cogPG.PG067 403
ρισθέντας , τὸ σῶμα τοῦ Σαββατίου ἐκ τῆς Ῥόδου μετακομίσαντας , ἐν αὐτῇ γὰρ τῇ νήσῳ περιορισθεὶς ἐτελεύτησε , καὶ θάψαντας , ἐπὶ τῷ τάφῳ εὔχεσθαι , πέμψας διὰ τῆς νυκτὸς εἰς ἕτερον τάφον τὸ τοῦ Σαββατίου σῶμα κρυβῆναι ἐκέλευσεν . Οἱ δὲ συνήθως ἐλθόντες , καὶ ἀνορωρυγμένον τὸν τάφον εὐρόντες , τοῦ λοιποῦ σέβειν τὸν τάφον ἐπαύσαντο . Ἡν δὲ καὶ περὶ τὴν θέσιν τῶν ὀνομάτων φιλόκαλος . Ἐπίνειο . γοῦν ἐπὶ τῷ στόματι τοῦ Εὐξείνου Πόντου κείμενον , ἐξ ἀρχαίου τε Φαρμακέα καλούμενον , Θεραπείας ὡνόμασεν , ἵνα μὴ τὰς συνάξεις ἐκεῖ ποιούμενος , δυσφήμῳ ὀνόματι ὀνομάζη τὸν τόπον . Καὶ ἄλλο δὲ προάστειον τῆς Κωνσταντίνου πόλεως Ἀργυρόπολιν ὡνόμασεν , ἐξ αἰτίας τοιαύτης · Χρυσόπολις ἐπίνειον ἀρχαῖον ἐστιν , ὃ κεῖται μὲν ἐν ἀρχῆ τοῦ Βοσπόρου , μέμνηνται δὲ αὐτοῦ πολλοὶ τῶν παλαιῶν συγγραφέων , καὶ Στράβων τε , καὶ ὁ Δαμασκηνὸς Νικόλαος , καὶ ὁ ἐν λόγοις τε θαυμαστὸς Ξενοφῶν , ἔν τε τῇ ἕκτῃ τῆς Κύρου ἀναβάσεως , καὶ ἐν τῇ πρώτῃ τῶν Ἐλληνικῶν φησὶ περὶ αὐτῆς , ὅτι Ἀλκιβιάδης ἀποτειχίσας αὐτὴν , δεκατευτήριον ἐν αὐτῇ κατέστησε . Τὰς γὰρ δεκάτας οἱ ἀπὸ τοῦ Πόντου πλέοντες ἐν αὐτῇ παρεῖχον . Κατιδὼν οὖν ὁ Ἀττικὸς τὸν καταντικρὺ Χρυσοπόλεως τόπον εὐτερπῆ τυγχάνοντα , πρέπειν ἔφη , τοῦτον Ἀργυρόπολιν ὀνομάζεσθαι , καὶ ῥηθεὶς ὁ λόγος , εὐθὺς τὴν ἐπωνυμίαν ἐκράτυνεν . Τινῶν δὲ λεγόντων πρὸς αὐτὸν , μὴ ὀφείλειν Ναυατιανοὺς ἔνδον συνάγειν τῶν πόλεων , Οὑκ οἴδατε , εἶπεν , ὅσα ἡμῖν διωκομένοις ἐπὶ Κωνσταντίου καὶ Οὐάλεντος συμπεπόνθασιν ; ἄλλως τε , ἔφη , καὶ μάρτυρες τῆς πίστεως ἡμῶν καθεστήκασι . Πάλαι γὰρ τῆς Ἐκκλησίας χωρισθέντες , οὐδὲν περὶ τὴν πίστιν ἐκαινοτόμησαν . Ἐν Νικαίᾳ δέ ποτε διὰ χειροτονίαν ἐπισκόπου γενόμενος , Ἀσκληπιάδην τε τὸν ἐκεῖ Ναυατιανῶν ἐπίσκοπον γηραιὸν ὄντα ἰδὼν , ἡρώτησε , Πόσους ἐνιαυτοὺς ἐπίσκοπος ὢν τυγχάνεις ; Τοῦ δὲ πεντήκοντα εἰπόντος Εὐδαίμων , ἔφη , τυγχάνεις , ὧ ἄνθρωπε , τοσούτου χρόνου καλοῦ ἔργου ἐ πιμελούμενος . Πρὸς δὲ τὸν αὐτὸν Ἀσκληπιάδην · Ἐγὼ , ἔφη , τὸν μὲν Ναύατον ἐπαινῶ · τοὺς Ναυατιανοὺς δὲ οὐκ ἀποδέχομαι . Ξενοφωνηθεὶς δὲ ὁ Ἀσκληπιάδης , Πῶς τοῦτο , ἔφη , λέγεις , ἐπίσκοπε ; Ἐκεῖνον μὲν , ἔφη ῥ Ἀττικὸς , ἐπαινῶ , ὅτι τοῖς ἐπιθύσασι κοινωνῆσαι οὐχ εἵλετο . Τοῦτο γὰρ ἂν καὶ αὐτὸς καὶ ἐγὼ ἐποίησα . Τοὺς δὲ Ναυατιανοὺς οὐκ ἐπαινῶ , ὅτι περὶ εὐτελῶν πταισμάτων , τῆς κοινωνίας τοὺς λαϊκοὺς ἀποκλείουσι Πρὸς ταῦτα ὁ Ἀσκληπιάδης , Ἐκτὸς , ἔφη , τοῦ ἐπιθῦσαι , καὶ ἄλλαι πολλαὶ κατὰ τὰς Γραφὰς εἰσὶν ἁμαρτίαι πρὸς θάνατον , δι´ ἃς ὑμεῖς μὲν πρὸς τοὺς κληρικοὺς , ἡμεῖς δὲ καὶ τοὺς λαῖκοὺς ἀποκλείομεν , Θεῷ μόνῳ τὴν συγχώρησιν αὐτῶν ἐπιτρέποντες κ
Lemmas: ρισθέντας , ὁ σῶμα ὁ Σαββάτιος ἐκ ὁ Ῥόδος μετακομίζω , ἐν αὐτός γάρ ὁ νῆσος περιορίζω τελευτάω , καί θάπτω , ἐπί ὁ τάφος εὔχομαι , πέμπω διά ὁ νύξ εἰς ἕτερος τάφος ὁ ὁ Σαββάτιος σῶμα κρύπτω κελεύω . ὁ δέ συνήθης ἔρχομαι , καί ἀνορύσσω ὁ τάφος εὑρίσκω , ὁ λοιπός σέβω ὁ τάφος παύω . ἐάν δέ καί περί ὁ θέσις ὁ ὄνομα φιλόκαλος . επίνειο . γοῦν ἐπί ὁ στόμα ὁ Εὔξεινος Πόντος κεῖμαι , ἐκ ἀρχαῖος τε Φαρμακεύς καλέω , Θεραπεία ὀνομάζω , ἵνα μή ὁ συνάγω ἐκεῖ ποιέω , δύσφημος ὄνομα ὀνομάζω ὁ τόπος . καί ἄλλος δέ προάστειον ὁ Κωνσταντῖνος πόλις αργυροπολις ὀνομάζω , ἐκ αἴτιος τοιοῦτος · Χρυσόπολις ἐπίνειον ἀρχαῖος εἰμί , ὅς κεῖμαι μέν ἐν ἀρχής ὁ Βόσπορος , μιμνήσκω δέ αὐτός πολύς ὁ παλαιός συγγραφεύς , καί Στράβων τε , καί ὁ Δαμασκηνός Νικόλαος , καί ὁ ἐν λόγος τε θαυμαστός Ξενοφῶν , ἐν τε ὁ ἕκτος ὁ Κῦρος ἀνάβασις , καί ἐν ὁ πρῶτος ὁ Ἑλληνικός φημί περί αὐτός , ὅτι Ἀλκιβιάδης ἀποτειχίζω αὐτός , δεκατευτήριον ἐν αὐτός καθίστημι . ὁ γάρ δέκατος ὁ ἀπό ὁ Πόντος πλέω ἐν αὐτός παρέχω . κατεῖδον οὖν ὁ Ἀττικός ὁ καταντικρύ Χρυσόπολις τόπος Εὐτέρπη τυγχάνω , πρέπω φημί , οὗτος αργυροπολις ὀνομάζω , καί ἐρῶ ὁ λόγος , εὐθύς ὁ ἐπωνυμία κρατύνω . τις δέ λέγω πρός αὐτός , μή ὀφείλω Ναυατιανός ἔνδον συνάγω ὁ πόλις , οὑκ οἶδα , εἶπον , ὅσος ἐγώ διώκω ἐπί Κωνστάντιος καί Οὐάλης συμπίνω ; ἄλλως τε , φημί , καί μάρτυς ὁ πίστις ἐγώ καθίστημι . Πάλη γάρ ὁ ἐκκλησία χωρίζω , οὐδείς περί ὁ πίστις καινοτομέω . ἐν Νίκαια δέ ποτός διά χειροτονία ἐπίσκοπος γίγνομαι , Ἀσκληπιάδης τε ὁ ἐκεῖ Ναυατιανός ἐπίσκοπος γηραιός εἰμί εἶδον , ἐρωτάω , πόσος ἐνιαυτός ἐπίσκοπος εἰμί τυγχάνω ; ὁ δέ πεντήκοντα εἶπον Εὐδαίμων , φημί , τυγχάνω , ἵημι ἄνθρωπος , τοσοῦτος χρόνος καλός ἔργον εἰ πιμελουμην . πρός δέ ὁ αὐτός Ἀσκληπιάδης · ἐγώ , φημί , ὁ μέν Ναῦτος ἐπαινέω · ὁ Ναυατιανός δέ οὐ ἀποδέχομαι . ξενοφωνεω δέ ὁ Ἀσκληπιάδης , Πῶς οὗτος , φημί , λέγω , ἐπίσκοπος ; ἐκεῖνος μέν , φημί Ῥ Ἀττικός , ἐπαινέω , ὅτι ὁ ἐπιθύω κοινωνέω οὐ αἱρέω . οὗτος γάρ εἄν καί αὐτός καί ἐγώ ποιέω . ὁ δέ Ναυατιανός οὐ ἐπαινέω , ὅτι περί εὐτελής πταῖσμα , ὁ κοινωνία ὁ λαικός ἀποκλείω πρός οὗτος ὁ Ἀσκληπιάδης , ἐκτός , φημί , ὁ ἐπιθύω , καί ἄλλος πολύς κατά ὁ γραφή εἰμί ἁμαρτία πρός θάνατος , δις ὅς σύ μέν πρός ὁ κληρικός , ἐγώ δέ καί ὁ λαϊκός ἀποκλείω , Θεός μόνος ὁ συγχώρησις αὐτός ἐπιτρέπω Κ