cogPG.PG006 506
λόγος εὐρίσκει τινὰ χρείαν τῆς τῶν ἀνθρώπων γενέσεως αἰτίαν · τῶν μὲν ἀθανάτων ἀνενδεῶν ὄντων καὶ μηδεμιᾶς μηδαμῶς παρ´ ἀνθρώπων συντελείας πρὸς τὸ εἶναι δεομένων · τῶν δὲ ἀλόγων ἀρχομένων κατὰ φύσιν καὶ τὰς πρὸς ὃ πέφυκεν ἕκαστον χρείας ἀνὰ Ορώποις ἀποπληρούντων , ἀλλ´ οὐ τούτοις χρῆσθαι πεφυκότων . Θέμις γὰρ οὔτε ἦν οὔτε ἐστὶ , τὸ ἄρχον καὶ ἡγεμονοῦν ὑπάγειν εἰς χρῆσιν τοῖς ἐλάττοσιν , ἢ τὸ λογικὸν ὑποτάττειν ἀλόγοις , οὖσι πρὸς τὸ ἄρχειν ἀνεπιτηδείοις . Οὐκοῦν , εἰ μήτε ἀναιτίως καὶ μάτην γέγονεν ἄνθρωπος οὐδὲν γὰρ τῶν ὑπὸ Θεοῦ γενομένων μάταιον , κατά γε τὴν τοῦ ποιήσαντος γνώμην μήτε χρείας ἕνεκεν αὐτοῦ τοῦ ποιήσαντος , ἢ ἄλλου τινὸς τῶν ὑπὸ Θεοῦ γενομένων ποιημάτων · εὔδηλον , ὅτι κατὰ μὲν τὸν πρῶτον καὶ κοινότερον λόγον , δι´ ἐαυτὸν καὶ τὴν ἐπὶ πάσης τῆς δημιουργίας θεωρουμένην ἀγαθότητα καὶ σοφίαν ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον · κατὰ δὲ τὸν προσεχέστερον τοῖς γενομένοις λόγον , διὰ τὴν αὐτῶν τῶν γενομένων ζωὴν , οὐκ ἐπὶ μικρὸν ἐξαπτομένην , εἶτα παντελῶς σβεννυμένην . Ἐρπετοῖς γὰρ , οἶμαι , καὶ πτηνοῖς καὶ νηκτοῖς , ἢ καὶ κοινότερον εἰπεῖν , πᾶσι τοῖς ἀλόγοις , τὴν τοιαύτην ζωὴν ἀπένειμε Θεός · τοῖς δὲ αὐτὸν ἐν ἑαυτοῖς ἀγαλματοφοροῦσι τὸν ποιητὴν , νοῦν τε συνπιφερομένοις , καὶ λογικῆς κρίσεως μεμοιραμένοις , τὴν εἰς ἀεὶ διαμονὴν ἀπεκλήρωσεν ὁ ποιητὴς , ἵνα γινώσκοντες τὸν ἑαυτῶν ποιητὴν , καὶ τὴν τούτου Ἀύναμίν τε καὶ σοφίαν , νόμῳ τε συνεπόμενοι καὶ δίκη , τούτοις συνδιαιῶνίζωσιν ἀπόνως οἷς τὴν προλαβοῦσαν ἐκράτησαν ζωὴν , καίπερ ἐν φθαρτοῖς καὶ γηΐνοις ὄντες σώμασιν . Ὁπόσα μὲν γὰρ ἄλλου του χάριν γέγονεν , παυσαμένων ἐκείνων ὧν ἕνεκεν γέγονε , παύσεται εἰκότως καὶ αὐτὰ τὰ γενόμενα τοῦ εἶναι , καὶ οὐκ ἂν διαμένοι μάτηνς ἂν μηδεμίαν ἐν τοῖς ὑπὸ Θεοῦ γενομένοις τοῦ ματαίου χώραν ἔχοντος · τά γε μὴν δι´ αὐτὸ τὸ εἶναι καὶ ζωὴν καθὼς πέφυκε γενόμενα , ὡς αὐτῆς τῆς αἰτίας τῇ φύσει συνειλημμένης , καὶ κατ´ αὐτὸ μόνον τὸ εἶναι εωρουμένης , οὐδεμίαν οὐδέποτε δέξαιτ´ ἂν τὸν
Lemmas: λόγος εὑρίσκω τις χρεία ὁ ὁ ἄνθρωπος γένεσις αἴτιος · ὁ μέν ἀθάνατος ἀνενδεής εἰμί καί μηδείς μηδαμῶς παρ´ ἄνθρωπος συντέλεια πρός ὁ εἰμί δήω · ὁ δέ ἄλογος ἄρχω κατά φύσις καί ὁ πρός ὅς φύω ἕκαστος χρεία ἀνά Ορώποις ἀποπληρόω , ἀλ οὖον οὗτος χράω φύζω . Θέμις γάρ οὔτε εἰμί οὔτε εἰμί , ὁ ἄρχω καί ἡγεμονέω ὑπάγω εἰς χρῆσις ὁ μικρός , ἢ ὁ λογικός ὑποτάσσω ἄλογος , εἰμί πρός ὁ ἄρχω ἀνεπιτήδειος . οὐκοῦν , εἰμί μήτε ἀναίτιος καί μάτην γίγνομαι ἄνθρωπος οὐδείς γάρ ὁ ὑπό Θεός γίγνομαι μάταιος , κατά γε ὁ ὁ ποιέω γνώμη μήτε χρεία ἕνεκα αὐτός ὁ ποιέω , ἢ ἄλλος τις ὁ ὑπό Θεός γίγνομαι ποίημα · εὔδηλος , ὅτι κατά μέν ὁ πρῶτος καί κοινός λόγος , δις ἑαυτοῦ καί ὁ ἐπί πᾶς ὁ δημιουργία θεωρέω ἀγαθότης καί σοφία ποιέω ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος · κατά δέ ὁ προσεχής ὁ γίγνομαι λόγος , διά ὁ αὐτός ὁ γίγνομαι ζωή , οὐ ἐπί μικρός ἐξάπτω , εἶτα παντελῶς σβέννυμι . ἑρπετόν γάρ , οἴομαι , καί πτηνός καί νηκτός , ἢ καί κοινός εἶπον , πᾶς ὁ ἄλογος , ὁ τοιοῦτος ζωή ἀπονέμω Θεός · ὁ δέ αὐτός ἐν ἑαυτοῦ ἀγαλματοφορέω ὁ ποιητής , νόος τε συνπιφερω , καί λογικός κρίσις μοιράω , ὁ εἰς ἀεί διαμονή ἀποκληρόω ὁ ποιητής , ἵνα γιγνώσκω ὁ ἑαυτοῦ ποιητής , καί ὁ οὗτος Ἀύναμίν τε καί σοφία , νόμος τε συνέπομαι καί δίκη , οὗτος συνδιαιωνίζω ἄπονος ὅς ὁ προλαμβάνω κρατέω ζωή , καίπερ ἐν φθαρτός καί γήινος εἰμί σῶμα . ὁπόσος μέν γάρ ἄλλος ὁ χάρις γίγνομαι , παύω ἐκεῖνος ὅς ἕνεκα γίγνομαι , παύω εἰκότως καί αὐτός ὁ γίγνομαι ὁ εἰμί , καί οὐ εἄν διαμένω μάτην εἄν μηδείς ἐν ὁ ὑπό Θεός γίγνομαι ὁ μάταιος χώρα ἔχω · ὁ γε μήv δις αὐτός ὁ εἰμί καί ζωή καθώς φύω γίγνομαι , ὡς αὐτός ὁ αἴτιος ὁ φύσις συλλαμβάνω , καί κατ´ αὐτός μόνος ὁ εἰμί ὁράω , οὐδείς οὐδέποτε δέχομαι εἄν ὁ