cogPG.PG101 481
αὐτοῦ ταύτην ἀνταποδιδόντος τῷ Υἱῷ , ἀλλὰ καὶ προστιθέντος τῷ χρίσματι · βαθὺς ὁ λόγος , ἀλλ´ εἰς ὅσον ἤκει βάθους τὰ τῶν αἱρετικῶν ἀποφράττει στόματα . Ἐπισκόπει δὲ καὶ τοῦτο . Ἐπὶ τὸν Υἱὸν μένει · ἐγείρει αὐτὸν ἀπὸ τῶν νεκρῶν . Ἄρα ταῦτα δευτέραν ἀλλ´ οὐχὶ τὴν πρώτην ἢτὸ ἀποστέλλειν τάξιν κατείληφεν ; Ἀλλ´ οὕτε ταῦτα τὸ Πνεῦμα ποιεῖ τοῦ Υἱοῦ ὑπερκείμενον , οὐδ´ ἡ ἀποστολὴ καταβιβάζει τῆς ἰσοτιμίας τοῦ Υἱοῦ τὸ Πνεῦμα τὸ ἀποστελλόμενον . Κγʹ . Ἀλλὰ τὸ χρίειν ἐρεῖς ἀποστέλλειν καὶ ἐγείρειν μετὰ τὴν οἰκονομίαν μετὰ τὴν σάρκωσιν · εἰ γὰρ καὶ προείρηται , ἀλλὰ χρησμοὶ τὸ μέλλον ἐκήρυττον · μενοῦν γε . Ἐννόει δὲ ὡς καὶ τὸ ἀποστέλλεσθαι τὸ Πνεῦμα παρὰ τοῦ Υἱοῦ ἡνίκα ἐδίδασκεν ὁ Σωτὴρ , ἐκ τοῦ Πατρὸς αὐτὸν ἀπεστάλθαι καὶ μηδὲν ἀφ´ ἕαυτοῦ λέγειν τηνικαῦτα καὶ τὴν ἀποστολὴν οἰκειοῆται τοῦ Πνεύματος · ὅτε αὐτὸς ἀπεστέλλετο , καὶ τὸ ἀποστέλλειν ἀνεδέχετο . Ὁρᾷς ὡς ταῦτα πάντα οἰκοψαιίας ἐστὶν , ἀλλ´ οὐκ αὐθεντίας τὰ ῥήματα · νόει τὸ τῆς οἰκονομίας , καὶ διάκρινε τὸ τῆς αὐθεντίας · ἡ ἀποστολὴ οὐ λύει τὸ ὁμοούσιον · τὸ ὁμοφυὲς οὐ τρέπει πρὸς ἐτερότητα · ὅτε ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ Πατρὸς καὶ ἧκεν ὁ Υἱὸς , τότε ἀποστέλλει καὶ τὸ Πνεῦμα · οἷτἐν τῇ ἐξελεύσει διάστασις , οὕτε ἐν τῇ ἀποστολῇ χωρισμός · ἐξῆλθε μένων , καὶ ἀπέστειλε παρ´ ἑαυτῷ ἔχων · ἀνιστᾷ τὸν Χριστὸν τὸ Πνεῦμα , οὐχ ὡς ἀτονούσης τῆς ἐν αὐτῷ θεότητος , ἀλλ´ ἵνα τὴν ἐνέργειαν τοῦ Πνεύματος , τῆς ἐν τῷ Υἱῷ νοήσῃς οὐκ ἀλλοτριουμένην θεότητος · εἶτα τὸ Πνεῦμα μὲν ἀποστέλ λαι τὸν Πατέρα · οὐ πολλάκις δέ · ἵνα διὰ μὲν τοῦ ἀποστέλλειν , ὅλως τῆς αὐτῆς μὴ διαπέσῃ κατὰ τὴν αἱοετικὴν γλωσσαλγίαν ἰσοτιμίας καὶ θεότητος · διὰ δὲ τοῦ μὴ πολλάκις , τὸ ἐν τῇ Τριάδι αἴτιον μὴ νομισθῇ κοινὸν τῶν τριῶν · διὰ τοῦτο λέγεται μὲν πολλάκις ὁ Πατὴρ διὰ τοῦ Πνεύματος ἐνεργεῖν · ὡσαύτως δὲ καὶ διὰ τοῦ Υἱοῦ · πολλάκις μὲν ἵνα τὸ αἴτιον τῶ Πατρὶ βεβαιωθῇ · οὐ πολλάκις δὲ τὸ Πνεῦμα διὰ τοῦ Πατρὸς , οὔτε ὁ Υἱὸς , ἵνα μὴ διὰ τοῦ πολλάκις ἐνεργεῖν διὰ τοῦ Πατρὸς τὸ Πνεῦμα καὶ τὸν Υἱὸν , ἡ κακοαήχανος καὶ πολύτροπος λύσσα τῶν αἱρετικῶν εἰς ἐλάττω τάξιν τὴν ὑπόστασιν ἢ τὴν δόξαν καταβιβάσῃ τοῦ Πατρός · ἢ τό γε προχειρότερον , τὴν του αἰτίου περιέλοι τιμήν . Ἀποστέλλει ὁ Πατὴρ καὶ τὸ Πνεῦμα καὶ τὸν Υἱόν · ἀποστέλλει τὸν Πατέρα καὶ τὸ Πνεῦμα καὶ ὁ Υἱός . Ἰδοὺ τῆς φύσεως τὸ ἰσότιμον Ἀλλὰ πολλάκις ὁ Πατὴρ ἀποστέλλει · ἰδοὺ τοῦ αἰτίου τὸ ἐξαίρετον . Οὕτως ἐν τῷ ἀπαραλλάκτῳ τῆς οὐσίας τὸ πατρικὸν ἴδιον ἐκλάμπει , καὶ συνεκλάμπεσθαι δίδωσι τῶν ἐξαὐτοῦ προεληλυθότων τὸ ὁμοφυὲς καὶ ἰσότιμον . δʹ . Λέγεται τοίνυν δι´ Υἱοῦ τὴν κτίσιν ἐκ μὴ ὄντων ὑποστῆναι , ἀλλὰ καὶ τῆς Παλαιᾶς ἀνακηρύττεσθαι νομοθέτην · τῆς θείας πόῤῥωθεν Προνοίας ἐπιστομιζούσης τε καὶ πρόῤῥιζον τὴν ἀπόνοιαν ἀνασπώσης τῶν εἰς ἀντικειμένας ἀρχὰς δύο τολμώντων τὴν Παλαιὰν ἀναφέρειν καὶ τὴν Νέαν . Εἰ γὰρ τὸν Υὸν τῆς Ἐκκλησίας λαμπρῶς ἀνομολογούσης τούς τε παεἰσηγητὴν
Lemmas: αὐτός οὗτος ἀνταποδίδωμι ὁ υἱός , ἀλλά καί προστίθημι ὁ χρῖσμα · βαθύς ὁ λόγος , ἀλ εἰς ὅσος ἥκω βάθος ὁ ὁ αἱρετικός ἀποφράσσω στόμα . ἐπισκοπέω δέ καί οὗτος . ἐπί ὁ υἱός μένω · ἐγείρω αὐτός ἀπό ὁ νεκρός . ἄρας οὗτος δύο ἀλ οὐ ὁ πρῶτος ἦτο ἀποστέλλω τάξις καταλαμβάνω ; Ἀλ ἵημι οὗτος ὁ πνεῦμα ποιέω ὁ υἱός ὑπέρκειμαι , οὐδός ὁ ἀποστολή καταβιβάζω ὁ ἰσοτιμία ὁ υἱός ὁ πνεῦμα ὁ ἀποστέλλω . κγʹ . ἀλλά ὁ χρίω εἴρω ἀποστέλλω καί ἐγείρω μετά ὁ οἰκονομία μετά ὁ σάρκωσις · εἰμί γάρ καί προερέω , ἀλλά χρησμός ὁ μέλλω κηρύσσω · μένω γε . ἐννοέω δέ ὡς καί ὁ ἀποστέλλω ὁ πνεῦμα παρά ὁ υἱός ἡνίκα διδάσκω ὁ Σωτήρ , ἐκ ὁ πατήρ αὐτός ἀποστέλλω καί μηδείς ἀφή ἑαυτοῦ λέγω τηνικαῦτα καί ὁ ἀποστολή οἰκειόω ὁ πνεῦμα · ὅτε αὐτός ἀποστέλλω , καί ὁ ἀποστέλλω ἀναδέχομαι . ὁράω ὡς οὗτος πᾶς οικοψαιια εἰμί , ἀλ οὐ αὐθεντία ὁ ῥῆμα · νοέω ὁ ὁ οἰκονομία , καί διακρίνω ὁ ὁ αὐθεντία · ὁ ἀποστολή οὖον λύω ὁ ὁμοούσιος · ὁ ὁμοφυής οὖον τρέπω πρός ετερότητα · ὅτε ἐξέρχομαι ἐκ ὁ πατήρ καί ἵημι ὁ υἱός , τότε ἀποστέλλω καί ὁ πνεῦμα · οἶτος ὁ ἐξέρχομαι διάστασις , ἵημι ἐν ὁ ἀποστολή χωρισμός · ἐξέρχομαι Μένων , καί ἀποστέλλω παρ´ ἑαυτοῦ ἔχω · ἀνίστημι ὁ Χριστός ὁ πνεῦμα , οὐ ὡς ἀτονέω ὁ ἐν αὐτός θεότης , ἀλ ἵνα ὁ ἐνέργεια ὁ πνεῦμα , ὁ ἐν ὁ υἱός νοέω οὐ ἀλλοτριόω θεότης · εἶτα ὁ πνεῦμα μέν Αποστέλ λᾶας ὁ πατήρ · οὖον πολλάκις δέ · ἵνα διά μέν ὁ ἀποστέλλω , ὅλως ὁ αὐτός μή διαπίπτω κατά ὁ αἱοετικὴν γλωσσαλγία ἰσοτιμία καί θεότης · διά δέ ὁ μή πολλάκις , ὁ ἐν ὁ Τριάς αἴτιος μή νομίζω κοινός ὁ τρεῖς · διά οὗτος λέγω μέν πολλάκις ὁ πατήρ διά ὁ πνεῦμα ἐνεργέω · ὡσαύτως δέ καί διά ὁ υἱός · πολλάκις μέν ἵνα ὁ αἴτιος ὁ πατήρ βεβαιόω · οὖον πολλάκις δέ ὁ πνεῦμα διά ὁ πατήρ , οὔτε ὁ υἱός , ἵνα μή διά ὁ πολλάκις ἐνεργέω διά ὁ πατήρ ὁ πνεῦμα καί ὁ υἱός , ὁ κακοαήχανος καί πολύτροπος λύσσα ὁ αἱρετικός εἰς μικρός τάξις ὁ ὑπόστασις ἢ ὁ δόξα καταβιβάζω ὁ πατήρ · ἢ ὁ γε πρόχειρος , ὁ ὁ αἴτιος περιαιρέω τιμή . ἀποστέλλω ὁ πατήρ καί ὁ πνεῦμα καί ὁ υἱός · ἀποστέλλω ὁ πατήρ καί ὁ πνεῦμα καί ὁ υἱός . ἰδέ ὁ φύσις ὁ ἰσότιμος ἀλλά πολλάκις ὁ πατήρ ἀποστέλλω · ἰδού ὁ αἴτιος ὁ ἐξαίρω . οὕτως ἐν ὁ ἀπαράλλακτος ὁ οὐσία ὁ πατρικός ἴδιος ἐκλάμπω , καί συνεκλάμπω δίδωμι ὁ εξαυος προέρχομαι ὁ ὁμοφυής καί ἰσότιμος . δέ . λέγω τοίνυν δις υἱός ὁ κτίσις ἐκ μή εἰμί ὑφίστημι , ἀλλά καί ὁ Παλαιή ἀνακηρύσσω νομοθέτης · ὁ θεῖος πόρρωθεν Πρόνοια ἐπιστομίζω τε καί πρόρριζος ὁ ἀπόνοια ἀνασπάω ὁ εἰς ἀντίκειμαι ἀρχή δύο τολμάω ὁ Παλαιή ἀναφέρω καί ὁ Νέος . εἰμί γάρ ὁ υἱός ὁ ἐκκλησία λαμπρῶς ἀνομολογέω ὁ τε παεἰσηγητὴν