cogPG.PG087_1 756
τοῖς ἑκουσίοις δὲ τῇ σαρκί · καὶ γὰρ οἱ μὲν ἑκούσιοι , εἰ καὶ περιποιοῦνται ἡδονὴν τῆ σαρκί , ἀλλά γε ἡ ψυχὴ , τῷ τοῦ συνειδότος ἐπὶ τούτοις ἐλέγχῳ , καὶ τῷ τῶν μελλουσῶν κολάσεων φόβῳ , οὐκ ἀναπαύεται · οἱ δ´ ἀκούσιοι , εἰ καὶ τῇ ἐλπίδι τῆς τῶν μελλόντων ἀγαθῶν μισθαποδοσίας εὐφραίνουσι τὴν ψυχὴν , ἀλλ´ ἡ σὰρξ δυσχεραίνει ἐπὶ τῷ ἐπιπόνῳ αὐτῶν · ἀμφότερα δὲ τὰ τοιαῦτα εἴδη τῶν πειρασμῶν περιέπει κακούογως ὁ Πονηοός · τὸ μὲν ἐπαίρων καὶ διερεθίζων τὴν ψυχὴν , μηχανώμενος ἡδοναῖς σώματος ἀποστῆσαι τῆς θείας ἀγάπης τὴν ἔφεσιν · τὸ δέ , σοφιστικῶς ἐξαιτούμενος , ὡς δι´ ὀδύνης φθεῖραι τὴν φύσιν βουλόμενος ἵνα βιάσηται τὴν ψυχὴν , ἀτονίᾳ πόνων καταβληθεῖσαν , πρὸς τὴν τοῦ κτίσαντος διαβολὰν κινῆσαι τοὺς λογισμούς . ιζʹ . Σίδηρος σίδηρον ὀξύνει · ἀνὴρ δὲ παροξύνει πρόσωπον ἑτέρου . Σιδήρῳ μὲν χαλκευτικόν τι σιὸήριον παρατριβόμενον τεχνικῶς , τοῦτον ὀξύνει · ψυχὴ δὲ ἀνδρεία , καὶ πρὸς πόνους ἀνένδοτος , αὐτὴν τὴν συνεργὸν αὐτῇ σάρκα κατ´ ἐπιστήμονα λόγον λεπτύνουσα , διεγείρει πρὸς ἀρετήν . ιηʹ . Ὅς φυτεύσει συκῆν , φάγεται τοὺς καρποὺς αὐτῆς · ὃς δὲ φυλάσσει τὸν ἑαυτοῦ Κύριον , τιμηθήσεται . Ὁ τὸν θεῖον λόγον καταφυτεύων τῇ πίστει ἐν τῇ ψυχῇ αὐτοῦ , δίκην συκῆς φέροντα καρπὸν τῷ φόβῳ τῶν ἀπειλῶν , ὕστερον δὲ γλυκαίνοντα δίκην μέλιτος , τῇ ἐλπίδι τῶν ἐπαγγελιῶν , ἀπολαύσει τούτου ἔξω σαρκὸς κατὰ πρᾶξιν γενόμενος · γευσάμενός τε καὶ μαθὼν ἐκ τῆς πείρας αὐτῆς , ὅτι χρηστὸς δ Κύριος · ὁ δὲ τηρῶν τὸν αὐτοῦ ἡγεμόνα νοῦν ἀπὸ τῆς τῶν φαινομένων πλάνης ἀνεπιβούλευτον , ἔξω κόσμου κατὰ θεωρίαν γενόμενος καὶ ἐν πεῶ κασα . παύσας , δοξασθήσεται ἐν τῷ ὁφθῆναι αὐτῷ τὴν δόξαν αὐτοῦ . ιθʹ . Ὥσπερ οὐχ ὃμοια πρόσωπα προσώποις , οὔτως οὐδὲ αἱ καρθίαι τῶν ἀνθρώπων , Καθάπερ διάφοροι τῶν προσώπων οἱ χαρακτῆρες , διαλλάττοντες κατὰ τὰ ἀχώριστα συμβεβηκότα , τό τε σιμὸν καὶ τὸ γρυπὸν , τὸ λευκὸν καὶ τὸ μέλαν , καὶ τὰ ὅμοια , οὕτω διαλλάττουσι καὶ αἱ τῶν ψυχῶν διαθέσεις κατὰ τὰς διαφόρους προαιρετικὰς ἀρετὰς καὶ κακίας . κʹ . Ἅδης καὶ ἀπώλεια οὐκ ἐμπίπλανται · ὡσαύτως καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν ἀνθρώπων ἄπληστοι Καθάπερ ὀ τὰς ψυχὰς μετὰ τὴν ἀπὸ τῶν σωμάτων διάζευξιν ὑποδεχόμενος ᾅδης , καὶ ὁ ταύτας ἀπατῶν , καὶ Θεοῦ ἐξιστῶν δαίμων , κἂν πάντας καταπίωσιν οὐ κορέννυνται · κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ αἱ ὀπτικαὶ τῶν ἀνθρώπων δυνάμεις , οὐκ ἐμπίπλανται τῆς περὶ τὰ φαινόμενα ἀπάτης · ἕως ἂν τούτων ὑπεριδοῦ σαι , τὴν δόξαν ὄψωνται τοῦ Θεοῦ · τοῦ γὰρ ἐσχάτου ὀρεκτοῦ φυσικῶς πάντα ἐφίεται · κἂν τοῦτό τινες δι´ ἀπά ην παραγνωρίζοντες , τοῦ μὴ ὄντος ὡς ὄντος κατὰ γνώμην ἀντέχονται . Δδέλυγμα Κυρίῳ στηρίζων ὀφθαλμόν · καὶ οἱ ἀπαίδευτοι , ἀκρατεῖς γλώσσῃ . Οὐκ εὐάρεστος τῷ πάντων κυριεύοντι Θεῷ πας ὁ τὸ νοερὸν ὄμμα τῆς ψυχῆς ἀπασχολῶν κατ´ αἴσθησιν τῇ ἐπιφανείᾳ τῶν ὁρατῶν · καὶ μὴ διαβαίνων ἐν πνεύματι πρὸς τὴν διὰ πάντων ὡς συμβόλων μηνυομένην ἀλήθειαν · καὶ
Lemmas: ὁ ἑκούσιος δέ ὁ σάρξ · καί γάρ ὁ μέν ἑκούσιος , εἰμί καί περιποιέω ἡδονά τῆ σάρξ , ἀλλά γε ὁ ψυχή , ὁ ὁ σύνοιδα ἐπί οὗτος ἔλεγχος , καί ὁ ὁ μέλλω κόλασις φόβος , οὐ ἀναπαύω · ὁ δδʹ ἀεκούσιος , εἰμί καί ὁ ἐλπίς ὁ ὁ μέλλω ἀγαθός μισθαποδοσία εὐφραίνω ὁ ψυχή , ἀλ ὁ σάρξ δυσχεραίνω ἐπί ὁ ἐπίπονος αὐτός · ἀμφότερος δέ ὁ τοιοῦτος εἶδος ὁ πειρασμός περιέπω κακούογως ὁ Πονηοός · ὁ μέν ἐπαίρω καί διερεθίζω ὁ ψυχή , μηχανάομαι ἡδονή σῶμα ἀφίστημι ὁ θεῖος ἀγάπη ὁ ἔφεσις · ὁ δέ , σοφιστικός ἐξαιτέω , ὡς δις ὀδύνη φθείρω ὁ φύσις βούλομαι ἵνα βιάζομαι ὁ ψυχή , ἀτονία πόνος καταβάλλω , πρός ὁ ὁ κτίζω διαβολή κινέω ὁ λογισμός . ἵζω . Σίδηρος σίδηρος ὀξύνω · ἀνήρ δέ παροξύνω πρόσωπον ἕτερος . Σίδηρος μέν χαλκευτικός τίς σιὸήριον παρατρίβω τεχνικός , οὗτος ὀξύνω · ψυχή δέ ἀνδρεία , καί πρός πόνος ἀνένδοτος , αὐτός ὁ συνεργός αὐτός σάρξ κατ´ ἐπιστήμων λόγος λεπτύνω , διά-ἐγείρω πρός ἀρετή . ΙΗΥ . ὅς φυτεύω συκέα , ἐσθίω ὁ καρπός1 αὐτός · ὅς δέ φυλάσσω ὁ ἑαυτοῦ κύριος , τιμάω . ὁ ὁ θέω λόγος καταφυτεύω ὁ πίστις ἐν ὁ Ψυχή αὐτός , δίκη συκέα φέρω καρπός ὁ φόβος ὁ ἀπειλέω , ὕστερος δέ γλυκαίνω δίκη μέλι , ὁ ἐλπίς ὁ ἐπαγγελία , ἀπολαύω οὗτος ἔξω σάρξ κατά πρᾶξις γίγνομαι · γεύω τε καί μανθάνω ἐκ ὁ πείρω αὐτός , ὅτι χρηστός δ Κύριος · ὁ δέ τηρέω ὁ αὐτός ἡγεμών νόος ἀπό ὁ ὁ φαίνω πλάνης ἀνεπιβούλευτος , ἔξω κόσμος κατά θεωρία γίγνομαι καί ἐν Πεώ κάσα . παύω , δοξάζω ἐν ὁ ὁράω αὐτός ὁ δόξα αὐτός . εὐθύς . ὥσπερ οὐ ὅμοιος πρόσωπον πρόσωπον , οὔτως οὐδέ ὁ καρθίαι ὁ ἄνθρωπος , καθά διάφορος ὁ πρόσωπον ὁ χαρακτήρ , διαλλάσσω κατά ὁ ἀχώριστος συμβεβηκός , ὁ τε σιμός καί ὁ γρυπός , ὁ λευκός καί ὁ μέλας , καί ὁ ὅμοιος , οὗτος διαλλάσσω καί ὁ ὁ Ψυχή διάθεσις κατά ὁ διάφορος προαιρετικός ἀρετή καί κακία . καί . Ἅδης καί ἀπώλεια οὐ ἐμπίμπλημι · ὡσαύτως καί ὁ ὀφθαλμός ὁ ἄνθρωπος ἄπληστος καθά ὁ ὁ ψυχή μετά ὁ ἀπό ὁ σῶμα διάζευξις ὑποδέχομαι ᾍδης , καί ὁ οὗτος ἀπάτη , καί Θεός ἐξίστημι δαίμων , κἀν πᾶς καταπίνω οὖον κορέννυμι · κατά ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ ὀπτικός ὁ ἄνθρωπος δύναμις , οὐ ἐμπίμπλημι ὁ περί ὁ φαίνω ἀπάτη · ἠώς εἄν οὗτος ὑπεροράω σός , ὁ δόξα ὁράω ὁ Θεός · ὁ γάρ ἔσχατος ὀρεκτός φυσικός πᾶς ἐφίημι · κἀν οὗτος τις δις ἄπα ἐάν παραγνωρίζω , ὁ μή εἰμί ὡς εἰμί κατά γνώμη ἀντέχω . Δδέλυγμα κύριος στηρίζω ὀφθαλμός · καί ὁ ἀπαίδευτος , ἀκρατής γλῶσσα . οὐ εὐάρεστος ὁ πᾶς κυριεύω Θεός πᾶς ὁ ὁ νοερός ὄμμα ὁ Ψυχή ἀπασχολέω κατ´ αἴσθησις ὁ ἐπιφάνεια ὁ ὁρατής · καί μή διαβαίνω ἐν πνεῦμα πρός ὁ διά πᾶς ὡς σύμβολον μηνύω ἀλήθεια · καί