cogPG.PG067 93
βΑΡ . ΧΧἘviΟ . Ρε πονιε Δηίῖ . γενομένη μάχη ἀέδειξεν . Ὡς γὰρ ἦλθε τότε Ἄρειος , καὶ ὁ λαὸς εἰς δύο πάλιν τμήματα ἐμερίζετο , ταραχή ἐν κατὰ τὴν πόλιν ἐγένετο · τῶν μὲν τὴν ἐν Νικαία πίστιν μηδαμῶς παρασαλεύειν λεγόντων · τῶν δὲ , εὔλογα λέγειν τὸν Ἄρειον φιλονεικούντων , εἰς ἀγῶνα μέγιστον κατέστη ὁ Ἀλέξανδρος · καὶ μάλιστα μὲν , ὅτι Εὐσέβιος ὁ Νικομηδείας πολλὰ διηπείλει αὐτῷ , λέγων ὅσον οὐδέπω καθαιρήσειν αὐτὸν , εἰ μὴ εἰς κοινωνίαν δέξηται τὸν Ἄρειον καὶ τοὺς ἀμφ´ αὐτόν . Ἀλεξάνδρῳ δὲ οὐ τοσοῦτον περὶ καθαιρέσεως ἔμελεν , Ἐσον ἐδεδίει ἐπὶ τῇ σπουδαζομένῃ παραλύσει τοῦ δόγματος . Φύλακα γὰρ ἑαυτὸν τῶν ὅρων τῆς συνβδου νομίζων , παντοῖος ἐγίνετο μὴ παρατρωθῆναι τοὺς τύπους αὐτῆς . Ἐν ταύτῃ τοίνυν τῇ ἀγωνίᾳ καθεστὼς , χαίρειν πολλὰ φράσας τῇ διαλεκτικῇ , προσφεύγει Θεῷ · καὶ νηστείαις μὲν συνεχέσιν ἐσχόλαζε , καὶ τοῦ προσεύχεσθαι οὐδένα τρόπον παρέλειπε . Καὶ δὴ τοιοῦτο ἐνθύμιον εἶχε , καὶ λαθὼν ἐπετέλει τὰ δόξαντα . Ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ᾗ ἐπώνυμον Εἰρήνη , μόνον ἑαυτὸν κατάκλειστον ποιήσας , καὶ εἰς τὸ θυσιαστήριον εἰσελθὼν , ὑπὸ τὴν ἱερὰν τράπεζαν ἑαυτὸν ἐπὶ στόμα ἐκτείνας , εὔχεται δακρύων . Νύκτας τε πολλὰς ἐφεξῆς καὶ ἡμέρας τοῦτο ποιῶν διετέλει . Ἡτεῖτο γὰρ παρὰ Θεοῦ καὶ ἐλάμβανεν . Ἡ δὲ αἴτησις ἦν τοιαύτη ε · εἰ μὲν ἀληθὴς ἡ Ἀρείου δόξα , ἐαυτὸν τὴν ὡρισμένην ἡμέραν τῇ συζητήσει μὴ ὄψεσθαι · εἰ δὲ ἣν αὐτὸς ἔχει πίστιν , ἀληθὴς , Ἄρειον τῆς ἀσεβείας δίκην διδόναι , τὸν πάντων αἴτιον τῶν κακων ΚΕΦΑΛ . ΛΗʹ . Περὶ τοῦ θανάτου Ἀρείου . Τοιαῦτα μὲν οὖν Ἀλέξανδρος ηὔχετο . Ὁ βασιλεὺς δὲ ἀπόπειραν Ἀρείου ποιήσασθαι βουληθεὶς , ἐπὶ τὰ βασίλεια αὐτὸν μεταπέμπεται , ἠρώτα τε εἰ τοῖς ὅροις στοιχεῖ τῆς ἐν Νικαίᾳ συνόδου . Ὁ δὲ ἑτοίμως μηδὲν μελλήσας , ἐπ´ αὐτοῦ ὑπέγραφε τὰ περὶ τῆς πίστεως ὁρισθέντα σοφισάμενος . Καὶ ὁ μὲν βασιλεὺς θαυμάσας , καὶ ὅρκον ἐπέφερεν . Ὁ δὲ καὶ τοῦτο σοφιζόμενος ἐποίει · τίνα δὲ τρόπον ἐτεχνάζετο γράφων , ὡς ἤκουσα , ἔστι ταῦτα´ Καταγράψας , φησὶν , ἀ Ἄρειος ἐν χάρτη ἣν εἶχε δόξαν , ὑπὸ μάλης ἔφερεν Ὥμνυ τε ἀληθῶς οὕτω φρονεῖν , ὡς καὶ γεγραφηκὼς εἴη . Τοῦτο μὲν οὖν οὕτω γεγενῆσθαι , ἀκοῇ γράψας ἔχω . Ὅτι μέντοι καὶ ὅρκον ἐπέθηκε τοῖς γραφεῖσιν , ἐκ τῶν ἐπιστολῶν τοῦ βασιλέως ἀνελεξάμην · πιστεύσας Εὲ ὁ βασιλεὺς , δεχθῆναι αὐτὸν ὑπὸ τοῦ ἐπισκόπου Κωνσταντίνου πόλεως Ἀλεξάνδρου εἰς κοινωνίαν ὰκέλευσεν . Σαββάτου δὲ ἦν τότε ἡμέρα · καὶ τῇ ἑξῆς προσεδόκα συνάγεσθαι · δίκη δὲ ἐπηκολούθει τοῖς Ἀρείου τολμήμασιν . Ὡς γὰρ ἐξῆλθε τῆς βασιλικῆς
Lemmas: βοιρ . Ἡ . Ρε πονιε Δίη . γίγνομαι μάχη ἀείδω . ὡς γάρ ἔρχομαι τότε Ἄρειος , καί ὁ λαός εἰς δύο πάλιν τμῆμα μερίζω , ταραχή ἐν κατά ὁ πόλις γίγνομαι · ὁ μέν ὁ ἐν Νίκαια πίστις μηδαμῶς παρασαλεύω λέγω · ὁ δέ , εὔλογος λέγω ὁ Ἄρειος φιλονεικέω , εἰς ἀγών μέγας καθίστημι ὁ Ἀλέξανδρος · καί μάλιστα μέν , ὅτι Εὐσέβιος ὁ Νικομήδεια πολύς διαπειλέω αὐτός , λέγω ὅσος οὐδέπω καθαιρέω αὐτός , εἰμί μή εἰς κοινωνία δέχομαι ὁ Ἄρειος καί ὁ ἀμφ´ αὐτός . Ἀλέξανδρος δέ οὖον τοσοῦτος περί καθαίρεσις μέλω , ἕννυμι δείδω ἐπί ὁ σπουδάζω παραλύω ὁ δόγμα . Φύλαξ γάρ ἑαυτοῦ ὁ ὁράω ὁ συνβδου νομίζω , παντοῖος γίγνομαι μή παρατιτρώσκω ὁ τύπος αὐτός . ἐν οὗτος τοίνυν ὁ ἀγωνία καθίστημι , χαίρω πολύς φράζω ὁ διαλεκτική , προσφεύγω Θεός · καί νηστεία μέν συνεχής σχολάζω , καί ὁ προσεύχομαι οὐδείς τρόπος παραλείπω . καί δή τοιοῦτος ἐνθύμιος ἔχω , καί λανθάνω ἐπιτελέω ὁ δόξα . ἐν ὁ ἐκκλησία ὅς ἐπώνυμος Εἰρήνη , μόνος ἑαυτοῦ κατάκλειστος ποιέω , καί εἰς ὁ θυσιαστήριον εἰσέρχομαι , ὑπό ὁ ἱερά τράπεζα ἑαυτοῦ ἐπί στόμα ἐκτείνω , εὔχομαι δάκρυ . Νύκτας τε πολύς ἐφεξῆς καί ἡμέρα οὗτος ποιέω διατελέω . αἰτέω γάρ παρά Θεός καί λαμβάνω . ὁ δέ αἴτησις εἰμί τοιοῦτος ε · εἰμί μέν ἀληθής ὁ Ἄρειος δόξα , ἑαυτοῦ ὁ ὁρίζω ἡμέρα ὁ συζήτησις μή ὁράω · εἰμί δέ ὅς αὐτός ἔχω πίστις , ἀληθής , Ἄρειος ὁ ἀσέβεια δίκη δίδωμι , ὁ πᾶς αἴτιος ὁ κακός ΚΕ . λαός . περι ὁ θάνατος Ἄρειος . τοιοῦτος μέν οὖν Ἀλέξανδρος εὔχομαι . ὁ βασιλεύς δέ ἀπόπειρα Ἄρειος ποιέω βούλομαι , ἐπί ὁ βασίλεια αὐτός μεταπέμπω , ἐρωτάω τε εἰμί ὁ ὅρος στοιχέω ὁ ἐν Νίκαια σύνοδος . ὁ δέ ἑτοίμως μηδείς μέλλω , ἐπι αὐτός ὑπογράφω ὁ περί ὁ πίστις ὁρίζω σοφίζω . καί ὁ μέν βασιλεύς θαυμάζω , καί Ὅρκος ἐπιφέρω . ὁ δέ καί οὗτος σοφίζω ποιέω · τίς δέ τρόπος τεχνάζω γράφω , ὡς ἀκούω , εἰμί ταῦτα´ καταγράφω , φημί , ὅς Ἄρειος ἐν χάρτης ὅς ἔχω δόξα , ὑπό μάλη φέρω ὄμνυμι τε ἀληθής οὗτος φρονέω , ὡς καί γράφω εἰμί . οὗτος μέν οὖν οὗτος γίγνομαι , ἀκοή γράφω ἔχω . ὅτι2 μέντοι καί Ὅρκος ἐπιτίθημι ὁ γράφω , ἐκ ὁ ἐπιστολή ὁ βασιλεύς ἀναλέγω · πιστεύω ἐγώ ὁ βασιλεύς , δέχομαι αὐτός ὑπό ὁ ἐπίσκοπος Κωνσταντῖνος πόλις Ἀλέξανδρος εἰς κοινωνία κελεύω . Σάββατο δέ εἰμί τότε ἡμέρα · καί ὁ ἑξῆς προσδοκάω συνάγω · δίκη δέ ἐπακολουθέω ὁ Ἄρειος τόλμημα . ὡς γάρ ἐξέρχομαι ὁ βασιλικός