cogPG.PG101 519
ἀξίαν οὐ ποιεῖ σε τῆς ἐμῆς δόξης ἐφάπτεσθαι , ἀλλὰ καὶ μακρὰν τίθησιν . Καὶ ὅρα ὅπως τὸ , « Μή μου ἅπτου , » εἰπὼν , τὸ , « Οὔπω γὰρ , » συνεπήνεγκεν ἔ · διδοὺς ἐλπίδας αὐτῇ , ὡς οὐκ εἰς τέλος τοῦ πόθου ἀπελαθήσεται · ἀλλ´ ὅτι καὶ μετ´ ὀλίγον , ὧν ἐαπούδασεν . ἐπιτεύξεται · ὡσανεὶ λέγων , Μεθ´ ἧς μὲν προσέρχῃ μοι γνώμης , οὐκ ἔξεστί σοι προσιέναι μοι · οὐδὲ γὰρ ἂν τύχοις τῆς ἐφέσεως · ἂν δὲ ταῖς ὑψηλοτέραις καὶ θεοπρεπέσι διανοίαις σεαυτὸν ἐ ἐπάρῃς τῶν ταπεινῶν , συγχωρηθήσεταί σοι ἐ ἡ πρόσοδος , καὶ μειζόνων ἀξιωθήσῃ , ἢ ὧνπερ ἤλπισας . Καὶ γὰρ , ἡ μὲν ἐβούλετο , οἷα δὴ καὶ πρότερον , ἀνθρωπικώτερον , καὶ κατὰ τὸν τῆς οἰκονομίας τρόπον τῷ Δεσπότῃ συναναστρέφεσθαι . Πολλὰ γὰρ τοιαῦτα , καὶ τῷ τάφῳ παρακαθημένη , ἔμπραττέ ἐ τε καὶ ἐλογίζετο · μύρα φέρουσα · δακρύουσα · μετατίθεσιν ἰ ὑπονοοῦσα τὴν ἔγερσιν . Ὁ δὲ ταύτην ! ἀπάγων τῆς ὁρμῆς , καὶ τῶν τοιούτων διακαθαίρων ὑπονοιῶν , ἔτι δὲ καὶ τὸ ἄκαιρον ἐνδεικνὺς καὶ ἀδύνατον τῆς ἐγχειρήσεως , « Μή μοια ἅπτου , φησίν · οὔπω γὰρ ἀναβέβηκα πρὸς τὸν Πατέρα μου·ἡ τουτέστιν , Οὐ προσῆκε τὴν σὴν ἀρέσκειαν , τῆς κοινῆς προνοίας προτιμᾷν , καὶ τοῦ τῆς οἰκουμένης συμφέροντος · οὐδὲ τὸν σὸν πόθον ἀφοσιούμε νον , τὴν ἐν ἐμοὶ πατρῴαν συνεπισκιάζειν ἔτι θεότητα , καὶ ὡς ἀνθρώπῳ ψιλῷ ἔτι ἀνέχεσθαι προσιέναε μοι · ἦν μὲν γὰρ τῶν τῆς συγκαταβάσεως , καὶ ταπεινοτέρων , ὁ πρὸ τοῦ σταυροῦ καιρὸς , ὅτε καὶ σοὶ παρεχωρεῖτο , τοῖς ταπεινοτέροις λογισμοῖς , οἷον ἀναπαυομένην , ὑποστηρίζεσθαι , καὶ μὴ πρὸς τὰ μείζω , καταρχὰς καὶ ἀθρόον , ἐκβιαζομένην , πάντων ἐκπίπτειν καὶ ὑποσύρεσθαι · νῦν δὲ , τῶν ὑψηλοτέρων καὶ θείων ἐφέστηκεν ὁ καιρός . Θάνατος γὰρ , εἰς νῖνος καταποθεὶς , τεθανάτωται · καὶ ἅδης , τῶν ἀπ´ αἰῶνος νεκρῶν κενωθεὶς , τῆς τυραννίδος ἐκβέβληται · καὶ λαμπρὰ κατὰ πάντων ἐχθρῶν διὰ τῆς ἀναστάσεως ἠγέρθη τὰ τρόπαια . Χρὴ τοιγαροῦν καὶ σὲ . πρὸς τὰ ὑψηλότερα καὶ θεοπρεπῆ τὸν νοῦν ἀναφέρουσαν , μηκέτι τὰ πρότερα , καὶ τὰ τῆς συγκαταβάσεως , ἐπιζητεῖν · μηδὲ τοῖς ταπεινοτέροις ἐναπομένειν , καὶ συγκαταφέρεσθαι . Τοῦτο δὲ κατορθοῦσα , εὑρήσεις ἐξ ἑτοίμου , καὶ οὐ σφαλλομένῃ γνώμῃ , τὸ ποθούμενον · λαβοῦσα γὰρ , ἃς οὔπω εἴληφας , ὀρθάς ὑπολήψεις , τότε μᾶλλον καὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως τὸν ἄρρητον καὶ ὑπερφυᾷ θαυμάσεις τρόπον , καὶ πλέον , ἢ ἐγώ σοι ἀπεῖπον , εὐλαβουμένη ταπεινῶς μοι προσιέναι καὶ ἐφάπτεσθαι , ἀξίαν καὶ τῆς ἐμῆς θεότητος , καὶ τῆς σῆς ἐντελοῦς πίστεως , ἐπι . δείξεις τὸν εἰς ἐμὲ πόθον καὶ τὴν εὔνοιαν . Ὅτι γὰρ οὐχὶ τῆς ἐπαφῆς , προηγουμένῳ λόγῳ καὶ καθ´ ἑαυτὸ , τὸ γύναιον ἐκωλύετο , ἀλλ´ ὅτι ταπεινοῖς καὶ χαμαιπετέσι λργιαιμοῖς ἔτι διενοεῖτο προσάπτεσθαι , τεκμηριοῦσι σαφῶς καὶ αἱ συναντήσασαι τῷ Δεσπότῃ δύο γυναῖκες · αἰς τό τε , Χαίρετε , ἡ πάντων χαρὰ λαμπρῶς προσφωνεῖ , καὶ τῶν ἀχράντων ποδῶν τετελειωμέναις
Lemmas: ἄξιος οὖον ποιέω σύ ὁ ἐμός δόξα ἐφάπτω , ἀλλά καί μακράν τίθημι . καί ὁράω ὅπως ὁ , « μὴ ἐγώ ἅπτω , » εἶπον , ὁ , « οὔπω γάρ , » συμπνέω ἔ · δίδωμι ἐλπίς αὐτός , ὡς οὐ εἰς τέλος ὁ πόθος ἀπελαύνω · ἀλ ὅτι καί μετέ ὀλίγος , ὅς ἐαπούδασεν . ἐπιτυγχάνω · ὡσανεί λέγω , Μεθ´ ὅς μέν προσέρχομαι ἐγώ γνώμη , οὐ ἔξειμι σύ πρόσειμι ἐγώ · οὐδέ γάρ εἄν τυγχάνω ὁ ἔφεσις · εἄν δέ ὁ ὑψηλός καί θεοπρεπής διάνοια σαυτοῦ εἰ ἐπαίρω ὁ ταπεινός , συγχωρέω σύ εἰ ὁ πρόσοδος , καί μείζων ἀξιόω , ἢ ὅσπερ ἐλπίζω . καί γάρ , ὁ μέν βούλομαι , οἷος δή καί πρότερος , ἀνθρωπικός , καί κατά ὁ ὁ οἰκονομία τρόπος ὁ δεσπότης συναναστρέφω . Πολύς γάρ τοιοῦτος , καί ὁ τάφος παρακαθήμενος , ἐμπράσσω εἰ τε καί λογίζομαι · Μύρα φέρω · δάκρυ · μετατίθημι εἷς ὑπονοέω ὁ ἔγερσις . ὁ δέ οὗτος ! ἀπάγω ὁ ὁρμή , καί ὁ τοιοῦτος διακαθαίρω ὑπόνοια , ἔτι δέ καί ὁ ἄκαιρος ἐνδείκνυμι καί ἀδύνατος ὁ ἐγχείρησις , « μὴ μοιόν ἅπτω , φημί · οὔπω γάρ ἀναβαίνω πρός ὁ πατήρ μου·ἡ τουτέστιν , οὖον προσήκω ὁ σός ἀρέσκεια , ὁ κοινός πρόνοια προτιμάω , καί ὁ ὁ οἰκέω συμφέρω · οὐδέ ὁ σός πόθος ἀφοσιόω νοῦς , ὁ ἐν ἐγώ πατρῷος συνεπισκιάζω ἔτι θεότης , καί ὡς ἄνθρωπος ψιλός ἔτι ἀνέχω προσίνω ἐγώ · εἰμί μέν γάρ ὁ ὁ συγκατάβασις , καί ταπεινός , ὁ πρό ὁ σταυρός καιρός , ὅτε καί σύ παραχωρέω , ὁ ταπεινός λογισμός , οἷος ἀναπαύω , ὑποστηρίζω , καί μή πρός ὁ μείζων , καταρχή καί ἀθρόος , ἐκβιάζω , πᾶς ἐκπίπτω καί ὑποσύρω · νῦν δέ , ὁ ὑψηλός καί θεῖον ἐφίστημι ὁ καιρός . Θάνατος γάρ , εἰς Νῖνος καταπίνω , θνῄσκω · καί ᾍδης , ὁ ἀπ´ αἰών νεκρός κενόω , ὁ τυραννίς ἐκβάλλω · καί λαμπρός κατά πᾶς ἐχθρός διά ὁ ἀνάστασις ἐγείρω ὁ τρόπαιον . χρή τοιγάρ καί σύ . πρός ὁ ὑψηλός καί θεοπρεπής ὁ νόος ἀναφέρω , μηκέτι ὁ πρότερος , καί ὁ ὁ συγκατάβασις , ἐπιζητέω · μηδέ ὁ ταπεινός ἐναπομένω , καί συγκαταφέρω . οὗτος δέ κατορθόω , εὑρίσκω ἐκ ἑτοῖμος , καί οὖον σφάλλω γνώμη , ὁ ποθέω · λαμβάνω γάρ , ὅς οὔπω λαμβάνω , ὀρθός ὑπόληψις , τότε μᾶλλον καί ὁ ἐνανθρώπησις ὁ ἄρρητος καί ὑπερφυής θαυμάζω τρόπος , καί πλέω , ἢ ἐγώ σύ ἀπεῖπον , εὐλαβέομαι ταπεινός ἐγώ πρόσειμι καί ἐφάπτω , ἄξιος καί ὁ ἐμός θεότης , καί ὁ σός ἐντελής πίστις , ἐπι . δείκνυμι ὁ εἰς ἐγώ πόθος καί ὁ εὔνοια . ὅτι2 γάρ οὐ ὁ ἐπαφή , προηγούμενος λόγος καί καθ´ ἑαυτοῦ , ὁ γύναιον κωλύω , ἀλ ὅτι ταπεινός καί χαμαιπετής λργιαιμος ἔτι διανοέομαι προσάπτω , τεκμηριόω σαφῶς καί ὁ συναντάω ὁ δεσπότης δύο γυνή · ὅς ὁ τε , χαίρω , ὁ πᾶς χαρά λαμπρῶς προσφωνέω , καί ὁ ἄχραντος πούς τελειόω