cogPG.PG101 311
ἂν αἱ θεῶν αὐτῷ θυσίαι δημοτελῶς προσεφέροντο Ἐῶ νῦν τὴν ἄλλην αὐτοσχέδιον ἰσχὺν τοῦ λόγου , τὴν ἐν Ἐκκλησίαις , τὴν ἐν δήμοις , τὴν ἐν δικαστηρίῳ , τὴν κατὰ συναγωγὰς Ἰουδαίων , τὴν ἐν ἀγορᾷ , διδάσκοντος , διελέγχοντος , παραινοῦντος , ἀπολογουμένου , διαμαρτυρομένου , ὅση κατ´ ἄνδρα , ὅση κατὰ πλῆθος , ὄση πρὸς δικαστὰς , ὅση πρὸς συκοφάντας · ὡς εἶλε λέγων τὸν βασιλέα τῶν Ἰουδαίων , καὶ μικροῦ ἂν οὗτος γ εἰς Χριστιανοὺς μετετάξατο , εἰ μὴ τῆς ἀρχῆς καὶ τῆς ἀλουργίδος τὸ φύσημα ( πολλοῖς πολλάκις εἰς τὰ καίρια ἐλυμήνατο ] ἐμποδὼν αὐτῷ κατέστη πρὸς τὴν ἀκρίβειαν τοῦ κηρύγματος · ὡς ἑσχησεν δημηγορήσας τοὺς κατ´ αὐτοῦ φονῶντας , καὶ τοὺς διώῶντας τοῦ αἴματος , ἀναλαβεῖν τὰς ὑπὲρ τῆαὐτοῦ σωτηρίας φροντίδας ἀνέπεισεν · ὡς ἐπὶ τὸν Ἄρειον ἀνέβη πάγον , ἀνδρῶν ἐν μέσῳ τοῖς λόγοις φλεγμαινόντων · Ἄρειον πάγον ἐκεῖνον , οὗ καὶ θεοὺς παρ´ ἀλλήλων , καὶ πρὸς ἀνθρώπους δίκας καὶ λαβεῖν καὶ δοῦναι μῦθοι χαίρουσιν Ἐλληνικοὶ διηγούμενοι · ὅπως ἐκεῖσε καταστὰς , οὐ πρὸς ἕνα λόγον ὑποσχεῖν , ἀλλὰ πρὸς ἅπαντας τοὺς ἐν ἀνθρώποις λογίους , εἴπερ Ἀθηναῖοι μὲν τότε τῶν ἄλλων ἀνθρώπων ! , Ἀθηναῖον δὲ , οἳ ἐν Ἀρειοπάγῳ τὸ κράτος εἶχοι , οὕτω κατέσεισεν αὐτῶν τοῖς λόγοις τὰς ψυχὰς , καὶ μετεσκεύασεν , ὡς πολλοὺς αὐτῶν τῆς ἐκείνου γλώττης καὶ τῶν ῥημάτων ἐκκρεμασθέντας , ῥίψαντας ἅπαντα , διὰ βίου παντὸς πρὸς τὴν εὐσέθειαν μεθαρμόσασθαι , καὶ μιμητὰς ὀφθῆναι τοῦ διὰ βάθους αὐτῶν ταῖς ψυχαῖς τὰ τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς ὁρθῆς λατρείας ἐγχαράξαντος δόγματα . Ἄρα ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα χωρὶς λόγου τοῦ καθήκοντος ; καὶ τίς ἂν αὐτῷ τὸν νοῦν βαρβαρίζοντι προσεῖχε , καὶ μηδ´ ἐν αὐταῖς ὁρθῶς ταῖς φωναῖς φερομένου ; Πῶς ἄ´ οὖν ἃ μηδὲ λέγειν ᾔει , ταῦτα φρονεῖν ὀρθῶς ἔδοξεν ἄλλοις κ , μήτι γε καὶ συμφρονεῖν αὐτῷ πειθομένους εἶχεν ; Ἀλλὰ χάρις ἄνωθεν ἐνήργει · κάγωγέ φημι , πάντων μάλιστα , χάρις ἄνωθεν , οὐ τέχνη . Τὸ μὲν γὰρ ἐκ τέχνης , ἀνθρώπινον καὶ κοινόν · τὸ δὲ ἐκ χάριτος , οὐράνιον καὶ τῶν ἀποστόλων . Χάρις ἀνήργει · ἀλλ´ αὐτό γε τοῦτο πρῶτον ἐνεργοῦσα τὸ μηδὲν αὐτῆς ἀνάξιον φθέγγεσθαι τοὺς ὑπηρέτας . Οὐδὲ γὰρ τοῦτο μικρότερον ἐνάγειν τοὺς ἁνθεστηκότας τἰς συναίσθησιν τῆς ἐνισχυούσης αὐτοὺς ἀμάχου δυνάμεως . Καὶ γάρ πού φησι , « Θεωροῦντες δὲ οἱ Ἰουδαῖοι τὴν τοῦ Πέτρου παῤῥησίαν καὶ Ἰωάννου . » Ποίαν , ἢ τὴν ἐν λόγοις δηλονότι , δι´ ὧν αὐτοῖς καὶ τὴν ἀναίσχυντον ἐρώτησιν ἐπεστόμισαν ; Εἰτα τί ; « Καὶ καταλαβόμενοι ὅτι ἄνθρωποι ἀγράμματοί εἰσι καὶ ἰδιῶται , ἐθαύμαζον . » ἁλιεῖς ὁρῶμεν ἄφνω ῥήτορας γραμμάτων , τέχνην οὐκ ἔχοντας , καὶ σοφίαν χειλέων προχέοντας . Τί τοῦτο ; Πόθεν αὐτοῖς τὰ ὑπὲρ ἄνθρωπον παραγέγονεν ; Ἦν ἴσμεν , « Ὅτι τῷ Ἰησου συνῆσαν . » Ὁρᾷς ὅπως εἰς θαῦμα τοὺς ἐχθροὺς οὐδὲν ἔλαττον τοῦ παρὰ πόδας τερατουργηθέντος , ἡ οοιοοΟ
Lemmas: εἄν ὁ θεός αὐτός θυσία δημοτελῶς προσφέρω ἀίω νῦν ὁ ἄλλος αὐτοσχέδιος ἰσχύς ὁ λόγος , ὁ ἐν ἐκκλησία , ὁ ἐν δῆμος , ὁ ἐν δικαστήριον , ὁ κατά συναγωγή Ἰουδαῖος , ὁ ἐν ἀγορά , διδάσκω , διελέγχω , παραινέω , ἀπολογέομαι , διαμαρτύρομαι , ὅσος κατ´ ἀνήρ , ὅσος κατά πλῆθος , ὅσος πρός δικαστής , ὅσος πρός συκοφάντης · ὡς εἴλω λέγω ὁ βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος , καί μικρός εἄν οὗτος γ εἰς Χριστιανός μετατάσσω , εἰμί μή ὁ ἀρχή καί ὁ ἀλουργίς ὁ φύσημα ( πολύς πολλάκις εἰς ὁ καίριος λυμαίνομαι ] ἐμποδών αὐτός καθίστημι πρός ὁ ἀκρίβεια ὁ κήρυγμα · ὡς ἔχω δημηγορέω ὁ κατ´ αὐτός φονόω , καί ὁ διώ ὁ αἶμα , ἀναλαμβάνω ὁ ὑπέρ τηαυος σωτηρία φροντίς ἀναπείθω · ὡς ἐπί ὁ Ἄρειος ἀναβαίνω πάγος , ἀνήρ ἐν μέσος ὁ λόγος φλεγμαίνω · Ἄρειος πάγος ἐκεῖνος , ὅς καί θεός παρ´ ἀλλήλων , καί πρός ἄνθρωπος δίκη καί λαμβάνω καί δίδωμι μῦθος χαίρω Ἑλληνικός διηγέομαι · ὅπως ἐκεῖσε καθίστημι , οὖον πρός εἷς λόγος ὑπέχω , ἀλλά πρός ἅπας ὁ ἐν ἄνθρωπος λόγιος , εἴπερ Ἀθηναῖος μέν τότε ὁ ἄλλος ἄνθρωπος ! , Ἀθηναῖος δέ , ἕ ἐν Ἀρειοπάγῳ ὁ κράτος ἔχω , οὗτος κατασείω αὐτός ὁ λόγος ὁ ψυχή , καί μετασκευάζω , ὡς πολύς αὐτός ὁ ἐκεῖνος γλῶσσα καί ὁ ῥῆμα ἐκκρεμάννυμι , ῥίπτω ἅπας , διά βίος πᾶς πρός ὁ εὐσέθειαν μεθαρμόζω , καί μιμητής ὁράω ὁ διά βάθος αὐτός ὁ Ψυχή ὁ ὁ ἀρετή καί ὁ ὀρθός λατρεία ἐγχαράσσω δόγμα . ἄρας οὗτος καί ὁ τοιοῦτος Χωρὶς λόγος ὁ καθήκω ; καί τίς εἄν αὐτός ὁ νόος βαρβαρίζω προσέχω , καί μηδ´ ἐν αὐτός ὀρθῶς ὁ φωνή φέρω ; Πῶς ἄ´ οὖν ὁ μηδέ λέγω ἔρχομαι , οὗτος φρονέω ὀρθῶς δοκέω ἄλλος Κ , μῆτις γε καί συμφρονέω αὐτός πείθω ἔχω ; ἀλλά χάρις ἄνωθεν ἐνεργέω · κἀγώ φημί , πᾶς μάλιστα , χάρις ἄνωθεν , οὖον τέχνη . ὁ μέν γάρ ἐκ τέχνη , ἀνθρώπινος καί κοινός · ὁ δέ ἐκ χάρις , οὐράνιος καί ὁ ἀπόστολος . Χάρις ἀνείργω · ἀλ αὐτός γε οὗτος πρῶτος ἐνεργέω ὁ μηδείς αὐτός ἀνάξιος φθέγγομαι ὁ ὑπηρέτης . οὐδέ γάρ οὗτος μικρός ἐνάγω ὁ ἀνθίστημι τις συναίσθησις ὁ ἐνισχύω αὐτός ἄμαχος δύναμις . καί γάρ πού φημί , « θεωρέω δέ ὁ Ἰουδαῖος ὁ ὁ Πέτρος παρρησία καί Ἰωάννης . » Ποίας , ἢ ὁ ἐν λόγος δηλονότι , δις ὅς αὐτός καί ὁ ἀναίσχυντος ἐρώτησις ἐπιστομίζω ; εἶτα τίς ; « καί καταλαμβάνω ὅτι ἄνθρωπος ἀγράμματος εἰμί καί ἰδιώτης , θαυμάζω . » ἁλιεύς ὁράω ἄφνω ῥήτωρ γράμμα , τέχνη οὐ ἔχω , καί σοφία χεῖλος προχέω . τις οὗτος ; πόθεν αὐτός ὁ ὑπέρ ἄνθρωπος παραγίγνομαι ; ἦς οἶδα , « ὅτι2 ὁ Ἰησοῦς σύνειμι . » ὁράω ὅπως εἰς θαῦμα ὁ ἐχθρός οὐδείς μικρός ὁ παρά πούς τερατουργέω , ὁ οοιοοΟ