cogPG.PG087_1 92
τῶν καιδευομένων ποιεῖν · ἀπειλῶν γὰρ μείζονα , ἀγαθότητι περικόπτει τὴν τῆς τιμωρίας βαρύτητα · ἐπεὶ καὶ τὸν θάνατον αὐτὸν , σωφρονίζων Ἀδάμ τε καὶ μετ´ αὐτὸν ἀνθρώπους , ἠπείλησεν . Ἔν γὰρ , φασὶν , οὐκ κατὰ τὸ ἀληθὲς τιμωρία , πρᾶγμα δὲ ἄνωθεν αὐτῷ δεδογμένον , εἰς ὄφελος οἰκονομηθὲν τῆς κτίσεως · οὐκ γὰρ ἀθανάτους ποιήσας ἐσχάτην γνώμην ὀργῇ τῆς ἀμαρτίας μετέβαλεν · ἀπαθές τε γὰρ τὸ Θεῖον , κἂν θυμοῦσθαι πρὸς ὡφέλειαν ἡμετέραν δοκῇ . Καὶ οὐκ ἂν ὠργίσθη τοσοῦτον ὡς διὰ τὴν βρῶσιν μίαν αὐτὸν ἡμαρτηκότα μόνον καὶ πάντας δὲ τοὺς μήπω γεγονότας κατέκρινεν , ὅς γε καὶ τοσούτων παρανομιῶν καὶ πάσης ἀσεβείας καταδραμόντων τοῦ τένοιἡμῶν μέχρι τῆς Χριστοῦ παρουσίας , ἀπάντων ἄφεσιν ἐποιήσατο . Ιῶς δ´ ἂν καὶ ὀργίζοιτο ὁ πρὶν γενέσθαι πάντα σαφῶς ἐπιστάμενος οὐχ ἦττον ἢ μετὰ τὸ γενέσθα ·· ἀθανάτους δὲ γενέσθαι βουλόμενος οὐκ ἂν παοέσχε τὴν ἐντολὴν ἀφ´ ἧς ἀμαρτάνειν ἠμέλλομεν , καὶ παρὰ τὴν αὐτοῦ κρίσιν τοιαύτῃ τιμωρίᾳ περιπταεῖν . Ἀλλὰ φιλάνθρωπος ὤν , καὶ βουλόμενος Ἀαρεπτα πάντα ποιῆσαι τὰ λογικὰ , ἵνα μὴ τῇ ἑαυτῶν ἐπιγράφωσι φύσει τὴν τοιαύτην κατάστασιν , εἰδεῖεν δὲ χάοιν τῷ μετὰ τοῦ εἶναι καὶ τὸ εὖ εἶναι δωρησαμένῳ , ὥσπερ γυμνάσιον καὶ διδασκαλίαν τοῦ μέλκοντος τὸν παρόντα βίον κατεσκευάσατο ἐπιῤῥίψας δῆθεν τῇ ἁμαρτίᾳ τὸν θάνατον , ἵνα τὴν ἡμετέραν ἐγνωκότες ἀσθένειαν ἡμεῖς τε αὐτὸ καὶ δι´ ἡμῶν αἱ νοεραὶ δυνάμεις τοῦ Θεοῦ τὴν μέλλουσαν δωρεὰν ἔτι μεισόνως ποθήσωμεν , Πνεύματος ἁγίου δυνάμει , ψυχῇ τε καὶ σώματι τὴν ἀτρεψίαν δεχόμενοι . κ καλὸν εἶναι τὸν ἄνθρωπον μόνον · ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθὸν κατ´ αὐτόν . Πάλιν ἐπανάληψις , ούκ ἐπ´ ἀναιρέσει τῶν πρόσθεν , ἀλλὰ ἐπ´ ἀναπληρώσει τοῦ λείποντος τρόπου τῆς γυναικείας κατασκευῆς , τῶν περὶ τοῦ παραδείσου μέσων ἐμβεβλημέπὴ · ἁρμόσει γὰρ τὰ περὶ τῆς γυναικὸς ἐφεξῆς ἀποδίδοσθαι τῷ , « Καὶ ἐγένετο ὁ ἄνθρωπος εἰς ψυχὴν ζῶσαν · » ἐξήρτησε δὲ ἐπίτηδες τοῦ ἀνδρὸς τὴν γυναῖκα , , υν τῆς τοῦ ἄῤῥενος ρύσεως · γυνὴ γὰρ ἐκτίσθη διὰ τὸν ἄνδρα · καθὰ καὶ Λαύλῳ δοκεῖ · αἰτιατοῦ γὰρ κρεῖττον τὸ αἴτιον , ὡς ναὶ τοῶ Ἐαββάτου ὁ ἄνθρωπος , φησὶν ὁ Σωτήρ . Ατιον δὲ οὐκ ποιητικὸν ὡς Θεὸς ὁ ἀνὴρ , ἀλλ´ ὡς τε λικὸν ὧνπερ καὶ γέγονεν · ἅμα δὲ καὶ τὸν Ἀδὰμ τεῖσαι τῇ πείρᾳ βουλόμενος δι´ ὁμοίου παραδείνιατος ὡς καὶ αὐτοῦ δημιουργός ἐστι καὶ ποιητής · δοι δὲ ἐπανάληψις τὸ παρὸν , δῆλον · κοινῶς γὰρ αμφότεροι τὴν περὶ τοῦ μὴ φαγεῖν ἔλαβον ἐντολὴν , καὶ ὡς παραβάντες ἐτιμωρήθησαν . Τινὲς δὲ τὰ πρῶτα κατὰ προαναφώνησιν λέγοντες , φασὶ τιμωρηἁδναι καὶ τὴν γυναῖκα ὡς μαθοῦσαν τὴν ἐντολὴν ἐξ Ἀδάμ · ὡς καὶ οἱ ὕστερον Ἰουδαῖοι τῶν πατέρων ΡΑΤΕοΥ . ΟΗ . ΓΑΧΧvΙΛ .
Lemmas: ὁ καιδευομένων ποιέω · ἀπειλέω γάρ μείζων , ἀγαθότης περικόπτω ὁ ὁ τιμωρία βαρύτης · ἐπεί καί ὁ θάνατος αὐτός , σωφρονίζω Ἀδάμ τε καί μετέ αὐτός ἄνθρωπος , ἀπειλέω . ἐν γάρ , φημί , οὐ κατά ὁ ἀληθής τιμωρία , πρᾶγμα δέ ἄνωθεν αὐτός δοκέω , εἰς ὄφελος οἰκονομέω ὁ κτίσις · οὐ γάρ ἀθάνατος ποιέω ἔσχατος γνώμη ὀργή ὁ ἁμαρτία μεταβάλλω · ἀπαθής τε γάρ ὁ θεῖον , κἀν θυμόω πρός ὠφέλεια ἡμέτερος δοκέω . καί οὐ εἄν ὀργίζω τοσοῦτος ὡς διά ὁ βρῶσις εἷς αὐτός ἁμαρτάνω μόνος καί πᾶς δέ ὁ μήπω γίγνομαι κατακρίνω , ὅς γε καί τοσοῦτος παρανομία καί πᾶς ἀσέβεια κατατρέχω ὁ τείνω μέχρι ὁ Χριστός παρουσία , ἀπαντάω ἄφεσις ποιέω . ἰός δδʹ εἄν καί ὀργίζω ὁ πρίν γίγνομαι πᾶς σαφῶς ἐπίσταμαι οὐ ἀίσσω ἢ μετά ὁ γενέσθα ·· ἀθάνατος δέ γίγνομαι βούλομαι οὐ εἄν παοεχω ὁ ἐντολή ἀφή ὅς ἁμαρτάνω μέλλω , καί παρά ὁ αὐτός κρίσις τοιοῦτος τιμωρία περιπέτομαι . ἀλλά φιλάνθρωπος εἰμί , καί βούλομαι Ἀαρεπτα πᾶς ποιέω ὁ λογικός , ἵνα μή ὁ ἑαυτοῦ ἐπιγράφω φύσις ὁ τοιοῦτος κατάστασις , οἶδα δέ χαόω ὁ μετά ὁ εἰμί καί ὁ εὕω εἰμί δωρέω , ὥσπερ γυμνάσιον καί διδασκαλία ὁ μέλκοντος ὁ πάρειμι βίος κατασκευάζω ἐπιλείπω δῆθεν ὁ ἁμαρτία ὁ θάνατος , ἵνα ὁ ἡμέτερος γιγνώσκω ἀσθένεια ἐγώ τε αὐτός καί δις ἐγώ ὁ νοερός δύναμις ὁ Θεός ὁ μέλλω δωρεά ἔτι μεισοναω ποθέω , πνεῦμα ἅγιος δύναμις , Ψυχή τε καί σῶμα ὁ ἀτρεψία δέχομαι . Κ καλός εἰμί ὁ ἄνθρωπος μόνος · ποιέω αὐτός βοηθός κατ´ αὐτός . πάλιν ἐπανάληψις , οὐ ἐπι ἀναίρεσις ὁ πρόσθεν , ἀλλά ἐπι ἀναπλήρωσις ὁ λείπω τρόπος ὁ γυναικεῖος κατασκευή , ὁ περί ὁ παράδεισος μέσος ἐμβεβλημέπὴ · ἁρμόζω γάρ ὁ περί ὁ γυνή ἐφεξῆς ἀποδίδωμι ὁ , « καί γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος εἰς ψυχή ζώννυμι · » ἐξαρτάω δέ ἐπίτηδες ὁ ἀνήρ ὁ γυνή , , ἀνά ὁ ὁ ἄρσην ῥύσις · γυνή γάρ κτίζω διά ὁ ἀνήρ · καθά καί Λαύλῳ δοκέω · αἰτιατός γάρ ἀγαθός ὁ αἴτιος , ὡς ναί τώ Αββάτος ὁ ἄνθρωπος , φημί ὁ Σωτήρ . Ἀτίω δέ οὐ ποιητικός ὡς θεός ὁ ἀνήρ , ἀλ ὡς τε λικὸν ὅσπερ καί γίγνομαι · ἅμα δέ καί ὁ Ἀδάμ τίνω ὁ πείρω βούλομαι δις ὁμοιόω παραδεινιαατος ὡς καί αὐτός δημιουργός εἰμί καί ποιητής · δήω δέ ἐπανάληψις ὁ πάρειμι , δῆλος · κοινῶς γάρ ἀμφότερος ὁ περί ὁ μή ἐσθίω λαμβάνω ἐντολή , καί ὡς παραβαίνω τιμωρέω . Τινές δέ ὁ πρῶτος κατά προαναφώνησις λέγω , φημί τιμωρηἁδναι καί ὁ γυνή ὡς μανθάνω ὁ ἐντολή ἐκ Ἀδάμ · ὡς καί ὁ ὕστερος Ἰουδαῖος ὁ πατήρ ΑΡ . οηʹ . Χ .