cogPG.PG101 78
πρὸς ἐκεῖνα τὸν νοῦν ἐπιστρεφόμενον . Ὡσπερ γὰρ ἡ ἀδίδακτος φύσις ἰσχυρὸν τὰ παρὰ φύσιν ἀποστρέφεσθαι , οὕτως ἡ ἑκ διδασκαλίας διὰ τῆς τῶν ἀγαθῶν πράξεως γυμνασίας ἐπιγινομένη ἕξις μεγάλην λαμβάνει τὴν ἰσχὺν εἰς τὸ πρὸς μηδὲν τῶν φαύλων ἐπιρρεπῶς ἔχειν καὶ τούτοις ἐφήδεσθαι · ἀλλ´ ἡ μὲν τοῦ ῥητοῦ καθ´ ἑαυτὴν σκέψις τοιαύτη τις ἂν εἴη . Ἐπιλόοιτο δ´ ἂν καὶ ἡ κατὰ συμπλοκὴν τῶν ῥητῶν προκειμένη ἀπορία οὐδὲν ἔλαττον καὶ δι´ ἑνὸς ἑκάστου τῶν εἰρημένων · οὐδὲν γὰρ ἄπορον οὕτε τὸν ἔχοντα τοὺς σπερματικοὺς λόγους ἐν ἑαυτῷ βλαστάνοντας , εἴτετῶν ἀρετῶν εἴησαν , εἴτε τῆς εὐσεβείας αἱ καταβολαὶ , τότε μὲν μηδαμῶς ἀποδέχεσθαι τὴν ἐπισπορὰν τοῦ πονηροῦ · ἐπειδὰν δὲ τοῦ κακοῦ βλαστήματος ἔρημοι καταστῶμεν , τότε πρὸς τὴν τῶν ζιζανίων ὑποδοχὴν παρασκευασαμένους ὁρᾶσθαι · ἀλλ´ οὐδὲ τὸν πρόττοντα τὴν ἀρετὴν . ἐπειδάν ταύτην εἰλικρινῶς πράττῃ , ἀνενέργητον αὐτὸν Β οίερί , πε εἰ Δἰσοεριαι . πρὸς τὴν κακίαν εἶναι · ἀμελήσαντα δὲ τῶν καλῶν ἔργων πρὸς τὰ χείρονα κατενεχθῆναι , οὐδεὶς ἂν διαμφισβητήση . ΡΡΓ Λαο ψίε οἰνειειι , ὡς ἀἰοιὴ εει , iα Λυθείη μὲν ἂν ὥσπερ εἴρηται διὰ τούτων καὶ ἡ δοκοῦσα κατ´ ἀρχὰς τῶν ῥητῶν ἐναντιολογία · οἰκειωτέρα δὲ καὶ ἰδιάζουσα λύσις εἴη ἂν αὐτῇ προσαγομένη τοιαύτη . Διττός ἐστιν ὁ τῆς ἄνωθεν υἱοθεσίας τρόπος · ὁ μὲν ἐκ μόνης τῆς φιλοτιμίας τοῦ υἱοθετοῦντος ἐπιδεικνύμενος , ὁ δὲ μετὰ συνεισφορᾶς τῆς ἡμετέρας σπουδῆς , καθ´ ἢν ἡτῶν ἀρετῶν συνεισάγεται ἐργασία · καὶ ἡ δοθεῖσα τῆς υἱοθεσίας ἄνωθεν χάρις τῇ ἀπὸ τῆς γνεώμης συνελθοῦσα τῶν ἀρετῶν πράξει . δλον ἀναμορφοῖ τὸν υἱοθετούμενον πρὸς τὴν ὁμοίωσιν καὶ τὸν χαρακτῆρα , καθ´ ὅσον ἐστὶν ἀνθρώπῳ μιμήαασθαι δυνατὸν τὸν γεγεννηκότα Θεόν . Οὕτως μὲν οὖν ὁ κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον χρηματίσας τέκνον θεοῦ , καὶ οὕτω βεβαίαν καὶ ἀμετακίνητον τὴν υἱοθεσίαν κτησάμενος , ἀναλλοίωτον λαμβάνει τὴν ἔξιν τοῦ καλοῦ , καὶ μισεῖ τὴν ἁμαρτίαν καὶ ἀποστρέφεται , καὶ ούκ ἐθέλει ταύτην οὐδαμῆ ποιεῖν . Ὁ μέν τοί γε τῆς Λεσποτικῆς ἀτολαύσας φιλοτιμίας , μηδὲν δὲ τηλικοῦκαὶ ἑαυτὸν ἄξιον ταύτης διὰ τῶν ἔργων παραστῆσαι , οὕτος δὴ οὗτος κἂν τῆς υἱοθεσίας ἔτυχεν , ἣν ἡ Δεσποτικὴ χαρίζεται φιλοτιμία , τῷ ταύτην οἰκεία γνώμῃ καὶ σπουδῇ μὴ συγκροτεῖν , εὐχερῶς φέρεται πρὸς τὰς τῶν ἁμαρτημάτων πράξεις · τὸ μὲν ἀπὸ τῆς χάριτος δοθὲν σπέρμα , οἷον ἀτελεσφόρητον καταλιπών τὸ δὲ ἀπὸ τοῦ πονηροῦ ἐπισπαρὲν . τελεσφοὡμενόν τε καὶ γεωργούμενον οἰκείᾳ ῥαθυμίᾳ · ὅπερ καὶ περιφέρων ἐν ἑαυτῷ , εἰκότως ἀντὶ τοῦ τέκνον εἰναι Θεοῦ , τέκνον χρηματίζει τοῦ διαβόλου . ΕΡΙΙΤΗΣΙΣ Θʹ . Πῶς τοῦ Θεοπάτορος Δαβὶδ εἰπόντος , « Ἄνθρωπος ὡσεὶ χόρτος αἰ ἡμέραι . αὐτοῦ , » καὶ ἑξῆς , ὁ τούπος καὶ τίμιον ἀνήρ ; » Είία αΜαίο , Ι . ο , μ . ΘὍ . ΟμοοοΒανῖΔΙε νειὺα Ροαὶ ρΟνι Τὴν τῶν ἀνθρώπων φύσιν ὡς τὰ πολλὰ καὶ ὁ θεῖος Δαβὶδ κατευτελίζων , καὶ ὁ σοφὸς μεγαλύνων Σολομῶν , οὐκ ἐναντίαν ἀλλήλοις ἀντεισάγουσι δόξαν · οὐ γὰρ οὗτοι μόνον τοιαύτας ἀποφάσεις περοὶ τοῦ ἀνθρωπείου γένους ποιοῦνται , ἀλλὰ καὶ πολλαχοῦ οῆς θείκς Γραφῆς εὐρήσεις , τοῦτο μὲν ἐπαίρουσαι τὴν ΟΙΕΘΤΙΟΙΚ .
Lemmas: πρός ἐκεῖνος ὁ νόος ἐπιστρέφω . ὡς γάρ ὁ ἀδίδακτος φύσις ἰσχυρός ὁ παρά φύσις ἀποστρέφω , οὕτως ὁ ἐκ διδασκαλία διά ὁ ὁ ἀγαθός πρᾶξις γυμνασία ἐπιγίγνομαι ἕξις μέγας λαμβάνω ὁ ἰσχύς εἰς ὁ πρός μηδείς ὁ φαῦλος ἐπιρρεπής ἔχω καί οὗτος ἐφήδομαι · ἀλ ὁ μέν ὁ ῥητός καθ´ ἑαυτοῦ σκέψις τοιοῦτος τις εἄν εἰμί . πιλόω δδʹ εἄν καί ὁ κατά συμπλοκή ὁ ῥητός πρόκειμαι ἀπορία οὐδείς μικρός καί δις εἷς ἕκαστος ὁ εἴρω · οὐδείς γάρ ἄπορος ἵημι ὁ ἔχω ὁ σπερματικός λόγος ἐν ἑαυτοῦ βλαστάνω , ἴτω ἀρετή εἰμί , εἴτε ὁ εὐσέβεια ὁ καταβολή , τότε μέν μηδαμῶς ἀποδέχομαι ὁ ἐπισπορά ὁ πονηρός · ἐπειδάν δέ ὁ κακός βλάστημα ἐρῆμος καθίστημι , τότε πρός ὁ ὁ ζιζάνιον ὑποδοχή παρασκευάζω ὁράω · ἀλ οὐδέ ὁ προττοειντα ὁ ἀρετή . ἐπειδάν οὗτος εἰλικρινής πράσσω , ἀνενέργητος αὐτός Β οἶος , μετά εἰμί Δἰσοεριαι . πρός ὁ κακία εἰμί · ἀμελέω δέ ὁ καλός ἔργον πρός ὁ χείρων καταφέρω , οὐδείς εἄν διαμφισβήτηση . ΡΡΓ Λάο ψίω οἰνειειι , ὡς ἀἰοιὴ εἰμί , ὅς λύω μέν εἄν ὥσπερ εἴρω διά οὗτος καί ὁ δοκέω κατ´ ἀρχή ὁ ῥητός ἐναντιολογία · οἰκεῖος δέ καί ἰδιάζω λύσις εἰμί εἄν αὐτός προσάγω τοιοῦτος . δισσός εἰμί ὁ ὁ ἄνωθεν υἱοθεσία τρόπος · ὁ μέν ἐκ μόνος ὁ φιλοτιμία ὁ υἱοθετέω ἐπιδείκνυμι , ὁ δέ μετά συνεισφορά ὁ ἡμέτερος σπουδή , καθ´ εἄν βλής ἀρετή συνεισάγω ἐργασία · καί ὁ δίδωμι ὁ υἱοθεσία ἄνωθεν χάρις ὁ ἀπό ὁ γιγνώσκω συνέρχομαι ὁ ἀρετή πρᾶξις . δλον ἀναμορφόω ὁ υἱοθετέω πρός ὁ ὁμοίωσις καί ὁ χαρακτήρ , καθ´ ὅσος εἰμί ἄνθρωπος μιμέομαι δυνατός ὁ γεννάω Θεός . οὕτως μέν οὖν ὁ κατά οὗτος ὁ τρόπος χρηματίζω τέκνον θεός , καί οὗτος βέβαιος καί ἀμετακίνητος ὁ υἱοθεσία κτάομαι , ἀναλλοίωτος λαμβάνω ὁ ἐξέρχομαι ὁ καλός , καί μισέω ὁ ἁμαρτία καί ἀποστρέφω , καί οὐ ἐθέλω οὗτος οὐδαμῆ ποιέω . ὁ μέν ὅς γε ὁ λεσποτικεω ατολαυσος φιλοτιμία , μηδείς δέ τηλικουκης ἑαυτοῦ ἄξιος οὗτος διά ὁ ἔργον παρίστημι , οὗτος δή οὗτος κἀν ὁ υἱοθεσία τυγχάνω , ὅς ὁ δεσποτικός χαρίζομαι φιλοτιμία , ὁ οὗτος οἰκεῖος γνώμη καί σπουδή μή συγκροτέω , εὐχερής φέρω πρός ὁ ὁ ἁμάρτημα πρᾶξις · ὁ μέν ἀπό ὁ χάρις δίδωμι σπέρμα , οἷος ἀτελεσφόρητος καταλείπω ὁ δέ ἀπό ὁ πονηρός ἐπισπείρω . τελεσφοὡμενόν τε καί γεωργέω οἰκεῖος ῥᾳθυμία · ὅσπερ καί περιφέρω ἐν ἑαυτοῦ , εἰκότως ἀντί ὁ τέκνον εἰναι Θεός , τέκνον χρηματίζω ὁ διάβολος . ΣΙ ὁ . Πῶς ὁ Θεοπάτωρ Δαυίδ εἶπον , « Ἄνθρωπος ὡσεί χόρτος ὁ ἡμέρα . αὐτός , » καί ἑξῆς , ὁ Τούπος καί τίμιος ἀνήρ ; » Εία Μαία , Ι . ὁ , μ . ὁ . ομοοοβανιδιος νειός ροή ρΟνι ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις ὡς ὁ πολύς καί ὁ θεῖος Δαυίδ κατευτελίζω , καί ὁ σοφός μεγαλύνω Σολομών , οὐ ἐναντίος ἀλλήλων ἀντείνω δόξα · οὖον γάρ οὗτος μόνος τοιοῦτος ἀπόφασις Περόι ὁ ἀνθρώπειος γένος ποιέω , ἀλλά καί πολλαχοῦ Ὀῆς θείκς γραφή εὑρίσκω , οὗτος μέν ἐπαίρω ὁ ΕΙ .