cogPG.PG101 297
( καί τοι τῶν βοτρύων οὔπω πρὸς ὡραν ὄντων , ἀλλ´ ἄρτι τὴν γεηρὰν ἰκμάδα εἰς ἄνθος ἀποτριβομένων ) καταφεύγουσι , καὶ τῇ ποιότητι τὴν ὕβριν συνδιαπλέκουσι , « Γλεύκους , λέγοντες , μεμεστωυένοι εἰσίν . » Ἐν οἷς γὰρ τὸ ἰταμὸν τῆς γνώμης ἀκατάσχετον , μόνος πρόκειται σκοπὸς , οὐχ ὅπως τι δέον καὶ μὴ καταγέλαστον εἰπεῖν , ἀλλὰ δι´ ὧν ἄν τις τύχοι τὸ μανιῶδες καὶ ἀλόκοτον ἐμπλῆσαι τῆς ψυχῆς , καὶ τὴν ἐπὶ τοῖς ὁρωμένοις ἀμηχανίαν παραμυθήσασθαι . Διὸ καὶ ὅπερ ἔδοξαν ἐκ περινοίας εἰπεῖν , εἰς πολλὴν αὐτῶν ἄνοιαν καὶ ἀπόνοιαν τελευτᾷἰμΓ , εἰ ΔλοιΙαε ἰ εἰ π οὐ ορΗἰΓ . αΠλοΙαΙΙ . ΟιΙροὶγοᾳ αΙ ΜεΙρΙἰοΓ ἱκῖτεα νἰῖεἈΑΙωΓ , ἀεῖᾳε εἰΙΗἰα οἰ γῆ ἰρεοι Ι ἅε οἰῖί . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΠΗʹ ΟΟΣΘΤΙΩ ΕΧΚΚΙ [ οσί . ΟΟvΙἱ , Τακι ΟΟΚΛΧΙΧ ] . Πῶς οὐκ ἔστιν ἐναντίον τὸ λαβεῖν τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ ἐπὶ ματαίως νρόν.λσπηδτ´θός ἓ ἂ ξό ῆ τ ὸ Λαμβάνουσι « τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ λεοῦ αὐτῶν ἐπὸ ματαίῳ · » οἱ μὲν τὴς Παλαιᾶς , εἰδώλοις αὐτὸ περιάπτοντες καὶ περιτιθέντες , καὶ οἱ ἐπιόρκῳ καθυβρίζοντες ὅρκῳ , καὶ δὴ καὶ εὐτραπελίαις , . ἤ τισιν ἄλλαις συνεφέλκοντες αὐτὸ ἀργολογίαις.ύτων γὰρ ἕκαστος , ὡς ματαίᾳ κέχρηται τῇ τοῦ Θεοῦ προσηγορίᾳ . Οἱ δὲ τῆς Νέας · ἐπειδ´ ἂν , παρὰ τὸν τεθέντα νόμον , ὅρκῳ τὴν αὐτοῦ καθυποβάλλωσι κλῖσιν . Δεῖ γάρ τι τελειότερον τοὺς ἐν τῆ χάριτι , τῶν πρὸ ταύτης , ἔχειν . ἔπειτα δὲ , καὶ οἱ πὸν Υἱλν ἀλλότριοῦντες τῆς πατρικῆς οὐσίας , καὶ μετὰ τῶν κτιΚσμάτων τιθέντες . Εἶτα πάλιν , ὥσπερ ἐκ μεταμελείας εἰς τὴν τῆς θεότητος αὐτὸν εἰσποιοῦντες κλησιν . Κτίσματι γὰρ οὗτοι τὸ θεῖον ὄνομα περιτιθέντες , ἀκτόπως αὐτὸ ματαιοποιουσι . Καὶ δὴ , καὶ οἱ ταῖς , ἐριστικαῖς ἁμίλλαις , ὥσπερ τι τῶν τυχόντων . αὐτὸ ὧδε κἀκεῖσε , οἷα δὴ κύβοις παίζοντες , περιστρέφοντες καὶ διακωδωνιῶντες · ὅπερ μάλιστα ποιοῦσιν οἱ ταῖς αἱρετικαῖς ἐμματαῖζοντες λέσχαις . Ἔτι δὲ λαμβάνουσι καὶ νῦν « ἐπὶ ματαίῳ » τὸ ὄνομα Κυρίευ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν , οἱ ἀδιάφορον τολμῶντες λέγειν τήν τε Χριστοῦ εἰκόνα , καὶ τὴν τοῦ Ἀντιχρίστου ἤτοι τὰ εἴδωλα τῶν Ἑλληνικῶν σεβασμάτων . Πάντες γὰρ οἱ τοιοῦτοι , ματαίαν καὶ ἀνωφελῆ τὴν Δεσποτικὴν προσηγορίαν , τό γε ἧκον εἰς τὴν αὐτῶν ἐ , ἀποφαίνουσι , τόλμαν . Δεῖ γὰρ παντὶ τρόπω τὴν θείαν κλῆσιν , φρικτήν τε καὶ σεβασμίαν ἡγεῖσθαι · καὶ μήτε ὅρκοις ὅλως χαίρειν , μήτε καθυβρίζειν ἐπιορκίᾳ · ἀλλὰ μηδὲ περιάπτειν εἰδώλοις · μηδὲ μετὰ τὴν Ἀρείου νόσον θεοποιεῖν τὴν κτίσιν κατὰ τοῦ Καίσαντος · μήτε μὲν ἀδιάφορον ἡγεῖσθαι τὸ ταύτης ἠξωμένον τῆς κλήσεως , καὶ τὸ κληρωσάμενον τὴν ἐναντίαν · μηδ´ αἱρετικαῖς πεττεύειν αὐτὸ λογομαχίαις · ἀλλὰ μηδὲ περιτταῖς τισι συνανακιρνᾷν καὶ συκαναφύρειν ματαιολογίαις · ἐν μόναις δὲ ταῖς ἱεραῖς ἡμῶν εὐχαῖς τε καὶ τελεταῖς καὶ ταῖς προσηκούσαις διδασκαλίαις , τὸ σωτήριον ἐκεῖνο καὶ θαυμαστὸν ΚοοωῦρορΟϛς
Lemmas: ( καί ὅς ὁ Βότρυς οὔπω πρός ὥρα εἰμί , ἀλ ἄρτι ὁ γεηρός ἰκμάς εἰς ἄνθος ἀποτρίβω ) καταφεύγω , καί ὁ ποιότης ὁ ὕβρις συνδιαπλέκω , « γλεῦκος , λέγω , μεστόω εἰμί . » ἐν ὅς γάρ ὁ ἰταμός ὁ γνώμη ἀκατάσχετος , μόνος πρόκειμαι σκοπός , οὐ ὅπως τίς δήω καί μή καταγέλαστος εἶπον , ἀλλά δις ὅς ἄν τις τυγχάνω ὁ μανιῶδες καί αλοκοτος ἐμπίμπλημι ὁ Ψυχή , καί ὁ ἐπί ὁ ὁράω ἀμηχανία παραμυθέομαι . Διὸ καί ὅσπερ δοκέω ἐκ περίνοια εἶπον , εἰς πολύς αὐτός ἄνοια καί ἀπόνοια τελευτᾷἰμΓ , εἰμί ΔλοιΙαε εἷς εἰμί π οὖον Ηρ . απλοιαει . οιιροιγοαω ὁ Ι ικιτις Ἄνειος , ἀείδω εἰ ὁ γῆ ἰρεοι Ι ἀεί εἰμί . ἐρώτησις παίω Ο ΚΕ [ εἰκός . ΟΥ , Τάκι ΧΟ ] . Πῶς οὐ εἰμί ἐναντίος ὁ λαμβάνω ὁ ὄνομα ὁ κύριος καί Θεός ἐπί μάταιος νρόν.λσπηδτ´θός ἕ ὅς όξος ἤ τ ο λαμβάνω « ὁ ὄνομα κύριος ὁ Λεός αὐτός πόμι μάταιος · » ὁ μέν σής Παλαιή , εἴδωλον αὐτός περιάπτω καί περιτίθημι , καί ὁ ἐπίορκος καθυβρίζω Ὅρκος , καί δή καί εὐτραπελία , . ἤ τις ἄλλος συνεφέλκω αὐτός αργολογιαις.υος γάρ ἕκαστος , ὡς μάταιος χράομαι ὁ ὁ Θεός προσηγορία . ὁ δέ ὁ Νέας · ἐπειδ´ εἄν , παρά ὁ τίθημι νόμος , Ὅρκος ὁ αὐτός καθυποβάλλω κλίσις . Δεύς γάρ τίς τέλειος ὁ ἐν τῆ χάρις , ὁ πρό οὗτος , ἔχω . ἔπειτα δέ , καί ὁ πως Υἱλν ἀλλότριος ὁ πατρικός οὐσία , καί μετά ὁ Κτίσμα τίθημι . εἶτα πάλιν , ὥσπερ ἐκ μεταμέλεια εἰς ὁ ὁ θεότης αὐτός εἰσποιέω κλῆσις . κτίσμα γάρ οὗτος ὁ θέω ὄνομα περιτίθημι , ἀκτόπως αὐτός ματαιοποιέω . καί δή , καί ὁ ὁ , ἐριστικός ἅμιλλα , ὥσπερ τίς ὁ τυγχάνω . αὐτός ὧδε κἀκεῖσε , οἷος δή κύβος παίζω , περιστρέφω καί διακωδωνιῶντες · ὅσπερ μάλιστα ποιέω ὁ ὁ αἱρετικός ἐμματαῖζοντες λέσχη . ἔτι δέ λαμβάνω καί νῦν « ἐπί μάταιος » ὁ ὄνομα Κυρίος ὁ Θεός ἐγώ , ὁ ἀδιάφορος τολμάω λέγω ὁ τε Χριστός εἰκών , καί ὁ ὁ ἀντίχριστος ἤτοι ὁ εἴδωλον ὁ Ἑλληνικός σέβασμα . πάνετες γάρ ὁ τοιοῦτος , μάταιος καί ἀνωφελής ὁ δεσποτικός προσηγορία , ὁ γε ἥκω εἰς ὁ αὐτός εἰ , ἀποφαίνω , τόλμα . Δεύς γάρ πᾶς τρόπος ὁ θεῖος κλῆσις , φρικτός τε καί σεβασμία ἡγέομαι · καί μήτε Ὅρκος ὅλως χαίρω , μήτε καθυβρίζω ἐπιορκία · ἀλλά μηδέ περιάπτω εἴδωλον · μηδέ μετά ὁ Ἄρειος νόσος θεοποιέω ὁ κτίσις κατά ὁ Καίσαντος · μήτε μέν ἀδιάφορος ἡγέομαι ὁ οὗτος αὐξάνω ὁ κλῆσις , καί ὁ κληρόω ὁ ἐναντίος · μηδ´ αἱρετικός πεσσεύω αὐτός λογομαχία · ἀλλά μηδέ περισσός τις συνανακιρνάω καί συκαναφυρεω ματαιολογία · ἐν μόνος δέ ὁ ἱερός ἐγώ εὐχή τε καί τελετή καί ὁ προσήκω διδασκαλία , ὁ σωτήριος ἐκεῖνος καί θαυμαστός ΚοοωῦρορΟϛς