cogPG.PG101 218
ἀγαπᾷν ὡς ἑαυτὸν τὸν πλησίον · καὶ ταύτης τῆς ἀγάπης τὸ ὑψηλὸν καὶ ὡφέλιμον , ἱεροῖς τε ἐνθυμήκαδὲ κατασκευάζων καὶ ἐπιδεικνύων . Καὶ διὰ τῶν παρεπομένων δὲ ἀνθρωπίνων τῷ βίῳ παραστήσας , ισισφίγγει καὶ συγκροτεῖ τὴν διδασκαλίαν · ἐπεὶ γὰρ Ασολὺς ἄνθρωπος οὐ τοσοῦτον τοῖς νόμοις καὶ ταῖς ἀπειλαῖς ἢ τῷ μακρῷ χρόνῳ τὰς κολάσεις ἐπιωέροοσι σωφρονίζεσθαι θέλει , ὅσον ἀπὸ τῶν ὁρωμένων τε καὶ κσικήρων καὶ τὴν τιμωρίαν δεικνύντων ἐγγίζουσαν , οὐδὲ τὴν ἀπὸ τούτων παραίνεσιν ἀποτρέχει · διὸ μοφνσυχί φησιν · Εἰ μήτε ὁ τῆς ἐλευθερίας ὑμᾶς δυσωπὶ πόθος , μήτε τὸ ἀπὸ τῆς εἰς ἄλλους δουλείας παρακαλεῖ κέρδος , μηδ´ ὅτι τοῦτο μὲν ἐπιθυμία τοῦ πεύματος , τὸ δ´ ἐναντίον ἐπιθυμία τῆς σαρκὸς , μηδ´ ὅτι πλήρωμα νόμου τὸ τῆς ἀγάπης κατόρθωμα , ἀλλὰ κλν γοῦν τὴν κατ´ ἀλλήλων φθορὰν καὶ ἀπώλειαν εὐλαβΑθητε · τὸ γὰρ ἀλλήλους δάκνειν καὶ κατεσθίειν φθόνῳ τε [ καὶ ] διαβολαῖς καὶ ταῖς συκοφαντίαις ἐξ ὧν καὶ ὁφθόνος παῤῥησιάζεσθαι , πῶς οὐκ ἂν εἴη βδελυκτόν ; πῶς δ´ οὐ φευκτόν ; πῶς δ´ οὐχὶ καὶ χωρὶς παραινέσεως ἀποτοόπαιον · Διὸ δεῖ φυλάττεσθαι μὴ διαπεσεῖν τῆς ἀγάπης · τὸ γὰρ ταύτης ἀποῤῥυῆναι εἰς μάχας ἐστὶ καὶ στάσεις καὶ ἔριδας καταποθῆναι , καὶ ματ´ ἀλλήλων ὀπλίζεσθαι παρασκευάζει , τὰ δὲ τὴν σθοοὰν ὑμῶν καὶ ἀπώλειαν συγκατασκευάζει . Καὶ σόπει ὅπως τὴν ἀγάπην ἐνταῦθα παρέβαλε · καίτοι τὴν τῆς περιτομῆς ἀποθέτησιν ὁ λόγος αὐτῷ προηγουμένως εἰσηγεῖτο . Καὶ ταύτης αὐτῷ τῆς σπουδῆς προκειμένης , τὸ τῆς ἀγάπης ἀγαθὸν ὅμως τῇ προβέσει συνδιαπλέκεται . Διὰ τί ; Ἦνα μὴ πρὸς ἀλλήλους διισταμένων τῶν περιτομὴν σεμνολόγημα ποιουμένων , καὶ οἷς ἡ τοῦ Παύλου παραίνεσις ἐγεγόνει κρείττων στάσεσι καὶ φιλονεικίαις καὶ ἔρισι συγκαταμερίσωσιν ἑαυτούς · δι´ ὧν τὸ ὑπ´ ἀλλήλων δάκνεσθαι καὶ κατεσθίεσθαι θᾶττον . συνεπόμενον ὁρᾶται · ὡν τὴν ἀπαλλαγὴν αὐτὸς ἄριστα φιλοσοφῶν παρά γε ἐμοὶ κριτῇ , εἴη καὶ τοὺς πλησιάζοντας συμφιλοσοφεῖν , ὥσπερ τῇ πράξει , οὕτω καὶ τοῖς λότοις ἐκδι δάσκων . ΕΒΩΤΗΣΙΣ ΝΕʹ Κᾶ · ὁ ἱερὸς χρησμὸς ὥσπερ ἐστὶ κρείττων αἰτίας ἀπάσος , οὕτω καὶ δειχθείη ταύτης ἀπροσπέλαστος · ὡς , « Ἀμὴν , ἀμὴν λέγω ὑμῖν , φησὶν . ὅποι ἂν κηρυχθῇ τὸ Εὐαγγέλιον τοῦτο , λαληθήσεται καὶ θ ἐποίησεν αὕτη εἰς μνημόσυνον αὐτῆς ; » Εἰ μὲν γάρ τις Εὐαγγέλιρν σύτὴν τὴν πρᾶξιν θείη τῆς γυναικὸς , ἀδολεχίκς οὐ δοκεῖ φεύγειν αἰτίαν · ἂν δὲ τὴν ὅλην ΓΡωφὴν τῶν συνταξαμένων μαθητῶν τοῦ διδακάλου καὶ κοινοῦ Σωτῆρος ὑπερφυῆ ἔργα καὶ πολιπεύματα , οὐδὲ τοῦτο νομίζεται σώζειν τὸ ἂκόλουβον · οὔπω γὰρ ταῦτα τοῖς γράμμασι καρατέθειτο . Εα ΑΜαιο , ἰ . . , Β . θθβΙ . Π ΜαὶιΒ . κανι , τὸ . Τὸ μὲν οὗν σὸν διαπόρημα δριμύτερον ἐπελθεῖν τοῦτο , οὐδὲν δ´ ἐργῶδες , οὐδὲ πολλῆς προσοχῆς δεόμενον τό τε ἀκόλουθον ἐν τοῖς προκειμένοις θείοις συνιδεῖν λογίοις , καὶ τὸ πολλῷ καθεστάναι μεῖζον , ἢ ἀδολεσχίας εἰσπράττεσθαι πρόφασιν . Πρῶτον μὲν vαρ εἰκαὶ μήπω τὰ Εὐαγγέλια συνεγέγραπτο , ἀλλ´ οὐν ἁγράφῳ λόγῳ ἢ θεουργίαι τοῦ Ἰησοῦ , πᾶσι περιηγγέλλοντο . Εἰ δὲ καὶ πρὸ γενέσεως ἕκαστον
Lemmas: ἀγαπάω ὡς ἑαυτοῦ ὁ πλησίος · καί οὗτος ὁ ἀγάπη ὁ ὑψηλός καί ὠφέλιμος , ἱερός τε ἐνθυμήκαδὲ κατασκευάζω καί ἐπιδείκνυμι . καί διά ὁ παρέπομαι δέ ἀνθρώπινος ὁ βίος παρίστημι , ισισφιγγω καί συγκροτέω ὁ διδασκαλία · ἐπεί γάρ Ασολὺς ἄνθρωπος οὖον τοσοῦτος ὁ νόμος καί ὁ ἀπειλή ἢ ὁ μακρός χρόνος ὁ κολάζω επιωεροαδων σωφρονίζω ἐθέλω , ὅσος ἀπό ὁ ὁράω τε καί κσικηρ καί ὁ τιμωρία δείκνυμι ἐγγίζω , οὐδέ ὁ ἀπό οὗτος παραίνεσις ἀποτρέχω · διό μοφνσυχί φημί · εἰμί μήτε ὁ ὁ ἐλευθερία σύ δυσωπὶ πόθος , μήτε ὁ ἀπό ὁ εἰς ἄλλος δουλεία παρακαλέω κέρδος , μηδ´ ὅτι οὗτος μέν ἐπιθυμία ὁ πευμα , ὁ δδʹ ἐναντίος ἐπιθυμία ὁ σάρξ , μηδ´ ὅτι πλήρωμα νόμος ὁ ὁ ἀγάπη κατόρθωμα , ἀλλά κλν γοῦν ὁ κατ´ ἀλλήλων φθορά καί ἀπώλεια εὐλαβΑθητε · ὁ γάρ ἀλλήλων δάκνω καί κατεσθίω φθόνος τε [ καί ] διαβολή καί ὁ συκοφαντία ἐκ ὅς καί ὁράω παρρησιάζομαι , πῶς οὐ εἄν εἰμί βδελυκτός ; πῶς δδʹ οὖον φευκτός ; πῶς δδʹ οὐ καί Χωρὶς παραίνεσις αποτοοπαιος · Διὸ δεῖ φυλάσσω μή διαπίπτω ὁ ἀγάπη · ὁ γάρ οὗτος ἀπολύω εἰς μάχη εἰμί καί στάσις καί Ἔρις καταποθῆναι , καί μα ἀλλήλων ὁπλίζω παρασκευάζω , ὁ δέ ὁ σθοοα σύ καί ἀπώλεια συγκατασκευάζω . καί σόπει ὅπως ὁ ἀγάπη ἐνταῦθα παραβάλλω · καίτοι ὁ ὁ περιτομή ἀποθέτης ὁ λόγος αὐτός προηγουμένως εἰσηγέομαι . καί οὗτος αὐτός ὁ σπουδή πρόκειμαι , ὁ ὁ ἀγάπη ἀγαθός ὅμως ὁ προβαίνω συνδιαπλέκω . Ζεύς τίς ; ἀπτήν μή πρός ἀλλήλων διίστημι ὁ περιτομή σεμνολόγημα ποιέω , καί ὅς ὁ ὁ Παῦλος παραίνεσις γίγνομαι ἀγαθός στάσις καί φιλονικία καί Ἔρις συγκαταμερίζω ἑαυτοῦ · δις ὅς ὁ ὑπό ἀλλήλων δάκνω καί κατεσθίω ταχύς . συνέπομαι ὁράω · ὡς ὁ ἀπαλλαγή αὐτός ἀγαθός φιλοσοφέω παρά γε ἐγώ κριτής , εἰμί καί ὁ πλησιάζω συμφιλοσοφέω , ὥσπερ ὁ πρᾶξις , οὗτος καί ὁ λότος ἐκδίδω Δάσκων . Σ ναῦς Κάρ · ὁ ἱερός χρησμός ὥσπερ εἰμί ἀγαθός αἴτιος ἀφίημι , οὗτος καί δείκνυμι οὗτος ἀπροσπέλαστος · ὡς , « ἀμήν , ἀμήν λέγω σύ , φημί . ὅποι εἄν κηρύσσω ὁ Εὐαγγέλιος οὗτος , λαλέω καί θ ποιέω οὗτος εἰς μνημόσυνον αὐτός ; » εἰμί μέν γάρ τις Εὐαγγέλιρν σύτη ὁ πρᾶξις τίθημι ὁ γυνή , ἀδολεχίκς οὖον δοκέω φεύγω αἴτιος · εἄν δέ ὁ ὅλος ΓΡωφὴν ὁ συντάσσω μαθητής ὁ διδακάλου καί κοινός Σωτήρ ὑπερφυής ἔργον καί πολιπευματη , οὐδέ οὗτος νομίζω σῴζω ὁ ακολουβος · οὔπω γάρ οὗτος ὁ γράμμα καρατέθειτο . ἐάω ΑΜαιο , εἷς . . , Β . θθβΙ . Π Μαί . κανί , ὁ . ὁ μέν ἐν σός διαπόρημα δριμύς ἐπέρχομαι οὗτος , οὐδείς δδʹ ἐργώδης , οὐδέ πολύς προσοχή δήω ὁ τε ἀκόλουθος ἐν ὁ πρόκειμαι θεῖον συνοράω λόγιος , καί ὁ πολύς καθίστημι μείζων , ἢ ἀδολεσχία εἰσπράσσω πρόφασις . Πρῶτος μέν vαρ εκάιγ μήπω ὁ εὐαγγέλιον συγγράφω , ἀλ ὀν ἄγραφος λόγος ἢ θεουργία ὁ Ἰησοῦς , πᾶς περιαγγέλλω . εἰμί δέ καί πρό γένεσις ἕκαστος