cogPG.PG101 377
εἰς τὸ ἔθος ἀνῆκε φέρεσθαι τῆς Γραφῆς , καὶ τὰς ὑστερήματα ὁ Παῦλος ἀναπληροῖ , οὐχ ὅσα ἀπλῶς ὥστέρησεν , οὐδ´ ὅτι ὑστέρησέν τι ὁ Σωτὴρ , ὅπερ Πν φορτικόν · ἀλλ´ ὅσα μὴ παραθέμενος τὴν διακονίσν Παύλῳ καὶ τοῖς ἄλλοις ὁμιληταῖς , ἔπαθεν ἂν καὶ ὑπέστη , καθ´ ὃν τρόπον καὶ πρὶν κηρύσσων καὶ εὐαγγελιζόμενος τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν . Ἀλλὰ ἐμοὶ μὲν ὅσον ἀφοσιώσασθαί σου τὴν καλὴν φιλο πονίαν εἰρήσθω ταῦτα . Εἰ δέ τις καὶ ὀψιγόνων ἄμεινόν τι θεωροίη , ἐμοὶ δὲ ἄρα καὶ τοῦτο φίλον . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΡΚΗʹ . πρὸς τὰς πνευματικὰ τῆς πονηρίας ἐν τοις ἐπουρανίοις . » Ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας ἐκάλεσεν τὰς ἐναέρια καὶ πὸ νηρὰ πνεύματα , οὐχ ὡς ἀρχὴν ἡμῶν ἢ ἐξουσίαν τινὰ οἴκοθεν ἢ ἄνωθεν ἐαχηκότων , ἀλλ´ ὡς ταῖς ἀμαρτίαις ἑαυτοὺς ἡμῶν ἐκδεδωκότων , ὡν εἰσιν οἱ δαίμονες ὑποσπορεῖς τε καὶ ὑποφῆται , ἐκείνων τὴν ἀρχὴν καὶ τὴν ἐξουσίαν , δι´ ὧν πράττομεν τὰς αὐτῶν θελήματα , παρεσχημένων . Καὶ γάρ φησιν ὁ αὐτὸς ἱερὸς ἄνθρωπος · « Ὦ γάρ τις ἤττηται , τούτῳ καὶ δεδούλωται . » Ἡττώμενοι γοῦν τοῖς ἐκείνων ἐρεθισμοῖς καὶ ὑποθήκαις , καὶ , πρὸς ἃ βούλονται τῆς ἀμαρτίας ἔργα , φερόμενοι , εἰκότως ἂν τοὺς ἄρχοντας καὶ ἐξουσιαστὰς τῶν ἐν ἡμῖν ἐκεῖθεν φυομένων παθῶν καθιστῶμεν , ἅτε δὴ τῆς μὲν ἐλευθερίας τοῦ παναγίου Πνεύματος , καὶ τὸ τῆς αὐτεξουσιότητος ἀφῃρημένοι κύριον , εἰς δούλους δὲ ἑαυτοὺς καὶ ὑπευθύνους τῆς ἁμαρτίας γραψάμενοι . Διὰ τοῦτο οὐχ ἀπλῶς τὰς τῆς πονηρίας πνεύματα τὰς ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας καλεῖ . ἀλλὰ τοὺς κοσμοκράτορας καὶ τοῦ κόσμου . Κόσμον ἐνταῦθα , ὡς ἔθος τῆς γραφὴ , οὐ τὸ δημιούργημα τὸ οὐρανοῦ , καὶ γῆς , καὶ τῶν ἐν μέσῳ προαχθὲν , ἄπαγε · ἀλλὰ κόσμον τοὺς τὰς κοσμικὰ φρονήματα καὶ σαρκικὰ ἐπανῃρημένους , καὶ πρὸς τὰς τὰς αἰσθήσεις θέλγοντά τε καὶ ἐκθηλύνοντα ἐπτοημένους , καθ´ ὃ σημαινόμενον καὶ ὁ Σωτὴρ ἔλεγεν , περὶ τῶν μαθητῶν , « ὅτι οὐκ εἰσίν ἐκ τοῦ κόσμου . » Εὕδηλον μὲν γὰρ , ὅτικαὶ οὗτοι ἐκ τοῦ δημιουργήματος ἦσαν , ὥσπερ καὶ σύμπαν τὸ ἀνθρώπινον γένος . « Ἀλλὰ´ οὐκ ἦσαν , φησὶη , ἐκ τοῦ κάσυου » τουτέστιν , οὐκ ἦσαν ἐκ τῶν ἐπτοημένων πρὸς τὰς φθαρτὰ καὶ ἐπίκηρα τῆς κοσμικῆς ματαιότητος καὶ ἀπάτης . Τὸ δέ , « ἐν τοῖς ἐπουρανίοις , » τινές μὲν τὸ πρόχειρον τοῦ φιλανθρώπου προτιμήσαντες , μεταπλάττοντες τὴν τῆς λέξεως ἀρχὴν , οκο
Lemmas: εἰς ὁ ἔθος ἀνίημι φέρω ὁ γραφή , καί ὁ ὑστέρημα ὁ Παῦλος ἀναπληρόω , οὐ ὅσος ἀπλόος ὥστέρησεν , οὐδός ὅτι ὑστερέω τίς ὁ Σωτήρ , ὅσπερ ΠΝ φορτικός · ἀλ ὅσος μή παρατίθημι ὁ διακονίς Παῦλος καί ὁ ἄλλος ὁμιλητής , πάσχω εἄν καί ὑφίστημι , καθ´ ὅς τρόπος καί πρίν κηρύσσω καί εὐαγγελίζω ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός . ἀλλά ἐγώ μέν ὅσος ἀφοσιόω σύ ὁ καλός φιλο πόνιος εἴρω οὗτος . εἰμί δέ τις καί ὀψίγονος ἀμείνων τίς θεωρέω , ἐγώ δέ ἄρα καί οὗτος φίλος . ἐρώτησις ρκηʹ . πρός ὁ πνευματικός ὁ πονηρία ἐν ὁ ἐπουράνιος . » Ἀρχή καί ἐξουσία καλέω ὁ εναέριος καί πόα νηρός πνεῦμα , οὐ ὡς ἀρχή ἐγώ ἢ ἐξουσία τις οἴκοθεν ἢ ἄνωθεν ἄχνυμαι , ἀλ ὡς ὁ ἁμαρτία ἑαυτοῦ ἐγώ ἐκδίδωμι , ὡς εἰμί ὁ δαίμων ὑποσπορεύς τε καί ὑποφήτης , ἐκεῖνος ὁ ἀρχή καί ὁ ἐξουσία , δις ὅς πράσσω ὁ αὐτός θέλημα , παρά-σχάω . καί γάρ φημί ὁ αὐτός ἱερός ἄνθρωπος · « ὦ γάρ τις ᾄττω , οὗτος καί δουλόω . » ἡσσάομαι γοῦν ὁ ἐκεῖνος ἐρεθισμός καί ὑποθήκη , καί , πρός ὁ βούλομαι ὁ ἁμαρτία ἔργον , φέρω , εἰκότως εἄν ὁ ἄρχω καί ἐξουσιαστής ὁ ἐν ἐγώ ἐκεῖθεν φύω πάθος καθίστημι , ἅτε δή ὁ μέν ἐλευθερία ὁ πανάγιος πνεῦμα , καί ὁ ὁ αὐτεξουσιότητα ἀφαιρέω κύριος , εἰς δοῦλος δέ ἑαυτοῦ καί ὑπεύθυνος ὁ ἁμαρτία γράφω . Ζεύς οὗτος οὐ ἀπλόος ὁ ὁ πονηρία πνεῦμα ὁ ἀρχή καί ἐξουσία καλέω . ἀλλά ὁ κοσμοκράτωρ καί ὁ κόσμος . Κόσμος ἐνταῦθα , ὡς ἔθος ὁ γραφή , οὖον ὁ δημιούργημα ὁ οὐρανός , καί γῆ , καί ὁ ἐν μέσος προάγω , ἀπάγω · ἀλλά κόσμος ὁ ὁ κοσμικός φρόνημα καί σαρκικός ἐπαναλέγω , καί πρός ὁ ὁ αἴσθησις θέλγω τε καί ἐκθηλύνω πτοέω , καθ´ ὅς σημαίνω καί ὁ Σωτήρ λέγω , περί ὁ μαθητής , « ὅτι οὐ εἰμί ἐκ ὁ κόσμος . » Εὔδηλος μέν γάρ , ὅτικαὶ οὗτος ἐκ ὁ δημιούργημα εἰμί , ὥσπερ καί σύμπας ὁ ἀνθρώπινος γένος . « Ἀλλά οὐ εἰμί , φησὶη , ἐκ ὁ κάσος » τουτέστιν , οὐ εἰμί ἐκ ὁ πτοέω πρός ὁ φθαρτός καί ἐπικηρος ὁ κοσμικός ματαιότης καί ἀπάτη . ὁ δέ , « ἐν ὁ ἐπουράνιος , » τις μέν ὁ πρόχειρον ὁ φιλάνθρωπον προτιμάω , μεταπλάσσω ὁ ὁ λέξις ἀρχή , κο