cogPG.PG006 489
ψυχὴν , οὐχ ὡς σάρκες , κἂν ἔχωμεν , ἀλλ´ ὡς οὐράνιον πνεῦμα , μενοῦμεν · ἢ συγκαταπίπτοντες τοῖς λοιποῖς χείρονα καὶ διὰ πυρόσοὐ γὰρ καὶ ἡμᾶς ὡς πρόβατα ἢ ὑποζύγια , πάρεργον , καὶ ἵνα ἀπολοίμεθα καὶ ἀφανισθείημεν , ἔπλασεν ὁ Θεός , ἐπὶ τούτοις οὐκ εἰκὸς ἡμᾶς ἐθελοκακεῖν , οὐδ´ αὐτοὺς τῷ μεγάλῳ παραδιδόναι κολασθησομένους δικαστῇ . ὅτι Τοὺς μὲν οὖθ θαυμαστὸν οὐδὲν λογοποιεῖν περὶ ἡμῶν ἃ περὶ τῶν σφετέρων λέγουσι θεῶν , καὶ τὰ πάθη αὐτῶν δεικνύουσι μυστήρια . Χρῆν δ´ αὐτοὺς , εἰ δεινὸν τὸ ἐπ´ ἀδείας καὶ ἀδιαφόρως μίγνυσθαι κρίνειν ἔμελλον , ἢ τὸν Δία μεμισηκέναι , ἐκ μητρὸς μὲν Ῥέας , θυγατρὸς δὲ Κόρης πεπαιδοποιημένον , γυναικὶ δ´ ἰδίᾳ ἀδελφῇ χρώμενον · ἢ τὸν τούτων ποιητὴν Ὀρφέα , ὅτι καὶ ἀνόσιον ὑπὲρ τὸν Θυέστην καὶ μιαρὸν ἐποίησε τὸν Δία . Καὶ γὰρ οὗτος τῆ θυγατρὶ κατὰ χρησμὸν ἐμίγη , βασιλεὺς ἐθέλων καὶ Θυέστης ἐκδικηθῆναι . Ἡμεῖς δὲ τοσοῦτον ἀδιάφοροι εἶναι ἀπέχομεν , ὡς μηδὲ ἰδεῖν ἡμῖν πρὸς ἐπιθυμίαν ἐξεῖναι . Ὁ γὰρ βλέπων , φησὶ . γυναῖκα πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι αὐτῆς , ἣδη μεμοίχευκεν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ . Οἷς οὖν μηδὲν πλέον ἔξεστιν ὁρᾷν , ἢ ἐφ´ ἃ ἔπλασεν τοὺς ὀφθαλμοὺς ὁ Θεὸς , ἡμῖν φῶς αὐτοὺς εῖναι · καὶ οἷς τὸ ἰδεῖν ἡδέως , μοιχεία , ἐφ´ ἕτερα τῶν ὀφθαλμῶν γεγονότων , μέχρις ἐννοίας κριθησομένοις · πῶς ἂν οὗτοι ἀπιστηθεῖεν σωφρονεῖν ; Οὐ γὰρ πρὸς ἀνθρωπικοὺς νόμους ὁ λόγος ἡμῖν , οὓς ἄν τις γενόμενος πονηρὸς καὶ λάθοιἐν ἀρχῇ δὲ ὑμῖν , δεσπότης , θεοδίδακτον εἰναι τὸν καθ´ ἡμᾶς λόγον ἐπιμέτρον ἐποίησεν αὐτοὺς καὶ τοὺς πέλας ἔχειν · διὰ τοῦτο καὶ καθ´ ἡλικίαν , τοὺς μὲν υἱοὺς καὶ θυγατέρας νοοῦμεν , τοὺς δὲ ἀδελφοὺς ἔχομεν καὶ ἀδελφάς · καὶ τοῖς προβεβηκόσι τὴν τῶν πατέρων καὶ μητέρων τιμὴν ἀπονέμομεν . Οὓς οὖν ἀδελφοὺς καὶ ἀδελφὰς καὶ τὰ λοιπὰ τοῦ γένους νοοῦμεν ὀνόματα , περὶ πολλοῦ ἡμῖν ἀνύβριστα καὶ ἀδιάφθορα αὐτῶν τὰ σώματα μένειν · πάλιν ἡμῖν λέγοντος τοῦ λόγου · Ἐάν τις διὰ τοῦτο ἐκ δευτέρου καταφιλήσῃ , ὅτι ἧρεσεν αὐτῷ · καὶ ἐπιφέροντος · Οὕτως οὖν ἀκριβώσασθαι τὸ φίλημα , μᾶλλον δὲ τὸ προσκύνημα δεῖ · ὡς , εἴπου μικρὸν τῇ διανοίᾳ παραβολωθείη , ἔξω
Lemmas: ψυχή , οὐ ὡς σάρξ , κἀν ἔχω , ἀλ ὡς οὐράνιος πνεῦμα , μένω · ἢ συγκαταπίπτω ὁ λοιπός χείρων καί διά πυρόω γάρ καί ἐγώ ὡς πρόβατον ἢ ὑποζύγιον , πάρεργον , καί ἵνα ἀπόλλυμι καί ἀφανίζω , πλάσσω ὁ Θεός , ἐπί οὗτος οὐ εἰκός ἐγώ ἐθελοκακέω , οὐδός αὐτός ὁ μέγας παραδίδωμι κολάζω δικαστής . ὅτι ὁ μέν ΟΥΘ θαυμαστός οὐδείς λογοποιέω περί ἐγώ ὁ περί ὁ σφέτερος λέγω θεός , καί ὁ πάθος αὐτός δείκνυμι μυστήριον . χράω δδʹ αὐτός , εἰμί δεινός ὁ ἐπι ἄδεια καί ἀδιάφορος μίγνυμι κρίνω μέλλω , ἢ ὁ Ζεύς μισέω , ἐκ μήτηρ μέν Ῥέα , θυγάτηρ δέ Κόρη παιδοποιέω , γυνή δδʹ ἴδιος ἀδελφός χράω · ἢ ὁ οὗτος ποιητής Ὀρφεύς , ὅτι καί ἀνόσιος ὑπέρ ὁ Θυέστης καί μιαρός ποιέω ὁ Ζεύς . καί γάρ οὗτος τῆ θυγάτηρ κατά χρησμός μίγνυμι , βασιλεύς ἐθέλω καί Θυέστης ἐκδικέω . ἐγώ δέ τοσοῦτος ἀδιάφορος εἰμί ἀπέχω , ὡς μηδέ ὁράω ἐγώ πρός ἐπιθυμία ἔξεστι . ὁ γάρ βλέπω , φημί . γυνή πρός ὁ ἐπιθυμέω αὐτός , ἥδη μοιχεύω ἐν ὁ Καρδία αὐτός . οἷς οὖν μηδείς πλέω ἔξεστι ὁράω , ἢ ἐφίημι ὁ πλάσσω ὁ ὀφθαλμός ὁ θεός , ἐγώ φάος αὐτός εἰμί · καί ὅς ὁ ὁράω ἡδύς , μοιχεία , ἐφίημι ἕτερος ὁ ὀφθαλμός γίγνομαι , μέχρι ἔννοια κρίνω · πῶς εἄν οὗτος ἀπιστέω σωφρονέω ; οὖον γάρ πρός ἀνθρωπικός νόμος ὁ λόγος ἐγώ , ὅς ἄν τις γίγνομαι πονηρός καί λανθάνω ἀρχή δέ σύ , δεσπότης , θεοδίδακτος εἰναι ὁ καθ´ ἐγώ λόγος ἐπίμετρον ποιέω αὐτός καί ὁ πέλας ἔχω · διά οὗτος καί καθ´ ἡλικία , ὁ μέν υἱός καί θυγάτηρ νοέω , ὁ δέ ἀδελφός ἔχω καί ἀδελφός · καί ὁ προβαίνω ὁ ὁ πατήρ καί μήτηρ τιμή ἀπονέμω . ὅς οὖν ἀδελφός καί ἀδελφή καί ὁ λοιπάς ὁ γένος νοέω ὄνομα , περί πολύς ἐγώ ἀνύβριστος καί ἀδιάφθορος αὐτός ὁ σῶμα μένω · πάλιν ἐγώ λέγω ὁ λόγος · ἐάν τις διά οὗτος ἐκ δύο καταφιλέω , ὅτι ἀρέσκω αὐτός · καί ἐπιφέρω · οὕτως οὖν ἀκριβόω ὁ φίλημα , μᾶλλον δέ ὁ προσκύνημα δεῖ · ὡς , εἶπον μικρός ὁ διάνοια παραβολωθείη , ἔξω