cogPG.PG087_1 580
Ἐκ πρωῖθεν ἔως ὥρας ἀρίστου . Συναριθμουμέν σὺ καὶ τῶν νυκτῶν ταῖς ἡμέραις , τὸ δωδεκατημόριον εὐρίσκεται τῆς ἀπειλῆς ἐπενεχθὲν τῷ λαῷ . Οὕτως ὁ φιλάνθρωπος Θεὸς μείζοσι μὲν κέχρηται ταῖς ἀπειλαῖς , τοὺς ἁμαρτάνοντας δειδιττόμενος , πολλῷ δὲ τῶν ἀπειλῶν ἐλάττους ἐπιφέρει τὰς τιμωρίας . Ὅπου γε καὶ χιλίων τριακοσίων γ οὐσῶν χιλιάδων δηλαδὴ τῶν τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν ἀγόντων , καὶ τῶν προώρων , καὶ τῶν ἐξώρων , καὶ μέντοι καὶ γυναικῶν ἐξῃρημένων , προσέτι δὲ καὶ τῶν Λευιτῶν , καὶ τῆς Βενιαμίτιδος φυλῆς . Μεταμεληθέντος γὰρ τοῦ βασιλέως , οὐκ ἠριθμήθη . Ἑβδομήκοντα χιλιάδες ἀνῃρέθησαν μόναι , καὶ οὐδὲ ἐν ἀκαρεῖ διεφθάρησαν Οὐ γὰρ ἐδεῖτο χρόνου ὁ τιμωρὸς ἄγγελος . Ἐν ἀκαρεῖ γὰρ ἀνεῖλε καὶ τὰ τῶν Αἰγυπτίων πρωτότοκα , καὶ τὰς ἑκατὸν καὶ ὀγδοήκοντα χιλιάδας τῶν Ἀσσυρίων . Τὴς φιλανθρωπίας τοίνυν , ἀλλ´ οὐ τῆς ἀδυναμίας , ὁ χρόνος . Τὸ δὲ παρὸν ῥητὸν , οὕτω τινὲς ἠλληγόρησαν . Κατὰ Οείαν ὀργὴν ὁ θάνατος ἐπεκράτει τοῦ λαοῦ Κυρίου μέχρις ὥρας ἀρίστου · ἀπὸ τῆς ἀρχης τοῦ αἰῶνος , μέχρι τοῦ καιροῦ τῆς τραπέζης , δηλαδὴ μέχρι κατῆλθεν ὁ νοητὸς ἄρτος ἐξ οὐρανοῦ . Τότε ἔλυσεν ὁ Θεός . Ὅς ἐπείπερ ἤθελε , καὶ τοῖς τὴν ἁγίαν οἰκοῦσι τόλιν , τὴν Ἐκκλησίαν , τὴν φθοροποιὸν ἐπαφεῖναι χεῖρα , τότε κελεύεται παύσασθαι τῶν διὰ ζῶντος ἄρτου τελειουμένων οἰκητόρων τῆς Ἐκκλησίας . « Δεδοξασμένα γὰρ , φησὶν , ἐλαλήθη περὶ σοῦ , ἡ πόλις τοῦ Θεοῦ . » Οὐ γὰρ ἔδει νικᾷν τὸν ἐχθρὸν μετὰ τὴν ἀνάδειξιν τοῦ καιροῦ τῆς ἁγίας τραπέζης , ἤν ὁ τοῦ ἀρίστου καιρὸς ὑπαινίττεται . Ὁ δέσώσασΧριστὸς , ὡς ἐν προσώπῳ νοούμενος τοῦ Χριστοῦ , ὃς ἐαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν προσενήνοχεν , ἑαυτοῦ λέγων εἶναι τὴν ἁμαρτίαν , ὁ μὴ εἰδὼς ἁμαρτίαν . Αὐτὸς γὰρ τὴν ἀμαρτίαν ἡμῶν αἴρει , περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται , καὶ ὡς ποιμήν ἀγαθὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τέθεικεν ὑπὲρ τῶν προβάτων . Καὶ καθ´ ἱστορίαν γὰρ ὁ Δαβὶδ , ἀγνοῶν τὴν αἰτίαν , οἱκείαν ἀμαρτίαν τὸ γεγενημένον ἐκάλε·οεν . Κτήσασθαι παρὰ σοῦ τὴν ἄλω . Τὴν Ἐκκλησίαν ὰ ἄλως τυποῖ , δι´ ἧς ὁ θάνατος παύεται . Οἶκος γάρ ἐστι τῆς κατὰ φύσιν ζωῆς , τουτέστι Χριστοῦ , ἐφ´ ἢν δράγματα ἤγουν ἀσταχύων συλλέγονται δίκην οἱ Χιὰ τοῦ λόγου τῶν ἁγίων κειρόμενοι ἀπὸ κόσμου , ὡς ἂν εἰς τὰς ἄνω συγκομισθεῖεν αὐλὰς , καθάπερ εἰς άποθήκην δεσποτικὴν , μετὰ τὴν τῶν ἀχρειοτέρων καὶ περιττῶν ἀπόθεσιν πράγματός τε ὁμοῦ καὶ φρονήματος , ὅπερ ὡς ἐν εἴδει τῶν ἀχύρων νοεῖται . Διόπεο φησίν · « Ἐπάρατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμλῶν καὶ Θεάσασθε τὰς χώρας , ὅτι λευκαί εἰσι πρὸς θερισμὸν ὸῃ » ὁ θερίζων μισθὸν λαμβάνει . Καὶ πάλιν · « μὲν θερισμὸς πολὺς , οἱ δὲ ἐργάται ὀλίγοι , » καὶ τὰ ὰσῆς . Καὶ περὶ Χριστοῦ φησιν Ἰωάννης · « Οὗ τὸ πτύον ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ , καὶ διακαθαριεῖ τὴν ἄλωνα
Lemmas: ἐκ πρωίθεν ἔως ὥρα ἀγαθός . συναριθμέω σύ καί ὁ νύξ ὁ ἡμέρα , ὁ δωδεκατημόριον εὐρίͅσκω ὁ ἀπειλή ἐπιφέρω ὁ λαός . οὕτως ὁ φιλάνθρωπος θεός μείζων μέν χράομαι ὁ ἀπειλή , ὁ ἁμαρτάνω δείδω , πολύς δέ ὁ ἀπειλέω μικρός ἐπιφέρω ὁ τιμωρία . ὅπου γε καί χίλιοι τριακόσιοι γ εἰμί χιλιάς δηλαδή ὁ ὁ στρατεύσιμος ἡλικία ἄγω , καί ὁ προοράω , καί ὁ ἔξωρος , καί μέντοι καί γυνή ἐκλέγω , προσέτι δέ καί ὁ Λευίτης , καί ὁ Βενιαμίτης Φυλή . μεταμελέω γάρ ὁ βασιλεύς , οὐ ἀριθμέω . ἑβδομήκοντα χιλιάς ἀναιρέω μόνος , καί οὐδέ ἐν ἀκαρής διαφθείρω οὖον γάρ δήω χρόνος ὁ τιμωρός ἄγγελος . ἐν ἀκαρής γάρ ἀναιρέω καί ὁ ὁ Αἰγύπτιος πρωτότοκος , καί ὁ ἑκατόν καί ὀγδοήκοντα χιλιάς ὁ Ἀσσύριος . σής φιλανθρωπία τοίνυν , ἀλ οὖον ὁ ἀδυναμία , ὁ χρόνος . ὁ δέ πάρειμι ῥητός , οὗτος τις ἀλληγορέω . κατά Οείαν ὀργή ὁ θάνατος ἐπικρατέω ὁ λαός κύριος μέχρι ὥρα ἀγαθός · ἀπό ὁ ἀρχος ὁ αἰών , μέχρι ὁ καιρός ὁ τράπεζα , δηλαδή μέχρι κατέρχομαι ὁ νοητός ἄρτος ἐκ οὐρανός . τότε λύω ὁ Θεός . ὅς ἐπεί ἐθέλω , καί ὁ ὁ ἅγιος οἰκέω τόλιν , ὁ ἐκκλησία , ὁ φθοροποιός ἐπαφίημι χείρ , τότε κελεύω παύω ὁ διά ζῶ ἄρτος τελειόω οἰκήτωρ ὁ ἐκκλησία . « δοξάζω γάρ , φημί , λαλέω περί σύ , ὁ πόλις ὁ Θεός . » οὖον γάρ ἐσθίω νικάω ὁ ἐχθρός μετά ὁ ἀνάδειξις ὁ καιρός ὁ ἅγιος τράπεζα , ἐάν ὁ ὁ ἀγαθός καιρός ὑπαινίσσομαι . ὁ δέσώσασΧριστὸς , ὡς ἐν πρόσωπον νοέω ὁ Χριστός , ὅς ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ προσφέρω , ἑαυτοῦ λέγω εἰμί ὁ ἁμαρτία , ὁ μή εἰδοί ἁμαρτία . αὐτός γάρ ὁ ἁμαρτία ἐγώ ἀείρω , περί ἐγώ ὀδυνάω , καί ὡς ποιμήν ἀγαθός ὁ ψυχή αὐτός τίθημι ὑπέρ ὁ πρόβατον . καί καθ´ ἱστορία γάρ ὁ Δαυίδ , ἀγνοέω ὁ αἴτιος , οἰκεῖος ἁμαρτία ὁ γίγνομαι καλέω . κτάομαι παρά σύ ὁ ἀλόω . ὁ ἐκκλησία ά ἀλόω τυπόω , δις ὅς ὁ θάνατος παύω . οἶκος γάρ εἰμί ὁ κατά φύσις ζωή , τουτέστι Χριστός , ἐφίημι εἄν δράγμα ἤγουν ἄσταχυς συλλέγω δίκη ὁ χιά ὁ λόγος ὁ ἅγιος κείρω ἀπό κόσμος , ὡς εἄν εἰς ὁ ἄνω συγκομίζω αὐλή , καθάπερ εἰς ἀποθήκη δεσποτικός , μετά ὁ ὁ ἀχρεῖος καί περισσός ἀπόθεσις πρᾶγμα τε ὁμοῦ καί φρόνημα , ὅσπερ ὡς ἐν εἶδος ὁ ἄχυρον νοέω . Διόπεο φημί · « ἐπαίρω ὁ ὀφθαλμός ὑμλῶν καί θεάομαι ὁ χώρα , ὅτι λευκός εἰμί πρός θερισμός Όη » ὁ Θερίζων μισθός λαμβάνω . καί πάλιν · « μέν θερισμός πολύς , ὁ δέ ἐργάτης ὀλίγος , » καί ὁ ἀείδω . καί περί Χριστός φημί Ἰωάννης · « οὗ ὁ πτύον ἐν ὁ χείρ αὐτός , καί διακαθαρίζω ὁ ἄλων