cogPG.PG087_1 648
αἱ ποίπεον διὰ τῆς πασῶν τῶν πρακτικῶν ἀρετῶν γενικωτάτης ἀγάπης · διὰ´ ἦς ἡ πρὸς τὸν Θεὸν Λόγον ἀγάπη γνωρίζεται . εʹ . Ἵνα σε τηρήσῃ ἀπὸγυναικὸς ἀλλοτρίας καὶ πονηρᾶς . Ὅπως σε φυλάξῃ ἀπὸ ἐπιθυμίας τῆς , κατ´ ἔλλειψιν μὲν τῆς σωφροσύνης , ἐώσης τὴν ἀπόλαυσιν τοῦ συναρμοσθέντος αὐτῇ λόγου κατὰ τὸν νόμον τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως , καὶ ἐρώσης ἀπολαύειν ἀκολάστως τῆς πολυειδοῦς κατ´ αἴσθησιν προσκαίρου ἡδονῆς , καθ´ ὑπερβολὴν δὲ πόνους ἐρώσης τοὺς κατὰ [ τὴν ] ἀπὸ τῶν ἡδέων ἠλιθιώδη ἐγκράτειαν , ὡς μωραίνουσαν ἐν τῷ μὴ εἶναι διὰ Θεὸν , ἀλλὰ ἐπιδείκνυσθαι διὰ´ ἀνθρώπων ἀρέσκειαν . Ἐάν σελόγοις τοῖς πρὸς χάρινἐμβάληται . Εἰπερι σε ἡ τοιαύτη ἐπιθυμία λογισμοῖς τοῖς πρὸς τέρψιν , ἢ τοῖς πρὸς ἔπαινον ἐμβιβάσειεν . τʹ . Ἀπὸ γὰρ θυρίδος ἐκ τοῦ οἰκου αὐτῆς , εἰς τὰς πλατείας παρακύπτουσα . Ἀπὸ γάρ τινος αἰσθήσεως , ᾖ ὡς ἐν οἰκίᾳ τινὶ ἐνδιατρίβει , προκύπτουσα εἰς τὰς εἰς ἀπώλειαν ἀγούσας εὐρυχώρους της ἀκολασίας ὁδούς . ζʹ . Ὅν ἂν Ιδῃ τῶν ἀφρόνων τέκνων , νεανίαν ἐνδεῆ φρενῶν . ᾧτινι ἂν ἐντύχῃ τῶν ἀλογίστως βιούντων τῆς ἀπωλείας υἱῶν , τῇ ἡλικίᾳ νεάζοντι καὶ ταῖς φρεσὶν ἀτελεῖ . ηʹ . Παραπορευόμενον [ ο.ένη ] παρὰ γωνίων ἀν διόδοις οἰκου αὐτῆς . Μὴ ἰθυτενῶς , παρὰ τὸν λόγον δὲ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως τὸν ὥσπερ γωνίαν συναπτικὸν τῆς τε νοητῆς καὶ τῆς αἰσθητῆς φύσεως , τὴν γνῶσιν τῶν αἰσθητῶν υἱῶν διεξερχομένων ἐν ταῖς ἐνεργείαις ταῖς κατὰ τὰ αἰσθητήρια · ἅτινά εἰσι πρὸς τὰ αἰσθητὰ ὁδοὶ τῶν αἰσθήσεων · αἰς ὡς ἔν τισιν οἴκοις αὕτη ἐνδιατρίβει . θʹ . Καὶ λαλοῦντα ἐν σκότει ἑσπερινῷ . Καὶ ᾧτινι διαλογιζομένῳ ἐν σκότει ἀγνοίας , μεθ´ ὃ ἂν ὑπὸ τὴν γήῖνον σάρκα κρυβῶσι κατὰ τὴν περὶ ταύτην σχέσιν αὐτοῦ , αἱ διαυγάζουσαι τούτῳ τὴν ὁδὸν τῆς δικαιοσύνης θεῖαι ἐντολαὶ , ὥσπερ ὑπὸ γῆν ἀκτῖνες ἠλιακαί . νίκα ἂν ἡσυχία νυκτερινὴ ῃ καὶ ζορώδης . ὁπηνίκα μὴ διαλογίζεταί τι χρηστὸν , διὰ´ ἀγνωσίαν καὶ ἀορασίαν τοῦ ὄντως καλοῦ κʹ . Ἠ δὲ γυνὴ συναντᾷ αὐτῷ , εἶδος ἔχουσα τορνικόν . Ἡ τοιαύτη ἐπιθυμία ὑπαντᾷ αὐτῷ , ὁρμῶντι πρὸς αὐτὴν κατὰ γνώμην , εἴδωλον περιφέρουσα ἀμαρτίας , ἐκ τοῦ πόῤῥω νεῦσαι τοῦ σώφρονος λογισμοῦ . Ἡ πριεῖ νέων ἐξίπτασθαι καρδίας . Ἥτις ἐπιθυμία παρασκευάζει μὲν τὰς διανοίας τῶν μὴ βεβηκότων τὰς φρένας , ὀξέως φέρεσθαι πρὸς ἁμαρτίας . ιαʹ . Ἀναπτερωμένη δέ ἐστι καὶ ἄσωτος . Ὑπάρχει δὲ πρὸς μὲν ταύτην ὀργῶσα , τοῦ δὲ κατὰ ψυχὴν πλούτου δαπανητική . Ἐν οἴκῳ δὲ οὐχ ἡσυχάζουσιν οἰ πόδες αὐτῆς . Ἐν ᾖ δὲ ὡς ἐν οἱκῳ τινὶ διατρίβει αἰσθήσει , οὐ μένουσιν αἱ κινήσεις αὐτῆς ἀμετάβατοι . κβʹ . λρόνον γόρ τινα ἔξω ῥέμβεται . Ποτὲ μὲν
Lemmas: ὁ ποίπεον διά ὁ πᾶς ὁ πρακτικός ἀρετή γενικός ἀγάπη · διά εἰμί ὁ πρός ὁ θεός Λόγος ἀγάπη γνωρίζω . εἰ . ἵνα σύ τηρέω απογυνη ἀλλότριος καί πονηρός . ὅπως σύ φυλάσσω ἀπό ἐπιθυμία ὁ , κατ´ ἔλλειψις μέν ὁ σωφροσύνη , ἐάω ὁ ἀπόλαυσις ὁ συναρμόζω αὐτός λόγος κατά ὁ νόμος ὁ ἀνθρώπινος φύσις , καί ἐράω ἀπολαύω ἀκόλαστος ὁ πολυειδής κατ´ αἴσθησις πρόσκαιρος ἡδονή , καθ´ ὑπερβολή δέ πόνος ἐράω ὁ κατά [ ὁ ] ἀπό ὁ ἡδύς ἠλιθιώδης ἐγκράτεια , ὡς μωραίνω ἐν ὁ μή εἰμί διά θεός , ἀλλά ἐπιδείκνυμι διά ἄνθρωπος ἀρέσκεια . ἐάν σελόγοις ὁ πρός χάρινἐμβάληται . Εἰπερι σύ ὁ τοιοῦτος ἐπιθυμία λογισμός ὁ πρός τέρψις , ἢ ὁ πρός ἔπαινος ἐμβιβάζω . τε . ἀπό γάρ θυρίς ἐκ ὁ οἶκος αὐτός , εἰς ὁ πλατύς Παρακύπτουσα . ἀπό γάρ τις αἴσθησις , εἰμί ὡς ἐν οἰκίον τις ἐνδιατρίβω , προκύπτω εἰς ὁ εἰς ἀπώλεια ἄγω εὐρύχωρος ὁ ἀκολασία ὁδός . γῆ . ὅς εἄν ἴδη ὁ ἄφρων τέκνον , νεανίας ἐνδεής φρήν . ὅστις εἄν ἐντυγχάνω ὁ ἀλογίστως βιόω ὁ ἀπώλεια υἱός , ὁ ἡλικία νεάζω καί ὁ φρήν ἀτελής . ἤ . παραπορεύομαι [ οἷος ] παρά γωνία εἰς δίοδος οἶκος αὐτός . μή ἰθυτενῶς , παρά ὁ λόγος δέ ὁ ἀνθρώπινος φύσις ὁ ὥσπερ γωνία συναπτικός ὁ τε νοητός καί ὁ αἰσθητός φύσις , ὁ γνῶσις ὁ αἰσθητής υἱός διεξέρχομαι ἐν ὁ ἐνέργεια ὁ κατά ὁ αἰσθητήριον · ὅστις εἰμί πρός ὁ αἰσθητός ὁδός ὁ αἴσθησις · ὅς ὡς ἐν τις οἶκος οὗτος ἐνδιατρίβω . ὁ . καί λαλέω ἐν σκότος ἑσπερινός . καί ὅστις διαλογίζομαι ἐν σκότος ἄγνοια , μεθ´ ὅς εἄν ὑπό ὁ γήινος σάρξ κρύπτω κατά ὁ περί οὗτος σχέσις αὐτός , ὁ διαυγάζω οὗτος ὁ ὁδός ὁ δικαιοσύνη θεῖος ἐντολή , ὥσπερ ὑπό γῆ ἀκτίς ἡλιακός . Νίκη εἄν ἡσυχία νυκτερινός ὁ καί ζορώδης . ὁπηνίκα μή διαλογίζομαι τίς χρηστός , διά ἀγνωσία καί ἀορασία ὁ εἰμί καλός καί . ὁ δέ γυνή συναντάω αὐτός , εἶδος ἔχω τορνικόν . ὁ τοιοῦτος ἐπιθυμία ὑπαντάω αὐτός , ὁρμή πρός αὐτός κατά γνώμη , εἴδωλον περιφέρω ἁμαρτία , ἐκ ὁ πόρρω νέος ὁ σώφρων λογισμός . ὁ ὠνέομαι νέος ἐκπέτομαι Καρδία . ἥτις ἐπιθυμία παρασκευάζω μέν ὁ διάνοια ὁ μή βαίνω ὁ φρήν , ὀξύς φέρω πρός ἁμαρτία . ἰά . αναπτερωμένος δέ εἰμί καί ἄσωτος . ὑπάρχω δέ πρός μέν οὗτος ὀργάω , ὁ δέ κατά ψυχή πλοῦτος δαπανητικός . ἐν οἶκος δέ οὐ ἡσυχάζω ὁ πούς αὐτός . ἐν εἰμί δέ ὡς ἐν οἱκος τις διατρίβω αἴσθησις , οὖον μένω ὁ κινέω αὐτός αμετάβατος . κβʹ . λρόνον γόρ τις ἔξω ῥέμβω . ποτέ μέν