cogPG.PG101 330
οἶδα ποτὲ Ἰουλιανῷ τῷ Παραβάτῃ διεσκευασμένην · Αγοῦν ἐν τοῖς πρὸς ἐκεῖνον εἶπον , καὶ ὧν ἡ μνήμη τὴν σωτηρίαν ἔχει , ταῦτα δή σοι ἄρα γράφων , ἀποχρῶσαν οἶμαι τὴν λύσιν παρεσχηκέναι . Ἔλεγεν οὗν ἐκεῖνος , ὥσπερ ἐμπανηγυρίζων ταῖς κατὰ τῆς Ἀληθείας ὕβρεσιν , τοιαῦτα]ε Ἀκούσατε καλοῦ καὶ πολι τικοῦ παραγγέλματος · Πωλήσατε τὰ ὑπάρχοντα , καὶ δότε πτωχοῖς · ποιήσατε ἑαυτοῖς βαλάντια μὴ παλαιούμενα · ταύτης τίς εἰπεῖν ἔχει πολιτικωτέραν τῆς ἐντολῆς ; Εἰ γὰρ πάντες σοι πεισθεῖεν , τίς ὁ ὠνησόμενος ; ἐπαινεῖ τίς ταύτην τὴν διδασκαλίαν , ἧς Κκρατυνθείσης , οὐ πόλις , οὐκ ἔθνος , οὐκ οἰκία μία . συστήσεται ; πῶς γὰρ , πραθέντων ἀπάντων , οἶκος ἕντιμος δύναταί τε , ἢ οἰκία α τὸ δὲ , ὅτι πάντων ὁμοῦ τῶν ἐν τῇ πόλει πιπρασκομένων , οὐκ ἂν εὑρεθεῖεν οἱ ἀγοράζοντες , φανερόν ἐστιν καὶ σιωπώμενον » Διὰ τοιούτων μὲν λογισμῶν , ὁ Παραβάτης τῆς θείας ἐντολῆς κατασκεδάζων · τὴν χλεύην , οἴεταί τι σοφὸν καὶ γενναῖον ποιεῖν . Ὁ δὲ τῆς Ἀληθείας λόΚγος , ὧδέ πως ἐπιῤῥαπίζων τὸ μειρακιῶδες αὐτοῦ καὶ σαθρὸν τῶν λόγων · πρῶτον μέν φησιν ὡς οὐδὲν θαυμαστὸν , εἰ δι´ ἧς ἐντολῆς , τῷ σοφρονοῦντι μέγα ὄφελος περιγίνεται , καὶ θαῦμα γλυκὺ πρὸς ὕμνους διεγεῖρον τοῦ νομοθέτου , διὰ τῆς αὐτῆς ὁ παραβάτης , ἀντὶ μὲν σωτηρίας βλάβην , ἀντὶ δὲ κέρδους ζημίαν , καὶ ἀντὶ τοῦ χάριν εἰδέναι τὰ βλάσφημα λέγειν ἑαυτῷ προσεπορίσατο . Ἔστι μὲν γὰρ , ἔστιν ὁρᾷν τὸ ἀγαθὸν , ὑπὸ τῆς περὶ αὐτὸ τῶν ἀνθρώπων διαθέσεως , δυσὶ τούτοις περιστοιχιζόμενον , αἱρέσει , λέγω , καὶ φυγῇ · ὧν ἡ μὲν τοὺς αἱρουμένους , ἐπὶ τὴν ἀμείνω τάξιν ἀνάνουσα . θεατὰς τοῦ κάλλους ἔτι μᾶλλον , καὶ γνησίους ἐραστὰς ἀπεργάζεται · τῇ προσθήκῃ τῆς ἐν θεωρίᾳ καταλήψεως , προσθήκην ἐντιθεῖσα τοῦ ἔρωτος · ἡ δὲ τοὺς οἰκείους , ὡς ποῤῥωτάτω συμφυγαδεύουσα , καὶ κατὰ κρημνῶν καὶ σκοπέλων καὶ μυρίας πλάνης φέρουσα , ἅτε δὴ ἐφάπαξ τῆς πρὸς τὸ ἀγαθὸν νεύσε ως διαστήσασα , καὶ λήθην βαθεῖαν τοῦ καλοῦ θεάματος ἐμποιήσασα , μόνῳ δὴ χαίρειν τῷ τῆς κακίας ἐνεθίζει ζόφῳ , καὶ τυφλοὺς οὐχ ἦτπαν ἢ πολεμίους τῆς σφῶν σωτηρίας περιίστησι . Ταύτη τοι καὶ Ἰουλιανὸς , τῷ τῆς ἀποστασίας γνόφῳ ὅλην τὴν ψυχὴν τεθολωμένος , καὶ τὰς ὄψεις , δι´ ὧν ἡ κατάληψις τοῦ κυρίως ὄντος ἀφῃρημένος , ἐχρὸς καὶ πολέμιος ταῖς εἰς τὸ ἄριστον ἀναγούσαις ἐντολαῖς ἐπιδείκνυται · ὃς οὐδὲ τηλικαύτης ἐφείσατο καθυλακτεῖν παραινέσεως · ἀλλ´ εἰς μώμους ἀπάνειν ἐφιλονείκησε τὴν παντὸς ἀξίαν ἐπαίνου καὶ ὓαύματος . Τὸ γὰρ , « Πωλήσατε τὰ ὑπάρχοντα ὑμῶν , καὶ δότε ἐλεημοσύνην , » τίνα συμπαθείας , τίνα δὲ τῆς Κπρὸς ἀλλήλους ἀληθοῦς εὐνοίας ἀφορμὴν ἐλλείπει · ἀλλ´ ἐγκράτειαν , ἀλλὰ σωφροσύνην , τίς δὲ μᾶλλον τῆς ἐντολῆς ταύτης φιλοσοφίας διδάσκαλος ; Οὐχὶ δὲ πάντων τῶν παθῶν , ὅσα τίκτειν οἷδε τὸ φιλάργυ . ρον , ἐλευθερίαν χαρίζεται ; ποῦ γὰρ κλοπὴ φιλαργυρίας ἀνῃρημένης , ποῦ δ´ ἀρπαγή ; ποῦ δὲ λῃστεία ;
Lemmas: οἶδα ποτέ Ἰουλιανός ὁ Παραβάτης διασκευάζω · άγω ἐν ὁ πρός ἐκεῖνος εἶπον , καί ὅς ὁ μνήμη ὁ σωτηρία ἔχω , οὗτος δή σύ ἄρα γράφω , ἀποχράω οἴομαι ὁ λύσις παρέχω . λέγω ἐν ἐκεῖνος , ὥσπερ ἐμπανηγυρίζω ὁ κατά ὁ Ἀλήθεια ὕβρις , τοιαῦτα]ε ἀκούω καλός καί πόλις Τίκου παράγγελμα · πωλέω ὁ ὑπάρχω , καί δίδωμι πτωχός · ποιέω ἑαυτοῦ βαλλάντιον μή παλαιόω · οὗτος τίς εἶπον ἔχω πολιτικός ὁ ἐντολή ; εἰμί γάρ πᾶς σύ πείθω , τίς ὁ ὠνέομαι ; ἐπαινέω τίς οὗτος ὁ διδασκαλία , ὅς κκρατυνθεισος , οὖον πόλις , οὐ ἔθνος , οὐ οἰκίον εἷς . συνίστημι ; πῶς γάρ , πέρνημι ἀπαντάω , οἶκος ἔντιμος δύναμαι τε , ἢ οἰκίον ὅς ὁ δέ , ὅτι πᾶς ὁμοῦ ὁ ἐν ὁ πόλις πιπράσκω , οὐ εἄν εὑρίσκω ὁ ἀγοράζω , φανερός εἰμί καί σιωπάω » Ζεύς τοιοῦτος μέν λογισμός , ὁ Παραβάτης ὁ θεῖος ἐντολή κατασκεδάζω · ὁ χλεύη , οἴομαι τίς σοφός καί γενναῖος ποιέω . ὁ δέ ὁ Ἀλήθεια λόΚγος , ὧδε πως ἐπιρραπίζω ὁ μειρακιώδης αὐτός καί σαθρός ὁ λόγος · πρῶτος μέν φημί ὡς οὐδείς θαυμαστός , εἰμί δις ὅς ἐντολή , ὁ σωφρονέω μέγας ὄφελος περιγίγνομαι , καί θαῦμα γλυκύς πρός ὕμνος διεγείρω ὁ νομοθέτης , διά ὁ αὐτός ὁ παραβάτης , ἀντί μέν σωτηρία βλάβη , ἀντί δέ κέρδος ζημία , καί ἀντί ὁ χάρις οἶδα ὁ βλάσφημος λέγω ἑαυτοῦ προσπορίζω . εἰμί μέν γάρ , εἰμί ὁράω ὁ ἀγαθός , ὑπό ὁ περί αὐτός ὁ ἄνθρωπος διάθεσις , δύο οὗτος περιστοιχίζω , αἵρεσις , λέγω , καί φυγή · ὅς ὁ μέν ὁ αἱρέω , ἐπί ὁ ἀγαθός τάξις ἀνανέω . θεατής ὁ κάλλος ἔτι μᾶλλον , καί γνήσιος ἐραστής ἀπεργάζομαι · ὁ προσθήκη ὁ ἐν θεωρία κατάληψις , προσθήκη ἐντίθημι ὁ Ἔρως · ὁ δέ ὁ οἰκεῖος , ὡς προσωτέρω συμφυγαδεύω , καί κατά κρημνός καί σκόπελος καί μυρίος πλάνης φέρω , ἅτε δή ἐφάπαξ ὁ πρός ὁ ἀγαθός νεύω ως διΐστημι , καί λήθη βαθύς ὁ καλός θέαμα ἐμποιέω , μόνος δή χαίρω ὁ ὁ κακία ἐνεθίζω ζόφος , καί τυφλός οὐ ἅπτω ἢ πολέμιος ὁ σφεῖς σωτηρία περιίστημι . Ταύτη ὅς καί Ἰουλιανός , ὁ ὁ ἀποστασία γνόφος ὅλος ὁ ψυχή θολόω , καί ὁ ὄψις , δις ὅς ὁ κατάληψις ὁ κύριος εἰμί ἀφαιρέω , χρώς καί πολέμιος ὁ εἰς ὁ ἀγαθός ἀνάγω ἐντολή ἐπιδείκνυμι · ὅς οὐδέ τηλικόσδε φείδομαι καθυλακτέω παραίνεσις · ἀλ εἰς μῶμος ἀπάνω φιλονεικέω ὁ πᾶς ἄξιος ἔπαινος καί υαυμα . ὁ γάρ , « πωλέω ὁ ὑπάρχω σύ , καί δίδωμι ἐλεημοσύνη , » τίς συμπάθεια , τίς δέ ὁ Κπρὸς ἀλλήλων ἀληθής εὔνοια ἀφορμή ἐλλείπω · ἀλ ἐγκράτεια , ἀλλά σωφροσύνη , τίς δέ μᾶλλον ὁ ἐντολή οὗτος φιλοσοφία διδάσκαλος ; οὐ δέ πᾶς ὁ πάθος , ὅσος τίκτω οἶδα ὁ φίλαργος . ἀντίμοιρος , ἐλευθερία χαρίζομαι ; ποῦ γάρ κλοπή φιλαργυρία ἀναιρέω , ποῦ δδʹ ἁρπάζω ; ποῦ δέ λῃστεία ;