cogPG.PG006 603
χρηστέον , ἐπειδὰν μηκέτι τοῖς ἀναγνώσμασι σχολάζωμεν . Ὁ μὲν γὰρ τοιοῦτος , οἰνόφλυξ τέ ἐστι καὶ τῇ γνώμῃ παράφορος , καὶ θερμαίνεται συνεχῶς . λαλοῦντος δὲ τοῦ πλησίον οὕτε χλευαστέον , οὔτε κωλυτέον , ἐατέον δὲ μέχρις ἄν διὰ τὴν σιωπὴν αλεσθεὶς παύσηται . Συμβουλευτέον δὲ τὸ συμφέρον διὰ ἑνὸς κοινῇ πᾶσι . Νουθετητέον δὲ τὸν ἀμαρτάνοντα , μὴ κατὰ κοινὸν , ἐκτὸς εἰ μὴ χρήζοι διὰ τὸ ὑπεροπτικόν ἓ Καὶ γυναιξίν ὁμιλητέον ἐπιστρεφέστερον διὰ τὸ ἐκτετυφωμένον αὐτῶν . Μέχρι γάρ τις περίβλεπτον ἑαυτὴν ποιεῖ , καὶ τὸ εἶναι γυνὴ προβάλλεται , καὶ τὸ ἄπρακτον ἐπιτετήδευκε , θήλειά ἐστι , καὶ διὰ τὴν τοιαύτην γνώμην οὐκ ἔστι πιστή . Μήτε οὖν αὐτὰς , διώκωμεν , ἀλλὰ μήτε θωπεύωμεν · τὸ δʹ ὅπερ ἀγαπῶμεν , τὸ μὴ ( κεκινδυνευμένως , πράττωμεν Πολυμερεῖς γὰρ αἱ τῆς κακίας πραγματεῖαι . Διὰ τοῦτο γρηγορητέον , τοῖς λογίοις τοῦ Σωτῆρος σχολάζοντας , μηδὲν περὶ μηδενὸς φαῦλον λέγοντας ἢ ἀκούοντας . Ψωριᾷ γὰρ ἡ γνώμη , καὶ πολλῆς ἐμπέπλησται κακοχυμίας ἀπὸ τῶν ἄλλων ὁμιλιῶν . Διὰ τοῦτο ἀκουστέον μόνον τὰ ὠφέλιμα , καὶ ποιητέον κατὰ τὸ Εὐαγγέλιον . Τὰ δ´ ὥσπερ ὑποσκελίζοντα τὴν γνώμην παραιτητέον . Ζητητέον δὲ περὶ τῶν λογίων · καλὸν , εἰ συνετῶς · εἰ δ´ οὓ , κἂν ὥσπερ ἰδιώτῃ . Ἀνοήτῳ γὰρί ἐπερωτήσαντι σοφίαν , σοφία λογισθήσεται . Τῷ δὲ κατὰ τὴν ἑαυτοῦ φαντασίαν δόξαντι φρονίμῳ εἶναι πολὺ τὸ τῆς ἀτιμίας προσγραφήσεται . Λέγεται δὲ ὑπὸ τοῦ Πνεύματος ἀνόητος ὁ κατ´ ἰδιωτισμὸν παρενεχθεὶς τὴν αἴσθησιν , ἵν´ ᾗ τὸ ἀνόητον ἰδιωτικὸν , ὥσπερ καὶ τὸ ἀφελές . Γράωει δὲ καὶ Παῦλος · Τίς ἔγνω νοῦν Κυρίου , ὃς συμβιβάσει αὐτόν ; Καὶ πάλιν · Ἡμεῖς δὲ νοῦν Χριστοῦ ἔχομεν . Ὁ γὰρ διὰ τὴν ἀλογιστίαν τὰ μὴ δέοντα λέγων ἢ πράττων , οὗτος , δόξας εἰναι φρόνιμος , μωρὸς λογισθήθ . Ταπεινωτέον δ´ αὐτοὺς οὐ λόγῳ μόνον , ἀλλ´ ἔτι καὶ τοῖς ἔργοις , ὅπως μὴ ὧμεν γόητες καὶ θῶπες , πραεῖς δὲ , καὶ μὴ κόλακες . Καὶ ἔτι προσήκει τὸν ὀρθῶς πολιτευόμενον ἡσυχάζειν τε καὶ ἀπραγμονεῖν , μὴ ὀργιζόμενον , μηδὲ νείκους ἕνεκα σιωπῶντα , σκεπτόμενον δὲ πᾶν τὸ ἐγχρῇζον , εἰ καλῶς δύναται λέγεσθαι , καὶ τότε μόλις φθεγγόμενον . ὕμνους τε καὶ ψαλμοὺς καὶ ᾠδὰς καὶ αἶνον ῥητέον · μὴ ὤσπερ τὸν διαμαχόμενον αὐτῷ κατακρίνοντα παρακολουθεῖν ἐνίοις αἰνιγματωδῶς , διὰ ψαλμῳδίας τὸν πλησίον λυπεῖν , ἵνα μήτε δοκῇ διαφέρεσθαι καὶ πῶς γινώσκειν ὥσπερ διὰ τέχνης νομίζων ἐκεῖνον , ἀκατητέσπτρν
Lemmas: χρηστέον , ἐπειδάν μηκέτι ὁ ἀνάγνωσμα σχολάζω . ὁ μέν γάρ τοιοῦτος , οἰνόφλυξ τε εἰμί καί ὁ γνώμη παράφορος , καί θερμαίνω συνεχῶς . λαλέω δέ ὁ πλησίος ἵημι χλευαστέον , οὔτε κωλυτέον , ἐατέος δέ μέχρι ἄν διά ὁ σιωπή ἀλέω παύω . συμβουλευτέος δέ ὁ συμφέρω διά εἷς κοινός πᾶς . νουθετητέος δέ ὁ ἁμαρτάνω , μή κατά κοινός , ἐκτός εἰμί μή χρῄζω διά ὁ ὑπεροπτικός ἕ καί γυνή ὁμιλητέον ἐπιστρεφής διά ὁ ἐκτυφόω αὐτός . μέχρι γάρ τις περίβλεπτος ἑαυτοῦ ποιέω , καί ὁ εἰμί γυνή προβάλλω , καί ὁ ἄπρακτος ἐπιτηδεύω , θῆλυς εἰμί , καί διά ὁ τοιοῦτος γνώμη οὐ εἰμί πιστός . μήτε οὖν αὐτός , διώκω , ἀλλά μήτε θωπεύω · ὁ δέ ὅσπερ ἀγαπάω , ὁ μή ( κεκινδυνευμένως , πράσσω Πολυμερής γάρ ὁ ὁ κακία πραγματεία . Ζεύς οὗτος γρηγορητέον , ὁ λόγιος ὁ Σωτήρ σχολάζω , μηδείς περί μηδείς φαῦλος λέγω ἢ ἀκούω . ψωράω γάρ ὁ γνώμη , καί πολύς ἐμπίμπλημι κακοχυμία ἀπό ὁ ἄλλος ὁμιλία . Ζεύς οὗτος ἀκούω μόνος ὁ ὠφέλιμος , καί ποιητέος κατά ὁ Εὐαγγέλιος . ὁ δδʹ ὥσπερ ὑποσκελίζω ὁ γνώμη παραιτητέος . ζητητέος δέ περί ὁ λόγιος · καλός , εἰμί συνετός · εἰμί δδʹ ἕ , κἀν ὥσπερ ἰδιώτης . ἀνόητος γάριος ἐπερωτάω σοφία , σοφία λογίζομαι . ὁ δέ κατά ὁ ἑαυτοῦ φαντασία δόξα φρόνιμος εἰμί πολύς ὁ ὁ ἀτιμία προσγράφω . λέγω δέ ὑπό ὁ πνεῦμα ἀνόητος ὁ κατ´ ἰδιωτισμός παραφέρω ὁ αἴσθησις , ὅς ὅς ὁ ἀνόητος ἰδιωτικός , ὥσπερ καί ὁ ἀφελής . Γράω δέ καί Παῦλος · Τῖς γιγνώσκω νόος κύριος , ὅς συμβίβασις αὐτός ; καί πάλιν · ἐγώ δέ νόος Χριστός ἔχω . ὁ γάρ διά ὁ ἀλογιστία ὁ μή δήω λέγω ἢ πράσσω , οὗτος , δόξα εἰναι φρόνιμος , μωρός λογίζομαι . ταπεινωτέον δδʹ αὐτός οὖον λόγος μόνος , ἀλ ἔτι καί ὁ ἔργον , ὅπως μή ἵημι γόης καί θώψ , πρᾶος δέ , καί μή κόλαξ . καί ἔτι προσήκω ὁ ὀρθῶς πολιτεύω ἡσυχάζω τε καί ἀπραγμονέω , μή ὀργίζω , μηδέ νεῖκος ἕνεκα σιωπάω , σκέπτομαι δέ πᾶς ὁ ἐγχρήζω , εἰμί καλῶς δύναμαι λέγω , καί τότε μόλις φθέγγομαι . ὕμνος τε καί ψαλμός καί ἀοιδή καί αἶνος ῥητέος · μή ὤσπερ ὁ διαμάχομαι αὐτός κατακρίνω παρακολουθέω ἔνιοι αἰνιγματωδῶς , διά ψαλμῳδία ὁ πλησίος λυπέω , ἵνα μήτε δοκέω διαφέρω καί πῶς γιγνώσκω ὥσπερ διά τέχνη νομίζω ἐκεῖνος , ἀκατητέσπτρν