cogPG.PG101 639
οὕτως τὸ σῶμα ἐπιζητεῖ , ἀλλὰ´ ὡς ἂν ἐλαίῳ καὶ φιλανθρωπίᾳ διδοὺς , εἰς ταφὴν αἰτεῖται τὸν νεκρόν · καὶ πρόσεισι μέν τῷ Πιλάτῳ , ὄκνον ἅπαντα καὶ φόβον ἀποῤῥιψάμενος , οἷα δὲ βουλῆς κοινωνῶν , κατενεχθῆναι τὸ σῶμα τοῦ τεθνηκότος συμβουλεύει . Ἢδη γὰρ τῆς παρασκευῆς ταῖς τοῦ ἡλίου δυσμαῖς αυνυποληγούσης , καὶ ὁ τοῦ Σαββάτου νόμος τῇ ἐπιούσῃ συνανεφαίνετο · καὶ πιθανώτερος ἐδόκει , καὶ τὸν νόμον ἴσως ὑποφαίνων , δι´ ὃν οὐκ ἐχρῆν μετέωρα μένειν ἔτι τὰ σώματα τῶν ἀνῃρημένων . Τὰ μὲν γὰρ ἄλλα τῶν Ἰουδαίων ἐκθέσμως πραττόντων , καὶ ἀπερικαλύπτῳ τῇ κεφαλῇ τῶν πατρίων ἐκδιαιτωμένων , ἐν οἷς οὐδὲν ἀντίπαλον τοῦ θελήματος ἀπήντα , καὶ ῥᾷστον ἦν ἐκτελέσαι , ἡ περὶ τοὺς νόμους εὐλάβεια κατεσπούδαζε . Καὶ δός μοι , φησὶν ὁ Ἰωσὴφ , εἰ βούλει , θάψαι τὸν νεκρὸν τοῦ Ἰησοῦ , ὃν οἱ , γνωστοὶ πάν . τες ᾤχοντο καταλιπόντες , οὗ πολλοὶ μὲν συνέῤῥεον ἐπὶ τῷ πάθει θεαταὶ νῦν δ´ οὐδεὶς ὑπέμεινεν , οὐδὲ τῶν φίλων , ἐνταφιαστής . Ἄπεστί σοι φόβος βασιλείας · τέθνηκεν ὁ τὸ κράτος μὲν τῆς ἐξουσίας ἀρπάσαι κατηγορούμενος , μέχρι δὲ καὶ αὐτῆς προφάσεως ἀθῶος ὀφθεὶς παντὸς ἀδικήματος · ὃν προφητοκτόνος γλῶσσα καὶ φωνὴ καὶ χεῖρες , σοῦ δοκοῦντος φέρειν φιλανθρωποτέραν ψῆφον , ὑπὸ κρίσιν ἤγαγον θανάπου . Δός μοι χάριν ὁμολογεῖν , δι´ ἧς ἑτέρους οὐδὲν ζημιοῖς . Οὐδὲ γὰρ , οὐδ´ ὁ τῶν Ἰουδαίων ὄχλος ἀνιάσεται γῇ μαθόντες τὸν ἐχθρὸν καλυπτόμενον . Μᾶλλον μὲν οὖν δυσχεραίνουσι καὶ νεκρὸν τὸν ὑπ´ αὐτῶν μισούμενον βλέποντες · τοῦτο μὲν τὴν αὐτῶν μιαιφονίαν τῷ σταυρῷ θριαμβεύοντα τοῦτο δὲ τῶν ὁρών . των τὸν ἔλεον ἕλκοντα . καὶ τῶν σταυρωσάντων ἐκκαλούμενον μυσάττεσθαι τὴν ὡμότητα · οὐδε τὴν Καίσαρος ἐπισείσουσι φιλίαν , Οὐκ εἶ φίλος , λέγοντες , τοῦ Καίσαρος , εἰ νεκρὸν δίδως τῇ γῇ κατορύττεσθαι . Δπροφάσιστος , εἰ βούλει μόνον , ἡ πλήρωσις τῆς αἰτήσεως . Τούτοις τὴν τοῦ Πιλάτου κατεπάδων ψυχὴν , συγχάνει τοῦ σκοποῦ , καὶ λαμβάνει καθαιρεθὲν τῃ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ , καὶ τῆς συνήθους ἀξιοῖ φροντίδος . Τρῦ αὐτοῦ . Σμύρνης οὖν ἐπιπλάσσων καὶ ἀλόης τὸ σῶμα τὸ Δεσποτικὸν , ὃ τοῖς τελευτῶσι παρά γε τοῖς Ἰουδαίοις τιμὴ τελευταία , καὶ τοῖς νεκροστολίοις περιελίσσων ὀθονίοις , πρὸς τῷ καινῷ κατατίθησι μνημείῳ · καινὸν δὲ τὸ μνημεῖον παρεσκεύαστο , αὐτῷ τε τῷ Δεοπότῃ τὸν δυνατὸν τρόπον τοῦ Ἰωσὴφ τιμὴν ἐξευρίσκοντος · τάφος γὰρ καινὸς καὶ ἴδιος , ἀλλὰ μὴ κοινὸς καὶ πολλοῖς ἐκλελυμασμένος σώμασι , τὴν ὡς ἐν νεκροῖς τῷ θαπτομένῳ προσνέμει σεμνότηπα · καὶ διπλῆς ἄλλης οἱκονομουμένης αἰτίας ἔνεκα , μιᾶς μὲν , ἵνα μὴ τοῦ τῆς ἀναστάσεως ἐπιτελουμένου θαύματος τοῖς πάντα τολμῶσι καὶ ἀναισχυντοῦσιν Ἰουδαίοις , ἄλλος τις τῶν συντεθαμμένων ἐπιφημισθῇ , οὐχ ὁ παρ´ αὐτῶν τῷ σταυρῷ καταδεδικασμένος , τῶν νεκρῶν ἀνιστάμενος , ἀλλὰ´ ἵνα αὐτοῖς πανταχόθεν ᾖ πᾶσα ψευδολογίας καὶ θεομαχίας περικεκομμένη πρόφασις · ἑτέρας δὲ , τοῦ μὴ δόξαι τισὶν ἐκεῖνα μόνα τῶν σωμάτων ἐξαναστῆναι τοῦ τάφου , οἷς τὸ Δεσποτικὸν ἐπεχωρίαζε σῶμα καὶ ἐπλησίαζενὃν καί τινος τῶν ἁγίων πάλαι καὶ ζῶντος ἔτι διεπέπρακτο , καὶ αὖ τελευτήσαντος · ἀλλὰ ἵν´ ὥσπερ ὑπὲρ πάντων εἴη τὸ κατὰ τοῦ ἅδου κράτος ὁ Δεσπάτης
Lemmas: οὕτως ὁ σῶμα ἐπιζητέω , ἀλλά ὡς εἄν ἔλαιον καί φιλανθρωπία δίδωμι , εἰς ταφή αἰτέω ὁ νεκρός · καί πρόσειμι μέν ὁ Πιλᾶτος , ὄκνος ἅπας καί φόβος ἀπορρίπτω , οἷος δέ βουλή κοινωνός , καταφέρω ὁ σῶμα ὁ θνῄσκω συμβουλεύω . ἤδη γάρ ὁ παρασκευή ὁ ὁ ἥλιος δυσμή αυνυποληγω , καί ὁ ὁ Σάββατο νόμος ὁ ἔπειμι συναναφαίνω · καί πιθανός δοκέω , καί ὁ νόμος ἴσως ὑποφαίνω , δις ὅς οὐ χρή μετέωρος μένω ἔτι ὁ σῶμα ὁ ἀναιρέω . ὁ μέν γάρ ἄλλος ὁ Ἰουδαῖος ἔκθεσμος πράσσω , καί ἀπερικάλυπτος ὁ κεφαλή ὁ πάτριος ἐκδιαιτάω , ἐν ὅς οὐδείς ἀντίπαλος ὁ θέλημα ἀπαντάω , καί ῥᾴδιος εἰμί ἐκτελέω , ὁ περί ὁ νόμος εὐλάβεια κατεσπούδαζε . καί δίδωμι ἐγώ , φημί ὁ Ἰωσήφ , εἰμί βούλομαι , θάπτω ὁ νεκρός ὁ Ἰησοῦς , ὅς ὁ , γνωστός πᾶς . αἱρέω οἴχομαι καταλείπω , ὅς πολύς μέν συρρέω ἐπί ὁ πάθος θεατός νῦν δδʹ οὐδείς ὑπομένω , οὐδέ ὁ Φίλων , ἐνταφιαστής . ἄπειμι σύ φόβος βασίλεια · θνῄσκω ὁ ὁ κράτος μέν ὁ ἐξουσία ἁρπάζω κατηγορέω , μέχρι δέ καί αὐτός πρόφασις ἀθῶος ὁράω πᾶς ἀδίκημα · ὅς προφητοκτόνος γλῶσσα καί φωνή καί χείρ , σύ δοκέω φέρω φιλάνθρωπος ψῆφος , ὑπό κρίσις ἄγω θανάπου . δίδωμι ἐγώ χάρις ὁμολογέω , δις ὅς ἕτερος οὐδείς ζημιόω . οὐδέ γάρ , οὐδός ὁ ὁ Ἰουδαῖος ὄχλος ἀνιάομαι γῆ μανθάνω ὁ ἐχθρός καλύπτω . μᾶλλος μέν οὖν δυσχεραίνω καί νεκρός ὁ ὑπό αὐτός μισέω βλέπω · οὗτος μέν ὁ αὐτός μιαιφονία ὁ σταυρός θριαμβεύω οὗτος δέ ὁ ὁράω . ὁ ὁ ἔλεος ἕλκω . καί ὁ σταυρόω ἐκκαλέω μυσάττομαι ὁ ωμότητα · οὐ ὁ Καῖσαρ ἐπισείω φίλιος , οὐ εἰμί φίλος , λέγω , ὁ Καῖσαρ , εἰμί νεκρός δίδωμι ὁ γῆ κατορύσσω . Δπροφάσιστος , εἰμί βούλομαι μόνος , ὁ πλήρωσις ὁ αἴτησις . οὗτος ὁ ὁ Πιλᾶτος κατεπᾴδω ψυχή , συγχάσκω ὁ σκοπός , καί λαμβάνω καθαιρέω πῃ σῶμα ὁ Ἰησοῦς , καί ὁ συνήθης ἀξιόω φροντίς . τρυς αὐτός . Σμύρνη οὖν ἐπιπλάσσω καί ἀλόη ὁ σῶμα ὁ δεσποτικός , ὅς ὁ τελευτάω παρά γε ὁ Ἰουδαῖος τιμή τελευταῖος , καί ὁ νεκροστόλιος περιελίσσω ὀθόνιον , πρός ὁ καινός κατατίθημι μνημεῖον · καινός δέ ὁ μνημεῖον παρασκευάζω , αὐτός τε ὁ δεοποτος ὁ δυνατός τρόπος ὁ Ἰωσήφ τιμή ἐξευρίσκω · τάφος γάρ καινός καί ἴδιος , ἀλλά μή κοινός καί πολύς ἐκλυμαίνω σῶμα , ὁ ὡς ἐν νεκρός ὁ θάπτω προσνέμω σεμνότηπα · καί διπλόος ἄλλος οἰκονομέω αἴτιος ἕνεκα , εἷς μέν , ἵνα μή ὁ ὁ ἀνάστασις ἐπιτελέω θαῦμα ὁ πᾶς τολμάω καί ἀναισχυντέω Ἰουδαῖος , ἄλλος τις ὁ συνθάπτω ἐπιφημίζω , οὐ ὁ παρ´ αὐτός ὁ σταυρός καταδικάζω , ὁ νεκρός ἀνίστημι , ἀλλά ἵνα αὐτός πανταχόθεν εἰμί πᾶς ψευδολογία καί θεομαχία περικόπτω πρόφασις · ἕτερος δέ , ὁ μή δόξα τις ἐκεῖνος μόνος ὁ σῶμα ἐξανίστημι ὁ τάφος , ὅς ὁ δεσποτικός ἐπιχωριάζω σῶμα καί πλησιάζω καί τις ὁ ἅγιος πάλαι καί ζῶ ἔτι διαπράσσω , καί αὖος τελευτάω · ἀλλά ὅς ὥσπερ ὑπέρ πᾶς εἰμί ὁ κατά ὁ ἅδος κράτος ὁ Δεσπάτης