cogPG.PG101 490
σαρκωθέντος ἐντρυφῶμεν καὶ ἀπολαύομεν τῶν ὑπὲρ ἔννοιαν . Ποῦ γὰρ ἢ πῶς ἂν τῷ ἡμετέρῳ γένει ἐκεχάριστο , ἀνθρωπίνης φύσεως ἢ ἀγγελικῆς τὴν περὶ ἡμᾶς οἰκονομίαν ὑπερχομένης , ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἰδρυνθῆναι καὶ πάσης ἀγγελικῆς καὶ ἀρχαγγέλων χοροστασίας ὑπεράνω γενέσθαι , καὶ τιμῆς καὶ δόξης ἀπολαῦσαι τοσαύτης καὶ τηλικαύτης , ὡς καὶ αὐτῶν τῶν ἄνω δυνάμεων καὶ ἐγγυτάτω Θεοῦ ἑστηκότων , ἐπιθυμούντων μὲν εἰς τὴν ἡμετέραν δόξαν ἧς διὰ τοῦ φυράματος ἀπολαύομεν παρακύψαι , μείζονα δὲ τὴν ἐπιτυχίαν τῆς ἐπιθυμίας εὐρισκόνοων · Ταύτης δέ γε τῆς μακαρίας καὶ ἀνεκφράστου καὶ ὑπὲρ ἔννοιαν λήξεως τοῦ ἀνθρωπίνου γένους τὴν στέρησιν ὑπομένοντος , ἅτε δὴ μηδὲ τοῦ φυράματος ἡμῶν δι´ ἀνθρωπίνης ἢ ἀγγελικῆς ἑνώσεως τῆς δόξης ἐν ᾗ νῦν ἐκλάμπει τὴν ἀπόλαυσιν προσειληφότος , μηδὲ πρὸς τὴν τοιαύτην ἡμῶν ἀναδραμόντας ἰσχὺν καὶ ῥώμην καὶ τῆς τιμῆς τὸ ἐξαίρετον , τίνα ἂν παρῆκεν ὁ ἐχθρὸς καθ´ ἡμῶν τόλμαν · τίνας δ´ οὐκ ἀνενίννει μηχανὰς , δι´ ὧν πάλιν ἐλπίδας ἔτρεφεν ὑποχείριον λαβεῖν τὸ γένος , καὶ ὑπὸ τὴν ἀρχαίαν αὐτοῦ καθελκῦσαι τυραννίδα ; κατὰ τίνων καὶ τὸ κράτος ἀναλαβεῖν οὐκ ἐπήρθη ; καὶ τὸ φρύαγμα τοῦ προτέρου μεῖζον οὐκ ἐναπεδείκνυ ; καὶ τὸν οὐρανὸν αὐτὸν πολυπραγμονεῖν οὐχ ἡγεῖτο τόλμαν ; διὰ γοῦν ταῦτα καὶ πολλὰ τοιαῦτα . θεοσόιοιως ἄρα καὶ ὓερποε πῶς ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος καὶ Υἱὸς καὶ Θεὸς ἀληθινὸς , καὶ οὐχ ἕτερός τις παρ´ αὐτὸν , τὴν ἡμετέραν προσειληφὼς σάρκα τὴν κοινὴν τοῦ γένους σωτηρίαν εἰργάσατο , ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΡἰΒʹ . Τ δήπφτε κατὰ τὸν μέλλοντα αἰῶνα κριτὴς μόνος καθέζεται ὁ Υἱός ; αʹ . Πᾶσα μὲν δημιουργία καὶ πᾶσα πρᾶξις , ἣν ἐνεργεῖν λέγεται μία τῶν ὑποστάσεων τῶν θεαρχικῶν κοινὸν ἔργον ἐστὶ καὶ τῶν ἄλλων , ὅσα γε εἰς τὴν ὁμοίαν πρόνοιαν ἦκεν , καὶ τὸ τῆς ἐξουσίας καὶ ἀγαθότητος ἀπαράλλακτον καὶ ἑνιαῖον τῆς βουλῆς · τῷ δέ γε Υἱῷ τῆς μελλούσης κρίσεως ἀφορίζεται πρὸ ἀξίωμα διὰ πολλὰς καὶ θεοπρεπεῖς ἐννοίας , οὐχ ὡς ἀφεστώτων τοῦ Πατρὸς ἢ τοῦ Πνεύματος τῆς συνεργίας , τὸν δὲ Υἱὸν κρίσιν ἀναδεξάμενον ταύτης ἔχειν τὴν ἡγεμονίαν · πρῶτον μὲν διότι Δημιουργὸς καὶ οἰκονόμος αὐτὸς λέγεται τῶν τε δημιουργημάτων ἃ κατ´ ἀρχὰς ἐκ μὴ ὄντων ὑπέστη , καὶ τῆς μετὰ τὴν συντριβὴν τοῦ ἀνθρωπίνου γένους ἀνανεώσεως πε καὶ ἀναπλάσεως . Ἔδει δὲ ἄρα ὃς τὴν δημιουργίαν καὶ πρόνοιαν τῆς ἀνθρώπων φύσεως καθ´ ἑκατέραν προαγωγὴν ἀνεδέξατο , τοῦτον αὐτοῖς καὶ κριτὴν καθεστάναι · συνέχεται γὰρ καὶ συνδιαπλέκεται τῇ δημιουργίᾳ μὲν ἡ πρόνοια , τῇ προνοίᾳ δὲ ἡ τῶν προνοουμένων κρίσις καὶ ἐξέτασις . Διόπερ εὐλόγως τε καὶ δικαίως ᾧ τὸ κτίζειν καὶ ἀνακαινίζειν πρᾶξις γέγονε , πρὸς τοῦτον καὶ τὴν κρίσιν τοῦ πλάσματος ἀναφέρεσθαι · δεύτερον δὲ , εἰ νομοθέτου μάλιστα τὸ κρίνειν τοὺς οἷς κατὰ χάριν ἐνομοθετήθη πολιτεύεσθαι ΡΑΤΙΟΙ . Σε . ΟΙ .
Lemmas: σαρκόω ἐντρυφάω καί ἀπολαύω ὁ ὑπέρ ἔννοια . πός γάρ ἢ πῶς εἄν ὁ ἡμέτερος γένος χαρίζομαι , ἀνθρώπινος φύσις ἢ ἀγγελικός ὁ περί ἐγώ οἰκονομία ὑπέρχομαι , ἐν δεξιός ὁ Θεός καί πατήρ ἰδρύω καί πᾶς ἀγγελικός καί ἀρχάγγελος χοροστασία ὑπεράνω γίγνομαι , καί τιμή καί δόξα ἀπολαύω τοσοῦτος καί τηλικόσδε , ὡς καί αὐτός ὁ ἄνω δύναμις καί ἐγγύς Θεός ἵστημι , ἐπιθυμέω μέν εἰς ὁ ἡμέτερος δόξα ὅς διά ὁ φύραμα ἀπολαύω παρακύπτω , μείζων δέ ὁ ἐπιτυχία ὁ ἐπιθυμία ευρισκονοεω · Ταύτη δέ γε ὁ μακάριος καί ανέκφραστος καί ὑπέρ ἔννοια λῆξις ὁ ἀνθρώπινος γένος ὁ στέρησις ὑπομένω , ἅτε δή μηδέ ὁ φύραμα ἐγώ δις ἀνθρώπινος ἢ ἀγγελικός ἕνωσις ὁ δόξα ἐν ὅς νῦν ἐκλάμπω ὁ ἀπόλαυσις προσλαμβάνω , μηδέ πρός ὁ τοιοῦτος ἐγώ ἀνατρέχω ἰσχύς καί ῥώμη καί ὁ τιμή ὁ ἐξαίρω , τίς εἄν παρίημι ὁ ἐχθρός καθ´ ἐγώ τόλμα · τίς δδʹ οὐ ἀναφέρω μηχανή , δις ὅς πάλιν ἐλπίς τρέφω ὑποχείριος λαμβάνω ὁ γένος , καί ὑπό ὁ ἀρχαῖος αὐτός καθέλκω τυραννίς ; κατά τίνω καί ὁ κράτος ἀναλαμβάνω οὐ ἐπαίρω ; καί ὁ φρύαγμα ὁ πρότερος μείζων οὐ ἐναποδείκνυμι ; καί ὁ οὐρανός αὐτός πολυπραγμονέω οὐ ἡγέομαι τόλμα ; διά γοῦν οὗτος καί πολύς τοιοῦτος . θεοσοιοιος ἄρα καί ὁράω πῶς ὁ ὁ Θεός Λόγος καί υἱός καί θεός ἀληθινός , καί οὐ ἕτερος τις παρ´ αὐτός , ὁ ἡμέτερος προσλαμβάνω σάρξ ὁ κοινός ὁ γένος σωτηρία ἐργάζομαι , ἐρώτησις Ρίβα . Τ δάπτω κατά ὁ μέλλω αἰών κριτής μόνος καθέζομαι ὁ υἱός ; ὅς . πᾶσα μέν δημιουργία καί πᾶς πρᾶξις , ὅς ἐνεργέω λέγω εἷς ὁ ὑπόστασις ὁ θεαρχικός κοινός ἔργον εἰμί καί ὁ ἄλλος , ὅσος γε εἰς ὁ ὅμοιος πρόνοια ἵημι , καί ὁ ὁ ἐξουσία καί ἀγαθότης ἀπαράλλακτος καί ἑνιαῖος ὁ βουλή · ὁ δέ γε υἱός ὁ μέλλω κρίσις ἀφορίζω πρό ἀξίωμα διά πολύς καί θεοπρεπής ἔννοια , οὐ ὡς ἀφίστημι ὁ πατήρ ἢ ὁ πνεῦμα ὁ συνεργία , ὁ δέ υἱός κρίσις ἀναδεξάμενον οὗτος ἔχω ὁ ἡγεμονία · πρῶτος μέν διότι Δημιουργός καί οἰκονόμος αὐτός λέγω ὁ τε δημιούργημα ὁ κατ´ ἀρχή ἐκ μή εἰμί ὑφίστημι , καί ὁ μετά ὁ συντριβή ὁ ἀνθρώπινος γένος ἀνανέωσις μετά καί ἀνάπλασις . δέω δέ ἄρα ὅς ὁ δημιουργία καί πρόνοια ὁ ἄνθρωπος φύσις καθ´ ἑκάτερος προαγωγή ἀναδέχομαι , οὗτος αὐτός καί κριτής καθίστημι · συνέχω γάρ καί συνδιαπλέκω ὁ δημιουργία μέν ὁ πρόνοια , ὁ πρόνοια δέ ὁ ὁ προνοέω κρίσις καί ἐξέτασις . διόπερ εὔλογος τε καί δικαίως ὅς ὁ κτίζω καί ἀνακαινίζω πρᾶξις γίγνομαι , πρός οὗτος καί ὁ κρίσις ὁ πλάσμα ἀναφέρω · δύο δέ , εἰμί νομοθέτης μάλιστα ὁ κρίνω ὁ ὅς κατά χάρις νομοθετέω πολιτεύω ΑΤ . Σε . ὁ .