cogPG.PG067 493
ΘΘ ΟΛΙ . ΧΝΙί . καὶ ἀνακαλέσασθαι . Ἄτοπον δέ τι δοκοῦντες εἶναι ὑπευθύνου ἀνακεκλημένου , καὶ ἀπολογισαμένου ἐφ´ οἷς διεβάλλετο , ἡμᾶς ἐπισιωπᾷν καθ´ ἑαυτῶν ἐνδόντας τὸν ἔλεγχον . Καταξιώσατε οὖν , ὡς ἁρμόζει τῇ φιλοχρίστῳ ὑμῶν εὐλαβείᾳ , καὶ τὸν θεοφιλέστατον βασιλέα ὑπομνῆσαι , καὶ δεήσεις ἡμῶν ἐγχειρίσαι , καὶ θᾶττον βουλεύσασθαι τὰ ὑμῖν ἁρμόζοντα ἐφ´´ ἡμῖν . Ὥδε μὲν αὐτοῖς Εὐσέβιός τε καὶ Θεόγνιος μετεμελήθησαν , καὶ τὰς αὐτῶν Ἐκκλησίας ἀπέλαβον . ΚΕΦΑΛ . Ιχʹ . τι τοῦ Ἀλεξανδρείας τελευτήσαντος Ἀλεξών . δρου , Ἀθανάσιος ἐκ προτροπῆς ἐκείνου λαμβιάνει τὸν θρόνον · καὶ διήγησις περὶ τῆς ἑκ νέρυ ἡλικίας αὐτοῦ , ὅτι αὐτοδίδακτος ἧν ἰερεὺς , καὶ φιλούμενος τῷ μεγάλῳ Ἀντωνίῳ . Ὑπὸ δὲ τοῦτον τὸν χρόνον , μέλλων τὸν βίον μεταλλάσσειν Ἀλέξανδρος Ἀ Ἀλεξανδρείας ἐπίσκοπος , διάδοχον αὐτοῦ κατέλιπεν Ἀθανάσιον , θείαις προστάξεσιν , ὡς ἡγοῦμαι , ἐπ´ αὐτὸν ἀγαγὼν τὴν ψῆφον . Ἐπεὶ τόν γε Ἀθανάσιον φασὶν ἀποφυγεῖν πειραθῆναι , καὶ ἄκοντα βιασθῆναι πρὸς Ἀλεξάνδρου , τὴν ἐπισκοπὴν ὑποδέξασθαι . Καὶ μαρτυρεῖ Ἀπολινάριος ὁ Σύρος ὥδε λέγων · Οὐκ ὀκνεῖ δὲ καὶ μετὰ ταῦτα πολεμεῖν ἡ δυσσέβεια . Ἀλλὰ πρῶτον μὲν ἐπὶ τὸν μακάριον διδάσκαλον τοῦ ἀνδρὸς ὡπλίζετο . Καὶ οὗτος παρῆν συθήγορος , ὡς πατρὶ παῖς . Ἔπειτα καὶ ἐπ´ αὐτὸν , ὡς ἧκεν ἐπὶ τὴν τῆς ἐπισκοπῆς διαδοχὴν , πολλῇ μὲν ἀποφυγῇ χρησάμενος · κατὰ Θεὸν δὲ ἀνευρεθεὶς , ὡς καὶ τῷ μακαρίῳ ἀνδρὶ τῷ τὴν ἐπισκοπὴν ἐγχειρίσαντι προδεδήλωτο θείαις δηλώσεσιν , οὐχ ἕτερον ἔσεσθαι τὸν διάδοχον ἢ τοῦτον . Ἐκαλεῖτο μὲν γὰρ ἐκ τοῦ βίου · ἤδη δὲ πρὸς ἀπαλλαγὴν τυγχάνων , Ἀθανάσιον ὁνομαστὶ μὴ παρόντα ἐκάλει . Καὶ ὡς ὁ παρὼν ὁμώνυμος ὑπήκουε τῇ κλήσει , πρὸς μὲν τοῦτον ἀπεσιώπα , ὡς οὐ τοῦτον καλῶν . Αὖθις δὲ ἐχρῆτο τῇ κλήσει · καὶ ὡς ταὐτὸ πολλάκις ἐγίνετο , ἀπεσιωπᾶτο μὲν ὁ παρών · ἐδηλοῦτο δὲ ὁ μὴ παρών . Καὶ προφητικῶς ἔλεγεν ὁ μακάριος Ἀλέξανδρος · Ἀθανάσιε , νομίζεις ἐκπεφευγέναι · οὐκ ἐκφεύξῃ δέ · δηλῶν ὡς πρὸς τὸν ἀγῶνα
Lemmas: θθ ΛΟ . ΧΝΙί . καί ἀνακαλέω . ἄτοπος δέ τίς δοκέω εἰμί ὑπεύθυνος ἀνακαλέω , καί ἀπολογίζομαι ἐφίημι ὅς διαβάλλω , ἐγώ ἐπισιωπάω καθ´ ἑαυτοῦ ἐνδίδωμι ὁ ἔλεγχος . καταξιόω οὖν , ὡς ἁρμόζω ὁ φιλόχριστος σύ εὐλάβεια , καί ὁ θεοφιλής βασιλεύς ὑπομιμνήσκω , καί δήω ἐγώ ἐγχειρίζω , καί ταχύς βουλεύω ὁ σύ ἁρμόζω ἐφίημι ἐγώ . ὥδε μέν αὐτός Εὐσέβιος τε καί Θεόγνιος μετεπιμελέομαι , καί ὁ αὐτός ἐκκλησία ἀπολαμβάνω . ΚΕ . ἰχώρ . τίς ὁ Ἀλεξάνδρεια τελευτάω Ἀλέξω . δρου , Ἀθανάσιος ἐκ προτροπή ἐκεῖνος λαμβιανιημι ὁ θρόνος · καί διήγησις περί ὁ ἐκ νέρος ἡλικία αὐτός , ὅτι αὐτοδίδακτος ἧμαι ἱερεύς , καί φιλέω ὁ μέγας Ἀντώνιος . ὑπό δέ οὗτος ὁ χρόνος , μέλλω ὁ βίος μεταλλάσσω Ἀλέξανδρος ὅς Ἀλεξάνδρεια ἐπίσκοπος , διάδοχος αὐτός καταλείπω Ἀθανάσιος , θεῖος πρόσταξις , ὡς ἡγέομαι , ἐπι αὐτός ἄγω ὁ ψῆφος . ἐπεί ὁ γε Ἀθανάσιος φημί ἀποφεύγω πειράω , καί ἄκων βιάζομαι πρός Ἀλέξανδρος , ὁ ἐπισκοπή ὑποδείκνυμι . καί μαρτυρέω Ἀπολινάριος ὁ Σύρος ὥδε λέγω · οὐ ὀκνέω δέ καί μετά οὗτος πολεμέω ὁ δυσσέβεια . ἀλλά πρῶτος μέν ἐπί ὁ μακάριος διδάσκαλος ὁ ἀνήρ ὁπλίζω . καί οὗτος πάρειμι συθήγορος , ὡς πατήρ παῖς . ἔπειτα καί ἐπι αὐτός , ὡς ἵημι ἐπί ὁ ὁ ἐπισκοπή διαδοχή , πολύς μέν ἀποφυγή χράω · κατά θεός δέ ἀνευρίσκω , ὡς καί ὁ μακάριος ἀνήρ ὁ ὁ ἐπισκοπή ἐγχειρίζω προδηλόω θεῖος δήλωσις , οὐ ἕτερος εἰμί ὁ διάδοχος ἢ οὗτος . καλέω μέν γάρ ἐκ ὁ βίος · ἤδη δέ πρός ἀπαλλαγή τυγχάνω , Ἀθανάσιος ονομαστί μή πάρειμι καλέω . καί ὡς ὁ πάρειμι ὁμώνυμος ὑπακούω ὁ κλῆσις , πρός μέν οὗτος ἀποσιωπάω , ὡς οὖον οὗτος καλός . αὖθις δέ χράω ὁ κλῆσις · καί ὡς αὐτός πολλάκις γίγνομαι , ἀποσιωπάω μέν ὁ πάρειμι · δηλόω δέ ὁ μή πάρειμι . καί προφητικός λέγω ὁ μακάριος Ἀλέξανδρος · Ἀθανάσιος , νομίζω ἐκφεύγω · οὐ ἐκφεύγω δέ · δηλόω ὡς πρός ὁ ἀγών