cogPG.PG087_1 722
· καὶ περικυκλώσουσιν ἐν δικαιοσύνῃ τὸν θρόνον αὐτοῦ . Ἡ πρὸς τοὺς ὁμοφυεῖς συμπάθεια . καὶ ἡ πρὸς Θεὸν ἀληθὴς πίστις , φυλακτικαί εἰσι τοῦ τῶν παθῶν κρατοῦντος ἀνθρώπου · καὶ περιλήψονται τὸ ἀρχικὸν αὐτοῦ καὶ αὐτεξούσιον , πάντως τὸ νοερόν · ἐν ᾧ προκάθηται τῶν ἐπὶ γῆς ἐν ὀρθὴ κρίσει τῶν κατὰ θεωρίαν καὶ πρᾶξιν νοημάτων τε καὶ πραγμάτων · μὴ συγχωρούσῃ κατὰ μὲν θεωρίαν , εἰς Θεὸν τὴν κτίσιν παραγνωρίζειν , κατὰ δὲ πρᾶξιν λατρεύειν ταύτη παρὰ τὸν Κτίσαντα κθʹ . Κόσμος νεανίαις , σοφία · δόξα δὲ καὶ πεσβυτέρων , πολιά . Εὐπρέπεια τοῖς νεάζουσι τῇ καινοποιῶν τοῦ Πνεύματος χάριτι , ἡ τοῦνοῦ ἐστι πρὸς Θελν ἄτμητος ἕνωσις · κλέος δὲ τῶν πολιτευομένων κατὰ τὸ παλαιούμενον ῥητὸν τῆς Γραφῆς , ἡ ἀποβολή ἐστὶ τῶν σωματικῶν παθῶν μελανότητος · τὸ γὰρ παλαιούμενον γράμμα , τοὺς κατ´ αὐτὸ πολιτευομένους τῶν κατ´ ἐνέργειαν παθῶν ἀπαλλάττει · τὸ δὲ καινοποιὸν Πνεῦμα , τὸν νοῦν λόγοις σοφίας ἀπὸ πάντων τῶν ποιημάτων πρὸς τὸν Ποιητὴν ἐπιστρέφον ,, ἀπαλλάττει καὶ τῶν κατὰ διάνοιαν . λʹ . Ὑπώπια καὶ συντρίμματα συναντᾷ κακοῖς · κληγαὶ δὲ εἰς ταμεῖα κοιλίας . ὑπὸ´ ὄψιν ἀνθρώπων , τιμωρίαι σωματικαὶ , καὶ ἀφανεῖς ψυχῆς συντριβαὶ , δι´ ἀκουσίων πόνων ἐπιφορᾶς , ἐπέρχονται τοῖς πολιτευομένοις κακῶς · ἔλεγχοι δὲ συνειδότος , εἰς τὰ βάθη τῆς διανοίας αὐτῶν . ΚΕΦΑΛ ΚΑʹ αʹ . Ὥσπερ ὁρμῇ ὕδατος καρδία βασιλέως ἐ χειρὶ Θεοῦ · οὖ ἐὰν θέλῃ νεῦσαι ἔκλινεν αὐτήν . Ὥσπερ τὴν τοῦ ὕδατος φορὰν ὁ ὀχετηγὸς ἄγει ἔνθα καὶ βούλεται , οὕτω καὶ ἡ παντοκρατορικὴ τοῦ Θεοῦ δύναμις , τὴν ψυχὴν τοῦ βασιλεύοντος εἴτ´ ἀνθρώπων εἴτε παθῶν , φέρει ὡς αὐτῷ Θεῷ βουλητόν · τὴν μὲν τοῆ καατοῦντος ἀνθρώπων , εἰς τινῶν μὲν συμπάθειαν , ἐτέρων δὲ τιμωρίαν κινοῦσα · πρὸς τὸ συμφέρον πάντως ἑκάστῳ , κἂν μὴ πρὸς τοῦτο ἴσως ὁ βασιλεὺς ταῦτα ποιῇ , ἀλλ´ ὑπὸ εὐνοίας ἢ μίσους ἑλκόμενος · τὴν δὲ τοῦ παθῶν κυριεύοντος , ποδηγοῦσα πρὸς τοὺς λυσιτελοῦντας αὐτῷ λόγους , ἢ τρόπους τῶν ἀρετῶν . Κβʹ . Πᾶς ἀνὴρ φαίνεται ἑαυτῷ δίκαιος · κατευβιίνει δὲ καοδία ὁ Κύριος . Ὃς ἂν τῶν ἀνθρώπων τὴν κατὰ νόμους θείους ἕληται πολιτείαν , ὁρᾶται μὲν ἀνθρώποις παρ´ ἑαυτῷ ἄμεμπτος · ὁ δὲ πάντων Δεσπότης Θεὸς , προνοίας λόγοις καὶ κρίσεως , ἀπαρεγκλίτως πρὸς τὸ ἀγαθὸν ὁδεύειν παρασκευάζει πᾶσαν ψυχὴν τὴν τούτοις ἐθέλουσαν ἕπεσθαι . Κγʹ . Ποιεῖν δίκαια , καὶ ἀληθεύειν , ἀρεστὰ παρὰ Θεῷ μᾶλλον , ἢ θυσιῶν αιμα . Τὸ πράττειν τὰς τοῦ Θεοῦ ἐντολὰς , καὶ τὸ προσάγειν τούτῳ ὁμολονίαν ἀληθῆ , εὐάρεστά εἰσιν αὐτῷ ὑπὲρ τὸ νομικῶς προσαγόμενον παρ´ Ἰουδαίων αἷμα τῶν θυσιῶν · « ἔλεον Κγὰρ , φησὶ , θέλω , καὶ οὐ θυσίαν » δʹ . Μεναλόφρων ἐφ´ ὕβρει , θρασυκάρδιος Ἑ μέγα κεκτημένος φρόνημα , ἐν τῷ ὑπερορᾷν μὲν τῶν ΟΑΡ ΧΧΙ .
Lemmas: · καί περικυκλόω ἐν δικαιοσύνη ὁ θρόνος αὐτός . ὁ πρός ὁ ὁμοφυής συμπάθεια . καί ὁ πρός θεός ἀληθής πίστις , φυλακτικός εἰμί ὁ ὁ πάθος κράτος ἄνθρωπος · καί περιλαμβάνω ὁ ἀρχικός αὐτός καί αὐτεξούσιος , πάντως ὁ νοερός · ἐν ὅς προκάθημαι ὁ ἐπί γῆ ἐν ὀρθός κρίσις ὁ κατά θεωρία καί πρᾶξις νόημα τε καί πρᾶγμα · μή συγχωρέω κατά μέν θεωρία , εἰς θεός ὁ κτίσις παραγνωρίζω , κατά δέ πρᾶξις λατρεύω οὗτος παρά ὁ κτίζω τύ . Κόσμος νεανίας , σοφία · δόξα δέ καί πεσβυτερας , πολιός . Εὐπρέπεια ὁ νεάζω ὁ καινοποιέω ὁ πνεῦμα χάρις , ὁ τουνοος εἰμί πρός Θελν ἄτμητος ἕνωσις · κλέος δέ ὁ πολιτεύω κατά ὁ παλαιόω ῥητός ὁ γραφή , ὁ ἀποβολή εἰμί ὁ σωματικός πάθος μελανότης · ὁ γάρ παλαιόω γράμμα , ὁ κατ´ αὐτός πολιτεύω ὁ κατ´ ἐνέργεια πάθος ἀπαλλάσσω · ὁ δέ καινοποιός πνεῦμα , ὁ νόος λόγος σοφία ἀπό πᾶς ὁ ποίημα πρός ὁ Ποιητής ἐπιστρέφω ,, ἀπαλλάσσω καί ὁ κατά διάνοια . λίαν . ὑπώπιον καί σύντριμμα συναντάω κακός · κληγαὶ δέ εἰς ταμεῖον κοιλία . ὑπό ὄψις ἄνθρωπος , τιμωρία σωματικός , καί ἀφανής Ψυχή συντριβή , δις ἀεκούσιος πόνος ἐπιφορά , ἐπέρχομαι ὁ πολιτεύω κακῶς · ἔλεγχος2 δέ σύνοιδα , εἰς ὁ βάθος ὁ διάνοια αὐτός . ΚΕ καί ὅς . ὥσπερ ὁρμή ὕδωρ καρδία βασιλεύς εἰ χείρ Θεός · οὖον ἐάν ἐθέλω νέος κλίνω αὐτός . ὥσπερ ὁ ὁ ὕδωρ φορά ὁ ὀχετηγός ἄγω ἔνθα καί βούλομαι , οὗτος καί ὁ παντοκρατορικός ὁ Θεός δύναμις , ὁ ψυχή ὁ βασιλεύω προστίθημι ἄνθρωπος εἴτε πάθος , φέρω ὡς αὐτός Θεός βουλητός · ὁ μέν τοῆ καατοῦντος ἄνθρωπος , εἰς τις μέν συμπάθεια , ἕτερος δέ τιμωρία κινέω · πρός ὁ συμφέρω πάντως ἕκαστος , κἀν μή πρός οὗτος ἴσως ὁ βασιλεύς οὗτος ποιέω , ἀλ ὑπό εὔνοια ἢ μῖσος ἕλκω · ὁ δέ ὁ πάθος κυριεύω , ποδηγέω πρός ὁ λυσιτελέω αὐτός λόγος , ἢ τρόπος ὁ ἀρετή . κβʹ . Πᾶς ἀνήρ φαίνω ἑαυτοῦ δίκαιος · κατευβιινεω δέ καοδία ὁ Κύριος . ὅς εἄν ὁ ἄνθρωπος ὁ κατά νόμος θεῖος αἱρέω πολιτεία , ὁράω μέν ἄνθρωπος παρ´ ἑαυτοῦ Ἄμεμπτος · ὁ δέ πᾶς Δεσπότης θεός , πρόνοια λόγος καί κρίσις , ἀπαρέγκλιτος πρός ὁ ἀγαθός ὁδεύω παρασκευάζω πᾶς ψυχή ὁ οὗτος ἐθέλω ἕπω . κγʹ . ποιέω Δίκαιος , καί ἀληθεύω , ἀρεστός παρά Θεός μᾶλλον , ἢ θυσία αἷμα . ὁ πράσσω ὁ ὁ Θεός ἐντολή , καί ὁ προσάγω οὗτος ὁμολονίαν ἀληθής , ευάρεστα εἰμί αὐτός ὑπέρ ὁ νομικός προσάγω παρ´ Ἰουδαῖος αἷμα ὁ θυσία · « ἔλεος Κγὰρ , φημί , ἐθέλω , καί οὖον θυσία » δέ . μεναλοφρεω ἐφίημι ὕβρις , θρασυκάρδιος ὅς μέγας κτάομαι φρόνημα , ἐν ὁ ὑπεροράω μέν ὁ ΟΑΡ ΧΧΙ .