cogPG.PG087_1 114
Ἡ Ἐκκλησία τοινυν τέκνα ἐν λύπαις τίκτει · πόνος γὰρ τῆς ἀρετῆς προηγεῖται , καὶ λύπη μετάνοιαν εἰς σωτηρίαν ἀμεταμέλητον κατεργαζομένη · τίκτει δὲ αὐτὰ διὰ λουτροῦ παλιγγενεσίας · ἕπεται γὰρ τῆς μὲν ἀρετῇ πόνος , τῇ δὲ ἡδονῇ ῥᾳ ... γινόμενος · ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸν ἄνδρα Χριστὸν τὴν ἀποστροφὴν ἔχει παρ´ αὐτοῦ κυριευομένη · ὡς ἂν κατὰ τὰς ὑπογεννήματα ἀπ´ αὐτοῦ ἔχῃ τὴν τελεσιουργίαν . τ ἤκουσας τῆς φωνῆς τῆς γυναικός σου , ναὶ ἔφαγες ἀπὸ τοῦ ξύλου ὃ ἐνετειλάμην σοι μὴ φαγεῖν , ἐπικατάρατος ἡ γῆ ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου . Πάλιν ὁ εὐλογημένος οὐ λαμβάνει τὴν κατάραν , ἀλλ´ ἡ γῆ , δι´ ἧς ἐπαιδεύετο · καὶ οὐκ εἶπεν ἀπλῶς , Ἐπικατάρατος ἡ γῆ , ἐπεὶ ἔμενε κατηραμένη καὶ καρπὸν οὐκ ἔφερεν · ὥσπερ εἶπε τῇ συκῇ , « Μηκέτι καρπὸς ἐκ σοῦ ἐξέλθοι , » καὶ ἐξηράνθη · ἀλλὰ προσέθηκεν · « Ἑν τοῖς ἔργοις σου , » ἵνα δείξῃ τὰς ἐπισυμβαινούσας τοῖς γεωργοῦσιν ἀποτυχίας , καὶ ὧτι μετὰ μυρίους ἰδρῶτας οὐδὲν ἔσθ´ ὅτε κομίζονται · καὶ τὸ θαυμαστόν · ποιήσας γὰρ ὁ Θεὸς τοὺς καρποὺς , οὐκ εὐλόγησεν αὐτοὺς , ὥσπερ τινὰ τῶν ζώλωον καὶ αὐτὸν δὲ τὸν ἄνθρωπον · τὴν γὰρ μέλλουσαν ἀμαρτίαν εἰδὼς , τὴν δι´ αὐτῶν ἐφύλαξε τιμωρίαν · ἀφορούντων μὲν ἁμαρτάνουσιν , εὐθηνούντων δὲ λύουσι τῇ μετανοίᾳ τὰ πλημμελήματα · εἰ δὲ εὐλόγησεν ἅπαξ αὐτοὺς , ἀμεταμέλητον ἤμελλεν εἶναι τὸ χάρισμα . ρΙΙΡΙΙα ΔῆΙΙΠΕ ροοοαΙα . Θῖ αΙρΙ[Γυοίε εεΙε ΒεΙάῖοιοΙε ίαΩἱ ΜαϋῖΛΙ Γῖεεο , ΒΙΟΙρωίο ὑλὶ αοῖαῖσεει , ο Θοτῖριια ἰρειαί , ὈεΙ υετη εοτ ΠΗρΠ ΡΦΩΙΩiεεοί . Ἀκάνθας καὶ τριβόλρος δνατελεῖ γρι Κατ εφρόνησας , φησὶ , τῶν μεγάλων , τύπτου ὑπὸ σμικρῶν · καὶ ἡ παιδεία γὰρ σύμμετρος οὐκ ἀναιροῦσα παντελῶς , ἀλλ´ ἀνιῶσα βραχύ · τινὲς δὲ τοῦτο σημαίνειν φασὶν ἀπλῶς τὸ μὴ γίνεσθαι καμόντι πολλάκις καρπούς . Ἐν λύπαις , φησί , φαγῇ ταύτην · ἐν λύπαις ἐνείνη τίκτει · ἐν λύπαις σὺ φάγε · ὅθεν οὐκ ἔστιν ἄλυπον εὐρεῖν οὐδένα , κἂν τύχηῃ πλουσιώτατος ὥν · Ἀ δὲ λύπη λργικοῦ ἐστι παντὸς οὐδενὸς τῷν ἀλόγων ἀπτομένη · διόπερ ὁ ὄφις οὐκ ἐπιτιμᾶται τῆς λύπη . ινοαριὲ λειῖιῖα εἰ οίορε . ΤεῖοιιΙα ΛοΙΛἱ μοοΙἱαε οοἱ , αιο ΔιιΙημίὲ Βιωία ΙἱαῖΙα . ΟαριΟριοὲ πει εοιμοιε ἰΓῖειῖΝα ΠίφίεΓ , ὡἱ μοΓ εΝ ΒΙΗΙαἰΓ . Ζήσεις τοίνυν ὀδυνηρῶς , καὶ λύσις ἔσται σοι τῶν ] κακῶν μόνος ὁ θάνατος . ΚΚαὶ ἀποστρέφεις εἰς τὴν γῆν ἐξ ἦς ἐλήφθης · ἵνα σπείρῃ αὐτῷ τὴν ἐλπίδα τῆς ἀναααάσεως · ὁ γὰρ λαβών σε τότε , δύναται πάλιν λαβεῖν · ὅθεν εἶπε · « Καὶ εἰς γῆν ἀπελεύση , » ἀλλ´ οὐκ ἀφανισθήση · τὸ γὰρ , « Ἀπελεύσῃ , » τὸ ἐπανελεύσῃ ἡρμήνευσε . « Καὶ φαγῇ τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ , » μόνοις τρεφόμενος σπέρμασι · περὶ ξύλον γὰρ ἁμαρτὼν , τῆς αὐτομάτου τῶν ξύλων ἐν παραδείσῳ διαμαρτάνεις τροφῆς · τοιαύτη γὰρ ἄχρι τοῦ κατακλυσμοῦ τῶν
Lemmas: ὁ ἐκκλησία τοίνυν τέκνον ἐν λύπη τίκτω · πόνος γάρ ὁ ἀρετή προηγέομαι , καί λύπη μετάνοια εἰς σωτηρία ἀμεταμέλητος κατεργάζομαι · τίκτω δέ αὐτός διά λουτρόν παλιγγενεσία · ἕπω γάρ ὁ μέν ἀρετή πόνος , ὁ δέ ἡδονή ῥεῖα ... γίγνομαι · ἀλλά καί πρός ὁ ἀνήρ Χριστός ὁ ἀποστροφή ἔχω παρ´ αὐτός κυριεύω · ὡς εἄν κατά ὁ ὑπογέννημα ἀπ´ αὐτός ἔχω ὁ τελεσιουργία . τ ἀκούω ὁ φωνή ὁ γυνή σύ , ναί ἐσθίω ἀπό ὁ ξύλον ὅς ἐντέλλω σύ μή ἐσθίω , ἐπικατάρατος ὁ γῆ ἐν πᾶς ὁ ἔργον σύ . πάλιν ὁ εὐλογέω οὖον λαμβάνω ὁ καταίρω , ἀλ ὁ γῆ , δις ὅς παιδεύω · καί οὐ εἶπον ἀπλόος , ἐπικατάρατος ὁ γῆ , ἐπεί μένω καταραμένος καί καρπός οὐ φέρω · ὥσπερ εἶπον ὁ συκέα , « μηκέτι καρπός1 ἐκ σύ ἐξέρχομαι , » καί ξηραίνω · ἀλλά προστίθημι · « ἑν ὁ ἔργον σύ , » ἵνα δείκνυμι ὁ ἐπισυμβαίνω ὁ γεωργέω ἀποτυχία , καί οὖς μετά μυρίος ἱδρώς οὐδείς ἐσθίω ὅτε κομίζω · καί ὁ θαυμαστός · ποιέω γάρ ὁ θεός ὁ καρπός1 , οὐ εὐλογέω αὐτός , ὥσπερ τις ὁ ζώλωον καί αὐτός δέ ὁ ἄνθρωπος · ὁ γάρ μέλλω ἁμαρτία εἰδοί , ὁ δις αὐτός φυλάσσω τιμωρία · ἀφορέω μέν ἁμαρτάνω , εὐθηνέω δέ λύω ὁ μετάνοια ὁ πλημμέλημα · εἰμί δέ εὐλογέω ἅπαξ αὐτός , ἀμεταμέλητος μέλλω εἰμί ὁ χάρισμα . ρΙΙΡΙΙα Ι ροοοαΙα . Θῖς αιρι[γυοις οἰδάνω βειαιοιοις ίαΩἱ ΜαϋῖΛΙ Γῖεεο , ΒΙΟΙρωίο ὗλις αοῖαῖσεει , ὁ Θοτῖριια ἰρειαί , Ο υετός ΕΟΤ Π ΡΦΩΙΩiεεοί . ἄκανθα καί τριβόλρος δνατελεῖ γρυ κατά φρονέω , φημί , ὁ μέγας , τύπτω ὑπό μικρός · καί ὁ παιδεία γάρ σύμμετρος οὐ ἀναιρέω παντελῶς , ἀλ ἀνία βραχύς · τις δέ οὗτος σημαίνω φημί ἀπλόος ὁ μή γίγνομαι κάμνω πολλάκις καρπός . ἐν λύπη , φημί , ἐσθίω οὗτος · ἐν λύπη ἐνίημι τίκτω · ἐν λύπη σύ ἐσθίω · ὅθεν οὐ εἰμί ἄλυπος εὑρίσκω οὐδείς , κἀν τυγχάνω πλούσιος ἀνά · ὅς δέ λύπη λργιπου εἰμί πᾶς οὐδείς τῷ ἄλογος ἅπτω · διόπερ ὁ ὄφις οὐ ἐπιτιμάω ὁ λύπη . ινοαριὲ λεῖος εἰμί ὁράω . ΤεῖοιιΙα Λου μοοΙἱαε οἷ , οἰδάνω ΔιιΙημίὲ Βιωία Ἰαῖος . ΟαριΟριοὲ πεῖ εοιμοιε ἰΓῖειῖΝα ΠίφίεΓ , δμώς Γμ εν ΓΙ . ζῶ τοίνυν ὀδυνηρός , καί λύσις εἰμί σύ ὁ ] κακός μόνος ὁ θάνατος . Κία ἀποστρέφω εἰς ὁ γῆ ἐκ εἰμί λαμβάνω · ἵνα σπείρω αὐτός ὁ ἐλπίς ὁ ἀναααάσεως · ὁ γάρ λαμβάνω σύ τότε , δύναμαι πάλιν λαμβάνω · ὅθεν εἶπον · « καί εἰς γῆ ἀπέρχομαι , » ἀλ οὐ ἀφανίζω · ὁ γάρ , « ἀπέρχομαι , » ὁ ἐπανέρχομαι ἑρμηνεύω . « καί ἐσθίω ὁ χόρτος ὁ ἀγρός , » μόνος τρέφω σπέρμα · περί ξύλον γάρ ἁμαρτάνω , ὁ αὐτόματος ὁ ξύλον ἐν παράδεισος διαμαρτάνω τροφή · τοιοῦτος γάρ ἄχρι ὁ κατακλυσμός ὁ