cogPG.PG067 225
« πτης διέσυρε . Πᾶς γὰρ ὁ μαχόμενός τινι , νῦν μὲν παρατρέπων , νῦν δὲ ἐπικρύπτων τὴν ἀλήθειαν , καταψεύδεται τοῦ πρὸς ὃν ἡ μάχη συνίσταται . Καὶ ὁ ἀπεχθῶς ἔχων πρός τινα , πάντα ὡς πολέμιος οὐ μόνον πράττειν , ἀλλὰ καὶ λέγειν ἐσπούδακε · καὶ τὰ αὐτῷ προσόντα φαῦλα , τῷ πρὸς ὃν ἡ ἔχθρα , περιτρέπειν φιλεῖ . Ὅτι μὲν οὖν καὶ Ἰουλιανὸς , καὶ Πορφύριος , ὸν Τύριον καλεῖ γέροντα , ἄμφω φιλοσκῶπται ἦσαν , ὑπὸ τῶν οἰκείων λόγων ἐλέγχονται . Πορφύριος μὲν γὰρ τοῦ κορυφαιοτάτου τῶν φιλοσόφων Σωκράτους τὸν βίον διέσυρεν ἐν τῇ γεγραμμένῃ αὐτῷ φιλοσόφῳ ἱστορία · καὶ τοιαῦτα περὶ αὐτοῦ γράψας καὶ ἔλειπεν , οἷα ἂν μήτε Μέλιτος , μήτε Ἄνυτος οἱ γραψάμενοι Σωκράτην , εἰπεῖν ἐπεχείρησαν · Σωκράτους φημὶ , τοῦ παρ´ Ἔλλησι θαυμαζομένου ἐπί τε σωφροσύνῃ καὶ δικαιοσύνῃ , καὶ ταῖς ἄλλαις ἀρεταῖς . Ὅν Πλάτων ὁ θαυμαστὸς παρ´ αὐτοῖς φιλόσοφος , καὶ Ξενοφῶν , καὶ ὁ ἄλλος τῶν φιλοσόφων θίασος , οὐ μόνον ὡς θεοφιλῆ τιμῶσιν , ἀλλὰ δὴ καὶ ὑπὲρ ἄνθρωπον φρονεῖν νενομίκασιν . Ἰουλιανὸς δὲ τὸν πατέρα ζηλῶν , τὸ ἴδιον πάθος εἰς τοὺς Καίσαρας ἤλεγξε , πάντας μωμησάμενος τοὺς πρὸ αὐτοῦ βασιλεῖς , καὶ οὐδὲ τοῦ φιλοσόφου Μάρκου φεισάμενος . Καὶ ὅτι μὲν φιλοσκῶπται ἄμφω , ἐξ ἑαυτῶν τὸν ἔλεγχον ἔχουσι · καὶ οὐ δεῖ μοι πολλῶν ἢ δεινῶν λόγων , ἀλλὰ ἀπόχρη ταῦτα εἰς παράστασιν τοῦ ἤθους αὐτῶν . Ἐγὼ μὲν οὖν ταῦτα ἐκ τῶν ἐκατέρων λόγων περὶ ἤθους αὐτῶν τεκμαιρόμενος , ταῦτα γράφω . Οἷα δὲ περὶ Ἰουλιανοῦ ὁ Ναζιανζηνὸς Γρηγόριος εἴρηκε , τῶν αὐτοῦ λόγων ἐπάκουε . Φησὶ γὰρ ἐν τῷ δευτέρω λόγῳ πρὸς Ἕλληνας κατὰ λέξιν τάδε · « Ταῦτα τοῖς μὲν ἄλλοις ἡ πεῖρα παρέστησε , καὶ ἡ δυναστεία προσλαβοῦσα τὴν ἐξουσίαν . Ἐμοὶ δὲ καὶ πόῤῥωθεν τρόπον τινὰ ἑωρᾶτο , ἐξ οὗ τῷ ἀνδρὶ συνεγενόμην Ἀθήνῃσιν . Ἦλθε γὰρ κἀκεῖσε , ἄρτι τῶν κατὰ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ γνεωτερισθέντων , τὸν βασιλέα τοῦτο αὐτὸ παραιτησάμενος . Διττὸς δὲ αὐτοῦ τῆς ἐπιδημίας ὁ λόγος · ὁ μὲν εὐπρεπέστερος , καθ´ ἱστορίαν τῆς Ἐλλάδος , καὶ τῶν ἐκεῖσε παιδευτηρίων · ὁ δὲ ἀποῤῥητότερος , καὶ οὐ πολλοῖς γνώριμος , ὥστε τοῖς ἐκεῖ θύταις κ καὶ ἀπατεῶσι περὶ τῶν καθ´ ἑαυτὸν συγγενέσθαι , οὔπω παῤῥησίαν ἐχούσης τῆς ἀσεβείας . Τότε τοίνυν οὐ φαῦλος ἐγὼ τοῦ ἀνδρὸς εἰκαστὴς οἶδα γενόμενος , καίτοι γε οὐ τῶν εὖ Κπεφυκότων περὶ ταῦτα εἶς ὥν . Ἀλλ´ ἐποίει με μαντικὸν
Lemmas: « πέτομαι διασύρω . Πᾶς γάρ ὁ μάχομαι τις , νῦν μέν παρατρέπω , νῦν δέ ἐπικρύπτω ὁ ἀλήθεια , καταψεύδομαι ὁ πρός ὅς ὁ μάχη συνίστημι . καί ὁ ἀπεχθῶς ἔχω πρός τις , πᾶς ὡς πολέμιος οὖον μόνος πράσσω , ἀλλά καί λέγω σπουδάζω · καί ὁ αὐτός πρόσειμι φαῦλος , ὁ πρός ὅς ὁ ἔχθρα , περιτρέπω φιλέω . ὅτι2 μέν οὖν καί Ἰουλιανός , καί Πορφύριος , εἰμί τύριος καλέω γέρων , ἄμφω φιλοσκώπτης εἰμί , ὑπό ὁ οἰκέω λόγος ἐλέγχω . Πορφύριος μέν γάρ ὁ κορυφαῖος ὁ φιλόσοφος Σωκράτης ὁ βίος διασύρω ἐν ὁ γράφω αὐτός φιλόσοφος ἱστορία · καί τοιοῦτος περί αὐτός γράφω καί λείπω , οἷος εἄν μήτε Μέλις , μήτε Ἄνυτος ὁ γράφω Σωκράτης , εἶπον ἐπιχειρέω · Σωκράτης φημί , ὁ παρ´ Ἕλλην θαυμάζω ἐπί τε σωφροσύνη καί δικαιοσύνη , καί ὁ ἄλλος ἀρετή . ὅς Πλάτων ὁ θαυμαστός παρ´ αὐτός φιλόσοφος , καί Ξενοφῶν , καί ὁ ἄλλος ὁ φιλόσοφος θίασος , οὖον μόνος ὡς θεοφιλής τιμάω , ἀλλά δή καί ὑπέρ ἄνθρωπος φρονέω νομίζω . Ἰουλιανός δέ ὁ πατήρ ζηλόω , ὁ ἴδιος πάθος εἰς ὁ Καῖσαρ ἐλέγχω , πᾶς μωμάομαι ὁ πρό αὐτός βασιλεύς , καί οὐδέ ὁ φιλόσοφος Μᾶρκος φείδομαι . καί ὅτι μέν φιλοσκώπτης ἄμφω , ἐκ ἑαυτοῦ ὁ ἔλεγχος ἔχω · καί οὖον δεῖ ἐγώ πολύς ἢ δεινός λόγος , ἀλλά ἀποχράω οὗτος εἰς παράστασις ὁ ἦθος αὐτός . ἐγώ μέν οὖν οὗτος ἐκ ὁ κατεράω λόγος περί ἦθος αὐτός τεκμαίρομαι , οὗτος γράφω . οἷος δέ περί Ἰουλιανός ὁ Ναζιανζηνός Γρηγόριος εἴρω , ὁ αὐτός λόγος ἐπακούω . φημί γάρ ἐν ὁ δύο λόγος πρός Ἕλλην κατά λέξις ὅδε · « οὗτος ὁ μέν ἄλλος ὁ πείρω παρίστημι , καί ὁ δυναστεία προσλαμβάνω ὁ ἐξουσία . ἐμός δέ καί πόρρωθεν τρόπος τις ὁράω , ἐκ ὅς ὁ ἀνήρ συγγίγνομαι Ἀθῆναι . ἔρχομαι γάρ κἀκεῖσε , ἄρτι ὁ κατά ὁ ἀδελφός αὐτός γνεωτερισθέντων , ὁ βασιλεύς οὗτος αὐτός παραιτέομαι . δισσός δέ αὐτός ὁ ἐπιδημία ὁ λόγος · ὁ μέν εὐπρεπής , καθ´ ἱστορία ὁ Ἑλλάς , καί ὁ ἐκεῖσε παιδευτήριον · ὁ δέ ἀπόρρητος , καί οὖον πολύς γνώριμος , ὥστε ὁ ἐκεῖ θύτης Κ καί ἀπατεών περί ὁ καθ´ ἑαυτοῦ συγγίγνομαι , οὔπω παρρησία ἔχω ὁ ἀσέβεια . τότε τοίνυν οὖον φαῦλος ἐγώ ὁ ἀνήρ εἰκαστής οἶδα γίγνομαι , καίτοι γε οὖον ὁ εὕω κπεφυκοτος περί οὗτος εἰμί ἀνά . Ἀλ ποιέω ἐγώ μαντικός