cogPG.PG101 360
αὐδένα βελτίω ποιεῖ , ὄγκου δὲ καὶ κενοῦ φυσήματος , ἐσήότε πολλοῖς ὑπόθεσις γίγνοιτ´ ἂν , ἀλύπως τε αὐτοῖς τὰ τῆς ὠφελείας εἰσηγεῖσθαι διοικονομούμενος , καὶ τῇ πειθοῖ μᾶλλον , ἢ διὰ τῆς βίας · τοὺς ἀγγέλους αὐτοῖς προκομίζει εἰς παράδειγμα , ἵνα ὧνπερ αἱ ἀσώματοι καὶ ὑπὲρ ἡμᾶς οὐσίαι τὴν γνῶσιν οὐκ ἔχοιεν , τούτων μηδ´ αὐτοὶ λαβόντες , μήτε ἀνιᾶσθαι μήτε τῷ διδασκάλῳ μηδὲν ἐπικαλεῖν α ἔχοιεν μὴ βουληθέντι διδάξαι , ἃ μηδ´ ἡ τῶν ἀσωμάτων καὶ ὑπὲρ αὐτοὺς φύσις ἐγίνωσκε . Τί οὖν ; οὐκ ἤρκει οῦτο τοῖς μαθηταῖς , εἴς τε τὸ ἀλυπώτατον αὐτοῖς τὴν τῆς αἰτήσεως ἀποτυχίαν διαθέσθαι , καὶ τὰς γνώΚμας , εἰς τὸ μηδὲν τῶν ὑπὲρ αὐτοὺς ἐρευνᾶν καταῤῥυθμίσαι · ἀλλ´ ἔδει ἄρα καὶ τὴν ἐνυπόστατον σοφίαν τὸν Υἱὸν εἰς τὴν ἐκείνων , ὡς ἔοικε , περιενεχθῆναι ἄγνοιαν ; καὶ τί παραμύθιον , ἢ παράκλησις ποία Θεοῦ ἄγνοια τοῖς λατρευταῖς , προνοίας τε τῆς ἐκεῖθεν καὶ σοωίας δεομένοις · μᾶλλον δὲ πῶς οὐχὶ βάθος ἐ απογνώσεως , καὶ δυσσεβὲς ἄλλως καὶ σκότος βαθὺ , καὶ ἀθυμία ἐσχάτη , καὶ πλάνη μηδ´ ἔλεον ἔχουσα , Θεὸν ἔχειν ἀγνοίας ἤττονα , καὶ τοῦτον ἀνομολογεῖν τοῦ σοκίσοντος δεῖσθαι , καὶ τῆς ἑτέρου προνοίας Σν´ ἔχοι μαθεῖν ἃ μηδέπω τέως , ὥσπερ οὐδ´ ἡ λοιπὴ κτίσις , οἷδεν ; Εἰ μὲν γὰρ κατὰ τὸ ἀνθρώπινον παραδέχοιτό τις τὴν ἄγνοιαν , εἴρηται καὶ πρόσθεν , ὡς οὐδὲν δυσχερὲς τὴν τῆς σοφίας πηγὴν τὸν , ὅσα ὁ Πατὴρ , καὶ εἰδότα καὶ ἔχοντα , ὥσπερ τὰ ἄλλα ἀν . Ηρώπανα οὕτω καὶ τὴν ἄγνοιαν ὑποδύεσθαι . Εἰ δ´ εἰς τὴν θείαν αὐτοῦ καὶ ἄχραντον φύσιν , τὴν ἀπὸ τῆς ἀγνοίας ὕβριν ἀναφέροι , πῶς οὐ πανταχόθεν χαλεπόν τε καὶ μεῖζον συγγνώμης τὸ δυσσέβημα ; Σὺ δέ Κμοι κἀκεῖνο συνεπισκόπει · ἔφη που ὁ Σωτήρ·Οὐδεὶς οἷδε τὸν Πατέρα , εἰ μὴ ὁ Υἱός . » Τί οὖν ; ἄρα τὸν iΙατέρα , διὰ τὸ , « Οὐδεὶς οἶδε , » καὶ διὰ τὸ , « Εἰ μὴ ό Υἱὸς , » τῆς ἑαυτοῦ ὑπερορίσεις γνώσεως ; καὶ πῶς οὐχὶ τοῦτο μανία λαμπρά ; Ἀλλὰ ταῦτα μὲν πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν , ὅσα μετὰ τὴν πρώτην ἐστὶ Κφύσιν , νοήσεις , οὐδαμῶς δὲ κατὰ τοῦ Πατρός · συνεπινοούμενον δὲ μᾶλλον αὐτὸν , καὶ συνεισαγόμενον τῇ μνήμῃ τοῦ Υἱοῦ καὶ πως κἀπειδὰν ἀκούοις , « Οὐδεὶς οἷδε τὴν ὥραν , εἰ μὴ ὁ Πατὴρ , » οὐχὶ τὸν αὐτὸν θεσμὸν συντηρεῖς , καὶ τῇ μὲν τοῦ Πατρὸς μνήμῃ συνεπινοεῖς τὸν Υἱόν · τὸ δὲ , « οὐδεὶς οἶδε , » τῇ κτίσει νέμεις τῇ λογικῇ ; καίτοι ἐνταῦθα μὲν καὶ κτισμάτων φύσιν , κατ´ εἶδος , ἀπηριθμήσατο , καὶ ἐγγύτερον ἦν τὸ , « Οὐδεὶς οἶδεν , » ἐπ´ ἐκείνων ἐκ λαβεῖν · ἐν δὲ τὸ , « Οὐδεὶς οἶδε τὸν Πατέρα , » ἀπάλυτον φέρει τὴν φωνὴν , καὶ οὐκ ἔχουσαν ὅσον ἐκ τῶν προειρημένων , ἐφ´ ὧν μερισθῇ . Εἰ οὖν ἐν τῷ , « Οὐδεὶς οἶδε τὸν Πατέρα εἰ μὴ ὁ Υἱὸς , » φεύγεις τὸν γεννήτορα βλασφημεῖν , μηδὲ ἐν τῷ , « Οὐδεὶς οῖδε τὴν ὥραν , εἰ μὴ ὁ Πατὴρ , » εἰς ὕβριν τοῦ γεννήματος περιτραπῆς . Εἰ δὲ τὸ δεύτερον τολμᾷς , Κπροτετόλμηταί σοι πολλῷ μᾶλλον καὶ τὸ πρῶτον · αμαθέστερον γὰρ ἑαυτὸν ἀγνοεῖν , ἢ ἕτερον · τί μὴ
Lemmas: αὐδένα ἀγαθός ποιέω , ὄγκος δέ καί κενός φύσημα , εἰμί πολύς ὑπόθεσις γίγνομαι εἄν , ἄλυπος τε αὐτός ὁ ὁ ὠφέλεια εἰσηγέομαι διοικονομέω , καί ὁ πειθώ μᾶλλον , ἢ διά ὁ Βίας · ὁ ἄγγελος αὐτός προκομίζω εἰς παράδειγμα , ἵνα ὅσπερ ὁ ἀσώματος καί ὑπέρ ἐγώ οὐσία ὁ γνῶσις οὐ ἔχω , οὗτος μηδ´ αὐτός λαμβάνω , μήτε ἀνιάω μήτε ὁ διδάσκαλος μηδείς ἐπικαλέω ὅς ἔχω μή βούλομαι διδάσκω , ὁ μηδ´ ὁ ὁ ἀσώματος καί ὑπέρ αὐτός φύσις γιγνώσκω . τις οὖν ; οὐ ἀρκέω οῦτο ὁ μαθητής , εἰς τε ὁ ἄλυπος αὐτός ὁ ὁ αἴτησις ἀποτυχία διατίθημι , καί ὁ γνώΚμας , εἰς ὁ μηδείς ὁ ὑπέρ αὐτός ἐρευνάω καταρρυθμισος · ἀλ ἐσθίω ἄρα καί ὁ ἐνυπόστατος σοφία ὁ υἱός εἰς ὁ ἐκεῖνος , ὡς ἔοικα , περιφέρω ἄγνοια ; καί τίς παραμύθιον , ἢ παράκλησις ποῖος Θεός ἄγνοια ὁ λατρευτός , πρόνοια τε ὁ ἐκεῖθεν καί σοωια δήω · μᾶλλον δέ πῶς οὐ βάθος εἰ απόγνωση , καί δυσσεβής ἄλλως καί σκότος βαθύς , καί ἀθυμία ἔσχατος , καί πλάνη μηδ´ ἔλεος ἔχω , θεός ἔχω ἄγνοια κακός , καί οὗτος ἀνομολογέω ὁ σοκίζω δήω , καί ὁ ἕτερος πρόνοια Σν´ ἔχω μανθάνω ὁ μηδέπω τέως , ὥσπερ οὐδός ὁ λοιπός κτίσις , οἶδα ; εἰμί μέν γάρ κατά ὁ ἀνθρώπινος παραδέχομαι τις ὁ ἄγνοια , εἴρω καί πρόσθεν , ὡς οὐδείς δυσχερής ὁ ὁ σοφία πηγή ὁ , ὅσος ὁ πατήρ , καί οἶδα καί ἔχω , ὥσπερ ὁ ἄλλος εἰς . Ηρώπανα οὗτος καί ὁ ἄγνοια ὑποδύομαι . εἰμί δδʹ εἰς ὁ θεῖος αὐτός καί ἄχραντος φύσις , ὁ ἀπό ὁ ἄγνοια ὕβρις ἀναφέρω , πῶς οὖον πανταχόθεν χαλεπός τε καί μείζων συγγνώμη ὁ δυσσέβημα ; σύ δέ Κμοι ἐκεῖνος συνεπισκοπέω · φημί ποῦ ὁ Σωτήρ οἶδα ὁ πατήρ , εἰμί μή ὁ υἱός . » τις οὖν ; ἄρα ὁ iιετερος , διά ὁ , « οὐδείς οἶδα , » καί διά ὁ , « εἰμί μή ὅς υἱός , » ὁ ἑαυτοῦ ὑπερορίζω γνῶσις ; καί πῶς οὐ οὗτος μανία λαμπρός ; ἀλλά οὗτος μέν πρός ἀντιδιαστολή ὁ , ὅσος μετά ὁ πρῶτος εἰμί Κφύσιν , νοέω , οὐδαμῶς δέ κατά ὁ πατήρ · συνεπινοέω δέ μᾶλλον αὐτός , καί συνεισάγω ὁ μνήμη ὁ υἱός καί πως ἐπειδάν ἀκούω , « οὐδείς οἶδα ὁ ὥρα , εἰμί μή ὁ πατήρ , » οὐ ὁ αὐτός θεσμός συντηρώ , καί ὁ μέν ὁ πατήρ μνήμη συνεπινοέω ὁ υἱός · ὁ δέ , « οὐδείς οἶδα , » ὁ κτίζω νέμω ὁ λογικός ; καίτοι ἐνταῦθα μέν καί κτίσμα φύσις , κατ´ εἶδος , ἀπαριθμέω , καί ἐγγύς εἰμί ὁ , « οὐδείς οἶδα , » ἐπι ἐκεῖνος ἐκ λαμβάνω · ἐν δέ ὁ , « οὐδείς οἶδα ὁ πατήρ , » απαλυος φέρω ὁ φωνή , καί οὐ ἔχω ὅσος ἐκ ὁ προερέω , ἐφίημι ὅς μερίζω . εἰμί οὖν ἐν ὁ , « οὐδείς οἶδα ὁ πατήρ εἰμί μή ὁ υἱός , » φεύγω ὁ γεννήτωρ βλασφημέω , μηδέ ἐν ὁ , « οὐδείς οἶδα ὁ ὥρα , εἰμί μή ὁ πατήρ , » εἰς ὕβρις ὁ γέννημα περιτρέπω . εἰμί δέ ὁ δύο τολμάω , κπροτολμαω σύ πολύς μᾶλλον καί ὁ πρῶτος · ἀμαθής γάρ ἑαυτοῦ ἀγνοέω , ἢ ἕτερος · τίς μή