cogPG.PG101 512
διαίτε]θέντες καὶ διακοσμήσαντες , τούς τε ἄλλους , Ἀν οἷς πράττομεν , λαθεῖν δυνησόμεθα , καὶ ἑαυτοῖς ἀνεπαχθῆ τὸν τῆς νηστείας ἀγῶνα ἀπεργασόμεθα . Ἔνθα γὰρ προθυμία καὶ χαρὰ , ἐκεῖ κοῦφον καὶ τὸ ἐπίπονον · ὥσπερ ἔνθα τὸ ῥάθυμον καὶ τὸ ἀηδὲς , ἐκεῖ καὶ τὸ ῥχστον δυσχερέστατον . Ἄλειψαι τοίνυν καὶ αὐτὸς τὴν κεφαλήν , καὶ τὸ πρόσωπον νίψαι · ὅπερ . μαθεῖν ἐπηρώτησας · φαιδρὸν σεαυτὸν καὶ ἱλαρὸν ἀπὸ τῆς ἐν τῇ καρδίᾳ εὐθυμίας καὶ ἀγαλλιάσεως , ἐν τῷ νηστεύειν , παρασκευάζων , καὶ παντὶ τρόπῳ λαθεῖν ἐπιτηδεύων τοῖς ἀνθρώποις τὸ κατόρθωμα ἵνα μισθαποδότην ἔχῃς τὸν ἔφορον τῶν κρυφίων Θεόν . Εἱ δὲ καὶ νηστεύων , ἐλαίῳ εὐποιίας τὸ ἐν τῇ κεφαλῇ δαψιλῶς πιάνας ἡγεμονικὸν , ἐκεῖθέν τε ὥσπερ ἀπό τινος πηγῆς νοερᾶς , ὅλον σεαυτὸν καὶ τὸ πρόσωπον ἐκπλύνας φαιδρὸν ἀπεργάσῃ καὶ καθαρὸνλεημοσύναις γὰρ , φησὶν , ἀποκαθαίρονται ἁμαρτίαι ) , εἰς τὸ χρησιμώτατόν σοι δείξεις τῶν θείων Λογίων τὴν ἀνάπτυξιν προσεληλυθέναι . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΣΙΕʹ . Εἰ αΜοΙαίορ.ΙΒ , α Τααε . Β . Ὅπερ ἔφησεν ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις ὁ Σωτὴρ , « Τίς ἐστιν ἡ μήτηρ μου , καὶ τίνες εἰσὶν οἱ ἀδελφοί μου ; » οὐχ ὡς ἄν τις ἀφρόνως οἰηθείη , ἐπαισχυνόμενος ὡδῖνας τὰς μητρικὰς , ἢ τὴν μητέρα ἐκβάλλων τοῦ μητρικοῦ κλέους Ρ καὶ τῶν προνομίων , τοῦτά φησι . Πῶς γὰρ , ὅ γε καὶ πρὸ καιροῦ τῶν θαυιάτων , διὰ τὴν πρὸς αὐτὴν αἰδὼ , εἰς οἶνον μεταστοιχειώσας τὸ ὕδωρ , καὶ κατ´ αὐτὸν τοῦ πάθους τὸν καιρὸν , ὅτε τραύμασι , καὶ λόγχῃ , καὶ σταυρῷ , καὶ ἦλοις κατετείνετο , πλείστην ὅσην περὶ αὐτῆς τὴν Κφροντίδα ἐπιδεδειγμένος · καὶ πρό γε τούτων οὐκ αὐτῇ μόνον τῇ γεννησαμένῃ ἀληθῶς , ἀλλὰ καὶ τῷ νομισθέντι ὑποτασσόμενος πατρί ; « ν γὰρ , φησὶν . ὑποτασσόμενος αὐτοῖς ; » Ἀλλὰ τί ταῦτα λέγω ; Ὁ μήτραν οἰκῆσαι μὴ ἐπαισχυνθεὶς , καὶ τὸ ἔργον ἐκὼν ὑπελθὼν , πῶς ἂν ἔχοι λόγον τὴν κλῆσιν αἰσχύνεσθαι ; καὶ ὁ τιμᾷν γονεῖς , μετά γε τὸ Θεῖον εὐθὺς , νομοθετῶν , πῷς ἂν φὐτὸς ὑπεύθυνος ὀφθείη μητοικῆς καταφρονήσεως ; Οὐκ ἔστι τοίνυν , οὐκ ἔστιν εἰπεῖν , ὅτι τὴν μητέρα ἐν αἰσχύνῃ ποιούμενος ὁ κοινὸς Πλάστης ἡμῶν ἢ ὑπερορῶν , τὸ « Τίς ἐστιν ἡ μήτηρ μου ; καὶ τίνες εἰσὶν οἱν ἀδελφοί μου · » ἔφησεν · ἀλλὰ διὰ τῶν ῥημάτων τούτων ἕτερά τινα διρικονοεῖται μείζονα · καὶ γὰρ ὁ τὴν σωτηρίαν τῆς ψυχῆς , τῶν ἄλλων ἀπάντων πολλαχοῦ διδάσκων προτιθέναι , καὶ μήτε πατέρα , μήτε μητέρα , μήτε τέκνα , μήτε ἀδελφοὺς αὐτῆς προτιμᾷν , ἀλλὰ μηδὲ αὐτὸν σύμπαντα τὸν κόσμον , νῦν διὰ τῶν ἔργων αὐτῶν αὐτὸ τοῦτο περιφανῶς ἐπιδείκνυσιν . Ἐπεὶ γὰρ δεὰάσκοντος αὐτοῦ τοὺς ὄχλους , καὶ τὸν τῆς σωτηρίας λόγον ταῖς ἐκείνων ψυχαῖς ἐγκατασπείροντος , ἐπέστησαν ἡ μήτηρ καὶ οἱ ἀδελφοὶ πρὸς ἑαυτοὺς τὸν εὐεργέτην καὶ κοινὸν Σωτῆρα μετακαλούμενοι , εἰ
Lemmas: διαιτάω καί διακοσμέω , ὁ τε ἄλλος , εἰς ὅς πράσσω , λανθάνω δύναμαι , καί ἑαυτοῦ ἀνεπαχθής ὁ ὁ νηστεία ἀγών ἀπεργάζομαι . ἔνθα γάρ προθυμία καί χαρά , ἐκεῖ κοῦφος καί ὁ ἐπίπονος · ὥσπερ ἔνθα ὁ ῥάθυμος καί ὁ ἀηδής , ἐκεῖ καί ὁ ῥχστον δυσχερής . ἀλείφω τοίνυν καί αὐτός ὁ κεφαλή , καί ὁ πρόσωπον νίζω · ὅσπερ . μανθάνω ἐπερωτάω · φαιδρός σαυτοῦ καί ἱλαρός ἀπό ὁ ἐν ὁ Καρδία εὐθυμία καί ἀγαλλίασις , ἐν ὁ νηστεύω , παρασκευάζω , καί πᾶς τρόπος λανθάνω ἐπιτηδεύω ὁ ἄνθρωπος ὁ κατόρθωμα ἵνα μισθαποδότης ἔχω ὁ ἔφορος ὁ κρύφιος Θεός . εἰ δέ καί νηστεύω , ἔλαιον εὐποιία ὁ ἐν ὁ κεφαλή δαψιλής πιαίνω ἡγεμονικός , ἐκεῖθεν τε ὥσπερ ἀπό τις πηγή νοερός , ὅλος σαυτοῦ καί ὁ πρόσωπον ἐκπλύνω φαιδρός ἀπεργάζομαι καί καθαρονλεημοσυναιας γάρ , φημί , ἀποκαθαίρω ἁμαρτία ) , εἰς ὁ χρήσιμος σύ δείκνυμι ὁ θεῖον Λόγιος ὁ ἀνάπτυξις προσέρχομαι . ἐρώτησις σίμαι . εἰμί αΜοΙαίορ.ΙΒ , ὅς Τααε . Β . ὅπερ φημί ἐν ὁ Εὐαγγέλιος ὁ Σωτήρ , « Τῖς εἰμί ὁ μήτηρ ἐγώ , καί τίς εἰμί ὁ ἀδελφός ἐγώ ; » οὐ ὡς ἄν τις ἄφρων οἴομαι , ἐπαισχύνω ὠδίς ὁ Μητρίκας , ἢ ὁ μήτηρ ἐκβάλλω ὁ μητρικός κλέος Ρ καί ὁ προνόμιον , Τούτα φημί . Πῶς γάρ , ὅς γε καί πρό καιρός ὁ θαυιατον , διά ὁ πρός αὐτός αἰδώς , εἰς οἶνος μεταστοιχειόω ὁ ὕδωρ , καί κατ´ αὐτός ὁ πάθος ὁ καιρός , ὅτε τραῦμα , καί λόγχη , καί σταυρός , καί ἦλον κατατείνω , πλεῖστος ὅσος περί αὐτός ὁ Κφροντίδα ἐπιδείκνυμι · καί πρό γε οὗτος οὐ αὐτός μόνος ὁ γεννάω ἀληθής , ἀλλά καί ὁ νομίζω ὑποτάσσω πατήρ ; « Ν γάρ , φημί . ὑποτάσσω αὐτός ; » ἀλλά τίς οὗτος λέγω ; ὁ μήτρα οἰκέω μή ἐπαισχύνω , καί ὁ ἔργον ἔκω ὑπέρχομαι , πῶς εἄν ἔχω λόγος ὁ κλῆσις αἰσχύνω ; καί ὁ τιμάω γονεύς , μετά γε ὁ θεῖον εὐθύς , νομοθέτης , πῶς εἄν φυτός ὑπεύθυνος ὁράω μητοικω καταφρόνησις ; οὐ εἰμί τοίνυν , οὐ εἰμί εἶπον , ὅτι ὁ μήτηρ ἐν αἰσχύνη ποιέω ὁ κοινός Πλάστης ἐγώ ἢ ὑπεροράω , ὁ « Τῖς εἰμί ὁ μήτηρ ἐγώ ; καί τίς εἰμί ὅς ἀδελφός ἐγώ · » φημί · ἀλλά διά ὁ ῥῆμα οὗτος ἕτερος τις διρικονοεω μείζων · καί γάρ ὁ ὁ σωτηρία ὁ Ψυχή , ὁ ἄλλος ἀπαντάω πολλαχοῦ διδάσκω προτίθημι , καί μήτε πατήρ , μήτε μήτηρ , μήτε τέκνον , μήτε ἀδελφός αὐτός προτιμάω , ἀλλά μηδέ αὐτός σύμπας ὁ κόσμος , νῦν διά ὁ ἔργον αὐτός αὐτός οὗτος περιφανής ἐπιδείκνυμι . ἐπεί γάρ δεὰάσκοντος αὐτός ὁ ὄχλος , καί ὁ ὁ σωτηρία λόγος ὁ ἐκεῖνος Ψυχή ἐγκατασπείρω , ἐφίστημι ὁ μήτηρ καί ὁ ἀδελφός πρός ἑαυτοῦ ὁ εὐεργέτης καί κοινός Σωτήρ μετακαλέω , εἰμί