cogPG.PG067 745
ΟΑΡ . Χvί . κκ δὲ τῆς βασιλείας ἰσχυρίζονταί τινες ταύτην ηὐροῆσία , τὴν βίβλον . Λέγουσι γὰρ ἐκ θείας ἐπιφανείας ἐν Ταρσῷ τῆς Κιλικίας κατὰ τὴν οἰκίαν Παύλου , μαρμαρίνην λάρνακα ὑπὸ γῆν εὐρεθῆναι , καὶ ἐναὐτᾷ τὴν βίθλον εἰναι . Ἐρομένῳ δέ μοι περὶ τούτου , ψεῦδος ἔφησεν εἶναι Κίλιξ πρεσβύτερος τῆς ἐν Ταροῷ ἐκκλησίας · γεγονέναι μὲν γὰρ πολλῶν ἐτῶν καὶἡ πολιὰ τὸν ἄνδρα ἐδείκνυεν . Ἔλεγε δὲ μηδὲν τοιοῦτον ἐπίστασθαι παρ´ αὐτοῖς συμβάν · θαυμάζειν τε , εἰ μὴ τάδε πρὸς αἱρετικῶν ἀναπέπλασται . Ἀλλὰ περὶ μὲν τούτου τάδε . Πολλὰ δ´ ἂν εὔροι τις ἔθη κατὰ πόλεις καὶ κώμας , ἅπερ αἰδοῖ τῶν ἐξ ἀρχῆς παραδεδωκότων , ἢ τῶν τούτους διαδεξαμένων , οὐχ ὅσιον , οὐδὲ ἀνεκτὸν ἡγοῦνται παραβαίνειν οἱ τούτοις ἐντραφέντες . Ταυτὸν δὲ τοῦτο πεπονθέναι νομιστέον τοὺς ἀνθρώπους , καὶ περὶ ταύτην τὴν ἐορτὴν , ἦς ἔνεκεν εἰς τοὺς περὶ τούτων ἐξήχθην λόγους ΚΕΦΑΛ . Κʹ . ἶερὶ τῆς ἐπιδόσεως τοῦ καθ´ ἡμᾶς δόγματοο , καὶ καταλύσεως εἰς τέλος τῶν εἰδωλκῶν νεῶν , καὶ τῆς πλημμύρας τῆς τότε Μείλυ τοῦ ποταμοῦ . Διασπωμένων δὲ , ὡς εἴρηται , τῶν ἀπὸ τῶν ἄλλων αἱρέσεων , ἔτι μᾶλλον ἐπεδίδου ἡ καθόλου Ἐκκλησία , προστιθεμένων αὐτῇ πλείστων ἔκ τε τῆς πρὸς σφός τῶν ἑτεροδόξων διχονοίας , καὶ μάλιστα τοῦ Ἑλληνικοῦ πλήθους . Ἐπεὶ γὰρ εἶδεν ὁ βασιλεὺς τὴν συνήθειαν τοῦ παρελθόντος χρόνου , ἔτι πρὸς τὸ πατρῷον σέβας , καὶ τοὺς θρησκευομένους παρ´ αὐτῶν τόπους ἕλκουσαν τὸ ὑπήκοον , ἀρξάμενος βασιλεύειν ἐνλυσε τούτων ἐπιβαίνειν οΤελευτῶν δὲ , καὶ πολλοὺς καθεῖλεν . Οἱ δὲ , ἀπορίᾳ εὐκτηρίων οἴκων , τῷ χρόνῳ προσειθίσθησαν ταῖς ἐκκλησίαις φοιτᾶν · οὐδὲ γὰρ λάθρα θύειν Ἑλληνικῶς , ἀκίνδυνον ἦν · ἀλλ´ ἐν ἀφαιρέσει κεφαλῆς καὶ οὐσίας , νόμος ἔκειτο κατὰ τῶν ταῦτα τολμώντων τὴν τιμωρίαν κυρῶν . ΤηνιΚκαῦτα δέ φασι τὸν Αἰγύπτου ποταμὸν , κατόπιν τοῦ καιροῦ γενέσθαι περὶ τὴν πρώτην ἀνάβασιν τωὰ ὑδάτων · οἱ δὲ Αἰγύπτιοι ἐχαλέπαινον , ὅτι μὴ συγχωροῖντο
Lemmas: ΟΑΡ . Χvί . ΚΚ δέ ὁ βασίλεια ισχυρίζομαι τις οὗτος εὐροέω , ὁ Βίβλος . λέγω γάρ ἐκ θεῖος ἐπιφάνεια ἐν Ταρσός ὁ Κιλικία κατά ὁ οἰκίον Παῦλος , μαρμάρινος λάρναξ ὑπό γῆ εὑρίσκω , καί ναύτης ὁ βίθλον εἰναι . ἔρομαι δέ ἐγώ περί οὗτος , ψεῦδος φημί εἰμί Κίλιξ πρέσβυς ὁ ἐν Ταρός ἐκκλησία · γίγνομαι μέν γάρ πολύς ἔτος καίω πολιός ὁ ἀνήρ δείκνυμι . Ἐλέγω δέ μηδείς τοιοῦτος ἐφίστημι παρ´ αὐτός συμβαίνω · θαυμάζω τε , εἰμί μή ὅδε πρός αἱρετικός ἀναπλάσσω . ἀλλά περί μέν οὗτος ὅδε . Πολύς δδʹ εἄν εὑρίσκω τις ἔθος κατά πόλις καί κώμη , ὅσπερ αἰδώς ὁ ἐκ ἀρχή παραδίδωμι , ἢ ὁ οὗτος διαδέχομαι , οὐ ὅσιος , οὐδέ ἀνεκτός ἡγέομαι παραβαίνω ὁ οὗτος ἐντρέφω . τατός δέ οὗτος πάσχω νομιστέος ὁ ἄνθρωπος , καί περί οὗτος ὁ ἑορτή , εἰμί ἐνέλκω εἰς ὁ περί οὗτος ἐξάγω λόγος ΚΕ . καί . εἶμι ὁ ἐπίδοσις ὁ καθ´ ἐγώ δόγμα , καί κατάλυσις εἰς τέλος ὁ εἰδωλκῶν νέος , καί ὁ πλήμμυρα ὁ τότε Μείλυ ὁ ποταμός . διασπάω δέ , ὡς εἴρω , ὁ ἀπό ὁ ἄλλος αἵρεσις , ἔτι μᾶλλον ἐπιδίδωμι ὁ καθόλου ἐκκλησία , προστίθημι αὐτός πλεῖστος ἐκ τε ὁ πρός σφός ὁ ἑτερόδοξος διχόνοια , καί μάλιστα ὁ Ἑλληνικός πλῆθος . ἐπεί γάρ ὁράω ὁ βασιλεύς ὁ συνήθεια ὁ παρέρχομαι χρόνος , ἔτι πρός ὁ πατρῷος σέβας , καί ὁ θρησκευόμενος παρ´ αὐτός τόπος ἕλκω ὁ ὑπήκοος , ἄρχω βασιλεύω ἐλύω οὗτος ἐπιβαίνω οτελευος δέ , καί πολύς καθαιρέω . ὁ δέ , ἀπορία εὐκτήριος οἶκος , ὁ χρόνος προσφωνέω ὁ ἐκκλησία φοιτάω · οὐδέ γάρ λάθρῃ θύω Ἑλληνικός , ἀκίνδυνος εἰμί · ἀλ ἐν ἀφαίρεσις κεφαλή καί οὐσία , νόμος κεῖμαι κατά ὁ οὗτος τολμάω ὁ τιμωρία κυρόω . Τηνικαῦτα δέ φημί ὁ Αἴγυπτος ποταμός , κατόπιν ὁ καιρός γίγνομαι περί ὁ πρῶτος ἀνάβασις τωὰ ὕδωρ · ὁ δέ Αἰγύπτιος χαλεπαίνω , ὅτι μή συγχωρέω