cogPG.PG101 240
ΕΙΩΤΗΣΙΣ ΞΘʹ . Τδηλοῖτό · « Ζῆθι ἐν ἀγαθῷ καὶ Ιδε ἐν ἡμέρα κακίας , ἵδε . Καίγε τοῦτο σύμφωνον τούτῳ ἀποίησεν ὁ Θεὸς περὶ λαλιας , ἵνα μὴ εὕρῃ ] ἄνθρωπος ὀπίσω αὐτοῦ μηδέν . , Σὺ , φησὶ , τὴν ζωὴν πρὸς ἀρετὴν ὁρᾷν παρασκεύαζε , καὶ πρὸς τὴν ἀπόλαυσιν τῶν ἐκεῖθεν ἀγαθῶν καταῤῥύθμιζε · οὕτω δὲ καταρτίσας ἑαυτὸν καὶ τοῖς εὐσεβέσι τῶν λογισμῶν κριτηρίου δύναμιν τὸν νοῦν φρενθσας ἀναλαβεῖν , δυνήσῃ συνιδεῖν οὐ χαλεπῶς καὶ τὰς ἐν ἡμέρᾳ νομιζομένας κακίας , τουτέστι τὰς ἀνθρωπίνας συμφορὰς καὶ λύπας αἷς ἡ τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς ἡμέρα κυμαινομένη τε καὶ ουνταρασσομένη κακύνεται , συνεκταράσσουσα τοὺς ταύτην παραπορευομένους καὶ συγκακύνουσα . Καὶ γὰρ καὶ τὰ τοιαῦτα κακίας προσαγορεύειν εἰθίσμεθα κατὰ τὸ εἰρημένον·«Οὐκ ἔστιν ἐν πόλει κακία ἣν Κύριος οὐκ ἐποίησεν · » δυνήσῃ δὲ συνιδεῖν ὡς οὐδὲ αὗται περὶ ἡμᾶς ἀσυμφώνως τῇ τοῦ Θεοῦ ἀγαθότητι καὶ προνοίᾳ συμβαίνουσι · τοῦτο γὰρ ἐδήλωσε διὰ τοῦεἰπεῖν · « Ἵδε καί γε τοῦτο σύμφωνον τούτῳ · » τουτέστι καὶ οἱ δακοῦντες εἶναι πειρασμοὶ καὶ κακώσεις τοῦ σώματοσοὐκ ἑκβάλλουσι τὴν θείαν κηδεμονίαν , οὐδὲ ἐναντιοῦνται αὐτοῦ τῇ περὶ ἡμᾶς φιλανθρωπίᾳ . Παιδείας γὰρ καὶ διορθώσεως τὰ μὲν ἐπάγεται , τὰ δὲ συγχωρεῖται , δι´ ἀκφοῖν ἀῤῥήτου τε καὶ σοφῆς οἰκονομίας τῷ ερίνειν χαριτωθέντι τὰ τοιαῦτα θεωρουμένης · ταῦτα δὲ τὰ συμβαίνοντα τοῖς ἀνθρώποις οὐκ ἔθετο ὁ Θεὸς ἐπὶ πάσης λαλεῖσθαι γλώσσης , οὐδὲ προειδέναι τὰ ἐρχόμενα τάντας . Διατί ; Ἱνα μὴ προμαθὼν μὐτὰ καὶ προευρὼν ὁ ἄνθρωπος ἀμελέστερον περὶ τὴν ἀρετὴν διατεθείη · νυν μὲν ὡς πολλῶν κακῶν καὶ λυπηρῶν συμπτωμάτων ὄπισθεν αὐτὸν καταλαμβάνειν μελλόντων · τίς γάρ μοι τῆς ἀρετῆς λόγος τοσούτων κακων καὶ τηλικούτων προσδοκωμένων ; εἰς τοῦτο γὰρ τοὺς πολλοὺς ἡ ἀπόγνωσις εἴωθε συνωθεῖν · νῦν δὲ ὡς οὐ πολ λῆς καὶ μεγάλης ἀλγηδόνος μελλούσης ἐπισυμβαίνειν , Ἀκατέρωθεν καὶ ὑποσκελίζειν οἷδεν ἡ σφαλερὰ τῶν πρακτέων κρίσις , καὶ διὰ τοῦτο μηδὲ πολλῆς νήψεως μήτε τῆς τῶν ἀρετῶν ἐπιμελείας δεῖσθαι . Διὰ τοῆτο αὖν ὁ Θεὸς τὴν περὶ τῶν μελλόντων λαλιὰν ἄγνω στον ἐποίησε τοῖς πολλοῖς , ἵνα μὴ εὐρὼν ὁ ἄνθρωπος ἃ μέλλει ἐν τοῖς ὄπισθεν αὐτὸν χρόνοις καταλαμβάνειν δυσχερῆ , ἐπὶ μὲν τῶν χαλεπω τέρων ἀμηχανίᾳ καὶ ἀπογνώσει προδοὺς ἐαυτὸν , οὐδὲν πρὸς ἀρετὴν ἐπιστρέφοιτο · ἐπὶ δὲ τῶν μετρίως ἐχόντων ὑπεροψίαν νοσῶν ὡς τῆς τῶν ἐφιεμένων ἀπολαύσεως καὶ τρυφῆς , οὐδὲν ἐλπίζων ἀντεπενεχθήσεσθαι κώλυμα καὶ τὴν πρὸς τὰ κατορθώματα σπουδὴν ὑπερτίθοιτο · ἄλλως τε δὲ ὁ τὸ κριτήριον κεκαθαρμένον πάθους φέρων καὶ ἀδέκαστον τὴν ὑγείαν ὁρᾷ καὶ τὴν νόσον συμφώνως ἔχουσαν περὶ τὴν τῶν ἀνθρώπων βλάβην καὶ τὼλοέλειαν · ἀλλὰ καὶ τὸν πλοῦτον καὶ τὴν πενίαν ὡσαύτως , ἰσχύν τε σώματος καὶ ἀσθένειαν , δόξαν τὴν ἐξ ἀνθρώπων καὶ ἀδοξίαν καὶ τὰ τούτοις παοαπλήσια . Καὶ γὰρ ἑκατέρου μοίρας ἕκαστον τῷ μὲν φιλοσοφεῖν εἰδότι , σωτηρίας ὑπόθεσις ΟΙΕβΤΙΟ ΙΧΙΧ[ω ΚΧvΙΙΙ ] .
Lemmas: ΣΙ ΞΘʹ . Τδηλοῖτό · « ζάω ἐν ἀγαθός καί ὁράω ἐν ἡμέρα κακία , κύπειρις . καί οὗτος σύμφωνος οὗτος ἀπεῖπον ὁ θεός περί λαλιά , ἵνα μή εὑρίσκω ] ἄνθρωπος ὀπίσω αὐτός μηδείς . , σύ , φημί , ὁ ζωή πρός ἀρετή ὁράω παρασκευάζω , καί πρός ὁ ἀπόλαυσις ὁ ἐκεῖθεν ἀγαθός καταρρυθμίζω · οὗτος δέ καταρτίζω ἑαυτοῦ καί ὁ εὐσεβής ὁ λογισμός κριτήριον δύναμις ὁ νόος φρενθσας ἀναλαμβάνω , δύναμαι συνοράω οὖον χαλεπῶς καί ὁ ἐν ἡμέρα νομίζω κακία , τουτέστι ὁ ἀνθρώπινος συμφορά καί λύπη ὅς ὁ ὁ ἀνθρώπινος ζωή ἡμέρα κυμαίνω τε καί ουνταρασσομενω κακύνω , συνεκταράσσω ὁ οὗτος παραπορεύομαι καί συγκακύνω . καί γάρ καί ὁ τοιοῦτος κακία προσαγορεύω ἐθίζω κατά ὁ εἰρημένον·«Οὐκ εἰμί ἐν πόλις κακία ὅς Κύριος οὐ ποιέω · » δύναμαι δέ συνοράω ὡς οὐδέ οὗτος περί ἐγώ ἀσυμφώνως ὁ ὁ Θεός ἀγαθότης καί πρόνοια συμβαίνω · οὗτος γάρ δηλόω διά τουειπον · « κύπειρις καί γε οὗτος σύμφωνος οὗτος · » τουτέστι καί ὁ δάκνω εἰμί πειρασμός καί κακόω ὁ σώματοσοὐκ ἐκβάλλω ὁ θεῖος κηδεμονία , οὐδέ ἐναντιόομαι αὐτός ὁ περί ἐγώ φιλανθρωπία . Παιδείας γάρ καί διόρθωσις ὁ μέν ἐπάγω , ὁ δέ συγχωρέω , δις ἀφίημι ἄρρητος τε καί σοφός οἰκονομία ὁ ῥινέω χαριτόω ὁ τοιοῦτος θεωρέω · οὗτος δέ ὁ συμβαίνω ὁ ἄνθρωπος οὐ τίθημι ὁ θεός ἐπί πᾶς λαλέω γλῶσσα , οὐδέ πρόοιδα ὁ ἐρχόμενος Τάντας . διατί ; ἵνα μή προμανθάνω Μυτάς καί προευρίσκω ὁ ἄνθρωπος ἀμελής περί ὁ ἀρετή διατίθημι · νυν μέν ὡς πολύς κακός καί λυπηρός σύμπτωμα ὄπισθεν αὐτός καταλαμβάνω μέλλω · τίς γάρ ἐγώ ὁ ἀρετή λόγος τοσοῦτος κακός καί τηλικόσδε προσδοκάω ; εἰς οὗτος γάρ ὁ πολύς ὁ ἀπόγνωσις εἴωθα συνωθέω · νῦν δέ ὡς οὖον πολ Λῆς καί μέγας ἀλγηδών μέλλω ἐπισυμβαίνω , Ἀκατέρωθεν καί ὑποσκελίζω οἶδα ὁ σφαλερός ὁ πρακτέος κρίσις , καί διά οὗτος μηδέ πολύς νῆψις μήτε ὁ ὁ ἀρετή ἐπιμέλεια δήω . Ζεύς τοῦτος Άυν ὁ θεός ὁ περί ὁ μέλλω λαλιά ἄγνος στον ποιέω ὁ πολύς , ἵνα μή εὑρίσκω ὁ ἄνθρωπος ὁ μέλλω ἐν ὁ ὄπισθεν αὐτός χρόνος καταλαμβάνω δυσχερής , ἐπί μέν ὁ χαλεπός τέρος ἀμηχανία καί ἀπόγνωσις προδίδωμι ἑαυτοῦ , οὐδείς πρός ἀρετή ἐπιστρέφω · ἐπί δέ ὁ μέτριος ἔχω ὑπεροψία νοσέω ὡς ὁ ὁ ἐφίημι ἀπόλαυσις καί τρυφή , οὐδείς ἐλπίζω ἀντεπιφέρω κώλυμα καί ὁ πρός ὁ κατόρθωμα σπουδή ὑπερτίθημι · ἄλλως τε δέ ὁ ὁ κριτήριον καθαίρω πάθος φέρω καί ἀδέκαστος ὁ ὑγεία ὁράω καί ὁ νόσος σύμφωνος ἔχω περί ὁ ὁ ἄνθρωπος βλάβη καί τὼλοέλειαν · ἀλλά καί ὁ πλοῦτος καί ὁ πενία ὡσαύτως , ἰσχύς τε σῶμα καί ἀσθένεια , δόξα ὁ ἐκ ἄνθρωπος καί ἀδοξία καί ὁ οὗτος παοαπλήσια . καί γάρ ἑκάτερος μοῖρα ἕκαστος ὁ μέν φιλοσοφέω οἶδα , σωτηρία ὑπόθεσις ΟΙΕβΤΙΟ ΙΧΙΧ[ω Ι ] .