cogPG.PG101 255
παρεῖναι δηλοῖ , μέρος τε γίνεσθαι τοῦ συγάρίματος καὶ ἀναπληρωτικὸν ὑπάρχειν τῆς κατὰ τὴν ὑπόστασιν τελειότητος , καθάπερ τῷ σώματι ἡ ψυχή · τὸ δὲ , οὔτε μέρος ἄν ποτε γένοιτο τοῦ φυράματος , οὔτε τοῖς ἰδιώμασιν ἐπαλλάττεται κοινοποιουμένων τῶν ἀφωρισμένων ἑκατέρᾳ τῶν φύσεων · οὔτε ὑπὸ θατέρου αὐτῶν συγκριμάτων ἀπαρτίζεται · ἀλλ´ ἔστιν ἡ σύνοδος αὐτοῦ συστατική τε μᾶλλον καὶ σωστικὴ τῆς συναπτομένης καὶ αὐτοτελοῦς ὑποστάσεως · καθ´ ὃν τράπον διὰ βραχυτάτης εἰκόνος καὶ τῆς ἀνὰ χεῖρα χρήσεως εἰπεῖν ἡ τοῦ κυβερνήτου τέχνη τῇ νηΐ . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν οὐχ ὁ δογματικὸς διέξεισι λόγος καὶ ἀκίνητος , ὡς ἤδη καὶ τοῦ προοιμίου ἡ διασκευὴ ἐπεδείξατο , ἀλλ´ ἀ εἰκαστικός τε καὶ γυμναστικὸς διετυπώσασο · κρατείτω δ´ οὖν ὅμως ταῦτα , ἕως ἀνακύψῃ τὰ κρείττονα . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΟϚʹ . Τὸ ῥητὸν οὗ μαθεῖν τὴν διάνοιαν ἥτησας τοῖς τέτταρσι μὲν τῶν εὐαγγελιστῶν ἀναγέγραπται , ἔστι δὲ προειρημένον Ἡσαῖᾳ τῷ προφήτῃ . Ἀλλ´ οἱ μὲν τρεῖς παραφράσεως νόμῳ συνυφαίνουσι τὸ ῥητὸν λόγοις ἰδίοις , ὁ δέ γε θεσπέσιος Ματθαῖος κατὰ παράθεσιν αὐτὸ καὶ μαρτυρίας τύπῳ εἰσάγει . Ἠσαΐας γὰρ , ἡνίκα τῆς δόξης Κυρίου θεατὴς ἠξιώθη γενέσθαι , καὶ τῷ ἄνθρακι δι´ ἑνὸς τῶν σεραφεὶμ ἐκαθάρθη τὰ χείλη , τηνικαῦτα καὶ τῆς θείας ἐκείνης ἤκουσεν φωνῆς · « Πορεύθητι , λεγούσης , καὶ εἰπὼν τῷ λαῷ τούτῳ · Ἀκοῇ ἀκούσετε , καὶ οὐ μὴ συνῆτε , καὶ βλέποντες βλέψετε , καὶ οὐ μὴ ἴδητε . Ἐπαχύνθη γὰρ ἡ καρδία τοῦ λαοῦ τούτου , καὶ τοῖς ὡσὶ βαρέως ἤκουσαν , καὶ ὀφθαλμοὺς ἐκάμμυσαν , μή ποτ´ ἴδωσι τοῖς ὀφθαλμοῖς , καὶ τοῖς ὦσιν ἀκούσωσιν , καὶ τῇ καρδίᾳ συνῶσι , καὶ ἐπιστρέψωσιν , καὶ ἰάσωμαι αὐτούς . » Ἀλλὰ ταῦτα μὲν τὰ προφητικὰ ῥήματα , ὧν ἡ χρῆσις τοῖς Εὐαγγελίοις περιείληπται , δηλοῦσι δὲ τὴν ἀγνωμοσύνην τῶν κατ´ ἐκεῖνο καιροῦ Ἰουδαίων . Οὐδὲν δὲ ἧττον προλέγουσι καὶ τῶν ὕστερον αὐτῶν τὴν μίμησιν ἐναπομαξαμένων , καὶ τῇ τοῦ Σωτῆρος διδασκαλίᾳ μὴ πεισθέντων , ὡς ἔργοις τε παραδόξοις καὶ λόγοις ὑπερφυέσι τήν τε ἀκοὴν αὐτῶν καὶ τὴν ὄψιν διήλεγξεν , τὴν μὲν κωφεύουσαν ἑκουσίως , τὴν δὲ τυφλώττουσαν τῇ λήμῃ τῆς ἀπιστίας . Καὶ οὔτε πρὸς τοσαύτην
Lemmas: πάρειμι δηλόω , μέρος τε γίγνομαι ὁ συγαριμα καί ἀναπληρωτικός ὑπάρχω ὁ κατά ὁ ὑπόστασις τελειότης , καθάπερ ὁ σῶμα ὁ ψυχή · ὁ δέ , οὔτε μέρος ἄν ποτός γίγνομαι ὁ φύραμα , οὔτε ὁ ἰδίωμα ἐπαλλάσσω κοινοποιέω ὁ ἀφορίζω ἑκάτερος ὁ φύσις · οὔτε ὑπό θατέρου αὐτός σύγκριμα ἀπαρτίζω · ἀλ εἰμί ὁ σύνοδος αὐτός συστατικός τε μᾶλλον καί σωστικός ὁ συνάπτω καί αὐτοτελής ὑπόστασις · καθ´ ὅς τρέπω διά βραχύς εἰκών καί ὁ ἀνά χείρ χρῆσις εἶπον ὁ ὁ κυβερνήτης τέχνη ὁ ναῦς . ἀλλά οὗτος μέν οὐ ὁ δογματικός διέξειμι λόγος καί ἀκίνητος , ὡς ἤδη καί ὁ προοίμιον ὁ διασκευή ἐπιδείκνυμι , ἀλ ὅς εἰκαστικός τε καί γυμναστικός διατυπόω · κρατέω δδʹ οὖν ὅμως οὗτος , ἠώς ἀνακύπτω ὁ ἀγαθός . ἐρώτησις ΟϚʹ . ὁ ῥητός ὅς μανθάνω ὁ διάνοια αἰτέω ὁ τέσσαρες μέν ὁ εὐαγγελιστής ἀναγράφω , εἰμί δέ προερέω Ησαία ὁ προφήτης . Ἀλ ὁ μέν τρεῖς παράφρασις νόμος συνυφαίνω ὁ ῥητός λόγος ἴδιος , ὁ δέ γε θεσπέσιος Ματθαῖος κατά παράθεσις αὐτός καί μαρτυρία τύπος εἰσάγω . Ἠσαΐας γάρ , ἡνίκα ὁ δόξα κύριος θεατής ἀξιόω γίγνομαι , καί ὁ ἄνθραξ δις εἷς ὁ σεραφείμ καθαίρω ὁ χεῖλος , τηνικαῦτα καί ὁ θεῖος ἐκεῖνος ἀκούω φωνή · « πορεύω , λέγω , καί εἶπον ὁ λαός οὗτος · ἀκοή ἀκούω , καί οὖον μή συνίημι , καί βλέπω βλέπω , καί οὖον μή ὁράω . παχύνω γάρ ὁ καρδία ὁ λαός οὗτος , καί ὁ οὖς βαρύς ἀκούω , καί ὀφθαλμός καμμύω , μή ποτ ὁράω ὁ ὀφθαλμός , καί ὁ εἰμί ἀκούω , καί ὁ Καρδία συνίημι , καί ἐπιστρέφω , καί ἰάομαι αὐτός . » ἀλλά οὗτος μέν ὁ προφητικός ῥῆμα , ὅς ὁ χρῆσις ὁ Εὐαγγέλιος περιλαμβάνω , δηλόω δέ ὁ ἀγνωμοσύνη ὁ κατ´ ἐκεῖνος καιρός Ἰουδαῖος . οὐδείς δέ κακός προλέγω καί ὁ ὕστερος αὐτός ὁ μίμησις ἐναπομάσσω , καί ὁ ὁ Σωτήρ διδασκαλία μή πείθω , ὡς ἔργον τε παράδοξος καί λόγος ὑπερφυής ὁ τε ἀκοή αὐτός καί ὁ ὄψις διελέγχω , ὁ μέν κωφεύω ἑκούσιος , ὁ δέ τυφλώττω ὁ λήμη ὁ ἀπιστία . καί οὔτε πρός τοσοῦτος