cogPG.PG101 359
Λγνῶσιν μαρτυρεῖ . Πόθεν οὖν σὺ τὴν ἄγνοιαν λαβων , ἐφ´ ὕβρει κατασκευάζεις τοῦ Υἱοῦ ; ἐ μὴ ἄρα σοι τοῖς ἀγγέλοις καὶ δούλοις ὁ Μονογενὴς καὶ Δεσπότης συντετάξεται · ὃ , μέχρι Ρ νῦν , οὐδεμία ὤφθη δυσσέβεια μελετήσασα . Εἰ δὲ μὴ τοῦτο τολμᾷς , ὑπεξαίρεις δὲ τὸν Υἱὸν τῆς ἀγγελικῆς οὐσίας · κἀν τῆς πατρικῆς οὐδέπω ἴσον ἂν ἔχῃ · οὐχ ἕξεις δήπονθεν λαμπρῶς οὕτω τῶν λέξεων , ἐπὶ τῶν ἀγγέλων ἀπαγγελλόντων τὴν ἄγνοιαν οὐδαμόθεν αὐτῷ ταύτην περιάπτειν , κἂν μυριάκις εἰς ἄλλην τάξιν ἀπάγειν παρὰ τὸν πατρῶν κλῆρον ἐκβιάσῃ · καὶ οὕτω πάλιν , κἀν μὴ βούλῃ τῇ καὶ κατὰ σὲ ὑπερφυεῖ καὶ ὑπερτάτῳ καὶ πατρικῇ γνώσει ὁ Μονογενὴς τῷ Πατρὶ συναπτόμενος , τὴν σὴν ὑπερόριον ἐκμυκτηριεῖ καὶ τρίτην διάταξιν . Ποῦ τοίνυν ἐνταῦθα φαίνεται κατὰ λέξιν ἢ διάνοιαν , ὡς ἡ τῶν αἱρετιζόντων παράνοα τῷ Υἱῷ ἡ ἄγνοια ἐπιπηδῶσα ; Ναὶ , φησὶν , ἀλλ ἐπήγαγεν , « Εἰ μὴ ὁ Πατήρ μου μόνος · » καλῶς γε λίαν καὶ σοφῶς · ἵνα μὴ νομίσῃς ὡς καὶ τοὺς ἀσωμάτους νόας διαδραμοῦσα , χώραν ἔχοι καὶ μέχρις αὐτῆς τῆς πρώτης φύσεως προῖέναι . Ταύτης γὰρ δὴ , ταύτης μόνης τῆς δημιουργοῦ καὶ κυρίας τῶν ολων ,, ὥσπερ τὰ ἄλλα πάντα ἐν οἷς ἡ κτίσις γνωρίσεται , οὕτω δὲ καὶ τὸ τῆς ἀγνοίας διέῤῥιπται ὡς ποῤῥωτάτω . Εἰ δὲ τὸ , μόνος , ἔτι τάραχον κινεῖ , αυνιέτω μᾶλλον , ὅτι ὧν τὴν ἄγνοιαν εἰπὼν διέστειλε σὸν Πατέρα , πρὸς ἐκείνους διώρισε καὶ τὸ μόνος . Ἐπεὶ τίνα λόγον ὅλως ἔχοι , ἀγγέλοις μὲν ἐπιφέρειν τὴν ἄγνοιαν συνειδέναι , εἶτα τούτους ἀφέντα εἰς διαστολὴν ου μηδὲν κατεῖπεν Υἱοῦ , τὸ , « Εἰ μὴ ὁ Πατήρ μου μόνος , » νομίζειν εἰρῆσθαι · ἔτι δὲ εἴπερ τὸ μόνος θορυβεῖ , διὰ τοῦ « ὁ Πατήρ μου » τὸ θορυβοῦν διαλυέσθω . Δῆλον γὰρ ὡς οὐκ ἂν πρὸς ἑαυτὸν οὗ τὴν φυσικὴν οἰκείωσιν ἀνεκήρυξεν εἰπὼν « ὁ Πατήρ μου , » ἀλλὰ πρὸς ἐκείνους , ὧν τὴν ἄγνοιαν ἐφ´ ᾖ τ´ συναπεφήνατο καὶ τὸ μόνος · πῶς δ´ ἂν ἐν τῷ λέγειν , « Εἰ μὴ ὁ Πατήρ μου μόνος , » ἑαυτὸν νομισθείη διαστέλλειν , ὁ καὶ τοῖς λόγοις , καὶ τοῖς ἔργοις ἐν´ ἴσης βοῶν , « Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἕν ἐσμεν ; » καὶ , « Πάντα ὅσα ἔχει ὁ Πατὴρ , ἐμά ἐστι ; » Δῆλον γὰρ , Φς καὶ ἡ γνῶσις , ἕν τι καὶ τὸ βραχύτατον ὧν ἐ Κγεγεννηκὼς ἔχει , καὶ μυρία ἄλλα . Χωρὶς δὲ τῶν ἐ ρημένων , ἐ αὐτὸς ἦν ὁ μονογενὴς , ὁ τοῖς μὲν τὴν ἄγνοιαν , τῷ Πατρὶ δὲ διαιτῶν τὴν γνῶσιν , τίς ἡ περιττὴ σοφία αὕτη , ἑαυτὸν ἀξιοῦντα τῶν μειζόνων , καὶ ἃ μόνῳ Θεῷ ἀεὶ διαπρέπει , πράγματος εἰς πάν τας ὕστερον καὶ σπουδαίους καὶ φαύλους ὁμοως ἐκκαλυφθησομένου , τῆς γνώσεως ἀνάξιον ἀποφαίνειν ; Λρ´ οὐ πανταχόθεν γνώριμον , ὡς οὐδαμόθεν ἡ ἀγνοίᾳ τοῖς αἱρετίζουσι συνδραμεῖται · Ὁ μὲν γὰρ κοινὸς διδάσκαλος , καὶ τοῦ γένους ἡμετέρου Σωτὴρ οὓς ἀαώοισε μαθητὰς παιδεύων τὰ οἰκεῖα συνιένα . μέτρα , καὶ ζητημάτων ἀναχωρεῖν , ἃ βίον μν ·
Lemmas: Λγνῶσιν μαρτυρέω . πόθεν οὖν σύ ὁ ἄγνοια λαμβάνω , ἐφίημι ὕβρις κατασκευάζω ὁ υἱός ; εἰ μή ἄρα σύ ὁ ἄγγελος καί δοῦλος ὁ μονογενής καί Δεσπότης συντάσσω · ὅς , μέχρι Ρ νῦν , οὐδείς ὁράω δυσσέβεια μελετάω . εἰμί δέ μή οὗτος τολμάω , ὑπεξαιρέω δέ ὁ υἱός ὁ ἀγγελικός οὐσία · ἐν ὁ πατρικός οὐδέπω ἴσος εἄν ἔχω · οὐ ἔχω δήπονθεν λαμπρῶς οὗτος ὁ λέξις , ἐπί ὁ ἄγγελος ἀπαγγέλλω ὁ ἄγνοια οὐδαμόθεν αὐτός οὗτος περιάπτω , κἀν μυριάκις εἰς ἄλλος τάξις ἀπάγω παρά ὁ πατήρ κλῆρος εκβιασμός · καί οὗτος πάλιν , ἐν μή βούλομαι ὁ καί κατά σύ ὑπερφυής καί ὑπέρ καί πατρικός γνῶσις ὁ Μονογενής ὁ πατήρ συνάπτω , ὁ σός ὑπερόριος ἐκμυκτηρίζω καί τρίτος διάταξις . πός τοίνυν ἐνταῦθα φαίνω κατά λέξις ἢ διάνοια , ὡς ὁ ὁ αἱρετίζω παράνοος ὁ υἱός ὁ ἄγνοια ἐπιπηδάω ; Ναίς , φημί , ἀλλ' ἐπάγω , « εἰμί μή ὁ Πατήρ ἐγώ μόνος · » καλῶς γε λίαν καί σοφός · ἵνα μή νομίζω ὡς καί ὁ ἀσώματος νόος διατρέχω , χώρα ἔχω καί μέχρι αὐτός ὁ πρῶτος φύσις προΐημι . Ταύτη γάρ δή , οὗτος μόνος ὁ δημιουργός καί κύριος ὁ ὅλος ,, ὥσπερ ὁ ἄλλος πᾶς ἐν ὅς ὁ κτίσις γνωρίζω , οὗτος δέ καί ὁ ὁ ἄγνοια διαρρίπτω ὡς προσωτέρω . εἰμί δέ ὁ , μόνος , ἔτι τάραχος κινέω , ἀνίημι μᾶλλον , ὅτι ὅς ὁ ἄγνοια εἶπον διαστέλλω σός πατήρ , πρός ἐκεῖνος διορίζω καί ὁ μόνος . ἐπεί τίς λόγος ὅλως ἔχω , ἄγγελος μέν ἐπιφέρω ὁ ἄγνοια σύνοιδα , εἶτα οὗτος ἀφίημι εἰς διαστολή ου μηδείς κατεῖπον υἱός , ὁ , « εἰμί μή ὁ Πατήρ ἐγώ μόνος , » νομίζω εἴρω · ἔτι δέ εἴπερ ὁ μόνος θορυβέω , διά ὁ « ὁ Πατήρ ἐγώ » ὁ θορυβέω διαλύω . Δῆλος γάρ ὡς οὐ εἄν πρός ἑαυτοῦ ὅς ὁ φυσικός οἰκέω ἀνακηρύσσω εἶπον « ὁ Πατήρ ἐγώ , » ἀλλά πρός ἐκεῖνος , ὅς ὁ ἄγνοια ἐφίημι εἰμί τ συναποφαίνω καί ὁ μόνος · πῶς δδʹ εἄν ἐν ὁ λέγω , « εἰμί μή ὁ Πατήρ ἐγώ μόνος , » ἑαυτοῦ νομίζω διαστέλλω , ὁ καί ὁ λόγος , καί ὁ ἔργον ἐν ἴσος βοῦς , « ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί ; » καί , « Πάν ὅσος ἔχω ὁ πατήρ , ἐμός εἰμί ; » Δῆλος γάρ , Φς καί ὁ γνῶσις , εἷς τίς καί ὁ βραχύς ὅς εἰ Κγεγεννηκὼς ἔχω , καί μυρίος ἄλλος . Χωρὶς δέ ὁ εἰ ράω , εἰ αὐτός εἰμί ὁ μονογενής , ὁ ὁ μέν ὁ ἄγνοια , ὁ πατήρ δέ δίαιτα ὁ γνῶσις , τίς ὁ περισσός σοφία οὗτος , ἑαυτοῦ ἄξιος ὁ μείζων , καί ὁ μόνος Θεός ἀεί διαπρέπω , πρᾶγμα εἰς πᾶς ὅς ὕστερος καί σπουδαῖος καί φαῦλος ὁμοως ἐκκαλύπτω , ὁ γνῶσις ἀνάξιος ἀποφαίνω ; Λ οὖον πανταχόθεν γνώριμος , ὡς οὐδαμόθεν ὁ ἄγνοια ὁ αἱρετίζω συντρέχω · ὁ μέν γάρ κοινός διδάσκαλος , καί ὁ γένος ἡμέτερος Σωτήρ ὅς ααωοισος μαθητής παιδεύω ὁ οἰκεῖος συνίημι . μέτρον , καί ζήτημα ἀναχωρέω , ὁ βίος μν ·