cogPG.PG067 436
ὀρθῶς , οἱ μὲν τοῖς , οἱ δὲ ἐκείνοις προστιθέμενοι , συναγωγὴν ἐποιήσαντο τῶν ὑπὲρ τῆς οἰκείας αἱρέσεως φερομένων ἐπιστολῶν , καὶ τὰς ἐναντίας παρέλιπον . Ὃ δὴ σκολιὰν ἡμῖν λίαν κατεσκεύασε τὴν εὔρεσιν τῶν περὶ ταῦτα συμβάντων . Ἐπεὶ δὲ μάλιστα τῆς ἀληθείας ἐπιμελεῖσθαι χρεὼν διὰ τὸ τῆς ἰστορίας ἀκίβδηλον , ἀναγκαῖον ἐφάνη μοι , ὡς οἷόν τε ἦν , πολυπραγμονῆσαι καὶ τὰς τοιαύτας γραφάς . Εἰ τοίνυν καὶ στάσεις ἐκκλησιαστικῶν πρὸς ἑαυτοὺς περὶ προεδρίας ἢ προτιμήσεως τῆς οἰκείας αἱρέσεως διεξέλθω , μή τῳ φορτικὸν ἢ ἐθελοκάκου προαιρέσεως εἶναι δόξῃ , τοιαῦτά με ἱστορεῖν . πρῶτον μὲν γὰρ , ὡς εἴρηται , πάντα δεύτερα ποιεῖσθαι τῆς ἀληθείας τὸν συγγραφέα προσήκει · ἔπειτα δὲ τὸ δόγμα τῆς καθόλου Ἐκκλησίας γνησιώτατον ὅτι μάλιστα φανεῖται , πολλάκις μὲν ταῖς ἐπιβουλαῖς τῶν ἐναντία δοξαζόντων δοκιμασθὲν , οἷα δὲ θεόθεν τὸ κρατεῖν λαχὸν , αὖθις εἰς τὴν οἰκείαν ἐπανελθὸν δύναμιν , καὶ πάσας τὰς Ἐκκλησίας καὶ τὰ πλήθη πρὸς τὴν οἰκείαν ἀλήθειαν ἐπισπασάμενον . Βουλευομένῳ δέ μοι , εἰ ὧν ἔγνων μόνα προσῆκεν ἀναγράψαι τὰ γενόμενα περὶ τὴν Ἐκκλησίαν ἀνὰ τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν , ἔδοξεν εὖ ἔχειν ἐφ´ ὅσον ἐφικέσθαι δυνήσομαι , καὶ τὰ παρὰ Πέρσαις καὶ βαρβάροις συμβάντα ἐπὶ τῇ θρησκείᾳ ἱστορήσειν . Οὐκ ἀνοίκειον δὲ εἶναι τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας , ἐν τῆδε τῇ πραγματείᾳ διεξελθεῖν , καὶ τίνες ποτὲ ἧσαν οἱ ὥσπερ πατέρες καὶ εἰσηγηταὶ γενόμενοι τῶν καλουμένων μοναχῶν , καὶ οἱ μετ´ αὐτοὺς κατὰ διαδοχὰς , ὧν ἴσμεν ἢ ἀκηκόαμεν εὐδοκιμήσαντες . Οὔτε γὰρ ἁχάριστοι δόξομεν εἶναι πρὸς αὐτοὺς , ἀμνηστίᾳ παραδεδωκότες τὴν αὐτῶν ἀρετὴν , οὔτε ἀπείρως ἔχειν τῆς κατ´ αὐτοὺς ἱστορίας , μετὰ τοῦ καὶ τοῖς προειρημένοις ὧδε φιλοσοφεῖν ὑπόδειγμα καταλιπεῖν ἀγωγῆς , ἧ χρώμενοι , μακαριωτάτου καὶ εὐδαίμονος μεθέξουσι πέλους . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν προῖὼν ὁ λόγος , ὡς οἷόν τε , παραφυλάξει . Τρέπομαι δὲ ἤδη ἐπὶ τὴν ἀφἤγησιν τῶν πραγμάτων , συνεργὸν καὶ ἵλεων τὸν Θεὸν ἐπικαλεσάμενος . Ἔξει δὲ ἀρχὴν ἡ παροῦσα γραφὴ
Lemmas: ὀρθῶς , ὁ μέν ὁ , ὁ δέ ἐκεῖνος προστίθημι , συναγωγή ποιέω ὁ ὑπέρ ὁ οἰκεῖος αἵρεσις φέρω ἐπιστολή , καί ὁ ἐναντίος παραλείπω . ὅς δή σκολιός ἐγώ λίαν κατασκευάζω ὁ εὖρος ὁ περί οὗτος συμβαίνω . ἐπεί δέ μάλιστα ὁ ἀλήθεια ἐπιμελέομαι χρεὼν διά ὁ ὁ ἱστορία ἀκίβδηλος , ἀναγκαῖος φαίνω ἐγώ , ὡς οἷος τε εἰμί , πολυπραγμονέω καί ὁ τοιοῦτος γραφεύς . εἰμί τοίνυν καί στάσις ἐκκλησιαστικός πρός ἑαυτοῦ περί προεδρία ἢ προτίμησις ὁ οἰκεῖος αἵρεσις διεξέρχομαι , μή ὁ φορτικός ἢ ἐθελοκακέω προαίρεσις εἰμί δόξα , τοιοῦτος ἐγώ ἱστορέω . πρῶτος μέν γάρ , ὡς εἴρω , πᾶς δύο ποιέω ὁ ἀλήθεια ὁ συγγραφεύς προσήκω · ἔπειτα δέ ὁ δόγμα ὁ καθόλου ἐκκλησία γνήσιος ὅτι μάλιστα φαίνω , πολλάκις μέν ὁ ἐπιβουλή ὁ ἐναντίος δοξάζω δοκιμάζω , οἷος δέ θεόθεν ὁ κρατέω λαγχάνω , αὖθις εἰς ὁ οἰκεῖος ἐπανέρχομαι δύναμις , καί πᾶς ὁ ἐκκλησία καί ὁ πλῆθος πρός ὁ οἰκεῖος ἀλήθεια ἐπισπάω . βουλεύω δέ ἐγώ , εἰμί ὅς γιγνώσκω μόνος προσήκω ἀναγράφω ὁ γίγνομαι περί ὁ ἐκκλησία ἀνά ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή , δοκέω εὕω ἔχω ἐφίημι ὅσος ἐφικνέομαι δύναμαι , καί ὁ παρά Πέρσης καί βάρβαρος συμβαίνω ἐπί ὁ θρησκεία ἱστορέω . οὐ ἀνοίκειος δέ εἰμί ὁ ἐκκλησιαστικός ἱστορία , ἐν τῆδε ὁ πραγματεία διεξέρχομαι , καί τίς ποτέ ἧσαν ὁ ὥσπερ πατήρ καί εἰσηγητής γίγνομαι ὁ καλέω μοναχός , καί ὁ μετέ αὐτός κατά διαδοχή , ὅς οἶδα ἢ ἀκούω εὐδοκιμέω . οὔτε γάρ ἀχάριστος δοκέω εἰμί πρός αὐτός , ἀμνηστία παραδίδωμι ὁ αὐτός ἀρετή , οὔτε ἤπειρος ἔχω ὁ κατ´ αὐτός ἱστορία , μετά ὁ καί ὁ προερέω ὧδε φιλοσοφέω ὑπόδειγμα καταλείπω ἀγωγή , ἧ χράω , μακάριος καί εὐδαίμων μετέχω πέλω . ἀλλά οὗτος μέν προῖων ὁ λόγος , ὡς οἷος τε , παραφυλάσσω . τρέπω δέ ἤδη ἐπί ὁ ἀφήγησις ὁ πρᾶγμα , συνεργός καί ἵλαος ὁ θεός ἐπικαλέω . ἔξειμι δέ ἀρχή ὁ πάρειμι γραφή