cogPG.PG101 201
γνώμη , καὶ ἄλλα δὲ τούτων οὐκ ἐλάττονα , τρεῖς εἰναι ταύτας · ἀλλ´ οὕτε πλείους τῶν τοιῶν αὖτε ἐλάττους ἐκδιδάσκει . Πρώτη μὲν οὖν ἐστιν ἡ παρὰ τῷ Λουκᾷ ἀναγεγραμμένη , ἥτις καὶ πρὸ πολλῶν πράξεων καὶ διδασκαλιῶν τοῦ Ἰησοῦ εἰς ἱστορίαν μνήμης παρελήφθη · μετὰ ταῦτα γὰρ εἰς τὸ κήρυγμα καὶ τοὺς μαθητὰς ἀποστέλλει , καὶ τὸ τῶν πέντε ἄρτων θαυματουργεῖται πλῆθος , καὶ ἡ περὶ τοῦ διδασκάλου τῶν μαθητῶν ὑπόληθις λογοθετεῖται , καὶ ἡ τῆς μεταμόρφώσεως ὑπὲρ νοῦν καὶ λόγον πρᾶξισθεουργεῖται . « Ἐγένετο γὰρ , φησὶ , μετὰ τοὺς λόγοις τούτους ὡσεὶ ἡμέραι ὀκτὼ , καὶ παραλαβὼν Πέτροι καὶ Ἰωάννην καὶ Ἰάκωβον ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος προσεύξασθαι · καὶ ἐγένετο ἐν τῷ προσεύχεσθαι αὐτὸν τὸ εἶδος τοῦ προσώπου αὐτοῦ ἕτερον , καὶ ὁ ἱματι . σμὸς αὐτοῦ λευκὸς ἐξαστράπτων , » καὶ ἑξῆς . Ἀλλὰ Κγὰρ καὶ οἱ ἑβδομήκοντα μαθηταὶ μετὰ ταῦτα ἀναδείκνυνται καὶ παραβολαὶ ταῖς νουθεσίαις συνυφαίνονται · δῆλον δὲ ὡς οὐδὲ τὸ πάθος οὕπω ἐνεστήκει · οὐδ´ ἡ τῶν μιαιφόνων Ἰουδαίων ἐπιβουλὴ διὰ βουλῆς καὶ μελέτης τὸ κῦρος ἐλάμβανεν . Ἀπὸ μὲν τοῦ καιροῦ τὸ διάφορον τῆς παρὰ τῷ Λουκᾷ γυναικὸς πρὸς τὰς ἄλλας οὕτω φανερῶς καὶ ἀναμφιβόλως ἔξεστιν ἑννοεῖν τοῖς βουλομένοις · καὶ γὰρ τῶν ἄλλων ἐκατέρας ἤδη τοῦ Δεσποτικοῦ πάθους ταῖς τῶν Ἰουδαίων μελέταις ἐνεργουμένου αἱ ἱστορίαι τὴν μνήμην εἰσάγουσι · τὴν μὲν πρὸ ἑξ ἡμερῶν τοῦ Πάσχα , τὴν δὲ πρὸ δύο τοῦ πάθους · καὶ τῆς μὲν τὴν πρᾶξιν ὁ ἠγαπημένος καὶ παρθένος μαθητὴς ἀναγράφει , ἥτις καὶ ἀδελφὴ τοῦ τε Λαζάρον καὶ τῆς Μάρθας ἐχρημάτιζε , καὶ τῶν ἀγαπωκένω ἐγνωρίζετο τοῦ Κυρίου · Ἰησοῦ Χριστοῦ , καὶ τῶν θαυμαζομένων , ὅσα γε ἐπὶ τῇ τοῦ βίου σεμνότητι · ἥτις καὶ πρὸ ἕξ ἡμερῶν τοῦ Πάσχα τὴν ἰερὰν ἐκείνην ἰερουργήσασα τελετὴν , τὸν οἰκον αὐτῆς ἱερὸν ἀνάκτορον ἀπειργάσατο · ἐπὶ ταύταις ἡ τρίτη καὶ ἡ σελευταία . ἡ πρὸ δύο ἡμερῶν ἀλείψασα τοῦ πάθους τὸν Σωτῆρα , περὶ ἧς Ματθαῖός τε καὶ Μάρκος τὴν διήγησιν ἀνετάξαντο · οὐκοῦν ὁ λόγος εὐλόγως αὐ τὰς τρεῖς ἀνακηρύττει . Καὶ ὅρα κἀντεῦθεν · καὶ ἡ μὲν ἁπλῶς τῷ τῆς κακίας ὀνόματι , ἀμαρτωλὸς ὀνομάζεται , καὶ εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ Φαρισαίου , οὐχὶ δὲ τοῦ Σίμωνος τοῦ λεπροῦ , τὸν Ἰησοῦν ὁρᾷ , τῆ παρακλήσει τοῦ ἑστιῶντος ἁλῶν καὶ τραπέζης κοινωνῆσαι κατακεκλιμένον · αὕτη καὶ τοῦ μύρου προχέει τὰ δάκρυα , καὶ τοὺς πόδας βρέχει τοῦ Ἰησου , καὶ ταῖς θροξὶ τῆς κεφαλῆς ἐκμάσσει , καὶ καταφιλεῖν λαμβάνει θάρσος , κἀκεῖθεν παῤῥησιάζεται , καὶ τῷ μύρῳ τοὺς πόδας ἀλείφει · καὶ σιωπῶσι μὲν ἐπὶ τῇ πράξει πάντες οἱ παρόντες , καὶ οὐδεὶς οὐδεμίαν ἐπιτίμησιν ἐπάγει τῷ γυναίῳ · ὁ δὲ αρισαῖος μόνος καὶ τότε ἐν ἑαυτῷ τῇ πράξει δυσχεραίνων ἐννύσθη · φησὶ γάρ · « Οὗτος εἰ ἦν προφήτης ἐγίνωσκεν ἂν τίς καὶ ποταπὴ ἡ γυνὴ ἥτις ἄπτεται αὐτοῦ , ὅτι ἀμαρτωλός ἐστιν · » εἶτα ὁ Ἰησοῦς ἐκεῖνον μὲν ἐκ . των οἰκείων λόγων συμποδίζει τε καὶ ἐπιστομίζει , τῆς δὲ γυναικὸς τὴν πρᾶξιν ἐπαίρει τε . καὶ τοῖς πρέπουσιν ἐγκωμίοις ἀποσεμνύνει , καὶ μισθὸν αὐτῇ
Lemmas: γνώμη , καί ἄλλος δέ οὗτος οὐ μικρός , τρεῖς εἰναι οὗτος · ἀλ ἵημι πλείων ὁ τοῖος αὖτε μικρός ἐκδιδάσκω . Πρώτη μέν οὖν εἰμί ὁ παρά ὁ Λουκᾶς ἀναγράφω , ὅστις καί πρό πολύς πρᾶξις καί διδασκαλία ὁ Ἰησοῦς εἰς ἱστορία μνήμη παραλαμβάνω · μετά οὗτος γάρ εἰς ὁ κήρυγμα καί ὁ μαθητής ἀποστέλλω , καί ὁ ὁ πέντε ἄρτος θαυματουργέω πλῆθος , καί ὁ περί ὁ διδάσκαλος ὁ μαθητής ὑπόληθις λογοθετέω , καί ὁ ὁ μεταμόρφωσις ὑπέρ νόος καί λόγος πραξισθεουργειος . « γίγνομαι γάρ , φημί , μετά ὁ λόγος οὗτος ὡσεί ἡμέρα ὀκτώ , καί παραλαμβάνω Πέτρος καί Ἰωάννης καί Ἰάκωβος ἀναβαίνω εἰς ὁ ὄρος προσεύχομαι · καί γίγνομαι ἐν ὁ προσεύχομαι αὐτός ὁ εἶδος ὁ πρόσωπον αὐτός ἕτερος , καί ὁ ἱματι . σμός αὐτός λευκός ἐξαστράπτω , » καί ἑξῆς . ἀλλά Κγὰρ καί ὁ ἑβδομήκοντα μαθητής μετά οὗτος ἀναδείκνυμι καί παραβολή ὁ νουθεσία συνυφαίνω · δῆλος δέ ὡς οὐδέ ὁ πάθος οὔπω ἐνίστημι · οὐδός ὁ ὁ μιαιφόνος Ἰουδαῖος ἐπιβουλή διά βουλή καί μελέτη ὁ κῦρος λαμβάνω . ἀπό μέν ὁ καιρός ὁ διάφορος ὁ παρά ὁ Λουκᾶς γυνή πρός ὁ ἄλλος οὗτος φανερῶς καί ἀναμφιβόλως ἔξεστι ἐννοέω ὁ βούλομαι · καί γάρ ὁ ἄλλος ἑκάτερος ἤδη ὁ δεσποτικός πάθος ὁ ὁ Ἰουδαῖος μελέτη ἐνεργέω ὁ ἱστορία ὁ μνήμη εἰσάγω · ὁ μέν πρό ἕξ ἡμέρα ὁ Πάσχα , ὁ δέ πρό δύο ὁ πάθος · καί ὁ μέν ὁ πρᾶξις ὁ ἀγαπάω καί παρθένος μαθητής ἀναγράφω , ὅστις καί ἀδελφή ὁ τε Λάζαρος καί ὁ Μάρθα χρηματίζω , καί ὁ ἀγαπάω γνωρίζω ὁ κύριος · Ἰησοῦς Χριστός , καί ὁ θαυμάζω , ὅσος γε ἐπί ὁ ὁ βίος σεμνότης · ὅστις καί πρό ἕξ ἡμέρα ὁ Πάσχα ὁ ἱερός ἐκεῖνος εἰρουργέω τελετή , ὁ οἶκος αὐτός ἱερόν ἀνάκτορον ἀπεργάζομαι · ἐπί οὗτος ὁ τρίτος καί ὁ σελευταία . ὁ πρό δύο ἡμέρα ἀλείφω ὁ πάθος ὁ Σωτήρ , περί ὅς Ματθαῖος τε καί Μάρκος ὁ διήγησις ἀνατάσσω · οὐκοῦν ὁ λόγος εὔλογος αὖος ὁ τρεῖς ἀνακηρύσσω . καί ὁράω ἐντεῦθεν · καί ὁ μέν ἁπλόος ὁ ὁ κακία ὄνομα , ἁμαρτωλός ὀνομάζω , καί εἰς ὁ οἰκίον ὁ Φαρισαῖος , οὐ δέ ὁ Σίμων ὁ λεπρός , ὁ Ἰησοῦς ὁράω , τῆ παράκλησις ὁ ἑστιάω ἅλς καί τράπεζα κοινωνέω κατακλίνω · οὗτος καί ὁ μύρον προχέω ὁ δάκρυ , καί ὁ πούς βρέχω ὁ Ἰησοῦς , καί ὁ θροξὶ ὁ κεφαλή ἐκμάσσω , καί καταφιλέω λαμβάνω θάρσος , ἐκεῖθεν παρρησιάζομαι , καί ὁ μύρον ὁ πούς ἀλείφω · καί σιωπάω μέν ἐπί ὁ πρᾶξις πᾶς ὁ πάρειμι , καί οὐδείς οὐδείς ἐπιτίμησις ἐπάγω ὁ γύναιον · ὁ δέ αρισαῖος μόνος καί τότε ἐν ἑαυτοῦ ὁ πρᾶξις δυσχεραίνω νύσσω · φημί γάρ · « οὗτος εἰμί εἰμί προφήτης γιγνώσκω εἄν τίς καί ποδαπός ὁ γυνή ὅστις ἄπτω αὐτός , ὅτι ἁμαρτωλός εἰμί · » εἶτα ὁ Ἰησοῦς ἐκεῖνος μέν ἐκ . ὁ οἰκέω λόγος συμποδίζω τε καί ἐπιστομίζω , ὁ δέ γυνή ὁ πρᾶξις ἐπαίρω τε . καί ὁ πρέπω ἐγκώμιον ἀποσεμνύνω , καί μισθός αὐτός