cogPG.PG087_1 762
ἀρετῆς ἐνδιατρίβων πάθεσι · ποτὲ δὲ τοῖς καθ´ ὑπερβολὴν , ὥς τινι ἀφύκτῳ βρόχῳ τῆ παγίᾳ ἕξει τῶν τοιούτων παθῶν , συσχεθήσεται πρὸς ἀπώλειαν . ιθʹ . Ὁ ἐργαζόμενος τὴν ἑαυτοῦ γῇν , πλησθήσεται ἄρτων · ὁ δὲ διώκων σχολὴν , πλησθήσεται πενίας . Ὁ περὶ τὴν γεώδη σάρκα αὐτοῦ , τῇ τῶν ἐντολῶν ἐργασίᾳ φιλοπονῶν , τῶν τὴν ψυχὴν στηριζόντων χαρισμάτων τοῦ πνεύματος γενήα σεται ἔμπλεως · ὁ δὲ τὸν ἀνειμένον βίον παθὼν , οὐδαμῶς ἔσται τούτων ἐπιτυχὴς , καὶ λιμώξει ἰσχυΡίυς κʹ Ἀνὴρ ἀξιόπιστος , πολλὰ εὐλογηθήσεται · ὁ δέ κακὸς , οὐκ ἀτιμώρητος ἔσται . Ὁ τῷ Κυρίῳ πιστεύων , καὶ τῷ πρὸς αὐτὸν φόβῳ , ἀνενδότως ἐγκαρτερῶν τῷ ἐπιπόνῳ τῆς ἐργασίας τῶν αὐτοῦ ἐνσολῶν ἔξιρς αὐτῶν λογισθεὶς τοῦ πιστευθῆναι τὰ ὑπὲρ νοῦν θεῖα τούτου μυστήρια , ἀκούσεται παρ´ αὐτοῦ τοῦτο · « Εὖ δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστὲ , ἐπὶ ὀλίγα ἠς πιστὸς , ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω · εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ Κυρίου σου · » ὁ δ´ ἄπιστος καὶ παραβάτης τῶν αὐτοῦ ἐντολῶν , τὴν αἰώνιον οὐκ ἐκφεύξεται κόλασιν , καʹ . Ὁ οὐκ αἰσχύνεται πρόσωπα δικαίων , οὐκ ἀγαθός · ὁ τοιοῦτος ψωμοῦ ἄρτου ἀποδώσεται ἄνδρα . Ὁ τὰς ὄψεις τῶν ἀμέμπτως πολιτευό μένων οὐχ ὑποστέλλεται , ἀλλ´ ἀνερυθριάστως τούων ὑπερορᾷ , οὐκ ἀγαθὸς κατὰ γνώμην ἐστίν · ὁ τοιοῦτος γὰρ ἐπὶ βραχεῖ τεμαχίῳ ἄρτου ἀπεμπολήσει ἄνθρωπον τοῖς κατ´ ἀρετὴν πόνοις ἀνένδοτον · παρορῶν τοῦτον , φειδοῖ κλάσματος ἄρτου , γενέσθαι λιμοῦ παρανάλωμα . κῥʹ . Σπεύδει πλουτεῖν ἀνὴρ βάσκανος . καὶ οὐκ οἶδεν ὅτι ἐλεήμων κρατήσει αὐτοῦ σπουδάζει ὁ φθονερὸς κατέχειν ἃ πεπλούτηκε παρὰ Θεοῦ ἀγαθὰ τούτων ἑτέροις μὴ μεταδιδούς · καὶ ἀγνοεῖ ὅτι τοῖς χρῄζουσι καταβάλλων αὐτὰ , ἐπεὶ οὕτω καλῶς ταῦτα οἰκονομεῖ , πλείονα λήψεται · κἀντεῦθεν ἐπικρατέστερος τούτου γενήσεται . κγʹ . Ὁ ἐλέγχων ἀνθρώπου ὁδοὺς , χάριτας ἕξει μᾶλλον τοῦ γλωσσοχαριτοῦντος . Ὁ τὸν ἄνω Κὁρῶντα πρὸς Κύριον , καὶ κεκτημένον τὸν φόβον αὐ τοῦ , κἀντεῦθεν σοφίας μὴ ἀμοιροῦντα , ἁπελέγχων μετὰ διαθέσεως ἀγαθῆς , ἐν οἷς ὁρᾷ τοῦτον ὡς ἄνθρωπον ἐνδέοντά που τοῦ πρέποντος , εὐχαριστήσεται παρ´ αὐτοῦ πλέον τοῦ κολακεύσντος · ὡς τοῦ κατὰ δρόμου αὐτῷ συνεργός . κδʹ . Ὁ ἀποβάλλεται πατέρα ἢ μητέρα , καὶ δοκεῖ μὴ ἁμαρτάνειν , οὖτος κοινωνός ἐστιν ἀνδρὸς ἀσεβοῦς . Ὁ ἀθετεῖ τὸν ἑαυτοῦ κατὰ χάριν Πατέρα Θεὸν δι´ ἀπιστίαν , ἢ τὴν κατὰ ψυχὴν τροφὸν ἑαυτοῦ διδασκαλίαν , διὰ τὴν τῶν θείων ἐντολῶν παράβασιν , καὶ οἵεται μὴ ποιεῖν κακὸν , ὁ τοιοῦτος ὅλης τῆς κακίας μεταλαμβάνει τοῦ ἰσχύι πάσῃ κακοποιουντος τοὺς ἐκουσίως πειθομένους αὐτῷ δαίμονος , καὶ μὴ τιμᾷν εἰδότος Θεόν . κεʹ . Ἄκιστος ἀνὴρ , κρίνει εἰκῆ · ὃς δὲ πέποιθεν
Lemmas: ἀρετή ἐνδιατρίβω πάθος · ποτέ δέ ὁ καθ´ ὑπερβολή , ὅς τις ἄφυκτος βρόχος τῆ πάγιος ἔχω ὁ τοιοῦτος πάθος , συνέχω πρός ἀπώλεια . εὐθύς . ὁ ἐργάζομαι ὁ ἑαυτοῦ γῆ , πίμπλημι ἄρτος · ὁ δέ διώκω σχολή , πίμπλημι πενία . ὁ περί ὁ γεώδης σάρξ αὐτός , ὁ ὁ ἐντολή ἐργασία φιλοπονέω , ὁ ὁ ψυχή στηρίζω χάρισμα ὁ πνεῦμα γενή σέτα ἔμπλεος · ὁ δέ ὁ ἀνίημι βίος πάσχω , οὐδαμῶς εἰμί οὗτος ἐπιτυχής , καί λιμώσσω ἰσχυΡίυς καί ἀνήρ ἀξιόπιστος , πολύς εὐλογέω · ὁ δέ κακός , οὐ ἀτιμώρητος εἰμί . ὁ ὁ κύριος πιστεύω , καί ὁ πρός αὐτός φόβος , ἀνένδοτος ἐγκαρτερέω ὁ ἐπίπονος ὁ ἐργασία ὁ αὐτός ενσολαω ἔξιρς αὐτός λογίζομαι ὁ πιστεύω ὁ ὑπέρ νόος θεῖον οὗτος μυστήριον , ἀκούω παρ´ αὐτός οὗτος · « εὕω δοῦλος ἀγαθός καί πιστός , ἐπί ὀλίγος εἰμί πιστός , ἐπί πολύς σύ καθίστημι · εἰσέρχομαι εἰς ὁ χαρά ὁ κύριος σύ · » ὁ δδʹ ἄπιστος καί παραβάτης ὁ αὐτός ἐντολή , ὁ αἰώνιος οὐ ἐκφεύγω κόλασις , καί . ὁ οὐ αἰσχύνω πρόσωπον Δίκαιος , οὐ ἀγαθός · ὁ τοιοῦτος ψωμός ἄρτος πωλέω ἀνήρ . ὁ ὁ ὄψις ὁ ἄμεμπτος πολιτεύω Μένων οὐ ὑποστέλλω , ἀλ ἀνερυθρίαστος τούων ὑπεροράω , οὐ ἀγαθός κατά γνώμη εἰμί · ὁ τοιοῦτος γάρ ἐπί βραχύς τεμάχιον ἄρτος ἀπεμπόλησις ἄνθρωπος ὁ κατ´ ἀρετή πόνος ἀνένδοτος · παροράω οὗτος , φειδώ κλάσμα ἄρτος , γίγνομαι λιμός παρανάλωμα . πρό . σπεύδω πλουτέω ἀνήρ βάσκανος . καί οὐ οἶδα ὅτι ἐλεήμων κρατέω αὐτός σπουδάζω ὁ φθονερός καταχέω ὁ πλουτέω παρά Θεός ἀγαθός οὗτος ἕτερος μή μεταδίδωμι · καί ἀγνοέω ὅτι ὁ χρῄζω καταβάλλω αὐτός , ἐπεί οὗτος καλῶς οὗτος οἰκονομέω , πλείων λαμβάνω · ἐντεῦθεν επικρατέστερος οὗτος γίγνομαι . κγʹ . ὁ ἐλέγχω ἄνθρωπος ὁδός , χάρις ἔχω μᾶλλον ὁ γλωσσοχαριτέω . ὁ ὁ ἄνω Κὁρῶντα πρός κύριος , καί κτάομαι ὁ φόβος αὖος ὁ , ἐντεῦθεν σοφία μή ἀμοιρέω , ἀπελέγχω μετά διάθεσις ἀγαθός , ἐν ὅς ὁράω οὗτος ὡς ἄνθρωπος ἐνδέω ποῦ ὁ πρέπω , εὐχαριστέω παρ´ αὐτός πλέω ὁ κολακεύω · ὡς ὁ κατά δρόμος αὐτός συνεργός . κδέʹ . ὁ ἀποβάλλω πατήρ ἢ μήτηρ , καί δοκέω μή ἁμαρτάνω , οὗτος κοινωνός εἰμί ἀνήρ ἀσεβής . ὁ ἀθετέω ὁ ἑαυτοῦ κατά χάρις πατήρ θεός δις ἀπιστία , ἢ ὁ κατά ψυχή τροφός ἑαυτοῦ διδασκαλία , διά ὁ ὁ θεῖον ἐντολή παράβασις , καί οἴομαι μή ποιέω κακός , ὁ τοιοῦτος ὅλος ὁ κακία μεταλαμβάνω ὁ ἰσχύς πᾶς κακοποιέω ὁ ἑκούσιος πείθω αὐτός δαίμων , καί μή τιμάω οἶδα Θεός . κύ . Ἄκιστος ἀνήρ , κρίνω εἰκῇ · ὅς δέ πείθω