cogPG.PG101 69
Ι μοῦντες τοῦ πονηροῦ · καίτοι γε οὐ κατ´ ἐκείνων , ὡς δῆλον , ἐρρήθη , ἀλλ´ οὓς ὁ μικρῷ πρόσθεν χρόνος τῆς Δεσποτικῆς παρουσίας , ἀπατεῶνας καὶ πλάνους ἀπέδειξε . Τὸ γὰρ εἰς τοὺς δαίμονας ὑπειλῆφθαι τὴν Δεσποτικὴν ταύτην ἀπεῤῥίφθαι φωνὴν , κἂν εἰς ἀσεβημάτων οὐκ ἂν ἤκῃ λογισμὸν , κἂν ὁμοίως φρονῇ μὴ πάντοτε τὸ καθολικὸν σχῆμα τῆς φωνῆς καὶ καθολικὴν ἔννοιαν ἀπαιτεῖν , ἀλλ´ οὖν τὸ περιεργότεροκαὶ μὴ τῆς εὐαγγελικῆς βουλήσεως περὶ πόδα εἶναι , δευτέραν αὐτῷ δίδωσι τοῦ προειρημένου τάξιν λαβεῖνπλήν γε τὸ ἀσύνετον καὶ δυσσεβὲς τῶν θεομαχούντων θράσος τῷ τύπῳ τῆς καθολικῆς προσανέχοντες φωνῆς , τῆς οἰκείας δυσσεβείας ἀναχώρησιν τὰ Κυριακά νομίζουσι λόγια λζʹ . Ὅμοιόν ἐστι καὶ τὸ , « Πάντα δι´ αὐτοῦ ἐγένετο · » καὶ ὁμοίως τοῖς Πνευματομάχοις ὄργανον τῆς πλάνης ὑποβάλλεται . Τῶν πάντων γὰρ τὸ πανάγιον Πνεῦμα διὰ τὸ καθόλου τῆς φωνῆς οὐκ ἐξαιιοιὶ μενοι τῶν γεγονότων , καὶ αὐτὸ δεδυσφημήκασι . Καὶ μυρία δ´ ἄλλα οἱ ἱεροὶ Λόγοι εἰς τὸ καθ´ ὅλου μὲν ν σχηματίζουσι , μερικωτέραν δὲ ποιοῦνται τὴν δήλωσιν · ὡς τό · « Ματαιότης ματαιοτήτων , τὰ πάντα ματαιότης · » οὐδὲ γὰρ οὐδ´ ἡ ἀρετὴ τῶν ματαίων , οὐδ´ Ἀ σοφία , οὐδ´ ἡ εὐσέβεια . Καὶ , « Πάντες ἐξεκλιναν , ἅμα ἠχρειώθησαν · » οὐδὲ γὰρ οὐδ´ οἱ παρὰ Θεοῦ καὶ´ ἐκάστην γενεὰν καὶ γενεὰν κατὰ παθῶν καὶ δαιμά νων καὶ τυράννων στεφανῖται δεικνύμενοι · καὶ πολλᾶ Ἐλλα τοιαῦτα ἐπὶ σχολῆς ἄν τις θεωρήσειεν · ἀρκεῖν δ´ οἶμαι καὶ τὰ παρατεθειμένα . Τῆς γὰρ εἰκονομαχικῆς λύσσης τὴν διὰ τῆς κακουργίας ταύτης ἀπῆ νοιαν , μετὰ τῆς ἄλλης αὐτῶν φρενοβλαβοῦς κακομνχανίας , ἰδιαζόντως ἡμῖν λόγος ἐθριάμβευσεν . Ἀλλ´ ὅτι μὲν πολλὰ τῶν ἀπορημάτων προκαταΚσκευῆς δεῖται , καὶ ὅτι τὰ σὰ παρά τε τῶν προλαΚόντων ἀνδρῶν ἁγίων καὶ ἡμῖν αὐτοῖς ἐκεῖθεν χειραΓγω ] γουμένοις διευκρίνηται , καὶ ὅτι τὰ πλεῖστα τῶν αἰτίων παρ’´ ἃ εἴωθε συμβαίνειν τὸ ἄπορον ἐπεξήλθομεν , ὁ λόγος ἐπέδειξε . Καὶ ὅτι μὲν τῆς ἀκριβείας πάντων ἐπειλήμμεθα , οὐκ ἀν φαίημεν · ὅτι δὲ τῆς αἰτήσεως οὐκ ἔλαττον εἰσηνέγκαμεν , οὐκ ἂν ὑπερηφάνων λόγων , δικαζούσης ἀληθείας , οὐδεὶς ἂν ἡμᾶς αἰτιάσαιτο . ΕΡΩΤΗΣΙΣ Η Εἰ τῆ ἐβδόμῃ ἡμέρᾳκατέπαυσεν ὁ Θεὸς ἀκὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ , πῶς ὁ σωτήριος τοῖὴ Πατρὸς Λόγος φησίν · « Ὁ Πατήρ μου ἔως ἄρτι ἐργάζεται , κλγὼ ἐργάζομαι ; » Εάῖια αὐ Αυε . Μαὶο , ει . ὅετίρί . κοι . Οοίί . ἐΧ , Ρ . ἓ ; κρίαοεης , σμοοόο ἰοῖ ε ονροαηὲ ἰεειῖποια Ἔρη ΙΙ ἃ εἰ λοαΒ . ν , ἢί , Οιιαιαι κῖἂΡηΙμε ΓΡΗΙΟΓΙε ὁΟΡΓΑΙΟΠΒΒ ; ΠυιαΓΗΙΛ φιῆοια μΙαα οἰ ἰρεο ὓ ἠῃΙο ΓΛ κοίΤέσσαρας ὁρῶμεν τοῦ Δημιουργοῦ ἐργασίας · ὧν πρώτη μέν ἐστιν αὐτὴ τῶν ὄντων ἡ κατ´ ἀρχὰς προβολή
Lemmas: Ι Μουντές ὁ πονηρός · καίτοι γε οὖον κατ´ ἐκεῖνος , ὡς δῆλος , εἴρω , ἀλ ὅς ὁ μικρός πρόσθεν χρόνος ὁ δεσποτικός παρουσία , ἀπατεών καί πλάνος ἀποδείκνυμι . ὁ γάρ εἰς ὁ δαίμων ὑπολαμβάνω ὁ δεσποτικός οὗτος ἀπορρίπτω φωνή , κἀν εἰς ἀσέβημα οὐ εἄν ἥκω λογισμός , κἀν ὁμοίως φρονέω μή πάντοτε ὁ καθολικός σχῆμα ὁ φωνή καί καθολικός ἔννοια ἀπαιτέω , ἀλ οὖν ὁ περιεργότεροκαὶ μή ὁ εὐαγγελικός βούλησις περί πούς εἰμί , δύο αὐτός δίδωμι ὁ προερέω τάξις λαβεῖνπλήν γε ὁ ἀσύνετος καί δυσσεβής ὁ θεομαχέω θράσος ὁ τύπος ὁ καθολικός προσανέχω φωνή , ὁ οἰκεῖος δυσσέβεια ἀναχώρησις ὁ κυριακός νομίζω λόγιος λζʹ . ὁμοῖος εἰμί καί ὁ , « Πάν δις αὐτός γίγνομαι · » καί ὁμοίως ὁ Πνευματομάχος ὄργανον ὁ πλάνης ὑποβάλλω . ὁ πᾶς γάρ ὁ πανάγιος πνεῦμα διά ὁ καθόλου ὁ φωνή οὐ εξαιιοις μένω ὁ γίγνομαι , καί αὐτός δυσφημέω . καί μυρίος δδʹ ἄλλος ὁ ἱερός Λόγοι εἰς ὁ καθ´ ὅλος μέν Ν σχηματίζω , μερικός δέ ποιέω ὁ δήλωσις · ὡς ὁ · « Ματαιότης ματαιότης , ὁ πᾶς ματαιότης · » οὐδέ γάρ οὐδός ὁ ἀρετή ὁ μάταιος , οὐδός ὅς σοφία , οὐδός ὁ εὐσέβεια . καί , « πάνετες ἐκκλίνω , ἅμα ἀχρειόω · » οὐδέ γάρ οὐδός ὁ παρά Θεός καί ἕκαστος γενεά καί γενεά κατά πάθος καί δαιμά νάω καί τύραννος στεφανίτης δείκνυμι · καί πολύς Ἕλλα τοιοῦτος ἐπί σχολή ἄν τις θεωρέω · ἀρκέω δδʹ οἴομαι καί ὁ παρατίθημι . ὁ γάρ εικονομαχικεω λύσσα ὁ διά ὁ κακουργία οὗτος ἄπειμι νοια , μετά ὁ ἄλλος αὐτός φρενοβλαβής κακομνχανίας , ἰδιαζόντως ἐγώ λόγος θριαμβεύω . Ἀλ ὅτι μέν πολύς ὁ ἀπόρημα προκαταΚσκευῆς δήω , καί ὅτι ὁ σός παρά τε ὁ προλασκω ἀνήρ ἅγιος καί ἐγώ αὐτός ἐκεῖθεν χειραΓγω ] γούμενος διευκρινέω , καί ὅτι ὁ πλεῖστος ὁ αἴτιος παροράω ὁ εἴωθα συμβαίνω ὁ ἄπορος ἐπεξέρχομαι , ὁ λόγος ἐπιδείκνυμι . καί ὅτι μέν ὁ ἀκρίβεια πᾶς ἐπιλαμβάνω , οὐ εἰς φημί · ὅτι δέ ὁ αἴτησις οὐ μικρός εἰσφέρω , οὐ εἄν ὑπερήφανος λόγος , δικάζω ἀλήθεια , οὐδείς εἄν ἐγώ αἰτιάομαι . ἐρώτησις ὁ εἰμί τῆ ἐβδόμη ἡμέρᾳκατέπαυσεν ὁ θεός ΑΚΟ πᾶς ὁ ἔργον αὐτός , πῶς ὁ σωτήριος τοῖος πατήρ Λόγος φημί · « ὁ Πατήρ ἐγώ ἔως ἄρτι ἐργάζομαι , κλγὼ ἐργάζομαι ; » Εάῖια αὖος ἰαύω . Μάιος , ει . ὅς . κέω . Οἴος . ἐκ , Ρ . ἕ ; κριαοειμι , σμοοόο Ἰώ ε ονροαηὲ ιεειιποιος ἔρομαι ΙΙ ὁ εἰμί λοαΒ . Ν , ἀεί , οιιος Ῥῖος ΓΙ ΒΟ ; Λυ φιῆοια μΙαα ὁ ἱερός ὗ ἠῃΙο ΓΛ κοιτεσσαρες ὁράω ὁ Δημιουργός ἐργασία · ὅς πρῶτος μέν εἰμί αὐτός ὁ εἰμί ὁ κατ´ ἀρχή προβολή