cogPG.PG101 235
Ἀλλὰ γὰρ ταῦτα περὶ τῶν καθέκαστα πεοδιαλαβλν ἀνθρώπων , νῦν φησιν ὡς οὐ μόνυν καστος αὐτ πᾶν οὐδὲν κέρδος προσλαμβάνει διὰ τῶν συνεχῶς περισπασμῶν καὶ τῶν πόνων , οἰον τῶν διὰ γενέσεως καὶ φθορᾶς ῥεόντων , τὴν σπουδὴν ἄπαυστον καὶ ἐπιμέλειαν ἀναδέχονται , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ γενεᾶς ὅλης τὴν ὁμοίαν κενοσπουδίαν οὐδὲν ἔλαττον ὁρᾷν ἔστι συμβαίνουσαν . Τῶν γὰρ γενεῶν ἥ τε τοῦ κρείττονος ἀν τεχομένη καὶ δὴ καὶ ἡ πρὸς τὸ φαῦλον ἀποκλίνουσα ,, ἡ μὲν ὑπὸ τὸν ἥλιον μοχθήσασι ἀπερχομένη σκυθρωπὸν εὐρίσκει καὶ ἀθλιότητος πλήρη τὴν ἀναχώρησιν , καὶ ἐρχομένη πρὸς οὐδὲν τῶν χρησίμων τὴν ὁδὸν ἀνύει · ἀλλὰ τοὐναντίον μόχθοι καὶ κόποι ταύτην συνθλίβοντες , ἀντὶ τοῦ παρέχειν ὄφελος , ἐπιγελῶσιν αὐτὴν τῆς ματαιότητος · ἡ δὲ τὰ ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ , τουτέστιν τὰ ὑπὸ τὸν ἥλιον , σώφρονι λογισμῷ παρωσαμένη , καὶ λόγον αὐτῶν ὅσα μὴ ὁ τῆς φύσεος δεσμὸς ἀπαραιτήτως ἀπῄτει , μηδένα θεμένη · ἀλλὰ τὰ πὲρ τὸν ἤλιον , τουτέστεν ὅσα κρείττω πέφυκε τῶν ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ ζητήσασά τε καὶ φλοσοφήσασα , ψυχῆς καθαρότητα , ἔλεον τοῦ πλησίον ἱλαρόνοντά τα καὶ διαπραΰνοντα τὰς ἀπὸ τῆς πενίας πληγάς · εἰ δὲ καὶ παντελῶς τῶν τραυμάτων ἀπαλλάττοντα καὶ τῆς ὄλης διαθέσεως μακαριώτατόν τε καὶ θεοειδέστερον , σωφροσύνης ἔρωτι τὴν ἀκολασίαν ὑπερορίζουσα καὶ τῷ χορῷ τῶν ἄλλων ἀρετῶν συγχορεύουσα . Ατη τοίνυν ἡ γενεὰ καὶ τῶν συμπληρούντων αὐτὴν ὁ κατάλογος , ὡς μηδὲν τῶν ὑπὸ τὸν ἥλιον σπουδάσασα , μηδὲ τοῖς ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ συμπεριενεχθεῖσα καὶ συγκαταδύσασα , δῆλον ὅτι πολὺ τῶν ἄλλων πρὸς τὸ κρεῖττον ἀέβλεψε , τὴν μένουσαν καὶ ἀπλανῆ πολιτείαν ἀπαλλαξαμένη τῆς πλανωμένης καὶ δεαῤῥεούσης πρὸς ματαιότητα · ταῦτα τῷ αἰνιγματίζοντι καὶ συντετμημένῳ λόγῳ διεξιὼν , ἐπιφέρει . Ἠ δὲ γῆ εἰς τὸν αἰῶνα ἕστηκεν · » αἰῶνα μὲν καλῶν τὸν χρόνον ἐν ᾧπερ ἥλιος καὶ ἡ σελήνη καὶ ἡ πᾶν ἄστρων χορεία καὶ αὐτὸς ὁ οὐράνιος πόλος ἐν ἀντιθέτω πορείᾳ τὴν εὔτακτόν τε καὶ ἐναρμόνιον φορὰν πρὸς ἡμερῶν καὶ νυκτῶν καὶ καιρῶν διάκρισίτε καὶ ἀποκατάστασιν ἀνελίσσουσι · τὴν γῆν δὲ πάλιν παραλαβὼν ἐπ´ ἐλέγχῳ τῆς σπουδῆς τῶν κατατριψάντων αὐτῷν τοὺς λογισμοῖνς καὶ καταναλρλσάτ . των τὴν προαίρεσιν περὶ τὰ μάταια , ἀνθ´ ὧν ὥφειλον ἐμφιλοχωρεῖν τοῖς σωτηριώδεσι καὶ περὶ τὰ ψυχικὰ φιλοπονεῖσθαι κέρδη . Μονονουχὶ , Τί γὰρ , ἄνθρωπε , λέγων , ἀπὸ τῆς τοσαύτης ὁχλήσεως καὶ σπουδῆς ἐκέρδησας ; οὐχ ὁμοίως μὲν τῶν ἄλλων οἶ μηδένα τοιοῦτον τάραχον ὑπέστησαν , μηδὲ τοιαύταις τρικυ μίαις ἐχειμάσθησαν ; οὐχὶ παραπλησίως τούτοις καὶ ἐρχόμενος ἔρχῃ , καὶ ἀπέρχῃ ἀπερχόμενος ; σαυτὸν δὲ πάντως ἀθλίως ἀποστερεῖς τῆς μακαριότητος ; οἷς τὰ ὑπὲρ τὸν ἤλιον οἱ ζητοῦντες καὶ φιλοσοφήσαντες ἀπολαύουσι · καὶ τό γε χαλεπώτατον τὴν ἀπὸ τῶν πολλῶν πάνων καὶ κόπων διαφοράν , φεῦ τῆς ἀφορήτου καὶ ἀπαρακλήτου ζημίας , ἐπὶ τὸ χεῖρον εὖρες σέ τε καὶ τὰ σὰ κατασύρουσαν , πρὸς οὐδὲν δὲ τῶν κρειττόνων ἀναφέρουσαν , Ὅρα γὰρ ὅτι μηδὲ πρὸς τὸ ἄψυχον τοῦτο καὶ ἀκίνητον καὶ κοινῇ πᾶσιν ὑποκείμενον γῆς ἔδαφος , οὐδὲ πρὸς τοῦτο διὰ τῆς πολλῆς
Lemmas: ἀλλά γάρ οὗτος περί ὁ καθέκαστα πεοδιαλαβλν ἄνθρωπος , νῦν φημί ὡς οὖον μόνυν Κάστος αὐτ πᾶς οὐδείς κέρδος προσλαμβάνω διά ὁ συνεχῶς περισπασμός καί ὁ πόνος , οἷος ὁ διά γένεσις καί φθορά ῥέω , ὁ σπουδή ἄπαυστος καί ἐπιμέλεια ἀναδέχομαι , ἀλλά καί ἐπί γενεά ὅλος ὁ ὅμοιος κενοσπουδία οὐδείς μικρός ὁράω εἰμί συμβαίνω . ὁ γάρ γενεά ὅς τε ὁ ἀγαθός εἰς τίκτω καί δή καί ὁ πρός ὁ φαῦλος ἀποκλίνω ,, ὁ μέν ὑπό ὁ ἥλιος μοχθέω ἀπέρχομαι σκυθρωπός εὑρίσκω καί ἀθλιότης πλήρης ὁ ἀναχώρησις , καί ἔρχομαι πρός οὐδείς ὁ χρήσιμος ὁ ὁδός ἀνύω · ἀλλά ἐναντίος μόχθος καί κόπος οὗτος συνθλίβω , ἀντί ὁ παρέχω ὄφελος , ἐπιγελάω αὐτός ὁ ματαιότης · ὁ δέ ὁ ἐν γένεσις καί φθορά , τουτέστιν ὁ ὑπό ὁ ἥλιος , σώφρων λογισμός παρωθέω , καί λόγος αὐτός ὅσος μή ὁ ὁ φύσις δεσμός ἀπαραίτητος ἀπαιτέω , μηδείς τίθημι · ἀλλά ὁ περ ὁ ἥλιος , τουτέστεν ὅσος ἀγαθός φύω ὁ ἐν γένεσις καί φθορά ζητέω τε καί φλοσοφημι , Ψυχή καθαρότης , ἔλεος ὁ πλησίος ἱλαρόω ὁ καί διαπραΰνω ὁ ἀπό ὁ πενία πληγάς · εἰμί δέ καί παντελῶς ὁ τραῦμα ἀπαλλάσσω καί ὁ ὅλος διάθεσις μακάριος τε καί θεοειδής , σωφροσύνη Ἔρως ὁ ἀκολασία ὑπερορίζω καί ὁ χορός ὁ ἄλλος ἀρετή συγχορεύω . Ἄτη τοίνυν ὁ γενεά καί ὁ συμπληρόω αὐτός ὁ κατάλογος , ὡς μηδείς ὁ ὑπό ὁ ἥλιος σπουδάζω , μηδέ ὁ ἐν γένεσις καί φθορά συμπεριφέρω καί συγκαταδύνω , δῆλος ὅτι πολύς ὁ ἄλλος πρός ὁ ἀγαθός ἀναβλέπω , ὁ Μένων καί ἀπλανῆ πολιτεία ἀπαλλάσσω ὁ πλανάω καί δεαρρεουω πρός ματαιότης · οὗτος ὁ αἰνιγματίζω καί συντέμνω λόγος διέξειμι , ἐπιφέρω . ὁ δέ γῆ εἰς ὁ αἰών ἵστημι · » αἰών μέν καλός ὁ χρόνος ἐν ὅσπερ ἥλιος καί ὁ σελήνη καί ὁ πᾶς ἄστρον χορεία καί αὐτός ὁ οὐράνιος πόλος ἐν ἀντίθετος πορεία ὁ εὔτακτος τε καί ἐναρμόνιος φορά πρός ἡμέρα καί νύξ καί καιρός διακρίνω καί ἀποκατάστασις ἀνελίσσω · ὁ γῆ δέ πάλιν παραλαμβάνω ἐπι ἔλεγχος ὁ σπουδή ὁ κατατρίβω αὐτώιν ὁ λογισμός καί καταναλρλσάτ . ὁ ὁ προαίρεσις περί ὁ μάταιος , ἄνθ ὅς ὀφείλω ἐμφιλοχωρέω ὁ σωτηριώδης καί περί ὁ ψυχικός φιλοπονέω κέρδος . μονονού , τις γάρ , ἄνθρωπος , λέγω , ἀπό ὁ τοσοῦτος ενόχληση καί σπουδή κερδαίνω ; οὐ ὁμοίως μέν ὁ ἄλλος οἶς μηδείς τοιοῦτος τάραχος ὑφίστημι , μηδέ τοιοῦτος τρικυ μῖος χειμάζω ; οὐ παραπλήσιος οὗτος καί ἐρχόμενος ἔρχομαι , καί ἀπέρχομαι ἀπέρχομαι ; σαυτοῦ δέ πάντως ἄθλιος ἀποστερέω ὁ μακαριότης ; ὅς ὁ ὑπέρ ὁ ἥλιος ὁ ζητέω καί φιλοσοφέω ἀπολαύω · καί ὁ γε χαλεπός ὁ ἀπό ὁ πολύς Πάνων καί κόπος διαφορά , φεῦ ὁ ἀφόρητος καί απαρακάλεστος ζημία , ἐπί ὁ χείρων εὖρος σός τε καί ὁ σός κατασύρω , πρός οὐδείς δέ ὁ ἀγαθός ἀναφέρω , Ὅρας γάρ ὅτι μηδέ πρός ὁ ἄψυχος οὗτος καί ἀκίνητος καί κοινός πᾶς ὑπόκειμαι γῆ ἔδαφος , οὐδέ πρός οὗτος διά ὁ πολύς