cogPG.PG101 441
κρίσις οὐκ εἰς τὸ παράλογον ὑπεσύρετο , τοῦ δὲ τόχον προελθόντος , καὶ τοῦ βρέφους ἐγνωσμένου , ποῦ καιρὸν εἶχεν τὸ ὑδωρ τῆς ἐλέγξεως ; ἀλλὰ τοῦτο μὲν κατὰ τὴν ἱστορίαν ὅμως εἴρηται . Οἶδα δὲ , πολλοὺς τῶν ἰερῶν ἡμῶν Πατέρων ῥομφαίαν ἐξειληφότας διελθεῖν τὴν ψυχὴν τῆς ἀειπαρθέ . νου Μαρίας , κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ στηρίου πάθους αὐτὴν τὴν κατασχοῦσαν πικρὰν καὶ ὀδυνηράν ἐπὶ τῷ τέκνῳ ἀλγηδόνα , καὶ τῷ ἀνυπερβλήτῳ τῆς λύπης καὶ τῷ ἐξῃρημένῳ σπαραγμῷ τῶν σπλάγννων τὴν ἔμφυτον πρὸς τὸν Υἱὸν μητρικὴν συμπάθειαν ἐπιδεῖξαι . Καὶ διὰ τῆς μητρικῆς ταύτης συμπαθείας , ἐκ πολλῶν καρδιῶν λογισμοὺς ἀποκαλυφθῆναι , καὶ διελεγχθῆναι τούς τε κατὰ φαντασίαν τὴν σάρκα τορέσαι , καὶ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν τερατολογοῦντας , καὶ τοὺς οὐκ ἐκ τῆς Παρθένου , ἐξοὐρανοῦ δὲ ταύτην καταγαγεῖν ἀπαναισχυντοῦντας . Εἰ δὲ καὶ τηνικαῦτα διελήλυθεν τῆς Παρθένου τὴν ψυχὴν ῥομφαία , ἡνίκα λελοιπότες τὸν παῖδα , μετὰ τὸ πολλὴν ὁδὸν διανύσαι , μὴ εὐρον τοῦτον , ἀλλὰ καὶ ὑποστρέψαντες ἐπεζήτουν , ὡς ἤδη τὸν θησαυρὸν ἀλωλεκότες , οὐδὲν ἂν εἴη παρὰ τὸν ὀρθὸν διανενοημένον λόγον . Καὶ γὰρ καὶ τηνικαῦτα ἐκ πολλῶν καρδιῶν ἀπεκαλύφθησαν διαλογισμοὶ , τῆς μὲν Παρθένου πρὸς τὸν Παῖδα λεγούσης · « Ἐγὼ καὶ ὁ πατήρ σου ὀδυνώμενοι ἐζητοῦμέν σε . » Τοῦ δὲ ἐνυπστάτου Λόγου καὶ σάρκα φορέσαντος ἀνταποκρινομένου , « Τί , ὅτι ἐζητεῖτέ με ; οὐκ ᾔδειτε , ὅτι ἐν τοῖς τοῦ Πατρός μου δεῖ εἶναί με ; » καὶ δηλοῦντος τὸν περιώνυμον λαὸν , ὃς τοῦ Πατρὸς νεώς τε καὶ οἶκος ἐπωνομάζετο . Καὶ γὰρ τὸν ἴδιον Πατέρα σαφῶ - ἀνικηρύξαντος τοῦ Υἱοῦ σαφῶς ἀπεκαλύφθησαν οἱ διαλογισμοὶ τῶν λεγόντων αὐτὸν οὐκ εἶναι τοῦ τέκτονος υἱὸν , οὐδ´ ἄλλης τινὸς ἐπιγείου σπορᾶς , ἀλλὰ τοῦ πρὸ αἰῶνος γεγεννηκότος αὐτόν . Τὸν μέντοι λόγον , τὸν λέγοντα , ῥομφαίαν αὐτῆς τὴν ψυχὴν ἐξ ἀμφιβολίας διελθεῖν , ὡς μήποτ´ οὐκ εἴη Θεὸς ὁ σταμρούμενος , εἰ καί τισιν ἐῤῥήθη , ἀλλ´ οὐκ ἂν ἐμοὶ ῥηθείη . « Καὶ ἦν , φησὶν , Ἄννα προφῆτις θυγάτηρ , Φανουὴλ , ἐκ φυλῆς Ἀσὴρ , ἕως οὗ , « Καὶ αὐτῇ χεῖρα ὡς ἐτῶν ὀγδοήκοντα τεσσάρων . » Ἄννα προφῆτις , θυγάτηρ Φανουὴλ , ταύταις διαστέλλεται ταῖς διαφοραῖς αὕτη πρὸς τὴν τῆς Παρθένου μητέρα · διέλαμπε δὲ ταῖς ἀρεταῖς ἀπάσαις . Ἐκ γὰρ τοῦ μὴ ἀφίστασθαι τοῦ ἱεροῦ , καὶ νηστείαις , καὶ δεήσεσιν λατρεύειν νύκτα καὶ ἡμέραν , δῆλον , ὡς καὶ ὁ λοιπὸς αὐτῇ τῶν ἄλλων ἀρετῶν συμπαρῆν χορός . Ὑφ´ ὧν κεκαθαρμένη τὸν νοῦν , καὶ τοῦ παναγίου Πνεύματος γεγενημένη δοχεῖον , καὶ τὰς παρ´ αὐτοῦ δεχομένη ἐμφάσεις , αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἐπιστᾶσα ἀνθωμολογεῖτο καὶ ἐλάλει τὰ περὶ αὐτοῦ πᾶσι τοῖς προσδεχομένοις λύτρωσιν ἐν Ἰερουσαλήμ . « Αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἐπιστᾶσα , » φησίν . Αὐτῇ , ποίᾳ ; Ἡ καθ´ ἥν τὸ Παιδίον ἡ Μήτηρ καὶ ὁ Ἰωσήφ
Lemmas: κρίσις οὐ εἰς ὁ παράλογος ὑποσύρω , ὁ δέ τόκος προέρχομαι , καί ὁ βρέφος γιγνώσκω , ποῦ καιρός ἔχω ὁ ὕδωρ ὁ ἔλεγξις ; ἀλλά οὗτος μέν κατά ὁ ἱστορία ὅμως εἴρω . οἶδα δέ , πολύς ὁ ἱερός ἐγώ Πατέρων ῥομφαία ἐκλαμβάνω διέρχομαι ὁ ψυχή ὁ αειπαρθος . νόος Μαρία , κατά ὁ καιρός ὁ στήριον πάθος αὐτός ὁ κατέχω πικρός καί ὀδυνηρός ἐπί ὁ τέκνον ἀλγηδών , καί ὁ ἀνυπέρβλητος ὁ λύπη καί ὁ ἐξαιρέω σπαραγμός ὁ σπλάγννων ὁ ἔμφυτος πρός ὁ υἱός μητρικός συμπάθεια ἐπιδείκνυμι . καί διά ὁ μητρικός οὗτος συμπάθεια , ἐκ πολύς Καρδία λογισμός ἀποκαλύπτω , καί διελέγχω ὁ τε κατά φαντασία ὁ σάρξ τορέω , καί ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός τερατολογέω , καί ὁ οὐ ἐκ ὁ παρθένος , ἐξοὐρανοῦ δέ οὗτος κατάγω ἀπαναισχυντέω . εἰμί δέ καί τηνικαῦτα διέρχομαι ὁ παρθένος ὁ ψυχή ῥομφαία , ἡνίκα λείπω ὁ παῖς , μετά ὁ πολύς ὁδός διανύω , μή εὑρίσκω οὗτος , ἀλλά καί ὑποστρέφω ἐπιζητέω , ὡς ἤδη ὁ θησαυρός αλωλεκοαιρεω , οὐδείς εἄν εἰμί παρά ὁ ὀρθός διανοέομαι λόγος . καί γάρ καί τηνικαῦτα ἐκ πολύς Καρδία ἀποκαλύπτω διαλογισμός , ὁ μέν παρθένος πρός ὁ Παῖς λέγω · « ἐγώ καί ὁ πατήρ σύ ὀδυνάω ζητέω σύ . » ὁ δέ ἐνυπστάτου Λόγος καί σάρξ φορέω ἀνταποκρίνομαι , « τις , ὅτι ζητέω ἐγώ ; οὐ οἶδα , ὅτι ἐν ὁ ὁ πατήρ ἐγώ δεῖ εἰμί ἐγώ ; » καί δηλόω ὁ περιώνυμος λαός , ὅς ὁ πατήρ ναῦς τε καί οἶκος ἐπονομάζω . καί γάρ ὁ ἴδιος πατήρ σαφέω - ἀνακηρύσσω ὁ υἱός σαφῶς ἀποκαλύπτω ὁ διαλογισμός ὁ λέγω αὐτός οὐ εἰμί ὁ τέκτων υἱός , οὐδός ἄλλος τις ἐπίγειος σπορά , ἀλλά ὁ πρό αἰών γεννάω αὐτός . ὁ μέντοι λόγος , ὁ λέγω , ῥομφαία αὐτός ὁ ψυχή ἐκ ἀμφιβολία διέρχομαι , ὡς μήπω οὐ εἰμί θεός ὁ σταμρουμην , εἰμί καί τις εἴρω , ἀλ οὐ εἄν ἐγώ εἴρω . « καί εἰμί , φημί , Ἄννα προφῆτις θυγάτηρ , Φανουήλ , ἐκ Φυλή Ἀσήρ , ἠώς ὅς , « καί αὐτός χείρ ὡς ἔτος ὀγδοήκοντα τέσσαρες . » Ἄννα προφῆτις , θυγάτηρ Φανουήλ , οὗτος διαστέλλω ὁ διαφορά οὗτος πρός ὁ ὁ παρθένος μήτηρ · διαλάμπω δέ ὁ ἀρετή ἀπάω . ἐκ γάρ ὁ μή ἀφίστημι ὁ ἱερός , καί νηστεία , καί δέησις λατρεύω νύξ καί ἡμέρα , δῆλος , ὡς καί ὁ λοιπός αὐτός ὁ ἄλλος ἀρετή συμπάρειμι χορός . Ὑφ´ ὅς καθαίρω ὁ νόος , καί ὁ πανάγιος πνεῦμα γίγνομαι δοχεῖον , καί ὁ παρ´ αὐτός δέχομαι ἔμφασις , αὐτός ὁ ὥρα ἐφίστημι ἀνθομολογέομαι καί λαλέω ὁ περί αὐτός πᾶς ὁ προσδέχομαι λύτρωσις ἐν Ἱερουσαλήμ . « αὐτός ὁ ὥρα ἐφίστημι , » φημί . αὐτός , ποῖος ; ὁ καθ´ ὅς ὁ παιδίος ὁ Μήτηρ καί ὁ Ἰωσήφ