cogPG.PG101 123
Σηλοῦσιν . οὐχ ὡσαύτως δὲ παραλαμβάνονται · και αὺ δ´ ἂν ἴσως ἀναμνησθείης . Ἡνίκα μὲν γὰρ ἄνθρωπόν φαμεν , τὴν ἐγκατατεταγμένην τῆς ὑποστά . σει φύσιν λογιζόμεθα · ἡνίκα δ´ ἀνθρωπότητα τὴν αὐτὴν μὲν ἀνθρώπου φύσιν , οὐ τὴν ἐγκατατεταγμένην δὲ , ἀλλ´ ἣν ὁ νοῦς ἐξαιρῶν τῆς ὕλης καθ´ ἑαυτὴν πολυπραγμονεῖ . Ὥστε ταυτόν ἐστιν ὁ ἄνθρωπος . καὶ ἡ ἀνθρωπότης , καὶ τρόπον ἕτερον παραλλάττοντα · διὸ οὐκ ἀναγκαῖον , ὅσοις ἐνθεωρεῖται τὸ ἕτερον , τοῖς αὐτοῖς ὁρᾶσθαι καὶ θάτερον . Οἷς γὰρ ἀλλήλων παρἡλλακται , παρηλλαγμένην πάντως καὶ τὴν χρείσν παράσχοιτ´ ἄν . Διὸ καὶ ἄνθρωπον μὲν εὐλόγως φαμὲν τὸν Σωκράτην , ἀνθρωπότητα δὲ οὐκ ἔτι . Ἐν γὰρ τῷ παραλλάττοντι τῆς κατηγορίας ἔχειν μέντοι τὴν ἀνθρωπότητα τὸν Σωκράτην ἐροῦμεν · καὶ περιέχεσθαι τὸ καθ´ ἕκαστον ὑπ´ αὐτῆς , ὥσπερ ὑπὸ τοῦ ἀνθρώπου · ἐν τοῖς τοιούτοις γὰρ αὐτῶν ἐδόκει καὶ ἡ ταυτότης . Ὥστε εἰ καὶ μὴ τὸν αὐτὸν τρόπον , ἐς´ ὧν ὁ ἄνθρωπος λέγεται , ἐπ´ αὐτῶν ἀρμόζειν δύναται καὶ ἡ ἀνθρωπότης . Ἀλλὰ περιεκτικήν τε εἶναι τῶν ἀτόμων καθαρῶς ἄν τις τὴν ἀνθρωπότητα φαίη , καὶ ἔχειν ταύτην τὸν Σωκράτην , καὶ θεωρεῖσθαι αὐτὴν ἐκ τῶν ἀτόμων . θοι μο εἰἱλάνίυα οοεαί ἰλααε , ἰ οορεοιαιῶ Λαιο Θοσναιειη , αιαμε ἱρεα εκ ἱηλίνιυε αὐιαοια Γειῖί . Ὁ δὲ ἐπὶ τῆς φύσεως λόγος ἕτοιμός ἑστι καὶ περὶ τῶν ὑπερφυῶν τὴν ἀμφισβήτησιν διαλύειν . Ἀλλὰ τὰ μὲν προσεχῶς εἰρημένα , σκιρτώντων ἴσως ἔτι μετὰ τὰς διαλεκτικὰς παλαίστρας , οὔπω δὲ τῶν εἰς τὸ βραβεῖον ἀφιγμένων , ὃ χαρίζεται τῆς ἀληθείας ἡ κατάληψις , νομιστέον . Πῶς γὰρ ἡ ἀνθρω πότης καὶ ἐξήρηται τῶν ἀτόμων , καὶ ὑπ´ αὐτῶν ἔχεται ; Πῶς δὲ περιέχει ταῦτα , μηδ´ ὅλως αὐτῶν κατηγορουμένη · Τὸ γὰρ ἔχειν , καὶ τὸ εἶναι , κἂν γραμμάτων ἐναλλαγῇ βραχείᾳ διίσταται , μεγάλην πραγμάτων ἀταγγέλλει ἑτερότητα . Τὴν δ´ ἀπὸ τῆς ταυτότητος καταδρομὴν εὐχερέστερον ἀναστέλλειν ἂν εἴη · οὐχ ὡς ἀνάγκη τις , εἴπερ καὶ δοίη ταυτὸν ἀνθρώπῳ τὴν ἀνθρωπότητα , κατηγορουμένου τοῦ ἑτέρου καὶ τὸ ἕτερον κατηγορεῖσθαι . Ταυτὸν γὰρ ὁ Σωκράτης τῷ ἀνθρώπῳ , εἴπερ οὐχ ἕτερον ἑτέρου κατηγορεῖται . Ἀλλὰ γὰρ τοῦ Σωκράτους μὲν κατηγορεῖται δῆλον ὁ ἄνθρωπος , οὐκ ἔτι δὲ ὁ Σωκράτης ἀνταποδίδωσι τῷ ἀνθρώπῳ τὴν κατηγορίαν · λέγεται μὲν γὰρ ὁ Σωκράτης ἄνθρωπος , οὐκ ἔτι δὲ ὁ ἄνθρωπος Σωκράτης . Ὥστε οὐν Ἐπορον ἐπ´ ἐνίων ὀνομάτων λέγειν συμπροῖέναι τὴν ἑτερότητα τῇ ταυτότητι . Ἀλλά ἐστι καὶ τὸ ῥηθὲν παραδειγματικὴν πιθανότητα φέρον οὐ τὴν αὐτὴν ἰσχὺν προβάλλεται τοῖς ἐξ ἀρχῆς ἠπορημένοις παρασχεῖν τὴν λύσιν · καὶ γὰρ ἐνταῦθα τὸ μὲν κοινὸν , τὸ δὲ τῶν καθ´ ἕκαστον · ἐν ἐκείνοις δὲ παραπλησίως ἑκάτερον ἀπολαύει τῆς κοινότητος . Τίς οὖν ἡ πανταχόθεν καὶ
Lemmas: σηλους . οὐ ὡσαύτως δέ παραλαμβάνω · και αὖ δδʹ εἄν ἴσως ἀναμιμνήσκω . ἡνίκα μέν γάρ ἄνθρωπος φημί , ὁ ἐγκατατάσσω ὁ ὑπόστη . σέω φύσις λογίζομαι · ἡνίκα δδʹ ἀνθρωπότης ὁ αὐτός μέν ἄνθρωπος φύσις , οὖον ὁ ἐγκατατάσσω δέ , ἀλ ὅς ὁ νόος ἐξαιρέω ὁ ὕλη καθ´ ἑαυτοῦ πολυπραγμονέω . ὥστε αὐτός εἰμί ὁ ἄνθρωπος . καί ὁ ἀνθρωπότης , καί τρόπος ἕτερος παραλλάσσω · διό οὐ ἀναγκαῖος , ὅσος ἐνθεωρέω ὁ ἕτερος , ὁ αὐτός ὁράω καί ἕτερος . οἷς γάρ ἀλλήλων παραλλάσσω , παραλλάσσω πάντως καί ὁ χρείσν παρέχω ἄν . Διὸ καί ἄνθρωπος μέν εὔλογος φημί ὁ Σωκράτης , ἀνθρωπότης δέ οὐ ἔτι . ἐν γάρ ὁ παραλλάσσω ὁ κατηγορία ἔχω μέντοι ὁ ἀνθρωπότης ὁ Σωκράτης εἴρω · καί περιέχω ὁ καθ´ ἕκαστος ὑπό αὐτός , ὥσπερ ὑπό ὁ ἄνθρωπος · ἐν ὁ τοιοῦτος γάρ αὐτός δοκέω καί ὁ ταυτότης . ὥστε εἰμί καί μή ὁ αὐτός τρόπος , ἐγώ ὅς ὁ ἄνθρωπος λέγω , ἐπι αὐτός ἁρμόζω δύναμαι καί ὁ ἀνθρωπότης . ἀλλά περιεκτικός τε εἰμί ὁ ἄτομος καθαρός ἄν τις ὁ ἀνθρωπότης φημί , καί ἔχω οὗτος ὁ Σωκράτης , καί θεωρέω αὐτός ἐκ ὁ ἄτομος . θέω μ εἰἱλάνίυα οοεαί ἰλααε , εἷς οορεοιαιῶ Λάιος θοσναιειμι , αιαμε ἱερεύς ἐκ ἱηλίνιυε αὐιαοια Γειῖί . ὁ δέ ἐπί ὁ φύσις λόγος ἑτοῖμος εἰμί καί περί ὁ ὑπερφυής ὁ ἀμφισβήτησις διαλύω . ἀλλά ὁ μέν προσεχῶς εἴρω , σκιρτάω ἴσως ἔτι μετά ὁ διαλεκτικός παλαίστρα , οὔπω δέ ὁ εἰς ὁ βραβεῖον ἀφικνέομαι , ὅς χαρίζομαι ὁ ἀλήθεια ὁ κατάληψις , νομιστέος . Πῶς γάρ ὁ ἀνθρω πότης καί ἐξαιρέω ὁ ἄτομος , καί ὑπό αὐτός ἔχω ; Πῶς δέ περιέχω οὗτος , μηδ´ ὅλως αὐτός κατηγορέω · ὁ γάρ ἔχω , καί ὁ εἰμί , κἀν γράμμα ἐναλλαγή βραχύς διίστημι , μέγας πρᾶγμα ἀναγγέλλω ἑτερότης . ὁ δδʹ ἀπό ὁ ταυτότης καταδρομή εὐχερής ἀναστέλλω εἄν εἰμί · οὐ ὡς ἀνάγκη τις , εἴπερ καί δήω τατός ἄνθρωπος ὁ ἀνθρωπότης , κατηγορέω ὁ ἕτερος καί ὁ ἕτερος κατηγορέω . τατός γάρ ὁ Σωκράτης ὁ ἄνθρωπος , εἴπερ οὐ ἕτερος ἕτερος κατηγορέω . ἀλλά γάρ ὁ Σωκράτης μέν κατηγορέω δῆλος ὁ ἄνθρωπος , οὐ ἔτι δέ ὁ Σωκράτης ἀνταποδίδωμι ὁ ἄνθρωπος ὁ κατηγορία · λέγω μέν γάρ ὁ Σωκράτης ἄνθρωπος , οὐ ἔτι δέ ὁ ἄνθρωπος Σωκράτης . ὥστε ὀν ἔπορον ἐπι ἔνιοι ὄνομα λέγω συμπροίημι ὁ ἑτερότης ὁ ταυτότης . ἀλλά εἰμί καί ὁ ἐρώ παραδειγματικός πιθανότης φέρω οὖον ὁ αὐτός ἰσχύς προβάλλω ὁ ἐκ ἀρχή ἀπορέω παρέχω ὁ λύσις · καί γάρ ἐνταῦθα ὁ μέν κοινός , ὁ δέ ὁ καθ´ ἕκαστος · ἐν ἐκεῖνος δέ παραπλήσιος ἑκάτερος ἀπολαύω ὁ κοινότης . Τῖς οὖν ὁ πανταχόθεν καί