cogPG.PG087_1 145
ἀνωτέρω καὶ τῶν τριῶν ἰδίᾳ ὡνομασμένων · ἐπεὶ καὶ ἐνιαυτὸν πεποίηκε πάντα τὰ ζῶα ἐν τῇ κιβωτῷ . πάντως ἔδει πρόνοιαν γενέσθαι τῆς τε ἐπιτηδείου πᾶσι τροφῆς αὐτάρκους πρὸς ἐνιαυτὸν , καὶ τῆς τῶν ἐκκρινομένων σκυβάλων χώρας δυναμένης μὴ ἐνοχλεῖν τοῖς ζώοις καὶ μάλιστα τοῖς ἀνθρώποις · φασὶ τοίνυν ὅτι ἡ μὲν κατωτέρω καὶ πρὸς τῷ πυθμένι τοῦ διορόφου στέγη , εἰς σκύβαλα ἀποτέτακτο · ἡ δὲ ταύτης ἀνωτέρω , εἰς τὴν συναγωγὴν της τροφῆς τῶν ζώων·[στε εὐπορεῖν τὰ μὲν σαρκοβόρα , σαρκῶν · τὰ δὲ ἔτερα ζῶα παρὰ τὰ εἰς διατήρησιν εἰσαχθέντα , τροφῆς ἕνεκεν εἰσαχθῆναι εἰς τὴν κιβωτόν · τὰ δὲ μὴ τοιαῦτα , τῆς ἐπιτηδείου ἕκαστον εὐπορῆσαι τροφῆς · ταῦτα μὲν εἰς τὸν περὶ τῶν καταγαίων διωρόφων λόγον . ] Τὸ δὲ μετὰ ταῦτα τριώροφον , τοῖς ζώοις ἀπετέτακτο κατὰ τὰς ὀνομασθείσας νοσσιάς · καὶ εἰκὸς , ὅτι τῷ μὲν τῶν ὄφεων γένει καὶ θηρίων , ἡ τοῦ κατωτάτου τριωρόφου χώρα ἀπενεμήθη · τοῖς δὲ κτήνεσι καὶ τοῖς λοιποῖς τῶν τιθασωτέρων ἢ ἡμερωτέρων τάξει καὶ λόγιω τὰ ἀνω . τέρω · ἐχρῆν δὲ τὸν ἄνθρωπον ὥσπερ τῇ φύσει ἄρχοντα τῶν ἀλόγων [ ῶν ἐπιβέβηκεν αὐτός · ] οὕτω καὶ χώρᾳ τῇ ἀνωτάτω τυγχάνειν περὶ τὴν τρίτην στέγην ·· πιθανὸν δὲ τὴν πλαγίαν θύραν ἡν εἶπε γεγονέναι περὶ τὴν κάτωθεν πρώτην στέγην · ἵνα ἐκεῖθεν εἰσελθόντα τὰ ζῶα πρὸς τὰς τεταγμένας χωροίη νεοττίας · εἰ γὰρ ἄνωθεν ἦν , μετὰ πολλῆς δυσκολίας ἀνήει τε τὰ ζῶα πρὸς τὴν κιβωτὸν καὶ πρὸς τοὺς ἰδίους τόπους κατήρχετοἵ · θειοτέρας δὲ δυνάμεως ἔχρῃζεν ἡ ἀσφάλεια τῆς κλειομένης ταύτης θύρας , οὐκέτι δυναμένου τινὸς ἔξωθεν ἀνθρώπου ἀσφαλίσαι αὐτὴν ὑπὲρ τοῦ μὴ παρεισδῦναι ὕδωρ · διὸ ἔκλεισεν ὁ Θεὸς ὄπισθεν τοῦ Νῶε · καὶ οὔτως ἐγένετο ὁ κατακλυσμός · μετὰ δὲ τὸν κατακλυσμὸν παρετηρήσαμεν ὅτι οὐκέτι ὡς ἐν τοῖς ἀνωτέρω θύραν ἀνέῳξεν ὁ Νῶε , ἀλλὰ θυρίδα , ἵνα ἀποστείλῃ τὸν νόρακα · βίαιον δέ τις τὴν παρατήρησιν ἂν ἐλάμβανεν , εἰ μὴ καὶ αἱ λοιπαὶ ἐκδόσεις δεύτερον μὲν θυρίδα περιεῖχον ἀνοιγομένην ὑπὸ τοῦ Νῶε · πρότερον δὲ θύραν ἢ ἄνοιγμα ἔλεγον προστεταχέναι τὸν Θεὸν τῷ Νῶε ποιῆσαι ἐκ πλαγίων τῆς κιβωτοῦ · θύραν μὲν γὰρ ὁ Θεοδοτίων καὶ Σύμμαχος , ἄνοιγμα δὲ ὁ Ἀκύλας ἐποίησε · γέγραπται δὲ περὶ τῶν τροφῶν ὅτι καὶ προσέταξεν ὁ Θεὸς εἰσαγαγεῖν καὶ εἰσοδος καλῶς παρασεσιώπηται · καὶ τοῦ Νῶε δυναμένου τὸ ἀκόλουθον περὶ τούτων σκοπῆσαι καὶ ἡμῶν τὸ παραλελειμμένον στοχάσασθαι . Ἀπελλῆς δὲ , φασὶν , ὁ τοῦ Μαρκίωνος γνώριμος ψευδῆ δεῖξαι βουλόμενος τὴν Γραφὴν , ἐπηπόρησεν
Lemmas: ἀνωτέρω καί ὁ τρεῖς ἴδιος ονομασμένος · ἐπεί καί ἐνιαυτός ποιέω πᾶς ὁ ζῷον ἐν ὁ κιβωτός . πάντως ἐσθίω πρόνοια γίγνομαι ὁ τε ἐπιτήδειος πᾶς τροφή αὐτάρκης πρός ἐνιαυτός , καί ὁ ὁ ἐκκρίνω σκύβαλον χώρα δύναμαι μή ἐνοχλέω ὁ ζῷον καί μάλιστα ὁ ἄνθρωπος · φημί τοίνυν ὅτι ὁ μέν κατωτέρω καί πρός ὁ πυθμήν ὁ διοροφος στέγη , εἰς σκύβαλον ἀποτήκω · ὁ δέ οὗτος ἀνωτέρω , εἰς ὁ συναγωγή ὁ τροφή ὁ ζώων·[στε εὐπορέω ὁ μέν σαρκοβόρος , σάρξ · ὁ δέ ἔτερα ζῷον παρά ὁ εἰς διατήρησις εἰσάγω , τροφή ἕνεκα εἰσάγω εἰς ὁ κιβωτός · ὁ δέ μή τοιοῦτος , ὁ ἐπιτήδειος ἕκαστος εὐπορέω τροφή · οὗτος μέν εἰς ὁ περί ὁ κατάγειος διοροφόω λόγος . ] ὁ δέ μετά οὗτος τριώροφος , ὁ ζῷον ἀποτάσσω κατά ὁ ὀνομάζω νεοσσιά · καί εἰκός , ὅτι ὁ μέν ὁ ὄφις γένος καί θηρίον , ὁ ὁ κάτος τριώροφος χώρα ἀπονέμω · ὁ δέ κτῆνος καί ὁ λοιπός ὁ τιθασός ἢ ἥμερος τάξις καί λόγιος ὁ ἄνω . τέρας · χρή δέ ὁ ἄνθρωπος ὥσπερ ὁ φύσις ἄρχω ὁ ἄλογος [ κυβερνάω ἐπιβαίνω αὐτός · ] οὗτος καί χώρα ὁ ἄνω2 τυγχάνω περί ὁ τρίτος στέγη ·· πιθανός δέ ὁ πλάγιος θύρα ἐάν εἶπον γίγνομαι περί ὁ κάτωθεν πρῶτος στέγη · ἵνα ἐκεῖθεν εἰσέρχομαι ὁ ζῷον πρός ὁ τάσσω χωρέω νεοττεία · εἰμί γάρ ἄνωθεν εἰμί , μετά πολύς δυσκολία ἀνήκω τε ὁ ζῷον πρός ὁ κιβωτός καί πρός ὁ ἴδιος τόπος κατάρχω · θεῖος δέ δύναμις χρῄζω ὁ ἀσφάλεια ὁ κλείω οὗτος θύρα , οὐκέτι δύναμαι τις ἔξωθεν ἄνθρωπος ἀσφαλίζω αὐτός ὑπέρ ὁ μή παρεισδύνω ὕδωρ · διό καλέω ὁ θεός ὄπισθεν ὁ Νῶε · καί οὔτως γίγνομαι ὁ κατακλυσμός · μετά δέ ὁ κατακλυσμός παρατηρέω ὅτι οὐκέτι ὡς ἐν ὁ ἀνωτέρω θύρα ἀνοίγω ὁ Νῶε , ἀλλά θυρίς , ἵνα ἀποστέλλω ὁ νόρακα · βίαιος δέ τις ὁ παρατήρησις εἄν λαμβάνω , εἰμί μή καί ὁ λοιπός ἔκδοσις δύο μέν θυρίς περιέχω ἀνοίγνυμι ὑπό ὁ Νῶε · πρότερος δέ θύρα ἢ ἄνοιγμα λέγω προστάσσω ὁ θεός ὁ Νῶε ποιέω ἐκ πλάγιος ὁ κιβωτός · θύρα μέν γάρ ὁ Θεοδοτίων καί Σύμμαχος , ἄνοιγμα δέ ὁ Ἀκύλας ποιέω · γράφω δέ περί ὁ τροφή ὅτι καί προστάσσω ὁ θεός εἰσάγω καί εἴσοδος καλῶς παρασιωπάω · καί ὁ Νῶε δύναμαι ὁ ἀκόλουθος περί οὗτος σκοπέω καί ἐγώ ὁ παραλείπω στοχάζομαι . Ἀπελλῆς δέ , φημί , ὁ ὁ Μαρκίων γνώριμος ψευδής δείκνυμι βούλομαι ὁ γραφή , ἐπαπορέω