cogPG.PG101 592
φέρων ἐτίθει Πρόνοιαν , οὐδαμοῦ λήθην λαμβάνων τοῦ , « Ἐγὼ δέ εἰμι σκώληξ καὶ οὐκ ἄνθρωπος , ὄνειδος ἀνθρώπων καὶ ἐξουθένημα λαοῦ . » Εἰ δέ τις ἐθέλοι τὸ εἰρημένον ἐκλαβεῖν καὶ ἐφ´ ἑτέρου τινὸς τὴν ταπεινόφρονα ἀρετὴν κατορθωκότος , καὶ εἰναι τοῦτο ὥσπερ στήλην καὶ ὑπογραφὴν ἀνδρὸς ἂν φρόνημα τεταπεινωμένον καὶ συντετριμμένον φέροντος , οὐδ´ οὗτος ἂν εἴη τοῦ εἰκότως φερόμενος ἔξω · ταπεινοφροσύνῃ δ´ οὖν , ὡς ἔστι πολλαχόθεν λαβεῖν , καὶ ὁ μέγας ἐκεκόσμητο Δαβίδ . Ἐνίοις δὲ καὶ εἰς ὅλην τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν ἔδοξεν ἐναρμόζεσθαι τὸ ῥητόν Αὕτη γὰρ , φησί , διὰ τὴν ἀσθένειαν τῆς σαρκὸς καὶ των περὶ τὸ σῶμα φυομένων τε καὶ ἀναστρεφομένων παθῶν , οὐδ´ ὅντινα καιρὸν ἀνατείνεσθαί τε καὶ ἀνυψοῦσθαι ὑπὲρ ἑαυτὴν δύναται , οἱονεὶ τῷ βάρει καθελκομένη · καὶ ποτὲ μὲν τούτῳ , ποτὲ δὲ ἐκείνω βαρυνομένη , καὶ μηδέποτε καθαρὰ τοῦ διενοχλοῦντός τε καὶ βιάζοντος καθεστηκυῖα , μηδὲ τὰς μεγίστας τε καὶ περὶ αὐτῆς ἀναλογίζεσθαι δεδυνημένη ἐννοίας · ἁλλὰ καλῶς γε ποιοῦσα , γῆν τε αὐτὴν καὶ σποδὸν ἡγεῖται , καὶ ἀναξίαν τῆς ὑπὲρ ἄνθρωπον ἀναβάσεως · ἵνα μὴ μεταλαβοῦσα τοῦ ξύλου ἐφέσει θεότητος , καὶ αὐτῆς τῆς πρεπούσης αὐτῇ καὶ ἐναρμοζομένης πάλιν τάξεως κατενεχθῇ · ἐντεῦθεν δὲ ὑψοῖ τὴν ψυχὴν καὶ τρέφει τὴν ἡδεῖαν τροφὴν , ἐκείνας τὰς ἐννοίας ἂς μετὰ τοῦ σώματος τραφῆναι οὐ δύναται · καὶ γὰρ τὸ , « Ὡς τὸ ἀπογεγαλακτισμένον ἐπὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ ... » Τῷ μέντοι εἰς τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν μεταφέροντι τὴν ἑρμηνείαν , καὶ προφητείαν εἰναι τὸν ἐκείνου βίον καὶ τρόπαιον ὑπογράφουσαν δόξαν ποιουμένῳ , οὐδὲ τοῦτο ἂν γένοιτο τοῖς δευτερείοις ἐναριθμεῖσθαι τῶν ὀρθῶς περὶ τῆς ῥήσεως τεθεωρηκότων · ὥσπερ γὰρ τὸ , « Ὦρυξαν χεῖράς μου καὶ πόδας μου , » Δαβὶδ μὲν λέγει , εἰς Χριστὸν δὲ ἐξέβη , οὕτως καὶ τὸ εἰρημένον , « Ἔθεντό με ἐν λάκκῳ κατωτάτῳ , καὶ διεμερίσαντο τὰ ἱμάτιά μου , » καὶ μυρία ἄλλα · τοῦτα δὲ καὶ ὁ Παῦλος συνορῶν , αἱχμαλωτίζειν παραινεῖ πᾶν νόημα εἰς τὴν ὑπακοὴν τοῦ Χριστοῦ · καὶ γὰρ οὐδ´ ὑψώθη Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν ὁ ὑπὲρ παντὸς ὕψους καὶ πάσης ὑπεροχῆς τελῶν , οὐδὲ ἐμετεωρίσθη · μᾶλλον δὲ τὸ ἀποστολικὸν εἰπεῖν · « Οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ , ἀλλ´ ἑαυτὸν ἐκένωσε μορφὴν δούλου λαβὼν , καὶ σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος , ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν μέχρι θανάτου · » καὶ αὐτὸς δὲ ἐκεῖνος κατὰ καιρὸν τοῦ πάθους φησίν · « Ἡδυνάμην παρακαλέσαι τὸν Πατέρα μου , καὶ παρέστησέ μοι πλείονας ἢ δώδεκα λεγεῶνας ἀγγέλων · » ἀλλ’ , οὕ μοι γνώμη , τὸ ὑψοῦσθαι , μέγεθος δὲ καὶ θαυμασιότης ᾧπερ αὐτὸν οὔτε ἦν οὔτε ὑπενοεῖτο , οὔτε αὐτὸς οὐδὲ ἐπεστράφη ποτὲ ὑπερενεχθῆναι τούτῳ . Τί γὰρ ἂν εἴη αυμασιώτερον ἢ μεῖζον τῆς ὑπὲρ πᾶν μέγεθος καὶ ἀξίωμα ὑπεριδρυμένης φύσεως θεϊκῆς ; πλὴν ἀλλ´ οὐδὲ ὡς ἄνθρωπος τοῖς κατὰ τὰ περίγειακαὶ τὴν σάρκαι μεγάλην δόξαν καὶ ὅγκον περιβεβλημένοις οὐδὲ τούτοις συνημιλλᾶτο καὶ συνεπορεύετο · μᾶλλον δὲ τοὐνανπίον ἅπαν ταπεινοφροσύνῃ καὶ μετριότητι ὅλον ἑαυτὸν ζεεῤῥύθμιζε · διὸ καὶ ὁ προφήτης · « Χαῖρε , φησὶ , θύγατερ Σιών · » καὶ τῆς αἰτίας ἡ χαρὰ , « Ὅτι πρᾶος καὶ
Lemmas: φέρω τίθημι Πρόνοια , οὐδαμοῦ λήθη λαμβάνω ὁ , « ἐγώ δέ εἰμί σκώληξ καί οὐ ἄνθρωπος , ὄνειδος ἄνθρωπος καί ἐξουθένημα λαός . » εἰμί δέ τις ἐθέλω ὁ εἴρω ἐκλαμβάνω καί ἐφίημι ἕτερος τις ὁ ταπεινόφρων ἀρετή κατορθόω , καί εἰναι οὗτος ὥσπερ στήλη καί ὑπογραφή ἀνήρ εἄν φρόνημα ταπεινόω καί συντρίβω φέρω , οὐδός οὗτος εἄν εἰμί ὁ εἰκότως φέρω ἔξω · ταπεινοφροσύνη δδʹ οὖν , ὡς εἰμί πολλαχόθεν λαμβάνω , καί ὁ μέγας κοσμέω Δαβίδ . ἔνιοι δέ καί εἰς ὅλος ὁ ἀνθρώπινος φύσις δοκέω ἐναρμόζω ὁ ῥητός Ἄτη γάρ , φημί , διά ὁ ἀσθένεια ὁ σάρξ καί ὁ περί ὁ σῶμα φύω τε καί ἀναστρέφω πάθος , οὐδός ὅστις καιρός ἀνατείνω τε καί ἀνυψόω ὑπέρ ἑαυτοῦ δύναμαι , οἱονεί ὁ βάρος καθέλκω · καί ποτέ μέν οὗτος , ποτέ δέ ἐκεῖνος βαρύνω , καί μηδέποτε καθαρός ὁ διενοχλέω τε καί βιάζω καθίστημι , μηδέ ὁ μέγας τε καί περί αὐτός ἀναλογίζομαι δύναμαι ἔννοια · ἀλλά καλῶς γε ποιέω , γῆ τε αὐτός καί σποδός ἡγέομαι , καί ἀναξία ὁ ὑπέρ ἄνθρωπος ἀνάβασις · ἵνα μή μεταλαμβάνω ὁ ξύλον ἔφεσις θεότης , καί αὐτός ὁ πρέπω αὐτός καί ἐναρμόζω πάλιν τάξις καταφέρω · ἐντεῦθεν δέ ὑψόω ὁ ψυχή καί τρέφω ὁ ἡδύς τροφή , ἐκεῖνος ὁ ἔννοια ὅς μετά ὁ σῶμα τρέφω οὖον δύναμαι · καί γάρ ὁ , « ὡς ὁ ἀπογαλακτίζω ἐπί ὁ μήτηρ αὐτός ... » ὁ μέντοι εἰς ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός μεταφέρω ὁ ἑρμηνεία , καί προφητεία εἰναι ὁ ἐκεῖνος βίος καί τρόπαιον ὑπογράφω δόξα ποιέω , οὐδέ οὗτος εἄν γίγνομαι ὁ δευτερεῖος ἐναριθμέω ὁ ὀρθῶς περί ὁ ῥῆσις θεωρέω · ὥσπερ γάρ ὁ , « ὀρύσσω χείρ ἐγώ καί πούς ἐγώ , » Δαυίδ μέν λέγω , εἰς Χριστός δέ ἐκβαίνω , οὕτως καί ὁ εἴρω , « τίθημι ἐγώ ἐν λάκκος κάτος , καί διαμερίζω ὁ ἱμάτιον ἐγώ , » καί μυρίος ἄλλος · τοῦτα δέ καί ὁ Παῦλος σύνορος , αἰχμαλωτίζω παραινέω πᾶς νόημα εἰς ὁ ὑπακοή ὁ Χριστός · καί γάρ οὐδός ὑψόω Χριστός ὁ θεός ἐγώ ὁ ὑπέρ πᾶς ὕψος καί πᾶς ὑπεροχή τέλος , οὐδέ μετεωρίζω · μᾶλλον δέ ὁ ἀποστολικός εἶπον · « οὐχ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος Θεός , ἀλ ἑαυτοῦ κενόω μορφή δοῦλος λαμβάνω , καί σχῆμα εὑρίσκω ὡς ἄνθρωπος , ταπεινόω ἑαυτοῦ μέχρι θάνατος · » καί αὐτός δέ ἐκεῖνος κατά καιρός ὁ πάθος φημί · « ἡδύνω παρακαλέω ὁ πατήρ ἐγώ , καί παρίστημι ἐγώ πλείων ἢ δώδεκα λεγεών ἄγγελος · » ἀλλά , ἕ ἐγώ γνώμη , ὁ ὑψόω , μέγεθος δέ καί θαυμασιότης ὅσπερ αὐτός οὔτε εἰμί οὔτε ὑπονοέω , οὔτε αὐτός οὐδέ ἐπιστρέφω ποτέ ὑπερένειμι οὗτος . τις γάρ εἄν εἰμί αυμασιώτερον ἢ μείζων ὁ ὑπέρ πᾶς μέγεθος καί ἀξίωμα ὑπεριδρύω φύσις θεῖος ; πλήν ἀλ οὐδέ ὡς ἄνθρωπος ὁ κατά ὁ περιγειακη ὁ σάρκα μέγας δόξα καί ὄγκος περιβάλλω οὐδέ οὗτος συναμιλλάομαι καί συμπορεύομαι · μᾶλλον δέ τοὐνανπίον ἅπας ταπεινοφροσύνη καί μετριότης ὅλος ἑαυτοῦ ζεεῤῥύθμιζε · διό καί ὁ προφήτης · « Χαῖρος , φημί , θυγάτηρ Σιών · » καί ὁ αἴτιος ὁ χαρά , « ὅτι2 πρᾶος καί