cogPG.PG101 312
εῶν λόγων ἰσχὺς ἐξεκαλεῖτο , καὶ πρὸς ἐπίγνωσιν , εἴπερ ἤθελον , τῆς ἀληθείας προεβίβαζεν . Ὅρα καὶ ἑτέρωθεν εἰς ὅσον αὐτῶν ἐδεδίεσαν τὸ ἐν λόγοις κράτος . Παρήγγειλαν αὐτοῖς τὸ καθ´ ὅλου μὴ φθέγγεσθαι . Τί λέγεις ; Ἄν μόνον χαλῆ ὁ ἀγράμματος κινήσῃ , αὐτίκα σοι μεταπίπτει τὰ τῆς δόξης , καὶ παλαιὸν οὔτω δόγμα τῆς μακρᾶς ἐπικρατείας ὑπεξίσταται τῷ ἰδιώτῃ λόγῳ · καὶ μεθίσταται λαὸς πρὸς νέαν γλῶτταν , ὁ Μωσαϊκοῖς θεσμοῖς ἐντεθραμμένος , καὶ ζῇν καὶ θνήσκειν πρὸς τὴν ἐκείνων ἀρχαιότητα κεκροτημένος . Ναὶ , φησίν · οὐ γὸρ ἰδιωτικά ὁ ἰδιώτης , ἀλλὰ σοφίας ῥήματα φθέγγεται · οὐδ´ ὡς ἀγράμματος , βάρβαρα , ἀλλ´ ὡς διὰ πάσης τέχνης ἐλάσας κεχαριτωμένα καὶ εὔσημα · ἔστι τις αὐτῶν ἐγκαθημένη τοῖς χείλεσιν ἔμφυτος πειθὼ , δι´ ἧς καὶ ῥητόρων ἔθνη , καὶ ἰδιωτῶν ἀγέλαι , ὥσπερ δεσμοῖς ἀλύτοις δεθέντα , πρὸς τὸ κηρυττόμενον αὐτοῖς ἕλκεται . Διὰ τοῦτο φθέγγεσθαι κωλύω , ὅτι ῥήμασιν ὀλίγοις πολλοὺς ἀφέντας τὰ πάτρια , ἐκείνοις κ ὁρῶ προσχωρήσαντας , ὅτι μιᾷ πολλάκις ὁμιλίᾳ , καὶ τοὺς σὺν ἡμῖν ἑκάστοτε κατ´ αὐτῶν ἱσταμένους καὶ πολεμιωτάτους Ἐντας , νῦν ὑπηκόων ἔχει καὶ μαθητῶν εὐγνιυμόνων τάξις . Τοῦτό μὴ σιγᾷν αὐτοὺς ἐπιτάττειν περιίστηπιν εἰς ἀνάγκην · διὰ τοῦτο μηδὲ στόμα αἴρειν οὐκ ἐπιτρέπω , διὰ τὴν ἐν λόγοις παῤῥησίαν , τὴν ἰσχὺν , τὴν ἔμφυτον πειθανότητα . ὁρᾷ τοὺς Ἰουδαίους ὅσον ὁ διδάσκαλος τῶν ἀποστόλων λόγος ὑποπτήσσειν καὶ καταπεπλῆχθαι παρεσκεύαζε · καίτοι Παύλῳ περισσότερον ἡ τοιαύτη περιήστραπτε χάρις . Βούλει δέ σοι τὸν κορυφαῖον καλῶμεν μάρτυρα τῆς ἐνούσης τῷ ἀνδρὶ σοφίας ; « Καθὼς , φησὶν , ὁ ἀδελφὸς ἡμῶν Παῦλος κατὰ τὴν δοθεῖσαν αὐτῷ σοφίαν ἔγραψεν · » δῶρον θεῖον τὴν Παύλου σοφίαν καὶ εἰδὼς καὶ διαμαρτυρόμενος . Εἶτα , καὶ τὸ βαθὺ καὶ πυκνὸν τῶν γεγραμμένων οἷον ἀποθειάζων καὶ ἐξυμνούμενος , ὀξείας δεῖται , ῥοπῆς θείας , σοφῶν μαθητῶν συνέσεως σταθερᾶς , ὁ τῶν γραμμάτων Παύλου θεωρός . Διὰ τοῦτο οἱ ἀμαθεῖς καὶ ἀστήρικτοι , πρὸς τῷ μηδὲν κερδαίνειν καὶ σφᾶς αὐτοὺς διασφάλλοντες , προσαπόλλυνται . Εἰ δὲ καὶ γλωσσῶν . ὁ Παῦλο - αἷο μπδ´ Ἀνείθιστο , μηδ´ εἰς ἀκοῆς ἀφῖκτο πεῖραν , τὴν χάριν ἐπλούτει · κἀν ταύταις , οὐδενὶ τῶν πρωτείων ἐξν ἵστατο · « Εὐχαριστῶ γὰρ τῷ Θεῷ μου , φησὶ , πάντων μᾶλλον γλώσσαις λαλῶν · » εἰ τοίνυν κἀν τοῖς ἐκφύλοις γλώσσαις ἄμαχον εἶχε τὸ κράτος , τῆς τοῦ Ινεύματος αὐτὸν σοφιζούσης ἐπινοίας ἦ , πῶς ἂν αὐτὸν διαφθείρειν λόγος καὶ τότε οὖσαν ἐθάδα δέξαιτο τὴν Ἐλλάδα · καὶ δι´ ὧν πολλοὺς ἔμελλον εἰς εὐσέβειαν αἱρήσειν , ἐν ταύταις τὸ ἀριστεῖον ἔχειν · δι´ ἡς δὲ σχεδὸν ἅπαντας ἀνθρώπους , ἐν ταύτῃ γέλωτος αἰπίαν καὶ νλεύης παρέχειν ; καὶ μὴν οὐχ οὕτως εὐχερής εἰς λόγους , οὐδὲ τοῖς ἐχθροῖς ἐνομίζετο , ἃ δὲ τοῖς ἐχθροῖς εἰς ἔπαινον ὁρᾷ μαρτυρίας , οὐκ ἔστιν
Lemmas: εἰμί λόγος ἰσχύς ἐκκαλέω , καί πρός ἐπίγνωσις , εἴπερ ἐθέλω , ὁ ἀλήθεια προβιβάζω . Ὅρας καί ἑτέρωθεν εἰς ὅσος αὐτός δείδω ὁ ἐν λόγος κράτος . παραγγέλλω αὐτός ὁ καθ´ ὅλος μή φθέγγομαι . τις λέγω ; ἄν μόνος Χαλής ὁ ἀγράμματος κινέω , αὐτίκα σύ μεταπίπτω ὁ ὁ δόξα , καί παλαιός οὐτάω δόγμα ὁ μακρός ἐπικράτεια ὑπεξίσταμαι ὁ ἰδιώτης λόγος · καί μεθίστημι λαός πρός νέος γλῶσσα , ὁ Μωσαϊκός θεσμός ἐντρέφω , καί ζάω καί θνῄσκω πρός ὁ ἐκεῖνος ἀρχαιότης κροτέω . ναίς , φημί · οὖον γόρ ἰδιωτικός ὁ ἰδιώτης , ἀλλά σοφία ῥῆμα φθέγγομαι · οὐδός ὡς ἀγράμματος , βάρβαρος , ἀλ ὡς διά πᾶς τέχνη ἐλαύνω χαριτόω καί εὔσημος · εἰμί τις αὐτός ἐγκάθημαι ὁ χεῖλος ἔμφυτος πειθώ , δις ὅς καί ῥήτωρ ἔθνος , καί ἰδιώτης ἀγέλη , ὥσπερ δεσμός ἄλυτος δέω1 , πρός ὁ κηρύσσω αὐτός ἕλκω . Ζεύς οὗτος φθέγγομαι κωλύω , ὅτι ῥῆμα ὀλίγος πολύς ἀφίημι ὁ πάτριος , ἐκεῖνος Κ ὁράω προσχωρέω , ὅτι εἷς πολλάκις ὁμιλία , καί ὁ σύν ἐγώ ἑκάστοτε κατ´ αὐτός ἵστημι καί πολέμιος εἷς , νῦν ὑπήκοος ἔχω καί μαθητής ευγνιυμονος τάξις . οὗτος μή σιγάω αὐτός ἐπιτάσσω περιίστηπιν εἰς ἀνάγκη · διά οὗτος μηδέ στόμα ἀείρω οὐ ἐπιτρέπω , διά ὁ ἐν λόγος παρρησία , ὁ ἰσχύς , ὁ ἔμφυτος πειθανοτηταω . ὁράω ὁ Ἰουδαῖος ὅσος ὁ διδάσκαλος ὁ ἀπόστολος λόγος ὑποπτήσσω καί καταπλήσσω παρασκευάζω · καίτοι Παῦλος περισσός ὁ τοιοῦτος περιαστράπτω χάρις . βούλομαι δέ σύ ὁ κορυφαῖος καλέω μάρτυς ὁ ἔνειμι ὁ ἀνήρ σοφία ; « καθώς , φημί , ὁ ἀδελφός ἐγώ Παῦλος κατά ὁ δίδωμι αὐτός σοφία γράφω · » δῶρον θέω ὁ Παῦλος σοφία καί εἰδοί καί διαμαρτύρομαι . εἶτα , καί ὁ βαθύς καί πυκνός ὁ γράφω οἷος ἀποθειάζω καί ἐξυμνέω , ὀξύς δήω , ῥοπή θεῖος , σοφός μαθητής σύνεσις σταθερός , ὁ ὁ γράμμα Παῦλος θεωρός . Ζεύς οὗτος ὁ ἀμαθής καί ἀστήρικτος , πρός ὁ μηδείς κερδαίνω καί σφεῖς αὐτός διασφάλλω , προσαπόλλυμι . εἰμί δέ καί γλῶσσα . ὁ Παύλος - οἰδάνω μπδ´ Ἀνείθιστο , μηδ´ εἰς ἀκοή ἀφικνέομαι πείρω , ὁ χάρις πλουτέω · ἐν οὗτος , οὐδείς ὁ πρωτεῖος ἐν ἵστημι · « εὐχαριστέω γάρ ὁ Θεός ἐγώ , φημί , πᾶς μᾶλλον γλῶσσα λαλέω · » εἰμί τοίνυν ἐν ὁ ἔκφυλος γλῶσσα ἄμαχος ἔχω ὁ κράτος , ὁ ὁ ινευμα αὐτός σοφίζω ἐπίνοια εἰμί , πῶς εἄν αὐτός διαφθείρω λόγος καί τότε εἰμί ἐθάς δέχομαι ὁ Ἐλλάς · καί δις ὅς πολύς μέλλω εἰς εὐσέβεια αἱρέω , ἐν οὗτος ὁ ἀριστεῖα ἔχω · δις εἰμί δέ σχεδόν ἅπας ἄνθρωπος , ἐν οὗτος γέλως αἰπίαν καί νλεύης παρέχω ; καί μήv οὐ οὕτως εὐχερής εἰς λόγος , οὐδέ ὁ ἐχθρός νομίζω , ὁ δέ ὁ ἐχθρός εἰς ἔπαινος ὁράω μαρτυρία , οὐ εἰμί