cogPG.PG101 339
ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΡΓʹ . Πῶς οὐκ ἔστιν ἐναντίον τὸ « ὀφθαλμὸν ἀντί ὀφθαλμοῦ καὶ ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος , » πρὸς τὸ « Ὅστι σεθαπίσει ἐπὶ τὴν δεξιὰν σιαγόνα . στρέύον καὶ τὴν ἄλλην . Οὐκ ἔστιν ἐναντίον , ὡς ἔδοξέ τισι τῶν μὴ σωσρονούντων , ἡ , « ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ , καὶ ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος , » ζημιοῦσθαι προστάσσουσα νομοβεσία , πρὸς τὴν γνώμην · « Ὅστις σε ῥαπίσει ἐπὶ τὴν δεξιὰν σιαγόνα , στρέψον αὐτῷ καὶ τὴν ἄλλην , » καὶ ὅσαι ταύτῃ παραπλήσιοι . Ἡ μὲν γὰρ τὸν κριτὴν ῥυθμίζει , καὶ πρὸς αὐτὸν ἀποτείνεται . ἀδέκαστον αὐπλτοῖς κρινομένοις παρέχειν νομοθετοῦσα , καὶ τῷ ἀδι . κουμένῳ τιμωρεῖν , τὴν ἴσην ἀπαιτοῦσα ποινὴν τὸν ἠδικηκότα . Ἡ δὲ , οὐ μὲν οὐν οὐκ ἔστιν πρὸς τὸν κριτὴν , οὐδὲ νόμος , οὐδὲ πολλῷ γε καὶ δεῖ · οὕτω γὰρ ἂν ἦν ἐναντίον · ἀλλὰ τὸν ἀδικηθέντα παραιεῖ εἰς ἐπιείκειαν καὶ συμπάθειαν ἐπαλείφουσα καὶ κρείτ . τονα παρασκευάζουσα ὁργῆς καὶ θυμοῦ φιλοσότως λίαν καὶ ὡφελίμως εἰσηγουμένη τὴν συμβουλήν . Τ μὲν γὰρ στερηθὲν ἢ οὐκ ἔστιν ἀναλαβεῖν , ἢ ἀναλαβόντα οὐδὲν πλέον ἐστὶν τοῦ ἐξαρχῆς προσλαβεῖν . Ὁ δὲ δι´ ἐπιεικείας καὶ συμπαθοῦς γνώμης περιγεγὸνὼς τοῦ ἐχθροῦ , μετὰ τοῦ νικῆσαι λαμπρῶς καὶ ἀείμνηστον τῆς ἀρετῆς ἐγείρει μνημεῖον , καὶ τὸν κοινὸν κριτὴν εὐθλατον ἑαυτῷ καὶ εὐμενῆ παρασκευάιει ἐκεῖνα παθεῖν ἑαυτὸν ἄξιον εὐτρεπίσας , ἃ προσλαβὼν ΟΟΣΒΤΙΟΟΙν [ ίί . ΟΟΧΝΙΙ , Τακν . ΣΟΝΙΙi ] ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΡΔʹ . ΕΔΙεα Μοηἱαουίίο , ερ . , σάΤήεοαον . Ἀερμηι . , Ρ . ὅθὺ , ὅθί . Βε Αὐοίε αειο αηε ρεοοοιονε ΑΔαὴτν ἴᾶΙοἰΟ . Ὁ μὲν ἀποῤῥητότερος καὶ βαθύτερος τῆς αἰτίας λόγος ἀνείσθω Θεῷ · ἐξ ὧν γε διανοίας ἀνθρώπων ἔδωκε γενέσθαι ληπτὰ , φαμὲν , ὡς διὰ τοῦτο τὸν Ἄεὶ δίκαιον ὄντα , πρὸ τοῦ ἐξημαρτηκότος Ἀδὰμ , καὶ τὴν ἀπόφασιν δεξαμένου , συνεχώρησεν εἰς θάνατα ἐλθεῖν · ἵνα μαθὼν ὁ ὑπόδικος ἐν τῷ ἀνευθύνῳ παδ τὸ φοβερὸν τοῦ ἐπιτιμίου καὶ ἄουκτον πλέοα τε τὸ ἄλγος εἰσδέξηται , καὶ τὴν μετάνοιαν ἐπιδείξηεαι · κἀκεῖθεν ἔλαττον ἀπέλθῃ τῆς παραβάσεως χοεστῶν · ἕτι δὲ , καὶ ἵνα τοῦ θανάτου τὸ βάθρον , τὸν , ἠδικημένον πρῶτον δεξάμενον σαθρὸν καταστῇ . Ῥε . περ γὰρ εἰ τὸν ὑπεύθυνον πρῶτον ἐδέξατο , στεῤόθν ἂν θεμέλιον ὑπεβάλετο · οὕτω τὸν δίκαιον ἁρπατάμενος , σαθρὰν ἑαυτὸν ἔλαθε καὶ εὐπερίτρεπτεα τὴν οἰκείαν κρηπῖδα πηξάμενος Ἀ . Σὺ δέ μοι σκόπει . καὶ εἴ πως ἐ ὁ τῆς ἀναστάσεως διὰ τούτο πιρνττξάλλεται καὶ μυσταγωγεῖται λόγος . Εἰ γὰρ ἀγαίὸς καὶ δίκαιος ὁ Θεὸς , μᾶλλον δι´ ἀγαθότητος καὶ δικτπσύνης πηγὴ , οὐκ ἂν ἀγέραστον ἀπελθεῖν καὶ πὸ ὥρας τὸν δίκαιον εἴασεν Ἄβελ . Καὶ τί λέγω ἀτέραστον ; ἀλλ´ οὐκ ἂν ἀδίκως καὶ τὸ μεῖξον ἀνθ´ ἁν ὤφθη θεοφιλὴς , οὐκ ἂν ὑπερείδειν ἀναιρούμενον · εἰ μή τις ἐκεῖθεν ἄλλη κατάστασις , καὶ βίος ἄλλο
Lemmas: ἐρώτησις ΡΓʹ . Πῶς οὐ εἰμί ἐναντίος ὁ « ὀφθαλμός ἀντί ὀφθαλμός καί ὀδούς ἀντί ὀδούς , » πρός ὁ « Ὅστις σεθαπισεω ἐπί ὁ δεξιά σιαγών . στόρνυμι καί ὁ ἄλλος . οὐ εἰμί ἐναντίος , ὡς δοκέω τις ὁ μή σωσρονεος , ὁ , « ὀφθαλμός ἀντί ὀφθαλμός , καί ὀδούς ἀντί ὀδούς , » ζημιόω προστάσσω νομοβεσία , πρός ὁ γνώμη · « ὅστις σύ ραπίζω ἐπί ὁ δεξιά σιαγών , στρέφω αὐτός καί ὁ ἄλλος , » καί ὅσος οὗτος παραπλήσιος . ὁ μέν γάρ ὁ κριτής ῥυθμίζω , καί πρός αὐτός ἀποτείνω . ἀδέκαστος αὐπλτοῖς κρίνω παρέχω νομοθετέω , καί ὁ ἀς . κουμένος τιμωρέω , ὁ ἴσος ἀπαιτέω ποινή ὁ ἀδικέω . ὁ δέ , οὖον μέν ὀν οὐ εἰμί πρός ὁ κριτής , οὐδέ νόμος , οὐδέ πολύς γε καί δεῖ · οὗτος γάρ εἄν εἰμί ἐναντίος · ἀλλά ὁ ἀδικέω παραιεῖ εἰς ἐπιείκεια καί συμπάθεια ἐπαλείφω καί κρειτά . τονή παρασκευάζω ἑοργή καί θυμός φιλοσοος λίαν καί ὠφέλιμος εἰσηγέομαι ὁ συμβουλή . Τ μέν γάρ στερέω ἢ οὐ εἰμί ἀναλαμβάνω , ἢ ἀναλαμβάνω οὐδείς πλέω εἰμί ὁ ἐξαρχῆς προσλαμβάνω . ὁ δέ δις ἐπιείκεια καί συμπαθής γνώμη περιγίγνομαι ὁ ἐχθρός , μετά ὁ νικάω λαμπρῶς καί ἀείμνηστος ὁ ἀρετή ἐγείρω μνημεῖον , καί ὁ κοινός κριτής ευθλαω ἑαυτοῦ καί εὐμενής παρασκευάζω ἐκεῖνος πάσχω ἑαυτοῦ ἄξιος εὐτρεπίζω , ὁ προσλαμβάνω οοσβτιοον [ εἶμι . Ο , Τακ . Ἴ ] ἐρώτησις ρδʹ . ΕΔΙεα Μοηἱαουίίο , ἄρα . , σατηεοααω . Ἀερμηι . , Ρ . ὅς , ὅθι . Βε Αὐοίε ἄημι αηʹ ρεοοοιων ΑΔαὴτν ἰόω . ὁ μέν ἀπόρρητος καί βαθύς ὁ αἴτιος λόγος ἀνίημι Θεός · ἐκ ὅς γε διάνοια ἄνθρωπος δίδωμι γίγνομαι ληπτός , φημί , ὡς διά οὗτος ὁ ἀεί Δίκαιος εἰμί , πρό ὁ ἐξαμαρτάνω Ἀδάμ , καί ὁ ἀπόφασις δέχομαι , συγχωρέω εἰς θανατάω ἔρχομαι · ἵνα μανθάνω ὁ ὑπόδικος ἐν ὁ ἀνεύθυνος παʹ ὁ φοβερός ὁ ἐπιτίμιον καί αουκτω πλέω τε ὁ ἄλγος εἰσδέχομαι , καί ὁ μετάνοια ἐπιδείκνυμι · ἐκεῖθεν μικρός ἀπέρχομαι ὁ παράβασις χοειμι · ἔτι δέ , καί ἵνα ὁ θάνατος ὁ βάθρον , ὁ , ἀδικέω πρῶτος δέχομαι σαθρός καθίστημι . Ῥε . περ γάρ εἰμί ὁ ὑπεύθυνος πρῶτος δέχομαι , στεῤόθν εἄν θεμέλιος ὑποβάλλω · οὗτος ὁ Δίκαιος ἁρπάζω , σαθρός ἑαυτοῦ λανθάνω καί εὐπερίτρεπτος ὁ οἰκεῖος κρηπίς πήγνυμι ὅς . σύ δέ ἐγώ σκοπέω . καί εἰμί πως εἰ ὁ ὁ ἀνάστασις διά οὗτος πιρνττξάλλεται καί μυσταγωγέω λόγος . εἰμί γάρ Ἀγαῖος καί δίκαιος ὁ θεός , μᾶλλον δις ἀγαθότης καί δικτπσυνεος πηγή , οὐ εἄν ἀγέραστος ἀπέρχομαι καί πόα ὥρα ὁ Δίκαιος ἐάω Ἄβελ . καί τίς λέγω ἀτέραστον ; ἀλ οὐ εἄν ἄδικος καί ὁ μίγνυμι ἄνθ ἄν ὁράω θεοφιλής , οὐ εἄν ὑπερείδω ἀναιρέω · εἰμί μή τις ἐκεῖθεν ἄλλος κατάστασις , καί βίος ἄλλος