cogPG.PG101 121
ἡ ἀνθρωπότης οὐκ ἄλλον , καὶ ἄλλον παραδεχόμενα λόγον , ὅμως τὸ μὲν λέγεται κατὰ τοῦ Σωκράτους ἀκωλύτως , τὸ δὲ οὐκέτι · οὕτω καὶ ἡ Θεοῦ φωνὴ , καὶ ἡ Θεότης , οὐκ εἰς ἕτερον , καὶ ἕτερον ἀναπτυσσόμενα νόημα , οὐχ ὁμοίως δύνανται καὶ τῶν θεαρχικῶν ὑποστάσεων λέγεσθαι ; Ἀλλὰ εἴποιεν ἄν τις ἴσως τῶν χαριεστέρων · ὡς αὔξησίς ἐστιν , οὐ λύσις τοῦ ἀπορήματος τοῦτο , καὶ τὴν τοῦ ἀπ´ ἀρχῆς αἰτεῖσθαι · ὑποψίαν οὐκ ἐκφεύγει . Τοὺς δὲ μάθοις ἂν ἐντεῦθεν , ὡς διαπέφευγε τὸ ἀκριβές · οὐ γὰρ ἀπὸ τοῦ ὁμοίου πρὸς τὸ προκείμενον ἐπὶ ζήτησιν μετάβασις , οὐτε κρατύνει μᾶλλον τὸ ἄπορον · ἀλλ´ οὐδ´ ἐπισύρεται τὴν αἰτίαν τοῦ ἀπαρχῆς αἰτεῖσθαι · ἐκεῖθεν δὲ μᾶλλον διελέγχοιντ´ ἂν οὐκ ὀρθὴν ὑπελθόντες τὴν κρίσιν . Τὸ γάρ ὁρᾷν ἐν φυσιολογίᾳ τοιαύτην ὀνομάτων θέσιν , ἐν οἷς καὶ τὸ ταυτὸν οὐ λυμαίνεται , καὶ πρὸς τὸ κατηγορεῖσθαι τὴν χρείαν οὐχ ὁμοίαν παρέχεται , πῶς ἐστι σαφής τε , καὶ ἀναντίῤῥητος παράστασις τοῦ μηδὲν ἄπορον νομίζειν , μηδὲ παράλογον ἐν τῇ πολλῷ τῆς ὕλης ὑπερκαιμένῃ θεολογίᾳ , καὶ πολλῇ πανταχόθεν τὸν ἀνθρώπινον νοῦν ἐν τοῖς βαθυτέροις τῶν ζητημάτων ἀπορίᾳ περιτειχιζούσῃ , ἐφ´ ὡν οὐσὲν οὐδὲ τῶν ἄλλων ὀνομάτων οὐδεοὶ ῥᾷόν ἐστι δηλῶσαι τοῦ ζητουμένου τὴν ἀκρίβειαν · ἐπὶ τούτων ἀμωσγέπως τοιαύτην φωνῶν ἀνευρίσκειν χρῆσιν , αἱ κἀν τοῖς ἐνύλοις ὁρῶνται παλαιᾷ καὶ συνήθει κρίσει ἐναρμόττουσαι , καὶ τῆς μὲν ταυτότητος οὐκ ἐξιστάμεναι , ἐν δὲ τῷ κατηγορεῖσθαι διιστάμεναι ; Ποῦ τοίνυν ἐνταῦθα ἡ τῆς ἀπορίας ἐπίτασις , ἢ τῆς ἄλλης αἰτίας ὑπόληψις ; Τινὰς δὲ λύειν νομίσαντας οἶδα ἐκ τοῦ τὸν ἄνθρωπον παραλαβεῖν , καὶ τὴν φύσιν , καὶ τὸ εἰδος · ἂ δοκεῖ μέν πως ἀλλήλοις εἰς ταυτὸν συνιέναι · ἐν δὲ τῆς τοῦ Σωκράτου ; κατηγορίᾳ τὴν διάστασιν ἀντὶ τῆς ὁμολογίας ἐξοικειοῦνται . Ἄνθρωπος μὲν γὰρ ὁ λωκράτης , οὔτε δὲ εἶδος , οὔτε φύσις , εἰ βούλει δὲ οὔτε´ ἡ συνταττομένη τούτοις μορφὴ δύναιτ´ ἂν λέγεσθαι . Λανθάνει δὲ τούτους , ὡς ἔοικεν , ἡ τῶν ὀνομάτων διάκρισις , καὶ ὅτι ὅσα μέν ἐστι φυσικῶν πραγμάτων ὀνόματα , ταῦτα περιφανῶς τε , καὶ καθαρῶς κατὰ τῶν ὑποκειμένων φέρεται · ὅσα δὲ διαλεκτικῆς νοῦν , ταῦτα τῶν ὑποκειμένων τῆς φύσεως ἔργων ἰσχὺν οὐκ ἔχει διαβιβάζεσθαι . Ὁ δὲ ἄνθρωπος , καὶ λογικῆς ἐστι τεχνασμάτων προβλήματα , ὑποκειμένου δὲ πράγματος ὀνόματα · πλὴν κἀκ τούτου ἔστιν ἴχνη τινὰ λαβεῖν πρὸς τὴν τῆς ἀπορίας λύσιν ἐν ἄγοντα . Καὶ γὰρ ἀλλήλοις ταῦτα συνιέντα , τά τε τῶν πραγμάτων ὀνόματα , καὶ ἅπερ τῆς λογικῆς ἐντρεχείας , τυγχάνει πρὸς ῥήματα , οὐκ ὀλίγην ἐν τῇ διαστολῇ τὴν πρὸς ἄλληλα κοινωνίαν ἀσπάζεσθαι . περιέχουσι γὰρ τὰ καθ´ ἕκαστα καὶ ταῦτα , καὶ ὑπερ1δρυται τούτων , καὶ πρὸς ἐκεῖνα λέγεται , εἰ καὶ μὴ
Lemmas: ὁ ἀνθρωπότης οὐ ἄλλος , καί ἄλλος παραδέχομαι λόγος , ὅμως ὁ μέν λέγω κατά ὁ Σωκράτης ἀκωλύτως , ὁ δέ οὐκέτι · οὗτος καί ὁ Θεός φωνή , καί ὁ θεότης , οὐ εἰς ἕτερος , καί ἕτερος αναπτύσσω νόημα , οὐ ὁμοίως δύναμαι καί ὁ θεαρχικός ὑπόστασις λέγω ; ἀλλά εἶπον ἄν τις ἴσως ὁ χαρίεις · ὡς αὔξησις εἰμί , οὖον λύσις ὁ ἀπόρημα οὗτος , καί ὁ ὁ ἀπ´ ἀρχή αἰτέω · ὑποψία οὐ ἐκφεύγω . ὁ δέ μανθάνω εἄν ἐντεῦθεν , ὡς διαφεύγω ὁ ἀκριβής · οὖον γάρ ἀπό ὁ ὁμοιόω πρός ὁ πρόκειμαι ἐπί ζήτησις μετάβασις , οὐ κρατύνω μᾶλλον ὁ ἄπορος · ἀλ οὐδός ἐπισύρω ὁ αἴτιος ὁ ἀπαρχῆς αἰτέω · ἐκεῖθεν δέ μᾶλλον διελέγχω εἄν οὐ ὀρθός ὑπέρχομαι ὁ κρίσις . ὁ γάρ ὁράω ἐν φυσιολογία τοιοῦτος ὄνομα θέσις , ἐν ὅς καί ὁ τατός οὖον λυμαίνομαι , καί πρός ὁ κατηγορέω ὁ χρεία οὐ ὅμοιος παρέχω , πῶς εἰμί σαφής τε , καί αναντίρρητος παράστασις ὁ μηδείς ἄπορος νομίζω , μηδέ παράλογος ἐν ὁ πολύς ὁ ὕλη ὑπερκαίω θεολογία , καί πολύς πανταχόθεν ὁ ἀνθρώπινος νόος ἐν ὁ βαθύς ὁ ζήτημα ἀπορία περιτειχίζω , ἐφίημι ὡς οὐσὲ οὐδέ ὁ ἄλλος ὄνομα ουδηω ῥάιος εἰμί δηλόω ὁ ζητέω ὁ ἀκρίβεια · ἐπί οὗτος ἀμωσγέπως τοιοῦτος φωνή ἀνευρίσκω χρῆσις , ὁ ἐν ὁ ἔνυλος ὁράω παλαιός καί συνήθης κρίσις ἐναρμόζω , καί ὁ μέν ταυτότης οὐ ἐξίστημι , ἐν δέ ὁ κατηγορέω διίστημι ; πός τοίνυν ἐνταῦθα ὁ ὁ ἀπορία ἐπίτασις , ἢ ὁ ἄλλος αἴτιος ὑπόληψις ; τις δέ λύω νομίζω οἶδα ἐκ ὁ ὁ ἄνθρωπος παραλαμβάνω , καί ὁ φύσις , καί ὁ εἶδος · ὅς δοκέω μέν πως ἀλλήλων εἰς τατός συνίημι · ἐν δέ ὁ ὁ Σωκράτης ; κατηγορία ὁ διάστασις ἀντί ὁ ὁμολογία ἐξοικειόω . Ἄνθρωπος μέν γάρ ὁ λωκράτης , οὔτε δέ εἶδος , οὔτε φύσις , εἰμί βούλομαι δέ οὐτάω ὁ συντάσσω οὗτος μορφή δύναιτ´ εἄν λέγω . λανθάνω δέ οὗτος , ὡς ἔοικα , ὁ ὁ ὄνομα διάκρισις , καί ὅτι ὅσος μέν εἰμί φυσικός πρᾶγμα ὄνομα , οὗτος περιφανής τε , καί καθαρός κατά ὁ ὑπόκειμαι φέρω · ὅσος δέ διαλεκτική νόος , οὗτος ὁ ὑπόκειμαι ὁ φύσις ἔργον ἰσχύς οὐ ἔχω διαβιβάζω . ὁ δέ ἄνθρωπος , καί λογικός εἰμί τέχνασμα πρόβλημα , ὑπόκειμαι δέ πρᾶγμα ὄνομα · πλήν ἐκ οὗτος εἰμί ἴχνος τις λαμβάνω πρός ὁ ὁ ἀπορία λύσις ἐν ἄγω . καί γάρ ἀλλήλων οὗτος συνίημι , ὁ τε ὁ πρᾶγμα ὄνομα , καί ὅσπερ ὁ λογικός ἐντρέχεια , τυγχάνω πρός ῥῆμα , οὐ ὀλίγος ἐν ὁ διαστολή ὁ πρός ἀλλήλων κοινωνία ἀσπάζομαι . περιέχω γάρ ὁ καθ´ ἕκαστος καί οὗτος , καί υπερ1δρυος οὗτος , καί πρός ἐκεῖνος λέγω , εἰμί καί μή