cogPG.PG067 495
βΒ ΟΑΡ . Χvi . τελεῖν . Ἀθανάσιον δὲ καὶ τοὺς ἄλλους παῖδας οἰ πρεσβύτεροι καὶ διάκονοι ἐν τῷ παίζειν ἐτύγχανον , ὑπὸ μάρτυρι τῷ Θεῷ , τοῖς οἰκείοις παρέδωκεν ἀναθρέψαι τῇ Ἐκκλησίᾳ , καὶ ἀγαγεῖν ἐφ´ ὃ ἐμιμήσαντο . Μετ´ οὐ πολὺ δὲ , ὁμοδίαιτον καὶ ὑπογραφέα τὸν Ἀθανάσιον εἶχεν . Εὖ δὲ ἀχθεὶς , γραμματικοῖς τε καὶ ῥήτορσι φοιτήσας , ἤδη εἰς ἄνδρας τελῶν , καὶ πρὸ τῆς ἐπισκοπῆς πεῖραν ἔδωκε τοῖς ὁμιλήσασιν αὐτῷ σοφοῦ καὶ ἐλλογίμου ἀνδρός . Ἐπεὶ δὲ ἐτελεύτησεν Ἀλέξανδρος , διάδοχον αὐτὸν καταλιπὼν , ἔτι μᾶλλον ἐπέδωκεν ἡ περὶ αὐτοῦ δόξα , βεβαιουμένη ταῖς οἰκείαις ἀρεταῖς , καὶ τῇ μαρτυρίᾳ τοῦ μεγάλου Ἀντωνίου μοναχοῦ . Μετακαλουμένου γὰρ αὐτοῦ ὑπήκουε , καὶ ταῖς πόλεσιν ἐφοίτα · καὶ εἰς τὰς ἐκκλησίας συνῄει · καὶ οἷς ἐδόξαζε περὶ Θεοῦ , συνεψηφίζετο . Καὶ φίλον ἐν πᾶσιν εἶχεν αὐτὸν , καὶ τοὺς ἐναντιουμένους ἢ ἀπεχθανομένους αὐτῷ ἀπεστρέφετο . ΚΕΦΑΛ . ΙΗʹ . Ὅτι Ἀρειανοὶ καὶ Μελετιανοὶ περιφανῆ ἐποίησαν Ἀθανάσιον . Καὶ περὶ Εὐσεβίου , καὶ ὅπως ἀαεπειρᾶτο Ἀθανάσιος δέξασθαι Ἄρειον · καὶ πρὸς τῆς λέξεως τοῦ ὁμοουσίου · ὅπως μάλστα των ἄλλων ὁ Παμφίλου Εὐσέβιος , καὶ Εὐστάθιος ὁ Ἀντιοχείας ἐστασίαζον Ἀάλιστα δὲ ἐνδοξότατον αὐτὸν κατέστησαν οἱ τὰ Ἀρείου καὶ Μελετίου φρονοῦντες · ἀεὶ μὲν ἐπιβουλεύσαντες , οὐδέποτε δὲ δικαίως αὐτὸν ἑλεῖν δόξαντες . Τὰ μὲν οὖν πρῶτα δι´ ἐπιστολῆς ἐπειράθη αὐτοῦ Εὐσέβιος , δέχεσθαι τοὺς περὶ Ἄρειον · εἰ δὲ ἀπειθήσει , κακῶς αὐτὸν ποιήσειν ἀγράφως ἠπείλει . Ὡς δὲ οὐκ εἶξε , μὴ δεκτοὺς εἰναι ἐνιστάμενος , τοὺς ἐπὶ νέωτερισμῷ τῆς ἀληθείας αἴρεσιν εὐρόντας , καὶ παρὰ τῆς ἐν Νικαίᾳ συνόδου ἀποκηρυχθέντας , ἐσπούδαζεν ὅπως αὐτὸς ὁ βασιλεὺς προσδέξηται τὸν Ἄρειον , καὶ κάθοδον αὐτῷ παράσχῃ . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὡς ἐγένετο , οὐκ εἰς μακρὰν ἐρῶ . Ἐν δὲ τῷ τότε , πάλιν πρὸς ἑαυτοὺς ἐστασίαζον οἱ ἐπίσκοποι , ἀκριβολογούμενοι περὶ τὸ ὁμοούσιον ὄνομα . Οἱ μὲν γὰρ , τοὺς τοῦτο προσδεχομένους , βλασφημεῖν ᾤοντο , ὡς ὑπάρξεως ἐκτὸς τὸν υἱὸν δοξάζοντας , καὶ τὰ Μοντανοῦ καὶ Σαβελλίου φρονοῦντας . Οἱ δ´ αὖ πάλιν , ὡς Ἑλληνιστάς τοὺς ἑτέρους ἐξετρέποντο , καὶ πολυθείας εἰσάγειν διέβαλλον . Κατετρίβοντο δὲ μάλιστα περὶ τὰ τοιαῦτα , Εὐσέβιός τε ὁ Παμφίλου , καὶ Εὐστάθιος ὁ Ἀντιοχεύς . Ἀμφότεροι μὲν γὰρ τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ ἐν ὑποστάσει εἶναι ὡμολόγουν · ὥσπερ δὲ ἀλλήλων μὴ ἐπαΐοντες ,
Lemmas: ββʹ ΟΑΡ . Χvi . τελέω . Ἀθανάσιος δέ καί ὁ ἄλλος παῖς ὁ πρέσβυς καί διάκονος ἐν ὁ παίζω τυγχάνω , ὑπό μάρτυς ὁ Θεός , ὁ οἰκέω παραδίδωμι ἀνατρέφω ὁ ἐκκλησία , καί ἄγω ἐφίημι ὅς μιμέομαι . Μετς οὖον πολύς δέ , ὁμοδίαιτος καί ὑπογραφεύς ὁ Ἀθανάσιος ἔχω . εὕω δέ ἄγω , γραμματικός τε καί ῥήτωρ φοιτάω , ἤδη εἰς ἀνήρ τέλος , καί πρό ὁ ἐπισκοπή πείρω δίδωμι ὁ ὁμιλέω αὐτός σοφός καί ἐλλόγιμος ἀνήρ . ἐπεί δέ τελευτάω Ἀλέξανδρος , διάδοχος αὐτός καταλείπω , ἔτι μᾶλλον ἐπιδίδωμι ὁ περί αὐτός δόξα , βεβαιόω ὁ οἰκεῖος ἀρετή , καί ὁ μαρτυρία ὁ μέγας Ἀντώνιος μοναχός . μετακαλουμενοω γάρ αὐτός ὑπακούω , καί ὁ πόλις φοιτάω · καί εἰς ὁ ἐκκλησία σύνειμι2 · καί ὅς δοξάζω περί Θεός , συμψηφίζω . καί φίλος ἐν πᾶς ἔχω αὐτός , καί ὁ ἐναντιόομαι ἢ ἀπεχθάνομαι αὐτός ἀποστρέφω . ΚΕ . ΙΗΥ . ὅτι2 Ἀρειανός καί Μελετιανοί περιφανής ποιέω Ἀθανάσιος . καί περί Εὐσέβιος , καί ὅπως ἀαεπειρᾶτο Ἀθανάσιος δέχομαι Ἄρειος · καί πρός ὁ λέξις ὁ ὁμοούσιος · ὅπως μάλστα ὁ ἄλλος ὁ Πάμφιλος Εὐσέβιος , καί Εὐστάθιος ὁ Ἀντιόχεια στασιάζω Ἀάλιστα δέ ἔνδοξος αὐτός καθίστημι ὁ ὁ Ἄρειος καί Μελέτιος φρονέω · ἀεί μέν ἐπιβουλεύω , οὐδέποτε δέ δικαίως αὐτός αἱρέω δόξα . ὁ μέν οὖν πρῶτος δις ἐπιστολή πειράω αὐτός Εὐσέβιος , δέχομαι ὁ περί Ἄρειος · εἰμί δέ απειθώ , κακῶς αὐτός ποιέω ἄγραφος ἀπειλέω . ὡς δέ οὐ ἔοικα , μή δεκτός εἰναι ἐνίστημι , ὁ ἐπί νεωτερισμός ὁ ἀλήθεια αἵρεσις εὑρίσκω , καί παρά ὁ ἐν Νίκαια σύνοδος ἀποκηρύσσω , σπουδάζω ὅπως αὐτός ὁ βασιλεύς προσδέχομαι ὁ Ἄρειος , καί κάθοδος αὐτός παρέχω . ἀλλά οὗτος μέν ὡς γίγνομαι , οὐ εἰς μακράν εἴρω . ἐν δέ ὁ τότε , πάλιν πρός ἑαυτοῦ στασιάζω ὁ ἐπίσκοπος , ἀκριβολογέομαι περί ὁ ὁμοούσιος ὄνομα . ὁ μέν γάρ , ὁ οὗτος προσδέχομαι , βλασφημέω οἴομαι , ὡς ὕπαρξις ἐκτός ὁ υἱός δοξάζω , καί ὁ Μοντανός καί Σαβέλλιος φρονέω . ὁ δδʹ αὖος πάλιν , ὡς Ἑλληνιστής ὁ ἕτερος ἐκτρέπω , καί πολυθεΐα εἰσάγω διαβάλλω . κατατρίβω δέ μάλιστα περί ὁ τοιοῦτος , Εὐσέβιος τε ὁ Πάμφιλος , καί Εὐστάθιος ὁ Ἀντιοχεύς . Ἀμφότερος μέν γάρ ὁ υἱός ὁ Θεός ἐν ὑπόστασις εἰμί ὁμολογέω · ὥσπερ δέ ἀλλήλων μή ἐπαίω ,