cogPG.PG006 290
ἀπὸ τῆς πλάνης καὶ πονηρίας διὰ τοῦ ἀπὸ νεκρῶν ἀναστάντος τῇ μιᾷ τῶν σαββάτων ἡμέρα Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν . Μία γὰρ τῶν σαββάτων , πρώτη μένουσα τῶν πασῶν ἡμερῶν , κατὰ τὸν ἀριθμόν πάλιν τῶν πασῶν ἡμερῶν τῆς κυκλοφορέας ὀγδόη καλεῖται . καὶ πρώτη οὖσα μένει , Κ2 Ἀλλὰ καὶ τὸ δώδεκα κώδωνας ἐξῆφθαι τοῦ ποδήρους τοῦ ἀρχιερέως παραδεδόσθαι , τῶν δώδεκα ἀποστόλων τῶν ἐξαφθέντων ἀπὸ τῆς δυνάμεως τοῦ αἰωνίου ἱερέως Χριστοῦ , δι´ ὧν τῆς φωνῆς ἡ πᾶσα γῆ τῆς δόξης καὶ χάριτος τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ ἐπληρώθη , σύμβολον ἦν . Διὸ καὶ ὁ Δαβὶδ λέγει · « Εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν , καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα αὐτῶν . « Καὶ ὁ Ἡσαΐας ὡς ἀπὸ προσώπου τῶν ἀποστόλων λεγόντων τῷ Χριστῷ , ὅτι οὐχὶ τῇ ἀκοῇ αὐτῶν πιστεύσυσιν , ἀλλὰ τῇ αὐτοῦ πέμψαντος αὐτοὺς δυνάμει · διὸ λέγει οὕτως · Κύριε , τίς ἐπίστευσε τῇ ἀκοῇ ἡμῶν καὶ ὁ βραχίων Κυρίου τίνι ἀπεκαλύφθη ; ἀνηγγείλαμεν ἐνώπιον αὐτοῦ ὡς παιδίον , ὡς ῥίζα ἐν γῆ διψώσῃ , » καὶ τὰ ἑξῆς τῆς προφητείας προλελεγμένα . Τὸ δὲ εἰπεῖν τὸν λόγον ὡς ἀπὸ προσώπου πολλῶν · « Ἀνηγγείλαμεν ἐνώπιον αὐτοῦ , » καὶ ἐπαγαγεῖν , « ὡς παιδίον , » δηλωτικὸν τοῦ τοὺς πονηροὺς ὑπηκόους αὐτοῦ γενομένους ὑπηρετῆσαι τῇ κελεύσει αὐτοῦ , καὶ πάντας ὡς ἓν παιδίον γεγενῆσθαι ὁποῖον καὶ ἐπὶ τοῦ σώματος ἔστιν ἰδεῖν · πολλῶν ἀριθμουμένων μελῶν , τὰ σύμπαντα ἓν καλεῖται καὶ ἔστι σῶμα . Καὶ γὰρ δῆμος καὶ ἐκκλησία , πολλοὶ τὸν ἀριθμὸν ὄντες ἄνθρωποι , ὡς ἓν ὄντες πρᾶγμα , τῇ μιᾷ κλήσει καλοῦνται καὶ προσαγορεύονται , Καὶ τὰ ἄλλα δὲ πάντα ἀπλῶς , ὦ ἄνδρες , ἔφην , τὰ ὑπὸ Μωϋσέως διαταχθέντα , δύναμαι καταριθμῶν ἀποδεικνύκαι τύπους καὶ σύμβολα καὶ καταγγελίας τῶν τῷ Χριστῷ γίνεσθαι μελλόντων καὶ τῶν εἰς αὐτὸν πιστεύειν προεγνωσμένων , καὶ τῶν ὑπὸ αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ ὁμοίως γίνεσθαι μελλόντων . Ἀλλὰ ἐπειδὴ καὶ Ἀ κατηριθμησάμην τὰ νῦν ἰκανὰ δοκεῖ μοι εἶναι , ἐπὶ τὸν λόγον τῇ τάξει παριὼν ἔρχομαι . Κ.Ὡς οὖν ἀπὸ Ἀβραὰμ ἤρξατο περιτομὴ , καὶ ἀπὸ Ἀωϋσέως σάββατον καὶ θυσίαι καὶ προσφοραὶ
Lemmas: ἀπό ὁ πλάνης καί πονηρία διά ὁ ἀπό νεκρός ἀνίστημι ὁ εἷς ὁ σάββατον ἡμέρα Ἰησοῦς Χριστός ὁ κύριος ἐγώ . Μία γάρ ὁ σάββατον , πρῶτος μένω ὁ πᾶς ἡμέρα , κατά ὁ ἀριθμός πάλιν ὁ πᾶς ἡμέρα ὁ κυκλοφορευς ὄγδοος καλέω . καί πρῶτος εἰμί μένω , Κ2 ἀλλά καί ὁ δώδεκα κώδων ἐξάπτω ὁ ποδήρης ὁ ἀρχιερεύς παραδίδωμι , ὁ δώδεκα ἀπόστολος ὁ ἐξάπτω ἀπό ὁ δύναμις ὁ αἰώνιος ἱερεύς Χριστός , δις ὅς ὁ φωνή ὁ πᾶς γῆ ὁ δόξα καί χάρις ὁ Θεός καί ὁ Χριστός αὐτός πληρόω , σύμβολον εἰμί . Διὸ καί ὁ Δαυίδ λέγω · « εἰς πᾶς ὁ γῆ ἐξέρχομαι ὁ φθόγγος αὐτός , καί εἰς ὁ πέρας ὁ οἰκέω ὁ ῥῆμα αὐτός . « καί ὁ Ἠσαΐας ὡς ἀπό πρόσωπον ὁ ἀπόστολος λέγω ὁ Χριστός , ὅτι οὐ ὁ ἀκοή αὐτός πιστεύω , ἀλλά ὁ αὐτός πέμπω αὐτός δύναμις · διό λέγω οὕτως · κύριος , τίς πιστεύω ὁ ἀκοή ἐγώ καί ὁ βραχύς κύριος τίς ἀποκαλύπτω ; ἀναγγέλλω ἐνώπιος αὐτός ὡς παιδίον , ὡς ῥίζα ἐν γῆ διψάω , » καί ὁ ἑξῆς ὁ προφητεία προλέγω . ὁ δέ εἶπον ὁ λόγος ὡς ἀπό πρόσωπον πολύς · « ἀναγγέλλω ἐνώπιος αὐτός , » καί ἐπάγω , « ὡς παιδίον , » δηλωτικός ὁ ὁ πονηρός ὑπήκοος αὐτός γίγνομαι ὑπηρετέω ὁ κελεύω αὐτός , καί πᾶς ὡς εἷς παιδίον γίγνομαι ὁποῖος καί ἐπί ὁ σῶμα εἰμί ὁράω · πολύς ἀριθμέω μέλος , ὁ σύμπας εἷς καλέω καί εἰμί σῶμα . καί γάρ δῆμος καί ἐκκλησία , πολύς ὁ ἀριθμός εἰμί ἄνθρωπος , ὡς εἷς εἰμί πρᾶγμα , ὁ εἷς κλῆσις καλέω καί προσαγορεύω , καί ὁ ἄλλος δέ πᾶς ἀπλόος , εἰμί ἀνήρ , φημί , ὁ ὑπό Μωϋσῆς διατάσσω , δύναμαι καταριθμέω ἀποδείκνυμι τύπος καί σύμβολον καί καταγγελία ὁ ὁ Χριστός γίγνομαι μέλλω καί ὁ εἰς αὐτός πιστεύω προγιγνώσκω , καί ὁ ὑπό αὐτός ὁ Χριστός ὁμοίως γίγνομαι μέλλω . ἀλλά ἐπεί καί ὅς καταριθμέω ὁ νῦν ἱκανός δοκέω ἐγώ εἰμί , ἐπί ὁ λόγος ὁ τάξις πάρειμι1 ἔρχομαι . ΚΩ οὖν ἀπό Ἀβραάμ ἄρχω περιτομή , καί ἀπό Ἀωϋσέως σάββατον καί θυσία καί προσφορά