cogPG.PG087_1 148
ἡ ἐπιστημονικὴ τοῦ νόμου διάταξις κ · ὁ ὁ ρεὸς κελεύει τῷ Νὼε ἀπὸ πάντων τῶν ζώων « δύο Ἀύο εἰσαγαγεῖν ἄρσεν καὶ θῆλυ · » εἶτα ἐν μέσω ἀπὸ τῶν καθαρῶν οὐκ ἔτι δύο δύο , ἀλλ´ ἑπτά · ἀπὸ δὲ τῶν μὴ καθαρῶν δύο δύο . Καὶ πάλιν ἐν τῷ τέλει τοῦ λόγου δύο δύο , φησὶν , εἰσήγαγεν Νῶε ἀπὸ πάντων . οὐ μέμνηται ὅτι ἑπτά · μή ποτε οὖν δύο μὲν δύο τὸ ἐφ´ ἑκάστου γένους , ἄρσεν καὶ θῆλυ , πρὸς τὴν διατήρησιν τοῦ γένους εἰσάγειν προστάττεται ; ἡ δὲ προσθήκη , ἵνα ἐξελθὼν θυσιάσῃ τῷ Θεῷ ; ἆρ´ οὖν ἑπτὰ ἀφ´ ἑκάστου γένους ἐθυσία ε , καὶ αὐτὸς ἐκέχρητο ἐν τῇ κιβωτῷ , ζʹ . εἰσῆλθε δὲ Νῶε , καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ μετ´ αὐτοῦ καὶ ἡ Σανὺ μύτρῦ καὶ αἰ γυναῖκες τῶν υἱῶν αὐτοῦ εἰς τὴν κιβωτὸν διὰ τὸ ὕδωρ τοῦ κατακάυσμοῦ . Ὁ μὲν ἁπλούστερός φησιν , ὅτι Νῶε οὐκ ἦν ἐπὶ τῆς γῆς , καὶ οἱ σὺν αὐτῷ · ἐπὶ ξύλου γὰρ ἦσαν ὀνούμενο ´ · ὁ δὲ βλέπων , ὅτι ὅπου ὁ θησαυρὸς ἐκεῖ καὶ ἡ καρδία ἑκάστου , ἐρεῖ περὶ τοῦ Νῶε , ὅτι θησαυρὸν ἔχων ἐν οὐρανῷ οὕτω · δίκαιος ἦν , ὡς ἔτι ἐπὶ τῆς γῆς , ἀλλ´ ἐν οὐρανῷ . Εἰ δὲ πρὸ τοῦ κατακλυσμοῦ μὴ ἤσθιον κρέα , πῶς Ἄβελ ποιμὴν προβάτων ἦν ; ἢ θυσίαν ἐποίει Θεῷ ἀφ´ ὡν ἐβδελύσσετο ; πῶς δὲ καθαρὰ καὶ ἀκάθαρτα ἐλέγετο , ἐπειδὴ ἐν ἀρχῇ ἀπὸ πάντων δύο δύο κελεύει α Θεὸς εἰσαγαγεῖν μετ´ αὐτῶν , μετὰ δὲ ταῦτα ἀπὸ τῶν καθαρῶν ἑπτὰ ἑπτά ; Εἰτα ὅτε εἰσῆγεν ὁ Νῶε εἰς τὴν κιβωτὸν πάντα , οὐκ ἐπισημαίνεται ἡ Γραφὴ τι ἑπτὰ , ἀλλὰ κατὰ τὴν πρώτην τοῦ Θεοῦ φωνὴν ὅτι δύο δύο · οἱ δὲ μὴ βουλόμενοι πρὸ τοῦ κατακλυσμοῦ κρεωφαγίαν εἶναι διὰ τὸ μέλλον αὐτῷ λέγεσθαι , « Πάντα φάγεσθε ὡς λάχανα χόρτου , » ἐν τοῖς καθαροῖς ἐπερίσσευσεν ἔφασαν · ἐτόλμησε δὲ εἰπεῖν Ἅαρδασάνης ἕτερον μὲν τὸν , δύο δύο , λέγοντα , ἕτερον δὲ τὸν , ἑπτὰ ἑπτά . Ἐπειδὴ ἡ Ἑβραΐς ἑτέροις καὶ ἐτέροις ἀύάτιασι ναλεῖ τὴν Θελν διλρ θέλει ἀπὸ τούτων ποιεῖν · καθαρὰ δὲ καὶ ἀκάθαρτα λέγεται οὐ τῷ Δημιουργῷ τοιαῦτα τυγχάνοντα · καὶ γὰρ ἄνω φησὶν , ὅτε τὰ ζῶα παρήγαγεν ὁ Θεὸς , « Καὶ ἰδοὺ πάντα καλὰ λίαν . » Ἀλλὰ παρ´ ἡμῖν καὶ τοῖς τότε οὕτως ἐκρίνετο · καὶ τὰρ καὶ Θεὸς ὀνομάζει τῶν ἐθνῶν τοὺς δαίμονας , οὐκ Ἀπειδή εἰσιν , ἀλλ´ ἐπειδὴ οὕτωνπροσηγορεύοντο · σημειωτέον δὲ ὅτι περὶ τῶν ἀλόγων διαλεγόμενος , εἶπεν · « Εἰσῆλθε πρὸς Νῶε αὐτομάτως , » οὐκ εἰσήγαγε Νῶε · δῆλον οὖν ὡς πρόσταγμα Θεοῦ ταῦτα πρὸς τὸν Νῶε συνίγαγεν · ὡς καὶ πρὸς τὸν Ἀδὰμ ὅτε τὰ ὀνόατα αὐτοῖς ἐπετίθει · τὸ γὰρ πάντα πανταχόθεν συναγαγεῖν , ὑπὲρ τὴν δύναμιν ὑπῆρχε τοῦ Νῶε , μὴ
Lemmas: ὁ ἐπιστημονικός ὁ νόμος διάταξις Κ · ὁ ὁ ῥέος κελεύω ὁ Νῶε ἀπό πᾶς ὁ ζῷον « δύο Ἀύο εἰσάγω ἄρσην καί θῆλυς · » εἶτα ἐν μέσος ἀπό ὁ καθαρός οὐ ἔτι δύο δύο , ἀλ ἑπτά · ἀπό δέ ὁ μή καθαρός δύο δύο . καί πάλιν ἐν ὁ τέλος ὁ λόγος δύο δύο , φημί , εἰσάγω Νῶε ἀπό πᾶς . οὖον μιμνήσκω ὅτι ἑπτά · μή ποτός οὖν δύο μέν δύο ὁ ἐφίημι ἕκαστος γένος , ἄρσην καί θῆλυς , πρός ὁ διατήρησις ὁ γένος εἰσάγω προστάσσω ; ὁ δέ προσθήκη , ἵνα ἐξέρχομαι θυσιάζω ὁ Θεός ; ἀείρω οὖν ἑπτά ἀφή ἕκαστος γένος θυσία ε , καί αὐτός χράομαι ἐν ὁ κιβωτός , γῆ . εἰσέρχομαι δέ Νῶε , καί ὁ υἱός αὐτός μετέ αὐτός καί ὁ Σανὺ μύτρῦ καί ὁ γυνή ὁ υἱός αὐτός εἰς ὁ κιβωτός διά ὁ ὕδωρ ὁ κατακαυσμοω . ὁ μέν ἁπλόος φημί , ὅτι Νῶε οὐ εἰμί ἐπί ὁ γῆ , καί ὁ σύν αὐτός · ἐπί ξύλον γάρ εἰμί ὄνομαι ´ · ὁ δέ βλέπω , ὅτι ὅπου ὁ θησαυρός ἐκεῖ καί ὁ καρδία ἕκαστος , εἴρω περί ὁ Νῶε , ὅτι θησαυρός ἔχω ἐν οὐρανός οὗτος · δίκαιος εἰμί , ὡς ἔτι ἐπί ὁ γῆ , ἀλ ἐν οὐρανός . εἰμί δέ πρό ὁ κατακλυσμός μή ἐσθίω κρέας , πῶς Ἄβελ ποιμήν πρόβατον εἰμί ; ἢ θυσία ποιέω Θεός ἀφή ὡς βδελύσσω ; πῶς δέ καθαρός καί ἀκάθαρτος λέγω , ἐπεί ἐν ἀρχή ἀπό πᾶς δύο δύο κελεύω ὅς θεός εἰσάγω μετέ αὐτός , μετά δέ οὗτος ἀπό ὁ καθαρός ἑπτά ἑπτά ; εἶτα ὅτε εἰσάγω ὁ Νῶε εἰς ὁ κιβωτός πᾶς , οὐ ἐπισημαίνω ὁ γραφή τίς ἑπτά , ἀλλά κατά ὁ πρῶτος ὁ Θεός φωνή ὅτι δύο δύο · ὁ δέ μή βούλομαι πρό ὁ κατακλυσμός κρεοφαγία εἰμί διά ὁ μέλλω αὐτός λέγω , « Πάν ἐσθίω ὡς λάχανον χόρτος , » ἐν ὁ καθαρός περισσεύω φημί · τολμάω δέ εἶπον Ἅαρδασάνης ἕτερος μέν ὁ , δύο δύο , λέγω , ἕτερος δέ ὁ , ἑπτά ἑπτά . ἐπεί ὁ Ἑβραΐς ἕτερος καί ἕτερος αυατιασις ναλεῖ ὁ Θελν διλρ ἐθέλω ἀπό οὗτος ποιέω · καθαρός δέ καί ἀκάθαρτος λέγω οὖον ὁ Δημιουργός τοιοῦτος τυγχάνω · καί γάρ ἄνω φημί , ὅτε ὁ ζῷον παράγω ὁ θεός , « καί ἰδού πᾶς καλός λίαν . » ἀλλά παρ´ ἐγώ καί ὁ τότε οὕτως κρίνω · καί ἄρα καί θεός ὀνομάζω ὁ ἔθνος ὁ δαίμων , οὐ ἀφοράω εἰμί , ἀλ ἐπεί ουτωνπροσηγορευαρτυω · σημειωτέος δέ ὅτι περί ὁ ἄλογος διαλέγω , εἶπον · « εἰσέρχομαι πρός Νῶε αὐτόματος , » οὐ εἰσάγω Νῶε · δῆλος οὖν ὡς πρόσταγμα Θεός οὗτος πρός ὁ Νῶε συνίγαγεν · ὡς καί πρός ὁ Ἀδάμ ὅτε ὁ ὄνος αὐτός ἐπιτίθημι · ὁ γάρ πᾶς πανταχόθεν συνάγω , ὑπέρ ὁ δύναμις ὑπάρχω ὁ Νῶε , μή