cogPG.PG067 218
ἐξ αὐτοῦ · τὸ νόμισμά τε αὐτοῦ ταῦρον ἔχειν ο , καὶ τὸν κόσμον ἀνατετράφθαι . Ὥν γὰρ δὴ ὁβασιλεὺς πολὺ δεισιδαίμων , ταύρους τε συνεχῶς θύων πρὸς τοῖς βωμοῖς τῶν εἰδώλων , βωμὸν καὶ ταῦρον ἐντυπωθῆναι κεκελεύκει τῷ ἑαυτοῦ νομίσματι . Ἐκ τούτων δὴ τῶν σκωμμάτων εἰς ὀργὴν ἐκπεσὼν ὁ βασιλεὺς , διηπείλει πᾶνποιῆσαι κακὸν τῇ Ἀντιοχέων πόλει · καὶ ἐπὶ Ταρσὸν τῆς Κιλικίας ἐξυποστρέφει · ἐκεῖ τε τὰ ἐπιτήδεια κελεύσας εὐτρεπισθῆναι , ἀπαίρειν ἐσπούδαζεν . Ὅθεν ὑπόθεσιν ἔσχεν ὁ σοφιστὴς Λιβάνιος , γράψαι τόν τε πρεσβευτικὸν ὑπερ Ἀντιοχέων , και τον πρὸς Ἀντιοχεῖς περὶ τῆς τοῦ βασιλέως ὀργῆς . Ἀλλὰ τούτους μὲν τοὺς λόγους φασὶ γράψαντα τὸν σοφιστὴν , μηκέτι εἰς πολλοὺς εἰρηκέναι . Ὁ βασιλεὺς δὲ ἀφέμενος ἔργοις τοὺς ὑβρικότας ἀμύνασθαι , τῷ ἀντισκῶψαι τὴν ὀργὴν διελύσατο · τὸν γὰρ πεπονημένον αὐτῷ Ἀντιοχικὸν , ἤτοι μισοπώγωνα λόγονίδιεξελθών , στίγματα διηνεκῆ τῇ Ἀντιοχέων πόλει κατέλιπεν . Περὶ μὲν δὴ τούτων τοσαῦτα εἰρήσθω . Λεκτέον δὲ καὶ οἷα τοῖς ἐν Ἀντιοχείᾳ Χριστιανοῖς ὁ βασιλεὺς τότε πε - ποιήκει . ΚΕΦΑΛ ΠΠʹ Ὡς τοῦ βασιλέως χρησμὸν θεᾶήσαντος λαβὲν , τὸ δαιμόνιον οὐκ ἀπεκρίνατο , εὐλαβηθέν Βαβυλᾶ τὸν μάρτυρα . Τὰ γὰρ κατὰ τὴν Ἀντιόχειαν ἱερὰ τῶν Ἑλλήνων ἀνοιγῆναι κελεύσας , χρησμὸν λαβεῖν παρὰ τοῦ ἐν Δάφνῃ Ἀπόλλωνος εἔσπευδεν . Ὡς δὲ ὁ ἐνοικῶν τῷ σορῷ δαίμων τὸν γείτονα δεδοικὼς , λέγω δὴ Βαβυλᾶν τὸν μάρτυρα , οὐκ ἀπεκρίνατο · πλησίον γὰρ ἦν ἡσορὸς ἡ τὸ σῶμα τοῦ μάρτυρος κρύπτουσα · γνοὺς τὴν αἰτίαν σοφὸς ὁ βασιλεὺς , τὴν σορὸν τάχος κελεύει μετοικίζεσθαι Τοῦτο μαθόντες οἱ κατὰ τὴν Ἀντιόχειαν Χριστιανοί , ἅμα γυναιξὶ καὶ νέᾳ ἡλικίᾳ , χαίροντες καὶ ψαλμῳδοῦντες , ἀπὸ τῆς Δάφνης ἐπὶ τὴν πόλιν μετέφερον τὴν σορόν · αἱ δὲ ψαλῳδίαι ἥπτοντο τῶν Ἑλληνικὴν θεῶν καὶ τῶν πεπιστευκότων αὐτοῖς τε καὶ τοῖς εἰδύηλοις αὐτων . βΑΡ . ΧvΗί .
Lemmas: ἐκ αὐτός · ὁ νόμισμα τε αὐτός ταῦρος ἔχω ὁ , καί ὁ κόσμος ἀνατρέπω . ἀνά γάρ δή οβασιλαας πολύς δεισιδαίμων , ταῦρος τε συνεχῶς θύω πρός ὁ βωμός ὁ εἴδωλον , βωμός καί ταῦρος ἐντυπόω κελεύω ὁ ἑαυτοῦ νόμισμα . ἐκ οὗτος δή ὁ σκῶμμα εἰς ὀργή ἐκπίτνω ὁ βασιλεύς , διαπειλέω πανποιαομαι κακός ὁ Ἀντιοχεύς πόλις · καί ἐπί Ταρσός ὁ Κιλικία εξυποστρεφω · ἐκεῖ τε ὁ ἐπιτήδειος κελεύω εὐτρεπίζω , ἀπαίρω σπουδάζω . ὅθεν ὑπόθεσις ἔχω ὁ Σοφιστὴς Λιβάνιος , γράφω ὁ τε πρεσβευτικός ὑπερ Ἀντιοχεύς , και ὁ πρός Ἀντιοχεύς περί ὁ ὁ βασιλεύς ὀργή . ἀλλά οὗτος μέν ὁ λόγος φημί γράφω ὁ σοφιστής , μηκέτι εἰς πολύς εἴρω . ὁ βασιλεύς δέ ἀφίημι ἔργον ὁ ὑβρίζω ἀμύνω , ὁ ἀντισκώπτω ὁ ὀργή διαλύω · ὁ γάρ πονέω αὐτός Ἀντιοχικός , ἤτοι μισοπώγων λογονιδιεξερχομαι , στίγμα διηνεκής ὁ Ἀντιοχεύς πόλις καταλείπω . περι μέν δή οὗτος τοσοῦτος εἴρω . λεκτέος δέ καί οἷος ὁ ἐν Ἀντιόχεια Χριστιανός ὁ βασιλεύς τότε μετά - ποιέω . ΚΕ ΠΠʹ ὡς ὁ βασιλεύς χρησμός θεάομαι λαμβάνω , ὁ δαιμόνιον οὐ ἀποκρίνω , εὐλαβέομαι Βαβύλα ὁ μάρτυς . ὁ γάρ κατά ὁ Ἀντιόχεια ἱερόv ὁ Ἕλλην ἀνοίγνυμι κελεύω , χρησμός λαμβάνω παρά ὁ ἐν Δάφνη Ἀπόλλων σπεύδω . ὡς δέ ὁ ἐνοικέω ὁ σορός δαίμων ὁ γείτων δείδω , λέγω δή Βαβυλᾶς ὁ μάρτυς , οὐ ἀποκρίνω · πλησίος γάρ εἰμί ἡσορὸς ὁ ὁ σῶμα ὁ μάρτυς κρύπτω · γιγνώσκω ὁ αἴτιος σοφός ὁ βασιλεύς , ὁ σορός τάχος κελεύω μετοικίζω οὗτος μανθάνω ὁ κατά ὁ Ἀντιόχεια Χριστιανός , ἅμα γυνή καί νέος ἡλικία , χαίρω καί ψαλμῳδέω , ἀπό ὁ Δάφνη ἐπί ὁ πόλις μεταφέρω ὁ σορός · ὁ δέ ψαλῳδίαι ἅπτω ὁ Ἑλληνικός θεός καί ὁ πιστεύω αὐτός τε καί ὁ ειδυηλον αὐτῖς . βοιρ . Ἡ .