cogPG.PG067 512
αὐτοὺς πρὸς τοὺς ἐν Ἰεροσολύμοις τότε συνελθόντας ἐπισκόπους , γράψας σκοπηθῆναι αὐτῶν τὴν ἔκθεσιν τῆς πίστεως · φιλάνθρωπον δὲ ψῆφον ἐνεγκεῖν ἐπ´ αὐτοῖς τὴν σύνοδον , ἥν τε ὁρθῶς φανεῖεν δοξάζοντες , καὶ φθόνου χάριν ἐπιβουλευθέντες , ἤν τε μηδὲν ἔχοντες μέμφεσθαι τοῖς ἤδη ἐπ´ αὐτοῖς κεκριμένοις , μεταμεληθεῖεν . Καιροῦ δὲ λαβόμενοι , πάλαι ταῦτα σπουδάζοντες , προφάσει τῶν βασιλέως γραμμάτων , ἐδέξαντο αὐτοὺς εἰς κοινωνίαν . Καὶ ὅτε τοῦτο ἐποίησαν , αὐτῷ τε τῷ βασιλεῖ ἔγραψαν , καὶ τῇ Ἐκκλησίᾳ Ἀλεξανδρείας , καὶ τοῖς ἀνὰ τὴν Αἴγυπτον καὶ Θηβαΐδα καὶ Λιβύην ἐπισκόποις καὶ κληρικοῖς , παρακελευσάμενοι προθύμως αὐτοὺς δέξασθαι , ὡς καὶ τοῦ βασιλέως μαρτυρήσαντος ὀρθὴν εἶναι τὴν αὐτῶν πίστιν , ἡν τῇ οἰκείᾳ ἐπιστολῇ ὑπέταξαν , καὶ τῆς συνόδου ἐπιψηφισαμένης τῇ τοῦ βασιλέως κρίσει . Καὶ τὰ μὲν ὧδε ἐν Ἰεροσολύμοις ἐσπουδάζετο . « κίυΓε μίοίΠΟΠρΓΟὺββδἰ . Εἰς Λαο ΚΕΦΑΛ . ΚΗʹ . Ἐπιστολὴ βασιλέως Κωνσταντίνου πρὸς τὴν ἐν Τύρῳ σύνοδον · καὶ ἐξορία τοῦ ἁγίου Ἀθανασίου ἀπὸ τῆς ἐπιθέσεως τῶν Ἀρειανῶν . Ἀθανάσιος δὲ φεύγων ἐκ Τύρου , εἰς Κωνσταντίνου πόλιν ἦλθε · καὶ προσελθὼν Κωνσταντίνῳ τῷ βασιλεῖ , ἄπέπονθεν ἀπωδύρατο , παρόντων τῶν καταδικασάντων αὐτοῦ ἐπισκόπων · καὶ ἐδεῖτο τῶν ἐν Τύρῳ κεκριμένων γενέσθαι τὴν ἐξέτασιν ἐπὶ αὐτοῦ βασιλέως . Κωνσταντῖνος δὲ εὔλογον εἶναι δοκιμάσας τὴν αἴτησιν , τάδε ἔγραψεν τοῖς ἐν Τύρῳ συνελθοῦσιν ἐπισκόποις · « Ἐγὼ μὲν ἀγνοῶ , τίνα ἐστὶ τὰ ὑπὸ τῆς ὑμετέρας συνόδου μετὰ θορύβου καὶ χειμῶνος κριθέντα . Δοκεῖ δέ πως ὑπό τινος ταραχώδους ἀταξίας ἡ ἀλήθεια διεστράφθαι , ὑμῶν δηλαδὴ διὰ τὴν πρὸς τοὺς πέλας ἐρεσχελίαν , ἣν ἀήττητον εἶναι βούλεσθε , τὰ τῷ Θεῷ ἀρέσκοντα μὴ συνορώντων . Ἀλλὰ ἔσται τῆς θείας προνοίας ἔργον , καὶ τὰ τῆς φιλονεικίας ταύτης κακὰ φανερῶς ἀλόντα διασκεδάσαι , καὶ ἡμῖν διαῤῥήδην ἐπιδεῖξαι , εἴ τινα τῆς ἀληθείας αὐτόθι συνελθόντες ἐποιήσατε φροντίδα , καὶ εἰ τὰ κεκριμένα χωρίς τινος χάριτος καὶ ἀπεχθείας ἐκρίνατε . Τοιγαροῦν ἠπειγμένως πάντας ὑμᾶς πρὸς τὴν ἐμὴν ἐλθεῖν εὐλάβειαν βούλομαι , ἵνα τὴν τῶν πεπραγμένων ὑμῖν ἀκρίβειαν καὶ ἐφ´ ἡμῶν αὐτῶν παραστήσητε . Τίνος δὲ ἕνεκεν ταῦτα γράψαι πρὸς ὑμᾶς ἐδικαίωσα , καὶ ὑμᾶς πρὸς ἐμαυτὸν διὰ τοῦ γράμματος καλῶ , ἐκ τῶν ἑπομένων γνώσεσθε . Ἐπιβαίνοντί μοι λοιπὸν τῆς ἐπωνύμου ἡμῶν καὶ πανευδαίμονος πατρίδος τῆς Κωνσταντίνου πόλεως , συνέβαινε δέ με τηνικαῦτα ἐφ´ ἴππου ὁχεῖσθαι , ἐξαίφνης Ἀθανάσιος ὁ ἐπίσκοπος ἐν μέσῳ τῆς λεωφόρου μετὰ ἑτέρων τινῶν οὓς περὶ αὐτὸν εἶχεν , ἀπροσβΑΡ . ΧΧνii .
Lemmas: αὐτός πρός ὁ ἐν Ἱερουσαλήμ τότε συνέρχομαι ἐπίσκοπος , γράφω σκοπέω αὐτός ὁ ἔκθεσις ὁ πίστις · φιλάνθρωπον δέ ψῆφος φέρω ἐπι αὐτός ὁ σύνοδος , ὅς τε ὀρθῶς φαίνω δοξάζω , καί φθόνος χάρις ἐπιβουλεύω , ἐάν τε μηδείς ἔχω μέμφομαι ὁ ἤδη ἐπι αὐτός κρίνω , μεταμέλω . Καιρός δέ λαμβάνω , πάλαι οὗτος σπουδάζω , πρόφασις ὁ βασιλεύς γράμμα , δέχομαι αὐτός εἰς κοινωνία . καί ὅτε οὗτος ποιέω , αὐτός τε ὁ βασιλεύς γράφω , καί ὁ ἐκκλησία Ἀλεξάνδρεια , καί ὁ ἀνά ὁ Αἴγυπτος καί Θηβαίς καί Λιβύη ἐπίσκοπος καί κληρικός , παρακελεύομαι προθύμως αὐτός δέχομαι , ὡς καί ὁ βασιλεύς μαρτυρέω ὀρθός εἰμί ὁ αὐτός πίστις , ἐάν ὁ οἰκεῖος ἐπιστολή ὑποτάσσω , καί ὁ σύνοδος ἐπιψηφίζω ὁ ὁ βασιλεύς κρίσις . καί ὁ μέν ὧδε ἐν Ἱερουσαλήμ σπουδάζω . « κίυΓε μίοίΠΟΠρΓΟὺββδἰ . εἰς Λάο ΚΕ . καίω . Ἐπιστολή βασιλεύς Κωνσταντῖνος πρός ὁ ἐν Τύρος σύνοδος · καί ἐξορία ὁ ἅγιος Ἀθανάσιος ἀπό ὁ ἐπίθεσις ὁ Ἀρειανός . Ἀθανάσιος δέ φεύγω ἐκ Τύρος , εἰς Κωνσταντῖνος πόλις ἔρχομαι · καί προσέρχομαι Κωνσταντῖνος ὁ βασιλεύς , ἀποπίνω ἀποδύρομαι , πάρειμι ὁ καταδικάζω αὐτός ἐπίσκοπος · καί δήω ὁ ἐν Τύρος κρίνω γίγνομαι ὁ ἐξέτασις ἐπί αὐτός βασιλεύς . Κωνσταντῖνος δέ εὔλογος εἰμί δοκιμάζω ὁ αἴτησις , ὅδε γράφω ὁ ἐν Τύρος συνέρχομαι ἐπίσκοπος · « ἐγώ μέν ἀγνοέω , τίς εἰμί ὁ ὑπό ὁ ὑμέτερος σύνοδος μετά θόρυβος καί χειμών κρίνω . δοκέω δέ πως ὑπό τις ταραχώδης ἀταξία ὁ ἀλήθεια διαστρέφω , σύ δηλαδή διά ὁ πρός ὁ πέλας ἐρεσχελία , ὅς ἀήσσητος εἰμί βούλομαι , ὁ ὁ Θεός ἀρέσκω μή συνοράω . ἀλλά εἰμί ὁ θεῖος πρόνοια ἔργον , καί ὁ ὁ φιλονεικία οὗτος κακός φανερῶς ἀλέω διασκεδάννυμι , καί ἐγώ διαρρήδην ἐπιδείκνυμι , εἰμί τις ὁ ἀλήθεια αὐτόθι συνέρχομαι ποιέω φροντίς , καί εἰμί ὁ κρίνω χωρίς τις χάρις καί ἀπέχθεια κρίνω . τοιγάρ ἠπειγμένως πᾶς σύ πρός ὁ ἐμός ἔρχομαι εὐλάβεια βούλομαι , ἵνα ὁ ὁ πράσσω σύ ἀκρίβεια καί ἐφίημι ἐγώ αὐτός παρίστημι . τίς δέ ἕνεκα οὗτος γράφω πρός σύ δικαιόω , καί σύ πρός ἐμαυτοῦ διά ὁ γράμμα καλέω , ἐκ ὁ ἕπομαι γιγνώσκω . Ἐπιβαίνω ἐγώ λοιπός ὁ ἐπώνυμος ἐγώ καί πανευδαίμων πατρίς ὁ Κωνσταντῖνος πόλις , συμβαίνω δέ ἐγώ τηνικαῦτα ἐφίημι ἵππος ὀχέω , ἐξαπίνης Ἀθανάσιος ὁ ἐπίσκοπος ἐν μέσος ὁ λεωφόρος μετά ἕτερος τις ὅς περί αὐτός ἔχω , ἀπροσβΑΡ . ΧΧνii .