cogPG.PG006 517
πατρὸς ἢ τῆς μητέρος οἰκειοῦνται προσηγορίαν , ὰλλ´ ἀνθρώπους ἄνθρωποι . Οὔτε οὖν τὸ , Οὐ μοιχεύσῃς , ἐπὶ ψυχῶν λεχθείη ποτ´ ἂν ἢ νοηθείη δεόντως , οὐκ οὔσης ἐν αὐταῖς τῆς κατὰ τὸ ἄρσεν καὶ θῆλυ διαφορᾶς , οὐδὲ πρὸς μίξιν τινὸς ἐπιτηδειότητος , ἢ πρὸς ταύτην ὀρέξεως . ὀρέξεως δὲ τοιαύτης οὐκ οὔσης , οὐδὲ μίξιν εἶναι δυνατόν . Παρ´ οἷς δὲ μίξις οὐκ ἔστιν ὅλως , οὐδὲ ἔνθεσμος μίξις , ὅπερ ἐστὶν ὁ γάμος . Ἐννόμου δὲ μίξεως οὐκ οὔσης , οὐδὲ τὴν παράνομον καὶ τὴν ἐπ´ ἀλλοτρίᾳ γυναικὶ γινομένην ὄρεξιν ἢ μίξιν εἶναι δυνατόν · τοῦτο γάρ ἐστι μοιχεία . Ἀλλ´ οὐδὲ τὸ κλοπὴν ἀπαγορεύειν , ἢ τὴν τοῦ πλείονος ἐπιθυμίαν , ψυχαῖς προσφυές · οὐδὲ γὰρ δέονται τούτων , ὧν οἱ δεόμενοι διὰ τὴν φυσικὴν ἔνδειαν ᾖ χρείαν κλέπτειν εἰώθασιν , ἢ ληστεύειν , οἷον χρυσὸν , ἢ ἄργυρον , ἢ ζῶον , ἢ ἄλλο τι τῶν πρὸς τροφὴν ἢ σκέπην ἢ χρῆσιν ἐπιτηδείων . Ἀχρεῖον γὰρ ἀθανάτω φύσει πᾶν ὁπόσον τοῖς ἐνδεέσιν ὀρεκτὸν , ὡς χρήσιμον . Ἀλλ´ ὁ μὲν ἐντελέστερος περὶ τούτων λόγος ἀφείσθω τοῖς σπουδαιότερον ἕκαστον σκοπεῖν βουλομένοις , ἢ φιλοτιμότερον διαγωνίζεσθαι πρὸς τοὺς διαφερομένους . Ἐμῖν δὲ ἀρκούντων τῶν ἀρτίως εἰρημένων , καὶ τῶν συμφώνως τούτοις τὴν ἀνάστασιν πιστουμένων , τὸ τοῖς αὐτοῖς ἐπὶ πλεῖον ἐνδιατρίβειν , οὐκέτ´ ἂν ἔχοι καιρόν . Οὐ γὰρ τὸ μηδὲν παραλιπεῖν τῶν ἐνόντων εἰπεῖν , πεποιήμεθα σκοπὸν , ἀλλὰ τὸ κεφαλαιωδῶς ὑποδεῖξαι τοῖς συνελθοῦσιν ἃ χρὴ περὶ ἀναστάσεως φρονεῖν , καὶ τῆ δυνάμει τῶν παρόντων συμμετρῆσαι τὰς ἐπὶ τοῦτο φερούσας ἀφορ2α . Ἐξητασμένων δὲ ποσῶς τῶν προτεθέντων , ὑπόλοιπον ἂν εἴη καὶ τὸν ἀπὸ τοῦ τέλους διασκέψασθαι λόγον , ἤδη μὲν τοῖς εἰρημένοις ἐμφαινόμενον , τοσαύτης δὲ μόνον ἐπιστασίας καὶ προσθήκης δεόμενον , ὡς μὴ δοκεῖν τι τῶν μικρῶς εἰρημένων ἡμῖν ἀμνημόνευτον καταλιπεῖν , καὶ παραβλάψαι τὴν ὑπόθεσιν , ἢ τὴν ἐξ ἀρχῆς γενομένην διαίρεσιν . Τούτων τε οὖν ἕνεκεν καὶ τῶν ἐπὶ τούτοις ἐγκεισομένων , καλῶς ἂν ἔχοι τοσοῦτον ἐπισημήνασθαι μόνον , ὅτι δεῖ καὶ τῶν ἐκ φύσεως συνισταμένων καὶ τῶν κατὰ τέχνην γινομένων οἰκεῖον ἑκάστου τέλος εἶναι , τοῦτό που καὶ τῆς κοινῆς πάντων ἐννοίας ἐκδιδασκούσης ἡμᾶς καὶ τῶν ἐν ὀφθαλμοῖς στρεφομένων ἐπιμαρτυρούντων . Ἡ γὰρ οὐ θεωροῦμεν ἕτερόν τι τοῖς γεωργοῦσιν , ἕτερον δὲ τοῖς ἰατρεύουσιν ὧποκείμενον τέλος · καὶ πάλιν ἄλλο μέν τι τῶν ἐκ γῆς φυομένων , ἄλλο δὲ τῶν ἐπ´ αὐτῆς τρεφομένων ζώων , καὶ κατά τινα φυσικὸν εἰρμὸν γεννωμένων ; Εἰ δὲ
Lemmas: πατήρ ἢ ὁ μήτηρ οἰκειόω προσηγορία , άλλος ἄνθρωπος ἄνθρωπος . οὔτε οὖν ὁ , οὖον μοιχεύω , ἐπί Ψυχή λέγω ποτ εἄν ἢ νοέω δήω , οὐ εἰμί ἐν αὐτός ὁ κατά ὁ ἄρσην καί θῆλυς διαφορά , οὐδέ πρός μίξις τις ἐπιτηδειότης , ἢ πρός οὗτος ὄρεξις . ὄρεξις δέ τοιοῦτος οὐ εἰμί , οὐδέ μίξις εἰμί δυνατός . Παρ´ ὅς δέ μίξις οὐ εἰμί ὅλως , οὐδέ ἔνθεσμος μίξις , ὅσπερ εἰμί ὁ γάμος . Ἔννομος δέ μίξις οὐ εἰμί , οὐδέ ὁ παράνομος καί ὁ ἐπι ἀλλότριος γυνή γίγνομαι ὄρεξις ἢ μίξις εἰμί δυνατός · οὗτος γάρ εἰμί μοιχεία . Ἀλ οὐδέ ὁ κλοπή ἀπαγορεύω , ἢ ὁ ὁ πλείων ἐπιθυμία , Ψυχή προσφυής · οὐδέ γάρ δήω οὗτος , ὅς ὁ δήω διά ὁ φυσικός ἔνδεια εἰμί χρεία κλέπτω εἴωθα , ἢ λῃστεύω , οἷος χρυσός , ἢ ἄργυρος , ἢ ζῷον , ἢ ἄλλος τίς ὁ πρός τροφή ἢ σκέπη ἢ χρῆσις ἐπιτήδειος . ἀχρεῖος γάρ ἀθάνατος φύσις πᾶς ὁπόσος ὁ ἐνδεής ὀρεκτός , ὡς χρήσιμος . Ἀλ ὁ μέν ἐντελής περί οὗτος λόγος ἀφίημι ὁ σπουδαῖος ἕκαστος σκοπέω βούλομαι , ἢ φιλότιμος διαγωνίζομαι πρός ὁ διαφέρω . ἐγώ δέ ἀρκέω ὁ ἄρτιος εἴρω , καί ὁ σύμφωνος οὗτος ὁ ἀνάστασις πιστόω , ὁ ὁ αὐτός ἐπί πλείων ἐνδιατρίβω , οὐκέτ´ εἄν ἔχω καιρός . οὖον γάρ ὁ μηδείς παραλείπω ὁ ἔνειμι εἶπον , ποιέω σκοπός , ἀλλά ὁ κεφαλαιώδης ὑποδείκνυμι ὁ συνέρχομαι ὁ χρή περί ἀνάστασις φρονέω , καί τῆ δύναμις ὁ πάρειμι συμμετρέω ὁ ἐπί οὗτος φέρω ἀφοράω . ἐξετάζω δέ ποσός ὁ προτίθημι , ὑπόλοιπος εἄν εἰμί καί ὁ ἀπό ὁ τέλος διασκέπτομαι λόγος , ἤδη μέν ὁ εἴρω ἐμφαίνω , τοσοῦτος δέ μόνος ἐπιστασία καί προσθήκη δήω , ὡς μή δοκέω τίς ὁ μικρός εἴρω ἐγώ ἀμνημόνευτος καταλείπω , καί παραβλάπτω ὁ ὑπόθεσις , ἢ ὁ ἐκ ἀρχή γίγνομαι διαίρεσις . οὗτος τε οὖν ἕνεκα καί ὁ ἐπί οὗτος ἔγκειμαι , καλῶς εἄν ἔχω τοσοῦτος ἐπισημαίνω μόνος , ὅτι δεῖ καί ὁ ἐκ φύσις συνίστημι καί ὁ κατά τέχνη γίγνομαι οἰκέω ἕκαστος τέλος εἰμί , οὗτος ποῦ καί ὁ κοινός πᾶς ἔννοια ἐκδιδάσκω ἐγώ καί ὁ ἐν ὀφθαλμός στρέφω ἐπιμαρτυρέω . ὁ γάρ οὖον θεωρέω ἕτερος τίς ὁ γεωργέω , ἕτερος δέ ὁ ἰατρεύω ωποκειμαι τέλος · καί πάλιν ἄλλος μέν τίς ὁ ἐκ γῆ φύω , ἄλλος δέ ὁ ἐπι αὐτός τρέφω ζῷον , καί κατά τις φυσικός εἱρμός γεννάω ; εἰμί δέ