cogPG.PG087_1 74
Καὶ τοῦτό ἐστιν ὁ ἀγιασμὸς , ὡς ὁ Σωτὴρ ἐνεφύσησεν ἅγιον Πνεῦμα · δείκνυται δὲ ἡ ἐξ ἀρχῆς διὰ τῆς Λόνου δημιουργία εἰς τὴν ἀνακαίνωσιν ἀγομένη , οὐχ ἑτέρως ἢ διὰ τῆς νῦν τοῦ Σωτῆρος ἐμφυσήσεως , ὃς καὶ σωματικῶς ἐνήργησε τὸν τῆς σωματικῆς ἐμφυσήσεως τύπον · Λόγος τε ὢν , καὶ Πνεῦμα ἔχων ἀχώριστον , καὶ μόνος ἀποκαταστῆσαι τὸ ἐξ ἀρχῆς ὰγαθόν ἀνθρώπῳ δυνάμενος , Θεὸς δὲ καὶ τὸν ἀπὸ γῆς ἐξοικειούμενος χοῦν , χερσὶ πλάττειν αὐτὸν λέγεΚται . Χεῖρες δὲ Θεοῦ , ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον · κατὰ γὰρ τὸν Ἰὼβ , « Σὺ λαβὼν ἐκ τῆς γῆς πηλὸν , ἔπλασας ζῶον , καὶ λαλητὸν αὐτὸν ἔθου · » φυσήματι δὲ αὐτὸν δοξάζει · τοῦτο δέ ἐστι , φασὶ , τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἡ ὑπόστασις , ζωήν τε χαριζομένη καὶ τὸν άγιασμόν · ὥστε οὐ τὸ ἐμφύσημα ψυχὴ , ἀλλ´ ἀθανάτου ψυχῆς ποιητικόν · θεῖον γὰρ Πνεῦμα ἐκ μὴ ὄντων ἐπορίσατο τὴν οὐσίαν αὐτῆς , ἁγίαν τῇ μετουσίᾳ πεποιηκός · « Πνεῦμα γὰρ θεῖον τὸ ποιῆσάν με , φησί · πνοὴ δὲ παντοκράτορος ἡ διδάσκουσά με · » καὶ , « Ἐξαποστελεῖς τὸ πνεῦμά σου , καὶ κτισθήσονται , καὶ ακακαινιεῖς τὸ πρόσωπον τῆς γῆς · » πρόσωπον δὲ γῆς λέγει οὐκ ἄλλου ἢ τοῦ Ἀδάμ · μετὰ γοῦν τὴν παράβασιν καὶ τὸ ἐξουθενωθῆναι ἡμῶν τὴν εἰκόνα ὰπὸ πόλεως τοῦ Κυρίου , τὸ πρόσωπον τῶν μαυρωθειαῶν ψυχῶν ἀνακτώμενος ὁ Σωτὴρ , εἰς τὸ τῶν μαθητῶν πρόσωπον ἐνεφύσησεν · οὐ , Μυχὴν , λέγων λάβετε · εἶχον γάρ · ἀλλὰ , Πνεῦμα τὸ ἅγιον · προὔλεγε γὰρ ἀόγιον · « Βοηθήσει αὐτῇ ὁ Θεὸς , » τῷ προσώπω τῷ αντι θείου ἐμφυσήματος πληρωθέντι ἀτιμίας · σχεδόν τι λέγων , Κτήσασθε διὰ τῆς ἐμῆς ὑπακοῆς ὃ διὰ τῆς ὑ μετέρας παρακοῆς ἀπωλέσατε · εἰ τοίνυν τὸ στόμα τῆς Θεοῦ Πατρὸς πηγή ἐστι τοῦ Πνεύματος τοῦ τοὺς ιὐρανοὺς δυναμοῦντος , οὐκ ἄπιστον ὅτιπερ τὸ ἐμφύΚσημα τοῦ Θεοῦ Λόγου ἐν τῷ Ἀδὰμ τὴν ψυχὴν ἐδημιούργησε · στόμα γὰρ πνεύματος ὁ Υἱὸς , ἐπεὶ καὶ αοφία , « Αὐτὸς γάρ μοι , φησιν , ὁ Σωτὴρ ἔδωκε τί Τὸ Πνεῦμα τοίνυν δημιουργῆσαν τὴν ψυχὴν , ἀθλῳ σχέσει τοῦ ἐμφυσήματος ἀνακουφίζεσθαι ποιεῖ πρὸς τὸν οὗ ἐστιν ἐμφύσημα , καὶ ἀναβάσεις ἐν τῇ καρδίᾳ ποιεῖν , ταῖς ἀρεταῖς ὥσπερ κρηπίσι χρησάμενον Ὥπερ γὰρ τῆς ἡλιακῆς ἀκτῖνος πολλῷ πόῤῥω Κντες τοῦ ἡλίου συναπτόμεθα , καὶ σύνεσμεν ἡλίῳ τῶν ἄκρων συναπτομένων διὰ τῆς μεσολαβούσης ἀκτῖνος , οὕτω διὰ τοῦ ἐμφυσήματος ὁ τὸς τὸν ἄνθρωπον εἰς ἑαυτὸν ἐπεσπάσατο , τῆς ἀχράντου φύσεως ὥσπερ ἀκτῖνα χαλάσας εἰς τὸ πρόσωπον τῷ Ἀδὰμ , τοῦ ἀτρέπτου ἐμφυσήματος νν ἀπόστασιν , ὡς ἂν δύναιτο ἀγενήτῳ συνάπτεσθαι , οὴΘεοῦ μακρὰν καὶ ἐγγὺς ἐπινοουμένου διὰ πολλὸν φιλανβρωπίαν · εἰς δὲ πρόσωπον ἐμφυσᾷ , ἔνθα ἡ τῶν
Lemmas: καί οὗτος εἰμί ὁ ἁγιασμός , ὡς ὁ Σωτήρ ἐμφυσάω ἅγιος πνεῦμα · δείκνυμι δέ ὁ ἐκ ἀρχή διά ὁ Λόνου δημιουργία εἰς ὁ ἀνακαίνωσις ἄγω , οὐ ἑτέρως ἢ διά ὁ νῦν ὁ Σωτήρ ἐμφύσησις , ὅς καί σωματικός ἐνεργέω ὁ ὁ σωματικός ἐμφύσησις τύπος · Λόγος τε εἰμί , καί πνεῦμα ἔχω ἀχώριστος , καί μόνος ἀποκαθίστημι ὁ ἐκ ἀρχή ἀγαθός ἄνθρωπος δύναμαι , θεός δέ καί ὁ ἀπό γῆ ἐξοικειόω χόω , χείρ πλάσσω αὐτός λέγεΚται . χείρ δέ Θεός , ὁ υἱός καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος · κατά γάρ ὁ Ἰώβ , « σύ λαμβάνω ἐκ ὁ γῆ πηλός , πλάσσω ζῷον , καί λαλητός αὐτός τίθημι · » φύσημα δέ αὐτός δοξάζω · οὗτος δέ εἰμί , φημί , ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁ ὑπόστασις , ζωή τε χαρίζομαι καί ὁ ἁγιασμός · ὥστε οὖον ὁ ἐμφύσημα ψυχή , ἀλ ἀθάνατος Ψυχή ποιητικός · θέω γάρ πνεῦμα ἐκ μή εἰμί πορίζω ὁ οὐσία αὐτός , ἅγιος ὁ μετουσία ποιέω · « πνεῦμα γάρ θέω ὁ ποιέω ἐγώ , φημί · πνοή δέ παντοκράτωρ ὁ διδάσκω ἐγώ · » καί , « ἐξαποστέλλω ὁ πνεῦμα σύ , καί κτίζω , καί ακακαινιεῖς ὁ πρόσωπον ὁ γῆ · » πρόσωπον δέ γῆ λέγω οὐ ἄλλος ἢ ὁ Ἀδάμ · μετά γοῦν ὁ παράβασις καί ὁ ἐξουθενόω ἐγώ ὁ εἰκών άπο πόλις ὁ κύριος , ὁ πρόσωπον ὁ μαυρωθειος Ψυχή ἀνακτάομαι ὁ Σωτήρ , εἰς ὁ ὁ μαθητής πρόσωπον ἐμφυσάω · οὖον , μυχή , λέγω λαμβάνω · ἔχω γάρ · ἀλλά , πνεῦμα ὁ ἅγιος · προλέγω γάρ ἄγω · « βοηθέω αὐτός ὁ θεός , » ὁ πρόσωπον ὁ ἀντί θεῖον ἐμφύσημα πληρόω ἀτιμία · σχεδόν τίς λέγω , κτάομαι διά ὁ ἐμός ὑπακοή ὅς διά ὁ ὑ μετεράω παρακοή ἀπόλλυμι · εἰμί τοίνυν ὁ στόμα ὁ Θεός πατήρ πηγή εἰμί ὁ πνεῦμα ὁ ὁ ιὐρανοὺς δυναμόω , οὐ ἄπιστος ὅτιπερ ὁ ἐμφύσημα ὁ Θεός Λόγος ἐν ὁ Ἀδάμ ὁ ψυχή δημιουργέω · στόμα γάρ πνεῦμα ὁ υἱός , ἐπεί καί ἀφία , « αὐτός γάρ ἐγώ , φημί , ὁ Σωτήρ δίδωμι τίς ὁ πνεῦμα τοίνυν δημιουργέω ὁ ψυχή , ἆθλος σχέσις ὁ ἐμφύσημα ἀνακουφίζω ποιέω πρός ὁ ὅς εἰμί ἐμφύσημα , καί ἀνάβασις ἐν ὁ Καρδία ποιέω , ὁ ἀρετή ὥσπερ κρηπίς χράω ὅσπερ γάρ ὁ ἡλιακός ἀκτίς πολύς πόρρω Κντες ὁ ἥλιος συνάπτω , καί σύνειμι ἥλιος ὁ ἄκρος συνάπτω διά ὁ μεσολαβέω ἀκτίς , οὗτος διά ὁ ἐμφύσημα ὁ τός ὁ ἄνθρωπος εἰς ἑαυτοῦ ἐπισπάω , ὁ ἄχραντος φύσις ὥσπερ ἀκτίς χαλάω εἰς ὁ πρόσωπον ὁ Ἀδάμ , ὁ ἄτρεπτος ἐμφύσημα ν ἀπόστασις , ὡς εἄν δύναμαι ἀγένητος συνάπτω , Θοῦος μακράν καί ἐγγύς ἐπινοέω διά πολύς φιλανβρωπίαν · εἰς δέ πρόσωπον ἐμφυσάω , ἔνθα ὁ ὁ