cogPG.PG087_1 48
βοτάνην δὲ χόρτου τὰ ἐκ γῆς φυόμενα πάντα κα - Α Ποτὺαη οπίης νοοῦν ο λεῖ , εἴτε αὐτομάτως , εἴτε σπειρόντων ἡμῶν , ὅσα μὴ ξολου μετέχοντα , ἅμα τῷ παρασχεῖν τὸν οἰκεῖον καρπὸν ἀφαιρεῖται τῆς γῆς , χόρτου τινὰ τάξιν τοῖς ἀνθρώποις πληροῦντα · ὡς ἕτερον καρπὸν , εἰ καὶ μέοα μὴ παρέχειν δυνάμενα . τούτων γὰρ πρὸς ἀντιδιαίρεσιν ἐπήγαγε τὸ , « Καὶ ξύλον κάρπιμον ποιοῦν καρπόν · » ἐπὶ γὰρ τούτων τοῦ καρποῦ ληφθέντος μένει τὸ δένδρον , τὸν αὐτὸν ἐν τῷ καθήκοντι καιρῷ τοῖς ἀνθρώποις παρέχον καρπόν . Οἰδε μὲν οὖν λέγειν ἡ Γραφὴ καὶ ἐπὶ τῶν γεννημάτων τὸν καρπόν · Καὶ ἐποίησε καρπὸν τοῦ γεννήματος , » λέγουσα . Ἐνταῦθα δὲ πρὸς ἀντιδιαίρεσιν εἴρηται τοῦ « σπεῖρον σπέρμα · » ὁ γὰρ τούτων καρπὸς , κριθῆς καὶ σίτου καὶ τῶν ἄλλων , φημὶ , σπέρμα γίνεται πρὸς τὴν εἰς αὖθις σποράν . Καὶ « κατὰ γένος » φησίν · ἐπειδὴ σπέρμα ἕκαστον τὸ οἰκεῖον ἀποδίδωσιν εἶδος ἐν τοῖς ἐξ αὐτοῦ γινομένοις καρποῖς . Εἰ δέ τις γένοιτο τούτου παρατροπὴ , ἀναδοθείη δὲ τυχὸν μέλας ἐκ τοῦ σίτου πυρὸς . οὐχ ἕτερον γένος ἐστὶν , οἱονεὶ δὲ νόσος τις καὶ ἀῤῥωστία τοῦ σπέρματος · ἐμελάνθη γὰρ περικαεὶς . τῇ τοῦ κρύους ὑπερβολῇ . Τοιγαροῦν λέγεται γῆς ἐπιτηδείας καὶ εὐκράτων ἀέρων ἐπιλαβόμενος , πρὸς τὸ ἀρχαῖον εἶδος ἐπανιέναι . Ἡ δὲ λεγομένη αρα καὶ Κσα λοιπὰ νόθα σπέρματα , ἃ δὴ ζιζάνιά φησιν ἡ Υραφὴ , οὐκ ἐκ τῆς τοῦ σίτου μεταβολῆς , ἀλλ´ ἐξ οἰκείας ἀρχῆς ὑπέστη , ἴδιον ἔχοντα γένος · απερ εἰκόνα φέρει τῆς τῶν ἑτεροδιδασκάλων πρὸς τὸ σῶμα τῆς ἐκκλησίας ἐγκαταμίξεως . ἕπὶ ὅὲ τῶν δένδρων , « οὗ τὸ σπέρμα αὐτοῦ , φησὶν , ἐν αὐτῷ , » ἐπειδὴ μὴ παραπλησίως τοῖς γεννήμασι τοιοῦτον φέρει τὰ δένδρα καρπὸν , ὥστε αὐτὸν ἐν χιρᾳ σπερμάτων ἐπὶ τῆς γῆς καταβληθέντα παραπλήσιον τῷ πρόσθεν ἀποδοῦναι τὸν καρπόν · εἰ καὶ συμβαίνει τοῦτον γενέσθαι πολλάκις , μέρος αὐτῶν αταιρεθὲν , ἐντίθεται τῇ γῇ σπερματικὴν ἔχον τὴν δύναμιν καὶ μένον ἐπὶ ταυτοῦ , τοὺς ἐτησίους καρποὺς ἐονὰίὰιωσιν · οὐ κατὰ τὴν φύσιν τῶν γεννημάτων ἅαα τῷ δοῦναι τὸν καρπὸν ἀφαιρούμενον . Ὅθεν , « ἐπὶ τῆς γῆς , » εἰκότως προσέθηκε · τουτέστιν , ἐφ´ ἑνὸς Κὲρυμένα τόπου καὶ μένοντα . Θαυμαστὸν δὲ οὐδὲν εἰ ἐπὶ τῶν δένδρων εἶπε σπέρμα , τὴν σπερματικὴν δνύ ναμιν , ὅπου καὶ ἐπ´ ἀνθρώπων οὕτως ἐπονομάζεται . Ἀλὰὰ πῶς , φασὶν , ἡ τοῦ Θεοῦ πρόσταξις καὶ τοῦ συνανατεῖλαι τὰ βλαβερὰ αἰτία γεγένηται , καὶ τὰ ὅηλητήρια ; Ὅτι μὴ παντάπασι βλαβερά , ἐτέρῳ δὲ
Lemmas: βοτάνη δέ χόρτος ὁ ἐκ γῆ φύω πᾶς ἄν - Α Ποτὺαη ὁράω νοέω ὁ λάω , εἴτε αὐτόματος , εἴτε σπείρω ἐγώ , ὅσος μή ξολου μετέχω , ἅμα ὁ παρέχω ὁ οἰκέω καρπός ἀφαιρέω ὁ γῆ , χόρτος τις τάξις ὁ ἄνθρωπος πληρόω · ὡς ἕτερος καρπός , εἰμί καί μέος μή παρέχω δύναμαι . οὗτος γάρ πρός ἀντιδιαίρεσις ἐπάγω ὁ , « καί ξύλον κάρπιμος ποιέω καρπός · » ἐπί γάρ οὗτος ὁ καρπός λαμβάνω μένω ὁ δένδρον , ὁ αὐτός ἐν ὁ καθήκω καιρός ὁ ἄνθρωπος παρέχω καρπός . οἶδα μέν οὖν λέγω ὁ γραφή καί ἐπί ὁ γέννημα ὁ καρπός · καί ποιέω καρπός ὁ γέννημα , » λέγω . ἐνταῦθα δέ πρός ἀντιδιαίρεσις εἴρω ὁ « σπείρω σπέρμα · » ὁ γάρ οὗτος καρπός1 , κριθή καί σῖτος καί ὁ ἄλλος , φημί , σπέρμα γίγνομαι πρός ὁ εἰς αὖθις σπορά . καί « κατά γένος » φημί · ἐπεί σπέρμα ἕκαστος ὁ οἰκέω ἀποδίδωμι εἶδος ἐν ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι καρπός . εἰμί δέ τις γίγνομαι οὗτος παρατροπή , ἀναδίδωμι δέ τυγχάνω μέλας ἐκ ὁ σῖτος πυρός . οὐ ἕτερος γένος εἰμί , οἱονεί δέ νόσος τις καί ἀρρωστία ὁ σπέρμα · μελαίνω γάρ περικαέω . ὁ ὁ κρύος ὑπερβολή . τοιγάρ λέγω γῆ ἐπιτήδειος καί Εὐκράτων ἀήρ ἐπιλαμβάνω , πρός ὁ ἀρχαῖος εἶδος ἐπανίημι . ὁ δέ λέγω ἄρα καί Κσα λοιπάς νόθος σπέρμα , ὁ δή ζιζάνιον φημί ὁ Υραφὴ , οὐ ἐκ ὁ ὁ σῖτος μεταβολεύς , ἀλ ἐκ οἰκεῖος ἀρχή ὑφίστημι , ἴδιος ἔχω γένος · ὅσπερ εἰκών φέρω ὁ ὁ ἑτεροδιδάσκαλος πρός ὁ σῶμα ὁ ἐκκλησία ἐγκατάμιξις . ἐπί οεʹ ὁ δένδρον , « ὅς ὁ σπέρμα αὐτός , φημί , ἐν αὐτός , » ἐπεί μή παραπλήσιος ὁ γέννημα τοιοῦτος φέρω ὁ δένδρον καρπός , ὥστε αὐτός ἐν χιρᾳ σπέρμα ἐπί ὁ γῆ καταβάλλω παραπλήσιος ὁ πρόσθεν ἀποδίδωμι ὁ καρπός · εἰμί καί συμβαίνω οὗτος γίγνομαι πολλάκις , μέρος αὐτός αταιειρω , ἐντίθημι ὁ γῆ σπερματικός ἔχω ὁ δύναμις καί μένω ἐπί ταυτός , ὁ ἐτήσιος καρπός1 εοναιαιων · οὖον κατά ὁ φύσις ὁ γέννημα αααʹ ὁ δίδωμι ὁ καρπός ἀφαιρέω . ὅθεν , « ἐπί ὁ γῆ , » εἰκότως προστίθημι · τουτέστιν , ἐφίημι εἷς Κὲρυμένα τόπος καί Μένων . θαυμαστός δέ οὐδείς εἰμί ἐπί ὁ δένδρον εἶπον σπέρμα , ὁ σπερματικός δνύ νάμι , ὅπου καί ἐπι ἄνθρωπος οὕτως ἐπονομάζω . ἀλαός πῶς , φημί , ὁ ὁ Θεός πρόσταξις καί ὁ συνανατέλλω ὁ βλαβερός αἰτία γίγνομαι , καί ὁ ὅηλητήρια ; ὅτι2 μή παντάπασι βλαβερός , ἔς δέ