cogPG.PG101 97
ὅρα δὲ καὶ τὰ συνήθη ταῦτα οὐχὶ μίαν ἐθέλοντα σημασίαν περιπτύσσειν · αὐτίκα δὴ τὸ ἐπιεικῶς καὶ ἐπὶ κόῤῥης · τὸ μὲν εἴς τε τὸ ἱκανῶς καὶ μετρίως , καὶ εἰς τὸ ἀστείως ἐπιμερίζεται , τὸ δὲ ἐπὶ κόῤῥης τὸ κατὰ κεφαλῆς τύπτεσθαι σημαίνει , καὶ μὴν καὶ τὸ ἐπὶ τῶν σιαγόνων · οὐδὲ τὸ ἐπισκηπτόμενον δὲ´ εἰς ἓν περιγράφεται , ἀλλὰ καὶ τὸν ἐναπερειδόμενον δηλοῖ , καὶ τὸν ἐνδεικνύμενον , καὶ τὸν ἐπὶ τελευτῆς ἐντελλόμενον , καὶ πρὸς τούτοις τὸ ἐναντιούμενον . Ἡσαύτως δὲ τῶν πολυσήμων ἐστὶ καὶ τὸ δυσωπεῖ , σθαι · ὑφορᾶσθαι γὰρ ἀπαγγέλλει , καὶ τὸ φοβεῖσθαι μεθ´ ὧσονοίας , καὶ τὸ σκυθρωπάζειν · ἔνιοι δὲ τῶν ἑλληνικὴν γλῶσσαν ἐξακριβούντων , εἰ καὶ μὴ τῶν Ἀττικῶν ἡ κομψία , καὶ ἀντὶ τοῦ αἰδεῖσθαι τὴν φωνὴν παραλαμβάνουσιν · ἡ μέν τοι συνήθεια ἐπὶ τοῦ ἰκετεύειν καὶ παρακαλεῖν κέχρηται . Καὶ τὸ δεῦρο δὲ μετὰ τοῦ σημαίνειν τὸ ἄγε , καὶ τὸ ἐνταῦθα , οὐδὲ τὸ ἐλθὲ ἀποστρέφεται . Σκόπει δὲ καὶ τὸ γενναῖον , ὅπως τόν τε συγγενῆ δηλοῖ καὶ τὸν ἀγαθὸν , ἀλλὰ καὶ τὸν εὐγενῆ , καὶ τὸν ἀνδρεῖον , οὐκ ἔλαττον . ἴδοις δ´ ἂν καὶ τὸ ἄτοπον , οὐ μόνον τοῦ κακοῦ καὶ τοῦ μοχθηροῦ κατηγορούμενον , ἀλλὰ καὶ κατὰ τοῦ μὴ τόπον ἔχοντος · ἄτοπον γὰρ κἀκεῖνο λέγουσιν · ὥσπερ καὶ τὸ ἀνυπονόητον , οἷον ὃ μὴ ἔστι τοπάσαι · ἀλλὰ´ ἔτι περιέχει καὶ τὸ ξένον , καὶ παράδοξον , καὶ θαυμάσιον , καί γε καὶ τὸ παράλογον . Ἐπὶ τούτοις καὶ τὸ ἀρνύμενον πρός τε τὸ καταλλαττόμενον ἀποδίδοται , καὶ τὸ περιποιούμενον · περιλαμβάνοιτο δ´ ἂν ὑπὸ τῆς αὐτῆς φωνῆς καὶ ὁ φυλάττων . Οὐδὲ τὸ ἀεὶ δὲ περιπτύσσεται τὸ ἀμέριστον , ἀλλὰ καὶ εἰς ἐναντίας ἀποσχίζεται μερίδας · σημαίνει μὲν γὰρ τὸ διαπαντὸς , ὃ καὶ πάντες ἴσασι · σημαίνει δὲ καὶ τὸ ἀντικείμενον , οἷον τὸ ἕως τινὸς , καὶ μέχρι τινός . Καὶ αὐτὸ δέ γε τὸ ἕως , ποτὲ μὲν ὡρισμένον χρόνον περιγράφει , ποτὲ δὲ τὴν περιγραφὴν ἀπαρνούμενον , ἐᾷ τὸν χρόνον πρὸς τὸ ἀόριστον παρατείνεσθαι . Καὶ μὴν καὶ τὸ ἄντικρυς ἀποφύεται τότε διαμπερές , καὶ εὐθὺ , καὶ ἐπ´ εὐθείας , καὶ τὸ ἰσχυρῶς , καὶ σοφῶς , καὶ τὸ ἰθύς · ἀλλὰ καὶ τὸ ἁπλῶς καὶ ἀκριβῶς . Εἰ δὲ τὸ σελευταῖον ἀποβάλλει σύμφωνον , τῆς ἀρχῆς τὸν τόνον τοῦ τέλους ἀναλαμβάνοντος , καὶ τὸ κατέναντι , καὶ ἐξεναντίας ἀναβλαστάνει . Οὐχ ὁρᾷς δὲ καὶ τὸ ἄρα ; οὐ λέγω δὲ ὃ τόνον τε διατέμνει , καὶ εἰς δύε μέρη περιίστησιν , ἀλλὰ ὃ κατὰ τὴν αὐτὴν προσῳδίαν ῥυθμίζεται , καὶ πρὸς τὸ διαπορούμενον διαστέλλεται · σημαίνει μὲν σύνδεσμον τὸν συλλογιστικόν · σημαίνει δὲ καὶ τὸν δὴ τόνον παραπληρωματικόν · παραλαμβάνεται δὲ καὶ ἀντὶ τοῦ ὡς ἔοικε καὶ ὡς φαίνεται . Ἐπισκόπει δὲ καὶ τὸ ἀτεχνῶς περισπώμενον , ᾶσαις διανοίαις ὑποτέμνεται · τῇ τε γὰρ σημασίᾳ τοῦ ἀληθῶς καὶ τῇ τοῦ ἁπλῶς καὶ τελείως καὶ ἀδλλως , καὶ μὴν καὶ τῇ τοῦ ἰσχυροῦ καὶ καθάπαξ , προέρχεται πληθυνομένου . Εὕροις δ´ ἂν καὶ τὸ ἅττα διαφόρως προαγόμενον · νῦν μὲν γὰρ τὸ ἅτινα , νῦν δὲ τὸ τινά · ἄλλοτε δὲ τὸ ἃ ἄν · καὶ ἄλλοτε τὸ ποτὲ σημαίνειν
Lemmas: ὁράω δέ καί ὁ συνήθης οὗτος οὐ εἷς ἐθέλω σημασία περιπτύσσω · αὐτίκα δή ὁ ἐπιεικής καί ἐπί Κόρρης · ὁ μέν εἰς τε ὁ ἱκανῶς καί μέτριος , καί εἰς ὁ ἀστεῖος ἐπιμερίζω , ὁ δέ ἐπί Κόρρης ὁ κατά κεφαλή τύπτω σημαίνω , καί μήv καί ὁ ἐπί ὁ σιαγών · οὐδέ ὁ ἐπισκήπτω δέ εἰς εἷς περιγράφω , ἀλλά καί ὁ ἐναπερείδω δηλόω , καί ὁ ἐνδείκνυμι , καί ὁ ἐπί τελευτή ἐντέλλω , καί πρός οὗτος ὁ ἐναντιόομαι . ησαυος δέ ὁ πολύσημος εἰμί καί ὁ δυσωπέω , ἕπομαι · ὑφοράω γάρ ἀπαγγέλλω , καί ὁ φοβέω μεθ´ ωσονοια , καί ὁ σκυθρωπάζω · ἔνιοι δέ ὁ ἑλληνικός γλῶσσα ἐξακριβόω , εἰμί καί μή ὁ Ἀττικός ὁ κομψία , καί ἀντί ὁ αἰδέομαι ὁ φωνή παραλαμβάνω · ὁ μέν ὅς συνήθεια ἐπί ὁ ἱκετεύω καί παρακαλέω χράομαι . καί ὁ δεῦρο δέ μετά ὁ σημαίνω ὁ ἄγω , καί ὁ ἐνταῦθα , οὐδέ ὁ ἔρχομαι ἀποστρέφω . σκοπάω δέ καί ὁ γενναῖος , ὅπως ὁ τε συγγενής δηλόω καί ὁ ἀγαθός , ἀλλά καί ὁ εὐγενής , καί ὁ ἀνδρεῖος , οὐ μικρός . ὁράω δδʹ εἄν καί ὁ ἄτοπος , οὖον μόνος ὁ κακός καί ὁ μοχθηρός κατηγορέω , ἀλλά καί κατά ὁ μή τόπος ἔχω · ἄτοπος γάρ ἐκεῖνος λέγω · ὥσπερ καί ὁ ἀνυπονόητος , οἷος ὅς μή εἰμί τοπάζω · ἀλλά ἔτι περιέχω καί ὁ ξένος , καί παράδοξος , καί θαυμάσιος , καί γε καί ὁ παράλογος . ἐπί οὗτος καί ὁ ἄρνυμαι πρός τε ὁ καταλλάσσω ἀποδίδωμι , καί ὁ περιποιέω · περιλαμβάνω δδʹ εἄν ὑπό ὁ αὐτός φωνή καί ὁ φυλάσσω . οὐδέ ὁ ἀεί δέ περιπτύσσω ὁ ἀμέριστος , ἀλλά καί εἰς ἐναντίος ἀποσχίζω μερίς · σημαίνω μέν γάρ ὁ διαπαντός , ὅς καί πᾶς οἶδα · σημαίνω δέ καί ὁ ἀντίκειμαι , οἷος ὁ ἠώς τις , καί μέχρι τις . καί αὐτός δέ γε ὁ ἠώς , ποτέ μέν ὁρίζω χρόνος περιγράφω , ποτέ δέ ὁ περιγραφή ἀπαρνέομαι , ἐάω ὁ χρόνος πρός ὁ ἀόριστος παρατείνω . καί μήv καί ὁ ἄντικρυς ἀποφύω τότε διαμπερές , καί εὐθύς2 , καί ἐπι εὐθύς , καί ὁ ἰσχυρῶς , καί σοφός , καί ὁ εὐθύς · ἀλλά καί ὁ ἁπλόος καί ἀκριβῶς . εἰμί δέ ὁ σελευταῖον ἀποβάλλω σύμφωνος , ὁ ἀρχή ὁ τόνος ὁ τέλος ἀναλαμβάνω , καί ὁ κατεναντίον , καί ἐξεναντιάω ἀναβλαστάνω . οὐχ ὁράω δέ καί ὁ ἄρα ; οὖον λέγω δέ ὅς τόνος τε διατέμνω , καί εἰς δύο μέρος περιίστημι , ἀλλά ὅς κατά ὁ αὐτός προσῳδία ῥυθμίζω , καί πρός ὁ διαπορέω διαστέλλω · σημαίνω μέν σύνδεσμος ὁ συλλογιστικός · σημαίνω δέ καί ὁ δή τόνος παραπληρωματικός · παραλαμβάνω δέ καί ἀντί ὁ ὡς ἔοικα καί ὡς φαίνω . ἐπισκοπέω δέ καί ὁ ἄτεχνος περισπάω , ἀείδω διάνοια ὑποτέμνω · ὁ τε γάρ σημασία ὁ ἀληθής καί ὁ ὁ ἁπλόος καί τέλειος καί ἀδλλως , καί μήv καί ὁ ὁ ἰσχυρός καί καθάπαξ , προέρχομαι πληθύνω . εὑρίσκω δδʹ εἄν καί ὁ ὅστις διάφορος προάγω · νῦν μέν γάρ ὁ ὅστις , νῦν δέ ὁ τις · ἄλλοτε δέ ὁ ὁ ἄν · καί ἄλλοτε ὁ ποτέ σημαίνω