cogPG.PG101 225
ἀναφανήσῃ φόνου , τοῦ μὲν ἐμπεσόντος τῷ βοθύνῳ , ἅτε μηδὲν τῶν καινουργηθέντων προειδότος , σοῦ δὲ μηδεμίαν ἐπιμέλειαν περὶ τοῦ μηδὲν συμβῆναι τοιοῦτον εἰσηγησαμένου . Καὶ γὰρ καὶ πολλὰ τῶν ἀλόγων οὐδὲν ἀπεικὸς παρεμπίπτειν τῷ βοθύνῳ καὶ ἀπόλλυσθαι · ἀλλά γε τῶν ἀνθρώπων ἐνίους οὓς ἡ παρὰ τέρα τῶν χωρίων θέσις καὶ τὸ ἔθος τῆς διόδου καὶ ὁ βραχὺς μετὰ τὴν καινοτομίαν χρόνος ἑπισκιάζοντα πὰ νεοχμωθέντα , καὶ μηδὲν καινὸν μηδὲ πρόσφασο · βλάβην ὑφορᾶσθαι συνεξαπατῶντα ὄλεθρον εὐρεῖν ἀντὶ τῆς προκειμένης χρείας συνώθησεν . Δεῖ δ´ οὖν διὰ ταῦτα πάντα μηδεμίαν παραλιμπάνειν ἐφ´ οἷς πράττομεν , ἀσφάλειαν · δι´ ἦς τὸ ὁμογενές καὶ ὁμάφυλον πάσης βλάβης καὶ ζημίας ἀπείρατον συντηιρήσομεν · ἔκθεσμον γὰρ καὶ ὠμότητος ἐφ´ οἷς ἡμεῖς τὰς ὡφελείας δρεπόμεθα , τοὺς ὁμογενεῖς καὶ ὁμοφύλους περιορᾷν τὰ τῶν παθημάτων καὶ ἀλγεινῶν ὑφίστασθαι ἔσχατα · τῆς μέντοι χρεωστουμένης προνοίας κἀνταῦθα καὶ μηδὲν τῶν παραπορευομένων τοῖς βοθύνοις ὑποφερομένων , οὐκ ἔσται φόνος οὐδείς ἐν τῇ νεουργουμένῃ οἰκίᾳ · καὶ ἡ περὶ τὸν βόθρον περινοηθεῖσα περιβολὴ καὶ στεφάνη καὶ φόνου καθα ρὰν τὴν οἰκίαν ἀπέφηνεν καὶ τὴν τοῦ πλησίον πρόνοιαν λαμπρῶς πᾶσιν ἐμφανίζουσα , πολλῶν καὶ καλῶν ἐπαίνων πρόξενος τῷ προνοησαμένῳ γίνεται · καὶ τῆς τοιαύτης κηδεμονίας τὴν ἀπόλαυσιν ἐν ὁμοίοις ἔργοις καὶ συγκυρήματα τῷ προκαταβαλόντι ἀπεθησαύρισε · καὶ τόγε θεοφιλέστατον τῆς νομοθεσίας ἐβεβαίωσε , τό τε δυνατὸν καὶ σωτήριον καὶ αἱδέσιμον · ἀλλὰ κατὰ μὲν τὸ αἰσθητὸν , τοιαύτην ἔστι λαβεῖν καὶ τὴν τοῦ προκειμένου λόγου εὐκρίνειαν , Ἡ δὲ πρὸς θεωρίαν μᾶλλον τὸν νοῦν ἀναφέρουσα , τοιαῦτα ἂν εἴη καὶ βουλομένη καὶ τῇ παραινέσει τὴν πρᾶξιν συσφίγγουσα . Οἱ φιλοσοφίᾳ καινοτέρᾳ καὶ τῶν πολλῶν ὑπεράνω κειμένῃ χρώμενοι καὶ τὸν βίον ἐξῃρημένον τῆς δημώδους πολιτείας ἐπιτηδεύοντες , οὐκ ὀφείλουσιν οὗτοι καινὸν μὲν τὸν θεμέλιον πηγνλ ναι , καινὴν δὲ κατασκευάζειν ἐπιχειρεῖν τὴν οἰκίαν καὶ μηδὲν πρὸς τὸ πλῆθος συμφερομένην · μήτε τῆς ἐθίμου διαγωγῆς πρὸς τὰ ἴχνη καταήίπτουσαν · ἐν αὐτοῖς δὲ μέσοις τοῖς ἔργοις γενόμενοι , τὸν τόνον τῶν ἀγωνισμάτων ὑποχαλᾶν , καὶ τῇ ῥαστώνη τῶν ἄμοίων πόνων σαθρὸν καὶ εὐδιάπτωτον τὸ καλῶς ἀρξάμενον οἰκοδομεῖσθαι φιλοτέχνημα · καὶ τὴν οἰκίαν δι´ ἧς ἐνῆν καὶ καταῤῥηγνυμένους ὄμβρους τὰς τῶν πειρασμῶν νιφάδας στεῤῥῶς ἀποκρούεσθαι , καὶ φλογίζουσαν ἀκτῖνα ἤτοι τῶν παθῶν ἀποστέγειν τε καὶ ἀναστέλλειν τὴν πύρωσιν · ταύτην δὴ τὴν οἰκίαν οὔτω μὲν λαμπρῶς ἀρξαμένην οἰκοδομεῖσθαι , οὕτω δὲ πρὸς θαῦμα γλυκὺ προιοῦσαν οὐ χρὴ ῥᾳθυμίᾳ γνώμης ὕστερον ἐᾷν εἰς γέλωτα καταπίπτειν , καὶ τὸ σκυθρωπὸν καὶ περιυβρισμένον τῆς πρὶν εὐκλείας ἀνταλλάττεσθαι · ἀλλὰ δεῖ ταύτην καινῶς ἀρξαμένην οἰκοδομεῖσθαι , ἐν τοῖς ὁμοίοις συντηρεῖν κατόρθωμα · καὶ στεφάνην τῷ τερπνῷ τούτῳ καὶ περικαλλεῖ δωὸ ματίῳ περιθεῖναι , τουτέστι μέχρι τέλους τὴν πρὸς τοὺς στεφάνους ἄγουσαν ἀκρίβειάν τε καὶ ἐπιμέλειαν
Lemmas: ἀναφαίνω φόνος , ὁ μέν ἐμπίτνω ὁ βόθυνος , ἅτε μηδείς ὁ καινουργέω πρόοιδα , σύ δέ μηδείς ἐπιμέλεια περί ὁ μηδείς συμβαίνω τοιοῦτος εἰσηγέομαι . καί γάρ καί πολύς ὁ ἄλογος οὐδείς ἀπεοικώς παρεμπίπτω ὁ βόθυνος καί ἀπόλλυμι · ἀλλά γε ὁ ἄνθρωπος ἔνιοι ὅς ὁ παρά τέρας ὁ χωρίον θέσις καί ὁ ἔθος ὁ δίοδος καί ὁ βραχύς μετά ὁ καινοτομία χρόνος ἑπισκιάζω πη νεοχμόω , καί μηδείς καινός μηδέ προσφάζω · βλάβη ὑφοράω συνεξαπατάω ὄλεθρος εὑρίσκω ἀντί ὁ πρόκειμαι χρεία συνωθώ . Δεύς δδʹ οὖν διά οὗτος πᾶς μηδείς παραλείπω ἐφίημι ὅς πράσσω , ἀσφάλεια · δις εἰμί ὁ ὁμογενής καί ὁμάφυλον πᾶς βλάβη καί ζημία ἀπείρατος συντηρέω · ἔκθεσμος γάρ καί ὠμότης ἐφίημι ὅς ἐγώ ὁ ὡφελεία δρέπω , ὁ ὁμογενής καί ὁμόφυλος περιοράω ὁ ὁ πάθημα καί ἀλγεινός ὑφίστημι ἔσχατος · ὁ μέντοι χρεωστέω πρόνοια ἐνταῦθα καί μηδείς ὁ παραπορεύομαι ὁ βόθυνος ὑποφέρω , οὐ εἰμί φόνος οὐδείς ἐν ὁ νεουργέω οἰκίον · καί ὁ περί ὁ βόθρος περινοέω περιβολή καί στεφάνη καί φόνος καθά ρά ὁ οἰκίον ἀποφαίνω καί ὁ ὁ πλησίος πρόνοια λαμπρῶς πᾶς ἐμφανίζω , πολύς καί καλός ἔπαινος πρόξενος ὁ προνοέω γίγνομαι · καί ὁ τοιοῦτος κηδεμονία ὁ ἀπόλαυσις ἐν ὅμοιος ἔργον καί συγκύρημα ὁ προκαταβάλλω ἀποθησαυρίζω · καί τόγε θεοφιλής ὁ νομοθεσία βεβαιόω , ὁ τε δυνατός καί σωτήριος καί αἱδέσιμος · ἀλλά κατά μέν ὁ αἰσθητός , τοιοῦτος εἰμί λαμβάνω καί ὁ ὁ πρόκειμαι λόγος εὐκρίνεια , ὁ δέ πρός θεωρία μᾶλλον ὁ νόος ἀναφέρω , τοιοῦτος εἄν εἰμί καί βούλομαι καί ὁ παραίνεσις ὁ πρᾶξις συσφίγγω . ὁ φιλοσοφία καινός καί ὁ πολύς ὑπεράνω κεῖμαι χράω καί ὁ βίος ἐξαιρέω ὁ δημώδης πολιτεία ἐπιτηδεύω , οὐ ὀφείλω οὗτος καινός μέν ὁ θεμέλιος πηγνλ ναι , καινός δέ κατασκευάζω ἐπιχειρέω ὁ οἰκίον καί μηδείς πρός ὁ πλῆθος συμφέρω · μήτε ὁ έθιμο διαγωγεύς πρός ὁ ἴχνος καταπίπτω · ἐν αὐτός δέ μέσος ὁ ἔργον γίγνομαι , ὁ τόνος ὁ ἀγώνισμα ὑποχαλάω , καί ὁ ῥαστῶνος ὁ ἄμοιος πόνος σαθρός καί εὐδιάπτωτος ὁ καλῶς ἄρχω οἰκοδομέω φιλοτέχνημα · καί ὁ οἰκίον δις ὅς ἐν-εἰμί καί καταλέγω ὄμβρος ὁ ὁ πειρασμός νιφάς στερρώς ἀποκρούω , καί φλογίζω ἀκτίς ἤτοι ὁ πάθος ἀποστέγω τε καί ἀναστέλλω ὁ πύρωσις · οὗτος δή ὁ οἰκίον οὐτάω μέν λαμπρῶς ἄρχω οἰκοδομέω , οὗτος δέ πρός θαῦμα γλυκύς προέρχομαι οὖον χρή ῥᾳθυμία γνώμη ὕστερος ἐάω εἰς γέλως καταπίπτω , καί ὁ σκυθρωπός καί περιυβρίζω ὁ πρίν εὔκλεια ἀνταλλάσσω · ἀλλά δεῖ οὗτος καινός ἄρχω οἰκοδομέω , ἐν ὁ ὅμοιος συντηρέω κατόρθωμα · καί στεφάνη ὁ τερπνός οὗτος καί περικαλλής δάω μάτιον περιτίθημι , τουτέστι μέχρι τέλος ὁ πρός ὁ στέφανος ἄγω ἀκρίβεια τε καί ἐπιμέλεια