cogPG.PG101 438
περιήστραψεν ἡ ἐν τῷ βρέφει καθορωμένη ἀπόῤῥητος καὶ ὑπὲρ λόγου αἴγλη , ὡς τὰ προῖόντος τοῦ χρόνου καὶ κατὰ μικρὸν ἀνακαλυφθέντα , ἐκείνῳ καὶ τηνικαῦτα καὶ εἰς γνῶσιν ἀθρόον ἐλθεῖν . Καὶ ἵνα μηδὲ χώραν τινὶ παράσχοι πάντας λαοὺς καλεῖν , τοὺς ἐν τῷ Ἰουδαίων ἔθνει , ἐπάγει τὰ εἰρημένα . « ῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν , » ἀντὶ τοῦ · μηδείς : κε νῦν οἰηθείη πάντα καλεῖν τὸν Ἰουδαϊκὸν λαὸν , ἀλλὰ σύμπαν τὸ γένος διὰ ταύτης μηνύω τῆς φωνῆς . Καὶ γὰρ σωτηρία καὶ ἀπολύτρωσις ἔσται πάντων οὗτος , ὃν ἐγὼ τεθέα μαι καὶ ἐν ἀγκάλαις φέρω . Καὶ οὐδὲ μέχρι τούτου ἠρκέσθη . Ἀλλ´ ἀντιδιαστέλλων τὸν Ἰσραὴλ , « πάντα τὰ ἔθνη ἐπισυνάπτει , « φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν καὶ δόξαν λαοῦ σου Ἰσραήλ . » Οἷον κοινὴ μέν ἐστι σωτηρία τὸ ἀγκαλοφορούμενον βρέφος τοῖς ἔθνεσι πᾶσι , καὶ τῷ Ἰσραήλ . Ἀλλὰ τοῖς μὲν φῶς , ὅτι τοῦ σκότους ἐξάγει τῆς εἰδωλολατρείας . Τῷ δ δόξα , ὅτι τὰ τούτοις πάλαι νόμιμα δοθέντα , διὰ τῆς εἰδωλικῆς ἀπεκαθαίροντο ἀχλύος , εἰς δόξαν καὶ τελειότητα μεταβαλεῖ . Καὶ ἄλλως δὲ δόξα τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ ὁ τεχθεὶς , ἅτε δὴ ἐκ σπέρματος σοῦ Ἀβραὰμ ἄνθρωπος γεγονώς . Μικροῦ δὲ καὶ Ἡσαΐας ὁ προφήτης τὰ αὐτὰ προανακράζει , λέγων · « Ἰδοὺ , τέθεικά σε εἰς φῶς ἐθνῶν , ἀνοῖξαι ὀφθαλμοὺς τυφλῶν , » τουτέστι παρασχεῖν ὁρᾷν καὶ διαστέλλειν τὸ φῶς ἐκ τοῦ σκότους καὶ τὴν ἀλήθειαν ἐκ τοῦ ψεύδους , καὶ τὴν εὐσέβειαν ἀπὸ της πλάνης . Διὸ καὶ ὁ Δαβὶδ ταύτην κροτῶν , οἱονεὶ χορεύων καὶ ἀνακηρύττων τὴν σωτηρίαν , « Πάντα ἔθνη , φησί , κροτήσατε χεῖρας , ὅτι Κύριος ὕψιστος , φοβερὸς , Βασιλεὺς μέγας ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν . » Εἰ δὲ λαὸς τοῦ Χριστοῦ καὶ λέγεται , καὶ ἔστιν ὁ Ἰσραὴλ , πρὸς τὰ ἔθνη διαστελλόμενος , διαστέλλεται δὲ πάντως τοῖς τε Μωσαῖκοῖς νόμοις καὶ τοῖς ἔθνεσι , δῆλον , ὅτι , κἂν μήπω τῆς χάριτος ἀπήλαυσεν , καὶ ἐντὸς ταύτης ἐχρημάτισεν , λαὸς καὶ οὗτός ἐστι τοῦ Χριστοῦ . Εἰ δὲ ὁ ἐν τῇ παλαιᾷ Διαθήκῃ λαὸς τοῦ Χριστοῦ ἐστιν λαὸς πῶς οὐκ ἐμφράττεται τὰ ἀπύλωτα στόατα . τὰ ἀπὸ Μάνεντος εἰς ἑτέραν τούτους παραπέμποντα ἀρχήν . Τοῦ μέντοιγε πρεσβύτου Συμεῶνος , θεολογοῦντος τὰ εἰρημένα , ἦν , φησὶν , « Ἰωσὴφ καὶ ἡ μήτηρ . αὐτοῦ θαυμάζοντες ἐπὶ τοῖς λαλουμένοις περὶ αὐτοῦ , » θαυμάζοντες , οὐχ ὅτι νῦν τῶν ὑπὲρ λόγον τὴν νῦν γνῶσιν ἐδέχοντο , ἀλλ´ ὅτιπερ ἐπὶ τοῖς ὑπερφυῶς . προεγνωσμένοις καὶ ταῦτα προσελάμβανον . Υπερφυῶν γὰρ πραγμάτων γνῶσις , ὁσάκις ἂν εἰς μνήμην ἄγει τὸν ἐγνωκότα , τοσαυτάκις ἐν ταῖς διανοίαις ἀνακαινίζει τὸ θαῦμα . Εἶτα συντελέσας ὀ
Lemmas: περιαστράπτω ὁ ἐν ὁ βρέφος καθοράω ἀπόρρητος καί ὑπέρ λόγος αἴγλη , ὡς ὁ προῖω ὁ χρόνος καί κατά μικρός ἀνακαλύπτω , ἐκεῖνος καί τηνικαῦτα καί εἰς γνῶσις ἀθρόος ἔρχομαι . καί ἵνα μηδέ χώρα τις παρέχω πᾶς λαός καλέω , ὁ ἐν ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος , ἐπάγω ὁ εἴρω . « ῶς εἰς ἀποκάλυψις ἔθνος , » ἀντί ὁ · μηδείς : κε νῦν οἴομαι πᾶς καλέω ὁ Ἰουδαικός λαός , ἀλλά σύμπας ὁ γένος διά οὗτος μηνύω ὁ φωνή . καί γάρ σωτηρία καί ἀπολύτρωσις εἰμί πᾶς οὗτος , ὅς ἐγώ τίθημι μής καί ἐν ἀγκάλη φέρω . καί οὐδέ μέχρι οὗτος ἀρκέω . Ἀλ ἀντιδιαστέλλω ὁ Ἰσραήλ , « πᾶς ὁ ἔθνος ἐπισυνάπτω , « φάος εἰς ἀποκάλυψις ἔθνος καί δόξα λαός σύ Ἰσραήλ . » οἷος κοινός μέν εἰμί σωτηρία ὁ ἀγκαλοφορέω βρέφος ὁ ἔθνος πᾶς , καί ὁ Ἰσραήλ . ἀλλά ὁ μέν φάος , ὅτι ὁ σκότος ἐξάγω ὁ εἰδωλολατρία . ὁ δ δόξα , ὅτι ὁ οὗτος πάλαι νόμιμος δίδωμι , διά ὁ εἰδωλικός ἀποκαθαίρω ἀχλύς , εἰς δόξα καί τελειότης μεταβάλλω . καί ἄλλως δέ δόξα ὁ Ἰσραηλιτικός λαός ὁ τίκτω , ἅτε δή ἐκ σπέρμα σύ Ἀβραάμ ἄνθρωπος γίγνομαι . μικρός δέ καί Ἠσαΐας ὁ προφήτης ὁ αὐτός προανακράζω , λέγω · « ἰδέ , τίθημι σύ εἰς φάος ἔθνος , ἀνοίγω ὀφθαλμός τυφλός , » τουτέστι παρέχω ὁράω καί διαστέλλω ὁ φάος ἐκ ὁ σκότος καί ὁ ἀλήθεια ἐκ ὁ ψεῦδος , καί ὁ εὐσέβεια ἀπό ὁ πλάνης . Διὸ καί ὁ Δαυίδ οὗτος κροτέω , οἱονεί χορεύω καί ἀνακηρύσσω ὁ σωτηρία , « Πάν ἔθνος , φημί , κροτέω χείρ , ὅτι Κύριος ὕψιστος , φοβερός , Βασιλεύς μέγας ἐπί πᾶς ὁ γῆ . » εἰμί δέ λαός ὁ Χριστός καί λέγω , καί εἰμί ὁ Ἰσραήλ , πρός ὁ ἔθνος διαστέλλω , διαστέλλω δέ πάντως ὁ τε Μωσαῖος νόμος καί ὁ ἔθνος , δῆλος , ὅτι , κἀν μήπω ὁ χάρις ἀπαλαύω , καί ἐντός οὗτος χρηματίζω , λαός καί οὗτος εἰμί ὁ Χριστός . εἰμί δέ ὁ ἐν ὁ παλαιός διαθήκη λαός ὁ Χριστός εἰμί λαός πῶς οὐ ἐμφράσσω ὁ απύλωτος στοατη . ὁ ἀπό Μάνες εἰς ἕτερος οὗτος παραπέμπω ἀρχή . ὁ μέντοι πρεσβύτης Συμεών , θεολογέω ὁ εἴρω , εἰμί , φημί , « Ἰωσήφ καί ὁ μήτηρ . αὐτός θαυμάζω ἐπί ὁ λαλέω περί αὐτός , » θαυμάζω , οὐ ὅτι νῦν ὁ ὑπέρ λόγος ὁ νῦν γνῶσις δέχομαι , ἀλ ὅτιπερ ἐπί ὁ ὑπερφυῶς . προγιγνώσκω καί οὗτος προσλαμβάνω . υπερφυής γάρ πρᾶγμα γνῶσις , ὁσάκις εἄν εἰς μνήμη ἄγω ὁ γιγνώσκω , τοσαυτάκις ἐν ὁ διάνοια ανακαινίζω ὁ θαῦμα . εἶτα συντελέω ὁ