cogPG.PG101 212
ὑπὲρ νοῦν συγκαταβάσεως τοῦ λόγου , τῷ παραδόξῳ καὶ μεγέθει μὴ δύνασθαι συνεπαίρειν καὶ συνανυψοῦν τὴν διάνοιαν , τῶν σεβασμίων με τοῦτο Λογίων διδασκόντων , οὐκ ἀμαθής εἰμι · ὅτι δὲ μέχρι τούτου προῆλθον μοχθηρίας , ὡς καὶ δαιμονᾶν καὶ ἐξεστᾶναι καὶ φρενῶν ἀῤῥωστίαν αὐτοῦ κατηγορεῖν , οὐχ ὁμοίως τίθεσθαι οὐδὲ συγχωρεῖν οἷός τέ εἰμι . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΝΑʹ . Τῶν μὲν ἀποῤῥήτων καὶ κρειττόνων ἢ ζητεῖσθαι καὶ καταλαμβάνεσθαι , Παύλῳ μὲν καὶ τοῖς κατὰ · Παῦλον πρὸς τὴν θεωρίαν ἀνατείνεσθαι · οὔτε ἀδύνατον γέγονεν οὕτε σφαλερόν · ὅσοι δὲ τῷ σαρκίῳ καὶ τῶν αὐτοῦ θελημάτων τῷ βάρει συγκᾳθελκόμεθα , οὐδ´ ἄλλων ἡμῖν χεῖρα φιλάνθρωπον καὶ χειραγωγὸν προτεινόντων , ἀσφαλῆ δυνάμεθα τὴν ἄγουσαν τρίβον πρός τι ὑψηλότερον καὶ ὑπὲρ ἡμᾶς ποιήσασθαι . Ταύτῃ οὖν καὶ ἡ παραίνεσις , « Χαλεπώτερά σου μὴ ζήτει , φησὶ , καὶ ἱσχυρώτερά σου μὴ ἐξέταζε · » πλὴν ἐπείπερ ἡ πηγὴ τῆς σοφίας καὶ τῆς ἀγαθότητος , φιλανθρώποις ἡμᾶς ὑποσχέσεσι δεξιουμένη , « Αἰτεῖτε , παρεκελεύσατο , καὶ δοθήσεται ὑμῖν · κρούετε καὶ ἀνοιγήσεται , » ταύτῃ τῇ ἐπαγγελίᾳ τῆς ἐνυποστάτου ἀληθείας πεποιθότες καὶ κρούσαντες καὶ αἰτήσαντες , εἰ δὲ δέδοται καὶ ἠνέῳκται , δηλώσει ὁ λόγος . Φαμὲν ὡς ὁ Θεὸς ἐφύτευσε τὸν παράδεισον , οὐ τὸν Ἀδὰμ´ ἐκεῖθεν εὐθὺς μέλλων ἐλαύνειν · οὐδὲ γὰρ οὐδ´ ἔμελλεν οὐδ´ ἔθετο σκοπὸν χερσὶ διαπλάττων τὸν Ἀδὰμ , καὶ παράδεισον φυτουργιῶν ὑπερόριον εὐθὺς ἑκεῖθεν ποιεῖν , καὶ τῆς ἀφορισθείσης αὐτῷ μακαρίας διαγωγῆς · ἀλλ´ ἐκεῖνος τὸν νόμον τῆς ἐντολῆς εἰς ἀθέτησιν λύσας , καὶ τὴν ἄλλην εὐφροσύνην εἰς λύπην μετἡνεγκεν , καὶ τοῦ παραδείσου τὴν ἐκβολὴν συνεισήνεγκεν · ἐπεὶ ὥσπερ θάνατον ὁ Θεὸς οὐκ ἐποίησεν , ἀλλ´ ἐν ἀῤῥαβῶνι τῆς ἀθανασίας τὸν ἄνθρωπον ἐπλαστούρ . ἐδησεν , οὕτως οὐδὲ τοῦ ἱεροῦ χωρίου , οὐδὲ της μακαρίας αὐτὸν τρυφῆς ὑπερώρισεν · ἀλλ´ αὐτὸς ὁ τοῦ ταραδείσου πρῶτος πολίτης , τῇ συμβουλῇ τοῦ ὄφεως , τῆς ἐντολῆς προτιμήσας τὴν παράβασιν , ἑαυτῷ καὶ τὸν θάνατον καὶ τὴν ἐκβολὴν τοῦ παραδείσου κατειργάσατο . Λεύτερον δὲ οὐδ´ εἴωθε τὸ Θεῖον τὰ τῶν ἀνθρώπων παρορᾷν πλημμελήματα , τὸν εἰς αὐτοὺς τῆς εὐεργεσίας πλοῦτον καὶ τὰς δωρεὰς ἀναστέλλειν · οὐδ´ ἐθέλει τῶν πλημμελημάτων λαμβάνειν τὴν δίκην , οὔπω του τολμήματος εἰς ἔργον προεληλυθότος · οὕτω καὶ τῶν ἀσώματον δυνάμεων τὸν ἀποστάντα τῆς αὐτοῦ προνοίας καὶ ἀγαθότητος εἰδὼς , καὶ τὴν συναποστᾶσαν αὐτῷ μερίδα ὅμως προήνεγκεν ἀγαθότητι , καὶ δημιουργεῖ μὲν ὡς ἑωσφόρον τὸν ἀποστάτην , μηδαμῶς μὲν ἐξ ὧν ὕστερον τὸν τῆς ἀγνωμοσύνης ὑπέδυ ζόφον , μήτε τῆς δημιουργίας ἀποστερήσας , μήτε τῆς λαμπρότητος · ἀποστάντα δὲ καὶ ὡς ἀστραπὴν τοῦ οὐρανοῦ πεσόντα ἰδὼν , τὴν δίκην ἀφῆκεν εἰσπράττεσθαι
Lemmas: ὑπέρ νόος συγκατάβασις ὁ λόγος , ὁ παράδοξος καί μέγεθος μή δύναμαι συνεπαίρω καί συνανύω ὁ διάνοια , ὁ σεβάσμιος ἐγώ οὗτος Λόγιος διδάσκω , οὐ ἀμαθής εἰμί · ὅτι δέ μέχρι οὗτος προέρχομαι μοχθηρία , ὡς καί δαιμονάω καί ἐξίστημι καί φρήν ἀρρωστία αὐτός κατηγορέω , οὐ ὁμοίως τίθημι οὐδέ συγχωρέω οἷος τε εἰμί . ἐρώτησις ναί . ὁ μέν ἀπόρρητος καί ἀγαθός ἢ ζητέω καί καταλαμβάνω , Παῦλος μέν καί ὁ κατά · Παῦλος πρός ὁ θεωρία ἀνατείνω · οὔτε ἀδύνατος γίγνομαι ἵημι σφαλερός · ὅσος δέ ὁ σαρκίον καί ὁ αὐτός θέλημα ὁ βάρος συγκαθέλκω , οὐδός ἄλλος ἐγώ χείρ φιλάνθρωπον καί χειραγωγός προτείνω , ἀσφαλής δύναμαι ὁ ἄγω τρίβω πρός τίς ὑψηλός καί ὑπέρ ἐγώ ποιέω . Ταύτη οὖν καί ὁ παραίνεσις , « χαλεπός σύ μή ζητέω , φημί , καί ἰσχυρός σύ μή ἐξετάζω · » πλήν ἐπεί ὁ πηγή ὁ σοφία καί ὁ ἀγαθότης , φιλάνθρωπος ἐγώ ὑπόσχεσις δεξιόομαι , « αἰτέω , παρακελεύομαι , καί δίδωμι σύ · κρούω καί ἀνοίγνυμι , » οὗτος ὁ ἐπαγγελία ὁ ενυπόστατος ἀλήθεια πείθω καί κρούω καί αἰτέω , εἰμί δέ δίδωμι καί ἠῴγνυμι , δήλωσις ὁ λόγος . φημί ὡς ὁ θεός φυτεύω ὁ παράδεισος , οὖον ὁ Ἀδάμ ἐκεῖθεν εὐθύς μέλλω ἐλαύνω · οὐδέ γάρ οὐδός μέλλω οὐδός τίθημι σκοπός χείρ διαπλήσσω ὁ Ἀδάμ , καί παράδεισος φυτουργία ὑπερόριος εὐθύς ἐκεῖθεν ποιέω , καί ὁ ἀφορίζω αὐτός μακάριος διαγωγεύς · ἀλ ἐκεῖνος ὁ νόμος ὁ ἐντολή εἰς ἀθέτησις λύω , καί ὁ ἄλλος Εὐφρόσυνος εἰς λύπη μεταφέρω , καί ὁ παράδεισος ὁ ἐκβολή συνεισφέρω · ἐπεί ὥσπερ θάνατος ὁ θεός οὐ ποιέω , ἀλ ἐν ἀρραβών ὁ ἀθανασία ὁ ἄνθρωπος ἐπλαστούρ . δήω , οὕτως οὐδέ ὁ ἱερός χωρίον , οὐδέ ὁ μακάριος αὐτός τρυφή ὑπερορίζω · ἀλ αὐτός ὁ ὁ ταραδεισυς πρῶτος πολίτης , ὁ συμβουλή ὁ ὄφις , ὁ ἐντολή προτιμάω ὁ παράβασις , ἑαυτοῦ καί ὁ θάνατος καί ὁ ἐκβολή ὁ παράδεισος κατεργάζομαι . λευτερος δέ οὐδός εἴωθα ὁ θεῖον ὁ ὁ ἄνθρωπος παροράω πλημμέλημα , ὁ εἰς αὐτός ὁ εὐεργεσία πλοῦτος καί ὁ δωρεά ἀναστέλλω · οὐδός ἐθέλω ὁ πλημμέλημα λαμβάνω ὁ δίκη , οὔπω ὁ τόλμημα εἰς ἔργον προέρχομαι · οὗτος καί ὁ ἀσώματος δύναμις ὁ ἀφίστημι ὁ αὐτός πρόνοια καί ἀγαθότης εἰδοί , καί ὁ συναφίστημι αὐτός μερίς ὅμως προφέρω ἀγαθότης , καί δημιουργέω μέν ὡς Ἑωσφόρος ὁ ἀποστάτης , μηδαμῶς μέν ἐκ ὅς ὕστερος ὁ ὁ ἀγνωμοσύνη ὑποδύομαι ζόφος , μήτε ὁ δημιουργία ἀποστερέω , μήτε ὁ λαμπρότης · ἀφίστημι δέ καί ὡς ἀστραπή ὁ οὐρανός πίπτω εἶδον , ὁ δίκη ἀφίημι εἰσπράσσω