cogPG.PG101 141
Καὶ τοῦτο οὐ μόνον κατὰ τοὺς ἱεροὺς ἡμῶν Λόγους πολλάκις ὁρᾶται πραττόμενον , ἀλλὰ καὶ ὅσοις αὐτὸς ὁ θεῖος , καὶ καθαρὸς τῆς εὐσεβείας περίβολος συντηρῆται · καίτοι περὶ πολλοῦ τῶν λόγων οὗτοι τὴν σοφίαν εἰσὶν ἄγοντες . Οὐκοῦν οὐδὲ τὰ παιδία τις ἐπιτάττει νόμος ὡρισμένων προσώπων , καὶ τὴν πρὸς τοὺς ἄλλους ἀποκεκριμένην ἐπιζητεῖν ἀνταπόδοσιν · ἱκανὰ γὰρ καὶ τὴν τῶν ἀορίστων ἀναδεδειγμένα τάξι τῆς παραβολῆς ἀναπληρῶσαι τὸ βούλημα Ὁ μὲν οὖν σκοπὸς τῆς Δεσποτικῆς παραβολῆς , καὶ ὁμοιώσεως σαφής τε λίαν , καὶ δῆλος , ὡς τό γε Ἰουδαίων ἔθνος ἐπιδεῖξαι βούλεται , ὁ μήτε τοῖς θέλ · ψουσι καὶ εὐφραίνειν , τοῦτ´ ἔστι τῇ ἐθίμῳ , καὶ ἐπιπολαζούσῃ διαίτῃκαίτοι δέον τῷ ὁμοίῳ ἐπικλίν · σθαί τε , καὶ συνεφέλκεσθαι τὸ λυσιτελοῦν ἠθέλησεν · δρέψασθαι · οὔτε διὰ τοῦ ἀνακεχωρηκότος τῶν πολλῶν , καὶ συνεσταλμένου βίουκαίπερ δυσωπεῖν οἷδε καὶ εὐλαβεστέρους ἀπεργάζεσθαι τὸ παράδοξον · ὰλλὰ ὡς ὑπ´ οὐδενὸς τούτιων ἐπεστράφησαν , τὸ ἀκόλαστον αὐτῶν , καὶ δυσάγωγον πρὸς εὐσέβειαν ἀπο σθαι καὶ ἀποσείσασθαι . Καὶ τὴν πειθὼ δὲ συνυφαίνει τὸν ἔλεγχον ἐπιφέρουσαν , ὡς μὴ μετανοοῦντες τῶν Ἰουδαίων ὁ δῆμος πᾶσαν ἀπολογίαν , καὶ συγγνώμην ἑαυτοῖς περικόπτουσι . ς Ταῦτα μὲν δὴ πράττουσιν ἡ παραβολὴ τὰ λοιπὰ τῶν ὀνομάτων τε καὶ πραγμάτων , ὅσα μηδὲν τῶν ἀναγκαίων , καὶ πρὸς σωτηρίαν ἐκκαλουμένων προξενεῖ , οὐδὲ σεμνύνεται πολυπραγμονεῖν . Ἐπεί τινες οἱ τὸν καύσωνα τῆς ἡμέρας , καὶ τὸν παγετὸν τῆς νυκτὸς ἐπὶ τοῖς θείοις ἔργοις ἐμψύχως διενεγκόντες · τοῖς δὲ μετ´ αὐτοὺς ἐλθοῦσι μιμήσασθαι βάσκανον , καὶ πονηρὸν ὀφθαλμὸν , ἐφ´ οἷς μετέσχον τῶν ἴσων , ἐπιβάλλοντες ; Τίς δὲ « ὁ τῆς ἀδικίας κριτὴς ὁ Θεὸν μὴ φοβούμενος , καὶ ἄνθρωπον μὴ ἐντρεπόμενος · » εἶτα τῆς χήρας καταβοώσης εἰς οἰκτιρμοὺς διαλύιών τὴν ἀπόνοιαν ; Τούτων γὰρ ἑκάτερον μὴ μετὰ πολλῆς τῆς παρεκβολῆς καὶ ἀδολεσχίας , οὐ μὲν οὖν οὐκ ἔστι προσώπῳ περιωρισμένῳ ἐναρμόσασθαι . Ἀλλὰ « αἱ παρθένοι , αἱ μὲν πέντε μωραὶ , αἱ δὲ πέντε φρόνιμοι , » τίνος προσώπου ὡρισμένου εἰκονίσουσιν ; Ὁ χρόνος δὲ , καθ´ ὃν αἱ μὲν εἰσῆλθον , αἱ δὲ τοῦ νυμφῶνος ἀπεκλείσθησαν , τίς ποτ´ ἂν εἴη ; Ὁ γὰρ τῆς κοινῆς κρίσεως οὔπω ἐφέστηκεν . Καὶ πολλοῖς ἄλλοις ὁ ζητῶν ὡρισμένα πρόσωπα , καὶ πράγματα , καὶ κατατεμαχίζειν φιλοτιμούμενος τὰς παραβολὰς , περιενεχθείη ἂν τὴν διάνοιαν , καὶ ἀπορήματα , οὐ τοσοῦτον τῶν παραβολῶν τοῦτο παρεχομένων , ὅσον τῆς περιεργίας , καὶ ἀτόπου λεπτολογίας εἰς ἀμαθίαν μᾶλλον , ἀλλὰ οὐκ εἰς εὕρεσιν ἀποτελευτώσης . Τίνες δὲ πάλιν οἱ μὴ διδόντες τῶν κερατίων μετασχεῖν « τῷ εἰς μακρὰν ἀποδημήσαντι πόλιν , καὶ τὰς πατρῷα καταναλώσαντι ἀσώτως ; » Οί μίσθιοι δὲ οοωσοργΟϛ
Lemmas: καί οὗτος οὖον μόνος κατά ὁ ἱερός ἐγώ Λόγος πολλάκις ὁράω πράσσω , ἀλλά καί ὅσος αὐτός ὁ θεῖος , καί καθαρός ὁ εὐσέβεια περίβολος συντηρέω · καίτοι περί πολύς ὁ λόγος οὗτος ὁ σοφία εἰμί ἄγω . οὐκοῦν οὐδέ ὁ παιδίον τις ἐπιτάσσω νόμος ὁρίζω πρόσωπον , καί ὁ πρός ὁ ἄλλος ἀποκρίνω ἐπιζητέω ἀνταπόδοσις · ἱκανός γάρ καί ὁ ὁ ἀόριστος ἀναδείκνυμι τάξις ὁ παραβολή ἀναπληρόω ὁ βούλημα ὁ μέν οὖν σκοπός ὁ δεσποτικός παραβολή , καί ὁμοίωσις σαφής τε λίαν , καί δῆλος , ὡς ὁ γε Ἰουδαῖος ἔθνος ἐπιδείκνυμι βούλομαι , ὁ μήτε ὁ θέλα · ψουσι καί εὐφραίνω , τοῦτος εἰμί ὁ ἐθιμον , καί ἐπιπολάζω διαιτάω δήω ὁ ὅμοιος ἐπικλίνω · ἕπομαι τε , καί συνεφέλκω ὁ λυσιτελέω ἐθέλω · δρέπω · οὔτε διά ὁ ἀναχωρέω ὁ πολύς , καί συστέλλω βίουκαίπερ δυσωπέω οἶδα καί εὐλαβής ἀπεργάζομαι ὁ παράδοξος · ἀλλά ὡς ὑπό οὐδείς τουτία ἐπιστρέφω , ὁ ἀκόλαστος αὐτός , καί δυσάγωγος πρός εὐσέβεια ἀπος ἕπομαι καί ἀποσείω . καί ὁ πειθώ δέ συνυφαίνω ὁ ἔλεγχος ἐπιφέρω , ὡς μή μετανοέω ὁ Ἰουδαῖος ὁ δῆμος πᾶς ἀπολογία , καί συγγνώμη ἑαυτοῦ περικόπτω . Σ οὗτος μέν δή πράσσω ὁ παραβολή ὁ λοιπάς ὁ ὄνομα τε καί πρᾶγμα , ὅσος μηδείς ὁ ἀναγκαῖος , καί πρός σωτηρία ἐκκαλέω προξενέω , οὐδέ σεμνύνω πολυπραγμονέω . ἐπεί τις ὁ ὁ καύσων ὁ ἡμέρα , καί ὁ παγετός ὁ νύξ ἐπί ὁ θεῖον ἔργον ἔμψυχος διαφέρω · ὁ δέ μετέ αὐτός ἔρχομαι μιμέομαι βάσκανος , καί πονηρός ὀφθαλμός , ἐφίημι ὅς μετέχω ὁ ἴσος , ἐπιβάλλω ; Τῖς δέ « ὁ ὁ ἀδικία κριτής ὁ θεός μή φοβέω , καί ἄνθρωπος μή ἐντρέπω · » εἶτα ὁ χήρα καταβοάω εἰς οἰκτιρμός διαλύιών ὁ ἀπόνοια ; οὗτος γάρ ἑκάτερος μή μετά πολύς ὁ παρεκβολή καί ἀδολεσχία , οὖον μέν οὖν οὐ εἰμί πρόσωπον περιορίζω ἐναρμόζω . ἀλλά « ὁ παρθένος , ὁ μέν πέντε μωρός , ὁ δέ πέντε φρόνιμος , » τίς πρόσωπον ὁρίζω εἰκονίζω ; ὁ χρόνος δέ , καθ´ ὅς ὁ μέν εἰσέρχομαι , ὁ δέ ὁ νύμφη ἀποκλείω , τίς ποτ εἄν εἰμί ; ὁ γάρ ὁ κοινός κρίσις οὔπω ἐφίστημι . καί πολύς ἄλλος ὁ ζητέω ὁρίζω πρόσωπον , καί πρᾶγμα , καί κατατεμαχίζω φιλοτιμέομαι ὁ παραβολή , περιφέρω εἄν ὁ διάνοια , καί ἀπόρημα , οὖον τοσοῦτος ὁ παραβολή οὗτος παρέχω , ὅσος ὁ περιεργία , καί ἄτοπος λεπτολογία εἰς ἀμαθία μᾶλλον , ἀλλά οὐ εἰς εὕρεσις ἀποτελευτάω . τίνω δέ πάλιν ὁ μή δίδωμι ὁ κερατωνία μετέχω « ὁ εἰς μακράν ἀποδημέω πόλις , καί ὁ πατρῷος καταναλίσκω ἄσωτος ; » οἷ μίσθιος δέ οοωσοργΟϛ