cogPG.PG101 194
εἰρημένον χλεύασμα · τῶν γὰρ κακοχόλων τε καὶ Κἀγνωμόνων Ἰουδαίων νῦν λεγόντων ἐπὶ διαβολῇ καὶ ὕβρει Σωτῆρος , Οὐχ οὗτός ἐστιν τοῦ τέκτονος υἱός ; νῦν δὲ οὐχ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ οἱ ἀδελφοὶ παρ´ ἡμῖν · Καὶ πάλιν · « Τοῦτον δὲ οἴδαμεν πόθεν ἐστίν . » ἔπειτα καὶ τότε διδάσκοντος καὶ τὴν ψυχικὴν σωτηρίαν εἰσηγουμένου , τῷ πλήθει διεφθόνουν τε καὶ οιεοάσκαινον καὶ πρὸς διαβολὰς ἀνεφλέγοντο · οὐκ ἦν δὲ πόρος Ἐλως διαβολῆς ἐπὶ τὴν συνήθη λοιδορίαν καταφεύγουσι , καὶ τὴν μητέρα πάλιν καὶ τοὺς ἀδελφοὺς εἰς ψόγον καὶ ἐξουθένημα προκομίζουσι , μονονουχὶ λέγοντες · Τίνα διδάσκεις ; τίνα δὲ σαυτὸν κομίζεις ; Οὐχὶ γυναικὸς πένητος ὑπάρχεις υἱός ; καὶ οἱ ἀδελφοί σου οὐδὲν διαφέρουσιν , ὧν ὁ βίος διὰ χειρῶν · Ἰδοὺ οὗτοι ἑστήκασιν ἔξω ζητοῦντές σε · ἔα τὸ διδάσκειν καὶ πρὸς τοὺς συγγενεῖς ἀπότρεχε , τὴν ἐκείνοις ἴσην μετιὼν πολιτείαν , ἀλλὰ μὴ πρὸς τὸ διδασκαλικ ἀναβαίνων ἀξίωμα . Ταῦτ´ οὖν ἐκείνων , ὡς ἔθος , πονηρευομένων ὁ Σωτὴρ ἀντιτιθεὶς καὶ ἀντεπεξάγων τῇ μακροθυμία καὶ πραύτητι , Τοσοῦτον , φησὶν , ἀπέχω τοῦ ἐπαισχύνεσθαι μητρὶ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς , ὅτι οὐ μόνον ἣν ἡ φύσις ἔδωκεν καὶ οὐς εἰς γένος ἡ ὑπόληψις ἔθετο οὐκ ἀποστρέφομαι , οὐδὲ αἰσχύνην ἡγοῦμαι οὐδὲ ὄνειδος , ἀλλὰ καὶ τούτους ἅπαντας οὓς ὁρᾶτε τῶν ἱερῶν λόγων ὄντας σωτηρίων ἀκροατὰς , καὶ πατέρας καὶ ἀδελφοὺς οὐκ ἀπαέιῶ κατονομάζειν , τὸ πατρικὸν μόνον θέλημα ποιοῦντας , κἂν μήτε τῇ φύσει , μήτε τῇ ὑπολήψει τὰς εἰρημένας φιλοστόργους σχέσεις ἔχωσι βοηθουμένας . Τίς οὗν ἐστιν ἡ μήτηρ μου καὶ ἡ ἀδελφή μου ; τί μοι τὰς κλήσεις ταύτας εἰς ὕβριν καὶ ὄνει . δος μεταπλάττεις ; ἐγὼ τοσοῦτον ἐπαισχύνεσθαι τούτοις διέστηκα , ὥστε καὶ τοὺς ἀληθινοὺς μαθητὰς ταῖς κλήσεσι ταύταις καὶ σχέσεσιν ἐμαυτῷ συνάπτειν προειλόμην . Καὶ ἔστιν ἐντεῦθεν συνορᾷν ὡς οὐ μόνον οὐδὲν ἀννωμοσύνης , οὐδὲ παροράσεως μητρικῆς τὸ προενηνεγμένα ῥήματα ἦν , ἀλλὰ καὶ τὴν μεγίστην αὐτῇ καὶ πρέπουσαν συγκατασκευάζει τιμήν , Τοσοῦτον γὰρ αὐτῇ τὴν σεβασμιότητα καὶ τὸ γέρας ἀπονέμει καὶ τὸ δίκαιον τῆς στοργῆς , ὥστε καὶ τοὺς ἐκτελοῦντας τὸ πατρικὸν θέλημα , καὶ πρὸς τοσοῦτον ἐπαρθέντας ὕψος ἀρετῆς , ὡς εἰς μέγα τι δόξης καὶ ἐξαίρετον , εἰς τὴν μητρικὴν σχέσιν καὶ κλῆσιν τούτους ἀνάγειν , δι ἣν καὶ ἡ τῶν ἀδελφῶν νῦν τιμῆς ἀπολαύει προσηγορία · ποῦ γὰρ ἣν ἔκρινεν , εἴπερ ἔκρινεν , ἀποσκευάζεσθαι σχέσιν , ποῦ δ´ ἂν ἣν ἐδικαίου , εἴπερ ἐδικαίου , παραγράφεσθαι κλῆσιν , ταύτην ὡς κορωνίδα καὶ κεφάλαιον τῶν ἀγαθῶν τοῖς τῶν οὐρανῶν βασιλείας κληρονόμοις ἐπιφέρειν τε καὶ χαρίζεσθαι χώραν εἶχεν ; Ἐμφανέστατον οὖν οἶμαι καθὰ καὶ προείρηται γέγονεν , ὡς οὐ μόνον οὐκ ἔστιν ἔστιν ἡ μήτηρ μου , κ τ . λ . εἰρημένα , ἀλλὰ καὶ τὴν πρέπουσαν αὐτῇ πανταχόθεν συνάγει δόξαν καὶ εὐφημίαν . Οὕτω δ´ ἂν περιτραπείη τοῖς ἀνοήτοις πρὸς τοὐναντίον ἢ ἐφρυάττοντο , πρὸς δὲ τὴν εὐσεβῆ καὶ οἰκείαν ἀπευθύνοιτο θεοσοφίαν καὶ τό · « Τίἐμοὶ καὶ σοὶ , γόναι ; οὔπω ἤκει ἡ ὥρα μου . « Ε τις γὰρ ἐπιμελῶς
Lemmas: εἴρω χλεύασμα · ὁ γάρ κακόχολος τε καί καγνωμοναω Ἰουδαῖος νῦν λέγω ἐπί διαβολή καί ὕβρις Σωτήρ , οὐχ οὗτος εἰμί ὁ τέκτων υἱός ; νῦν δέ οὐ ὁ μήτηρ αὐτός καί ὁ ἀδελφός παρ´ ἐγώ · καί πάλιν · « οὗτος δέ οἶδα πόθεν εἰμί . » ἔπειτα καί τότε διδάσκω καί ὁ ψυχικός σωτηρία εἰσηγέομαι , ὁ πλῆθος διαφθονέω τε καί οιεοάσκαινον καί πρός διαβολή ἀναφλέγω · οὐ εἰμί δέ πόρος ἐλαύνω διαβολή ἐπί ὁ συνήθης λοιδορία καταφεύγω , καί ὁ μήτηρ πάλιν καί ὁ ἀδελφός εἰς ψόγος καί ἐξουθένημα προκομίζω , μονονού λέγω · τίς διδάσκω ; τίς δέ σαυτοῦ κομίζω ; οὐ γυνή πένης ὑπάρχω υἱός ; καί ὁ ἀδελφός σύ οὐδείς διαφέρω , ὅς ὁ βίος διά χείρ · ἰδέ οὗτος ἵστημι ἔξω ζητέω σύ · ἐάω ὁ διδάσκω καί πρός ὁ συγγενής ἀποτρέχω , ὁ ἐκεῖνος ἴσος μέτειμι1 πολιτεία , ἀλλά μή πρός ὁ διδασκαλικός ἀναβαίνω ἀξίωμα . Ταῦτ´ οὖν ἐκεῖνος , ὡς ἔθος , πονηρεύομαι ὁ Σωτήρ ἀντιτίθημι καί ἀντεπεξάγω ὁ μακροθυμία καί πραύτητι , τοσοῦτος , φημί , ἀπέχω ὁ ἐπαισχύνομαι μήτηρ καί ὁ ἀδελφός , ὅτι οὖον μόνος ὅς ὁ φύσις δίδωμι καί οὖς εἰς γένος ὁ ὑπόληψις τίθημι οὐ ἀποστρέφω , οὐδέ αἰσχύνη ἡγέομαι οὐδέ ὄνειδος , ἀλλά καί οὗτος ἅπας ὅς ὁράω ὁ ἱερός λόγος εἰμί Σωτηρίων ἀκροατής , καί πατήρ καί ἀδελφός οὐ ἀπαέιῶ κατονομάζω , ὁ πατρικός μόνος θέλημα ποιέω , κἀν μήτε ὁ φύσις , μήτε ὁ ὑπολαμβάνω ὁ εἴρω φιλόστοργος σχέσις ἔχω βοηθέω . Τῖς ἐν εἰμί ὁ μήτηρ ἐγώ καί ὁ ἀδελφός ἐγώ ; τίς ἐγώ ὁ κλῆσις οὗτος εἰς ὕβρις καί ὀνέω . δίδωμι μεταπλάσσω ; ἐγώ τοσοῦτος ἐπαισχύνομαι οὗτος διΐστημι , ὥστε καί ὁ ἀληθινός μαθητής ὁ κλῆσις οὗτος καί σχέσις ἐμαυτοῦ συνάπτω προαιρέω . καί εἰμί ἐντεῦθεν συνοράω ὡς οὖον μόνος οὐδείς αννωμοσυνιημι , οὐδέ παρόρασις μητρικός ὁ προφέρω ῥῆμα εἰμί , ἀλλά καί ὁ μέγας αὐτός καί πρέπω συγκατασκευάζω τιμή , τοσοῦτος γάρ αὐτός ὁ σεβασμιότητα καί ὁ γέρας ἀπονέμω καί ὁ Δίκαιος ὁ στοργή , ὥστε καί ὁ ἐκτελέω ὁ πατρικός θέλημα , καί πρός τοσοῦτος ἐπαίρω ὕψος ἀρετή , ὡς εἰς μέγας τίς δόξα καί ἐξαίρω , εἰς ὁ μητρικός σχέσις καί κλῆσις οὗτος ἀνάγω , Ζεύς ὅς καί ὁ ὁ ἀδελφός νῦν τιμή ἀπολαύω προσηγορία · ποῦ γάρ ὅς κρίνω , εἴπερ κρίνω , ἀποσκευάζω σχέσις , ποῦ δδʹ εἄν ὅς δικαιόω , εἴπερ δικαιόω , παραγράφω κλῆσις , οὗτος ὡς κορωνίς καί κεφάλαιος ὁ ἀγαθός ὁ ὁ οὐρανός βασίλεια κληρονόμος ἐπιφέρω τε καί χαρίζομαι χώρα ἔχω ; ἐμφανής οὖν οἴομαι καθά καί προερέω γίγνομαι , ὡς οὖον μόνος οὐ εἰμί εἰμί ὁ μήτηρ ἐγώ , Κ τ . λ . εἴρω , ἀλλά καί ὁ πρέπω αὐτός πανταχόθεν συνάγω δόξα καί Εὐφημία . οὕτως δδʹ εἄν περιτρέπω ὁ ἀνόητος πρός ἐναντίος ἢ φρύγω , πρός δέ ὁ εὐσεβής καί οἰκεῖος ἀπευθύνω θεοσοφία καί ὁ · « Τίμος καί σύ , γονεύς ; οὔπω ἥκω ὁ ὥρα ἐγώ . « Ε τις γάρ ἐπιμελής