cogPG.PG067 226
ἡ τοῦ ἤθους ἀνωμαλία , καὶ τὸ περιττὸν τῆς ἐκστάσεως . εἴπερ μάντις ἄριστος ὅστις εἰκάζει καλῶς · οὐδενὸς γὰρ ἐδόκει μοι σημεῖον εἶναι χρηστοῦ , αὐχὴν ἀπαγὴς γ , ὦμοι παλλόμενοι καὶ ἀνακοπτόμενοι , ὁφθαλμὸς σοβούμενος καὶ περιφερόμενος , καὶ μανικὸν βλέπων · πόδες ἀστατοῦντες , καὶ μετοκλάζοντες · μυκτὴρ ὕβριν πνέων καὶ περιφρόνησιν · προσώποι σχηματισμοὶ καταγέλαστοι · τὸ αὐτὸ φρονοῦντες γέλωτες , ἀκρατεῖς καὶ βρασματώδεις · νεύσεις καὶ ἀνανεύσεις , σὺν οὐδενὶ λόγῳ · λόγος ἱστάμενος , καὶ κοπτόμενος πνεύματι · ἐρωτήσεις ἄτακτοι καὶ ἀσύνετοι · ἀποκρίσεις οὐδὲν τούτων ἀμείνους , ἀλλήλαις επεμβαίνουσαι , καὶ οὐκ εὐσταθεῖς , οὐδὲ τάξει προῖοῦσαι παιδεύσεως . Τί ἂν τὰ καθ´ ἕκαστον γράφοιμι · Τοιοῦτον πρὸ τῶν ἔργων ἐθεασάμην , οἷον καὶ ἐπὶ τῶν ἔργων ἐγνώρισα . Καὶ εἴ μοι παρῆσάν τινες τῶν τηνικαῦτα συνόντων καὶ ἀκουσάντων , οὐ χαλεπῶς ἂν ἐμαρτύρησαν · οἷς ἐπειδὴ ταῦτα ἐθεασάμην , εὐθὺς ἐφθεγξάμην , οἰον κακὸν ἡ Ῥωμαίων τρέφει . Καὶ προαγορεύσας , καὶ γενέσθαι ψευδόμαντις ἐμαυτῷ κατηυξάμην . Κρεῖσσον γὰρ , ἢ τοιούτων πλησθῆναι τὴν οἰκουμένην κακῶν , καὶ τοιοῦτον ἀναφανῆναι τέρας , οἷον οὔπω πρότερον · πολλῶν μὲν ἐπικλυσμῶν θρυλλουμένων , πολλῶν δὲ ἐμπρησμῶν καὶ βρασμῶν γῆς καὶ χασμάτων · ἔτι δὲ καὶ ἀνδρῶν ἀπάνθρωποι καὶ θηριώδεις , ἀλλοκότων τε καὶ συνθέτων φύσεις καινοτομηθεῖσαι . Ταύτῃτοι καὶ τέλος ἄξιον ἠνέγκατο τῆς ἀπονοίας . » Τοιαῦτα μὲν Γρηγόριος περὶ Ἰουλιανοῦ διεξῆλθεν . Ὅτι δὲ καὶ κατὰ Χριστιανῶν λόγους πολλοὺς ἀναλώσαντες , τὴν ἀλήθειαν ἐπεχείρησαν βιάσασθαι , τινὰ μὲν τῶν ἱερῶν Γραμμάτων παρατρέψαντες · τὰ δὲ ἐγκαταλέξαντες , πάντα δὲ πρὸς τὸν οἰκεῖον ἐκλαβόντες σκοπὸν , πολλοὶ μὲν πρὸς αὐτοὺς ἀπαντήσαντες ἔδειξαν , ἀνατρέψαντές τε καὶ ἐξελέγξαντες αὐτῶν τὰ σοφίσματα . Πρὸ δὲ ἀπάντων
Lemmas: ὁ ὁ ἦθος ἀνωμαλία , καί ὁ περισσός ὁ ἔκστασις . εἴπερ μάντις ἀγαθός ὅστις εἰκάζω καλῶς · οὐδείς γάρ δοκέω ἐγώ σημεῖον εἰμί χρηστός , αὐχήν ἀπαγής γ , ὦμος πάλλω καί ἀνακόπτω , ὀφθαλμός σοβέω καί περιφέρω , καί μανικός βλέπω · πούς ἀστατέω , καί μετοκλάζω · μυκτήρ ὕβρις πνέω καί περιφρόνησις · πρόσωπος σχηματισμός καταγέλαστος · ὁ αὐτός φρονέω γέλως , ἀκρατής καί βρασματώδης · νεύω καί ἀνάνευσις , σύν οὐδείς λόγος · λόγος ἵστημι , καί κόπτω πνεῦμα · ἐρωτάω ἄτακτος καί ἀσύνετος · ἀπόκρισις οὐδείς οὗτος ἀγαθός , ἀλλήλων ἐπεμβαίνω , καί οὐ εὐσταθής , οὐδέ τάξις πρόειμι παίδευσις . τις εἄν ὁ καθ´ ἕκαστος γράφω · τοιοῦτος πρό ὁ ἔργον θεάομαι , οἷος καί ἐπί ὁ ἔργον γνωρίζω . καί εἰμί ἐγώ πάρειμι τις ὁ τηνικαῦτα σύνειμι καί ἀκούω , οὖον χαλεπῶς εἄν μαρτυρέω · ὅς ἐπεί οὗτος θεάομαι , εὐθύς φθέγγομαι , οἷος κακός ὁ Ῥωμαῖος τρέφω . καί προαγορεύω , καί γίγνομαι ψευδόμαντις ἐμαυτοῦ κατεύχομαι . κρατύς γάρ , ἢ τοιοῦτος πίμπλημι ὁ οἰκέω κακός , καί τοιοῦτος ἀναφαίνω τέρας , οἷος οὔπω πρότερος · πολύς μέν ἐπικλυσμός θρυλέω , πολύς δέ εμπρησμός καί βρασμός γῆ καί χάσμα · ἔτι δέ καί ἀνήρ ἀπάνθρωπος καί θηριώδης , ἀλλόκοτος τε καί συντίθημι φύσις καινοτομέω . Ταύτῃτοι καί τέλος ἄξιος φέρω ὁ ἀπόνοια . » τοιοῦτος μέν Γρηγόριος περί Ἰουλιανός διεξέρχομαι . ὅτι2 δέ καί κατά Χριστιανός λόγος πολύς ἀναλίσκω , ὁ ἀλήθεια ἐπιχειρέω βιάζομαι , τις μέν ὁ ἱερός Γράμμα παρατρέπω · ὁ δέ ἐγκαταλέγω , πᾶς δέ πρός ὁ οἰκέω ἐκλαμβάνω σκοπός , πολύς μέν πρός αὐτός ἀπαντάω δείκνυμι , ἀνατρέπω τε καί ἐξελέγχω αὐτός ὁ σόφισμα . πρό δέ ἀπαντάω