cogPG.PG067 112
καὶ σύνοδον ἐν τῇ Ἀντιοχείᾳ κηρύξαντες , συνελθόντες ἐν αὐτῇ , γνώμῃ κοινῇ σφοδρότεοον δι´ ἐπιστολῆς ἀντεγκαλοῦσι τῷ Ἰουλίῳ , δηλοῦντες μὴ δεῖν κανονίζεσθαι παρ´ αὐτοῦ , εἰ βούλοιντο ἐξελαύνειν τινἀς τῶν ἐκκλησιῶν · μηδὲ γὰρ αὐτοὺς ἀντειπεῖν , ὅτε Ναύατον τῆς ἐκκλησίας ἤλαυνον . Ταῦτα μὲν οἱ τῆς ἑῴας ἐπίσκοποι τῷ ἐπισκόπῳ Ῥώμης Ἰουλίῳ διεπέμποντο . Ἐπειδὴ δὲ Ἀθανασίου εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν εἰσιόντος , ὡθισμὸς τῶν ὑπὸ Γεωργίου τοῦ Ἀρειανοῦ ἐγένετο · ἐκ δὲ τούτου φασὶ ταραχὰς καὶ διαφθορὰς ἀνθρώπων γεγονέναι · οἵ τε ἀρειανίζοντες τὴν βλασφημίαν καὶ τὰ ἐκ τούτων ἐγκλήματα ἐπὶ Ἀθανάσιον ὡς αἴτιον ἀναφέρουσι , βραχέα περὶ τούτων λεκτέον . Τὰς μὲν γὰρ ἀληθεῖς αἰτίας ὁ Θεὸς οἶδεν , ὁ αὐτῆς τῆς ἀληθείας κριτής . Ὅτι δὲ ταῦτα κατὰ τὸ πλεῖστον εἴωθε γίνεσθαι ὅταν καθ´ ἑαυτῶν στασιάζῃ τὰ πλήθη , οὐκ ἄγνωστα τοῖς εὖ φρονοῦσι καθέστηκεν . Ὥστε μάτην Ἀθανασίῳ τὴν αἰτίαν ἀνάπτουσιν οἱ λοιδοροῦντες αὐτὸν , καὶ μάλιστα Σαβῖνος , ὁ τῆς Μακεδονίου προεστὼς αἱρέσεως . Ὅς εἴ διελογίζετο , πόσα κακὰ κατὰ Ἀθανασίου οἱ ἀρειανίζοντες , καὶ τῶν τὸ ὁμοούσιον φρονούντων εἰργάσαντο , ἢ ὅσα αἱ δι´ Ἀθανάσιον γενόμεναι σύνοδοι ἀπωδύραντο , ἢ ἶτα αὐτὸς ὁ αἱρεσιάρχης Μακεδόνεος , κατὰ πασῶν τῶν ἐκκλησιῶν διεπράξατο , ἡσυχίαν ἦγεν ἄν · ἢφθεγγόμενος , εὔφημα ἂν πρὸ τούτων ἐφθέγγετο . Νῦν δὲ ταῦτα πάντα ἀποσιγήσας , ἐκεῖνα διαβάλλει . Ἀλλ´ οὐδ´ ὅλως τοῦ αἱρεσιάρχου μνήμην πεποίηται , πάντως που τὰ τῆς δραματουργίας αὐτοῦ τολμήματα καλύπτειν βουλόμενος . Καὶ τὸ δὴ θαυμαστότερον , οὓς μὲν πέφευγεν Ἀρειανοὺς οὐκ εἶπε κακῶς · ᾠ δὲ ἠκολούθησε Μακεδονίῳ , τούτου καὶ τὴν χειροτονίαν ἀπέκρυψεν . Εἰ γὰρ αὐτῆς ἐμέμνητο , ἐμέμνητο ἂν πάντως καὶ τῶν ἀδικημάτων αὐτοῦ , ὡς τὰ ἐπ´ αὐτῆς ΚΕΦΑΛ . Ιϛʹ . Ὡς ὁ βασιλεὺς παρεσκεύασε διὰ Φιλίππου τοῦ ἐπάρχου ἐξωσθῆναι τὸν Παῦλον , καὶ εἰς έξορίαν πεμφθῆναι , Μακεδόνιον δέ ἐνθρονι - σθῆναι . μέντοι βασιλεὺς Κωνστάντιος ἐν Ἀντιοχείᾳ διἀνων πυθόμενος πάλιν τὸν Παῦλον ἀπειληφέναι τὸν θρόνον , δι´ ὀργῆς ἐτίθετο τὸ γινόμενον . Πρόσταγμα ΚΟἄΟΑΡ ΧνΙ
Lemmas: καί σύνοδος ἐν ὁ Ἀντιόχεια κηρύσσω , συνέρχομαι ἐν αὐτός , γνώμη κοινός σφοδρός δις ἐπιστολή ἀντεγκαλέω ὁ Ἰούλιος , δηλόω μή δήω κανονίζω παρ´ αὐτός , εἰμί βούλομαι ἐξελαύνω τις ὁ ἐκκλησία · μηδέ γάρ αὐτός ἀντιλέγω , ὅτε Ναῦτος ὁ ἐκκλησία ἐλαύνω . οὗτος μέν ὁ ὁ ἑῷος ἐπίσκοπος ὁ ἐπίσκοπος Ῥώμη Ἰούλιος διαπέμπω . ἐπεί δέ Ἀθανάσιος εἰς ὁ Ἀλεξάνδρεια εἰσέρχομαι , ὠσμός ὁ ὑπό Γεώργιος ὁ αρειανός γίγνομαι · ἐκ δέ οὗτος φημί ταραχή καί διαφθορά ἄνθρωπος γίγνομαι · ὁ τε ἀρειανίζω ὁ βλασφημία καί ὁ ἐκ οὗτος ἔγκλημα ἐπί Ἀθανάσιος ὡς αἴτιος ἀναφέρω , βραχύς περί οὗτος λεκτέος . ὁ μέν γάρ ἀληθής αἴτιος ὁ θεός οἶδα , ὁ αὐτός ὁ ἀλήθεια κριτής . ὅτι2 δέ οὗτος κατά ὁ πλεῖστος εἴωθα γίγνομαι ὅταν καθ´ ἑαυτοῦ στασιάζω ὁ πλῆθος , οὐ ἄγνωστος ὁ εὕω φρονέω καθίστημι . ὥστε μάτην Ἀθανάσιος ὁ αἴτιος ἀνάπτω ὁ λοιδορέω αὐτός , καί μάλιστα Σαβῖνος , ὁ ὁ Μακεδόνιος προίστημι αἵρεσις . ὅς εἰμί διαλογίζομαι , πόσος κακός κατά Ἀθανάσιος ὁ ἀρειανίζω , καί ὁ ὁ ὁμοούσιος φρονέω ἐργάζομαι , ἢ ὅσος ὁ δις Ἀθανάσιος γίγνομαι σύνοδος ἀποδύρομαι , ἢ ἔρχομαι αὐτός ὁ αἱρεσιάρχης Μακεδών , κατά πᾶς ὁ ἐκκλησία διαπράσσω , ἡσυχία ἄγω ἄν · ἅπτω , Εὔφημος εἄν πρό οὗτος φθέγγομαι . νῦν δέ οὗτος πᾶς ἀποσιγάω , ἐκεῖνος διαβάλλω . Ἀλ οὐδός ὅλως ὁ αἱρεσιάρχης μνήμη ποιέω , πάντως ποῦ ὁ ὁ δραματουργία αὐτός τόλμημα καλύπτω βούλομαι . καί ὁ δή θαυμαστός , ὅς μέν φεύγω αρειανός οὐ εἶπον κακῶς · ὀͅς δέ ἀκολουθέω Μακεδών , οὗτος καί ὁ χειροτονία ἀποκρύπτω . εἰμί γάρ αὐτός μιμνήσκω , μιμνήσκω εἄν πάντως καί ὁ ἀδίκημα αὐτός , ὡς ὁ ἐπι αὐτός ΚΕ . ιϛʹ . ὡς ὁ βασιλεύς παρασκευάζω διά Φίλιππος ὁ ἔπαρχος ἐξωθέω ὁ Παῦλος , καί εἰς ἐξορία πέμπω , Μακεδ ́νιος δέ ἐνθρόνιος - ἵημι . μέντοι βασιλεύς Κωνστάντιος ἐν Ἀντιόχεια διανάω πυνθάνομαι πάλιν ὁ Παῦλος ἀπολαμβάνω ὁ θρόνος , δις ὀργή τίθημι ὁ γίγνομαι . πρόσταγμα Ο Χ