cogPG.PG101 82
Καὶ εἰς τὸν ἐξ ἐπιβουλῆς ὁρμῆσαι θάνατον τοῦ ἀδελφοῦ , ὃς καὶ πρὸ τῆς ἀθέσμου ταύτης πράξεως , ἐλύπει μὲν οἷς ἐκαρποφόρει Θεὸν , εἰς φθόνον δὲ τοῦ μηδὲν ἡδικηκότος ἀνηρέθιστο , πονηρᾷ δὲ γνώμῃ καὶ βουλῇ δολίᾳ τὰς ἐαυτοῦ χεῖρας εἰς τὴν ἀδελφοκτονίαν ηύτρέπιζε . Καὶ ὅρα μοι κἀνταῦθα τῆς Προνοίας τὸ σοφόν τε καὶ ἀνεξιχνίαστον · δι´ ὧν γὰρ ἐνόμιζεν ὁ πονηρὸς κρατεῖν τὰς χεῖρας κατὰ τῶν ἀμεινόνων ἐπανιστῶν , δι´ ἐκείνων αὐτῷ τὰ προοίμι τῆς καταστροφῆς ἀπαντᾷ · συγχωρεῖ μὲν γὰρ ὁ τῆς θείας τε καὶ ὑπὲρ ἔννοιαν οἰκονομίας λόγος , ἔργον ἀδίκων καὶ μιαιφόνων χειρῶν τὸν Ἄβελ γενέσθαι , καὶ προφθάνει τὸν φύντα ἐπὶ τῷ θανάτῳ ὁ παῖς . Ἀλλὰ νίνται τοῦ Ἅδου τὸ κράτος καὶ ἡ πρώτη καταβολὴ ἀσθενής · εἰ μὲν γὰρ τὸν Ἀδάμ ἐδέξατο πρῶτον , ἰσχυρὸς ἂν αὐτῷ ὁ θεμέλιος ἐπήγνυτο , τὸν θείᾳ καταδικασθέντα ψήφῳ τοῦτον ὑποδεξαμένου καὶ πρῶτον · ἐκεῖ δὲ τὸν ἀναίτιον ἐξ ἐπηρείας ὑπεβάλλετο αὐτὸ θεν αὐτοῦ ἀνατετραμμένον[νου ] τὸ κράτος εὐρίσκεται ὡς σαθρὸν ἐξ ἀρχῆς ὑποβαλλομένου θεμέλον · καὶ γίνεται προοίμιον τῆς παντελοῦς καταλύσεως τοῦ ἅδου ὁ τοῦ δικαίου ἐξ ἐπηρείας θάνατος . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΙΝ Περὶ τοῦ ὅτι οὐ μάχεται καὶ τισι δοκῇ τὸ , « Εἰς . κρῖμα ἐγώ ὼ εἰς τὸν κόσμον ἐλήλυθα , » καὶ τὸ , « Οὐκ ἦλθον ἵνα κρίνω τὸν κόσμον , ἀλλ Ἰνα σώσω τὸν κκόσμον . » Το , « Εἰς κρῖμα ἐγὼ εἰς τὸν κόσμον ἐλήλυθα · » καὶ τὸ , « Οὐκ ἦλθον ἵνα κρίνω τὸν κόσμον , ἀλλ´ ἵνα σώσω τὸν κόσμον , » οὐ μόνον οὐδεμίαν ἐναντιότητα Κπρὸς ἄλληλα φέρουσιν , ἀλλὰ μᾶλλον καὶ πολλὴν τὴν ἀκολουθίαν καὶ τὴν συμφωνίαν δεικνύουσιν . « Εἰς κρῖμα γὰρ , φησὶν , ἐγὼ εἰς τὸν κόσμον ἐλήλυθα · » οἰγὰρ ὀφείλοντες βλέπειν ἑκόντες τυφλώττουσιν · καὶ ὅσοι τυφλώττειν ἐνομίζοντο , πρὸς τὸ φώς τῆς ἀληθείας ἐδείχθησαν βλέποντες · οἱ μὲν γὰρ τὴν σωτηρίαν οὐ προσήκαντο · οἱ δὲ παραγενομένῃ προσέδραμον · ὰστε κἂν ἡ ἐμὴ , φησὶν . ἔλευσις ἐπὶ σωτηρίᾳ τοῦ κόσμου γεγένηται , ἀλλ´ οὖν οἱ ἐθελοκάκῳ ῥοπῇ πρὸς τὴν ἰδίαν ἀπαυθαδιαζόμενοι λυσιτέλειαν , κρῖμα ἑαυτοῖς τὴν ἐμὴν παρουσίαν κατεπράξαντο . Τί οὐ [ οὖν ] πῦρ κατάγεις , οὐδὲ τὴν γῆν αὐτοῖς ἀνασείεις ; οὐδὲ τοὶς καταὸὸάκτας τοῦ οὐρανοῦ ἀνοίγεις , καὶ βυθίζεις αὐτῶν τὴν ἀπόνοιαν ; ὅτι « Οὐκ ἦλθον , σησὶ ἦρῖναι τὸν κόσμον . ἀλλὰ σῶσαι . » ἀλλ´ ἀνακαλέσασθαι · διὰ τοῦτο μακροθυμῶ , διὰ τοῦτο ταμιεύομαι τὴν κρίσιν · οὐ γὰρ κρίσεως καιρὸς τῆς πρώτης μου παρουσίας ὁ καιρὸς , ἀλλὰ φιλανθρωπίας , ἀλλὰ συμπαθείας , ἀλλ´ εὐμενείας , ἀλλὰ ἀνακλήσεως . Οὕτως οὐ μόνον οὐδεμίαν μάχην ἀλλήλοις ἐπιφέρουΟ θεῖοι χρησμοί , ἀλλὰ καὶ πλεῖστον , ώς ὁρᾷς , τὸ ἐναρμόνιον διασώζουσιν · ἄλλως τε δὲ καὶ κρῖμα καὶ κρίσις συμφέρονται μὲν ἐν πολλοῖς , ἀναδέχονται δὲ καὶ διαφοράν · τὸ μὲν γὰρ κρῖμα Κμᾶλλον δηλοῖ τὸ κατάκριμα , ἡ δὲ κρίσις εἰς τὴν τοῦ προσήκοντος ἀπονεύει διανέμησιν · εἰς κρῖμα οὖν ἐλήλυθεν ὁ Σωτὴρ εἰς τὸν κόσμον , τουτέστιν εἰς ΟΟΔΒΤΙΟ ΧΙ .
Lemmas: καί εἰς ὁ ἐκ ἐπιβουλή ὁρμάω θάνατος ὁ ἀδελφός , ὅς καί πρό ὁ ἄθεσμος οὗτος πρᾶξις , λυπέω μέν ὅς καρποφορώ θεός , εἰς φθόνος δέ ὁ μηδείς ηδικηκοος ἀνερεθίζω , πονηρός δέ γνώμη καί βουλή δόλιος ὁ ἑαυτοῦ χείρ εἰς ὁ ἀδελφοκτονία εὐτρεπίζω . καί ὁράω ἐγώ ἐνταῦθα ὁ Πρόνοια ὁ σοφός τε καί ἀνεξιχνίαστος · δις ὅς γάρ νομίζω ὁ πονηρός κρατέω ὁ χείρ κατά ὁ ἀγαθός ἐπανιστάω , δις ἐκεῖνος αὐτός ὁ προΐημι ὁ καταστροφή ἀπαντάω · συγχωρέω μέν γάρ ὁ ὁ θεῖος τε καί ὑπέρ ἔννοια οἰκονομία λόγος , ἔργον ἄδικος καί μιαιφόνος χείρ ὁ Ἄβελ γίγνομαι , καί προφθάνω ὁ φύς ἐπί ὁ θάνατος ὁ παῖς . ἀλλά νίς ὁ ἅδος ὁ κράτος καί ὁ πρῶτος καταβολή ἀσθενής · εἰμί μέν γάρ ὁ Ἀδάμ δέχομαι πρῶτος , ἰσχυρός εἄν αὐτός ὁ θεμέλιος πήγνυμι , ὁ θεῖος καταδικάζω ψῆφος οὗτος ὑποδείκνυμι καί πρῶτος · ἐκεῖ δέ ὁ ἀναίτιος ἐκ ἐπήρεια ὑποβάλλω αὐτός τίθημι αὐτός ἀνατρέπω ] ὁ κράτος εὐρίͅσκω ὡς σαθρός ἐκ ἀρχή ὑποβάλλω θεμέλιο · καί γίγνομαι προοίμιον ὁ παντελής κατάλυσις ὁ ἅδος ὁ ὁ Δίκαιος ἐκ ἐπήρεια θάνατος . ἐρώτησις ΙΝ περι ὁ ὅτι οὖον μάχομαι καί τις δοκέω ὁ , « εἰς . κρίμα ἐγώ ὦ εἰς ὁ κόσμος ἔρχομαι , » καί ὁ , « οὐ ἔρχομαι ἵνα κρίνω ὁ κόσμος , ἀλλ' ἵνα σῴζω ὁ κόσμος . » ὁ , « εἰς κρίμα ἐγώ εἰς ὁ κόσμος ἔρχομαι · » καί ὁ , « οὐ ἔρχομαι ἵνα κρίνω ὁ κόσμος , ἀλ ἵνα σῴζω ὁ κόσμος , » οὖον μόνος οὐδείς ἐναντιότης Κπρὸς ἀλλήλων φέρω , ἀλλά μᾶλλον καί πολύς ὁ ἀκολουθία καί ὁ συμφωνία δείκνυμι . « εἰς κρίμα γάρ , φημί , ἐγώ εἰς ὁ κόσμος ἔρχομαι · » οἰγὰρ ὀφείλω βλέπω ἑκών τυφλώττω · καί ὅσος τυφλώττω νομίζω , πρός ὁ φάος ὁ ἀλήθεια δείκνυμι βλέπω · ὁ μέν γάρ ὁ σωτηρία οὖον προσίημι · ὁ δέ παραγίγνομαι προστρέχω · αφήνω κἀν ὁ ἐμός , φημί . ἔλευσις ἐπί σωτηρία ὁ κόσμος γίγνομαι , ἀλ οὖν ὁ ἐθελοκακέω ῥοπή πρός ὁ ἴδιος ἀπαυθαδιάζομαι λυσιτέλεια , κρίμα ἑαυτοῦ ὁ ἐμός παρουσία καταπράσσω . τις οὖον [ οὖν ] πῦρ κατάγω , οὐδέ ὁ γῆ αὐτός ἀνασείω ; οὐδέ ὅς κατατίθημι ὁ οὐρανός ἀνοίγω , καί βυθίζω αὐτός ὁ ἀπόνοια ; ὅτι « οὐ ἔρχομαι , σός ἀείρω ὁ κόσμος . ἀλλά σῴζω . » ἀλ ἀνακαλέω · διά οὗτος μακροθυμῶ , διά οὗτος ταμιεύω ὁ κρίσις · οὖον γάρ κρίσις καιρός ὁ πρῶτος ἐγώ παρουσία ὁ καιρός , ἀλλά φιλανθρωπία , ἀλλά συμπάθεια , ἀλ εὐμένεια , ἀλλά ἀνάκλησις . οὕτως οὖον μόνος οὐδείς μάχη ἀλλήλων ἐπιφέρω θεῖος χρησμός , ἀλλά καί πλεῖστος , οὖς ὁράω , ὁ ἐναρμόνιος διασῴζω · ἄλλως τε δέ καί κρίμα καί κρίσις συμφέρω μέν ἐν πολύς , ἀναδέχομαι δέ καί διαφορά · ὁ μέν γάρ κρίμα Κμᾶλλον δηλόω ὁ κατάκριμα , ὁ δέ κρίσις εἰς ὁ ὁ προσήκω ἀπονεύω διανέμησις · εἰς κρίμα οὖν ἔρχομαι ὁ Σωτήρ εἰς ὁ κόσμος , τουτέστιν εἰς ΟΤ ΧΙάς .