cogPG.PG006 715
μὲν καὶ τὰ τοιαῦτά ἐστιν ἐν ἀνθρώποις μέγιστα κακὰ , τὴν δὲ ὑπὸ Χριστιανῶν κηρυττομένην ἀνάστασιν , ἐν ᾗ γίνεται πάντων τῶν ἐν ἀνθρώποις κατὰ τὴν ψυχὴν καὶ κατὰ τὸ σῶμα κακῶν ἡ ἀναίρεσις , ὁ ἀποκρινάμενος ἀπιστεῖ · πῶς οὐκ ἔστι κατ´ αὐτὸν ὁ Θεὸς φθονερὸς , ὃς , δυνάμενος κωλῦσαι τὰ ἐν ἀνθρώποις μέγιστα κακὰ , οὐ κωλύει , ἀλλ´ ἐπὶ τῶν αὐτῶν μένειν ἀεὶ ποιεῖ τοὺς εἰς αὐτόν τε καὶ εἰς ἀλλήλους ἀσεβοῦντας ; Τίνος δὲ ἕνεκεν ἀπιστεῖ ὁ ἀποκρίνάμενος τοῦ κόσμου τὴν ἀνάστασιν ; Διὰ τὴν ἀδυναμίαν τοῦ ποιοῦντος , ἢ διὰ τὸ ἀπρεπὲς τοῦ ἔργου ; Ἀλλ´ εἰ μὲν διὰ τὴν ἀδυναμίαν τοῦ ποιοῦντος , ἔσται ὁ Θεὸς οὕτε ποιητής · ὧν γὰρ τῆς μεταποιήσεως ὁ Θεὸς οὐκ ἔχει τὴν δύναμιν , τούτων οὐδὲ τῆς ποιήσεως ἔχει · ἐπόμενα γάρ ἐστι ταῦτα ἀλλήλοις , τιθέμενα ἢ ἀναιρούμενα · εἰ δὲ διὰ τὸ ἀπρεπὲς τοῦ ἔργου , ἔσται ἄρα τὸ κρεῖττον ἔργον μὴ πρέπον αὐτῷ · ὅπερ ἄτο πον , τὸ λέγειν φθαρτοὺς μὲν ἀνθρώπους πρέπειν αὐτῷ ποιεῖν , ἀφθάρτους δὲ μὴ πρέπειν αὐτῷ ποιεῖν . ἘΡΤΗΣΙΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΡΟΣΤΟΥΣ ἘΑΛΚ ΝΑΣ Βʹ . Εἰ ἀδύνατον εἶναι Θεὸν τὸν μηδὲν πεποιηκότα , πῶς ἔστι Θεὸς , εἰ ὁ κόσμος ἀγένητος , καθὼς τισα δοκεῖ ; ΑΠΟΚΡΙΣΙΣ ἘΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΧΡΙ . ΣΤΙΑΝΟΥΣ Τὸ λέγειν ἀδύνατον εἶναι Θεὸν τὸν μηδὲν πεποιηκότα , ἄτοπόν ἐστι . Πάλιν γὰρ κἀνταῦθα ὁ αὐτὸς ἐφαρμόζει λόγος , ὡς οὐδὲν ἔγχρονον ἐστι παρὰ τῷ Θεῷ . Εἰ δὲ μηδὲν ἔγχρονον ἐστι παρὰ τῷ Θεῷ , δῆλον ὡς οὔτε τὸ παρεληλυθὸς τοῦ χρόνου ἀρμόζει ἐπιφέρειν τῷ Θεῷ . Εἰ δὲ τοῦτο μὴ ἁρμόζει , καὶ τὸ πεποιηκέναι τὸν Θεὸν τὸ ὁτιοῦν οὐχ ἀρμόττει λέΚγειν . Τί οὐν ; φαίης ἀνενέργητον τὸν Θεὸν ἡμᾶς λέγοντας ἁμαρτάνειν ; Ἀλλ´ οὐ τοῦτό φαμεν , ἀλλ´ ὅτι οὐ πεποίηκε μὲν ὁ Θεὸς , οὔτε ποιεῖ , οὔτε ποιήσει ἐν χρόνῳ · οὐδὲν γὰρ μᾶλλον πεποίηκεν ἢ ποιεῖ , οὐδ´ αὖ ποιεῖ ἢ ποιήσει . Ἀλλὰ τό τε παρελθὸν παρὰ τῷ Θεῷ ἐν τῷ ἐνεστῶτι , καὶ τὸ μέλλον ἐν τῷ ἤδη γεγονέναι · ὡς οὐδὲν μὲν ῥευστὸν ἔχοντος τοῦ Θεοῦ , ἀεὶ δὲ τὰ αὐτὰ ποιοῦντος , διὰ τὴν τελείαν αὐτοῦ καὶ ἀμετάβλητον δύναμίν τε καὶ ἐνέργειαν . Ποιεῖ τοίνυν τὸν κόσμον ἐν αὐτῷ τούτῳ ὅπερ ἐστὶ , τὴν κίνησιν αὐτῷ ἄπαυστον παρέχων , τῷ ἐλλάμπειν αὐτὸν δι´ αἰῶνος . Ὥστε πεποίηκε μὲν οὐδὲν , οὕτε ποιήσει . Ποιεῖ δὲ ἀεὶ ὁ αὐτὸς τὸ αὐτὸ , μὴ ἔχων ἀρχὴν τῆς ποιήσεως . ἵνα μὴ καὶ τέλος · ὡς , εἴγε ἀρχὴν ἔχουσι καὶ τελευτὴν αἱ ἐνέργειαι αὐτοῦ , φθαρτὸς ἔσται ὁ Θεὸς τῇ ἐνεργείᾳ · ὅπερ ἄτοπον . Ἔσται γὰρ καὶ ἡ δύναμις αὐτοῦ μεταβλητὴ , ὡς ἄλλοτε ἄλλαις κεχρημένος ἐνεργείαις · καὶ ἡ οὐσία σαλευθήσεται . ἄλλοτε ἄλλας γεννῶσα δυνάμεις , καὶ μὴ μένουσα ἐν ταῖς αὐταῖς . ὥστε εἰ ταῦτα διὰ πάντων , δῆλον ὡς ὁ Θεὸς ἔσται μεταβλητὸς οὐσίᾳ , δυνάμει , καὶ ἐνεργεία · ὅπερ ἄτοπον . Ὁ αὐτὸς τοίνυν μένων οὐδὲν ἔχει ἔγχρονον · ποιεῖ
Lemmas: μέν καί ὁ τοιοῦτος εἰμί ἐν ἄνθρωπος μέγας κακός , ὁ δέ ὑπό Χριστιανός κηρύσσω ἀνάστασις , ἐν ὅς γίγνομαι πᾶς ὁ ἐν ἄνθρωπος κατά ὁ ψυχή καί κατά ὁ σῶμα κακός ὁ ἀναίρεσις , ὁ ἀποκρίνω ἀπιστέω · πῶς οὐ εἰμί κατ´ αὐτός ὁ θεός φθονερός , ὅς , δύναμαι κωλύω ὁ ἐν ἄνθρωπος μέγας κακός , οὖον κωλύω , ἀλ ἐπί ὁ αὐτός μένω ἀεί ποιέω ὁ εἰς αὐτός τε καί εἰς ἀλλήλων ἀσεβέω ; τίς δέ ἕνεκα ἀπιστέω ὁ ἀποκρίνω ὁ κόσμος ὁ ἀνάστασις ; Ζεύς ὁ ἀδυναμία ὁ ποιέω , ἢ διά ὁ ἀπρεπής ὁ ἔργον ; Ἀλ εἰμί μέν διά ὁ ἀδυναμία ὁ ποιέω , εἰμί ὁ θεός ἵημι ποιητής · ὅς γάρ ὁ μεταποίησις ὁ θεός οὐ ἔχω ὁ δύναμις , οὗτος οὐδέ ὁ ποίησις ἔχω · ἐπόμενα γάρ εἰμί οὗτος ἀλλήλων , τίθημι ἢ ἀναιρέω · εἰμί δέ διά ὁ ἀπρεπής ὁ ἔργον , εἰμί ἄρα ὁ ἀγαθός ἔργον μή πρέπω αὐτός · ὅσπερ ατο πως , ὁ λέγω φθαρτός μέν ἄνθρωπος πρέπω αὐτός ποιέω , ἄφθαρτος δέ μή πρέπω αὐτός ποιέω . Σ Χριστιανικός ΟΣ ΕΛ ΝΑΣ βέ . εἰμί ἀδύνατος εἰμί θεός ὁ μηδείς ποιέω , πῶς εἰμί θεός , εἰμί ὁ κόσμος ἀγένητος , καθώς Τίσα δοκέω ; ἀπόκρισις Ἑλληνίζω προς ὁ ΧΡ . ΣΟ ὁ λέγω ἀδύνατος εἰμί θεός ὁ μηδείς ποιέω , ἄτοπος εἰμί . πάλιν γάρ ἐνταῦθα ὁ αὐτός ἐφαρμόζω λόγος , ὡς οὐδείς ἔγχρονος εἰμί παρά ὁ Θεός . εἰμί δέ μηδείς ἔγχρονος εἰμί παρά ὁ Θεός , δῆλος ὡς οὔτε ὁ παρέρχομαι ὁ χρόνος ἁρμόζω ἐπιφέρω ὁ Θεός . εἰμί δέ οὗτος μή ἁρμόζω , καί ὁ ποιέω ὁ θεός ὁ ὁστισοῦν οὐ ἁρμόττω λέΚγειν . τις ὀν ; φημί ἀνενέργητος ὁ θεός ἐγώ λέγω ἁμαρτάνω ; Ἀλ οὖον οὗτος φημί , ἀλ ὅτι οὖον ποιέω μέν ὁ θεός , οὔτε ποιέω , οὔτε ποιέω ἐν χρόνος · οὐδείς γάρ μᾶλλον ποιέω ἢ ποιέω , οὐδός αὖος ποιέω ἢ ποιέω . ἀλλά ὁ τε παρέρχομαι παρά ὁ Θεός ἐν ὁ ἐνίστημι , καί ὁ μέλλω ἐν ὁ ἤδη γίγνομαι · ὡς οὐδείς μέν ῥευστός ἔχω ὁ Θεός , ἀεί δέ ὁ αὐτός ποιέω , διά ὁ τέλειος αὐτός καί ἀμετάβλητος δύναμις τε καί ἐνέργεια . ποιός τοίνυν ὁ κόσμος ἐν αὐτός οὗτος ὅσπερ εἰμί , ὁ κίνησις αὐτός ἄπαυστος παρέχω , ὁ ἐλλάμπω αὐτός δις αἰών . ὥστε ποιέω μέν οὐδείς , ἵημι ποιέω . ποιός δέ ἀεί ὁ αὐτός ὁ αὐτός , μή ἔχω ἀρχή ὁ ποίησις . ἵνα μή καί τέλος · ὡς , εἰ ἀρχή ἔχω καί τελευτή ὁ ἐνέργεια αὐτός , φθαρτός εἰμί ὁ θεός ὁ ἐνέργεια · ὅσπερ ἄτοπος . εἰμί γάρ καί ὁ δύναμις αὐτός μεταβλητός , ὡς ἄλλοτε ἄλλος χράομαι ἐνέργεια · καί ὁ οὐσία σαλεύω . ἄλλοτε ἄλλος γεννάω δύναμις , καί μή μένω ἐν ὁ αὐτός . ὥστε εἰμί οὗτος διά πᾶς , δῆλος ὡς ὁ θεός εἰμί μεταβλητός οὐσία , δύναμις , καί ἐνέργεια · ὅσπερ ἄτοπος . ὁ αὐτός τοίνυν Μένων οὐδείς ἔχω ἔγχρονος · ποιέω