cogPG.PG101 576
λκτῆ καὶ αἰτήσει θαῤῥοῦντες ἐπὶ τὴν τῶν ἀπορου - Ααι οθς , εαὰΜως ει νίτιοιε σι μένων λύσιν βαδιούμεθα . βʹ . Τρεῖς ὁ παλαιὸς καὶ καλὸς ἐκεῖνος γέρων πρὸς κοπάς εἴτε τάξεις εἴτε βαθμοὺς . εἴτε τι ἄλλο πίλον τοῖς βουλομένοις καλεῖν , ἐν τοῖς παροῦσιν ἐκδιδάσκει ῥήμασιν · ἀμεριμνίαν τῶν ἐν βίῳ καὶ οἷς ὁ βίος συγκαταλύεται πραγμάτων , προσευχὴν ἄοκνον , καὶ τρίτων ἐργασίαν ἄσυλον καρδίας · ὢστε δῆλον ὅτι μέσον ἑκατέρου τῶν ἄκρων ἡ προσευχὴ κεῖται . Ὁ τοίνυν τὴν ἀμεριμνίαν μὴ κτησάμενος οὐδὲ τὰ ἐφεξῆς δύο δυνατός ἐστι μετελθεῖν . Ἀλλὰ τί τὸ ἐντεῦθεν ; Τὸ μέσον τοίνυν ἤτοι τὴν προσευχὴν μετερχόμενος ἐν μέσοις γέγονε τοῖς καλοῖς , κἂν μήπω πρὸς τὸ ἄκρον ἀναβεβήκῃ τῶν ἀγαθῶν γ . Ἐπότιε δ´ δμως διύῶντα καὶ πόῤῥωθεν οὗσα ἡ τοῦ σελασφόρου θεάματος πλήρωσις καὶ τρυφὴ καὶ θέα · εἶτα οὐ μέχρι παντὸς τοῦ θεάματος ἐτρύφων , ἀλλὰ μετὰ ταῦτα πάλιν ἐν ἐκείνοις , ἐν οἱς , καὶ πρώην . Τί μὲν οὖν ἦν πρὸ τῆς ὁρατῆς μορφης ἐν τοῖς ὁρωμένοις , οὐδ´ αὐτὰ τὰ ὁρώμενα διδάσκειν ἡδύναντο , ὥσπερ εἴωθεν ἡ ὄψις τὰ πολλὰ τῶν ὁρωμένων διδάσκαλος γίνεσθαι · οὐδὲ γὰρ ἠν τῶν κατὰ φύσιν καὶ συνήθων θεαμάτων , ἀλλὰ χάρις ἦν ἡ διδοῦσα τὰ μὲν ὁρᾷν , τὰ δὲ κρείττω ποιοῦσα τῶν διὰ τῆς ὄψεως καταλήψεων · καὶ γὰρ οὐδὲ ὁ ταύτης ἡμῖν τῆς ἀποῤῥήτου τρυφῆς καὶ θεωρίας ἀρχιτέκτων ἐφεῖτο καὶ συνεχώρει ἀκραιφνῆ λαμβάνειν τὴν μάθησιν . Ἀλλ´ ἔγωγε πόθῳ καὶ ἔρωτι μαθεῖν ἠρώτων ὅμως , πῶς δὴ νῦν ὁ τῆς σωτηρίας ἡμῶν καὶ τῶν καλῶν θεαμάτων αὐτουργὸς ὑπάρχει · καὶ ἡ ἀπόκρισις ἔλεγεν ἐν τοῖς ἰδίοις μὲν , ἀλλ´ οὐκ ἐν οἷς ᾠκονόμει τὴν ὅρασιν εἶναι · τὰ μὲν γὰρ ἦν φιλανθρωπίας καὶ συγκαταβάσεως , τὰ δὲ τῷ μὴ τῆς οἰκείας ἐξίστασθαι φύσεως τὸ ἀτδιον ὑπογράφοντα καὶ ἀμετάβλητον . Εἶτα ἐπειδή με πρὸς φύσιν ἀνῆγε πάσης ἕθειλς καὶ καταλήώεως ὑπεραναβεβηκυῖαν , ἐπυνθανόμην ἔτιπροσδιαπορῶν , ὡς Εἰ ταῦθ´ οὕτως ἔχει , τίς ἡ δεξιὰ στάσις καὶ καθέδρα καὶ τὰ τῶν ὑλικῶν σχέαεων καὶ διαθέσεων ὀνόματα ; ποῦ γὰρ ἔχει ταῦτα χώραν λέγεσθαι ἐν οἷς καὶ τῶν ὁρωμένων τὰ πολλὰ οὐχ ὅρασίς ἐστιν , ἀλλὰ τῆς φαντασίας διατύπωσις · ό δὲ τῶν ἀποριῶν ἀκροατὴς ἐπιτιμῶν , ὡς ἔοικε , φιλοπράγμονα ἔνστασιν καὶ οὐκ ἐῶν ἀπολαύειν τοῦ ζητήματος , κρεῖττον ἀκοῆς ἔφη τὴν ἐρώτησιν καὶ καιρὸν οἰκεῖον ἔχειν τῆς ἀποκαλύψεως . Ἐγὼ δὲ φιλονεικῶν ἔτι καὶ τὸνῖ καιρόν με συναγαγεῖν παρεκάλουν καὶ μὴ τῆς καλῆς ἀποστερεῖν ἐφέσεως · ἐκεῖνος δὲ τοῦ λυποῦντος ὡς οἷόν τε καὶ ἀδημονοῦντος ἀπάγων οὔπω τὸν καιρὸν ἔλεγε παρεῖναι · οὔπω γὰρ οὐδὲ τὸ πῦρ τὸ τὴν ἀφθαρσίαν ἀνάπτον ἐν τοῖς καθ´ ἡμᾶς ἀναφλέγεται . δʹ . Ταύτην οὖν τὴν ὀπτασίαν ὁ καλὸς καὶ φιλόθεος καὶ παλαιὸς ἐκεῖνος ἀπαγγείλας γέρων οὐ μεγαλαυχεῖ , οὐδὲ τοιαῦτα τεθεαμένος ἐπαίρεται · ἀλλὰ καὶ ἄγνοιαν ἑαυτῷ προσάπτει λέγων · Οὐκ οἶδα εἰ σὺν τῷ χοῖ ταῦτα ἐθεάμην , εἴτε καθ´ ἑαυτὴν τῆς ψυχῆς
Lemmas: λεκτός καί αἰτέω ῥαθαίνω ἐπί ὁ ὁ ἄπορος - Ααι οθς , εαὰΜως ει νιτιοις βρόχος Μένων λύσις βαδίζω . βε . τρεῖς ὁ παλαιός καί καλός ἐκεῖνος γέρων πρός κοπή εἴτε τάξις εἴτε βαθμός . εἴτε τίς ἄλλος πῖλος ὁ βούλομαι καλέω , ἐν ὁ πάρειμι ἐκδιδάσκω ῥῆμα · ἀμεριμνία ὁ ἐν βίος καί ὅς ὁ βίος συγκαταλύω πρᾶγμα , προσευχή ἄοκνος , καί τρίτος ἐργασία ἄσυλον Καρδία · ὥστε δῆλος ὅτι μέσος ἑκάτερος ὁ ἄκρος ὁ προσευχή κεῖμαι . ὁ τοίνυν ὁ ἀμεριμνία μή κτάομαι οὐδέ ὁ ἐφεξῆς δύο δυνατός εἰμί μετέρχομαι . ἀλλά τίς ὁ ἐντεῦθεν ; ὁ μέσος τοίνυν ἤτοι ὁ προσευχή μετέρχομαι ἐν μέσος γίγνομαι ὁ καλός , κἀν μήπω πρός ὁ ἄκρος ἀναβαίνω ὁ ἀγαθός γ . εποτιω δδʹ δμώς διαύω καί πόρρωθεν ὕω ὁ ὁ σελασφόρος θέαμα πλήρωσις καί τρυφή καί θέα · εἶτα οὖον μέχρι πᾶς ὁ θέαμα τρυφάω , ἀλλά μετά οὗτος πάλιν ἐν ἐκεῖνος , ἐν οἱςστις , καί πρώην . τις μέν οὖν εἰμί πρό ὁ ὁρατός μορφή ἐν ὁ ὁράω , οὐδός αὐτός ὁ ὁράω διδάσκω ἡδύνω , ὥσπερ εἴωθα ὁ ὄψις ὁ πολύς ὁ ὁράω διδάσκαλος γίγνομαι · οὐδέ γάρ ἐάν ὁ κατά φύσις καί συνήθης θέαμα , ἀλλά χάρις εἰμί ὁ δίδωμι ὁ μέν ὁράω , ὁ δέ ἀγαθός ποιέω ὁ διά ὁ ὄψις κατάληψις · καί γάρ οὐδέ ὁ οὗτος ἐγώ ὁ ἀπόρρητος τρυφή καί θεωρία ἀρχιτέκτων ἐφίημι καί συγχωρέω ἀκραιφνής λαμβάνω ὁ μάθησις . Ἀλ ἔγωγε πόθος καί Ἔρως μανθάνω ἐρωτάω ὅμως , πῶς δή νῦν ὁ ὁ σωτηρία ἐγώ καί ὁ καλός θέαμα αὐτουργός ὑπάρχω · καί ὁ ἀπόκρισις λέγω ἐν ὁ ἴδιος μέν , ἀλ οὐ ἐν ὅς οἰκονομέω ὁ ὅρασις εἰμί · ὁ μέν γάρ εἰμί φιλανθρωπία καί συγκατάβασις , ὁ δέ ὁ μή ὁ οἰκεῖος ἐξίστημι φύσις ὁ ἀτδιον ὑπογράφω καί ἀμετάβλητος . εἶτα ἐπειδή ἐγώ πρός φύσις ἀνάγω πᾶς ἕθειλς καί καταλήώεως ὑπεραναβαίνω , πυνθάνομαι ετιπροσδιαπορεω , ὡς εἰμί ταῦθ´ οὕτως ἔχω , τίς ὁ δεξιός στάσις καί καθέδρα καί ὁ ὁ ὑλικός σχέαεων καί διάθεσις ὄνομα ; ποῦ γάρ ἔχω οὗτος χώρα λέγω ἐν ὅς καί ὁ ὁράω ὁ πολύς οὐ ὅρασις εἰμί , ἀλλά ὁ φαντασία διατύπωσις · ὅς δέ ὁ ἀπορία ἀκροατής ἐπιτιμάω , ὡς ἔοικα , φιλοπράγμων ἔνστασις καί οὐ ἐάω ἀπολαύω ὁ ζήτημα , ἀγαθός ἀκοή φημί ὁ ἐρώτησις καί καιρός οἰκέω ἔχω ὁ ἀποκάλυψις . ἐγώ δέ φιλονεικέω ἔτι καί Τόνι καιρός ἐγώ συνάγω παρακαλέω καί μή ὁ καλός ἀποστερέω ἔφεσις · ἐκεῖνος δέ ὁ λυπέω ὡς οἷος τε καί ἀδημονέω ἀπάγω οὔπω ὁ καιρός λέγω πάρειμι · οὔπω γάρ οὐδέ ὁ πῦρ ὁ ὁ ἀφθαρσία ἀνάπτω ἐν ὁ καθ´ ἐγώ ἀναφλέγω . δέ . οὗτος οὖν ὁ ὀπτασία ὁ καλός καί φιλόθεος καί παλαιός ἐκεῖνος ἀπαγγέλλω γέρων οὖον μεγαλαυχέω , οὐδέ τοιοῦτος θεάομαι ἐπαίρω · ἀλλά καί ἄγνοια ἑαυτοῦ προσάπτω λέγω · οὐ οἶδα εἰμί σύν ὁ χόω οὗτος θεάομαι , εἴτε καθ´ ἑαυτοῦ ὁ Ψυχή