cogPG.PG006 429
μετάγετε . Πάθος οὐκ ἔστι δι´ ἀντιπαθείας ἀπολλύμενον , οὐδὲ ὁ μεμηνὼς σκυτίδων ἐξαρτήμασι θεραπτῖς ται . Δαιμόνων εἰσὶν ἐπιφοιτήσεις , καὶ ὁ νοσῶν , καὶ ὁ λέγων ἐρᾷν , καὶ ὁ μισῶν , καὶ ὁ βουλόμενος ἀμύνεσθαι , τούτους λαμβάνουσι βοηθούς . Τρόπος δὴ αὐτοῖς τῆς μηχανῆς οὗτος · ὥσπερ γὰρ οἱ τῶν γραμμάτων χαρακτῆρες , στίχοι τε οἱ ἀπ´ αὐτῶν , οὐ καθ´ ἑαυτούς εἰσι δυνατοὶ σημαίνειν τὸ συνταττόμενον , σημεῖα δὲ τῶν ἐννοιῶν σφίσιν ἄνθρωποι δεδημιουργήκασι παρὰ τὴν ποιὰν αὐτῶν σύνθεσιν γινώσκοντες , ὅπως καὶ ἡ τάξις τῶν γραμμάτων ἔχειν νενομοθέτηται · παραπλησίως καὶ τῶν ῥιζῶν αἱ ποικιλίαι , νεύρων τε καὶ ὀστέων παραλήψεις , οὐκ αὐταὶ καθ´ ἑαυτὰς δραστικαί τινές εἰσι , στοιχείωσις δέ ἐστι τῆς τῶν δαιμόνων μοχθηρίας , οἶ πρὸς ἅπερ ἕκαστον αὐτῶν ἰσχύει , ὡρίκασιν . Ἐπεὶ δ´ ἂν παρειλημμένην ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων θεάσωνται τὴν δι´ αὐτῶν ὑπηρεσίαν , ἐπιλαμβάνοντές σφισιν αὐτοῖς δουλεύειν τοὺς ἀνθρώπους ἀπεργάζονται . Πῶς δὲ ἂν ἀγαθὸν μοιχείαις ὑπηρετεῖν ; πῶς δὲ καὶ σπουδαῖον πρὸς τὸ μισεῖν τινας παριόντας βοηθεῖν ; ἢ πῶς . ὕλῃ καλὸν προσυνάπτειν τὴν εἰς τοὺς μεμηνότας βοήθειαν , καὶ μὴ τῷ Θεῷ ; Τέχνῃ γὰρ τῆς θεοσεβείας τοὺς ἀνθρώπους παρατρέπουσιν , πόαις αὐτοὺς καὶ ῥίζαις πείθεσθαι παρασκευάζοντες . Ὁ δὲ Θεὸς εἴπερ αὐτὰ πρὸς τὸ ποιεῖν , ἅπερ οἱ ἄνθρωποι βούλονται , κατεσκευάκει , πονηρῶν ἂν ἦν πραγμάτων δημιουργός . Ἐπεὶ αὐτὸς μὲν , πᾶν τὸ εὖ πως ἔχον ἐδημιούργησεν · ἡ δὲ τῶν δαιμόνων ἀσωτία τοῖς ἐν τῷ κόσμῳ πρὸς τὸ κακοποιεῖν ἐχρήσατο , καὶ τούτων ἐστὶ τῆς κακίας εἶδος , καὶ οὐχὶ τοῦ τελείου . Πῶς γὰρ ζῶν μὲν ἥκιστα μοχθηρὸς εἴην , νεκροῦ δὲ ὄντος μου , λείψανον τὸ ἐν ἐμοὶ μηδὲν ἐμοῦ πράττοντος , τὸ μήτε κινούμενον , ἀλλὰ μήτε αἰσθανόμενον , αἰσθητόν τι ἀπεργάσεται ; Πῶς δὲ ὁτεθνεὼς οἰκτίστῳ θανάτῳ
Lemmas: μετάγω . πάθος οὐ εἰμί δις ἀντιπάθεια ἀπόλλυμι , οὐδέ ὁ μαίνομαι σκυτίς ἐξάρτημα θεραπτῖς ὁ . Δαιμόνων εἰμί ἐπιφοιτάω , καί ὁ νοσέω , καί ὁ λέγω ἐράω , καί ὁ μισέω , καί ὁ βούλομαι ἀμύνω , οὗτος λαμβάνω βοηθός . Τρόπος δή αὐτός ὁ μηχανή οὗτος · ὥσπερ γάρ ὁ ὁ γράμμα χαρακτήρ , στίχος τε ὁ ἀπ´ αὐτός , οὖον καθ´ ἑαυτοῦ εἰμί δυνατός σημαίνω ὁ συντάσσω , σημεῖον δέ ὁ ἔννοια σφεῖς ἄνθρωπος δημιουργέω παρά ὁ ποιός αὐτός σύνθεσις γιγνώσκω , ὅπως καί ὁ τάξις ὁ γράμμα ἔχω νομοθετέω · παραπλήσιος καί ὁ ῥίζα ὁ ποικιλίας , νεῦρον τε καί ὀστέον παράληψις , οὐ αὐτός καθ´ ἑαυτοῦ δραστικός τις εἰμί , στοιχείωσις δέ εἰμί ὁ ὁ δαίμων μοχθηρία , οἶς πρός ὅσπερ ἕκαστος αὐτός ἰσχύω , ὁρίζω . ἐπεί δδʹ εἄν παραλαμβάνω ὑπό ὁ ἄνθρωπος θεάομαι ὁ δις αὐτός ὑπηρεσία , ἐπιλαμβάνω σφεῖς αὐτός δουλεύω ὁ ἄνθρωπος ἀπεργάζομαι . Πῶς δέ εἄν ἀγαθός μοιχεία ὑπηρετέω ; πῶς δέ καί σπουδαῖος πρός ὁ μισέω τις πάρειμι βοηθέω ; ἢ πῶς . ὕλη καλός προσυνάπτω ὁ εἰς ὁ μαίνομαι βοήθεια , καί μή ὁ Θεός ; Τέχνη γάρ ὁ θεοσέβεια ὁ ἄνθρωπος παρατρέπω , πόα αὐτός καί ῥίζα πείθω παρασκευάζω . ὁ δέ θεός εἴπερ αὐτός πρός ὁ ποιέω , ὅσπερ ὁ ἄνθρωπος βούλομαι , κατασκευάζω , πονηρός εἄν εἰμί πρᾶγμα δημιουργός . ἐπεί αὐτός μέν , πᾶς ὁ εὕω πως ἔχω δημιουργέω · ὁ δέ ὁ δαίμων ἀσωτία ὁ ἐν ὁ κόσμος πρός ὁ κακοποιέω χράω , καί οὗτος εἰμί ὁ κακία εἶδος , καί οὐ ὁ τέλειος . Πῶς γάρ ζῶ μέν ἥκιστος μοχθηρός εἰμί , νεκρός δέ εἰμί ἐγώ , λείψανον ὁ ἐν ἐγώ μηδείς ἐγώ πράσσω , ὁ μήτε κινέω , ἀλλά μήτε αἰσθάνομαι , αἰσθητός τίς ἀπεργάζομαι ; Πῶς δέ ὁτεθνεὼς οἴκτιστος θάνατος