cogPG.PG101 367
δημοποιητὸν , ὡς φάναι τὸ ἔπος , τὸ Ῥωμαίων γένος ὑπέδυ . Ὥσπερ οὖν οὗτοι πάντες , ἔθνους καὶ πατρίδος ὄντες ἀλλόφυλον ἰ , εἰς τὴν Ῥωμαῖκὴν ἐτέλεσαν πολιτογραφίαν · οὕτω καὶ οἱ τοῦ θεσπεσίου Παύλου γονεῖς , οὐκ ἐν τῷ λεληθότι τῆς Ἰουδαϊκῆς πολιτείας βιοῦντες , ἀλλὰ καὶ τῶν πολλῶν ἔχοντές τι πλέον , τῆς Ῥωμαῖκῆς φατρίας φυλέται διὰ τῆς ἐγγραφῆς ἐκρίθησαν οὐκ ἀνάξιοι χρηματίσαι · ἐξ οὕ καὶ ὁ σοφὸς Παῦλος διαδοχῆς κλήρῳ τὴν Ῥωμαίων εὐγένειαν πατρόθεν αὐτῷ κατιοῦσαν οὐκ ἠγνόει . Τὸ λοιπὸν μηκέτι σοι τὸ ἀπορεῖν μόνον · ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον τὸν ἐπιζητεῖν τὸ οἰκεῖον τῶν λύσεων , καὶ ἀγαπᾷν ἐπιμέλεια γινέσθω . Ὥσπερ γὰρ εἴ τις τὰ κατὰ διαλετῶν καθ´ αὐτὸ , πειρῷτο διαλύσασθαι , διδοὺς τὸ γελοῖον , οὐδὲ τὴν τοῦ ψεύδους δίκην διαφεύγει · καὶ ἐν ῥητορείᾳ γραμμικὰς ὁ ἀπαιτῶν ἀνάγκας , καὶ ὁ τῶν κατὰ τὰ μαθήματα θεωρημάτων πολιτικάς τε καὶ ἐπιπολαίους πίστεις ἐπιχειρῶν προκομίζειν παραπλήσιόν τι , ἵνα μὴ ἀσχημονέστερον εἴπω , καττλαμβάνει · καὶ τοὺς ὅσοι τῶν καθ´ ἱστορίαν ζητημάτων οὐχ ἰστορικῶς , ἀλλ´ ἐξ ἑτέρου γένους , ἐλπίδα ἀνέχουσιν , εἰς μάθησιν ἐλθεῖν τῆς ἀληθείας . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΡΙΙʹ Τὸ μὲν βαθύτερον τῆς Προνοίας , δι´ ἢν Ἰησους ὁ Χριστὸς καὶ Θεὸς ἡμῶν , σαρκὶ τὴν περιτομὴν ἔσχεν , εἰς τὸν ἀνεξερεύνητον αὐτοῦ τῶν κριμάτων βυθὸν , τῆς ἀνθρωπίνης ἀναχωροῦν διανοίας , καταδύεται · ἃ δὲ καὶ τῶν μακαρίων ἡμῶν Πατέρων διδασκόντων καὶ αὐτοὶ διασκοποῦντες συνιδεῖν , οὐχ εὐρίσκομεν ἄπορον . Πρῶτον μὲν ἐπ´ ἐλέγχῳ τέμνεται τὴν σάρκα τῶν τὴν Παλαιὰν δυσφημούντων Διαθήκην , καὶ τὸν ἐν αὐτῇ νομοθετήσαντα ὕβρεσι βαλλόντων . Δι´ ὧν γὰρ τὴν ἐκεῖθεν δοθεῖσαν περιτομὴν , ὡς οὐδ´ ἂν αὐτοὶ ἀρνηθεῖεν , ὁ ἀγαθός τε καὶ ἀληθὴς Θεὸς ὑπέστη τοῖς ἔργοις αὐτοῖς μαρτυρεῖ , τὸν τῆς περιτομῆς νομοθέτην ἀγαθόν τε εἶναι , καὶ ἀγαθῶν δοτῆρα , καὶ τῆς αὐτῆς φύσεως κοινωνόν . Οὐ γὰρ ἄν τινος ὄντος ἐναντίας , ἡ τῆς ἀγαθότητος πηγὴ τὰς ἐκεῖθεν τοῦ νόμου ῥανίδας διὰ τῆς σαρκὸς ἐπεδείκνυ προχεομένας . Ἵνα οὖν τὰ ἀπύλωτα στόματα , τὰ κατὰ τοῦ Πατρὸς , ἢ καὶ κατ´ αὐτοῦ γε τοῦ Υἱοῦ τὴν βλασφημίαν λαλήσαντα ἐπιστομίσῃ(«Πάντα γὰρ τὰ τοῦ Πατρὸς τοῦ Υἱοῦ ἐστι · καὶ , ἃ ποιεῖ ὁ Πατὴρ καὶ ὁ Υἱὸς ποιεῖ » ) , τέμνεται καὶ τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας · συνδιατέμνων αὐτῇ πολλῶν δυσσεβῶν αἰρέσεων ἀφορμάς . Δεύτερον δὲ ἐκεῖνό μοι νόει · ἐτόλμησέ ποτε ὁ δυσσεβλς Ἀπολινάριος τερατεύσασθαι , ὡς ἡ προσληφθεῖσα σὰρξ , τῇ προσλαβούσῃ θεότητι τὸ ὁμοούσιον συνδιέσωζε · σάρκα γὰρ ἀνέπλαττεν , ὡς ἠβούλετο , οὐχ οἵαν ἡ ἀνθρωπίνη φύσις οἶδεν · ἀλλ´ οἷαν ἡ φαντασία τῶν ἐξεστηκότων λογισμῶν ἐδημιούργει · ἢ τοίνυν οτομὴ τῆς σαρκὸς , καὶ τὸ πρὸς
Lemmas: δημοποιέω , ὡς φαίνω ὁ ἔπος , ὁ Ῥωμαῖος γένος ὑποδύομαι . ὥσπερ οὖν οὗτος πᾶς , ἔθνος καί πατρίς εἰμί ἀλλόφυλος εἷς , εἰς ὁ Ῥωμαῖκὴν τελέω πολιτογραφία · οὗτος καί ὁ ὁ θεσπέσιος Παῦλος γονεύς , οὐ ἐν ὁ λανθάνω ὁ Ἰουδαϊκός πολιτεία βία , ἀλλά καί ὁ πολύς ἔχω τίς πλέω , ὁ Ῥωμαῖκός φράτρα φυλέτης διά ὁ ἐγγραφή κρίνω οὐ ἀνάξιος χρηματίζω · ἐκ ἕ καί ὁ σοφός Παῦλος διαδοχή κλῆρος ὁ Ῥωμαῖος εὐγένεια πατρόθεν αὐτός κατέρχομαι οὐ ἀγνοέω . ὁ λοιπός μηκέτι σύ ὁ ἀπορέω μόνος · ἀλλά πολύς μᾶλλον ὁ ἐπιζητέω ὁ οἰκέω ὁ λύσις , καί ἀγαπάω ἐπιμέλεια γίγνομαι . ὥσπερ γάρ εἰμί τις ὁ κατά διαλέτης καθ´ αὐτός , πειράω διαλύω , δίδωμι ὁ γελοῖος , οὐδέ ὁ ὁ ψεῦδος δίκη διαφεύγω · καί ἐν ρητορεία γραμμικός ὁ ἀπαιτέω ἀνάγκη , καί ὁ ὁ κατά ὁ μάθημα θεώρημα πολιτικός τε καί ἐπιπόλαιος πίστις ἐπιχειρέω προκομίζω παραπλήσιος τίς , ἵνα μή ἀσχήμων εἶπον , καταλαμβάνω · καί ὁ ὅσος ὁ καθ´ ἱστορία ζήτημα οὐ ἱστορικός , ἀλ ἐκ ἕτερος γένος , ἐλπίς ἀνέχω , εἰς μάθησις ἔρχομαι ὁ ἀλήθεια . ἐρώτησις Ι ὁ μέν βαθύς ὁ Πρόνοια , δις εἄν Ἰησοῦς ὁ Χριστός καί θεός ἐγώ , σάρξ ὁ περιτομή ἔχω , εἰς ὁ ἀνεξερεύνητος αὐτός ὁ κρίμα βυθός , ὁ ἀνθρώπινος ἀναχωρέω διάνοια , καταδύω · ὁ δέ καί ὁ μακάριος ἐγώ Πατέρων διδάσκω καί αὐτός διασκοπέω συνοράω , οὐ εὑρίσκω ἄπορος . Πρῶτος μέν ἐπι ἔλεγχος τέμνω ὁ σάρξ ὁ ὁ Παλαιή δυσφημέω διαθήκη , καί ὁ ἐν αὐτός νομοθετέω ὕβρις βάλλω . Δις ὅς γάρ ὁ ἐκεῖθεν δίδωμι περιτομή , ὡς οὐδός εἄν αὐτός ἀρνέομαι , ὁ ἀγαθός τε καί ἀληθής θεός ὑφίστημι ὁ ἔργον αὐτός μαρτυρέω , ὁ ὁ περιτομή νομοθέτης ἀγαθός τε εἰμί , καί ἀγαθός δοτήρ , καί ὁ αὐτός φύσις κοινωνός . οὖον γάρ ἄν τις εἰμί ἐναντίος , ὁ ὁ ἀγαθότης πηγή ὁ ἐκεῖθεν ὁ νόμος ῥανίς διά ὁ σάρξ ἐπιδείκνυμι προχέω . ἵνα οὖν ὁ απύλωτος στόμα , ὁ κατά ὁ πατήρ , ἢ καί κατ´ αὐτός γε ὁ υἱός ὁ βλασφημία λαλέω ἐπιστομίζω γάρ ὁ ὁ πατήρ ὁ υἱός εἰμί · καί , ὁ ποιέω ὁ πατήρ καί ὁ υἱός ποιέω » ) , τέμνω καί ὁ σάρξ ὁ ἀκροβυστία · συνδιατέμνων αὐτός πολύς δυσσεβής αἵρεσις ἀφορμή . δεύτερος δέ ἐκεῖνος ἐγώ νοέω · τολμάω ποτός ὁ δυσσεβλς Ἀπολινάριος τερατεύομαι , ὡς ὁ προσλαμβάνω σάρξ , ὁ προσλαμβάνω θεότης ὁ ὁμοούσιος συνδιασῴζω · σάρξ γάρ ἀναπλάσσω , ὡς βούλομαι , οὐ οἷος ὁ ἀνθρώπινος φύσις οἶδα · ἀλ οἷος ὁ φαντασία ὁ ἐξίστημι λογισμός δημιουργέω · ἢ τοίνυν τομή ὁ σάρξ , καί ὁ πρός