cogPG.PG101 502
τί : κἂν οὐδὲν ἡμεῖς ἐροῦμεν , αὐτὸ πᾶσιν αὐτοῦ τὰ πάθη , καὶ τὸ βάρος , καὶ τὴν χαλεπότητα διακέκραγε · καὶ ὅτι καὶ κονιορτοῦ καὶ καπνοῦ καὶ σκιᾶς καὶ ῥνείρου , καὶ πάντων ἐστὶν εὐτελέστερόν τε καὶ ἀμυδοότερον . Πῶς οὖν ἔστι φυγεῖν τὰ κακά ; Κατὰ παῖδα μὲν , ἀγωγῆς τυχόντα χρηστῆς καὶ σωφρόνων παιδαγωγῶν · ὅπερ οὐδ´ ἐν ἡμῖν ἐστιν , ἀλλ´ ἐν ταῖς σῶν τεκόντων Π τῶν ἐπιτρόπων φροντίσιν · ἐν νεότητι δέ , καθ´ ἣν ἄρχεται καὶ τὸ ἡμέτερον , διὰ σφοδροτάτου χαλινοῦ καὶ ἀκριβεστάτης παιδεύσεώς τε καὶ γυμνασίας καὶ συνασκήσεως · κατὰ δὲ τὴν μέσην ἡλικίαν . διά τε τοῦ προκαταρτισθεντος καὶ προεντυπουθέντος τῇ ψυχῇ ἔθους · ὃ καὶ μεγίστην ἔχει πρὸς πὰ ἑξῆς κατορθώματα τὴν ἰσχὺν , καὶ διὰ τῆς ὁμοίας σπουδῆς καὶ ἐπιμελείας τῆς κατ´ ἀρετὴν τελειώσεως . Τῷ δ´ οὔτω λοιπὸν οἰκονομήσαντι καὶ διακυβερνήσαντι τὸν βίον , λιμὴν ἀπαντήσει τὸ γῆρας , καὶ πόνων ἀνάπαυσις , τῆς κατὰ ψυχὴν ἡδονῆς , καὶ θείας εὐφροσύνης τὰς ἀπὸ τοῦ σώματος λύπας παρωθουμένης τε καὶ ἀποκρυπτούσης , καὶ μακάριον , ὡς ἀληθῶς , ἀποΚφαινούσης τὸν ἄνθρωπον . Σὺ δέ μοι , τέκνον , μὴ μόνον ἃ γράφω προθύμως ἀναγίνωσκε , ἀλλὰ καὶ διὰ τῶν ἔργων προθυμότερον ἐπιγίνωσκε , ΟΟΕΕΤΙΟΟΟvΙΙ οἷς . ΣΟΧΑΑvί . Τακν . ΟΟΧΧΥΙ ] ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΣΖʹ . « Θὲς τὴν χεῖρά σου ὑπὸ τὸν μηρόν μου , » φησίν ὁ ! πατριάρχης Ἀβραάμ · δύο ταῦτα παραδηλῶν τῷ νυμφαγωγῷ προστάττει θεράποντι · ἓν μὲν καὶ πρόχειρρν , τὸν ὅρκον εἰς τὸ τῆς περιτομῆς σεβάσμιον εἰς πραττόμενος · δεύτερον δὲ καὶ νοούμενον , εἰς τὸν ἐξ αὐτοῦ τεχθησόμενον Χριστὸν καὶ Θεὸν ἡμῶν · δεσμεύων αὐτὸν , καὶ εὐορκεῖν ἐπὶ πλέον ἀσφαλιζόμενος , ἅμα δὲ καὶ προθυμότερον αὐτὸν ἐργαζόμενος , ἅτε δὴ ἔφορον καὶ μάρτυρα τῶν ἐπὶ νυμφαγωγίᾳ ὅρκων , οὐκ ἄλλον αὐτῷ ἐφιστάμενος , ἀλλ´ ἐκεῖνον , ὃς καὶ προῦπέσχετο , ὡς τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ , τὸ ἐν Ἱσαὰκ αὐτοῦ σπέρμα πληθυνθήσεσθαι · καὶ δυνατός ἐστι πέρας ἐπιθεῖναι ταῖς ὑποσχέσεσι , καὶ ἀμεταμελήτους οἶδε τὰς δωρεὰς καὶ τὰς χάριτας · μονονουχὶ καὶ ἐννοούμενος καὶ λέγων , Ὦ παῖ τοῦ ἐμοῦ γνησίου νυμφαγωγὲ παιδὸς , προθυμηθῆναι δέοι μόνον τῇ ὕπηρεσίᾳ , προαίρεσιν σπουδαίαν εἰσενεγκεῖν , τὰ δ´ ἄλλα ῥᾷστον ἀνύσει ὁ καὶ τῆς ὁρκωμοσίας ἐπόπτης καὶ μάρτυς , καὶ τὰς τῆς πολυπαιδίας ὑποσχέσεις δωρησάμενος . Καὶ ὅρα ὡς φιλοθέως λίαν καὶ εἰκότως τὸν ἐπὶ παιδογονίᾳ τοῦ Υἱοῦ μεσίτην ἐσόμενον , τῆς σφραγῖδος ἁπτόμενον , ἣν τῆς ἐν πίστει πολυγονίας σημεῖον ἔλαβεν , ὀμνύειν προσέταττεν · ἵνα εἴπῃς , Ὁ δαύς μοι τὴν περιτομὴν , αὐτὸς ἔδωκε τὸ μὲν Χαναναῖον γένος , μεθ´ ὧν ἐγὼ παροικῶ , ἐπάρατον , ἐν εὐλογίαις δὲ τὸ ἡμέτερον . Ἰδοὺ τοίνυν τῆς θείας ἐφαπτάμενον σφραγῖδος , τὸν νομοθέτην ταύτης ὀμνύναι κελεύω , μὴ ἂν ἄλλως ποιεῖν , ἢ ὡς ἐκείνῳ τῷ τῆς πολυΟΟΗΘΤΙΟ
Lemmas: τίς : κἀν οὐδείς ἐγώ εἴρω , αὐτός πᾶς αὐτός ὁ πάθος , καί ὁ βάρος , καί ὁ χαλεπότης διακράζω · καί ὅτι καί κονιορτός καί καπνός καί σκιά καί ρνειροος , καί πᾶς εἰμί εὐτελής τε καί αμυδοοτερος . Πῶς οὖν εἰμί φεύγω ὁ κακός ; κατά παῖς μέν , ἀγωγή τυγχάνω χρηστός καί σώφρων παιδαγωγός · ὅσπερ οὐδός ἐν ἐγώ εἰμί , ἀλ ἐν ὁ σός τίκτω Π ὁ ἐπίτροπος φροντίς · ἐν νεότης δέ , καθ´ ὅς ἄρχω καί ὁ ἡμέτερος , διά σφοδρός χαλινός καί ἀκριβής παίδευσις τε καί γυμνασία καί συνάσκησις · κατά δέ ὁ μέσος ἡλικία . διά τε ὁ προκαταρτίζω καί προεντυπόω ὁ Ψυχή ἔθος · ὅς καί μέγας ἔχω πρός πη ἑξῆς κατόρθωμα ὁ ἰσχύς , καί διά ὁ ὅμοιος σπουδή καί ἐπιμέλεια ὁ κατ´ ἀρετή τελείωσις . ὁ δδʹ οὐτάω λοιπός οἰκονομέω καί διακυβερνάω ὁ βίος , λιμήν ἀπαντάω ὁ γῆρας , καί πόνος ἀνάπαυσις , ὁ κατά ψυχή ἡδονή , καί θεῖος Εὐφρόσυνος ὁ ἀπό ὁ σῶμα λύπη παρωθώ τε καί ἀποκρύπτω , καί μακάριος , ὡς ἀληθής , ἀποφαίνω ὁ ἄνθρωπος . σύ δέ ἐγώ , τέκνον , μή μόνος ὁ γράφω προθύμως ἀναγιγνώσκω , ἀλλά καί διά ὁ ἔργον πρόθυμος ἐπιγιγνώσκω , Ο ὅς . ΧΟ . Τακ . ΧΟ ] ἐρώτησις ΣΖʹ . « τίθημι ὁ χείρ σύ ὑπό ὁ μηρός ἐγώ , » φημί ὁ ! πατριάρχης Ἀβραάμ · δύο οὗτος παραδηλόω ὁ νυμφαγωγός προστάσσω θεράπων · εἷς μέν καί πρόχειρρν , ὁ Ὅρκος εἰς ὁ ὁ περιτομή σεβάσμιος εἰς πράσσω · δύο δέ καί νοέω , εἰς ὁ ἐκ αὐτός τίκτω Χριστός καί θεός ἐγώ · δεσμεύω αὐτός , καί εὐορκέω ἐπί πλέω ἀσφαλίζω , ἅμα δέ καί πρόθυμος αὐτός ἐργάζομαι , ἅτε δή ἔφορος καί μάρτυς ὁ ἐπί νυμφαγωγία Ὅρκος , οὐ ἄλλος αὐτός ἐφίστημι , ἀλ ἐκεῖνος , ὅς καί προπίπτω , ὡς ὁ ἄστρον ὁ οὐρανός , ὁ ἐν Ἰσαάκ αὐτός σπέρμα πληθύνω · καί δυνατός εἰμί πέρας ἐπιτίθημι ὁ ὑπόσχεσις , καί αμεταμέλητος οἶδα ὁ δωρεά καί ὁ χάρις · μονονού καί ἐννοέω καί λέγω , ὦ παῖς ὁ ἐγώ γνήσιος νυμφαγωγός παῖς , προθυμέομαι δήω μόνος ὁ ὑπηρεσία , προαίρεσις σπουδαῖος εἰσφέρω , ὁ δδʹ ἄλλος ῥᾴδιος ἀνύω ὁ καί ὁ ὁρκωμοσία Ἐπόπτης καί μάρτυς , καί ὁ ὁ πολυπαιδία ὑπόσχεσις δωρέω . καί ὁράω ὡς φιλόθεος λίαν καί εἰκότως ὁ ἐπί παιδογονία ὁ υἱός μεσίτης εἰμί , ὁ σφραγίς ἅπτω , ὅς ὁ ἐν πίστις πολυγονία σημεῖον λαμβάνω , ὄμνυμι προστάσσω · ἵνα εἶπον , ὁ δαύω ἐγώ ὁ περιτομή , αὐτός δίδωμι ὁ μέν Χαναναῖος γένος , μεθ´ ὅς ἐγώ παροικέω , ἐπαίρω , ἐν εὐλογία δέ ὁ ἡμέτερος . ἰδέ τοίνυν ὁ θεῖος ἐφάπτω σφραγίς , ὁ νομοθέτης οὗτος ὄμνυμι κελεύω , μή εἄν ἄλλως ποιέω , ἢ ὡς ἐκεῖνος ὁ ὁ ΟΠ