cogPG.PG101 503
ΟΩνΙΙi βοῖεί . βΩΧΧΣΝΙi , Τακι . ΟΟΧΧvΙii ] . ΟΣΒΤΙΟ ΟΟΙΚ [ ΩΧΧΧvΙΗ , Τακι . οΚΧΙΧ . τεκνίας δοτῆρι , χαριούμεθα , ἐξ ὁμογενοῦς νυμφαγωγῆσαι κόρην τῷ παιδί . Τοιοῦτόν τί μοι πράττειν δοκῶν , ὁποῖόν τι τῶν ὁμοίων , εὐσεβὴς ἀνήρ , καὶ τῶν ἐν τῇ χάριτι , διαπραχθῆναι ποιούμενος σπούδασμα . αὐτά που προθέμενος τὰ τοῦ θείου καὶ σωτηρίου βαπτίσματος σύμβολα , τήν τε λευκήν φημι στολὴν , καὶ τὰ λοιπὰ τοῦ δώρου παράσημα , εἰτα τούτων ἀπτόμενον , εἰς αὐτὰ τὸν ὅρκον ὑπέχειν ἀπαιτοίη τὸν ὑπεσχημένον ὑπηρετήσασθαι τῷ βουλήματι . Ἔχεις τοιγαροῦν , κατ´ ἐπιστολὴν , ἐκ τῶν εἰρημένων , οἶμαι , τό τε εὔλογον καὶ ἀκόλουθον καὶ θεοφιλὲς τῆς τοῦ πιστοῦ Ἀβραὰμ διανοίας καὶ πράξεως · δι´ ὧν λογισμὸς ἅπας χυδαῖος καὶ πεπατημένος καὶ ἀντικείμενος ἀπελαύνεται , ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΣΙΗʹ . Τί θαυμάζεις λίαν τὴν ἐπὶ τοῖς ἄρτοις τῶν μαθητῶν πώρωσιν , καὶ λέγεις , Ἅρα γὰρ οὐχ ἐώρων ; ἆρα γὰρ τοῖς οἰκείοις ὀφθαλμοῖς καὶ ταῖς χερσὶν ὑπηρετουμέναις ἠπίστουν τῷ θαύματι ; πῶς οὐ συνήεσαν · πῶς ἐπελάθοντο ; Ἕστι μὲν γὰρ , εἰ καὶ μὴ ἐπὶ τοσρῦτον , ἀπορεῖν · ἀλλ´ ἑστι πλέον ὁρθῶς καὶ ἐννοῆσαι καὶ ἐπιλύσασθαι , ὅτι καὶ τὰ πραττόβενα ἔβλεπον καὶ οὔτε τοῖς ὄμμασιν , οὕτε ταῖς οἰκείαις χερσὶ διημφισβήτουν καὶ ἀπεμάχοντο · ἀλλὰ ταῦτα μὲν καὶ ἑώρων , καὶ ᾔδεισαν , καὶ ἐθαύμαζον . Οὔτε γὰρ ἀνοήτοις , οὔτε τυφλοῖς , οὕτετοῖς πρὸς ἅπαντα μαχομένοις καὶ ἀναισχυντοῦσιν Ἰουδαίοις παραπλησίως διέκειντο . Ἀλλ´ οὔπω πρὸς τὸ τέλειον ἀναβεβηκότες , καθ´ ἕνα τινὰ τῶν πάλαι ἁγίων καὶ προφητῶν , καὶ ὁπότ´ ἂν ἡ ἄνωθεν χάρις ἐπινεύσῃ , ἀλλ´ οὐχ ὡς Θεὸν , καὶ κατὰ πᾶσαν ἐξουσίαν καὶ κυριότητα , τὸν διδάσκαλον αὐτῶν ἐπιτελεῖν τὰς θεοσημείας , ἐνόμιζον · δι´ ὃ καὶ πλὴν ἑνὸς μὴ συνεπιφέροντες ἐαυτοῖς ἄρτους , ἐπείπεο ἤκουσαν παρ´ αὐτοῦ , προσέχειν ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων , οὐκ ἔχοντες , ὅπερ ἔφημεν , ὡς ἐξ αὐτοῦ , καὶ ἀεὶ , καὶ αὐθεντίας κράτει δυνατός ἐστιν ἂ´ βούλεται πράττειν , εἰς διαλογισμοὺς τοῦ πῶς ἂν διατραφεῖεν ἀπηνέχθησαν · καὶ τοῦτο αἰτιασάμενος ὁ Δεσπότης , ὅτι μή πω θεοπρεπῆ καὶ τῶν ἀνθρωπίνων ὑπερανέχουσαν μέτρων , τὴν περὶ αὐτοῦ δόξαν ἐκτήσαντο , εἰκότως αὐτοῖς τὴν πώρωσιν ἐπεκάλεσεν . ΕΡΩΙΙΙΣΙΣ ΣΘʹ Ἀπορεῖς πάλιν καὶ διερωτᾷς , πῶς τοῦ Δεσπέτοι · τρανῶς καὶ σαφῶς τοῖς μαθηταῖς προαγγέλλοντος , πὰς ἐξἀνθρώπων ὕβρεις , καὶ τὰς πληγὰς , καὶ τὸν σταυρὸν , καὶ τὸν θάνατον , αὐτοὶ οὐ συνήεσαν · καὶ γάρ φησι , « Καὶ αὐτοὶ οὐ συνῆκαν · καὶ ἦν τὸ ῥῆμα τοῦτο κεκρυμμένον ἀπ´ αὐτῶν , καὶ οὐκ ἐγίνωσκον τὰ λεγόμενα . » Ἀλλ´ ἐκεῖνό μοι ἐννόει , ὅτι καὶ τοὺς μαθητὰς ὁ Σωτὴρ ὀξυτέρους ποιῶν , πολλάις
Lemmas: Ἴ βοάω . Ω , Τάκι . Ἡ ] . ΟΤ Ο [ ΧΗ , Τάκι . Χ . τέκνιον δοτήρ , χαρίζομαι , ἐκ ὁμογενής νυμφαγωγέω κόρη ὁ παῖς . τοιοῦτος τίς ἐγώ πράσσω δοκέω , ὁποῖος τίς ὁ ὅμοιος , εὐσεβής ἀνήρ , καί ὁ ἐν ὁ χάρις , διαπράσσω ποιέω σπούδασμα . αὐτός ποῦ προτίθημι ὁ ὁ θεῖον καί σωτήριος βάπτισμα σύμβολον , ὁ τε λευκός φημί στολή , καί ὁ λοιπάς ὁ δῶρον παράσημος , εἶτα οὗτος ἀφτνέομαι , εἰς αὐτός ὁ Ὅρκος ὑπέχω ἀπαιτέω ὁ ὑπισχνέομαι ὑπηρετέω ὁ βούλημα . ἔχω τοιγάρ , κατ´ ἐπιστολή , ἐκ ὁ εἴρω , οἴομαι , ὁ τε εὔλογος καί ἀκόλουθος καί θεοφιλής ὁ ὁ πιστός Ἀβραάμ διάνοια καί πρᾶξις · δις ὅς λογισμός ἅπας χυδαῖος καί πατέω καί ἀντίκειμαι ἀπελαύνω , ἐρώτησις ΣΙΗʹ . τις θαυμάζω λίαν ὁ ἐπί ὁ ἄρτος ὁ μαθητής πώρωσις , καί λέγω , ἄρα γάρ οὐ ὁράω ; ἆρα γάρ ὁ οἰκέω ὀφθαλμός καί ὁ χείρ ὑπηρετέω ἀπιστέω ὁ θαῦμα ; πῶς οὖον σύνειμι · πῶς ἐπιλανθάνομαι ; εἰμί μέν γάρ , εἰμί καί μή ἐπί τοσρυος , ἀπορέω · ἀλ εἰμί πλέω ὀρθῶς καί ἐννοέω καί ἐπιλύω , ὅτι καί ὁ πραττόβενα βλέπω καί οὔτε ὁ ὄμμα , ἵημι ὁ οἰκεῖος χείρ διαμφισβητέω καί ἀπομάχομαι · ἀλλά οὗτος μέν καί ὁράω , καί οἶδα , καί θαυμάζω . οὔτε γάρ ἀνόητος , οὔτε τυφλός , οὗτος πρός ἅπας μάχομαι καί ἀναισχυντέω Ἰουδαῖος παραπλήσιος διάκειμαι . Ἀλ οὔπω πρός ὁ τέλειος ἀναβαίνω , καθ´ εἷς τις ὁ πάλαι ἅγιος καί προφήτης , καί ὁπότ´ εἄν ὁ ἄνωθεν χάρις ἐπινεύω , ἀλ οὐ ὡς θεός , καί κατά πᾶς ἐξουσία καί κυριότης , ὁ διδάσκαλος αὐτός ἐπιτελέω ὁ θεοσημεία , νομίζω · δις ὅς καί πλήν εἷς μή συνεπιφέρω ἑαυτοῦ ἄρτος , ἐπεῖπον ἀκούω παρ´ αὐτός , προσέχω ἀπό ὁ ζύμη ὁ Φαρισαῖος , οὐ ἔχω , ὅσπερ φημί , ὡς ἐκ αὐτός , καί ἀεί , καί αὐθεντία κράτος δυνατός εἰμί ὅς βούλομαι πράσσω , εἰς διαλογισμός ὁ πῶς εἄν διατρέφω ἀποφέρω · καί οὗτος αἰτιάομαι ὁ Δεσπότης , ὅτι μή πω θεοπρεπής καί ὁ ἀνθρώπινος ὑπερανέχω μέτρον , ὁ περί αὐτός δόξα κτάομαι , εἰκότως αὐτός ὁ πώρωσις ἐπικαλέω . ΣΙ ποτάομαι ἀπορέω πάλιν καί διερωτάω , πῶς ὁ Δεσπέτοι · τρανής καί σαφῶς ὁ μαθητής προαγγέλλω , πάν ἐξάνθρωπος ὕβρις , καί ὁ πληγάς , καί ὁ σταυρός , καί ὁ θάνατος , αὐτός οὖον σύνειμι · καί γάρ φημί , « καί αὐτός οὖον συνίημι · καί εἰμί ὁ ῥῆμα οὗτος κρύπτω ἀπ´ αὐτός , καί οὐ γιγνώσκω ὁ λέγω . » Ἀλ ἐκεῖνος ἐγώ ἐννοέω , ὅτι καί ὁ μαθητής ὁ Σωτήρ ὀξύς ποιέω , πολύς