cogPG.PG087_1 682
τοῖς δὲ ἀσεβεῖς , φαύλους ποιεῖ ἁμαρτία . Τοὺς δὲ μὴ δι´ ἐργασίας τῶν θείων ἐντολῶν τιμῶντας τὸν ἐντειλάμενον ταύτας Θεὸν , κακοὺς ἀπεργάζεται ἡ κατὰ προαίρεσιν ἀποτυχία τοῦ ἀγαθοῦ . ζʹ . Εἰσὶν οἰ πλουτίζοντες ἐαυτοὺς , μηδέν ἔχοντες . Καὶ ὑπάρχουσι μὲν οἶτινες περιποιοῦνται ἑαυτοῖς τὸν κατ´ ἀρετὴν πνευματικὸν πλοῦτον · εἴτ´ ἐν ὑποκρίσει , ὡς κατὰ διάθεσιν ἐστερημένοι αὐτοῦ · εἴτ´ εὐδιαθέτως , ὡς τοῦ σωματικοῦ ἀποροῦντες , καὶ τὰ ἐντεῦθεν προσπίπτοντα θλιβερὰ εὐχαρίστως ὑπομένοντες . Καὶ εἰσὶν οἱ ταπεινοῦντες ἑαυτοὺς ἐν πρλλῶ π.λρύτῳ . Αὖθις δὲ ὑπάρχουσιν , οἵτινες κατάγουσιν ἑαυτοὺς , εἴτε πράγματι , ἐκ τῆς θείας τιμῆς τοῦ κατ´ εἰκόνα ἐν τῷ ἀπολέσαι τὸ καθ´ ὁμοίωσιν , διὰ τῆς παραχρήσεως τοῦ περιττοῦ καὶ ὑπὲρ τὴν χρείαν σωματικοῦ πλούτου , καὶ τοῖς ἀλόγοις συμφυρηναι πάθεσιν · εἴτε φρονήματι , ἐν τῷ πληρώματι τοῦ κατὰ γνῶσιν καὶ ἀρετὴν πνευματικοῦ πλούτου , ἐαυτοὺς ἀναξίους Θεοῦ λογιζόμενοι . Κηʹ . Αύτρον ψυχῆς ἀνδρὸς , ὁ ἴδιος πλοῦτος . Καὶ ἐλευθερία μέν ἐστι τῆς ψυχῆς τοῦ γενναίως κατὰ τῶν παθῶν ἀνδριζομένου , εἴτε´ ὁ γνησιώτατος τῇ αὐτοῦ ψυχῇ κατὰ γνῶσιν καὶ ἀρετὴν πνευματικὸς πλοῦτος , ὡς πάσης ἀγνοίας καὶ κακίας ἀπαλλάττων αὐτήν · εἴτε´ ὁ ἐξ ἰδίων πόνων συναχθεὶς αὐτῷ σωματικὸς εἰς πένητας σκορπιζόμενος , πρὸς λύτρον τῶν ἀμαρτημάτων αὐτοῦ . Πτωχὸς δὲ οὐχ ὑφίσταται ἀπειλήν . Ὁ ἐστερημένος δὲ πλούτου , εἴτε σωματικοῦ , εἴτε πνευματικοῦ οὐ φοβεῖται ἀπειλὴν τῆς μελλούσης κολάσεως , ἅτις ταύτης δι´ ἀφροσύνην καταφρονεῖ Βʹ ῶς δικαίοις διὰ παντός . Καὶ τὸ μὲν τῆς θεογνωσίας φῶς , ἐκ τοῦ τῆς δικαιοσύνης Ἡλίου , τοῖς κατὰ τὸν θεῖον νόμον τῶν ἐντολῶν πολιτευομένοις , ὡς ἀίδιον ἐπιλάμπει ἀδύτως · κατὰ μὲν τὸ παρὸν , ἀμυδρότερον · κατὰ δὲ τὸ μέλλον , τρανότερόν τε καὶ καθαρώτερον , τῶν δὲ ἀσεβῶν σβέννυται . Τὸ δὲ τῆς περὶ τὰ φθαρτὰ κατ´ αἴσθησιν γνώσεως ἀπατηλὸν φῶς τῶν μὴ δι´ ἔργων δικαιοσύνης τιμώντων Θεὸν , ταχὺ ὡς πρόσκαιρον ἀφανίζεται , Ψυχαὶ δόλιοι πλανῶνται ἐν ἁμαρτίαις . Καὶ αψουχαὶ μὲν , αἱ βόθρον τοῖς πλησίον ὀρύσσουσαι , ἀπατῶνται , ἑαυταῖς προξενοῦσαι ἀπώλειαν , ἐν οἰς τὴν τν ἑτέρων βλάθην ἐπιτεχνασονται . δίκαιοι δὲ οἰκτείρουσι καὶ ἐλεοῦσιν . Οἱ δι´ ἀγάπης δὲ τὸν θεῖον νόμον πληροῦντες , οἶκτον λαμβά - « ὡα·σι τῶν δυσπαθούντων . καὶ θεραπεύουσιν αὐτοὺς κατὰ δύναμιν · τὴν ἑαυτῶν ἐντεῦθεν πραγματευόμενοι σωτηρίαν . κʹ Κακὸς μεθ´ ὕβρεως πράσσει κακά . Ὁ πάσης κακίας μεμεστωμένος , ἀναισχύντως πράττει τὰ ποννρά . Ο δὲ αὐτῶν ἐπιγνώμονες , σοφοί . Οἱ δ´ ἐν οἰς ταῦτα πράττουσιν , ἐπιγινώσκοντες τὴν οἰκείαν ἀσθένειαν , καὶ ταπεινοφρονοῦντες , κατ´ αὐτὸ τοῦτο μέτοχοί τινος σοφίας εἰσίν . ιαʹ . Ὑπορέις ἐπισπουδαζομένη μετὰ ἀνομίας ,
Lemmas: ὁ δέ ἀσεβής , φαῦλος ποιέω ἁμαρτία . ὁ δέ μή δις ἐργασία ὁ θεῖον ἐντολή τιμή ὁ ἐντέλλω οὗτος θεός , κακός ἀπεργάζομαι ὁ κατά προαίρεσις ἀποτυχία ὁ ἀγαθός . γῆ . εἰμί ὁ πλουτίζω ἑαυτοῦ , μηδείς ἔχω . καί ὑπάρχω μέν ὅστις περιποιέω ἑαυτοῦ ὁ κατ´ ἀρετή πνευματικός πλοῦτος · προστίθημι ἐν ὑπόκρισις , ὡς κατά διάθεσις στερέω αὐτός · προστίθημι εὐδιάθετος , ὡς ὁ σωματικός ἀπορέω , καί ὁ ἐντεῦθεν προσπίπτω θλιβερός εὐχάριστος ὑπομένω . καί εἰμί ὁ ταπεινόω ἑαυτοῦ ἐν πρλλῶ π.λρύτῳ . αὖθις δέ ὑπάρχω , ὅστις κατάγω ἑαυτοῦ , εἴτε πρᾶγμα , ἐκ ὁ θεῖος τιμή ὁ κατ´ εἰκών ἐν ὁ ἀπόλλυμι ὁ καθ´ ὁμοίωσις , διά ὁ παράχρησις ὁ περισσός καί ὑπέρ ὁ χρεία σωματικός πλοῦτος , καί ὁ ἄλογος συμφύρω πάθος · εἴτε φρόνημα , ἐν ὁ πλήρωμα ὁ κατά γνῶσις καί ἀρετή πνευματικός πλοῦτος , ἑαυτοῦ ἀνάξιος Θεός λογίζομαι . καίω . αυτρος Ψυχή ἀνήρ , ὁ ἴδιος πλοῦτος . καί ἐλευθερία μέν εἰμί ὁ Ψυχή ὁ γενναῖος κατά ὁ πάθος ἀνδρίζω , καταλύω ὁ γνήσιος ὁ αὐτός Ψυχή κατά γνῶσις καί ἀρετή πνευματικός πλοῦτος , ὡς πᾶς ἄγνοια καί κακία ἀπαλλάσσω αὐτός · καταλύω ὁ ἐκ ἴδιος πόνος συνάγω αὐτός σωματικός εἰς πένης σκορπίζω , πρός λύτρον ὁ ἁμάρτημα αὐτός . Πτωχός δέ οὐ ὑφίστημι ἀπειλή . ὁ στερέω δέ πλοῦτος , εἴτε σωματικός , εἴτε πνευματικός οὖον φοβέω ἀπειλή ὁ μέλλω κόλασις , ὅστις οὗτος δις ἀφροσύνη καταφρονέω βέ ῶς Δίκαιος διά πᾶς . καί ὁ μέν ὁ θεογνωσία φάος , ἐκ ὁ ὁ δικαιοσύνη Ἡλίας , ὁ κατά ὁ θέω νόμος ὁ ἐντολή πολιτεύω , ὡς ἀίδιος ἐπιλάμπω ἄδυτος · κατά μέν ὁ πάρειμι , ἀμυδρός · κατά δέ ὁ μέλλω , τρανός τε καί καθαρός , ὁ δέ ἀσεβής σβέννυμι . ὁ δέ ὁ περί ὁ φθαρτός κατ´ αἴσθησις γνῶσις ἀπατηλός φάος ὁ μή δις ἔργον δικαιοσύνη τιμάω θεός , ταχύς ὡς πρόσκαιρος ἀφανίζω , Ψυχή δόλιος πλανάω ἐν ἁμαρτία . καί αψουχαὶ μέν , ὁ βόθρος ὁ πλησίος ὀρύσσω , ἀπατάω , ἑαυτοῦ προξενέω ἀπώλεια , ἐν οἶς ὁ τ ἕτερος βάλλω ἐπιτεχνάζω . Δίκαιος δέ οἰκτίρω καί ἐλεέω . ὁ δις ἀγάπη δέ ὁ θέω νόμος πληρόω , οἶκτος λαμβάνω - « ὡα·σι ὁ δυσπαθέω . καί θεραπεύω αὐτός κατά δύναμις · ὁ ἑαυτοῦ ἐντεῦθεν πραγματεύομαι σωτηρία . καί Κακός μεθ´ ὕβρις πράσσω κακός . ὁ πᾶς κακία μεστόω , ἀναίσχυντος πράσσω ὁ ποννρά . ὁ δέ αὐτός ἐπιγνώμων , σοφός . ὁ δδʹ ἐν οἶς οὗτος πράσσω , ἐπιγιγνώσκω ὁ οἰκεῖος ἀσθένεια , καί ταπεινοφρονέω , κατ´ αὐτός οὗτος μέτοχος τις σοφία εἰμί . ἰά . υπορεω ἐπισπουδάζω μετά ἀνομία ,