cogPG.PG101 229
ΟΟΧΘΤΙΟ μΑΙ [ ί . ΕΧΙ . λεπρὸν οὐκέτι λεπρὸν οὐδ´ ἀκάθαρτον εἶναι κεκαθαρμένον δὲ καὶ ὑγιᾶ διὰ τῆς Δεσποτικῆς ἁφῆς καὶ νομίζεσθαι πᾶσι καὶ ἐπιδείκνυσθαι , τὸν δὲ τὴν κάθαρσιν αὐτῷ φιλανθρώπως καὶ ὑπερφυῶς δωρούμενον , ἀκαθαρσίας μετασχεῖν νομίζειν , ἢν οὐδ´ ἐν ἑτέρῳ σώΚματι συνεχώρησεν μένειν ; Οὐκοῦν οὐχὶ τὸν διὰ τῆς άφῆς τὸ πάθος τοῦ χρωτὸς ἀποξύοντα , τοῦτον μὴ ἅπτεσθαι ὁ νόμος ἐκώλυεισανθρωπίας γὰρ οὐκ ἄν ἔφυγε δίκην ) , ἀλλὰ τοὺς ἐν τῷ ἅπτεσθαι μηδὲν μὲν τῆς ἀκαθαρσίας ἀφαιρουμένους , ἀπτομένους δ´ ὅμως τῶν ἔτι τῆς διαφθορᾷ συνεχομένων καὶ λυμαίνεσθαι τῇ μεταδόσει μᾶλλον δυναμένων , ἢ τὴν θεραπείαν διὰ τῆς ἐκείνων χειρὸς ἀποκερδαινόντων · ὥστε διότι τε Κύριος ἦν ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καὶ θεῖναι καὶ μὴ θεῖναι τὸν ὁμονὐ γὰρ ἡ τῆς σαρκὸς πρόσληψις τὴν ἐξουσίαν περιεῖλε τῆς θεότητος , ἀλλὰ ὁ προσληφθεὶς ἄνθρωπος τὸ κράτος τοῦ προσλαβόντος ὰκειώσατο καὶ διότι ὁ κυρίως καὶ οἵκοθεν νομοθέτης τοὺς ὑπὸ χεῖρα μὲν ὑποτάττει τῇ νομοθεσίᾳ , οὐ συνυπάγεται δὲ οὐδὲ συμπεριάγεται τοῖς νομοθετουμένοις · καὶ ὅτι διὰ λύσεως ὁ παλαιὸς νόμος τὴν γένεσιν ἔσχεν καὶ σύνδρομον τῇ λύσει τὴν ἀσφάλειαν ὑπέστη , οὐ θατέρου τὸ ἕτερον ἀναιροῦντος , δι´ ἀμφοῖν δὲ τὴν σύστασιν τῆς νομοθεσίας λαμβανούσης · καὶ ὅτι οὐχὶ τοὺς δι´ ἀφῆς ὁ νόμος καθαίροντας τῆς ἀκαθαρσίας τὸν ἄνθρωπον ἅπτεσθαι κωλύει · ἀλλὰ τοὺς μηδὲν ἄμεινον διαθεῖναι δυναμένους τὸν ἐξυβρισμένον τῇ ἀκαθαρσίᾳ · καὶ ὅτι δι´ ὧν ὁ Σωτὴρ ἔπραττεν , τὴν νομοθεσίαν μᾶλλον ἐτίμα οὐκ ἀνθισταμένην ταῖς θεοσημείαις διελέγχων , σύνδρομον δὲ μᾶλλον ἐπιδεικνὺς παραλαμβανομένην . Διὰ τοίνυν ταῦτα πάντα , ὅσα γε ἐμὲ εἰδέναι , ὁ Σωτὴρ ἡμῶν καὶ Θεὸς τὸν λεπρὸν θεραπεύων καὶ λόγῳ τὴν ἁφὴν συνάπτων ΕΡΗΤΗΣΙΣ ΣΑʹ . Τί δηλοῖ τὸ , « Ἕστιν ἐλπὶς ὅτι ὁ κύων ὁ ζῶν , αὐτὸς ἀγαθός ἐστιν ὑπὲρ τὸν έοντα τὸν τεθνηαῥτα ; » Κατὰ μὲν τὸ γράμμα , τὸ πρόχειρον ἡ διάνοια ἔχει · πρὸς οὐδὲν δὲ δοκεῖ τῶν λυσιτελούντων οὐδὲ τῶν ἀναγκαίων συντείνειν · καὶ γὰρ πᾶσίν ἐστιν ἐγνωσμένον , ὡς οὐ μόνον ὁ κύων ὁ ζῶν τοῦ τεθνηκότος λέοντος ἀμείνων , ἀλλὰ καὶ πᾶν ᾧ μέτεστι ζωῆς ἴχνος τοῦ ταύτην ἀποβεβληκότος κἂν λέων ἦ , κἂν τῆς τῶν λεόντων φύσεως καὶ ῥώμης καθ´ ὑπερβολὴν ἐκληρώσατο τὸ ὑπερέχον , πολλῷ κρείττονος λήξεως τὸ ζῶν τοῦ τεθνηκότος ἀξιοῦται · οὐκοῦν ἄμεινον ἀπὸ ποῦ γράμματος ἐπὶ τὸ πνεῦμα χωρεῖν , καὶ πρὸς τὴν τῶν νοητῶν ἀναφέρεσθαι θεωρίαν . Ἐμάθομεν τοίνυν ἀπὸ τῶν ἰερῶν Λογίων κύνας μὲν τοὺς ἐξ ἐθνῶν καλουμένους , βασιλικὸν δὲ καὶ περιούσιον ὃν ἂν εἰκονίσειεν ὀ λέων , τὸν Ἰουδαῖκὸν ἐπονομαζόμενον λαόν . Λέγει γοῦν ὁ Ἐκκλησιαστής · « Καὶ γὰρ αὐτῷ τὸ τῆς σοφίας χάρισμα πρὸς τὰ παρόντα καὶ δὴ τὰ φθάσαντα καὶ πρός γε τὰ μέλλοντα πλατύνεσθαι καὶ συᾶπαρατείνεσθαι θεόθεν ἐδωρήθη . » Λέγει τοίνυν ὡς δ κύων , τουτέστιν ὁ ἐξ ἐθνῶν ἄνθρωπος(τοῦτο γὰρ αὐτὸν καλεῖοθαι διὰ τῆς Χαναναίας διδασκόμεθα ) , ἐὰν
Lemmas: Ο μής [ ἵ . ἔχις . λεπρός οὐκέτι λεπρός οὐδός ἀκάθαρτος εἰμί καθαίρω δέ καί ὑγιής διά ὁ δεσποτικός ἁφή καί νομίζω πᾶς καί ἐπιδείκνυμι , ὁ δέ ὁ κάθαρσις αὐτός φιλάνθρωπος καί ὑπερφυῶς δωρέω , ἀκαθαρσία μετέχω νομίζω , εἄν οὐδός ἐν ἕτερος σώΚματι συγχωρέω μένω ; οὐκοῦν οὐ ὁ διά ὁ ἀφίημι ὁ πάθος ὁ χρώς ἀποξύω , οὗτος μή ἅπτω ὁ νόμος ἐκώλυεισανθρωπίας γάρ οὐ ἄν φεύγω δίκη ) , ἀλλά ὁ ἐν ὁ ἅπτω μηδείς μέν ὁ ἀκαθαρσία ἀφαιρέω , ἅπτω δδʹ ὅμως ὁ ἔτι ὁ διαφθορά συνέχω καί λυμαίνομαι ὁ μετάδοσις μᾶλλον δύναμαι , ἢ ὁ θεραπεία διά ὁ ἐκεῖνος χείρ ἀποκερδαίνω · ὥστε διότι τε Κύριος εἰμί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος καί τίθημι καί μή τίθημι ὁ οὐ γάρ ὁ ὁ σάρξ πρόσληψις ὁ ἐξουσία περιαιρέω ὁ θεότης , ἀλλά ὁ προσλαμβάνω ἄνθρωπος ὁ κράτος ὁ προσλαμβάνω ακειωθεω καί διότι ὁ κύριος καί οἴκοθεν νομοθέτης ὁ ὑπό χείρ μέν ὑποτάσσω ὁ νομοθεσία , οὖον συνυπάγω δέ οὐδέ συμπεριάγω ὁ νομοθετέω · καί ὅτι διά λύσις ὁ παλαιός νόμος ὁ γένεσις ἔχω καί σύνδρομος ὁ λύω ὁ ἀσφάλεια ὑφίστημι , οὖον θατέρου ὁ ἕτερος ἀναιρέω , δις ἄμφω δέ ὁ σύστασις ὁ νομοθεσία λαμβάνω · καί ὅτι οὐ ὁ δις ἀφῆς ὁ νόμος καθαίρω ὁ ἀκαθαρσία ὁ ἄνθρωπος ἅπτω κωλύω · ἀλλά ὁ μηδείς ἀγαθός διατίθημι δύναμαι ὁ ἐξυβρίζω ὁ ἀκαθαρσία · καί ὅτι δις ὅς ὁ Σωτήρ πράσσω , ὁ νομοθεσία μᾶλλον τιμάω οὐ ἀνθίστημι ὁ θεοσημεία διελέγχω , σύνδρομος δέ μᾶλλον ἐπιδείκνυμι παραλαμβάνω . Ζεύς τοίνυν οὗτος πᾶς , ὅσος γε ἐγώ οἶδα , ὁ Σωτήρ ἐγώ καί θεός ὁ λεπρός θεραπεύω καί λόγος ὁ ἁφή συνάπτω ΣΕ σός . τις δηλόω ὁ , « ἕστiν Ἐλπὶς ὅτι ὁ κύω ὁ ζῶ , αὐτός ἀγαθός εἰμί ὑπέρ ὁ εἰμί ὁ τεθνηαῥτα ; » κατά μέν ὁ γράμμα , ὁ πρόχειρον ὁ διάνοια ἔχω · πρός οὐδείς δέ δοκέω ὁ λυσιτελέω οὐδέ ὁ ἀναγκαῖος συντείνω · καί γάρ πᾶς εἰμί γιγνώσκω , ὡς οὖον μόνος ὁ κύω ὁ ζῶ ὁ θνῄσκω λέων ἀγαθός , ἀλλά καί πᾶς ὅς μέτειμι ζωή ἴχνος ὁ οὗτος ἀποβάλλω κἀν λέων εἰμί , κἀν ὁ ὁ λέων φύσις καί ῥώμη καθ´ ὑπερβολή κληρόω ὁ ὑπερέχω , πολύς ἀγαθός λῆξις ὁ ζῶ ὁ θνῄσκω ἀξιόω · οὐκοῦν ἀγαθός ἀπό ποῦ γράμμα ἐπί ὁ πνεῦμα χωρέω , καί πρός ὁ ὁ νοητός ἀναφέρω θεωρία . μανθάνω τοίνυν ἀπό ὁ ἱερός Λόγιος κύω μέν ὁ ἐκ ἔθνος καλέω , βασιλικός δέ καί περιούσιος ὅς εἄν εἰκονίζω ὁ λέων , ὁ Ἰουδαῖος ἐπονομάζω λαός . λέγος γοῦν ὁ ἐκκλησιαστής · « καί γάρ αὐτός ὁ ὁ σοφία χάρισμα πρός ὁ πάρειμι καί δή ὁ φθάνω καί πρός γε ὁ μέλλω πλατύνω καί συαπαρατεινω θεόθεν δωρέω . » Λέγος τοίνυν ὡς δ κύω , τουτέστιν ὁ ἐκ ἔθνος ἀνθρωπέω γάρ αὐτός καλέω διά ὁ Χαναναῖος διδάσκω ) , ἐάν