cogPG.PG101 384
λέγει δὲ ὁ Σωτὴρ , « Μείνατε ἐν Ἱερουσαλὴμ ἐπελθόντος τοῦ ἀγίου Πνεύματος ἐφ´ ὑμᾶς , » πῶς ἐν τῷ καιρῷ τοῦ Δεσποτικοῦ ἐνδύματος δουλικὸν ἐνδυόμεθα ; Ἀλλὰ δῆλον ἄρα ἑκάτερον ἔνδυμα ὁμότιμον , καὶ μίαν καὶ τὴν αὐτὴν τῆς εὐεργεσίας καὶ χάριτος παρίστησιν αὐθεντείαν . Ἔνδυμα δὲ τὴν Πνεῦμα τὴν ἅγιον λέγεται τῶν πιστῶν , οὐχ ὡς ἱμάτιον , ἀλλ´ ὡς ἐνδύεται σίδηρος τὴν πῦρ · οὐκ ἔξωθεν περιβαλλόμενος , ἀλλ´ ὅλος δι´ ὅλου . Οὕτω γὰρ καὶ τὸν Χριστὸν τὴν πανάγιον Πνεῦμα οὐχ ὡς ἱμάτιον , ἔξωθεν περικείμενον , περιβαλλόμεθα , ἀλλ´ ὡς τὴν καρδίαν καὶ τοὺς λογισμοὺς πληρούμενοί τε φωτὸς καὶ τὴν πρόσωπαν χάριτος . Διὸ καὶ ἀτενίζοντες εἰς τὴν πρόσωπον Στεφάνου οἱ ἐπανιστάμενοι εἶδον τὴν πρόσωπον αὐτοῦ ὡς πρόσωπον ἀγγέλου . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΡΚΠʹ . Τ καλοῦσιν οἱ ἄγγε λοι Γαλιλαίους τοὺς ἀποστόλους ; « Καὶ ἀτενίζοντες ἦσαν εἰς τὸν οὐρανὸν πορευομένου αὐτοῦ . » Οὐκέτι , φησὶν , ἀναλαμβανομένου , λέγει , ἀλλὰ , πορευομένου . Καὶ γὰρ τῇ σαρκὶ μὲν ἀνελήφθη , τῇ αὐθεντείᾳ δὲ ἐπορεύετο . Γαλιλαίους δὲ καλοῦσι τοὺς μαθητὰς οἱ ἄγγελοι σεμνύνοντες αὐτούς · Γαλιλαῖοι γὰρ οἱ ἀποκεκαλυμμένοι σημαίνει . Καὶ γὰρ καὶ πρῶτον σημεῖον ἐν Κανᾷ τῆς Ταλιλαίας ἐποίησεν ὁ Χριστὸς , καὶ ἐκεῖ ἐφανέρωσε καὶ ἀπεκάλυψε τὴν δόξαν αὐτοῦ . Ἔνθεν καὶ ὁ προφήτης Ἡσαΐας προανακράζει · « Ἐπένθησεν ἡ γῆ , ᾐσσχύνθη ὁ Λίβανος · ἕλη ἐγένετο ὁ Ἀσσαρών . Φανερὰ ἔσται ἡ Γαλιλαία καὶ ὁ Κάρμηλος . » Ἐνταῦθα δεῖ ὑποταγῆναι , « Τί ἐστήκατε ἐμβλέποντες ; » Καὶ ὁ μὲν Ἡλίας ὡς δοῦλος εἰς ὕψος ἀέριον ἀνελήφθη , ωκ εἰς τὸν οὐρανόν · ὁ δὲ Δεσπότης ὡς Κύριος πάντων , οὐχ ὡς εἰς τὸν οὐρανόν[ἀλλ´ εἰς τὸν οὐρανὸν ἀληθῶς . ] Καὶ τρίτον δὲ ἐπισημαίνεται τὴν πορεύεσθαι , ἢ ἀναλαμβάνεσθαι τὸν Δεσπότην εἰς τὸν οὐσανὸν τῇ τριπλῇ τοῦ ῥήματος ἐπιφορᾷ τὴν βέβαιόν τε καὶ ἀληθὲς καὶ ἀφαντασίαστον παριστῶν . Ἰδίωμα γὰρ καὶ βεβαιώσεώς τε καὶ ἀσφαλείας τὴν τοιοῦτον σχῆμα τοῦ λόγου ἡ ἱερὰ ἡμῶν οἶδεν Γραφή . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΡΚΘʹ . Τίνος ἡ φωνὴ,ι Τίο ἐστιν οὗτος ὁβασιλεὐς τῆς δόξης ; » ΕΔΙΙα α Μαῖοο . οο . ἰ ΙΧ , Ρ . θ.Ὥσκερ ἡ γῆ θεασαμένη τὸν Κύριον καὶ Σωτῆρα δύναμιν ἔχοντα θεῖκὴν καὶ ἐπιτάσσοντα τοῖς ἀνέμοις καὶ τῇ θαλάσσῃ , ξενιζομένη ἔλεγε · « Τίς ἐστιν οὐτος
Lemmas: λέγω δέ ὁ Σωτήρ , « μένω ἐν Ἱεροσόλυμα ἐπέρχομαι ὁ ἅγιος πνεῦμα ἐφίημι σύ , » πῶς ἐν ὁ καιρός ὁ δεσποτικός ἔνδυμα δουλικός ἐνδύω ; ἀλλά δῆλος ἄρα ἑκάτερος ἔνδυμα ὁμότιμος , καί εἷς καί ὁ αὐτός ὁ εὐεργεσία καί χάρις παρίστημι αὐθεντεία . ἔνδυμα δέ ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος λέγω ὁ πιστός , οὐ ὡς ἱμάτιον , ἀλ ὡς ἐνδύω σίδηρος ὁ πῦρ · οὐ ἔξωθεν περιβάλλω , ἀλ ὅλος δις ὅλος . οὕτως γάρ καί ὁ Χριστός ὁ πανάγιος πνεῦμα οὐ ὡς ἱμάτιον , ἔξωθεν περίκειμαι , περιβάλλω , ἀλ ὡς ὁ Καρδία καί ὁ λογισμός πληρόω τε φάος καί ὁ προσωπαω χάρις . Διὸ καί ἀτενίζω εἰς ὁ πρόσωπον Στέφανος ὁ ἐπανίστημι εἶδον ὁ πρόσωπον αὐτός ὡς πρόσωπον ἄγγελος . ἐρώτησις ΡΚΠʹ . Τ καλέω ὁ φάλαγξ Λόι Γαλιλαῖος ὁ ἀπόστολος ; « καί ἀτενίζω εἰμί εἰς ὁ οὐρανός πορεύω αὐτός . » οὐκέτι , φημί , ἀναλαμβάνω , λέγω , ἀλλά , πορεύω . καί γάρ ὁ σάρξ μέν ἀναλαμβάνω , ὁ αὐθεντεία δέ πορεύω . Γαλιλαῖος δέ καλέω ὁ μαθητής ὁ ἄγγελος σεμνύνω αὐτός · Γαλιλαῖος γάρ ὁ ἀποκαλύπτω σημαίνω . καί γάρ καί πρῶτος σημεῖον ἐν Κανᾶ ὁ ταλιλαιος ποιέω ὁ Χριστός , καί ἐκεῖ φανερόω καί ἀποκαλύπτω ὁ δόξα αὐτός . ἔνθεν καί ὁ προφήτης Ἠσαΐας προανακράζω · « πενθέω ὁ γῆ , αἰσχύνω ὁ Λίβανος · ἕλος γίγνομαι ὁ ἄσαρον . Φανερός εἰμί ὁ Γαλιλαία καί ὁ Κάρμηλος . » ἐνταῦθα δεῖ ὑποτάσσω , « τις ἵστημι ἐμβλέπω ; » καί ὁ μέν Ἡλίας ὡς δοῦλος εἰς ὕψος ἀέριος ἀναλαμβάνω , ωκʹ εἰς ὁ οὐρανός · ὁ δέ Δεσπότης ὡς Κύριος πᾶς , οὐ ὡς εἰς ὁ οὐρανόν[ἀλλ´ εἰς ὁ οὐρανός ἀληθής . ] καί τρίτος δέ ἐπισημαίνω ὁ πορεύω , ἢ ἀναλαμβάνω ὁ δεσπότης εἰς ὁ οὐσανὸν ὁ τριπλόος ὁ ῥῆμα ἐπιφορά ὁ βέβαιος τε καί ἀληθής καί ἀφαντασίαστος παρίστημι . ἰδίωμα γάρ καί βεβαίωσις τε καί ἀσφάλεια ὁ τοιοῦτος σχῆμα ὁ λόγος ὁ ἱερόv ἐγώ οἶδα γραφή . ἐρώτησις ΡΚΘʹ . τίς ὁ φωνή Τίω εἰμί οὗτος οβασιλαας ὁ δόξα ; » ΕΔΙΙα ὅς Μαίω . ὅς . εἷς Χ , Ρ . θ.Ὥσκερ ὁ γῆ θεάομαι ὁ κύριος καί Σωτήρ δύναμις ἔχω θεῖος καί ἐπιτάσσω ὁ ἄνεμος καί ὁ θάλασσα , ξενίζω λέγω · « Τῖς εἰμί οὐτος