cogPG.PG101 597
κατὰ τὴν καρδίαν πεπολιτεῦσθαι μεμαρτυρημένος Θεοῦ , πεσὼν οὗτος θᾶττον ἀνέστη καὶ διὰ μετανοίας καὶ δακρύων ἐσπούδασεν ἐκκαθᾶραι τὸ ὁλίσθη μα , πῶς οὐ χρὴ καὶ ἡμᾶς οὐχ ἅπαξ πεσόντας , ἀλλὰ διὰ παντὸς πίπτοντας , θερμοῖς τοῖς δάκρυσι καὶ συντετριμμένῃ καρδίᾳ ἀπαλείφειν πειρᾶσθαι τὰ ἁμαρτήματα ; ἕτι δὲ , ἵνα μὴ δήποτέ τινες τῶν ἐν κατορθώμασι διαλαμπόντων , οἷα δὴ τὰ ἀνθρώπινα εἰς παράπτωμά τι κατωλισθηκότες ἀπογνώσει ἑαυτοὺς καὶ ἀπελπιστίᾳ παραδῶσιν · ἀλλ´ ἔχοντες τὸν μακάριον ἐκεῖνον Δαβὶδ τηλικαύτην μὲν παρανομίαν εἰργασμένον , οὕτω δὲ ταχεῖαν τὴν θεραπείαν εὐρημένον , καὶ αὐτοὶ πρὸς τὸν ὅμοιον διαναστῶσι ζῆλον , καὶ τοῦ πτώματος ἀνασφαλέντες , καὶ τῆς μετανοίας ὅλοι γεγονότες , Κτῶν προτέρων ἔχωνται κατορθωμάτων · Ὅπως δὲ καὶ συννωρεῖ ὁ δὸεός εἰς ἀμαρτίαν πεσεῖν τὸν Δαβὶδ , ἵνα μὴ τὰς τῆς ἱερᾶς Γραφῆς περὶ αὐτοῦ μαρτυρίας τὸ Ἰουδαίων ἔθνος ἀκούοντες εἰς Θεὸν αὐτὸν ἀναστήσωσι · καὶ γὰρ καὶ τὸ Μωϋσέως σῶμα διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν μετατεθὲν , ἄγνωστον μέχρι καὶ τήμερον χρηματίζει τοῖς ἐξ Ἰσραήλ · καὶ ὁ θεσπέσιος δὲ Παῦλος τοιοῦτόν τι περὶ αὐτοῦ ὑποδηλοῖ λαλῶν · « Ἵνα μὴ τις ὑπολογίσηταί τις περὶ ἐμοῦ ὑπὲρ ὃ βλέπει καὶ ἀκούει · ἀλλὰ καί τινες τῶν Ἑλληνιζόντων ἐπεὶ τερατουργοῦν . τας εἶδον αὐτόν τε καὶ Βαρνάβαν , ὡς θεοῖς προσφέρειν θυσίας ὥρμησαν . ΕΡΩΤΗΙΣ ΤΓʹ . Αιατί πρωτότοκον ὁ Θεὸς τὸν Ἰσραὴλ ἐκάλεσε , ΜαίοοϚΟ , Ο , ϛΙΖὶ . πρωτότοκον δὲ ὁ Θεὸς τὸν Ἰσραὴλ καλεῖ , ἡνίκα τὸν Μωϋσῆ ἀπέστελλε πρὸς τὸν Φαραὼ , ἐνδεικνύμενος τὴν ἀγάπην καὶ στοργὴν ὅσην εἶχε περὶ αὐτόν · ὡσανεὶ ἔλεγε τῷ Μωϋσεῖ · « Λάλησον τῶ Φαραὼ , ὅτι Ἡλίκην σὺ στοργὴν περὶ τὸν σὸν υἱὸν τὸν πρωτότοκον ἔχεις καὶ διατηρεῖς , τὴν αὐτὴν ἐννόει καὶ πρὸς τὸ γένος τοῦ Ἰσραὴλ ἔχειν τὸν Θεάν · Ἐιλ καὶ ἀπειθοῦντος πρὸς τὴν ἐλευθερίαν καὶ ἄνοδσν τοῦ Ἰσραὴλ , κατὰ τῶν πρωτοτόκων τοῦ Φαραὼ καὶ τῶν Αἰγυπτίων ἀφίεται ἡ πληγή · » ἔτι δὲ ὁ Θεὸς ἐπειδὴ ἀπάντων ἐστὶν ἐθνῶν πλάστης καὶ δημιουργὸς , οὔτω καὶ πάντων προνοητής · χρόνοις δ´ ὑστέροις τὰ ἔθνη πάντα πρὸς τὴν οἰκείαν ἐπίγνωσιν ἔμελλεν ἐπιστρέφειν καὶ καλεῖν καὶ υἱοὺς αὐτοῦ καὶ κληρονόμους τῆς χάριτος ἀποφαίνειν · πρὸ δὲ τούτων τὸ ἔθνος ἐξελέξατο τοῦ Ἰσραὴλ ὡς ἂν δι´ αὐτοῦ συναγάγῃ καὶ τοὺς ἄλλους . Καὶ δηλοῦσιν οἱ ἀσρστολοι τοῦτο ἐξ Ἰσραὴλ μὲν φύντες , πάντων δὲ τῶν ἐθνῶν διδάσκαλοι καὶ συναγωγεῖς γεγενημένοι · διὰ τοῦτο τοῖς Ἰσραηλίταις ἡ πρωτότοκος ἐχαρίσθη φωνή . Οὐ Λαμβάνει δὲ ὁ πρωτότοκος ρύτος τὰ τῆς εὐσεβείας τελεώτερα · διότι σκληρὸς καὶ ἀπειθὴς γέγονεν , οὐ κατὰ τὴν Αἴγυπτον μόνον , ἀλλὰ μετὰ τὴν ἐξ Αἰγύπτου ἔξοδον ἐν τῇ ἐρήμῳ , Διὸ τῶν μὲν τελειοτέρων οὐκ ἀξιοῦται μυστηρίων . διὰ δὲ τοῦ δευτέραν τάξιν ἔχοντος νόμου τέως παιδαγωγεῖται . Ἐπεὶ καὶ τὸν δακτύλῳ Θεοῦ γεγραμάένον νόμον πλαξί τε ἀχειροποιήτοις ἐντετυπωμένον ὅς τὸν ἡμέτερον καὶ κατὰ Χριστὸν προετύπου νόμαν οὐκ ἀξιοῦται δέξασθαι τὸ Ἰουδαίων ἔθνος διὰ τὴν
Lemmas: κατά ὁ Καρδία πολιτεύω μαρτυρέω Θεός , πίπτω οὗτος ταχύς ἀνίστημι καί διά μετάνοια καί δάκρυ σπουδάζω ἐκκαθαίρω ὁ ὀλισθάνω μή , πῶς οὖον χρή καί ἐγώ οὐ ἅπαξ πίπτω , ἀλλά διά πᾶς πίπτω , θερμός ὁ δάκρυ καί συντρίβω Καρδία ἀπαλείφω πειράω ὁ ἁμάρτημα ; ἔτι δέ , ἵνα μή δήποτε τις ὁ ἐν κατόρθωμα διαλάμπω , οἷος δή ὁ ἀνθρώπινος εἰς παράπτωμα τίς κατολισθάνω ἀπόγνωσις ἑαυτοῦ καί ἀπελπιστία παραδίδωμι · ἀλ ἔχω ὁ μακάριος ἐκεῖνος Δαυίδ τηλικόσδε μέν παρανομία ἐργάζομαι , οὗτος δέ ταχύς ὁ θεραπεία εὑρίσκω , καί αὐτός πρός ὁ ὅμοιος διανίστημι ζῆλος , καί ὁ πτῶμα ἀνασφάλλω , καί ὁ μετάνοια ὅλος γίγνομαι , κτέω πρότερος ἔχω κατόρθωμα · ὅπως δέ καί συνοράω ὁ δεός εἰς ἁμαρτία πίπτω ὁ Δαυίδ , ἵνα μή ὁ ὁ ἱερός γραφή περί αὐτός μαρτυρία ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος ἀκούω εἰς θεός αὐτός ἀνίστημι · καί γάρ καί ὁ Μωϋσῆς σῶμα διά ὁ αὐτός αἴτιος μετατίθημι , ἄγνωστος μέχρι καί σήμερον χρηματίζω ὁ ἐκ Ἰσραήλ · καί ὁ θεσπέσιος δέ Παῦλος τοιοῦτος τίς περί αὐτός ὑποδηλόω λαλέω · « ἵνα μή τις ὑπολογίζομαι τις περί ἐγώ ὑπέρ ὅς βλέπω καί ἀκούω · ἀλλά καί τις ὁ ἑλληνίζω ἐπεί τερατουργέω . ὅς εἶδον αὐτός τε καί Βαρναβᾶς , ὡς θεός προσφέρω θυσία ὁρμάω . Ερωτηίς τγʹ . Αιατί πρωτότοκος ὁ θεός ὁ Ἰσραήλ καλέω , ΜαίοοϚΟ , ὁ , ϛΙΖὶ . πρωτότοκος δέ ὁ θεός ὁ Ἰσραήλ καλέω , ἡνίκα ὁ Μωϋσῆς ἀποστέλλω πρός ὁ Φαραώ , ἐνδείκνυμι ὁ ἀγάπη καί στοργή ὅσος ἔχω περί αὐτός · ὡσανεί λέγω ὁ Μωϋσῆς · « λαλέω ὁ Φαραώ , ὅτι Ἡλίκη σύ στοργή περί ὁ σός υἱός ὁ πρωτότοκος ἔχω καί διατηρέω , ὁ αὐτός ἐννοέω καί πρός ὁ γένος ὁ Ἰσραήλ ἔχω ὁ Θεός · Ἐιλ καί ἀπειθέω πρός ὁ ἐλευθερία καί ἄνοδσν ὁ Ἰσραήλ , κατά ὁ πρωτοτόκος ὁ Φαραώ καί ὁ Αἰγύπτιος ἀφίημι ὁ πληγή · » ἔτι δέ ὁ θεός ἐπεί ἀπαντάω εἰμί ἔθνος πλάστης καί δημιουργός , οὐτάω καί πᾶς προνοητής · χρόνος δδʹ ὕστερος ὁ ἔθνος πᾶς πρός ὁ οἰκεῖος ἐπίγνωσις μέλλω ἐπιστρέφω καί καλέω καί υἱός αὐτός καί κληρονόμος ὁ χάρις ἀποφαίνω · πρό δέ οὗτος ὁ ἔθνος ἐκλέγω ὁ Ἰσραήλ ὡς εἄν δις αὐτός συνάγω καί ὁ ἄλλος . καί δηλόω ὁ ἀσρστολοι οὗτος ἐκ Ἰσραήλ μέν φύς , πᾶς δέ ὁ ἔθνος διδάσκαλος καί συναγωγεύς γίγνομαι · διά οὗτος ὁ Ἰσραηλίτης ὁ πρωτότοκος χαρίζομαι φωνή . οὖον λαμβάνω δέ ὁ πρωτότοκος ῥυτός ὁ ὁ εὐσέβεια τέλειος · διότι σκληρός καί ἀπειθής γίγνομαι , οὖον κατά ὁ Αἴγυπτος μόνος , ἀλλά μετά ὁ ἐκ Αἴγυπτος ἔξοδος ἐν ὁ ἐρῆμος , Διὸ ὁ μέν τέλειος οὐ ἀξιόω μυστήριον . διά δέ ὁ δύο τάξις ἔχω νόμος τέως παιδαγωγέω . ἐπεί καί ὁ δάκτυλος Θεός γράφω νόμος πλάξ τε ἀχειροποίητος ἐντυπόω ὅς ὁ ἡμέτερος καί κατά Χριστός προτυπόω Νόμαν οὐ ἀξιόω δέχομαι ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος διά ὁ