cogPG.PG067 689
ΟΑΡ . ΧλνΙΙ . ΚΕΦΑΛ . ΚΖʹ . Περὶ Ἀπολιναρίου καὶ Εὐνομίου , οἶα ὁ Θεολόγος Γρηγόριος ἐν τῇ πρὸς Νεκτάριον γράφει ἐπιστολῇ · καὶ ὅτι ἀπὸ τῆς φιλοσοφίπς τῶν τότε βιούντων μοναχῶν τὰ τῆς αὐτῶν ἐσβέσθη αἰοέ σεως · πᾶσαν γὰρ τὴν Ἕω σχεδὸν ἡ αἵρεσις των δύο τούτων διόλαβε . Εὐνόμιον μὲν οὖν τὰ αὐτὰ φρονεῖν Ἀετίῳ , συνομολογεῖν δέον · καὶ γὰρ δὴ καὶ αὐτὸς Εὐνόμιος Ἀί . σιον διδάσκαλον αὐχεῖ , καὶ μαρτυρεῖ τοῦτο πολλάκις ἐν ἰδίοις γράμμασι παῤῥησιαζόμενος . Ἀπολινάριον δὲ ἐπαιτιώμενος Γρηγόριος ὁ Ναζιανζῶν ἐπισκοπὴσας , ἐν ἐπιστολῇ που τάδε γράφει πρὸς Νεκτάριον τὸν ἡγησάμενον τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει Ἐκκλησίας · Τὸ δὲ ἐγκόλπιον ἡμῶν κακὸν , Εὐνόμιος , οὐκέτι ἀγαπᾷ τὸ ὁπωσοῦν εἶναι · ἀλλ´ εἰ μὴ πάντας τῇ αὐτοῦ ἀπωλείᾳ συνεφελκύσαιτο , ζημίαν κρίνει . Καὶ ταῦτα μὲν φορητά · τὸ δὲ πάντων χαλεπώτατον ἐν ταῖς ἐκκλησιαστικαῖς συμφοραῖς ἡ τῶν Ἀπολιναριστῶν ἐστι παῤῥησία , οὓς , οὐκ οἶδα πῶς , παρεῖδε σου ἡ ὁσιότης , πορισαμένους ἑαυτοῖς τὴν τοῦ συνάγειν ὁμοτίμως ἡμῖν παῤῥησίαν . Πάντως μὲν οὖν διὰ Κπάντων κατὰ Θεοῦ χάριν τὰ θεῖα πεπαιδευμένος μυστήρια , οὐ μόνον τὴν τοῦ Θεοῦ Λόγου συνηγορίαν ἐπίστασαι . ἀλλὰ κἀκεῖνα ὅσα παρὰ τῶν αἱρετικῶν κατὰ τῆς ὑγιαινούσης ἐπινενόηται πίστεως . Πλὴν παρὰ τῆς βραχύτητος ἡμῶν οὐκ ἄκαιρον ἴσως ἀοῦσαί σου τὴν σεμνοπρέπειαν , ὅτι μοι πυκτίον γίγονεν ἐν χερσὶ τοῦ Ἀπολιναρίου , ἐν ᾧ τὰ κατασκευαζόμενα πᾶσαν αἱρετικὴν κακίαν παρέρνεται Λιαβεβαιοῦται γὰρ μὴ ἐπίκτητον εἶναι τὴν σάρκα κατ´´ οἰκονομίαν τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ προσληφθεῖ · σαν ἐπὶ μεταστοιχειώσει τῆς φύσεως ἡμῶν , ἀλλ´ ἐξ ἀρχῆς ἐν τῷ Υἱῷ τὴν σαρκῶδη ἐκείνην φύσιν εἶναι . Καὶ κακῶς ἐκλαβών εὐαγγελικήν τινα ῥῆσιν , εἰς μαρτυρίαν τῆς τοιαύτης ἀτοπίας προβάλλεται , λέγων · Οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανὸν , εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβὰς , ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώτου · ὡς καὶ πρὶν κατελθεῖν αὐτὸν , Υἱὸν ἀνθρώπου εἶναι καὶ κατελθεῖν ἰδίαν ἐπαγόμενον σάρκα ἐκείνην , ἢν ἔχων ἐν τῷ οὐρανῷ ἐτύγχανε , προαιώνιόν τε καὶ συνουσιωμένην . Λέγει γὰρ πάλιν ἀποστολικήν τιια ῥῆσιν , ὅτι Ὁ δεύτερος ἄνθρωπος ἐξ οὐρσνοῦ α κατασκευάζει τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον , τὸν ἄνωθει ἤκοντα , νοῦν μὴ ἔχειν · ἀλλὰ τὴν θεότητα τοῦ Μονο - » γενοῦς , τὴν τοῦ νοῦ φύσιν ἀναπληρώσασαν , μέρος Κγενέσθαι τοῦ ἀνθρωπίνου συγκρίματος τὸ τριτημόΚριον · ψυχῆς τε καὶ σώματος κατὰ τὸ ἀνθρώπνν περὶ αὐτὸν ὄντων , νοῦ δὲ μὴ ὄντος , ἀλλὰ τοῦ Θεοῦ Ἀόγου τὸν ἐκείνου τόπον ἀναπληροῦντος . Καὶ οὔπυ τοῦτο δεινὸν θέαμα · ἀλλὰ τὸ πάντων χαλεπώτατο , ὅτι αὐτὸν τὸν μονογενῆ Θεὸν , τὸν κριτὴν τῶν ὄντων , τὸν ἀρχηγὸν τῆς ζωῆς , τὸν καθαιρέτην τοῦ θανάτου . θνητὸν εἶναι κατασκευάζει , καὶ ἐν τῇ ἰδίᾳ αὐτοῦ θεό
Lemmas: ΟΑΡ . Ιλ . ΚΕ . ΚΖʹ . περι Ἀπολινάριος καί Εὐνόμιος , οἶος ὁ Θεολόγος Γρηγόριος ἐν ὁ πρός Νεκτάριος γράφω ἐπιστολή · καί ὅτι ἀπό ὁ φιλοσοφίπς ὁ τότε βιόω μοναχός ὁ ὁ αὐτός σβέννυμι αἰοέ σέως · πᾶς γάρ ὁ Ἕως σχεδόν ὁ αἵρεσις ὁ δύο οὗτος διόλαβε . Εὐνόμιον μέν οὖν ὁ αὐτός φρονέω Ἀέτιος , συνομολογέω δήω · καί γάρ δή καί αὐτός Εὐνόμιος ἀΐ . σίον διδάσκαλος αὐχέω , καί μαρτυρέω οὗτος πολλάκις ἐν ἴδιος γράμμα παρρησιάζομαι . Ἀπολινάριος δέ ἐπαιτιάομαι Γρηγόριος ὁ Ναζιάνα ἐπισκοπέω , ἐν ἐπιστολή ποῦ ὅδε γράφω πρός Νεκτάριος ὁ ἡγέομαι ὁ ἐν Κωνσταντινούπολις ἐκκλησία · ὁ δέ ἐγκόλπιον ἐγώ κακός , Εὐνόμιος , οὐκέτι ἀγαπάω ὁ ὁπωσοῦν εἰμί · ἀλ εἰμί μή πᾶς ὁ αὐτός ἀπώλεια συνεφέλκω , ζημία κρίνω . καί οὗτος μέν φορητός · ὁ δέ πᾶς χαλεπός ἐν ὁ ἐκκλησιαστικός συμφορά ὁ ὁ Ἀπολιναριστῶν εἰμί παρρησία , ὅς , οὐ οἶδα πῶς , παροράω σύ ὁ ὁσιότης , πορίζω ἑαυτοῦ ὁ ὁ συνάγω ὁμότιμος ἐγώ παρρησία . πάντως μέν οὖν διά Κπάντων κατά Θεός χάρις ὁ θεῖον παιδεύω μυστήριον , οὖον μόνος ὁ ὁ Θεός Λόγος συνηγορία ἐπίσταμαι . ἀλλά ἐκεῖνος ὅσος παρά ὁ αἱρετικός κατά ὁ ὑγιαίνω ἐπινοέω πίστις . πλήν παρά ὁ βραχύτης ἐγώ οὐ ἄκαιρος ἴσως αουω σύ ὁ σεμνοπρέπεια , ὅτι ἐγώ πυκτίον γίγνομαι ἐν χείρ ὁ Ἀπολινάριος , ἐν ὅς ὁ κατασκευάζω πᾶς αἱρετικός κακία παρέρνεται λιαβεβαιουος γάρ μή Ἐπίκτητος εἰμί ὁ σάρξ κατ´´ οἰκονομία ὁ μονογενής υἱός ὁ Θεός προσλαμβάνω · σάω ἐπί μεταστοιχειώνω ὁ φύσις ἐγώ , ἀλ ἐκ ἀρχή ἐν ὁ υἱός ὁ σαρκώδης ἐκεῖνος φύσις εἰμί . καί κακῶς ἐκλαμβάνω εὐαγγελικός τις ῥῆσις , εἰς μαρτυρία ὁ τοιοῦτος ἀτοπία προβάλλω , λέγω · οὐδείς ἀναβαίνω εἰς ὁ οὐρανός , εἰμί μή ὁ ἐκ ὁ οὐρανός καταβαίνω , ὁ υἱός ὁ ἀνθρώτου · ὡς καί πρίν κατέρχομαι αὐτός , υἱός ἄνθρωπος εἰμί καί κατέρχομαι ἴδιος ἐπάγω σάρξ ἐκεῖνος , εἄν ἔχω ἐν ὁ οὐρανός τυγχάνω , προαιώνιος τε καί συνουσιάζω . λέγος γάρ πάλιν ἀποστολικός τιια ῥῆσις , ὅτι ὁ δύο ἄνθρωπος ἐκ οὐρσνοῦ ὅς κατασκευάζω ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος , ὁ ἀνωθέω ἥκω , νόος μή ἔχω · ἀλλά ὁ θεότης ὁ Μόνος - » γένος , ὁ ὁ νόος φύσις ἀναπληρόω , μέρος Κγενέσθαι ὁ ἀνθρώπινος σύγκριμα ὁ τριτημοκριος · Ψυχή τε καί σῶμα κατά ὁ ἀνθρώπνν περί αὐτός εἰμί , νόος δέ μή εἰμί , ἀλλά ὁ Θεός Ἄγος ὁ ἐκεῖνος τόπος ἀναπληρόω . καί οὔπυ οὗτος δεινός θέαμα · ἀλλά ὁ πᾶς χαλεπός , ὅτι αὐτός ὁ μονογενής θεός , ὁ κριτής ὁ εἰμί , ὁ ἀρχηγός ὁ ζωή , ὁ καθαιρέτης ὁ θάνατος . θνητός εἰμί κατασκευάζω , καί ἐν ὁ ἴδιος αὐτός θεός