cogPG.PG087_1 142
λὼν τὴν ζωὴν αἰῶνα καλεῖ . Ὡς ὁ Δαβὶδ , Ὁ αλλὰ ἡμῶν εἰς φωτισμὸν του προσώπου σου , » ἀντὶ τοῦ . οὐ πληρώσουσι τὸν χρόνον αὐτῶν τῆς ζωῆς · ἐν τούτοις γὰρ εἶπεν , οὐχ ἐτέροις · οὐ γὰρ ἀναπληρώσω αὐτοῖς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐτῶν τὸν πολὺν ἐκεῖνον . Καὶ πᾶς τις διανοεῖται ἐν τῇ καρδία αὐτοῦ ὲ ἐπιμελῶς ἐπὶ τὰ πονηρὰ καθ´ ἡμέραν , καὶ τὰ ἐξῆς . Τὸ « πάσας τὰς ἡμέρας » τὸ Ἑβραϊκὸν οὐκ ἔχει . Καὶ τό · Ἐνεθυμήθη δὲ , τὸ Ἑβραϊκὸν ἔχει , « Αιενοήθη » ἢ « προσέσχεν . » Ἐνταῦθα μόνον . Ἀλλαχοῦ δέ , εἴ που ἔχει , μετεμελήθη δηλοῖ ἢ παρεκλήθη , ἀντὶ τοῦ , ἐποίησε κατ´ ἀνθρώπων αἴτησιν ἀξιωθείς . Ὡς τὸν Σαοὺλ ἠτήσαντο οἱ Ἰουδαῖοι , καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ Θεὸς τὸν Σαούλ . Οὕπω γὰρ ἦν ὁ Δαβὶδ ἐπιτήδειος , ἀλλ´ ἔτι νέος , καὶ ἡ βασιλεία αὐτῷ Βενιαμὶν ὡφείλετο · ὅμως δὲ καὶ ἀπὸ Βενιαμὶν οὐκ ἀργῶς · ἐπειδὴ μετὰ τοῦ Ἰούδα Βενιαμὶν ἦν · ἵνα ἡ Ἐφρέμ ἡ κακῶς ἄρξασα μὴ ἔχῃ λέγειν ὅτι , Ὁ Θεὸς ἀπ´ ἐμοῦ ἤρξατο ἢ ἐξελέξατο · τὸ δὲ ἀνεθυμήθη καὶ διενοήθη ἀντὶ του , κατενύγη , σύννουν ἔσχε λογισμόν . Δηλοῖ δὲ τὸ , « πᾶς τις διανοεῖται ἐπιμελῶς , » καὶ τὰ ἑξῆς , ἔἐρημένον πρὸ τοῦ κατακλυσμοῦ καὶ μετὰ τὸν κατακλυσμὸν , τὸ φυσικόν τι προσεῖναι τῷ ἀνθρώπῳ πονηρὸν τὸ ἐπιθυμητικὸν ἥ τι ἕτερον , ὁ Θεὸς μὲν εἰς χρῆσιν ἐχαρίσατο , ἡμεῖς δὲ εἰς κακὸν ἐτρέψαμεν . Ὁ δὲ Ἑβραῖος ἀντὶ τοῦ ἐπιμελῶς , Φυρικὸν τοῦ ὰνθρώπου ἐπὶ τὰ πονηρὰ ἐκ νεότητος αὐτοῦ . Νοεῖται δὲ παρ´ αὐτοῖς καὶ οὕτως · Τὸ πλάσμα τῆς καρδίας ἀνθρώπου ἐπὶ τὰ ποιηρὰ ἐκ νεότητος αὺτοῦ . Οὐκοῦν , οὐ φυσικὸν λέγει , ἀλλὰ , πλάσμα μὲν τῆς καρδίας , τουτέστι τὸν αὐτεξούσιον λογισμὸν , ἐγκεῖσθαι δὲ ἥδεσθαι τοῖς κακοῖς ἐκ νεότητος · πεπλάσθαι δὲ εἰς τὸ ἐπιθυμεῖν κοίτης , ἀλλ´ εἰς παιδογονίαν , οὐκ εἰς πορνείαν · ὡς καὶ τὸ θυμικὸν εἰς φυλακὴν οὐκ ἀπήνειαν . Τὸ δέ , Μετεμελήθη , καὶ τὸ , ὀργίσθη θυμῷ Κύριος , ἀνθρώπινα δι´ ἡμᾶς · πῶς γὰρ ὁ προτιδὼλς μεταμέλεται ; Ἀλλ´ ὡς ἂν νοήσωσιν ὅτι οἶ άσνοντις δικαίως πάσχουσι , καὶ μεταγνῶσιν ὥσπερ οἰ παρὰ διδασκάλου ἀκούοντες · Μετεμελήθην ὅτι σοι τηλικαῦτα παρέδωκα · ἐπράττετο γὰρ παρ´ αὐτῶν ἡ κακία ἐπιμελῶς καὶ βεβουλευμένως , ὃ δηλοῖ τὸ « ἐν τῇ καρδίᾳ · » τὸ δὲ « ἐκ νεότητος , » ἢ ἐκ μικρᾶς ψλικίας , ἡ ὅτι οὐδεὶς τοιοῦτος πρεσβύτης ἐστίν , Ἀνθρώπινον δὲ καὶ τὸ , Ἰδών . Καὶ πρότερον γάρ ἑώρα , ἀλλὰ νῦν ἐπὶ ἐκδικήσει τεθέαται · ὅτε γὰρ μὴ βούλεται κολάσαι τοὺς ἁμαρτάνοντας , λέγεται μὴ ὁρᾷν αὐτοὺς ἀλλὰ καὶ κοιμᾶσθαι · ἐξεγείρεται δὲ ὡς
Lemmas: λάω ὁ ζωή αἰών καλέω . ὡς ὁ Δαυίδ , ὁ αλλά ἐγώ εἰς φωτισμός ὁ πρόσωπον σύ , » ἀντί ὁ . οὖον πληρόω ὁ χρόνος αὐτός ὁ ζωή · ἐν οὗτος γάρ εἶπον , οὐ ἕτερος · οὖον γάρ ἀναπληρόω αὐτός ὁ ἀριθμός ὁ ἔτος ὁ πολύς ἐκεῖνος . καί πᾶς τις διανοέομαι ἐν ὁ καρδία αὐτός ε ἐπιμελής ἐπί ὁ πονηρός καθ´ ἡμέρα , καί ὁ ἑξῆς . ὁ « πᾶς ὁ ἡμέρα » ὁ ἑβραικός οὐ ἔχω . καί ὁ · ἐνθυμέομαι δέ , ὁ ἑβραικός ἔχω , « αινοεω » ἢ « προσέχω . » ἐνταῦθα μόνος . ἀλλαχοῦ δέ , εἰμί ποῦ ἔχω , μετεπιμελέομαι δηλόω ἢ παρακαλέω , ἀντί ὁ , ποιέω κατ´ ἄνθρωπος αἴτησις ἀξιόω . ὡς ὁ Σαῦλος αἰτέω ὁ Ἰουδαῖος , καί δίδωμι αὐτός ὁ θεός ὁ Σαῦλος . οὔπω γάρ εἰμί ὁ Δαυίδ ἐπιτήδειος , ἀλ ἔτι νέος , καί ὁ βασίλειος αὐτός Βενιαμίν ὀφείλω · ὅμως δέ καί ἀπό Βενιαμίν οὐ ἀργός · ἐπεί μετά ὁ Ἰούδας Βενιαμίν εἰμί · ἵνα ὁ Εφρέμ ὁ κακῶς ἄρχω μή ἔχω λέγω ὅτι , ὁ θεός ἀπ´ ἐγώ ἄρχω ἢ ἐκλέγω · ὁ δέ ἀνατίθημι καί διανοέομαι ἀντί ὁ , κατανύσσομαι , σύννους ἔχω λογισμός . δηλόω δέ ὁ , « πᾶς τις διανοέομαι ἐπιμελής , » καί ὁ ἑξῆς , εἴρω πρό ὁ κατακλυσμός καί μετά ὁ κατακλυσμός , ὁ φυσικός τίς πρόσειμι ὁ ἄνθρωπος πονηρός ὁ ἐπιθυμητικός ὅς τίς ἕτερος , ὁ θεός μέν εἰς χρῆσις χαρίζομαι , ἐγώ δέ εἰς κακός τρέπω . ὁ δέ Ἑβραῖος ἀντί ὁ ἐπιμελής , Φυρικὸν ὁ ἄνθρωπος ἐπί ὁ πονηρός ἐκ νεότης αὐτός . νοέω δέ παρ´ αὐτός καί οὕτως · ὁ πλάσμα ὁ Καρδία ἄνθρωπος ἐπί ὁ ποιηρός ἐκ νεότης αυτοῦ́ . οὐκοῦν , οὖον φυσικός λέγω , ἀλλά , πλάσμα μέν ὁ Καρδία , τουτέστι ὁ αὐτεξούσιος λογισμός , ἔγκειμαι δέ ἥδομαι ὁ κακός ἐκ νεότης · πλάσσω δέ εἰς ὁ ἐπιθυμέω κοίτη , ἀλ εἰς παιδογονία , οὐ εἰς πορνεία · ὡς καί ὁ θυμικός εἰς φυλακή οὐ ἀπήνεια . ὁ δέ , μετεπιμελέομαι , καί ὁ , ὀργίζω θυμός Κύριος , ἀνθρώπινος δις ἐγώ · πῶς γάρ ὁ προτιδὼλς μεταμέλομαι ; Ἀλ ὡς εἄν νοέω ὅτι οἶς άσνοντις δικαίως πάσχω , καί μεταγιγνώσκω ὥσπερ ὁ παρά διδάσκαλος ἀκούω · μετεπιμελέομαι ὅτι σύ τηλικόσδε παραδίδωμι · πράσσω γάρ παρ´ αὐτός ὁ κακία ἐπιμελής καί βουλεύω , ὅς δηλόω ὁ « ἐν ὁ Καρδία · » ὁ δέ « ἐκ νεότης , » ἢ ἐκ μικρός ψλικις , ὁ ὅτι οὐδείς τοιοῦτος πρεσβύτης εἰμί , Ἀνθρώπινος δέ καί ὁ , εἶδον . καί πρότερος γάρ ὁράω , ἀλλά νῦν ἐπί ἐκδίκησις θεάομαι · ὅτε γάρ μή βούλομαι κολάζω ὁ ἁμαρτάνω , λέγω μή ὁράω αὐτός ἀλλά καί κοιμάω · ἐξεγείρω δέ ὡς