cogPG.PG006 512
εἰσιν ὁμογενεῖς , ὡς ἐκτῆς αὐτῆς φύντες ἀρχῆσρχὴ γὰρ αὐτοῖς ἡ τῶν πρώτων ἀνθρώπων ἐκ δημιουργίας γένεσις · ἀλλ´ οἱ μὲν ἐξαύτῆς κρατύνονται τῆς πρώτης ἀρχῆς ἐξ ἧσπερ ἔφυσαν , οἱ δὲ , παρεπόμενοι τῇ τε φύσει καὶ τῷ βίῳ τῶν ἀνθρώπων , ἐκ τῆς τοῦ Θεοῦ περὶ ἡμᾶς προνοίας λαμβάνουσι τὴν πίστιν μὲν γὰρ αἰτία καθ´ ἢν καὶ δι´ ἣν γεγόνασιν ἄνθρωποι , συνεζευγμένη τῇ φύσει τῶν ἀνθρώπων , ἐκ δημιουργίας ἔχει τὴν ἰσχύν · ὁ δὲ τῆς δικαιοσύνης λόγος , καθ´ ὁν κρίνει Θεὸς τοὺς εὐ ἢ κακῶς βεβιωκότας ἀνθρώπους , ἐκ τοῦ τούτων τέλους · φύονται μὲν γὰρ ἐκεῖθεν , ἤρτηνται δὲ μᾶλλον τῆς προνοίας . Δεδειγμένων δὲ ἡμῖν τῶν πρώτων ὡς οἷόν τε , καλῶς ἂν ἔχοι καὶ διὰ τῶν ὑστέρων δεῖξαι τὸ προκείμενον · λέγω δὲ διὰ τῆς ὀφειλομένης ἑκάστῳ τῶν ἀνθρώπων κατὰ δικαίαν κρίσιν τιμῆς ἢ δίκης , καὶ τοῦ κατὰ τὸν ἀνθρώπινον βίον τέλους · αὐτῶν δὲ τούτων προτάξαι τὸν κατὰ φύσιν ἡγούμενον · καὶ πρῶτόν γε διασκέψασθαι τὸν περὶ τῆς κρίσεως λόγον · τοσοῦτον μόνον ὑπειπόντας φροντίδι τῆς προσηκούσης τοῖς προκειμένοις ἀρχῆς καὶ τάξεως , ὅτι δεῖ τοὺς ποιητὴν τὸν Θεὸν τοῦδε τοῦ παντὸς παραδεξαμένους τῇ τούτου σοφίᾳ καὶ δικαιοσύνῃ τὴν τῶν γενομένων ἁπάντων ἀνατιθέναι Κφυλακήν τε καὶ πρόνοιαν , εἴγε ταῖς ἰδίαις ἀρχαῖς παραμένειν ἐθέλοιεν · ταῦτα δὲ περὶ τούτων φρονοῦντας , μηδὲν ἡγεῖσθαι μήτε τῶν κατὰ γῆν , μήτε τῶν κατ´ οὐρανὸν ἀνεπιτρόπευτον , μηδ´ ἀπρονόητον , ἀλλ´ ἐπὶ πᾶν ἀφανὲς ὁμοίως καὶ φαινόμενον , μικρόν τε καὶ μεῖζον , διήκουσαν γινώσκειν τὴν παρὰ τοῦ ποιήσαντος ἐπιμέλειαν . Δεῖται γὰρ πάντα γενόμενα τῆς παρὰ τοῦ ποιήσαντος ἐπιμελείας , ἰδίως δὲ ἕκαστον καθ´ ὃ πέφυκε , καὶ πρὸς ὃ πέφυκεν ἃ χρή . Οὐ γὰρ οἷμαι φιλοτιμίας τὸ κατάγειν , ἢ διαιρεῖν νῦν , ἢ τὸ πρόσφορον ἑκάστῃ φύσει καταλέγειν ἐθέλειν . Ὅ γε μὴν ἄνθρωπος , περὶ οὖ νῦν πρόκειται λέγειν , ὡς μὲν ἐνδεὴς , δεῖται τροφῆς · ὡς δὲ θνητός , διαδοχῆς · ὡς δὲ λογικὸς , δίκης . Εἰ δὲ τῶν εἰρημένων ἔκαστόν ἐστιν ἀνθρώπῳ κατὰ φύσιν , καὶ δεῖται μὲν τροφῆς διὰ τὴν ζωὴν , δεῖται δὲ διαδοχῆς διὰ τὴν τοῦ γένους διαμονὴν , δεῖται δὲ δίκης διὰ τὸ τῆς τροφῆς καὶ τῆς διαδοχῆς ἔννομον , ἀνάγκη δήπου , τῆς τροφῆς καὶ τῆς διαδοχῆς ἐπὶ τὸ συναμφότερον φερομένης , ἐπὶ τοῦτο φέρεσθαι καὶ τὴν δίκην · λέγω δὴ συναμφότερον τὸν ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος ἄνθρωπον · καὶ τὸν τοιοῦτον ἄνθρωπον γίνεσθαι πάντων τῶν πεπραγμένων ὑπόδικον , τήν τε ἐπὶ τούτοις δέχεσθαι τιμὴν ἢ τιἍωρίαν . Εἰ δὲ κατὰ τοῦ συναμφοτέρου φέρει τὴν ἐπὶ τοῖς εἰργασμένοις δίκην ἡ δικαία κρίσις , καὶ μήτε τὴν ψυχὴν μόνην δεῖ κομίσασθαι τὰ ἐπίχειρα τῶν μετὰ τοῦ σώματος εἰργασμένωνπροσπαθὴς γὰρ αὔτη καθ´ ἑαυτὴν τῶν περὶ τὰς σωματικὰς ἡδονὰς ἢ τροφὰς καὶ θεραπείας γινομένων πλημμελημάτων ) , μήτε τὸ σῶμα μόνον(κριτον γὰρ τοῦτο
Lemmas: εἰμί ὁμογενής , ὡς ἑκτεύς αὐτός φύς ἀρχή γάρ αὐτός ὁ ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἐκ δημιουργία γένεσις · ἀλ ὁ μέν εξαυος κρατύνω ὁ πρῶτος ἀρχή ἐκ ὅσπερ φύω , ὁ δέ , παρέπομαι ὁ τε φύσις καί ὁ βίος ὁ ἄνθρωπος , ἐκ ὁ ὁ Θεός περί ἐγώ πρόνοια λαμβάνω ὁ πίστις μέν γάρ αἰτία καθ´ εἄν καί δις ὅς γίγνομαι ἄνθρωπος , συζεύγνυμι ὁ φύσις ὁ ἄνθρωπος , ἐκ δημιουργία ἔχω ὁ ἰσχύς · ὁ δέ ὁ δικαιοσύνη λόγος , καθ´ εἰμί κρίνω θεός ὁ εὕω ἢ κακῶς βιόω ἄνθρωπος , ἐκ ὁ οὗτος τέλος · φύω μέν γάρ ἐκεῖθεν , ἀρτάω δέ μᾶλλον ὁ πρόνοια . δείκνυμι δέ ἐγώ ὁ πρῶτος ὡς οἷος τε , καλῶς εἄν ἔχω καί διά ὁ ὕστερος δείκνυμι ὁ πρόκειμαι · λέγω δέ διά ὁ ὀφείλω ἕκαστος ὁ ἄνθρωπος κατά Δίκαιος κρίσις τιμή ἢ δίκη , καί ὁ κατά ὁ ἀνθρώπινος βίος τέλος · αὐτός δέ οὗτος προτάσσω ὁ κατά φύσις ἡγέομαι · καί πρότερος γε διασκέπτομαι ὁ περί ὁ κρίσις λόγος · τοσοῦτος μόνος ὑπεῖπον φροντίς ὁ προσήκω ὁ πρόκειμαι ἀρχή καί τάξις , ὅτι δεῖ ὁ ποιητής ὁ θεός ὅδε ὁ πᾶς παραδέχομαι ὁ οὗτος σοφία καί δικαιοσύνη ὁ ὁ γίγνομαι ἅπας ἀνατίθημι Κφυλακήν τε καί πρόνοια , εἰ ὁ ἴδιος ἀρχή παραμένω ἐθέλω · οὗτος δέ περί οὗτος φρονέω , μηδείς ἡγέομαι μήτε ὁ κατά γῆ , μήτε ὁ κατ´ οὐρανός ἀνεπιτρόπευτος , μηδ´ ἀπρονόητος , ἀλ ἐπί πᾶς ἀφανής ὁμοίως καί φαίνω , μικρός τε καί μείζων , διακούω γιγνώσκω ὁ παρά ὁ ποιέω ἐπιμέλεια . δέομαι γάρ πᾶς γίγνομαι ὁ παρά ὁ ποιέω ἐπιμέλεια , ἰδίως δέ ἕκαστος καθ´ ὅς φύω , καί πρός ὅς φύω ὁ χρή . οὖον γάρ οἴομαι φιλοτιμία ὁ κατάγω , ἢ διαιρέω νῦν , ἢ ὁ πρόσφορος ἕκαστος φύσις καταλέγω ἐθέλω . ὅς γε μήv ἄνθρωπος , περί οὖον νῦν πρόκειμαι λέγω , ὡς μέν ἐνδεής , δήω τροφή · ὡς δέ θνητός , διαδοχή · ὡς δέ λογικός , δίκη . εἰμί δέ ὁ εἴρω ἕκαστος εἰμί ἄνθρωπος κατά φύσις , καί δήω μέν τροφή διά ὁ ζωή , δήω δέ διαδοχή διά ὁ ὁ γένος διαμονή , δήω δέ δίκη διά ὁ ὁ τροφή καί ὁ διαδοχή ἔννομος , ἀνάγκη δήπου , ὁ τροφή καί ὁ διαδοχή ἐπί ὁ συναμφότεροι φέρω , ἐπί οὗτος φέρω καί ὁ δίκη · λέγω δή συναμφότεροι ὁ ἐκ Ψυχή καί σῶμα ἄνθρωπος · καί ὁ τοιοῦτος ἄνθρωπος γίγνομαι πᾶς ὁ πράσσω ὑπόδικος , ὁ τε ἐπί οὗτος δέχομαι τιμή ἢ τιαωρια . εἰμί δέ κατά ὁ συναμφότεροι φέρω ὁ ἐπί ὁ ἐργάζομαι δίκη ὁ Δίκαιος κρίσις , καί μήτε ὁ ψυχή μόνος δεῖ κομίζω ὁ ἐπίχειρα ὁ μετά ὁ σῶμα ειργασμενωνπροσπαθη γάρ οὗτος καθ´ ἑαυτοῦ ὁ περί ὁ σωματικός ἡδονά ἢ τροφή καί θεραπεία γίγνομαι πλημμέλημα ) , μήτε ὁ σῶμα μόνος γάρ οὗτος