cogPG.PG101 117
ἀμετρήτῳ λόγῳ τὴν ὑπεροχὴν πρὸς πάντα φέρεται , καὶ οἴκοθεν προβάλλεσθαι τοῦ μεγέθους τὸ ἀσύγ κριτον , αἴ τις ἂν ὁ λέγων περὶ αὐτῶν εἴη , οὐ καταβιβάζει τῆς ἀνεκφράστου μεγαλειότητος τὸ ἀξίωμα . Πλήν γε καὶ ἡ προλαβοῦσα τοῦ λόγου περικοπὴ εἰς τὸν Ἀρχάγγελον ἀναφέρει μᾶλλον καὶ τὴν ἐπενεχθεῖσαν συνέπειαν . Καὶ οὐδὲν ἀπεικὸς μάρτυρα καλεῖν τῶν ὁρωμένων τε , καὶ λεγομένων τὸν προιήτην · διὰ γὰρ τῶν συντρόφων ὀνομάτων μᾶλλον , καὶ Κγινωσκομένων τῇ τῶν ἀνθρώπων ἀκοῇ τὸ τῆς πίσσελς ἀδίστακτον παραγίνεται . Ἄλλως τε δὲ οὐδὲ´ μέχρι τοῦ προφήτου προσάγει τὴν μαρτυρίαν · ἀλλ´ ἐκεῖθεν εἰς τὸν κοινὸν Δεσπότην ταύτην ἀνάγει · « ὸ ῥηθὲν γὰρ , φησὶ , ὑπὸ τοῦ Κυρίου διὰ τοῦ προφήΕΡΩΤΗΣΙΣ Κϛʹ . Καλὸν μὲν , καὶ συμπαθείας τὸ σὸν διαπόρημα , οὐ χειρόνων δ´ ἔστω , ἀλλὰ καὶ κρίσεως , οἶμαι . γλυὸι . τέρας τυγχάνει τῶν ἐπιλύσεων . Ἔδει τὴν Ἡρώδου πᾶσιν ἐμφανῆ , καὶ κατάδηλον γενέσθαι μιαιΚφονίαν . Εἰ μὲν οὖν διὰ τῆς εἰς τελειότητα φθασάντων ἡλικίας ἐπεδείξατο ταύτην , οὐδὲν ἐκώλυε πῶον κολάκων καὶ παρασίτων τὸ ἔθνος αἰτίας τινὰς ἀναπλάττειν , δι´ ὧν μετριώτερον αὐτῷ κατεσκειλάον ζετο τὸ τῆς μιαιφονίας ἄγος · ἐνόχους τε κακῶν οὐκ ὀλίγων τοὺς ἀνῃρημένους ἀποφαίνοντας , καὶ βασιλεῖ πρέπον μὴ καταλιμπάνειν ἀτιμώρητα τὰ ἀδικήματα Ἐπὶ δὲ τῶν νηπίων οὐδὲν τοιοῦτον οὔτε ἐννοῆσαι οὔτε ἀναπλάσαι οὐδ´ ὁ τῶν μύθων ἀναιδέστατος εὑρήσει χώραν · ἀλλὰ γυμνὸν διὰ πάντων , καὶ ἀπροφάσιστον ἐλέγχεται τὸ μισάνθρωπον , καὶ της παλαμναίας γνώμης , καὶ γλώσσης , καὶ χειρὸς τὸ ἀνυπέρβλητον . Ἄλλως τε δὲ καὶ τοῦ καινοῦ καὶ ἀναμαρτήτου θύματος , καὶ τὴν ἀμαρτίαν ἀποκαθαίροντος τοῦ γένους ἔδει τὰ προτέλεια κεχωρισμένα πάσης ἀμαρτίας , ὅσαι γε διὰ τῶν πράξεων πρόεισι , κεκαθαρμενα τε εἶναι , καὶ μὴ καθυβρίζειν τὸ μέγα θῦμα αὐτῶν θυσίᾳ . Διόπερ οἰκειότερον ἦν τὸν χορὸν τῶν νηπίων , ἢ τῶν τισιν ὁλισθήμασιν ἐνεχομένων τοῦ » θείου Ἀμνοῦ τοῦ τὴν ἁμαρτίαν αἴροντος τοῦ κόσμου προθυθῆναι .
Lemmas: ἀμετρητος λόγος ὁ ὑπεροχή πρός πᾶς φέρω , καί οἴκοθεν προβάλλω ὁ μέγεθος ὁ ἀσύγ κριτός , ἀεί τις εἄν ὁ λέγω περί αὐτός εἰμί , οὖον καταβιβάζω ὁ ανέκφραστος μεγαλειότης ὁ ἀξίωμα . Πλῆν γε καί ὁ προλαμβάνω ὁ λόγος περικοπή εἰς ὁ ἀρχάγγελος ἀναφέρω μᾶλλον καί ὁ ἐπιφέρω συνέπεια . καί οὐδείς ἀπεοικώς μάρτυς καλέω ὁ ὁράω τε , καί λέγω ὁ προΐημι · διά γάρ ὁ Συντρόφων ὄνομα μᾶλλον , καί Κγινωσκομένων ὁ ὁ ἄνθρωπος ἀκοή ὁ ὁ πίσσα ἀδίστακτος παραγίγνομαι . ἄλλος τε δέ οὐδή μέχρι ὁ προφήτης προσάγω ὁ μαρτυρία · ἀλ ἐκεῖθεν εἰς ὁ κοινός δεσπότης οὗτος ἀνάγω · « ο ἐρώ γάρ , φημί , ὑπό ὁ κύριος διά ὁ προφήΕΡΩΤΗΣΙΣ κϛʹ . κηλόν μέν , καί συμπάθεια ὁ σός διαπόρημα , οὖον χείρων δδʹ ἵστημι , ἀλλά καί κρίσις , οἴομαι . γλυὸι . τέρας τυγχάνω ὁ ἐπίλυσις . δέω ὁ Ἡρώδης πᾶς ἐμφανής , καί κατάδηλος γίγνομαι μιαιΚφονίαν . εἰμί μέν οὖν διά ὁ εἰς τελειότης φθάνω ἡλικία ἐπιδείκνυμι οὗτος , οὐδείς κωλύω ποῦς κόλαξ καί παράσιτος ὁ ἔθνος αἴτιος τις ἀναπλάσσω , δις ὅς μέτριος αὐτός κατασκέλλω Ζέτος ὁ ὁ μιαιφονία ἄγος · ἔνοχος τε κακός οὐ ὀλίγος ὁ ἀναιρέω ἀποφαίνω , καί βασιλεύς πρέπω μή καταλιμπάνειν ἀτιμώρητος ὁ ἀδίκημα ἐπί δέ ὁ νήπιος οὐδείς τοιοῦτος οὔτε ἐννοέω οὔτε ἀναπλάσσω οὐδός ὁ ὁ μῦθος ἀναιδής εὑρίσκω χώρα · ἀλλά γυμνός διά πᾶς , καί ἀπροφάσιστος ἐλέγχω ὁ μισάνθρωπος , καί ὁ παλαμναῖος γνώμη , καί γλῶσσα , καί χείρ ὁ ἀνυπέρβλητος . ἄλλος τε δέ καί ὁ καινός καί ἀναμάρτητος θῦμα , καί ὁ ἁμαρτία ἀποκαθαίρω ὁ γένος ἐσθίω ὁ προτέλειος χωρίζω πᾶς ἁμαρτία , ὅσος γε διά ὁ πρᾶξις πρόειμι , καθαρμένος τε εἰμί , καί μή καθυβρίζω ὁ μέγας θῦμα αὐτός θυσία . διόπερ οἰκεῖος εἰμί ὁ χορός ὁ νήπιος , ἢ ὁ τις ὁλίσθημα ἐνέχω ὁ » θεῖον ἀμνός ὁ ὁ ἁμαρτία ἀείρω ὁ κόσμος προθύω .