cogPG.PG101 553
ΟΟΧΘΤΙΟ ΟΩΙΙ[σί . ΩΙΑΧνΙ Τακ . ἘΑv ] . ελεύσεται ἄνθρωπος ἐπὶ τὸ ἔργον αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὴν ἐργασίαν αὐτοῦ ἕως ἑσπέρας . » Ἀλλ´ ὅτι μὲν ἀναγκαῖον τὸ σκότος , δῆλον · ὅτι δὲ οὐκ οὐσία , ἀλλὰ συμ βεβηκὸς , καὶ ἐντεῦθεν ἔστι λαβεῖν · οὐρανοῦ γὰρ καὶ γῆς ἐστιν ἀποσκίασμα · διά τε τοῦτο καὶ φροῦδον γίνεται καὶ εἰς τὸ μὴ ὃν διαλύεται τοῦ φωτὸς ἀνίσχοντος . Τὸ δὲ φῶς οὐσία ἐστὶ καὶ ὑφέστηκε · διὸ καὶ δυόμενον ἀνίσχει · καὶ ἀπιὸν ἐπανέρχεται · γνοίη δ´ ἄν τις κἀντεῦθεν ὅτι τὸ σκότος ἐπισυμβέβηκεν · οἶκος γὰρ οὐκ ἔχων φωταγωγοὺς σκότους ἐστὶ πλήρης , εἰσκομισθείσης δὲ λαμπάδος φωτίζεται , οὐ τοῦ σκότους ἄλλοσε πη μεταβαίνοντος , ἀλλὰ πάμπαν διολλυμένου τῇ τοῦ φωτὸς παρουσίᾳ . Οὐ τοίνυν ἀνένητος οὐσία τὸ σκότος , οὔτε μὴν γεννητὴ , ἀλλ´ ἐκ τῶν γεννητῶν συνισταμένη χρῆσις ἀναγκαία , τοῦ Θεοῦ τὴν σοφίαν κηρύττουσα · αὐτίκα γοῦν καὶ ἀ ποοφήτης καὶ ἐντεῦθεν ὑμνεῖ τὸν Θεὸν , « Ὁ ποιήσας γὰρ , φησί , φῶς καὶ κατασκευάσας σκότος · » ἐπὶ μὲν ποῦ φωτὸς ἀρμοζόντως εἰπὼν , ὁ ποιήσας · ἐπὶ δὲ τοῦ σκότους , κατασκευάσας · συμβεβηκὸς γάρ ἐστί συνιστάμενον καὶ διαλυόμενον . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΣΝΑʹ . Λατί τὰ θηρία καὶ τὰ ἐρπετὰ πεποιηκεν ὁ Θεές ; ΕΙα α Μαίο ο.ρ , , . Δύθ . - Βε ἴνίε εἰ ΓορίΓΗίε α Βοο ιεαιῖε . Ορη . ἰθΟ Δεῖται τὰ παιδία καὶ μορμολυκείων καὶ ἱμάντων καὶ ῥάβδων · καὶ τοῖς μὲν αὐτὰ δεδιττόμεθα , τοῖς δὲ καὶ παιδεύομεν . Καὶ ἡμᾶς τοίνυν προειδὼς ὁ´ Θεὸς ὡς εἰς ῥᾳθυμίαν ἐκκλίνοντας , οἷον ἱμάντας τινὰς ἢ μορμολύκεια προκατεσκευάσεν ἡμῖν τὰ θηρία · Τνα τούτοις ἡμᾶς δεδιττόμενος , πρὸς ἑαυτὸν ἕλκῃ καὶ καλεῖν αὐτὸν εἰς συμμαχίαν παρασκευάζη . Ἀλλ´ ὥσπερ οἱ τέλειοι τῶν παιδικῶν δειμάτων καταφρονοῦσιν , οὕτω καὶ οἱ τῆς ἀρετῆς τρόφιμοι τὰς τῶν θηρίων οὐ δειμαίνουσι προσβολάς · καὶ γὰρ τῶ Ἀδὰμ πρὸ τῆς ἀμαρτίας παρειστήκει τὰ θηρία τὴν δολείαν ὁμολογοῦντα · καὶ τῷ Νῶε συνῳκίζετο ἐν τῇ κιβωτῷ · καὶ τῳ Δανιὴλ ἐν τῷ λάκκῳ οἱ λέοντες , καίτοι λίαν λιμώττοντες · καὶ ὁ ἔχις δὲ τῆ Ἀποστάλου χειρὶ τοὺς ὀδόντας ἐμβαλὼν καὶ τῆς ἁμαρτίας τὸ χαῦνον καὶ χαλαρὸν οὐχ εὑρὼν ἀπεπήδησε παραυτίκα καὶ κατὰ τῆς πυρᾶς ἥλατο , ὥσπερ δίκας ἐαυτὸν εἰσπραττόμενος ὅτι τῷ μηδαμόθεν προσήκοντι προσέβαλε σώματι . Καὶ ἡμῶν δὲ ῥᾳθυμούντων ὅμως κτδόμενος ὁ Θεὸς , τοὺς ἐρημοτέρους ἐκείνοις τόπους καὶ τῆς νυκτὸς ἀπεκλήρωσε τὸν καιρὸν , τοῖς ἑρπετοῖς δὲ τοὺς ἐν τῇ γῇ κατένειμε χηραμοὺς , ὅπως μὴ ῥᾷον ὑπ´ αὐτῶν , τῶν ἀνθρώπων πημαίνοιτο τὸ γένος · συγχωρεῖ δὲ ἔσθ´ ὅτε τινὰς , ὑπ´ αὐτῶν παραβλάπτεσθαι · ὡς ἂν ἕκαστος δεδιὼς μήτι παραπλήσιον πάθῃ , πρὸς τὸν δυνάμενον σώζειν Θεὸν καταφεύνῃ · ἄλλως τε δὲ ταῦτα καὶ πρὸς πολλὰ τῶν ἀλε ξικάκων φαρμάκων συντελεῖ . Μηδεὶς τοίνυν αὐτὸ καθ´ ἑαυτὸ τὸ θηρίον ἐξετάζων , ἐπιμεμφέσθω τῷ Ποιητῇ , ἀλλὰ τὴν χρείαν ἐπιζητείτω · ἐπεὶ καὶ τὸ σῶμα τὸ ἀνθρώπινον πολλὴν ἔχει καὶ ὥραν καὶ ἁρμονίαν
Lemmas: Ο ΟΩΙΙ[σί . ΩΙΑΧνΙ Τακ . Ἐ ] . ἔρχομαι ἄνθρωπος ἐπί ὁ ἔργον αὐτός καί ἐπί ὁ ἐργασία αὐτός ἠώς ἑσπέρα . » Ἀλ ὅτι μέν ἀναγκαῖος ὁ σκότος , δῆλος · ὅτι δέ οὐ οὐσία , ἀλλά συμ βαίνω , καί ἐντεῦθεν εἰμί λαμβάνω · οὐρανός γάρ καί γῆ εἰμί ἀποσκίασμα · διά τε οὗτος καί φροῦδος γίγνομαι καί εἰς ὁ μή ὅς διαλύω ὁ φάος ἀνίσχω . ὁ δέ φάος οὐσία εἰμί καί ὑφίστημι · διό καί δύο ἀνίσχω · καί ἀπέρχομαι ἐπανέρχομαι · γιγνώσκω δδʹ ἄν τις ἐντεῦθεν ὅτι ὁ σκότος ἐπισυμβαίνω · οἶκος γάρ οὐ ἔχω φωταγωγός σκότος εἰμί πλήρης , εἰσκομίζω δέ λαμπάς φωτίζω , οὖον ὁ σκότος ἄλλοσε πῇ μεταβαίνω , ἀλλά πάμπαν διόλλυμι ὁ ὁ φάος παρουσία . οὖον τοίνυν ἀνένητος οὐσία ὁ σκότος , οὔτε μήv γεννητός , ἀλ ἐκ ὁ γεννητής συνίστημι χρῆσις ἀναγκαῖος , ὁ Θεός ὁ σοφία κηρύσσω · αὐτίκα γοῦν καί ὅς ποοφήτης καί ἐντεῦθεν ὑμνέω ὁ θεός , « ὁ ποιέω γάρ , φημί , φάος καί κατασκευάζω σκότος · » ἐπί μέν ποῦ φάος ἀρμόζω εἶπον , ὁ ποιέω · ἐπί δέ ὁ σκότος , κατασκευάζω · συμβαίνω γάρ εἰμί συνίστημι καί διαλύω . ἐρώτησις ΣΝΑʹ . Λατί ὁ θηρίον καί ὁ ἑρπετόν ποιέω ὁ θεά ; Εἶα ὅς Μάιος ὅρ , , . Δύθ . - Βε ἰνέω εἰμί ΓορίΓΗίε ὅς Βοο ιεαιῖε . ὁράω . ἰθΟ δέομαι ὁ παιδίον καί μορμολυκεῖον καί ἱμάς καί ῥάβδος · καί ὁ μέν αὐτός δειδίσσομαι , ὁ δέ καί παιδεύω . καί ἐγώ τοίνυν πρόοιδα ὅς θεός ὡς εἰς ῥᾳθυμία ἐκκλίνω , οἷος ἱμάς τις ἢ μορμολυκεῖον προκατασκευάζω ἐγώ ὁ θηρίον · Τνα οὗτος ἐγώ δειδίσσομαι , πρός ἑαυτοῦ ἕλκω καί καλέω αὐτός εἰς συμμαχία παρασκευάζω . Ἀλ ὥσπερ ὁ τέλειος ὁ παιδικός δέμω καταφρονέω , οὗτος καί ὁ ὁ ἀρετή τρόφιμος ὁ ὁ θηρίον οὖον δειμαίνω προσβολή · καί γάρ ὁ Ἀδάμ πρό ὁ ἁμαρτία παρίστημι ὁ θηρίον ὁ δολειος ὁμολογέω · καί ὁ Νῶε συνοικίζω ἐν ὁ κιβωτός · καί ὁ Δανιήλ ἐν ὁ λάκκος ὁ λέων , καίτοι λίαν λιμώσσω · καί ὁ ἔχις δέ τῆ Ἀποστάλου χείρ ὁ ὀδούς ἐμβάλλω καί ὁ ἁμαρτία ὁ χαῦνος καί χαλαρός οὐ εὑρίσκω ἀποπηδάω παραυτίκα καί κατά ὁ πυρά ἅλλομαι , ὥσπερ δίκη ἑαυτοῦ εἰσπράσσω ὅτι ὁ μηδαμόθεν προσήκω προσβάλλω σῶμα . καί ἐγώ δέ ῥᾳθυμέω ὅμως κτείνω ὁ θεός , ὁ ἐρῆμος ἐκεῖνος τόπος καί ὁ νύξ ἀποκληρόω ὁ καιρός , ὁ ἑρπετόν δέ ὁ ἐν ὁ γῆ κατανέμω χηραμός , ὅπως μή ῥᾳδίως ὑπό αὐτός , ὁ ἄνθρωπος πημαίνω ὁ γένος · συγχωρέω δέ ἐσθίω ὅτε τις , ὑπό αὐτός παραβλάπτω · ὡς εἄν ἕκαστος δείδω μῆτις παραπλήσιος πάσχω , πρός ὁ δύναμαι σῴζω θεός καταφεύγω · ἄλλως τε δέ οὗτος καί πρός πολύς ὁ ἅλς ξικακος φάρμακον συντελής . μηδείς τοίνυν αὐτός καθ´ ἑαυτοῦ ὁ θηρίον ἐξετάζω , ἐπιμέμφομαι ὁ Ποιητής , ἀλλά ὁ χρεία ἐπιζητέω · ἐπεί καί ὁ σῶμα ὁ ἀνθρώπινος πολύς ἔχω καί ὥρα καί ἁρμονία