cogPG.PG101 200
προκειμένης ἐξ ἀρχῆς ὑποθέσεως τελευταία περίοδος δόξει μὲν ἴσως τοῖς πρὸς μηδὲν τῶν βαθυτέρων ἐμφιλοχωρεῖν κέρδος ποιουμένοις , ὡς εἴη τοῦ διαβόλου πατέρα ὑποσημαίνουσα · τοὐναντίον δὲ ἅπαν κατασκευάζει καὶ τοῖς πρὸ αὐτῆς συνάδει ἐνθυμήμασιν ,, πατέρα καὶ αὐτὴ τῶν Ἰουδαίων ἐπιδεικνυμένη τὸν διάβολον · διπλῆς γὰρ προσβολῆς παντὸς τοῦ προκει μένου λόγου ἐνθυμημάτων γενομένης , καὶ νῦν μὲν ἐκ τῆς τῶν γεγεννημένων κακίας τοῦ γεγεννηκότος τὴν μίμησιν ἐπιδεικνυμένης , νῦν δὲ διὰ τοῦ γεννησαμένου τῶν γεγεννημένων τὴν ὁμοιότητα παριστώ σης , ἔτι πάλιν ἀπὸ τῶν γεγεννημένων ἐπὶ τὸν γεγεννηκότα διαβαίνουσα , ἀπαράλλακτον τὴν ὁμοιότητα ατηλιτεύει , καὶ τὴν συγγένειαν αὐτῶν οὐδὲν ἐπιφερομένην ἐπιδείκνυσι νόθον · φησὶν οὖν . Ὅταν ὁ Ἰουδαῖος τὸ ψεῦδος λαλεῖ , ὥσπερ καὶ νῦν πατέρα λέγων αὐτοῦ τὸν Θεὸν , ἐκ τῶν ἰδίων λαλεῖ · ἴδιος γὰρ κλῆρος τῷ πατρὶ , τοῦ πατρὸς ὃ πλοῦτος · ἐκ τῶν ἰδίων οὖν ῥ Ἰουδαῖος λαλεῖ τὸν πατρῷον ὑπελθὼν κλῆρον · καὶ αὐτὸς γὰρ ψεύστης ἐστὶν ὥσπερ ὁ πατὴρ αὐτοῦδῆλον οὐν ὡς ἡ τοῦ λόγου αὕτη περικοπὴ , οὐ μόνον συμφθέγγεται τοῖς πατέρα πλάττουσι τοῦ διαβόλου , ἀλλὰ καὶ τῶν Ἰουδαίων πατέρα τὸν διάβολον μόνον ἀφορίζει . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν συγγυμνασίας εἶδος καὶ λόγον ἐχέτω τὴν τοῦ δόγματος τέως προσηγορίαν εὐλαβούμενον · ἕως ἂν ὁ ὑψηλότερος λόγος ἀναφανεὶς , καὶ δόγμα εἶναι τῇ διανοίᾳ , καὶ τῷ κράτει τὴν κρίσιν λαβὼν , καὶ τῶν διὰ βίου φιλοσοφούντων τὴν ἱερὰν ἐμπλήσας ἐπιθυμίαν , δείξῃ μὴ μάτην ἀεὶ πρὸς ζήτησιν ἀνατεινομένην τοῦ ἐξῃρημένου νοήματος τῆς τῶν πολλῶν καταλήψεως .. ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΜΗʹ . Οὐχὶ τὴν αὐτὴν εὑρίσκω προϊοῦσαν δόξαν παρ´ οἷς ταῦτα διερευνᾶσθαι γέγονεν ἡ σπουδή . Οἱ μὲν γὰρ ἀπλούστερον καὶ ἐπιπολαιότερον , ἵνα μὴ ἀμαθέστερον εἴπω , τῇ διαφόρῳ κλήσει τῶν ἀναγραψαμένων τὴν ἱστορίαν ταύτην καὶ τὰ τῶν γυναικῶν συνδιαιροῦσι πρόσωπα . Καὶ τέσσαρας ταύτας εἶναί φασι , πρὸς οὐδὲν , οἷμαι , βαθύτερον λογισμὸν ἐπιστήσαντες , ἢ πρὸς μόνην τὴν τῶν εὐαγγελισαμένων · ποσότητα Τοῖς δὲ εἰς δύο περιεστάλη τὰ πρόσωπα · καὶ τὴν μέν φασι σεμνὴν εἶναι καὶ σώφρονα καὶ ἀδελφὴν τοῦ Ἀαζάρου καὶ τῆς Μάρθας · τὴν δὲ διαφόρου μὲν ἀναγραφῆς τυχεῖν , μίαν δὲ εἶναι καὶ ταύτην ἐξ ἀσέμνοοι . καὶ πανδήμου βίου παρθενικοὺς ἀγῶνας ἐξ ἀκαθαρσίας μετελθοῦσαν · περί . ταύτης δὲ τόν τε Ματθαῖον καὶ Μάρκον , ἀλλὰ καὶ τὸν Λουκᾶν διαλαβεῖν · καὶ τὴν αὐτὴν ἱστορίαν διαφόροις ῥήμασιν ἀπηγγελκότας ἀναγράψασθαι . Οἱ δὲ καὶ πρὸς μίαν πάσας συνάγουσιν , οὐδεμίαν τῇ δόξῃ ἀσφάλειαν περιθέμενοι · ἀλλ´ οὐδ´ ἀπὸ τῆς τῶν προσώπων ποιότητος τῆς τοιαύτης ὑπολήψεως , ἐπιφερομένης τὸ αἰδέσιμον . Ἀπολινάριος νὰο καὶ ὁ Μοουεστίας Θεόδωρος ταύτης εἰσὶν οἱ γεννήτορες · ἐμὲ δὲ οὐδὲ δύο ταύτας ἐπιτρέπουσι λέτειν . οὔτι τοῦ Σωτῆρος οἱ λόγοι , οὕτε τῶν φιλοθέοων ψυναικῶν αἱ πράξεις , οὕτε τὸ διάφορον τοῦ καιροῦ , ἀλλ´ οὐδὲ τῶν θεατῶν καὶ ἀκροατῶν ἡ ἐπὶ τῷ πραχθέντι
Lemmas: πρόκειμαι ἐκ ἀρχή ὑπόθεσις τελευταῖος περίοδος δοκέω μέν ἴσως ὁ πρός μηδείς ὁ βαθύς ἐμφιλοχωρέω κέρδος ποιέω , ὡς εἰμί ὁ διάβολος πατήρ ὑποσημαίνω · ἐναντίος δέ ἅπας κατασκευάζω καί ὁ πρό αὐτός συνάδει ἐνθύμημα ,, πατήρ καί αὐτός ὁ Ἰουδαῖος ἐπιδείκνυμι ὁ διάβολος · διπλόος γάρ προσβολή πᾶς ὁ πρόκειμαι μένω λόγος ἐνθύμημα γίγνομαι , καί νῦν μέν ἐκ ὁ ὁ γεννάω κακία ὁ γεννάω ὁ μίμησις ἐπιδείκνυμι , νῦν δέ διά ὁ γεννάω ὁ γεννάω ὁ ὁμοιότης παρίστημι σός , ἔτι πάλιν ἀπό ὁ γεννάω ἐπί ὁ γεννάω διαβαίνω , ἀπαράλλακτος ὁ ὁμοιότης ατηλιτεύει , καί ὁ συγγένεια αὐτός οὐδείς ἐπιφέρω ἐπιδείκνυμι νόθος · φημί οὖν . ὅταν ὁ Ἰουδαῖος ὁ ψεῦδος λαλέω , ὥσπερ καί νῦν πατήρ λέγω αὐτός ὁ θεός , ἐκ ὁ ἴδιος λαλέω · ἴδιος γάρ κλῆρος ὁ πατήρ , ὁ πατήρ ὅς πλοῦτος · ἐκ ὁ ἴδιος οὖν Ῥ Ἰουδαῖος λαλέω ὁ πατρῷος ὑπέρχομαι κλῆρος · καί αὐτός γάρ ψεύστης εἰμί ὥσπερ ὁ πατήρ αυτουδηλος ὀν ὡς ὁ ὁ λόγος οὗτος περικοπή , οὖον μόνος συμφθέγγομαι ὁ πατήρ πλάσσω ὁ διάβολος , ἀλλά καί ὁ Ἰουδαῖος πατήρ ὁ διάβολος μόνος ἀφορίζω . ἀλλά οὗτος μέν συγγυμνασία εἶδος καί λόγος ἔχω ὁ ὁ δόγμα τέως προσηγορία εὐλαβέομαι · ἠώς εἄν ὁ ὑψηλός λόγος ἀναφαίνω , καί δόγμα εἰμί ὁ διάνοια , καί ὁ κράτος ὁ κρίσις λαμβάνω , καί ὁ διά βίος φιλοσοφέω ὁ ἱερά ἐμπίμπλημι ἐπιθυμία , δείκνυμι μή μάτην ἀεί πρός ζήτησις ἀνατείνω ὁ ἐκλέγω νόημα ὁ ὁ πολύς κατάληψις .. ἐρώτησις μῆον . οὐ ὁ αὐτός εὑρίσκω πρόειμι δόξα παρ´ ὅς οὗτος διερευνάω γίγνομαι ὁ σπουδή . ὁ μέν γάρ απλουστερος καί ἐπιπόλαιος , ἵνα μή ἀμαθής εἶπον , ὁ διάφορος κλῆσις ὁ ἀναγράφω ὁ ἱστορία οὗτος καί ὁ ὁ γυνή συνδιαιρέω πρόσωπον . καί τέσσαρες οὗτος εἰμί φημί , πρός οὐδείς , οἴομαι , βαθύς λογισμός ἐφίστημι , ἢ πρός μόνος ὁ ὁ εὐαγγελίζομαι · ποσότης ὁ δέ εἰς δύο περιστέλλω ὁ πρόσωπον · καί ὁ μέν φημί σεμνός εἰμί καί σώφρων καί ἀδελφή ὁ Ἀαζάρου καί ὁ Μάρθα · ὁ δέ διάφορος μέν ἀναγραφή τυγχάνω , εἷς δέ εἰμί καί οὗτος ἐκ ἄσεμνος . καί πάνδημος βίος παρθενικός ἀγών ἐκ ἀκαθαρσία μετέρχομαι · περί . οὗτος δέ ὁ τε Ματθαῖος καί Μᾶρκος , ἀλλά καί ὁ Λουκᾶς διαλαμβάνω · καί ὁ αὐτός ἱστορία διάφορος ῥῆμα ἀπαγγέλλω ἀναγράφω . ὁ δέ καί πρός εἷς πᾶς συνάγω , οὐδείς ὁ δόξα ἀσφάλεια περιτίθημι · ἀλ οὐδός ἀπό ὁ ὁ πρόσωπον ποιότης ὁ τοιοῦτος ὑπόληψις , ἐπιφέρω ὁ αἰδέσιμος . Ἀπολινάριος ναός καί ὁ μοουεστια Θεόδωρος οὗτος εἰμί ὁ γεννήτωρ · ἐγώ δέ οὐδέ δύο οὗτος ἐπιτρέπω λέτη . οὔτις ὁ Σωτήρ ὁ λόγος , ἵημι ὁ φιλόθεος ψυναικως ὁ πρᾶξις , ἵημι ὁ διάφορος ὁ καιρός , ἀλ οὐδέ ὁ θεατής καί ἀκροατής ὁ ἐπί ὁ πράσσω