cogPG.PG087_1 172
λέγουσιν , ἀλλ´ ὡς τέλειος , φασὶν , ἀπῆλθε πρὸς ἀτελεῖς , ἵνα ὡφεληθῶσιν · ἔχων τὴν ἀρετὴν οὐχ ὡς ἀπονλῃριωτικῶς αὐτῷ προσοῦσαν , ἀλλ´ ἅπασιν αὐτὴν ὑποδεικνὺς ὡς ἀδελφὴν συγκατιὼν , ἵν´ οὕτωδυνηΡῶσι θεασάμενοι ἀγαπῆσαι αὐτήν , Παρατήρει δὲ , φασὶν , ὅτι οἱ ἄρχοντες αὐτὴν εῖ δον · εἰσὶ γὰρ ἐν τῷ τάγματι τῶν κατὰ ἀλληγορίαν Αἰγυπτίων καθαριώτεροί τινες , οἶ καὶ πολλὴν ἔχουσι ἐπιτηδειότητα πρὸς τὸ θεάσασθαι τὴν ἀρετήν Οὗτοι οὐκ ἄχρι τοῦ θεάσασθαι μόνον ἐγένοντο , ἀλλὰ καὶ εἰσήγαγον αὐτὴν πρὸς τὸν ἡγεμονεύοντα αὐτῶν λόγον μετὰ τοῦ ἐπαινεῖν αὐτήν · καὶ κατὰ ἱστορίαν δὲ ἀρμόζεται συνετῶς πρὸς τὴν τῶν Αἰγυπτίων φιληδονίαν · σωζομένων παρ´ Αἰγυπτίοις , ἐλογίζετο Ἀβραὰμ , ὅτι ἵνα μὴ δόξωσιν εἶναι μοιχοί , δολοφονήσουσιν αὐτόν · ὅθεν ὡς ἀδελφὴν περιέφερε τὴν γυναῖκα . [ εἶδε αοτοιλ Πιεαμ Παρῖσηί , φαεῖ [ ἀπὸ νῖιαεΙηὲ ΒΒΙαε , καὶ οολλυαμιμΓ Ιεροε - Οαριοριει λοΓΤοΙΙ ἑΒΔΙΠ εΟΓΟΓΙΟ ΠΟΙΙΙΩ ΔΙμΒΑΙΙΣ εεἰ . Τὸν Σύρον λέγειν φασίν · « Ἐκάλεσε τὸ ὄνομα Κυρίου , » τουτέστιν , ἐπεκάλεσε τῷ ὀνόματι Κυρίου τὴν γῆν · ὅτι λοιπὸν Θεοῦ Χν κληρονομία . Ἐῤῥέθη γὰρ αὐτῷ ἐν Συχέμ · « Τῷ σπέρματί σου δώσω τὴν γῆν ταύτην . » Καὶ ἐλθὼν ἀνὰ μέσον Βαιθήλ καὶ Ἀγγαὶ , θυσιαστήριον ποιήσας ἐκάλεσε τῷ ὀνόματι Κυρίου τὴν γῆν · ὥσπερ ὁ Σὴθ ἤλπισεν ἐπικαλεῖσθαι , οὐκ εὔχεσθαι λέγει , ἀλλὰ καλεῖσθαι ὀνομάζεσθαι Θεοῦ ἄνθρωπος · διὰ τί δὲ εἰς Συχέμ ὥφθη Θεὸς αὐτῷ πρῶτον ; Ὅτι , φασὶν , ἐκεῖνος μέσος τῇς κληρονομίας ὁ τόπος . Ζητεῖται δὲ , φασὶν , εἰ ἐκοινώνησεν ὁ Φαραὼ τῇ Σάῤῥᾳ καὶ διὰ τοῦτο δεδώκασι τῷ Ἀβραὰμ δῶρα · εἰ δὲ οὐκ ἐκοινώνησε , τί μή φησιν ἡ Γραφή ; Ἀπὸ τοῦ τοίνυν Ἀβιμέλεχ ἔστιν ἱδεῖν ὅτι οὐ συνεχώρησεν ὁ Θεός . Ὁ γὰρ ὕστερον μὴ συγχωρήσας , οὐκ ἂν τὸ πρῶτον ἀφῆκεν · ἡ δὲ Γραφὴ πολλὰ ἐν πολλοῖς παραλιμπάνουσα , ἐν ἄλλοις ἀναλαμβάνει · διὰ τί δὲ κοῦτον ἤτασε , καὶ οὐ τὸν Ἀβιμέλεχ ; μή τι ὡς πράξαντά τι ; καὶ μὴν τὸν Ἀβιμέλεχ οὐχὶ πταίσαντα ἐμέμψατο , ἀλλὰ πταῖσαι ἐκώλυσεν · ἀλλ´ ὁ μὲν Φαοαὼ ἁμαρτωλὸς , καὶ διὰ τοῦτο καὶ ἐτάζεται , ἵνα φανῇ μὲν δίκαιος Ἀβραὰμ , γνωσθῇ δὲ καὶ αὐτὸς διὰ τοῦ Ἀβραάμ . Ὁ δὲ Ἀβιμέλεχ δίκαιος , ὡς αὐτός τέ ὡηαιν « Ἔνος δίκαιον ἀπολεῖς · » καὶ αὐτὸς ὁ Θεὸς συμμαρτυρεῖ , καὶ ὁ Ἀβραάμφησι · « Ἔλεγον γάρ · Μή πατε οὐκ ἕστι φόβος Θεοῦ ἐν τοῖς τόποις τούτοις . » Καὶ μὴν εἰ ἐπὶ τοῦ Φαραὼ ἐγνώκει ὅτι ἦν φόβος Θιοῦ πῶς ἂν τοῦτο ἐπὶ τοῦ Ἀβιμέλεχ ἐπήγαγεν ; εσειτα λέγει ὁ Θεὸς τῷ Ἀβιμέλεχ · « Μὴ ἅψῃ τῆς γυναικὸς τοῦ δικαίου καὶ τοῦ προφήτου · » εἰ δὲ μὴ , ἀποθανῇ . Εἰ δὲ τὸν Ἀβιμέλεχ ἀψάμενον ἀνήρει , πάντως ἂν καὶ τὸν Φαραώ · διὰ τί δὲ καὶ τοὺς οἰκείους αὐτοῦ ἐτάζει ; Ἢτοι καὶ αὐτοὺς ὡς τοὺς ἁμαρτωΕΦΙΙ .
Lemmas: λέγω , ἀλ ὡς τέλειος , φημί , ἀπέρχομαι πρός ἀτελής , ἵνα ὠφελέω · ἔχω ὁ ἀρετή οὐ ὡς απονληριωτικος αὐτός πρόσειμι , ἀλ ἅπας αὐτός ὑποδείκνυμι ὡς ἀδελφή συγκάτειμι , ὅς οὕτωδυνηΡῶσι θεάομαι ἀγαπάω αὐτός , παρατηρέω δέ , φημί , ὅτι ὁ ἄρχω αὐτός ἔρχομαι δίδωμι · εἰμί γάρ ἐν ὁ τάγμα ὁ κατά ἀλληγορία Αἰγύπτιος καθάριος τις , οἶς καί πολύς ἔχω ἐπιτηδειότης πρός ὁ θεάομαι ὁ ἀρετή οὗτος οὐ ἄχρι ὁ θεάομαι μόνος γίγνομαι , ἀλλά καί εἰσάγω αὐτός πρός ὁ ἡγεμονεύω αὐτός λόγος μετά ὁ ἐπαινέω αὐτός · καί κατά ἱστορία δέ ἁρμόζω συνετός πρός ὁ ὁ Αἰγύπτιος φιληδονία · σώζω παρ´ Αἰγύπτιος , λογίζομαι Ἀβραάμ , ὅτι ἵνα μή δοκέω εἰμί μοιχός , δολοφονέω αὐτός · ὅθεν ὡς ἀδελφή περιφέρω ὁ γυνή . [ ὁράω αοτοιλ Πιεαμ Παρίση , φάος [ ἀπό νῖιαεΙηὲ ΒΒΙαε , καί οολλυαμιμΓ ἱερόω - οαριοριζω λοΓΤοΙΙ ΠΙ Ο Ι Ι εἰμί . ὁ Σύρος λέγω φημί · « καλέω ὁ ὄνομα κύριος , » τουτέστιν , ἐπικαλέω ὁ ὄνομα κύριος ὁ γῆ · ὅτι λοιπός Θεός ΧΝ κληρονομία . εἴρω γάρ αὐτός ἐν Συχέμ · « ὁ σπέρμα σύ δίδωμι ὁ γῆ οὗτος . » καί ἔρχομαι ἀνά μέσος Βαιθήλ καί Ἀγγαί , θυσιαστήριον ποιέω καλέω ὁ ὄνομα κύριος ὁ γῆ · ὥσπερ ὁ Σήθ ἐλπίζω ἐπικαλέω , οὐ εὔχομαι λέγω , ἀλλά καλέω ὀνομάζω Θεός ἄνθρωπος · διά τίς δέ εἰς Συχέμ ὁράω θεός αὐτός πρῶτος ; ὅτι2 , φημί , ἐκεῖνος μέσος ὅς κληρονομία ὁ τόπος . ζητέω δέ , φημί , εἰμί κοινωνέω ὁ Φαραώ ὁ Σάρα καί διά οὗτος δίδωμι ὁ Ἀβραάμ Δῶρα · εἰμί δέ οὐ κοινωνέω , τίς μή φημί ὁ γραφή ; ἀπό ὁ τοίνυν Ἀβιμέλεχ εἰμί ὁράω ὅτι οὖον συγχωρέω ὁ Θεός . ὁ γάρ ὕστερος μή συγχωρέω , οὐ εἄν ὁ πρῶτος ἀφίημι · ὁ δέ γραφή πολύς ἐν πολύς παραλιμπάνω , ἐν ἄλλος ἀναλαμβάνω · διά τίς δέ Κουτόν ἐτάζω , καί οὖον ὁ Ἀβιμέλεχ ; μή τίς ὡς πράσσω τίς ; καί μήv ὁ Ἀβιμέλεχ οὐ πταίω μέμφομαι , ἀλλά πταίω κωλύω · ἀλ ὁ μέν Φαοαὼ ἁμαρτωλός , καί διά οὗτος καί ἐτάζω , ἵνα φαίνω μέν δίκαιος Ἀβραάμ , γιγνώσκω δέ καί αὐτός διά ὁ Ἀβραάμ . ὁ δέ Ἀβιμέλεχ δίκαιος , ὡς αὐτός τε ὁράω « ἔνος Δίκαιος ἀπόλλυμι · » καί αὐτός ὁ θεός συμμαρτυρέω , καί ὁ Ἀβραάμφησι · « λέγω γάρ · μὴ πάτος οὐ εἰμί φόβος Θεός ἐν ὁ τόπος οὗτος . » καί μήv εἰμί ἐπί ὁ Φαραώ γιγνώσκω ὅτι εἰμί φόβος Θιοῦ πῶς εἄν οὗτος ἐπί ὁ Ἀβιμέλεχ ἐπάγω ; εσειτα λέγω ὁ θεός ὁ Ἀβιμέλεχ · « μή ἅπτω ὁ γυνή ὁ Δίκαιος καί ὁ προφήτης · » εἰμί δέ μή , ἀποθνῄσκω . εἰμί δέ ὁ Ἀβιμέλεχ ἅπτω ἀναιρέω , πάντως εἄν καί ὁ Φαραώ · διά τίς δέ καί ὁ οἰκεῖος αὐτός ἐτάζω ; ἤτοι καί αὐτός ὡς ὁ ἁμαρτωΕΦΙΙ .