cogPG.PG101 261
ἀμφισβητημάτων , ὡς τοῖς τηνικαῦτα συζετοῦσιν ἔδοξεν , οὐδὲν ἄπορον ὑπολιποῦσα προελήλυθε · καὶ τὰρ αἱ μὲν κατὰ Πλάτωνα ἰδέαι ἰδιαζούσης ἐπισκέψεως ἔτυχον , ἐπεὶ μηδὲ κατηγορεῖσθαι τῶν ἀτόμων αὗται δύνανται · οὐ γὰρ τοῦτο νῦν ἐρῶ , ὡς τὸ προῦσἰστάνειν τύπους τῶν παραχθησομένων καὶ ὁμοιώματα τεχνίτου μέν ἐστιν , ἀσθενοῦντος δὲ δημιουργεῖν ἀπλῇ προσβολῇ τὸ βουλόμενον , οὔθ᾽´ ὡς ἐνταῦθα τὸ ζητεῖν . τῶν ὑφισταμένων παραδείγματα ἐπ´ ἄπειρον ἐξ ἀνάγκης διαβιβάζει τῶν πλαττομένων τὴν πρόοδον · τὸ μὲν γὰρ παντελῶς ἐστι τῆς περὶ τὸ Θεῖον ἀνάξιον ὑπολήψεως , τὸ δὲ καὶ καθ´ ἑαυτὸ τῶν ταῖς διανοίαις ἀναπλασθέντων συμπροάγει τὴν ἀναίρεσιν . Ἀλλ´ οὖν εἰ καί τις δοίη τοὺς τύπους ἑκάστης ἰδιότητος ἐκεῖθεν ἀπομάττεσθαι τὰ καθέκαστα , ὑπὸ κατηγορίαν ἐκείνων ἄγειν ταῦτα οὐχ εὑρήσει λόγον συνᾴδοντα . Οὐδὲ γὰρ ἂν εἴη τὸ ἐσφραγισμένον σφραγίζον , οὐδὲ τῷ τὴν ὁμοιότητα παρεχομένῳ ταυτὸν , ὃ κατὰ μετοχὴν ταύτην παρεδέξατο · οὐδὲ τὰ ἐν τῇ τοῦ θείῳ τυπωθέντα διανοίᾳ καὶ στάσιν ἀκίνητόν τε καὶ ἀκλόνητον , εἴπερ ὅλως ἔνεστιν , εὐμοιρηκότα τῶν ἐν ῥοῇ τε καὶ ἀποῤῥοῇ διαπαντὸς φερομένων οὐδαμῶς ἂν δύναιτο ῥηθῆναι κατηγορούμενα · παμπόλλη γὰρ ἡ διαφορὰ καὶ ἐξ αὐτῆς δὲ τῆς σχέσεως ἢ συααφείας τινὰ τρόπον παρέχει τὸ διάφορον , ἀναφαίε . ται Καὶ γὰρ ὁ τοῦ αἰτίου καὶ αἰτιατοῦ λόγος , μάλι . στά γε κατὰ τὸ δημιουργικόν τε καὶ παραδειγματικὸν προῖὼν ἐν τῇ τῆς σχέσεως συναφείᾳ τὸ τῆς ὑπάρξεως παραλλάττον λαμπρῶς ἐπιδείκνυσιν . Εἰ δ ἐφ´ ὧν ἃ συνάπτειν τῇ τῶν ὀνομάτων ὁμοιότητι τὰ δηλούμενα δοκεῖ , ταῦτα πολλὴν ἀνομολογεῖσθαι ποιεῖ τὴν διάστασιν , ἃ μηδὲ συναφείασι προβάλλεται ῥῆμα , μηδ´ ἑνώσεως ἐνδείκνυσθαι παρέχεται ἀφορμὴν , πῶς ἂν εἰς ταυτὸν συνενεχθείη μὴ πεφυκότα συνιένοι μηδ´ ἐφ´ ὧν ἡ συνάφεια διασώζειν δύναται τὸ οἰκεῖον ἀνόθευτον δίκαιον · Τοιαύταις αἱ Πλατωνικαὶ ἰδίαι πεοινοίαις ἐξητάζοντο , πολλῶν ὄντων καὶ παλαιστέρων λόγων συνεφαπτομένων ἡμῶν τῷ βουλήματι . α . Τὰ δὲ παρὰ τὰς Πλατωνικὰς ἰδέας γένη καὶ εἴδη , εἰ καὶ τὴν γένεσιν ἐκ διαφόρου διανοίας καὶ ἐπιβολῆς ἔσχον τε καὶ προεληλύθεσαν , παραλλάττουσί γε τῇ συστάσει · καὶ τὰ μὲν ἐπὶ τοῖς πολλοῖς , τὰ δὲ ἐν τοῖς πολλοῖς οἱ χαριέστερον φιλοσοφοῦντες καλεῖν ἐφιλοτιμήσαντο · ἀλλ´ οὖν πρός γε τὸ κατηγορεῖσθαι τὴν χρείαν ἐπ´ ὀλίγον ἔχουσι παραλλάττουσαν · ἤρκεσε τοιγαροῦν περὶ ἑκατέρου τούτων ἡαὐτὴ διὰ τῶν ἐξεταστικῶν λόγων βάσανός τε καὶ διάκρισις . Καί γε περὶ μὲν τῶν ἀσωμάτων ὑποστάσεων ὅτι μηδ´ ἔρις ἦν παλαιὰ , θᾶττον , ὅτι καὶ τὰ κατηγίορχούμενα γένη καὶ εἴδη τῆς ἀσωμάτου φύσεως μετέχει , συνεκεχώρητο · ἡ δὲ πολλὴ προῆλθεν φιλονεικία περὶ τῶν τριχῆ διαστατῶν ὑποστάσεων καὶ σωμάτων ὄντων τε καὶ καλουμένων , ἆρά γε χρὴ τὰ τούτων γένη καὶ εἴδη σώματα καλεῖν , ἢ ὡς κρείττω τῆς αἰσθήσεως ταῦτα καθεστηκότα τῆς τῶν ἀσωμάτων λήξεως θετέον . Ἀλλὰ τότε μὴ εἰς ἀκρίβειάν τε περὶ τούτων διείλεκται καὶ δευτέρας οὐκ ἐδόκει τοῖς ἁκροαδσιότης
Lemmas: ἀμφισβήτημα , ὡς ὁ τηνικαῦτα συζητέω δοκέω , οὐδείς ἄπορος ὑπολείπω προέρχομαι · καί ἄρα ὁ μέν κατά Πλάτων ἰδέα ἰδιάζω ἐπίσκεψις τυγχάνω , ἐπεί μηδέ κατηγορέω ὁ ἄτομος οὗτος δύναμαι · οὖον γάρ οὗτος νῦν εἴρω , ὡς ὁ προῦσἰστάνειν τύπος ὁ παράγω καί ὁμοίωμα τεχνίτης μέν εἰμί , ἀσθενέω δέ δημιουργέω ἁπλόος προσβολή ὁ βούλομαι , οὔθ᾽´ ὡς ἐνταῦθα ὁ ζητέω . ὁ ὑφίστημι παράδειγμα ἐπι ἤπειρος ἐκ ἀνάγκη διαβιβάζω ὁ πλήσσω ὁ πρόοδος · ὁ μέν γάρ παντελῶς εἰμί ὁ περί ὁ θεῖον ἀνάξιος ὑπόληψις , ὁ δέ καί καθ´ ἑαυτοῦ ὁ ὁ διάνοια ἀναπλάσσω συμπροάγω ὁ ἀναίρεσις . Ἀλ οὖν εἰμί καί τις δήω ὁ τύπος ἕκαστος ἰδιότης ἐκεῖθεν ἀπομάσσω ὁ καθέκαστα , ὑπό κατηγορία ἐκεῖνος ἄγω οὗτος οὐ εὑρίσκω λόγος συνᾴδω . οὐδέ γάρ εἄν εἰμί ὁ σφραγίζω σφραγίζω , οὐδέ ὁ ὁ ὁμοιότης παρέχω τατός , ὅς κατά μετοχή οὗτος παραδέχομαι · οὐδέ ὁ ἐν ὁ ὁ θεῖον τυπόω διάνοια καί στάσις ἀκίνητος τε καί ἀκλόνητος , εἴπερ ὅλως ἔνειμι , εὐμοιρέω ὁ ἐν ῥοή τε καί απορροή διαπαντός φέρω οὐδαμῶς εἄν δύναμαι εἴρω κατηγορέω · πάμπολυς γάρ ὁ διαφορά καί ἐκ αὐτός δέ ὁ σχέσις ἢ συααφείας τις τρόπος παρέχω ὁ διάφορος , ἀναφαῖος . ὁ καί γάρ ὁ ὁ αἴτιος καί αἰτιατός λόγος , μάλι . ἕκαστος γε κατά ὁ δημιουργικός τε καί παραδειγματικός προῖων ἐν ὁ ὁ σχέσις συνάφεια ὁ ὁ ὕπαρξις παραλλάσσω λαμπρῶς ἐπιδείκνυμι . εἰμί δ ἐφίημι ὅς ὁ συνάπτω ὁ ὁ ὄνομα ὁμοιότης ὁ δηλόω δοκέω , οὗτος πολύς ἀνομολογέομαι ποιέω ὁ διάστασις , ὁ μηδέ συναφίημι προβάλλω ῥῆμα , μηδ´ ἕνωσις ἐνδείκνυμι παρέχω ἀφορμή , πῶς εἄν εἰς τατός συμφέρω μή φύω συνίημι μηδ´ ἐφίημι ὅς ὁ συνάφεια διασῴζω δύναμαι ὁ οἰκέω ἀνόθευτος Δίκαιος · τοιοῦτος ὁ Πλατωνικός ἴδιος πεοινοια ἐξετάζω , πολύς εἰμί καί παλαιστερεω λόγος συνεφάπτομαι ἐγώ ὁ βούλημα . ὅς . ὁ δέ παρά ὁ πλατωνικός ἰδέα γένος καί εἶδος , εἰμί καί ὁ γένεσις ἐκ διάφορος διάνοια καί ἐπιβολεύς ἔχω τε καί προέρχομαι , παραλλάσσω γε ὁ σύστασις · καί ὁ μέν ἐπί ὁ πολύς , ὁ δέ ἐν ὁ πολύς ὁ χαρίεις φιλοσοφέω καλέω φιλοτιμέομαι · ἀλ οὖν πρός γε ὁ κατηγορέω ὁ χρεία ἐπι ὀλίγος ἔχω παραλλάσσω · ἀρκέω τοιγάρ περί ἑκάτερος οὗτος ἑαυτοῦ διά ὁ εξεταστικός λόγος βάσανος τε καί διάκρισις . καί γε περί μέν ὁ ἀσώματος ὑπόστασις ὅτι μηδ´ Ἔρις εἰμί παλαιός , ταχύς , ὅτι καί ὁ κατηγιορχουμην γένος καί εἶδος ὁ ἀσώματος φύσις μετέχω , συγχωρέω · ὁ δέ πολύς προέρχομαι φιλονικία περί ὁ τριχῆ διαστατός ὑπόστασις καί σῶμα εἰμί τε καί καλέω , ἆρα γε χρή ὁ οὗτος γένος καί εἶδος σῶμα καλέω , ἢ ὡς ἀγαθός ὁ αἴσθησις οὗτος καθίστημι ὁ ὁ ἀσώματος λῆξις θετέος . ἀλλά τότε μή εἰς ἀκρίβεια τε περί οὗτος διαλέγω καί δύο οὐ δοκέω ὁ ακροαδσιοτω