cogPG.PG006 152
λόγον , ἐν τῷ πρώτῳ τῆς Πολιτείας λόγῳ οὕτω κροαναφωντῖ λέγων « ἐπειδὰν τις ἐγγὺς ᾖ τοῦ οἴεσθαι τελευτήσειν , εἰσέρχεται αὐτῷ φόβος καὶ φροντὶς περὶ ὧν ἐν τῷ πρόσθεν οὐκ εἰσῄει . Οἵ τε γὰρ λεγόμενοι μῦθοι περὶ τῶν ἐν Ἅδου , ὡς τὸν ἐν . θάδε ἀδικήσαντα δέοι ἐκεῖ διδόναι δίκην , καταγελώμενοι τέως , τότε δὴ στρέφουσιν αὐτοῦ τὴν ψυχὴν , μὴ ἀληθεῖς ὧσι . Καὶ αὐτὸς ἤτοι ὑπὸ τῆς τοῦ γήρως ἀσθενείας , ἢ καὶ ὥσπερ ἐγγυτέρω ὤν τῶν ἐκεῖ , μᾶλλον καθορᾷ αὐτά . Ὑποψίας γοῦν καὶ δείματος μεστὸς γνεται , καὶ ἀναλογίζεται ἤδη , καὶ σκοπεῖ εἴ τινά τι ἀδίκησεν . Ὁ μὲν οὖν τις εὑρίσκων ἐαυτοῦ ἐν τῷ βίῳ πολλὰ ἀδικήματα , καὶ ἐκ τῶν ὕπνων , ὥσπερ οἱ παῖδες , θαμὰ ἐγειρόμενος , δειμαίνει , καὶ ζῇ μετὰ κακῆς τῆς ἐλπίδος . Τῷ δὲ μηδὲν ἄδικον ἑαυτῷ ξυνειδότι , γλυκεῖα ἐλπὶς ἀεὶ πάρεστι , καὶ ἀγαθὴ γηροτρόψος , ὥσπερ καὶ Πίνδαρος λέγει . Χαριέντως γάρ τοι , ὦ Σώκρατες , τοῦτ´ ἐκεῖνος εἶπεν , ὅτι ὃς ἂν ὁσίως καὶ δικαίως τὸν βίον διαγάγῃ , Γμπεῖάν οἰ καρδίων ἀτιτάλλουσα γηροτρόφος ξυναορεῖ Ἐλπὶς , ἁ μάλιστα θνατῶν πολύοεροφον γνώμαν κυβερνᾷ » Καὶ ταῦτα μὲν ἐν τῷ πρώτῳ τῆς Πολιτείας γέγραφε λόγῳ . Χη Ἑν δὲ τῷ δεκάτῳ σαφῶς καὶ φανερῶς , ἃ παρὰ τῶν προφητῶν περὶ κρίσεως μεμάθηκε , ταῦτα οὐχ ὧστερ παρ´ αὐτῶν μεμαθηκὼς , διὰ τὸ πρὸς Ἔλληνας δέος , ἀλλ´ ὡς παρά τινος , ὡς αὐτῷ πλάττειν ἐδόκει , ἐν πολέμῳ ἀναιρεθέντος , καὶ δωδεκαταίου ρλλοντος θάπτεσθαι , καὶ ἐπὶ τῆς πυρᾶς κειμένου , ἀναβιώσαντός τε καὶ τὰ ἐκεῖ διηγουμένου ἀκηκοὼς , αὐταῖς λέξεσιν οὕτω γέγραφεν · « Ἔφη γὰρ δὴ παραγενέσθαι ἑρωτωμένῳ ἑτέρῳ ὑπὸ ἑτέρου , ὅπου εἴη Ἀριδαῖος ὁ μέγας . Ὁ δὲ Ἀριδαῖος οὐτος τῆς Παμφυλίας ἔν τινι πόλει τύραννος ἐγεγόνει , γέροντα πατέοα ἀποκτείνας , καὶ πρεσβύτερον ἀβελφὸν , καὶ Κλλα δὴ πολλὰ καὶ ἀνόσια ἐργασάμενος , ὡς ἐλέγετο . φη γοῦν τὸν ἐρωτώμενον εἰπεῖν · Θὐχ ἥκει , φάναι , οὐδὲ ἂν ἥξει δεῦρο . ἐθεασάμεθα γὰρ δὴ καὶ τοῦτο τῶν δετνῶν θεαμάτων · ἐπειδὴ ἐγγὺς τοῦ στομόου ἦμεν , μέλλοντες ἀνιέναι , καὶ τὰ ἄλλα πάντα πεπονθότες , ἐκεῖνόν τε κατείδομεν ἐξαίφνης , καὶ ἄλλους σχεδόν τι αὐτῷ τοὺς πλείστους τυράννους . ωσάν δὲ καὶ ἰδιῶταί τινες τῶν μεγάλα ἡμαρτηκότων . Οὕς οἰομένους ἤδη ἀναβήσεσθαι , οὐκ ἐδέχετο τὸ στόμιον , ἀλλὰ ἐμυκᾶτο ὁπότε τις τῶν οὕτως ἀνιάτως ἐχέντων εἰς πονηρίαν , εἰ μὴ ἱκανῶς δεδωκὼς δίκην , ἐπιχειροῖ ἀνιέναι . Ἐνταῦθα ἄνδρες ἄγριοι , διάπυροι ἰδεῖν , παρεστῶτες , καὶ καταμανθάνοντες τὸ φθέγμα , τοὺς μὲν διαλαβόντες ἦγον , τὸν δὲ Ἀριδαῖον
Lemmas: λόγος , ἐν ὁ πρῶτος ὁ Πολιτεία λόγος οὗτος κροαναφωντῖ λέγω « ἐπειδάν τις ἐγγύς εἰμί ὁ οἴομαι τελευτάω , εἰσέρχομαι αὐτός φόβος καί φροντίς περί ὅς ἐν ὁ πρόσθεν οὐ εἰσέρχομαι . ὁ τε γάρ λέγω μῦθος περί ὁ ἐν ἅδος , ὡς ὁ ἐν . ἀνταπόλλυμι ἀδικέω δήω ἐκεῖ δίδωμι δίκη , καταγελάω τέως , τότε δή στρέφω αὐτός ὁ ψυχή , μή ἀληθής ἵημι . καί αὐτός ἤτοι ὑπό ὁ ὁ γῆρας ἀσθένεια , ἢ καί ὥσπερ ἐγγυτέρω εἰμί ὁ ἐκεῖ , μᾶλλον καθοράω αὐτός . ὑποψία γοῦν καί δεῖμα μεστός γνεται , καί ἀναλογίζομαι ἤδη , καί σκοπέω εἰμί τις τίς αδικώ . ὁ μέν οὖν τις εὑρίσκω ἑαυτοῦ ἐν ὁ βίος πολύς ἀδίκημα , καί ἐκ ὁ ὕπνος , ὥσπερ ὁ παῖς , θαμά ἐγείρω , δειμαίνω , καί ζῶ μετά κακός ὁ ἐλπίς . ὁ δέ μηδείς ἄδικος ἑαυτοῦ σύνοιδα , γλυκύς Ἐλπὶς ἀεί πάρειμι , καί ἀγαθός γηροτρόψος , ὥσπερ καί Πίνδαρος λέγω . χαρίεις γάρ ὅς , εἰμί Σωκράτης , τοῦτος ἐκεῖνος εἶπον , ὅτι ὅς εἄν ὅσιος καί δικαίως ὁ βίος διάγω , Γμπεῖάν ὁ Καρδία ἀτιτάλλω γηροτρόφος συναορέω Ἐλπὶς , ὅς μάλιστα θνητός πολύοεροφον γνώμη κυβερνάω » καί οὗτος μέν ἐν ὁ πρῶτος ὁ Πολιτεία γράφω λόγος . χέω ἑν δέ ὁ δέκατος σαφῶς καί φανερῶς , ὁ παρά ὁ προφήτης περί κρίσις μανθάνω , οὗτος οὐ ὧστερ παρ´ αὐτός μανθάνω , διά ὁ πρός Ἕλλην δέος , ἀλ ὡς παρά τις , ὡς αὐτός πλάσσω δοκέω , ἐν πόλεμος ἀναιρέω , καί δωδεκαταῖος ρλλοντος θάπτω , καί ἐπί ὁ πυρά κεῖμαι , ἀναβιόω τε καί ὁ ἐκεῖ διηγέομαι ἀκούω , αὐτός λέξις οὗτος γράφω · « φημί γάρ δή παραγίγνομαι ἐρωτάω ἕτερος ὑπό ἕτερος , ὅπου εἰμί Ἀριδαῖος ὁ μέγας . ὁ δέ Ἀριδαῖος οὐτος ὁ Παμφυλία ἐν τις πόλις τύραννος γίγνομαι , γέρων πατέοα ἀποκτείνω , καί πρέσβυς ἀβελφὸν , καί Κλλα δή πολύς καί ἀνόσιος ἐργάζομαι , ὡς λέγω . φημί γοῦν ὁ ἐρωτάω εἶπον · Θὐχ ἥκω , φαίνω , οὐδέ εἄν ἥκω δεῦρο . θεάομαι γάρ δή καί οὗτος ὁ δετός θέαμα · ἐπεί ἐγγύς ὁ στομόω εἰμί , μέλλω ἀνέρχομαι , καί ὁ ἄλλος πᾶς πάσχω , ἐκεῖνος τε καθοράω ἐξαπίνης , καί ἄλλος σχεδόν τίς αὐτός ὁ πλεῖστος τύραννος . ωσάν δέ καί ἰδιώτης τις ὁ μέγας ἁμαρτάνω . ὅς οἴομαι ἤδη ἀναβαίνω , οὐ δέχομαι ὁ στόμιον , ἀλλά μυκάομαι ὁπότε τις ὁ οὕτως ἀνίατος ἔχω εἰς πονηρία , εἰμί μή ἱκανῶς δίδωμι δίκη , ἐπιχειρέω ἀνέρχομαι . ἐνταῦθα ἀνήρ ἄγριος , διάπυρος ὁράω , παρίστημι , καί καταμανθάνω ὁ φθέγμα , ὁ μέν διαλαμβάνω ἄγω , ὁ δέ Ἀριδαῖος