cogPG.PG067 738
ἐν Κωνσταντινουπόλει τὰ Εὐνομίου φρονῶν , ἐπώνυμον αὐτῷ κατέλιπεν αἴρεσιν . Ζητουμένου γὰρ εἰ τὴν ἐσχάτην ὥραν γινώσκει ὁ Υἱὸς , καὶ εἰς ἀναίρεσιν τούτου , τῶν εἰρημένων ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις ὅτι μόνος ὁ Πατὴρ οἶδεν , ἀντικεῖσθαι δοκούντων , ἰσχυρίζετο μηδὲ ταύτης τῆς γνώσεως ἄμοιρον εἶναι τὸν Υἱὸν , ὡς ἀνενδεῶς λαβόντα πάντα παρὰ τοῦ Πατρός . Μὴ προσιεμένων δὲ τὸν λόγον τῶν τότε προεστώτων τῆς αἱρέσεως , ἑαυτὸν χωρίσας τῆς κοινωνίας , ἀφίκετο προς Εὐνόμιον ἐν τῇ ὑπερορίᾳ ὄντα . Καταλαβόντος δὲ ἤδη διακόνου καὶ ἑτέρων , οἱ ἐκ τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπεστάλησαν , διαβαλεῖν τε αὐτὸν , καὶ εἰ δεήσοι διαλεξόμενοι , μαθὼν Εὐνόμιος ἐφ´ ᾠ παρεγένοντο , τοὺς Εὐτυχίου λόγους ἐπήνεσε . Καὶ συνηύξατο αὐτῷ καίπερ οὐ θεμιτὸν ἐν αὐτοῖς , συνεύχεσθαι τοῖς ἀλλαχόθι δίχα γραμμάτων ἀφικνουμένοις , ἃ πρὸς σφᾶς αὐτοὺς ὁμοδόξους δηλοῖ , διὰ σημείων ἐγγραφομένων ταῖς ἐπιστολαῖς , ἀγνώστων τοῖς ἄλλοις . Οὐκ εἰς μακρὸν δὲ ταύτης τῆς ζητήσεως Εὐνομίου τελευτήσαντος , οὐ προσίετο τὸν Εὐτύχιον ὁ προεστὼς τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει αἱρέσεως , ὑπὸ ζηλοτυπίας ἀπεχθανόμενος , ὅτι μηδὲ κληρικοῦ ὄντος ἐναντίος εἶναι σπουδάζων τοῖς αὐτοῦ λόγοις , οὐχ οἷός τε ἦν διαλύειν τὸ πρόβλημα . Ἐντεῦθέν τε μετὰ τῶν ὁμοίως αὐτῷ φρονούντων , εἰς ἰδίαν αἵρεσιν ἐχωρίσθη Εὐτύχιος . Τῆς μέντοι περὶ τὴν θείαν βάπτισιν διαφορᾶς π , αὐτόν τε καὶ Θεοφρόνιον ὁ πολὺς λόγος ἐπαιτιᾶται . Τάδε ἐξ ὧν ἐπυθόμην ἔγραψα , πρὸς σύντομον εἴδησιν τῶν αἰτίων , ἀφ´ ὧν Εὐνομιανοὶ διηρέθησαν . Ἐπεξελθεῖν δὲ πάντας τοὺς διὰ τοῦτο κινηθέντας λόγους , μακρὸν ἀν εἴη · κἀμοὶ δὲ οὐ ῥάδιον , ἐπεὶ μηδὲ ἐμπείρως ἔχω τῶν τοιούτων διαλέξεων . Περὶ δὲ τοῦτον τὸν χρόνον καὶ τοῖς ἐν Κωνσταντινουπόλει Ἀρειανοῖς ἀνεφύη ζήτησις , εἰ πρὶν εἶναι τὸν Υἱὸν , ὡς ἐξ οὐκ ὄντων παρ´ αὐτοῖς ὁμολογούμενον , δύναιτο καλεῖσθαι Πατὴρ ὁ Θεός . Καὶ Δωρόθεος μὲν , ὃς ἀντὶ Μαρίνου μετακληθεὶς ἐκ τῆς Ἀντιοχείας , προΐστατο ταύτης τῆς αἱρέσεως , ὡς πρός τι τοῦ ὀνόματος ὄντος , πρὶν τὸν Υἱὸν ὑποστῆναι , μὴ καλεῖσθαι Πατέρα τὸν Θεὸν ἀπεφήνατο . Μαρῖνος δὲ , τοὐναντίον ἰσχυρίζετο , καὶ μὴ ψφεστῶτος τοῦ Υἱοῦ , Πατέρα ἀεὶ εἶναι τὸν Πατέρα
Lemmas: ἐν Κωνσταντινούπολις ὁ Εὐνόμιος φρονέω , ἐπώνυμος αὐτός καταλείπω αἵρεσις . ζητέω γάρ εἰμί ὁ ἔσχατος ὥρα γιγνώσκω ὁ υἱός , καί εἰς ἀναίρεσις οὗτος , ὁ εἴρω ἐν ὁ Εὐαγγέλιος ὅτι μόνος ὁ πατήρ οἶδα , ἀντίκειμαι δοκέω , ἰσχυρίζομαι μηδέ οὗτος ὁ γνῶσις ἄμοιρος εἰμί ὁ υἱός , ὡς ἀνενδεῶς λαμβάνω πᾶς παρά ὁ πατήρ . μή προσίημι δέ ὁ λόγος ὁ τότε προίστημι ὁ αἵρεσις , ἑαυτοῦ χωρίζω ὁ κοινωνία , ἀφικνέομαι προς Εὐνόμιον ἐν ὁ ὑπερορία εἰμί . καταλαμβάνω δέ ἤδη διάκονος καί ἕτερος , ὁ ἐκ ὁ Κωνσταντινούπολις ἀποστέλλω , διαβάλλω τε αὐτός , καί εἰμί δήω διαλέγω , μανθάνω Εὐνόμιος ἐφίημι ὀͅς παραγίγνομαι , ὁ Ευτυχίου λόγος ἐπαινέω . καί συνεύχομαι αὐτός καίπερ οὖον θεμιτός ἐν αὐτός , συνεύχομαι ὁ ἀλλαχόθι δίχα γράμμα ἀφικνέομαι , ὁ πρός σφεῖς αὐτός ὁμόδοξος δηλόω , διά σημεῖον ἐγγράφω ὁ ἐπιστολή , ἄγνωστος ὁ ἄλλος . οὐ εἰς μακρός δέ οὗτος ὁ ζήτησις Εὐνόμιος τελευτάω , οὖον προσίημι ὁ Εὐτύχιον ὁ προίστημι ὁ ἐν Κωνσταντινούπολις αἵρεσις , ὑπό ζηλοτυπία ἀπεχθάνομαι , ὅτι μηδέ κληρικός εἰμί ἐναντίος εἰμί σπουδάζω ὁ αὐτός λόγος , οὐ οἷος τε εἰμί διαλύω ὁ πρόβλημα . ἐντεῦθεν τε μετά ὁ ὁμοίως αὐτός φρονέω , εἰς ἴδιος αἵρεσις χωρίζω Εὐτύχιος . ὁ μέντοι περί ὁ θεῖος βάπτισις διαφορά π , αὐτός τε καί Θεοφρόνιος ὁ πολύς λόγος ἐπαιτιάομαι . ὅδε ἐκ ὅς πυνθάνομαι γράφω , πρός σύντομος εἴδησις ὁ αἴτιος , ἀφή ὅς Εὐνομιανός διαιρέω . ἐπεξέρχομαι δέ πᾶς ὁ διά οὗτος κινέω λόγος , μακρός εἰς εἰμί · ἐγώ δέ οὖον ῥούδιον , ἐπεί μηδέ ἔμπειρος ἔχω ὁ τοιοῦτος διάλεξις . περι δέ οὗτος ὁ χρόνος καί ὁ ἐν Κωνσταντινούπολις Ἀρειανός ἀναφύω ζήτησις , εἰμί πρίν εἰμί ὁ υἱός , ὡς ἐκ οὐ εἰμί παρ´ αὐτός ὁμολογέω , δύναμαι καλέω πατήρ ὁ Θεός . καί Δωρόθεος μέν , ὅς ἀντί Μαρῖνος μετακαλέω ἐκ ὁ Ἀντιόχεια , προΐστημι οὗτος ὁ αἵρεσις , ὡς πρός τίς ὁ ὄνομα εἰμί , πρίν ὁ υἱός ὑφίστημι , μή καλέω πατήρ ὁ Θεός ἀποφαίνω . Μαρῖνος δέ , ἐναντίος ἰσχυρίζομαι , καί μή ψέφω ὁ υἱός , πατήρ ἀεί εἰμί ὁ πατήρ