cogPG.PG067 34
ἀλλήλαις ἐπιδιδότωσαν ἐφ´ ἑκατέρῳ συγγνώμην · οὐδὲ γὰρ ὑπὲρ τοῦ κορυφαίου τῶν ἐν τῷ νόμῳ παραγγελμάτων ὑμῖν ἐξήφθη πρόφασις , οὐδὲ καινή τις ὑμῖν ὑπὲρ τῆς τοῦ Θεοῦ θρησκείας αἵρεσις ἀντεισήχθη · ἀλλ´ ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν ἔχετε λογισμὸν ῶσπερ τὸ τῆς κοινωνίας σύνθημα . Ὑμῶν γὰρ ἐν ἀλλήλοις ὑπὲρ μικρῶν καὶ λίαν ἐλαχίστων φιλονεικούντων , τοσοῦτον τὸν τοῦ Θεοῦ λαὸν ταῖς ὑμετέραις ἰθύνεσθαι φρεσὶν προσήκει , διὰ τὸ διχονοεῖν , ἀλλ´ οὕτε πρέπον , οὔτε ὅλως θεμιτὸν εἶναι πιστεύεται · ἵνα δὲ μικρῷ παραδείγματι τὴν ὑμετέραν σύνεσιν ὑπομνήσω , λέξω . ἴστε δὴ καὶ τοὺς φιλοσόφους αὐτοὺς , ὡς ἑνὶ μὲν ἅπαντες δόγματι συντίθενται · πολλάκις δὲ ἐπειδὰν ἔν τινι τῶν ἀποφάσεων μέρει διαφωνοῦσιν , εἰ καὶ τῇ τῆς ἐπιστήμης ἀρετῇ χωρίζονται , τῇ μέντοι τοῦ σώματος ἑνώσει πάλιν εἰς ἀλλήλους συμπνέουσιν . Εἰ δὲ τοῦτό ἐστι , πῶς οὐ πολλῶ δικαιότερον ὑμᾶς τοὺς τοῦ μεγάλου Θεοῦ θεράποντας καθεστῶτας , ἐν τοιαύτῃ προαιρέσει θρησκείας , ὁμοψύχους ἀλλήλοις εἶναι ; Ἐπισκεψώμεθα δὲ λογισμῷ μείζονι , καὶ πλείονι συνέσει τὸ ῥηθὲν ἐνθυμηθῶμεν , εἴπερ ὀρθῶς ἔχει δι´ ὀλίγας καὶ ματαίας ῥημάτων ἐν ὑμῖν φιλονεικίας , ἀδελφοὺς ἀδελφοῖς ἀντικεῖσθαι , καὶ τὸ τῆς συνόδου τίμιον ἀσεβεῖ διχονοία χωρίζεσθαι δι´ ὑμῶν , οἶ πρὸς ἀλλήλους ὑπὲρ μικρῶν οὕτω καὶ μηδαμῶς ἀναγκαίων φιλονεικοῶ μεν ; Δημώδη ταῦτ´ ἔστι , καὶ παιδικαῖς ἀνοίαις Κἀρμόττοντα μᾶλλον , ἢ τῇ τῶν ἱερέων καὶ φρονίμων ἀνδρῶν συνέσει προσήκοντα . Ἀποστῶμεν ἑκόντες τῶν διαβολικῶν πειρασμῶν . Ὁ μέγας ἡμῶν Θεὸς ἐ Σωτὴρ πάντων , κοινὸν ἅπασι τὸ φῶς ἐξέτεινεν . Ἐφ´ οὗ τῇ προνοία , ταύτην ἐμοὶ τῳ θεραπευτῇ τοῦ Κκρείττονος τὴν σπουδὴν εἰς τέλος ἐνεγκεῖν συγχωρήσατε ὅπως ὑμᾶς τοὺς ἐκείνου δήμους , ἐμῆ προσονήσει καὶ ὑπηρεσίᾳ , καὶ νουθεσίας ἐνστάσει πρὸς τὴν τῆς συνόδου κοινωνίαν ἐπανάγοιμι . Ἐπειδὴ γὰρ , ὡς ἔφην , μία τίς ἐστι πίστις ἐν ὑμῖν , καὶ μία τῆς καθ´ ὑμᾶς αἱρέσεως σύνεσις , τό τε τοῦ νόμου παράγγελμα , τοῖς δι´ ἑαυτοῦ μέρεσιν εἰς μίαν ψυχῆς πρόθεσιν , τὸ ὅλον συγκλείει · τοῦτο ὅπερ ὑμῖν ἐν ἀλλήλοις φιλονεικίαν ἤγειρεν , ἐπειδὴ μὴ πρὸς τὴν τοῦ παντὸς νόμου δύναμιν ἀνήκει , χωρισμόν τινα καὶ στάσιν ἐν Κὑμῖν μηδαμῶς ἐμποιείτω . Καὶ λέγω ταῦτα , οὐχ ὡς ἀναγκάζων ὑμᾶς ἐξάπαντος τῇ λίαν εὐήθει , καὶ οἷα δήποτέ ἐστιν ἐκείνη ζητήσει συντίθεσθαι . Δύναται γὰρ καὶ τὸ τῆς συνόδου τίμιον ὑμῖν ἀκέραιον φυλάττεσθαι , καὶ ἡ αὐτὴ κατὰ πάντων κοινωνία τηρεῖσθαι , κἂν τὰ μάλιστά τις ἐν μέρει πρὸς ἀλλήλους ὑπὲρ ἐλαχίστου διαφωνία γένηται · ἐπεὶ μηδὲ πάντες ἐν πᾶσι ταὐτὸ βουλόμεθα , μηδὲ μία τις ἐν ἡμῖν φύσις ἢ γνώμη πολιτεύεται . Περὶ μὲν οὖν τῆς θείας προνοίας μία τις ἐν ὑμῖν ἔστω πίστις , μία σύνεσις , μία συνθήκη τοῦ κρείττονος . Ἃ δὲ ὑπὲρ τῶν ἐλαχίστων
Lemmas: ἀλλήλων ἐπιδίδωμι ἐφίημι ἑκάτερος συγγνώμη · οὐδέ γάρ ὑπέρ ὁ κορυφαῖος ὁ ἐν ὁ νόμος παράγγελμα σύ ἐξάπτω πρόφασις , οὐδέ καινός τις σύ ὑπέρ ὁ ὁ Θεός θρησκεία αἵρεσις ἀντέχω · ἀλ εἷς καί ὁ αὐτός ἔχω λογισμός ὥσπερ ὁ ὁ κοινωνία σύνθημα . ὑμεῖς γάρ ἐν ἀλλήλων ὑπέρ μικρός καί λίαν μικρός φιλονεικέω , τοσοῦτος ὁ ὁ Θεός λαός ὁ ὑμέτερος εὐθύνω φρήν προσήκω , διά ὁ διχονοέω , ἀλ ἵημι πρέπω , οὔτε ὅλως θεμιτός εἰμί πιστεύω · ἵνα δέ μικρός παράδειγμα ὁ ὑμέτερος σύνεσις ὑπομιμνήσκω , λέγω . οἶδα δή καί ὁ φιλόσοφος αὐτός , ὡς εἷς μέν ἅπας δόγμα συντίθημι · πολλάκις δέ ἐπειδάν ἐν τις ὁ ἀπόφασις μέρος διαφωνέω , εἰμί καί ὁ ὁ ἐπιστήμη ἀρετή χωρίζω , ὁ μέντοι ὁ σῶμα ἕνωσις πάλιν εἰς ἀλλήλων συμπνέω . εἰμί δέ οὗτος εἰμί , πῶς οὖον πολύς Δίκαιος σύ ὁ ὁ μέγας Θεός θεράπων καθίστημι , ἐν τοιοῦτος προαίρεσις θρησκεία , ομόψυχος ἀλλήλων εἰμί ; ἐπισκοπέω δέ λογισμός μείζων , καί πλείων σύνεσις ὁ ἐρώ ἐνθυμέομαι , εἴπερ ὀρθῶς ἔχω δις ὀλίγος καί μάταιος ῥῆμα ἐν σύ φιλονεικία , ἀδελφός ἀδελφός ἀντίκειμαι , καί ὁ ὁ σύνοδος τίμιος ἀσεβής διχόνοια χωρίζω δις σύ , οἶς πρός ἀλλήλων ὑπέρ μικρός οὗτος καί μηδαμῶς ἀναγκαῖος φιλονεικέω μέν ; δημώδης ταῦ εἰμί , καί παιδικός ἄνοια καρμοττοειντα μᾶλλον , ἢ ὁ ὁ ἱερός καί φρόνιμος ἀνήρ σύνεσις προσήκω . ἀφίστημι ἑκών ὁ διαβολικός πειρασμός . ὁ μέγας ἐγώ θεός εἰ Σωτήρ πᾶς , κοινός ἅπας ὁ φάος ἐκτείνω . Ἐφ´ ὅς ὁ πρόνοια , οὗτος ἐγώ ὁ θεραπευτής ὁ ἀγαθός ὁ σπουδή εἰς τέλος φέρω συγχωρέω ὅπως σύ ὁ ἐκεῖνος δῆμος , ἐμέω προσονεος καί ὑπηρεσία , καί νουθεσία ἔνστασις πρός ὁ ὁ σύνοδος κοινωνία ἐπανάγω . ἐπεί γάρ , ὡς φημί , εἷς τίς εἰμί πίστις ἐν σύ , καί εἷς ὁ καθ´ σύ αἵρεσις σύνεσις , ὁ τε ὁ νόμος παράγγελμα , ὁ δις ἑαυτοῦ μέρος εἰς εἷς Ψυχή πρόθεσις , ὁ ὅλος συγκλείω · οὗτος ὅσπερ σύ ἐν ἀλλήλων φιλονεικία ἐγείρω , ἐπεί μή πρός ὁ ὁ πᾶς νόμος δύναμις ἀνήκω , χωρισμός τις καί στάσις ἐν Κὑμῖν μηδαμῶς ἐμποιέω . καί λέγω οὗτος , οὐ ὡς ἀναγκάζω σύ ἐξάπαντος ὁ λίαν εὐήθης , καί οἷος δήποτε εἰμί ἐκεῖνος ζητέω συντίθημι . δύναμαι γάρ καί ὁ ὁ σύνοδος τίμιος σύ ἀκέραιος φυλάσσω , καί ὁ αὐτός κατά πᾶς κοινωνία τηρέω , κἀν ὁ μάλα τις ἐν μέρος πρός ἀλλήλων ὑπέρ μικρός διαφωνία γίγνομαι · ἐπεί μηδέ πᾶς ἐν πᾶς αὐτός βούλομαι , μηδέ εἷς τις ἐν ἐγώ φύσις ἢ γνώμη πολιτεύω . περι μέν οὖν ὁ θεῖος πρόνοια εἷς τις ἐν σύ ἵστημι πίστις , εἷς σύνεσις , εἷς συνθήκη ὁ ἀγαθός . ἁ δέ ὑπέρ ὁ μικρός