cogPG.PG087_1 622
- ιθ´ . Υἱέ μου , μὴ πορευθῇς ἐν ὁδῷ μετ´ αὐτῶν · ἔκκ λίνον δὲ τὸν πόδα σου ἐκ τῶν τρίβων αὐτῶν · οἱ γὰρ πόδες αὐτῶν εἰς κακίαν τρέχουσι , καὶ ταχινοί εἰσι τοῦ ἐκχέαι αἷμα · οὐ γὰρ ἀδίκως ἐκτείνεται δίκτυα πτερωτοῖς · αὐτοὶ γὰρ οἱ φόνου μετέχοντες , θησαυρίζονσιν ἑαυτοῖς κακά · ἡ δὲ καταστροφὴ ἀνδρῶν παρανόμων , κακή · αὗται αἰ ὁδοί εἰσι πάντων συντελούντων τὰ ἄνο χμα · τῇ γὰρ ἀσεβείᾳ τὴν ἑαυτῶν ψυχὴν ἀφαιροῦνται . Τέκνον μου πνευματικὸν , μὴ συνυπαχθῇς τοῖς τοιούτοις ἀνδράσιν , ἐν τῇ οἴᾳ τινι ὁδῷ φερούσῃ ἐπ´ ἀπώλειαν , πονηρᾷ συμβουλίᾳ αὐτῶν · μετάθες σου δὲ τὴν ἐπιθυμίαν ἀπὸ τῶν προοδοποιουσῶν σοι τὴν ἀμαρτίαν πονηρῶν συμβουλιῶν αὐτῶν · τὸ γὰρ ἐπιθυμητικὸν αὐτῶν , καὶ τὸ θυμικὸν , οἷά τινες πόδες , ὀξύρῥοπον πρὸς κακίαν ποιοῦνται τὴν κίνησιν · ὅθεν οὗτοι καὶ ταχεῖς εἰς τὸ ἐργάσασθαι φόνον ὑπάρχουσι · μεταθεῖναι δέ σου τὴν ἐπιθυμίαν ἀπὸ τῶν πονηρῶν συμβουλιῶν παραινῶ · ὅτιπερ τοῖς δυναμένοις μὲν διὰ νοὸς καὶ λόγου , ὡς διά τινων πτερύγων , τὰ γήῖνα κατὰ γνῶσιν καὶ ἀρετὴν ὑπερίπτασθαι , καὶ πρὸς τὰ οὐράνια φέρεσθαι , ἑκουσίως δὲ δι´ ἐπιθυμίας ἀλόγου καὶ θυμοῦ , ὡς διά τινων ποδῶν στρεφομένοις περὶ τὴν τῶν γηΐνων σχέσιν , δικαίως ὑφαπλοῦνται ψυχῆς παγίδος εἰς ὄλεθρον · αὐτοὶ γὰρ οἱ τοῖς φονεῦσι συμβούλοις χρώμενοι , τὰ ταῖς ἑαυτῶν ψυχαῖς λυμαινόμενα , ἑαυτοῖς ἀποταμιεύονται · τὸ δὲ τέλος τῶν παραβαινόντων τὰς τοῦ Θεοῦ ἐντολὰς , εἰς κακὸν αὐτοῖς καταντᾷ , εἰσπραττομένοις δίκας ἧν ἡμαρτήκασιν · αὐἔργων ἀγαθῶν τὸν Θεὸν , ἀποστεροῦσιν ἐαυτοὺς τῆς οἱκείας τούτοις ὡς λογικοῖς κατὰ πνεῦμα ζωῆς · καὶ τὰ μὲν τῆς παιδείας , τοιαῦτα . κʹ . Σορία ἑν ἐξόδοις ὑμνεῖται . Ὁ δὲ περὶ τῆς , σοφίας λόγος , πολύς ἐστι πανταχοῦ · ἔν τε γὰρ ταῖς ἀπὸ τῆς κατὰ νοῦν ἐνδότητος διὰ ῥημάτων καὶ ἔργων ἐξελεύσεσι ταύτης πρὸς ἔκφανσιν , μεγαλύνεται παρὰ πᾶσι τοῖς ἀκούουσι καὶ ὁρῶσιν αὐτὰ , τὸ ὄντως ὺποδεικνύοντα ἀγαθέν . Ἐν δὲ πλατείαις παῤῥησίαν ἄγει . Καὶ ἐν τῷ πλάτει τῆς ἐν πνεύματι φυσικῆς θεωρίας τὴν τῆς ἐν ὅλοις ἀληθείας παῤῥησίαν φέρει , τὴν ταύτης ἐνεργοῦσα γνῶσιν διὰ τῶν ἐν πάσῃ τῇ κτήσει συμβούλων αὐτῆς . καʹ . Ἐπ´ ἄκρων δὲ τειχέων κηρύσσεται . Ἐν δὲ τῇ ἀρχῇ καὶ τῷ τέλει τῶν δίκην τειχέων φυλακτικῶν τῆς ψυχῆς ἀρετῶν διαγινώσκεται · προκαταβαλλομένη μὲν τῆς ποάξεως τῶ φόβω τῶν ἀρετῶν , καταλαμβανομένη δὲ μετὰ τὴν πρᾶξιν , πάντων ἐπέκεινα τῶν μετὰ Θεὸν , τῇ περὶ τούτων τοῦ νοὸς προσεδρείᾳ . Ἐπὶ δὲ πύλαις δυναστῶν παρεδρεύει . Καὶ ἐπὶ τοῖς , οἱονεὶ τισι πύλαις ἀναπεταννυμένοις στόμασιν , εἰς διέξοδον τοῦ κατὰ προφορὰν λόγου τῶν ἀνδρικῶς τὰ πάθη καταγωνισαμένων , καὶ δυναμένων καὶ ἑτέρους ἐξ αὐτῶν ῥύεσθαι , διδασκαλικῶς παρακάθηται . Ἐλπὶ δὲ ταῖς πρὸς κατανόησιν τῶν ἐν τοῖς οὖσι λόγων , εἰσαγωγοῖς τῆς τῶν ὁρατῶν φαντασίας αἰσθήΠΑ
Lemmas: - ιθ´ . υἱός ἐγώ , μή πορεύω ἐν ὁδός μετέ αὐτός · ΕΚΚ λίνον δέ ὁ πούς σύ ἐκ ὁ τρίβω αὐτός · ὁ γάρ πούς αὐτός εἰς κακία τρέχω , καί ταχινός εἰμί ὁ ἐκχέω αἷμα · οὖον γάρ ἄδικος ἐκτείνω δίκτυον πτερωτός · αὐτός γάρ ὁ φόνος μετέχω , θησαυρίζω ἑαυτοῦ κακός · ὁ δέ καταστροφή ἀνήρ παράνομος , κακός · οὗτος ὁ ὁδός εἰμί πᾶς συντελέω ὁ Ανό χ · ὁ γάρ ἀσέβεια ὁ ἑαυτοῦ ψυχή ἀφαιρέω . Τέκνος ἐγώ πνευματικός , μή συνυπάγω ὁ τοιοῦτος ἀνήρ , ἐν ὁ οἶος τις ὁδός φέρω ἐπι ἀπώλεια , πονηρός συμβουλία αὐτός · μετατίθημι σύ δέ ὁ ἐπιθυμία ἀπό ὁ προοδοποιέω σύ ὁ ἁμαρτία πονηρός συμβουλία αὐτός · ὁ γάρ ἐπιθυμητικός αὐτός , καί ὁ θυμικός , οἷος τις πούς , ὀξύρροπος πρός κακία ποιέω ὁ κίνησις · ὅθεν οὗτος καί ταχύς εἰς ὁ ἐργάζομαι φόνος ὑπάρχω · μετατίθημι δέ σύ ὁ ἐπιθυμία ἀπό ὁ πονηρός συμβουλία παραινῶ · ὅτιπερ ὁ δύναμαι μέν διά νόος καί λόγος , ὡς διά τίνω πτέρυξ , ὁ γήινος κατά γνῶσις καί ἀρετή ὑπερπέτομαι , καί πρός ὁ οὐράνιος φέρω , ἑκούσιος δέ δις ἐπιθυμία ἄλογος καί θυμός , ὡς διά τίνω πούς στρέφω περί ὁ ὁ γήινος σχέσις , δικαίως ὑφαπλόω Ψυχή παγίς εἰς ὄλεθρος · αὐτός γάρ ὁ ὁ φονεύς σύμβουλος χράω , ὁ ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή λυμαίνομαι , ἑαυτοῦ αποταμιεύω · ὁ δέ τέλος ὁ παραβαίνω ὁ ὁ Θεός ἐντολή , εἰς κακός αὐτός καταντάω , εἰσπράσσω δίκη ἧμαι ἁμαρτάνω · αυεργον ἀγαθός ὁ θεός , ἀποστερέω ἑαυτοῦ ὁ οἰκεῖος οὗτος ὡς λογικός κατά πνεῦμα ζωή · καί ὁ μέν ὁ παιδεία , τοιοῦτος . καί . Σόρια ἑν ἔξοδος ὑμνέω . ὁ δέ περί ὁ , σοφία λόγος , πολύς εἰμί πανταχοῦ · ἐν τε γάρ ὁ ἀπό ὁ κατά νόος ενδοτητη διά ῥῆμα καί ἔργον ἐξέλευσις οὗτος πρός ἔκφανσις , μεγαλύνω παρά πᾶς ὁ ἀκούω καί ὁράω αὐτός , ὁ εἰμί ὑποδείκνυμι ἀγαθός . ἐν δέ πλατύς παρρησία ἄγω . καί ἐν ὁ πλάτος ὁ ἐν πνεῦμα φυσικός θεωρία ὁ ὁ ἐν ὅλος ἀλήθεια παρρησία φέρω , ὁ οὗτος ἐνεργέω γνῶσις διά ὁ ἐν πᾶς ὁ κτάομαι σύμβουλος αὐτός . καί . Ἐπ´ ἄκρος δέ τεῖχος κηρύσσω . ἐν δέ ὁ ἀρχή καί ὁ τέλος ὁ δίκη τεῖχος φυλακτικός ὁ Ψυχή ἀρετή διαγιγνώσκω · προκαταβάλλω μέν ὁ ποάξεως ὁ φόβος ὁ ἀρετή , καταλαμβάνω δέ μετά ὁ πρᾶξις , πᾶς ἐπέκεινα ὁ μετά θεός , ὁ περί οὗτος ὁ νόος προσεδρεία . ἐπί δέ πύλη δυνάστης παρεδρεύω . καί ἐπί ὁ , οἱονεί τις πύλη ἀναπετάννυμι στόμα , εἰς διέξοδος ὁ κατά προφορά λόγος ὁ ἀνδρικός ὁ πάθος καταγωνίζομαι , καί δύναμαι καί ἕτερος ἐκ αὐτός ῥύομαι , διδασκαλικός παρακαθίημι . Ἐλπίς δέ ὁ πρός κατανόησις ὁ ἐν ὁ εἰμί λόγος , εἰσαγωγός ὁ ὁ ὁρατής φαντασία αἰσθήΠΑ