cogPG.PG101 452
αὐτοῦ ἑρμήνευεν ἐξουσίαν . Εἰκὼν δὲ , ἐβασίλευσεν , ἕως διὰ σαρκὸς αὐτοῦ οἰκονομίαν λέγει , διὰ´ ἦς ἡφύσις ἡμῶν τὴν ἐπικράτειαν τοῦ διαβόλου τῆς ἁμαρτίας τοῦ θανάτου ἀποσεισαμένη ἐπέγνω Πλάστην τὸν ὡς ἀληθῶς βασιλέα , τὸν χορηγὸν τῆς ἀφθαρσίας τῆς ἀναστάσεως . Εὐαγγελίζεται τοίνυν ὁ Δαβὶδ τοῖς ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας , ὑπὸ τοῦ θανάτου , ὑπὸ τοῦ διαββλου πάλαι βασιλευομένοις , ὅτι ὁ ζυγὸς ἐκεῖνος συντέτριπται , τὸ κράτος λέλυται , καὶ βασιλεύει πάντων δ Κύριος , ὡς καὶ αὐτὸς μετὰ τὴν ἀνάστασιν ἔφη · « Ἐδόθη μοι πᾶσα ἐξουσία ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς . » Πρὶν δὲ ἐβασίλευσεν ἡμῶν ὁ θάνατος καὶ ἡ ἀμαρτία · « Ἐβασίλευσε γὰρ ὁ θάνατος ἀπὸ Ἀδὰμ μέχρι Μωϋσέως , » καὶ ἑξῆς · καὶ ὁ Σωτὴρ περὶ τοῦ διαβόλου · καὶ , « Εἰ ὁ Σατανᾶς τὸν Σατανᾶν ἐκβάλλει , ἐμερίσθη ἡ βασιλεία αὐτοῦ · » ὥστε ἐβασίλευσεν πρὸ τῆς ἐπιδημίας τοῦ Χριστοῦ τοῦ γένους ἡμῶν ὁ Σατανᾶς , ἀλλὰ καὶ ἡ ἁμαρτία . Λέγει γὰρ πάλιν ὁ Παῦλος · « Ὥσπερ γὰρ ἐβασίλευσεν ἡ ἀμαρτία ἐν τῷ θνητῷ ἡμῶν σώματι , οὕτω καὶ ἡ χάρις βασιλεύει διὰ Χριστοῦ . » - « Ὁ Κύριος ἐβασίλευσεν · » πέπαυται τῆς ἀμαρτίας τὸ κράτος , τοῦ θανάτου , τοῦ διαβόλου · οὐκοῦν ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ , ἡ φύσις γηγενής , ἡ ποτὲ πλανωμένη , νῦν δὲ δοξαζομένη , ἡ ποτὲ ἐν τάφοις , νῦν ἐν θρόνοις . Ὅτι , φησίν , οἰκονομίας ἠν τὰ πλεῖστα τῶν ἐν τῇ Παλαιᾷ ἀλλ´ οὐκ ἀρεσκείας Θεοῦ καὶ προηγουμένης εὐδοκίας · καὶ τύσοι τῶν μελλόντων καὶ σκιαί · ἀλλ´ οὐκ αὐτὰ τὰ πράγματα . Καὶ ἔστιν ἰδεῖν ἐπ´ αὐτῶν ἄλλα μὲν τὰ σχήματα , ἄλλα δὲ τὰ νοήματα · οἷον πάντως Θεὸς οὐκ ἀναπαύεται ὑακίνθῳ καὶ πορφύρᾳ , καὶ κόκκῳ , καὶ βύσσῳ . Θεὸς γὰρ ψυχῶν ἀπαιτεῖ καθαΤότητα , οὐ σωμάτων ἄνθη , καὶ λαμπρότητα , ἀλλ´ ἐν ταῖς σωματικαῖς φαιδρότησι τὴν εἰκόνα τῶν ἀρετῶν διαγράφει . Εἰ γὰρ ταῖς στολαῖς ἐκείναις ὡς ἀληθῶς ἀνεπαύετο , πῶς τὸν Μωϋσῆν πρὸ τοῦ Ἀαρών οὐκ ἐνέδυσεν · ἀλλ´ ἣν ἐκεῖνος οὐκ ἐνεδύσατο , παύτην τοὺς ἱερέας ἠμφίασεν ; καὶ Μωσῆς μὲν οὐκ ἐλούσθη ὕδατι καὶ ἔλουσεν · διὰ τί ; ἵνα μάθῃς , ὅτι οὐκ ἠν ταῦτα προηγούμενα τῷ Θεῷ , ὅτι τῷ τελείῳ πρὸς κόσμον ἀρκεῖ ἡ ἀρετὴ , καὶ ὅτι ταῦτα ΟΟΧΘΤΙΟ ΟΙΧΝ ΕΡΩΤΙΣΙΣ ΡΞΕʹ .
Lemmas: αὐτός ἑρμηνεύω ἐξουσία . Εἰκών δέ , βασιλεύω , ἠώς διά σάρξ αὐτός οἰκονομία λέγω , διά εἰμί ηφυτις ἐγώ ὁ ἐπικράτεια ὁ διάβολος ὁ ἁμαρτία ὁ θάνατος ἀποσείω ἐπιγιγνώσκω Πλάστης ὁ ὡς ἀληθής βασιλεύς , ὁ χορηγός ὁ ἀφθαρσία ὁ ἀνάστασις . εὐαγγελίζω τοίνυν ὁ Δαυίδ ὁ ὑπό ὁ ἁμαρτία , ὑπό ὁ θάνατος , ὑπό ὁ διαβάλλω πάλαι βασιλεύω , ὅτι ὁ ζυγός ἐκεῖνος συντρίβω , ὁ κράτος λύω , καί βασιλεύω πᾶς δ Κύριος , ὡς καί αὐτός μετά ὁ ἀνάστασις φημί · « δίδωμι ἐγώ πᾶς ἐξουσία ἐν οὐρανός καί ἐπί γῆ . » πρίν δέ βασιλεύω ἐγώ ὁ θάνατος καί ὁ ἁμαρτία · « βασιλεύω γάρ ὁ θάνατος ἀπό Ἀδάμ μέχρι Μωϋσῆς , » καί ἑξῆς · καί ὁ Σωτήρ περί ὁ διάβολος · καί , « εἰμί ὁ Σατανᾶς ὁ Σατανᾶς ἐκβάλλω , μερίζω ὁ βασίλειος αὐτός · » ὥστε βασιλεύω πρό ὁ ἐπιδημία ὁ Χριστός ὁ γένος ἐγώ ὁ Σατανᾶς , ἀλλά καί ὁ ἁμαρτία . λέγος γάρ πάλιν ὁ Παῦλος · « ὥσπερ γάρ βασιλεύω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ θνητός ἐγώ σῶμα , οὗτος καί ὁ χάρις βασιλεύω διά Χριστός . » - « ὁ Κύριος βασιλεύω · » παύω ὁ ἁμαρτία ὁ κράτος , ὁ θάνατος , ὁ διάβολος · οὐκοῦν ἀγαλλιάω ὁ γῆ , ὁ φύσις γηγενής , ὁ ποτέ πλανάω , νῦν δέ δοξάζω , ὁ ποτέ ἐν τάφος , νῦν ἐν θρόνος . ὅτι2 , φημί , οἰκονομία ἐάν ὁ πλεῖστος ὁ ἐν ὁ Παλαιή ἀλ οὐ ἀρέσκεια Θεός καί προηγούμενος εὐδοκία · καί τύσοι ὁ μέλλω καί σκιά · ἀλ οὐ αὐτός ὁ πρᾶγμα . καί εἰμί ὁράω ἐπι αὐτός ἄλλος μέν ὁ σχῆμα , ἄλλος δέ ὁ νόημα · οἷος πάντως θεός οὐ ἀναπαύω ὑάκινθος καί πορφύρα , καί κόκκος , καί βύσσος . θεός γάρ Ψυχή ἀπαιτέω καθατοτηταω , οὖον σῶμα ἄνθος , καί λαμπρότης , ἀλ ἐν ὁ σωματικός φαιδρότης ὁ εἰκών ὁ ἀρετή διαγράφω . εἰμί γάρ ὁ στολή ἐκεῖνος ὡς ἀληθής ἀναπαύω , πῶς ὁ Μωϋσῆς πρό ὁ Ἀαρών οὐ ἐνδύω · ἀλ ὅς ἐκεῖνος οὐ ἐνδύω , παυος ὁ ἱερεύς ἀμφιάζω ; καί Μωσῆς μέν οὐ λούω ὕδωρ καί λούω · διά τίς ; ἵνα μανθάνω , ὅτι οὐ ἐάν οὗτος προηγούμενος ὁ Θεός , ὅτι ὁ τέλειος πρός κόσμος ἀρκέω ὁ ἀρετή , καί ὅτι οὗτος Ο ΧΟ Σ ρξεʹ .