cogPG.PG101 394
Κλλην δὲ πάτριον , καὶ τὴν λοιπήν τε καὶ κυκλικήν · ἰερατικὴν μὲν οὕν ἡνίκα τὸν Αἰγόκερων ὁ ἤλιος παρμὺν , εἰς αὔξησιν ἄγει τὴν ἡμέραν . Αὕτη δὲ συμπίπτει πρὸς ἀκρίβειαν μὲν κατὰ τὸν καλούμενον Αεκέμβριον μῆνα · πρὸς αἴσθησιν δὲ καὶ μάλιστα Ῥωμαίοις , εἰς τὸν Ἰανουάριον διαβαίνει . Τὴν δὲ πάτριον ὁ τῶν μηνῶν καλούμενος Μάρτιος ἀπεκληΚροῦτο · ὅτε καὶ ὅπλων κίνησίς τε καὶ παρασκευὴ ἐπεδείκνυτο Ῥωμαίοις . Τὸν δέ γε Σεπτέμβριον μῆνα κυκλική τε καὶ πολιτικὴ ψῆφος , ὃ τὸ σὸν φιλόπονον ἐπεζήτησεν , ἀρχὴν ἀπέφηνε τοῦ ἐνιαυτοῦ . Ὁ καὶ γλῶσσα μὲν Ἑλληνίζουσα καλεῖν ἐπινέμησιν οἶδε , Ῥωμαῖοι δὲ ἰνδικτιῶνα · καὶ ταύτην τὸ μὲν παλαιὸν , πενταετηρίδος χρόνος ἀνεκύκλου , ὃν καὶ λοῦστρον κατρίως ἐκάλουν . Ἔπειτα δὲ τιμῶντες Ἄρη τὸν , ὥς φασι , πάτριον αὐτοῖς · ἐπεὶ τῶν ἀστέρων οὗτος πενκεκαιδεκαετίᾳ ἐλάχιστον δρόμον ἀνύων τὸν ἴδιον πεμαιοῦται κύκλον , ἰσόχρονον ἔθεντο καὶ τὴν ἐπινέμησιν ἤτοι τὴν ἰνδικτιῶνα θέσπισμα τελεῖσθαι · ἀλλὰ ταύτην μὲν τὴν αἰτίαν , ὡς ἂν ἡ ἐκείνων ἀρχαιότης φαίη , ὁ θεολογικὸς αὐτῶν καὶ κρύφιος ὑπογράφει τρόπος . Οὐ πόῤῥω δὲ ταύτης καὶ ἡ λέγουσα , ὅτι τὴν Ισημερινὴν ὥραν πεντεκαίδεκα μορίοις τισὶ μαθὼν ἐγγὺς περιγραφομένην ὁ αὐταρχήσας Αὔγουστος Ῥωμαίων , καὶ τὴν ἀνακύκλησιν τοῦ ἐνιαυτοῦ εἰς σὸν αὐτὸν ἀριθμὸν ἐδικαίωσε περιορίζειν . Πολιτικώτερον δ´ ἂν λξγοιεν καὶ οἱ διότι τοσούτοις ἔτεσιν Ἀντωνίῳ συνυπατευκότι τήν τε τῶν κοινῶν πραγμάτων μεταχείρισιν ἔσχεν · εἶτα καὶ μάχην συνῆψε , καὶ τὸ κατ´ αὐτοῦ τρόπαιον εἶλεν , ὅτε καὶ μηνὸς ἱσταμένου Σεπτεμβρίου ἡ Αἵγυπτος αὐτῷ δορυάλωτος κατέστη . Ἐτέλουν μὲν οὖν καθ´ ἑκάστην ἀρχὴν ἐνιαυτοῦ ἰδιαζούσας τε θυσίας καὶ τελετὰς , τιμῶντες καὶ ἱλασκόμενοι οὓς ἐνόμιζον αὐτοὶ θεούς · μάλιστα δὲ κατὰ τὸν Σεπτέμβριον μῆνα λαμπρότερον αὐτοῖς καὶ οιλοτιμότερον ἐπράττετο ταῦτα . Κβʹ . Ἐπεὶ οὖν τῆς παλαιᾶς Ῥώμης ἡ νέα τὸν κλῆρον ὑπῆλθε καὶ κοινὸν ἐκτήσατο τὸ κράτος , μετέστησε δὲ τοῦ σεβάσματος τὸ πλάνον εἰς τὴν εὐσεβῆ τε καὶ Θεῷ πρέπουσαν λατρείαν , συμμεθίστησι καὶ τὰς δαιμονίους τελετὰς καὶ θυσίας εἰς εὐσεβούσας τε ταῖς θεοπρεπεῖς ἀγιστείας . Καὶ διὰ τοῦτο τὴν πρώτην τοῦ Σεπτεμβρίου μηνὸς λιτανείαις τε δημοτελέσι καὶ ταῖς ἄλλαις ἱλαστηρίοις εὐχαῖς νόμον ἔθετο τὸν εὐ ἐέιλεοῦσθαι , παρεῖναί τε τὸν ἀρχιερέα τοῖς τελουμένοις , τῶν ἱλαστηρίων καὶ σωτηρίων προηγούμενον ἱρουργιῶν τε καὶ θυμάτων . Ἡ δέ γε ἐπωνυμία τοῦ ἐνιαυσίου κύκλου ἡ μὲν Ῥωμαϊζουσα φωνὴ τὸ μήνυμα σημαίνει · μηνύει γὰρ ἡ ἀρχὴ τὴν περίοδον · καὶ τοῦτο αὐτοῖς ἐστιν ἰνδικτιών . Ἡ δὲ Ἑλλὰς Κφερωνύμως ἔθηκε τὴν ἐπινέμησιν . Οὐ γὰρ εἰς ἀπαράβατον καὶ ὡρισμένον βάρος τὸ παλαιὸν οἱ φόροι ταῖς ὑπηκόοις ἐτάττοντο , ἀλλ´ ἡ τῶν καρπῶν γένεσις τὴν σύνταξιν αὐτοῖς ἐφιλανθρωπεύετο · σπανίζουσα μὲν γὰρ ἠλάφρυνεν , εὐθηνοῦσα δὲ οὐκ ἐβάρυνε · καὶ
Lemmas: Κλλην δέ πάτριος , καί ὁ λοιπός τε καί κυκλικός · ἱερατικός μέν οὖν ἡνίκα ὁ αἰγόκερως ὁ ἥλιος Πάρμυς , εἰς αὔξησις ἄγω ὁ ἡμέρα . Ἄτη δέ συμπίπτω πρός ἀκρίβεια μέν κατά ὁ καλέω Αεκέμβριον μείς · πρός αἴσθησις δέ καί μάλιστα Ῥωμαῖος , εἰς ὁ Ἰανουάριος διαβαίνω . ὁ δέ πάτριος ὁ ὁ μείς καλέω Μάρτιος ἀποκληρόω · ὅτε καί ὅπλον κίνησις τε καί παρασκευή ἐπιδείκνυμι Ῥωμαῖος . ὁ δέ γε Σεπτέμβριος μείς κυκλικός τε καί πολιτικός ψῆφος , ὅς ὁ σός φιλόπονος ἐπιζητέω , ἀρχή ἀποφαίνω ὁ ἐνιαυτός . ὁ καί γλῶσσα μέν ἑλληνίζω καλέω ἐπινέμησις οἶδα , Ῥωμαῖος δέ ινδικτιώνα · καί οὗτος ὁ μέν παλαιός , πενταετηρίς χρόνος ἀνακυκλόω , ὅς καί λοῦστρον κατρίως καλέω . ἔπειτα δέ τιμή Ἄρης ὁ , ὅς φημί , πάτριος αὐτός · ἐπεί ὁ ἀστήρ οὗτος πενκεκαιδεκαετίᾳ μικρός δρόμος ἀνύω ὁ ἴδιος πεμαιουος κύκλος , ἰσόχρονος τίθημι καί ὁ ἐπινέμησις ἤτοι ὁ ινδικτιώνα θέσπισμα τελέω · ἀλλά οὗτος μέν ὁ αἴτιος , ὡς εἄν ὁ ἐκεῖνος ἀρχαιότης φημί , ὁ θεολογικός αὐτός καί κρύφιος ὑπογράφω τρόπος . οὖον πόρρω δέ οὗτος καί ὁ λέγω , ὅτι ὁ ἰσημερινός ὥρα πεντεκαίδεκα μόριον τις μανθάνω ἐγγύς περιγράφω ὁ αὐταρχέω Αὔγουστος Ῥωμαῖος , καί ὁ ἀνακύκλησις ὁ ἐνιαυτός εἰς σός αὐτός ἀριθμός δικαιόω περιορίζω . πολιτικός δδʹ εἄν λέγω καί ὁ διότι τοσοῦτος ἔτος Ἀντώνιος συνυπατεύω ὁ τε ὁ κοινός πρᾶγμα μεταχείρισις ἔχω · εἶτα καί μάχη συνάπτω , καί ὁ κατ´ αὐτός τρόπαιον αἱρέω , ὅτε καί μείς ἵστημι Σεπτέμβριος ὁ Αἴγυπτος αὐτός δορυάλωτος καθίστημι . τελέω μέν οὖν καθ´ ἕκαστος ἀρχή ἐνιαυτός ἰδιάζω τε θυσία καί τελετή , τιμή καί ἱλάσκομαι ὅς νομίζω αὐτός θεός · μάλιστα δέ κατά ὁ Σεπτέμβριος μείς λαμπρός αὐτός καί οιλοτιμοτερος πράσσω οὗτος . κβʹ . ἐπεί οὖν ὁ παλαιός Ῥώμη ὁ νέος ὁ κλῆρος ὑπέρχομαι καί κοινός κτάομαι ὁ κράτος , μεθίστημι δέ ὁ σέβασμα ὁ πλάνος εἰς ὁ εὐσεβής τε καί Θεός πρέπω λατρεία , συμμεθίστημι καί ὁ δαιμόνιος τελετή καί θυσία εἰς εὐσεβέω τε ὁ θεοπρεπής ἁγιστεία . καί διά οὗτος ὁ πρῶτος ὁ Σεπτέμβριος μείς λιτανεία τε δημοτελής καί ὁ ἄλλος ἱλαστήριος εὐχή νόμος τίθημι ὁ εὕω εἴλω , πάρειμι τε ὁ ἀρχιερεύς ὁ τελέω , ὁ ἱλαστήριος καί Σωτηρίων προηγούμενος ἱρουργιῶν τε καί θῦμα . ὁ δέ γε ἐπωνυμία ὁ ἐνιαύσιος κύκλος ὁ μέν ῥωμαΐζω φωνή ὁ μήνυμα σημαίνω · μηνύω γάρ ὁ ἀρχή ὁ περίοδος · καί οὗτος αὐτός εἰμί ἰνδικτιών . ὁ δέ Ἑλλάς κφερωνυμαω τίθημι ὁ ἐπινέμησις . οὖον γάρ εἰς απαράβατος καί ὁρίζω βάρος ὁ παλαιός ὁ φόρος ὁ ὑπήκοος τάσσω , ἀλ ὁ ὁ καρπός γένεσις ὁ σύνταξις αὐτός φιλανθρωπεύομαι · σπανίζω μέν γάρ ἐλαφρύνω , εὐθηνέω δέ οὐ βαρύνω · καί