cogPG.PG067 491
ΚΟΑΡ . ΚvΙ . τὸ τὸ δόγμα τῶν Χριστιανῶν θαυμάζοντας . Ἐπεὶ καὶ τῷ τρόπῳ , φησὶ , τῆς θρησκείας οὐδὲν ἐγκαλεῖν ἔστιν , εἴ γε μόναις εὐχαῖς ἀναιμάκτοις πρὸς ἱκεσίαν Θεοῦ ἀρκοῦνται . Οὐ γὰρ αὐτῷ φίλον αἱμάτων χύσις · μόνῃ δὲ χαίρει ψυχῇ καθαρᾷ , πρὸς ἀρετὴν καὶ εὐσέβειαν ὁρώσῃ · ὥστε καὶ ἐπαινεῖν χρῆναι τοὺς ὧδε πιστεύοντας . Ἔπειτα δὲ τῆς περὶ τὸ δόγμα προνοίας , ἵλεω καὶ αὐτὸ ἕξειν τὸ θεῖον ὑπισχνεῖτο , τεκμηρίοις χρώμενος τοῖς Οὐαλεριανῳ καὶ αὐτῷ συμβεβηκόσιν . Αὐτὸς μὲν γὰρ διὰ τὴν εἰς Χριστὸν πίστιν συμμάχῳ χρώμενος ἰᾷ θεόθεν ῥοπῇ , ἐκ τοῦ πρὸς δύσιν Ὡκεανοῦ ἀρξάμενος , τὴν πᾶσαν Ῥωμαίων οἰκουμένην ὑφ´ ἑαυτὸν ἐποιήσατο · καὶ πολλοὺς πολέμους κατώρθωσε πρὸς ἀλλοφύλους καὶ τοὺς τότε τυράννους μαχόμενος · καὶ μὴ δεηθῆναι σφαγίων ἢ μαντείων τινῶν · ἀλλὰ ἀποχρῆσαι αὐτῷ εἰς νίκην τὸ τοῦ σταυροῦ σύμβολον . των οἰκείων στρατευμάτων προηγούμενον , καὶ εὐχὴν καθαρὰν αἱμάτων καὶ ῥύπου . Ὁ δὲ Οὐαλεριανὸς , ἐφ´ ὅσον οὐκ ἐκακούργει τὰς Ἐκκλησίας , εὐημερῶν διετέλει τὴν ἀρχήν . Ἐπεὶ δὲ διωγμὸν ἐγείρειν ἐβουλεύσατο κατὰ τῶν Χριστιανῶν , θεία μῆνις ἐλάσασα αὐτὸν ὑπὸ Πέρσας ἐποίησε . Παρ´ ὧν αἰχμάλωτος ληφθεὶς , ἐλεεινῶς τὸ βίον κατέπαυσε . Τοιαῦτα Σαβώρῃ γράψας Κωνσταντῖνος , ἐπειρᾶτο πείθειν αὐτὸν εὐνοεῖν τῇ θρησκείᾳ . Πλείστῃ γὰρ ἐχρῆτο κηδεμονίᾳ περὶ τοὺς πανταχοῦ Χριστιανοὺς , Ῥωμαίους καὶ ἀλλοφύ - λους . ΚΕΦΑΛ . Ιϛʹ . Ὁτι οἱ περὶ Ἄρειον βιβλίον δόντες συμφρονεῖν τῇ ἐν Νικαίᾳ συνόδῳ , τοὺς οἰκείους θρόνους ἀπέλαβον , Εὐσέβιος τε καὶ Θεόγνιος . ρὐ πολλῷ δὲ ὕστερον τῆς ἐν Νικαίᾳ συνόδου , Ἄρειος ἐπὶ τὴν ἐξορίαν ἀπαγόμενος , ἀνεκλήθη · Ἀλεξανδρείας δὲ ἔτι ἐπιβαίνειν κεκώλυτο . Ἀμέλει τοι ὕστερον ἡ εἰς Αἴγυπτον αὐτῷ κάθοδος ἐσπουδάσθη , ὡς ἐν καιρῷ λελέξεται . Οὐκ εἰς μακρὰν δὲ τὰς αὐτῶν
Lemmas: ΑΡ . Ξ . ὁ ὁ δόγμα ὁ Χριστιανός θαυμάζω . ἐπεί καί ὁ τρόπος , φημί , ὁ θρησκεία οὐδείς ἐγκαλέω εἰμί , εἰμί γε μόνος εὐχή ἀναίμακτος πρός Ἱκεσία Θεός ἀρκέω . οὖον γάρ αὐτός φίλος αἷμα χύσις · μόνος δέ χαίρω Ψυχή καθαρός , πρός ἀρετή καί εὐσέβεια ὁράω · ὥστε καί ἐπαινέω χρή ὁ ὧδε πιστεύω . ἔπειτα δέ ὁ περί ὁ δόγμα πρόνοια , ἵλαος καί αὐτός ἔχω ὁ θέω ὑπισχνέομαι , τεκμήριον χράω ὁ Οὐαλεριανός καί αὐτός συμβεβηκός . αὐτός μέν γάρ διά ὁ εἰς Χριστός πίστις σύμμαχος χράω ἰά θεόθεν ῥοπή , ἐκ ὁ πρός δύσις Ὠκεανός ἄρχω , ὁ πᾶς Ῥωμαῖος οἰκέω ὑφ´ ἑαυτοῦ ποιέω · καί πολύς πόλεμος κατορθόω πρός ἀλλόφυλος καί ὁ τότε τύραννος μάχομαι · καί μή δήω σφάγιον ἢ μαντεῖος τις · ἀλλά ἀποχράω αὐτός εἰς Νίκη ὁ ὁ σταυρός σύμβολον . ὁ οἰκέω στράτευμα προηγούμενος , καί εὐχή καθαρός αἷμα καί ῥύπος . ὁ δέ Οὐαλεριανός , ἐφίημι ὅσος οὐ κακουργέω ὁ ἐκκλησία , εὐημερέω διατελέω ὁ ἀρχή . ἐπεί δέ διωγμός ἐγείρω βουλεύω κατά ὁ Χριστιανός , θεῖος μῆνις ἐλαύνω αὐτός ὑπό Πέρσης ποιέω . Παρ´ ὅς αἰχμάλωτος λαμβάνω , ἐλεεινός ὁ βίος καταπαύω . τοιοῦτος Σαβώρῃ γράφω Κωνσταντῖνος , πειράω πείθω αὐτός εὐνοέω ὁ θρησκεία . πλεῖστος γάρ χράω κηδεμονία περί ὁ πανταχοῦ Χριστιανός , Ῥωμαῖος καί ἀλλοφύ - Λοῦς . ΚΕ . ιϛʹ . ὅτι ὁ περί Ἄρειος βιβλίον δίδωμι συμφρονέω ὁ ἐν Νίκαια σύνοδος , ὁ οἰκεῖος θρόνος ἀπολαμβάνω , Εὐσέβιος τε καί Θεόγνιος . ῥέω πολύς δέ ὕστερος ὁ ἐν Νίκαια σύνοδος , Ἄρειος ἐπί ὁ ἐξορία ἀπάγω , ἀνακαλέω · Ἀλεξάνδρεια δέ ἔτι ἐπιβαίνω κωλύω . ἀμέλει ὅς ὕστερος ὁ εἰς Αἴγυπτος αὐτός κάθοδος σπουδάζω , ὡς ἐν καιρός λέγω . οὐ εἰς μακράν δέ ὁ αὐτός