cogPG.PG006 125
ὃς κατέπεφνε λέοντα , καὶ πολύκρανον ὥλεσεν ὕδραν . Ἔν δ´ ἄγριον ἀκάματον ὁ νεκρώσας , ὄρνιθας δ´ ἀνδροβόρους ὅπταμένας καθελεῖν ὁ δυνηθεὶς , καὶ κύνα τρικάρηνον ἐξ ᾤδου ἀναγαγὼν , Αὐγείου δ´ ὀχυρὸν τεῖχος σκυβάλων καθελεῖν ὁ δυνηθεὶς , ταύρους δὲ καὶ ἔλαφον ἀνελὼν , ὧν μυξωτῆρες ἔπνεον πῦρ · καὶ καρπὸν χρύσεον στελέχους ἔλαβεν , ἑρπετὸν ἰοβόλον ἀνελώναὶ Ἀχελῷον τίνος ἕνεκεν ἔκτανεν , οὐ θέμις εἰπεῖν , καὶ τὸν ξενοκτόνον Βούσιριν · καὶ ὄρη πηδήσας , ἵνα λάβη ὕδωρ ἔναρθρον φωνὴν ἀποδιδὸν , ὡς λόγος · ὁ τὰ τοσαῦτα καὶ τοιαῦτα καὶ τηλικαῦτα δρᾶσαι δυνηθεὶς , ὡς νήπιος ὑπὸ σατύρων κατακυμβαλισθεὶς , καὶ ὑπὸ γυναικείου ἔρωτος ἡττηθεὶς , ὑπὸ Λυδῆς γελώσης κατὰ γλουτῶν τυπτόμενος ἤδετο . Καὶ τέλος , τὸν Νέσσειον χιτῶνα ἀποδύσα τθαι μὴ δυνηθεὶς , πυρὰν αὐτοῦ αὐτὸς ποιήσας , τέλος ἔλαβε τοῦ βίου . Θέτω τὸ ζῆλον Ἥφαιστος , καὶ μὴ φθονείτω εἰ πρεσβύτης ὢν καὶ κυλλὸς τὸν πόδα μεμίσητο , Ἄρης δὲ πεφίλητο , νέος ὢν καὶ ὡραῖος . Ἐπεὶ οὖν , ἄνδρες Ἔλληνες , οἱ μὲν θεοὶ ὑμῶν ὑπὸ ἀκρασίας ἠλέγχθησαν , ἄνανδροι δὲ οἱ ἥρωες ὑμῶν , ὡς αἱ παρ´ ὑμῖν δραματουργοὶ ἱστορίαι ἐδήλωσαν , τὰ μὲν Ἀτρέως ἄγη , Θυεστου λέχη , καὶ Πελοπιδῶν μύση , καὶ Δαναὸν φθόνῳ φονεύοντα , καὶ ὰτεκνοῦντα μεμεθυσμένον · καὶ τὰ Θυέστεια δεῖπνα Ἐριννύες ἥρτυον . Καὶ Πρόκνη μέχρι νῦν ἐπτερωμένη γοᾷ , καὶ ταύτης ἀδελφὴ γλωσσότμητος τέτριγεν ἡ Κεκροπίς . Τὰ γὰρ Οἰδιπόδου κέντρα τί δεῖ καὶ λέγειν ; καὶ τὸν Λαΐου φόνον , καὶ μητρὸς γάμον , καὶ τὴν τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ καὶ τέκνων ἅμα ἀλληλοκτονίαν ; Καὶ τὰς πανηγύρεις ὑμῶν μεμίσηκα . Ἄμετροι γὰρ ἐκεῖ πλησμοναὶ , καὶ αὐλοὶ γλαφυροὶ , ἐκκαλούμενοι πρὸς οἰστρώδεις κινήσεις · καὶ μύρων περίερ . γοι χρίσεις , καὶ στεφάνων περιθέσεις . Καὶ [ τῷ ]
Lemmas: ὅς κατέπεφνον λέων , καί πολύκρανος ὄλλυμι ὕδρα . ἐν δδʹ ἄγριος ἀκάματος ὁ νεκρόω , ὄρνις δδʹ ἀνδροβόρος ὅπταμένας καθαιρέω ὁ δύναμαι , καί κύω τρικάρηνος ἐκ οἰδέω ἀνάγω , Αὐγείας δδʹ ὀχυρός τεῖχος σκύβαλον καθαιρέω ὁ δύναμαι , ταῦρος δέ καί ἔλαφος ἀναιρέω , ὅς μυξωτῆρες πνέω πῦρ · καί καρπός χρύσεος στέλεχος λαμβάνω , ἑρπετόν ἰοβόλος ἀνελώναὶ Ἀχελῷος τίς ἕνεκα κτείνω , οὖον θέμις εἶπον , καί ὁ ξενοκτόνος Βούσιρις · καί ὄρος πηδάω , ἵνα λαμβάνω ὕδωρ ἔναρθρος φωνή ἀποδίδωμι , ὡς λόγος · ὁ ὁ τοσοῦτος καί τοιοῦτος καί τηλικόσδε δράω δύναμαι , ὡς νήπιος ὑπό σάτυρος κατακυμβαλίζω , καί ὑπό γυναικεῖος Ἔρως ἡσσάομαι , ὑπό Λυδή γελάω κατά γλουτός τύπτω ἀείδω . καί τέλος , ὁ Νέσσειον χιτών ἀποδύω τίθημι μή δύναμαι , πυρή αὐτός αὐτός ποιέω , τέλος λαμβάνω ὁ βίος . τίθημι ὁ ζῆλος Ἥφαιστος , καί μή φθονέω εἰμί πρεσβύτης εἰμί καί κυλλός ὁ πούς μισέω , Ἄρης δέ φιλέω , νέος εἰμί καί ὡραῖος . ἐπεί οὖν , ἀνήρ Ἔλληνες , ὁ μέν θεός σύ ὑπό ἀκράτεια ἐλέγχω , ἄνανδρος δέ ὁ ἥρως σύ , ὡς ὁ παρ´ σύ δραματουργός ἱστορία δηλόω , ὁ μέν Ἀτρεύς ἄγος , Θυέστης λέχος , καί Πελοπίδης μύω , καί Δαναός φθόνος φονεύω , καί τεκνόω μεθύσκω · καί ὁ Θυέστειος δεῖπνον Ἐριννύς ἀρτύω . καί Πρόκνη μέχρι νῦν πτερόω γοάω , καί οὗτος ἀδελφή γλωσσότμητος τρίζω ὁ Κεκροπίς . ὁ γάρ οιδιποδος κέντρον τίς δεῖ καί λέγω ; καί ὁ Λάϊος φόνος , καί μήτηρ γάμος , καί ὁ ὁ ἀδελφός αὐτός καί τέκνον ἅμα ἀλληλοκτονία ; καί ὁ πανήγυρις σύ μισέω . ἄμετρος γάρ ἐκεῖ πλησμονή , καί αὐλός γλαφυρός , ἐκκαλέω πρός οἰστρώδης κινέω · καί Μύρων Περιέρ . γος χρίω , καί στέφανος περίθεσις . καί [ ὁ ]