cogPG.PG087_1 87
ἀποτελεῖν ποταμούς . Λέγονται δὲ , φασὶ τοῦ Τίγριος αἱ πηγαὶ καὶ του Εὐφράτου ῥεῖν ἀπὸ τῶν κατ´ Ἀρμενίαν ὀρῶν · κἀκεῖ παράδεισος οὐκ ἔστιν · ἀλλ´ οὐδὲ τῶν δυοῖν ἑτέρων αἱ πηγαὶ ποταμῶν σαράδεισον ἔχουσι παρακείμενον . Μή ποτε οὗν ὁ μὲν παράδεισος ποῤῥωτάτω τῆς καθ´ ἡμᾶς οἰκουμένης ἐστίν ; ποταμὸν δὲ ἔχει ῥέοντα ὑπὸ γῆς , ὃς πολλὰς καὶ μεγάλας ἄρδει φλέβας ; ἀλλ´ αἱ μὲν πλημμύρουσαι στέγουσι , καὶ ὥσπερ εἰς ἄλλας ἀποχετεύονται φλέβας · αἱ δὲ τῷ κύματι θλιβόμεναι τῆς ἐντὸς βίας ἀνεστομώθησαν , τῇ μὲν ἐν τοῖς Ἀρμενιακοῖς ὅρεσι , τῇ δὲ ἑτέρωθι ; καὶ αὗταί εἰσιν αἱ νομιζόμεναι πηγαὶ τῶν ποταμῶν ; ἀπόῤῥοιαι μᾶλλον ἢ πηγαὶ προσηκόντως ἂν ὑποληφθεῖσαι διὰ τὸ ἐν ἅπασιν ἀψευδὲς , τῶν ἱερῶν Γραμμάτων , ἐν οἷς μηνύεται τῶν τε τεσσάρων ποταμῶν ἀρχὴ ποταμὸς , ἁλλ´ οὐ πηγήα Οἱ ποταμοὶ τοίνυν οἱ τέσσαρες , ἐκ τοῦ παραδείσον δι´ ἑτέρου μέσου προέρχονται ποταμοῦ · ὁ δὲ παράδεισός ἐστι κατὰ ἀνατολὰς , ὡς φασί τινες , Θεοῦ τὸ μέλλον μηνύοντος · ὡς γὰρ οἱ φωστῆρες ἀνατέλλοντες τρέχουσιν εἰς δύσιν , οὕτως ἔδει καὶ τὸν ἄνθρωπον ἐν τούτῳ τεθέντα , δραμεῖν εἰς θάνατον ἐκ ζωῆς , καὶ λαβεῖν ἐξ ἀναστάσεως νεκρῶν ἑτέραν ἀνατολήν . Χριστὸς γὰρ ἐλθὼν ἐποίησεν ἀνατεῖλαι τὸν δύναντα · Ξθεν εἴρηται · « Ἀνατολὴ ὄνομα αὐτῷ , καὶ ὑποκάτωθεν αὐτοῦ ἀνατέλλει · » τουτέστιν ἐκ τάφων . Ὥσπερδὲ οἱ φωστῆρες ἀλλαχοῦ γεγονότες ἐτέθησαν ἐν οὐρανῷ , οὔτως Ἀδὰμ πλασθεὶς ἔξω , εἰς τὸν παράδεισον εἰς ενήνεκται . Φησὶ γάρ · « Καὶ ἐξέβαλεν ὁ Θεὸς τὸν Ἀδὰμ ἐκ τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς ἐργάζεσθαι τὴν γῆν ἐξ ἦς ἐλήφθη . » Τὸν δὲ παράδεισον οἱ μὲν ὰπὸ τῆς τρίτης ἡμέρας ἐξηνθηκέναι φασὶν , ὅτεπερ ἡ γῆ βλαστῆσαι προστέτακται · οἱ δὲ καὶ τὸ , ἔτι , προσκείμενον ἐν τῷ παρόντι ῥητῷ , παρέλκειν φασὶ , διὰ τὸ πέρας εἰληφέναι πάντα ὅσα πεποίηκεν ὁ Θεός · τοιγαροῦν καὶ περὶ θηρίων ἐπιφέρει ποιήσεως καὶ πετεινῶν , περὶ τῶν ἤδη γεγονότιων τὸν λόνον ποιονλ μενος , ἐπαναλαβὼν αὐτὰ διὰ τὸ προκείμενον · οἱ δὲ τῷ , ὅτι , προσέχοντες , νῦν τοῦτον βεβλαστηκέναι φασίν . ἐτέθη δ´ οὖν ὁ ἄνθρωπος ἐν αὐτῷ . Τί δὲ καὶ ἔμελλεν ἐργάζεσθαι , πᾶσι τοῦ παραδείσου βρύοντος ἀγαθοῖς . ἢ δῆλον ὡς τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ τὴν εἰς τὸν δημιουμγήσαντα πίστιν ; Ταῦτα γὰρ φυλάττων εἰργάζετο · τὴν γὰρ ἐντολὴν καὶ ὁ Σωτὴρ ἔργον φησὶ , λέγων · « Τουτέστι τὸ ἔργον τοῦ Θεοῦ , ἵνα πιστεύσητε εἰς ὃν ἀπέστειλεν ἐκεῖνος . » Καὶ ὁ Παῦλος · « Τὸ ἔργον μου ὑμεῖς ἐστε ἐν Κυρίῳ . » φυλάττειν γὰρ ἀπό τινος ἤμελλεν ἑτέρου , μὴ ὄντος ληστοῦ ἐπι βουλεύοντος · ἀλλὰ τὴν ἐντολὴν φυλάττων , ἐφύλαστεν ἑαυτῷ τὸν παράδεισον , ἵνα μὴ παραβὰς ἀπολέσῃ αὐτόν · ἤγουν φυλάττων ἑαυτὸν ἀπὸ τῆς παραβάσεως . Ἱτως δὲ φυλάττεσθαί φησι τοῦ διαβόλου , ὃς εἰσελθὼν λάθρα τὴν ἀπάτην εἰργάσατο · εἰ δὲ τὴν ἐντολὴν ἐτήρησεν , οὐκ ἂν ἠνέσχετο παραβάσεως ἐξ
Lemmas: ἀποτελέω ποταμός . λέγω δέ , φημί ὁ τίγρις ὁ πηγή καί ὁ Εὐφράτης ῥέω ἀπό ὁ κατ´ Ἀρμένιος ὄρος · ἐκεῖ παράδεισος οὐ εἰμί · ἀλ οὐδέ ὁ δύο ἕτερος ὁ πηγή ποταμός σαραδεισος ἔχω παράκειμαι . μὴ ποτός ἐν ὁ μέν παράδεισος προσωτέρω ὁ καθ´ ἐγώ οἰκέω εἰμί ; ποταμός δέ ἔχω ῥέω ὑπό γῆ , ὅς πολύς καί μέγας ἄρδω φλέψ ; ἀλ ὁ μέν πλημμύρω στέγω , καί ὥσπερ εἰς ἄλλος ἀποχετεύω φλέψ · ὁ δέ ὁ κῦμα θλίβω ὁ ἐντός Βίας ἀνίστημι , ὁ μέν ἐν ὁ Ἀρμενιακός ὄρος , ὁ δέ ἑτέρωθι ; καί οὗτος εἰμί ὁ νομίζω πηγή ὁ ποταμός ; ἀπόρροια μᾶλλον ἢ πηγή προσήκω εἄν ὑπολαμβάνω διά ὁ ἐν ἅπας ἀψευδής , ὁ ἱερός Γράμμα , ἐν ὅς μηνύω ὁ τε τέσσαρες ποταμός ἀρχή ποταμός , ἅλλος οὖον πηγή ὁ ποταμός τοίνυν ὁ τέσσαρες , ἐκ ὁ παράδεισος δις ἕτερος μέσος προέρχομαι ποταμός · ὁ δέ παράδεισος εἰμί κατά ἀνατολή , ὡς φημί τις , Θεός ὁ μέλλω μηνύω · ὡς γάρ ὁ φωστήρ ἀνατέλλω τρέχω εἰς δύσις , οὕτως ἐσθίω καί ὁ ἄνθρωπος ἐν οὗτος τίθημι , τρέχω εἰς θάνατος ἐκ ζωή , καί λαμβάνω ἐκ ἀνάστασις νεκρός ἕτερος ἀνατολή . Χριστός γάρ ἔρχομαι ποιέω ἀνατέλλω ὁ δύω · Ξθεν εἴρω · « Ἀνατολή ὄνομα αὐτός , καί ὑποκάτωθεν αὐτός ἀνατέλλω · » τουτέστιν ἐκ τάφος . ὥσπερ ὁ φωστήρ ἀλλαχοῦ γίγνομαι τίθημι ἐν οὐρανός , οὔτως Ἀδάμ πλάσσω ἔξω , εἰς ὁ παράδεισος εἰς φέρω . φημί γάρ · « καί ἐκβάλλω ὁ θεός ὁ Ἀδάμ ἐκ ὁ παράδεισος ὁ τρυφή ἐργάζομαι ὁ γῆ ἐκ εἰμί λαμβάνω . » ὁ δέ παράδεισος ὁ μέν άπο ὁ τρίτος ἡμέρα ἐξανθέω φημί , ὅτεπερ ὁ γῆ βλαστάνω προστάσσω · ὁ δέ καί ὁ , ἔτι , πρόσκειμαι ἐν ὁ πάρειμι ῥητός , παρέλκω φημί , διά ὁ πέρας λαμβάνω πᾶς ὅσος ποιέω ὁ Θεός · τοιγάρ καί περί θηρίον ἐπιφέρω ποίησις καί πετεινός , περί ὁ ἤδη γίγνομαι ὁ λόνον ποιονλ μένος , ἐπαναλαμβάνω αὐτός διά ὁ πρόκειμαι · ὁ δέ ὁ , ὅτι , προσέχω , νῦν οὗτος βλαστάνω φημί . τίθημι δδʹ οὖν ὁ ἄνθρωπος ἐν αὐτός . τις δέ καί μέλλω ἐργάζομαι , πᾶς ὁ παράδεισος βρύω ἀγαθός . ἢ δῆλος ὡς ὁ ἐντολή ὁ Θεός ὁ εἰς ὁ δημιουμγήσαντα πίστις ; οὗτος γάρ φυλάσσω ἐργάζομαι · ὁ γάρ ἐντολή καί ὁ Σωτήρ ἔργον φημί , λέγω · « τουτέστι ὁ ἔργον ὁ Θεός , ἵνα πιστεύω εἰς ὅς ἀποστέλλω ἐκεῖνος . » καί ὁ Παῦλος · « ὁ ἔργον ἐγώ σύ εἰμί ἐν κύριος . » φυλάσσω γάρ ἀπό τις μέλλω ἕτερος , μή εἰμί λῃστής ἐπι βουλεύω · ἀλλά ὁ ἐντολή φυλάσσω , φυλάσσω ἑαυτοῦ ὁ παράδεισος , ἵνα μή παραβαίνω ἀπόλλυμι αὐτός · ἤγουν φυλάσσω ἑαυτοῦ ἀπό ὁ παράβασις . Ἱτως δέ φυλάσσω φημί ὁ διάβολος , ὅς εἰσέρχομαι λάθρῃ ὁ ἀπάτη ἐργάζομαι · εἰμί δέ ὁ ἐντολή τηρέω , οὐ εἄν ἀνέχω παράβασις ἐκ