cogPG.PG087_1 754
προσκαίρων ἀπολαύσει πεπλησμένη ψυχὴ , τὰ κατὰ γνῶσιν ὑπὲρ μέλι καὶ κηρίον γλυκέα τῳ πνευματικῷ λάρυγγι θεῖα λόγια ἀποστρέφεται · τῇ δ´ ἐγκρατῶς περὶ τὰ προσκαίρως ἡδέα διακειμένῃ ψυχῇ , καὶ τὸ τῆς ἀρετῆς ἐπίπονον καὶ ἀηδὲς τῇ σαρκὶ , κατὰ πνεῦμα ὁρᾶται ἡδύτατον · διὸ καὶ γενναίως τούτῳ ἐγκαρτερεῖ , ἀκορέστως ἔχουσα πρὸς ΚΥνωσιν καὶ ἀρετήν . ηʹ . Ὥσπερβταν ὄρνεον καταπετασθῇ ἐκ τῆς ἰδίας νοσσιᾶς , οὕτως ἄνθρωπος δουλούται ὅταν ἀποξενωθῇ ἐκ τῶν ἰδίων τόπων . Καθάπερ τι πτηνὸν πρὸ τοῦ πτεροφυῆσαι τέλεον , πειρώμενον ἴπτα . σθαι , ἐκπίπτει τε τῆς ἑαυτοῦ καλιᾶς , καὶ τοῖς παρατυχοῦσιν ἀλίσκεται · οὕτω καὶ ὁ ἄνω πρὸς Θεὸν ὡς ἀρχέτυπον ὁρᾷν τε καὶ τούτου ἐρᾷν ὡς ἀλαθήτου γνωστοῦ καὶ ἐσχάτου ὀρεκτοῦ , πλασθεὶς ἄνθρωπος ἀπόταν τῶν οἱκείων κατὰ νοῦν καὶ λόγον ἕξεων τῆς γνώσεως καὶ τῆς ἀρετῆς ἑκὼν ἀπαλλοτριωθῇ , τοῖς ἀτιμοποιοῖς δεδούλωται πάθεσιν . θʹ . Μύροις καὶ οἶνοις καὶ θυμιάμασι τέρπεται καρδία · καταῤδῥήγνυται δὲ ὑπὸ συμπτωμάτων ύυχή . δόγμασι τε εὐσεβείας χριομένη πνευματικῶς ἡ ψυχὴ , καὶ ταῖς θείαις ἐντολαῖς , τῶν φυσικῶν ἐξισταμένη ὁρέξεων , καὶ τοῖς τοῦ παναγίου Πνεύματος εύωδιαζομένη χαρίσμασιν , εὐφροσύνης πληροῦνται οεοιατικῆς · διασπᾶται δὲ τούτων , ὁμοῦ καταπίηνσά τε εἰς τὴν τῶν δογμάτων ἀπιστίαν , καὶ τὴν τῶν ἐντολῶν παρακοὴν , πληρουμένη τῆς δυσωδίας τῶν ἀκαθάρτων παθῶν . ιʹ . Φʹ.λον σὸν καὶ φίλον πατρῷον μὴ ἐγκαταλίπῃς · εἰς δὲ οἷκον τοῦ ἀδελφοῦ σου μὴ εἰσέλθῃς ἀπιχῶν . Τὸ σοὶ καὶ τῷ προπάτορι προσφιλές σαρκίον . μήτε τῇ ἀρετῇ μήτε τοῖς πρὸς σύστασιν ἀναγκαίοις καταλείψῃς ἀνεπιμέλητον · ὡς περιπεσεῖν τοῖς καθ´ ἡδονὴν ἢ τοῖς κατ´ ὀδύνην πάθεσιν · ἀλλ´ δσον τὸ ἐπὶ σοὶ , ἀνήδονόν τε καὶ ἄνοσον τοῦτο διατηρῶν , ἔχε σύνδουλον πρὸς τὴν τῶν κρειττόνων ὑπΚηρεσίαν · εἰς δὲ τοῦ διὰ φιλανθρωπίαν ἀνασχομένου ἀδελφοῦ σοι τὸ κατὰ σάρκα γενέσθαι Θεοῦ Λόγου , τὸν κατ´ ἀρετὴν ἅγιον οἶκον , ἔτι γε τοῦ κατ´ αὐτὴν πνευματικοῦ πλούτου πενόμενος , μὴ τολμήσῃς ὅλως μεθ´ ὑποκρίσεως εἰσελθεῖν · ὥστε τοῖς πολλοῖς δόξαι ἐνάρετος · ἵνα μὴ ἀναξίως εἰσελθὼν εἰς αὐτὸν , εἰς τὸ σκότος ἀποῤῥιφῇς τὸ ἐξώτερον . Κρείσσων φίλος ἐγγὺς , ἢ ἀδελφὸς μακρὰν οἰκῶν . Καλλίων ἐστὶ φίλος ὁμογνώμων , ἢ ἀδελφὸς ἑτερογνώμων , ὅτι ἐκείνῳ μὲν ἔστι συμβιοτεύειν εἰρηνικῶς , τούτω δ´ οὐχ οὕτως , ἀλλὰ τεταραγμένως τε καὶ μαχίμως · οἱ φρονοῦντες γὰρ ἀδελΚφὰ , κἂν μὴ τυγχάνοιεν ἀδελφοὶ , πλέον τῶν κατὰ σάρκα ἀδελφῶν ὑπάρχουσιν ἀδελφοί · ὅπερ δηλῶν καὶ ὁ Κύριος , εἴρηκεν · ὅτι Μήτηρ καὶ ἀδελφοί μου εἰσὶν οἱ ποιοῦντες τὸ θέλημα τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν οὐβανοῖς ιαʹ . Σοφὸς γίνου , υἱλ , Ἰνα εὐφραίνηταί σου ἡ καχδία · καὶ ἀπόστρεψον ἀπὸ σοῦ ἐπονειδίστους ἰόγοιυς . Τοῦ τελειοποιοῦ χαρίσματος τῆς σοφίας , ὁ διὰ τῆς ἐν πνεύματι διδασκαλίας υἱοθετούμενός μοι , ἰεταλάμβανε · ὅπως εὐφροσύνης πνευματικῆς ἀπολαύση
Lemmas: πρόσκαιρος ἀπολαύω πίμπλημι ψυχή , ὁ κατά γνῶσις ὑπέρ μέλι καί κηρίον γλυκύς ὁ πνευματικός λάρυγξ θεῖον λόγιος ἀποστρέφω · ὁ δδʹ ἐγκρατῶς περί ὁ προσκαίρως ἡδύς διάκειμαι Ψυχή , καί ὁ ὁ ἀρετή ἐπίπονος καί ἀηδής ὁ σάρξ , κατά πνεῦμα ὁράω ἡδύς · διό καί γενναῖος οὗτος ἐγκαρτερέω , ἀκόρεστος ἔχω πρός κυνέω καί ἀρετή . ἤ . Ὥσπερβταν ὄρνεον καταπετάννυμι ἐκ ὁ ἴδιος νοσσιά , οὕτως ἄνθρωπος δουλόω ὅταν ἀποξενόω ἐκ ὁ ἴδιος τόπος . καθά τίς πτηνός πρό ὁ πτεροφυέω τελέω , πειράω πέτομαι . ἕπομαι , ἐκπίπτω τε ὁ ἑαυτοῦ καλιά , καί ὁ παρατυγχάνω ἁλίσκομαι · οὗτος καί ὁ ἄνω πρός θεός ὡς ἀρχέτυπος ὁράω τε καί οὗτος ἐράω ὡς αλάνθαστος γνωστός καί ἔσχατος ὀρεκτός , πλάσσω ἄνθρωπος ἄποτος ὁ οἰκέω κατά νόος καί λόγος ἕξις ὁ γνῶσις καί ὁ ἀρετή ἑκών ἀπαλλοτριόω , ὁ ἀτιμοποιός δουλόω πάθος . ὁ . Μύρα καί οἶνος καί θυμίαμα τέρπω καρδία · καταρδρηγνυος δέ ὑπό σύμπτωμα εὔχομαι . δόγμα τε εὐσέβεια χρίω πνευματικός ὁ ψυχή , καί ὁ θεῖος ἐντολή , ὁ φυσικός ἐξίστημι ὄρεξις , καί ὁ ὁ πανάγιος πνεῦμα εὐωδιάζω χάρισμα , Εὐφρόσυνος πληρόω οεοιατικεω · διασπάω δέ οὗτος , ὁμοῦ καταπίνω τε εἰς ὁ ὁ δόγμα ἀπιστία , καί ὁ ὁ ἐντολή παρακοή , πληρόω ὁ δυσωδία ὁ ἀκάθαρτος πάθος . εἷς . Φῆλος σός καί φίλος πατρῷος μή ἐγκαταλείπω · εἰς δέ οἶκος ὁ ἀδελφός σύ μή εἰσέρχομαι ἀπέχω . ὁ σύ καί ὁ προπάτωρ προσφιλής σαρκίον . μήτε ὁ ἀρετή μήτε ὁ πρός σύστασις ἀναγκαῖος καταλείβω ἀνεπιμέλητος · ὡς περιπίπτω ὁ καθ´ ἡδονά ἢ ὁ κατ´ ὀδύνη πάθος · ἀλ δίδωμι ὁ ἐπί σύ , ἀνήδονος τε καί ἄνοσος οὗτος διατηρῶ , ἔχω σύνδουλος πρός ὁ ὁ ἀγαθός ὑπηρεσία · εἰς δέ ὁ διά φιλανθρωπία ἀνέχω ἀδελφός σύ ὁ κατά σάρξ γίγνομαι Θεός Λόγος , ὁ κατ´ ἀρετή ἅγιος οἶκος , ἔτι γε ὁ κατ´ αὐτός πνευματικός πλοῦτος πένομαι , μή τολμάω ὅλως μεθ´ ὑπόκρισις εἰσέρχομαι · ὥστε ὁ πολύς δόξα ἐνάρετος · ἵνα μή ἀνάξιος εἰσέρχομαι εἰς αὐτός , εἰς ὁ σκότος ἀπορριφή ὁ ἐξώτερος . κρείσσων φίλος ἐγγύς , ἢ ἀδελφός μακράν οἰκέω . Καλλίων εἰμί φίλος ὁμογνώμων , ἢ ἀδελφός ἑτερογνώμων , ὅτι ἐκεῖνος μέν εἰμί συμβιοτεύω εἰρηνικός , οὗτος δδʹ οὐ οὕτως , ἀλλά τεταραγμένως τε καί μάχιμος · ὁ φρονέω γάρ ἀδελφός , κἀν μή τυγχάνω ἀδελφός , πλέω ὁ κατά σάρξ ἀδελφός ὑπάρχω ἀδελφός · ὅσπερ δηλόω καί ὁ Κύριος , εἴρω · ὅτι Μήτηρ καί ἀδελφός ἐγώ εἰμί ὁ ποιέω ὁ θέλημα ὁ πατήρ ἐγώ ὁ ἐν ουβανω ἰά . Σοφός γίγνομαι , υἱλ , ἵνα εὐφραίνω σύ ὁ καχδία · καί ἀποστρέφω ἀπό σύ ἐπονείδιστος ἰόγοιυς . ὁ τελειοποιέω χάρισμα ὁ σοφία , ὁ διά ὁ ἐν πνεῦμα διδασκαλία υἱοθετέω ἐγώ , ἰεταλάμβανε · ὅπως Εὐφρόσυνος πνευματικός ἀπολαύω