cogPG.PG101 214
Εἰ δὲ καὶ τοῦτό τις ἐπιλογίσασθαι βούλοιτο , ὡς διὰ τοῦτο τὸν παράδεισον ὑπέστησε , καίπερ έλλου τοῦ τοῦ Ἀδὰμ καὶ ἁμαρτάνειν καὶ ἐξ αὐτοῦ ἀπελαύνεσθαι , ἵνα μὴ δόξῃ θνητὸν ἀπ´ ἀρχῆς πλαστουργῆσαι τὸν ἄνθρωπον , ἐπιτήδειον πρὸς ἀθανασίαν χωρίον , καὶ λύπης καὶ κόπων καὶ ἀκανθῶν καὶ ἱδρώων ἐλεύθερον , μηδόλως ὑποστησάμενος , ἀλλ´ ἵνα Κπάντα καὶ τὰ πραττόμενα καὶ τὰ οἰκονομούμενα δείεῃ πρέποντα αὐτῷ καὶ τῆς ἀποῤῥήτου προνοίας τὴν σοφίαν ἀνακηρύττοντα · καὶ μὴν καὶ δι´ ἑνὸς τῶν ὑλικῶν κτισμάτων ἔργῳ προδιατυπῶν τε καὶ προαγγέλλων ὡς ἅπασα ἡ κτίσις κατὰ τὴν δευτέραν αὐτοῦ καὶ φρικτὴν παρουσίαν εἰς ἀμείνω μεταλλάβει ληξιν , οὐδὲν τῆς ἑνύλου ἀνεπιτηδειότητος ἐναντιουμένης τῷ δημιουργικῷ καὶ θείῳ βουλήματι · καὶ γὰρ πρὸς τὸ κρεῖττον ἀνακαινισθήσεσθαι τὸν οὐρανὸν καὶ γῆν ὁ κορυφαῖος τῶν μαθητῶν ἡμᾶς ἐξεδίδαξε , τῇ τοῦ διἘασκάλου ἐπαγγελίᾳ τὸ ἀψευδὲς διδασκαλίας διαβεβαιούμενος · οὐδὲ ταῦτα ἂν εἴη ταῦτα πόῤῥω θεοφιλοῦς ὑπολήψεως . Ἄλλως τε δὲ οὐδὲ τὸ κάλλιστον ἔδει τῶν ἐπιγείων ἔργων πάντων ἔσχατον δημιουργηθῆναι , ἀλλὰ καὶ αὐτὸ κατ´ ἀρχὰς τῇ ὁλοκληρίᾳ τῆς κτίσεως συγκαταβληθῆναι · τὸ μὲν γὰρ εἰς δημιουργίαν προελθεῖν , ἀναγκαῖον ἦν , ἐπείπερ ἔδει τοῖς κατὰ δαιμόνων καὶ παθῶν ἀριστεύσασι δίαιταν καὶ κλῆρον ἐξαίρεον ἀπονεμηθῆναι · τὸ δὲ θεῖον εἴωθεν ἀεὶ τὰς ἀντιμισθίας προτίθεσθαι καὶ προκαταβάλλειν · « Δεῦτε γὰρ , φησὶν , οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρός μου , κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ κα εταβιλῆς κόσμου . » Οὐκοῦν ἔδει καὶ τὸν παράδεισον εἴτε θᾶττον ἔμελλεν ὁ προπάτωρ ἡμῶν ἐκβάλλεσθαι αὐτοῦ , εἴτε μὴ , προκαταβληθῆναι μὲν τῶν ἀγωνιστῶν καὶ τῶν ἀγωνισμάτων ὧν καὶ ἔπαθλον ὥφθη , συνκα ταβληθῆναι δὲ τῇ κοσμογενείᾳ , ἵνα μὴ νομισθῇ ἔργον ὑστεροβουλίας καὶ μεταμελείας γεγονέναι , ἀλλὰ τῆς ἀπ´ ἀρχῆς πάντα σοφῶς ὑποστησαμένης κρίσεώς τε ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΝΒʹ . Τοῦ θεσπεσίου Παύλου παραινοῦντος · ´Ἐὰν · πεινᾶ ὁ ἐχθρός σου , ψώμιζε αὐτόν · ἐὰν δίψα , πότιζε αύτόν · τοῦτο γὰρ ποιῶν ἄνθρακαι παι ρὸς σωρεύσεις ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ · » πώς νοήσομεν τὸ , « ἄνθρακας πυρὸς σωρεύσεις ἐπὶ τν κεφαλὴν αὐτοῦς , » ἄνθρακας μὲν ὁ τῆς ἀναγωγῆς λόγος , τοὺς ἀποστλους Κυρίου καὶ μάρτυρας ὀνομάζει , τοῦ θείου δηλονότι καθαρτηρίου καὶ πᾶσαν κακίαν φλέγοντός τε καὶ καταναλίσκοντος πυρὸς ἀναφθέντας · « Πῦρ γὰρ θεὸς ἡμῶν , καὶ πῦρ καταναλίσκον » τὴν μοχθηρίαν Ψάλλει δὲ καὶ ὁ Μελῳδός · « Ἅνθρακες ἀνήφθησαν ἐπ´ αὐτοῦ , κλίναντος οὐρανοὺς καὶ καταβάντος , » καὶ σἷα γνόφον τινὰ τὰς ἀστραπάς τῆς θεότητος περιστέλλουσαν τὴν ἡμετέραν περιβαλλομένου σάρκα . ἄνθρακας δὲ πάλιν καλεῖ καὶ τὰς φλογιζούσας τε καὶ δακανύπας κολαστικὰς καὶ πικράς βασάνους , κατὰ τὸ εἰρημένον · « Τὰ βέλη τοῦ δυνατοῦ ἠκονημένα σὺν ΡΑΤΗΟΓ . ΣΗ . ὧΙ .
Lemmas: εἰμί δέ καί οὗτος τις ἐπιλογίζομαι βούλομαι , ὡς διά οὗτος ὁ παράδεισος ὑφίστημι , καίπερ ἐλλός ὁ ὁ Ἀδάμ καί ἁμαρτάνω καί ἐκ αὐτός ἀπελαύνω , ἵνα μή δόξα θνητός ἀπ´ ἀρχή πλαστουργέω ὁ ἄνθρωπος , ἐπιτήδειος πρός ἀθανασία χωρίον , καί λύπη καί κόπος καί ἄκανθα καί ἱδρῶα ἐλεύθερος , μηδόλως ὑφίστημι , ἀλ ἵνα Κπάντα καί ὁ πράσσω καί ὁ οἰκονομέω δεία πρέπω αὐτός καί ὁ ἀπόρρητος πρόνοια ὁ σοφία ἀνακηρύσσω · καί μήv καί δις εἷς ὁ ὑλικός κτίσμα ἔργον προδιατυπόω τε καί προαγγέλλω ὡς ἅπας ὁ κτίσις κατά ὁ δύο αὐτός καί φρικτός παρουσία εἰς ἀγαθός μεταλαμβάνω λῆξις , οὐδείς ὁ ένυλος ἀνεπιτηδειότης ἐναντιόομαι ὁ δημιουργικός καί θεῖον βούλημα · καί γάρ πρός ὁ ἀγαθός ἀνακαινίζω ὁ οὐρανός καί γῆ ὁ κορυφαῖος ὁ μαθητής ἐγώ ἐκδιδάσκω , ὁ ὁ διἘασκάλου ἐπαγγελία ὁ ἀψευδής διδασκαλία διαβεβαιόω · οὐδέ οὗτος εἄν εἰμί οὗτος πόρρω θεοφιλής ὑπόληψις . ἄλλος τε δέ οὐδέ ὁ καλῶς ἐσθίω ὁ ἐπίγειος ἔργον πᾶς ἔσχατος δημιουργέω , ἀλλά καί αὐτός κατ´ ἀρχή ὁ ὁλοκληρία ὁ κτίσις συγκαταβάλλω · ὁ μέν γάρ εἰς δημιουργία προέρχομαι , ἀναγκαῖος εἰμί , ἐπεί ἐσθίω ὁ κατά δαίμων καί πάθος ἀριστεύω δίαιτα καί κλῆρος ἐξαιρέω ἀπονέμω · ὁ δέ θέω εἴωθα ἀεί ὁ ἀντιμισθία προτίθημι καί προκαταβάλλω · « δεῦτε γάρ , φημί , ὁ εὐλογέω ὁ πατήρ ἐγώ , κληρονομέω ὁ ἑτοιμάζω σύ βασίλειος ἀπό ἄν εταβιλῆς κόσμος . » οὐκοῦν ἐσθίω καί ὁ παράδεισος εἴτε ταχύς μέλλω ὁ προπάτωρ ἐγώ ἐκβάλλω αὐτός , εἴτε μή , προκαταβάλλω μέν ὁ ἀγωνιστής καί ὁ ἀγώνισμα ὅς καί ἔπαθλον ὁράω , συγκαίω ταβληθῆναι δέ ὁ κοσμογένεια , ἵνα μή νομίζω ἔργον υστεροβουλία καί μεταμέλεια γίγνομαι , ἀλλά ὁ ἀπ´ ἀρχή πᾶς σοφός ὑφίστημι κρίσις τε ἐρώτησις νβʹ . ὁ θεσπέσιος Παῦλος παραινέω · Ἐάν · πεινάω ὁ ἐχθρός σύ , ψωμίζω αὐτός · ἐάν δίψα , ποτίζω αὐτός · οὗτος γάρ ποιέω ἄνθραξ παῖς ἄρος σωρεύω ἐπί ὁ κεφαλή αὐτός · » πως νοέω ὁ , « ἄνθραξ πυρός σωρεύω ἐπί τ κεφαλή αὔτεος , » ἄνθραξ μέν ὁ ὁ ἀναγωγή λόγος , ὁ ἀποστλους κύριος καί μάρτυς ὀνομάζω , ὁ θεῖον δηλονότι καθαρτήριος καί πᾶς κακία φλέγω τε καί καταναλίσκω πυρός ἀνάπτω · « πῦρ γάρ θεός ἐγώ , καί πῦρ καταναλίσκω » ὁ μοχθηρία ψάλλω δέ καί ὁ μελῳδός · « Ἄνθραξ ἀνάπτω ἐπι αὐτός , κλίνω οὐρανός καί καταβαίνω , » καί σίον γνόφος τις ὁ ἀστραπή ὁ θεότης περιστέλλω ὁ ἡμέτερος περιβάλλω σάρξ . ἄνθραξ δέ πάλιν καλέω καί ὁ φλογίζω τε καί δακανύπας κολαστικός καί πικρός βάσανος , κατά ὁ εἴρω · « ὁ βέλος ὁ δυνατός ἀκονάω σύν ΑΔ . ΣΗ . ὅς .