cogPG.PG067 56
σύνοδος ὥρισεν . Οὕτω γὰρ ἄνωθεν καὶ ἐξ ἀρχῆς . ἐκ σῶν ἀποστολικῶν χρόνων παρείληφα καὶ τὸν ὅρον τῆς πίστεως καὶ τὸν χρόνον τῆς τοῦ Πάσχα ἑορτῆς . Ἐπανερομένου οὐν τοῦ βασιλέως , Διὰ τί οὖν τῆς κοινωνίας χωρίζη ; ἐκεῖνος τὰ ἐπὶ Δεκίου γενόμενα κατὰ τὸν διωγμὸν ἐδίδασκε · καὶ τὴν ἀκρίβειαν τοῦ αὐστηροῦ κανόνος ἔλεγεν , ὡς ἄρα οὐ χρὴ τοὺς μετὰ τὸ βάπτισμα ἡμαρτηκότας ἀμαρτίαν , ἣν πρὸς θάνατον καλοῦσιν αἱ θεῖαι Γραφαὶ , τῆς κοινωνίας τῶν θείων μυστηρίων ἀξιοῦσθαι , ἀλλ´ ἐπὶ μετάνοιαν μὲν αὐτοὺς προτρέπειν · ἐλπίδα δὲ τῆς ἀφέσεως μὴ παρὰ τῶν ἱερέων , ἀλλὰ παρὰ τοῦ Θεοῦ ἐκδέχεσθαι , τοῦ δυναμένου καὶ εξουσίαν ἔχοντος συγχωρεῖν ἀμαρτήματα . Ταῦτα εἰπόντος τοῦ Ἀκεσίου , ἐπειπεῖν τὸν βασιλέα , Θὲς , ὧ Ἀκέσιε , κλίμακα , καὶ μόνος ἀνάβηθι εἰς τὸν οὐρανόν . Τούτων οὔτε ὁ Παμφίλου Εὐσέβιος , οὔτε ἄλλος τις ἐμνημόνευσε πώποτε . Ἐγὼ δὲ παρὰ ἀνδρὸς ἤκουσα οὐδαμῶς ψευδομένου , ὃς παλαιός τε ἦν σφόδρα , καὶ ὡς ἱστορήσας τὰ κατὰ τὴν σύνοδον ἔλεγεν · Ζβεν καὶ τεκμαίρομαι τοῦτο πεπονθέναι τοὺς σιωπῇ ταῦτα παραπεμψαμένους , ὃ πολλοὶ τῶν ἱστορίας συγγραψαμένων πεπόνθασιν . Ἐκεῖνοι γὰρ πολλὰ παραλείπουσιν , ἢ προσπάσχοντές τισιν , ἢ προσώποις χαριζόμενοι . Τὰ μὲν οὖν Ἀκεσίου τοσαῦτα . ΚΕΦΑΛ . ! Αʹ Περὶ Παφνουτίου τοῦ ἐπισκόπου . Ἐπεὶ δὲ Παφνουτίου καὶ Σπυρίδωνος ποιήσασθαι μνήμην ἀνωτέρω ἐπηγγειλάμεθα , εὔκαιρον ἐνταῦθα περὶ αὐτῶν εἰπεῖν . Παφνούτιος γὰρ μιᾶς πόλεως τῶν ἄνω Θηβῶν ἐπίσκοπος ἦν · οὕτω δὲ ἦν ἀνὴρ θεοφιλὴς , ὡς καὶ σημεῖα θαυμαστὰ γίνεσθαι ὑπ´ αὐτοῦ . Οὗτος ἐν καιρῷ τοῦ διωγμοῦ , τὸν ὀφθαλμὸν ἐξεκόπη . Σφόδρα δὲ ὁ βασιλεὺς ἐτίμα τὸν ἄνδρα , καὶ συνεχῶς ἐπὶ τὰ βασίλεια μετεπέμπετο , καὶ τὸν ἐξορωρυγμένον ὀφθαλμὸν κατεφίλει . Τοσαύτη προσῆν τῷ βασιλεῖ Κωνσταντίνῳ εὐλάβεια . Ἔν μὲν οὖν τοῦτο περὶ Παφνουτίου εἰρήσθω . Ὁ δὲ πρὸς λυσιτέλειαν τῆς Ἐκκλησίας καὶ κόσμον τῶν ἰερωμένων διὰ τὴν αὐτοῦ συμβουλὴν γέγονε , τοῦτο διηγήσομαι . Ἐδόκει τοῖς ἐπισκόποις νόμον νεαρὸν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν εἰσφέρειν , ὥστε τοὺς ἱερωμένους , λέγω δὲ ἐπισκόπους καὶ πρεσβυτέρους καὶ διακόνους , μὴ συγκαθεύδειν Οἱ . ΧΙ .
Lemmas: σύνοδος ὁρίζω . οὕτως γάρ ἄνωθεν καί ἐκ ἀρχή . ἐκ σός ἀποστολικός χρόνος παραλαμβάνω καί ὁ ὅρος ὁ πίστις καί ὁ χρόνος ὁ ὁ Πάσχα ἑορτή . ἐπανέρομαι ὀν ὁ βασιλεύς , Ζεύς τίς οὖν ὁ κοινωνία χωρίζω ; ἐκεῖνος ὁ ἐπί Δέκιος γίγνομαι κατά ὁ διωγμός διδάσκω · καί ὁ ἀκρίβεια ὁ αὐστηρός κανών λέγω , ὡς ἄρα οὖον χρή ὁ μετά ὁ βάπτισμα ἁμαρτάνω ἁμαρτία , ὅς πρός θάνατος καλέω ὁ θεῖος γραφή , ὁ κοινωνία ὁ θεῖον μυστήριον ἀξιόω , ἀλ ἐπί μετάνοια μέν αὐτός προτρέπω · ἐλπίς δέ ὁ ἄφεσις μή παρά ὁ ἱερός , ἀλλά παρά ὁ Θεός ἐκδέχομαι , ὁ δύναμαι καί ἐξουσία ἔχω συγχωρέω ἁμάρτημα . οὗτος εἶπον ὁ Ἀκέσιος , ἐπεῖπον ὁ βασιλεύς , τίθημι , ἵημι Ἀκέσιος , κλῖμαξ , καί μόνος ἀναβαίνω εἰς ὁ οὐρανός . οὗτος οὔτε ὁ Πάμφιλος Εὐσέβιος , οὔτε ἄλλος τις μνημονεύω πώποτε . ἐγώ δέ παρά ἀνήρ ἀκούω οὐδαμῶς ψεύδω , ὅς παλαιός τε εἰμί σφόδρα , καί ὡς ἱστορέω ὁ κατά ὁ σύνοδος λέγω · Ζβέ καί τεκμαίρομαι οὗτος πάσχω ὁ σιωπή οὗτος παραπέμπω , ὅς πολύς ὁ ἱστορία συγγράφω πάσχω . ἐκεῖνος γάρ πολύς παραλείπω , ἢ προσπάσχω τις , ἢ πρόσωπον χαρίζομαι . ὁ μέν οὖν Ἀκέσιος τοσοῦτος . ΚΕ . ! ὅς περι Παφνουτίου ὁ ἐπίσκοπος . ἐπεί δέ Παφνουτίου καί Σπυρίδων ποιέω μνήμη ἀνωτέρω ἐπαγγέλλω , Εὔκαιρον ἐνταῦθα περί αὐτός εἶπον . Παφνούτιος γάρ εἷς πόλις ὁ ἄνω Θῆβαι ἐπίσκοπος εἰμί · οὗτος δέ εἰμί ἀνήρ θεοφιλής , ὡς καί σημεῖον θαυμαστός γίγνομαι ὑπό αὐτός . οὗτος ἐν καιρός ὁ διωγμός , ὁ ὀφθαλμός ἐκκόπτω . σφόδρα δέ ὁ βασιλεύς τιμάω ὁ ἀνήρ , καί συνεχῶς ἐπί ὁ βασίλεια μεταπέμπω , καί ὁ ἐξορύσσω ὀφθαλμός καταφιλέω . τοσοῦτος πρόσειμι ὁ βασιλεύς Κωνσταντῖνος εὐλάβεια . ἐν μέν οὖν οὗτος περί Παφνουτίου εἴρω . ὁ δέ πρός λυσιτέλεια ὁ ἐκκλησία καί κόσμος ὁ ιερωμένος διά ὁ αὐτός συμβουλή γίγνομαι , οὗτος διηγέομαι . Ἐδόκης ὁ ἐπίσκοπος νόμος νεαρός εἰς ὁ ἐκκλησία εἰσφέρειν , ὥστε ὁ ἱεράομαι , λέγω δέ ἐπίσκοπος καί πρέσβυς καί διάκονος , μή συγκαθεύδω ὁ . ΧΙάς .