cogPG.PG101 63
μὲν γὰρ καταφυγὴν ἐξ ἀμηχανίας τὰ εἰρημένα δηλώσει , εἰς οὐδὲν δὲ τῶν προδιεσταλμένων συνεῖνεὶχθείη · καὶ ἀπαλλαγῆς μὲν ἐξαίτησιν τῶν συνεχόντων , οὐ μὴν ἐρώτησιν , οὐδὲ προσδιορισμὸν , οὐδὲ τὸ ἀόριστον , οὐδ´ ἐπιτίμησιν , ἀλλ´ οὐδὲ τὸ σπάνιον , ἀλλ´ οὐδὲ εὐχαριστίαν , ἢ εὐτέλειαν , οὐδὲ θαῦμα καὶ ἔκπληξιν ὑπογράφει . κηʹ . Σὺ δέ μοι κἀκεῖνο προσεπιζήτει , τὸ , « ίς ἀπατήσει τὸν Ἀχαάβ ; » καὶ , « Τίνα ἀποστελῶ ; » καὶ « Τίς πορεὔσεται πρὸς τὸν λαόν ; » Φαντασίαν μέν τινα παρέχεται ὡς δυνατὸν ὑφ´ ἓν τῶν προδιευκρινημένων ἀναχθῆναι · οὐ μήν γε καὶ τῇ ἀληθείᾳ πάροδον εὐρίσκει , ἀλλὰ προκλητικῆς μᾶλλόν ἐστι διανοίας , ἢ ἐτέρου τινὸς τύπον διασώζει . Τὸ δὲ , « Τίς γάρ μου ἡ ἰσχὺς , ὅτι ὑπομένω ; ἢ τίς μου ὁ χρόνος ἄρα ἀνέχομαι ; » πῶς οὐχ ἕτερόν τι σημαινόμενον ἐπιζητήσει , δι´ οὗ τὸ ἐκείνου βούλημα οὐκ ἐξυβρίσοις Τὸ γὰρ βραχὺ καὶ ἄτονον καὶ ὀλιγοχρόνιον τοῦ βίου καὶ τῆς ἰσχύος ὁ τῇ ταλαιπωρίᾳ ἐκτρυχωθεὶς παραστῆσαι Βουληθεὶς , διὰ τούτων τῶν ῥημάτων ἐκεῖνά τε ἅμα καὶ τὸν ἐπ´ αὐτοῖς ὀλοφυρόμενον νοῦν καὶ ἀπειρηκότα ἀναπτύσσει . Ἀλλὰ γὰρ καὶ τὸ , « Τίς ἄρα γνοίη , ὅτι εὔροιμι αὐτόν ; » καὶ τὸ , « Τίς οἶδεν εἰ ἐπιστρέψοι ; » κατὰ διαπόρησιν εἰρημένα , εἰ οὔτως προσληφθείη , οὐδὲν μὲν τὴν διάνοιαν ἀμαυρώσει , εἰς οὐδεμίαν δὲ ἀμφιβολίαν τὸν ἀκροατὴν περιτρέψει · ἐκπεσόντα δὲ τῆς τοιαύτης σημασίας , οὐδὲν ἔλαττον ἢ ὅπερ ἐβούλετο δηλοῦν ὀρθότης τοῦ σημαινομένου , ἀπορίας αὐτὸν ἀναπλήσσει . Καὶ οὐ ταύτας μόνον , ἀλλὰ καὶ πολλὰς ἄλλας διαφορὰς τῆς προκειμένης φωνῆς παραλελειμμένας ὁ βουλόμενος τὴν ἱερὰν ἀναλεγόμενος Γραφὴν εὑρήσει , ἂς οὐδὲν ἔργον οὔτε αὐτὸν λαβεῖν οὔτε τοῖς ἄλλοις ἐκκαλύψαι . κθʹ . Οὐ μόνον δὲ μία λέξις καὶ τότε βραχεῖα κατὰ πολλῶν μὲν ὑποκειμένων φερομένη , οὐ προσφυῶς δὲ παραλαμβανομένη , τὸν νοῦν τῶν ὀρθῶς ἐχόντων ἐπιθολοῖ καὶ διαταράττει , ἀλλὰ καὶ γράμματος παραλλαγὴ , ἢ πρόσθεσις καὶ ἀφαίρεσις , εἰ καὶ μὴ χαλεπὸν ἀποσκευάσαι , ὅμως ἄτοπόν τι ἀπαντᾷν εἴωθε παρασκευάζειν . Καὶ ἵνα νῦν ἐάσω τὰ ἄλλα , ἀλλὰ γὰρ καὶ τὸ ἔκτησεν εἴ τις μηκυνόμενον διὰ τοῦ βραχυνομένου καὶ γράψειε καὶ νοήσειεν ἐν τῷ , « Κύριος ἔκτησέ με ἀρχὴν ὁδῶν [ ο ὀδὸν ] αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ · » εἶτα πρὸς τὴν τοῦ Ἀρείου γνώμην ἀποκλίνοι , κατὰ τῆς τοῦ Υἱοῦ θεότητος τὴν γλῶσσαν ὀξύνοι · οὗ τὸ δύσφημον πολλαχῶς μὲν ἐῤῥαπίζειν καὶ διελέγχειν ῥᾷον , ἀλλ´ οὐδὲν ἔλαττον καὶ ὅτι τὸ ἔκτησεν οὐ τῆς διὰ τοῦ ἰῶτα γραμμῆς , διὰ δὲ τῆς τοῦ ἦτα προφερόμενον ὁ ὑποδεικνὺς ἀνακαλύπτων , εἰς σιγὴν αἰσχύνης τοῦ αἱρετικοῦ φρονήματος τὸ λάλον θράσος συνελάσει · ἡ γὰρ μετὰ τοῦ μεγέθους προῖοῦσα λέξις οὐκ ἐλαττοῖ τὴν φύσιν , οὐ μὲν οὖν οὐδὲ συστέλλει πρὸς τὸ βραχύτερον , οὐδὲ εἰς κτίσμα οοιοΟΘ
Lemmas: μέν γάρ καταφυγή ἐκ ἀμηχανία ὁ εἴρω δήλωσις , εἰς οὐδείς δέ ὁ προδιαστέλλω συμφέρω · καί ἀπαλλαγή μέν ἐξαίτησις ὁ συνέχω , οὖον μήv ἐρώτησις , οὐδέ προσδιορισμός , οὐδέ ὁ ἀόριστος , οὐδός ἐπιτίμησις , ἀλ οὐδέ ὁ σπάνις , ἀλ οὐδέ εὐχαριστία , ἢ εὐτέλεια , οὐδέ θαῦμα καί ἔκπληξις ὑπογράφω . καίω . σύ δέ ἐγώ ἐκεῖνος προσεπιζητέω , ὁ , « ἴς ἀπατάω ὁ Ἀχαάβ ; » καί , « τίς ἀποστέλλω ; » καί « Τῖς πορεύω πρός ὁ λαός ; » φαντασία μέν τις παρέχω ὡς δυνατός ὑφ´ εἷς ὁ προδιευκρινημένων ἀνάγω · οὖον μείς γε καί ὁ ἀλήθεια πάροδος εὑρίσκω , ἀλλά προκλητικός μάλα εἰμί διάνοια , ἢ ἔτερον τις τύπος διασῴζω . ὁ δέ , « Τῖς γάρ ἐγώ ὁ ἰσχύς , ὅτι ὑπομένω ; ἢ τίς ἐγώ ὁ χρόνος ἄρα ἀνέχω ; » πῶς οὐ ἕτερος τίς σημαίνω ἐπιζήτησις , δις ὅς ὁ ἐκεῖνος βούλημα οὐ ἐξυβρίζω ὁ γάρ βραχύς καί ἄτονος καί ὀλιγοχρόνιος ὁ βίος καί ὁ ἰσχύς ὁ ὁ ταλαιπωρία ἐκτρυχόω παρίστημι βούλομαι , διά οὗτος ὁ ῥῆμα ἐκεῖνος τε ἅμα καί ὁ ἐπι αὐτός ὀλοφύρομαι νόος καί ἀπολέγω ἀναπτύσσω . ἀλλά γάρ καί ὁ , « Τῖς ἄρα γιγνώσκω , ὅτι εὑρίσκω αὐτός ; » καί ὁ , « Τῖς οἶδα εἰμί ἐπιστρέφω ; » κατά διαπόρησις εἴρω , εἰμί οὔτως προσλαμβάνω , οὐδείς μέν ὁ διάνοια ἀμαύρωσις , εἰς οὐδείς δέ ἀμφιβολία ὁ ἀκροατής περιτρέπω · ἐκπίτνω δέ ὁ τοιοῦτος σημασία , οὐδείς μικρός ἢ ὅσπερ βούλομαι δηλόω ὀρθότης ὁ σημαίνω , ἀπορία αὐτός ἀναπίμπλημι . καί οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί πολύς ἄλλος διαφορά ὁ πρόκειμαι φωνή παραλείπω ὁ βούλομαι ὁ ἱερά ἀναλέγω γραφή εὑρίσκω , ὅς οὐδείς ἔργον οὔτε αὐτός λαμβάνω οὔτε ὁ ἄλλος ἐκκαλύπτω . τύ . οὖον μόνος δέ εἷς λέξις καί τότε βραχύς κατά πολύς μέν ὑπόκειμαι φέρω , οὖον προσφυῶς δέ παραλαμβάνω , ὁ νόος ὁ ὀρθῶς ἔχω ἐπιθολόω καί διαταράσσω , ἀλλά καί γράμμα παραλλαγή , ἢ πρόσθεσις καί ἀφαίρεσις , εἰμί καί μή χαλεπός ἀποσκευάζω , ὅμως ἄτοπος τίς ἀπαντάω εἴωθα παρασκευάζω . καί ἵνα νῦν ἐάω ὁ ἄλλος , ἀλλά γάρ καί ὁ κτάομαι εἰμί τις μηκύνω διά ὁ βραχύνω καί γράφω καί νοέω ἐν ὁ , « Κύριος κτάομαι ἐγώ ἀρχή ὁδός [ ὁ ὁδός ] αὐτός εἰς ἔργον αὐτός · » εἶτα πρός ὁ ὁ Ἄρειος γνώμη ἀποκλίνω , κατά ὁ ὁ υἱός θεότης ὁ γλῶσσα ὀξύνω · ὅς ὁ δύσφημος πολλαχῶς μέν ῥαπίζω καί διελέγχω ῥᾳδίως , ἀλ οὐδείς μικρός καί ὅτι ὁ κτάομαι οὖον ὁ διά ὁ ἰῶτα γραμμή , διά δέ ὁ ὁ ἦτα προφέρω ὁ ὑποδείκνυμι ἀνακαλύπτω , εἰς σιγή αἰσχύνη ὁ αἱρετικός φρόνημα ὁ λάλος θράσος συνέλασις · ὁ γάρ μετά ὁ μέγεθος πρόειμι λέξις οὐ ἐλασσόω ὁ φύσις , οὖον μέν οὖν οὐδέ συστέλλω πρός ὁ βραχύς , οὐδέ εἰς κτίσμα οοιοΟΘ