cogPG.PG087_1 385
Ἔκαστος τὸν ἐαυτοῦ πατέρα καὶ μητέρα φβείσθω , ὡς ἐν τύπῳ Θεοῦ . « Καὶ τὰ Σάββατά μου φυλάξεσθε » εἰς σημεῖον ἁγιασμοῦ τοῦ ἐν πλησιασμῷ Θεοῦ , ὡς ἐπάγει · « Ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν ὁ ἀγιάζων δηλαδή , » θὐκ ἐπακολουθήσετε εἰδώλοις . Τὰ ὁμοιώματα των ἐπιφανέντων αὐτοῖς κατὰ τὴν ὄψιν ἐκτυπωθέντων , εἰκάσματα καλοῦσι καὶ εἴδωλα · θεοὺς δέ φησιν · ὡς πρὸς τὴν ἐκείνων ὑπόληψιν . Οὕ ἀναιρετικὸν τὸ , μήτε ὁμοίωμα θεῖον εἶναι , ὡς ὁ Παῦλος φησι , μήτε ὕλην θείαν χεομένην πυρὶ , μήτε κατασκευὴν δι´ ἀνθρωπίνων δακτύλων Βιρηνικον ἑρμηνεύεται ἡ τοῦ σωτηρίου θυσια . ΛΙνίττεται οὖν τὸ μὴ ἀπιστεῖσθαι τὴν ἐν τριημέρῳ ἀναστάσει ζωὴν ἐν τῷ μὴ ἐσθίεσθαι ἐν τῇ τρίτῃ τὰ κρέα τοῦ θύματος ὡς ἐπὶ νεκροῦ , ἀλλὰ πυρὶ ἀναλαμβάνεσθαι εἰς τὸν ἀέρα Ὁ γὰρ ἐν νεκροῖς τιθεὶς τὸ θῦμα μετὰ τρίτην , ὡς μὴ καταργηθέντος τοῦ θανάτου , ἀπολεῖται ἐν θανάτῳ . Τοῦτο δὲ ποιοῦσιν οἱ τὸν Χριστὸν ἡγούμενοι ψιλὸν ἄνθρωπον Ἐν δὲ τῷ Πάσχα ἡ νὺξ ἐν ᾗ θύεται , τὸν νυν κόσμον ἐντυποῖ , μεθ´ ὃν οὐκ ἔτι θανάτου μνήμη . Διὸ οὐχ ὑπολέλειπται τῶν κρεῶν εἰς τὸ πρωῒ . Τοιοῦτον καὶ τὸ , « Ἐὰν θύσῃς θυσίαν εὐχὴν χαρμοσύνης τῷ Κυρίῳ . » Εἶτα ἐπάγει · « Οὐ καταλείψετε ἀπὸ τῶν κρεῶν εἰς τὸ πρωΐ . » Καθὰ γὰρ ἔγνωμεν πολλάκις , εἰς τρεῖς ἢ δύω κατατέμνει τὸν χρόνον ἡ θεία Γραφή . Ἡ γὰρ εἰς τὸν τοῦ νόμου καὶ τῆς χάριτος , ἢ καὶ μεταξὺ τὸν τῶν Προφητῶν παρεμβάλλει καιρόν · ἀλλ´ ὅμως ἡ πρὸ τῆς χάοιτος λατρεία μία μόνον ὑπῆρχεν , ἡ νομικὴ καὶ σκιώδης , Πρωΐας δὲ γενομένης , ἤτοι τοῦ τρίτου καιροῦ διαλάμψαντος , οὐκ ἔτι δεκτὸς τής πρὶν λατρείας ὁ τρόπος . Βδελυρὸν δὲ εἴτε χθιζὸν , εἴτε τριταῖον εἰη πὸ θῦμα παρὰ καιρὸν προσφερόμενον , ὅτε σκύβαλα καὶ ζημίαν ὁ Παῦλος καλεῖ τὰ κατὰ νόμον αὐχήματα , διὰ τὸ ὑπερέχον τῆς γνώσεως τοῦ Χριστοῦ τοῦ εἰπόντος , « Θυσίαν καὶ προσφορὰν οὐκ ἠθέλησας , σῶμα δὲ κατηρτίσω μοι . »
Lemmas: ἔκαστος ὁ ἑαυτοῦ πατήρ καί μήτηρ φείδομαι , ὡς ἐν τύπος Θεός . « καί ὁ σάββατον ἐγώ φυλάσσω » εἰς σημεῖον ἁγιασμός ὁ ἐν πλησιασμός Θεός , ὡς ἐπάγω · « ἐγώ Κύριος ὁ θεός σύ ὁ ἁγίζω δηλαδή , » θʹ ἐπακολουθέω εἴδωλον . ὁ ὁμοίωμα ὁ ἐπιφαίνω αὐτός κατά ὁ ὄψις ἐκτυπόω , εἴκασμα καλέω καί εἴδωλον · θεός δέ φημί · ὡς πρός ὁ ἐκεῖνος ὑπόληψις . ἕ ἀναιρετικός ὁ , μήτε ὁμοίωμα θέω εἰμί , ὡς ὁ Παῦλος φημί , μήτε ὕλη θεῖος χέω πῦρ , μήτε κατασκευή δις ἀνθρώπινος δάκτυλος Βιρηνικον ἑρμηνεύω ὁ ὁ σωτήριος θυσία . ΛΙνίττεται οὖν ὁ μή ἀπιστέω ὁ ἐν τριήμερος ἀνάστασις ζωή ἐν ὁ μή ἐσθίω ἐν ὁ τρίτος ὁ κρέας ὁ θῦμα ὡς ἐπί νεκρός , ἀλλά πῦρ ἀναλαμβάνω εἰς ὁ ἀήρ ὁ γάρ ἐν νεκρός τίθημι ὁ θῦμα μετά τρίτος , ὡς μή καταργέω ὁ θάνατος , ἀπόλλυμι ἐν θάνατος . οὗτος δέ ποιέω ὁ ὁ Χριστός ἡγέομαι ψιλός ἄνθρωπος ἐν δέ ὁ Πάσχα ὁ νύξ ἐν ὅς θύω , ὁ νυν κόσμος ἐντυπόω , μεθ´ ὅς οὐ ἔτι θάνατος μνήμη . Διὸ οὐ ὑπολείπω ὁ κρέας εἰς ὁ πρωΐ . τοιοῦτος καί ὁ , « ἐάν θύω θυσία εὐχή χαρμοσύνη ὁ κύριος . » εἶτα ἐπάγω · « οὖον καταλείπω ἀπό ὁ κρέας εἰς ὁ πρωΐ . » καθά γάρ γιγνώσκω πολλάκις , εἰς τρεῖς ἢ δύο κατατέμνω ὁ χρόνος ὁ θεῖος γραφή . ὁ γάρ εἰς ὁ ὁ νόμος καί ὁ χάρις , ἢ καί μεταξύ ὁ ὁ Προφήτης παρεμβάλλω καιρός · ἀλ ὅμως ὁ πρό ὁ Χαοίτος λατρεία εἷς μόνος ὑπάρχω , ὁ νομικός καί σκιώδης , Πρωΐας δέ γίγνομαι , ἤτοι ὁ τρίτος καιρός διαλάμπω , οὐ ἔτι δεκτός ὅς πρίν λατρεία ὁ τρόπος . βδελυρός δέ εἴτε χθιζός , εἴτε τριταῖος ἐω πόα θῦμα παρά καιρός προσφέρω , ὅτε σκύβαλον καί ζημία ὁ Παῦλος καλέω ὁ κατά νόμος αὔχημα , διά ὁ ὑπερέχω ὁ γνῶσις ὁ Χριστός ὁ εἶπον , « Θυσία καί προσφορά οὐ ἐθέλω , σῶμα δέ καταρτίζω ἐγώ . »