cogPG.PG101 219
ΟΟΧΘΤΟ Ιvi ί . ὈΝ ] . αὐτός ἐστιν ὁ σαφῶς εἰδως , τί κωλύει αὐτὸν ΕθσγΚγέλια , ἃ μετ´ οὐ πολὺν χρόνον καὶ τὴν Γραφὴν ἔμελλεν ἀναδέξασθαι ; Ὥστε ποῦ ἂν εὕροι μὲν χώραν [ τὸ ἀσυνάρτητον ἐν οἷς εἴρηται · « Ὃπου ἐᾶν κηρυχθῇ τὸ Εὐαγγάλιον τοῦτο , λαληθήσεται καὶ ὃ ἐποίησεν αὕτη ; « Ἐἰ δὲ τὸ Εὐαγγέλιον αὐτὴν εὐσεβοῦσαν πρᾶξιν τες ἐννοήσει τῆς γυναικὸς , οὐδ´ οὔτως αὐτοῖς οὐδαμῶς ἄ τῆς ἀδολεσχίας προσάψαιτο μῶμος . Οὐ γὰρ ἁπλῶς Κφη , « Ὅπου ἐὰν κηρυχθῇ , λαληθήσεται , ἀλλ´ « Ὅπου ἐὰν κηρυχθῇ , εἰς μνημόσυνον αὐτῆς λαληθήσεται · » τουτέστι δόξαν αὐτοῖς εἰς μνημόσννον αὐτῆς ἀείμνηστον ἀναστήσει , καὶ πανταχοῦ θαυμαζόμενον περιηχήσῃ τὸ φιλόθεον . Τὸ γὰρ μνημόσυνον τὰ ἱερὰ Λόγια εἴωθε παραλαμβάνειν ἐπὶ ἐγκωμίων λαμπρῶς , καὶ δόξαν ὑποδηλοῦν ἀνθοῦσαν καὶ τῷ τοῦ χρόνου δρόμῳ συνακμάζουσαν · ὡς τό · « Εἰς μνημόσυνον αἰώνιον ἔσται δίκαιος · » καί · « Ἀπώλετο τὸ μνημόσυνον αὐτοῦ μετ´ ἤχου · » καὶ πολλὰ τοιαῦτα . Εἰκότως δὲ δόξαν ἐπάγει , τὴν τῆς γυναικὸς ἱερουργίαν προαγορεύει · ἐπεὶ γὰρ ἐκεῖνοι ψόγον καὶ μῶμον ἐπέτριβον τῇ φιλοθέῳ πράξει τῆς σώφρονος πόρνης καὶ δι´ ἐπιτιμήσεως αὐτὴν ἦγον , τοβτου χάριν ὅ λωτὴρ τὰ ἄλλα παρεὶς ἃ τῇ προκειμένῃ συνείπετο πράξει , τὸν ἔπαινον ἀντέθηκε καὶ τὴν δόξαν , τὸ περιώνυμον τῆς ἐργασίας πανταχοῦ διαπλωθῆναι . Ἔει γὰρ οἷς ἐκεῖνοι τὸ σκυθρωπὸν αὐτῇ κατεσκέδαζου ἐπιτιμῶντες καὶ τὴν ψυχὴν συνέχεον , τούτων τοῖς ἐναντίοις παρακαλεῖν , καὶ ἀνακτᾶσθαι , καὶ τὸ φρόνημα χαῖρον αὐτῇ καὶ ἀγαλλιώμενον ἀποκαθιστάνειν , ἅμα δὲ καὶ τὴν προπέτειαν τῶν αἰτιασαμένων ἀναχαιτίσειν · μονονουχὶ τὸ παρ´ ὑμῶν αἰτίαις ὑποβαλλόμενον ἔργον ἀναβοῶν ὁ σωτήριος λόγος · ὡς οὐ μόνον ἐστὶν ἀπολελυμένος πάσης αἰτίας ἀλλὰ καὶ παντανοῦ κηρυχθήσεται , τῆς ἐκ πορνικῶν βλαστημάτων ἄνθος σωφροσύνης ἀνασχούσης ὡραῖόν τε καὶ ἀμάραντον , καὶ θαυμασίαν τὴν γνώμην ἐπιδείξει , καὶ ὑψηλοτέραν ἢ κατὰ γυναῖκα φρόνημα λαβεῖν Θεὸν ἐπιγνῶναι καὶ θυσίαις θειάσαι , ὃν ἡ ἀνθρωπίνη μορφὴ περιέστελλε · διὸ καὶ τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης ὀφθήσεται τὸν μακαρισμὸν αὐτῇ δωροφοροῦντα καὶ ΕΡΩΤΗΣΙΣ Νϛʹ . να νοῦν ἐστιν ἀκόλουθον καὶ ἀδυσφήμητον ἀνιχνεῦσαι καὶ κατανοῆααι διὸ τῶν · Λιτὰῆδιοῦλὸαὶ ῥημάτων λεγόντων , « Σοὶ μόνῳ ἥμαρτον καὶ τὸ πρνηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποίησα , ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου καὶ νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί σε · Ἱδιάζουσα μὲν τοῦ διαπορήματος ἐπίλυσις καὶ πρὸς τὴν Δαυτδικὴν σοφίαν καταῤῥυθμίζουσα τὸ δοκοῦν ἀπεμφαίνειν τῶν ῥημάτων καὶ πρὸς διαφωνίαν ἐπιῤῥεπέστερον , τοιαύτη οὐκ ἔστιν ἀνταπόδοσις τοῦ , « Σοὶ μόνῳ ἥμαρτον , τὸ , « Ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου , » εἰ καὶ τὴν τάξιν τοῦ προηγουμένου ἐγγυτέραν ἔλαχεν · ἀποδοθείη δ´ ἂν οἰκειότερόν τε καὶ σοφώτερον , εἴ γε τῷ ἀπ´ ἀρχῆς προηγουμένῳ τὴν ἀναφορὰν παραληφθείη παρεχόμενον · οἷον , « Ἐλέησόν
Lemmas: Ο Ὕς ἵ . ἀνά ] . αὐτός εἰμί ὁ σαφῶς οἶδα , τίς κωλύω αὐτός ΕθσγΚγέλια , ὁ μετέ οὖον πολύς χρόνος καί ὁ γραφή μέλλω ἀναδέχομαι ; ὥστε ποῦ εἄν εὑρίσκω μέν χώρα [ ὁ ἀσυνάρτητος ἐν ὅς εἴρω · « ὅπου ἐάω κηρύσσω ὁ Εὐαγγάλιον οὗτος , λαλέω καί ὅς ποιέω οὗτος ; « εἰμί δέ ὁ Εὐαγγέλιος αὐτός εὐσεβέω πρᾶξις αἱρέω ἐννοέω ὁ γυνή , οὐδός οὔτως αὐτός οὐδαμῶς ὅς ὁ ἀδολεσχία προσάπτω μῶμος . οὖον γάρ ἁπλόος Κφη , « ὅπου ἐάν κηρύσσω , λαλέω , ἀλ « ὅπου ἐάν κηρύσσω , εἰς μνημόσυνον αὐτός λαλέω · » τουτέστι δόξα αὐτός εἰς μιμνήσκω αὐτός ἀείμνηστος ἀνίστημι , καί πανταχοῦ θαυμάζω περιηχέω ὁ φιλόθεος . ὁ γάρ μνημόσυνον ὁ ἱερόv Λόγιος εἴωθα παραλαμβάνω ἐπί ἐγκώμιον λαμπρῶς , καί δόξα ὑποδηλόω ἀναθέω καί ὁ ὁ χρόνος δρόμος συνακμάζω · ὡς ὁ · « εἰς μνημόσυνον αἰώνιος εἰμί δίκαιος · » καί · « ἀπόλλυμι ὁ μνημόσυνον αὐτός μετέ ἦχος · » καί πολύς τοιοῦτος . εἰκότως δέ δόξα ἐπάγω , ὁ ὁ γυνή ἱερουργία προαγορεύω · ἐπεί γάρ ἐκεῖνος ψόγος καί μῶμος ἐπιτρίβω ὁ φιλόθεος πρᾶξις ὁ σώφρων πόρνη καί δις ἐπιτίμησις αὐτός ἄγω , οὗτος χάρις ὅς λωτός ὁ ἄλλος παρίημι ὁ ὁ πρόκειμαι συνέπομαι πρᾶξις , ὁ ἔπαινος ἀνατίθημι καί ὁ δόξα , ὁ περιώνυμος ὁ ἐργασία πανταχοῦ διαπλόω . Ἔει γάρ ὅς ἐκεῖνος ὁ σκυθρωπός αὐτός κατασκεδάζω ἐπιτιμάω καί ὁ ψυχή συγχέω , οὗτος ὁ ἐναντίος παρακαλέω , καί ἀνακτάομαι , καί ὁ φρόνημα χαίρω αὐτός καί ἀγαλλιάω ἀποκαθιστάνω , ἅμα δέ καί ὁ προπέτεια ὁ αἰτιάομαι ἀναχαιτίζω · μονονού ὁ παρ´ σύ αἴτιος ὑποβάλλω ἔργον ἀναβοάω ὁ σωτήριος λόγος · ὡς οὖον μόνος εἰμί ἀπολύω πᾶς αἴτιος ἀλλά καί Πάντανου κηρύσσω , ὁ ἐκ πορνικός βλάστημα ἄνθος σωφροσύνη ἀνέχω ὡραῖος τε καί ἀμάραντος , καί θαυμάσιος ὁ γνώμη ἐπίδειξις , καί ὑψηλός ἢ κατά γυνή φρόνημα λαμβάνω θεός ἐπιγιγνώσκω καί θυσία θειάζω , ὅς ὁ ἀνθρώπινος μορφή περιστέλλω · διό καί ὁ πέρας ὁ οἰκέω ὁράω ὁ μακαρισμός αὐτός δωροφορέω καί ἐρώτησις νϛʹ . νάω νόος εἰμί ἀκόλουθος καί ἀδυσφήμητος ἀνιχνεύω καί κατανοέω διό ὁ · Λιτὰῆδιοῦλὸαὶ ῥῆμα λέγω , « σοί μόνος ἁμαρτάνω καί ὁ πρνηρὸν ἐνώπιον σύ ποιέω , ὅπως εἄν δικαιόω ἐν ὁ λόγος σύ καί νικάω ἐν ὁ κρίνω σύ · ιδιάζων μέν ὁ διαπόρημα ἐπίλυσις καί πρός ὁ Δαυτδικὴν σοφία καταρρυθμίζω ὁ δοκέω ἀπεμφαίνω ὁ ῥῆμα καί πρός διαφωνία ἐπιῤῥεπέστερον , τοιοῦτος οὐ εἰμί ἀνταπόδοσις ὁ , « σοί μόνος ἁμαρτάνω , ὁ , « ὅπως εἄν δικαιόω ἐν ὁ λόγος σύ , » εἰμί καί ὁ τάξις ὁ προηγούμενος ἐγγύς λαγχάνω · ἀποδίδωμι δδʹ εἄν οἰκεῖος τε καί σοφός , εἰμί γε ὁ ἀπ´ ἀρχή προηγούμενος ὁ ἀναφορά παραλαμβάνω παρέχω · οἷος , « ἐλεάω