cogPG.PG087_1 109
τὴν τοῦ χρησαμένου νοήσειεν · ὅμοιον ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ γέγονε περὶ τοὺς χοίρους τοὺς ῥιφέντας εἰς θάλασσαν , οὓς ὑπῆλθον οἱ δαίμονες ἱκετεύσαντες ποῦεο ποιῆσαι , καὶ μὴ πεμφθῆναι εἰς ἄβυσσον · ἐπέτρεψεν γὰρ ὁ Χριστὸς ὡς ἂν ἀοράτους ἐν ὁρωμένοις καταποντίσειε σώμασιν , αἰσθητὴν ἡμῖν τὴν ἐκείνων τιμωρίαν ποιῶν · ἠδύνατο μὲν οὖν ὁ Θεὸς βουληθεὶς ἀναγκάσαι τὸν διάβολον διὰ τοῦ ὄφεως ᾧπερ ὀργάνῳ ἐχρήσατο πεσεῖν τὴν βαρύτητα · οἷόν τι γέγονεν ἐν Εὐαγγελίοις ἐπὶ τοῦ ὑπὸ πολλῶν ὁχλουμένου πνευμάπων , ἐν ὄρεσι καὶ μνημείοις ἀνάγκῃ τῶν δαιμόνων οἰκοῦντος , καὶ τῷ Ἰησοῦ πόῤῥωθεν , ὥς φησιν ἄ Μάρκος , εἰπόντος μετὰ τὸ προσκυνῆσαι · « Τί ἐμοὶ καὶ σοὶ , Υἱὲ τοῦ Θεοῦ ; ὁρκίζω σε ἵνα μή με βασανίσης . » Ἐδόκει μὲν γὰρ ὁ ἄνθρωπος κατὰ τὸ φαινόμενον ταῦτα ποιεῖν , ἐποίουν δὲ οἱ δαίμονες ὑπ´ ἀνάγκης ὠθούμενοι , τὸν ἄνθρωπον οὐκέτι πρὸς τὸ δοκοῦν αὐτοῖς ἄγοντες , πρὸς δὲ τὸ φίλον Θεῷ · καὶ δι´ ἐκείνου δεικνύντες ὅσος αὐτοὺς ἐπὶ τῇ τοῦ Χριστοῦ παρουσίᾳ κατείληφε φόβος , καὶ τὰς ἀοράτους αὐτοῖς ἐπαγομένας βασάνους ἐδήλουν . Καὶ νυν οὖν τοῦτο ποιῆσαι δυνάμενος , ἐπειδήπερ οἱ περὶ τὸν Ἀδὰμ ἠγνόουν τὸν ἀπατήσαντα , καὶ ἀλυσιτελὲς ἦν αὐτοῖς πρὸς τὸ παρὸν , ἀλλ´ ὅτι μανθάνειν ἀόρατον , ὡς ἂν αὐτῷ μόνῳ συνεθισθέντες μόνον εἰδεῖεν Θεόν τε καὶ Κύριον τοῦ παντὸς , παρῆκεν εἰκότως · δοκῶν δὲ τὸν ὄφιν τιμωρεῖσθαι ὑπαινίττεται οἷ περιστήσεται κατὰ τὸν διάβολον · διόπερ καὶ τὴν ἐπιτιμίαν ὑπερβάλλουσαν δέχεται , ὡς αἴτιος κακοῦ ὑπὲρ πάντας τοὺς ἀπ´ αὐτοῦ τὸ ὄφεις εἶναι ἐσχηκότας καὶ κτήνη τῷ τρόπῳ καὶ θηρία τῆς γῆς · καθ´ ὡν τὴν ἐξουσίαν δίδωσιν ὁ Σωτὴρ τοῖς μαθηταῖς πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων · ταῦτα δὲ πάντα κακίας ἔχοντα ἀγριότητα ὑπερβάλλων ὁ διάβολος , ὑπὲρ πάντα καταδικάζεται · ἐπεὶ γὰρ δοκῶν νόησιν ἐπηρμένην ἔχειν καὶ τροφὰς ἐπιμορφαζόμενος ἔχειν μεγάλας ἠπάτα , τὴν πτῶσιν αὐτοῦ δηλῶν ὁ λόγος φησὶν ὡς γηΐυη αὐτῷ ἔσται τροφὴ , οὐδὲν ἔχοντι θεῖον καὶ ἀνηγμένον , ἀλλ´ ἰλυσπωμένῳ περὶ τὰ γήῖνα , τοῦ ἡγεμονικοῦ αὐτοῦ ἐκπεσόντος · τοῦτο γὰρ ἡ κοιλία δηλοῖ · ὡς ἐκ τοῦ ἐναντίου Δαβίδ φησι · « Καὶ τὸν νόμον σου ἐν μέσῳ τῆς κοιλίας μου · ὃθεν οἱ ἐν μετανοίᾳ φασίν · « Ἐκολλήθη εἰς γῆν ἡ γαστὴρ ἡμῶν , » δηλαδὴ πεπτωκότων ἐξ οὐρανίου νοήσεως · τὸ δὲ , « Πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου , ἐπειδὴ ἕκαστος πρὸς τὸν ἴδιον τρόπον ἀποστὰς τῆς δεούσης ζωῆς , ἑαυτῷ ζωὴν περιποιεῖται . Τινὲς δὲ πρὸς τὸν αἰσθητὸν ὄφιν εἰοῆσθαι νομίσαντες , ᾠήθησαν ὄρθιόν ποτε τὸν ὄφιν εἶναι · οὐ
Lemmas: ὁ ὁ χράω νοέω · ὅμοιος ἐν ὁ Εὐαγγέλιος γίγνομαι περί ὁ χοῖρος ὁ ῥίπτω εἰς θάλασσα , ὅς ὑπέρχομαι ὁ δαίμων ἱκετεύω ποιέω ποιέω , καί μή πέμπω εἰς ἄβυσσος · ἐπιτρέπω γάρ ὁ Χριστός ὡς εἄν ἀόρατος ἐν ὁράω καταποντίζω σῶμα , αἰσθητός ἐγώ ὁ ἐκεῖνος τιμωρία ποιέω · δύναμαι μέν οὖν ὁ θεός βούλομαι ἀναγκάζω ὁ διάβολος διά ὁ ὄφις ὅσπερ ὄργανον χράω πίπτω ὁ βαρύτης · οἷος τίς γίγνομαι ἐν Εὐαγγέλιος ἐπί ὁ ὑπό πολύς οχλουμενοω πνευμάπων , ἐν ὄρος καί μνημεῖον ἀνάγκη ὁ δαίμων οἰκέω , καί ὁ Ἰησοῦς πόρρωθεν , ὅς φημί ὅς Μάρκος , εἶπον μετά ὁ προσκυνέω · « τις ἐγώ καί σύ , υἱός ὁ Θεός ; ὁρκίζω σύ ἵνα μή ἐγώ βασανίζω . » Ἐδόκης μέν γάρ ὁ ἄνθρωπος κατά ὁ φαίνω οὗτος ποιέω , ποιέω δέ ὁ δαίμων ὑπό ἀνάγκη ὠθέω , ὁ ἄνθρωπος οὐκέτι πρός ὁ δοκέω αὐτός ἄγω , πρός δέ ὁ φίλος Θεός · καί δις ἐκεῖνος δείκνυμι ὅσος αὐτός ἐπί ὁ ὁ Χριστός παρουσία καταλαμβάνω φόβος , καί ὁ ἀόρατος αὐτός ἐπάγω βάσανος δηλόω . καί νυν οὖν οὗτος ποιέω δύναμαι , ἐπεί ὁ περί ὁ Ἀδάμ ἀγνοέω ὁ ἀπατάω , καί ἀλυσιτελής εἰμί αὐτός πρός ὁ πάρειμι , ἀλ ὅτι μανθάνω ἀόρατος , ὡς εἄν αὐτός μόνος συνεθίζω μόνος οἶδα Θεός τε καί κύριος ὁ πᾶς , παρίημι εἰκότως · δοκέω δέ ὁ ὄφις τιμωρέω ὑπαινίσσομαι οἷ περιίστημι κατά ὁ διάβολος · διόπερ καί ὁ ἐπιτιμία ὑπερβάλλω δέχομαι , ὡς αἴτιος κακός ὑπέρ πᾶς ὁ ἀπ´ αὐτός ὁ ὄφις εἰμί ἔχω καί κτῆνος ὁ τρόπος καί θηρίον ὁ γῆ · καθ´ ὡς ὁ ἐξουσία δίδωμι ὁ Σωτήρ ὁ μαθητής πατέω ἐπάνω ὄφις καί σκορπίος · οὗτος δέ πᾶς κακία ἔχω ἀγριότης ὑπερβάλλω ὁ διάβολος , ὑπέρ πᾶς καταδικάζω · ἐπεί γάρ δοκέω νόησις ἐπαίρω ἔχω καί τροφή ἐπιμορφάζω ἔχω μέγας ἀπατάω , ὁ πτῶσις αὐτός δηλόω ὁ λόγος φημί ὡς γηΐυη αὐτός εἰμί τροφή , οὐδείς ἔχω θέω καί ἀνάγω , ἀλ ἰλυσπάομαι περί ὁ γήινος , ὁ ἡγεμονικός αὐτός ἐκπίτνω · οὗτος γάρ ὁ κοιλία δηλόω · ὡς ἐκ ὁ ἐναντίος Δαβίδ φημί · « καί ὁ νόμος σύ ἐν μέσος ὁ κοιλία ἐγώ · ὅθεν ὁ ἐν μετάνοια φημί · « κολλάω εἰς γῆ ὁ γαστήρ ἐγώ , » δηλαδή πίπτω ἐκ οὐράνιος νόησις · ὁ δέ , « πάσσω ὁ ἡμέρα ὁ ζωή σύ , ἐπεί ἕκαστος πρός ὁ ἴδιος τρόπος ἀφίστημι ὁ δήω ζωή , ἑαυτοῦ ζωή περιποιέω . Τινές δέ πρός ὁ αἰσθητός ὄφις εἶμι νομίζω , οἴομαι ὄρθιος ποτός ὁ ὄφις εἰμί · οὖον