cogPG.PG101 108
Τριάδος ὑπεροχὴν τὴν ἀναφορὰν ἔχειν , ἀλλ´ εἰς τὸ πλῆθος ἀφορᾷν τῶν λειτουργικῶν καὶ ἀσωμάτων δυνάμεων . Ἐγὼ δὲ τοῦτον τὸν λόγον μετὰ τοῦ ἐνέχεσθαι ταῖς προειρημέναις αἰτίαις , οὐδ´ ὁρῶ τίνα χῶραν ὅλως ἔχει παρεντεθῆναι ἐνταῦθα . Οὔτε γὰρ τὴν αμβουλὴν τοῦ ὄφεως διασύρει , οὐδὲ ἀγγέλων φύσιν ἀπελθεῖν ἔρωτά ποθεν λαβεῖν ὁ Ἀδὰμ ἑφωράθη . Οὐδὲ ἦν πολὺ πόῤῥω δόξης τῆς ἀγγελικῆς διεστὼς , κατὰ τὸν παράδεισον τὰς διατριβὰς ἔχων , καὶ τῆς ἀθανασίας ἐπί γε τῇ προνοίᾳ τοῦ Πλάσαντος ἀπολαύων · διὰ ταῦτα τοίνυν οὐ ῥᾴων εἰμὶ τῇ τοιαύτῃ τοῦ ῥητοῦ συνεπινεύειν ἑρμηνείᾳ · μάλιστα δὲ καὶ διότι περ τὸ ἀντὶ ὀνόματος παραληφθὲν τοῦ λόγου μέρος εἰς τοιοῦτον σχηματίζεται τύπον . Τάχα δ´ ἂν καὶ ἑτέροις τεθεώρηται τῶν εἰρημένων θειότερά τε καὶ τελειότερα . Ἐμὲ δὲ μήτε μνήμην ἔχειν τούτων ἡ τῶν πολλῶν καὶ ἀλλεπαλλήλων πειρασμῶν πληγὴ παραχωροῦσα , μηδ´ εἰς ἔρευναν καθίστασθαι μηδεμίαν ἄδειαν παρεχομένη , εἰς τοῦτο γὰρ ἡμᾶς ὁ τῶν ἀνθρώπων φθόνος συνέκλεισεν , ἃ παρῆν εἰπεῖν ἐξ ὧν συνεἶδον κατὰ τὴν σὴν φιλομαθεστάτην ἀξίωσιν οὐκ , ἀπέσχεν οὐδεμία · καίπερ......σιγῆς πρόφασις · ἀλλὰ κατὰ μὲν ἐπιβολὴν κεφαλαιώδη καὶ σύντομον καὶ καιρὸν τοιοῦτον ἀρκέσοι τὰ εἰρημένα . Εἰ δέ τι καὶ σὺ τούτοις προσθείης οὐκ ἔλαττον σαυτῷ ἢ καὶ ἡμῖν γε τοῖς διδασκάλοις τὴν χάριν ἀνταποδοίης · Ισως δ´ ἄν τινος ἀφορμῆς παρὰ σοῦ πορισθείσης , καὶ ἡμῖν ἂν γένοιτο τῆς Μωσαϊκῆς θεοπτίας οὐ πόῤῥω τὴν σπουδὴν ἡμῶν διωθουμένης , μάλιστά γε καὶ τῶν συνεχόντων παθῶν εὐμενείᾳ τοῦ κρείττονος ἐλαττουμένων , σοφώτερόν τι περὶ τῶν προκειμένων διανοηθῆναι . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΚΛʹ αʹ . Ἢ μὲν οὗν ἀπορία γλαφυρωτέρας τινὸς θεωρίας ἀπαιτεῖ καὶ διακρίσεως λόγον · οὐκ ἔστι δὲ ἀπρόσδεκτον ἐπικουρίας ἑκάτερον τῶν ἀπορουμένων , ἀξιόλογον ἐπιδειχθῆναι · δεῖ δ´ οὗν ἐκεῖνα πρότερον εἰς τὴν ἐνισχύουσαν ῥοπὴν ἀναγαγόντας , οὔτω κατὰ τὴν προσήκουσαν τάξιν καὶ τὴν λύσιν ἐπάγειν πειρᾶσθαι · ἀλλὰ γὰρ ὅτι μὲν θέλημα τοῦ Πατρὸς ἦν ὁ σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ , αὐτὸς ἡμᾶς ὁ Σωτὴρ διδάσκει ἐν τῇ τοῦ θανάτου παραιτήσει λέγων · « Πλὴν οὐχὶ τὸ ἐμὸν θέλημα , ἀλλὰ τὸ σὸν γενέσθω , » ἡνίκα τὸ πάθος τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως τὴν ἀληθείαν ἐπιδεικνὺς , ὰπηύχετό τε καὶ ἀθέλητον ὡνόμαζεν · οὐ μόνον δὲ τότε , ἀλλὰ καὶ ἡνίκα ἐπετίμησε τῷ Πέτρῳ , φρόνημα μὲν τοῦ Θεοῦ εἰπών τὸν ἑκούσιον θάνατον αὐτοῦ · φρόνημα δὲ διαβόλου , ᾧ δὴ καὶ ὁ Πέτρος , ἐξ οὗ καὶ τὴν ἐκείνου κλῆσιν κατεδικάζετο , τηνικαῦτα συνυπήγετο , εἰ καὶ μὴ ἐκ τῆς αὐτῆς διαθέσεως · ὁ μὲν γὰρ ἐκ φιλοστοργίας καιρὸν οὐκ ἐχούσης , ὁ δὲ τὴν ἡμῶν ἐξ ὧν ἐκακούργει καὶ ἐνήδρευε σωτηρίαν · ἀλλ´ οὖν εἰς ἓν συνέῤῥεον , καίτοι γνώμης ἐκμαχοΟΣΒΤΙΟ Κάϊν [ αί , ΚΚΙΗ
Lemmas: Τριάς ὑπεροχή ὁ ἀναφορά ἔχω , ἀλ εἰς ὁ πλῆθος ἀφοράω ὁ λειτουργικός καί ἀσώματος δύναμις . ἐγώ δέ οὗτος ὁ λόγος μετά ὁ ἐνέχω ὁ προερέω αἴτιος , οὐδός ὁράω τίς χώρα ὅλως ἔχω παρεντίθημι ἐνταῦθα . οὔτε γάρ ὁ αμβουλη ὁ ὄφις διασύρω , οὐδέ ἄγγελος φύσις ἀπέρχομαι ἔρως πόθεν λαμβάνω ὁ Ἀδάμ φωράω . οὐδέ εἰμί πολύς πόρρω δόξα ὁ ἀγγελικός διίστημι , κατά ὁ παράδεισος ὁ διατριβή ἔχω , καί ὁ ἀθανασία ἐπί γε ὁ πρόνοια ὁ πλάσσω ἀπολαύω · διά οὗτος τοίνυν οὖον ῥᾴδιος εἰμί ὁ τοιοῦτος ὁ ῥητός συνεπινεύω ἑρμηνεία · μάλιστα δέ καί διότι περ ὁ ἀντί ὄνομα παραλαμβάνω ὁ λόγος μέρος εἰς τοιοῦτος σχηματίζω τύπος . Τάχα δδʹ εἄν καί ἕτερος θεωρέω ὁ εἴρω θεῖος τε καί τέλειος . ἐγώ δέ μήτε μνήμη ἔχω οὗτος ὁ ὁ πολύς καί αλλεπάλληλος πειρασμός πληγή παραχωρέω , μηδ´ εἰς ἔρευνα καθίστημι μηδείς ἄδεια παρέχω , εἰς οὗτος γάρ ἐγώ ὁ ὁ ἄνθρωπος φθόνος συγκλείω , ὁ πάρειμι εἶπον ἐκ ὅς συνοράω κατά ὁ σός φιλομαθής ἀξίωσις οὐ , ἀπέχω οὐδείς · καιπερ......σιγη πρόφασις · ἀλλά κατά μέν ἐπιβολή κεφαλαιώδης καί σύντομος καί καιρός τοιοῦτος ἀρκέω ὁ εἴρω . εἰμί δέ τίς καί σύ οὗτος προστίθημι οὐ μικρός σεαυτοῦ ἢ καί ἐγώ γε ὁ διδάσκαλος ὁ χάρις ἀνταποδίδωμι · ἴσως δδʹ ἄν τις ἀφορμή παρά σύ πορίζω , καί ἐγώ εἄν γίγνομαι ὁ μωσαϊκός θεοπτία οὖον πόρρω ὁ σπουδή ἐγώ διωθέω , μάλα γε καί ὁ συνέχω πάθος εὐμένεια ὁ ἀγαθός ἐλασσόω , σοφός τίς περί ὁ πρόκειμαι διανοέομαι . ἐρώτησις καλέω ὅς . ἤ μέν ἐν ἀπορία γλαφυρός τις θεωρία ἀπαιτέω καί διάκρισις λόγος · οὐ εἰμί δέ ἀπρόσδεκτος ἐπικουρία ἑκάτερος ὁ ἀπορέω , ἀξιόλογος ἐπιδείκνυμι · δεῖ δδʹ ἐν ἐκεῖνος πρότερος εἰς ὁ ἐνέχω ῥοπή ἀνάγω , οὐτάω κατά ὁ προσήκω τάξις καί ὁ λύσις ἐπάγω πειράω · ἀλλά γάρ ὅτι μέν θέλημα ὁ πατήρ εἰμί ὁ σταυρός ὁ Χριστός , αὐτός ἐγώ ὁ Σωτήρ διδάσκω ἐν ὁ ὁ θάνατος παραιτέομαι λέγω · « πλήν οὐ ὁ ἐμός θέλημα , ἀλλά ὁ σός γίγνομαι , » ἡνίκα ὁ πάθος ὁ ἀνθρώπινος φύσις ὁ ἀλήθεια ἐπιδείκνυμι , ἀπεύχομαι τε καί ἀθελέω ὀνομάζω · οὖον μόνος δέ τότε , ἀλλά καί ἡνίκα ἐπιτιμάω ὁ Πέτρος , φρόνημα μέν ὁ Θεός εἶπον ὁ ἑκούσιος θάνατος αὐτός · φρόνημα δέ διάβολος , ὅς δή καί ὁ Πέτρος , ἐκ ὅς καί ὁ ἐκεῖνος κλῆσις καταδικάζω , τηνικαῦτα συμπήγνυμι , εἰμί καί μή ἐκ ὁ αὐτός διάθεσις · ὁ μέν γάρ ἐκ φιλοστοργία καιρός οὐ ἔχω , ὁ δέ ὁ ἐγώ ἐκ ὅς κακουργέω καί ἐνεδρεύω σωτηρία · ἀλ οὖν εἰς εἷς συρρέω , καίτοι γνώμη ἐκμαχοΟΣΒΤΙΟ Κάϊν [ ὅς , ΚΗ