cogPG.PG087_1 462
τριον . ὀφθαλμοῦ τοῦ ἔξωθεν ὁρῶντος ἀλλό - Α οιαιο εἰμε ῖ οἷος ἱ Οὺ αροσθήσεις ἐπ´ αὐτοῦ , οὐδὲ ἀφελεῖς ἀπ´ αὐτοῦ Λιττὸν τὸ ἀμαρτάνειν · ἢ τὸ ὑποβαίνειν , ἢ τὸ ὑπερβαίνειν τὰς ἐντολάς . Οἱ μὲν γὰρ ἐγκρατεῖς , τῷ ποιῆσαι στάθμιον μέγα , ἀφωρίκασιν ἑαυτοὺς τῆς Ἐκκλησίας · οἱ δὲ ὑδαρέστερον τὰ περὶ τοὺς γάμους καὶ τὰς τροφὰς οἰκονομήσαντες , τῷ στάθμιον ἑαυτοῖς πεποιηκέναι μικρὸν , οὐ τεύξονται τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ . Δέδεσαι μετὰ γυναικός ; Ἐὰν στάθμιον σεαυτῷ μέγα ποιήσῃς , οὐ φροντίζεις τῆς γυναικός · ἀλλ´ ὅρα μὴ τῇ σῇ ἀπόληται σωφροσύνῃ , δι´ ἡν Χριστὸς ἀπέθανε . Τῶν δὲ τῆς δικαιοσύνης μέτρων ἔκπτωσις τούτων ἑκάτερον Ἐγὼ δὲ παρακαλῶ σε ὁ ἀδελφός σου ἐὰν σα τρός σου . Πίστεως ἀδικουμένης , ἐρρέτω φύσις καὶ νένος . Οἷον τὸ τοῦ Σωτῆρος , « Ὁ φιλῶν πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστιν μου ἄξιος . » Καλὸν δὲ ἀρμόσαι τούτοις διὰ τὰ εἰρημένα τῷ μακαρίῳ Ἱερεμίᾳ , ἔχοντα οὕτως · « Ἕκαστος ἀπὸ τοῦ πλησίον αὐτοῦ φυλάξασθε , καὶ ἐπ´ ἀδελφοῖς αὐτῶν μὴ πεποίθατε , ὅτι πᾶς ἀδελφὸς πτέρνῃ πτερνιεῖ , καὶ πᾶς φλος δολίως πορεύεται , ἕκαστος κατὰ τοῦ φίλου αὐτοῦ πορεύεται κατεπαιρόμενος , ἀλήθειαν οὐ μὴ λαλήσωσι . » Οὐ φοιβήσετε . Ἐξ Ἐλληνικῆς συνηθείας ἡ λέξις παρέσπασται . Ἀπόλλωνα γάρ τινα μυθολογοῦσι θεὸν , τλν αὐτὸν εἶναι λέγοντες τῷ ἡλίῳ , ὅν περ ὀνομάζουσι 2οῖβον , τὸν καθαρὸν δῆθεν σημαίνοντες . Δηλοῖ οὖν ἡ λέξις τὸ μὴ περικαθαίρεσθαι . Οὐ γὰρ οἶδε σώματος καθαρμὸς μολυσμοὺς ἀπονίψαι ψυχῆς . Τὴν ἀρχὴν δὲ μολύνειν οὐκ οἶδε νεκρὸς , ἢ λεχὼ , καὶ τὰ τοιαῦτα . Θεοῦ δὲ μόνου περικαθᾶραι ψυχὴν , ἄφεσίν τε δοῦναι ἄλημμελημάτων . Ὅ πεποίηκεν ὁ Χριστὸς , τὸ θεῖον ὴμῖν δωρησάμενος βάπτισμα . Ὢσπερ γὰρ νόμον τις παραβὰς κοσμικὸν , οὐκ ἂν φύγοι τὴν δίκην , μὴ βασλέως ἡμέρου χαρισαμένου τὴν ἄφεσιν · οὕτω τις
Lemmas: τριον . ὀφθαλμός ὁ ἔξωθεν ὁράω ἄλλος - Α οἰαῖος εἰμί ἵ οἷος Ι οὔ ἀρόω ἐπι αὐτός , οὐδέ ἀφελής ἀπ´ αὐτός Λιτός ὁ ἁμαρτάνω · ἢ ὁ ὑποβαίνω , ἢ ὁ ὑπερβαίνω ὁ ἐντολή . ὁ μέν γάρ ἐγκρατής , ὁ ποιέω στάθμιον μέγας , ἀφορίζω ἑαυτοῦ ὁ ἐκκλησία · ὁ δέ ὑδαρής ὁ περί ὁ γάμος καί ὁ τροφή οἰκονομέω , ὁ στάθμιον ἑαυτοῦ ποιέω μικρός , οὖον τυγχάνω ὁ Βασίλεια ὁ Θεός . δήω μετά γυνή ; ἐάν στάθμιον σεαυτοῦ μέγας ποιέω , οὖον φροντίζω ὁ γυνή · ἀλ ὁράω μή ὁ σός ἀπόλλυμι σωφροσύνη , δις ἐάν Χριστός ἀποθνῄσκω . ὁ δέ ὁ δικαιοσύνη μέτρον ἔκπτωσις οὗτος ἑκάτερος ἐγώ δέ παρακαλέω σύ ὁ ἀδελφός σύ ἐάν σός τρος σύ . πίστις ἀδικέω , ἔρρω φύσις καί Νένος . Οἷος ὁ ὁ Σωτήρ , « ὁ φίλος πατήρ ἢ μήτηρ ὑπέρ ἐγώ οὐ εἰμί ἐγώ ἄξιος . » κηλόν δέ ἁρμόζω οὗτος διά ὁ εἴρω ὁ μακάριος Ἱερεμίας , ἔχω οὕτως · « ἕκαστος ἀπό ὁ πλησίος αὐτός φυλάσσω , καί ἐπι ἀδελφός αὐτός μή πείθω , ὅτι πᾶς ἀδελφός πτέρνη πτερνίζω , καί πᾶς Φλος δόλιος πορεύω , ἕκαστος κατά ὁ φίλος αὐτός πορεύω κατεπαίρω , ἀλήθεια οὖον μή λαλέω . » οὖον φοιβάω . ἐς Ἑλληνικός συνήθεια ὁ λέξις παρασπάω . Ἀπόλλων γάρ τις μυθολογέω θεός , τλν αὐτός εἰμί λέγω ὁ ἥλιος , ὅς περ ὀνομάζω 2οιβονʹ , ὁ καθαρός δῆθεν σημαίνω . δηλόω οὖν ὁ λέξις ὁ μή περικαθαίρω . οὖον γάρ οἶδα σῶμα καθαρμός μολυσμός ἀπονίζω Ψυχή . ὁ ἀρχή δέ μολύνω οὐ οἶδα νεκρός , ἢ λεχώ , καί ὁ τοιοῦτος . Θεός δέ μόνος περικαθαίρω ψυχή , ἄφεσις τε δίδωμι ἄλημμελημάτων . ὅς ποιέω ὁ Χριστός , ὁ θέω ἡμεῖς δωρέω βάπτισμα . ὤσπερ γάρ νόμος τις παραβαίνω κοσμικός , οὐ εἄν φεύγω ὁ δίκη , μή βασλέως ἥμερος χαρίζομαι ὁ ἄφεσις · οὗτος τις