cogPG.PG067 695
ΙΕΙργάζετο ὅὲ οὐδὲν , οὐδὲ ἐλάμβανέ τι παρά του , πλὴν ὅσον ἤσθιεν . Βὔχετο δὲ μόνον , ὧσπερ φόρον τινὰ τριακοσίας εὐχὰς ἑκάστην ἡμέρας ἀποδιδοὺς τῷ Θεῷ . ἵνα δὲ μὴ λαθὼν διαμάρτῃ τοῦ ἀριθμοῦ τριακοσίας ψηφίδας τῷ κόλπῳ ἐμβάλλων , καθ´ ἐκάστην εὐχὴν ψηφίδα ἐκρίπτει . Ἀναλωθέντων δὲ τῶν λίθων , δῆλον ἐγένετο τὰς ἰσαρίθμους τοῖς λίθοις εὐχὰς πεπληρῶσθαι . Καὶ Παχὼν δὲ τότε ἐν Σκήτει διέπρεπεν , ὃν ἐκ νέου μέχρι γήρως πολιτευσάμενον , οὔτε σῶμα εὖ ἔχων , οὔτε πάθος ψυχῆς , οὔτε δαίμω , ἄνανδρον ἐφώρασε περὶ τὴν ἐγκράτειαν , ὧν δεῖ κρατεῖν τὸν φιλόσοφον . Στέφανος δὲ περὶ τὸν Μαρεύτην τὴν οἴκησιν εἶχεν , οὐκ ἄπωθεν τῆς Μαρμαρικῆς . Δι´ ἀκριβοῦς δὲ καὶ τελειοτάτης χωρήσας ἀσκήσεως , ἐπὶ ἑξήκοντα ἔτεσιν , εὐδοκιμώτατος ἐγένετο μοναγὸς καὶ Ἀντωνίῳ τῷ μεγάλῳ γνώριμος . Ἐγένετο δὲ πρᾶος , καὶ σοφὸς εἰς ἄγαν , καὶ ἐν ταῖς ὁμιλίαις ἡδὺς καὶ ὠφέλιμος , καὶ ἱκανὸς τὰς τῶν λυπουμένων ὀυχὰς κηλεῖν , καὶ ἐπὶ τὸ εὔθυμον μεταβάλλειν , εἰ καὶ ἀναγκαίαις λύπαις προκατειλημμένοι ἐτύγχανον . Τοιοῦτος δὲ ἦν καὶ περὶ τὰς οἰκείας συμφοράς . Ἀμέλει χαλεποῦ καὶ ἀνιάτου πάθους ἐνσκήψαντος αὐτῷ , τὰ διεφθαρμένα μέλη τοῖς ἰατροῖς τέμνειν παραδοὺς , εἰργάζετο ταῖς χερσὶ φύλλα φοινίκων πλέκων καὶ τοῖς παροῦσι συνεβούλευε μὴ δυσφορεῖν ἐπὶ τοῖς σὐτοῦ πάθεσι , μηδὲ ἄλλο τι διανοεῖσθαι , πλὴν ὅτι πρὸς τέλος χρηστὸν πάντως , ἃ ποιεῖ ὁ Θεὸς , ἐκβαίνει · καὶ αὐτῷ συνοίσειν τοιούτων πειραθῆναι παθῶν , καὶ ὑπὲρ ἀμαρτημάτων ἴσως , ὧν ἕνεκεν ἄμεινον ἐνβάδε διδόναι δίκην , ἢ μετὰ τὴν βιοτὴν ταύτην . Μωσῆς ἅ πραότητι καὶ ἀγάπῃ ὑπερφυῶς εὐδοκιμηκέναι παραδέδοται , καὶ ἰάσεσι παθῶν εὐχῇ κατορθουμέναις . Ὁ δὲ Πίωρ ἐκ νέου φιλοσοφεῖν ἐγνωκὼς , ἡνίκα διὰ τοῦτο τοῦ πατρῴου ὅκου ἐξῆλθε , συνέθετο τῷ Θεῷ , τοῦ λοιποῦ μηδένα τῶν οἰκείων ὄψεσθαι · μετὰ δὲ πεντήκοντα ἔτη ἐπύθετο αὐτὸν ἡ ἀδελφὴ ζῇν . Ὑπὸ δὲ χαρᾶς ἀμέτρου παραλόγου μηνύσεως καταπλαγεῖσα , ἠρεμεῖν οὐκ ἠδύνατο , εἰ μὴ θεὰσαιτο τὸν ἀδελφόν . Ὁλοφυρομένην δὲ καὶ ἀντιβολοῦσαν ἐν γήρᾳ ἐλεήσς ὁ παρ´ αὐτοῖς ἐπίσκοπος , ἔγραψε τοῖς ἡγουμένοις τῶν ἐν ἐρήμῳ μοναχῶν , ἐκπέμψαι τὸν Πίωρ . Ἀπιέναι δὲ προσταχθεὶς , οὐκ ἔχων ἀντειπεῖν · οὐ γὰρ θέμις Ἀὐ γυπτίοις μοναχοῖς , οἶμαι δὲ κᾶὶ τοῖς ἄλλοις , ἀπειθεῖν τοῖς ἐπιταττομένοις · παραλαβών τινα , ἀφίκετο εἰς τὴν πατρίδα · καὶ στὰς πρὸ τῆς πατρῴας οἰκίας , ἐμήνυσεν ἐληλυθέναι . Ἐπεὶ δὲ ψοφεῖν τὴν θύραν ᾔσθετο , μύσας τοὺς ὀφθαλμοὺς , ὀνομαστὶ τὴν ἀδελφὴν προσειπών , Ἐγὼ , ἔφη , Πίωρ ὁ σὸς ἀδελφός · ἀλλὶ ὅσον βούλει , κατανόει . Ἡ μὲν οὖν ἡσθεῖσα , χόριν ὡμολόγει τῷ Θεῷ · ὁ δὲ παρὰ τὴν θύραν εὐξάμενος , ἀνέστρεψεν εἰς τὸν τόπον ἐν ᾧ ᾤκει . Ἔνθα δὴ φρές ὀρύξας , πικρὸν εὖρε τὸ ὕδωρ . Καὶ μέχρι τελευτῆς ὑπέμεινε τούτῳ κεχρημένος . Ὁ δὲ μετὰ ταῦτα
Lemmas: ΙΕΙργάζετο οεʹ οὐδείς , οὐδέ λαμβάνω τίς παρά ὁ , πλήν ὅσος ἐσθίω . Βύχος δέ μόνος , ὡς φόρος τις τριακόσιοι εὐχή ἕκαστος ἡμέρα ἀποδίδωμι ὁ Θεός . ἵνα δέ μή λανθάνω διαμαρτάνω ὁ ἀριθμός τριακόσιοι ψηφίδα ὁ κόλπος ἐμβάλλω , καθ´ ἕκαστος εὐχή ψηφίδα ἐκρίπτω . ἀναλίσκω δέ ὁ λίθος , δῆλος γίγνομαι ὁ ἰσάριθμος ὁ λίθος εὐχή πληρόω . καί Παχών δέ τότε ἐν Σκήτει διαπρέπω , ὅς ἐκ νέος μέχρι γῆρας πολιτεύω , οὔτε σῶμα εὕω ἔχω , οὔτε πάθος Ψυχή , οὔτε δαίμω , ἄνανδρος φωράω περί ὁ ἐγκράτεια , ὅς δεῖ κρατέω ὁ φιλόσοφος . Στέφανος δέ περί ὁ μαρευος ὁ οἴκησις ἔχω , οὐ ἄπωθεν ὁ Μαρμαρικός . Δις ἀκριβής δέ καί τέλειος χωρέω ἄσκησις , ἐπί ἑξήκοντα ἔτος , εὐδόκιμος γίγνομαι μοναγὸς καί Ἀντώνιος ὁ μέγας γνώριμος . γίγνομαι δέ πρᾶος , καί σοφός εἰς ἄγαν , καί ἐν ὁ ὁμιλία ἡδύς καί ὠφέλιμος , καί ἱκανός ὁ ὁ λυπέω ὀυχὰς κήλεος , καί ἐπί ὁ εὔθυμος μεταβάλλω , εἰμί καί ἀναγκαῖος λύπη προκαταλαμβάνω τυγχάνω . τοιοῦτος δέ εἰμί καί περί ὁ οἰκεῖος συμφορά . ἀμέλει χαλεπός καί ἀνίατος πάθος ἐνσκήπτω αὐτός , ὁ διαφθείρω μέλος ὁ ἰατρός τέμνω παραδίδωμι , ἐργάζομαι ὁ χείρ φύλλον Φοῖνιξ πλέκω καί ὁ πάρειμι συμβουλεύω μή δυσφορέω ἐπί ὁ σὐτοῦ πάθος , μηδέ ἄλλος τίς διανοέομαι , πλήν ὅτι πρός τέλος χρηστός πάντως , ὁ ποιέω ὁ θεός , ἐκβαίνω · καί αὐτός συμφέρω τοιοῦτος πειράω πάθος , καί ὑπέρ ἁμάρτημα ἴσως , ὅς ἕνεκα ἀγαθός ἐνβάδε δίδωμι δίκη , ἢ μετά ὁ βιοτή οὗτος . Μωσῆς ὅς πραότης καί ἀγάπη ὑπερφυῶς εὐδοκιμέω παραδίδωμι , καί ἴασις πάθος εὐχή κατορθόω . ὁ δέ Πίωρ ἐκ νέος φιλοσοφέω γιγνώσκω , ἡνίκα διά οὗτος ὁ πατρῷος ὅπου ἐξέρχομαι , συντίθημι ὁ Θεός , ὁ λοιπός μηδείς ὁ οἰκέω ὁράω · μετά δέ πεντήκοντα ἔτος πυνθάνομαι αὐτός ὁ ἀδελφή ζάω . ὑπό δέ χαρά ἄμετρος παράλογος μήνυσις καταπλήσσω , ἠρεμέω οὐ δύναμαι , εἰμί μή θεάομαι ὁ ἀδελφός . ὀλοφύρομαι δέ καί ἀντιβολέω ἐν γῆρας ἐλεέω ὁ παρ´ αὐτός ἐπίσκοπος , γράφω ὁ ἡγέομαι ὁ ἐν ἐρῆμος μοναχός , ἐκπέμπω ὁ Πίωρ . ἀφίημι δέ προστάσσω , οὐ ἔχω ἀντιλέγω · οὖον γάρ θέμις αὖος γυπτίοις μοναχός , οἴομαι δέ καί ὁ ἄλλος , ἀπειθέω ὁ ἐπιτάσσω · παραλαμβάνω τις , ἀφικνέομαι εἰς ὁ πατρίς · καί ἵστημι πρό ὁ πατρῷος οἰκίον , μηνύω ἔρχομαι . ἐπεί δέ ψοφέω ὁ θύρα αἰσθάνομαι , μύω ὁ ὀφθαλμός , ὀνομαστί ὁ ἀδελφή προσεῖπον , ἐγώ , φημί , Πίωρ ὁ σός ἀδελφός · ἀλλὶ ὅσος βούλομαι , κατανοέω . ὁ μέν οὖν ἥδομαι , χόριον ὁμολογέω ὁ Θεός · ὁ δέ παρά ὁ θύρα εὔχομαι , ἀναστρέφω εἰς ὁ τόπος ἐν ὅς οἰκέω . ἔνθα δή Φρες ὀρύσσω , πικρός εὖρος ὁ ὕδωρ . καί μέχρι τελευτή ὑπομένω οὗτος χράομαι . ὁ δέ μετά οὗτος