cogPG.PG006 314
τὸν Θεὸν τὸν ἀπὸ τῆς βάτου ὁμιλήσαντα τῷ θΙῳσεῖ . οὐ τὸν ποιητὴν τῶν ὅλων Θεὸν νοήσομεν γεονέναι , ἀλλ´ ἐκεῖνον τὸν καὶ τῷ Ἀβραὰμ , καὶ τῷ Ἱσαὰκ , καὶ τῷ Ἰακὼβ ἀποδειχθέντα πεφανερῶσθαι · ὅς καὶ ἄγγελος τοῦ τῶν ὅλων ποιητοῦ Θεοῦ καλεῖται καὶ νοεῖται εἶναι , ἐκ τοῦ διαγγέλλειν τοῖς ἀνθρώποις τὰ παρὰ τοῦ πατρὸς καὶ ποιητοῦ τῶν ἁπάνττων . Κἀγὼ πάλιν · Ἡδη μέντοι , ὦ Τρύφων , ἁποδείξω , ὅτι πρὸς τῇ Μωσέως ὀπτασίᾳ αὐτὸς οὕτος μόνος καὶ ἄγγελος καλούμενος , καὶ Θεὸς ὑπάρχων , ὥφθη καὶ προσωμίλησε τῷ Μωσεῖ . Οὕτως γὰρ ἔφη ὁ λόγος · « ὤφθη δὲ αὐτῷ ἄγγελος Κυρίου ἐν πυρὶ φλογὸς ἐκ βάτου · καὶ ὁρᾷ ὅτι ἡ βάτος καίεται πυρὶ , ἢ δὲ βάτος οὐ κατεκαίετο . Ὁ δὲ Μωσῆς εἶπε · Παρελθὼν ὄψομαι τὸ ὅραμα τοῦτο τὸ μέγα , ὅτι οὐ κατακαίεται ἡ βάτος . Ὡς δ´ εἶδε Κύριος ὅτι προσάγει ἰδεῖν , ἐκάλεσεν αὐτὸν Κύριος ἐκ τῆς βάτου . » Ὁν οὖν τρόπον τὸν τῷ Ἰακὼβ ὄ ὀφθέντα κατὰ τοὺς ὕπνους ἄγγελον ὁ λόγος λέγει , εἶτα αὐτὸν τὸν ὀφθέντα κατὰ τοὺς ὕπνους ἄγγελον εἰρηκέναι αὐτῷ , ὅτι · « Ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς ὁ ὀφθεὶς σοι ὅτε ἀπεδίδρασκες ἀπὸ προσώπου Ἡσαῦ τοῦ ἀδελφοῦ σου · » καὶ ἐπὶ τοῦ Ἀβραὰμ ἐν τῇ κρίσει τῶν Σοδόμων Κύριον παρὰ Κυρίου τοῦ ἐν τοῖς οὐρανοῖς τὴν κρίσιν ἐπενηνοχέναι ἔφη · οὕτως καὶ ἐνταῦθα ὁ λόγος λέγων ἄγγελον Κυρίου ὧφθαι τῷ Μωσεῖ , καὶ μετέπειτα Κύριον αὐτὸν ὄντα καὶ Θεὸν σημαίνων , τὸν αὐτὸν λέγει ὃν καὶ διὰ πολλῶν τῶν λελεγμένων ὑπηρετοῦντα τῷ ὑπὲρ κόσμον Θεῷ , ὑπὲρ ὃν ἄλλος ὀὐκ ἔστι , σημαίνει . βΙ . Μαρτύριον δὲ καὶ ἄλλο ὑμῖν , ὦ φίλοι , ἔφην , ἀπὸ τῶν Γραφῶν δώσω , ὅτι ἀρχὴν πρὸ πάντων τῶν κτισμάτων ὁ Θεὸς γεγέννηκε δύναμίν τινα ἐξ ἐαυτοῦ λογικὴν , ἥτις καὶ δόξα Κυρίου ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου καλεῖται , ποτὲ δὲ Υιὸς , ποτὲ δὲ Σοφία , ποτὲ δὲ Ἄγγελος , ποτὲ δὲ Θεὸς , ποτὲ δὲ Κύριος καὶ Λόγος · ποτὲ δὲ ἀρχιστράτηγον ἑαυτὸν λέγει , ἐν ἀνθρώπου μορφῇ φανέντα τῷ τοῦ Ναυῆ Ἰησοῦ . ἔχειν γὰρ πάντα προσονομάζεσθαι ἔκ τε τοῦ ὑπηρετεῖν τῷ πατρικῷ βουλήματι , καὶ ἐκ τοῦ ἀπὸ τοῦ Πατρὸς θελήσει γεγενῆσθαι . Ἀλλ´ οὐ τοιοῦτον
Lemmas: ὁ θεός ὁ ἀπό ὁ βάτος ὁμιλέω ὁ θΙῳσεῖ . οὖον ὁ ποιητής ὁ ὅλος θεός νοέω γίγνομαι , ἀλ ἐκεῖνος ὁ καί ὁ Ἀβραάμ , καί ὁ Ἰσαάκ , καί ὁ Ἰακώβ ἀποδείκνυμι φανερόω · ὅς καί ἄγγελος ὁ ὁ ὅλος ποιητής Θεός καλέω καί νοέω εἰμί , ἐκ ὁ διαγγέλλω ὁ ἄνθρωπος ὁ παρά ὁ πατήρ καί ποιητής ὁ ἅπας . ἀγός πάλιν · ἤδη μέντοι , εἰμί Τρύφων , ἀποδείκνυμι , ὅτι πρός ὁ Μωσῆς ὀπτασία αὐτός οὗτος μόνος καί ἄγγελος καλέω , καί θεός ὑπάρχω , ὁράω καί προσομιλέω ὁ Μωσῆς . οὕτως γάρ φημί ὁ λόγος · « ὁράω δέ αὐτός ἄγγελος κύριος ἐν πῦρ φλόξ ἐκ βάτος · καί ὁράω ὅτι ὁ βάτος καίω πῦρ , ἢ δέ βάτος οὖον κατακαίω . ὁ δέ Μωσῆς εἶπον · παρέρχομαι ὁράω ὁ ὅραμα οὗτος ὁ μέγας , ὅτι οὖον κατακαίω ὁ βάτος . ὡς δδʹ ὁράω Κύριος ὅτι προσάγω ὁράω , καλέω αὐτός Κύριος ἐκ ὁ βάτος . » εἰμί οὖν τρόπος ὁ ὁ Ἰακώβ ὅς ὁράω κατά ὁ ὕπνος ἄγγελος ὁ λόγος λέγω , εἶτα αὐτός ὁ ὁράω κατά ὁ ὕπνος ἄγγελος εἴρω αὐτός , ὅτι · « ἐγώ εἰμί ὁ θεός ὁ ὁράω σύ ὅτε ἀποδιδράσκω ἀπό πρόσωπον Ἡσαῦ ὁ ἀδελφός σύ · » καί ἐπί ὁ Ἀβραάμ ἐν ὁ κρίσις ὁ Σόδομα κύριος παρά κύριος ὁ ἐν ὁ οὐρανός ὁ κρίσις ἐπιφέρω φημί · οὕτως καί ἐνταῦθα ὁ λόγος λέγω ἄγγελος κύριος ὁράω ὁ Μωσῆς , καί μετέπειτα κύριος αὐτός εἰμί καί θεός σημαίνω , ὁ αὐτός λέγω ὅς καί διά πολύς ὁ λέγω3 ὑπηρετέω ὁ ὑπέρ κόσμος Θεός , ὑπέρ ὅς ἄλλος οὐ εἰμί , σημαίνω . Ιβ . μαρτύριον δέ καί ἄλλος σύ , εἰμί φίλος , φημί , ἀπό ὁ Γραφής δίδωμι , ὅτι ἀρχή πρό πᾶς ὁ κτίσμα ὁ θεός γεννάω δύναμις τις ἐκ ἑαυτοῦ λογικός , ὅστις καί δόξα κύριος ὑπό ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος καλέω , ποτέ δέ υἱός , ποτέ δέ Σοφία , ποτέ δέ Ἄγγελος , ποτέ δέ θεός , ποτέ δέ Κύριος καί Λόγος · ποτέ δέ ἀρχιστράτηγος ἑαυτοῦ λέγω , ἐν ἄνθρωπος μορφή φαίνω ὁ ὁ Ναυῆ Ἰησοῦς . ἔχω γάρ πᾶς προσονομάζω ἐκ τε ὁ ὑπηρετέω ὁ πατρικός βούλημα , καί ἐκ ὁ ἀπό ὁ πατήρ ἐθέλω γίγνομαι . Ἀλ οὖον τοιοῦτος