cogPG.PG101 243
προβαλλομένης δύο · τοῦτο δὲ τοῦ ῥητοῦ διαφόρους τρόπους σχημάτων ἀναδέχεσθαι πεφυκότος . Ἀλλὰ γὰρ καὶ τό · « Πρὸς σὲ ἡ ἀποστροφὴ αὐτοῦ , » ἐπὶ διαφόρων πραγμάτων οἰκείως ἔχει παραλαμβάνεσθαι . Ἡ μὲν οὗν κατὰ τὴν ἀνάγνωσιν διαφορὰ εἴς τε τὸν ἐρωτηματικὸν τύπον καὶ ἀποφαντικὸν καταμερίζει τὸ λόγιον , οἷον · « Οὐχὶ ἂν ὀρθῶς μὲν προσενέγκῃς , ὀρθῶς δὲ μὴ διέλῃς , καὶ σοὶ γνώριμόν ἐστι καὶ ἀναμφίβολον ὅτι ἥμαρτες ; » καὶ ὅσα τὴν φιλάνθοοπον σοφίαν τοῦ Θεοῦ , κριτὴν αὐτὸν καθίζει τὸν ἡμαρτηκότα τοῦ ἀδικήματος , ἵνα τοὺς οἰκείους λογισμοὺς ἐκεῖνος εὑρὼν φέροντας αὐτῷ τὴν κατάγνωσιν , μᾶλλόν τε πρὸς μετάνοιαν δράμη καὶ τὴν ἄφεσιν θᾶττον συνεπισπάσηται . Καὶ ἡ ἀπόκρισις δὲ τὸ ἐναργῶς προβαλλομένη τῆς συγκαταθέσεως , οὐδὲν ἔλαττον τῇ σιωπῇ τὸ βούλημα περαίνει τοῦ ἐρωτήσαντος , καὶ τὴν ἁμαρτίαν ὁμολογοῦντα τῷ μηδὲ στόμα διᾶραι καὶ φωνὴν ἀφεῖναι θαῤῥεῖν καὶ μὴ βουλόμενον τὸν ἡμαρτηκότα ἐπιδείκνυσι . Καὶ γὰρ εἴωθε ταῖς ἐρωτήσεσιν αἷς ἡ ὁμολογία καὶ συγκατάθεσις τῶν ἐρωτωμένων περιφανῶς τε καὶ ἀδιστάκτως ἔπεται οὐδὲν ἔλαττον ἡ ἀποσιώπησις ἔχουσα τὴν ἰσχὺν , ἀλλὰ μᾶλλον τῆς ἀπαγγελλούσης φωνῆς τὴν συγκατάθεσιν . Καὶ τὸν ἔλεγχον ἂν ἄρα τοῦτο βούλεται ὁ ἐρωτῶν , δριμύτερόν τε ποιεῖ καὶ ἐπικρατέστερον . Σχῆμα μὲν οὖν ἐρωτήσεως ἀναδεχόμενος ὁ λόγος τὴν προκειμένην ἀπαγγέλλει διάνοιαν · τῳ ἀποφαντικῷ δὲ εἴδει μορφούμενος οὐχ ἐνὶ καὶ τῷ αὐτῷ χαρακτῆρι τῆς φωνῆς ἀπαγγέλλεται · ἐπείπερ καὶ διαφόροις τρόποις τῆς συνθέσεως δι´ ἧς αἱ λέξεις ἀλλήλαις ἀρμόζονται , ἐθέλει προάγεσθαι . Ἡ γὰρ ὁ ἀποφαινόμενος ἀποφαίνεται , ὡς οὐκ ἂν ὀρθῶς προσενέγκῃς , ὁρθῶς δὲ μὴ διέλῃς · οἷον ὅτι οὐκ ὀρθῶς προσήνεγκας ὅτι μηδὲ διεῖλες ὀρθῶς · ἢ ὅτι ἐπεὶ μὴ διεῖλες ὀρθῶς , κἂν ὁρθῶς προσενεγκεῖν ἔδοξας , ἥμαρτες · τὴν γὰρ τοῦ μὴ διελεῖν ἁμαρτίαν , τὸ τῆς προσενέξεως ὀρθὸν οὐ διωρθώσατο . Τὸ μὲν οὖν , Ἢμαρτες , ἡ μὲν ἐρώτησις κατὰ συνέπειάν τε καὶ συνέχειαν ἀπαγγέλλει τῶν προτεταγμένων λέξεων · τῶν δὲ κατὰ ἀπόφασιν προενηνεγμένων , ἑκάτερος λόγος κατὰ διαστολὴν ἐπιφέρει τοῖς προλαβοῦσι τὸ , ἥμαρτες · διὰ τοῦτο ἄν ἀ μὴ διελὼν ὀρθῶς , κἂν ὀρθῶς ἔδοξε προσενεγκεῖν , οδὲν ἔλαττον Ἢμαρτε · διότι οὐ μᾶλλον τὸ κατορθωθὲν ἀφαιρεῖται τὸ φθάσαν ἀμάρτημα · ἀλλὰ τὸ διαμαρτηθὲν διαβαῖνον καὶ πρὸς τὸ δόξαν ἐκφυγεῖν τὴν ἀμαρτίαν , εἰς τὸ ὑπεύθυνον συνεφέλκεται . Καὶ γὰρ πολλάκις ἀγαθὸν κακοῦ προηγούμενον καὶ φαῦλον ἀμείνονος , οὐ μεταδίδωσι μᾶλλον τῆς οἱκείας καλλονῆς τὸ κρεῖττον τῷ χείρονι , ἀλλὰ συνεκφαυλίζεται ὡς ἐπίπαν τῇ τοῦ χείρονος φαυλότητι . Καὶ ἀ καθαρὸς δὲ ἁπτόμενος ἀκαθάρτου παρά γε αὐτοῦ τῷ θεόθεν σοφισθέντι τοῦ κόσμουτὴν γένεσιν μεταδίδωσί γε τῆς καθαρότητος παρ´ ᾧ καὶ τὸ βέβηλον μᾶλλον τῷ ἁγίῳ προσαπτόμενον , πρὸς τὴν βεβήλωσιν συντφέλκεται , ἢ τοῦ ἀγίου μεταλαμβάνει τῆς ἁγιότητος · ἀλλ´ οὕτω μὲν ἂν διευκρινηθείη τό - « Οὐκ ἄν ὀρθῶς προσενέγκῃς , ὀρθῶς δὲ μὴ διέλῃς , ἤμαρτες ; » Τὸ δὲ , Ἐσύχασον , καὶ μὴν καὶ τὸ , « Πρὸς οὲ ἡ ἀποστροφὴ αὐτοῦ , καὶ σὺ αὐτοῦ ἄρξεις · » τὸ μὲν , ἀρκέσθητι , φησὶ , τῷ προλαβόντι κακῷ , μηδ´ ἀμαρτίαν ἐφ´ ἁμαρτίᾳ προσθῇς , μηδὲ κακῷ τὸ κακὸν Κοοῦμο οΟϛ
Lemmas: προβάλλω δύο · οὗτος δέ ὁ ῥητός διάφορος τρόπος σχῆμα ἀναδέχομαι φύζω . ἀλλά γάρ καί ὁ · « πρός σύ ὁ ἀποστροφή αὐτός , » ἐπί διάφορος πρᾶγμα οἰκεῖος ἔχω παραλαμβάνω . ὁ μέν ἐν κατά ὁ ἀνάγνωσις διαφορά εἰς τε ὁ ἐρωτηματικόν τύπος καί ἀποφαντικός καταμερίζω ὁ λόγιος , οἷος · « οὐ εἄν ὀρθῶς μέν προσφέρω , ὀρθῶς δέ μή διαιρέω , καί σύ γνώριμος εἰμί καί ἀναμφίβολος ὅτι ἁμαρτάνω ; » καί ὅσος ὁ φιλανθοοψ σοφία ὁ Θεός , κριτής αὐτός καθίζω ὁ ἁμαρτάνω ὁ ἀδίκημα , ἵνα ὁ οἰκεῖος λογισμός ἐκεῖνος εὑρίσκω φέρω αὐτός ὁ κατάγνωσις , μάλα τε πρός μετάνοια τρέχω καί ὁ ἄφεσις ταχύς συνεπισπάω . καί ὁ ἀπόκρισις δέ ὁ ἐναργής προβάλλω ὁ συγκατάθεσις , οὐδείς μικρός ὁ σιωπή ὁ βούλημα περαίνω ὁ ἐρωτάω , καί ὁ ἁμαρτία ὁμολογέω ὁ μηδέ στόμα διαίρω καί φωνή ἀφίημι θαρσέω καί μή βούλομαι ὁ ἁμαρτάνω ἐπιδείκνυμι . καί γάρ εἴωθα ὁ ἐρώτησις ὅς ὁ ὁμολογία καί συγκατάθεσις ὁ ἐρωτάω περιφανής τε καί ἀδιστάκτως ἔπω οὐδείς μικρός ὁ ἀποσιώπησις ἔχω ὁ ἰσχύς , ἀλλά μᾶλλον ὁ ἀπαγγέλλω φωνή ὁ συγκατάθεσις . καί ὁ ἔλεγχος εἄν ἄρα οὗτος βούλομαι ὁ ἐρωτάω , δριμύς τε ποιέω καί ἐπικρατής . σχῆμα μέν οὖν ἐρώτησις ἀναδέχομαι ὁ λόγος ὁ πρόκειμαι ἀπαγγέλλω διάνοια · ὁ ἀποφαντικός δέ εἶδος μορφόω οὐ ἐν καί ὁ αὐτός χαρακτήρ ὁ φωνή ἀπαγγέλλω · ἐπεί καί διάφορος τρόπος ὁ σύνθεσις δις ὅς ὁ λέγω ἀλλήλων ἁρμόζω , ἐθέλω προάγω . ὁ γάρ ὁ ἀποφαίνω ἀποφαίνω , ὡς οὐ εἄν ὀρθῶς προσφέρω , ὀρθῶς δέ μή διαιρέω · οἷος ὅτι οὐ ὀρθῶς προσφέρω ὅτι μηδέ διαιρέω ὀρθῶς · ἢ ὅτι ἐπεί μή διαιρέω ὀρθῶς , κἀν ὀρθῶς προσφέρω δοκέω , ἁμαρτάνω · ὁ γάρ ὁ μή διαιρέω ἁμαρτία , ὁ ὁ προσένεξις ὀρθός οὖον διορθόω . ὁ μέν οὖν , ἁμαρτάνω , ὁ μέν ἐρώτησις κατά συνέπεια τε καί συνέχεια ἀπαγγέλλω ὁ προτάσσω λέξις · ὁ δέ κατά ἀπόφασις προφέρω , ἑκάτερος λόγος κατά διαστολή ἐπιφέρω ὁ προλαμβάνω ὁ , ἁμαρτάνω · διά οὗτος ἄν ὅς μή διαιρέω ὀρθῶς , κἀν ὀρθῶς δοκέω προσφέρω , ὁδός μικρός ἁμαρτάνω · διότι οὖον μᾶλλον ὁ κατορθόω ἀφαιρέω ὁ φθάνω ἁμάρτημα · ἀλλά ὁ διαμαρτάνω διαβαίνω καί πρός ὁ δόξα ἐκφεύγω ὁ ἁμαρτία , εἰς ὁ ὑπεύθυνος συνεφέλκω . καί γάρ πολλάκις ἀγαθός κακός προηγούμενος καί φαῦλος ἀγαθός , οὖον μεταδίδωμι μᾶλλον ὁ οἰκεῖος καλλονή ὁ ἀγαθός ὁ χείρων , ἀλλά συνεκφαυλίζω ὡς ἐπίπαν ὁ ὁ χείρων φαυλότης . καί ὅς καθαρός δέ ἅπτω ἀκάθαρτος παρά γε αὐτός ὁ θεόθεν σοφίζω ὁ κοσμουος γένεσις μεταδίδωμι γε ὁ καθαρότης παρ´ ὅς καί ὁ βέβηλος μᾶλλον ὁ ἅγιος προσάπτω , πρός ὁ βεβήλωσις συντφέλκεται , ἢ ὁ ἅγιος μεταλαμβάνω ὁ ἁγιότης · ἀλ οὗτος μέν εἄν διευκρίνω ὁ - « οὐ ἄν ὀρθῶς προσφέρω , ὀρθῶς δέ μή διαιρέω , ἁμαρτάνω ; » ὁ δέ , Ἐσύχασον , καί μήv καί ὁ , « πρός οεʹ ὁ ἀποστροφή αὐτός , καί σύ αὐτός ἄρχω · » ὁ μέν , ἀρκέω , φημί , ὁ προλαμβάνω κακός , μηδ´ ἁμαρτία ἐφίημι ἁμαρτία προστίθημι , μηδέ κακός ὁ κακός Κοῦμος Ο