cogPG.PG101 466
ἀριπαρθένους καὶ ἀμιάντους ἐνμβρίσασα παστάδας , εἰκότως ἡ τοιαύτη ψυχὴ μοιχαλίδος ὑποδυομένη πρᾶξιν καὶ κλῆσιν ἔστι τῇ πράξει ἐναρμοζομένην ἀναδέχεσθαι · πολύτροπον δὲ καὶ τὸ τοῦ μοιχοῦ καὶ τὸ τῆς μοιχαλίδος · ἄν τε γὰρ ἔρωτα χρημάτων προτιμήσῃ Χριστοῦ καὶ παρακαλῶν ἄλλους εἰς τὴν ὁμοίαν πρᾶξιν παρεπιχειρῇ , μοιχάς ἑστι καὶ μοιχαλὶς ἡ πειθομένη · ἄν τε δόξαν τὴν ἐν τῷ βίῳ , ἄν τε ῥεούσας ἄλλας ἡδονάς , ἄν τέ τινος ἄλλης χρείας καὶ τέρψεως καταγοητευούσης τὸ αὐτεξούσιον τῆς ψυχῆς καὶ ὑποταττούσης τῷ φρονήματι τῆς σαρκὸς , μοιχαλίς ἐστιν ἡ τοιαύτη ἀθλία ψυχὴ , καὶ τῶν μοιχαλίδων αἷς ἐλέγχονται χρεωστεῖ παρασχεῖν τὰς ποινάς · πολλαὶ μὲν οὗν εἰσι μοιχαλίδες , καὶ ὀλίγον ἐλάττους μοιχοί · πράττειν μὲν γὰρ ἃ μὴ δεῖ , πολλοῖς ἔστι δι´ ἀπροσεξίαν ἑλέσθαι · ἑτέρους δὲ εἰς τὴν αὐτὴν ἀνερεθίζειν πρᾶξιν καὶ εἰς παράκλησιν τῆς ἐκθέσμου μιμήσεως ἄγειν καὶ παράδειγμα τοῖς ἔλλοις μηδαμῶς ἐπερυθριᾷν τὸ οἰκεῖον ἁμάρτημα ποιεῖσθαι , οὐκ ἔστι τῶν πολλῶν , ἀλλὰ τῶν εἰς ἄκραν πώρωσιν ἐληλακότων · διὸ καὶ ὁ Ἀπόστολός φηαι , Μοιχοὶ καὶ μοιχαλίδες · » τὸ τῶν μοιχῶν ὡς ἐπὶ κακία τὸ πρωτεῖον ἐχόντων προτάττει τῷν μοιχαλίδων . Πᾶς γὰρ ἁμαρτίας διδάσκαλος τῶν εἰς ἑαυτοὺς τὴν ἁμαρτίαν περιγραφόντων , διπλοῦν αὐτῷ τὸ ἔγκλημα πινοάοεται . καὶ οἷς αὐτὸς ὄλωλε , καὶ οἷς ἑτέρους ἐπεχείρησε συναπολλύναι . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΡΟΘʹ Τί δηλοῖ τὸ τοῦ Ἀποστόλου · « ὑποτάγητε πάσῃ ἀνθρωπίνῃ κτίσει διὰ τὸν Κύριον , ὡς ἐλεύθεροι » Τοῦτο δὴ τὸ ῥητὸν τοῖς ἀνωτέρω συνάπτεται · οἷον , « ὑποτάγητε πάσῃ ἀνθρωπίνῃ κτίσει διὰ τὸν Κύριον , ώς ἐλεύθεροι , » τουτέστι , μὴ διὰ τὸν ἐπηρτημένον ὑμῖν ἀπὸ τῆς πολιτείας φόβον · οἱ γὰρ οὕτω ὑποτασσόμενοι τὴν τῶν δούλων τάξιν ὑπέρχονται · καὶ ὡς δοῦλοι τὴν ὑποταγὴν ὑποδείκνυνται , φοβούμενοι μὲνοτὰς δεσποτῶν πληγὰς , φοβούμενοι δὲ τὰς τῶν νόμων ἀπειλὰς καὶ τῷ δέει πρὸς τὴν ὑποταγὴν συνωθούμενοι . Ὁ δὲ διὰ τὸν Κύριον ὑποτασσόμενος , οἷον ὁ πειθαρχῶν ταῖς δεσποτικαῖς ἐντολαῖς · ἐλεή θαρος μέν ἐστι παντὸς ἐπιγείου φόβου , ἐλεύθερος δ ὑποψίας ἐπισειούσης ποινάς · τῷ πόθῳ δὲ τῷ Λεσποτικῷ καὶ τῇ συντηρήσει τῶν ἐντολῶν ἐξευγενίζων ἑαυτοῦ τὴν ψυχὴν , καὶ οὕτως τῇ ἀνθρωπίνῃ ἐξουσίᾳ φέρων ἑκούσιον τὴν ὑποταγήν , Ἄλλως τε δὲ ἐπείπερ ἅπαξ ἐξαγορασθέντας ἡμᾶς τῷ τιμίῳ αἵματι αὐτοῦ τῆς τῶν διαβόλων τυραννίδος ἐλευθέρους ἀπέφηνεν ὁ Χριστός · ἵνα μή τις λέγῃ · Εἰ γεγόνα . μεν ἐλεύθεροι , πῶς πάλιν ὑποτάττεις τοῖς ἐγκοσμίοις ἄρχουσιν ἡμᾶς ; Ὡς ἐλεύθεροι , λέγω , φησὶν , ὑποτάγητε , τουτέστιν ἑκόντες ἀπὸ γνώμης , ἐκ προαιρέσεως · ὥσπερ γὰρ δούλων τὸ ἀκούσιον καὶ κατηναγκασμένον καὶ ἀπροαίρετον · οὕτως ἐλευθέρων τὸ ἐκούσιον , καὶ χωρὶς ἀνάγκης καὶ αὐτοποοαίρετον . Ὅταν οὖν ἐκόντες ὑποτασσώμεθα τοῖς Δεσποτικοῖς νόμοις πειθόμενοι , τὴν ἐλευθερίαν μᾶλλον κρατύνομεν , καὶ ἀξίους ἡμᾶς τῆς δωρεᾶς ταύτης παριστῶμεν καὶ ἐπιδεικνύμεθα . Οἷς γὰρ τὸν Δεσπότην τιμῶμεν , τοῖς αὐτοῦ νόμοις ἀγόμενοι περιχαρῶς ,
Lemmas: αριπαρθενος καί ἀμίαντος ενμβριακουω παστάς , εἰκότως ὁ τοιοῦτος ψυχή μοιχαλίς ὑποδύω πρᾶξις καί κλῆσις εἰμί ὁ πρᾶξις ἐναρμόζω ἀναδέχομαι · πολύτροπος δέ καί ὁ ὁ μοιχός καί ὁ ὁ μοιχαλίς · ἄν τε γάρ Ἔρως χρῆμα προτιμάω Χριστός καί παρακαλέω ἄλλος εἰς ὁ ὅμοιος πρᾶξις παρεπιχειρῇ , μοιχάς εἰμί καί μοιχαλίς ὁ πείθω · ἄν τε δόξα ὁ ἐν ὁ βίος , ἄν τε ῥέω ἄλλος ἡδονή , ἄν τε τις ἄλλος χρεία καί τέρψις καταγοητεύω ὁ αὐτεξούσιος ὁ Ψυχή καί ὑποτάσσω ὁ φρόνημα ὁ σάρξ , μοιχαλίς εἰμί ὁ τοιοῦτος ἄθλιος ψυχή , καί ὁ μοιχαλίδα ὅς ἐλέγχω χρεωστέω παρέχω ὁ ποινή · πολύς μέν ἐν εἰμί μοιχαλίς , καί ὀλίγος μικρός μοιχός · πράσσω μέν γάρ ὁ μή δεῖ , πολύς εἰμί δις ἀπροσεξία αἱρέω · ἕτερος δέ εἰς ὁ αὐτός ἀνερεθίζω πρᾶξις καί εἰς παράκλησις ὁ ἔκθεσμος μίμησις ἄγω καί παράδειγμα ὁ ἐλλός μηδαμῶς επερυθρια ὁ οἰκέω ἁμάρτημα ποιέω , οὐ εἰμί ὁ πολύς , ἀλλά ὁ εἰς ἄκρος πώρωσις ἐλαύνω · διό καί ὁ ἀπόστολος φημί , μοιχός καί μοιχαλίς · » ὁ ὁ μοιχός ὡς ἐπί κακία ὁ πρωτεῖος ἔχω προτάσσω τῷ μοιχαλίδα . Πᾶς γάρ ἁμαρτία διδάσκαλος ὁ εἰς ἑαυτοῦ ὁ ἁμαρτία περιγράφω , διπλόος αὐτός ὁ ἔγκλημα πινόω . καί ὅς αὐτός ὄλλυμι , καί ὅς ἕτερος ἐπιχειρέω συναπόλλυμι . ἐρώτησις ῥόθος τις δηλόω ὁ ὁ ἀπόστολος · « ὑποτάσσω πᾶς ἀνθρώπινος κτίζω διά ὁ κύριος , ὡς ἐλεύθερος » οὗτος δή ὁ ῥητός ὁ ἀνωτέρω συνάπτω · οἷος , « ὑποτάσσω πᾶς ἀνθρώπινος κτίζω διά ὁ κύριος , οὖς ἐλεύθερος , » τουτέστι , μή διά ὁ ἐπαρτάω σύ ἀπό ὁ πολιτεία φόβος · ὁ γάρ οὗτος ὑποτάσσω ὁ ὁ δοῦλος τάξις ὑπέρχομαι · καί ὡς δοῦλος ὁ ὑποταγή ὑποδείκνυμι , φοβέω μένω δεσπότης πληγάς , φοβέω δέ ὁ ὁ νόμος ἀπειλή καί ὁ δήω πρός ὁ ὑποταγή συνωθέω . ὁ δέ διά ὁ κύριος ὑποτάσσω , οἷος ὁ πειθαρχέω ὁ δεσποτικός ἐντολή · ἐλεέω θαρος μέν εἰμί πᾶς ἐπίγειος φόβος , ἐλεύθερος δ ὑποψία ἐπισείω ποινή · ὁ πόθος δέ ὁ Λεσποτικῷ καί ὁ συντήρησις ὁ ἐντολή ἐξευγενίζω ἑαυτοῦ ὁ ψυχή , καί οὕτως ὁ ἀνθρώπινος ἐξουσία φέρω ἑκούσιος ὁ ὑποταγή , ἄλλος τε δέ ἐπεί ἅπαξ ἐξαγοράζω ἐγώ ὁ τίμιος αἷμα αὐτός ὁ ὁ διάβολος τυραννίς ἐλεύθερος ἀποφαίνω ὁ Χριστός · ἵνα μή τις λέγω · εἰμί γίγνομαι . μέν ἐλεύθερος , πῶς πάλιν ὑποτάσσω ὁ ἐγκόσμιον ἄρχω ἐγώ ; ὡς ἐλεύθερος , λέγω , φημί , ὑποτάσσω , τουτέστιν ἑκών ἀπό γνώμη , ἐκ προαίρεσις · ὥσπερ γάρ δοῦλος ὁ ἀεκούσιος καί καταναγκάζω καί ἀπροαίρετος · οὕτως ἐλεύθερος ὁ ἑκούσιος , καί Χωρὶς ἀνάγκη καί αυτοποοαειρω . ὅταν οὖν ἑκών ὑποτάσσω ὁ δεσποτικός νόμος πείθω , ὁ ἐλευθερία μᾶλλον κρατύνω , καί ἄξιος ἐγώ ὁ δωρεά οὗτος παρίστημι καί ἐπιδείκνυμι . οἷς γάρ ὁ δεσπότης τιμάω , ὁ αὐτός νόμος ἄγω περιχαρῶς ,