cogPG.PG087_1 60
τε τὴν διακεκαυμένην καὶ τὴν κατεψυγμένην , οὖσαν ἀοίκητον · ὡς γὰρ εἰ κἀκείνων οἰκουμένων ἠβούλετό τις ἐγκαλεῖν τὸ εἶναι διάστημα ἐρημιῶν καὶ ὀρῶν οὐκ οἰκουμένων , οὐδὲ γεωργουμένων , ἠλίθιος ἂν ἦν , οὕτως εἰ ἐπιλαμβανόμενός τις τοῦ Πληρώσατε , λέγοι μὴ ἠληθεῦσθαι τὴν πρόσταξιν διὰ τὰ ἀοίκητα . Καὶ εἶπεν ὁ Θεός · Ἐξαγαγέτω ἡ γῆ ψυχὴν ζοπτ κατὰ τὸ τένος τετράποδα καὶ ἑρπετὰ καὶ ῥηρία κατὰ τὸ γένος · καὶ ἐγένετο οὕτως . Ἔδει τὴν γῆν μετὰ τὰ φυτὰ καὶ ζώοις κοσμηθῆναι καθάπερ ἡ θάλασσα · ἀλλ´ ἐκεῖ μέν φησιν « ἑρπετὰ ψυχῶν ζωῶν , » ὧδε δὲ « ψυχὴν ζῶσαν , » οὐ τὴν ἐναποκειμένην τάλιν τῇ γῇ · μὴ τοσοῦτον Μανιχαῖοι μαινέσθωσαν ὡσπερ ἐπὶ γῆς βλαστούσης τῶν ὑδάτων ἐκφερόντων ἐλέγετο · οὐχ ὅπερ οὐν ἔχει κτᾶται , τοῦ Θεοῦ δωρουμένου τῆς ἐνεργείας τὴν δύναμιν . Εἰ δὲ ψυχὴν ἣν εἶχεν ἐξέβαλεν , ἐρήμην ἑαυτὴν κατέλιπε τῆς ψυχῆς , καὶ πῶς αὐτὴν ἔμψυχον ὑποτίθενται · Τὰ μὲν οὖν νηκτὰ ἐν τῇ παχύτητι τοῦ ὕδατος διαιτώμενα , ἀτελεστέραν πως ἔχει ζωήν · μνήμης τε γὰρ φαντασίας καὶ συνήθους ἐπιγνώσεως πέφυκεν ἔρημα · ἀμβλείας ἄγε καὶ τὰς αἰσθήσεις ἐκτήσατο , ὡς τὴν σαρκικὴν ζωὴν καθηγεῖσθαι μᾶλλον τῶν ψυχικῶν κινημάτων · πᾶσαν εἰκότως « ἑρπετὰ ψυχῶν ζωῶν » περὶ αὐτῶν φησιν · ἐπὶ δὲ τῶν χερσαίων , « ψυχὴν ζῶσαν · » αἰσθήσεις τε γὰρ ὀξείας καὶ μνήμας παρελθόντων ἔχει τούτων τὰ πλεῖστα . Δείκνυσιν οὖν τὰ μὲν ἔνυδρα . σώματα ἐψυχωμένα , ἐπὶ δὲ τῶν χερσαίων ψυχὴν οἰκονομεῦσαν σώματα , ὡς πλείονος ζωτικῆς μετεχόντων δυνάμεως · εἰ γὰρ καὶ ἄλογα , ἀλλ´ οὖν φωνῇ φυσικῇ καὶ χαρὰν καὶ λύπην ἐμφαίνει · καὶ τοῦ συνκους ἐπίγνωσίν τε καὶ χωρισμὸν , καὶ τροφῆς ἔνδειαν καὶ πόθους , καὶ πλεῖστα τοιαῦτα · τοιγαροῦν « Ἔγνω , φησὶ , βοῦς τὸν κτησάμενον , καὶ ὄνος τὴν Σάτην τοῦ κυρίουαύτοῦ · » οὐ μόνον δὲφάτνην , ἀλλὰ καὶ συνήθη φιωνὴν καὶ ὁδὸν ἢν ἐβάδισεν , ὡς ὁδηγεῖν πρὸς ααύτην τὸν ἐποχούμενον . ἐξάγει δὲ ψυχὴν η γῆ , ἵνα μάθῃς διαφορὰς ψυχῆς κτήνους καὶ ψυχῆς ἀνθρώπου · γεώδης γὰρ ἡ τῶν ἀλόις καὶ εἰς γῆν διαλύεται · φησὶ γὰρ , ὡσΠαντὸς ζώου ἡ ψυχὴ τὸ αἱμα αὐτοῦ ἐστιν·»αἴμα δὲ εἰς σάρκα πή - · νται · ἡ δὲ φθαρεῖσα , εἰς γῆν ἀναλύεται · συνεσπαρμέναι γάρ εἰσι τοῖς σώμασιν αὐτῶν αἱ ψυχαὶ , ὅθεν καὶ συμφθείρονται · γῆ ἄρα τῶν κτηνῶν ἡ ψυχή · κἂν παῖδες ὧβλῶσιν Ἐλλήνων μετεμψυχώσεις ἡμῖν φανταζόμενοι · ουτοις δὲ παρεοίκασι καὶ οἱ τὰς θείας Γραφάς σεμνοποιεῖν νομίσαντες ἐν τῷ διακένους ἀλληγορίας ΡΤΗοΓ . ΘΒ . ΙΧΧΧΓΙΙ .
Lemmas: τε ὁ διακαίω καί ὁ καταψύχω , εἰμί ἀοίκητος · ὡς γάρ εἰμί ἐκεῖνος οἰκέω βούλομαι τις ἐγκαλέω ὁ εἰμί διάστημα ἐρημία καί ὄρος οὐ οἰκέω , οὐδέ γεωργέω , ἠλίθιος εἄν εἰμί , οὕτως εἰμί ἐπιλαμβάνω τις ὁ πληρόω , λέγω μή ἀληθεύω ὁ πρόσταξις διά ὁ ἀοίκητος . καί εἶπον ὁ Θεός · ἐξάγω ὁ γῆ ψυχή ζοπτ κατά ὁ Τένος τετράπους καί ἑρπετόν καί ῥηρία κατά ὁ γένος · καί γίγνομαι οὕτως . δέω ὁ γῆ μετά ὁ φυτόν καί ζῷον κοσμέω καθάπερ ὁ θάλασσα · ἀλ ἐκεῖ μέν φημί « ἑρπετόν Ψυχή ζωή , » ὧδε δέ « ψυχή ζώννυμι , » οὖον ὁ ἐναπόκειμαι τᾶλις ὁ γῆ · μή τοσοῦτος Μανιχαῖος μαίνομαι ὡς ἐπί γῆ βλαστάω ὁ ὕδωρ ἐκφέρω λέγω · οὐ ὅσπερ ὀν ἔχω κτάομαι , ὁ Θεός δωρέω ὁ ἐνέργεια ὁ δύναμις . εἰμί δέ ψυχή ὅς ἔχω ἐκβάλλω , ἐρῆμος ἑαυτοῦ καταλείπω ὁ Ψυχή , καί πῶς αὐτός ἔμψυχος ὑποτίθημι · ὁ μέν οὖν νηκτός ἐν ὁ παχύτης ὁ ὕδωρ διαιτάω , ἀτελής πως ἔχω ζωή · μνήμη τε γάρ φαντασία καί συνήθης ἐπίγνωσις φύω ἐρῆμος · ἀμβλύς ἄγω καί ὁ αἴσθησις κτάομαι , ὡς ὁ σαρκικός ζωή καθηγέομαι μᾶλλον ὁ ψυχικός κίνημα · πᾶς εἰκότως « ἑρπετόν Ψυχή ζωή » περί αὐτός φημί · ἐπί δέ ὁ χερσαῖος , « ψυχή ζώννυμι · » αἴσθησις τε γάρ ὀξύς καί μνήμη παρέρχομαι ἔχω οὗτος ὁ πλεῖστος . δείκνυμι οὖν ὁ μέν ἔνυδρος . σῶμα ψυχωμένος , ἐπί δέ ὁ χερσαῖος ψυχή οἰκονομεύω σῶμα , ὡς πλείων ζωτικός μετέχω δύναμις · εἰμί γάρ καί ἄλογος , ἀλ οὖν φωνή φυσικός καί χαρά καί λύπη ἐμφαίνω · καί ὁ συνκους ἐπίγνωσις τε καί χωρισμός , καί τροφή ἔνδεια καί πόθος , καί πλεῖστος τοιοῦτος · τοιγάρ « γιγνώσκω , φημί , βοῦς ὁ κτάομαι , καί ὄνος ὁ Σάτη ὁ κυρίος · » οὖον μόνος δὲφάτνην , ἀλλά καί συνήθης φιωνη καί ὁδός εἄν βαδίζω , ὡς ὁδηγέω πρός ἀάω ὁ ἐποχέομαι . ἐξάγω δέ ψυχή ὁ γῆ , ἵνα μανθάνω διαφορά Ψυχή κτῆνος καί Ψυχή ἄνθρωπος · γεώδης γάρ ὁ ὁ Ἀλόις καί εἰς γῆ διαλύω · φημί γάρ , ὡσΠαντὸς ζῷον ὁ ψυχή ὁ αἷμα αὐτός ἐστιν·»αἴμα δέ εἰς σάρξ πῇ - · ντ · ὁ δέ φθείρω , εἰς γῆ ἀναλύω · συσπείρω γάρ εἰμί ὁ σῶμα αὐτός ὁ ψυχή , ὅθεν καί συμφθείρω · γῆ ἄρα ὁ κτῆνος ὁ ψυχή · κἀν παῖς βάλλω Ἕλλην μετεμψύχωσις ἐγώ φαντάζω · οὐτος δέ παροικέω καί ὁ ὁ θεῖος γραφή σεμνοποιέω νομίζω ἐν ὁ διάκενος ἀλληγορία ΡΗ . ΘΒ . Χ .