cogPG.PG101 461
ροῦντός ἐστι τὸ μηδένα τούτων βούλεσθαι τοῖς παροῦσι πόνοις ἐνταλαιπωρεῖσθαι . Οὐ μόνον δὲ , ἀλλὰ καὶ ἃ τῶν εἰρημένων οὐδενὸς εἰς ἀπόδειξιν ἀσθενέστερον αὔξοντός ἐστι τὴν τιμωρίαν καὶ ὑπεροργιζομένου κατὰ τῶν ἁμαρτανόντων . Ὧν ἑκάτερον ἀλλότριον τῆς τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίας . Τό τε γὰρ στεφάνους ἀφαιρεῖν , καὶ τὸ πικροτάτην καὶ ἄκρατον μηγανᾶσθαι τιμωρίαν , πόῤῥω καθέστηκε τῆς ἀγαθοειδοῦς ἐπιστασίας , πῶς δ´ οὐκ ἂν εἴη τοῖς ἁμαρτάνουσιν σφόδρα καὶ ἀπαραίτητος , καὶ ὅλον τρυγίας ἄκρατος ἡ τιμωρία τρόπον τινὰ παρεσκευασμένη , ὅταν ἐπὶ τοσοῦτον μὲν ὑπέρβλυσις ᾑ τῆς εὐεργεσίας , ὥστε · ἐξὸν ἄμεινον βιοῦντας , καὶ τῆς ἐντεῦθεν εὐπαθείας , καὶ τῶν ἐκεῖθεν ἀγαθῶν ἀπολαύειν , τοῖς δὲ οὐδ´ οὕτως ἀντὶ τῶν χειρόνων , αἴρεσις ἔπεισι τῶν κρειττόνων · Ὥστε τὸ , μὴ πάντας τοὺς σπουδαίους ἐνταῦθα τὸν βίον ἔχειν ἐν εὐροίᾳ , μηδὲ τοὺς φαύλους ἅπαντας ἐν ταλαιπωρίᾳ , τῆς ἄκρας ἐστὶ περὶ τὸ ἀνθρώ . πινον φιλανθρωπίας τε καὶ κηδεμονίας . Κολάζονται τοίνυν ἐνταῦθά τινες τῶν μὲν σπουδαίων , ἐπὶ τῇ τῶν στεφάνων ἀπολήψει , καὶ ἵνα μᾶλλον αὐτοῖς ὁ θεῖος ἔρως θαυμαστὸς ἦ , ἡλίκος κἀν ταῖς θλίψεσιν ἂν ἀκμάζων ἐπιδεικνύοιτο . Εἰ βούλει δὲ καὶ ἵνα μὴ , ὡς ὁ θεῖος Παῦλός φησιν , ὑπεραίρωνται , μηδέ γε μείζους , ὑπὲρ ὃ ὁρῶνται . παρ´ ἐνίοις νομίζωνται . γʹ Σὺδέμοι οὐνες , εἰρουμει , καὶ διότι μεγάλαις καὶ καθαραῖς ἡδοναῖς ταῖς κατ´ ἀρετὴν ἐντρυφῶσε καὶ διαχέωνται κδίκαιον αλν εἶεν , ὥσπερ στύφοντί τινι καὶ συνάγοντι φαρμάκῳ προσομιλεῖν [ καὶ ] ταῖς Ολίψεσι · καὶ ὅτι ἡ τοῦ Θεοῦ χάρις διὰ τῆς ἀσθενείας αὐτῶν πλέον ἐκλάμπει καὶ θαυμάζεται . Ἀλὰ καὶ εἰς τελείαν αἰσχύνην τοῦ πονηροῦ καὶ κατάπτωσιν , ὅτι καὶ τοῖς τῶν πειρασμῶν ἰδρῶσι περισταζόμενοι . οὔτε πὸν τῆς ἀρετῇς τόνον ἔλυσαν , οὐδ´ εἰς τὴν κατ´ αὐτοῦ πάλην κατεμαλακίσθησαν . Οὐ πάντες δὲ τοῖς πειρασμοῖς παραδίδονται , ἵνα μὴ τοῖς ἀσθενεστέροις , κατὰ τῆς προνοίας , οἱ λογισμοὶ συνταράσσωνται · κολάζονται δὲ καὶ τῶν φαύλων οἱ μὲν ἐπὶ καθάρσει μολυσμάτων , ὅσοις μετριώτερόν τι διημάρτηται · οἱ δὲ , εἰς παράτασιν ἐ τοῦ πικροτέραν αὐτοῖς πάντως ἀποκεῖσθαι τῶν βεβιωμένων ἐκεῖθεν τὴν εἴσπραξιν καὶ ἵνα καὶ τοῖς ἀνοήτοις τῆς τοῦ Θεοῦ μισοπονηρίας συναίσθησις γένηται . Οὐ πάντες δὲ , ἵνα μὴ μάτην τοῦ αὐτεξουσίου ἀπελεγχθῇ τὸ φιλότιμον · καὶ ἵνα καθαρὸν ἐξουσίας καὶ ἀμίαντον συναποδειχθῇ τῆς τῶν ἐντολῶν νομοθεσίας τὸ εὡφέλιμον · καὶ διότι μένει τὸ κοινὸν ἐκεῖθεν καὶ πάντων κριτήριον . πολλοὶ δὲ πάλιν ἐν εὐπαθείᾳ διάγουσι τῶν μὲν δικαίων , παράκλησις καὶ παραύυχὴ καὶ κοινὸν ἀγαθὸν τοῖς πλησίον προκείμενοι , καὶ εἰς ἀῤῥαβῶνα τῆς μελλοή σης ἀπολαύσεως , καὶ ἵνα τὸν ἀλάθητον πιστεῦσωσιν ὀφθαλμὸν καὶ τὰ ἐνταῦθα ἐποπτεύειν . Οὐ πάντες δὲ , ἵνα μὴ προσκαίρῳ μισθῷ τῆς ἀρετῆς ἡ χάρις δόξ
Lemmas: Ρούντος εἰμί ὁ μηδείς οὗτος βούλομαι ὁ πάρειμι πόνος ἐνταλαιπωρέω . οὖον μόνος δέ , ἀλλά καί ὁ ὁ εἴρω οὐδείς εἰς ἀπόδειξις ἀσθενής αύξων εἰμί ὁ τιμωρία καί ὑπεροργίζομαι κατά ὁ ἁμαρτάνω . ὅς ἑκάτερος ἀλλότριος ὁ ὁ Θεός φιλανθρωπία . ὁ τε γάρ στέφανος ἀφαιρέω , καί ὁ πικρός καί ἄκρατος μηγανᾶσθαι τιμωρία , πόρρω καθίστημι ὁ ἀγαθοειδής ἐπιστασία , πῶς δδʹ οὐ εἄν εἰμί ὁ ἁμαρτάνω σφόδρα καί ἀπαραίτητος , καί ὅλος Τρυγίας ἄκρατος ὁ τιμωρία τρόπος τις παρασκευάζω , ὅταν ἐπί τοσοῦτος μέν ὑπέρβλυσις ὁ ὁ εὐεργεσία , ὥστε · ἔξεστι ἀγαθός βία , καί ὁ ἐντεῦθεν εὐπάθεια , καί ὁ ἐκεῖθεν ἀγαθός ἀπολαύω , ὁ δέ οὐδός οὕτως ἀντί ὁ χείρων , αἵρεσις ἔπειμι ὁ ἀγαθός · ὥστε ὁ , μή πᾶς ὁ σπουδαῖος ἐνταῦθα ὁ βίος ἔχω ἐν εὔροια , μηδέ ὁ φαῦλος ἅπας ἐν ταλαιπωρία , ὁ ἄκρος εἰμί περί ὁ ἀνθρώ . πίνω φιλανθρωπία τε καί κηδεμονία . κολάζω τοίνυν ἐνταῦθα τις ὁ μέν σπουδαῖος , ἐπί ὁ ὁ στέφανος ἀπολαμβάνω , καί ἵνα μᾶλλον αὐτός ὁ θεῖος Ἔρως θαυμαστός εἰμί , ἡλίκος ἐν ὁ θλῖψις εἄν ἀκμάζω ἐπιδείκνυμι . εἰμί βούλομαι δέ καί ἵνα μή , ὡς ὁ θεῖος Παῦλος φημί , ὑπεραίρω , μηδέ γε μείζων , ὑπέρ ὅς ὁράω . παρ´ ἔνιοι νομίζω . γε συδεμω οὐνες , εἰρουμει , καί διότι μέγας καί καθαρός ἡδονή ὁ κατ´ ἀρετή ἐντρυφάω καί διαχέω κδικαιω αλ ἄγω , ὥσπερ στύφω τις καί συνάγω φάρμακον προσομιλέω [ καί ] ὁ Ολίψεσι · καί ὅτι ὁ ὁ Θεός χάρις διά ὁ ἀσθένεια αὐτός πλέω ἐκλάμπω καί θαυμάζω . ἀλάομαι καί εἰς τέλειος αἰσχύνη ὁ πονηρός καί κατάπτωσις , ὅτι καί ὁ ὁ πειρασμός ἱδρόω περιστάζω . οὔτε πως ὁ ἀρετάω τόνος λύω , οὐδός εἰς ὁ κατ´ αὐτός πάλη καταμαλακίζω . οὖον πᾶς δέ ὁ πειρασμός παραδίδωμι , ἵνα μή ὁ ἀσθενής , κατά ὁ πρόνοια , ὁ λογισμός συνταράσσω · κολάζω δέ καί ὁ φαῦλος ὁ μέν ἐπί κάθαρσις μόλυνση , ὅσος μέτριος τίς διαμαρτάνω · ὁ δέ , εἰς παράτασις εἰ ὁ πικρός αὐτός πάντως ἀποκέω ὁ βιόω ἐκεῖθεν ὁ εἴσπραξις καί ἵνα καί ὁ ἀνόητος ὁ ὁ Θεός μισοπονηρία συναίσθησις γίγνομαι . οὖον πᾶς δέ , ἵνα μή μάτην ὁ αὐτεξούσιος ἀπολέγω ὁ φιλότιμος · καί ἵνα καθαρός ἐξουσία καί ἀμίαντος συναποδείκνυμι ὁ ὁ ἐντολή νομοθεσία ὁ ὠφέλιμος · καί διότι μένω ὁ κοινός ἐκεῖθεν καί πᾶς κριτήριον . πολύς δέ πάλιν ἐν εὐπάθεια διάγω ὁ μέν Δίκαιος , παράκλησις καί παραύυχὴ καί κοινός ἀγαθός ὁ πλησίος πρόκειμαι , καί εἰς ἀρραβών ὁ μέλλω σός ἀπόλαυσις , καί ἵνα ὁ ἐλαύνω πιστεύω ὀφθαλμός καί ὁ ἐνταῦθα ἐποπτεύω . οὖον πᾶς δέ , ἵνα μή πρόσκαιρος μισθός ὁ ἀρετή ὁ χάρις δόξα