cogPG.PG101 14
« Ἐπειδὴ τοίνυν οἱ παρὰ τοῦ βασιλέως τότε πολλὰ πειράσαντες , τὸ πρὸς παρανομίαν ἐνδόσιμον οὐχ αἷοίτε ἐγεγόνεισαν παρὰ τοῦ Ἰγνατίου λαβεῖν , γεν ναίαις ἐνστάσεσι παραιτήσασθαι μὴ καταδεξαμένου , παρὰ´ ἑαυτῶν ἔλαβον τοῦτο λοιπόν · καὶ πλεῖστα καθ´ ἑαυτοὺς συσκεψάμενοι , καὶ πᾶσαν κεκινηκότες βουλὴν , Φώτιον πρωτοσπαθάριόν τε ὄντα καὶ πρωτασηκρῆτιν , εἰς ἀρχιερέα τῆς βασιλίδος προχειρίζονται Ἢν δὲ οὗτος ὁ Φώτιος οὐ τῶν ἀγεννῶν τε καὶ ἀνωνύμων ἀλλὰ καὶ τῶν εὐγενῶν κατὰ σάρκα , καὶ περιφανῶν , σοφίᾳ τε κοσμικῇ καὶ συνέσει τῶν ἐν τῇ πρλιτεία στρεφομένων εὐδοκιμώτατος πάντων ἐνομίζετο . γραμματικῆς μὲν γὰρ καὶ ποιήσεως , ῥητορικῆς τε καὶ φιλοσοφίας , ναὶ δὴ καὶ ἱατρικῆς , καὶ πάσης ὁλίγου δεῖν ἐπιστήμης τῶν θύραθεν τοσμῶτον αὐτῷ τὸ περιὸν , ὡς μὴ μόνον σχεδὸν φάναι τῶν κατὰ τὴν αὐτοῦ γενεὰν πάντων διενεγκεῖν , ἤδη δὲ καὶ πρὸς τοὺς παλαιοὺς αὐτὸν διαμιλλᾶσθαι . Πάντα γὰρ συνέτρεχεν ἐπ´ αὐτῷ , ἡ ἐπιτηδειότης τῆς φύσεως , ἡ σπουδὴ , ὁ πλοῦτος , δι´ ὃν καὶ βίβλος ἐπ´ αὐτὸν ἔῤρει πᾶσα · πλέονδὲ πάντων ὁ τῆς δόξης ἔρως , δι´ ὃν αὐτῳ καὶ νύκτες ἄπνοι περὶ τὴν ἀνάγνωσιν ἐμμελῶς ἐσχολακότι . Ἐπεὶ δὲ καὶ πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν αὐτὴν , ὡς μὴ ὤφελεν , ἐπεισελθεῖν ἔδει , καὶ τῶν ἐκκλησιαστικῶν διὰ τοῦτο βιβλίων τῆς ἀναγνώσεως οὐ κατὰ πάρεργον ἐπεμελήθη · ἀγνόημα δὲ ἠγνόησεν , ἵν´ εἴπω θεολογικῶς , σφόδρα τῆς αὐτοῦ σοφίας ἀνάξιον . Οὐ γὰρ ἠθέλησε προσέχειν τὸν νοῦν , ὅτι · Εἰ τις θέλει σοφὸς γενέσθαι ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ , μωρὸς γενέσθω , ἵνα γένηται σοφός . Οὐδὲ τὴν ὁδὸν εἴλετο τῆς ταπεινοφροσύνης , δι´ ἧς ἡ μεγάλη τοῦ Θεοῦ χάρις , καὶ ἡ ἀληθὴς σοφία δίδοται καὶ κατορθοῦται · οὐδὲ στραφῆναι καὶ γενέσθαι ὡς τὸ παιδίον διὰ τὴν τοῦ Θεοῦ βασιλείαν , ὡς ἡ τοῦ Κυρίου διαμαρτυρία , κατεδέξατο · ἀλλ´ οὐδὲ σκάψαι τὴν αὐτῷ ψυχὴν , καὶ βαθύναι τὴν διάνοιαν διὰ πάσης ὑποταγῆς , κατὰ Κύριον , καὶ ἀτιμοτέρας ἀνωγῆς καὶ ταπεινόφρονος , καὶ δι´ ἀπαθείας οὕτω τῇ πέτρᾳ προσεγγίσαι Χριστῷ , καὶ ἐπ´ αὐτῷ θεῖναι θεμέλιον πίστεως ἀῤῥαγῆ , καὶ δι´ ἀγαθῶν πράξεων οὗτω τῆς σοφίας [ σ τῇ σοφίᾳ ] ἑαυτὸν οἰκοδομεῖν . ὐ ταῦτα διανενόηται ὁ σοφός · πολλοῦ γε δεῖ · καὶ οὐδὲν τούτων ἐπὶ νοῦν ἦλθεν αὐτῷ , ἀλλ´ ἐπὶ σαθρῷ θεμελίῳ καὶ ἀμμώδει , τῇ κοσμικῇ σοφία , καὶ τῇ ἀλαζονεία τοῦ μὴ κατὰ Χριστὸν πεπαιδευμένου λόγου τὴν ἑαυτοῦ καρδίαν στηρίξας καὶ τὸν νοῦν , καὶ τοῖς κενοῖς τῶν ἀνθρώπων ἐπαίνοις καὶ κρότοις φυσιούμενος , καὶ ἐπὶ πολὺ τῇ κενοδοξίᾳ μετεωριζόμενος , δι´ αὐτῆς τῆς ἐχθρᾷ τοῦ Θεοῦ ὑπερηφανίᾳ Κκροσεπέλασε , δι ἧς κακουργίαν τε πᾶσαν , καὶ πᾶσαν σκανδάλων ὑπόθεσιν μυσταγωγεῖται . Ὅθεν ἀδόκιμον αὐτῷ τὴν τῆς ἱεραρχίας καταβαλόμενος ἀρχὴν , ἀκόλουθον
Lemmas: « ἐπεί τοίνυν ὁ παρά ὁ βασιλεύς τότε πολύς πειράζω , ὁ πρός παρανομία ἐνδόσιμος οὐ ἀΐω γίγνομαι παρά ὁ Ἰγνάτιος λαμβάνω , γε ναῖος ἔνστασις παραιτέομαι μή καταδέχομαι , παρά ἑαυτοῦ λαμβάνω οὗτος λοιπός · καί πλεῖστος καθ´ ἑαυτοῦ συσκοπέω , καί πᾶς κινέω βουλή , Φώτιος πρωτοσπαθάριος τε εἰμί καί πρωτασηκρήτης , εἰς ἀρχιερεύς ὁ βασιλίς προχειρίζω ἤν δέ οὗτος ὁ Φώτιος οὖον ὁ ἀγεννής τε καί ἀνώνυμος ἀλλά καί ὁ εὐγενής κατά σάρξ , καί περιφανής , σοφία τε κοσμικός καί σύνεσις ὁ ἐν ὁ πρλιτειο στρέφω εὐδόκιμος πᾶς νομίζω . γραμματικός μέν γάρ καί ποίησις , ῥητορικός τε καί φιλοσοφία , ναί δή καί ιατρικός , καί πᾶς ὀλίγος δήω ἐπιστήμη ὁ θύραθεν τοσμαω αὐτός ὁ περιέρχομαι , ὡς μή μόνος σχεδόν φαίνω ὁ κατά ὁ αὐτός γενεά πᾶς διαφέρω , ἤδη δέ καί πρός ὁ παλαιός αὐτός διαμιλλάομαι . Πάν γάρ συντρέχω ἐπι αὐτός , ὁ ἐπιτηδειότης ὁ φύσις , ὁ σπουδή , ὁ πλοῦτος , δις ὅς καί βίβλος ἐπι αὐτός ῥέω πᾶς · πλέω πᾶς ὁ ὁ δόξα Ἔρως , δις ὅς αὐτός καί νύξ ἄπνοος περί ὁ ἀνάγνωσις ἐμμελής σχολάζω . ἐπεί δέ καί πρός ὁ ἐκκλησία αὐτός , ὡς μή ὀφείλω , ἐπεισέρχομαι ἐσθίω , καί ὁ ἐκκλησιαστικός διά οὗτος βιβλίον ὁ ἀνάγνωσις οὖον κατά πάρεργον ἐπιμελέομαι · ἀγνόημα δέ ἀγνοέω , ὅς εἶπον θεολογικός , σφόδρα ὁ αὐτός σοφία ἀνάξιος . οὖον γάρ ἐθέλω προσέχω ὁ νόος , ὅτι · εἰμί τις ἐθέλω σοφός γίγνομαι ἐν ὁ αἰών οὗτος , μωρός γίγνομαι , ἵνα γίγνομαι σοφός . οὐδέ ὁ ὁδός εἴλω ὁ ταπεινοφροσύνη , δις ὅς ὁ μέγας ὁ Θεός χάρις , καί ὁ ἀληθής σοφία δίδωμι καί κατορθόω · οὐδέ στρέφω καί γίγνομαι ὡς ὁ παιδίον διά ὁ ὁ Θεός βασίλειος , ὡς ὁ ὁ κύριος διαμαρτυρία , καταδέχομαι · ἀλ οὐδέ σκάπτω ὁ αὐτός ψυχή , καί βαθύνω ὁ διάνοια διά πᾶς ὑποταγή , κατά κύριος , καί ἄτιμος ἄνωγα καί ταπεινόφρων , καί δις ἀπάθεια οὗτος ὁ πέτρα προσεγγίζω Χριστός , καί ἐπι αὐτός τίθημι θεμέλιος πίστις ἀρραγής , καί δις ἀγαθός πρᾶξις οὗτος ὁ σοφία [ Σ ὁ σοφία ] ἑαυτοῦ οἰκοδομέω . υἱός οὗτος διανοέομαι ὁ σοφός · πολύς γε δεῖ · καί οὐδείς οὗτος ἐπί νόος ἔρχομαι αὐτός , ἀλ ἐπί σαθρός θεμέλιος καί ἀμμώδης , ὁ κοσμικός σοφία , καί ὁ ἀλαζονεία ὁ μή κατά Χριστός παιδεύω λόγος ὁ ἑαυτοῦ Καρδία στηρίζω καί ὁ νόος , καί ὁ κενός ὁ ἄνθρωπος ἔπαινος καί κρότος φυσιόω , καί ἐπί πολύς ὁ κενοδοξία μετεωρίζω , δις αὐτός ὁ ἐχθρός ὁ Θεός ὑπερηφανία Κκροσεπέλασε , Ζεύς ὅς κακουργία τε πᾶς , καί πᾶς σκάνδαλον ὑπόθεσις μυσταγωγέω . ὅθεν ἀδόκιμος αὐτός ὁ ὁ ἱεραρχία καταβάλλω ἀρχή , ἀκόλουθος