cogPG.PG087_1 725
τῶν ὄντων γινομένῳ , ἢ συνοικεῖν τῇ φιλονείκῳ » καὶ πρὸς ὁργὴν ὀξέως κινούσῃ ταῖς ἀκαίροις ἐνστάσεσιν Ἐλληνικῇ σοφίᾳ . κʹ . Θησαυρὸς ἐπιθυμητὸς ἀναπαύσεται ἐπὶ στόματος σοφοῦ . Ὁ ἐν Θεῷ ἀποκεκρυμμένος , καὶ ἐράσμιος πλοῦτος τῶν μυστηρίων αὐτοῦ , ἐμφιλοχωρήσει τῷ διδασκαλικῷ λόγῳ τοῦ τὰ θεῖα σοφοῦ · δι´ αὐτοῦ τοῖς χρῄζουσιν ἀνακαλυπτόμενος , καὶ ἐνδεεῖς Ἐντας , πλουτίζων αὐτούς . Ἄφρονες δὲ ἄνδρες , καταπίονται αὐτόν . Οἱ δ ἀλογίστως βιοῦντες ἄνθρωποι , τὸν εἰρημένον πλοῦτον παρὰ τοῦ διδασκάλου δεξάμενοι , ἀφανίσουσι τοῦτον μηδ´ ὁπωσοῦν αὐτὸν βουληθέντες ἐπεργάσασθαι . καʹ . ὁδὸς δικαιοσύνης καὶ ἐλεημοσύνης εὐρήσει δωὴν καὶ δόξαν . Τὸ τὰ πράγματα κρίνειν ὀρθῶς καὶ τὸ πρὸς ἀνθρώπους συμπαθῶς διακεῖσθαι , ἄξει κατὰ θεωρίαν καὶ πρᾶξιν τὸν οὕτω τὴν οἰκείαν ζωὴν διεξάγοντα , εἴς τε τὴν ἐν Πνεύματι ζωὴν τοῦ νοῆ τὸν τῆς γνώσεως φωτισμὸν , καὶ εἰς τὸ τοῦ βίου δι´ ἀγαθοεργίας λαμπρὸν καὶ ἐπίδοξον κβʹ . Πόλεις ὀχυρὰς ἐπέβη σοφός . Ἐπὶ τὰς τεθεμελιωμένας καὶ κατησφαλισμένας τῇ εἰς Θεὸν πίστει ψυχὰς , ὁ τοῦ Θεοῦ λόγος , τῇ σοφωτάτῃ αὐτοῦ προνοίᾳ καὶ κρίσει , ἀνῆλθε · καθυποτάξας αὐτῷ ταύτας , ὥστε μὴ εἰς ἀλογίαν τρέπεσθαι . Καὶ καθεῆλε τὸ ὀχύρωμα , ἐφ´ ᾧ ἐπεποίθεισαν ο ἀσεβεῖς . Καὶ περιεῖλεν ἐξ αὐτῶν τὸ τῆς σαρκὸς φρόνημα ἐφ´ ᾧ τὰ μὴ τιμῶντα Θεὸν τῆς πονηρίας πνεύματα , ὥς τινι κακίας ὀχυρώματι , τὸ ἅπαν θάῤῥος ἐκέκτηντο διὰ τὴν ἀπάθειαν τῆς σαρκὸς , τὴν ψυχὴν πείθοντα δυσπαθῆ . κγʹ . Ὁς φυλάσσει τὸ στόμα αὐτοῦ καὶ τὴν γλῶσσαν , διατηρεῖ ἐκ θλίψεως τὴν ψυχὴν αὐτοῦ Ὁ ἐν λόγοις ἐγκρατευόμενος , μετὰ περισκέψεως βραχέα φθεγγόμενος , φυλάσσει τὴν ἰδίαν ψυχὴν τῆς ἐκ μεταμελείας τῶν ὡς ἔτυχε λεγομένων , λύπης ἀνέπαφον . κδʹ . θρασὺς καὶ αὐθάδης καὶ ἀλαζὼν , λοιμὸς καλεῖται . Ὁ τοῦ ἀδελφοῦ μὴ φειδόμενος , ἀλλ´ ἀνπλεῶς αὐτὸν τιμωρῶν , καὶ λέγειν κατ´ αὐτοῦ αὐθαδιαζόμενος , κἂν ὑπὸ νόμου θείου πρὸς τοῦτο κεκώλυται , καὶ τοῦ ὁμοφυοῦς κατεπαιρόμενος , καὶ κατευτελίζων αὐτὸν , φθορεὺς ὀνομάζεται , ὡς ἔργῳ καὶ λόγῳ καὶ ψυχῆς διαθέσει , τὸν πλησίον αὐτοῦ βλάπτειν ἐπιχειΒ ρῶν . Ὅς δὲ μνησικακεῖ , παράνομος . Ὀς δὲ μνημονενύει τοῦ παρά τινος συμβάντος αὐτῷ λυπηροῦ , καὶ μὴ τηρεῖ ἀγάπην πρὸς αὐτὸν καθαρὰν , παραβαίνει πὸυ διακελευόμενον νόμον , ἀγαπᾷν τὸν πλησίον ὡς καυτὸν , εἰ καὶ μὴ βλάβην τούτῳ ἐπάγει τινά . κεʹ . Ἐπιθυμίαι ὀκνηρὸν ἀποκτείνουσιν . Αἱ παράλογοι τῶν κατ´ αἴσθησιν ἡδέων ὀρέξεις , τὸν ῥάθυμον πρὸς τὴν τῶν θείων ἐντολῶν ἐργασίαν , νεκρὸν ἀποτελοῦσι κατὰ ψυχήν , . Οὐ γὰρ προαιροῦνται σἱχεῆρες αὐτοῦ ποιεῖν τι . Αἰ γὰρ τῆς τούτου ψυχῆς πρακτικαὶ δυνάμεις , διὰ τὸ τοῖς ματαίοις ἁπασχολεῖσθαι , οὐκ ἐργάζονταί τι
Lemmas: ὁ εἰμί γίγνομαι , ἢ συνοικέω ὁ φιλόνικος » καί πρός ὀργή ὀξύς κινέω ὁ ἄκαιρος ἔνστασις Ἑλληνικός σοφία . καί . θησαυρός ἐπιθυμητός ἀναπαύω ἐπί στόμα σοφός . ὁ ἐν Θεός ἀποκρύπτω , καί ἐράσμιος πλοῦτος ὁ μυστήριον αὐτός , εμφιλοχωρώ ὁ διδασκαλικός λόγος ὁ ὁ θεῖον σοφός · δις αὐτός ὁ χρῄζω ἀνακαλύπτω , καί ἐνδεής εἷς , πλουτίζω αὐτός . ἄφρων δέ ἀνήρ , καταπίνω αὐτός . ὁ δ ἀλογίστως βία ἄνθρωπος , ὁ εἴρω πλοῦτος παρά ὁ διδάσκαλος δέχομαι , ἀφανίζω οὗτος μηδ´ ὁπωσοῦν αὐτός βούλομαι ἐπεργάζομαι . καί . ὁδός δικαιοσύνη καί ἐλεημοσύνη εὑρίσκω δάω καί δόξα . ὁ ὁ πρᾶγμα κρίνω ὀρθῶς καί ὁ πρός ἄνθρωπος συμπαθής διάκειμαι , ἄγω κατά θεωρία καί πρᾶξις ὁ οὗτος ὁ οἰκεῖος ζωή διεξάγω , εἰς τε ὁ ἐν πνεῦμα ζωή ὁ νοέω ὁ ὁ γνῶσις φωτισμός , καί εἰς ὁ ὁ βίος δις ἀγαθοεργία λαμπρός καί Ἐπίδοξον κβʹ . Πόλις ὀχυρός ἐπιβαίνω σοφός . ἐπί ὁ θεμελιόω καί κατασφαλίζω ὁ εἰς θεός πίστις ψυχή , ὁ ὁ Θεός λόγος , ὁ σοφός αὐτός πρόνοια καί κρίσις , ἀνέρχομαι · καθυποτάσσω αὐτός οὗτος , ὥστε μή εἰς ἀλογία τρέπω . καί καθαιρέω ὁ ὀχύρωμα , ἐφίημι ὅς πείθω ὁ ἀσεβής . καί περιαιρέω ἐκ αὐτός ὁ ὁ σάρξ φρόνημα ἐφίημι ὅς ὁ μή τιμή θεός ὁ πονηρία πνεῦμα , ὅς τις κακία ὀχύρωμα , ὁ ἅπας θάρσος κτάομαι διά ὁ ἀπάθεια ὁ σάρξ , ὁ ψυχή πείθω δυσπαθής . κγʹ . ὅς φυλάσσω ὁ στόμα αὐτός καί ὁ γλῶσσα , διατηρέω ἐκ θλῖψις ὁ ψυχή αὐτός ὁ ἐν λόγος ἐγκρατεύομαι , μετά περίσκεψις βραχύς φθέγγομαι , φυλάσσω ὁ ἴδιος ψυχή ὁ ἐκ μεταμέλεια ὁ ὡς τυγχάνω λέγω , λύπη ἀνέπαφος . κδέʹ . θρασύς καί αὐθάδης καί ἀλαζών , λοιμός καλέω . ὁ ὁ ἀδελφός μή φείδομαι , ἀλ ἀνπλεῶς αὐτός τιμωρέω , καί λέγω κατ´ αὐτός αὐθαδιάζω , κἀν ὑπό νόμος θεῖον πρός οὗτος κωλύω , καί ὁ ὁμοφυής κατεπαίρω , καί κατευτελίζω αὐτός , φθορεύς ὀνομάζω , ὡς ἔργον καί λόγος καί Ψυχή διάθεσις , ὁ πλησίος αὐτός βλάπτω ἐπιχειΒ ῥόος . ὅς δέ μνησικακέω , παράνομος . ὅς δέ μνημονεύω ὁ παρά τις συμβαίνω αὐτός λυπηρός , καί μή τηρέω ἀγάπη πρός αὐτός καθαρός , παραβαίνω ποῦ διακελεύομαι νόμος , ἀγαπάω ὁ πλησίος ὡς καυτός , εἰμί καί μή βλάβη οὗτος ἐπάγω τις . κύ . Ἐπιθυμία ὀκνηρός ἀποκτείνω . ὁ παράλογος ὁ κατ´ αἴσθησις ἡδύς ὄρεξις , ὁ ῥάθυμος πρός ὁ ὁ θεῖον ἐντολή ἐργασία , νεκρός ἀποτελέω κατά Ψυχή , . οὖον γάρ προαιρέω σἱχεῆρες αὐτός ποιέω τίς . ὁ γάρ ὁ οὗτος Ψυχή πρακτικός δύναμις , διά ὁ ὁ μάταιος ἀπασχολέω , οὐ ἐργάζομαι τίς