cogPG.PG006 202
οὐδὲ λόγοι ὧν οὐχὶ ἀκούονται αἱ φωναὶ αὐτῶν . ΕΙς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα αὐτῶν . Ἐν τῷ ἡλίῳ ἔθετο τὸ σκήνωμα αὐτοῦ , καὶ αὐτὸς , ὡς νυμφίος ἐκπορευόμενος ἐκ παστου αὐτοῦ , ἀγαλλιάσεται ὡς γίγας δραμεῖν ὀδόν . Πρὸς τούτοις δὲ καὶ λόγων ἑτέρων των προφητευθέντων ἑει´ αὐτοῦ τοῦ Δαβὶδ , καλῶς ἔχον καὶ οἰκείως ἐπιμνησθῆναι λελογίσμεθα · ἐξ ὧν μαθεῖν ὑμῖν πάρεστι , πῶς προτρέπεται ζῇν τοὺς ἀνθρώπους τὸ προφητικὸν Πνεῦμα · καὶ πῶς μηνύει τὴν γεγενημένην Ἡρώδου τοῦ βασιλέως Ἰουδαίων , καὶ αὐτῶν Ἰουδαίων , καὶ Πιλάτου τοῦ ὑμετέρου παρ´ αὐτοῖς γενομένου ἐπιτρόπου , σὺν τοῖς αὐτοῦ στρατιώταις κατὰ τοῦ Χριστοῦ σινέλευσιν · καὶ ὅτι πιστεύεσθαι ἔμελλεν ὑπὸ τῶν ἐκ παντὸς γένους ἀνθρώπων · καὶ ὅτι αὐτὸν Υἱὸν καλεῖ ὁ Θεὸς , καὶ ὑποτάσσειν αὐτῷ πάντας ἐχθροὺς ἐπήγγελται · καὶ πῶς οἱ δαίμονες , ὅσον ἐπ´ αὐτοῖς , τήν τε τοῦ πατρὸς πάντων καὶ δεσπότου Θεοῦ καὶ τὴν αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ ἐξουσίαν φυγεῖν πειρῶνται · καὶ ὡς εἰς μετάνοιαν καλεῖ πάντας ὁ Θεὸς , πρὶν ἐλθεῖν τὴν ἡμέραν τῆς κρίσεως . Εἴρηνται δὲ οὖτως · Ἀακάριος ἀνὴρ ὃς οὐκ ἐπορεύθη ἐν βουλῇ ἀσεβῶν , καὶ ἐν ὀδῷ ἀμαρτωλῶν οὐκ ἔστη , καὶ ἐπὶ καθέδραν λοιμῶν οὐκ ἐκάθισεν · ἀλλ´ ἢ ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου τὸ θέλημα αὐτοῦ , καὶ ἐν τῷ νόμῳ αὐτοῦ μελετήσει ἡμέρας καὶ νυκτός . Καὶ ἔσται ὡς τὸ ξύλον τὸ πεφυτευμένον παρὰ τὰς διεξόδοις των ὑδάτων , ὃ τὸν καρπὸν αὐτοῦ δώσει ἐν καιρῷ αὐτοῦ , καὶ τὸ φύλλον αὐτοῦ οὐκ ἀποῤόυήσεται , καὶ πάντα ὅσα ἂν ποιῇ κατευοδωθήσεται . Οὐχ οὕτως οἱ ἀσεβεῖς , οὐχ οὕτως , ἀλλ´ ἡ ὡσεὶ χνοῦς , ὃν ἐκρίπτει ὁ ἄνεμος ἀπὸ προσώπου τῆς γὴς . Διὰ τοῦτο οὐκ ἀναστήσονται ἀσεβεῖς ἐν κρίσει , οὐδὲ ἀμαρτωλοὶ ἐν βουλῇ δικαίων . Ὅτι γινώσκει Κύριος ὀδὸν δικαίων , καὶ ὁδὸς ἀσεβῶν ἀπρλεῖται . Ἵνα τί ἐφρύαξαν ἔθνη , καὶ λαοὶ ἐμελέτησαν καινά Παρέστησαν οἰ βασιλεῖς τῆς γῆς , καὶ οἱ ἄρχοντες συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτὸ κατὰ τοῦ Κιρίου , καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ , λέγοντες · Δαρῥήξωμεν τοὺς δεσμοὺς αὐτῶν , καὶ ἀποῤῥίψωμεν ἀφ´ ἡμῶν τὸν υγὸν αὐτῶν . Ὁ κατοικῶν ἐν οιῷ αεῖς ἐκγελάσεται αὐτοὺς , καὶ ὁ Κύριος ἐκμλ κτηριεῖ αὐτούς . Τότε λαλήσει πρὸς αὐτοὺς ἐν ὀργῇ αὐτοῦ , καὶ ἐν τῷ θυμῷ αὐτοῦ ταράξει αὐτούς . Ἐγὼ ἓὲ νατεστάθην βασιλεὺς ὑπ´ αὐτοῦ , ἐπὶ Σιὼν ὅρος τί ἄγον αὐτοῦ , διαγγέλλων τὸ πρόσταγμα Κυρίου . Κύρως εἰπεπρός με · Υἱός μου εἶ σύ · ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε . Αἴτησαι παρ´ ἐμοῦ , καὶ δώσω σοι ξθνη τὴν κληρονομίαν σου , καὶ τὴν κατάσχεσίν σου τὰ πέρατα τῆς γὴς . Πομανεῖς αὐτοὺς ἐν ξάέδῳ σιδηρᾷ · ὡς σκεύη κεραμέως συνρίψεις αὐτούς . Καὶ νῦν , βασιλεῖς , σύνετε , παιδεύθητε ,
Lemmas: οὐδέ λόγος ὅς οὐ ἀκούω ὁ φωνή αὐτός . εἰς πᾶς ὁ γῆ ἐξέρχομαι ὁ φθόγγος αὐτός καί εἰς ὁ πέρας ὁ οἰκέω ὁ ῥῆμα αὐτός . ἐν ὁ ἥλιος τίθημι ὁ σκήνωμα αὐτός , καί αὐτός , ὡς νυμφίος ἐκπορεύω ἐκ παστός αὐτός , ἀγαλλιάω ὡς Γίγας τρέχω ὀδούς . πρός οὗτος δέ καί λόγος ἕτερος ὁ προφητεύω ἑ αὐτός ὁ Δαυίδ , καλῶς ἔχω καί οἰκεῖος ἐπιμιμνήσκομαι λογίζομαι · ἐκ ὅς μανθάνω σύ πάρειμι , πῶς προτρέπω ζάω ὁ ἄνθρωπος ὁ προφητικός πνεῦμα · καί πῶς μηνύω ὁ γίγνομαι Ἡρώδης ὁ βασιλεύς Ἰουδαῖος , καί αὐτός Ἰουδαῖος , καί Πιλᾶτος ὁ ὑμέτερος παρ´ αὐτός γίγνομαι ἐπίτροπος , σύν ὁ αὐτός στρατιώτης κατά ὁ Χριστός συνέλευσις · καί ὅτι πιστεύω μέλλω ὑπό ὁ ἐκ πᾶς γένος ἄνθρωπος · καί ὅτι αὐτός υἱός καλέω ὁ θεός , καί ὑποτάσσω αὐτός πᾶς ἐχθρός ἐπαγγέλλω · καί πῶς ὁ δαίμων , ὅσος ἐπι αὐτός , ὁ τε ὁ πατήρ πᾶς καί δεσπότης Θεός καί ὁ αὐτός ὁ Χριστός ἐξουσία φεύγω πειράω · καί ὡς εἰς μετάνοια καλέω πᾶς ὁ θεός , πρίν ἔρχομαι ὁ ἡμέρα ὁ κρίσις . εἴρω δέ οὖτως · Ἀακάριος ἀνήρ ὅς οὐ πορεύω ἐν βουλή ἀσεβής , καί ἐν οὐδός ἁμαρτωλός οὐ ἵστημι , καί ἐπί καθέδρα λοιμός οὐ καθίζω · ἀλ ἢ ἐν ὁ νόμος κύριος ὁ θέλημα αὐτός , καί ἐν ὁ νόμος αὐτός μελετάω ἡμέρα καί νύξ . καί εἰμί ὡς ὁ ξύλον ὁ φυτεύω παρά ὁ διέξοδος ὁ ὕδωρ , ὅς ὁ καρπός αὐτός δίδωμι ἐν καιρός αὐτός , καί ὁ φύλλον αὐτός οὐ απορουιημι , καί πᾶς ὅσος εἄν ποιέω κατευοδόω . οὐχ οὕτως ὁ ἀσεβής , οὐ οὕτως , ἀλ ὁ ὡσεί χνόος , ὅς ἐκρίπτω ὁ ἄνεμος ἀπό πρόσωπον ὁ γῆ . Ζεύς οὗτος οὐ ἀνίστημι ἀσεβής ἐν κρίσις , οὐδέ ἁμαρτωλός ἐν βουλή Δίκαιος . ὅτι2 γιγνώσκω Κύριος ὁδός Δίκαιος , καί ὁδός ἀσεβής απρλειος . ἵνα τίς φρυάσσω ἔθνος , καί λαός μελετάω καινός παρίστημι ὁ βασιλεύς ὁ γῆ , καί ὁ ἄρχω συνάγω ἐπί ὁ αὐτός κατά ὁ κιριον , καί κατά ὁ Χριστός αὐτός , λέγω · Δαρῥήξωμεν ὁ δεσμός αὐτός , καί ἀπορρίπτω ἀφή ἐγώ ὁ υγὸν αὐτός . ὁ κατοικέω ἐν οἰῶ ἄημι ἐκγελάω αὐτός , καί ὁ Κύριος ἐκμλ κτερίζω αὐτός . τότε λαλέω πρός αὐτός ἐν ὀργή αὐτός , καί ἐν ὁ θυμός αὐτός τάραξις αὐτός . ἐγώ ἐγώ νατεστάθην βασιλεύς ὑπό αὐτός , ἐπί Σιών ὅρος τίς ἄγω αὐτός , διαγγέλλω ὁ πρόσταγμα κύριος . Κῦρος εἶπον ἐγώ · υἱός ἐγώ εἰμί σῦς · ἐγώ σήμερον γεννάω σύ . αἰτέω παρ´ ἐγώ , καί δίδωμι σύ θνῄσκω ὁ κληρονομία σύ , καί ὁ κατάσχεσις σύ ὁ πέρας ὁ γῆ . πομαινομαι αὐτός ἐν ξάέδῳ σιδήρεος · ὡς σκεῦος κεραμεύς συνρίψεις αὐτός . καί νῦν , βασιλεύς , συνίημι , παιδεύω ,