cogPG.PG101 282
Τὸ γὰρ φυσικὸν ὁμοταγές ἐστι , καὶ ἀνταποδιδόμενον τῷ φυσικῷ , ὥσπερ τὸ γνωμικὸν ὁμόστοιχον καὶ συνδιακείμενον τῷ γνωμικῷ . Καὶ ἄλλως δὲ οἰκειότερον ἂν ἢ ἐκεῖνοι φαῖεν , εἰ ἀρνητικῶς ἐκληφθείη τῶν ὀνομάτων ἡ δύναμις ; οἱον , Οὐκ ἦλθον ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν , » οὐ γάρ ἐστιν ὅλως ἕτερον θέλημα παρὰ τοῦ ἐν Πατρὶ καὶ Πνεύματι θεωρούμενον τὸ ἐμόν . Εἰ δὲ μηδ´ ἀρνητικῶς τις ἀλλὰ συγκριτικῶς τὴν φωνὴν εἶναι νομίσῃ , ὅπερ καὶ μᾶλλον τὸ τῆς λέξεως ὑποβάλλει πρόχειρον · νοηθείη ἂν εἰκότως ὡς οὐκ ἦλθον ποιῆσαι τὸ φυσικὸν θέλημα τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως , ἀλλὰ τὸ θεῖον · ὅπερ ἐστὶ καὶ οὐ γνωμικὸν , ἀλλ´ ἑνιαῖόν τε καὶ ἀπαραλλάκτως ἐν ταῖς τρισὶ θεαρχικαῖς ὑποστάσεσι θεωρούμενον , εἰ καὶ ἐπὶ τῆς ἀνθρωπίνης Κφύσεως καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων ὅσα δημιουργικῇ σοφίᾳ ὑπέστησεν , οὐκ ἄν οὐδαμῶς θεωρηθείη , οὐδ´ ἐγγὺς γενόμενον τῆς θείας καὶ ὑπερθέου ἰδιότητος . Εἰ δέ τις προστετηκὼς εἴη τῷ τοῦ γνωμικοῦ θελήματος ῥήματι , καὶ πρὸς οὐδεμίαν ἄλλην ἀφορᾷν ἐθέλῃ τῶν εἰρημένων ἐπιλύσεων ἐχέτω παραμύθιον τὴν παροῦσαν ἀνάπτυξιν · δύναιτο γὰρ ἂν νοηθῆναι τὸ δηλούμενον νῦν ὑπὸ τῆς δεσποτικῆς φωνῆς τὸ ννωμικόν Χριστοῦ θέλημα οὐ τοῦ κατὰ τὸν ἄνθρωπον δὲ νοουμένου , ἀλλὰ τοῦ κατὰ Χριστὸν θεωρουμένου . Ὃ δὴ καὶ τῆς θεότητος ὅλον γεγονὸς εἰς τὸ θεῖον καὶ ὑπερῷδὲς τῆς ἀπειρίας τὴν οἰκείαν ἀναφέρει περιγραφὴν τελειούμενον · καὶ οὐ δήπου πάλι . ἡμῖν δύο γνωμικὰ προσακόψει · θελήματα . Ἄλλο γὰρ καὶ ἄλλο εἰπεῖν διπλοῦν εἰσάγει τὸ προκείμενον . Ἄλλως τε δὲ καὶ ἄλλως τὸ αὐτὸ φάναι , σχέσεων μὲν εἰσάγει παραλλαγὴν καὶ ἀλλοίωσιν · τομὴν δὲ καὶ μερισμὸν τοῦ ἀπαρχῆς ἐνὸς , οὐδαμῶς . Καὶ τὸ μὲν οὐδὲ τῶν πολλῶν εἴασε τὴν θήραν διαφυγεῖν · τὸ ἐ δὲ σχολῆς χωρὶς καὶ συγγυμνασίας τῆς ἐν τοῖς λόγοις , οὐδὲ τοῖς τῶν θηραμάτων ἴχνεσιν ὀρθῶς ἐστιν ἐπιστῆσαι . Τῆς αὐτῆς δ´ ἂν εἴη διανοίας καὶ τό · « Πάτερ , εἰ δυνατὸν , παρελθέτω τὸ ποτήριον τοῦτο ἀπ´ ἐμοῦ · πλὴν οὐχ ὡς ἐγὼ θέλω , ἀλλ´ ὡς σύ . » Τῆς μὲν γὰρ ἀνθρωπίνης ἦν φύσεως τὸ δειλιᾷν τὸν θάνατον · τῆς θείας δὲ τὸ μὴ μόνον μδὲν παρόντος ἐπιταράττεσθαι , ἀλλὰ καὶ εὐδοκίαν τούτων ποιεῖσθαι τῆς σωτηρίας
Lemmas: ὁ γάρ φυσικός ομοταγής εἰμί , καί ἀνταποδίδωμι ὁ φυσικός , ὥσπερ ὁ γνωμικός ὁμόστοιχος καί συνδιάκειμαι ὁ γνωμικός . καί ἄλλως δέ οἰκεῖος εἄν ἢ ἐκεῖνος φημί , εἰμί ἀρνητικός ἐκλαμβάνω ὁ ὄνομα ὁ δύναμις ; οἱος , οὐ ἔρχομαι ἵνα ποιέω ὁ θέλημα ὁ ἐμός , » οὖον γάρ εἰμί ὅλως ἕτερος θέλημα παρά ὁ ἐν πατήρ καί πνεῦμα θεωρέω ὁ ἐμός . εἰμί δέ μηδ´ ἀρνητικός τις ἀλλά συγκριτικός ὁ φωνή εἰμί νομίζω , ὅσπερ καί μᾶλλον ὁ ὁ λέξις ὑποβάλλω πρόχειρον · νοέω εἄν εἰκότως ὡς οὐ ἔρχομαι ποιέω ὁ φυσικός θέλημα ὁ ἀνθρώπινος φύσις , ἀλλά ὁ θέω · ὅσπερ εἰμί καί οὖον γνωμικός , ἀλ ἑνιαῖος τε καί ἀπαραλλάκτως ἐν ὁ τρεῖς θεαρχικός ὑπόστασις θεωρέω , εἰμί καί ἐπί ὁ ἀνθρώπινος Κφύσεως καί ὁ ἄλλος ἅπας ὅσος δημιουργικός σοφία ὑφίστημι , οὐ ἄν οὐδαμῶς θεωρέω , οὐδός ἐγγύς γίγνομαι ὁ θεῖος καί ὑπερθέω ἰδιότης . εἰμί δέ τις προστήκομαι εἰμί ὁ ὁ γνωμικός θέλημα ῥῆμα , καί πρός οὐδείς ἄλλος ἀφοράω ἐθέλω ὁ εἴρω ἐπίλυσις ἔχω παραμύθιον ὁ πάρειμι ἀνάπτυξις · δύναμαι γάρ εἄν νοέω ὁ δηλέομαι νῦν ὑπό ὁ δεσποτικός φωνή ὁ νομικός Χριστός θέλημα οὖον ὁ κατά ὁ ἄνθρωπος δέ νοέω , ἀλλά ὁ κατά Χριστός θεωρέω . ὅς δή καί ὁ θεότης ὅλος γίγνομαι εἰς ὁ θέω καί ὑπερῷδὲς ὁ ἀπειρία ὁ οἰκεῖος ἀναφέρω περιγραφή τελειόω · καί οὖον δήπου πάλιν . ἐγώ δύο γνωμικός προσακόψει · θέλημα . ἄλλος γάρ καί ἄλλος εἶπον διπλόος εἰσάγω ὁ πρόκειμαι . ἄλλος τε δέ καί ἄλλως ὁ αὐτός φαίνω , σχέσις μέν εἰσάγω παραλλαγή καί ἀλλοίωσις · τομή δέ καί μερισμός ὁ ἀπαρχῆς εἷς , οὐδαμῶς . καί ὁ μέν οὐδέ ὁ πολύς ἐάω ὁ θήρ διαφεύγω · ὁ εἰ δέ σχολή Χωρὶς καί συγγυμνασία ὁ ἐν ὁ λόγος , οὐδέ ὁ ὁ θήραμα ἴχνος ὀρθῶς εἰμί ἐφίστημι . ὁ αὐτός δδʹ εἄν εἰμί διάνοια καί ὁ · « πατήρ , εἰμί δυνατός , παρέρχομαι ὁ ποτήριον οὗτος ἀπ´ ἐγώ · πλήν οὐ ὡς ἐγώ ἐθέλω , ἀλ ὡς σῦς . » ὁ μέν γάρ ἀνθρώπινος εἰμί φύσις ὁ δειλία ὁ θάνατος · ὁ θεῖος δέ ὁ μή μόνος μέδω πάρειμι ἐπιταράσσω , ἀλλά καί εὐδοκία οὗτος ποιέω ὁ σωτηρία