cogPG.PG101 256
ῥημάτων ὠφέλειαν τὴν ἀκοὴν ἀνοῖξαι Ἀθέλοντας , οὔτε πρὸς οὕτως θεοπρεπεῖς θαυμάων λαμπηδόνας τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀναπετάσαι βουληθέντας . Διὸ καὶ ὁ προφήτης τὸ κωφὸν αὐτοῖς καὶ τυφλὸν οὐκ ἀλλαχόθεν , ἐκ δὲ τῆς ἰδίας μοχθηρίας περιεῖναι διαμαρτυρόμενος , « Ἐπαχύνθη , ρηοὶ , ἡ καρδία τοῦ λαοῦ τούτου . » Καὶ ἐπεὶ τὴν καρδίαν αὐτῶν ἐπάχυναν , διὰ τοῦτο καὶ τοῖς ὡσὶ βαρέως ἤκουσαν , καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν ἐκάμμυσαν Εἷτα μηδ´ ἀνανῆψαι τούτους ἐθέλειν δηλῶν της ἰκουσίου πηρώσεως , ἐπάγει · « Μή ποτε ἴδωσι τοῖς ὀφθαλμοῖς , καὶ τοῖς ὦσιν ἀκούσωσι , καὶ τῇ καρδίᾳ συνῶσι καὶ ἐπιστρέψωσι , καὶ ἰάσωμαι αὐτούς . » Ἐπαχύνθησαν τοιγαροῦν τὴν καρδίαν , διὰ τοὺτο βαρέως ἤκουσαν , καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν ἐκάμμυσαν . Ἐκάμμυσαν δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς , καὶ τὰ ὠτα βάρυναν , μήποτε ἴδωσι τοῖς ὀφθαλμοῖς , καὶ τοῖς ὡσὶ ἀκούσωσιν . Καὶ τούτων δὲ τὴν πήρωσιν ἐκόντες ὑπὸ ῆλθον , ἵνα μὴ ἐπιστραφέντες τῶν τηλικούτων παθῶν τῆς ἰάσεως τύχωσιν . Οὕτω μὲν οὐν σαφῶς ὁ προφήτης τοῦ τυφλώττειν καὶ κωφεύειν τὴν αἰτίαν τῆς Ἰουδαϊκῆς ἀνάπτει γνώμης καὶ προαιρέσεως , ἀλλ´ οὐχὶ Θεοῦ ψῆφον οὐμενοῦν οὐκ εἰσάγει , ταῦτα τοῖς Ἰουδαίοις ἐπιφέρουσαν . Ὥσπερ δὲ κατὰ´ ἐκεῖνο καιροῦ τῶν Ἰουδαίων τοὺς ἀγνώμονας ὁ προφήτης στηλιτεύων , ἔλεγεν , μήτε τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐθελῆσαι διανοῖξαι , μήτε πρὸς ἀκοὴν παρασχεῖν τὰ ὧτα πρὸς τὴν σωτηρίαν αὐτῶν , καὶ θεοπρεπῆ διδασκαλίαν , ἐκ δὲ τῶν συνήθως αὐτοῖς ἁμαρτανομένων , μάλιστα δὲ τοῦ τύφου , καὶ τῆς ἀλαζονείας , καὶ τοῦ πρὸς τὴν πλάνην μᾶλλον ἢ τὴν εὐσέβειαν ῥέπειν · ἔμυόν τε τὰ ὄμματα , καὶ τὴν ἀκοὴν συνεῖχον , αὐτοὶ ἐαυτοὺς τυφλοὺς καὶ κωφοὺς ἀκεργαζόμενοι · καὶ τὸ χαλεπώτερον , οὕτως παθόντες ἑαυτοὺς βλέπειν τῶν ἄλλων μᾶλλον ἐνόμιζον , καὶ τῷ τῆς οἱήσεως ἐφλέγμαινον πάθει . Διότι νομομαθεῖς τε ἐδόκουν , καὶ τῶν προφητῶν τὰς φωνάς , ὅ πλέον αὐτῶν τὴν κατηγορίαν ἐπέτεινεν , τοῖς ] χελεσιν περιέφερον , διὸ καὶ ἀνίατον αὐτοῖς τὴν νόσον κατεσκεύαζον . Ἐντεῦθεν ὁ μὲν Σωτὴρ τὸν ἐκ γεννητῆς τυφλὸν δεικνὺς ὁρῶντα , τῶν δὲ τὴν θεομάχον γλῶτταν ἀντὶ τοῦ θυσιάζειν εἰς ὕβριν κινούντων , « Εἰς κρῖμα , φησὶν , ἐγὼ εἰς τὸν κόσμον ἐλήλυθα , ἵνα οἱ μὴ βλέποντες βλέψωσι , καὶ οἱ βλέποντες τυφλοὶ γένωνται . » Καὶ δὴ καὶ τῶν Φαρισαίων ἐπιφθεγγομένων · « Μὴ καὶ ἡμεῖς τυφλοί ἐσμεν ; » - « Εἰ τυφλοὶ ἦτε , φησὶν , οὐκ εἴχετε ἀμαρτίαν · νῦν δὲ λέγετε , ὅτι Βλέπομεν , διὰ τοῦτο ἡ ἁμαρτία ὑμῶν μένει . » Ὁ μὲν γὰρ εἰδὼς ἑαυτὸν ἐξ ἀγνοίας τυφλὸν , συνῆκέν τε τὸ πάθος , καὶ θᾶττον χωρεῖ ποὸς τὸν ἰατρὸν , καὶ τοῦ φωτὸς ἐπιζητεῖ τὴν ἀπόλαυσιν , καὶ ποὸς ἐκεῖνο σπεύδει , καὶ τῆς φιλανθρώπου διὰ τοῦτο προνοίας καταξιοῦται , ταῖς σελασφόροις αὐτῆς ἀκτῖσι
Lemmas: ῥῆμα ὠφέλεια ὁ ἀκοή ἀνοίγω Ἀθέλοντας , οὔτε πρός οὕτως θεοπρεπής θαῦμα λαμπηδών ὁ ὀφθαλμός ἀναπετάννυμι βούλομαι . Διὸ καί ὁ προφήτης ὁ κωφός αὐτός καί τυφλός οὐ ἀλλαχόθεν , ἐκ δέ ὁ ἴδιος μοχθηρία περίειμι διαμαρτύρομαι , « παχύνω , ρηοὶ , ὁ καρδία ὁ λαός οὗτος . » καί ἐπεί ὁ Καρδία αὐτός παχύνω , διά οὗτος καί ὁ οὖς βαρύς ἀκούω , καί ὁ ὀφθαλμός αὐτός καμμύω εἶτα μηδ´ ἀνανήφω οὗτος ἐθέλω δηλόω ὁ ικουσιον πήρωσις , ἐπάγω · « μὴ ποτός ὁράω ὁ ὀφθαλμός , καί ὁ εἰμί ἀκούω , καί ὁ Καρδία συνίημι καί ἐπιστρέφω , καί ἰάομαι αὐτός . » παχύνω τοιγάρ ὁ Καρδία , διά οὗτος βαρύς ἀκούω , καί ὁ ὀφθαλμός αὐτός καμμύω . καμμύω δέ ὁ ὀφθαλμός , καί ὁ οὖς βαραίνω , μήποτε ὁράω ὁ ὀφθαλμός , καί ὁ οὖς ἀκούω . καί οὗτος δέ ὁ πήρωσις ἑκών ὑπό ἔρχομαι , ἵνα μή ἐπιστρέφω ὁ τηλικόσδε πάθος ὁ ἴασις τυγχάνω . οὕτως μέν ὀν σαφῶς ὁ προφήτης ὁ τυφλώττω καί κωφεύω ὁ αἴτιος ὁ Ἰουδαϊκός ἀνάπτω γνώμη καί προαίρεσις , ἀλ οὐ Θεός ψῆφος οὐμενοῦν οὐ εἰσάγω , οὗτος ὁ Ἰουδαῖος ἐπιφέρω . ὥσπερ δέ κατά ἐκεῖνος καιρός ὁ Ἰουδαῖος ὁ ἀγνώμων ὁ προφήτης στηλιτεύω , λέγω , μήτε ὁ ὀφθαλμός ἐθέλω διανοίγω , μήτε πρός ἀκοή παρέχω ὁ ἄτη πρός ὁ σωτηρία αὐτός , καί θεοπρεπής διδασκαλία , ἐκ δέ ὁ συνήθης αὐτός ἁμαρτάνω , μάλιστα δέ ὁ τύφω , καί ὁ ἀλαζονεία , καί ὁ πρός ὁ πλάνη μᾶλλον ἢ ὁ εὐσέβεια ῥέπω · μύω τε ὁ ὄμμα , καί ὁ ἀκοή συνόχωκα , αὐτός ἑαυτοῦ τυφλός καί κωφός ακεργαζομενω · καί ὁ χαλεπός , οὕτως πάθος ἑαυτοῦ βλέπω ὁ ἄλλος μᾶλλον νομίζω , καί ὁ ὁ οίηση φλεγμαίνω πάθος . διότι νομομαθής τε δοκέω , καί ὁ προφήτης ὁ φωνή , ὅς πλέω αὐτός ὁ κατηγορία ἐπιτείνω , ὁ ] χέλος περιφέρω , διό καί ἀνίατος αὐτός ὁ νόσος κατασκευάζω . ἐντεῦθεν ὁ μέν Σωτήρ ὁ ἐκ γεννητός τυφλός δείκνυμι ὁράω , ὁ δέ ὁ θεομάχος γλῶσσα ἀντί ὁ θυσιάζω εἰς ὕβρις κινέω , « εἰς κρίμα , φημί , ἐγώ εἰς ὁ κόσμος ἔρχομαι , ἵνα ὁ μή βλέπω βλέπω , καί ὁ βλέπω τυφλός γίγνομαι . » καί δή καί ὁ Φαρισαῖος ἐπιφθέγγομαι · « μή καί ἐγώ τυφλός εἰμί ; » - « εἰμί τυφλός εἰμί , φημί , οὐ ἔχω ἁμαρτία · νῦν δέ λέγω , ὅτι βλέπω , διά οὗτος ὁ ἁμαρτία σύ μένω . » ὁ μέν γάρ εἰδοί ἑαυτοῦ ἐκ ἄγνοια τυφλός , συνίημι τε ὁ πάθος , καί ταχύς χωρέω ποιός ὁ ἰατρός , καί ὁ φάος ἐπιζητέω ὁ ἀπόλαυσις , καί ποιός ἐκεῖνος σπεύδω , καί ὁ φιλάνθρωπον διά οὗτος πρόνοια καταξιόω , ὁ σελασφορέω αὐτός ἀκτίς