cogPG.PG067 519
ΟΑΡ . ΧΚΚΙΙ . αἱρέσεων οἶμαι τὴν πολλὴν ἀφανισθῆναι μνήμην . Ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν πρὶν βασιλέων , ὅσοι τὸν Χριστὸν ἔσεβον , εἰ καὶ τὰς δόξας διεφέροντο , πρὸς τῶν Ἐλληνιστῶν οἱ αὐτοὶ ἐνομίζοντο , καὶ κακῶς ὁμοίως ἔπασχον . Σφᾶς δὲ αὐτοὺς πολυπραγμονεῖν διὰ τὰς κοινὰς συμφορὰς οὐκ ἠδύναντο · καὶ διατοῦτο ῥᾳδίως καθ´ ἐαυτοὺς ἕκαστοι συνιόντες ἐκκλησίαζον , καὶ συνεχῶς ὁμιλοῦντες ἀλλήλοις , εἰ καὶ ὀλίγοι ἦσαν , οὐ διελύθησαν . Μετὰ δὲ τοῦτον τὸν νόμον , οὔτε δημοσίᾳ ἐκκλησιάζειν ἠδύναντο κωλυόμενοι , οὔτε λάθρα , τῶν κατὰ πόλιν ἐπισκόπων καὶ κληρικῶν παρατηρούντων . Ἐντεῦθεν δὲ περιδεεῖς οἱ πλείους γενόμενοι , τῆ καθόλου Ἐκκλησίᾳ προσέθεντο . Οἱ δὲ καὶ ἐπὶ τῆς αὐτῆς γνώμης μείναντες , οὐκέτι διαδόχους τῆς αὐτῶν αἱρέσεως καταλιπόντες , ἐτελεύτησαν · ὡς μήτε εἰς ταύτὸν συνιέναι συγχωρούμενοι , μήτε ἀδεῶς ὁμοδόξους ἐκδιδάσκειν δυνάμενοι . Ἐπεὶ καὶ τὴν ἀρχὴν αἱ μὲν ἄλλαι αἱρέσεις ὀλίγους τοὺς ζηλώσαντας ἔσχον , ἢ διὰ σκαιότητα δογμάτων , ἢ φαυλότητα τῶν εὑρόνπων καὶ καθηγητῶν τούτων γενομένων . Οἱ δὲ τὰ Ναυάτου φρονοῦντες , ὡς ἀγαθῶν ἡγεμόνων ἐπιπχόντες , καὶ τὰ αὐτὰ περὶ τὸ Θεῖον τῆ καθόλου Ἐκκλησίᾳ δοξάζοντες , πολλοί τε ἦσαν ἐξ ἀρχῆς , καὶ διέμειναν , οὐδὲν μέγα βλαβέντες ὑπὸ τούτου τοῦ νόμου . Ὡς γὰρ οἶμαι , καὶ ὁ βασιλεὺς ἑκὼν καθυφίει , φοβῆσαι μόνον , οὐ λυμήνασθαι τοὺς ὑπηκόους προβέιενος Καὶ Ἀκέσιος δὲ ὁ τότε ἐν Κωνσταντίνοω πόλει τῆς αὐτῶν αἱρέσεως ἐπίσκοπος , βασιλεῖ κεγαρισμένος ὢν διὰ τὸν βίον , ὡς εἰκὸς , ἐβοήθει τῇ ὑπ´ αὐτὸν Ἐκκλησίᾳ . Φρύγες δὲ κατὰ τὴν ἄλλην ἀρχομένην , παραπλήσια τοῖς ἄλλοις ὑπέμειναν , πλὴν θριγίας , καὶ τῶν ἄλλων ἐθνῶν τῶν ἐκ γειτόνων · ἔνθα δὴ ἐκ τῶν κατὰ Μοντανὸν χρόνων πλῆθος ἀρξάμενοι , καὶ νῦν εἰσι . Περὶ δὲ τοῦτον τὸν χρόνον , οἱ ἀμοὶ τὸν Εὐσέβιον τὸν Νικομηδείας ἐπίσκοπον , καὶ Θεόγνιον τὸν Νικαίας , ἐγγράφως ἤρξαντο νεωτερίζειν περὶ τὴν ἔκθεσιν τῶν ἐν Νικαίᾳ συνεληλυθότων . Καὶ ἀναφανδὸν μὲν ἐκβάλλειν τὸ ὁμοούσιον τῷ Πατρὶ τὸν Υἱὸν , οὐκ ἐθάῤῥησαν . Ἄδεσαν γὰρ βασιλέα ὧδε δοξάζοντα . ἑτέραν δὲ ἐκθέμενοι γραφὴν ἐπὶ ῥηταῖς ἐἑρμηνείαις καταδεδέχθαι τὰ ὀνόματα τοῦ ἐν Νικαίᾳ δόγματος ἐμήνυσαν τοῖς ἀνὰ τὴν ἕω ἐπισκόποις . Ἐκ τούτου δὲ τοῦ ῥητοῦ καὶ διανοίας , εἰς διάλεξιν πεσοῦσα ἡ προτέρα ζήτησις , καὶ δόξασα πεπαῦσθαι , ΚΚΕΦΑΛ . ΛΓʹ ὡε Ματοείίο Ακχιφ εμίσοορο , ρμε ειμε ἄατεει Περὶ Μαρκέλλου τοῦ Ἀγκύρας , καὶ τῆς αἰρέβεως αὐτοῦ καὶ καραιρέσες . ν δὲ τῷ τότε καὶ Μάρκελλον Ἀγκύρας ἐπίσκοτον τῆς Γαλατῶν , ὡς καινῶν δογμάτων εἰσηγητὴν . καὶ τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ λέγοντα ἐκ Μαρίας τὴν ἀρχὴν εἰληφέναι , καὶ τέλος ἔξειν τὴν αὐτοῦ βασιλείαν , καὶ
Lemmas: ΟΑΡ . ΚΛ . αἵρεσις οἴομαι ὁ πολύς ἀφανίζω μνήμη . ἐπί μέν γάρ ὁ πρίν βασιλεύς , ὅσος ὁ Χριστός σέβω , εἰμί καί ὁ δόξα διαφέρω , πρός ὁ Ἑλληνιστής ὁ αὐτός νομίζω , καί κακῶς ὁμοίως πάσχω . σφεῖς δέ αὐτός πολυπραγμονέω διά ὁ κοινός συμφορά οὐ δύναμαι · καί διατοῦτο ῥᾳδίως καθ´ ἑαυτοῦ ἕκαστος σύνειμι1 ἐκκλησιάζω , καί συνεχῶς ὁμιλέω ἀλλήλων , εἰμί καί ὀλίγος εἰμί , οὖον διαλύω . μετά δέ οὗτος ὁ νόμος , οὔτε δημόσιος ἐκκλησιάζω δύναμαι κωλύω , οὔτε λάθρῃ , ὁ κατά πόλις ἐπίσκοπος καί κληρικός παρατηρέω . ἐντεῦθεν δέ περιδεής ὁ πλείων γίγνομαι , τῆ καθόλου ἐκκλησία προστίθημι . ὁ δέ καί ἐπί ὁ αὐτός γνώμη μένω , οὐκέτι διάδοχος ὁ αὐτός αἵρεσις καταλείπω , τελευτάω · ὡς μήτε εἰς αὐτός συνίημι συγχωρέω , μήτε ἀδεῶς ὁμόδοξος ἐκδιδάσκω δύναμαι . ἐπεί καί ὁ ἀρχή ὁ μέν ἄλλος αἵρεσις ὀλίγος ὁ ζηλόω ἔχω , ἢ διά σκαιότητα δόγμα , ἢ φαυλότης ὁ εὑρόνπων καί καθηγητής οὗτος γίγνομαι . ὁ δέ ὁ Ναυάτης φρονέω , ὡς ἀγαθός ἡγεμών ἐπέχω , καί ὁ αὐτός περί ὁ θεῖον τῆ καθόλου ἐκκλησία δοξάζω , πολύς τε εἰμί ἐκ ἀρχή , καί διαμένω , οὐδείς μέγας βλάπτω ὑπό οὗτος ὁ νόμος . ὡς γάρ οἴομαι , καί ὁ βασιλεύς ἑκών καθυφίημι , φοβέω μόνος , οὖον λυμαίνομαι ὁ ὑπήκοος προβειεις καί Ἀκέσιος δέ ὁ τότε ἐν Κωνσταντίνος πόλις ὁ αὐτός αἵρεσις ἐπίσκοπος , βασιλεύς κεγαρισμένος εἰμί διά ὁ βίος , ὡς εἰκός , βοηθέω ὁ ὑπό αὐτός ἐκκλησία . Φρύξ δέ κατά ὁ ἄλλος ἄρχω , παραπλήσιος ὁ ἄλλος ὑπομένω , πλήν θρίξ , καί ὁ ἄλλος ἔθνος ὁ ἐκ γείτων · ἔνθα δή ἐκ ὁ κατά Μοντανός χρόνος πλῆθος ἄρχω , καί νῦν εἰμί . περι δέ οὗτος ὁ χρόνος , ὁ ἐγώ ὁ Εὐσέβιος ὁ Νικομήδεια ἐπίσκοπος , καί Θεόγνιος ὁ Νίκαια , ἔγγραφος ἄρχω νεωτερίζω περί ὁ ἔκθεσις ὁ ἐν Νίκαια συνέρχομαι . καί ἀναφανδά μέν ἐκβάλλω ὁ ὁμοούσιος ὁ πατήρ ὁ υἱός , οὐ θαρσέω . Ἄδεσαν γάρ βασιλεύς ὧδε δοξάζω . ἕτερος δέ ἐκτίθημι γραφή ἐπί ῥητός ἑρμηνεία καταδέχομαι ὁ ὄνομα ὁ ἐν Νίκαια δόγμα μηνύω ὁ ἀνά ὁ ἠώς ἐπίσκοπος . ἐκ οὗτος δέ ὁ ῥητός καί διάνοια , εἰς διάλεξις πίπτω ὁ πρότερος ζήτησις , καί δοκέω παύω , ΚΕΚ . λγʹ δμώς Ματοείίο Ακχιφ εμισοορος , ρ εἰμί ἀάω περι Μάρκελλος ὁ Ἄγκυρα , καί ὁ αἰρέβεως αὐτός καί καραιρέσες . Ν δέ ὁ τότε καί Μάρκελλος Ἄγκυρα ἐπίσκοτος ὁ Γαλάτης , ὡς καινός δόγμα εἰσηγητής . καί ὁ υἱός ὁ Θεός λέγω ἐκ Μαρία ὁ ἀρχή λαμβάνω , καί τέλος ἔχω ὁ αὐτός βασίλειος , καί