cogPG.PG087_1 104
Οὗτοι δὲ αὐτοὶ ἤκουσαν Κυρίου τοῦ Θεοῦ περιπατοῦντος ἐν τῷ παραδείσῳ τὸ δειλινόν · καὶ πρὸ μὲν πᾶς παραβάσεως οὐ περιεπάτει αὐτοῖς , ἀλλ´ ἦν μετὰ · αὐτῶν · ἐπειδὴ δὲ ἀπέστησαν αὐτοῦ , καὶ αὐτὸς αὐτῶν μεμάκρυνται μὲν , διὰ δὲ τὴν ἀγαθότητα περιεπάτει , αἴσθησιν παρέχων κατὰ τὰς κοινὰς ἐννοίας ὅπως ἐπιστραφῶσι , Τοῦτο δὲ γίνεται τὸ δειλινὸν , καταλλήλως τοῖς παραβεβηκόσι · τῷ μὲν γὰρ ἑν ἀρετῇ ἀκμάζει τὸ τῆς ἀληθείας φῶς · τότε δὲ γίνεται δειλινὴ καὶ σκοτώδης ἡ ὥρα ἐπὶ τὴν ἑαπέραν ἐλαύνοου σα , ὅτε τις ἑαυτὸν ἔξω τοῦ φωτὸς καθίστησιν , ἐν ἀγνοίᾳ καὶ κακίᾳ γινόμενος · ὡς λέγειν τὸν Θεὸν πρὸς τὴν ἀμαρτάνουσαν ψυχήν · « Νυκτὶ ὡμοίωσα τὴν μητέρα σου · » οὐκ ἀθρόον οὖν αὐτοὺς ἀφῆκε τὸ φῶς , εἴγε δειλινὸν ἤκουσαν τοῦ Θεοῦ · τὸ δὲ ἀποκρυβῆναι ὰπὸ προσώπου Κυρίου τοῦ Θεοῦ , τὸ ἀποστῆναι τῆς περὶ Θεοῦ καθαρᾶς νοήσεως · οὐχ ὡς Κάῖν · ἐκεῖνος γὰρ ἐξῆλθεν ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ , ἀφάνταστον ἑαυτὸν αὐτοῦ κατασκευάσας · οἱ δὲ ἀποκρυπτόμενοι οὐκ ἀνεννόητοι μέν εἰσι τῆς θείας ἐπιστασίας · διὰ δὲ τὴν ῥυπαρίαν τῆς ἁμαρτίας τὴν παῤῥησίαν οὐκ ἔχουσι · πρόσωπον δὲ Κυρίου καὶ ὁ Υἱὸς νοῃθείη · παραβάται γὰρ θελήσαντες εἶναι τῆς ἐντολῆς ἀπέστησαν τοῦ φωτίζεσθαι ἀπὸ τῆς εἰκόνος τοῦ Θεοῦ . Εἰκότως δὲ φεύγουσιν ὑπὸ τὸ ξύλον τὸ ἐν τῷ μέσῳ τω παραδείσῳ , ὃ ἦν γνωστὸν καλοῦ καὶ πονηροῦ · ὁ νὰρ κρυπτόμενος τὸ τοῦ Θεοῦ πρόσωπον , ὡς μὴ ἐνεργεῖν τὴν ἀρετὴν , ἀλλ´ ἐπιμοροάζεσθαι κρύπτεται ὑπὸ τὴν ὑπόκρισιν · ὅταν δέ τις ἐν ἁμαρτίᾳ γενόμενος , αἰσθήσεως βραχείας δέξηται τύπον , ὡς ἔννοιαν δέξασθαι Θεοῦ διὰ τῆς κτίσεως , ἐν ᾖ ἐμπεριπατεῖ , τῶν ὅλων προνοούμενος , τάξιν ἐπιθεὶς ἑκάστῳ τῶν ὅλων , τότε καὶ ἐπιστρέφει καὶ γινώσκει , ὅτι ἐφορᾷ τὰ ὅλα καὶ διοικεῖ · καὶ φωνῆς ἀκούει Θεοῦ ἐν διανοίᾳ τυπουμένης ὅτι Θεὸν οὐδὲν λανθάνει · καὶ οὕτως αἰσχυνθεὶς κρύπτεται · ὁ γὰρ ἁμαρτάνων , οὐκ ἔχων πρὸ ὀφθαλμῶν Θεὸν , ἀμαρτάνει · αἰσθήσεως δὲ καὶ τὸ εἰπεῖν , Ἐφοβήθην · αὐτὸς γὰρ ὁ φόβος ἔχοντος ἔτι ἐστὶν διάληψιν ὡς αἰσχρὸν ἡ κακία καὶ κολαστέον · καὶ δὲ φόβου αἴτιόν φησι τὴν γυμνότητα , ἥτις ἐκ τοῦ ἀπολωλεκέναι τὴν ἀρετὴν ἔνδυμα θεῖον ὑπάρχουσανοὖτω καὶ Παῦλος παραινεῖ · « Ἐνδυσώμεθα τὰ ὅπλα τοῦ φωτὸς καὶ ἐνδύσασθε σπλάγχνα οἰκτιρμοῦ . Καλῶς δὲ πρόσκειται τὸ Κύριος ἐνταῦθα τῷ Θεός · Ἀτε μὲν γὰρ περὶ Δημιουργοῦ προέκειτο , ἔλεγεν · « Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν · » ὅτε δὲ παράβασις ἠκολούθησε , τότε φησί , « Κύριος·ν ἐπεται γὰρ τῷ Κυρίῳ ἐπεξέρχεσθαι κατὰ τῶν ἀμελούντων [ τῶν προστάλξεων αὐτοῦ · ἐπιτιμίας γὰρ δεῖ ,
Lemmas: οὗτος δέ αὐτός ἀκούω κύριος ὁ Θεός περιπατέω ἐν ὁ παράδεισος ὁ δειλινός · καί πρό μέν πᾶς παράβασις οὖον περιπατέω αὐτός , ἀλ εἰμί μετά · αὐτός · ἐπεί δέ ἀφίστημι αὐτός , καί αὐτός αὐτός μακρύνω μέν , διά δέ ὁ ἀγαθότης περιπατέω , αἴσθησις παρέχω κατά ὁ κοινός ἔννοια ὅπως ἐπιστρέφω , οὗτος δέ γίγνομαι ὁ δειλινός , κατάλληλος ὁ παραβαίνω · ὁ μέν γάρ ἑν ἀρετή ἀκμάζω ὁ ὁ ἀλήθεια φάος · τότε δέ γίγνομαι δειλινός καί σκοτώδης ὁ ὥρα ἐπί ὁ ἀπεράω ἐλαύνω σός , ὅτε τις ἑαυτοῦ ἔξω ὁ φάος καθίστημι , ἐν ἄγνοια καί κακία γίγνομαι · ὡς λέγω ὁ θεός πρός ὁ ἁμαρτάνω Ψυχή · « Νύξ ὁμοιόω ὁ μήτηρ σύ · » οὐ ἀθρόος οὖν αὐτός ἀφίημι ὁ φάος , εἰ δειλινός ἀκούω ὁ Θεός · ὁ δέ ἀποκρύπτω άπο πρόσωπον κύριος ὁ Θεός , ὁ ἀφίστημι ὁ περί Θεός καθαρός νόησις · οὐ ὡς Κάϊν · ἐκεῖνος γάρ ἐξέρχομαι ἀπό πρόσωπον ὁ Θεός , ἀφάνταστος ἑαυτοῦ αὐτός κατασκευάζω · ὁ δέ ἀποκρύπτω οὐ ἀνεννόητος μέν εἰμί ὁ θεῖος ἐπιστασία · διά δέ ὁ ῥυπαρία ὁ ἁμαρτία ὁ παρρησία οὐ ἔχω · πρόσωπον δέ κύριος καί ὁ υἱός νοέω · παραβάτης γάρ ἐθέλω εἰμί ὁ ἐντολή ἀφίστημι ὁ φωτίζω ἀπό ὁ εἰκών ὁ Θεός . εἰκότως δέ φεύγω ὑπό ὁ ξύλον ὁ ἐν ὁ μέσος ὁ παράδεισος , ὅς εἰμί γνωστός καλός καί πονηρός · ὁ νηρ κρύπτω ὁ ὁ Θεός πρόσωπον , ὡς μή ἐνεργέω ὁ ἀρετή , ἀλ επιμοροαζομαι κρύπτω ὑπό ὁ ὑπόκρισις · ὅταν δέ τις ἐν ἁμαρτία γίγνομαι , αἴσθησις βραχύς δέχομαι τύπος , ὡς ἔννοια δέχομαι Θεός διά ὁ κτίσις , ἐν εἰμί ἐμπεριπατέω , ὁ ὅλος προνοέω , τάξις ἐπιτίθημι ἕκαστος ὁ ὅλος , τότε καί ἐπιστρέφω καί γιγνώσκω , ὅτι ἐφοράω ὁ ὅλος καί διοικέω · καί φωνή ἀκούω Θεός ἐν διάνοια τυπόω ὅτι θεός οὐδείς λανθάνω · καί οὕτως αἰσχύνω κρύπτω · ὁ γάρ ἁμαρτάνω , οὐ ἔχω πρό ὀφθαλμός θεός , ἁμαρτάνω · αἴσθησις δέ καί ὁ εἶπον , φοβέω · αὐτός γάρ ὁ φόβος ἔχω ἔτι εἰμί διάληψις ὡς αἰσχρός ὁ κακία καί κολαστέος · καί δέ φόβος αἴτιος φημί ὁ γυμνότης , ὅστις ἐκ ὁ ἀπόλλυμι ὁ ἀρετή ἔνδυμα θέω ὑπάρχω καί Παῦλος παραινέω · « ἐνδύω ὁ ὅπλον ὁ φάος καί ἐνδύω σπλάγχνον οἰκτιρμός . καλῶς δέ πρόσκειμαι ὁ Κύριος ἐνταῦθα ὁ Θεός · ἅτε μέν γάρ περί Δημιουργός πρόκειμαι , λέγω · « ἐν ἀρχή ποιέω ὁ θεός ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ · » ὅτε δέ παράβασις ἀκολουθέω , τότε φημί , « Κύριος ἕπω γάρ ὁ κύριος ἐπεξέρχομαι κατά ὁ ἀμελέω [ ὁ προστάλξεων αὐτός · ἐπιτιμία γάρ δεῖ ,