cogPG.PG087_1 715
ἀδικοῦσιν παρὰ τῶν ἀφρόνων ψευδῶς προσάπτεται · ἐγκώμιον εἶναι νομιζόντων τὸ δύνασθαι ἀδικεῖν ιᾶλ λον , ἢ τὸ δύνασθαι φέρειν τὰ ἀδικήματα , καὶ Θεῶ ἐντεῦθεν εὐαρεστεῖν . Κιβʹ . Βασιλέως ἀπειλὴ , ὅμοία βρυγμῷ λέρντος . Καὶ τοῦ ἐπιγείου βασιλέως καὶ τοῦ οὐρανίου , ὁ κολάσεις ἀπειλῶν λόγος , βρυχήματι ἔοικε λέοντος , φόβον ἐμποιοῦντι θανάτου · διόπερό λόγος οὗτος πείθει τὰς τοῦτον παραδεξαμένας ψυχὰς ἀπέχεσθαι τῶν κακων . σπερ δὲ δρόσος ἐπὶ χόρτῳ , οὕτως τὸ ἰλαρὸν αὐτοῦ . Καθάπερ δὲ ἑωθινὴ δρόσος , χλόην ἐκ γῆς φυομένην , τῆς ἡλιακῆς ἀνακτᾶται φλογώσεως , αὐχμὸν τὸν ἐκ ταύτης κατανοτίζουσα , οὕτω καὶ τὸ ἥμερον οἵ δν εἴποις ἄασιλέως , ἢ τοῦ ἐπιγείου ἢ τοῦ ἐπουρανίου , τὸν ἐπὶ τῇ ἀγαθὴ ἐργασίᾳ πόνον τοῦ τὸ βάρος καὶ τὸν καύσωνα τῆς ἡμέρας βαστάσαντος , παραμυθεῖται τῇ ἐλπίδι τῶν ὑπὲρ τοῦ τοιούτου πόνου ἀμειβῶν . ιγʹ . Αἰσχύνη πατρὶ υἱὸς ἄφρων . Ἀτιμία τῷ γεννήτορι υἱῷ , ἀφρονέστατος λόγος · ὁ γὰρ φθεγγόμενος τὰ μὴ δέοντα , ἀνόητος δείκνυται . Καὶ οὐχ ἀγναὶ εὐχαὶ ἀπὸ μισθώματος ἑταίρας . Ἀνάθαθτοιδέ εἰσὶ αἱὰπὸ λογισμοῦ οιλοῦλου πρὸς Θεὸν ὑποσχέσεις · ὃν λογισμὸν , ὡς μίσθωμα πόρνη , ἡ πόῤῥω τοῦ λόγου νεύουσα αἴσθησις λαμβάνει ἀπὸ τοῦ νοὸς , διὰ τὴν μετ´ αὐτῆς τούτου παράλογον συμπλοκήν · πολλοὶ γὰρ πολλὰ ὑπισχνοῦνται Θεῷ , ὑπὲρ τοῦ λαβεῖν παρ´ αὐτοῦ πλοῦτον φθειρόμενον · ἂς ὑποσχέσεις ὁ Θεὸς ὡς ῥυπαρὰς καὶ ἀσυμφόρους αὐτοῖς ,, ἀποστρέφεται · « Αἰτεῖτε γὰρ , φησὶ , καὶ οὐ λαμβάνετε , διότι κακῶς αἰτεῖτε . » ιδʹ . οἶκον καὶ ὕπαρξιν μερίζουσι πατέρες παισίν Τὸ τοῦ νοεροῦ ἡμῶν οἰκητήριον , πάντως τὴν αἰσθητικὴν σάρκα , καὶ τὴν ποιὰν τούτου διάθεσιν διανέμουσι τοῖς οἰκείοις λογισμοῖς , οἱ τούτων γεννήτορες νόες προσνέμοντες αὐτεξουσίως ἑκάστω τῶν τοιούτων λογισμῶν , τό τε πρόσφορον αὐτῷ αἰσθητήριον τῆς σαρκὸς , καὶ τὴν τούτου κατὰ τὴν νοερὰν διάθεσιν , εἴτε πρὸς τὸ ἀγαθὸν , εἴτε πρὸς τὸ πονηρὸν χρῆσιν . Παρὰ Κυρίου ἀρμόζεται γυνὴ ἀνὸρί . Παρὰ δὲ τοῦ Δεσπότου τῶν ὅλων παραμείνασα ἡ μετὰ τοῦ κατὰ τθυχὴν νοεροῦ , τῆς αἰσθητικῆς σαρκὸς μίξις · διὸ οὐδαμῶς συμβαλεῖται τῷ φιλοζώῳ τὸ φιλόῦλον , ἀλλὰ μᾶλλον βλάψει τοῦτον , ὡς Θεὸν τὸν τῆς ζωῆς αἴτιον διὰ τὸ ἀφιλόθεον παροξύναντα . ιεʹ . Δειλία κατέχει ἀνδρόγυνον · ψυχὴ δέ ἀεργοῦ , πεινάσει . Τὸν ὡς ἄνδρα μὲν θρασυνόμενον ἐν ποῖς μοχθηροῖς ἔργοις , καὶ τοῦ ἰδίου κινδύνου κταπα . τολμῶντα , φειδόμενον δὲ αὐτοῦ , γυναικὸς δίκην , ἐν τοῖς καλοῖς , καὶ πρὸς τὴν ἰδίαν σωτηρίαν ἀποκνευόμενον , ἡ πρὸς τὸν πόνον τῆς ἀρετῆς ἀτολμία , κωλύει ὥστε μὴ ἐπιμελεῖσθαι κατὰ πρᾶξιν αὐτῆς · τούτου δὲ ἡ ψυχὴ , ὡς μὴ περὶ τὴν τῆς ἀρετῆς ἐργασίαν φιλοπονοῦντος , λιμώξει τῇ ἐνδείᾳ τοῦ ἀγαθοῦιϛʹ . Ὅς φυλάσσει ἐντολὴν , τηρεῖ τὴν ἐαυτοῦ ψυχήν . Ὃς μὴ παραβαίνει θείαν ἐντολὴν , φυλάσσει
Lemmas: ἀδικέω παρά ὁ ἄφρων ψευδής προσάπτω · ἐγκώμιον εἰμί νομίζω ὁ δύναμαι ἀδικέω Ἴαλ λος , ἢ ὁ δύναμαι φέρω ὁ ἀδίκημα , καί θεάομαι ἐντεῦθεν εὐαρεστέω . κίουι . Βασιλίς ἀπειλή , ὅμοιος βρυγμός λέρντος . καί ὁ ἐπίγειος βασιλεύς καί ὁ οὐράνιος , ὁ κολάζω ἀπειλέω λόγος , βρύχημα ἔοικα λέων , φόβος ἐμποιέω θάνατος · διόπερό λόγος οὗτος πείθω ὁ οὗτος παραδέχομαι ψυχή ἀπέχω ὁ κακός . σπερ δέ δρόσος ἐπί χόρτος , οὕτως ὁ ἱλαρός αὐτός . καθά δέ ἑωθινός δρόσος , χλόη ἐκ γῆ φύω , ὁ ἡλιακός ἀνακτάομαι φλόγωσις , αὐχμός ὁ ἐκ οὗτος κατανοτίζω , οὗτος καί ὁ ἥμερος ὁ δν εἶπον αασιλαος , ἢ ὁ ἐπίγειος ἢ ὁ ἐπουράνιος , ὁ ἐπί ὁ ἀγαθός ἐργασία πόνος ὁ ὁ βάρος καί ὁ καύσων ὁ ἡμέρα βαστάζω , παραμυθέομαι ὁ ἐλπίς ὁ ὑπέρ ὁ τοιοῦτος πόνος ἀμειβώ . πνίξ . αἰσχύνη πατήρ υἱός ἄφρων . ἀτιμία ὁ γεννήτωρ υἱός , ἄφρων λόγος · ὁ γάρ φθέγγομαι ὁ μή δήω , ἀνόητος δείκνυμι . καί οὐ ἁγνός εὐχή ἀπό μίσθωμα ἑταίρα . αναθαθτοοραω εἰμί αἱὰπὸ λογισμός οιλουλας πρός θεός ὑπόσχεσις · ὅς λογισμός , ὡς μίσθωμα πόρνη , ὁ πόρρω ὁ λόγος νεύω αἴσθησις λαμβάνω ἀπό ὁ νόος , διά ὁ μετέ αὐτός οὗτος παράλογος συμπλοκή · πολύς γάρ πολύς ὑπισχνέομαι Θεός , ὑπέρ ὁ λαμβάνω παρ´ αὐτός πλοῦτος φθείρω · ὅς ὑπόσχεσις ὁ θεός ὡς ῥυπαρός καί ἀσύμφορος αὐτός ,, ἀποστρέφω · « αἰτέω γάρ , φημί , καί οὖον λαμβάνω , διότι κακῶς αἰτέω . » ἴδη . οἶκος καί ὕπαρξις μερίζω πατήρ παῖς ὁ ὁ νοερός ἐγώ οἰκητήριον , πάντως ὁ αἰσθητικός σάρξ , καί ὁ ποιός οὗτος διάθεσις διανέμω ὁ οἰκέω λογισμός , ὁ οὗτος γεννήτωρ νόος προσνέμω αὐτεξούσιος ἕκαστος ὁ τοιοῦτος λογισμός , ὁ τε πρόσφορος αὐτός αἰσθητήριον ὁ σάρξ , καί ὁ οὗτος κατά ὁ νοερός διάθεσις , εἴτε πρός ὁ ἀγαθός , εἴτε πρός ὁ πονηρός χρῆσις . παρά κύριος ἁρμόζω γυνή ἀνόρ . παρά δέ ὁ δεσπότης ὁ ὅλος παραμένω ὁ μετά ὁ κατά τθυχὴν νοερός , ὁ αἰσθητικός σάρξ μίξις · διό οὐδαμῶς συμβάλλω ὁ φιλοζωέω ὁ φιλόω , ἀλλά μᾶλλον βλάπτω οὗτος , ὡς θεός ὁ ὁ ζωή αἴτιος διά ὁ ἀφιλόθεος παροξύνω . ἵημι . δειλία κατέχω ἀνδρόγυνος · ψυχή δέ ἀργός , πεινάω . ὁ ὡς ἀνήρ μέν θρασύνω ἐν Πόις μοχθηρός ἔργον , καί ὁ ἴδιος κίνδυνος κταπα . τολμάω , φείδομαι δέ αὐτός , γυνή δίκη , ἐν ὁ καλός , καί πρός ὁ ἴδιος σωτηρία ἀποκνέω , ὁ πρός ὁ πόνος ὁ ἀρετή ἀτολμία , κωλύω ὥστε μή ἐπιμελέομαι κατά πρᾶξις αὐτός · οὗτος δέ ὁ ψυχή , ὡς μή περί ὁ ὁ ἀρετή ἐργασία φιλοπονέω , λιμώσσω ὁ ἔνδεια ὁ ἀγαθός . ὅς φυλάσσω ἐντολή , τηρέω ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή . ὅς μή παραβαίνω θεῖος ἐντολή , φυλάσσω