cogPG.PG101 542
Εἰ πολλοὶ κονισάμενοι καὶ τοὺς ἄθλους οὐκ ἀγεννῶς ἐνεγκόντες τὴν νίκην ἡμῖν οὐ γὰρ ἐρῶ τι φαυλότε . Ρον ) καθορᾶν οὐ παρέσχον ἀνίκητον · πλὴν ἐκ τῶν προλαβόντων ἡμᾶς ὁσίων καὶ μακαρίων ἀνδρῶν λαβάς οὐκ ὀλίγας συλλεξάμενοι , καὶ ἂς ἡ τῆς θείας ῥοπῆς εὐμένεια παρασχεῖν ἡμῖν οὐκ ἀπηξίωσε , ταύτας ἐκείναις συνάψαντες , εὐχόμεθα μὲν τὴν σήν σπουδὴν καὶ ἐλπίδα μὴ κεκενωμένην χαρίτων καὶ γνώσεως οὐ δεομένης ἀλλαχόθεν γνώμονος ἀπελθεῖν , εἰ δὲ μὴ , βραχυτάτης ἔτι δεηθῆναι διορθώσεως . Τὸ μὲν οὖν ἀνενδεῆ τὸν λόγον ἐπιζητεῖν , εἰς μῆκός ἐστιν ἐκβιάζεσθαι τὴν γραφὴν , τὸ δὲ σύντομον ἀπαιτεῖν , πολλὰ τῶν δεόντων ἐπιτρέπειν ἀπολιπεῖν · πλὴν , ὡς ἂν οἷός τε ὦ , πειράσομαι κατὰ τὴν σὴν ἀξίωσιν τὸν περὶ ὅρου λόγον προάγειν . βʹ . Οἱ χάσματα γῆς προκομίζοντες καὶ ναυάγια καὶ λοιμὸν ἀέρος καί τινα τοιαῦτα ἕτερα ἀθρόον πολ λῶν καὶ διαφόρων περιλαμβάνοντα θάνατον . εἶτα ζητοῦντες , πότερον ὥριστο τούτους ὑφὲν καὶ τὴν αὐτὴν ἐλθεῖν τελευτὴν , οὗτοί μοι δοκοῦσι τὸ καθορώμενον ζητούμενον ποιεῖν · ἐξ ὧν αὐτοῖς συμβαίνει αἰσθήσεως μᾶλλον ἢ ἀποδείξεως δεῖσθαι , ἵνα μὴ βαθύτερον ἐξετάζων εἴπω , καὶ αὐτῆς διόλου τῆς ἀπὸ των λογισμῶν προϊούσης κρίσεως · τὸ μὲν γὰρ ὁμολογεῖν μὲν τὰ ὄντα , ζητεῖν δὲ ταῦτα εἰ ἔστιν , οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν ἢ τῆς νοητῆς καὶ ἀνερμηνεύτου δυνάμεως στηλιτεύειν τὴν ἀσθένειαν · εἰ γὰρ ὑπὸ τὴν αὐτὴν περιγραφὴν τοῦ θανάτου ἕκαστον πλῆθος περιλαμβάνεται , καὶ τοῦτο καθωμολόγηται . Ὁ δὲ ὅρος οὐδὲν ἕτερόν ἐστι παρὰ τὸ τέλος ἑκάστου , πῶς οὐχ ὅπερ ὁμολογοῦσιν ὅρον γεγενῆσθαι οὐκ ἐλέγχονται ζητοῦντες , εἰ ἄρα κατὰ πάντων εἷς ἦν ὁ παγεὶς ὅρος ; Ἀλλ´ ἕν μὲν τοῦτο , δεύτερον δέ · Τί δήποτε καταφεύγουσιν εἰς πλῆθος ἀθρόον οὕτω μίαν ἀπαίτησιν εἰσπραττόμενον τέλους ; ἢ δῆλον ὅτι τινῶν μὲν ὅρον ὁμολογοῦντες περὶ δὲ τῶν πλειόνων ἀμφισβητουντες . Οὐ γὰρ ἂν αὐτοῖς εἰς πλῆθος οὐδ´ εἰς τὸ ἀθρόον ἡ καταφυγὴ τῆς ἀριστείας ἐπενοήθη · καὶ μὴν εἰ τινῶν μὲν λέγουσιν ὅρον , μὴ πάντων δὲ , ἐξ ὧν αὐτοὶ τῶν ἐνίων ὅρον καὶ σιγῶντες ἀποδέχονται , ἐκ ῶν αὐτῶν ἔστι καὶ τοῖς κατὰ πάντων τὸν ὅρον λέγουσιν ἐκβιάζεσθαι τούτους καὶ ἄκοντας ἕλκεσθαι ποὸς συγκατάθεσιν · οἷς γὰρ ἐκεῖνοι τὰς ἀπορίας ἀποκρούονται ἐνίων ὅρον δοξάζοντες τῶν πρὸς ταύτην ἀπομαχομένων τὴν δόξαν , τοῖς αὐτοῖς ἂν οἱ εὐσεβοῦντες κἀκείνους ἀποκρούεσθαι τὰς ἐπηρείας ἐκἈιδάσκουσι , ἃς κατὰ τῶν λεγόντων ἕνα κοινὸν ὅρον ἀπάντων ἐπὶ τοῦ προχειριζομένου πλήθους γεγενῆσθαι [ προκομίζουσι ] . Κ ] . Ἡτι δὲ οὐ μόνον ἐπειδάν περίστασίς τις καινοπρεπὴς ἐπιστῇ , ἀθρόα γένη καὶ διάφορα ἑνὶ ὅρῳ
Lemmas: εἰμί πολύς κονίζω καί ὁ ἆθλος οὐ ἀγεννής φέρω ὁ Νίκη ἐγώ οὖον γάρ εἴρω τίς φαῦλος . Ρον ) καθοράω οὖον παρέχω ἀνίκητος · πλήν ἐκ ὁ προλαμβάνω ἐγώ ὅσιος καί μακάριος ἀνήρ λαβή οὐ ὀλίγος συλλέγω , καί ὅς ὁ ὁ θεῖος ῥοπή Εὐμένεια παρέχω ἐγώ οὐ ἀπαξιόω , οὗτος ἐκεῖνος συνάπτω , εὔχομαι μέν ὁ σός σπουδή καί ἐλπίς μή κενόω Χαρίτων καί γνῶσις οὖον δήω ἀλλαχόθεν γνώμων ἀπέρχομαι , εἰμί δέ μή , βραχύς ἔτι δήω διόρθωσις . ὁ μέν οὖν ἀνενδεής ὁ λόγος ἐπιζητέω , εἰς μῆκος εἰμί ἐκβιάζω ὁ γραφή , ὁ δέ σύντομος ἀπαιτέω , πολύς ὁ δήω ἐπιτρέπω ἀπολείπω · πλήν , ὡς εἄν οἷος τε εἰμί , πειράζω κατά ὁ σός ἀξίωσις ὁ περί ὁράω λόγος προάγω . βε . ὁ χάσμα γῆ προκομίζω καί ναυάγιον καί λοιμός ἀήρ καί τις τοιοῦτος ἕτερος ἀθρόος πολ λάω καί διάφορος περιλαμβάνω θάνατος . εἶτα ζητέω , πότερος ὁρίζω οὗτος ὑφίημι καί ὁ αὐτός ἔρχομαι τελευτή , οὗτος ἐγώ δοκέω ὁ καθοράω ζητέω ποιέω · ἐκ ὅς αὐτός συμβαίνω αἴσθησις μᾶλλον ἢ ἀπόδειξις δήω , ἵνα μή βαθύς ἐξετάζω εἶπον , καί αὐτός διόλου ὁ ἀπό ὁ λογισμός πρόειμι κρίσις · ὁ μέν γάρ ὁμολογέω μέν ὁ εἰμί , ζητέω δέ οὗτος εἰμί εἰμί , οὐδείς ἕτερος εἰμί ἢ ὁ νοητός καί ανερμήνευτος δύναμις στηλιτεύω ὁ ἀσθένεια · εἰμί γάρ ὑπό ὁ αὐτός περιγραφή ὁ θάνατος ἕκαστος πλῆθος περιλαμβάνω , καί οὗτος καθομολογέω . ὁ δέ ὅρος οὐδείς ἕτερος εἰμί παρά ὁ τέλος ἕκαστος , πῶς οὐ ὅσπερ ὁμολογέω ὅρος γίγνομαι οὐ ἐλέγχω ζητέω , εἰμί ἄρα κατά πᾶς εἷς εἰμί ὁ πήγνυμι ὅρος ; Ἀλ εἷς μέν οὗτος , δύο δέ · τις δήποτε καταφεύγω εἰς πλῆθος ἀθρόος οὗτος εἷς ἀπαίτησις εἰσπράσσω τέλος ; ἢ δῆλος ὅτι τις μέν ὅρος ὁμολογέω περί δέ ὁ πλείων ἀμφισβητέω . οὖον γάρ εἄν αὐτός εἰς πλῆθος οὐδός εἰς ὁ ἀθρόος ὁ καταφυγή ὁ ἀριστεία ἐπινοέω · καί μήv εἰμί τις μέν λέγω ὅρος , μή πᾶς δέ , ἐκ ὅς αὐτός ὁ ἔνιοι ὅρος καί σιγάω ἀποδέχομαι , ἐκ κυβερνάω αὐτός εἰμί καί ὁ κατά πᾶς ὁ ὅρος λέγω ἐκβιάζω οὗτος καί ἄκων ἕλκω ποιός συγκατάθεσις · ὅς γάρ ἐκεῖνος ὁ ἀπορία ἀποκρούω ἔνιοι ὅρος δοξάζω ὁ πρός οὗτος ἀπομάχομαι ὁ δόξα , ὁ αὐτός εἄν ὁ εὐσεβέω ἐκεῖνος ἀποκρούω ὁ ἐπήρεια εκαιδασκους , ὅς κατά ὁ λέγω εἷς κοινός ὅρος ἀπαντάω ἐπί ὁ προχειρίζω πλῆθος γίγνομαι [ προκομίζω ] . Κ ] . ἠμί δέ οὖον μόνος ἐπειδάν περίστασις τις καινοπρεπής ἐφίστημι , ἀθρόος γένος καί διάφορος εἷς ὅρος