cogPG.PG101 60
θεῖσαν πᾶσαν ἄλλην προνοίας τε καὶ φιλανθρωπίας μέθοδον ὁ Σωτὴρ τοῦ γένους τοὺς διὰ σταυροῦ θάνατον αὐτῷ ἐπενεγκόντας ἀνέφερεν κγʹ . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἴσως καὶ τῆς παρούσης μακρότερον ὑποθέσεως · χωρὶς μέντοι γετῶν προεκτεθέντων , καὶ παρὰ τὸ διττὸν τοῦ ὀνόματος συνταράξοι ἄν τις τὸ βούλημα τῆς Γραφῆς οὐκ ἐν ὀλίγοις . Αὐτίκα « τὰ κακὰ καὶ οὐκ ἔστιν ἃ μὴ κτίζει Κύριος · » καὶ , « Τῶν κακῶν πάλιν οὐδενός ἐστιν αἴτιος . » Καὶ πῶς ν συμβιβασθείη ταῦτα , εἰ μὴ τὸ διττὸν τῆς φωνῆς ζιαιτήσειε ; κακὰ μὲν λέγεσθαι κυρίως τὰ ἁμαρτήματα , ὧν ἐστι καὶ τὸ Θεῖον ἀναίτιον · κακὰ δὲ καὶ τὰ λυποῦντα πάλιν καὶ ἀβούλητα , νόσος καὶ πενία καὶ τραύματα , ἀκρὶς καὶ βροῦχος καὶ ἐρυσίβη καὶ κάμπη καὶ χάλαζα , καὶ ὅσα ἄλλα πολλάκις ἡΠρόνοια , τὰς τῶν πλημμελούντων ὁρμὰς ἀναστέλλουσα , καὶ τῶν κηλίδων ἀποκαθαίρουσα , τοῖς ἐνόχοις ἑπαφιέναι καὶ λέγεται καὶ πιστεύεται · οὐ κακύνουσα τὸ ἀνθρώπινον , οὐδὲ πρὸς τὸ χεῖρον τὸ δημιούργημα μεταπλάττουσα , μή τι γένηται · ἀπάγουσα δὲ τῶν κακυνόντων μᾶλλον , καὶ τῇ καταλλήλῳ τοῦ νοσοῦντος θεραπείᾳ τὸ ἠῤῥωστηκὸς τῆς γνώμης πρὸς τὸ ἄμεινον ἐπανάγουσα . Τοιοῦτον ἂν εἴη καὶ τὸ , « Παρέδωκεν αὐτοὺς λατρεύειν τῇ στρατιᾷ τοῦ οὐρανοῦ . » π«Καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς εἰς πάθη ἀτιμίας . » - « Καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς πνεῦμα κατανύξεως , ὀφθαλμοὺς τοῦ μὴβλέπειν « Τῆς γὰρ φωνῆς τὸ ὁμώνυμον κἀνταῦθα , οὐ τυχὸν μὲν διακρίσεως , εἰς ἀτοπίαν συστρέφει τὸ νόημα . Πῶς γὰρ καὶ πότε ψυχικὸν ὄμμα τυφλοῖ ὁ Θεός ; πῶς δὲ πάθεσιν ὁ τούτων καθαιρέτης καὶ ἀσεβείᾳ καὶ πλάνῃ παραδίδωσι ; Διακριθέντος δὲ τοῖς σημαινομένοις τοῦ ῥήματος , παντὸς ὁ λόγος σοφίσματος ἀπολύεται . Τὸ γὰρ , παρέδωκε , σημαίνει μὲν καὶ τὸ ἐνεχείρισε καὶ παρέπεμψεν , ἢ συνώθῃσε καὶ συνήλασε · σημαίνει δʹ οὐδὲν ἔλαττον καὶ μάλιστά γε τῷ βουλήματι τῆς Γραφῆς καὶ τὸ συνεχώρησε , καθυφῆκε καὶ ἐνέδωκεν εἴασε φέρεσθαι ταῖς ὁρμαῖς , ἀφῆκε τὸ ἑκούσιον αὐτοδέσποτον · καθ´ ὃ σημαινόμενον ὑπειλημμένου τοῦ παρέδωκεν , οὐδὲν τῶν παραλόγων ὅλως ὑφίσταται . Ἀφέλκει μὲν γὰρ τὸ Θεῖον νόμῳ φιλανθρωπίας καὶ προνοίας τῶν παθῶν καὶ ἀμαρτημάτων τὸ ἀνθρώπινον · ἐπειδὰν δὲ μοχθηρίας ὑπερβολῇ τὸ ἀναστελλόμενον τῆς εὐεργεσίας καὶ χάριτος οὐκ ἀνέχοιτο , οὐδ´ ἐθέλοι τῷ μεθέλκοντι πείθεσθαι , τότε ὃὴ , τότε ὑπεν δίδωσι φέρεσθαι τῇ ῥύμῃ τὸ ἀπειθοῦν , καὶ ἀφίησιν ἀποκεχρῆσθαι τῷ βουλήματι , ἵνα μὴ , ἐπὶ πλέον ἀναστέλλων καὶ ἀναχαιτίζων τῆς ῥοπῆς , δόξῃ διαφθείρειν τὸ αὐτεξούσιον · καὶ ἡ εὐεργεσία καὶ ἡ πρόνοια τοῖς ἀγνώμοσι καὶ ἀχαρίστοις εἰς ἔγκλημα περιτρέποιτο . κδʹ . Κατὰ τοῦτο δὴ τὸ σημαινόμενον ἔθος ἐστὶ παραλαμβάνεσθαι τοῖς ἱεροῖς ἡμῶν γράμμασι τὸ ἔδωκε καὶ παρέδωκε καὶ εἴ τι τοιοῦτον · ὅπερ οὐδένα μῶμον οὐδὲ λαβὴν τῇ φιλανθρωπίᾳ καὶ δικαιοσύνῃ τοῦ Θεοῦ οὐδ´ ἡντιναοῦν , ὡς πᾶσίν ἐστι φανερὸν , προσάπτει Οὕτω λέγεται σκληρῦναι πάλιν τὴν καρδίαν Φαραώ · οὐχ ὅτι λαβὼν εἴκουσαν καὶ πειθομένην αὐμνον
Lemmas: θέω πᾶς ἄλλος πρόνοια τε καί φιλανθρωπία μέθοδος ὁ Σωτήρ ὁ γένος ὁ διά σταυρός θάνατος αὐτός ἐπιφέρω ἀναφέρω κγʹ . ἀλλά οὗτος μέν ἴσως καί ὁ πάρειμι μακρός ὑπόθεσις · Χωρὶς μέντοι Γέτης προεκτίθεμαι , καί παρά ὁ δισσός ὁ ὄνομα συνταράσσω ἄν τις ὁ βούλημα ὁ γραφή οὐ ἐν ὀλίγος . αὐτίκα « ὁ κακός καί οὐ εἰμί ὁ μή κτίζω Κύριος · » καί , « ὁ κακός πάλιν οὐδείς εἰμί αἴτιος . » καί πῶς Ν συμβιβάζω οὗτος , εἰμί μή ὁ δισσός ὁ φωνή ζιαιτεω ; κακός μέν λέγω κύριος ὁ ἁμάρτημα , ὅς εἰμί καί ὁ θεῖον ἀναίτιος · κακός δέ καί ὁ λυπέω πάλιν καί ἀβούλητος , νόσος καί πενία καί τραῦμα , ἀκρίς καί βροῦκος καί ἐρυσίβη καί κάμπος καί χάλαζα , καί ὅσος ἄλλος πολλάκις ἡΠρόνοια , ὁ ὁ πλημμελέω ὁρμή ἀναστέλλω , καί ὁ κηλίς ἀποκαθαίρω , ὁ ἔνοχος ἐπαφίημι καί λέγω καί πιστεύω · οὖον κακύνω ὁ ἀνθρώπινος , οὐδέ πρός ὁ χείρων ὁ δημιούργημα μεταπλάσσω , μή τίς γίγνομαι · ἀπάγω δέ ὁ κακύνω μᾶλλον , καί ὁ κατάλληλος ὁ νοσέω θεραπεία ὁ ἠῤῥωστηκὸς ὁ γνώμη πρός ὁ ἀγαθός ἐπανάγω . τοιοῦτος εἄν εἰμί καί ὁ , « παραδίδωμι αὐτός λατρεύω ὁ στρατιά ὁ οὐρανός . » π«Καὶ παραδίδωμι αὐτός εἰς πάθος ἀτιμία . » - « καί δίδωμι αὐτός πνεῦμα κατάνυξις , ὀφθαλμός ὁ ἐμβλέπω « ὁ γάρ φωνή ὁ ὁμώνυμος ἐνταῦθα , οὖον τυγχάνω μέν διάκρισις , εἰς ἀτοπία συστρέφω ὁ νόημα . Πῶς γάρ καί πότε ψυχικός ὄμμα τυφλόω ὁ Θεός ; πῶς δέ πάθος ὁ οὗτος καθαιρέτης καί ἀσέβεια καί πλάνη παραδίδωμι ; διακρίνω δέ ὁ σημαίνω ὁ ῥῆμα , πᾶς ὁ λόγος σόφισμα ἀπολύω . ὁ γάρ , παραδίδωμι , σημαίνω μέν καί ὁ ἐγχειρίζω καί παραπέμπω , ἢ συνωθώ καί συνελαύνω · σημαίνω δέ οὐδείς μικρός καί μάλα γε ὁ βούλημα ὁ γραφή καί ὁ συγχωρέω , καθυφίημι καί ἐνδίδωμι ἐάω φέρω ὁ ὁρμή , ἀφίημι ὁ ἑκούσιος αὐτοδέσποτος · καθ´ ὅς σημαίνω ὑπολαμβάνω ὁ παραδίδωμι , οὐδείς ὁ παράλογος ὅλως ὑφίστημι . ἀφέλκω μέν γάρ ὁ θεῖον νόμος φιλανθρωπία καί πρόνοια ὁ πάθος καί ἁμάρτημα ὁ ἀνθρώπινος · ἐπειδάν δέ μοχθηρία ὑπερβολή ὁ ἀναστέλλω ὁ εὐεργεσία καί χάρις οὐ ἀνέχω , οὐδός ἐθέλω ὁ μεθέλκω πείθω , τότε οηʹ , τότε ΥΠΕΝ δίδωμι φέρω ὁ ῥύμη ὁ ἀπειθέω , καί ἀφίημι ἀποχράω ὁ βούλημα , ἵνα μή , ἐπί πλέω ἀναστέλλω καί ἀναχαιτίζω ὁ ῥοπή , δόξα διαφθείρω ὁ αὐτεξούσιος · καί ὁ εὐεργεσία καί ὁ πρόνοια ὁ ἀγνώμων καί ἀχάριστος εἰς ἔγκλημα περιτρέπω . κδέʹ . κατά οὗτος δή ὁ σημαίνω ἔθος εἰμί παραλαμβάνω ὁ ἱερός ἐγώ γράμμα ὁ δίδωμι καί παραδίδωμι καί εἰμί τίς τοιοῦτος · ὅσπερ οὐδείς μῶμος οὐδέ λαβή ὁ φιλανθρωπία καί δικαιοσύνη ὁ Θεός οὐδός ὁστισοῦν , ὡς πᾶς εἰμί φανερός , προσάπτω οὕτως λέγω σκληρύνω πάλιν ὁ Καρδία Φαραώ · οὐ ὅτι λαμβάνω εἴκω καί πείθω αὐμνον