cogPG.PG067 291
ΑΡ . vί . καὶ ἐν μιᾷ τῶν πρὸ τῆς πόλεως Ἐκκλησιῶν , παρασκευάζουσιν ἐνθρονισθῆναι αὐτόν . Τούτου γενομένου , πολλὴ φιλονεικία κεκίνητο . Μετὰ δὲ ταῦτα . εἰς ὁμόνοιαν ἦλθον οἱ λαοὶ ἐπὶ τοιαύταις συνθήκαις . Συναγαγόντες τοὺς ὑποψήφους εἰς ἐπισκοπὴν , εὐρίσκουσι τοὺς πάντας τὸν ἀριθμὸν ἓξ , ἐν οἷς ἦν καὶ Φλαβιανός · ὅρκῳ τε τούτους ἠσφαλίσαντο , τὸ μηδένα παρελθεῖν εἰς τὴν ἐπισκοπὴν , ἐνὸς τῶν ἐπισκόπων προτελευτήσαντος , ἀλλὰ συγχωρεῖν τὸν ὑπολειφθέντα κατέχειν τοῦ προαπελθόντος τὸν θρόνον . Οὕτω δοθέντων τῶν ὅρκων , ὁ λαὸς εἴχεν ὁμόνοιαν , καὶ οὐκέτι πρὸς ἀλλήλους διεκρνοντο . Οἱ δὲ Λουκίφερος διατοῦτο διεκρίθησαν , ὅτι Μελίτιος ὑπὸ τῶν Ἀρειανῶν χειροτονηθεὶς εἰς τὴν ἐπισκοπὴν ἐδέχθη . Ἐν τοιαύτῃ καταστάσει τῶν ἐν Ἀντιοχείᾳ καθεστώτων , ἐδέησε τὸν ΚΕΦΑΛ . Ϛʹ . λς Γρηγόριος ὁ Ναζιανζοῦ , κοινῷ δόγματι τῶν ὀρθοδόξων , τὴν προστασίαν τῆς ἐν Κωνσταντίνου πόλει Ἐκκλησίας ἀναδέδεκται . καθ´ ἓν καιρὸν καὶ Θεοὸόσιος ὁ βασιλεὺς , μετὰ τὴν κατὰ βαρβάρων νίκην ἐν Θεσσαλονίκῃ νοσή , σας , ὑπὸ Ἀσχολίου τοῦ ἐπισκόπου βαπτίζε - ται . Ὅτε κοινῷ δόγματι πολλῶν ἐπισκόπων , Γρηγόριος ἀπὸ τῆς Ναζιανζοῦ πρὸς τὴν Κωνσταντινουπόλεως ἐπισκοπὴν μετετίθετο . Τοῦτο μὲν οὕτως ἐγένετο . Ὑπὸ δὲ τὸν αὐτὸν χρόνον οἱ βασιλεῖς Γρατιανὸς καὶ Θεοδόσιος , κατὰ βαρβάρων ἢραντο νίκας εΚαὶ Γρατιανὸς μὲν εὐθὺς ἐπὶ τὰς Γαλλίας ἐχώρει , Ἀλαμανῶν κατατρεχόντων τὴν ἐκεῖ χώραν · Θεοδόσιος δὲ μετὰ τὰ τρόπαια ἐπὶ τὴν Κωνσταντίνου πόλιν σπεύδων , τὴν Θεσσαλονίκην καταλαμβάνει , ἐκεῖ τε ἀῤῥωστίᾳ περιπεσὼν , ἀξιωθῆναι τοῦ χριστιανικοῦ βαπτίσματος ἐπεθύμησεν , ἄνωθεν μὲν ἐκ προγόνων χριστιανὸς ὑπάρχων , καὶ τῇ τοῦ ὁμοουσίου πίστει προσκείμενος . Τὸ δὲ βαπτισθῆναι διὰ τὴν ἀῤῥωστίαν σπεύσας , ἐπιζητήσας τε τῶν Θεσσαλονικέων ἐπίσκοπον ἂ , ἠρώτησε πρότερον ποίαν πίστιν ἠσπάζετο . Τοῦ δὲ εἰπόντος , ὡς οὐ παρῆλθεν ἡ Ἀρειανῶν δόξα κατὰ Ἰλλυριῶν ἔθνη , οὐδὲ ἴσχυσε συναρπάσαι ἡ παρ´ ἐκείνου γεγενημένη καινοτομία τὰς τῇδε Ἐκκλησίας , ἀλλὰ μένουσι φυλάσσοντες ἀσάλευτον τὴν ἄνωθεν υὲν
Lemmas: ΑΡ . ὅς . καί ἐν εἷς ὁ πρό ὁ πόλις ἐκκλησία , παρασκευάζω ἐνθρονίζω αὐτός . οὗτος γίγνομαι , πολύς φιλονικία κινέω . μετά δέ οὗτος . εἰς ὁμόνοια ἔρχομαι ὁ λαός ἐπί τοιοῦτος συνθήκη . συνάγω ὁ ὑπόψηφος εἰς ἐπισκοπή , εὑρίσκω ὁ πᾶς ὁ ἀριθμός ἓξ , ἐν ὅς εἰμί καί Φλαβιανός · Ὅρκος τε οὗτος ἀσφαλίζω , ὁ μηδείς παρέρχομαι εἰς ὁ ἐπισκοπή , εἷς ὁ ἐπίσκοπος προτελευτάω , ἀλλά συγχωρέω ὁ ὑπολείπω καταχέω ὁ προαπέρχομαι ὁ θρόνος . οὕτως δίδωμι ὁ Ὅρκος , ὁ λαός ἔχω ὁμόνοια , καί οὐκέτι πρός ἀλλήλων διακρίνω . ὁ δέ Λουκιφέρος διατοῦτο διακρίνω , ὅτι Μελίτιος ὑπό ὁ Ἀρειανός χειροτονέω εἰς ὁ ἐπισκοπή δέχομαι . ἐν τοιοῦτος κατάστασις ὁ ἐν Ἀντιόχεια καθίστημι , δήω ὁ ΚΕ . ϛηʹ . λςʹ Γρηγόριος ὁ Ναζιανζός , κοινός δόγμα ὁ ὀρθόδοξος , ὁ προστασία ὁ ἐν Κωνσταντῖνος πόλις ἐκκλησία ἀναδέχομαι . καθ´ εἷς καιρός καί θεοοοθεος ὁ βασιλεύς , μετά ὁ κατά βάρβαρος Νίκη ἐν Θεσσαλονίκη νοσέω , σός , ὑπό Ἀσχόλιος ὁ ἐπίσκοπος βαπτίζω - ὁ . ὅτε κοινός δόγμα πολύς ἐπίσκοπος , Γρηγόριος ἀπό ὁ Ναζιανζός πρός ὁ Κωνσταντινούπολις ἐπισκοπή μετατίθημι . οὗτος μέν οὕτως γίγνομαι . ὑπό δέ ὁ αὐτός χρόνος ὁ βασιλεύς Γρατιανός καί Θεοδόσιος , κατά βάρβαρος ἔραμαι Νίκη εκάιγ Γρατιανός μέν εὐθύς ἐπί ὁ Γαλλία χωρέω , Ἀλαμανή κατατρέχω ὁ ἐκεῖ χώρα · Θεοδόσιος δέ μετά ὁ τρόπαιον ἐπί ὁ Κωνσταντῖνος πόλις σπεύδω , ὁ Θεσσαλονίκη καταλαμβάνω , ἐκεῖ τε ἀρρωστία περιπίπτω , ἀξιόω ὁ χριστιανικός βάπτισμα ἐπιθυμέω , ἄνωθεν μέν ἐκ πρόγονος χριστιανός ὑπάρχω , καί ὁ ὁ ὁμοούσιος πίστις πρόσκειμαι . ὁ δέ βαπτίζω διά ὁ ἀρρωστία σπεύδω , ἐπιζητέω τε ὁ Θεσσαλονικεύς ἐπίσκοπος ὅς , ἐρωτάω πρότερος ποῖος πίστις ἀσπάζομαι . ὁ δέ εἶπον , ὡς οὖον παρέρχομαι ὁ Ἀρειανός δόξα κατά Ἰλλυριός ἔθνος , οὐδέ ἰσχύω συναρπάζω ὁ παρ´ ἐκεῖνος γίγνομαι καινοτομία ὁ ὅδε ἐκκλησία , ἀλλά μένω φυλάσσω ἀσάλευτος ὁ ἄνωθεν ὕω