cogPG.PG101 589
ἀποκεκληρωμένον τοῖς βασιλεῦσιν ἀμφίασμα , ὃ καὶ αὐτὸ ἔφερε τὴν ὀνομασίαν τής ἱερατικῆς στολῆς , καὶ τοῦτο κατ´ ἐκεῖνο καιροῦ περιβεβλῆσθαι τὸν βασιλέα ΕΡΩΤΗΣΙΣ Σἰ Δʹ . Τί ἔπραττεν Ἀδὰμ ἐν παραδείσῳ ; ΑαμΙΩ μαΓαΔίοο εοοτἰ . ΟεΩ . ἰΙ , Τ . Ἐν δὲ τῷ παραδείσῳ τεθεὶς ὁ Ἀδὰμ οὐκ ἀργὸν οὐδὲ ἄπρακτον ἐπολιτεύετο βίον , ἀλλ´ ἀρετῆς μὲν ἐπεμελεῖτο , τοῖς δὲ κατ´ αὐτὴν ἔργοις ἐνησχολεῖτο · διὸ καὶ ἡνίκα τοῦ φύλαξ εἶναι τῆς ἀρετῆς καὶ τῶν δεδομένων ἐξέστη , τοῦ παραδείσου τὴν ὑπερορίαν κατεδικάσθη · μέσον δὲ τοῦ παραδείσου τὸ ξύλον · διότι ζωῆς ἦν ξύλον · καὶ ἀναλογίαν τινὰ ἐπέχει πρὸς τὴν καρδίαν · ὥσπερ οὖν αὕτη ἐν μέσῳ τῷ τοῦ ζώου καταβέβληται σώματι , οὕτω κἀκεῖνο ζωῆς ὑπάρχον , ξύλον μέσον ἐπεφύτευτο τοῦ παραδείσου · εἰ δέ σοι φίλον καὶ ὁ ἀναγωγικὸς λόγος , ἡ γενικωτάτη , φασὶν , ἀρετὴ ἐν τῷ λογικῷ θεωρουμένη ζώῳ , ὥσπερ ἀπὸ μέσης τινὸς ἀκρωρείας ἐπὶ πᾶσαν διαχεῖται πρᾶξιν · καὶ καθ´ ὃν τρόπον ἡ ζωὴ ἐκ μέσου τινὸς χωρίου προχεομένη , πάντα τὰ τοῦ ζώου μέρη ζωογονεῖ τε καὶ συνέχει , οὕτω καὶ αὕτη ἐκ μέσης . τινὸς οἱονεὶ πηγῆς προῖοῦσα ἄρδει τε καὶ ἐκτρέφει καὶ τὰς ὑποβεβηκυίας αὐτῇ λοιπάς ἀρετάς . Ἐγγὺς δ´ ἂν εἴη διανοεῖν , μέσον εἰρῆσθαι τοῦ παραδείσου τὸ τῆς ζωῆς πεφυτεῦσθαι ξύλον , ὅτι καὶ Χριστὸς ἡ ζωὴ ἡμῶν ἐν μέσῳ τῆς γῆς τὸν ὑπὲρ ἡμῶν ἐδέξατο σταυρόν · καὶ γὰρ εἰς τὸ μεσαίτατον φασὶ τῆς γῆς τὸ ζωηφόρον ξύλον , τὸν σταυρὸν παγῆναι · τὸ δὲ ἔύλον τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρὸν εἴρηται μὲν , οὐδεὶς δὲ χῶρος αὐτῴ ἁποτέτακται · διατί ; διότι ἡ κακία χῶραν οὐκ ἔχει , ἀλλὰ τῇ ἀρετῇ παρυφίσταται · ἄμεινον δὲ μετὰ ταῦτα περὶ τούτου διαληπτέον . ΕΡΩΤΗΣΙΣ Σἰ Εʹ . Ἐς.ωλανοόζόόονως αμωκο · κεί σρδς δσπεφωνν ἐδνειο ὁδμνόσς ΕΙἱα α Μαίο . . Ρ . ὲθ , α . ὅθ.Βε εαοτΝοίο αλί νεερετιοο . Εαοᾶ . Π , β Ρευιοι . κνι , β . Πρὸς ἑσπέραν δὲ ἐθύετο ὁ ἀμνὸς , ὅτι τύπον προδιέγραφε τοῦ ἀληθινοῦ ἀμνοῦ καὶ ποιμένος Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν · ἐπὶ δυσμαῖς γὰρ τῶν αἰώνων καὶ ὁ πλάστης τὸν ὑπὲρ ἡμῶν ἑκούσιον ὑπέστη θάνατον · πλησιφαοῦς δὲ τῆς σελήνης οὔσης προσήγετο τὸ θῦμα · ἐπεὶ καὶ ὁ τοῦ γένους ἡμῶν Σωτὴρ οὐκ ἄνθρωπος μόνον ἐχρημάτιζεν , ἀλλὰ καὶ Θεός · καὶ τύπον μὲν τῆς Θεότητος φέρει τὸ φῶς , τὸ δὲ σεληνιακὸν σῶμα τῆς προσληφθείσης σαρκός · πλὴν ἐπειδὴ κατὰ τὴν κοσμογένειαν ὁλοκλήρῳ φωτὶ καταλαμπομένη ἡ σελήνη λαμβάνει τὴν προαγωγὴν , ὁ δὲ τοῦ Σωτῆρος ὑπὲρ τοῦ γένους θάνατος ἀνανέωσίν τε καὶ ἀνακαίνισιν ἐπραγματεύετο τοῦ παντὸς , εἰκότως ἡ σελήνη τὸ φῶς . ἀμείωτον κατ´ ἐκεῖνο καιροῦ παρέχειν ὑπὸ τοῦ πάντα σοφῶς οἰκονομοῦντος ἀπετάχθηΕΡΩΤΗΣΙΣ Σιϛʹ . Τί ἐστι , « Θήσω τὸ τόξον μου ἐν τῇ νεφέλῃ ;; ΕΔια α ΜαιοΒ . Τ , ὅθδι,-ΕαρίααίῖοΙΙΟρη . κ , . Τὸ δὲ ἐν τῆ νεφέλη τόξον Ἐλλήνων μὲν παῖδες φυσικόν τι νομίζουσιν ἔργον , καὶ ἀφ´ οὗ νεφέλαι καὶ ἥλιος , κἀκεῖνο τὴν σύστασιν λαμβάνει · τῷ δέ γε θεοοωιοωΟϛς
Lemmas: ἀποκληρόω ὁ βασιλεύς ἀμφίασμα , ὅς καί αὐτός φέρω ὁ ὀνομασία ὅς ἱερατικός στολή , καί οὗτος κατ´ ἐκεῖνος καιρός περιβάλλω ὁ βασιλεύς ἐρώτησις θεός δέ . τις πράσσω Ἀδάμ ἐν παράδεισος ; ΑΩ Δαμαίος εἰμί . Ω . ἰΙ , Τ . ἐν δέ ὁ παράδεισος τίθημι ὁ Ἀδάμ οὐ ἀργός1 οὐδέ ἄπρακτος πολιτεύω βίος , ἀλ ἀρετή μέν ἐπιμελέομαι , ὁ δέ κατ´ αὐτός ἔργον ἐνασχολέω · διό καί ἡνίκα ὁ φύλαξ εἰμί ὁ ἀρετή καί ὁ δίδωμι ἐξίστημι , ὁ παράδεισος ὁ ὑπερορία καταδικάζω · μέσος δέ ὁ παράδεισος ὁ ξύλον · διότι ζωή εἰμί ξύλον · καί ἀναλογία τις ἐπέχω πρός ὁ Καρδία · ὥσπερ οὖν οὗτος ἐν μέσος ὁ ὁ ζῷον καταβάλλω σῶμα , οὗτος ἐκεῖνος ζωή ὑπάρχω , ξύλον μέσος φυτεύω ὁ παράδεισος · εἰμί δέ σύ φίλος καί ὁ ἀναγωγικός λόγος , ὁ γενικός , φημί , ἀρετή ἐν ὁ λογικός θεωρέω ζῷον , ὥσπερ ἀπό μέσος τις ἀκρώρεια ἐπί πᾶς διαχέω πρᾶξις · καί καθ´ ὅς τρόπος ὁ ζωή ἐκ μέσος τις χωρίον προχέω , πᾶς ὁ ὁ ζῷον μέρος ζωογονέω τε καί συγχέω , οὗτος καί οὗτος ἐκ μέσος . τις οἱονεί πηγή πρόειμι ἄρδω τε καί ἐκτρέφω καί ὁ ὑποβαίνω αὐτός λοιπός ἀρετή . ἐγγύς δδʹ εἄν εἰμί διανοέομαι , μέσος εἴρω ὁ παράδεισος ὁ ὁ ζωή φυτεύω ξύλον , ὅτι καί Χριστός ὁ ζωή ἐγώ ἐν μέσος ὁ γῆ ὁ ὑπέρ ἐγώ δέχομαι σταυρός · καί γάρ εἰς ὁ μέσος φημί ὁ γῆ ὁ ζωηφόρος ξύλον , ὁ σταυρός πήγνυμι · ὁ δέ ἰάλλω ὁ γιγνώσκω καλός καί πονηρός εἴρω μέν , οὐδείς δέ χῶρος αὐτός ἁποτάζω · διατί ; διότι ὁ κακία χώρα οὐ ἔχω , ἀλλά ὁ ἀρετή παρυφίστημι · ἀγαθός δέ μετά οὗτος περί οὗτος διαληπτέον . ἐρώτησις θεός εἰ . ες.ωλανοοζοοοναω αμωκο · κύ σρδς δσπεφωνν ἐνδέω ὁδμνόσς Εἱ ὅς Μάιος . . Ρ . εθʹ , ὅς . Βίθος εαοτΝοίο ἅλς νεερετιοο . Εαοᾶ . Π , Β Ρευιοι . κνις , Β . πρός ἑσπέρα δέ θύω ὁ ἀμνός , ὅτι τύπος προδιαγράφω ὁ ἀληθινός ἀμνός καί ποιμήν Χριστός ὁ Θεός ἐγώ · ἐπί δυσμή γάρ ὁ αἰών καί ὁ πλάστης ὁ ὑπέρ ἐγώ ἑκούσιος ὑφίστημι θάνατος · πλησιφαής δέ ὁ σελήνη εἰμί προσάγω ὁ θῦμα · ἐπεί καί ὁ ὁ γένος ἐγώ Σωτήρ οὐ ἄνθρωπος μόνος χρηματίζω , ἀλλά καί Θεός · καί τύπος μέν ὁ θεότης φέρω ὁ φάος , ὁ δέ σεληνιακός σῶμα ὁ προσλαμβάνω σάρξ · πλήν ἐπεί κατά ὁ κοσμογένεια ὁλόκληρος φάος καταλάμπω ὁ σελήνη λαμβάνω ὁ προαγωγή , ὁ δέ ὁ Σωτήρ ὑπέρ ὁ γένος θάνατος ἀνανέωσις τε καί ἀνακαίνισις πραγματεύομαι ὁ πᾶς , εἰκότως ὁ σελήνη ὁ φάος . ἀμείωτος κατ´ ἐκεῖνος καιρός παρέχω ὑπό ὁ πᾶς σοφός οἰκονομέω ἀπετάχθηΕΡΩΤΗΣΙΣ Σιϛʹ . τις εἰμί , « τίθημι ὁ τόξον ἐγώ ἐν ὁ νεφέλη ;; ΕΔια ὅς ΜαιοΒ . Τ , οθδι,-εαριααιιοιιοραω . Κ , . ὁ δέ ἐν τῆ νεφέλη τόξον Ἕλλην μέν παῖς φυσικός τίς νομίζω ἔργον , καί ἀφή ὅς νεφέλη καί ἥλιος , ἐκεῖνος ὁ σύστασις λαμβάνω · ὁ δέ γε θεοοωιοωΟϛς