cogPG.PG087_1 359
ὁ λόγος διδόναι τοῖς ἀκάκοις ἐπαγγέλλεται . Διττὸν δὲ καὶ τὸ μέλι , πονηρὸν μὲν , ὡς ἔν γε τῷ φάναι , « Μὴ πρόσεχε φαύλῃ γυναικί · μέλε γὰρ ἀποστάζει ἀπὸ χειλέων γυναικὸς πόρνης . » Ἀγαθὸν Δὲ σημαίνει γλύκασμα , ὡς ἐν τῷ , « φάγε μέλι , υἱὲ , ἀγαθὸν γὰρ κηρίον , ἵνα γλυκανθῇ ὁ φάρυγξ . » Ἀλλὰ ὅμως ἀπαρχὴν μὲν δέχεται ταῦτα ὁ νόμος , ὡς σῖ τον καὶ ἔλαιον , οὐ μὴν εἰς ὀσμὴν εὐωδίας προσεφέρετο τῷ Θεῷ . Τὸ μέλι σημαῖνον τὴν σαρκικὴν ἡδονὴν , εἰ μὲν τὴν παράνομον , παντελῶς ἀπόβλητον · εἰ δὲ τὴν κατὰ νόμιμον γάμον , δεκτὸν μὲν , ἀλλ´ οὐκ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας , ὡς παρθενία τε καὶ ἐγκράτεια . « Μὴ ἀπο στερεῖτε γὰρ ἀλλήλους , » εἰπὼν ὁ Παῦλος , ἐπήνεγκε , « Ταῦτα δὲ λέγω , διὰ τὴν ἀκρασίαν ὑμῶν , καὶ κατὰ συγγνώμην , οὐ κατ’´ ἐπιταγήν . » Περὶ δὲ τῆς παρθένου , « Μακαριωτέρα ἐστὶν ἐὰν οὖτω μείνῃ . » Ζητητέον περὶ τῆς φράσεως τί ἐστι , « Καὶ ποιήσουσι μίαν ἀπὸ πασῶν τῶν ἐντολῶν Κυρίου , ἤτις οὐ ποιηθήσεται . » Εἰ μὲν οὖν ἡμάρτηται , καταστατέον οὕτω · « τύχῃ ἐὰν ἁμάρτῃ ἀκουσίως καὶ μὴ ποιήσῃ ἀπὸ πασῶν τῶν ἐντολῶν Κυρίου ἣν δεῖ ποιεῖν . Εἰ δὲ κατὰ φύσιν ἔχει , ἔστι τάχα τανὰ προστάγματα Κυρίου ἃ οὐ δεῖ ποιεῖν . Διὸ καὶ Ἰεζεκιήλ φησιν , « Ἔωκα αὐτοῖς δικαιώματα οὐ καλὰ , καὶ προστάγμασα ἐν οἷς οὐ ζήσονται ἐν αὐτοῖς . » Εἴη δ´ ἂν τὸ ἀποκτένον γράμμα , καὶ ἡ διαθήκη τοῦ θανάτου ἐν γράμμασι , καὶ ἡ διακονία τῆς κατακρίσεως . Ἄμφω δὲ διὰ τῆς αὐτῆς προστάττεται φωνῆς τό τε γράμμα καὶ τὸ πνεῦμα . Ὧν τὸ μὲν , ποιητέον · τὸ δὲ , οὕ . Τοῦτο καὶ ἀπὸ τῆς Παλαιᾶς δῆλον , βεβηλούντων ἱερέων τὸ Σάββατον , καὶ περιτεμνομένων τυχόν ἐν αὐτῷ · τοῦ μὲν λυομένου νόμου , τοῦ δὲ τηρουμένου · καὶ Δαβὶδ φαγόντος τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως · καὶ ἐκ τοῦ ὁμοιώματος γεγονέναι ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ χαλκοῦ ὄφιν ὑπὸ Μωῦσέως .
Lemmas: ὁ λόγος δίδωμι ὁ ἄκακος ἐπαγγέλλω . δισσός δέ καί ὁ μέλι , πονηρός μέν , ὡς ἐν γε ὁ φαίνω , « μή προσέχω φαῦλος γυνή · μέλω γάρ ἀποστάζω ἀπό χεῖλος γυνή πόρνη . » ἀγαθός δέ σημαίνω γλύκασμα , ὡς ἐν ὁ , « ἐσθίω μέλι , υἱός , ἀγαθός γάρ κηρίον , ἵνα γλυκαίνω ὁ φάρυγξ . » ἀλλά ὅμως ἀπαρχή μέν δέχομαι οὗτος ὁ νόμος , ὡς βρόχος ὁ καί ἔλαιον , οὖον μήv εἰς ὀσμή εὐωδία προσφέρω ὁ Θεός . ὁ μέλι σημαίνω ὁ σαρκικός ἡδονά , εἰμί μέν ὁ παράνομος , παντελῶς ἀπόβλητος · εἰμί δέ ὁ κατά νόμιμος γάμος , δεκτός μέν , ἀλ οὐ εἰς ὀσμή εὐωδία , ὡς παρθενίη τε καί ἐγκράτεια . « μή ἀπος στερέω γάρ ἀλλήλων , » εἶπον ὁ Παῦλος , ἐπιφέρω , « οὗτος δέ λέγω , διά ὁ ἀκράτεια σύ , καί κατά συγγνώμη , οὖον κατ’´ ἐπιταγή . » περι δέ ὁ παρθένος , « μακάριος εἰμί ἐάν οὗτος μένω . » ζητητέος περί ὁ φράσις τίς εἰμί , « καί ποιέω εἷς ἀπό πᾶς ὁ ἐντολή κύριος , ὅστις οὖον ποιέω . » εἰμί μέν οὖν ἁμαρτάνω , καταστατέον οὗτος · « τυγχάνω ἐάν ἁμαρτάνω ἀεκούσιος καί μή ποιέω ἀπό πᾶς ὁ ἐντολή κύριος ὅς δεῖ ποιέω . εἰμί δέ κατά φύσις ἔχω , εἰμί τάχα Τανά πρόσταγμα κύριος ὁ οὖον δεῖ ποιέω . Διὸ καί Ἰεζεκιήλ φημί , « ὠθέω αὐτός δικαίωμα οὖον καλός , καί προστάζω ἐν ὅς οὖον ζῶ ἐν αὐτός . » ἀίω δδʹ εἄν ὁ ἀποκτένω γράμμα , καί ὁ διαθήκη ὁ θάνατος ἐν γράμμα , καί ὁ διακονία ὁ κατάκρισις . ἄμφω δέ διά ὁ αὐτός προστάσσω φωνή ὁ τε γράμμα καί ὁ πνεῦμα . ὅς ὁ μέν , ποιητέος · ὁ δέ , ἕ . οὗτος καί ἀπό ὁ Παλαιή δῆλος , βεβηλόω ἱερός ὁ σάββατον , καί περιτέμνω τυγχάνω ἐν αὐτός · ὁ μέν λύω νόμος , ὁ δέ τηρέω · καί Δαυίδ ἐσθίω ὁ ἄρτος ὁ πρόθεσις · καί ἐκ ὁ ὁμοίωμα γίγνομαι ἐν ὁ σκηνή ὁ χαλκός ὄφις ὑπό Μωῦσευς .