cogPG.PG101 546
νῦν δὲ , ἡμεῖς Πατέρα ἕνα ἔχομεν τὸν Θεόν . Οὐχὶ δὲ , Πατέρα ἔχομεν τὸν Πατέρα τοῦ Θεοῦ . Καὶ ὁ Σωτὴρ ἀπάγων τῆς πατρικῆς ἐν τῇ κλήσει σχέσεως , ἐπείπερ αὐτοὶ ἑαυτοὺς διεσχίσαντο καὶ διετέμοντο τῆς πρὸς αὐτὸν ὁμοιότητος , τολμᾶτε , φησὶ , λέγειν ἑαυτούς υἱοὺς εἶναι τοῦ πατρὸς , ὑμεῖς τοῦ διαβόλου ἐστέ . Εἶτα , « Καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ θέλετε ποιεῖν . » Οὐχὶ « τοῦ πατρὸς δηλονότι τοῦ διαβόλου . » Ποῦ γὰρ παραδέδωκεν ἐκεῖνος ἐντολὰς , ὃς ὅλως οὐδὲ γνωρίζεται τῇ Γραφῇ , ἀλλὰ τὰς ἐντολὰς τοῦ διαβόλου , ὅς ἐστιν ὑμέτερος πατήρ . αἵτινες εἰσι πορνεία , μοιχεία , κλοπὴ . φόνος , ψεῦδος , καὶ ὅσων ἄλλων ἐκεῖνος κακῶν σπορεὺς τῇ γνώμῃ γέγονεν , καὶ ἀρχηγὸς τολμᾶσθαι τὰ ἀτόλμητα , καὶ καταπράττεσθαι . Καὶ τὸ , « Ἐκεῖνος ἀπ´ ἀρχῆς ἀνθρωποκτόνος ἐστὶν , » εἰς τίνα ἂν οἰκειότερον ἀνενεχθείη , ἢ εἰς αὐτόν γε τὸν διάβολον , ὃς τῇ γλώσσῃ τὸν Ἀδὰμ τοῦ παραδείσου ἐξέβαλεν , καὶ πρόξενος αὐτοῦ θανάτου καὶ φθορᾶς γεγένηται ; Θεὸς γὰρ θάνατον οὐκ ἐποίησεν , οὐδὲ τέρπεται ἐπ´ ἀπωλεία δώντων . Τίς δὲ ἕτερος τὸν άνατον διὰ τοῦ ψεύδους ἐχαλκεύσατο , καὶ κατὰ τῶν σπλάγχνων τοῦ Ἀδ ὰμ τὴν φθορὰν , εἰ μὴ ὁ παραδοὺς μὲν τὸν ὄφιν , δι´ αὐτοῦ δὲ τὸν θανατηφόρον ἰὸν τῆς εἰς Θεὸν βλασφημίας τῇ γυναικὶ , καὶ διὰ ταύτης τῷ Ἀδὰμ κερασάμενος ; Ἑκ τούτων οὖν ἀπάντων καὶ ἑτέρων τοιούτων δείκνυται περὶ τοῦ διαβόλου τὸν σωτήριον διαλαμβάνειν λόγον , καὶ τοῦτον Πατέρα κατονομάζειν τῶν ἀγνωμόνων Ἰουδαίων . Καὶ γὰρ κἀκεῖνοι τὸν Θεὸν ἐφιλοτιμοῦντο πατέρα καλεῖν , καὶ εἰς υἱοὺς αὐτου καταλέγεσθαι . Εἰς δύο δὲ μοίρας μερίζων ὁ Σωτὴρ τὸν παρόντα λόγον , συμπλέκει μὲν πάλιν ἑκατέρῳ ἑκάτερον . Νῦν μὲν προτάττων τὸν διάβολον , καὶ ὑποτάττων τοὺς Ἰουδαίους , νῦν δὲ προκαταλέγων τοὺς Ἰουδαίους , εἶτα ἐπάγων τὸν διάβολον . Διὸ περὶ τοῦ διαβόλου προδιαλαβὼν , καὶ ἐκ τῆς τῶν ἔργων συγγενείας καὶ ὁμοιότητος δείξας τοὺς Ἰουδαίους πατέρα ἔχειν αὐτὸν , μεταβαίνει πάλιν ἐπ´ αὐτοὺς τοὺς Ἱουδαίους , δι´ ὧν καὶ ἡ ὅλη τοῦ λόγου γέγονεν τἰσόολή . Καί φησιν · Ὅταν ὁ Ἰουδαῖος τὸ ψεῦδος λαλῇ , ὥσπερ καὶ ὑμεῖς νυνὶ λέγοντες · « Πατέρα ἔχομεν τὸν Θεὸν , » καὶ , « πατέρα ἔχομεν τὸν Ἀβραὰμ , » ἐκ τῶν ἱδίων λαλεῖ . Τουτέστιν ἀπὸ κοιλίας φωνεῖ , καὶ οὐκ ἐκ τῶν κριμάτων τοῦ Πνεύματος . Ὅτι δὲ ψεύστης ἐστὶ , καὶ ἐξ ὧν αὐτὸς ἀλαζονεύεται · δείκνυται καὶ ἐξ ὧν ἔθετο ἑαυτῷ πατέρα διὰ τῆς τῶν πράξεωλν ὁμοιότητος , περιφανῶς ἀναδείκνυται . Διὸ καί φησιν , Ὅταν ὁ Ἰουδαῖος τὸ ψεῦδος λαλῇ , ὅτι ψεύστης ἐστὶ καὶ αὐτὸς , καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ . Ὃν ὁ Σωτὴρ , ὡς πολλάκις εἴρηται , τὸν διάβολον καὶ οὐκ ἄλλον εἶναι καὶ ἀπεφήνατο , καὶ κατωνόμασεν .
Lemmas: νῦν δέ , ἐγώ πατήρ εἷς ἔχω ὁ Θεός . οὐ δέ , πατήρ ἔχω ὁ πατήρ ὁ Θεός . καί ὁ Σωτήρ ἀπάγω ὁ πατρικός ἐν ὁ κλῆσις σχέσις , ἐπεί αὐτός ἑαυτοῦ διασχίζω καί διατέμνω ὁ πρός αὐτός ὁμοιότης , τολμάω , φημί , λέγω ἑαυτοῦ υἱός εἰμί ὁ πατήρ , σύ ὁ διάβολος εἰμί . εἶτα , « καί ὁ ἐντολή αὐτός ἐθέλω ποιέω . » οὐ « ὁ πατήρ δηλονότι ὁ διάβολος . » πός γάρ παραδίδωμι ἐκεῖνος ἐντολή , ὅς ὅλως οὐδέ γνωρίζω ὁ γραφή , ἀλλά ὁ ἐντολή ὁ διάβολος , ὅς εἰμί ὑμέτερος πατήρ . ὅστις εἰμί πορνεία , μοιχεία , κλοπή . φόνος , ψεῦδος , καί ὅσος ἄλλος ἐκεῖνος κακός σπορεύς ὁ γνώμη γίγνομαι , καί ἀρχηγός τολμάω ὁ άτολμος , καί καταπράσσω . καί ὁ , « ἐκεῖνος ἀπ´ ἀρχή ἀνθρωποκτόνος εἰμί , » εἰς τίς εἄν οἰκεῖος ἀναφέρω , ἢ εἰς αὐτός γε ὁ διάβολος , ὅς ὁ γλῶσσα ὁ Ἀδάμ ὁ παράδεισος ἐκβάλλω , καί πρόξενος αὐτός θάνατος καί φθορά γίγνομαι ; θεός γάρ θάνατος οὐ ποιέω , οὐδέ τέρπω ἐπι ἀπώλεια δάω . Τῖς δέ ἕτερος ὁ ἄνατος διά ὁ ψεῦδος χαλκεύω , καί κατά ὁ σπλάγχνον ὁ αδʹ ἀνά ὁ φθορά , εἰμί μή ὁ παραδίδωμι μέν ὁ ὄφις , δις αὐτός δέ ὁ θανατηφόρος ἰός ὁ εἰς θεός βλασφημία ὁ γυνή , καί διά οὗτος ὁ Ἀδάμ κεράννυμι ; ἐκ οὗτος οὖν ἀπαντάω καί ἕτερος τοιοῦτος δείκνυμι περί ὁ διάβολος ὁ σωτήριος διαλαμβάνω λόγος , καί οὗτος πατήρ κατονομάζω ὁ ἀγνώμων Ἰουδαῖος . καί γάρ ἐκεῖνος ὁ θεός φιλοτιμέομαι πατήρ καλέω , καί εἰς υἱός αὐτός καταλέγω . εἰς δύο δέ μοῖρα μερίζω ὁ Σωτήρ ὁ πάρειμι λόγος , συμπλέκω μέν πάλιν ἑκάτερος ἑκάτερος . νῦν μέν προτάσσω ὁ διάβολος , καί ὑποτάσσω ὁ Ἰουδαῖος , νῦν δέ προκαταλέγω ὁ Ἰουδαῖος , εἶτα ἐπάγω ὁ διάβολος . Διὸ περί ὁ διάβολος προδιαλαμβάνω , καί ἐκ ὁ ὁ ἔργον συγγένεια καί ὁμοιότης δείκνυμι ὁ Ἰουδαῖος πατήρ ἔχω αὐτός , μεταβαίνω πάλιν ἐπι αὐτός ὁ Ἰουδαῖος , δις ὅς καί ὁ ὅλος ὁ λόγος γίγνομαι τισοολος . καί φημί · ὅταν ὁ Ἰουδαῖος ὁ ψεῦδος λαλέω , ὥσπερ καί σύ νυνί λέγω · « πατήρ ἔχω ὁ θεός , » καί , « πατήρ ἔχω ὁ Ἀβραάμ , » ἐκ ὁ ἴδιος λαλέω . τουτέστιν ἀπό κοιλία φωνέω , καί οὐ ἐκ ὁ κρίμα ὁ πνεῦμα . ὅτι2 δέ ψεύστης εἰμί , καί ἐκ ὅς αὐτός ἀλαζονεύομαι · δείκνυμι καί ἐκ ὅς τίθημι ἑαυτοῦ πατήρ διά ὁ ὁ πράξεωλν ὁμοιότης , περιφανής ἀναδείκνυμι . Διὸ καί φημί , ὅταν ὁ Ἰουδαῖος ὁ ψεῦδος λαλέω , ὅτι ψεύστης εἰμί καί αὐτός , καί ὁ πατήρ αὐτός . ὅς ὁ Σωτήρ , ὡς πολλάκις εἴρω , ὁ διάβολος καί οὐ ἄλλος εἰμί καί ἀποφαίνω , καί κατονομάζω .