cogPG.PG087_1 22
τὸ λανθάνον , εἴτεπαρὸν , εἴτε φθάσαν , εἴτε μέλον , ἐγνώρισεν , Ἔπειδὴ δὲ κόσμου γένεσις ἡμῖν τὸ προκείμενον , Ἰστέον ὅτι τῶν Ἑλλήνων παῖδες συναὶδιον τῷ Θεῷ τὴν κτίσιν εἶναί φασιν · ὕλην γάρ τινα τῷ Θεῷ συναῖδιον ὑποτίθενται . Μὴ δυνηθέντες γοῦν εὑρεῖν ,, πῶς ἐκ μηδαμῆ μηδαμῶς ὄντος ὄν τι γενήσεται , μετρεῖσθαι τοῦ Θεοῦ τὴν δύναμιν ταῖς οἰκείαις ὑπολαμβάνοντες ἐννοίαις , ἀδιον ὕλην ἡμῖν ἀνεπλάσαντο · καὶ τὸν Θεὸν ἀεὶ δημιουργὸν εἶναι λέγοντες , ἀεί φασι τὰ δημιουργήματα · καίτοι εἴπερ ἀδιος ἡ ὕλη , καὶ ἄτρεπτος · εἰ γὰρ τραπήσεται , κατὰ τὸ ἀίδιον μόνην δέξεται τὴν τροπὴν , οὐκ ἀίδιος γινομένη , ὅπερ ἀδύνατον . Ἄποιος γὰρ οὐσα , καὶ ἄποσος , καὶ ἀνείσεος , κατ´ οὐδὲν τούτων τὴν τροπὴν ἐπιδέξεται · ἔσται δὲ καὶ ἴση Θεῷ . ἀίδιον γὰρ αἰδίου τίνι διοίσειε ; καὶ πῶς ἔσται τὸ μὲν ποιοῦν , τὸ δὲ γινόμενον ; εὐτύχημα ὲ τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ τὴν ὕλην εὑρεθῆναι · ἦ γὰρ ἂν κ ἐγεγόνει δημιουργός , ἀπορῶν ὅ τι ποιήσειε , καὶ μὴ δυνάμενος ἐκ μὴ ὄντων ὑποστῆναι τὰ ὄντα . Πῶς δὲ ξένη οὖσα Θεοῦ καὶ μὴ παρ´ αὐτοῦ γενομένη , τῶν εἰδῶν τῶν ἐξ αὐτοῦ γέγονε δεκτική ; Ποία γὰρ οἰκειότης , ἢ τίς ἡ πρὸς τὰ εἴδη συγγένεια , τῶν μὲν ἐκ Θεοῦ , τῆς δὲή ; Πῶς δὲ τὰ εἴδη ἐκ μὴ ὄντων στοιῶν , ἃ δὴ καὶ κρείττονα , τὴν ὕλην οὖσαν χείρω , ποιεῖν οὐκ ἠδύνατο ; Ἀλλὰ τί τὰ εἴδη φημί ; τὰς νοερὰς γὰρ οὐσίας καὶ παντελῶς ἀσωμάτους καὶ τὴν ψυχὴν τὴν ἡμετέραν πως ἐκ μὴ ὄντων παρήγαγε · Τούτων γὰρ ἐκ τῶν σωμάτων ἀφῃρημένων , οὐδέν ἐστι τὸ λειπόμενον . Καίτοι τὸν ὄγκον τοῖς εἴδεσιν ἐκ τῶν ὑποκειμένων ἴσμεν ἀεὶ χορηγούμενον , ἐν οἷς τὴν ὕλην συμβαίνει συννοεῖσθαι τοῖς εἴδεσι Πῶς δὲ καὶ ὁ κόσμος τῷ Θεῷ συναὶδιος ; ἔσται γὰρ ἢ ἀνάγκη φύσεως , οὐ βουλήσει , τὸ εἶναι λαχών Ποίαν δὲ χάριν ὁμολογήσει Θεῷ τὰ τούτου δημιουργήματα , παρὰ μὴ βουλομένου γενόμενα δι´ ἀνάγκην τῆς φύσεως ; Εἴπερ ἐπειδήπερ ἐστὶ δημιουργὸς , πάντως ὑπῆρχε τὸ δημιούργημα , μὴ δυναμένου τοῦ Ρὲεοῦ τὰς ποιητικὰς ἐπέχειν ὁρμάς . Εἰ δὲ τοῦτο , πῶς ποιῶν ἐπαύσατο , καὶ μὴ καθεκάστην κόσμους δημεουργεῖ ; Πῶς δὲ οὐκ ἔσται συμπληρωτικὰ τὰ ποιήματα τῆς θείας οὐσίας , εἴ γε τούτων οὐκ ὄντων , οὐκ ἔσται φύσει δημιουργός ; Πῶς δὲ οὐ τοῦ Δημιουργοῦ
Lemmas: ὁ λανθάνω , εἴτεπαρὸν , εἴτε φθάνω , εἴτε μέλω , γνωρίζω , ἔπειδη δέ κόσμος γένεσις ἐγώ ὁ πρόκειμαι , ἰστέον ὅτι ὁ Ἕλλην παῖς συναιδιος ὁ Θεός ὁ κτίσις εἰμί φημί · ὕλη γάρ τις ὁ Θεός συναδικέω ὑποτίθημι . μή δύναμαι γοῦν εὑρίσκω ,, πῶς ἐκ μηδαμῆ μηδαμῶς εἰμί εἰμί τίς γίγνομαι , μετρέω ὁ Θεός ὁ δύναμις ὁ οἰκεῖος ὑπολαμβάνω ἔννοια , ἀδιον ὕλη ἐγώ ἀναπλάσσω · καί ὁ θεός ἀεί δημιουργός εἰμί λέγω , ἀεί φημί ὁ δημιούργημα · καίτοι εἴπερ α̅δ̅ι̅ο̅ς̅ ὁ ὕλη , καί ἄτρεπτος · εἰμί γάρ τρέπω , κατά ὁ ἀίδιος μόνος δέχομαι ὁ τροπή , οὐ ἀίδιος γίγνομαι , ὅσπερ ἀδύνατος . ἄποιος γάρ εἰμί , καί ἄποσος , καί ἀνίημι , κατ´ οὐδείς οὗτος ὁ τροπή ἐπιδέχομαι · εἰμί δέ καί ἴσος Θεός . ἀίδιος γάρ ἀΐδιος τίς διαφέρω ; καί πῶς εἰμί ὁ μέν ποιέω , ὁ δέ γίγνομαι ; εὐτύχημα ε ὁ Θεός καί ὁ ὁ ὕλη εὑρίσκω · εἰμί γάρ εἄν Κ γίγνομαι δημιουργός , ἀπορέω ὅς τίς ποιέω , καί μή δύναμαι ἐκ μή εἰμί ὑφίστημι ὁ εἰμί . Πῶς δέ ξένος εἰμί Θεός καί μή παρ´ αὐτός γίγνομαι , ὁ εἶδος ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι δεκτικός ; Ποία γάρ οἰκειότης , ἢ τίς ὁ πρός ὁ εἶδος συγγένεια , ὁ μέν ἐκ Θεός , ὁ δήω ; Πῶς δέ ὁ εἶδος ἐκ μή εἰμί στία , ὁ δή καί ἀγαθός , ὁ ὕλη εἰμί χείρων , ποιέω οὐ δύναμαι ; ἀλλά τίς ὁ εἶδος φημί ; ὁ νοερός γάρ οὐσία καί παντελῶς ἀσώματος καί ὁ ψυχή ὁ ἡμέτερος πως ἐκ μή εἰμί παράγω · οὗτος γάρ ἐκ ὁ σῶμα ἀφαιρέω , οὐδείς εἰμί ὁ λείπω . καίτοι ὁ ὄγκος ὁ εἶδος ἐκ ὁ ὑπόκειμαι οἶδα ἀεί χορηγέω , ἐν ὅς ὁ ὕλη συμβαίνω συννοέω ὁ εἶδος Πῶς δέ καί ὁ κόσμος ὁ Θεός συναὶδιος ; εἰμί γάρ ἢ ἀνάγκη φύσις , οὖον βούλομαι , ὁ εἰμί λαγχάνω Ποίας δέ χάρις ὁμολογέω Θεός ὁ οὗτος δημιούργημα , παρά μή βούλομαι γίγνομαι δις ἀνάγκη ὁ φύσις ; εἴπερ ἐπεί εἰμί δημιουργός , πάντως ὑπάρχω ὁ δημιούργημα , μή δύναμαι ὁ Ρὲεοῦ ὁ ποιητικός ἐπέχω ὁρμή . εἰμί δέ οὗτος , πῶς ποιέω παύω , καί μή καθεκάστην κόσμος δημεουργεῖ ; Πῶς δέ οὐ εἰμί συμπληρωτικός ὁ ποίημα ὁ θεῖος οὐσία , εἰμί γε οὗτος οὐ εἰμί , οὐ εἰμί φύσις δημιουργός ; Πῶς δέ οὖον ὁ Δημιουργός