cogPG.PG087_1 107
« Ποῦ εἶ · » ἀντὶ τοῦ Πόθεν ποῦ κατῆλθες ; ἄλλοι δὲ προσποίησιν ἀγνοίας φασὶν , ἵνα τὸν πόθον δηλώσας , παῤῥησίας αὐτῷ μεταδῷ · καὶ τεταγμένην λέγων τε καὶ ἀκούων δέξηται τὴν διόρθωσιν . Τοιγαροῦν θαῤῥήσας , καὶ τὴν τοῦ μὴ φαίνεσθαι καινόνητα συνιδὼν μέμψεως οὖσαν ἀξίαν , πρὸς ἀπολογίαν ὁρᾷ · οὔτω θαῤῥεῖ καὶ δοῦλος ἡμαρτηκὼς , λανθάνειν τὸν δεσπότην οἰόμενος · καὶ περὶ φίλου φαμὲν , ἀγνοεῖν προσεποιησάμην , ὡς αὐτὸν μὴ λυπήσω . Τῆς φωνῆς σου ἤκουσα περιπατοῦντος ἐν τῷ παραδείσῳ , καὶ ἐφοβήθην ὅτι γυμνός εἰμι , καὶ ἐκρύβην . Διὰ τί ἐκρύβης ; Ἐφοβήθην διὰ τὴν παράβασιν , ἐκρύβην διὰ τὴν γύμνωσιν . ὄντως ἐλεεινὴν ἀφῆκε φωνήν · Τῆς φωνῆς σου ἤκουσα ἐκείνης τῆς ποθουμένης , ἐκείνης τῆς πᾶντα μοι χαρισαμένης · ποίας κατέπτυσα τῆς φωνῆς , ἐνενόησα . Δήλην δὲ ἔχει τὴν κατηγορίαν τὸ εἰρημένον · ἐπείπερ ἡ γύμνωσις ὅ τε ἐπὶ´ αὐτῇ φόβος καὶ ἡ αἰσχύνη τὴν αἰτίαν ἐδήλου · ἀλλὰ οὐ ῥᾴδιον ἐπταικότα ἀπολογίαν εὐρεῖν δικαίαν · ὅθεν φησὶν ὁ Θεὸς ἐπιμένων τῇ προτροπῇ · « Τίς ἀνήγγειλέ σοι , ὅτι γυμνὸς εἶ ; » οὐδὲ τάτε νυκνώσας αὐτοῦ τὸ ἁμάρτημα , εἰπεῖν ἀνασχόμενος , ἵνα μὴ τραχύτητι ῥημάτων ἀπρόσιτον αὐτῷ ποιήσῃ τὸν ἔλεγχον , ἐρωτήσει δὲ μᾶλλον καὶ διαπορήσει τὸ γεγονὸς ἐνεδείξατο · πρόχειρον γὰρ ἦν εἰ πεῖν , ὅτι Ταύτην σοι τὴν αἰσχύνην καὶ τὸν φόβον ἐποίησε τὸ παραβῆναι τὴν ἐντολήν · ὁ δὲ οὐχ οὕτως ἀλλὰ , Τίς ὁ ταῦτά σοι γνωρίσας ; Κἰτα ὡς ἂν στοχαζόμενος , « Εἰ μὴ ἄραἀπὸ τοῦ ξύλου βέβρωκας · » καὶ μακρύνει τὴν ὁμιλίαν ἵνα λύσῃ τὸν φόβον . Δοῦλος ἀμαρτήσας , ἐὰν προσέλθῃ δεσπότῃ , ἀπὸ τῆς πρώτης φωνῆς ἢ φόβον ἢ θάρσος λαμβάνει , πῶς μὲν ἀκούων τραχέως ὑβρίζοντος , πῶς δὲ πράως ὀνειδίζοντος · Μὴ γὰρ πολλὰ ἐκώλυσα , ἓν μόνον ὑπομιμνήσκων σε τῆς ἐμῆς δεσποτείας ; οὐχ ἡ βαρύτης ἄρα σοι τοῦ προστάγματος αἰτία γεγένηται · τὸ δέ · « Τίς ἀνήγγειλέ σοι ; » μετὰ τῆς πραότητος ἄγαν ἐλεγκτικόν · Ἐγὼ γάρ αε τοῦτο ποιῶν οὐκ ἐπαίδευσα · οὐδὲν γὰρ αἰσχρὸν ἡγούμην τῶν ὑπ´ ἐμοῦ γεγονότων · οὐδὲ ἐδίδαξά σε τῶν ἐν σοί τι φαῦλον ὁρᾶν . Ἀαμε ἵεροοι ποιεῖ , εἶ ἰπήί · Νο - Β Ὁ δὲ οὐδὲν ἀναίσχυντον · οὐκ εἶπεν , Οὐκ ᾔδειν , ἀλλ´ , « Ἡ γυνὴ ἡν ἔδωκας μετ´ ἐμοῦ , αὔτη μοι ἔδωκε , καὶ ἔφαγον · » ἀντὶ τοῦ , Ἡ δοθεῖσά μοι εἰς βοήθειαν · ἤκουσα γάρ σου λέγοντος · « Ποιήσω αὐτῷ βοηθόν . » Θιλαίτιον ἡ κακία , καὶ τῶν ἀμαρτανόντων αἴτιον τὸ μὴ ταχέως ὁμολογεῖν τὸ ἀμάρτημα , ἀλλ´ ἀναπλάττεσθαι αἰτίας τοῦ σφάλματος . Ἀλλ´ οὐκ ἐπὶ τοῦτο , ἔφη ἂν ὁ Θεὸς , τὴν γυναῖκα δέδωκα , ἵνα σοι τῶν πρακτέων ἡγῆται · ἀλλ´ ἐπεὶ διορθοῦσθαι μόνον ἠβούλετο , τοῦτο
Lemmas: « πός εἰμί · » ἀντί ὁ πόθεν ποῦ κατέρχομαι ; ἄλλος δέ προσποίησις ἄγνοια φημί , ἵνα ὁ πόθος δηλόω , παρρησία αὐτός μεταδίδωμι · καί τάσσω λέγω τε καί ἀκούω δέχομαι ὁ διόρθωσις . τοιγάρ θαρσέω , καί ὁ ὁ μή φαίνω καινονητη σύν-εἶδον μέμψις εἰμί ἄξιος , πρός ἀπολογία ὁράω · οὐτάω θαρσέω καί δοῦλος ἁμαρτάνω , λανθάνω ὁ δεσπότης οἴομαι · καί περί φίλος φημί , ἀγνοέω προσποιέω , ὡς αὐτός μή λυπέω . ὁ φωνή σύ ἀκούω περιπατέω ἐν ὁ παράδεισος , καί φοβέω ὅτι γυμνός εἰμί , καί ἐκρύβην . Ζεύς τίς κρύπτω ; φοβέω διά ὁ παράβασις , ἐκρύβην διά ὁ γύμνωσις . εἰμί ἐλεεινός ἀφίημι φωνή · ὁ φωνή σύ ἀκούω ἐκεῖνος ὁ ποθέω , ἐκεῖνος ὁ λήγω ἐγώ χαρίζω · Ποίας καταπτύω ὁ φωνή , ἐννοέω . Δῆλος δέ ἔχω ὁ κατηγορία ὁ εἴρω · ἐπεί ὁ γύμνωσις ὅς τε ἐπί αὐτός φόβος καί ὁ αἰσχύνη ὁ αἴτιος δηλόω · ἀλλά οὖον ῥᾴδιος πταίω ἀπολογία εὑρίσκω Δίκαιος · ὅθεν φημί ὁ θεός ἐπιμένω ὁ προτροπή · « Τῖς ἀναγγέλλω σύ , ὅτι γυμνός εἰμί ; » οὐδέ Τάτος νυκνώσας αὐτός ὁ ἁμάρτημα , εἶπον ἀνέχω , ἵνα μή τραχύτης ῥῆμα ἀπρόσιτος αὐτός ποιέω ὁ ἔλεγχος , ἐρωτάω δέ μᾶλλον καί διαπόρησις ὁ γίγνομαι ἐνδείκνυμι · πρόχειρον γάρ εἰμί εἰμί πεῖν , ὅτι οὗτος σύ ὁ αἰσχύνη καί ὁ φόβος ποιέω ὁ παραβαίνω ὁ ἐντολή · ὁ δέ οὐ οὕτως ἀλλά , Τῖς ὁ οὗτος σύ γνωρίζω ; Κίτα ὡς εἄν στοχάζομαι , « εἰμί μή ἄραἀπὸ ὁ ξύλον ἐσθίω · » καί μακρύνω ὁ ὁμιλία ἵνα λύω ὁ φόβος . Δοῦλος ἁμαρτάνω , ἐάν προσέρχομαι δεσπότης , ἀπό ὁ πρῶτος φωνή ἢ φόβος ἢ θάρσος λαμβάνω , πῶς μέν ἀκούω τραχύς ὑβρίζω , πῶς δέ πρᾶος ὀνειδίζω · μή γάρ πολύς κωλύω , εἷς μόνος ὑπομιμνήσκω σύ ὁ ἐμός δεσποτεία ; οὐ ὁ βαρύτης ἄρα σύ ὁ πρόσταγμα αἰτία γίγνομαι · ὁ δέ · « Τῖς ἀναγγέλλω σύ ; » μετά ὁ πραότης ἄγαν ἐλεγκτικός · ἐγώ γάρ ἀεί οὗτος ποιέω οὐ παιδεύω · οὐδείς γάρ αἰσχρός ἡγέομαι ὁ ὑπό ἐγώ γίγνομαι · οὐδέ διδάσκω σύ ὁ ἐν σύ τίς φαῦλος ὁράω . Ἀαμε ἱερόω ποιέω , εἰμί ἰπήί · Ν - Β ὁ δέ οὐδείς ἀναίσχυντος · οὐ εἶπον , οὐ οἶδα , ἀλ , « ὁ γυνή ἐάν δίδωμι μετέ ἐγώ , οὗτος ἐγώ δίδωμι , καί ἔφαγον · » ἀντί ὁ , ὁ δίδωμι ἐγώ εἰς βοήθεια · ἀκούω γάρ σύ λέγω · « ποιέω αὐτός βοηθός . » Θιλαίτιον ὁ κακία , καί ὁ ἁμαρτάνω αἴτιος ὁ μή ταχέως ὁμολογέω ὁ ἁμάρτημα , ἀλ ἀναπλάσσω αἴτιος ὁ σφάλμα . Ἀλ οὐ ἐπί οὗτος , φημί εἄν ὁ θεός , ὁ γυνή δίδωμι , ἵνα σύ ὁ πρακτέος ἡγέομαι · ἀλ ἐπεί διορθόω μόνος βούλομαι , οὗτος