cogPG.PG006 237
θ . Ἵνα δὲ μή τις εἴπῃ τὸ λεγόμενον ὑπὸ τῶν νομιζομένων φιλοσόφων , ὅτι κόμποι καὶ φόβητρά ἐστε τὰ λεγόμενα ὑφ᾽´ ἡμῶν , ὅτι κολάζονται ἐν αἰωνίῳ πυρὶ οἱ ἄδικοι , καὶ διὰ φόβον , ἀλλ´ οὐ διὰ τὸ καλὸν εἶναι καὶ ἀρεστὸν , ἐναρέτως βιοῦν τοὺς ἀνθρώπους ἀξιοῦμεν , βραχυεπῶς πρὸς τοῦτο ἀποκρινοῦμαι , ὅτι , εἰ μὴ τοῦτό ἐστιν , οὔτε ἔστι Θεὸς , ἢ εἰ ἔστιν , οὐ μέλει αὐτῷ τῶν ἀνθρώπων , καὶ οὐδέν ἐστιν ἀρετὴ , οὐδὲ κακία , καὶ ὡς προέφημεν , ἀδίκως τι μωροῦσιν οἱ νομοθέταυ τοὺς παραβαίνοντας τὰ διατεταγμένα καλά . Ἀλλ´ ἐπεὶ οὐκ ἄδικοι ἐκεῖνοι , καὶ ὁ αὐτῶν πατὴρ τὰ αὐτὰ αὐτῷ πράττειν διὰ τοῦ λόγου διδάσκων , οἱ τούτοις συντιθέμενοι οὐκ ἄδικοι . Ἐὰν δέ τις τοὺς διαφόρους νόμους τῶν ἀνθρώπων προβάληται , λέγων Ὅτι παρ᾽´ οἷς μὲν ἀνθρώποις τάδε καλὰ , τάδε αἰσχρὰ νενόμισται , παρ᾽´ ἄλλοις δὲ τὰ παρ᾽´ ἐκείνοις αἰσχρὰ καλὰ , καὶ τὰ καλὰ αἰσχρὰ νομίζεται , ἀκουέτω καὶ τῶν εἰς τοῦτο λεγομένων . Καὶ νόμους διατάξασθαι τῇ ἑαυτῶν κακίᾳ ὁμοίους τοὺς πονηροὺς ἀγγέλους ἐπιστάμεθα , οἷς χαίρουσιν οἱ ὅμοιοι γενόμενοι ἄνθρωποι · καὶ ὀρθὸς λόγος παρελθὼν , οὐ πάσας δόξας , οὐδὲ πάντα δόγματα καλὰ ἀποδείκνυσιν , ἀλλὰ τὰ μὲν φαῦλα , τὰ δὲ ἀγαθά´ ὥστε μοι καὶ πρὸς τοὺς τοιούτους τὰ αὐτὰ καὶ τὰ ὅμοια εἰρήσεται , καὶ λεχθήσεται διὰ πλειόνων , ἐὰν χρεία ᾗ . Τανῦν δὲ ἐπὶ τὸ προκείμενον ἀνέρχομαι . Ι.Μεγαλειότερα μὲν οὖν πάσης ἀνθρωπείου διδασκαλίας φαίνεται τὰ ἡμέτερα · διὰ τοῦτο λογικὸν τὸ ὅλον τὸν φανέντα δι´ ἡμᾶς Χριστὸν γεγονέναι , καὶ σῶμα , καὶ Λόγον , καὶ ψυχήν . Ὅσα γὰρ καλῶς ἀεὶ ἐφθέγξαντο καὶ εὗρον οἱ φιλοσοφήσαντες ἢ νομοθετήσαντες , κατὰ Λόγου μέρος εὐρέσεως καὶ θεωρίας ἐστὶ πονηθέντα αὐτοῖς . Ἐπειδὴ δὲ οὐ πάντα τὰ τοῦ Λόγου ἐγνώρισαν , ὅς ἐστι Χριστὸς , καὶ ἐναντία ἑαυτοῖς πολλάκις εἶπον . Καὶ οἱ προγεγραμμένοι τοῦ Χριστοῦ κατὰ τὸ ἀνθρώπινον , λόγῳ πειραθέντες τὰ πράγματα θεωρῆσαι καὶ ἐλέγξαι , ὡς ἀσεβεῖς καὶ περίεργοι εἰς δικαστήρια ἤχθησαν . Ὁ πάντων δὲ αὐτῶν εὐτονώτερος πρὸς τοῦτο γενόμενος Σωκράτης τὰ αὐτὰ ἡμῖν ἐνεκλήθη . Καὶ γὰρ ἔφασαν αὐτὸν καινὰ δαιμόνια εἰσφέρειν , καὶ οὓς ἡ πόλις νομίζει
Lemmas: θ . ἵνα δέ μή τις εἶπον ὁ λέγω ὑπό ὁ νομίζω φιλόσοφος , ὅτι κόμπος καί φόβητρον εἰμί ὁ λέγω ὑφή ἐγώ , ὅτι κολάζω ἐν αἰώνιος πῦρ ὁ ἄδικος , καί διά φόβος , ἀλ οὖον διά ὁ καλός εἰμί καί ἀρεστός , ἐνάρετος βιόω ὁ ἄνθρωπος ἀξιόω , βραχυεπής πρός οὗτος ἀποκρίνω , ὅτι , εἰμί μή οὗτος εἰμί , οὔτε εἰμί θεός , ἢ εἰμί εἰμί , οὖον μέλος αὐτός ὁ ἄνθρωπος , καί οὐδείς εἰμί ἀρετή , οὐδέ κακία , καί ὡς πρόφημι , ἄδικος τίς μωρόω ὁ νομοθέτης ὁ παραβαίνω ὁ διατάσσω καλός . Ἀλ ἐπεί οὐ ἄδικος ἐκεῖνος , καί ὁ αὐτός πατήρ ὁ αὐτός αὐτός πράσσω διά ὁ λόγος διδάσκω , ὁ οὗτος συντίθημι οὐ ἄδικος . ἐάν δέ τις ὁ διάφορος νόμος ὁ ἄνθρωπος προβάλλω , λέγω ὅτι2 παρά ὅς μέν ἄνθρωπος ὅδε καλός , ὅδε αἰσχρός νομίζω , παρά ἄλλος δέ ὁ παρά ἐκεῖνος αἰσχρός καλός , καί ὁ καλός αἰσχρός νομίζω , ἀκούω καί ὁ εἰς οὗτος λέγω . καί νόμος διατάσσω ὁ ἑαυτοῦ κακία ὅμοιος ὁ πονηρός ἄγγελος ἐπίσταμαι , ὅς χαίρω ὁ ὅμοιος γίγνομαι ἄνθρωπος · καί ὀρθός λόγος παρέρχομαι , οὖον πᾶς δόξα , οὐδέ πᾶς δόγμα καλός ἀποδείκνυμι , ἀλλά ὁ μέν φαῦλος , ὁ δέ ἀγαθός ὥστε ἐγώ καί πρός ὁ τοιοῦτος ὁ αὐτός καί ὁ ὅμοιος εἴρω , καί λέγω διά πλείων , ἐάν χρεία ὅς . τανῦν δέ ἐπί ὁ πρόκειμαι ἀνέρχομαι . ι.μεγαλειοτερας μέν οὖν πᾶς ἀνθρώπειος διδασκαλία φαίνω ὁ ἡμέτερος · διά οὗτος λογικός ὁ ὅλος ὁ φαίνω δις ἐγώ Χριστός γίγνομαι , καί σῶμα , καί Λόγος , καί Ψυχή . ὅσα γάρ καλῶς ἀεί φθέγγομαι καί εὑρίσκω ὁ φιλοσοφέω ἢ νομοθετέω , κατά Λόγος μέρος εύρεση καί θεωρία εἰμί πονέω αὐτός . ἐπεί δέ οὖον πᾶς ὁ ὁ Λόγος γνωρίζω , ὅς εἰμί Χριστός , καί ἐναντίος ἑαυτοῦ πολλάκις εἶπον . καί ὁ προγράφω ὁ Χριστός κατά ὁ ἀνθρώπινος , λόγος πειράω ὁ πρᾶγμα θεωρέω καί ἐλέγχω , ὡς ἀσεβής καί περίεργος εἰς δικαστήριον ἄγω . ὁ πᾶς δέ αὐτός εὔτονος πρός οὗτος γίγνομαι Σωκράτης ὁ αὐτός ἐγώ ἐγκαλέω . καί γάρ φημί αὐτός καινός δαιμόνιος εἰσφέρειν , καί ὅς ὁ πόλις νομίζω