cogPG.PG101 310
τῇ τοῦ σταυροῦ μωρίᾳ μᾶλλον κατήργηται . Ἡ τῶν δυσσεβῶν δογμάτων πλάνη , ἡ ταύτης ἐπίκουρος πειθανολογία , ἡ πλοκὴ καὶ τέχνη τῶν κακοσνόλιων σοφισμάτων , θνητὴ ἡ ψυχὴ , ὅτι συμμερίζεται καὶ συκπάσχει τῷ σώματι · οὐκ ἔχει Δημιουργὸν ὁ κάσμος · ὅτι οὐχ ὥσπερ τὸ πῦρ , ἐθέλει οὐδὲ τὸ ὕδωρ οέρεσθαι · κοινὸς ὁ γάμος , ὅτι μᾶλλον οὕτως ἤ πόλις φιλάλληλος · ἐκ τῶν νεκρῶν οἱ ζῶντες · καὶ γὰρ ἐκ τοῦ ἵστασθαι καθεζόμεθα · πολλοὺς δὲ δεῖ καὶ θεοὺς εῖναι , ὅτι πλείονα τὰ προνοούμενα , καὶ φόβος , καμεῖν τὸν ἕνα , τῇ κοινῇ φροντίδι ἐνασχολούμενον · ἢ ὅτι τὸν πρῶτον ἀνάγκη πείθει παράγειν καταδεέστερον , ἵνα μὴ τῆς ἀρχῆς περιαιρεθῆ τὸ προνόμιον , καὶ τὸν δεύτερον πάλιν ὑφειμένον ἄλλον , καὶ τοῦτο εἰς ἄπειρον · τὰ μωρὰ ταῦτα καὶ παρανοίας ἐσχάτης ἐπέκεινα , καὶ ψυχῆς ὄντως θνητῆς καὶ τοῦ κωω . νείου ἄξια . Ταύτην τοῦ αἰῶνος τὴν σοφίαν , Παῦλος ὁ τὰ θεῖα τῷ ὄντι σοφὸς καὶ τὰ ἀνθρώπινα , διὰ τῆς ἑν μυστηρίῳ Θεοῦ σοφίας τῆς οἰκουμένης ἀπήλασε , καὶ τὰς τῶν πιστῶν διανοίας ἀβάτους αὐτῇ συνετήρησεν . Ἡ τοιαύτη σοφία , μωρία παρὰ τῷ Θεῷ · τῶν ταύτῃ σοφῶν οἱ λογισμοὶ μάταιοι , καὶ ταῖς οἰκείαις πανουργίαις ἀλισκόμενοι , τῷ ἁπλῷ τῆς ἀληθείας λόγῳ πεγιδράόσονται . Ταύτην , ὥσπερ πάλαι . οὖτω δὴ καὶ νῦν , ἅπας εὐσεβής διαπτύει λογισμός · τοὺς μακροὺς λήρους , τὰ ψυχικὰ βάραθρα , τὰ τοῦ πονηροῦ θήρατρα , τὸ μέγα τῆς ἀπωλείας ἐργαστήριον . Τῶν δέ γε ῥημάτων καὶ τῆς δι´ αὐτῶν συνθήκης ἡ ὁρθότης , τί λυμαίνεται τῇ εὐσεβείᾳ ; τίνα βλάβην Κφέρει τοῖς χρωμένοις ; πρὸς ποίαν ὑποσκελίζει μικρὰνῆ μεγάλην πλάνην ; Εἰ δ´ ὁ τῆς φύσεως πλά στης , αὐτὸς καὶ τῶν γλωσσῶν ὁ τεχνίτης , πως οὐκ εστιν ἀκόλουθον , μᾶλλον τοὺς μαθητὰς τοῦ λόγου τῷ καθήκοντι κεχρῆσθαι λόγῳ ; Οὐκοῦν οὐ προσελάβετο μαθητὰς ὁ Χριστὸς ἰδιώτας , καὶ μάλιστα φαίην ἂν ἔγωγε , καὶ εἰ βούλει γε , καὶ τῶν ἐχθύων , οὓς ἐθήρεων , ἀφωνστέρους · ἀλλ´ ὥσπερ ἰδιώτας , οὕτω καὶ τελώνας , καὶ ἁλιεῖς , μήτι τελώνας ἦ ἀλιεύειν ἀπέλιπε , καὶ ποῦ τοῦτο θαύματος ἢ τῆς Χριστοῦ δυνάμεως ἄξιον ; Πῶς δ´ ἄν τις διαδύσῃ τὸν ἐπὶ τῶν ἔργων αὐτῶν ἔλεγχον ; Οὕτως οὖν οὐδ´ εἰς ἰδιώτας ἀφῆκεν , οὐς ἐκεῖθεν προσείληφεν · ἀλλ´ ἀντὶ μὲν ὰὴιέων , ἁλιεῖς ἀπετέλεσεν ἀνθρώπων . « Δεῦτε , γὰρ , φησὶν , ὀπίσω μου καὶ ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων · » ἀντὶ τελωνῶν δέ , ψυχῶν χειμαζομένων σωτῆρας · καὶ ἀντὶ ἰδιωτῶν , τῆς οἰκουμένης διδασκάλους , τῆς τε θείας καὶ οὐρανίου · σοφίας ἐμπλήσας , καὶ τῆς ἀνθρωπίνης , ὅπου χρεία καλεῖ , οὐδὲν ὑστερουμένους ἀποφήνας . Ἐπεὶ πῶς Στωῖκοῖς , πῶς Ἐπινουρείοις , πῶς μυρίαις ἄλλαις πλάναις , ἐπὶ λόγοις μέγα ὄνομα λιπούσαις , κατὰ λόγους συνεπλέκοντο · πῶς ὁ τοῦ λόγου δρόμος , καὶ τῶν ῥημάτων ἡεὔροια , συνδεδραμηκότα τῳ θαύματι , Ἑρμῆν νομισθῆναι τὸν Παῦλον τοῖς ἀκροαταῖς παρεσκεύασε ; καὶ εἴγε μὴ φθάσας αὐτὸς , τοὺς χιτῶνας διέσχισε , καὶ γέρας
Lemmas: ὁ ὁ σταυρός μωρία μᾶλλον καταργέω . ὁ ὁ δυσσεβής δόγμα πλάνη , ὁ οὗτος ἐπίκουρος πειθανολογία , ὁ πλοκή καί τέχνη ὁ κακοσνόλιων σόφισμα , θνητός ὁ ψυχή , ὅτι συμμερίζω καί συκπάσχει ὁ σῶμα · οὐ ἔχω Δημιουργός ὁ κάσμος · ὅτι οὐ ὥσπερ ὁ πῦρ , ἐθέλω οὐδέ ὁ ὕδωρ ὁράω · κοινός ὁ γάμος , ὅτι μᾶλλον οὕτως ἤ πόλις φιλάλληλος · ἐκ ὁ νεκρός ὁ ζῶ · καί γάρ ἐκ ὁ ἵστημι καθέζομαι · πολύς δέ δεῖ καί θεός εἰμί , ὅτι πλείων ὁ προνοέω , καί φόβος , κάμνω ὁ εἷς , ὁ κοινός φροντίς ἐνασχολέομαι · ἢ ὅτι ὁ πρῶτος ἀνάγκη πείθω παράγω καταδεής , ἵνα μή ὁ ἀρχή περιαιρέω ὁ προνομία , καί ὁ δύο πάλιν ὑφίημι ἄλλος , καί οὗτος εἰς ἤπειρος · ὁ μωρός οὗτος καί παράνοια ἔσχατος ἐπέκεινα , καί Ψυχή εἰμί θνητός καί ὁ κῶος . Νείου ἄξιος . οὗτος ὁ αἰών ὁ σοφία , Παῦλος ὁ ὁ θεῖον ὁ εἰμί σοφός καί ὁ ἀνθρώπινος , διά ὁ ἑν μυστήριον Θεός σοφία ὁ οἰκέω ἀπελαύνω , καί ὁ ὁ πιστός διάνοια ἄβατος αὐτός συντηρέω . ὁ τοιοῦτος σοφία , μωρία παρά ὁ Θεός · ὁ οὗτος σοφός ὁ λογισμός μάταιος , καί ὁ οἰκεῖος πανουργία ἁλίσκομαι , ὁ ἁπλόος ὁ ἀλήθεια λόγος πεγιδραοσοντ . οὗτος , ὥσπερ πάλαι . οὗτος δή καί νῦν , ἅπας εὐσεβής διαπτύω λογισμός · ὁ μακρός λῆρος , ὁ ψυχικός βάραθρον , ὁ ὁ πονηρός θήρατρον , ὁ μέγας ὁ ἀπώλεια ἐργαστήριον . ὁ δέ γε ῥῆμα καί ὁ δις αὐτός συνθήκη ὁ ὀρθότης , τίς λυμαίνομαι ὁ εὐσέβεια ; τίς βλάβη Κφέρει ὁ χράω ; πρός ποῖος ὑποσκελίζω μικρός μέγας πλάνη ; εἰμί δδʹ ὁ ὁ φύσις πλάν ἵστημι , αὐτός καί ὁ γλῶσσα ὁ τεχνίτης , πως οὐ εἰμί ἀκόλουθος , μᾶλλον ὁ μαθητής ὁ λόγος ὁ καθήκω χράομαι λόγος ; οὐκοῦν οὖον προσλαμβάνω μαθητής ὁ Χριστός ἰδιώτης , καί μάλιστα φημί εἄν ἔγωγε , καί εἰμί βούλομαι γε , καί ὁ ἐχθῦοι , ὅς θήρ , ἄφωνος · ἀλ ὥσπερ ἰδιώτης , οὗτος καί τελώνης , καί ἁλιεύς , μῆτις τελώνης εἰμί ἁλιεύω ἀπολείπω , καί ποῦ οὗτος θαῦμα ἢ ὁ Χριστός δύναμις ἄξιος ; Πῶς δδʹ ἄν τις διαδύω ὁ ἐπί ὁ ἔργον αὐτός ἔλεγχος ; οὕτως οὖν οὐδός εἰς ἰδιώτης ἀφίημι , οὖς ἐκεῖθεν προσλαμβάνω · ἀλ ἀντί μέν ή , ἁλιεύς ἀποτελέω ἄνθρωπος . « δεῦτε , γάρ , φημί , ὀπίσω ἐγώ καί ποιέω σύ ἁλιεύς ἄνθρωπος · » ἀντί τελώνης δέ , Ψυχή χειμάζω σωτήρ · καί ἀντί ἰδιώτης , ὁ οἰκέω διδάσκαλος , ὁ τε θεῖος καί οὐράνιος · σοφία ἐμπίμπλημι , καί ὁ ἀνθρώπινος , ὅπου χρεία καλέω , οὐδείς ὑστερέω ἀποφαίνω . ἐπεί πῶς Στωϊκός , πῶς επινουρεω , πῶς μυρίος ἄλλος πλάνη , ἐπί λόγος μέγας ὄνομα λίπος , κατά λόγος συμπλέκω · πῶς ὁ ὁ λόγος δρόμος , καί ὁ ῥῆμα εὔροια , συντρέχω ὁ θαῦμα , Ἑρμῆς νομίζω ὁ Παῦλος ὁ ἀκροατής παρασκευάζω ; καί εἰ μή φθάνω αὐτός , ὁ χιτών διασχίζω , καί γέρας