cogPG.PG087_1 76
· κατὰ τοῦτο . « Εὐλογῃμένα ἔχγονα τῆτριλίας τῶν τηρούντων τὰς ἐντολὰς τοῦ Κυρίου · » ὅπερ οὐκ ἀληθὲς ἐπὶ τῶν σωματικῶν τέκνων , ἀμαρτωλῶν ἐκ δικαίων γεννωμένων , καὶ τοὐναντίον · καὶ τὸ , « Οἱ υἱοί σου ὡς νεόφυτα ἐλαιῶν , » ἐπιφερομένου καὶ , « Ἰδοὺ οὕτως εὐλογηθήσεται ὁ φοβούμενος τὸν κηρίον , » κατ´ εἰκόνα πλήρης τὴν ἐν αὐτῷ γῆν ἀγαβάντοαοῶσαν εκατονταπλασίονα · καὶ ἀγρὸν ὃν εὐλο γεῖ Κύριος . Διὰ τί δέ , φαοί τινες , ἐν τῷ ἀρχέτωσαν παρέλιπε τὰ κήτη καὶ τὰ θηρία ; Ἐπεὶ , φασὶ , μηδὲ πάντα τὰ ζῶα διὰ τὸν ἄνθρωπον γέγονεν , ἀλλὰ ταῦτα ν ἄρχειν λέγεται . Καὶ τὰ ἑρπετὰ γὰρ , φασὶν , ἀναγκαῖα διὰ τὰς ἐξ αὐτῶν φαρμακώδεις χρείας · τὸ δὲ τῶν ἑφεων γένος οὐκ ἐν ἐρπετοῖς τάττεται , κατὰ συνήθειαν Γραφικὴν , ἀλλ´ ἐν θηρίοις . « Φρονιμώτατος γὰρ πάντων λέγεται τῶν θηρίων · » καὶ , « Οἱ δὲ βάρβαροι ἀδέντες κρεμάμενον τὸ θηρίον , » περὶ τῆς δακούσης τὸν Παῦλον ἐχίδνης . Ἐν δὲ τῷ Λευϊτικῷ , « Ταῦτα , φησὶ , φάγεσθε ἀπὸ τῶν ἑρπετῶν , » καὶ τὰ ἑξῆς . Οὐκ ἄρα ἄρχει ἄνθρωπος οὕτε κητῶν τῶν μεγάλων . οὔτε τῶν θνοίων τῆς γῆς , τῶν δὲ ἄλλων ὧν ἐνταῦθά τέ φησι , καὶ ἐν τῷ ηʹ ψαλμῷ · ἀνακοινοῦται δέ πως αὐτοῖς τὴν εὐλογίαν Αὐξανεσθε , ὥστε μηδὲ αὐτοὺς ἀγνοεῖν ὅτι ηύλόγηνται . δρί . δέρωκα ὑιῖν πάντα χόρτον · τουτέστιν , Οὐ μόνον τῶν ζώων ἀπέφηνα κυρίους , ἀλλὰ καὶ πάντων πῆν ἐν φυτοῖς τε καὶ σπέρμασι . Φασὶ δὲ τὰ μὲν γεωρίας δεόμενα τοῖς ἀνθρώποις · περιττὸς οὖν ὁ καὶ ἐν τῷ , « καὶ πάντα χόρτον χλωρὸν εἰς βρῶσιν · » οὕτω πὰρ ἐνδτδωκέναι καὶ Σύμμαχον , χωρὶς τοῦ καὶ , ὥστε απὸ ἄλλης ἀρχῆς ἀναγνωστέον τὸ , « καὶ πᾶσι τοῖς θηρίοις τῆς γῆς · » πρὸς τὰ ἑξῆς . Ζητήσωμεν δὲ περὶ Κτῶν θηρίων καὶ τῶν πετεινῶν καὶ τῶν ἑρπετῶν , τί - . ἕν νεν πολλῶν ἐν τοῖς γένεσι τούτοις σαρκοβόρων τυννανόντων , πᾶσί φησιν ὁ λόγος δοῦναι « τὸν χόρτον . » Μή ποτε οὖν ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς κοσμοποιίας ἕσπερ τῷ ἀνθρώπῳ οὐδὲν ἐδέδοτο πλὴν τῶν ἀπὸ γεωρτίας ; Ὑστερσν γάρ ποτε ἀκούει ὁ Νῶε τὸ , « Ὡς λάχανα χόρτου δέδωκα ὑμῖν πάντα · » πάνταδὲ , τὰ ζῶα . Ρῦτω καὶ ἐπὶ τῶν ἀλόγων ἡ ἀρχὴ οὐ περιεῖχε σαρκοσαγίαν , ἀλλ´ ὕστερόν ποτε κἀκείνοις ἐπηκολούθησε . Πῶς γὰρ ἂν ἐτράφη κατὰ τὴν ἀρχὴν οἷον τὸ τῶν γυτῶν γένος ; Οὐ γὰρ εἰκός ἅμα τῷ γενέσθαι τὰ ζῶα τε νηκέναι τινὰ , ὡς ἂν ἀπ´ αὐτῶν τράφοιντο · ἀλλ´ οὐδὲ ἂτροφα μένειν αὐτά . Καὶ ἰδοὺ καλὰ λίαν . Οὐ πρόσκειται τὸ λίαν ἐν τοᾶς κατὰ μέρος ἐπαίνοις . Ἐφ´ ἅπασι γὰρ ἀναγκαῖον ζοον ποιήσας τὸν ἄνθρωπον , ὡς οὐδενὸς ἔτι λείΡπηοω . Ο . ΓΧΧvΙi .
Lemmas: · κατά οὗτος . « Ευλογημένος ἔκγονος τῆτριλίας ὁ τηρέω ὁ ἐντολή ὁ κύριος · » ὅσπερ οὐ ἀληθής ἐπί ὁ σωματικός τέκνον , ἁμαρτωλός ἐκ Δίκαιος γεννάω , καί ἐναντίος · καί ὁ , « ὁ υἱός σύ ὡς νεόφυτος ἐλαία , » ἐπιφέρω καί , « ἰδέ οὕτως εὐλογέω ὁ φοβέω ὁ κηρίον , » κατ´ εἰκών πλήρης ὁ ἐν αὐτός γῆ αγαβαντοαοωθεω ἑκατονταπλασίων · καί ἀγρός ὅς Έυλο γίγνομαι Κύριος . Ζεύς τίς δέ , φάω τις , ἐν ὁ ἄρχω παραλείπω ὁ κῆτος καί ὁ θηρίον ; ἐπεί , φημί , μηδέ πᾶς ὁ ζῷον διά ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι , ἀλλά οὗτος Ν ἄρχω λέγω . καί ὁ ἑρπετόν γάρ , φημί , ἀναγκαῖος διά ὁ ἐκ αὐτός φαρμακώδης χρεία · ὁ δέ ὁ ἑφεων γένος οὐ ἐν ἑρπετόν τάσσω , κατά συνήθεια γραφικός , ἀλ ἐν θηρίον . « φρόνιμος γάρ πᾶς λέγω ὁ θηρίον · » καί , « ὁ δέ βάρβαρος ἀείδω κρεμάννυμι ὁ θηρίον , » περί ὁ δάκνω ὁ Παῦλος ἔχιδνα . ἐν δέ ὁ Λευϊτικός , « οὗτος , φημί , ἐσθίω ἀπό ὁ ἑρπετόν , » καί ὁ ἑξῆς . οὐ ἄρα ἄρχω ἄνθρωπος ἵημι κῆτος ὁ μέγας . οὔτε ὁ θνοίων ὁ γῆ , ὁ δέ ἄλλος ὅς ἐνταῦθα τε φημί , καί ἐν ὁ ἤ ψαλμός · ἀνακοινόω δέ πως αὐτός ὁ εὐλογία αὐξάνω , ὥστε μηδέ αὐτός ἀγνοέω ὅτι εὐλογέω . δρι . δέρκομαι υἱός πᾶς χόρτος · τουτέστιν , οὖον μόνος ὁ ζῷον ἀποφαίνω κύριος , ἀλλά καί πᾶς πῆν ἐν φυτός τε καί σπέρμα . φημί δέ ὁ μέν γεωρίος δήω ὁ ἄνθρωπος · περισσός οὖν ὁ καί ἐν ὁ , « καί πᾶς χόρτος χλωρός εἰς βρῶσις · » οὗτος παρά ἐνδίδωμι καί Σύμμαχος , Χωρὶς ὁ καί , ὥστε απὸ ἄλλος ἀρχή ἀναγνωστέον ὁ , « καί πᾶς ὁ θηρίον ὁ γῆ · » πρός ὁ ἑξῆς . ζητέω δέ περί κτέω θηρίον καί ὁ πετεινός καί ὁ ἑρπετόν , τίς - . εἷς νε πολύς ἐν ὁ γένεσις οὗτος σαρκοβόρος τυννανόντων , πᾶς φημί ὁ λόγος δίδωμι « ὁ χόρτος . » μὴ ποτός οὖν ἐν ὁ ἀρχή ὁ κοσμοποιία ἕσπερ ὁ ἄνθρωπος οὐδείς δίδωμι πλήν ὁ ἀπό γεωρτίας ; Ὑστερσν γάρ ποτός ἀκούω ὁ Νῶε ὁ , « ὡς λάχανον χόρτος δίδωμι σύ πᾶς · » πᾶς , ὁ ζῷον . ῥέω καί ἐπί ὁ ἄλογος ὁ ἀρχή οὖον περιέχω σαρκοσαγίαν , ἀλ ὕστερον ποτός ἐκεῖνος ἐπακολουθέω . Πῶς γάρ εἄν τρέφω κατά ὁ ἀρχή οἷος ὁ ὁ Γύτων γένος ; οὖον γάρ εἰκός ἅμα ὁ γίγνομαι ὁ ζῷον τε νηκέναι τις , ὡς εἄν ἀπ´ αὐτός τρέφω · ἀλ οὐδέ ἄτροφος μένω αὐτός . καί ἰδού καλός λίαν . οὖον πρόσκειμαι ὁ λίαν ἐν τοᾶς κατά μέρος ἔπαινος . Ἐφ´ ἅπας γάρ ἀναγκαῖος ἕζομαι ποιέω ὁ ἄνθρωπος , ὡς οὐδείς ἔτι λείΡπηοω . ὁ . ΓΙ .