cogPG.PG101 190
ναὶ τῆς ὀρθῆς κρίσεως , καὶ τὴν ἑαυτοῦ κεφαλὴν οὐκ ἀποστερεῖ τῆς ἀναῤῥωνυούσης τὸ ἡγεμονικὸν καὶ ἱλαρυνούσης λιπάνσεως . Δῆλον δ´ ὅτι τῷ τῆς ἐλεημοσὶ Κνης κατορθώματι καὶ ἄλλαι συναναφύουσι καὶ συνεξανθοῦσιν ἀρεταί . Τίς γὰρ ὡς ἀληθῶς ἀκαπήλευτον ρέρων ἐν ἑαυτῷ τοῦ ἐλέους τὸ πολύτιμον χρῆμα βάσχανον ὀφθαλμῷ ἐπιβαλεῖ τῷ πλησίον , ἢ τύραννον ἐπαφήσει χεῖρα καὶ ταύτην ἣν οὔπω ἔληξε προτείνειν τὸν ἔλεον ἀναβλύζουσαν ; τίς δὲ λῃστὴς ἀλλοτρίων ἔσεται γάμων τῷ ἐλαίῳ περιῤῥεόμενός τε καὶ τὴν γνώμην μαλασσόμενος ; Ἀλλά γε τόκους πῶς εἰσπράξεται τοὺς ὀφειλέτας οὗτος ὁ καταμερίζων τοῖς ἐνδεεστέροις καὶ ὅσα κλῆρος ὁ πατρῷος εἰς αὐτὸν διεβίβασενς οὐκοῦν διὰ μιᾶς ἀρετῆς τῆς ἀναβλυζούσης τὸν ἔλεον καὶ τὰς ἄλλας ὡς συγγενεῖς καὶ συνακολολθους τὴν ἡγεμονίαν ἐκείνης προκαταλαβὼν εἰς φάλαγγας ἑαυτῷ καὶ συμμάχους διατάξει καὶὲξοικειώσεται . Τοῦ δὲ κατωρθωκότος ἐν σπουδῇ καὶ σοφία τὸν ἔλεον , τούτου δ´ ἂν εἶεν καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς , τουτέστιν ἡ ἐποπτική τε καὶ διακρίνουσα τὸ κεῖρον ἀπὸ τοῦ κρείττονος ἕξις καὶ δύναμις . Τοῖς γὰρ ἀποῦιῖσταμένοις τῆς κατὰ τὸν ἔλεον πράξεως καὶ συμπαθείας , οἱ ὀφθαλμοὶ καὶ ἡ διάκρισις οὐκέτι Ἀσὶ τῆς κεφαλῆς , οὐδ´ ὥστε φαίνειν καὶ ὁδηγεῖν τὸν αὐτοῖς χρώμενον , ἀλλ´ ἐπὶ τῆς ὀσφύος ἢ τῆς γαστρὸς , μᾶλλον δὲ τῶν ποδῶν γεγόνασιν ὑποπόδιον καταπατούμενοί τε καὶ ἀχρειούμενοι , καὶ τυφλὸν καὶ πλανώμενον ἐν βαθεῖ σκότῳ καταλιπόντες τὸν ἄνθρωπον . Εἰ δὲ κεφαλὴ ἀνδρὸς ὁ Χριστὸς , παραινεῖ τὸ λόγιον ἡμᾶς ἀεὶ καὶ διὰ παντὸς ἀφορᾷν πρὸς αὐ τὸν , καὶ ἐν αὐτῷ πᾶσαν ἡμῶν στηρίζειν καὶ ἀνατείνειν τὴν ἐποπτικήν τε καὶ θεωρητικὴν ἡμῶν ἐπιμέλειαν · « Προωρώμην γὰρ τὸν Κύριον ἐνώπιόν μου διὰ παντὸς , ὅτι ἐκ δεξιῶν μου ἐστὶν , ἵνα μὴ σαλευθῶ . » Ἀλλὰ γὰρ « Ὡς ὀφθαλμοὶ παιδίσκης , φησὶν , εἰς χεῖρας τῆς κυρίας αὐτῆς , οὕτως οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν · » καὶ τὸ κέρδος οἷον καταλαμβάνουσιν ἡμᾶς οἱ φιλότιμοι καὶ πλούσιοι δωρεάν · καὶ μὴν καὶ διὰ παντὸς ὄντων τῶν ἡμετέρων ὀφθαλμῶν πρὸς τὸν Κύριον , αἱ παγίδες ἂς ὁ ἐχθρὸς παρὰ τὰ διαβήματα ἡμῶν ἐκτείνει , ἀργαὶ καὶ ἄπρακτοι καὶ τοὺς πόδας ἡμῶν κατέχειν οὐδεμίαν ἰσχὺν ἔχουσαι . Αὐτὸς γὰρ ὁ πλάστης καὶ προνοητὴς , καὶ δι´ οὗ τὸ ὁρᾷν πεποίθαμέν τε καὶ πεπιστεύκαμεν , ἀμάχῳ ῥώμῃ τοὺς πόδας ἡμῶν ἐκ τῶν τοῦ ἐχθροῦ παγίδων σωτηρίας ἀπεργάσεται . Τὸ μὲν οὖν « Ἔλαιον τῆς κεφαλῆς σου μὴ ὑστερησάτω , » τίνα προσῆκε νοεῖσθαι Κτρόπον , διηγόρευται . Εἰ Κ ἀντὶ τοῦ « Μὴὑστερησάτω , » τὸ λόγιον οὐ μὴ ὑστερήσῃ τῷ γράμματι ἀπαγγέλλοιτο ὑρίσκεται γὰρ καὶ τοιαύτη τῶν ῥημάτων ἡ προφορὰ . οὐδὲν κωλύει · καὶ οὕτω τὸ μὲν « ἔστωσαν τὰ ἐμάτιά σου λευκὰ , » ὡς καὶ προείρηται , σύμβολον τῶν ἀρετῶν ἐκλαμβάνειν · τὸ δὲ Μὴ ὑστερήσῃ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς Ὡαον ὅτι τῶν κατορθωμάτων περιαυγαζόντων τὴν ψυχὴν , καὶ περιβαλλομένης αὐτῆς τὸν νοητὸν κόσμον καὶ τὴν ἐξαὐτῶν λαμπρότητα , τὸ πολυτίμητον ἔλαιον καὶ μύρον ὅ τὴν τοῦ ἁγίου Πνεύματος χάριν καὶ δωθεὰν ὑπογράφεται , οὐ μὴ ὑστερήσῃ καταρδεῦον καὶ
Lemmas: ναί ὁ ὀρθός κρίσις , καί ὁ ἑαυτοῦ κεφαλή οὐ ἀποστερέω ὁ αναρρωνυειμι ὁ ἡγεμονικός καί ἱλαρύνω λίπανσις . Δῆλος δδʹ ὅτι ὁ ὁ ἐλεήμων Κνης κατόρθωμα καί ἄλλος συναναφύω καί συνεξανθέω ἀρετή . Τῖς γάρ ὡς ἀληθής ἀκαπήλευτος ῥόος ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἔλεος ὁ πολύτιμος χρῆμα βάσκανος ὀφθαλμός ἐπιβάλλω ὁ πλησίος , ἢ τύραννος ἐπαφίημι χείρ καί οὗτος ὅς οὔπω λήγω προτείνω ὁ ἔλεος ἀναβλύζω ; τίς δέ λῃστής ἀλλότριος εἰμί γάμος ὁ ἔλαιον περιρρέω τε καί ὁ γνώμη μαλάσσω ; ἀλλά γε τόκος πῶς εἰσπράσσω ὁ ὀφειλέτης οὗτος ὁ καταμερίζω ὁ ἐνδεής καί ὅσος κλῆρος ὁ πατρῷος εἰς αὐτός διαβιβάζω οὐκοῦν διά εἷς ἀρετή ὁ ἀναβλύζω ὁ ἔλεος καί ὁ ἄλλος ὡς συγγενής καί συνακολολθους ὁ ἡγεμονία ἐκεῖνος προκαταλαμβάνω εἰς φάλαγξ ἑαυτοῦ καί σύμμαχος διάταξις καιεξοικειωθεω . ὁ δέ κατορθόω ἐν σπουδή καί σοφία ὁ ἔλεος , οὗτος δδʹ εἄν ἄγω καί ὁ ὀφθαλμός ἐπί ὁ κεφαλή , τουτέστιν ὁ ἐποπτικός τε καί διακρίνω ὁ κείρω ἀπό ὁ ἀγαθός ἕξις καί δύναμις . ὁ γάρ απουιιστημι ὁ κατά ὁ ἔλεος πρᾶξις καί συμπάθεια , ὁ ὀφθαλμός καί ὁ διάκρισις οὐκέτι ἁλί-ευμα ὁ κεφαλή , οὐδός ὥστε φαίνω καί ὁδηγέω ὁ αὐτός χράω , ἀλ ἐπί ὁ ὀσφῦς ἢ ὁ γαστήρ , μᾶλλον δέ ὁ πούς γίγνομαι ὑποπόδιον καταπατέω τε καί ἀχρειόω , καί τυφλός καί πλανάω ἐν βαθύς σκότος καταλείπω ὁ ἄνθρωπος . εἰμί δέ κεφαλή ἀνήρ ὁ Χριστός , παραινέω ὁ λόγιος ἐγώ ἀεί καί διά πᾶς ἀφοράω πρός αὖος ὁ , καί ἐν αὐτός πᾶς ἐγώ στηρίζω καί ἀνατείνω ὁ ἐποπτικός τε καί θεωρητικός ἐγώ ἐπιμέλεια · « προοράω γάρ ὁ κύριος ἐνώπιον ἐγώ διά πᾶς , ὅτι ἐκ δεξιός ἐγώ εἰμί , ἵνα μή σαλεύω . » ἀλλά γάρ « ὡς ὀφθαλμός παιδίσκη , φημί , εἰς χείρ ὁ κύριος αὐτός , οὕτως ὁ ὀφθαλμός ἐγώ πρός κύριος ὁ θεός ἐγώ · » καί ὁ κέρδος οἷος καταλαμβάνω ἐγώ ὁ φιλότιμος καί πλούσιος δωρεά · καί μήv καί διά πᾶς εἰμί ὁ ἡμέτερος ὀφθαλμός πρός ὁ κύριος , ὁ παγίς ὅς ὁ ἐχθρός παρά ὁ διάβημα ἐγώ ἐκτείνω , ἀργός καί ἄπρακτος καί ὁ πούς ἐγώ καταχέω οὐδείς ἰσχύς ἔχω . αὐτός γάρ ὁ πλάστης καί προνοητής , καί δις ὅς ὁ ὁράω πείθω τε καί πιστεύω , ἄμαχος ῥώμη ὁ πούς ἐγώ ἐκ ὁ ὁ ἐχθρός παγίς σωτηρία ἀπεργάζομαι . ὁ μέν οὖν « ἔλαιος ὁ κεφαλή σύ μή ὑστερέω , » τίς προσήκω νοέω κτροπως , διαγορεύω . εἰμί Κ ἀντί ὁ « μηυστερεω , » ὁ λόγιος οὖον μή ὑστερέω ὁ γράμμα ἀπαγγέλλω υρισκω γάρ καί τοιοῦτος ὁ ῥῆμα ὁ προφορά . οὐδείς κωλύω · καί οὗτος ὁ μέν « εἰμί ὁ μάτιον σύ λευκόν , » ὡς καί προερέω , σύμβολον ὁ ἀρετή ἐκλαμβάνω · ὁ δέ μή ὑστερέω ἐπί ὁ κεφαλή Ὡαον ὅτι ὁ κατόρθωμα περιαυγάζω ὁ ψυχή , καί περιβάλλω αὐτός ὁ νοητός κόσμος καί ὁ εξαυος λαμπρότης , ὁ πολυτίμητος ἔλαιον καί μύρον ὅς ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα χάρις καί δωθεὰν ὑπογράφω , οὖον μή ὑστερέω καταρδεύω καί