cogPG.PG101 353
ἦν ἡ Μωσέως ψυχὴ τῆς Παύλου ψυχῆς · « Ἐκ τῆς βίβλου γὰρ , φησί , τῆς ζωῆς . » Τοῦτο δὲ τί ἐστιν ἄλλο , παρὰτὸ λέγειν , ὡς Ἀν μὴ τοῖς ἐκγένους καταλλαγείης , καὶ σαυτῷ συνάψῃς αὐτοὺς , » γνώμης ἄκρατον τὴν τῶν ἐξ αἵματος πρόνοιαν μεθυούσησἰ ) « χώρισον κἀμὲ ἀπὸ σοῦ » Εὔδηλον γὰρ ὡς ὁ ἐκεῖθεν ἀπαλειφόμενος τὸν χωρισμὸν συγκαταδικάζεται τοῦ Θεοῦ · καὶ οὐδὲν διενήνοχεν εἰπεῖν , « Ἐξάλειψόν με τῆς βίβλου τῆς ζωῆς , καὶ χώρισόν με ἀπὸ σοῦ . » Ὦ παῤῥησίας οὐκ ἐκ θείας μόνης φιλοτι . μίας , ἀλλὰ καὶ πόνοις οἰκείοις , οὐχὶ τὸ ἀκατάγνωστον μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ εὐδόκιμον ἀπενεγκαμένης ! ἐξεῖλέ τε γὰρ τὸν φυλέτην λαὸν τῆς δικαίας ὀργῆς ἡ φωνὴ , καὶ τὸν εἰπόντα οὐκ ἀπήλειψε τῆς τῶν ἀειζώων συγγραφῆς · ὡς οὖν Μωσῆς ταῦτα λέγων καὶ πράττων θαυμάσιος · οὕτω καὶ Παῦλος ἐν τοῖς ὁμοίοις σφοδρότερος ὀφθεὶς , ἐπὶ τοιοῦτον θαυμασιώτερος . Ἠ οὐ δοκεῖ σοι ἀνάθεμα ποιεῖν ἑαυτὸν , ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τῶν συγγενῶν , καὶ τρόπον τινὰ τῆς χάριτος διασχίζεσθαι , ὅτε Τιμόθεον περιέτεμεν · ὅτε αὐτὸς ἐκεῖνος λαμπρῶς κηρύσσων τὸ Εὐαγγέλιον , Ἰουδαϊκὰς εὐχὰς ὑπεκρίνετο , τήν τε κόμην ξυρώμενος τῆς κεφαλῆς , καὶ τὰς νενομισμένας θυσίας προσφέρων , καὶ οὐχ ὑπὲρ ἑαυτοῦ μόνον , ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ ἐτέρων οἷς συνηγνίζετο , τὰς ἐπὶ τῇ θυσίᾳ καπασιθεὶς δαπάνας , καὶ τὰ ἀναλώματα ; Ἵνα τί γένηται ; « Ἵναπᾶν κ Χριστῷ κερδήσῃ · ἵνα τοὺς πλείονας προσάξῃ , ἵνα πάντως τινὰς σώσῃ · διὰ τοῦτο καὶ Ἰουδαῖος γίνεται Ἰουδαίοις · καὶ τοῖς ἀνόμοις ώς ἄνομος διατίθεται · καὶ συνασθενεῖ τοῖς ἀσθενοῦσιν . » Μηδὲν τούτωνπαγε ! ] μήτε ὤν ἐν κρίσει , μήτε γινόμενος · καὶ « τοῖς πᾶσι πάντα γίνεται , ἵνα πάντως τινὰς τῆς πλάνης ἀνελκύσῃ . » Μιμητὴς γὰρ ἦν περιδέξιοσνα τὸ κεφάλαιον εἴπω τοῦ κοινοῦ Σωτῆρος ἡμῶν καὶ Δεσπότου · ὢς γ πάντα παθὼν ὑπὲρ ἡμῶν ἀφάτῳ πλούτῳ φιλανθρωπίας καὶ κενώσεως , οὐδ´ ἀμαρτία , οὐδὲ κατάρα κληθῆναι δι´ ἡμᾶς , καὶ νομισθῆναι παρῃτήσατο · καίτοι πηγὴ πάσης εὐλογίας , καὶ πάσης ἀμαρτίας ὑπάρχων ἀναίρεσις . Ὃν διὰ βίου καλὸν παράδειγμα προστησάμενος ὁ γνήσιος , ὡς ἀληθῶς , μαθητὴς , ἀεὶ τὸ θαυμαστὸν ἐκεῖνο καὶ πολυέραστον τῆς πολιτείας , ἐν τῇ ψυχῇ μεταγράφων καὶ ἀνατυπῶν οὐκ ἀπέληγεν ἄγαλμα . Ἀλλὰ γὰρ , περὶ τοῦ διηπορημένου σοι , της χρείας , οὐκ οἶδ´ εἰ ἔλαττον , τῆς δ´ οὖν ἐπιστολῆς καὶ ἐπὶ πλέον , τὰς λύσεις δεχόμενος , ἔῤῥωσο ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΡΙΓʹ . Περὶ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου . Τί δήποτε , πυνθάνῃ τὸ ἐκ διαφόρων χρωμάτω , βφασμα , κίβδηλόν τε καλῶν , καὶ ἀποτρέπων ὁ νομοθέτης τοὺς ὑπ´ αὐτοῦ παιδαγωγουμένους ἀμφιέννυσθαι , τὴν τοῦ μαρτυρίου σκηνὴν τοιούτοις ἐπιβλήλ μασι προστάσσει καλύπτεσθαι , ἐν ᾖ Θεός τε ὡπτάνετο , καὶ τὰ τῶν ἁγίων ἀπέκειτο Ἄγια ; Ἀκούοις δ´ ἂν κοινὸν , ἐπ´ αὐτοῦ τε καὶ τῶν ὁμοίων , λόγον ἀποδιδόμενον · ὡς τὰ τοιαῦτα νομοθετῶν ὁ θεῖος Μωσῆς ἀκριβῶς ἐδήλου , μὴ χρῆναι γυμνῇ προσεδρεύειν τῇ
Lemmas: εἰμί ὁ Μωσῆς ψυχή ὁ Παῦλος Ψυχή · « ἐκ ὁ Βίβλος γάρ , φημί , ὁ ζωή . » οὗτος δέ τίς εἰμί ἄλλος , παρὰτὸ λέγω , ὡς εἰς μή ὁ ἐκγίγνομαι καταλλάσσω , καί σεαυτοῦ συνάπτω αὐτός , » γνώμη ἄκρατος ὁ ὁ ἐκ αἷμα πρόνοια μεθύω ) « χωρίζω ἐγώ ἀπό σύ » Εὔδηλος γάρ ὡς ὁ ἐκεῖθεν ἀπαλείφω ὁ χωρισμός συγκαταδικάζω ὁ Θεός · καί οὐδείς διαφέρω εἶπον , « ἐξαλείφω ἐγώ ὁ Βίβλος ὁ ζωή , καί χωρίζω ἐγώ ἀπό σύ . » ὦ παρρησία οὐ ἐκ θεῖος μόνος φιλοτι . μίας , ἀλλά καί πόνος οἰκέω , οὐ ὁ ἀκατάγνωστος μόνος , ἀλλά καί ὁ εὐδόκιμος ἀποφέρω ! ἐξαιρέω τε γάρ ὁ φυλέτης λαός ὁ Δίκαιος ὀργή ὁ φωνή , καί ὁ εἶπον οὐ ἀπαλείφω ὁ ὁ ἀείζωος συγγραφεύς · ὡς οὖν Μωσῆς οὗτος λέγω καί πράσσω θαυμάσιος · οὗτος καί Παῦλος ἐν ὁ ὅμοιος σφοδρός ὁράω , ἐπί τοιοῦτος θαυμάσιος . ὁ οὖον δοκέω σύ ἀνάθεμα ποιέω ἑαυτοῦ , ὑπέρ ὁ σωτηρία ὁ συγγενής , καί τρόπος τις ὁ χάρις διασχίζω , ὅτε Τιμόθεος περιτέμνω · ὅτε αὐτός ἐκεῖνος λαμπρῶς κηρύσσω ὁ Εὐαγγέλιος , Ἰουδαικός εὐχή ὑποκρίνομαι , ὁ τε κόμη ξυρέω ὁ κεφαλή , καί ὁ νομίζω θυσία προσφέρω , καί οὐ ὑπέρ ἑαυτοῦ μόνος , ἀλλά καί ὑπέρ ἕτερος ὅς συναγνίζω , ὁ ἐπί ὁ θυσία καπασιθεω δαπάνη , καί ὁ ἀνάλωμα ; ἵνα τίς γίγνομαι ; « Ἵναπᾶν Κ Χριστός κερδαίνω · ἵνα ὁ πλείων προσάγω , ἵνα πάντως τις σῴζω · διά οὗτος καί Ἰουδαῖος γίγνομαι Ἰουδαῖος · καί ὁ ἄνομος οὖς ἄνομος διατίθημι · καί συνασθενέω ὁ ἀσθενέω . » μηδείς τούτωνπαγε ! ] μήτε εἰμί ἐν κρίσις , μήτε γίγνομαι · καί « ὁ πᾶς πᾶς γίγνομαι , ἵνα πάντως τις ὁ πλάνης ἀνέλκω . » μιμητής γάρ εἰμί περιδέξιος ὁ κεφάλαιος εἶπον ὁ κοινός Σωτήρ ἐγώ καί δεσπότης · ὡς γ πᾶς πάσχω ὑπέρ ἐγώ ἄφατος πλοῦτος φιλανθρωπία καί κένωσις , οὐδός ἁμαρτία , οὐδέ κατάρα καλέω δις ἐγώ , καί νομίζω παραιτέομαι · καίτοι πηγή πᾶς εὐλογία , καί πᾶς ἁμαρτία ὑπάρχω ἀναίρεσις . ὅς διά βίος καλός παράδειγμα προΐστημι ὁ γνήσιος , ὡς ἀληθής , μαθητής , ἀεί ὁ θαυμαστός ἐκεῖνος καί πολυέραστος ὁ πολιτεία , ἐν ὁ Ψυχή μεταγράφω καί ἀνατυπόω οὐ ἀπολήγω ἄγαλμα . ἀλλά γάρ , περί ὁ διαπορέω σύ , ὁ χρεία , οὐ οἶδα εἰμί μικρός , ὁ δδʹ οὖν ἐπιστολή καί ἐπί πλέω , ὁ λύω δέχομαι , ῥώννυμι ἐρώτησις ρίγα . περι ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον . τις δήποτε , πυνθάνομαι ὁ ἐκ διάφορος χρωματόω , βφασμα , κίβδηλος τε καλός , καί ἀποτρέπω ὁ νομοθέτης ὁ ὑπό αὐτός παιδαγωγέω ἀμφιέννυμι , ὁ ὁ μαρτύριον σκηνή τοιοῦτος ἐπιβάλλω πῆμα προστάσσω καλύπτω , ἐν εἰμί Θεός τε ὁράω , καί ὁ ὁ ἅγιος ἀπόκειμαι Ἅγιος ; ἀκούω δδʹ εἄν κοινός , ἐπι αὐτός τε καί ὁ ὅμοιος , λόγος ἀποδίδωμι · ὡς ὁ τοιοῦτος νομοθέτης ὁ θεῖος Μωσῆς ἀκριβῶς δηλόω , μή χρή γυμνός προσεδρεύω ὁ