cogPG.PG101 448
Ὅτι τῆς κτίσεως , φησὶν , ὡς προείρηται , διακειμένης καὶ ἀγανακτούσης , ἐφ´ καὶ ἄκουσα τῷ παραβάτῃ παρεῖχε τὴν χρείαν , καὶ ἐξυπηρέτει , καὶ ἀγγέλων ἀχθομένων ἐπὶ τῇ τοῦ εὑεργετουμένου ἀννι . μοσύνη , καὶ ὅλου κακωθέντος τοῦ κόσμου διὰ τὰς παρανομίας . « Καὶ γὰρ εἶδεν , φησὶν , ὁ Θεὸς τὴν γῆν , . καὶ ἦν κατεφθαρμένη , ὅτι κατέφθειρεν πᾶσα σὰρξ τὴν ὁδὸν αὐτῆς . » Οὐκ ἦν ἡ κτίσις , οἷαν ὑπέστησεν αὐτοῖς ὁ Θεὸς ἀπ´ ἀρχῆς · οὐκ ἦν · τοῖς ἄστροις ὁ οὐρανὸς , ὡς τὸ πρὶν , ἄνευ τινὸς μιάσματος καταλαμπόμενος · οὐκ ἦν ἡ γῆ τοὺς καρποὺς ἀμολύντους , ώς τὸ πρὶν , ἀναδιδοῦσα · οὐ θάλασσα , οὐκ ἄλλο τι τῶν ἐν τῇ κτίσει . Ὁ γὰρ παραβάτης εἰσελθών ἐν αὐτῇ , κατεμίανεν , καὶ ἀνεθόλωσεν ἅπαντα ταῖς βλασφημίαις , ταῖς θεομάχοις καὶ αἰσχραῖς φωναῖς , ταῖς ιαιφονίαις τὴν γῆν τοῖς πειραταῖς καὶ λῃσταῖς τὴν θάλασσαν · τὰς πηγὰς καὶ ποταμοὺς ταῖς εἰδωλολατρίαις , νύμφαις , καὶ δαίμοσιν ἀνάπτοντες αὐτά · πᾶσα τοῖς ἀνθρώποις ἡ κτίσις εἰς θεοὺς ἀνεπλάπ τετο · οὐδὲν δὲ κτίσιν οὕτω μιαίνει καὶ κιβδηλεύει , ὡς τὸ θεοποιεῖσθαι αὐτήν . Εἰσῆλθεν ὁ Σωτὴρ τοῦ κόσμου διὰ σαρκὸς ἐν αὐτῇ , καὶ ταύτην τῶν μυρίων τούτων ἀπαλλάξας μιασμάτων ἀνεκαίνισεν , πολὺ χαλεπωτέρων ἢ σωματικῆς διαφθορᾶς ἐλευθερώσας αὐτὴν κακώσεων καὶ παθῶν , ἀνακαινίζει διὰ τῆς πρώτης παρουσίας τὴν κτίσιν · ἵνα μάθῃς , ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ καὶ ἀπ´ ἀρχῆς αὐτὴν δημιουργήσας · οὐ γὰρ ἄλλου μὲν κτίζειν , ἄλλου δὲ διαφθαρεῖσαν ἀνακαινίζειν · ἀλλὰ τῆς αὐτῆς ἑκάτερον σοφίας καὶ τέχνης , ἀνακαινίζειν τὴν κτίσιν κατὰ τὴν πρώτην ἐπιδημίαν , ἵνα μηδεμία σοιχώρα καταλειφθῇ ἀπιστίας , ὡς κατὰ τὴν δευτέραν παρουσίαν οὐ καινισθήσεται , καὶ σὺ πρὸ αὐτῆς εἰς ἀφθαρσίαν , εἰς ἀπάθειαν , εἰς ἄφατου καλλονήν . Εἰ γὰρ ὅτε ἦν ἑκὼν ἐν ἀσθενείᾳ σαρκὸς , ἐν ἰδρῶσιν , ἐν πάθεσιν ὁ Χριστὸς , ὅ τε πλάνος καὶ Σαμαρείτης ἐσυκοφαντεῖτο , τὴν κτίσιν ἐκάθαρεν τῶν τοσούτων καὶ τηλικούτων καὶ πολυχρονιωτάτων παθῶν καὶ μιασμάτων · ὅτ´ ἂν ὡς κριτὴς ζώντων παραγένηται καὶ νεκρῶν , ὅταν μυριάσιν ἀγγέλων δορυφορούμενος τάγμασιν , ὅταν πάντων δεσπόζων καὶ Κύριος , ὅταν πάντα φρίσσῃ καὶ τρέμῃ , πῶς ἡ ἐκ φθορᾶς εἰς ἀφθαρσίαν μεταβολὴ οὐ τὸ ῥᾷστον ἕχουσα καθορᾶται ; Καὶ τὸ ἀκόλουθον , καὶ θεοπρεπὲς , ὅτι παραγίνεται ὁ Σωτὴρ , προκηρυττόντων τῶν προφητῶν , ἵνα μήτις νομίσῃ , ὅτι καθ´ ὃν τρόπον ἄνθρωπος τῆς προτέρας διαμαρτὼν ἐπιβολῆς καὶ βοηθείας ἐπὶ δευτέραν ἔρχεται , οὕτω καὶ ὁ Θεός . Ἵνα οὖν μή τις ὑπονοήσῃ τοῦτο , ἄνωθεν προέλεγον οἱ , προφῆται τὴν παρουσίαν αὐτοῦ · ἵνα δείξωσιν , ὅτι Θεὸς οὐ σκεπτόμενος εὐρίσκει τὸ συμφέρον , ἀλλ´ ἀπ´ ἀρχῆς προΐδεν ἅπαντα . Ἡμεῖς μὲν γὰρ οἱ ἄνθρωποι σκεπτόμεθα , καὶ , ἐὰν ἀποτύχωμεν τῆς πρώτης πείρας , ἐφ´ ἑτέραν μεταβαίνομεν · ὁ δὲ Θεὸς οὐχ
Lemmas: ὅτι2 ὁ κτίσις , φημί , ὡς προερέω , διάκειμαι καί ἀγανακτέω , ἐφίημι καί ἀκούω ὁ παραβάτης παρέχω ὁ χρεία , καί ἐξυπηρετέω , καί ἄγγελος ἄχθομαι ἐπί ὁ ὁ εὐεργετέω Αννί . μοσύνη , καί ὅλος κακόω ὁ κόσμος διά ὁ παρανομία . « καί γάρ ὁράω , φημί , ὁ θεός ὁ γῆ , . καί εἰμί καταφθείρω , ὅτι καταφθείρω πᾶς σάρξ ὁ ὁδός αὐτός . » οὐ εἰμί ὁ κτίσις , οἷος ὑφίστημι αὐτός ὁ θεός ἀπ´ ἀρχή · οὐ εἰμί · ὁ ἄστρον ὁ οὐρανός , ὡς ὁ πρίν , ἄνευ τις μίασμα καταλάμπω · οὐ εἰμί ὁ γῆ ὁ καρπός1 αμόλυντος , οὖς ὁ πρίν , ἀναδίδωμι · οὖον θάλασσα , οὐ ἄλλος τίς ὁ ἐν ὁ κτίζω . ὁ γάρ παραβάτης εἰσέρχομαι ἐν αὐτός , καταμιαίνω , καί ἀναθολόω ἅπας ὁ βλασφημία , ὁ θεομάχος καί αἰσχρός φωνή , ὁ ιαιφονιος ὁ γῆ ὁ πειρατής καί λῃστής ὁ θάλασσα · ὁ πηγή καί ποταμός ὁ εἰδωλολατρία , νύμφη , καί δαίμων ἀνάπτω αὐτός · πᾶς ὁ ἄνθρωπος ὁ κτίσις εἰς θεός ἀνεπλάπ Τέτος · οὐδείς δέ κτίσις οὗτος μιαίνω καί κιβδηλεύω , ὡς ὁ θεοποιέω αὐτός . εἰσέρχομαι ὁ Σωτήρ ὁ κόσμος διά σάρξ ἐν αὐτός , καί οὗτος ὁ μυρίος οὗτος ἀπαλλάσσω μίασμα ἀνακαινίζω , πολύς χαλεπός ἢ σωματικός διαφθορά ἐλευθερόω αὐτός κάκωσις καί πάθος , ανακαινίζω διά ὁ πρῶτος παρουσία ὁ κτίσις · ἵνα μανθάνω , ὅτι αὐτός εἰμί ὁ καί ἀπ´ ἀρχή αὐτός δημιουργέω · οὖον γάρ ἄλλος μέν κτίζω , ἄλλος δέ διαφθείρω ἀνακαινίζω · ἀλλά ὁ αὐτός ἑκάτερος σοφία καί τέχνη , ἀνακαινίζω ὁ κτίσις κατά ὁ πρῶτος ἐπιδημία , ἵνα μηδείς σοιχωρ καταλείπω ἀπιστία , ὡς κατά ὁ δύο παρουσία οὖον καινίζω , καί σύ πρό αὐτός εἰς ἀφθαρσία , εἰς ἀπάθεια , εἰς άφατος καλλονή . εἰμί γάρ ὅτε εἰμί ἑκών ἐν ἀσθένεια σάρξ , ἐν ἱδρόω , ἐν πάθος ὁ Χριστός , ὅς τε πλάνος καί Σαμαρείτης συκοφαντέω , ὁ κτίσις καθαίρω ὁ τοσοῦτος καί τηλικόσδε καί πολυχρόνιος πάθος καί μίασμα · ὅς εἄν ὡς κριτής ζῶ παραγίγνομαι καί νεκρός , ὅταν μυριάς ἄγγελος δορυφορέω τάγμα , ὅταν πᾶς δεσπόζω καί Κύριος , ὅταν πᾶς φρίσσω καί τρέμω , πῶς ὁ ἐκ φθορά εἰς ἀφθαρσία μεταβολή οὖον ὁ ῥᾴδιος ἔχω καθοράω ; καί ὁ ἀκόλουθος , καί θεοπρεπής , ὅτι παραγίγνομαι ὁ Σωτήρ , προκηρύσσω ὁ προφήτης , ἵνα μῆτις νομίζω , ὅτι καθ´ ὅς τρόπος ἄνθρωπος ὁ πρότερος διαμαρτάνω ἐπιβολεύς καί βοήθεια ἐπί δύο ἔρχομαι , οὗτος καί ὁ Θεός . ἵνα οὖν μή τις ὑπονοέω οὗτος , ἄνωθεν προλέγω ὁ , προφήτης ὁ παρουσία αὐτός · ἵνα δείκνυμι , ὅτι θεός οὖον σκέπτομαι εὑρίσκω ὁ συμφέρω , ἀλ ἀπ´ ἀρχή προοράω ἅπας . ἐγώ μέν γάρ ὁ ἄνθρωπος σκέπτομαι , καί , ἐάν ἀποτυγχάνω ὁ πρῶτος πείρω , ἐφίημι ἕτερος μεταβαίνω · ὁ δέ θεός οὐ