cogPG.PG101 80
τοῦ πάθους ἀναγράφων , οὐδ´ ὅτι αὐτὴ τὸν ἄνθρωπον τοῦ ἀλῶναι τῷ κακῷ τὰς ἀφορμὰς παρέχει , ἀλλ´ ἐθίμοις τῷ πλήθει καὶ γνωρίμοις ὀνόμασι τὰς τοῦ Αεσπότου θαυματουργίας σπουδάζων διηγεῖσθαι · οὐ νὸρΧν αὐτῶν σκοπῶν ἀττικῶς εἰπεῖν , ἀλλὰ σαφῶς τὴν ἀλήθειαν διδάξαι · τοῦτο δ´ ἂν ὑπάρξει , εἰ τῇ κοινῇ χρήσει τῶν ὀνομάτων καὶ ὡς ἐπιχωριάζει τὸ ἔθος τὰ τινουότα τις ἀπαγγελεῖ · ἄλλως τε δὲ οὐδ´ ἐμπεδὼν ἦν τοῦ ῥήματος ἡ χρῆσις τῷ κηρύγματι τῆς εὐσεβείας · ἐπεὶ γὰρ πολλοὶ τῶν ἡλίῳ καὶ σελήνῃ λελατρευκότων ἔμελλον κατήκοοι τῶν Δεσποτικῶν γίνεαθαι θαυμάτων , ἐκ τῆς παρ´ αὐτοῖς ὑπολήψεως καὶ τῆς τῶν ῥημάτων χρήσεως , τῆς ἀρχαίας αὐτοὺς καὶ δυσσεβοῦς ἀπαλλάττει πλάνης , μονονουχὶ τούτους ἀνακαλούμενος καὶ βοῶν · Ἄνθρωποι , πῶς σελήνῃ καὶ ἡλίῳ τι σέβας ἀνάπτετε καὶ θεοὺς καὶ εὐεργέτας νο μίζετε , ἐξ ὧν ὑμεῖς ὡς ἂν αὐτοὶ καὶ τῷ ῥήματι φαίητε τηλικαῦτα μὲν μαθήματα φέρετε , τοσαύτη δὲ λύμη τῷ ἀνθρωπίνῳ γένει ἐπινέμεται ; δέον σελήνης καὶ τῶν ἄλλων ἀπαλλάττεσθαι , οὕτως χαλεπῶς καὶ ἀθλίως , ὡς ὑπειλήφατε , διατεθέντων ὑμῶν · τῷ δὲ καὶ τούτων καὶ ἄλλων μυρίων παθῶν νέμοντι τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὰ αἰώνια ἐπιδαψιλευομένῳ ἀγαθὰ , ἐκείνῳ καὶ τὸ σέβας ἀνάπτειν καὶ τὴν λατρείαν προσάγειν καθαρῶς · οὕτως οὐδὲν προσίσταται τῆς κοινῆς καὶ ἐθίμου λέξεως ἡ χρῆσις τοῖς εὐσεβέσι λογισμοῖς . ἤκουσα δέ τινων λενόντων ὡς ἄλλοτι τὸ σεληνιάζεσθαι παρὰ τὸ δαιμονᾷν ὁ εὐαγγελιστὴς οἶδε · οὐ γὰρ ἂν εἰπὼν σεληνιαζομένους , ἐν ταὐτῷ προσέθηκε καὶ δαιμονιζομένους · καὶ εἶναι τὸν σεληνιαζόμενον οὐχ ὑπὸ δαίμονος ἐνεργούμενον , ἀλλ´ ὑπό τινος ἑτέρου νοσήματος , ὃ τὰς ἀρχὰς ἀπὸ τῶν ἐν σώματι σεσηπότων χυμῶν λαμβάνει · οὗτοι δὲ μᾶλλον αὔξονται καὶ σφοδρότερον ἐπιτίθενται τῆς σελήνης πλησιφαοῦς οὔσης · καὶ γὰρ πολλὰ τῶν ἄλλων ὑγρῶν καὶ ἐν ὑγρῷ διαιτωμένων , ὥσπερ ὄστρεά τε καὶ τὰ τοιαῦτα . τότε μᾶλλον ὁρᾶται πρὸς αὔξιν ἐπιδιδοῦντα , οὐκ αὐτοδεσπότῳ κράτει τῆς σελήνης τοῦτο πραττούσης , ἄπαγε , ἀλλὰ τῆς ἀποῤῥήτου δημιουργίας τοῦ πάντα ἐν σοφίᾳ πεποιηκότος τοιαύτας αὐτῇ τὰς ἐνεργείας ἐγκαταθεμένου . Καὶ γὰρ , φησίν , ὡς τὸ ἐν αὐτῇ θερμὸν φύσεως χλιαρᾶς ὑπάρχον , ἐπειδὰν τῶν ἡμετέρων σωμάτων ταῖς βολαῖς ἐπιψαύοι , ἀνάχυσιν μὲν τῶν ἑν ἡμῖν ὑγρῶν παρασκευάζει , διαφόρησιν δὲ καὶ ἀπόκρισιν τῶν ἀναχυθέντων διὰ τὸ μὴ σφο . δρὰν εἶναι τὴν θέρμην , ὥσπερ τὴν ἐκ τοῦ ἡλίου , οὐ ποιεῖ · τουτωνὶ δὲ τῶν χυμῶν οὕτως ἀναχυθέντων ἐν τῷ σώματι καὶ συνταραχθέντων , μᾶλλόν τε τὸ νόσημα ἰσχύει , καὶ μᾶλλον ἐπιτιθέμενον τῷ ἐγκεφάλω καὶ τῇ κεφαλῇ , διαστρέφει τε τὸ ζῶον , καὶ ἀλλοιοῖ , καὶ τάς φυσικὰς παραποδίζον ἐνεργείας ῥήγνυσθαί τε καὶ σπαράσσεσθαι παρασκευάζει · καὶ διὰ τοῦτο ὑπὸ τιούτου κατόγους νοσήματος καὶ τὸ πλῆθος σεληνιαζομένους καλεῖ , καὶ καλεῖν οὐδέν ἐστιν ἐμποδών . Ἔστι δέ τις καὶ παρὰ ταῦτα λόγος ἕτερος · ὡς δαιμονιῶσι μὲν καὶ οὗτοι οὓς οἱ πολλοὶ λέγουσι σεληνιαζομένους · τὰ δαιμόνια δὲ διαβάλλειν τὰ κτίσματα τοῦ Δημιουργοῦ τοῖς ἀνθρώποις ἔχοντα σπουδὴν , ἐπιτηρεῖ τὰς αὐξίσεις τῆς σελήνης · καὶ τότε τὴν ἀπίθεσιν καὶ τὸ πάθος ἐκδηλότεροι ποιεῖ · ἵνα κακῶς
Lemmas: ὁ πάθος ἀναγράφω , οὐδός ὅτι αὐτός ὁ ἄνθρωπος ὁ ἁλίσκομαι ὁ κακός ὁ ἀφορμή παρέχω , ἀλ ἐθιμον ὁ πλῆθος καί γνώριμος ὄνομα ὁ ὁ αεσποος θαυματουργία σπουδάζω διηγέομαι · οὖον νὸρΧν αὐτός σκοπός ἀττικῶς εἶπον , ἀλλά σαφῶς ὁ ἀλήθεια διδάσκω · οὗτος δδʹ εἄν ὑπάρχω , εἰμί ὁ κοινός χρῆσις ὁ ὄνομα καί ὡς ἐπιχωριάζω ὁ ἔθος ὁ τινουοτε τις ἀπαγγέλλω · ἄλλως τε δέ οὐδός ἔμπεδος εἰμί ὁ ῥῆμα ὁ χρῆσις ὁ κήρυγμα ὁ εὐσέβεια · ἐπεί γάρ πολύς ὁ ἥλιος καί σελήνη λατρεύω μέλλω κατήκοος ὁ δεσποτικός γίγνομαι θαῦμα , ἐκ ὁ παρ´ αὐτός ὑπόληψις καί ὁ ὁ ῥῆμα χρῆσις , ὁ ἀρχαῖος αὐτός καί δυσσεβής ἀπαλλάσσω πλάνης , μονονού οὗτος ἀνακαλέω καί βοῦς · Ἄνθρωπος , πῶς σελήνη καί ἥλιος τίς σέβας ἀνάπτω καί θεός καί εὐεργέτης νο μίζετε , ἐκ ὅς σύ ὡς εἄν αὐτός καί ὁ ῥῆμα φημί τηλικόσδε μέν μάθημα φέρω , τοσοῦτος δέ λύμη ὁ ἀνθρώπινος γένος ἐπινέμω ; δήω σελήνη καί ὁ ἄλλος ἀπαλλάσσω , οὕτως χαλεπῶς καί ἄθλιος , ὡς ὑπολαμβάνω , διατίθημι σύ · ὁ δέ καί οὗτος καί ἄλλος μυρίος πάθος νέμω ὁ ἐλευθερία καί ὁ αἰώνιος ἐπιδαψιλεύω ἀγαθός , ἐκεῖνος καί ὁ σέβας ἀνάπτω καί ὁ λατρεία προσάγω καθαρός · οὕτως οὐδείς προσίστημι ὁ κοινός καί έθιμο λέξις ὁ χρῆσις ὁ εὐσεβής λογισμός . ἀκούω δέ τίνω λένω ὡς ἄλλοτι ὁ σεληνιάζομαι παρά ὁ δαιμονάω ὁ εὐαγγελιστής οἶδα · οὖον γάρ εἄν εἶπον σεληνιάζομαι , ἐν αὐτός προστίθημι καί δαιμονίζομαι · καί εἰμί ὁ σεληνιάζομαι οὐ ὑπό δαίμων ἐνεργέω , ἀλ ὑπό τις ἕτερος νόσημα , ὅς ὁ ἀρχή ἀπό ὁ ἐν σῶμα σήπω χυμός λαμβάνω · οὗτος δέ μᾶλλον αὐξάνω καί σφοδρός ἐπιτίθημι ὁ σελήνη πλησιφαής εἰμί · καί γάρ πολύς ὁ ἄλλος ὑγρός καί ἐν ὑγρός διαιτάω , ὥσπερ ὄστρεον τε καί ὁ τοιοῦτος . τότε μᾶλλον ὁράω πρός αὖξις ἐπιδίδωμι , οὐ αὐτοδέσποτος κράτος ὁ σελήνη οὗτος πράσσω , ἀπάγω , ἀλλά ὁ ἀπόρρητος δημιουργία ὁ πᾶς ἐν σοφία ποιέω τοιοῦτος αὐτός ὁ ἐνέργεια ἐγκατατίθημι . καί γάρ , φημί , ὡς ὁ ἐν αὐτός θερμός φύσις χλιαρός ὑπάρχω , ἐπειδάν ὁ ἡμέτερος σῶμα ὁ βολή ἐπιψαύω , ἀνάχυσις μέν ὁ ἑν ἐγώ ὑγρός παρασκευάζω , διαφόρησις δέ καί ἀπόκρισις ὁ ἀναχέω διά ὁ μή σφος . δράω εἰμί ὁ θέρμη , ὥσπερ ὁ ἐκ ὁ ἥλιος , οὖον ποιέω · οὗτος δέ ὁ χυμός οὕτως ἀναχέω ἐν ὁ σῶμα καί συνταράσσω , μάλα τε ὁ νόσημα ἰσχύω , καί μᾶλλον ἐπιτίθημι ὁ ἐγκέφαλος καί ὁ κεφαλή , διαστρέφω τε ὁ ζῷον , καί ἀλλοιόω , καί ὁ φυσικός παραποδίζω ἐνέργεια ῥήγνυμι τε καί σπαράσσω παρασκευάζω · καί διά οὗτος ὑπό Τιούτου κατόγους νόσημα καί ὁ πλῆθος σεληνιάζομαι καλέω , καί καλέω οὐδείς εἰμί ἐμποδών . εἰμί δέ τις καί παρά οὗτος λόγος ἕτερος · ὡς δαιμονίζω μέν καί οὗτος ὅς ὁ πολύς λέγω σεληνιάζομαι · ὁ δαιμόνιος δέ διαβάλλω ὁ κτίσμα ὁ Δημιουργός ὁ ἄνθρωπος ἔχω σπουδή , ἐπιτηρέω ὁ αὐξίσεις ὁ σελήνη · καί τότε ὁ απιθεσις καί ὁ πάθος ἔκδηλος ποιέω · ἵνα κακῶς