cogPG.PG067 523
ΟΑ . Ι . Σομείαίημε αεαν μοραίο Εσίεεία εαιλοίίσφ [ αμΝατῆμογΗηε . Π ΚΕΦΑΛ . Βʹ . Περὶ τῆς ἐκ τῆς Γαλλίας καθόδου τοῦ Μεγάλου Ἀθανασίου , καὶ περὶ τῆς ἐπιστολῆς Κωκατοτίνου Καίσαρος , τοῦ υἱοῦ τοῦ Μεγάλου Κωνστοτίνου , καὶ τῆς κατὰ νοῦ Ἀθανασίου αὖθις ἐπιβουλῆς τῶν Ἀρειανῶν · καὶ περὶ Ἀκακίου τοῦ Εεῤῥοίας · καὶ περὶ τοῦ πολόμου Κώνσταντο καὶ Κωνσταντίνου . Ἐν τούτῳ δὲ καὶ Ἀθανάσιος , ἐκ τῆς πρὸς δύσιν Γαλανίας ἐπανῆλθεν εἰς Ἀλεξάνδρειαν . Τοῦτον δὲ καὶ Κωνσταντῖνος περιὼν μετακαλεῖσθαι προήρητο Λέγεται δὲ καὶ ἐν ταῖς αὐτοῦ διαθήκαις ἐθελῆσαι τοῦτο . Ἐπεὶ δὲ φθάσας ἐτελεύτησεν , ὁ ὁμώνυμος αὐτῷ παῖς , ὅς καὶ τῶν πρὸς ἑσπέραν Γαλατῶν ἦρχεν , ἐπέτρεψεν αὐτῷ τὴν κάθοδον , γράμματα δούς πρὸς τὸν Ἀλεξανδρέων λαόν . Ταῦτα δὲ ἐκ τῆς Ῥωμαίων μεταβληθέντα φωνῆς εὑρών , ὡς εὐρον παρέθηκα . Ἔχει δὲ ὧδε Κωνσταντῖνος Καῖσαρ λαῷ τῆς καθολικῆς Ἐκκλησίας Ἀλεξανδρείας πόλεως . ὐδὲν τὴν τῆς ὑμετέρας ἱερᾶς ἐννοίας ἀποπεφευγέναι γνῶσιν οἶμαι · διὰ τοῦτο Ἀθανάσιον τὸν τοῦ προσκυνητοῦ νόμου ὑποφήτην πρὸς καιρὸν εἰς Γαλλίας ἀπεστάλθαι , ἵν´ , ἐπειδὴ ἡ ἀγριότης τῶν αἱμοβόρων αὐτοῦ καὶ πολεμίων ἐχθρῶν , οεἰς κίνδυνον τῆς ἱερᾶς αὐτοῦ κεφαλῆς ἐπέμενε , μὴ ἄρα διὰ τῆς τῶν φαύλων διαστροφῆς ἀνήκεστα ὑποστῇ . Πρὸς τὸ διαπαῖξαι τοίνυν ταύτην , ἀφηρέθη τῶν φαρύγγων τῶν ἐπικειμένων ἀὐτῷ ἀνδρῶν , καὶ ὑπ´ ἐμοὶ διάγειν κεκέλευσται οὕτως , ὡς ἐν ταύτῃ τῇ πόλει ἐν ᾗ διέτριβε , πᾶσι τοῖς ἀναγκαίοις ἐμπλεονάζειν · εἰ καὶ τὰ μάλιστα αὐτοῦ ἡ ἀοίδιμος ἀρετὴ , ταῖς θείαις πεποιθυῖα βοηθείαις , καὶ τὰ τῆς τραχυτέρας ἄχθη ἐξουθενεῖ . Τοιγαροῦν εἰ καὶ τὰ μάλιστα πρὸς τὴν προσφιλεστάτην ὑμῶν θεοσέβειαν ὁ δεσπότης ἡμῶν , ὁ τῆς μακαρίας μνήμης Κωνσταντῖνος ὁ σεβαστὸς , ὁ ἐμὸς πατὴρ , τὸν αὐτὸν ἐπίσκοπον τῷ ἰδίῳ τόπῳ παρασχεῖν προψρητο , ὅμως ἐπειδὴ ἀνθρωπίνῳ κλήρῳ προληφθεὶς , πρὸ τοῦ τὴν εὐχὴν πληρῶσαι ἀνεπαύσατο ἀκόλουνθον ἡγησάμην τὴν προαίρεσιν τοῦ τῆς θείας μνήμης βασιλέως διαδεξάμενος πληρῶσαι · ὅστις ἐπειδὰν τῆς ὑμετέρας τύχῃ προσόψεως , ὅσης αἰδοῦς παρ´ ἐμοῦ τετύχηκε , γνώσεσθε . Οὐ γὰρ θαυμαστὸν , εἴ τι δ´ ἂν ὑπὲρ αὐτοῦ πεποίηκα . Καὶ γὰρ τὴν ἐμὴν ψυχὴν ἤ τε τοῦ ὑμετέρου πόθου εἰκὼν , καὶ τὸ τηλικούτου ἀνδρὸς σχῆμα , εἰς τοῦτο ἐκίνει καὶ προέτρεπεν . Ἡ θεία πρόνοια ὑμᾶς διαφυλάξοι , ἀδελφοὶ ἀγαπητοί . Κατὰ ταύτην τὴν τοῦ βασιλέως γραφὴν τῆς καθόδου τυχὼν Ἀθανάσιος , τὰς κατ´ Αἴγυπτον Ἐκκλησίας διεῖπεν ΚΚ Ὅσοι δὲ τὰ Ἀρείου ἐφρόνουν , δεινὸν τοῦτο ἐποιοῦντο , καὶ ἠρεμεῖν οὐκ ἠνείχοντο , Ἐντεῦθέν τε συνεχεῖς ἀνεκινοῦντο στάσεις · ὃ δὴ πρόφασιν πάλιν κατὰ Ἀθανασίου παρέσχεν ἑτέρων ἐπιβουλῶν . Οἱ γὰρ ἀμφὶ
Lemmas: ΟΑ . Ι . σομειαιημμαι αεαν μοραῖον Εσίεεία εαιλοίίσφ [ αμΝατῆμογΗηε . Π ΚΕ . βέ . περι ὁ ἐκ ὁ Γαλλία κάθοδος ὁ μεγάλος Ἀθανάσιος , καί περί ὁ ἐπιστολή κωκατοτινω Καῖσαρ , ὁ υἱός ὁ μεγάλος κωνστοτινω , καί ὁ κατά νόος Ἀθανάσιος αὖθις ἐπιβουλή ὁ Ἀρειανός · καί περί Ἀκάκιος ὁ εερροια · καί περί ὁ πολόμου Κωνσταντός καί Κωνσταντῖνος . ἐν οὗτος δέ καί Ἀθανάσιος , ἐκ ὁ πρός δύσις Γαλανίας ἐπανέρχομαι εἰς Ἀλεξάνδρεια . οὗτος δέ καί Κωνσταντῖνος περίειμι1 μετακαλέω προλέγω λέγω δέ καί ἐν ὁ αὐτός διαθήκη ἐθέλω οὗτος . ἐπεί δέ φθάνω τελευτάω , ὁ ὁμώνυμος αὐτός παῖς , ὅς καί ὁ πρός ἑσπέρα Γαλάτης ἄρχω , ἐπιτρέπω αὐτός ὁ κάθοδος , γράμμα δίδωμι πρός ὁ Ἀλεξανδρεύς λαός . οὗτος δέ ἐκ ὁ Ῥωμαῖος μεταβάλλω φωνή εὑρίσκω , ὡς εὑρίσκω παρατίθημι . ἔχις δέ ὧδε Κωνσταντῖνος Καῖσαρ λαός ὁ καθολικός ἐκκλησία Ἀλεξάνδρεια πόλις . ἀνδρό-θηλυς ὁ ὁ ὑμέτερος ἱερός ἔννοια ἀποφεύγω γνῶσις οἴομαι · διά οὗτος Ἀθανάσιος ὁ ὁ προσκυνητής νόμος ὑποφήτης πρός καιρός εἰς Γαλλία ἀποστέλλω , ὅς , ἐπεί ὁ ἀγριότης ὁ αιμοβόρος αὐτός καί πολέμιος ἐχθρός , οἶος κίνδυνος ὁ ἱερός αὐτός κεφαλή ἐπιμένω , μή ἄρα διά ὁ ὁ φαῦλος διαστροφή ἀνήκεστος ὑφίστημι . πρός ὁ διαπαίζω τοίνυν οὗτος , ἀφαιρέω ὁ φάρυγξ ὁ ἐπίκειμαι αὐτός ἀνήρ , καί ὑπό ἐγώ διάγω κελεύω οὕτως , ὡς ἐν οὗτος ὁ πόλις ἐν ὅς διατρίβω , πᾶς ὁ ἀναγκαῖος ἐμπλεονάζω · εἰμί καί ὁ μάλιστα αὐτός ὁ ἀοίδιμος ἀρετή , ὁ θεῖος πείθω βοήθεια , καί ὁ ὁ τραχύς ἄχθος ἐξουθενέω . τοιγάρ εἰμί καί ὁ μάλιστα πρός ὁ προσφιλής σύ θεοσέβεια ὁ δεσπότης ἐγώ , ὁ ὁ μακάριος μνήμη Κωνσταντῖνος ὁ σεβαστός , ὁ ἐμός πατήρ , ὁ αὐτός ἐπίσκοπος ὁ ἴδιος τόπος παρέχω προψρητο , ὅμως ἐπεί ἀνθρώπινος κλῆρος προλαμβάνω , πρό ὁ ὁ εὐχή πληρόω ἀναπαύω ἀκόλουθος ἡγέομαι ὁ προαίρεσις ὁ ὁ θεῖος μνήμη βασιλεύς διαδέχομαι πληρόω · ὅστις ἐπειδάν ὁ ὑμέτερος τυγχάνω πρόσοψις , ὅσος αἰδώς παρ´ ἐγώ τυγχάνω , γιγνώσκω . οὖον γάρ θαυμαστός , εἰμί τίς δδʹ εἄν ὑπέρ αὐτός ποιέω . καί γάρ ὁ ἐμός ψυχή ἤ τε ὁ ὑμέτερος πόθος εἰκών , καί ὁ τηλικόσδε ἀνήρ σχῆμα , εἰς οὗτος κινέω καί προτρέπω . ὁ θεῖος πρόνοια σύ διαφυλάσσω , ἀδελφός ἀγαπητός . κατά οὗτος ὁ ὁ βασιλεύς γραφή ὁ κάθοδος τυγχάνω Ἀθανάσιος , ὁ κατ´ Αἴγυπτος ἐκκλησία διέπω ΚΚ ὅσος δέ ὁ Ἄρειος φρονέω , δεινός οὗτος ποιέω , καί ἠρεμέω οὐ ἀνέχω , ἐντεῦθεν τε συνεχής ἀνακινέω στάσις · ὅς δή πρόφασις πάλιν κατά Ἀθανάσιος παρέχω ἕτερος ἐπιβουλή . ὁ γάρ ἀμφί