cogPG.PG087_1 688
δ´ εὐφραίνηται , οὐκ ἐπιμίγνυται ὕβρεσν . Ὅτε δὲ ἡ ψυχὴ πνευματικὴν κέκτηται εὐφροσύνην , ἀπηλλαγμένη τῆς τῶν παθῶν ἀτιμίας ἐστίν ιαʹ . οἰκίαι ἀσεβῶν ἀφανισθήσονται . Τὰ σώματα τῶν μὴ δι´ ἀγαθοεργίας τιμώντων Θεὸν , καὶ ὁ κόσμος οὗτος ἐν ᾧ δι´ αὐτῶν τὰ πολίτευμα ἔχουσι · περὶ ἃ οὐχ ὡς παροδικὰ , ἀλλ´ ὡς αἰώνια κατοικητήρια οὗτοι διάκεινται , τῇ φθορᾷ παραδοθήσονται · σὺὸὶ τούτοις δ´´ οἱ τοιοῦτοι πάντως καὶ τὰς αἰωνίους μονάς ἀπολέσουσιν . Σκηναὶ δέ κατορθουντων στήσονται . Στήσονται δὲ τὰ σαρκίον τε καὶ ὁ κόσμος τοῖς ὥς τινας παροδικὰς σκηνὰς ταῦτα λογιζομένοις , εἰδόσιν ὅτι τὰ φαινόμενα πάντα στάσιν τὴν ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ ἔχουσι κίνησιν , καὶ μήτ´ ἐπὶ τῇ γενέσει τούτων εὐφραινομένοισήτ ´´ ἐπὶ τῇ φθορᾷ λυπουμένων · κἀντεῦθεν στάσιμα τὰ ἄς-ατα ἐν ἑαυτοῖς ἀποδεικνύουσιν ιβʹ . Ἔστιν ὁδὸς , ἢ δοκεῖ ὀρθὴ εἶναι παρ´ ἀνθρώποις . Ὁ σαρκικὸς καὶ ἀνειμένος βίος , διὰ τὰ ἡουπαθὲς αὐτοῦ , καλὸς παρ´ ἀνθρώποις νομίζεται , ἄχρις ἂν τούτοις χωρῇ κατὰ ῥοῦν . Τὰ δὲ τελευταῖα αὐτῆς ἔρχεται εἰς πυθμένα ᾷδου . Τὸ δὲ τέλος αὐτοῦ καταντᾷ εἰς ἀπώλειαν , πειδὴ ἀπάγει τούτου τοῦ ὄντως καλοῦ . ιγʹ . Ἐν εὐφροσύναις οὐ προσμίγνυται λύπη . λἱ τοῖς προσκαίροις προσκείμενοι , ἕως ἂν ἐπευφραίνονται τούτοις , οὐκ αἰσθάνονται λύπης , δι´ ἡδονῆς ἐπικράτειαν . Τελευταία δὲ χαρὰ εἰς πένθος ἔρχεται , Ἡ δὲ τοιαύτη χαρὰ τέλει περιγεγραμμένη ὑπάρχουσα , εἰς θρῆνον καταντᾷ διὰ τὴν ἐντεῦθεν ἀπάτην · χαρᾶς γὰρ ἐπικήρου τέλος , λύπη . ιδʹ . Τῶν ἑαυτοῦ ὁδῶν πλησθήσεται θρασυκάριος . Τῶν εἰς ἀπώλειαν φερόντων ἀλογίστων ἐπιχειρημάτων αὐτοῦ πληρωθήσεται ὁ δι´ ὄρεξιν ἀντιλυ . πήσεως τῷ περὶ καρδίαν ὑπερζέων αἵματι , κἀντεῦθεν ὧν θρασυκάρδιος . Ἀπὸ δὲ τῶν διανοημάτων αὐτοῦ , ἀνὴρ ἀγαθός . Ἀπὸ δὲ τῶν κατὰ λόγον περισκέψεων αὐτοῦ ἐμφορηθήσεται , ἀγαθοεργιῶν πάντως , ὁ γενναίως ἱστάμενος κατὰ τῶν παθῶν , ιεʹ . Ἃκακος πιστεύει παντὶ λόγῳ . Ὁ τὰ ὁρῶντα εἰς βλάβην αὐτοῦ , ὡς ἀνόητος , μὴ εἰδὼς διακρίνειν , πᾶσιν ἀπλῶς πείθεται οἷστισιν ἐπιτρέπει αὐτὸν , ᾗ ἂν ὑπ´ αὐτῶν εἰς κίνδυνον συνελαύνηται . Πανοῦργος δὲ ἔρχεται εἰς μετάνοιαν . Ὁ δὲ φρόνιμος , κἄν τι τοιοῦτον ἐκ συναρπαγῆς παραδέξηται , ἀποπέμπεται αὐτό · ἐπιστάμενος κρίνειν τὰ εἴτ´ εἰς βλάβην αὐτοῦ ὄντα , εἴτ´ εἰς ὡφέλειαν ιςʹ . Σοφὸς φοβηθεὶς , ἐξέκλινεν ἀπὸ κακοῦ Ὡ τὴν οἰκείαν ἐπιγινώσκων ἀσθένειαν , πτοηθείς , ἀπὸ ὰνθρώπου διέζευκται παρανόμου , τὴν ἐξ αὐτοῦ φυλαττόνενος βλάβην . Ὁ δέ ἄφρων ἐαυτῷ πεποιθὼς , μίγνυται ἀνόμῳ ,
Lemmas: δδʹ εὐφραίνω , οὐ ἐπιμείγνυμι ὕβρεσν . ὅτε δέ ὁ ψυχή πνευματικός κτάομαι Εὐφρόσυνος , ἀπαλλάσσω ὁ ὁ πάθος ἀτιμία εἰμί ἰά . οἰκίον ἀσεβής ἀφανίζω . ὁ σῶμα ὁ μή δις ἀγαθοεργία τιμάω θεός , καί ὁ κόσμος οὗτος ἐν ὅς δις αὐτός ὁ πολίτευμα ἔχω · περί ὁ οὐ ὡς παροδικός , ἀλ ὡς αἰώνιος κατοικητήριος οὗτος διάκειμαι , ὁ φθορά παραδίδωμι · σεύω οὗτος δδʹ ὁ τοιοῦτος πάντως καί ὁ αἰώνιος μόνος ἀπόλλυμι . σκηνή δέ κατορθόω ἵστημι . ἵστημι δέ ὁ σαρκίον τε καί ὁ κόσμος ὁ ὅς τις παροδικός σκηνή οὗτος λογίζομαι , οἶδα ὅτι ὁ φαίνω πᾶς στάσις ὁ ἐν γένεσις καί φθορά ἔχω κίνησις , καί μῆτε ἐπί ὁ γένεσις οὗτος εὐφραίνω ´´ ἐπί ὁ φθορά λυπέω · ἐντεῦθεν στάσιμος ὁ ἄατος ἐν ἑαυτοῦ ἀποδείκνυμι ἶβις . ἔρτις ὁδός , ἢ δοκέω ὀρθός εἰμί παρ´ ἄνθρωπος . ὁ σαρκικός καί ἀνίημι βίος , διά ὁ ηουπασχω αὐτός , καλός παρ´ ἄνθρωπος νομίζω , ἄχρι εἄν οὗτος χώρα κατά ῥόος . ὁ δέ τελευταῖος αὐτός ἔρχομαι εἰς πυθμήν ἀείδω . ὁ δέ τέλος αὐτός καταντάω εἰς ἀπώλεια , ἐπεί ἀπάγω οὗτος ὁ εἰμί καλός . πνίξ . ἐν Εὐφρόσυνος οὖον προσμείγνυμι λύπη . λίαν ὁ πρόσκαιρος πρόσκειμαι , ἠώς εἄν ἐπευφραίνω οὗτος , οὐ αἰσθάνομαι λύπη , δις ἡδονή ἐπικράτεια . τελευταῖος δέ χαρά εἰς πένθος ἔρχομαι , ὁ δέ τοιοῦτος χαρά τέλος περιγράφω ὑπάρχω , εἰς θρῆνος καταντάω διά ὁ ἐντεῦθεν ἀπάτη · χαρά γάρ ἐπικηρος τέλος , λύπη . ἴδη . ὁ ἑαυτοῦ ὁδός πίμπλημι θρασυκάριος . ὁ εἰς ἀπώλεια φέρω ἀλόγιστος ἐπιχείρημα αὐτός πληρόω ὁ δις ὄρεξις ἀντιλύω . πῆσις ὁ περί Καρδία ὑπερζέω αἷμα , ἐντεῦθεν ὅς θρασυκάρδιος . ἀπό δέ ὁ διανόημα αὐτός , ἀνήρ ἀγαθός . ἀπό δέ ὁ κατά λόγος περίσκεψη αὐτός ἐμφορέω , αγαθοεργία πάντως , ὁ γενναῖος ἵστημι κατά ὁ πάθος , ἵημι . Ἄκακος πιστεύω πᾶς λόγος . ὁ ὁ ὁράω εἰς βλάβη αὐτός , ὡς ἀνόητος , μή εἰδοί διακρίνω , πᾶς ἀπλόος πείθω ὅστις ἐπιτρέπω αὐτός , ὅς εἄν ὑπό αὐτός εἰς κίνδυνος συνελαύνω . Πανοῦργος δέ ἔρχομαι εἰς μετάνοια . ὁ δέ φρόνιμος , ἄν τίς τοιοῦτος ἐκ συναρπάζω παραδείκνυμι , ἀποπέμπω αὐτός · ἐπίσταμαι κρίνω ὁ προστίθημι εἰς βλάβη αὐτός εἰμί , προστίθημι εἰς ὠφέλεια ιʹ . Σοφός φοβέω , ἐκκλίνω ἀπό κακός εἰμί ὁ οἰκεῖος ἐπιγιγνώσκω ἀσθένεια , πτοέω , ἀπό ἄνθρωπος διαζεύγνυμαι παράνομος , ὁ ἐκ αὐτός φυλάσσω βλάβη . ὁ δέ ἄφρων αὐτός Πεποιθὼς , μίγνυμι ἄνομος ,