cogPG.PG101 543
ποῦ θανάτου παραδίδονται , ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ ἀνθρωπίνη τοῦ βίου κατάστασις καθ´ ἡμέραν ἐπιδείκνιπα · τοιαῦτα προβαλλομένη διηγήματα · καὶ γὰρ οὐκ ἕστιν εὑρεῖν ἡμέραν , καθ´ ἣν ἅμα τε γέρων τε καὶ νεανίας , καὶ παῖς καὶ γυνὴ καὶ παρθένος , καὶ πένης καὶ πλούσιος , καὶ ἀρχόμενος καὶ ἄρχων ὑπὸ τὴν αὐτὴν σαγήνην τοῦ θανάτου περιβέβληνται . Τί οὐν τὴν καθημερινὴν κατάστασιν τοῦ βίου φυγόντες ἐπὶ τὰς ἐκ πεοιστάσεως γινομένας διαφθοράς καταφεὔγους · τῶν ἀνθρώπων ; ἢ δῆλον ὡς ἐξ ἐκείνης μὲν οὐ νομίζουσι τὸ σπουδαζόμενον αὐτοῖς ἐξανύπαθαι ἐκ Σὲ τῶν περιστατικῶν χώραν εὐρίσκειν τὸ ἄπορον · καὶ μὴν κἀκεῖ τε ἄμα διάφορα γένη τῷ ἑνὶ θανάτῳ παραπλησίως εὑρίσκεται ἐκδιδόμενα · ἐκεῖθεν δὲ τὴν ἀπορίαν οὐ προάγειν τεθαῤῥήκασι διὰ τῆς ἐν ἐκείνοις διδασκαλίας τὸ ἐν τούτοις νεανιευόμενον προπεπείας μᾶλλον καὶ θρασύτητος ἔργον δεικνύουσιν α δὲ δὲ πιθανὸν ὅλως οὐδ´ ἀναγκαῖον παρεχόμενον τῷ ἐπιχειρήσαντι . δʹ . Ὁ Θεὸς θάνατον οὐκ ἐποίησεν · ἔθηκε γὰρ εἰς προὔπτον ζωὴν , εἶτα θάνατον , οὐ φυσικὸν ἀνάγκη προκείμενον , ἀλλ´ αὐτεξουσίῳ ῥοπῇ . ἁμαρτία γὰρ τελεσθεῖσα ἀπέτεκε θάνατον · ἴδε Ἀδάμ · ὥριστο ζῆσαι ἐνακοσίων τριάκοντα ἐτῶν δίαυλον καὶ μὴ ἁμαρτῶν τετελέσθαι πάντως . Ζωὴ μὲν γὰρ ὥριστο παρὰ Θεῷ , προέγνωστο δὲ καὶ ὁ θάνατος · διὰ τοῦτο ἀναίτιος ὁ Θεὸς θανάτου · οὐ γὰρ ἡ πρόγνωσις εἰργάσατο θάνατον , ἀλλ´ ἡ τῆς ἐντολῆς παράβασις Ἐνὼχ δὲ ζῶν ἔτι πῶς τοῦτο ; ἆθλον εὐσεβείας λα χὼν τὴν μετάθεσιν . Τἱ δὲ Νῶε ; δικαιωθεὶς δεύτερος κόσμου σπέρματα ἀνασωσάμενος τὸν βρύχιον θάνατον ὑποστάντα δι´ ἁμαρτιῶν πληθύν · Τίδὲ Λὼτ , Σοδομίτης , οὐ Σοδομίτου προαίρεσιν ; τί δὲ Μωυσῆς ἀμφὶ λαῷ Ἰσραηλίτῃ Αἰγυπτίων ταρταρωθέντων ; Τί δὲ ὧν τὰ κῶλα ἔπεσον ἐν τῇ ἐρήμῳ τῶν μὴ πταισάντων ; τί δὲ οὓς ζωτάφους δέδεκται γῇ τῶν συνστασιασάντων φυλάρχων ; τί δεινὰ πᾶσαν ἐάσω ἐφάμαρτον πανωλεθρίαν καὶ ἑκουσιότητα τὸ , « Ἐὰν θέλητε , τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς φάγεσθεεἰ δὲ μὴ , μάχαιρα ὑμᾶς κατέδεται ; » Τί δὲ οὖς Ἡλίας ἀθέους κατῃθάλωσε πυρὶ θείῳ ἐερεῖς , καὶ διπλὴν πεντηκοντάδα , πρὸς οὓς · « Κατέλιπον ἐμαυτῷ ἑπτάκις χιλίους ἄνδρας » καὶ ὃν νεκρὸν ἐξανέστητε · Ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα εἰ ὥρισται Κλωθὼ πρὸς Θεοῦ , ποῦ τὸ αὐτεξούσιον , ἵνα μὴ εἴπω τὸ ἄτοπον ; Τί δὲ ἡ τελευταία πανωλεθρία τῶν Ἰσραηλιτῶν εἴσπραξι - οῶσα Κυριακοῦ αἵματος καὶ προφητικοῦ λύθρου δι´ Ἰταλικῆς λόγχης ; ἐξ ὅρου γέγονεν ἢ ἐξ ἑκουσιότητος ἢ ἄλλως ; Τί δὲ τὸ εἰς τὸν Ἄβελ διαπραχθὲν μιαιφόνημα ;
Lemmas: ποῦ θάνατος παραδίδωμι , ἀλλά καί αὐτός ὁ ἀνθρώπινος ὁ βίος κατάστασις καθ´ ἡμέρα επιδεικνιψ · τοιοῦτος προβάλλω διήγημα · καί γάρ οὐ ἕστiν εὑρίσκω ἡμέρα , καθ´ ὅς ἅμα τε γέρων τε καί νεανίας , καί παῖς καί γυνή καί παρθένος , καί πένης καί πλούσιος , καί ἄρχω καί ἄρχω ὑπό ὁ αὐτός σαγήνη ὁ θάνατος περιβάλλω . τις ὀν ὁ καθημέριος κατάστασις ὁ βίος φυγή ἐπί ὁ ἐκ πεοιστασις γίγνομαι διαφθορά καταφεύγω · ὁ ἄνθρωπος ; ἢ δῆλος ὡς ἐκ ἐκεῖνος μέν οὖον νομίζω ὁ σπουδάζω αὐτός εξανυπαθος ἐκ σός ὁ περιστατικός χώρα εὑρίσκω ὁ ἄπορος · καί μήv ἐκεῖ τε ἄμη διάφορος γένος ὁ εἷς θάνατος παραπλήσιος εὑρίσκω εκδίδω · ἐκεῖθεν δέ ὁ ἀπορία οὖον προάγω θαρσέω διά ὁ ἐν ἐκεῖνος διδασκαλία ὁ ἐν οὗτος νεανιεύομαι προπείθω μᾶλλον καί θρασύτης ἔργον δείκνυμι ὅς δέ δέ πιθανός ὅλως οὐδός ἀναγκαῖος παρέχω ὁ ἐπιχειρέω . δέ . ὁ θεός θάνατος οὐ ποιέω · τίθημι γάρ εἰς προπέτομαι ζωή , εἶτα θάνατος , οὖον φυσικός ἀνάγκη πρόκειμαι , ἀλ αὐτεξούσιος ῥοπή . ἁμαρτία γάρ τελέω ἀποτίκτω θάνατος · ὁράω Ἀδάμ · ὁρίζω ζῶ ἐνακόσιοι τριάκοντα ἔτος δίαυλος καί μή ἁμαρτέω τελέω πάντως . Ζωή μέν γάρ ὁρίζω παρά Θεός , προγιγνώσκω δέ καί ὁ θάνατος · διά οὗτος ἀναίτιος ὁ θεός θάνατος · οὖον γάρ ὁ πρόγνωσις ἐργάζομαι θάνατος , ἀλ ὁ ὁ ἐντολή παράβασις Ἐνώχ δέ ζῶ ἔτι πῶς οὗτος ; ἆθλος εὐσέβεια λάω χόω ὁ μετάθεσις . τίς δέ Νῶε ; δικαιόω δύο κόσμος σπέρμα ἀνασῴζω ὁ βρύχιος θάνατος ὑφίστημι δις ἁμαρτία πλῆθος · τίδε Λώτ , Σοδομίτης , οὖον Σοδομίτης προαίρεσις ; τίς δέ Μωυσῆς ἀμφί λαός Ἰσραηλίτης Αἰγύπτιος ταρταρόω ; τις δέ ὅς ὁ κῶλον πίπτω ἐν ὁ ἐρῆμος ὁ μή πταίω ; τίς δέ ὅς ζώταφος δέχομαι γῆ ὁ συνίστημι φύλαρχος ; τίς δεινός πᾶς ἐάω ἐφάμαρτος πανωλεθρία καί ἑκουσιότης ὁ , « ἐάν ἐθέλω , ὁ ἀγαθός ὁ γῆ φαγέω δέ μή , μάχαιρα σύ κατέδω ; » τις δέ οὖς Ἡλίας ἄθεος κατῃθάλωσε πῦρ θεῖον εἴρω , καί διπλός πεντηκοντάδα , πρός ὅς · « καταλιμπάνω ἐμαυτοῦ ἑπτάκις χίλιοι ἀνήρ » καί ὅς νεκρός ἐξανίστημι · οὗτος καί ὁ τοιοῦτος εἰμί ὁρίζω Κλωθώ πρός Θεός , ποῦ ὁ αὐτεξούσιος , ἵνα μή εἶπον ὁ ἄτοπος ; τις δέ ὁ τελευταῖος πανωλεθρία ὁ Ἰσραηλίτης εἴσπραξις - οἴομαι κυριακόν αἷμα καί προφητικός λύθρον δις ἰταλικός λόγχη ; ἐκ ὁράω γίγνομαι ἢ ἐκ ἑκουσιότης ἢ ἄλλως ; τις δέ ὁ εἰς ὁ Ἄβελ διαπράσσω μιαιφόνημα ;