cogPG.PG101 324
ὥσπερ δὴ ταῦτα τοῦ προσλήμματος ἦν , οὐ τοῦ λόγου · οὕτω καὶ τὸ , « Ὁ Ιατήρ μου μείζων μού ἐστι · » μεταξὺ γὰρέκείνων τοῦτο , καὶ παραπλησίως αὐτοῖς εἴρηται . Τινές δέ , περὶ μὲν τοῦ Λόγου τὸ μεῖζον συνεχώρησαν · οὐχ ἀπλῶς δὲ τοῦτο καὶ κατ´ οὐσίαν , ἀλλ´ εἴπερ ἐστὶν ἡ ἐνανθρώπησις ἄκρα κίνωσις καὶ ταπείνωσς , καθ´ ὃ κεκένωκεν ἑαυτὸν ὁ Λόγος καὶ ἐταπείνωσε Ἀ « μορφὴν δούλου ὑπελθὼν ε ,, δῆλον ὅτι τοῦ μηδαμῶς ὑποστάντος τὴν κένωσιν καὶ ταπείνωσιν , ἀκολούθως λέγοιτ´ ἂν τὸ ἔλαττον ἀπενέγκασθαι · ἐν μείζοσι γὰρ ὑπεροχαῖς , κατ´ αὐτό γε τοῦτο , ὁ ἀκένωτος τοῦ κεκενωμένου μείζων ἐστὶ καὶ ὸ τῆς ἰδίας ὑπεροχῆς μηδὲν καθαφεὶς ἀ , τοῦ μέχοι καὶ πῶν ἐπονειδίστων παθῶν , σταυροῦ , φημί , καὶ θανάτου διεληλυθότος τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως . Ἐκδέξαιτο δ´ ἄν τις οὐκ ἀπεικότως καὶ πρὸς τὴν τῶν μαθητῶν διάνοιαν εἰρῆσθαι τὸν λόγον · ἐπεὶ γὰρ ἔτι ἀτελῶ - οτοι ἄιέκειντο περὶ τὸν Θεὸν καὶ διδάσκαλον , μείζονά τε πολλῷ τὸν Πατέρα ἐνόμιζον · τοῦτο μὲν τῶν Μωσαῖκῶν νόμων ἐμφανέστερον , αὐτοῖς τὸν Πατέρα ἢ τὸν Υἱὸν καταγγελλόντων · τοῦτο δὲ « τοῦ Σωτῆρος ἄνω καὶ κάτω περιστρέφοντος αὐτοῖς τὸν Πατέρα . Ἐπεὶ οὖν τοιαύτη τις αὐτοῖς ἐνεστήρικτο ἡ δόξαιὰ χὰρ τοῦτο καὶ ἔλεγον , « Δεῖξον ἡμῖν τὸν Πατέρα , καὶ ἀρκεῖἡμῖν » ) , πρὸς τὴν ἐκείνων ὑπόληψιν ἀποτεινόμενος ἵσταται , τοιοῦτόν τι λέγων , αὐτοὺς ἀσύμφωνα ταῖς σφῶν ὁμολογίαις διαπράττεσθαι , λύπῃ διδοῦντες ἐαυτοὺς , « ὅτιπερ ἔφην · πορεύομαι πρὸς τὸν Πατέρα . » Εἰ γὰρὴγαπᾶτέ με , δοκεῖ δὲ ὑμῖν καὶ μείζων εἶναι ὸ Πατὴρ , χαίρειν ὑμᾶς ἔδει , διότι πρὸς τὸν μείζονα πορεύομαι · τοῦτον γὰρ καὶ ὑμῖν εἴγε μόνον ὑποδείξαιμι , ἀντὶ πάντων ἐξαρκέσειν διετείνεσθε . Ἀλλὰ γὰρ καὶ κατὰ ταύτην τὴν διάνοιαν , μείζονα λελέχθαι τὸν Πατέρα παρὰτοῦ Υἱοῦ , εἴτις ἐκδέχοιτο , οὐκἂν ἀπενεχθείη τοῦ πρέποντος . Οὐδὲν δὲ ἴσως κωλύει καὶ ῥῆμα τοῦτο ὑπολαβεῖν συγκαταβάσεως , διὰ τὴν των ἀκροαπῶν ἀσθένειαν ἐσχηματισμένον πρὸς τὸ ταπεινότεοον · ἔστι γὰρ πολλὴ ἔ καὶ τῶν τοιούτων λόγων ἡ οἰκονομία ἐπὶ κέρδει καὶ σωτηρίᾳ τῶν τὰ τελειάτερα μήπω φέρειν δυναμένων · ὥσπερ καὶ τὸ , « Ἐρωτήσω τὸν Πατέρα , καὶ ἄλλον Παράκλητον πέμψει · » καὶ , « Εὐχαριστῶ σοι , ὅτι πάντοτέ μου ἀκούεις , » καὶ μυρία ἄλλα . Πόθεν οὖν δῆλον , ὅτι ταῦτα πρὸς τὴν ἀσθενοῦσαν ἀκοὴν ἐσχημάτισται ; Αὐτὸς ὁ Σωτὴρ ἡ πηγὴ τῆς οοφίας , καὶ συνέσεως ἄβυσσος ὃ , ἑαυτὸν ἑρμηνεὥμων ἐδίδαξεν εἰπών · « Ἐγὼ δὲ ᾔδειν ὅτι πάντοτέμου ἀκούεις , ἀλλὰ διὰ τὸν ὄχλον τὸν περιεστῶτα εἶπον , ἵνα πιστεύσωσιν ὅτι σύ με ἀπέστειλας . » Ἀλλὰ γὰρ κατ´ ἐπιστολὴν ἀποχρώντως , οἰμαι , σοὶ ἔχει τοῦ ζητηθέντος τὴν μάθησιν .
Lemmas: ὥσπερ δή οὗτος ὁ πρόσλημμα εἰμί , οὖον ὁ λόγος · οὗτος καί ὁ , « ὁ Ἰατρός ἐγώ μείζων ἐγώ εἰμί · » μεταξύ γαρεκειναω οὗτος , καί παραπλήσιος αὐτός εἴρω . τις δέ , περί μέν ὁ Λόγος ὁ μείζων συγχωρέω · οὐ ἀπλόος δέ οὗτος καί κατ´ οὐσία , ἀλ εἴπερ εἰμί ὁ ἐνανθρώπησις ἄκρος κινοησις καί ταπείνωση , καθ´ ὅς κενόω ἑαυτοῦ ὁ Λόγος καί ταπεινόω ὅς « μορφή δοῦλος ὑπέρχομαι ε ,, δῆλος ὅτι ὁ μηδαμῶς ὑφίστημι ὁ κένωσις καί ταπείνωσις , ἀκόλουθος λέγω εἄν ὁ μικρός ἀποφέρω · ἐν μείζων γάρ ὑπεροχή , κατ´ αὐτός γε οὗτος , ὁ ἀκένωτος ὁ κενόω μείζων εἰμί καί ο ὁ ἴδιος ὑπεροχή μηδείς καθάπτω ὅς , ὁ μίγνυμι καί ποῦ ἐπονείδιστος πάθος , σταυρός , φημί , καί θάνατος διέρχομαι ὁ ἀνθρώπινος φύσις . ἐκδείκνυμι δδʹ ἄν τις οὐ ἀπεικότως καί πρός ὁ ὁ μαθητής διάνοια εἴρω ὁ λόγος · ἐπεί γάρ ἔτι ἀτελής - ὅτῳ αικειμαι περί ὁ θεός καί διδάσκαλος , μέγας τε πολύς ὁ πατήρ νομίζω · οὗτος μέν ὁ μωσαϊκός νόμος ἐμφανής , αὐτός ὁ πατήρ ἢ ὁ υἱός καταγγέλλων · οὗτος δέ « ὁ Σωτήρ ἄνω καί κάτω περιστρέφω αὐτός ὁ πατήρ . ἐπεί οὖν τοιοῦτος τις αὐτός ἐνστηρίζω ὁ δόξη χαρά οὗτος καί λέγω , « δείκνυμι ἐγώ ὁ πατήρ , καί ἀρκέω » ) , πρός ὁ ἐκεῖνος ὑπόληψις ἀποτείνω ἵστημι , τοιοῦτος τίς λέγω , αὐτός ἀσύμφωνος ὁ σφεῖς ὁμολογία διαπράσσω , λύπη δίδωμι ἑαυτοῦ , « ὅτιπερ φημί · πορεύω πρός ὁ πατήρ . » εἰμί γράφω ἐγώ , δοκέω δέ σύ καί μείζων εἰμί ο πατήρ , χαίρω σύ ἐσθίω , διότι πρός ὁ μείζων πορεύω · οὗτος γάρ καί σύ εἰ μόνος ὑποδείκνυμι , ἀντί πᾶς ἐξαρκέω διατείνω . ἀλλά γάρ καί κατά οὗτος ὁ διάνοια , μείζων λέγω ὁ πατήρ παράτον υἱός , ἔστις ἐκδέχομαι , οὐκἂν ἀποφέρω ὁ πρέπω . οὐδείς δέ ἴσως κωλύω καί ῥῆμα οὗτος ὑπολαμβάνω συγκατάβασις , διά ὁ ὁ ακροαπειμι ἀσθένεια σχηματίζω πρός ὁ ταπεινόω · εἰμί γάρ πολύς ἔ καί ὁ τοιοῦτος λόγος ὁ οἰκονομία ἐπί κέρδος καί σωτηρία ὁ ὁ τέλειος μήπω φέρω δύναμαι · ὥσπερ καί ὁ , « ἐρωτάω ὁ πατήρ , καί ἄλλος Παράκλητος πέμπω · » καί , « εὐχαριστέω σύ , ὅτι πάντοτε ἐγώ ἀκούω , » καί μυρίος ἄλλος . πόθεν οὖν δῆλος , ὅτι οὗτος πρός ὁ ἀσθενέω ἀκοή σχηματίζω ; αὐτός ὁ Σωτήρ ὁ πηγή ὁ οοφίας , καί σύνεσις ἄβυσσος ὅς , ἑαυτοῦ ἑρμηνεὥμων διδάσκω εἶπον · « ἐγώ δέ οἶδα ὅτι παντοτεμνω ἀκούω , ἀλλά διά ὁ ὄχλος ὁ περιίστημι εἶπον , ἵνα πιστεύω ὅτι σῦς ἐγώ ἀποστέλλω . » ἀλλά γάρ κατ´ ἐπιστολή ἀποχρώντως , οἴομαι , σύ ἔχω ὁ ζητέω ὁ μάθησις .