cogPG.PG067 398
τεχθεὶς καὶ τραφεὶς , οὐδὲν ἐκ τῆς ἀνατροφῆς εἶχε βλακῶδες · ἀλλ´ οὕτως ἦν φρόνιμος , ὡς τοῖς ἐντυγχάνουσι νομίζεσθαι διάπειραν πολλῶν εἰληφέναι πραγμάτων . Καρτερὸς δὲ οὕτως ἦν , ὡς καὶ κρύος καὶ καῦμα γενναίως ὑπομένειν · νηστεύειν τε ταπολλὰ , καὶ μάλιστα τὰς καλουμένας τετράδας καὶ παρασκευὰς ἡμέρας . Καὶ τοῦτο ἐποίει , ἄκρως χριστιανίζειν ἐσπουδακώς . Οὐκ ἀλλοιότερα δὲ ἀσκητηρίαυ κατέστησε τὰ βασίλεια . Αὐτὸς τοιγαροῦν ταῖς καυτοῦ ἀδελφαῖς ὁρθρίζων , ἀντιφώνους ὕμνους εἰς τὸ Θεῖον ἔλεγε . Διὸ καὶ τὰ ἱερὰ Γράμματα ἀπὸ στήθους ἀπήγγειλεν . ἐντυγχάνουσι γοῦν τοῖς ἐπισκόποις , ὡς ἰερεὺς πάλαι καθεστὼς , ἐκ τῶν Γραφῶν διελέγετο . Συνῆγε δὲ καὶ τὰς βίβλους τὰς ἱερὰς , καὶ ὅσας οἱ ἐρμηνεῖς αὐτῶν συνέγραψαν , μᾶλλον ἢ Πτολεμαῖος ὁ φιλάδελφος πρότερον . Τὸ ἀνεξίκακον καὶ φιλάνθρωπον , πάντας ἀνθρώπους ὑπερηκόντιζεν . Ἰουλιανὸς μὲν γὰρ ὁ βασιλεὺς , καίπερ φιλοσοφεῖν ἐπαγγειλάμενος , ὅμως οὐκ ἤνεγκε τὴν ὁργὴν κατὰ τῶν ἐν Ἀντιοχείᾳ αἰνιξαμένων αὐτόν · ἀλλὰ βασάνους μεγίστας τῷ Θεοδώρῳ προσήγαγεν . Θεοδόσιος δὲ πολλὰ χαίρειν τοῖς Ἀριστοτέλους φράσας συλλογισμοῖς , τὴν δι´ ἔργων ἤσκει φιλοσοφίαν , ὀργῆς τε κρατῶν καὶ λύπης καὶ ἡδονῆς · καὶ οὐδένα τῶν ἠδικηκότων ἠμύνατο . Ἀλλ´ οὐδὲ ὅλως αὐτὸν ὀργιζόμενόν τις τεθέαται . Καί ποτε τινὸς τῶν γνωρίμων αὐτοῦ ἐρομένου · διὰ τί μηδένα τῶν ἀδικούντων θανάτῳ ποτὲ ἐζημίωσας ; εἴθε , φησί , δυνατὸν καὶ τοὺς τελευτήσαντας ἦν ἐπαγαγεῖν εἰς τὴν ζωήν ! Πρὸς ἄλλον δὲ περὶ τοῦ αὐτοῦ ἐρωτήσαντα , Οὐ μέγα , ἔφη , οὐδὲ δυσχερὲς , ἄνθρωπον ὄντα ἀποθανεῖν · ὅτι μηδὲ Θεῷ μόνῳ τὸν ἅπαξ θανόντα , ἐκ μετανοίας ἀνακαλέσασθαι . Οὕτω δὲ τοῦτο βεβαίως αὐτῷ κατώρθωτο , ὥστε εἴ ποτέ τις ἄξια κεφαλικῆς ἐπλημμέλησε τιωρίας , οὐδ´ ἄχρι τῆς πόλεως τῶν πυλῶν τὴν ἐπὶ θανάτῳ ἀπήγετο , καὶ ἡ ἐκ τῆς φιλανθρωπίας εὐθὺς ἀνάκλησις εἴπετο . Κυνήγια δέ ποτε ἐν τῷ ἀμφιθεάτρῳ τῆς Κωνσταντίνου πόλεως ἐπιτελοῦντος αὐτοῦ , ὁ δῆμος κατεβόα , δεινῷ θηρίῳ ἕνα τῶν εὐφυῶν παραβόλων μάχεσθαι . Ὁ δὲ πρὸς αὐτοὺς , Οὐκ οἴδατε , ἔφη , ὅτι ἡμεῖς φιλανθρώπως εἰθίσμεθα θεωρεῖν ; Καὶ τοῦτο εἰπὼν , τοῦ λοιποῦ τὸν δῆμον φιλανθρώπως θεᾶσθαι ἐπαίδευσεν . Οὕτω μὲν ἦν εὐσεβής ,
Lemmas: τίκτω καί τρέφω , οὐδείς ἐκ ὁ ἀνατροφή ἔχω βλακώδης · ἀλ οὕτως εἰμί φρόνιμος , ὡς ὁ ἐντυγχάνω νομίζω διάπειρα πολύς λαμβάνω πρᾶγμα . Καρτερός δέ οὕτως εἰμί , ὡς καί κρύος καί καῦμα γενναῖος ὑπομένω · νηστεύω τε ταπολλͅόν , καί μάλιστα ὁ καλέω τετράς καί παρασκευή ἡμέρα . καί οὗτος ποιέω , ἄκρως χριστιανίζω σπουδάζω . οὐ ἀλλοῖος δέ ἀσκητήριον καθίστημι ὁ βασίλεια . αὐτός τοιγάρ ὁ καυτός ἀδελφός ὀρθρίζω , ἀντίφωνος ὕμνος εἰς ὁ θεῖον λέγω . Διὸ καί ὁ ἱερόv Γράμμα ἀπό στῆθος ἀπαγγέλλω . ἐντυγχάνω γοῦν ὁ ἐπίσκοπος , ὡς ἱερεύς πάλαι καθίστημι , ἐκ ὁ Γραφής διαλέγω . συνάγω δέ καί ὁ Βίβλος ὁ ἱερή , καί ὅσος ὁ ἑρμηνεύς αὐτός συγγράφω , μᾶλλον ἢ Πτολεμαῖος ὁ φιλάδελφος πρότερος . ὁ ἀνεξίκακος καί φιλάνθρωπον , πᾶς ἄνθρωπος ὑπερακοντίζω . Ἰουλιανός μέν γάρ ὁ βασιλεύς , καίπερ φιλοσοφέω ἐπαγγέλλω , ὅμως οὐ φέρω ὁ ὀργή κατά ὁ ἐν Ἀντιόχεια αἰνίσσομαι αὐτός · ἀλλά βάσανος μέγας ὁ Θεόδωρος προσάγω . Θεοδόσιος δέ πολύς χαίρω ὁ Ἀριστοτέλης φράζω συλλογισμός , ὁ δις ἔργον ἀσκέω φιλοσοφία , ὀργή τε κράτος καί λύπη καί ἡδονή · καί οὐδείς ὁ ἀδικέω ἀμύνω . Ἀλ οὐδέ ὅλως αὐτός ὀργίζω τις θεάομαι . καί ποτός τις ὁ γνώριμος αὐτός ἔρομαι · διά τίς μηδείς ὁ ἀδικέω θάνατος ποτέ ζημιόω ; εἴθε , φημί , δυνατός καί ὁ τελευτάω εἰμί ἐπάγω εἰς ὁ ζωή ! πρός ἄλλος δέ περί ὁ αὐτός ἐρωτάω , οὖον μέγας , φημί , οὐδέ δυσχερής , ἄνθρωπος εἰμί ἀποθνῄσκω · ὅτι μηδέ Θεός μόνος ὁ ἅπαξ θνῄσκω , ἐκ μετάνοια ἀνακαλέω . οὕτως δέ οὗτος βεβαίως αὐτός κατορθόω , ὥστε εἰμί ποτός τις ἄξιος κεφαλικός πλημμελέω τιωρια , οὐδός ἄχρι ὁ πόλις ὁ πύλη ὁ ἐπί θάνατος ἀπάγω , καί ὁ ἐκ ὁ φιλανθρωπία εὐθύς ἀνάκλησις εἶπον . κυνήγιον δέ ποτός ἐν ὁ ἀμφιθέατρον ὁ Κωνσταντῖνος πόλις ἐπιτελέω αὐτός , ὁ δῆμος καταβοάω , δεινός θηρίον εἷς ὁ εὐφυής παράβολος μάχομαι . ὁ δέ πρός αὐτός , οὐ οἶδα , φημί , ὅτι ἐγώ φιλάνθρωπος ἐθίζω θεωρέω ; καί οὗτος εἶπον , ὁ λοιπός ὁ δῆμος φιλάνθρωπος θεάομαι παιδεύω . οὕτως μέν εἰμί εὐσεβής ,