cogPG.PG101 103
ΠΡΙΙΗΙΓʹ . ΟὗΕΘΤΙΟ ΧΣΙΙαί . ΧΧΙΙ . « παρεκάλεσεν ἐνταῦθα σημαίνει , ἀλλ´ ἐπιτάγματος καὶ ἐντολῆς προβάλλεται χρείαν · καὶ τοῦτο μάλισθτότε ἡγούμενον τοῦ λόγου καὶ τὸ ἐπαγόμενον παριστᾷ · οὐχ ὅτι μόνον διδασκαλικῷ λόγῳ χρώμενος , καὶ τὸν ὄχλον ἔχων ἡδέως προσέχοντα , καὶ τὴν προς.ήκουσαν διδασκάλῳ τιμὴν νέμοντα , τοὺς λόγους ὁ Σωτὴρ μετ´ ἐξουσίας ἐποιεῖτο , ἀλλ´ ὅτι καὶ μετ´ ὀλίγον παρὰ πλησίῳ πράξει χρῆσθαι τὸν Σίμωνα κελεύοντος τοῦ Ἰησοῦ , ἀντὶ τοῦ ἠρώτησεν ὁ εὐαγγελιστὴς τὸ εἰπε τῆς ὁμοίας χρείας προτάττει · « Εἰπο γὰρ , φησὶ , πρὸς τὸν Σίμωνα , Ἑπανάγαγε πρὸς τὸν βάθος , καὶ χαλάσατε τὰ δίκτυα ὑμῶν εἰς ἄγραν · προστακτικὴν γὰρ ἄμφω δύναμιν ἔχει . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὡς ἐν κεφαλαίῳ καὶ τὴν σὴν οἶμαι χρείαν ἱκανκὰ πληρῶσαι · οὐ γὰρ ἄν σε λήσεται μνήμην ἐνόντα τῶν εἰρημένων , ποίαις τῶν ἱερῶν λογίων περιέδοις τίνα τῶν τοῦ ἀπεκρίθη σημαινομένων ἐφαρμοσθείη τῶν δ´ ἄλλων ῥημάτων οἷς τὰ ἱερὰ γράμματα ἐπ διαφόρων πραγμάτων ἐχρήσατο , τὰ μὲν ἤδη λόγῳ περιείληπται , τὰ δὲ τῆς θείας φιλανθρωπίας εὐμενέᾳ στερον εἰς ἡμᾶς ὁρώσης τάχα ἂν ὑποβληθήσεται . ἐρώτησις ΚΗʹ . δήποτε πρὶν διανοηθῆναι τὸν Ἰωσηρ ἀαολῦσαι τὴν Μαριὰμ , μὴ ἐπέστη ὁ ἄγγελος αὐ τὴν προαναστέλλων τὴν μελέτην . ἀλλ δτε πρὸς τὴν πρᾶξιν ἀπὸ τῆς μελέτης κατέβη , τότε κωλύσων ἐφίσταται ; καὶ διὰ τί τὴν Παρθένον , Περὶ τοῦ προκειμένου ζητήματος καὶ τῶν μακερίων ἡμῶν Πατέρων οὐκ ὀλίγοι διέλαβον · καὶ οἵθα τινὰς αὐτῶν εἰπόντας , διὰ τοῦτο τηνικαῦτα τὸν ἄγγελον ἐπιστῆναι καὶ τῆς ὁρμῆς τὸν δίκαιον ἐπισχεῖν , ἵνα μὴ δεηθῇ πίστεως ἑτέρας κύειν ἐπαγγέλλων τὴν Παρθένον , ἀλλ´ ἔχῃ τὸ κυοφορούμενον μάρτυρα τῆς κυοφορίας . Τάχα δ´ ἂν καὶ ἕτεροι τοιαύτας τινὰς ἀπέδοσαν αἰτίας καθόσον εἵλκυσε τῆς ἄνωθεν σοφίας . Ἐμοὶ δὲ δοκεῖ τῶν λεγομένων τε καὶ πραττομένων τότε τὴν οἰκείαν ἰσχὺν ἕκαστον παρέχειν , ὅτε τὸν οἰκεῖον καιρὸν ἀναμένει · τὸ γὰρ ἄκαιρον περιθραύειν αἴωθεν ὡς τὰ πολλὰ τῆς ἐνεργείας τὴν δύναμιν · ὄτρῶν εἰς ἀπορίαν λογισμῶν κατέστη ὁ Ἰωσὴφ , τότε τὴν ἔριν ὁ ἄγγελος ἐπέστη λύων τῶν λογισμῶν . Ὥε δὲ διηπορεῖτο καὶ ταῖς τῶν διαβουλιῶν ἀντιπνοίαις ἀκυμαίνετο , δῆλον ἡ μελέτη τῆς πράξεως ποιεῖ · « ἐβουλήθη γὰρ , φησί , λάθρα ἀπολῦσαι αὐτήν · » οὐν ἂν οὔτε λάθρα δηλονότι οὔτε ὅλως ἐκπέμψαι βουληθεὶς , εἰ νόθου γονῆς τὸν ὄγκον ἐπέπειστο τῆς γαστρός · ἀλλὰ τοὐναντίον δίκαιος ὢν καὶ ἐραστὴς καὶ παρανομίαν εἴτις ἄλλος μισῶν , νόμῳ ἂν καὶ τιμωρίᾳ τοῦ γάμου τὴν κλοπὴν , λύων τε πᾶσαν ὑπόνοιαν εἰς αὐτὸν ἀναφυομένην πονηρὰν , καὶ τοῦ δικαίου τὴν προστασίαν οὐ προδιδούς · ἀλλὰ τοῦτο μὲν οὔμενουν οὐδόλως ἐπέπειστο · πολλὰς γὰρ ἡ Παρθένος · τὰς πίστεις , αἱ τὴν τοιαύτην αὐτοῦ ὑπόληψιν ἀφήρουν παρεῖχε , τὴν ἀκρίβειαν τοῦ βίου , τῆς ἀναστροφῆς τὴν σεμνότητα , τὸ καθαρὸν τῆς διαίτης , καὶ πρὸ
Lemmas: Ι . Ο ἸΣία . Χ . « παρακαλέω ἐνταῦθα σημαίνω , ἀλ ἐπίταγμα καί ἐντολή προβάλλω χρεία · καί οὗτος μαλίζω ἡγέομαι ὁ λόγος καί ὁ ἐπάγω παρίστημι · οὐ ὅτι μόνος διδασκαλικός λόγος χράω , καί ὁ ὄχλος ἔχω ἡδύς προσέχω , καί ὁ προακούω διδάσκαλος τιμή νέμω , ὁ λόγος ὁ Σωτήρ μετέ ἐξουσία ποιέω , ἀλ ὅτι καί μετέ ὀλίγος παρά πλησίος πρᾶξις χράω ὁ Σίμων κελεύω ὁ Ἰησοῦς , ἀντί ὁ ἐρωτάω ὁ εὐαγγελιστής ὁ εἶπον ὁ ὅμοιος χρεία προτάσσω · « Εἰπο γάρ , φημί , πρός ὁ Σίμων , Ἑπανάγω πρός ὁ βάθος , καί χαλάω ὁ δίκτυον σύ εἰς ἄγρα · προστακτικός γάρ ἄμφω δύναμις ἔχω . ἀλλά οὗτος μέν ὡς ἐν κεφάλαιος καί ὁ σός οἴομαι χρεία ἱκανός πληρόω · οὖον γάρ ἄν σύ λανθάνω μνήμη ἔνειμι ὁ εἴρω , ποῖος ὁ ἱερός λόγιος περιοράω τίς ὁ ὁ ἀποκρίνω σημαίνω ἐφαρμόζω ὁ δδʹ ἄλλος ῥῆμα ὅς ὁ ἱερόv γράμμα ἔπος διάφορος πρᾶγμα χράω , ὁ μέν ἤδη λόγος περιλαμβάνω , ὁ δέ ὁ θεῖος φιλανθρωπία εὐμενής στερέω εἰς ἐγώ ὁράω τάχα εἄν ὑποβάλλω . ἐρώτησις καίω . δήποτε πρίν διανοέομαι ὁ Ἰωσηρ ααολυω ὁ Μαρία , μή ἐφίστημι ὁ ἄγγελος αὖος ὁ προαναστέλλω ὁ μέλω . ἀλλ' δ πρός ὁ πρᾶξις ἀπό ὁ μελέτη καταβαίνω , τότε κωλύω ἐφίστημι ; καί διά τίς ὁ παρθένος , περι ὁ πρόκειμαι ζήτημα καί ὁ μακερίων ἐγώ Πατέρων οὐ ὀλίγος διαλαμβάνω · καί οἵθα τις αὐτός εἶπον , διά οὗτος τηνικαῦτα ὁ ἄγγελος ἐφίστημι καί ὁ ὁρμή ὁ Δίκαιος ἐπέχω , ἵνα μή δήω πίστις ἕτερος κύω ἐπαγγέλλω ὁ παρθένος , ἀλ ἔχω ὁ κυοφορέω μάρτυς ὁ κυοφορία . Τάχα δδʹ εἄν καί ἕτερος τοιοῦτος τις ἀποδίδωμι αἴτιος καθόσον ἕλκω ὁ ἄνωθεν σοφία . ἐμός δέ δοκέω ὁ λέγω τε καί πράσσω τότε ὁ οἰκεῖος ἰσχύς ἕκαστος παρέχω , ὅτε ὁ οἰκέω καιρός ἀναμένω · ὁ γάρ ἄκαιρος περιθραύω αἴωθεν ὡς ὁ πολύς ὁ ἐνέργεια ὁ δύναμις · ὄτρα εἰς ἀπορία λογισμός καθίστημι ὁ Ἰωσήφ , τότε ὁ Ἔρις ὁ ἄγγελος ἐφίστημι λύω ὁ λογισμός . δμώς δέ διαπορέω καί ὁ ὁ διαβουλία ἀντίπνοια κυμαίνω , δῆλος ὁ μελέτη ὁ πρᾶξις ποιέω · « βούλομαι γάρ , φημί , λάθρῃ ἀπολύω αὐτός · » ὀν εἄν οὔτε λάθρῃ δηλονότι οὔτε ὅλως ἐκπέμπω βούλομαι , εἰμί νόθος γονεύς ὁ ὄγκος πείθω ὁ γαστήρ · ἀλλά ἐναντίος δίκαιος εἰμί καί ἐραστής καί παρανομία ἔστις ἄλλος μισέω , νόμος εἄν καί τιμωρία ὁ γάμος ὁ κλοπή , λύω τε πᾶς ὑπόνοια εἰς αὐτός ἀναφύω πονηρός , καί ὁ Δίκαιος ὁ προστασία οὖον προδίδωμι · ἀλλά οὗτος μέν ουμενω οὐδόλως πείθω · πολύς γάρ ὁ Παρθένος · ὁ πίστις , ὁ ὁ τοιοῦτος αὐτός ὑπόληψις ἀφαιρέω παρέχω , ὁ ἀκρίβεια ὁ βίος , ὁ ἀναστροφή ὁ σεμνότης , ὁ καθαρός ὁ δίαιτα , καί πρό