cogPG.PG087_1 768
φανερωθέντες , τῇ παρὰ´ ἀνθρώπων προσηκούσῃ τιμωρίᾳ , καὶ αἰσχύνῃ ὑποπέσοιεν , ἠπατήθησαν · διὰ τὴν εἰρημένην αἰτίαν , τὸν ἀποκείμενον αὐτοῖς ψυχικόν τε καὶ σωματικὸν κίνδυνον ἐκφυγεῖν μὴ θελήσαντες . Ὁδὲ θαῤῥῶν ἐπὶ τῷ παντοδυνάμῳ Θεῷ , καὶ τοῦ ἀνθρωπίνου φόβου καταφρονῶν , χαρήσεται τῆς κατὰ ψυχὴν καὶ σῶμα βλάβης ἀπαλλαγείς · καὶ γὰρ ὁ πρὸ τῶν ἐλέγχων τὸ οἰκεῖον ἀμάρτημα ἐξομολογούμενος , οὐ μόνον τοῦ ψυχικοῦ κινδύνου , ἀλλὰ καὶ τοῦ σωμαπνκρῆ εἰ πρέκειται . ἀπαλλάττεται . Ἀσέβεια ἀνδρὶ δίδωσι σφάλμα · ὃς δὲ πέποι θε ἐπὶ τῷ Δεσπότῃ , σωθήσεται . Τὸ μὴ τιμᾷν τὸν Θεὸν , ἐν τῷ μὴ προκρίνειν πάντων τὴν αὐτοῦ εὐαρέστησιν , μηδὲ θαῤῥεῖν ἐπὶ´ αὐτῷ ἐν πᾶσι τοῖς ἐγχειρήμασιν , προξενεῖ τῷ κατὰ θεωρίαν ἢ πρᾶξιν καρτερῶς ἐπιχειροῦντι , γνῶσιν ἢ ἀρετὴν κατορθοῦν , παρασφαλῆναι , εἴτε τῆς ἀληθείας , εἴτε τοῦ ἀγαθοῦ · τῆς μὲν , εἴπερ εἴη τὸ ἐγχείρημα θεωρητικὸν , ὅτι σέλος ἡ ἀλήθεια τῶν γνωστῶν , ὡς ἀλάθητον γνωστόν · τοῦ δὲ , εἴπερ ἐστὶ πρακτικὸν , ὅτι τέλος τῶν πρακτικῶν τὸ ἀγαθὸν , ὡς ἔσχατον ὀρεκτόν · ὁ δὲ θαῤῥῶν ἐπὶ τῷ κυριεύοντι πάντων Θεῷ , ὡς τοῦτον ἐν ἅπασι προτιμῶν , καὶ σπεύδων ἐπὶ πᾶσι τούτῳ εὐαρεστεῖν , μετάσχῃ τῶν ὑπὲρ φύσιν αὐτοῦ δωρεῶν , ὅπερ ὡς πίστεως τέλος σωτηρία ἐστὶ , πᾶσαν ἄγνοιαν καὶ κακίαν διαφυγών , οἷάπερ μὴ διαμαρτήσας Θεοῦ , ἀλλὰ κατὰ γνῶσιν καὶ ἀρετὴν τούτου ἐπιτυχὼν , ὅς ὲστιν ἡ ἀλήθεια καὶ τὸ ἀγαθόν · τὸ μὲν ὅταν ἐκ τῆς οὐσίας , τὸ δ´ ὅταν ἐκ τῆς ἐνεργείας δοκεῖ σημαίνεσθαι · ἄτρεπτον γὰρ ἡ ἀλήθεια · εὐσρεστικὸν δὲ τὸ ἀγαθόν . κϛʹ . Πολλοὶ θεραπεύουσι πρόσωπα ἡγουμένων · παρὰ δὲ Κυρίου γίνεται τὸ δίκαιον ἀνδρί . Πλεῖστοι τοὺς προεστῶτας εἰς πρόσωπον θεραπεύειν ἐπιχειροῦσιν , ἵν´ εὐνοῖκοὶ τούτοις δόξαντες , τὴν εὐμένειαν αὐτῶν ἐπισπάσωνται · παρὰ δὲ τοῦ τὰ πάντα εἰδότος Δεσπότου τῶν ὅλων Θεοῦ , ἀποδίδοται ἑκάστῳ ἡ ἀνάλογος ἀντιμισθία τῇ διαθέσει αὐτοῦ · καὶ οὐκ ἔσται τινὶ ἐξύποκρίσεως ὠφέλεια . κζʹ . Βδέλυγμα δικαίῳ , ἀνὴρ ἄδικος · ῥδέλυγμα δὲ ἀνόμῳ , κατευθύνουσα ὀδός . Μισητὸς Θεῷ τῷ ἀποδιδόντι ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ , ὁ μὴ κατὰ τοὺς νόμους τούτου πολιτευόμενος , ὡς παραβάτης τῶν θείων αὐτοῦ ἐντολῶν · μισητὴ δὲ τῷ παραβαίοντι ταύτας , ἡ πρὸς σωτηρίαν ἀπαρεγκλίτως ἄγουσα ἐνάρετος πολιτεία , ὡς τραχεῖά τε καὶ ἐπίπονος . ΚΕΦΑΛ . Λʹ . αʹ . Τοὺς ἐμοὺσλόγους , υἱὲ , φοβήθητι , καὶ δεξάμενος αὐτοὺς μετανόει . Τὰς ἐμὰς ἐντολὰς , τεκνίον , Κμὴ περιφρόνει · τοῖς δ´ ὡσί σου ταύτας παραδεξάμενον , ἐφ´ οἷς ἥμαρτες , μεταγίνωσκε . Τάδε λέγει ὁ ἀνὴρ τοῖς πιστεύουσι Θεῷ , καὶ καύομαι . Ταῦτα ὁ ἀνδρωθεὶς ἐν τῷ γενέσθαι ἀληθῶς ἄνθρωπος , μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Υἱὸς καὶ Λόγος , διἈάσκει τοὺς πιστεύοντας αὐτῷ , ὡς Θεῷ · καὶ καταπαύσω αὐτὸς τοῦ φρονεῖν πάντως τὰ τῆς σαρκός . βʹ . Ἀφρονέστατος γάρ εἰμι πάντων ἀνθρώπων , καὶ φρόνησις ἀνθρώπων οὐκ ἔστιν ἐν ἐμοί . Πάντων γὰρ τῶν τὰ σαρκικὰ φρονούντων ἀνθρώπων , ΟΛΡ . ΧΧΧ .
Lemmas: φανερόω , ὁ παρά ἄνθρωπος προσήκω τιμωρία , καί αἰσχύνη ὑποπίπτω , ἀπατάω · διά ὁ εἴρω αἴτιος , ὁ ἀπόκειμαι αὐτός ψυχικός τε καί σωματικός κίνδυνος ἐκφεύγω μή ἐθέλω . ὁδός θαρσέω ἐπί ὁ παντοδυναμόω Θεός , καί ὁ ἀνθρώπινος φόβος καταφρονέω , χαίρω ὁ κατά ψυχή καί σῶμα βλάβη ἀπαλλάσσω · καί γάρ ὁ πρό ὁ ἐλέγχω ὁ οἰκέω ἁμάρτημα ἐξομολογέομαι , οὖον μόνος ὁ ψυχικός κίνδυνος , ἀλλά καί ὁ σωμαπνκρῆ εἰμί πρεκειος . ἀπαλλάσσω . ἀσέβεια ἀνήρ δίδωμι σφάλμα · ὅς δέ πίνω ΘΕ ἐπί ὁ δεσπότης , σῴζω . ὁ μή τιμάω ὁ θεός , ἐν ὁ μή προκρίνω πᾶς ὁ αὐτός εὐαρέστησις , μηδέ θαρσέω ἐπί αὐτός ἐν πᾶς ὁ ἐγχείρημα , προξενέω ὁ κατά θεωρία ἢ πρᾶξις καρτερός ἐπιχειρέω , γνῶσις ἢ ἀρετή κατορθόω , παρασφάλλω , εἴτε ὁ ἀλήθεια , εἴτε ὁ ἀγαθός · ὁ μέν , εἴπερ εἰμί ὁ ἐγχείρημα θεωρητικός , ὅτι Σέλος ὁ ἀλήθεια ὁ γνωστός , ὡς ἐλαύνω γνωστός · ὁ δέ , εἴπερ εἰμί πρακτικός , ὅτι τέλος ὁ πρακτικός ὁ ἀγαθός , ὡς ἔσχατος ὀρεκτός · ὁ δέ θαρσέω ἐπί ὁ κυριεύω πᾶς Θεός , ὡς οὗτος ἐν ἅπας προτιμάω , καί σπεύδω ἐπί πᾶς οὗτος εὐαρεστέω , μετέχω ὁ ὑπέρ φύσις αὐτός δωρεά , ὅσπερ ὡς πίστις τέλος σωτηρία εἰμί , πᾶς ἄγνοια καί κακία διαφεύγω , οἷος μή διαμαρτάνω Θεός , ἀλλά κατά γνῶσις καί ἀρετή οὗτος ἐπιτυγχάνω , ὅς εἰμί ὁ ἀλήθεια καί ὁ ἀγαθός · ὁ μέν ὅταν ἐκ ὁ οὐσία , ὁ δδʹ ὅταν ἐκ ὁ ἐνέργεια δοκέω σημαίνω · ἄτρεπτος γάρ ὁ ἀλήθεια · εὐσρεστικὸν δέ ὁ ἀγαθός . κϛʹ . πολλός θεραπεύω πρόσωπον ἡγέομαι · παρά δέ κύριος γίγνομαι ὁ Δίκαιος ἀνήρ . Πλεῖστος ὁ προίστημι εἰς πρόσωπον θεραπεύω ἐπιχειρέω , ὅς ευνοϊκός οὗτος δόξα , ὁ εὐμένεια αὐτός ἐπισπάω · παρά δέ ὁ ὁ πᾶς οἶδα δεσπότης ὁ ὅλος Θεός , ἀποδίδωμι ἕκαστος ὁ ἀνάλογος ἀντιμισθία ὁ διάθεσις αὐτός · καί οὐ εἰμί τις εξυποκρισις ὠφέλεια . κζʹ . βδέλυγμα Δίκαιος , ἀνήρ ἄδικος · ῥδέλυγμα δέ ἄνομος , κατευθύνω οὐδός . μισητός Θεός ὁ ἀποδίδωμι ἕκαστος κατά ὁ ἔργον αὐτός , ὁ μή κατά ὁ νόμος οὗτος πολιτεύω , ὡς παραβάτης ὁ θεῖον αὐτός ἐντολή · μισητός δέ ὁ παραβαίνω οὗτος , ὁ πρός σωτηρία ἀπαρέγκλιτος ἄγω ἐνάρετος πολιτεία , ὡς τραχύς τε καί ἐπίπονος . ΚΕ . λίαν . ὅς . ὁ ἐμοὺσλόγους , υἱός , φοβέω , καί δέχομαι αὐτός μετανοέω . ὁ ἐμός ἐντολή , τέκνον , Κμὴ περιφρονέω · ὁ δδʹ οὖς σύ οὗτος παραδέχομαι , ἐφίημι ὅς ἁμαρτάνω , μεταγιγνώσκω . ὅδε λέγω ὁ ἀνήρ ὁ πιστεύω Θεός , καί καίω . οὗτος ὁ ἀνδρόω ἐν ὁ γίγνομαι ἀληθής ἄνθρωπος , μονογενής ὁ Θεός υἱός καί Λόγος , διἈάσκει ὁ πιστεύω αὐτός , ὡς Θεός · καί καταπαύω αὐτός ὁ φρονέω πάντως ὁ ὁ σάρξ . βε . ἄφρων γάρ εἰμί πᾶς ἄνθρωπος , καί φρόνησις ἄνθρωπος οὐ εἰμί ἐν ἐγώ . Πάντων γάρ ὁ ὁ σαρκικός φρονέω ἄνθρωπος , ΟΡ . Καραβίτης .