cogPG.PG101 283
τοῦ ἀνθρωπίνου φυράματος . Καὶ μὴν καὶ τὸ , « Θέλω καθαοίσθητι , » οὐ γνωμικοῦ θελήματος ἐστὶν ἔνδειξις , τοῦ δὲ θείου καὶ ἐμφύτου καὶ ἀδιαιρέτου θελήματος δήλωσις , ὅπερ ὁμοτίμως τῆ ὑπερουσίῳ καὶ ὁμοφυεῖ Τριάδι ἐναρμόζεται . Ὡς γὰρ ἡ παντοκρατορικὴ Θεότης αὐτῶν καὶ ἐξουσία καὶ πρόνοια κρινὴ , οὕτω καὶ τὸ θέλημα τῆς σωτηρίας ἡμῶν τῆς τε κατὰ σῷμα καὶ τῆς κατὰ ψυχὴν κοινόν ἐστι καὶ τομὴν οὐδεμίαν ἔχον , οὐδέ τινι διαφορᾷ διαιρούμενον · διὸ καὶ τό · « Θέλω , καθαρίσθητι , » τῆς ὑπερφυοῦς ἐστι θεότητος θέλημα · ταύτης γὰρ ἡ πρόνοια τῶν ἀνθρώπων ἐξηρτημένη τήν τε τῶν σωμάτων καὶ τὴν τῶν ψυχῶν ἐπιμέλειαν διοικονομεῖ τε καὶ πρὸς τὸ συμφέρον ἐπιγινώσκεται διαλλάττουσα . Οὐδὲ τὸ , « Ποῦ θέλεις ἑτοιμάσωμέν σοι φαγεῖν τὸ Πάσχα , » γνωμικὸν αἰνίττεται θέλημα . Ἀλλ´ ἄγνοιαν μέν ἐστι τῶν ἀποστόλων διὰ τῆς ἐρωτήσεως ἀτο . σκευάσθαι ἀ προνοούμενον · Τί ποτε δ´ ἂν πράξαι ἐκ τῶν περὶ τὸ πάσχα ὃ μὴ γένοιτο τῷ διδασκάλῳ ἦ οἷον , Ποῦ σοι ἐστὶν ἀρεστὸν φαγεῖν τὸ Πάσχα · τίς δὲ οἰκία τὸ δεῖπνον ὀφθείη ἐπιτηδεία ὑποδέξασθαι ; Ἄλλως τε δὲ καὶ αὐτὸ τοῦτο ἡ παροῦσα φωνὴ τῆς τῶν μαθητῶν ἐστιν ἀγνοίας καὶ ὑπολήψεως , οὐ κρίσις τοῦ Σωτῆρος , οὐκ εἰσήγησις τινὸς δόγματος · ἄσπερ καὶ τό · « Κύριε , εἰ θέλεις , δύνασαί με καθαρίσαι . » Τοῦ γὰρ τὴν ἴασιν χρῄζοντος ἐστὶν ἡ φωνὴ , ὰλλ´ οὐχὶ τοῦ ταύτην παρέχοντος · καὶ οὐδὲν κωλύει λέγειν κἀνταῦθα ὡς τῆς ὑπερφυοῦς θεότητος τὸ θέλημα συνεισάγεται . Τὸ δέ - Τίθέλεις ποιήσω σοι · » καὶ , « Εἰ θέλεις τέλειος εἶναι · » δῆλον ὅτι οὐ πρὸς τὴν ὑπόστασιν ἀφορᾷ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , οὐδὲ πρὸς ἐκείνην ἔχει τὴν ἀναφορὰν , ἀλλ´ εἰς τὸ πρόσωπον τὸ ταῖς παραινέσεσιν ὑποβαλλόμενον , καὶ τῆς ἰάσεως ἐφιέμενον · ἑκατέρου δὲ τούτων τὸ γνωμικὸν ἐνσημαίνεται θέλημα . Καὶ ἀλλαχοῦ δὲ ἔνθα ἂν γένοιτο λόγος
Lemmas: ὁ ἀνθρώπινος φύραμα . καί μήv καί ὁ , « ἐθέλω καθαοίσθητι , » οὖον γνωμικός θέλημα εἰμί ἔνδειξις , ὁ δέ θεῖον καί ἔμφυτος καί ἀδιαίρετος θέλημα δήλωσις , ὅσπερ ὁμότιμος τῆ ὑπερούσιος καί ὁμοφυής Τριάς ἐναρμόζω . ὡς γάρ ὁ παντοκρατορικός θεότης αὐτός καί ἐξουσία καί πρόνοια κρίνω , οὗτος καί ὁ θέλημα ὁ σωτηρία ἐγώ ὁ τε κατά σῶμα καί ὁ κατά ψυχή κοινός εἰμί καί τομή οὐδείς ἔχω , οὐδέ τις διαφορά διαιρέω · διό καί ὁ · « ἐθέλω , καθαρίζω , » ὁ ὑπερφυής εἰμί θεότης θέλημα · οὗτος γάρ ὁ πρόνοια ὁ ἄνθρωπος ἐξαρτάω ὁ τε ὁ σῶμα καί ὁ ὁ Ψυχή ἐπιμέλεια διοικονομέω τε καί πρός ὁ συμφέρω ἐπιγιγνώσκω διαλλάσσω . οὐδέ ὁ , « πός ἐθέλω ἑτοιμάζω σύ ἐσθίω ὁ Πάσχα , » γνωμικός αἰνίσσομαι θέλημα . Ἀλ ἄγνοια μέν εἰμί ὁ ἀπόστολος διά ὁ ἐρώτησις ατο . σκευάζω ὅς προνοέω · τις ποτός δδʹ εἄν πράσσω ἐκ ὁ περί ὁ πάσχα ὅς μή γίγνομαι ὁ διδάσκαλος εἰμί οἷος , πός σύ εἰμί ἀρεστός ἐσθίω ὁ Πάσχα · τίς δέ οἰκίον ὁ δεῖπνον ὁράω ἐπιτήδειος ὑποδείκνυμι ; ἄλλος τε δέ καί αὐτός οὗτος ὁ πάρειμι φωνή ὁ ὁ μαθητής εἰμί ἄγνοια καί ὑπόληψις , οὖον κρίσις ὁ Σωτήρ , οὐ εἰσήγησις τις δόγμα · Ἄσπερ καί ὁ · « κύριος , εἰμί ἐθέλω , δύναμαι ἐγώ καθαρίζω . » ὁ γάρ ὁ ἴασις χρῄζω εἰμί ὁ φωνή , άλλος οὐ ὁ οὗτος παρέχω · καί οὐδείς κωλύω λέγω ἐνταῦθα ὡς ὁ ὑπερφυής θεότης ὁ θέλημα συνεισάγω . ὁ δέ - τιεθελω ποιέω σύ · » καί , « εἰμί ἐθέλω τέλειος εἰμί · » δῆλος ὅτι οὖον πρός ὁ ὑπόστασις ἀφοράω ὁ Σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , οὐδέ πρός ἐκεῖνος ἔχω ὁ ἀναφορά , ἀλ εἰς ὁ πρόσωπον ὁ ὁ παραίνεσις ὑποβάλλω , καί ὁ ἴασις ἐφίημι · ἑκάτερος δέ οὗτος ὁ γνωμικός ἐνσημαίνομαι θέλημα . καί ἀλλαχοῦ δέ ἔνθα εἄν γίγνομαι λόγος