cogPG.PG101 517
ΟΟΑΘΤΙΟ ΟΩΛvΙί [ οεί . ΟΩΚΙνΙ , Τακτ . ΟΧΧΚΝΙ ! ΕΡΩΤΠΣΙΣ ΣΙΖʹ . πῶς αΜοηαοαίίο . Τ , α ἶοαη . Θραιλατ . , Ρ.ΤΤΘ , Ι . Οὐδὲν λυμαίνεται τῇ εἰκόνι Χριστοῦ , τὸ λέγεσθα . τὸν Υἱὸν ἀληθινὴν εἰκόνα τοῦ Πατρὸς , ἢ τὸν ἄνθρωπον ἀληθῶς κατ´ εἰκόνα γεγενῆσθαι Θεοῦ · οὐ μὴν οὐδ´ ἐπειδ´ ἂν λέγωμεν , τοὺς κατ´ ἀρετὴν βεβιωκότας τὴν ἀληθῆ μορφοῦσθαι εἰκόνα Χριστοῦ . Οὐ γὰρ ἐπὶ διαβολῇ τῆς τεχνητῆς ἂ εἰκόνος ταῦτα λέγεται , οὐδ´ ἵνα ψεῦδος αὐτῇ ἐπιγράφοιτο · ἀλλ´ ὡς ἂν αὐτῶν ἡ πρὸς ἄλληλα διαφορὰ ἐπιγινώσκοιτο Οὐδὲ γὰρ , οὐδ´ ὄταν τὸν Υἱὸν ἀληθινὴν σοφίαν προσαγορεύωμεν , τὴν ἐκ τῶν θείων Γραφῶν σοφίαν τῆς ἀληθείας ἐξορίζομεν · οὐδ´ ἐπειδ´ ἂν φῶς αὐτὸν ἀληθινὸν , ἢ ζωὴν ἀληθινὴν ὀνομάζωμεν , τὸ ἡλιακὸν φῶς , ἢ τὴν ἡμετέραν ἐνταῦθαζωὴν , ἵνα μὴ λέγω τὴν ἐκεῖθεν , ψευδοῦπόστατον ἀποσαίνομεν · οὕτως οὐδ´ ὁπηνίκα φαμὲν ἀληθινὴν εἰκόνα τὸν υἱὸν , οὐχὶ τὰς εἰκόνας , αἱ τὴν γένεσίν εἰσιν λαχοῦσαι διὰ μιμήσεως , εἰς ψεῦδος ἐλαύνομεν , ἀλλὰ τὸ πρὸς αὐτὰς ἐκείνης καθ´ ὑπεροχὴν δηλοῦμεν διάφορον . Ἄκουσον τοίνυν τὸν υἱὸν τῆς βροντῆς , ὅπως ἡμῖν ἄνωθεν βροντῶν , τὴν τοιαύτην χρῆσιν τῶν λόγων ἐννοεῖν δίδωσιν . Ἄμφω γὰρ ἐν τῷ εἰπεῖν , « καὶ χάριν ἀντὶ χάριτος , » τήν τε Παλαιὰν καὶ τὴν Νέαν , τῷ τῆς χάριτος ἐξονομάσας προσρήματι · εἶτα τὸ ὑπερανεστηκὸς θάττερα « πρὸς τὴν ἑτέραν παριστῶν , « Ὁ νόμος , φησί , διὰ δἷωσέως ἐδόθη , ἡ χάρις δὲ καὶ ἡ ἀλήθεια διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐγένετο . » Δῆλον γὰρ ὡς ταῦτα λέγων , οὐχὶ τὴν ἀλήθειαν ἢ τὴν χάριν τοῦ Μωσαϊκοῦ νόμου περιέκοψεν · αὐτὸς γὰρ ἦν ὁ μικρῷ πρόσθεν τῷ τῆς χάριτος αὐτὸν ἀποσεμνύνας ὀνόματι . Οὐ μὴν οὐδὲ ψεῦδος αὐτοῦ κατηγόρησεν · οὐδὲ γὰρ ἐφ´ ὕβρει καὶ διαβολῇ τοῦ νόμου τὸ , « Ἡ χάρις δὲ καὶ ἀλήθεια δι´ σμοῖς περιήρμοσενἪρακλέων γὰρ ἂν οὕτως εἴποι , καὶ οἱ παῖδες Ἡρακλέωνος , ἀλλ´ ἐπισημοτέραν δηλονότι καὶ τελειοτέραν τὴν τοῦ Δεσπότου φιλοτιμίαν τῆς Μωσαϊκῆς νομοθεσίας παραστῆσαι βουλόμενος , τῆς χάριτος αὐτὴν καὶ ἀληθείας τῇ κοινῇ προσηγορίᾳ περιέλαβεν . Ἀλλὰ καὶ Παῦλος ὁ θεῖος , « Σκιὰν ἔχων ὁ νόμος τῶν μελλόντων ἀγαθῶν , οὐκ αὐτὴν τὴν εἰκόνα τῶν πραγμάτων , » ἀποφαινόμενος , οὐ τὸ εἶναι τὸν νόμον τύπον καὶ εἰκόνα τῶν μελλόντων ἀγαθῶν , ἀπεκήρυξεν · ἀλλὰ διὰ τῶν ῥημάτων τούτων ἐνεδείξατο , μᾶλλον τὴν χάριν ἢ τὸν νόμον , τῶν μελλόντων ἀγαθῶν εἰκονίζειν τὴν ἀπόλαυσιν Ναὶ δὴ καὶ ὁ πολὺς ἐν τῇ τῶν θείων Γραφῶν ἀναπτύξει καὶ διδασκαλίᾳ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος , πολλαχοῦ κεχρημένος τῷ τοιούτῳ σχήματι τῶν λόγων δείκνυται . Τοὺς γὰρ θείους ὑπομνηματίζων λρησμοὺς , καὶ εἰς τὰ πρὸς τὸν Νικόδημον εἰρημένα
Lemmas: ΟΘ Ι [ οἴομαι . Ι , τακτ . Χ ! Σ σίζω . πῶς αΜοηαοαίίο . Τ , ὅς οἶος . Θραιλατ . , Ρ.ΤΤΘ , Ι . οὐδείς λυμαίνομαι ὁ εἰκών Χριστός , ὁ λέγεσθα . ὁ υἱός ἀληθινός εἰκών ὁ πατήρ , ἢ ὁ ἄνθρωπος ἀληθής κατ´ εἰκών γίγνομαι Θεός · οὖον μήv οὐδός ἐπειδ´ εἄν λέγω , ὁ κατ´ ἀρετή βιόω ὁ ἀληθής μορφόω εἰκών Χριστός . οὖον γάρ ἐπί διαβολή ὁ τεχνητός ὅς εἰκών οὗτος λέγω , οὐδός ἵνα ψεῦδος αὐτός ἐπιγράφω · ἀλ ὡς εἄν αὐτός ὁ πρός ἀλλήλων διαφορά ἐπιγιγνώσκω οὐδέ γάρ , οὐδός ὅταν ὁ υἱός ἀληθινός σοφία προσαγορεύω , ὁ ἐκ ὁ θεῖον Γραφής σοφία ὁ ἀλήθεια ἐξορίζω · οὐδός ἐπειδ´ εἄν φάος αὐτός ἀληθινός , ἢ ζωή ἀληθινός ὀνομάζω , ὁ ἡλιακός φάος , ἢ ὁ ἡμέτερος ἐνταῦθαζωὴν , ἵνα μή λέγω ὁ ἐκεῖθεν , ψευδουποστατος ἀπωθέω · οὕτως οὐδός ὁπηνίκα φημί ἀληθινός εἰκών ὁ υἱός , οὐ ὁ εἰκών , ὁ ὁ γένεσις εἰμί λαγχάνω διά μίμησις , εἰς ψεῦδος ἐλαύνω , ἀλλά ὁ πρός αὐτός ἐκεῖνος καθ´ ὑπεροχή δηλόω διάφορος . ἀκούω τοίνυν ὁ υἱός ὁ βροντή , ὅπως ἐγώ ἄνωθεν βροντή , ὁ τοιοῦτος χρῆσις ὁ λόγος ἐννοέω δίδωμι . ἄμφω γάρ ἐν ὁ εἶπον , « καί χάρις ἀντί χάρις , » ὁ τε Παλαιή καί ὁ Νέος , ὁ ὁ χάρις ἐξονομάζω πρόσρημα · εἶτα ὁ ὑπερανίστημι ἕτερος « πρός ὁ ἕτερος παρίστημι , « ὁ νόμος , φημί , διά δίωσις δίδωμι , ὁ χάρις δέ καί ὁ ἀλήθεια διά Ἰησοῦς Χριστός γίγνομαι . » Δῆλος γάρ ὡς οὗτος λέγω , οὐ ὁ ἀλήθεια ἢ ὁ χάρις ὁ μωσαϊκός νόμος περικόπτω · αὐτός γάρ εἰμί ὁ μικρός πρόσθεν ὁ ὁ χάρις αὐτός ἀποσεμνύνω ὄνομα . οὖον μήv οὐδέ ψεῦδος αὐτός κατηγορέω · οὐδέ γάρ ἐφίημι ὕβρις καί διαβολή ὁ νόμος ὁ , « ὁ χάρις δέ καί ἀλήθεια δις ὀρχησμός περιήρμοσενἪρακλέων γάρ εἄν οὕτως εἶπον , καί ὁ παῖς Ἡρακλέων , ἀλ ἐπίσημος δηλονότι καί τέλειος ὁ ὁ δεσπότης φιλοτιμία ὁ μωσαϊκός νομοθεσία παρίστημι βούλομαι , ὁ χάρις αὐτός καί ἀλήθεια ὁ κοινός προσηγορία περιλαμβάνω . ἀλλά καί Παῦλος ὁ θεῖος , « σκιά ἔχω ὁ νόμος ὁ μέλλω ἀγαθός , οὐ αὐτός ὁ εἰκών ὁ πρᾶγμα , » ἀποφαίνω , οὖον ὁ εἰμί ὁ νόμος τύπος καί εἰκών ὁ μέλλω ἀγαθός , ἀποκηρύσσω · ἀλλά διά ὁ ῥῆμα οὗτος ἐνδείκνυμι , μᾶλλον ὁ χάρις ἢ ὁ νόμος , ὁ μέλλω ἀγαθός εἰκονίζω ὁ ἀπόλαυσις Ναίς δή καί ὁ πολύς ἐν ὁ ὁ θεῖον Γραφής ἀνάπτυξις καί διδασκαλία Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος , πολλαχοῦ χράομαι ὁ τοιοῦτος σχῆμα ὁ λόγος δείκνυμι . ὁ γάρ θεῖος ὑπομνηματίζω λρησμοὺς , καί εἰς ὁ πρός ὁ Νικόδημος εἴρω