cogPG.PG101 140
ΕΡΩΤΗΣΙΣ Αλʹ Ἐκ τῶν Εὐαγγελικῷ ῥητῷ τίνα δεῖ νοεῖν παιδία ἃ πρὸς Ἰουδαίοις ηὔλησαν , καὶ οὐκ ὠρχήσαντο , ἐθρήνησαν , καὶ οὐκ ἐκόψαντο ; Τὸν γὰρ Πρό δρομον , καὶ τὸν κοινὸν Δεσπότην παιδία κρεῖν μῆ τῷ ἀτόπῳ συνδιαλύεται καὶ τῶν Ἰουδαίων τὸ ἔγκλημα ; παιδίοις γὰρ μὴ πειθαρχεῖν οὐχ ὑπεύθυνον . Ἀλλο μὲν ἄν τις τῶν παραβολῶν , καὶ ὁμοιώσεων τῶν ἰδιότητος τὸν τύπον φυλάττειν , οὐ πάντως ἐρεῖ παραδέχεσθαι καθ´ ἕκαστον πρᾶγμα τὸν ἐπιμερισμὸν τῶν ὀνομάτων . Οὐδὲ βιάζεσθαι τὰ πρόσωπα τῶν παραβαλλομένων , καὶ οἷς παραβάλλεται κατὰ τὴ ἀπα ράληπτον περὶ πόδα ποιεῖν , καὶ τὸ τῶν ὁμοιότητος διασώζειν ἀπαράλλακτον · οὔτε μὴν τὴν ἄλλην τάξιν τῶν ῥημάτων , καὶ τῶν πραγμάτων ἑκατέρας διανοίας ζητεῖν ἀδιάφορον . Μηδὲν δὲ μήτε τὰ πρὸς τὴν παραβολὴν εἰκαζόμενα , μήτε τῶν παραβολῆς μηδαμῶς ὅλον μέρος παραχωρεῖ προσλαμβάνεσθαι , καὶ συνδεῖ πρὸς ἄλληλα ταῦτα , καὶ πρὸς λεπτολογίαν καστον ἑκάστω ἀνταποδίδοται . Ὁ μὲν γὰρ τῶν ἰστορίας λόγος , καὶ τοῦ διηγήματος , καίπερ ὃν ἡ ἔκφρασις ἀναφέρεται , οὕτος καὶ τῶν ῥημάτων τὴν θέσιν πρὸς ἕκαστον ὄνομα τῶν ὑποκειμένων ἐναρμόττεσθαι πολυπραγμονεῖ · καὶ οὐδὲν οὔτε συνεπινοούμενον , οὔτε παρεντιθέμενον , ριστα λέγειν , ἀνέχεται ὑποβάλλεσθαι . Ὁ δὲ τῶν παραβολῆς , καὶ ὁμοιώσεως οὐκ ἐθέλει δουλεύειν ἐξ ἀνάγκης τοῖς αὐτοῖς θεσμοῖς , οὐδ´ ὑποκεῖσθαι τοῖς παραγγέλμασι . Διατί ; Διότι ἡ μὲν ἱστορία , καὶ τὰ παραπλήσια , καὶ τὸ διήγημα , τῶν ἀγνοουμένων ἐκτοῖς ἀκροαταῖς παρεχόμενα , κατὰ τὸ ἀκριβέστατον ἀπαιτεῖται τὰς φωνὰς τῶν πραγμάτων περιάπτειν · και οὐδὲν οὔτε ῥῆμα μὴ λίαν συνᾷδον , οὔτε πρᾶγια τῶν ἀσυναρτήτων , οὔτε βιαζόμενον τὴν νόησιν παραδέχεται · ἀναίρεσις γὰρ ταῦτα τῶν προτεθείσης ὑποθέσεως , καὶ διδασκαλίας , ἀλλ´ οὐ κατασκευή διαγνώσεως . Ἡ δὲ παραβολὴ , καὶ ὁμοίωσις πρῶτον μὲν δῆλον , ὡς ἐκ προεγνωσμένων πραγμάτων παραλαμβάνεται , καὶ παραβαλεῖν ἀμωσγέπως τὰ ἐγνωσμένα τοῖς παρασκευάζουσιν αὐτὰ προαιρεῖται πιθανότερα · καὶ σκοπὸς οὐκ ἔστιν ἄλλος προηγούμενος τοῖς χρωμένοις τῇ μεθόδῳ ταύτῃ , ἢ πειθὼ παρασχεῖν ταῖς ψυχαῖς , καὶ πρὸς συγκατάθεσιν ἄγειν τὸν ἀκροατὴν ώς σωτηρίας πρόξενον ἀσπάζεσθαι τὴν παραίνεσιν · ἢ τέ κε σροτεινόμενον ἁπλῶς ὡς συμφέρον , ἢ δυνατὸν ἀποδέχεσθαι . Ἐπὰν δὲ εἰς τοῦτο τῶν παραβολῶν , καὶ ὀμοιώσεων ἡ χρεία τῷ λόγῳ κατεσκευάσθη , τὴν λεπτολογίαν , καὶ τὸν καθ´ ἕκαστον ἑκατέοας διανοίας ἐπιμερισμὸν , καὶ τὰς κατὰ λεπτὸν συναφείας , καὶ ἀνταποδόσεις ἢ δευτέρᾳ φροντίδι , ἢ οὐδεμιᾷ γε παραπέμπεται . ΟΟΒΘΤΟ ΧΧΚΙν [ αί . ΧΧΞΙΙΙ .
Lemmas: ἐρώτησις ἄλυς ἐκ ὁ εὐαγγελικός ῥητός τίς δεῖ νοέω παιδίον ὁ πρός Ἰουδαῖος αὐλέω , καί οὐ ὀρχέομαι , θρηνέω , καί οὐ κόπτω ; ὁ γάρ πρό δρόμος , καί ὁ κοινός δεσπότης παιδίον κρεω μής ὁ ἄτοπος συνδιαλύω καί ὁ Ἰουδαῖος ὁ ἔγκλημα ; παιδίον γάρ μή πειθαρχέω οὐ ὑπεύθυνος . ἀλλος μέν ἄν τις ὁ παραβολή , καί ὁμοίωσις ὁ ἰδιότης ὁ τύπος φυλάσσω , οὖον πάντως εἴρω παραδέχομαι καθ´ ἕκαστος πρᾶγμα ὁ ἐπιμερισμός ὁ ὄνομα . οὐδέ βιάζομαι ὁ πρόσωπον ὁ παραβάλλω , καί ὅς παραβάλλω κατά ὅς ἀπος ράληπτον περί πούς ποιέω , καί ὁ ὁ ὁμοιότης διασῴζω ἀπαράλλακτος · οὔτε μήv ὁ ἄλλος τάξις ὁ ῥῆμα , καί ὁ πρᾶγμα ἑκάτερος διάνοια ζητέω ἀδιάφορος . μηδείς δέ μήτε ὁ πρός ὁ παραβολή εἰκάζω , μήτε ὁ παραβολή μηδαμῶς ὅλος μέρος παραχωρέω προσλαμβάνω , καί συνδέω πρός ἀλλήλων οὗτος , καί πρός λεπτολογία κάστον ἕκαστος ἀνταποδίδωμι . ὁ μέν γάρ ὁ ἱστορία λόγος , καί ὁ διήγημα , καίπερ ὅς ὁ ἔκφρασις ἀναφέρω , οὗτος καί ὁ ῥῆμα ὁ θέσις πρός ἕκαστος ὄνομα ὁ ὑπόκειμαι ἐναρμόττω πολυπραγμονέω · καί οὐδείς οὔτε συνεπινοέω , οὔτε παρεντίθημι , Ρίστα λέγω , ἀνέχω ὑποβάλλω . ὁ δέ ὁ παραβολή , καί ὁμοίωσις οὐ ἐθέλω δουλεύω ἐκ ἀνάγκη ὁ αὐτός θεσμός , οὐδός ὑπόκειμαι ὁ παράγγελμα . διατί ; διότι ὁ μέν ἱστορία , καί ὁ παραπλήσιος , καί ὁ διήγημα , ὁ ἀγνοέω ἕκτος ἀκροατής παρέχω , κατά ὁ ἀκριβῶς ἀπαιτέω ὁ φωνή ὁ πρᾶγμα περιάπτω · και οὐδείς οὔτε ῥῆμα μή λίαν συνᾴδω , οὔτε πρᾶγια ὁ ασυνάρτητος , οὔτε βιάζομαι ὁ νόησις παραδέχομαι · ἀναίρεσις γάρ οὗτος ὁ προτίθημι ὑπόθεσις , καί διδασκαλία , ἀλ οὖον κατασκευή διάγνωσις . ὁ δέ παραβολή , καί ὁμοίωσις πρῶτος μέν δῆλος , ὡς ἐκ προγιγνώσκω πρᾶγμα παραλαμβάνω , καί παραβάλλω ἀμωσγέπως ὁ γιγνώσκω ὁ παρασκευάζω αὐτός προαιρέω πιθανότερος · καί σκοπός οὐ εἰμί ἄλλος προηγούμενος ὁ χράω ὁ μέθοδος οὗτος , ἢ πειθώ παρέχω ὁ Ψυχή , καί πρός συγκατάθεσις ἄγω ὁ ἀκροατής οὖς σωτηρία Πρόξενος ἀσπάζομαι ὁ παραίνεσις · ἢ τε κε σροτεινω ἁπλόος ὡς συμφέρω , ἢ δυνατός ἀποδέχομαι . ἐπάν δέ εἰς οὗτος ὁ παραβολή , καί ὁμοίωσις ὁ χρεία ὁ λόγος κατασκευάζω , ὁ λεπτολογία , καί ὁ καθ´ ἕκαστος ἑκατέος διάνοια ἐπιμερισμός , καί ὁ κατά λεπτόν συνάφεια , καί ἀνταπόδοσις ἢ δύο φροντίς , ἢ οὐδείς γε παραπέμπω . ΟΘ Χ [ ὅς . Ι .