cogPG.PG101 54
αν κυρίως μὲν ἡ τοῦ Λόγου φρικτικὴ ὑπὲρ ἐννοίας ἐνανθρώπησις . Καὶ καθ´ ἕτερον δὲ τρόπον τῶν ἀκριβεστέρων νόμων ἡ ἐπί τινα χρόνον ὑποστολὴ ἢ σχολὴ Κἢ τῶν ἀνειμένων εἰσφορὰ πρὸς τὴν τῶν δεχομένων ἀσθένειαν , διοικονομοῦντος τοῦ νομοθέτου τὸ πρόσταγμα . Προκύπτουσι δὲ τῆς πρώτης οἰκονομίας , οὑδὲ τῆς δευτέρας ἐχούσης τὸ ἀδιαίρετον , καὶ ἄλλοι τρόποι διάφοροι . Αὐτίκα ὁ Σωτὴρ ἠγωνία τε καὶ Κπαρῃτεῖτο τὸν θάνατον , ἀλλὰ καὶ ἐξουσίαν εἶχεν θεῖναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ καὶ πάλιν λαβεῖν αὐτήν . Καὶ ρα ὡς , εἴ τις μὴ τὸ μὲν τῇ οἰκονομίᾳ δοίη , τὰ δὲ τῇ ἐξουσίᾳ τῇ θεῖκῇ , ἑαυτὸν τοῖς ἐναντίοις περιτρέΚψειε . Καὶ τό γε νῦν τῆς οἰκονομίας ὄνομα φύεται μὲν , ὥσπερ εἴρηται , ἀπό γε τῆς δηλούσης τὴν ἐνανθρώπησιν , ἦτις καὶ κυρίως ἂν καὶ πρώτως οἰκονομία τῷ ἀξιώματί τε καὶ τῷ αἰτίῳ τῆς ἐξ αὐτῆς λέγοιτο · Τὸ μὴν εἰς ὅλον ἐκείνῃ συμφύεται · σχίζεται γὰρ εἰς δύο τέως καὶ αὕτη · καὶ τὸ μὲν αὐτῆς ἐπὶ μᾶλλον , τὸ δὲ ἐπ´ ἔλαττον τῷ σημαινομένῳ συμβιβάζεται . Εἰ μὲν γάρ τις τὴν ἀγωνίαν καὶ τὴν τοῦ θανάτου παραίτησιν καθ´ ὃ γέγονεν ἄνθρωπος λαβεῖν ἐθελήσοι , οἰκονομίαν ἐνταῦθα τὴν μᾶλλον προσφυομένην ἕξει τῷ προταχθέντι ῥήματι · εἰ δ´ ἀγωνιᾷν καὶ παραιτεῖσθαι τὸν θάνατον , οὐκ αὐτὸ τοῦτο διότι γέγονεν ἄνθρωπός τις ὑπολάβοιπολλοῖς γὰρ καὶ τῶν μαρτύρων καὶ ἀσκητῶν ἐκούσιος ὁρμῇ καὶ χαρὰ πρὸς τὸν θάνατον ) , ἀλλ´ οἰκονομεῖσθαι νῦν τὴν ἀγωνίαν καὶ τὴν τοῦ θανάτου παραίτησιν εἰς βεβαίωσιν μὲν τῆς ἐνανθρωπήσεως , ἔλεγχον δὲ φθάνοντα τῶν ὑποθεμένων φαντασίαν τὸ φρικτὸν τῆς ἐνανθρωπήσεως καὶ παράδοξον , τὴν ἐπ´ ἔλαττον οὕτως συναπτομένην τῆς οἰκο νομίας φωνὴν πρὸς τὴν τῆς μάχης λύσιν εὖρεν ἐπίκουρον · πλὴν ἀλλ´ οὐδὲν ἔλαττον ἐκατέρωθεν ἡ φαντασία τῆς μάχης ἐλαύνεται . εʹ . Εἰσὶ δὲ καὶ παρὰ τούτοις οἰκονομίας διάφοοα μὲν σημαινόμενα , τῆς αὐτῆς δ´ ὅμως λαχόντα γενέσεως , πλὴν ἀλλά γε νῦν μυρία μὲν καὶ ἄλλα τῶν εἰς ἀπορίαν ἀναφερομένων , τῇ ἐπικρίσει τε καὶ δια λήψει τοῦ τὴν κυρως οἰκονομίαν δηλοῦντος ὀνόματος ἡ λύσις ἐκεῖθεν πρὸς τὸ σαφὲς ἄγει · ἐπιλύσεως δὲ οὐδὲν ἔλαττον διὰ ταύτης τύχοι ἂν ἢ δι´ ἄλλης ἐφΚόδου καὶ τὸ , « Τί με ζητεῖτε ἀποκτεῖναι ἄνθρωπον ὃς τὴν ἀλήθειαν λελάληκα ὑμῖν · » καὶ , « Ἑγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἕν ἐσμεν . » Συγκρούειν μὲν γὰρ ἀλλήλοις δοκεῖ πως τοῖς ἀσυνέτοις ἢ ῥδιουργοῦσι τὰ ῥητά · ἀλλ´ ὅ γε σοφὸς τῆς ἀληθείας λόγος τὴν μὲν τῶν φωνῶν τῇ ἀκηράτῳ καὶ μακαρίᾳ τῆς θειότητος ὑποΚφέρων φύσει , τὴν δὲ καθ´ Λν αὐτήν ὁ Λόγος τὴν ἡμετέραν οὐσίαν προσείληφεν , πᾶσαν διωθεῖται ἀμφισβήτησιν . Οὐκ ἀποστατήσειε δ´ ἃν τοῦ εἰκότος καὶ ε τις τῇ αὐτῇ διαλύοιτ´ ἂν ἐπισκέψει καὶ τὸ , « Ὁ Πατήρ μου μείζων μού ἐστι · » δεῖται μὲν γὰρ συν - · ΧΡ ὴ τῶν . Μᾶλλον δ´ ἂν δεηθείη καὶ τῆς εἰρημένης φωνῆς ἤτις ἐδήλου τὴν ἰσότητα Πατρὸς , συνεξεταζομένης καὶ συμπαραβαλλομένης αὐτῷ · εἰ γὰρ καὶ ἑτέραις ΓΑπμΟΓ . Ο . ἱ
Lemmas: αν κύριος μέν ὁ ὁ Λόγος φρικτικός ὑπέρ ἔννοια ἐνανθρώπησις . καί καθ´ ἕτερος δέ τρόπος ὁ ἀκριβής νόμος ὁ ἐπί τις χρόνος ὑποστολή ἢ σχολή καίω ὁ ἀνίημι εἰσφορά πρός ὁ ὁ δέχομαι ἀσθένεια , διοικονομέω ὁ νομοθέτης ὁ πρόσταγμα . Προκύπτω δέ ὁ πρῶτος οἰκονομία , οὐδός ὁ δύο ἔχω ὁ ἀδιαίρετος , καί ἄλλος τρόπος διάφορος . αὐτίκα ὁ Σωτήρ ἀγωνιάω τε καί Κπαρῃτεῖτο ὁ θάνατος , ἀλλά καί ἐξουσία ἔχω τίθημι ὁ ψυχή αὐτός καί πάλιν λαμβάνω αὐτός . καί ῥεῖα ὡς , εἰμί τις μή ὁ μέν ὁ οἰκονομία δήω , ὁ δέ ὁ ἐξουσία ὁ θεῖος , ἑαυτοῦ ὁ ἐναντίος περιτρέπω . καί ὁ γε νῦν ὁ οἰκονομία ὄνομα φύω μέν , ὥσπερ εἴρω , ἀπό γε ὁ δηλόω ὁ ἐνανθρώπησις , ὅστις καί κύριος εἄν καί πρῶτος οἰκονομία ὁ ἀξίωμα τε καί ὁ αἴτιος ὁ ἐκ αὐτός λέγω · ὁ μήv εἰς ὅλος ἐκεῖνος συμφύω · σχίζω γάρ εἰς δύο τέως καί οὗτος · καί ὁ μέν αὐτός ἐπί μᾶλλον , ὁ δέ ἐπι μικρός ὁ σημαίνω συμβιβάζω . εἰμί μέν γάρ τις ὁ ἀγωνία καί ὁ ὁ θάνατος παραίτησις καθ´ ὅς γίγνομαι ἄνθρωπος λαμβάνω ἐθέλω , οἰκονομία ἐνταῦθα ὁ μᾶλλον προσφύω ἔχω ὁ προτάσσω ῥῆμα · εἰμί δδʹ ἀγωνιάω καί παραιτέομαι ὁ θάνατος , οὐ αὐτός οὗτος διότι γίγνομαι ἄνθρωπος τις υπολαβοιπολυς γάρ καί ὁ μάρτυς καί ἀσκητής ἑκούσιος ὁρμή καί χαρά πρός ὁ θάνατος ) , ἀλ οἰκονομέω νῦν ὁ ἀγωνία καί ὁ ὁ θάνατος παραίτησις εἰς βεβαίωσις μέν ὁ ἐνανθρώπησις , ἔλεγχος δέ φθάνω ὁ ὑποτίθημι φαντασία ὁ φρικτός ὁ ἐνανθρώπησις καί παράδοξος , ὁ ἐπι μικρός οὕτως συνάπτω ὁ οἰκος νομία φωνή πρός ὁ ὁ μάχη λύσις εὑρίσκω ἐπίκουρος · πλήν ἀλ οὐδείς μικρός ἑκατέρωθεν ὁ φαντασία ὁ μάχη ἐλαύνω . εἰ . εἰσί δέ καί παρά οὗτος οἰκονομία διάφοοα μέν σημαίνω , ὁ αὐτός δδʹ ὅμως λαγχάνω γένεσις , πλήν ἀλλά γε νῦν μυρίος μέν καί ἄλλος ὁ εἰς ἀπορία ἀναφέρω , ὁ ἐπίκρισις τε καί διά λαμβάνω ὁ ὁ κυρός οἰκονομία δηλόω ὄνομα ὁ λύσις ἐκεῖθεν πρός ὁ σαφής ἄγω · ἐπίλυσις δέ οὐδείς μικρός διά οὗτος τυγχάνω εἄν ἢ δις ἄλλος εφκοδηω καί ὁ , « τις ἐγώ ζητέω ἀποκτείνω ἄνθρωπος ὅς ὁ ἀλήθεια λαλέω σύ · » καί , « ἑγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί . » συγκρούω μέν γάρ ἀλλήλων δοκέω πως ὁ ἀσύνετος ἢ ῥᾳδιουργέω ὁ ῥητός · ἀλ ὅς γε σοφός ὁ ἀλήθεια λόγος ὁ μέν ὁ φωνή ὁ ἀκήρατος καί μακάριος ὁ θειότης ὑποΚφέρων φύσις , ὁ δέ καθ´ λ αὐτός ὁ Λόγος ὁ ἡμέτερος οὐσία προσλαμβάνω , πᾶς διωθέω ἀμφισβήτησις . οὐ ἀποστατησείω δδʹ ἄν ὁ εἰκός καί ε τις ὁ αὐτός διαλύω εἄν ἐπισκοπέω καί ὁ , « ὁ Πατήρ ἐγώ μείζων ἐγώ εἰμί · » δήω μέν γάρ σῦς - · ΧΡ ἤ ὁ . μᾶλλος δδʹ εἄν δήω καί ὁ εἴρω φωνή ὅστις δηλόω ὁ ἰσότης πατήρ , συνεξετάζω καί συμπαραβάλλω αὐτός · εἰμί γάρ καί ἕτερος ΓΑ . ὁ . Ι