cogPG.PG006 390
καὶ πτωχῷ , καὶ ταπεινὸν καὶ πένητα δικαιώσατε . Ἐξέλεσθε πένητα , καὶ πτωχὸν ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ ῥύσασθε . Οὐκ ἔγνωσαν οὐδὲ συνῆκαν , ἐν σκότει διαπορεύονται , σαλευθήσονται πάντα τὰ θεμέλια τῆς γῆς . Ἐγὼ εἶπα · Θεοί ἐστε , καὶ υἱοὶ Ὑψίστου πάντες . Ὑμεῖς δὲ ὡς ἄνθρωποι ἀποθνήσκετε , καὶ ὡς εἴς τῶν ἀρχόντων πίπτετε . Ἀνάστα ὁ Θεὸς , κρῖνον τὴν γῆν , ὅτι σὺ κατακληρονομήσεις ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν . » Ἐν δὲ τῇ τῶν Ἑβδομήκοντα ἐξηγήσει , εἴρηται · « Ἰδοὺ δὴ ὡς ἄνθρωποι ἀποθνήσκετε , καὶ ὡς εἶς τῶν ἀρχόντων πίπτετε · » ἵνα δηλώσῃ καὶ τὴν παρακοὴν τῶν ἀνθρώπων , τοῦ Ἀδὰμ λέγω καὶ τῆς Εὔας , καὶ τὴν πτῶσιν τοῦ ἑνὸς τῶν ἀρχόντων , τουτέστι τοῦ κεκλημένου ἐκείνου ὄφεως , πεσόντος πτῶσιν μεγάλην , διὰ τὸ ἀποπλανῆσαι τὴν Εὔαν . Ἀλλ´ ἐπειδὴ οὐ πρὸς τοῦτό μοι νῦν ὁ λόγος λέλεκται , ἀλλὰ πρὸς τὸ ἀποδεῖξαι ὑμῖν , ὅτι τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ὀνειδίζει τοὺς ἀνθρώπους , τοὺς καὶ Θεῷ ὁμοίως ἀπαθεῖς καὶ ἀθανάτους , ἐὰν φυλάξωσι τὰ προστάγματα αὐτοῦ , γεγενημένους , καὶ κατηξιωμένους ὑπ´ αὐτοῦ οἵους αὐτοῦ καλεῖσθαι , καὶ οὖτοι ὁμοίως τῷ Ἀἂὰμ καὶ τῇ Εὔᾳ ἐξομοιούμενοι , θάνατον ἐαυτοῖς ἐργάζονται · ἐχέτω καὶ ἡ ἑρμηνεία τοῦ ψαλμοῦ ὠς βούλεσθε , καὶ οὕτως ἀποδέδεικται , ὅτι θεοὶ κατηξίωνται γενέσθαι , καὶ υἱοὶ Ὑψίστου πάντες δύνασθαι γενέσθαι κατηξίωνται , καὶ παρ´ ἑαυτοὺς καὶ κρίνεσθαι καὶ καταδικάζεσθαι μέλλουσιν , ὡς καὶ Ἀδὰμ καὶ Εὔα . Ὅτι δὲ καὶ Θεὸν τὸν Χριστὸν καλεῖ , ἐν πολλοῖς ἀποδέδεικται . ἰχῆ . Ἐβουλόμην , λέγω , παρ´ ὑμῶν μαθεῖν , ὧ ἄνδρες , τίς ἡ δύναμις τοῦ Ἰσραὴλ ὁνόματος . Καὶ ἡσυχαζόντων αὐτῶν , ἐπήνεγκα · Ἐγὼ ὃ ἐπίσταμαι ἐρῶ · οὔτε γὰρ εἰδότα μὴ λέγειν δίκαιον ἡγοῦμαι οὔτε ὑπονοοῦντα ἐπίστασθαι ὑμᾶς , καὶ διὰ φθόνον ἢ δι´ ἀπειρίαν τὴν τοῦ βούλεσθαι , ἐπίσταμαι αὐτὸς φροντίζειν ἀεὶ , ἀλλὰ πάντα ἀπλῶς καὶ ἀδόλως λέγειν , ὡς ὁ ἐμὸς Κύριος εἶπεν · « Ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τὸν σπόρον · καὶ ὁ μὲν ἔπεσεν εἰς τὴν δὸν · ὁ δὲ εἰς τὰς ἀκάνθας · ὁ δὲ ἐπὶ τὰ πετρώδη · ὁ δὲ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλήν . » Ἐλπίδι οὖν τοῦ εἶναίποὐ καλὴν γῆν , λέγειν δεῖ · ἐπειδή γε ἐκεῖνος ὁ ἐμὸς Κύριος , ὡς ἰσχυρὸς καὶ δυνατὸς , τὰ ἴδια παρὰ πάντων ἀπαιτήσει ἐλθὼν , καὶ τὸν οἰκονόμον ἑαυτοῦ οὐ καταδικάσει , εἰ γνωρίζοι αὐτὸν διὰ τὸ ἐπίστασθαι ὅτι δυνατός ἐστιν ὁ Κύριος αὐτοῦ καὶ ἐλθὼν ἀπαι.τήαει τὰ ἴδια , ἐπὶ πᾶσαν τράπεζαν διδόντα , ἀλλ´ οὐ δ´ αἰτίαν οἰανδηποτοῦν κατορύξαντα . Καὶ τὸ οὐν Ἱσραὴλὄνομα τοῦτο σημαίνει , ἄνθρωπος νικῶν δύναμιν . Τὸ γὰρ τσρα , ἀνθρωπός ἐστι · τὸ δὲ
Lemmas: καί πτωχός , καί ταπεινός καί πένης δικαιόω . ἐξαιρέω πένης , καί πτωχός ἐκ χείρ ἁμαρτωλός ῥύομαι . οὐ γιγνώσκω οὐδέ συνίημι , ἐν σκότος διαπορεύω , σαλεύω πᾶς ὁ θεμέλιος ὁ γῆ . ἐγώ εἶπον · θεός εἰμί , καί υἱός ὕψιστος πᾶς . σύ δέ ὡς ἄνθρωπος ἀποθνῄσκω , καί ὡς εἰς ὁ ἄρχω πίπτω . ἀνάσταμα ὁ θεός , κρίνω ὁ γῆ , ὅτι σύ κατακληρονομέω ἐν πᾶς ὁ ἔθνος . » ἐν δέ ὁ ὁ ἑβδομήκοντα ἐξήγησις , εἴρω · « ἰδέ δή ὡς ἄνθρωπος ἀποθνῄσκω , καί ὡς εἰμί ὁ ἄρχω πίπτω · » ἵνα δηλόω καί ὁ παρακοή ὁ ἄνθρωπος , ὁ Ἀδάμ λέγω καί ὁ Εὔα , καί ὁ πτῶσις ὁ εἷς ὁ ἄρχω , τουτέστι ὁ καλέω ἐκεῖνος ὄφις , πίπτω πτῶσις μέγας , διά ὁ ἀποπλανάω ὁ Εὔα . Ἀλ ἐπεί οὖον πρός οὗτος ἐγώ νῦν ὁ λόγος λέγω , ἀλλά πρός ὁ ἀποδείκνυμι σύ , ὅτι ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὀνειδίζω ὁ ἄνθρωπος , ὁ καί Θεός ὁμοίως ἀπαθής καί ἀθάνατος , ἐάν φυλάσσω ὁ πρόσταγμα αὐτός , γίγνομαι , καί καταξιόω ὑπό αὐτός οἷος αὐτός καλέω , καί οὗτος ὁμοίως ὁ Ἀἂὰμ καί ὁ Εὔα ἐξομοιόω , θάνατος ἑαυτοῦ ἐργάζομαι · ἔχω καί ὁ ἑρμηνεία ὁ ψαλμός ὡς βούλομαι , καί οὕτως ἀποδείκνυμι , ὅτι θεός καταξιόω γίγνομαι , καί υἱός ὕψιστος πᾶς δύναμαι γίγνομαι καταξιόω , καί παρ´ ἑαυτοῦ καί κρίνω καί καταδικάζω μέλλω , ὡς καί Ἀδάμ καί Εὔα . ὅτι2 δέ καί θεός ὁ Χριστός καλέω , ἐν πολύς ἀποδείκνυμι . ἰχῆ . βούλομαι , λέγω , παρ´ σύ μανθάνω , ἵημι ἀνήρ , τίς ὁ δύναμις ὁ Ἰσραήλ ὄνομα . καί ἡσυχάζω αὐτός , ἐπιφέρω · ἐγώ ὅς ἐπίσταμαι εἴρω · οὔτε γάρ οἶδα μή λέγω Δίκαιος ἡγέομαι οὔτε ὑπονοέω ἐφίστημι σύ , καί διά φθόνος ἢ δις ἀπειρία ὁ ὁ βούλομαι , ἐπίσταμαι αὐτός φροντίζω ἀεί , ἀλλά πᾶς ἀπλόος καί ἄδολος λέγω , ὡς ὁ ἐμός Κύριος εἶπον · « ἐξέρχομαι ὁ σπείρω ὁ σπείρω ὁ σπόρος · καί ὁ μέν πίπτω εἰς ὁ δίδωμι · ὁ δέ εἰς ὁ ἄκανθα · ὁ δέ ἐπί ὁ πετρώδης · ὁ δέ ἐπί ὁ γῆ ὁ καλός . » Ἐλπίς οὖν ὁ εἶναίποὐ καλός γῆ , λέγω δεῖ · ἐπειδή γε ἐκεῖνος ὁ ἐμός Κύριος , ὡς ἰσχυρός καί δυνατός , ὁ ἴδιος παρά πᾶς ἀπαιτέω ἔρχομαι , καί ὁ οἰκονόμος ἑαυτοῦ οὖον καταδικάζω , εἰμί γνωρίζω αὐτός διά ὁ ἐφίστημι ὅτι δυνατός εἰμί ὁ Κύριος αὐτός καί ἔρχομαι ἀπαιτέω ὁ ἴδιος , ἐπί πᾶς τράπεζα δίδωμι , ἀλ οὖον δδʹ αἴτιος οιανδηποος κατορύσσω . καί ὁ ὀν ισραηλονομας οὗτος σημαίνω , ἄνθρωπος Νίκη δύναμις . ὁ γάρ τσρα , ἄνθρωπος εἰμί · ὁ δέ