cogPG.PG101 182
Κδʹ . Ὃπως μέν τοι γε καὶ ὁ Παῦλος κατήγγελλε τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ , καὶ κατὰ ποῖον σημαινόμενον τοῦ ὀνόματος , κἀντεῦθεν δῆλον · μᾶλλον δὲ τῶν ἐκείνου λόγων ἡ χάρις ὧν ἥψατο τῆς καρδίας , ἄδηλον οὐδενί . Νῦν μὲν γὰρ τὸ φρικτὸν καὶ φιλάνθρωπον τῆς σαρκώσεως , καὶ μυσταγωγῶν καὶ κηρύττων ἐδείκνυτο · νῦν δὲ θεολογῶν τὴν Τριάδα ἐπαῤῥησιάζετο , συνανακηρύττων καὶ τὴν ἄλλην τοῦ μυστηρίου δύναμιν θειότητα · ἀλλὰ γὰρ οὐδέν ἐστι οἷον αὐτοῦ ἀκούειν , « Ὅς ὤν ἀπαύγασμα τῆς δόξης καὶ χαρακτὴρ τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ , δηλονότι τοῦ Πατρὸς ὁ Υἱὸς , οὐχ ἀρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ . » Οὐδὲ γὰρ ἔσχε τὸν κλῆρον τῆς θεότητος ἐκ διαδοχῆς , οὐδὲ ἐπιθέμενος καὶ ἀρπάσας ἐξ ἑτέρου , περιέθετο τὸ κράτος ἑαυτῷ · ἀλλ´ ἀπ´ ἀρχῆς , ὡς τῆς αὐτῆς ὢν οὐσίας καὶ φύσεως , καὶ μηδεμίαν ταύτης ἀφαίρεσιν μηδαμῶς ὑποστῆναι πεφυκώς . Διὰ τοῦτο μηδὲν ὅλως δυσχερὲς ὑφορώμενος , « Ἐκένωσεν ἑαυτόν μορφὴν δούλου λαβών · » καὶ πάλιν , « Εἶς Θεὸς καὶ Πατὴρ ἐξ οὗ τὰ πάντα · καὶ εἶς Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς δι´ οὗ τὰ πάντα · καὶ ἕν Πνεῦμα ἅγιον ἐν ᾧ τὰ πάντα . » Οὕτω δὴ οὕτω καὶ τὴν τοῦ Λόγου οἰκονομίαν ἀνεκήρυττε , καὶ τῆς Τριάδος θεολογίαν ἐκράτυνεν · ἔκ τε τοῦ μὴ ἀφελεῖν τὸ ἑνιαῖον ἀπὸ μηδεμιᾶς τῶν τριῶν ὑποστάσεων , ἀλλ´ ὁμοτίμως εἰς αὐτὸ ταύτας ἀναφέρεσθαι καὶ ἐκ τοῦ Κμὴ τὴν μὲν πάντων , τὴν δὲ τινῶν ἄρχειν καὶ προνοεῖν , ἀλλὰ τὰς τρεῖς πάντων τῶν ὄντων καὶ τὴν δημιουργίαν ἔχειν ὁμοεθνῶς καὶ ὁμοτίμως , καὶ τὴν κυριότητα καὶ τὴν πρόνοιαν ιεʹ . Ὁρᾷς ὅπως ὁ τῆς Ἐκκλησίας διδάσκαλος ἐβάσταζε τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ ; ἔτι συνόρα · « Παῦλος δοῦλος Ἰησοῦ Χριστοῦ κλητὸς ἀπόστολος ἀφωρισμένος εἰς Εὐαγγέλιον Θεοῦ , ὓ προεπηγγείλατο διὰ τῶν προφητῶν αὐτοῦ ἐν Γραφαῖς ἁγίαις , περὶ τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ τοῦ γενομένου ἐκ σπέρματος Δαβίδ · » πάλιν κἀνταῦθα κηρύττεται ἡ Τριάς · Θεὸς καὶ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ καὶ Πνεῦμα ἅγιον , καὶ ἡ σάρκωσις σονανακηρυττομένη τοῦ Λόγου . Ἐπεὶ δὲ Υἱὸν Θεοῦ εἶπεν , ἐπάγει δι´ ὡν ἀφορίζεται ὁ Υἱός · τοῦ γὰρ ἐπιγνωσθέντος , φησὶ , καὶ ἀφορισθέντος ἐξ ἄλλων τε πολλῶν ἰδιωμάτων ἃ μηδενὶ πρόσεστι , καὶ ὅτι ὃ μηδέποτε γέγονεν , αὐτουργὸς τῆς ἰδίας ἀναστάσεως γέγονεν . Οὐχ ἥκιστα δὲ καὶ ἐξ ὧν τὸ πανάγιον Πνεῦμα ἐπεσκίασέ τε τῷ τόκω τὸν ὁμοούσιον Λόγον ἐκ σπέρματος Δαβὶδ συνεργὸν προελθεῖν , καὶ μάρτυς ἐν τῷ βαπτίσματι τῆς ἀψευδοῦς υἱότητος καὶ τῆς ὁμοουσίου θεότητος γεγονώς . Εἰς κόρον ἂν , οἶμαι , λογισθείην τοῖς ἀκροαταῖς προσφέρεσθαι καὶ τὰ περιττὰ φιλότιμος , εἰ πάσας τὰς χρήσεις τοῦ θεσπεσίου Παῦλου ἀναγράφοιμι , δι´ ὧν ἐθεολόγει τε τὴν Τριάδα , καὶ τῆς σαρκώσεως ἐκήρυττε τὸ μυστήριον , βαστάζων ἐνώπιον ἐθνῶν τε καὶ βασιλέων τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου . Διόπερ τοῖς εἰρημένοις ἀρκεσθησόμεθα , οὐδὲν ἔργον ὑπολείποντες , οὐδὲ τοῖς ἐθέλουσι κἀκείνοις , ἀναλέγεσθαι · κατὰ τὰ αὐτὰ δὲ δηλονότι καὶ τῶν ἄλλων μαθητῶν ὁ θεῖος ἐκήρυττε καὶ ἐδίδασκε χορός . Ὡς δὲ ἑκήρυττον , οὕτως ἐβάπτιζον · ἐκήρυττον δὲ ὡς ἡ ἐνυπόστατος αὐτοὺς σοφία θεολογεῖν καὶ κηρύττειν ἐξεπαίδευεν · ὧν ἑν ἦν ΡΑσμΟΩ . Σκ . ΔΙ .
Lemmas: κδέʹ . ὅπως μέν ὅς γε καί ὁ Παῦλος καταγγέλλω ὁ ὄνομα ὁ Ἰησοῦς , καί κατά ποῖος σημαίνω ὁ ὄνομα , ἐντεῦθεν δῆλος · μᾶλλον δέ ὁ ἐκεῖνος λόγος ὁ χάρις ὅς ἅπτω ὁ Καρδία , ἄδηλος οὐδείς . νῦν μέν γάρ ὁ φρικτός καί φιλάνθρωπον ὁ σάρκωσις , καί μυσταγωγός καί κηρύσσω δείκνυμι · νῦν δέ θεολογέω ὁ Τριάς επαρρησιαζομαι , συνανακηρύττω καί ὁ ἄλλος ὁ μυστήριον δύναμις θειότης · ἀλλά γάρ οὐδείς εἰμί οἷος αὐτός ἀκούω , « ὅς εἰμί ἀπαύγασμα ὁ δόξα καί χαρακτήρ ὁ ὑπόστασις αὐτός , δηλονότι ὁ πατήρ ὁ υἱός , οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος Θεός . » οὐδέ γάρ ἔχω ὁ κλῆρος ὁ θεότης ἐκ διαδοχή , οὐδέ ἐπιτίθημι καί ἀρπάζω ἐκ ἕτερος , περιτίθημι ὁ κράτος ἑαυτοῦ · ἀλ ἀπ´ ἀρχή , ὡς ὁ αὐτός εἰμί οὐσία καί φύσις , καί μηδείς οὗτος ἀφαίρεσις μηδαμῶς ὑφίστημι φύω . Ζεύς οὗτος μηδείς ὅλως δυσχερής ὑφοράω , « κενόω ἑαυτοῦ μορφή δοῦλος λαμβάνω · » καί πάλιν , « Εἶς θεός καί πατήρ ἐκ ὅς ὁ πᾶς · καί εἰμί Κύριος Ἰησοῦς Χριστός δις ὅς ὁ πᾶς · καί εἷς πνεῦμα ἅγιος ἐν ὅς ὁ πᾶς . » οὕτως δή οὗτος καί ὁ ὁ Λόγος οἰκονομία ἀνακηρύσσω , καί ὁ Τριάς θεολογία κρατύνω · ἐκ τε ὁ μή ἀφαιρέω ὁ ἑνιαῖος ἀπό μηδείς ὁ τρεῖς ὑπόστασις , ἀλ ὁμότιμος εἰς αὐτός οὗτος ἀναφέρω καί ἐκ ὁ Κμὴ ὁ μέν πᾶς , ὁ δέ τις ἄρχω καί προνοέω , ἀλλά ὁ τρεῖς πᾶς ὁ εἰμί καί ὁ δημιουργία ἔχω ὁμοεθνής καί ὁμότιμος , καί ὁ κυριότης καί ὁ πρόνοια ἵημι . ὁράω ὅπως ὁ ὁ ἐκκλησία διδάσκαλος βαστάζω ὁ ὄνομα ὁ Χριστός ; ἔτι σύνορος · « Παῦλος δοῦλος Ἰησοῦς Χριστός κλητός ἀπόστολος ἀφορίζω εἰς Εὐαγγέλιος Θεός , ὗ προεπαγγέλλω διά ὁ προφήτης αὐτός ἐν γραφή ἅγιος , περί ὁ υἱός αὐτός ὁ γίγνομαι ἐκ σπέρμα Δαβίδ · » πάλιν ἐνταῦθα κηρύσσω ὁ Τριάς · θεός καί υἱός ὁ Θεός καί πνεῦμα ἅγιος , καί ὁ σάρκωσις σονανακηρυττομενω ὁ Λόγος . ἐπεί δέ υἱός Θεός εἶπον , ἐπάγω δις ὡς ἀφορίζω ὁ υἱός · ὁ γάρ ἐπιγιγνώσκω , φημί , καί ἀφορίζω ἐκ ἄλλος τε πολύς ἰδίωμα ὁ μηδείς πρόσειμι , καί ὅτι ὅς μηδέποτε γίγνομαι , αὐτουργός ὁ ἴδιος ἀνάστασις γίγνομαι . οὐχ ἥκιστος δέ καί ἐκ ὅς ὁ πανάγιος πνεῦμα ἐπισκιάζω τε ὁ τόκος ὁ ὁμοούσιος Λόγος ἐκ σπέρμα Δαυίδ συνεργός προέρχομαι , καί μάρτυς ἐν ὁ βάπτισμα ὁ ἀψευδής υἱότης καί ὁ ὁμοούσιος θεότης γίγνομαι . εἰς κόρος εἄν , οἴομαι , λογίζομαι ὁ ἀκροατής προσφέρω καί ὁ περισσός φιλότιμος , εἰμί πᾶς ὁ χρῆσις ὁ θεσπέσιος Παῦλος ἀναγράφω , δις ὅς θεολογέω τε ὁ Τριάς , καί ὁ σάρκωσις κηρύσσω ὁ μυστήριον , βαστάζω ἐνώπιος ἔθνος τε καί βασιλεύς ὁ ὄνομα ὁ κύριος . διόπερ ὁ εἴρω ἀρκέω , οὐδείς ἔργον ὑπολείπω , οὐδέ ὁ ἐθέλω ἐκεῖνος , ἀναλέγω · κατά ὁ αὐτός δέ δηλονότι καί ὁ ἄλλος μαθητής ὁ θεῖος κηρύσσω καί διδάσκω χορός . ὡς δέ κηρύσσω , οὕτως βαπτίζω · κηρύσσω δέ ὡς ὁ ἐνυπόστατος αὐτός σοφία θεολογέω καί κηρύσσω ἐκπαιδεύω · ὅς ἑν εἰμί ΡΟ . σκʹ . Ζεύς .