cogPG.PG067 316
κατασκευάζειν · Ναυατιανοὺς δὲ ὡς ὁμόφρονας τῇ αὐτοῦ πίστει , ἐντὸς τῶν πόλεων τὰς ἑαυτῶν ἐκκλησίας θαῤῥοῦντας ἔχειν ἐκέλευσεν , ὥς μοι καὶ πρότερον εἴρηται . Περὶ ὧν μνημονεῦσαι μικρὰ εἴ καιρὸν εἶναι ἡγοῦμαι , ἀναλαβόντας βραχύΚΕΦΑΛ . ΚΑʹ . Ὡς καὶ Ναυατιανοὶ καθ´ ἑαυτοὺς ἐστασίασαν . Τῆς ἐν Κωνσταντίνου πόλει τῶν Ναυατιανῶν Ἐκκλησίας ἐπὶ ἔτη τεσσαράκοντα προέστη Ἀγέλιος , ἀπὸ τῶν Κωνσταντίνου χρόνων ἕως εἰς τὸ ἕκτον ἔτος τῆς βασιλείας Θεοδοσίου , ὥς που καὶ πρότερον ἐμνημόνευσα . Τελευτῶν δὲ , χειροτονεῖ εἰς τὸν τόπον ἑαυτοῦ Σισίννιον ἐπίσκοπον · ὃς πρεσβύτερος μὲν ἦν τῶν ὑπ´ αὐτῷ ταττομένων · ἐλλόγιμος δὲ ἄλλως , καὶ ὑπὸ Μαξίμου τοῦ φιλοσόφου ἅμα Ἰουλιανῷ τῷ βασιλεῖ τὰ φιλόσοφα παιδευθείς . Τοῦ δὲ λαοῦ τῶν Ναυατιανῶν μεμψαμένου τὴν χειροτονίαν , ὅτι μὴ μᾶλλον Μαρκιανὸν ἐπ´ εὐλαβείᾳ ἐκπρέποντα ἐχειροτόνησε , δι´ ὃν ἐπὶ Οὐάλεντος οἱ Ναυατιανοὶ ἀτάραχοι μεμενήκεσαν , ὁ Ἀγέλιος τὴν τοῦ λαοῦ παραμυθήσασθαι λύπην βουλόμενος , ἐπιχειροτονεῖ τὸν Μαρκιανόν . Καὶ μικρὸν ῥαΐσας τῆς νόσου , πρόεισιν εἰς τὴν ἐκκλησίαν , καὶ προσεφώνει δι´ ἑαυτοῦ εἰπών . Μαρκιανὸν μὲν , φησὶν , ἔχετε μετ´ ἐμέ · μετὰ δὲ Μαρκιανὸν , Σισίννιον . Ταῦτα προειπὼν , καὶ μικρὸν ἐπιβιοὺς χρόνον , ἐτελεύτησε . Μαρκιανοῦ τοίνυν ἐπισκόπου τῶν Ναυατιανῶν καθεστῶτος , διῃρέθη καὶ ἡ αὐτῶν Ἐκκλησία , ἐξ αἰτίας τοιαύτης · Σαββάτιος ἀπὸ Ἰουδαίων Χριστιανίσας , ὑπὸ Μαρκιανοῦ πρὸς τὴν τοῦ πρεσβυτέρου προβληθεὶς ἀξίαν , οὐδὲν ἧττον τῇ Ἰουδαϊκῇ προλήψει δουλεύειν ἐσπούδαζε · σὺν δὲ τούτῳ , καὶ τῆς ἐπισκοπῆς ὡρέγετο δράξασθαι . Προσλαβὼν οὖν τῆς ἐπιθυμίας ἑαυτοῦ συνίστορας δύο πρεσβυτέρους , Θεόκτιστον καὶ Μακάριον , τὴν καινοτομηθεῖσαν ἐπὶ τῆς βασιλείας Οὐάλεντος τοῦ Πάσχα ἑορτὴν ἐν Πάζῳ κώμῃ τῆς Φρυγίας , ὥς μοι καὶ πρότερον εἴρηται , διεκδικεῖν ἐβουλεύετο . Καὶ πρότερον μὲν προκαλύμματι χρώμενος τῇ ἀσκήσει , τῆς ἐκκλησίας ὑπανεχώρει , λυπεῖσθαι λέγων πρός τινας · ὑπονοεῖν γὰρ αὐτοὺς μὴ ἀξίους εἶναι τῆς τῶν μυστηρίων κοινωνίας · προῖὼν δὲ καὶ φανερὸς ἐγίνετο κατ´ ἰδίαν συνάγειν βουλόμενος . Ταῦτα γνοὺς ὁ Μαρκιανὸς , ἐμέμφετο μὲν τὴν ἐπὶ τῇ χειροτονίᾳ πλάνην , ὅτι οὕτω κενοδόξους ἀνθρώπους εἰς πρεσβυτέριον προηγάγετο · καὶ δυσφορῶν ἔλεγε , βέλτιον ἦν ἐπ´ ἀκάνθαις τεθεικέναι τὰς χεῖρας τὰς ἑαυτοῦ , ἢ ὅτε τοὺς περὶ Σαββάτιον εἰς τὸ πρεσβυτέριον προεβάλλετο . Παρασκευάζει δὲ σύνοδον ἴ Ναυατιανῶν ἐπισκόπων γενέσθαι ἐν ΟΑΡ ΧΧΙ .
Lemmas: κατασκευάζω · Ναυατιανός δέ ὡς ὁμόφρων ὁ αὐτός πίστις , ἐντός ὁ πόλις ὁ ἑαυτοῦ ἐκκλησία ῥαίνω ἔχω κελεύω , ὅς ἐγώ καί πρότερος εἴρω . περι ὅς μνημονεύω μικρός εἰμί καιρός εἰμί ἡγέομαι , ἀναλαμβάνω Κραχ . καί . ὡς καί Ναυατιανός καθ´ ἑαυτοῦ στασιάζω . ὁ ἐν Κωνσταντῖνος πόλις ὁ Ναυατιανός ἐκκλησία ἐπί ἔτος τεσσαράκοντα προίστημι Ἀγέλιος , ἀπό ὁ Κωνσταντῖνος χρόνος ἠώς εἰς ὁ ἕκτος ἔτος ὁ βασίλεια Θεοδόσιος , ὅς ποῦ καί πρότερος μνημονεύω . τελευτάω δέ , χειροτονέω εἰς ὁ τόπος ἑαυτοῦ Σισίννιος ἐπίσκοπος · ὅς πρέσβυς μέν εἰμί ὁ ὑπό αὐτός τάσσω · ἐλλόγιμος δέ ἄλλως , καί ὑπό Μάξιμος ὁ φιλόσοφος ἅμα Ἰουλιανός ὁ βασιλεύς ὁ φιλόσοφος παιδεύω . ὁ δέ λαός ὁ Ναυατιανός μέμφομαι ὁ χειροτονία , ὅτι μή μᾶλλον Μαρκιανός ἐπι εὐλάβεια ἐκπρέπω χειροτονέω , δις ὅς ἐπί Οὐάλης ὁ Ναυατιανός ἀτάραχος μένω , ὁ Ἀγέλιος ὁ ὁ λαός παραμυθέομαι λύπη βούλομαι , ἐπιχειροτονέω ὁ Μαρκιανός . καί μικρός ῥαίω ὁ νόσος , πρόειμι εἰς ὁ ἐκκλησία , καί προσφωνέω δις ἑαυτοῦ εἶπον . Μαρκιανός μέν , φημί , ἔχω μετέ ἐγώ · μετά δέ Μαρκιανός , Σισίννιος . οὗτος προεῖπον , καί μικρός ἐπιβιόω χρόνος , τελευτάω . Μαρκιανός τοίνυν ἐπίσκοπος ὁ Ναυατιανός καθίστημι , διαιρέω καί ὁ αὐτός ἐκκλησία , ἐκ αἴτιος τοιοῦτος · Σαββάτιος ἀπό Ἰουδαῖος χριστιανισος , ὑπό Μαρκιανός πρός ὁ ὁ πρέσβυς προβάλλω ἄξιος , οὐδείς κακός ὁ Ἰουδαϊκός προλαμβάνω δουλεύω σπουδάζω · σύν δέ οὗτος , καί ὁ ἐπισκοπή ὀρέγω δράσσομαι . προσλαμβάνω οὖν ὁ ἐπιθυμία ἑαυτοῦ συνίστωρ δύο πρέσβυς , Θεόκτιστος καί Μακάριος , ὁ καινοτομέω ἐπί ὁ βασίλεια Οὐάλης ὁ Πάσχα ἑορτή ἐν Πάζος κώμη ὁ Φρυγία , ὅς ἐγώ καί πρότερος εἴρω , διεκδικέω βουλεύω . καί πρότερος μέν προκάλυμμα χράω ὁ ἀσκέω , ὁ ἐκκλησία ὑπαναχωρέω , λυπέω λέγω πρός τις · ὑπονοέω γάρ αὐτός μή ἄξιος εἰμί ὁ ὁ μυστήριον κοινωνία · προῖων δέ καί φανερός γίγνομαι κατ´ ἴδιος συνάγω βούλομαι . οὗτος γιγνώσκω ὁ Μαρκιανός , μέμφομαι μέν ὁ ἐπί ὁ χειροτονία πλάνη , ὅτι οὗτος κενόδοξος ἄνθρωπος εἰς πρεσβυτέριον προάγω · καί δυσφορέω λέγω , ἀγαθός εἰμί ἐπι ἄκανθα τίθημι ὁ χείρ ὁ ἑαυτοῦ , ἢ ὅτε ὁ περί Σαββάτιος εἰς ὁ πρεσβυτέριον προβάλλω . παρασκευάζω δέ σύνοδος ἴ Ναυατιανός ἐπίσκοπος γίγνομαι ἐν ΟΑΡ ΧΧΙ .