cogPG.PG067 583
εἶχε · δευτέρᾳ γὰρ ὥρᾳ οὐ συναξίμου ἡμέρας , ὁ σεισμὸς ἐνέσκηψεν . Ἐπισκόπων δὲ μόνος Κεκρόπιος ὁ Νκομηδείας αὐτῆς , καὶ ἄλλος ἀπὸ Βοσπόρου τῆς ἐκκλησίας ἔξωθεν κατελείφθησαν . Ἐν ἀκαριαίω τε χρόνῳ κατασεισθείσης τῆς πόλεως , οὐδὲ ἐνεδέχετο δύνασθαι τοὺς θέλοντας ἄλλην καταφυγεῖν . Ἀλλ´ ἐν τῇ πρώτῃ πείρᾳ τοῦ κινδύνου ὡς ἐπίπαν ὅπη ἔτυχεν ἕκαστος ἑστὼς , ἢ ἐσώθη , ἢ ἀπώλετο . Λέγεται δὲ πρὶν γενέσθαι ταύτην τὴν συμφορὰν , προῖδεῖν Ἀρσάκιον · ὃς τὸ μὲν γένος Πέρσης ἦν . Ἀπὸ στρατώτου δὲ θηροκόμου τῶν βασιλικῶν λεόντων , οὐκ ἄσημος τῶν ἐπὶ Λικινίου ὁμολογητὴς ἐγένετο · καὶ τὴν στρατείαν καταλιπὼν , ἐν τῇ ἄκρα Νικομηδείας , ἐντὸς τοῦ τείχους κατώκει φιλοσοφῶν . Ἔνθα δὴ προφανεῖσα αὐτῷ θεία ὄψις , ἐκέλευσεν ἐξιέναι τῆς πόλεως , ὡς πεισομένης ἅπερ ὕστερον πέπονθεν . Ἐκ σοιύτου τε σπουδῇ καταλαβὼν τὴν ἐκκλησίαν , ἐνετείλατο τοῖς κληρικοῖς ἐπιμελῶς ἱκετεῦσαι τὸν Θεὸν , καὶ ἱλαστηρίους ἐπιτελέσαι λιτὰς ἐπὶ λύσει τῆς ἀπειληθείσης ὀργῆς . Ὡς δὲ οὐκ ἔπεισε , καὶ γελοῖος ἐδόκει , ἀπροσδόκητα μηνύων πάθη , ἀνέστρεψεν ἐπὶ τὸν πῦργον , καὶ πρηνὴς καταπεσὼν ηὔχετο . Ἐν τούτῳ δὲ τοῦ σεισμοῦ ἐπισκήψαντος , οἱ μὲν πλείους ἀπώλοντο · οἱ δὲ περιλειφθέντες , εἰς τοὺς ἀγροὺς καὶ τὴν ἔρημον ἔφυγον . Ὡς γὰρ ἐν εὐδαίμονι καὶ μεγάλῃ πόλει , καθ´ ἑκάστην οἰκίαν πῦρ ἡμμένον ἐτύγχανεν ἐν χυτροπόδοις καὶ πνιγεῦσι , καὶ καμίνοις βαλανείων τε καὶ τῶν ὅσοι περὶ τὰς ἐμπύρους τέχνας πονοῦσιν · ἐρειπομένων τε τῶν ὀρόφων , περικλε · - σθεῖσα ταῖς ὅλαις ἡ φλὸξ , ἀναμεμιγμένων ὡς εἰκὸς φρυγάνων , καὶ τῶν ὅσα ἐλαιώδη ἐστὶ , καὶ πρὸς τὸ καίεσθαι ῥᾳδίαν ἔχει τὴν ἐπίδοσιν , ἀφθόνως ἐτράφη . Πανταχοῦ τε ἕρπουσα , καὶ πρὸς ἑαυτὴν συναπτομένη , μίαν ὡς εἰπεῖν πυρὰν τὴν πᾶσαν πόλιν ἐποίησε . Καὶ κατὰ τοῦτο δὲ τῶν οἴκων ἀβάτων ὄντων , οἱ περισωθέντες ἐκ τοῦ σεισμοῦ , ἐπὶ τὴν ἄκραν ἔδραμον . Ἀρσάκιος δὲ ἐν ἀσείστῳ τῷ πύργῳ εὐρέθη νεκρὸς , πρηνὴς κείμενος , οἷον ἑαυτὸν ἐτάνυσε τῆς εὐχῆς ἀρξάμενος . Λόγος δὲ τοῦ προτελευτῆσαι τότε αὐτὸν , τὸν Θεὸν ἱκετεῦσαι , καὶ ἀποθανεῖν ἑλέσθαι μᾶλλον , ἢ συμφορὰν θεάσασθαι πόλεως , ἐν ἢ τὰ πρῶτα τὸν Χριστὸν ἐπέγνω , καὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς φιλοσοφίας μετέσχεν . Ἀλλ´ ἐπεὶ φέρων ἡμᾶς ὁ λόγος εἰς τὸν ἄνδρα τοῦτον ἤγαγεν , ἰστέον ὡς ὑπὸ θεοφιλίας ἱκανὸς ἦν δαίμονας ἀπελαύνειν , καὶ τοὺς ὁχλουμένους ὑπ´ αὐτῶν καθαίρειν . Οὕτω γούν δαιμονιῶν τις ξίφος σπασάμενος , ἀνὰ τὴν ἀγορὰν ἔθεε . Φευγόντων δὲ πάντων , καὶ θορύβου τὴν πόλιν ἔχοντος , ὑπαντώμενος αὐτῷ τὸν Χριστὸν ἐπωνόμασε , καὶ τῷ λόγῳ κατέβαλε . Καὶ αὐτίκα ἐκάθηρε , καὶ
Lemmas: ἔχω · δύο γάρ ὥρα οὖον συνάξιμος ἡμέρα , ὁ σεισμός ἐνσκήπτω . Ἐπίσκοπος δέ μόνος Κεκρόπιος ὁ νκομηδεια αὐτός , καί ἄλλος ἀπό Βόσπορος ὁ ἐκκλησία ἔξωθεν καταλείπω . ἐν ἀκαριαῖος τε χρόνος κατασείω ὁ πόλις , οὐδέ ἐνδέχομαι δύναμαι ὁ ἐθέλω ἄλλος καταφεύγω . Ἀλ ἐν ὁ πρῶτος πείρω ὁ κίνδυνος ὡς ἐπίπαν ὅπῃ τυγχάνω ἕκαστος ἵστημι , ἢ σῴζω , ἢ ἀπόλλυμι . λέγω δέ πρίν γίγνομαι οὗτος ὁ συμφορά , προοράω Ἀρσάκιος · ὅς ὁ μέν γένος Πέρσης εἰμί . ἀπό στρατώτου δέ θηροκόμος ὁ βασιλικός λέων , οὐ ἄσημος ὁ ἐπί Λικίνιος ὁμολογητής γίγνομαι · καί ὁ στρατεία καταλείπω , ἐν ὁ ἄκρος Νικομήδεια , ἐντός ὁ τεῖχος κατοικέω φιλοσοφέω . ἔνθα δή προφαίνω αὐτός θεῖος ὄψις , κελεύω ἔξειμι ὁ πόλις , ὡς πείθω ὅσπερ ὕστερος πάσχω . ἐκ σοιυος τε σπουδή καταλαμβάνω ὁ ἐκκλησία , ἐντέλλω ὁ κληρικός ἐπιμελής ἱκετεύω ὁ θεός , καί ἱλαστήριος ἐπιτελέω λιτή ἐπί λύω ὁ ἀπειλέω ὀργή . ὡς δέ οὐ πείθω , καί γελοῖος δοκέω , ἀπροσδόκητος μηνύω πάθος , ἀναστρέφω ἐπί ὁ πύργος , καί πρηνής καταπίπτω εὔχομαι . ἐν οὗτος δέ ὁ σεισμός ἐπισκήπτω , ὁ μέν πλείων ἀπόλλυμι · ὁ δέ περιλείπομαι , εἰς ὁ ἀγρός καί ὁ ἐρῆμος φεύγω . ὡς γάρ ἐν εὐδαίμων καί μέγας πόλις , καθ´ ἕκαστος οἰκίον πῦρ ἅπτω τυγχάνω ἐν χυτρόποδον καί πνιγεύς , καί κάμινος βαλανεῖον τε καί ὁ ὅσος περί ὁ ἔμπυρος τέχνη πονέω · ἐρείπω τε ὁ ὄροφος , περικλε · - ἵημι ὁ ὅλος ὁ φλόξ , ἀναμίσγω ὡς εἰκός φρύγανον , καί ὁ ὅσος ἐλαιώδης εἰμί , καί πρός ὁ καίω ῥᾴδιος ἔχω ὁ ἐπίδοσις , ἄφθονος τρέφω . πανταχοῦ τε ἕρπω , καί πρός ἑαυτοῦ συνάπτω , εἷς ὡς εἶπον πυρή ὁ πᾶς πόλις ποιέω . καί κατά οὗτος δέ ὁ οἶκος ἄβατος εἰμί , ὁ περισώζω ἐκ ὁ σεισμός , ἐπί ὁ ἄκρος τρέχω . Ἀρσάκιος δέ ἐν ἄσειστος ὁ πύργος εὑρίσκω νεκρός , πρηνής κεῖμαι , οἷος ἑαυτοῦ τανύω ὁ εὐχή ἄρχω . Λόγος δέ ὁ προτελευτάω τότε αὐτός , ὁ θεός ἱκετεύω , καί ἀποθνῄσκω αἱρέω μᾶλλον , ἢ συμφορά θεάομαι πόλις , ἐν ἢ ὁ πρῶτος ὁ Χριστός ἐπιγιγνώσκω , καί ὁ ἐκκλησιαστικός φιλοσοφία μετέχω . Ἀλ ἐπεί φέρω ἐγώ ὁ λόγος εἰς ὁ ἀνήρ οὗτος ἄγω , ἰστέον ὡς ὑπό θεοφιλία ἱκανός εἰμί δαίμων ἀπελαύνειν , καί ὁ οχλουμενος ὑπό αὐτός καθαίρω . οὕτως γοῦν δαιμόνιος τις ξίφος σπάω , ἀνά ὁ ἀγορά ἔθος . φεύγω δέ πᾶς , καί θόρυβος ὁ πόλις ἔχω , ὑπαντάω αὐτός ὁ Χριστός ἐπονομάζω , καί ὁ λόγος καταβάλλω . καί αὐτίκα καθαίρω , καί