cogPG.PG101 549
σει μήτε καθέλκεσθαι , μηδὲ παρασύρεσθαι , μηδ´ ὅλως ἐν χρείᾳ καθίστασθαι τῶν , ὅσα σαρκὸς φύσις ἐδούλευεν , τῆς τῶν ἀσωμάτων λήξεως χαρίζεται τὴν συγγένειαν , ὥστε εἰκότως καὶ ἐσάγγελοι , καὶ κρείττους ἐκείνων ἐσόμεθα . Τῷ μὲν τὴν Κφύσιν ἡμῶν ἐν τῷ προσλαβόντι συνεδριάσαι τῶ Πατρὶ , κρείττους . Τῇ δὲ καθέκαστον ἡμῶν ἀπαθεία καὶ ἀφθαρσίᾳ καὶ σωματικῶν πάντων καὶ παθῶν καὶ σκιρτημάτων , καὶ ταχύτητος ἀπηλλάχθαι προσύλου , τὴν πρὸς τοὺς ἀσωμάτους νόας ἰσότητα ἀναδεδεγμένοι . ππιακε πτέον δὲ τὸ « Ἔσονται ὡς ἄγγελοι Θεοῦ ,, οὐ τὴν ἰσοτιμίαν κηρύττει τῆς φύσεως , ἀλλὰ τὸ μηδὲν πάσχειν , ὧν ἔπασχον πρότερον , σαρκικῶν . Παραπλησίως δὲ τῆς ἀγγελικῆς ἀπαθείας καὶ αὐτοὺς ἐν τῇ ἀναστάσει τῶν σαρκικῶν ἀπηλλαγμένους τολιπελεσθαι , κρείττους δὲ καὶ ἄλλως ἀγγέλων , ὅτι ἡμῶν μὲν ὀλισθησάντων τὴν φύσιν ἀνέλαβεν ὁ τοῦ Θεοῦ Υἱός καὶ ἀνεσώσατο , ἐκείνων δὲ οὐκέτι . Καὶ ζητεῖν δεῖ τὴν αἰτίαν , ὅτι αὐτοὶ μὲν ἐπλάνησαν , ἡμεῖς δὲ τῶν πλανηθέντων . Καὶ ὅτι αὐτοὶ μὲν πολλὰς ἀφορμὰς εἶχον τοῦ μὴ ἐξαμαρτῆσαι , τὸ δυσπαθές τε καὶ τὸ πλησιάζειν μᾶλλον Θεῷ καὶ τὸ ἀσώματον . Τοῖς δὲ ῥοπὴν ἐλέου παρέχει καὶ τὸ εὐπαθέστερον καὶ τῷ σώματι καθέλκεσθαί τε καὶ συνδεδέσθαι , καὶ τὸ μεῖζον , ὅτι οὐκ ἐπιγεγέννηνται ἐκ τῶν πεσόντων ἕτεροι , δι´ οὓς ἂν τὸν φιλάνθρωπον εἶλκεν τὸ πτῶμα πρὸς ἔλεον . Ἀλλ´ αὐτοί γε οἱ παραβάντες τὴν παράβασιν διαπαντὸς μένουσι στέργοντες . Ἔτι οὐδ´ ὅμοιον οὐδ´ ἐγγὺς ἀγγέλων τε φύσεως καὶ ἀνθρώπων ἐπιλαβέσθαι . Τί γὰρ καὶ ὥνησεν τοὺς οὐ πεσόντας ; εἰ δὲ διὰ τοὺς πεσόντας , πῶς οὐ χείρους οἱ μὴ πεπτωκότες τῶν πεπτωκότων ἢτοῦτο ἐπεργαστέον Ἔτι σαρκωθεὶς ὁ Λόγος τά τε τῆς ἀρετῆς καὶ τὰ τῆς εὐσεβείας μαθήματα ἡμᾶς ἐξεπαίδευσεν , δι´ ὧν ἡμῖν γέγονεν τῇ παρ´ αὐτοῦ χάριτι κατορθοῦντας , ἃ ὑπέθετο τῆς τῶν οὐρανῶν βασιλείας ἀδιάδοχος κληρονομία . Ἡ δὲ ἀγγελικὴ φύσις καὶ τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς εὐσεβείας εἶχεν τὴν γνῶσιν . Τῆς · μὲν ἀρετῆς , ἐξ ὧν τοὺς ὑπ´ αὐτῆς ὑποσκελιζομένους πρὸς τὰναντία μεθεῖλκέν τε καὶ ὑπεδελέαζεν . Καὶ τῆς εὐσεβείας δ´ ὁμοίως , καὶ ἐξ ὧν ἐβόα · « οἶδα σε τίς εἶ · ὁ ἅγιος τοῦ Θεοῦ · » καὶ , « ἦλθες πρὸ καιροῦ βασανίσαι ἡμᾶς · » καὶ μυρία ἄλλα . ὥστε εἰς μάτην αὐτὴν τῶν ἀγγέλων ὑπήρχετο φύσιν . Ἔτι σαρκοῦται ὁ Λόγος , ὁδὸν ἡμῖν Δίων ἔποαττεν ὑποδεικνὺς , δι´ ἧς ἡμῖν ἡ πρὸς τὸν οὐ ρανὸν ἄνοδος πορισθήσεται . Τοῖς δὲ δαίμοσι πρόκειται τὰ ὁμογενῆ τάγματα τῆς ἀρχαίας λήξεως , δι´ ὧν πράττουσι . τὴν μακαριότητα προδεικνύοντα . Ἀλλ´ ἐκεῖνοι γνώμης ἀπονοίᾳ οὔτε ἕπονται , οὕτε πρὸς αὐτοὺς ἐπιστρέφονται
Lemmas: σέω μήτε καθέλκω , μηδέ παρασύρω , μηδ´ ὅλως ἐν χρεία καθίστημι ὁ , ὅσος σάρξ φύσις δουλεύω , ὁ ὁ ἀσώματος λῆξις χαρίζομαι ὁ συγγένεια , ὥστε εἰκότως καί εἰσάγγελος , καί ἀγαθός ἐκεῖνος εἰμί . ὁ μέν ὁ Κφύσιν ἐγώ ἐν ὁ προσλαμβάνω συνεδριάζω ὁ πατήρ , ἀγαθός . ὁ δέ καθέκαστον ἐγώ ἀπάθεια καί ἀφθαρσία καί σωματικός πᾶς καί πάθος καί σκίρτημα , καί ταχύτης ἀπαλλάσσω πρόσυλος , ὁ πρός ὁ ἀσώματος νόος ἰσότης ἀναδέχομαι . πιάκος πτύον δέ ὁ « εἰμί ὡς ἄγγελος Θεός ,, οὖον ὁ ἰσοτιμία κηρύσσω ὁ φύσις , ἀλλά ὁ μηδείς πάσχω , ὅς πάσχω πρότερος , σαρκικός . παραπλήσιος δέ ὁ ἀγγελικός ἀπάθεια καί αὐτός ἐν ὁ ἀνάστασις ὁ σαρκικός ἀπαλλάσσω τολιπελω , ἀγαθός δέ καί ἄλλως ἄγγελος , ὅτι ἐγώ μέν ὀλισθάνω ὁ φύσις ἀναλαμβάνω ὁ ὁ Θεός υἱός καί ἀνασῴζω , ἐκεῖνος δέ οὐκέτι . καί ζητέω δεῖ ὁ αἴτιος , ὅτι αὐτός μέν πλανάω , ἐγώ δέ ὁ πλανάω . καί ὅτι αὐτός μέν πολύς ἀφορμή ἔχω ὁ μή ἐξαμαρτάνω , ὁ δυσπαθής τε καί ὁ πλησιάζω μᾶλλον Θεός καί ὁ ἀσώματος . ὁ δέ ῥοπή ἔλεος παρέχω καί ὁ εὐπαθής καί ὁ σῶμα καθέλκω τε καί συνδέω , καί ὁ μείζων , ὅτι οὐ ἐπιγίγνομαι ἐκ ὁ πίπτω ἕτερος , δις ὅς εἄν ὁ φιλάνθρωπον ἕλκω ὁ πτῶμα πρός ἔλεος . Ἀλ αὐτός γε ὁ παραβαίνω ὁ παράβασις διαπαντός μένω στέργω . ἔτι οὐδός ὅμοιος οὐδός ἐγγύς ἄγγελος τε φύσις καί ἄνθρωπος ἐπιλαμβάνω . τις γάρ καί ὀνίνημι ὁ οὖον πίπτω ; εἰμί δέ διά ὁ πίπτω , πῶς οὖον χείρων ὁ μή πίπτω ὁ πίπτω τούτος ἐπεργαστέον ἔτι σαρκόω ὁ Λόγος ὁ τε ὁ ἀρετή καί ὁ ὁ εὐσέβεια μάθημα ἐγώ ἐκπαιδεύω , δις ὅς ἐγώ γίγνομαι ὁ παρ´ αὐτός χάρις κατορθόω , ὁ ὑποτίθημι ὁ ὁ οὐρανός βασίλεια ἀδιάδοχος κληρονομία . ὁ δέ ἀγγελικός φύσις καί ὁ ἀρετή καί ὁ εὐσέβεια ἔχω ὁ γνῶσις . ὁ · μέν ἀρετή , ἐκ ὅς ὁ ὑπό αὐτός ὑποσκελίζω πρός τἀναντία μεθέλκω τε καί ὑποδελεάζω . καί ὁ εὐσέβεια δδʹ ὁμοίως , καί ἐκ ὅς βοάω · « οἶδα σύ τίς εἰμί · ὁ ἅγιος ὁ Θεός · » καί , « ἔρχομαι πρό καιρός βασανίζω ἐγώ · » καί μυρίος ἄλλος . ὥστε εἰς μάτην αὐτός ὁ ἄγγελος ὑπάρχω φύσις . ἔτι σαρκόω ὁ Λόγος , ὁδός ἐγώ Δίων ἔπω ὑποδείκνυμι , δις ὅς ἐγώ ὁ πρός ὁ οὖον ῥαίνω ἄνοδος πορίζω . ὁ δέ δαίμων πρόκειμαι ὁ ὁμογενής τάγμα ὁ ἀρχαῖος λῆξις , δις ὅς πράσσω . ὁ μακαριότης προδείκνυμι . Ἀλ ἐκεῖνος γνώμη ἀπόνοια οὔτε ἕπω , ἵημι πρός αὐτός ἐπιστρέφω