cogPG.PG067 761
« μέχρι τῆς ἐχομένης βασιλείας διεγένοντο . Ναυατιανοὶ δὲ , εἰ καί τινας τούτων ἑτάραττεν ἡ περὶ τοῦ Πάσχα ζήτησις , ἣν Σαββάτιος ἐνεωτέρισεν , ἀλλ οὖν οἱ πλείους ἐπὶ τῆς αὐτῶν Ἐκκλησίας ἠρέμουν . Οὕτε γὰρ τοῖς αὐτοῖς ἐπιτιμίοις ἢ νόμοις , ὁμοίως ταῖς , ἄλλαις αἱρέσεσιν ἔνοχοι ἦσαν , ὡς ὁμοούσιον Τριάδα δοξάζοντες , καὶ τότε βεβαιότερον τῇ ἀρετῇ τῶν ἡγουμένων συνίσταντο πρὸς ὁμόνοιαν . Μετὰ γὰρ τὴν Ἀγελίου προστασίαν , τῆς Μαρκιανοῦ ἀνδρὸς ἀγαθοῦ τετυχήκασι . Καὶ τούτου δὲ ἔναγχος κατὰ τὸν παρόνπα χρόνον τελευτήσαντος , διεδέξατο τὴν αὐτοῦ ἐπισκοπὴν Σισίνιος , ἀνὴρ ἐλλόγιμος ὅτι μάλιστα , καὶ φιλοσόφων δογμάτων καὶ τῶν ἱερῶν λόγων ἐπιστήμων , καὶ πρὸς διαλέξεις ἕτοιμος · ὡς καὶ Εὐνόμιον ἐπὶ ταύταις εὐδοκιμοῦντα , καὶ τοῦτο ἔργον ποιούμενον πολλάκις παραιτήσασθαι τοὺς πρὸς αὐτὸν διαλόγους . Ἐγένετο δὲ σώφρων τὸν βίον , ὡς κρείττων εἶναι διαβολῆς , περὶ δὲ τὴν δίαιταν ἀβρὸς καὶ ποικλος · ὡς τοὺς ἀγνοοῦντας ἀπιστεῖν , εἰ σωφρονεῖν δύναιτο , τοσοῦτον τρυφῶν . Τὸ δὲ ἦθος ἦν χαρίεις καὶ δὸς ἐν ταῖς συνουσίαις · καὶ διὰ ταῦτα καὶ τοῖς ἐπισκόποις τῆς καθόλου Ἐκκλησίας , καὶ τοῖς ἐν ἀοχαῖς καὶ λόγοις καταθύμιος ἦν , σκώπτειν τε σὺν χάριη , καὶ σκωμμάτων ἀνέχεσθαι , καὶ ἑκάτερον ἀπεχθείας ἐκτὸς ὑπομένειν , κομψῶς τε σὺν τάχει πρὸς τὰς ἐρωτήσεις ὑπαντᾶν , εὖ μάλα ἐπιτηδείως ἔχων . Ἐρωτηθεὶς οὖν ὅτου ἕνεκα δεύτερον λούοιτο τῆς ἡμέρας , ἐπίσκοπος ὥν · Ὅτι μὴ τρίτον , ἔφη . φθάνω . Ἐπεὶ δὲ λευκῇ ἐσθῆτι διετέλει χρώμενος , ἐπέσκωψέ τις αὐτῷ τῶν ἀπὸ τῆς καθόλου Ἐκκλησίας . Ὁ δὲ πρὸς αὐτόν · Οὐκοῦν εἰπὲ , ποῦ εἴρηται ἐσθῆτα μέλαιναν χρῖναι ἀμφιέννυσθαι ; Τοῦ δὲ ἀπορήσαντος , ὑπολαβών ἔφη Σὺ μὲν τοῦτο οὐκ ἂν ἐπιδεῖξαι δυνήσῃ · ἐμοὶ δὲ καὶ Σολομῶν ὁ σοφώτατος , Ἔστωσάν σου τὰ ἱμάτια ἀεὶ λευκὰ , παραινεῖ λέγων · καὶ αὐτὸς ὁ Χριστὸς λευχείμων ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις φαινόμενος , Λίωσῆν τε καὶ Ἡλίαν τοιούτους τοῖς ἀποστόλοις ἐπιδεικνύς . Οὐ μὴν ἀλλὰ κἀκεῖνο τῶν εἰρημένων Σισινίῳ χάριεν οἶμαιἘνεδήμει μὲν τῇ Κωνσταντινουπόλει Λεόντιος , ὁ παρὰ Γαλάταις τῆς Ἀγκύρας ἐπίσκοπος . Ἐκκλησίας δὲ τῶν ἐκεῖσε Ναυατιανῶν ἀφηρημένος ἦκε πρὸς αὐτὸν ἀπολαβεῖν ταύτας δεόμενος . Ἐπεὶ δὲ οὐκ ἀπεδίδου , ἐλοιδόρει δὲ τοὺς Ναυατιανοὺς ὡς οὐκ ἀξίους ἐκκλησιάζειν , μετάνοιαν καὶ τὴν ἐκ θεοῦ φιλανθρωπίαν ἀναιρεῖν αὐτοὺς λέγων , Ἀλλὰ μὴ , ἔφη Σισίνιος , οὐδεὶς οὕτως ὡς ἐγὼ μετανοεῖ . Ἐρομένου δὲ Λεοντίου τίνα τρόπον · Ὅτι σε τεθέαμαι ἀπεκρίνατο . Καὶ ἕτερα δὲ πολλὰ αὐτοῦ εὐστόχως εἰρημένα ἀπομνημονεύουσιν . Οὐκ ἀκόμψους τε πολλοὺς αὐτοῦ λόγους φασὶ φέρεσθαι . Ἐπῃνεῖτο δὲ
Lemmas: « μέχρι ὁ ἔχω βασίλεια διαγίγνομαι . Ναυατιανός δέ , εἰμί καί τις οὗτος ἑτάραττεν ὁ περί ὁ Πάσχα ζήτησις , ὅς Σαββάτιος νεωτερίζω , ἀλλ' οὖν ὁ πλείων ἐπί ὁ αὐτός ἐκκλησία ἠρεμέω . ἵημι γάρ ὁ αὐτός ἐπιτίμιον ἢ νόμος , ὁμοίως ὁ , ἄλλος αἵρεσις ἔνοχος εἰμί , ὡς ὁμοούσιος Τριάς δοξάζω , καί τότε βέβαιος ὁ ἀρετή ὁ ἡγέομαι συνίστημι πρός ὁμόνοια . μετά γάρ ὁ Ἀγέλιος προστασία , ὁ Μαρκιανός ἀνήρ ἀγαθός τυγχάνω . καί οὗτος δέ ἔναγχος κατά ὁ παρόνπα χρόνος τελευτάω , διαδέχομαι ὁ αὐτός ἐπισκοπή Σισίνιος , ἀνήρ ἐλλόγιμος ὅτι μάλιστα , καί φιλόσοφος δόγμα καί ὁ ἱερός λόγος Ἐπιστήμων , καί πρός διαλέγω ἑτοῖμος · ὡς καί Εὐνόμιον ἐπί οὗτος εὐδοκιμέω , καί οὗτος ἔργον ποιέω πολλάκις παραιτέομαι ὁ πρός αὐτός διάλογος . γίγνομαι δέ σώφρων ὁ βίος , ὡς ἀγαθός εἰμί διαβολή , περί δέ ὁ δίαιτα ἁβρός καί ποικλής · ὡς ὁ ἀγνοέω ἀπιστέω , εἰμί σωφρονέω δύναμαι , τοσοῦτος τρυφάω . ὁ δέ ἦθος εἰμί χαρίεις καί δίδωμι ἐν ὁ συνουσία · καί διά οὗτος καί ὁ ἐπίσκοπος ὁ καθόλου ἐκκλησία , καί ὁ ἐν ἠχή καί λόγος Καταθύμιος εἰμί , σκώπτω τε σύν χαρίζομαι , καί σκῶμμα ἀνέχω , καί ἑκάτερος ἀπέχθεια ἐκτός ὑπομένω , κομψός τε σύν τάχος πρός ὁ ἐρωτάω ὑπαντάω , εὕω μάλα ἐπιτηδείως ἔχω . ἐρωτάω οὖν ὅστις ἕνεκα δύο λούω ὁ ἡμέρα , ἐπίσκοπος ἀνά · ὅτι2 μή τρίτος , φημί . φθάνω . ἐπεί δέ λευκός ἐσθής διατελέω χράω , ἐπισκώπτω τις αὐτός ὁ ἀπό ὁ καθόλου ἐκκλησία . ὁ δέ πρός αὐτός · οὐκοῦν εἶπον , ποῦ εἴρω ἐσθής μέλας κρίνω ἀμφιέννυμι ; ὁ δέ ἀπορέω , ὑπολαμβάνω φημί σύ μέν οὗτος οὐ εἄν ἐπιδείκνυμι δύναμαι · ἐγώ δέ καί Σολομών ὁ σοφός , εἰμί σύ ὁ ἱμάτιον ἀεί λευκόν , παραινέω λέγω · καί αὐτός ὁ Χριστός λευχείμων ἐν ὁ Εὐαγγέλιος φαίνω , Λίωσῆν τε καί Ἡλίας τοιοῦτος ὁ ἀπόστολος ἐπιδείκνυμι . οὖον μήv ἀλλά ἐκεῖνος ὁ εἴρω Σισίνιος χάριεν οἶμαιἘνεδήμει μέν ὁ Κωνσταντινούπολις Λεόντιος , ὁ παρά Γαλάτης ὁ Ἄγκυρα ἐπίσκοπος . ἐκκλησία δέ ὁ ἐκεῖσε Ναυατιανός ἀφαράω ἥκω πρός αὐτός ἀπολαμβάνω οὗτος δήω . ἐπεί δέ οὐ ἀποδίδωμι , λοιδορέω δέ ὁ Ναυατιανός ὡς οὐ ἄξιος ἐκκλησιάζω , μετάνοια καί ὁ ἐκ θεός φιλανθρωπία ἀναιρέω αὐτός λέγω , ἀλλά μή , φημί Σισίνιος , οὐδείς οὕτως ὡς ἐγώ μετανοέω . ἔρομαι δέ Λεόντιος τίς τρόπος · ὅτι2 σύ θεάομαι ἀποκρίνω . καί ἕτερος δέ πολύς αὐτός εὔστοχος εἴρω ἀπομνημονεύω . οὐ άκομψος τε πολύς αὐτός λόγος φημί φέρω . ἐπαινέω δέ