cogPG.PG006 514
βεβιωμένων ἡ διάκρισις , ἤτοι κατὰ τὸν παρόντα βίον , ζώντων ἔτι τῶν κατ´ ἀρετὴν ἢ κακίαν βεβιωκότων , ἢ μετὰ θάνατον , ἐν χωρισμῷ καὶ διαλύσει τυγχανόντων . Ἀλλὰ κατ´ οὐδέτερον τῶν εἰρημένων εὑρεῖν δυνατὸν σωζομένην τὴν δικαίαν κρίσιν · οὔτε γὰρ οἱ σπουδαῖοι κατὰ τὴν παροῦσαν ζωὴν φέρονται τὰ τῆς ἀρετῆς ἐπίχειρα , οὔτε μὴν οἱ φαῦλοι τὰ τῆς κακίας . Παρίημι γὰρ λέγειν , ὅτι σωζομένης τῆς φύσεως , ἐν ᾗ νῦν ἐσμεν , οὔθ´ ἡ θνητὴ φύσις ἐνεγκεῖν οἵα τε τὴν σύμμετρον δίκην πλειόνων ἢ βαρυτέρων φερομένων πλημμελημάτων . Ὅ τε γὰρ μυρίους ἐπὶ μυρίοις ἀνελὼν ἀδίκως λῃστής , ἢ δυνάστης , ἢ τύραννος , οὐκ ἂν ἑνὶ θανάτῳ λύσειε τὴν ἐπὶ τούτοις δίκην · ὅ τε μηδὲν περὶ Θεοῦ δοξάζων ἀληθὲς , ὕβρει δὲ πάσῃ καὶ βλασφημίᾳ συζῶν , καὶ παρορῶν μὲν τὰ θεῖα , καταλύων δὲ νόμους , ὑβρίσας δὲ παῖδας ὁμοῦ καὶ γυναῖκας , κατασκάψας δὲ πόλεις ἀδίκως , ἐμπρήσας δὲ οἴκους μετὰ τῶν ἐνοικούντων , καὶ δηῖώσας χώραν , καὶ τούτοις συναφανίσας δήμους καὶ λαοὺς ,, ἢ καὶ σύμπαν ἔθνος , πῶς ἂν ἐν τῷ φθαρτῷ σώματι πρὸς τὴν τούτοις σύμμετρον ἀρκέσειε δίκην . προλαμβάνοντος τοῦ θανάτου τὸ κατὰ ἀξίαν , καὶ μηδὲ πρὸς ἕν τι τῶν εἰργασμένων τῆς θνητῆς ἐξαρκούσης φύσεως ; Οὔτ´ οὖν κατὰ τὴν παροῦσαν ζωὴν ἡ κατ´ ἀξίαν δείκνυται κρίσις , οὔτε μετὰ θάνατον . Ὥτοι γὰρ παντελής ἐστι σβέσις τῆς ζωῆς ὁ θάνατος , συνδιαλυομένης τῷ σώματι τῆς ψυχῆς καὶ συνδιαφθειρομένης · ἢ μένει μὲν καθ´ ἑαυτὴν ἄλυτος ἡ ψυχὴ , ἀσκέδαστος , ἀδιάφθορος , φθείρεται δὲ καὶ διαλύεται τὸ σωμα , οὐδεμίαν ἔτι σῶζον οὔτε μνήμην τῶν εἰργασμένων , οὔτ´ αἴσθησιν τῶν ἐπ´ αὐτῇ παθημάτων . Σβεννυμένης μὲν γὰρ παντελῶς τῆς τῶν ἀνθρώπων ζωῆς , οὐδεμία φανήσεται τῶν ἀνθρώπων οὐ ζώντων φροντὶς , οὐ τῶν κατ´ ἀρετὴν ἢ κακίαν βεβιωκότων ἡ κρίσις · ἐπεισκυκληθήσεται δὲ πάλιν τὰ τῆς ἀνόμου ζωῆς , καὶ τῶν ταύτη συνεπομένων ἀτόπων τὸ σμῆνος , τό τε τῆς ἀνομίας ταύτης κεφάλαιον ἀθεότης . Εἰ δὲ φθείροιτο μὲν τὸ σῶμα καὶ χωροίη πρὸς τὸ συγγενὲς τῶν λελυμένων ἕκαστον , μένοι δὲ ἡ ψυχὴ καθ´ ἑαυτὴν ὡς ἄφθαρτος , οὐδ´ οὕτως ἕξει χώραν ἡ κατ´ αὐτῆς κρίσις , μὴ προσούσης δικαιοσύνης · ἐπειδὴ μηδὲ θεμιτὸν ὑπολαμβάνειν ἐκ Θεοῦ καὶ παρὰ Θεοῦ γίνεσθαί τινα κρίσιν , ἧ μὴ πρόσεστι τὸ δίκαιον · οὐ πρόσεστι δὲ τῆ κρίσει τὸ δίκαιον , μὴ σωζομένου τοῦ διαπραξαμένου τὴν δικαιοσύνην ἢ τὴν ἀνομίαν . Ὁγὰρ διαπραξάμενος ἕκαστον τῶν κατὰ τὸν βίον , ἐφ´ οἷς ἡ κρίσις , ἄνθρωπος ἦν , οὐ ψυχὴ καθ´ ἑαυτήν . Τὸ δὲ σύμπαν εἰπεῖν , ὁλόγος οὗτος ἐπ´ οὐδενὸς φυλάξει τὸ δίκαιον .
Lemmas: βιόω ὁ διάκρισις , ἤτοι κατά ὁ πάρειμι βίος , ζῶ ἔτι ὁ κατ´ ἀρετή ἢ κακία βιόω , ἢ μετά θάνατος , ἐν χωρισμός καί διαλύω τυγχάνω . ἀλλά κατ´ οὐδέτερος ὁ εἴρω εὑρίσκω δυνατός σῴζω ὁ Δίκαιος κρίσις · οὔτε γάρ ὁ σπουδαῖος κατά ὁ πάρειμι ζωή φέρω ὁ ὁ ἀρετή ἐπίχειρα , οὔτε μήv ὁ φαῦλος ὁ ὁ κακία . παρίημι γάρ λέγω , ὅτι σῴζω ὁ φύσις , ἐν ὅς νῦν εἰμί , οὔθ´ ὁ θνητός φύσις φέρω οἷος τε ὁ σύμμετρος δίκη πλείων ἢ βαρύς φέρω πλημμέλημα . ὅς τε γάρ μυρίος ἐπί μυρίος ἀναιρέω ἄδικος λῃστής , ἢ δυνάστης , ἢ τύραννος , οὐ εἄν εἷς θάνατος λύω ὁ ἐπί οὗτος δίκη · ὅς τε μηδείς περί Θεός δοξάζω ἀληθής , ὕβρις δέ πᾶς καί βλασφημία συζάω , καί παροράω μέν ὁ θεῖον , καταλύω δέ νόμος , ὑβρίζω δέ παῖς ὁμοῦ καί γυνή , κατασκάπτω δέ πόλις ἄδικος , ἐμπίμπρημι δέ οἶκος μετά ὁ ἐνοικέω , καί δαίω χώρα , καί οὗτος συναφανίζομαι δῆμος καί λαός ,, ἢ καί σύμπας ἔθνος , πῶς εἄν ἐν ὁ φθαρτός σῶμα πρός ὁ οὗτος σύμμετρος ἀρκέω δίκη . προλαμβάνω ὁ θάνατος ὁ κατά ἄξιος , καί μηδέ πρός εἷς τίς ὁ ἐργάζομαι ὁ θνητός ἐξαρκέω φύσις ; Οὔτος οὖν κατά ὁ πάρειμι ζωή ὁ κατ´ ἄξιος δείκνυμι κρίσις , οὔτε μετά θάνατος . Ὦτος γάρ παντελής εἰμί σβέσις ὁ ζωή ὁ θάνατος , συνδιαλύω ὁ σῶμα ὁ Ψυχή καί συνδιαφθείρομαι · ἢ μένω μέν καθ´ ἑαυτοῦ ἄλυτος ὁ ψυχή , ἀσκέδαστος , ἀδιάφθορος , φθείρω δέ καί διαλύω ὁ σῶμα , οὐδείς ἔτι σῴζω οὔτε μνήμη ὁ ἐργάζομαι , οὔτ´ αἴσθησις ὁ ἐπι αὐτός πάθημα . σβέννυμι μέν γάρ παντελῶς ὁ ὁ ἄνθρωπος ζωή , οὐδείς φαίνω ὁ ἄνθρωπος οὖον ζῶ φροντίς , οὖον ὁ κατ´ ἀρετή ἢ κακία βιόω ὁ κρίσις · ἐπεισκυκλέω δέ πάλιν ὁ ὁ ἄνομος ζωή , καί ὁ οὗτος συνέπομαι ἄτοπος ὁ σμῆνος , ὁ τε ὁ ἀνομία οὗτος κεφάλαιος ἀθεότης . εἰμί δέ φθείρω μέν ὁ σῶμα καί χωρέω πρός ὁ συγγενής ὁ λύω ἕκαστος , μένω δέ ὁ ψυχή καθ´ ἑαυτοῦ ὡς ἄφθαρτος , οὐδός οὕτως ἔχω χώρα ὁ κατ´ αὐτός κρίσις , μή πρόσειμι δικαιοσύνη · ἐπεί μηδέ θεμιτός ὑπολαμβάνω ἐκ Θεός καί παρά Θεός γίγνομαι τις κρίσις , ἧ μή πρόσειμι ὁ Δίκαιος · οὖον πρόσειμι δέ τῆ κρίσις ὁ Δίκαιος , μή σῴζω ὁ διαπράσσω ὁ δικαιοσύνη ἢ ὁ ἀνομία . Ὁγὰρ διαπράσσω ἕκαστος ὁ κατά ὁ βίος , ἐφίημι ὅς ὁ κρίσις , ἄνθρωπος εἰμί , οὖον ψυχή καθ´ ἑαυτοῦ . ὁ δέ σύμπας εἶπον , ὁλόγος οὗτος ἐπι οὐδείς φυλάσσω ὁ Δίκαιος .