cogPG.PG087_1 153
ἐπήνεγκε τὰ δεινὰ , ἀλλὰ καὶ προεῖπε , καὶ οὐ πρὸ χρόνου βραχέος , ἀλλὰ πρὸ εἴκοσι καὶ ἑκατὸν ἐτῶνώς δ´ ἂν μὴ διὰ τὸ μῆκος τῆς ποῤῥήσεως ἀναπέσωσιν ἡ κιβωτὸς ἐν ὀφθαλμοῖς γενομένη , τοῦ Θεοῦ τὴν ἀπειλὴν ἀνεκήρυττεν . Μὴ ἤθελε Θεὸς ἐπαγαγεῖν τὸν κατακλυσμὸν , ὡς οὐδὲ τὴν γέενναν , ἀλλ´ ἡμεῖς ἀνακκόζομεν τὴν τοιαύτην ἰατρείαν ἐπενεχθῆναι · οὖ τε γὰρ κατακλυσθέντες περαιτέρω τῆς κακίας προελθεῖν ἐκωλύθησαν , οἱ τε μετ´ αὐτοὺς μειζόνως ἐκέρδανον , ἀφανισθείσης ἐκ μέσου τῆς τῶν κακῶν ὑποθέσεως · οἱ γὰρ ἀφ´ ἑαυτῶν ἀεὶ κακίαν ἐπινοοῦντες , τίνες ἂν ἐγένοντο μετὰ τοῦ παραδείγματος ; ὅτι δὲ τῆς κακίας κολαζομένης ἡ ἀρετὴ διασώζεται , Νῶε δεδήλωκεν , ὅς λέγεται χάριν εὑρεῖν παρὰ τῷ Θεῶ , ὡς τῶν ἄλλων δι´ ἀχαριστίαν ἀπολωλότων · οὐ γὰρ ὡς χάριν λαβὼν ἐκ Θεοῦκοινὸν γὰρ τοῦτο πάντων ἀν . θρώπων ) , ἀλλ´ ἐπεὶ μόνος εὐχάριστος διεφάνη · ἕδει δὲ καὶ χάριτος ἀξιωθῆναι θείας τὸν τοῦ νέου γένους κατάρξαντα · μεγίστης γὰρ χάριτος ἀρχὴν καὶ τέλος ἀνθρώπων γενέσθαι · διὸ καὶ ἀπὸ τῶν ἀρετῶν αὐτοῦ γενεαλογεῖ · τοῦ γὰρ σπουδαίου τὸ πρὸς ἀλήθειαν γένος ἐστὶν ἀρετή · πρὸς ὃν καί φησι · « Καιρὸς παντὸς ἀνθρώπου ἥκει ἐναντίον ἐμοῦ . » ὄντως γὰρ οὐδὲν ὡς ἀδικία πρὸς τὸν Θεὸν ἐναντίον . Ἐπάγει δὲ καὶ τῆς ἐναντιώσεως αἴτιον τὸ πλησθῆναι τὴν γῆν ἀδικίας . Καὶ ἐπεὶ Θεὸς ὁ καιρὶς παρὰ τοῖς φαύλοις νομίζεται , δείκνυσιν ὡς καιρῶν καὶ χρόνων αὐτὸς Ποιητὴς , καὶ τούτοις ὅρον ἐντίθησιν · Ὡστε καὶ ἀλλαχοῦ φησιν · « ἀφέστηκεν ὁ καιρὸς ἀπ´ αὐτῶν , ὁ δὲ Κύριος ἐν ἡμῖν · » τὸ δέ , « Καιρὸς ἥκει , » σηιιαίνει τὴν οἱονεὶ συμπλήοωσιν τῶν ἡμαρτημένων , μεθ´ ἣν ὁ τῆς δίκης καιρός · κατὰ τοῦτο γὰρ καὶ τὸ , « Οὔπω ἀναπεπλήρωνται αἱ ἀνομίαι τῶν Ἀμορραίων εʹ , » τουτέστιν οὔπω τοσαῦτα ἥμαρτον ὡς ἀπογνωσθῆναι αὐτῶν τὴν μετάνοιαν · οὐ ταυτὸν δὲ ἀναπληρῶσθαι ἄνθρωπον ἀμαρτιῶν καὶ ὅλον λαόν · ἐν μὲν γὰρ τοῖς πολλοῖς , πάσας ἐγχωρεῖ τὰς ἁμαρτίας εὑρίσκεσθαι , περὶ δὲ ἕνα ἄνθρωπον τὰς κακίας ἐναντίας οὔσας ἀλλήλαις ἀδύνατον · πῶς γὰρ αὐτὸς ἀσελγὴς καὶ ἠλίθιος ; ἢ δειλὸς καὶ θρασύς ; ὡν τὰς μὲν ὑπερβολῆς , τὰ δὲ ἐνδείας καθέστηκε · δυνατὸν δὲ πάσας εὐρεθῆναι τὰς ἀρετὰς τὰς ἀντακολουθούσας άλλήλαις · τὸ οὖν , « Καιρὸς παντὸς ἀνθρώπου , » ὅτι οὐδεὶς τοιαῦτα ἁμαρτήματα ἔχει ὡς συγχωρηθῆναι αὐτῷ · παντὸς δὲ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστόν φησιν · ἦσαν γὰρ η´ ἐν τῇ κιβωτῷ · ἴσως δὲ καὶ ἄνὸρωπον νῦν φησιν , ἔνθα ἔρις καὶ ζῆλος , κατὰ τὸν Ἀπόστολον · οἷς οὐχ ὑπόκειται Νῶε , ὑπερβαίνων ἐν τούτῳ τὴν ἀνθρώΚπου
Lemmas: ἐπιφέρω ὁ δεινός , ἀλλά καί προεῖπον , καί οὖον πρό χρόνος βραχύς , ἀλλά πρό εἴκοσι καί ἑκατόν ἐτῶνώς δδʹ εἄν μή διά ὁ μῆκος ὁ ποῤῥήσεως ἀναπίπτω ὁ κιβωτός ἐν ὀφθαλμός γίγνομαι , ὁ Θεός ὁ ἀπειλή ἀνακηρύσσω . μή ἐθέλω θεός ἐπάγω ὁ κατακλυσμός , ὡς οὐδέ ὁ γέεννα , ἀλ ἐγώ ἀνακούω ὁ τοιοῦτος ἰατρεία ἐπιφέρω · οὖον τε γάρ κατακλύζω περαιτέρω ὁ κακία προέρχομαι κωλύω , ὁ τε μετέ αὐτός μέγας κερδαίνω , ἀφανίζω ἐκ μέσος ὁ ὁ κακός ὑπόθεσις · ὁ γάρ ἀφή ἑαυτοῦ ἀεί κακία ἐπινοέω , τίς εἄν γίγνομαι μετά ὁ παράδειγμα ; ὅτι δέ ὁ κακία κολάζω ὁ ἀρετή διασῴζω , Νῶε δηλόω , ὅς λέγω χάρις εὑρίσκω παρά ὁ θεάομαι , ὡς ὁ ἄλλος δις ἀχαριστία ἀπόλλυμι · οὖον γάρ ὡς χάρις λαμβάνω ἐκ θεουκοινος γάρ οὗτος πᾶς εἰς . τρωπάω ) , ἀλ ἐπεί μόνος εὐχάριστος διαφαίνω · ἕδος δέ καί χάρις ἀξιόω θεῖος ὁ ὁ νέος γένος κατάρχω · μέγας γάρ χάρις ἀρχή καί τέλος ἄνθρωπος γίγνομαι · διό καί ἀπό ὁ ἀρετή αὐτός γενεαλογέω · ὁ γάρ σπουδαῖος ὁ πρός ἀλήθεια γένος εἰμί ἀρετή · πρός ὅς καί φημί · « Καιρός πᾶς ἄνθρωπος ἥκω ἐναντίος ἐγώ . » εἰμί γάρ οὐδείς ὡς ἀδικία πρός ὁ θεός ἐναντίος . ἐπάγω δέ καί ὁ ἐναντίωσις αἴτιος ὁ πίμπλημι ὁ γῆ ἀδικία . καί ἐπεί θεός ὁ Καίρις παρά ὁ φαῦλος νομίζω , δείκνυμι ὡς καιρός καί χρόνος αὐτός Ποιητής , καί οὗτος ὅρος ἐντίθημι · ὡστε καί ἀλλαχοῦ φημί · « ἀφίστημι ὁ καιρός ἀπ´ αὐτός , ὁ δέ Κύριος ἐν ἐγώ · » ὁ δέ , « Καιρός ἥκω , » σηιιαινω ὁ οἱονεί συμπλέω ὁ ἁμαρτάνω , μεθ´ ὅς ὁ ὁ δίκη καιρός · κατά οὗτος γάρ καί ὁ , « οὔπω ἀναπληρόω ὁ ἀνομία ὁ Ἀμορραῖος εἰ , » τουτέστιν οὔπω τοσοῦτος ἁμαρτάνω ὡς ἀπογιγνώσκω αὐτός ὁ μετάνοια · οὖον τατός δέ ἀναπληρόω ἄνθρωπος ἁμαρτία καί ὅλος λαός · ἐν μέν γάρ ὁ πολύς , πᾶς ἐγχωρέω ὁ ἁμαρτία εὑρίσκω , περί δέ εἷς ἄνθρωπος ὁ κακία ἐναντίος εἰμί ἀλλήλων ἀδύνατος · πῶς γάρ αὐτός ἀσελγής καί ἠλίθιος ; ἢ δειλός καί θρασύς ; ὡς ὁ μέν ὑπερβολή , ὁ δέ ἔνδεια καθίστημι · δυνατός δέ πᾶς εὑρίσκω ὁ ἀρετή ὁ ἀντακολουθέω ἀλλήλων · ὁ οὖν , « Καιρός πᾶς ἄνθρωπος , » ὅτι οὐδείς τοιοῦτος ἁμάρτημα ἔχω ὡς συγχωρέω αὐτός · πᾶς δέ ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος φημί · εἰμί γάρ ἡηʹ ἐν ὁ κιβωτός · ἴσως δέ καί ἄνωρος νῦν φημί , ἔνθα Ἔρις καί ζῆλος , κατά ὁ ἀπόστολος · ὅς οὐ ὑπόκειμαι Νῶε , ὑπερβαίνω ἐν οὗτος ὁ ἀνθρώΚπου