cogPG.PG101 221
μεῖά μου ἐπ´ αὐτοὺς , ὅπως διηγήσηται τὰ σημεῖα μου εἰς τὰ ὧτα τῶν τέκνων ὑμῶν · » εἶτα · « Καὶ οὐκ εἰσακούσεται ὑμῶν Φαραώ , ἵνα πληθύνω τὰ σημεῖά μου καὶ τὰ τέρατά μου ἐν τῇ γῇ αὐτῶν . » Τούτων γὰρ ἕκαστον καὶ ὅσα ἄλλα διὰ τῶν ὁμοίων προάγεται φωνῶν κατὰ τὸν αἰτιολογικὸν ἀποδιδόμενα τῆς φράσεως σχηματισμὸν , ἰδιώματι μὲν ἀπαγγέλλεται τῆς ἱερᾶς ἡμῶν Γραφῆς · πρὸς τὸ φυσικὸν δὲ τοῦ λόγου μεταλαμβανόμενα εἶδος , τὸ εὐσεβές ἀναπτύσσει , καὶ πρὸς τὸ τῆς θεοσοφίας ἡμῶν συγγενές καταρτίζει τὸ φρόνημα . Καὶ γὰρ ἔθει κρατύνεται παλαιῷ τὰ πάντως ἀποβησόμενα καὶ μὴ οἷά τε ὄντα τῷ ἀτελεῖ τῆς ἐκβάσεως περικόπτεσθαι πολλάκις ἐν τούτῳ περιαγγέλλειν τῷ σχίσματι · ἐπεὶ καὶ ὅσα τὴν φράσιν αἰτολογουμένην ἔλαχε , τὴν τάξιν ἐπέχει τῶν ἡμολονουμένην ἐχόντων τὴν ὕπαρξιν . Ἀλλὰ γὰρ τὸ μὲν ἰδίωμα τοιοῦτον τῆς Γραφῆς , οἷον , « Ἡπείθει Ζαραὼ καὶ ἐσκληρύνετο , » αἱ παράδοξοι πληγαὶ καὶ μάστιγες εἰσπραττόμεναι τῆς ἀπειθίας αὐτὸν καὶ σκληρότητος εἴποντο . Ταῦτα δὲ τὸ περιβόητον εἶχε , καὶ ἀνὰ πᾶσαν τὴν γῆν ἐφοίτα , τὴν τοῦ Θεοῦ δυναστείαν περιηχουμενα καὶ θαυμάζειν καὶ ὑπερεκπλήττεσθαι τὴν κραταιὰν χεῖρα τοῦ Θεοῦ παρασκευάζοντα · τοῦτο οὖν τὸ πάντως ἐκ τῆς ἐκείνου σκληρότητος ἐκβησόμενον , εἰς αἰτιολογικὸν εἶδος ἡ Γραφὴ σχηματίσασα προενήνοχε προκηρύττουσα τῷ τρόπῳ τὸ τῆς ἐκβάσεως ἀμετάθετον · καὶ γὰρ ὡς ἐπίπαν καὶ τὰ αἰτιολογούμενα τῷ ἀπαραβάτῳ τῆς προόδου εἰδοποιεῖσθαι θέλει καὶ ἐρμηνεύεσθα . Κολάζεται τοίνυν Φαραὼ , οὐχ ἵνα δοξασθῇ ὁ Θεὸς εἱ καὶ τῆς φωνῆς καὶ τῆς συνθέσεως τὸ σχῆμα τνιαυτην φαντασίαν ὑπέρχεται , ἀλλ´ ὅτι ἠπείθει καὶ τῆς ἀπειθείας αὐτὸν ἔδει τὰς δίκας εἰσπράττεσθαι . Εἰ δὲ κἂν μὴ πρὸς τοῦτο ἑώρων αἱ τιμωρίαι , μηδὲ πρὸς τὸ γενέσθαι αὐτὸν τῆς ἀπειθείας ἀνδράποδον , ἀλλ´ οὖν ἐπείπερ κατὰ πόδας ἠκολούθησαν τὸν ἀλιτήρεον τι μωρούμεναι , ταύταις δὲ ταῖς τῶν μαστίγων καὶ πλη νῶν παραδόξοις θεοσημείαις , ὡς εἴρηται , ἡ ἰσχὺς καὶ ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ συνηυξήθη καὶ συνανεβλάστανεν , οὐκ ἀπεικότως ἡ κατὰ τὴν αἰτιολογίαν τῷ διηγήματι μορφὴ καὶ ἰδέα περιτίθεται , τὸ ἐκβησόμενον πάντως καὶ πρὸ τοῦ ἐκβεβηκέναι διαμαρτυρόμένης καὶ ἀπαγγελλούσης τῆς τῶν Λογίων προγνώσεως . Διὰ τῆς αὐτῆς δ´ ἂν ἐφόδου καὶ τῶν Δαυτδικῶν ῥημάτων ἂ πρότερον ἰδιαζούσης ἔτυχε σαφηνείας καὶ καταστάσεως εἰς τὴν ἴσην καὶ ὁμοίαν τοῖς εἰρημένοις ἀταρτισθείη τελειότητα · ἥμαρτεν ὁ Δαυὶδ καὶ τῶν ἁμαρτημάτων τὰ μέγιστα · οὐχ ἵνα Θεὸς δικαιωθῇ · οὐ γάρ ἐστιν , οὐκ ἔστιν οὐδενὸς ἁμαρτία Θεῷ δικαιοσύνην περιάπτουσα · ἀλλ´ ἐπείπερ ἥμαρτε μὲν , οὐχ ηὔξησε δὲ οὕτε τῇ πωρώσει οὔτε τῇ προγνώσει τὴν ἀμαρτίαν , καταφεύγει δὲ μᾶλλον πρὸς τὴν μετάνοιαν καὶ τὰ δάκουα . ἑαυτόν σπουδάζων ἀποπλύνειν τοῦ ἁμαρτήματος . Δίδωσι δὲ Θεὸς συγγνώμην ἐν τῇ φιλανθρωπίᾳ , τὸ οἰκεῖον δίκαιον καὶ μεῖζον ἢ κατὰ ἀν θρωπίνην διάνοιαν , λαμπρὸν ἅπασι ἐπιδεικνὺς καὶ περίβλεπτον . Διὰ τοῦτο εἰπών ὁ Δαυὶδ , « Σοὶ ἥμαρτον ,
Lemmas: μείης ἐγώ ἐπι αὐτός , ὅπως διηγέομαι ὁ σημεῖον ἐγώ εἰς ὁ ἄτη ὁ τέκνον σύ · » εἶτα · « καί οὐ εἰσακούω σύ Φαραώ , ἵνα πληθύνω ὁ σημεῖον ἐγώ καί ὁ τέρας ἐγώ ἐν ὁ γῆ αὐτός . » οὗτος γάρ ἕκαστος καί ὅσος ἄλλος διά ὁ ὅμοιος προάγω φωνή κατά ὁ αἰτιολογικός ἀποδίδωμι ὁ φράσις σχηματισμός , ἰδίωμα μέν ἀπαγγέλλω ὁ ἱερός ἐγώ γραφή · πρός ὁ φυσικός δέ ὁ λόγος μεταλαμβάνω εἶδος , ὁ εὐσεβής ἀναπτύσσω , καί πρός ὁ ὁ θεοσοφία ἐγώ συγγενής καταρτίζω ὁ φρόνημα . καί γάρ ἔθος κρατύνω παλαιός ὁ πάντως ἀποβαίνω καί μή οἷος τε εἰμί ὁ ἀτελής ὁ ἔκβασις περικόπτω πολλάκις ἐν οὗτος περιαγγέλλω ὁ σχίσμα · ἐπεί καί ὅσος ὁ φράσις αἰτολογουμένην λαγχάνω , ὁ τάξις ἐπέχω ὁ ἡμολονουμένην ἔχω ὁ ὕπαρξις . ἀλλά γάρ ὁ μέν ἰδίωμα τοιοῦτος ὁ γραφή , οἷος , « ἀπειθέω Ζαραὼ καί σκληρύνω , » ὁ παράδοξος πληγή καί μάστιξ εἰσπράσσω ὁ ἀφίημι αὐτός καί σκληρότης εἶπον . οὗτος δέ ὁ περιβόητος ἔχω , καί ἀνά πᾶς ὁ γῆ φοιτάω , ὁ ὁ Θεός δυναστεία περιηχέω καί θαυμάζω καί ὑπερεκπλήσσω ὁ κραταιός χείρ ὁ Θεός παρασκευάζω · οὗτος οὖν ὁ πάντως ἐκ ὁ ἐκεῖνος σκληρότης ἐκβαίνω , εἰς αἰτιολογικός εἶδος ὁ γραφή σχηματίζω προφέρω προκηρύσσω ὁ τρόπος ὁ ὁ ἔκβασις ἀμετάθετος · καί γάρ ὡς ἐπίπαν καί ὁ αἰτιολογέω ὁ ἀπαράβατος ὁ πρόοδος εἰδοποιέω ἐθέλω καί ἐρμηνεύω . κολάζω τοίνυν Φαραώ , οὐ ἵνα δοξάζω ὁ θεός εἰ καί ὁ φωνή καί ὁ σύνθεσις ὁ σχῆμα τνιαυτος φαντασία ὑπέρχομαι , ἀλ ὅτι ἀπειθέω καί ὁ ἀπείθεια αὐτός ἐσθίω ὁ δίκη εἰσπράσσω . εἰμί δέ κἀν μή πρός οὗτος ὁράω ὁ τιμωρία , μηδέ πρός ὁ γίγνομαι αὐτός ὁ ἀπείθεια ἀνδράποδον , ἀλ οὖν ἐπεί κατά πούς ἀκολουθέω ὁ αλιτηρεω τίς μωρούμεναι , οὗτος δέ ὁ ὁ μάστιξ καί Πλῆ νάω παράδοξος θεοσημεία , ὡς εἴρω , ὁ ἰσχύς καί ὁ δόξα ὁ Θεός συναυξάνω καί συναναβλαστάνω , οὐ ἀπεικότως ὁ κατά ὁ αἰτιολογία ὁ διήγημα μορφή καί ἰδέα περιτίθημι , ὁ ἐκβαίνω πάντως καί πρό ὁ ἐκβαίνω διαμαρτυρόμενος καί ἀπαγγέλλω ὁ ὁ Λόγιος πρόγνωσις . Ζεύς ὁ αὐτός δδʹ εἄν ἔφοδος καί ὁ δαυτδικως ῥῆμα ὅς πρότερος ἰδιάζω τυγχάνω σαφήνεια καί κατάστασις εἰς ὁ ἴσος καί ὅμοιος ὁ εἴρω ἀταρτισθείη τελειότης · ἁμαρτάνω ὁ Δαυίδ καί ὁ ἁμάρτημα ὁ μέγας · οὐ ἵνα θεός δικαιόω · οὖον γάρ εἰμί , οὐ εἰμί οὐδείς ἁμαρτία Θεός δικαιοσύνη περιάπτω · ἀλ ἐπεί ἁμαρτάνω μέν , οὐ αὐξάνω δέ ἵημι ὁ πώρωσις οὔτε ὁ πρόγνωσις ὁ ἁμαρτία , καταφεύγω δέ μᾶλλον πρός ὁ μετάνοια καί ὁ δάκος . ἑαυτοῦ σπουδάζω ἀποπλύνω ὁ ἁμάρτημα . δίδωμι δέ θεός συγγνώμη ἐν ὁ φιλανθρωπία , ὁ οἰκέω Δίκαιος καί μείζων ἢ κατά εἰς θρωπινη διάνοια , λαμπρός ἅπας ἐπιδείκνυμι καί περίβλεπτος . Ζεύς οὗτος εἶπον ὁ Δαυίδ , « σοί ἁμαρτάνω ,