cogPG.PG101 59
ἐφύβριστον τῷ Ἀλεξάνδρῳ περιτίθησι . Τὸν γὰρ Κύριον , ὅς ἐστι φιλανθρωπίας καὶ σωτηρίας πηγὴ , τοῦτον ἀποδιδόναι φησὶ τοῖς κακούργοις οὐ τιμωρούμενον τὸ οἰκεῖον πλάσμα , οὐδὲ κολάζοντα , μεθιστῶντα δὲ τῶν φαύλων ἔργων καὶ πρὸς τὴν τῶν ἀμεινόνων πρᾶξιν μεταῤῥυθμίζοντα . Ὅ τίνος ἂν εἴη ἀρᾶς ; τίνος Ἐὲ ποινὰς ἀναβοώσης προῤῥήσεως ; Ἀλλ´ οὐν ὥσπερ καὶ ἑτέρα τῶν ἐπιβολῶν οὕτω μοι δοκεῖ καὶ ταύτη τὰ ἑφεξῆς διαμάχεσθαι · καὶ γὰρ ἐπάγει · « Ὅν καὶ σὺ φυλάσσου · λίαν γὰρ ἀνθέστηκε τοῖς ἡμετέροις λόγοις . » Ἀλλ´ ἐμποδὼν μὲν τοῖς ἄλλοις ἴσως ἵσταται ταῦτα · συμφωνεῖ δὲ μᾶλλον τοῖς εἰς ἀρὰν τὸ χωρίον ἀναφέρουσι . κβʹ . Οὐκ ἐναντιώσεται δὲ ἡμῖν οὐδὲν οὔτε Στέφανος τῶν μαρτύρων πρῶτος , τοὺς φονευτὰς εὐλογίαις , ὰλλ´ οὐκ ἀραῖς ἀμυνόμενος , οὔτε πρὸ αὐτοῦ ὁ κοινὸς Δεσπότης ὑπὲρ τῶν σταυρούντων τὸν Πατέρα ἐξιλεούμενος . Ἀλλ´ ὁ μὲν τοῦ Σωτῆρος λόγος ἔχει τι καὶ τῆς παρούσης ἐρεύνης βαθύτερόν τε καὶ μυστικώτερον · ὁ δὲ καλλίνικος μάρτυς πῶς ἡμῖν οὐ δι´ ἀγῶνος ἐλεύσεται ; ὅτι , τοὺς Ἰουδαίους βλέπων τοῖς κατ´ αὐτοῦ θυμοῖς ἀναφλεγομένους καὶ τῇ ἀπονοίᾳ μεθύοντας , καὶ σφᾶς αὐτοὺς ὅλους τῷ φόνῳ βαπτίσαντας , αὐτὸς ἤδη λοιπὸν ἐπὶ πύλαις ἑστηκὼς τοῦ μαρτυρικοῦ θανάτου , καιρὸν δὲ παραινέσεως πάντα τῆς μιαιφονίας ἀποτειχιζούσης , οὐδεμίαν τε ἐπιτίμησιν ἐνδιδούσης , τοῦτο μὲν ὅτι ἐπὶ ξυροῦ ἵστατο ἀκμῆς , τοῦτο δὲ ὅτι μηδεμία ὄνησις τοῖς οὕτω κεκρατημένοις ἐπιτίμησις ἢ παραίνεσις , ὃ λοιπὸν ἦν , τὴν ἐσχάτην ὁ ἀθλητὴς ἐπὶ τοὺς φονευτὰς ἁρπάζει θεραπείαν · καὶ μὴ στῆσαι αὐτοῖς τὴν ἁμαρτίαν τὸν κοινὸν Δεσπότην ἐξαιτεῖ . Τίς οὗτος ; Ὁ μακρὰν μὲν αὐτοῖς πρότερον νουθέτησιν καὶ διδασκαλίαν ἀποτείνας · ὡς δ´ ἀπειθεστέρους τε τοῖς παραινοῦσι λόγοις , καὶ μᾶλλον ἑώρα πρὸς δυσσέβειαν παροξυνομένους , τότε δὴ , τότε καὶ μάλα δικαίως , καὶ τοῖς ἐλέγχουσί τε καὶ στηλιτεύουσι τούτους ὑποβαλὼν , ἀπεριτμήτους τῇ καρδίᾳ καὶ σκληροτραχήλους , φονεῖς τε καὶ προδότας , καὶ προγονικὸν τὸ μίασμα φέροντας , ἅτε δὴ προφητοκτόνων τέκνα , δεικνὺς ἅμα καὶ ἀποκαλῶν . Ὥστε οὐ μόνον οὐδαμῶς ἡμῖν ὁ πλήρης χάριτος καὶ σοφίας καὶ Πνεύματος ἁγίου καὶ δυνάμεως οὐ μὲν οὖν ἀνταγωνιστὴς οὐκ ἔστιν , ἀλλὰ καὶ πάν των μάλιστα συναγωνιστὴς καὶ ὑπέρμαχος . Εἰ δ´ ὁ γνήσιος τοῦ Δεσπότου μαθητὴς καὶ μαρτύρων πρῶτος δόξαν ἡμῖν τοῖς ἔργοις ἔδειξε μετελθὼν τὴν αὐτὴν , δῆλον ὅτι καὶ τὸν διδάσκαλον · ἵνα μὴ νῦν λέγω · « Υμεῖς ἐκ τοῦ πατρὸς τοῦ διαβόλου ἐστέ · » καί · « Γενεὰ πονηρὰ καὶ μοιχαλίς · » καὶ μυρία ἄλλα ὧν τὸ Ἰουδαίων ἔθνος ὑπεύθυνον , τὰ αὐτὰ καὶ πελεσάμενον καὶ διδάξαντα τὸν στεφανοδότην τῷ γνησίω μάλιστα τοῦ κηρύγματος , καὶ τῷ δι´ αἵματος πόθῳ λαμπρῶς καὶ ἀναμφιβόλως ὁ στεφανίτης παρέστησε · κἂν εὐχῇ καὶ συγγνώμῃ μετὰ προκαταβλη
Lemmas: ἐφύβριστος ὁ Ἀλέξανδρος περιτίθημι . ὁ γάρ κύριος , ὅς εἰμί φιλανθρωπία καί σωτηρία πηγή , οὗτος ἀποδίδωμι φημί ὁ κακοῦργος οὖον τιμωρέω ὁ οἰκέω πλάσμα , οὐδέ κολάζω , μεθίστημι δέ ὁ φαῦλος ἔργον καί πρός ὁ ὁ ἀγαθός πρᾶξις μεταρρυθμιθεριζω . ὅς τίς εἄν εἰμί ἀρά ; τίς ἐέ ποινή ἀναβοάω πρόρρησις ; Ἀλ ὀν ὥσπερ καί ἕτερος ὁ ἐπιβολή οὗτος ἐγώ δοκέω καί οὗτος ὁ ἐφεξῆς διαμάχομαι · καί γάρ ἐπάγω · « ὅς καί σύ φυλάσσω · λίαν γάρ ἀνθίστημι ὁ ἡμέτερος λόγος . » Ἀλ ἐμποδών μέν ὁ ἄλλος ἴσως ἵστημι οὗτος · συμφωνέω δέ μᾶλλον ὁ εἰς ἀρή ὁ χωρίον ἀναφέρω . κβʹ . οὐ ἐναντιόομαι δέ ἐγώ οὐδείς οὔτε Στέφανος ὁ μάρτυς πρῶτος , ὁ φονευτής εὐλογία , άλλος οὐ ἀρή ἀμύνω , οὔτε πρό αὐτός ὁ κοινός Δεσπότης ὑπέρ ὁ σταυρόω ὁ πατήρ ἐξιλεόω . Ἀλ ὁ μέν ὁ Σωτήρ λόγος ἔχω τίς καί ὁ πάρειμι ἔρευνα βαθύς τε καί μυστικός · ὁ δέ καλλίνικος μάρτυς πῶς ἐγώ οὖον δις ἀγών ἔρχομαι ; ὅτι , ὁ Ἰουδαῖος βλέπω ὁ κατ´ αὐτός θυμός ἀναφλέγω καί ὁ ἀπόνοια μεθύω , καί σφεῖς αὐτός ὅλος ὁ φόνος βαπτίζω , αὐτός ἤδη λοιπός ἐπί πύλη ἵστημι ὁ μαρτυρικός θάνατος , καιρός δέ παραίνεσις πᾶς ὁ μιαιφονία ἀποτειχίζω , οὐδείς τε ἐπιτίμησις ἐνδίδωμι , οὗτος μέν ὅτι ἐπί ξυρόν ἵστημι ἀκμή , οὗτος δέ ὅτι μηδείς ὄνησις ὁ οὗτος κρατέω ἐπιτίμησις ἢ παραίνεσις , ὅς λοιπός εἰμί , ὁ ἔσχατος ὁ ἀθλητής ἐπί ὁ φονευτής ἁρπάζω θεραπεία · καί μή ἵστημι αὐτός ὁ ἁμαρτία ὁ κοινός δεσπότης ἐξαιτέω . Τῖς οὗτος ; ὁ μακράν μέν αὐτός πρότερος νουθέτησις καί διδασκαλία ἀποτείνω · ὡς δδʹ ἀπειθής τε ὁ παραινέω λόγος , καί μᾶλλον ὁράω πρός δυσσέβεια παροξύνω , τότε δή , τότε καί μάλα δικαίως , καί ὁ ἐλέγχω τε καί στηλιτεύω οὗτος ὑποβάλλω , ἀπερίτμητος ὁ Καρδία καί σκληροτράχηλος , φονεύς τε καί προδότης , καί προγονικός ὁ μίασμα φέρω , ἅτε δή προφητοκτονέω τέκνον , δείκνυμι ἅμα καί ἀποκαλέω . ὥστε οὖον μόνος οὐδαμῶς ἐγώ ὁ πλήρης χάρις καί σοφία καί πνεῦμα ἅγιος καί δύναμις οὖον μέν οὖν ἀνταγωνιστής οὐ εἰμί , ἀλλά καί πᾶς ὁ μάλιστα συναγωνιστής καί ὑπέρμαχος . εἰμί δδʹ ὁ γνήσιος ὁ δεσπότης μαθητής καί μάρτυς πρῶτος δόξα ἐγώ ὁ ἔργον δείκνυμι μετέρχομαι ὁ αὐτός , δῆλος ὅτι καί ὁ διδάσκαλος · ἵνα μή νῦν λέγω · « ὑμεῖς ἐκ ὁ πατήρ ὁ διάβολος εἰμί · » καί · « γενεά πονηρός καί μοιχαλίς · » καί μυρίος ἄλλος ὅς ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος ὑπεύθυνος , ὁ αὐτός καί πελάζω καί διδάσκω ὁ στεφανοδότης ὁ γνήσιος μάλιστα ὁ κήρυγμα , καί ὁ δις αἷμα πόθος λαμπρῶς καί ἀναμφιβόλως ὁ στεφανίτης παρίστημι · κἀν εὐχή καί συγγνώμη μετά προκαταβάλλω