cogPG.PG067 385
ΛΑΡʹ . ΧΙΙ ] βικάριος τῶν Βρεττανικῶν νήσων καταστὰς , ἐθαυμάσθη ἐπὶ ταῖς διοικήσεσι . Προβὰς δὲ τῇ ἡλικίᾳ , καὶ καταλαβὼν τὴν Κωνσταντινούπολιν , σπεύδων δὲ ἔπαρχος γενέσθαι πόλεως , εἰς τὴν ἐπισκοπὴν ἄκων εἰλκύσθη . Σισιννίου γὰρ ἐν καιρῷ τελευτῆς μνείαν αὐτοῦ ὡς ἐπιτηδείου πρὸς τὴν ἐπισκοπὴν ποιησαμένου , ὁ Ναυατιανῶν λαὸς ὡς νόμον τὴν ἐκείνου φωνὴν λαβὼν καὶ ἄκοντα βιαίως ἕλκειν ἐπεχείρουν . Τοῦ δὴ Χρυσάνθου φυγόντος , Σαββάτιος , καιρὸν νομίσας εὐρηκέναι εὔκαιρον , ἐν ᾧ τῶν Ἐκκλησιῶν ἐγκρατὴς γέvηται , κατασκευάσει χεῖρας ἐπιθεῖναι αὐτῳ τινας ἀσήμους , τὸν ὅρκον ὃν ὀμωμόκει παρ´ οὐδὲν θέμενος . Ἐν δὲ τοῖς χειροτονήσασιν αὐτὸν ἦν καὶ Ἐρμογένης , ὃς ἐπὶ βλασφήμοις συγγράμμασιν ὑπ´ αὐτοῦ μετὰ κατάρας ἐκκεκήρυκτο . Οὐ μὴν αὐτῷ ὁ σκοπὸς τέλος ἐδέξατο . Μισήσας γὰρ αὐτοῦ ὁ λαὸς τὸ δύστροπον , ὅτι πάντα σκοπὸν τοῦ παρεισδῦναι εἰς τὴν ἐπισκοπὴν ἔπραττε , παντοῖος ἐγένετο ἀνερευνᾶν τὸν Χρύσανθον · ὃν καὶ εὐρόντες περὶ Βιθυνίαν κρυπτόμενον , πρὸς τὴν ἐπισκοπὴν ἑλκύσαντες προεβάλλοντο . Οὗτος ὁ ἀνὴρ φρόνιμος ἐν ταὐτῷ καὶ σώφρων , εἰ καί τις ἄλλος , ὑπῆρχε · καὶ σφόδρα τὰς Ναυατιανῶν Ἐκκλησίας ἐν τῇ Κωνσταντίνου πόλει συνεκρότησέν τε καὶ ηὔξησε . Καὶ πρῶτος τοῖς πτωχοῖς οἴκοθεν χρυσίον διένειμεν Ἀπό τε τῶν ἐκκλησιῶν οὐδὲν ἐδέξατο πλὴν κατὰ Κυριακὴν δύο ἄρτους τῶν εὐλογιῶν ἐλάμβανεν . Οὕτω δὲ ἦν περὶ τὴν ἑαυτοῦ Ἐκκλησίαν σπουδαῖος , ὡς καὶ Ἀβλάβιον τὸν ἑαυτοῦ γενναιότατον ῥήτορα , τοῦ σοφιστοῦ Τρωΐλου συλλαβεῖν , καὶ πρὸς τὴν τοῦ πρεσβυτέρου τάξιν προχειρίσασθαι . Οὗ γλαφυραὶ προσομιλίαι καὶ σύντονοι φέρονται . Ἀλλ´ Ἀβλάβιος μὲν ὕστερον τῆς ἐν Νικαίᾳ τῶν Ναυατιανῶν Ἐκκλησίας ἐπίσκοπος κατέστη , ἐν ταὐτῷ καὶ σοφιστεύων ΚΕΦΑΛ . ΙΓʹ . Περὶ τῆς ἐν Ἀλεξανδρείᾳ γενομένης μάχη μεταξὺ Χριστιανῶν καὶ Ἰουδαίων , καὶ τῆς του ἐπισκόπου Κυρίλλου πρὸς τὸν ὑπάρχον Ὁρέζτην διαφορᾶς . Ὑπὸ δὲ τὸν αὐτὸν τοῦτον χρόνον , καὶ τὸ Ἰουδαίων ἔθνος τῆς Ἀλεξανδρείας ἐξελαθῆναι ὑπὸ τοῦ ἐπισνόπτω
Lemmas: λάρος . Ι ] βικάριος ὁ βρεττανικός νῆσος καθίστημι , θαυμάζω ἐπί ὁ διοίκησις . προβαίνω δέ ὁ ἡλικία , καί καταλαμβάνω ὁ Κωνσταντινούπολις , σπεύδω δέ ἔπαρχος γίγνομαι πόλις , εἰς ὁ ἐπισκοπή ἄκων ἕλκω . Σισίννιος γάρ ἐν καιρός τελευτή μνεία αὐτός ὡς ἐπιτήδειος πρός ὁ ἐπισκοπή ποιέω , ὁ Ναυατιανός λαός ὡς νόμος ὁ ἐκεῖνος φωνή λαμβάνω καί ἄκων βίαιος ἕλκω ἐπιχειρέω . ὁ δή Χρύσανθος φυγή , Σαββάτιος , καιρός νομίζω εὑρίσκω Εὔκαιρον , ἐν ὅς ὁ ἐκκλησία ἐγκρατής γίγνομαι , κατασκευάζω χείρ ἐπιτίθημι αὐτός τις ἄσημος , ὁ Ὅρκος ὅς ὄμνυμι παρ´ οὐδείς τίθημι . ἐν δέ ὁ χειροτονέω αὐτός εἰμί καί Ἑρμογένης , ὅς ἐπί βλάσφημος σύγγραμμα ὑπό αὐτός μετά κατάρα ἐκκηρύσσω . οὖον μήv αὐτός ὁ σκοπός τέλος δέχομαι . μισέω γάρ αὐτός ὁ λαός ὁ δύστροπος , ὅτι πᾶς σκοπός ὁ παρεισδύνω εἰς ὁ ἐπισκοπή πράσσω , παντοῖος γίγνομαι ἀνερευνάω ὁ χρύσανθον · ὅς καί εὑρίσκω περί Βιθυνία κρύπτω , πρός ὁ ἐπισκοπή ἕλκω προβάλλω . οὗτος ὁ ἀνήρ φρόνιμος ἐν αὐτός καί σώφρων , εἰμί καί τις ἄλλος , ὑπάρχω · καί σφόδρα ὁ Ναυατιανός ἐκκλησία ἐν ὁ Κωνσταντῖνος πόλις συγκροτέω τε καί αὐξάνω . καί πρῶτος ὁ πτωχός οἴκοθεν χρυσίον διανέμω ἀπό τε ὁ ἐκκλησία οὐδείς δέχομαι πλήν κατά Κυριακός δύο ἄρτος ὁ εὐλογία λαμβάνω . οὕτως δέ εἰμί περί ὁ ἑαυτοῦ ἐκκλησία σπουδαῖος , ὡς καί Ἀβλάβιος ὁ ἑαυτοῦ γενναῖος ῥήτωρ , ὁ σοφιστής Τρωΐλος συλλαμβάνω , καί πρός ὁ ὁ πρέσβυς τάξις προχειρίζω . οὗ γλαφυρός προσομιλία καί σύντονος φέρω . Ἀλ Ἀβλάβιος μέν ὕστερος ὁ ἐν Νίκαια ὁ Ναυατιανός ἐκκλησία ἐπίσκοπος καθίστημι , ἐν αὐτός καί σοφιστεύω ΚΕ . πνίξ . περι ὁ ἐν Ἀλεξάνδρεια γίγνομαι μάχη μεταξύ Χριστιανός καί Ἰουδαῖος , καί ὁ ὁ ἐπίσκοπος Κύριλλος πρός ὁ ὑπάρχω Ὁρέζτην διαφορά . ὑπό δέ ὁ αὐτός οὗτος χρόνος , καί ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος ὁ Ἀλεξάνδρεια ἐξελαύνω ὑπό ὁ ἐπισνόπτω