cogPG.PG087_1 710
Πρταμὸς δὲ ἀνακηδῶν καὶ πηγὴ ζωῆς . Ἐκ στόματος δὲ τοῦ εἰρημένου ἀνδρὸς , οὗτος ὁ λόγος δίκην ποταμοῦ πλημμυροῦντος , καὶ τῶν ἑαυτοῦ ὁρίων ὑπερεκχεομένου , καὶ τὴν συμπαρακειμένην γῆν ἄρδοντος καὶ καρποφόρον ἀποτελοῦντος , διδασκαλικῶς προερχόμενος , πηγάζει εὖ εἶναι ζωτικὴν δύναιμιν . ε . Θαυμάσαι πρόσωπον ἀσεβοῦς , οὐ καλόν . ὄψιν καταπλαγῆναι δυνάστου , Θεὸν μὴ τιμῶντος δι´ ἀγαθοεργίας , οὐκ ἔστιν ἐπαινετόν . Οὐδὲ ὅσιον ἐκκᾶίνειν τὸ δίκαιον ἐν κρίσει . Οὐ δὲ ὅσιον διὰ τὸν ἐξ αὐτοῦ φόβον , ἐν κρίσει ἐκτρέπεσθαι τοῦ δικαίου , κἂν τοῦ κατὰ τὸν φυσικὸν νό μον δικαίου , ἡ κατὰ τὸν πνευματικὸν νόμον ὁσιότης ὑπέρκειται φύσεως πρὸς τὰ ὑπὲρ φύσιν ἐξιστῶντος τοῦ πνεύματος . Κϛʹ . Χείλη ἄφρονος , ἄγουσιν αὐτὸν εἰς κακά . Ἡ ἐπιθυμία καὶ ὁ θυμὸς τοῦ μὴ λόγῳ ταῦτα ἐπέχοντος , ἀλλ´ ἀγομένου ὑπ´ αὐτῶν ἀλογίστως , καὶ δι´ αὐτῶν ὡς διὰ χειλέων τὸ παρατυχὸν ἅπαν ἀσπαζομένου , εἰς πᾶσαν φέρουσιν αὐτὸν ἁμαρτίαν . τὴ δὲ στόκα αὐτοῦ τὸ θρασὺ , θάνατον ἐαιναλεῖται . Ἡ δὲ τούτου φαντασία , ἡ δίκην στόματος προπετοῦς , τὴν κατὰ διάνοιαν λογικὴν δόξαν μὴ ἀναμένουσα , ἀλλὰ προκαταλαμβάνουσα ἐπαινεῖν τι ἢ ψέγειν , ὡς ἔτυχεν , ἐπισπᾶται τὴν κατ´ ἐνέργειαν ἀμαρτίαν , ἢ ψυχῆς ἐστι θάνατος , ζʹ . Στόμαἄφρονος , συντριβὴ αὐτῷ · τὰ δὲ χείλη αὐτοῦ , καγὼ τῇ ψυχῇ αὐτοῦ . Ἡ γὰρ φαντασία τοῦ μὴ τὸν τοῦ Θεοῦ φόβον ἐν καρδίᾳ φέροντος , συνθλᾷ τοῦτον · εἰς γῆν κατασπῶσα τὸ αὐτοῦ φρόνημα · ἡ δὲ ἐπιθυμία τούτου καὶ ὁ θυμὸς , τὴν αὐτοῦ ψυχὴν ὥς τισι θηράτροις ἁπατηλῶς τοῖς προσκαίροις συνδέου . σιν . ηʹ . Ὁκνηροὺς καταβάλλει φόβος · ψυχαὶ δὲ ἀ δρογύνων , πεινάσουσιν . Τοὺς καταραθυμοῦντας τῆς τῶν θείων ἐντολῶν ἐργασίας , ἡ ταύτης ἐργασίας δειλία καταπίπτειν ποιεῖ · αἱ δὲ ψυχαὶ τῶν , ὡς ἀνδοῶν μὲν θρασυνομένων ἐν τοῖς μοχθηροῖς ἔργοις , καὶ τοῦ ἰδίου κινδύνου κατατολμώντων , ὡς γυναικῶν δὲ δειλαινομένων ἐν τοῖς καλοῖς , καὶ πρὸς τὴν ἰδίαν σωτηρίαν ἀποκνευόντων [ εο . ἀποκναιόντων ] , τῇ τοῦ ἀγαθοῦ ἐνδείᾳ λιμώξουσιν . θʹ . Ὁ μὴ ἰώμενος αὐτὸν ἐν τοῖς ἔργοις αὐτοῦ , ἀδελφὸς ἑστι τοῦ λυμαινομένου ἑαυτόν . Ὁ μὴ διὰ τῶν ἔργων τῆς ἀρετῆς ἀπαλλάττων ἑαυτὸν τῶν καθ´ ἕξιν τῆς ἁμαρτίας παθῶν , ἀδελφὰ φρονεῖ τῷ κατ´ ευέρνειαν ταύτγς μᾶλλον ἑαυτὸν καταβλάπτοντι . Εἰ μὴ γὰρ καὶ τὴν κατὰ διάθεσιν ῥίζαν τῆς κακίας ππεύσει ἐκσπάσαι τις , κλάδους πάντως πονηρῶν λογισμῶν ἀναθαλήσει , καὶ τὸν πικρὸν αὐθις τῆς ἀμαρτίας κατ´ ἐνέργειαν προσενέγκῃ καρπόν κʹ . Ἐκ μεγαλωσύνης ἰσχύος , φανερὸν τὸ ὄνομα Κυρίου . Ἐκ τῆς κηρυττομένης ὑπὸ πάσης τῆς κτίαιι ικενάλης δυνάμεως τοῦ Δεσπότου τῶν ὅλων Θεοῦ , Κφανερὰ ἡ τούτου γνῶσις καθέστηκεν . αὐτῷ δὲ προσδραμόντες δίκαιοι , ὑψοῦνται . Τῇ δὲ τοιαύτῃ γνώσει προσελθόντες διὰ πίστεως καὶ φόὄου , οἱ τὸ ὄντως ἀγαθὸν , τοῦ νομιζομένου ποοκοίνοντες
Lemmas: Πρταμὸς δέ ἀνακηδής καί πηγή ζωή . ἐκ στόμα δέ ὁ εἴρω ἀνήρ , οὗτος ὁ λόγος δίκη ποταμός πλημμυρέω , καί ὁ ἑαυτοῦ Ὁρίων ὑπερέχω , καί ὁ συμπαρακειμένην γῆ ἄρδω καί καρποφόρος ἀποτελέω , διδασκαλικός προέρχομαι , πηγάζω εὕω εἰμί ζωτικός δύο . ε . θαυμάζω πρόσωπον ἀσεβής , οὖον καλός . ὄψις καταπλήσσω δυνάστης , θεός μή τιμή δις ἀγαθοεργία , οὐ εἰμί ἐπαινετός . οὐδέ ὅσιος ἐκκινέω ὁ Δίκαιος ἐν κρίσις . οὖον δέ ὅσιος διά ὁ ἐκ αὐτός φόβος , ἐν κρίσις ἐκτρέπω ὁ Δίκαιος , κἀν ὁ κατά ὁ φυσικός νόος νυμφότιμον Δίκαιος , ὁ κατά ὁ πνευματικός νόμος ὁσιότης ὑπέρκειμαι φύσις πρός ὁ ὑπέρ φύσις ἐξίστημι ὁ πνεῦμα . κϛʹ . χεῖλος ἄφρων , ἄγω αὐτός εἰς κακός . ὁ ἐπιθυμία καί ὁ θυμός ὁ μή λόγος οὗτος ἐπέχω , ἀλ ἄγω ὑπό αὐτός ἀλογίστως , καί δις αὐτός ὡς διά χεῖλος ὁ παρατυγχάνω ἅπας ἀσπάζομαι , εἰς πᾶς φέρω αὐτός ἁμαρτία . ὅς δέ Στόκα αὐτός ὁ θρασύς , θάνατος εαιναλειος . ὁ δέ οὗτος φαντασία , ὁ δίκη στόμα προπετής , ὁ κατά διάνοια λογικός δόξα μή ἀναμένω , ἀλλά προκαταλαμβάνω ἐπαινέω τίς ἢ ψέγω , ὡς τυγχάνω , ἐπισπάω ὁ κατ´ ἐνέργεια ἁμαρτία , ἢ Ψυχή εἰμί θάνατος , γῆ . Στόμαἄφρονος , συντριβή αὐτός · ὁ δέ χεῖλος αὐτός , κἀγώ ὁ Ψυχή αὐτός . ὁ γάρ φαντασία ὁ μή ὁ ὁ Θεός φόβος ἐν Καρδία φέρω , συνθλάω οὗτος · εἰς γῆ κατασπάω ὁ αὐτός φρόνημα · ὁ δέ ἐπιθυμία οὗτος καί ὁ θυμός , ὁ αὐτός ψυχή ὅς τις θήρατρον ἀπατηλός ὁ πρόσκαιρος συνδέω . βρόχος . ἤ . ὀκνηρός καταβάλλω φόβος · ψυχή δέ ὅς δρογυνη , πεινάω . ὁ καταρραθυμέω ὁ ὁ θεῖον ἐντολή ἐργασία , ὁ οὗτος ἐργασία δειλία καταπίπτω ποιέω · ὁ δέ ψυχή ὁ , ὡς ἀνώδης μέν θρασύνω ἐν ὁ μοχθηρός ἔργον , καί ὁ ἴδιος κίνδυνος κατατολμάω , ὡς γυνή δέ δειλαίνω ἐν ὁ καλός , καί πρός ὁ ἴδιος σωτηρία ἀποκνέω [ εἰμί . ἀποκναίω ] , ὁ ὁ ἀγαθός ἔνδεια λιμώσσω . ὁ . ὁ μή ἰάομαι αὐτός ἐν ὁ ἔργον αὐτός , ἀδελφός εἰμί ὁ λυμαίνομαι ἑαυτοῦ . ὁ μή διά ὁ ἔργον ὁ ἀρετή ἀπαλλάσσω ἑαυτοῦ ὁ καθ´ ἕξις ὁ ἁμαρτία πάθος , ἀδελφή φρονέω ὁ κατ´ ευέρνειαν ταύτγς μᾶλλον ἑαυτοῦ καταβλάπτω . εἰμί μή γάρ καί ὁ κατά διάθεσις ῥίζα ὁ κακία πεύθω ἐκσπάω τις , κλάδος πάντως πονηρός λογισμός ἀναθάλλω , καί ὁ πικρός αὖθις ὁ ἁμαρτία κατ´ ἐνέργεια προσφέρω καρπός καί . ἐκ μεγαλωσύνη ἰσχύς , φανερός ὁ ὄνομα κύριος . ἐκ ὁ κηρύσσω ὑπό πᾶς ὁ κτιαει ικενάλης δύναμις ὁ δεσπότης ὁ ὅλος Θεός , Κφανερὰ ὁ οὗτος γνῶσις καθίστημι . αὐτός δέ προστρέχω Δίκαιος , ὑψόω . ὁ δέ τοιοῦτος γνῶσις προσέρχομαι διά πίστις καί φόὄου , ὁ ὁ εἰμί ἀγαθός , ὁ νομίζω ποοκοίνοντες