cogPG.PG067 640
ΚΕΦΑΛ . ΙΗʹ . Ὡς Ἰουλιανὸς ἐκώλυε Χριστιανοὺς καὶ ἄγορῶν , καὶ κρίσεων , καὶ τοῦ μετέρχεσθαι τὴν Ἑλλης νικὴν παιδείαν · καὶ περὶ Βασιλείου τοὺ Μεγγήλου , Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου , καὶ Ἀπολιναρίου , ἀνθισταμένων αὐτῷ , καὶ μεταβαλλόντωνν τὰ θεῖα πρὸς τὴν Ἐλληνικὴν φράσιν · καὶ μᾶλλον Ἀπολινάριος , καὶ Γρηγόριος ὁ Ναζτανζηνός · ὁ μέν ῥητορικῶς λίαν γράφων · ὁ δὲ ἡρωΐζων , καὶ πάντα ποιητὴν μμούμενος . Ταύτης δὲ τῆς γνώμης καὶ περὶ πάντας τοὺς Χριστιανοὺς ὑπῆρχεν , ἀφορμῆς λαβόμενος · ὅπουγε καὶ μηδὲν ἐγκαλεῖν ἔχων , παραιτουμένους θύειν , ἰσοπολιτείας ἐφθόνει καὶ συλλόγων καὶ ἀγορῶν μετέχειν . Καὶ τοῦ δικάζειν ἢ ἄρχειν ἢ ἀξιωμάτων κοινωνεῖν οὐ μετεδίδου · οὐ μὴν οὐδὲ τοὺς αὐτῶν παῖδας ξυνεχώρει ἐκδιδάσκεσθαι τοὺς παρ´ Ἔλλησι ποιητὰς καὶ συγγραφέας , οὐδὲ τοῖς τούτων διδασκάλοις φοιτᾷν . Ἐλύπει γὰρ αὐτὸν οὐ μετρίως Ἀπολινάριος ὁ Σύρος , πρὸς παντοδαπὴν εἴδησιν καὶ λόγων ἰδέαν παρεσκευασμένος · Βασίλειός τε καὶ Γρηγόριος οἱ Καππαδόκαι , παρευδοκιμοῦντες τοὺς τότε ῥήτορας · ἄλλοι τε ἐπὶ τούτοις πλεῖστοι ἐλλόγιμοι , ὡν οἱ μὲν ἐξήλουν τὰ ἐν Νικαίᾳ δόξαντα , οἱ δὲ ἐκ τῆς Ἀρείου ὥρμηντο αἱρέσεως . Ἐντεῦθεν οὐν μόνον σημιουργεῖσθαι τὸ πεῖθον οἰόμενος , οὐ συνεχώρει τοῖς Χριστιανοῖς ἐν τοῖς τῶν Ἐλλήνων ἀσκεῖσθαι μαθήμασιν . Ἡνίκα δὴ Ἀπολινάριος οὗτος , εἰς καιρὸν τῇ πολυμαθίᾳ καὶ τῇ φύσει χρησάμενος , ἀντὶ μὲν τῆς Ὁμήρου ποιήσεως , ἐν ἔπεσιν ἡρῴοις τὴν Ἑβραϊκὴν ἀρχαιολογίαν συνεγράψατο μέχρι τῆς τοῦ Σαοὺλ βασιλείας , καὶ εἰς εἰκοσιτέσσαρα μέρη τὴν πᾶσαν πραγματείαν διεῖλεν , ἑκάστῳ τόμῳ προσηγορίαν θέμενος ὁμώνυμον τοῖς παρ´ Ἕλλησι στοιχείοις κατὰ τὸν τούτων ἀριθμὸν καὶ τὴν τάξιν . Ἐπραγματεύσατο δε καὶ τοῖς Μενάνδρου δράμασιν εἰκασμένας κωμωδίας · καὶ τὴν Εὐριπίδου τραγῳδίαν , καὶ τὴν Πινδάρου λύραν ἐμιμήσατο , καὶ ἀπλῶς εἰπεῖν , ἐκ τῶν είων Γραφῶν τὰς ὑποθέσεις λαβὼν τῶν ἐγκυκλίων καλουμένων μαθημάτων , ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ ἐπενόησεν ἰσαρίθμους καὶ ἰσοδυνάμους πραγματείας , ἤθει τε καὶ φράσει καὶ χαρακτῆρι καὶ οἰκονομίᾳ ὁμοίᾳ τοῖς παρ´ Ἔλλησιν ἐν τούτοις εὐδοκιμήσασιν . Ὥστε εἰ μὴ τὴν ἀρχαιότητα ἐτίμων οἱ ἄνθρωποι , καὶ τὰ συνήθη φίλα ἐνόμιζον , ἐπίσης , οἶμαι , τοῖς παλαιοῖς τὴν Ἀπολιναρίου σπουδὴν ἐπῄνουν , καὶ ἐδιδάσκοντο ταύτην , πλέον αὐτοῦ τὴν εὐφυταν θαυμάζοντες , ὅσῳ γε τῶν μὲν ἀρχαίων ἕκαστος περὶ ἐν μόνον ἐσπούδασεν · ὁ δὲ , τὰ πάντα ἐπιτηδεύσας , ἐν κατεπειγούσῃ χρείᾳ
Lemmas: ΚΕ . ΙΗΥ . ὡς Ἰουλιανός κωλύω Χριστιανός καί ἀγορά , καί κρίσις , καί ὁ μετέρχομαι ὁ Ἑλλῆς Νικήν παιδεία · καί περί Βασίλειος ὅς Μεγγήλου , Γρηγόριος ὁ Θεολόγου , καί Ἀπολινάριος , ἀνθίστημι αὐτός , καί μεταβάλλω ὁ θεῖον πρός ὁ Ἑλληνικός φράσις · καί μᾶλλον Ἀπολινάριος , καί Γρηγόριος ὁ Ναζτανζηνός · ὁ μέν ῥητορικός λίαν γράφω · ὁ δέ ἡρωίζω , καί πᾶς ποιητής μμουμην . Ταύτη δέ ὁ γνώμη καί περί πᾶς ὁ Χριστιανός ὑπάρχω , ἀφορμή λαμβάνω · ὅπου καί μηδείς ἐγκαλέω ἔχω , παραιτέομαι θύω , ἰσοπολιτεία φθονέω καί σύλλογος καί ἀγορά μετέχω . καί ὁ δικάζω ἢ ἄρχω ἢ ἀξίωμα κοινωνέω οὖον μεταδίδωμι · οὖον μήv οὐδέ ὁ αὐτός παῖς συγχωρέω ἐκδιδάσκω ὁ παρ´ Ἕλλην ποιητής καί συγγραφεύς , οὐδέ ὁ οὗτος διδάσκαλος φοιτάω . λυπέω γάρ αὐτός οὖον μέτριος Ἀπολινάριος ὁ Σύρος , πρός παντοδαπός εἴδησις καί λόγος ἰδέα παρασκευάζω · Βασίλειος τε καί Γρηγόριος ὁ Καππαδόκαι , παρευδοκιμέω ὁ τότε ῥήτωρ · ἄλλος τε ἐπί οὗτος πλεῖστος ἐλλόγιμος , ὡς ὁ μέν ἐξηλόω ὁ ἐν Νίκαια δόξα , ὁ δέ ἐκ ὁ Ἄρειος ὁρμάω αἵρεσις . ἐντεῦθεν ὀν μόνος σημειουργέω ὁ πείθω οἴομαι , οὖον συγχωρέω ὁ Χριστιανός ἐν ὁ ὁ Ἕλλην ἀσκέω μάθημα . ἡνίκα δή Ἀπολινάριος οὗτος , εἰς καιρός ὁ πολυμαθία καί ὁ φύσις χράω , ἀντί μέν ὁ Ὅμηρος ποίησις , ἐν ἔπος ἡρῷον ὁ ἑβραικός ἀρχαιολογία συγγράφω μέχρι ὁ ὁ Σαῦλος βασίλεια , καί εἰς εἰκοσιτέσσαρες μέρος ὁ πᾶς πραγματεία διαιρέω , ἕκαστος τόμος προσηγορία τίθημι ὁμώνυμος ὁ παρ´ Ἕλλην στοιχεῖον κατά ὁ οὗτος ἀριθμός καί ὁ τάξις . πραγματεύομαι δέ καί ὁ Μένανδρος δρᾶμα εἰκάζω κωμῳδία · καί ὁ Εὐριπίδης τραγῳδία , καί ὁ Πίνδαρος λύρα μιμέομαι , καί ἀπλόος εἶπον , ἐκ ὁ ἐάω Γραφής ὁ ὑπόθεσις λαμβάνω ὁ ἐγκύκλιος καλέω μάθημα , ἐν ὀλίγος χρόνος ἐπινοέω ἰσάριθμος καί ἰσοδύναμος πραγματεία , ἠθέω τε καί φράζω καί χαρακτήρ καί οἰκονομία ὅμοιος ὁ παρ´ Ἕλλην ἐν οὗτος εὐδοκιμέω . ὥστε εἰμί μή ὁ ἀρχαιότης τιμάω ὁ ἄνθρωπος , καί ὁ συνήθης φίλος νομίζω , ἐπίσης , οἴομαι , ὁ παλαιός ὁ Ἀπολινάριος σπουδή ἐπαινέω , καί διδάσκω οὗτος , πλέω αὐτός ὁ ευφυος θαυμάζω , ὅσος γε ὁ μέν ἀρχαῖος ἕκαστος περί ἐν μόνος σπουδάζω · ὁ δέ , ὁ πᾶς ἐπιτηδεύω , ἐν κατεπείγω χρεία