cogPG.PG101 392
Καὶ δὴ καὶ ἡ ὀρθότης τῆς ἐν τῷ λόγῳ συνθήκης πρὸς τοῦτο μᾶλλον ῥέπει τῆς φωνῆς ἢ πρὸς τὸ ῥηθὲν τὴν Κἀρχὴν , ἐπεὶ τὸ μὲν ἠτιμωμένον καὶ κατάπτυστον πᾶσι μᾶλλον ἀποδίδοται κατὰ τὴν σύνταξιν , ἀλλ´ οὐχὶ πάντων . Ὁ δὲ σοφὸς καὶ θεσπέσιος Παῦλος οὐ , Περίώημα πᾶσιν ἐγενόμην , φησὶν , ἀλλὰ , πάντων . Οὐ μὴν , ἀλλὰ καὶ τὸ προηγούμενον χωρίον τῆς λέξεως τῇ διανοίᾳ ταύτῃ συμφθέγγεται . Εἰπὼν γὰρ , « Λοιδορούμενοι εὐλογοῦμεν , διωκόμενοι ἀνεχόμεθα , βλασφημούμενοι παρακαλοῦμεν , » ἐπήγαγεν · « Ὡς περικαθάρματα τοῦ κόσμου ἐγενήθημεν , πάντων περίθημα ἕως ἄρτι · » τουτέστι , Τί δεῖ καθ´ ἕκαστον σοὺς πόνους ἀπαριθμεῖσθαι , καὶ τὰς θλίψεις , καὶ τοὺς ἀγῶνας , οὓς ὑπὲρ τῆς ὑμετέρας σωτηρίας ὑφίσταμαι . » Ἐν κεφαλαίῳ φάναι , « Ὡς περικαθάρματα ἐγενήθημεν τοῦ κόσμου , πάντων περίψημα ἕως ἄρτι , » Καὶ γὰρ καὶ τὸ « περικαθάρματα » ῥηθείη μεναν κατα . τοῦ ἐβδελυγμένου καὶ φευκτοῦ μᾶλλον δ´ ἀρμόσειε νυνὶ τὰ καθάρσια καὶ τὰ ἱλαστήρια θύματα , ἃ ὑπὲρ ἄλλων εἴωθεν θύεσθαι , παριστᾷ . Πλὴν ἐπεὶ μηδ´ ἕτερον τοῦ σημαινομένου τῇ ἀληθείᾳ λυμαίνεται , ἕκαστος , ᾧ μᾶλλον χαίρει , τοῦτο καὶ αἱρεῖσθαι οὐ κεκώλυται . Ἄν τε γὰρ ὡς ἱερεῖον ὁ Παῦλος ὑπὲρ των μαθητῶν ἐθύετο , τὸν Δεσπότην ἐμιμεῖτο καὶ διδάσκαλον , ἄν τε διδάσκων καὶ παραινῶν , καὶ πάντα ὑπὲρ τῆς αὐτῶν σωτηρίας πραγματευόμενος , ὡς ἄτιμος καὶ ἐβδελυγμένος ἐνομίζετο , πρὸς τὸν αὐτὸν ἀφορῶν Δεσπότην , πάλιν ταῦτα ἐπάσχετο , ὃς λοιδορούμενος καὶ ὑβριζόμενος , καὶ πᾶν εἴδος ὑπομένων χλεύης τῆς τῶν ὑβριζόντων καὶ προπηλακιζόντων σωτηρίας καὶ προνοίας οὐκ ἀφίστατο . ραΠμε Ρερεεβυε , ἈοΙωη ἰηωνῖοΓα ΡοὺΤῖραωρ ἰροοιαΙΗ εΙἱ οι οοΠοε ριερίοοο οΑ ὡρεῖΙρΒαἱ . Ἀλλ´ εἰς καιρὸν ἄρα τῆς μνήμης προῆλθεν καὶ , ὃ πάλαι διηρώτησας , τί ποτε δηλοῖ τὸ ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ ῥηθέν · « Καὶ ἐκολάφισαν αὐτόν . » Τοῦτο δὲ κοι νότερον μὲν τὸ , ἐνέπαιξαν , σημαίνει . Παιδιᾶς δὲ εἶδάς ἐστι τὸ κολαφίζειν , μεταβαλόντος τοῦ ἔθους , ὥσπερ καὶ ἐππ´ ἄλλων πολλῶν , τὸ β εἰς τὸ φ · ἡ γὰρ Ἀττικίζουσα γλῶσσα διὰ τοῦ β μᾶλλον τὴν λέξιν προφέρει . Τοίνυν μιαιφόνον καὶ ἀχάριστον τῶν Ἰουδαίων έθνος ἐπὶ τοσοῦτον εἰς τὸν εὐεργέτην τοῖς θυμοῖς ἀνηρέθιστο , ὡς μὴ μόνον χεῖρας αὐτῷ σφαγῆς ἀνατείνειν , ἀλλ´ εἰ καί τι ὅλως αὐτοὺς διαλάθοι χλεύης καὶ μυκτηρισμοῦ καὶ ἀσελγείας , ὃ μὴ ἐντρίψειεν αὐτῷ , οὐδὲν ἡγοῦντο κατορθῶσαι μέγα . Οὕτω καὶ τὸν ἀκάνθινον στέφανον , καὶ τὸν κάλαμον , καὶ τὸν βασιλέα καὶ τὰ τοιαῦτα ἐνέπαιζον αὐτῷ . Καὶ νῦν δέ φησιν ὁ μὲν ὑψηλὸς καὶ μέγας Ἰωάννης , ὥσπερ ἐπιτρέχων τὴν ὕβριν , Καὶ ἐδίδουν αὐτῷ ῥαπίσματα . Ὁ δὲ θεσπέσιος Μάρκος καὶ Ματθαῖοσικρὰ γὰρ ἡ τῶν ῥημάτων παραλλαγὴ καὶ τὸ ὄνομα τῆς ὕβρεως λέγουσιν , καὶ τὴν τῆς ὕβρεως πρᾶξιν · « Ἐκολάφισαν γὰρ αὐτὸν , καὶ ἤρξαντο περικαλύπτειν αὐτοῦ τὸ
Lemmas: καί δή καί ὁ ὀρθότης ὁ ἐν ὁ λόγος συνθήκη πρός οὗτος μᾶλλον ῥέπω ὁ φωνή ἢ πρός ὁ ἐρώ ὁ ἀρχή , ἐπεί ὁ μέν ἀτιμόω καί κατάπτυστος πᾶς μᾶλλον ἀποδίδωμι κατά ὁ σύνταξις , ἀλ οὐ πᾶς . ὁ δέ σοφός καί θεσπέσιος Παῦλος οὖον , Περίωμα πᾶς γίγνομαι , φημί , ἀλλά , πᾶς . οὖον μήv , ἀλλά καί ὁ προηγούμενος χωρίον ὁ λέξις ὁ διάνοια οὗτος συμφθέγγομαι . εἶπον γάρ , « λοιδορέω εὐλογέω , διώκω ἀνέχω , βλασφημέω παρακαλέω , » ἐπάγω · « ὡς περικάθαρμα ὁ κόσμος γίγνομαι , πᾶς περίθημα ἠώς ἄρτι · » τουτέστι , τις δεῖ καθ´ ἕκαστος σός πόνος ἀπαριθμέω , καί ὁ θλῖψις , καί ὁ ἀγών , ὅς ὑπέρ ὁ ὑμέτερος σωτηρία ὑφίστημι . » ἐν κεφάλαιος φαίνω , « ὡς περικάθαρμα γίγνομαι ὁ κόσμος , πᾶς περίψημα ἠώς ἄρτι , » καί γάρ καί ὁ « περικάθαρμα » εἴρω μένω κατά . ὁ βδελύσσω καί φευκτός μᾶλλον δδʹ ἁρμόζω νυνί ὁ καθάρσιος καί ὁ ἱλαστήριος θῦμα , ὁ ὑπέρ ἄλλος εἴωθα θύω , παρίστημι . πλήν ἐπεί μηδ´ ἕτερος ὁ σημαίνω ὁ ἀλήθεια λυμαίνομαι , ἕκαστος , ὅς μᾶλλον χαίρω , οὗτος καί αἱρέω οὖον κωλύω . ἄν τε γάρ ὡς ἱερεῖον ὁ Παῦλος ὑπέρ ὁ μαθητής θύω , ὁ δεσπότης μιμέομαι καί διδάσκαλος , ἄν τε διδάσκω καί παραινέω , καί πᾶς ὑπέρ ὁ αὐτός σωτηρία πραγματεύομαι , ὡς ἄτιμος καί βδελύσσομαι νομίζω , πρός ὁ αὐτός ἀφοράω δεσπότης , πάλιν οὗτος πάσχω , ὅς λοιδορέω καί ὑβρίζω , καί πᾶς εἶδος ὑπομένω χλεύη ὁ ὁ ὑβρίζω καί προπηλακίζω σωτηρία καί πρόνοια οὐ ἀφίστημι . ραΠμε Ρερεεβυε , ἈοΙωη ἰηωνῖοΓα ΡοὺΤῖραωρ ιροοιγη Ι ὁ οοΠοε ῥέω ὄα ὡρεῖΙρΒαἱ . Ἀλ εἰς καιρός ἄρα ὁ μνήμη προέρχομαι καί , ὅς πάλαι διερωτάω , τίς ποτός δηλόω ὁ ἐν ὁ Εὐαγγέλιος εἴρω · « καί κολαφίζω αὐτός . » οὗτος δέ κέω νοτερός μέν ὁ , ἐμπαίζω , σημαίνω . παιδιή δέ Εἰδᾶς εἰμί ὁ κολαφίζω , μεταβάλλω ὁ ἔθος , ὥσπερ καί π ἄλλος πολύς , ὁ Β εἰς ὁ φ · ὁ γάρ ἀττικίζω γλῶσσα διά ὁ Β μᾶλλον ὁ λέξις προφέρω . τοίνυν μιαιφόνος καί ἀχάριστος ὁ Ἰουδαῖος έθνος ἐπί τοσοῦτος εἰς ὁ εὐεργέτης ὁ θυμός ἀνερεθίζω , ὡς μή μόνος χείρ αὐτός σφαγή ἀνατείνω , ἀλ εἰμί καί τίς ὅλως αὐτός διαλανθάνω χλεύη καί μυκτηρισμός καί ἀσέλγεια , ὅς μή ἐντρίβω αὐτός , οὐδείς ἡγέομαι κατορθόω μέγας . οὕτως καί ὁ ἀκάνθινος στέφανος , καί ὁ κάλαμος , καί ὁ βασιλεύς καί ὁ τοιοῦτος ἐμπαίζω αὐτός . καί νῦν δέ φημί ὁ μέν ὑψηλός καί μέγας Ἰωάννης , ὥσπερ ἐπιτρέχω ὁ ὕβρις , καί δίδωμι αὐτός ῥάπισμα . ὁ δέ θεσπέσιος Μάρκος καί Ματθαῖος γάρ ὁ ὁ ῥῆμα παραλλαγή καί ὁ ὄνομα ὁ ὕβρις λέγω , καί ὁ ὁ ὕβρις πρᾶξις · « κολαφίζω γάρ αὐτός , καί ἄρχω περικαλύπτω αὐτός ὁ