cogPG.PG006 658
εἰς τὴν....ὑπάρχειν τοὺς φωστῆλ ρας , καὶ φαίνειν ἀεὶ , πῶς οὖν ἀποκρύπτονται ; ἈΠΟΚΡΙΣΙΣ . Εἰ ὁμολογουμένως πολλά ἐστιν ἕτερα τὰ ἐν τῷ αὐτῷ καὶ ἴσῳ ἐπιπέδῳ ὄντα , καὶ διὰ τὸ μῆκος τοῦ διαστήματος κεκρυμμένα ὄντα τῆς ὄψεως , οἷον τὰ πλοῖα τὰ ἐν τῇ θαλάσσῃ ὑπὸ ἀλλήλων μὴ ὁρώμενα , τοῦ πλάτους τῇ τῶν ὑδάτων ἐπιφανείᾳ περιορίζοντος τὴν ὄψιν περαιτέρω μὴ ἀποτείνεσθαι τοῦ ὁρίζοντος , τί θαυμαστὸν εἰ καὶ ἐπὶ τῶν φωστήρων γίνεται ἡ ἐπίκρυψις διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν ; δὲ διὰ τὴν ἀνθολκὴν οὐρανοῦ καὶ γῆς , ἵστασθαι τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν , ἐπὶ μὲν τοῦ πρώτου οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς ἔστι τοῦτο εἰκάσαι , διὰ τὸ ἄμα γεγενῆσθαι αὐτά . Ἐπὶ δὲ τοῦστερεώματος καὶ τῆς γῆς οὐκέτι δυνατὸν τοῦτὸ νοηθῆναι . ἵστατο γὰρ ἡ γῆ πρὸ τοῦστερεώματος τὴν ἅπασαν βαστάζουσαὑγρὰν οὐσίαν χωρὶς ἀνθολκῆς τοῦ στερεώματος · ὕστερον γὰρτῆς γῆς γέγονετὸ στερέωμα . ἘΡΩΤΗΣΙΣ Ξʹ . Εἰ διαφορὰ κατὰ τὰς μορφὰς χρήχ σιμος ἡμῖν ὑπάρχει ἐνταῦθα διὰ τὰς τοῦ σώματος χρείας , καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα , καὶ τὰ συναλλάγματα , ἀνενδεοῦς ἐν τῇ ἀναστάσει ἀνισταμένου τοῦ σώματος ,, εἰ μὲν τῇ αὐτῇ τῶν μορφῶν διαφορᾷ ἀνιστάμεθα , πῶς οὐκ εὔχρηστος αὕτη ; εἰ δὲ ἐν ὁμοιώματι τῷ αὐτῷ , τίς ἡ τούτου ἀπόδειξις ; Πῶς δὲ καὶ ἡ τοῦ Λαζάρου καὶ τοῦ πλουσίου παραβολὴ , τῶν μορφῶν οὐ δείκνυσι τὸ διάφορον ; Πάντως γὰρ ἐκ ταύτης δῆλον . Εἰ δὲ λέγοιέν τινες ὡς γνῶσίς τις ἐδόθη αὐτῷ πρὸς τὴν τοῦ Λαζάρου καὶ τοῦ Ἀβραὰμ ἐπίγνωσιν , πόθεν τοῦτο παραστήσουσι καὶ ἐπὶ τοῦ Κυρίου , ἡνίκα σώματα τῶν ἀγίων τῶν κεκοιμημένων ἀνέστη , καὶ ἐνεφανίσθησαν πολλοῖς ; Πάντως τῇ ἰδίᾳ μορφῇ τοῖς γνωρίμοις ἕκαστος εὐεπίγνωστος γέγονεν ἈΠΟΚΡΙΣΙΣ . Πολλαὶ μέν εἰσιν αἱ αἰτίαι δι´ ἂς χρὴ τοὺς ἀνισταμένους ἐν τῇ οἰκείᾳ ἀνίστασθαι μορφῇ . Πρῶτον μὲν , πρὸς τὴν ἔνδειξιν τῆς μεγάλης τε καὶ θείας γνώσεως τοῦ Θεοῦ , τοῦ δύνασθαι ἐν τοσούτῳ ἀναριθμήτῳ πλήθει τῶν ἀνισταμένων , ἑκάστῳ ἀποσωθῆναι τὴν οἰκείαν μορφήν . Ἔπειτα δὲ , ἵνα μὴ νομισθῇ δημιουργῶν καινοὺς ἀνθρώπους , καὶ μὴ τοὺς τεθνηκότας ἀνιστῶν , διὰ τοῦτο ἕκαστον τῶν ἀνισταμένων τὴν οἰκείαν ἔχειν μορφήν . Ἀγνοουμένων γὰρ τῶν μορφῶν τοῦ τε ἀδικήσαντος καὶ τοῦ ἀδικηθέντος , ἀπόλλυται τῆς κρίσεως τὸ δκαιον . Ἔτι δὲ , εἰ λυθεισῶν τῶν χρειῶν δι´ ἂς ἀναγκαία γέγονε τῶν μορφῶν ἡ διαφορὰ , περιττὴ καὶ ἄχρηστος εὐρίσκεται αὕτη , περιττὴ καὶ ἄχρηστός ἐστι καὶ τῶν ὀνομασιῶν ἡ διαφορά . Πῶς οὖν ὁ πλούσιος τὸν Ἀβραὰμ καὶ τὸν Λάζαρον ἐξ ὀνόματος καλεῖ , ἐκ τῆς κατὰ τὴν ὀνομασίαν διαφορᾶς μὴ γνωριζομένων τῶν προσώπων ; Τὸ δὲ κατὰ τὸν Λάζαρον καὶ τὸν πλούσιον διήγημα , οὔτε παραβολή ἐστιν , οὕτε ἱστορία . Εἴγε ἡ μὲν παραβολή ἐστι λόγος ὁμοιότητα περιέχων τοῦ γεγονότος πράγματος πρὸς τὸ ἐσόμενον · ἱστορία δὲ , λόγος διής
Lemmas: εἰς τὴν....ὑπάρχειν ὁ φωστῆλ Ἥρα , καί φαίνω ἀεί , πῶς οὖν ἀποκρύπτω ; ἀπόκρισις . εἰμί ὁμολογουμένως πολύς εἰμί ἕτερος ὁ ἐν ὁ αὐτός καί ἴσος ἐπίπεδος εἰμί , καί διά ὁ μῆκος ὁ διάστημα κρύπτω εἰμί ὁ ὄψις , οἷος ὁ πλοῖον ὁ ἐν ὁ θάλασσα ὑπό ἀλλήλων μή ὁράω , ὁ πλάτος ὁ ὁ ὕδωρ ἐπιφάνεια περιορίζω ὁ ὄψις περαιτέρω μή ἀποτείνω ὁ ὁρίζων , τίς θαυμαστός εἰμί καί ἐπί ὁ φωστήρ γίγνομαι ὁ ἐπίκρυψις διά ὁ αὐτός αἴτιος ; δέ διά ὁ ἀνθολκή οὐρανός καί γῆ , ἵστημι ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ , ἐπί μέν ὁ πρῶτος οὐρανός καί ὁ γῆ εἰμί οὗτος εἰκάζω , διά ὁ ἄμη γίγνομαι αὐτός . ἐπί δέ τουστερεωμα καί ὁ γῆ οὐκέτι δυνατός οὗτος νοέω . ἵστημι γάρ ὁ γῆ πρό τουστερεωμα ὁ ἅπας βαστάζω οὐσία Χωρὶς ἀνθολκή ὁ στερέωμα · ὕστερος γὰρτῆς γῆ γίγνομαι στερέωμα . ἐρώτησις ξο . εἰμί διαφορά κατά ὁ μορφή χρή σιμός ἐγώ ὑπάρχω ἐνταῦθα διά ὁ ὁ σῶμα χρεία , καί ὁ ἐπιτήδευμα , καί ὁ συνάλλαγμα , ἀνενδεής ἐν ὁ ἀνάστασις ἀνίστημι ὁ σῶμα ,, εἰμί μέν ὁ αὐτός ὁ μορφόω διαφορά ἀνίστημι , πῶς οὐ εὔχρηστος οὗτος ; εἰμί δέ ἐν ὁμοίωμα ὁ αὐτός , τίς ὁ οὗτος ἀπόδειξις ; Πῶς δέ καί ὁ ὁ Λάζαρος καί ὁ πλούσιος παραβολή , ὁ μορφόω οὖον δείκνυμι ὁ διάφορος ; πάντως γάρ ἐκ οὗτος δῆλος . εἰμί δέ λέγω τις ὡς γνῶσις τις δίδωμι αὐτός πρός ὁ ὁ Λάζαρος καί ὁ Ἀβραάμ ἐπίγνωσις , πόθεν οὗτος παρίστημι καί ἐπί ὁ κύριος , ἡνίκα σῶμα ὁ Ἀγίων ὁ κοιμάω ἀνίστημι , καί ἐμφανίζω πολύς ; πάντως ὁ ἴδιος μορφή ὁ γνώριμος ἕκαστος εὐεπίγνωστος γίγνομαι ἀπόκρισις . πολλή μέν εἰμί ὁ αἰτία δις ὅς χρή ὁ ἀνίστημι ἐν ὁ οἰκεῖος ἀνίστημι μορφή . Πρῶτος μέν , πρός ὁ ἔνδειξις ὁ μέγας τε καί θεῖος γνῶσις ὁ Θεός , ὁ δύναμαι ἐν τοσοῦτος ἀνάριθμος πλῆθος ὁ ἀνίστημι , ἕκαστος ἀποσῴζω ὁ οἰκεῖος μορφή . ἔπειτα δέ , ἵνα μή νομίζω δημιουργός καινός ἄνθρωπος , καί μή ὁ θνῄσκω ἀνίστημι , διά οὗτος ἕκαστος ὁ ἀνίστημι ὁ οἰκεῖος ἔχω μορφή . ἀγνοέω γάρ ὁ μορφόω ὁ τε ἀδικέω καί ὁ ἀδικέω , ἀπόλλυμι ὁ κρίσις ὁ δκαιον . ἔτι δέ , εἰμί λύω ὁ χρεία δις ὅς ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ μορφόω ὁ διαφορά , περισσός καί ἄχρηστος εὐρίͅσκω οὗτος , περισσός καί ἄχρηστος εἰμί καί ὁ ὀνομασία ὁ διαφορά . Πῶς οὖν ὁ πλούσιος ὁ Ἀβραάμ καί ὁ Λάζαρος ἐκ ὄνομα καλέω , ἐκ ὁ κατά ὁ ὀνομασία διαφορά μή γνωρίζω ὁ πρόσωπον ; ὁ δέ κατά ὁ Λάζαρος καί ὁ πλούσιος διήγημα , οὔτε παραβολή εἰμί , ἵημι ἱστορία . εἰ ὁ μέν παραβολή εἰμί λόγος ὁμοιότης περιέχω ὁ γίγνομαι πρᾶγμα πρός ὁ εἰμί · ἱστορία δέ , λόγος Διῆς