cogPG.PG067 253
ΚΔΑΘ ΔΑΡ . ΚΙΙΙ . αὐτῶν τε τὴν τοῦ ὁμοουσίουπίστιν ὁμολογήσαντες καὶ τὴν ἑν Νικαίᾳ πίστιν κυρώσαντες , ὁμόψηφά τε καὶ παρ´ ἐκείνων δεξάμενοι γράμματα , ἐπανῆκον παρὰ τοὺς πέμψαντας . Οἱ δὲ τὰς Λιβερίου ἐπιστολάς δεξάμενοι , διεπρεσβεύοντο κατὰ πόλεις πρὸς τοὺς προεστῶτας τῆς ὁμοουσίου πίστεως , προτρεπόμενοι συνελθεῖν ὀμοθυμαδὸν εἰς Ταρσὸν τῆς Κιλικίας , ἐπὶ τὸ κυρῶσαι τὴν ἐν Νικαίᾳ πίστιν , καὶ λῦσαι πᾶσαν μετὰ ταῦτα γεγενημένην ἐρεσχελίαν . Καὶ δὴ ἴσως ἐὰν ταῦτα ἐγεγόνει , εἰ μὴ ὁ μέγιστον τότε δυνάμενος παρὰ βασιλεῖ διεκώλυσε · λέγω δὴ Εὐδόκιμος , ὁ τῆς Ἀρειανῆς προεστὼς θρησκείας · ὃς καὶ πλείω διὰ τὴν κηρυχθεῖσαν σύνοδον ἐξαφθεὶς , μείζονα κακὰ τούτους εἰργάσατο . Ὅτι μὲν οὖν Μακεδονιανοὶ δι´ ὧν ἔπεμψαν πρεσβευτῶν κοινωνήσαντες Λιβερίῳ , τὴν ἐν Νικαίᾳ πίστιν ἐκύρωσαν , αὐτὸς Σαβῖνος ἐν τῇ συναγωγῇ τῶν συνοδικῶν ὡμολόγησεν . Οπως Εὐνόμιος Εὐδοξίου κεχώριστο , διὰ τὸ προσκεῖσθαι αὐτὸν Ἀετίῳ , καὶ ὅτι σπουδῇ Εὐδοξίου ταραχῆς ἐν Ἀλεξανδρείᾳ γενομένης , Ἀθανάσιος πάλιν φεύγει · καὶ ὅτι τοῦ λαοῦ διὰ τοῦτο στασιάσαντος , ὁ βασιλεὺς δείσας , διὰ γραμμάτων τε τοὺς ἐν Ἀλεξανὸρείᾳ παρακαλέσας , μῦθος τὸν Ἀθανάσιον κρατεῖν ἀδεῶς τὴν Ἐκκλησίαν ἐκέλευσε . Περὶ δὲ τούσδε τοὺς χρόνους Εὐνόμιος Εὐδοξίου . χωρισθεὶς , κατ´ ἰδίαν τὰς συναγωγὰς ἐποιήσατο , ὅτε πολλάκις αὐτοῦ παρακαλοῦντος δεχθῆναι τὸν καθηγητὴν ἑαυτοῦ Ἀέτιον , Εὐδόκιμος οὐχ ὑπήκουσε . Τοῦτο δὲ οὐχ ἑκὼν ἐποίησεν · οὐ γὰρ τὴν Ἀετίου δόξαν ἡθέτει , τὴν αὐτὴν οὖσαν τῇ ἑαυτοῦ · ἀλλ´ ὅτι πάντες οἱ ὁμόφρονες ὡς ἑτερόδοξον περιΐσταντο αὕτη ἡ αἰτία τοῦ Εὐδοξίου τὸν Εὐνόμιον χωρισθῆναι πεποίηκε . Ταῦτα μὲν ἐν Κιωνσταντίνου πόλει τοῦτον τὸν τρόπον ἐγένετο . Κατὰ δὲ τὴν Ἀλεξάνδρειαν . πρόσταγμα α ἐπάρχων σπουδῇ Εὐδοξίου πεμφθὲν τὴν Ἐκκλησίαν ἐτάραξεν · Ἀθανάσιος δὲ τὴν ἐκ τοῦ πλήθους ἄλογον ὁρμὴν ὑφορώμενος , δεδοικώς τε μὴ τῶν γενησομένων ἀτόπων αὐτὸς τὴν αἰτίαν λάβῃ . τέσσαρας ὅλους μῆνας ἐν μνημείῳ πατρῴῳ ἀπέκρυπτεν ἑαυτόν . Ἐπειδὴ δὲ διὰ τὴν αὐτοῦ ἀπουσίαν ὁ λαὸς πόθῳ τῷ πρὸς αὐτὸν ἐστασίαζε , μαθὼν ὁ βασιλεὺς στυγνάζειν διατοῦτο τὴν Ἀλεξάνδρειαν , διὰ
Lemmas: ΚΑΔ ΔΑΔ . Ι . αὐτός τε ὁ ὁ ομοουσιουπιστις ὁμολογέω καί ὁ ἑν Νίκαια πίστις κυρόω , ομόψηφος τε καί παρ´ ἐκεῖνος δέχομαι γράμμα , ἐπανήκω παρά ὁ πέμπω . ὁ δέ ὁ Λιβερίου ἐπιστολή δέχομαι , διαπρεσβεύομαι κατά πόλις πρός ὁ προίστημι ὁ ὁμοούσιος πίστις , προσρέπω συνέρχομαι ομοθυμαδόν εἰς Ταρσός ὁ Κιλικία , ἐπί ὁ κυρόω ὁ ἐν Νίκαια πίστις , καί λύω πᾶς μετά οὗτος γίγνομαι ἐρεσχελία . καί δή ἴσως ἐάν οὗτος γίγνομαι , εἰμί μή ὁ μέγας τότε δύναμαι παρά βασιλεύς διακωλύω · λέγω δή Εὐδόκιμος , ὁ ὁ αρειανός προίστημι θρησκεία · ὅς καί πλείων διά ὁ κηρύσσω σύνοδος ἐξάπτω , μείζων κακός οὗτος ἐργάζομαι . ὅτι2 μέν οὖν Μακεδονιανός δις ὅς πέμπω πρεσβευτής κοινωνέω Λιβέριος , ὁ ἐν Νίκαια πίστις κυρόω , αὐτός Σαβῖνος ἐν ὁ συναγωγή ὁ συνοδικός ὁμολογέω . ὅπως Εὐνόμιος Ευδοξίου χωρίζω , διά ὁ πρόσκειμαι αὐτός Ἀέτιος , καί ὅτι σπουδή Ευδοξίου ταραχή ἐν Ἀλεξάνδρεια γίγνομαι , Ἀθανάσιος πάλιν φεύγω · καί ὅτι ὁ λαός διά οὗτος στασιάζω , ὁ βασιλεύς δείδω , διά γράμμα τε ὁ ἐν Ἀλεξανὸρείᾳ παρακαλέω , μῦθος ὁ Ἀθανάσιος κρατέω ἀδεῶς ὁ ἐκκλησία κελεύω . περι δέ ὅδε ὁ χρόνος Εὐνόμιος Ευδοξίου . χωρίζω , κατ´ ἴδιος ὁ συναγωγή ποιέω , ὅτε πολλάκις αὐτός παρακαλέω δέχομαι ὁ καθηγητής ἑαυτοῦ Ἀέτιος , Εὐδόκιμος οὐ ὑπακούω . οὗτος δέ οὐ ἑκών ποιέω · οὖον γάρ ὁ Ἀέτιος δόξα ἀθετέω , ὁ αὐτός εἰμί ὁ ἑαυτοῦ · ἀλ ὅτι πᾶς ὁ ὁμόφρων ὡς ἑτερόδοξος περιίστημι οὗτος ὁ αἰτία ὁ Ευδοξίου ὁ Εὐνόμιον χωρίζω ποιέω . οὗτος μέν ἐν κιωνσταντινοος πόλις οὗτος ὁ τρόπος γίγνομαι . κατά δέ ὁ Ἀλεξάνδρεια . πρόσταγμα ὅς ἔπαρχος σπουδή Ευδοξίου πέμπω ὁ ἐκκλησία ταράσσω · Ἀθανάσιος δέ ὁ ἐκ ὁ πλῆθος ἄλογος ὁρμή ὑφοράω , δείδω τε μή ὁ γίγνομαι ἄτοπος αὐτός ὁ αἴτιος λαμβάνω . τέσσαρες ὅλος μείς ἐν μνημεῖον πατρῷος ἀποκρύπτω ἑαυτοῦ . ἐπεί δέ διά ὁ αὐτός ἀπουσία ὁ λαός πόθος ὁ πρός αὐτός στασιάζω , μανθάνω ὁ βασιλεύς στυγνάζω διατοῦτο ὁ Ἀλεξάνδρεια , διά