cogPG.PG006 552
βλόμην ἡμέραν , ὀπότε καὶ τὸν παράδεισον πεποίηκεν , εἰς τὸ ἐν κρείσσονι τόπῳ , καὶ χωρίῳ διαφόρω αὐτὸν εἶναι . Καὶ ὅτι ταῦτά ἐστιν ἀληθῆ , αὐτὸ τὸ ἔργον δείκνυσι . Πῶς γὰρ οὐκ ἔστι κατανοῆσαι τὴν μὲν ὡδῖνα , ἡν πάσχουσιν ἐν τῷ τοκετῷ αἱ γυναῖκες , καὶ μετὰ τοῦτο λήθην τοῦ πόνου ποιοῦνται , ὅπως πληρωθῇ ὁ τοῦ Θεοῦ λόγος , εἰς αὐξάνεσθαι καὶ πληθύΚνεσθαι τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων · Τί δ´ οὐχὶ καὶ τὴν τοῦ ὄφεως κατάκρισιν , πῶς στύγητὸς τυγχάνει ἕρπων ἐπὶ τῇ κοιλίᾳ , καὶ ἐσθίων γῆν · ὅπως καὶ τοῦτο ᾖ εἰς ἀπόδειξιν ἡμῖν τῶν προειρημένων ; ἀ . Ἐξανατείλας οὖν ὁ Θεὸς ἐκ τῆς γῆς ἔτι πᾶν ξύλον ὡραῖον εἰς ὅρασιν καὶ καλὸν εἰς βρῶσιν , Ἐν γὰρ πρώτοις μόνα ἦν τὰ ἐν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ γεγενημένα , φυτὰ καὶ σπέρματα καὶ χλόαι · τὰ δὲ ἐν τῷ παραδείσῳ ἐγενήθη διαφόρῳ καλλονῇ καὶ ὡραιότητι · ὅπου γε καὶ φυτεία ὡνόμασται ὑπὸ Θεοῦ πεφυτευμένη . Καὶ τὰ μὲν λοιπὰ φυτὰ ὅμοια καὶ ὁ κόσμος ἔσχηκε · τὰ δὲ δύο ξύλα , τὸ τῆς ζωῆς καὶ τὸ τῆς γνώσεως , οὐκ ἔσχηκεν ἑτέρα γῆ , ἀλλ´ ἢ ἐν μόνῳ τῷ παραδείσῳ . Ὅτι δὲ καὶ ὁ παράδεισος γῆ ἐστι , καὶ ἐπὶ τῆς γῆς πεφύτευται , ἡ Γραφὴ λέγει · Καὶ ἐφύτευσεν ὁ θεὸς παράδεισον ἐν Ἐδέμ κατὰ ἀνατολὰς , καὶ ἔβετο ἐκεῖ τὸν ἄνθρωπον . Καὶ ἐξανέτειλεν ὁ Θεὸς ἄτι ἀπὸ τῆς γῆς πᾶν ξύλον ὡραῖον εἰς ὅρασιν καὶ καλὸν εἰς βρῶσιν . Τὸ οὖν ἔτι ἐκ τῆς γῆς καὶ κατὰ ἀνατολὰς σαφῶς διδάσκει ἡμᾶς ἡ θεία Γραφὴ τὸν παράδεισον ὑπὸ τοῦτον τὸν οὐρανὸν , ὑφ´ ὃν καὶ ἀνατολὴ καὶ γῆ εἰσιν . Ἐδὲμ δὲ Ἐβραῖστὶ τὸ εἰρημένον ἑρμηνεύεται τρυφή . Ποταμὸν δὲ σεσήμαγκεν ἐκπορεύεσθαι ἐξ Ἐδὲμ , ποτίζειν τὸν παράδεισον , κἀκεῖθεν διαχωρίζεσθαι εἰς τέσσαρας ἀρχάς · ὡν δύο οἰ καλούμενοι Φεισὼν καὶ Γεὼν , ποτίζουσι τὰ ἀνατο λικὰ μέρη , μάλιστα ὁΓεὼν , ὁ κυκλῶν πᾶσαν γῆν Αἰθιοπίας , ὅν φασιν ἐν τῇ Αἰγύπτῳ ἀναφαίνεσθαι , τὸν καλούμενον Νεῖλον . Οἱ δὲ ἄλλοι δύο ποταμοὶ φανερῶς γινώσκονται παρ´ ἡμῖν , οἱ καλούμενοι Τίγρις καὶ Εὐφράτης . Οὗτοι γὰρ γειτνιῶσιν ἕως τῶν ἡμετέρων κὸιμάτων . Θεὶς δὲ ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον , καθὼς προειρήκαμεν , ἐν τῷ παραδείσῳ , εἴς τὸ ἐργάζεσθαι καὶ φυλάσσειν αὐτὸν , ἐνετείλατο αὐτῷ , ἀπὸ πάντων τῶν καρπῶν ἐσθίειν , δηλονότι καὶ ἀπὸ τοῦ τῆς ζωῆς , μόνου δὲ ἐκ τοῦ ξύλου τοῦ τῆς γνώσεως ἐνετείλατο αὐτῷ μὴ γεύσασθαι . Μετέθηκεν δὲ αὐτὸν ὁ Θεὸς ἐκ τῆς γῆς , ἐξ ἦς ἐγεγόνει , εἰς τὸν παράδεισον , διδοὺς αὐτῷ ἀτορμὴν προκοπῆς ὅπως αὐξάνων καὶ τέλειος γενόμενος , ἔτι δὲ καὶ θεὸς ἀναδειχθεὶς , οὕτως καὶ ἔἰς τὸν οὐρανὸν ἀναβῇσος γὰρ ὁ ἄνθρωπος ἐγεγόνει , οὔτε θνητὸς ὁλοσχερῶς , οὔτε ἀθάνατος τὸ καθόλου , δεκτικὸς δὲ ἑκατέρων · οὕτω καὶ τὸ χωρίον , ὁ
Lemmas: βλώσκω ἡμέρα , ὁπότε καί ὁ παράδεισος ποιέω , εἰς ὁ ἐν κρατύς τόπος , καί χωρίον διάφορος αὐτός εἰμί . καί ὅτι οὗτος εἰμί ἀληθής , αὐτός ὁ ἔργον δείκνυμι . Πῶς γάρ οὐ εἰμί κατανοέω ὁ μέν ὠδίς , ἐάν πάσχω ἐν ὁ τοκετός ὁ γυνή , καί μετά οὗτος λήθη ὁ πόνος ποιέω , ὅπως πληρόω ὁ ὁ Θεός λόγος , εἰς αὐξάνω καί πληθύνω ὁ γένος ὁ ἄνθρωπος · τις δδʹ οὐ καί ὁ ὁ ὄφις κατάκρισις , πῶς στυγητός τυγχάνω ἕρπω ἐπί ὁ κοιλία , καί ἐσθίω γῆ · ὅπως καί οὗτος εἰμί εἰς ἀπόδειξις ἐγώ ὁ προερέω ; ὅς . ἐξανατέλλω οὖν ὁ θεός ἐκ ὁ γῆ ἔτι πᾶς ξύλον ὡραῖος εἰς ὅρασις καί καλός εἰς βρῶσις , ἐν γάρ πρῶτος μόνος εἰμί ὁ ἐν ὁ τρίτος ἡμέρα γίγνομαι , φυτόν καί σπέρμα καί χλόη · ὁ δέ ἐν ὁ παράδεισος γίγνομαι διάφορος καλλονή καί ὡραιότης · ὅπου γε καί φυτεία ὀνομάζω ὑπό Θεός φυτεύω . καί ὁ μέν λοιπάς φυτόν ὅμοιος καί ὁ κόσμος ἔχω · ὁ δέ δύο ξύλον , ὁ ὁ ζωή καί ὁ ὁ γνῶσις , οὐ ἔχω ἕτερος γῆ , ἀλ ἢ ἐν μόνος ὁ παράδεισος . ὅτι2 δέ καί ὁ παράδεισος γῆ εἰμί , καί ἐπί ὁ γῆ φυτεύω , ὁ γραφή λέγω · καί φυτεύω ὁ θεός παράδεισος ἐν Ἐδέμ κατά ἀνατολή , καί βαίνω ἐκεῖ ὁ ἄνθρωπος . καί ἐξανατέλλω ὁ θεός αὔγ-ασμα ἀπό ὁ γῆ πᾶς ξύλον ὡραῖος εἰς ὅρασις καί καλός εἰς βρῶσις . ὁ οὖν ἔτι ἐκ ὁ γῆ καί κατά ἀνατολή σαφῶς διδάσκω ἐγώ ὁ θεῖος γραφή ὁ παράδεισος ὑπό οὗτος ὁ οὐρανός , ὑφ´ ὅς καί ἀνατολή καί γῆ εἰμί . Ἐδέμ δέ Ἑβραϊστί ὁ εἴρω ἑρμηνεύω τρυφή . Ποταμός δέ σημαίνω ἐκπορεύω ἐκ Ἐδέμ , ποτίζω ὁ παράδεισος , ἐκεῖθεν διαχωρίζω εἰς τέσσαρες ἀρχή · ὡς δύο ὁ καλέω Φεισών καί Γεών , ποτίζω ὁ ἀνατο καθῆλιξ μέρος , μάλιστα Γεών , ὁ κυκλόω πᾶς γῆ Αἰθιοπία , ὅς φημί ἐν ὁ Αἴγυπτος ἀναφαίνω , ὁ καλέω Νεῖλος . ὁ δέ ἄλλος δύο ποταμός φανερῶς γιγνώσκω παρ´ ἐγώ , ὁ καλέω Τίγρης καί Εὐφράτης . οὗτος γάρ γειτνιάω ἠώς ὁ ἡμέτερος κοιμάω . τίθημι δέ ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος , καθώς προαγορεύω , ἐν ὁ παράδεισος , εἰς ὁ ἐργάζομαι καί φυλάσσω αὐτός , ἐντέλλω αὐτός , ἀπό πᾶς ὁ καρπός ἐσθίω , δηλονότι καί ἀπό ὁ ὁ ζωή , μόνος δέ ἐκ ὁ ξύλον ὁ ὁ γνῶσις ἐντέλλω αὐτός μή γεύω . μετατίθημι δέ αὐτός ὁ θεός ἐκ ὁ γῆ , ἐκ εἰμί γίγνομαι , εἰς ὁ παράδεισος , δίδωμι αὐτός ἀτορμὴν προκοπή ὅπως αὐξάνω καί τέλειος γίγνομαι , ἔτι δέ καί θεός ἀναδείκνυμι , οὕτως καί εἰς ὁ οὐρανός ἀναβαίνω γάρ ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι , οὔτε θνητός ὁλοσχερῶς , οὔτε ἀθάνατος ὁ καθόλου , δεκτικός δέ ἑκάτερος · οὗτος καί ὁ χωρίον , ὁ