cogPG.PG067 430
εἰκότως νομίζη , μὴ μόνον ἀνθρώπων αὐτοκράτωρ εἶναι , ἀλλὰ καὶ τῶν παθῶν τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος . Εἰ δὲ δεῖ καὶ ταῦτα λέγειν , πυνθάνο . μαί σε καὶ παντὸς ὄψου καὶ ποτοῦ τὴν ἐπιθυμίαν νικᾷν · καὶ μήτε σῦκα γλυκερὰ , ποιητικῶς εἰπεῖν , μήτ´ ἄλλο τι τῶν ὡραίων ἐλεῖν σε δύνασθαι , πλὴν ὅσον ἐπιψαῦσαι καὶ μόνον ἀπογεύσασθαι , πρότερον εὐλογήσαντα τὸν πάντων Δημιουργόν . Δίψους δὲ καὶ πνίγους καὶ ῥίγους κρατεῖν ἐθισθεὶς ἐν ταῖς καθ´ ἡμέραν ἀσκήσεσι , φύσιν ἔχειν νομίζη τὴν ἐγκράτειαν , Πρώην γέ τοι τὴν ἐν Πόντῳ πόλιν Ἡρακλέους ἐπώνυμον σπεύδων ἰδεῖν , καὶ ἐγεῖραι τῷ χρόνῳ κάμνουσαν , ὥρᾳ θέρους τὴν διὰ Βιθυνῶν ἤεις ὁδόν Τοῦ δὲ ἡλίου σφόδρα φλέγοντος περὶ μέσην ἡμέραν , ἰδών σέ τις τῶν δορυφόρων ἱδρῶτι πολλῷ καὶ κονιορτῷ πεφυρμένον , φθάσας ὡς δὴ χαριούμενος προσεκόμισέ σοι φιάλην εὖ μάλα λαμπρῶς πρὸς τὰς ἀκτῖνας ἀντισίλβουσαν , ἡδὺν αὐτῇ τινα πότον ἐμβαλὼν , καὶ ψυχρὸν ὕδωρ ἐπιχέας . Σὺ δὲ , ὦ κράτιστε , προσδεξάμενος , ἐπῄνεσας μὲν τῆς προθυμίας τὸν ἄνδρα , καὶ δῆλος ἦσθα μετ´ οὐ πολὺ τοῦτον φιλοτιμίᾳ βασιλικῇ καλῶς ποιήσων · πάντων δὲ τῶν στρατιωτῶν πρὸς τὴν φιάλην κεχηνότων , καὶ μακαριούντων ὃς πίεται , πάλιν αὐτῷ , ὧ γενναῖε , τὸ ποτὸν ἀπέδωκας , καὶ ὅπου φλον αὐτῷ κεχρῆσθαι ἐκέλευσας . Ὥστε μοι δοκεῖ εἰκότως ταῖς σαῖς ἀρεταῖς νενικῆσθαι καὶ Ἀλέξανδρον τὸν Φιλίππου · ᾧ λέγεται παρὰ τῶν ἐκεῖνον θαυμαζόντων , δι´ ἀνύδρου τόπου βαδίζοντι μετὰ τῶν Μακεδόνων , ἐπιμελῆ στρατιώτην ὕδωρ εὑρόντα ἀρύσασθαι καὶ προσκομίσαι · τὸν δὲ μὴ πιεῖν , ἀλλὰ ἐκχέαι τὸ πόμα . Συνελόντα οὖν εἰπεῖν , τῶν πρὸ σοῦ βασιλέων βασιλικώτερόν σε κυρίως καλεῖν ἔστι , κατὰ τὸν Ὅμηρον . Τοὺς μὲν γὰρ , οὐδὲν οἷον ἄγασθαι κεκτημένους παρειλήφαμεν · τοὺς δὲ , ἐπὶ ἑνὶ μόλις ἢ δύο τὴν βασιλείαν σεμνύνοντας . Σὺ δὲ , ὧ κράτιστε , πάσας ὁμοῦ συλλαβὼν τὰς ἀρετὰς , πάντας ὑπερεβάλου εὐσεβείᾳ , καὶ φιλανθρωπίᾳ , καὶ ἀνδρείᾳ , καὶ σωφροσύνῃ , καὶ δικαιοσύνῃ , καὶ φιλοτιμίᾳ , καὶ μεγαλοψυχίᾳ , βασιλικῇ πρεπούσῃ ἀξίᾳ . Ἀναίμακτον δὲ καὶ καθαρὰν φόνου , πάντων τῶν πώποτε γενομένων , μόνην τὴν σὴν ἡγεμονίαν ἅπας αἰὼν αὐχεῖ . Ἡδονῇ δὲ τὰ σπουδαῖα τοὺς ὑπηκόους παιδεύεις , εὐνοίᾳ τε καὶ αἰδοῖ τὴν περὶ σὲ σπουδὴν καὶ τὰ κοινὰ ἐνδείκνυσθαι . Ὥστε μοι πάντων ἕνεκεν ἀναγκαῖον καταφαίνεται Ἐκκλησιαστικὴν ἱστορίαν συγγράφοντι , σοὶ προσφωνῆσαι . Τίνι γὰρ μᾶλλον οἰκειότερον τουτο ποιήσω , πολλῶν καὶ θεσπεσίων ἀνδρῶν ἀρετὴν ἀφηγῆσθαι μέλλων , καὶ τὰ συμβάντα περὶ τὴν καθόλου Ἐκκλησίαν , ὅσοις τε ἐχθροῖς ὑπαντήσασα , εἰς τοὺς
Lemmas: εἰκότως νομίζω , μή μόνος ἄνθρωπος αὐτοκράτωρ εἰμί , ἀλλά καί ὁ πάθος ὁ Ψυχή καί ὁ σῶμα . εἰμί δέ δεῖ καί οὗτος λέγω , πυνθάνομαι . μαί σύ καί πᾶς ὄψον καί ποτός ὁ ἐπιθυμία νικάω · καί μήτε σῦκον γλυκύς , ποιητικός εἶπον , μῆτε ἄλλος τίς ὁ ὡραῖος αἱρέω σύ δύναμαι , πλήν ὅσος ἐπιψαύω καί μόνος ἀπογεύω , πρότερος εὐλογέω ὁ πᾶς Δημιουργός . δίψος δέ καί πνῖγος καί ῥῖγος κρατέω ἐθίζω ἐν ὁ καθ´ ἡμέρα ἄσκησις , φύσις ἔχω νομίζω ὁ ἐγκράτεια , πρώην γε ὅς ὁ ἐν Πόντος πόλις Ἡρακλῆς ἐπώνυμος σπεύδω ὁράω , καί ἐγείρω ὁ χρόνος κάμνω , ὥρα θέρος ὁ διά Βιθυνός ἔρχομαι ὁδός ὁ δέ ἥλιος σφόδρα φλέγω περί μέσος ἡμέρα , ὁράω σός τις ὁ δορυφόρος ἱδρώς πολύς καί κονιορτός φύρω , φθάνω ὡς δή χαρίζομαι προσκομίζω σύ φιάλη εὕω μάλα λαμπρῶς πρός ὁ ἀκτίς αντισιλβουω , ἡδύς αὐτός τις πότος ἐμβάλλω , καί ψυχρός ὕδωρ ἐπιχέω . σύ δέ , εἰμί ἀγαθός , προσδέχομαι , ἐπαινέω μέν ὁ προθυμία ὁ ἀνήρ , καί δῆλος εἰμί μετέ οὖον πολύς οὗτος φιλοτιμία βασιλικός καλῶς ποιέω · πᾶς δέ ὁ στρατιώτης πρός ὁ φιάλη χάσκω , καί μακαρίζω ὅς πίνω , πάλιν αὐτός , ἵημι γενναῖος , ὁ ποτόν ἀποδίδωμι , καί ὅπου φλώ αὐτός χράομαι κελεύω . ὥστε ἐγώ δοκέω εἰκότως ὁ σός ἀρετή νικάω καί Ἀλέξανδρος ὁ Φίλιππος · ὅς λέγω παρά ὁ ἐκεῖνος θαυμάζω , δις ἄνυδρος τόπος βαδίζω μετά ὁ Μακεδών , ἐπιμελής στρατιώτης ὕδωρ εὑρίσκω ἀρύω καί προσκομίζω · ὁ δέ μή πίνω , ἀλλά ἐκχέω ὁ πόμα . συναιρέω οὖν εἶπον , ὁ πρό σύ βασιλεύς βασιλικός σύ κύριος καλέω εἰμί , κατά ὁ Ὅμηρος . ὁ μέν γάρ , οὐδείς οἷος ἄγαμαι κτάομαι παραλαμβάνω · ὁ δέ , ἐπί εἷς μόλις ἢ δύο ὁ βασίλειος σεμνύνω . σύ δέ , ἵημι ἀγαθός , πᾶς ὁμοῦ συλλαμβάνω ὁ ἀρετή , πᾶς ὑπερβάλλω εὐσέβεια , καί φιλανθρωπία , καί ἀνδρεῖος , καί σωφροσύνη , καί δικαιοσύνη , καί φιλοτιμία , καί μεγαλοψυχία , βασιλικός πρέπω ἄξιος . ἀναίμακτος δέ καί καθαρός φόνος , πᾶς ὁ πώποτε γίγνομαι , μόνος ὁ σός ἡγεμονία ἅπας αἰών αὐχέω . Ἡδονή δέ ὁ σπουδαῖος ὁ ὑπήκοος παιδεύω , εὔνοια τε καί αἰδώς ὁ περί σύ σπουδή καί ὁ κοινός ἐνδείκνυμι . ὥστε ἐγώ πᾶς ἕνεκα ἀναγκαῖος καταφαίνω ἐκκλησιαστικός ἱστορία συγγράφω , σύ προσφωνέω . τίς γάρ μᾶλλον οἰκεῖος οὗτος ποιέω , πολύς καί θεσπέσιος ἀνήρ ἀρετή ἀφηγέομαι μέλλω , καί ὁ συμβαίνω περί ὁ καθόλου ἐκκλησία , ὅσος τε ἐχθρός ὑπαντάω , εἰς ὁ