cogPG.PG067 90
αὐτῶν βΤ ] τὸ τοῦ Θεοῦ ὄνομα γνησίως εὐλογούμενον , οἶ μέχρι νῦν τὴν ἀλήθειαν ἠγνόουν . Δῆλον δὲ ὅτι ὁ τὴν ἀλήθειαν ἀγνοῶν , οὐδὲ τὸν Θεὸν ἐπιγινώσκει . Πλὴν ὅμως , καθὰ προείρηται , καὶ οἱ βάρβαροι δι´ ἐμὲ τὸν τοῦ Θεοῦ θεράποντα γνήσιον , ἐπέγνωσαν τὸν Θεὸν , καὶ εὐλαβεῖσθαι μεμαθήκασιν , ὃν ὑπερασπίζειν μου πανταχοῦ καὶ προνοεῖσθαι , τοῖς ἔργοις αὐτοῖς ᾔσθοντο · ὅθεν μάλιστα καὶ οἴδασι τὸν Θεὸν , ὃν ἐκεῖνοι μὲν διὰ τὸν πρὸς ἡμᾶς φόβον εὐλαβοῦνται . Ἡμεῖς δὲ οἱ τὰ ἅγια μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας αὐτοῦ δοκοῦντες προβάλλεσθαι · οὐ γὰρ εἴποιμι φυλάττειν · ἡμεῖς , φημὶ , οὐδὲν πράττομεν , ἢ τὰ πρὸς διχόνοιαν καὶ μῖσος συντείνοντα , καὶ ἀπλῶς εἰπεῖν , τὰ πρὸς ὄλεθρον τοῦ ἀνθρωπίνου γένους συντείνοντα . Ἀλλ´ ἐπείχθητε , καθὰ προεῖπον , πρὸς ἡμᾶς πάντες ᾗ τάχος · πεπεισμένοι , ὡς παντὶ σθένει κατορθῶσαι πειρασόμεθα , ὅπως ἐν τοῦ νόμῳ τοῦ Θεοῦ ταῦτα ἐξαιρέτως ἀδιάπτωτα φυλάττηται , οἷς οὕτε ψόγος , οὔτε κακοδοξία τις δυνήσεται προσπλακῆναι , διασκεδασθέντων δηλαδὴ καὶ συντριβέντων ἄρδην , καὶ παντελῶς ἀφανισθέντων τῶν ἐχθρῶν τοῦ νόμου , οἵτινες ἐπὶ προσχήματι τοῦ ἀγίου ὀνόματος , ποικλας καὶ ΚΚΕΦΑΛ . ΛΕ ὅτι τῆς συνόδου μὴ ἐλθοίσης παρὰ τὸν βασιλέα , οἰ περὶ Εὐσέβιον διέβαλλον Ἀθανάσιον ὡς ἀπειλήσαντα ἀποστρέφειν τὸν σῖτον ἐκ τῆς Ἀλεξανδρείας τῇ Κωνσταντίνου πόλει χορηγούμενον · ἐφ´ οἷς κινηθεὶς ὁ βασιλεὺς , εἰς ἐξαρίαν ἐξέπεμψε τὸν Ἀθανάσιον , κελεύσας τὰς Γαλλίας οἰκεῖν . Ταῦτα τὰ γράμματα γ εἰς ἀγῶνα τοὺς ἐν τῇ συνόδῳ κατέστησε . Καθὸ οἱ μὲν πλείους ἐπὶ τὰς ἑαυτῶν ἐχώρησαν πόλεις . Οἱ δὲ περὶ Εὐσέβιον καὶ Θέογνιν καὶ Μάριν , Πατρόφιλόν τε καὶ Οὐρσάκιον καὶ Θὐά λεντα , εἰς τὴν Κωνσταντίνου πόλιν ἐλθόντες , οὐκέτι περὶ ποτηρίου κατεαγότος ἢ τραπέζης ἢ Ἀρσενίου ἀναιρεθέντος ζήτησιν γενέσθαι συνεχώρησαν · ἀλλ´ ἐπὶ ἑτέραν χωροῦσι διαβολὴν , διδάξαντες τὸν βασιλέα , ὡς εἴη Ἀθανάσιος ἀπειλήσας κωλύσειν πεμφθῆναι τὸν σῖτον , τὸν ἐξ ἔθους ἐκ τῆς Ἀλεξανδρείας εἰς τὴν Κωνσταντίνου πόλιν κομιζόμενον · καὶ τούτων λεγοΚμένων παρὰ Ἀθανασίου ἀκηκοέναι Ἀδαμάντιον π , Ἀνουβίωνα , Ἀρβαθίωνα καὶ Πέτρον τοὺς ἐπια
Lemmas: αὐτός βΤ ] ὁ ὁ Θεός ὄνομα γνήσιος εὐλογέω , οἶς μέχρι νῦν ὁ ἀλήθεια ἀγνοέω . Δῆλος δέ ὅτι ὁ ὁ ἀλήθεια ἀγνοέω , οὐδέ ὁ θεός ἐπιγιγνώσκω . πλήν ὅμως , καθά προερέω , καί ὁ βάρβαρος δις ἐγώ ὁ ὁ Θεός θεράπων γνήσιος , ἐπιγιγνώσκω ὁ θεός , καί εὐλαβέομαι μανθάνω , ὅς ὑπερασπίζω ἐγώ πανταχοῦ καί προνοέω , ὁ ἔργον αὐτός αἰσθάνομαι · ὅθεν μάλιστα καί οἶδα ὁ θεός , ὅς ἐκεῖνος μέν διά ὁ πρός ἐγώ φόβος εὐλαβέομαι . ἐγώ δέ ὁ ὁ ἅγιος μυστήριον ὁ ἐκκλησία αὐτός δοκέω προβάλλω · οὖον γάρ εἶπον φυλάσσω · ἐγώ , φημί , οὐδείς πράσσω , ἢ ὁ πρός διχόνοια καί μῖσος συντείνω , καί ἀπλόος εἶπον , ὁ πρός ὄλεθρος ὁ ἀνθρώπινος γένος συντείνω . Ἀλ ἐπείγω , καθά προεῖπον , πρός ἐγώ πᾶς ὅς τάχος · πείθω , ὡς πᾶς σθένος κατορθόω πειράζω , ὅπως ἐν ὁ νόμος ὁ Θεός οὗτος ἐξαίρετος ἀδιάπτωτος φυλάσσω , ὅς ἵημι ψόγος , οὔτε κακοδοξία τις δύναμαι προσπλέκω , διασκεδάννυμι δηλαδή καί συντρίβω ἄρδην , καί παντελῶς ἀφανίζω ὁ ἐχθρός ὁ νόμος , ὅστις ἐπί πρόσχημα ὁ ἅγιος ὄνομα , ποικλή καί ΚΕΚ . ΛΕ ὅτι ὁ σύνοδος μή ἔρχομαι παρά ὁ βασιλεύς , ὁ περί Εὐσέβιος διαβάλλω Ἀθανάσιος ὡς ἀπειλέω ἀποστρέφω ὁ σῖτος ἐκ ὁ Ἀλεξάνδρεια ὁ Κωνσταντῖνος πόλις χορηγέω · ἐφίημι ὅς κινέω ὁ βασιλεύς , εἰς ἐξαίρω ἐκπέμπω ὁ Ἀθανάσιος , κελεύω ὁ Γαλλία οἰκέω . οὗτος ὁ γράμμα γ εἰς ἀγών ὁ ἐν ὁ σύνοδος καθίστημι . καθό ὁ μέν πλείων ἐπί ὁ ἑαυτοῦ χωρέω πόλις . ὁ δέ περί Εὐσέβιος καί Θέογνις καί Μάρις , Πατρόφιλος τε καί Οὐρσάκιον καί θυά Λέντα , εἰς ὁ Κωνσταντῖνος πόλις ἔρχομαι , οὐκέτι περί ποτήριον κατάγνυμι ἢ τράπεζα ἢ Ἀρσένιος ἀναιρέω ζήτησις γίγνομαι συγχωρέω · ἀλ ἐπί ἕτερος χωρέω διαβολή , διδάσκω ὁ βασιλεύς , ὡς εἰμί Ἀθανάσιος ἀπειλέω κωλύω πέμπω ὁ σῖτος , ὁ ἐκ ἔθος ἐκ ὁ Ἀλεξάνδρεια εἰς ὁ Κωνσταντῖνος πόλις κομίζω · καί οὗτος λεγοΚμένων παρά Ἀθανάσιος ἀκούω Ἀδαμάντιον π , Ἀνουβίων , αρβαθιαναξ καί Πέτρος ὁ ἔπειμι