cogPG.PG067 610
τοὺς μὲν ἐχειρώσατο · τοὺς δὲ ἐξώγρησε . Λαμπρὸς δὲ τηνικάδε φανεὶς , καὶ ὑπὸ μετριότητος καὶ ἐπιεικείας κεχαρισμένος τοῖς στρατιώταις γεγονὼς , ἀναγορεύεται πρὸς αὐτῶν σεβαστός . Μηδὲν δὲ περὶ τούτου , ὡς εἰκός , πρὸς Κωνστάντιον παραιτησάμενος , ἄρχοντας μὲν τοὺς ὑπ´ αὐτοῦ χειροτονηθέντας ἤμειβεν · ἐπίτηδες δὲ καὶ τὰς ἐπιστολὰς ἐπεδείκνυ , δι´ ὡν τοὺς βαρβάρους καλῶν κατὰ Μαγνεντίου , εἰς Ῥωμαίους ἤγαγεν · ἐξαπίνης δὲ τὴν θρησκείαν μεταβαλὼν , πρότερον χριστιανίζειν δοκῶν , ἀρχιερέα ὡνόμαζεν ἑαυτὸν , καὶ τοῖς Ἐλλήνων ναοῖς ἐφοίτα , καὶ ἔθυε , καὶ τοὺς ὑπηκόους ὧδε θρησκεύειν ἔπειθε . Προσδο . κωμένων δὲ Περσῶν Ῥωμαίοις ἐπιθήσεσθαι , καὶ διὰ τοῦτο ἐν Συρίᾳ Κωνσταντίου διατρίβοντος , λογισάμενος ἀμαχητὶ δύνασθαι τῶν Ἰλλυριῶν κρατεῖν , εἴχετο τῆς ἐπ´ αὐτοὺς ὁδοῦ · πρόφασιν ποιούμενος , ὡς ἀπολογίας χάριν ἐλαύνει πρὸς Κωνστάντιον ὑπὲρ τοῦ μὴ ἑκὼν δόξαι πρὸς τῶν στρατιωτῶν παρὰ γνώμην αὐτοῦ τὰ σύμβολα τῆς βασιλείας καταδέχεσθαι . Λέγεται δὲ ἡνίκα πρὸ τῶν τῇδε ὅρων ἐπέβη , τὰς μὲν ἀμπέλους μετὰ τρύγην ἀμφὶ τὴν τῶν Πλειάδων δύσιν ὀμφάκων πλήρεις φανῆναι · τὴν δὲ ἀπὸ τοῦ ἀέρος δρόσον , διαχεθεῖσαν κατὰ τῆς αὐτοῦ ἐσθῆτος καὶ τῶν ἑπομένων , καθ´ ἑκάστην σταγόνα , σταυροῦ σημεῖον ἐντυπῶσαι . Ἐδόκει δὲ αὐτῷ καὶ πολλοῖς τῶν συνιόντων , οἱ μὲν βότρυες παρὰ καιρὸν φανέντες , σύμβολον εἶναι ἀγαθόν · ἡ δὲ δρόσος ἐκ παρατυχόντος ὧδε τὴν ἐσθῆτα καταστίξαι καθ´ ἦς ἔτυχε πεσοῦσα Ἄλλοι δὲ ἔλεγον τοῖν συμβόλοιν , τὸ μὲν , ἄωρον σημαίνειν ἀπολεῖσθαι τὸν βασιλέα , ὀμφάκων δίκην , καὶ ῥλιγοχρόνιον ἔσεσθαι αὐτοῦ τὴν βασιλείαν · τὸ δὲ , προμηνύειν οὐράνιον εἶναι τὸ δόγμα τῶν Χριστιανῶν , καὶ χρῆναι πάντας τῷ σημείῳ τοῦ σταυροῦ κατασημανθῆναι . Ὡς ἔοικε δὲ , οἱ τάναντία τῷ βασιλεῖ δοξάσαντες , οὐ διήμαρτον τῆς ἀληθείας · ἀμφότερα γὰρ εὐστόχως εἰρῆσθαι προῖὼν ὁ χρόνος ἀπέδειξεν . Ἐπεὶ ξε ἐπύθετο Κωνστάντιος ἐκστρατεύειν ἐπ´ αὐτὸν Ἰουλλιανὸν , καταλιπὼν τὴν πρὸς τοὺς Πέρσας παρασκευὴν , ἐπὶ τὴν , Κωνσταντίνου πόλιν ἠπείγετο · ἡνίκα δὴ τὴν ὁδοιπορίαν ποιούμενος , ἐτελεύτησεν ἐν Μόμψου κρήναις , μεταξὺ Κιλίκων καὶ Καππαδοκῶν τῶν πρὸς τῷ Ταύρῳ · ἔτη ἀμφὶ τεσσαράκοντα καὶ πέντε γεγονώς . Ἐξ ὧν τρισκαίδεκα σὺν τῷ πατρὶ ἐβασίλευσε , πέντε δὲ καὶ εἴκοσι μετ´ ἐκεῖνον . Ἐπεὶ δὲ ἐτελεύτησεν , ὁ μὲν Ἰουλιανὸς ἤδη τὴν Θράκην εἶχεν . Οὐκ εἰς μακρὰν δὲ εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν ἐλθὼν , αὐτοκράτωρ ἀνηγορεύθη . Οἱ δὲ Ἕλληνες ἐλογοποίουν , ὡς καὶ πρὸ τοῦ Γαλάτας ἀπολιπεῖν αὐτὸν , μαντικοὶ καὶ δαίμονες ἐπὶ ταύτην τὴν ἐκστρατείαν ἐκίνησαν , τὸν Κωνσταντίου θάνατον προμηνύσαντες , καὶ τὴν τῶν πραγμάτων μεταβολήν . Ἦν δὲ ἄρα πιθανὸν πρόγνωσιν ταῦτα καλεῖν , εἰ μὴ καὶ αὐτὸν ὅσον οὕπω τὸ τοῦ βίου τέλος ἔφθασεν , ὡς ἐν ὀνείρῳ τῆς βασιλείας γευσάμενον . εὔηθες γὰρ οἶμαι
Lemmas: ὁ μέν χειρόομαι · ὁ δέ ἐξώγρησε . λαμπρός δέ τηνικάδε φαίνω , καί ὑπό μετριότης καί ἐπιείκεια χαρίζομαι ὁ στρατιώτης γίγνομαι , ἀναγορεύω πρός αὐτός σεβαστός . μηδείς δέ περί οὗτος , ὡς εἰκός , πρός Κωνστάντιος παραιτέομαι , ἄρχω μέν ὁ ὑπό αὐτός χειροτονέω ἀμείβω · ἐπίτηδες δέ καί ὁ ἐπιστολή ἐπιδείκνυμι , δις ὡς ὁ βάρβαρος καλός κατά Μαγνέντιος , εἰς Ῥωμαῖος ἄγω · ἐξαπίνης δέ ὁ θρησκεία μεταβάλλω , πρότερος χριστιανίζω δοκέω , ἀρχιερεύς ὀνομάζω ἑαυτοῦ , καί ὁ Ἕλλην ναός φοιτάω , καί θύω , καί ὁ ὑπήκοος ὧδε θρησκεύω πείθω . προσδέω . κάω δέ Πέρσης Ῥωμαῖος ἐπιτίθημι , καί διά οὗτος ἐν Συρία Κωνστάντιος διατρίβω , λογίζομαι ἀμαχητί δύναμαι ὁ Ἰλλυριός κρατέω , ἔχω ὁ ἐπι αὐτός ὁδός · πρόφασις ποιέω , ὡς ἀπολογία χάρις ἐλαύνω πρός Κωνστάντιος ὑπέρ ὁ μή ἑκών δόξα πρός ὁ στρατιώτης παρά γνώμη αὐτός ὁ σύμβολον ὁ βασίλεια καταδέχομαι . λέγω δέ ἡνίκα πρό ὁ ὅδε ὁράω ἐπιβαίνω , ὁ μέν ἄμπελος μετά τρύγη ἀμφί ὁ ὁ Πλειάς δύσις ὄμφαξ πλήρης φαίνω · ὁ δέ ἀπό ὁ ἀήρ δρόσος , διαχέω κατά ὁ αὐτός ἐσθής καί ὁ ἕπομαι , καθ´ ἕκαστος σταγών , σταυρός σημεῖον ἐντυπόω . Ἐδόκης δέ αὐτός καί πολύς ὁ σύνειμι , ὁ μέν Βότρυς παρά καιρός φαίνω , σύμβολον εἰμί ἀγαθός · ὁ δέ δρόσος ἐκ παρατυγχάνω ὧδε ὁ ἐσθής καταστίζω καθ´ εἰμί τυγχάνω πίπτω ἄλλος δέ λέγω ὁ σύμβολον , ὁ μέν , ἄωρος σημαίνω ἀπόλλυμι ὁ βασιλεύς , ὄμφαξ δίκη , καί ρλιγοχρονιος εἰμί αὐτός ὁ βασίλειος · ὁ δέ , προμηνύω οὐράνιος εἰμί ὁ δόγμα ὁ Χριστιανός , καί χρή πᾶς ὁ σημεῖον ὁ σταυρός κατασημαίνω . ὡς ἔοικα δέ , ὁ τἀναντία ὁ βασιλεύς δοξάζω , οὖον διαμαρτάνω ὁ ἀλήθεια · ἀμφότερος γάρ εὔστοχος εἴρω προῖων ὁ χρόνος ἀποδείκνυμι . ἐπεί ξεʹ πυνθάνομαι Κωνστάντιος ἐκστρατεύω ἐπι αὐτός Ἰουλλιανός , καταλείπω ὁ πρός ὁ Πέρσης παρασκευή , ἐπί ὁ , Κωνσταντῖνος πόλις ἐπείγω · ἡνίκα δή ὁ ὁδοιπορία ποιέω , τελευτάω ἐν Μόμψου κρήνη , μεταξύ Κίλιξ καί Καππαδόκαι ὁ πρός ὁ Ταῦρος · ἔτος ἀμφί τεσσαράκοντα καί πέντε γίγνομαι . ἐς ὅς τρεισκαίδεκα σύν ὁ πατήρ βασιλεύω , πέντε δέ καί εἴκοσι μετέ ἐκεῖνος . ἐπεί δέ τελευτάω , ὁ μέν Ἰουλιανός ἤδη ὁ Θρᾴκη ἔχω . οὐ εἰς μακράν δέ εἰς ὁ Κωνσταντινούπολις ἔρχομαι , αὐτοκράτωρ ἀναγορεύω . ὁ δέ Ἕλλην λογοποιέω , ὡς καί πρό ὁ Γαλάτης ἀπολείπω αὐτός , μαντικός καί δαίμων ἐπί οὗτος ὁ ἐκστρατεία κινέω , ὁ Κωνστάντιος θάνατος προμηνύω , καί ὁ ὁ πρᾶγμα μεταβολή . ἦς δέ ἄρα πιθανός πρόγνωσις οὗτος καλέω , εἰμί μή καί αὐτός ὅσος οὔπω ὁ ὁ βίος τέλος φθάνω , ὡς ἐν ὄνειρος ὁ βασίλεια γεύω . εὐήθης γάρ οἴομαι