cogPG.PG101 267
μὲν κυρίως τοῦ Πατρὸς τῷ Λόγῳ συνταττομένου καὶ τοῦ Θεοῦ τῷ προσλήμματι · τὸ δὲ οὐ κυρίως ἔμπαλιν , τοῦ μὲν Θεοῦ ἀνταποδιδομένου τῷ Λόγῳ , τοῦ δὲ Πατὴρ τῷ προσλήμματι . Τοιαύτη μὲν οὖν καὶ , ὡς ὁρᾷς , οὐδὲν ἀσαφὲς παρέχεται ἡ διάνοια · ἡ δὲ πλοκὴ τοῦ λόγου πῶς ἂν ἐπιλυθείη , ἢ λαμβανόντων ἡμῶν διὰ τοῦ ὥστε τὸ μεν κυρίως ἐπ´ ἀμφοῖν οὐκ ἀνὰ μέρος , οὔτε τὸ Θεοῦ οὔτε τὸ Πατὴρ καθ´ ἑνός τινος τῶν ὑποκειμένων , οὐδὲ κατ´ ἄμφω · ἀλλ´ ἑκατέ ρου τούτων πρὸς ἑκάτερον τῶν ὑποκειμένων , τοῦ μὲν Πατρὸς τῷ Λόγῳ , τοῦ δὲ Θεοῦ ἀποδιδομένου τῷ προσλήμματι · ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ οὐ κυρίως οὐκ ἀφωρισμένως ἑνός τινος τῶν κατηγορουμένων λαμδανομένου καθ´ ἑνός τινος τῶν ὑποκειμένων , οὐδὲ κατ´ ἄμφω , ἀλλ´ ἄμφω μὲν πρὸς ἑκάτερον τῶν ὑπο κειμένων , κατὰ δὲ τὸν λόγον τῆς ἐναλλαγῆς , ἢ ὡς ἐπὶ τοῦ κυρίως ἐλέγετο . Ὁ γὰρ Θεοῦ εἶναι τοῦ Λόγου κατηγορούμενος καὶ ὁ Πατὴρ τοῦ προσλήμματος τὴν τοῦ μὴ κυρίως σημασίαν ὑποβάλλεται . Ἔοικε δὲ τὸ κυρίως καὶ τὸ μὴ κυρίως σημασίαν παρὰ κεχρήμεθα τούτοις ἐφ´ ἡμῶν ἐναντίως ἔχειν . Ἐν μὲν γὰρ τῇ ἀῤῥήτῳ τοῦ Λόγου συνόδῳ καὶ τῆς σαρκὸς τὸ μὲν Πατὴρ κατὰ τοῦ Λόγου κυρίως λέγεται , τὸ δὲ Θεοῦ οὐ κυρίως · ἐπὶ δὲ τῇς καθ´ ἡμᾶς φύσεως ἔμπαλιν τὸ μὲν Θεοῦ κυρίως , οὐ κυρίως δὲ τὸ Πατὴρ . οὐ διάζευξιν δηλοῦσα οὐδέ τι ἄλλο τῶν εἰς ὅσα καταμερίζεσθαι πέφυκεν , ἀλλὰ τὸν διασαφητικὸν ἀσπαζομένη χαρακτῆρα καὶ τὴν τοῦπαρὸ χρείαν ἀνατοληροῦσα . Εἰη δ´ ἂν ὁ λόγος ἐσχηματισμένος εἰς τὸ σαφέστερον , εἴ τις ἐθέλοι μεταλαβεῖν καὶ λέγειν · ὥστε τὸ μὲν κυρίως ἀπὸ ἑτέρας τῶν συζυγιῶν λαμβανόμενον , τὸ δὲ οὐ κυρίως ἀπὸ τῆς ἑτέρας , ἐναντίως ἢ ἐφ´ ἡμῶν ἔχει · συνῖστατο μὲν γὰρ τό τε κυρίως καὶ τὸ οὐ κυρίως ἐκ τῆς ποιᾶς συμπλοκῆς τῶν κατηγορουμένων καὶ ὑποκειμένων , αὐτόθεν δὲ συνεπινοούμενον . Λαβὼν τό τε κιυρίως ἑκάτερον καὶ τὸ οὐ κιρίως ιλοσύντομος γὰρ εἰ καί τις ἄλλος ὁ θεωρητικὸς οὖτος ἀνὴρ καὶ πρὸς τὰς ἐκ τούτων ὑφισταμένας συζυγίας τὸν νοῦν τῶν ἀκροατῶν ἀναπέμπων ἐπήγαγε τὸ ἐναντίως ἢ ἐφ´ ἡμῶν ἔχει · καὶ γὰρ ἐκατέραν συμπλοκὴν τὴν ἐκ τοῦ κυρίως καὶ τοῦ μὴ κυρίως ἀποτελουμένην ὁ νοῦς τοῦ ἐναντίως ἢ ἐφ´ ἡμών ἔχει ὁρᾶται περιπτυσσόμενος · βούλεται δὲ ἡ περικοπὴ τοῦ λόγου διδάσκειν αὕτη , ὡς οὐδὲν κωλύει καὶ τὸ κυρίως καὶ τὸ οὐ κυρίως ἐπὶ τοῦ Λόγου λέγεσθαι , ἐπεὶ καὶ ἐφ´ ἡμῶν , εἰ καὶ κατὰ διάνοιαν ἀοτι . τεταγμέμην , ἄμφω θεωρεῖται . Ἐκεῖ μὲν γὰρ τὸ Θεοῦ οὐ κυρίως , ἀλλὰ τὸ Πατὴρ , ἐνταῦθα δὲ οὐ τὸ Πατὴρ κυρίως , ἀλλὰ τὸ Θεός . γʹ . Ἐπὶ δὲ διαγράμματος γένοιτ´ ἄν σαφέστερον ἔγοντα τὰ εἰρημένα · προταττομένων μὲν τοῦ Πατὴρ καὶ Θεοῦ , ὑποταττομένων δὲ τῷ μὲν Πατρὶ τοῦ Λόγου , τῷ Θεῷ δὲ τοῦ προσλήμματος , καὶ γραμμῶν ἐκ παραλλήλου προαγομένων , αἱ συνάπτουσι τῷ
Lemmas: μέν κύριος ὁ πατήρ ὁ Λόγος συντάσσω καί ὁ Θεός ὁ πρόσλημμα · ὁ δέ οὖον κύριος ἔμπαλιν , ὁ μέν Θεός ἀνταποδίδωμι ὁ Λόγος , ὁ δέ πατήρ ὁ πρόσλημμα . τοιοῦτος μέν οὖν καί , ὡς ὁράω , οὐδείς ἀσαφής παρέχω ὁ διάνοια · ὁ δέ πλοκή ὁ λόγος πῶς εἄν ἐπιλύω , ἢ λαμβάνω ἐγώ διά ὁ ὥστε ὁ μέν κύριος ἐπι ἄμφω οὐ ἀνά μέρος , οὔτε ὁ Θεός οὔτε ὁ πατήρ καθ´ εἷς τις ὁ ὑπόκειμαι , οὐδέ κατ´ ἄμφω · ἀλ ἕκατος ῥόος οὗτος πρός ἑκάτερος ὁ ὑπόκειμαι , ὁ μέν πατήρ ὁ Λόγος , ὁ δέ Θεός ἀποδίδωμι ὁ πρόσλημμα · ὡσαύτως δέ καί ὁ οὖον κύριος οὐ ἀφωρισμένως εἷς τις ὁ κατηγορέω λαμδανομενω καθ´ εἷς τις ὁ ὑπόκειμαι , οὐδέ κατ´ ἄμφω , ἀλ ἄμφω μέν πρός ἑκάτερος ὁ ὑπο κεῖμαι , κατά δέ ὁ λόγος ὁ ἐναλλαγή , ἢ ὡς ἐπί ὁ κύριος λέγω . ὁ γάρ Θεός εἰμί ὁ Λόγος κατηγορέω καί ὁ πατήρ ὁ πρόσλημμα ὁ ὁ μή κύριος σημασία ὑποβάλλω . ἔοικα δέ ὁ κύριος καί ὁ μή κύριος σημασία παρά χράομαι οὗτος ἐφίημι ἐγώ ἐναντίος ἔχω . ἐν μέν γάρ ὁ ἄρρητος ὁ Λόγος σύνοδος καί ὁ σάρξ ὁ μέν πατήρ κατά ὁ Λόγος κύριος λέγω , ὁ δέ Θεός οὖον κύριος · ἐπί δέ ὅς καθ´ ἐγώ φύσις ἔμπαλιν ὁ μέν Θεός κύριος , οὖον κύριος δέ ὁ πατήρ . οὖον διάζευξις δηλόω οὐδέ τίς ἄλλος ὁ εἰς ὅσος καταμερίζω φύω , ἀλλά ὁ διασαφητικός ἀσπάζομαι χαρακτήρ καί ὁ τουπαρος χρεία ανατοληρεω . ἐω δδʹ εἄν ὁ λόγος σχηματίζω εἰς ὁ σαφής , εἰμί τις ἐθέλω μεταλαμβάνω καί λέγω · ὥστε ὁ μέν κύριος ἀπό ἕτερος ὁ συζυγία λαμβάνω , ὁ δέ οὖον κύριος ἀπό ὁ ἕτερος , ἐναντίος ἢ ἐφίημι ἐγώ ἔχω · συνίστημι μέν γάρ ὁ τε κύριος καί ὁ οὖον κύριος ἐκ ὁ ποιός συμπλοκή ὁ κατηγορέω καί ὑπόκειμαι , αὐτόθεν δέ συνεπινοέω . λαμβάνω ὁ τε κιυρίως ἑκάτερος καί ὁ οὖον κίρις ιλοσύντομος γάρ εἰμί καί τις ἄλλος ὁ θεωρητικός οὗτος ἀνήρ καί πρός ὁ ἐκ οὗτος ὑφίστημι συζυγία ὁ νόος ὁ ἀκροατής ἀναπέμπω ἐπάγω ὁ ἐναντίος ἢ ἐφίημι ἐγώ ἔχω · καί γάρ ἑκάτερος συμπλοκή ὁ ἐκ ὁ κύριος καί ὁ μή κύριος ἀποτελέω ὁ νόος ὁ ἐναντίος ἢ ἐφίημι ἡμεῖς ἔχω ὁράω περιπτύσσω · βούλομαι δέ ὁ περικοπή ὁ λόγος διδάσκω οὗτος , ὡς οὐδείς κωλύω καί ὁ κύριος καί ὁ οὖον κύριος ἐπί ὁ Λόγος λέγω , ἐπεί καί ἐφίημι ἐγώ , εἰμί καί κατά διάνοια ἀοτι . τάσσω , ἄμφω θεωρέω . ἐκεῖ μέν γάρ ὁ Θεός οὖον κύριος , ἀλλά ὁ πατήρ , ἐνταῦθα δέ οὖον ὁ πατήρ κύριος , ἀλλά ὁ Θεός . γε . ἐπί δέ διάγραμμα γίγνομαι ἄν σαφής γίγνομαι ὁ εἴρω · προτάσσω μέν ὁ πατήρ καί Θεός , ὑποτάσσω δέ ὁ μέν πατήρ ὁ Λόγος , ὁ Θεός δέ ὁ πρόσλημμα , καί γραμμή ἐκ παράλληλος προάγω , ὁ συνάπτω ὁ