cogPG.PG087_1 84
Καὶ ἄλλος δέ φησιν , ὡς « χοῦν , ἀλλ´ οὐ βῶλον Κλαβεν . » Ἐξ αὐτῶν γὰρ τῶν προοιμίων ἡ ἐλπὶς ἐπάγη τῆς ἀναστάσεως · ἐπεὶ γὰρ ἤμελλεν εἰς χοῦν ἀναλύεσθαι κατὰ [ τὸ ] εἰρημένον , « Καὶ εἰς χοῦν θανάτου κατήγαγές με , » ἵνα μή τις τὸν ἐν τοῖς τάφοις χοῦν θεασάμενος ἀπαγορεύσῃ τὴν ἐλπίδα τῶν ἀνθρώπων , ἐν αὐτῇ τῇ δημιουργίᾳ ἔπηξεν ἐλπίδα τῆς ἀναστάσεως . Ἐκεῖ χοῦς , καὶ ὧδε χοῦς · ἐκεῖνος τῇ δυνάμει τοῦ τεχνίτου μετεποιήθη , καὶ οὗτος τῇ σοφίᾳ τοῦ Δημιουργοῦ μεταβάλλεται . Καὶ οὐ ποιεῖ τὴν ψυχὴν πρὸ τοῦ σώματος , ἵνα μὴ γένηται αὐτόπτης τῶν γινομένων · οὐ ποιεῖ τὴν ψυχὴν παρεῖναι τῇ δημιουργίᾳ , ἵνα μὴ καυχήσηται ὡς συνεργὸς τοῦ ἑὸεοῦ · ἐπὶ δὲ τῶν ἀλόγων προέρχονται μετὰ τῶν σωμάτων καὶ αἱ ψυχαί . Οἷα γὰρ ἡ πλάσις , τοιαύτη καὶ ἡ λύσις · διὰ τοῦτο ἀνάστασιν οὐκ ἕχει . δὲ ποῦ ἀνθρώπου ψυχὴ ἰδιάζουσαν ὑπόστασιν ἔχει · ἐνεργεῖ δὲ καὶ τὴν ζωὴν ἐν σαρκὶ ὡς φυσικῷ κρατουμένην δεσμῷ , ἐκ Θεοῦ λαβοῦσα ταύτην , οὐκ οἴκοθεν ἔχουσα , οὐ χρῄζει φαγεῖν · ἄνευ δὲ ταύτης οὐ δύναται ἡ σὰρξ ἐστιᾶσθαι . Οὐκ ἄλλη ψυχὴ ἐν αἰσθητοῖς , ἑτέρα δὲ ἐν νοητοῖς ἐνεργεῖ , συγγεννᾶται , οὐ σσκείρεται . Ἡ φύσις ἐστὶν ὁ δεσμὸς ἡ καὶ συσπει ρομένη τῷ σώματι · ὁ σπόρος ἐκ συνουσίας · ἡ δὲ τλάσις ἐκ θείου νεύματος · κτίζεται ἡ ψυχὴ ὅτε καὶ τὸ σῶμα εἰκονίσθη , Θεοῦ τὴν πλάσιν παρέχοντος · ιΗρὸ τοῦ γάρ με πλάσαι οε ἐν κοιλίᾳ , ἐπίσταμαί σα » δύσις γὰρ ἄνευ Θεοῦ ποιεῖν οὐκ οἷός τὸν ἄνθρωπον . Ἡ γὰρ φύσις ὕλης μόρφωσις , τὸν Δημιουργὸν προκαλουμένη εἰς χορηγίαν τῆς ὑποστάσεως . Ἐμφυσᾷ δὲ Θεὸς εἰς πρόσωπον τοῦ Ἀδάμ · ἐν τοῦ κυρίου μέρους τῆς ὄψεως δεικνὺς τὸ ἀξίωμα τῆς ψυχῆς , ὅτι ἡγεῖται πάσης αὐτοῦ τῆς ὑποστάΕαὶ ἐγένετο , φησὶν , εἰς ψυχὴν ζῶσαν . δῆλον ἕτι τότε γέγονε καὶ οὐ πρότερον · ἕτερον δέ ἐστι πνοὴ ζωῆς ἡ καὶ ψυχικὸν ἀπεργαζομένη τὸν ἄνθρωπον · ταὶ ἕτερον πνεῦμα ζωοποιοῦν τὸ καὶ πνευματικὸν αὐπὸν ἀποτελοῦν . Οθεν Ἡσαΐας φησίν · « Οὕτως λέττι Κύριος , ὁ ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ στερεώσας αὐτόν · ῥ πήξας τὴν γῆν καὶ τὰ ἐν αὐτῇ , καὶ διδοὺς πνοὴν τῷ λαῷ τῷ ἐπ´ αὐτῆς καὶ πνεῦμα τοῖς πατοῦσιν αὐτήν · » τὴν μὲν πνοὴν κοινῶς παντὶ τῷ ἐπὶ τῆς γῆς λαῷ φήσας δεδόσθαι · τὸ δὲ πνεῦμα ἰδίως οῖς καταπατοῦσι τὰς γεώδεις ἐπιθυμίας . Διὸ καὶ τὰλιν ὁ αὐτὸς Ἡσαΐας διαστέλλων τὰ προειρημένα φησί · « Πνεῦμα γὰρ παρ´ ἐμοῦ ἐξελεύσεται καὶ πνοὴν πᾶσαν ἐγὼ ἐποίησα · » τὸ πνεῦμα ἰδίως ἐπὶ τοῦ Θεοῦ τάξας τοῦ ἐπ´ ἐσχάτων ἐκχέοντα αὐτὸ διὰ τῆς υἱοθεσίας ἐπὶ τὴν ἀνθρωπότητα · τὴν δὲ πνοὴν κοινῶς ἐπὶ τῆς κτίσεως , καὶ ποίημα ἀναγορεύσας αὐτήν · ἕτερον δέ ἐστι τὸ ποιηθὲν τοῦ ποιήσαντος . Ἡ αὖν πνοή πρόσκαιρος , τὸ δὲ πνεῦμα ἀένναον · καὶ ἡ μὲν πνοὴ ἀκμάσασα πρὸς βραχὺ , καιρῷ τινι παραμείνασα
Lemmas: καί ἄλλος δέ φημί , ὡς « χόω , ἀλ οὖον βῶλος κλάβος . » ἐς αὐτός γάρ ὁ προοίμιον ὁ Ἐλπὶς πήγνυμι ὁ ἀνάστασις · ἐπεί γάρ μέλλω εἰς χόω ἀναλύω κατά [ ὁ ] εἴρω , « καί εἰς χόω θάνατος κατάγω ἐγώ , » ἵνα μή τις ὁ ἐν ὁ τάφος χόω θεάομαι ἀπαγορεύω ὁ ἐλπίς ὁ ἄνθρωπος , ἐν αὐτός ὁ δημιουργία πήγνυμι ἐλπίς ὁ ἀνάστασις . ἐκεῖ χοῦς , καί ὧδε χοῦς · ἐκεῖνος ὁ δύναμις ὁ τεχνίτης μεταποιέω , καί οὗτος ὁ σοφία ὁ Δημιουργός μεταβάλλω . καί οὖον ποιέω ὁ ψυχή πρό ὁ σῶμα , ἵνα μή γίγνομαι αὐτόπτης ὁ γίγνομαι · οὖον ποιέω ὁ ψυχή πάρειμι ὁ δημιουργία , ἵνα μή καυχάομαι ὡς συνεργός ὁ ἑός · ἐπί δέ ὁ ἄλογος προέρχομαι μετά ὁ σῶμα καί ὁ Ψυχή . οἷος γάρ ὁ πλάσις , τοιοῦτος καί ὁ λύσις · διά οὗτος ἀνάστασις οὐ ἕχω . δέ ποῦ ἄνθρωπος ψυχή ἰδιάζω ὑπόστασις ἔχω · ἐνεργέω δέ καί ὁ ζωή ἐν σάρξ ὡς φυσικός κρατέω δεσμός , ἐκ Θεός λαμβάνω οὗτος , οὐ οἴκοθεν ἔχω , οὖον χρῄζω ἐσθίω · ἄνευ δέ οὗτος οὖον δύναμαι ὁ σάρξ ἑστιάω . οὐ ἄλλος ψυχή ἐν αἰσθητός , ἕτερος δέ ἐν νοητός ἐνεργέω , συγγεννάω , οὖον σσκείρεται . ὁ φύσις εἰμί ὁ δεσμός ὁ καί συσπένδω ρομενω ὁ σῶμα · ὁ σπόρος ἐκ συνουσία · ὁ δέ τλῆσις ἐκ θεῖον νεῦμα · κτίζω ὁ ψυχή ὅτε καί ὁ σῶμα εἰκονίζω , Θεός ὁ πλάσις παρέχω · ιΗρὸ ὁ γάρ ἐγώ πλάσσω οεʹ ἐν κοιλία , ἐπίσταμαι σός » δύσις γάρ ἄνευ Θεός ποιέω οὐ οἷος ὁ ἄνθρωπος . ὁ γάρ φύσις ὕλη μόρφωσις , ὁ Δημιουργός προκαλέω εἰς χορηγία ὁ ὑπόστασις . ἐμφυσάω δέ θεός εἰς πρόσωπον ὁ Ἀδάμ · ἐν ὁ κύριος μέρος ὁ ὄψις δείκνυμι ὁ ἀξίωμα ὁ Ψυχή , ὅτι ἡγέομαι πᾶς αὐτός ὁ ὑποστάΕαὶ γίγνομαι , φημί , εἰς ψυχή ζώννυμι . δῆλος ἔτι τότε γίγνομαι καί οὖον πρότερος · ἕτερος δέ εἰμί πνοή ζωή ὁ καί ψυχικός ἀπεργάζομαι ὁ ἄνθρωπος · ὁ ἕτερος πνεῦμα ζωοποιέω ὁ καί πνευματικός αὐπὸν ἀποτελέω . ὅθεν Ἠσαΐας φημί · « οὕτως λέττι Κύριος , ὁ ποιέω ὁ οὐρανός καί στερεόω αὐτός · Ῥ πήγνυμι ὁ γῆ καί ὁ ἐν αὐτός , καί δίδωμι πνοή ὁ λαός ὁ ἐπι αὐτός καί πνεῦμα ὁ πατέω αὐτός · » ὁ μέν πνοή κοινῶς πᾶς ὁ ἐπί ὁ γῆ λαός φημί δίδωμι · ὁ δέ πνεῦμα ἰδίως Δαναός καταπατέω ὁ γεώδης ἐπιθυμία . Διὸ καί τᾶλις ὁ αὐτός Ἠσαΐας διαστέλλω ὁ προερέω φημί · « πνεῦμα γάρ παρ´ ἐγώ ἐξέρχομαι καί πνοή πᾶς ἐγώ ποιέω · » ὁ πνεῦμα ἰδίως ἐπί ὁ Θεός τάσσω ὁ ἐπι ἔσχατος ἐκχέω αὐτός διά ὁ υἱοθεσία ἐπί ὁ ἀνθρωπότης · ὁ δέ πνοή κοινῶς ἐπί ὁ κτίσις , καί ποίημα ἀναγορεύω αὐτός · ἕτερος δέ εἰμί ὁ ποιέω ὁ ποιέω . ὁ Άυν πνοή πρόσκαιρος , ὁ δέ πνεῦμα ἀέναος · καί ὁ μέν πνοή ἀκμάζω πρός βραχύς , καιρός τις παραμένω