cogPG.PG101 379
περιέχει · ἀλλὰ κατ´ ἀρχὰς μὲν θαύματα καὶ διδαακαλίαν ὀλίγην τῶν ἀποστόλων , ἐφεξῆς δὲ εἰς Παῦλον κινεῖται πᾶσα ἡ πραγματεία . Πλὴν διὰ τοῦτο Πράξεις τῶν ἀποστόλων ἐπιγράφεται , διότι , κατὰ τὸν Παῦλον « Δοβαζομένου ἑνὸς μέλους συνδοξάζεταὶ πάντα τὰ μέλη . » Οὕτω δὲ καὶ τὰς Πέτρου καὶ Παύλου πράξεις κοινοποιούμενος ὁ συγγραφεὺς , τῶν ἀποστόλων τὸ βιβλίον ἐπέγραψε , Πράξεις . Εἰ δὲ καὶ τῇ κορυφῇ συμπεριλαμβάνεται τὸ ὅλον σῶμα , εὐλόγως ἂν τὰς κορυφαίων Πράξεις ἐκάλεσαν τῶν ἀποστόλων , πλήν γε καὶ ἡ κοινὴ τῶν ἀποστόλων ἐμπεριεχομένη ταύταις διδασκαλία , κἂν ἐπ´ ὁλίγον ἡ παύτης διήγησις παρατείνεται , ἀλλ´ ἀφορμὴν τῆς ἐπιγραφῆς παρέχεται εὔλογον . Τὸν σὲ συγγραφέα τῶν Πράξεων οἱ μὲν Κλήμεντα λέγουσι τὸν Ῥώμης , ἄλλοι δὲ Βαρνάβαν , καὶ ἄλλοι Λουκᾶν τὸν εὐαγγελστήν . Αὐτὸς δὲ Λουκᾶς ἐπικρίνει , πρῶτον μὲν ἐξ ὧν προοιμιάζεται , ὡς καὶ ἑτέρα αὐτῷ πραγματεία , τὰς Δεσποτικὰς περιέχουσα πράξεις καταβέβληται Δεύτερον δὲ , ἐξ ὧν καὶ τῶν ἄλλων εὐαγγελιστῶν διαστέλλεται , ὅτι μέχρι τῆς ἀναλήψεως οὐδεὶς αὐτῶν τὸ αύνταγμα προελθεῖν ἐποιήσατο , ἀλλ´ οὗτος μόνος καὶ τὴν ἀνάληψιν ἀκριβῶς ἐξηγήσατο , καὶ πάλιν τὴν τῶν Πράξεων ἀπαρχὴν ἀπὸ ταύτης ὑπεστήσατο . Ματθαίου μὲν γὰρ τέλος ἔχει τὸ Εὐαγγέλιον · Ο ἕνδεκα μαθηταὶ ἐπορεύθησαν · τέλος , « Ἔως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος . Ἀμήν . » Καὶ περὶ μὲν τῆς ἀναλήψεως οὐδὲν προστίθησι . Μάρκος δὲ εἰ καὶ μνημονεύει , ἀλλ´ ὡς ἐν ἐπιδρομῇ , λέγων · Ὁ μὲν οὗν Κύριος μετὰ τὸ λαλῆσαι αὐτοῖς ἀνελήφθη εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ . » οὔτε γὰρ τὸν τρόπον , οὐδ´ ἄλλο τι τῶν συνεκτικῶν κεφαλαίῳ τῇ τηλικαύτῃ πράξει συνδιέλαβεν . Ἰωάννου δὲ τὸ Εὐαγγέλιονζἐν τῷ ] τέλει ἀναλήψεως μὲν οὐ παρέδωκεν ἱστορίαν , ἐπεσημαίνετο δὲ , ὅτι « Πολλὰ καὶ ἄλλα ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς , ἅτινα ἐὰν γράφηται καθ´ ἂν , οὐδὲ αὐτὸν οἷμαι τὸν κόσμον χωρῆσαι τὰ γραφόμενα βιβλία . » Μόνος δὲ , ὡς εἴρηται , Λουκᾶς καὶ τὴν ἀνάληψιν ἐν τῷ τέλει τοῦ Εὐαγγελίου πλατύτερον διεξῆλθεν , καὶ τὴν ἀρχὴν τῶν Πράξεων ἀπὸ ταύτης προάγει . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΡΚΑʹ . Ὅτι ἐν τεσσαράκοντα ἡμέραις τοῖς μαθηταῖς ὁ Σωτὴρ ὡπτάνετο , ἐνδεκάκις δὲ μόνον αὐτοῖς εἰς ἀπτασίαν κατέστη . Καὶ εἰκότως · ἕνδεκα γὰρ ὄντων τῶν μαθητῶν , ἐνδεκάτην καὶ αὐτὸς τὴν ὀπτασίαν ἐποιήσατο . Πόθεν δὲ ἡ ἀπόδειξις , ὡς ἕνδεκα μόνον ὥφθη ἐντεῦθεν ; Καὶ γὰρ πρῶτον μὲν ὥφθη τῆ Μαρίᾳ ἐν τῷ μνήματι , καὶ ταῖς ἄλλαις γυναιξίν . Ὥσπερ καὶ Ἡσαίας προαναφωνεῖ , καλῶν τὰς γυναῖκας , καὶ λέγων · « Γυναῖκες ἐρχόμεναι ἀπὸ θέας , δεῦτε , ἀαγἐπουρανίοις ,
Lemmas: περιέχω · ἀλλά κατ´ ἀρχή μέν θαῦμα καί διδαακαλίαν ὀλίγος ὁ ἀπόστολος , ἐφεξῆς δέ εἰς Παῦλος κινέω πᾶς ὁ πραγματεία . πλήν διά οὗτος Πράξεις ὁ ἀπόστολος ἐπιγράφω , διότι , κατά ὁ Παῦλος « δοβαζομενω εἷς μέλος συνδοξάζω πᾶς ὁ μέλος . » οὕτως δέ καί ὁ Πέτρος καί Παῦλος πρᾶξις κοινοποιώ ὁ συγγραφεύς , ὁ ἀπόστολος ὁ βιβλίον ἐπιγράφω , Πράξεις . εἰμί δέ καί ὁ κορυφή συμπεριλαμβάνω ὁ ὅλος σῶμα , εὔλογος εἄν ὁ κορυφαῖος Πράξεις καλέω ὁ ἀπόστολος , πλήν γε καί ὁ κοινός ὁ ἀπόστολος ἐμπεριέχω οὗτος διδασκαλία , κἀν ἐπι ὀλίγος ὁ παυος διήγησις παρατείνω , ἀλ ἀφορμή ὁ ἐπιγραφή παρέχω εὔλογος . ὁ σύ συγγραφεύς ὁ Πρᾶξις ὁ μέν Κλήμης λέγω ὁ Ῥώμη , ἄλλος δέ Βαρναβᾶς , καί ἄλλος Λουκᾶς ὁ εὐαγγελής . αὐτός δέ Λουκᾶς ἐπικρίνω , πρῶτος μέν ἐκ ὅς προοιμιάζομαι , ὡς καί ἕτερος αὐτός πραγματεία , ὁ δεσποτικός περιέχω πρᾶξις καταβάλλω Δεύτερος δέ , ἐκ ὅς καί ὁ ἄλλος εὐαγγελιστής διαστέλλω , ὅτι μέχρι ὁ ἀνάληψις οὐδείς αὐτός ὁ αύνταγμα προέρχομαι ποιέω , ἀλ οὗτος μόνος καί ὁ ἀνάληψις ἀκριβῶς ἐξηγέομαι , καί πάλιν ὁ ὁ Πρᾶξις ἀπαρχή ἀπό οὗτος ὑφίστημι . Ματθαῖος μέν γάρ τέλος ἔχω ὁ Εὐαγγέλιος · ὁ ἕνδεκα μαθητής πορεύω · τέλος , « ἔως ὁ συντέλεια ὁ αἰών . ἀμήν . » καί περί μέν ὁ ἀνάληψις οὐδείς προστίθημι . Μάρκος δέ εἰμί καί μνημονεύω , ἀλ ὡς ἐν ἐπιδρομή , λέγω · ὁ μέν ἐν Κύριος μετά ὁ λαλέω αὐτός ἀναλαμβάνω εἰς ὁ οὐρανός καί καθίζω ἐν δεξιός ὁ Θεός . » οὔτε γάρ ὁ τρόπος , οὐδός ἄλλος τίς ὁ συνεκτικός κεφάλαιος ὁ τηλικόσδε πρᾶξις συνδιαλαμβάνω . Ἰωάννης δέ ὁ Εὐαγγελίζω ὁ ] τέλος ἀνάληψις μέν οὖον παραδίδωμι ἱστορία , ἐπισημαίνω δέ , ὅτι « Πολύς καί ἄλλος ποιέω ὁ Ἰησοῦς , ὅστις ἐάν γράφω καθ´ εἄν , οὐδέ αὐτός οἴομαι ὁ κόσμος χωρέω ὁ γράφω βιβλίον . » Μόνος δέ , ὡς εἴρω , Λουκᾶς καί ὁ ἀνάληψις ἐν ὁ τέλος ὁ Εὐαγγέλιος πλατύς διεξέρχομαι , καί ὁ ἀρχή ὁ Πρᾶξις ἀπό οὗτος προάγω . ἐρώτησις ΡΚΑʹ . ὅτι2 ἐν τεσσαράκοντα ἡμέρα ὁ μαθητής ὁ Σωτήρ ὁράω , ἐνδεκάκις δέ μόνος αὐτός εἰς ἀπτασίαν καθίστημι . καί εἰκότως · ἕνδεκα γάρ εἰμί ὁ μαθητής , ἐνδέχομαι καί αὐτός ὁ ὀπτασία ποιέω . πόθεν δέ ὁ ἀπόδειξις , ὡς ἕνδεκα μόνος ὁράω ἐντεῦθεν ; καί γάρ πρῶτος μέν ὁράω τῆ Μαρία ἐν ὁ μνῆμα , καί ὁ ἄλλος γυνή . ὥσπερ καί Ἡσαΐας προαναφωνέω , καλός ὁ γυνή , καί λέγω · « γυνή ἐρχόμενος ἀπό θέα , δεῦρο , ααγεπουρανιον ,