cogPG.PG101 279
Πῶς γνωμικὸν θέλημα ἔχει , ἢ σοφισματώδης ὁ λόγος ὁ τὸ ὁμοφυὲς ἄτομον τῶν ἄλλων καθ´ ἕκαστα διαστέλλων Καὶ ἐκ τοῦ συνομολογεῖν μηδενὶ τῶν ἄλλων ἀτόμων ταὐτὸν εἶναι τῇ ὑποστάσει μηδὲ τοῖς ἄλλοις ἰδιώμασι τὸν προκείμενον . Ἐκ τούτου καὶ τῆς κοινῆς ἰ αὐτῶν ἀποστερεῖν φύσεως , καὶ τὸ γνωμικὸν αὐτοῦ θέλημα μὴ λέγειν ἀνθρώπινον εἶναι . Ἐκ πολλῶν γὰρ ἀφορμῶν ὁ παραλογισμὸς οὗτος τὴν κοινὴν φύσιν ἀποστήσει καὶ διαχωρίσει , τῶν ὑπ´ αὐτῇ τελοῦν των καὶ ἐμπεριεχομένων ἀτόμων αὐτῆς τῷ προσρήματι . Δι´ ὅπερ οὐχ ὁμοίως ὁ λόγος οὗτος ἔχει καὶ δ τὸ ! γνωστικὸν ἐπὶ Χριστοῦ μὴ παραδεχόμενος θέλημα . Ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν ἀνθρώπων ἕνα λαβὼν ὁμολογουμένως τῶν καθ´ ἕκαστον γνωμικὸν ἔχειν θέλημα ἐκ τῆς πρὸς τὰ λοιπὰ τῶν ὁμοειδῶν ἑτερότητος , τὴν κοινὴν φύσιν παραγράφεται · ὅπερ ἐστὶ σεσοφισμένον , καὶ ἀνακόλουθον συλλογίσασθαι . Ἐπὶ δὲ τοῦ Χυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ πρῶτον μὲν ζητοῦμεν τέως εἰ ὅλως δεῖ λέγειν γνωμικὸν αὐτῷ προσεῖναι θέλημα , καὶ οὐκ ἔστι λαβεῖν ὑποστάσεις τῷ τοῦ Χριστοῦ περιεχομένας ὀνόματι . Ἔτι δὲ ἐπὶ μὲν τῶν ἀνθρώπων ἔστιν εἶπεῖν ὅτε τὸ ἐνυπάρχον αὐτοῖς γνῳμικὸν θέλημα καθὸ μὲν ταῖς ὑποστάσεσιν διακέκῤιται , οὐκ ἔστιν ἔτερον ἑτέρῳ ταυτὸν , καθὸ δὲ εἰς μίαν φύσιν συνεισάγεται , οὐδὲν λέγεσθαι καὶ ἀνθρώπινον καὶ ταὐτόν . Ἐπὶ δὲ τοῦ Χριστοῦ οὐχ ἕξει τις τὸ ὅμοιον εἰπεῖν , οὐ γάρ ἐστιν οὐ τι κοινὸν λαβεῖν ἐπὶ Χριστοῦ , δύο γὰρ συνιστῶσι τὴν ὑπόστασιν φύσεις , ἀλλ´ οὐ μία . Καὶ οὐκ ἔστιν εἰπεῖν τὸ γνωμικὸν θέλημα · καθὸ μὲν τόδε οὐκ ἔστι ταύτόν Εἷς γὰρ ὁ Χριστὸς , καὶ ἓν αὐτοῦ τὸ πρόσωπον , καὶ μία ἡ ὑπόστασις , μήτε ὁμοταγεῖς καὶ συνωνύμους ἔχων ὡς Χριστῷ συντεταγμένας ὑποπ . στάσεις · μήτε τι κοινῶς ἐπ´ αὐτοῦ λεγόμενον . ὅ Εύναιτ´ ἂν καὶ ἐτέροις ἐναρμόζεσθαι . Ὢς τε διαμένει τὸ ἑπόμενον ἄπορον ἄλυτον , ὅπερ τί ποτ´ ἂν εἴη διηπόρει τὸ γνωμικὸν θέλημα , μήτε ἀνθρώπινον μήτε θεῖον δυνάμενον εἶναι , . μήτε ὀνομαεεσθαι . Δεύτερον μὲν οὖν ἐστι τὸ εἰρημένον ἐπιχείρημα , . μὴ δεῖν ἐπὶ Χριστοῦ λέγειν γνωμικὸν ὑπάρχειν , ἢ ἀνθρώπινον ὑποστατικὸν θέλημα . Τρίτον δὲ εἰ λέγεται ἐπὶ Χριστοῦ ἀνθρώπινον θέλημα
Lemmas: Πῶς γνωμικός θέλημα ἔχω , ἢ σοφισματώδης ὁ λόγος ὁ ὁ ὁμοφυής ἄτομος ὁ ἄλλος καθ´ ἕκαστος διαστέλλω καί ἐκ ὁ συνομολογέω μηδείς ὁ ἄλλος ἄτομος αὐτός εἰμί ὁ ὑπόστασις μηδέ ὁ ἄλλος ἰδίωμα ὁ πρόκειμαι . ἐκ οὗτος καί ὁ κοινός εἷς αὐτός ἀποστερέω φύσις , καί ὁ γνωμικός αὐτός θέλημα μή λέγω ἀνθρώπινος εἰμί . ἐκ πολύς γάρ ἀφορμή ὁ παραλογισμός οὗτος ὁ κοινός φύσις ἀφίστημι καί διαχώρισις , ὁ ὑπό αὐτός τελέω ὁ καί ἐμπεριέχω ἄτομος αὐτός ὁ πρόσρημα . Δις ὅσπερ οὐ ὁμοίως ὁ λόγος οὗτος ἔχω καί δ ὁ ! γνωστικός ἐπί Χριστός μή παραδέχομαι θέλημα . ἐπί μέν γάρ ὁ ἄνθρωπος εἷς λαμβάνω ὁμολογουμένως ὁ καθ´ ἕκαστος γνωμικός ἔχω θέλημα ἐκ ὁ πρός ὁ λοιπάς ὁ ὁμοειδής ἑτερότης , ὁ κοινός φύσις παραγράφω · ὅσπερ εἰμί σοφίζω , καί ἀνακόλουθος συλλογίζομαι . ἐπί δέ ὁ χυριον ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός πρῶτος μέν ζητέω τέως εἰμί ὅλως δεῖ λέγω γνωμικός αὐτός πρόσειμι θέλημα , καί οὐ εἰμί λαμβάνω ὑπόστασις ὁ ὁ Χριστός περιέχω ὄνομα . ἔτι δέ ἐπί μέν ὁ ἄνθρωπος εἰμί εἶίπω ὅτε ὁ ἐνυπάρχω αὐτός γνωμικόν θέλημα καθό μέν ὁ ὑπόστασις διακρίνω , οὐ εἰμί ἕτερος ἕτερος τατός , καθό δέ εἰς εἷς φύσις συνεισάγω , οὐδείς λέγω καί ἀνθρώπινος καί αὐτός . ἐπί δέ ὁ Χριστός οὐ ἔχω τις ὁ ὅμοιος εἶπον , οὖον γάρ εἰμί οὖον τίς κοινός λαμβάνω ἐπί Χριστός , δύο γάρ συνίστημι ὁ ὑπόστασις φύσις , ἀλ οὖον εἷς . καί οὐ εἰμί εἶπον ὁ γνωμικός θέλημα · καθό μέν ὅδε οὐ εἰμί αὐτός εἷς γάρ ὁ Χριστός , καί εἷς αὐτός ὁ πρόσωπον , καί εἷς ὁ ὑπόστασις , μήτε ὁμοταγής καί συνώνυμος ἔχω ὡς Χριστός συντάσσω ὑποπ . στάσις · μήτε τίς κοινῶς ἐπι αὐτός λέγω . ὅς Εύναιτ´ εἄν καί ἕτερος ἐναρμόζω . Ὤς τε διαμένω ὁ ἕπω ἄπορος ἄλυτος , ὅσπερ τίς ποτ εἄν εἰμί διαπορέω ὁ γνωμικός θέλημα , μήτε ἀνθρώπινος μήτε θέω δύναμαι εἰμί , . μήτε ὀνομάζω . Δεύτερος μέν οὖν εἰμί ὁ εἴρω ἐπιχείρημα , . μή δήω ἐπί Χριστός λέγω γνωμικός ὑπάρχω , ἢ ἀνθρώπινος ὑποστατικός θέλημα . Τρίτος δέ εἰμί λέγω ἐπί Χριστός ἀνθρώπινος θέλημα