cogPG.PG006 717
παρεληλυθότος χρόνου ἐστὶ δηλωτικά · καὶ τ´ κοιοῖ καὶ τὸ ὕστερον , καὶ τὸ νῦν , καὶ τὸ δύνατπ , του ἐνεστῶτος καὶ τοῦ μέλλοντος χρόνου ἐστὶ σημαντικά . Εἰ δὲ ταῦτα , κείμενα ἐπὶ τοῦ Θεοῦ , σημαντικά τε καὶ θετικὰ γίνονται τοῦ πάντα τὰ ποιήματα τοῦ Θεοῦ ἔγχρονα εἶναι παρ´ αὐτῷ , δῆλον , ὅτι ἀτόπως ὑπέθηκε τὸ μηδὲν ἔγχρονον εἶναι παρ´ αὐτῷ . Τούτου δὲ ὡς ἀτόπως ὑποτεθέντος ἀναιρουμένου , συναναιρεῖται ἐξ ἀνάγκης καὶ τὸ μὴ ἁρμόττειν τῷ Θεῷ τὸ πεαοίηκε . Καὶ τούτου γὰρ ἀναιρεθέντος , ἐξ ἀνάγκης τίθεται τὸ τούτου ἐναντίον , τουτέστι τὸ ἁρμόζειν τῷ Θεῳ τὸ πεποίηκεν . Ἐπὶ παντὸς γὰρ χρὴ ἢ τὴν φάσιν εἶναι ἀληθῆ ἢ τὴν ἀπόφασιν . Κειμένου δὲ τοῦ ἁρμόττειν Τί οὖν φαίης ἀνενέργητον ἡμᾶς τὸν Θεὸν λέγοντας ἀμαρτάνειν ; Ἀλλ´ οὐ τοῦτό φαμεν , ἀλλ´ ὅτι οὐ πεποίηκε μὲν ὁ Θεὸς οὐδὲν , οὕτε ποιεῖ , οἴτε ποιήσει ἐν χρόνῳ · οὐδὲν γὰρ μᾶλλον πεποίηκεο ἢ ποιεῖ , οὐδ´ αὖ ποιεῖ ἢ ποιήσει · ἀλλὰ τό τε παρελθὸν παρὰ τῷ Θεῷ ἐν τῷ ἐνεστῶτι , καὶ τὸ μέλλον ἐν τῳ ἣδη γεγονέναι · ὡς οὐδέν μέν ῥευστὴν ἔχοντος τοῦ Θεοῦ , ἀεὶ δὲ τὰ αὐτὰ ποιοῦντος διὰ τὴν τελείαν αὐτοῦ καὶ ἀμετάβλητον δύνημίν τε καὶ ἐνέργειαν . Ἀλλὰ τὸ φεύγειν μὲν τὴν ἁμαρτίαν λέγουσαν τὸν Θεὸν ἀνενέργητον , λέγειν δὲ περὶ αὐτοῦ τὸ οὔτε πεποίηκεν , οὔτε ποιεῖ , οὕτε ποιήσει ἐν χρόνω , εἰς τὴν αὐτήν ἐστιν ἀμαρτίαν ἐμπεσεῖν . Εἰ γὰρ ἠβουλήθης ἀμαρτάνειν , καὶ λέγειν τὸν Θεὸν ἀνενέργητον , τί πλέον εἶχες λέγειν ὧν νῦν εἴρηκας , μὴ βουλόμενος ἀμαρτάνειν καὶ λέγειν ἀνενέργητον τὸν Θεὸν , τοῦ μήτε πεποιηκέναι τὸν Θεὸν , μήτε ποιεῖν , μήτε ποιήσειν ; τῶν γὰρ ῥημάτων τῶν χρονικὴν ἔμφασιν δηλούντων καὶ ἐχόντων , ἐκ τῆς ἐνεργείας τοῦ Θεοῦ ἀναιρουμένων , εὑρεθήσεται ὁ Θεὸς ἀνενέργητος · διὸ οὔτε ποιητής . Εἰ μηδὲν ἔγχρονόν ἐστι παρὰ τῷ Θεῷ , δῆλον , ὅτι οὔτε τὸ παρεληλυθὸς τοῦ χρόνου ἐστὶ παρ´ αὐτῷ , οὔτε τὸ ἐνεστὼς , οὕτε τὸ μέλλον . Πῶς οὖν ὁ ἀποκρινάμενος , ἀναιρῶν ἀπὸ τοῦ Θεοῦ τὰ ἔγχρονα , τίθησιν ἐπὶ τοῦ Θεοῦ τὰ ἔγχρονα , καὶ φησίν · Ἀλλὰ τό τε παρελθὸν παρὰ τῷ Θεῷ ἐν τῷ ἐνεστῶτι , καὶ τὸ μέλλον ἐν τῷ ἡδη γεγονέναι ; Τοῦτο δυεῖν τινων ἔχει τὴν ἔμφασιν , ἢ τοῦτο μὴ ὄν παρὰ τῷ Θεῷ ἐστιν ἐν τῷ μὴ ὄντι , ἢ τοῦτο μὴ ὄν παρὰ τῷ Θεῷ ἐστιν ἐν τῶ ὄντι . Ἀλλ´ εἰ μὲν τὸ πρῶτον , ἔστιν ἀδύνατον · τὸ γὰρ ἔν τινι εἶναι , ἢ μὴ εἶναι , τοῦ ὄντος ἐστίν · εἰ δὲ τὸ δεύτερον , ἔστι παρὰ τῷ Θεῷ τὸ μὴ ὃν ἐν τῷ ὄντι , τουτέστι τὸ παρεληλυθὸς τοῦ χρόνου ἐν τῷ ἐνεστῶτι τοῦ χρόνου . Τούτου δὲ κειμένου , ἔλεγχος γίνεται τοῦ μὴ ὀρθῶς εἰρῆσθαι τὸ οὐδὲν ἔγχρονον παρὰ τῷ Θεῶ , τὸ παρεληλυθὸς ἐν τῷ ἐνεστῶτι , καὶ τὸ μέλλον ἐν τῶ ἤδη γεγονέναι · ἅτινά ἐστιν ἔγχρονα · καὶ εἰ ἐνήλλαξε τὸν τρόπον τοῦ πῶς ἐστι παρὰ τῷ Θεῷ τὰ τοῦ χρόνου μέρη , ἀλλ´ ὅμως δέδωκεν εἶναι παρ´ αὐτῷ τοῦ χρόνου τὸ παρεληλυθὸς , καὶ τὸ ἐνεστὼς , καὶ τὸ μέλλον · καὶ εἰ μὴ μᾶλλον τὸ πεποίηκε τοῦ ποιεῖ
Lemmas: παρέρχομαι χρόνος εἰμί δηλωτικός · καί τ ποῖος καί ὁ ὕστερος , καί ὁ νῦν , καί ὁ δύνατπ , ὁ ἐνίστημι καί ὁ μέλλω χρόνος εἰμί σημαντικός . εἰμί δέ οὗτος , κεῖμαι ἐπί ὁ Θεός , σημαντικός τε καί θετικός γίγνομαι ὁ πᾶς ὁ ποίημα ὁ Θεός έγχρονος εἰμί παρ´ αὐτός , δῆλος , ὅτι ἄτοπος ὑποτίθημι ὁ μηδείς ἔγχρονος εἰμί παρ´ αὐτός . οὗτος δέ ὡς ἄτοπος ὑποτίθημι ἀναιρέω , συναναιρέω ἐκ ἀνάγκη καί ὁ μή ἁρμόζω ὁ Θεός ὁ πεαοιιημι . καί οὗτος γάρ ἀναιρέω , ἐκ ἀνάγκη τίθημι ὁ οὗτος ἐναντίος , τουτέστι ὁ ἁρμόζω ὁ θέω ὁ ποιέω . ἐπί πᾶς γάρ χρή ἢ ὁ φάσις εἰμί ἀληθής ἢ ὁ ἀπόφασις . Κεῖμαι δέ ὁ ἁρμόζω τις οὖν φημί ἀνενέργητος ἐγώ ὁ θεός λέγω ἁμαρτάνω ; Ἀλ οὖον οὗτος φημί , ἀλ ὅτι οὖον ποιέω μέν ὁ θεός οὐδείς , ἵημι ποιέω , οἶτος ποιέω ἐν χρόνος · οὐδείς γάρ μᾶλλον ποιέω ἢ ποιέω , οὐδός αὖος ποιέω ἢ ποιέω · ἀλλά ὁ τε παρέρχομαι παρά ὁ Θεός ἐν ὁ ἐνίστημι , καί ὁ μέλλω ἐν ὁ ἥδη γίγνομαι · ὡς οὐδείς μέν ῥευστός ἔχω ὁ Θεός , ἀεί δέ ὁ αὐτός ποιέω διά ὁ τέλειος αὐτός καί ἀμετάβλητος δύναμις τε καί ἐνέργεια . ἀλλά ὁ φεύγω μέν ὁ ἁμαρτία λέγω ὁ θεός ἀνενέργητος , λέγω δέ περί αὐτός ὁ οὔτε ποιέω , οὔτε ποιέω , ἵημι ποιέω ἐν χρόνος , εἰς ὁ αὐτός εἰμί ἁμαρτία ἐμπίπτω . εἰμί γάρ βούλομαι ἁμαρτάνω , καί λέγω ὁ θεός ἀνενέργητος , τίς πλέω ἔχω λέγω ὅς νῦν εἴρω , μή βούλομαι ἁμαρτάνω καί λέγω ἀνενέργητος ὁ θεός , ὁ μήτε ποιέω ὁ θεός , μήτε ποιέω , μήτε ποιέω ; ὁ γάρ ῥῆμα ὁ χρονικός ἔμφασις δηλόω καί ἔχω , ἐκ ὁ ἐνέργεια ὁ Θεός ἀναιρέω , εὑρίσκω ὁ θεός ἀνενέργητος · διό οὔτε ποιητής . εἰμί μηδείς ἔγχρονος εἰμί παρά ὁ Θεός , δῆλος , ὅτι οὔτε ὁ παρέρχομαι ὁ χρόνος εἰμί παρ´ αὐτός , οὔτε ὁ ἐνίστημι , ἵημι ὁ μέλλω . Πῶς οὖν ὁ ἀποκρίνω , ἀναιρέω ἀπό ὁ Θεός ὁ έγχρονος , τίθημι ἐπί ὁ Θεός ὁ έγχρονος , καί φημί · ἀλλά ὁ τε παρέρχομαι παρά ὁ Θεός ἐν ὁ ἐνίστημι , καί ὁ μέλλω ἐν ὁ ἤδη γίγνομαι ; οὗτος δύο τίνω ἔχω ὁ ἔμφασις , ἢ οὗτος μή εἰμί παρά ὁ Θεός εἰμί ἐν ὁ μή εἰμί , ἢ οὗτος μή εἰμί παρά ὁ Θεός εἰμί ἐν ὁ εἰμί . Ἀλ εἰμί μέν ὁ πρῶτος , εἰμί ἀδύνατος · ὁ γάρ ἐν τις εἰμί , ἢ μή εἰμί , ὁ εἰμί εἰμί · εἰμί δέ ὁ δύο , εἰμί παρά ὁ Θεός ὁ μή ὅς ἐν ὁ εἰμί , τουτέστι ὁ παρέρχομαι ὁ χρόνος ἐν ὁ ἐνίστημι ὁ χρόνος . οὗτος δέ κεῖμαι , ἔλεγχος γίγνομαι ὁ μή ὀρθῶς εἴρω ὁ οὐδείς ἔγχρονος παρά ὁ θεάομαι , ὁ παρέρχομαι ἐν ὁ ἐνίστημι , καί ὁ μέλλω ἐν ὁ ἤδη γίγνομαι · ὅστις εἰμί έγχρονος · καί εἰμί ἐναλλάσσω ὁ τρόπος ὁ πῶς εἰμί παρά ὁ Θεός ὁ ὁ χρόνος μέρος , ἀλ ὅμως δίδωμι εἰμί παρ´ αὐτός ὁ χρόνος ὁ παρέρχομαι , καί ὁ ἐνίστημι , καί ὁ μέλλω · καί εἰμί μή μᾶλλον ὁ ποιέω ὁ ποιέω