cogPG.PG087_1 35
τροπάς τῶν διαστημάτων ἑκατέρας ἀλλαττομένης · ἀλλ´ ἀμφοῖν ἡ σύνοδος ἡμέρα μία καλουμένη ταυτὸ διόλου φυλάττει διάστημα , συμπληρουμένων ὡρῶν δʹ καὶ κʹ Ἀντίκειται δὲ τοῖς πρώτην λέγουσι τὴν ἡμέραν τῶν ἑορτῶν ὁ καιρὸς , καὶ μάλιστα τὸ τῆς τριημέρου τὸῦ Σωτῆρος ταφῆς τε καὶ τῆς ἀναστάσεως . Αἵ τε γὰρ νομοθεσίαι πανταχοῦ προτιθέασι τὰς νύκτας τῶν ἡμερῶν · οἷον περὶ τῶν ἀζύμων ἐναρχόμενοι , « Τῇ διʹ · [ ί ο τοῦ μηνὸς τοῦ πρώτου ἀφ´ ἑσπέρας ἔδεσθε ἄζυμα ἕως ακʹ τοῦ μηνὸς ἡμέρας ἕως ἑσπέρας , ἑπτὰ ἡμέρας ζύμη οὐχ εὑρεθήσεται ἐν ταῖς οἰκίαις ὑμῶν . » Τὴν γὰρ ει ἀφ´ ἑσπέρας ἀρχὴν τῶν ἀζύμων , ὁρίζει τῇ γε μιᾷκαὶ εἰκάδι · καὶ περιγράφει πρὸ τῆς ἑσπέρας τὴν ἑορτὴν , διὰ τὸ τὴν νύκτα προεισαγαγεῖν ἡγουμένην αὐτῆς . Οὕτω καὶ ὁ περὶ τῆς νηστείας ἔχει νόμος . Μή ποτε οὖν τὴν ἐξ ἀκοσμίας εἰς εὐκοσμίαν πρόοδον ὁ νομοθέτης αἰνίττεται , ἢ γέγονέ τε ἤδη κατὰ τὴν ἐκ σκότους φανεῖσαν ἡμέραν , καὶ τε . λέως ἔσται κατὰ τὴν μέλλουσαν ἀνακαίνωσιν · Καὶ γάρ ἐστιν ἡ νομοθεσία τῶν τε προτέρων ὑπόμνημα , καὶ τῶν μελλόντων σκιά . Ὥσπερ τὸ Σάββατον τῆς τε Πδη τοῦ Θεοῦ καταπαύσεως ἀπὸ τῶν ἔργων . καὶ τοῦ ἀπολειπομένου σαββατισμοῦ τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ κατὰ τὴν μίμησιν τῆς τοῦ Θεοῦ καταπαύσεως . Καὶ ἡ Σκηνοπηγία μνημόσυνον μὲν τῶν ἐπὶ τῆς ἐρήμου σκηνῶν τοῦ Ἰσραὴλ , δεῖγμα δὲ τῶν αἰωνίων σκηνῶν ἐν αἷς σκηνοῦσιν οἱ ἅγιοι . Οὕτω δὲ καὶ τὸ ἐκ νυκτῶν ἄρχεσθαι τὰς ἑορτὰς , ὑπομιμνήσκει μὲν τὴν ἐκ μακρᾶς τῆς οἰονεὶ νυκτὸς προκοσμίου φανεῖσαν ἡμέραν , προφητεύει δὲ τὴν ἐν τέλει λάμψουσαν ἡμέραν ἀληθινὴν , πρὸς ἡν καὶ νῦν ἡ ἡμέρα νύξ ἐστιν · « Ἰ νὺξ γοῦν προέκοψεν , ἡ δὲ ἡμέρα ἤγγικε , » ὁ Ἀπόστολός φησιν ἐρμηνεύων τὸ τοῦ νόμου σύμβολον . Προστίθησι γάρ · « Ἀφελώμεθα οὖν τὰ ἔργα τοῦ σκόπους . ἐνδυσώμεθα δὲ τὰ ἔργα τοῦ φωτὸς , » ὅπερ ὁ νόμος ὑποφαίνει προάγων ἐκ νυκτὸς εἰς ἡμέραν τοὺς ἑορτάζοντας τῷ Θεῷ . Οὕτω καὶ τοῦ πάθους τοῦ Κυρίου τὰς τρεῖς ἀριθμοῦμεν ἡμέρας καὶ τὰς νύκτας , προσλογιζόμενοι μὲν τῇ τῆς παρασκευῆς νυκτὶ καθηγησαμένῃ τὴν ἡμέραν ἐσχηκυῖαν τὸ πάθος , συναριθμοῦντες δὲ τῇ τρίτῃ νυκτὶ , καθ’´ ἣν ἡ ἀνάστασις , τὴν ἐπομένην αὐτῇ Κυριακὴν ἡμέραν , διὰ τὸ προκοπτόντων ἐκ σκότους εἰς φῶς τῶν πραγμάτων προκαταριθμεῖσθαι δεῖν τὸ νυκτερινὸν σκότος , τὸ δὲ πῆς ἡμέρας ἐφέπεσθαι φῶς . Ἐπὶ δὲ τῆς κτίσεως πρέπει τὸν Θεὸν τῶν ἐν οὐσίᾳ φαιδροτέρων κατάρχεσθαι , ἀλλ´ οὐ τῶν σκοτίων καὶ ἀφεγγῶν , καὶ οἷς τὸ εἶναι οὐκ ἕστιν οὐσιωδῶς , οὐδὲ δημιουργία τούτων
Lemmas: τροπή ὁ διάστημα ἑκάτερος ἀλλάσσω · ἀλ ἄμφω ὁ σύνοδος ἡμέρα εἷς καλέω τατός διόλου φυλάσσω διάστημα , συμπληρόω ὥρα δέ καί καί ἀντίκειμαι δέ ὁ πρῶτος λέγω ὁ ἡμέρα ὁ ἑορτή ὁ καιρός , καί μάλιστα ὁ ὁ τριήμερος τό́ς Σωτήρ ταφή τε καί ὁ ἀνάστασις . ὁ τε γάρ νομοθεσία πανταχοῦ προτίθημι ὁ νύξ ὁ ἡμέρα · οἷος περί ὁ ἄζυμος ἐνάρχομαι , « ὁ διά · [ ἵ ὁ ὁ μείς ὁ πρῶτος ἀφή ἑσπέρα ἐσθίω ἄζυμος ἠώς ἀκή ὁ μείς ἡμέρα ἠώς ἑσπέρα , ἑπτά ἡμέρα ζύμη οὐ εὑρίσκω ἐν ὁ οἰκίον σύ . » ὁ γάρ ει ἀφή ἑσπέρα ἀρχή ὁ ἄζυμος , ὁρίζω ὁ γε μικός εἰκάς · καί περιγράφω πρό ὁ ἑσπέρα ὁ ἑορτή , διά ὁ ὁ νύξ προεισάγω ἡγέομαι αὐτός . οὕτως καί ὁ περί ὁ νηστεία ἔχω νόμος . μὴ ποτός οὖν ὁ ἐκ ἀκοσμία εἰς εὐκοσμία πρόοδος ὁ νομοθέτης αἰνίσσομαι , ἢ γίγνομαι τε ἤδη κατά ὁ ἐκ σκότος φαίνω ἡμέρα , καί τε . Λέως εἰμί κατά ὁ μέλλω ἀνακαίνωσις · καί γάρ εἰμί ὁ νομοθεσία ὁ τε πρότερος ὑπόμνημα , καί ὁ μέλλω σκιά . ὥσπερ ὁ σάββατον ὁ τε Πδη ὁ Θεός κατάπαυσις ἀπό ὁ ἔργον . καί ὁ ἀπολιμπάνω σαββατισμός ὁ λαός ὁ Θεός κατά ὁ μίμησις ὁ ὁ Θεός κατάπαυσις . καί ὁ σκηνοπηγία μνημόσυνον μέν ὁ ἐπί ὁ ἐρῆμος σκηνή ὁ Ἰσραήλ , δεῖγμα δέ ὁ αἰώνιος σκηνή ἐν ὅς σκηνόω ὁ ἅγιος . οὕτως δέ καί ὁ ἐκ νύξ ἄρχω ὁ ἑορτή , ὑπομιμνῄσκω μέν ὁ ἐκ μακρός ὁ οἱονεί νύξ προκόσμιον φαίνω ἡμέρα , προφητεύω δέ ὁ ἐν τέλος λάμπω ἡμέρα ἀληθινός , πρός ἐάν καί νῦν ὁ ἡμέρα νύξ εἰμί · « εἷς νύξ γοῦν προκόπτω , ὁ δέ ἡμέρα ἐγγίζω , » ὁ ἀπόστολος φημί ἑρμηνεύω ὁ ὁ νόμος σύμβολον . προστίθημι γάρ · « ἀφαιρέω οὖν ὁ ἔργον ὁ σκοπός . ἐνδύω δέ ὁ ἔργον ὁ φάος , » ὅσπερ ὁ νόμος ὑποφαίνω προάγω ἐκ νύξ εἰς ἡμέρα ὁ ἑορτάζω ὁ Θεός . οὕτως καί ὁ πάθος ὁ κύριος ὁ τρεῖς ἀριθμέω ἡμέρα καί ὁ νύξ , προσλογίζομαι μέν ὁ ὁ παρασκευή νύξ καθηγέομαι ὁ ἡμέρα ἔχω ὁ πάθος , συναριθμέω δέ ὁ τρίτος νύξ , καθίημι ὅς ὁ ἀνάστασις , ὁ πίνω αὐτός κυριακός ἡμέρα , διά ὁ προκόπτω ἐκ σκότος εἰς φάος ὁ πρᾶγμα προκαταριθμέω δήω ὁ νυκτερινός σκότος , ὁ δέ πῆς ἡμέρα ἐφέπω φάος . ἐπί δέ ὁ κτίσις πρέπω ὁ θεός ὁ ἐν οὐσία φαιδρός κατάρχω , ἀλ οὖον ὁ σκότιος καί άφεγγος , καί ὅς ὁ εἰμί οὐ ἕστiν οὐσιωδῶς , οὐδέ δημιουργία οὗτος