cogPG.PG006 713
μέγιστον κακὸν συμβαίνει ἐκ τοῦ ἐνταῦθα εἶναι Τοῖς ἀγνοοῦσι γὰρ , καθὼς εἴρηται , ἐκ τῆς οἰκείας , ἀπίστου φύσεως τὸ ἀγνοεῖν τὸν Θεὸν συμβαίνει . Δύο φωνὰς ἀλλήλων ἀναιρετικὰς συμπλέξας ὁ ἀποκρινάμενος , ἔθηκεν ἐν τῇ ἑαυτοῦ ἀποκρίσει τὸ , Εἰ δυνατὸν τοὺς ἀνθρώπους ἐνταῦθα ὅντας γνώσκειν τὸν Θεὸν , οὐδέν αὐτοῖς μέγιστον συμβαίνει κακόν · καὶ τὸ , Τοῖς ἀγνοοῦσιν ἐκ τῆς οἰκείας ἀπίστου φύσεως συμβαίνει τὸ ἀγνοεῖν τὸν Θεόν . Καὶ τὸ μέγιστον κακὸν ὃ ἐξέβαλε διὰ τῆς πρώτης φωνῆς , τοῦτο διὰ τῆς δευτέρας εἰσήγαγε φωνῆς · εἰ μέγιστόν ἐστι κακὸν τὸ κατὰ διπλῆν ἀσέβειαν ἀσεβεῖν εἰς τὸν ὄντως ὄντα Θεὸν , αὐτὸν μὲν ἀποστερεῖν τῆς κατ´ οὐσίαν δόξης , τοὺς δὲ οὐκ ὄντας θεοὺς τῇ ἐκείνου δόξῃ ψευδῶς τιμᾶν · ὅπερ ὑπερβολὴν οὐδεμιᾶς ἀπολέλοιπε κακίας . Τὸ δὲ , διὰ τὸ δυνατὸν εἶναι ἀνθρώποις ἐνταῦθα οὖσι γινώσκειν τὸν Θεὸν , μηδὲν αὐτοῖς μέγιστον συμβαίνειν κακὸν , τοῦτο οὐκ ἔστι τοῦ μεγίστου κακοῦ ἀναίρεσις , ἀλλ´ ἐπίτασις · ὅτι καὶ ἐν τῷ δυνατῷ ἀδυνατοῦσιν οἱ ἄνθρωποι ἐκ τῆς οἰκείας ἑκουσίας ἀπιστίας , καὶ δυνάμενοι κατὰ ἀπλῆν εὐσέβειαν σωστικὴν ἀνθρώπων εὐσεβεῖν , προτιμῶσι ταύτης τὴν διπλῆν ἀσέβειαν · ἢν μὴ λέγειν μέγιστον κακὸν , τῶν ἀτοπιωπάγιωνν ἐστίν ὥ Εἰ δέ τις καὶ συγχωρήσει , ὅπερ ἄτοπον , μέγιστον εἶναι κακὸν τὰ ἐνταῦθα , καὶ κάλλον ὑπάρχειν τὸ μὴ εἰναι τὰ τῇδε τοῦ εἶναι · εἰ μέν λέγει κακὰ πεποιηκέναι τὰ τῆσδε τὸν δημιουργὸν δι´ ἀσθένειαν , ἀνοηταίνει , τὴν τοῦ Θεοῦ δύναμν φάσκων μὴ καταλαμβάνειν πάντα . Εἰ δὲ δυνάμενος ποιῆσαι καλὰ τὰ τῇδε , συνεχώρησεν ἑτέροις κακὰ ποιεῖν , καὶ τοῦτό ἐστι κατηγόρημα τοῦ Θεοῦ . Ὁ γὰρ δυνάμενος μὲν παῦσαι , περιορῶν δὲ , ἀληθέστερον αὐτὸς δρᾷ . Εἰ κατὰ τὰ ἐν τοῖς ἀνωτέρω εἰρημένα συμβαίνει τοῖς ἀγνοοῦσι τὸν Θεὸν τὸ ἀγνοεῖν τὸν Θεὸν ἐκ τῆς οἰκείας ἀπίστου φύσεως , ὅπερ ἐστὶ μέγιστον ὁμολογούμενον κακὸν , πῶς νῦν τοῦτο κατὰ τὴν ἄτοπον συγχωρεῖ συγχώρησιν ὁ ἀποκρινάμενος ; Ἀλλ´ εἰ μὴ τοῦτο , ἀλλ´ ἕτερον μέγιστον κακὸν κατὰ τὴν ἄτοπον συγχωρεῖ συγχώρησιν , ἀλλ´ οὐ καθ´ ἡμᾶς ἐστὶν ἐκεῖνο τὸ μέγιστον κακὸν , ἀλλὰ κατὰ τοὺς Μανιχαίους . Καθ´ ἡμᾶς γὰρ καλὰ τὰ τῆσδε πάντα , ὡς τὸν μέγιστον τῶν ἀγαθῶν ἔχοντα δημιουργόν · καὶ μέγιστον κακὸν κατ´ οὐσίαν οὐδέν ἐστιν ἐν αὐτοῖς , οὔτε κατὰ τὴν ἐνέργειαν τοῦ κατ´ οὐσίαν , ἀλλὰ κατὰ τὴν ἑκούσιον προαίρεσιν τῶν ἀνθρώπων , τὸ ψεῦδος προτιμῶσαν τῆς ἀληθείας , κατὰ τὴν προειρημένην διπλῆν ἀσέβειαν . Ἡν διορθούμενος ὁ τοῦ κόσμαυ δημιουργὸς καὶ Θεὸς , ἔταξε τὴν ἡμέραν καθ´ ἡν πάντων τῶν ἐν τῷ κόσμῳ ἐξ ἀπιστίας τε καὶ ἀπειθείας τοῦ Θεοῦ κακῶν ποιεῖ τὴν ἀναίρεσιν , κατὰ τὴν πίστιν τῶν ὀρθοδόξων τῶν ἐνταῦθα ἐπεγνωκότων τὸν Θεὸν καὶ τὴν μαρτυρίαν τοῦ ἀποκριναμένου . Οὐκ ἐχρῆν οὖν τὸν ἀποκρινάμενον , πρὸς τὸ καθ´ ἡμᾶς μέγιστον κακὸν ἔχοντα τὸν λόγον , πρὸς τὸ κατὰ τοὺς
Lemmas: μέγας κακός συμβαίνω ἐκ ὁ ἐνταῦθα εἰμί ὁ ἀγνοέω γάρ , καθώς εἴρω , ἐκ ὁ οἰκεῖος , ἄπιστος φύσις ὁ ἀγνοέω ὁ θεός συμβαίνω . δύο φωνή ἀλλήλων ἀναιρετικός συμπλέκω ὁ ἀποκρίνω , τίθημι ἐν ὁ ἑαυτοῦ ἀπόκρισις ὁ , εἰμί δυνατός ὁ ἄνθρωπος ἐνταῦθα εἰμί γνῴσκω ὁ θεός , οὐδείς αὐτός μέγας συμβαίνω κακός · καί ὁ , ὁ ἀγνοέω ἐκ ὁ οἰκεῖος ἄπιστος φύσις συμβαίνω ὁ ἀγνοέω ὁ Θεός . καί ὁ μέγας κακός ὅς ἐκβάλλω διά ὁ πρῶτος φωνή , οὗτος διά ὁ δύο εἰσάγω φωνή · εἰμί μέγας εἰμί κακός ὁ κατά διπλόος ἀσέβεια ἀσεβέω εἰς ὁ εἰμί εἰμί θεός , αὐτός μέν ἀποστερέω ὁ κατ´ οὐσία δόξα , ὁ δέ οὐ εἰμί θεός ὁ ἐκεῖνος δόξα ψευδής τιμάω · ὅσπερ ὑπερβολή οὐδείς ἀπολείπω κακία . ὁ δέ , διά ὁ δυνατός εἰμί ἄνθρωπος ἐνταῦθα εἰμί γιγνώσκω ὁ θεός , μηδείς αὐτός μέγας συμβαίνω κακός , οὗτος οὐ εἰμί ὁ μέγας κακός ἀναίρεσις , ἀλ ἐπίτασις · ὅτι καί ἐν ὁ δυνατός ἀδυνατέω ὁ ἄνθρωπος ἐκ ὁ οἰκεῖος ἑκούσιος ἀπιστία , καί δύναμαι κατά ἀπολάω εὐσέβεια σωστικός ἄνθρωπος εὐσεβέω , προτιμάω οὗτος ὁ διπλόος ἀσέβεια · εἄν μή λέγω μέγας κακός , ὁ ἀτοπιωπάγιωνν εἰμί ὅς εἰμί δέ τις καί συγχωρέω , ὅσπερ ἄτοπος , μέγας εἰμί κακός ὁ ἐνταῦθα , καί κάλλος ὑπάρχω ὁ μή εἰναι ὁ ὅδε ὁ εἰμί · εἰμί μέν λέγω κακός ποιέω ὁ ὅδε ὁ δημιουργός δις ἀσθένεια , ἀνοηταίνω , ὁ ὁ Θεός δύναμν φάσκω μή καταλαμβάνω πᾶς . εἰμί δέ δύναμαι ποιέω καλός ὁ ὅδε , συγχωρέω ἕτερος κακός ποιέω , καί οὗτος εἰμί κατηγόρημα ὁ Θεός . ὁ γάρ δύναμαι μέν παύω , περιοράω δέ , ἀληθής αὐτός δράω . εἰμί κατά ὁ ἐν ὁ ἀνωτέρω εἴρω συμβαίνω ὁ ἀγνοέω ὁ θεός ὁ ἀγνοέω ὁ θεός ἐκ ὁ οἰκεῖος ἄπιστος φύσις , ὅσπερ εἰμί μέγας ὁμολογέω κακός , πῶς νῦν οὗτος κατά ὁ ἄτοπος συγχωρέω συγχώρησις ὁ ἀποκρίνω ; Ἀλ εἰμί μή οὗτος , ἀλ ἕτερος μέγας κακός κατά ὁ ἄτοπος συγχωρέω συγχώρησις , ἀλ οὖον καθ´ ἐγώ εἰμί ἐκεῖνος ὁ μέγας κακός , ἀλλά κατά ὁ Μανιχαῖος . Καθ´ ἐγώ γάρ καλός ὁ ὅδε πᾶς , ὡς ὁ μέγας ὁ ἀγαθός ἔχω δημιουργός · καί μέγας κακός κατ´ οὐσία οὐδείς εἰμί ἐν αὐτός , οὔτε κατά ὁ ἐνέργεια ὁ κατ´ οὐσία , ἀλλά κατά ὁ ἑκούσιος προαίρεσις ὁ ἄνθρωπος , ὁ ψεῦδος προτιμάω ὁ ἀλήθεια , κατά ὁ προερέω διπλόος ἀσέβεια . ἐάν διορθόω ὁ ὁ κόσμα δημιουργός καί θεός , τάσσω ὁ ἡμέρα καθ´ ἐάν πᾶς ὁ ἐν ὁ κόσμος ἐκ ἀπιστία τε καί ἀπείθεια ὁ Θεός κακός ποιέω ὁ ἀναίρεσις , κατά ὁ πίστις ὁ ὀρθόδοξος ὁ ἐνταῦθα ἐπιγιγνώσκω ὁ θεός καί ὁ μαρτυρία ὁ ἀποκρίνω . οὐ χρή οὖν ὁ ἀποκρίνω , πρός ὁ καθ´ ἐγώ μέγας κακός ἔχω ὁ λόγος , πρός ὁ κατά ὁ