cogPG.PG101 185
καὶ πρὸς αὐτὴν τὴν κλῆσιν ἐφέροντο . Ἄρ´ οὐκ εἰς ἀποτροπὴν μᾶλλον ἐπῆγον τοῦ βαπτίσματος , εἰ οὕτω βαπτίζειν ἐπεχείρουν καὶ πρὸς τοὐναντίον ἢ κήρυττον ; Ἀλλ´ ἐβάπτιζον ὡς ἐβούλοντο , ἀλλ´ οὐχ ὡς ὁ Δεσπότης ἐδιδάξατο · καὶ κράτος ἔλαβεν ἡ γνώμη , καὶ ἔθει καὶ χρόνῳ τὸ τοῦ Διδασκάλου δόγμα παραγράφεσθαι . Τίς οὖν πάλιν ἢ πόθεν ἐπέστη ζῆλον καὶ ῥώμην , ὃς τοσαύτην ἔσχεν ἀναλαβεῖν δι´ ὡν τὸ παράγγελμα τοῦ Σωτῆρος λήθῃ δεδομένον ἀνεσώσατο · Ἀλλ´ εἰπεῖν οὐκ ἔχουσιν οὐδ´ ἂν εἴπωσι . Τίς γὰρ αὐτῷ καὶ προσέσχε τῆς Δεσποτικῆς μὲν ἤδη παρεωραμένης ἐντολῆς ; καὶ τότε οὐχ ὑπὸ τῶν τυχόντων , ἀλλ´ οἶ τῶν ἄλλων ἦσαν τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως κήρυκες καὶ διδάσκαλοι . Τίς οὖν ἕτερος εἰς τὴν οἱκείαν τάξιν τὸ Δεσποτικὸν ἐπανήγαγε πρόσταγμα ; καὶ μάλιστα της τῶν μαθητῶν ἐπινοίας , ὡς ὁ διαφιλονεικῶν λόγος βούλεται , εἰς τὴν οἱκουμένην ἐξαπλωθείσης ἤδη καὶ συνήθους ἅπασι τοῖς μυσταγωγουμένοις καθισταμένης , Καί τοι μή πω μὲν πλατυνθείσης τῆς περὶ τοῦ βαπτίσματος καινοτομίας , οὐκ ἦν ἐργῶδες οὕτως τὸ Δεσποτικὸν κρατύνεσθαι νομοθέτημα . Ταύτης δὲ τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης καταλαβούσης , τίς ἂν εἴη ῥ τὴν κατασχοῦσαν μὲν μυσταγωγίαν ἐκβαλεῖν γεΚγενημένος δυνατός ; τὴν δ´ ἐξ ἀρχῆς δοθεῖσαν μὲν , σεσιγημένην δὲ παντελῶς , ἀνακαλέσασθαι ; Εἰ γὰρ οὐχ εὗρε χώραν διὰ τὸ δυσπαράδεκτον τῶν ἀκροατῶν ἡ σωτήριος ἐντολὴ , ὁπότε μηδεμία τις ἑτέρα μύησις προκατέλαβε τὰς ἀκοὰς αὐτῶν , μηδὲ ταῖς ψυχαῖς ἐνεγράφη καὶ ἐνετυπώθη , ἐπειδὰν κατεσχέθηοαν καὶ ἐτελέσθησαν τῇ τῶν ἀποστόλων τελετῇ , πῶς ἂν εὔροι παρείσδυσιν , ἀντιπιπτούσης αὐτῇ καὶ ἀντανισταμένης τῆς ἥδη τὸ κράτος ἄμαχον ἐχούσης ; Ὁρᾷς ὡς ἀδύνατον πανταχόθεν ἐπιδείκνυται τοὺς αὐτάπσας τοῦ λόγου καὶ ὡς ἀληθῶς ὑπηρέτας , ὧν ὁ βίος ἦν καὶ ὁ δρόμος θανάτῳ τὸ Δεσποτικὸν βεβαιῶσαι φίλτρον , καὶ τῶν αὐτοῦ θεσπισμάτωνὴ συντηρῆσαι τὸ ἀπαράβατόν τε καὶ ἀπερίτρεπτον . ιθʹ . Τί δ´ ἂν εἴποις ; τίς δ´ ἄν σε μὴ λάβῃ φρίκη καὶ δέος ἐπειδὰν τῶν ἀποστολικῶν θεσμῶν τὰς ἀπειλουμένας ψήφους ἀκούσῃς ; ἂς οὐχ εἰς μόνον οὐδὲ δεύτερος , οὐδὲ καθ´ ἕνα πλείους , σύμπας δ´ ὁ χορὸς τῶν μαθητῶν τὴν Δεσποτικὴν ἐντολὴν βεβαιῶν , οὐ λύων . ἄπαγε , ἀπεφήνατο . Καὶ ποῦ λαβεῖν ἔστιν αὐτῶν τὸ φρικτὸν τῆς ἀρᾶς ; Αὐτῶν χρεὼν ἀκούειν . τῶν οὐρανίῳ ψήφῳ κεκυρωμένων φωνῶν · διαπρύσιον αὕται βοῶσιν · « Εἴ τις ἐπίσκοπος ἢ πρεσβύτεροσπίστησον , ἄνθρωπε , μᾶλλον δὲ οὐδὲ ἐπιστάσεως ἐνταῦθα δεῖ · περιφανῶς γὰρ ἡ Δεσποτικὴ κυροῦται παράδοσις ) , εἴ τις οὖν κατὰ τὴν τοῦ Κυρίου Πνεῦμα , καθαιρείσθω . » Καὶ οὐδὲ μέχρι τούτου τὴν καταδίκην ἱστῶσιν · ἀλλὰ καὶ ἐὰν ὀνομάτων παραλαβεῖν οἱ βαπτίζοντες ἐπιχειρήσωσι , μηδὲν ὅλως τὸν
Lemmas: καί πρός αὐτός ὁ κλῆσις φέρω . Ἄρα οὐ εἰς ἀποτροπή μᾶλλον ἐπάγω ὁ βάπτισμα , εἰμί οὗτος βαπτίζω ἐπιχειρέω καί πρός ἐναντίος ἢ κηρύσσω ; Ἀλ βαπτίζω ὡς βούλομαι , ἀλ οὐ ὡς ὁ Δεσπότης διδάσκω · καί κράτος λαμβάνω ὁ γνώμη , καί ἔθος καί χρόνος ὁ ὁ Διδασκάλου δόγμα παραγράφω . Τῖς οὖν πάλιν ἢ πόθεν ἐφίστημι ζῆλος καί ῥώμη , ὅς τοσοῦτος ἔχω ἀναλαμβάνω δις ὡς ὁ παράγγελμα ὁ Σωτήρ λήθη δίδωμι ἀνασῴζω · Ἀλ εἶπον οὐ ἔχω οὐδός εἄν εἶπον . Τῖς γάρ αὐτός καί προσέχω ὁ δεσποτικός μέν ἤδη παροράω ἐντολή ; καί τότε οὐ ὑπό ὁ τυγχάνω , ἀλ οἶς ὁ ἄλλος εἰμί ὁ εἰς Χριστός πίστις κῆρυξ καί διδάσκαλος . Τῖς οὖν ἕτερος εἰς ὁ οἰκεῖος τάξις ὁ δεσποτικός ἐπανάγω πρόσταγμα ; καί μάλιστα ὁ ὁ μαθητής ἐπίνοια , ὡς ὁ διαφιλονεικος λόγος βούλομαι , εἰς ὁ οἰκέω ἐξαπλόω ἤδη καί συνήθης ἅπας ὁ μυσταγωγέω καθίστημι , καί ὅς μή πω μέν πλατύνω ὁ περί ὁ βάπτισμα καινοτομία , οὐ εἰμί ἐργώδης οὕτως ὁ δεσποτικός κρατύνω νομοθέτημα . Ταύτη δέ ὁ πέρας ὁ οἰκέω καταλαμβάνω , τίς εἄν εἰμί Ῥ ὁ κατέχω μέν μυσταγωγία ἐκβάλλω γεΚγενημένος δυνατός ; ὁ δδʹ ἐκ ἀρχή δίδωμι μέν , σιγάω δέ παντελῶς , ἀνακαλέω ; εἰμί γάρ οὐ εὑρίσκω χώρα διά ὁ δυσπαράδεκτος ὁ ἀκροατής ὁ σωτήριος ἐντολή , ὁπότε μηδείς τις ἕτερος μύησις προκαταλαμβάνω ὁ ἀκοή αὐτός , μηδέ ὁ Ψυχή ἐγγράφω καί ἐντυπόω , ἐπειδάν κατέχω καί τελέω ὁ ὁ ἀπόστολος τελετή , πῶς εἄν εὑρίσκω παρείσδυσις , ἀντιπίπτω αὐτός καί ἀντανίστημι ὁ ἥδη ὁ κράτος ἄμαχος ἔχω ; ὁράω ὡς ἀδύνατος πανταχόθεν ἐπιδείκνυμι ὁ αὐτάπσας ὁ λόγος καί ὡς ἀληθής ὑπηρέτης , ὅς ὁ βίος εἰμί καί ὁ δρόμος θάνατος ὁ δεσποτικός βεβαιόω φίλτρον , καί ὁ αὐτός θεσπισμάτωνὴ συντηρέω ὁ ἀπαράβατος τε καί ἀπερίτρεπτος . εὐθύς . τις δδʹ εἄν εἶπον ; τίς δδʹ ἄν σύ μή λαμβάνω φρίκη καί δέος ἐπειδάν ὁ ἀποστολικός θεσμός ὁ ἀπειλέω ψῆφος ἀκούω ; ὅς οὐ εἰς μόνος οὐδέ δύο , οὐδέ καθ´ εἷς πλείων , σύμπας δδʹ ὁ χορός ὁ μαθητής ὁ δεσποτικός ἐντολή βεβαιόω , οὖον λύω . ἀπάγω , ἀποφαίνω . καί ποῦ λαμβάνω εἰμί αὐτός ὁ φρικτός ὁ ἀρά ; αὐτός χρεὼν ἀκούω . ὁ οὐράνιος ψῆφος κυρόω φωνή · διαπρύσιον οὗτος βοῦς · « εἰμί τις ἐπίσκοπος ἢ πρεσβυτεροσπιιστημι , ἄνθρωπος , μᾶλλον δέ οὐδέ ἐπίστασις ἐνταῦθα δεῖ · περιφανής γάρ ὁ δεσποτικός κυρόω παράδοσις ) , εἰμί τις οὖν κατά ὁ ὁ κύριος πνεῦμα , καθαιρέω . » καί οὐδέ μέχρι οὗτος ὁ δίκη ἵστημι · ἀλλά καί ἐάν ὄνομα παραλαμβάνω ὁ βαπτίζω ἐπιχειρέω , μηδείς ὅλως ὁ