cogPG.PG101 236
ἐκείνης κενοσπουδίας , οὐδὲ κατά γε τὸν χρόνον παρατείνεσθαι σαυτῷ διεπράξω , οὐδέ τινα πρόφασιν πολλὰ διανοησάμενος εὗρες . Ἀλλὰ γὰρ σὺ μὲν ματαιοπονῶν καὶ τὰ ἄνω κάτω ποιῶν θᾶττον παρέρχη καὶ πρὸς ἃ μηδ´ ἀκοῇ φέρειν ἀνεκτὸν νομίζειν , τρέμων καὶ ἀμηχανῶν καταδύεις · οὐδὲν δ´ ἐπὶ βραχύτατον σαυτῷ προστιθείς τοῦ χρόνου , μὴ ὃτι γε τῇ παρατάξει συμπαρατεινόμενος τοῦ ἀψύχου καὶ ἀκινήτου · αὐτὸ δὲ τὸ πατούμενον ἔδαφος ἡ φύσις ἡ ἀναίσθητος καὶ μὴ κινουμένη ἕστηκεν καὶ ἄιαιμένει οὐ πολλοὺς μόνον ἐξαλλάττουσα , κατηγόρου μὲν τάξιν λαβεῖν παρὰ σοῦ συνελασθεῖσα , κατηγοροῦσα δὲ τῆς σῆς κενοσπουδίας καὶ τῶν σοβαρῶν ἐνθυμήσεως διά περὶ τῆς ἐν τοσούτῳ χρόνῳ διαμονῆς καὶ παραστάσεως · καὶ διότι μηδὲν ἐξαλλάττουσα ὤφθη τῶν ὑπὸ τῆς Προνοίας αὐτῇ κεχαρισμένων · σοῦ τοῦ λόγῳ τιμηθέντος διὰ τῆς περὶ τὰ μάταια σπουδῆς καὶ φιλονεικίας , πάντα τἀναντία τῆς δημιουργικῆς διαπραξαμένου κηδεμονίας καὶ ἀνεπισχέτῳ ῥύμῃ φερομένου πρὸς ἂ τε νόμοι θεῖοι διεκώλυον , καὶ θεσοὶ φύσεως Κνιωθεν καταβληθέντες ἐδυσχέραινον , ὕβριν ἀφόρητον τὴν σὴν κενοσπουδίαν καὶ τὸ ὀξύῤῥοπον περὶ τὰ μάταια φέροντες · ὡς δι´ αὐτῶν τῆς διαβολῆς παραπεμποκένης εἰς τὸν πανσόφως τε καὶ φιλανθρώπως , καὶ οὗ μή ἐστι μήτε φιλανθρωπότερον μήτε ἄμεινον , μήτε λόγῳ φράσαι , μήτε λογισμοῖς ἀναπλάσαι δημιουργήσαντά τε καὶ προνοησάμενον τὰ ἡμέτερα . Ἀλλὰ γὰρ σοὶ μὲν ἴσως ἱκανὰ καὶ ταῦτα . εὑρεῖν δ´ ἔστιν ἐνίους γενεὰν μὲν ἐκπορευομένην καὶ ἐκβαλλομένην τὸ Ἰουδαίων γένος ἐκλαμβάνοντας , γενεὰν δὲ ἐρχομένην καὶ διαμένουσαν τὰ τέκνα τῆς χάριτος ἅτε δὴ τοῦ θείου σπόρου καὶ τῆς κατὰ Χριστὸν γεωργίας ἀνα . Ἐλαστήσαντα · γῆν δὲ εἰς τὸν αἰῶνα ἑστάναι τήν τε Παλαιὰν καὶ Νέαν Γραφήν · ὅτι τε τὸ καρποφόρον τῶν ἀρετῶν ὁρᾷν ἔστιν αὐταῖς ἐνευθηνούμενον , καὶ τῶν νόμων καὶ τῶν ἐπαγγελιῶν τὸ δι´ αἰῶνος ἀκίνητον · ὧν τὰς μὲν τοῖς δικαίοις ἀπενείμαντο , ταῖς δὲ τοὺς ἀμαρτωλοὺς καὶ ἀμετανόητα πλημμελήσαντας παραΕΡΩΤΗΣΙΣ Ξϛʹ . « Δίκαιος μὲν ὡς φοῖνιξ ἀνθήσει , καὶ ὡς ἡ κέδρος ἡ ἐν τῷ Λιβάνῳ πληθυνθήσεται . » Δι´ ἑκατέρας λέξεως τῆς δικαιοσύνης τὸ κέρδος , καὶ τῶν καλῶν ἡ εὐφθονία τι καὶ εὐθῃνία διαγγέλλεται , διά τε τοῦ ἀνθήσει δηλονότι καὶ τοῦ πληθυνθήσεται . Οὗτος ὁ δίκαιος , κἂν μαστίζηται , κἂν στρεβλοῦται , κἂν πάσχῃ τὰ ἀλ γεινότερα , κἂν πρὸς σφαγὴν , κἂν πρὸς θάνατον , κἂν πρὸς σταυρὸν ἀπάγηται , οὐδὲν ἧττον ὡς φοῖνιξ ἀνθεῖ καὶ ὡσεὶ κέδρος πληθυνθήσεται , πολλαπλασίω τῶν τόνων καὶ παθημάτων τὴν ἀπόλαυσιν εὑρίσκων , καὶ τοῖς ἀδιηνήτοις ἀγαθοῖς ἐντρυφῶν τε καὶ ἐνευθηνούμενος . Τίς οὖν ἐστιν ὁ δίκαιος ὁ ἐν τῷ δικαίῳ αὐτοῦ ἀπολλύμενος , καὶ τίνα τρόπον ἀπόλλυται ; ἢ δηλονότι
Lemmas: ἐκεῖνος κενοσπουδία , οὐδέ κατά γε ὁ χρόνος παρατείνω σεαυτοῦ διαπράσσω , οὐδέ τις πρόφασις πολύς διανοέομαι εὑρίσκω . ἀλλά γάρ σύ μέν ματαιοπονέω καί ὁ ἄνω κάτω ποιέω ταχύς παρέρχομαι καί πρός ὁ μηδ´ ἀκοή φέρω ἀνεκτός νομίζω , τρέμω καί ἀμηχανέω καταδύω · οὐδείς δδʹ ἐπί βραχύς σεαυτοῦ προστίθημι ὁ χρόνος , μή ὅτι γε ὁ παράταξις συμπαρατείνω ὁ ἄψυχος καί ἀκίνητος · αὐτός δέ ὁ πατέω ἔδαφος ὁ φύσις ὁ ἀναίσθητος καί μή κινέω ἵστημι καί ἀείδω οὖον πολύς μόνος ἐξαλλάσσω , κατήγορος μέν τάξις λαμβάνω παρά σύ συναιρέω , κατηγορέω δέ ὁ σός κενοσπουδία καί ὁ σοβαρός ἐνθύμησις διά περί ὁ ἐν τοσοῦτος χρόνος διαμονή καί παράστασις · καί διότι μηδείς ἐξαλλάσσω ὁράω ὁ ὑπό ὁ Πρόνοια αὐτός χαρίζομαι · σύ ὁ λόγος τιμάω διά ὁ περί ὁ μάταιος σπουδή καί φιλονεικία , πᾶς τἀναντία ὁ δημιουργικός διαπράσσω κηδεμονία καί ἀνεπίσχετος ῥύμη φέρω πρός ὅς τε νόμος θεῖος διακωλύω , καί θεός φύσις Κνιωθεν καταβάλλω δυσχεραίνω , ὕβρις ἀφόρητος ὁ σός κενοσπουδία καί ὁ οξυρροπως περί ὁ μάταιος φέρω · ὡς δις αὐτός ὁ διαβολή παραπέμπω εἰς ὁ πάνσοφος τε καί φιλάνθρωπος , καί ὅς μή εἰμί μήτε φιλάνθρωπος μήτε ἀγαθός , μήτε λόγος φράζω , μήτε λογισμός ἀναπλάσσω δημιουργέω τε καί προνοέω ὁ ἡμέτερος . ἀλλά γάρ σύ μέν ἴσως ἱκανός καί οὗτος . εὑρίσκω δδʹ εἰμί ἔνιοι γενεά μέν ἐκπορεύω καί ἐκβάλλω ὁ Ἰουδαῖος γένος ἐκλαμβάνω , γενεά δέ ἐρχόμενος καί διαμένω ὁ τέκνον ὁ χάρις ἅτε δή ὁ θεῖον σπόρος καί ὁ κατά Χριστός γεωργία ἀνα . Ἐλαστήσαντα · γῆ δέ εἰς ὁ αἰών ἵστημι ὁ τε Παλαιή καί νέος γραφή · ὅτι τε ὁ καρποφόρος ὁ ἀρετή ὁράω εἰμί αὐτός ἐνευθηνέομαι , καί ὁ νόμος καί ὁ ἐπαγγελία ὁ δις αἰών ἀκίνητος · ὅς ὁ μέν ὁ Δίκαιος ἀπονέμω , ὁ δέ ὁ ἁμαρτωλός καί αμετανόητος πλημμελέω Σαρ ξϛʹ . « Δίκαιος μέν ὡς Φοῖνιξ ἀνθέω , καί ὡς ὁ κέδρος ὁ ἐν ὁ Λίβανος πληθύνω . » Δις ἑκάτερος λέξις ὁ δικαιοσύνη ὁ κέρδος , καί ὁ καλός ὁ εὐφθονία τίς καί εὐθηνία διαγγέλλω , διά τε ὁ ἀνθέω δηλονότι καί ὁ πληθύνω . οὗτος ὁ δίκαιος , κἀν μαστίζω , κἀν στρεβλόω , κἀν πάσχω ὁ ἀλ γεινοτερος , κἀν πρός σφαγή , κἀν πρός θάνατος , κἀν πρός σταυρός ἀπάγω , οὐδείς κακός ὡς Φοῖνιξ ἀνθέω καί ὡσεί κέδρος πληθύνω , πολλαπλάσιος ὁ τόνος καί πάθημα ὁ ἀπόλαυσις εὑρίσκω , καί ὁ ἀδιηνήτοις ἀγαθός ἐντρυφάω τε καί ἐνευθηνέομαι . Τῖς οὖν εἰμί ὁ δίκαιος ὁ ἐν ὁ Δίκαιος αὐτός ἀπόλλυμι , καί τίς τρόπος ἀπόλλυμι ; ἢ δηλονότι