cogPG.PG087_1 115
ἀνθρώπων ἡ δίαιτα · οὕτως ἐπὶ τῆς δημιουργίας βοτάνην εἶπε , Χόρτον , ἀντιδιαστέλλων τοῖς ξύλοις τὰ σπέρματα · ἐπιστατέον δὲ ὅτι πρὸς τὸν Ἀδὰμ μέμνηται τῆς ἐντολῆς , ᾧπερ αὐτὴν διαλεγόμενος δέδωκε , μάλιστα φροντίσαι ταύτης ὀφείλοντι τῆς φυλακῆς , εἰ καὶ ἐκοινώνει τῆς ἀκροάσεως ἡ γυνή · καὶ αὐτὴν γὰρ ἔδει φυλάττειν , καὶ τὴν τιμωρίαν διὰ σαύτην ἐδέξατο · ἀλληγορίας δὲ νόμῳ , « κάνθας , φησὶ , καὶ τριβόλους ἀνατελεῖ σοι · » τί γὰρ ἐκ τῆς τοῦ σώματος ἀκολουθίας οὐκ ἐπώδυνόν ἐστιν , ἡδονῶν τε καὶ μεριμνῶν ἐξ αὐτοῦ φυομένων ; ταύτας γὰρ εἶναι τὰς ἀκάνθας ὁ Σωτὴρ ἐμήνυσεν · αἴτινες συμπνίγουσι τὸν ὑπὸ Ἰησοῦ βαλλόμενον σπόρον , ἐὰν ὁ δεξάμενος μὴ εἰς βάθος τοῦτον ὑποδέξηται · ἀλλὰ καὶ τὸ λεγόμενον , « Ὡς γῆ πιοῦσα τὸν ἐπ´ αὐτῆς ἐρχόμενον πολλάκις ὑετὸν , καὶ τίκτουσα βοτάνην εὔθετον ἐκείνοις , δι´ οὓς καὶ γεωργεῖται , μεταλαμβάνει εὐλογίας ὰπὸ τοῦ Θεοῦ · ἐκφέρουσα δὲ ἀκάνθας καὶ τριβόλους , ἀδόκιμος καὶ κατάρας ἐγγύς · ἧς τὸ τέλος εἰς καῦσιν . Ἐἀν οὖν τις διὰ μελέτης ταύτας ἀναβλαστῆσαι μὴ συγχωρήσῃ , σχήσει χόρτον ὅ ἐστι τρόφιμόν τι · πρῶτον γὰρ χόρτος ἐστὶ τὸ φυόμενον , ὡς καὶ ὁ Σωτήρ φησιν , εἶτα στάχυς · ἀγαθοῦ δὲ εἰσαγωγικὸν , χόρτον τέως φαγεῖν , τὰ πρῶτα τῆς ἀρετῆς · εἶτα στάχυν τὴν τελειότητα · ἐπὶ μόχθον οὖν ἡ ἀρετή · ὅπου καὶ ἡ καρδία τῶν ἀνθρώπων ἐπιμελῶς ἐπὶ τὸ κακὸν ἔγκειται . Διό φησι , « Πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου , » « Ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου φαγῇ τὸν ἄρτον σου . » Οἰκείως δὲ τούτοις καὶ τὸ , « Ἐως ἀποστρέψῃς εἰς τὴν γῆν ἐξ ἧς ἐλήφθης · » ἀναστὰς γὰρ ἐκ νεκρῶν , οὐράνιον ἕξεις πολιτείαν ἐν γῇ τῶν πραέων γενόμενος , Παρατηρητέον δὲ ὡς τῷ μὲν ὄφει εἴρηται · « Ἐπ . κατάρατος σὺ ἀπὸ τῶν κτηνῶν πάντων · » τῷ δὲ Ἀδὰμ , « Ἐπικατάρατος σὺ ἀπὸ τῆς γῆς · » ἀλλ´ ἐπὶ τούτοις ζητητέον , εἰ ἄφθαρτος ἦν Ἀδὰμ , πῶς ὑπεδέξατο τοῦτον φθορά ; εἰ δὲ φθαρτὸς , τί πλέον ἀπὸ τῆς ἀποφάσεως λεγούσης , « ἧ δ´ ἃν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ´ αὐτοῦ , θανάτῳ ἀποθανεῖσθε · » ἄφθαρτος οῦν μὲν ὁ γηγενὴς οὐκ ἐπλάσθη · οὐ γὰρ ἄφθαρτον τὸ ἀφ´ οὗ πέπλασται · μετὰ δὲ τὴν πλάσιν « ἐνεφύσησεν ὁ Θεὸς εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πνοὴν ζωῆς · καὶ ἐγένετο ὁ ἄνθρωπος εἰς ψυχὴν ζῶσαν . » Ἔχει τοίνυν ἄφθαρτον μὲν τὴν ψυχὴν , φθειρόμενον δὲ τὸ σῶμα · ἀλλὰ καὶ αὐτὴν τοῦ σώματος τὴν πλάσιν ἔσχε δυναμένην ἀθανατίζεσθαι δι´ αὐτεξουσιότητα τῶν καλῶν ἐπισκευαστῇ τροφῇ · μεσότητα γὰρ εἶχεν ἡ πλάσις θνητότητος δυναμένης ἀθανατίζεσθαι · ὡς καὶ νῦν ἐφ´ ἡμῶν μεσότης τοῦ σπειρομένου μὲν ἐν φθορᾷ , ἐγειρομένου δὲ ἐν ἀφθαρσίᾳ · οὐχ ἡ ἀφθαρσία τοίνυν ὑπέπεσε τῇ φθορᾷ , ὡς ἐξεναντίας ἐλπίζομεν τὴν σπειρομένην ἐν φθορᾷ ἐγείρεσθαι ἐν
Lemmas: ἄνθρωπος ὁ δίαιτα · οὕτως ἐπί ὁ δημιουργία βοτάνη εἶπον , Χόρτος , ἀντιδιαστέλλω ὁ ξύλον ὁ σπέρμα · ἐπιστατέον δέ ὅτι πρός ὁ Ἀδάμ μιμνήσκω ὁ ἐντολή , ὅσπερ αὐτός διαλέγω δίδωμι , μάλιστα φροντίζω οὗτος ὀφείλω ὁ φυλακή , εἰμί καί κοινωνέω ὁ ἀκρόασις ὁ γυνή · καί αὐτός γάρ ἐσθίω φυλάσσω , καί ὁ τιμωρία διά σαύτην δέχομαι · ἀλληγορία δέ νόμος , « καίνω , φημί , καί τρίβολος ἀνατέλλω σύ · » τίς γάρ ἐκ ὁ ὁ σῶμα ἀκολουθία οὐ ἐπώδυνος εἰμί , ἡδονή τε καί μεριμνάω ἐκ αὐτός φύω ; οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἄκανθα ὁ Σωτήρ μηνύω · ὅστις συμπνίγω ὁ ὑπό Ἰησοῦς βάλλω σπόρος , ἐάν ὁ δέχομαι μή εἰς βάθος οὗτος ὑποδείκνυμι · ἀλλά καί ὁ λέγω , « ὡς γῆ πίνω ὁ ἐπι αὐτός ἔρχομαι πολλάκις ὑετός , καί τίκτω βοτάνη εὔθετος ἐκεῖνος , δις ὅς καί γεωργέω , μεταλαμβάνω εὐλογία άπο ὁ Θεός · ἐκφέρω δέ ἄκανθα καί τρίβολος , ἀδόκιμος καί κατάρα ἐγγύς · ὅς ὁ τέλος εἰς καῦσις . ἐἀν οὖν τις διά μελέτη οὗτος ἀναβλαστάνω μή συγχωρέω , ἔχω χόρτος ὅς εἰμί τρόφιμος τίς · πρῶτος γάρ χόρτος εἰμί ὁ φύω , ὡς καί ὁ Σωτήρ φημί , εἶτα στάχυς · ἀγαθός δέ εἰσαγωγικός , χόρτος τέως ἐσθίω , ὁ πρῶτος ὁ ἀρετή · εἶτα στάχυς ὁ τελειότης · ἐπί μόχθος οὖν ὁ ἀρετή · ὅπου καί ὁ καρδία ὁ ἄνθρωπος ἐπιμελής ἐπί ὁ κακός ἔγκειμαι . διό φημί , « πάσσω ὁ ἡμέρα ὁ ζωή σύ , » « ἐν ἱδρώς ὁ πρόσωπον σύ ἐσθίω ὁ ἄρτος σύ . » οἰκεῖος δέ οὗτος καί ὁ , « ἠώς ἀποστρέφω εἰς ὁ γῆ ἐκ ὅς λαμβάνω · » ἀνίστημι γάρ ἐκ νεκρός , οὐράνιος ἔχω πολιτεία ἐν γῆ ὁ πρᾶος γίγνομαι , παρατηρητέον δέ ὡς ὁ μέν ὄφις εἴρω · « ἐπί . κατάρατος σύ ἀπό ὁ κτῆνος πᾶς · » ὁ δέ Ἀδάμ , « ἐπικατάρατος σύ ἀπό ὁ γῆ · » ἀλ ἐπί οὗτος ζητητέος , εἰμί ἄφθαρτος εἰμί Ἀδάμ , πῶς ὑποδείκνυμι οὗτος φθορά ; εἰμί δέ φθαρτός , τίς πλέω ἀπό ὁ ἀπόφασις λέγω , « ἧ δδʹ ἄν ἡμέρα ἐσθίω ἀπ´ αὐτός , θάνατος ἀποθνῄσκω · » ἄφθαρτος χύτρειος μέν ὁ γηγενής οὐ πλάσσω · οὖον γάρ ἄφθαρτος ὁ ἀφή ὅς πλάσσω · μετά δέ ὁ πλάσις « ἐμφυσάω ὁ θεός εἰς ὁ πρόσωπον αὐτός πνοή ζωή · καί γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος εἰς ψυχή ζώννυμι . » ἔχις τοίνυν ἄφθαρτος μέν ὁ ψυχή , φθείρω δέ ὁ σῶμα · ἀλλά καί αὐτός ὁ σῶμα ὁ πλάσις ἔχω δύναμαι ἀθανατίζω δις αυτεξουσιότητα ὁ καλός ἐπισκευαστής τροφή · μεσότης γάρ ἔχω ὁ πλάσις θνητότης δύναμαι ἀθανατίζω · ὡς καί νῦν ἐφίημι ἐγώ μεσότης ὁ σπείρω μέν ἐν φθορά , ἐγείρω δέ ἐν ἀφθαρσία · οὐ ὁ ἀφθαρσία τοίνυν ὑποπίπτω ὁ φθορά , ὡς ἐξεναντιάω ἐλπίζω ὁ σπείρω ἐν φθορά ἐγείρω ἐν