cogPG.PG101 569
νΟΕΘΤΙΟ ΟΩΙΧv ΙΟοίαί.ΟΩΙΧΧΚΙv . Τακι . ζΟΟΧΧΙΙΙ ] . χειρὶ κραταιᾷ ἐξήγαγέ σε Κύριος ἐξ Αἰγύπτου . » Τοιγάρτοι τούτων ἕκαστον οὐ τῆς τοῦ Θεοῦ χρείας ἕνεκα , ἀλλὰ τῆς τοῦ λαοῦ ἐγένετο ὡφελείας . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΣΤΕʹ Πῶς νοητέον τὸ ὑκὸ τοῦ Ἀποστόλου εἰρημένον « Πάντες εἰς τὸν Μωϋσῆν ἐβαπτίσθημεν , » καὶ ἐξῆς , ἑως · « Ἡ δὲ πέτρα ην ὁ Χριστός ; ΙΟΟ . κ , Ἰ , ἐ , ΘἰΕκοὰ . κι , Ζ , κιν , ἂα . Τύπος ἦν τῶν νέων τὰ παλαιὰ , καὶ σκιὰ μὲν ὁ νόμος , σῶμά τι δὲ ἡ χάρις · ἑπειδὴ τοίνυν ἐδίωκον τοὺς Ἐβραίους οἱ Αἰγύπτιοι , διαβάντες δὲ τὴν Ἐρυθρὰν θάλασσαν οἱ Ἐβραῖοι τῆς πικρᾶς τῶν Ἀἰγυτίων ἀπηλλάγησαν δεσποτείας , τύπον ἔχει τῆς κολυμβήθρας ἡ θάλαττα · ἡ δὲ νεφέλη , τοῦ Πνεύματος · ὁ δὲ Μωϋσῆς , τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ · τοῦ σταυροῦ δὲ , ἡ ῥάβδος · τοῦ διαβόλου δὲ , ὁ Φαραώ · τῶν δαιμόνων , οἱ Αἰγύπτιοι · τὸ δὲ μάννα , τῆς θείας τροφῆς · τὸ δὲ τῆς πέτρας ὕδωρ , τοῦ σωτηρίου αἷματος · ὥσπερ γὰρ ἐκεῖνοι μετὰ τὸ διαβῆναι τὴν Ἐρυθράν θάλασσαν καὶ τῆς ξένης τροφῆς καὶ τοῦ παραδόξου ἀπήλαυσαν νάματος , οὕτως ἡμεῖς μετὰ τὸ σωτήριον βάπτισμα , τῶν θείων μεταλαγχάνομεν μυστηρίων ΟΟΕΒΤΙΟΟΩΙΧvΙΟΩΧΚΧΝ Ταων . ΟΟΚΧΓν ] . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΣΞϚʹ . ρμόίλς Πῶς τὸ δίκαιον σώζεται , τῶν παίδων ὑπὴρ τῶν κατέρων κολαζομένων ; πθ , α . ἅῖό,.-ΕαοΔ κα , ὅ . μείζους τῶν κολάσεων παρὰ τῷ Θεῷ αἱ ἀπειλαί · φησὶ γάρ « Πᾶς ἀπερίτμητος ἄρσην ὃς οὐ περιτμηθήσεται τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ , ἐξολοθρευθήσεται · » ἀλλ´ ἔστιν ἰδεῖν τοὺς μὲν περιτετμημένους ἐν τῇ ἐρήμῳ διαφόρως ἀναιρεθέντας · τοὺς δὲ ἀπεριτμήτους , καὶ τῆς τῶν προγόνων ἐπαγγελίας ἀντὶ τῆς τιμωρίας τετυχηκόταστούτους γὰρ ἐν Γαλγάλοις ὁ Ἰησοῦς περιέτεμε ] , πάλιν ταῖς ἐχούσαις ζύμην οἰκίαις πανωλεθρίαν ἠπείλησεν , ἀλλ´ οὐκ ἐπήγαγεν · καὶ ἐνταῦθα τοίνυν ὡς φιλόπαιδας δεδίττεται ταῖς ἀπειλαῖς καί φησιν · « Ἀποδιδοὺς ἀμαρτίας πατέρων ἐπὶ τέκνα ἐπὶ τρίτην καὶ τετάρτην γενεὰν τοῖς μισοῦσί με · » ὅτι προσέχειν γυμνῷ τῷ γράμματι ἀσεβὲς , αὐτὸς δι´ ὧν τὰναντία διδάσκει ὁ Θεὸς , δῆλον · « Οὐκ ἀποθανοῦνται γὰρ παῖδες ὅπερ πατέρων , φησὶν , οὐδὲ πατέρες ὑπὲρ παίδων · ἀλλ´ ἕκαστος ἐν τῇ ἰδίᾳ αὐτοῦ ἀμαρτίᾳ ἀποθανεῖται · » καὶ διὰ Ἐζεκιήλ · « Τίς ὑμῖν παραβολὴ αὕτη λεγόντων · Οἱ πατέρες ἔφανον ὄμφακας , καὶ οἰ ὀδόντες τῶν υἱῶν αἱμοδίασαν ; Ζῶ ἐγὼ , λέγει Κύριος ὁ Θεὸς , εἰ ἔσται ἡ παραβολὴ αὕτη , ἀλλὰ τῶν φαγόντων τὸν ὄμφακα αἱμοδιάσουσιν οἱ ὀδόντες · ὅτι πᾶσαι αἱ ψυχαὶ ἐμαί εἰσι · » καὶ τὰ ἐξῆς δὲ ταύτην τὴν ἔννοιαν ἔχει · ἐγὼ δὲ οἷμαι μᾶλλον τὴν θείαν φιλανθρωπίαν ἐμφαίνειν τὴν ἀπειλήν · πρόκειται γάρ · « τοῖς μισοῦσί με · » τουτέστι μακροθυμῶ
Lemmas: Ο Ω ΙΟοίαί.ΟΩΙΧΧΚΙv . Τάκι . ΧΟ ] . χείρ κραταιός ἐξάγω σύ Κύριος ἐκ Αἴγυπτος . » τοιγάρ οὗτος ἕκαστος οὖον ὁ ὁ Θεός χρεία ἕνεκα , ἀλλά ὁ ὁ λαός γίγνομαι ὡφελεία . ἐρώτησις Στέα Πῶς νοητέον ὁ ὑκὸ ὁ ἀπόστολος εἴρω « πάνετες εἰς ὁ Μωϋσῆς βαπτίζω , » καί ἑξῆς , ἑως · « ὁ δέ πέτρα ἐάν ὁ Χριστός ; Ο . Κ , εἷς , εἰ , Εἰκός . κις , Ζ , κίς , ἄα . Τύπος εἰμί ὁ νέος ὁ παλαιός , καί σκιά μέν ὁ νόμος , σῶμα τίς δέ ὁ χάρις · ἐπειδή τοίνυν διώκω ὁ Ἑβραῖος ὁ Αἰγύπτιος , διαβαίνω δέ ὁ ἐρυθρός θάλασσα ὁ Ἑβραῖος ὁ πικρός ὁ αιγυτιω ἀπαλλάσσω δεσποτεία , τύπος ἔχω ὁ κολυμβήθρα ὁ θάλασσα · ὁ δέ νεφέλη , ὁ πνεῦμα · ὁ δέ Μωϋσῆς , ὁ Σωτήρ Χριστός · ὁ σταυρός δέ , ὁ ῥάβδος · ὁ διάβολος δέ , ὁ Φαραώ · ὁ δαίμων , ὁ Αἰγύπτιος · ὁ δέ μάννα , ὁ θεῖος τροφή · ὁ δέ ὁ πέτρα ὕδωρ , ὁ σωτήριος αἷμα · ὥσπερ γάρ ἐκεῖνος μετά ὁ διαβαίνω ὁ Ἐρυθρά θάλασσα καί ὁ ξένος τροφή καί ὁ παράδοξος ἀπελαύω νᾶμα , οὕτως ἐγώ μετά ὁ σωτήριος βάπτισμα , ὁ θεῖον μεταλαγχάνω μυστήριον Ο ὅς . ΧΟ ] . ἐρώτησις σξϛʹ . ρμόίλς Πῶς ὁ Δίκαιος σῴζω , ὁ παῖς ὑπάρ ὁ κατεράω κολάζω ; ΠΘ , ὅς . ᾍδης ἄν , ὅς . μείζων ὁ κόλασις παρά ὁ Θεός ὁ ἀπειλή · φημί γάρ « Πᾶς ἀπερίτμητος ἄρσην ὅς οὖον περιτέμνω ὁ ἡμέρα ὁ ὄγδοος , ἐξολοθρεύω · » ἀλ εἰμί ὁράω ὁ μέν περιτέμνω ἐν ὁ ἐρῆμος διάφορος ἀναιρέω · ὁ δέ ἀπερίτμητος , καί ὁ ὁ πρόγονος ἐπαγγελία ἀντί ὁ τιμωρία τετυχηκοταστουος γάρ ἐν Γάλγαλον ὁ Ἰησοῦς περιτέμνω ] , πάλιν ὁ ἔχω ζύμη οἰκίον πανωλεθρία ἀπειλέω , ἀλ οὐ ἐπάγω · καί ἐνταῦθα τοίνυν ὡς φιλόπαις δειδίσσομαι ὁ ἀπειλή καί φημί · « ἀποδίδωμι ἁμαρτία πατήρ ἐπί τέκνον ἐπί τρίτος καί τέταρτος γενεά ὁ μισέω ἐγώ · » ὅτι προσέχω γυμνός ὁ γράμμα ἀσεβής , αὐτός δις ὅς τἀναντία διδάσκω ὁ θεός , δῆλος · « οὐ ἀποθνῄσκω γάρ παῖς ὅσπερ πατήρ , φημί , οὐδέ πατήρ ὑπέρ παῖς · ἀλ ἕκαστος ἐν ὁ ἴδιος αὐτός ἁμαρτία ἀποθνῄσκω · » καί διά Ἐζεκιήλ · « Τῖς σύ παραβολή οὗτος λέγω · ὁ πατήρ φαίνω ὄμφαξ , καί ὁ ὀδούς ὁ υἱός αιμοδιαειδω ; ζῶ ἐγώ , λέγω Κύριος ὁ θεός , εἰμί εἰμί ὁ παραβολή οὗτος , ἀλλά ὁ ἐσθίω ὁ ὄμφαξ αιμοδιαειδω ὁ ὀδούς · ὅτι πᾶς ὁ ψυχή ἐμός εἰμί · » καί ὁ ἑξῆς δέ οὗτος ὁ ἔννοια ἔχω · ἐγώ δέ οἴομαι μᾶλλον ὁ θεῖος φιλανθρωπία ἐμφαίνω ὁ ἀπειλή · πρόκειμαι γάρ · « ὁ μισέω ἐγώ · » τουτέστι μακροθυμῶ