cogPG.PG101 247
χεῖρον δὲ ἴσως ἐννοεῖν τεκνογονίαν ἣν ἡ εὐσέβεια τῶν σπουδαίων ἔργων καὶ κατορθωμάτων τὸν ἀρθὸν συλλαβοῦσα λόγον τὴν διὰ καθαρῶν καὶ ἀμολύντων ὡδίνων ἀποτικτομένην καὶ ὡς ἀληθῶς εὐγονεστάτην πληθύνει γονὴν , δι´ ἧς ἅπαν ἀνακαλεῖται τὸ φθάσαν ἐλάττωμα.ς Τῷ ὄντι καὶ αἱ τοιαύτας ὡδῖνας λύουσαι τῷ τόκῳ πολλοὺς υἱοὺς ἐτεκνώσαντο καὶ θυγατέρας · καθ´ ἣν υἱοθεσίαν γινώσκεται καὶ ἡ στεῖρα τί . κτουσα ἑπτὰ , καὶ τὴν πολλὴν ἐν τέκνοις παρευδοκιμήσασα · αὗται καὶ τό · « Πληθύνεσθε καὶ αὐξάνεσθε , » θεοπρέπεστερόν τε καὶ οἰκειότερον εἰς ἑαυτὰς μεταφέρουσαι , τὴν Δεσποτικὴν ἐν ἑαυταῖθεικνύουσιν εὐθηνουμένην εὐλογίαν · ἡ τοιαύτη τεκνογονίαοὐκ εἰς μόνας τὰς ἐξ ὁμιλίας ἀνδρὸς παιδοποιοὺς γυναῖκας περιγράφει τῆς ἀπάτης τὴν διάλυσιν , ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς ἄλλας τῶν γυναικῶν καὶ μάλιστα τὰς παρθένους διαβιβάζει τοῦ σφάλματος τὴν διόρθωσιν · σώζονται γὰρ πᾶσι καθ´ ὧν τὸ προγονικὸν ἐλάττωμα ἐπενέμετο διὰ τῆς τοιαύτης τεκνογονίας , τὸ τῆς ἀπάτης αἴσγος καὶ ἄχθος λαμπροῖς δικαίοις ἀποσκευαζόμεναι καὶ τῷ οἰκείῳ τόκῳ τῆς Ἐκκλησίας τὰ τέκνα πληθύνουσαι · καὶ τῆ πίστει καὶ ἀγάπῃ καὶ τῷ διὰ τῆς σωϛροσύνης ἀγιασμῷ λαμπρυνόμεναι τὸν ἐν οὐρανοῖς Πατέρα δοξάζειν τοὺς εἰς αὐτὰς ὁρῶντας καὶ τὴν καλλονὴν τῶν ἔργων ἀνασκοποῦντας παρασκευάζουσιν · ἀλλὰ γὰρ οὕτω μὲν οὖτοι οὐ φαύλως , οἶμαι , πρὸς θεωρίαν τὸ γράμμα ἀνέλκοντες . Οἱ δὲ τεκνογονίαν ἱερώτερόν τε καὶ θεοπρεπέσπε . ρον τὴν ἐκ τῆς Παρθένου τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἰερολογοῦσι γέννησιν · δι´ ἧς τεκνογονίας οὐ τῶν γυναικῶν ἡ φύσις μόνον ἐδοξάσθη καὶ τὴν ἀπὸ τῆς ἀπάτης ὕβριν καὶ κατάγνωσιν ἀπεσκευάσατο , πίστιν καὶ ἀγάπην καὶ ἀγιασμὸν , ὅς ἐστι καρπὸς της σωφροσύνης μετερχόμεναι , ἀλλὰ καὶ τὸ γένος ὅλον οἰκείοις καὶ ἑκουσίοις τοῦ τεχθέντος παθήμασιν ἀνεκλήθη τοῦ πτώματος καὶ πολλῷ θειοτέρας ἢ πρὸ τῆς κατ . ενεχθῆναι λήξεως κατηξιώθη καὶ ἀπολαύσεως . Θέλεις δὲ μᾶλλον καταμαθεῖν ὅπως τῆς ἀπάτης ἡ γυνὴ διὰ τῆς εἰρημένης τεκνογονίας τὴν δίκην διέφυγε , καὶ τὸ δῶρον ἔλαβεν · τῆς ἀφέσεως ; ΑΙ πρὶν μαλακισθεῖσαι πρὸς τὴν τοῦ ὄφεως γλῶσσαν ψιθυρίζουσαν τῆς ἱερᾶς ταύτης καὶ καινῆς ὡς ἀληθῶς ὑπὸ τὸν ἥλιον τεκνογονίας προελθούσης τυράννων γλώσσαις ἀντικαταστᾶσαι ῥητορευούσαις τὴν ἀσέβειαν · καὶ ποινῶν οὐ μόνον ἰδεῖν οὐδ´ εἰς πεῖραν ἐλθεῖν , ἀλλὰ καὶ εἰπεῖν φρικωδεστάτων , κατευμεγεθήσασαι , ἐν πολλοῖς πολλάκις οὐκ ἐλάττους τῶν ἀνδρῶν τοὺς ἄθλους καὶ τοὺς ἀγῶνας διήνεγκαν · καὶ οὐ γυναικῶν μόνον ἀλλὰ καὶ ἀνδρῶν ὥφθησαν τῆς εὐσεβείας διδάσκαλοι , καὶ τὰς ὑπὲρ Χριστοῦ πικρὰς τιμωρίας καὶ τοὺς θανάτους καὶ τὰς , σφαγὰς γενναίῳ καὶ ἀκαταπλήκτῳ καὶ εὐφραινομέΕΓΡΩΤΗΣΙΣ ΟΓʹ . Πῶς νοητέον τὸ , « Ὃς ἂν ἐσθίῃ τὸν ἄρτον τοῦ τον , καὶ πίνῃ τὸ ποτήριον τοῦ Κυρίου ἀναξίων . ἔνοχος ἔσται τοῦ σώματος καὶ τοῦ αἱματος τοῦ Κυρίου , » καὶ τὰ δέης . ΠΙΑ . ΙΙ ΙΔοτ . κι , ΖΖ . αʹ . Ἰ μετάληψις τοῦ Δεσποτικοῦ σώματος καὶ αἴοοορΟϛ
Lemmas: χείρων δέ ἴσως ἐννοέω τεκνογονία ὅς ὁ εὐσέβεια ὁ σπουδαῖος ἔργον καί κατόρθωμα ὁ ἀείρω συλλαμβάνω λόγος ὁ διά καθαρός καί ἀμόλυντος ὠδίς ἀποτίκτω καί ὡς ἀληθής εὐγονεστάτην πληθύνω γονή , δις ὅς ἅπας ἀνακαλέω ὁ φθάνω ἐλάττωμα ὁ εἰμί καί ὁ τοιοῦτος ὠδίς λύω ὁ τόκος πολύς υἱός τεκνόω καί θυγάτηρ · καθ´ ὅς υἱοθεσία γιγνώσκω καί ὁ στεῖρα τίς . κτέω ἑπτά , καί ὁ πολύς ἐν τέκνον παρευδοκιμέω · οὗτος καί ὁ · « πληθύνω καί αὐξάνω , » θεοπρεπής τε καί οἰκεῖος εἰς ἑαυτοῦ μεταφέρω , ὁ δεσποτικός ἐν εαυταιθεικνυειμι εὐθηνέω εὐλογία · ὁ τοιοῦτος τεκνογονία εἰς μόνος ὁ ἐκ ὁμιλία ἀνήρ παιδοποιός γυνή περιγράφω ὁ ἀπάτη ὁ διάλυσις , ἀλλά καί εἰς ὁ ἄλλος ὁ γυνή καί μάλιστα ὁ παρθένος διαβιβάζω ὁ σφάλμα ὁ διόρθωσις · σῴζω γάρ πᾶς καθ´ ὅς ὁ προγονικός ἐλάττωμα ἐπινέμω διά ὁ τοιοῦτος τεκνογονία , ὁ ὁ ἀπάτη αἴσγος καί ἄχθος λαμπρός Δίκαιος ἀποσκευάζω καί ὁ οἰκεῖος τόκος ὁ ἐκκλησία ὁ τέκνον πληθύνω · καί τῆ πίστις καί ἀγάπη καί ὁ διά ὁ σωϛροσυνιημι ἁγιασμός λαμπρύνω ὁ ἐν οὐρανός πατήρ δοξάζω ὁ εἰς αὐτός ὁράω καί ὁ καλλονή ὁ ἔργον ἀνασκοπέω παρασκευάζω · ἀλλά γάρ οὗτος μέν οὗτος οὖον φαῦλος , οἴομαι , πρός θεωρία ὁ γράμμα ἀνέλκω . ὁ δέ τεκνογονία ἱερός τε καί θεοπρεπής . ἀντίμοιρος ὁ ἐκ ὁ παρθένος ὁ Σωτήρ ἐγώ ἱερολογέω γέννησις · δις ὅς τεκνογονία οὖον ὁ γυνή ὁ φύσις μόνος δοξάζω καί ὁ ἀπό ὁ ἀπάτη ὕβρις καί κατάγνωσις ἀποσκευάζω , πίστις καί ἀγάπη καί ἁγιασμός , ὅς εἰμί καρπός1 ὁ σωφροσύνη μετέρχομαι , ἀλλά καί ὁ γένος ὅλος οἰκέω καί ἑκούσιος ὁ τίκτω πάθημα ἀνακαλέω ὁ πτῶμα καί πολύς θεῖος ἢ πρό ὁ κατά . φέρω λῆξις καταξιόω καί ἀπόλαυσις . ἐθέλω δέ μᾶλλον καταμανθάνω ὅπως ὁ ἀπάτη ὁ γυνή διά ὁ εἴρω τεκνογονία ὁ δίκη διαφεύγω , καί ὁ δῶρον λαμβάνω · ὁ ἄφεσις ; ὁ πρίν μαλακίζομαι πρός ὁ ὁ ὄφις γλῶσσα ψιθυρίζω ὁ ἱερός οὗτος καί καινός ὡς ἀληθής ὑπό ὁ ἥλιος τεκνογονία προέρχομαι τύραννος γλῶσσα ἀντικαθίστημι ῥητορεύω ὁ ἀσέβεια · καί ποινή οὖον μόνος ὁράω οὐδός εἰς πείρω ἔρχομαι , ἀλλά καί εἶπον φρικώδης , κατευμεγεθέω , ἐν πολύς πολλάκις οὐ μικρός ὁ ἀνήρ ὁ ἆθλος καί ὁ ἀγών διαφέρω · καί οὖον γυνή μόνος ἀλλά καί ἀνήρ ὁράω ὁ εὐσέβεια διδάσκαλος , καί ὁ ὑπέρ Χριστός πικρός τιμωρία καί ὁ θάνατος καί ὁ , σφαγή γενναῖος καί ἀκατάπληκτος καί εὐφραινομέΕΓΡΩΤΗΣΙΣ ἔμφλοξ . Πῶς νοητέον ὁ , « ὅς εἄν ἐσθίω ὁ ἄρτος ὁ ὁ , καί πίνω ὁ ποτήριον ὁ κύριος Ἀναξίων . ἔνοχος εἰμί ὁ σῶμα καί ὁ αἷμα ὁ κύριος , » καί ὁ δήω . πια . ΙΙ Ι . κις , ζζ . ὅς . εἷς μετάληψις ὁ δεσποτικός σῶμα καί αἴοοορΟϛ