cogPG.PG087_1 631
Ἐν δέ τῇ ἀριστερᾷ αὐτῆς πλοῦτος καὶ δόξα . Παρὰ δὲ τῇ ὡς ἀριστερᾷ , ἀτελεστέρα ταύτης ἐνέργεια , ἥτις ἐστὶν ἡ τῶν ἀνθρωπίνων ἐπιστήμη , ὑπάρχει ὅ τε κατὰ τὸν φυσικὸν καὶ τὸν γραπτὸν νάμον πλοῦτος τῶν ἀρετῶν , καὶ ἡ κατὰ τὴν φυσικὴν θεωρίαν εὐσεβής τῶν θείων κριμάτων ἀνάληψις , ἡ ἀληθὴς δηλαδὴ περὶ ὁρατῶν δόξα Ἐκ τοῦ στόματος αὐτῆς ἐκπορεύεται δικαιοσύνη · νόμον δέ καὶ ἔλεον ἐπὶ γλώσσης φορεῖ Καὶ ἐκ τῆς ἀληθεστάτης διδασκαλίας αὐτῆς , ὡς ἐκ στόματος , πρόεισι κανὼν ἀρετῆς · τηρῶν ἀπαρέγκλιπον . πρός τε τὰ κατ´ ἔλλειψιν ταύτης καὶ τὰ καθ´ ὑπερβολὴν πάθη , τὸ τριμερὲς τῆς ψυχῆς · ἀποτροπὴν δὲ παντὸς πονηροῦ πράγματος , καὶ συμπάθειαν πρὸς πάντας ἀνθρώπους , περιβέβληται αὐτὸς ὁ διδασκαλικὸς λόγος αὐτῆς · ᾧτινι οἷα γλώττῃ , ῥυθμίζει πρὸς ἀρετὴν τὸν ἀνθρώπινον βίον . ιζʹ . Αἱ ὁδοὶ αὐτῆς , ὁδοὶ καλαί . Οἱ δὲ κατ´ ἀρετήν τε καὶ γνῶσιν διάφοροι θεσωοί , καὶ τὰ δόγματα , οἷς αὕτη ὥς τισιν ὁδοῖς ἐμπεριπατοῦσα , τὸν ἐν ἑκάστω . ποιεῖται τῆς σωτηρίας δρόμον , εὐμαρῆ εἰσι τοῖς κατὰ ταῦτα τὴν οἰκείαν διεξερχομένοις ζωήν Καὶ πᾶσαι αἱ τρίβοι αὐτης μετ´ εἰρήνης . Καὶ οἱ τρόποι τῶν ἀρετῶν , οἷς διαφόρως ἄγει πρὸς σωσηρίαν τοὺς ἑπομένους αὐτῇ , ἐνεργοῦνται μετὰ πάσης ἕνεκεν , μήτε χάριν ἀνθρωπαρεσκείας καὶ ἐπιδεή ξεως , τὴν ἀρετὴν ᾖ τὴν μελέτην τῶν θείων λόγων . μετερχομένων . ιηʹ . αὐλὸν ζωῆς ἑστι πᾶσι τοῖς ἀντεχομένοις αὐτῆς , καὶ τοῖς ἐπερειδομένοις ἐπ´ αὐτὴν , ὡς ἐπλ Κύριον , ἀσφαλής . Φυτὸν γάρ ἐστι καρποφοροῦν τὴν ἐν πνεύματι ζωὴν , ἅπασι τοῖς κατὰ διάθεσιν ἀντιποιουμένοις αὐτῆς , καὶ τοῖς ἐπὶ ταύτῃ κατὰ πίστιν ἐστηριγμένοις , ὡς ἐπὶ παντοκράτορι Θεῷ Λόγῳ , φυλακτικὴ ἀπὸ παντὸς ὑπάρχει κακοῦ . ιθʹ . κʹ . Ὁ Θεὸς , τῇ σοφίᾳ ἐθεμελίωσε τήν γῆν · ἡτοίμασε δὲ οὐρανὸν ἐν φρονήσει · ἐν ασθήσει αὐτοῦ ἄβυσσοι ἐῤῥάγησαν , νέφη δὲ ἐῤῥύη δρόσον . Μετὰ πάντων δὲ τῶν εἰρημένων τῆς σοφίας κατορθωμάτων , καὶ αὐτὸς ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ , ταύτῃ ὡς ἑνυποστάτῳ δυνάμει αὐτοῦ ἐπήξατο ἐπὶ τῆς ῥυτῆς τῶν ὑδάτων φύσεως τὴν ξηρὰν γῆν · παρήγαγε δὲ οὐρανοὺς τῆ ἰδίᾳ βουλῇ · καὶ τῇ κρίσει αὐτοῦ διῃρέθη τὰ ὕδατα ἄνω καὶ κάτω τοῦ στερεώματος · ὑδρεύειν δὲ τὴν γῆν ὑετῷ τὰ νέφη ἐτάχθησαν . καʹ . Υἱέ , μὴ παραῥῥυῇς . Διὸ , τέκνον , μαθὸν ὅτι τῷ λόγῳ Κυρίου ὑπέστη τόδε τὸ πᾶν , μὴ παρατραπῇς διὰ τοῦ μεγέθους καὶ τῆς καλλονῆς τῶν κτισμάτων , εἰς τὸ ταῦτα θεοποιῆσαι , καὶ τὸν γενεσιουργὸν πάντων Θεὸν ἀγνοῆσαι , Τήρησον δὲ ἐμὴν βουλὴν καὶ ἔννοιαν . Φύλαξον δὲ τὴν ἐμήν ἐν μὲν τοῖς πρακτέοις παραίνεσιν τὸ δέον ὑποτιθεμένην σοι , ἐν δὲ τοῖς θεωρητέοις τὴν εὐσεβῆ περὶ Θεοῦ ἔννοιαν , κβʹ . Ἱνα ζήσῃ ἡ ὑυχή σου . Ὅπως τῆς δι´ ἄγνοιαν τοῦ ὄντως καλοῦ ἐκ τῶν παθῶν νεκρώσεως
Lemmas: ἐν δέ ὁ ἀριστερός αὐτός πλοῦτος καί δόξα . Παρά δέ ὁ ὡς ἀριστερός , ἀτελής οὗτος ἐνέργεια , ὅστις εἰμί ὁ ὁ ἀνθρώπινος ἐπιστήμη , ὑπάρχω ὅς τε κατά ὁ φυσικός καί ὁ γραπτός νάμον πλοῦτος ὁ ἀρετή , καί ὁ κατά ὁ φυσικός θεωρία εὐσεβής ὁ θεῖον κρίμα ἀνάληψις , ὁ ἀληθής δηλαδή περί ὁρατής δόξα ἐκ ὁ στόμα αὐτός ἐκπορεύω δικαιοσύνη · νόμος δέ καί ἔλεος ἐπί γλῶσσα φορέω καί ἐκ ὁ ἀληθής διδασκαλία αὐτός , ὡς ἐκ στόμα , πρόειμι κανών ἀρετή · τηρέω απαρεγκλιπως . πρός τε ὁ κατ´ ἔλλειψις οὗτος καί ὁ καθ´ ὑπερβολή πάθος , ὁ τριμερής ὁ Ψυχή · ἀποτροπή δέ πᾶς πονηρός πρᾶγμα , καί συμπάθεια πρός πᾶς ἄνθρωπος , περιβάλλω αὐτός ὁ διδασκαλικός λόγος αὐτός · ὅστις οἷος γλῶσσα , ῥυθμίζω πρός ἀρετή ὁ ἀνθρώπινος βίος . ἵζω . ὁ ὁδός αὐτός , ὁδός καλός . ὁ δέ κατ´ ἀρετή τε καί γνῶσις διάφορος θεσωοί , καί ὁ δόγμα , ὅς οὗτος ὅς τις ὁδός ἐμπεριπατέω , ὁ ἐν ἕκαστος . ποιέω ὁ σωτηρία δρόμος , εὐμαρής εἰμί ὁ κατά οὗτος ὁ οἰκεῖος διεξέρχομαι ζωή καί πᾶς ὁ τρίβω αὐτός μετέ εἰρήνη . καί ὁ τρόπος ὁ ἀρετή , ὅς διάφορος ἄγω πρός σωσηρίαν ὁ ἕπομαι αὐτός , ἐνεργέω μετά πᾶς ἕνεκα , μήτε χάρις ἀνθρωπαρεσκεία καί ἐπιδέω ξις , ὁ ἀρετή εἰμί ὁ μέλω ὁ θεῖον λόγος . μετέρχομαι . ΙΗΥ . αὐλός ζωή εἰμί πᾶς ὁ ἀντέχω αὐτός , καί ὁ ἐπερείδω ἐπι αὐτός , ὡς ἐπλ κύριος , ἀσφαλής . φυτόν γάρ εἰμί καρποφορέω ὁ ἐν πνεῦμα ζωή , ἅπας ὁ κατά διάθεσις ἀντιποιέω αὐτός , καί ὁ ἐπί οὗτος κατά πίστις στηρίζω , ὡς ἐπί παντοκράτωρ Θεός Λόγος , φυλακτικός ἀπό πᾶς ὑπάρχω κακός . εὐθύς . καί . ὁ θεός , ὁ σοφία θεμελιόω ὁ γῆ · ἑτοιμάζω δέ οὐρανός ἐν φρόνησις · ἐν ἀείδω αὐτός ἄβυσσος ῥήγνυμι , νέφος δέ ῥέω δρόσος . μετά πᾶς δέ ὁ εἴρω ὁ σοφία κατόρθωμα , καί αὐτός ὁ θεός καί πατήρ , οὗτος ὡς ἑνυπόστατος δύναμις αὐτός πήγνυμι ἐπί ὁ ῥυτή ὁ ὕδωρ φύσις ὁ ξηρός γῆ · παράγω δέ οὐρανός τῆ ἴδιος βουλή · καί ὁ κρίσις αὐτός διαιρέω ὁ ὕδωρ ἄνω καί κάτω ὁ στερέωμα · ὑδρεύω δέ ὁ γῆ ὑετός ὁ νέφος τάσσω . καί . υἱός , μή παραλέγω . Διὸ , τέκνον , μανθάνω ὅτι ὁ λόγος κύριος ὑφίστημι ὅδε ὁ πᾶς , μή παρατρέπω διά ὁ μέγεθος καί ὁ καλλονή ὁ κτίσμα , εἰς ὁ οὗτος θεοποιέω , καί ὁ γενεσιουργός πᾶς θεός ἀγνοέω , τηρέω δέ ἐμός βουλή καί ἔννοια . φυλάσσω δέ ὁ ἐμός ἐν μέν ὁ πρακτέος παραίνεσις ὁ δήω ὑποτίθημι σύ , ἐν δέ ὁ θεωρητέος ὁ εὐσεβής περί Θεός ἔννοια , κβʹ . ἵνα ζῶ ὁ ὑυχή σύ . ὅπως ὁ δις ἄγνοια ὁ εἰμί καλός ἐκ ὁ πάθος νέκρωσις