cogPG.PG087_1 63
δύναμιν ἐχοντα , παράγει τὰ λογικὰ , ἐφ´ ᾗ προμεταγινώσκων τοὺς ἑτέρους τῶν μεθεξόντων αὐτῆς οὐκ ἐποίησεν . Οὐκοῦν ἵνα σὺ μὴ γένῃ κακὸς , καίτοι παρὰ σαυτοῦ τὴν κακίαν κτησάμενος , τὸν Θεὸν ἀξιοῖς γενέσθαι κακόν · ἀγαθὸν ὑπάρχον τὸ εἶναι , κατ´´ αὐτὸ τὸ εἴναί φημι , μὴ παρέχοντα , καὶ μὴ γενοιιένην τὴν κακίαν κολάζοντα , καὶ κρίνοντα πρὶν δημιουργεῖν , καὶ τὴν τάξιν συγχέοντα , κατὰ τῶν ἀνυποστάτων καὶ μήπω γενομένων ἐπάγοντα τὴν κατάγνωσιν · καὶ τὸ μέγιστον , τοὺς ἐκ τῶν κακῶν μέλλοντας ἀγαθοὺς γεννᾶσθαι προαναιροῦντα συναναιροῦντα τε στηρίζῃ , μᾶλλον δὲ προκωλύοντα καὶ κολάζοντα τοῖς κακοῖς ὁμοίως , καὶ μὴ ἔχοντα αὐτοῖς ἐγκαλεῖν ὅτι οὐ γενήσονται ἀγαθοί . Ἀλλ´ οὐδὲ τοὺς ἀγαθοὺς ὀφείλει προηγουμένως παραγαγεῖν , διὰ τὸ ἐκ τούτων ἔσθ´ ὅτε γεννᾶσθαι κακοὺς , μᾶλλον δὲ πάντως · οὐ γὰρ ἔστι διαδ χὴν μακροτέραν εὐρεῖν διὰ πάντων ἐφεξῆς γεννωμένων ἀνέγκλητον · ὥστε διὰ τὴν σὴν κρίσιν δικάζοντος τοῦ Θεοῦ , τὰ τῆς δημιουργίας σεσύληται . Ὅτι δὲ διὰ σαυτὸν ὑπάρχεις κακὸς , ἐδήλωσεν ὁ ἑκ σοῦ καὶ μετὰ σὲ γενόμενος ἀγαθός · καὶ ὅτι διὰ σαυτὸν γέγονας ἀγαθὸς , ἐδήλωσεν ὁ κακὸς γενόμενος ἐκ σοῦ μετὰ σέ · ἑκάτερος γὰρ ἐξ ἐναντίων ὁρμώμενος , παρ´ ἑαυτὸν ἔσχε τὰ ἐναντία , μὴ παρακολουθήσας ἀνάγκῃ γενόμενος · ἄλλον ἔδει διὰ τόδε γενέσθαι ἢ μὴ γενέσθαι διὰ θάτερον · εἰ δὲ πρὸς τὸ τέλος ἀξιοῖς ὁρᾷν τὸν Θεὸν , ἄδικος · ἐναντίων ὄντων τῆς ἀρχῆς καὶ τοῦ τέλους , διὰ θάτερον κωλύων τὸ ἕτερον , ὅ ἐστι τὸ ἀγαθὸν διὰ τὸ κακόν · ἔσται γὰρ ἀναιρῶν ὡς τὸ κακὸν ἐν τέλει , οὕτω τὸ ἀγαθὸν ἐν ἀρχῇ · καὶ ἀποκληρωτικῶς δὲ τὸ πέρας πολυπραγμονήσει καταλιπὼν τὴν ἀρχὴν , κἂν μὴποὸς ὅμοιον τέλος ἐκβαίνῃ · ὁμοίως γὰρ αὐτῶν ἑκάτερον ἐνέργειά τε καὶ ἕξις · τοιγαροῦν ὡς δίκαιος ὁ Θεὸς καὶ τὸν Ἰούδαν κέκληκε , διὰ τὴν ἀρχὴν τιμήσας τῇ κλήσει · καὶ τὸν Παῦλον διὰ τὸ τέλος · οὐδὲν γὰρ ἧττον τὸ ἀγαθὸν ἀγαθὸν , κἂν ᾖ τὸ τέλος ἀνόμοιον · καὶ τὸ κακὸν κακὸν , κἂν μὴ τέλος ὅμοιον ἐπισύρηται · σινὲ - δὲ καὶ μικτὸν ἔχουσι βίον ἐξ ἀγαθῶν καὶ κακῶν Εἰ δὲ καὶ ἴσῳ μέτρῳ τύχοι ταῦτα πρὸς ἄλληλα διαιρούμενα , οἱ ταῦτα ἔχοντες οὔτ´ ἀγαθοὶ κρίνοιντο ἂν εἰκότως οὕτε κακοί · τοιύτων ἐκείνοις ἀμαι λογιζομένων καὶ μέσην ποιούντων τὴν τοιάνδε κατάστασιν · καὶ τούτους οὐν ἐχρῆν μὴ γενέσθαι κατὰ λόγον τὸν σὸν μόνους ἀξιοῦντος γενέσθαι τοὺς ἀνα ούς · καίτοι μᾶλλον ἔδει μὴ εἶναι διὰ τὰ κακὰ , ἤπερ εἶναι διὰ τὰ ἀγαθὰ . Τί δ´ ἄν εἴποις περὶ τῶν ἁπλουστέρων οἷς ὴ λογίζεται τὸ κακὸν , κἂν ᾖ
Lemmas: δύναμις ἔχω , παράγω ὁ λογικός , ἐφίημι ὅς προμεταγιγνώσκω ὁ ἕτερος ὁ μετέχω αὐτός οὐ ποιέω . οὐκοῦν ἵνα σύ μή γίγνομαι κακός , καίτοι παρά σεαυτοῦ ὁ κακία κτάομαι , ὁ θεός ἀξιόω γίγνομαι κακός · ἀγαθός ὑπάρχω ὁ εἰμί , κατ´´ αὐτός ὁ εἰμί φημί , μή παρέχω , καί μή γενοιιενος ὁ κακία κολάζω , καί κρίνω πρίν δημιουργέω , καί ὁ τάξις συγχέω , κατά ὁ ἀνυπόστατος καί μήπω γίγνομαι ἐπάγω ὁ κατάγνωσις · καί ὁ μέγας , ὁ ἐκ ὁ κακός μέλλω ἀγαθός γεννάω προαναιρέω συναναιρέω τε στηρίζω , μᾶλλον δέ προκωλύω καί κολάζω ὁ κακός ὁμοίως , καί μή ἔχω αὐτός ἐγκαλέω ὅτι οὖον γίγνομαι ἀγαθός . Ἀλ οὐδέ ὁ ἀγαθός ὀφείλω προηγουμένως παράγω , διά ὁ ἐκ οὗτος ἐσθίω ὅτε γεννάω κακός , μᾶλλον δέ πάντως · οὖον γάρ εἰμί διαδίδω χήν μακρός εὑρίσκω διά πᾶς ἐφεξῆς γεννάω ἀνέγκλητος · ὥστε διά ὁ σός κρίσις δικάζω ὁ Θεός , ὁ ὁ δημιουργία συλάω . ὅτι2 δέ διά σαυτοῦ ὑπάρχω κακός , δηλόω ὁ ἐκ σύ καί μετά σύ γίγνομαι ἀγαθός · καί ὅτι διά σαυτοῦ γίγνομαι ἀγαθός , δηλόω ὁ κακός γίγνομαι ἐκ σύ μετά σός · ἑκάτερος γάρ ἐκ ἐναντίος ὁρμάω , παρ´ ἑαυτοῦ ἔχω ὁ ἐναντίος , μή παρακολουθέω ἀνάγκη γίγνομαι · ἄλλος ἐσθίω διά ὅδε γίγνομαι ἢ μή γίγνομαι διά ἕτερος · εἰμί δέ πρός ὁ τέλος ἀξιόω ὁράω ὁ θεός , ἄδικος · ἐναντίος εἰμί ὁ ἀρχή καί ὁ τέλος , διά ἕτερος κωλύω ὁ ἕτερος , ὅς εἰμί ὁ ἀγαθός διά ὁ κακός · εἰμί γάρ ἀναιρέω ὡς ὁ κακός ἐν τέλος , οὗτος ὁ ἀγαθός ἐν ἀρχή · καί ἀποκληρωτικός δέ ὁ πέρας πολυπραγμόνησις καταλείπω ὁ ἀρχή , κἀν μὴποὸς ὅμοιος τέλος ἐκβαίνω · ὁμοίως γάρ αὐτός ἑκάτερος ἐνέργεια τε καί ἕξις · τοιγάρ ὡς δίκαιος ὁ θεός καί ὁ Ἰούδας καλέω , διά ὁ ἀρχή τιμάω ὁ κλῆσις · καί ὁ Παῦλος διά ὁ τέλος · οὐδείς γάρ κακός ὁ ἀγαθός ἀγαθός , κἀν εἰμί ὁ τέλος ἀνόμοιος · καί ὁ κακός κακός , κἀν μή τέλος ὅμοιος ἐπισύρω · σίνος - δέ καί μικτός ἔχω βίος ἐκ ἀγαθός καί κακός εἰμί δέ καί ἴσος μέτρον τυγχάνω οὗτος πρός ἀλλήλων διαιρέω , ὁ οὗτος ἔχω οὔτ´ ἀγαθός κρίνω εἄν εἰκότως ἵημι κακός · τοῖος ἐκεῖνος ἄμη λογίζομαι καί μέσος ποιέω ὁ τοιόσδε κατάστασις · καί οὗτος ὀν χρή μή γίγνομαι κατά λόγος ὁ σός μόνος ἄξιος γίγνομαι ὁ ἀνα οὖς · καίτοι μᾶλλον ἐσθίω μή εἰμί διά ὁ κακός , ἤ2 εἰμί διά ὁ ἀγαθός . τις δδʹ ἄν εἶπον περί ὁ ἁπλόος ὅς ἤ λογίζομαι ὁ κακός , κἀν εἰμί