cogPG.PG101 173
ται , ἀλλὰ δι´ ὧν συγγνώμη τοῖς μὴ δυναμένοις συλάξαι τὰ προστεταγμένα λύει τὸ ἔγκλημα · ὁμολογοῦσι μὲν γὰρ τοὺς μαθητὰς , μὴ καθ´ ὃν ἑδιδάχθησαν τρόπον βαπτίζειν · βαπτίζειν δὲ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου Ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , οἱκονομίας τινὸς καὶ προνοίας λόγῳ χρωμένους · καὶ τῷ καιρῷ καὶ τῷ κατεπείγοντι ἔτι μᾶλλον τὴν γνώμην ἁρμόζειν , πρὸς τὸ συμφέρον καὶ εὐπαράδεκτον τοῖς τῷ κηρύγματι προσιοῦσι τὴν μυστικὴν ταύτην καὶ ἱερὰν πρᾶξιν μεθοδεύοντας · ὃ γὰρ τῶν ἄλλων μᾶλλον ἐώρων τοῖς πλήθεσι προῖστάμενον καὶ θόρυβον τοῖς λογισμοῖς αὐτῶν παρεχόμενον , τοῦτο δὴ , τοῦτο προθεραπεύειν τε καὶ προκαταρτίζειν ποιεῖσθαι σπούδασμα · προΐστατο δὲ καὶ δυσπαράδεκτον ἐνομίζετο ὁμολογεῖν τε Σωτῆρα τὸν Χριστὸν καὶ μάλιστα Υἱὸν Θεοῦ καὶ Θεὸν , καὶ τοῖς ἐκείνου πειθαρχεῖν παραγγέλμασιν · ὃ τοίνυν ἑώρων μάλιστα διδασκαλίας δεόμενον , ἐκεῖνο τῶν ἄλλων προύτίθεντο , καὶ κατ´ ἐκεῖνο μυσταγωγεῖν τῶν προσιόνκ . των τὸ πλῆθος ἐδοκίμαζον . Διὸ καὶ βαπτίζοντες οὐκ εἰς Πατέρα , καὶ Υἱὸν , καὶ Πνεῦμα ἅγιον ἐβάπτιζον , ἀλλὰ τὸν Κύριον Ἰησοῦν ἐπικαλούμενοι , τῷ λουτρῷ τὴς παλιγγενεσίας τῶν μολυσμάτων τοὺς λελουμένους ἐκάθαιρον · ἱερουργοῦντες μὲν τῇ τοῦ Διδασκάλοα κλήσει καὶ ὀνομασίᾳ τὸ δῶρον · δι´ αὐτοῦ δὲ εἰς υἱοβεσίαν τοὺς ἀξιουμένους τῆς καθάρσεως διδάσκοα . τες καταλέγεσθαι · υἱοὺς δὲ Θεοῦ κατὰ χάριν ἐκεῖνον μανὸν δύνασθαι ποιεῖν , ᾧ κατὰ φύσιν τε καὶ ἐξ ἀιδίου τὸ τῆς υἱότητος καὶ θεότητος ἐνυπῆρχεν ἀξίωμα . μα · δι´ οὗ καὶ τὸ ὁμογενές Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ ἀγίῳ Πνεύματι συνθεωρεῖται καὶ συναναφαίνεται . Οἱ τοίμαλυ τὴν υἱοθεσίαν διὰ τοῦ Υἱοῦ πιστεύσαντες δέξα . αθαι , οὐδ´ ὅτι Θεός ἐστιν ὁ ταύτην δωρούμενος βραδεῖς ἂν ὀφθεῖεν συγκατατίθεσθαι . Οὕτω μὲν οὖν ἐπῆλθε τισι τὴν ἀπορίαν ἐπιλύεσθαι . ρ . Ἐγὼ δὲ οὐκ εἰμὶ δυνατὸς συνορᾷν πῶς ἄν τις μᾶλλον δι´ ἑτέρων ἢ διὰ τούτων ἀντὶ τοῦ λύειν , δεσμὸν ἐπιβάλλειν πειραθείη , οὐκ ἀσθενέστερον τοῦ προτέρου συμπλέκειν τὸ ἄπορον . Κατασκευὴ γὰρ μᾶλλον ἂν εἴη τοῦτο καὶ αἰτία τῆς τῶν μαθητῶν διαφωνίας πρὸς τὸν διδάσκαλον . Ἡ γὰρ αἰτία τοῦ διαφωνεῖν , οὐ μὲν οὖν οὐκ ἔστι τῆς διαφωνίας ἀναίρεσις ἀλλὰ καὶ κρίσιν ταύτη συνάπτειν , καὶ τοῦ Δεσποτικοῦ φρονήματος διὰ μελέτης τὸ οἰκεῖον ἀνθαιρεῖσθαι . Τί δ´ ἂν καὶ ἕτέρον τῶν κατεπειγόντων μᾶλλον εἴη τῆς θεολογούσης ἐκφαντορίας καὶ τὸ τῆς Τριάδος ὁμοφυὲς καὶ ὁμοδύναμον συνεπτυγμένοις ἀνακαλυπτούσης ὀνόμασι ; Καὶ τότε μυσταγωγουμένοις οὐκ ἐν ἀρχῇ , οὐ τῶν μαθητῶν ἐν τῷ ἀτελεῖ διακειμένων ἔτι , οὐδὲ τῶν ἑκουσίων καὶ σωτηρίων παθῶν ἐπιτελεῖσθαι μελλόντων , καὶ συσκιάζεσθαι τῶ καιρῷ τῆς ἀκριβείας τῆς ἐν κρίσει διδασκαλίας ἀπαιπούσης · ἀλλὰ μετὰ τὸν σταυρὸν , μετὰ τὴν ταφὴν , μετὰ τὸ σκυλευθῆναι τὰ τοῦ ἄδου βασίλεια , καὶ δασμοῖς
Lemmas: ὁ , ἀλλά δις ὅς συγγνώμη ὁ μή δύναμαι συλάξαι ὁ προστάσσω λύω ὁ ἔγκλημα · ὁμολογέω μέν γάρ ὁ μαθητής , μή καθ´ ὅς διδάσκω τρόπος βαπτίζω · βαπτίζω δέ ἐν ὁ ὄνομα ὁ κύριος ἡμός Ἰησοῦς Χριστός , οἰκονομία τις καί πρόνοια λόγος χράω · καί ὁ καιρός καί ὁ κατεπείγω ἔτι μᾶλλον ὁ γνώμη ἁρμόζω , πρός ὁ συμφέρω καί εὐπαράδεκτος ὁ ὁ κήρυγμα πρόσειμι ὁ μυστικός οὗτος καί ἱερά πρᾶξις μεθοδεύω · ὅς γάρ ὁ ἄλλος μᾶλλον ὁράω ὁ πλῆθος προΐστημι καί θόρυβος ὁ λογισμός αὐτός παρέχω , οὗτος δή , οὗτος προθεραπεύω τε καί προκαταρτίζω ποιέω σπούδασμα · προΐστημι δέ καί δυσπαράδεκτος νομίζω ὁμολογέω τε Σωτήρ ὁ Χριστός καί μάλιστα υἱός Θεός καί θεός , καί ὁ ἐκεῖνος πειθαρχέω παράγγελμα · ὅς τοίνυν ὁράω μάλιστα διδασκαλία δήω , ἐκεῖνος ὁ ἄλλος προτίθημι , καί κατ´ ἐκεῖνος μυσταγωγέω ὁ προσέρχομαι . ὁ ὁ πλῆθος δοκιμάζω . Διὸ καί βαπτίζω οὐ εἰς πατήρ , καί υἱός , καί πνεῦμα ἅγιος βαπτίζω , ἀλλά ὁ κύριος Ἰησοῦς ἐπικαλέω , ὁ λουτρόν σής παλιγγενεσία ὁ μόλυνση ὁ λούω καθαίρω · ἱερουργέω μέν ὁ ὁ Διδασκάλου κλῆσις καί ὀνομασία ὁ δῶρον · δις αὐτός δέ εἰς υἱοβεσίαν ὁ ἀξιόω ὁ κάθαρσις διδάσκω . αἱρέω καταλέγω · υἱός δέ Θεός κατά χάρις ἐκεῖνος μανός δύναμαι ποιέω , ὅς κατά φύσις τε καί ἐκ ἀίδιος ὁ ὁ υἱότης καί θεότης ἐνυπάρχω ἀξίωμα . μή · δις ὅς καί ὁ ὁμογενής πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα συνθεωρέω καί συναναφαίνω . ὁ τοίμαλυ ὁ υἱοθεσία διά ὁ υἱός πιστεύω δέχομαι . ἀθής , οὐδός ὅτι Θεός εἰμί ὁ οὗτος δωρέω βραδύς εἄν ὁράω συγκατατίθημι . οὕτως μέν οὖν ἐπέρχομαι τις ὁ ἀπορία ἐπιλύω . ρ . ἐγώ δέ οὐ εἰμί δυνατός συνοράω πῶς ἄν τις μᾶλλον δις ἕτερος ἢ διά οὗτος ἀντί ὁ λύω , δεσμός ἐπιβάλλω πειράω , οὐ ἀσθενής ὁ πρότερος συμπλέκω ὁ ἄπορος . κατασκευή γάρ μᾶλλον εἄν εἰμί οὗτος καί αἰτία ὁ ὁ μαθητής διαφωνία πρός ὁ διδάσκαλος . ὁ γάρ αἰτία ὁ διαφωνέω , οὖον μέν οὖν οὐ εἰμί ὁ διαφωνία ἀναίρεσις ἀλλά καί κρίσις οὗτος συνάπτω , καί ὁ δεσποτικός φρόνημα διά μελέτη ὁ οἰκέω ἀνθαιρέομαι . τις δδʹ εἄν καί ἕτερος ὁ κατεπείγω μᾶλλον εἰμί ὁ θεολογέω ἐκφαντορία καί ὁ ὁ Τριάς ὁμοφυής καί ὁμοδύναμος συμπτύσσω ἀνακαλύπτω ὄνομα ; καί τότε μυσταγωγέω οὐ ἐν ἀρχή , οὖον ὁ μαθητής ἐν ὁ ἀτελής διάκειμαι ἔτι , οὐδέ ὁ ἑκούσιος καί Σωτηρίων πάθος ἐπιτελέω μέλλω , καί συσκιάζω ὁ καιρός ὁ ἀκρίβεια ὁ ἐν κρίσις διδασκαλία απαιπουω · ἀλλά μετά ὁ σταυρός , μετά ὁ ταφή , μετά ὁ σκυλεύω ὁ ὁ ἀείδω βασίλεια , καί δασμός