cogPG.PG006 619
πάλιν φῶς καὶ τὸ γεννώμενον , ἀπαθὴς ἡ γέννησις ἄν εἴη . Οὐ γὰρ κατὰ τομὴν , ἢ ῥεῦσιν , ἢ διάστασιν , τοῦ φωτὸς ἡ ἔκλαμψις γίνεται , ἀλλὰ´ ἐκ τῆς οὐσίας αὐτῆς Ἀπαθῶς προέρχεται . Τὴν αὐτὴν δὲ γνῶσιν καὶ περὶ τοῦ ἀγίου Πνεύματος κατέχομεν , ὅτι ὥσπερ ὁ Υἱὸς ἐκ τοῦ Πατρὸς , οὕτω καὶ τὸ Πνεῦμα · πλήν γε δὴ τῷ τρόπῳ τῆς ὑπάρξεως διοίσει . Ὁ μὲν γὰρ φῶς μὲν ἐκ φωτὸς ἐξέλαμψε · τὸ δὲ φῶς μὲν ἐκ φωτὸς καὶ αὐτὸ , οὐ μὴν γεννητῶς , ἀλλὰ´´ ἐκπορευτῶς προῆλθεν · οὕτως συναΐδιον Πατρὶ , οὕτως τὴν οὐσίαν ταὐτὸν , οὕτως ἀπαθῶς ἐκεῖθεν ἐκπορευθέν . Οὕτως ἐν τῆ Τριάδι τὴν μονάδα νοοῦμεν , καὶ ἐν τῇ μονάδι τὴν Τριάδα γνωρίζομεν . Ταῦτα χωρίσαντες , καὶ τοῦτο τὸ μέτρον παρὰ τοῦ Κυρίου τῆς γνώσεως λαβόντες , τοῖς υἱέσι τῆς Ἐκκλησίας τὸ καταληφθὲν ἐκτιθέμεθα , οὕτω μὲν φρονεῖν παρακαλοῦντες , ἕως ἂν τελεωτέραν τῆς γνώσεως τὴν ἔκλαμψιν δέξωνται · ἐπεί γε τοῖς παρὰ´ ἡμῶν ἐκτεθεῖσι σὺν ἐπιμελείᾳ προέχειν σωφρονικόν . Οὐ γάρ τι κομψὸν , ἢ ὑπέρογκον , ἡ μεγαλαυχίας ἔχον ἀπόδειξιν ἐφαντάσθημεν · ὅσον δὲ εὐσεβὲς μᾶλλον καὶ πρέπον τῇ θείᾳ γνώσει κατὰ δύναμιν συλλέξαντες , τῆς μιᾶς θεότητος τὴν ἐν τελείαις τρισὶν ὑποστάσεσι γνῶσιν ἐξεθέμεθα . Καὶ περὶ μὲν τῆς μακαρίας καὶ θείας Τριάδος οὖτω δοξάζοντες , ἐπὶ τὴν ἐξ οἰκονομίας χάριν τοῦ λόγου τῷ λόγῳ προσέλθωμεν . Ἄῤῥητος μὲν γὰρ τῆς οἰκονομίας ὁ λόγος . Τῷ δὲ λόγῳ τῷ πρώτῳ κατὰ δύναμιν πάλιν ἡμῖν καὶ τοῦτο ἐξεταστέον . κ Ὅταν τῶν οἰκείων πλασμάτων συνεῖδεν ὁ Λόγος χρῆναι τὴν ἀνάπλασιν γενέσθαι , καὶ τῆς τοῦ Ἀδὰμ τιμωρίας , ἣν παραβὰς ὤφλησε , τὸ χρέος ἀποδοθῆναι · τότε δὴ , τῶν οὐρανῶν οὐκ ἀποστὰς , πρὸς ἡμᾶς κατελήλυθεν . Οὐ γὰρ ἦν σώματος ἡ κατάβασις , ἀλλὰ θείας ἐνεργείας βούλησις · μέσῃ δὲ παρθένῳ , ἐκ Λαυῖδικοῦ καταγομένῃ τοῦ γένους διὰ τὰς πρὸς αὐτὸν ἐπαγγελίας , πρὸς τὴν τῆς οἰκονομίας χρείαν χρησάμενος , καὶ ταύτης τὴν νηδὺν εἰσδὺς , οἱονεί τις θεῖος σπόρος , πλάττει ναὸν ἑαυτῷ τὸν τέλειον ἄνθρωπον , μέρος τι λαβὼν τῆς ἐκείνης φύσεως , καὶ εἰς τὴν τοῦ ναοῦ διάπλασιν οὐσιώσας . Ἐνδὺς δὲ αὐτὸν κατ´ ἄκραν ἕνωσιν , Θεὸς ὁμοῦ καὶ ἄνθρωπος προελθὼν , οὕτω τὴν καθ´ ἡμᾶς οἰκονομίαν ἐπλήρωσεν . Ἐπειδήπερ ἀμαρτὼν ὁ Ἀδὰμ , θανάτῳ τὸ γένος ὑπέβαλε , καὶ τὴν φύσιν ὄλην ὑπεύθυνον τῷ χρέει πεποίηκε , Θεὸς ὑπάρχων ὁ Υἱὸς καὶ ἄνθρωπος , ἀνακαλεῖται τοῦ Ἀδὰμ τὸ παράπτωμα · καὶ ᾗ μὲν ἄνθρωπος , ἀμέμπτως πολιτεύεται , καὶ θάνατον ἐκούσιον καταδέχεται , διὰ μὲν τῆς ἄκρας πολιτείας ἀφανίζων
Lemmas: πάλιν φάος καί ὁ γεννάω , ἀπαθής ὁ γέννησις ἄν εἰμί . οὖον γάρ κατά τομή , ἢ ῥεῦσις , ἢ διάστασις , ὁ φάος ὁ ἔκλαμψις γίγνομαι , ἀλλά ἐκ ὁ οὐσία αὐτός ἀπαθής προέρχομαι . ὁ αὐτός δέ γνῶσις καί περί ὁ ἅγιος πνεῦμα κατέχω , ὅτι ὥσπερ ὁ υἱός ἐκ ὁ πατήρ , οὗτος καί ὁ πνεῦμα · πλήν γε δή ὁ τρόπος ὁ ὕπαρξις διαφέρω . ὁ μέν γάρ φάος μέν ἐκ φάος ἐκλάμπω · ὁ δέ φάος μέν ἐκ φάος καί αὐτός , οὖον μήv γεννητός , ἀλλά εκπορευος προέρχομαι · οὕτως συνηΐδιος πατήρ , οὕτως ὁ οὐσία αὐτός , οὕτως ἀπαθής ἐκεῖθεν ἐκπορεύω . οὕτως ἐν τῆ Τριάς ὁ μόνος νοέω , καί ἐν ὁ μόνος ὁ Τριάς γνωρίζω . οὗτος χωρίζω , καί οὗτος ὁ μέτρον παρά ὁ κύριος ὁ γνῶσις λαμβάνω , ὁ υἱός ὁ ἐκκλησία ὁ καταλαμβάνω ἐκτίθημι , οὗτος μέν φρονέω παρακαλέω , ἠώς εἄν τέλειος ὁ γνῶσις ὁ ἔκλαμψις δέχομαι · ἐπεί γε ὁ παρά ἐγώ ἐκτίθημι σύν ἐπιμέλεια προέχω σωφρονικός . οὖον γάρ τίς κομψός , ἢ ὑπέρογκος , ὁ μεγαλαυχία ἔχω ἀπόδειξις φαντάζω · ὅσος δέ εὐσεβής μᾶλλον καί πρέπω ὁ θεῖος γνῶσις κατά δύναμις σύν-λέγω3 , ὁ εἷς θεότης ὁ ἐν τέλειος τρεῖς ὑπόστασις γνῶσις ἐκτίθημι . καί περί μέν ὁ μακάριος καί θεῖος Τριάς οὗτος δοξάζω , ἐπί ὁ ἐκ οἰκονομία χάρις ὁ λόγος ὁ λόγος προσέρχομαι . ἄρρητος μέν γάρ ὁ οἰκονομία ὁ λόγος . ὁ δέ λόγος ὁ πρῶτος κατά δύναμις πάλιν ἐγώ καί οὗτος ἐξεταστέον . Κ ὅταν ὁ οἰκέω πλάσμα συνοράω ὁ Λόγος χρή ὁ ἀνάπλασις γίγνομαι , καί ὁ ὁ Ἀδάμ τιμωρία , ὅς παραβαίνω ὀφλισκάνω , ὁ χρέος ἀποδίδωμι · τότε δή , ὁ οὐρανός οὐ ἀφίστημι , πρός ἐγώ κατέρχομαι . οὖον γάρ εἰμί σῶμα ὁ κατάβασις , ἀλλά θεῖος ἐνέργεια βούλησις · μέσος δέ παρθένος , ἐκ Λαυδίκη κατάγω ὁ γένος διά ὁ πρός αὐτός ἐπαγγελία , πρός ὁ ὁ οἰκονομία χρεία χράω , καί οὗτος ὁ νηδύς εἰσδύνω , οἱονεί τις θεῖος σπόρος , πλάσσω ναός ἑαυτοῦ ὁ τέλειος ἄνθρωπος , μέρος τίς λαμβάνω ὁ ἐκεῖνος φύσις , καί εἰς ὁ ὁ ναός διάπλασις οὐσιόω . ἐνδύω δέ αὐτός κατ´ ἄκρος ἕνωσις , θεός ὁμοῦ καί ἄνθρωπος προέρχομαι , οὗτος ὁ καθ´ ἐγώ οἰκονομία πληρόω . ἐπειδήπερ ἁμαρτάνω ὁ Ἀδάμ , θάνατος ὁ γένος ὑποβάλλω , καί ὁ φύσις ὄλη ὑπεύθυνος ὁ χρέος ποιέω , θεός ὑπάρχω ὁ υἱός καί ἄνθρωπος , ἀνακαλέω ὁ Ἀδάμ ὁ παράπτωμα · καί ὅς μέν ἄνθρωπος , ἄμεμπτος πολιτεύω , καί θάνατος ἑκούσιος καταδέχομαι , διά μέν ὁ ἄκρος πολιτεία ἀφανίζω