cogPG.PG067 525
ΛΑΡ . Γv . Παῦλον , καὶ ἐπὶ Ἐκκλησίας διδάξαι λαμπρόν . Πρὸς δὲ τὰς περιπετείας τοῦ βίου , καὶ τὰς ὁμιλίας τῶν ἐν δυνάμει , φαύλως αὐτὸν ἐσχηκέναι μαρτυρεῖ τὰ πράγματα . Οὐδεμίαν γὰρ ἐπιβουλὴν τῶν ἐπαναστάντων αὐτῷ , ὡς εἰκὸς τοὺς περὶ ταῦτα δεινοὺς , διέλυσεν Ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τοῦ πλήθους ὑπερφυῶς φιλούμενος , κακῶς ἔπαθε , σκαιωρίᾳ τῶν τότε ἀναινομένων τὸ κατὰ τὴν ἐν Νικαίᾳ κρατῆσαν δόγμα . Καὶ τὰ μὲν πρῶτα , ὡς μὴ εὖ βεβιωκὼς . γραφὴν ὑπομείνας , ἐξεβλήθη τῆς Ἐκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως . Τελευτῶν δὲ καὶ ὑπερορίαν οἰκεῖν κατεδικάσθη , εἰ καὶ τεθνάναι ἐλεεινῶς δι´ ἀγχόνης λέγεται , μηχανησαμένων αὐτῷ φόνον τῶν ἐπιβούλων . Ἀλλὰ τάδε μὲν ὕστερον συνέβη . ΚΕΦΑΛ . Δʹ . Περὶ τῆς γενομένης στάσρως διὰ τὴν Παίλου χειροτονίαν Ἐν δὲ τῷ νῦν διὰ ταύτην τὴν χειροτονίαν μεγίστη ταραχὴ τὴν Ἐκκλησίαν Κωνσταντινουπόλεως ἔσχεν . Ἐν ᾧ γὰρ περιῆν Ἀλέξανδρος , οὐ πολλὴν παῤῥησίαν ἦγον ὅσοι τὰ Ἀρείου ἐφρόνουν · καὶ πρὸς αὐτὸν ὁ λαὸς βλέπων ἤγοντο , καὶ τὸ Θεῖον ἐδόξαζον · καὶ μάλιστα μετὰ τὴν ἀδόκητον Ἀρείου συμφορὰν , ὃν οὕτως ἀποθανεῖν , ὡς εἴρηται , κατὰ θεομηνίαν ἐπίστευον ταῖς Ἀλεξάνδρου ἀρεταῖς ἦ Ἐπεὶ δὲ ἐτελεύτησε , διχῇ διακριθὲν τὸ πλῆθος , εἰς ἔριδας δογμάτων εἰς τὸ φανερὸν καθίσταντο καὶ μάχην . Σπουδὴ σὺν ἐγένετο , τοῖς μὲν τὰ Ἀρείου ζηλοῦσι , Μακεδόνιον χειροτονεῖσθαι · τοῖς δὲ ὁμοούσιον τῷ Πατρὶ τὸν Υἱὸν δοξάζουσι , Παῦλον ἐπισκοπεῖν · καὶ τοῦτο ἐκράτει . Μετὰ δὲ τὴν Παύλου χειροτονίαν , παραγενόμενος ὁ βασιλεὺς , ἔτυχε γὰρ τότε ἀπόδημος , ἐχαλέπαινεν , ὡς ἀναξίῳ τῆς ἐπισκοπῆς ἐπιτραπείσης . Ἐξ ἐπιβουλῆς τε τῶν πρὸς Παῦλον ἀπεχθανομένων , σύνοδον καθίσας , τὸν μὲν ἀπεώσατο τῆς Ἐκκλησίας · Εὐσεβίῳ δὲ τῷ Νικομηδείας ἐπισκόπῳ τὸν Κωνσταντινουπόλεως θρόνον παρέδωκε .
Lemmas: Λάρ . Γv . Παῦλος , καί ἐπί ἐκκλησία διδάσκω λαμπρός . πρός δέ ὁ περιπέτεια ὁ βίος , καί ὁ ὁμιλία ὁ ἐν δύναμις , φαῦλος αὐτός ἔχω μαρτυρέω ὁ πρᾶγμα . Οὐδεμία γάρ ἐπιβουλή ὁ ἐπανίστημι αὐτός , ὡς εἰκός ὁ περί οὗτος δεινός , διαλύω ἀλλά καί ὑπό ὁ πλῆθος ὑπερφυῶς φιλέω , κακῶς πάσχω , σκαιωρία ὁ τότε ἀναίνομαι ὁ κατά ὁ ἐν Νίκαια κρατέω δόγμα . καί ὁ μέν πρῶτος , ὡς μή εὕω βιόω . γραφή ὑπομένω , ἐκβάλλω ὁ ἐκκλησία Κωνσταντινούπολις . τελευτάω δέ καί ὑπερορία οἰκέω καταδικάζω , εἰμί καί θνήσκω ἐλεεινός δις ἀγχόνη λέγω , μηχανάομαι αὐτός φόνος ὁ ἐπίβουλος . ἀλλά ὅδε μέν ὕστερος συμβαίνω . ΚΕ . δέ . περι ὁ γίγνομαι στάσρως διά ὁ πάϊλλος χειροτονία ἐν δέ ὁ νῦν διά οὗτος ὁ χειροτονία μέγας ταραχή ὁ ἐκκλησία Κωνσταντινούπολις ἔχω . ἐν ὅς γάρ περίειμι Ἀλέξανδρος , οὖον πολύς παρρησία ἄγω ὅσος ὁ Ἄρειος φρονέω · καί πρός αὐτός ὁ λαός βλέπω ἄγω , καί ὁ θεῖον δοξάζω · καί μάλιστα μετά ὁ ἀδόκητος Ἄρειος συμφορά , ὅς οὕτως ἀποθνῄσκω , ὡς εἴρω , κατά θεομηνία πιστεύω ὁ Ἀλέξανδρος ἀρετή εἰμί ἐπεί δέ τελευτάω , διχή διακρίνω ὁ πλῆθος , εἰς Ἔρις δόγμα εἰς ὁ φανερός καθίστημι καί μάχη . Σπουδή σύν γίγνομαι , ὁ μέν ὁ Ἄρειος ζηλόω , Μακεδ ́νιος χειροτονέω · ὁ δέ ὁμοούσιος ὁ πατήρ ὁ υἱός δοξάζω , Παῦλος ἐπισκοπέω · καί οὗτος κρατέω . μετά δέ ὁ Παῦλος χειροτονία , παραγίγνομαι ὁ βασιλεύς , τυγχάνω γάρ τότε Ἀπόδημος , χαλεπαίνω , ὡς ἀνάξιος ὁ ἐπισκοπή ἐπιτρέπω . ἐς ἐπιβουλή τε ὁ πρός Παῦλος ἀπεχθάνομαι , σύνοδος καθίζω , ὁ μέν ἀπωθέω ὁ ἐκκλησία · Εὐσέβιος δέ ὁ Νικομήδεια ἐπίσκοπος ὁ Κωνσταντινούπολις θρόνος παραδίδωμι .