cogPG.PG087_1 128
καὶ παραίνεσιν χωρίς τιμωρίας ἐπήνεγκεν , εἰπὼν , ἡσύχασον · ὡς ἂν δειχθείη παραβάντος καὶ τὸ πρῶτον ἑκούσιον · ὡς δὲ τῆς μετανοίας ἠλλάξατο τὴν ἀναίδειαν εἰπὼν ἀγνοεῖν καὶ « μὴ φύλαξ εἶναι τοῦ ἀδελφοῦ » καίτοι , τεττάρων ὄντων ἀνθρώπων , οὓς εἰκὸς ἦν μηδὲ πόῤῥω λίαν ἀλλήλων καθίστααθαι , καὶ παντὸς μᾶλλον τὸν ἀδελφὸν φυλάττειν ὀφελοντος , ἔτι δὲ καὶ ἄθεον δεικνύντος ὑπόληψιν τῷ μὴ νομίδειν πάντα τὸν θεῖον ἐφορᾷν ὀφθαλμὸν , φησὶν ὁ Θεός · « Φωνὴ αἴματος τοῦ ἀδελφοῦ σου βοᾷ πρός με , » τὴν φανέρωσιν λέγων · ὡς καὶ ἐτέρωθι · « Ἰδοὺ ὁ μισθὸς τῶν ἐργατῶν τῶν ἀμησάντων τὰς χώρας ὑμῶν βοᾷ πρός με . » Δυνατὸν δὲ καὶ αἷμα ἀντὶ τῆς ψυχῆς ἐνταῦθα εἰρῆσθαι · καὶ ἕστι δογματικώτατον · τὸ γὰρ Θεῖον ὁσίων μὲν ὑπακούει , κἂν τελευτήσωσι , ζῇν αὐτοὺς ὑπολαμβάνον τὴν ἀθάνατον Τωήν · εὐχὰς δὲ φαύλων ἀποστρέφεται , κἂν εὐεξίᾳ χρήσωνται , νομίζον αὐτοὺς τὸν ἀληθῆ βίον τεθνάναι · λέγοι δ´ ἄν τις ὅτι διὰ τοῦτο αἵματος ἐμνήσθη . ὅτι στὸ σῶμα ἔκρυψεν · ἐκχύσεως δὲ μνημονεύει , καὶ ὡς ἡ γῆ ἔχανεν τὸ στόμα αὐτῆς δέξασθαι τὸ αἷμα · καὶ ἀδελφοῦ συνεχῶς , ἵνα μεγεθύνων τὸ πραχθὲν καταιδέσῃ τὸν ὡμόθυμον . ὅτι ἐργῆ τὴν γῆν , καὶ τὰ ἑξῆς . Τῇ δίκῃ λοιπὸν ὁ Θεὸς ἐπεξέρχεται · εἰ γὰρ καὶ μετὰ φόνον ἔμεινεν ἀτιμώρητος , ἐφ´ ἕτερον ἂν μεῖζον ἦλθε κακόν · ζητεῖται δέ , Διὰ τί τῷ Ἀδὰμ οὐκ εἶπεν , ὡς τῷ Κάῖν , « Ἐπικατάρατος σύ ; » ὅτι Ἀδὰμ τετίμητο ἐμφύσημα Θεοῦ δεξάμενος · οὕτως καὶ ὁ Νῶε τὸν ἡμαρτηκότα Χὰμ οὐ καταρᾶται , ὅτι δεξάμενος ἦν παρὰ Θεοῦ εὐλογίαν · ἀλλὰ τὸν τούτου υἱὸν τὸν Χαναὰν , ὅτι καὶ ὅμοιος ἦν τῷ πατρὶ τὰ ἤθη . Τὸ δέ , « Στένων καὶ τρέμων ἔσῃ ἐπὶ τῆς γῆς , » τὸ Ἐβραῖκὸν ἔχει , ὡς καὶ οἱ λοιποὶ ἡρμήνευσαν , « Σαλευόμενος καὶ ἀκαταστατῶν , » τουτέστι , μὴ μένων ἐν ἑνὶ τόπῳ , ἀλλ´ ἀλώμενος . Λόγιον δὲ , φασὶν , ἐστὶ καὶ τοῦτο καθολικώτατον · παντὶ γὰρ φαύλῳ τῶν κακῶν τὰ μὲν ἤδη πρόσεστι , τὰ δὲ μέλλει · τὰ μὲν οὗν μέλλοντα , φόβους · τὰ δὲ παρόντα , λύπας ἐργάζεται · τινὲς δὲ καὶ τρόμον διηνεκῆ τοῦ σώματος ἐσχηκέναι φασὶ , τὸν ἐκ τῆς ἰσχύος στηριγμὸν τῶν μελῶν οὐκ ἐχόντων · ἐπειδὴ γὰρ κακῶς ἐχρήσατο τῇ δυνάμει τοῦ σωιαάτος , ὑφῃρέθη αὐτῷ ὁ τένος , ὡς κλονεῖσθαι καὶ κατασείεσθαι , οὔτε ἄρτον δυνάμενον προσφέρεσθαι ῥᾳδίως τῷ στόματι , οὔτε ποτὸν μετὰ τὴν ἀνόσιον πρᾶξιν , οὐδὲ ταῖς ἀναγκαίαις χρείαις ὑπηρετεῖν δυναμένης
Lemmas: καί παραίνεσις χωρίς τιμωρία ἐπιφέρω , εἶπον , ἡσυχάζω · ὡς εἄν δείκνυμι παραβαίνω καί ὁ πρῶτος ἑκούσιος · ὡς δέ ὁ μετάνοια ἀλλάσσω ὁ ἀναίδεια εἶπον ἀγνοέω καί « μή φύλαξ εἰμί ὁ ἀδελφός » καίτοι , τέσσαρες εἰμί ἄνθρωπος , ὅς εἰκός εἰμί μηδέ πόρρω λίαν ἀλλήλων καθίστημι , καί πᾶς μᾶλλον ὁ ἀδελφός φυλάσσω ὀφείλω , ἔτι δέ καί ἄθεος δείκνυμι ὑπόληψις ὁ μή νομίζω πᾶς ὁ θέω ἐφοράω ὀφθαλμός , φημί ὁ Θεός · « φωνή αἶμα ὁ ἀδελφός σύ βοάω πρός ἐγώ , » ὁ φανέρωσις λέγω · ὡς καί ἑτέρωθι · « ἰδέ ὁ μισθός ὁ ἐργάτης ὁ ἀμάω ὁ χώρα σύ βοάω πρός ἐγώ . » δυνατός δέ καί αἷμα ἀντί ὁ Ψυχή ἐνταῦθα εἴρω · καί εἰμί δογματικός · ὁ γάρ θεῖον ὅσιος μέν ὑπακούω , κἀν τελευτάω , ζάω αὐτός ὑπολαμβάνω ὁ ἀθάνατος Τωήν · εὐχή δέ φαῦλος ἀποστρέφω , κἀν εὐεξία χράω , νομίζω αὐτός ὁ ἀληθής βίος θνήσκω · λέγω δδʹ ἄν τις ὅτι διά οὗτος αἷμα μιμνήσκω . ὅτι στό σῶμα κρύπτω · ἔκχυσις δέ μνημονεύω , καί ὡς ὁ γῆ χάσκω ὁ στόμα αὐτός δέχομαι ὁ αἷμα · καί ἀδελφός συνεχῶς , ἵνα μεγεθύνω ὁ πράσσω καταιδέω ὁ ὁμόθυμος . ὅτι ἔργω ὁ γῆ , καί ὁ ἑξῆς . ὁ δίκη λοιπός ὁ θεός ἐπεξέρχομαι · εἰμί γάρ καί μετά φόνος μένω ἀτιμώρητος , ἐφίημι ἕτερος εἄν μείζων ἔρχομαι κακός · ζητέω δέ , Ζεύς τίς ὁ Ἀδάμ οὐ εἶπον , ὡς ὁ Κάϊν , « ἐπικατάρατος σῦς ; » ὅτι Ἀδάμ τιμάω ἐμφύσημα Θεός δέχομαι · οὕτως καί ὁ Νῶε ὁ ἁμαρτάνω Χάμ οὖον καταράομαι , ὅτι δέχομαι εἰμί παρά Θεός εὐλογία · ἀλλά ὁ οὗτος υἱός ὁ Χαναάν , ὅτι καί ὅμοιος εἰμί ὁ πατήρ ὁ ἦθος . ὁ δέ , « Στένων καί τρέμω εἰμί ἐπί ὁ γῆ , » ὁ Ἐβραῖκὸν ἔχω , ὡς καί ὁ λοιπός ἑρμηνεύω , « σαλεύω καί ἀκατάστατος , » τουτέστι , μή Μένων ἐν εἷς τόπος , ἀλ ἀλάομαι . Λόγιον δέ , φημί , εἰμί καί οὗτος καθολικός · πᾶς γάρ φαῦλος ὁ κακός ὁ μέν ἤδη πρόσειμι , ὁ δέ μέλλω · ὁ μέν ἐν μέλλω , φόβος · ὁ δέ πάρειμι , λύπη ἐργάζομαι · τις δέ καί τρόμος διηνεκής ὁ σῶμα ἔχω φημί , ὁ ἐκ ὁ ἰσχύς στηριγμός ὁ μέλος οὐ ἔχω · ἐπεί γάρ κακῶς χράω ὁ δύναμις ὁ σωιαάτος , ὑφαιρέω αὐτός ὁ Τένος , ὡς κλονέω καί κατασείω , οὔτε ἄρτος δύναμαι προσφέρω ῥᾳδίως ὁ στόμα , οὔτε ποτόν μετά ὁ ἀνόσιος πρᾶξις , οὐδέ ὁ ἀναγκαῖος χρεία ὑπηρετέω δύναμαι