cogPG.PG101 187
εἰπεῖν , « Εἰς τὸν θάνατον αὐτοῦ ἐβαπτίσθημεν , » ὅτι τύπον φέρει καὶ εἰκόνα τοῦ τὴν ἀθανασίαν ἡμῖν πη-γάσαντος θανάτου αὐτοῦ τὸ σωτήριον βάπτισμα . Ἔτερον δὲ παντελῶς ἐστι λέγειν ταῦτα ὅπερ καὶ ἡμεῖς τιθέμεθα , καὶ ἕτερον τὸ λέγειν ὅτι τῇ ἐπικλήνν σει τοῦ θανάτου αὐτοῦ , ὃ καταδικάζομεν , τὸ τῆς παλιγγενεσίας ἰερουργεῖται μυστήριον . Οὔκουν ἡμεῖς μετέστημεν , οὐδὲ πρὸς τὰς Ἰουδαῖκάς ἐπιστολὰς ὡν κατέγνωμεν ἐπεστράφημεν · ἅπαξ τὰ οὐράνια δόγματα οὐκ ἐν λιθίναις πλαξὶν , ἀλλ´ ἐν στεῤῥοτάταις καὶ ἀθραύστοις ἐγγραφέντες τῆς ψυχῆς πίναξιν Ἐκεῖνοι δὲ μεθιστᾶν ἐπιχειροῦσι τὸν Παῦλον εἰς Σαυλον , καὶ τὰ ἄλλα διασύρουσιν , κἂν ὁμολογεῖν ἐπαισχύνωνται , οἷς παρανοεῖν καὶ συκοφαντεῖν τοὺς ἐμοὺς ἐπῆλθεν λόγους · ἐπεὶ τάς γε κοινὰς τῶν συναποστόλων ψήφους καὶ αὐτὸς ὁμοίως στέργων καὶ κυρῶν , τοὺς καθ´ ἕτερόν τινα τρόπον βαπτίζειν ἀποτολμῶν τας καὶ μὴ κατὰ τὴν Δεσποτικὴν μυστατωνίαν κἂν τῆς Τριάδος ἰσάριθμα τὰ ὀνόματα παραλαμβάνωσι , κἂν οὐδὲν μὲν τῶν ἄλλων παραχαράττωσι , διὰ μιᾶς δὲ καταδύσεως τὸ βάπτισμα ἀπαρτίζωσι , κἂν μηδὲ τούτοις ἐνέχωνται , εἰς δὲ τὴν τοῦ Χριστοῦ κλῆσιν βαπτίζωσιν , ἢ εἰς τὴν τοῦ θανάτου αὐτοῦ κἂν ἄλλην τινὰ ἐπίνοιαν ἐπινοήσωσι καινοτομοῦσαν τὴν θείαν αὐτοῦ καὶ σωτήριον παράδοσιν , οὐδεμιᾶς ἔγωγε φειδοῦς τοὺς τοιούτους ἀξιώσαιμι · ἀλλὰ τὸν ἐφ´ ἑνὶ τινί τῶν εἰρημένων ἀλόντα , ἢ τινὶ τῶν τούτοις παραπλησίων , τῆς αὐτῆς καταδίκης οὐχ ἀλοίην μὴ γραφόμενος ἔνοχον . Οὐ γὰρ ἡ τῆς τῶν ὀνομάτων ποιότηπος ἀλλαγὴ πρὸς τὸ μέτριον ἄγει τὸ ἔγκλημα , ἀλλὰ τῆς ἐντολῆς ἡ παράβασις τῆς αὐτῆς καταδίκης τοῖς ἐνο χοῖς καθίσταται πρόξενος . Ταῦτα Παῦλος τῆς Ἐκκλησίας ὁ ῥήτωρ , συνηγορῶν μὲν αὐτῆς τῷ ἔθει καὶ ταῖς πράξεσι , κρατύνων δὲ τὴν σωτήριον ἐντολὴν , ἐπιστομίζων δὲ τοὺς ὅσοι πρὸς τούναντίον ῥέπειν ἐπεχείρησαν , τῶν προλαβόντων αὐτὸν εἰς τὴν ἐκλογὴν καὶ ἀποστολὴν ἐπισφραγιζόμενος τὰ ψηφίσματα . Σὺ δὲ τί λέγεις ἔτι ; ἆρα δυνατόν ἐστιν ἄλλοις μὲν παράβασιν ἐγκαλεῖν , αὐτοὺς δὲ καθίστασθαι διδασκάλους τῆς παραβάσεως ; καὶ λαμβάνειν μὲν παρ ἑτέρων τῆς παραβάσεως ποινὰς , ἑαυτοὺς δὲ νομίζειν ἀνευθύνους εἶναι τοῦ τολμήματος ; καί τοι καὶ ἂν ἡμάρτανον ἕτεροι , εἴπερ ἡμάρτανον , ἐκείνους ἐχρῆν ὑπέχειν τὴν δίκην , ὡς τῆς αἰτίας ἀπ´ αὐτῶν εἰς ἐκείνους δοθείσης . Ἀλλὰ γὰρ ἱκανὰ καὶ ταῦτα οἷμαι κθʹ . Καιρὸς δ´ ἂν εἴη συνορᾶν δι´ ὅσων τοῦ ἐξ ἀοχῆς ἀπορήματος ἐπιχειρημάτων προελήλυθεν ἡ λόσις . Πρόεισι μὲν γὰρ καθ´ ἕνα λόγον διαστελλομένων τῶν σημαινομένων τοῦ ὀνόματος καὶ τῆς συγχύσεως διακρινομένης · ὡς τε σαφῶς εἰδέναι πότε μὲν τὸ κύριον αὐτὸ καθ´ ἑαυτὸ τὸ ὅνομα σημαίνει , πότε δὲ δόξαν καὶ τιμὴν τοῦ ὀνομαζομένου , καὶ πότε τὴν διδασκαλίαν αὐτοῦ καὶ τὸ κήρυγμα . Συνεπικροτεῖ δὲ τὴν λύσιν καὶ τὸ λαβεῖν ἐπιστήμην μὴ διαπαντὸς ἕπεσθαι τῶ τύπῳ τῆς φωνῆς τὴν τῶν νοημάτων ὁμοιότητα . Οὐδὲ γὰρ τὸ εἰς τὸν θάνατον τοῦ Χριστοῦ , οὐδὲ τὸ εἰς Χριστὸν βαπτισθῆναι λέγεσθαι , οὐ μὲν οὖν ἀλλ´ οὐδὲ τὸ εἰς ἓν σῶμα , διὰ τὸ σχῆμα τῆς φωνῆς τὴν αὐτὴν παραστήσουσι διάνοιαν · ἀλλ´ ὅσον ταῦτα τῇ προφορᾷ τῶν ῥημάτων καὶ τῶν ὀνομάτων
Lemmas: εἶπον , « εἰς ὁ θάνατος αὐτός βαπτίζω , » ὅτι τύπος φέρω καί εἰκών ὁ ὁ ἀθανασία ἐγώ πηγάζω θάνατος αὐτός ὁ σωτήριος βάπτισμα . ἕτερος δέ παντελῶς εἰμί λέγω οὗτος ὅσπερ καί ἐγώ τίθημι , καί ἕτερος ὁ λέγω ὅτι ὁ ἐπικλήνν σέω ὁ θάνατος αὐτός , ὅς καταδικάζω , ὁ ὁ παλιγγενεσία ἱερουργέω μυστήριον . οὔκουν ἐγώ μεθίστημι , οὐδέ πρός ὁ ιουδαικαι ἐπιστολή ὡς καταγιγνώσκω ἐπιστρέφω · ἅπαξ ὁ οὐράνιος δόγμα οὐ ἐν λίθινος πλάξ , ἀλ ἐν στερροτατας καί ἄθραυστος ἐγγράφω ὁ Ψυχή πίναξ ἐκεῖνος δέ μεθίστημι ἐπιχειρέω ὁ Παῦλος εἰς Σαῦλος , καί ὁ ἄλλος διασύρω , κἀν ὁμολογέω ἐπαισχύνω , ὅς παρανοέω καί συκοφαντέω ὁ ἐμός ἐπέρχομαι λόγος · ἐπεί ὁ γε κοινός ὁ συναποστολή ψῆφος καί αὐτός ὁμοίως στέργω καί κυρόω , ὁ καθ´ ἕτερος τις τρόπος βαπτίζω ἀποτολμάω ὅς καί μή κατά ὁ δεσποτικός μυστατωνίαν κἀν ὁ Τριάς ἰσάριθμος ὁ ὄνομα παραλαμβάνω , κἀν οὐδείς μέν ὁ ἄλλος παραχαράσσω , διά εἷς δέ κατάδυσις ὁ βάπτισμα ἀπαρτίζω , κἀν μηδέ οὗτος ἐνέχω , εἰς δέ ὁ ὁ Χριστός κλῆσις βαπτίζω , ἢ εἰς ὁ ὁ θάνατος αὐτός κἀν ἄλλος τις ἐπίνοια ἐπινοέω καινοτομέω ὁ θεῖος αὐτός καί σωτήριος παράδοσις , οὐδείς ἔγωγε φειδώ ὁ τοιοῦτος ἀξιόω · ἀλλά ὁ ἐφίημι εἷς τις ὁ εἴρω ἀλέω , ἢ τις ὁ οὗτος παραπλήσιος , ὁ αὐτός καταδίκη οὐ ἀλέω μή γράφω ἔνοχος . οὖον γάρ ὁ ὁ ὁ ὄνομα ποῖος ἀλλαγή πρός ὁ μέτριος ἄγω ὁ ἔγκλημα , ἀλλά ὁ ἐντολή ὁ παράβασις ὁ αὐτός καταδίκη ὁ ἐν χόω καθίστημι πρόξενος . οὗτος Παῦλος ὁ ἐκκλησία ὁ ῥήτωρ , συνηγορέω μέν αὐτός ὁ ἔθος καί ὁ πρᾶξις , κρατύνω δέ ὁ σωτήριος ἐντολή , ἐπιστομίζω δέ ὁ ὅσος πρός τουναντίον ῥέπω ἐπιχειρέω , ὁ προλαμβάνω αὐτός εἰς ὁ ἐκλογή καί ἀποστολή ἐπισφραγίζω ὁ ψήφισμα . σύ δέ τίς λέγω ἔτι ; ἆρα δυνατός εἰμί ἄλλος μέν παράβασις ἐγκαλέω , αὐτός δέ καθίστημι διδάσκαλος ὁ παράβασις ; καί λαμβάνω μέν παρά ἕτερος ὁ παράβασις ποινή , ἑαυτοῦ δέ νομίζω ἀνεύθυνος εἰμί ὁ τόλμημα ; καί ὅς καί εἄν ἁμαρτάνω ἕτερος , εἴπερ ἁμαρτάνω , ἐκεῖνος χρή ὑπέχω ὁ δίκη , ὡς ὁ αἴτιος ἀπ´ αὐτός εἰς ἐκεῖνος δίδωμι . ἀλλά γάρ ἱκανός καί οὗτος οἴομαι τύ . Καιρός δδʹ εἄν εἰμί συνοράω δις ὅσος ὁ ἐκ ἠχή ἀπόρημα ἐπιχείρημα προέρχομαι ὁ λοῦσις . πρόειμι μέν γάρ καθ´ εἷς λόγος διαστέλλω ὁ σημαίνω ὁ ὄνομα καί ὁ σύγχυσις διακρίνω · ὡς τε σαφῶς οἶδα πότε μέν ὁ κύριος αὐτός καθ´ ἑαυτοῦ ὁ ὄνομα σημαίνω , πότε δέ δόξα καί τιμή ὁ ὀνομάζω , καί πότε ὁ διδασκαλία αὐτός καί ὁ κήρυγμα . συνεπικροτέω δέ ὁ λύσις καί ὁ λαμβάνω ἐπιστήμη μή διαπαντός ἕπω ὁ τύπος ὁ φωνή ὁ ὁ νόημα ὁμοιότης . οὐδέ γάρ ὁ εἰς ὁ θάνατος ὁ Χριστός , οὐδέ ὁ εἰς Χριστός βαπτίζω λέγω , οὖον μέν οὖν ἀλ οὐδέ ὁ εἰς εἷς σῶμα , διά ὁ σχῆμα ὁ φωνή ὁ αὐτός παρίστημι διάνοια · ἀλ ὅσος οὗτος ὁ προφορά ὁ ῥῆμα καί ὁ ὄνομα