cogPG.PG006 425
τῆς δυνάμεως αὐτοῦ κεκτημένη , καὶ διὰ τὸν χωρισμὸν τὰ τέλεια καθορᾶν μὴ δυναμένη , ζητοῦσα τὸν Θεὸν , κατὰ πλάνην πολλοὺς θεοὺς ἀνετύπωσε , τοῖς ἀντισοφιστεύουσι δαίμοσι κατακολουθήσασα . Πνεῦμα δὲ τοῦ Θεοῦ παρὰ πᾶσιν μὲν οὐκ ἔστι , παρὰ δέ τισι τοῖς δικαίως πολιτευομένοις καταγόμενον , καὶ συμπλεκόμενον τῇ ψυχῇ , διὰ προαγορεύσεων ταῖς λοιπαῖς ψυχαῖς τὸ κεκρυμμένον ἀνήγγειλε . Καὶ αἱ μὲν πειθόμεναι σοφίᾳ σφίσιν αὐταῖς ἐφείλκοντο Πνεῦμα συγγενές · αἱ δὲ μὴ πειθόΚμεναι καὶ τὸν διάκονον τοῦ πεπονθότος Θεοῦ παραιτούμεναι , θεομάχοι μᾶλλον ἤπερ θεοσεβεῖς ἀνεφαίνοντο . Τοιοῦτοί τινές ἐστε καὶ ὑμεῖς , ὧ Ἔλληνες , ῥήμασι μὲν στωμύλοι , γνώμην δὲ ἔχοντες ἀλλόκοτον · καὶ τὴν πολυκοιρανίην μᾶλλον ἤπερ τὴν μοναρχίαν ἐξησκήσατε , καθάπερ ἰσχυροῖς νομίζοντες δαίμοσι κατακολουθεῖν . Ὡσπερ γὰρ ὁ λῃστεύων , ἀπάνθρωπος ὢν , διὰ τόλμης τῶν ὁμοίων ἐπικρατεῖν εἴωθεν · οὕτω καὶ οἱ δαίμονες , εἰς πολλὴν κακίαν ἐξοκείλαντες , τὰς μεμονωμένας παρ´ ὑμῖν ψυχὰς δι´ ἀγνοιῶν καὶ φαντασιῶν ἐξηπατήκασιν . Οἶ θνήσκουσι μὲν οὐ ῥᾳδίως , σαρκὸς γὰρ ἀμοιροῦσι , ζῶντες δὲ θανάτου πράττουσιν ἐπιτηδεύματα , τοσαυτάκις καὶ αὐτοὶ θνθσκοντες , ὁσάκις ἂν τοὺς ἑπομένους αὐτοῖς τὰς αμαρτίας ἐκπαιδεύσωσιν . Ὥστε´ ὅπερ ἐστὶν αὐτοῖς περιττὸν ἐν τῷ νῦν μὴ ὁμοίως τοῖς ἀνθρώποις ἀποθνήσκειν , τοῦτο´ ὁπότ´ ἂν μέλλωσι κολάζεσθαι παρὸν αὐτοῖς , οὐ μεθέξουσιν ἀδίου ζωῆς , ἀντὶ θανάτου ἐν ἀθανάτῳ μεταλαμβάνοντες . ὥσπερ δὲ ἡμεῖς , οἷς τὸ θνήσκειν ῥαδίως ἀποβαίνει νῦν . εἰσαῦθις μετὰ ἀπολαύσεως ἢ τὸ ἀθάνατον ἢ τὸ λυπηρὸν μετὰ ἀθανασίας προσλαμβάνομεν · οὖτω καὶ οἱ δαίμονες τῇ νῦν ζωῇ πρὸς τὸ πλημμελεῖν καταχρώμενοι , διὰ παντὸς καὶ διὰ τοῦ ζῇν ἀποθνήσκοντες , εἰσαῦθις ἕξουσιν τὴν ἀθανασίαν ὁμοίαν τῆς παρ´ ν ἔζων χρόνον , κατὰ δὲ τὴν σύστασιν ὁμοίαν ἀνθρώποις τοῖς κατὰ γνώμην διαπραξαμένοις , ἅπερ
Lemmas: ὁ δύναμις αὐτός κτάομαι , καί διά ὁ χωρισμός ὁ τέλειος καθοράω μή δύναμαι , ζητέω ὁ θεός , κατά πλάνη πολύς θεός ἀνατυπόω , ὁ ἀντισοφιστεύω δαίμων κατακολουθέω . πνεῦμα δέ ὁ Θεός παρά πᾶς μέν οὐ εἰμί , παρά δέ τις ὁ δικαίως πολιτεύω κατάγω , καί συμπλέκω ὁ Ψυχή , διά προαγόρευσις ὁ λοιπός Ψυχή ὁ κρύπτω ἀναγγέλλω . καί ὁ μέν πείθω σοφία σφεῖς αὐτός ἐφέλκω πνεῦμα συγγενής · ὁ δέ μή πειθόΚμεναι καί ὁ διάκονος ὁ πάσχω Θεός παραιτέομαι , θεομάχος μᾶλλον ἤ2 θεοσεβής ἀναφαίνω . τοιοῦτος τις εἰμί καί σύ , ἵημι Ἔλληνες , ῥῆμα μέν στωμύλος , γνώμη δέ ἔχω ἀλλόκοτος · καί ὁ πολυκοιρανία μᾶλλον ἤ2 ὁ μοναρχία ἐξασκέω , καθάπερ ἰσχυρός νομίζω δαίμων κατακολουθέω . ὡς γάρ ὁ λῃστεύω , ἀπάνθρωπος εἰμί , διά τόλμα ὁ ὅμοιος ἐπικρατέω εἴωθα · οὗτος καί ὁ δαίμων , εἰς πολύς κακία ἐξοκέλλω , ὁ μονόω παρ´ σύ ψυχή δις ἄγνοια καί φαντασία ἐξαπατάω . οἶς θνῄσκω μέν οὖον ῥᾳδίως , σάρξ γάρ ἀμοιρέω , ζῶ δέ θάνατος πράσσω ἐπιτήδευμα , τοσαυτάκις καί αὐτός θνῄσκω , ὁσάκις εἄν ὁ ἕπομαι αὐτός ὁ ἁμαρτία ἐκπαιδεύω . Ὥστε ὅσπερ εἰμί αὐτός περισσός ἐν ὁ νῦν μή ὁμοίως ὁ ἄνθρωπος ἀποθνήσκω , τοῦτος ὁπότ´ εἄν μέλλω κολάζω πάρειμι αὐτός , οὖον μετέχω ἀδίου ζωή , ἀντί θάνατος ἐν ἀθάνατος μεταλαμβάνω . ὥσπερ δέ ἐγώ , ὅς ὁ θνῄσκω ῥᾳδίως ἀποβαίνω νῦν . εἰσαῦθις μετά ἀπόλαυσις ἢ ὁ ἀθάνατος ἢ ὁ λυπηρός μετά ἀθανασία προσλαμβάνω · οὗτος καί ὁ δαίμων ὁ νῦν ζωή πρός ὁ πλημμελέω καταχράομαι , διά πᾶς καί διά ὁ ζάω ἀποθνῄσκω , εἰσαῦθις ἔχω ὁ ἀθανασία ὅμοιος ὁ παρ´ Ν ζῶ χρόνος , κατά δέ ὁ σύστασις ὅμοιος ἄνθρωπος ὁ κατά γνώμη διαπράσσω , ὅσπερ