cogPG.PG101 308
Κσχῶ καὶ ἐν ὑμῖν . » Τουτέστιν , διὰ τοῦτο ἐκωλύθην , παα μὴ θᾶττον ἐλθὼν ἀκάρπους ὑμᾶς ἔτι καταλάβος · καταλαβὼν γὰρ ἀώρους ἐμεμψάμην ἂν ἐμαυτῷ μὲν τῆς ἀκαίρου ταχύτητος , καὶ ὑμῖν δὲ τῆς ἐν οἷς οὐκ ἕδει βραδύτητος . Διὸ ἀνεβαλόμην τὴν παρουσίαν , ἐλπίζων τὴν γεωργίαν , ἧς οὐχὶ μήπω πρὸς βλάστην ὁρώσης , ἀλλ´ ἤδη καὶ τοῖς ἄνθεσιν ἐνυστερούσης , ὄκνος ἵχει παρεῖναι τὴν ταύτης ἐν ἀπολαύσει γενέσθαι ποθοῦντα . Ἐπειδ´ ἂν δὲ μετὰ τὴν βλάστην καὶ τὰ ἄνθη , ἐπιφαίνηται καὶ τελεσφορουμένη · τότε χαρᾶς καὶ εὐφροσύνης ὁ πρὸς αὐτὴν πληρούμενος δρόμος . Οὐκ οἶδεν λογίζεσθαι πόνους , οὐδὲ πρὸς ἄλλα τὴν ὁπουδὴν καταμερίζειν . Τί οὖν ἂν καὶ καρποφορῶσιν ; τίς ἡ χρεία τῆς παρουσίας Παύλου ; Πολλὴ μὲν οὖν ὐ γὰρ πάντα ἀνέμενεν τὸν καρπὸν , ἀλλὰ τινά - « Ἵνα γάρ τινα καρπὸν σχῶ , φησί , καὶ ἐν ὑμὶν . » Ὡσπερ δὲ περιττὸν καὶ μάταιον τὸν τελείως καρποφοροῦντα εἰς καρποφορίαν παρακαλεῖν , οὕτως ἐπίπονον καὶ ὀκνηρὸν , ἂν μηδὲ χρηστὰς ἐλπίδας ὑπάρχῃ λαβεῖν , ἐπὶ τὰ τέλεια παραινεῖν . Εἰ δὲ Ἀκαρπός τις ἡν , καὶ οὗτος τέλειος ἐν αὐτοῖς , οὐδ´ οὕτως ἁπλῶς ἐνεκόπτετο τὴν παρουσίαν ἐʹ ὁ πτηνὸς ἐκεῖνος καὶ μετάροιος ἄνθρωπος · « ὀφειλέτην » γὰρ ἑαυτὸν καὶ οἰδε καὶ ἀποκαλεῖ , « οὐχ Ἐλλήνων μόνων καὶ βαρβάρων , ἀλλὰ καὶ σοφῶν καὶ ἀνοήτων · » καὶ τῷ καθ´ ἐαυτλν προθύμῳ , οὐχ ἵστατο μὴ πλείω τῶν ὄντων ἐπιζητεῖν , ὥστε καὶ ἐ τοῖς ἔργοις ἐκόμων , αὐτὸς ἂν τὸ αὐτοῦ οὐκ ἀπέστη ποιῶν · ἀλλ´ ἐπέκειτο προσθήκην μειζόνων ἐπιζητῶν . Ἀλλ´ οὔτω μὲν καὶ ἡ τοιαύτη τοῦ ῥητοῦ διασάφησις . Ἔστι δὲ καὶ ἄλλως τὸ νόημα συνιδεῖν , ἀπλουστέραν μὲν ἴσως τὴν ἐξήγησιν ἐκδεχόμενον , οἰκειωτέραν δ’ , οἶμαι , καὶ τῇς Παύλου διανοίας καὶ τῆς λέξεως . « Πολλάκις , φησὶ , προεθέμην ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς , ἀλλ´ ἐκωλύθην ἄχρι τοῦ δεῦρο . » Διὰ τί · « Ἵνα τινὰ καρπὸν σχῶ , » ἵνα εἴπῃς ἰ , ἐνελείπετό μοι καρπός τις ὃν ἔδει συλλέξαι πρότερον , εἴτα πρὸς ὑμᾶς παραγενέσθαι . Τίς οὖν ἦν ὁ καρπὸς ἐκεῖνος , καὶ ἐν τίσι συνελέγετο ; Λὐτὸς ἐκεῖνος ἐρεῖ · ἐπὶ γὰρ τῷ τέλει τῆς ἐπιστολῆς , ὥσπερ ἐπιλογιζόμενος αὐτῷ τὰ προοιμιασθέντα , οὕτω φησίν · « Διὸ καὶ ἑνεκοπτόμην ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς , » ὅπερ εἰς ταύτὸν ἥκει τὸ Κκαὶ « Ἔκωλύθην ἄχοι τοῦ δεῦρο · » εῖτα , « Νυνὶ δὲ μηκέτι ἔχων τόπον ἐν τοῖς κλίμασι τούτοις , » ἀλλὰ πεπληρωκὼς δηλονότι τὸ ἔργον , « Ἐλεύσομαι πρὸς ὑμᾶς . » Ὁρᾷς ὅτι τὸ , ἕως τοῦ νῦν μὴ ἐλθεῖν , ὁ ἐν τοῖς κλίμασιν ἐκείνοις συλλεγόμενος ἐπεῖχε καρπός · ἀτέλεστον γὰρ τὸν ἐν ἐκείνοις πόνον λιπεῖν οὐκ ἦν τῆς Παύλου ψυχης καὶ σπουδῆς . Καὶ ὅρα ὡς ἡ τοιαύτη ἀνάπτυξις τοῦ ῥητοῦ , οὔτε τοῦ κατὰ τὸ ὑπερβατὸν ἐδεήθη σχήματος , οὔτε μὴν ἔσχε τινὰς ἀντιπίπτοντας λογισμοὺς , ἀλλὰ καὶ προσἤρμοσται μᾶλλον τῶν ἄλλων ταῖς τε λέξεσι , καὶ τῷ τῶ Βεσπεσίου Παύλου σκοπῷ . Καὶ τὸ , ἐν ὑμῖν , δὲ οὐδαμῶς ἐναντιοῦται · ἀρχὴ γάρ ἐστι τῶν ἐφεξῆς ,
Lemmas: Κσχῶ καί ἐν σύ . » τουτέστιν , διά οὗτος κωλύω , παʹ μή ταχύς ἔρχομαι ἄκαρπος σύ ἔτι καταλαμβάνω · καταλαμβάνω γάρ ἄωρος μέμφομαι εἄν ἐμαυτοῦ μέν ὁ ἄκαιρος ταχύτης , καί σύ δέ ὁ ἐν ὅς οὐ ἕδος βραδυτής . Διὸ ἀναβάλλω ὁ παρουσία , ἐλπίζω ὁ γεωργία , ὅς οὐ μήπω πρός βλάστη ὁράω , ἀλ ἤδη καί ὁ ἄνθος ἐνυστερέω , ὄκνος ἵημι πάρειμι ὁ οὗτος ἐν ἀπολαύω γίγνομαι ποθέω . Ἐπειδ´ εἄν δέ μετά ὁ βλάστη καί ὁ ἄνθος , ἐπιφαίνω καί τελεσφορέω · τότε χαρά καί Εὐφρόσυνος ὁ πρός αὐτός πληρόω δρόμος . οὐ οἶδα λογίζομαι πόνος , οὐδέ πρός ἄλλος ὁ ὁπουδή καταμερίζω . τις οὖν εἄν καί καρποφοράω ; τίς ὁ χρεία ὁ παρουσία Παῦλος ; Πολύς μέν οὖν υἱός γάρ πᾶς ἀναμένω ὁ καρπός , ἀλλά τις - « ἵνα γάρ τις καρπός ἔχω , φημί , καί ἐν σύ . » ὡς δέ περισσός καί μάταιος ὁ τέλειος καρποφορέω εἰς καρποφορία παρακαλέω , οὕτως ἐπίπονος καί ὀκνηρός , εἄν μηδέ χρηστός ἐλπίς ὑπάρχω λαμβάνω , ἐπί ὁ τέλειος παραινέω . εἰμί δέ ἄκαρπος τις ἐάν , καί οὗτος τέλειος ἐν αὐτός , οὐδός οὕτως ἁπλόος ἐγκόπτω ὁ παρουσία εἰ ὁ πτηνός ἐκεῖνος καί μετάροιος ἄνθρωπος · « ὀφειλέτης » γάρ ἑαυτοῦ καί οἶδα καί ἀποκαλέω , « οὐ Ἕλλην μόνος καί βάρβαρος , ἀλλά καί σοφός καί ἀνόητος · » καί ὁ καθ´ ἐαυτλν πρόθυμος , οὐ ἵστημι μή πλείων ὁ εἰμί ἐπιζητέω , ὥστε καί εἰ ὁ ἔργον κομάω , αὐτός εἄν ὁ αὐτός οὐ ἀφίστημι ποιέω · ἀλ ἐπίκειμαι προσθήκη μείζων ἐπιζητέω . Ἀλ οὐτάω μέν καί ὁ τοιοῦτος ὁ ῥητός διασάφησις . εἰμί δέ καί ἄλλως ὁ νόημα συνοράω , απλουστερος μέν ἴσως ὁ ἐξήγησις ἐκδέχομαι , οἰκεῖος δέ , οἴομαι , καί ὅς Παῦλος διάνοια καί ὁ λέξις . « πολλάκις , φημί , προτίθημι ἔρχομαι πρός σύ , ἀλ κωλύω ἄχρι ὁ δεῦρο . » Ζεύς τίς · « ἵνα τις καρπός ἔχω , » ἵνα εἶπον εἷς , ἐλλείπω ἐγώ καρπός τις ὅς ἐσθίω συλλέγω πρότερος , εἴτα̅ πρός σύ παραγίγνομαι . Τῖς οὖν εἰμί ὁ καρπός1 ἐκεῖνος , καί ἐν τίσις συλλέγω ; Λυτός ἐκεῖνος εἴρω · ἐπί γάρ ὁ τέλος ὁ ἐπιστολή , ὥσπερ ἐπιλογίζομαι αὐτός ὁ προοιμιάζω , οὗτος φημί · « Διὸ καί ενεκοπτομεις ἔρχομαι πρός σύ , » ὅσπερ εἰς αὐτός ἥκω ὁ Κκαὶ « κωλύω ἠχώ ὁ δεῦρο · » εἶτα , « νυνί δέ μηκέτι ἔχω τόπος ἐν ὁ κλίμα οὗτος , » ἀλλά πληρόω δηλονότι ὁ ἔργον , « ἔρχομαι πρός σύ . » ὁράω ὅτι ὁ , ἠώς ὁ νῦν μή ἔρχομαι , ὁ ἐν ὁ κλίμα ἐκεῖνος συλλέγω ἐπέχω καρπός · ἀτέλεστος γάρ ὁ ἐν ἐκεῖνος πόνος λείπω οὐ εἰμί ὁ Παῦλος Ψυχή καί σπουδή . καί ὁράω ὡς ὁ τοιοῦτος ἀνάπτυξις ὁ ῥητός , οὔτε ὁ κατά ὁ ὑπερβατός δήω σχῆμα , οὔτε μήv ἔχω τις ἀντιπίπτω λογισμός , ἀλλά καί προσαρμόζω μᾶλλον ὁ ἄλλος ὁ τε λέξις , καί ὁ ὁ Βεσπεσίου Παῦλος σκοπός . καί ὁ , ἐν σύ , δέ οὐδαμῶς ἐναντιόομαι · ἀρχή γάρ εἰμί ὁ ἐφεξῆς ,