cogPG.PG087_1 751
τῶν ἔξωθεν ἀφορμῶν , ἔνδον τῆς τούτου ψυγῆς τὸ πρὸς τὸν πλησίον σχολάζει μῖσος · ὡς ἀπόντι τῶ μισουμένῳ μὴ διαδεικνύμενον κατ´ ἐνέργειαν οἰα δι´ ὁργάνου τοῦ σώματος καʹ . Ἐσχάρα ἄνθραξι , καὶ ξύλα πυρί · ἀνὴρ δὲ λοίδορος , εἰς ταραχὴν [ εὐ]μάχης . Ἐκπυροῦται μὲν ἐσχάρα ἐπ´ ἀνθράκων κειμένη · καὶ φλόγα ἐγείρουσιν ἐπιπλέον πυρὶ ξύλα ἐπιτιθέμενα · ἄνθρωπος δὲ ἀπόντας εἰωθὼς διαβάλλειν , εὑρὼν τινας τῷ κατά τινος μίσει τεταραγμένους , προσεπιτίθησι κατ´ ἐκείνων διαβολάς · καὶ τὴν τῶν μισούντων κατὰ τῶν μισουμένων ἐκπύρωσιν σφοδρὰν ἐπεργάζεται · καὶ τὸν κατ´ ἀλλήλων πόλεμον ἐπιπλέον ἐγείρει · κὰντεῦθεν ἀνθότου ὤφειλεν εἰρηνοποιεῖν , καὶ Υἱὸς χρηματίζειν Θεοῦ , ἀλλοτριοῦται Θεοῦ , κβʹ . Δόγοι κερκώπων , μαλακοί · οὖτοι διὰ τῶν . πτουσιν εἰς ταμεῖα σπλάγχνων . Τὰ ῥήματα τῶν πρὸς χάριν λεγόντων , ἀπήλλακται πάσης σκληρότητος · οἱ δὲ ταῦτα προσφέροντες , τὰ δίκην [ ταμείων ] κεκλεισμένα τῶν σπλάγχνων ὑπανοίγειν ἐπιχειροῦσι πρὸς οἰκτιρμούς · εἰ οὖν τὸ πρὸς χάριν λαλεῖν διὰ τὸ παρορᾶσθαι τὴν ἀλήθειαν οὐ καλὸν , αἴτιοι πάντως οἱ ἄσπλαγχνοι . κγʹ . Ἀργύριον διδόμενον μετὰ δόλου , ὥσπερ ὄστρακον ἡγητέον . Ὁ μεταδιδοὺς ἀργυρέου τινὸς , ἀπατῶν τοὺς ὁρῶντας , καὶ τὸν παρὰ τούτων θηρώμενος ἔπαινον , νομιζέτω τοῦτο μηδὲν διαφέρειν ὸστράκοῦ , ἐπειδὴ μὴ εὐαρεστεῖ Θεῷ διὰ τῆς πρὸς τὸν ἀδελφὸν δίκην ἀργυρίου καθαρᾶς διαθέσεως · οἰκτίρμονας γὰρ ἡμᾶς γίνεσθαι κατὰ μίμησιν θείαν , ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἀπαιτεῖ . κδʹ . Χείλη λεῖα καρδίαν καλύπτει λυπηράνο Στόμα λόγους παραμυθητικοὺς , καὶ μηδεμίαν κεκτημένους τραχύτητα , λύπην ἀφανίζει ψυχῆς , εἰς παρηγορίαν τινὰ δι´ αὐτῶν αὐτὴν ἐκκαλούμενον , καὶ συστέλλον τὸ ἄλγος αὐτῆς χείλεσι πάντα ἐπινεύει ἀποκλαιόμενος ἐχθρῷ · ἐν δέ τῇ καρδίᾳ τεκταίνεται δόλους . Τοῖς λύπην ψυχῆς ἀπαγγέλλουσι λόγοις , ἐπὶ πᾶσι συγκατατίθεται , ὡς δῆθεν συμπάσχων τῷ τούτους προσφέροντι , ὁ ἀπεχθῶς πρὸς αὐτὸν διακείμενος · ἑντεῦθεν δὲ διὰ πὸ πρὸς αὐτὸν μῖσος , κατασκευάζει ἑουλὰς ἐν τῆ ἑαιλ . τοῦ ψυχῇ κατ´ αὐτοῦ , συνωθῶν εἰς βάραθρον ἀπονοίας , αὐτόν · ὁ γὰρ ἀληθῶς συναλγῶν τῷ ἀλγοῦντι οὐκ αθεειν τὸ ἄλγος αὐτοῦ , ἀλλὰ κατακοιμίζειν μᾶλλον ἐπιχειρεῖ . κεʹ . Ἐάν σου δέηται ὁ ἐχθρὸς μεγάλῃ τῇ φωνῇ , μμὴ πεισθῇς · ἐπτὰ γάρ εἰσι πονηρίαι ἐν τῇ ψυχῆ ] αὐτοῦ . Εἴπερ ὁ κοινὸς πάντων ἐχθρὸς , ἐκκαλεῖταέ σε πρὸς συνέργειαν τοῦ ἐν ἡμῖν βουλήματος αὐτοῦ , τὴν ἐαυτοῦ μεγαλύνων παράκλησιν , τῷ τε τῆς ἡδονῆς δελεάματι , καὶ τῷ τῆς ὀδύνης φόβῳ , ὥστε ποιῆσαί σοι αὐτὴν ἀκουστὴν , μὴ γένῃ τούτῳ καταπειθὴς , τρυφᾷν ὑποτιθεμένῳ σοι , διὰ τὸ εὐφραίνειν καὶ λιπαίνειν τὴν σάρκα · ὡς μὴ εἶναι δῆθεν αὐτὴν τῇ φθορᾷ καὶ τῇ κατ´ αὐτὴν ὀδύνῃ εὐεπιχείρητον · ἑπτὰ τὰρ εἰσιν αἱ διὰ τῆς γαστριμαργίας κατὰ παντὸς τοῦ φιλοσάρκου πονηρόταται τούτου ἐπιβουλαί · ἡ τῆς
Lemmas: ὁ ἔξωθεν ἀφορμή , ἔνδον ὁ οὗτος ψυγεύς ὁ πρός ὁ πλησίος σχολάζω μῖσος · ὡς ἄπειμι ὁ μισέω μή διαδείκνυμι κατ´ ἐνέργεια οἶος δις ὄργανον ὁ σῶμα καί . ἐσχάρα ἄνθραξ , καί ξύλον πῦρ · ἀνήρ δέ λοίδορος , εἰς ταραχή [ εὔμαχος . ἐκπυρόω μέν ἐσχάρα ἐπι ἄνθραξ κεῖμαι · καί φλόξ ἐγείρω ἐπιπλέω πῦρ ξύλον ἐπιτίθημι · ἄνθρωπος δέ ἄπειμι ἔθω διαβάλλω , εὑρίσκω τις ὁ κατά τις μισέω ταράσσω , προσεπιτίθημι κατ´ ἐκεῖνος διαβολή · καί ὁ ὁ μισέω κατά ὁ μισέω ἐκπύρωσις σφοδρός ἐπεργάζω · καί ὁ κατ´ ἀλλήλων πόλεμος ἐπιπλέω ἐγείρω · κὰντεῦθεν ανθοος ὀφείλω εἰρηνοποιέω , καί υἱός χρηματίζω Θεός , ἀλλοτριόω Θεός , κβʹ . Δόγος κέρκωψ , μαλακός · οὗτος διά ὁ . πτοέω εἰς ταμεῖον σπλάγχνον . ὁ ῥῆμα ὁ πρός χάρις λέγω , ἀπαλλάσσω πᾶς σκληρότης · ὁ δέ οὗτος προσφέρω , ὁ δίκη [ ταμεῖον ] καλέω ὁ σπλάγχνον ὑπανοίγω ἐπιχειρέω πρός οἰκτιρμός · εἰμί οὖν ὁ πρός χάρις λαλέω διά ὁ παροράω ὁ ἀλήθεια οὖον καλός , αἴτιος πάντως ὁ άσπλαχνος . κγʹ . ἀργύριον δίδωμι μετά δόλος , ὥσπερ ὄστρακον ἡγητέον . ὁ μεταδίδωμι ἀργύρεος τις , ἀπάτη ὁ ὁράω , καί ὁ παρά οὗτος θηράω ἔπαινος , νομίζω οὗτος μηδείς διαφέρω ὄστρακον , ἐπεί μή ευαρεστώ Θεός διά ὁ πρός ὁ ἀδελφός δίκη ἀργύριον καθαρός διάθεσις · οἰκτίρμων γάρ ἐγώ γίγνομαι κατά μίμησις θεῖος , ὁ λόγος ὁ Θεός ἀπαιτέω . κδέʹ . χεῖλος λεῖος Καρδία καλύπτω λυπηράνο Στόμα λόγος παραμυθητικός , καί μηδείς κτάομαι τραχύτης , λύπη ἀφανίζω Ψυχή , εἰς παρηγορία τις δις αὐτός αὐτός ἐκκαλέω , καί συστέλλω ὁ ἄλγος αὐτός χεῖλος πᾶς ἐπινεύω ἀποκλαίω ἐχθρός · ἐν δέ ὁ Καρδία τεκταίνομαι δόλος . ὁ λύπη Ψυχή ἀπαγγέλλω λόγος , ἐπί πᾶς συγκατατίθημι , ὡς δῆθεν συμπάσχω ὁ οὗτος προσφέρω , ὁ ἀπεχθῶς πρός αὐτός διάκειμαι · ἐντεῦθεν δέ διά πόα πρός αὐτός μῖσος , κατασκευάζω οὐλαί ἐν τῆ ἑαιλ . ὁ Ψυχή κατ´ αὐτός , συνωθέω εἰς βάραθρον ἀπόνοια , αὐτός · ὁ γάρ ἀληθής συναλγέω ὁ ἀλγέω οὐ ἄθεος ὁ ἄλγος αὐτός , ἀλλά κατακοιμίζω μᾶλλον ἐπιχειρέω . κύ . ἐάν σύ δήω ὁ ἐχθρός μέγας ὁ φωνή , μή πείθω · ἑπτά γάρ εἰμί πονηρία ἐν ὁ Ψυχή ] αὐτός . εἴπερ ὁ κοινός πᾶς ἐχθρός , ἐκκαλέω σύ πρός συνέργεια ὁ ἐν ἐγώ βούλημα αὐτός , ὁ ἑαυτοῦ μεγαλύνω παράκλησις , ὁ τε ὁ ἡδονή δελέαμα , καί ὁ ὁ ὀδύνη φόβος , ὥστε ποιέω σύ αὐτός ἀκουστός , μή γίγνομαι οὗτος καταπειθής , τρυφάω ὑποτίθημι σύ , διά ὁ εὐφραίνω καί λιπαίνω ὁ σάρξ · ὡς μή εἰμί δῆθεν αὐτός ὁ φθορά καί ὁ κατ´ αὐτός ὀδύνη εὐεπιχείρητος · ἑπτά ἄρα εἰμί ὁ διά ὁ γαστριμαργία κατά πᾶς ὁ φιλοσαρκέω πονηρός οὗτος ἐπιβουλή · ὁ ὁ