cogPG.PG087_1 513
ἐννὺς ἀδυνάτου πρὸς τὸ τοῦ βαπτίσματος μυστήριον κιμᾶς ἐπανάγοντος . Καὶ ἔφαγον ἀπὸ τοῦ σίτου τῆς γῆς ἄζυμα καὶ νέα . Καλῶς γε ὁ τύπος , μετὰ τὴν ἐν Χριστῷ περιτομὴν , καὶ τὴν διὰ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος λύτρωσιν , τὴν τοῦ Πάσχα ἡμῖν εἰσηγεῖται τροφὴν , τὴν μυστικὴν αἰνιττόμενος εὐλογίαν . Τὸ γὰρ Πάσχα ἡμῶν ὑπὲρ ἡμῶν ἐτύθη Χριστός . ὥσπερ ὁ Χριστὸς ἐσθίων τὸ Πάσχα τὸ νομικὸν μετὰ τῶν μαθητῶν , καὶ μεταξὺ τοῦ ἄρτου τῆς εὐχαριστίας καὶ τὸ ποτήριον εὐλογήσας , τὸ νομικὸν Πiάσχα κατέπαυσεν , ἀρχὴν καὶ πάροδον τῆς καινῆς καὶ νοερᾶς θυσίας λαβούσης · οὕτω καὶ ὁ τοῦ Ναυῆ ταῖς ὡς ἐν τύπω ἡνίκα τοῖς ἐκ τοῦ μέου σίτου φυραθεῖσιν ἀζύμοις πεποίηκε τὸ Πάσχα , ἡ παλαιὰ βρῶσις , τὸ μάννα , ὑπεχώρησε , καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐξέλιπεν . ΕΤδεν ἄνθρωπον ἑστηκότα ἑναντίον αὐτοῦ , καὶ ἡ ῥομφαία ἐσπασμένη ἐν τῃ χειρὶ αὐτου . Μετὰ τὴν εἰς Χριστὸν πίστιν λοιπὸν ὁ πρὸς τοὺς πολεμίους ἐστὶν ἀγὼν τοῖς καθωπλισμένοις ὅπλοις πνευματικοῖς , καὶ ταῖς τοῦ Θεοῦ τεθαῤῥηκόσιν ἐπαγγελίαις . Ἀλλ´ εἰκὸς ἦν ἄνθρωπον ὄντα τὸν Ἰησοῦν , καὶ πανταχόθεν πολεμίοις κεκυκλωμένον πρὸς δειλίαν ὀκλάσαι . Τοιγαροῦν δείκνυσιν αὐτῷ Θεὸς , ὡς ἀόρατος αὐτῶν ὑπερμαχήσειε δύναμις . Ὁπλίτου γὰρ καὶ τοῦ φανέντος τὸ σχῆμα . οὕτω καὶ Μωῦσεῖ πρὸς Φαραὼ καταβαίνοντι δπτασία πρὸς θάρσος ἐφαίνετο · οὕτω καὶ Ἰακὼβ ἐπὶ τοῦ Ἡσαῦ · οὕτω καὶ τῷ παιδαρίῳ τοῦ Ἐλισσαιὲ πλῆθος ἁρμάτων · πρὸς ἢν Ἰησοῦς ἀμφιβάλλων , πυνθάνεται , μὴ τῶν δι´ ἐναντίας φενακιζόντων ἡ ὄέα . Ἐθάῤῥησε δὲ , ὡς ἴδιος ὁ φανείς . Οὐ γὰρ ἂν τοὔνομα Κυρίου φέρειν ἐτόλμησεν ἐπὶ στόματος . Ὃ ναὶ ἄλλου λένοντος , οἱ δαίμονες ὡσεὶ καπνὸς διαλύονται . Διὸ καὶ τῳ ὀνόματι τοῦ Θεοῦ προσήγαγε τὴν προσκύνησιν . Οὐ γὰρ τῇ κτίσει λατρεύουσιν οἶ ἅγιοι . Οὐ πρὸς τὸ φανὲν οὖν , οὐδὲ τὸ , Δέσποτα , οὐδὲ τὸ , « Τί προστάσσεις τῷ οἰκέτῃ σου ; » ἕτοιμος εἰμι πειθαρχεῖν τῷ ὑμετέρῳ προστάγματι . Οὕτω παρασκευάζεσθαι δεῖ τοὺς λειτουργοῦντας Θεῷ , καὶ λέγειν μετὰ τοῦ θεσπεσίου Δαβὶδ , » « Ἐτοίμη ἡ καρδία μου , ὁ Θεὸς , ἐτοίμη ἡ καρδίαμου . » άρσος δίδωσι τῷ Ἰησοῦ , ὥσπερ καὶ τῷ Μωϋσῇ · καὶ τοῖς μαθηταῖς δὲ ὁ Κύριος , λέγων , « Μὴ αἴρειν ῥάβδον , μηδὲ πήραν , μηδὲ ὑποδήματα · » δοὺς αὐτοῖς ἐξουσίαν πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων . Οὐδὲν γὰρ ὑμᾶς , φησίν , ἀδικήσουσιν . Δῆσον τὸὺπόδημα . Τινὲς τὸ , « Λύσαι τὸ ὑπόδημα , » τὸ , Κίνησον τὸν πόδα σου κατὰ τῶν ἐχθρῶν , δηλῶσαί φασιν . Ὁποῖόν ἐστι τὸ , « Ἐπὶ τὴν Ἰδουμαίαν ἐκτενῶ τὸ ὑπόδημάμου , ἐπὶ [ ἀντὶ , ὀρθότερ . ] τοῦ , καταπατῶ . Ἀλλ´ ἡ αἰτία κωλύει , λέγουσα · « Ὁ γὰρ
Lemmas: ἕννυμι ἀδύνατος πρός ὁ ὁ βάπτισμα μυστήριον Κιμᾶς ἐπανάγω . καί ἔφαγον ἀπό ὁ σῖτος ὁ γῆ ἄζυμος καί νέος . καλῶς γε ὁ τύπος , μετά ὁ ἐν Χριστός περιτομή , καί ὁ διά ὁ ἅγιος βάπτισμα λύτρωσις , ὁ ὁ Πάσχα ἐγώ εἰσηγέομαι τροφή , ὁ μυστικός αἰνίσσομαι εὐλογία . ὁ γάρ Πάσχα ἐγώ ὑπέρ ἐγώ θύω Χριστός . ὥσπερ ὁ Χριστός ἐσθίω ὁ Πάσχα ὁ νομικός μετά ὁ μαθητής , καί μεταξύ ὁ ἄρτος ὁ εὐχαριστία καί ὁ ποτήριον εὐλογέω , ὁ νομικός Πάσχα καταπαύω , ἀρχή καί πάροδος ὁ καινός καί νοερός θυσία λαμβάνω · οὗτος καί ὁ ὁ Ναυῆ ὁ ὡς ἐν τύπος ἡνίκα ὁ ἐκ ὁ Μέου σῖτος φύρω ἄζυμος ποιέω ὁ Πάσχα , ὁ παλαιός βρῶσις , ὁ μάννα , ὑποχωρέω , καί ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα ἐκλείπω . ΕΤδεν ἄνθρωπος ἵστημι ἐναντίος αὐτός , καί ὁ ῥομφαία σπάω ἐν πῃ χείρ αὐτός . μετά ὁ εἰς Χριστός πίστις λοιπός ὁ πρός ὁ πολέμιος εἰμί ἀγών ὁ καθοπλίζω ὅπλον πνευματικός , καί ὁ ὁ Θεός ῥαίνω ἐπαγγελία . Ἀλ εἰκός εἰμί ἄνθρωπος εἰμί ὁ Ἰησοῦς , καί πανταχόθεν πολέμιος κυκλόω πρός δειλία ὀκλάζω . τοιγάρ δείκνυμι αὐτός θεός , ὡς ἀόρατος αὐτός ὑπερμαχέω δύναμις . Ὁπλίτης γάρ καί ὁ φαίνω ὁ σχῆμα . οὗτος καί Μωϋσῆς πρός Φαραώ καταβαίνω δπτασία πρός θάρσος φαίνω · οὗτος καί Ἰακώβ ἐπί ὁ Ἡσαῦ · οὗτος καί ὁ παιδάριον ὁ Ἐλισσαιέ πλῆθος ἅρμα · πρός εἄν Ἰησοῦς ἀμφιβάλλω , πυνθάνομαι , μή ὁ δις ἐναντίος φενακίζω ὁ ὄα . θαρσέω δέ , ὡς ἴδιος ὁ φαίνω . οὖον γάρ εἄν ὄνομα κύριος φέρω τολμάω ἐπί στόμα . ὅς ναί ἄλλος λένω , ὁ δαίμων ὡσεί καπνός διαλύω . Διὸ καί ὁ ὄνομα ὁ Θεός προσάγω ὁ προσκύνησις . οὖον γάρ ὁ κτίζω λατρεύω οἶς ἅγιος . οὖον πρός ὁ φαίνω οὖν , οὐδέ ὁ , δεσπότης , οὐδέ ὁ , « τις προστάσσω ὁ οἰκέτης σύ ; » ἑτοῖμος εἰμί πειθαρχέω ὁ ὑμέτερος πρόσταγμα . οὕτως παρασκευάζω δεῖ ὁ λειτουργέω Θεός , καί λέγω μετά ὁ θεσπέσιος Δαυίδ , » « τοιμάω ὁ καρδία ἐγώ , ὁ θεός , τοιμάω ὁ καρδίαμου . » Άρσος δίδωμι ὁ Ἰησοῦς , ὥσπερ καί ὁ Μωϋσῆς · καί ὁ μαθητής δέ ὁ Κύριος , λέγω , « μή ἀείρω ῥάβδος , μηδέ πήρα , μηδέ ὑπόδημα · » δίδωμι αὐτός ἐξουσία πατέω ἐπάνω ὄφις καί σκορπίος . οὐδείς γάρ σύ , φημί , ἀδικέω . δήω τουυποδημα . Τινές ὁ , « λύω ὁ ὑπόδημα , » ὁ , κινέω ὁ πούς σύ κατά ὁ ἐχθρός , δηλόω φημί . ὁποῖος εἰμί ὁ , « ἐπί ὁ Ἰδουμαία ἐκτείνω ὁ ὑπόδημα , ἐπί [ ἀντί , ὀρθός . ] ὁ , καταπατέω . Ἀλ ὁ αἰτία κωλύω , λέγω · « ὁ γάρ