cogPG.PG101 263
τὸ ψεῦδος παρέχεται . Πῶς γὰρ ἂν ἦ λέγειν · Πᾶς ἄνθρωπος ἢ πᾶν ζῶον σωματικὸν , τῆς , Οὐδεὶς ἄνθρωπος καὶ οὐδέν ζῶον σωματικὸν , διαῤ ῥήδαν ἀπαληθευούσης ; Ἕτι δὲ πῶς οὐκ ἂν σωματικὰ , ἂ σῶμα τὸ ὑποκείμενον ἐκδιδάσκει ; πῶς δ´ ἅν τῆς σωματικῆς ἀλλοτριωθείη κλήσεώς τε καὶ συστάσεως ; Τῆς μὲν γὰρ ἀσωμάτου διέστηκε φύσεως , τῶν δὲ σωματικῶν ἰδιωμάτων ἀνακεχώρηκε · καὶ τίνα ἂν ὧσπέλθοι τῶν ὄντων κλῆρον , εἰ καὶ τῶν σωματικῶν πις ὁρίων αὐτὸ ὑπερορίσειεν ; Εἰ δέ γέ τις ἐθέλοι καὶ ἄλλως ἐπισκοπεῖν , οὐκ ἔλαττον εὐρήσει τῶν ἀπορουμένων τὸ εὐδιάλυτον . Καὶ γὰρ ὁ μὲν Σωκράτης ἄνθρωπος ἢ ζῶον καθ´ αὐτό · ὁ δὲ ἄνθρωπος ἢ τὸ ζῶον σωματικὸν οὐ καθ´ αὑτὸ οὐδ´ ἄνωθεν , οὐδὲ φόσει · ὰλλ´ ὡς ἐξαγγελτικὸν καὶ δηλωτικὸν ὑποκειμένου σώματος καὶ τὴν πρὸς αὐτὸ περιπτυσσόμενον σχέσιν . Οὐκοῦν οὐκ ἑστι λόγος , ὃς τὸν Σωκράτην ἀπαιτεῖ σωματικὸν καλεῖσθαι · ἐκ προτάσεων γὰρ ἑτερογενῶν καὶ ἀνομοίων διαπλέκεται , ὡς μηδὲ δύο δυναμένων τοῦ αὐτοῦ λόγου μέρη λέγεσθαι , ἀλλὰ τὴν ἴσως ἑτέραν , θατέρου δὲ τὴν ἑτέραν , καὶ τούτων πρὸς ἀλλήλους τὸ ἀκοινώνητον συνδιασωζόντων · εἰκότως οὖν ἐκ τῆς τοιαύτης ἀλλοφύλου πλοκῆς καὶ συγχύσεως οὐδὲν ἅν συμπερανθείη . δʹ . Ἀλλὰ γὰρ κἀκεῖνο μοι συνορᾶ δριμύτερον ὃν τοῦ προκειμένου · εἰ γὰρ ὁ Σωκράτης καὶ τὸ προσεχῶς κατηγορούμενον καὶ κυρίως ἀπαγγέλλον τὸ ὑποκείμενον οὐκ ἂν ἀπαιτηθείη τὰ αὐτοῦ μεταδοῦναι τῷ δηλουμένῳ · καίτοι καὶ τῆς μείζονος ἐνταῦθα , συλλογιστικὸν εἴ τις ἐθέλει συνθεῖναι , δυναμένης ἀμωσγέπως εἰς τό καθολικὸν σχῆμα προελθεῖν . Οὐ γὰρ τὸ πρᾶγμα , ὅπερ ἡ Σωκράτου ἐδήλου φωνὴ , ἀπαγγελσικὸν ἢ δηλωτικὸν ἐρεῖ τις τοῦ ὑποκειμένου , οὐμενοὖν οὐκ ἔχων εἰς βλάβην ἀποῤῥέοντα τὸν λογισμόν · εἰ δὲ τοῦτο , πῶς οὐχὶ πολλῷ μᾶλλον τῶν διὰ μέσου τοῦ Σωκράτους κατηγορουμένων ἅπας ἐκστήσεται λόγος τὰ ἑπόμενα μὴ καθ´ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τοῦ Σωκράτους ἕλκειν τε καὶ μεθαρμόζειν εʹ . Ἡ δὲ διαίρεσις , ἡ τὴν οὐσίαν εἰς σῶμα διαστέλλουσα καὶ ἀσώματον , οὐκ ἂν ἐκσταίη θεωρίας ἐπιλυομένης τὸ ζήτημα , εἴ τις ἀποδοίη λόγον , πρὸς τὸ ἔσχατα καὶ τελευταῖα τῶν ὑποκειμένων ἀφορῶσαν οὔτω τὴν τομὴν ἐργάσασθαι . Εἰ γὰρ καὶ ἄνωθεν δοκεῖ προῖέναι τὸ τῆς διαιρέσεως , ἀλλ´ οὖν διὰ τῆς κάτωθεν πολυπραγμοσύνης τάς τε αἰσθήσεις ἐπικούρους φέρων τῆς κρίσεως ὁ λογισμὸς καὶ τὸ περὶ τὰ καθέκαστα ἀπλανὲς ἐκεῖθεν συναθροισάμενος ἑαυτῷ καὶ οὕτως ἐπὶ τὴν κοινοτέραν θεωρίαν ἀναδραιὼν ὥσπερ ἀπό τινος περιωπῆς ἐμπειρότερόν τε καὶ σοφώτερον τὰ κατωτέρω τε διορᾷ καὶ τὴν διαιρετικὴν προηνέγκατο μέθοδον , μεταγενεστέραν μὲν δηλονότι τῆς προειρημένης οὗσαν , ὥσπερ ταύτην , ἢν ἐθέλουσιν ἀναλυτικὴν ὀνομάζειν . Ἀλλὰ πρὸς τοῦτο μὲν καὶ ἑτέροις ἄν τις χρήσαιτο λόγοις · διότι καὶ τοὺς πολλοὺς πρὸς τὴν ὑψηλοτέραν ταύτην καὶ ἐμφιλόσοφον
Lemmas: ὁ ψεῦδος παρέχω . Πῶς γάρ εἄν εἰμί λέγω · Πᾶς ἄνθρωπος ἢ πᾶς ζῷον σωματικός , ὁ , οὐδείς ἄνθρωπος καί οὐδείς ζῷον σωματικός , διαίρω ῥήδαν ἀπαληθεύω ; ἔτι δέ πῶς οὐ εἄν σωματικός , ὅς σῶμα ὁ ὑπόκειμαι ἐκδιδάσκω ; πῶς δδʹ ὅς ὁ σωματικός ἀλλοτριόω κλῆσις τε καί σύστασις ; ὁ μέν γάρ ἀσώματος διΐστημι φύσις , ὁ δέ σωματικός ἰδίωμα ἀναχωρέω · καί τίς εἄν ὧσπέλθοι ὁ εἰμί κλῆρος , εἰμί καί ὁ σωματικός Πῖς Ὁρίων αὐτός ὑπερορίζω ; εἰμί δέ γε τις ἐθέλω καί ἄλλως ἐπισκοπέω , οὐ μικρός εὑρίσκω ὁ ἀπορέω ὁ εὐδιάλυτος . καί γάρ ὁ μέν Σωκράτης ἄνθρωπος ἢ ζῷον καθ´ αὐτός · ὁ δέ ἄνθρωπος ἢ ὁ ζῷον σωματικός οὖον καθ´ ἑαυτοῦ οὐδός ἄνωθεν , οὐδέ Φόσεϊ · άλλος ὡς ἐξαγγελτικός καί δηλωτικός ὑπόκειμαι σῶμα καί ὁ πρός αὐτός περιπτύσσω σχέσις . οὐκοῦν οὐ εἰμί λόγος , ὅς ὁ Σωκράτης ἀπαιτέω σωματικός καλέω · ἐκ πρότασις γάρ ἑτερογενής καί ἀνόμοιος διαπλέκω , ὡς μηδέ δύο δύναμαι ὁ αὐτός λόγος μέρος λέγω , ἀλλά ὁ ἴσως ἕτερος , θατέρου δέ ὁ ἕτερος , καί οὗτος πρός ἀλλήλων ὁ ἀκοινώνητος συνδιασῴζω · εἰκότως οὖν ἐκ ὁ τοιοῦτος ἀλλόφυλος πλοκή καί σύγχυσις οὐδείς ὅς συμπεραίνω . δέ . ἀλλά γάρ ἐκεῖνος ἐγώ σύνορος δριμύς ὅς ὁ πρόκειμαι · εἰμί γάρ ὁ Σωκράτης καί ὁ προσεχῶς κατηγορέω καί κύριος ἀπαγγέλλω ὁ ὑπόκειμαι οὐ εἄν ἀπαιτέω ὁ αὐτός μεταδίδωμι ὁ δηλέομαι · καίτοι καί ὁ μείζων ἐνταῦθα , συλλογιστικός εἰμί τις ἐθέλω συντίθημι , δύναμαι ἀμωσγέπως εἰς ὁ καθολικός σχῆμα προέρχομαι . οὖον γάρ ὁ πρᾶγμα , ὅσπερ ὁ Σωκράτης δηλόω φωνή , ἀπαγγέλλω ἢ δηλωτικός εἴρω τις ὁ ὑπόκειμαι , ουμενω οὐ ἔχω εἰς βλάβη απορρέων ὁ λογισμός · εἰμί δέ οὗτος , πῶς οὐ πολύς μᾶλλον ὁ διά μέσος ὁ Σωκράτης κατηγορέω ἅπας ἐξίστημι λόγος ὁ ἕπομαι μή καθ´ αὐτός καί ἐπί ὁ Σωκράτης ἕλκω τε καί μεθαρμόζω εἰ . ὁ δέ διαίρεσις , ὁ ὁ οὐσία εἰς σῶμα διαστέλλω καί ἀσώματος , οὐ εἄν ἐξίστημι θεωρία ἐπιλύω ὁ ζήτημα , εἰμί τις ἀποδίδωμι λόγος , πρός ὁ ἔσχατος καί τελευταῖος ὁ ὑπόκειμαι ἀφοράω οὐτάω ὁ τομή ἐργάζομαι . εἰμί γάρ καί ἄνωθεν δοκέω προΐημι ὁ ὁ διαίρεσις , ἀλ οὖν διά ὁ κάτωθεν πολυπραγμοσύνη ὁ τε αἴσθησις ἐπίκουρος φέρω ὁ κρίσις ὁ λογισμός καί ὁ περί ὁ καθέκαστα ἀπλανής ἐκεῖθεν συναθροίζω ἑαυτοῦ καί οὕτως ἐπί ὁ κοινός θεωρία ἀνατρέχω ὥσπερ ἀπό τις περιωπή ἔμπειρος τε καί σοφός ὁ κατωτέρω τε διοράω καί ὁ διαιρετικός προφέρω μέθοδος , μεταγενής μέν δηλονότι ὁ προερέω ὕω , ὥσπερ οὗτος , εἄν ἐθέλω ἀναλυτικός ὀνομάζω . ἀλλά πρός οὗτος μέν καί ἕτερος ἄν τις χράω λόγος · διότι καί ὁ πολύς πρός ὁ ὑψηλός οὗτος καί ἐμφιλόσοφος