cogPG.PG101 85
τινες τῶν ἀνθρώπων εἰς ἁμαρτίας ἐξολισθαίνειν , διὰ τοῦτο ἔδει τούτους μὴ δὲ γενέσθαι , ὁ τοιοῦτος οὐδὲν ἕτερον λέγει , ἢ ὅτι ἔδει τὴν ἁμαρτίαν καὶ μήπω γεγενημένην τῆς τοῦ Θεοῦ δημιουργίας ἐπικρατεῖν . Εἰ γὰρ ὅτι ἔμελλόν τινες ἁμαρτάνειν , ἔδει τὴν ἐπ´ αὐτοὺς δημιουργίαν πεπαῦσθαι τοῦ Θεοῦ , δῆλον Ἐτι τὸ κράτος τῆς ἁμαρτίας ἂν εἴη ἢ τῆς ἐνεργείας τοῦ Θεοῦ · ἔτι δὲ τὸ μὲν ἁμαρτάνειν , τῆς ἀνθρωπίνης ἐστὶ γνώμης καὶ προαιρέσεως , ἡ δέ δημιουργία τοῦ πλάσαντος . Τί οὖν τις ἀφεὶς τὴν αἰτίαν τοῦ ἀμαρτάνειν , εἰς τὸν ἀναίτιον ταύτην ἐγχειρεῖ μεταΚφέρειν ; οὐδὲ ταύτης δὲ τῆς ἀνοίας ἀπολύεται ὁ ψῆφον εἰσάγων ὅτι περ τοὺς μέλλοντας ἁμαρτάνειν ἐχρῆν μηδ´ ὅλως παρὰ τοῦ Δημιουργοῦ γενέσεως Κμετασχεῖν , ἢ πρὸς αὐτὰς ἦλθον προαχθῆναι · ἔοινε γὰρ ὁ τοιοῦτος δυσχεραίνειν μὲν ἐάν τις ἁμαρτῶν δίκην δῷ · φιλονεικεῖν δὲ παρὰ τῶν μηδὲν μηδέπω ἁμαρτησάντων τιμωρίαν λαβεῖν · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ τοὺς μέλλοντας ἁμαρτάνειν γενέσεως καὶ ὑπάρξεως ἀποστερεῖν , καὶ τῆς δημιουργίας ἐκκόπτειν τοῦ Θεοῦ · ὰλλὰ γὰρ καὶ ἀπὸ τῆς θείας προγνώσεως καταδικάζειν μὲν βούλεσθαι τοὺς ἁμαρτήσοντας , ἐν αὐταῖς ἐν σαῖς ποάξεσι γεγενημένους ζητεῖν ἀφίεσθαι τῶν κολάσεων · ὅπερ οὔτε ἀνθρώπινον οὕτε θεῖον ἐπίσταται δίκαιον . Καὶ τὸ μὲν πρὸ τῶν ἁμαρτημάτων μηδένα δίκην ἀπαιτεῖν , κοινή τε πᾶσιν ἀνθρώποις κρίσις καὶ θείοις νόμοις ἁρμόδιον · ἀπαιτεῖν δὲ μετὰ τὴν ἀνεπίστροφον ἀμαρτίαν τὴν δίκην , τῆς θείας μισετ . πονηρίας καὶ δικαιοσύνης ἀπόδειξις . Πῶς οὖν ἄν τις μελετήσας , ἃ μὲν πᾶσι δοκεῖ , τούτων τὰναντία φρονεῖν ; ἃ δὲ μισοπόνηρον καὶ δίκαιον δείκνυσι τὸν Θεὸν , ταῦτα μὴ ἀνέχεσθαι τιμᾷν · Εἶτα οὗτος οὐχὶ τῆς ἐσχάτης καὶ παραπληξίας καὶ δυσσεβείας αὐτὸς ἑαυτὸν ἔνοχον ποιεῖ ; τί λέγεις ἄτρεπτον πρὸς ἁμαρτίαν , ἵνα αὐτὴν κόλασιν διαφύγῃ , τὸν ἄνθρωπον ἐχρῆν γεγενῆσθαι , καὶ πῶς οὐχὶ λαμπρῶς λέγεις , κἂν μὴ λέγῃς , ὡς ἄτρεπτον ἐχρῆν πρὸς ἁμαρτίαν δημιουργηθῆναι τὸν ἄνθρωπον , ἵνα μὴ τῶν στεφάνων , ἐξών ἀγωνιζόμενοι κρατῶσιν αὐτῆς , ἀξιωθείη ; καὶ μὴν εἴ τις γε νοῦ μετέχων , καὶ μὴ τῆς ἁμαρτίας εἴη ἅμα τε θερμὸς ἐραστὴς , καὶ τὰς βασάνους φεύγων , ἑλέσθαι θάτερον τῶν δύο τὴν ἐξουσίαν εἴ περ εἰλήφει , πότερον ἵνα μή τινες ἁμαρτήσαντες δῶσι δίκην , ἐχρῆν τοὺς στεφάνους τῶν κεφαλῶν ἀφελεῖν τῶν ἀνδραγαθηνον ἅξ.λόζόομενουσμηδ ἀτιμώρητον τὴν ἁμαρτίανόρᾷν , πῶς οὐκ ἀν πολλῷ ποιήσαιτο ἔμπροσθεν τοῖς τε τὴς ἀνδραγαθίας στεφάνοις τοὺς ἀθλητὰς ὁρᾷν κεκοσμημένους , καὶ τοὺς ὑποχρέους τῶν ὀφλημάτων κατατιθεμένους ; δʹ . Πρὸς δέ γε τοῖς εἰρημένοις , ἆρα μόνη σε τῶν ἀνθρώπων ἡ δημιουργία θορυβεῖ ; ἢ καὶ τῶν ἀσωμάτων καὶ ἀβλων φύσεων καὶ πρὸς τὴν ἀθανασίαν ἀνηγμένων , εἰς τὴν αὐτήν σε ταραχὴν ἐμβάλλει ; καὶ γὰρ τούτων των οὐρανίων ταγμάτων καὶ τῆς μακαρίας ἐκείνης λήξεως , ὁ μὲν ἐκεῖθεν ἑκὼν ἐκρυείς , ἀρχηγὸς κακίας γέγονεν ὁ διάβολος , καὶ ὅσοι τὴν ῥοπὴν πρὸς τὴν ἐκείνου γνώμην τρεψάμενοι , τὸ χεῖρον ἀντὶ τοῦ κρείττονος μεθηρμόσαντο · οἱ δέ γε ἄλλοὲ τῶν ἀθανάτων ἐκείνων καὶ θεσπεσίων χορῶν προσο οχῇ καὶ σπουδαίᾳ νήψει , οὐδὲν τῆς οἰκείας καλλονῆς ἂ τάξεως ἀλλοιώσαντες , ἀλλὰ πρὸς τὸν κοινὸν Δεσπόοοιοοο οΟϛ
Lemmas: τις ὁ ἄνθρωπος εἰς ἁμαρτία ἐξολισθάνω , διά οὗτος ἐσθίω οὗτος μή δέ γίγνομαι , ὁ τοιοῦτος οὐδείς ἕτερος λέγω , ἢ ὅτι ἐσθίω ὁ ἁμαρτία καί μήπω γίγνομαι ὁ ὁ Θεός δημιουργία ἐπικρατέω . εἰμί γάρ ὅτι μέλλω τις ἁμαρτάνω , ἐσθίω ὁ ἐπι αὐτός δημιουργία παύω ὁ Θεός , δῆλος ἔτι ὁ κράτος ὁ ἁμαρτία εἄν εἰμί ἢ ὁ ἐνέργεια ὁ Θεός · ἔτι δέ ὁ μέν ἁμαρτάνω , ὁ ἀνθρώπινος εἰμί γνώμη καί προαίρεσις , ὁ δέ δημιουργία ὁ πλάσσω . τις οὖν τις ἀφίημι ὁ αἴτιος ὁ ἁμαρτάνω , εἰς ὁ ἀναίτιος οὗτος ἐγχειρέω μεταΚφέρειν ; οὐδέ οὗτος δέ ὁ ἄνοια ἀπολύω ὁ ψῆφος εἰσάγω ὅτι περ ὁ μέλλω ἁμαρτάνω χρή μηδ´ ὅλως παρά ὁ Δημιουργός γένεσις Κμετασχεῖν , ἢ πρός αὐτός ἔρχομαι προάγω · οἶνος γάρ ὁ τοιοῦτος δυσχεραίνω μέν ἐάν τις ἁμαρτέω δίκη δίδωμι · φιλονεικέω δέ παρά ὁ μηδείς μηδέπω ἁμαρτάνω τιμωρία λαμβάνω · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ὁ μέλλω ἁμαρτάνω γένεσις καί ὕπαρξις ἀποστερέω , καί ὁ δημιουργία ἐκκόπτω ὁ Θεός · ἀλλά γάρ καί ἀπό ὁ θεῖος πρόγνωσις καταδικάζω μέν βούλομαι ὁ ἁμαρτάνω , ἐν αὐτός ἐν σός ποάξεσι γίγνομαι ζητέω ἀφίημι ὁ κόλασις · ὅσπερ οὔτε ἀνθρώπινος ἵημι θέω ἐπίσταμαι Δίκαιος . καί ὁ μέν πρό ὁ ἁμάρτημα μηδείς δίκη ἀπαιτέω , κοινός τε πᾶς ἄνθρωπος κρίσις καί θεῖον νόμος Ἁρμόδιος · ἀπαιτέω δέ μετά ὁ ἀνεπίστροφος ἁμαρτία ὁ δίκη , ὁ θεῖος μισετ . πονηρία καί δικαιοσύνη ἀπόδειξις . Πῶς οὖν ἄν τις μελετάω , ὁ μέν πᾶς δοκέω , οὗτος τἀναντία φρονέω ; ὁ δέ μισοπόνηρος καί Δίκαιος δείκνυμι ὁ θεός , οὗτος μή ἀνέχω τιμάω · εἶτα οὗτος οὐ ὁ ἔσχατος καί παραπληξία καί δυσσέβεια αὐτός ἑαυτοῦ ἔνοχος ποιέω ; τίς λέγω ἄτρεπτος πρός ἁμαρτία , ἵνα αὐτός κόλασις διαφεύγω , ὁ ἄνθρωπος χρή γίγνομαι , καί πῶς οὐ λαμπρῶς λέγω , κἀν μή λέγω , ὡς ἄτρεπτος χρή πρός ἁμαρτία δημιουργέω ὁ ἄνθρωπος , ἵνα μή ὁ στέφανος , ἔχω ἀγωνίζομαι κρατέω αὐτός , ἀξιόω ; καί μήv εἰμί τις γε νόος μετέχω , καί μή ὁ ἁμαρτία εἰμί ἅμα τε θερμός ἐραστής , καί ὁ βάσανος φεύγω , αἱρέω ἕτερος ὁ δύο ὁ ἐξουσία εἰμί περ λαμβάνω , πότερος ἵνα μή τις ἁμαρτάνω δήω δίκη , χρή ὁ στέφανος ὁ κεφαλή ἀφαιρέω ὁ ἀνδραγαθηνον ἅξ.λόζόομενουσμηδ ἀτιμώρητος ὁ ἁμαρτίανόρᾷν , πῶς οὐ εἰς πολύς ποιέω ἔμπροσθεν ὁ τε σής ἀνδραγαθία στέφανος ὁ ἀθλητής ὁράω κοσμέω , καί ὁ ὑπόχρεος ὁ ὄφλημα κατατίθημι ; δέ . πρός δέ γε ὁ εἴρω , ἆρα μόνος σύ ὁ ἄνθρωπος ὁ δημιουργία θορυβέω ; ἢ καί ὁ ἀσώματος καί ἄβλος φύσις καί πρός ὁ ἀθανασία ἀνάγω , εἰς ὁ αὐτός σύ ταραχή ἐμβάλλω ; καί γάρ οὗτος ὁ οὐράνιος τάγμα καί ὁ μακάριος ἐκεῖνος λῆξις , ὁ μέν ἐκεῖθεν ἑκών ἐκρέω , ἀρχηγός κακία γίγνομαι ὁ διάβολος , καί ὅσος ὁ ῥοπή πρός ὁ ἐκεῖνος γνώμη τρέπω , ὁ χείρων ἀντί ὁ ἀγαθός μεθαρμόζω · ὁ δέ γε ἅλλομαι ὁ ἀθάνατος ἐκεῖνος καί θεσπέσιος χορός πρόσος ὀχέω καί σπουδαῖος νῆψις , οὐδείς ὁ οἰκεῖος καλλονή ὅς τάξις ἀλλοιόω , ἀλλά πρός ὁ κοινός Δεσπόοοιοοο Ο