cogPG.PG087_1 708
τροσκειμένου νοὸς προσκαίροις , καὶ ἐπὶ τῇ τούτων ἀνιωμένου φθορᾷ , τὰ διανοήματα , ἃ δίκην ὀστῶν αὐτὸν ὑπερείδουσι , τῆς ζωογόνου πνευματικῆς νοτίδος ἐστέρηνται . κνʹ . λαμβάνων δῶρα ἐν κόλπῳ ἀδίκως , οὐ καττὸλρδοῆται ἐν δοῖς · ἐκκλίνει γὰρ ὁδοὺς δικαιοσύνης . Ὁ παραλαμβάνων μετὰ περιχαρείας , ὥς τινα δῶρα , ἐν τῷ κατὰ διάνοιαν ταμείῳ τῆς ψυχῆς ἀδιακρίτως τὰς τῶν δαιμόνων ἀπατηλὰς ὑποθήκας , οὐχ εὐρίσκει ἐν ταῖς αὐτοῦ πράξεσι τέλος τὸ ἀγαθόν · ἐπειδήπερ ἀπολιμπάνει τὰς δικαιοτέρας τοῦ Θεοῦ ἐντολὰς , αἶ πρὸς αὐτὸν ἄγουσιν ὡς ἔσχατον ὀρεκτὸν .. κδʹ . Πρόσωπον συνετὸν , ἀνδρὸς σοφοῦ . Τοῦ ἔχοντος τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον , τὴν αὐτοσοφίαν ἔνοικον αυνεσταλμένος ὁ βίος · ὃς τὴν ἀφανῆ τῆς ψυχῆς χαρακτηρίζει διάθεσιν · ἐγκρατῶς μὲν τοῖς παροῦσι χρωμένου , τῶν δὲ μελλόντων ὁλικῶς τυχεῖν ἀγωνιζομένου . Οὶ δὲ ὀφθαλμοὶ τοῦ ἄφρονος , ἐπ´ ἄκρα γῆς . Αἱ δ ὄψεις τοῦ μὴ Θεὸν περιφέροντος ἐν καρδίᾳ , τὰ πέρατα διασκοποῦσι τῆς γῆς , εἰ δυνατὸν ταύτην περιλαβεῖν , καὶ πάσης δεσπόσαι αὐτης . κεʹ . ὀργῇ πατρὶ , υἱὸς ἄφρων . Τὸ κατὰ´´ ἐπιθυμίαν ὑφιστάμενον διανόημα ἐκ παραλόγου τοῦ νοὸς μετὰ τῆς αἰσθήσεως συμπλοκῆς , αὐτῷ μὲν τῷ νοῖ , ὡς πατρὶ , παραίτιον γίνεται θείας ὀργῆς · ἡτις ἀνακωχὴ τῆς χορηγίας τῶν πνευματικῶν χαρισμάτυν ἐστίν . Καὶ ὀδύνη τῇτεκούσῃ αὐτόν . Τῇ δὲ ἀποτεκούσῃ τοῦτο αἰσθήσει , οἱα μητρὶ , ὀδύνην περιποιεῖται · πό νοις ἀκουσίοις δαμαζομένης τῆς σαρκὸς , κατὰ θείαν συγχώρησιν ὡς ἂν ἐπιγνῶσιν ἄμφω , ὅ τε νοῦς καὶ ἡ αἴσθησις , μὴ παρανόμως ἀλλήλοις συμπλέκεσθαι , καὶ ἀντὶ ἀρετῆς κακίαν ἀπογεννᾶν . κςʹ . Ζημιοῦν ἄνδρα δίκαιον , οὐ καλόν . Τὸ ἀποστερεῖν ἀρετῆς τὸν ταύτης ἐπιμελούμενον , καὶ εἰς τὰ κατὰ´ ἔλλειψιν αὐτῆς περιτρέπειν πάθη , οὐκ ἔστι καλὸν , κἂν διὰ τὸ λεῖον τῆς ἡδονῆς οὕτω δοκῇ . Οὐδὲ ὅσιον ἐπιβουλεύειν δυνάσταις δικαίοις . Οὐδ ὅσιον ὑπάρχει , τὸ καθ´ ὑπερβολὴν τῆς ἀρετῆς πάθος ἐπιτίθεσθαι τοῖς τὴν ἐπιθυμίαν των κατὰ´ αἴσθησιν ἡδέων νικήσασι , καὶ καθυποτάσσουσι τὴν σάρκα τῷ πνεύματι δι´ ἐργασίας τῶν τοῦ Θεοῦ ἐντολῶν · λαθραία γάρ ἐστιν ἐχθρῶν ἀπὸ δεξιᾶς τὸ τοιοῦτον ἐπίθεσις . Ἀλλὰ καλὸν μὲν πάντως ἐστὶν , οἷα δίκαιον , τὸ κατὰ τὸν φυσικὸν νόμον καὶ τὸν γραπτὸν , ποιεῖν τινα εἰς ἑτέρους , ὃ καὶ εἰς ἑαυτὸν παρ´ ἐκείνων γίνεσθαι θέλει , καὶ ἀγαπᾷν τὸν πλησίον ὡς ἑαυτόν · ὅσιον δὲ τὸ κατὰ τὸν πνευματικὸν αὖθις νόιμον , ἀγαπᾷν τοὺς ἐχθροὺς , καὶ καλως ποιεῖν τοῖς μισοῦσιν αὐτόν · καὶ οὕτως διαμένειν ἄτρεπτον . Πεισθῶμεν τοίνυν Θεῷ τῷ ταῦτα νομοθετήσαντι , ὅπως κληρονόμοι τῆς αὐτοῦ βασιλείας γενώμεθα · καὶ μὴ ὑπακούσωμεν τῷ διαβόλῳ , ἐκτρέπειν ἡμᾶς ἐπειχειὑπερθολὴν πάθη · ἐνα μὴ παραπεμφθῶμεν εἰς πυρ τὸ ἡτοιμασμένον αὐτῷ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ .
Lemmas: τροσκειμενω νόος πρόσκαιρος , καί ἐπί ὁ οὗτος ἀνιάομαι φθορά , ὁ διανόημα , ὁ δίκη ὀστέον αὐτός ὑπερείδω , ὁ ζωογόνος πνευματικός νοτίς στερέω . κνάω . λαμβάνω Δῶρα ἐν κόλπος ἄδικος , οὖον καττολρδοαειδω ἐν δήω · ἐκκλίνω γάρ ὁδός δικαιοσύνη . ὁ παραλαμβάνω μετά περιχάρεια , ὅς τις Δῶρα , ἐν ὁ κατά διάνοια ταμεῖον ὁ Ψυχή ἀδιάκριτος ὁ ὁ δαίμων ἀπατηλός ὑποθήκη , οὐ εὑρίσκω ἐν ὁ αὐτός πρᾶξις τέλος ὁ ἀγαθός · ἐπεί ἀπολείπω ὁ Δίκαιος ὁ Θεός ἐντολή , ἀεί πρός αὐτός ἄγω ὡς ἔσχατος ὀρεκτός .. κδέʹ . πρόσωπον συνετός , ἀνήρ σοφός . ὁ ἔχω ὁ ὁ Θεός Λόγος , ὁ αὐτοσοφία ἔνοικος αυνεσταλμένος ὁ βίος · ὅς ὁ ἀφανής ὁ Ψυχή χαρακτηρίζω διάθεσις · ἐγκρατῶς μέν ὁ πάρειμι χράω , ὁ δέ μέλλω ὁλικός τυγχάνω ἀγωνίζομαι . οἷ δέ ὀφθαλμός ὁ ἄφρων , ἐπι ἄκρος γῆ . ὁ δ ὄψις ὁ μή θεός περιφέρω ἐν Καρδία , ὁ πέρας διασκοπέω ὁ γῆ , εἰμί δυνατός οὗτος περιλαμβάνω , καί πᾶς δεσπόζω αὐτός . κύ . ὀργή πατήρ , υἱός ἄφρων . ὁ κατά ἐπιθυμία ὑφίστημι διανόημα ἐκ παράλογος ὁ νόος μετά ὁ αἴσθησις συμπλοκή , αὐτός μέν ὁ νόος , ὡς πατήρ , παραίτιος γίγνομαι θεῖος ὀργή · ὅστις ἀνοκωχή ὁ χορηγία ὁ πνευματικός χάρισμα εἰμί . καί ὀδύνη τήκω αὐτός . ὁ δέ ἀποτίκτω οὗτος αἴσθησις , οἶος μήτηρ , ὀδύνη περιποιέω · πό νόος ἀεκούσιος δαμάζω ὁ σάρξ , κατά θεῖος συγχώρησις ὡς εἄν ἐπιγιγνώσκω ἄμφω , ὅς τε νόος καί ὁ αἴσθησις , μή παρανόμως ἀλλήλων συμπλέκω , καί ἀντί ἀρετή κακία ἀπογεννάω . κςʹ . ζημιόω ἀνήρ Δίκαιος , οὖον καλός . ὁ ἀποστερέω ἀρετή ὁ οὗτος ἐπιμελέομαι , καί εἰς ὁ κατά ἔλλειψις αὐτός περιτρέπω πάθος , οὐ εἰμί καλός , κἀν διά ὁ λεῖος ὁ ἡδονή οὗτος δοκέω . οὐδέ ὅσιος ἐπιβουλεύω δυνάστης Δίκαιος . οὐδέ ὅσιος ὑπάρχω , ὁ καθ´ ὑπερβολή ὁ ἀρετή πάθος ἐπιτίθημι ὁ ὁ ἐπιθυμία ὁ κατά αἴσθησις ἡδύς νικάω , καί καθυποτάσσω ὁ σάρξ ὁ πνεῦμα δις ἐργασία ὁ ὁ Θεός ἐντολή · λαθραῖος γάρ εἰμί ἐχθρός ἀπό δεξιός ὁ τοιοῦτος ἐπίθεσις . ἀλλά καλός μέν πάντως εἰμί , οἷος Δίκαιος , ὁ κατά ὁ φυσικός νόμος καί ὁ γραπτός , ποιέω τις εἰς ἕτερος , ὅς καί εἰς ἑαυτοῦ παρ´ ἐκεῖνος γίγνομαι ἐθέλω , καί ἀγαπάω ὁ πλησίος ὡς ἑαυτοῦ · ὅσιος δέ ὁ κατά ὁ πνευματικός αὖθις νοήμων , ἀγαπάω ὁ ἐχθρός , καί κάλως ποιέω ὁ μισέω αὐτός · καί οὕτως διαμένω ἄτρεπτος . πείθω τοίνυν Θεός ὁ οὗτος νομοθετέω , ὅπως κληρονόμος ὁ αὐτός βασίλεια γίγνομαι · καί μή ὑπακούω ὁ διάβολος , ἐκτρέπω ἐγώ ἐπειχειὑπερθολὴν πάθος · εἷς μή παραπέμπω εἰς πυρ ὁ ἑτοιμάζω αὐτός καί ὁ ἄγγελος αὐτός .