cogPG.PG101 281
ἑτερότητα σχιζομένων παρεισάγοντος ; εἰ δὲ ἕτερον πῶς οὐκ ἂν εἴη , καὶ τοῦ ἐν Πατρὶ καὶ Πνεύματι θεωρουμένου θελήματος ; ὅπερ ἄτοπον ἕτερον , καὶ γὰρ τὸ φυσικὸν ἐπὶ Θεοῦ θέλημα κοινὸν ὑπάρχον καὶ ἀδιαίρετον τῶν τριῶν θεαρχικῶν ὑποστάσεων ὁμοτίμων τε καὶ ἀπαραλλάκτως αὐταῖς ὁρᾶται συναρμοζόμε.νον . Ὃ γὰρ ἐπὶ τῆς τῶν ἀνθρώπων φύσεως οὐκ ἔστι δυνατὸν λαβεῖν , τοῦτο δὴ κατὰ τὴν ὑπέρθεον καὶ ὑπερούσιον οὐσίαν ἐστὶ κατανοεῖν · τὸ γὰρ φυσικὸν αὐτῆς καὶ ὑπέρθεον θεῖον θέλημα ταυτότητι γνώμης καὶ συμπνοίας ἑνότητι καὶ τῷ ἀπαραλλάκτῳ χαρακτηρίζεται τῆς συνεύσεως κ . Πῶς ἂν οὖν ὅλως τὸ κοινὸν τῆς φύσεως καὶ ἀπαράλλακτον θέλημα εἰς ὑποστατικὸν γνωμικὸν συσταλείη . Κυρίως μὲν οὐκ ἂν οὐδαμῶς ῥηθείη θεῖον γνωμικὸν ἐπὶ Χριστοῦ θέλημα , ὅτι μηδ´ ἐπὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος κυριολογῶν τις εἰπεῖν θαῤῥήσειεν . Ὅπερ γάρ ἐστι κοινὸν , πῶς ἂν ὑποστατικὸν εἴη , οὐδέ τι , καταχρῷτο τῇ φωνῇ κατὰ μεταφορὰν αὐτὴν ἀπὸ τῶν ἀνθρωπίνων λαμβάνων ὑποστάσεως ! , μηδαμῶς τὴν θεοπρεπῆ διαφθείρων διάνοιαν , ἴσως ἄν ἑαυτῷ τῆς ἐν λόγοις οὐκ ὑποστερήσει συγγνώμης , ῥημάτων εὐθύνας ἰώμενος ο , ἀλλ´ οὐ δογμάτων εἰσπράττεσθαι ἀλλοτριότητα , οἰκεῖον δ´ ἂν εἴη , καὶ οἷς τῶν ἱερῶν ῥημάτων ἐπερειδόμενοι τὸ ἐναντίον νομίζουσι κρατύνειν θέλημα καὶ ταῦτα παραθέσθαι καὶ ὑποβάλλοντας εὐκρινείᾳ , καὶ διανοίας ὀρθότητι , καὶ ταύτην αὐτῶν ἀφηρημένην δεῖξαι τὴν πρόφασιν . Φασὶν οὖν εἰρῆσθαι , « Οὐκ ἦλθον ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν , ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με Πατρός . » Καὶ δηλονότι τὸ γνωστικὸν · ἐνταῦθα σημαίνεται θέλημα · πρὸς ὃ ῥᾷόν ἐστιν ἀπαντῆσαι , ὡς εἰ « Τὸ θέλημα τοῦ Πατρὸς , » οὐ τὸ γνωμικὸν ἐδήλωσεν εἰπών . ὐ γάρ ἐστιν ἐπὶ τῶν θεαρχικῶν τριῶν ὑποστάσεων θέλημαγνωμικὸν εὐσεβούντων ἀποφήνασθαι ] · δηλονότι καὶ « τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν » προσειπὼν , οὐ τὸ γνωμικὸν , ἀλλὰ τὸ φυσικὸν συνεδήλωσεν , ὥς τε οὐ μόνον τὸ ῥητὸν τὸ ν γνωμικὸν ποθὲν συνίστησι θέλημα , ἀλλ´ ἀναιρετικόν ἐστι μᾶλλον τῆς τοιαύτης ὑπολήψεως .
Lemmas: ἑτερότης σχίζω παρεισάγω ; εἰμί δέ ἕτερος πῶς οὐ εἄν εἰμί , καί ὁ ἐν πατήρ καί πνεῦμα θεωρέω θέλημα ; ὅσπερ ἄτοπος ἕτερος , καί γάρ ὁ φυσικός ἐπί Θεός θέλημα κοινός ὑπάρχω καί ἀδιαίρετος ὁ τρεῖς θεαρχικός ὑπόστασις ὁμότιμος τε καί ἀπαραλλάκτως αὐτός ὁράω συναρμόζω . ὅς γάρ ἐπί ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις οὐ εἰμί δυνατός λαμβάνω , οὗτος δή κατά ὁ ὑπερθέω καί ὑπερούσιος οὐσία εἰμί κατανοέω · ὁ γάρ φυσικός αὐτός καί ὑπερθέω θέω θέλημα ταυτότης γνώμη καί σύμπνοια ἑνότης καί ὁ ἀπαράλλακτος χαρακτηρίζω ὁ συνευσις Κ . Πῶς εἄν οὖν ὅλως ὁ κοινός ὁ φύσις καί ἀπαράλλακτος θέλημα εἰς ὑποστατικός γνωμικός συστέλλω . κύριος μέν οὐ εἄν οὐδαμῶς εἴρω θέω γνωμικός ἐπί Χριστός θέλημα , ὅτι μηδ´ ἐπί ὁ ἅγιος πνεῦμα κυριολογέω τις εἶπον θαρσέω . ὅπερ γάρ εἰμί κοινός , πῶς εἄν ὑποστατικός εἰμί , οὐδέ τίς , καταχράομαι ὁ φωνή κατά μεταφορά αὐτός ἀπό ὁ ἀνθρώπινος λαμβάνω ὑπόστασις ! , μηδαμῶς ὁ θεοπρεπής διαφθείρω διάνοια , ἴσως ἄν ἑαυτοῦ ὁ ἐν λόγος οὐ ὑποστέρησις συγγνώμη , ῥῆμα εὐθύνω ἰάομαι ὁ , ἀλ οὖον δόγμα εἰσπράσσω ἀλλοτριότης , οἰκέω δδʹ εἄν εἰμί , καί ὅς ὁ ἱερός ῥῆμα ἐπερείδω ὁ ἐναντίος νομίζω κρατύνω θέλημα καί οὗτος παρατίθημι καί ὑποβάλλω εὐκρίνεια , καί διάνοια ὀρθότης , καί οὗτος αὐτός ἀφαιρέω δείκνυμι ὁ πρόφασις . φημί οὖν εἴρω , « οὐ ἔρχομαι ἵνα ποιέω ὁ θέλημα ὁ ἐμός , ἀλλά ὁ θέλημα ὁ πέμπω ἐγώ πατήρ . » καί δηλονότι ὁ γνωστικός · ἐνταῦθα σημαίνω θέλημα · πρός ὅς ῥάιος εἰμί ἀπαντάω , ὡς εἰμί « ὁ θέλημα ὁ πατήρ , » οὖον ὁ γνωμικός δηλόω εἶπον . υἱός γάρ εἰμί ἐπί ὁ θεαρχικός τρεῖς ὑπόστασις θέλημαγνωμικὸν εὐσεβέω ἀποφαίνω ] · δηλονότι καί « ὁ θέλημα ὁ ἐμός » προσεῖπον , οὖον ὁ γνωμικός , ἀλλά ὁ φυσικός συνδηλόω , ὅς τε οὖον μόνος ὁ ῥητός ὁ Ν γνωμικός ποθεν συνίστημι θέλημα , ἀλ ἀναιρετικός εἰμί μᾶλλον ὁ τοιοῦτος ὑπόληψις .