cogPG.PG101 381
περιέχει · ἀλλὰ κατ´ ἀρχὰς μὲν θαύματα καὶ διδαακαλίαν ὀλίγην τῶν ἀποστόλων , ἐφεξῆς δὲ εἰς Γαῦλον κινεῖται πᾶσα ἡ πραγματεία . Πλὴν διὰ τοῦτο Πράξεις τῶν ἀποστόλων ἐπιγράφεται , διότι , κατὰ τὸν Παῦλον , « Δοξαζομένου ἑνὸς μέλους συνδοξαζεταιθ πάντα τὰ μέλη . » Οὕτω δὲ καὶ τὰς Πέτρου καὶ Παύλου πράξεις κοινοποιούμενος ὁ συγγραφεὸς , τῶν ἀποστόλων τὸ βιβλίον ἐπέγραψε , Πράξεις . Εἰ δὲ καὶ τῇ κορυφῇ συμπεριλαμβάνεται τὸ ὅλον σῶμα , εὐλόγως ἂν τὰς κορυφαίων Πράξεις ἐκάλεσαν τῶν ἀποστόλων , πλήν γε καὶ ἡ κοινὴ τῶν ἀποστόλων ἐμπεριεχομένη ταύταις διδασκαλία , κἂν ἐπ´ ὀλίγον ἡ ταύτης διήγησις παρατείνεται , ἀλλ´ ἀφορμὴν τῆς ἐπιγραφῆς παρέχεται εὔλογον . Τὸν δὲ συγγραφέα τῶν Πράξεων οἱ μὲν Κλήμεντα λέγουσι τὸν Ῥώμης , ἄλλοι δὲ Βαρνάβαν , καὶ ἄλλοι Λουκᾶν τὸν εὐαγγελιστήν . Αὐτὸς δὲ Λουκᾶς ἐπικρίνει , πρῶτον μὲν ἐξ ὧν προοιμιάζεται , ὡς καὶ ἑτέρα αὐτῷ πραγματεία ,, τὰς Δεσποτικὰς περιέχουσα πράξεις καταβέβληται . Δεύτερον δὲ , ἐξ ὧν καὶ τῶν ἄλλων εὐαγγελιστῶν διαστέλλεται , ὅτι μέχρι τῆς ἀναλήψεως οὐδεὶς αὐτῶν τὸ αήνταγμα προελθεῖν ἐποιήσατο , ἀλλ´ οὗτος μὸος καὶ τὴν ἀνάληψιν ἀκριβῶς ἐξηγήσατο , καὶ πάλιν τὴν τῶν Πράξεων ἀπαρχὴν ἀπὸ ταύτης ὑπεστήσατο . Ματθαίου μὲν γὰρ τέλος ἔχει τὸ Εὐαγγέλιον · Ο ἕνδεκα μαθηταὶ ἐπορεύθησαν · τέλος , « Ἔως τῆς αυντελείας τοῦ αἰῶνος . Ἀμήν . » Καὶ περὶ μὲν τῆς ἀναλήψεως οὐδὲν προστίθησι . Μώρκος δὲ εἰ καὶ μνημονεύει , ἀλλ´ ὡς ἐν ἐπιδρομῇ , λέγων · Ὁ μὲν οὖν Κύριος μετὰ τὸ λαλῆσαι αὐτοῖς ἀνελήφθη εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ . » οὔτε γὰρ τὸν τρόπον , οὐδ´ ἄλλο τι τῶν συνεκτικῶν κεφαλαίωυ τῇ τηλικαύτῃ πράξει συνδιέλαβεν . Ἰωάννου δὲ τὸ Εὐαγγέλιον [ ὲν τῷ ] τέλει ἀναλήψεως μὲν οὐ παρέδωκεν ἱστορίαν , ἐπεσημαίνετο δὲ , ὅτι « Πολλὰ καὶ ἄλλα ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς , ἅτινα ἐν γράφηται καθ´ ἂν , οὐδὲαὐτὸν οἷμαι τὸν κόσμον χωρῆσαι τὰ γραφόμενα βιβλία . » Μόνος δὲ ,, ὡς εἴρηται , Λουκᾶς καὶ τὴν ἀνάληψιν ἐν τῷ τέλει τοῦ Εὐαγγελίου πλατύτερον διεξῆλθεν , καὶ τὴν ἀρχὴν τῶν Πράξεων ἀπὸ ταύτης προάγει . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΡΚΑʹ . Ὅτι ἐν τεσσαράκοντα ἡμέραις τοῖς μαθηταῖ ἐ Σωτὴρ ὡπτάνετο , ἑνδεκάκις δὲ μόνον αὐτοῖς εἰς , ὀπτασίαν κατέστη . Καὶ εἰκότως · ἕνδεκα γὰρ ὄντων τῶν μαθητῶν , ἐνδεκάτην καὶ αὐτὸς τὴν ὀπτασίαν ἐποιήσατο . Πόθεν δὲ ἡ ἀπόδειξις , ὡς ἕνδεκα μόνον ὤφθη ἐντεῦθεν ; Καὶ γὰρ πρῶτον μὲν ὥφθη τῇ Μαρίᾳ ἐν τῷ μνήματι , καὶ ταῖς ἄλλαις γυναιξίν . Ὥσπερ καὶ Ἡσαΐας προαναφωνεῖ , καλῶν τὰς γυναῖκας , καὶ λέγων · « Γυναῖκες ἐρχόμεναι ἀπὸ θέας , δεῦτε , ἀναγ ·
Lemmas: περιέχω · ἀλλά κατ´ ἀρχή μέν θαῦμα καί διδαακαλίαν ὀλίγος ὁ ἀπόστολος , ἐφεξῆς δέ εἰς Γαῦλος κινέω πᾶς ὁ πραγματεία . πλήν διά οὗτος Πράξεις ὁ ἀπόστολος ἐπιγράφω , διότι , κατά ὁ Παῦλος , « δοξάζω εἷς μέλος συνδοξαζεταιθ πᾶς ὁ μέλος . » οὕτως δέ καί ὁ Πέτρος καί Παῦλος πρᾶξις κοινοποιώ ὁ συγγράφω , ὁ ἀπόστολος ὁ βιβλίον ἐπιγράφω , Πράξεις . εἰμί δέ καί ὁ κορυφή συμπεριλαμβάνω ὁ ὅλος σῶμα , εὔλογος εἄν ὁ κορυφαῖος Πράξεις καλέω ὁ ἀπόστολος , πλήν γε καί ὁ κοινός ὁ ἀπόστολος ἐμπεριέχω οὗτος διδασκαλία , κἀν ἐπι ὀλίγος ὁ οὗτος διήγησις παρατείνω , ἀλ ἀφορμή ὁ ἐπιγραφή παρέχω εὔλογος . ὁ δέ συγγραφεύς ὁ Πρᾶξις ὁ μέν Κλήμης λέγω ὁ Ῥώμη , ἄλλος δέ Βαρναβᾶς , καί ἄλλος Λουκᾶς ὁ εὐαγγελιστής . αὐτός δέ Λουκᾶς ἐπικρίνω , πρῶτος μέν ἐκ ὅς προοιμιάζομαι , ὡς καί ἕτερος αὐτός πραγματεία ,, ὁ δεσποτικός περιέχω πρᾶξις καταβάλλω . δεύτερος δέ , ἐκ ὅς καί ὁ ἄλλος εὐαγγελιστής διαστέλλω , ὅτι μέχρι ὁ ἀνάληψις οὐδείς αὐτός ὁ αήνταγμα προέρχομαι ποιέω , ἀλ οὗτος μὸος καί ὁ ἀνάληψις ἀκριβῶς ἐξηγέομαι , καί πάλιν ὁ ὁ Πρᾶξις ἀπαρχή ἀπό οὗτος ὑφίστημι . Ματθαῖος μέν γάρ τέλος ἔχω ὁ Εὐαγγέλιος · ὁ ἕνδεκα μαθητής πορεύω · τέλος , « ἔως ὁ αυντελείας ὁ αἰών . ἀμήν . » καί περί μέν ὁ ἀνάληψις οὐδείς προστίθημι . Μώρκος δέ εἰμί καί μνημονεύω , ἀλ ὡς ἐν ἐπιδρομή , λέγω · ὁ μέν οὖν Κύριος μετά ὁ λαλέω αὐτός ἀναλαμβάνω εἰς ὁ οὐρανός καί καθίζω ἐν δεξιός ὁ Θεός . » οὔτε γάρ ὁ τρόπος , οὐδός ἄλλος τίς ὁ συνεκτικός κεφαλαιόω ὁ τηλικόσδε πρᾶξις συνδιαλαμβάνω . Ἰωάννης δέ ὁ Εὐαγγέλιος [ εἰμί ὁ ] τέλος ἀνάληψις μέν οὖον παραδίδωμι ἱστορία , ἐπισημαίνω δέ , ὅτι « Πολύς καί ἄλλος ποιέω ὁ Ἰησοῦς , ὅστις ἐν γράφω καθ´ εἄν , ουδεαυος οἴομαι ὁ κόσμος χωρέω ὁ γράφω βιβλίον . » Μόνος δέ ,, ὡς εἴρω , Λουκᾶς καί ὁ ἀνάληψις ἐν ὁ τέλος ὁ Εὐαγγέλιος πλατύς διεξέρχομαι , καί ὁ ἀρχή ὁ Πρᾶξις ἀπό οὗτος προάγω . ἐρώτησις ΡΚΑʹ . ὅτι2 ἐν τεσσαράκοντα ἡμέρα ὁ μαθητής εἰ Σωτήρ ὁράω , ἕνδεκα δέ μόνος αὐτός εἰς , ὀπτασία καθίστημι . καί εἰκότως · ἕνδεκα γάρ εἰμί ὁ μαθητής , ἐνδέχομαι καί αὐτός ὁ ὀπτασία ποιέω . πόθεν δέ ὁ ἀπόδειξις , ὡς ἕνδεκα μόνος ὁράω ἐντεῦθεν ; καί γάρ πρῶτος μέν ὁράω ὁ Μαρία ἐν ὁ μνῆμα , καί ὁ ἄλλος γυνή . ὥσπερ καί Ἠσαΐας προαναφωνέω , καλός ὁ γυνή , καί λέγω · « γυνή ἐρχόμενος ἀπό θέα , δεῦρο , ἀνακ ·