cogPG.PG006 441
ἐξήτουν , ὅτῳ τρόπῳ τἀληθὲς ἐξευρεῖν δύναμαι . Περινοοῦντι δέμοι τὰ σπουδαῖα συνέβη γραφαῖς τισιν ἐντυχεῖν βαρβαρικαῖς , πρεσβυτέραις μὲν ὡς πρὸς τὰ Ἔλλήνων δόγματα , θειοτέραις δὲ ὡς πρὸς τὴν ἐκείνων πλάνην . Καί μοι πεισθῆναι ταύταις συνέβη διά τε τῶν λέξεων τὸ ἄτυφον , καὶ τῶν εἰπόντων τὸ ἀνεπιτήδευτον , καὶ τῆς τοῦ παντὸς ποιήσεως τὸ εὐκατάληπτον , καὶ τῶν μελλόντων τὸ προγνωστικὸν , καὶ τῶν παραγγελμάτων τὸ ἐξαίσιον , καὶ τῶν ὅλων τὸ μοναρχικόν . Θεοδιδάκτου δέ μου γενομένης τῆς ψυχῆς , συνῆκα , ὅτι τὰ μὲν καταδίκης ἔχει τρόπον , τὰ δὲ ὅ-ι λύει τὴν ἐν κόσμῳ δουλείαν , καὶ ἀρχόντων μὲν πολλῶν , καὶ μυρίων ἡμᾶς ἀποσπᾷ τυράννων , δίδωσι δὲ ἡμῖν οὐχ ὅπερ μὴ ἐλάβομεν , ἀλλ´ ὅπερ λαβόντες ὑπὸ τῆς πλάνης ἔχειν ἐκωλύθημεν . πρ . Τούτων οὖν τὴν κατάληψιν μεμυημένος καὶ πεποιὴιιένος , βούλομαι καθάπερ τὰ νήπια τῶν βρεφῶν ἀποδύσασθαι . Τὴν γὰρ τῆς πονηρίας σύστασιν ἐοικυῖαν τῇ τῶν βραχυτάτων σπερμάτων ἴσμεν · ἅτε διὰ μικρᾶς ἀφορμῆς τούτου κρατυνθέντος , πάλιν δὲ αὖ λυθησομένου ἡμῶν πειθομένων λόγοις Θεοῦ , καὶ μὴ σκορπιζόντων ἑαυτούς . Διὰ τινὸς γὰρ ἀποκρύφου θησαυροῦ τῶν ἡμετέρων ἐπεκράτησεν , ὃν ὀρύττοντες , κονιορτῷ μὲν ἡμεῖς ἐνεπλήσθημεν , τούτῳ δὲ τοῦ συνεστάναι τὴν ἀφορμὴν παρέχομεν . Τὸ γὰρ αὐτοῦ πᾶν ἀποδεχόμενος κτῆμα , τοῦ πολυτιμοτέρου πλούτου τὴν ἐξουσίαν ἐχειρώσατο Ταῦτα μὲν οὖν πρὸς τοὺς ἡμῶν οἰκείους εἰρήσθω . Πρὸς δὲ ὑμᾶς τοὺς Ἔλληνας τί ἂν ἕτερον , ἢ τὸ μὴ τοῖς κρείττοσι λοιδορεῖσθαι , μηδὲ εἰ βάρβαροι λέγοιντο , ταύτην λαμβάνειν τῆς χλεύης τὴν ἀφορμήν ; Τοῦ γὰρ πάντας ἀλλήλων ὑπακούειν τῆς διαλέκτου μὴ δύνασθαι , τὴν αἰτίαν εὐρεῖν , ἢν ἐθέλητε , δυνήσεσθε · ἐξετάζειν γὰρ βουλόμενος τὰ ἡμέτερα , ῥᾳδίαν καὶ ἄφθονον ποιήσομαι τὴν διήγησιν . ξί . Νῦν δὲ προσῆκόν μοι νομίζω παραστῆσαι πρεσβυτέραν τὴν ἡμετέραν φιλοσοφίαν τῶν παρ´ Ἕλλησιν
Lemmas: ἐξαιτέω , ὅστις τρόπος ἀληθής ἐξευρίσκω δύναμαι . περινοέω δέμω ὁ σπουδαῖος συμβαίνω γραφεύς τις ἐντυγχάνω βαρβαρικός , πρέσβυς μέν ὡς πρός ὁ Ἕλλην δόγμα , θεῖος δέ ὡς πρός ὁ ἐκεῖνος πλάνη . καί ἐγώ πείθω οὗτος συμβαίνω διά τε ὁ λέξις ὁ ἄτυφος , καί ὁ εἶπον ὁ ἀνεπιτήδευτος , καί ὁ ὁ πᾶς ποίησις ὁ εὐκατάληπτος , καί ὁ μέλλω ὁ προγνωστικός , καί ὁ παράγγελμα ὁ ἐξαίσιος , καί ὁ ὅλος ὁ μοναρχικός . θεοδίδακτος δέ ἐγώ γίγνομαι ὁ Ψυχή , συνίημι , ὅτι ὁ μέν καταδίκη ἔχω τρόπος , ὁ δέ ὅς λύω ὁ ἐν κόσμος δουλεία , καί ἄρχω μέν πολύς , καί μυρίος ἐγώ ἀποσπάω τύραννος , δίδωμι δέ ἐγώ οὐ ὅσπερ μή λαμβάνω , ἀλ ὅσπερ λαμβάνω ὑπό ὁ πλάνης ἔχω κωλύω . ΠΡ . οὗτος οὖν ὁ κατάληψις μυέω καί ποιέω , βούλομαι καθάπερ ὁ νήπιος ὁ βρέφος ἀποδύω . ὁ γάρ ὁ πονηρία σύστασις ἔοικα ὁ ὁ βραχύς σπέρμα οἶδα · ἅτε διά μικρός ἀφορμή οὗτος κρατύνω , πάλιν δέ αὖος λύω ἐγώ πείθω λόγος Θεός , καί μή σκορπίζω ἑαυτοῦ . Ζεύς τις γάρ ἀπόκρυφος θησαυρός ὁ ἡμέτερος ἐπικρατέω , ὅς ὀρύσσω , κονιορτός μέν ἐγώ ἐμπίμπλημι , οὗτος δέ ὁ συνίστημι ὁ ἀφορμή παρέχω . ὁ γάρ αὐτός πᾶς ἀποδέχομαι κτῆμα , ὁ πολύτιμος πλοῦτος ὁ ἐξουσία χειρόομαι οὗτος μέν οὖν πρός ὁ ἐγώ οἰκεῖος εἴρω . πρός δέ σύ ὁ Ἕλλην τίς εἄν ἕτερος , ἢ ὁ μή ὁ ἀγαθός λοιδορέω , μηδέ εἰμί βάρβαρος λέγω , οὗτος λαμβάνω ὁ χλεύη ὁ ἀφορμή ; ὁ γάρ πᾶς ἀλλήλων ὑπακούω ὁ διάλεκτος μή δύναμαι , ὁ αἴτιος εὑρίσκω , εἄν ἐθέλω , δύναμαι · ἐξετάζω γάρ βούλομαι ὁ ἡμέτερος , ῥᾴδιος καί ἄφθονος ποιέω ὁ διήγησις . ξέω . νῦν δέ προσήκω ἐγώ νομίζω παρίστημι πρέσβυς ὁ ἡμέτερος φιλοσοφία ὁ παρ´ Ἕλλην