cogPG.PG101 237
ἀτοῦ δικαίου μὲν ἁρπάζων καὶ κατασγηματιζόμενος τὴν κλῆσιν καὶ τὸ πρόσωπον , ἐν αὐτῇ δὲ τῇ μηχανῇ αὐτοῦ καὶ περιεργίᾳ διολλύμενος . Οὐ γὰρ ἀπλῶς εἶπεν ἐν τῷ δικαίῳ ἢ ἐν τῇ δικαιοσύνῃ ἀπολλύμενος , ὰλλ´ ἐν τῷ δικαίῳ αὐτοῦ δ ἐκεῖνος δίκαιον ἐμηχανήσατο εἶναι , τὸ τοῦ δικαίου πρόσωπον οὐκ ἐξ ὧν ἦν , ἀλλ´ ἐξ ὧν ἐσχηματίζετο , περιβαλλόμενος . Ὁ τοιοῦ τος οὖν δίκαιος , κἄν πάντες αὐτὸν ὑμνῶσιν , κἂν πάντες αὐτῷ τὸ δίκαιον ἐπικροτῶσιν , ἐν αὐτῷ τῷ σχήματι τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ καὶ τῷ ὁνόματι πρὸς τὴν ἐσχάτην ἀδικίαν καὶ ἀπώλειαν καταφέρεται . Τίς γὰρ μείζων κλοπὴ τὴν τοῦ δικαίου κλέπτειν προσηγοροίαν τοῖς ἀδίκοις ἀνακείμενον ; Τί δ´ ἀναιδέστερον ἔωτι σεινύνεσθαι τῆς καλλίστης τῶν ἀρετῶν , καὶ δι´ ἀπασῶν αὐτῶν διηκούσης καὶ τὴν συμφωνίαν ἀποτελούσης ἐναρμόνιον , πρὸς ἄν οὐδενὸς διάκειται δυσμενέστερον ; Ἅρ´ οὖν ὁ τοιοῦτος οὐκ ἐν τῷ αὐτοῦ δικαίῳ δικαίῳ , ἀπόλλυται ; ζητῶν ἃ μὴ ἔχει δεικνή - · ναι , καὶ πρὸς ἃ διαβέβληται ἀπατῶν τοὺς ἄλλους τῇ προσποιήσει ὅτι στέργει ταῦτα μηχανώμενος · καὶ πρὸ τῶν ἄλλων , ἑαυτὸν πολλῷ κάκιον καὶ ἀθλιώτερον . Καὶ γὰρ ἐξ ὧν μὲν καταφεύγειν πρὸς τὸ δὲκαιον σχηματίζεται , αὐτὸς γινώσκαων καὶ ἄκων ὀμολογεῖ τὸ χεῖρον προελέσθαι τοῦ κρείττονος · οὐ γὰρ ἂν ἐζήτει μορφὴν ἀλλοτρίαν περιθέσθαι δι´ ἧς τὴν οἰκείαν ἐπικρύψειεν . Εἶτα · « Καὶ ἔστι ἀσεβὴς μένων ἐν τῇ κακίᾳ αὐτοῦ . » Ἄλλος οὗτος λογισμὸς καὶ ἄλλη τοῦ Σολομῶντος πρὸς τὰ πρότερον διάνοια παραλλὰσσουσα . Ῥεῖ μὲν γὰρ τὸν νομίζοντα ἑαυτὸν δίκαιον εἶναι , μὴ ἄντα δέ · ἐν αὐτῇ λέγει τῇ ματαίᾳ ὑπολήψει καὶ μηχανουργίᾳ διόλλυσθαι · ἐνταῦθα δὲ , οἷς μὲν ὁ κατ . εσχηματισμένος ἐκεῖνος δίκαιος περιέπιπτε · καὶ τὸν ἀσεβῆ τούτοις ἐνέχεσθαι εἰδὼς , ὅμως οὐκ ἐξ ἐκεδνων αὐτοῦ διελέγχει τὴν πονηρίαν καὶ ἀθεότητα , ἀλλ´ ἐξ αὐτῆς τῆς ἐπὶ τὸ ἀσεβεῖν διαμονῆς καὶ οἰκαιώσεως · δι´ οὖ καὶ τὴν ἐσχάτην δίκην καὶ ἀπώλειαν ἀπηνέγκαπα « Ὁ γὰρ μὴ πιστεύων εἰς νὸν Υἱὸν Θεοῦ , » ἡ ἐνυπόστατος εἶπεν Ἀλήθεια , « ἤδη κέκριται , ὅτι μὴ πεπίατευκεν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ μονογενοῦς Υἱοῆ τοῦ Θεοῦ . » Δῆλον δὲ ὅτιπερ ἡ εἰς τὸν Υἱὸν ἀπιστία καὶ τὴν τῶν ὁμοφυῶν καὶ ὁμοουσίων Πατρὸς καὶ Πνείματος συνεισάγει ἀπιστίαν · ὥσπερ καὶ τῇ πίστει συνακολουθεῖν εἴωθεν ἡ πίστις ὡῃσὶν οὖν ἃ Σωπὸρ ὧλς τῷ βλασφημήσαντι εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , τουτέστιν εἰς μίαν τῶν ὑπερφυῶν καὶ ζωαρχικῶν καὶ ὁμοφυῶν ὑποστάσεων τῆς παντοκρατορικῆς τε καὶ δημιουργοῦ Θεότητος , τούτῳ κἂν τῶν ἀρετῶν τᾷ ἕρωτι τῶν παθῶν δοκεῖ εἶναι τὸ ἀνεύθυνον , οὔμενουν οὐκ ἀφεθήσεται τὸ ἀμάρτημα οὕτε ἐν τῷ νῦν αἰνῶν τε ἐν τῷ μέλλοντ ΕΡΤΗΣΙΣ ΞΖʹ . δκαιοσύνην συνίστησιν . » Ἐνταῦθα τὸ , συνίστησι , τῷ θεσπεσίῳ Παύλ εἴρηται οὐχὶ προκαταρκτικὸν αἴτιον , ἢ ὅλως αἴτιον τῆς τοῦ Θεοῦ δικαιοσύνης τὴν ἡμῶν ἀδικίαν δογματίζοντι . Ποῦ γὰρ τούτο λογισμὸς οὐκ ἀφῃρημένος τὸ αὐτεξούσιον , οὔτε περιυβρισμένος τὸ κατ´ εἰκόνα , περὶ τοῦ θείου Παύλου λογίσασθαι δύναται ; Ἀλλὰ τὸ , συνίστησι , νῦν ὅτι ἀντὶ τοῦ καθίστησιν ἐμφαιῷ
Lemmas: απατός Δίκαιος μέν ἁρπάζω καί κατασγηματιζόμενος ὁ κλῆσις καί ὁ πρόσωπον , ἐν αὐτός δέ ὁ μηχανή αὐτός καί περιεργία διόλλυμι . οὖον γάρ ἀπλόος εἶπον ἐν ὁ Δίκαιος ἢ ἐν ὁ δικαιοσύνη ἀπόλλυμι , άλλος ἐν ὁ Δίκαιος αὐτός δ ἐκεῖνος Δίκαιος μηχανάομαι εἰμί , ὁ ὁ Δίκαιος πρόσωπον οὐ ἐκ ὅς εἰμί , ἀλ ἐκ ὅς σχηματίζω , περιβάλλω . ὁ οιὁ ὅς οὖν δίκαιος , ἄν πᾶς αὐτός ὑμνέω , κἀν πᾶς αὐτός ὁ Δίκαιος ἐπικροτέω , ἐν αὐτός ὁ σχῆμα ὁ δικαιοσύνη αὐτός καί ὁ ὄνομα πρός ὁ ἔσχατος ἀδικία καί ἀπώλεια καταφέρω . Τῖς γάρ μείζων κλοπή ὁ ὁ Δίκαιος κλέπτω προσηγορία ὁ ἄδικος ἀνάκειμαι ; τις δδʹ ἀναιδής οὖς σεινυνω ὁ καλός ὁ ἀρετή , καί δις ἀπασάω αὐτός διήκω καί ὁ συμφωνία ἀποτελέω ἐναρμόνιος , πρός ἄν οὐδείς διάκειμαι δυσμενής ; Ἅρα οὖν ὁ τοιοῦτος οὐ ἐν ὁ αὐτός Δίκαιος Δίκαιος , ἀπόλλυμι ; ζητέω ὁ μή ἔχω δείχνω - · ναι , καί πρός ὁ διαβάλλω ἀπάτη ὁ ἄλλος ὁ προσποιέω ὅτι στέργω οὗτος μηχανάομαι · καί πρό ὁ ἄλλος , ἑαυτοῦ πολύς κακός καί ἄθλιος . καί γάρ ἐκ ὅς μέν καταφεύγω πρός ὁ δὲκαιον σχηματίζω , αὐτός γινώσκαων καί ἄκων ὁμολογέω ὁ χείρων προαιρέω ὁ ἀγαθός · οὖον γάρ εἄν ζητέω μορφή ἀλλότριος περιτίθημι δις ὅς ὁ οἰκεῖος ἐπικρύπτω . εἶτα · « καί εἰμί ἀσεβής Μένων ἐν ὁ κακία αὐτός . » ἄλλος οὗτος λογισμός καί ἄλλος ὁ Σολομών πρός ὁ πρότερος διάνοια παραλλάσσω . ῥέω μέν γάρ ὁ νομίζω ἑαυτοῦ Δίκαιος εἰμί , μή ἄντα δέ · ἐν αὐτός λέγω ὁ μάταιος ὑπολαμβάνω καί μηχανουργία διόλλυμι · ἐνταῦθα δέ , ὅς μέν ὁ κατά . σχηματίζω ἐκεῖνος δίκαιος περιπίπτω · καί ὁ ἀσεβής οὗτος ἐνέχω εἰδοί , ὅμως οὐ ἐκ κεδνός αὐτός διελέγχω ὁ πονηρία καί ἀθεότης , ἀλ ἐκ αὐτός ὁ ἐπί ὁ ἀσεβέω διαμονή καί οικαιωσμος · δις οὖον καί ὁ ἔσχατος δίκη καί ἀπώλεια ἀποφέρω « ὁ γάρ μή πιστεύω εἰς νός υἱός Θεός , » ὁ ἐνυπόστατος εἶπον Ἀλήθεια , « ἤδη κρίνω , ὅτι μή πεπιατευαν εἰς ὁ ὄνομα ὁ μονογενής υἱόω ὁ Θεός . » Δῆλος δέ ὅτιπερ ὁ εἰς ὁ υἱός ἀπιστία καί ὁ ὁ ὁμοφυής καί ὁμοούσιος πατήρ καί πνειμα συνεισάγω ἀπιστία · ὥσπερ καί ὁ πίστις συνακολουθέω εἴωθα ὁ πίστις ὡῃσὶν οὖν ὁ Σωπὸρ ὄλλυμι ὁ βλασφημέω εἰς ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , τουτέστιν εἰς εἷς ὁ ὑπερφυής καί ζωαρχικός καί ὁμοφυής ὑπόστασις ὁ παντοκρατορικός τε καί δημιουργός θεότης , οὗτος κἀν ὁ ἀρετή ὁ Ἔρως ὁ πάθος δοκέω εἰμί ὁ ἀνεύθυνος , ουμενω οὐ ἀφίημι ὁ ἁμάρτημα ἵημι ἐν ὁ νῦν αἰνέω τε ἐν ὁ μέλλω Σ ΞΖʹ . δκαιοσυνειμι συνίστημι . » ἐνταῦθα ὁ , συνίστημι , ὁ θεσπέσιος Πάυλ εἴρω οὐ προκαταρκτικός αἴτιος , ἢ ὅλως αἴτιος ὁ ὁ Θεός δικαιοσύνη ὁ ἐγώ ἀδικία δογματίζω . πός γάρ οὗτος λογισμός οὐ ἀφαιρέω ὁ αὐτεξούσιος , οὔτε περιυβρίζω ὁ κατ´ εἰκών , περί ὁ θεῖον Παῦλος λογίζομαι δύναμαι ; ἀλλά ὁ , συνίστημι , νῦν ὅτι ἀντί ὁ καθίστημι ἐμφαίνω