cogPG.PG101 51
λέγω ὑμῖν · » οὐκ ἄλλοις ἀλλ´ ὑμῖν αὐτοῖς , οὓς καὶ κηρύσσειν ἀπέστειλα · ὥστε νῦν ἡ τῶν προσώπων ὑπαλλαγὴ οὐδεμίαν εὑρίσκει χώραν ἀποδονῆς λ μὲν ἀλλὰ καὶ τίνα λόγον , ποῖον δὲ συνδιασώσει εἰρμὸν τὸ , « Ἀλλὰ νῦν ὁ ἔχων βαλάντιον ἀράτω καὶ πήραν , » πρὸς τὴν τῆς ἀκτημοσύνης ἐντολήν ; Πῶς γὰρ ἂν ὁ ἀκτήμων βαλάντιον ἔχοι · Τίνα δὲ προφηπείαν τὸ προσλαβεῖν τῷ βαλαντίῳ καὶ πήραν τῆς τῶν Ἰουδαίων ὑπογράφει καταστροφῆς ; Ἀλλ´ ἡ τοιαύτη μὲν ἔρευνα τῶν λογισμῶν ἀδεκάστῳ κρίσει καὶ τῶν ἔμπροσθεν ἀποδεδομένων λόγων ἐνίοις τισὶ διανοίαις ἐμποδὼν ἂν σταίη , καὶ οὐκ ἂν συγχωρήσειε τὴν λύσιν ἀναμφισβήτητον προελθεῖν · τὸ γὰρ πάλαι μὲν τοῖς μαθηταῖς ἀποκωλῦσαι , ὕστερον δ´ ἐπιτρέψαι τὴν κτῆσιν · ταύταις δὲ ταῖς ἐντολαῖς πῶς ἂν ἐφελκυσθείη συναρμόσαι τὸ , « Ἀλλὰ νῦν ὁ ἔχων βαλάντιον ἀράτω καὶ πήραν ; » καὶ τὸ , « Ὁ δὲ μὴ ἔχων πωλήσει τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ , καὶ ἀγοράσει μάχαιραν · , εἰ γὰρ εἰ ταῦτα δοθείη , τῆς προτέρας ἐντολῆς οὐδαμῶς ἐπιγινώσκεται τοῖς λαβοῦσιν ἡ φυλακή · οὐ γὰρ ἂν χώραν εἶχε τὸ βαλάντιον . Καὶ ἡ δευ τέρα δὲ οὐκ ἐπιτροπὴν εἰσάγει μᾶλλον τοῦ κτήσασθαι , ἀλλ´ ἔλεγχον τοῦ μὴ φυλάξαι τὰ πρότερα · ἀλλὰ γὰρ τοὺς μὲν ἱεροὺς ἐκείνους ἄνδρας ἄγειν εἰ χρεὼν καὶ θειάζειν τῆς εἰ πρώτης ἐπιβολῆς καὶ τῆς εὐσεβούσης γνώμης · καὶ ὅτι τὴν ἀρχὴν τῆς εὐπορίας ἐκεῖθεν οἱ μετ´ αὐτοὺς ἀνεδέξαντο , σπέρματα λαβόντες καὶ ἀπαρχὰς ἀκριβεστέρων ἐπιλύσεων καὶ τό γε πατέρας αὐτοὺς μᾶλλον ἡμῖν ἐπιγράφων , καὶ τροφείων ἡμᾶς ἀποφαῖνον χρεώστας , ὅτι ταῖς συντόνοις αὐτῶν ἐπιβολαῖς καὶ φιλοπονίαις , εἰς ἄκρον Κστιν ἰδεῖν τὰ πλεῖστα τῶν ἱερῶν γραμμάτων τὴν ἐργαοίαν ἀπειληφότα , καὶ μηδεμίαν ἀγνοίας ἢ ἀμφισβητήσεώς τισι καταλελοιπότα πρόφασιν . Κιαʹ . Φαίη δ´ ἄν τις ἴσως ὁδηγῷ τῷ Πνεύματι χρώμενος , ὥστε καὶ τὰς εἰρημένας λαβὰς ἐκφυγεῖν , ὡς τὸ μὲν πολλὰ τῶν φαινομένων ἐν τῇ θείᾳ Γραφῇ μάχεσθαι παρὰ τὴν ἄγνοιαν ἢ τὴν κακουργίαν τῶν τοῖς ῥητοῖς ἐπιβαλλόντων , ὀρθῶς εἰ καὶ δικαίως εἴρηται · οἱ μὲν γὰρ οὐ συνορῶντες τὰ περιστατικὰ δι´ ὧν τὰ μαχόμενα λύεται · οἱ δὲ κακομηχανοῦντες τὴν ἀπορίαν κρατύνουσι · πλὴν ἀλλά γε νῦν ἡ ἀπὸ τοῦ προσώπου περίστασις οὐδὲν μέγα τῇ παρούσῃ θεωρίᾳ συμβάλλεται , αὐτῶν δὲ μᾶλλον τῶν ἱερῶν γραμμάτων ἡ ἀκριβής συνεξέτασις ἐξ ἑαυτῶν διασκεδάζεται ἐπιθολοῦσαν ἄγνοιαν τῇ καθαρότητι τοῦ νοήματος . Καί μοι συνδιασκόπει τοῖς λογισμοῖς καὶ συνακολούθει τῷ ἐγχειρήματι . Πρῶτον μὲν ὁ Δεσπότης οὐκ ἐπιτάττει τοὺς μαθητὰς βαλάντιον αἴρειν , ἀλλὰ τοὺς ἔχοντας , καὶ πήραν συνεπιφέρειν ἀφίησι . Ποῦ τοίνυν ταῦτα ἀσύμφωνα , καὶ πῶς ἂν ἀλλήλοις μάχοιτο ; μαθητὰς μὲν ποιεῖν καὶ δεικνύναι τῆς ἀκτημοσύνης νομοφύλακας , τοὺς ἠθετηκότας δὲ συγχωρεῖν , κἀπὶ τῶν ὁμοίων λύειν τὸ πρόσταγμα · ἀῤῥωστήματι γὰρ γνώμης κανὼν ἀκριβείας ἀσύμφορον · καὶ ὁ δοὺς τοῖς προλαδοῦσι τῆς ὀλιγωρίας τὸν ἔλεγχον , αὐτὸς ἀναχαιτίζει τοῦ νομοθέτου τὴν ἐπὶ τοῖς μέλλουσι πρόνοιαν . Συγχωρεῖται μὲν οὐν , ὡς ἔφημεν , τοῖς κτησαμένοις τὸ βαλάντιον καὶ ἡ
Lemmas: λέγω σύ · » οὐ ἄλλος ἀλ σύ αὐτός , ὅς καί κηρύσσω ἀποστέλλω · ὥστε νῦν ὁ ὁ πρόσωπον ὑπαλλαγή οὐδείς εὑρίσκω χώρα αποδονεω λ μέν ἀλλά καί τίς λόγος , ποῖος δέ συνδιασῴζω εἱρμός ὁ , « ἀλλά νῦν ὁ ἔχω βαλλάντιον ἀείρω καί πήρα , » πρός ὁ ὁ ἀκτημοσύνη ἐντολή ; Πῶς γάρ εἄν ὁ ἀκτήμων βαλλάντιον ἔχω · τίς δέ προφηπείαν ὁ προσλαμβάνω ὁ βαλλάντιον καί πήρα ὁ ὁ Ἰουδαῖος ὑπογράφω καταστροφή ; Ἀλ ὁ τοιοῦτος μέν ἔρευνα ὁ λογισμός ἀδέκαστος κρίσις καί ὁ ἔμπροσθεν ἀποδίδωμι λόγος ἔνιοι τις διάνοια ἐμποδών εἄν ἵστημι , καί οὐ εἄν συγχωρέω ὁ λύσις ἀναμφισβήτητος προέρχομαι · ὁ γάρ πάλαι μέν ὁ μαθητής ἀποκωλύω , ὕστερος δδʹ ἐπιτρέπω ὁ κτῆσις · οὗτος δέ ὁ ἐντολή πῶς εἄν ἐφέλκω συναρμόζω ὁ , « ἀλλά νῦν ὁ ἔχω βαλλάντιον ἀείρω καί πήρα ; » καί ὁ , « ὁ δέ μή ἔχω πωλέω ὁ ἱμάτιον αὐτός , καί ἀγοράζω μάχαιρα · , εἰμί γάρ εἰμί οὗτος δίδωμι , ὁ πρότερος ἐντολή οὐδαμῶς ἐπιγιγνώσκω ὁ λαμβάνω ὁ φυλακή · οὖον γάρ εἄν χώρα ἔχω ὁ βαλλάντιον . καί ὁ δήω τέρας δέ οὐ ἐπιτροπή εἰσάγω μᾶλλον ὁ κτάομαι , ἀλ ἔλεγχος ὁ μή φυλάσσω ὁ πρότερος · ἀλλά γάρ ὁ μέν ἱερός ἐκεῖνος ἀνήρ ἄγω εἰμί χρεὼν καί θειάζω ὁ εἰμί πρῶτος ἐπιβολεύς καί ὁ εὐσεβέω γνώμη · καί ὅτι ὁ ἀρχή ὁ εὐπορία ἐκεῖθεν ὁ μετέ αὐτός ἀναδέχομαι , σπέρμα λαμβάνω καί ἀπαρχή ἀκριβής ἐπίλυσις καί ὁ γε πατήρ αὐτός μᾶλλον ἐγώ ἐπιγράφω , καί τροφεῖον ἐγώ ἀποφαίνω χρεώστης , ὅτι ὁ σύντονος αὐτός ἐπιβολή καί φιλοπονία , εἰς ἄκρος Κστιν ὁράω ὁ πλεῖστος ὁ ἱερός γράμμα ὁ εργαοεις ἀπολαμβάνω , καί μηδείς ἄγνοια ἢ ἀμφισβήτησις τις καταλείπω πρόφασις . Κιαʹ . Φαίη δδʹ ἄν τις ἴσως ὁδηγός ὁ πνεῦμα χράω , ὥστε καί ὁ εἴρω λαβή ἐκφεύγω , ὡς ὁ μέν πολύς ὁ φαίνω ἐν ὁ θεῖος γραφή μάχομαι παρά ὁ ἄγνοια ἢ ὁ κακουργία ὁ ὁ ῥητός ἐπιβάλλω , ὀρθῶς εἰμί καί δικαίως εἴρω · ὁ μέν γάρ οὖον συνοράω ὁ περιστατικός δις ὅς ὁ μάχομαι λύω · ὁ δέ κακομηχανέω ὁ ἀπορία κρατύνω · πλήν ἀλλά γε νῦν ὁ ἀπό ὁ πρόσωπον περίστασις οὐδείς μέγας ὁ πάρειμι θεωρία συμβάλλω , αὐτός δέ μᾶλλον ὁ ἱερός γράμμα ὁ ἀκριβής συνεξέτασις ἐκ ἑαυτοῦ διασκεδάζω ἐπιθολόω ἄγνοια ὁ καθαρότης ὁ νόημα . καί ἐγώ συνδιασκοπέω ὁ λογισμός καί συνακολουθέω ὁ ἐγχείρημα . Πρῶτος μέν ὁ Δεσπότης οὐ ἐπιτάσσω ὁ μαθητής βαλλάντιον ἀείρω , ἀλλά ὁ ἔχω , καί πήρα συνεπιφέρω ἀφίημι . πός τοίνυν οὗτος ἀσύμφωνος , καί πῶς εἄν ἀλλήλων μάχομαι ; μαθητής μέν ποιέω καί δείκνυμι ὁ ἀκτημοσύνη νομοφύλαξ , ὁ ἀθετέω δέ συγχωρέω , ἐπί ὁ ὅμοιος λύω ὁ πρόσταγμα · ἀῤῥωστήματι γάρ γνώμη κανών ἀκρίβεια ἀσύμφορος · καί ὁ δίδωμι ὁ προλαδους ὁ ὀλιγωρία ὁ ἔλεγχος , αὐτός ἀναχαιτίζω ὁ νομοθέτης ὁ ἐπί ὁ μέλλω πρόνοια . συγχωρέω μέν ὀν , ὡς φημί , ὁ κτάομαι ὁ βαλλάντιον καί ὁ