cogPG.PG101 120
γωγεῖν ἡμᾶς ἐθελήσειε τελειότερον , ἡδέως ἂν , καὶ χάριν ἀνομολογοῦντες ὀφείλειν τῷ ἀνδρὶ , διὰ βίου , καὶ κοινῇ μαθητεύσωμεν . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΚΖʹ . Πῶς λέγοντες Θεὸν μέν ἕνα , τρεῖς δὲ ὑποστάσεις , καὶ τὸν Πατέρα λέγομεν Θεὸν , καὶ τὸν Υἱὸν κατ´ αὐτὸν Θεὸν , καὶ τὸ Πνεῦμα ὡσαύτως · Θεότητα δὲ λέγοντες μίαν , καὶ τρεῖς ὑσοστττόσεις ρῖν κ τὸ διυνάλεθα λέγειν οὕτε τὸν Πατέρα Θεότητα , οὔτε τὸν Υἱὸν , οὐτε τὸ Πνεῦμα , οὐδ´ ἄμα ; Τὸ μὲν οὖν ἅμα μὴ λέγειν τὰς θεαρχικὰς ὑποστάσεις Θεότητα , καίτοι λεγομένας ἐν μιᾷ θεωρεῖσθαι θεότητι , εἰ βούλει δέ , καὶ γνωρίζεσθαι , καὶ περιέχεσθαι · τοῦτο δέξοιτ´ ἂν αἰτίαν οὐκ ἄλογον τὸ μηδ´ ἑκάστην καθ´ ἑαυτὴν τῶν μακαρίον ἐκείνων , καὶ δημιουργικῶν ὑποστάσεων δύνασθαι λέγειν ἡμᾶς Θεότητα . Διὰ τί δὲ Θεὸν μὲν ἑκάστην τῶν ὑπερφυῶν ὑποστάσεων λέγομεν , οὐκ ἔτι δὲ καὶ Θεότητα , ὡδε ἂν ἴσως θεωροίη · μᾶλλον δὲ πρὸ τούτου ζητητέον κεῖθεν γὰρ καὶ τοῦ παρόντος ζητήματος ἡ βλάστησις τὰς ἀφορμάς ὑπεβάλλετο ] πότερον ὁ Θεὸς , καὶ ἡ Θεότης ταυτὸν εἴη , ἢ ἕτερον ; Εἰ μὲν γὰρ ἔτερον , τί τοῦτο , καὶ τί παρὰ τὸν Θεόν ; Εἰ δὲ ταυτὸν , πως ἑκάστη τῶν ζωαρχικῶν ὑποστάσεων Θεὸς λεγόμενος οὐ λέγεται Θεότης ; Οἱ μὲν οὖν τὸ σχῆμα τῆς λέξεως αἰτιασάμενοι , ὡς ἡ μὲν ἀῤῥενικοῦ τύπου , ἡ δὲ πρὸς τὸ θῆλυ τῆς φωνῆς σχηματίζεται , καὶ διὰ τοῦτο μὴ ὁμοίως ἑκάτερον ἐπὶ τοῦ Πατρὸς , καὶ τοῦ Υἱοῦ , καὶ τοῦ Πνεύματος λέγεται , αὐτόθεν τὸν ἔλεγχον δέχονται . Κατ´ οὐδέτερον γὰρ σχηματισμὸν τὸ Πνεῦμα τῆ γλώττῃ προφερόμενον , οὐδὲν ἧττον Πατρὸς , καὶ Υἱοῦ Θεὸς λέγεται · καὶ τῶν ὀνομάτων τὸ ἑτερογενές οὐδὲν ἐκώλυσε τὴν αὐτὴν προσηγορίαν ἐπάγεσθαι , ἡν καὶ οὐ τὸ αὐτὸ γένος τῆς φωνῆς περιεπτύσσετο · ναὶ τούτου σαφέστερον ἔτι γένους ἑτέρου τυγχάνουσα κατὰ φωνὴν ἡ οὐσία ἐπὶ Πατρὸς , καὶ Υἱοῦ , καὶ Πνεύματος ὁμοτίμως κατηγορεῖται · οὐσίαν τε γὰρ αὐτὰς λέγομεν , καὶ μιᾶς οὐσίας · οὐδὲ τὸν ἄνθρωπον δὲ ζῶον , ἢ οὐσίαν καλεῖσθαι τὸ ἑτερογενές της φωΟΟΣΘΤΙΟ ΧΧvi ] [ ΧΚΝΙΙ
Lemmas: γωγεῖν ἐγώ ἐθέλω τέλειος , ἡδύς εἄν , καί χάρις ἀνομολογέω ὀφείλω ὁ ἀνήρ , διά βίος , καί κοινός μαθητεύω . ἐρώτησις ΚΖʹ . Πῶς λέγω θεός μέν εἷς , τρεῖς δέ ὑπόστασις , καί ὁ πατήρ λέγω θεός , καί ὁ υἱός κατ´ αὐτός θεός , καί ὁ πνεῦμα ὡσαύτως · θεότης δέ λέγω εἷς , καί τρεῖς ὑσοστττόσεις ῥίς Κ ὁ διυνάλεθα λέγω ἵημι ὁ πατήρ θεότης , οὔτε ὁ υἱός , οὐ ὁ πνεῦμα , οὐδός ἄμη ; ὁ μέν οὖν ἅμα μή λέγω ὁ θεαρχικός ὑπόστασις θεότης , καίτοι λέγω ἐν εἷς θεωρέω θεότης , εἰμί βούλομαι δέ , καί γνωρίζω , καί περιέχω · οὗτος δέχομαι εἄν αἴτιος οὐ ἄλογος ὁ μηδ´ ἕκαστος καθ´ ἑαυτοῦ ὁ μακάριος ἐκεῖνος , καί δημιουργικός ὑπόστασις δύναμαι λέγω ἐγώ θεότης . Ζεύς τίς δέ θεός μέν ἕκαστος ὁ ὑπερφυής ὑπόστασις λέγω , οὐ ἔτι δέ καί θεότης , ὧδε εἄν ἴσως θεωρέω · μᾶλλον δέ πρό οὗτος ζητητέος ἐκεῖθεν γάρ καί ὁ πάρειμι ζήτημα ὁ βλάστησις ὁ ἀφορμή ὑποβάλλω ] πότερος ὁ θεός , καί ὁ θεότης τατός εἰμί , ἢ ἕτερος ; εἰμί μέν γάρ ἕτερος , τίς οὗτος , καί τίς παρά ὁ Θεός ; εἰμί δέ τατός , πως ἕκαστος ὁ ζωαρχικός ὑπόστασις θεός λέγω οὖον λέγω θεότης ; ὁ μέν οὖν ὁ σχῆμα ὁ λέξις αἰτιάομαι , ὡς ὁ μέν ἀρσενικός τύπος , ὁ δέ πρός ὁ θῆλυς ὁ φωνή σχηματίζω , καί διά οὗτος μή ὁμοίως ἑκάτερος ἐπί ὁ πατήρ , καί ὁ υἱός , καί ὁ πνεῦμα λέγω , αὐτόθεν ὁ ἔλεγχος δέχομαι . Κατς οὐδέτερος γάρ σχηματισμός ὁ πνεῦμα τῆ γλῶσσα προφέρω , οὐδείς κακός πατήρ , καί υἱός θεός λέγω · καί ὁ ὄνομα ὁ ἑτερογενής οὐδείς κωλύω ὁ αὐτός προσηγορία ἐπάγω , ἐάν καί οὖον ὁ αὐτός γένος ὁ φωνή περιπτύσσω · ναί οὗτος σαφής ἔτι γένος ἕτερος τυγχάνω κατά φωνή ὁ οὐσία ἐπί πατήρ , καί υἱός , καί πνεῦμα ὁμότιμος κατηγορέω · οὐσία τε γάρ αὐτός λέγω , καί εἷς οὐσία · οὐδέ ὁ ἄνθρωπος δέ ζῷον , ἢ οὐσία καλέω ὁ ἑτερογενής ὁ Ο ΧΧvi ] [ Ι