cogPG.PG101 132
ΕΡΩΤΗΣΙΣ Λʹ . ϟῆς πρὸ Σωτῆρος ὑμῶν λέγοντος · « Οὐχὶ δύο στρουθία ἀσσαρίου πωλεῖται , καὶ ἔν ἐξ αὐτών οὐ πεσεῖται ἄνευ τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς , » Παῦλος , ὁ τὸν Χριστὸν ἔχων λαλοῦντα έν ἑαυτῷ φησι · « Μὴ τῶν βοῶν εέλει τῳ Θεῳ ; » Ἀντιφθέγγεσβαι γὰρ ἡ τοῦ μαθητοῦ πρὸς τὸν διδάσκαλον φαντασίαν παρέχεται φωνήΟΟΒεΤΙΟ Κλκ[ί . ΧΑΙΧ ] . ΕΔΓ . Ἀὐ ΑΟοοο βωιιο , ἰ οʹ . Β . ἐΘ . Βε αρυατειε οοίαοῖσιίοε ἰίοι Ιοουπα αὶιΒ . κ , ἂ ει ΙΟοι.λκ , θ . Ὅτι μὲν ἡ τοῦ Θεοῦ πρόνοια καὶ μέχρι τῶν στρουθίων διήκει , καὶ οὐδὲ ἐν αὐτοῖς τὴν αὐτοῦ περινοάοσι κηδεμονίαν , ἀλλ´ ἤδη καὶ φυτῶν , καὶ βοτανῶν , καὶ ἅπλῶς , ὦν ἐγνώσθη γενεσιουργὸς , τούτων καὶ της διαμονῆς , καὶ οἰκονομίας ἀναλλοίωτόν τε , καὶ ἀδιάδοχον φέρει τὴν φροντίδα , αἵ τε ἄλλαι τρανῶς ἡμᾶς ἐκδιδάσκουσιν ἱεραὶ Γραφαὶ , καὶ δὴ καὶ ὁ ἔμφυτος λογισμὸς , ὃς τὸν παραγαγόντα , καὶ ὑποστήσαντα ἐκ μὴ ὄντων καὶ συνέχειν τὸ παραγαγόμενον , καὶ προνοεῖσθαι κατὰ τὸν ἑκάστῳ πρέποντα τῆς Προνοίας λόγον ἀπαιτεῖ . Ἐπεὶ καὶ αὐτὸς ὁ Σωτὴρ ἡμῶν φιλανθρώπως ἀπάγον ἡμᾶς τῆς πολλῆς περὶ τὰ ἀνθρώπινα σπουδῆς τε καὶ κατατριβῆς · καὶ τῶν ῥεόντων καὶ διαλυομένων τῆς σχολῆς ἐλευθερίαν τε καὶ ἀπαλλα . γὴν εἰσηγούμενος , οὐκ ἀπὸ τῶν στρουθίων μόνον καὶ τῶν ἄλλων πτηνῶν τὴν ἀρίστην ταύτην εἰσήγησιν ποιεῖται , ἀλλὰ δὴ καὶ ἀπ´ αὐτῶν γε τῶν βοτακῶν . « Κατανοήσατε γὰρ , φησί , τὰ κρίνα τοῦ ἀγροῦ , πῶς αὐξάνει · οὐ κοπιᾷ , οὐδὲ νήθει · » εἶτα τοῦ ἀμφιάσματος τὸ κάλλος , καὶ τὸ ἀξίωμα · « Λέγω δὲ ὡμῖν , ὅτι οὐδὲ Σολομῶν ἐν πάσῃ τῇ δόξῃ αὐτοῦ τριεβάλλετο , ὡς ἓν τούτων , ποιῶν τούτων τῶν μετ ὁλίγον ἐμβαλλομένων εἰς κάμινον . » Εἰ δὲ τῶν οὕτω μικράν τινα πληρούντων ἀνθρώποις χρείαν(πόσον γὰρ ἀνάφει πῦρ ἡ καλάμη τῶν κρίνων ; Ἢ τοῦ χρώματος τὸ ἄνθος ἐπὶ πόσον χαριεῖται τὴν τέρψιν τῳ ὄμματι ) , τοσαύτην ὁ Θεὸς τὴν πρόνοιαν ἔχει , πῶς οὐχὶ πολλῷ μᾶλλον , καὶ ἀσυγκρίτῳ διαφορᾶ τῶν ἀθρώπων ; Οὕτω γοῦν οὐ μόνον ἡ τῶν στρουθίων ἀνεῖται γένεσίς τε , καὶ αὔξησις , καὶ διαμονὴ τῷ Θεῷ , καὶ πάλιν ἡ κατὰ τοὺς οἰκείους καιροὺς λύσις , ἀλλὰ καὶ ἡ τῶν ἐν τῷ ἀγρῷ βοτανῶν · ἀπὸ γὰρ τοῦ ἑνὸς εἴδους καὶ περὶ τῶν ἄλλων τῶν ὁμογενῶν ὁ αὐτὸς ἂν τῆς ἀκολουθίας διαβαίνει λόγος · οὕτως οὐ μόνον τῶν βοῶν , ἀλλὰ καὶ αὐτῶν τῶν ἀπαρχῆς ἀτελεστέρας φύσεως τετυχηκότων ἡ κηδεμονία τῆς θείας ἐξῆπται ὃοπῆς . Τί ον ἐστιν . ὃ λέγει αῦλος ὁ μετάρσιος ἄνθρωπος , ἡ γλῶσσα τοῦ Πνεύματος , ἣν οὐδὲν δυσχερὲς , οὐδὲ τολλοῦ δεῖ μάχης ἀπτόμενον ; Νομίμων γὰρ παλαιῶν εἰς μνήμην καταστὰς , ἃ πολλὰ παρὰ τῶν ἀλόγων νορ μοθετεῖ ζώων , δι´ ἐκείνων παιδαγωγοῦντα τὸ λογικόν ·
Lemmas: ἐρώτησις λίαν . ϟῆς πρό Σωτήρ σύ λέγω · « οὐ δύο στρουθίας ἀσσάριον πωλέω , καί ἐν ἐκ αὐτός οὖον πίπτω ἄνευ ὁ πατήρ ἐγώ ὁ ἐν οὐρανός , » Παῦλος , ὁ ὁ Χριστός ἔχω λαλέω ἐν ἑαυτοῦ φημί · « μή ὁ βοῦς ἕλος ὁ θέω ; » Ἀντιφθέγγομαι γάρ ὁ ὁ μαθητής πρός ὁ διδάσκαλος φαντασία παρέχω Ο Κλκ[ί . Χ ] . ΕΔΓ . αὖος ΑΟοοο βωιιο , εἷς οὐ . Β . εθʹ . Βε αρυατειε οἴομαι ἰάομαι ιοουπο Βαιός . Κ , ὅς ει ΙΟοι.λκ , θ . ὅτι2 μέν ὁ ὁ Θεός πρόνοια καί μέχρι ὁ στρούθιον διήκω , καί οὐδέ ἐν αὐτός ὁ αὐτός περινοέω κηδεμονία , ἀλ ἤδη καί φυτός , καί βοτάνη , καί ἁπλόος , οὖν γιγνώσκω γενεσιουργός , οὗτος καί ὁ διαμονή , καί οἰκονομία ἀναλλοίωτος τε , καί ἀδιάδοχος φέρω ὁ φροντίς , ὁ τε ἄλλος τρανής ἐγώ ἐκδιδάσκω ἱερός γραφή , καί δή καί ὁ ἔμφυτος λογισμός , ὅς ὁ παράγω , καί ὑφίστημι ἐκ μή εἰμί καί συνόχωκα ὁ παράγω , καί προνοέω κατά ὁ ἕκαστος πρέπω ὁ Πρόνοια λόγος ἀπαιτέω . ἐπεί καί αὐτός ὁ Σωτήρ ἐγώ φιλάνθρωπος ἀπάγω ἐγώ ὁ πολύς περί ὁ ἀνθρώπινος σπουδή τε καί κατατριβή · καί ὁ ῥέω καί διαλύω ὁ σχολή ἐλευθερία τε καί Απάλλα . γή εἰσηγέομαι , οὐ ἀπό ὁ στρούθιον μόνος καί ὁ ἄλλος πτηνός ὁ ἀγαθός οὗτος εἰσήγησις ποιέω , ἀλλά δή καί ἀπ´ αὐτός γε ὁ βοτάκη . « κατανοέω γάρ , φημί , ὁ κρίνον ὁ ἀγρός , πῶς αὐξάνω · οὖον κοπιάω , οὐδέ νήθω · » εἶτα ὁ ἀμφίασμα ὁ κάλλος , καί ὁ ἀξίωμα · « λέγω δέ ὡμῖν , ὅτι οὐδέ Σολομών ἐν πᾶς ὁ δόξα αὐτός τριβαλλω , ὡς εἷς οὗτος , ποιέω οὗτος ὁ μετά ὀλίγος ἐμβάλλω εἰς κάμινος . » εἰμί δέ ὁ οὗτος μικρός τις πληρόω ἄνθρωπος χρειαν(ποσος γάρ ἀναφής πῦρ ὁ καλάμη ὁ κρίνω ; ἤ ὁ χρῶμα ὁ ἄνθος ἐπί πόσος χαρίζομαι ὁ τέρψις ὁ ὄμμα ) , τοσοῦτος ὁ θεός ὁ πρόνοια ἔχω , πῶς οὐ πολύς μᾶλλον , καί ἀσύγκριτος διαφοράω ὁ άνθρωπος ; οὕτως γοῦν οὖον μόνος ὁ ὁ στρούθιον ἀνίημι γένεσις τε , καί αὔξησις , καί διαμονή ὁ Θεός , καί πάλιν ὁ κατά ὁ οἰκεῖος καιρός λύσις , ἀλλά καί ὁ ὁ ἐν ὁ ἀγρός βοτάνη · ἀπό γάρ ὁ εἷς εἶδος καί περί ὁ ἄλλος ὁ ὁμογενής ὁ αὐτός εἄν ὁ ἀκολουθία διαβαίνω λόγος · οὕτως οὖον μόνος ὁ βοῦς , ἀλλά καί αὐτός ὁ ἀπαρχῆς ἀτελής φύσις τυγχάνω ὁ κηδεμονία ὁ θεῖος ἐξάπτω ὁπή . τις εἰμί εἰμί . ὅς λέγω Αὖλος ὁ μετάρσιος ἄνθρωπος , ὁ γλῶσσα ὁ πνεῦμα , ὅς οὐδείς δυσχερής , οὐδέ Τόλλου δεῖ μάχη ἀφτνέομαι ; Νόμιμος γάρ παλαιός εἰς μνήμη καθίστημι , ὁ πολύς παρά ὁ ἄλογος Νορ μοθετω ζῷον , δις ἐκεῖνος παιδαγωγέω ὁ λογικός ·