cogPG.PG067 513
δοκήτως οὔτω προσῆλθεν , ὡς καὶ παρασχεῖν ἐκπλήξεως ἀφορμήν . Μαρτυρεῖ μοι γὰρ ὁ πάντων ἔφορος Θεὸς , ὡς οὐδὲ ἐπέγνων αὐτὸν ὅστις ἦν , παρὰ τὴν πρώτην ὄψιν ἐδυνήθην , εἰ μή τινες καὶ ὅστις ἦν καὶ τὴν ἀδικίαν ἡν πέπονθε πυνθανομένοις , ὥσπερ εἰκὸς , ἀπήγγειλαν ἡμῖν . Ἐγὼ μὲν οὐν οὐ διελέχθην αὐτῷ κατ´ ἐκεῖνο καιροῦ , οὔτε ὁμιλίας ἐκοινώνησα . Ὡς δὲ ἐκεῖνος μὲν ἠξίου , ἐγὼ δὲ παρῃτούμην , καὶ μικροῦ εῖν ἀπελαύνεσθαι αὐτὸν ἐκέλευον , μετὰ πλείονος παῤῥησίας οὐδὲν ἕτερον παρ´ ἡμῶν ᾔτει , ἢ τὴν ὑμετέραν ἄφιξιν ἠξίωσεν ὑπάρξαι , ἵν´ ὑμῶν παρόντων , ἃ πέπονθεν ἀναγκαίως , ἀποδύρασθαι δυνηθείη . ὅπερ ἐπειδὴ εὔλογον εἶναι καὶ τοῖς καιροῖς πρέπον κατεφαίνετο , ἀσμένως ταῦτα γραφῆναι πρὸς ὑμᾶς προσέταξα , ἵνα πάντες ὅσοι τὴν σύνοδον τὴν ἐν Τύρῳ γενομένην ἐπληρώσατε , ἀνυπερθέτως εἰς τὸ στρατόπεδον τῆς ἡμετέρας ἡμερότητος ἐπειχθῆτε , τοῖς ἔργοις αὐτοῖς ἐπιδείξοντες τὸ τῆς ὑμετέρας κρίσεως καθαρόν τε καὶ ἀδιάστροφον ἐπ´ ἐμοῦ , ὃν τοῦ Θεοῦ γνήσιον εἶναι θεράποντα οὐκ ἂν ἀρνηθείητε . τοιγαροῦν διὰ τῆς ἐμῆς πρὸς τὸν Θεὸν λατρείας τὰ πανταχοῦ εἰρηνεύεται , καὶ τῶν βαρβάρων αὐτῶν τὸ τοῦ Θεοῦ ὅνομα γνησίως εὐλογούντων , οἱ μέχρι νῦν τὴν ἀλήθειαν ἠγνόουν · δῆλον δὲ ὅτι ὁ τὴν ἀλήθειαν ἀγνοῶν οὐδὲ τὸν Θεὸν ἐπιγινώσκει . Πλὴν ὅμως , καθὰ προείρηται , καὶ οἱ βάρβαροινῦν δι´ ἐμὲ , τὸν τοῦ Θεοῦ θεράποντα γνήσιον , ἐπέγνωσαν τὸν Θεὸν , καὶ εὐλαβεῖσθαι μεμαθήκασιν , ὃν ὑπερασπίζειν μου πανταχοῦ καὶ προνοεῖσθαι τοῖς ἔργοις αὐτοῖς ἤσθοντο . Ὅθεν μάλιστα καὶ ἴσασι τὸν Θεόν · ὃν ἐκεῖνοι μὲν διὰ τὸν πρὸς ἡμᾶς φόβον εὐλαβοῦνται . ἡμεῖς δέοι τὰ Κμυστήρια τῆς εὐμενείας αὐτοῦ δοκοῦντες προβάλλεσθαι , οὐδὲ γὰρ ἂν εἴποιμι φυλάττειν , ἡμεῖς , φημὶ , οὐδὲν πράττομεν , ἢ τὰ πρὸς διχόνοιαν καὶ μῖσος συντείνοντα , καὶ ἀπλῶς εἰπεῖν , τὰ πρὸς ὄλεθρον τοῦ ἀνθρωπείου γένους ἔχοντα τὴν ἀναφοράν . Ἀλλ´ ἐπείΚχθητε , καθὰ προείρηται , καὶ πρὸς ἡμᾶς σπεύσατε πάντες ᾗ τάχος , πεπεισμένοι ὡς παντὶ σθένει κατορθῶσαι πειράσομαι , ὅπως ἐν τῷ νόμῳ τοῦ Θεοῦ πάντα ἐξαιρέτως ἀδιάπτωτα φυλάττωνται , οἷς οὔτε ψόγος οὔτε κακοδοξία τις δυνήσεται προσπλακῆναι , διασκεδασθέντων δηλαδὴ καὶ συντριβέντων ἄρδην , καὶ παντελῶς ἀφανισθέντων τῶν ἐχθρῶν τοῦ νόμου , οἵτινες ἐπὶ πρόσχημά τι τοῦ ἁγίου ὀνόματος ποικίλας καὶ διαφόρους βλασφημίας παρέχουσι . » Τάδε τοῦ βασιλέως γράψαντος , οἱ μὲν ἄλλοι δείσαντες , οἴκαδε ἀνεχώρι · σαν , οἱ δὲ ἀμφὶ τὸν Εὐσέβιον τὸν Νικομηδείας ἐπίσκοπον παραγενόμενοι πρὸς βασιλέα . δίκαια ψηφίσασθαι ἐπὶ Ἀθανασίῳ τὴν ἐν Τύρῳ σύνοδον διῖσχυρίζοντο . Καὶ μάρτυρας παραγαγόντες εἰς μέσον Θεόγνιον καὶ Μάριν καὶ Θεόδωρον , Οὐάλεντά τε καὶ
Lemmas: δοκήτως οὐτάω πρόσειμι , ὡς καί παρέχω ἔκπληξις ἀφορμή . μαρτύρομαι ἐγώ γάρ ὁ πᾶς ἔφορος θεός , ὡς οὐδέ ἐπιγιγνώσκω αὐτός ὅστις εἰμί , παρά ὁ πρῶτος ὄψις δύναμαι , εἰμί μή τις καί ὅστις εἰμί καί ὁ ἀδικία ἐάν πάσχω πυνθάνομαι , ὥσπερ εἰκός , ἀπαγγέλλω ἐγώ . ἐγώ μέν ὀν οὖον διαλέγω αὐτός κατ´ ἐκεῖνος καιρός , οὔτε ὁμιλία κοινωνέω . ὡς δέ ἐκεῖνος μέν ἀξιόω , ἐγώ δέ παραιτέομαι , καί μικρός έω ἀπελαύνω αὐτός κελεύω , μετά πλείων παρρησία οὐδείς ἕτερος παρ´ ἐγώ αἰτέω , ἢ ὁ ὑμέτερος ἄφιξις ἀξιόω ὑπάρχω , ὅς σύ πάρειμι , ὁ πάσχω ἀναγκαῖος , ἀποδύρομαι δύναμαι . ὅσπερ ἐπεί εὔλογος εἰμί καί ὁ καιρός πρέπω καταφαίνω , ἄσμενος οὗτος γράφω πρός σύ προστάσσω , ἵνα πᾶς ὅσος ὁ σύνοδος ὁ ἐν Τύρος γίγνομαι πληρόω , ἀνυπερθέτως εἰς ὁ στρατόπεδον ὁ ἡμέτερος ἡμερότης ἐπείγω , ὁ ἔργον αὐτός ἐπιδείκνυμι ὁ ὁ ὑμέτερος κρίσις καθαρός τε καί ἀδιάστροφος ἐπι ἐγώ , ὅς ὁ Θεός γνήσιος εἰμί θεράπων οὐ εἄν ἀρνέομαι . τοιγάρ διά ὁ ἐμός πρός ὁ θεός λατρεία ὁ πανταχοῦ εἰρηνεύω , καί ὁ βάρβαρος αὐτός ὁ ὁ Θεός ὄνομα γνήσιος εὐλογέω , ὁ μέχρι νῦν ὁ ἀλήθεια ἀγνοέω · δῆλος δέ ὅτι ὁ ὁ ἀλήθεια ἀγνοέω οὐδέ ὁ θεός ἐπιγιγνώσκω . πλήν ὅμως , καθά προερέω , καί ὁ βάρβαρος δις ἐγώ , ὁ ὁ Θεός θεράπων γνήσιος , ἐπιγιγνώσκω ὁ θεός , καί εὐλαβέομαι μανθάνω , ὅς ὑπερασπίζω ἐγώ πανταχοῦ καί προνοέω ὁ ἔργον αὐτός ἐσθίω . ὅθεν μάλιστα καί οἶδα ὁ Θεός · ὅς ἐκεῖνος μέν διά ὁ πρός ἐγώ φόβος εὐλαβέομαι . ἐγώ δήω ὁ Κμυστήρια ὁ εὐμένεια αὐτός δοκέω προβάλλω , οὐδέ γάρ εἄν εἶπον φυλάσσω , ἐγώ , φημί , οὐδείς πράσσω , ἢ ὁ πρός διχόνοια καί μῖσος συντείνω , καί ἀπλόος εἶπον , ὁ πρός ὄλεθρος ὁ ἀνθρώπειος γένος ἔχω ὁ ἀναφορά . Ἀλ ἐπείγω , καθά προερέω , καί πρός ἐγώ σπεύδω πᾶς ὅς τάχος , πείθω ὡς πᾶς σθένος κατορθόω πειράζω , ὅπως ἐν ὁ νόμος ὁ Θεός πᾶς ἐξαίρετος ἀδιάπτωτος φυλάσσω , ὅς οὔτε ψόγος οὔτε κακοδοξία τις δύναμαι προσπλέκω , διασκεδάννυμι δηλαδή καί συντρίβω ἄρδην , καί παντελῶς ἀφανίζω ὁ ἐχθρός ὁ νόμος , ὅστις ἐπί πρόσχημα τίς ὁ ἅγιος ὄνομα ποικίλος καί διάφορος βλασφημία παρέχω . » ὅδε ὁ βασιλεύς γράφω , ὁ μέν ἄλλος δείδω , οἴκαδε ἀναχωρίζω · σάω , ὁ δέ ἀμφί ὁ Εὐσέβιος ὁ Νικομήδεια ἐπίσκοπος παραγίγνομαι πρός βασιλεύς . Δίκαιος ψηφίζω ἐπί Ἀθανάσιος ὁ ἐν Τύρος σύνοδος διισχυρίζομαι . καί μάρτυς παράγω εἰς μέσος Θεόγνιος καί Μάρις καί Θεόδωρος , Οὐάλης τε καί