cogPG.PG087_1 71
ἀλλὰ´ οὐδὲ χοῦν λαβὼν ὥσπερ ἐποίησε τὸν Ἀδάμ . ἀλλὰ πλευρὰν ἐκ τοῦ ἄῤῥενος ἀφελών · καὶ ἐδημιούργησε τὸ θῆλυ , οὔτε ἐκείνῳ λείποντος τοῦ ἀφαιρεθέντος , καὶ ταύτης τελείας οὔσης · ὡς καὶ μίαν ἀμφοτέρους εἶναι τὴν σάρκα · ἅτε μιᾶς ὄντας οὐσίας καὶ ἐνός τινος ἐξ ἀμφοῖν γεννᾶσθαι μέλλοντος καὶ φίλτρῳ φυσικῶς διὰ τοῦτο συνδεθέντες · ὥστε οὐκ εἴ τι ὁμοούσιον Υἱὸς , εἴ τι δὲ Υἱὸς ὁμοούσιον · ἔτι κρίνει Θεός τε καὶ ἄνθρωπος , εὐεργετεῖ τε ἑκάτερος , ἀγαπᾷ , χρηστεύεται , μακροθυμεῖ Κύριος , ἐλεεῖ Κύριος , ἐλεεῖ καὶ ἄνθρωπος · ἕκαστον δὲ τούσων μόριον τῆς εἰκόνος ἐστί · καὶ τὸ ὅσιος εἶναι τού των ἄνθρωπος ἐκπίπτων καὶ τὴν εἰκόνα καταχωννὺς ἀκούει · « Καὶ καθὼς ἐφορέσαμεν τὴν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ , οὕτως φορέσωμεν καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου · » ὁ δὲ , « Γίνεσθε τέλειοι ὡς ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τέλειός ἐστι , » κατορθώσας , εἰκὼν γίνεται κατὰ πάντα τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀοράτου . Τινὲς δέ φασι τὸν μέν Υἱὸν τοῦ Πατρὸς εἰκόνα εἶναι , ἡμᾶς δὲ κατ´ εἰκόνα , δι´ αὐτοῦ τῷ Πατρὶ ὁμοιουμένους · τῆς δὲ εἰκόνος φασὶν ἐκπεσόντας ἡμᾶς , ὁ Θεὸς βουλόμενος ταύτην πάλιν ἀναλαβεῖν , ἐπεὶ μὴ δυνατὸν ἦν ἀθρόως πούτου τυχεῖν , ὥσπερ ζωγράφος προετύπωσε , σκιαγραφήσας αὐτὴν ἐν ἡμῖν διὰ τῆς τοῦ νόμου λατρείας · « Σκιὰν γὰρ , φησὶν , ἔχων ὁ νόμος τῶν μελλόντων ἀγαθῶν · » ἔτι δὲ πάλιν νοῆσαι ἐν μὲν τῷ σώματι ἡμῶν τὸ κατὰ τὴν σκιάν · σκιὰ γὰρ ὁ βίος ἡμῶν ἐπὶ τῆς γῆς · ἐν δὲ τῇ ψυχῇ τὸ κατ´ εἰκόνα · ἐν δὲ τῷ πνεύματι τὸ καθ´ ὁμοίωσιν Καἰ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον , κατ´ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν , φησὶν , ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον , κατ´ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν . Τέλος ἔχει ἡ τοῦ κατ´ εἰκόνα γεγενημένου κτίσις · εἶτα ἐπανάληψιν ποιεῖται τοῦ κατὰ τὴν κατασκευὴν λόνοι καί φησιν · « ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτοὺς , » ὅπερ ἔξω τοῦ πρωτοτύπου νοεῖται · ἐν γὰρ Χριστῳ Ἰησοῦ οὔτε ἄῤῥεν οὔτε θῆλύ ἐστιν · οὐκοῦν διπλῆ τις φύσις ἥ τε πρὸς τὸν Θεὸν ὡμοιωμένη , ἣν καὶ προἕταξε · καὶ ἡ καθ´ ἣν ἄῤῥεν καὶ θῆλυ γίνεται · ὅπερ ἀλλότριον τῶν περὶ Θεὸν νοουμένων ἐστί · δύο γὰρ ἀκροτήτων μέσον ἐστὶ τὸ ἀνθρώπινον τῆς τε θείας καὶ ἀσωμάτου φύσεως , καὶ τῆς ἀλόγου καὶ κτηνώδους ζωῆς , ὧν ἀμφοτέρων μετέχων , κατὰ μὲν τὸ λογικόν τε καὶ νοερὸν τὴν πρὸς ἄῤῥεν καὶ θῆλυ διαφορὰν ἀγνοεῖ · κατὰ δὲ τὴν σωματικὴν τοῦ ἀλόγου κατασκευὴν ταύτην προσίεται · καὶ προτερεύοντος ἐκείνου , τοῦτο ἐπὶ γενηματικὸν ἐπισυμβέβηκεν τῷ ἀνθρώπῳ ἡ πρὸς τὸ ἄλογον κοινωνία τε καὶ συγγένεια · ἀγαθὸς γὰρ ὤν ὁ Θεὸς , καὶ δι´ ἀγαθότητα παραγαγὼν ἐκ τοῦ μὴ εἶναι τὸν ἄνθρωπον , προσέτι καὶ ἀνενδεᾶ τῶν ἀγαθῶν ἀπειργάσατο , ἑαυτοῦ ποιήσας εἰκόνα , ὃς ἀγαθῶν ἐστι τὸ πλήρωμα · ἕν δὲ τῶν ἀγαθῶν καὶ τὸ ἐλεύθερον ἀνάγκης εἶναι κατὰ οσιῦοορνΟΟΩΙς
Lemmas: ἀλλά οὐδέ χόω λαμβάνω ὥσπερ ποιέω ὁ Ἀδάμ . ἀλλά πλευρά ἐκ ὁ ἄρσην ἀφαιρέω · καί δημιουργέω ὁ θῆλυς , οὔτε ἐκεῖνος λείπω ὁ ἀφαιρέω , καί οὗτος τέλειος εἰμί · ὡς καί εἷς ἀμφότερος εἰμί ὁ σάρξ · ἅτε εἷς εἰμί οὐσία καί εἷς τις ἐκ ἄμφω γεννάω μέλλω καί φίλτρον φυσικός διά οὗτος συνδέω · ὥστε οὐ εἰμί τίς ὁμοούσιος υἱός , εἰμί τίς δέ υἱός ὁμοούσιος · ἔτι κρίνω Θεός τε καί ἄνθρωπος , εὐεργετέω τε ἑκάτερος , ἀγαπάω , χρηστεύομαι , μακροθυμέω Κύριος , ἐλεέω Κύριος , ἐλεέω καί ἄνθρωπος · ἕκαστος δέ τούσος μόριον ὁ εἰκών εἰμί · καί ὁ ὅσιος εἰμί ὅς ὁ ἄνθρωπος ἐκπίπτω καί ὁ εἰκών καταχώννυμι ἀκούω · « καί καθώς φορέω ὁ εἰκών ὁ χοϊκός , οὕτως φορέω καί ὁ εἰκών ὁ ἐπουράνιος · » ὁ δέ , « γίγνομαι τέλειος ὡς ὁ πατήρ σύ ὁ οὐράνιος τέλειος εἰμί , » κατορθόω , εἰκών γίγνομαι κατά πᾶς ὁ Θεός ὁ ἀόρατος . Τινές δέ φημί ὁ μέν υἱός ὁ πατήρ εἰκών εἰμί , ἐγώ δέ κατ´ εἰκών , δις αὐτός ὁ πατήρ ὁμοιόω · ὁ δέ εἰκών φημί ἐκπίτνω ἐγώ , ὁ θεός βούλομαι οὗτος πάλιν ἀναλαμβάνω , ἐπεί μή δυνατός εἰμί ἀθρόος πότος τυγχάνω , ὥσπερ ζωγράφος προτυπόω , σκιαγραφέω αὐτός ἐν ἐγώ διά ὁ ὁ νόμος λατρεία · « σκιά γάρ , φημί , ἔχω ὁ νόμος ὁ μέλλω ἀγαθός · » ἔτι δέ πάλιν νοέω ἐν μέν ὁ σῶμα ἐγώ ὁ κατά ὁ σκιά · σκιά γάρ ὁ βίος ἐγώ ἐπί ὁ γῆ · ἐν δέ ὁ Ψυχή ὁ κατ´ εἰκών · ἐν δέ ὁ πνεῦμα ὁ καθ´ ὁμοίωσις καίω ποιέω ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος , κατ´ εἰκών Θεός ποιέω , φημί , ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος , κατ´ εἰκών Θεός ποιέω αὐτός . Τέλος ἔχω ὁ ὁ κατ´ εἰκών γίγνομαι κτίσις · εἶτα ἐπανάληψις ποιέω ὁ κατά ὁ κατασκευή λόνοι καί φημί · « ἄρσην καί θῆλυς ποιέω αὐτός , » ὅσπερ ἔξω ὁ πρωτότυπος νοέω · ἐν γάρ Χριστός Ἰησοῦς οὔτε ἄρσην οὔτε θῆλυς εἰμί · οὐκοῦν διπλόος τις φύσις ὅς τε πρός ὁ θεός ὁμοιόω , ὅς καί προτάσσω · καί ὁ καθ´ ὅς ἄρσην καί θῆλυς γίγνομαι · ὅσπερ ἀλλότριος ὁ περί θεός νοέω εἰμί · δύο γάρ ἀκρότης μέσος εἰμί ὁ ἀνθρώπινος ὁ τε θεῖος καί ἀσώματος φύσις , καί ὁ ἄλογος καί κτηνώδης ζωή , ὅς ἀμφότερος μετέχω , κατά μέν ὁ λογικός τε καί νοερός ὁ πρός ἄρσην καί θῆλυς διαφορά ἀγνοέω · κατά δέ ὁ σωματικός ὁ ἄλογος κατασκευή οὗτος προσίημι · καί προτερεύω ἐκεῖνος , οὗτος ἐπί γενηματικός ἐπισυμβαίνω ὁ ἄνθρωπος ὁ πρός ὁ ἄλογος κοινωνία τε καί συγγένεια · ἀγαθός γάρ εἰμί ὁ θεός , καί δις ἀγαθότης παράγω ἐκ ὁ μή εἰμί ὁ ἄνθρωπος , προσέτι καί ἀνενδεής ὁ ἀγαθός ἀπεργάζομαι , ἑαυτοῦ ποιέω εἰκών , ὅς ἀγαθός εἰμί ὁ πλήρωμα · εἷς δέ ὁ ἀγαθός καί ὁ ἐλεύθερος ἀνάγκη εἰμί κατά οσιῦοορνΟΟΩΙς