cogPG.PG101 668
στασις ; ἀλλ´ εἰ μὲν ὑπόστασις , ἔστι δὲ καὶ τὸ μὴ φαινόμενον , ἤτοι ἡ τοῦ Λόγου ὑπόστασις , δύο ἄρα , ἄπερ ἄτοπον . Εἰ δὲ φύσις , πλείω τὰ ἄτοπα · καθόλο . τε γὰρ καὶ ὀφθαλμοῖς οὐκ ἔστιν ὁρατὴννοεῖται γὰρ καὶ κατὰ πλειόνων · πῶς δὲ ἢ κυοφορεῖται , ἢ γεννᾶται φύσις ; καὶ μυρία ἄλλα . Οὔτε φύσις , οὕτε ὑπόστασις , ἀλλὰ μέρος τῆς τοῦ Λόγου συνθέτου ὑποστάσεως , ὅπερ ἐστὶν ἐνυπόστατον . Εἰ δὲ καὶ ὑπόστασίν τις αὐτὸ οὐκ ἄλλην παρὰ τὴν τοῦ Λόγου , προσθεὶς ἐν τῇ ἀποκρίσει , ἀποφήνῃ , τάχα ἂν οὐ κακῶς εἴη πρός γε Νεστοριανοὺς ἀποκρινόμενος . ἀχώριστος ἐστιν αὐτῆς ἡ Τριὰς , ἢ καὶ ἰδιώμασι καὶ λόγοις μόνοις χωρίζεται , καὶ οὐκ ἔστι τῆς ὄντων οὐδὲν , ἐν ᾠ ἡ μὲν Πατρικὴ πάρεστιν ὑπόστασις , ἄπεστι δὲ ἡ τοῦ Υἱοῦ , ἢ ἡ τοῦ Πνεύματος , ἀλλ´ ὅσα πληροῦται τῆς πατρικῆς ὑποστάσεως , καὶ ἑκατέρας τῆς ἄλλων πληροῦται , καὶ τὸ ἀνάπαλιν ; Πῶς , λέγοντες τὴν τοῦ Υίοῦ σεσαρκῶσθαι καὶ γεγεννῆσθαι ὑπόστασιν , ἢ οὐ χωρὶς μὲν τῆς τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Πνεύματος ὑποστάσεως , ἢ κἀκείνας γεννηθῆναι καὶ σαρκωθῆναι συγχωρήσομεν ; Ἐπὶ τῆς γενέσει καὶ φθορᾷ δυνατόν ἐστι δεῖξαι τοῦτο , ἵνα καὶ ἀχώριστά ἐστι τῇ ὑποστάσει , καὶ ἑνὸς τούτων ποιοῦντος , ἢ πάσχοντος , μηδὲν τῆς λοιπῶν τὸ αὐτὸ ποιεῖ ἢ πάσχει , πολλῷ ἄρα ῥᾷον ἐπὶ τῆς ἀπαθῶν καὶ ἀκηράτων ὑποστάσεων τοῦτο συγχωρεῖν . Παράδειγμα δὲ , τοῦ πυρὸς ἡ φωτιστικὴ καὶ καυστικὴ ποιότης · ποιεῖ γὰρ τούτων ἐκατέρα , ἀχώριστος οὖσα τῆς λοιπῆς , καὶ μηδὲν ἑτέρας ἐν τῷ ποιεῖν τῆς ἑτέρας ποιούσης . Ἄλλως δὲ εἰ τὸ γεννηθῆναι τὸν Υἱὸν ἐκ τοῦ Πατρὸς οὐ τὴν ἀχώριστον ὕπαρξιν τῆς αὐτῶν ὑποστάσεως , ἢ τόπῳ , ἢ χρόνῳ , ἢ ἐν . εργείᾳ χωρίζει , μόνον δὲ τὸ ἰδίωμα τῆς τοῦ Υἱοῦ παρίστησιν ὑποστάσεως , οὐδὲ τὸ σαρκωθῆναι καὶ ἐκ Παρθένου τεχθῆναι χωρίσει Πατρὸς ἢ Πνεύματος , ἰδίωμα δὲ μόνον τῆς τοῦ Υἱοῦ συνθέτου ὑποστάσεως παραστήσει · ὁ σίδηρος γὰρ τυπτόμενος καὶ πάσχων κατά τινα τῆς ἐν αὐτῷ ποιοτήτων , οὐ πάσχει κατὰ βαρύτητα . βʹ . Τινὲς δὲ τῆς ἀρχαίων οὐδὲ σύνθετον ὑπόστασιν , ὥσπερ οὐδὲ σύνθετον φύσιν , εἰρήκασιν , ἀλλὰ σεσαρκωμένην μὲν τοῦ Λόγου ὑπόστασιν καὶ ἄσαρκον , σύνθετον δὲ οὐκέτι . Οἱ δὲ νεώτεροι καὶ σύνθετον , οἷμαι , ἀντὶ τοῦ σεσαρκωμένου καὶ μόνου τοῦτο λαμβάνοντες . Ἀλλά φασί τινες · Πῶς οὖν τὸ σύνθετον ταὐτόν τῷ ἁπλῷ ; καὶ γὰρ οὔτε τὸ ἁπλοῦν , ὅπερ τὸ σύνθετον , οὔτε τὸ σύνθετον , ὅπερ τὸ ἀπλοῦν · ἄτοπα δὲ ταῦτα . Οὕτως καὶ ἐν τῇ ἁπλῇ τοῦ Λόγου ὑποστάσει τὸ πρόσκαιρον καὶ ἠρτημένον , ὥσπερ ἐν τῇ συνθέτῳ · καὶ ἄλλα μυρία . Καὶ ἐν τῇ συνθέτῳ πάλιν τὸ μηδὲν ἠρτημένον ὁρᾶσθαι , καὶ τέλος μηδὲ σεσαρκῶσθαι · ταῦτα γὰρ ἡ ἁπλῆ · καὶ διὰ ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα οἱ παλαιοὶ τὸ σύνθετον παρητοῦντο . Ἢ καὶ μὴ σύνθετον λέγομεν , ἀλλ´ ἁπλῆν ἀεὶ , ἄσαρκον δὲ καὶ σεσαρκωμένην λαμβάνοντες , ταὐτὰ ἔψεται εἰ γάρ ἐστιν ἡ αύτὴ ὑπόστασις καὶ μία ἡ ἄσαρκος τῇ σεσαρκωμένῃ , ἢ τὰ τῆς ἀσάρκου , τῆς σεσαρκωμένης , καὶ τὰ τῆς σεσαρκωμένης τῆς ἀσάρκου ἔσται , ἢ , εἰ καὶ ἢ αὐτὴ καὶ μία ἐστὶν ὑπόστασις ἥ τε ἄσαρκος καὶ ἡ σεσαρκωμένη ,
Lemmas: στάσις ; ἀλ εἰμί μέν ὑπόστασις , εἰμί δέ καί ὁ μή φαίνω , ἤτοι ὁ ὁ Λόγος ὑπόστασις , δύο ἄρα , Ἄπερ ἄτοπος . εἰμί δέ φύσις , πλείων ὁ ἄτοπος · εθόλο . τε γάρ καί ὀφθαλμός οὐ εἰμί ορατηννοιημι γάρ καί κατά πλείων · πῶς δέ ἢ κυοφορέω , ἢ γεννάω φύσις ; καί μυρίος ἄλλος . οὔτε φύσις , ἵημι ὑπόστασις , ἀλλά μέρος ὁ ὁ Λόγος σύνθετος ὑπόστασις , ὅσπερ εἰμί ἐνυπόστατος . εἰμί δέ καί ὑπόστασις τις αὐτός οὐ ἄλλος παρά ὁ ὁ Λόγος , προστίθημι ἐν ὁ ἀπόκρισις , ἀποφαίνω , τάχα εἄν οὖον κακῶς εἰμί πρός γε Νεστοριανός ἀποκρίνω . ἀχώριστος εἰμί αὐτός ὁ Τριάς , ἢ καί ἰδίωμα καί λόγος μόνος χωρίζω , καί οὐ εἰμί ὁ εἰμί οὐδείς , ἐν ὀͅς ὁ μέν πατρικός πάρειμι ὑπόστασις , ἄπειμι δέ ὁ ὁ υἱός , ἢ ὁ ὁ πνεῦμα , ἀλ ὅσος πληρόω ὁ πατρικός ὑπόστασις , καί ἑκάτερος ὁ ἄλλος πληρόω , καί ὁ ἀνάπαλιν ; Πῶς , λέγω ὁ ὁ υἱός σαρκόω καί γεννάω ὑπόστασις , ἢ οὖον Χωρὶς μέν ὁ ὁ πατήρ καί ὁ πνεῦμα ὑπόστασις , ἢ ἐκεῖνος γεννάω καί σαρκόω συγχωρέω ; ἐπί ὁ γένεσις καί φθορά δυνατός εἰμί δείκνυμι οὗτος , ἵνα καί ἀχώριστος εἰμί ὁ ὑπόστασις , καί εἷς οὗτος ποιέω , ἢ πάσχω , μηδείς ὁ λοιπός ὁ αὐτός ποιέω ἢ πάσχω , πολύς ἄρα ῥᾳδίως ἐπί ὁ ἀπαθής καί ἀκήρατος ὑπόστασις οὗτος συγχωρέω . παράδειγμα δέ , ὁ πυρός ὁ φωτιστικός καί καυστικός ποιότης · ποιέω γάρ οὗτος κατεράω , ἀχώριστος εἰμί ὁ λοιπός , καί μηδείς ἕτερος ἐν ὁ ποιέω ὁ ἕτερος ποιέω . ἄλλος δέ εἰμί ὁ γεννάω ὁ υἱός ἐκ ὁ πατήρ οὖον ὁ ἀχώριστος ὕπαρξις ὁ αὐτός ὑπόστασις , ἢ τόπος , ἢ χρόνος , ἢ ἐν . εργείᾳ χωρίζω , μόνος δέ ὁ ἰδίωμα ὁ ὁ υἱός παρίστημι ὑπόστασις , οὐδέ ὁ σαρκόω καί ἐκ παρθένος τίκτω χώρισις πατήρ ἢ πνεῦμα , ἰδίωμα δέ μόνος ὁ ὁ υἱός σύνθετος ὑπόστασις παρίστημι · ὁ σίδηρος γάρ τύπτω καί πάσχω κατά τις ὁ ἐν αὐτός ποιότης , οὖον πάσχω κατά βαρύτης . βε . Τινές δέ ὁ ἀρχαῖος οὐδέ συντίθημι ὑπόστασις , ὥσπερ οὐδέ συντίθημι φύσις , εἴρω , ἀλλά σαρκώω μέν ὁ Λόγος ὑπόστασις καί ἄσαρκος , συντίθημι δέ οὐκέτι . ὁ δέ νέος καί συντίθημι , οἴομαι , ἀντί ὁ σαρκόω καί μόνος οὗτος λαμβάνω . ἀλλά φημί τις · Πῶς οὖν ὁ συντίθημι αὐτός ὁ ἁπλόος ; καί γάρ οὔτε ὁ ἁπλόος , ὅσπερ ὁ συντίθημι , οὔτε ὁ συντίθημι , ὅσπερ ὁ ἀπολόω · ἄτοπος δέ οὗτος . οὕτως καί ἐν ὁ ἁπλόος ὁ Λόγος ὑπόστασις ὁ πρόσκαιρος καί ἀρτάω , ὥσπερ ἐν ὁ σύνθετος · καί ἄλλος μυρίος . καί ἐν ὁ σύνθετος πάλιν ὁ μηδείς ἀρτάω ὁράω , καί τέλος μηδέ σαρκόω · οὗτος γάρ ὁ ἁπλόος · καί διά οὗτος καί ὁ τοιοῦτος ὁ παλαιός ὁ συντίθημι παραιτέομαι . ἤ καί μή συντίθημι λέγω , ἀλ ἁπλόος ἀεί , ἄσαρκος δέ καί σαρκώω λαμβάνω , αὐτός ἕπω εἰμί γάρ εἰμί ὁ ἀϋτή ὑπόστασις καί εἷς ὁ ἄσαρκος ὁ σαρκάω , ἢ ὁ ὁ ἄσαρκος , ὁ σαρκωμένος , καί ὁ ὁ σαρκωμένος ὁ ἄσαρκος εἰμί , ἢ , εἰμί καί ἢ αὐτός καί εἷς εἰμί ὑπόστασις ὅς τε ἄσαρκος καί ὁ σαρκάω ,