cogPG.PG067 484
ἐπλήρουν . Νῦν δέ μοι οὐ θέμις τοῦτο ποιεῖν . Ἵκω γὰρ ἀγωνιούμενος ὑπὲρ τῆς εὐσεβείας καὶ τοῦ ἡμετέρου δόγματος . Τοιαῦτα εἰπόντα , παρεκελεύσατο ὁ βασιλεὺς προσκυνῆσαι τὸν ἥλιον · καὶ πειθομένῳ μὲν πολλὰ δῶρα δώσειν ὑπισχνεῖτο καὶ ἐν τιμῇ ἕξειν , ἀπειθοῦντα δὲ ἀπολέσειν ἠπείλησεν αὐτόν τε καὶ πᾶν τὸ τῶν Χριστιανῶν φῦλον . Ἐπεὶ δὲ οὕτε ταῖς ἀπειλαῖς κατεκτύπει τὸν Συμεώνην , οὔτε ταῖς ἐπαγγελίαις ἐχάλαζεν , ἀλλ´ ἀνδρεῖος ἔμενεν , ἱσχυριζόμενος μή ποτε προσκυνήσειν τὸν ἥλιον , μηδὲ προδότης φανήσεσθαι τῆς αὐτοῦ θρησκείας , προσέταξεν αὐτὸν τέως ἐν δεσμοῖς εἶναι , λογισάμενος , ὡς εἰκὸς , μεταμεληθήσεσθαι . Ἀπαγόμενον δὲ εἰς τὸ δεσμωτήοιον ἰδὼν Οὐσθαζάνης πρεσβύτης εὐνοῦχος , τροφεὺς Σαβώρου , καὶ μείζων τῆς βασιλέως οἰκίας , προσεκύνησεν αὐτὸν ἀναστάς . Ἔτυχε γὰρ πρὸ τῶν βασιλείων θυρῶν καθήμενος . Ὁ δὲ Συμεώνης ὑβριστικῶς ἐπετίμησεν αὐτῷ , καὶ θυμωθεὶς ἀνεβόησε , καὶ ἀποστραφεὶς παρήμειψε . Χριστιανὸς γὰρ ὢν , οὐ προπολλοῦ ἐβιάσθη προσκυνῆσαι τὸν ἥλιον . Αὐτίκα δὲ δακρύσας μετ´ οἰμωγῆς ὁ εὐνοῦχος , ἢν μὲν ἡμφίεστο λαμπρὰν ἐσθῆτα ἀπέθετο · οἷα δὲ πενθῶν μέλαιναν περιβαλλόμενος , πρὸ τῆς βασιλέως οἰκίας ἐκαθέζετο , κλαίων καὶ στένων , οἴμοι ἐγὼ , λέγων , οἷον χρὴ προσδοκᾷν εἶναι περὶ ἐμὲ ὃν ἠρνησάμην Θεὸν , ὅπουγε τούτου χάριν ἐντεῦθεν ἤδη πάλαι μοι συνήθης γεγονὼς Συμεώνης , οὐδὲ λόγου μεταδοὺς , ὧδέ με ἀπεστράφη καὶ παρέδραμεν ! Ἐπεὶ δὲ ἔγνω ταῦτα Σαβώρης , μετακαλεσάμενος αὐτὸν , ἐπυνθάνετο τὴν αἰτίαν τοῦ πένθους , καὶ εἰ συμφορᾷ τινι περὶ τὸν οἶκον ἐχρήσατο . Υπολαβὼν δὲ Οὐσθαζάνης εἶπεν , Ὦ βασιλεῦ , οὐδὲν περὶ τὸν ἐνθάδε οἶκον ἠτύχησα . Εἴθε γὰρ ἀντὶ τοῦ συμβεβηκότος μοι , παντοδαπαῖς ἀλλοίαις περιπέπτωκα συμφοραῖς , καὶ ῥᾷον ην . Ιενθῶ δὲ νῦν , ὅτι ζῶ · καὶ πάλαι τεθνάναι ὀφείλων , ὁρῶ τὸν ἥλιον , ὃν σοὶ χαριζόμενος , οὐκ ἀπὸ γνώμης προσεκύνησα τῷ δοκεῖν . Ὥστε κατ´ ἀμφότερον δίκαιον εἶναί με ἀποθανεῖν , προδότην Χριστοῦ γεγενημένον , καὶ περὶ σὲ ἀπατεῶνα . Καὶ ὁ μὲν , τοιάδε εἰπὼν , ὥμοσεν οὐρανοῦ καὶ γῆς δημιουργὸν , μὴ μεταθήσεσθαι λοιπὸν τῆς γνώμης . Σαβώρης δὲ πρὸς τὸ παράδοξον τῆς μεταβολῆς τοῦ εὐνούχου τεθηπὼς , ἔτι μᾶλλον ἐχαλέπαινε τοῖς Χριστιανοῖς , ὡς γοητείαις τοιάδε κατορθοῦσι . Φειδοῖ δὲ τῇ περὶ τὸν πρεσβύτην , πῆ μὲν πρᾶος , πῆ δὲ ἀπηνὴς φαινόμενος , παντὶ σθένει μεταπείθειν αὐτὸν ἐπειρᾶτο . Ὡς δὲ οὐδὲν ἤνυεν , ἰσχυριζομένου Οὐσθαζάνου μήποτε τοσοῦτον εὐήθη ἔσεσθαι , ὡς ἀντὶ τοῦ πάντων δημιουργοῦ Θεοῦ τὰ πρὸς αὐτοῦ δεδημιουργημένα σέβειν , τότε δὴ πρὸς ὀργὴν κινηθεὶς , προσέταξεν αὐτοῦ ξίφει τὴν κεφαλὴν ἀποτμηθῆναι . Ἐπὶ τοῦτο δὲ ἀγόμενος παρὰ τῶν δημίων , ἐπισχεῖν μικρὸν αὐτῶν ἐδεήθη , ὡς περί του βασιλεῖ δηλώσων . Καὶ προσκαλεσάμενός τινα τῶν πιστοτάτων εὐνούχων , ἐκέλευσε
Lemmas: πληρόω . νῦν δέ ἐγώ οὖον θέμις οὗτος ποιέω . ἵκω γάρ ἀγωνίζομαι ὑπέρ ὁ εὐσέβεια καί ὁ ἡμέτερος δόγμα . τοιοῦτος εἶπον , παρακελεύομαι ὁ βασιλεύς προσκυνέω ὁ ἥλιος · καί πείθω μέν πολύς Δῶρα δίδωμι ὑπισχνέομαι καί ἐν τιμή ἔχω , ἀπειθέω δέ ἀπόλλυμι ἀπειλέω αὐτός τε καί πᾶς ὁ ὁ Χριστιανός φῦλον . ἐπεί δέ ἵημι ὁ ἀπειλή κατακτυπέω ὁ Συμεώνης , οὔτε ὁ ἐπαγγελία χαλάω , ἀλ ἀνδρεῖος μένω , ισχυρίζομαι μή ποτός προσκυνέω ὁ ἥλιος , μηδέ προδότης φαίνω ὁ αὐτός θρησκεία , προστάσσω αὐτός τέως ἐν δεσμός εἰμί , λογίζομαι , ὡς εἰκός , μεταμέλω . ἀπάγω δέ εἰς ὁ δεσμώτης εἶδον Οὐσθαζάνης πρεσβύτης εὐνοῦχος , τροφεύς Σαβώρου , καί μείζων ὁ βασιλεύς οἰκίον , προσκυνέω αὐτός ἀνίστημι . Ἐτυχάνω γάρ πρό ὁ βασίλειος θύρα κάθημαι . ὁ δέ Συμεώνης ὑβριστικός ἐπιτιμάω αὐτός , καί θυμόω ἀναβοάω , καί ἀποστρέφω παραμείβω . Χριστιανός γάρ εἰμί , οὖον προπολυς βιάζομαι προσκυνέω ὁ ἥλιος . αὐτίκα δέ δάκρυ μετέ οἰμωγή ὁ εὐνοῦχος , εἄν μέν ἀμφιέννυμι λαμπρός ἐσθής ἀποτίθημι · οἷος δέ πένθος μέλας περιβάλλω , πρό ὁ βασιλεύς οἰκίον καθέζομαι , καλέω καί στένω , οἴμοι ἐγώ , λέγω , οἷος χρή προσδοκάω εἰμί περί ἐγώ ὅς ἀρνέομαι θεός , ὅπου οὗτος χάρις ἐντεῦθεν ἤδη πάλαι ἐγώ συνήθης γίγνομαι Συμεώνης , οὐδέ λόγος μεταδίδωμι , ὧδε ἐγώ ἀποστρέφω καί παρατρέχω ! ἐπεί δέ γιγνώσκω οὗτος Σαβώρης , μετακαλέω αὐτός , πυνθάνομαι ὁ αἴτιος ὁ πένθος , καί εἰμί συμφορά τις περί ὁ οἶκος χράω . ὑπολαμβάνω δέ Οὐσθαζάνης εἶπον , ὦ βασιλεύς , οὐδείς περί ὁ ἐνθάδε οἶκος ἀτυχέω . εἴθε γάρ ἀντί ὁ συμβεβηκός ἐγώ , παντοδαπός ἀλλοῖος περιπίπτω συμφορά , καί ῥᾳδίως ἐάν . Ιενθῶ δέ νῦν , ὅτι ζῶ · καί πάλαι θνήσκω ὀφείλω , ὁράω ὁ ἥλιος , ὅς σύ χαρίζομαι , οὐ ἀπό γνώμη προσκυνέω ὁ δοκέω . ὥστε κατ´ ἀμφότερος Δίκαιος εἰμί ἐγώ ἀποθνῄσκω , προδότης Χριστός γίγνομαι , καί περί σύ ἀπατεών . καί ὁ μέν , τοιόσδε εἶπον , ομνύω οὐρανός καί γῆ δημιουργός , μή μεταθέω λοιπός ὁ γνώμη . Σαβώρης δέ πρός ὁ παράδοξος ὁ μεταβολεύς ὁ εὐνοῦχος τέθηπα , ἔτι μᾶλλον χαλεπαίνω ὁ Χριστιανός , ὡς γοητεία τοιόσδε κατορθόω . Φειδώ δέ ὁ περί ὁ πρεσβύτης , πῇ μέν πρᾶος , πῇ δέ ἀπηνής φαίνω , πᾶς σθένος μεταπείθω αὐτός πειράω . ὡς δέ οὐδείς ἀνύω , ἰσχυρίζομαι Οὐσθαζάνου μήποτε τοσοῦτος Εὐήθη εἰμί , ὡς ἀντί ὁ πᾶς δημιουργός Θεός ὁ πρός αὐτός δημιουργέω σέβω , τότε δή πρός ὀργή κινέω , προστάσσω αὐτός ξίφος ὁ κεφαλή ἀποτέμνω . ἐπί οὗτος δέ ἄγω παρά ὁ δήμιος , ἐπέχω μικρός αὐτός δήω , ὡς περί ὁ βασιλεύς δηλόω . καί προσκαλέω τις ὁ πιστός εὐνοῦχος , κελεύω