cogPG.PG087_1 771
τιτρώσκοντας ἀνθρώπους · καὶ διανοήματα περιφέρει , δίκην τῶν ἀληθόντων ἀφανῶς ὀδόντων , τμητικὰ τῆς τῶν ὁμοφυῶν ἀλληλουχίας · ὡς διαφθείρειν καὶ βιβρώσκειν τοὺς εὐτελεῖς τῶν ἀνθρώπων , κἀντεῦθεν τούτους τέλεον τῆς γῆς ἐξαφανίζειν ιεʹ . Τῇ βδέλλῃ τρεῖς θυγατέρες ἦσαν , ἀγαπήσει ἀγαπώμεναι · καὶ αἱ τρεῖς αὖται οὐκ ἐνεμπίπλασαν αὐτήν · καὶ ἡ τετάρτη οὐκ ἡρκέσθη εἰπεῖν ἐκανόν . Ἡ μετὰ τὴν πρώτην παράβασιν , ἄλλου τινὸς παρὰ τὴν αἰτίαν ἀλόγιστος ἔφεσις , ἀπέτεκεν ἅπα τινα τρία θυγάτρια ποθεινότατα · τὴν μὲν ἄγνοιαν , τῷ λογιστικῷ τῆς ψυχῆς · τὴν δὲ φιλαυτίαν , τῷ ἐπιθυμητικῷ · καὶ τὴν κατὰ τῶν ὁμοφυῶν τυραννίδα , τῷ θυμικῷ · τὰ ἀλλήλων ἐξηρτημένα τρία μέγιστα , καὶ ἀρχέκακα , καὶ πάσης ἀπλῶς εἰπεῖν κακίας παραἴτια · ἐπεὶ δ´ ἀποτυχίαι εἰσὶ Θεοῦ · ἡ μὲν ἄγνοια , ὡς ἀλαθήτου γνωστοῦ · ἡ δὲ φιλαυτία , ὡς ἐσχάτου ὁρεκτοῦ · ἡ δέ γε τυραννὶς φθορὰ οὖσα διάλληλος , ἀποτυχία πάλιν ἐστὶ τῆς σωματικῆς συστάσεως , ἦς καὶ δοκεῖ ὑπεραγωνίζεσθαι , εἰκότως τὴν ταύτας τεκοῦσαν παράλογον ἔφεσιν κορέσαι οὐκ ἴσχυσαν , ἀκόρεστον δίκην βδέλλης ὑπάρχουσαν · διὸ καὶ αὐτὴ , ἡ μετὰ τῶν ἐξ αὐτῆς πληροῦσα τὸν τέσσαρα ἀριθμὸν , οὐκ ἐχορτάσθη , ὥστε ἀποσχέσθαι τῆς παρὰ φύσιν κινήσεως · ἕως ἂν αὐτὴν καθυποτάξας ὁ λόγος , πρὸς πὰ ὑπὲρ φύσιν ἀγαθὰ φέρεσθαι πείσειεν . ὅποι ποτὲ χορτασθήσεται , ἐν τῷ ὀφθῆναι τῷ · ἀνθρώπῳ τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ ιςʹ . Ἄδης , καὶ ἔρως γυναικὸς , καὶ τάρταρος , καὶ γηούκ έμπιπλαμένη ὕδατος , καὶ ὕδωρ καὶ πῦρ , οὐ μὴ εἴπωσιν ἀρκεῖ . Οὕτε γὰρ ἡ τὴν ἐν σώμασι κατάστασιν τῶν ψυχῶν , μετὰ τὸν τούτων χωρισμὸν διαδεχομένη κατάστασις , ἥτις ᾠδῆς καλεῖται ὡς ἀφανής , διὰ τὸ ἐν αὐτῇ , μήτ´ ἐνεργεῖν , μήτε πάσχειν αὐτὰς μετὰ σωμάτων τὰ ἡδέα εἴτε λυπηρά · οὔτε ἡ κατ´ αἴσθησιν ἄλογος ὄρεξις , ἥτις τὰς μὲν ψυχὰς παραπέμπει τῷ δῃ , τὰ δὲ σώματα εἰς τὰ τέσσαρα ἀναλύει στοιχεῖα , ὡς δι´ αὐτὴν τοῦ ἀνθρώπου κατακριθέντος θανάτῳ · οὕτε μὴν ἐξ αὐτῶν τῶν τεσσάρων στοιχείων , ἢ ἀήρ κινούμενος καὶ ταράσσων τὰ ὕδατα , ἢ γῆ ξηρὰ μὴ δευομένη τοῖς ὕδασι , καὶ τὴν οἰκείαν ἀποβαλλομένη ξηρότητα , ἢ τὸ ὕδωρ αὐτὸ , ἢ τὸ πῦρ , τῆς διαλλήλου φθορᾶς ἐμπλησθήσονται , ἕως τῆς πάντων κατὰ τὴν ἀνάστασιν ἀφθαρσίας καὶ διαμονῆς , καὶ τῆς τοῦ φέρεσθαι στάσεως . ζʹ . ὀφθαλμὸν καταγελῶντα πατρὸς , καὶ ἀτμάζοντα γῆρας μητρὸς , ἐκκόψαισαν αὐτὸν κάρακες ἐκ τῶν φαράγγων . καὶ καταφάγοισαν αὐτὸν νεοσσοὶ ἀετῶν . νοερὸν ὄμμα ψυχῆς , καταφρονοῦν τοῦ πάντων αἰτίου Θεοῦ , καὶ τὴν συναὶδιον αὐτῷ ἀρχαιότητα τῆς πανταιτίας σοφίας τούτου παραὅλεπόμενον , ἐν τῷ ἐναπομένειν ταῖς ὑπὸ φύσιν καὶ χρόνον ἐπιφανείαις τῶν ὄντων , καὶ μὴ πρὸς τοὺς λόγους αὐτῶν διαβαίνειν , οὓς ὁ Θεὸς ἔχων πρὸ τῶν αἰώνων , βουλήσει ἀγαθῇ προῦφεστῶτας , κατ´ αὐτοὺς τήν τε ὁρατὴν καὶ τὴν ἀόρατον ἐκ τοῦ μὴ ὄντος ὑπεστήσατο κτίσιν , λόγῳ καὶ σοφίᾳ τὰ πάντα κατὰ πὸν δέοντα χρόνον ποιήσας τε καὶ ποιῶν , τὸ τοιοῦτον ὄμμα ἐκτυφλώσουσι μὲν τῶν ἀκαθάρτων λογισμῶν οἱ κατ´ ἔλλειψιν τῆς ἀρετῆς ἀναβαίνοντες ἀπὸ τῆς τῷ
Lemmas: τιτρώσκω ἄνθρωπος · καί διανόημα περιφέρω , δίκη ὁ ἀλήθω ἀφανής ὀδούς , τμητικός ὁ ὁ ὁμοφυής ἀλληλουχία · ὡς διαφθείρω καί βιβρώσκω ὁ εὐτελής ὁ ἄνθρωπος , ἐντεῦθεν οὗτος τελέω ὁ γῆ ἐξαφανίζω ἵημι . ὁ βδέλλα τρεῖς θυγάτηρ εἰμί , ἀγαπάω ἀγαπάω · καί ὁ τρεῖς αὔτης οὐ ἐμπίμπλημι αὐτός · καί ὁ τέταρτος οὐ ἀρκέω εἶπον καίνω . ὁ μετά ὁ πρῶτος παράβασις , ἄλλος τις παρά ὁ αἴτιος ἀλόγιστος ἔφεσις , ἀποτίκτω ἔπος τις τρεῖς θυγάτριον ποθεινότατος · ὁ μέν ἄγνοια , ὁ λογιστικός ὁ Ψυχή · ὁ δέ φιλαυτία , ὁ ἐπιθυμητικός · καί ὁ κατά ὁ ὁμοφυής τυραννίς , ὁ θυμικός · ὁ ἀλλήλων ἐξαρτάω τρεῖς μέγας , καί ἄρχω , καί πᾶς ἀπλόος εἶπον κακία παραίτιος · ἐπεί δδʹ ἀποτυχία εἰμί Θεός · ὁ μέν ἄγνοια , ὡς αλάνθαστος γνωστός · ὁ δέ φιλαυτία , ὡς ἔσχατος ὀρεκτός · ὁ δέ γε τυραννίς φθορά εἰμί διάλληλος , ἀποτυχία πάλιν εἰμί ὁ σωματικός σύστασις , εἰμί καί δοκέω ὑπεραγωνίζομαι , εἰκότως ὁ οὗτος τίκτω παράλογος ἔφεσις κορέννυμι οὐ ἰσχύω , ἀκόρεστος δίκη βδέλλα ὑπάρχω · διό καί αὐτός , ὁ μετά ὁ ἐκ αὐτός πληρόω ὁ τέσσαρες ἀριθμός , οὐ χορτάζω , ὥστε ἀπέχω ὁ παρά φύσις κίνησις · ἠώς εἄν αὐτός καθυποτάσσω ὁ λόγος , πρός πη ὑπέρ φύσις ἀγαθός φέρω πείθω . ὅποι ποτέ χορτάζω , ἐν ὁ ὁράω ὁ · ἄνθρωπος ὁ δόξα ὁ Θεός ιʹ . ᾍδης , καί Ἔρως γυνή , καί τάρταρος , καί γηούκ ἐμπίμπλημι ὕδωρ , καί ὕδωρ καί πῦρ , οὖον μή εἶπον ἀρκέω . ἵημι γάρ ὁ ὁ ἐν σῶμα κατάστασις ὁ Ψυχή , μετά ὁ οὗτος χωρισμός διαδέχομαι κατάστασις , ὅστις ᾠδή καλέω ὡς ἀφανής , διά ὁ ἐν αὐτός , μῆτε ἐνεργέω , μήτε πάσχω αὐτός μετά σῶμα ὁ ἡδύς εἴτε λυπηρός · οὔτε ὁ κατ´ αἴσθησις ἄλογος ὄρεξις , ὅστις ὁ μέν ψυχή παραπέμπω ὁ δή , ὁ δέ σῶμα εἰς ὁ τέσσαρες ἀναλύω στοιχεῖον , ὡς δις αὐτός ὁ ἄνθρωπος κατακρίνω θάνατος · ἵημι μήv ἐκ αὐτός ὁ τέσσαρες στοιχεῖον , ἢ ἀήρ κινέω καί ταράσσω ὁ ὕδωρ , ἢ γῆ ξηρός μή δήω ὁ ὕδωρ , καί ὁ οἰκεῖος ἀποβάλλω ξηρότης , ἢ ὁ ὕδωρ αὐτός , ἢ ὁ πῦρ , ὁ διάλληλος φθορά ἐμπίμπλημι , ἠώς ὁ πᾶς κατά ὁ ἀνάστασις ἀφθαρσία καί διαμονή , καί ὁ ὁ φέρω στάσις . γῆ . ὀφθαλμός καταγελάω πατήρ , καί ατμαζοειντα γῆρας μήτηρ , ἐκκόπτω αὐτός καράκη ἐκ ὁ φάραγξ . καί καταφάγιιδωμι αὐτός νεοσσός ἀετός . νοερός ὄμμα Ψυχή , καταφρονέω ὁ πᾶς αἴτιος Θεός , καί ὁ συναιδιος αὐτός ἀρχαιότης ὁ πανταιτία σοφία οὗτος παραλείπω , ἐν ὁ ἐναπομένω ὁ ὑπό φύσις καί χρόνος ἐπιφάνεια ὁ εἰμί , καί μή πρός ὁ λόγος αὐτός διαβαίνω , ὅς ὁ θεός ἔχω πρό ὁ αἰών , βούλομαι ἀγαθός προῦφεστῶτας , κατ´ αὐτός ὁ τε ὁρατός καί ὁ ἀόρατος ἐκ ὁ μή εἰμί ὑφίστημι κτίσις , λόγος καί σοφία ὁ πᾶς κατά πως δήω χρόνος ποιέω τε καί ποιέω , ὁ τοιοῦτος ὄμμα ἐκτυφλόω μέν ὁ ἀκάθαρτος λογισμός ὁ κατ´ ἔλλειψις ὁ ἀρετή ἀναβαίνω ἀπό ὁ ὁ