cogPG.PG006 647
ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΛΒʹ . Εἰ θνητὴν ὁ Θεὸς τὴν ἡμετέραν ἔκτισε φύσιν , πῶς λέγεις ὅτι ὁ Θεὸς θόνατον οὐκ ἐποίησεν ; ἈΠΟΚΡΙΣΙΣ . Οὐκ εἴ τι θνητὸν τῇ φύσει , τοῦτο ἀνάγκη πάντως ἀποθανεῖν · καὶ τούτου ἡ ἀπόδειξις , τὸ θνητοὺς ὄντας τὴν φύσιν τόν τε Ἐνὼχ καὶ τὸν Ἐλίαν ἐν ἀθανασία ἔτι διαμένειν , τοῦ , Γῆ εἰ , καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ , γενομένους ἀνωτέρω . Ἀληθὲς οὖν τὸ θνητὴν τὴν φύσιν ἡμῶν πεποιηκέναι τὸν Θεὸν , καὶ εἰσελθεῖν τὸν θάνατον εἰς τὸν κόσμον τῇ τοῦ ἀνθρώπου παρακοῇ . Εἰ μὲν γὰρ , ὥσπερ ἐποίησεν ὁ Θεὸς θνητὴν τὴν φύσιν , οὕτως ἐποίησε καὶ τὸν θάνατον , οὐκ ἂν διὰ τῆς παρακοῆς ὁ θάνατος · καὶ εἱ ὁ Θεὸς τὴν παρακοὴν οὐκ ἐποίησεν , οὐδ´ ἄρα τὸν θάνατον . ἘΡΩΤΗΣΙΣ ΛΓʹ . Εἰ τῶν ἀνθρώπων ἡ φύσις , ὡς θνητὸν μὲν τὸ οἰκεῖον ἐπιγινώσκει πέρας , ὁ δὲ ἐκάστου χρόνος οὐ κατά τινά ἐστιν ὅρον , ὅπερ καλοῦσιν οἱ ἐκτὸς εἰμαρμένην · πῶς τῷ Ἐζεκίᾳ προσετέθησαν χρόνοι ; Τὸ γὰρ προστεθὲν ἐπὶ τοῦ προορισθέντος ἀριθμοῦ δηλονότι λαμβάνεται . Πόθεν οὖν ἐπὶ τῶν τελευτώντων τὸ τοῦ χρόνου ἀόριστον δείννται ; ἈΠΟΚΡΙΣΙΣ . Ὅτι δὲ οὐχ ὥρισται τῆς ἐκάστου ζωῆς ὁ χρόνος , δείκνυται ἐκ τῶν γραφικῶν φωνῶν οὕτως · Ἐὰν , φησὶν , ἐν τῷ πεδίῳ εὕρῃ ἄνθρωπος νεάνιδα μεμνηστευμένην , καὶ βιασάμενος σὴν κοιμηθῇ μετ´ αὐτῆς , τὸν μέν ἄνδρα ἀποκτείνατε , τὴν δὲ νεάνιδα μὴ ἀποκτείνετε , Ὡς γὰρ τρόπον ἐπάταξεν ἄνθρωπος ἐπὶ τὸν πλησίον αὐτοῦ , καὶ πατάσσων αὐτὸν οὐχὶ παρῆν ὀ βοηθῶν , οὔτως ἐγένετο τὸ πρᾶγμα τοῦτο · καὶ ἐβόησεν ἡ νεᾶνις , καὶ ὁ βοηθῶν αὐτῇ οὐκ ἧν . Οὐκ ἂν δὲ παρείκασεν ἡ θεία Γραφὴ τὴν βεβιασμένην κοίμησιν τῇ βεβιασμένῃ ἀναιρέσει , εἰ ἦν ὁ θάνατος ὡρισμένος . Τὸ γὰρ παρὰ Θεοῦ ὡρισμένον , ἀβίαστόν τε καὶ ἀπαράβατον . Ἀλλ´ εἰ τοῦτο , δηλονότι οὐ τῇ προωρισμένῃ ζωῇ τοῦ Ἐζεκίου προσετέθησαν χρόνοι ζωῆς , ἀλλὰ τοῖς ἀορίστως προλαβοῦσιν ἔτεσιν αὐτοῦ , ὧν τὸ τέλος ἐγίνετο διὰ τοῦ θανατικοῦ πάθους , μὴ τοῦ Θεοῦ ἐκ τοῦ πάθους ἰασαμένου αὐτὸν , καὶ εἰς τὸ ζῇν αὐτὸν ἀποκαταστήσαντος .
Lemmas: ἐρώτησις λβʹ . εἰμί θνητός ὁ θεός ὁ ἡμέτερος κτίζω φύσις , πῶς λέγω ὅτι ὁ θεός θνῄσκω οὐ ποιέω ; ἀπόκρισις . οὐ εἰμί τίς θνητός ὁ φύσις , οὗτος ἀνάγκη πάντως ἀποθνῄσκω · καί οὗτος ὁ ἀπόδειξις , ὁ θνητός εἰμί ὁ φύσις ὁ τε Ἐνώχ καί ὁ Ελιάν ἐν ἀθανασία ἔτι διαμένω , ὁ , Γῆ εἰμί , καί εἰς γῆ ἀπέρχομαι , γίγνομαι ἀνωτέρω . ἀληθής οὖν ὁ θνητός ὁ φύσις ἐγώ ποιέω ὁ θεός , καί εἰσέρχομαι ὁ θάνατος εἰς ὁ κόσμος ὁ ὁ ἄνθρωπος παρακοή . εἰμί μέν γάρ , ὥσπερ ποιέω ὁ θεός θνητός ὁ φύσις , οὕτως ποιέω καί ὁ θάνατος , οὐ εἄν διά ὁ παρακοή ὁ θάνατος · καί εἰ ὁ θεός ὁ παρακοή οὐ ποιέω , οὐδός ἄρα ὁ θάνατος . ἐρώτησις λγʹ . εἰμί ὁ ἄνθρωπος ὁ φύσις , ὡς θνητός μέν ὁ οἰκέω ἐπιγιγνώσκω πέρας , ὁ δέ ἕκαστος χρόνος οὖον κατά τις εἰμί ὅρος , ὅσπερ καλέω ὁ ἐκτός λέγω · πῶς ὁ Ἐζεκίας προστίθημι χρόνος ; ὁ γάρ προστίθημι ἐπί ὁ προορίζω ἀριθμός δηλονότι λαμβάνω . πόθεν οὖν ἐπί ὁ τελευτάω ὁ ὁ χρόνος ἀόριστος δένω ; ἀπόκρισις . ὅτι2 δέ οὐ ὁρίζω ὁ ἕκαστος ζωή ὁ χρόνος , δείκνυμι ἐκ ὁ γραφικός φωνή οὕτως · ἐάν , φημί , ἐν ὁ πεδίον εὑρίσκω ἄνθρωπος νεᾶνις μνηστεύω , καί βιάζομαι σός κοιμάω μετέ αὐτός , ὁ μέν ἀνήρ ἀποκτείνω , ὁ δέ νεᾶνις μή ἀποκτείνω , ὡς γάρ τρόπος πατάσσω ἄνθρωπος ἐπί ὁ πλησίος αὐτός , καί πατάσσω αὐτός οὐ πάρειμι ὁ βοηθός , οὔτως γίγνομαι ὁ πρᾶγμα οὗτος · καί βοάω ὁ νεᾶνις , καί ὁ βοηθός αὐτός οὐ ἧμαι . οὐ εἄν δέ παρεικάζω ὁ θεῖος γραφή ὁ βεβιασμένος κοίμησις ὁ βεβιασμένος ἀναίρεσις , εἰμί εἰμί ὁ θάνατος ὁρίζω . ὁ γάρ παρά Θεός ὁρίζω , ἀβίαστος τε καί απαράβατος . Ἀλ εἰμί οὗτος , δηλονότι οὖον ὁ προωρ́γισμαι ζωή ὁ Ἐζεκίας προστίθημι χρόνος ζωή , ἀλλά ὁ ἀόριστος προλαμβάνω ἔτος αὐτός , ὅς ὁ τέλος γίγνομαι διά ὁ θανατικός πάθος , μή ὁ Θεός ἐκ ὁ πάθος ἰάομαι αὐτός , καί εἰς ὁ ζάω αὐτός ἀποκαθίστημι .