cogPG.PG101 208
ἐλάλει καὶ πιεῖν παρ´ αὐτῆς ὕδωρ ἐπεζήτει , τὰ ταπεινὰ συνηλάθης λογίζεσθαι περὶ αὐτοῦ πῶς ὥσπερ . ἔλαβες τὴν Σαμαρεῖτιν , πρόφασιν ταπεινοτέρας ὑπολήψεως καὶ δόξης , οὕτως οὐ παρέλαβες αὐτὴν διδάσκαλον καὶ τῆς ὑψηλοτέρας ; « Δεῦτε γὰρ , φησίν , ἴδετε ἄνθρωπον , » πόλιν ὅλην ἐπιστρέφουσα ἐκάλει , « ὁς εἰπέ μοι πάντα ὅσα ἐποίησα · » οὐδὲ ταῦτά σε θεωρὸν ἐργάζεται τῶν θειοτέρων τε καὶ ὑψηλοτέρων ; ἀλλ´ ὅτι πυνθάνεται τῶν μαθητῶν , « Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι · » ἀνοίας ἅρπαγμα τὴν ἐρώτησιν ποιησάμενος , ἕνα τῶν πολλῶν νομίζεις ; καὶ πῶς οὐπρὸς θεοπρεπῆ δόξαν ἀναβαίνεις , ἀκούων λέγοντος τῷ τὴν ἀπόκρισιν παρεσχημένῳ , « Σὺ εἶ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος ; » « Ὅτι σάρξκαὶ αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέσοι , ἀλλ´ ὁ Πατήρ μου ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς ; » Καὶ , « Σὺ εἶ Πέτρος , καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ πέτρᾳοίκοδομήσω μουτὴν Ἐκκλησίαν , καὶ πύλαιῷδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς ; » Ἀνθρώπινα ταῦτα , ἢ μόνης τῆς παντοδυνάμου Θεότητος καὶ φιλανθρώπου ; ἀλλὰ ῥήματα ταῦτά ἐστι , καὶ τὴν ὄψιν οὔπω προσέλαβε μάρτυρα ; οὐδὲ τῶν πραγμάτων εὐθὺς ἐνέστηκεν ἡ ἐνέργεια ; τυφλοὺς ὁρῶν μετὰ γέννησιν τὴν τῶν ὀμμάτων ἑορτάζοντας ἀναγέννησιν , καὶ τῇ ἐναργείᾳ τῶν ὄψεων τὸ ἐκ γενέσεως πάθος ἀπελάσαντας , κωφοὺς ἀκούοντας , καὶ χωλῶν τὰς βάσεις όρθουμένας ῥήματι , καὶ νεκροὺς ἀνισταμένους , καὶ πέτρας τῷ πάθει τῷ Δεσποτικῷ ῥηγνυμένας , καὶ ἥλιον σκυθρωπάζοντα , καὶ σκότος ἀντὶ τῶν ἀκτίνων καὶ τῆς πολλῆς λαμπρότητος περιβαλλόμενον , καὶ τάφους κενουμένους , καὶνεκροὺς μετὰ τῶν ζώντων τὴν κοινὴν ἀνάστασιν προδιατυποῦντας καὶ συνεορτάζοντας . Ταῦτα ὁρῶν , πῶς οὐ πάντων ἀπέστης δι´ ὡν σεαυτῷ συνῆγες τὰ σκάνδαλα , καὶ τὸν γνώμονα ἐτραυμάτιζες , καὶ πολλῇ σπουδῇ καὶ δρόμω καταφυγὼν πρὸς μετάνοιαν ἐπεδείξω τὴν διόρθωσιν , ἵνα δι´ αὐτῆς καὶ ἄφεσιν τῶν ἀμαρτιῶν ἐκέρδησας ; ἀλλ´ οὐδὲ τούτοις καταμαλάττεσθαι τὴν τῆς καρδίας πύρωσιν ἀνέχῃ · ἔτι δὲ μᾶλλον φιλονεικεῖς τὴν ἀπάνοιαν καὶ τὸ θέόμαχον κρατύνειν · καὶ νῦν μὲν ἐν τῇ τῆς Σαββάτου περιεργοτέρᾳ καὶ καιρὸν οὐκ ἐχούσῃ φιλοτιμίᾳ , τὰς ὑπὲρ τὸ Σάββατον θεοσημείας φαυλίζεις · νῦν δὲ τὸ Σάββατον οὐκ ἔχων ἀναχώρησιν τῆς βλασφημίας , ὁρῶν δαιμονίας πληγῆς ἀπαλλαττόμενον τὸ γένος , ἐπὶ τὸν Βεελζεβοὺλ καταφεύγεις · νῦν δὲ καὶ ταύτην τὴν πρόφασιν ἀναπλάττειν παντελῶς ἀφῃρημένος , τὸν θάνατον ἔγνως καὶ τὴν μιαιφονίαν βοηθὸν καὶ σύμμαχον ποιεῖσθαι · καὶ ὃν ἐκεῖνος τεταρταῖον οὐκ ἴσχυσεν ἔτι κατέχειν νεκρὸν , τοῦτον πάλιν ὑποστρέφειν πρὸς αὐτὸν , τὰς παλαμναίας γνώμας καὶ χεῖρας ἐκτείνεις · « Ἐζήτουν γὰρ , φησίν , οἱ Ἰουδαῖοι ἵνα καὶ τὸν Λάζαρον ἀποκτείνωσι · » καὶ τὸ τελευταῖον , τὸν ταῦτα θαυματουργήσαντα , σταυρῷ καὶ θανάτῳ καταδικάζεις · καὶ κουστωδίαν ζητεῖς · καὶ σφραγῖδας ἐπιβάλλεις τῷ νεκρῷ καὶ τῷ τάφῳ · καὶ τὸ ἀναισχυντότατον καὶ πᾶσαν ὑπερβάλλον ἀθεότητα καὶ συγγνώμην οὐδεμίαν οὐδαμῶς ὑπολειπόμενον τῆς κλοπῆς τῷ πλάσματι τὴν ἀνάστασιν κλέπτεις · μηδὲ τῷ τῶν ἐξἄιῶνος ἁπάντων ὑπερκειμένῳ παραδόξων
Lemmas: λαλέω καί πίνω παρ´ αὐτός ὕδωρ ἐπιζητέω , ὁ ταπεινός συναιρέω λογίζομαι περί αὐτός πῶς ὥσπερ . λαμβάνω ὁ Σαμαρείτης , πρόφασις ταπεινός ὑπόληψις καί δόξα , οὕτως οὖον παραλαμβάνω αὐτός διδάσκαλος καί ὁ ὑψηλός ; « δεῦτε γάρ , φημί , ὁράω ἄνθρωπος , » πόλις ὅλος ἐπιστρέφω καλέω , « ὅς εἶπον ἐγώ πᾶς ὅσος ποιέω · » οὐδέ οὗτος σύ θεωρός ἐργάζομαι ὁ θεῖος τε καί ὑψηλός ; ἀλ ὅτι πυνθάνομαι ὁ μαθητής , « τίς ἐγώ λέγω ὁ ἄνθρωπος εἰμί · » ἄνοια ἅρπαγμα ὁ ἐρώτησις ποιέω , εἷς ὁ πολύς νομίζω ; καί πῶς οὐπρὸς θεοπρεπής δόξα ἀναβαίνω , ἀκούω λέγω ὁ ὁ ἀπόκρισις παρέχω , « σύ εἰμί ὁ υἱός ὁ Θεός ὁ ζῶ ; » « ὅτι2 σάρξ αἷμα οὐ ἀποκαλύπτω , ἀλ ὁ Πατήρ ἐγώ ὁ ἐν ὁ οὐρανός ; » καί , « σύ εἰμί Πέτρος , καί ἐπί οὗτος ὁ πετραοικοδομεω μουτή ἐκκλησία , καί πυλαιοιδεω οὖον κατισχύω αὐτός ; » ἀνθρώπινος οὗτος , ἢ μόνος ὁ παντοδύναμος θεότης καί φιλάνθρωπον ; ἀλλά ῥῆμα οὗτος εἰμί , καί ὁ ὄψις οὔπω προσλαμβάνω μάρτυς ; οὐδέ ὁ πρᾶγμα εὐθύς ἐνίστημι ὁ ἐνέργεια ; τυφλός ὁράω μετά γέννησις ὁ ὁ ὄμμα ἑορτάζω ἀναγέννησις , καί ὁ ἐνάργεια ὁ ὄψις ὁ ἐκ γένεσις πάθος ἀπελαύνω , κωφός ἀκούω , καί χωλός ὁ βάσις ὀρθόω ῥῆμα , καί νεκρός ἀνίστημι , καί πέτρα ὁ πάθος ὁ δεσποτικός ῥήγνυμι , καί ἥλιος σκυθρωπάζω , καί σκότος ἀντί ὁ ἀκτίς καί ὁ πολύς λαμπρότης περιβάλλω , καί τάφος κενόω , καινεκρος μετά ὁ ζῶ ὁ κοινός ἀνάστασις προδιατυπόω καί συνεορτάζω . οὗτος ὁράω , πῶς οὖον πᾶς ἀφίστημι δις ὡς σεαυτοῦ συνάγω ὁ σκάνδαλον , καί ὁ γνώμων τραυματίζω , καί πολύς σπουδή καί δρόμος καταφεύγω πρός μετάνοια ἐπιδείκνυμι ὁ διόρθωσις , ἵνα δις αὐτός καί ἄφεσις ὁ ἁμαρτία κερδαίνω ; ἀλ οὐδέ οὗτος καταμαλάσσω ὁ ὁ Καρδία πύρωσις ἀνέχω · ἔτι δέ μᾶλλον φιλονεικέω ὁ απανοεις καί ὁ θεομάχος κρατύνω · καί νῦν μέν ἐν ὁ ὁ Σάββατο περίεργος καί καιρός οὐ ἔχω φιλοτιμία , ὁ ὑπέρ ὁ σάββατον θεοσημεία φαυλίζω · νῦν δέ ὁ σάββατον οὐ ἔχω ἀναχώρησις ὁ βλασφημία , ὁράω δαιμόνιος πληγή ἀπαλλάσσω ὁ γένος , ἐπί ὁ Βεελζεβούλ καταφεύγω · νῦν δέ καί οὗτος ὁ πρόφασις ἀναπλάσσω παντελῶς ἀφαιρέω , ὁ θάνατος γιγνώσκω καί ὁ μιαιφονία βοηθός καί σύμμαχος ποιέω · καί ὅς ἐκεῖνος τεταρταῖος οὐ ἰσχύω ἔτι καταχέω νεκρός , οὗτος πάλιν ὑποστρέφω πρός αὐτός , ὁ παλαμναῖος γνώμη καί χείρ ἐκτείνω · « ζητέω γάρ , φημί , ὁ Ἰουδαῖος ἵνα καί ὁ Λάζαρος ἀποκτείνω · » καί ὁ τελευταῖος , ὁ οὗτος θαυματουργέω , σταυρός καί θάνατος καταδικάζω · καί κουστωδία ζητέω · καί σφραγίς ἐπιβάλλω ὁ νεκρός καί ὁ τάφος · καί ὁ ἀναίσχυντος καί πᾶς ὑπερβάλλω ἀθεότης καί συγγνώμη οὐδείς οὐδαμῶς ὑπολείπω ὁ κλοπή ὁ πλάσμα ὁ ἀνάστασις κλέπτω · μηδέ ὁ ὁ ἔξινος ἅπας ὑπέρκειμαι παράδοξος