cogPG.PG087_1 681
ζΑΡ . ΧΙΙ . παρὰ´ αὐτῶν εἰς αὐτοὺς , ἄγουσι τούτους ὡς ἀφισταμένους μακρὰν τῆς πασῶν τῶν ἀρετῶν γενικωτάτης ἀγάπης , εἰς τὸν τῆς ψυχῆς θάνατον · ὅς ἐστιν ἡ ἁμαρσία , ὡς χωρισμὸς ἀπὸ Θεοῦ τῆς ὄντως ζωῆς . ΚΕΦΑΛ . ΙΓʹ . αʹ . Υλὸὲ πανοῦονος , ὑπήκοος πατρί . Καὶ τῶν μὲν υἱοθετηθέντων διὰ πίστεως , ὁ πάσας τὰς θείας αὐτοῦ ἐντολὰς ἐργαζόμενος , εὐπειθής ἐστι τῷ κατὰ χάριν υἱοθετησαμένῳ αὐτὸν , καὶ τὰ πρὸς σωτηρίαν ἐντειλαμένῳ Θεῷ καὶ Πατρί . Ὡ δὲ ἀνήκοος , ἐν ἀπωλείᾳ . Ὁ δὲ μὴ πειθόμενος Θεῷ , εἰς τὸ ποιεῖν τὰς ἁγίας αὐτοῦ ἐντολὰς , κἂν διὰ ψιλῆς πίστεως υἱὸς κληθῆναι ἠξιώθη αὐτοῦ , εἰς τὸν ἀπ´ αὐτοῦ ἀσώτως χωρεῖ μακρυσμόν . βʹ . Ἀπὸ καρπῶν δικαιοσύνης φάγεται υἱὸς´ ς ἀγαθός . Καὶ ἀπὸ μὲν τῶν καρποφορουμένων ἀρετῶν , διὰ τῆς τῶν θείων ἐντολῶν ἐργασίας , τραφήσεται κατὰ ψυχὴν , ὁ τὴν ἐν πνεύματι κατὰ χάριν υἱοθεσίαν αὐτοῦ ἐν πάσῃ εὐπειθείᾳ τηρῶν ἄψογον . Ψυχαὶ δὲ παρανόμων ὀλοῦνται ἄωροι . Αἱ δὲ ψυχαὶ τῶν τὰς θείας ἐντολὰς παραβαινόντων ὑποστήσονται ἑκουσίως τὸν ἀπὸ Θεοῦ μακρυσμὸν , πρὸ τοῦ καιροῦ τῆς κρίσεως καὶ τῆς ἀνταποδόσεως . λὸ Ὅς φυλάσσει τὸ ἑαυτοῦ στόμα , τηρεῖ τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν . Καὶ ὅστις μὲν κρατεῖ τῆς ἑαυτοῦ γλώττης , ὥστε ἀπερισκέπτως μὴ φθέγγεσθαι τὰ πρὸς Θεὸν ἢ πρὸς ἀνθρώπους προσκρούοντα , φυλάττει τὴν ψυχὴν ἑαυτοῦ ἀνεπιβούλευτον ἀπὸ δαιμόνων ἢ ἀνθρώπων , τῶν ζητούντων ἀφορμὴν ταύτην λαβεῖν . Ὁ δὲ προπετὴς χείλεσι , πτοήσει αὐτόν . Ὁ δ´ ἀπερισκέπτως φθεγγόμενος , εἰς φόβον ἑαυτὸν ἐμβαλεῖ · ὡς φθε γξάμενός τι ἐπιφέρον αὐτῷ ψυχικὸν ἢ σωματικὸν κίνδυνον . ΣἘν ἐπιθυμίαις ἐστὶ πᾶς ἀεργός . Καὶ ὀρέξεις μὲν κέκτηται παραλόγους , ἅπας διὰ ῥᾳθυμίαν ἀργὸς , ὡς μὴ ἀπασχολῶν ἑαυτὸν ἐν ταῖς ἐργασίαις τοῦ ἀγαθοῦ Χεῆρες δὲ ἀνδρῶν ἐν ἐπιμελείᾳ . Αἰ δὲ πρακτικαὶ δυνάμεις , τῶν γενναίως ἀνθισταμένων μὲν τοῖς ἑκουσίοις πάθεσιν , ὑπομενόντων δὲ τὰ ἀκούσια . Ἐν πάσῃ σπουδῇ ἐργάζονται τὸ ἀγαθὸν , ὥστε παντελῶς ἐκφυγεῖν τὸ κακόν εʹ . Λόγον ἄδικον μισεῖ δίκαιος . Καὶ παραίνεσιν μὲν παράνομον ἀποστρέφεται ὁ τηρῶν τὸν νόμον τῶν ποῦ Θεοῦ ἐντολῶν , ὡς μηδ´ ἄκροις ὡσὶ θέλων αὐτὴν παραδέξασθαι . Ἀσεβὴς δὲ αἰσχύνεται , καὶ οὐχ ἔξει παῤῥησίαν . Ὁ δ´´ ἐν τῷ προτείνεσθαι τὴν εἰρημένην παραίνεσιν , Θεὸν μὴ τιμῶν , αἰσχύνεται τὸν μὴ ταύτῃν παραδεχόμενον , καὶ οὐκ ἔτι δύναται ἐνώπιον αὐτοῦ παῤῥησιασθῆναι , καὶ τὰ ὅμοια φθέγξασθαι · καὶ γὰρ Κϛʹ . Δικαιοσύνη φυλάσσει ἀκάκους . Ἡ μὲν ποίσσις τῶν τοῦ Θεοῦ ἐντολῶν τηρεῖ ἐν τῷ ἀγαθῷ τοὺς ἀπηλλαγμένους πάσης κακίας .
Lemmas: Ζαρ . Ι . παρά αὐτός εἰς αὐτός , ἄγω οὗτος ὡς ἀφίστημι μακράν ὁ πᾶς ὁ ἀρετή γενικός ἀγάπη , εἰς ὁ ὁ Ψυχή θάνατος · ὅς εἰμί ὁ ἁμαρσία , ὡς χωρισμός ἀπό Θεός ὁ εἰμί ζωή . ΚΕ . πνίξ . ὅς . Υλὸὲ πανοῦς , ὑπήκοος πατήρ . καί ὁ μέν υἱοθετέω διά πίστις , ὁ πᾶς ὁ θεῖος αὐτός ἐντολή ἐργάζομαι , εὐπειθής εἰμί ὁ κατά χάρις υἱοθετέω αὐτός , καί ὁ πρός σωτηρία ἐντέλλω Θεός καί πατήρ . εἰμί δέ ἀνήκοος , ἐν ἀπώλεια . ὁ δέ μή πείθω Θεός , εἰς ὁ ποιέω ὁ ἅγιος αὐτός ἐντολή , κἀν διά ψιλός πίστις υἱός καλέω ἀξιόω αὐτός , εἰς ὁ ἀπ´ αὐτός ἄσωτος χωρέω μακρυσμός . βε . ἀπό καρπός δικαιοσύνη ἐσθίω υἱός Σ ἀγαθός . καί ἀπό μέν ὁ καρποφορέω ἀρετή , διά ὁ ὁ θεῖον ἐντολή ἐργασία , τρέφω κατά ψυχή , ὁ ὁ ἐν πνεῦμα κατά χάρις υἱοθεσία αὐτός ἐν πᾶς εὐπείθεια τηρέω ἄψογος . Ψυχή δέ παράνομος ὄλλυμι ἄωρος . ὁ δέ ψυχή ὁ ὁ θεῖος ἐντολή παραβαίνω ὑφίστημι ἑκούσιος ὁ ἀπό Θεός μακρυσμός , πρό ὁ καιρός ὁ κρίσις καί ὁ ἀνταπόδοσις . λό ὅς φυλάσσω ὁ ἑαυτοῦ στόμα , τηρέω ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή . καί ὅστις μέν κρατέω ὁ ἑαυτοῦ γλῶσσα , ὥστε ἀπερισκέπτως μή φθέγγομαι ὁ πρός θεός ἢ πρός ἄνθρωπος προσκρούω , φυλάσσω ὁ ψυχή ἑαυτοῦ ἀνεπιβούλευτος ἀπό δαίμων ἢ ἄνθρωπος , ὁ ζητέω ἀφορμή οὗτος λαμβάνω . ὁ δέ προπετής χεῖλος , πτοέω αὐτός . ὁ δδʹ ἀπερισκέπτως φθέγγομαι , εἰς φόβος ἑαυτοῦ ἐμβάλλω · ὡς φθάνω γξάμενός τίς ἐπιφέρω αὐτός ψυχικός ἢ σωματικός κίνδυνος . Σεν ἐπιθυμία εἰμί πᾶς ἀργός . καί ὄρεξις μέν κτάομαι παράλογος , ἅπας διά ῥᾳθυμία ἀργός , ὡς μή ἀπασχολέω ἑαυτοῦ ἐν ὁ ἐργασία ὁ ἀγαθός Χεῆρες δέ ἀνήρ ἐν ἐπιμέλεια . ὁ δέ πρακτικός δύναμις , ὁ γενναῖος ἀνθίστημι μέν ὁ ἑκούσιος πάθος , ὑπομένω δέ ὁ ἀεκούσιος . ἐν πᾶς σπουδή ἐργάζομαι ὁ ἀγαθός , ὥστε παντελῶς ἐκφεύγω ὁ κακός εἰ . Λόγος ἄδικος μισέω δίκαιος . καί παραίνεσις μέν παράνομος ἀποστρέφω ὁ τηρέω ὁ νόμος ὁ ποῦ Θεός ἐντολή , ὡς μηδ´ ἄκρος οὖς ἐθέλω αὐτός παραδέχομαι . ἀσεβής δέ αἰσχύνω , καί οὐ ἔξειμι παρρησία . ὁ δδʹ ἐν ὁ προτείνω ὁ εἴρω παραίνεσις , θεός μή τιμή , αἰσχύνω ὁ μή οὗτος παραδέχομαι , καί οὐ ἔτι δύναμαι ἐνώπιος αὐτός παρρησιαειδω , καί ὁ ὅμοιος φθέγγομαι · καί γάρ κϛʹ . Δικαιοσύνη φυλάσσω ἄκακος . ὁ μέν ποίσσις ὁ ὁ Θεός ἐντολή τηρέω ἐν ὁ ἀγαθός ὁ ἀπαλλάσσω πᾶς κακία .