cogPG.PG087_1 697
καὶ πίστεσιν ἀποκαὰαίρσνται ἁμαρτίαι . Τοῖς οἱκτιρμοῖς τῶν πενήτων , καὶ ταῖς εἰς τὸν Θεὸν πίστεσιν , ὡς Δημιουργὸν καὶ προνοητὴν καὶ κριτὴν , ἐκπλύνονται αἱ τοῦ ἀγαθοῦ καὶ της ἀληθείας διὰ κακίαν καὶ ἄγνοιαν ἀποτυχίαι . Τῷ δὲ φόβῳ Κυρίου ἐκκλίνει πᾶς ἀπὸ κακοῦ . Τῷ δ´ ἐκ πίστεως θείῳ καὶ Δεσποτικῷ φόβῳ ἀπὸ τῆς κακίας ἐκφεύγουσιν ἅπαντες · ὁ πιστεύων γὰρ τῷ Κυρίῳ , φοβεῖται τὴν κόλασιν · ὁ δὲ ταύτην φοβούμενος , ἐγκρατεύεται ἀπὸ τῶν παθῶν . κηʹ Καρδίαι δικαίον μελετῶσι πίστεις . ΑΙ τῶν κατὰ τοὺς θείους νόμους πολιτευομένων ψυχαί , ταῖς Κπρὸς τὰς Δεσποτικὰς ἐντολὰς εὐπειθείαις ἐνασχολοῦνται διαπαντὸς , ὡς μηδὲ κατὰ διάνοιαν ἀμαρτάμ νειν βουλόμεναι . ΚΣεόμα δὲ ἀσεβῶν ἀποκρίνεται κακά . Τῶν δὲ μὴ δι´ ἀγαθῶν ἔργων τιμώντων Θεὸν , καὶ αὐτὸ τὸ φωνητικὸν ὄργανον , ἐκ περισσεύματος τῆς καρδίας , πονηρὰ τοῖς ἐρωτῶσιν ἀπολογεῖται · τί γὰρ ἂν χοήσιμον φθέγξαιτο ὁ μή τι διανοούμενος ἀγαθόν ; Δεκταὶ παρὰ Κυρίῳ ὁδοὶ ἀνδρῶν δικαίων . Εὐπαράδεκτοι τῷ Κυρίῳ πάντων Θεῷ αἱ κατὰ γνῶσιν καὶ ἀρετὴν τῶν ἀμέμπτως βιούντων πορεῖαι · ἐπιτυγχανόντων αὐτοῦ , οἷα μὲν τέλους τῶν γνωστων , ὡς ἀληθείας · οἷα δὲ τέλους τῶν πρακτῶν , ὡς ἀγαθῶν . Λὰ δὲ αὐτῶν καὶ οἱ ἐχθροὶ φίλοι γίνονται . Διὰ τούτων δέ , ὡς δυναμένων καὶ ἑτέρους καθαίρειν καὶ τελειοῦν , καὶ αὐτοὶ οἱ διὰ κακίαν καὶ ἄγνοιαν θεομάχοι , τοῦ μολυσμοῦ τῶν παθῶν καθαρθέντες , καὶ τοῦ σκότους τῆς ἀγνοίας ἀπαλλαγέντες , Θεῷ δι´ ἀρετῆς καὶ γνώσεως οἰκειοῦνται . κθʹ . Μακρὰν ἀπέχει Θεὸς ἀπὸ ἀσεβῶν . Πόῤῥω ῤ Θεὸς τῶν μὴ δι´ ἀγαθοεργίας τιμώντων αὐτὸν διίσταται , ὡς μὴ καθ´ ὁμοίωσιν αὐτοῦ ἐργαζομένων τὸ ἀγαθόν . Εὐγαῖς δὲ δικαίων ὑπακούει . Τὰς δ´ ἐντεύξεις τῶν κατὰ νόμους αὐτοῦ πολιτευομένων προσίεται , ὡς . διὰ μιμήσεως οἰκειουμένων αὐτῷ , Κρείσσων ὀλίγη λῆψις μετὰ δικαιοσύνης , ἢ πολλὰ γεννήματα μετὰ ἀδικίας . Κρείττων ἐστὶν ἐκ δικαίων πόνων μικρὰ εἰσφορὰ , εἰς μόνα ἐπα·κοῦσα τὰ ἀναγκαῖα , ἢ μεγάλη ἐξ ἀρπαγῆς πλ ο εκτικως θησαυριζομένη . αρδία ἀνδρὸς λογιζέσθω δίκαια , ἵνα ὑπὸ τοῦ Θεοῦ διορθωθῇ τὰ διαβήματα αὐτοῦ . Ἡ ψυχὴ τοῦ κατὰ τῶν παθῶν ἀνδριζομένου διανοείσθω τὰς τοῦ Θεοῦ ἐντολάς · ὡς ἂν ὑπ´ αὐτοῦ κατευθυνθῶσιν ἐν τῷ ἀγαθῷ τοῦ τοιούτου ἀνθρώπου αἱ πράξεις . λʹ . Θεωρῶν ὁφθαλμὸς καλὰ , εὐφραίνει καρδίαν . Τῆς πρακτικῶς γευσαμένης ψυχῆς τῶν θείων ἐντολῶν , ὁ θεωρῶν τοὺς λόγους αὐτῶν νοερὸς ὀφθαλμὸς , ἐν τῆ τούτων αὐτοψίᾳ χαρᾶς πνευματικῆς ταύτην πληροῖ , Ὑευσαμένην καὶ θεασαμένην ὅτι χρηστὸς ὁ
Lemmas: καί πίστις ἀποκαθαίρω ἁμαρτία . ὁ οἰκτιρμός ὁ πένης , καί ὁ εἰς ὁ θεός πίστις , ὡς Δημιουργός καί προνοητής καί κριτής , ἐκπλύνω ὁ ὁ ἀγαθός καί ὁ ἀλήθεια διά κακία καί ἄγνοια ἀποτυχία . ὁ δέ φόβος κύριος ἐκκλίνω πᾶς ἀπό κακός . ὁ δδʹ ἐκ πίστις θεῖον καί δεσποτικός φόβος ἀπό ὁ κακία ἐκφεύγω ἅπας · ὁ πιστεύω γάρ ὁ κύριος , φοβέω ὁ κόλασις · ὁ δέ οὗτος φοβέω , ἐγκρατεύομαι ἀπό ὁ πάθος . καίω Καρδία Δίκαιος μελετάω πίστις . ὁ ὁ κατά ὁ θεῖος νόμος πολιτεύω Ψυχή , ὁ Κπρὸς ὁ δεσποτικός ἐντολή εὐπείθεια ἐνασχολέω διαπαντός , ὡς μηδέ κατά διάνοια ἀμαρτάμ νέος βούλομαι . ΚΣεόμα δέ ἀσεβής ἀποκρίνω κακός . ὁ δέ μή δις ἀγαθός ἔργον τιμάω θεός , καί αὐτός ὁ φωνητικός ὄργανον , ἐκ περίσσευμα ὁ Καρδία , πονηρός ὁ ἐρωτάω ἀπολογέομαι · τίς γάρ εἄν χοήσιμον φθέγγομαι ὁ μή τίς διανοέομαι ἀγαθός ; δεκτός παρά κύριος ὁδός ἀνήρ Δίκαιος . εὐπαράδεκτος ὁ κύριος πᾶς Θεός ὁ κατά γνῶσις καί ἀρετή ὁ ἄμεμπτος βιόω πορεία · ἐπιτυγχάνω αὐτός , οἷος μέν τέλος ὁ γνωστός , ὡς ἀλήθεια · οἷος δέ τέλος ὁ πράκτης , ὡς ἀγαθός . λαός δέ αὐτός καί ὁ ἐχθρός φίλος γίγνομαι . Ζεύς οὗτος δέ , ὡς δύναμαι καί ἕτερος καθαίρω καί τελειόω , καί αὐτός ὁ διά κακία καί ἄγνοια θεομάχος , ὁ μολυσμός ὁ πάθος καθαίρω , καί ὁ σκότος ὁ ἄγνοια ἀπαλλάσσω , Θεός δις ἀρετή καί γνῶσις οἰκειόω . τύ . μακράν ἀπέχω θεός ἀπό ἀσεβής . πόρρω ῥεῖα θεός ὁ μή δις ἀγαθοεργία τιμάω αὐτός διίστημι , ὡς μή καθ´ ὁμοίωσις αὐτός ἐργάζομαι ὁ ἀγαθός . ευγη δέ Δίκαιος ὑπακούω . ὁ δδʹ ἔντευξις ὁ κατά νόμος αὐτός πολιτεύω προσίημι , ὡς . διά μίμησις οἰκειόω αὐτός , κρείσσων ὀλίγος λῆψις μετά δικαιοσύνη , ἢ πολύς γέννημα μετά ἀδικία . Κρείττων εἰμί ἐκ Δίκαιος πόνος μικρός εἰσφορά , εἰς μόνος ἐπακούω ὁ ἀναγκαῖος , ἢ μέγας ἐκ ἁρπάζω πλ ὁ κτίζω θησαυρίζω . ἄρδιον ἀνήρ λογίζομαι Δίκαιος , ἵνα ὑπό ὁ Θεός διορθόω ὁ διάβημα αὐτός . ὁ ψυχή ὁ κατά ὁ πάθος ἀνδρίζω διανοέομαι ὁ ὁ Θεός ἐντολή · ὡς εἄν ὑπό αὐτός κατευθύνω ἐν ὁ ἀγαθός ὁ τοιοῦτος ἄνθρωπος ὁ πρᾶξις . λίαν . θεωρός ὀφθαλμός καλός , εὐφραίνω Καρδία . ὁ πρακτικός γεύω Ψυχή ὁ θεῖον ἐντολή , ὁ θεωρός ὁ λόγος αὐτός νοερός ὀφθαλμός , ἐν τῆ οὗτος αὐτοψία χαρά πνευματικός οὗτος πληρόω , Ὑευσαμένην καί θεάομαι ὅτι χρηστός ὁ