cogPG.PG101 400
ἅπαντα πλουτήσας ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ , τὸ ὄνομα , τὴν πίστιν , τὸν πόθον , τὸν δρόμον , τὴν ἀποστολὴν , τὰ πολιτεύματα , εἰκότως τοιγαροῦν καὶ « δοῦλος Χριστοῦ . » Ὁ γὰρ προῖκα τοσαῦτα λαβὼν , καὶ μηδὲν προκαταθέμενος , πῶς οὐχὶ δοῦλος , καὶ εἰ τι ἄλλο,τοῦ διὰ τοσούτων τιμήσαντος ; Δοῦλοι μὲν γὰρ καὶ ἄκοντες ἅπαντες , ὅσους ὁ δημιουργικὸς Λόγος ἐκ μὴ ὄντων εἰς ὕπαρξιν θέμενος , πρὸς τὸν Δεσπότην ὁρᾷν ἀναγκάζει , καὶ τοῦ Πλάστου τὸ κράτος ἐπίστασθαι . Καὶ γὰρ ἀνάγκη τὸ δημιούργημα δοῦλον εἶναι καὶ ὑπεξούσιον τῆς τοῦ δεδημιουργηκότος κυριότητος . Δοῦλον δὲ καὶ ὅσον τῆς τοῦ κρείττονος ἀπολαύει προνοίας , καὶ τῆς ζωῆς ὥσπερ ἐκεῖθεν ἔχει τὴν ὕπαρξιν , οὔτω καὶ τῆς διαμονῆς τὴν συνέχειαν . Εἶεν δ´ ἂν εὐγνωμονοῦντες δοῦλοι , καὶ οἵτινες τυραννiδος πικρᾶς καὶ χαλεπῆς αἰχμαλωσίας μεγάλοις ἐλευθερωθέντες λύτροις , τὸν λυτρωτὴν ἐπιγράφεσθαι Δεσπότην ἐγνώκασιν . Ἀλλ´ ὅ γε θεῖος Παῦλος οὐ τούτοις ἑαυτὸν τοῖς τρόποις ὑποτάξαι Χριστῷ μέγα ἐποιεῖτο . κοινὰ τε γὰρ ταῦτα , καὶ οὐδὲν ἐξαίρετον οὐδὲ θαυμαστὸν ἐνδεικνύμενα . ἑτέροις δὲ μᾶλλον ἐαυτὸν διακοσμεῖ , καὶ διαπλάττει δοῦλον πλείοσί τὶ καὶ μείζοσι , καὶ τὸ τῆς δουλείας καθαρὸν , καὶ ὄντως ελεύθερον λαμπρῶς ἐπιδείκνυται . Καὶ πρῶτον μὲν , οἷς ἔσχεν ἰδίως φιλοτιμεῖσθαι τοῖς δεδομένοις αὐτῷ παρὰ τοῦ Πλάστου χαρίσμασι . Δεύτερον , τῷ ἐξῃρημένῳ τῶν ἄλλων ἀνθρώπων καὶ διαπύρῳ τῆς εἰς αὐτὸν ἀγαπήσεως . Καὶ τρίτον τῇ ἀπροφασίστῳ τῆς ἀποστολῆς ὑπηρεσίᾳ , καὶ τῷ ἀπαραβλήτῳ δρόμῳ τῆς δουλείας , ἐλευθέρῳ φρονήματι τὴν ὡς ἀληθῶς ἐμφανίζει εὐγένειαν . Καὶ πρός γε τοῖς εἰρημένοις τῇ ἀκριβείᾳ καὶ καθαρότητι τοῦ πολιτεύματος , δι´ ον ἑαυτὸν δοῦλον καὶ σῶμα καὶ ψυχὴν καὶ λογισμοὺς , καὶ πάντα τὰ τῷ Χριστῷ παρεστήσατο · οὐδαμοῦ τὴν ἐκλογὴν αἰσχύνας , οὐδὲ τὴν ἄνωθεν ψῆφον φαυλίσας , πανταχοῦ δὲ μᾶλλον θείαν ὡς ἀληθῶς ἀποφήνας , καὶ τοῖς ἔργοις τὴν κρίσιν βεβαιωσάμενος , καὶ μηδὲν λιπὼν , τί δεῖ λέγειν τῶν ἐντολῶν ἀκατόρθωτον , ὅπου λαβεῖν ἔστιν , ἃς καὶ ὑπερεβάλλετο ; Δείκνυται τοιγαροῦν ὁ θαυμάσιος Παῦλος , καθ´ ἕνα μὲν τρόπον δοῦλος , ὡς τῆς δημιουργικῆς παλάμης φιλοτέχνημα . Καθ´ ἕτερον δὲ , ὡς τῇ ἐκεῖθεν προνοίᾳ τὴν ὕπαρξιν συνεχόμενος , εἶτα ὡς ἠγορασμένος τῷ Δεσποτικῷ αματι , λοιπὸν ἐντεῦθεν τὰ ἰδιάζοντα · οὐδὲ νοῖς τὴν αὑτοῦ δουλείαν περιγράφει , ἀλλὰ καὶ χαρισμάτων πλοῦτον περιβαλλόμενος , ἄλλης δουλείας ζυγῷ καὶ τρόπῳ ἑαυτὸν ὑποδεύγνυσιν , ἀντιδεξιοῦσθαι φιλονεικῶν οὐκ εἰωθόσι θεραπείαις , τὸν καινοτέραις αὐτὸν φιλοτιμησάμενον χάρισι . Ναὶ δὴ καὶ ἀντὶ πάντων φιλεῖ τὸν Δεσπότην , φίλτρου ὑπερβο . λῶν οὐ λείπων , καὶ μεῖζον εἰ κατὰ λόγον τοῦ θαυμάζεσθαι . Καὶ πάντα σκύβαλα ἡγεῖται , ἵνα Χριστὸν τὸν ποθούμενον κερδήσῃ . Ἀλλὰ καὶ ἀποστέλλεται
Lemmas: ἅπας πλουτέω ἀπό ὁ Χριστός , ὁ ὄνομα , ὁ πίστις , ὁ πόθος , ὁ δρόμος , ὁ ἀποστολή , ὁ πολίτευμα , εἰκότως τοιγάρ καί « δοῦλος Χριστός . » ὁ γάρ προίξ τοσοῦτος λαμβάνω , καί μηδείς προκατατίθημι , πῶς οὐ δοῦλος , καί εἰμί τίς ἀλέω διά τοσοῦτος τιμάω ; Δοῦλος μέν γάρ καί ἄκων ἅπας , ὅσος ὁ δημιουργικός Λόγος ἐκ μή εἰμί εἰς ὕπαρξις τίθημι , πρός ὁ δεσπότης ὁράω ἀναγκάζω , καί ὁ Πλάστης ὁ κράτος ἐφίστημι . καί γάρ ἀνάγκη ὁ δημιούργημα δοῦλος εἰμί καί ὑπεξούσιος ὁ ὁ δημιουργέω κυριότης . Δοῦλος δέ καί ὅσος ὁ ὁ ἀγαθός ἀπολαύω πρόνοια , καί ὁ ζωή ὥσπερ ἐκεῖθεν ἔχω ὁ ὕπαρξις , οὐτάω καί ὁ διαμονή ὁ συνέχεια . εἰμί δδʹ εἄν εὐγνωμονέω δοῦλος , καί ὅστις τυραννiδος πικρός καί χαλεπός αἰχμαλωσία μέγας ἐλευθερόω λύτρον , ὁ λυτρωτής ἐπιγράφω δεσπότης γιγνώσκω . Ἀλ ὅς γε θεῖος Παῦλος οὖον οὗτος ἑαυτοῦ ὁ τρόπος ὑποτάσσω Χριστός μέγας ποιέω . κοινός τε γάρ οὗτος , καί οὐδείς ἐξαίρω οὐδέ θαυμαστός ἐνδείκνυμι . ἕτερος δέ μᾶλλον ἑαυτοῦ διακοσμέω , καί διαπλήσσω δοῦλος πλείων τίς καί μείζων , καί ὁ ὁ δουλεία καθαρός , καί εἰμί ἐλεύθερος λαμπρῶς ἐπιδείκνυμι . καί πρῶτος μέν , ὅς ἔχω ἰδίως φιλοτιμέομαι ὁ δίδωμι αὐτός παρά ὁ Πλάστης χάρισμα . Δεύτερος , ὁ ἐξαιρέω ὁ ἄλλος ἄνθρωπος καί διάπυρος ὁ εἰς αὐτός ἀγάπησις . καί τρίτος ὁ ἀπροφάσιστος ὁ ἀποστολή ὑπηρεσία , καί ὁ ἀπαράβλητος δρόμος ὁ δουλεία , ἐλεύθερος φρόνημα ὁ ὡς ἀληθής ἐμφανίζω εὐγένεια . καί πρός γε ὁ εἴρω ὁ ἀκρίβεια καί καθαρότης ὁ πολίτευμα , δις εἰμί ἑαυτοῦ δοῦλος καί σῶμα καί ψυχή καί λογισμός , καί πᾶς ὁ ὁ Χριστός παρίστημι · οὐδαμοῦ ὁ ἐκλογή αἰσχύνη , οὐδέ ὁ ἄνωθεν ψῆφος φαυλίζω , πανταχοῦ δέ μᾶλλον θεῖος ὡς ἀληθής ἀποφαίνω , καί ὁ ἔργον ὁ κρίσις βεβαιόω , καί μηδείς λείπω , τίς δεῖ λέγω ὁ ἐντολή ἡκατόρθωτος , ὅπου λαμβάνω εἰμί , ὅς καί ὑπερβάλλω ; δείκνυμι τοιγάρ ὁ θαυμάσιος Παῦλος , καθ´ εἷς μέν τρόπος δοῦλος , ὡς ὁ δημιουργικός παλάμη φιλοτέχνημα . Καθ´ ἕτερος δέ , ὡς ὁ ἐκεῖθεν πρόνοια ὁ ὕπαρξις συνέχω , εἶτα ὡς ἀγοράζω ὁ δεσποτικός Αμάτι , λοιπός ἐντεῦθεν ὁ ἰδιάζω · οὐδέ νόος ὁ αὐτός δουλεία περιγράφω , ἀλλά καί χάρισμα πλοῦτος περιβάλλω , ἄλλος δουλεία ζυγόν καί τρόπος ἑαυτοῦ ὑποδεύγνυσιν , ἀντιδεξιόομαι φιλονεικέω οὐ εἴωθα θεραπεία , ὁ καινός αὐτός φιλοτιμέομαι χάρις . Ναίς δή καί ἀντί πᾶς φιλέω ὁ δεσπότης , φίλτρον ὑπερβαίνω . λάω οὖον λείπω , καί μείζων εἰμί κατά λόγος ὁ θαυμάζω . καί πᾶς σκύβαλον ἡγέομαι , ἵνα Χριστός ὁ ποθέω κερδαίνω . ἀλλά καί ἀποστέλλω