cogPG.PG101 155
Πῶς πάντα παθόντος ταῦτα τοῦ ἀληθῶς ἑνωθέντος τῇ θεότητι συγκρίματος , αὕτη τούτοις , συνοῦσα τῷ πεπονθότι . διέμεινεν ἄώαυστος : Πῶς δὲ ἵὸν θάνατον κατὰ τὸν οὐσιώδη λόγον αὕτη διαπέφευγε ; Καίτοι λέγεται δι´ ἡμᾶς Χριστὸς ὸ Θεὸς ἡμῶν ἀπρθανεῖν παναληθῶς τε [ τὴν οἰκείαν σάρκα ὑπὲρ ἡμῶν εἰς θάνατον δεδωκὼς , καὶ τάφσν οἰκῆσαι , καὶ τριημέρῳ ἀναστάσει τὴν κοινὴν ἐγκαινίσαι , καὶ θεμελιῶσαι πάντων ἀνάστασιν · ἀλλὰ γὰρ τοὺς αὲυ παθητὸν ἐνυβρίζοντας τὸ Θεῖον ἐπιστομίσει πάντως , ἃ προείρηται , τὸν ἀπὸ τῆς ἑνώσεως τῆς ψυχῆς , καὶ τοῦ σώματος ἔλεγχον προβαλλόμενα , καὶ ἄλλα πολλὰ τοιαῦτα . Τοὺς δὲ ἐκείνῃ μὲν τῇ πλάνῃ μὴ συμφερομένους , οὐδὲν δὲ ἐκείνης ἀνεκτότερον ἐχούσῃ προσανακειμένους , καὶ τὴν ἐν τόπῳ περιγραφὴν κατὰ τῆς θείας ἑνώσεως ἀποῤῥίπτειν διανοουμένους , ἐκεῖνά τε , καὶ τὰ νυνὶ ῥηθέντα ὅμως ἔστι καὶ ἐκ τῶν καθ´ ἑαυτοὺς προαγαγεῖν , καὶ ἐπ´ εὐθείας ἄγειν τὸν ἔλεγχον . Ὁ διδοὺς , ὥ ἀγαθὲ , πανταχοῦ τὸ Θεῖον , πῶς οὐ δώσει καὶ ὅλον πανταχοῦ παρεῖναι ; Οὐ γὰρ ἔλαττον εἰς λόγον τοῦτο θεοπρεποῦς ἀξιώματος . Εἰ δὲ ὅλον ὁλικῶς πανταχοῦ , καὶ τῇ ἐνωμένῃ σαρκὶ ὅλος ἐνυπάρχων ὁ Υἱὸς , εἰ καὶ πάρεστι μὲν αὐτὸς πανταχοῦ , ἡ δ´ ἀνθρωπίνη φύσις περιώρισται τόπῳ , καὶ χρόνῳ , ἀρχῇ τε , καὶ τελευτῇ , καὶ μυρίοις ἄλλοις · οὐ μὲν οὖν οὐδεμίαν πάροδον τῷ χωρισμῷ συνεπινοηθῆναι παραχωρήσειε . Ἐκεῖνος δέ ποτ´ ἂν εἴη ὁ τὸ Θεῖον καὶ χωρὶς τῆς προσληφθείσης σαρκὸς περιγενόΚμενον τόπῳ φανταζόμενος , ὃς κατὰ μέρη τερατεύεται πανταχοῦ παρεῖναι , ἀλλὰ μὴ καθόλου , οἷς ἂν τόποις πάρεστι τὸ Θεῖον . Λέγοι δ´ ἂν κατὰ μέρη , κἂν μὴ λέγοι , ὁ φάσκων · εἰ μὴ συμπαρεκτείνοιτο τῇ θεῖκῇ τοῦ Λόγου ὑποστάσει , μηδ´ ἡνωμένον αὐτῇ τὸ πρόσλημμα εἶναι . Ἠ γὰρ παράτασις , ἢ παρέκτασις . ἡ τὰ τοιαῦτα καὶ τὸ μὴ καθόλου τοῖς οὖσι , μηδ´ οἷς ἐπιλάμπει παρεῖναι , τῶν ἐπιδεχομένων ἐστὶ τὸν Κμερισμόν · καὶ τούτοις τὸ ἑνιαῖον αὐτοῦ , καὶ ἄτμητον κατατεμνομένων . Εἰ μεμέρισται τὸ Θεῖον πανταχοῦ φοιτῶν . καὶ πάντα κατέχον , καὶ παράτασιν ἐπ´ αὐτοῦ ζητεῖ , καὶ τὸ συμπαρατεινόμενον , καὶ δὴ καὶ περιγραφὴν , καὶ τὸ συμπεριγράφεσθαι . Εἰ δὲ τὸ δύσφημον , καὶ ἀνόξιον τοῦ Θεοῦ φαντάζεσθαι φεύγοις(εύγοις ἐὶ
Lemmas: Πῶς πᾶς πάθος οὗτος ὁ ἀληθής ἑνόω ὁ θεότης σύγκριμα , οὗτος οὗτος , σύνειμι ὁ πάσχω . διαμένω ἄώαυστος : Πῶς δέ ἴον θάνατος κατά ὁ οὐσιώδης λόγος οὗτος διαφεύγω ; καίτοι λέγω δις ἐγώ Χριστός ο θεός ἐγώ ἀπεράω παναληθής τε [ ὁ οἰκεῖος σάρξ ὑπέρ ἐγώ εἰς θάνατος δίδωμι , καί τάφος οἰκέω , καί τριήμερος ἀνάστασις ὁ κοινός ἐγκαινίζω , καί θεμελιόω πᾶς ἀνάστασις · ἀλλά γάρ ὁ ἀάω παθητός ἐνυβρίζω ὁ θεῖον ἐπιστομίζω πάντως , ὁ προερέω , ὁ ἀπό ὁ ἕνωσις ὁ Ψυχή , καί ὁ σῶμα ἔλεγχος προβάλλω , καί ἄλλος πολύς τοιοῦτος . ὁ δέ ἐκεῖνος μέν ὁ πλάνη μή συμφέρω , οὐδείς δέ ἐκεῖνος ἀνεκτός ἔχω προσανακειμενος , καί ὁ ἐν τόπος περιγραφή κατά ὁ θεῖος ἕνωσις ἀπορρίπτω διανοέομαι , ἐκεῖνος τε , καί ὁ νυνί εἴρω ὅμως εἰμί καί ἐκ ὁ καθ´ ἑαυτοῦ προάγω , καί ἐπι εὐθύς ἄγω ὁ ἔλεγχος . ὁ δίδωμι , ὅς ἀγαθός , πανταχοῦ ὁ θεῖον , πῶς οὖον δίδωμι καί ὅλος πανταχοῦ πάρειμι ; οὖον γάρ μικρός εἰς λόγος οὗτος θεοπρεπής ἀξίωμα . εἰμί δέ ὅλος ὁλικός πανταχοῦ , καί ὁ ενώνω σάρξ ὅλος ἐνυπάρχω ὁ υἱός , εἰμί καί πάρειμι μέν αὐτός πανταχοῦ , ὁ δδʹ ἀνθρώπινος φύσις περιορίζω τόπος , καί χρόνος , ἀρχή τε , καί τελευτή , καί μυρίος ἄλλος · οὖον μέν οὖν οὐδείς πάροδος ὁ χωρισμός συνεπινοέω παραχωρέω . ἐκεῖνος δέ ποτ εἄν εἰμί ὁ ὁ θεῖον καί Χωρὶς ὁ προσλαμβάνω σάρξ περιγίγνομαι τόπος φαντάζω , ὅς κατά μέρος τερατεύομαι πανταχοῦ πάρειμι , ἀλλά μή καθόλου , ὅς εἄν τόπος πάρειμι ὁ θεῖον . λέγω δδʹ εἄν κατά μέρος , κἀν μή λέγω , ὁ φάσκω · εἰμί μή συμπαρεκτείνω ὁ θεῖος ὁ Λόγος ὑπόστασις , μηδ´ ἑνόω αὐτός ὁ πρόσλημμα εἰμί . ὁ γάρ παράτασις , ἢ παρέκτασις . ὁ ὁ τοιοῦτος καί ὁ μή καθόλου ὁ εἰμί , μηδ´ ὅς ἐπιλάμπω πάρειμι , ὁ ἐπιδέχομαι εἰμί ὁ Κμερισμόν · καί οὗτος ὁ ἑνιαῖος αὐτός , καί ἄτμητος κατατέμνω . εἰμί μερίζω ὁ θεῖον πανταχοῦ φοιτάω . καί πᾶς κατέχω , καί παράτασις ἐπι αὐτός ζητέω , καί ὁ συμπαρατείνω , καί δή καί περιγραφή , καί ὁ συμπεριγράφω . εἰμί δέ ὁ δύσφημος , καί ανοξία ὁ Θεός φαντάζω φεύγω εἰ