cogPG.PG087_1 69
Παῦλος φησι , διὰ τοὺς μέλλοντας κληρονομεῖν σωτηρίαν . Πάσῃ τοίνυν τῇ κτίσει φιλίας ἐνέχυρον ἀῤῥαγὲς ἐδημιούργει τὸν ἄνθρωπον , διπλοῦν αὐτὸν ἐργασάμενος . ἵνα μὴ τῇ χρείᾳ μόνον ἐπ´ αὐτὸν ἡ κτίσις συνάπιηται , ἀλλὰ γὰρ καὶ τῇ τῆς φύσεως οἰκειότητι . Ἠ τε οὖν τῶν ὁρωμένων ἐργασία χρησίμη λίαν αὐτῷ , αἵ τε ἀόρατοι δυνάμεις οὐ τὰ τυχόντα πρὸς ὡφέλειαν εἰσφέρουσιν , ἅμα μὲν διὰ τὴν συγγένειαν , ἅμα δὲ τῆς τοιίύτου θεοαπείας εἰ τὸν Θεὸν τεινούσης · ἐντεῦθεν αὐτὸν « κατ´ εἰκόνα » ἔφη ποιεῖν οἱκείαν , ἐπειδὴ τάξιν τινὰ εἰκόνος παρείχετο τοῖς ὅλοις . Ὥσπερ γὰρ οἱ κατὰ πόλεις ἀπόντος τοῦ ἄασιλέως τὴν εἰκόνα Βε ραπεύουσι τὴν ἐκείνου , οὕτω δὴ καὶ ὁ Θεὸς ἀόρατος ὢν πάσῃ τῇ κτίσει , ἐν εἰκόνος τάξει τέθεικεν αὐτῇ 2ὸν ἄνθρωπον · ὡς ἂν ἐν τῇ τούτου θεραπείᾳ τιμῶσι τὸ Θεῖον ἀόρατον ὑπάρχον αὐτοῖς · ταῦτα δὲ διὰ τὴν ἀμαρτίαν σεσαλευμένα , Θεὸς διὰ τῆς κατὰ τὸν Δεσσότην Χριστὸν οἰκονομίας ἀνέῤῥωσε , μᾶλλον δὲ καὶ πρὸς τὸ κρεῖττον ἀνήγαγε , κατὰ πάσης τῆς κτίσεως ὑπεροχὴν ἡμῖν παρασχόμενος . Τὴν γὰρ ἡμετέραν φύσιν ἑνώσας ἑαυτῷ , καὶ νόμιμον πολιτείαν καὶ θάνατον εἰς ἀθάνατον μὲν καὶ ἄτρεπτον μετέστησε φύσιν · καὶ παρὰ πάσης , φασὶ , προσκυνεῖται τῆς κτίν σεως , εἰκὼν ὥσπερ ὑπάρχουσα τῆς ἡνωμένης Θεότητος · δι´ ἧς ἀόρατον οὗσαν τὴν θείαν οὐσίαν φαντάονται σὺν ἡμῖν ἀνακτισθέντες εἰς τὴν ἀτρεπτότητα διὰ τῆς ἀναστάσεως · νῦν γάρ εἰσι τρεπταί , ὡς αἱ τῶν δαιμόνων μυριάδες σημαίνουσι · καὶ μάρτυρα πασάνοωυσι Παῦλον λέγοντα , ὅτι « Ἐν αὐτῷ ἐκτίσθη πάντα τά τε ἐν οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς · » ἀντὶ τοῦ , ἀνεκτίσθη · εἰκόνα τε τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀοράτου φησὶν αὐτὸν , ὡς ἂν δεικνύντα τῇ κτίσει τὸ θεῖον πρωτότοκόν τε πάσης κτίσεως , ὡς πρῶτον διὰ τῆς ἀναστάσεως εἰς τὴν καινὴν ἀποτεχθὲν κτίσιν , Κάλλιστα δὲ τῷ « κατ´ εἰκόνα ἡμετέραν » καὶ τὸ « καθ´ ὁμοίωσιν » ἐπισυνῆφθαί φασι · δεῖ γὰρ τὴν εἰκόνα μίμησίν τινα φέρειν οὗπέρ ἐστιν εἰκὼν , κἂν πλεῖστον ἀπέχῃ κἀνταῦθα τὴν ἀνόμοιον ὁμοιότητα . Κτίζει Θεὸς , κτίζει καὶ ἄνθρωπος · ὁ μὲν φύσει τὴν ἐπιστήμην ἔχων , ὁ δὲ χρόνῳ λαβών · ὁ μὲν παράγων αῦσίας ὁ δὲ τὰς ὕλας κοσμῶν δι´ ὧνπερ κόπτει τολ των τὰ πλείονα . Γεννᾷ Θεὸς , γεννᾷ καὶ ἄνθρωπος · ὁ μὲν ἀχρόνως , ἀϋλως , ἀπαθῶς , ἀμερίστως , ὁ δὲ πᾶν τοὐναντίον · ἀντιλαμβανόμεθα τῶν αἰσθητῶν κατὰ πάθος καὶ μεριστῶς , κἄν τι μάθωμεν , χρόνῳ τε καὶ παρ´ ἑτέρων εἰς τὸ μαθεῖν τελειούμεθα · Θεὸς δὲ ἀμερῆ τε καὶ ἀθρόαν καὶ συναὶδιον τὴν πάντων γνῶσιν ἐκτήσατο . Ἀνιστᾷ Θεὸς τοὺς νεκροὺς ἀποῤῥήτῳ δυνάμει τε καὶ ῥιπῇ , ἀνιστῶμεν καὶ ἡμεῖς τῇ τροφῇ κατὰ μικρὸν τὰ σώματα δαπανώμενα · καὶ
Lemmas: Παῦλος φημί , διά ὁ μέλλω κληρονομέω σωτηρία . Πᾶς τοίνυν ὁ κτίζω φίλιος ἐνέχυρον ἀρραγής δημιουργέω ὁ ἄνθρωπος , διπλόος αὐτός ἐργάζομαι . ἵνα μή ὁ χρεία μόνος ἐπι αὐτός ὁ κτίσις συνάπτω , ἀλλά γάρ καί ὁ ὁ φύσις οἰκειότης . ὁ τε οὖν ὁ ὁράω ἐργασία χρήσιμος λίαν αὐτός , ὁ τε ἀόρατος δύναμις οὖον ὁ τυγχάνω πρός ὠφέλεια εἰσφέρω , ἅμα μέν διά ὁ συγγένεια , ἅμα δέ ὁ τοιιυος θεοαπείας εἰμί ὁ θεός τείνω · ἐντεῦθεν αὐτός « κατ´ εἰκών » φημί ποιέω οἰκεῖος , ἐπεί τάξις τις εἰκών παρέχω ὁ ὅλος . ὥσπερ γάρ ὁ κατά πόλις ἄπειμι ὁ αασιλαος ὁ εἰκών Βε ῥάπτω ὁ ἐκεῖνος , οὗτος δή καί ὁ θεός ἀόρατος εἰμί πᾶς ὁ κτίζω , ἐν εἰκών τάξις τίθημι αὐτός ἔρχομαι ἄνθρωπος · ὡς εἄν ἐν ὁ οὗτος θεραπεία τιμάω ὁ θεῖον ἀόρατος ὑπάρχω αὐτός · οὗτος δέ διά ὁ ἁμαρτία σαλεύω , θεός διά ὁ κατά ὁ δεσσοος Χριστός οἰκονομία ἀναρρώννυμι , μᾶλλον δέ καί πρός ὁ ἀγαθός ἀνάγω , κατά πᾶς ὁ κτίσις ὑπεροχή ἐγώ παρέχω . ὁ γάρ ἡμέτερος φύσις ἑνόω ἑαυτοῦ , καί νόμιμος πολιτεία καί θάνατος εἰς ἀθάνατος μέν καί ἄτρεπτος μεθίστημι φύσις · καί παρά πᾶς , φημί , προσκυνέω ὁ κτίν σέως , εἰκών ὥσπερ ὑπάρχω ὁ ἑνόω θεότης · δις ὅς ἀόρατος ὕω ὁ θεῖος οὐσία φαντάζω σύν ἐγώ ἀνακτίζω εἰς ὁ ἀτρεπτότης διά ὁ ἀνάστασις · νῦν γάρ εἰμί τρεπτός , ὡς ὁ ὁ δαίμων μυριάς σημαίνω · καί μάρτυς πασάνοωυσι Παῦλος λέγω , ὅτι « ἐν αὐτός κτίζω πᾶς ὁ τε ἐν οὐρανός καί ὁ ἐπί ὁ γῆ · » ἀντί ὁ , ἀνακτίζω · εἰκών τε ὁ Θεός ὁ ἀόρατος φημί αὐτός , ὡς εἄν δείκνυμι ὁ κτίζω ὁ θέω πρωτότοκος τε πᾶς κτίσις , ὡς πρῶτος διά ὁ ἀνάστασις εἰς ὁ καινός ἀποτίκτω κτίσις , κάλλιστα δέ ὁ « κατ´ εἰκών ἡμέτερος » καί ὁ « καθ´ ὁμοίωσις » ἐπισυνάπτω φημί · δεῖ γάρ ὁ εἰκών μίμησις τις φέρω ὅσπερ εἰμί εἰκών , κἀν πλεῖστος ἀπέχω ἐνταῦθα ὁ ἀνόμοιος ὁμοιότης . κτίζω θεός , κτίζω καί ἄνθρωπος · ὁ μέν φύσις ὁ ἐπιστήμη ἔχω , ὁ δέ χρόνος λαμβάνω · ὁ μέν παράγω αὔσιος ὁ δέ ὁ Ὕλας κοσμέω δις ὅσπερ κόπτω τολ ὁ ὁ πλείων . γεννάω θεός , γεννάω καί ἄνθρωπος · ὁ μέν ἄχρονος , ἄϋλος , ἀπαθής , ἀμέριστος , ὁ δέ πᾶς ἐναντίος · ἀντιλαμβάνω ὁ αἰσθητής κατά πάθος καί μεριστός , ἄν τίς μανθάνω , χρόνος τε καί παρ´ ἕτερος εἰς ὁ μανθάνω τελειόω · θεός δέ ἀμερής τε καί ἀθρόος καί συναιδιος ὁ πᾶς γνῶσις κτάομαι . ἀνίστημι θεός ὁ νεκρός ἀπόρρητος δύναμις τε καί ῥιπή , ἀνίστημι καί ἐγώ ὁ τροφή κατά μικρός ὁ σῶμα δαπανάω · καί