cogPG.PG101 460
εἰ βούλει δὲ καὶ τὴν περιστερὰν μετὰ τὸ ξηρανθῆναι τὴν γῆν πρὸς τὸν Νῶε ἀναστρέψασαν · τότε διαπορείτωσαν , καὶ εἰ μετὰ τὸν ἄῤῥητον καὶ παρθένιον τόκον , ἀνδρὸς ὁμιλίαν ἡ Παρθένος ἐμελέτησεν . Εἰ δὲ μὴ κατ´ ἐπιστολὴν ἔγραφον , πλείους ἂν , Θεοῦ διδόντος , τὰς ἀποδείξεις σοι παρεθέμεθα · ἀλλ´ ἱκανὰ καὶ ταῦτα οἷς μὴ μετὰ τῆς ἀγνοίας καὶ ἡ διάνοια προσαπώλετο . Τὰ δ´ ἄλλα , ψυχῇ καὶ σώματι ἔῤῥῳσο . αʹ . Εἰ μηδεὶς τῶν ἀδικούντων , καὶ ὅλως ἁμαρτανόντων , κατὰ χεῖρας εἶχε φθάνουσαν τὴν δίκην , ἀλλὰ καὶ πάντες οἱ τῆς ἀρετῆς ἐργάται , τὸν βίον ἔτριβον ἐν σπααλαιπωρίᾳ , οὐκ ἄν σοι λίαν ἀτόπως ὁ περὶ προνοίας λόγος ἐχώλευεν . Ἐπεὶ δὲ πολλοὶ καὶ τῶν τὴν κακίαν μετιόντων , παρ´ αὐτὰς τὰς πράξεις ὤφθησαν τὰς δίκας δεδωκότες , καὶ τῶν ἀρετῇ ῥυθμιζομένων εὐπαθοῦντές εἰσιν ἐγνωσμένοι , πῶς οὐκ ἀνόητος ἡ κατὰ τῆς προνοίας ἐπίνοια ; Εἰ δ´ ὅτι μὴ πάντες ἐνταῦθα κομίζονται τὰ ἐπίχειρα , τοῦτό σε κατ´ αὐτῆς ἀνερεθίζει , ἴσθι ὡς δι´ ὧν ἔγνως αὐτῇ μάχεσθαι , μᾶλλον αὐτῆς ἀνακηρύττεις ἐ , μετὰ τῆς σοφίας , τὸ ἄμαχον · εἰ γὰρ πάντες ἐν τῷ νῦν αἰῶνι , οἱ μὲν τὰς Είθύνας εἰσεπράττοντο τῶν ἡμαρτημένων ἐ , οἱ δὲ , ἐφ´ οἷς εἴλοντο τὰ ἀμείνω , δόξης καὶ τιμῆς ἀπήλαυον καὶ εὐδαιμονίας , μάτην τε ἂν τὸ ἐκεῖθεν κριτήριον συνειστήκειπερ ἐστὶ τῆς ἀνωτάτω Θεοῦ σοφίας καὶ κηδεμονίας ] , καὶ βίαιον ἄλλως καὶ ἀκούσιον ἡ τοῦ κακοῦ φυγὴ ἀπεδείκνυτο · δεδοικότων , ὡς εἰκὸς , πῶς πλημμελεῖν ἐγνωκότων , τὴν παραυτίκα τιμωρίαν · καὶ οὐχὶ γνώμης ἀγαθῆς αἱρέσει , δειλίᾳ δὲ μᾶλλον ἀπὸ τῆς κακίας διασπωμένων . Ἀλλά γε δὴ καὶ μισθαρνίᾳ καὶ οὐκ ἀρετῆς ἔ , τῆς ἀρετῆς ἐτύγχανεν ἂν ἡ ἐργασία · καὶ οὐκέτι διάκρισις τῶν σπουδαίων καὶ τῶν φαύλων ἐγεγόνει · οὐδὲ τισὶ μὲν , ἵνα τῆς ἐκεῖθεν τύχωσι βασιλείας , καὶ ἵνα Δεσποτικὰς συντηρήσωσιν ἐντολὰς , ἡ ἀρετῆς πρᾶξις , καὶ ἡ ταύτης χρῆσις ἐξ ἔρωτος θείου , τισὶ δὲ ἵνα τὸν παρόντα βίον ἐν ἀπολαύσει διανύσωσι καὶ εὐδαιμονίᾳ . βʹ . Ἄλλως τε καὶ τὸ πάντων κάλλιστον τοῖς ἀγῶνας λέγω ἐφ´ οἷς οἱ δίκαιοι μαλιστα στεφανοῦνται , ἀναιθτ
Lemmas: εἰμί βούλομαι δέ καί ὁ περιστερά μετά ὁ ξηραίνω ὁ γῆ πρός ὁ Νῶε ἀναστρέφω · τότε διαπορεω , καί εἰμί μετά ὁ ἄρρητος καί παρθένιον τόκος , ἀνήρ ὁμιλία ὁ Παρθένος μελετάω . εἰμί δέ μή κατ´ ἐπιστολή γράφω , πλείων εἄν , Θεός δίδωμι , ὁ ἀποδείκνυμι σύ παρατίθημι · ἀλ ἱκανός καί οὗτος ὅς μή μετά ὁ ἄγνοια καί ὁ διάνοια προσαπόλλυμι . ὁ δδʹ ἄλλος , Ψυχή καί σῶμα ῥώννυμι . ὅς . εἰμί μηδείς ὁ ἀδικέω , καί ὅλως ἁμαρτάνω , κατά χείρ ἔχω φθάνω ὁ δίκη , ἀλλά καί πᾶς ὁ ὁ ἀρετή ἐργάτης , ὁ βίος τρίβω ἐν σπααλαιπωριον , οὐ ἄν σύ λίαν ἄτοπος ὁ περί πρόνοια λόγος χωλεύω . ἐπεί δέ πολύς καί ὁ ὁ κακία μέτειμι , παρ´ αὐτός ὁ πρᾶξις ὁράω ὁ δίκη δίδωμι , καί ὁ ἀρετή ῥυθμίζω εὐπαθέω εἰμί γιγνώσκω , πῶς οὐ ἀνόητος ὁ κατά ὁ πρόνοια ἐπίνοια ; εἰμί δδʹ ὅτι μή πᾶς ἐνταῦθα κομίζω ὁ ἐπίχειρα , οὗτος σύ κατ´ αὐτός ἀνερεθίζω , εἰμί ὡς δις ὅς γιγνώσκω αὐτός μάχομαι , μᾶλλον αὐτός ἀνακηρύσσω εἰ , μετά ὁ σοφία , ὁ ἄμαχος · εἰμί γάρ πᾶς ἐν ὁ νῦν αἰών , ὁ μέν ὁ εὐθύνω εἰσπράσσω ὁ ἁμαρτάνω εἰ , ὁ δέ , ἐφίημι ὅς εἴλω ὁ ἀγαθός , δόξα καί τιμή ἀπηλαύω καί εὐδαιμονία , μάτην τε εἄν ὁ ἐκεῖθεν κριτήριον συνίστημι εἰμί ὁ ἄνω2 Θεός σοφία καί κηδεμονία ] , καί βίαιος ἄλλως καί ἀεκούσιος ὁ ὁ κακός φυγή ἀποδείκνυμι · δείδω , ὡς εἰκός , πῶς πλημμελέω γιγνώσκω , ὁ παραυτίκα τιμωρία · καί οὐ γνώμη ἀγαθός αἵρεσις , δειλία δέ μᾶλλον ἀπό ὁ κακία διασπάω . ἀλλά γε δή καί μισθαρνία καί οὐ ἀρετή ἔ , ὁ ἀρετή τυγχάνω εἄν ὁ ἐργασία · καί οὐκέτι διάκρισις ὁ σπουδαῖος καί ὁ φαῦλος γίγνομαι · οὐδέ τις μέν , ἵνα ὁ ἐκεῖθεν τυγχάνω βασίλεια , καί ἵνα δεσποτικός συντηρέω ἐντολή , ὁ ἀρετή πρᾶξις , καί ὁ οὗτος χρῆσις ἐκ Ἔρως θεῖον , τις δέ ἵνα ὁ πάρειμι βίος ἐν ἀπολαύω διανύω καί εὐδαιμονία . βε . ἄλλος τε καί ὁ πᾶς καλῶς ὁ ἀγών λέγω ἐφίημι ὅς ὁ Δίκαιος μάλιστα στεφανόω , ἀναιθτ