cogPG.PG101 77
Δεσποτικῆς χρηστότητος καὶ φιλοτιμίας ἀῤῥήτῳ λόγῳ καὶ ἀκαταλήπτοις λογισμοῖς ἡμῖν ἐπιδαψιλεύσιτο . Εἰ βούλει δὲ ἐν μὲν τοῖς περατουμένοις αἰῶσι φθαρτῷ σώματι τὸν βίον ἡμῶν διανύομεν , ἐν δὲ τοῖς ἐπερχομένοις τῆς φθορᾶς τὴν ἀφθαρσίαν ἀμειβόμενοι , οὕτω τὸν ἀτελεύτητον διατελοῦμεν αἰῶνα . Καὶ πάλιν ἐν μὲν τοῖς παροῦσι τὴν κατεξανισταμένην ἡμῶν τὴν ἀμαρτίαν καὶ διενοχλοῦσαν ὑφιστάμεθα · ἐν δὲ τοῖς ἐπερχομένοις οὐκέτι καταστρατηγοῦσαν οὐδὲ ἐνεργουμένην , ἀλλὰ μηδὲ ὑφεστῶσαν ὅλως εὐρήσομεν , μηδὲ δυναμένην ὑφίστασθαι . Πολλὰ δ´ ἄν τις καὶ ἄλλα μυρία τούτοις ἐπιθείη , δι´ ὧν ἡ διαφορὰ τῶν τε πρὸς τέλος ἐπειγομένων αἰώνων καὶ τῶν εἰς ἁπέραντονδιαμενόντων ῥαδίως καταλαμβάνεται · καὶ ὡς τὰ προκείμενα ῥητὰ οὐδὲ ἀλλήλοις ἀντινομοθετεῖ οὐδὲ διαμάχεται . ΕΡΩΤΗΣΙΣ Ηʹ . ῶς τὰ τέκνα τοῦ Θεοῦ λέγεται ἁμαρτίαν μὴ ποιεῖν , εἶναι δὲ ταῦτα ἡ αὐτὴ λέγει Γοαιοὸ τὰ δι´ ὕδατος καὶ Πνεύματος γεννηθέντα , καὶ πάλιν πολλοὺς ὁρῶμεν τοὺς διὰ βαπτίσματος υἱοποιηθέντας τὴν ἀμαρτίαν διαπραττομένους · Εἰ δι´ ὕδατος καὶ Πνεύματος οἱ γεννηθέντες τέκνα Θεοῦ χρηματίζουσι , τὰ δὲ τέκνα τοῦ Θεοῦ , ὡς ὁ θεσπέσιος Ἰωάννης βοᾷ , ἁμαρτίαν οὐ ποιεῖ , ἐπερωτᾷς . καὶ διαπορεῖς πῶς μεθ´ ὃ τοῦ λουτροῦ τῆς παλλιγνενεσίας τοῦ τηλικούτου χαρίσματος ἠξιώθημεν , πρὸς ἀμαρτίαν καταφερόμεθα . Ἀλλὰ πρό γε τῆς λύσεως τῶν δοκούντων ἔχειν ἐναντιότητα ὁημάτων αὐτὸ καθ´ αὐτὸ τὸ ἀποστολικὸν ἐπισκεπτέον ῥητόν · πῶς ὅλως ἄνθρωπος τέκνον Θεοῦ γεγονὼς ἁμαρτίαν οὐ δύναται ποιεῖν · Τινὲς μὲν οὖν φασιν , ὡς αὐτὸς ἐκεῖνος ἐπι . λυόμενος ἐπάγει τὸ , ὅτι σπέρμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ · τοῦ γὰρ δεσποτικοῦ σπέρματος ἥτοι διδασκαλικοῦ λόγουἘξῆλθεν γὰρ , φησίν , ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι · τούτοω δὴ τοῦ σπέρματος ἐν τῇ ψυχῇ ῥιζωθέντος καὶ παραμένοντος οὐ δόναται ποιεῖν ἀμαρτίαν ὁ ἐκείνου τοῦ σπόρου τὴν ἀφομοίωσιν πρὸς τὸν γεγεννηκότα κτησάμενος Θεόν · παραιρεθέντος δὲ τοῦ τοιούτου σπέρματος ἐκ τῆς διανοίας ἡμῶν , αὐτίκα ὁ τοῦ ἐχθροῦ ἀντικαταβάλλεται σπόρος , καὶ ἡ τῶν ζιζανίων βλάστη λαμβάνει ἀρχήν . Ἔνιο μὲν οὕτως , ὡς ἔμοιγε δοκεῖ , καὶ τῆς ἀληθείας ἐγγὺς τὸ ἀποστολικὸν ῥητόν νενοήκασιν . Οἱ δὲ ἁπλούστερόν φασιν , ὡς οὔτε ὁ δίκαιος τὸν δι . καιοσύνην πράττων , οὕτε ὁ σώφρων τὴν σωφροσύνην ἐπιτελῶν , οὐ μὴν ἀλλ´ οὐδ´ ἄλλος παρώνυμος ἀπὸ τῆς ἀρετῆς ἐν ᾧ ταύτην τελεῖ καὶ διαπράττεται , οὕμενουν οὐκ ἄν ποτε καὶ τῆς ἀμαρτίας ὑπάρξειε δημιουργός . Ἀλλὰ τοῦτο μὲν εἰ καί τισιν εἴρηται , οὔ μοι δοκεῖ τοῦ ὕψους τῆς ἀποστολικῆς ἐφικεῖσθαι διανοίας · οὐδὲ γὰρ σοφὸν εἰδέναι , ἀλλ´ οὐδὲ διδάσκειν , ὡς ὁ δίκαιος Σιναιοποαγῶ , οὐν ἀδικελ ἀλλ´ οὐδὲ ὀ σώφρων οὐκ ἀκολασταίνει ἐν τῶ σωφρονεῖν · ἄμεινον δὲ ἄν ἴσως εἴη κὰκεῖνο συνιδεῖν , ὡς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ σπέρμα αὐτοῦ ἐν ἑαυτῷ συλλαβὼν ἤτοι τὴν ἀρετὴνᾶν γὰρ δώρημα τέλειον ἄνωθέν ἑστι καταβαῖνον ἀπὸ τοῦ Πατεὸς τῶν φώτων καὶ τελειωθεὶς ἐν αὐτῇ ὡς καὶ ταύτης καθαρῶς εἰς ἕξιν ἐλάσαι , μὴ ἔχων ἐπιμιγνυμένην ἑαυτῷ τοῦ κακοῦ τὴν σπορὰν , ὁ τοιοῦτος οὐ δύναται ποιεῖν ἁμαρτίαν · τουτέστιν , οὐκ ἔχει τὴν γνώμην ῥέπουσαν πρὸς τὰ πάθη , οὐδὲ ΟΟΣΒΤΟνΙΙΙ . ΚροωοοργΟ
Lemmas: δεσποτικός χρηστότης καί φιλοτιμία ἄρρητος λόγος καί ἀκατάληπτος λογισμός ἐγώ ἐπιδαψιλεύω . εἰμί βούλομαι δέ ἐν μέν ὁ περατόω αἰών φθαρτός σῶμα ὁ βίος ἐγώ διανύω , ἐν δέ ὁ ἐπέρχομαι ὁ φθορά ὁ ἀφθαρσία ἀμείβω , οὗτος ὁ ἀτελεύτητος διατελέω αἰών . καί πάλιν ἐν μέν ὁ πάρειμι ὁ κατεξανίστημι ἐγώ ὁ ἁμαρτία καί διενοχλέω ὑφίστημι · ἐν δέ ὁ ἐπέρχομαι οὐκέτι καταστρατηγέω οὐδέ ἐνεργέω , ἀλλά μηδέ ὑφίστημι ὅλως εὑρίσκω , μηδέ δύναμαι ὑφίστημι . Πολύς δδʹ ἄν τις καί ἄλλος μυρίος οὗτος ἐπιτίθημι , δις ὅς ὁ διαφορά ὁ τε πρός τέλος ἐπείγω αἰών καί ὁ εἰς ἁπέραντονδιαμενόντων ῥᾳδίως καταλαμβάνω · καί ὡς ὁ πρόκειμαι ῥητός οὐδέ ἀλλήλων ἀντινομοθετέω οὐδέ διαμάχομαι . ἐρώτησις ἤ . ῶς ὁ τέκνον ὁ Θεός λέγω ἁμαρτία μή ποιέω , εἰμί δέ οὗτος ὁ αὐτός λέγω Γοαιοὸ ὁ δις ὕδωρ καί πνεῦμα γεννάω , καί πάλιν πολύς ὁράω ὁ διά βάπτισμα υἱοποιέω ὁ ἁμαρτία διαπράσσω · εἰμί δις ὕδωρ καί πνεῦμα ὁ γεννάω τέκνον Θεός χρηματίζω , ὁ δέ τέκνον ὁ Θεός , ὡς ὁ θεσπέσιος Ἰωάννης βοάω , ἁμαρτία οὖον ποιέω , ἐπερωτάω . καί διαπορέω πῶς μεθ´ ὅς ὁ λουτρόν ὁ παλλιγνενεσίας ὁ τηλικόσδε χάρισμα ἀξιόω , πρός ἁμαρτία καταφέρω . ἀλλά πρό γε ὁ λύσις ὁ δοκέω ἔχω ἐναντιότης οἰμάω αὐτός καθ´ αὐτός ὁ ἀποστολικός ἐπισκεπτέος ῥητός · πῶς ὅλως ἄνθρωπος τέκνον Θεός γίγνομαι ἁμαρτία οὖον δύναμαι ποιέω · Τινές μέν οὖν φημί , ὡς αὐτός ἐκεῖνος ἐπι . λύω ἐπάγω ὁ , ὅτι σπέρμα αὐτός ἐν αὐτός · ὁ γάρ δεσποτικός σπέρμα ἤτοι διδασκαλικός λογουεξερχομαι γάρ , φημί , ὁ σπείρω ὁ σπείρω · τοῦτος δή ὁ σπέρμα ἐν ὁ Ψυχή ῥιζόω καί παραμένω οὖον δίδωμι ποιέω ἁμαρτία ὁ ἐκεῖνος ὁ σπόρος ὁ ἀφομοίωσις πρός ὁ γεννάω κτάομαι Θεός · παραιρέω δέ ὁ τοιοῦτος σπέρμα ἐκ ὁ διάνοια ἐγώ , αὐτίκα ὁ ὁ ἐχθρός ἀντικαταβάλλω σπόρος , καί ὁ ὁ ζιζάνιον βλαστάνω λαμβάνω ἀρχή . Ένιο μέν οὕτως , ὡς ἐγώ δοκέω , καί ὁ ἀλήθεια ἐγγύς ὁ ἀποστολικός ῥητός νοέω . ὁ δέ ἁπλόος φημί , ὡς οὔτε ὁ δίκαιος ὁ Ζεύς . καίω πράσσω , ἵημι ὁ σώφρων ὁ σωφροσύνη ἐπιτελέω , οὖον μήv ἀλ οὐδός ἄλλος παρώνυμος ἀπό ὁ ἀρετή ἐν ὅς οὗτος τελέω καί διαπράσσω , ουμενω οὐ ἄν ποτός καί ὁ ἁμαρτία ὑπάρχω δημιουργός . ἀλλά οὗτος μέν εἰμί καί τις εἴρω , οὖον ἐγώ δοκέω ὁ ὕψος ὁ ἀποστολικός ἐφικνέομαι διάνοια · οὐδέ γάρ σοφός οἶδα , ἀλ οὐδέ διδάσκω , ὡς ὁ δίκαιος Σιναιοποαγῶ , ὀν ἀδικελ ἀλ οὐδέ ὁ σώφρων οὐ ἀκολασταίνω ἐν ὁ σωφρονέω · ἀγαθός δέ ἄν ἴσως εἰμί ἐκεῖνος συνοράω , ὡς ὁ γεννάω ἐκ ὁ Θεός καί ὁ σπέρμα αὐτός ἐν ἑαυτοῦ συλλαμβάνω ἤτοι ὁ ἀρετάν γάρ δώρημα τέλειος ἄνωθεν εἰμί καταβαίνω ἀπό ὁ Πάτος ὁ φάος καί τελειόω ἐν αὐτός ὡς καί οὗτος καθαρός εἰς ἕξις ἐλαύνω , μή ἔχω ἐπιμείγνυμι ἑαυτοῦ ὁ κακός ὁ σπορά , ὁ τοιοῦτος οὖον δύναμαι ποιέω ἁμαρτία · τουτέστιν , οὐ ἔχω ὁ γνώμη ῥέπω πρός ὁ πάθος , οὐδέ ΟΟΣΒΤΟνΙΙΙ . ΚροωοοργΟ