cogPG.PG006 253
ψυχὴν μηκέτι εἶναι , ἀπέστη ἀπ´ αὐτῆς τὸ ζωτικὸν πνεῦμα , καὶ οὐκ ἔστιν ἡ ψυχὴ ἔτι , ἀλλὰ καὶ αὐτὴ , ὅθεν ἐλήφθη , ἐκεῖσε χωρεῖ πάλιν . ΤΤίνι οὖν , φημὶ , ἔτι τις χρήσαιτο διδασκάλῳ , ἢ πόθεν ὡφεληθείη τις , εἰ μηδὲ ἐν τούτοις τὸ ἀληθές ἐστιν ; Ἐγένοντό τινες πρὸ πολλοῦ χρόνου πάντων τούτων τῶν νομιζομένων φιλοσόφων παλαιότεροι , μακάριοι , καὶ δίκαιοι , καὶ θεοφιλεῖς , θείῳ πνεύματι λαλήσαντες , καὶ τὰ μέλλοντα θεσπίσαντες , ἃ δὴ νῦν γίνεται · προφήτας δὲ αὐτοὺς καλοῦσιν . Οὕτοι μόνοι τὸ ἀληθὲς καὶ εἶδον καὶ ἐξεῖπον ἀνθρώποις , μήτ´ εὐλαβηθέντες μήτε δυσωπηθέντες τινὰ , μὴ ἡττημένοι δόξης , ἀλλὰ μόνα ταῦτα εἰπόντες ἃ ἤκουσαν καὶ ἃ εἶδον , ἀγίῳ πληρωθέντες Πνεύματι . Συγγράμματα δὲ αὐτῶν ἔτι καὶ νῦν διαμένει , καὶ ἔστιν ἐντυχόντα τούτοις πλεῖστον ὡφεληθῆναι καὶ περὶ ἀρχῶν , καὶ περὶ τέλους , καὶ ὠν χρὴ εἰδέναι τὸν φιλόσοφον , πιστεύσαντα ἐκείνοις . Οὐ γὰρ μετὰ ἀποδείξεως πεποίηνται τότε τοὺς λόγους , ἅτε ἀνωτέρω πάσης ἀποδείξεως ὄντες ἀξιόπιστοι μάρτυρες τῆς ἀληθείας · τὰ δὲ ἀποβάντα καὶ ἀποβαίνοντα ἐξαναγκάζει συντίθεσθαι τοῖς λελαλημένοις δι´ αὐτῶν . Καίτοι γε καὶ διὰ τὰς δυνάμεις ἃς ἐπετέλουν , πιστεύεσθαι δίκαιοι ἦσαν · ἐπειδὴ καὶ τὸν ποιητὴν τῶν ὅλων Θεὸν καὶ Πατέρα ἐδόξαζον , καὶ τὸν παρ´ αὐτοῦ Χριστὸν Υἱὸν αὐτοῦ κατήγγελλον · ὅπερ οἱ ἀπὸ τοῦ πλάνου καὶ ἀκαθάρτου πνεύματος ἐμπιπλάμενοι ψευδοπροφῆται οὔτε ἐποίησαν οὔτε ποιοῦσιν , ἀλλὰ δυνάμεις τινὰς ἐνεργεῖν εἰς κατάπληξιν τῶν ἀνθρώπων τολμῶσι , καὶ τὰ τῆς πλάνης πνεύματα καὶ δαιμόνια δοξολογοῦσιν . Εὔχου δέ σοι πρὸ πάντων φωτὸς ἀνοιχθῆναι πύλας · οὐ γὰρ συνοπτὰ οὐδὲ συννοητὰ πᾶσίν ἐστιν , εἰ μή τῳ Θεὸς δῷ συνιέναι καὶ ὁ Χριστὸς αὐτοῦ . Θ . Ταῦτα καὶ ἔτι ἄλλα πολλὰ εἰπὼν ἐκεῖνος , ἃ νῦν καιρὸς οὐκ ἔστι λέγειν , ᾤχετο , κελεύσας διώκειν αὐτά · καὶ οὐκ ἔτι αὐτὸν εἶδον . Ἐμοῦ δὲ παραχρῆμα πῦρ ἐν τῇ ψυχῇ ἀνήφθη , καὶ ἔρως ἔχει με τῶν προφητῶν , καὶ τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων οἴ εἰσι Χριστοῦ φίλοι · διαλογιζόμενός τε πρὸς ἐμαυτὸν τοὺς λόγους αὐτοῦ , ταύτην μόνην εὕρισκον φιλοσοφίαν ἀσφαλῆ τι καὶ σύμφορον . Οὕτως δὴ καὶ διὰ ταῦτα φιλόσοφος ἐγώ . Βουλοίμην δ´ ἂν καὶ πάντας , ἴσον ἐμοὶ θυμὸν ποιησαμένους , μὴ ἀφίστασθαι τῶν τοῦ Σωτῆρος λόγων . Δέος γάρ τι ἔχουσιν ἐν ἑαυτοῖς , καὶ ἱκανοὶ δυσωπῆσαι τοὺς ἐκτρεπομένους τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ , ἀνάπαυσίς τε ἡδίστη γίνεται τοῖς ἐκμελετῶσιν αὐτούς . Εἰ οὖν τι καὶ σοὶ περὶ σεαυτοῦ μέλει , καὶ ἀντιποιῇ σωτηρίας , καὶ ἐπὶ τῷ Θεῷ πέποιθας , ἅπερ οὐκ ἀλλοτρίῳ
Lemmas: ψυχή μηκέτι εἰμί , ἀφίστημι ἀπ´ αὐτός ὁ ζωτικός πνεῦμα , καί οὐ εἰμί ὁ ψυχή ἔτι , ἀλλά καί αὐτός , ὅθεν λαμβάνω , ἐκεῖσε χωρέω πάλιν . ΤΤίνι οὖν , φημί , ἔτι τις χράω διδάσκαλος , ἢ πόθεν ὠφελέω τις , εἰμί μηδέ ἐν οὗτος ὁ ἀληθής εἰμί ; γίγνομαι τις πρό πολύς χρόνος πᾶς οὗτος ὁ νομίζω φιλόσοφος παλαιός , μακάριος , καί Δίκαιος , καί θεοφιλής , θεῖον πνεῦμα λαλέω , καί ὁ μέλλω θεσπίζω , ὁ δή νῦν γίγνομαι · προφήτης δέ αὐτός καλέω . οὕτος μόνος ὁ ἀληθής καί εἶδον καί ἐξεῖπον ἄνθρωπος , μῆτε εὐλαβέομαι μήτε δυσωπέω τις , μή ἡσσάομαι δόξα , ἀλλά μόνος οὗτος εἶπον ὁ ἀκούω καί ὁ εἶδον , ἅγιος πληρόω πνεῦμα . σύγγραμμα δέ αὐτός ἔτι καί νῦν διαμένω , καί εἰμί ἐντυγχάνω οὗτος πλεῖστος ὠφελέω καί περί ἀρχή , καί περί τέλος , καί εἰμί χρή οἶδα ὁ φιλόσοφος , πιστεύω ἐκεῖνος . οὖον γάρ μετά ἀπόδειξις ποιέω τότε ὁ λόγος , ἅτε ἀνωτέρω πᾶς ἀπόδειξις εἰμί ἀξιόπιστος μάρτυς ὁ ἀλήθεια · ὁ δέ ἀποβαίνω καί ἀποβαίνω ἐξαναγκάζω συντίθημι ὁ λαλέω δις αὐτός . καίτοι γε καί διά ὁ δύναμις ὅς ἐπιτελέω , πιστεύω Δίκαιος εἰμί · ἐπεί καί ὁ ποιητής ὁ ὅλος θεός καί πατήρ δοξάζω , καί ὁ παρ´ αὐτός Χριστός υἱός αὐτός καταγγέλλω · ὅσπερ ὁ ἀπό ὁ πλάνος καί ἀκάθαρτος πνεῦμα ἐμπίπλημι ψευδοπροφήτης οὔτε ποιέω οὔτε ποιέω , ἀλλά δύναμις τις ἐνεργέω εἰς κατάπληξις ὁ ἄνθρωπος τολμάω , καί ὁ ὁ πλάνης πνεῦμα καί δαιμόνιος δοξολογέω . εὔχομαι δέ σύ πρό πᾶς φάος ἀνοίγω πύλη · οὖον γάρ συνοπτάω οὐδέ συννοητὰ πᾶς εἰμί , εἰμί μή ὁ θεός δίδωμι συνίημι καί ὁ Χριστός αὐτός . Θ . οὗτος καί ἔτι ἄλλος πολύς εἶπον ἐκεῖνος , ὁ νῦν καιρός οὐ εἰμί λέγω , οἴχομαι , κελεύω διώκω αὐτός · καί οὐ ἔτι αὐτός εἶδον . ἐμέω δέ παραχρῆμα πῦρ ἐν ὁ Ψυχή ἀνάπτω , καί Ἔρως ἔχω ἐγώ ὁ προφήτης , καί ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος οἶς εἰμί Χριστός φίλος · διαλογίζομαι τε πρός ἐμαυτοῦ ὁ λόγος αὐτός , οὗτος μόνος εὑρίσκω φιλοσοφία ἀσφαλής τίς καί σύμφορος . οὕτως δή καί διά οὗτος φιλόσοφος ἐγώ . βούλομαι δδʹ εἄν καί πᾶς , ἴσος ἐγώ θυμός ποιέω , μή ἀφίστημι ὁ ὁ Σωτήρ λόγος . Δέος γάρ τίς ἔχω ἐν ἑαυτοῦ , καί ἱκανός δυσωπέω ὁ ἐκτρέπω ὁ ὀρθός ὁδός , ἀνάπαυσις τε Ἡδίστη γίγνομαι ὁ ἐκμελετάω αὐτός . εἰμί οὖν τίς καί σύ περί σεαυτοῦ μέλος , καί ἀντιποιέω σωτηρία , καί ἐπί ὁ Θεός πείθω , ὅσπερ οὐ ἀλλότριος