cogPG.PG101 49
ῥητοῖς συνάγουσι διανοίας · οἱ δὲ τὰ μὲν ἄλλα τῶν προτεθειμένων οὐκ ἔλαττον ἀγαπῶσι · φασὶ δὲ τῶν μαθητῶν πρότερον μὲν εἰσαγομένων καὶ τελειουμένων τάξιν ἐπεχόντων , ἀναγκαῖον εἶναι περὶ μηδὲν ἄλλο τοὺς λογισμοὺς μερίζεσθαι ἐπιτρέπειν , ὅλον δὲ τὸν νοῦν πρὸς τὴν μάθησιν τῶν σωτηρίων καὶ μεταχείρισιν ἐπεστράφθαι · ἄλλως τε καὶ τοῦ διδασκάλου παρόντος καὶ παρέχοντος αὐτοσχεδίως οὐχ ὅσα μόνον ἡ φύσις οὐκ ἔχουσα λύσιν ἔχει , ἀλλὰ καὶ χεῖρας πολλοῖς πλήθεσι τροφὴν ἀγεώργητον ὑπηρετουμένας . Ἐπειδὴ δὲ αὐτοὶ μὲν τὴν τῶν ἀτελῶν ὑπερανέδραμον παιδαγωγίαν , ἐγγυτέρω δ´ ἐγένοντο τοῦ τελείου , αὐτὸς δὲ ἤδη τῷ ἑκουσίῳ καὶ σωτηρίῳ θανάτῳ τῆς σωματικῆς αὐτοὺς ἀποστερεῖν ἐπλησίαζε παρουσίας , καὶ πρός γε τὸ κήρυγμα αὐτοῖς ἐγχειρίζειν , καὶ εἰς διδασκάλων καὶ ποιμένων προνόμιον ἀναβιβάζειν , ἀκώλυτον αὐτοῖς τότε τὰ ἀναγκαῖα τῆς ζωῆς ἐφόδια φέρειν ἀποφαίνει · ὅπερ , ἐκεῖθεν φυὲν τὴν ἀρχὴν , καὶ τὴν τῶν διδασκομένων πρόνοιαν ἐκαρποφόρει , ὡς ἐπ´ αὐτοῖς ἔστι τοῖς ἔργοις προῖὸν ἰδεῖν · καὶ Κγὰρ παρὰ τοὺς πόδας τῶν ἀποστόλων τὰς τιμὰς τῶν οἰκιῶν καὶ τῶν ἀγρῶν φέροντες ἐτίθουν , καὶ ἐδίδοτο ἑκάστῳ καθ´ ὃ ἄν τις χρείαν εἶχεν . πʹ Ἀλλὰ καὶ τοῦτο καλῶς ἐπιθεωρεῖν ὑποτίθενται . Αὐτὸς ὁ Δημιουργὸς καὶ συνοχεὺς τοῦ παντὸς , ὅτε συμπάσης ἀπῆγε τοὺς μαθητὰς περιπαθείας προσύλου καὶ κτήσεως , γλωσσόκομον εἶχε καὶ τοὺς βάλλοντας ἀπεδέχετο · ὥστε οὐ τὸ μὴ κεκτῆσθαι ἀπλῶς , ἀλλὰ τὸ μὴ τούτοις ἔχεσθαι καὶ προσηλῶσθαι . καὶ διὰ τῆς ἐντολῆς ταύτης κωλύει · ἐπεὶ καὶ αὐτὸς , ὥσπερ ἔφημεν , εἶχεν οὐκ ἔχων · ἕνεκεν γὰρ τῶν δεομένων , καὶ παραμύθιον τῶν ἀπορουμένων , καὶ τῆς ἀνάγκης ἀποστροφήν τινα καὶ λύσιν . Ὥσπερ οὖν οὐκ ἐναντίον αὐτὸν μὲν γλωσσόκομον φέρειν , ἐκείνους δὲ μηδὲν συνεπιφέρειν ὅλως ἀπαγορεύειν , κῶτως οὐκ ἔστιν ἐναντίον οὐδὲ πάλαι μὲν αὐτοὺς πρὸς τὸ τῆς ἀκτημοσύνης τραχύ τε καὶ δυσπρόσοδον ἀνατρέχειν , ὕστερον δὲ καὶ τῇ συμμέτρῳ τῶν ἀναγκαίων κτήσει τῶν πολλῶν ἀνίεσθαι πόνων , καὶ τῆς ἐσχάτης ἔχειν παραμύθιον στενοχωρίας . Ἀλλὰ γὰρ καὶ πρὸς τούτοις , μᾶλλον δε πρὸ τῶν εἰρημένων , ἄταν ἴδης , φασὶ , τῆς ἀκτημοσύνης ἆθλον τὸν πλοῦτον , σαφέστερον ἂν ἐπιστήσας συνήσῃ ὡς οὐκ ἔστιν ἀλλήλων ἀναιρετικὰ , οὐδὲ διαμάχεται ἡ ἐντολὴ τοῦ μὴ κεκτῆσθαι πρὸς τὴν ἐπιτρέπουσαν κεκτῆσθαι , ἂν τὸ μὲν συνάπτῃς δηλονότι τῷ ἐμπαθεῖ , ἡ κτῆσις δέ σοι τοῦ πάθους ἐλεύθερον . Πῶς γὰρ ἂν τὸ ἀφιλάρνυ ρον τῆς γνώμης καὶ τὸ τῆς ἀκτημοσύνης ἀνυπέρβλητον εἰς τὸ πολλαπλάσιον καὶ θαυμασιώτερον ἐξλάστανεν ἂν , καὶ ἐκαρποφόρει τῆς περιουσίας τὸ ἄφθονον , εἰ διὰ μάχης ἀλλήλοις ἡ δικαία κτῆσις καὶ ὁ τῆς ἀκτημοσύνης λόγος προῖεσαν ; Καὶ τίς μάρτυς ; τίς δὲ παραστάτης τοῦ λόγου ; Αὐτὸς ὁ κοινὸς τοῦ γένους Σωτὴρ καὶ Δεσπότης , ὃς τοῖς δι´ αὐτὸν λιποῦσι πάντα τὰ αὐτῶν ἑκατονταπλασίονα λήψεσθαι ἐπηγγείλατο · καὶ οὐδὲ μέχρι τούτων τὸ ἔπαθλον περιέγραψεν , ἀλλ´ ἔτι πρὸς τὸ μεῖζον , καὶ
Lemmas: ῥητός συνάγω διάνοια · ὁ δέ ὁ μέν ἄλλος ὁ προτίθημι οὐ μικρός ἀγαπάω · φημί δέ ὁ μαθητής πρότερος μέν εἰσάγω καί τελειόω τάξις ἐπέχω , ἀναγκαῖος εἰμί περί μηδείς ἄλλος ὁ λογισμός μερίζω ἐπιτρέπω , ὅλος δέ ὁ νόος πρός ὁ μάθησις ὁ Σωτηρίων καί μεταχείρισις ἐπιστρέφω · ἄλλως τε καί ὁ διδάσκαλος πάρειμι καί παρέχω αὐτοσχέδιος οὐ ὅσος μόνος ὁ φύσις οὐ ἔχω λύσις ἔχω , ἀλλά καί χείρ πολύς πλῆθος τροφή ἀγεώργητος ὑπηρετέω . ἐπεί δέ αὐτός μέν ὁ ὁ ἀτελής ὑπερανατρέχω παιδαγωγία , ἐγγυτέρω δδʹ γίγνομαι ὁ τέλειος , αὐτός δέ ἤδη ὁ ἑκούσιος καί σωτήριος θάνατος ὁ σωματικός αὐτός ἀποστερέω πλησιάζω παρουσία , καί πρός γε ὁ κήρυγμα αὐτός ἐγχειρίζω , καί εἰς διδάσκαλος καί ποιμήν προνομία ἀναβιβάζω , ἀκώλυτος αὐτός τότε ὁ ἀναγκαῖος ὁ ζωή ἐφόδια φέρω ἀποφαίνω · ὅσπερ , ἐκεῖθεν φύω ὁ ἀρχή , καί ὁ ὁ διδάσκω πρόνοια καρποφορώ , ὡς ἐπι αὐτός εἰμί ὁ ἔργον πρόειμι ὁράω · καί Κγὰρ παρά ὁ πούς ὁ ἀπόστολος ὁ τιμή ὁ οἰκίον καί ὁ ἀγρός φέρω τίθημι , καί δίδωμι ἕκαστος καθ´ ὅς ἄν τις χρεία ἔχω . ἀπό ἀλλά καί οὗτος καλῶς ἐπιθεωρέω ὑποτίθημι . αὐτός ὁ Δημιουργός καί συνοχεύς ὁ πᾶς , ὅτε σύμπας ἀπάγω ὁ μαθητής περιπάθεια πρόσυλος καί κτῆσις , γλωσσοκομεῖον ἔχω καί ὁ βάλλω ἀποδέχομαι · ὥστε οὖον ὁ μή κτάομαι ἀπλόος , ἀλλά ὁ μή οὗτος ἔχω καί προσηλόω . καί διά ὁ ἐντολή οὗτος κωλύω · ἐπεί καί αὐτός , ὥσπερ φημί , ἔχω οὐ ἔχω · ἕνεκα γάρ ὁ δήω , καί παραμύθιον ὁ ἀπορέω , καί ὁ ἀνάγκη ἀποστροφή τις καί λύσις . ὥσπερ οὖν οὐ ἐναντίος αὐτός μέν γλωσσοκομεῖον φέρω , ἐκεῖνος δέ μηδείς συνεπιφέρω ὅλως ἀπαγορεύω , κῶτως οὐ εἰμί ἐναντίος οὐδέ πάλαι μέν αὐτός πρός ὁ ὁ ἀκτημοσύνη τραχύς τε καί δυσπρόσοδος ἀνατρέχω , ὕστερος δέ καί ὁ σύμμετρος ὁ ἀναγκαῖος κτάομαι ὁ πολύς ἀνίημι πόνος , καί ὁ ἔσχατος ἔχω παραμύθιον στενοχωρία . ἀλλά γάρ καί πρός οὗτος , μᾶλλον δέ πρό ὁ εἴρω , ἄτη ἴδη , φημί , ὁ ἀκτημοσύνη ἆθλος ὁ πλοῦτος , σαφής εἄν ἐφίστημι συνίημι ὡς οὐ εἰμί ἀλλήλων ἀναιρετικός , οὐδέ διαμάχομαι ὁ ἐντολή ὁ μή κτάομαι πρός ὁ ἐπιτρέπω κτάομαι , εἄν ὁ μέν συνάπτω δηλονότι ὁ ἐμπαθής , ὁ κτῆσις δέ σύ ὁ πάθος ἐλεύθερος . Πῶς γάρ εἄν ὁ ἀφιλάρνυ ἀντίμοιρος ὁ γνώμη καί ὁ ὁ ἀκτημοσύνη ἀνυπέρβλητος εἰς ὁ πολλαπλάσιον καί θαυμάσιος ἐξλάστανεν εἄν , καί καρποφορώ ὁ περιουσία ὁ ἄφθονος , εἰμί διά μάχη ἀλλήλων ὁ Δίκαιος κτῆσις καί ὁ ὁ ἀκτημοσύνη λόγος προΐημι ; καί τίς μάρτυς ; τίς δέ παραστάτης ὁ λόγος ; αὐτός ὁ κοινός ὁ γένος Σωτήρ καί Δεσπότης , ὅς ὁ δις αὐτός λίπος πᾶς ὁ αὐτός ἑκατονταπλασίων λαμβάνω ἐπαγγέλλω · καί οὐδέ μέχρι οὗτος ὁ ἔπαθλον περιγράφω , ἀλ ἔτι πρός ὁ μείζων , καί