cogPG.PG087_1 711
ἀνάγονται ἀπὸ τῶν σαρκικῶν καὶ γηίνων πεὸστὸ πνευματικὰ καὶ οὐράνια , ιαʹ . ὕπαρξις πλουσίων , πόλς ὀχυρά . περιουσίᾳ τῶν τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν γνῶσιν πεπλουτηκότων ἡ ἄνω ἐστὶ μητρόπολις , ἡ ἀνεπιβούλητος καὶ ἀνάλιω . τος · πάντα προῖεμένων τὰ παρόντα , ὡς ἂν ἐκείνης πολῖται γένωνται . παναγίου Πνεύματος χάρις , ἥπερ ἐστὶν ἐκείνης τῆς πόλεως εὔκλεια , ὡς τοὺς ταύτης πολίτας ἀξιοῦσα τῆς κατὰ χάριν θεώσεως , οὐ μικρῶς κἀνταῦθα φυλάττει ἀπὸ τῆς τοῦ φλογμῶν των παθῶν μελανώσεως . Κιβʹ . Πρὸ συντριβῆς ὑψοῦται καρδία ἀνδρὸς , καὶ πρὸ δόξης ταπεινοῦται . Αἰτία τοῦ κατὰ ψυχὴν πτώματος ἡ ταύτης ἐστὶν ἔπαρσις , ὥσπερ αὖ ἡ ταπεινοφροσύνη τῆς παρὰ Θεῷ τιμῆς · πᾶς γὰρ ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται , ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται . ιγʹ . Ὃς ἀποκρίνεται λόγον πρὶν ἀκοῦσαι , ἀφροσύνη ἐστίν αὐτῷ καὶ ὄνειδος . Τῷ ἀπολογουμένῳ πρὶν τοῖς ὡσὶ δέξασθαι τὸ παρά τινος τούτῳ λεγόυε νον . ἀνοίας ἡ τοιαύτη ἀπολογία παραίτιος γίνεται τι μὴ συνίησι τὸ λεγόμενον , ἵνα πρὸς αὐτὸ φθέγξηται · ἐντεῦθεν δὲ καὶ ἐξουδενώσεως παρὰ πᾶσι τοῖς ἐντυγχάνουσιν . ιδʹ . Θυμὸν ἀνδρὸς πραϋνει θεράπων φρόνιμος ὀργὴν ἀνθρώπου καταστέλλει νουνεχὴς ὑπηρέτης , δεξιῶς αὐτὸν μετερχόμενος Μικρόψυχον δ´ ἄνθρωπον εἴ τις ὑπενέγκει , θαύματος ἄξιος · εἴωθε γὰρ οὗτος ὀργίζεσθαι καὶ εἰς τὸ τυχὸν , εἰ συμβῇ μὴ ἀποτελεσθῆναι κατὰ τὸ αὐτῷ βουλητὸν , ἐξ ἀγνοίας τοῦ μὴ τοῦτο πληρώσαντος , ᾠ πολλάκις ἀνηλεῶς ἐπι φέρει καὶ μάστιγας ιεʹ . Καρδίαφρονίμου κτᾶται αἴσθησιν . Ἡ ψυχὴ τοῦ περιφέροντος Θεὸν κατὰ διάνοιαν , προσλαμβάνει διάκρισιν τὴν διαιροῦσαν τὸ κρεῖττον ἀπὸ τοῦ χείρονος · πῶν ἀποτρεπουσῶν μὲν τοῦ κακοῦ , προτοεσολ σῶν δὲ πρὸς τὸ καλὸν ἐντολῶν αὐτοῦ , κατὰ πρᾶξιν Χντιποιουμένη . Ὥνα δὲ σοφῶν ζηλοῖ ἔννοιαν . Αἰ δ´ ἀκοαὶ τῶν μετασχόντων τοῦ θείου λόγου , οὐκ ἀρκοῦνται μόνω τῷ τούτου ῥητῷ , ἀλλ´ ἀνερευνῶσι κατὰ θεωρίαν καὶ τὸ αὐτοῦ νοητὸν , ἕως ἂν φθάσωσιν εἰς τὸ τούτου ὑπὲρ κατάληψιν , ὡς Θεοῦ . ιςʹ . Δόμα ἀνθρώπου ἐκπλατύνει αὐτὸν , καὶ ταοὰ δυνάσταις καθιζάνει αὐτόν . Ἡ τοῦ παναγίου Πνεύματος δωρεὰ , ἡν λαμβάνει ἄνθρωπος , ἄγει τοῦ τον εἰς κέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ · ἀπὸ φόβου θείου ἀρχόμενον , καὶ τοῖς ἐξῆς ναοίσασιν ἐπεκτεινόμενον καὶ μετὰ τῶν μετασχόντων τῆς τελειοποιοῦ σοφίας , τῆς ἐνισχυούσης τοῦτον εἰς τὸ καὅαδυναστεύειν τῶν τὰ ψευδῆ ὑποτιθεμένων τῆς πονηρίας πνευμάτων , ἐγκαθιδρύει · μετὰ τὸ καθᾶραὶ παθῶν κατὰ πρᾶξιν . καὶ φωτίσαι γνωστικῶς κατὰ θεωρίαν , τέλειον αὐτὸν ἀποκαθιστῶσα τῇ ἐν τῷ ἀγαθῷ ἀτρεψίᾳ . ιζʹ . ίκαιος ἑαυτοῦ κατήγορος ἐν πρωτολογίᾳ ,
Lemmas: ἀνάγω ἀπό ὁ σαρκικός καί γήϊνος πίπτω πνευματικός καί οὐράνιος , ἰά . ὕπαρξις πλούσιος , πόλος ὀχυρός . περιουσία ὁ ὁ ἀρετή καί ὁ γνῶσις πλουτέω ὁ ἄνω εἰμί μητρόπολις , ὁ ἀνεπίβουλος καί ἀνάλιος . ὅς · πᾶς προΐημι ὁ πάρειμι , ὡς εἄν ἐκεῖνος πολίτης γίγνομαι . πανάγιος πνεῦμα χάρις , ὅσπερ εἰμί ἐκεῖνος ὁ πόλις Εὔκλεια , ὡς ὁ οὗτος πολίτης ἀξιόω ὁ κατά χάρις θέωσις , οὖον μικρός ἐνταῦθα φυλάσσω ἀπό ὁ ὁ φλογμός ὁ πάθος μελάνωση . κίουι . πρό συντριβή ὑψόω καρδία ἀνήρ , καί πρό δόξα ταπεινόω . αἴτιος ὁ κατά ψυχή πτῶμα ὁ οὗτος εἰμί ἔπαρσις , ὥσπερ αὖος ὁ ταπεινοφροσύνη ὁ παρά Θεός τιμή · πᾶς γάρ ὁ ὕψος ἑαυτοῦ ταπεινόω , ὁ δέ ταπεινός ἑαυτοῦ ὑψόω . πνίξ . ὅς ἀποκρίνω λόγος πρίν ἀκούω , ἀφροσύνη εἰμί αὐτός καί ὄνειδος . ὁ ἀπολογέομαι πρίν ὁ οὖς δέχομαι ὁ παρά τις οὗτος λογόω νοῦς . ἄνοια ὁ τοιοῦτος ἀπολογία παραίτιος γίγνομαι τίς μή συνίημι ὁ λέγω , ἵνα πρός αὐτός φθέγγομαι · ἐντεῦθεν δέ καί ἐξουδένωσις παρά πᾶς ὁ ἐντυγχάνω . ἴδη . Θυμός ἀνήρ πραΰνω θεράπων φρόνιμος ὀργή ἄνθρωπος καταστέλλω νουνεχής ὑπηρέτης , δεξιός αὐτός μετέρχομαι μικρόψυχος δδʹ ἄνθρωπος εἰμί τις ὑποφέρω , θαῦμα ἄξιος · εἴωθα γάρ οὗτος ὀργίζω καί εἰς ὁ τυγχάνω , εἰμί συμβαίνω μή ἀποτελέω κατά ὁ αὐτός βουλητός , ἐκ ἄγνοια ὁ μή οὗτος πληρόω , ὀͅς πολλάκις ἀνηλεής ἐπι φέρω καί μάστιξ ἵημι . Καρδίαφρονίμου κτάομαι αἴσθησις . ὁ ψυχή ὁ περιφέρω θεός κατά διάνοια , προσλαμβάνω διάκρισις ὁ διαιρέω ὁ ἀγαθός ἀπό ὁ χείρων · ποῦ ἀποτρέπω μέν ὁ κακός , προτοεσολ σός δέ πρός ὁ καλός ἐντολή αὐτός , κατά πρᾶξις χντιποιεω . Ἄναξ δέ σοφός ζηλόω ἔννοια . ὁ δδʹ ἀκοή ὁ μετέχω ὁ θεῖον λόγος , οὐ ἀρκέω μόνος ὁ οὗτος ῥητός , ἀλ ἀνερευνάω κατά θεωρία καί ὁ αὐτός νοητός , ἠώς εἄν φθάνω εἰς ὁ οὗτος ὑπέρ κατάληψις , ὡς Θεός . ιʹ . δόμα ἄνθρωπος ἐκπλατύνω αὐτός , καί ταοὰ δυνάστης καθιζάνω αὐτός . ὁ ὁ πανάγιος πνεῦμα δωρεά , ἐάν λαμβάνω ἄνθρωπος , ἄγω ὁ ὁ εἰς κέτρον ἡλικία ὁ πλήρωμα ὁ Χριστός · ἀπό φόβος θεῖον ἄρχω , καί ὁ ἑξῆς ναοοιδα ἐπεκτείνω καί μετά ὁ μετέχω ὁ τελειοποιέω σοφία , ὁ ἐνισχύω οὗτος εἰς ὁ καοαδυναστευεν ὁ ὁ ψευδής ὑποτίθημι ὁ πονηρία πνεῦμα , ἐγκαθιδρύω · μετά ὁ καθαίρω πάθος κατά πρᾶξις . καί φωτίζω γνωστικός κατά θεωρία , τέλειος αὐτός ἀποκαθίστημι ὁ ἐν ὁ ἀγαθός ἀτρεψία . ἵζω . ίκαιος ἑαυτοῦ κατήγορος ἐν πρωτολογία ,