cogPG.PG006 797
δὲ ὡς μὴ προσῆκον τῷ Θεῷ ἀνιστάνειν αὐτὴν διὰ τὸ εὐτελὲς καὶ εὐκαταφρόνητον αὐτῆς · οἱ δὲ , ὅτι τὴν ἀρχὴν οὐδὲ ἐπαγγελίαν ἔχειν . Πρῶτον μὲν οὖν μοε δοκεῖ πρὸς τοὺς ἀδύνατα εἶναι λέγοντας τῷ Θεῷ τὸ ταύτην ἀναστῆσαι διεξελθεῖν , ὅτι ἀγνοοῦσιν αὐτοὶ , τῶ λόγῳ λέγοντες εἰναι πιστοὺς , καὶ διὰ τῶν ἔργων ἀποδεικνύντες ἀπίστους ἑαυτοὺς , καὶ τῶν ἀπίστων ἀπιστοτέρους . Τῶν γὰρ ἐθνῶν ἁπάντων ἐπὶ τὰ εἴδωλα πεπιστευκότων , καὶ πεπεισμένων , ὅτι πάντα δυνατὰ αὐτοῖς ἐστιν(ς καὶ Ὅμηρος ὁ ποιητὴς αὐτῶν φησιν · Θεοὶ δε πάντα δύνανται καὶ ῥεῖα · ἀλλὰ καὶ τὸ , ῥεῖα , προσέθηκεν , ὅπερ ἐστὶν εὐχερῶς , ἵνα τὴν μεγαλειότητα τῆς τῶν θεῶν δυνάμεως ἐμφανῇ ] , πολλοὶ τούτων ἀπιστότεροι φαίνονται . Εἴ γὰρ τοῖς εἰδώλοις τὰ ἔθνη τοῖς θεοῖς αὐτῶν , οἶ ὥτα ἔχουσι , καὶ οὐκ ἀκούουσιν , ὀφθαλμοὺς ἔχουσι , καὶ οὐκ ὅψονται , τὸ πάντα δύνασθαι πεπιστεύκασι δαιμονίοις οὖσι , καθὼς ἡ Γραφὴ λέγει , ὅτι οἰ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια , πολλῷ μᾶλλον ἡμεῖς ἑαυτὴν ἐξαίρετον καὶ ἀληθῆ πίστιν ἔχοντες , ὀφείλομεν τῷ Θεῷ ἡμῶν πιστεύειν , ἔχοντες τεκμήρια , καὶ πρῶτον μὲν τὴν τοῦ πρωτοπλὰστου γένεσιν , ὅτι ἐκ γῆς ὑπὸ Θεοῦ γέγονεν · ἱκανὸν γὰρ τοῦτο δεῖγμα τῆς τοῦ Θεοῦ δυνάμεως · ἔπειτα δὲ καὶ τὴν μετὰ ταῦτα ἐξ ἀλλήλων γένεσιν κατανοοῦσιν ἔστι ἰδεῖν , καὶ θαυμάσαι μειζόνως , ὅτι ἐξ ἐλαχίστης ῥανίδος ὑγροῦ τηλικοῦτον πλάσσεται ζῶον . Καίτοι γε εἰ ἐν ἐπαγγελίᾳ καὶ τοῦτο ἦν , καὶ μὴ ἐφαίνετο γινόμενον , πολὺ τῶν Ἐλλων ἦν ἀπιστότερον · ἀλλὰ γὰρ πιστότερον αὐτὸ ποιεῖ ἀποτέλεσμα . Ἀλλὰ μὴν περὶ τῆς ἀναστάσεως ἡμῖν ἔδειξεν ὁ Σωτὴρ ἀποτελέσματα , ἃ μετ´ ὀλίγον ἐροῦμεν . Νῦν δὲ τὸ δυνατὴν εἶναι τὴν τῆς σαρκὸς ἀνάστασιν ἐπιδεικνύομεν , συγγνώμην αἰτούμενοι παρὰ τῶν τῆς ἐκκλησίας τέκνων , εἰ καὶ τῶν ἔξωθεν εἶναι δοκούντων καὶ κοσμικῶν λόγων ἀπτόμεθα · πρῶτον μὲν οὖν ὅτι οὐδέν ἐστιν ἔξωθεν τοῦ Θεοῦ οὐδὲ καὶ αὐτὸς ὁ κόσμος · ποίημα γάρ ἐστιν αὐτοῦ · δεύτερον ὅτι πρὸς ἀπίστους τούτους ποιούμεθα τοὺς λόγους . Εἰ γὰρ πρὸς πιστοὺς , αὔταρκες ἦν εἰπεῖν , ὅτι πεπιστεύκαμεν · νυνὶ δὲ διὰ ἀποδείξεων χωρεῖν ἀναγκαῖον . ἱκανὰ μὲν οὖν καὶ τὰ προειρημένα τεκμήρια πρὸς τὸ δυνατὴν εἶναι δεικνύειν τὴν τῆς σαρκὸς ἀνάστασιν , ἀλλ´ ἐπεὶ λίαν εἰσὶν ἄπιστοι , καὶ ἀναγκαστικώτερον ἐπάξομεν τὸν λόγον , οὐκ ἐκ τῆς πίστεως , ὅτι μὴ τυγχάνουσιν ὄντες αὐτῆς , ἀλλ´ ἐκ τῆς ἀπιστίας τῆς μητρὸς αὐτῶν , λέγω δὴ τῶν κοσμικῶν λόγων . Εἰ γὰρ ἐκ τούτων ἐπιδεικνύομεν αὐτοῖς δυνατὴν εἶναι τὴν τῆς σαρκὸς ἀνάστασιν , πολλῆς δήπουθεν αἰσχύνης εἰσὶν ἄξιοι , εἰ μήτε τοῖς τῆς πίστεως μήτε τοῖς τοῦ κόσμου ἀκοφαοὶ
Lemmas: δέ ὡς μή προσήκω ὁ Θεός ἀνίστημι αὐτός διά ὁ εὐτελής καί εὐκαταφρόνητος αὐτός · ὁ δέ , ὅτι ὁ ἀρχή οὐδέ ἐπαγγελία ἔχω . Πρῶτος μέν οὖν μου δοκέω πρός ὁ ἀδύνατος εἰμί λέγω ὁ Θεός ὁ οὗτος ἀνίστημι διεξέρχομαι , ὅτι ἀγνοέω αὐτός , ὁ λόγος λέγω εἰναι πιστός , καί διά ὁ ἔργον ἀποδείκνυμι ἄπιστος ἑαυτοῦ , καί ὁ ἄπιστος ἄπιστος . ὁ γάρ ἔθνος ἅπας ἐπί ὁ εἴδωλον πιστεύω , καί πείθω , ὅτι πᾶς δυνατός αὐτός ἐστιν(ς καί Ὅμηρος ὁ ποιητής αὐτός φημί · θεός δέ πᾶς δύναμαι καί ῥεῖα · ἀλλά καί ὁ , ῥεῖα , προστίθημι , ὅσπερ εἰμί εὐχερής , ἵνα ὁ μεγαλειότητα ὁ ὁ θεός δύναμις ἐμφαίνω ] , πολύς οὗτος ἄπιστος φαίνω . εἰμί γάρ ὁ εἴδωλον ὁ ἔθνος ὁ θεός αὐτός , οἶς οὖς ἔχω , καί οὐ ἀκούω , ὀφθαλμός ἔχω , καί οὐ ὁράω , ὁ πᾶς δύναμαι πιστεύω δαιμόνιος εἰμί , καθώς ὁ γραφή λέγω , ὅτι ὁ θεός ὁ ἔθνος δαιμόνιος , πολύς μᾶλλον ἐγώ ἑαυτοῦ ἐξαίρω καί ἀληθής πίστις ἔχω , ὀφείλω ὁ Θεός ἐγώ πιστεύω , ἔχω τεκμήριον , καί πρῶτος μέν ὁ ὁ πρωτόπλαστος γένεσις , ὅτι ἐκ γῆ ὑπό Θεός γίγνομαι · ἱκανός γάρ οὗτος δεῖγμα ὁ ὁ Θεός δύναμις · ἔπειτα δέ καί ὁ μετά οὗτος ἐκ ἀλλήλων γένεσις κατανοέω εἰμί ὁράω , καί θαυμάζω μέγας , ὅτι ἐκ μικρός ῥανίς ὑγρός τηλικόσδε πλάσσω ζῷον . καίτοι γε εἰμί ἐν ἐπαγγελία καί οὗτος εἰμί , καί μή φαίνω γίγνομαι , πολύς ὁ ἐλλός εἰμί ἄπιστος · ἀλλά γάρ πιστός1 αὐτός ποιέω ἀποτέλεσμα . ἀλλά μήv περί ὁ ἀνάστασις ἐγώ δείκνυμι ὁ Σωτήρ ἀποτέλεσμα , ὁ μετέ ὀλίγος εἴρω . νῦν δέ ὁ δυνατός εἰμί ὁ ὁ σάρξ ἀνάστασις ἐπιδείκνυμι , συγγνώμη αἰτέω παρά ὁ ὁ ἐκκλησία τέκνον , εἰμί καί ὁ ἔξωθεν εἰμί δοκέω καί κοσμικός λόγος ἅπτω · πρῶτος μέν οὖν ὅτι οὐδείς εἰμί ἔξωθεν ὁ Θεός οὐδέ καί αὐτός ὁ κόσμος · ποίημα γάρ εἰμί αὐτός · δύο ὅτι πρός ἄπιστος οὗτος ποιέω ὁ λόγος . εἰμί γάρ πρός πιστός , αὐτάρκης εἰμί εἶπον , ὅτι πιστεύω · νυνί δέ διά ἀπόδειξις χωρέω ἀναγκαῖος . ἱκανός μέν οὖν καί ὁ προερέω τεκμήριον πρός ὁ δυνατός εἰμί δείκνυμι ὁ ὁ σάρξ ἀνάστασις , ἀλ ἐπεί λίαν εἰμί ἄπιστος , καί ἀναγκαστικός ἐπάγω ὁ λόγος , οὐ ἐκ ὁ πίστις , ὅτι μή τυγχάνω εἰμί αὐτός , ἀλ ἐκ ὁ ἀπιστία ὁ μήτηρ αὐτός , λέγω δή ὁ κοσμικός λόγος . εἰμί γάρ ἐκ οὗτος ἐπιδείκνυμι αὐτός δυνατός εἰμί ὁ ὁ σάρξ ἀνάστασις , πολύς δήπουθεν αἰσχύνη εἰμί ἄξιος , εἰμί μήτε ὁ ὁ πίστις μήτε ὁ ὁ κόσμος ακοφαω