cogPG.PG087_1 492
ἔξωθεν ἀτεκνώσει αὐτοὺς μάχαιρα , καὶ ἐκ τῶν ταχμείων φόβος . Τὰ ἐν τῇ πολιορκίᾳ συμβάντα κατὰ μέρος ἐκτραγῳδεῖ.ἅπερ καὶ διὰ Ἱερεμίου καὶ Ἰεζεκιὴλ ὁ θεῖος διηγήσατο λόγος . Οἱ μὲν γὰρ ἔξωθεν ὑπὸ πολεμίων βαλλόμενοι , οἱ δὲ ἔνδον φόβῳ καὶ νόσῳ καὶ λιμῷ διεφθείροντο . Θεοῦ δὲ μάχαιρα τὰς πονηρὰς πράξεις τιμωρουμένη , τῷ φόβῳ συστέλλει . καὶ τοὺς τίκτοντας αὐτὰς λογισμοὺς , ὥστε οὐκέτι τοιαῦτα τεκεῖν . Τομώτερος γὰρ ὁ τοῦ Θεοῦ λόγος , καὶ κριτικὸς ἐνθυμήσεων . Τὰ ἠμιεκεη σιαη υἱνφίηεηι , ἰαειαίε ομηι οοΔεανίσκος σὺν παρθένῳ , θηλάζων μετὰ καθξστηκότος πρεσβύτου . Ἄρδην αὐτοῖς ἐγίνετο , ἡ ἀπώλεια , ἐπειδήπερ καὶ ὁμοθυμαδὸν τὴν ἁμαρτίαν εἰργάζοντο . « Ἡ οὐχὶ ὁρᾷς , φησίν ὁ τῶν ὅλων Θεὸς τῷ προφήτῃ Ἱερεμίᾳ , τί οὗτοι ποιοῦσιν ἐν ταῖς πόλεσιν Ἰούδα καὶ ἐν ταῖς αὐλαῖς Ἱερουσαλήμ · » Καὶ ψυχὰς δὲ τὰς διαφόρους ἡλικίας νοητέον . Εαρν · Διασπερῶ αὐτοὺς , παύσω δὲ ἐξ ἀνθρώπων τὸ μνημόσυνον αὐτῶν . Διασπαρέντες γὰρ ἀπ´ ἄκρου τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἕως ἄκρων αὐτοῦ , καὶ ἐκ βίβλου ζώντων ἐξηλείφθησαν , μηκέτι λαὸς Θεοῦ χρηματίζοντες . Οὐκ ἀπώλοντο δὲ παντελῶς , διὰ τοὺς ἐξ ἐθνῶν . Ἐπέμενον γὰρ τῇ δυσσεβείᾳ , τὴν ἐκείνων ἀπώλειαν τοῖς ἑαυτῶν θεοῖς ἐπιγράφοντες , οὐ ταῖς τῶν ἀπολωλότων ἁμαρτίαις , Ταῦτα λεγόντων τῶν Βαβυλωνίων , ἀκούοντες οἱ ἐπὶ τοῦ Ἱερεμίου , φασίν · « Ἡσχύνθημεν , ὅτι ἠκούσαμεν ὀνειδισμὸν ἡμῶν . Κατεκάλυψεν ἀτιμία τὰ πρόσωπα ἡμῶν , εἰσῆλθον ἀλλογενεῖς εἰς τὰ ἅγια Κυρίου . » Πρὸς οὓς ἀποκρίνεται , λέγων · « Διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται , λέγει Κύριος , καὶ ἐκδικήσω ἐπὶ τὰ νλυπτὰ αὐτῆς . » Διὰ ταῦτα τοίνυν , καὶ διὰ τὴν πρὸς αρῖια τατέρας αὐτῶν διαθήκην οὐ πάντες ἀπώλοντο . Καὶ Γολιὰθ δὲ παρεμβολὴν ὀνειδίσας ζῶντος Θεοῦ , δίκην κυνὸς ὑπὸ μειρακίου διέφθαρται . Εὐηγγελίζοντο δὲ καὶ ἀλλόφυλοι τὸν θάνατον τοῦ Σαοὺλ τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν , Ὅτι ευνος ἀπωλολεκὸς βουλήν ἐστι , καὶ οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοῖς ἐπιστήμη . Θείαν γὰρ οὖσαν ἀπώλεσαν
Lemmas: ἔξωθεν ἀτέκνωσις αὐτός μάχαιρα , καί ἐκ ὁ ταχμείων φόβος . ὁ ἐν ὁ πολιορκία συμβαίνω κατά μέρος ἐκτραγῳδέω καί διά Ἱερεμίας καί Ἰεζεκιήλ ὁ θεῖος διηγέομαι λόγος . ὁ μέν γάρ ἔξωθεν ὑπό πολέμιος βάλλω , ὁ δέ ἔνδον φόβος καί νόσος καί λιμός διαφθείρω . Θεός δέ μάχαιρα ὁ πονηρός πρᾶξις τιμωρέω , ὁ φόβος συστέλλω . καί ὁ τίκτω αὐτός λογισμός , ὥστε οὐκέτι τοιοῦτος τίκτω . τομός γάρ ὁ ὁ Θεός λόγος , καί κριτικός ἐνθύμησις . ὁ ἠμιεκεη Σιάη ὑφαίνω , ιαειαει ὁμός οοΔεανίσκος σύν παρθένος , θηλάζω μετά καθίστημι πρεσβύτης . ἄρδην αὐτός γίγνομαι , ὁ ἀπώλεια , ἐπεί καί ὁμοθυμαδόν ὁ ἁμαρτία ἐργάζομαι . « ὁ οὐ ὁράω , φημί ὁ ὁ ὅλος θεός ὁ προφήτης Ἱερεμίας , τίς οὗτος ποιέω ἐν ὁ πόλις Ἰούδας καί ἐν ὁ αὐλή Ἱερουσαλήμ · » καί ψυχή δέ ὁ διάφορος ἡλικία νοητέον . αρνʹ · Διασπερῶ αὐτός , παύω δέ ἐκ ἄνθρωπος ὁ μνημόσυνον αὐτός . διασπείρω γάρ ἀπ´ ἄκρος ὁ οὐρανός καί ἠώς ἄκρος αὐτός , καί ἐκ Βίβλος ζῶ ἐξαλείφω , μηκέτι λαός Θεός χρηματίζω . οὐ ἀπόλλυμι δέ παντελῶς , διά ὁ ἐκ ἔθνος . ἐπιμένω γάρ ὁ δυσσέβεια , ὁ ἐκεῖνος ἀπώλεια ὁ ἑαυτοῦ θεός ἐπιγράφω , οὖον ὁ ὁ ἀπόλλυμι ἁμαρτία , οὗτος λέγω ὁ Βαβυλώνιος , ἀκούω ὁ ἐπί ὁ Ἱερεμίας , φημί · « αἰσχύνω , ὅτι ἀκούω ὀνειδισμός ἐγώ . κατακαλύπτω ἀτιμία ὁ πρόσωπον ἐγώ , εἰσέρχομαι ἀλλογενής εἰς ὁ ἅγιος κύριος . » πρός ὅς ἀποκρίνω , λέγω · « Ζεύς οὗτος ἰδού ἡμέρα ἔρχομαι , λέγω Κύριος , καί ἐκδικέω ἐπί ὁ νλυπτὰ αὐτός . » Ζεύς οὗτος τοίνυν , καί διά ὁ πρός αρία θ͂ας αὐτός διαθήκη οὖον πᾶς ἀπόλλυμι . καί Γολιάθ δέ παρεμβολή ὀνειδίζω ζῶ Θεός , δίκη κύων ὑπό μειράκιον διαφθείρω . εὐαγγελίζω δέ καί ἀλλόφυλος ὁ θάνατος ὁ Σαῦλος ὁ εἴδωλον αὐτός , ὅτι2 Εῦ̓νος ἀπόλλυμι βουλή εἰμί , καί οὐ εἰμί ἐν αὐτός ἐπιστήμη . Θεία γάρ εἰμί ἀπόλλυμι