cogPG.PG087_1 88
ρον δὴ τρόπου νομένης αὐτῷ . Ὅτι δὲ τὸ ἐφύτευσε τῆς περὶ τὸν ἄνθρωπον ἐπιμελείας ἐμφατικὸν , δηλοῖ τὸ ἐπαγόμενον · « Εξανέτειλεν ἔτι · » δηλοῖ γὰρ ὡς μόνῳ προστάγματι τὴν ἐκ τῆς γῆς ἀνάδοσιν ἐποιήσατο . Καὶ τὸ ἔύλον της ζωῆς ἐν μέσῳ τοῦ παραδείτου · καὶ τὸ ξύλον τοῦ εἰδέναι γνωστὸν καλοῦ τε καὶ πονηροῦ . Διὰ τί μὴ ἐν ἐσχάτῳ , φασίν ; ἵνα μὴ συνεχῶς ὁρῶντες ἐρεθισθέντες ἀμάρτωσιν . Ἐπειδὴ παρὶ ταῦτα στρέφεσθαι ἡ περὶ τὸν Ἀδὰμ ἤμελλεν ἐντολὴ , ἀναγκαίως ἐν τῷ μέσῳ τοῦ παραδείσου καθειστήκει , ὡς καὶ τοῦ τὴν ἐντολὴν δεχομένου , μέλλοντος , ὡς εἰκὸς , κατὰ τὸ μεσαίτατον εἶναι καὶ τὴν τοῦ παντὸς ἀπόλαυσιν ἕξοντος . ητοῦμεν δὲ πότερον τῇ φύσει τῶν δένδρων ἔκειτο τοῦ μὲν ζωοποιεῖν , τοῦ δὲ τὴν γνῶσιν ἐντιθέναι καλοῦ τε καὶ πονηροῦ , ἢ ἑτέρως θεωρητέον . Ὅτι μὲν ἐν τῷ ξύλῳ τῆς ζωῆς ἐνέκειτο ἀθανατίζειν φυσι κῶς τὸν ἐσθίοντα , δηλοῖ τὸ ἐκβληθῆναι τὸν Ἀδὰμ παραβάντα τὴν ἐντολὴν , ἵνα μὴ τούτου φαγὼν ζήτται εἰς τὸν αἰῶνα . Οὐ γὰρ περὶ τοῦ ζῇν ἀπλῶς λέγειζων γὰρ καὶ μὴ φαγόντες ) , ἀλλὰ περὶ ἀθανασίας . Τὸ δὲ ἔτερον ξύλον οὐκ εἶχεν ἐν τῇ φύσει τῶν μὴ φαγεῖν ἢ ἀποθανεῖσθαι , ᾔδεσαν κακὸν τὸ φαγεῖν καὶ ὡς ἀντὶ τιμωρίας ὅ θάνατος παραβαίνουσιν · ἢ εἶ ; Ἀγνοοῦσι μὲν οὖν ἡ ἐντολὴ περιττὴ , καὶ ἄτοπος τοῖς ἐν ἀγνοίᾳ παραβᾶσιν ὁ θάνατος · ἐπισταμένοις δὲ . περιττὸν τὸ ξύλον τοῖς ἔχουσι τὴν γνῶσιν πρὶν ἅψωνται · περιττὴ δὲ καὶ ἡ παραγγελία τοῦ μὴ γνῶναι ἅπερ ἠπίσταντο . Εἰ δὲ τὸ ξύλον εἶχε τὴν γνῶσιν , σθονερὸς μὲν ὁ κωλύων , περιττὴ δὲ ἡ κώλυσις · ἔδει γὰρ πρότερον διὰ τῆς βρώσεως τὴν γνῶσιν λαβεῖν ἡ τῷ αὐτεξουσίῳ δίδωσι χώραν , καὶ τότε λοιπὸν κἰδόσιν νομοθετεῖσθαι τὴν τῶν κακῶν ἀπαγόρευσιν . ΠΩ οὖν αὐτὸ νοητέον ; Εἶχον μὲν λογισμὸν δεκτιΚκὸν καλοῦ τε καὶ κακοῦ , τὴν δὲ γνῶσιν οὐκ εἶχον . Ὁ ἀλ Θεὸς χώραν δοῦναι τῷ αὐτεξουσίῳ βουλόμενος , καὶ τῶν ἐναντίων τὴν γνῶσιν , δένδρον ὑποδείξας ἀπ αγορεύει τὴν βρῶσιν , ἀπειλήσας τὸν θάνατον παραξαίνουσιν , ὡς ἂν εἰδεῖεν τὸ παρακοῦσαι κακὸν καὶ τὸ πειθαρχεῖν ἀγαθόν . Τὸν οὖν δένδρον δι´ οὗ τούτιαν ἑκάτερον ἐγινώσκετο , ἐκ τούτων εἰκότως ἐκ ἀλεσε τουτέστιν ὑπακοῆς τε καὶ παρακοῆς . Τοῦτο νἀρ δηλοῖ τὸ , καλόν τε καὶ πονηρόν · ὡς ἂν εἰ καὶ τόπος ἀπὸ συμβεβηκότος κληθείη , οἷον Βουνὸς μάρτις σημεῖον τῶν συνθηκῶν ἂς πρὸς Λάβαν Ἰακὼβ ἐπτιήτατο · καὶ Φρέαρ ὅρκου οὐ τοῦτον τὸν ὅρκον
Lemmas: ἀντίμοιρος δή τρόπος νομένη αὐτός . ὅτι2 δέ ὁ φυτεύω ὁ περί ὁ ἄνθρωπος ἐπιμέλεια ἐμφατικός , δηλόω ὁ ἐπάγω · « ἐξανατέλλω ἔτι · » δηλόω γάρ ὡς μόνος πρόσταγμα ὁ ἐκ ὁ γῆ ἀνάδοσις ποιέω . καί ὁ ἰάλλω ὁ ζωή ἐν μέσος ὁ παραδειος · καί ὁ ξύλον ὁ οἶδα γνωστός καλός τε καί πονηρός . Ζεύς τίς μή ἐν ἔσχατος , φημί ; ἵνα μή συνεχῶς ὁράω ἐρεθίζω ἁμαρτάνω . ἐπεί Παρί οὗτος στρέφω ὁ περί ὁ Ἀδάμ μέλλω ἐντολή , ἀναγκαῖος ἐν ὁ μέσος ὁ παράδεισος καθίστημι , ὡς καί ὁ ὁ ἐντολή δέχομαι , μέλλω , ὡς εἰκός , κατά ὁ μέσος εἰμί καί ὁ ὁ πᾶς ἀπόλαυσις ἔχω . αἰτέω δέ πότερος ὁ φύσις ὁ δένδρον κεῖμαι ὁ μέν ζωοποιέω , ὁ δέ ὁ γνῶσις ἐντίθημι καλός τε καί πονηρός , ἢ ἑτέρως θεωρητέον . ὅτι2 μέν ἐν ὁ ξύλον ὁ ζωή ἔγκειμαι ἀθανατίζω φύσις Κῶς ὁ εἰσθέω , δηλόω ὁ ἐκβάλλω ὁ Ἀδάμ παραβαίνω ὁ ἐντολή , ἵνα μή οὗτος φαγεῖν ζήτης εἰς ὁ αἰών . οὖον γάρ περί ὁ ζάω ἀπλόος λεγειζω γάρ καί μή ἐσθίω ) , ἀλλά περί ἀθανασία . ὁ δέ ἕτερος ξύλον οὐ ἔχω ἐν ὁ φύσις ὁ μή ἐσθίω ἢ ἀποθνῄσκω , οἶδα κακός ὁ ἐσθίω καί ὡς ἀντί τιμωρία ὅς θάνατος παραβαίνω · ἢ εἰμί ; ἀγνοέω μέν οὖν ὁ ἐντολή περισσός , καί ἄτοπος ὁ ἐν ἄγνοια παραβαίνω ὁ θάνατος · ἐφίστημι δέ . περισσός ὁ ξύλον ὁ ἔχω ὁ γνῶσις πρίν ἅπτω · περισσός δέ καί ὁ παραγγελία ὁ μή γιγνώσκω ὅσπερ ἐπίσταμαι . εἰμί δέ ὁ ξύλον ἔχω ὁ γνῶσις , σθονερὸς μέν ὁ κωλύω , περισσός δέ ὁ κώλυσις · ἐσθίω γάρ πρότερος διά ὁ βρῶσις ὁ γνῶσις λαμβάνω ὁ ὁ αὐτεξούσιος δίδωμι χώρα , καί τότε λοιπός οἶδα νομοθετέω ὁ ὁ κακός ἀπαγόρευσις . ΠΩ οὖν αὐτός νοητέον ; ἔχω μέν λογισμός δεκτιΚκὸν καλός τε καί κακός , ὁ δέ γνῶσις οὐ ἔχω . ὁ ἀλ θεός χώρα δίδωμι ὁ αὐτεξούσιος βούλομαι , καί ὁ ἐναντίος ὁ γνῶσις , δένδρον ὑποδείκνυμι ἀπό ἀγορεύω ὁ βρῶσις , ἀπειλέω ὁ θάνατος παραξαίνω , ὡς εἄν οἶδα ὁ παρακούω κακός καί ὁ πειθαρχέω ἀγαθός . ὁ οὖν δένδρον δις ὅς τουτία ἑκάτερος γιγνώσκω , ἐκ οὗτος εἰκότως ἐκ αλέθω τουτέστιν ὑπακοή τε καί παρακοή . οὗτος νηρ δηλόω ὁ , καλός τε καί πονηρός · ὡς εἄν εἰμί καί τόπος ἀπό συμβεβηκός καλέω , οἷος Βουνός Μάρτις σημεῖον ὁ συνθήκη ὅς πρός Λάβαν Ἰακώβ πτίσσω · καί φρέαρ Ὅρκος οὖον οὗτος ὁ Ὅρκος