cogPG.PG101 314
δὲ διὰ τῶν συγγενῶν νοημάτων τὴν τῶν πρα - [ μάτων φύσιν ἀναπτύσσειν , καὶ εἴ που χρεία ἐμφάσεως , μυστικῶς εὖ μάλα καὶ τελεστικῶς ἀνακαλύπτειν τὴν τῶν κεκρυμμένων ἀλήθειαν . Ταῦτα μὲν γὰρ τῆς ἐμφύτου , καὶ κοσμίας , καὶ βιωφελοῦς τοῦ λόγου σοφίας · ἐκεῖνα δὲ τῆς τερπούσης τὴν ἄλογον αἴσθησιν , καὶ ταῖς παρατροπαῖς μᾶλλον καὶ τῷ νεωτερίζοντι χαιρούσης ἤθει , καὶ πρὸς μὲν ὡφέλειαν οὐδὲν ὁρώσης , εἰς κρότους δὲ καὶ κολακείας , καὶ πολὺν λῆρον , διαλυομένης . Οὐκ ἦν ἄρα διὰ ταῦτα τῆς μεγαλονοίας Παύλου οὐδ´ ἐγγὺς ἀπομιμεῖσθαι , ὃν σὺ τῆς ἐν λόγῳ δυνάμεως , ἐπ´ αὐτῆς φέρων κεφαλῆς , μονονουχὶ προσκυνεῖς , τὸν , Ἦ δ´ ὅς · τὸν , Ἦν δ´ ἐγώ . Ὢς πού τις καὶ τῶν εἰς δόξαν οἰκείων αὐτὸν ἀπεσέμνυνε , προσθείην δ´ ἂν ἔγωγε , καὶ μάλα εἰκότως , καὶ τὸν Ἑπεπόνθει ἐγώ · καὶ , ᾔδει ἐγώ · καὶ , Ἡκηκόει ἐγώ · καὶ τὸν οὐκ οἶδ´ ὅπως ἄν τις οὐκ εἰς μακρὰν ἀηδίαν αὐτὸς , ἐμπέσοι τὰ ἐκείνου διεξιών · ὅς ἐπὶ τοσοῦτον ταῖς τῶν ῥημάτων καινοτομίαις διαθρυπτόμενος ἐθηλύνετο , ὡς μηδὲ προσώπων αὐτοῖς ἐμφάσεις ἔτι βούλεσθαι κατα λιπεῖν , εἰς παράσημον δὲ τύπον ἀπαρεμφάτων τὸν χαρακτῆρα τούτοις μεταβιάζεσθαι . Ἐῶ δὲ νῦν τὸν τὰ λιπάσματα τῶν ὀφθαλμῶν , κατὰ ψυχὴν μᾶλλον πεπονθότα , ἢ φθεγξάμενον · καὶ τὰ τῆς σαρκὸς πιστὰ ἀλπίσατα , καὶ εὐσταθῆ καταστήματα ἀθλιώτερον στέρξαντα ἢ ἐκληρήσαντα , καὶ πολλαῖς τοιαύταις λέσχαις καὶ κακαῖς ἄταις ἐνασελγαίνοντα · ὧν οὐδ´ ἑτέρου μιμητὴν εἰς λόγους , οὐδ´ εἴ τις τοιοῦτος ἕτερος , τὸν θαυμάσιον Παῦλον , οὐδὲ πολλοῦ δεῖ , ὥσπερ οὐδ´ εἰς πράξεις · οὐδ´ εἰς σέβας , θείην ἂν ἔγωγε . Οὐ μὴν ἀλλ´ οὐδ´ ἡ Γόργειος παιδιὰ , καὶ μικροῦ παρισουμένη τοῖς ἕπὶ σκηνῆς τῶν χορευτῶν σκιρτήμασι καὶ λυγίσμασιν ἀπαγγέλλειν , ἀξία τὸ βαθὺ καὶ βεβηκὸς ἔ τῶν ὑψηλῶν Παύλου νοημάτων . Ἀλλ´ ἐκείνειων τὸ πῶμα λάνων τὴν γλῶτταν εἶχε κανόνα , οἷς τηλικούτων πραγμάτων τὸν νοῦν ἐκφέρειν ἐδύναντο κατὰ´ ἀξίαν . μηδὲν μήτε δολοῦντες μήτε ἐξυβρίζοντες . « Ὦ βάθος πλούτου καὶ σοφίας καὶ γνώσεως Θεοῦ ἱ ὡς ἀνεξερεύνητα τὰ κρίματα αὐτοῦ , καὶ ἀνεξιχνίαστοι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ ! καὶ , « Τίς ἔγνω νοῦν Κυρίου , ἢ τίς σύμβουλος αὐτοῦ ἐγένετο » ἢ , « Τίς προέδωκεν αὐτῷ καὶ ἀνταποδοθήσεται αὐτῷ ; Χριστὸς ἡμᾶς ἐξηγόρασεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου , γενόμενος ὑπὲρ ἡμών κατάρα . » Ἐπὶ ταύτῃ τῇ σοφίᾳ τὸν διδάσκαλον ἐγὼ τῆς οἰκουμένης θειάζω , καὶ θειάζειν ἂν ἀξίως μὴ τολμηρὸν εὐξαίμην , δι´ ἧς τοιαῦτα ἐφθέγγετο , εὐσήμῳ μὲν καὶ σταθερᾷ λέξει τὸ νοημα παριστων , κοινὸν δὲ πᾶσι τὸ ὄφελος προτιθείς . Τί δ´ ἂν εἴποις ἐνθεωρήσας αὐτοῦ τὸ καθαρὸν τῶν ῥημάτων , οὐ μόνον ὅσον εἰς ὀρθότητα φωνῆς καὶ συμμετρίαν ἤκει περιόδων ἐναρμονίως συστελλόμενον , ἀλλὰ καὶ εἴ τι πρὸς τὴν τῶν πραγμάτων ἀφήγησιν ἀπευθύνεται , μηδὲν τῶν ἀναγκαίων ἔξωθεν ἐπισυρόμενον , ἐς´ ὅσου τε τὸ τετραμμένον τῆν ὀνομάτων , καὶ ὅσον ἐπὶ
Lemmas: δέ διά ὁ συγγενής νόημα ὁ ὁ ΠΡΑ - [ Μάτων φύσις ἀναπτύσσω , καί εἰμί ποῦ χρεία ἔμφασις , μυστικός εὕω μάλα καί τελεστικός ἀνακαλύπτω ὁ ὁ κρύπτω ἀλήθεια . οὗτος μέν γάρ ὁ ἔμφυτος , καί κόσμιος , καί βιωφελής ὁ λόγος σοφία · ἐκεῖνος δέ ὁ τέρπω ὁ ἄλογος αἴσθησις , καί ὁ παρατροπή μᾶλλον καί ὁ νεωτερίζω χαίρω ἠθέω , καί πρός μέν ὠφέλεια οὐδείς ὁράω , εἰς κρότος δέ καί κολακεία , καί πολύς λῆρος , διαλύω . οὐ εἰμί ἄρα διά οὗτος ὁ μεγαλόνοια Παῦλος οὐδός ἐγγύς ἀπομιμέομαι , ὅς σύ ὁ ἐν λόγος δύναμις , ἐπι αὐτός φέρω κεφαλή , μονονού προσκυνέω , ὁ , ἦς δδʹ ὅς · ὁ , ἦς δδʹ ἐγώ . Ὤς πού τις καί ὁ εἰς δόξα οἰκέω αὐτός ἀποσεμνύνω , προστίθημι δδʹ εἄν ἔγωγε , καί μάλα εἰκότως , καί ὁ πάσχω ἐγώ · καί , οἶδα ἐγώ · καί , ἀκούω ἐγώ · καί ὁ οὐ οἶδα ὅπως ἄν τις οὐ εἰς μακράν ἀηδία αὐτός , ἐμπίπτω ὁ ἐκεῖνος διέξειμι · ὅς ἐπί τοσοῦτος ὁ ὁ ῥῆμα καινοτομία διαθρύπτω θηλύνω , ὡς μηδέ πρόσωπον αὐτός ἔμφασις ἔτι βούλομαι κατά λείπω , εἰς παράσημον δέ τύπος ἀπαρέμφατος ὁ χαρακτήρ οὗτος μεταβιάζομαι . ἀίω δέ νῦν ὁ ὁ λίπασμα ὁ ὀφθαλμός , κατά ψυχή μᾶλλον πάσχω , ἢ φθέγγομαι · καί ὁ ὁ σάρξ πιστόν αλπισατον , καί εὐσταθής κατάστημα ἄθλιος στέργω ἢ ἐκληρέω , καί πολύς τοιοῦτος λέσχη καί κακός ἄτη ἐνασελγαίνω · ὅς οὐδός ἕτερος μιμητής εἰς λόγος , οὐδός εἰμί τις τοιοῦτος ἕτερος , ὁ θαυμάσιος Παῦλος , οὐδέ πολύς δεῖ , ὥσπερ οὐδός εἰς πρᾶξις · οὐδός εἰς σέβας , τίθημι εἄν ἔγωγε . οὖον μήv ἀλ οὐδός ὁ Γόργειος παιδιά , καί μικρός παρισόω ὁ ἐπί σκηνή ὁ χορευτής σκίρτημα καί λύγισμα ἀπαγγέλλω , ἄξιος ὁ βαθύς καί βαίνω ἔ ὁ ὑψηλός Παῦλος νόημα . Ἀλ ἐκεῖνος ὁ πῶμα λάνα ὁ γλῶσσα ἔχω κανών , ὅς τηλικόσδε πρᾶγμα ὁ νόος ἐκφέρω δύναμαι κατά ἄξιος . μηδείς μήτε δολόω μήτε ἐξυβρίζω . « ὦ βάθος πλοῦτος καί σοφία καί γνῶσις Θεός Ι ὡς ἀνεξερεύνητος ὁ κρίμα αὐτός , καί ἀνεξιχνίαστος ὁ ὁδός αὐτός ! καί , « Τῖς γιγνώσκω νόος κύριος , ἢ τίς σύμβουλος αὐτός γίγνομαι » ἢ , « Τῖς προδίδωμι αὐτός καί ἀνταποδίδωμι αὐτός ; Χριστός ἐγώ ἐξαγοράζω ἐκ ὁ κατάρα ὁ νόμος , γίγνομαι ὑπέρ ἡμεῖς κατάρα . » ἐπί οὗτος ὁ σοφία ὁ διδάσκαλος ἐγώ ὁ οἰκέω θειάζω , καί θειάζω εἄν ἀξίως μή τολμηρός εὔχομαι , δις ὅς τοιοῦτος φθέγγομαι , εὔσημος μέν καί σταθερός λέγω ὁ νόημα παριστέω , κοινός δέ πᾶς ὁ ὄφελος προτίθημι . τις δδʹ εἄν εἶπον ἐνθεωρέω αὐτός ὁ καθαρός ὁ ῥῆμα , οὖον μόνος ὅσος εἰς ὀρθότης φωνή καί συμμετρία ἥκω περίοδος ἐναρμόνιος συστέλλω , ἀλλά καί εἰμί τίς πρός ὁ ὁ πρᾶγμα ἀφήγησις ἀπευθύνω , μηδείς ὁ ἀναγκαῖος ἔξωθεν ἐπισύρω , ἐγώ ὅσος τε ὁ τρέπω ὁ ὄνομα , καί ὅσος ἐπί