cogPG.PG067 38
καλόν · ἔστι δὲ ταῦτα Πλείστων δὴ τῶν ὑφ´ ἑκατέρῳ τάγματι προτεινομένων , πολλῆς τε ἀμφιλογίας πρῶτα συνισταμένης , ἀνεξικάκως ἐπηκροᾶτο ὁ βασι · λελς τῶν πάντων , σχολῇ τε εὐτόνῳ τὰς προτάσεις ὧπεδέχετο . Ἐν μέρει τε ἀντιλαμβανόμενος των παρ´ ἑκατέρου τάγματος λεγομένων , ἠρέμα συνπτε τοὺς φιλονείκως ἐνισταμένους , πραέως τε ποιούμενος τὰς πρὸς ἕκαστον ὁμιλίας · Ἑλληνίζων τε τῇ φωνῇ , ὅτι μηδὲ ταύτης ἀμαθῶς εἶχε , γλυκύτερός τις ἦν καὶ ἡδὺς , τοὺς μὲν συμπείθων , τοὺς δὲ καὶ δυσωπῶν τῷ λόγῳ · τοὺς δὲ εὖ λέγοντας ἐπαινῶν , Πάντας δὲ εἰς ὁμόνοιαν ἐλαύνων , ὁμογνώμονάς τε καὶ ὁμοοόξους αὐτοὺς ἐπὶ τοῖς ἀμφισβητουμένοις ἅπασιν ἐπὶ τὸ αὐτὸ κατεστήσατο , ὡς ὁμοφώνως μὲν κρατῆσαι τὴν πίστιν , τῆς δὲ σωτηρίου ἑορτῆς τὸν αὐτὸν παρὰ τοῖς πᾶσιν ὁμολογηθῆναι καιρόν . Ἐκυροῦτό τε ἤδη καὶ ἐγγράφως δι´ ὑποσνμειώσεως ἑκάστου τὰ κοινῆ δεδογμένα . Τοιαῦτα καὶ περὶ τούτων ταῖς ἑαυτοῦ φωναῖς ὁ Εὐσέβιος ἐγγράφως κατέλιπεν . Ἡμεῖς δὲ οὐκ ἀκαίρως αὐτοῖς ἐχρησάμεθα · ἀλλὰ μάρτυσι χρώμενοι τοῖς ὑπ´ αὐτοῦ λεχθεῖσι , τῇ δε αὐτὰ κατετάξαμεν τῇ γραφῇ · ἵν´ ὅταν τινὲς τῆς ἐν Νικαίᾳ συνόδου ὡς περὶ τὴν πίστιν σφαλείσης Ρκαναγινώσκωσι , μὴ αὐτῶν ἀνεχώμεθα , μηδὲ πιστεύσωμεν Σαβίνῳ τῷ Μακεδονιανῷ , ἰδιώτας αὐτοὺς καὶ ἀφελεῖς καλοῦντι τοὺς ἐκεῖσε συνελθόντας . Σαβῖνος γὰρ , ὁ τῶν ἐν Ἡρακλείᾳ τῆς Θράκης Μακεδονιανῶν ἐπίσκοπος , συναγωγὴν ὡν διάφοροι ἐπισκόπων σύνοδοι ἐγγράφως ἐξέδωκαν ποιησάμενος , τοὺς μὲν ἐν Νικαίᾳ , ὡς ἀφελεῖς καὶ ἰδιώτας διέσυρε , μὴ αἰσθανόμενος , ὅτι καὶ αὐτὸν Εὐσέβιον , τὸν μετὰ πολλῆς δοκιμασίας τὴν πίστιν ὁμολογήσαντα , ὡς ἰδιώτην διαβάλλει . Καὶ τινὰ μὲν ἑκὼν παρέλιπεν , τινὰ δὲ παρέτρεψεν . Πάντα δὲ πρὸς τὸν οἰκεῖον σκοπὸν μᾶλλον ἐξείληφεν . Καὶ ἐπαινεῖ μὲν τὸν Παμφίλου Εὐσέβιον , ὡς ἀξιόπιστον μάρτυρα · ἐπαινεῖ δὲ καὶ τὸν βασιλέα , ὡς τὰ Χριστιανῶν δονα . τίζειν δυνάμενον · μέμφεται δὲ τῇ ἐκτεθείσῃ ἐν Νικαίᾳ πίστει , ὡς ὑπὸ ἰδιωτῶν καὶ οὐδὲν ἐπισταμένων ἐκδεδομένῃ · καὶ ὃν ὡς σοφὸν καὶ ἀψευδῆ καλεῖ μάρτυρα , τούτου τὰς φωνὰς ἑκουσίως ὑπερορᾷ . Φησὶ γὰρ ὁ Εὐσέβιος , ὅτι τῶν παρόντων ἐν τῇ Νικαίᾳ τοῦ Θεοῦ λειτουργῶν οἱ μὲν διέπρεπον σοφίας λόγῳ , οἱ δὲ βίου στεῤῥότητι · καὶ ὅτι ὁ βασιλεὺς παρὼν , πάντας
Lemmas: καλός · εἰμί δέ οὗτος Πλείστων δή ὁ ὑφ´ ἑκάτερος τάγμα προτείνω , πολύς τε ἀμφιλογία πρῶτος συνίστημι , ἀνεξίκακος ἐπακροάομαι ὁ βάσις · λα ὁ πᾶς , σχολή τε εὔτονος ὁ πρότασις ἐπιδέχομαι . ἐν μέρος τε ἀντιλαμβάνω ὁ παρ´ ἑκάτερος τάγμα λέγω , ἠρέμα συνάπτω ὁ φιλόνεικος ἐνίστημι , πρᾶος τε ποιέω ὁ πρός ἕκαστος ὁμιλία · ἑλληνίζω τε ὁ φωνή , ὅτι μηδέ οὗτος ἀμαθής ἔχω , γλυκύς τις εἰμί καί ἡδύς , ὁ μέν συμπείθω , ὁ δέ καί δυσωπέω ὁ λόγος · ὁ δέ εὕω λέγω ἐπαινέω , πᾶς δέ εἰς ὁμόνοια ἐλαύνω , ὁμογνώμων τε καί ὁμοοόξους αὐτός ἐπί ὁ ἀμφισβητέω ἅπας ἐπί ὁ αὐτός καθίστημι , ὡς ὁμόφωνος μέν κρατέω ὁ πίστις , ὁ δέ σωτήριος ἑορτή ὁ αὐτός παρά ὁ πᾶς ὁμολογέω καιρός . κυρόω τε ἤδη καί ἔγγραφος δις υποσνμειωσμος ἕκαστος ὁ κοινῆ δοκέω . τοιοῦτος καί περί οὗτος ὁ ἑαυτοῦ φωνή ὁ Εὐσέβιος ἔγγραφος καταλείπω . ἐγώ δέ οὐ ἄκαιρος αὐτός χράω · ἀλλά μάρτυς χράω ὁ ὑπό αὐτός λέγω , ὁ δέ αὐτός κατατάσσω ὁ γράφω · ὅς ὅταν τις ὁ ἐν Νίκαια σύνοδος ὡς περί ὁ πίστις σφάλλω Ρκαναγινώσκωσι , μή αὐτός ἀνέχω , μηδέ πιστεύω Σαβῖνος ὁ Μακεδονιανός , ἰδιώτης αὐτός καί ἀφελής καλέω ὁ ἐκεῖσε συνέρχομαι . Σαβῖνος γάρ , ὁ ὁ ἐν Ἡράκλεια ὁ Θρᾴκη Μακεδονιανός ἐπίσκοπος , συναγωγή ὡς διάφορος ἐπίσκοπος σύνοδος ἔγγραφος ἐκδίδωμι ποιέω , ὁ μέν ἐν Νίκαια , ὡς ἀφελής καί ἰδιώτης διασύρω , μή αἰσθάνομαι , ὅτι καί αὐτός Εὐσέβιος , ὁ μετά πολύς δοκιμασία ὁ πίστις ὁμολογέω , ὡς ἰδιώτης διαβάλλω . καί τις μέν ἑκών παραλείπω , τις δέ παρατρέπω . Πάν δέ πρός ὁ οἰκέω σκοπός μᾶλλον ἐκλαμβάνω . καί ἐπαινέω μέν ὁ Πάμφιλος Εὐσέβιος , ὡς ἀξιόπιστος μάρτυς · ἐπαινέω δέ καί ὁ βασιλεύς , ὡς ὁ Χριστιανός δόνα . τίζω δύναμαι · μέμφομαι δέ ὁ ἐκτίθημι ἐν Νίκαια πίστις , ὡς ὑπό ἰδιώτης καί οὐδείς ἐφίστημι ἐκδίδωμι · καί ὅς ὡς σοφός καί ἀψευδής καλέω μάρτυς , οὗτος ὁ φωνή ἑκούσιος ὑπεροράω . φημί γάρ ὁ Εὐσέβιος , ὅτι ὁ πάρειμι ἐν ὁ Νίκαια ὁ Θεός λειτουργός ὁ μέν διαπρέπω σοφία λόγος , ὁ δέ βίος στερρότης · καί ὅτι ὁ βασιλεύς πάρειμι , πᾶς