cogPG.PG087_1 77
ΟΑΡΟΤ Ιi . ποντος , τοῦτό φησι παριστῶν τῆς δημιουργίας τὸ πέλειον . Τοιγαροῦν ἐπάγει · ΡΓοΩΙΓΝειει , ααεῖ ἐν αὴρίῖς . Ἡ ἰηείρωῖ οβει οροιί , αοί · ραιιίουαπ ὡς αίᾶε . ΚΕΦΑΛ . Βʹ . Καὶ συνετελέσθησαν ὁ οὐρανὸς καὶ ἢ γῆ · οὐρανὸν λέγων τὸν πρῶτον , καὶ διὰ τῶν ἄκρων τὰ μέσα περιλαβὼν , κόσμον αὐτῶν λέγων ὅν ἐφεξῆς διηγήσατο Πολλαχοῦ δέ φασιν ἐν τοῖς κατὰ μέρος προσκεῖσθαι τὸ , « Καὶ εἶδεν ὅτι καλὸν , » πλὴν τῆς δευτέρας ἡμέρας · τοῦτο γὰρ μὴ ἔχειν ἐπὶ αὐτῆς τὸ Ἐβραϊκόν πω νὰρ , φασὶν , ἐκεκόσμητο , οὔτε τὸ στερέωμα , οὕτε ἡ ξηρά . Πάντα δὲ μετὰ πάντων πεπληρωμένα καλὰ λίαν · καὶ τὸ καθ´ ἑαυτὸ γὰρ οὐ καλὸν , μετὰ τοῦ παντός ἐστι καλόν · ἐπεὶ καὶ ὁ διάβολος καὶ οἱ δαίμονες , μὴ ὄντες καλοὶ διὰ τὴν ὑπόστασιν , οὐ τὴν τυχοῦσαν χρείαν παρέχονται τῷ παντί . Ὅθεν καὶ ὁ τοῦ Σιρὰχ μὴ προσκόπτειν ἡμᾶς τοῖς κατὰ μέρος βουλόμενος , φησὶ , « Μὴ εἴπῃς , Τί τοῦτος εἰς τί τοῦτο ; πάντα γὰρ ἐν καιρῷ αὐτῶν ζητηθήσεται . » Καὶ συνετέλεσεν ὁ Θεὸς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἕκτη τὰ ἔργα αὐτοῦ . Περὶ τῶν ἓξ ἡμερῶν φασι πάλεν τινὲς , ὡς οὐ χρονικῆς παρατάσεως ἕνεκα παρελήφθησαν , ἀλλ´ οἰκείου λόγου τῆς τοῦ Θεοῦ δημιουργίας καὶ τῆς τοῦ ἀριθμοῦ δυνάμεως . Πρῶτος γὰρ ὁ ἓξ τέλειός ἐστι · τελείους δὲ τοὺς ἐκ τῶν ἑαυτῶν μερῶν ἀπαρτιζομένους φασί . Μόνοι δὲ τυγχάνουσι τέσσαρες · πρῶτος οὖν ἐστιν ὁ ἕξ · οὗ τὸ ἥμισυ τοία · τὸ δὲ τρίτον δύο · τὸ δὲ ἕκτον ἕν · ὧν συντεθέντων , ὁ ἓξ ἀποπελεῖται . Ὁμοίως καὶ ὁ κηʹ , οὗ τὸ ἥμισυ ιδʹ . τὸ τέσαρτον ʹ . τὸ ἕβδοιμον δʹ , τὸ τεσσαρεσκαιδέκατον δύο , τὸ εἰκοστὸν ὄγδοον αʹ · ὧν ἡ σύνθεσις ποιεῖ τὸν κηʹ . Οἱ δὲ παρὰ τοὺς τελείους ἀριθμοὺς συντιθέμεναι ἢ λείπουσιν Π ὑπερβάλλουσι · καὶ καλοῦσιν ἀτελεῖς μὲν τοὺς λείποντας , ὑπερτελεῖς δὲ τοὺς πλεονάζοντας . Ἔδει οὖν τὸν κόσμον τέλειον ὄντα ἐν τῷ πρώτῳ τελείῳ γενέσθαι τῶν ἀριθμῶν . Τοῦτο δὲ καὶ Λωῦσέα δηλοῦν λέγοντα δι´ ὧν ἀνακεφαλαιοῦται τὸ πᾶν · « Λὕτη ἡ βίβλος γενέσεως οὐρανοῦ καὶ γῆς Ἐτε ἐγένετο , ᾗ ἡμέρᾳ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν . » Ὅλως γὰρ οὔτε ἐν ἡμέρᾳ γέγονεν ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ , ἀλλ´ ἐν ἀρχῇ · οὔτε τὰ πάντα ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ · ἀλλὰ δῆλον ὡς ἅμα τῶν πάντων γεγενημένων , τάξεως ἕνεκα καὶ ἁρμονίας ὁ ἀριθμὸς οὗτος παρείληπται . Τὸ δὲ συνετελέσθη ὁτὲ μὲν τὴν φθορὰν σημαίνει , ὁτὲ δὲ τὴν συμπλήρωσιν · ἐνταῦθα οὖν ἀντὶ τοῦ ἐπληρώθη . Ἐμφαίνει δὲ τὸ ῥητὸν ὡς περὶ μόνων ὧν ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι παρήγαγε τὴν συμπλήρωσιν φησιν · εἰσὶ γὰρ ἔργα καὶ μηδέπω γέγονε , προαναπεφώνητο δὲ ὡς ἐσόμενα · οἷον ἀνάστασις τῶν νεκρῶν , καὶ ὅλως τὰ κατὰ τὴν πρόνοιαν ἔσεσθαι μέλλοντα , ἅπερ τῇ οἰκείᾳ ἀκολουθία
Lemmas: ΟΡ Ἴ . πόντος , οὗτος φημί παρίστημι ὁ δημιουργία ὁ πέλειος . τοιγάρ ἐπάγω · ΓΙ , ἀάω ἐν ἀήρ . ὁ ἰηείρωῖ οβει ὁράω , ἀάω · ραιιίουαπ ὡς αίᾶε . ΚΕ . βέ . καί συντελέω ὁ οὐρανός καί ἢ γῆ · οὐρανός λέγω ὁ πρῶτος , καί διά ὁ ἄκρος ὁ μέσος περιλαμβάνω , κόσμος αὐτός λέγω ὅς ἐφεξῆς διηγέομαι πολλαχοῦ δέ φημί ἐν ὁ κατά μέρος πρόσκειμαι ὁ , « καί ὁράω ὅτι καλός , » πλήν ὁ δύο ἡμέρα · οὗτος γάρ μή ἔχω ἐπί αὐτός ὁ Ἐβραϊκός πω νηρ , φημί , κοσμέω , οὔτε ὁ στερέωμα , ἵημι ὁ ξηρός . Πάν δέ μετά πᾶς πληρόω καλός λίαν · καί ὁ καθ´ ἑαυτοῦ γάρ οὖον καλός , μετά ὁ πᾶς εἰμί καλός · ἐπεί καί ὁ διάβολος καί ὁ δαίμων , μή εἰμί καλός διά ὁ ὑπόστασις , οὖον ὁ τυγχάνω χρεία παρέχω ὁ πᾶς . ὅθεν καί ὁ ὁ Σιράχ μή προσκόπτω ἐγώ ὁ κατά μέρος βούλομαι , φημί , « μή εἶπον , τις τοῦτος εἰς τίς οὗτος ; πᾶς γάρ ἐν καιρός αὐτός ζητέω . » καί συντελέω ὁ θεός ἐν ὁ ἡμέρα ἕκτος ὁ ἔργον αὐτός . περι ὁ ἓξ ἡμέρα φημί πάλιν τις , ὡς οὖον χρονικός παράτασις ἕνεκα παραλαμβάνω , ἀλ οἰκεῖος λόγος ὁ ὁ Θεός δημιουργία καί ὁ ὁ ἀριθμός δύναμις . Πρῶτος γάρ ὁ ἓξ τέλειος εἰμί · τέλειος δέ ὁ ἐκ ὁ ἑαυτοῦ μέρος ἀπαρτίζω φημί . Μόνος δέ τυγχάνω τέσσαρες · πρῶτος οὖν εἰμί ὁ ἕξ · ὅς ὁ ἥμισυς τοῖος · ὁ δέ τρίτος δύο · ὁ δέ ἕκτος εἷς · ὅς συντίθημι , ὁ ἓξ ἀποπλέω . ὅμοιος καί ὁ καίω , ὅς ὁ ἥμισυς ἴδη . ὁ τέσαρτον ʹ . ὁ ἕβδομος δέ , ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος δύο , ὁ εἰκοστός ὄγδοος ὅς · ὅς ὁ σύνθεσις ποιέω ὁ καίω . ὁ δέ παρά ὁ τέλειος ἀριθμός συντίθημι ἢ λείπω Π ὑπερβάλλω · καί καλέω ἀτελής μέν ὁ λείπω , ὑπερτελής δέ ὁ πλεονάζω . δέω οὖν ὁ κόσμος τέλειος εἰμί ἐν ὁ πρῶτος τέλειος γίγνομαι ὁ ἀριθμός . οὗτος δέ καί Λωῦσέα δηλόω λέγω δις ὅς ἀνακεφαλαιόω ὁ πᾶς · « λύται ὁ βίβλος γένεσις οὐρανός καί γῆ ἵημι γίγνομαι , ὅς ἡμέρα ποιέω ὁ θεός ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ . » ὅλος γάρ οὔτε ἐν ἡμέρα γίγνομαι ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ , ἀλ ἐν ἀρχή · οὔτε ὁ πᾶς ἐν εἷς ἡμέρα · ἀλλά δῆλος ὡς ἅμα ὁ πᾶς γίγνομαι , τάξις ἕνεκα καί ἁρμονία ὁ ἀριθμός οὗτος παραλαμβάνω . ὁ δέ συντελέω ὁτὲ μέν ὁ φθορά σημαίνω , ὁτὲ δέ ὁ συμπλήρωσις · ἐνταῦθα οὖν ἀντί ὁ πληρόω . ἐμφαίνω δέ ὁ ῥητός ὡς περί μόνος ὅς ἐκ ὁ μή εἰμί εἰς ὁ εἰμί παράγω ὁ συμπλήρωσις φημί · εἰμί γάρ ἔργον καί μηδέπω γίγνομαι , προαναφωνέω δέ ὡς εἰμί · οἷος ἀνάστασις ὁ νεκρός , καί ὅλως ὁ κατά ὁ πρόνοια εἰμί μέλλω , ὅσπερ ὁ οἰκεῖος ἀκολουθία