cogPG.PG087_1 146
εἰ δύναται τηλικαύτη κιβωτὸς ποστημόριον τῶν ἐπὶ γῆς χωρῆσαι ζώων · ἀγνοῶν καθὰ δή τις τῶν παρ´ Ἐβραίοις ἐλλογίμων παρέδωκεν , ὡς ἄρα οἱ τʹ πήχεις ὠνομάσθησαν ὡς ἡ καλουμένη παρὰ τοῖς γεωμέτραις δύναμις τοῦ ἀπὸ τοῦ τριακόσια τετραγώνου · ὡς εἶναι τοὺς πήχεις τοῦ μήκους ἐν τῶ κάτω ἐπιπέδῳ θʹ μυριάδας · οὐτω δὲ καὶ τοῦ πλάτους δισχιλίους πεντακοσίους , καὶ τοῦ ὕψους ἐννακοσίους · πάσῃ παιδευθεὶς σοφίᾳ τῶν Αἰγυπτίων ἐν οἴκῳ τοῦ βασιλέως ὁ Μωϋσῆς οὐκ ἠγνόει ὅτι οἱ κοινότερον νοηθέντες τʹ τοῦ μήκους , καὶ νʹ τοῦ πλάτους , καὶ λʹ τοῦ ὕψους , οὐδὲ ἐλέφαντας ἂν ἐχώρησαν τάχα που δʹ καὶ τὰς τούτων ἐπ´ ἐνιαυτὸν τροφάς · τί δὲ τὸ ἐπισυνάξαι εἰς πῆχυν τὴν κιβωτόν ; Οὐκοῦν τῶν κατὰ δύναμιν εἰρημένων πηχῶν κάτωθεν συναγομένων εἰς πῆχυν , ἐγίνοντο τοῦ μὲν μήκους ι´ πήχεις , τοῦ δὲ πλάτους εἷς καὶ δίμοιρον · ὥστε γενέσθαι τὸ τριακοστὸν τοῦ ὕψους πῆχυν , δέκα μὲν τοῦ μήκους , ἐνὸς δὲ καὶ διμοίρου τοῦ πλάτους · εἶτα μετὰ τοῦτο συντε λεῖσθαι εἰς πῆχυν τὴν ἐπισυναγωγήν · εἰ δέ τω βίαιος εἶναι δόξει ὁ πῆχυς τριακοστὸς καὶ πρῶτος δν τοῦ ὕψους , προσεχέτω τῇ λέξει λεγούσῃ · « Καὶ λʹ´ πήχεων τὸ ὕψος αὐτῆς , ἐπισυναγαγὼν ποιήσεις τὴν κιβωτὸν , καὶ εἰς πῆχυν συντελέσεις αὐτήν . » ἷμαι γὰρ ἐμφαίνεσθαι μετὰ τὸ « καὶ λʹ´ πήχεων » τὸ ὕψος τὸν πρῶτον καὶ τριακοστὸν πῆχυν διὰ τοῦ καὶ ,, « εἰς πῆχυν συντελέσεις αὐτὴν ἄνωθεν . » Ἐγένετο δὲ οὕτως ἵνα τῶν ὑδάτων ἐπιφορὰ ἔχῃ τὸν ὄλισθον , καὶ μὴ καθάπερ εἰς πέτραν πανταχόθεν ἔχουσαν ὕψος προσταράττῃ τὰ κύματα · καὶ τὸ τὴν θύραν δὲ ἐκ πλανίων γενέσθαι ἐπιτηδείως προσετάττετο · ἐν ὀροφῇ μὲν γὰρ εἰ γέγονεν ἐκ τῶν ὄμβρων ἐπλήρου τὴν κιβωτόν · ἐκ δὲ τῶν πλαγίων ταχθεῖσα , τὸ ἀσφαλὲς τοῖς ἔνδον παρείχετο , τῆς μὲν κιβωτοῦ ἐφ´ ὕδατος φερομένης , τῆς δὲ θυρίδος ἀνωτέρω τούτου τυγχανούσης . Τὸ δὲ , Ἰδοὺ ἐπάγω τὸν κατακλυσμθν ἐπὶ τὴκ γῖν καταφίλεῆραι πᾶσαν σάρκα ἐν ᾗ ἐπίπνευμα ἔτοκάτω τοῦ οὐρανοῦ · καὶ ὅσα ἂν ; ἐπὶ τῆς γῆς τελευτήσει , ὅηλοῖ ὅτι τά τε ἐν τῇ γῇ καὶ τὰ ἀεροπόρα φθαρήσεται · τάχα γὰρ τὰ ἔνυδρα διεσώζετο τῆς ἐπιχύσεως τοῦ ὕδατος οὐκ ἀνοικείου πρὸς διατριβὴν αὐτῆς τυγχανούσης · λογίσαιτο δ´ ἄν τις ὡς καὶ διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν ὁ Νῶε ἀπὸ τῶν ἐνύδρων εἰς τὴν κιβωτὸν οὐκ εἰσήγαγεν · « Καὶ ὅσα ἐὰν ᾖ ἐπὶ τῆς γῆς τελευτήσει . » Ὁ μὲν ἀπλούστερος φήσει , ὅτι Νῶε οὐκ ἦν ἐπὶ τῆς γῆς , καὶ οἱ σὺν αὐτῷ · ἐπὶ ξύλου γὰρ ἦσαν ὀχούμενοι · ὁ δὲ βλέπων , πῶς ὅπου ὁ θησαυρὸς ἐκεῖ καὶ ἡ καρδία ἐκάστου , ἐρεῖ περὶ τοῦ Νῶε ὅτι θησαυρὸν ἔχων ἐν οὐρανῷ ὅτῳ δίκαιος ἦν , οὐκ ἦν ἐπὶ γῆς , ἀλλ´ ἐν οὐρανῷ · σημειώσῃ δὲ πρῶτον · ὁ Θεὸς διαθήκην αὐτῷ ἴστησι πρὸς Νῶε .
Lemmas: εἰμί δύναμαι τηλικόσδε κιβωτός ποστημόριον ὁ ἐπί γῆ χωρέω ζῷον · ἀγνοέω καθά δή τις ὁ παρ´ Ἑβραῖος ἐλλόγιμος παραδίδωμι , ὡς ἄρα ὁ τε πῆχυς ὀνομάζω ὡς ὁ καλέω παρά ὁ γεωμέτρης δύναμις ὁ ἀπό ὁ τριακόσιοι τετράγωνος · ὡς εἰμί ὁ πῆχυς ὁ μῆκος ἐν ὁ κάτω ἐπίπεδος ὁ μυριάς · οὗτος δέ καί ὁ πλάτος δισχίλιοι πεντακόσιοι , καί ὁ ὕψος ἐννακόσιος · πᾶς παιδεύω σοφία ὁ Αἰγύπτιος ἐν οἶκος ὁ βασιλεύς ὁ Μωϋσῆς οὐ ἀγνοέω ὅτι ὁ κοινός νοέω τε ὁ μῆκος , καί ν ὁ πλάτος , καί λίαν ὁ ὕψος , οὐδέ ἐλέφας εἄν χωρέω τάχα ποῦ δέ καί ὁ οὗτος ἐπι ἐνιαυτός τροφή · τίς δέ ὁ ἐπισυνάγω εἰς πῆχυς ὁ κιβωτός ; οὐκοῦν ὁ κατά δύναμις εἴρω πῆχυς κάτωθεν συνάγω εἰς πῆχυς , γίγνομαι ὁ μέν μῆκος ἰ πῆχυς , ὁ δέ πλάτος εἷς καί δίμοιρος · ὥστε γίγνομαι ὁ τριακοστός ὁ ὕψος πῆχυς , δέκα μέν ὁ μῆκος , εἷς δέ καί δίμοιρος ὁ πλάτος · εἶτα μετά οὗτος συντείνω λειεπομαι εἰς πῆχυς ὁ ἐπισυναγωγή · εἰμί δέ ὁ βίαιος εἰμί δοκέω ὁ πῆχυς τριακοστός καί πρῶτος δν ὁ ὕψος , προσέχω ὁ λέγω λέγω · « καί λʹ´ πῆχυς ὁ ὕψος αὐτός , ἐπισυνάγω ποιέω ὁ κιβωτός , καί εἰς πῆχυς συντέλεσις αὐτός . » ἱμάς γάρ ἐμφαίνω μετά ὁ « καί λʹ´ πῆχυς » ὁ ὕψος ὁ πρῶτος καί τριακοστός πῆχυς διά ὁ καί ,, « εἰς πῆχυς συντέλεσις αὐτός ἄνωθεν . » γίγνομαι δέ οὕτως ἵνα ὁ ὕδωρ ἐπιφορά ἔχω ὁ ὀλισθάνω , καί μή καθάπερ εἰς πέτρα πανταχόθεν ἔχω ὕψος προσταράσσω ὁ κῦμα · καί ὁ ὁ θύρα δέ ἐκ πλάνιος γίγνομαι ἐπιτηδείως προστάσσω · ἐν ὀροφή μέν γάρ εἰμί γίγνομαι ἐκ ὁ ὄμβρος πληρόω ὁ κιβωτός · ἐκ δέ ὁ πλάγιος τάσσω , ὁ ἀσφαλής ὁ ἔνδον παρέχω , ὁ μέν κιβωτός ἐφίημι ὕδωρ φέρω , ὁ δέ θυρίς ἀνωτέρω οὗτος τυγχάνω . ὁ δέ , ἰδέ ἐπάγω ὁ κατακλυσμός ἐπί Τηκ γίν καταφιελεαιρω πᾶς σάρξ ἐν ὅς ἐπιπνέω τοκάω ὁ οὐρανός · καί ὅσος εἄν ; ἐπί ὁ γῆ τελευτάω , ὅλος ὅτι ὁ τε ἐν ὁ γῆ καί ὁ ἀεροπόρος φθείρω · τάχα γάρ ὁ ἔνυδρος διασῴζω ὁ ἐπίχυσις ὁ ὕδωρ οὐ ἀνοίκειος πρός διατριβή αὐτός τυγχάνω · λογίζομαι δδʹ ἄν τις ὡς καί διά οὗτος ὁ αἴτιος ὁ Νῶε ἀπό ὁ ἔνυδρος εἰς ὁ κιβωτός οὐ εἰσάγω · « καί ὅσος ἐάν εἰμί ἐπί ὁ γῆ τελευτάω . » ὁ μέν ἁπλόος φημί , ὅτι Νῶε οὐ εἰμί ἐπί ὁ γῆ , καί ὁ σύν αὐτός · ἐπί ξύλον γάρ εἰμί ὀχέω · ὁ δέ βλέπω , πῶς ὅπου ὁ θησαυρός ἐκεῖ καί ὁ καρδία ἕκαστος , εἴρω περί ὁ Νῶε ὅτι θησαυρός ἔχω ἐν οὐρανός ὅστις δίκαιος εἰμί , οὐ εἰμί ἐπί γῆ , ἀλ ἐν οὐρανός · σημειόω δέ πρῶτος · ὁ θεός διαθήκη αὐτός ἵστημι πρός Νῶε .