cogPG.PG101 142
τάλιν τίνες · Εἴπερ τὸ ἀνθρώπινον γένος εἰς δικαίους καὶ ἀμαρτωλοὺς διαιρούμενον , διὰ τῶν ἐν τῇ παραβολῇ δύο λαμβανομένων υἱῶν παραδηλοῦται , καὶ τῶν οὗτος , ὡς εἷς τῷ πατρὶ τῶν μισθίων , » νομιεθὴναι ἐξαιτεῖται ; Ὁ υἱὸς ὁ πρεσβύτερος , ὁ τὸ τοῦ πατρὸς θέλημα πληρῶν , εἶτα φθονεροῖς ὄμμασι θεωρῶν τὴν ἐπιστροφὴν , καὶ σωτηρίαν τοῦ ἀδελφοῦ , καὶ δικαιολογεῖσθαι παροξυνόμενος τῷ πατρὶ , πῶς ἂν ὡρισμένῳ τινὶ προσώπῳ παρατεθείη ; ὥστε φανερὸν , ὡς οὐχ ἅπαντα τῆς παραβολῆς τὰ μέρη πολυπραγμονεῖν , καὶ λογοθετεῖν προσήκει , πρὸς μόνον δὲ ἀφορᾶν τὸ διὰ τῆς ὁλοκληρίας ταύτης σημαινόμενον . Τὸν δὲ πλούσιον ἄνθρωπον , ὡς τὸν διαβεβλημένον οἰκονόμον τῆς οἰκίας προεστήσατο , τίνι ἄν τις προσώπῳ ἐξιδιώσαιτο ; Τίνας δ´ ἂν εἴποι τοὺς διαβάλλοντας ; Ἡ δὲ ἀνταπόδοσις τῶν μὲν ἀγαθῶν τῷ Λαζάρῳ , τῶν δὲ ἀνιάτων κακῶν τῷ πλουσίῳ , πῶς ἂν εἴη γεγενημένη οὔπω τῆς κοινῆς κρίσεως συνεστώσης ; Καὶ αἱ διαλέξεις δὲ , ἃς ὑποβάλλεται ἡ παραβολὴ ποῦ Ἀβραὰμ , καὶ τοῦ κολάσει καταδεδικασμένου , πως , ἂν γένοιτο τῷ μὲν σιγὴν τῶν βασάνων ἐπιταττόντων α πλὴν τῶν καθ´ ἑαυτὸν στεναγμῶν τε καὶ ὀδυρμῶν χαλινὸν τοῖς ἄλλοις ἐπιβαλλόντων ] · τοῦ δὲ μηκέτι μετὰ τὴν κρίσιν πρὸς τὸν ἐφάπαξ καταδεδικασμένον ἐπιστρεφομένου ; Κατὰ τὸν αὐτὸν οὐν τύπον , καὶ νόμον οὐδὲ τὰ τῇ παραβολῇ παιδία ζητήσειε περιγεγραμμένων προσώπων ἀπαγγέλλειν ἰδιότητας · ἀλλὰ γὰρ διὰ τῶν τῆς κοινοτέρας φωνῆς ἰδιωμάτων καὶ περὶ τῆς προκειμένης παραβολῆς ἐπέλθοι . Καὶ ὁμοκώσεως ταῦτα ἂν εἴη · ἐπεὶ τό γε αἰνιγματικὸν εἴδος αὐτῆς , καθ´ ὃ καὶ ἡ νῦν ἐταζομένη προενήνεκται , καὶ ἑτέραις περινοίαις τὸν πολὺν ἀκροατὴν οὐ παραδεχομέναις θαλαμεύεσθαι . Καὶ τοῦτο ἄρα , καὶ ὁ Σωτήριος λόγος ὑποσημαινόμενος · « Υμῖν , » ἔλεγε πρὸς τοὺς μαθητὰς , « δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια , ἐκείνοις δὲ ἐν παραβολαῖς , » τῇ ἀκριβεστάτῃ , καὶ κατὰ λεπτὸν ἐπιγνώσει καὶ ἀνα καλύψει τοῦ μυστηρίου , τὴν κατὰ τὰς παραβολὰς ἀντιδιαστέλλειν κατάληψιν . Διὸ καὶ « Φράσον ἡμῖν , » ἔλεγον οἱ ἀπόστολοι , τὴν παραβολὴν ταύτην · » ταύτην ἄρα καὶ τῶν ἀπειθεατάτων Ἰουδαίων ἡ Συναγωγὴ « οὔτε βλέποντες ἔβλεπον , καὶ ἀκούοντες οὐκ ἤκουον · » ὡς τῶν τοιούτων παραβολῶν , καὶ ὁμοιώσεων τοῦτο μὲν καθρῷν , καὶ κούειν παρεχομένων . Εἰ γὰρ καὶ πωρώσει τῆς καρδίας τὸ τῶν Ἰουδαίων πλῆθος , καὶ πρὸς τὸ τῆς εὐσεβείας φῶς ἑκουσίως καταμύοντες · « Οὐκ ἔβλεπον βλέποντες , οὐδὲ ἀκούοντες ἤκουον · » πλὴν ἀλλά γεκαὶ ἢ παραβολὴ μηδὲν πρὸς τὴν αὐτῶν ἀνθισταμένην διάθεσιντῇ γὰρ ἀσαφείᾳ ἐπεσκίαστο ) οὔτε ἀγνωμοσύνης ἀφορμήν τινα παρέχεται · ἀλλὰ καὶ τὸν τρόπον αὐτῶν τῆς ἀπαθείας μᾶλλον διελέγχει · ὅτι δέον ζητεῖν
Lemmas: τᾶλις τίς · εἴπερ ὁ ἀνθρώπινος γένος εἰς Δίκαιος καί ἁμαρτωλός διαιρέω , διά ὁ ἐν ὁ παραβολή δύο λαμβάνω υἱός παραδηλόω , καί ὁ οὗτος , ὡς εἷς ὁ πατήρ ὁ μίσθιος , » νομιεθὴναι ἐξαιτέω ; ὁ υἱός ὁ πρέσβυς , ὁ ὁ ὁ πατήρ θέλημα πληρόω , εἶτα φθονερός ὄμμα θεωρός ὁ ἐπιστροφή , καί σωτηρία ὁ ἀδελφός , καί δικαιολογέομαι παροξύνω ὁ πατήρ , πῶς εἄν ὁρίζω τις πρόσωπον παρατίθημι ; ὥστε φανερός , ὡς οὐ ἅπας ὁ παραβολή ὁ μέρος πολυπραγμονέω , καί λογοθετέω προσήκω , πρός μόνος δέ ἀφοράω ὁ διά ὁ ὁλοκληρία οὗτος σημαίνω . ὁ δέ πλούσιος ἄνθρωπος , ὡς ὁ διαβάλλω οἰκονόμος ὁ οἰκίον προΐστημι , τίς ἄν τις πρόσωπον ἐξιδιόω ; τίς δδʹ εἄν εἶπον ὁ διαβάλλω ; ὁ δέ ἀνταπόδοσις ὁ μέν ἀγαθός ὁ Λάζαρος , ὁ δέ ἀνίατος κακός ὁ πλούσιος , πῶς εἄν εἰμί γίγνομαι οὔπω ὁ κοινός κρίσις συνίστημι ; καί ὁ διαλέγω δέ , ὅς ὑποβάλλω ὁ παραβολή ποῦ Ἀβραάμ , καί ὁ κολάζω καταδικάζω , πως , εἄν γίγνομαι ὁ μέν σιγή ὁ βάσανος ἐπιτάσσω ὅς πλήν ὁ καθ´ ἑαυτοῦ στεναγμός τε καί ὀδυρμός χαλινός ὁ ἄλλος ἐπιβάλλω ] · ὁ δέ μηκέτι μετά ὁ κρίσις πρός ὁ ἐφάπαξ καταδικάζω ἐπιστρέφω ; κατά ὁ αὐτός ὀν τύπος , καί νόμος οὐδέ ὁ ὁ παραβολή παιδίον ζητέω περιγράφω πρόσωπον ἀπαγγέλλω ἰδιότης · ἀλλά γάρ διά ὁ ὁ κοινός φωνή ἰδίωμα καί περί ὁ πρόκειμαι παραβολή ἐπέρχομαι . καί ὁμοκώσεως οὗτος εἄν εἰμί · ἐπεί ὁ γε αἰνιγματικός εἶδος αὐτός , καθ´ ὅς καί ὁ νῦν ἐτάζω προφέρω , καί ἕτερος περίνοια ὁ πολύς ἀκροατής οὖον παραδέχομαι θαλαμεύω . καί οὗτος ἄρα , καί ὁ Σωτήριος λόγος ὑποσημαίνω · « ὑμεῖς , » λέγω πρός ὁ μαθητής , « δίδωμι γιγνώσκω ὁ μυστήριον , ἐκεῖνος δέ ἐν παραβολή , » ὁ ἀκριβής , καί κατά λεπτόν ἐπιγιγνώσκω καί ἀνα καλύπτω ὁ μυστήριον , ὁ κατά ὁ παραβολή ἀντιδιαστέλλω κατάληψις . Διὸ καί « φράζω ἐγώ , » λέγω ὁ ἀπόστολος , ὁ παραβολή οὗτος · » οὗτος ἄρα καί ὁ ἀπειθής Ἰουδαῖος ὁ συναγωγή « οὔτε βλέπω βλέπω , καί ἀκούω οὐ ἀκούω · » ὡς ὁ τοιοῦτος παραβολή , καί ὁμοίωσις οὗτος μέν καθρῷν , καί Κούει παρέχω . εἰμί γάρ καί πώρωσις ὁ Καρδία ὁ ὁ Ἰουδαῖος πλῆθος , καί πρός ὁ ὁ εὐσέβεια φάος ἑκούσιος καταμύω · « οὐ βλέπω βλέπω , οὐδέ ἀκούω ἀκούω · » πλήν ἀλλά γεκαὶ ἢ παραβολή μηδείς πρός ὁ αὐτός ἀνθίστημι διάθεσις γάρ ἀσάφεια ἐπισκιάζω ) οὔτε ἀγνωμοσύνη ἀφορμή τις παρέχω · ἀλλά καί ὁ τρόπος αὐτός ὁ ἀπάθεια μᾶλλον διελέγχω · ὅτι δήω ζητέω