cogPG.PG101 463
μίαν οὐσίαν καὶ θεότητα ἐν ὑποστάσεσι καὶ προσώποις τρισὶ λατρεύων καὶ προσκυνῶν , τὴν τῶν Χριστιανῶν θεολογίαν τούτοις συγκεφαλαιούμενος ἀνακήρυττε . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΡΟΑʹ ὥς δεῖ νοεῖν τὸ περὶ τὸν Ἰὼβ εἰρημένον · « Κε αραθείη ἡ ἡμέρα ἐν ᾗ ἐγεννήθην ; » Καταρᾶται τὴν ἡμέραν τῆς γενέσεως αὐτοῦ ὁ Ἰὼβ τά τε ἄλλα καὶ οὐ τοσοῦτον ὅτι τοῖς λογισμοῖς ἐκυμαίνετο · μή ποτ´ ἄρα εἴη ἐπὶ τοσοῦτον πλημμελείας ἐληλακὼς ὡς τοσαύτην ὀργὴν Θεοῦ κινῆσαι κατ´ αὐτοῦ · τουτέστιν , Εἰς τοσοῦτον ἐξώκειλα τῶν Δεσποτικῶν ἐντολῶν ὥστε λαθεῖν μὲν ἐμὲ τὸ μέγεθος τοῦ κακοῦ , εἰς τοσοῦτον δὲ παροξῦναι τὸ μακρόθυμον καὶ φιλάνθρωπον τοῦ Θεοῦ , ὥστε καὶ τοσαύτης ὁργῆς ἔνοχον ἐμὲ κριθῆναι καὶ τηλικαύτας ἀπαιτεῖσθαι δί κας . Ἐπικατάρατος ἡ ἡμέρα ἐκείνη ὥστε οὐκ ἀγαν ακτήσεως ἦν ὑπὲρ ὧν ἔπασχεν ἡ ἀρὰ , ἀλλὰ θρήνων καὶ ἐλεεινολογίας ὑπὲρ ὧν ἐδόκει λυπῆσαι τὸν Θεόν · καὶ τοῦτο παρίστησι σαφῶς ἡ δεσποτικὴ φωνὴ πρὸς αὐτὸν ἐν οἷς φησιν · « οἴει με ἄλλως σοι κεχρηματικέναι ἢ ἵνα ἀναφανῇς δίκαιος ; » ἀντὶ τοῦ , Οὐκ ἔστι σοι τῶν ἡμαρτημένων ἀπαίτησις τὰ πάθη ἐν ἷς ἐναθλεῖν παρεχωρήθης · ἀλλὰ γυμνασία μὲν τῆς ἀρετῆς · ἐπάθλων δὲ καὶ μειζόνων στεφάνων ἢ κατὰ τὰς ὀδύνας καὶ πληγὰς προξενοῦντα τὴν ἀμοιβήν . Οὐκοῦν οὐκ ὁργὴν ἐκχέων ὑπαχθῆναί σε συνεχώρησα ταῖς τοσαύταις ποιναῖς , ἀλλ´ ἵνα μᾶλλον ἡ σὴ λαμπρότερον ἀναφανῇ ἀρετὴ , καὶ κατὰ τοῦ κοινοῦ τῆς φύσεως ἡμῶν ἐχθροῦ ἀριστεύων καὶ τροπαιοφορῶν πᾶσιν ἐπιδειχθῇς · καταρᾶται δὲ τῆς γενέσεως τὴν ἡμέραν · οὐδὲ τοῦτο ἀπλῶς , ἀλλὰ ἐπειδὴ κατὰ ταύτην τὴν ἡμέραν λαμπραῖς ἑστιάσεσιν ἐφιλοφρονεῖτο τοὺς ψκειωμένους εἰς φιλίαν αὐτῷ καὶ ἄλλως προσγενεῖς · εἰκὸς δὲ τρυφῶντας καὶ τοῖς διὰ θεαμάτων τινῶν ἀκουσμάτων τέρψεσι καὶ ἡδοναῖς ψυχαγωγεῖν ἑαυτοὺς , δι´ ὤν τέρπεται μὲν ἀκοὴ , τέρπεται δὲ ὄψις · βασιλέων γὰρ συνεστιωμένων , εἰκὸς ἦν καὶ τὰ τοιαῦτα συνεισάγεσθαι τῇ πανδαισίᾳ · διὰ τοῦτο ἄρα λογισμοὶ συνετάραττον αὐτὸν , μήποτε ταῦτα μισητὰ γεγονότα τῷ Θεῷ τὴν ὀργὴν ἐκίνησαν κατ´ αὐτοῦ · διὰ τοῦτο τῆς γενέσεως τὴν ἡμέραν ἐπαρᾶται , τουτέστιν ἐν ᾗ τὸν τόνον τῆς ψυχῆς καὶ τὸ συνεστραμμένον καὶ νεῦον πρὸς ἑαυτὸ εἰς τρυφὴν ἐδίδου διαῤῥεῖν , καὶ πρὸς τὰς ἐπιπολαίους ταύτας ὑπομειδιᾶν ἡδονάς · εἰ δὲ καὶ τὴν ἀρὰν διὰ χειλέων προῆγεν , ἵνα μὴ τοῖς πολλοῖς ἀναισθήτως δόξῃ τὴν φοβεράν ἐκείνην φέρειν συμφορὰν , οὐδέν ἐστιν ἐννοεῖν ἀπεικός · φέρει γὰρ τὴν ἀράν οὐ κατά τινος ὑφεστηκότος πράγματος , ἀλλὰ μετὰ τὸ γενέσθαι μηδαμῶς ὑφεστῶτος · καὶ εἴη ἅν ᾑ ἀρὰ καὶ τὸ μέγεθος τοῦ πάθους καὶ τὴν συναίσθησιν τῶν ἀλγεινῶν ἐπίδηλον ποιουμένη · καὶ τὸν ἐπαρώμενον μηδεμιᾶς ἔνοχον πλημμελείας ἀποφαίνουσα · κατὰ γὰρ τῶν ἀνυπάρκτων ἦν αὐτῷ ἡ ἀγανἀκτησις · εἰ δέ τις αὐτὸν φήσειε καὶ τῆς Δεσποτικῆς ἀποφάσεως ἀναμνησθέντα τοῦτο εἰπεῖν . οὐκ ἂν πόῤῥω θεοφιλοῦς γνώμης ἐνεχθείη · ποίας ἀποφέσεως ; ἣν ἀφῆκε κατὰ τῆς Εὔας , ἡνίκα κοινοωνὸν
Lemmas: εἷς οὐσία καί θεότης ἐν ὑπόστασις καί πρόσωπον τρεῖς λατρεύω καί προσκυνέω , ὁ ὁ Χριστιανός θεολογία οὗτος συγκεφαλαιόω ἀνακηρύσσω . ἐρώτησις ῥοή ὅς δεῖ νοέω ὁ περί ὁ Ἰώβ εἴρω · « κε ἀράομαι ὁ ἡμέρα ἐν ὅς γεννάω ; » καταράομαι ὁ ἡμέρα ὁ γένεσις αὐτός ὁ Ἰώβ ὁ τε ἄλλος καί οὖον τοσοῦτος ὅτι ὁ λογισμός κυμαίνω · μή ποτ ἄρα εἰμί ἐπί τοσοῦτος πλημμέλεια ἐλαύνω ὡς τοσοῦτος ὀργή Θεός κινέω κατ´ αὐτός · τουτέστιν , εἰς τοσοῦτος εξοκέλλω ὁ δεσποτικός ἐντολή ὥστε λανθάνω μέν ἐγώ ὁ μέγεθος ὁ κακός , εἰς τοσοῦτος δέ παροξύνω ὁ μακρόθυμος καί φιλάνθρωπον ὁ Θεός , ὥστε καί τοσοῦτος ἑοργή ἔνοχος ἐγώ κρίνω καί τηλικόσδε ἀπαιτέω Ζεύς καί . ἐπικατάρατος ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ὥστε οὐ ἄγαν ακτήσεως εἰμί ὑπέρ ὅς πάσχω ὁ ἀρά , ἀλλά θρῆνος καί ελεεινολόγηση ὑπέρ ὅς δοκέω λυπέω ὁ Θεός · καί οὗτος παρίστημι σαφῶς ὁ δεσποτικός φωνή πρός αὐτός ἐν ὅς φημί · « οἴομαι ἐγώ ἄλλως σύ χρηματίζω ἢ ἵνα ἀναφαίνω δίκαιος ; » ἀντί ὁ , οὐ εἰμί σύ ὁ ἁμαρτάνω ἀπαίτησις ὁ πάθος ἐν Ἴς ἐναθλέω παραχωρέω · ἀλλά γυμνασία μέν ὁ ἀρετή · ἔπαθλον δέ καί μείζων στέφανος ἢ κατά ὁ ὀδύνη καί πληγάς προξενέω ὁ ἀμοιβή . οὐκοῦν οὐ ὀργή ἐκχέω ὑπάγω σύ συγχωρέω ὁ τοσοῦτος ποινή , ἀλ ἵνα μᾶλλον ὁ σός λαμπρός ἀναφαίνω ἀρετή , καί κατά ὁ κοινός ὁ φύσις ἐγώ ἐχθρός ἀριστεύω καί τροπαιοφορέω πᾶς ἐπιδείκνυμι · καταράομαι δέ ὁ γένεσις ὁ ἡμέρα · οὐδέ οὗτος ἀπλόος , ἀλλά ἐπεί κατά οὗτος ὁ ἡμέρα λαμπρός ἑστίασις φιλοφρονέομαι ὁ ψκειωμένους εἰς φίλιος αὐτός καί ἄλλως προσγίγνομαι · εἰκός δέ τρυφάω καί ὁ διά θέαμα τις ἄκουσμα τέρψις καί ἡδονή ψυχαγωγέω ἑαυτοῦ , δις εἰμί τέρπω μέν ἀκοή , τέρπω δέ ὄψις · βασιλεύς γάρ συνεστιάω , εἰκός εἰμί καί ὁ τοιοῦτος συνεισάγω ὁ πανδαισία · διά οὗτος ἄρα λογισμός συνταράσσω αὐτός , μήποτε οὗτος μισητός γίγνομαι ὁ Θεός ὁ ὀργή κινέω κατ´ αὐτός · διά οὗτος ὁ γένεσις ὁ ἡμέρα ἐπαράομαι , τουτέστιν ἐν ὅς ὁ τόνος ὁ Ψυχή καί ὁ συστρέφω καί νεύω πρός ἑαυτοῦ εἰς τρυφή δίδωμι διαρρέω , καί πρός ὁ ἐπιπόλαιος οὗτος ὑπομειδιάω ἡδονή · εἰμί δέ καί ὁ ἀρή διά χεῖλος προάγω , ἵνα μή ὁ πολύς ἀναισθήτως δόξα ὁ φοβερός ἐκεῖνος φέρω συμφορά , οὐδείς εἰμί ἐννοέω ἀφίημι · φέρω γάρ ὁ ἀρά οὖον κατά τις ὑφίστημι πρᾶγμα , ἀλλά μετά ὁ γίγνομαι μηδαμῶς ὑφίστημι · καί εἰμί ὅς ὁ ἀρά καί ὁ μέγεθος ὁ πάθος καί ὁ συναίσθησις ὁ ἀλγεινός ἐπίδηλος ποιέω · καί ὁ ἐπαράομαι μηδείς ἔνοχος πλημμέλεια ἀποφαίνω · κατά γάρ ὁ ἀνύπαρκτος εἰμί αὐτός ὁ ἀγανάκτησις · εἰμί δέ τις αὐτός φημί καί ὁ δεσποτικός ἀπόφασις ἀναμιμνῄσκω οὗτος εἶπον . οὐ εἄν πόρρω θεοφιλής γνώμη φέρω · Ποίας ἀποφέσεως ; ὅς ἀφίημι κατά ὁ Εὔα , ἡνίκα κοινοωνος