cogPG.PG101 518
τῷ Δεσπότῃ , τὴν τῆς ἑρμηνείας γλῶτταν ἐπαφεῖς , καὶ περὶ τῆς διὰ τοῦ βαπτίσματος ἀναγεννήσεως καὶ τῆς ἀχρόνως ἐκ Πατρὸς τοῦ Υἱοῦ γεννήσεως τὸν Αέγον κινῶν , « Εἰ γὰρ καὶ αὐτὴ , φησὶν , ἡ γέννησις ἐπουράνιος · ἀλλὰ πρὸς ἐκείνην παραβαλλομένη τὴν ἀληθῆ , καὶ ἐκ τῆς τοῦ Πατρὸς οὐσίας , ἐπίγειος . » Ἀκούεις ὅπως πρὸς ἐκείνην φησὶ τὴν ἀληθῆ . Τί οὖν ; ἡ διὰ τοῦ βαπτίσματος οὐκ ἔστιν ἀληθής ; καὶ τίς ἂν , εἰ μὴ τῶν σφόδρα μαινομένων εἴη , τοῦτο φάναι τολμήσειε ; Πῶς οὖν ἐκεῖνος ἔφη , ὅ Πρὸς ἐκείνην τὴν ἀληθῆ ; » τὸ ὑψηλότερον ἐκείνης καὶ θαυμασιώτερον ἐξυμνῶν , οὐ ταύτην τῆς ἀληθείας ἀποστερῶν . Καὶ τί δῆ τοῦτό φημι ; ἄκουε μᾶλλον αὐτὸν τὰ αὐτὰ ἐμοὶ , οὐ τοῖς νοήμασι μόνον , ἀλλὰ καὶ αὐτοῖς τοῖς ῥήμασι συμφθεγγόμενον , καὶ τὴν τοιαύτην Ἀῶν λόγων χρῆσιν ἡμῖν , κἀν τοῖς τοῦ Δεσπότου ῥήμασιν ἐγκειμένην , ὑποδεικνύοντα . Τοῦ γὰρ Σωτῆρος τοῖς Ἰουδαίοις εἰπόντος περὶ τοῦ μάννα , ὼς « Οὐχὶ Μωσῆς δέδωκεν ὑμῖν τὸν ἄρτον , ἀλλ´ ὁ Πατήρ μουδίδωσιν ὑμῖν τὸν ἀληθινὸν ἄρτον , » αὐτὸς στὸν νοῦν ἀναπτύσσων τὸν Δεσποτικὸν , οὕτω φησί · Ἄρτον δὲ ἀληθινὸν καλεῖ , οὐκ ἐπειδὴ ψευδὲς ἦν τὸ θαῦμα , τὸ ἐπὶ τοῦ μάννα · ἀλλ´ ὅτι τύπος ἦν , οὐκ ατοαλήθεια · καὶ μυρία ἄλλα . Ἀλλὰ τί τὸν δεῖνα μάρτυρα ἢ τὸν δεῖνα καλῶ ; , Κοινῶς ἅπαντες καὶ τῆς Τννλησίας οἱ τρόφιμοι , καὶ τῶν θύραθεν οἱ λογιώσατοι , πλὴν τῶν Εἰκονομαχούντων , ὡς ἔοικε , ταὐτὸν τοῦ λόγου τὴν χρῆσιν συνεπίστανται · καὶ γέμουσιν αἱ βέβλοι τὸ τοιοῦτο τῶν λόγων ἰδίωμα . Ὡς ἐὰν ὧσι δύο τινὰ , ἢ καὶ πλείονα καθ´ ὁμωνυμίαν , ἢ καθ´ ἑτερόν τινα τρόπον , τὴν αὐτὴν κλῆσιν ἐφελκόμενα , ἢ καὶ ἄλλως ἔν τισι κοινωνίαις ἰδιωμάτων τυγχάνοντα · ἡνίκα τις περὶ τοῦ ἐν αὐτοῖς ὑπερέχοντος τὸν λόγον ποιήσασθαι βουληθῇ , τὰ κοινῇ προσόντα πᾶσι , κατ´ ἐξαίρετον ἐκείνῳ φέρων δίδωσιν · οὐχὶ τῶν ἄλλων απτὰ παντελῶς ἀφαιρούμενος , ἀλλὰ διὰ τούτου τὴν τρῦ προκειμένου ὑεροχὴν πρὸς τὰ λοιπὰ ἐνδεικνύμενος · καὶ τοῦ λόγου ἀρκέσει παράδειγμα τὰ , οἷμαι , ἃ προείρηται . Εἰ δὲ καὶ ἑτέρων βούλει παράθεσιν , αύτὸς κατὰ σεαυτὸν τὰ βιβλία διερχόμενος , ὅλην ἀπαρτίσεις βίβλον τῶν τοιούτων χρήοεων τὰ παραδείγματα ἐγγραφόμενος . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΣΙΗʹ . οπερ Χριστὸς , ὁ Θεὸς ἡμῶν , τῇ Μαγδαληνῇ Μαρία . προσιούσῃ φησι , « Μή μου ἄπτου · οὔπω γὰρ ἀναβέβηκα πρὸς τὸν Πατέρα μου , » δοκεῖ μέν πως εἶναι δυσθεώρητον . Τί ὃέ ; ἄρα γὰρ μετὰ τὴν πρὸς τὸν Πατέρα ἄνοδον , τότε μᾶλλον αὐτῇ ἐπιτρέψει τὸ ἐφάπτεσθαι ; Τὸ δὲ τοιοῦτόν ἐστιν · Οὐκ ἔξεστί σοι , φησὶν , ἐμοῦ ἅπτεσθαι · ὃιὰ τί ; Οὔπω γάρ σοι δοκῶ πρὸς τὸ πατρῷον ὕψος ἀναβεβηκέναι , καὶ τῆς ὑπερφυοῦς οὐσίας ἀναλαβεῖν τὸ ἀξίωμα · ἀλλ´ ἔτι ταπεινὰ λογίζῃ περὶ ἐμοῦ , προσιοῦσά μοι [ , καὶ τῶν ἀνρωπίνων μέτρων οὐδὲν ὑψηλότερον . Τὸ δὲ , οὐχ ὅτι
Lemmas: ὁ δεσπότης , ὁ ὁ ἑρμηνεία γλῶσσα ἐπαφίημι , καί περί ὁ διά ὁ βάπτισμα ἀναγέννησις καί ὁ ἄχρονος ἐκ πατήρ ὁ υἱός γέννησις ὁ Αέγον κινέω , « εἰμί γάρ καί αὐτός , φημί , ὁ γέννησις ἐπουράνιος · ἀλλά πρός ἐκεῖνος παραβάλλω ὁ ἀληθής , καί ἐκ ὁ ὁ πατήρ οὐσία , ἐπίγειος . » ἀκούω ὅπως πρός ἐκεῖνος φημί ὁ ἀληθής . τις οὖν ; ὁ διά ὁ βάπτισμα οὐ εἰμί ἀληθής ; καί τίς εἄν , εἰμί μή ὁ σφόδρα μαίνομαι εἰμί , οὗτος φαίνω τολμάω ; Πῶς οὖν ἐκεῖνος φημί , ὅς πρός ἐκεῖνος ὁ ἀληθής ; » ὁ ὑψηλός ἐκεῖνος καί θαυμάσιος ἐξυμνέω , οὖον οὗτος ὁ ἀλήθεια ἀποστερέω . καί τίς δῆ οὗτος φημί ; ἀκούω μᾶλλον αὐτός ὁ αὐτός ἐγώ , οὖον ὁ νόημα μόνος , ἀλλά καί αὐτός ὁ ῥῆμα συμφθέγγομαι , καί ὁ τοιοῦτος Ἠϊών λόγος χρῆσις ἐγώ , ἐν ὁ ὁ δεσπότης ῥῆμα ἔγκειμαι , ὑποδείκνυμι . ὁ γάρ Σωτήρ ὁ Ἰουδαῖος εἶπον περί ὁ μάννα , οὖς « οὐ Μωσῆς δίδωμι σύ ὁ ἄρτος , ἀλ ὁ Πατήρ μουδιδωμι σύ ὁ ἀληθινός ἄρτος , » αὐτός ἀστός νόος ἀναπτύσσω ὁ δεσποτικός , οὗτος φημί · Ἄρτος δέ ἀληθινός καλέω , οὐ ἐπεί ψευδής εἰμί ὁ θαῦμα , ὁ ἐπί ὁ μάννα · ἀλ ὅτι τύπος εἰμί , οὐ ατοαλήθεια · καί μυρίος ἄλλος . ἀλλά τίς ὁ Δεῖνα μάρτυς ἢ ὁ Δεῖνα καλέω ; , κοινῶς ἅπας καί ὁ Τννλησίας ὁ τρόφιμος , καί ὁ θύραθεν ὁ λόγιος , πλήν ὁ εἰκονομαχέω , ὡς ἔοικα , αὐτός ὁ λόγος ὁ χρῆσις συνεφίστημι · καί γέμω ὁ βάλλω ὁ τοιοῦτος ὁ λόγος ἰδίωμα . ὡς ἐάν ἵημι δύο τις , ἢ καί πλείων καθ´ ὁμωνυμία , ἢ καθ´ ἕτερος τις τρόπος , ὁ αὐτός κλῆσις ἐφέλκω , ἢ καί ἄλλως ἐν τις κοινωνία ἰδίωμα τυγχάνω · ἡνίκα τις περί ὁ ἐν αὐτός ὑπερέχω ὁ λόγος ποιέω βούλομαι , ὁ κοινός πρόσειμι πᾶς , κατ´ ἐξαίρω ἐκεῖνος φέρω δίδωμι · οὐ ὁ ἄλλος απτός παντελῶς ἀφαιρέω , ἀλλά διά οὗτος ὁ τρυς πρόκειμαι ὑεροχὴν πρός ὁ λοιπάς ἐνδείκνυμι · καί ὁ λόγος ἀρκέω παράδειγμα ὁ , οἴομαι , ὁ προερέω . εἰμί δέ καί ἕτερος βούλομαι παράθεσις , αὐτός κατά σαυτοῦ ὁ βιβλίον διέρχομαι , ὅλος ἀπάρτισις Βίβλος ὁ τοιοῦτος χρῆος ὁ παράδειγμα ἐγγράφω . ἐρώτησις ΣΙΗʹ . ὅσπερ Χριστός , ὁ θεός ἐγώ , ὁ Μαγδαληνή Μαρία . πρόσειμι φημί , « μὴ ἐγώ ἅπτω · οὔπω γάρ ἀναβαίνω πρός ὁ πατήρ ἐγώ , » δοκέω μέν πως εἰμί δυσθεώρητος . τις οεʹ ; ἄρα γάρ μετά ὁ πρός ὁ πατήρ ἄνοδος , τότε μᾶλλον αὐτός ἐπιτρέπω ὁ ἐφάπτω ; ὁ δέ τοιοῦτος εἰμί · οὐ ἔξειμι σύ , φημί , ἐγώ ἅπτω · οἶος τίς ; οὔπω γάρ σύ δοκέω πρός ὁ πατρῷος ὕψος ἀναβαίνω , καί ὁ ὑπερφυής οὐσία ἀναλαμβάνω ὁ ἀξίωμα · ἀλ ἔτι ταπεινός λογίζομαι περί ἐγώ , πρόσειμι ἐγώ [ , καί ὁ ανρωπιναω μέτρον οὐδείς ὑψηλός . ὁ δέ , οὐ ὅτι