cogPG.PG006 529
Ἡρακλέα , καύσαντα ἑαυτὸν , ζῇν , καὶ Ἀσκληπιὸν κεραυνωθέντα ἐγηγέρθαι · τὰ δὲ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ σοι λεγόμενα ἀπιστεῖς ; ἴσως καὶ ἐπιδείξω σοι νεκρὸν ἐγερθέντα καὶ ζῶντα , καὶ τοῦτο ἀπιστήσεις . Ὁ μὲν οὖν Θεός σοι πολλὰ τεκμήρια ἐπιδείκνυσιν εἰς τὸ πιστεύειν αὐτῷ . Εἰ γὰρ βούλει , κατανόησον τὴν τῶν καιρῶν καὶ ἡμερῶν καὶ νυκτῶν τελευτήν , πῶς καὶ αὐτὰ τελευτᾷ καὶ ἀνίσταται . Τί δὲ καὶ οὐχὶ ἡ τῶν σπερμάτων καὶ καρπῶν γινομένη ἑξανάστασις , καὶ τοῦτο εἰς τὴν χρῆσιν τῶν ἀνθρώπων ; εἰ γὰρ τύχοι εἰπεῖν , κόκκος σίτου ἦ τῶν λοιπῶν σπερμάτων ἐὰν βληθῇείς τὴν γῆν , πρῶτον ἀποθνήσκει καὶ λύεται , εἶτα ἐγείρεται καὶ γίνεται στάχυς . Ἡ δὲ τῶν δένδρων καὶ ἀκροδρύων φύσις πῶς οὐχὶ κατὰ πρόσταγμα Θεοῦ ἐξ ἀφανοῦς καὶ ἀοράτου κατὰ καιροὺς προσφέρουσιν τοὺς καρπούς : Ἔτι μὲν ἐνίστε καὶ στρουθίον ἢτῶν λοιπῶν τι πετεινῶν , καταπιὸν σπέρμα μηλέας , ἢ συκῆς , ἤ τινος ἑτέρου , ἦλθεν ἐπί τινα λάφον πετρώδη ἢ τάφον , καὶ ἀφώδευσε , κἀκεῖνο δραξάμενον ἀνέφυ δένδρον , τὸ ποτὲ καταποθὲν , καὶ διὰ τοσαύτης θερμασίας διελθόν . Ταῦτα δὲ πάντα ἐνεργεῖ ἦ τοῦ Θεοῦ σοφία , εἰς τὸ ἐπιδεῖξαι καὶ διὰ τούτων , ὅτι δυνατός ἐστιν ὁ Θεὸς ποιῆσαι τὴν καθολικὴν ἀνάστασιν ἁπάντων ἀνθρώπων . Εἰ δὲ καὶ θαυμασιώτερον θέαμα θέλεις θεάσασθαι γινόμενον πρὸς ἀπόδειξιν ἀναστάσεως οὐ μόνον τῶν ἐπιγείων πραγμάτων , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν οὐρανῷ , κατανόησον τὴν ἀνάστασιν τῆς σελήνης τὴν κατὰ μῆνα γενομένην , πῶς φθίνει και ἀνίσταται πάλιν . Ἔτι ἄκουσον καὶ ἐν σοὶ αὐτῷ ἔργον ἀναστάσεως γινόμενον , κἂν ἀγνοῇς , ὧ ἄνθρωπε . Ἵσως γάρ ποτε νόσῳ περιπεσὼν , ἀπώλεσάς σου τὰς σάρκας , καὶ τὴν ἰσχὺν , καὶ τὸ εἶδος , ἐλέους δὲ τυχὼν παρὰ Θεοῦ καὶ ἰάσεως , πάλιν ἀπέλαβές σου τὸ σῶμα καὶ τὸ εἶδος , καὶ τὴν ἰσχύν · καὶ ὥσπερ οὐκ ἔγνως ποῦ ἐπορεύθησάν σου αἱ σάρκες ἀφανεῖς γενόμεναι , οὔτως οὐκ ἐπίστασαι οὐδὲ πόθεν ἐγένοντο , ἢ πόθεν ἦλθον . Ἀλλὰ ἐρεῖς · Ἐκ τροφῶν καὶ χυμῶν ἐξαιματουμένων . Καλῶς · ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἔργον Θεοῦ τοῦ οὕτω δημιουργήσαντος , καὶ οὐκ ἄλλου τινός . Μὴ οὖν ἀπίστει , ἀλλὰ πίστευε · καὶ γὰρ ἐγὼ ἠπίστουν τοῦτο ἔσεσθαι , ἀλλὰ νῦν κατανοήσας αὐτὰ
Lemmas: Ἡρακλῆς , καίω ἑαυτοῦ , ζάω , καί Ἀσκληπιός κεραυνόω ἐγείρω · ὁ δέ ὑπό ὁ Θεός σύ λέγω ἀπιστέω ; ἴσως καί ἐπιδείκνυμι σύ νεκρός ἐγείρω καί ζῶ , καί οὗτος ἀπιστέω . ὁ μέν οὖν Θεός σύ πολύς τεκμήριον ἐπιδείκνυμι εἰς ὁ πιστεύω αὐτός . εἰμί γάρ βούλομαι , κατανοέω ὁ ὁ καιρός καί ἡμέρα καί νύξ τελευτή , πῶς καί αὐτός τελευτάω καί ἀνίστημι . τις δέ καί οὐ ὁ ὁ σπέρμα καί καρπός γίγνομαι ἐξανάστασις , καί οὗτος εἰς ὁ χρῆσις ὁ ἄνθρωπος ; εἰμί γάρ τυγχάνω εἶπον , κόκκος σῖτος εἰμί ὁ λοιπός σπέρμα ἐάν βάλλω ὁ γῆ , πρῶτος ἀποθνήσκω καί λύω , εἶτα ἐγείρω καί γίγνομαι στάχυς . ὁ δέ ὁ δένδρον καί ἀκρόδρυα φύσις πῶς οὐ κατά πρόσταγμα Θεός ἐκ ἀφανής καί ἀόρατος κατά καιρός προσφέρω ὁ καρπός : ἔτι μέν ἐνίστημι καί στρουθίον ἀβλής λοιπός τίς πετεινός , καταπίνω σπέρμα μηλέα , ἢ συκέα , ἤ τις ἕτερος , ἔρχομαι ἐπί τις λαμβάνω πετρώδης ἢ τάφος , καί ἀφοδεύω , ἐκεῖνος δράσσομαι ἀναφύω δένδρον , ὁ ποτέ καταπίνω , καί διά τοσοῦτος θερμασία διέρχομαι . οὗτος δέ πᾶς ἐνεργέω εἰμί ὁ Θεός σοφία , εἰς ὁ ἐπιδείκνυμι καί διά οὗτος , ὅτι δυνατός εἰμί ὁ θεός ποιέω ὁ καθολικός ἀνάστασις ἅπας ἄνθρωπος . εἰμί δέ καί θαυμάσιος θέαμα ἐθέλω θεάομαι γίγνομαι πρός ἀπόδειξις ἀνάστασις οὖον μόνος ὁ ἐπίγειος πρᾶγμα , ἀλλά καί ὁ ἐν οὐρανός , κατανοέω ὁ ἀνάστασις ὁ σελήνη ὁ κατά μείς γίγνομαι , πῶς φθίω και ἀνίστημι πάλιν . ἔτι ἀκούω καί ἐν σύ αὐτός ἔργον ἀνάστασις γίγνομαι , κἀν ἀγνοέω , ἵημι ἄνθρωπος . ἴσως γάρ ποτός νόσος περιπίπτω , ἀπόλλυμι σύ ὁ σάρξ , καί ὁ ἰσχύς , καί ὁ εἶδος , ἔλεος δέ τυγχάνω παρά Θεός καί ἴασις , πάλιν ἀπολαμβάνω σύ ὁ σῶμα καί ὁ εἶδος , καί ὁ ἰσχύς · καί ὥσπερ οὐ γιγνώσκω ποῦ πορεύω σύ ὁ σάρξ ἀφανής γίγνομαι , οὔτως οὐ ἐπίσταμαι οὐδέ πόθεν γίγνομαι , ἢ πόθεν ἔρχομαι . ἀλλά εἴρω · ἐκ τροφή καί χυμός ἐξαιματόω . καλῶς · ἀλλά καί οὗτος ἔργον Θεός ὁ οὗτος δημιουργέω , καί οὐ ἄλλος τις . μή οὖν ἀπιστέω , ἀλλά πιστεύω · καί γάρ ἐγώ ἀπιστέω οὗτος εἰμί , ἀλλά νῦν κατανοέω αὐτός