cogPG.PG087_1 83
Μήποτε δὲ , φασί τινες , ἀπὸ τῶν ὑπερεχόντων καὶ διαφερόντων πάντα εἴρηται ; ἀφηγήσατο γὰρ οὐ μόνον οὐρανοῦ καὶ γῆς ποίησιν ἔν γε τοῖς φθάσασιν , ἀλλὰ καὶ πάντων τῶν ἄλλων . Τὸ δὲ ὅμοιόν ἐστι καὶ ἐπὶ τοῦ « Αὔτη ἡ βίβλος γενέσεως ἀνθρώπων . » Ἐν γὰρ τοῖς μεταξὺ καὶ φυτεύσεως παραδείσου καὶ πλάσεως ἄλλων ζώων καὶ περὶ τῆς ἀπάτης τοῦ ὄφεως ἀναγέγραπται . Πῶς οὖν πᾶσα ἡ κτίσις ἐν ἡμέρᾳ λέγεται γεγονέναι ; Οἶδεν ἡ Γραφὴ πολλὰς ἡμέρας μίαν προσαγορευομένην . Ἐντελλόμενος γὰρ Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ναυῆ τῷ λαῷ φησι · « Μὴ ἀποστῆτε ἀπὸ Κυρίου ἐν ταῖς σήμερον ἡμέραις · » ὁ γὰρ παρὼν αἰὼν σήμερον λέγεται · καὶ ἐνταῦθα τοίνυν αἱ πλείους ἡμέραι ὡς εἰς μίαν παραληφθεῖσαι τοῦ κόσμου συντέλειαν , εἰκότως εἴρηται μία . Καὶ ἔπλασεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον χοῦν ἀπὸ τῆς γῆς · καὶ ἐνεφύσησεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πνοὴν ζωῆς . Τὰς τοιαύτας ἐπαναλήψεις ἐπ´ ἀναπληρώσει τῶν παρειμένων ἡ θεία ποιεῖται Γραφὴ , μηδὲν λέγουσα τοῖς φθάσασιν ἐναντίον · ὅπερ ἐλέγομεν πρὸς τοὺς λέγοντας ἐπανάληψιν εἶναι τῆς οὐρανοῦ ποιήσεως τὴν τοῦ στερεώματος . Εἰπών οὖν ποόσθεν κατ´ εἰκόνα Θεοῦ καὶ ἄρσεν καὶ θῆλυ πε ποιῆσθαι τὸν ἄνθρωπον , ἐνταῦθα καὶ τὸν τρόπον προστίθησι τῆς ποιήσεως , καινὸν παρὰ τὰ λοιπὰ ζῶα τυγχάνοντα . Ὥσπερ ἐπὶ Χριστοῦ λέγει μὲν ἐφεξῆς τὴν γενεαλογίαν πῶς ἐκ Δαβὶδ καὶ Ἀβραὰμ κατῆγε κατὰ σόρκα τὸ γένος · τὸν δὲ τρόπον βουληθεὶς εἰπεῖν τῆς γεννήσεως ὄντα καιρὸν , ἐπήγαγεν ὕστερον · « Τοῦ δὲ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἡ γέννησις οὕτως ἦν · μνηστευθείσης τῆς μητρὸς αὐτοῦ Μαρίας τῷ Ἰωσήφ , πρινὴ συνελθεῖν αὐτοὺς εὐρέθη ἐν γαστρὶ ἔχουσα ἐκ Πνεύματος ἁγίου . » Λείπει δὲ τῷ , « χοῦν ἀπὸ τῆς γῆς,»τὸ , λαβών . παρῆκεν δὲ αὐτὸ , ὡς ἂν μὴ νομίζωμεντίληφότα πρότερον τὸν χοῦν , οὕτω προσθεῖναι τὴν διάπλασιν · ἀλλ´ ἐν τῆς διαπλάσει νοήσωμεν αὐτὸν πεποιῆσθαι τὴν λῆψιν ἀμφοῖν κατὰ ταυτὸν γεγονότων . χοῦν δὲ καλεῖν εἴωθε τὸ ἐπιπόλαιον καὶ κονιορτῶδες · ὡς ἐπὶ τοῦ Σεμεῖ , « Τῶ χοΐ πάσσων , φησὶ , τὸ πρόσωπον τοῦ Δαβίδ . » Δηλοῖ οὖν ὁ λόγος ὡς οὐ τὸ κράτιστον μέρος λαβὼν τῆς γῆς , τὸν ἄνθρωπον ἔπλασεν , ἀλλὰ τὸ περιττόν τε καὶ ἄχρηστον · ὡς φαίνεσθαι τὸν Θεὸν ἐθελήσαντα μὲν συγχρήσασθαι γῇ , τὸ δὲ πᾶν ἐκ τῆς οἰκείας προστεθεικότα δυνάμεως · ἐξ ἦς καὶ τὸ γεγονὸς ἕτερον παντελῶς τοῦ δθεν ἐγένετο · ἵνα καὶ γνῶμεν μηδὲν εἰς κάλλος εἰληφότες ἀπὸ τῆς γῆς ἐκ τοῦ ἀτιμοτάτου ταύτης γενόμενοι . Τοιγαροῦν ἡ Γραφὴ , τὸ μηδὲν ὧπάρχειν ἡμᾶς ἐθέλουσα παραστῆσαι , « Ἐμνήσθη , φησὶν , ὅτι χοῦς ἐσμεν , πνεῦμα πορευόμενον , καὶ οὐκ ἐπιστρέφον · » ὅτι θανάτῳ λυόμενοι οὐδὲ μίαν πρὸς τὸ ζῇν ἐπάνοδον ἐκ τῆς οἰκείας ἀναμένομεν φύσεως .
Lemmas: μήποτε δέ , φημί τις , ἀπό ὁ ὑπερέχω καί διαφέρω πᾶς εἴρω ; ἀφηγέομαι γάρ οὖον μόνος οὐρανός καί γῆ ποίησις ἐν γε ὁ φθάνω , ἀλλά καί πᾶς ὁ ἄλλος . ὁ δέ ὁμοῖος εἰμί καί ἐπί ὁ « οὗτος ὁ βίβλος γένεσις ἄνθρωπος . » ἐν γάρ ὁ μεταξύ καί φύτευσις παράδεισος καί πλάσις ἄλλος ζῷον καί περί ὁ ἀπάτη ὁ ὄφις ἀναγράφω . Πῶς οὖν πᾶς ὁ κτίσις ἐν ἡμέρα λέγω γίγνομαι ; οἶδα ὁ γραφή πολύς ἡμέρα εἷς προσαγορεύω . ἐντέλλω γάρ Ἰησοῦς ὁ ὁ Ναυῆ ὁ λαός φημί · « μή ἀφίστημι ἀπό κύριος ἐν ὁ σήμερον ἡμέρα · » ὁ γάρ πάρειμι αἰών σήμερον λέγω · καί ἐνταῦθα τοίνυν ὁ πλείων ἡμέρα ὡς εἰς εἷς παραλαμβάνω ὁ κόσμος συντέλεια , εἰκότως εἴρω εἷς . καί πλάσσω ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος χόω ἀπό ὁ γῆ · καί ἐμφυσάω εἰς ὁ πρόσωπον αὐτός πνοή ζωή . ὁ τοιοῦτος ἐπανάληψις ἐπι ἀναπλήρωσις ὁ παρέζομαι ὁ θεῖος ποιέω γραφή , μηδείς λέγω ὁ φθάνω ἐναντίος · ὅσπερ λέγω πρός ὁ λέγω ἐπανάληψις εἰμί ὁ οὐρανός ποίησις ὁ ὁ στερέωμα . εἶπον οὖν ποιέω κατ´ εἰκών Θεός καί ἄρσην καί θῆλυς μετά ποιέω ὁ ἄνθρωπος , ἐνταῦθα καί ὁ τρόπος προστίθημι ὁ ποίησις , καινός παρά ὁ λοιπάς ζῷον τυγχάνω . ὥσπερ ἐπί Χριστός λέγω μέν ἐφεξῆς ὁ γενεαλογία πῶς ἐκ Δαυίδ καί Ἀβραάμ κατάγω κατά σόρκος ὁ γένος · ὁ δέ τρόπος βούλομαι εἶπον ὁ γέννησις εἰμί καιρός , ἐπάγω ὕστερος · « ὁ δέ Ἰησοῦς Χριστός ὁ γέννησις οὕτως εἰμί · μνηστεύω ὁ μήτηρ αὐτός Μαρία ὁ Ἰωσήφ , πρίνη συνέρχομαι αὐτός εὑρίσκω ἐν γαστήρ ἔχω ἐκ πνεῦμα ἅγιος . » λείπω δέ ὁ , « χόω ἀπό ὁ γῆς,»τὸ , λαμβάνω . παρίημι δέ αὐτός , ὡς εἄν μή νομίζωμεντίληφότα πρότερος ὁ χόω , οὗτος προστίθημι ὁ διάπλασις · ἀλ ἐν ὁ διάπλασις νοέω αὐτός ποιέω ὁ λῆψις ἄμφω κατά τατός γίγνομαι . χόω δέ καλέω εἴωθα ὁ ἐπίπλοον καί κονιορτώδης · ὡς ἐπί ὁ Σεμεΐ , « ὁ χοῦς παχύς , φημί , ὁ πρόσωπον ὁ Δαβίδ . » δηλόω οὖν ὁ λόγος ὡς οὖον ὁ ἀγαθός μέρος λαμβάνω ὁ γῆ , ὁ ἄνθρωπος πλάσσω , ἀλλά ὁ περισσός τε καί ἄχρηστος · ὡς φαίνω ὁ θεός ἐθέλω μέν συγχράομαι γῆ , ὁ δέ πᾶς ἐκ ὁ οἰκεῖος προστίθημι δύναμις · ἐκ εἰμί καί ὁ γίγνομαι ἕτερος παντελῶς ὁ δίδωμι γίγνομαι · ἵνα καί γιγνώσκω μηδείς εἰς κάλλος λαμβάνω ἀπό ὁ γῆ ἐκ ὁ ἄτιμος οὗτος γίγνομαι . τοιγάρ ὁ γραφή , ὁ μηδείς ἔπαρχος ἐγώ ἐθέλω παρίστημι , « Ἐμνάω , φημί , ὅτι χοῦς εἰμί , πνεῦμα πορεύω , καί οὐ ἐπιστρέφω · » ὅτι θάνατος λύω οὐδέ εἷς πρός ὁ ζάω ἐπάνοδος ἐκ ὁ οἰκεῖος ἀναμένω φύσις .