cogPG.PG101 192
προσκόπτῃ ἐφ´ οἷς ἡ σωτηρία πολλοῖς διαλάμπει καὶ ὠφέλεια · ἀλλ´ ἐκεῖνο θαυμαστὸν εἰ καὶ τοὺς ἑκουσίως τυφλώττοντας , τὸ φορητὸν φῶς ἀνέχεται περιαυγάζειν τὴν γνῶσιν καὶ χειραγωγεῖν , οὐκ ἐξουθενεῖ καθορῶν τὴν ἀλήθειαν . Ἐπεὶ καὶ ὁ Κύριος καὶ Σωτὴρ ἡμῶν τοῖς ἀπολλυμένοις πρόσκομμα γέγονε καὶ πέτρα σκανδάλου καὶ λίθος ἀποδεδοκιμασμένος εἰς κεφαλὴν γωνίας ὑποβεβλημένος , οὐκ αὐτὸς ταυτα τενους ἀλλὰ τοῖς πεπλανημένοις δόξας γεγονέναι Κἀνταῦθα τοίνυν οὐκ ἀποσκευαζόμενος τὴν μητέρα , ὡς τὸ ἄθεον φρόνημα βούλεται τῶν δυσσεβούντων , τό « Τίς ἐστιν , εἶπεν , ἡ μητήρ μου , » οὐ δὲ παρὰ φαῦλον τὴν τεκοῦσαν τιθέμενος , ταύτην ὁ σωτὴρ ἀτῆκε τὴν φωνήν . Πῶς γὰρ ὅς γε κατὰ τὸ ἀτελέστερον τῆς ἡλικίας νόμῳ φύσεως ἔτι γινωσκόμενος ὑπττάσσετό τε τῇ Μητρὶ καὶ τὰ προνόμια πανταχοῦ τῆς τεκούση συνδιέσωζε , πῶς οὗτος πρὸς τὴν τελειότητα τῆς ἡλικίας φθάσας ἀτελέστερον καὶ ἀγνωμονέστερον πρὸς τὴν Μητέρα ἂν διετίθετο ; Οὔκουν οὐκ ἀποσκευαζομένου τὴν Μητέρα τὰ ῥήματα , ἄπαγε , ἀλλ´ ἑτέραν τινὰ διάνοιαν ἑρμηνεύοντος · ποῦ γὰρ ἀκόλουθον , ποῦ δ´ ἀστασίαστον , ἐξ ἦς διὰ φιλανθρω πίαν ἠξίωσε σαρκὶ προελθεῖν καὶ τῶν ἀχράντων αἱμάτων ὁ εὐδοκήσας ἑαυτῷ βροτείαν μορφὴν συμπήξασθαί τε καὶ περιέψεσθαι , ταύτην ἀπαξιῶσαι Μητέρα συνομολογεῖν καὶ τῆς ἐν ῥήμασιν ἀποστερεῖν οἰκειότητος · προῦποστὰς καὶ προκαταλαβὼν καὶ προδωρησάμενος τὴν ἐν τῷ πράγματι σχέσιν καὶ ἀλήθειαν . Καὶ εἰ ἔμελλεν , ὢ τῆς γλωσσαλγίας ! ἀπαρνήσασθαι ταύτην , τί καὶ τὴν ἀρχὴν ὅλως προσήκατο ; τί καὶ σχῆμα περιέδυ , οὗ τὴν μορφὴν ὕβριν ἐνόμιζε καὶ γὰρ καὶ μέχρι τούτου τῆς γλώσσης ἤλασε τὰ τολμήματα · ἀλλ´ ἡ μὲν ἐκείνων ἀπόνοια , ταύτῃ τε ταῖς ἐξ Χλλων πλειόνων τὸν ἔλεγχον δίδωσιν . ἴσως δ´ ἄν τις οὐ πόῤῥω τῶν εὐαγγελικῶν γνωρισμάτων διαπλαττόμενος φάναι τὸν Σωτῆρα τὸ ῥῆμα ἐρεῖ , οὐχ ὑποτεμνόμενον μὲν τῇ Μητρὶ τὴν τιμὴν , οὐδὲ πολλῷ μᾶλλον ἀπαρνούμενον τὴν ἔμφυτον σχέσιν καὶ στοργὴν , οὐδὲ πολλοῦ δεῖ γέμοντα καὶ πρέποντα τῇ γεννησαμένῃ γέρα , ὅμως τῆς περὶ αὐτὴν θεραπείας τὴν τῶν ἀνθρώπων προτιμᾶν σωτηρίαν , καὶ τὴν εἰς τοῦτο τὸ τέλος φέρουσαν διδασκαλίαν , δι´ οὓς καὶ Μήτηρ καὶ τόκος καὶ τῶν πατρῴων κόλπων ἀκένωτος κένωσις καὶ ἐν ἀνθρώποις ἀναστροφὴ καὶ πολιτεία καὶ σταυρὸς ἑκούσιος καὶ κακούργων θάνατος , εἶτα καὶ ταφὴ καὶ ἀνάστασις , ἐπισχύσαι δ´ ἂν πειραθείη τὴν ἐπίνοιαν , καὶ ὅτι περ ρὐδ´ ἦν ἄλλως πράττειν τὸν Ἰησοῦν , εἰ μὴ κατὰ ταύτην τὴν ἀκολουθίαν καὶ τὸν εἰρμὸν τῆς προνοίας διετίθετο . Ἐδίδασκε γὰρ ὁ Σωτὴρ μετὰ τῶν ἄλλων σωτηρίων μαθημάτων καὶ τὸ μὴ προτιμᾷν πατέρα ἢ μητέρα ἢ γυναῖκα , τῆς αὐτοῦ ψυχωφελοῦς διδασκαλίας καὶ τῆς πρὸς αὐτὸν ἀπονεύσεως · « Ὅστις γὰρ , φησὶν , οὐκ ἐγκαταλείψει πατέρα ἢ μητέρα , κ . τ . λ . , οὐκ ἔστι μου ἄξιος , » τουτέστιν , ὃς οὐ προτιμήσει τὴν ἐμὴν καὶ σώζουσαν παραίνεσιν καὶ νουθεσίαν , καὶ τὴν εἰς ἐμὲ στοργὴν , οὗτος ἐξέπεσε μὲν τῶν ἀτελευτήτων ἀγαθῶν , ἐξέπεσε δὲ τῆς μακαριότετος ἡς οἱ προτιμήσαντες τῶν συγγενικῶν θεσμῶν
Lemmas: προσκόπτω ἐφίημι ὅς ὁ σωτηρία πολύς διαλάμπω καί ὠφέλεια · ἀλ ἐκεῖνος θαυμαστός εἰμί καί ὁ ἑκούσιος τυφλώττω , ὁ φορητός φάος ἀνέχω περιαυγάζω ὁ γνῶσις καί χειραγωγέω , οὐ ἐξουθενέω καθοράω ὁ ἀλήθεια . ἐπεί καί ὁ Κύριος καί Σωτήρ ἐγώ ὁ ἀπόλλυμι πρόσκομμα γίγνομαι καί πέτρα σκάνδαλον καί λίθος ἀποδοκιμάζω εἰς κεφαλή γωνία ὑποβάλλω , οὐ αὐτός Ούτος τένος ἀλλά ὁ πλανάω δόξα γίγνομαι ἐνταῦθα τοίνυν οὐ ἀποσκευάζω ὁ μήτηρ , ὡς ὁ ἄθεος φρόνημα βούλομαι ὁ δυσσεβέω , ὁ « Τῖς εἰμί , εἶπον , ὁ μήτηρ ἐγώ , » οὖον δέ παρά φαῦλος ὁ τίκτω τίθημι , οὗτος ὁ σωτήρ ἀτάω ὁ φωνή . Πῶς γάρ ὅς γε κατά ὁ ἀτελής ὁ ἡλικία νόμος φύσις ἔτι γιγνώσκω ὑποτάσσω τε ὁ Μήτηρ καί ὁ προνομία πανταχοῦ ὁ τίκτω συνδιασῴζω , πῶς οὗτος πρός ὁ τελειότης ὁ ἡλικία φθάνω ἀτελής καί ἀγνώμων πρός ὁ Μήτηρ εἄν διατίθημι ; οὔκουν οὐ ἀποσκευάζω ὁ Μήτηρ ὁ ῥῆμα , ἀπάγω , ἀλ ἕτερος τις διάνοια ἑρμηνεύω · ποῦ γάρ ἀκόλουθος , ποῦ δδʹ ἀστασίαστος , ἐκ εἰμί διά φιλανθρω πιάν ἀξιόω σάρξ προέρχομαι καί ὁ ἄχραντος αἷμα ὁ εὐδοκέω ἑαυτοῦ βρότειος μορφή συμπήγνυμι τε καί περιέπω , οὗτος ἀπαξιόω Μήτηρ συνομολογέω καί ὁ ἐν ῥῆμα ἀποστερέω οἰκειότης · προυφιστημι καί προκαταλαμβάνω καί προδωρέομαι ὁ ἐν ὁ πρᾶγμα σχέσις καί ἀλήθεια . καί εἰμί μέλλω , ὦ ὁ γλωσσαλγία ! ἀπαρνέομαι οὗτος , τίς καί ὁ ἀρχή ὅλως προσίημι ; τίς καί σχῆμα περιδύω , ὅς ὁ μορφή ὕβρις νομίζω καί γάρ καί μέχρι οὗτος ὁ γλῶσσα ἐλαύνω ὁ τόλμημα · ἀλ ὁ μέν ἐκεῖνος ἀπόνοια , οὗτος τε ὁ ἐκ Χλλων πλείων ὁ ἔλεγχος δίδωμι . ἴσως δδʹ ἄν τις οὖον πόρρω ὁ εὐαγγελικός γνώρισμα διαπλάσσω φαίνω ὁ Σωτήρ ὁ ῥῆμα εἴρω , οὐ ὑποτέμνω μέν ὁ Μήτηρ ὁ τιμή , οὐδέ πολύς μᾶλλον ἀπαρνέομαι ὁ ἔμφυτος σχέσις καί στοργή , οὐδέ πολύς δεῖ γέμω καί πρέπω ὁ γεννάω γέρας , ὅμως ὁ περί αὐτός θεραπεία ὁ ὁ ἄνθρωπος προτιμάω σωτηρία , καί ὁ εἰς οὗτος ὁ τέλος φέρω διδασκαλία , δις ὅς καί Μήτηρ καί τόκος καί ὁ πατρῷος κόλπος ἀκένωτος κένωσις καί ἐν ἄνθρωπος ἀναστροφή καί πολιτεία καί σταυρός ἑκούσιος καί κακοῦργος θάνατος , εἶτα καί ταφή καί ἀνάστασις , ἐπισχύω δδʹ εἄν πειράω ὁ ἐπίνοια , καί ὅτι περ ρὐδ´ εἰμί ἄλλως πράσσω ὁ Ἰησοῦς , εἰμί μή κατά οὗτος ὁ ἀκολουθία καί ὁ εἱρμός ὁ πρόνοια διατίθημι . διδάσκω γάρ ὁ Σωτήρ μετά ὁ ἄλλος Σωτηρίων μάθημα καί ὁ μή προτιμάω πατήρ ἢ μήτηρ ἢ γυνή , ὁ αὐτός ψυχωφελής διδασκαλία καί ὁ πρός αὐτός ἀπόνευσις · « ὅστις γάρ , φημί , οὐ ἐγκαταλείπω πατήρ ἢ μήτηρ , Κ . τ . λ . , οὐ εἰμί ἐγώ ἄξιος , » τουτέστιν , ὅς οὖον προτιμάω ὁ ἐμός καί σῴζω παραίνεσις καί νουθεσία , καί ὁ εἰς ἐγώ στοργή , οὗτος ἐκπίπτω μέν ὁ ἀτελεύτητος ἀγαθός , ἐκπίπτω δέ ὁ μακάριος εἰμί ὁ προτιμάω ὁ συγγενικός θεσμός