cogPG.PG067 228
μίσει δὲ τῶν τυπτησάντων αὐτὸν , εἰς τὸ βλάσφημα κατὰ Χριστιανῶν γράφειν ἐξέπεσεν , ὡς αὐτὸν Εὐσέβιος ὁ Παμφίλου ἐξήλεγξεν , ἀνασκευάσας τοὺς λόγους αὐτοῦ . Ὁ δὲ βασιλεὺς πρὸς τοὺς ἰδιώτας ὑπεροπτικῶς κατὰ τῶν Χριστιανῶν ἐσχηκὼς , ἐκ τοῦ αὐτοῦ πάθους εἰς τὴν Πορφυρίου βλασφημίαν ἀπέκλινεν Ἀμφότεροι οὖν ἑκουσίως δυσσεβήσαντες , ἐν γνώσει ἀμαρτίας τὸ ἐπιτίμιον ἔχουσιν . Ἐπειδὴ δὲ καὶ ὁ σοφιστὴς Λιβάνιος ἐπιχλευάζων , Τὸν ἐκ Παλαιστίνης , φησὶν , ἄνθρωπον , Θεόν τε καὶ Θεοῦ Παῖδα ποιοῦσιν , ἐκλελῆσθαί μοι δοκεῖ , ὅπως αὐτὸς ἐπὶ τέλει τοῦ αὐτοῦ λόγου τὸν Ἰουλιανὸν ἀπεθέωσε . Τὸν γὰρ πρῶτον φησὶ ἄγγελον τῆς τελευτῆς μικροῦ κατέλευσαν , ὡς Θεοῦ καταψευδόμενον . Εἰτα πρόσω μικρὸν ὑποβάς , Ὦ δαιμόνων μὲν , φησί , τρόφιμε , δαιμόνων δὲ μαθητὰ , δαιμόνων δὲ παρεδρευτά ! Εἰ καὶ αὐτὸς ἄλλως ἐνόει · ἀλλ´ οὖν γετὴν ὁμωνυμίαν τοῦ χείρονος μὴ ἐκκλίνας , ταῦτ´ ἔδοξε λέγειν , ἃ καὶ οἱ Χριστιανοὶ ὁνειδίζοντες λέχουσιν . Εἰ οὖν ἐπαίνων ἐφρόντιζεν , ἔδει φυγεῖν τὴν ὁμωνυμίαν , ὥσπερ ἔφυγε καὶ ἑτέραν λέξιν , δι´ ἣν λοιδορηθεὶς , τῶν ἑαυτοῦ λόγων ἐξέκοψεν . Ὅπως μὲν οὖν ὁ κατὰ Χριστὸν ἄνθρωπος θεολογεῖται , καὶ ὅπως τὸ μὲν φανερὸν ἄνθρωπος ἦν , τὸ δὲ ἀφανὲς Θεὸς , ὅπως τε ἀληθῆ ἄμφω ἐστὶ , Χριστιανῶν μὲν οἱ θεῖοι λόγοι ἐπίστανται · Ἕλληνες δὲ πρὸ τοῦ πιστεῦσαι , συνιέναι οὐ δύνανται . Καὶ γὰρ λόγιόν ἐστι τὸ λέγον , ὅτι Ἐὰν μὴ πιστεύσητε , οὐδ´ οὐ μὴ συνῆτε . Διὸ οὐκ αἰσχύνονται , πολλοὺς ἀνθρώπους ἀποθεώσαντες , καὶ εἴθε γε κἂν χρηστοὺς τὸν τρόπον , ἢ δικαίους , ἢσώφρονας · ἀλλὰ ἀνάγνους , ἀδίκους , μέθῃ δεδουλωμένους · Ἡρακλέας φημὶ καὶ Διονύσους , καὶ Ἀσκληπιούς · καθ´ ὧν συνεχῶς ἐν τοῖς αὐτοῦ λόγοις ὀμνόων Λιβάνιος οὐκ αἰσχύνεται · ὧν τοὺς ἀῤῥενικοὺς καὶ θηλυκοὺς ἔρωτας εἰ ἀπαριθμησαίμην , μακρὸς ἡμῖν ἔσται ὁ τῆς παρεκβάσεως λόγος . Ἀρκέσει δὲ τοῖς ταῦτα γνῶναι ἐθέλουσιν ὁ Ἀριστοτέλους Πέπλος , καὶ Διονύσου Στέφανος , καὶ Ῥηγίνου ὁ Πολυμνήμων , καὶ τῶν ποιητῶν τὸ πλῆθος · οἶ περὶ αὐτῶν γράψαντες , γέλωτα ὄντως καὶ φλής
Lemmas: μισέω δέ ὁ τύπτω αὐτός , εἰς ὁ βλάσφημος κατά Χριστιανός γράφω ἐκπίπτω , ὡς αὐτός Εὐσέβιος ὁ Πάμφιλος ἐξελέγχω , ἀνασκευάζω ὁ λόγος αὐτός . ὁ δέ βασιλεύς πρός ὁ ἰδιώτης ὑπεροπτικός κατά ὁ Χριστιανός ἔχω , ἐκ ὁ αὐτός πάθος εἰς ὁ Πορφύριος βλασφημία ἀποκλίνω Ἀμφότερος οὖν ἑκούσιος δυσσεβέω , ἐν γνῶσις ἁμαρτία ὁ ἐπιτίμιον ἔχω . ἐπεί δέ καί ὁ Σοφιστὴς Λιβάνιος ἐπιχλευάζω , ὁ ἐκ Παλαιστίνη , φημί , ἄνθρωπος , Θεός τε καί Θεός Παῖς ποιέω , ἐκλανθάνω ἐγώ δοκέω , ὅπως αὐτός ἐπί τέλος ὁ αὐτός λόγος ὁ Ἰουλιανός ἀποθεόω . ὁ γάρ πρῶτος φημί ἄγγελος ὁ τελευτή μικρός καταλεύω , ὡς Θεός καταψεύδομαι . εἶτα πρόσω μικρός ὑποβαίνω , ὦ δαίμων μέν , φημί , τρόφιμος , δαίμων δέ μαθητός , δαίμων δέ παρεδρευτά ! εἰμί καί αὐτός ἄλλως νοέω · ἀλ οὖν Γέτης ὁμωνυμία ὁ χείρων μή ἐκκλίνω , ταῦ δοκέω λέγω , ὁ καί ὁ Χριστιανός ὀνειδίζω λέγω . εἰμί οὖν ἔπαινος φροντίζω , ἐσθίω φεύγω ὁ ὁμωνυμία , ὥσπερ φεύγω καί ἕτερος λέξις , δις ὅς λοιδορέω , ὁ ἑαυτοῦ λόγος ἐκκόπτω . ὅπως μέν οὖν ὁ κατά Χριστός ἄνθρωπος θεολογέω , καί ὅπως ὁ μέν φανερός ἄνθρωπος εἰμί , ὁ δέ ἀφανής θεός , ὅπως τε ἀληθής ἄμφω εἰμί , Χριστιανός μέν ὁ θεῖος λόγος ἐπίσταμαι · Ἕλλην δέ πρό ὁ πιστεύω , συνίημι οὖον δύναμαι . καί γάρ λόγιον εἰμί ὁ λέγω , ὅτι ἐάν μή πιστεύω , οὐδός οὖον μή συνίημι . Διὸ οὐ αἰσχύνω , πολύς ἄνθρωπος ἀποθεόω , καί εἴθε γε κἀν χρηστός ὁ τρόπος , ἢ Δίκαιος , ησωφροναω · ἀλλά ἄναγνος , ἄδικος , μέθη δουλόω · Ἡρακλέας φημί καί Διόνυσος , καί Ἀσκληπιός · καθ´ ὅς συνεχῶς ἐν ὁ αὐτός λόγος ὀμνόων Λιβάνιος οὐ αἰσχύνω · ὅς ὁ ἀρσενικός καί θηλυκός Ἔρως εἰμί ἀπαριθμέω , μακρός ἐγώ εἰμί ὁ ὁ παρέκβασις λόγος . ἀρκέω δέ ὁ οὗτος γιγνώσκω ἐθέλω ὁ Ἀριστοτέλης Πέπλος , καί Διόνυσος Στέφανος , καί Ῥηγῖνος ὁ πολυμνήμων , καί ὁ ποιητής ὁ πλῆθος · οἶς περί αὐτός γράφω , γέλως εἰμί καί φλέω