cogPG.PG006 496
τινὰς ἐπίσης τοῖς ἀμφιβάλλουσιν ἀποροῦντας · τὸ δὲ πάντων παραλογώτατον , ὅτι ταῦτα πάσχουσιν , οὐδ´ ἡντιναοῦν ἔχοντες ἐκ τῶν πραγμάτων ἀπιστίας ἀφορμὴν , οὐδ´ αἰτίαν εὑρίσκοντες εἰπεῖν εὔλογον , δι´ ἡν ἀπιστοῦσιν ἢ διαποροῦσιν . ἄ Σκοπῶμεν δὲ οὔτως · Εἰ πᾶσα ἀπιστία μὴ προχείρως καὶ κατά τινα δόξαν ἄκριτον ἐγγινομένη τισὶν , ἀλλὰ μετά τινος αἰτίας ἰσχυρᾶς καὶ τῆς κατὰ τὴν ἀλήθειαν ἀσφαλείαστότε γὰρ τὸν εἰκότα σώζει λόγον , ὅταν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα , περὶ οὗ ἀπιστοῦσιν , ἄπιστον εἶναι δοκῇ · τὸ γάρ τοι τοῖς οὐκ οὐσιν ἀπίστοις ἀπιστεῖν ἀνθρώπων ἔργον οὐχ ὑγιαινούσῃ κρίσει περὶ τὴν ἀλήθειαν χρωμένων · οὐκοῦν χρὴ καὶ τοὺς περὶ τῆς ἀναστάσεως ἀπιστοῦντας ἢ διαποροῦντας μὴ πρὸς τὸ δοκοῦν αὑτοῖς ἀκρίτως καὶ τὸ τοῖς ἀκολάστοις κεχαρισμένον τὴν περὶ ταύτης ἐκφέρειν γνώμην · ἀλλ´´ ἢ μηδεμιᾶς αἰτίας ἐξάπτειν τὴν τῶν ἀνθρώπων γένεσιν δὴ καὶ λίαν ἐστὶν εὐεξέλεγκτον , ἢ τῷ Θεῷ τὴν τῶν ὄντων ἀνατιθέντας αἱτίαν , εἰς τὴν τοῦδε τοῦ δόγματος ἀποβλέπειν ὑπόθεσιν , καὶ διὰ ταύτης δεικνύναι τὴν ἀνάστασιν οὐδαμόθεν ἔχουσαν τὸ πιστόν . Τοῦτο δὲ ποιήσουσιν , ἐὰν δεῖξαι δυνηθῶσιν , ἢ ἀδύνατον ἢ τῷ Θεῷ ἡ ἀβούλητον , τὰ νεκρωθέντα τῶν σωμάτων , ἢ καὶ πάντη διαλυθέντα , πάλιν ἑνῶσαι καὶ συναγαγεῖν πρὸς τὴν τῶν αὐτῶν ἀνθρώπων σύστασιν . Ἐὰν δὲ τοῦτο μὴ δύνωνται , παυσάσθωσαν τῆς ἀθέου ταύτης ἀπιστίας , καὶ τοῦ βλασφημεῖν ἃ μὴ θέμις . Ὃτι γὰρ οὔτε τὸ ἀδύνατον λέγοντες ἀληθεύουσιν , οὕτε τὸ ἀβούλητον , ἐκ τῶν ῥηθησομένων γενήσεται φανερόν . Τὸ ἀδύνατόν τινι γιγνώσκεται κατ´ ἀλήθειαν τοιοῦτον , ἢ ἐκ τοῦ μὴ γιγνώσκειν τὸ γενησόμενον , ἢ ἐκ τοῦ δύναμιν ἀρκοῦσαν μὴ ἔχειν πρὸς τὸ ποιῆσαι καλῶς τὸ ἐγνωσμένον . Ὁ γὰρ ἀγνοῶν τι τῶν γενέσθαι δεόντων οὐκ ἂν οὔτ´ ἐγχειρῆσαι , οὔτε ποιῆσαι τὸ παράπαν δυνηθείη ὅπερ ἀγνοεῖ · ὅτε γινώσκων καλῶς τὸ ποιηθησόμενον , καὶ πόθεν γένοιτ´ ἂν , καὶ πῶς , δύναμιν δὲ ἢ μηδ´ ὅλως ἔχων πρὸς τὸ ποιῆσαι τὸ γονωσκόμενον , ἢ μὴ ἀρκοῦσαν ἔχων , οὐκ ἂν ἐγχειρήσειε τὴν ἀρχὴν , εἰ σωφρονοίη , καὶ τὴν ἰδίαν ἐπισκέψεται δύναμιν · ἐγχειρήσας δὲ ἀπερισκέπτως , οὐκ ἂν ἐπιτελέσειε τὸ δόξαν . Ἀλλ´ οὕτε ἀγνοεῖν τὸν Θεὸν δυνατὸν τῶν ἀναστησομένων σωμάτων τὴν φύσιν κατά τε μέρος ὅλον καὶ μόριον , οὔτε μὴν ὅποι χωρεῖ τῶν λυομένων ἕκαστον , καὶ ποῖον τῶν
Lemmas: τις ἐπίσης ὁ ἀμφιβάλλω ἀπορέω · ὁ δέ πᾶς παράλογος , ὅτι οὗτος πάσχω , οὐδός ὁστισοῦν ἔχω ἐκ ὁ πρᾶγμα ἀπιστία ἀφορμή , οὐδός αἴτιος εὑρίσκω εἶπον εὔλογος , δις ἐάν ἀπιστέω ἢ διαπορέω . ὅς σκοπέω δέ οὔτως · εἰμί πᾶς ἀπιστία μή προχείρως καί κατά τις δόξα ἄκριτος ἐγγίγνομαι τις , ἀλλά μετά τις αἴτιος ἰσχυρός καί ὁ κατά ὁ ἀλήθεια ἀσφαλείαστότε γάρ ὁ εἰκός σῴζω λόγος , ὅταν αὐτός ὁ πρᾶγμα , περί ὅς ἀπιστέω , ἄπιστος εἰμί δοκέω · ὁ γάρ ὅς ὁ οὐ εἰμί ἄπιστος ἀπιστέω ἄνθρωπος ἔργον οὐ ὑγιαίνω κρίσις περί ὁ ἀλήθεια χράω · οὐκοῦν χρή καί ὁ περί ὁ ἀνάστασις ἀπιστέω ἢ διαπορέω μή πρός ὁ δοκέω ἑαυτοῦ ἄκριτος καί ὁ ὁ ἀκόλαστος χαρίζομαι ὁ περί οὗτος ἐκφέρω γνώμη · ἀλ ἢ μηδείς αἴτιος ἐξάπτω ὁ ὁ ἄνθρωπος γένεσις δή καί λίαν εἰμί εὐεξέλεγκτος , ἢ ὁ Θεός ὁ ὁ εἰμί ἀνατίθημι αἴτιος , εἰς ὁ ὅδε ὁ δόγμα ἀποβλέπω ὑπόθεσις , καί διά οὗτος δείκνυμι ὁ ἀνάστασις οὐδαμόθεν ἔχω ὁ πιστός . οὗτος δέ ποιέω , ἐάν δείκνυμι δύναμαι , ἢ ἀδύνατος ἢ ὁ Θεός ὁ ἀβούλητος , ὁ νεκρόω ὁ σῶμα , ἢ καί πάντῃ διαλύω , πάλιν ἑνόω καί συνάγω πρός ὁ ὁ αὐτός ἄνθρωπος σύστασις . ἐάν δέ οὗτος μή δύναμαι , παύω ὁ ἄθεος οὗτος ἀπιστία , καί ὁ βλασφημέω ὁ μή θέμις . ὅτι γάρ οὔτε ὁ ἀδύνατος λέγω ἀληθεύω , ἵημι ὁ ἀβούλητος , ἐκ ὁ ἐρῶ γίγνομαι φανερός . ὁ ἀδύνατος τις γιγνώσκω κατ´ ἀλήθεια τοιοῦτος , ἢ ἐκ ὁ μή γιγνώσκω ὁ γίγνομαι , ἢ ἐκ ὁ δύναμις ἀρκέω μή ἔχω πρός ὁ ποιέω καλῶς ὁ γιγνώσκω . ὁ γάρ ἀγνοέω τίς ὁ γίγνομαι δήω οὐ εἄν οὔτ´ ἐγχειρέω , οὔτε ποιέω ὁ παράπαν δύναμαι ὅσπερ ἀγνοέω · ὅτε γιγνώσκω καλῶς ὁ ποιέω , καί πόθεν γίγνομαι εἄν , καί πῶς , δύναμις δέ ἢ μηδ´ ὅλως ἔχω πρός ὁ ποιέω ὁ γονωσκομενω , ἢ μή ἀρκέω ἔχω , οὐ εἄν ἐγχειρέω ὁ ἀρχή , εἰμί σωφρονέω , καί ὁ ἴδιος ἐπισκοπέω δύναμις · ἐγχειρέω δέ ἀπερισκέπτως , οὐ εἄν ἐπιτελέω ὁ δόξα . Ἀλ ἵημι ἀγνοέω ὁ θεός δυνατός ὁ ἀνίστημι σῶμα ὁ φύσις κατά τε μέρος ὅλος καί μόριον , οὔτε μήv ὅποι χωρέω ὁ λύω ἕκαστος , καί ποῖος ὁ