cogPG.PG101 203
βέλω καὶ οὐ θυσίαν · ἄλλως τε δὲ καὶ τῷ περὶ τὸν διδάσκαλον σεβάσματι , φρικτὸν ἡγοῦντο τὴν γυναῖκα κατὰ τῆς κεφαλῆς τὸ μύρον ἐπιχέαι · ἕνθεν καὶ ὁ Ἰησοῦς διὰ τῆς κατ´ αὐτὴν ἀγανακτήσεως ἀπάγων . τοὺς μαθητὰς , « Οὐδὲν τολμηρὸν , φησὶν , ἔπραξεν , ἀλλ´ ἔργον ἀγαθὸν εἰργάσατο . » Καὶ πρὸς μὲν τῶν μαθητῶν τοὺς εὐγνώμονας ταῦτα · πρὸς δὲ τὸν Ἰούδαν πάλιν εἰς μέσον ἄγων τῷ αἰνίγματι τὴν [ μεμελετημένην προδοσίαν φησί · Βαλοῦσα τὸ μύρον τοῦτο ἐπὶ τοῦ σώματός μου , πρὸς τὸ ἐνταφιάσαι με πεποίηκεν . » Ἀγανακτεῖς , φησί , τοῦ μύρου κενουμένου · πόσης ἀγανακτήσεως ἄξιον ; ταυτὸν προσῆκεν ἡγεῖθαι κατὰ παρὰ Λεσπάτου καὶ διδασκάλου προδοσίαν καὶ Δάνυατον καὶ τάφον διαμελε τῶντα · πτωχῶν ἔστι σοι φροντίς ; καὶ πῶς τοῦ ἀστέγου , μηδὲ τὴν κεφαλὴν ἔχοντος ἔνθα κλινεῖ , τὴν σφαγὴν σπουδάεις ; ἐφ´ ᾧ μηδὲν τῶν ἰδίων ἀποκενοῖς , τούτου βαρὺ καὶ ἀφόρητον τὴν συνουσίαν νομίζεις ; Ἐν οἷς σε δεῖ καὶ τῶν οἰκείων πολλὰ καταβάλλειν , ἐλέῳ τὴν ἔνδειαν τῶν πενομένων ἀναπληροῦντα , πῶς ἀνεπαχθῶς καὶ φιλανθρώπως τούτων τὴν συνδιατριβὴν οἴσεις ; Ἀναλαβόντες οὖν χωρίς τινος προλήψεως καὶ προσπαθείας ἔνεστι συνιδεῖν καὶ φιλαλήθως εἰπεῖν . ὡς ἡ μὲν τῶν ἀλειψαμένων μύρῳ τὸν Κύριον , πολλῷ τῶν ἄλλων τῷ μέσῳ προέλαβεν · αἱ δὲ περὶ τὸ πάθος τὴν ἱερουργίαν ταύτην ἐπὶ νοῦν βάλλονται · καὶ τούτων ἡ μὲν πρὸ ἕξ ἡμερῶν τοῦ Πάσχα , ἡ δὲ πρὸ δύο τοῦ πάθους · καὶ ἡ μὲν ἀμαρτωλὸς , ἡ δὲ πόρνη ἀπὸ τῶπαθῶν μᾶλλον ἢ ἀπὸ τῶν κυρίων τῆς κλήσεως γινωσκόμεναι , ἡ δὲ ἀπὸ τοῦ ἀδελφοῦ φέρει τὸ ἐπώνυμον · καὶ ἡ μὲν ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ Φαρισαίου τοὺς Δεσποτικοὺς πόδας ἀλείφει τῷ μύρῳ καὶ τοῖς δακρύοις προαποπλύνει , ἡ δὲ ἐν τῇ οἰκίᾳ τῇ ἰδίᾳ καὶ δακρύων καιρὸν οὐ γινώσκει · δεξιοῦται δὲ μᾶλλον τραπέζῃ καὶ εὐφροσύνῃ αὐτόν τε τὸν Ἰησοῦν , καὶ οὗ τὸν τάΚφον ἡ σωτήριος φωνὴ γενέσεως ἔδειξεν ἐργαστήριον , καὶ χωρίον ἀναβιώσεως · κενοῖ δὲ καὶ αὕτη κατὰ σῶν ἀχράντων ποδῶν τὸ μύρον καὶ ταῖς θριξὶν ἀομάσσει · ἡ δὲ λοιπὴ τρίτη ἐν τῇ οἱκίᾳ μετὰ τοῦ λεπροῦ παραγίνεται πολύτιμον · καὶ αὐτὴ μύρον φέρουσα , οὐδαμῶς δὲ τοῖς μέλεσι τοῦ Σωτῆρος ψαύει , ὰλλ´ ἄφνω τὸ ἀλάβαστρον συντρίψασα , κατὰ τῆς κεφαλῆς τὸ μῦρον ἐπιχέει , τέχνῃ προφθάνουσα καὶ σπουδῇ τοὺς εἴ τινες ἐπιχειρεῖν μελετήσειαν τὴν πρᾶξιν κωλύειν · καὶ ἡ μὲν τὴν πόλιν φέρει μάρτυρα τῆς ἀκολασίας · ἐν τῇ πόλει γὰρ ἀμαρτωλὸς ὠνομάζετο · ἡ δὲ τὴν κώμην · ἡ δὲ τοῖς τῆς σωφροσύνης καὶ καθαρότητος ἀνακτόροις ἐθαλαμεύετο · καὶ ἐπὶ μὲν τῆς πρώτης ὁ Φαριδαῖος μόνος ἀγανακτεῖ ἐπὸ δὲ τοῦ Λαξάρου μόνος ὁ Ἰούδας · ἐπὶ δὲ τῆς τελευταίας ἄλλοι τε τῶν μαθητῶν , καὶ τὸ τῆς φιλαργυρίας λάφυρον , πάλιν ὁ προδότης · καὶ τῇ μὲν τοῦ Λαῖάροιο ἀδελφῇ , οὐδεὶς μισθὸς τῆς τοῦ μύρου κενώσεως ἐπαγγέλλεται · προκαταβληθείσης γὰρ ὑπὲρ λόγον εὐεργεσίας καὶ δωρεᾶς , τὸ παρ´ αὐτῆς τελούμενον ὑπῆρχε χαριστήριον · μόνη δὲ κἀνταῦθα ἡ τοῦ Ἰούδα προδοσία καὶ προπέτεια γνωρίζεταί τε καὶ διελέγχεται . Καῖ ἡ μὲν παρὰ τῷ Λουκᾷ ἄφεσιν ἀμαρτιῶν εὐρίσκει , τὴν μισθαποδοσίαν καὶ τοῦ μύρου καὶ τῆς πίστεως · τῇ δὲ παρὰ Ματθαίῳ καὶ Μάρκῳ , τὸ μνημόσυνον ἐπαγγέλλεται δι´ αἰῶνος εἰς τὴν οἰκουμένην κηρύττεσθαι · διάφορος μὲν ἡ μισθαποδοσία ἑκατέρᾳ τῶν
Lemmas: Βελώ καί οὖον θυσία · ἄλλως τε δέ καί ὁ περί ὁ διδάσκαλος σέβασμα , φρικτός ἡγέομαι ὁ γυνή κατά ὁ κεφαλή ὁ μύρον ἐπιχέω · ἔνθεν καί ὁ Ἰησοῦς διά ὁ κατ´ αὐτός ἀγανάκτησις ἀπάγω . ὁ μαθητής , « οὐδείς τολμηρός , φημί , πράσσω , ἀλ ἔργον ἀγαθός ἐργάζομαι . » καί πρός μέν ὁ μαθητής ὁ εὐγνώμων οὗτος · πρός δέ ὁ Ἰούδας πάλιν εἰς μέσος ἄγω ὁ αἴνιγμα ὁ [ μελετάω προδοσία φημί · βάλλω ὁ μύρον οὗτος ἐπί ὁ σῶμα ἐγώ , πρός ὁ ἐνταφιάζω ἐγώ ποιέω . » ἀγανακτέω , φημί , ὁ μύρον κενόω · πόσος ἀγανάκτησις ἄξιος ; τατός προσήκω ἡγέομαι κατά παρά Λεσπάτου καί διδάσκαλος προδοσία καί δανυοιδανω καί τάφος διαμελέω τίνω · πτωχός εἰμί σύ φροντίς ; καί πῶς ὁ ἄστεγος , μηδέ ὁ κεφαλή ἔχω ἔνθα κλίνω , ὁ σφαγή σπουδάζω ; ἐφίημι ὅς μηδείς ὁ ἴδιος ἀποκενόω , οὗτος βαρύς καί ἀφόρητος ὁ συνουσία νομίζω ; ἐν ὅς σύ δεῖ καί ὁ οἰκέω πολύς καταβάλλω , ἔλεος ὁ ἔνδεια ὁ πένομαι ἀναπληρόω , πῶς ἀνεπαχθῶς καί φιλάνθρωπος οὗτος ὁ συνδιατριβή φέρω ; ἀναλαμβάνω οὖν χωρίς τις πρόληψις καί προσπάθεια ἔνειμι συνοράω καί φιλαλήθως εἶπον . ὡς ὁ μέν ὁ ἀλείφω μύρον ὁ κύριος , πολύς ὁ ἄλλος ὁ μέσος προλαμβάνω · ὁ δέ περί ὁ πάθος ὁ ἱερουργία οὗτος ἐπί νόος βάλλω · καί οὗτος ὁ μέν πρό ἕξ ἡμέρα ὁ Πάσχα , ὁ δέ πρό δύο ὁ πάθος · καί ὁ μέν ἁμαρτωλός , ὁ δέ πόρνη ἀπό τῶπαθῶν μᾶλλον ἢ ἀπό ὁ κύριος ὁ κλῆσις γιγνώσκω , ὁ δέ ἀπό ὁ ἀδελφός φέρω ὁ ἐπώνυμος · καί ὁ μέν ἐν ὁ οἰκίον ὁ Φαρισαῖος ὁ δεσποτικός πούς ἀλείφω ὁ μύρον καί ὁ δάκρυ προαποπλύνω , ὁ δέ ἐν ὁ οἰκίον ὁ ἴδιος καί δάκρυ καιρός οὖον γιγνώσκω · δεξιόομαι δέ μᾶλλον τράπεζα καί Εὐφρόσυνος αὐτός τε ὁ Ἰησοῦς , καί ὅς ὁ Κάφος ὁ σωτήριος φωνή γένεσις δείκνυμι ἐργαστήριον , καί χωρίον ἀναβίωσις · κενόω δέ καί οὗτος κατά σός ἄχραντος πούς ὁ μύρον καί ὁ θρίξ αομασσω · ὁ δέ λοιπός τρίτος ἐν ὁ οἰκίον μετά ὁ λεπρός παραγίγνομαι πολύτιμος · καί αὐτός μύρον φέρω , οὐδαμῶς δέ ὁ μέλος ὁ Σωτήρ ψαύω , άλλος ἄφνω ὁ ἀλάβαστος συντρίβω , κατά ὁ κεφαλή ὁ μύρω ἐπιχέω , τέχνη προφθάνω καί σπουδή ὁ εἰμί τις ἐπιχειρέω μελετάω ὁ πρᾶξις κωλύω · καί ὁ μέν ὁ πόλις φέρω μάρτυς ὁ ἀκολασία · ἐν ὁ πόλις γάρ ἁμαρτωλός ὀνομάζω · ὁ δέ ὁ κώμη · ὁ δέ ὁ ὁ σωφροσύνη καί καθαρότης ἀνάκτορον θαλαμεύω · καί ἐπί μέν ὁ πρῶτος ὁ Φαρίδης μόνος ἀγανακτέω πόμι δέ ὁ Λαξάρου μόνος ὁ Ἰούδας · ἐπί δέ ὁ τελευταῖος ἄλλος τε ὁ μαθητής , καί ὁ ὁ φιλαργυρία λάφυρα , πάλιν ὁ προδότης · καί ὁ μέν ὁ Λαῖον ἀδελφός , οὐδείς μισθός ὁ ὁ μύρον κένωσις ἐπαγγέλλω · προκαταβάλλω γάρ ὑπέρ λόγος εὐεργεσία καί δωρεά , ὁ παρ´ αὐτός τελέω ὑπάρχω χαριστήριος · μόνος δέ ἐνταῦθα ὁ ὁ Ἰούδας προδοσία καί προπέτεια γνωρίζω τε καί διελέγχω . καί ὁ μέν παρά ὁ Λουκᾶς ἄφεσις ἁμαρτία εὑρίσκω , ὁ μισθαποδοσία καί ὁ μύρον καί ὁ πίστις · ὁ δέ παρά Ματθαῖος καί Μᾶρκος , ὁ μνημόσυνον ἐπαγγέλλω δις αἰών εἰς ὁ οἰκέω κηρύσσω · διάφορος μέν ὁ μισθαποδοσία ἑκάτερος ὁ