cogPG.PG101 207
ἀνεπιτίμητον ἐκληρώσατο · λέγει τοίνυν διὰ τῶν προκειμένων ῥημάτων ὁ Σωτὴρ , ὅτι ἀπὸ τῶν ἀνθρωπίνων πράξεων τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου , τουτέστιν ἀπὸ τῶν ἀδιαβλήτων παθῶν βλασφημῶν αὐτὸν καὶ διασύρων , οἷον ὅτι ἐπείνασεν , ἐδίψησεν , ὅτι τὸ πάθος ἠγωνίασεν , ὅτι ἱδρῶτες αὐτὸν περιέσταζον , ὅτι περίλυπον ἑαυτὸν ἔλεγε τῷ τοῦ θανάτου φόβῳ διοχλούμενος , ὅτι προσηύχετο , ὅτι παρητεῖτο τὸ ποτήριον · ἐκ τούτων οὖν ὁ σκανδαλιζόμενος τῶν ἀνθρωπίνων , καὶ διὰ´ ὧν ὁ Σωτὴρ Υἱὸς ἀληθῶς ἀνθρώπου παρεῖχεν ἐπιγινωσκεσθαι , οὗτος ῥᾷον δύναται ῥίψαι τὸ σκάνδαλον καὶ τὴν βλασφημίαν διαφυγεῖν , καὶ τῆς ἁμαρτίας λαβεῖν ἄφεσιν · τυφλοὺς ὁρῶν λόγῳ δημιουργουμένους τὰ ὄμματα , χωλοὺς δὲ τῷ δρόμῳ τὸ πάθος ἐλέγχοντας , τὸν ἐν νεκροῖς τεταρταῖον τοῦ θανάτου καταγελῶντα τὴν δύναμιν , καὶ ὅσα ἄλλα θεουργῶν ὁ Σωτὴρ ἐδείκνυτο · καὶ τούτων μὲν γὰρ ἕκαστον ἄμαχον ἔχει τὴν ἰσχὺν , τὸν σκανδαλιζόμενον , ἂν ἄρα μὴ ἑκὼν κακ . ουργῇ , ἀπαλλάξαι τῆς πλάνης καὶ τῆς βλασφημούσης δαθέσεως · ὁμοῦ δὲ πάντα ταῖς διανοίαις ἐπιμελῶς μελετώμενα , πῶς οὐ θᾶττον μεταστήσει πρὸς θεολογίαν τὸν ἀπὸ τῶν ταπεινῶν καὶ ἀνθρώπινον εἰβλασφημίαν ὑποσυρόμενον ; Ὁ δὲ ἀπὸ τούτων τῶν θεοπρεπῶν τε καὶ ὑπερφυῶν ἔργων εἰς βλασφημίαν κακουργῶν , καὶ σπουδάζων ὅπως διὰ τοῦ ἀγαθοῦ τὸ φαῦλον δημιουργήσειε · καὶ νῦν μὲν λέγων , δαίμονας ὁρῶν διώκοντα , « Δαιμόνιον ἔχει · ν νῦν δὲ , ὅτι « Ἐν τῶ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια · » νῦν δὲ οὗ τὰς ὄψεις ἡ γένεσις ἀπεστέρησε , τούτου πηλῶ καὶ λόγῳ τοὺς ὀφθαλμοὺς πλαστουργήσαντα , προπηλακίζων τε καὶ τὸ θαῦμα εἰς ὕβριν ἕλκων , καὶ λέγων , ὡς « Οὐκ ἔστιν οὗτος παρὰ τοῦ Θεοῦ · » ὁ τοίνυν διὰ τῶν θειοτέρων τε καὶ ὑπερφυῶν ἔργων οὐδὲν βελτιούμενος , ἀλλὰ μᾶλλον ἐπὶ τὸ χεῖρον φερόμενος , καὶ πρὸς ἀπόνοιαν ἀνοιστρούμενος · καὶ διὰ´ ὧν ἔδει θαυμάζειν καὶ ἀνυμνεῖν τὸν εὐεργέτην διὰ´ ἐκείνων ἐνυβρίζων πε καὶ βλασφημῶν , διὰ τίνων ἄλλων ἂν ἐπιστραφῇ καὶ παλινῳδίαν ᾷσῃ , καὶ πρὸς τὴν μετάνοιαν καταΤὸν βλασφημήσαντα τοίνυν εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ ἄγιον , σουτέστιν εἰς τὰς θεοσημείας , καὶ μηδὲ διὰ´ αὐτῶν τὴν προτέραν δυσφημίαν ἀποσκευασάμενον , τοῦτον οὐδὲν ἕτερον διορθώσεται · μὴ διορθούμενον δὲ , πόθεν ἡ ἄφεσις ἀκολουθήσει τοῦ ἁμαρτήματος ; διόπερ εὐλόγως τε καὶ θεοπρεπῶς ὁ σωτήριος λόγος τὸν τὰς θεουργίας εἰς βλασφημίαν μεταστρέψαι φιλονεικήσαντα , πάσης συγγνώμης ἀνάξιον ἡ πηγὴ τῆς ἀφέσεως ἀπεφήνατο · οὐδεμίαν γὰρ ἑαυτῷ πρόφασιν ὑπελελοιπώς οὕτε διορθώσεως τῶν κατὰ τοῦ Πνεύματος ὕβρεων καὶ βλασφημιῶν , οὐδὲ πολλοῦ δεῖ τῆς ἀφέσεως ἀξιωθήσεται · ἐσθίοντα καὶ πίνοντα εἶδες , καὶ διὰ τοῦτο φάγον καλεῖς καὶ οἰνοπότην ; ἀμαρτωλοὺς καὶ τελώνας προσδεχόμενον , καὶ τοῦτό σε τελωνῶν ἐπικαλεῖ φιλίαν καὶ ἀμαρτωλῶν ἐπῆρεν , ἀλλ´ ὑπολείπεταί σοι τὰ ὑψηλὰ , διὰ´ ὧν καὶ τούτων τῶν ὕβρεων ἀποστὰς καὶ πρὸς μετάνοιαν καταφυγὼν , τὴν ἄφεσιν εὐρήσεις · ὅτι μετὰ γυναικὸς καὶ τότε Σαμαρείἄπεμαξῇελᾳα ,, μ , . λλλάωωσσπαων Οι ἐμίεικς ἱα Θρίείεωπα εαοιυ , ἰὰ οι ἠα Βεῖ τῆία ΒαερΙιοιανιῖε , εο ροι εα ριῖονρὴ Μαορίετιδος
Lemmas: ἀνεπιτίμητος κληρόω · λέγω τοίνυν διά ὁ πρόκειμαι ῥῆμα ὁ Σωτήρ , ὅτι ἀπό ὁ ἀνθρώπινος πρᾶξις ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , τουτέστιν ἀπό ὁ αδιάβλητος πάθος βλασφημέω αὐτός καί διασύρω , οἷος ὅτι πεινάω , διψάω , ὅτι ὁ πάθος ἀγωνιάω , ὅτι ἱδρώς αὐτός περιίστημι , ὅτι περίλυπος ἑαυτοῦ λέγω ὁ ὁ θάνατος φόβος διοχλέω , ὅτι προσεύχομαι , ὅτι παραιτέομαι ὁ ποτήριον · ἐκ οὗτος οὖν ὁ σκανδαλίζω ὁ ἀνθρώπινος , καί διά ὅς ὁ Σωτήρ υἱός ἀληθής ἄνθρωπος παρέχω ἐπιγιγνώσκω , οὗτος ῥᾳδίως δύναμαι ῥίπτω ὁ σκάνδαλον καί ὁ βλασφημία διαφεύγω , καί ὁ ἁμαρτία λαμβάνω ἄφεσις · τυφλός ὁράω λόγος δημιουργέω ὁ ὄμμα , χωλός δέ ὁ δρόμος ὁ πάθος ἐλέγχω , ὁ ἐν νεκρός τεταρταῖος ὁ θάνατος καταγελάω ὁ δύναμις , καί ὅσος ἄλλος θεουργός ὁ Σωτήρ δείκνυμι · καί οὗτος μέν γάρ ἕκαστος ἄμαχος ἔχω ὁ ἰσχύς , ὁ σκανδαλίζω , εἄν ἄρα μή ἑκών κατά . ουργῇ , ἀπαλλάσσω ὁ πλάνης καί ὁ βλασφημέω δαθέσεως · ὁμοῦ δέ πᾶς ὁ διάνοια ἐπιμελής μελετάω , πῶς οὖον ταχύς μεθίστημι πρός θεολογία ὁ ἀπό ὁ ταπεινός καί ἀνθρώπινος ειβλασφημια ὑποσύρω ; ὁ δέ ἀπό οὗτος ὁ θεοπρεπής τε καί ὑπερφυής ἔργον εἰς βλασφημία κακουργέω , καί σπουδάζω ὅπως διά ὁ ἀγαθός ὁ φαῦλος δημιουργέω · καί νῦν μέν λέγω , δαίμων ὁράω διώκω , « δαιμόνιον ἔχω · Ν νῦν δέ , ὅτι « ἐν ὁ ἄρχω ὁ δαιμόνιος ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιος · » νῦν δέ ὅς ὁ ὄψις ὁ γένεσις ἀποστερέω , οὗτος πηλός καί λόγος ὁ ὀφθαλμός πλαστουργέω , προπηλακίζω τε καί ὁ θαῦμα εἰς ὕβρις ἕλκω , καί λέγω , ὡς « οὐ εἰμί οὗτος παρά ὁ Θεός · » ὁ τοίνυν διά ὁ θεῖος τε καί ὑπερφυής ἔργον οὐδείς βελτιόω , ἀλλά μᾶλλον ἐπί ὁ χείρων φέρω , καί πρός ἀπόνοια ἀνοιστρέω · καί διά ὅς ἐσθίω θαυμάζω καί ἀνυμνέω ὁ εὐεργέτης διά ἐκεῖνος ἐνυβρίζω μετά καί βλασφημέω , διά τίνω ἄλλος εἄν ἐπιστρέφω καί παλινῳδία ἄση , καί πρός ὁ μετάνοια κάθαμι βλασφημέω τοίνυν εἰς ὁ πνεῦμα ὁ ἀγάω , σουτέστιν εἰς ὁ θεοσημεία , καί μηδέ διά αὐτός ὁ πρότερος δυσφημία ἀποσκευάζω , οὗτος οὐδείς ἕτερος διορθόω · μή διορθόω δέ , πόθεν ὁ ἄφεσις ἀκολουθέω ὁ ἁμάρτημα ; διόπερ εὔλογος τε καί θεοπρεπῶς ὁ σωτήριος λόγος ὁ ὁ θεουργία εἰς βλασφημία μεταστρέφω φιλονεικέω , πᾶς συγγνώμη ἀνάξιος ὁ πηγή ὁ ἄφεσις ἀποφαίνω · οὐδείς γάρ ἑαυτοῦ πρόφασις ὑπολείπω ἵημι διόρθωσις ὁ κατά ὁ πνεῦμα ὕβρις καί βλασφημία , οὐδέ πολύς δεῖ ὁ ἄφεσις ἀξιόω · εἰσθέω καί πίνω ὁράω , καί διά οὗτος ἐσθίω καλέω καί οἰνοπότης ; ἁμαρτωλός καί τελώνης προσδέχομαι , καί οὗτος σύ τελώνης ἐπικαλέω φίλιος καί ἁμαρτωλός ἐπαίρω , ἀλ ὑπολείπω σύ ὁ ὑψηλός , διά ὅς καί οὗτος ὁ ὕβρις ἀφίστημι καί πρός μετάνοια καταφεύγω , ὁ ἄφεσις εὑρίσκω · ὅτι μετά γυνή καί τότε Σαμαρείἄπεμαξῇελᾳα ,, μ , . λλλάωωσσπαων ὁ ἐμίεικς ἰά Θρίείεωπα ἐάω , ἰός ὁ εἰμί Βέι τίω ΒαερΙιοιανιῖε , εἰμί ῥόος ἐάω ριῖονρὴ Μαορίετιδος