cogPG.PG087_1 91
οὕτως ἐλέγετο , οὔτω καὶ τὸ τῆς ζωῆς · ἀνόητον γὰρ ξύλῳ τοιαύτην περιθεῖναι δύναμιν , φθαρτῷ δηλονότι τυγχάνοντι καὶ τοιοῦτον ἔχοντι τὸν καρπόν · μᾶλλον δὲ μειζόνως · πᾶν γὰρ δένδρον τῶν ἰδίων καρπῶν μᾶλλόν ἐστι παραμόνιμον · ὥσπερ δὲ ὥρισε παραβαίνοντι τιμωρίαν Ἀδὰμ , ἐπιμελέστερον αὐτὸν ἐργαζόμενος πρὸς ἀποτροπὴν τῆς παραβάσεως , οὕτω πρὸς τὴν ταύτης φυλακὴν προτρεπόμενος , βασιλείαυ μὲν οὐρανῶν παρῆκεν εἰπεῖν , μεῖζον ὃν ἢ κατὰ τὴν τοῦ ἀκούοντος δύναμιν · ὅπου γε οὐδὲ Ἰουδαίοις μετὰ τοσοῦτον χρόνον ταύτην ὑπέσχετο , ἀλλ´ ὡς ἔτι νηπιάζουσι γῆν μέλι καὶ γάλα ῥέουσαν ἐπαγγέλλεται . Ἔτερον δὲ ξύλον πλησίον ὑπέδειξεν , ἐκπρεπὲμεγέθει καὶ ὅψει , τὸν τούτου καρπὸν , εἰ φυλάττοι τὴν ἐντολὴν , ὑποσχόμενος · οὗ δὴ κερδάνας τὸν θάνατον καὶ ἐν ζῶσι ἐξεταζόμενος , μεθέξει διὰ παντὸς , ὅπερ καὶ ζωῆς ἐκάλεσε ξύλον · ὡς ἂν ἐπὶ ζωῆς ἀπολαύσει διηνεκοῦς τὴν βρῶσιν αὐτῷ ὑποσχόμενος . Συκῆ δὲ , φασὶ , τῶν δένδρων τὸ ἕτερον ἄλλοις τε εἴρηται , καὶ παρίστησιν ἡ Γραφή . Ὅνομα τῷ ἑνὶ Φισῶν , οὐτος ὁ κυκλῶν . Οὐ καλλιγραφίας ἕνεκα , καθάπερ οἱ ἔξω γράφοντες τὰς ἱστορίας , ἡ Γραφὴ ταῦτα παρήγαγε · τὸ δὲ κάλλος εἰποῦσα τοῦ παραδείσου , καὶ τὸ μέγεθος διὰ τούτων παρίστησι . Τί οὖν βούλεται τὸ , « Ἐκεῖ γίνε ται τὸ χρυσίον τὸ καλὸν καὶ ὁ ἄνθραξ καὶ ὁ λίθος ὁ πράσινος ; » ἔδει γὰρ , εἰ γεωγραφεῖν ἤθελε , τῶν ἄλλων κατὰ χώραν μεμνῆσθαι καλῶν · ἀλλ´ ἐπιλέγεται χρυσίον καὶ δύο λίθους , τὰς ἀπαρχάς τῆς ἱερωσύνης . Ὁ γὰρ ἱερεὺς ἐφόρει πέταλον χρυσοῦν καὶ δύο λίθους ἐπὶ τοῦ στήθους . Τούτων ὁ πράσινος ἀφώρισται τῆ ερατικῇ φυλῇ θεωρίαν ἐχούσῃ τὴν ἐπουράνιον · ὁ δὲ ἄνθραξ τῇ βασιλικῇ , ἐπειδὴ πυρός τε ἴδιον τὸ καίειν καὶ φωτίζειν , καὶ βασιλέως εὐεργετεῖν καὶ κολάζειν . Ὅθεν ἐν τούτῳ τὸν Ἰούδαν ἐξέθετο , ἐξοὗ ἁ Χριστός . Ὅθεν Ἡσαΐας ποιεῖ πρὸς Ἱερουσαλὴμ λέγοντα τὸν Θεόν · « Ἐπὶ τῶν χειρῶν μου ἐζωγράφησάι σου τείχη · ἰδοὺ ἐτοιμάζω ἄνθρακα τὸν λίθον σου , » τὸν Σωτῆρα λέγων · καὶ πάλιν , « Ἰδοὺ τίθημι λίθον ἐν Σιὼν , » καὶ τὰ ἐξῆς . Ἡ δ´ ἂν ἡμέρᾳ φάγησθε ἀπ´ αὐτοῦ , θανάτῳ ἀποβανεῖσθε . Νεκρὸς γὰρ ἦν ὑπὸ τὴν ἀπόφασιν κείμενος , κἂν εἰ ζῇν ἔτι δοκοίη · ὥσπερ ὁ Παῦλος τοὺς ἀποθανόντας ἐπ´ ἐλπίδι τῆς ἀναστάσεως , κοιμωμένους ὡνόμασεν , ὕπνον λοιπὸν , οὐ θάνατον ἐκεῖνον ἡγούμενος . Ἀλλὰ ὁ μὲν Θεὸς μετὰ τὴν παράβασιν εἰς ἐννακόσια τριάκοντα ἔτη τὸ ζῇν ἐξέτεινε τοῦ Ἀδὰμ , συστῆναι τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων βουλόμενος · τὴν δὲ τῆς ἀπειλῆς τιμωρίαν οὐκ εἰς τὸ ἀποθανεῖν , ἀλλ´ εἰς τὸ γενέσθαι θνητὸν ἐξεπλήρωσε , βαρυτέραν τῆς τιμωρίας , ἤπερ ἤμελλεν αὐτήν ἐπὶ τῶν ἔργων ποιεῖν , ἐνδειξάμενος · ὅπερ ἔθος αὐτῷ πρὸς σωφρονισμὴν
Lemmas: οὕτως λέγω , οὐτάω καί ὁ ὁ ζωή · ἀνόητος γάρ ξύλον τοιοῦτος περιτίθημι δύναμις , φθαρτός δηλονότι τυγχάνω καί τοιοῦτος ἔχω ὁ καρπός · μᾶλλον δέ μέγας · πᾶς γάρ δένδρον ὁ ἴδιος καρπός μάλα εἰμί παραμόνιμος · ὥσπερ δέ ὁρίζω παραβαίνω τιμωρία Ἀδάμ , ἐπιμελής αὐτός ἐργάζομαι πρός ἀποτροπή ὁ παράβασις , οὗτος πρός ὁ οὗτος φυλακή προτρέπω , βασιλεία μέν οὐρανός παρίημι εἶπον , μείζων ὅς ἢ κατά ὁ ὁ ἀκούω δύναμις · ὅπου γε οὐδέ Ἰουδαῖος μετά τοσοῦτος χρόνος οὗτος ὑπισχνέομαι , ἀλ ὡς ἔτι νηπιάζω γῆ μέλι καί γάλα ῥέω ἐπαγγέλλω . ἕτερος δέ ξύλον πλησίος ὑποδείκνυμι , ἐκπρεπὲμεγέθει καί ὁράω , ὁ οὗτος καρπός , εἰμί φυλάσσω ὁ ἐντολή , ὑπισχνέομαι · ὅς δή κερδαίνω ὁ θάνατος καί ἐν ζῶ ἐξετάζω , μετέχω διά πᾶς , ὅσπερ καί ζωή καλέω ξύλον · ὡς εἄν ἐπί ζωή ἀπολαύω διηνεκής ὁ βρῶσις αὐτός ὑπισχνέομαι . Συκῆ δέ , φημί , ὁ δένδρον ὁ ἕτερος ἄλλος τε εἴρω , καί παρίστημι ὁ γραφή . ὄνομα ὁ εἷς Φισῶν , οὐτος ὁ κυκλόω . οὖον καλλιγραφία ἕνεκα , καθάπερ ὁ ἔξω γράφω ὁ ἱστορία , ὁ γραφή οὗτος παράγω · ὁ δέ κάλλος εἶπον ὁ παράδεισος , καί ὁ μέγεθος διά οὗτος παρίστημι . τις οὖν βούλομαι ὁ , « ἐκεῖ γΐνω ὁ ὁ χρυσίον ὁ καλός καί ὁ ἄνθραξ καί ὁ λίθος ὁ πράσινος ; » ἐσθίω γάρ , εἰμί γεωγραφέω ἐθέλω , ὁ ἄλλος κατά χώρα μιμνήσκω καλός · ἀλ ἐπιλέγω χρυσίον καί δύο λίθος , ὁ ἀπαρχή ὁ ἱερωσύνη . ὁ γάρ ἱερεύς φορέω πέταλος χρύσεος καί δύο λίθος ἐπί ὁ στῆθος . οὗτος ὁ πράσινος ἀφορίζω τῆ ερατικῇ Φυλή θεωρία ἔχω ὁ ἐπουράνιος · ὁ δέ ἄνθραξ ὁ βασιλικός , ἐπεί πῦρ τε ἴδιος ὁ καίω καί φωτίζω , καί βασιλεύς εὐεργετέω καί κολάζω . ὅθεν ἐν οὗτος ὁ Ἰούδας ἐκτίθημι , εξού ὅς Χριστός . ὅθεν Ἠσαΐας ποιέω πρός Ἱεροσόλυμα λέγω ὁ Θεός · « ἐπί ὁ χείρ ἐγώ ζωγραφέω σύ τεῖχος · ἰδού ἑτοιμάζω ἄνθραξ ὁ λίθος σύ , » ὁ Σωτήρ λέγω · καί πάλιν , « ἰδέ τίθημι λίθος ἐν Σιών , » καί ὁ ἑξῆς . ὁ δδʹ εἄν ἡμέρα ἐσθίω ἀπ´ αὐτός , θάνατος ἀποβαίνω . νεκρός γάρ εἰμί ὑπό ὁ ἀπόφασις κεῖμαι , κἀν εἰμί ζάω ἔτι δοκέω · ὥσπερ ὁ Παῦλος ὁ ἀποθνῄσκω ἐπι ἐλπίς ὁ ἀνάστασις , κοιμάω ὀνομάζω , ὕπνος λοιπός , οὖον θάνατος ἐκεῖνος ἡγέομαι . ἀλλά ὁ μέν θεός μετά ὁ παράβασις εἰς ἐνακόσιοι τριάκοντα ἔτος ὁ ζάω ἐκτείνω ὁ Ἀδάμ , συνίστημι ὁ γένος ὁ ἄνθρωπος βούλομαι · ὁ δέ ὁ ἀπειλή τιμωρία οὐ εἰς ὁ ἀποθνῄσκω , ἀλ εἰς ὁ γίγνομαι θνητός ἐκπληρόω , βαρύς ὁ τιμωρία , ἤ2 μέλλω αὐτός ἐπί ὁ ἔργον ποιέω , ἐνδείκνυμι · ὅσπερ ἔθος αὐτός πρός σωφρονισμός