cogPG.PG101 233
ΟΚΒΘΤΙΟΓΚΙν [ μί . ΠΧΙΙΙΙ . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΞΑʹ . Τῶς νοητέον ὃ γέραπται τῷ Ἐκκ λησιαστῇ · « Σχίζων ξύλα κινδυνεύει ἐν αὐτοῖς , ἑὰν ἐκπέσῃ τὸ σιδήριον · καὶ αὐτὸς πρόσαον ἐτάραξε καὶ δυνάμεις δυναμώσει · καὶ περισσεία τρῦ ἀνδρείου σοφία , » Ὁ Ἐκκλησιαστὴς τὸ παρὸν βιβλίον ὥσπερ τὸ Ἄσματα τῶν ψσμάτων προηγούμενον ἔχει σκοπὸν τὴν τῶν νοητῶν καὶ ὑπὲρ τὴν αἴσθησιν θεωρίαν , καὶ αἱ Παροιμίαι τὰ τῶν ἀνθρώπων ἤθη ῥυθμίζεινοὔτω καὶ οὗτος περὶ τῶν φυσικῶν ἐπιβάλλει διαλαμθάνειν , ὑπόθεσιν προστησάμενος τοὺς ἀκροατὰς πρὸς τὴν τῆς φύσεως χειραγωγεῖν κατανόησιν . Οὐ μὲν οὐδεμία τῶν τριῶν πραγματειῶν τῆς τῶν ἄλλων φιλοσοφίας διόλου ἀπήλλακται · ἀλλ´ ἔστιν εὑρεῖν κἀν τοῖς ἠθικοῖς ἐπ´ ἔλαττον μὲν ὅμως καὶ φυσικῶν καὶ θειοτέρων θεωρημάτων παράδοσιν · ὡσαύτως δὲ κἀν τῇ περὶ τῶν θειοτέρων φιλοσοφίᾳ ἠθῶν τε διακόσμησιν εὑρεῖν ἔνεστι κατεσπαρμένην , καὶ δὴ καὶ φύσεως κατανόησιν · ἀλλά γε δὴ καὶ ᾧ τῆς φύσεως ἐστὶν ἀναθεωρεῖν τὴν ἀκολουθίαν καὶ τὸ ἐναρμόνιον , οὐκ ὀλίγα λαβεῖν ἔστι τῶν διὰ τῆς παραινέσεως τὴν ἀναγωγίαν τοῦ ἤθους ἀνορθυμένων Διὸ καὶ νῦν ἀπαγγέλλων τῶν φυσικῶν ὁ Ἐκκλησιαστὴς διὰ τοῦ παραδείγματος εἰς τὴν παραίνεσιν δι´ ἦς ἐστι πορεύεσθαι τὸν παρόντα βίον λύμης ἐλεύθερον καὶ πρὸς εὔροιαν συντηρεῖσθαι τὸν ἀκροατὴν παραπέμπει , καὶ φησίν · « Ὁ σχίζων ξύλα » καὶ βίον τὴν τούτων ποιούμενος τέχνην , ἐὰν ἐκπέσηεὸ σιδήριον φτινι σχίζεται τὰ ξύλα , ἢ δ´ οὐμετὰ τὴν πρώ την σχίσιν ἐπὶ πλέον διίσταται ἀπ´ ἀλλήλων , καὶ εἰς περινραφὴν ἀπαρτίζεται ἰδίαν , « κινδυνεύει ἐν αὐτοῖς , » τῆς ἐκεῖθεν δηλονότι ἀφαιρούμενος ὡφελείας · καὶ συνταράξει τὸ πρόσωπον , ἀντὶ τοῦ φαιδρυνομένου ἐν ἱλαρότητι , σκυθρωπὸν ἀναδεδενμένος · καὶ δυνάμεις δυναμώσει ὅσαι διεβάσκαινον αὐτὸν , τὴν αὐτοῦ ἀσθένειαν καὶ ἀπορίαν , ἰσχὺν ἰδίαν περιβαλλομένην , οὐδὲν τῆς ἐν τῇ ἀνδρείᾳ αὐτοῦ συνεπαμυνούσης , ἀλλ´ εἰς τὸ περιττὸν καὶ ἄχρηστον διὰ τὴν . ἔκπτωσιν τοῦ σιδήρου διαλυομένης . Ὥσπερ οὖν ἐπὶ τοῦ σχίζοντος τὰ ξύλα , ἐάν ἐκπέσῃ τὸ σιδήριον , τοσαῦται παρακολουθοῦσι συμφοραὶ καὶ καταλαμβάνουσι τὴν ἐκ τῆς τοῦ ξύλου διαιρέσεως καὶ καλλιεργίας ἐν αὐταρκείᾳ δυνάμενον βιοῦν · οὕτω καὶ ὁ τῳ λόγῳ χρώμενος τῷ διδασκαλικῷ καθάπερ τινὶ σιδήρῳ καὶ ὀργάνῳ διαιρετικῷ δι´ οὗὖ τὴν θείων Γραφῶν διὰ τῆς ἀσαφείας σύμφυσίν τε καὶ συναίρεσιν καταλλήλως τε καὶ προσφυῶς καὶ ὡς ἡ τοῦ Πνεύματος βούλεται χάρις ἀναπτύσσει τε καὶ ἀνὰ μέρος συνδιαιρεῖ διὰ τῆς ψυχωφελοῦς ἑρμηνείας ἑαυτῷ τὴν πνευματικὴν ζωὴν συντηρεῖ , τοὺς ἀκροατὰς ἐπὶ ταύτην ὁδηγῶν τε καὶ παρακαλῶν . Ἐὰν δὲ τὸ τῆς διδασκαλίας ἀκριβὲς καὶ πὲὸς τὴν εὐσέβειαν εἰλικρινὸς καὶ ἠκονημένον λαθὸν αὐτὸν τὴν διαίρεσιν τῶν γεγραμμένων καὶ σαφήνειαν προενέγκῃ , μηδ´ ὀρθοδόξοις θεωρήμασι τὴν διάνοιαν διεραηνεύῃ , ἀλλὰ πρὸς αἵρεσιν τινα καὶ δόξης φαυλότητα τὸν σωτήριον λόγον διαπεσεῖν ἐάσῃ , οὗτος ὠς ἀληθῶς καὶ τὸ προσωπον οπερ ἐξ ἀρχῆς περιέθετο τῆς ὀρθοδοξούσης διδασκαλίας συγχεῖ καὶ ταράσσει , καὶ τές τῶν ἀκροατῶν ψυχάς ἀντὶ σωτηρίας βλάβης ἀναπλήσσει
Lemmas: ΟΚΒΘΤΙΟΓΚΙν [ εἷς . Ι . ἐρώτησις ξάγι . Τῶς νοητέον ὅς γράφω ὁ ΕΚΚ λησιαστυ · « σχίζω ξύλον κινδυνεύω ἐν αὐτός , ἑός ἐκπίπτω ὁ σιδήριον · καί αὐτός προσαίνω ταράσσω καί δύναμις δυνάμωσις · καί περισσεία τρυς ἀνδρεῖος σοφία , » ὁ ἐκκλησιαστής ὁ πάρειμι βιβλίον ὥσπερ ὁ ἄσμα ὁ σμάω προηγούμενος ἔχω σκοπός ὁ ὁ νοητός καί ὑπέρ ὁ αἴσθησις θεωρία , καί ὁ παροιμία ὁ ὁ ἄνθρωπος ἦθος ῥυθμίζω καί οὗτος περί ὁ φυσικός ἐπιβάλλω διαλαμβάνω , ὑπόθεσις προΐστημι ὁ ἀκροατής πρός ὁ ὁ φύσις χειραγωγέω κατανόησις . οὖον μέν οὐδείς ὁ τρεῖς πραγματεία ὁ ὁ ἄλλος φιλοσοφία διόλου ἀπαλλάσσω · ἀλ εἰμί εὑρίσκω ἐν ὁ ἠθικός ἐπι μικρός μέν ὅμως καί φυσικός καί θεῖος θεώρημα παράδοσις · ὡσαύτως δέ ἐν ὁ περί ὁ θεῖος φιλοσοφία ἠθέω τε διακόσμησις εὑρίσκω ἔνειμι κατασπείρω , καί δή καί φύσις κατανόησις · ἀλλά γε δή καί ὅς ὁ φύσις εἰμί ἀναθεωρέω ὁ ἀκολουθία καί ὁ ἐναρμόνιος , οὐ ὀλίγος λαμβάνω εἰμί ὁ διά ὁ παραίνεσις ὁ ἀναγωγία ὁ ἦθος ἀνορθυμένων Διὸ καί νῦν ἀπαγγέλλω ὁ φυσικός ὁ ἐκκλησιαστής διά ὁ παράδειγμα εἰς ὁ παραίνεσις δις εἰμί εἰμί πορεύω ὁ πάρειμι βίος λύμη ἐλεύθερος καί πρός εὔροια συντηρέω ὁ ἀκροατής παραπέμπω , καί φημί · « ὁ σχίζω ξύλον » καί βίος ὁ οὗτος ποιέω τέχνη , ἐάν ἐκπίπτω σιδήριον φτινι σχίζω ὁ ξύλον , ἢ δδʹ οὐμετὰ ὁ πρωΐ ὁ σχίσις ἐπί πλέω διίστημι ἀπ´ ἀλλήλων , καί εἰς περινραφὴν ἀπαρτίζω ἴδιος , « κινδυνεύω ἐν αὐτός , » ὁ ἐκεῖθεν δηλονότι ἀφαιρέω ὡφελεία · καί συντάραξις ὁ πρόσωπον , ἀντί ὁ φαιδρύνω ἐν ἱλαρότης , σκυθρωπός ἀναδέω · καί δύναμις δυνάμωσις ὅσος διαβάσκω αὐτός , ὁ αὐτός ἀσθένεια καί ἀπορία , ἰσχύς ἴδιος περιβάλλω , οὐδείς ὁ ἐν ὁ ἀνδρεῖος αὐτός συνεπαμύνω , ἀλ εἰς ὁ περισσός καί ἄχρηστος διά ὁ . ἔκπτωσις ὁ σίδηρος διαλύω . ὥσπερ οὖν ἐπί ὁ σχίζω ὁ ξύλον , ἐάν ἐκπίπτω ὁ σιδήριον , τοσοῦτος παρακολουθέω συμφορά καί καταλαμβάνω ὁ ἐκ ὁ ὁ ξύλον διαίρεσις καί καλλιεργία ἐν αὐτάρκεια δύναμαι βιόω · οὗτος καί ὁ ὁ λόγος χράω ὁ διδασκαλικός καθάπερ τις σίδηρος καί ὄργανον διαιρετικός δις ὅς ὁ θεῖον Γραφής διά ὁ ἀσάφεια σύμφυσις τε καί συναίρεσις κατάλληλος τε καί προσφυῶς καί ὡς ὁ ὁ πνεῦμα βούλομαι χάρις ἀναπτύσσω τε καί ἀνά μέρος συνδιαιρέω διά ὁ ψυχωφελής ἑρμηνεία ἑαυτοῦ ὁ πνευματικός ζωή συντηρέω , ὁ ἀκροατής ἐπί οὗτος ὁδηγός τε καί παρακαλέω . ἐάν δέ ὁ ὁ διδασκαλία ἀκριβής καί πέος ὁ εὐσέβεια εἰλικρινὸς καί ἀκονάω λανθάνω αὐτός ὁ διαίρεσις ὁ γράφω καί σαφήνεια προφέρω , μηδ´ ὀρθόδοξος θεώρημα ὁ διάνοια διεραηνεύῃ , ἀλλά πρός αἵρεσις τις καί δόξα φαυλότης ὁ σωτήριος λόγος διαπίπτω ἐάω , οὗτος ὡς ἀληθής καί ὁ πρόσωπον ὅσπερ ἐκ ἀρχή περιτίθημι ὁ ὀρθοδοξέω διδασκαλία συγχέω καί ταράσσω , καί τέ ὁ ἀκροατής Ψυχή ἀντί σωτηρία βλάβη ἀναπίμπλημι