cogPG.PG087_1 644
ἐλεύσεται δαψιλὴς , οἷα πηγὴ ἄφθονα προχέουσα νάματα , ἡ τοῦ καρποῦ τῶν τῆς δικαιοσύνης ἔργων συγκομιδή . Ἐ δὲ ἔνδειά σου ὥσπερ κακὸς δρομεὺς ἀπαυσομολήσει . Τὸ δὲ διὰ τὸ ἐκ ψιλῆς ἀκοῆς , καὶ μὴ κατὰ πεῖραν πρακτικὴν εἰδέναι σε τὸ ὄντως ἀγαθὸν , προσόν σοι πρώην περὶ τὴν τούτου γνῶσιν ἐνδεὲς , φεύξεται ἀπὸ σοῦ · οὐκ ὀξέως ὥσπερ τῇ ἀπραξίᾳ σοῦ καλοῦ παραγέγονεν , ἀλλὰ σχολαιότερον ταῖς κατὰ τὰ μέρος ἐργασίαις τῶν ἐντολῶν , ὡς ἄτονός τις δρομεὺς , διὰ τὸ τῆς κτήσεως τοῦ ἀγαθοῦ πρόσαντες , ιῥʹ . Ἀνὴρ ἄφρων καὶ παράνομος , πορεύεται ὁδοὺς οὐκ ἀγαθάς . Ἄνθρωπος ἀγνοῶν τὸ ὄντως καλὸν , καὶ τὰ παράλογα πράττων , ἐν σκότει ἀγνοίας καὶ προσκόμμασι κακίας , τὴν ἑαυτοῦ ζωὴν διεξέρχεται . ιγʹ . Ὁ δ´ αὐτὸς ἑννεύει ὀρθαλμῷ , σημαίνει δὲ ποδί , διδάσκει δὲ νεύμασι δακτύλων , Ὁ αὐτὸς δὲ ἅτε τὰ προσήκοντα τοῖς λόγοις ἀγαθὰ , καὶ ἄξια γλώττῃ προφέρεσθαι καὶ ὠσὶν ἀκούεσθαι , μὴ σιαλογιζόμενος , δέδοικε ῥήμασι προφέρειν τὸ τῶν αὑτοῦ ἐνθυμημάτων πεπανουργευμένον καὶ δολερόν · πάἀεν δὴ κοινωνούς τινας ἔχειν των πονηρῶν αὐτοῦ διανοημάτων , οἴκοθεν βιαζόμενος , ὀφθαλμοῦ τε καὶ ποδὸς καὶ δακτύλων χειρὸς , πονηρῶς ἐσχηματισμένοις κινήμασι , μηνύει τὸ βουλητὸν αὐτῷ τοῖς ὁμοτρόποις αὐτοῦ . ιδʹ . Διεστραμμένῃ δὲ καρδίᾳ τεκταίνεται κακά . Ηαρεγκεκλιμένῃ δὲ τοῦ εὐθέος διανοίᾳ , τὰ παράλογα διαπράττεται . Ἐν παντὶ καιρῷ ὁ τοιοῦτος ταραχὰς συνίστησι όλει . Οὗτος κατὰ πάντα καιρὸν εὐπραγίας ἢ δυσπραγίας , τάραχον παθῶν κατὰ γνώμην ὑφιστᾷ τῇ ἰδίᾳ ψυχῇ · ἐν ᾗ περιπολεῖ κατὰ διάθεσιν ἡ τριὰς τῶν ταύτης δυνάμεων · στάσεις ἐγείρων τοῦ τε ἐπιυμητικοῦ καὶ τοῦ θυμικοῦ κατὰ τοῦ λογιστικοῦ . ἐν τῷ μήτε κατ´ ἐπιθυμίαν τῶν ἡδέων ἐγκρατεύεσθαι , μήτε κατὰ θυμὸν ὑπομένειν τὰ θλιβερά . μεʹ , ιςʹ . Διὰ τοῦτο ἐξαπίνης ἔρχεται ἀπώ λεια αὐτοῦ , διακοπὴ καὶ συνριβὴ ἀνίατος , ὅτι χαίρει ἐπὶ πᾶσιν οἷς μισεῖ ὁ Κύριος . Ἔνθεν τοι αἰφνιδίως ἐπέρχεται τούτῳ ἡ αὐτοῦ ἐξολόθρευσις , ὑπάρχουσα χωρισμός τε ψυχῆς ἀπὸ σώματος , καὶ κόλασις τέλος οὐκ ἔχουσα · διότι ἐπευφραίνεται πᾶσιν οἷς μισεῖ ὁ πάντων Δεσπότης Θεὸς , καὶ ἀποστοέοεται Συντριβήσεται δὲ δι´ ἀκαθαρσίαν ψυχῆς . Κολασθήσεται δ´ , ὡς εἴρηται , διὰ τὸν ἐκ τοῦ βορβόρου τῶν παθῶν μολυσμὸν τῆς ψυχῆς ἑαυτοῦ ἐζʹ . Ὁρθαλμὸς ὑβριστοῦ . βλέμμα μεμψιμοίρου . Χεῖρες ἐκχέουσαι αἴμα δίκαιον . Πράξεις μιαιφόνοι κατὰ δικαίου ἀνδρός . ιηʹ . Καρδία τεκταινομένη λογισμοὺς κακούς . Διάνοια ἐπιτεχνωμένη πονηρὰς ἐνθυμήσεις Καὶ πόδες ἐπισπεύδοντες κακοποιεῖν . Καὶ ὁρμαὶ εἰς βλάβην τοῦ πέλας ἐπιταχύνουσαι . Ἐξολουρευθήσονται . Χωρήσουσιν εἰς ἀπώλειαν παντελῆ , ὡς Θεῷ καὶ ἀνθρώποις μισούμενα ,
Lemmas: ἔρχομαι δαψιλής , οἷος πηγή ἄφθονος προχέω νᾶμα , ὁ ὁ καρπός ὁ ὁ δικαιοσύνη ἔργον συγκομιδή . εἰ δέ ἔνδεια σύ ὥσπερ κακός δρομεύς απαυσομολησις . ὁ δέ διά ὁ ἐκ ψιλός ἀκοή , καί μή κατά πείρω πρακτικός οἶδα σύ ὁ εἰμί ἀγαθός , πρόσειμι σύ πρώην περί ὁ οὗτος γνῶσις ἐνδεής , φεύγω ἀπό σύ · οὐ ὀξύς ὥσπερ ὁ ἀπραξία σύ καλός παραγίγνομαι , ἀλλά σχολαῖος ὁ κατά ὁ μέρος ἐργασία ὁ ἐντολή , ὡς ἄτονος τις δρομεύς , διά ὁ ὁ κτῆσις ὁ ἀγαθός προσάντης , ἱερός . ἀνήρ ἄφρων καί παράνομος , πορεύω ὁδός οὐ ἀγαθός . Ἄνθρωπος ἀγνοέω ὁ εἰμί καλός , καί ὁ παράλογος πράσσω , ἐν σκότος ἄγνοια καί πρόσκομμα κακία , ὁ ἑαυτοῦ ζωή διεξέρχομαι . πνίξ . ὁ δδʹ αὐτός ἐννεύω ὀρθαλμῷ , σημαίνω δέ πούς , διδάσκω δέ νεῦμα δάκτυλος , ὁ αὐτός δέ ἅτε ὁ προσήκω ὁ λόγος ἀγαθός , καί ἄξιος γλῶσσα προφέρω καί οὖς ἀκούω , μή σιαλογιζόμενος , δείδω ῥῆμα προφέρω ὁ ὁ αὐτός ἐνθύμημα πανουργεύομαι καί δολερός · παύω δή κοινωνός τις ἔχω ὁ πονηρός αὐτός διανόημα , οἴκοθεν βιάζομαι , ὀφθαλμός τε καί πούς καί δάκτυλος χείρ , πονηρός σχηματίζω κίνημα , μηνύω ὁ βουλητός αὐτός ὁ ὁμότροπος αὐτός . ἴδη . διαστρέφω δέ Καρδία τεκταίνομαι κακός . ηαρεγκεκλιμενω δέ ὁ εὐθύς διάνοια , ὁ παράλογος διαπράσσω . ἐν πᾶς καιρός ὁ τοιοῦτος ταραχή συνίστημι ὄλλυμι . οὗτος κατά πᾶς καιρός εὐπραγία ἢ δυσπραγία , τάραχος πάθος κατά γνώμη ὑφιστάω ὁ ἴδιος Ψυχή · ἐν ὅς περιπολέω κατά διάθεσις ὁ τριάς ὁ οὗτος δύναμις · στάσις ἐγείρω ὁ τε επιυμητιπου καί ὁ θυμικός κατά ὁ λογιστικός . ἐν ὁ μήτε κατ´ ἐπιθυμία ὁ ἡδύς ἐγκρατεύομαι , μήτε κατά θυμός ὑπομένω ὁ θλιβερός . μου , ιʹ . Ζεύς οὗτος ἐξαπίνης ἔρχομαι Ἀπώ λεῖος αὐτός , διακοπή καί συνριβὴ ἀνίατος , ὅτι χαίρω ἐπί πᾶς ὅς μισέω ὁ Κύριος . ἔνθεν ὅς αἰφνίδιος ἐπέρχομαι οὗτος ὁ αὐτός ἐξολόθρευσις , ὑπάρχω χωρισμός τε Ψυχή ἀπό σῶμα , καί κόλασις τέλος οὐ ἔχω · διότι ἐπευφραίνω πᾶς ὅς μισέω ὁ πᾶς Δεσπότης θεός , καί ἀφίστημι συντρίβω δέ δις ἀκαθαρσία Ψυχή . κολάζω δδʹ , ὡς εἴρω , διά ὁ ἐκ ὁ βόρβορος ὁ πάθος μολυσμός ὁ Ψυχή ἑαυτοῦ ζῶ . Ὁρθαλμὸς ὑβριστής . βλέμμα μεμψίμοιρος . χείρ ἐκχέω αἷμα Δίκαιος . Πράξεις μιαιφόνος κατά Δίκαιος ἀνήρ . ΙΗΥ . Καρδία τεκταίνομαι λογισμός κακός . Διάνοια ἐπιτεχνάομαι πονηρός ἐνθύμησις καί πούς ἐπισπεύδω κακοποιέω . καί ὁρμή εἰς βλάβη ὁ πέλας ἐπιταχύνω . εξολουρευτιθημι . χωρέω εἰς ἀπώλεια παντελής , ὡς Θεός καί ἄνθρωπος μισέω ,