cogPG.PG087_1 342
Ἔ δ´ ἀν ἡμέρᾳ ἐπισκέπτωμαι . ἐπάξω ἐπ´ αὐτοὺς τὴν ἀμαρτίαν αὐτῶν . Ἐν τῇ ᾠδῇ φησιν , ἐν ἡμέρᾳ ἐκδικήσεως ἀνταποδώσω , ἐν καιρῷ ὅταν σφαλῇ ὁ ποῦς αὐτῶν , Κατέβαινεν ὁ στύλος τῆς νεφέλης , καὶ ἵστατο ἐπὶ τῶν θυρῶν τῆς σκηνῆς , καὶ ἐλάλει Μωϋσῆ Τὴν αἰτίαν τῆς πρὸς Θεὸν οἰκειώσεως τοῦ Μωϋσέως αὐτὸς ὁ Θεὸς ἄνω φησίν · « Ἵνα ἀκούῃ ὁ λαὸς λαλοῦντός μου πρὸς σὲ , καί σοι πιστεύσωσιν εἰς τὸν αἰῶνα . » Οὐ γὰρ ἂν ἄλλως ἐνῆν ἡμᾶς μαθεῖν τὴν ἀλήθειαν , εἰ μὴ ἀνθρωπίνως ἐγέγραπτο , καὶ πρὸς τὸ ἡμῶν ἀσθενὲς . Ἐπεὶ πρόδηλον , ὡς διὰ φωνητικῶν ὁργάνων οὐ φθέγγεται Θεὸς ὁ ἀσώματος . Αὐτὸ γὰρ τὸ θελῆσαι μόνον , ῥῆμά ἐστι . Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωϋσῆν . Λαλεῖν λέγεται Θεὸς οἷς ἀποκαλύπτει τὸ βούλημα . Καὶ Παῦλος γὰρ οὐ δι´ αἰσθήσεως ἤκουε παρὰ τοῦ ἐν αὐτῷ λαλοῦντος Χριστοῦ · καὶ Δαβὶδ , « Ἀκούσομαι , λέγων , τί λαλήσει ἐν ἐμοὶ Κύριος ὁ Θεός . » Ἡ γὰρ ἐν πρόθεσις , τὴν ἐν διανοίᾳ παρίστησιν ἀκοήν , Καὶ Ἀιέια κούμ φησιν , « Ἀποσκοπεύσω τί λαλήσει Κύριος ἐν ἐμοί . » Τοῦτο δηλοῖ καὶ τὸ , « Ἐνώπιος ἐνωπίω . » παρόντι γὰρ παρῆν , αἰσθητὸν οὐκ ἔχων πρόσωπον ὰ Θεὸς , ἀλλὰ θεοπτίας ἡ ἀκοὴ , καὶ ὁ λόγος , Ὥστε μάτην ζητοῦσι ποίᾳ διαλέκτῳ ἐλάλησε τοῖς ἁγίοις ὁ Θεός . Πῶς οὖν ἐπάγει , « Ὡς εἴ τις λαλήσει πρὸς ἑαυτοῦ φίλον ; » Ἢ ὅτι καὶ ἄγγελος εὐμενὴς , καὶ σοῆσα καιστὸς ὥν . οὕτω λαλεῖ . πόσῳ μᾶλλον Θεός ; ἢ γοῦν ἀναλόγως νοητέον . Τῆς αὐτῆς διανοίας καὶ τὸ Ἠλιοῦ . « Ζῇ Κύριος τῶν δυνάμεων , ᾧ παρέστην ἐνκπιον αὐτοῦ » Καὶ οἱ λοιποὶ δέ φασι δίκαιοι , « Ὡς ὀφθαλμοὶ δούλων εἰς χεῖρας τῶν κυρίων αὐτῶν , οὕτως οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν . » Ταύτης τῆς ὁμιλίας , ὡς ἐχώρει Μωϋσῆς , γενομένης αὐτῷ , εἰς τὴν παρεμβολὴν ἀπελύετο .
Lemmas: ἔ δδʹ εἰς ἡμέρα ἐπισκέπτομαι . ἐπάγω ἐπι αὐτός ὁ ἁμαρτία αὐτός . ἐν ὁ ᾠδή φημί , ἐν ἡμέρα ἐκδίκησις ἀνταποδίδωμι , ἐν καιρός ὅταν σφάλλω ὁ Ποῦς αὐτός , καταβαίνω ὁ στύλος ὁ νεφέλη , καί ἵστημι ἐπί ὁ θύρα ὁ σκηνή , καί λαλέω Μωϋσῆς ὁ αἴτιος ὁ πρός θεός οἰκείωσις ὁ Μωϋσῆς αὐτός ὁ θεός ἄνω φημί · « ἵνα ἀκούω ὁ λαός λαλέω ἐγώ πρός σύ , καί σύ πιστεύω εἰς ὁ αἰών . » οὖον γάρ εἄν ἄλλως ἐν-εἰμί ἐγώ μανθάνω ὁ ἀλήθεια , εἰμί μή ἀνθρώπινος γράφω , καί πρός ὁ ἐγώ ἀσθενής . ἐπεί πρόδηλος , ὡς διά φωνητικός ὄργανον οὖον φθέγγομαι θεός ὁ ἀσώματος . αὐτός γάρ ὁ ἐθέλω μόνος , ῥῆμα εἰμί . καί λαλέω Κύριος πρός Μωϋσῆς . Λαλεῖν λέγω θεός ὅς ἀποκαλύπτω ὁ βούλημα . καί Παῦλος γάρ οὖον δις αἴσθησις ἀκούω παρά ὁ ἐν αὐτός λαλέω Χριστός · καί Δαυίδ , « ἀκούω , λέγω , τίς λαλέω ἐν ἐγώ Κύριος ὁ Θεός . » ὁ γάρ ἐν πρόθεσις , ὁ ἐν διάνοια παρίστημι ἀκοή , καί Ἀιέια κούμ φημί , « ἀποσκοπεύω τίς λαλέω Κύριος ἐν ἐγώ . » οὗτος δηλόω καί ὁ , « ἐνώπιος ἐνώπιος . » πάρειμι γάρ πάρειμι , αἰσθητός οὐ ἔχω πρόσωπον ά θεός , ἀλλά θεοπτία ὁ ἀκοή , καί ὁ λόγος , ὥστε μάτην ζητέω ποῖος διάλεκτος λαλέω ὁ ἅγιος ὁ Θεός . Πῶς οὖν ἐπάγω , « ὡς εἰμί τις λαλέω πρός ἑαυτοῦ φίλος ; » ἤ ὅτι καί ἄγγελος εὐμενής , καί σῴζω καθίστημι ἀνά . οὗτος λαλέω . πόσος μᾶλλον Θεός ; ἢ γοῦν ἀνάλογος νοητέον . ὁ αὐτός διάνοια καί ὁ ἠλός . « ζάω Κύριος ὁ δύναμις , ὅς παρίστημι ἐνκπιον αὐτός » καί ὁ λοιπός δέ φημί Δίκαιος , « ὡς ὀφθαλμός δοῦλος εἰς χείρ ὁ κύριος αὐτός , οὕτως ὁ ὀφθαλμός ἐγώ πρός κύριος ὁ θεός ἐγώ . » Ταύτη ὁ ὁμιλία , ὡς χωρέω Μωϋσῆς , γίγνομαι αὐτός , εἰς ὁ παρεμβολή ἀπολύω .