cogPG.PG087_1 660
ἀπαιτεῖ ὁ πρὸς τὸ ὄντως ἀγαθὸν ὁδηγῶν ἡμᾶς νόμος τοῦ Πνεύματος , νοῦς ἐστι διαλογιζομένου τε καὶ ζη . τοῦντος αὐτὸ τὸ ἀληθῶς ἀγαθόν . ιαʹ . Τούτῳ γὰρ τῷ τρόπῳ , πολὺν ζήσεις χρόνον . Ἐν γὰρ τῷ ζητεῖν τὸ ἀγαθὸν , προσγενήσεταί σοι , ὅστις ἂν καὶ εἴης , ἡ ἀπέραντος , πνευματικὴ καὶ θεία ζωή , Κμ προστεθήσεταί σοι ὅλη ζωῆς . Καὶ ἐπεκταθήσεταί σοι τὰ τῆς ζωῆς μέτρα , προσεπικτησαμένῳ τῇ παρούσῃ ζωῇ , διὰ τῆς ἐν αὐτῇ θεαρέστου πολιτείας , καὶ τὴν μέλλουσαν . Κιβʹ . Υἱὲ , ἐὰν σοφὸς γένῃ σεαυτῷ , σοφὸς ἔσῃ καὶ τοῖς πλησίον σου . Τῆς ἐμῆς διδασκαλίας παίδευμα , εἰ σοφὸς ὑπάρξεις σεαυτῷ , φόβῳ θείῳ ἑαυτὸν καθάρας , καὶ συνέσει φωτίσας , καὶ σοφίᾳ τελεμώσας , καὶ τοῖς ἔγγιστα σου , ζηλοῦσι σου τὸ σοφὸν , κἀντεῦθεν πειθομένοις τοῖς λόγοις σου , καὶ μιμουμένοις τοὺς τρόπους σου , ὑπάρξεις σοφός · ὡς καὶ αὐτοὺς Κφωτίζων , καὶ καθαίρων , καὶ τελειῶν . κλν δὲ κακὸς ἀποβῆς , μόνος ἀντλήσεις τὰ κα κά . Εἰ δὲ ταῖς κατὰ μικρὸν ἀπάταις τοῦ πονηροῦ . κακίας μεστὸς ἀποτελεσθῇς , ἐν τῷ μηδὲν χρηστὸν φρονεῖν , ἢ λαλεῖν , αὐτὸν εἰς αὐτὸν ἐπισπάσῃ τὰ ταύτγς ἐπίχειρα , καὶ μή τινός σοι ταῦτα ἐπαγόντος . Ὃς ἐρείδεται ἑπὶ ψεύδεσιν , οὖτος ποιμανεῖ ἀνέμους . Ὅς τις γὰρ πέποιθεν ἐπὶ τοῖς ἀπατηλοῖς τε καὶ ῥέουσιν , οὗτος κυβερνήσει τὰ ἱστάμενα , συναλλοιούμενος τοῖς ἀλλοιωτοῖς , ἐν τῷ μὴ δύνασθαι στῆσαι τὴν τούτων φοράν , ὡς οὐδ´ ἀνέμων πνοήν . Ὁ δ´ αὐτὸς διώξεται ὄρνεα πετόμενα . Ὁ τοιοῦτος δὲ καταλαβεῖν ματαίως ἐπιχειρήσει τὰ δίκην πτηνῶν ὀξέως φερόμενα ἐκ γενέσεως εἰς οθοοάν Ἀπέλιπε γὰρ ὁδοὺς τοῦ ἑαυτοῦ ἀμπελῶνος . Κατέλιπε γὰρ τὰς κατ´ ἐπίγνωσιν φερούσας θείας κντολὰς εἰς τὸν εἰρηκότα , ὅτι Ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος , Θεὸν Λόγον , ἐν ᾧ πεφυτευμένος ἐστὶ , κατὰ τὸν τῆς δίας φύσεως λόγον ἄνθρωπος , ὥς τι κλῆμα · γεωργῶν τὴν δίκην οἵνου καρδίαν εὐφραίνουσαν γνωσιν τῶν ὄντων . τοῖς δὲ ἄξονας τοῦ ἰδίου γεωργίου πεπλάνηται . Τὸν δὲ νοῦν καὶ τὸν λόγον , οἶ τὴν μετὰ γνώσεως ἀρετὴν οἱκεῖον γεώργιον ἄγουσιν , ἠπάτηται . Διακορεύεται δι´ ἀνύδρου ἐρήμου , καὶ γην διατεταγμένην ἐν διψώδεσιν . Καὶ διεξέρχεται ζωήν τε ἐστερημένην πνευματικῆς διδασκαλίας δίκην ὕδατος ἀρδευούσης ψυχὴν πρὸς καρποφορίαν τῶν ἀρετῶν , καὶ παγίαν ἕξιν κακίας ἐφηπλωμένην ἐν ψυχαῖς ἐνδεέσι τῆς εἰρημένης θείας διδασκαλίας . Συνάγει δὲ χερσίν ἀκαρπίαν . Καὶ συλλέγει κατ´ ἐνέργειαν ταῖς πρακτικαῖς τῆς ψυχῆς αὐτοῦ δυνάμεσιν ἁμαρτίαν , ἥ τίσστι στέρησις τοῦ πνευματικοῦ καρποῦ τῶν ἀρετῶν . ιγʹ . Γυνὴ ἄφρων καὶ θρασεῖα , ἐνδεὴς ψωμοῦ γένεται . θαντασία γὰρ ἐστερημένη θείας ἐννοίας , καὶ ποοπετὴς , ὡς πρὸ τῆς κατὰ λόγον κρίσεως τὸ δονοῦν αὐτῆ κρίνουσα , συναπτομένη ἀλογίστως τῶ ἡπατημένῳ παρ´ αὐτῆς νῷ , ἐν τῷ τὴν μὲν σύνοικον
Lemmas: ἀπαιτέω ὁ πρός ὁ εἰμί ἀγαθός ὁδηγός ἐγώ νόμος ὁ πνεῦμα , νόος εἰμί διαλογίζομαι τε καί ζῶ . Τούντος αὐτός ὁ ἀληθής ἀγαθός . ἰά . οὗτος γάρ ὁ τρόπος , πολύς ζῶ χρόνος . ἐν γάρ ὁ ζητέω ὁ ἀγαθός , προσγίγνομαι σύ , ὅστις εἄν καί εἰμί , ὁ ἀπέραντος , πνευματικός καί θεῖος ζωή , Κ προστίθημι σύ ὅλος ζωή . καί ἐπεκτείνω σύ ὁ ὁ ζωή μέτρον , προσεπικτάομαι ὁ πάρειμι ζωή , διά ὁ ἐν αὐτός θεάρεστος πολιτεία , καί ὁ μέλλω . κίουι . υἱός , ἐάν σοφός γίγνομαι σεαυτοῦ , σοφός εἰμί καί ὁ πλησίος σύ . ὁ ἐμός διδασκαλία παίδευμα , εἰμί σοφός ὕπαρξις σεαυτοῦ , φόβος θεῖον ἑαυτοῦ καθαίρω , καί σύνεσις φωτίζω , καί σοφία τελεμώσας , καί ὁ ἔγγιστος σύ , ζηλόω σύ ὁ σοφός , ἐντεῦθεν πείθω ὁ λόγος σύ , καί μιμέομαι ὁ τρόπος σύ , ὕπαρξις σοφός · ὡς καί αὐτός κφωτιζω , καί καθαίρω , καί τελειόω . κλν δέ κακός ἀποβαίνω , μόνος ἀντλέω ὁ ἄν ἀλκή . εἰμί δέ ὁ κατά μικρός ἀπάτη ὁ πονηρός . κακία μεστός ἀποτελέω , ἐν ὁ μηδείς χρηστός φρονέω , ἢ λαλέω , αὐτός εἰς αὐτός ἐπισπάω ὁ ταύτγς ἐπίχειρα , καί μή τις σύ οὗτος ἐπάγω . ὅς ἐρείδω ἐπί ψεῦδος , οὗτος ποιμαίνω ἄνεμος . ὅς τις γάρ πείθω ἐπί ὁ ἀπατηλός τε καί ῥέω , οὗτος κυβέρνησις ὁ ἵστημι , συναλλοιόω ὁ ἀλλοιωτός , ἐν ὁ μή δύναμαι ἵστημι ὁ οὗτος φορός , ὡς οὐδός ἄνεμος πνοή . ὁ δδʹ αὐτός διώκω ὄρνεον πέτομαι . ὁ τοιοῦτος δέ καταλαμβάνω μάταιος ἐπιχείρησις ὁ δίκη πτηνός ὀξύς φέρω ἐκ γένεσις εἰς οθοοα ἀπολείπω γάρ ὁδός ὁ ἑαυτοῦ ἀμπελών . καταλιμπάνω γάρ ὁ κατ´ ἐπίγνωσις φέρω θεῖος κντολαας εἰς ὁ ἐρῶ , ὅτι ἐγώ εἰμί ὁ ἄμπελος , θεός Λόγος , ἐν ὅς φυτεύω εἰμί , κατά ὁ ὁ δῖος φύσις λόγος ἄνθρωπος , ὅς τίς κλῆμα · γεωργός ὁ δίκη οἶνος Καρδία εὐφραίνω γνῶσις ὁ εἰμί . ὁ δέ ἄγω ὁ ἴδιος Γεώργιος πλανάω . ὁ δέ νόος καί ὁ λόγος , οἶς ὁ μετά γνῶσις ἀρετή οἰκέω Γεώργιος ἄγω , ἀπατάω . διακορεύω δις ἄνυδρος ἐρῆμος , καί γῆ διατάσσω ἐν διψώδης . καί διεξέρχομαι ζωή τε στερέω πνευματικός διδασκαλία δίκη ὕδωρ ἀρδεύω ψυχή πρός καρποφορία ὁ ἀρετή , καί πάγιος ἕξις κακία ἐφαπλόω ἐν Ψυχή ἐνδεής ὁ εἴρω θεῖος διδασκαλία . συνάγω δέ χείρ ἀκαρπία . καί συλλέγω κατ´ ἐνέργεια ὁ πρακτικός ὁ Ψυχή αὐτός δύναμις ἁμαρτία , ὅς τίσσι στέρησις ὁ πνευματικός καρπός ὁ ἀρετή . πνίξ . γυνή ἄφρων καί θρασύς , ἐνδεής ψωμός γενέτης . θαντασία γάρ στερέω θεῖος ἔννοια , καί ποοπιπτω , ὡς πρό ὁ κατά λόγος κρίσις ὁ δονέω αὐτῆ κρίνω , συνάπτω ἀλογίστως ὁ ἡπατημένῳ παρ´ αὐτός νάω , ἐν ὁ ὁ μέν σύνοικος