cogPG.PG101 368
τὴν θεότητα λαμπρῶς ἀνακηρύττει ἑτεροφυὲς , καὶ τὸ πρὸς τὴν ἡμετέραν σάρκα ὁμοούσιον παριστᾷ . Τρίτον δὲ πρὸς τοῖς εἰρημένοις , οἱ τῶν Μανιχαίων παῖδες , φαντασίᾳ τὴν σάρκα τὸν Χριστὸν Κπροειληφέναι δογμαποιοῦνται · ἀλλ´ ὡς ὁρᾷς , προαποτειχίζεται τῇ περιτομῇ , καὶ τοῦτο τὸ δύσφημον . Ἡ Κφαντασία γὰρ τομὴν καὶ πάθος καὶ ῥύσιν ὁρωμένη αἵματος οὐκ ἀνέχεται · οὐδὲ τὰ τῆς ἀληθείας ἔργα , τὸ πλάσμα καθαρῶς παραδέχεται . Πάλιν Οὐαλεντῖνος κενοφωνεῖ , οὐκ ἐκ τῶν παρθενικῶν καὶ ἀχράντων αἱμάτων τὴν ἑνωθεῖσαν τῷ Λόγῳ σάρκα παγῆναι · κάτω δὲ τῆς εὐσεβείας πεσὼν , ἄνωθεν αὐτῶν ποθεν καταβιβάζει τὸ σῶμα · ἀλλὰ καὶ τούτου πόῤῥωθεν , ὡς δῆλον , ἡ περιτομὴ τὸ θράσος παραποτέμνεται · καὶ πρὸς τούτοις περιτέμνεται , ἵνα τὸ μέβαιον τῆς δοθείσης ἐντολῆς παραστήσῃ · διαμένειν γὰρ αὐτῇ τὸ ἀπαράβατον μέχρι τῆς αὐτοῦ παρουσίας , ἐξ ὧν ὑπηρετήσατο , μετὰ τοῦ ἀνεπιλήπτου , συγκατασκευάζει . Εἰ γὰρ ὁ μὴ δεηθεὶς ὅλως περιτομῆς , ὅμως ὑπέρχεται ταύτην , σχολῇ γ´ ἄν τις ἄλοίη τῶν ὑπὸ τῷ νόμῳ ταύτην παρεωραμένος οὐκ ὀφείλων δίκας . Πάλιν τῶν Ἰουδαίων ὁ δῆμος φιλαιτιώτατος ὢν , καὶ τὰς μὴ οὔσας δεινὸς προφάσεις ἀναπλάττειν . εἰ μὴ τὴν περιτομὴν ὑποστὰς , οὗτος αὐτοῖς τὰ σωτήρια εἰσηγεῖτο · τίνος ἂν οὐκ ἐνόμιζον περιδράττεσθαι δικαιολογίας διωθούμενοι τὴν διδασκαἀίαν ὅτιπερ ἀπερίτμητον · ὄντα καὶ ἐξ αὐτῆς ἑστίας Ρ πάντα λύοντα θεσμὸν , πῶς ἐνῆν παραδέχεσθαι σωτῆρα ; Ἵνα οὖν αὐτῶν ἀναχώρησιν πᾶσαν ἀποκλείσῃ , καὶ τὸ οἰκεῖον ἁμάρτημα , μηδεμίαν ἔχωσι χώραν , εἰς τὸν ἀναίτιον περιτρέπειν , περιτεμνόμενος τὴν ἀκροβυστίαν , συναποτέμνει τῶν ἀχαρίστων πᾶσαν εὐπρόσωπον πιθανολογίαν . Σκόπει δέ μοι κακεῖνο · εἰ μὲν μὴ περιτμηθείς , ἔπαυε τὴν πρᾶξιν , τάχα ἄν τισιν ὁ Δεσπότης , ὡς ἑαυτὸν ἀπαλλάσσων αἰτίας , καὶ τῆς ἰδίας προθέσεως προῖστάμενος , τὴν τῆς περιτομῆς ἀναίρεσιν διὰ τῶν μαθητῶν ὑπενοεῖτο μεθοδεῦσαι · ἐπεὶ δὲ καὶ περιτέμνεται , καὶ παύει τὸ ἔργον , καὶ ταύτην προαφαιρεῖται τὴν ὑπόνοιαν τῶν φιλαιτίων . Σὺ δὲ μηδ´ ἐκεῖνο παραδράμῃς · τύπος ἦν καὶ σύμβολον τοῦ βαπτίσματος ἡ περιτομή · μήπω τοιγαροῦν τῆς » ἀληθείας φανερωθείσης , τὸν τύπον ἐπικρατεῖν ἔδει · ἐπιστάσης δ´ ἐκείνης ταύτην ὑπσχωρεῖν . Διὸ περιτέμνεται μὲν τὸ κρύφιον τῆς σαρκὸς , οὕπω τῆς ἐν χάριτι περιτομῆς φανερωθείσης · ἐκείνης δὲ τῷ Δεσποτικῷ βαπτίσματι πάνσα περιαυγαζούσης , καὶ λαμπρὰν τὴν ἀλήθειαν ὑποδεικνυούσης , τὰ ἐν σκιᾷ καὶ αἰνίγματι παῤῥησιάζεσθαι τόπον οὐχ εὑρίσκει . Χωρὶς δὲ τῶν εἰοῃμένων , ἀναμνησθῆναι κακεῖ δεήσει , ἐν τῷ σπέρματι τοῦ Ἀβραὰμ τὰ ἔθνη πάντα ἐνευλογηθήσεσθαι ὅρκον καθ´ ἑαυτοῦ διδοὺς ὁ Θεὸς τῷ δικαίῳ , ποιεῖται λογάδα πάντων ἐθνῶν τὴν ἐκείνου φυλήν · καὶ οἰονεὶ σφραγίζων αὐτὴν διὰ τοῦ φυλάρχου τῇ περιτομῇ , τήν τε πίστιν ἐπισημαίνεται τοῦ πατριάρχου ,
Lemmas: ὁ θεότης λαμπρῶς ἀνακηρύσσω ἑτεροφυής , καί ὁ πρός ὁ ἡμέτερος σάρξ ὁμοούσιος παρίστημι . Τρίτος δέ πρός ὁ εἴρω , ὁ ὁ Μανιχαῖος παῖς , φαντασία ὁ σάρξ ὁ Χριστός κπρολαμβανω δογμαποιοω · ἀλ ὡς ὁράω , προαποτειχίζω ὁ περιτομή , καί οὗτος ὁ δύσφημος . ὁ Κφαντασία γάρ τομή καί πάθος καί ῥύσις ὁράω αἷμα οὐ ἀνέχω · οὐδέ ὁ ὁ ἀλήθεια ἔργον , ὁ πλάσμα καθαρός παραδέχομαι . πάλιν Οὐαλεντῖνος κενοφωνέω , οὐ ἐκ ὁ παρθενικός καί ἄχραντος αἷμα ὁ ἑνόω ὁ Λόγος σάρξ πήγνυμι · κάτω δέ ὁ εὐσέβεια πίπτω , ἄνωθεν αὐτός πόθεν καταβιβάζω ὁ σῶμα · ἀλλά καί οὗτος πόρρωθεν , ὡς δῆλος , ὁ περιτομή ὁ θράσος παραποτεμνω · καί πρός οὗτος περιτέμνω , ἵνα ὁ ἐμβαίνω ὁ δίδωμι ἐντολή παρίστημι · διαμένω γάρ αὐτός ὁ απαράβατος μέχρι ὁ αὐτός παρουσία , ἐκ ὅς ὑπηρετέω , μετά ὁ ἀνεπίληπτος , συγκατασκευάζω . εἰμί γάρ ὁ μή δέω ὅλως περιτομή , ὅμως ὑπέρχομαι οὗτος , σχολή γγʹ ἄν τις ἀλέω ὁ ὑπό ὁ νόμος οὗτος παροράω οὐ ὀφείλω δίκη . πάλιν ὁ Ἰουδαῖος ὁ δῆμος φιλαίτιος εἰμί , καί ὁ μή εἰμί δεινός πρόφασις ἀναπλάσσω . εἰμί μή ὁ περιτομή ὑφίστημι , οὗτος αὐτός ὁ σωτήριος εἰσηγέομαι · τίς εἄν οὐ νομίζω περιτρέχω δικαιολογία διωθέω ὁ διδασκαἀίαν ὅτιπερ ἀπερίτμητος · εἰμί καί ἐκ αὐτός ἑστία Ρ πᾶς λύω θεσμός , πῶς ἐν-εἰμί παραδέχομαι σωτήρ ; ἵνα οὖν αὐτός ἀναχώρησις πᾶς ἀποκλείω , καί ὁ οἰκέω ἁμάρτημα , μηδείς ἔχω χώρα , εἰς ὁ ἀναίτιος περιτρέπω , περιτέμνω ὁ ἀκροβυστία , συναποτέμνω ὁ ἀχάριστος πᾶς εὐπρόσωπος πιθανολογία . σκοπάω δέ ἐγώ ἐκεῖνος · εἰμί μέν μή περιτέμνω , παύω ὁ πρᾶξις , τάχα ἄν τις ὁ Δεσπότης , ὡς ἑαυτοῦ ἀπαλλάσσω αἴτιος , καί ὁ ἴδιος πρόθεσις προϊστάμενος , ὁ ὁ περιτομή ἀναίρεσις διά ὁ μαθητής ὑπονοέω μεθοδεύω · ἐπεί δέ καί περιτέμνω , καί παύω ὁ ἔργον , καί οὗτος προαφαιρώ ὁ ὑπόνοια ὁ φιλαίτιος . σύ δέ μηδ´ ἐκεῖνος παρατρέχω · τύπος εἰμί καί σύμβολον ὁ βάπτισμα ὁ περιτομή · μήπω τοιγάρ ὁ » ἀλήθεια φανερόω , ὁ τύπος ἐπικρατέω ἐσθίω · ἐφίστημι δδʹ ἐκεῖνος οὗτος ὑπσχωρεῖν . Διὸ περιτέμνω μέν ὁ κρύφιος ὁ σάρξ , οὔπω ὁ ἐν χάρις περιτομή φανερόω · ἐκεῖνος δέ ὁ δεσποτικός βάπτισμα πᾶς περιαυγάζω , καί λαμπρός ὁ ἀλήθεια ὑποδείκνυμι , ὁ ἐν σκιά καί αἴνιγμα παρρησιάζομαι τόπος οὐ εὑρίσκω . Χωρὶς δέ ὁ λέγω , ἀναμιμνήσκω κέω δήω , ἐν ὁ σπέρμα ὁ Ἀβραάμ ὁ ἔθνος πᾶς ἐνευλογέομαι Ὅρκος καθ´ ἑαυτοῦ δίδωμι ὁ θεός ὁ Δίκαιος , ποιέω λογάς πᾶς ἔθνος ὁ ἐκεῖνος Φυλή · καί οἱονεί σφραγίζω αὐτός διά ὁ φυλάρχης ὁ περιτομή , ὁ τε πίστις ἐπισημαίνω ὁ πατριάρχης ,