cogPG.PG067 620
μείζονα τῆς βασιλικῆς αὐλῆς , θανάτῳ ἐζημίωσε . Καὶ ἰδίᾳ γὰρ αὐτῷ λύπη τις ἦν πρὸς τοῦτον , καθότι Γάλλον τὸν ἀδελφὸν τῇ αὐτοῦ ἐπιβουλῇ ἀνηρῆσθαι ὑπὡπτευεν , Ἀέτιον δὲ κ τὸν ἀρχηγὸν τῆς Εὐνομίου αἱρέσεως , ὑπὸ Κωνσταντίου ὑπερορίαν φυγὴν καταδικασθέντα , καὶ ἄλλως ὕποπτον διὰ τὴν πρὸς Γάλλον ὁμιλίαν , εὐμενῶς εὖ μάλα γράψας προσεκαλέσατο πρὸς αὐτὸν , δημόσια ὑποζύγια δεδωκώς · ἐκ τοιαύτης δὲ αἰτίας , καὶ Ἐλεύσιον τὸν Κυζίκου ἐπίσκοπον ὑπὸ βαρυτάτῳ ἐπιτιμίῳ προσέταξε τότε , ταῖς αὐτοῦ δαπάναις ἐν δύο μόνοις μησὶν ἀνοικοδομῆσαι τὴν Ναυατιανῶν ἐκκλησίαν , ἣν ἐπὶ Κωνσταντίου καθεῖλεν . Καὶ ἄλλα δὲ πολλὰ ἂν εὕροι τις , ἃ διὰ μῖσος τοῦ πρὸ αὐτοῦ ἡγεμονεύσαντος , τὰ μὲν αὐτὸς ἐποίησε · τὰ δὲ ἄλλων ποιούντων , ἠνέσχετο . ΚΕΦΑΛ . Ϛʹ . Ὅτι καὶ Ἀθανάσιος τότε ἐπὶ χρόνοις ἑπτὰ παρὰ παρθένω σώφρονι καὶ ὡραίᾳ κρυπτόμενος , ἀνεφάνη , καὶ τῆς Ἀλεξάνδρου ἐπέβη . Ἐν δὲ τῷ τότε , καὶ Ἀθανάσιος τὸν πρὸ τούτου χρόνον λανθάνων ὅπη διέτριβεν , ἀγγελθείσης τῆς Κωνσταντίου τελευτῆς , ἀνεφάνη νύκτωρ ἐν τῇ Ἀλεξανδρέων ἐκκλησίᾳ . Ην δὲ τοῦτο εἰκότως παράδοξον , ἐξαπίνης ὡδε παρὰ τὴν προσδοκίαν συμβάν . Ἡνίκα γὰρ ἐξ ἐπιβουλῆς τῶν Γεωργίου ἐπιτηδείων , προστάξαντος τοῦ βασιλέως σπουδάσας αὐτὸν συλλαβέσθαι ὁ τῶν ἐν Αἰγύπτῳ ταγμάτων ἡγεμὼν ἀπέτυχεν , ὡς ἐν τοῖς πρόσθεν εἴρηται , διαφυγὼν μέχρι τῆς παρούσης ἡγεμονίας , παρά τινα παρθένον ἰερὰν ἐν Ἀλεξανδρείᾳ ἐκρύπτετο . Ἡν ἐπὶ τοσούτω κάλλει τὰς τότε γυναῖκας ὑπερβάλλεσθαι παρειλήφαμεν , ὡς θαῦμα μὲν αὐτὴν εἶναι τοῖς ὁρῶσι · φευκτέαν δὲ τοῖς ἐπιείκειαν καὶ σωφροσύνην ἐπαγγελλομένοις , ἵνα μή τινα ψόγον ἐξ ὑπονοίας αὐτοῖς προστρίψηται . Ἦν γὰρ καὶ ἐν ἀκμῇ τῆς ὥρας , σεμνή τε καὶ σώφρων εἰς ἄγαν . Ἡ μὴ δὲ τῆς φύσεως συλλαμβανούσης , διακοσμεῖν εἴωθε τὸ σῶμα εἰς εὐπρέπειαν κάλλους . Ἠ γὰρ ἀληθὲς εἰπεῖν , οὐχ ὥς τισι δοκεῖ , ὁποῖα τὰ σώματα , τοιαύτην εἶναι τὴν ψυχήν . Ἀλλ´ ἐν τοῖς τῆς ΟΑΡ . vί .
Lemmas: μείζων ὁ βασιλικός αὐλή , θάνατος ζημιόω . καί ἴδιος γάρ αὐτός λύπη τις εἰμί πρός οὗτος , καθότι Γάλλος ὁ ἀδελφός ὁ αὐτός ἐπιβουλή ἀναράω ὑποπτεύω , Ἀέτιος δέ Κ ὁ ἀρχηγός ὁ Εὐνόμιος αἵρεσις , ὑπό Κωνστάντιος ὑπερορία φυγή καταδικάζω , καί ἄλλως ὕποπτος διά ὁ πρός Γάλλος ὁμιλία , εὐμενής εὕω μάλα γράφω προσκαλέω πρός αὐτός , δημόσιος ὑποζύγιον δίδωμι · ἐκ τοιοῦτος δέ αἴτιος , καί ἐλεύθω ὁ Κύζικος ἐπίσκοπος ὑπό βαρύς ἐπιτίμιον προστάσσω τότε , ὁ αὐτός δαπάνη ἐν δύο μόνος μείς ἀνοικοδομέω ὁ Ναυατιανός ἐκκλησία , ὅς ἐπί Κωνστάντιος καθαιρέω . καί ἄλλος δέ πολύς εἄν εὑρίσκω τις , ὁ διά μῖσος ὁ πρό αὐτός ἡγεμονεύω , ὁ μέν αὐτός ποιέω · ὁ δέ ἄλλος ποιέω , ἀνέχω . ΚΕ . ϛηʹ . ὅτι2 καί Ἀθανάσιος τότε ἐπί χρόνος ἑπτά παρά παρθένος σώφρων καί ὡραῖος κρύπτω , ἀναφαίνω , καί ὁ Ἀλέξανδρος ἐπιβαίνω . ἐν δέ ὁ τότε , καί Ἀθανάσιος ὁ πρό οὗτος χρόνος λανθάνω ὅπῃ διατρίβω , ἀγγέλλω ὁ Κωνστάντιος τελευτή , ἀναφαίνω νύκτωρ ἐν ὁ Ἀλεξανδρεύς ἐκκλησία . ἐάν δέ οὗτος εἰκότως παράδοξος , ἐξαπίνης ὧδε παρά ὁ προσδοκία συμβαίνω . ἡνίκα γάρ ἐκ ἐπιβουλή ὁ Γεώργιος ἐπιτήδειος , προστάσσω ὁ βασιλεύς σπουδάζω αὐτός συλλαμβάνω ὁ ὁ ἐν Αἴγυπτος τάγμα ἡγεμών ἀποτυγχάνω , ὡς ἐν ὁ πρόσθεν εἴρω , διαφεύγω μέχρι ὁ πάρειμι ἡγεμονία , παρά τις παρθένος ἱερός ἐν Ἀλεξάνδρεια κρύπτω . ἐάν ἐπί τοσοῦτος κάλλος ὁ τότε γυνή ὑπερβάλλω παραλαμβάνω , ὡς θαῦμα μέν αὐτός εἰμί ὁ ὁράω · φευκτέος δέ ὁ ἐπιείκεια καί σωφροσύνη ἐπαγγέλλω , ἵνα μή τις ψόγος ἐκ ὑπόνοια αὐτός προστρίβω . ἦς γάρ καί ἐν ἀκμή ὁ ὥρα , σεμνός τε καί σώφρων εἰς ἄγαν . ὁ μή δέ ὁ φύσις συλλαμβάνω , διακοσμέω εἴωθα ὁ σῶμα εἰς εὐπρέπεια κάλλος . ὁ γάρ ἀληθής εἶπον , οὐ ὅς τις δοκέω , ὁποῖος ὁ σῶμα , τοιοῦτος εἰμί ὁ Ψυχή . Ἀλ ἐν ὁ ὁ ΟΑΡ . ὅς .