cogPG.PG006 505
καὶ τῆς ἰδίας σωτηρίας φροντίζουσιν · ὁ δ´ ἕστιν ὅτε καί τισι καὶ πρός τινας γίνεται χρειωδέστερος . Καὶ ταῦτα μὲν ἡμῖν κεφαλαιωδῶς προειρήσθω πρὸς ὑπόμνησιν τῶν ἤδη λεχθέντων . Ἰτέον δὲ ἐπὶ τὸ προκείμενον , καὶ δεικτέον ἀληθῆ τὸν περὶ τῆς ἀναστάσεως λόγον , ἀπό τε τῆς αἰτίας αὐτῆς , καθ´ ἢν καὶ δι´ ἤν ὁ πρῶτος γέγονεν ἄνθρωπος οἵ τε μετ´ ἐκεῖνον καὶ μὴ κατὰ τὸν ὅμοιον γεγόνασι τρόπον , ἀπό τε τῆς κοινῆς πάντων ἀνθρώπων , ὡς ἀνθρώπων , φύσεως · ἔτι δὲ ἀπὸ τῆς τοῦ ποιήσαντος ἐπὶ τούτοις κρίσεως , καθ´ ὅσον ἕκαστος ἔζησε χρόνον , καὶ καθ´ οὕς ἐπολιτεύσατο νόμους · ἡν οὐκ ἄν τις ἀμφισβητήσειεν εἶναι δικαίαν . Ἔστι δὲ ὁ μὲν ἀπὸ τῆς αἰτίας λόγος , ἐὰν ἐπισκοπῶμεν πότερον ἀπλῶς καὶ μάτην γέγονεν ἄνθρωπος , ἢ τινὸς ἕνεκεν · εἰ δὲ τινὸς ἔνεκεν , πότερον ἐπὶ τοῦτο γενόμενον αὐτὸ τὸ ζῇν καὶ διαμένειν καθ´ ἣν ἐγένετο φύσιν , ἡ διὰ χρείαν τινός . Εἰ δὲ κατὰ χρείαν , ἤτοι τὴν αὐτοῦ τοῦ ποιήσαντος , ἢ ἄλλου τινὸς τῶν αὐτῷ προσηκόντων καὶ πλείονος φροντίδος ἠξιωμένων . Ὁ δὴ καὶ κοινότερον σκοποῦντες , εὐρίσκομεν , ὅτι πᾶς εὖ φρονῶν καὶ λογικῇ κρίσει πρὸς τὸ ποιεῖν τι κινούμενος , οὐδὲν ὧν κατὰ πρόθεσιν ἐνεργεῖ , ποιεῖ μάτην · ἀλλ´ ἤτοι τῆς ἰδίας ἕνεκεν χρήσεως , ἢ διὰ χρείαν ἄλλου τινὸς ὡν πεφρόντικεν · ἢ δι´ αὐτὸ τὸ γινόμενον , ὀλκῇ τινι φυσικῇ καὶ στοργῆ πρὸς τὴν αὐτοῦ γένεσιν κινούμενος . Οἷονεγέσθω γὰρ δι´ εἰκόνος τινὸς , ἵνα σαφὲς γένηται τὸ προκείμενον ἄνθρωπος ποιεῖ μὲν οἶκον διὰ τὴν ἱδίαν χρείαν , ποιεῖ δὲ βουσὶ καὶ καμήλοις , ἢ τοῖς ἄλλοις ζώοις ὧν ἐστιν ἐνδεὴς , τὴν ἑκάστῳ τούτων ἁρμόζουσαν σκέπην , οὐκ ἰδίας ἕνεκεν χρήσεως κατὰ τὸ φαινόμενον , ἀλλὰ κατὰ μὲν τὸ τέλος διὰ τοῦτο , κατὰ δὲ τὸ προσεχὲς διὰ τὴν τούτων ὧν πεφρόντικεν ἐπιμέλειαν . Ποιεῖται δὲ καὶ παῖδας , οὔτε διὰ χρείαν ἰδίαν , οὔτε δι´ ἕτερόν τι τῶν αὐτῷ προσηκόνταν , ἀλλ´ ἐπὶ τῷ εἶναί τε καὶ διαμένειν καθ´ ὅσον οἷόν τε . τοὺς ὑπ´ αὐτοῦ γεννωμένους , τῇ τῶν παίδων καὶ τῶν ἐκγόνων διαδοχῇ τὴν ἑαυτοῦ τελευτήν παραμωθούμενος , καὶ ταύτῃ τὸ θνητὸν ἀπαθανατίζειν οἰόμενος . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὑπὸ τούτων . Ὁ μέντοι Θεὸς οὔτε´ Ἀν μάτην ἐποίησε τὸν ἄνθρωπονστι γὰρ σοφός · οὐδὲν δὲ σοφίας ἔργον μάταιον · οὔτε διὰ χρείαν ἰδίαν · παντὸς γάρ ἐστιν ἀπροσδεής · τῷ δὲ μηδενὸς δεομένῳ τὸ παράπαν οὐδὲν τῶν ὑπ´ αὐτοῦ γενομένων συντελέσειεν ἄν εἰς χρείαν ἰδίαν . Ἀλλ´ οὐδὲ διά τινα τῶν ὑφ´ αὑτοῦ γενομένων ἔργων ἐποίησε τὸν ἄνθρωπον . Οὐδὲν γὰρ τῶν λόγῳ καὶ κρίσει χοωμένων οὔτε τῶν μειζόνων οὔτε τῶν καταδεεστέρων γέγονεν ἢ γίνεται πρὸς ἐτέρου χρείαν , ἀλλὰ διὰ τὴν ἰδίαν αὐτῶν τῶν γενομένων ζωήν τε καὶ διαμονήν . Οὐδὲ γὰρ ὁ
Lemmas: καί ὁ ἴδιος σωτηρία φροντίζω · ὁ δδʹ ἕστiν ὅτε καί τις καί πρός τις γίγνομαι χρειώδης . καί οὗτος μέν ἐγώ κεφαλαιώδης προλέγω πρός ὑπόμνησις ὁ ἤδη λέγω . ἰτέον δέ ἐπί ὁ πρόκειμαι , καί δεικτέος ἀληθής ὁ περί ὁ ἀνάστασις λόγος , ἀπό τε ὁ αἴτιος αὐτός , καθ´ εἄν καί δις ἐάν ὁ πρῶτος γίγνομαι ἄνθρωπος ὁ τε μετέ ἐκεῖνος καί μή κατά ὁ ὅμοιος γίγνομαι τρόπος , ἀπό τε ὁ κοινός πᾶς ἄνθρωπος , ὡς ἄνθρωπος , φύσις · ἔτι δέ ἀπό ὁ ὁ ποιέω ἐπί οὗτος κρίσις , καθ´ ὅσος ἕκαστος ζῶ χρόνος , καί καθ´ ὅς πολιτεύω νόμος · ἐάν οὐ ἄν τις ἀμφισβητέω εἰμί Δίκαιος . εἰμί δέ ὁ μέν ἀπό ὁ αἴτιος λόγος , ἐάν ἐπισκοπέω πότερος ἀπλόος καί μάτην γίγνομαι ἄνθρωπος , ἢ τις ἕνεκα · εἰμί δέ τις ἐνέλκω , πότερος ἐπί οὗτος γίγνομαι αὐτός ὁ ζάω καί διαμένω καθ´ ὅς γίγνομαι φύσις , ὁ διά χρεία τις . εἰμί δέ κατά χρεία , ἤτοι ὁ αὐτός ὁ ποιέω , ἢ ἄλλος τις ὁ αὐτός προσήκω καί πλείων φροντίς ἀξιόω . ὁ δή καί κοινός σκοπός , εὑρίσκω , ὅτι πᾶς εὕω φρονέω καί λογικός κρίσις πρός ὁ ποιέω τίς κινέω , οὐδείς ὅς κατά πρόθεσις ἐνεργέω , ποιέω μάτην · ἀλ ἤτοι ὁ ἴδιος ἕνεκα χρῆσις , ἢ διά χρεία ἄλλος τις ὡς φροντίζω · ἢ δις αὐτός ὁ γίγνομαι , ὁλκός τις φυσικός καί στοργή πρός ὁ αὐτός γένεσις κινέω . Οἷονεγέσθω γάρ δις εἰκών τις , ἵνα σαφής γίγνομαι ὁ πρόκειμαι ἄνθρωπος ποιέω μέν οἶκος διά ὁ ἴδιος χρεία , ποιέω δέ βοῦς καί κάμηλος , ἢ ὁ ἄλλος ζῷον ὅς εἰμί ἐνδεής , ὁ ἕκαστος οὗτος ἁρμόζω σκέπη , οὐ ἴδιος ἕνεκα χρῆσις κατά ὁ φαίνω , ἀλλά κατά μέν ὁ τέλος διά οὗτος , κατά δέ ὁ προσεχής διά ὁ οὗτος ὅς φροντίζω ἐπιμέλεια . ποιέω δέ καί παῖς , οὔτε διά χρεία ἴδιος , οὔτε δις ἕτερος τίς ὁ αὐτός προσήκω , ἀλ ἐπί ὁ εἰμί τε καί διαμένω καθ´ ὅσος οἷος τε . ὁ ὑπό αὐτός γεννάω , ὁ ὁ παῖς καί ὁ ἔκγονος διαδοχή ὁ ἑαυτοῦ τελευτή παραμωθουμην , καί οὗτος ὁ θνητός ἀπαθανατίζω οἴομαι . ἀλλά οὗτος μέν ὑπό οὗτος . ὁ μέντοι θεός οὐτάω εἰς μάτην ποιέω ὁ ἄνθρωπος γάρ σοφός · οὐδείς δέ σοφία ἔργον μάταιος · οὔτε διά χρεία ἴδιος · πᾶς γάρ εἰμί ἀπροσδεής · ὁ δέ μηδείς δήω ὁ παράπαν οὐδείς ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι συντελέω ἄν εἰς χρεία ἴδιος . Ἀλ οὐδέ διά τις ὁ ὑφ´ αὐτός γίγνομαι ἔργον ποιέω ὁ ἄνθρωπος . οὐδείς γάρ ὁ λόγος καί κρίσις χόω οὔτε ὁ μείζων οὔτε ὁ καταδεής γίγνομαι ἢ γίγνομαι πρός ἔτερον χρεία , ἀλλά διά ὁ ἴδιος αὐτός ὁ γίγνομαι ζωή τε καί διαμονή . οὐδέ γάρ ὁ