cogPG.PG087_1 706
ὰ Λεσποτικὰ προστάγματα , παροργίζων Θεὸν , δικαίως τῶν παρ´ αὐτοῦ πειρᾶται πληγῶν ιβʹ . Ἐμπεσεῖται μέριμνα ἀνδρὶ νοήμονι . ἐπέλθῃ μελέτη διηνεκὴς πάντων τῶν ἐκεῖθεν δικαστηρίων , ἀνθρώπῳ νουνεχεῖ , καὶ τοῖς προσκαίροις τὸν νοῦν μὴ αἰχμαλωτιζομένω . Ρὶ δὲ ἄορονες διαλογιοῦνται κακά . Οἱ δὲ μὴ περιφέροντες Θεὸν ἐν καρδίᾳ , διαλογισμοὺς ἕξουσι τονηρούς , ὡς μόνοις προσκείμενοι τοῖς φθαρτοῖς . Κιγʹ . Ὅς ἀποδώσει κακὰ ἀντὶ ἀγαθῶν , οὐ κινηῥήσεται κακὰ ἐκ τοῦ οἴκου αὐτοῦ . Νεκρωθήσονται καὶ ἀποβαλοῦνται τὴν κίνησιν , τὰ πάθη τῆς σαρκὸς τοῦ ταύτην ὑπωπιάζοντος καὶ θλίβοντος , ἀνθ´ ὧν ταῦτα ἐπεγείρει αὐτῷ σαρκικῶν ἡδυπαθειῶν · αἱ τοῖς πολλοῖς νομίζονται ἀγαθαί . Ἡ γὰρ σὰρξ οἰκητήριόν ἐστι τῆς ψυχῆς · δι´ ἣν ὡς λογικήν τε καὶ νοερὰν , ἄνθρωπος καὶ ἔστι καὶ λέγεται ἡμῶν ἕκαστος , ιδʹ . Ἐξουσίαν δίδωσι λόγοις , ἀρχὴ δικαιρσύνης · προηγεῖται δὲ τῆς ἐνδείας , στάσις καὶ μάχη . Ἐλευθερίαν παρέχει τοῖς λόγοις , εἰς τὸ ἀπερικαλύπτως ἀπαγγέλλειν τὸ ἀληθὲς , τὸ ἐκ τῆς ἐναρέτου πολιτείας κατὰ τῶν παθῶν κράτος · ἕπεται δὲ τῇ τῆς σαρκὸς πρὸς τὸ πνεῦμα , καὶ τοῦ βίου πρὸς τὸν λόγον Κἀντικαταστάσει , ἡ παρὰ μέρος τῆς ἀληθείας ἔλλειψις · ὅταν γὰρ μὴ τῷ λόγῳ ὁ βίος συμμαρτυρῇ , ἀνάγκη χωλεύειν ἐνταῦθα τὴν ἀλήθειαν . ιεʹ . Ὅς δίκαιον κρίνει τὸν ἄδικον , ἄδικον δὲ τὸν δίκαιον , ἀκάθαρτος καὶ βδελυκτὸς παρὰ Θεῷ . Ὁς νομίζει τὸν μὲν παραβαίνοντα τὰς θείας ἐντολὰς ἀγαθὸν , ὡς ἀπατῆσαι καὶ βλάψαι ἰσχυρόν · τὸν δὲ ταύτας τηροῦντα , κακὸν ὡς ἀνεξικάκως τὰ λυπηρὰ Κφέροντα , καὶ τῷ ἐπάγοντι αὐτῷ ταῦτα μὴ ἀντιπίπτοντα , ἐμπαθής ἐστιν ὁ τοιοῦτος · καὶ διὰ τοῦτο παρὰ Θεῷ τῷ ἀπαθεῖ , μισητός.«Οὐαὶ γὰρ τοῖς λέγουσι σὸ πονοὸν καλὸν , καὶ τὸ καλὸν πονηρόν . » μϛʹ . Ἱνα τί ὑπῆρξε χρήματα ἄφρονι ; κτήσασθαι γὰρ σοφίαν ἀκάρδιος οὐ δυνήσεται . Τίς ἡ αἰτία . τοῦ κτήσασθαι πλοῦτον , τὸν μὴ ἐν καρδίᾳ Θεὸν περιφέροντα ; Ἐπειδὴ μὴ οἶδε καλῶς αὐτῷ χρήσασθαι , Ὁ γὰρ ἐνταῦθα μὴ περιφέρων αὐτὸν , φῶς ὄντα νοερὸν , σχεῖν διάκρισιν τὴν διαιροῦσαν τὸ χεῖρον τοῦ κρείττονος οὐκἰσχύσει . Ὅς ὑψηλὸν ποιεῖ τὸν ἐαυτοῦ οἷκον , ζητεῖ σιοὸ τριβήν · ὁ δὲ σκολιάζων τοῦ μαθεῖν , ἐμπεσειται εἰς κακά . Ὅς ὑψοῖ τὸ ἴδιον σκῆνος , εἰς τὸ τῆς ψυχῆς κατεπαίρεσθαι , ποθεῖ τὴν ἰδίαν ἀπώλειαν · καὶ ὁ ἐντεῦθεν διὰ τὴν τῆς σωματικῆς ἀλογίας ἐπικράτειαν ἐμποδιζόμενος γνῶναι τὸ ὄντως καλὸν , περιπεσεῖται τοῖς φθοροποιοῖς πάθεσιν . ιζʹ . Εἰς πάντα καιρὸν φίλος ὑπαρχέτω σοι . Θεῷ προσφιλὴς εἶναι σπούδαζε , ὃς πάντα τὸν χοόνον ἔσται σοι ἀρωγός . Ἀδελφοὶ ἐν ἀνάγκαις χρήσιμοι ἔστωσαν · τούτου γὰρ χάριν γεννῶνται . Οἱ δὲ διὰ τὴν ὁμοφυΐαν καὶ τὸ ἓν εἰς τὸν Θεὸν σέβας ἀδελφοὶ , θάτεροσθατέρῳ . βροηθείτω ἐν περιστάσεσι · τούτου γὰρ ἕνεκεν κατά τε τὴν φύσιν καὶ τὴν χάριν τὸ συγγενές ἔχουσιν · ἵν ·
Lemmas: ά Λεσποτικὰ πρόσταγμα , παροργίζω θεός , δικαίως ὁ παρ´ αὐτός πειράω πληγή ἶβις . ἐμπίπτω μέριμνα ἀνήρ νοήμων . ἐπέρχομαι μελέτη διηνεκής πᾶς ὁ ἐκεῖθεν δικαστήριον , ἄνθρωπος νουνεχής , καί ὁ πρόσκαιρος ὁ νόος μή αἰχμαλωτίζω . ριʹ δέ ἄορονες διαλογίζομαι κακός . ὁ δέ μή περιφέρω θεός ἐν Καρδία , διαλογισμός ἔχω τονηρος , ὡς μόνος πρόσκειμαι ὁ φθαρτός . Κιγʹ . ὅς πωλέω κακός ἀντί ἀγαθός , οὖον ῥινέω κακός ἐκ ὁ οἶκος αὐτός . Νεκρόω καί ἀποβάλλω ὁ κίνησις , ὁ πάθος ὁ σάρξ ὁ οὗτος ὑπωπιάζω καί θλίβω , ἄνθ ὅς οὗτος ἐπεγείρω αὐτός σαρκικός ἡδυπάθεια · ὁ ὁ πολύς νομίζω ἀγαθός . ὁ γάρ σάρξ οἰκητήριον εἰμί ὁ Ψυχή · δις ὅς ὡς λογικός τε καί νοερός , ἄνθρωπος καί εἰμί καί λέγω ἐγώ ἕκαστος , ἴδη . Ἐξουσία δίδωμι λόγος , ἀρχή δικαιρσυνεος · προηγέομαι δέ ὁ ἔνδεια , στάσις καί μάχη . ἐλευθερία παρέχω ὁ λόγος , εἰς ὁ ἀπερικάλυπτος ἀπαγγέλλω ὁ ἀληθής , ὁ ἐκ ὁ ἐνάρετος πολιτεία κατά ὁ πάθος κράτος · ἕπω δέ ὁ ὁ σάρξ πρός ὁ πνεῦμα , καί ὁ βίος πρός ὁ λόγος καντικαθιστημι , ὁ παρά μέρος ὁ ἀλήθεια ἔλλειψις · ὅταν γάρ μή ὁ λόγος ὁ βίος συμμαρτυρέω , ἀνάγκη χωλεύω ἐνταῦθα ὁ ἀλήθεια . ἵημι . ὅς Δίκαιος κρίνω ὁ ἄδικος , ἄδικος δέ ὁ Δίκαιος , ἀκάθαρτος καί βδελυκτός παρά Θεός . ὅς νομίζω ὁ μέν παραβαίνω ὁ θεῖος ἐντολή ἀγαθός , ὡς ἀπατάω καί βλάπτω ἰσχυρός · ὁ δέ οὗτος τηρέω , κακός ὡς ἀνεξίκακος ὁ λυπηρός κφεροειντα , καί ὁ ἐπάγω αὐτός οὗτος μή ἀντιπίπτοντα , ἐμπαθής εἰμί ὁ τοιοῦτος · καί διά οὗτος παρά Θεός ὁ ἀπαθής , μισητος.«ουη γάρ ὁ λέγω σός πονοος καλός , καί ὁ καλός πονηρός . » μϛʹ . ἵνα τίς ὑπάρχω χρῆμα ἄφρων ; κτάομαι γάρ σοφία ἀκάρδιος οὖον δύναμαι . Τῖς ὁ αἰτία . ὁ κτάομαι πλοῦτος , ὁ μή ἐν Καρδία θεός περιφέρω ; ἐπεί μή οἶδα καλῶς αὐτός χράω , ὁ γάρ ἐνταῦθα μή περιφέρω αὐτός , φάος εἰμί νοερός , ἔχω διάκρισις ὁ διαιρέω ὁ χείρων ὁ ἀγαθός ουκισχυσεω . ὅς ὑψηλός ποιέω ὁ ἑαυτοῦ οἶκος , ζητέω σιοὸ τριβή · ὁ δέ σκολιάζω ὁ μανθάνω , ἐμπεσειτημι εἰς κακός . ὅς ὑψόω ὁ ἴδιος σκῆνος , εἰς ὁ ὁ Ψυχή κατεπαίρω , ποθέω ὁ ἴδιος ἀπώλεια · καί ὁ ἐντεῦθεν διά ὁ ὁ σωματικός ἀλογία ἐπικράτεια ἐμποδίζω γιγνώσκω ὁ εἰμί καλός , περιπίπτω ὁ φθοροποιέω πάθος . ἵζω . εἰς πᾶς καιρός φίλος ὑπάρχω σύ . Θεός προσφιλής εἰμί σπουδάζω , ὅς πᾶς ὁ χοονος εἰμί σύ ἀρωγός . ἀδελφός ἐν ἀνάγκη χρήσιμος εἰμί · οὗτος γάρ χάρις γεννάω . ὁ δέ διά ὁ ὁμοφυΐα καί ὁ εἷς εἰς ὁ θεός σέβας ἀδελφός , θάτεροσθατέρῳ . βροηθεω ἐν περίστασις · οὗτος γάρ ἕνεκα κατά τε ὁ φύσις καί ὁ χάρις ὁ συγγενής ἔχω · ἵνα ·