cogPG.PG101 506
καὶ τοῦ φίλου Φήλικος εἰς κρίσιν προκαθεζομένου · ἀλλ´ οὕτως ἦν ἐναργὴς καὶ ταῖς ἁπάντων ὃάξαις κρατοῦσα ἡ Παύλου ἀλήθεια , ὡς καὶ τῶν ἀναισχύντων Ἰουδαίων , καὶ πάντα λέγειν εἰς τὸ ε πράττειν ἀποτολμώντων , ἐμφράξαι τὰ στόματα · οὕτω μὲν οὖν πολλαχόθεν ψευδολογίας πάσης ἀνώτερος , Ῥωμαῖον αὑτὸν εἰπὼν ὁ θεσπέσιος ἀποδείκνυται Παῦλος . Ἀλλ´ εἰ Ῥωμαῖος ἦν , φησὶ , πως αὐτὸς ἐν ἄλλοις τε καὶ ἐν τῇ αὐτῇ δημηγορίᾳ , Ἰουδαῖός τε εἶναι , καὶ Τάρσους ἔχειν πατρίδα , διισχυρίσατο λέγων , Ἐγὼ μέν εἰμι Ἰοιοδαὶος , Ταρσεὺς Ἀ τῆς Κιλιαίας , οὐκ ἀσήμου πόλεως , πολίτης ; Πῶς οὖν ἕστιν ἀμφότερα συνδοαιαῖν καὶ Ῥωμαῖον καὶ Ἰουδαῖον τὸν αὐτὸν χρηματίσαι ; Πρὸς ὅ φαμεν , ὅτι ἄτοπον οὐδέν · γένει μὲν γὰρ , καὶ τῇ κατ´ αὐτὸν Μωσαϊκὸν νόμον ἀγωγῇ , Ἰουδαῖος ἐχρημάτιζε , πατρίδα Τάρσους ἔχων , ἐν ἧᾗ τὰς μητρικὰς αὐτὸς ἔλυσεν ὡδῖνας · τῷ δὲ ἐ τὸν αὐτοῦ πατέρα Ῥωμαῖκῇ φιλοτιμίᾳ , ἢ καὶ χρήμασι , Ῥωμαῖον ἐγγραφῆναι , Ῥωμαῖος καὶ αὐτὸς ἐκαλεῖτό τε καὶ ἐτύγχανεν . Δι´ ὃ ἱ , καὶ τοῦ Λυσίου πρὸς αὐτὸν εἰπόντος , Ἐγὼ δὲ πολλοῦ κεφαλαίου τὴν πολιτείαν ταύτην ἐκτησάμην , αὐτὸς ἐπήγαγεν , Ἐγὼ δὲ καὶ γεγέννημαι · οὐκ ἐν τῇ Ῥώμῃ δηλονότι · οὐδὲ γὰρ οὐδ´ ὁ Αυσίας ἐν ταύτῃ γεννηθῆναι ἐμεγαληγόρει καὶ διετείνετο , ἀλλ´ ἐν ταύτῃ τῇ Ῥωμαῖκῇ κλήσει καὶ τῇ πολιτείᾳ , ἐν ᾗ κἀκεῖνος τελεῖν ἀπεσεμνύνετο . Πρὸς ὃν καὶ ὁ θεῖος Παῦλος ἀποτεινόμενος ἔλεγε μονονουχὶ φάσκων , καὶ καθαιρῶν αὐτοῦ τὸ φρόνημα , ὅτι Σὺ μὲν πρόσοατον καὶ ἀπὸ σοῦ προῖέναι ἀπαγγέλλεις τὸ ἀξίωμα , ἐμοὶ δὲ ἄνωθεν ἐῤῥιζωμένον καὶ ἐκ πατρὸς καταγόμενον τῆς δόξης ταύτης καὶ τῆς προσηγορίας ἐκληρώθη τὸ προνόμιον . Διάτοι τοῦτο κἀκεῖνος ἀκούσας καὶ ἱεβαι . θεὶς , ὅτι Ῥωμαῖον ὄντα τύπτειν ἐπεχείρει , εἰς δειλίαν καὶ φόβον τὸ θράσος καὶ τὴν ὀργὴν διαλύων , συνεστέλλετο . Τιμῆς γὰρ ἀπήλαυον κατ´ ἐκεῖνο και . ροῦ , οὐχ ὅσοι μόνον ἰθαγενεῖς τῆς Ῥώμης ἐτύγχανον , ἀλλὰ καὶ ὅσοις αὐτὴ ἡ κλῆσις νόμῳ χαρίτων ἢ χρημάτων , ἐπολιτεύετο · οὐδὲν οὐν δύσκολον καὶ τὸν θεῖον Παῦλον Ἰουδαῖον ὄντα , καὶ Ῥωμαῖον χρημαπίααι . Καὶ γὰρ καὶ κατ´ ἄνδρα , ὥσπερ ὁ Λυσίας , καὶ πόλεις ὁλόκληροι , τὴν Ῥωμαίων κλῆσιν , ἀλλογενεῖς οὖσαι , εἰς ἑαυτὰς ἐφειλκύσαντο . Καὶ ἵνα νῦν τὰ ἄλλα παρῶ , ἄκουσον Φιλιππησίους ὅπως ἑαυτοὺς Ῥωμαίους ἀποσεμνύνουσιν . Ἡνίκα γὰρ Παῦλος τὸ Πυθῶνος πνεῦμα τῆς παιδίσκης ἀπήλασε , καὶ πρὸς ὀργὴν , αὐτῆς οἱ κύριοι , δέον εὐχαριστεῖν , ἀνεφλέχθησαν , καὶ τοὺς εὐεργέτας εἰς τὴν ἀγορὰν ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας ελκυον , οὕτω φασίν · Οὗτοι οἱ ἄνθρωποι ἐκταράσσουσιν ἡμῶν τὴν πόλιν , Ἰουδαῖοι ὑπάρχοντες . Εἶτα καὶ καταγγέλλουσιν ἔθη ἃ οὐκ ἔξεστιν ἡμῖν παραδέχεσθαι οὐδὲ ποιεῖν , Ῥωμαίοις οὖσιν . Ὁρᾷς ὅπως οἱ Φιλιππήσιοι Ῥωμαῖοί τε ἐχρημάτιζον , καὶ Ῥωμαίους
Lemmas: καί ὁ φίλος Φῆλιξ εἰς κρίσις προκαθέζομαι · ἀλ οὕτως εἰμί ἐναργής καί ὁ ἅπας ἄγνυμι κρατέω ὁ Παῦλος ἀλήθεια , ὡς καί ὁ ἀναίσχυντος Ἰουδαῖος , καί πᾶς λέγω εἰς ὁ ε πράσσω ἀποτολμάω , ἐμφράσσω ὁ στόμα · οὗτος μέν οὖν πολλαχόθεν ψευδολογία πᾶς ἀνώτερος , Ῥωμαῖος ἑαυτοῦ εἶπον ὁ θεσπέσιος ἀποδείκνυμι Παῦλος . Ἀλ εἰμί Ῥωμαῖος εἰμί , φημί , πως αὐτός ἐν ἄλλος τε καί ἐν ὁ αὐτός δημηγορία , Ἰουδαῖος τε εἰμί , καί Ταρσός ἔχω πατρίς , διισχυρίσατο λέγω , ἐγώ μέν εἰμί ιοιοδαις , Ταρσεύς ὅς ὁ Κιλιαίας , οὐ ἄσημος πόλις , πολίτης ; Πῶς οὖν ἕστiν ἀμφότερος συνδοαια καί Ῥωμαῖος καί Ἰουδαῖος ὁ αὐτός χρηματίζω ; πρός ὅς φημί , ὅτι ἄτοπος οὐδείς · γένος μέν γάρ , καί ὁ κατ´ αὐτός Μωσαϊκός νόμος ἀγωγή , Ἰουδαῖος χρηματίζω , πατρίς Ταρσός ἔχω , ἐν ἄγω ὁ Μητρίκας αὐτός λύω ὠδίς · ὁ δέ εἰ ὁ αὐτός πατήρ ρωμαϊκός φιλοτιμία , ἢ καί χρῆμα , Ῥωμαῖος ἐγγράφω , Ῥωμαῖος καί αὐτός καλέω τε καί τυγχάνω . Δις ὅς Ι , καί ὁ Λυσίας πρός αὐτός εἶπον , ἐγώ δέ πολύς κεφάλαιος ὁ πολιτεία οὗτος κτάομαι , αὐτός ἐπάγω , ἐγώ δέ καί γεννάω · οὐ ἐν ὁ Ῥώμη δηλονότι · οὐδέ γάρ οὐδός ὁ Αυσίας ἐν οὗτος γεννάω μεγαληγορέω καί διατείνω , ἀλ ἐν οὗτος ὁ ρωμαϊκός κλῆσις καί ὁ πολιτεία , ἐν ὅς ἐκεῖνος τελέω ἀποσεμνύνω . πρός ὅς καί ὁ θεῖος Παῦλος ἀποτείνω λέγω μονονού φάσκω , καί καθαιρέω αὐτός ὁ φρόνημα , ὅτι σύ μέν προσοράω καί ἀπό σύ προΐημι ἀπαγγέλλω ὁ ἀξίωμα , ἐγώ δέ ἄνωθεν ῥιζόω καί ἐκ πατήρ κατάγω ὁ δόξα οὗτος καί ὁ προσηγορία κληρόω ὁ προνομία . διαατος οὗτος ἐκεῖνος ἀκούω καί ἱεβαι . τίθημι , ὅτι Ῥωμαῖος εἰμί τύπτω ἐπιχειρέω , εἰς δειλία καί φόβος ὁ θράσος καί ὁ ὀργή διαλύω , συστέλλω . Τιμῆς γάρ ἀπηλαύω κατ´ ἐκεῖνος και . ῥόος , οὐ ὅσος μόνος ἰθαγενής ὁ Ῥώμη τυγχάνω , ἀλλά καί ὅσος αὐτός ὁ κλῆσις νόμος Χαρίτων ἢ χρῆμα , πολιτεύω · οὐδείς ὀν δύσκολος καί ὁ θέω Παῦλος Ἰουδαῖος εἰμί , καί Ῥωμαῖος χρημαπίααι . καί γάρ καί κατ´ ἀνήρ , ὥσπερ ὁ Λυσίας , καί πόλις ὁλόκληρος , ὁ Ῥωμαῖος κλῆσις , ἀλλογενής εἰμί , εἰς ἑαυτοῦ ἐφέλκω . καί ἵνα νῦν ὁ ἄλλος πείρω , ἀκούω Φιλιππήσιος ὅπως ἑαυτοῦ Ῥωμαῖος ἀποσεμνύνω . ἡνίκα γάρ Παῦλος ὁ Πυθών πνεῦμα ὁ παιδίσκη ἀπελαύνω , καί πρός ὀργή , αὐτός ὁ κύριος , δήω εὐχαριστέω , ἀναφλέγω , καί ὁ εὐεργέτης εἰς ὁ ἀγορά ἐπί ὁ ἄρχω ἕλκω , οὗτος φημί · οὗτος ὁ ἄνθρωπος ἐκταράσσω ἐγώ ὁ πόλις , Ἰουδαῖος ὑπάρχω . εἶτα καί καταγγέλλω ἔθος ὁ οὐ ἔξεστι ἐγώ παραδέχομαι οὐδέ ποιέω , Ῥωμαῖος εἰμί . ὁράω ὅπως ὁ Φιλιππήσιος Ῥωμαῖος τε χρηματίζω , καί Ῥωμαῖος