cogPG.PG087_1 641
ΟΑΡ . vΙ . συμπεριγράφου , κατὰ τὸ ἐναπομένειν ταῖς ἐπιφανείαις τῶν ὁρατῶν , καὶ μὴ διαβαίνειν κατὰ νοῦν πρὸς τοῖς λόγους αὐτῶν . καʹ . Ἐνώπιον γάρ εἰσι τῶν τοῦ Θεοῦ ὀφθαλμ . μῶν , ὁδοὶ ἀνδρός . Οὐδὲν γὰρ τῶν κατὰ γνώμην τοῦ ἀνθρώπου κινημάτων , τοὺς παντεφόρους του Θεοῦ λέληθεν ὀφθαλμούς . Εἰς δέ πάσας τὰς τροχιὰς αὐτοῦ σκοπευει . Ἐπὶ πάντας δὲ τοὺς κατά τε θεωρίαν καὶ πρᾶξιν δρόμους αὐτοῦ ἐφορᾷ , εἰ κατὰ τὴν τούτου προθαίνουσι βούλησιν . κβʹ . Παρανομίαι ἄνδρα ἀγρεύουσι . Ἡδοναὶ παράλογοι παγιδεύουσιν ἄνθρωπον , μὴ συγχωροῦσαι τοῦτον τὴν ὁδὸν τῶν θείων ἐντολῶν διεξέρχεσθαι . κγʹ . Σειραῖς δὲ τῶν ἑαυτοῦ ἀμαρτιῶν ἔκαστος σρίγγεται · οὖτος τελευτᾷ μετὰ ἀπαιδεύτων . Οἷα δέ τισι δεσμοῖς ἀφύκτοις , ταῖς ἐκ μακρᾶς συνηθείας τῶν οἰκείων πταισμάτων πλεκτάναις , συνέχεται πᾶς δυσαποσπάστως ἔχων τῆς ἁμαρτίας · ὅς ἐὰν μείνῃ ἀμετανόητος , καταντᾷ εἰς ἀπώλειαν μετὰ τῶν μηδόλως δεξαμένων νουθεσίαν Κυρίου . Ἐκ δὲ πλήθους τῆς αὐτοῦ βιοτῆς ἐξεῥῥίφη , καὶ ἀπώλετο δι´ ἀφροσύνην . Ἀπὸ δὲ τῆς οἰκειοτάτης αὐτῷ , ὡς γενομένῳ κατ´ εἰκόνα Θεου και ὁμοίωσιν , ἀτελευτήτου καὶ μακαρίας ἐν πνεύματι . ζωῆς , κατ´ οἰκείαν γνώμην ἀπέῤῥιπται · καὶ της ἑαυτοῦ σωτηρίας ἐστέρηται , διὰ προαίρεσιν ἀλογίστων . ΚΕΦΑΛ . Ϛʹ . αʹ . Υἱέ , ἐλν ἐγγυήσῃ σὸν φίλον , παραδώσεις χεῖρα ἐχθρῷ . Τέκνον πνευματικὸν , εἰ εἰς τὴν αὕριον ἐπιδείξασθαι τὸ προσφιλές σοι σῶμα μετανοίας ἔργα Θεῷ ἐπαγγέλλῃ , καὶ τὴν σήμερον τὰς κατ´ ἐπιθομίας καὶ θυμὸν σαρκικὰς πληροῦν ὀρέξεις βουλόμενος , παρέξεις τὴν πρακτικήν σου δύναμιν τῷ κοινῷ πολεμίῳ τῶν ἡμετέρων ψυχῶν , εἰς τὸ ἐργάζεσθαι ἅ σοι πρὸς ἀπώλειαν ὑποτίθησιν , βʹ . Παγίς γὰρ ἰσχυρὰ ἀνδρὶ τὰ ἴδια χείλη . Θήρατρον γὰρ δυσέφικτον ἀνθρώπῳ , ἥ τε ἐπιθυμία , καὶ ὁ θυμὸς , ἃ δίκην χειλέων κεχηνότα κατὰ σχέσιν πρὸς τὰ αἰσθητὰ , τοῦ κατ´ ἀρετὴν δρόμου τὸν λόΚγον κωλύουσι · καὶ πάθεσι μὲν δουλεύειν τὴν σήμερον , τὴν δὲ κάθαρσιν εἰς τὴν αὔριον ὑπερτίθεσθαι τρῦτο ἀνδραποδίζουσιν . Καὶ ἁλίσκεται χείλεσιν ἰδίου στόματος . Καὶ κρατεῖται ὁ ἄνθρωπος ταῖς ἀλογίστοις σχέσεσι τοῦ οἰκείου προαιρετικοῦ · δι´ οὗ ὡς διά τινος στόματος ἀρετῆς ἢ κακίας μεταλαμβάνει κατὰ ψυχήν , γʹ . Ποίει , υἱὲ , ἄ ἐγώ σοι ἐντέλλομαι , καὶ σώζου . Ἐργάζου , τέκνον πνευματικὸν , ἅπερ σοι αὐτὸς ὑποτίθημι , καὶ ἀπὸ τῶν παραλόγων φυλάττου παθῶν . Ὥκεις γὰρ εἰς χεῖρας κακῶν διὰ σὸν φίλον . Συνελαύνῃ γὰρ εἰς τὸ τοῖς τοιούτοις ὀλεθρίοις ἀλῶναι πάθεσι , διὰ τὸ προσφιλές σοι σῶμα . σθι μὴ ἐκλυόμενος . Ἔσο μὴ τὸν τῆς ψυχῆς σου τόνον χαυνούμενος .
Lemmas: ΟΑΡ . Ἱ . συμπεριγράφω , κατά ὁ ἐναπομένω ὁ ἐπιφάνεια ὁ ὁρατής , καί μή διαβαίνω κατά νόος πρός ὁ λόγος αὐτός . καί . ἐνώπιος γάρ εἰμί ὁ ὁ Θεός ὀφθαλμός . μῶν , ὁδός ἀνήρ . οὐδείς γάρ ὁ κατά γνώμη ὁ ἄνθρωπος κίνημα , ὁ παντέφορος ὁ Θεός λανθάνω ὀφθαλμός . εἰς δέ πᾶς ὁ τροχιά αὐτός σκοπεύω . ἐπί πᾶς δέ ὁ κατά τε θεωρία καί πρᾶξις δρόμος αὐτός ἐφοράω , εἰμί κατά ὁ οὗτος προτίθημι βούλησις . κβʹ . παρανομία ἀνήρ ἀγρεύω . Ἡδονή παράλογος παγιδεύω ἄνθρωπος , μή συγχωρέω οὗτος ὁ ὁδός ὁ θεῖον ἐντολή διεξέρχομαι . κγʹ . σειρά δέ ὁ ἑαυτοῦ ἁμαρτία ἔκαστος σρίγγεται · οὗτος τελευτάω μετά ἀπαίδευτος . οἷος δέ τις δεσμός ἄφυκτος , ὁ ἐκ μακρός συνήθεια ὁ οἰκέω πταῖσμα πλεκτάνη , συνέχω πᾶς δυσαπόσπαστος ἔχω ὁ ἁμαρτία · ὅς ἐάν μένω ἀμετανόητος , καταντάω εἰς ἀπώλεια μετά ὁ μηδόλως δέχομαι νουθεσία κύριος . ἐκ δέ πλῆθος ὁ αὐτός βιοτή ῥίπτω , καί ἀπόλλυμι δις ἀφροσύνη . ἀπό δέ ὁ οἰκεῖος αὐτός , ὡς γίγνομαι κατ´ εἰκών θεός και ὁμοίωσις , ἀτελεύτητος καί μακάριος ἐν πνεῦμα . ζωή , κατ´ οἰκεῖος γνώμη ἀπορρίπτω · καί ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία στερέω , διά προαίρεσις ἀλόγιστος . ΚΕ . ϛηʹ . ὅς . υἱός , ἐλν ἐγγυάω σός φίλος , παραδίδωμι χείρ ἐχθρός . Τέκνος πνευματικός , εἰμί εἰς ὁ αὔριον ἐπιδείκνυμι ὁ προσφιλής σύ σῶμα μετάνοια ἔργον Θεός ἐπαγγέλλω , καί ὁ σήμερον ὁ κατ´ επιθοεις καί θυμός σαρκικός πληρόω ὄρεξις βούλομαι , παρέχω ὁ πρακτικός σύ δύναμις ὁ κοινός πολέμιος ὁ ἡμέτερος Ψυχή , εἰς ὁ ἐργάζομαι ὅς σύ πρός ἀπώλεια ὑποτίθημι , βε . παγίς γάρ ἰσχυρός ἀνήρ ὁ ἴδιος χεῖλος . θήρατρον γάρ δυσέφικτος ἄνθρωπος , ὅς τε ἐπιθυμία , καί ὁ θυμός , ὁ δίκη χεῖλος χάσκω κατά σχέσις πρός ὁ αἰσθητός , ὁ κατ´ ἀρετή δρόμος ὁ λόΚγον κωλύω · καί πάθος μέν δουλεύω ὁ σήμερον , ὁ δέ κάθαρσις εἰς ὁ αὔριον ὑπερτίθημι τρύω ἀνδραποδίζω . καί ἁλίσκομαι χεῖλος ἴδιος στόμα . καί κρατέω ὁ ἄνθρωπος ὁ ἀλόγιστος σχέσις ὁ οἰκεῖος προαιρετικός · δις ὅς ὡς διά τις στόμα ἀρετή ἢ κακία μεταλαμβάνω κατά Ψυχή , γε . ποιέω , υἱός , ὅς ἐγώ σύ ἐντέλλω , καί σῴζω . ἐργάζομαι , τέκνον πνευματικός , ὅσπερ σύ αὐτός ὑποτίθημι , καί ἀπό ὁ παράλογος φυλάσσω πάθος . οἰκέω γάρ εἰς χείρ κακός διά σός φίλος . συνελαύνω γάρ εἰς ὁ ὁ τοιοῦτος ὀλέθριος ἁλίσκομαι πάθος , διά ὁ προσφιλής σύ σῶμα . σθι μή ἐκλύω . εἰμί μή ὁ ὁ Ψυχή σύ τόνος χαυνόω .