cogPG.PG067 100
ΚΕΦΑΛ . Γʹ . ρπως Ἀθανάσιος Κωνσταντίνου τοῦ νεωτέρου γράμμασι θαῤῥήσας , τὴν Ἀλεξάνδρειαν κατ - λαβὼν . Κωνσταντῖνος ὁ Καῖσαρ τῳ λαῷ τῆς καθολικῆς Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας . Οὐδὲ τῆς ὑμετέρας ἱερᾶς ἐννοίας ἀποπεφευγέναι εἰς γνῶσιν οἷμαι , διατοῦτο Ἀθανάσιον τὸν τοῦ προσκυνητοῦ νόμου ὑποφήτην πρὸς καιρὸν εἰς τὰς Γαλλίας ἀπεστάλθαι , ἵνα ἐπειδὴ ἡ ἀγριότης των αἱμοβόρων καὶ πολεμίων αὐτοῦ ἔχθρῶν , εἰς κίνδυνον τῆς ἱερᾶς αὐτοῦ κεφαλῆς ἐπέμενε , μὴ ἄρα διὰ τῆς τῶν φαύλων διαστροφῆς ἀνήκεστα ὑποστῇ . Πρὸς τὸ διαπαῖξαι τοίνυν ταύτην , ἀφηρέθη των φαρύγγων τῶν ἐπικειμένων αὐτῷ ἀνδρῶν , ὑπ´ ἐμοὶ διάγειν κελευσθεὶς οὕτως , ὡς ἐν ταύτῃ τῇ πόλει ἐν ἦ διέτριὅεν , πᾶσι τοῖς ἀναγκαίοις ἐκπλεονάζειν , εἰ καὶ ταμάλιστα αὐτοῦ ἡ ἀοίδιμος ἀρετὴ ταῖς θείαις πεποιθυῖα βοηθείαις , καὶ τὰ τῆς τραχυτέρας τύχης ἄχθη ἐξουθενεῖ . Τοιγαροῦν εἰ καὶ ταμάλιστα πρὸς τὴν προσφιλεστάτην ὑμῶν θεοσέβειαν , ὁ δεσπότης ἡμῶν ὁ τῆς μακαρίας μνήμης Κωνσταντῖνος ὁ Σεβαστὸς , ὁ ἐμὸς πατὴρ , τὸν αὐτὸν ἐπίσκοπον τῷ ἰδίῳ τόπῳ παρασχεῖν προῄρητο , ὅμως ἐπειδὴ ἀνθρωπίνῳ κλήρῳ προληφθεὶς , πρὸ τοῦ τὴν εὐχὴν πληρῶσαι ἀνεπαύσατο , ἀκόλουθον ἡγησάμην , τὴν προαίρεσιν τοῦ τῆς θείας μνήμης βασιλέως διαδεξάμενος πληρῶσαι , Ὅστις ἐπειδὰν τῆς ὑμετέρας τύχῃ προσόψεως , ὅσης παρ´ ἐμοῦ αἰδοῦς τετύχηκε γνώσεσθε · οὐ γὰρ θαυμαστὸν , εἴ τι δ´ ἂν ὑπὲρ αὐτοῦ πεποίηκα . Καὶ γὰρ τὴν ἐμὴν ψυχὴν , ἡ τοῦ ὑμετέρου πόθου εἰκὼν , καὶ τὸ τηλικούτου ἀνδρὸς σχῆμα εἰς τοῦτο ἐκίνει καὶ προἴτρεπεν . Ἡ θεία Πρόνοια ὑμᾶς διαφυλάξοι , ἀδελφοὶ ἀγαπητοί . Τούτοις θαῤῥῶν τοῖς γράμμασιν ὁ Ἀθανάσιος , καταλαμβάνει τὴν Ἀλεξάνδρειαν · καὶ ἤδιστα μὲν αὐτὸν ἀνεδέξατο ὁ τῶν Ἀλεξανδρέων λαός . Ὅσοι δὲ ἐτύγχανον ἀρειανίζοντες ἐν αὐτῇ , φατρίας συν - ιτθαντονατ´ αὐτοῦ Δι´ ὧν συνεχεῖς στάσεις ἐγίνοντο · αἴτινες ὑπόθεσιν παρεῖχον τοῖς περὶ Εὐσέβιον τοῦ διαβάλλειν αὐτὸν βασιλεῖ , ὅτι μὴ κρίναντος τοῦ κοιΟΑΡ . Ιi .
Lemmas: ΚΕ . γε . ρπως Ἀθανάσιος Κωνσταντῖνος ὁ νέος γράμμα θαρσέω , ὁ Ἀλεξάνδρεια κατά - λαμβάνω . Κωνσταντῖνος ὁ Καῖσαρ ὁ λαός ὁ καθολικός Ἀλεξανδρεύς ἐκκλησία . οὐδέ ὁ ὑμέτερος ἱερός ἔννοια ἀποφεύγω εἰς γνῶσις οἴομαι , διατοῦτο Ἀθανάσιος ὁ ὁ προσκυνητής νόμος ὑποφήτης πρός καιρός εἰς ὁ Γαλλία ἀποστέλλω , ἵνα ἐπεί ὁ ἀγριότης ὁ αιμοβόρος καί πολέμιος αὐτός ἐχθρός , εἰς κίνδυνος ὁ ἱερός αὐτός κεφαλή ἐπιμένω , μή ἄρα διά ὁ ὁ φαῦλος διαστροφή ἀνήκεστος ὑφίστημι . πρός ὁ διαπαίζω τοίνυν οὗτος , ἀφαιρέω ὁ φάρυγξ ὁ ἐπίκειμαι αὐτός ἀνήρ , ὑπό ἐγώ διάγω κελεύω οὕτως , ὡς ἐν οὗτος ὁ πόλις ἐν εἰμί διατρίζω , πᾶς ὁ ἀναγκαῖος ἐκπλεονάζω , εἰμί καί ταμάλιστα αὐτός ὁ ἀοίδιμος ἀρετή ὁ θεῖος πείθω βοήθεια , καί ὁ ὁ τραχύς τυγχάνω ἄχθος ἐξουθενέω . τοιγάρ εἰμί καί ταμάλιστα πρός ὁ προσφιλής σύ θεοσέβεια , ὁ δεσπότης ἐγώ ὁ ὁ μακάριος μνήμη Κωνσταντῖνος ὁ Σεβαστὸς , ὁ ἐμός πατήρ , ὁ αὐτός ἐπίσκοπος ὁ ἴδιος τόπος παρέχω προλέγω , ὅμως ἐπεί ἀνθρώπινος κλῆρος προλαμβάνω , πρό ὁ ὁ εὐχή πληρόω ἀναπαύω , ἀκόλουθος ἡγέομαι , ὁ προαίρεσις ὁ ὁ θεῖος μνήμη βασιλεύς διαδέχομαι πληρόω , ὅστις ἐπειδάν ὁ ὑμέτερος τυγχάνω πρόσοψις , ὅσος παρ´ ἐγώ αἰδώς τυγχάνω γιγνώσκω · οὖον γάρ θαυμαστός , εἰμί τίς δδʹ εἄν ὑπέρ αὐτός ποιέω . καί γάρ ὁ ἐμός ψυχή , ὁ ὁ ὑμέτερος πόθος εἰκών , καί ὁ τηλικόσδε ἀνήρ σχῆμα εἰς οὗτος κινέω καί προτρέπω . ὁ θεῖος Πρόνοια σύ διαφυλάσσω , ἀδελφός ἀγαπητός . οὗτος θαρσέω ὁ γράμμα ὁ Ἀθανάσιος , καταλαμβάνω ὁ Ἀλεξάνδρεια · καί ήδιστος μέν αὐτός ἀναδέχομαι ὁ ὁ Ἀλεξανδρεύς λαός . ὅσος δέ τυγχάνω ἀρειανίζω ἐν αὐτός , φράτρα σῦς - ιτθαντονατ´ αὐτός Δις ὅς συνεχής στάσις γίγνομαι · ὅστις ὑπόθεσις παρέχω ὁ περί Εὐσέβιος ὁ διαβάλλω αὐτός βασιλεύς , ὅτι μή κρίνω ὁ κοιΟΑΡ . Ἴ .