cogPG.PG101 149
διανοίας . Ὑβριστικόν τε γὰρ , καὶ ἀλόγοις ψυχῆς φαντασίαις ἐνεχομένης πάθος ὑπελθεῖν , καὶ ἀντὶ απόδραστον ἐὸν ἔλεγχον καθ´ ἑαυτῶν ὁρῶνται παρεσχημένοι . Ἀλλὰ τούτους μὲν ἐῶμεν . Τῆς αὐτῆς δὲ ἂν εἴη συστοιχείας , ὅσον εἰς ἀντιλογίαν φθάνει τοῦ κατ´ εἰκόνα Θεοῦ διαπεπλάσθαι τὸν ἄνθρωπον κατὰ τὸ τῆς ψυχῆς ἀσώματον · οὐ μόνον διότι , καθάπερ ἐν τοῖς ἀγγέλοις κατὰ μετοχὴν , οὔτω καὶ ἐν αὐτῇ τὸ ὑπερούσιόν τε καὶ ὑπερφυὲς τῆς τε ὑπερουσίου οὐσίας καὶ τοῦ ἀσωμάτου κάλλους ὲνοπτρίζεται · ἀλλὰ ὅτι καὶ ἐν τῇ τριαδικῇ ταυτάτητι ἡ ἐτερότης ὁρᾶται τὸ ἀσύγχυτον διασώζουσα · εἰ βούλει δὲ καὶ διότι λόγος πρόεισιν ἐκ ψυχῆς τῆς προαγούσης αὐτὸν φύσεως , τὸ ἀσύστοιχόν τε καὶ κατἀλληλον διαωυλάττων . συμπροημένην ἐπιδεικνὺς καὶ τὴν ὁμοταγῆ τοῦ πνεύματος ὑπόστασιν . Ταῦτα δ´ ἂν καὶ ἔτι διασώζοιτο τὸ κατ´ εἰκόνα τοῦ Πλάσαντος ἀπαρχῆς διαμορφωθῆναι τὸν ἄνθρωπον . Ἔνεστι δέ σοι πολλῶν ἐντεῦθεν ὁρμωμένων , καὶ ἄλλων παραδειγμάτων ἀφθονία . Τὸ γὰρ σοφὸν , καὶ τὸ δημιουργικὸν , καὶ τὸ ἀθάνατον , καὶ πολλὰ τοιαῦτα , ἐκ τῆς πρώτης , ἐκείνης , καὶ ὑπὲρ νοῦν σοφίας , καὶ δημιουργίας , καὶ ἀδιότητος ἐντετυπωμένα , φέρει τῆς φύσεως τὸ ἀπεικόνισμα . Εἰ δέ τις , ὥσπερ ἐκ διαφόρων χρωμάτων , εοειδεστάτην οἰκονομίαν διαγράψασθαι θελήσειε · καὶ διὰ τούτων ἁπάντων μορφοῦσθαι , καὶ διατυποῦσθαι , τὴν καλλίστην τε καὶ ὡραιοτάτην μορφὴν τοῦ ἀνθρώπου ἀποφήνειε · μετὰ τοῦ ἰδιάζοντος ἐπὶ τῆς φύσεως ἡμῶν παρέχειν ὁρᾷν τὴν εἰκόνα γλαφυρωτέραν , οὕ μοι δοκεῖ διαπεσεῖν τῆς κατὰ τὴν αἰτίαν ἀποδόσεως . Θὐκοῦν οὐδέν ἐστιν ἐκ τῶν εἰρημένων ἔργων οὔτε τὴν εἰκόνα λαβεῖν , οὔτε τὸ ἀρχέτυπον ἐννοεῖν , οὐδ´ ὃ κατ´ εἰκόνα Θεοῦ διαπέπλασται · καίτοι εἰκὼν μὲν ἂν νοηθείη Θεοῦ καὶ ἕκαστον τῶν εἰρημένων καλῶν τε καὶ τιμίων · οἷον τὸ ἐν τῷ ἀνθρώπῳ λογικὸν , καὶ ὅσα ἄλλα προείρηται . Καὶ γὰρ εἰκονίζει ταῦτα τὴν ὑπὲρ λόγον , καὶ ἔννοιαν ἐν τῷ Θεῷ θεωρουμένην βασιλείαν τε , καὶ σοφίαν , καὶ δημιουργίαν , καὶ τὸν ἄῤῥευστόν τε , καὶ ἀπαθῆ , καὶ ὁμοούσιον Λόγον . Καὶ καὶ βασιλικὴν , καὶ λογικήν , καὶ σοφίας μέτ . οἰκον εἰκόνα , οὐκ αὐτὸς ὤνταῦτα εἴ τις λεπτολογεῖν , καὶ πρὸς ἀκρίβειαν ἀνιχνεύειν τῶν ὀνομάτων τὴν δύναμιν ἀπερίεργον νομίζει , ἀλλὰ κατὰ ταυτὴν διαπεπλασμένος · ἵνα καὶ ἡ εἰκὼν , καὶ τὸ κατ´ εἰκόνα σαφέστερον θεωρηθείη , καὶ μηδὲ τοῦ πρωτοτύπου ἡ Μ Πυη ἔχει , ρὰ εουΠ ρεαι [ οιυρ οι · υὲ εἰλυἱ εἰ ἰλαρο , εἰ ϛυο ἱαρίε εει , Βα κλῖιμε ΙηἰεῖίφαηΗἔ , προ ΠοΟε λοὴρίαι ἰφηοΓαιε οοΙξαι . Εἰδέτις ταῦτα συναγαγεῖν ἐθελήσοι πρὸς τὴν εἰκόνα , καὶ τὸ πρωτότυπον , οὐδὲν οὐδ´ οὗτος διαιιαρτάνει . Τὰ γὰρ ἐν Θεῷ μόνῳ καθορώμενα , Θεοὺ ἂν
Lemmas: διάνοια . ὑβριστικός τε γάρ , καί ἄλογος Ψυχή φαντασία ἐνέχω πάθος ὑπέρχομαι , καί ἀντί ἀπόδραστος εἰμί ἔλεγχος καθ´ ἑαυτοῦ ὁράω παρά-σχάω . ἀλλά οὗτος μέν ἐάω . ὁ αὐτός δέ εἄν εἰμί συστοιχεια , ὅσος εἰς ἀντιλογία φθάνω ὁ κατ´ εἰκών Θεός διαπλάσσω ὁ ἄνθρωπος κατά ὁ ὁ Ψυχή ἀσώματος · οὖον μόνος διότι , καθάπερ ἐν ὁ ἄγγελος κατά μετοχή , οὐτάω καί ἐν αὐτός ὁ ὑπερούσιος τε καί ὑπερφυής ὁ τε υπερούσιος οὐσία καί ὁ ἀσώματος κάλλος ἐνοπτρίζω · ἀλλά ὅτι καί ἐν ὁ Τριαδική ταυτάτητι ὁ ἔτερος ὁράω ὁ ἀσύγχυτος διασῴζω · εἰμί βούλομαι δέ καί διότι λόγος πρόειμι ἐκ Ψυχή ὁ προάγω αὐτός φύσις , ὁ ἀσύστοιχος τε καί καταλληλόω διαωυλάττων . συμπροημαι ἐπιδείκνυμι καί ὁ ὁμοταγής ὁ πνεῦμα ὑπόστασις . οὗτος δδʹ εἄν καί ἔτι διασῴζω ὁ κατ´ εἰκών ὁ πλάσσω ἀπαρχῆς διαμορφόω ὁ ἄνθρωπος . ἔνειμι δέ σύ πολύς ἐντεῦθεν ὁρμάω , καί ἄλλος παράδειγμα Ἀφθονία . ὁ γάρ σοφός , καί ὁ δημιουργικός , καί ὁ ἀθάνατος , καί πολύς τοιοῦτος , ἐκ ὁ πρῶτος , ἐκεῖνος , καί ὑπέρ νόος σοφία , καί δημιουργία , καί αδιοτητη ἐντυπόω , φέρω ὁ φύσις ὁ ἀπεικόνισμα . εἰμί δέ τις , ὥσπερ ἐκ διάφορος χρῶμα , ὁράω οἰκονομία διαγράφω ἐθέλω · καί διά οὗτος ἅπας μορφόω , καί διατυπόω , ὁ καλός τε καί ὡραῖος μορφή ὁ ἄνθρωπος ἀποφαίνω · μετά ὁ ἰδιάζω ἐπί ὁ φύσις ἐγώ παρέχω ὁράω ὁ εἰκών γλαφυρός , ἕ ἐγώ δοκέω διαπίπτω ὁ κατά ὁ αἴτιος ἀπόδοσις . θυκεω οὐδείς εἰμί ἐκ ὁ εἴρω ἔργον οὔτε ὁ εἰκών λαμβάνω , οὔτε ὁ ἀρχέτυπος ἐννοέω , οὐδός ὅς κατ´ εἰκών Θεός διαπλάσσω · καίτοι εἰκών μέν εἄν νοέω Θεός καί ἕκαστος ὁ εἴρω καλός τε καί τίμιος · οἷος ὁ ἐν ὁ ἄνθρωπος λογικός , καί ὅσος ἄλλος προερέω . καί γάρ εικονίζω οὗτος ὁ ὑπέρ λόγος , καί ἔννοια ἐν ὁ Θεός θεωρέω βασίλειος τε , καί σοφία , καί δημιουργία , καί ὁ ἄρευστος τε , καί ἀπαθής , καί ὁμοούσιος Λόγος . καί καί βασιλικός , καί λογικός , καί σοφία μετά . οἶκος εἰκών , οὐ αὐτός ὤνταῦτα εἰμί τις λεπτολογέω , καί πρός ἀκρίβεια ἀνιχνεύω ὁ ὄνομα ὁ δύναμις ἀπερίεργος νομίζω , ἀλλά κατά αὐτός διαπλάσσω · ἵνα καί ὁ εἰκών , καί ὁ κατ´ εἰκών σαφής θεωρέω , καί μηδέ ὁ πρωτότυπος ὁ Μ πύη ἔχω , ρά Που Ῥέα [ οιυρ ὁ · υἱός ἰλύς εἰμί ιλαρός , εἰμί ϛυο ἱαρίε εἰμί , Βα κλίνω ΙηἰεῖίφαηΗἔ , προ Ο λούριος ιφηογαιω οοιξαγι . Εἰδέτις οὗτος συνάγω ἐθέλω πρός ὁ εἰκών , καί ὁ πρωτότυπος , οὐδείς οὐδός οὗτος διαιιαρτάνει . ὁ γάρ ἐν Θεός μόνος καθοράω , Θεός εἄν