cogPG.PG087_1 141
τὸ ἐκλεκτὸν , τοὺς ἀπὸ τοῦ Σὴθ καὶ Ἐνὼς , οὓς οὕτως ἐκάλουν δι´ ὁσιότητα . Κατὰ τὸ , « Ἐγὼ εἶπα · Θεοί ] ἐστε » Ἀνθρώπους δὲ τοὺς ἀπὸ τοῦ Κάῖν , οἶ ψαλτήριον εὖρον καὶ κιθάραν καὶ χαλκευτικήν · ἀνθρώπινα γὰρ ἐπενόουν « Κατὰ τοὺς ἀναστάντας παίζειν μετὰ τὸ φαγεῖν καὶ πιεῖν . » Ἐν ὅσῳ μὲν οὖν τὸ θεῖον γένος ἀμιγὲς ἐφυλάττετο , ἦν καὶ ἐλέγετο · ἐπειδὴ δὲ παρώλισθον εἰς φιλοσαρκίαν ταῖς ἀπὸ τοῦ Κάῖν ἀναμιγνύμενοι γυναιξίν , ἔτικτον αὐτοῖς ἀλλ´ οὐ τῷ Θεῷ αἱ γυναῖκες τὰ τέρατα , θνητὰ φρονοῦντες , ἀλλ´ οὐκ ἀθάνατα , παραχαράττον . τες τοῦ Θεοῦ καὶ αὐτὰ λοιπὸν τῶν ἀνθρωπίνων σωμάτων τὰ κάλλη · ὡς τὸ σύνηθες μέτρον τε καὶ δύναμιν ὑπεραίρειν μετρίως τοὺς τικτομένους · ἀλλ´ οὐχ ὡς ἐφικνεῖσθαι νεφῶν , καὶ Σικελίαν ὑφ´ ἑνὸς ἀναῤῥίπτεσθαι κατὰ μύθους καὶ τερατείαν Ἐλληνι . κήν · γίγαντας δὲ καλεῖν ἔθος τῇ Γραφῇ τοὺς εὐρωστοτάτους μετὰ κακίας · καὶ γοῦν εἴρηται περὶ Περσῶν καὶ Μήδων , « Γίγαντες ἔρχονται πληρῶσαι τὸν θυμόν μου χαίροντες ἅμα καὶ ὑβρίζοντες . » Καὶ τοὺς ἀλλοφύλους , ὡς τοὺς Ἐνακίμ Ῥαφαίν · καὶ ἐπὶ τοῦ Ἀβραάμ φησιν · « Οἱ Σύροι οἱ κατακόψαντες τοὺς γίγαντας , ἀντὶ , τοὺς ἰσχυρούς . » Καὶ ἑπὶ τοῦ Δαβὶδ ῆσαν γίγαντες , καὶ ὅμως οἱ ἀνελόντες αὐτοὺς δυνα . τώτεροι γεγονότες οὐκ ἐκλήθησαν γίγαντες , ἐπειδήπερ ἦσαν δίκαιοι · τινὲς δὲ τοὺς δυνατοὺς ἁπλῶς οὕτω καλεῖσθαί φασιν . Ἀλλ´ ἐπειδὴ οἱ δίκαιοι οὐ τῇ ἑαυτῶν δυνάμει , τῇ δὲ τοῦ Θεοῦ βοηθείᾳ καταγωνίζονται τοὺς ἀνθεστηκότας , οὐκ ἐκλήθησαν γίγαντες · ώς ἂν μὴ τῇ αὐτῶν δυνάμει ἐπιγραφῇ τὸ κατόρθωμα . Ἰδὲ Σύμμαχος · Οἱ υἱοὶ τῶν δυναστευόντων , ἐξέδωκεν · ἀντὶ τοῦ , τῶν ἁγίων τῶν ὑπὸ Θεοῦ πρὸς τοὺς ἀνθεστηκότας δυναμουμένων . Οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ Πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀν θρώποις τούτοις εἰς τὸν αἰῶνα . Τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ παραμένει ἐν τοῖς ἀνωτέρω χωρήσασι τῶν ὑλικῶν · οἱ δὲ τούτοις πλησιάζοντες εἴρηται σάρκες , σαρκῶν νοουμένων τῶν ὑλικῶν καὶ ἐμπαθῶν καταστάσεων · οὐ γὰρ τὴν πρόχειρον σάρκα φησίν · οὕτω γὰρ ἂν συνέβαινε μηδένα ἄνθρωπον μετέχειν τοῦ Πνεύματος τοῦ Θεοῦ · καὶ Παῦλος δέ φησιν · « Οἱ δὲ ἐν σαρκὶ ὄντες , Θεῷ ἀρέσαι οὐ δύνανται . » Εἰ γάρ . τις σάρκα λάβοι τὴν ὁρωμένην , πολλοὶ σὺν αὐτῇ Θεῷ ἤρεσαν ὡς οἰ ἅγιοι πάντες . Καὶ πάλιν λέγων · « Ὑμεῖς δὲ οὐκ ἐστὲ ἐν σαρκὶ , ἀλλ´ ἐν πνεύματι . τὴν ψεγομένην σάρκα σημαίνει . Ἔτι γὰρ ἦσαν ἐν τῇ ὁρωμένῃ σαρκὶ ὡς ταῦτα ἔγραφε · προσέτι δὲ καὶ ὅλος ὁ ἄνθρωπος ταύτῃ σημαίνεται τῇ προσηγορίᾳ · « Ἐκχεῶ γὰρ ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα , » ἀντὶ τοῦ , ἐπὶ ἀνθρώπους . Εἰς τὸν αἰῶνα δὶ
Lemmas: ὁ ἐκλεκτός , ὁ ἀπό ὁ Σήθ καί Ἐνώς , ὅς οὕτως καλέω δις ὁσιότης . κατά ὁ , « ἐγώ εἶπον · θεός ] εἰμί » Ἄνθρωπος δέ ὁ ἀπό ὁ Κάϊν , οἶς ψαλτήριον εὖρος καί κιθάρα καί χαλκευτικός · ἀνθρώπινος γάρ ἐπινοέω « κατά ὁ ἀνίστημι παίζω μετά ὁ ἐσθίω καί πίνω . » ἐν ὅσος μέν οὖν ὁ θέω γένος ἀμιγής φυλάσσω , εἰμί καί λέγω · ἐπεί δέ παρολισθάνω εἰς φιλοσαρκία ὁ ἀπό ὁ Κάϊν ἀναμείγνυμι γυνή , τίκτω αὐτός ἀλ οὖον ὁ Θεός ὁ γυνή ὁ τέρας , θνητός φρονέω , ἀλ οὐ ἀθάνατος , παραχαράσσω . αἱρέω ὁ Θεός καί αὐτός λοιπός ὁ ἀνθρώπινος σῶμα ὁ κάλλος · ὡς ὁ συνήθης μέτρον τε καί δύναμις ὑπεραίρω μέτριος ὁ τίκτω · ἀλ οὐ ὡς ἐφικνέομαι νέφος , καί Σικελία ὑφ´ εἷς ἀναρρίπτω κατά μῦθος καί τερατεία Ἕλλην . κάν · Γίγας δέ καλέω ἔθος ὁ γραφή ὁ εὔρωστος μετά κακία · καί γοῦν εἴρω περί Πέρσης καί Μῆδος , « Γίγας ἔρχομαι πληρόω ὁ θυμός ἐγώ χαίρω ἅμα καί ὑβρίζω . » καί ὁ ἀλλόφυλος , ὡς ὁ Ἐνακίμ ῥαφή · καί ἐπί ὁ Ἀβραάμ φημί · « ὁ Σύρος ὁ κατακόπτω ὁ Γίγας , ἀντί , ὁ ἰσχυρός . » καί ἐπί ὁ Δαυίδ ἁνδάνω Γίγας , καί ὅμως ὁ ἀναιρέω αὐτός δυνα . τώτεροι γίγνομαι οὐ καλέω Γίγας , ἐπεί εἰμί Δίκαιος · τις δέ ὁ δυνατός ἁπλόος οὗτος καλέω φημί . Ἀλ ἐπεί ὁ Δίκαιος οὖον ὁ ἑαυτοῦ δύναμις , ὁ δέ ὁ Θεός βοήθεια καταγωνίζομαι ὁ ἀνθίστημι , οὐ καλέω Γίγας · οὖς εἄν μή ὁ αὐτός δύναμις ἐπιγραφή ὁ κατόρθωμα . ἰδέ Σύμμαχος · ὁ υἱός ὁ δυναστεύω , ἐκδίδωμι · ἀντί ὁ , ὁ ἅγιος ὁ ὑπό Θεός πρός ὁ ἀνθίστημι δυναμόω . οὖον μή καταμένω ὁ πνεῦμα ἐγώ ἐν ὁ εἰς θρώποις οὗτος εἰς ὁ αἰών . ὁ πνεῦμα ὁ Θεός παραμένω ἐν ὁ ἀνωτέρω χωρέω ὁ ὑλικός · ὁ δέ οὗτος πλησιάζω εἴρω σάρξ , σάρξ νοέω ὁ ὑλικός καί ἐμπαθής κατάστασις · οὖον γάρ ὁ πρόχειρον σάρξ φημί · οὗτος γάρ εἄν συμβαίνω μηδείς ἄνθρωπος μετέχω ὁ πνεῦμα ὁ Θεός · καί Παῦλος δέ φημί · « ὁ δέ ἐν σάρξ εἰμί , Θεός ἀρέσκω οὖον δύναμαι . » εἰμί γάρ . τις σάρξ λαμβάνω ὁ ὁράω , πολύς σύν αὐτός Θεός ἀρέσκω ὡς ὁ ἅγιος πᾶς . καί πάλιν λέγω · « σύ δέ οὐ εἰμί ἐν σάρξ , ἀλ ἐν πνεῦμα . ὁ ψέγω σάρξ σημαίνω . ἔτι γάρ εἰμί ἐν ὁ ὁράω σάρξ ὡς οὗτος γράφω · προσέτι δέ καί ὅλος ὁ ἄνθρωπος οὗτος σημαίνω ὁ προσηγορία · « ἐκχέω γάρ ἀπό ὁ πνεῦμα ἐγώ ἐπί πᾶς σάρξ , » ἀντί ὁ , ἐπί ἄνθρωπος . εἰς ὁ αἰών δί