cogPG.PG006 726
κατὰ συμβεβηκὸς συνυφίστανται αἱ γωνίαι τῇ θέσει τῶν γραμμῶν . Ὁ ποιῶν τὸ μὴ ὃν ποιεῖ · τὸ γὰρ ὃν οὐ χρῄζει ποιητοῦ . Ἀλλ´ εἰ τοῦτο , οὐκ ἄρα ποιητής ἐστιν ὁ Θεὸς τῶν συνυφισταμένων αὐτῷ , καθ᾿ φησιν ὁ ἀποκρινάμενος . Ὁ Θεὸς οἰκίαν οὐκ ἐποίησεν , ἀλλ´ ἐποίησε τὸν ἄνθρωπον , καὶ δέδωκεν αὐτῷ δύναμιν ποιητικὴν τῆς οἰκίας . Οὐδὲν οὖν τούτων ἀγεννήτως παρὰ τῷ Θεῷ , οὔτε ἡ ποίησις τοῦ ἀνθρώπου οὔτε ἡ δόσις τῆς δυνάμεως . Δύο κανόνας ἔθηκεν ὁ ἀποκρινάμενος · ἕνα μὲν ἐπὶ τῆς ποιήσεως τῶν ἀγεννήτων ὄντων καὶ ἀγεννήτως ποιούντων · ἕνα δὲ ἐπὶ τῆς ποιήσεως τῶν γεννητῶν ὄντων καὶ γεννητῶς ποιούντων . Καὶ τὰ μέν , φησὶν , ἔργα τῶν ἀγεννήτων συνυφίσταται τοῖς ἑαυτῶν ποιηταῖς ἀγεννήτως · τὰ δὲ ἔργα τῶν γεννητῶν . ἔγχρονα . Μηδενὸς τοίνυν τῶν ἀγεννήτων ἐγχρόνως ποιούντων , δηλονότι τὰ γεννητὰ οὕτε γέγονεν ὑπὸ τοῦ ἀγεννήτου οὕτε γενέσθαι δύναται . Μὴ προσέχωμεν δὲ τὸ ποιεῖν τὸν Θεὸν ἀνθροπίνως , οὐδ´ ὤσπερ ἡμεῖς τὸ πρότερον ἄλλως ἔχοντες , ὕστερον εἰς ἄλλο μεταβάλλοντες , Ἀεγόμεθα ποιεῖν , οὕτω καὶ ὁ Θεὸς ποιεῖ · ἀλλὰ δι´ ἄρρητον ὑπερβάλλουσάν τε δύνομιν ἀχρόνως ποιῶν πάντα τελειοῖ , καὶ ἄμα τῷ αὐτὸν εἶναι καὶ τὰ ὅντα ποιεῖ , οὐ χρείαν ἔχων ὥσπερ ἡμεῖς τοῦ πρότερον γενέσθαι καὶ τελειωθῆναι , καὶ οὕτως ποιῆσαι , διὰ τὸ μηδὲν εἰναι ἐν αὐτῷ πρότερον καὶ ὕστερον . Ἡμεῖς μὲν τὸ πρότερον μεταβάλλο μεν εἰς τὸ ὕστερον τῇ εὑρέσει τοῦ βελτίονος · ὁ δὲ Θεὸς οὐχ οὕτως , ἀλλ´ ὥσπερ προσήκει , τὸ ἐξ ἀρχῆς ποιεῖ οὐ μεταβάλλων εἰς ὕστερον τὰ πρότερα . Εἰ γὰρ προέθηκε μὲν ἐξ ἀρχῆς τὸ μεταβαλεῖν εἰς ὕστερα τὰ πρότερα , καὶ οὐ μεταβάλλει , ἢ ἀσθένεια ἐνομίζετο τῆς δυνάμεως , ἢ ὅτι εὗρε τοῦ προκειμένου τὸ βέλτιον · ὧν οὐδὲν πρόσεστι τῷ Θεῷ , οὔτε ἡ ἀσθένεια τῆς δυνάμεως οὕτε τὸ ὕστερον εὐρεῖν τοῦ προτέρου τὸ βέλτιον . Εἰ . ποιεῖ ὁ Θεὸς πάντα τὰ μὴ γινόμενα , ἀλλὰ συνυφιστάμενα , περιττὸν ἦν τὸ τὰ ἅμα τῷ εἰναι αὐτὸν ὄντα ποιεῖν . Ὥσπερ γὰρ περιττὸν ἦν , οὔσης τῆς συνθέσεως τῶν γραμμῶν , ποιῆσαι τὰς γωνίας , οὕτω περιττὸν ἦν ὄντος τοῦ Θεοῦ σὺν τῷ κόσμῳ ποιῆσαι τὸν κόσμον , εἰ ἄρα συνυφίσταται · τῳ Θεῳ , καθ᾿ φησιν ὁ ἀποκρινάμενος . Εἰ ἅμα τῷ εἶναι τὸν Θεὸν , ἔστι καὶ ὁ κόσμος · ὁ δὲ κόσμος ἀεὶ ἐν κινήσει · ἡ δὲ κίνησις ἐν χρόνῳ · ἐν χρόνῳ ἄρα ὁ Θεὸς σὺν τῷ κόσμῳ . Εἰ ἀγέννητος ὢν ὁ Θεὸς , καὶ ἀγεννήτως ἀγέννητα ποιεῖ , οὐ τὰ γινόμενα , ἀλλὰ τὰ συνυφιστάμενα αὐτῷ · ἀγέννητος ἄρα καὶ ὁ ἄνθρωπος , μέρος ὥν τοῦ κόσμου . Πῶς οὐν γεννητὸν τοῦτον ὁ ἀποκρινάμενος καλεῖ ; Καὶ εἰ ἀγέννητος ὢν ὁ Θεὸς καὶ ἀγεννήτως ἀγέννητα ποιεῖ , δηλονότι καὶ ἀπλοῦς ὢν , ἁπλᾶ πάντα συνυφιστάμενα αὐτῳ ποιεῖ . Ἀλλ´ εἰ τοῦτο , οὐκ ἄρα συνυφίσταται τῷ Θεῷ ὁ κόσμος , σύνθετος ὧν καὶ ὅλῳ καὶ μέρει . Εἰ ἕν ἐστιν ὁ Θεὸς , καὶ οὐχ ἕν τὸ συνυφιστόμενον αὐτῷ , οὐδ´ ἄρα συνυφίσταται αὐτῷ τὰ γεννητὰ ἀγεννήτῳ ὄντι . Ὁ Θεὸς εἰ νοητῶν
Lemmas: κατά συμβαίνω συνυφίστημι ὁ γωνία ὁ θέσις ὁ γραμμή . ὁ ποιέω ὁ μή ὅς ποιέω · ὁ γάρ ὅς οὖον χρῄζω ποιητής . Ἀλ εἰμί οὗτος , οὐ ἄρα ποιητής εἰμί ὁ θεός ὁ συνυφίστημι αὐτός , κατά φημί ὁ ἀποκρίνω . ὁ θεός οἰκίον οὐ ποιέω , ἀλ ποιέω ὁ ἄνθρωπος , καί δίδωμι αὐτός δύναμις ποιητικός ὁ οἰκίον . οὐδείς οὖν οὗτος ἀγέννητος παρά ὁ Θεός , οὔτε ὁ ποίησις ὁ ἄνθρωπος οὔτε ὁ δόσις ὁ δύναμις . δύο κανών τίθημι ὁ ἀποκρίνω · εἷς μέν ἐπί ὁ ποίησις ὁ ἀγέννητος εἰμί καί ἀγέννητος ποιέω · εἷς δέ ἐπί ὁ ποίησις ὁ γεννητής εἰμί καί γεννητός ποιέω . καί ὁ μέν , φημί , ἔργον ὁ ἀγέννητος συνυφίστημι ὁ ἑαυτοῦ ποιητής ἀγέννητος · ὁ δέ ἔργον ὁ γεννητής . έγχρονος . μηδείς τοίνυν ὁ ἀγέννητος ἔγχρονος ποιέω , δηλονότι ὁ γεννητός ἵημι γίγνομαι ὑπό ὁ ἀγέννητος ἵημι γίγνομαι δύναμαι . μή προσέχω δέ ὁ ποιέω ὁ θεός ανθροπιναω , οὐδός ὤσπερ ἐγώ ὁ πρότερος ἄλλως ἔχω , ὕστερος εἰς ἄλλος μεταβάλλω , αεγομεθη ποιέω , οὗτος καί ὁ θεός ποιέω · ἀλλά δις ἄρρητος ὑπερβάλλω τε δύνομις ἄχρονος ποιέω πᾶς τελειόω , καί ἄμη ὁ αὐτός εἰμί καί ὁ ὅντα ποιέω , οὖον χρεία ἔχω ὥσπερ ἐγώ ὁ πρότερος γίγνομαι καί τελειόω , καί οὕτως ποιέω , διά ὁ μηδείς εἰναι ἐν αὐτός πρότερος καί ὕστερος . ἐγώ μέν ὁ πρότερος μεταβάλλω μέν εἰς ὁ ὕστερος ὁ εὕρεσις ὁ ἀγαθός · ὁ δέ θεός οὐ οὕτως , ἀλ ὥσπερ προσήκω , ὁ ἐκ ἀρχή ποιέω οὖον μεταβάλλω εἰς ὕστερος ὁ πρότερος . εἰμί γάρ προτίθημι μέν ἐκ ἀρχή ὁ μεταβάλλω εἰς ὕστερος ὁ πρότερος , καί οὖον μεταβάλλω , ἢ ἀσθένεια νομίζω ὁ δύναμις , ἢ ὅτι εὑρίσκω ὁ πρόκειμαι ὁ ἀγαθός · ὅς οὐδείς πρόσειμι ὁ Θεός , οὔτε ὁ ἀσθένεια ὁ δύναμις ἵημι ὁ ὕστερος εὑρίσκω ὁ πρότερος ὁ ἀγαθός . εἰμί . ποιέω ὁ θεός πᾶς ὁ μή γίγνομαι , ἀλλά συνυφίστημι , περισσός εἰμί ὁ ὁ ἅμα ὁ εἰναι αὐτός εἰμί ποιέω . ὥσπερ γάρ περισσός εἰμί , εἰμί ὁ σύνθεσις ὁ γραμμή , ποιέω ὁ γωνία , οὗτος περισσός εἰμί εἰμί ὁ Θεός σύν ὁ κόσμος ποιέω ὁ κόσμος , εἰμί ἄρα συνυφίστημι · ὁ θέω , κατά φημί ὁ ἀποκρίνω . εἰμί ἅμα ὁ εἰμί ὁ θεός , εἰμί καί ὁ κόσμος · ὁ δέ κόσμος ἀεί ἐν κινέω · ὁ δέ κίνησις ἐν χρόνος · ἐν χρόνος ἄρα ὁ θεός σύν ὁ κόσμος . εἰμί ἀγέννητος εἰμί ὁ θεός , καί ἀγέννητος ἀγέννητος ποιέω , οὖον ὁ γίγνομαι , ἀλλά ὁ συνυφίστημι αὐτός · ἀγέννητος ἄρα καί ὁ ἄνθρωπος , μέρος ἀνά ὁ κόσμος . Πῶς ὀν γεννητός οὗτος ὁ ἀποκρίνω καλέω ; καί εἰμί ἀγέννητος εἰμί ὁ θεός καί ἀγέννητος ἀγέννητος ποιέω , δηλονότι καί Ἀπλοῦς εἰμί , ἁπλόος πᾶς συνυφίστημι αὐτός ποιέω . Ἀλ εἰμί οὗτος , οὐ ἄρα συνυφίστημι ὁ Θεός ὁ κόσμος , σύνθετος ὅς καί ὅλος καί μέρος . εἰμί εἷς εἰμί ὁ θεός , καί οὐ εἷς ὁ συνυφίστημι αὐτός , οὐδός ἄρα συνυφίστημι αὐτός ὁ γεννητός ἀγέννητος εἰμί . ὁ θεός εἰμί νοητός