cogPG.PG101 284
θελήματος μὴ συντάττων κατὰ λέξιν τὸ φυσικὸν ἢ τὸ γνωμικὸν , ῥᾳδίως ἕξει τὴν διάκρισιν , πρὸς μίαν τινὰ θεωρίαν τῶν προειρημένων ἀναφερόμενον . Ἐυντάττοιτο ἂν τοῖς εἰρημένοις καὶ ἕτερά τινα διὰ ὧν οὐδὲν ἔλαττον ὁ τὸ γνωμικὸν λόγος θελήματος ἐπὶ Χριστοῦ καταρτίζων καὶ διοικονομούμενον ὁρᾶται θέλημα , Εἰ γὰρ ὁ τοῦ Θεοῦ ἐνυπόστατος λόγος ἄνθρωπος διὰ´ ἡμᾶς γεγυνὼς , καὶ καθὸ μὲν ἄνθρωπος τὸ φυσικὸν ἔσχεν ἀνθρώπινον θέλημα , καθὸ δὲ Θεὸς τὸ φυσικὸν καὶ θεῖον θέλημα . Λέγει δὲ ὁ διαφιλονεικῶν λόγος ὅτι καὶ γνωμικὸν ἔσχεν ἤγουν ὑποστατικὸν θέλημα , Ἐρεῖ πάντως καὶ ἄκων , ὡς τὸ μὲν γνωμικὸν καὶ ὑποστατικὸν αὐτοῦ ἀνθρώπινον θέλημα , καθὸ ἀνθρωπίνη ἐχρημάτιζεν ὑπόστασις , ἔσχεν . Τὸ δὲ θεῖον γνωμικὸν θέλημα καθὸ ὑπόστασις θεῖα , τῇ φαντασίᾳ γὰρ καὶ διατυπώσει τοῦ γνωμικοῦ θελήΚματος καὶ ὁ προσωπικὸς χαρακτὴρ τῆς συγγενοῦς θεωρίας τῇ ἀλληλουχίᾳ συνεισάγεται . Ὥσπερ οὐκ ὄντος προσώπου , οὐδὲ γνωμικοῦ θελήματος ἐνυπάρχειν δοθέντος , τὸ τῆς ὑποστάσεως ἀδίστακτον μὴ οὐχὶ παρεῖναι γέγονεν . Ἀλλὰ τὸ μὲν πρότερον τῆς Νεστορίου λύσσης ἐστὶν , ὑπόστασιν ἀνθρωπίνην ἐπὶ Χριστοῦ δογματίζειν , καὶ φαντάζεσθαι . Τὸ δὲ δεύτεΚρον τῆς Ἀριανῆς μανίας ἥτις τὰς τρεῖς θεαρχικὰς ὑποστάσεις ταῖς ἄλλαις οὐσιώδεσιν διαφοραῖς καὶ τοῖς γνωμικοῖς θελήμασιν ὁμοίως ἀπ´ ἀλλήλων διετείχιζεν . Τὸ δὲ τῆς Ἐκκλησίας φρόνημα , ὥσπερ τοὺς ὑπόστασιν ἀνθρωπίνην ἐπὶ Χριστοῦ λέγοντας γυμνὴν τῆς θεότητος ὡς ἀσεβεῖς ἀποπέμπεται , οὕτω καὶ τοὺς τὸ κοινὸν θέλημα τῆς τριαδικῆς θεότητος καταμερίζοντας ἀθεότητος εἰσπράττεται ἔγκλημα . Ἀλλὰ γὰρ , φασὶν , γνώμῃ πέπτωκεν τῆς ἐντολῆς ὁ Ἀδάμ . Ὁ δὲ τὸ πάθος ὑπέστη . Τοῦτο δὲ καὶ τὸ φάρμακον καὶ τὴν θεραπείαν τὸν ἄριστον τῶν ἰατρῶν προσενέγκασθαι . Οὐδὲ τοῦτο , ἀνάγκη τὸ γνωμικὸν τοῦ ἀνθρώπου ὑπὸ τοῦ Σωτῆρος καὶ ἰατροῦ τῶν ψυχῶν ἡμῶν τῷ ἀνθρωπίνῳ συναναλαμβάνεσθαι φυράματι . Ἀλλ´ ἔστιν εἰπεῖν πρὸς αὐτοὺς , ὡς εἰ τὸ διαμαρτεῖν τῆς γνώμης καὶ διαπεσεῖν τῆς ἐντολῆς αἴτιον τῆς προσλήψεως οἷς μὴ προσείληπται τὸ ἀναμάρτηον οὐδὲ τὸ γνωμικὸν ὁλόκληρον συμπεριλαμβάνεται
Lemmas: θέλημα μή συντάσσω κατά λέξις ὁ φυσικός ἢ ὁ γνωμικός , ῥᾳδίως ἔχω ὁ διάκρισις , πρός εἷς τις θεωρία ὁ προερέω ἀναφέρω . Ἐυντάττοιτο εἄν ὁ εἴρω καί ἕτερος τις διά ὅς οὐδείς μικρός ὁ ὁ γνωμικός λόγος θέλημα ἐπί Χριστός καταρτίζω καί διοικονομέω ὁράω θέλημα , εἰμί γάρ ὁ ὁ Θεός ἐνυπόστατος λόγος ἄνθρωπος διά ἐγώ γεγυναω , καί καθό μέν ἄνθρωπος ὁ φυσικός ἔχω ἀνθρώπινος θέλημα , καθό δέ θεός ὁ φυσικός καί θέω θέλημα . λέγος δέ ὁ διαφιλονεικος λόγος ὅτι καί γνωμικός ἔχω ἤγουν ὑποστατικός θέλημα , ἐράομαι πάντως καί ἄκων , ὡς ὁ μέν γνωμικός καί ὑποστατικός αὐτός ἀνθρώπινος θέλημα , καθό ἀνθρώπινος χρηματίζω ὑπόστασις , ἔχω . ὁ δέ θέω γνωμικός θέλημα καθό ὑπόστασις θεῖον , ὁ φαντασία γάρ καί διατύπωσις ὁ γνωμικός θελήΚματος καί ὁ προσωπικός χαρακτήρ ὁ συγγενής θεωρία ὁ αλληλουχία συνεισάγω . ὥσπερ οὐ εἰμί πρόσωπον , οὐδέ γνωμικός θέλημα ἐν-ὑπάρχω δίδωμι , ὁ ὁ ὑπόστασις ἀδίστακτος μή οὐ πάρειμι γίγνομαι . ἀλλά ὁ μέν πρότερος ὁ Νεστόριος λύσσα εἰμί , ὑπόστασις ἀνθρώπινος ἐπί Χριστός δογματίζω , καί φαντάζω . ὁ δέ δεύτεΚρον ὁ Ἀριανή μανία ὅστις ὁ τρεῖς θεαρχικός ὑπόστασις ὁ ἄλλος οὐσιώδης διαφορά καί ὁ γνωμικός θέλημα ὁμοίως ἀπ´ ἀλλήλων διατειχίζω . ὁ δέ ὁ ἐκκλησία φρόνημα , ὥσπερ ὁ ὑπόστασις ἀνθρώπινος ἐπί Χριστός λέγω γυμνός ὁ θεότης ὡς ἀσεβής ἀποπέμπω , οὗτος καί ὁ ὁ κοινός θέλημα ὁ τριαδικός θεότης καταμερίζω ἀθεότης εἰσπράσσω ἔγκλημα . ἀλλά γάρ , φημί , γνώμη πίπτω ὁ ἐντολή ὁ Ἀδάμ . ὁ δέ ὁ πάθος ὑφίστημι . οὗτος δέ καί ὁ φάρμακον καί ὁ θεραπεία ὁ ἀγαθός ὁ ἰατρός προσφέρω . οὐδέ οὗτος , ἀνάγκη ὁ γνωμικός ὁ ἄνθρωπος ὑπό ὁ Σωτήρ καί ἰατρός ὁ Ψυχή ἐγώ ὁ ἀνθρώπινος συναναλαμβάνω φύραμα . Ἀλ εἰμί εἶπον πρός αὐτός , ὡς εἰμί ὁ διαμαρτάνω ὁ γνώμη καί διαπίπτω ὁ ἐντολή αἴτιος ὁ πρόσληψις ὅς μή προσλαμβάνω ὁ ἀναμάρτητος οὐδέ ὁ γνωμικός ὁλόκληρος συμπεριλαμβάνω