cogPG.PG101 122
κατὰ τὸν ὅμοιον τρόπον . Φαμὲν γὰρ Σωκράτην φύσιν , καὶ εἶδος , καὶ μορφὴν , εἰ καὶ μὴ τῶν ἐν τῇ προτάσει μερῶν , ὥσπερ ἐν ταῖς φυσικαῖς ὁρᾶται φωναῖς , ἑκάτερον ὁμολόγως κατὰ τὴν ὀνομαστικὴν προάγεται κλῆσιν . Ἑτι δέ φαμεν τόν τε ἄνθρωπον , καὶ τὸ ζῶον λογικὸν , θνητὸν , ταυτόν · ναὶ μὲν καὶ τὸ γελαστικὸν ἑκατέρῳ · οὖ μὴν , ὅσα περὶ ἑνὸς τούτων λέγεται , καὶ περὶ τῶν λοιπῶν δυνατόν ἐστιν εἰπεῖν . Τὸ μὲν γὰρ ἴδιον ἀνθρώπου , τὸ δὲ ὅρος , οὐδέτερον δὲ τούτων ὁ ἄνθρωπος ῥηθείη ἂν ἀνθρώπου · καίτοι κατὰ τὸ μάλιστα ταυτὸν τὴν ταυτότητα διεκληρώσαντο ταῦτα . Πλὴν τὸν εἰρημένον περὶ τοῦ ἀνθρώπου , καὶ τῆς ωύσεως , καὶ τοῦ εἴδους λόγον κἀνταῦθα λαβεῖν ἔστι τὴν τούτων κρίσιν ἀναδεχόμενον . Καὶ γὰρ ἀφαιρουμένων τῆς λογικῆς φωνῶν ταυτόν ἐστιν ἔκαστον ἀλλήλων τῶν τριῶν Ἀλλὰ ἐπὶ μὲν τῶν εἰρημένων αἰτιάσαιτ´ ἄν τις τὸ ἑτερογενές τῶν φωνῶν μεταῤῥυθμίζων εἰς τὸ εὔπορον τὴν ἀπορίαν . Ἐπὶ δὲ του ῥηθησομένου τί ποτὲ ν ἐρεῖ ; Ὁ μὲν γὰρ ἄνθρωπος ἐστὶν οὐσία , καὶ ζῷον · ταυτὸν δὲ ὃν τῷ ἀνθρώπῳ τὸ γελαστικὸν , ὅπερ ἐστὶ φυσικοῦ πράγματος φωνὴ , οὕτε οὐσία , οὔτε ζῶον ἂν ῥηθείη · ἐπεὶ ὁ ἄνθρωπος πολλαὶ ἅν εἴησαν οὐσίαι , καὶ ζῶα . Ὥστε οὐκ ἐξ ἀνάγκης ἕπεται θατέρῳ τῶν συναπτομένων τῇ ταυτότητι ὅσα καὶ τῷ ἑτέρῳ παρέπεται , ἢ ὁ λόγος οὗτος διορισμοῦ δεῖται . Εἰ μὲν γὰρ γελαστικὸν λέγων τις τὴν τοῦ ἰδίου ἔννοιαν ἐνδέχεται , οὐκ ἂν οὔτε ζῶον , οὔτε οὐσία τοῦτο εἵη · εἰδ´ αὐτὸ τὸ ὑποκείμενον διὰ τῶν φωνῶν τούτων παραδηλοῦσιν , οὐχ ἕτερά τινα , ἃ μὴ ἀπαρχῆς ὑπῆρχεν ἐκείνῳ , προσέτι συνάγουσι · καὶ μᾶλλον ἂν ἐπεῖχε χώραν μήτε λογικὸν ζῶον λέγειν , μήτε σῶμα · ἀλλὰ μηδὲ οὐσίαν ὑπάρχειν τὸν ἄνθρωπον . ἴνα μὴ τοιοῦτον πλῆθος ληρημάτων Σωκράτην καταἠείσται . Πλὴν εἰ καὶ καθ´ ἐκάτερον μέρος τῆς διαι ρέσεως ὁρᾶται μὴ τῷ ἑτέρῳ συνεπόμενα , ἃ συνόντα τῷ ἑτέρῳ ἐγνωρίζετο , οὐδὲν ἧττον ὁ λόγος εὖρετο σπουδαζόμενος · οὐδὲ γὰρ εἴ με πάντα , ὅσα ταῦτα προὔκειτο , δεῖξαι τὴν διαφορὰν ἐξοικειούιμενα · Ἀλλ´ ἤρκει τῷ λόγῳ παραστῆσαι , εἴ δινα ἐν τοῖς τοιούτοις λεγομένων ἐν τῇ πρὸς ἄλληλα κοινωνίᾳ καὶ τὴν ἑτερότητα διασώζουσιν . Ὥσον δ´ ἄν τις ερῃ , ὡς οὐδὲν τῶν παραδεινιάτων εἰς ὀμοιότητα τοῖς ἀπ´ ἀρχῆς ἡπορημένοις συνέρχεται , οὔτε ἴδιον θατέρου θάτερον , οὔτε ὁρισμὸς , ἀλλ’´ , ὡς ἂν εἴποι τις , ὀνόματα δύο περὶ ἓν ὑποκείμενον ἀυαστρεφόμενα , ὡς λώπιον , καὶ ἱμάτιον . Πῶς οὖν , φασὶν , ἐν σοῖς προνομίοις τὸ ἕτερον τοῖς αὐτοῖς , οὐχὶ ναὶ θάτερον ἐπιγινώσκεται ; Οἶδα μὲν οὖν ἐν ταῖς γυμνασίαις λόγον εἰρημένον τοιοῦτον · ὡς ὁ μὲν ἄνθρωπος , καὶ ἡ ἀνθρωπότης τὸ αὐτὸ μὲν ὑποκείμενον
Lemmas: κατά ὁ ὅμοιος τρόπος . φημί γάρ Σωκράτης φύσις , καί εἶδος , καί μορφή , εἰμί καί μή ὁ ἐν ὁ πρότασις μέρος , ὥσπερ ἐν ὁ φυσικός ὁράω φωνή , ἑκάτερος ὁμόλογος κατά ὁ ὀνομαστικός προάγω κλῆσις . ἔτι δέ φημί ὁ τε ἄνθρωπος , καί ὁ ζῷον λογικός , θνητός , αὐτός · ναί μέν καί ὁ γελαστικός ἑκάτερος · οὖον μήv , ὅσος περί εἷς οὗτος λέγω , καί περί ὁ λοιπός δυνατός εἰμί εἶπον . ὁ μέν γάρ ἴδιος ἄνθρωπος , ὁ δέ ὅρος , οὐδέτερος δέ οὗτος ὁ ἄνθρωπος εἴρω εἄν ἄνθρωπος · καίτοι κατά ὁ μάλιστα τατός ὁ ταυτότης διακληρόω οὗτος . πλήν ὁ εἴρω περί ὁ ἄνθρωπος , καί ὁ ωύσεως , καί ὁ εἶδος λόγος ἐνταῦθα λαμβάνω εἰμί ὁ οὗτος κρίσις ἀναδέχομαι . καί γάρ ἀφαιρέω ὁ λογικός φωνή αὐτός εἰμί ἕκαστος ἀλλήλων ὁ τρεῖς ἀλλά ἐπί μέν ὁ εἴρω αἰτιάομαι ἄν τις ὁ ἑτερογενής ὁ φωνή μεταρρυθμίζω εἰς ὁ εὔπορος ὁ ἀπορία . ἐπί δέ ὁ λέγω τίς ποτέ Ν εἴρω ; ὁ μέν γάρ ἄνθρωπος εἰμί οὐσία , καί ζῷον · τατός δέ ὅς ὁ ἄνθρωπος ὁ γελαστικός , ὅσπερ εἰμί φυσικός πρᾶγμα φωνή , ἵημι οὐσία , οὔτε ζῷον εἄν εἴρω · ἐπεί ὁ ἄνθρωπος πολύς ὅς εἰμί οὐσία , καί ζῷον . ὥστε οὐ ἐκ ἀνάγκη ἕπω ἕτερος ὁ συνάπτω ὁ ταυτότης ὅσος καί ὁ ἕτερος παρέπομαι , ἢ ὁ λόγος οὗτος διορισμός δήω . εἰμί μέν γάρ γελαστικός λέγω τις ὁ ὁ ἴδιος ἔννοια ἐνδέχομαι , οὐ εἄν οὔτε ζῷον , οὔτε οὐσία οὗτος ἵημι · εἶδος αὐτός ὁ ὑπόκειμαι διά ὁ φωνή οὗτος παραδηλόω , οὐ ἕτερος τις , ὁ μή ἀπαρχῆς ὑπάρχω ἐκεῖνος , προσέτι συνάγω · καί μᾶλλον εἄν ἐπέχω χώρα μήτε λογικός ζῷον λέγω , μήτε σῶμα · ἀλλά μηδέ οὐσία ὑπάρχω ὁ ἄνθρωπος . ἵνα μή τοιοῦτος πλῆθος λήρημα Σωκράτης καταείδω . πλήν εἰμί καί καθ´ ἐκάς μέρος ὁ διά ρέσις ὁράω μή ὁ ἕτερος συνέπομαι , ὁ σύνειμι ὁ ἕτερος γνωρίζω , οὐδείς κακός ὁ λόγος εὑρίσκω σπουδάζω · οὐδέ γάρ εἰμί ἐγώ πᾶς , ὅσος οὗτος πρόκειμαι , δείκνυμι ὁ διαφορά ἐξοικειόω · Ἀλ ἀρκέω ὁ λόγος παρίστημι , εἰμί δίνη ἐν ὁ τοιοῦτος λέγω ἐν ὁ πρός ἀλλήλων κοινωνία καί ὁ ἑτερότης διασῴζω . ὠθέω δδʹ ἄν τις εἴρω , ὡς οὐδείς ὁ παραδεινιατα εἰς ομοιότητα ὁ ἀπ´ ἀρχή ἀπορέω συνέρχομαι , οὔτε ἴδιος θατέρου ἕτερος , οὔτε ὁρισμός , ἀλλά , ὡς εἄν εἶπον τις , ὄνομα δύο περί εἷς ὑπόκειμαι ἀυαστρεφόμενα , ὡς λώπιον , καί ἱμάτιον . Πῶς οὖν , φημί , ἐν σός προνόμιον ὁ ἕτερος ὁ αὐτός , οὐ ναί ἕτερος ἐπιγιγνώσκω ; οἶδα μέν οὖν ἐν ὁ γυμνασία λόγος εἴρω τοιοῦτος · ὡς ὁ μέν ἄνθρωπος , καί ὁ ἀνθρωπότης ὁ αὐτός μέν ὑπόκειμαι