cogPG.PG087_1 100
ἔρπσντι καὶ ἐν γῇ τεταγμένῳ φωλεύειν · ὡς ἂν ἔλεγχος ἀκριβὴς τοῦτο γένηται τῆς διὰ τὴν κακίαν ἐκδεξαμένης αὐτὸν ἀσχημοσύνης . Ὅθεν εἰς ἀνάγκην ἐλθὼν ὁ διάβολος , ἀνορθώσας παρὰ τὴν οἱκείαν φύσιν τὸν ὄφιν , ὡς εἰκὸς , ἀντιπρόσωπον στήσας , τῇ γυναικὶ δι´ αὐτοῦ διελέγετο , ὅπεραὐτὴν οὐκ ἐπτόησεν ἀπείρως ἔχουσαν ὡς ἄρτι γεγενημένην , καὶ ἀγνοοῦσαν ὡς οὐ πέφυκεν ἐρπετὸν ἐνάρθρῳ κεχρῆσθαι φωνῇ , οὐδ’´ ὅτι μόνον ἕρπειν τέτακται . Καὶ προσελθὼν ὁ διάβολος , προδήλως ἐναντία τοῖς προστεταγμένοις φησίν · ὡς δῆλον , φασὶν , ἐντεῦθεν ὡς οὔπω βρώσεως οὐδεμιᾶς οἱ περὶ τὸν Ἀδὰμ ἠσαν γευσάμενοι · ἦ γὰρ ἂν ἐσθίοντας εἶδεν αὐτοὺς ὁ διάβολος , καὶ οὐκ ἂν ὡς πάντων ἀπηγορευμένων αὐτοῖς ἀφῆκε φωνήν · ἐσκόπει δὲ μόνον , ὡς εἰκὸς , καὶ τούτους ὧπλ νόιιον γενέσθαι . ὡς καὶ πάντα τὰ λογικὰ τάγμα . τα καὶ πάντα τὰ ὄντα καθ´ ὃν εἶναι παρὰ Θεοῦ διατέτακται · ἡγνόει δὲ τοῦτον · οὐ γὰρ ἂν αὐτὸν εἰδὼς , . τοὐναντίον ἔλεγεν , ὅπως εὐθὺς ἀπίθανος γένηται πρὸς ἀπάτην τὴν μέλλουσαν · οὐ γὰρ διὰ φωνῆς αἰσθητῆς ἃ νόμος ἐδέδοτο , τοῦ Θεοῦ δὲ τοῦτον τῇ διανοίᾳ τυπώσαντος · ὡς εἰ καὶ διὰ φωνῆς ἀκούσας ἐτύγχανεν , οὕτω διατεθέντος Ἀδάμ · ὅπερ καὶ ἐπὶ τῶν προφητῶν , ἀκοῆς ἐν αὐτοῖς καὶ θέας ἐνεργουμένης , ὡς ἐν ὕπνοις ἐντυπουμένων καὶ δοκούντων ἀκοῦσαί τε καὶ ἰδεῖν · ἐδόκει τοίνυν Ἀδὰμ τὸν Θεὸν ὁρᾷν τοιαῦτα διαλεγόμενον · ἅπερ εἰκότως τῷ διαβόλῳ γέγονεν ἄγνωστα . Οἱ δὲ περὶ τὸν Ἀδὰμ οὔπω βεβρώκεισαν , οὕτω τοὺς κατὰ φύσιν ἀνθρώλους τάξαντος τοῦ Θεοῦ , ὥστε μὴ παραπλησίως τοῖς ἀλόγοις ἀεὶ πρὸς βρῶσιν ὁρμᾷν , ἔχειν δὲ τούτου καιρόν . Ἰδὼν οὖν ὁ διάβολος πάντα τὰ ζῶα πλὴν τούτων ἐσθίοντα , καὶ τὴν παρὰ Θεοῦ διαφορὰν οὐκ εἰδὼς , ᾤετο νόμῳ κεκωλῦσθαι τῆς βρώαεως · ὅθεν ὡς διαβάλλων τὸν νομοθέτην , πυνθάνεται ὡς οὐκ ἐπ´ ἀγαθῷ τοῦτο νομοθετήσαντα · ὅθεν αὐτὸν ἡ γυνὴ διωρθώσατο εἰποῦσα πάντων ἐπιτετράφθαι τὴν βρῶσιν , πλὴν τοῦ ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου · εἰποῦσα πάντως καὶ τό · « Τοῦ εἰδέναι καλὸν καὶ πονηρὸν , » εἰ καὶ παρῆλθεν ὁ Μωϋσῆς · ἐν μέσῳ γὰρ ἦν καὶ τὸ τῆς ζωῆς , ὅπερ οὐκ ἀπηγόρευτο · πῶς γὰρ ἂν , μὴ ἀκούσας ὁ διάβολος παρὰ τῆς Εὔας , εἶπε τό · « ἔσεσθε ὡς θεοὶ γινώσκοντες καλὸν καὶ πονηρόν · , τοῦτο δὲ οὐκ ἦν ὁ προφήτης εἰπὼν ἐν μέσῳ τῷ παραδείσῳ ἐν τῆ δόσει τῆς ἐντολῆς · καίτοι τοῦτο λέξας ἔν τε τῇ τοῦ παραδείσουη γὰρ ἐκεῖ « Καὶτὸ ξύλον τῆς ζωῆς ἐν μέσῳ τῷ παραδείσῳ · » καὶ τὸ ξύλον τοῦ εἰδέναι γνωοτὸν καλῶν καὶ πονηρῶν ) διηγήσει μετὰ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς , εἰπών αὐτὸ μέσον·καὶ ἅτε πάλιν λέγει , « Καὶ ἐκρύθησαν · » ἀλλ´ οὐδὲ τό · « Μὴ ἄψηθε αὐτοῦ , » φαίνεται λέγων ἐπὶ τῆς ἐντολῆς . Δῆλον οὐν
Lemmas: ἔρπω καί ἐν γῆ τάσσω φωλεύω · ὡς εἄν ἔλεγχος ἀκριβής οὗτος γίγνομαι ὁ διά ὁ κακία ἐκδέχομαι αὐτός ἀσχημοσύνη . ὅθεν εἰς ἀνάγκη ἔρχομαι ὁ διάβολος , ἀνορθόω παρά ὁ οἰκεῖος φύσις ὁ ὄφις , ὡς εἰκός , ἀντιπρόσωπος ἵστημι , ὁ γυνή δις αὐτός διαλέγω , οπεραυος οὐ πτοέω ἤπειρος ἔχω ὡς ἄρτι γίγνομαι , καί ἀγνοέω ὡς οὖον φύω ἑρπετόν ἐναρθρόω χράομαι φωνή , οὐδός ὅτι μόνος ἕρπω τάσσω . καί προσέρχομαι ὁ διάβολος , πρόδηλος ἐναντίος ὁ προστάσσω φημί · ὡς δῆλος , φημί , ἐντεῦθεν ὡς οὔπω βρῶσις οὐδείς ὁ περί ὁ Ἀδάμ ἀείδω γεύω · εἰμί γάρ εἄν ἐσθίω ὁράω αὐτός ὁ διάβολος , καί οὐ εἄν ὡς πᾶς ἀπαγορεύω αὐτός ἀφίημι φωνή · σκοπέω δέ μόνος , ὡς εἰκός , καί οὗτος ὅς νόιος γίγνομαι . ὡς καί πᾶς ὁ λογικός τάγμα . ὁ καί πᾶς ὁ εἰμί καθ´ ὅς εἰμί παρά Θεός διατάσσω · ἡγνοεέρχομαι δέ οὗτος · οὖον γάρ εἄν αὐτός εἰδοί , . ἐναντίος λέγω , ὅπως εὐθύς ἀπίθανος γίγνομαι πρός ἀπάτη ὁ μέλλω · οὖον γάρ διά φωνή αἰσθητός ὁ νόμος δίδωμι , ὁ Θεός δέ οὗτος ὁ διάνοια τυπόω · ὡς εἰμί καί διά φωνή ἀκούω τυγχάνω , οὗτος διατίθημι Ἀδάμ · ὅσπερ καί ἐπί ὁ προφήτης , ἀκοή ἐν αὐτός καί θέα ἐνεργέω , ὡς ἐν ὕπνος ἐντυπόω καί δοκέω ἀκούω τε καί ὁράω · δοκέω τοίνυν Ἀδάμ ὁ θεός ὁράω τοιοῦτος διαλέγω · ὅσπερ εἰκότως ὁ διάβολος γίγνομαι ἄγνωστος . ὁ δέ περί ὁ Ἀδάμ οὔπω βιβρώσκω , οὗτος ὁ κατά φύσις ἀνθρώλους τάσσω ὁ Θεός , ὥστε μή παραπλήσιος ὁ ἄλογος ἀεί πρός βρῶσις ὁρμάω , ἔχω δέ οὗτος καιρός . εἶδον οὖν ὁ διάβολος πᾶς ὁ ζῷον πλήν οὗτος εἰσθέω , καί ὁ παρά Θεός διαφορά οὐ εἰδοί , οἴομαι νόμος κωλύω ὁ βρώαεως · ὅθεν ὡς διαβάλλω ὁ νομοθέτης , πυνθάνομαι ὡς οὐ ἐπι ἀγαθός οὗτος νομοθετέω · ὅθεν αὐτός ὁ γυνή διορθόω εἶπον πᾶς ἐπιτρέπω ὁ βρῶσις , πλήν ὁ ἐν μέσος ὁ παράδεισος · εἶπον πάντως καί ὁ · « ὁ οἶδα καλός καί πονηρός , » εἰμί καί παρέρχομαι ὁ Μωϋσῆς · ἐν μέσος γάρ εἰμί καί ὁ ὁ ζωή , ὅσπερ οὐ ἀπαγορεύω · πῶς γάρ εἄν , μή ἀκούω ὁ διάβολος παρά ὁ Εὔα , εἶπον ὁ · « εἰμί ὡς θεός γιγνώσκω καλός καί πονηρός · , οὗτος δέ οὐ εἰμί ὁ προφήτης εἶπον ἐν μέσος ὁ παράδεισος ἐν τῆ δόσις ὁ ἐντολή · καίτοι οὗτος λέγω ἐν τε ὁ ὁ παραδεισουμαι γάρ ἐκεῖ « Καὶτὸ ξύλον ὁ ζωή ἐν μέσος ὁ παράδεισος · » καί ὁ ξύλον ὁ οἶδα γνωτός καλός καί πονηρός ) διήγησις μετά ὁ ξύλον ὁ ζωή , εἶπον αὐτός μέσον·καὶ ἅτε πάλιν λέγω , « καί κρύπτω · » ἀλ οὐδέ ὁ · « μή ἄψηθε αὐτός , » φαίνω λέγω ἐπί ὁ ἐντολή . Δῆλος ὀν