cogPG.PG101 556
πστι μέντοι καὶ ἄλλα εὐρεῖν ὡς ἀρχετύπου μι μέματα · δημιουργεῖ γὰρ καὶ ἄνθρωπος κατὰ μίμησιν τοῦ πεποιηκότος Θεοῦ καὶ οἰκίας καὶ τείχη καὶ λεις καὶ λιμένας , οὐρανοῦ ἐκτυπώματα , καὶ ἡλίου καὶ σελήνης καὶ ἀστέρων καὶ ἀνθρώπων καὶ ἀλόγων ζόων εἰκόνας · εἰ καὶ τὸ τῆς δημιουργίας διάφορον ἄφατον , ἀλλ´ ὅμως δημιουργῶν ὁ ἄνθρωπος ἀμηγέπη , τὸν οἰκεῖον μιμεῖται ποιητὴν ὡς εἰκὼν τὸ ἀρχέτυπον · καὶ γὰρ ἡ εἰκὼν ἔχει τὰ τοῦ ἀρχετύπου ἰνδάλματα · ἀλλὰ τὸ μὲν τῶν μορίων εἶδος ἔχει τὰς δὲ ἐνεργείας οὐκ ἔχει · ἐστέρηται γὰρ ψυχῆς δι´ ἧς κινεῖται τὸ σῶμα · οὕτω πάλιν καὶ βασιλεύει ὁ ἄνθρωπος καὶ κρίνει κατὰ μίμησιν τοῦ τῶν ὅλων θεοῦ · ἀλλ´ ὁ μὲν καὶ μαρτύρων καὶ κατηγόρων δεῖ ται καὶ μυρίων ἄλλων ἑν τῇ συγκρίσει · ὁ δὲ , οὐδενός · πάντα πρὸ καὶ πρὶν γενέσθαι οἷδεν · οὕτω καὶ θεὸς ὁ ἄνθρωπος ὡνομάσθη · διότι καὶ εἰκὼν ἐκλήθη θεοῦ · καὶ γὰρ ὁ Παῦλός φησιν · « Ἀνὴρ οὐκ ὀφείλει κατακαλύπτεσθαι τὴν κεφαλὴν , εἰκὼν καὶ δόξα Θεοῦ ὑπάρχων · » ἀλλὰ πάλιν ὁ μὲν Θεὸς καὶ τὴν φύσιν ἰστὸν ὅπερ καλεῖται · ὁ δὲ ἄνθρωπος ὡς εἰκὼν τοὔνομα ἀληθῶς ὁ Θεός · μιμεῖται δὲ αὐτό πως καὶ ὁ ἀνθρώπινος λογισμός · ἐν ἀκαρεῖ γὰρ περινοεῖ τά τε ἑῷα καὶ τὰ ἑσπέρια καὶ τὰ νότια καὶ τὰ βόρεια καὶ δὴ καὶ τὰ οὐράνια καὶ τὰ ὑποχθόνια · ἀλλ´ ὁ μὲν τῇ οῦ λογισμοῦ μόνῃ φαντασίᾳ · Θεὸς δὲ καὶ τῇ οὐσίᾳ καὶ τῇ σοφίᾳ καὶ τῇ δυνάμει τὸ ἀπερίγραφον ἔχει · εὕροι δ´ ἄν τις καὶ ἑτέραν μίμησιν ἀκριβεστέραν ἐν τῇ ψυχῇ τοῦ ἀνθρώπου · ἔχει γὰρ αὐτὴ ἐν ἑαυτῇ καὶ τὸ λογικὸν καὶ τὸ ζωτικόν · καὶ γεννᾷ μὲν ὁ νοῦς τὸν λόγον · συμπρόεισι δὲ τῷ λόγῳ πνεῦμα , τοῦ γεννώμενον καθάπερ ὁ λόγος , συμπαρομαρτοῦν δ´ ἀεί . Ἀλλὰ ταῦτα ὡς ἐν εἰκόνι πρόσεστι τῷ ἀνθρώπῳ · λὰ ἀνυπόστατός ἐστι καὶ ὁ λόγος καὶ τὸ πνεῦμα · ἰεὶ δὲ τῆς ἀγίας Τριάδος τρεῖς νοοῦμεν τὰς θποστάσεις καὶ ἀσυγχύτως ἡνωμένας καὶ καθ´ ἑαυτὰς ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΣΝΑʹ πθὸν τὸν Θεὸν ὀνομάζοντες , πῶς αὐτῷ περι.ἀπτετε τοσαύτην ἀποτομίαν ; ὠμότητα πὸο καὶ ἀπήνειαν τὸ διὰ βρῶσιν ὀλίγην τοσαύτην ἐπσνεγκεῖν τμωρίαν , τοῦ τοῖς ἡμαρτηκόσι μόνον ἀλὰ καὶ τοῖτ ἐξ ἐκείνων βεβλαστηκόσιν ΟΒΘΤΟ ΟΩΙΙν . Είμα αΜαῖο . .. , Τἂὰ , σΣ.-ΟεΡωπα ειανῖσσίηα ΑΒεοΙ Αα εἱ εἰε μοσεπον οσιίίΘια . ζε . ὅ , Π , ΓΙ Πρῶτον προσήκει πεπεῖσθαι τοὺς εὐσεβεῖν ποοαιρουμένους ὡ , πᾶν ὁτιοῦν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ τῶν ὅλων Τινόμενον ἢ κελευόμενον καὶ ὅσιον καὶ δίκαιον καὶ ἐγαθὸν καὶ φιλάνθρωπον · ἔπειτα εἰδέναι χρὴ ὡς πᾶς κμος εἰ καὶ περὶ μικρῶν τινων διαγορεύει , τὴν ἴσην ἔχει δύναμιν τῷ τὰ μέγιστα κελεύοντι δρᾷν , καὶ διαφερόντως ὅταν θεῖος ᾖ ὁ νόμος · αὐτίκα γοῦν ὁ περιτέμνεσθαι κελεύων , οὐδεμίαν παραβαινόμενος τῷ πλας ἐξεργάζεται βλάβην · ἀλλ´ ὅμως ὁ νομοδέτης φησὶν , « Ὃτι πᾶς ἄρσην ἀπερίτμητος δς τοῦ πενιτμηθήσεται τῇ ἡμέρᾳ τῇὀγδόῃ , ἐξολοθρευθήσεται ·
Lemmas: πστι μέντοι καί ἄλλος εὑρίσκω ὡς ἀρχέτυπος μι μάτη · δημιουργέω γάρ καί ἄνθρωπος κατά μίμησις ὁ ποιέω Θεός καί οἰκίον καί τεῖχος καί λίς καί λιμήν , οὐρανός ἐκτύπωμα , καί ἥλιος καί σελήνη καί ἀστήρ καί ἄνθρωπος καί ἄλογος ἕζομαι εἰκών · εἰμί καί ὁ ὁ δημιουργία διάφορος ἄφατος , ἀλ ὅμως δημιουργός ὁ ἄνθρωπος ἀμῃγέπος , ὁ οἰκέω μιμέομαι ποιητής ὡς εἰκών ὁ ἀρχέτυπος · καί γάρ ὁ εἰκών ἔχω ὁ ὁ ἀρχέτυπος ἴνδαλμα · ἀλλά ὁ μέν ὁ μόριον εἶδος ἔχω ὁ δέ ἐνέργεια οὐ ἔχω · στερέω γάρ Ψυχή δις ὅς κινέω ὁ σῶμα · οὗτος πάλιν καί βασιλεύω ὁ ἄνθρωπος καί κρίνω κατά μίμησις ὁ ὁ ὅλος θεός · ἀλ ὁ μέν καί μάρτυς καί κατήγορος δεῖ ὁ καί μυρίος ἄλλος ἑν ὁ σύγκρισις · ὁ δέ , οὐδείς · πᾶς πρό καί πρίν γίγνομαι οἶδα · οὗτος καί θεός ὁ ἄνθρωπος ὀνομάζω · διότι καί εἰκών καλέω θεός · καί γάρ ὁ Παῦλος φημί · « ἀνήρ οὐ ὀφείλω κατακαλύπτω ὁ κεφαλή , εἰκών καί δόξα Θεός ὑπάρχω · » ἀλλά πάλιν ὁ μέν θεός καί ὁ φύσις ἱστός ὅσπερ καλέω · ὁ δέ ἄνθρωπος ὡς εἰκών ὄνομα ἀληθής ὁ Θεός · μιμέομαι δέ αὐτός πως καί ὁ ἀνθρώπινος λογισμός · ἐν ἀκαρής γάρ περινοέω ὁ τε ἑῷος καί ὁ ἑσπέριος καί ὁ νότιος καί ὁ βόρειος καί δή καί ὁ οὐράνιος καί ὁ υποχθόνιος · ἀλ ὁ μέν ὁ ἀρτύω λογισμός μόνος φαντασία · θεός δέ καί ὁ οὐσία καί ὁ σοφία καί ὁ δύναμις ὁ ἀπερίγραφος ἔχω · εὑρίσκω δδʹ ἄν τις καί ἕτερος μίμησις ἀκριβής ἐν ὁ Ψυχή ὁ ἄνθρωπος · ἔχω γάρ αὐτός ἐν ἑαυτοῦ καί ὁ λογικός καί ὁ ζωτικός · καί γεννάω μέν ὁ νόος ὁ λόγος · συμπρόειμι δέ ὁ λόγος πνεῦμα , ὁ γεννάω καθάπερ ὁ λόγος , συμπαρομαρτέω δδʹ ἀεί . ἀλλά οὗτος ὡς ἐν εἰκών πρόσειμι ὁ ἄνθρωπος · λαός ἀνυπόστατος εἰμί καί ὁ λόγος καί ὁ πνεῦμα · ἵημι δέ ὁ Ἀγίας Τριάς τρεῖς νοέω ὁ θποστασις καί ἀσύγχυτος ἑνόω καί καθ´ ἑαυτοῦ ἐρώτησις ΣΝΑʹ πίνω ὁ θεός ὀνομάζω , πῶς αὐτός περιπίπτω τοσοῦτος ἀποτομία ; ὠμότης ποιός καί ἀπήνεια ὁ διά βρῶσις ὀλίγος τοσοῦτος ἐπσνεγκεῖν τμωρίαν , ὁ ὁ ἁμαρτάνω μόνος ἀλάομαι καί τοῖ ἐκ ἐκεῖνος βλαστάνω ΟΘ ΩΙ . εἷμα Μαία . .. , ἐά , σΣ.-ΟεΡωπα ειανῖσσίηα ΑΒεοΙ ἀάω εἰ οἰδάνω μοσεπον οσιιιθεος . ζε . ὅς , Π , ΓΙ Πρῶτος προσήκω πείθω ὁ εὐσεβέω ποοαιρουμενος εἰμί , πᾶς ὁστισοῦν ὑπό ὁ Θεός ὁ ὅλος τίνω ἢ κελεύω καί ὅσιος καί Δίκαιος καί ἐγαθὸν καί φιλάνθρωπον · ἔπειτα οἶδα χρή ὡς πᾶς κ εἰμί καί περί μικρός τίνω διαγορεύω , ὁ ἴσος ἔχω δύναμις ὁ ὁ μέγας κελεύω δράω , καί διαφερόντως ὅταν θεῖος εἰμί ὁ νόμος · αὐτίκα γοῦν ὁ περιτέμνω κελεύω , οὐδείς παραβαίνω ὁ Πλᾶς ἐξεργάζομαι βλάβη · ἀλ ὅμως ὁ νομοδετος φημί , « ὅτι πᾶς ἄρσην ἀπερίτμητος ΔΣ ὁ πενιτεμνω ὁ ἡμέρα τῇὀγδόῃ , ἐξολοθρεύω ·