cogPG.PG067 378
ΚΕΦΑΛ . Δʹ . Περὶ τοῦ ἰαθέντος ἐν τῷ θείῳ βαπτίσματι Ἰουδαίου παραλυτικοῦ ὑπὸ Ἀττικοῦ τοῦ ἐπισκόπου . Ἐν μὲν οὖν τοῦτο χρηστὸν ἐπὶ τῶν Ἀττικοῦ χρόνων τῇ Ἐκκλησίᾳ ὑπῆρξεν . Οὔτε δὲ θαυμάτων , ἢ ἰαμάτων , ἡ τῶν χρόνων τούτων κατάστασις ἄμοιρος ἦν . Ἰουδαῖος γάρ τις παραλυτικὸς ὤν ἐκ πολλῶν ἐτῶν , ἐπὶ κλίνης κατέκειτο , καὶ πάσης ἰατρικῆς εἰς αὐτὸν γυμνασθείσης , καὶ πάσης Ἰουδαῖκῆς εὐχῆς οὐδὲν ἐπ´ αὐτῷ δυνηθείσης , τέλος προστρέχει τῷ χριστιανικῷ βαπτίσματι , τούτῳ μόνῳ ἀληθινῷ ἰατρῷ χρήσασθαι πιστεύσας . Τοῦτο καταφανὲς τῷ ἐπισκόπῳ Ἀττικῷ ταχέως ἐγίνετο . Κατηχήσας οὖν αὐτὸν , καὶ τὴν εἰς Χριστὸν ἐλπίδα εὐαγγελισάμενος , κομισθῆναι σὺν τῇ κλίνῃ κελεύει ἐπὶ τὸ φωτιστήριον . Ὁ δὲ παραλυτικὸς Ἰουδαῖος εἰλικρινεῖ πίστει τὸ βάπτισμα δεξάμενος , ἀπὸ τῆς κολυμβήθρας τοῦ βαπτιστηρίου ἀναληφθεὶς , εὐθὺς ἀπήλλακτο τοῦ νοσήματος , καὶ τοῦ λοιποῦ ἐν τοῖς ὑγιαίνουσιν ἦν . Ταύτην τὴν θεραπείαν ἡ τοῦ Χριστοῦ δύναμις καὶ ἐπὶ τοῖς ἡμετέροις καιροῖς δεῖξαι τοῖς ἀνθρώποις ἠθέλησε · δι´ ἡν Ἑλληνες μὲν πολλοὶ πιστεύσαντες ἐβαπτίσθησαν · Ἰουδαίους δὲ καίπερ σημεῖα ζητοῦντας , οὐδὲ τὰ γινόμενα σημεῖα προσηγάγετο . Τοιαῦτα μὲν οὖν παρὰ τοῦ Χριστοῦ τοῖς ἀνθρώποις ὑπῆρχε χρηστά . ΚΕΦΑΛ Εʹ , Ὃαως Σαββάτιος ὁ ἐξ Ἰουδαίων , Ναυατιανῶν πρεσβύτερος , ἀπέστη τῶν ὀμοδοξούντων αὐτῷ . Πολλοὶ δὲ παρ´ οὐδὲν ταῦτα τιθέμενοι , τῇ αὐτῶν μοχθηρίᾳ ἐσχόλαζον . Οὐ γὰρ μόνον Ἰουδαῖοι τοῖς κινοιένοις τεραστίοις ἠπίστουν , ἀλλὰ δὴ καὶ οἱ φιλοῦντες ἐκείνοις ἀκολουθεῖν , ἐφάμιλλα αὐτοῖς φρονοῦντες ἠλέγχθησαν . Σαββάτιος μὲν οὖν , οὗ μικρὸν ἔμπροσθεν ἐμνήσθημεν , μὴ βουλόμενος ἐν τῷ οἰκείῳ . τάγματι τοῦ πρεσβυτερείου μένειν , ἐπισκοπεῖν δὲ ἐξ ἀρχῆς σπεύδων , ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς χρόνους τῆς Ναυατιανῶν Ἐκκλησίας ἀνεχώρησε , πρόφασιν τὴν παρατήρησιν τοῦ Ἰουδαῖκοῦ Πάσχα ποιούμενος . Παρασυνάγων οὖν τῷ ἐπισκόπῳ ἑαυτοῦ Σισιννίῳ ἐν τόπῳ τῆς πόλεως , ᾧ προσωνυμία Σηρόλοφος , ἐν ᾠ νῦν ἡ ἀγορᾷ Ἀρκαδίου ὀνομάζεται , πρᾶγμα ἐτόλμησε πολλῶν κινδύνων ἄξιον . Ἐν ἡμέρᾳ γὰρ συνάξεως , τοῦ Εὐαγγελίου περιοχὴν ἀναγινώσκων ἐν ᾧ λέλεκται , ὅτι Ἢν δὲ ἡ ἐορτὴ ἡ λεγομένη τῶν Ἰουδαίων Πάσχα , προστίθησι τὰ μηδαμῶς μήτε γεγραμμένα , μήτε ἀκουσθέντα ποτέ · ἔστι δὲ ταῦτα · Ἐπικατάρατος , φησὶν , ὁ ἔξω ἀζύμων τὸ Πάσχα ποιήσας . Τοῦτο ἀκουσθὲν , διεδόθη εἰς τοὺς πολλούς . Καὶ συναρπασθέντες οἱ ἀκέραιοι τῶν παρὰ Ναυατιανοῖς λαϊκῶν , πρὸς αὐτὸν ἐχώρουν . Οὐ μὴν ἀπώνατο τοῦ σοφίσμαΕΟ ΑΡ . Πν . ΟΑΡ . v .
Lemmas: ΚΕ . δέ . περι ὁ ἰάομαι ἐν ὁ θεῖον βάπτισμα Ἰουδαῖος παραλυτικός ὑπό Ἀττικός ὁ ἐπίσκοπος . ἐν μέν οὖν οὗτος χρηστός ἐπί ὁ Ἀττικός χρόνος ὁ ἐκκλησία ὑπάρχω . οὔτε δέ θαῦμα , ἢ ἴαμα , ὁ ὁ χρόνος οὗτος κατάστασις ἄμοιρος εἰμί . Ἰουδαῖος γάρ τις παραλυτικός εἰμί ἐκ πολύς ἔτος , ἐπί κλίνη κατάκειμαι , καί πᾶς ἰατρικός εἰς αὐτός γυμνάζω , καί πᾶς ιουδαϊκός εὐχή οὐδείς ἐπι αὐτός δύναμαι , τέλος προστρέχω ὁ χριστιανικός βάπτισμα , οὗτος μόνος ἀληθινός ἰατρός χράω πιστεύω . οὗτος καταφανής ὁ ἐπίσκοπος Ἀττικός ταχέως γίγνομαι . κατηχέω οὖν αὐτός , καί ὁ εἰς Χριστός ἐλπίς εὐαγγελίζω , κομίζω σύν ὁ κλίνη κελεύω ἐπί ὁ φωτιστήριον . ὁ δέ παραλυτικός Ἰουδαῖος εἰλικρινής πίστις ὁ βάπτισμα δέχομαι , ἀπό ὁ κολυμβήθρα ὁ βαπτιστήριον ἀναλαμβάνω , εὐθύς ἀπαλλαξείω ὁ νόσημα , καί ὁ λοιπός ἐν ὁ ὑγιαίνω εἰμί . οὗτος ὁ θεραπεία ὁ ὁ Χριστός δύναμις καί ἐπί ὁ ἡμέτερος καιρός δείκνυμι ὁ ἄνθρωπος ἐθέλω · δις ἐάν Ἕλλην μέν πολύς πιστεύω βαπτίζω · Ἰουδαῖος δέ καίπερ σημεῖον ζητέω , οὐδέ ὁ γίγνομαι σημεῖον προσάγω . τοιοῦτος μέν οὖν παρά ὁ Χριστός ὁ ἄνθρωπος ὑπάρχω χρηστός . ΚΕ εἰ , Ὃαως Σαββάτιος ὁ ἐκ Ἰουδαῖος , Ναυατιανός πρέσβυς , ἀφίστημι ὁ ὁμοδοξέω αὐτός . πολλός δέ παρ´ οὐδείς οὗτος τίθημι , ὁ αὐτός μοχθηρία σχολάζω . οὖον γάρ μόνος Ἰουδαῖος ὁ κινέω τεράστιος ἀπιστέω , ἀλλά δή καί ὁ φιλέω ἐκεῖνος ἀκολουθέω , ἐφάμιλλος αὐτός φρονέω ἐλέγχω . Σαββάτιος μέν οὖν , ὅς μικρός ἔμπροσθεν μιμνήσκω , μή βούλομαι ἐν ὁ οἰκεῖος . τάγμα ὁ πρεσβυτερεῖον μένω , ἐπισκοπέω δέ ἐκ ἀρχή σπεύδω , ὑπό ὁ αὐτός χρόνος ὁ Ναυατιανός ἐκκλησία ἀναχωρέω , πρόφασις ὁ παρατήρησις ὁ ιουδαϊκός Πάσχα ποιέω . Παρασυνάγων οὖν ὁ ἐπίσκοπος ἑαυτοῦ Σισίννιος ἐν τόπος ὁ πόλις , ὅς προσωνυμία Σηρόλοφος , ἐν ὀͅς νῦν ὁ ἀγορά Ἀρκάδιος ὀνομάζω , πρᾶγμα τολμάω πολύς κίνδυνος ἄξιος . ἐν ἡμέρα γάρ σύναξις , ὁ Εὐαγγέλιος περιοχή ἀναγιγνώσκω ἐν ὅς λέγω , ὅτι ἤν δέ ὁ ἑορτή ὁ λέγω ὁ Ἰουδαῖος Πάσχα , προστίθημι ὁ μηδαμῶς μήτε γράφω , μήτε ἀκούω ποτός · εἰμί δέ οὗτος · ἐπικατάρατος , φημί , ὁ ἔξω ἄζυμος ὁ Πάσχα ποιέω . οὗτος ἀκούω , διαδίδωμι εἰς ὁ πολύς . καί συναρπάζω ὁ ἀκέραιος ὁ παρά Ναυατιανός λαϊκός , πρός αὐτός χωρέω . οὖον μήv ἀπονίναμαι ὁ σοφίσμαΕΟ ΑΡ . ΠΝ . ΟΑΡ . v .