cogPG.PG101 231
καὶ ἐπιδείξεως προχεόμενον , εἰς ὕβριν μᾶλλον ἢ παραψυχὴν τῷ δεομένῳ περιΐσταται . Τὸ γὰρ μὴ παριδεῖν τὸν ἀδελφὸν ἐνδείᾳ τηκόμενον , καὶ ἀπορία συνδιολλύμενον , χρέος μὲν καὶ χρεῶν τὸ ἀπαραίτητον ὁεὐγνώμων ἡγήσεται , καὶ σπουδάσει καταλαβεῖν καὶ μὴ γενέσθαι μηδαμῶς ὑπερήμερος · δόξαν δὲ θηρᾶσαι καὶ εὐεργετου διὰ τῆς τοιαύτης πράξεως περιβαλέσθαι ἀξίωμα , τῶν ἀγνωμόνων ἂν εἵη , καὶ τὸ καλὸν κακῶς εἰδότων μετέρχεσθαι . Διόπερ ὁ μὲν Ἀν τῷ πλήθει τῶν ἡμερῶν , τουτέστιν ἐν τῳ μέλλοντι αἰῶνι , τὸν ἄρτον εὐρήσει τῆς ἐλεημοσύνης , ἀντιλαμβάνων τὸν ἔλεον · ὁ δὲ οὐχ εὑρήσει · δοξοκοπίᾳ γὰρ καὶ τῆς τῇς ἐπιδείξεως ἐμπορίᾳ προκατηνάλωται Δύναιο δ´ ἂν διὰ τῶν προειρημένων ῥημάτων καὶ πρὸς ἑτέραν μετελθεῖν διάνοιαν . Ποίαν ταύτην ; Τὸ πῶν ἀνθρώπων πλῆθος , φίλον τῆς Γραφῇ κατονομάζειν ὕδατα · « Ῥῦσαι γάρ με , » φησὶν ὁ ἐν τῳ Πνεύματι ψάλλων , « ἐξ ὑδάτων πολλῶν , ἀπὸ χειρὸς υἱῶν ἀλλοτρίων . » Ὁ τοίνυν τῶν ἱερῶν μαθημάτων διδάσκαλος τὸν τρέφοντα τὴν ψυχὴν ἄρτον ὃν θεάθόκατεπιστεύθη , τοῦτον ὀφείλει τῷ τῶν ἀκροατῶν πλήθει χωρὶς ἀναβολῆς πάσης καὶ ὑπερθέσεως , διανέμειν , καὶ μηδέποτε τῆς χορηγίας ἀποστερεῖν ποὺς ἐν χρείᾳ ταύτης καθισταμένους . Καὶ τίς ὁ μισθὸς τῆς φιλανθρώπου ταύτης ἐργασίας ; ἢ δῆλον ἃ ἐν τῷ πλήθει τῶν ἡμερῶν ἀνταποδιδόμενος . Ἐπει δὲ τὸ ὕδωρ διαφόρους πραγμάτων ὑποθέσεις αἰνιγιματίζειν δύναται , εἴη ἂν οὐκ ἀλόγως τὸν προκείμενον λόγον θεωρῶν ὁ τὴν ἐλεημοσύνην λέγων προσήκειν ἐργάζεσθαι διὰ παντὸς πρὸς τὰς ἀεννάους τῶν ὑδάτων ἐνατενίζων πηγὰς , καὶ τὴν ἐκείνων ἐνέργειαν ἐπὶ τὸν ἔλεον τῆς μιμήσει μεταφέρειν · καὶ μὴ ποτὲ μὲν προχέειν τὸν ἔλεον , ποτὲ δὲ ἀναστέλλειν , ἀλλὰ διηνεκῆ τὰ ῥεῖθρα καὶ ἀδιάδοχα τοῖς χρήζουσιν ἀναβλύζειν . Ὅλην γὰρ τὴν ἡμέραν ἐλεεῖ καὶ δανείζει ὁ Κύριος , τοῦ Δαυῖδ ἔστιν ἀκούειν ψάλλοντος · καὶ εἰ ὁ ἐλεῶν πτωχὸν , δανείζει Θεῷ , πῶς ἄν τις φιλόθεος ὢν καὶ τοῦ κατ´ εἰκόνα σώζων τὸ εὐγενὲς , ἀνεκτὸν ἡγήσαιτο μὴ διὰ παντὸς ἑαυτῷ παρασκευάζειν χρεώστην τὸν Θεὸν , ἀλλὰ περικόπτειν καὶ ἀποστερεῖν ἑαυτὸν τοῦ τηλικούτου καὶ τοσούτου κέρδους τὴν συνεισφοράν ; Δῆλον δὲ ὡς ὁ τοιοῦτος ἀεὶ μὲν , μάλιστα δὲ ἐν πλήθει τῶν ἡμερῶν εὐρήσει , ἡν ἡ τοῦ ἄρτου μετάδοσις διηνεκῆ μισθαποδοσίαν ἀπετέθη σαύρισεν αὐτῷ . Ἀποστέλλει μέντοι γε τὸν ἄρτον τὸν ἐπιούσιον καὶ μυστικὸν καὶ ὁ μυσταγωγὸς ἑπὶ πρόσωπον τοῦν τῆς παλιγγενεσίας ὕδατος τοῖς μυσταγωγουμένοις καὶ δεομένοις οὐρανίου καὶ ψυχὴν στηριζούσης τροφῆς παρέχων αὐτόν . Καὶ γὰρ μετὰ τὴν τοῦ ὕδατος θείαν ἀναγέννησιν ὁ οὐράνιος καὶ ζωοποιὸς ἄρτος τοῖς ἀναγεννηθεῖσι προσφέρεται · καὶ ὅ γε τοῦττα κν σοφίᾳ διανέμων καὶ κατ´ ἀξίαν οἰκονομῶν , εὖρε τὸν ἄρτον ὡς ἀληθῶς τὸν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβεβηκότα , καὶ ζωλν τῷ κόσμῳ διδόντα , ἀεὶ μὲν ζωοποι οῦντα αὐτὸν καὶ στηρίζοντα καὶ τρέφοντα , μάλιστα δὲ ἐν καιρῷ τῆς τῶν βεβιωμένων ἀνταποδόσεως . εἰσι μέντοι γε τονές οἶ καὶ τοιαύτην ἔννοιαν τὸ
Lemmas: καί ἐπίδειξις προχέω , εἰς ὕβρις μᾶλλον ἢ παραψυχή ὁ δήω περιίστημι . ὁ γάρ μή παρεῖδον ὁ ἀδελφός ἔνδεια τήκω , καί ἀπορία συνδιόλλυμι , χρέος μέν καί χρέος ὁ ἀπαραίτητος ὁεὐγνώμων ἡγέομαι , καί σπουδάζω καταλαμβάνω καί μή γίγνομαι μηδαμῶς ὑπερήμερος · δόξα δέ θηράω καί εὐεργέτης διά ὁ τοιοῦτος πρᾶξις περιβάλλω ἀξίωμα , ὁ ἀγνώμων εἄν ἵημι , καί ὁ καλός κακῶς οἶδα μετέρχομαι . διόπερ ὁ μέν εἰς ὁ πλῆθος ὁ ἡμέρα , τουτέστιν ἐν ὁ μέλλω αἰών , ὁ ἄρτος εὑρίσκω ὁ ἐλεημοσύνη , ἀντιλαμβάνω ὁ ἔλεος · ὁ δέ οὐ εὑρίσκω · δοξοκοπία γάρ καί ὁ ὅς ἐπίδειξις ἐμπορία προκαταναλίσκω δύναμαι δδʹ εἄν διά ὁ προερέω ῥῆμα καί πρός ἕτερος μετέρχομαι διάνοια . Ποίας οὗτος ; ὁ ποῦ ἄνθρωπος πλῆθος , φίλος ὁ γραφή κατονομάζω ὕδωρ · « ῥύομαι γάρ ἐγώ , » φημί ὁ ἐν ὁ πνεῦμα ψάλλω , « ἐκ ὕδωρ πολύς , ἀπό χείρ υἱός ἀλλότριος . » ὁ τοίνυν ὁ ἱερός μάθημα διδάσκαλος ὁ τρέφω ὁ ψυχή ἄρτος ὅς θεάομαι , οὗτος ὀφείλω ὁ ὁ ἀκροατής πλῆθος Χωρὶς ἀναβολή πᾶς καί ὑπέρθεσις , διανέμω , καί μηδέποτε ὁ χορηγία ἀποστερέω πούς ἐν χρεία οὗτος καθίστημι . καί τίς ὁ μισθός ὁ φιλάνθρωπον οὗτος ἐργασία ; ἢ δῆλος ὁ ἐν ὁ πλῆθος ὁ ἡμέρα ἀνταποδίδωμι . ἐπεί δέ ὁ ὕδωρ διάφορος πρᾶγμα ὑπόθεσις αἰνιγματίζω δύναμαι , εἰμί εἄν οὐ ἄλογος ὁ πρόκειμαι λόγος θεωρός ὁ ὁ ἐλεημοσύνη λέγω προσήκω ἐργάζομαι διά πᾶς πρός ὁ ἀέναος ὁ ὕδωρ ἐνατενίζω πηγή , καί ὁ ἐκεῖνος ἐνέργεια ἐπί ὁ ἔλεος ὁ μιμέομαι μεταφέρω · καί μή ποτέ μέν προχέω ὁ ἔλεος , ποτέ δέ ἀναστέλλω , ἀλλά διηνεκής ὁ ῥεῖθρον καί ἀδιάδοχος ὁ χρῄζω ἀναβλύζω . ὅλος γάρ ὁ ἡμέρα ἐλεέω καί δανείζω ὁ Κύριος , ὁ Δαυίδ εἰμί ἀκούω ψάλλω · καί εἰμί ὁ ἐλεέω πτωχός , δανείζω Θεός , πῶς ἄν τις φιλόθεος εἰμί καί ὁ κατ´ εἰκών σῴζω ὁ εὐγενής , ἀνεκτός ἡγέομαι μή διά πᾶς ἑαυτοῦ παρασκευάζω χρεώστης ὁ θεός , ἀλλά περικόπτω καί ἀποστερέω ἑαυτοῦ ὁ τηλικόσδε καί τοσοῦτος κέρδος ὁ συνεισφορά ; Δῆλος δέ ὡς ὁ τοιοῦτος ἀεί μέν , μάλιστα δέ ἐν πλῆθος ὁ ἡμέρα εὑρίσκω , ἐάν ὁ ὁ ἄρτος μετάδοσις διηνεκής μισθαποδοσία ἀποτίθημι σαύρισεν αὐτός . ἀποστέλλω μέντοι γε ὁ ἄρτος ὁ ἐπιούσιος καί μυστικός καί ὁ μυσταγωγός ἐπί πρόσωπον τοῦν ὁ παλιγγενεσία ὕδωρ ὁ μυσταγωγέω καί δήω οὐράνιος καί ψυχή στηρίζω τροφή παρέχω αὐτός . καί γάρ μετά ὁ ὁ ὕδωρ θεῖος ἀναγέννησις ὁ οὐράνιος καί ζωοποιός ἄρτος ὁ ἀναγεννάω προσφέρω · καί ὅς γε τοῦττα ΚΝ σοφία διανέμω καί κατ´ ἄξιος οἰκονομέω , εὖρος ὁ ἄρτος ὡς ἀληθής ὁ ἐκ ὁ οὐρανός καταβαίνω , καί ζωλν ὁ κόσμος δίδωμι , ἀεί μέν ζωοποιός Ούντα αὐτός καί στηρίζω καί τρέφω , μάλιστα δέ ἐν καιρός ὁ ὁ βιόω ἀνταπόδοσις . εἰμί μέντοι γε τονή οἶς καί τοιοῦτος ἔννοια ὁ