cogPG.PG101 89
ἀναπτύσσει · τὸν οὐρανὸν δὲ προτάξας τὴν πρὸ τοῦ στερεώματος καὶ ὑπὲρ κόσμιον κατάστασιν διὰ τῆς τούτου ποιήσεως ὑπεθήλωσεν . Ἀλλὰ τοῦτο μὲν οὐκ ἃν ῥᾳδίως ἀγαπήση ἡ ἀλήθεια , ὅτι τε λίαν ἐκβεβίασται , καὶ ὅτι εἰπὼν οὐρανῶν ποίησιν περὶ τῆς τῶν οὐρανῶν βασιλεέας τοὺς Ἰουδαίους οὐδὲν ἧττον ὡφέλησεν ἢ εἰ παντελῶς ἁπεσιώπησε · καὶ πολλὴ ἄλλη πρὸς ταύτην τὴν ὑπόληψιν ὑπεναντίωσις βʹ . Ἄλλοι δὲ ἐν τῇ περὶ παραδείσου διηγήσει φαοὶ καὶ τὴν τῶν οὐρανῶν βασιλείαν συνεισάγεσθαι · μέρος γὰρ τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν καὶ μακαριότητος ἀπόλαυσις ὁ παράδεισος · διὸ καὶ τῷ λῃστῆ αἰτησαμένῳ ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ μνήμης τυχεῖν , ἡ τοῦ παραδείσου διατριβὴ ἀποδίδοται . Ἀλλὰ μήποτε τοῦτο τῆς τῶν οὐρανῶν βασιλείας πολὺ ἂν ταπεινότερον εῖη · φυτῶν μὲν γὰρ ἄνθη καὶ κάλλη , ποταμοὶ καὶ νάματα τὸ χωρίον περιῤῥέοντα , καρπῶν τε ὡραίων ποικιλία καὶ βοτανῶν φύσεις ἡδύ τε καὶ ἐπίχαρι πνέουσαι , καὶ διὰ πάντων τὸ πρόσωπον τῆς γῆς κοσμούμενόν τε καὶ ὡραῖζόμενον , καὶ ἀέρος κρᾶσις εἰς καθαρότητα καὶ διαύγειαν ἀνηπλωμένη καὶ τὰς πρώτας ἀκτῖνας ὑποδεχομένη τοῦ ἡλίου , πῶς οὐχὶ τὸ χωρίον ὅλον ἀποτελοῦσι τερπνότητός τε καὶ ἡδονῆς , ὅση γοητεύει τὰς αἱσθήσεις , πάντων φέρειν τὸ ἀκρότατον ; Πλὴν ἀλλά γε τῆς ξασιλείας τὰ ἀγαθὰ ἀπείρῳ μέτρῳ ὑπερανέστηκεν . « Οὐδὲ γὰρ ὁφθαλμὸς εἶδεν , οὕτε οὖς ἤκουσεν , οὔτε ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου ἀνέβη , ἃ ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν . » Ἄλλως τε δὲ καὶ ὅτι τῷ Ἀδὰμ ὁ παράδεισος οὐ βραβείων καὶ ἐπάθλων γέρας ἐγνωρίζετο , γυμνάσιον δὲ μᾶλλον τὸ χωρίον προὔκειτο καὶ στάδιον ἀρετῆς · τὰ δὲ ἔπαθλα καὶ οἱ στέφανοι δηλονότι μείζω καὶ τελειοτέραν τὴν ἀπόλαυσιν φέρουσι , καὶ στάδιον οὐδεὶς οὐδέπω βραβείων καὶ ἐπάθλων φύσιν μετελθεῖν οὐδ´ ἀκοὴν εὖρε διδάσκαλον . Εἰσάγεται δὲ πρὸς τὸν παράδεισον ὁ λῃστὴς οἷον ἀῤῥαβῶνός τινος καὶ προοιμίου τῶν μελλόντων ἀγαθῶν ἀξιούμενος · ἐπείγε τῆς κοινῆς ἀνταποδόσεως τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν μήπω τότε καιρὸν ἐχούσης , οὐδ´ αὐτὸς ἦν δίκαιος μόνος ἐκ πάντων τῶν ἀπ´ αἰῶνος εὐαρεστησάντων Θεῷ πρὸς τὸ τέλος φθάσαι τῆς ἐσχάτης μακαριότητος καὶ χωρὶς τῶν μυρίων ἐκείνων χορῶν τῶν ἀγίων τελειωθῆναι , ὥς που καὶ ὁ θεσπέσιος Παῦλος διαμαρτύρεται . ΗοιΗΠ ἰρίί φκ ῖηλωε ἰϛα ΛΩραΠοἱ μένων ἔνια οὐκ ὀλίγοι μὲν τῶν πρὸ ἡμῶν ὡς αἰτίας τοῦ μὴ τυχεῖν μνήμης τὴν τῶν οὐρανῶν βασιλείαν , ἐν ᾧ Μωϋσῆς τὴν τοῦ κόσμου καταβολὴν ἔγραψεν , ἀποδεδώκασιν , οὐκ ὀλίγοι δὲ καὶ εἰς ἀμφισβήτησιν περιείλκυσαν . Ἵσως δ´ ἄν τις εἰπὼν ἐκφύγοι τὰς προειρημένας λαβὰς , ὡς ἐπείπερ ἡ τοῦ Μωϋσέως συγγραφὴ καὶ νομοθεσία οὐχ οἷα τε ἦν βασιλείαν οὐρανῶν χαρίζεσθαι , διὰ τοῦτο οὐδὲ ταύτης εἰς μνήμην ἀφίκετο . Τίγάρ με δεῖβασιλείαν οὐρανῶν μαθεῖν ἣν ἐκ τῆς κατὰ νόμον πολιτείας οὐκ ἔστι μοι λαβεῖν ; Ὁ δὲ καινὸς Δεσπότης καὶ Σωτὴρ . ἐπεὶ τοιαύτην ἡμῖν κατεστήσατο πολιτείαν , ἑαυτὸν παράδειγμα προθείς · « Ὧν γὰρ ἤρξατο , φησὶ , ποιεῖν
Lemmas: ἀναπτύσσω · ὁ οὐρανός δέ προτάσσω ὁ πρό ὁ στερέωμα καί ὑπέρ κόσμιος κατάστασις διά ὁ οὗτος ποίησις ὑποθάλλω . ἀλλά οὗτος μέν οὐ ἄν ῥᾳδίως ἀγαπάω ὁ ἀλήθεια , ὅτι τε λίαν ἐκβιβάζω , καί ὅτι εἶπον οὐρανός ποίησις περί ὁ ὁ οὐρανός βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος οὐδείς κακός ὠφελέω ἢ εἰμί παντελῶς ἀποσιωπάω · καί πολύς ἄλλος πρός οὗτος ὁ ὑπόληψις ὑπεναντίωσις βε . ἄλλος δέ ἐν ὁ περί παράδεισος διήγησις φάω καί ὁ ὁ οὐρανός βασίλειος συνεισάγω · μέρος γάρ ὁ αἰώνιος ἀγαθός καί μακαριότης ἀπόλαυσις ὁ παράδεισος · διό καί ὁ λῃστής αἰτέω ἐν ὁ βασίλεια ὁ Θεός μνήμη τυγχάνω , ὁ ὁ παράδεισος διατριβή ἀποδίδωμι . ἀλλά μήποτε οὗτος ὁ ὁ οὐρανός βασίλεια πολύς εἄν ταπεινός εἰμί · φυτός μέν γάρ ἄνθος καί κάλλος , ποταμός καί νᾶμα ὁ χωρίον περιρρέω , καρπός τε ὡραῖος ποικιλία καί βοτάνη φύσις ἡδύς τε καί ἐπίχαρις πνέω , καί διά πᾶς ὁ πρόσωπον ὁ γῆ κοσμέω τε καί ὡραΐζω , καί ἀήρ κρᾶσις εἰς καθαρότης καί διαύγεια ἀναπλόω καί ὁ πρῶτος ἀκτίς ὑποδέχομαι ὁ ἥλιος , πῶς οὐ ὁ χωρίον ὅλος ἀποτελέω τερπνότης τε καί ἡδονή , ὅσος γοητεύω ὁ αἴσθησις , πᾶς φέρω ὁ ἄκρος ; πλήν ἀλλά γε ὁ ξασιλειος ὁ ἀγαθός ἤπειρος μέτρον ὑπερανίσταμαι . « οὐδέ γάρ ὀφθαλμός ὁράω , ἵημι οὖς ἀκούω , οὔτε ἐπί Καρδία ἄνθρωπος ἀναβαίνω , ὁ ἑτοιμάζω ὁ θεός ὁ ἀγαπάω αὐτός . » ἄλλος τε δέ καί ὅτι ὁ Ἀδάμ ὁ παράδεισος οὖον βραβεῖον καί ἔπαθλον γέρας γνωρίζω , γυμνάσιον δέ μᾶλλον ὁ χωρίον πρόκειμαι καί στάδιον ἀρετή · ὁ δέ ἔπαθλον καί ὁ στέφανος δηλονότι μείζων καί τέλειος ὁ ἀπόλαυσις φέρω , καί στάδιον οὐδείς οὐδέπω βραβεῖον καί ἔπαθλον φύσις μετέρχομαι οὐδός ἀκοή εὖρος διδάσκαλος . εἰσάγω δέ πρός ὁ παράδεισος ὁ λῃστής οἷος ἀρραβών τις καί προοίμιον ὁ μέλλω ἀγαθός ἀξιόω · ἐπείγω ὁ κοινός ἀνταπόδοσις ὁ αἰώνιος ἀγαθός μήπω τότε καιρός ἔχω , οὐδός αὐτός εἰμί δίκαιος μόνος ἐκ πᾶς ὁ ἀπ´ αἰών εὐαρεστέω Θεός πρός ὁ τέλος φθάνω ὁ ἔσχατος μακαριότης καί Χωρὶς ὁ μυρίος ἐκεῖνος χορός ὁ Ἀγίων τελειόω , ὅς ποῦ καί ὁ θεσπέσιος Παῦλος διαμαρτύρομαι . Η ἴρις φκ ῖηλωε ἰαʹ Πήρα Μένων ἔνιοι οὐ ὀλίγος μέν ὁ πρό ἐγώ ὡς αἴτιος ὁ μή τυγχάνω μνήμη ὁ ὁ οὐρανός βασίλειος , ἐν ὅς Μωϋσῆς ὁ ὁ κόσμος καταβολή γράφω , ἀποδίδωμι , οὐ ὀλίγος δέ καί εἰς ἀμφισβήτησις περιέλκω . ἴσως δδʹ ἄν τις εἶπον ἐκφεύγω ὁ προερέω λαβή , ὡς ἐπεί ὁ ὁ Μωϋσῆς συγγραφή καί νομοθεσία οὐ οἷος τε εἰμί βασίλειος οὐρανός χαρίζομαι , διά οὗτος οὐδέ οὗτος εἰς μνήμη ἀφικνέομαι . Τίγάρ ἐγώ δειβασιλεια οὐρανός μανθάνω ὅς ἐκ ὁ κατά νόμος πολιτεία οὐ εἰμί ἐγώ λαμβάνω ; ὁ δέ καινός Δεσπότης καί Σωτήρ . ἐπεί τοιοῦτος ἐγώ καθίστημι πολιτεία , ἑαυτοῦ παράδειγμα προτίθημι · « ὅς γάρ ἄρχω , φημί , ποιέω