cogPG.PG087_1 120
ἐν δόξη ἀθάνατον καὶ δυνάμενον ἀπολαύειν τῆς βασιλείας · τὸν δὲ ἄδικον , δυνάμενον ὑποφέρειν τὴν τῆς κρίσεως τιμωρίαν . Ἐφύτευσε δὲ τὸ ξύλον τῆς ζωῆς , καιρῷ τῷ δέοντι Ειὰ τοῦ ἰδίου προστάγματος ἐπιτρέπων αὐτῷ λαβεῖν ὰπ´ αὐτοῦ · νῦν δὲ ἅπας ἁμαρτόντα οὐ βούλεται μένειν ἐν ἀτδίῳ ζωῇ , μὴ πρὸς τοῖς ἄλλοις καὶ πιστὸν Ἀγήσηται τὸν διάβολον , καὶ βάσκανον τὸν Θεόν · ο-ον ὅς μὲν καὶ Θεὸν ἐνόμισεν ἑαυτόν · νυνὶ δὲ ἐπίστευσε τῷ Θεῷ τῷ « Θανάτῳ ἀποθανεῖσθε » εἰπόντι καὶ εαιο τὸν ἔγνω , ὡς φύσει μὲν ἀσθενὴς , τιμηθείς δὲ φιλανθρωπίᾳ Θεοῦ · οὐχ ὡς τοῦ ξύλου δὲ , φασί τινες , τοιαύτην ἔχοντος φύσιν , ὡς τοῖς φαγοῦσιν ἐξ ἀνάγκης τροσνίνεσθαι τὸ ἀθάνατον , τοῦτό φησιν · ὡς οὐδὲ τοῦ Κλλου τὸ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν · ἀλλ´ ὡς ἐν τούτοις τὴν αἵρεσιν τούτων τάξαντος τοῦ Θεοῦ · ὡς ν εἰ καὶ ἐν ὁποίῳ δήποτε ξύλῳ ταύτην τὴν αἵρεσιν ἔθηκεν , οὐδὲν ἧττον οὕτως ἀπέβαινεν , ἐκ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Θεοῦ , οὐκ ἐκ τῆς φύσεως τοῦ φυτοῦ , Ἄλλος δὲ φησιν , ὡς οὐκ ἐνδοιάζει τὸ Θεῖον , κἂν ἐνδοιαστικοῖς ὀνόμασι χρῆται · διττὰ γάρ ἐστι τὰ ἀνωτάτω κεφάλαια · τὸ μὲν , οὐχ ὡς ἄνθρωπος ὁ Θεός · τὸ δὲ , ὡς ἄνθρωπος παιδεύει τὸν υἱὸν , οὕτως Κύριος ὁ Θεὸς ταιδεύσει σε · τὸ μὲν οὖν πρότερον , ἐξουσίας ἐστί · τὸ δὲ δεύτερον , παιδείας καὶ εἰσαγωγῆς , ἵνα καὶ τὸ ἐνούσιον παρεισέλθῃ · τὸ γὰρ , « Μή ποτε , » οὐκ ἔστιν παμφοτερισμὸς τοῦ Θεοῦ , ἀλλ´ ἀναφορὰ πρὸς ἄνθρωπον τὸν ἐπαμφοτεριστὴν τῇ φύσει , καὶ μήνυμα τοῦ περὶ ἐκεῖνον πάθους · ὅταν γὰρ προσπέσῃ τινὸς φαντασία , τρία εὐθὺς ἐπιγίνεται , ἀφορμὴ ἐκ τοῦ φανέντος , ὁρμὴ πρὸς τὸ φανὲν , τρίτον ἐνδοιασμὸς ἀμφικλινὴς ἀντισπωμένης τῆς ψυχῆς , εἴθ´ αἰρετέον , εἴτε μή · πρὸς δὴ τοῦτο τὸ τρίτον τὸ μή ποτε ἀναφέΚαἰ ἐξαπέστειλεν αὐτὸν Κύριος ὁ Θεὸς ἐκ τοῦ καραδείσου τῆς τρυφῆς , καὶ τὰ ἑξῆς . Ἔξω γὰρ ἐργάζεσθαι τὴν γῆν ἐξ ἧς ἐλήφθη τοῦ παραδείσου τὸν ἄνθρωπον ἔπλασε · συμμετρῶν δὲ τὴν τιμωρίαν , κατῴκισεν αὐτὸν ἀπέναντι τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς . ὥσπερ βασιλεὺς ἀγαθὸς οὐ μακράν τὴν ἐξορίαν ποιούμενος , ἀλλ´ οἷον πρὸ τῆς βασιλίδος πόλεως ἐλπίδας αὐτῷ διδοὺς ἀνακλήσεως · καὶ ὡς ἂν ὁρῶν συνιχῶς μνήμην ἔχῃ τῆς ἐκβαλούσης αὐτὸν ἀμαρτίας , καὶ ταύτην μισῇ , ποθῇ δὲ πάλιν ὅθεν ἐξέπεσεν
Lemmas: ἐν δόξα ἀθάνατος καί δύναμαι ἀπολαύω ὁ βασίλεια · ὁ δέ ἄδικος , δύναμαι ὑποφέρω ὁ ὁ κρίσις τιμωρία . φυτεύω δέ ὁ ξύλον ὁ ζωή , καιρός ὁ δήω Εἶα ὁ ἴδιος πρόσταγμα ἐπιτρέπω αὐτός λαμβάνω ὰπ´ αὐτός · νῦν δέ ἅπας ἁμαρτάνω οὖον βούλομαι μένω ἐν ἀτδίῳ ζωή , μή πρός ὁ ἄλλος καί πιστόν Ἀγήσηται ὁ διάβολος , καί βάσκανος ὁ Θεός · οἷος ὅς μέν καί θεός νομίζω ἑαυτοῦ · νυνί δέ πιστεύω ὁ Θεός ὁ « Θάνατος ἀποθνῄσκω » εἶπον καί οἰδάνω ὁ γιγνώσκω , ὡς φύσις μέν ἀσθενής , τιμάω δέ φιλανθρωπία Θεός · οὐ ὡς ὁ ξύλον δέ , φημί τις , τοιοῦτος ἔχω φύσις , ὡς ὁ ἐσθίω ἐκ ἀνάγκη τροσνινω ὁ ἀθάνατος , οὗτος φημί · ὡς οὐδέ ὁ Κλος ὁ γιγνώσκω καλός καί πονηρός · ἀλ ὡς ἐν οὗτος ὁ αἵρεσις οὗτος τάσσω ὁ Θεός · ὡς Ν εἰμί καί ἐν ὁποῖος δήποτε ξύλον οὗτος ὁ αἵρεσις τίθημι , οὐδείς κακός οὕτως ἀποβαίνω , ἐκ ὁ ἀπόφασις ὁ Θεός , οὐ ἐκ ὁ φύσις ὁ φυτός , ἄλλος δέ φημί , ὡς οὐ ἐνδοιάζω ὁ θεῖον , κἀν ἐνδοιαστικός ὄνομα χράω · δισσός γάρ εἰμί ὁ ἄνω2 κεφάλαιος · ὁ μέν , οὐ ὡς ἄνθρωπος ὁ Θεός · ὁ δέ , ὡς ἄνθρωπος παιδεύω ὁ υἱός , οὕτως Κύριος ὁ θεός ταιδευω σύ · ὁ μέν οὖν πρότερος , ἐξουσία εἰμί · ὁ δέ δύο , παιδεία καί εἰσαγωγή , ἵνα καί ὁ ἐνούσιος παρεισέρχομαι · ὁ γάρ , « μὴ ποτός , » οὐ εἰμί παμφοτερισμὸς ὁ Θεός , ἀλ ἀναφορά πρός ἄνθρωπος ὁ ἐπαμφοτεριστής ὁ φύσις , καί μήνυμα ὁ περί ἐκεῖνος πάθος · ὅταν γάρ προσπίπτω τις φαντασία , τρεῖς εὐθύς ἐπιγίγνομαι , ἀφορμή ἐκ ὁ φαίνω , ὁρμή πρός ὁ φαίνω , τρίτος ἐνδοιασμός ἀμφικλινής ἀντισπάω ὁ Ψυχή , ἔρχομαι αἰρετέον , εἴτε μή · πρός δή οὗτος ὁ τρίτος ὁ μή ποτός ἀναφέΚαἰ ἐξαποστέλλω αὐτός Κύριος ὁ θεός ἐκ ὁ καραδεισυς ὁ τρυφή , καί ὁ ἑξῆς . ἔσσομαι γάρ ἐργάζομαι ὁ γῆ ἐκ ὅς λαμβάνω ὁ παράδεισος ὁ ἄνθρωπος πλάσσω · σύμμετρος δέ ὁ τιμωρία , κατοικίζω αὐτός ἀπέναντι ὁ παράδεισος ὁ τρυφή . ὥσπερ βασιλεύς ἀγαθός οὖον μακρός ὁ ἐξορία ποιέω , ἀλ οἷος πρό ὁ βασιλίς πόλις ἐλπίς αὐτός δίδωμι ἀνάκλησις · καί ὡς εἄν ὁράω συνάγω μνήμη ἔχω ὁ ἐκβάλλω αὐτός ἁμαρτία , καί οὗτος μισέω , πίνω δέ πάλιν ὅθεν ἐκπίπτω