cogPG.PG101 328
ἐνομιλοῦντι βίβλοις ῥᾷόν ἐστιν ἐντυχεῖν , καὶ οὐδεμίαν ἀνάγκην ὁρῶ τοῖς ἑτέρων φροντίσιν ἐμαυτῷ συναπαρτίζειν τὸ ῥᾷστον · ἑκὼν νῦν ἀφίημι . Εἰδέναι μέντοι χρὴ , ὅτι καὶ τὸ , « ʹἘὰν ἐγὼ δοξάζω ἐμαυτὸν , ἡ δόξα μου οὐδέν ἐστιν · ἢ διὰ τῆς κατ´ ἐρώτησιν ἀναγνώσεως , ἢ κατὰ τοὺς προσήκοντας νόμους τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει , τὸ ῥητὸν εἰρῆσθαι ἐξακούοντες εἰς οὐδεμίαν ἂν συζήτησιν περιενεχθείημεν . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ϟΘʹ . Τῇ Δεσποτικῇ φωνῇ τῇ λεγούσῃ , « Ὅπου ὑπάγω ἐκὼ οἴδατε . καὶ τὴν ὁδὸν οἴδατε , » οὐκ ἀνακόλουθος οὐδὲ τἀναντία φθέγγεται ἡτοῦ μαθητοῦ ὑποφώνησις · « Κύριε , οὐκ οἴδαμεν ποῦ ὑπάγεις , καὶ πῶς δυνάμεθα τὴν ὁδὸν γνῶναι ; » Οὐ γὰρ ἁπλῶς , οὐδ´ ἀπολύτως τοῦτο , οὐδὲ χωρίς τινος προηγουμένης ὑποθέσεως εἴρηται · ἀλλ´ ἔχει προηγούμενον , ὦ καὶ συνάπτεται τὸ , « Πάλιν ἔρχομαι , καὶ παραλήψομαι . ὑμᾶς . » Τοῦτο γὰρ εἰπὼν , ἐπισυνάπτει διὰ τοῦ , ἵνα , καὶ τὴν αἰτίαν τῆς παραλήψεως εἰς τρία ταῦτα δι ἑλὼν αὐτήν · εἴς τε τὸ εἶναι τοὺς μαθητὰς , ἔνθα καὶ ὁ Διδάσκαλος · καὶ εἰς τὸ εἰδέναι ὅπου ὑπάγει · καὶ εἰς τὸ τὴν ὁδὸν εἰδέναι . Φησὶ γὰρ , « Πάλιν ἔρχομαι , καὶ παραλήψομαι ὑμᾶς πρὸς ἐμαυτόν . » Διὰ τί : . « Ἵνα ὅπου εἰμὶ ἐγὼ , καὶ ὑμεῖς ἦτε · καὶ ἵνα ὅπου ὑπάγω οἴδατε , καὶ ἵνα τὴν ὁδὸν οἴδατε · » τοῦ ἴνα , δηλονότι ταῖς τρισὶν αἰτίαις , ὡς πολλάκις εἴωθε , κοινοποιουμένου . Οὐκοῦν τὸ , εἰδέναι τὴν ὁδόν · καὶ τὸ ὅπου ὑπάγει , οὔπω ἔλεγεν αὐτοῖς παρεῖναι · ὥσπερ οὐδὲ τὸ , εἰς οὐρανοὺς αὐτῷ συνεῖναι · ἀλλ´ εἰς τὸν ποῦ ἐπανέρχεσθαι καιρὸν , καὶ παραλαμβάνειν αὐτοὺς , τεταμιεῦσθαι αὐτοῖς ταῦτα . Τριῶν οὖν τοῖς μαθηταῖς , κατὰ τὴν ἐπάνοδον , ὑπισχομένων · ἀποθαυμάζων ὁ Θωμᾶς τὸ μέγεθος τῶν ἐπηγγελμένων , Ἔτι δὴ μηδὲ τοῦ ἐλάττονός πω ἐν καταλήψει γεγονὼς , εἰκότως διαμφισβητεῖ πῶς ἐν μεθέξει γενήσονται τῶν μειζόνων · ἔλαττον γὰρ τὸ εἰδέναι ἀπλῶς ποῦ στόδε ἐστὶν , ἤπερ τὴν ἀπάγουσαν ὁδὸν εἰδέναι · καὶ τοῦτο πάλιν , τοῦ ἐν αὐτῷ ἤδη τῷ ζητουμένῳ τόπῳ Ἐιαιτᾶσθαι . Ἀκόλουθος οὖν ἡ τοῦ μαθητοῦ διαμφισβήτησις , καὶ οὐδὲν τῇ διδασκαλικῇ φωνῇ μάχεται Οὐ γὰρ ἐκεῖνος τὴν ὁδὸν αὐτοὺς ἤδη ἔφησεν εἰδέναι , ἢ ὅπου ὑπάγει , ἢ τὸ ἐν οὐρανοῖς αὐτῷ συνεῖναι · ἀλλ´ ἕσεσθαι αὐτοῖς ταῦτα , ἐπειδ´ ἂν αὐτοῦ μὲν ἡ ἐπάνοδος , ἐκείνων δὲ διαπραχθείη ἡ πρόσληψις . Ἐπκνοθδος δ´ ἂν εἴη τοῦ Δεσπότου , ἡ μετὰ τὸν σταυρὸν καὶ τὴν ἀνάστασιν τελεσθεῖσα τοῖς μαθηταῖς ἐπι . φάνεια · καθ´ ἡν Θεὸν αὐτὸν ἀληθῶς ἐπεγνωκότες , τήν τε ὁδὸν , καὶ οὗ πορεύεται , ἔμαθον , καὶ ὅτι συνέσονται αὐτῷ ἐν ἀδιηγήτοις ἀγαθοῖς , οὐκέτι διατα . γμον εἰχον , ἀλλ´ ὠς συνόντες ἤδη ταῖς ἐλπίσιν ἔχαιρον . Ἡ οὗν τοῦτο δηλοῖ τὸ , « Πάλιν ἔρχομαι , » καὶ ἐξῆς · ἢ κατὰ τὴν δευτέραν αὐτοῦ καὶ φρικτὴν παρουσίαν ἐπάνοδον · ὅτε καὶ τὴν ὁδὸν , καὶ τὸν μακάριον
Lemmas: ἐνομιλέω Βίβλος ῥάιος εἰμί ἐντυγχάνω , καί οὐδείς ἀνάγκη ὁράω ὁ ἕτερος φροντίς ἐμαυτοῦ συναπαρτίζω ὁ ῥᾴδιος · ἑκών νῦν ἀφίημι . οἶδα μέντοι χρή , ὅτι καί ὁ , « Ἐάν ἐγώ δοξάζω ἐμαυτοῦ , ὁ δόξα ἐγώ οὐδείς εἰμί · ἢ διά ὁ κατ´ ἐρώτησις ἀνάγνωσις , ἢ κατά ὁ προσήκω νόμος ὁ ἀνθρώπινος φύσις , ὁ ῥητός εἴρω ἐξακούω εἰς οὐδείς εἄν συζήτησις περιφέρω . ἐρώτησις ϟΘʹ . ὁ δεσποτικός φωνή ὁ λέγω , « ὅπου ὑπάγω ἔκω οἶδα . καί ὁ ὁδός οἶδα , » οὐ ἀνακόλουθος οὐδέ τἀναντία φθέγγομαι αἰτέω μαθητής ὑποφώνησις · « κύριος , οὐ οἶδα ποῦ ὑπάγω , καί πῶς δύναμαι ὁ ὁδός γιγνώσκω ; » οὖον γάρ ἁπλόος , οὐδός ἀπόλυτος οὗτος , οὐδέ χωρίς τις προηγούμενος ὑπόθεσις εἴρω · ἀλ ἔχω προηγούμενος , εἰμί καί συνάπτω ὁ , « πάλιν ἔρχομαι , καί παραλαμβάνω . σύ . » οὗτος γάρ εἶπον , ἐπισυνάπτω διά ὁ , ἵνα , καί ὁ αἴτιος ὁ παράληψις εἰς τρεῖς οὗτος Ζεύς αἱρέω αὐτός · εἰς τε ὁ εἰμί ὁ μαθητής , ἔνθα καί ὁ Διδάσκαλος · καί εἰς ὁ οἶδα ὅπου ὑπάγω · καί εἰς ὁ ὁ ὁδός οἶδα . φημί γάρ , « πάλιν ἔρχομαι , καί παραλαμβάνω σύ πρός ἐμαυτοῦ . » Ζεύς τίς : . « ἵνα ὅπου εἰμί ἐγώ , καί σύ εἰμί · καί ἵνα ὅπου ὑπάγω οἶδα , καί ἵνα ὁ ὁδός οἶδα · » ὁ ἵνα , δηλονότι ὁ τρεῖς αἴτιος , ὡς πολλάκις εἴωθα , κοινοποιέω . οὐκοῦν ὁ , οἶδα ὁ ὁδός · καί ὁ ὅπου ὑπάγω , οὔπω λέγω αὐτός πάρειμι · ὥσπερ οὐδέ ὁ , εἰς οὐρανός αὐτός συνίημι · ἀλ εἰς ὁ ποῦ ἐπανέρχομαι καιρός , καί παραλαμβάνω αὐτός , ταμιεύω αὐτός οὗτος . τρεῖς οὖν ὁ μαθητής , κατά ὁ ἐπάνοδος , ὑπισχνέομαι · ἀποθαυμάζω ὁ Θωμᾶς ὁ μέγεθος ὁ ἐπαγγέλλω , ἔτι δή μηδέ ὁ ἐλαχύς πω ἐν καταλαμβάνω γίγνομαι , εἰκότως διαμφισβητέω πῶς ἐν μετέχω γίγνομαι ὁ μείζων · μικρός γάρ ὁ οἶδα ἀπλόος ποῦ στο̅ εἰμί , ἤ2 ὁ ἀπάγω ὁδός οἶδα · καί οὗτος πάλιν , ὁ ἐν αὐτός ἤδη ὁ ζητέω τόπος Ἐιαιτᾶσθαι . ἀκόλουθος οὖν ὁ ὁ μαθητής διαμφισβήτησις , καί οὐδείς ὁ διδασκαλικός φωνή μάχομαι οὖον γάρ ἐκεῖνος ὁ ὁδός αὐτός ἤδη φημί οἶδα , ἢ ὅπου ὑπάγω , ἢ ὁ ἐν οὐρανός αὐτός συνίημι · ἀλ ἕννυμι αὐτός οὗτος , ἐπειδ´ εἄν αὐτός μέν ὁ Ἐπάνοδος , ἐκεῖνος δέ διαπράσσω ὁ πρόσληψις . Ἐπκνοθδος δδʹ εἄν εἰμί ὁ δεσπότης , ὁ μετά ὁ σταυρός καί ὁ ἀνάστασις τελέω ὁ μαθητής ἐπι . Φάνεια · καθ´ ἐάν θεός αὐτός ἀληθής ἐπιγιγνώσκω , ὁ τε ὁδός , καί ὅς πορεύω , μανθάνω , καί ὅτι σύνειμι αὐτός ἐν ἀδιήγητος ἀγαθός , οὐκέτι διάτα . γμον εἰχω , ἀλ ὡς σύνειμι ἤδη ὁ ἐλπίς χαίρω . ὁ ἐν οὗτος δηλόω ὁ , « πάλιν ἔρχομαι , » καί ἑξῆς · ἢ κατά ὁ δύο αὐτός καί φρικτός παρουσία ἐπάνοδος · ὅτε καί ὁ ὁδός , καί ὁ μακάριος