cogPG.PG006 148
τοῖς νοεῖν δυναμένοις οὐ δοκεῖ ἓν καὶ ταὐτὸν εἶναι , τῷ ἄρθρῳ μόνῳ διαλλάττον ; Ὁ μὲν γὰρ Μωῦσῆς , ὁ ὤν , ἔφη · ὁ δὲ Πλάτων , τὸ ὄν ἑκάτερον δὲ τῶν εἰρημένων τῷ ἀεὶ ὄντι Θεῷ προσήκειν φαίνεται . Αὐτὸς γάρ ἐστι μόνος ὁ ἀεὶ ὄν , γένεσιν δὲ μὴ ἔχων . Τί τοίνυν ἐστὶν ἕτερον τὸ τῷ ἀεὶ ὄντι ἀντιδιαστελλόμενον , περὶ οὖ αὐτὸς ἔφη · « Καὶ τί τὸ γινόμενον μὲν ἀεὶ , ὃν δὲ οὐδέποτε , » ἀκριβῶς προσήκει σκοπεῖν . εὑρήσομεν γὰρ αὐτὸν σαφῶς καὶ φανερῶς τὸν μὲν ἀγέννητον ἀίδιον εἶναι λέγοντα , τοὺς δὲ γεννητοὺς ἢ δημιουργητοὺσς αὐτὸς περὶ τῶν αὐτῶν εἰρῆσθαι ἕφη , Θεῶ θεῶν ὧν ἐγὼ ζημειργός γινομένους καὶ ἀπολλυμένους · οὐω γὰρ αὐτὸς λέγει · « Ἔστι γʹ´ οὖν κατ´ ἐμὴν δόξαν πρῶτον διαιρετέον , τί τὸ ὃν μὲν ἀεὶ , γένεσιν δὲ οὐκ ἔχον · καὶ τί τὸ γινόμενον μὲν , ὃν δὲ οὐδέποτε . Τὸ μὲν οὗν νοήσει μετὰ τοῦ λόγου περιληπτὸν , ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ ὄν · τὸ δ´ αὖ δόξῃ μετ´ αἰσθήσεως ἀλόγως δοξαστὸν , γινόμενον καὶ ἀπολλύμενον , ὃν δὲ οὐδέποτε . » Ταῦτα τὰ ῥητὰ τοῖς ὀρθῶσνοεῖν δυναμένοις ἀναίρεσιν καὶ ἀπώλειαν τῶν γενομένων κηρύττει θεῶν . Ἀναγκαῖον δὲ οἷμαι καὶ τούτῳ προσέχειν τὸν νοῦν , ὅτι οὐδὲ ποιητὴν αὐτὸν ὁ Πλάτων ἀλλὰ δημιουργὸν ὀνομάζει θεῶν , καίτοι πολλῆς διαφορᾶς ἐν τούτοις οὔσης κατὰ τὴν αὐτοῦ Πλάτωνος δόξαν . Ὁ μὲν γὰρ ποιητὴς , οὐδενὸς ἑτέρου προσδεόμενος , ἐκ τῆς ἑαυτοῦ δυνάμεως καὶ ἐξουσίας ποιεῖ τὸ τοιούμενον · ὁ δὲ δημιουργὸς , τὴν τῆς δημιουργίας δύναμιν ἐκ τῆς ὕλης εἰληφώς , κατασκευάζει τὸ γινόμενον . μα . Ἀλλ´ ἴσως τινὲς , τῶν τῆς πολυθεότητος δογμάτων ἀποστῆναι μὴ βουλόμενοι , αὐτὸν τὸν δημιουργὸν τοῖς δημιουργηθεῖσι θεοῖς ταῦτ´ εἰρηκέναι φήσουσιν · « Ἐπείπερ γεγένησθε , ἀθάνατοι μὲν οὐκ ἐστὲ , αδ´ ἄλυτοι τὸ παράπαν · οὔτε μὲν δὴ λυθήσεσθέ γε , οὖτε τεύξεσθε θανάτου μοίρας , τῆς ἐμῆς βουλήσεως , μείζονος ἕτι δεσμοῦ καὶ ἰσχυροτέρου , λαχόντες . » Ενταῦθα ὁ Πλάτων , τοὺς τὴν πολυθεότητα ἀσπαζομένους δεδιὼς , ἐναντία ἑαυτῷ τὸν κατ´ αὐτὸν δημιουργὸν εἰσάγει λέγοντα . Πᾶν γὰρ τὸ γενόμενον φθαρὸν , πρότερον εἰρηκέναι αὐτὸν φήσας , νῦν
Lemmas: ὁ νοέω δύναμαι οὖον δοκέω εἷς καί αὐτός εἰμί , ὁ ἄρθρον μόνος διαλλάσσω ; ὁ μέν γάρ Μωυσῆς , ὁ εἰμί , φημί · ὁ δέ Πλάτων , ὁ εἰμί ἑκάτερος δέ ὁ εἴρω ὁ ἀεί εἰμί Θεός προσήκω φαίνω . αὐτός γάρ εἰμί μόνος ὁ ἀεί εἰμί , γένεσις δέ μή ἔχω . τις τοίνυν εἰμί ἕτερος ὁ ὁ ἀεί εἰμί ἀντιδιαστέλλω , περί οὖον αὐτός φημί · « καί τίς ὁ γίγνομαι μέν ἀεί , ὅς δέ οὐδέποτε , » ἀκριβῶς προσήκω σκοπέω . εὑρίσκω γάρ αὐτός σαφῶς καί φανερῶς ὁ μέν ἀγέννητος ἀίδιος εἰμί λέγω , ὁ δέ γεννητός ἢ δημιουργητοὺσς αὐτός περί ὁ αὐτός εἴρω φημί , θεάομαι θεός ὅς ἐγώ ζημειργός γίγνομαι καί ἀπολύω · οὖον γάρ αὐτός λέγω · « εἰμί γʹ´ οὖν κατ´ ἐμός δόξα πρῶτος διαιρετέον , τίς ὁ ὅς μέν ἀεί , γένεσις δέ οὐ ἔχω · καί τίς ὁ γίγνομαι μέν , ὅς δέ οὐδέποτε . ὁ μέν ἐν νοέω μετά ὁ λόγος περιληπτός , ἀεί κατά αὐτός εἰμί · ὁ δδʹ αὖος δόξα μετέ αἴσθησις ἄλογος δοξαστός , γίγνομαι καί ἀπόλλυμι , ὅς δέ οὐδέποτε . » οὗτος ὁ ῥητός ὁ ὀρθόω δύναμαι ἀναίρεσις καί ἀπώλεια ὁ γίγνομαι κηρύσσω θεός . ἀναγκαῖος δέ οἴομαι καί οὗτος προσέχω ὁ νόος , ὅτι οὐδέ ποιητής αὐτός ὁ Πλάτων ἀλλά δημιουργός ὀνομάζω θεός , καίτοι πολύς διαφορά ἐν οὗτος εἰμί κατά ὁ αὐτός Πλάτων δόξα . ὁ μέν γάρ ποιητής , οὐδείς ἕτερος προσδέω , ἐκ ὁ ἑαυτοῦ δύναμις καί ἐξουσία ποιέω ὁ τοιοω · ὁ δέ δημιουργός , ὁ ὁ δημιουργία δύναμις ἐκ ὁ ὕλη λαμβάνω , κατασκευάζω ὁ γίγνομαι . μή . Ἀλ ἴσως τις , ὁ ὁ πολυθεότης δόγμα ἀφίστημι μή βούλομαι , αὐτός ὁ δημιουργός ὁ δημιουργέω θεός ταῦ εἴρω φημί · « ἐπεί γίγνομαι , ἀθάνατος μέν οὐ εἰμί , αδʹ ἄλυτος ὁ παράπαν · οὔτε μέν δή λύω γε , οὔτε τυγχάνω θάνατος μοῖρα , ὁ ἐμός βούλησις , μείζων ἔτι δεσμός καί ἰσχυρός , λαγχάνω . » ἐνταῦθα ὁ Πλάτων , ὁ ὁ πολυθεότης ἀσπάζομαι δείδω , ἐναντίος ἑαυτοῦ ὁ κατ´ αὐτός δημιουργός εἰσάγω λέγω . Πᾶν γάρ ὁ γίγνομαι φθείρω , πρότερος εἴρω αὐτός φημί , νῦν