cogPG.PG006 750
εἶναι αἴτιον εἶναι , οὐ τῷ βούλεσθαι , ἀλλὰ τῷ εἶναι αὐτόν ; κδʹ . Εἰ τὰ ἐκ τῶν στοιχείων πάλιν στοιχεῖα , τί ἄτοπον ἢ ἀδύνατον φαίνεται τὸ πάλιν εἶναι τὰ ἐκ τῶν στοιχείων ; κεʹ . Εἰ οὐκ ἔστιν ὑπὸ τὸν ὅρον ὁ Θεὸς , ἀλλὰ παντὸς ὅρου ὑπάρχει δεσπότης , πως τοῦ μὲν γενέσθαι καὶ φθείρεσθαι τοὺς ἀνθρώπους δεσπόζει Θεὸς , τοῦ δὲ γίνεσθαι καὶ μὴ φθείρεσθαι ἡμᾶς οὐ δεσπόζει ; κϛʹ . Εἰ ἀνακτίζων ἡμᾶς ὁ Θεὸς εἰς ἀφθαρσίαν , ἐκ μεταμελείας καθ´ ὑμᾶς τοῦτο ποιεῖ , πῶς οὐ μᾶλλον ἐκ μεταμελείας συνεχώρει εἶναι ἀεί ; κζʹ . Εἰ ἀμεταμέλητα τὰ χαρίσματα τοῦ Θεοῦ , ἐχαρίσατο δὲ ἡμῖν τὸ εἶναι ἡμᾶς , πῶς οὐ τὸν ἐξ ἀρχῆς περὶ ἡμᾶς πληροῖ σκοπὸν ὁ Θεὸς ἀνακτίζων ἡμᾶς εἰς ἀφθαρσίαν ; κηʹ . Κατὰ τοὺς πιστεύοντας τῶν νεκρῶν τὴν ἀνάστασιν τῇ τοῦ Θεοῦ δικαιοκρισίᾳ καὶ ἀποθνήσκομεν καὶ ἀναζωοποιούμεθα · ἐκεῖνο μὲν τῇ τοῦ ἀνθρώπου παρακοῇ , τοῦτο δὲ τῇ τοῦ ἀνθρώπου ὑπακοῇ . Παρ´ οἷς οὖν ἄγνωστον τὸ αἴτιον τοῦ θανάτου , παρὰ τούτοις καὶ ὁ τῆς φύσεως τὸῦ ἀνθρώπου δημιουργός ἐστιν ἄγνωστος . Ἀγνοούντων δὲ αὐτῶν τὸ αἴτιον τοῦ θανάτου καὶ τὸν δημιουργὸν τῆς φύσεως ἀνθρώπου , πῶς οὐκ ἐξ ἀγνοίας λέγουσι τὸ μὴ εἶναι τῶν νεκρῶν τὴν ἀνάστασιν ; κθʹ . Ἄλλο τὸ πάντη μὴ ὄν , καὶ ἄλλο τὸ τοιόνδε μὴ ὄν · οἷον ἄλλο τὸ τὴν ἀρχὴν μὴ γενέσθαι ἄνθρωπον , καὶ ἄλλο τὸ μετὰ τὸ γενέσθαι αὐτὸν φθαρῆναι . Καὶ ἐπειδὴ οὐκ ἔστι τῷ Θεῷ ἔργον ἔργου ἐργωδέστερον , πῶς οὐκ ἔστιν ἄλογον τὸ πιστεύειν μὲν Θεῷ ἐπὶ τῇ ποιήσει τῶν πάντη οὐκ ὄντων , ἀπιστεῖν δὲ αὐτῷ ἐπὶ τῇ μεταποιήσει τῶν φθαρέντων ; λο . Εἰ , ὥσπερ πρὸ τοῦ γενέσθαι τὸν ἄνθρωπον , ὁ ἄνθρωπος δυνάμει ἦν ἐν τοῖς στοιχείοις ἐξ ὧν γέγονεν , οὕτω καὶ μετὰ τὸ φθαρῆναι αὐτὸν , ἔστι δυνάμει ἐν τοῖς στοιχείοις , πῶς ἀπιστοῦσιν οἱ Ἔλληνες Θεῷ , ἐπαγγειλαμένῳ , ἀνιστᾷν τοὺς νεκροὺς , ὡς ἐπ´ ἀδυνάτῳ πράγματι , τοῦ ἀνθρώπου δυνάμει ὄντος ἐν τοῖς στοιχείοις , ὥσπερ πάλαι κτιζομένου , οὕτως καὶ νῦν Κἀνακτιζομένου · λαʹ . Εἰ οὐκ ἠδύνατο ὁ Θεὸς ἐξ ἀρχῆς ἀφθάρτους ποιεῖν τοὺς ἀνθρώπους , δῆλον ὅτι οὐδὲ νῦν δύναται . Εἰ δὲ καὶ ἐξ ἀρχῆς ἔσχε δύναμιν τοῦτο ποιῆσαι ἡμᾶς Κἀφθάρτους , καὶ οὐκ ἀπέβαλε ταύτην , πῶς οὐκ ἔστιν ἄλογον τὸ , ὡς ἐπ´ ἀδυνάτῳ πράγματι πίστιν Θεῷ ἐπαγγειλαμένῳ καθ´ ὁμοίωσιν τοῦ ἐγερθέντος ἐκ τῶν φεκρῶν ὑπ´ αὐτοῦ εἰς ἄφθαρτον ζωὴν , ἀφθάρτους ποιεῖν καὶ τοὺς λοιποὺς ἀνθρώπους ; λβʹ Δυνάμει τὸ ζῶον ἐν τῷ σπέρματι τῇ φύσει · Κδυνάμει κλίνη ἐν τῷ ξύλῳ τῇ τέχνῃ · δυνάμει οἱ ἀνιστάμενοι ἐν τοῖς στοιχείοις τῷ Θεῷ . Ἀλλ´ εἰ τοῦτο , πῶς οὐκ ἔστιν ἄτοπον τὸ πιστεύειν μὲν τῇ φύσει τὰ
Lemmas: εἰμί αἴτιος εἰμί , οὖον ὁ βούλομαι , ἀλλά ὁ εἰμί αὐτός ; κδέʹ . εἰμί ὁ ἐκ ὁ στοιχεῖον πάλιν στοιχεῖον , τίς ἄτοπος ἢ ἀδύνατος φαίνω ὁ πάλιν εἰμί ὁ ἐκ ὁ στοιχεῖον ; κύ . εἰμί οὐ εἰμί ὑπό ὁ ὅρος ὁ θεός , ἀλλά πᾶς ὁράω ὑπάρχω δεσπότης , πως ὁ μέν γίγνομαι καί φθείρω ὁ ἄνθρωπος δεσπόζω θεός , ὁ δέ γίγνομαι καί μή φθείρω ἐγώ οὖον δεσπόζω ; κϛʹ . εἰμί ἀνακτίζω ἐγώ ὁ θεός εἰς ἀφθαρσία , ἐκ μεταμέλεια καθ´ σύ οὗτος ποιέω , πῶς οὖον μᾶλλον ἐκ μεταμέλεια συγχωρέω εἰμί ἀεί ; κζʹ . εἰμί ἀμεταμέλητος ὁ χάρισμα ὁ Θεός , χαρίζομαι δέ ἐγώ ὁ εἰμί ἐγώ , πῶς οὖον ὁ ἐκ ἀρχή περί ἐγώ πληρόω σκοπός ὁ θεός ἀνακτίζω ἐγώ εἰς ἀφθαρσία ; καίω . κατά ὁ πιστεύω ὁ νεκρός ὁ ἀνάστασις ὁ ὁ Θεός δικαιοκρισία καί ἀποθνῄσκω καί ἀναζωοποιέω · ἐκεῖνος μέν ὁ ὁ ἄνθρωπος παρακοή , οὗτος δέ ὁ ὁ ἄνθρωπος ὑπακοή . Παρ´ ὅς οὖν ἄγνωστος ὁ αἴτιος ὁ θάνατος , παρά οὗτος καί ὁ ὁ φύσις τό́ς ἄνθρωπος δημιουργός εἰμί ἄγνωστος . ἀγνοέω δέ αὐτός ὁ αἴτιος ὁ θάνατος καί ὁ δημιουργός ὁ φύσις ἄνθρωπος , πῶς οὐ ἐκ ἄγνοια λέγω ὁ μή εἰμί ὁ νεκρός ὁ ἀνάστασις ; τύ . ἄλλος ὁ πάντῃ μή εἰμί , καί ἄλλος ὁ τοιόσδε μή εἰμί · οἷος ἄλλος ὁ ὁ ἀρχή μή γίγνομαι ἄνθρωπος , καί ἄλλος ὁ μετά ὁ γίγνομαι αὐτός φθείρω . καί ἐπεί οὐ εἰμί ὁ Θεός ἔργον ἔργον ἐργώδης , πῶς οὐ εἰμί ἄλογος ὁ πιστεύω μέν Θεός ἐπί ὁ ποιέω ὁ πάντῃ οὐ εἰμί , ἀπιστέω δέ αὐτός ἐπί ὁ μεταποίησις ὁ φθείρω ; Λο . εἰμί , ὥσπερ πρό ὁ γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος , ὁ ἄνθρωπος δύναμις εἰμί ἐν ὁ στοιχεῖον ἐκ ὅς γίγνομαι , οὗτος καί μετά ὁ φθείρω αὐτός , εἰμί δύναμις ἐν ὁ στοιχεῖον , πῶς ἀπιστέω ὁ Ἔλληνες Θεός , ἐπαγγέλλω , ἀνίστημι ὁ νεκρός , ὡς ἐπι ἀδύνατος πρᾶγμα , ὁ ἄνθρωπος δύναμις εἰμί ἐν ὁ στοιχεῖον , ὥσπερ πάλαι κτίζω , οὕτως καί νῦν κανακτιζομενω · λαός . εἰμί οὐ δύναμαι ὁ θεός ἐκ ἀρχή ἄφθαρτος ποιέω ὁ ἄνθρωπος , δῆλος ὅτι οὐδέ νῦν δύναμαι . εἰμί δέ καί ἐκ ἀρχή ἔχω δύναμις οὗτος ποιέω ἐγώ ἄφθαρτος , καί οὐ ἀποβάλλω οὗτος , πῶς οὐ εἰμί ἄλογος ὁ , ὡς ἐπι ἀδύνατος πρᾶγμα πίστις Θεός ἐπαγγέλλω καθ´ ὁμοίωσις ὁ ἐγείρω ἐκ ὁ φεκρῶν ὑπό αὐτός εἰς ἄφθαρτος ζωή , ἄφθαρτος ποιέω καί ὁ λοιπός ἄνθρωπος ; λβʹ Δύναμις ὁ ζῷον ἐν ὁ σπέρμα ὁ φύσις · Κδυνάμει κλίνη ἐν ὁ ξύλον ὁ τέχνη · δύναμις ὁ ἀνίστημι ἐν ὁ στοιχεῖον ὁ Θεός . Ἀλ εἰμί οὗτος , πῶς οὐ εἰμί ἄτοπος ὁ πιστεύω μέν ὁ φύσις ὁ