cogPG.PG101 399
γινομένη . πρὸς δικην ὑπάγει , ἐν αὐτῷ δὲ τῷ ἱερῷ ἀνεύθυνον ἀπολύει · οὕτω καὶ σιτολογεῖν μέν τινας ὰπλῶς ἐν Σαββάτῳεδόσθω γὰρ ὑμῖν , ποιεῖ ἐν εὐθύναις · τοὺς δὲ τῶν ἀνθρώπων σωτῆρας καὶ διδασκάλους , καὶ αὐτῷ τῷ τῆς ἱερωσύνης συνόντας Δεσπότῃ καὶ νομοθέτῃ παντὸς αἰτιάματος ἀπαλλάττει . Πολλῷ γὰρ μείζω τοῦ ἱεροῦ τὰ ἐνταῦθα . Ἔτι δὲ ταὶ ἀπὸ τοῦ ἐλέου τὴν αὐτῶν ἀπόνοιαν στηλιτεύει . Εἰ γὰρ μείζων μὲν ἡ θυσία τῆς παρατηρήσεως τῆς ἐν Σαββάτῳ , ἐπίπροσθέ τε τῆς θυσίας καὶ ὁ νόμος ὑμῶν τὸν ἔλεον ἄγει · « Ἔλεον γὰρ , φησίν , θέλω . καὶ οὐ θυσίαν · » οἱ τοὺς μαθητὰς ὁρῶντες λιμῷ καὶ ἀσιτίᾳ πιεζομένους , εἶτα ἀντὶ τοῦ ἐπ´ ἔλεον τραπῆναι δίκην εἰσπραττόμενοι παρανομίας , οἷοι πολλῷ χαλεπωτέρᾳ παραβάσει τὴν σκιὰν τοῦ νόμοιυ διεκδικεῖν εἰσιν ἑαλωκότες . Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τετάρτῳ τούτους ἀποῤῥαπίζει λόγῳ , οὐ διὰ τὸ Σάββατον τὸν ἄνθρωπον γεγονέναι λέγων , ἀλλ´ ἀνάπαλιν ἀνθρώπου χρείᾳ τὸ Σάββατον ὑφεστάναι . Ναὶ δὴ καὶ μέχρι πέμπτης πληγῆς τῆς ἀνοίας αὐτῶν τῇ μάστιγι τῶν λόνων καθικνεῖται . δεσποτικώτερον λοιπὸν καὶ μετ´ ἐξουσίας αὐτοὺς ἐπιπλήττων . « Κύριος γάρ ἐστι , φησὶν , ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ Σαββάτου . » Εἰ δὲ Κύριος ὁ Υἱὸς , υἱοὶ δὲ καὶ κληρονόμοι μάλιστα ο μαθηταὶ(οὗτοι γὰρ καὶ πρῶτοι οὐκ ἐξ αἱμάτων , οὐδὲ ἐκ θελήματος σαρκὸς , οὐδὲ ἐκ θελήματος ἀνδρὸς , ἀλλ´ ἐκ Θεοῦ ἐγεννήθησαν , καὶ τῆς ἄνωθεν υἱοθεσίας ἠξιώθησαν ) · οὐκ ἔτι δουλεύσουσιν , ἀλλὰ κυριεύσουσι τοῦ Σαββάτου . Ἐξ οὖν τῆς Δεσποτικῆς ἐργασίας ταύτης , καὶ ὅση παραπλησία , δυναμωθέντες τε καὶ στοιχειωθέντες , ὥσπερ ᾔτησας , λόγοις διαωόροις τὴν τῶν σεπτῶν Λογίων δοκοῦσαν διαφωνίαν εἰς ἀστασίαστον συνηγάγομεν συμφωνίαν . Ἀλλὰ γὰρ τὰ παρ´ ἡμῶν σοι ἐπὶ τοσοῦτον . Εἰ δὲ τὸ σὸν τῆς διανοίας τάχος , καὶ τὸ ἐν φρονήματι συνετὸν , καὶ τῶν ἱερῶν θεωρημάτων ὁ πλοῦτος , καὶ ῥήτωρ τέχνη γλυκύτερά τε καὶ ὑψηλότερα προσεπιθεωροίη , προσεπιθεωρήσειε δ´ ἂν μόνον βουληθείη , εἴπερ ἐγὼ πὸὺ ἐμὸν οὐκ ἀγνοῶ φίλον , εἰς τὸ πληρέστατον ἆν εἴην τὴν ἀμοιβαίαν ἀπειλφώς χάριν . ΕΡΙΤΗΣΙΣ ΡΛϛʹ . Προτάττει τῶν Ἐπιστολῶν αὐτοῦ Παῦλος ὁ θεῖος τὸ ὄνομα , μηδὲ διᾶραι στόμα χωρὶς τοῦ μεμνῆσθαι τῆς Δεσποτικῆς εὐεργεσίας βουλόμενος . Καὶ γὰρ αὐτῷ καὶ τὴν κλῆσιν ἡ χάρις ἐκαίνισεν , εἰς Παῦλον τὸν Σαῦλον , ὥσπερ τοὺς τρόπους , οὕτω διαμειψαμένη καὶ τὰ ῥήματα . Διό φησι Παῦλος , ὁ καὶ αὐτὸς , οἰονεὶ τὴν κλῆσιν ἐκ Δεσποτικῆς φιλοτιμίας φέρων ,
Lemmas: γίγνομαι . πρός δίκη ὑπάγω , ἐν αὐτός δέ ὁ ἱερός ἀνεύθυνος ἀπολύω · οὗτος καί σιτολογέω μέν τις ἁπλόος ἐν Σαββάτῳεδόσθω γάρ σύ , ποιέω ἐν εὐθύνω · ὁ δέ ὁ ἄνθρωπος σωτήρ καί διδάσκαλος , καί αὐτός ὁ ὁ ἱερωσύνη σύνειμι δεσπότης καί νομοθέτης πᾶς αἰτίαμα ἀπαλλάσσω . πολλός γάρ μείζων ὁ ἱερός ὁ ἐνταῦθα . ἔτι δέ ὁ ἀπό ὁ ἔλεος ὁ αὐτός ἀπόνοια στηλιτεύω . εἰμί γάρ μείζων μέν ὁ θυσία ὁ παρατήρησις ὁ ἐν σάββατον , ἐπίπροσθεν τε ὁ θυσία καί ὁ νόμος σύ ὁ ἔλεος ἄγω · « Ἔλεος γάρ , φημί , ἐθέλω . καί οὖον θυσία · » ὁ ὁ μαθητής ὁράω λιμός καί ἀσιτία πιέζω , εἶτα ἀντί ὁ ἐπι ἔλεος τρέπω δίκη εἰσπράσσω παρανομία , οἷος πολύς χαλεπός παράβασις ὁ σκιά ὁ νόμος διεκδικέω εἰμί ἁλίσκομαι . οὖον μήv ἀλλά καί τέταρτος οὗτος ἀπορραπίζω λόγος , οὖον διά ὁ σάββατον ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι λέγω , ἀλ ἀνάπαλιν ἄνθρωπος χρεία ὁ σάββατον ὑφίστημι . ναίς δή καί μέχρι πέμπτος πληγή ὁ ἄνοια αὐτός ὁ μάστιξ ὁ λόνων καθικνέομαι . δεσποτικός λοιπός καί μετέ ἐξουσία αὐτός ἐπιπλήσσω . « Κύριος γάρ εἰμί , φημί , ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος καί ὁ Σάββατο . » εἰμί δέ Κύριος ὁ υἱός , υἱός δέ καί κληρονόμος μάλιστα ὁ μαθητής γάρ καί πρῶτος οὐ ἐκ αἷμα , οὐδέ ἐκ θέλημα σάρξ , οὐδέ ἐκ θέλημα ἀνήρ , ἀλ ἐκ Θεός γεννάω , καί ὁ ἄνωθεν υἱοθεσία ἀξιόω ) · οὐ ἔτι δουλεύω , ἀλλά κυριεύω ὁ Σάββατο . ἐς οὖν ὁ δεσποτικός ἐργασία οὗτος , καί ὅσος παραπλήσιος , δυναμόω τε καί στοιχειόω , ὥσπερ αἰτέω , λόγος διαωοροος ὁ ὁ σεπτός Λόγιος δοκέω διαφωνία εἰς ἀστασίαστος συνάγω συμφωνία . ἀλλά γάρ ὁ παρ´ ἐγώ σύ ἐπί τοσοῦτος . εἰμί δέ ὁ σός ὁ διάνοια τάχος , καί ὁ ἐν φρόνημα συνετός , καί ὁ ἱερός θεώρημα ὁ πλοῦτος , καί ῥήτωρ τέχνη γλυκύς τε καί ὑψηλός προσεπιθεωρέω , προσεπιθεωρέω δδʹ εἄν μόνος βούλομαι , εἴπερ ἐγώ ποῦ ἐμός οὐ ἀγνοέω φίλος , εἰς ὁ πλήρης ἀνά εἰμί ὁ ἀμοιβαῖος ἀπολαμβάνω χάρις . ΣΙ ΡΛϛʹ . προτάσσω ὁ Ἐπιστολή αὐτός Παῦλος ὁ θεῖος ὁ ὄνομα , μηδέ διαίρω στόμα Χωρὶς ὁ μιμνήσκω ὁ δεσποτικός εὐεργεσία βούλομαι . καί γάρ αὐτός καί ὁ κλῆσις ὁ χάρις καινίζω , εἰς Παῦλος ὁ Σαῦλος , ὥσπερ ὁ τρόπος , οὗτος διαμείβομαι καί ὁ ῥῆμα . διό φημί Παῦλος , ὁ καί αὐτός , οἱονεί ὁ κλῆσις ἐκ δεσποτικός φιλοτιμία φέρω ,