cogPG.PG087_1 64
τυγὸν μόνον , κἄν πλεονάζῃ ; ἀλλ´ οὐδὲ τὸ κακὸν ἀπλῶς κακὸν εἰς ὄργανον τῇ Προνοίᾳ γινόμενον , γυμναζομένων τῶν ἀγαθῶν ἐν αὐτῷ , καὶ δι´ αὐτοῦ γιγνομένων ὅπερ εἰσίν · εἰ γὰρ ἀγαθοὶ τούτου χάριν , ἂτι πρὸς τῶν κακῶν οὐκ ἐνέδωκαν γυμναζόυενοι · ἀνῃρημένου τοῦ γυμνασίου καὶ τἀγαθὸν συνανῄρηται · ὡς τῶν ἐχιδνῶν ἀναιρουμένων καὶ τὸ ἐκ τούτων βοήθημα · οὐ γὰρ δὴ τοὺς ἀνθρώπους μὴ ἀξιῶν εἶναι κακοὺς , δαίμονας ἀξιώσεις εἶναι πρὸς γυμνασίαν · εἰ γὰρ ἐχρῆν τὸν Θεὸν τὸ ἔλαττον κακὸν ἐπ´ ἀνθρώπων κωλῦσαι , πολὺ μᾶλλον ἐπὶ τῶν δαιμόνων τὸ μεῖζον · οὐκ ἄρα ἕσται τὸ γυμνάζον τὸ ἀγαθόν · οὐκ αἵν εἶναι ἀγαθὸν κωλυθήσεται · ἔδει δὲ καὶ διαφορὰν εἶναι γυμνασίων πρὸς τὰς διαφόρους τῶν γυμναζομένων ἕξεις · καὶ τὴν μᾶλλον καὶ ἧττον ἐξ ἀνθρώτων , τὴν δὲ μᾶλλον καὶ ἦττον ἐκ δαιμόνων · καὶ ἡ κακία δὲ , διὰ τοῦτο κακία , ἐπειδὴ μᾶλλον ἢ ἦττον ἐπεμβαίνει τοῖς ἀγαθοῖς · ὥστε ἔνθα γυμναζόμενον αγαβὸν , ἐκεῖ καὶ κακόν · καὶ ἔνθα κακὸν ἐπιτεινόμεν ον καὶ ἀνιέμενον , πάντως καὶ ἀγαθόν · ἀλλ´ ἐπὶ τὸ προκείμενον ἐπανέλθωμεν . Καὶ εἶπεν ὁ Θεός · Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ´ κλαόνα ἡμετέραν καὶ καθ´ ὁμοίωσιν ,, . τομάτων τῶν ἀρνουμένων τῆς θείας οὐσίας τὰς ὑποστάσεις · οὐ γὰρ , Γενηθήτω , φησίν , ἄνθρωπος · ἀλλὰ · « Ποιήσωμεν ἄνθρωπον . » Ἀλλὰ γὰρ ἀγγέλοις λέγει . φασίν · εἶτα κοινωνοὺς ἀγγέλους τῆς δημιουργίας παρείληφε ; καὶ γένος κτιστὸν ἀκτίστῳ Θεῷ συγκτίζει τὸν ἄνθρωπον , καὶ δοῦλος δοῦλον ἐργάζεται ; πῶς δὲ καὶ « κατ´ εἰκόνα ἡμετέραν » φησίν ; οὐ ὰρ μία Θεοῦ καὶ ἀγγέλων εἰκὼν , τῆς δὲ ἁγίας τριάδος εἰκὼν μία , θεοπρεπῶς νοουμένη ἐν ἰδιώματι τῆς Θεότητος · « Ἐγὼ γὰρ , φησὶ , καὶ ὁ Πατὴρ ἕν ἐσμεν · » καὶ , « Ὁ ἑωρακὼς ἐμὲ , ἑώρακε τὸν Πατέρα · » οὐκοῦν Υἱῷ φησι · « Δι´ οὗ καὶ τοὺς αἰῶνας ἐποίνσεν · » καὶ τῷ Πνεύματι τῷ ἁγίῳ · « Δι´ οὗ ἐστεοεώθησαν αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν , » καὶ ᾧ τὴν οἰκουμένην πεπληρωκέναι φησίν · ἐπιφέρει δέ · « Καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον,»οὐκ , ἐποίησαν , ἑιὰ μὲν τοῦ πρώτου τὸν Ἰουδαῖσμὸν συστέλλων , διὰ Ἀὲ τοῦ δευτέρου τὸν Ἑλληνισμόν · καὶ πάλιν φησίν · « Τν εἰκόνι Θεοῦ ἐποίησε , » τοῦ συνεργοῦ παρεισἀ - ιν τὸ πρόσωπον · οὐ γὰρ εἶπεν , Ἐν εἰκόνι ἑαυτοῦ · εἰ δὲ μέα εἰκὼν τῆς Θεότητος , πῶς φασί τινες ἀνόμοιον τὲν Υἱὸν ἢ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ; προσώπων μὲν γὰρ πὸᾷθος δηλοῖ , μίαν δὲ πανταχοῦ τὴν εἰκόνα · ὁ δὲ λόγος . βουλευτηρίου σχῆμα μεμίμηται , τὴν εἰς τὸν γεγενημένον ἐμφαίνων τιμήν · οὐ γὰρ βουλῆς δεῖται ἐ Θεὸς . εἰ καὶ οὕτω λέγεται δι´ ἡμᾶς · πρὸς τοῦτο γὰρ καὶ θαυμαστὸν σύμβουλον Ἡσαΐας φησὶ τὸν Υτὸν , ἐξουσιαστήν τε καὶ Θεὸν ἰσχυρόν · ὅθεν ἐπὶ μέν τῶν ἄλλων κτισμάτων ἄνευ βουλῆς ἡ πρόσταξις ἐρνον ἦν παραγόμενον , ἐπὶ δὲ τοῦ ἀνθρώπου , δι´ ὃν
Lemmas: τυγὸν μόνος , ἄν πλεονάζω ; ἀλ οὐδέ ὁ κακός ἀπλόος κακός εἰς ὄργανον ὁ Πρόνοια γίγνομαι , γυμνάζω ὁ ἀγαθός ἐν αὐτός , καί δις αὐτός γίγνομαι ὅσπερ εἰμί · εἰμί γάρ ἀγαθός οὗτος χάρις , αὔγ-ασμα πρός ὁ κακός οὐ ἐνδίδωμι γυμνάζω · ἀναιρέω ὁ γυμνάσιον καί ἀγαθός συναναιρέω · ὡς ὁ ἔχιδνα ἀναιρέω καί ὁ ἐκ οὗτος βοήθημα · οὖον γάρ δή ὁ ἄνθρωπος μή ἄξιος εἰμί κακός , δαίμων ἀξιόω εἰμί πρός γυμνασία · εἰμί γάρ χρή ὁ θεός ὁ μικρός κακός ἐπι ἄνθρωπος κωλύω , πολύς μᾶλλον ἐπί ὁ δαίμων ὁ μείζων · οὐ ἄρα ἕννυμι ὁ γυμνάζω ὁ ἀγαθός · οὐ ὅς εἰμί ἀγαθός κωλύω · ἐσθίω δέ καί διαφορά εἰμί γυμνάσιον πρός ὁ διάφορος ὁ γυμνάζω ἔχω · καί ὁ μᾶλλον καί κακός ἐκ ἀνθρώτων , ὁ δέ μᾶλλον καί ἀίσσω ἐκ δαίμων · καί ὁ κακία δέ , διά οὗτος κακία , ἐπεί μᾶλλον ἢ ἀίσσω ἐπεμβαίνω ὁ ἀγαθός · ὥστε ἔνθα γυμνάζω ἀγαυός , ἐκεῖ καί κακός · καί ἔνθα κακός ἐπιτείνω εἰμί καί ἀνίημι , πάντως καί ἀγαθός · ἀλ ἐπί ὁ πρόκειμαι ἐπανέρχομαι . καί εἶπον ὁ Θεός · ποιέω ἄνθρωπος κατ´ κλαόνα ἡμέτερος καί καθ´ ὁμοίωσις ,, . τομάω ὁ ἀρνέομαι ὁ θεῖος οὐσία ὁ ὑπόστασις · οὖον γάρ , γίγνομαι , φημί , ἄνθρωπος · ἀλλά · « ποιέω ἄνθρωπος . » ἀλλά γάρ ἄγγελος λέγω . φημί · εἶτα κοινωνός ἄγγελος ὁ δημιουργία παραλαμβάνω ; καί γένος κτιστός ἄκτιστος Θεός συγκτίζω ὁ ἄνθρωπος , καί δοῦλος δοῦλος ἐργάζομαι ; πῶς δέ καί « κατ´ εἰκών ἡμέτερος » φημί ; οὖον ἄρα εἷς Θεός καί ἄγγελος εἰκών , ὁ δέ ἅγιος τριάς εἰκών εἷς , θεοπρεπῶς νοέω ἐν ἰδίωμα ὁ θεότης · « ἐγώ γάρ , φημί , καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί · » καί , « ὁ ὁράω ἐγώ , ὁράω ὁ πατήρ · » οὐκοῦν υἱός φημί · « Δις ὅς καί ὁ αἰών ἐποίνσεν · » καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος · « Δις ὅς στενόω ὁ δύναμις ὁ οὐρανός , » καί ὅς ὁ οἰκέω πληρόω φημί · ἐπιφέρω δέ · « καί ποιέω ὁ θεός ὁ ἄνθρωπον,»οὐκ , ποιέω , εἶα μέν ὁ πρῶτος ὁ ἰουδαῖσμος συστέλλω , διά ἀεί ὁ δύο ὁ Ἑλληνισμός · καί πάλιν φημί · « τ εἰκών Θεός ποιέω , » ὁ συνεργός παρίημι - ἐν ὁ πρόσωπον · οὖον γάρ εἶπον , ἐν εἰκών ἑαυτοῦ · εἰμί δέ μής εἰκών ὁ θεότης , πῶς φημί τις ἀνόμοιος τέ υἱός ἢ ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ; πρόσωπον μέν γάρ πάσχω δηλόω , εἷς δέ πανταχοῦ ὁ εἰκών · ὁ δέ λόγος . βουλευτήριον σχῆμα μιμέομαι , ὁ εἰς ὁ γίγνομαι ἐμφαίνω τιμή · οὖον γάρ βουλή δήω εἰ θεός . εἰμί καί οὗτος λέγω δις ἐγώ · πρός οὗτος γάρ καί θαυμαστός σύμβουλος Ἠσαΐας φημί ὁ Υτὸν , ἐξουσιαστής τε καί θεός ἰσχυρός · ὅθεν ἐπί μέν ὁ ἄλλος κτίσμα ἄνευ βουλή ὁ πρόσταξις ἐρνον εἰμί παράγω , ἐπί δέ ὁ ἄνθρωπος , δις ὅς