cogPG.PG067 410
αὐτὸν τῆς οἰκονομίας , ὡς ἄνθρωπον , χωρίζειν ἐκ τῆς θεότητος , πειθόμενοι τῇ τοῦ Ἀποστόλου φωνῇ λεγούσῃ · Εἰ καὶ ἐγνώκαμεν κατὰ σάοκα Χριστὸν , ἀλλὰ νῦν οὐκέτι γινώσκομεν · καί · Αἰ ἀρέντες τὸν περὶ Χριστοῦ λόγον , ἐπὶ τὴν τεᾶειότηταφερώμεθα . Ταραχῆς οὖν , ὡς ἔφην , ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ γενομένης , ὁ Νεστόριος τὸν τοῦ Ἀναστασίου λόγον κυρώσασθαι σπεύδων · οὐ γὰρ ἐξελέγχεσθαι ὡς βλάσφημον τὸν παρ´ αὐτοῦ τιμώμενον ἤθελε · συνεχῶς περὶ τούτου ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας ἐδίδασκε ὀιλονεικότερόν τε περὶ αὐτοῦ τὰς ζητήσεις ποιούμενος , καὶ πανταχοῦ τὴν λέξιν τοῦ Θεοτόκος ἐκβάλλων . Διὸ τῆς περὶ τούτου ζητήσεως παρ´ ἄλλοις ἄλλως ἐκδεχθείσης , διαίρεσις ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ ἐγένετο . Καὶ ὥσπερ ἐν νυκτομαχίᾳ καθεστῶτες , νῦν μὲν ταῦτα ἔλεγον , νῦν δὲ τὰ ἕτερα · συγκατετίθεντό τε ἐν ταυτῷ , καὶ ἠρνοῦντο . Νεστόριος δὲ δόξαν παρὰ τοῖς πολλοῖς εἶχεν , ὡς ψιλὸν ἄνθρωπον λέγων τὸν Κύριον , καὶ ὡς Παύλου τοῦ Σαμοσατέως καὶ Φωτεινοῦ τὸ δόγμα εἰς τὴν Ἐκκλησίαν ἄγων . Ἀλλὰ περὶ τούτου τοσαύτη ἐκινήθη ζήτησις καὶ ταραχὴ , ὡς καὶ συνόδον οἰκουμενικῆς δεηθῆναι . Ἐγὼ δὲ ἐντυγὼν τοῖς παρὰ Νεστορίου λόγοις δοθεῖσιν , ἀγνοοῦντα ἐφευρίσκω τὸν ἄνδρα , καὶ μετ´ ἀληθείας ἐρῶ , Οὐδὲ γὰρ οὔτε ἀπεχθανόμενος πρὸς αὐτὸν , ὡν εἶχεν ἐλαττωμάτων ἐμνήσθην · οὔτε χαριζόμενός τισιν , ἐλαττονοῦντα ὧν ἐφεῦρον , ἐκθήσομαι . Οὕ μοι δοκεῖ ὁΝεστόριος , οὕτε τὸν Σαμοσατέα Παῦλον ζηλῶν , οὔτε μὴν Φωτεινὸν , μηδ´ ὅλως ψιλὸν ἄνθρωπον λέγειν τὸν Κύριον . Ἀλλὰ τὴν λέξιν μόνην ὡς τὰ μορμολύκια πεφόβηται . Καὶ τοῦτο πέπονθεν ὑπὸ ἀμαθίας πολλῆς . φυσικὸς γὰρ εὔλαλος ὤν , πεπαιδεῦσθαι μὲν ἐνομίζετο · τῇ δὲ ἀληθείᾳ , ἀνάγωγος ἦν · καὶ τὰς τῶν παλαιῶν ἑρμηνεύων βίβλους , ἀπηξίου μανθάνειν . Τυφούμενος γὰρ ὑπὸ τῆς εὐγλωττίας , οὐκ ἀκριβῶς προσεῖχε τοῖς παλαιοῖς · ἀλλὰ πάντων κρείττονα ἐνόμιζεν ἑαυτόν . Αὐτίκα γοῦν ἠγνόησεν , ὅτι ἐν τῇ Καθολικῇ Ἰωάννου γέγραπτο ἐν τοῖς παλαιοῖς ἀντιγράφοις , ὅτι Πᾶν πνεῦμα ὃ λύει τὸν Ἱησοῦν , ἀπὸ τοῦ Θεοῦ οὕκ ἐστι . Ταύτην γὰρ
Lemmas: αὐτός ὁ οἰκονομία , ὡς ἄνθρωπος , χωρίζω ἐκ ὁ θεότης , πείθω ὁ ὁ ἀπόστολος φωνή λέγω · εἰμί καί γιγνώσκω κατά σάκος Χριστός , ἀλλά νῦν οὐκέτι γιγνώσκω · καί · ὁ ἀείρω ὁ περί Χριστός λόγος , ἐπί ὁ τεᾶειότηταφερώμεθα . ταραχή οὖν , ὡς φημί , ἐν ὁ ἐκκλησία γίγνομαι , ὁ Νεστόριος ὁ ὁ Ἀναστάσιος λόγος κυρόω σπεύδω · οὖον γάρ ἐξελέγχω ὡς βλάσφημος ὁ παρ´ αὐτός τιμάω ἐθέλω · συνεχῶς περί οὗτος ἐπί ὁ ἐκκλησία διδάσκω οιλονεικοτερος τε περί αὐτός ὁ ζητέω ποιέω , καί πανταχοῦ ὁ λέξις ὁ Θεοτόκος ἐκβάλλω . Διὸ ὁ περί οὗτος ζήτησις παρ´ ἄλλος ἄλλως ἐκδέχομαι , διαίρεσις ἐν ὁ ἐκκλησία γίγνομαι . καί ὥσπερ ἐν νυκτομαχία καθίστημι , νῦν μέν οὗτος λέγω , νῦν δέ ὁ ἕτερος · συγκατατίθημι τε ἐν ταυτός , καί ἀρνέομαι . Νεστόριος δέ δόξα παρά ὁ πολύς ἔχω , ὡς ψιλός ἄνθρωπος λέγω ὁ κύριος , καί ὡς Παῦλος ὁ Σαμοσατεύς καί Φωτεινός ὁ δόγμα εἰς ὁ ἐκκλησία ἄγω . ἀλλά περί οὗτος τοσοῦτος κινέω ζήτησις καί ταραχή , ὡς καί σύνοδος οἰκουμενικός δήω . ἐγώ δέ ἐντυγχάνω ὁ παρά Νεστόριος λόγος δίδωμι , ἀγνοέω ἐφευρίσκω ὁ ἀνήρ , καί μετέ ἀλήθεια εἴρω , οὐδέ γάρ οὔτε ἀπεχθάνομαι πρός αὐτός , ὡς ἔχω ἐλάττωμα μιμνήσκω · οὔτε χαρίζω τις , ἐλασσόω ὅς ἐφευρίσκω , ἐκτίθημι . ἕ ἐγώ δοκέω ὁΝεστόριος , ἵημι ὁ Σαμοσατεύς Παῦλος ζηλόω , οὔτε μήv Φωτεινός , μηδ´ ὅλως ψιλός ἄνθρωπος λέγω ὁ κύριος . ἀλλά ὁ λέξις μόνος ὡς ὁ μορμολυκιος φοβέω . καί οὗτος πάσχω ὑπό ἀμαθία πολύς . φυσικός γάρ Εὔλαλος εἰμί , παιδεύω μέν νομίζω · ὁ δέ ἀλήθεια , ἀνάγωγος εἰμί · καί ὁ ὁ παλαιός ἑρμηνεύω Βίβλος , ἀπαξιόω μανθάνω . τυφόω γάρ ὑπό ὁ εὐγλωσσία , οὐ ἀκριβῶς προσέχω ὁ παλαιός · ἀλλά πᾶς ἀγαθός νομίζω ἑαυτοῦ . αὐτίκα γοῦν ἀγνοέω , ὅτι ἐν ὁ καθολικός Ἰωάννης γράφω ἐν ὁ παλαιός ἀντίγραφος , ὅτι Πᾶν πνεῦμα ὅς λύω ὁ Ἰησοῦς , ἀπό ὁ Θεός οὐ εἰμί . οὗτος γάρ