cogPG.PG101 111
αὐτοῦ τὴν καθαίρεσιν καὶ τὴν ἀπροσδόκητόν τε καὶ ἀνίατον πληγήν · ἣν καὶ ὑπιδόμενος , ἅμα τε ἐπεπήδα τῷ σταυρῷ , καὶ ἅμα συνεστέλλετό τε καὶ ἀφίστατο τῆς θεομαχούσης ὁρμῆς · καὶ οὐκέτι παρενοχλεῖν οἶμαι τὸ τῆς ἀπορίας ἰσχὺν ἔχει τὰς τῶν εὐσεβούντων . ἀκοάς · πλὴν οὐδὲν κωλύει πρὸς τὴν ἐπαγγελίαν ἐλθεῖν · ὡς ἐπεὶ τὸ λύτρον πρὸς δύο τινὰ τὴν ἀναφορὰν ὡς ἐπίπαν ἔχει , ῥύσιν τε τῶν κατεχομένων εἰναι , καὶ δῶρον ὁρᾶσθαι τῷ κατέχοντι · ὡς μὲν ὀύσιον . τῶν κατεχομένων , λύτρον ἂν εἴη τὸ σωτήριον αἷμα , ὡς δὲ δῶρον τοῦ κατέχοντος , οὐδαμῶς · ἐπεὶ καὶ πολλὰ ἄλλα τῷ κυρίως λεγομένῳ προσόντα λύτρῳτῇ ἀφράστῳ ταύτῃ καὶ ὑπὲρ λόγον οὐ πρόσεστιν οἰκονομίᾳ · καὶ γὰρ ὁ μὲν τὸ λύτρον διδοὺς , οὐκέτι´ δυνάμενος εἶναι Κύριος ὧν παρέσχε , τὴν ζημίαν ἔχει τατὰ τὸ ἀπαραίτητον ἀκολουθοῦσαν · κερδαίνει δ´ ὁ λαβὼν [ καὶ]καθίσταται δεσπότης ὧν πρότερον τὴν ἐξουσίαν οὐκ εἶχε · ἐνταῦθα δὲ τοὐναντίον ἅπαν · ὁ μὲν καταθέμενος τὸ λύτρονκαὶ γὰρ πάντα ἐν τῆς χειρὶ αὐτοῦ . καὶ οὐδὲ τοῦ Ἄβελ αἷμα , οὐ μὴν οὐδὲ τῶν μαρτύρων ἔξω τῆς αὐτοῦ καθέστηκε προνοίας καὶ χειρὸς ] οὐδὲν μὲν δηλονότι ἐζημίωται · τίς γὰρ ἂν ὅλως εἰπεῖν ἐννοήσῃ , ὡς μὲν τῶν θεραπόντων αὐτοῦ , καὶ ὧν ἐκενώθησαν αἱμάτων ἔστι λόγος αὐτῷ , καὶ μετὰ θάναπον ὡς ἀθανάτων βοώντων ἀκούει · τὸ δὲ σωτήριον καὶ ζωοποιὸν αἷμα τοῦ κόσμου οὐκ ἐν τοῖς ἀθανάτοις τῆς αὐτοῦ προνοίας ταμείοις συνέχει ἀνώλεθρον αὐτῷ , καὶ φθορᾶς σωμάτων ἀνέπαφον συντηρούμενος οὐκ ἐΓῃιαίωται τοίνυν οὐ μὲν οὖν ὃ τὸ λύτρον κατὰ · θέμενος , ἀλλὰ καὶ τοῦ γένους ἡμῶν παντὸς ὁ φιλάνθρωπος προσεκέρδησε τὴν σωτηρίαν · ὁ δὲ λαβεῖ , . νομίσας , ὅτι λαβεῖν μόνον ἐνόμισε , καὶ αὐτὴν προσαπώλεσεν , ἐφ´ ᾗ τε μέγα ἐφρόνει καὶ ἡν ἐνισχύεεν ἐνόμισεν αὐτοῦ τυραννίδα · ὥστε τὸ σωτήριον καὶ δεσποτικὸν αἶμα καὶ λύτρου χώραν ἂν ἐπέχοι , ἀνεκομίσατο γὰρ ἡμᾶς τῆς αἰχμαλωσίας , καὶ τοῦ λύτροι . παραλλάσσει , ὅτι μηδὲ προσενέχθη τῷ τὴν ἡμετέραν φύσιν ἀπάτῃ δουλωσαμένῳ · καὶ ὅτι ἐν μὲν τῷ λύτρῳ τὸ κέρδος ὁρᾶται μέγα , μηδὲ μιᾶς συνεπινοουμένης ζημίας · ἐν δὲ τῷ κατέχοντι τοὺς αἰχμαλώτους , διπλῆ μᾶλλον δὲ παντελὴς ἡ ζημία · εἰ βούλει δὲ καὶ διότε τῶν μὲν ἄλλων λύτρων συμβατήριοι προηγοῦνται λόγοι , ἐνταῦθα δὲ τοῦ λύτρου μελετωμένου , ἡ δικαία κρίσις ἐκ παλαιτάτου τῷ πολεμίῳ τὸ ἄσπονδον καταψηφιζομένη , ἔτι μᾶλλον τηνικαῦτα τὴν τοιαύτην ἐξ ὧν ἐκεῖνος ἔπραττεν ἐπιβάλλει καταδίκην · καὶ δὴ καὶ ἐπὶ μὲν τῶν ἄλλων , σπονδαὶ πάντως ἢ ἐπὶ πολνν ᾖ ἐπ´ ὀλίγον συνίστανται χρόνον · ἐν δὲ τῷ παρόντε λότρῳ οὐδ´ ἐπινοίᾳ λαβεῖν ἔστι ψιλῇ τοιοῦτόν τε προενηγμένον , καὶ πόσα ἄλλα τοιαῦτα · ὥστε χώραν ὁ λόγος προτείνεσθαι ἀνάγκην οὐκ ἔχει , ὃν τρόπον ἐπὶ τοῦ κυρίως δύναται προβάλλεσθαι λύτρου · ἐκ μεταφορᾶς γὰρ ἐνταῦθα , εἴπερ ἀλλαχοῦ , παρείληπται ἡ φωνή .
Lemmas: αὐτός ὁ καθαίρεσις καί ὁ ἀπροσδόκητος τε καί ἀνίατος πληγή · ὅς καί ὑπειδόμην , ἅμα τε ἐπιπηδάω ὁ σταυρός , καί ἅμα συστέλλω τε καί ἀφίστημι ὁ θεομαχέω ὁρμή · καί οὐκέτι παρενοχλέω οἴομαι ὁ ὁ ἀπορία ἰσχύς ἔχω ὁ ὁ εὐσεβέω . ἀκοή · πλήν οὐδείς κωλύω πρός ὁ ἐπαγγελία ἔρχομαι · ὡς ἐπεί ὁ λύτρον πρός δύο τις ὁ ἀναφορά ὡς ἐπίπαν ἔχω , ῥύσις τε ὁ κατέχω εἰναι , καί δῶρον ὁράω ὁ κατέχω · ὡς μέν οὑσίον . ὁ κατέχω , λύτρον εἄν εἰμί ὁ σωτήριος αἷμα , ὡς δέ δῶρον ὁ κατέχω , οὐδαμῶς · ἐπεί καί πολύς ἄλλος ὁ κύριος λέγω πρόσειμι λυτρωτός ἄφραστος οὗτος καί ὑπέρ λόγος οὖον πρόσειμι οἰκονομία · καί γάρ ὁ μέν ὁ λύτρον δίδωμι , οὐκέτι δύναμαι εἰμί Κύριος ὅς παρέχω , ὁ ζημία ἔχω Τατά ὁ ἀπαραίτητος ἀκολουθέω · κερδαίνω δδʹ ὁ λαμβάνω [ καθίστημι δεσπότης ὅς πρότερος ὁ ἐξουσία οὐ ἔχω · ἐνταῦθα δέ ἐναντίος ἅπας · ὁ μέν κατατίθημι ὁ λύτρονκαὶ γάρ πᾶς ἐν ὁ χείρ αὐτός . καί οὐδέ ὁ Ἄβελ αἷμα , οὖον μήv οὐδέ ὁ μάρτυς ἔξω ὁ αὐτός καθίστημι πρόνοια καί χείρ ] οὐδείς μέν δηλονότι ζημιόω · τίς γάρ εἄν ὅλως εἶπον ἐννοέω , ὡς μέν ὁ θεράπων αὐτός , καί ὅς κενόω αἷμα εἰμί λόγος αὐτός , καί μετά θάναπον ὡς ἀθάνατος βοῦς ἀκούω · ὁ δέ σωτήριος καί ζωοποιός αἷμα ὁ κόσμος οὐ ἐν ὁ ἀθάνατος ὁ αὐτός πρόνοια ταμεῖον συγχέω ἀνώλεθρος αὐτός , καί φθορά σῶμα ἀνέπαφος συντηρέω οὐ ἐΓῃιαίωται τοίνυν οὖον μέν οὖν ὅς ὁ λύτρον κατά · τίθημι , ἀλλά καί ὁ γένος ἐγώ πᾶς ὁ φιλάνθρωπος προσκερδαίνω ὁ σωτηρία · ὁ δέ ΛαΒέι , . νομίζω , ὅτι λαμβάνω μόνος νομίζω , καί αὐτός προσαπόλλυμι , ἐφίημι ὅς τε μέγας φρονέω καί ἐάν ἐνισχύω νομίζω αὐτός τυραννίς · ὥστε ὁ σωτήριος καί δεσποτικός αἷμα καί λύτρον χώρα εἄν ἐπέχω , ἀνακομίζω γάρ ἐγώ ὁ αἰχμαλωσία , καί ὁ λυτρόω . παραλλάσσω , ὅτι μηδέ προσφέρω ὁ ὁ ἡμέτερος φύσις ἀπάτη δουλόω · καί ὅτι ἐν μέν ὁ λύτρον ὁ κέρδος ὁράω μέγας , μηδέ εἷς συνεπινοέω ζημία · ἐν δέ ὁ κατέχω ὁ αἰχμάλωτος , διπλόος μᾶλλον δέ παντελής ὁ ζημία · εἰμί βούλομαι δέ καί διό ὁ μέν ἄλλος λύτρον συμβατήριος προηγέομαι λόγος , ἐνταῦθα δέ ὁ λύτρον μελετάω , ὁ Δίκαιος κρίσις ἐκ παλαιός ὁ πολέμιος ὁ ἄσπονδος καταψηφίζω , ἔτι μᾶλλον τηνικαῦτα ὁ τοιοῦτος ἐκ ὅς ἐκεῖνος πράσσω ἐπιβάλλω δίκη · καί δή καί ἐπί μέν ὁ ἄλλος , σπονδή πάντως ἢ ἐπί πολ εἰμί ἐπι ὀλίγος συνίστημι χρόνος · ἐν δέ ὁ πάρειμι λότρῳ οὐδός ἐπίνοια λαμβάνω εἰμί ψιλός τοιοῦτος τε προφέρω , καί πόσος ἄλλος τοιοῦτος · ὥστε χώρα ὁ λόγος προτείνω ἀνάγκη οὐ ἔχω , ὅς τρόπος ἐπί ὁ κύριος δύναμαι προβάλλω λύτρον · ἐκ μεταφορά γάρ ἐνταῦθα , εἴπερ ἀλλαχοῦ , παραλαμβάνω ὁ φωνή .