cogPG.PG067 455
ΟΑΡ . ΧΙv . δὲ τὴν μοναστικὴν σεμνότητα ἀπολλύειν τοῖς ἄστεσι προσιόντας . Πειθίνιον δὲ καὶ κεχαρισμένον τοῖς ὁρῶσιν ἑαυτὸν παρέχων , ἐπεμελεῖτο μήτε φύσιν ὑπερορῶσαν ἔχειν , μήτε δοκεῖν εἶναι τοῦτο . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν μικρὰ ἄττα τῶν Ἀντωνίου πολιτευμάτων εἰπεῖν προήχθην , ἵνα ὑποδείγμασι χρώμενοι τοῖς εἰρημένοις , ἀναλογισώμεθα τοῦ ἀνδρὸς τὴν φιλοσοφίαν . Πλείστους δὲ καὶ εὐδοκιμωτάτους μαθητὰς ἔσχεν · ὧν οἱ μὲν ἐν Αἰγύπτῳ καὶ Λιβύῃ · οἱ δὲ ἐν Παλαιστίνῃ , καὶ Συρίᾳ καὶ Ἀραβίᾳ διέπρεψαν . Καὶ ἕκαστος οὐχ ἧττον ἢ ὁ διδάσκαλος , παρὰ´ οἷς διέτριβε , διεβίω τε καὶ ἐπολιτεύσατο , καὶ πολλοὺς ἐπαίδευσε , καὶ εἰς τὴν ὁμοίαν ἀρετὴν καὶ φιλοσοφίαν ἤγαγεν . Ὅστε ἔργον εἰναι , κατὰ πόλεις καὶ χώρας περιιόντα , ἐπιμελῶς ζητεῖν τοὺς Ἀντωνίου ἑταίρους , ἢ τοὺς τούτων διαδόχους . Πῶς γὰρ καὶ ῥᾳδία γένοιτο τούτων ἡ εὔρεσις , οἰς ἐν τῷ βίῳ λανθάνειν ἐσπουδάζετο ἐπιμελέστερον , ἢ πολλοὶ τῶν νῦν ἀνθρώπων ὑπὸ φιλοτιμίας τυφόμενοι , πομπεύουσιν ἑαυτοὺς καὶ καταδήλους ποιοῦσιν ; Ἐγένοντό γε μὴν εὐδοκιμώτατοι ὧν παρειλήφαμεν Ἀντωνίου μαθητῶν , ἄλλοι τε πολλοὶ , οὓς κατὰ τὸν οἰκεῖον καιρὸν ἀναγράψομεν , καὶ Παῦλος ὁ ἐπίκλην ἁπλοῦς . Ὅν φασιν ἄγροικον ὄντα , καλῇ τὸ εἶδος γυναῖκα συνοικῆσαι · ἐπ´ αὐτοφώρῳ δὲ αὐτὴν καταλαβόντα μοιχευομένην , ἠρέμα ἐπιγελάσαι , καὶ ὅρκον προσθεῖναι ὡς οὐκ ἔτι αὐτῇ συνοικήσει . Ἔχων δὲ αὐτὴν , πρὸς τὸν μοιχὸν εἰπών , εὐθὺς ἐπὶ τὴν ἐρημίαν ἦλθε πρὸς Ἀντώνιον . Πραότατον δὲ καὶ καρτερικὸν εἰς ἄγαν λέγεται τόνδε γενέσθαι τὸν ἄνδρα , ἀμέλει τοι καὶ γηραλέῳ ὄντι καὶ μοναστικῆς τληπαθείας ἀήθει , ἕτι γὰρ νέηλυς ἦν , παντοδαπαῖς πείραις προσβαλὼν Ἀντώνιος , ἐν οὐδενὶ ἀγεννῆ ἐφώρασε . Τελείαν δὲ αὐτῷ φιλοσοφίαν ἐπιμαρτυρήσας , καὶ ἑαυτὸν διάγειν ἐπέτρεπεν , ὡς μηδὲν διδασκάλου δεόμενον . Ἐπεψηφίζετο δὲ καὶ ὁ Θεὸς τῇ Ἀντωνίου μαρτυρίᾳ , καὶ τοῖς ἔργοις ἐπεδείκνυε τὸν ἄνδρα ἐνδοξότατον κρείττονα δὲ καὶ αὐτοῦ τοῦ διδασκάλου εἰς τὸ κακοῦν καὶ ἀπΚΕΦΑΛ . ΠΔʹ . Περὶ τοῦ ἀγίου Ἀμοῦν , καὶ Εὐτυχιανοῦ τοῦ ἑν τῷ Ὀλύμπῳ . Περὶ δὲ τοῦτον τὸν χρόνον , καὶ Ἀμοῦν ὁ Αἰγύπτιος ἐφιλοσόφει . Ὃν δὴ λόγος , βιασαμένων τῶν οἰκείων γυναῖκα ἀγαγέσθαι · μὴ πειραθῆναι δὲ αὐτῆς , ἧ θέμις ἀνδράσιν . Ὡς γὰρ ἀρχὴν εἶχεν αὐτοῖς ὁ γάμος , . καὶ νύμφην οὖσαν οἷα νυμφίος εἰς τὸν θάλαμον λαβὼν , ἐμονώθη · Ὁ μὲν δὴ γάμος ἡμῖν οὗτος . ἔφη , ὦ γύναι , μέχρι τούτων τετέλεσται . ἡλίκον δὲ ἀγαθόν ἐστι δυνηθῆναι παρθένον διαμεῖναι , ἐκ τῶν ἱερῶν Εραφῶν ὑφηγεῖτο , καὶ ἐπειρᾶτο καθ´ ἑαυτὸν οἰκεῖν .
Lemmas: ΟΑΡ . Χ . δέ ὁ μοναστικός σεμνότης ἀπόλλυμι ὁ Ἄστυ πρόσειμι . Πειθίνιον δέ καί χαρίζομαι ὁ ὁράω ἑαυτοῦ παρέχω , ἐπιμελέομαι μήτε φύσις ὑπεροράω ἔχω , μήτε δοκέω εἰμί οὗτος . ἀλλά οὗτος μέν μικρός τις ὁ Ἀντώνιος πολίτευμα εἶπον προάγω , ἵνα ὑπόδειγμα χράω ὁ εἴρω , ἀναλογίζομαι ὁ ἀνήρ ὁ φιλοσοφία . πλεῖστος δέ καί εὐδόκιμος μαθητής ἔχω · ὅς ὁ μέν ἐν Αἴγυπτος καί Λιβύη · ὁ δέ ἐν Παλαιστίνη , καί Συρία καί Ἀραβία διαπρέπω . καί ἕκαστος οὐ κακός ἢ ὁ διδάσκαλος , παρά ὅς διατρίβω , διαβιόω τε καί πολιτεύω , καί πολύς παιδεύω , καί εἰς ὁ ὅμοιος ἀρετή καί φιλοσοφία ἄγω . ὅστε ἔργον εἰναι , κατά πόλις καί χώρα περίειμι , ἐπιμελής ζητέω ὁ Ἀντώνιος ἑταῖρος , ἢ ὁ οὗτος διάδοχος . Πῶς γάρ καί ῥᾴδιος γίγνομαι οὗτος ὁ εὕρεσις , οἶς ἐν ὁ βίος λανθάνω σπουδάζω ἐπιμελής , ἢ πολύς ὁ νῦν ἄνθρωπος ὑπό φιλοτιμία τύφω , πομπεύω ἑαυτοῦ καί κατάδηλος ποιέω ; γίγνομαι γε μήv εὐδόκιμος ὅς παραλαμβάνω Ἀντώνιος μαθητής , ἄλλος τε πολύς , ὅς κατά ὁ οἰκέω καιρός ἀναγράφω , καί Παῦλος ὁ ἐπίκλη ἁπλόος . ὅς φημί ἄγροικος εἰμί , καλός ὁ εἶδος γυνή συνοικέω · ἐπι αὐτόφωρος δέ αὐτός καταλαμβάνω μοιχεύω , ἠρέμα ἐπιγελάω , καί Ὅρκος προστίθημι ὡς οὐ ἔτι αὐτός συνοικέω . ἔχω δέ αὐτός , πρός ὁ μοιχός εἶπον , εὐθύς ἐπί ὁ ἐρημία ἔρχομαι πρός Ἀντώνιος . πρᾶος δέ καί καρτερικός εἰς ἄγαν λέγω ὅδε γίγνομαι ὁ ἀνήρ , ἀμελέω ὅς καί γηραιός εἰμί καί μοναστικός τληπάθεια ἀήθης , ἔτι γάρ νέηλυς εἰμί , παντοδαπός πείρω προσβάλλω Ἀντώνιος , ἐν οὐδείς ἀγεννής φωράω . τελεία δέ αὐτός φιλοσοφία ἐπιμαρτυρέω , καί ἑαυτοῦ διάγω ἐπιτρέπω , ὡς μηδείς διδάσκαλος δήω . ἐπιψηφίζω δέ καί ὁ θεός ὁ Ἀντώνιος μαρτυρία , καί ὁ ἔργον ἐπιδείκνυμι ὁ ἀνήρ ἔνδοξος ἀγαθός δέ καί αὐτός ὁ διδάσκαλος εἰς ὁ κακόω καί ΑΠ . πδʹ . περι ὁ ἅγιος Ἀμμοῦς , καί Εὐτυχιανός ὁ ἑν ὁ Ὄλυμπος . περι δέ οὗτος ὁ χρόνος , καί Ἀμμοῦς ὁ Αἰγύπτιος φιλοσοφέω . ὅς δή λόγος , βιάζομαι ὁ οἰκέω γυνή ἄγω · μή πειράω δέ αὐτός , ἧ θέμις ἀνήρ . ὡς γάρ ἀρχή ἔχω αὐτός ὁ γάμος , . καί νύμφη εἰμί οἷος νυμφίος εἰς ὁ θάλαμος λαμβάνω , μονόω · ὁ μέν δή γάμος ἐγώ οὗτος . φημί , εἰμί γυνή , μέχρι οὗτος τελέω . ἡλίκος δέ ἀγαθός εἰμί δύναμαι παρθένος διαμένω , ἐκ ὁ ἱερός ῥάπτω ὑφηγέομαι , καί πειράω καθ´ ἑαυτοῦ οἰκέω .