cogPG.PG101 242
Ἀδάμ οἴα δὴ χιτῶνα τοῖς εἰρημένοις κατάστικτον πάθεσι καὶ ῥυπῶντα μετημφιάσατο · ἀλλ´ ὁ μὲν ἱερὸς Κοὔτος ἀνὴρ τοὺς ἐξ Ὡριγένους ἀναφύντας οὕτω πραότερόν τε καὶ φιλανθρωπότερον μεθέλκων καὶ μεταβιβάζων πρὸς τοὺς εὐσεβεστέρους λογισμοὺς , τοιούτους εἶναι τοὺς δερματίνους χιτῶνας οὐδὲ χωεὶς ὁπέθετο διστάζοντος ἐπιῤῥήματος . Σὐ δὲ τί λέγεις ; τὸ μὲν ἴσως πρῶτον γελᾷς , τάχα ἄν μᾶλλον δυσχεραίνεις μύθῳ κλεπτομένην ἀκούων τὴν ἁλήθειαν · τοῦ δὲ θεολόγου οἶμαι τὴν οἰκονομίαν καὶ μέθοδον οὐκ ἀτιμάσαιο . Οὐδὲ ἠγνόει τὰ ἀπὸ τῆς συκῆς φύλλα οἷς οἱ περὶ τὸν Ἀδὰμ τὴν ἀπὸ τῆς γυμνώσεως ἀσχημοσύνην εἰς τὸ εὕσχημον περιέστελλαν · οὐδ´ ἆτι προφθάνει μὲν τὰ τῆς συκῆς φύλλα τῆς αδέσεως τὴν καταφυγὴν παρασχεῖν , οἱ δὲ χιτῶνες στερον οἱ δερμάτινοι τὴν ἐκείνων κατὰ διαδοχὴν χρείαν ἀνεπλήρωσαν · καὶ γὰρ μετὰ τὴν προτέραν περιβολὴν καὶ τὰ φύλλα τῆς συκῆς , τοὺς δέρματι.νους χιτῶνας ὁ Θεὸς αὐτοῖς ἐποιήσατο . Ποῦ τοίνυν οἴεσθαι δεῖ τὸν θεολογικώτατον ταῦτα καὶ θεοπτικώτατον διδάσκαλον ἀγνοεῖν , ἀλλὰ μὴ λέγειν μᾶλλον οἰκονομεῖν τε καὶ τῶν ἄλλων σωτηρίαν μεθοδεύειν , δι´ ὧν ὁ τότε συνέτρεχε καιρὸς , μηδεμιᾶς ἐπακολουθούσης αἰρετικῆς ἐπισπορᾶς ἢ σκολιότητος ; Ἄν τε γὰρ τὰ φύλλα τῆς συκῆς τοὺς περὶ τὸν Ἀδὰμ εὐλαβουμένους τὴν αἰδὼ ὑπεδείκνυεν , ἄν τε μετὰ ταῦτα χιτῶνας ἐκ δερμάτων αὐτοῖς ὁ Θεὸς ἐπεποίητο , τῆς αἰδέσεως χαριζόμενος παραμύθιον , οὐδὲν ἦττον εὐαβοῦντος ἐστὶ λέγειν ὡς μετὰ τὴν παράβασιν ὁ Ἀδὰμ τὴν παχυτέραν σάρκα καὶ θνητὴν καὶ καθελκομένην τῶ βάρει τοῦ παραπτώματος καὶ τῆς προτέρας ἀντίθετον τε καὶ ἀντίτυπον ἠμφιάσατο . Πδεν δ´ ἂν ἴσως ἐπαπορήσεις , οἱ δερμάτινοι προῆλθον χιτῶνες ; ἀλλ´ ἐπειδὰν ἀκούσας τὸν νοῦν ἐπι στήσῃς , ὅτι καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τοῖς περὶ τὸν Αδὰμ χιτῶνας δερματίνους , αὐτίκα σύνδρομον οἶμαι τῆς ἀπορίας εὐρεῖν καὶ τὴν λύσιν . Ὁ γὰρ ἐκ μὴ ὄντων οὕτω φιλοτίμως τε καὶ πολυτελῶς προαγαγὼν τὸι ἄνθρωπον , οὗτος καὶ δερματίνους χιτῶνας ἐκ τοῦ μὴ ὄντος ποιήσασθαι καὶ περιβολὴν αὐτῷ κατασκευάσαι ἐκ τοῦ ῥάστου , μᾶλλον ἂν τοῖς λογισμοῖς ἀδίστακτον πίστιν ἐντίθησιν · εἰ δὲ καὶ δοραῖς τισι ζώων , ταῦτα γὰρ προῦπέστη τὴν χρείαν τῆς περιβολῆς αὐτοῖς ἀναπληρῶσαι , λογισμὸς ἀνεκίνησε · Θεοῦ σοφίζοντος αὐτοὺς πρὸς τὴν οἰκείαν εὐκοσμίαν τε καὶ σωτηρίαν διανίστασθαι , οὐδὲ τοῦτο πόῤῥοι τῆς θείας κηδεμονίας , οὐδ´ ἀνάξιον αὐτοῦ τῆς πολλῆς περὶ τὸ γένος ἡμῶν ἀγαθότητος . Ἀλλὰ ταῦτα μέν ὁ κεφαλαιώδης ἐπιτρέπει λόγος . Εἰσὶ δέ τινες σἱ πρὸς μηδὲν τούτων ἀφορᾷν βουλόμενοι μηδὲ σπουδάζοντες τὰς τῶν δένδοων περὶ τὸν φλοιὸν ἐπιδερμίδας δερματίνους χιτῶνας ἐνόμισαν , ὥσπερ τῶν δερμάτων τῶν ἀπὸ τῶν ζώων ἐνδεεστέραν ἢ ἀτιμοτέραν τῆς περιβολῆς τὴν χρείαν παρεχομένων · καίτοι φλοιοῦ παντὸς εὐαφεστέρων τε καὶ μαλακωτέρων καὶ τὸ ὅλον εἰπεῖν ἐπιτηδειοτέρων πολλαῖς διαφοραὶ ΕΡΩΤΗΣΙΣΟΑʹ Πρὸς τίνα διάνοιαν ἡμᾶς παραπέμπει τό · « Οὐκ ἂν ὁρθῶς προσενέγνχ , ὀρθῶς δὲ μὴ διέλης · ῆμαρτες ; ἡσύχασον , » κ.τ . λ Τὸ παρὸν χωρίον διαφόροις ἑρμηνείαις ὑποβάλλεσθαι δύναται , τοῦτο μὲν τῆς ἀναγνώσεως διαφορὰς ΟΟΕΘΟ μΚΑ[αί . ΕΧΧ ] .
Lemmas: Ἀδάμ οἶος δή χιτών ὁ εἴρω κατάστικτος πάθος καί ῥυπάω μεταμφιάζω · ἀλ ὁ μέν ἱερός Κοῦτος ἀνήρ ὁ ἐκ Ὠριγένης ἀναφύω οὗτος πρᾶος τε καί φιλάνθρωπος μεθέλκω καί μεταβιβάζω πρός ὁ εὐσεβής λογισμός , τοιοῦτος εἰμί ὁ δερμάτινος χιτών οὐδέ οἴγω ὁράω διστάζω ἐπίρρημα . Σῦς δέ τίς λέγω ; ὁ μέν ἴσως πρῶτος γελάω , τάχα ἄν μᾶλλον δυσχεραίνω μῦθος κλέπτω ἀκούω ὁ ἀλήθεια · ὁ δέ θεολόγος οἴομαι ὁ οἰκονομία καί μέθοδος οὐ ἀτιμάζω . οὐδέ ἀγνοέω ὁ ἀπό ὁ συκέα φύλλον ὅς ὁ περί ὁ Ἀδάμ ὁ ἀπό ὁ γύμνωσις ἀσχημοσύνη εἰς ὁ εὔσχημος περιστέλλω · οὐδός βλῆμα προφθάνω μέν ὁ ὁ συκέα φύλλον ὁ αδέσεως ὁ καταφυγή παρέχω , ὁ δέ χιτών στερέω ὁ δερμάτινος ὁ ἐκεῖνος κατά διαδοχή χρεία ἀναπληρόω · καί γάρ μετά ὁ πρότερος περιβολή καί ὁ φύλλον ὁ συκέα , ὁ δέρματι.νους χιτών ὁ θεός αὐτός ποιέω . πός τοίνυν οἴομαι δεῖ ὁ θεολογικός οὗτος καί θεοπτικός διδάσκαλος ἀγνοέω , ἀλλά μή λέγω μᾶλλον οἰκονομέω τε καί ὁ ἄλλος σωτηρία μεθοδεύω , δις ὅς ὁ τότε συντρέχω καιρός , μηδείς ἐπακολουθέω αἱρετικός ἐπισπορά ἢ σκολιότης ; ἄν τε γάρ ὁ φύλλον ὁ συκέα ὁ περί ὁ Ἀδάμ εὐλαβέομαι ὁ αἰδώς ὑποδείκνυμι , ἄν τε μετά οὗτος χιτών ἐκ δέρμα αὐτός ὁ θεός ποιέω , ὁ αἴδεσις χαρίζομαι παραμύθιον , οὐδείς ἀίσσω εὐαβοῦντος εἰμί λέγω ὡς μετά ὁ παράβασις ὁ Ἀδάμ ὁ παχύς σάρξ καί θνητός καί καθέλκω ὁ βάρος ὁ παράπτωμα καί ὁ πρότερος ἀντίθετος τε καί ἀντίτυπος ἀμφιάζω . Πδεν δδʹ εἄν ἴσως ἐπαπόρησις , ὁ δερμάτινος προέρχομαι χιτών ; ἀλ ἐπειδάν ἀκούω ὁ νόος ἐπι ἵστημι , ὅτι καί ποιέω ὁ θεός ὁ περί ὁ Ἀδάμ χιτών δερμάτινος , αὐτίκα σύνδρομος οἴομαι ὁ ἀπορία εὑρίσκω καί ὁ λύσις . ὁ γάρ ἐκ μή εἰμί οὗτος φιλότιμος τε καί πολυτελής προάγω τοι ἄνθρωπος , οὗτος καί δερμάτινος χιτών ἐκ ὁ μή εἰμί ποιέω καί περιβολή αὐτός κατασκευάζω ἐκ ὁ ῥᾴδιος , μᾶλλον εἄν ὁ λογισμός ἀδίστακτος πίστις ἐντίθημι · εἰμί δέ καί δορά τις ζῷον , οὗτος γάρ προπίπτω ὁ χρεία ὁ περιβολή αὐτός ἀναπληρόω , λογισμός ἀνακινέω · Θεός σοφίζω αὐτός πρός ὁ οἰκεῖος εὐκοσμία τε καί σωτηρία διανίσταμαι , οὐδέ οὗτος πόρρω ὁ θεῖος κηδεμονία , οὐδός ἀνάξιος αὐτός ὁ πολύς περί ὁ γένος ἐγώ ἀγαθότης . ἀλλά οὗτος μέν ὁ κεφαλαιώδης ἐπιτρέπω λόγος . εἰσί δέ τις βρόχος πρός μηδείς οὗτος ἀφοράω βούλομαι μηδέ σπουδάζω ὁ ὁ δένδοων περί ὁ φλοιός ἐπιδερμίς δερμάτινος χιτών νομίζω , ὥσπερ ὁ δέρμα ὁ ἀπό ὁ ζῷον ἐνδεής ἢ ἄτιμος ὁ περιβολή ὁ χρεία παρέχω · καίτοι φλόος πᾶς εὐαφής τε καί μαλακός καί ὁ ὅλος εἶπον ἐπιτήδειος πολύς διαφορά Ο πρός τίς διάνοια ἐγώ παραπέμπω ὁ · « οὐ εἄν ὀρθῶς προσφέρω , ὀρθῶς δέ μή διαιρέω · ἁμαρτάνω ; ἡσυχάζω , » κ.τ . λ ὁ πάρειμι χωρίον διάφορος ἑρμηνεία ὑποβάλλω δύναμαι , οὗτος μέν ὁ ἀνάγνωσις διαφορά Ο μΚΑ[αί . ΕΧΧ ] .