cogPG.PG087_1 70
θνήσκοντας τοὺς καρποὺς τῇ καταβολῇ τῇ εἰς γῆν δι´ ἐπιμελείας ἀναστῆναι παρασκευάζομεν , [ ἃ εἰκόνα φέρει τῆς ἀναστάσεως · « Ἑὰν γὰρ μὴ ὁ κόκκος , φησὶ , τοῦ σίτου ἐπὶ τὴν γῆν πεσὼν ἀποθάνῃ · » οίς παραπλήσια καὶ Παῦλός φησιν ἐν τῇ πρὸς Κορινθίους . Ἀπερίγραφος ὁ Θεὸς , πανταχοῦ ὢν καὶ ἀμερίστως πᾶσι παρών · τούτων ἀκαταλήπτων ὄντων , αἴνιγμά τι βραχὺ κατὰ τὸν ἡμέτερον παρέσχετο νουν · ᾧπερ ἐν ἡμῖν καθεστῶτι , τῶν ἐν οὐρανῷ λαμβάνομεν ἔννοιαν · καὶ τῶν ἁπανταχοῦ ἀλλαχόθεν ἀλλαχοῦ μεθιστάμενοι ταῖς ἐννοίαις , δέδωκεν ἡμῖν ὡς ἐν εἰκόνι καὶ βασιλείας ἀρχὴν , καὶ κρίσεως ἐξουσίαν , καὶ τὸ θεοὺς διὰ τοῦτο προσαγορεύεσθαι · « Θεοὺς γὰρ , φησὶν , οὐ κακολογήσεις · καὶ τοὺς ἄρχοντας τοῦ λαοῦ σου οὐκ ἐρεῖς κακῶς · » οὕτω λέγων περὶ τῶν τοῦ ἄρχειν τε καὶ κρίνειν ἐν τῷ νόμεῳ τὴν ἐξουσίαν ἐχόντων · ἔτι δέδωκεν αὐτῷ κἀκείνων ὡς ἐν εἰκόνι τὴν μίμησιν . Δύο μὲν γὰρ ταύτας δυνάμεις ἐνυποστάτους ἀχωρίστους ἔχει , ἐξ ἑαυτοῦ τε οὔσας καὶ ἐν αὐτῷ τυγχανούσας , τόν τε Υἱὸν τὸν μονογενῆ καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον · ὧν ἑκάτερα κατ´ ἰδιάζοντα λόγον ἐστὶν ἐξ αὐτοῦ , κἂν εἰ τῆς αὐτῆς οὐσίας ὑπάρχοιεν , ἅτε ἐκ μιᾶς καὶ τῆς αὐτῆς ὑπάρχουσαι οὐσίας . Ἵνα δὲ μὴ μέλλοιμεν ὡς περὶ ἀδυνάτου τινὸς ἀπορεῖν , τῇ ψυχῇ τῇ ἡμετέρᾳ δύο παρέσχε δυνάμεις , ἐξ αὐτῆς τε οὔσας - καὶ ἐν αὐτῆ τυγχανούσας , ἀχωρίστους τε αὐτῆς καὶ ἀλλήλων οὔσας , τόν τε λόγον καθ´ ὃν τὸ λογικὸν αὐτῆς συμπληροῦται , καὶ τὴν ζωτικὴν δύναμιν καθ´ ἔν ἔμφυτόν τε καὶ ἀναφαίρετον ἔχει τὴν ἐνοῦσαν ζωὴν καὶ μεταδίδυσι ταύτης τῷ σώματι · προσάγειν γοῦν ἡμᾶς ἡ θεία Γραφὴ τούτων ἐθέλουσα γνώσει , ἐκ τῶν ἐν ἡμῖν τὰς προσηγορίας παρέσχετο , « Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος · » ἵν´ ἐκ τοῦ κατὰ τὴν ἡμετέραν ψυχὴν ἐμφύτου λόγου ὡσανεὶ δι´ εἰκόνος τῇ περὶ τοῦ Υἱοῦ προσαγοίμεθα γνώσει · τὸ δὲ πνεῦμα ἴδιον τοῦ Θεοῦ , ὡς ὁ μακάριος λέγει Παῦλος · « Τίς γὰρ οἶδεν ἀνθρώτυν . τὰ ποῦ ἀνθρώπου , εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου τὸ ὃν ἐν αὐτῷ ; οὕτως καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ οὐδεὶς εῖδεν , εἰ μὴ τὸ Πνεῦμα τὸ ἐκ τοῦ Θεοῦ , » ἐνάγων ἡμᾶς τκ τῶν παρ´ ἡμῖν τῆς ἐκ Θεοῦ ὑπάρξεως τοῦ θείου Πνεύματος τὴν γνῶσιν λαβεῖν · τούτου δὲ καὶ ἐπὶ τῆς πρώτης δημιουργίας δέδωκεν ἡμῖν εἰκόνα · τὸ τὸν Υἱὸν ἀκούειν Θεοῦ ἐκ τῆς αὐτῆς ὄντα οὐσίας οὐ πάνυ τι ἕένον ἡμῖν ἐκ τῶν παρ´ ἡμῖν κατεφαίνετο . Ὃ τὸ τοῦ Πνεύματός λόγος πᾶσιν ἄπιστος ἐδόκει , ὅτι δὴ ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ ἐστιν , Υἱὸς οὐχ ὑπάρχον · ὅθεν ὁμοίως τῷ ἄρρενι τὸ θῆλυ διαπλάσαι δυνάμενος , τοῦτο μὲν οὐ ποιεῖ ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἄλλων ζῴων ὁμοῦ τὴν γένεσιν ἀμφοτέρων παραγαγών ·
Lemmas: θνήσκω ὁ καρπός1 ὁ καταβολή ὁ εἰς γῆ δις ἐπιμέλεια ἀνίστημι παρασκευάζω , [ ὁ εἰκών φέρω ὁ ἀνάστασις · « ἑός γάρ μή ὁ κόκκος , φημί , ὁ σῖτος ἐπί ὁ γῆ πίπτω ἀποθνῄσκω · » οἶς παραπλήσιος καί Παῦλος φημί ἐν ὁ πρός Κορίνθιος . ἀπερίγραφος ὁ θεός , πανταχοῦ εἰμί καί ἀμέριστος πᾶς πάρειμι · οὗτος ἀκατάληπτος εἰμί , αἴνιγμα τίς βραχύς κατά ὁ ἡμέτερος παρέχω νόος · ὅσπερ ἐν ἐγώ καθίστημι , ὁ ἐν οὐρανός λαμβάνω ἔννοια · καί ὁ ἁπανταχοῦ ἀλλαχόθεν ἀλλαχοῦ μεθίστημι ὁ ἔννοια , δίδωμι ἐγώ ὡς ἐν εἰκών καί βασίλεια ἀρχή , καί κρίσις ἐξουσία , καί ὁ θεός διά οὗτος προσαγορεύω · « θεός γάρ , φημί , οὖον κακολογέω · καί ὁ ἄρχω ὁ λαός σύ οὐ εἴρω κακῶς · » οὗτος λέγω περί ὁ ὁ ἄρχω τε καί κρίνω ἐν ὁ νόμος ὁ ἐξουσία ἔχω · ἔτι δίδωμι αὐτός ἐκεῖνος ὡς ἐν εἰκών ὁ μίμησις . δύο μέν γάρ οὗτος δύναμις ενυπόστατος ἀχώριστος ἔχω , ἐκ ἑαυτοῦ τε εἰμί καί ἐν αὐτός τυγχάνω , ὁ τε υἱός ὁ μονογενής καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος · ὅς ἑκάτερος κατ´ ἰδιάζω λόγος εἰμί ἐκ αὐτός , κἀν εἰμί ὁ αὐτός οὐσία ὑπάρχω , ἅτε ἐκ εἷς καί ὁ αὐτός ὑπάρχω οὐσία . ἵνα δέ μή μέλλω ὡς περί ἀδύνατος τις ἀπορέω , ὁ Ψυχή ὁ ἡμέτερος δύο παρέχω δύναμις , ἐκ αὐτός τε εἰμί - καί ἐν αὐτῆ τυγχάνω , ἀχώριστος τε αὐτός καί ἀλλήλων εἰμί , ὁ τε λόγος καθ´ ὅς ὁ λογικός αὐτός συμπληρόω , καί ὁ ζωτικός δύναμις καθ´ ἐν ἔμφυτος τε καί ἀναφαίρετος ἔχω ὁ ἔνειμι ζωή καί μεταδίδωμι οὗτος ὁ σῶμα · προσάγω γοῦν ἐγώ ὁ θεῖος γραφή οὗτος ἐθέλω γνῶσις , ἐκ ὁ ἐν ἐγώ ὁ προσηγορία παρέχω , « ἐν ἀρχή εἰμί ὁ Λόγος · » ὅς ἐκ ὁ κατά ὁ ἡμέτερος ψυχή ἔμφυτος λόγος ὡσανεί δις εἰκών ὁ περί ὁ υἱός προσάγω γνῶσις · ὁ δέ πνεῦμα ἴδιος ὁ Θεός , ὡς ὁ μακάριος λέγω Παῦλος · « Τῖς γάρ οἶδα ἀνθρώτυν . ὁ ποῦ ἄνθρωπος , εἰμί μή ὁ πνεῦμα ὁ ἄνθρωπος ὁ ὅς ἐν αὐτός ; οὕτως καί ὁ ὁ Θεός οὐδείς ὁράω , εἰμί μή ὁ πνεῦμα ὁ ἐκ ὁ Θεός , » ἐνάγω ἐγώ τκʹ ὁ παρ´ ἐγώ ὁ ἐκ Θεός ὕπαρξις ὁ θεῖον πνεῦμα ὁ γνῶσις λαμβάνω · οὗτος δέ καί ἐπί ὁ πρῶτος δημιουργία δίδωμι ἐγώ εἰκών · ὁ ὁ υἱός ἀκούω Θεός ἐκ ὁ αὐτός εἰμί οὐσία οὖον πάνυ τίς ἕνος ἐγώ ἐκ ὁ παρ´ ἐγώ καταφαίνω . ὅς ὁ ὁ πνεῦμα λόγος πᾶς ἄπιστος δοκέω , ὅτι δή ἐκ ὁ οὐσία ὁ Θεός εἰμί , υἱός οὐ ὑπάρχω · ὅθεν ὁμοίως ὁ ἄρσην ὁ θῆλυς διαπλάσσω δύναμαι , οὗτος μέν οὖον ποιέω ὥσπερ ἐπί ὁ ἄλλος ζῷον ὁμοῦ ὁ γένεσις ἀμφότερος παράγω ·