cogPG.PG006 664
κοιήσας , ἐπεὶ καλὸν ὁ Θεός ; Εἰ δὲ οὐ φθονερὸς , ἀλλὰ ἀδύνατος ὢν , τοῦτο οὐκ ἐποίησε δυοῖν .. ἀνάγκη . ἈΠΟΚΡΙΣΙΣ . Τοῖς χαριζομένοις τοῖς πλησίον . Σ δύνανται ποιεῖν ἢ ἐπίστανται καλά . Τὸ γὰρ πλησίον Θεοῦ οὐ χρήζει Θεοῦ εἰς παροχήν · ἔχει γὰρ πρὸς αὐτὸν ἐν ἅπασι τὸ ἴσον . Ἔτι δὲ εἰ θεοὺς μόνον ἐποίει ὁ Θεὸς , τὸν κόσμον οὐκ ἂν ἐποίει . Ἀναγκαίως γὰρ χρήζει ὁ κόσμος τῶν μερῶν τῶν καθ´ ὑπέρβασιν καὶ ἀπόβασιν θέσεως ἀλλήλων διαφερόντων . Ἔτι δὲ εἰ τῶν ἀδυνάτων γίνεται οὐδὲν , ἀδύνατον δὲ γενέσθαι Θεόνκτιστος γὰρ καὶ ἀποίητος ὁ Θεός · πῶς οὐκ Κστιν ἄλογον τότε λέγειν τὸν Θεὸν ἄφθονον , ὅτι πὰ μὴ ἐνδεχόμενα ποιεῖ ; Ἔτι δὲ καλόν ἐστιν ὁ Θεὸς , ὅτι ἄκτιστός ἐστι καὶ κτίστης · οὐδὲν δὲ τῶν κτιστῶν κατ´ οὐσίαν δύναται γενέσθαι ἄκτιστον , τουτέστι Θεός . Ἔοικε δὲ αὕτη ἡ ἐρώτησις τῷ λέγοντι λόγῳ · Καλός ἐστιν ὁ ὀφθαλμὸς καὶ τιμιώτερος τῶν ποδῶν · ἀλλ´ εἰ ἄφθονός ἐστιν ὁ Θεὸς , διὰ τί οὐκ ἐποίησε τοὺς πόδας ὀφθαλμούς ; Συνάγει γὰρ καὶ ὁ λόγος οὗτος τὴν αὐτὴν ἄλογον ἀτοπίαν , τὸ ἢ διὰ φθόνον ἢ δε´ ἀδυναμίαν μὴ πεποιηκέναι τὸν Θεὸν πόδας ὀφθαλμούς . ἘΡΟΤΗΣΙΣ ΟΓʹ . Εἰ τότε τὸ καλὸν φαίνεται καλὸν , Ἐὰν συγκρίνεται τῷ κακῷ , καλὸν δὲ ὁ κόσμος , δῆλον ὅτι κακὸν ὁ μὴ κόσμος , τουτέστι τὸ πρὸ κόσμου . Καὶ εἰ μὲν ἀμφότερα ἐκ Θεοῦ , τουτέστι τὸ πρὸ κόσμου καὶ ὁ κόσμος , πῶς οὐχ ἑκάτερα ἐξ αὐτοῦ , τουτέστι τὸ καλὸν καὶ τὸ φαῦλον ; Εἰ δὲ θάτερον μὲν ἐξ αὐτοῦ , ἕτερον δὲ οὐκ ἐξ αὐτοῦ , πῶς οὐκ ἔστιν αὐτόματον καὶ μὴ ὑπ´ αὐτὸν τὸ μὴ ἐξ αὐτοῦ ; Πῶς δὲ ἀληθεύει ὁ λέγων , ὅτι Ἐξ αὐτοῦ τὰ πάντα ; ἐν γὰρ τοῖς πᾶσι καὶ τὰ πρώην οὐκ ὄντα , καὶ τὰ νῦν ὄντα , περιέχεται . ἈΠΟΚΡΙΣΙΣ . Τὸ κακὸν οὐδὲν ἕτερόν ἐστι παρὰ τὴν ἐκτροπὴν τοῦ καλοῦ · διὸ ὕστερόν ἐστι τοῦ καλοῦ τὸ κακόν · ἐκτροπὴ γάρ ἐστι τοῦ καλοῦ . Ἀλλὰ τοῦτο δῆλον ὅτι οὐκ ἐκ τῆς συγκρίσεως τοῦ κακοῦ τὸ καλὸν φαίνεται καλὸν , ἀλλ´ ἐκ τῆς οἰκείας φύσεως . Τὸ δὲ πρὸ τοῦ κόσμου μὴ ὃν πάντη μὴ ἦν , οὔτε καλὸν ἦν οὔτε κακόν · διὸ τῷ οὕτω μὴ ὄντι οὐδὲν συγκρίνεται . Ἔτι δὲ τὸ πάντη μὴ ὃν οὔτε ἐκ τοῦ Θεοῦ , οὔτε ἐξ ἄλλου , οὔτε αὐτόματόν ἐστι . Πρὸ τοῦ κόσμου οὐν οὐδὲν ἕτερον πλὴν Θεοῦ ἦν · τοίνυν τῆς συγκρίσεως τῶν ὄντων οὔσης πρὸς τὰ ὄντα , οὐκ ἄρα συγκρίνεται ὁ κόσμος τῷ μὴ κόσμῳ , οὐδὲ ἐν τῷ κόσμῳ περιέχεται τὸ μὴ κόσμος . Τὸ γὰρ μὴ κόσμος οὐδέν ἐστι · τὸ δὲ περιεχόμενόν ἐστὶ τί . Καὶ ὅτε λέγομεν ἐκ τοῦ μὴ
Lemmas: κοιαειδω , ἐπεί καλός ὁ Θεός ; εἰμί δέ οὖον φθονερός , ἀλλά ἀδύνατος εἰμί , οὗτος οὐ ποιέω δύο .. ἀνάγκη . ἀπόκρισις . ὁ χαρίζομαι ὁ πλησίος . Σ δύναμαι ποιέω ἢ ἐπίσταμαι καλός . ὁ γάρ πλησίος Θεός οὖον χρῄζω Θεός εἰς παροχή · ἔχω γάρ πρός αὐτός ἐν ἅπας ὁ ἴσος . ἔτι δέ εἰμί θεός μόνος ποιέω ὁ θεός , ὁ κόσμος οὐ εἄν ποιέω . ἀναγκαῖος γάρ χρῄζω ὁ κόσμος ὁ μέρος ὁ καθ´ ὑπέρβασις καί ἀπόβασις θέσις ἀλλήλων διαφέρω . ἔτι δέ εἰμί ὁ ἀδύνατος γίγνομαι οὐδείς , ἀδύνατος δέ γίγνομαι Θεόνκτιστος γάρ καί ἀποίητος ὁ Θεός · πῶς οὐ Κστιν ἄλογος τότε λέγω ὁ θεός ἄφθονος , ὅτι πη μή ἐνδέχομαι ποιέω ; ἔτι δέ καλός εἰμί ὁ θεός , ὅτι ἄκτιστος εἰμί καί Κτίστης · οὐδείς δέ ὁ κτίστης κατ´ οὐσία δύναμαι γίγνομαι ἄκτιστον , τουτέστι Θεός . ἔοικα δέ οὗτος ὁ ἐρώτησις ὁ λέγω λόγος · Καλός εἰμί ὁ ὀφθαλμός καί τίμιος ὁ πούς · ἀλ εἰμί ἄφθονος εἰμί ὁ θεός , διά τίς οὐ ποιέω ὁ πούς ὀφθαλμός ; συνάγω γάρ καί ὁ λόγος οὗτος ὁ αὐτός ἄλογος ἀτοπία , ὁ ἢ διά φθόνος ἢ δεʹ ἀδυναμία μή ποιέω ὁ θεός πούς ὀφθαλμός . ΣΟ ἔμφλοξ . εἰμί τότε ὁ καλός φαίνω καλός , ἐάν συγκρίνω ὁ κακός , καλός δέ ὁ κόσμος , δῆλος ὅτι κακός ὁ μή κόσμος , τουτέστι ὁ πρό κόσμος . καί εἰμί μέν ἀμφότερος ἐκ Θεός , τουτέστι ὁ πρό κόσμος καί ὁ κόσμος , πῶς οὐ ἑκάτερος ἐκ αὐτός , τουτέστι ὁ καλός καί ὁ φαῦλος ; εἰμί δέ ἕτερος μέν ἐκ αὐτός , ἕτερος δέ οὐ ἐκ αὐτός , πῶς οὐ εἰμί αὐτόματος καί μή ὑπό αὐτός ὁ μή ἐκ αὐτός ; Πῶς δέ ἀληθεύω ὁ λέγω , ὅτι ἐς αὐτός ὁ πᾶς ; ἐν γάρ ὁ πᾶς καί ὁ πρώην οὐ εἰμί , καί ὁ νῦν εἰμί , περιέχω . ἀπόκρισις . ὁ κακός οὐδείς ἕτερος εἰμί παρά ὁ ἐκτροπή ὁ καλός · διό ὕστερον εἰμί ὁ καλός ὁ κακός · ἐκτροπή γάρ εἰμί ὁ καλός . ἀλλά οὗτος δῆλος ὅτι οὐ ἐκ ὁ σύγκρισις ὁ κακός ὁ καλός φαίνω καλός , ἀλ ἐκ ὁ οἰκεῖος φύσις . ὁ δέ πρό ὁ κόσμος μή ὅς πάντῃ μή εἰμί , οὔτε καλός εἰμί οὔτε κακός · διό ὁ οὗτος μή εἰμί οὐδείς συγκρίνω . ἔτι δέ ὁ πάντῃ μή ὅς οὔτε ἐκ ὁ Θεός , οὔτε ἐκ ἄλλος , οὔτε αὐτόματος εἰμί . πρό ὁ κόσμος ὀν οὐδείς ἕτερος πλήν Θεός εἰμί · τοίνυν ὁ σύγκρισις ὁ εἰμί εἰμί πρός ὁ εἰμί , οὐ ἄρα συγκρίνω ὁ κόσμος ὁ μή κόσμος , οὐδέ ἐν ὁ κόσμος περιέχω ὁ μή κόσμος . ὁ γάρ μή κόσμος οὐδείς εἰμί · ὁ δέ περιέχω εἰμί τίς . καί ὅτε λέγω ἐκ ὁ μή