cogPG.PG101 66
νίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων , καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται αὐτῷ , οὐδεὶς αὐτῶν οὔτε ἀποστασίας οὗτε φιλονεικίας ἢ ἀγνοίας εἰς τὸ μὴ συνιδεῖν τὴν κατὰ πάντων κυριότητα καὶ τὸ κράτος , ἐπιπροσθήσει γνόφος ἢ ἀχλύς . δρʹ . Ἀλλ´ ὅπερ ἐλέγετο μὲν ἡ περὶ τῆς στιγμῆς σκέψις οὐ μόνον ἐν τοῖς θεοπνεύστοις τοῦ Παύλο . ῥητοῖς , κακουργήμασι μὲν δίδωσι πλάνης ἀφορμὰς , ἀκριβολογουμένη δὲ καταστρέφει τὰς τῆς ἀπάτης μηχανάς , ἀλλὰ καὶ ἐν αὐταῖς ταῖς Δεσποτικαῖς τε καὶ Κυριακαῖς φωναῖς οὐ τὴν τυχοῦσαν πρὸς ἑκάτερα δίδωσι ῥοπήν . Οἱ γὰρ αὐτοὶ τῆς ἀποστασίας ἐρασταί , τῆς Δεσποτικῆς δημιουργίας τὸ ὡραῖον τοῦτο καὶ θαυμασιώτατον φιλοτέχνημα , τὸν ὁρώμενον λέγω καὶ περικαλλῆ κόσμον , οὐ θέλοντες ἀνομολογεῖν ἔργον εἶναι τοῦ Δημιουργοῦ , ἀλλ´ εἰς ἑτέραν ἄτοπον φιλονεικοῦντες ἀναφέρειν ἀρχὴν τὸ , « Πάντα δι´ αὐτοῦ εγένετο , καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲν δ γέγονεν , » οὐκ ἀγαπῶσι καταλήγειν εἰς στιγμήν · συνείροντες δὲ τοῖς προλαβοῦσι καὶ τὸ ἐν αὐτῷ , οὕτως λήγουσαν τὴν φωνὴν ἀφιᾶσιν εἰς στιγμήν . Διὰ τί ; Ἵνα τὰ ἐν αὐτῷ δι´ αὐτοῦ γενέσθαι λέγοντες μόνον , ὀποῖα ἂν αὐτῶν καὶ τὸ μάταιον τῶν λογισμῶν ἀναπλάσοι , τῶν γεγονότων λοιπῶν ἀπάντων τὴν γένεσιν αὐτὸν ἀφαιρήσωσι καὶ δημιουργίαν . Ὁρᾷς , καὶ οὗ βραχύτερον οὐκ ἔστιν εὐρεῖν , μὴ τῇ πρεπούσῃ κρίσει καθυποβληθὲν , οἵων ἀτόπων τε καὶ δυσσεβεστάτων νοημάτων ἀφορμὴ τοῖς ἀσεβοῦσι καθίσταται καὶ καταφυγή ; Δνʹ Οὐκ ἀγνοῶ δὲ ὡς καὶ ἄλλας τινὰς ἐπαναστάσεις ἡ αὐτόλεκτος αὕτη καὶ Δεσποτικὴ παρὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν ὑπέστη φωνή . Ὁ μὲν γὰρ κοινὸς τῆς ἀληθείας καὶ ἀπερίεργος λόγος μετὰ τὸ , « Πάντα δι´ αὐτοῦ ἐγένετο , καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἓν ὃ γέγονεν , » ὡς καὶ προείρηται , οὕτως ἐπάγει τὴν στιγμήν · οἱ δὲ στίζουσι μὲν μετὰ τὸ οὐδὲν ; ἀρχῆς δὲ ἀπ´ ἄλλης προφέροντες τὸ , « Ὁ γέγονεν ἐν αὐτῷ ζωὴ ἦν , » νοῦν μὲν ἀναγκαῖον οὐδένα δηλοῦσιν , ἀνοίγουσι δὲ τοῖς βουλομένοις τὰ μυστικὰ καὶ φρικτὰ κάλλη τῶν ἱερῶν ἡμῶν Λογίων κατορχεῖσθαι πλατεῖαν ὀδόν . Τί γὰρ ἐόν ἀρκεῖσθαι τοῖς ἐγνωσμένοις καὶ κάλλιστα τῆς ἐρμηνείας ἔχουσιν , ὑπερορῶντας ταῦτα ζητεῖν , τοῖς μηδὲν ὅμοιον κεκτημένοις , καινότητα δὲ μόνον χαριζομένοις , καλλωπίζεθαι ; Καὶ οὐ κατὰ πάντων φέρω τὴν ψῆφον , ἀλλ´ ὧν ἡ γνώμη τὸν λόγον μοι Καίκνυσιν ἐπαληθεύοντα . ἄρχει δὲ τῆς ὁδοῦ ταύτης , ὅσα γε τὴν ἐμὴν οὐκ ἔλιπε μνήμην , ὁ πολυμαθὴς μὲν οὐδὲν δὲ ἦττον ἢ πολυπλανὴς Ὡριγένης ἐκδέχεται δὲ τὴν μίμησιν ὁ Πνευματομάχος [ Μαοκ οοῖυε ] , εἰ καὶ μὴ τῆς δυσσεβείας ὐ γὰρ ἅμα τε τὸν στιγμὴν ἐκεῖνος ὑπερετίθει , καὶ τὴν ἀσέβειαν διὰ τοῦ ῥητοῦ μετεδίδασκεν ) , ἀλλ´ οὖν γε τῆς περὶ
Lemmas: Νίων καί ἐπίγειος καί καταχθόνιος , καί πᾶς γλῶσσα ἐξομολογέω αὐτός , οὐδείς αὐτός οὔτε ἀποστασία ὅστε φιλονεικία ἢ ἄγνοια εἰς ὁ μή συνοράω ὁ κατά πᾶς κυριότης καί ὁ κράτος , ἐπιπρόσθησις δνόφος ἢ ἀχλύς . δρῦς . Ἀλ ὅσπερ λέγω μέν ὁ περί ὁ στιγμή σκέψις οὖον μόνος ἐν ὁ θεόπνευστος ὁ Παύλος . ῥητός , κακούργημα μέν δίδωμι πλάνης ἀφορμή , ἀκριβολογέομαι δέ καταστρέφω ὁ ὁ ἀπάτη μηχανή , ἀλλά καί ἐν αὐτός ὁ δεσποτικός τε καί κυριακός φωνή οὖον ὁ τυγχάνω πρός ἑκάτερος δίδωμι ῥοπή . ὁ γάρ αὐτός ὁ ἀποστασία ἐραστής , ὁ δεσποτικός δημιουργία ὁ ὡραῖος οὗτος καί θαυμάσιος φιλοτέχνημα , ὁ ὁράω λέγω καί περικαλλής κόσμος , οὖον ἐθέλω ἀνομολογέω ἔργον εἰμί ὁ Δημιουργός , ἀλ εἰς ἕτερος ἄτοπος φιλονεικέω ἀναφέρω ἀρχή ὁ , « Πάν δις αὐτός γίγνομαι , καί Χωρὶς αὐτός γίγνομαι οὐδείς δ γίγνομαι , » οὐ ἀγαπάω καταλήγω εἰς στιγμή · συνείρω δέ ὁ προλαμβάνω καί ὁ ἐν αὐτός , οὕτως λήγω ὁ φωνή ἀφίημι εἰς στιγμή . Ζεύς τίς ; ἵνα ὁ ἐν αὐτός δις αὐτός γίγνομαι λέγω μόνος , ὁποῖος εἄν αὐτός καί ὁ μάταιος ὁ λογισμός ἀναπλάσσω , ὁ γίγνομαι λοιπός ἀπαντάω ὁ γένεσις αὐτός ἀφαιρέω καί δημιουργία . ὁράω , καί ὅς βραχύς οὐ εἰμί εὑρίσκω , μή ὁ πρέπω κρίσις καθυποβάλλω , οἷος ἄτοπος τε καί δυσσεβής νόημα ἀφορμή ὁ ἀσεβέω καθίστημι καί καταφυγή ; ΔΝΟ οὐ ἀγνοέω δέ ὡς καί ἄλλος τις ἐπανάστασις ὁ αὐτόλεκτος οὗτος καί δεσποτικός παρά ὁ αὐτός αἴτιος ὑφίστημι φωνή . ὁ μέν γάρ κοινός ὁ ἀλήθεια καί ἀπερίεργος λόγος μετά ὁ , « Πάν δις αὐτός γίγνομαι , καί Χωρὶς αὐτός γίγνομαι οὐδέ εἷς ὅς γίγνομαι , » ὡς καί προερέω , οὕτως ἐπάγω ὁ στιγμή · ὁ δέ στίζω μέν μετά ὁ οὐδείς ; ἀρχή δέ ἀπ´ ἄλλος προφέρω ὁ , « ὁ γίγνομαι ἐν αὐτός ζωή εἰμί , » νόος μέν ἀναγκαῖος οὐδείς δηλόω , ἀνοίγω δέ ὁ βούλομαι ὁ μυστικός καί φρικτός κάλλος ὁ ἱερός ἐγώ Λόγιος κατορχέομαι πλατύς ὀδούς . τις γάρ εἰμί ἀρκέω ὁ γιγνώσκω καί καλῶς ὁ ἑρμηνεία ἔχω , ὑπεροράω οὗτος ζητέω , ὁ μηδείς ὅμοιος κτάομαι , καινότης δέ μόνος χαρίζομαι , καλλωπίζω ; καί οὖον κατά πᾶς φέρω ὁ ψῆφος , ἀλ ὅς ὁ γνώμη ὁ λόγος ἐγώ Καίκνυσιν ἐπαληθεύω . ἄρχω δέ ὁ ὁδός οὗτος , ὅσος γε ὁ ἐμός οὐ λείπω μνήμη , ὁ πολυμαθής μέν οὐδείς δέ ἀίσσω ἢ πολυπλανής Ὡριγένης ἐκδέχομαι δέ ὁ μίμησις ὁ πνευματομάχος [ Μαοκ οἴομαι ] , εἰμί καί μή ὁ δυσσέβεια υἱός γάρ ἅμα τε ὁ στιγμή ἐκεῖνος ὑπερτίθημι , καί ὁ ἀσέβεια διά ὁ ῥητός μεταδιδάσκω ) , ἀλ οὖν γε ὁ περί