cogPG.PG101 341
σεως ἐναργὲς , καὶ πᾶσι γνώριμον τὸ πέρας δειχθῇ εἰς ἀναρίθμητον πλῆθος τοῦ ἐξ Ἀβραὰμ σπέρματος πληθυνομένου καὶ αὔξοντος . Οὐ γὰρ ἂν ὁμοίως τοῖς ἄλλοις ἔθνεσι συμφυρομένων τό τε τῆς ἐπαγγελίας ἀψευδὲς ἐγινώσκετο , καὶ τὸ τοῦ πλήθους παράδοξον ἐθαυμάζετο , ὥσπερ καθ´ ἑαυτοὺς καὶ ἀφορισμένην τὴν πολιτείαν ἐχόντων . Καὶ τρίτον , ὃ καὶ τῶν ἄλλων ἔστιν ἰδεῖν αἰτιώτατον , ἐπείπερ ὑπεσχημένον ἡν τῷ θεοφιλεῖ Ἀβραὰμ , ἐν τῷ σπέρματι αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη εὐλογηθήσεσθαι . Τοῦτο δὲ δι´ οὐδενὸς ἄλλοι δυνατὸν ἦν προελθεῖν , ἀλλ´ ἢ δι´ αὐτοῦ τοῦ καὶ πλάσαντος , καὶ τὸ τῆς προνοίας ἄφατον , μέχρι καὶ αὐτῶν τῶν ἐπὶ γῆς καθιέντος καὶ ἐκχέοντος · ὁ γὰρ . κοινὸς Πλάστης αὐτὸς δυνατὸς μόνος καὶ κοινὴν τὴν εὐλογίαν χαρίζεσθαι . Ἀλλ’ , ἐπειδὴ τοῦτο πάλιν τὸ μέγιστον τῆς περὶ ἡμᾶς προνοίας εἰς ἐνανθρώπησιν τὸν Προνοητὴν ἐκόλει ( οὕτω γὰρ ἄνωθεν καὶ πρὸ τῶν αἰώνων τοῖς θείοις καὶ ἀποῤῥήτοις προώριστο νεύμασι ) , διὰ τοῦτο τὸ Ἀβραμιαῖον γένος ἀφορίζεται , καὶ τῶν ἐθνῶν τῶν ἄλλων τῆς ἐπιμιξίας διακρίνεται · ἵνα τοῦ Δημιουργοῦ καὶ Δεσπότου τὴν ἡμετέραν φύσιν ἐξ αὐτοῦ προσλαμβάνοντος , καὶ παραπλησίως ἡμῖν σαρκὸς κοινωνοῦντος καὶ αἷματος , ἐπίδηλόν τε λίαν καὶ περιφανές ἅπασι τὸ τῆς ὑποσχέσεως ἀψευδὲς καταστῇ . Καὶ ὅτι Χριστὸς Θεὸς ἡμῶν , ἐν ᾧ πάντα τὰ ἔθνη τῆς ἐν χάριτι εὐλογίας κατηξιώθησαν , ἐκ τῆς ὀσφύος ἐκείνου τὰς πρώτας καὶ ἀνθρωπίνας ἀρχὰς οὐκ ἀπηξίωσεν αὐτῷ γενέσθαι τῆς κατὰ σάρκα γεννήσεως . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν καὶ τὰ τοιαῦτα , οἱ εὐσεβεῖς λογισμοί . Κάκεῖνο δέ σοι δῆλον οἶμαι καθεστάναι , ὡς τὴν περιτομὴν ὁ θεσπέσιος Ἀβραὰμ , οὔτε πίστεως ἔσχεν αἰτίαν , οὐ μὴν οὐδ´ αὐτό γε τοῦτο τάξιν ἐπέχουσαν πίστεως · προεπίστευσε γὰρ , ἀλλὰ τῆς προῦπαρξάσης αὐτῷ μόνον σφραγίδα ταύτην ἐδέξατο . Τὸ μέντοι γε λέγειν , ὡς διὰ τοῦτο περιετμήθη τὴν ἀκροβυστίαν , ὡς ἂν γυμνὸν γεγονὼς τῶν ἐκ φύσεως περιβλημάτων , τὸ παιδογόνον τῶν ἐκεῖθεν ῥύπων καθαρεύοι , οἷδα μὲν Ἑλλήνων παισὶ , καί τισιν Ἰουδαίων πεφλυαρημένον . Καὶ μυρία λέγειν ἔχων πρὸς αὐτοὺς τῆς ἀτόπου δόξης , τὸ τῶν ἐλέγχων ἄφθονον χορηνούσης , λεγόντων , εἰ κατ´ αὐτῆς τῶν σπερματικῶν ῥευμάτων τῆς πηγῆς , πρῶτον τὸ ξίφος ἔβλεπον φέροντας , ἢ κατὰ γαστέρων , ἂς αὐτοὶ ἑαυτοῖς καὶ πλειόνων ἀκαθαρσιῶν καὶ βδελυρωτέρων ὑπονόμους ὑπεστήσαντο . Ἡ τοῦ εἰμὶ παρολκὴ , τῆς ἐγὼ ἀντωνυμίας κατὰ σύνθεσιν προηγησαμένης , σύνηθες μέν ἐστι τῇ θείᾳ Γραφῇ , ἀλλ´ οὐδεμίαν διὰ τοῦτο σολοίκου γλώσσης αἰτίαν παρέχεται . Εἰ δέ γε διαμφισβητεῖς , ἐννοήσας τὸ , Ἔνιοί τινες · καὶ τὸ , Σφᾶς αὐτοὺς , καὶ τὸ , Ἀπῆλθεν ἔχων , ἃ τοῖς Ἑλληνικοῖς πλεονάζει γράτκμασι , στῆσον σαυτὸν τῆς ἀμφισβήσεως . Δῆλον γὰρ ὡς τὸ , τινές , μετὰ τοῦ ἔνιοι , καὶ τὸ σφᾶς , μετὰ
Lemmas: σέως ἐναργής , καί πᾶς γνώριμος ὁ πέρας δείκνυμι εἰς ἀναρίθμητος πλῆθος ὁ ἐκ Ἀβραάμ σπέρμα πληθύνω καί αὐξάνω . οὖον γάρ εἄν ὁμοίως ὁ ἄλλος ἔθνος συμφύρω ὁ τε ὁ ἐπαγγελία ἀψευδής γιγνώσκω , καί ὁ ὁ πλῆθος παράδοξος θαυμάζω , ὥσπερ καθ´ ἑαυτοῦ καί ἀφορίζω ὁ πολιτεία ἔχω . καί τρίτος , ὅς καί ὁ ἄλλος εἰμί ὁράω αἴτιος , ἐπεί ὑπισχνέομαι ἐάν ὁ θεοφιλής Ἀβραάμ , ἐν ὁ σπέρμα αὐτός πᾶς ὁ ἔθνος εὐλογέω . οὗτος δέ δις οὐδείς ἄλλος δυνατός εἰμί προέρχομαι , ἀλ ἢ δις αὐτός ὁ καί πλάσσω , καί ὁ ὁ πρόνοια ἄφατος , μέχρι καί αὐτός ὁ ἐπί γῆ καθίημι καί ἐκχέω · ὁ γάρ . κοινός Πλάστης αὐτός δυνατός μόνος καί κοινός ὁ εὐλογία χαρίζομαι . ἀλλά , ἐπεί οὗτος πάλιν ὁ μέγας ὁ περί ἐγώ πρόνοια εἰς ἐνανθρώπησις ὁ προνοητής ἐκόλει ( οὗτος γάρ ἄνωθεν καί πρό ὁ αἰών ὁ θεῖον καί ἀπόρρητος προορίζω νεῦμα ) , διά οὗτος ὁ Ἀβραμιαῖος γένος ἀφορίζω , καί ὁ ἔθνος ὁ ἄλλος ὁ ἐπιμιξία διακρίνω · ἵνα ὁ Δημιουργός καί δεσπότης ὁ ἡμέτερος φύσις ἐκ αὐτός προσλαμβάνω , καί παραπλήσιος ἐγώ σάρξ κοινωνέω καί αἷμα , ἐπίδηλος τε λίαν καί περιφανής ἅπας ὁ ὁ ὑπόσχεσις ἀψευδής καθίστημι . καί ὅτι Χριστός θεός ἐγώ , ἐν ὅς πᾶς ὁ ἔθνος ὁ ἐν χάρις εὐλογία καταξιόω , ἐκ ὁ ὀσφῦς ἐκεῖνος ὁ πρῶτος καί ἀνθρώπινος ἀρχή οὐ ἀπαξιόω αὐτός γίγνομαι ὁ κατά σάρξ γέννησις . ἀλλά οὗτος μέν καί ὁ τοιοῦτος , ὁ εὐσεβής λογισμός . ἐκεῖνος δέ σύ δῆλος οἴομαι καθίστημι , ὡς ὁ περιτομή ὁ θεσπέσιος Ἀβραάμ , οὔτε πίστις ἔχω αἴτιος , οὖον μήv οὐδός αὐτός γε οὗτος τάξις ἐπέχω πίστις · προπιστεύω γάρ , ἀλλά ὁ προυπαρχω αὐτός μόνος σφραγίς οὗτος δέχομαι . ὁ μέντοι γε λέγω , ὡς διά οὗτος περιτέμνω ὁ ἀκροβυστία , ὡς εἄν γυμνός γίγνομαι ὁ ἐκ φύσις περίβλημα , ὁ παιδογόνος ὁ ἐκεῖθεν ῥύπος καθαρεύω , οἶδα μέν Ἕλλην παῖς , καί τις Ἰουδαῖος φλυαρέω . καί μυρίος λέγω ἔχω πρός αὐτός ὁ ἄτοπος δόξα , ὁ ὁ ἐλέγχω ἄφθονος χορηνουω , λέγω , εἰμί κατ´ αὐτός ὁ σπερματικός ῥεῦμα ὁ πηγή , πρῶτος ὁ ξίφος βλέπω φέρω , ἢ κατά γαστήρ , ὅς αὐτός ἑαυτοῦ καί πλείων ἀκαθαρσία καί βδελυρός ὑπόνομος ὑφίστημι . ὁ ὁ εἰμί παρολκή , ὁ ἐγώ ἀντωνυμία κατά σύνθεσις προηγέομαι , συνήθης μέν εἰμί ὁ θεῖος γραφή , ἀλ οὐδείς διά οὗτος σόλοικος γλῶσσα αἴτιος παρέχω . εἰμί δέ γε διαμφισβητώ , ἐννοέω ὁ , ἔνιοι τις · καί ὁ , σφεῖς αὐτός , καί ὁ , ἀπέρχομαι ἔχω , ὁ ὁ Ἑλληνικός πλεονάζω γράτκμασι , ἵστημι σαυτοῦ ὁ ἀμφισβήσεως . Δῆλος γάρ ὡς ὁ , τις , μετά ὁ ἔνιοι , καί ὁ σφεῖς , μετά