cogPG.PG101 199
τὸν διάβολον δὲ δι´ ὧν ἔπραττον πατέρα ποιουμένους , τίς ἀν εἰη λόγος ὁ περαίνων τὸν πατέρα τῆς διαβάλου πατέρα τῶν Ἱουδαίων διὰ τῶν Λο´ Ἠ γάρ τοι δι´ ὑποφορᾶς πρὸς τοὺς Ἰουδαίους ἀποτεινομένη τοῦ Σωτῆρος φωνὴ , οὐδὲν αὐτῶν συναντιλήψεται τῇ προθέσει · τὸ μὲν γὰρ πρόχειρον καὶ τὴν διαστολὴν οὐκ εἰδὼς τῆς ἀναγνώσεως , καὶ πρὸς ἡν μάλιστα τῶν πολλῶν ἡ γλῶττα παρασύρεται αὐτοσχεδιάζειν , εὖρεν ἕτοιμον πατέρα τοῦ διαβόλου , ὃν οὐδεμία χρῆσις αὐδὴ´ ἐν τῇ κλήσει τὴν φύσιν ἔχειν ἐγνώρισε · τὸ δὲ περιεσκεμμένον τῷ τρόπῳ τῆς διαστολῆς , ῥυθμιζόμενον καὶ ταῖς προλαβούσαις ἐννοίαις συνδιαιρούμενον , αὐτόν τε τὸν διάβολον πατέρα τῶν ἀγνωμόνων Ἰουδαίων ἀπαγγέλλει · καὶ ὃν ὁ ἀνεπίσχετος τῆς γλώττης δρόμος τὴν διαστολὴν ὑπερβαίνον περιαγγέλλει πατέρα τοῦ διαβόλου πλάττων , οὐμενοῦν οὐδαμῶς συνεπίσταται · ἐπιτιμήσεως δὲ τρόπῳ τὸν λόγον ὁ Σωτὴρ προάγων , ἐπείπερ ἔλεγεν ὁ Ἰουδαίων δῆμος , « Ἕνα πατέρα ἔχομεν τὸν Θεόν · » τολμᾶτε δέ γε ἆρα , φησὶ , καὶ οὐκ ἐγκαλύπτεσθε πατέρα κατρνομάζειν τὸν Θεόν ; ἢ οὐχὶ ὑμεῖς τοῦ διαβόλου ἐστέ , δι´ ὧν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ θέλετε ποιεῖν , υἱοὺς αὐτοῦ δεικνύντες ἑαυτούς ; οὗ γάρ · τις κατὰ τὰς ἐντολὰς μορφοῦται καὶ διαπλάττεται , τούτου καὶ υἱὸς κατονομάζεσθαι δίκαιος εἴη ἄν · τίνας δ´ ἂν ἐντολὰς οἱ Ἰουδαῖοι ἐσπούδαζον , ἢ δι´ ὧν ὁ διάβολος ἐδοξάζετο · δόξαν παρ´ ἄλλων λαμβάνοντες , ταῖς συκοφαντίαις τοὺς πλησίον κατεσθίοντες , φθόνῳ τὰ κάλλιστα λουμαινόμενοι , φόνον κατὰ τοῦ Σωτῆρος μηχανώμενοι , καὶ γλώσσῃ καὶ γνώμῃ τὸν θάνατον συσκευάζοντες , τὸ ψεῦδος τῆς ἀληθείας ἔμπροσθεν ἄγοντες . καὶ δόλον καὶ διαβολὴν καὶ φιλαργυρίαν τὸν βέον ποιούμενοι , καὶ ὄσα τούτοις παραπλήσια , δι´ ὧν καὶ τὴν τοῦ διαβόλου συγγένειαν , ὡς ἀρχηγοῦ καὶ σπορέως τούτων , περιφανῶς ᾠκειώσαντο · ἐπὶ τούτοις καὶ τὸ ἐπαγόμενον καὶ συνηρτημένου λόγιον , τὸ μὲν οὐκ οἷδεν δλως , πατέρα λέγω τινὰ τοῦ διαβόλου , κατονομάζεσθαι · τὸ δὲ πάλιν ὑποβάλλει καταγγέλλεσθαι πατέρα τῶν Ἰουδαίων τὸν διάβολον καὶ εἶναι καὶ ὀνομάζεσθαι · φησὶ γὰρ , « Ἐκεῖνος ἀπ´ ἀρχῆς ἀνθρωποκτόνος ἦν , » τὸν διάβολον δηλονότι , ἀλλ´ οὐχ ἕτερόν τινα πατέρα τοῦ διαβόλου · τίνι δ´ ἂν ἑτέρῳ τὸ , « ἀνθρωποκτόνος , » καὶ τὸ , « ἀπ´ ἀρχῆς , » ἐφαρμόσει ; καὶ τὸ , « μηδαμῶς ἐν τῇ ἀληθείᾳ ἑστάναι , » εἰ μὴ αὐτῷ γε τῷ διαβόλῳ , ὃς τὴν γλῶσσαν μὲν κατὰ τοῦ Δημιουργοῦ τῷ ψεύδει παρὡξυνε , τῷ δόλῳ δὲ ταύτην γλυκάνας τῷ πρωτοπλάστῳ προὔτεινε · καὶ λόγοις ἐπικλόπως καταγοητεύσας , τῆς ἐν παραδείσῳ ζωῆς καὶ τρυφῆς ἀδίου ὑπερώρισεν , ἐργαστήριον θανάτου , τῆς ἀθανασίας τὸ χωρίον ἐργασάμενος ; θάνατον γὰρ ὁ Θεὸς οὐκ ἐποίησεν · ἀλλ´ ἡτοῦ πρωτοπλάστου παράβασις τὴν συμβουλὴν συλλαβοῦσα τοῦ ὄφεως , τὸν θάνατον ἀπεκύησεν · οὐκοῦν καὶ ἀνθρωποκτόνος ἀπ´ ἀρχῆς ὁ διάβολος , καὶ ἐν τῇ ἀληθείᾳ οὐχ ἕστηκεν · καὶ αὐτοὶ ζητοῦντεσἀποκτεῖναι τὸν Κύριον , καὶ τὸ ψεῦδος ἀεὶ πρὸ τῆς ἀληθείας ἐλόμενοι , τὴν μορφὴν τοῦ γεγεννηκότος ἀπαραχάρακτον διασώζουσι . Καὶ φανερὸν ἐὰ τῶν εἰρημένων ὅτι πατὴρ μὲν τῶν Ἰουδαίων ὁ διάβολος ὀνομάζεται · πατρὸς δὲ τοῦ δια βόλου οὔτε λαβεῖν ἔστι φύσιν , οὕτε κλῆσιν οὐδαμιος παραδηλουμένην , οὕτε τῷ νοήματι · ἡ μέντοι γε τῆς
Lemmas: ὁ διάβολος δέ δις ὅς πράσσω πατήρ ποιέω , τίς εἰς ἐω λόγος ὁ περαίνω ὁ πατήρ ὁ διαβάλλω πατήρ ὁ Ἰουδαῖος διά ὁ Λο ὁ γάρ ὅς δις ὑποφορά πρός ὁ Ἰουδαῖος ἀποτείνω ὁ Σωτήρ φωνή , οὐδείς αὐτός συναντιλαμβάνω ὁ πρόθεσις · ὁ μέν γάρ πρόχειρον καί ὁ διαστολή οὐ εἰδοί ὁ ἀνάγνωσις , καί πρός ἐάν μάλιστα ὁ πολύς ὁ γλῶσσα παρασύρω αὐτοσχεδιάζω , εὑρίσκω ἑτοῖμος πατήρ ὁ διάβολος , ὅς οὐδείς χρῆσις αὐδή ἐν ὁ κλῆσις ὁ φύσις ἔχω γνωρίζω · ὁ δέ περισκοπέω ὁ τρόπος ὁ διαστολή , ῥυθμίζω καί ὁ προλαμβάνω ἔννοια συνδιαιρέω , αὐτός τε ὁ διάβολος πατήρ ὁ ἀγνώμων Ἰουδαῖος ἀπαγγέλλω · καί ὅς ὁ ἀνεπίσχετος ὁ γλῶσσα δρόμος ὁ διαστολή ὑπερβαίνω περιαγγέλλω πατήρ ὁ διάβολος πλάσσω , οὐμενοῦν οὐδαμῶς συνεφίστημι · ἐπιτίμησις δέ τρόπος ὁ λόγος ὁ Σωτήρ προάγω , ἐπεί λέγω ὁ Ἰουδαῖος δῆμος , « ἕνος πατήρ ἔχω ὁ Θεός · » τολμάω δέ γε ἆρα , φημί , καί οὐ ἐγκαλύπτω πατήρ κατρνομάζειν ὁ Θεός ; ἢ οὐ σύ ὁ διάβολος εἰμί , δις ὅς ὁ ἐντολή αὐτός ἐθέλω ποιέω , υἱός αὐτός δείκνυμι ἑαυτοῦ ; ὅς γάρ · τις κατά ὁ ἐντολή μορφόω καί διαπλήσσω , οὗτος καί υἱός κατονομάζω δίκαιος εἰμί ἄν · τίς δδʹ εἄν ἐντολή ὁ Ἰουδαῖος σπουδάζω , ἢ δις ὅς ὁ διάβολος δοξάζω · δόξα παρ´ ἄλλος λαμβάνω , ὁ συκοφαντία ὁ πλησίος κατεσθίω , φθόνος ὁ καλῶς λουμαινομαι , φόνος κατά ὁ Σωτήρ μηχανάομαι , καί γλῶσσα καί γνώμη ὁ θάνατος συσκευάζω , ὁ ψεῦδος ὁ ἀλήθεια ἔμπροσθεν ἄγω . καί δόλος καί διαβολή καί φιλαργυρία ὁ βαίνω ποιέω , καί ὅσος οὗτος παραπλήσιος , δις ὅς καί ὁ ὁ διάβολος συγγένεια , ὡς ἀρχηγός καί σπορεύς οὗτος , περιφανής οἰκειόω · ἐπί οὗτος καί ὁ ἐπάγω καί συναρτάω λόγιος , ὁ μέν οὐ οἶδα δλως , πατήρ λέγω τις ὁ διάβολος , κατονομάζω · ὁ δέ πάλιν ὑποβάλλω καταγγέλλω πατήρ ὁ Ἰουδαῖος ὁ διάβολος καί εἰμί καί ὀνομάζω · φημί γάρ , « ἐκεῖνος ἀπ´ ἀρχή ἀνθρωποκτόνος εἰμί , » ὁ διάβολος δηλονότι , ἀλ οὐ ἕτερος τις πατήρ ὁ διάβολος · τίς δδʹ εἄν ἕτερος ὁ , « ἀνθρωποκτόνος , » καί ὁ , « ἀπ´ ἀρχή , » ἐφάρμοσις ; καί ὁ , « μηδαμῶς ἐν ὁ ἀλήθεια ἵστημι , » εἰμί μή αὐτός γε ὁ διάβολος , ὅς ὁ γλῶσσα μέν κατά ὁ Δημιουργός ὁ ψεύδω παροξύνω , ὁ δόλος δέ οὗτος γλυκαίνω ὁ πρωτόπλαστος προτείνω · καί λόγος ἐπικλόπως καταγοητεύω , ὁ ἐν παράδεισος ζωή καί τρυφή ἀδίου ὑπερορίζω , ἐργαστήριον θάνατος , ὁ ἀθανασία ὁ χωρίον ἐργάζομαι ; θάνατος γάρ ὁ θεός οὐ ποιέω · ἀλ αἰτέω πρωτόπλαστος παράβασις ὁ συμβουλή συλλαμβάνω ὁ ὄφις , ὁ θάνατος ἀποκυέω · οὐκοῦν καί ἀνθρωποκτόνος ἀπ´ ἀρχή ὁ διάβολος , καί ἐν ὁ ἀλήθεια οὐ ἵστημι · καί αὐτός ζητουντεσαποκτεινω ὁ κύριος , καί ὁ ψεῦδος ἀεί πρό ὁ ἀλήθεια αἱρέω , ὁ μορφή ὁ γεννάω ἀπαραχάρακτος διασῴζω . καί φανερός ἔα ὁ εἴρω ὅτι πατήρ μέν ὁ Ἰουδαῖος ὁ διάβολος ὀνομάζω · πατήρ δέ ὁ διά βῶλος οὔτε λαμβάνω εἰμί φύσις , ἵημι κλῆσις ουδημιος παραδηλόω , ἵημι ὁ νόημα · ὁ μέντοι γε ὁ