cogPG.PG087_1 106
Καὶ νῦν ἐφάνη πρὸς ἔλεγχον , ἀλλ´ οὐ συνήθως πεποίηται , ἀλλ´ ὡς δοκεῖν τῷ βαδίσματι συγκινεῖν καὶ ταράττειν τὴν γῆν · ὡς ἂν ὁργῆς ἔμφασις γένοιτο · τοιγαροῦν τὸν κτύπον οὐ φέροντες , ὑπὸ τὸ δένδρον ἐκρύβησαν , ἐφ´ ᾧ τὴν ἐντολὴν ἐδέξαντο , ἐξοὗ καὶ βεβρώκεσαν · τοῦτο γὰρ ἐδήλωσεν εἰπών · « Ἐν μέσῳ τοῦ ξύλου τοῦ παραδείσου · » ἅμα τε γὰρ ἔφαγον , καὶ τῆς αἰσχύνης λαβόντες τὴν αἴσθησιν ἐπὶ τῇ γυμνώσει , περιεζώσαντο ἐκ τούτου φύλλα δρεψάμενοι . Συκῆ νὰρ ἦν , φασὶν , οὐ καινόν τι δένδρον , ὥς τινες ὑποπτεύουσιν · οὐ γὰρ ἡ ποιότης τοῦ ξύλου τὴν παράβασιν εἶχεν , ἀλλ´ ἡ δόσις τῆς ἐντολῆς · εἰ δὲ μὴ τοῦτο , μικρὸν ἂν οἰἷκγηθεῖεν τῶν Μακκαβαίων τοὺς πόνους διαφερομένων περὶ χοιρείων κρεῶν · ἐπειδὴ τὸ βρῶμα τύτελὲς καὶ μικρόν · ἀλλ´ οὐκ ἐσκόπουν τὴν τῆς βρώσεως φύσιν οἱ μακάριοι , τῆς δὲ ἐντολῆς τὴν παράβα . σιν · ὡς καὶ τῶν εἰδωλοθύτων οἱ μάρτυρες οὐ τὸ βρῶμα ἐσκόπουν , τὴν δὲ περὶ τὸ Θεῖον συνείδησιν . Ἐφόβησε μὲν οὖν τοὺς περὶ τὸν Ἀδὰμ ἐμφάσει σφοδροτέρου βαδίσματος · εἶτα πρὸς αἴσθησιν ἐλθοῦσι τοῦ πλημμελήματος , καὶ μεταγνοῦσι δι´ ὧν δεδοίκεσαν , ἡμερωτέραις χρῆται φωναῖς · βεβαίαν τοῖς ἐλέγχοις μεταμέλειαν αὐτοῖς ἐμποιῶν , καὶ ὡς τιμωρίας ὁρίζων τὰς οὐκ οὔσας , φασὶ , τιμωρίας , ἔμφασιν δὲ μόνον παρεχομένας τοιαύτην , αἴπερ ἦσαν λύπαι καὶ ὀδύναι καὶ μέριμναι , καὶ τέλος ὁ θάνατος , ἃ δὴ καὶ πρὸ τῆς ἀμαρτίας ὥριστο παρ´ αὐτῷ δόντι ἐπὶ παιδεύσει τὴν παροῦσαν κατάστασιν · διὰ τοῦτο δὲ πεποιηκότα θνητοὺς καὶ μυρίων γέμοντας συμφορῶν , ὡς ἂν ἐπιστήμῃ τῶν μεγίστων ἀγαθῶν ὕστερον καρπωσώμεθα τὴν ἀπόλαυσιν , καὶ ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς τὸν Ἀδὰμ , καὶ εἶπτ - αὐ γῷ · Ἀδὰμ , Ἀδὰμ , ποῦ εἶ ; Ποῖος φιλόστοργος πατὴρ οὖτως ἀπολλύμενον ἐξήτησε τέκνον , ὀδυρόμενος ὅτι μὴ ἐν τοῖς εἰωθόσι τόποις τεθέαται ; εἰ γὰρ κολάζειν ἤθελεν , εὐθὺς ἂν ἐπήγαγε τιμωρίαν ὡς παρακούσαντι , ὡς ἀπατεῶνι πεισθέντι , ψευδῆ δὲ καὶ ἄπιστον τὸν ποιητήν τε καὶ εὐεργέτην νομίσαντι , καὶ τὸν τανταχοῦ παρόντα λανθάνειν ὑπὸ τὸ ξύλον νομίσαν . τι · τῷ δὲ διπλασιασμῷ τῆς κλήσεως , τοῦ πόθου τὴν ἐπίτασιν δείκνυσιν · οὕτω καὶ Δαβὶδ διπλασιάσας ἀνακαλεῖται μετὰ θάνατον τὸν Ἀβεσαλώμ · οὕτω καὶ ὁ Κύριος , « Μάρθα , Μάρθα , » φησί , σφαλλομένην ἐπανορθῶν · ᾤετο γὰρ μεῖζόν τι τῆς Μαρίας ποιεῖν τὰ τὴν διακονίαν πονοῦσα · οὕτω καὶ τό · « Σαοὺλ , Σαοὺλ , τί με διώκεις ; » Τινὲς μὲν οὐν φασι τὸ ,
Lemmas: καί νῦν φαίνω πρός ἔλεγχος , ἀλ οὖον συνήθης ποιέω , ἀλ ὡς δοκέω ὁ βάδισμα συγκινέω καί ταράσσω ὁ γῆ · ὡς εἄν ἑοργή ἔμφασις γίγνομαι · τοιγάρ ὁ κτύπος οὖον φέρω , ὑπό ὁ δένδρον κρύπτω , ἐφίημι ὅς ὁ ἐντολή δέχομαι , εξού καί βιβρώσκω · οὗτος γάρ δηλόω εἶπον · « ἐν μέσος ὁ ξύλον ὁ παράδεισος · » ἅμα τε γάρ ἔφαγον , καί ὁ αἰσχύνη λαμβάνω ὁ αἴσθησις ἐπί ὁ γύμνωσις , περιζώννυμαι ἐκ οὗτος φύλλον δρέπω . Συκῆ νηρ εἰμί , φημί , οὖον καινός τίς δένδρον , ὅς τις ὑποπτεύω · οὖον γάρ ὁ ποιότης ὁ ξύλον ὁ παράβασις ἔχω , ἀλ ὁ δόσις ὁ ἐντολή · εἰμί δέ μή οὗτος , μικρός εἄν οἰκίζω ὁ Μακκαβαῖος ὁ πόνος διαφέρω περί χοίρειος κρέας · ἐπεί ὁ βρῶμα τύτελὲς καί μικρός · ἀλ οὐ σκοπέω ὁ ὁ βρῶσις φύσις ὁ μακάριος , ὁ δέ ἐντολή ὁ Παράβα . βρόχος · ὡς καί ὁ εἰδωλόθυτος ὁ μάρτυς οὖον ὁ βρῶμα σκοπέω , ὁ δέ περί ὁ θεῖον συνείδησις . φοβέω μέν οὖν ὁ περί ὁ Ἀδάμ ἔμφασις σφοδρός βάδισμα · εἶτα πρός αἴσθησις ἔρχομαι ὁ πλημμέλημα , καί μεταγιγνώσκω δις ὅς δείδω , ἥμερος χράω φωνή · βέβαιος ὁ ἐλέγχω μεταμέλεια αὐτός ἐμποιέω , καί ὡς τιμωρία ὁρίζων ὁ οὐ εἰμί , φημί , τιμωρία , ἔμφασις δέ μόνος παρέχω τοιοῦτος , εἰπερ εἰμί λύπη καί ὀδύνη καί μέριμνα , καί τέλος ὁ θάνατος , ὁ δή καί πρό ὁ ἁμαρτία ὁρίζω παρ´ αὐτός δίδωμι ἐπί παιδεύω ὁ πάρειμι κατάστασις · διά οὗτος δέ ποιέω θνητός καί μυρίος γέμω συμφορά , ὡς εἄν ἐπιστήμη ὁ μέγας ἀγαθός ὕστερος καρπόω ὁ ἀπόλαυσις , καί καλέω ὁ θεός ὁ Ἀδάμ , καί εἶπον - αὖος ἐγώ · Ἀδάμ , Ἀδάμ , ποῦ εἰμί ; ποῖος φιλόστοργος πατήρ οὖτως ἀπόλλυμι ἐξαιτέω τέκνον , ὀδύρομαι ὅτι μή ἐν ὁ εἴωθα τόπος θεάομαι ; εἰμί γάρ κολάζω ἐθέλω , εὐθύς εἄν ἐπάγω τιμωρία ὡς παρακούω , ὡς ἀπατεών πείθω , ψευδής δέ καί ἄπιστος ὁ ποιητής τε καί εὐεργέτης νομίζω , καί ὁ τανταχοῦ πάρειμι λανθάνω ὑπό ὁ ξύλον νομίζω . τίς · ὁ δέ διπλασιασμός ὁ κλῆσις , ὁ πόθος ὁ ἐπίτασις δείκνυμι · οὗτος καί Δαυίδ διπλασιάζω ἀνακαλέω μετά θάνατος ὁ Ἀβεσαλώμ · οὗτος καί ὁ Κύριος , « Μάρθα , Μάρθα , » φημί , σφάλλω ἐπανορθόω · οἴομαι γάρ μέγας τίς ὁ Μαρία ποιέω ὁ ὁ διακονία πονέω · οὗτος καί ὁ · « Σαῦλος , Σαῦλος , τίς ἐγώ διώκω ; » Τινές μέν ὀν φημί ὁ ,