cogPG.PG101 241
γίνεται · τῷ δὲ πρὸς μόνα τὰ ἡδέα καὶ γαργαλίζοντα κεχηνότι , καὶ τὰ ἡδύνοντα βλάβης γίνονται πρόφασις , καὶ τὰ λυποῦντα πρὸς τὴν αὐτὴν καταρρεῖ καὶ ὑποσύρεται κακίαν , οὐκ εὐχαρίστως ταῦτα φέροντος τοῦ διὰ τῶν τοιούτων καθαίρεσθαι δεομένου , ἀλλὰ´ εἰς ἀπόνοιαν μᾶλλον καὶ ἀγανάκτησιν ἐξ ὧν ἔδεε σωφρονίζεσθαι , περιτρεπομένου . ΕΡΩΤΗΣΙΣ Οʹ . καὶ ἢ Εὔα μετὰ τὴν παράβασιν ἐνεδύσαντο Οἷδα μέν τινας δερματίνους χιτῶνας οὕς ὁ Ἀδὰμ καὶ ἡ Εὔα μετὰ τὴν παράβασιν ἐνεδύσαντο , ἀποφηναμένους τὸ σῶμα ἐξ οὗ τὸ λογικὸν ζῶον καὶ τῆς ψυχῆς ἀπ´ ἀρχῆς ὁ Πλάστης τὸν ἄνθρωπον ὑπεστήσατο . Ἀλλὰ´ οὗτοι τῆς προκαταλαβούσης αὐτοὺς ὤπο λήψεως ἀκόλουθα λέγειν φιλονεικήσαντες , ἀνακολούθῳ γνώμῃ καὶ γνώσει λυμαίνονται τὴν ἀλήθειανκαὶ γὰρ ὁ παράδεισος αὐτοῖς λόγῳ μὲν πλάττεται , ἔργῳ δὲ διαβάλλεται . Ἀλλὰ τὰ τοῦ παραδείσου φυτὰ καὶ ἡ βρῶσις καὶ ἡ διὰ τῆς πλευρᾶς τῆς Εὔας προαγωγὴ , καὶ ἁπλῶς ἡ τῶν ὄντων δημιουργία πᾶσα καὶ πρόοδος καὶ τὸ τῆς θείας κηδεμονίας περὶ τὸν ἄνθρωπον φιλάνθρωπόν τε καὶ θαυμάσιον καὶ τὰς κατὰ διαδοχὴν δὲ τῆς γενέσεως ἀρχὰς , εἰς νοῦτήν τινα σκηνὴν ἀναφέροντες , οὐδὲ τὴν ἰδίαν ὕπαρίαν καὶ οὐσίωσιν ὥφθησαν εὐλαβούμενοι . Ἐκεῖθεν δὲ τὴν τραγῳδίαν ὅλην κατὰ τὴν ἰδίαν πρόθεσιν καταμερίσαντές τε καὶ ὑποκρινάμενοι καὶ εἰς ἃς ἄν καὶ βούλοιντο μορφὰς καὶ ἐπινοίας διαπλάττοντες , τῶν Φς ἀληθῶς γεγονότων καὶ ὑπαρξάντων τὸ ἀκόλουθον καὶ μέχρι νῦν ὁρώμενόν τε καὶ γνωριζόμενον ἀναιροῦσιν ἐξομνύμενοι , θελκτηρίοις μὲν καὶ ἐπαγωγοῖς λόγοις τὰ τῶν πολλῶν ὧτα καταγοητεύσαντες . Εωθε γὰρ τὰ πολλὰ τῶν πλασμάτων κατὰ ἐξουσίαν καὶ πρὸς τὸ ἡδὺ πλαττόμενα ὑπογαργαλίζειν μὲν τὰ τῶν ἀκροατῶν ὧτα καὶ πρὸς ἡδονῆς παρασκευάζειν διάχυσιν , οὔτε δὲ ἑαυτοῖς οὐδὲν ὄφελος . οὔτε τοῖς πειθομένοις οἱ τῶν τοιούτων ἀρχιτέκτονες παρέχειν δύνανται . Ἀλλὰ γὰρ τούτους μὲν Ὡριγένης τε καὶ ὁ Ὡριγένειος ἐχέτω χορός · ὁ δὲ ἡμέτερος Γρηγόριος ὃν ἡ θεολόγος τε καὶ θεόθεν αὐτῷ δεδομένη περὶ τοῦ πνεύματος παῤῥησία θεολόγον ἀνεκήρυξεν , οὗτος δερματίνους ὀνομάζει χιτῶνας οὐχ οὕσπερ ὁ Ὡριγένειος μῦθος ἀνέπλασεν · ἀλλὰ τοὐναντίον τῆς Ὡριγενείου δόξης τοὺς ἀνθρώπους ματαβάλλειν μὲν ὅτι μάλιστα ποιούμενος σπουδήν · σοφῶς δὲ καὶ οἰκονομεῖν εἰδὼς ἐν κρίσει τοὺς λόγους αὐτοῦ εἰς γείτονα μὲν θεωρίαν μεθοδεύει μεταβιβάζειν , κατὰ´ ἐκείνης δὲ τῆς δοξοκοπίας ὀξὺ καὶ δραστήριον ὲπαφιεῖσαν τὸ μέλος , δερματίνους χιτῶνας οὐχὶ τὸ σῶμα καθὰ καὶ προείρηται καλεῖ , ἄπαγε . Οὐδὲ γὰρ οὐδ´ ὤφθη τοιαύτην τινὰ φωνήν ἀφιεὶς , ἀλλὰ τὴν ποῦ σώματος παχύτητα καὶ θνητότητα καὶ τῆς προτέρας μακαρίας ἀντίτυπον καὶ ἀντικειμένην διαθέσεως · καὶ γὰρ ὡς ἀληθῶς μετὰ τὴν παράβασιν ἀντὶ τοῦ ἀπαθοῦς καὶ ἀνευθύνου καὶ μὴ βαρουμένου τῷ σώματι καὶ τῇ θνητότητι σώματος , ἀλλὰ τῶν τῆς σαρκὸς κινημάτων καὶ γαργαλισμάτων καθεστῶτος κρείττονος , τάναντία τούτοις μετὰ τὴν παράβασιν ὁ ΟἘωΤΙΟ ΓΧΧ ΙΠΝΙΧ .
Lemmas: γίγνομαι · ὁ δέ πρός μόνος ὁ ἡδύς καί γαργαλίζω χάσκω , καί ὁ ἡδύνω βλάβη γίγνομαι πρόφασις , καί ὁ λυπέω πρός ὁ αὐτός καταρρέω καί ὑποσύρω κακία , οὐ εὐχάριστος οὗτος φέρω ὁ διά ὁ τοιοῦτος καθαίρω δήω , ἀλλά εἰς ἀπόνοια μᾶλλον καί ἀγανάκτησις ἐκ ὅς δήω σωφρονίζω , περιτρέπω . ἐρώτησις οἷ . καί ἢ Εὔα μετά ὁ παράβασις ἐνδύω οἶδα μέν τις δερμάτινος χιτών ὅς ὁ Ἀδάμ καί ὁ Εὔα μετά ὁ παράβασις ἐνδύω , ἀποφαίνω ὁ σῶμα ἐκ ὅς ὁ λογικός ζῷον καί ὁ Ψυχή ἀπ´ ἀρχή ὁ Πλάστης ὁ ἄνθρωπος ὑφίστημι . Ἀλλά οὗτος ὁ προκαταλαμβάνω αὐτός ὄπος λῆψις ἀκόλουθος λέγω φιλονεικέω , ἀνακόλουθος γνώμη καί γνῶσις λυμαίνομαι ὁ ἀλήθειανκαὶ γάρ ὁ παράδεισος αὐτός λόγος μέν πλάσσω , ἔργον δέ διαβάλλω . ἀλλά ὁ ὁ παράδεισος φυτόν καί ὁ βρῶσις καί ὁ διά ὁ πλευρά ὁ Εὔα προαγωγή , καί ἁπλόος ὁ ὁ εἰμί δημιουργία πᾶς καί πρόοδος καί ὁ ὁ θεῖος κηδεμονία περί ὁ ἄνθρωπος φιλάνθρωπος τε καί θαυμάσιος καί ὁ κατά διαδοχή δέ ὁ γένεσις ἀρχή , εἰς νουος τις σκηνή ἀναφέρω , οὐδέ ὁ ἴδιος ὕπαρίαν καί οὐσίωσις ὁράω εὐλαβέομαι . ἐκεῖθεν δέ ὁ τραγῳδία ὅλος κατά ὁ ἴδιος πρόθεσις καταμερίζω τε καί ὑποκρίνω καί εἰς ὅς ἄν καί βούλομαι μορφή καί ἐπίνοια διαπλήσσω , ὁ Φς ἀληθής γίγνομαι καί ὑπάρχω ὁ ἀκόλουθος καί μέχρι νῦν ὁράω τε καί γνωρίζω ἀναιρέω ἐξόμνυμι , θελκτήριον μέν καί ἐπαγωγός λόγος ὁ ὁ πολύς ἄτη καταγοητεύω . εἴωθα γάρ ὁ πολύς ὁ πλάσμα κατά ἐξουσία καί πρός ὁ ἡδύς πλήσσω ὑπογαργαλίζω μέν ὁ ὁ ἀκροατής ἄτη καί πρός ἡδονή παρασκευάζω διάχυσις , οὔτε δέ ἑαυτοῦ οὐδείς ὄφελος . οὔτε ὁ πείθω ὁ ὁ τοιοῦτος ἀρχιτέκτων παρέχω δύναμαι . ἀλλά γάρ οὗτος μέν Ὡριγένης τε καί ὁ Ὡριγένειος ἔχω χορός · ὁ δέ ἡμέτερος Γρηγόριος ὅς ὁ θεολόγος τε καί θεόθεν αὐτός δίδωμι περί ὁ πνεῦμα παρρησία θεολόγος ἀνακηρύσσω , οὗτος δερμάτινος ὀνομάζω χιτών οὐ ὅσπερ ὁ Ὡριγένειος μῦθος ἀναπλάσσω · ἀλλά ἐναντίος ὁ ωριγενειον δόξα ὁ ἄνθρωπος μεταβάλλω μέν ὅτι μάλιστα ποιέω σπουδή · σοφός δέ καί οἰκονομέω εἰδοί ἐν κρίσις ὁ λόγος αὐτός εἰς γείτων μέν θεωρία μεθοδεύω μεταβιβάζω , κατά ἐκεῖνος δέ ὁ δοξοκοπία ὀξύς2 καί δραστήριος ἐπαφίημι ὁ μέλος , δερμάτινος χιτών οὐ ὁ σῶμα καθά καί προερέω καλέω , ἀπάγω . οὐδέ γάρ οὐδός ὁράω τοιοῦτος τις φωνή ἀφίημι , ἀλλά ὁ ποῦ σῶμα παχύτης καί θνητότης καί ὁ πρότερος μακάριος ἀντίτυπος καί ἀντίκειμαι διάθεσις · καί γάρ ὡς ἀληθής μετά ὁ παράβασις ἀντί ὁ ἀπαθής καί ἀνεύθυνος καί μή βαρέω ὁ σῶμα καί ὁ θνητότης σῶμα , ἀλλά ὁ ὁ σάρξ κίνημα καί γαργάλισμα καθίστημι ἀγαθός , τἀναντία οὗτος μετά ὁ παράβασις ὁ Ο ΓΧΧ Ι .