cogPG.PG067 505
Ιυφ . ΟΑΡ . ΧΧΝ . καὶ φιλοφρονούμενος , εὐχῆς ἕνεκεν συνιέναι ἐποίει , καὶ ἧ Ῥωμαίοις ἔθος ἐκκλησιάζειν · καὶ διὰ πάντων προύτρέπετο τὸ θεῖον πρεσβεύειν , εὐκτηρίους οἴκους οἰκοδομήσας . Ἥδη δὲ τοῦ βασιλέως υἱοῦ εἰς ἐφήβους τελοῦντος , παραιτησάμενοι αὐτὸν καὶ τὴν βασιλίδα , οὐκ ἀνεκτὸν ἡγουμένους χωρίζεσθαι σφῶν , πείσαντες , καὶ φίλοι ἀπαλλαγέντες , παρεγένοντο εἰς τὴν Ῥωμαίων ὑπήκοον , καὶ Αἰδέσιος μὲν τοὺς οἰκείους ὀψόμενος , εἰς Τύρον ἦλθεν · ἔνθα δὴ μετὰ ταῦτα πρεσβυτερείου ἠξιώθη . Φρουμέντιος δὲ τὴν ἐπὶ Φοινίκηνόδὸν τέως ἀναβαλλόμενος , ἀφίλετο εἰς Ἀλεξάνδρειαν . ἔδοξε γὰρ αὐτῷ οὐ καλῶς ἔχειν , πατρίδος καὶ γένους δευτερεύειν τὴν περὶ τὰ θεῖα σπουδήν . Συντυχὼν δὲ Ἀθανασίῳ τῷ προῖσταμένῳ τῆς Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας , τὰ κατ´ Ἰνδοὺς διηγήσατο , καὶ ὡς ἐπισκόπου δέοι αὐτοῖς , τῶν αὐτόθι Χριστιανῶν ἐπιμελησομένου . Ὁ δὲ Ἀθανάσιος , τοὺς ἐνδημοῦντας ἱερέας ἀγείρας , ἐβουλεύσατο περὶ τούτου · καὶ χειροτονεῖ αὐτὸν τῆς Ἰνδικῆς ἐπίσκοπον α , λογισάμενος ἐπιτηδειότατον εἶναι τοῦτον , καὶ ἱκανὸν πολλὴν ποιῆσαι τὴν θρησκείαν , παρ´ οἷς πρῶτος αὐτὸς ἔδειξε τὸ Χριστιανῶν ὄνομα , καὶ σπέρμα παρέσχετο τῆς τοῦ δόγματος μετουσίας . Ὁ δὲ Φρουμέντιος πάλιν εἰς Ἰνδοὺς ὑποστρέψας , λέγεται τοσοῦτον εὐκλεῶς τὴν ἱερωσύνην μετελθεῖν , ὡς ἐπαιρεθῆναι παρὰ πάντων τῶν αὐτοῦ πειραθέντων , οὐχ ἢττον ἢ τοὺς ἀποστόλους θαυμάζουσι . Καθότι καὶ ἐπισημότατον αὐτὸν ὁ Θεὸς ἀπέφηνε , πολλὰς καὶ παραδόξους ἰάσεις , καὶ σημεῖα , καὶ τέρατα δι´´ αὐτοῦ δημιουργήσας . Ἡ μὲν δὴ παρ´ ἰ Ἰνδοῖς ἱερωσύνη ταύτην ἔσχεν ἀρχήν ΚΕΦΑΛ . ΚΕʹ . Περὶ τῆς ἐν Τύρῳ συνόδου , καὶ περὶ τῆς παραλόγου καθαιφέσεως τοῦ ἁγίου Ἀθανασίου , Ἀθανασίῳ δὲ πάλιν αἱ τῶν ἐναντίων ἐπιβουλαὶ ἀνεκίνουν πράγματα , καὶ μῖσος παρὰ τῷ βασιλεῖ κατεσκεύαζε , καὶ κατηγόρων ἐπήγειρε πλῆθος . Παρ´ ὧν ὀχλούμενος ὁ βασιλεὺς , σύνοδον γενέσθοι προσέταξεν ἐν Καισαρείᾳ τῆς Παλαιστίνης . Εἰς ἣν κληθεὶς , οὐχ ὑπήκουσεν , Εὐσεβίου τοῦ τῇδε ἐπισκόπου , καὶ τοῦ Νικομηδείας , καὶ τῶν ἀμφ´ αὐτοὺς δείσας τὴν σκαιωρίαν . Ἀλλὰ τότε μὲν , καίτοι συνελθεῖν
Lemmas: Ιυφ . ΟΑΡ . ΧΧΝ . καί φιλοφρονέομαι , εὐχή ἕνεκα συνίημι ποιέω , καί ἧ Ῥωμαῖος ἔθος ἐκκλησιάζω · καί διά πᾶς προτρέπω ὁ θέω πρεσβεύω , εὐκτήριος οἶκος οἰκοδομέω . ἥδη δέ ὁ βασιλεύς υἱός εἰς ἔφηβος τελέω , παραιτέομαι αὐτός καί ὁ βασιλίς , οὐ ἀνεκτός ἡγέομαι χωρίζω σφεῖς , πείθω , καί φίλος ἀπαλλάσσω , παραγίγνομαι εἰς ὁ Ῥωμαῖος ὑπήκοος , καί Αἰδέσιος μέν ὁ οἰκεῖος ὁράω , εἰς Τύρος ἔρχομαι · ἔνθα δή μετά οὗτος πρεσβυτερεῖον ἀξιόω . Φρουμέντιος δέ ὁ ἐπί Φοινίκηνόδὸν τέως ἀναβάλλω , ἀφαιρέω εἰς Ἀλεξάνδρεια . δοκέω γάρ αὐτός οὖον καλῶς ἔχω , πατρίς καί γένος δευτερεύω ὁ περί ὁ θεῖον σπουδή . συντυγχάνω δέ Ἀθανάσιος ὁ προΐστημι ὁ Ἀλεξανδρεύς ἐκκλησία , ὁ κατ´ Ἰνδός διηγέομαι , καί ὡς ἐπίσκοπος δήω αὐτός , ὁ αὐτόθι Χριστιανός ἐπιμελέομαι . ὁ δέ Ἀθανάσιος , ὁ ἐνδημέω ἱερεύς ἀγείρω , βουλεύω περί οὗτος · καί χειροτονέω αὐτός ὁ Ἰνδική ἐπίσκοπος ὅς , λογίζομαι ἐπιτήδειος εἰμί οὗτος , καί ἱκανός πολύς ποιέω ὁ θρησκεία , παρ´ ὅς πρῶτος αὐτός δείκνυμι ὁ Χριστιανός ὄνομα , καί σπέρμα παρέχω ὁ ὁ δόγμα μετουσία . ὁ δέ Φρουμέντιος πάλιν εἰς Ἰνδός ὑποστρέφω , λέγω τοσοῦτος εὐκλεής ὁ ἱερωσύνη μετέρχομαι , ὡς ἐπαίρω παρά πᾶς ὁ αὐτός πειράω , οὐ κακός ἢ ὁ ἀπόστολος θαυμάζω . καθότι καί ἐπίσημος αὐτός ὁ θεός ἀποφαίνω , πολύς καί παράδοξος ἴασις , καί σημεῖον , καί τέρας δις αὐτός δημιουργέω . ὁ μέν δή παρ´ εἷς Ἰνδός ἱερωσύνη οὗτος ἔχω ἀρχή ΚΕ . κύ . περι ὁ ἐν Τύρος σύνοδος , καί περί ὁ παράλογος καθαιφέσεως ὁ ἅγιος Ἀθανάσιος , Ἀθανάσιος δέ πάλιν ὁ ὁ ἐναντίος ἐπιβουλή ἀνακινέω πρᾶγμα , καί μῖσος παρά ὁ βασιλεύς κατασκευάζω , καί κατήγορος ἐπαγείρω πλῆθος . Παρ´ ὅς ὀχλέω ὁ βασιλεύς , σύνοδος γίγνομαι προστάσσω ἐν Καισάρεια ὁ Παλαιστίνη . εἰς ὅς καλέω , οὐ ὑπακούω , Εὐσέβιος ὁ ὅδε ἐπίσκοπος , καί ὁ Νικομήδεια , καί ὁ ἀμφ´ αὐτός δείδω ὁ σκαιωρία . ἀλλά τότε μέν , καίτοι συνέρχομαι