καὶ πείρᾳ μαθὼν ὡς ἕπεται τοῖς ἁμαρτάνουσι τὸ μετὰ τὴν ἀμαρτίαν κέντρον τῆς συνειδήσεως , καὶ τοῖς περὶ τὸν Ἀδὰμ ἀμαρτεῖν διὰ παραβάσεως ὑποτιθέμενος , « Ἡ δ´ ἂν , φησὶν , ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ´ αὐτοῦ , διανοιχθήσονται ὑμῶν οἱ ὀφθαλμοί · » εἶτα κακομήχανος ὢν ἀπ´ ἀρχῆς καὶ ψεύδους πατὴρ , συγκαταμιγνόει τῇ τῆς ἀληθείας θρυαλλίδι ὅλον τὸ τοῦ ψεύδους σκότος καί φησιν · « Ἕσεσθεὡς θεοί , γινώσκοντες καλὸν καὶ πρνηρόν · » ἀλλ´ ὡς ἐν τῶ ἁμαρτάνειν μὲν τυφλώττοντες , τῷ τῆς παραβάσεως ἔρωτι · μετὰ δὲ τῆν
Lemmas: ΟΕ Χv . ἐρώτησις ἴδη . γ εἰμί ὁ , « Διηνοίγθησαν αὐτός ὁ δοθαλμρί · καί πῶς ὁ πάρειμι ἰσχύς ἔχω διανοίγω ὀφθαλμός ; ὁ δέ , « διανοίγνυμι ὁ ὀφθαλμός ὁ δύο , » οὐ ὅτι ὁ παράβασις διανοίγνυμι αὐτός ὁ ὀφθαλμός ἄτη . γε · οὐδέ γάρ οὐδός ἐν αὐτός ὁ παράβασις γράφω ὁ ὀφθαλμός αὐτός διανοίγω , ἀλλά μετά ὁ παράβασις · φημί γάρ · « καί λαμβάνω ὁ γυνή ἀπό ὁ καρπός αὐτός ἐσθίω καί δίδωμι καί ὁ ἀνήρ αὐτός , καί ἔφαγον καί διανοίγνυμι ὁ ὀφθαλμός ὁ δύο · » ὅσπερ τοιοῦτος εἰμί · μετά ὁ ἁμαρτία ὡς ὁ πολύς ὁ ἐπίγνωσις ὁ ἁμάρτημα γίγνομαι , καί ὁ μέγεθος ὁ τόλμημα τότε μᾶλλον ἐπιγιγνώσκω · ὁ γάρ ἐπιπροσωθοῦντος πάθος καί κινέω οἶστρος πρός ὁ ἁμαρτία , μετά ὁ ἔκθεσμος πρᾶξις παύω τε καί ἠρεμέω , τότε δή τότε ὥσπερ διακύπτω ὁ πολύς ἀχλύς ἐκεῖνος ὁ λογισμός καί ἀνανήφω ἐφοράω ὁ πράσσω , καί εἰς οἷος κατάστασις καί ἐκ οἶς μεταφέρω , ὁ σου . αἴσθησις μᾶλλον λαμβάνω , καί ὁ σύνοιδα τιτρώσκω αὐτός καί διεγείρω ἔχω , διαβλέπω τρανής ὁ ὁ πάθος ἐπιπροσωθοῦντος οὐ ὁμοίως βλέπω · ἄλλως τε δέ πρός ὁ ἁμαρτία ἕκαστος χώρα ὅς ὁ πονηρός διαγαργαλίζω τε καί ὑποθέλγω ἐγώ ἐκθηλύνω καί γνόφος πληρόω καρόω ὥσπερ φέρω ὁ λογισμός καί πηρόω ὁ ὀπτικός ὁ διάκρισις · μετά δέ ὁ πρᾶξις ὑπό ὄψις ἄγω ὁ τολμάω , καί ἀνακαλύπτω πικρός ὅς πρότερος πολύς μηχανή συγκαλύπτω · εἶτα δις ὅς κατάφωρος ὁ ὄγκος ἀποτελέω ὁ τόλμημα , πρός ἀπόγνωσις ὠθέω πειράω ὁ ἁμαρτάνω . ὁ γοῦν , « διανοίγνυμι αὐτός ὁ ὀφθαλμός , » οὖον πρός ὁ ἔμπροσθεν χρόνος , οὐδέ πρίν ἢ ὁ ἐντολή . αὐτός ἐκπίπτω παραληπτέον · τότε γάρ ἠνους́γνυμι τε μᾶλλον ἔχω , μήπω ὁ ὄφις ὁ ψιθυρισμός ὑποκλέπτω , καί συνοράω ὁ πρακτέος ἐγρήγορος φέρω ὁ διάνοια . οὐ οὖν ὁ βλέπω οὐ ἔχω , ἐπί ὁ ἁμαρτία ἀναλαμβάνω · ἐναντίος δέ ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ πράσσω τυφλώττω · παύω , ὁ ὅρασις ἀνακτάομαι · ὁ γοῦν πονηρός καί ἀρχέκακος ἐγώ ὁ φύσις ἐχθρός εἰδοί καί αὐτός ἐκ ὅς πάσχω , ὡς μετά ὁ ὁ κακός πρᾶξις ὁ συναίσθησις ἐφίστημι ὁ πλημμέλημα , καί αὐτός οὐ ἐπιστρέφω πρός ὁ ἀνάνηψις · καί πείρω μανθάνω ὡς ἕπω ὁ ἁμαρτάνω ὁ μετά ὁ ἁμαρτία κέντρον ὁ συνείδησις , καί ὁ περί ὁ Ἀδάμ ἁμαρτάνω διά παράβασις ὑποτίθημι , « ὁ δδʹ εἄν , φημί , ἡμέρα ἐσθίω ἀπ´ αὐτός , διανοίγνυμι σύ ὁ ὀφθαλμός · » εἶτα κακομήχανος εἰμί ἀπ´ ἀρχή καί ψεῦδος πατήρ , συγκαταμιγνόει ὁ ὁ ἀλήθεια θρυαλλίς ὅλος ὁ ὁ ψεῦδος σκότος καί φημί · « Ἕσεσθεὡς θεός , γιγνώσκω καλός καί πρνηρόν · » ἀλ ὡς ἐν ὁ ἁμαρτάνω μέν τυφλώττω , ὁ ὁ παράβασις Ἔρως · μετά δέ ὁ