cogPG.PG101 189
λευκὰ ἱμάτια τοῖς ἐν τῷ νόμῳ καὶ τὸ ἔλαιον ἐκόσμει μέν τὸ σῶμα , ἐδήλου δὲ τὴν ἐν τῇ εὐφροσύνῃ κατάστασιν τῆς ζωῆς , οὕτως ἀπὸ τῶν ἐκτὸς παραδειγμάτων ὁ Λόγος αὐτὴν παρακελεύεται φαιδρὰν ἔχειν καὶ ἐξωραῖσμένην τὴν ψυχήν . Φαιδρύνοιτο δ´ ἂν καὶ ὡραῖζοιτο καὶ τῶν ταύτης περιβολαίων λευκῶν ὑπαρχόντων . Λευκὰ δ´ ἂν γίγνοιντο ἐπειδὰν τὴν καθαρότητα καὶ λαμπρότητα τῶν ἀρετῶν ἄνευ τινὸς ἐπιμελαινούσης αὐτὰ κακίας ἀποστίλβοντα εἴῃ οαν διαφῶ νῆ · ὧν οὐκ ἑστι χωρὶς οὐδ´ ἡ πρὸς τὸ Θεῖον εὐσέβεια . Αὐτὴ γάρ ἐστιν ἡ καὶ τὰς ἀρετὰς προβαλλομένη καὶ πηγάζουσα , καὶ τὸν ἐν ἐκείνοις νορὸν ἐναρμόνιόν τε καὶ σύμφωνον ἀποφαίνουσα , καὶ τὸν νυμφικὸν χιτῶνα καὶ τῆς ἐπουρανίου παστάδος ἐπάξιον ἐξυφαίνουσά τε καὶ περιβάλλεσθαι παρασκευάζουσα τὴν ψυχὴν καὶ τῆς σωτηρίας ὑπάρχουσα πρόξενος · οἷς καὶ τοῦ ἐλαίου χρίσις μάλιστά τε προκαταβάλλεταί τε καὶ προκαταρτίζεται · καὶ ὁ λόγος φησί · « Καὶ ἔλαιον ἐπὶ τῆς κεφαλῆς σου μὴ ὑστερησάτω · » τὴν εἰς τοὺς πλησίον ἐλεημοσύνην καὶ τὸ τῆς γηγενοῦς ἐλαίου λιβάδος ὑπογραφόμενος · ἧς μηδέποτε ὑστερεῖσθαι ἡμῶν τὴν κεφαλὴν παρακελεύεται . Οὐ γὰρ εἴ τις ποτὲ ἠλέησε , τὸν ἔλεον κατωρθώσατο · ἀλλ´ εἴ τις πολλάκις τὸν δεόμενον ὑπερεῖδε , τὸ προλαβὸν τῆς ἀγαθουργίας κατήγορον ἀπειργάσατο , της ἀρετῆς καὶ τῆς ἐλεημοσύνης ὑπερόπτην ἑαυτὸν οὐδὲ ἔχων ὕβριν διελέγχεσθαι · καὶ τὸ πραχθὲν οὐκ ἀρετῆς ἀλλά τινος διελέγχει περιστάσεως , Καὶ ὅρα τὸ βαθὺ καὶ περινενοημένον τῆς λέξεως · « Μὴὑστερησάτω , φησὶ , τὸ ἔλαιον ἐπὶ τῆς κεφαλῆς σουὲ Εἰ γὰρ καὶ πολλάκις ἠλείψατο , ἐν ᾧ , φησί , τοῦ λιπαίνεσθαι διέστη , ὑστέρημα τοῦτο τῆς ἔμπροσθεν καθίσταται πράξεως · καὶ ἄλλως δὲ τὸ τῆς λέξεως ἐμφαντικὸν θεωρήματος εὕρεσις γίνεται · ὡς ὁ τῷ ἐλαίῳ χρώμενος οὐ τοσαύτην τοῖς ἐλεουμένοις τὴν εὐεργεσίαν εἰσάγει , ὅσον ἑαυτῷ καταβάλλεται καὶ προξενεῖ τὸ κέρδος . Διὰ τοῦτο τὸ περιορᾷν τὸν εἰς τοὺς ὁμοφυεῖς ἔλεον , ὑστέρησιν τῆς ἰδίας λιπάνσεως καὶ τῆς ώοελείας ἀποκαλεῖ · καὶ οὐχ ἀπλῶς στέρησιν μέρους τινὸς τῶν τυχόντων ἐν τῷ σώματι , ἀλλὰ τοῦ κυρωτάτου καὶ συνεκτικωτάτου τῆς κεφαλῆς . Ἀλλὰ γὰρ οἷον εἴρηται τοιοῦτόν ἐστι τὸ ὑστερεῖσθαι δι´ ὧν ἡ κεφαλὴ ἐπαλείφεται · πολλοὶ γὰρ οὕτε τοῦ ἐλαίου τὴν κτῆσιν οὐδὲ τὴν χρῆσιν θαυμάζοντες τῆς ἀπ´ αὐτοῦ δόξης καὶ ὀνομασίας τὸν ἔρωτα ὑποδύονται · καὶ οἱ μὲν διανέμουσί τινα τῶν προσόντων , καὶ ταῦτὰ οὐδὲ αὐτοῖς περισπούδαστα , τὴν τοῦ ἐλαίου πασωνυμίαν συνάγειν βουλόμενοι · οἱ δὲ ἵνα τοῖς πολλοῖς δόξωσι χρημάτων κρείττους , καὶ τῶν πολὺ σπουδαζομένων ὑπερόπται · οἱ δὲ δι´ ἔτερόν τι τῶν μηδὲν εἰς τῆς ἀρετῆς ἀναφερομένων λόγον · ν καὶ δοκῇ διαῤῥέειν ὁ ἔλεος , ἀλλ´ οὐκ ἀπὸ τῆς κεφαλῆς οὐδ´ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ὁ τοιοῦτος φέρεται · οὐ γὰρ ἐν κρίσει διανοίας καὶ ὀρθότητι , ἀλλὰ σαλευομένῃ γνώμη καὶ θεραπείᾳ παθῶν · ὃ συμφερόντως ἂν καὶ σωτηριωδῶς μάλιστα τῷ κενοῦντι διαχεῖσθαί τε καὶ δαψιλεύεσθαιεῦ μάλα ἠδύνατο , ἐπιζημίως τε καὶ ἐπισφαλῶς ἀποκενοῦται , καὶ μηδὲ σταλαγμὸν ὡφελείας τοῖς κενοῦσιν ἀνταλλαττόμενον . Ὁδὲ ἐπὶ θεραπείᾳ μόνῃτῶν πενήτων καὶ τῶ ἡλασμῷ τῆς ἰδίας ψυχῆς καὶ τῷ τῆς ἀρετῆς νέμων τὸν ἔλεον,οὖτος ὡς ἀληθῶς ἀπὸ κεφαλῆς τε τὸ δῶρον προγέει οοιροωΘΟϛ
Lemmas: λευκόν ἱμάτιον ὁ ἐν ὁ νόμος καί ὁ ἔλαιον κοσμέω μέν ὁ σῶμα , δηλόω δέ ὁ ἐν ὁ Εὐφρόσυνος κατάστασις ὁ ζωή , οὕτως ἀπό ὁ ἐκτός παράδειγμα ὁ Λόγος αὐτός παρακελεύομαι φαιδρός ἔχω καί ἐξοράω ὁ Ψυχή . φαιδρύνω δδʹ εἄν καί ὡραΐζω καί ὁ οὗτος περιβόλαιον λευκός ὑπάρχω . λευκός δδʹ εἄν γίγνομαι ἐπειδάν ὁ καθαρότης καί λαμπρότης ὁ ἀρετή ἄνευ τις ἐπιμελαίνω αὐτός κακία ἀποστίλβω εἰμί ὄα διαφῶ νῆ · ὅς οὐ εἰμί Χωρὶς οὐδός ὁ πρός ὁ θεῖον εὐσέβεια . αὐτός γάρ εἰμί ὁ καί ὁ ἀρετή προβάλλω καί πηγάζω , καί ὁ ἐν ἐκεῖνος νορὸν ἐναρμόνιος τε καί σύμφωνος ἀποφαίνω , καί ὁ νυμφικός χιτών καί ὁ ἐπουράνιος παστάς ἐπάξιος ἐξυφαίνω τε καί περιβάλλω παρασκευάζω ὁ ψυχή καί ὁ σωτηρία ὑπάρχω πρόξενος · ὅς καί ὁ ἔλαιον χρῖσις μάλα τε προκαταβάλλω τε καί προκαταρτίζω · καί ὁ λόγος φημί · « καί ἔλαιον ἐπί ὁ κεφαλή σύ μή ὑστερέω · » ὁ εἰς ὁ πλησίος ἐλεημοσύνη καί ὁ ὁ γηγενής ἔλαιον λιβάς ὑπογράφω · ὅς μηδέποτε ὑστερέω ἐγώ ὁ κεφαλή παρακελεύομαι . οὖον γάρ εἰμί τις ποτέ ἐλεέω , ὁ ἔλεος κατορθόω · ἀλ εἰμί τις πολλάκις ὁ δήω ὑπέρ-εἶδον , ὁ προλαμβάνω ὁ αγαθουργία κατήγορος ἀπεργάζομαι , ὁ ἀρετή καί ὁ ἐλεημοσύνη ὑπερόπτης ἑαυτοῦ οὐδέ ἔχω ὕβρις διελέγχω · καί ὁ πράσσω οὐ ἀρετή ἀλλά τις διελέγχω περίστασις , καί ὁράω ὁ βαθύς καί περινοέω ὁ λέξις · « μηυστερεω , φημί , ὁ ἔλαιον ἐπί ὁ κεφαλή Σουέ εἰμί γάρ καί πολλάκις ἀλείφω , ἐν ὅς , φημί , ὁ λιπαίνω διΐστημι , ὑστέρημα οὗτος ὁ ἔμπροσθεν καθίστημι πρᾶξις · καί ἄλλως δέ ὁ ὁ λέξις ἐμφαντικός θεώρημα εὕρεσις γίγνομαι · ὡς ὁ ὁ ἔλαιον χράω οὖον τοσοῦτος ὁ ἐλεάω ὁ εὐεργεσία εἰσάγω , ὅσος ἑαυτοῦ καταβάλλω καί προξενέω ὁ κέρδος . Ζεύς οὗτος ὁ περιοράω ὁ εἰς ὁ ὁμοφυής ἔλεος , ὑστέρησις ὁ ἴδιος λίπανσις καί ὁ ὄλλυμι ἀποκαλέω · καί οὐ ἀπλόος στέρησις μέρος τις ὁ τυγχάνω ἐν ὁ σῶμα , ἀλλά ὁ κυρός καί συνεκτικός ὁ κεφαλή . ἀλλά γάρ οἷος εἴρω τοιοῦτος εἰμί ὁ ὑστερέω δις ὅς ὁ κεφαλή ἐπαλείφω · πολύς γάρ ἵημι ὁ ἔλαιον ὁ κτῆσις οὐδέ ὁ χρῆσις θαυμάζω ὁ ἀπ´ αὐτός δόξα καί ὀνομασία ὁ Ἔρως ὑποδύομαι · καί ὁ μέν διανέμω τις ὁ πρόσειμι , καί οὗτος οὐδέ αὐτός περισπούδαστος , ὁ ὁ ἔλαιον πασωνυεις συνάγω βούλομαι · ὁ δέ ἵνα ὁ πολύς δοκέω χρῆμα ἀγαθός , καί ὁ πολύς σπουδάζω ὑπερόπτης · ὁ δέ δις ἕτερος τίς ὁ μηδείς εἰς ὁ ἀρετή ἀναφέρω λόγος · Ν καί δοκέω διαρρέω ὁ ἔλεος , ἀλ οὐ ἀπό ὁ κεφαλή οὐδός ἐπί ὁ κεφαλή ὁ τοιοῦτος φέρω · οὖον γάρ ἐν κρίσις διάνοια καί ὀρθότης , ἀλλά σαλεύω γνώμη καί θεραπεία πάθος · ὅς συμφέρω εἄν καί σωτηριωδῶς μάλιστα ὁ κενόω διαχέω τε καί δαψιλεύομαι μάλα δύναμαι , ἐπιζήμιος τε καί ἐπισφαλής ἀποκενόω , καί μηδέ σταλαγμός ὡφελεία ὁ κενόω ἀνταλλάσσω . ὁδός ἐπί θεραπεία μονῆτα πένης καί ὁ ἐλασμός ὁ ἴδιος Ψυχή καί ὁ ὁ ἀρετή νέμω ὁ ελεον,ουος ὡς ἀληθής ἀπό κεφαλή τε ὁ δῶρον προγίγνομαι οοιροωΘΟϛ