cogPG.PG101 479
φαντασίαν ἀνελθεῖν τοῦ Θείου θεοπρεπῆ , καὶ τοῦτο δῆλον ἐξ ὧν καὶ οἰ δοκοῦντες εἰς ἄκρον ἐλάσαι τῆς ἐν ἀνθρώποις σοφίας πρὸς σφᾶς ἑαυτοὺς καὶ πρὸς ἀλλήλους ἐπὶ μέγιστον διηνέχθησαν · διὰ τοῦτο ἐνηνθρώπησεν ὁ Θεὸς , ἵνα μὴ μόνον οἱ πλέον τι κατὰ γνῶσιν τῶν ἄλλων ἔχειν δοκοῦντες , ἀλλὰ καὶ ὁ πολὺς ἄνθρωπος ὁ τῇ αἰσθήσει μᾶλλον ἢ τῷ λογισμῷ χειραγωγούμενος , δι´ ὧν ὁρᾷ τε καὶ ἀκούει πρὸς τὴν εὐσεβῆ τοῦ Θείου καὶ σωτήριον ἔννοιαν , ἀνατρέχειν ἔχει Κ διὰ τῶν αἰσθητῶν ἐπὶ τῶν ! νοητῶν ἀναβαί νων , καὶ ἀπὸ τῶν διὰ μέσης τῆς σαρκὸς θεουργουμένων ἐπὶ τὴν τῆς ὑπερφυοῦς καὶ ἀσωμάτου θεότητος θεωρίαν . Καὶ τοῦτο δῆλον ἐκ τῶν ἐκβεβηκότων · ἐξ οὗ γὰρ Θεὸς ἐνανθρώπησεν α , καὶ τὰ παράδοξα καὶ ὑπερφυῆ τῶν ἔργων τὴν ἡμετέραν φέρων μορφὴν ἐπετέλεσεν , τὰς ἀλλοκότους καὶ πολυπλανεῖς φαντασίας ὁ ἄνθρωπος ἀποῤῥήψας , καὶ μακρὰ χαίρειν εἰπὼν τοῖς μακροῖς λήροις , καὶ τοῖς εἰδωλικοῖς ἀναπλάσμασιν , τὸν ἐν σαρκὶ φανέντα Θεὸν , τοῦτον ἀληθινὸν Θεὸν ἀνομολογεῖ τε καὶ προσκυνεῖ , διὰ τῆς ἐν σώματι μὲν παρουσίας αὐτοῦ , καὶ τῶν ὑπὲρ λόγον ἔργων ὄψει καὶ ἀκοῇ καταμαθεῖν αὐτὴν · ἀξιωθεὶς , διὰ δὲ τῆς τοιαύτης γνώσεως εἰς τὴν τῆς ἀθανάτου ἔ Κφύσεως ἐπίγνωσίν τε καὶ θεωρίαν ἀναχθείς . Ἀλλ´ ἓν μὲν τοῦτο · δεύτερον δὲ , ὅτι οὐδαμῶς δ ἰσχυρὸς ἐδεσμεῖτο μὴ δυνατωτέρου τὸν ἀγῶνα τοῦτον καὶ τὸν ἆθλον ὑποδυσαμένου . Τρίτον ὅτιπερ ἡ ὄψει καὶ ἀκοῇ προκειμένη διδασκαλία τῆς πόῤῥωθεν καὶ δι´ ἑτέρων μέσων ἀπαγγελλομένης ἐπικρατεστέρα τε πολλῶν καὶ ἀκριβεστέρα . Εἰ βούλει δὲ , ὅτι καὶ πολλοῖς εὐχερεστέρα καὶ ῥᾳδίως ἐξανύεσθαι δυναμένη Κἡ διὰ μιμήσεως τῶν ἀρετῶν πρᾶξις τῆς ἄνευ ἀπαιτουμένης . μίμησις δ´ ἀνθρώποις οὐκ ἂν εἴη τὸν ἀνθρώπινον ἀνυψοῦσα βίον , μηδενὸς ταύτην πράττοντος ἀνθρωπίνως . Πρᾶξις δ´ ἀνθρωπίνη πῶς ἂν εἴη τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Λόγου μὴ γεγενημένης · Φιλανθρώπως ἄρα καὶ ἀνυπερβλήτου προνοίας , καὶ τοῦ Λόγου γέγονεν ἐνανθρώπησις , καὶ ἡ μεθ´ ἡμῶν θεοποιὸς ἀναστροφὴ καὶ πολιτεία .
Lemmas: φαντασία ἀνέρχομαι ὁ Θείας θεοπρεπής , καί οὗτος δῆλος ἐκ ὅς καί ὁ δοκέω εἰς ἄκρος ἐλαύνω ὁ ἐν ἄνθρωπος σοφία πρός σφεῖς ἑαυτοῦ καί πρός ἀλλήλων ἐπί μέγας διαφέρω · διά οὗτος ἐνανθρωπέω ὁ θεός , ἵνα μή μόνος ὁ πλέω τίς κατά γνῶσις ὁ ἄλλος ἔχω δοκέω , ἀλλά καί ὁ πολύς ἄνθρωπος ὁ ὁ αἴσθησις μᾶλλον ἢ ὁ λογισμός χειραγωγέω , δις ὅς ὁράω τε καί ἀκούω πρός ὁ εὐσεβής ὁ Θείας καί σωτήριος ἔννοια , ἀνατρέχω ἔχω Κ διά ὁ αἰσθητής ἐπί ὁ ! νοητός ἀναβαίνω νάω , καί ἀπό ὁ διά μέσος ὁ σάρξ θεουργέω ἐπί ὁ ὁ ὑπερφυής καί ἀσώματος θεότης θεωρία . καί οὗτος δῆλος ἐκ ὁ ἐκβαίνω · ἐκ ὅς γάρ θεός ενανθρωπίζω ὅς , καί ὁ παράδοξος καί ὑπερφυής ὁ ἔργον ὁ ἡμέτερος φέρω μορφή ἐπιτελέω , ὁ ἀλλόκοτος καί πολυπλανής φαντασία ὁ ἄνθρωπος ἀποψάω , καί μακρός χαίρω εἶπον ὁ μακρός λῆρος , καί ὁ εἰδωλικός ἀνάπλασμα , ὁ ἐν σάρξ φαίνω θεός , οὗτος ἀληθινός θεός ἀνομολογέομαι τε καί προσκυνέω , διά ὁ ἐν σῶμα μέν παρουσία αὐτός , καί ὁ ὑπέρ λόγος ἔργον ὁράω καί ἀκοή καταμανθάνω αὐτός · ἀξιόω , διά δέ ὁ τοιοῦτος γνῶσις εἰς ὁ ὁ ἀθάνατος ἔ Κφύσεως ἐπίγνωσις τε καί θεωρία ἀνάγω . Ἀλ εἷς μέν οὗτος · δύο δέ , ὅτι οὐδαμῶς δ ἰσχυρός δεσμέω μή δυνατός ὁ ἀγών οὗτος καί ὁ ἆθλος ὑποδύω . τρίτος ὅτιπερ ὁ ὁράω καί ἀκοή πρόκειμαι διδασκαλία ὁ πόρρωθεν καί δις ἕτερος μέσος ἀπαγγέλλω επικρατέστερος τε πολύς καί ἀκριβής . εἰμί βούλομαι δέ , ὅτι καί πολύς εὐχερής καί ῥᾳδίως ἐξανύω δύναμαι καί διά μίμησις ὁ ἀρετή πρᾶξις ὁ ἄνευ ἀπαιτέω . μίμησις δδʹ ἄνθρωπος οὐ εἄν εἰμί ὁ ἀνθρώπινος ἀνυψόω βίος , μηδείς οὗτος πράσσω ἀνθρώπινος . Πρᾶξις δδʹ ἀνθρώπινος πῶς εἄν εἰμί ὁ ἐνανθρώπησις ὁ Λόγος μή γίγνομαι · φιλάνθρωπος ἄρα καί ἀνυπέρβλητος πρόνοια , καί ὁ Λόγος γίγνομαι ἐνανθρώπησις , καί ὁ μεθ´ ἐγώ θεοποιός ἀναστροφή καί πολιτεία .