cogPG.PG101 568
Καὶ τὰ χείλη καθαίροντές τε καὶ ἀγιάζοντες · κατὰ δὲ τὸ νοούμενον ἀντὶ φλιᾶς τὸ λογικόν · ἀντὶ δὲ τῶν δύο σταθμῶν , τὸ θυμοειδὲς καὶ ἐπιθυμητικόν · ἁρμόττει δὲ ἡμῖν καὶ τὸ μήτε ὡμὰ , μήτε ἑψημένα , ἐσθίειν , ὰλλ´ ὀπτὰ πυρί · οὔτε γὰρ μόνῳ τῷ ὄμματι προσβλέπομεν , ἀλλὰ τὴν διάνοιαν ἐρευνῶμεν , οὔτε μὴν ἀνθρωπίνους λογισμοὺς τοῖς θείοις ἐπεισάγομεν λόγοις · τοῦτο γὰρ καὶ Ἡσαίας τινῶν κατηγόρησεν , ὡς ἀναμιγνύντων ὕδατι τὸν οἶνον · ἀλλὰ μόνῳ χρώμεθα τῷ θείῳ πυρὶ , τῇ τοῦ παναγίου Πνεύματος χάριτι · τὸ δὲ μὴ καταλιπεῖν τῶν κρεῶν εἰς τὴν ὑστεραίαν , οὕτω νοοῦμεν · ὅτι ὁ μέλλων βίος τῶν συμβόλων οὐ δεῖται · αὐτὰ γὰρ ὁρῶμεν ἐν ἐκείνῳ τῷ πράγματι · τὰ δὲ ὀστᾶ τοῦ προβάτου συντρίβουσιν οἱ κακῶς τὰ θεῖα νοοῦντες Λόγια καὶ εἰς τὴν οἰκείαν αὐτὰ πειρώμενοι μεταφέρειν ἀσέβειαν · τὸ δὲ μὴ μόνον ἐκ προβάτων ἀλλὰ καὶ ἐξ ἐρίφων λαμβάνειν , τὴν θείαν πάλιν κηΚρύττει φιλανθρωπίαν · οὐ γὰρ μόνον ὑπὲρ δικαίων ὁ xριστὸς ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ ἀμαρτωλῶν τὸ σωτήριον ὑπομεμένηκε πάθος · ἔριφον γὰρ ὑπὲρ ἁμαρτωλοῦ ῥ νόμος προσφέρειν ἐκέλευσε · καὶ τῶν θείων δὲ μυστηρίων οἱ μεταλαμβάνοντες , οἱ μὲν ὡς προβάτου μεταλαμβάνουσιν , ἅτε δὴ τελείαν τὴν ἀρετὴν κεκτηΚμένοι · οἱ δὲ ὡς ἐρίφου , διὰ μετανοίας ἐξαλείφοντες τὰς τῶν ἀμαρτημάτων κηλῖδας · οὕτω καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν οὐκ ἐκ σιτίνων μόνον ἀλλὰ καὶ ἐκ κριθίνων τοὺς συνεληλυθότας ἄρτων διέθρεψε · καὶ ἡμῖν δὲ διεκέλευσεν ἔχειν τὰς ὁσφύας περιεζωσμένας καὶ τοὺς πόδας ὑποδεδεμένους καὶ τοὺς λύχνους καιομένους , ὡς οἰκέτας δεσπότην προσμένοντας · ἀλλ´ Ἐβραῖος μὲν ὡς Αἰγυπτίων ἀπαλλαττόμενοι καὶ εἰς τὴν Χαναναίων γῆν εἰσαγόμενοι τοῦτο εἶχον τὸ σχῆμα · ἡμεῖς δὲ ὡς ἐντεῦθεν εἰς ἕτερον μεθιστάμενοι βίον Διὰ τοῦτο καὶ ἡμῖν ὀ θεῖος παρακελεύεται Παῦλος βοῶν · « Ἐκκαθάρατε τὴν παλαιὰν ζύμην · » καὶ ἑξῆς εἰπών · « Ὅστε ἑορτάζωμεν μὴ ἐν ζύμῃ παλαιᾶ , μηδὲ ἐν ζύμῃ κακίας καὶ πονηρίας , ἀλλ´ ἐν ἀζύμοις εἰλικρινείας καὶ ἀληθείας . » ἄνωθεν δὲ προμεμήνυκε τὴν τῶν ἐθνῶν σωτηρίαν ὁ Θεός · καὶ γὰρ προσηλύτους μεταλαγχάνειν τοῦ Πάσχα προσέταξε . Γιόραν γὰρ τὸν προσήλυτον ἐκάλεσεν , καὶ ἰσονομίας αὐτῷ μετέδωκεν · « Ἔσται γὰρ , φησίν , ὡς αὐτόχθων τῆς γῆς · » καὶ τὸ « Ἐν οἰκίᾳ μιᾷ βρωθήσεται , » φυλάττουσιν οἱ πιστοί , ἐν μόνῃ τῇ Ἐκκλησίᾳ τῶν θείων μεταλαμβάνοντες μυστηρίων , τὰς δὲ τῶν αἱρετικῶν συναγωγὰς βδελυττόμενοι · τὰ μέντοι πρωτότοκα καὶ τῶν προβάτων καὶ τῶν βοῶν προσφέρεσθαι νενομοθέτηκε ,, τῆς τῶν πρωτοτόκων αὐτοὺς σωτηρίας ἀναμιμνήσκων · οὐδὲ γὰρ αὐτὸς τῶν θυμάσων ἐδεῖτο , ἀλλὰ τὴν ἐκείνων ὡφέλειαν ἐπραγματεύετο · τοῦτο δὲ καὶ αὐτὸς ὁ νόμος δηλοι · « Ἐὰν . γὰρ ἐρωτήσῃ σε ὁ υἱός σου , Τί ἐστι τοῦτο ; » καὶ ἑξῆς , Καὶ τοῦ , « Διὰ τοῦτο ἐγὼ θύω τῷ Κυρίῳ πᾶν διανοῖγον μήτραν , τὰ ἀρσενικὰ καὶ πᾶν πρωτότοκον των υἱῶν σου λυτρώσομαι · καὶ ἔσται εἰς σημεῖον ἐπὶ τῆς χειρός σου καὶ ἀσάλευτον πρὸ ὀφθαλμῶν · ἐν γὰρ
Lemmas: καί ὁ χεῖλος καθαίρω τε καί ἁγίζω · κατά δέ ὁ νοέω ἀντί φλιά ὁ λογικός · ἀντί δέ ὁ δύο σταθμός , ὁ θυμοειδής καί ἐπιθυμητικός · ἁρμόζω δέ ἐγώ καί ὁ μήτε ὠμός , μήτε ἑψάω , ἐσθίω , άλλος ὀπτός πῦρ · οὔτε γάρ μόνος ὁ ὄμμα προσβλέπω , ἀλλά ὁ διάνοια ἐρευνάω , οὔτε μήv ἀνθρώπινος λογισμός ὁ θεῖον ἐπεισάγω λόγος · οὗτος γάρ καί Ἡσαΐας τις κατηγορέω , ὡς ἀναμείγνυμι ὕδωρ ὁ οἶνος · ἀλλά μόνος χράω ὁ θεῖον πῦρ , ὁ ὁ πανάγιος πνεῦμα χάρις · ὁ δέ μή καταλείπω ὁ κρέας εἰς ὁ ὑστεραῖος , οὗτος νοέω · ὅτι ὁ μέλλω βίος ὁ σύμβολον οὖον δήω · αὐτός γάρ ὁράω ἐν ἐκεῖνος ὁ πρᾶγμα · ὁ δέ ὀστέον ὁ πρόβατον συντρίβω ὁ κακῶς ὁ θεῖον νοέω Λόγιος καί εἰς ὁ οἰκεῖος αὐτός πειράω μεταφέρω ἀσέβεια · ὁ δέ μή μόνος ἐκ πρόβατον ἀλλά καί ἐκ ἔριφος λαμβάνω , ὁ θεῖος πάλιν κηΚρύττει φιλανθρωπία · οὖον γάρ μόνος ὑπέρ Δίκαιος ὁ ὁριστός ἀλλά καί ὑπέρ ἁμαρτωλός ὁ σωτήριος ὑπομένω πάθος · ἔριφος γάρ ὑπέρ ἁμαρτωλός Ῥ νόμος προσφέρω κελεύω · καί ὁ θεῖον δέ μυστήριον ὁ μεταλαμβάνω , ὁ μέν ὡς πρόβατον μεταλαμβάνω , ἅτε δή τέλειος ὁ ἀρετή κεκτηΚμένοι · ὁ δέ ὡς ἔριφος , διά μετάνοια ἐξαλείφω ὁ ὁ ἁμάρτημα κηλίς · οὗτος καί ὁ Κύριος ἐγώ οὐ ἐκ σίτινος μόνος ἀλλά καί ἐκ κρίθινος ὁ συνέρχομαι ἄρτος διατρέφω · καί ἐγώ δέ διακελεύω ἔχω ὁ ὀσφῦς περιζώννυμι καί ὁ πούς ὑποδέω καί ὁ λύχνος καίω , ὡς οἰκέτης δεσπότης προσμένω · ἀλ Ἑβραῖος μέν ὡς Αἰγύπτιος ἀπαλλάσσω καί εἰς ὁ Χαναναῖος γῆ εἰσάγω οὗτος ἔχω ὁ σχῆμα · ἐγώ δέ ὡς ἐντεῦθεν εἰς ἕτερος μεθίστημι βίος Ζεύς οὗτος καί ἐγώ ὁ θεῖος παρακελεύομαι Παῦλος βοῦς · « ἐκκαθαίρω ὁ παλαιός ζύμη · » καί ἑξῆς εἶπον · « ὅστε ἑορτάζω μή ἐν ζύμη παλαιός , μηδέ ἐν ζύμη κακία καί πονηρία , ἀλ ἐν ἄζυμος εἰλικρίνεια καί ἀλήθεια . » ἄνωθεν δέ προμηνύω ὁ ὁ ἔθνος σωτηρία ὁ Θεός · καί γάρ προσήλυτος μεταλαγχάνω ὁ Πάσχα προστάσσω . Γιόραν γάρ ὁ προσήλυτος καλέω , καί ἰσονομία αὐτός μεταδίδωμι · « εἰμί γάρ , φημί , ὡς αὐτόχθων ὁ γῆ · » καί ὁ « ἐν οἰκίον εἷς βιβρώσκω , » φυλάσσω ὁ πιστός , ἐν μόνος ὁ ἐκκλησία ὁ θεῖον μεταλαμβάνω μυστήριον , ὁ δέ ὁ αἱρετικός συναγωγή βδελύσσομαι · ὁ μέντοι πρωτότοκος καί ὁ πρόβατον καί ὁ βοῦς προσφέρω νομοθετέω ,, ὁ ὁ πρωτοτόκος αὐτός σωτηρία ἀναμιμνήσκω · οὐδέ γάρ αὐτός ὁ θυμάσων δήω , ἀλλά ὁ ἐκεῖνος ὠφέλεια πραγματεύομαι · οὗτος δέ καί αὐτός ὁ νόμος δῆλος · « ἐάν . γάρ ἐρωτάω σύ ὁ υἱός σύ , τις εἰμί οὗτος ; » καί ἑξῆς , καί ὁ , « Ζεύς οὗτος ἐγώ θύω ὁ κύριος πᾶς διανοίγνυμι μήτρα , ὁ ἀρσενικός καί πᾶς πρωτότοκος ὁ υἱός σύ λυτρόω · καί εἰμί εἰς σημεῖον ἐπί ὁ χείρ σύ καί ἀσάλευτος πρό ὀφθαλμός · ἐν γάρ