cogPG.PG101 558
μετὰ Πᾶν γὰρ μισήσῃ τὴν ἁμαρτίαν τὸ τῶν ἀνθρώπων γενος ὡς αἰτίαν θανάτου γεγενημένην , μετὰ τὴν παράβασιν τῆς ἐντολῆς ἐπιφέρει τοῦ θανάτου τὴν ψῆφον ὁ πάνσοφος , τοῦτο μὲν τὸ περὶ τὴν ἁμαρτίαν μηχανώμενος μῖσος , προευτρεπίζων δὲ τῷ γένει τῆς σωτηρίας τὸ φάρμακον , τὴν τοῦ Μονογενοῦς ἐνανθρώπησιν · δι´ ἧς ἡμῖν ἡ ἐκ νεκρῶν ἀνάστασις καὶ ἡἀθανασία διαπεπραγμάτευται · τί δὲ καὶ ἀπηνκς ἡ ἀπόφασις ἔχει ; « Γῆ εἶ , καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ . » Ἀπὸ γῆς σε , φησὶν , εἰς ἀμείνω πολλῷ φύσιν μετἑσκεύασα · ἐπεὶ δὲ φυλάξαι μου τὴν ἐντολὴν οὐκ ἡθἄησας , πρὸς τὴν προτέραν ἐπανελεύσῃ φύσιν · ἀνθότου δὲ καὶ σμικρὸν εἶναι δοκεῖ τὸ ἁμάρτημα : Ὁ μέν πάντων ἔδωκε τὴν ἐξουσίαν , ἐνὸς δὲ μόνου ἀπεῖρξεν · ὁ δὲ καταλιπὼν ἅπαντα , τοῦτον καὶ μόνον καὶ πρῶτον ἐτρύγησε τὸν καρπόν · τοῦτο γὰρ αὐτῷ καὶ ὁ Δεσπότης ἐμέμψατο . Τίς γὰρ , φησὶν , ἀνήγγειλέ σοι ὅτι γυμνὸς εἶ , εἰ μὴ ἀπὸ τοῦ ξύλου οὗ ἐνετειλάμην σοι τούτου μόνον μὴ φαγεῖν , ἀπ´ αὐτοῦ ἔφαγες ; δεδῆλωκε δὲ καὶ ὁ διάβολος μὴ φαγεῖν αὐτοὺς ἀπότινος ἄλλου ξύλου . Δι´ ὧν ἔφη τῇ Εὔᾳ · Τί ὅτι εἶπεν ὁ Θεὸς , Οὐ μὴ φάγητε ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν παραδείσῳ ; εἰ γὰρ οἷδεν ἐδηδοκότας , οὐκ ἄν ᾠήθη περὶ πάντων αὐτοὺς τῶν δένδρων εἰληφέναι τὴν ἐντολήν · οὐ μικρὰ τοίνυν ἡ παράβασις · πρώτου γὰρ μετὩαβον , οὗ μόνου μὴ μετασχεῖν ἐκελεύσθησαν . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΣΝΕʹ . Νίνας υἱοὺς Θεοῦ κέκληκε Μωϋσῆς ; Εᾶῖια ΑΜρίοο . Β . Π , ῃΖὲ Οἱ μὲν τοὺς ἀγγέλους ὑπονοήσαντες , μαίνονται · οἱοὺς δὲ κέκληκε οῦν τοῦ Θεοῦ τοὺς ἐκ τοῦ Σὴθ καταγομένους · εἰποῦσα γὰρ ἡ Γραφὴ ὅπως ἐκ τοῦ Σὴθ ὁ Ἐνώς ἐγεννήθη , προσέθηκεν · « Οὕτος ἤλπισεν ἐπικαλεῖσθαι τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ · » ὁ δὲ Ἀκύλας φησί · Τότε ἥρξατο καλεῖν ἐν ὀνόματι Κυρίου · » αἰνίττεται δὲ ὡς διὰ τὴν εὐσέβειαν οὗτος πρῶτος της θείας προσηγορίας τετύχηκε καὶ ὑπὸ τῶν συγγενῶν ὡνομάσθη Θεός · ὅθεν οἱ ἐκ τούτου φύντες , υἱοὶ Θεοῦ ἐχρημάτιζον · διὸ καὶ ὁ Κύριος διὰ τοῦ προφήν τὸω Δαβίδ · « Ἐγὼ εἶπα · Θεοί ἐστε καὶ υἱοὶ Ὑψίστου πάντες · » καὶ , « Ὁ Θεὸς ἔστη ἐν συναγωγῇ θεῶν · ἐν μέσῳ δὲ θεοὺς διακρινεῖ · » οὕτω δὲ ὀνομάζει τοὺς ἄρχοντας · καὶ γὰρ ἐπάγει · « Ἔως πότε κρίνετε ἀδικίαν καὶ πρόσωπα ἀμαρτωλῶν λαμβάνετε ; » καὶ ἑξῆς · καὶ πολλαχοῦ τῆς Γραφῆς εὐρήσεις θεοὺς τοὺς διαφέροντας τῶν πολλῶν ἀνθρώπων ὀνομαζομένους · οἱ τοίνυν τοῦ Σὴθ ἀπόγονοι εἴτε ἐκ τοῦ ἀΕνὼς , ὃς Θεὸς ἐπεκλήθη πρῶτος , ἐκφύντες , εἴτε ἀπλῶς ὡς εὐσεβείᾳ πῶν ἐκ τοῦ Κάϊν τεχθέντων διαφέροντες , υἱοὶ Θεοῦ ἐκαλοῦντο , καὶ οὐκ ἐμίγνυντο τοῖς ἑκ τοῦ Κάῖν διὰ τὴν ἐπενεχθεῖσαν αὐτῷ παρὰ τοῦ Θεοῦ τῶν ὅλων ἀράν - · χρόνῳ δὲ ὕστερον εὐειδεῖς θεασάμενοι τὰς ἐκ τῆς τοῦ Κάῖν συγγενείας θυγατέρας , καὶ καταθελχθέντες , ὡς εἰκὸς , τοῖς παρ αὐτῶν ἐπινοηθεῖσι μουσικοῖς ΟΡ ΒΙΙε Βε Ιἰεαἰ ονι ?
Lemmas: μετά Πᾶν γάρ μισέω ὁ ἁμαρτία ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος ὡς αἴτιος θάνατος γίγνομαι , μετά ὁ παράβασις ὁ ἐντολή ἐπιφέρω ὁ θάνατος ὁ ψῆφος ὁ πάνσοφος , οὗτος μέν ὁ περί ὁ ἁμαρτία μηχανάομαι μῖσος , προευτρεπίζω δέ ὁ γένος ὁ σωτηρία ὁ φάρμακον , ὁ ὁ Μονογενώ ἐνανθρώπησις · δις ὅς ἐγώ ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις καί ἀθανασία διαπραγματεύομαι · τίς δέ καί ἀπηνκς ὁ ἀπόφασις ἔχω ; « Γῆ εἰμί , καί εἰς γῆ ἀπέρχομαι . » ἀπό γῆ σύ , φημί , εἰς ἀγαθός πολύς φύσις μετασκευάζω · ἐπεί δέ φυλάσσω ἐγώ ὁ ἐντολή οὐ ἠθέω , πρός ὁ πρότερος ἐπανέρχομαι φύσις · ανθοος δέ καί μικρός εἰμί δοκέω ὁ ἁμάρτημα : ὁ μέν πᾶς δίδωμι ὁ ἐξουσία , εἷς δέ μόνος ἀπείργω · ὁ δέ καταλείπω ἅπας , οὗτος καί μόνος καί πρῶτος τρυγάω ὁ καρπός · οὗτος γάρ αὐτός καί ὁ Δεσπότης μέμφομαι . Τῖς γάρ , φημί , ἀναγγέλλω σύ ὅτι γυμνός εἰμί , εἰμί μή ἀπό ὁ ξύλον ὅς ἐντέλλω σύ οὗτος μόνος μή ἐσθίω , ἀπ´ αὐτός ἐσθίω ; δηλόω δέ καί ὁ διάβολος μή ἐσθίω αὐτός ἀποτίνω ἄλλος ξύλον . Δις ὅς φημί ὁ Εὔα · τις ὅτι εἶπον ὁ θεός , οὖον μή ἐσθίω ἀπό πᾶς ξύλον ὁ ἐν παράδεισος ; εἰμί γάρ οἶδα ἐσθίω , οὐ ἄν οἴομαι περί πᾶς αὐτός ὁ δένδρον λαμβάνω ὁ ἐντολή · οὖον μικρός τοίνυν ὁ παράβασις · πρῶτος γάρ μετὩαβον , ὅς μόνος μή μετέχω κελεύω . ἐρώτησις ΣΝΕʹ . Νίνας υἱός Θεός καλέω Μωϋσῆς ; Εᾶῖια Μόριος . Β . Π , Ζέη ὁ μέν ὁ ἄγγελος ὑπονοέω , μαίνομαι · οἶος δέ καλέω χύτρειος ὁ Θεός ὁ ἐκ ὁ Σήθ κατάγω · εἶπον γάρ ὁ γραφή ὅπως ἐκ ὁ Σήθ ὁ Ἐνώς γεννάω , προστίθημι · « οὗτος ἐλπίζω ἐπικαλέω ὁ ὄνομα κύριος ὁ Θεός · » ὁ δέ Ἀκύλας φημί · τότε ἄρχω καλέω ἐν ὄνομα κύριος · » αἰνίσσομαι δέ ὡς διά ὁ εὐσέβεια οὗτος πρῶτος ὁ θεῖος προσηγορία τυγχάνω καί ὑπό ὁ συγγενής ὀνομάζω Θεός · ὅθεν ὁ ἐκ οὗτος φύς , υἱός Θεός χρηματίζω · διό καί ὁ Κύριος διά ὁ προφαίνω τὸω Δαβίδ · « ἐγώ εἶπον · θεός εἰμί καί υἱός ὕψιστος πᾶς · » καί , « ὁ θεός ἵστημι ἐν συναγωγή θεός · ἐν μέσος δέ θεός διακρίνω · » οὗτος δέ ὀνομάζω ὁ ἄρχω · καί γάρ ἐπάγω · « ἔως πότε κρίνω ἀδικία καί πρόσωπον ἁμαρτωλός λαμβάνω ; » καί ἑξῆς · καί πολλαχοῦ ὁ γραφή εὑρίσκω θεός ὁ διαφέρω ὁ πολύς ἄνθρωπος ὀνομάζω · ὁ τοίνυν ὁ Σήθ ἀπόγονος εἴτε ἐκ ὁ Ἐνώς , ὅς θεός ἐπικαλέω πρῶτος , ἐκφύω , εἴτε ἀπλόος ὡς εὐσέβεια ποῦ ἐκ ὁ Κάϊν τίκτω διαφέρω , υἱός Θεός καλέω , καί οὐ μίγνυμι ὁ ἐκ ὁ Κάϊν διά ὁ ἐπιφέρω αὐτός παρά ὁ Θεός ὁ ὅλος ἀρά - · χρόνος δέ ὕστερος εὐειδής θεάομαι ὁ ἐκ ὁ ὁ Κάϊν συγγένεια θυγάτηρ , καί καταθέλγω , ὡς εἰκός , ὁ παρά αὐτός ἐπινοέω μουσικός ΟΡ Ι Βε Ιἰεαἰ ἀδών ?