cogPG.PG101 79
ΚΟΟΣΘΤΙΟ Χ . ἡμετέραν φύσιν , τοῦτο δὲ πάλιν κατευτελίζουσαν καὶ κάτω τιθεῖσαν · οὐ μόνον δὲ ἀλλὰ καὶ ὅσοι τῶν ἡμετέρων ἱερῶν Πατέρων ἐκεῖθεν τὴν ἀληθινὴν ἐμυσταγωγήθησαν σοφίαν , καὶ οὗτοι διαφόρους δόξας θέμενοι περὶ τὸ ἀνθρώπινον , οὐκ ἐν τῷ διαφόρῳ των ψηφισμάτων στάσιν ἢ μάχην πρὸς ἑαυτοὺς ἢ πρὸς ἀλλήλους φαίνονται ουνεισενεγκόντες , ἀλλὰ´ ὁμόνοιάν σε καὶ συμφωνίαν ὁρῶνται διαπεπραγμένοι . Πῶς δὲ διάφορα ἀποφαινομένων οὐδεμία μάχη ἢ ἐναντίωσις πρὸς τὴν ἁλήθειαν ἐπακολουθεῖ , ἐντεῦθεν ἔστιν ῥά διον λαβεῖν . Διπλῆν τὴν κατασκευήν ὁ ἄνθρωπος ἔχει , καὶ διπλοῦν ἐπολιτεύσατο βίον · τὸν μὲν πρὸ τῆς παραβάσεως , τὸν δὲ μετὰ τὴν ἀθέτησιν τῆς ἐντολῆς · ἡ δὲ κατασκευή , τὸ μὲν αὐτοῦ πηλός ἐστι Κάϊν κόνις , τὸ δὲ τὴν παντοκρατορικὴν καὶ δεσποτικὴν τῶν ὄντων ἁπάντων ἐξεικονίζει φύσιν · ὅσαοὖν ἐπαίρει τὸν ἄνθρωπον καὶ ἄνω ἴστησιν , ἢ τοῦ δοθέντος αὐτῷ ἀξιώματος τὸ μέγεθος ὑπεμφαίνει , ἢ τὸν πρὸ τῆς παραβάσεως μακάριον καὶ εὐδαίμονα βίον · ὅσα δὲ εὐτελίζει · καὶ κάτω τίθησι , τοῦτο μὲν τὰ μετὰ τὴν παράβασιν τίθησιν ἀλγεινὰ , τοῦτο δὲ καὶ ὅτι χοῦς ἐστι καὶ εἰς γῆν ἀναλύει , παρίστησιν σαφῶς . Ἀλλὰ ταῦτά φαμεν οἱονεὶ τὰς πρώτας καὶ κυριωτάτας ἀναγράφοντες ἀρχάς . Ἐκ δὲ τούτων πολλὰ καὶ ἄλλα φύεται · μεθόριον γὰρ ὥσπερ ὁ ἄνθρωπος γεγονὼς καὶ δυνάμενος εἴπερ βούλοιτο θεωθῆναι , οὐκ ἔχων δὲ ἀνάγκην Χυ περ βούλοιτο πρὸς τὰ χείρω ῥέψαι ἀναστέλλουσαν τὴν ὁρμὴν , θεούμενος μὲν τῶν μυρίων ἐπαίνων ἄξιός ἐστι τυγχάνειν , ἀποθηριούμενος δὲ καὶ κτηνώδης γενόμενος , ἵνα μὴ λέγω τῇ τῶν πονηρῶν δαιμόνων παραμιλλώμενος κακίᾳ , μυρίοις ὑποβάλλεται ψόγοις · καὶ πρόγε τούτου περὶ τὰ ἐν τῷ βίῳ τερπνὰ καὶ ἡδέα τὸν νοῦν ἐνησχολημένος , μυρίοις καθ´ ἑκάστην περιαντλεῖται κακοῖς · μόλις ποτὲ τὸ ματαιότης μα ταιοτήτων , τὰ πάντα ματαιότης , δυνάμενος συνιδεῖν · ἐαυτὸν δὲ τῷ λόγῳ χωρίζων τοῦ κόσμου , καὶ τῶν ἐν τῷ κόσμῳ περιστάσεων καὶ ἀδολεσχιῶν τῆς ὅτι μάλιστα εὐδαιμονίας ἀπολαύει · καὶ πρὸ τοῦ τυχεῖν τῶν ἐκεῖθεν ὡς ἐν εἰκόνι τῷ παρόντι , καὶ ἐν προοιμίῳ πολλῆς τῆς μακαριότητος ἐντρυφᾷ · ὥστε οὔτε ὁ πατὴρ τῷ παιδὶ μάχεται , ὁ θεοπάτωρ , φημὶ , Δαβὶδ τῷ σοφοῦ Σολομῶντι , ὁ μὲν ἐπαινῶν , ὁ δὲ κατάγων τὸν ἄνθρωπον , οὔτε ἡ θεία Γραφὴ διαμάχεται ἑαυτῇ , ἀλλὰ · οὐδὲ τῶν Πατέρων ἡμῶν ὁ θεῖος χορὸς , ποτὲ μὲν τὴν ἀνθρώπου ἐκθειάζοντες φύσιν , ποτὲ δὲ κατευτελίζοντες καὶ εἰς ἔσχατον συγκατακλείοντες ταπεινότητος · καὶ χωρὶς δὲ τῶν εἰρημένων τὰ περὶ τὸ σωμάτιον πάθη καὶ αἱ καθημεριναὶ λῶβαι πῶς οὐ κατευτελίζουσι τὰ ἡμέτερα ; ἡ δὲ πρὸς θεωρίαν ἐπιστροφὴ τοῦ νοῦ καὶ τὸ ἐκεῖθεν τῆς ἡδονῆς καθαρὸν , πῶς οὐ μα καρίαν ἡμῶν καὶ εὐδαίμονα τὴν πολιτείαν ὑπο δεικνύουσι ; ΕΡΩΤΗΣΙΣ Ιʹ Εί δή ποτε τοὺς δαιμονίᾳ νόσῳ κακουμένους , σεληνιαζομένους ὁ εὐαγῃελιστὴς ὀνομάζει , νᾶμα.ν , ἐς κνιι , ἱά ἀφοΕαοο νοεοίΙυαιῖτοε . Σεληνιαζομένους ὁ εὐαγγελιστὴς τοὺς δαιμονίᾳ κατόχους ὀνομάζει νόσῳ , οὐχὶ τὴν σελήνην αἰτίαν
Lemmas: Ο Χ . ἡμέτερος φύσις , οὗτος δέ πάλιν κατευτελίζω καί κάτω τίθημι · οὖον μόνος δέ ἀλλά καί ὅσος ὁ ἡμέτερος ἱερός Πατέρων ἐκεῖθεν ὁ ἀληθινός μυσταγωγέω σοφία , καί οὗτος διάφορος δόξα τίθημι περί ὁ ἀνθρώπινος , οὐ ἐν ὁ διάφορος ὁ ψήφισμα στάσις ἢ μάχη πρός ἑαυτοῦ ἢ πρός ἀλλήλων φαίνω ουνεισενεγκόντες , ἀλλά ὁμόνοια σύ καί συμφωνία ὁράω διαπράσσω . Πῶς δέ διάφορος ἀποφαίνω οὐδείς μάχη ἢ ἐναντίωσις πρός ὁ ἀλήθεια ἐπακολουθέω , ἐντεῦθεν εἰμί ἄρα δῖος λαμβάνω . διπλῆ ὁ κατασκευή ὁ ἄνθρωπος ἔχω , καί διπλόος πολιτεύω βίος · ὁ μέν πρό ὁ παράβασις , ὁ δέ μετά ὁ ἀθέτησις ὁ ἐντολή · ὁ δέ κατασκευή , ὁ μέν αὐτός πηλός εἰμί Κάϊν κόνις , ὁ δέ ὁ παντοκρατορικός καί δεσποτικός ὁ εἰμί ἅπας ἐξεικονίζω φύσις · οἶδα ἐπαίρω ὁ ἄνθρωπος καί ἄνω ἵστημι , ἢ ὁ δίδωμι αὐτός ἀξίωμα ὁ μέγεθος ὑπεμφαίνω , ἢ ὁ πρό ὁ παράβασις μακάριος καί εὐδαίμων βίος · ὅσος δέ εὐτελίζω · καί κάτω τίθημι , οὗτος μέν ὁ μετά ὁ παράβασις τίθημι ἀλγεινός , οὗτος δέ καί ὅτι χοῦς εἰμί καί εἰς γῆ ἀναλύω , παρίστημι σαφῶς . ἀλλά οὗτος φημί οἱονεί ὁ πρῶτος καί κύριος ἀναγράφω ἀρχή . ἐκ δέ οὗτος πολύς καί ἄλλος φύω · μεθόριος γάρ ὥσπερ ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι καί δύναμαι εἴπερ βούλομαι θεόω , οὐ ἔχω δέ ἀνάγκη ΧΥ περ βούλομαι πρός ὁ χείρων ῥέπω ἀναστέλλω ὁ ὁρμή , θεάομαι μέν ὁ μυρίος ἔπαινος ἄξιος εἰμί τυγχάνω , ἀποθηριόω δέ καί κτηνώδης γίγνομαι , ἵνα μή λέγω ὁ ὁ πονηρός δαίμων παραμιλλάομαι κακία , μυρίος ὑποβάλλω ψόγος · καί πρό οὗτος περί ὁ ἐν ὁ βίος τερπνός καί ἡδύς ὁ νόος ἐνασχολέω , μυρίος καθ´ ἕκαστος περιαντλέω κακός · μόλις ποτέ ὁ ματαιότης μή ταιοτηταω , ὁ πᾶς ματαιότης , δύναμαι συνοράω · ἑαυτοῦ δέ ὁ λόγος χωρίζω ὁ κόσμος , καί ὁ ἐν ὁ κόσμος περίστασις καί αδολεσχία ὁ ὅτι μάλιστα εὐδαιμονία ἀπολαύω · καί πρό ὁ τυγχάνω ὁ ἐκεῖθεν ὡς ἐν εἰκών ὁ πάρειμι , καί ἐν προοίμιον πολύς ὁ μακαριότης ἐντρυφάω · ὥστε οὔτε ὁ πατήρ ὁ παῖς μάχομαι , ὁ θεοπάτωρ , φημί , Δαυίδ ὁ σοφός Σολομών , ὁ μέν ἐπαινέω , ὁ δέ κατάγω ὁ ἄνθρωπος , οὔτε ὁ θεῖος γραφή διαμάχομαι ἑαυτοῦ , ἀλλά · οὐδέ ὁ Πατέρων ἐγώ ὁ θεῖος χορός , ποτέ μέν ὁ ἄνθρωπος ἐκθειάζω φύσις , ποτέ δέ κατευτελίζω καί εἰς ἔσχατος συγκατακλείω ταπεινότης · καί Χωρὶς δέ ὁ εἴρω ὁ περί ὁ σωμάτιον πάθος καί ὁ καθημέριος λώβη πῶς οὖον κατευτελίζω ὁ ἡμέτερος ; ὁ δέ πρός θεωρία ἐπιστροφή ὁ νόος καί ὁ ἐκεῖθεν ὁ ἡδονή καθαρός , πῶς οὖον μή Καρία ἐγώ καί εὐδαίμων ὁ πολιτεία ὑπο δείκνυμι ; ἐρώτησις εἷς εἰ δή ποτός ὁ δαιμόνιος νόσος κακόω , σεληνιάζομαι ὁ εὐαγγελιστής ὀνομάζω , νᾶμα , εἰς κνις , ἰά ἀφοΕαοο νοεοίΙυαιῖτοε . σεληνιάζομαι ὁ εὐαγγελιστής ὁ δαιμόνιος κάτοχος ὀνομάζω νόσος , οὐ ὁ σελήνη αἴτιος