cogPG.PG101 234
· καὶ δυνάμεις μὲν ἐνεδυνάμωσεν , αἱ διαφθονούμεναι αὐτὸν εὐοδούμενον πρότερον ἐζήτουν ἐπιβουλεῦσαι καὶ ἀντιπράττειν ἐφιλονείκουν · ἑαυτὸν δὲ ἀσθενῆ καὶ καταβεβλημένον ἔδειξε , καὶ τὴν ἔμπροσθεν θαυμαζομένην αὐτοῦ σοφίαν εἰς τὸ περιττὸν καὶ μάταιον κατενηνεγμένην διήλεγξεν . Ὁ μέντοι τὸν νοῦν ἀνδρεῖος , καὶ τοὺς ἐπηρμένους τῶν αἰοεπικίολι λογισμοὺς πολιορκεῖν αὐτοῦ τὴν ὀρθὴν δόξαν διωθούμενος , καὶ τῷ τμητικῷ τοῦ Πνεύματος λόγῳ , ἐκείνων μὲν τοὺς παρεμβαλλομένους λοξοὺς καὶ τὰς συστροφὰς τῶν σοφισμάτων ἐκτέμνων , τὴν δ´ ἀληθινὴν δόξαν καὶ Θεὸν τιμῶσαν καὶ ἀρετῆς ἀντεχομένην περικαθαίρων τε τῶν ἐπισκιαζόντων καὶ ἀποδιαιρούμενος , εἴ τι τούτοις ἔξωθεν καὶ παρὰ τῶν ἐχθρῶν προστρίβεται νόθον , τοῦτον οὐδέποτε τὸ σιδήριον , οὕτε λαθὸν διαπέσῃ οὐδὲ ἐκ προδοσίας οὐδεὶς ἀπολέσαντα διελέγξει · ἀλλὰ καὶ τὸ ἐξ ἀρχῆς πρόσωπον ἀναλλοίωτον καὶ ταραχῆς ἀπάσης ἀνακεκαθαρμένον συντηρήσει · καὶ τὰς ἐν αὐτῷ φυσικὰς δυνάμεις τῆ προσθήκῃ τῶν ἀπὸ τῆς χάριτος δυναμώσει , δείξας ὡς ἀληθῶς ὅσον περισσεύει τοῦ ἀνδρείου ἡ σοφία της τοῦ δειλοῦ ῥᾳθυμίας καὶ ῥαδίου τοῖς ἔργοις ἁλῶναι πολλὴν ἔχ ντος τὴν ἀναλγησίαν . ΕΡΩΤΙΙΣΙΣ ΞΕʹ . ἐπῶν τῶν ἀνθρώπων ὁ Σολομὼν τὰ σπουδάσματα καὶ τοὺς διηνεκεῖς πόνους οὓς περὶ τὴν τοῦ βίου ἀπόλαυσιν καταβάλλονται , διαθαῤῥεῖν εἰς ματαιότητα , καὶ μηδὲν πλέον εὑρίσκειν κέρδος τὸν μοχθοῦντα καὶ κοπιῶντα τοῦ πρὸς μηδὲν τούτων ταῖς μερίμναις ἀποβλέποντος , ἀλλ´ ὁμοίως μὲν τοῖς σωματικοῖς πάθεσιν ὑποκείμενον , ἐν ἴσῳ δὲ πρὸς ἀλλοίωσιν καὶ φθορὰν ἔχοντα τὸ σῶμα διακείμενον πρὸς ὅμοιον δὲ τέλος ὁδεύοντα καὶ καταδυόμενον . Ταῦτα εἰπὼν καὶ ἐπιδειξάμενος διὰ τοῦ εἰπεῖν · « Τίς περισσεία τῷ ἁνθρώπῳ ἐν παντὶ μόχθῳ αὐτοῦ ᾧ μοχθεῖ ὑπὸ τὸν ἥλιον εἴης»(καὶ γὰρ τὸ , τίς , ἐνταῦθα ἀντὶ τοῦ , οὐδεμία , λαμβάνεται · οἷον οὐδεμία περισσοτέρα ὠφέλεια τῷ ἀνθρώπῳ περιγίνεται ἐν παντὶ μόχθῳ αὐτοῦ ὑπὸ τὸν ἥλιον , ἢ εἰ πρὸς μηδὲν τούτων κατετρίβετό τε καὶ κατετείνετο · οὐ μὴν οὐδὲ πρὸς τὸν ἀπηλλαγμένον τοιαύτης ματαιότητος ἄμεινόν τι διακείμενος δείκνυται · ἀφεστᾶναι διὰ τοῦτο τῆς περὶ ταῦτα σπουδῆς καὶ ματαιότητος εἰσάγει παραίνεσιν . Υπὸ τὸν ἥλιον δὲ καλεῖν εἴωθεν ὅσα ᾶλλο γενέσεώς ἐστιν ὑπηρετήματα καὶ φθορᾶς · ἅτε δὴ τῇ ἐκείνου συνδιαφέρεσθαι φθορᾷ τοῦ δημιουργικοῦ λόγου τάξαντος θέρος καὶ χειμῶνα , καὶ τὰ μεταξὺ τοιύτων ἔαρ τε καὶ μετόπωρον . Ἐπεὶ οὖν μέγα μέρος συνεισάγει ὁ τοῦ ἡλίου πρὸς τὰς τῶν ὡρῶν γενέσεις δρόμος , αἱ δὲ ταῖς σωματικαῖς καὶ ἀνθρω.πίναις ἐπὶ τὸ χεῖρον ἢ τὸ κρεῖττον ἀλλοιώσεσι καὶ μεταβολαῖς πολλὰς ἀφορμὰς συνεισάγουσιν , εἰκότως τὴν περὶ τὰ τοιαῦτα σπουδὴν καὶ φροντίδα κατονομάζει κόπον καὶ μόχθον ὑπὸ τὸν ἥλιον , εἰς μάνην τοὺς σπουδαστὰς αὐτῶν μαρτυρόμενος κατατρίβεσθαι .
Lemmas: · καί δύναμις μέν ἐνδυναμόω , ὁ διαφθονέω αὐτός εὐοδέω πρότερος ζητέω ἐπιβουλεύω καί ἀντιπράσσω φιλονεικέω · ἑαυτοῦ δέ ἀσθενής καί καταβάλλω δείκνυμι , καί ὁ ἔμπροσθεν θαυμάζω αὐτός σοφία εἰς ὁ περισσός καί μάταιος καταφέρω διελέγχω . ὁ μέντοι ὁ νόος ἀνδρεῖος , καί ὁ ἐπαίρω ὁ αἰοεπικίολι λογισμός πολιορκέω αὐτός ὁ ὀρθός δόξα διωθέω , καί ὁ τμητικός ὁ πνεῦμα λόγος , ἐκεῖνος μέν ὁ παρεμβάλλω λοξός καί ὁ συστροφή ὁ σόφισμα ἐκτέμνω , ὁ δδʹ ἀληθινός δόξα καί θεός τιμή καί ἀρετή ἀντέχω περικαθαίρω τε ὁ ἐπισκιάζω καί ἀποδιαιρέω , εἰμί τίς οὗτος ἔξωθεν καί παρά ὁ ἐχθρός προστρίβω νόθος , οὗτος οὐδέποτε ὁ σιδήριον , ἵημι λανθάνω διαπίπτω οὐδέ ἐκ προδοσία οὐδείς ἀπόλλυμι διελέγχω · ἀλλά καί ὁ ἐκ ἀρχή πρόσωπον ἀναλλοίωτος καί ταραχή ἀπασάω ἀνακαθαίρω συντήρησις · καί ὁ ἐν αὐτός φυσικός δύναμις τῆ προσθήκη ὁ ἀπό ὁ χάρις δυνάμωσις , δείκνυμι ὡς ἀληθής ὅσος περισσεύω ὁ ἀνδρεῖος ὁ σοφία ὁ ὁ δειλός ῥᾳθυμία καί ῥᾴδιος ὁ ἔργον ἁλίσκομαι πολύς ἔχω Ντος ὁ ἀναλγησία . ΣΙ ξέω . ἔπος ὁ ἄνθρωπος ὁ Σολομών ὁ σπούδασμα καί ὁ διηνεκής πόνος ὅς περί ὁ ὁ βίος ἀπόλαυσις καταβάλλω , διαθαρρέω εἰς ματαιότης , καί μηδείς πλέω εὑρίσκω κέρδος ὁ μοχθέω καί κοπιάω ὁ πρός μηδείς οὗτος ὁ μέριμνα ἀποβλέπω , ἀλ ὁμοίως μέν ὁ σωματικός πάθος ὑπόκειμαι , ἐν ἴσος δέ πρός ἀλλοίωσις καί φθορά ἔχω ὁ σῶμα διάκειμαι πρός ὅμοιος δέ τέλος ὁδεύω καί καταδύω . οὗτος εἶπον καί ἐπιδείκνυμι διά ὁ εἶπον · « Τῖς περισσεία ὁ ἄνθρωπος ἐν πᾶς μόχθος αὐτός ὅς μοχθέω ὑπό ὁ ἥλιος λαμβάνω γάρ ὁ , τίς , ἐνταῦθα ἀντί ὁ , οὐδείς , λαμβάνω · οἷος οὐδείς περισσός ὠφέλεια ὁ ἄνθρωπος περιγίγνομαι ἐν πᾶς μόχθος αὐτός ὑπό ὁ ἥλιος , ἢ εἰμί πρός μηδείς οὗτος κατατρίβω τε καί κατατείνω · οὖον μήv οὐδέ πρός ὁ ἀπαλλάσσω τοιοῦτος ματαιότης ἀμείνων τίς διάκειμαι δείκνυμι · ἀφίστημι διά οὗτος ὁ περί οὗτος σπουδή καί ματαιότης εἰσάγω παραίνεσις . υπὸ ὁ ἥλιος δέ καλέω εἴωθα ὅσος ἄλλος γένεσις εἰμί ὑπηρέτημα καί φθορά · ἅτε δή ὁ ἐκεῖνος συνδιαφέρω φθορά ὁ δημιουργικός λόγος τάσσω θέρος καί χειμών , καί ὁ μεταξύ τοῖος ἔαρ τε καί μετόπωρον . ἐπεί οὖν μέγας μέρος συνεισάγω ὁ ὁ ἥλιος πρός ὁ ὁ ὥρα γένεσις δρόμος , ὁ δέ ὁ σωματικός καί ἀνθρώπινος ἐπί ὁ χείρων ἢ ὁ ἀγαθός ἀλλοίωσις καί μεταβολή πολύς ἀφορμή συνεισάγω , εἰκότως ὁ περί ὁ τοιοῦτος σπουδή καί φροντίς κατονομάζω κόπος καί μόχθος ὑπό ὁ ἥλιος , εἰς μάνης ὁ σπουδαστής αὐτός μαρτύρομαι κατατρίβω .