cogPG.PG067 205
ἐν τῷ σπηλαίῳ , καὶ ἀλλοιοῦντι τὸ πρόσωπον ἑαυτοῦ , ἕως οὗ παρέλθῃ τὸν Ἀβιμέλεχ ἔ , καὶ τὴν ἐπιβουλὴν ἐκκλίνῃ ; Τί δ´ ἂν εἴποιεν οἱ πάντα λέγοντες εὐχερῶς , τὸν μέγαν Ἠλίαν ὁρῶντες , ἐπικαλούμενον μὲν τὸν Θεὸν , καὶ νεκρὸν ἐγείραντα , κρυπτόμενον δὲ διὰ τὸν Ἀχαὰμ , καὶ φεύγοντα διὰ τὰς ἀπειλὰς τῆς Ἱεζάβελ · Τότε γὰρ ζητούμενοι καὶ οἱ υἱοὶ προφητῶν ἐκρύπτοντο , λανθάνοντες ἐν τοῖς σπηλαίοις παρὰ τῷ Ἀβδίᾳ ἰ . Ἠ τούτοις μὲν ὡς παλαιοῖς οὐκ ἐνέτυχον ; Τῶν δὲ κατὰ τὸ Εὐαγγέλιον , οὐδεμίαν μνήμην ἔχουσι . Καὶ γὰρ καὶ οἱ μαθηταὶ διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων , ἀνεχώρουν κρυπτόμενοι · καὶ ὁ Παῦλος ἐν Δαμασκῷ παρὰ τοῦ ἐθνάρχου ζητούμενος , ἀπὸ τοῦ τείχους ἐν σαργάνῃ κεχάλασται , καὶ ἐξέφυγε τοῦ ζητοῦντος τὰς χεῖρας . Τῆς τοίνυν Γραφῆς τοιαῦτα λεγούσης περὶ τῶν ἁγίων , ποίαν ἄρα πρόφασιν τῆς ἑαυτῶν προπετείας ἐξευρεῖν δυνήσονται ; Ἄν τε γὰρ δειλίαν ὀνειδίσωσι , κατ´ αὐτῶν ὡς μαινομένων τὸ τόλμημα . Κἄν τε ὡς παρὰ τὸ βούλημα τοῦ Θεοῦ ποιοῦντας αὐτοὺς διαβάλλουσιν , οὐκ εἰδότες εἰσὶ παντελῶς τὰς Γοαιοάς Ἐν μὲν γὰρ τῷ νόμῳ , πρόσταξις ἦν ἐκταγῆναι καὶ πόλεις φυγαδευτηρίους , ὑπὲρ τοῦ τοὺς ζητουμένους εἰς θάνατον , ὅπως δήποτε δύνασθαι διασώζεσθαι . Ἐπὶ δὲ συντελείᾳ τῶν αἰώνων παραγενόμενος αὐτὸς , ὁ τῷ Μωϋσῇ λαλήσας Λόγος τοῦ Πατρὸς , πάλιν ἐντολὴν ταύτην δίδωσι λέγων · Ὅταν δὲ διώκωσιν ὑμᾶς , ἐκ τῆς πόλεως ταύτης φεύγετε εἰς τὴν ἑτέραν . Καὶ μετ´ ὀλίγα φησίν · Ὅταν οὖν ἴδητε τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως , τό ῥηθέν διὰ Δανιὴλ τοῦ προφήτου , ἑστὼς ἐν τόπῳ ἁγίῳ · ὁ ἀναγινώσκων νοείτω · τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν εἰς τὰ ὄρη . Ὁ ἐπὶ τοῦ δώματος , μὴ καταβήτω ἄρει τὰ ἐκ τῆς οἰκίας αὐτοῦ · ὁ ἐν τῷ ἀγρῷ μὴ ἐπιστρεψάτω ἄρει τὰ ἱμάτια αὐτοῦ . Ταῦτα γὰρ εἰδότες οἱ ἅγιοι , τοιαύτην εἶχον τῆς πολιτείας ἀγωγήν . Ἃ γὰρ νῦν προσέταξεν ὁ Κύριος , ταῦτα καὶ πρὸ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας ἐν τοῖς ἁγίοις ἐλάλει . Καί ἐστιν οὗτος ὅρος ἀνθρώποις εἰς τελειότητα φέρων , ὃ δ´ ἂν ὁ Θεὸς προστάξῃ , τοῦτο ποιεῖν . Διατοῦτο καὶ αὐτὸς ὁ Λόγος , δι´ ἡμᾶς γενόμενος ἄνθρωπος , κατηξίωσε ζητούμενος ὡς ἡμεῖς κρυβῆναι , καὶ πάλιν διωκόμενος φεύγειν , καὶ τὴν ἐπιβουλὴν ἐκκλῖναι . Ἔπρεπε γὰρ αὐτὸν , ὡς ἐκ τοῦ πεινῆν καὶ διψῇν καὶ τοῦτο παθεῖν , οὕτω καὶ ἐκ τούτου δεικνύειν ἑαυτὸν ἐνανθρωπήσαντα . Ἐξ ἀρχῆς μὲν ἅμα τῷ γενέσθαι ἄνθρωπος , ὅτε παιδίον ἦν αὐτὸς , διὰ τοῦ ἀγγέλου ἐνετείλατο τῷ Ἰωσὴφ , Ἐγερθεὶς παράλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ , καὶ φεῦγε εἰς Αἴγυπτον · μέλλει γὰρ Ἡρώδης ζητεῖν τὴν ψυχὴν τοῦ παιδίου . Καὶ ἀποθανόντος δὲ Ἡρώδου , φαίνεται δι´ Ἀρχέλαον τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἀναχωρῶν εἰς τὴν Ναζαρέτ . Ὅτε δὲ λοιπὸν καὶ Θεὸν ἑαυτὸν ἐδείκνυε , καὶ τὴν ξηρὰν χεῖρα πεποίηκεν ὑγιῆ , οἱ μὲν
Lemmas: ἐν ὁ σπήλαιον , καί ἀλλοιόω ὁ πρόσωπον ἑαυτοῦ , ἠώς ὅς παρέρχομαι ὁ Ἀβιμέλεχ ἔ , καί ὁ ἐπιβουλή ἐκκλίνω ; τις δδʹ εἄν εἶπον ὁ πᾶς λέγω εὐχερής , ὁ μέγας Ἠλίας ὁράω , ἐπικαλέω μέν ὁ θεός , καί νεκρός ἐγείρω , κρύπτω δέ διά ὁ Ἀχαὰμ , καί φεύγω διά ὁ ἀπειλή ὁ Ιεζάβελ · τότε γάρ ζητέω καί ὁ υἱός προφήτης κρύπτω , λανθάνω ἐν ὁ σπήλαιον παρά ὁ Ἀβδίας εἷς . ὁ οὗτος μέν ὡς παλαιός οὐ ἐντυγχάνω ; ὁ δέ κατά ὁ Εὐαγγέλιος , οὐδείς μνήμη ἔχω . καί γάρ καί ὁ μαθητής διά ὁ φόβος ὁ Ἰουδαῖος , ἀναχωρέω κρύπτω · καί ὁ Παῦλος ἐν Δαμασκός παρά ὁ ἐθνάρχης ζητέω , ἀπό ὁ τεῖχος ἐν σαργάνη χαλάω , καί ἐκφεύγω ὁ ζητέω ὁ χείρ . ὁ τοίνυν γραφή τοιοῦτος λέγω περί ὁ ἅγιος , ποῖος ἄρα πρόφασις ὁ ἑαυτοῦ προπέτεια ἐξευρίσκω δύναμαι ; ἄν τε γάρ δειλία ὀνειδίζω , κατ´ αὐτός ὡς μαίνομαι ὁ τόλμημα . κἀν τε ὡς παρά ὁ βούλημα ὁ Θεός ποιέω αὐτός διαβάλλω , οὐ οἶδα εἰμί παντελῶς ὁ γοαιοα ἐν μέν γάρ ὁ νόμος , πρόσταξις εἰμί ἐκτάσσω καί πόλις φυγαδευτήριος , ὑπέρ ὁ ὁ ζητέω εἰς θάνατος , ὅπως δήποτε δύναμαι διασῴζω . ἐπί δέ συντέλεια ὁ αἰών παραγίγνομαι αὐτός , ὁ ὁ Μωϋσῆς λαλέω Λόγος ὁ πατήρ , πάλιν ἐντολή οὗτος δίδωμι λέγω · ὅταν δέ διώκω σύ , ἐκ ὁ πόλις οὗτος φεύγω εἰς ὁ ἕτερος . καί μετέ ὀλίγος φημί · ὅταν οὖν ὁράω ὁ βδέλυγμα ὁ ἐρήμωσις , ὁ εἴρω διά Δανιήλ ὁ προφήτης , ἵστημι ἐν τόπος ἅγιος · ὁ ἀναγιγνώσκω νοέω · τότε ὁ ἐν ὁ Ἰουδαῖος φεύγω εἰς ὁ ὄρος . ὁ ἐπί ὁ δῶμα , μή καταβαίνω Ἄρης ὁ ἐκ ὁ οἰκίον αὐτός · ὁ ἐν ὁ ἀγρός μή ἐπιστρέφω Ἄρης ὁ ἱμάτιον αὐτός . οὗτος γάρ οἶδα ὁ ἅγιος , τοιοῦτος ἔχω ὁ πολιτεία ἀγωγή . ἁ γάρ νῦν προστάσσω ὁ Κύριος , οὗτος καί πρό ὁ ἔνσαρκος παρουσία ἐν ὁ ἅγιος λαλέω . καί εἰμί οὗτος ὅρος ἄνθρωπος εἰς τελειότης φέρω , ὅς δδʹ εἄν ὁ θεός προστάσσω , οὗτος ποιέω . Διατοῦτο καί αὐτός ὁ Λόγος , δις ἐγώ γίγνομαι ἄνθρωπος , καταξιώνω ζητέω ὡς ἐγώ κρύπτω , καί πάλιν διώκω φεύγω , καί ὁ ἐπιβουλή ἐκκλίνω . πρέπω γάρ αὐτός , ὡς ἐκ ὁ πεινάω καί διψάω καί οὗτος πάσχω , οὗτος καί ἐκ οὗτος δείκνυμι ἑαυτοῦ ἐνανθρωπέω . ἐς ἀρχή μέν ἅμα ὁ γίγνομαι ἄνθρωπος , ὅτε παιδίον εἰμί αὐτός , διά ὁ ἄγγελος ἐντέλλω ὁ Ἰωσήφ , ἐγείρω παραλαμβάνω ὁ παιδίον καί ὁ μήτηρ αὐτός , καί φεύγω εἰς Αἴγυπτος · μέλλω γάρ Ἡρῴδης ζητέω ὁ ψυχή ὁ παιδίον . καί ἀποθνῄσκω δέ Ἡρώδης , φαίνω δις Ἀρχέλαος ὁ υἱός αὐτός ἀναχωρέω εἰς ὁ Ναζαρέτ . ὅτε δέ λοιπός καί θεός ἑαυτοῦ δείκνυμι , καί ὁ ξηρός χείρ ποιέω ὑγιής , ὁ μέν