cogPG.PG101 482
γεγονέναι , καὶ πρό γε τούτων τὴν τῶν κτιαμάτων φύσιν ἐκ μὴ ὄντων οὐσιῶσαι , ὅμως οὖν τὸ Μανιχαίων μισόχριστον καὶ θεομάχον ἔθνος καὶ οἱ Μαρκίωνες οὐ φρίττουσιν εἰς ἑτέραν μὲν ἀρχὴν τὸ εὐαγγελικὸν κήρυγμα ἀνάγειν , τὴν μαχομένην δὲ τὰ Μωσαϊκὰ , τίνα ἂν παρέδραμον βλασφημίας ὄγκον , εἰ τῶν Παλαιῶν μὲν Γραμμάτων ἀφωρισμένως νομοθέτης ὁ Πατὴρ ἀνεκηρύττετο , ἀφωρισμένως δὲ τῆς χάριτος ὁ Υἱός ; Ἀλλὰ ταῦτα ἑτέρου καιροῦ μᾶλλον καὶ ὑποθέσεως ἄλλης . Δεῖ δὲ πάλιν εἰς τὴν ἀπ´ ἀρχῆς ἀπορίαν ἐπανελθεῖν , πῶς ὁ μὲν Πατὴρ διὰ τοῦ Υἱοῦ δημιουργεῖ , ὁ δὲ Υἱὸς οὐκέτι διὰ τοῦ Πατρός . Ἡ γὰρ εἰρημένη λύσις ἔλυσε μὲν λαμπρῶς τὸ μέρος τῆς ἀπορίας , ἐπέτεινε δὲ μᾶλλον τὸ λοιπόν . Πλὴν ἐπείπερ ἄμεινον μὴ μόνον ταῖς εὐλόγοις ἐπερείδεσθαι θεωρίαις , ἀλλὰ καὶ τῇ τῶν Ἁγίων χρήσει καὶ διδασκαλία κατασφαλίζεσθαι ταύτας . χρησμοῖς γὰρ τοῦ παναγίου Πνεύματος τὰ ἡμέτερα περιεχόμενα , ὅσον προσλαμβάνουσι τὸ κράτος , τοσουτον νικᾷν ἀνάγονται τὸν μῶμον ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΡΠΘʹ . Ἡ ὑπεράρχιος καὶ ὑπέρθεος τῶν θεαρχικῶν ὑπα στάσεων θεότης τὰ πλεῖστα μὲν ὥσπερ τῷ ἀκαταλήπτῳ , οὕτω δὴ καὶ τῷ ἀφθέγκτῳ περιστέλλεται , οὐ τῇ κατὰ τὴν φύσιν μόνον θεωρίᾳ , ἀλλά γε δὴ καὶ τῇ ἀνεπινοήτῳ τῶν ἰδιωμάτων ὑπεριδρυμένῃ κρυφιότητι · καὶ πολλῷ δὴ μᾶλλον αἰτιολογεῖσθαι γηγενῶν διανοίας ὰνακεχώρηκε · πλὴν ἔστιν φιλανθρώπως τῆς ἐκεῖθεν αἴγλης ἡμῖν τὰς ἀκτῖνας ἐναστραπτούσης , ὡς διά τῆς ἐσόπτρου , τῆς εἰλικρινοῦς ἡμῶν ἐφέσεως καὶ τῆς ἐν τῇ πίστει διαυγείας τὴν ἐπίγνωσιν φωτιζόμεθα , Τὸ γὰρ παντελῶς ἀθεώρητον , καὶ ἀνέραστον , καὶ οὐδὲ σπινθῆρα καταβαλεῖν πόθου , καὶ εἰς φλόγα τὸν πόθον ἀνάψαι , καὶ πρὸς ἑαυτὸ ἐφελκύσασθαι οὐδεμίαν παρένον ἐπιτηδειότητα . Σπάνιον δὲ τῆς ἄνωθεν κατιούσης ἐπιπνοίας , καὶ τὴν ὑψηλοτέραν μάθησιν παρεχομένης τὸ χρῆμα , καὶ δεόμενον κεκαθαρμένης διανοίας . καὶ τῆς τῶν πολλῶν ἀνακεχωρηκὸς ὑπολήψεως . Ὅσα δὲ καθορᾷν ἡμῖν τῶν ἄνωθεν προῖόντων τὸ ἀσθενὲ - πῆς οὐσεως οὐκ ἐνδίδωσιν , ἐκ τῶν καθ´ ἡμᾶς καὶ αυνήθων ἀνάγεσθαι πρὸς τὴν ὑπὲρ ἔννοιαν αὐτῆς θεωρίαν , χάριν ἡμῖν παρασχεῖν ἡ φιλάνθρωπος ἀγαθότης κατηξίωσε , δι´ αὐτῶν ἡμᾶς χειραγωνοῦσα καὶ ἁνάγουσα εἰς τὴν περὶ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ καὶ Ποειύιματος θεοπρεπῆ φαντασίαν · καὶ τὸν ἡμῶν θεῖον ἔρωτα δι´ ἀναλογίας ψυχαγωγοῦσα καὶ ἀναπληροῦσα σπρὸς γνῶσιν ὑπὸ τῆς παντελοῦς ἀγνωσίας στενοχωρούμενον · διὰ ταῦτα τοιγαροῦν καὶ Πνεῦμα μὲν τοῦ ἸΙαπρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ τὸ πανάγιον Πνεῦμα λέγειν οὐκ ἐπιδιστάζομεν · ἐπειδὴ κἀν τοῖς καθ´ ἡμᾶς τόν τε Πατέρα καὶ τὸν Υἱὸν , Πνεῦμά τε ἔχειν ὁρῶμεν καὶ
Lemmas: γίγνομαι , καί πρό γε οὗτος ὁ ὁ κτιαμαω φύσις ἐκ μή εἰμί οὐσιόω , ὅμως οὖν ὁ Μανιχαῖος μισόχριστος καί θεομάχος ἔθνος καί ὁ Μαρκίων οὖον φρίσσω εἰς ἕτερος μέν ἀρχή ὁ εὐαγγελικός κήρυγμα ἀνάγω , ὁ μάχομαι δέ ὁ μωσαϊκός , τίς εἄν παρατρέχω βλασφημία ὄγκος , εἰμί ὁ παλαία μέν Γράμμα ἀφωρισμένως νομοθέτης ὁ πατήρ ἀνακηρύσσω , ἀφωρισμένως δέ ὁ χάρις ὁ υἱός ; ἀλλά οὗτος ἕτερος καιρός μᾶλλον καί ὑπόθεσις ἄλλος . Δεύς δέ πάλιν εἰς ὁ ἀπ´ ἀρχή ἀπορία ἐπανέρχομαι , πῶς ὁ μέν πατήρ διά ὁ υἱός δημιουργέω , ὁ δέ υἱός οὐκέτι διά ὁ πατήρ . ὁ γάρ εἴρω λύσις λύω μέν λαμπρῶς ὁ μέρος ὁ ἀπορία , ἐπιτείνω δέ μᾶλλον ὁ λοιπός . πλήν ἐπεί ἀγαθός μή μόνος ὁ εὔλογος ἐπερείδω θεωρία , ἀλλά καί ὁ ὁ Ἁγίων χρῆσις καί διδασκαλία κατασφάλιζω οὗτος . χρησμός γάρ ὁ πανάγιος πνεῦμα ὁ ἡμέτερος περιέχω , ὅσος προσλαμβάνω ὁ κράτος , τοσοῦτος νικάω ἀνάγω ὁ μῶμος ἐρώτησις ΡΠΘʹ . ὁ ὑπεράρχιος καί ὑπέρθεος ὁ θεαρχικός ὑπα στάσις θεότης ὁ πλεῖστος μέν ὥσπερ ὁ ἀκατάληπτος , οὗτος δή καί ὁ ἄφθεγκτος περιστέλλω , οὖον ὁ κατά ὁ φύσις μόνος θεωρία , ἀλλά γε δή καί ὁ ἀνεπινόητος ὁ ἰδίωμα ὑπεριδρύω κρυφιότης · καί πολύς δή μᾶλλον αἰτιολογέω γηγενής διάνοια ἀναχωρέω · πλήν εἰμί φιλάνθρωπος ὁ ἐκεῖθεν αἴγλη ἐγώ ὁ ἀκτίς ἐναστράπτω , ὡς διά ὁ εἴσοπτρον , ὁ εἰλικρινής ἐγώ ἔφεσις καί ὁ ἐν ὁ πίστις διαύγεια ὁ ἐπίγνωσις φωτίζω , ὁ γάρ παντελῶς ἀθεώρητος , καί ἀνέραστος , καί οὐδέ σπινθήρ καταβάλλω πόθος , καί εἰς φλόξ ὁ πόθος ἀνάπτω , καί πρός ἑαυτοῦ ἐφέλκω οὐδείς παρανέω ἐπιτηδειότης . σπάνις δέ ὁ ἄνωθεν κατέρχομαι ἐπίπνοια , καί ὁ ὑψηλός μάθησις παρέχω ὁ χρῆμα , καί δήω κίγκαθαρμαι διάνοια . καί ὁ ὁ πολύς ἀναχωρέω ὑπόληψις . ὅσα δέ καθοράω ἐγώ ὁ ἄνωθεν πρόειμι ὁ ἀσθενής - πῆς οὐσεως οὐ ἐνδίδωμι , ἐκ ὁ καθ´ ἐγώ καί αυνηθω ἀνάγω πρός ὁ ὑπέρ ἔννοια αὐτός θεωρία , χάρις ἐγώ παρέχω ὁ φιλάνθρωπος ἀγαθότης καταξιώνω , δις αὐτός ἐγώ χειραγωνουω καί ἀνάγω εἰς ὁ περί πατήρ καί υἱός καί ποειυιμα θεοπρεπής φαντασία · καί ὁ ἐγώ θέω Ἔρως δις ἀναλογία ψυχαγωγέω καί ἀναπληρόω Σπρος γνῶσις ὑπό ὁ παντελής ἀγνωσία στενοχωρέω · διά οὗτος τοιγάρ καί πνεῦμα μέν ὁ ἸΙαπρὸς καί ὁ υἱός ὁ πανάγιος πνεῦμα λέγω οὐ ἐπιδιστάζω · ἐπεί ἐν ὁ καθ´ ἐγώ ὁ τε πατήρ καί ὁ υἱός , πνεῦμα τε ἔχω ὁράω καί