cogPG.PG067 411
ΟΑΡ . ΧΧΚΗi . τὴν διάνοιαν ἑκ τῶν παλαιῶν ἀντιγράφων περιεῖλον οἱ χωρίζειν ἀπὸ τοῦ τῆς οἰκονομίας ἀνθρώπου βουλόμενοι τὴν θεότητα . Διὸ καὶ οἱ παλαιοὶ ἐρμηνεῖς αὐτὸ τοῦτο ἐπεσημῄναντο , ὥς τινες εἶεν ῥᾳδιουργήσαντες τὴν ἐπιστολὴν , λύειν ἀπὸ τοῦ Θεοῦ τὸν ἄνθρωπον θέλοντες . Συνανείληπται δὲ ἡ ἀνθρωπότης τῇ θεότητι · καὶ οὐκέτι εἰσὶ δύο , ἀλλὰ ἕν . Τοῦτο θαῤῥοῦντες οἱ παλαιοὶ , Θεοτόκον τὴν Μαρίαν λέγειν οὐκ ὤκνησαν . Οὕτω γὰρ καὶ ὁ Παμφίλου Εὐσέβιος ἐν τῷ τρίτῳ λόγῳ ἔ τῷ εἰς τὸν βίον Κωνσταντίνου , κατὰ λέξιν ταῦτα φησί · Καὶ γὰρ καὶ γέννησιν ὑπομένειν ὁ μεθ´ ἡμῶν Θεὸς δι´ ἡμᾶς ἠνέχετο · καὶ τόπος αὐτοῦ τῆς ἐνσάρκου γεννήσεως , ὀνομαστὶ παρ´ Ἐβραίοις ἡ Βηθλεὲμ ἐκηρύττετο . Διὸ δὴ καὶ ἡ βασίλισσα Ἑλένη ἡ θεοφιλεστάτη , τῆς Θεοτόκου τὴν κύησιν μνήμασι θαυμασίοις κατεκόσμει , παντοίως τὸ τῇδε ἱερὸν ἄντρον φαιδρύνουσα . Καὶ Ἐριγένης δὲ ἐν τῷ πρώτῳ τόμῳ τῶν εἰς τὴν πρὸς Ῥωμαίους τοῦ Ἀποστόλου ἐπιστολὴν , ἑρμηνεύων πῶς Θεοτόκος λέγεται , πλατέως ἐξήτασε . Φαίνεται τοίνυν ὁ Νεστόριος ἀγνοήσας τὰς πραγματείας τῶν παλαιῶν . Διὸ , καθὼς ἔφην , τὴν λέξιν μόνην περιίσταται . Ἐπεὶ ὅτι . ψιλὸν οὐ λέγει ἄνθρωπον τὸν Χριστὸν , ὡς Φωτεινὸς ἢ Παῦλος ὁ Σαμοσατεὺς , καὶ αἱ ἐκδοθεῖσαι αὐτοῦ προσομιλίαι διδάσκουσιν , ὡς οὐδαμοῦ τὴν τοῦ Θεοῦ Λόγου ὑπόστασιν ἀναιρεῖ , ἀλλὰ πανταχοῦ ἐνυπόστατον αὐτὸν ὁμολογεῖ καὶ ἐνούσιον · οὐ μὴν ὡς Φωτεινὸς καὶ ῤ Σαμοσατεὺς , ἀναιρεῖ αὐτοῦ τὴν ὕπαρξιν . Τοῦτο γὰρ καὶ Μανιχαῖοι , καὶ οἱ ἀπὸ Μοντανοῦ ε ογματίζειν ἐτόλμησαν . Οὕτω μὲν οὐν τὸν Νεστόριον φρονοῦντα εὑρίσκω ἐγὼ , ἔκ τε ὧν ἀνέγνων αὐτοῦ λόγων , καὶ ἀφ´ οὗ οἱ ἐρασταὶ αὐτοῦ λέγουσιν . Οὐ μικρὰν μέντοι ταραχὴν τῇ οἰκουμένῃ ἡ ψυχρολογία Νεστορίου ἐκίνησεν . ΚΕΦΑΛ . ΛΓʹ . Περὶ τοῦ γενομένου μίσους ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ τῆς μεγάλης ἐκκλησίας , ὑπὸ των φυγάδων δούᾶων . Καὶ τούτων γενομένων , ἐπισυνέβη μυσαρόν τι πρᾶγμα κατὰ τὴν ἐκκλησίαν γενέσθαι . Οἰκέται γὰρ
Lemmas: ΟΑΡ . Ἡ . ὁ διάνοια ἐκ ὁ παλαιός ἀντίγραφος περιαιρέω ὁ χωρίζω ἀπό ὁ ὁ οἰκονομία ἄνθρωπος βούλομαι ὁ θεότης . Διὸ καί ὁ παλαιός ἑρμηνεύς αὐτός οὗτος ἐπισημαίνω , ὅς τις ἄγω ῥᾳδιουργέω ὁ ἐπιστολή , λύω ἀπό ὁ Θεός ὁ ἄνθρωπος ἐθέλω . συνανειληπτος δέ ὁ ἀνθρωπότης ὁ θεότης · καί οὐκέτι εἰμί δύο , ἀλλά εἷς . οὗτος ῥαθαίνω ὁ παλαιός , Θεοτόκος ὁ Μαρία λέγω οὐ ὀκνέω . οὕτως γάρ καί ὁ Πάμφιλος Εὐσέβιος ἐν ὁ τρίτος λόγος ἔ ὁ εἰς ὁ βίος Κωνσταντῖνος , κατά λέξις οὗτος φημί · καί γάρ καί γέννησις ὑπομένω ὁ μεθ´ ἐγώ θεός δις ἐγώ ἀνέχω · καί τόπος αὐτός ὁ ἔνσαρκος γέννησις , ὀνομαστί παρ´ Ἑβραῖος ὁ Βηθλεέμ κηρύσσω . Διὸ δή καί ὁ βασίλισσα Ἑλένη ὁ θεοφιλής , ὁ Θεοτόκος ὁ κύησις μνῆμα θαυμάσιος κατακοσμέω , παντοῖος ὁ ὅδε ἱερόν ἄντρον φαιδρύνω . καί Ἐριγένης δέ ἐν ὁ πρῶτος τόμος ὁ εἰς ὁ πρός Ῥωμαῖος ὁ ἀπόστολος ἐπιστολή , ἑρμηνεύω πῶς Θεοτόκος λέγω , πλατύς ἐξετάζω . φαίνω τοίνυν ὁ Νεστόριος ἀγνοέω ὁ πραγματεία ὁ παλαιός . Διὸ , καθώς φημί , ὁ λέξις μόνος περιίστημι . ἐπεί ὅτι . ψιλός οὖον λέγω ἄνθρωπος ὁ Χριστός , ὡς Φωτεινός ἢ Παῦλος ὁ Σαμοσατεύς , καί ὁ ἐκδίδωμι αὐτός προσομιλία διδάσκω , ὡς οὐδαμοῦ ὁ ὁ Θεός Λόγος ὑπόστασις ἀναιρέω , ἀλλά πανταχοῦ ἐνυπόστατος αὐτός ὁμολογέω καί ἐνούσιος · οὖον μήv ὡς Φωτεινός καί ῥεῖα Σαμοσατεύς , ἀναιρέω αὐτός ὁ ὕπαρξις . οὗτος γάρ καί Μανιχαῖος , καί ὁ ἀπό Μοντανός ε ογματιζεω τολμάω . οὕτως μέν ὀν ὁ Νεστόριος φρονέω εὑρίσκω ἐγώ , ἐκ τε ὅς ἀναγιγνώσκω αὐτός λόγος , καί ἀφή ὅς ὁ ἐραστής αὐτός λέγω . οὖον μικρός μέντοι ταραχή ὁ οἰκέω ὁ ψυχρολογία Νεστόριος κινέω . ΚΕ . λγʹ . περι ὁ γίγνομαι μῖσος ἐν ὁ θυσιαστήριον ὁ μέγας ἐκκλησία , ὑπό ὁ φυγάς δοῦος . καί οὗτος γίγνομαι , ἐπισυμβαίνω μυσαρός τίς πρᾶγμα κατά ὁ ἐκκλησία γίγνομαι . οἰκέτης γάρ