cogPG.PG087_1 694
Αιώκοντας δὲ δικαιοσύνην ἀγαπᾶ . Τοὺς δὲ πρὸς τὸν θεοοιλῆ βίον σπεύδοντας , ὡς κατ´ ἐντολὴν αὐτοῦ πολιτευομένους , ἀσπάξεται . ἐʹ . Παιδεία ἀκάκου γνωρίζεται ὑπὸ τῶν παρόν · πων . Ἡ τοῦ ἁπλουστέρου καὶ κακίας ἀπηλλαγμένου νουθεσία , ἀνυπόστολος οὖσα καὶ φοβερὰ , καταλαμβάνεται καὶ παρὰ τῶν ὡς ἐν παρόδῳ ταύτης ἀκροωμένων , οἶδε μισοῦντες ἐλέγχους , τελευτῶσιν αἰσχρῶς , Οἱ δὲ τοὺς ἐντεῦθεν φανεροὺς τῶν οἰκείων ἀμαρτημάτων ἐλέγχους ἀποστρεφόμενοι , τῇ αἰσχίστη αὐτῶν κακίᾳ ἐναποθνήσκουσιν , μένοντες διὰ παντὸς ἀδιόρ · Οὗτοι . ιαʹ . Ἄδης καὶ ἀπώλεια , φανερὰ παρὰ Κυρίῳ · πῶς οὐχὶ καὶ αἱ καρδίαι τῶν ἀνθρώπων · ; Καὶ πάντα τὰ ἡμῖν ἀγνοούμενα , οἷον ὁ ἀφανὴς τόπος ἐν ᾧ μετὰ διάζευξιν τὴν ἀπὸ τῶν σωμάτων διάγουσιν αἰ ψυχαὶ πρὸ τῆς ἀναστάσεως , καὶ αὐτὴ ἡ ἀπὸ εοῦ ἔκπτωσις ἣ οἱ ἁμαρτωλοὶ κατακρίνονται . γνώριμα παρὰ τῷ τῶν ὅλων Δεσπότῃ εἰσί · καὶ πως οὐκ ἐπίσταται καὶ τοὺς τῶν καρδιῶν ἡμῶν διαλογισμούς ; Φοβηθῶμεν οὖν ἀπὸ προσώπου αὐτου , οἱ τὰ πονηρὰ διαλογιζόμενοι , ὡς ἐφορῶντος καὶ ταῦτα . ιβʹ . Οὐκ ἀγαπήσει ἀπαίδευτος τοὺς ἐλέγχοντας αὐτόν . Οὐκ ἀσπάσεται ὁ ἀμύητος τοῦ καλοῦ τοὺς φανεροποιοῦντας αὐτῷ τὰ κακῶς διαπραττόμενα παρ´ αὐτοῦ . Μετὰ δὲ σοφῶν οὐχ ὁμιλήσει . Καὶ μετὰ τῶν διασαφούντων αὐτῷ τὸ καλὸν οὐ συλλαλήσει , ὡς μήτε τὴν τοῦ κακοῦ φυγὴν , μήτε τὴν τοῦ καλοῦ ἐπιτυχίαν ποθῶν . ιγʹ . Καρδίας εὐφραινομένης . θάλλει αοόσωπο Τοῦ κατὰ τὴν κεκρυμμένην διάθεσιν τῆς ψυχῆς , ἢ ἐπὶ τοῖς τῶν προσκαίρων ἡδέσιν , ἢ τῆ τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν ἐλπίδι ἀγαλλομένου φαιδρὰ ἡ ὄψις καθστηκε , τὴν ἔνδον τούτου χαρακτηρίζουαα ἀγαλλίασιν . Τὴν δὲ λύπαις οὔσης , σκυθρωπάζει . Τοῦ δ´ αὖ . ς κατὰ τὸ κρυπτὸν , εἴτ´ ἐπὶ τοῖς τῶν προσκαίρων ἀνιαροῖς , εἴτε τῷ φόβῳ τῶν ἀτελευτήτων κολάσεων ἀνιωμένου κατηφὲς ὑπάρχει τὸ πρόσωπον , τὴν ἐνδομυχοῦσαν τῇ ψυχῇ αὐτοῦ λύπην προάγον εἰς τὸ ἐμφανές . ιδʹ . Καρδία ὀρθὴ ζητεῖ αἴσθησιν . Ἡ πρὸς τὸ εὐ θὲς ὁρῶσα ψυχὴ , σπεύδει τὴν τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ κακοῦ διάκρισιν κτήσασθαι , ἵνα μὴ τοῦ καλοῦ τὸ κακὸν προαιρῆται , καλὸν τοῦτο νομίζουσα . Στόμα δὲ ἀπαιδεύτων ητεῖ κακά . Τὰ δὲ ῥήματα τῶν μὴ διδαχθέντων τὸ ἀγαθὸν πρὸς ἔριδας καὶ μάχας ἐπείγεται . ιεʹ . Πάντα τὸν χρόνον οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν κακῶν
Lemmas: Αιώκοντας δέ δικαιοσύνη ἀγαπάω . ὁ δέ πρός ὁ θεοοιληκω βίος σπεύδω , ὡς κατ´ ἐντολή αὐτός πολιτεύω , ἀσπάζομαι . εἰ . παιδεία ἄκακος γνωρίζω ὑπό ὁ πάρειμι · πάω . ὁ ὁ ἁπλόος καί κακία ἀπαλλάσσω νουθεσία , ἀνυπόστολος εἰμί καί φοβερός , καταλαμβάνω καί παρά ὁ ὡς ἐν πάροδος οὗτος ἀκροάομαι , οἶδα μισέω ἔλεγχος , τελευτάω αἰσχρῶς , ὁ δέ ὁ ἐντεῦθεν φανερός ὁ οἰκέω ἁμάρτημα ἔλεγχος ἀποστρέφω , ὁ αἰσχρός αὐτός κακία ἐναποθνῄσκω , Μένων διά πᾶς ἀδιόρ · οὗτος . ἰά . ᾍδης καί ἀπώλεια , φανερός παρά κύριος · πῶς οὐ καί ὁ Καρδία ὁ ἄνθρωπος · ; καί πᾶς ὁ ἐγώ ἀγνοέω , οἷος ὁ ἀφανής τόπος ἐν ὅς μετά διάζευξις ὁ ἀπό ὁ σῶμα διάγω ὁ ψυχή πρό ὁ ἀνάστασις , καί αὐτός ὁ ἀπό ἑός ἔκπτωσις ὅς ὁ ἁμαρτωλός κατακρίνω . γνώριμος παρά ὁ ὁ ὅλος δεσπότης εἰμί · καί πως οὐ ἐπίσταμαι καί ὁ ὁ Καρδία ἐγώ διαλογισμός ; φοβέω οὖν ἀπό πρόσωπον αὐτός , ὁ ὁ πονηρός διαλογίζομαι , ὡς ἐφοράω καί οὗτος . ἶβις . οὐ ἀγαπάω ἀπαίδευτος ὁ ἐλέγχω αὐτός . οὐ ἀσπάζομαι ὁ ἀμύητος ὁ καλός ὁ φανεροποιέω αὐτός ὁ κακῶς διαπράσσω παρ´ αὐτός . μετά δέ σοφός οὐ ὁμιλέω . καί μετά ὁ διασαφέω αὐτός ὁ καλός οὖον συλλάλησις , ὡς μήτε ὁ ὁ κακός φυγή , μήτε ὁ ὁ καλός ἐπιτυχία ποθή . πνίξ . Καρδία εὐφραίνω . θάλλω αοόσωπο ὁ κατά ὁ κρύπτω διάθεσις ὁ Ψυχή , ἢ ἐπί ὁ ὁ πρόσκαιρος ἡδύς , ἢ τῆ ὁ αἰώνιος ἀγαθός ἐλπίς ἀγάλλω φαιδρός ὁ ὄψις καθίστημι , ὁ ἔνδον οὗτος χαρακτηρίζω ἀγαλλίασις . ὁ δέ λύπη εἰμί , σκυθρωπάζω . ὁ δδʹ αὖος . Σ κατά ὁ κρυπτός , προστίθημι ἐπί ὁ ὁ πρόσκαιρος ἀνιαρός , εἴτε ὁ φόβος ὁ ἀτελεύτητος κόλασις ἀνιάομαι κατηφής ὑπάρχω ὁ πρόσωπον , ὁ ἐνδομυχέω ὁ Ψυχή αὐτός λύπη προάγω εἰς ὁ ἐμφανής . ἴδη . Καρδία ὀρθός ζητέω αἴσθησις . ὁ πρός ὁ εὕω τίθημι ὁράω ψυχή , σπεύδω ὁ ὁ καλός καί ὁ κακός διάκρισις κτάομαι , ἵνα μή ὁ καλός ὁ κακός προαιρέω , καλός οὗτος νομίζω . Στόμα δέ ἀπαίδευτος αἰτέω κακός . ὁ δέ ῥῆμα ὁ μή διδάσκω ὁ ἀγαθός πρός Ἔρις καί μάχη ἐπείγω . ἵημι . Πάν ὁ χρόνος ὁ ὀφθαλμός ὁ κακός