cogPG.PG087_1 749
ἑαυτοῦ κακία ἀναστρέψας ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ ἁμαρτίαν . Καθάπερ κύων ὅταν ἐφ´ ὅπερ φαγὼν βρῶμα , καὶ βδελυξάμενος ἀπήμεσεν , ἐπαναστρέψῃ τοῦτο αὖθις τρεφόμενος , πᾶσιν ἔσται τοῖς βλέπουσι βδελυκτὸς , ὡς ἀηδίας τούτους πληρῶν · οὕτω καὶ ὁ ἀλογίστως βιῶν , τῇ συνηθείᾳ τῆς ἁμαρτίας , ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ ἐπιστρέψας κακίαν , ἧς ἀποσχέσθαι ὑπέοχετο , ἔσται Θεῷ τε καὶ τοῖς ἁγίοις ἀγγέλοις αὐτοῦ βδελυκτός . Ἔστιν αἰσχύνη ἐπάγουσα ἀμαρτίαν · καὶ ἔστιν αἰσχύνη , δόξα καὶ χώρις . Ὑπάρχει φόβος ἐπ´´ αἰσχρῷ πεπραγμένῳ βλάβην ἐπάγων ψυχικὴν ὁμοῦ καὶ σωματικὴν , πάντως ὁ τὸν διαπραξάμενον τὸ αἰσχρὸν , ὡς τὴν παρ´ ἀνθρώπων αἰσχύνην μὴ φέροντα , συνωθῶν εἰς τὸ ἐπιβουλεύσασθαι τῇ ἰδίᾳ ζωῇ · καὶ ὑπάρχει αὖθις φόβος ἐπ´ αἰσχρῷ πεπραγμένῳ , ὃς τιμὴ μέν ἐστι τοῦ τυχόντος αὐτοῦ , ὡς ἀπὸ τῶν ἀτιμοποιῶν παθῶν διαφυλάττων αὐτόν · χάρις δέ , ὡν - τούτω διδόμενος παρὰ Θεοῦ δῶρον κωλυτικὸν τῆς πρὸς τὰ αἰσχρὰ ῥοπῆς · ἀνθ´ ἦς μᾶλλον ὥφειλε τιμωρηθῆναι . ιβʹ . Εἰδον ἄνδρα δόξαντα παρ ἑαυτῷ σοφὸν εἶναι · ἐλπίδα μέντοι ἔσχε μᾶλλον ἄφρων αὐτοῦ . Ἐθεασάμην τινὰ τοῖς κατ´ ἔλλειψιν τῆς ἀρετῆς πά - · θεσιν ἀπτόητον , οἴκοθεν ἔχειν νομίσαντα τὸν ἀναιρετικὸν τῶν παθῶν λόγον , καὶ μὴ παρὰ Θεοῦ τοῦτον λαβεῖν · πλέον μέν τοι γε τοῦ τοιούτου ἀνθρώπου σωτηρίας ἐλπίδα ἐκτήσατο , ὁ τοῖς κατ´ ἔλλειψιν τῆς ἀρετῆς πάθεσιν ἀλογίστως ἐγκυλινδούμενος · ὅτι οῦτος μὲν , τὴν οἰκείαν ἐπιγινώσκων ἀσθένειαν , μετανοίας ἀναμένει καιρὸν , δι´ ἧς ἐλπίζει τυχεῖν σωτηρίας παρὰ Θεοῦ · ἐκεῖνος δὲ , τὸ καθ´ ὑπερβολὴν τῆς ἀρετῆς διάκενον οἴημα ἀγνοῶν , ὡς δυσφόρητον , ἐστὶ δυσθεράπευτος . ινʹ . Λέγει ὀκνηρὸς ἀποστελλόμενος εἰς ὁδόν · Δέων ἐν ταῖς ὁδοῖς · ἐν δὲ ταῖς πλατείαις φονευταί . Ὁ ῥᾴθύμος , προτρεπόμενος διά τε τοῦ γραπτοῦ νόμου , καὶ τοῦ φυσικοῦ ἐν τῷ Δεσποτικῷ καὶ σωτηρίῳ πορευθῆναι θελήματι , παρ´ αὐτοῦ πάντως τοῦ εἰς τὸ εἶναι τοῦτον παραγαγόντος , καὶ πᾶσιν ἐννόμως ἐπιστατοῦντος Ποιητοῦ καὶ Δεσπότου τῶν ὅλων Θεοῦ , προφασίζεται φοβεῖσθαι · ἐν μὲν ταῖς κατά πρᾶξιν τρίβοις τῶν ἐν τῷ γραπτῷ νόμω θείων ἐν τολῶν , διὰ τὸ τῆς ἀρετῆς ἐπίπονον , τὸν δίκην λέοντος τὰς τῶν ἀνθρώπων ψυχὰς ἁρπάζοντα θάνατον · ἐν δὲ τῷ τῆς φυσικῆς τῶν ὄντων θεωρίας πλάτει , τοὺς ἐν τούτῳ διὰ τὸ ἀπατηλὸν τῆς αἰσθήσεως λῃστρικῶς ἐνεδρεύοντας δαίμονας , καὶ ταῖς ψευδέσι περὶ τῶν φαινομένων δόξαις , ἀποστεροῦντας τὸν νοῦν τῆς τούτου ἐν πνεύματι ζωῆς . ιδʹ . Ὥσπερ θύρα στρέφεται ἐπὶ τοῦ στρόφιγγος , οὕτως ὀκνηρὸς ἐπὶ τῆς κλίνης αὐτοῦ . Καθάπερ . θύρα ἐν μόνῳ τῷ ἰδίῳ στρόφιγγι περιστρέφεται ἀνοιγομένη , οὕτω καὶ ὁ πρὸς τὴν ἐργασίαν τῶν τοῦ Θεοῦ ἐντολῶν διὰ τὸ τῆς ἀρετῇς ἐπίπονον , ῥάθυμος , τῇ σαρκὶ ὥς τινι κλίνῃ , διὰ φιληδονίαν ἐπαναπαυόμενος , μόνῃ τῇ ἐμμερίμνῳ σχέσει ταύτης ἐμπεριστοέφεται · κατὰ μὲν ἐπιθυμίαν ἀκόλαστον , τῶν ἐνηδόἀνδοείως ,
Lemmas: ἑαυτοῦ κακία ἀναστρέφω ἐπί ὁ ἑαυτοῦ ἁμαρτία . καθά κύω ὅταν ἐφίημι ὅσπερ φαγεῖν βρῶμα , καί βδελύσσομαι ἀπεμέω , ἐπαναστρέφω οὗτος αὖθις τρέφω , πᾶς εἰμί ὁ βλέπω βδελυκτός , ὡς ἀηδία οὗτος πληρόω · οὗτος καί ὁ ἀλογίστως βία , ὁ συνήθεια ὁ ἁμαρτία , ἐπί ὁ ἑαυτοῦ ἐπιστρέφω κακία , ὅς ἀπέχω ὑπέχω , εἰμί Θεός τε καί ὁ ἅγιος ἄγγελος αὐτός βδελυκτός . ἔρτις αἰσχύνη ἐπάγω ἁμαρτία · καί εἰμί αἰσχύνη , δόξα καί χωρίς . ὑπάρχω φόβος ἐπι αἰσχρός πράσσω βλάβη ἐπάγω ψυχικός ὁμοῦ καί σωματικός , πάντως ὁ ὁ διαπράσσω ὁ αἰσχρός , ὡς ὁ παρ´ ἄνθρωπος αἰσχύνη μή φέρω , συνωθέω εἰς ὁ ἐπιβουλεύω ὁ ἴδιος ζωή · καί ὑπάρχω αὖθις φόβος ἐπι αἰσχρός πράσσω , ὅς τιμή μέν εἰμί ὁ τυγχάνω αὐτός , ὡς ἀπό ὁ ἀτιμοποιός πάθος διαφυλάσσω αὐτός · χάρις δέ , ὡς - οὗτος δίδωμι παρά Θεός δῶρον κωλυτικός ὁ πρός ὁ αἰσχρός ῥοπή · ἄνθ εἰμί μᾶλλον ὀφείλω τιμωρέω . ἶβις . εἶδον ἀνήρ δόξα παρά ἑαυτοῦ σοφός εἰμί · ἐλπίς μέντοι ἔχω μᾶλλον ἄφρων αὐτός . θεάομαι τις ὁ κατ´ ἔλλειψις ὁ ἀρετή πᾷ - · θέσις ἀποτίνω , οἴκοθεν ἔχω νομίζω ὁ ἀναιρετικός ὁ πάθος λόγος , καί μή παρά Θεός οὗτος λαμβάνω · πλέω μέν ὅς γε ὁ τοιοῦτος ἄνθρωπος σωτηρία ἐλπίς κτάομαι , ὁ ὁ κατ´ ἔλλειψις ὁ ἀρετή πάθος ἀλογίστως ἐγκυλίνδω · ὅτι οὗτος μέν , ὁ οἰκεῖος ἐπιγιγνώσκω ἀσθένεια , μετάνοια ἀναμένω καιρός , δις ὅς ἐλπίζω τυγχάνω σωτηρία παρά Θεός · ἐκεῖνος δέ , ὁ καθ´ ὑπερβολή ὁ ἀρετή διάκενος οἴημα ἀγνοέω , ὡς δυσφόρητος , εἰμί δυσθεράπευτος . ἵνα . Λέγος ὀκνηρός ἀποστέλλω εἰς ὁδός · Δέων ἐν ὁ ὁδός · ἐν δέ ὁ πλατύς φονευτής . ὁ ῥᾴθυμος , προτρέπω διά τε ὁ γραπτός νόμος , καί ὁ φυσικός ἐν ὁ δεσποτικός καί σωτήριος πορεύω θέλημα , παρ´ αὐτός πάντως ὁ εἰς ὁ εἰμί οὗτος παράγω , καί πᾶς ἔννομος ἐπιστατέω Ποιητής καί δεσπότης ὁ ὅλος Θεός , προφασίζομαι φοβέω · ἐν μέν ὁ κατά πρᾶξις τρίβω ὁ ἐν ὁ γραπτός νόμος θεῖον ἐν Τόλων , διά ὁ ὁ ἀρετή ἐπίπονος , ὁ δίκη λέων ὁ ὁ ἄνθρωπος ψυχή ἁρπάζω θάνατος · ἐν δέ ὁ ὁ φυσικός ὁ εἰμί θεωρία πλάτος , ὁ ἐν οὗτος διά ὁ ἀπατηλός ὁ αἴσθησις λῃστρικός ἐνεδρεύω δαίμων , καί ὁ ψευδής περί ὁ φαίνω δόξα , ἀποστερέω ὁ νόος ὁ οὗτος ἐν πνεῦμα ζωή . ἴδη . ὥσπερ θύρα στρέφω ἐπί ὁ στρόφιγξ , οὕτως ὀκνηρός ἐπί ὁ κλίνη αὐτός . καθά . θύρα ἐν μόνος ὁ ἴδιος στρόφιγξ περιστρέφω ἀνοίγω , οὗτος καί ὁ πρός ὁ ἐργασία ὁ ὁ Θεός ἐντολή διά ὁ ὁ ἀρετάω ἐπίπονος , ῥάθυμος , ὁ σάρξ ὅς τις κλίνη , διά φιληδονία ἐπαναπαύω , μόνος ὁ ἐμμεριμνάω σχέσις οὗτος εμπεριστοεφετης · κατά μέν ἐπιθυμία ἀκόλαστος , ὁ ενηδοανδοηως ,