cogPG.PG101 532
μυστηρίου διαβολῆς καὶ ἄκων ἐξέστης · λανθάνεις Ἐʹ αὐτὸν ἀντὶ πολεμίου εἰς τὴν τῶν φίλων τάξιν μεταβαίνων . Ὁ γὰρ ἀφεὶς μὲν τὴν διαβολὴν , ἀπόδειξιν δὲ τοῦ προκειμένου ζητῶν , οὐ δι´ ὧν μὴ ἀπο Καχθείη τῆς δόξης φιλονεικεῖ , ἀλλ´ οἷς ἂν καὶ αὐτὸς ταύτην προσδέξηται . Καίτοι τῷ πρὸς ταῦτα παρασκευαζομένῳ , ἤρκει συνιέναι τὴν ἀλήθειαν καθάρσιον τῆς διαβολῆς τοῦ προβλήματος . Δι´ ὧν γάρ τις ὡς ἄτοπον φεύγει , εἰ τοῦτο κατίδοι μὴ μόνον μηδεμίαν ἔχον ἀτοπίαν , ἀλλὰ καὶ λόγου συμβαῖνον ἀνάγκην , πῶς οὐχὶ μετὰ τὴν ἀποβολὴν τῆς διαβολῆς οὐκ ὀφείλει περιπτύσσεσθαι τοῦτο ; Ἀδύνατον ἀρετῆς ἀλλ´ ἔδειξα πολλοὺς μετιόντας . Οὐκοῦν τὸ δυνατὸν ἀντεισήχθη · καὶ τὸν πρὶν φυγάδα , νυνὶ ταύτης εἶναι δεῖ πολίτην . Βλαβερὸν ἡ ἀνδρία ; ἀλλὰ λυσιτελοῦν εἴπερ τι ἄλλο παρέστησα τῷ βίῳ . Οὐκοῦν γέγονεν ἐραστὸν τὴν βλάβην οὐκ ἔχον , ὃ μισητὸν ἐδόκει διὰ τὴν βλάβην . Ἀδύνατον Θεὸν γαστρὶ παρθένου παρεῖναι ; Συνωμολόγησας ὅτι μᾶλλον ἀδύνατον μὴ παρεῖναι . Τίνος λοιπὸν ἑτέρας κατασκευῆς τὸ προβληὲν δεῖται ; Ἀλλὰ χρή με , φησί , μαθεῖν καὶ πῶς οἰόν τέ ἐστι σαρκωθῆναι , μᾶλλον δὲ εἰ τὸ παρεῖναι σάρκωσις Θεοῦ οὐκ ἂν φθάνοις παντὸς ζώου μορφὴν τούτῳ περιβαλών . Νῦν οὐκέτι τῶν φιλούντων , ἀλλ´ εἰς τὴν τῶν πολεμίων πάλιν ἔχθραν ἐπανῆλθες · πλὴν οἷς τὴν ἦτταν ἔσχες ἐν τοῖς προλαβοῦσιν , οὐδὲ ἐν τούτοις σοι τὸ μὴ πεσεῖν ἔσται παραταττομένῳ κατὰ τῆς ἀληθείας · καί γε πρὸς τὸν ἀκροβολισμὸν διανάστηθι . Ἔστι τις ἀνθρώπων πρόνοια μᾶλλον Θεῷ ἢ τῶν ἀγελαίων ζώων ; Οὐκ ἂν φήσεις · καὶ γὰρ καὶ τούτων ἡ δημιουργία καὶ ἡ πρόνοια διὰ τὴν τῶν ἀνθρώπων χρείαν . Οὐκοῦν οὐδὲ ὁμοίως ἐν ἀνθρώποις τε καὶ τοῖς ἄλλοις ζώοις ἡ τοῦ θείου παρουσίᾳ . Ἔν γὰρ ὃν καὶ ἀπληθύντως πληθύνεσθαι λέγεται · ὥστε σοι αἱ πολλαὶ μορφαὶ εἰς μίαν μόνην τὴν ἀνθρώπων διηλάσθησαν . Ὁρᾷς ὅπως εὐχερῶς ὁ τῆς ἀπιστίας καταπίπτει πρόμαχος . Καὶ τί τοῦτος φησίν · Εἰ γὰρ καὶ τῶν ἄλλων ζώων τὰς μορφὰς ὁ Λόγος ὑπεξέφυγεν , ἀλλ´ οὗν τὸ μὴ ἀπὸ μιᾶς παρθένου , ἀλλ´ ἐκ πασῶν γυναικῶν καὶ παρθένων σάρκωσιν λέγειν ὑπολείπεται . Ἀλλ´ , ὧ ἀγαθὲ , φανερὰ μὲν κἀνταῦθα ἡ τῶν ἀναισχύντων ἐν οἷς ἔφθασαν ἀναισχυντήσαντες , πτῶσις · ὅμως οὖν ὡς δοκεῖ ἀναστάντα «« ἀποχρήσει μοι πάλιν σε τοῖς σοφοῖς καταβάλλειν λόγοις . Ἀδύνατον γὰρ φαίην ἂν ἔγωγε μᾶλλον τὸν ἅπαξ σαρκωθέντα δευτέρας σαρκώσεως δεῖσθαι Οὐκοῦν οὐδὲ ἡ διὰ ποσῶν τῶν παρθένων σάρκωσις χώραν ἔχει , μόνη δὲ ἡ διὰ μιᾶς . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΣΚΑʹ .. Πότερον οἱ δαίμονες ἴσασιν ὡς μετανοοῦντες ἐρὶ οἷς ἐτόλμησαν ἀφίενται τοῦ τολμήματος , ἥτοι ᾶπαξ θεοσοφίας πεσόντες καὶ τὴν τούτου γνῶσιν συναφμρέθησαν , ΟΟἘΘΤΙΟΟΩΧΧν . ΝΟΝἄ
Lemmas: μυστήριον διαβολή καί ἄκων ἐξίστημι · λανθάνω εἰ αὐτός ἀντί πολέμιος εἰς ὁ ὁ Φίλων τάξις μεταβαίνω . ὁ γάρ ἀφίημι μέν ὁ διαβολή , ἀπόδειξις δέ ὁ πρόκειμαι ζητέω , οὖον δις ὅς μή ἀπος Καχθείη ὁ δόξα φιλονεικέω , ἀλ ὅς εἄν καί αὐτός οὗτος προσδέχομαι . καίτοι ὁ πρός οὗτος παρασκευάζω , ἀρκέω συνίημι ὁ ἀλήθεια καθάρσιος ὁ διαβολή ὁ πρόβλημα . Δις ὅς γάρ τις ὡς ἄτοπος φεύγω , εἰμί οὗτος καθοράω μή μόνος μηδείς ἔχω ἀτοπία , ἀλλά καί λόγος συμβαίνω ἀνάγκη , πῶς οὐ μετά ὁ ἀποβολή ὁ διαβολή οὐ ὀφείλω περιπτύσσω οὗτος ; ἀδύνατος ἀρετή ἀλ δείκνυμι πολύς μέτειμι1 . οὐκοῦν ὁ δυνατός ἀντέχω · καί ὁ πρίν φυγάς , νυνί οὗτος εἰμί δεῖ πολίτης . βλαβερός ὁ Ἀνδρία ; ἀλλά λυσιτελέω εἴπερ τίς ἄλλος παρίστημι ὁ βίος . οὐκοῦν γίγνομαι ἐραστός ὁ βλάβη οὐ ἔχω , ὅς μισητός δοκέω διά ὁ βλάβη . ἀδύνατος θεός γαστήρ παρθένος πάρειμι ; συνομολογέω ὅτι μᾶλλον ἀδύνατος μή πάρειμι . τίς λοιπός ἕτερος κατασκευή ὁ προβάλλω δήω ; ἀλλά χρή ἐγώ , φημί , μανθάνω καί πῶς οἷος τε εἰμί σαρκόω , μᾶλλον δέ εἰμί ὁ πάρειμι σάρκωσις Θεός οὐ εἄν φθάνω πᾶς ζῷον μορφή οὗτος περιβάλλω . νῦν οὐκέτι ὁ φιλέω , ἀλ εἰς ὁ ὁ πολέμιος πάλιν ἔχθρα επανέρχομαι · πλήν ὅς ὁ ασσα ἔχω ἐν ὁ προλαμβάνω , οὐδέ ἐν οὗτος σύ ὁ μή πίπτω εἰμί παρατάσσω κατά ὁ ἀλήθεια · καί γε πρός ὁ ἀκροβολισμός διανίστημι . εἰμί τις ἄνθρωπος πρόνοια μᾶλλον Θεός ἢ ὁ ἀγελαῖος ζῷον ; οὐ εἄν φημί · καί γάρ καί οὗτος ὁ δημιουργία καί ὁ πρόνοια διά ὁ ὁ ἄνθρωπος χρεία . οὐκοῦν οὐδέ ὁμοίως ἐν ἄνθρωπος τε καί ὁ ἄλλος ζῷον ὁ ὁ θεῖον παρουσία . ἐν γάρ ὅς καί ἀπλήθυντος πληθύνω λέγω · ὥστε σύ ὁ πολύς μορφή εἰς εἷς μόνος ὁ ἄνθρωπος διαλανθάνω . ὁράω ὅπως εὐχερής ὁ ὁ ἀπιστία καταπίπτω πρόμαχος . καί τίς τοῦτος φημί · εἰμί γάρ καί ὁ ἄλλος ζῷον ὁ μορφή ὁ Λόγος ὑπεκφεύγω , ἀλ ἐν ὁ μή ἀπό εἷς παρθένος , ἀλ ἐκ πᾶς γυνή καί παρθένος σάρκωσις λέγω ὑπολείπω . Ἀλ , ἵημι ἀγαθός , φανερός μέν ἐνταῦθα ὁ ὁ ἀναίσχυντος ἐν ὅς φθάνω ἀναισχυντέω , πτῶσις · ὅμως οὖν ὡς δοκέω ἀνίστημι «« ἀποχράω ἐγώ πάλιν σύ ὁ σοφός καταβάλλω λόγος . ἀδύνατος γάρ φημί εἄν ἔγωγε μᾶλλον ὁ ἅπαξ σαρκόω δύο σάρκωσις δήω οὐκοῦν οὐδέ ὁ διά ποσός ὁ παρθένος σάρκωσις χώρα ἔχω , μόνος δέ ὁ διά εἷς . ἐρώτησις σκάω .. πότερος ὁ δαίμων οἶδα ὡς μετανοέω ἀθήρ ὅς τολμάω ἀφίημι ὁ τόλμημα , ἤτοι ἅπαξ θεοσοφία πίπτω καί ὁ οὗτος γνῶσις συναφμρέθησαν , ΟΘ . νονά