cogPG.PG006 642
ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν . Καὶ πάλιν · Ἐν ὑστέροις καιροῖς ἀφίστανταί τινες τῆς πίστεως , καὶ προσέχουσι πνεύμασι πλάνοις καὶ διδασκαλίαις ἀνθρώπων . Καὶ πάλιν · Ἀπὸ μέν τῆς ἀληθείας ἀποστρέφονται · πρὸς δὲ τοὺς μύθους ἐκτραπνσοι ται . Καὶ πάλιν · Εἰσελεύσονται εἰς ὑμᾶς λύκοι βαρεῖς , μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου , τοῦ ἀποσπῶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν . Ὅτι δὲ ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος οὐκ ἐκλείπει ὁ σῖτος , δηλοῖ ὁ Κύριος λέγων · Διὰ δὲ τοὺς ἐκλεκτοὺς οὓς ἐξελέξατο ὁ Πατὴρ κολοβωθήσονται αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι Ἀλλὰ´ εἰ μὲν συνέβη τι τῷ σίτῳ τὸ μὴ . εἰρημένον περὶ αὐτοῦ αὐξομένου τε καὶ ἐκλείποντος , δῆλον ὅτι διέψευσται ὁ περὶ αὐτοῦ λόγος · εἰ δὲ ἐξ ἀρχῆς τοῦ κηρύγματος ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος πάντα τὰ συμβησόμενα αὐτῷ διὰ τῶν προῤῥήσεων δέδοται , φανερὸν ὑπάρχει , ὅτι οὐδαμῶς διέψευσται ὁ περὶ αὐτοῦ λόγος Ἀλλὰ´ εἰ μὲν ἔστι τὰ ζιζάνια , ἀνάγκη εἶναι καὶ τὸν σῖτον · ἐκ γὰρ τῆς ἀλλήλων παραθέσεως ὁ μὲν σῖτος γνωρίζεται ὅπερ ἐστίν · ὡσαύτως καὶ τὰ ζιζάνια · καὶ ἑτέρου μὴ ὄντος , οὐδὲ τὸ ἕτερον γνωρίζεται ὅπερ ἐστίν . ἘΡΤΗΣΙΣ ΚΓʹ . Εἰ πρὸ μὲν τοῦ πάθους ὁ Κύριος ηὔχετο ἁγιασθῆναι ὑπὸ τοῦ Πατρὸς τοὺς μαθητὰς , μετὰ δὲ ταῦτα ὁ Ἰούδας ἀπώλετο · πῶς ἡ ὑπὲρ αὐτῶν προσενεχθεῖσα εὐχὴ φαίνεται δεδεγμένη ; Πῶς δὲ δείκνυται ἀληθὲς καὶ τό · οἶδα ὅτι πάντοτέ μου ἀκούεις ; ἈΠΟΚΡΙΣΙΣ . Ἡ μὲν τοῦ Ἰούδα ἀπώλεια ἔκτοτε γεγένηται , ἐξ ὅτου λαβὼν ὀ Χριστὸς τὸ ψωμίον , καὶ βάψας , αὐτῷ δέδωκε · καὶ λαβὼν τὸ ψωμίον ὁ Ἰούδας , εἰσῆλθεν εἰς αὐτὸν ὁ Σατανᾶς , καὶ ἐξελθὼν ἀπέῤῥηξεν ἑαυτὸν τῶν λοιπῶν μαθητῶν . Ἡ δὴ ὑπὲρ τῶν μαθητῶν εὐχὴ μετὰ τὸν χωρισμὸν τοῦ Ἰούδα ἐγένετο · καὶ τοῦτο δείκνυται ἐξ αὐτῆς τῆς εὐχῆς , ὅτε εὐξάμενος ὁ Κύριος ἔλεγεν · Οὓς δέδωκάς μοι ἐφύλαξα , καὶ οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀπώλετο , εἰ μὴ ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας , ἵνα ἡ Γραφὴ πληρωθῇ . Γέγονε μὲν οὐν πρῶτον ἡ τοῦ Ἰούδα ἀπώλεια , ὕστερον δὲ ἡ ὑπὲρ τῶν μαθητῶν εὐχὴ , ἔπειτα δὲ τὸ πάθος τοῦ Σωτῆρος . ἘΡΩΤΗΣΙΣ ΚΔʹ . Εἰ Θεός ἐστι δημιουργὸς καὶ Δεσπότης τῆς κτίσεως , πῶς τὰ Ἀπολλωνίου τελέσματα ἐν τοῖς μέρεσι τῆς κτίσεως δύνανται ; Καὶ γὰρ θαλάττης ὁρμὰς , καὶ ἀνέμων φορὰς , καὶ μυῶν καὶ θηρίων ἐπιδρομὰς , ὡς ὁρῶμεν , κωλύουσι . Καὶ εἰ τὰ ὑπὸ τοῦ Κυρίου μὲν γινόμενα θαύματα ἐν μόνῃ τῇ διηγήσει φέρεται , τὰ δὲ παρ´ ἐκείνου πλεῖστα καὶ ἐπ´ αὐτῶν τῶν πραγμάτων δεικνύμενα , πῶς οὐκἀπατᾷ τοὺς ὁρῶντας ; Καὶ εἰ μὲν κατὰ θείαν τοῦτο συγχώρησιν γέγονε , πῶς ὁδηγὸς εἰς Ἑλληνισμὸν οὐ γέγονεν ἡ τοιαύτη συγχώρησις ; Εἰ δὲ μὴ τοῦτο , πῶς οὐ δυνάμει τῶν δαιμόνων ἐκεῖνα γεγένηνται ; Πάλιν δὲ , εἴπερ , ὡς ἀγαθῷ τῷ γιγνομένῳ ἡδόμενος , ἐκείνῳ συνἤργησε , διὰ τί μὴ διὰ προφητῶν ἢ ἀποστόλων τὰ τοιαῦτα γεγένηνται ; Εἰ δὲ μὴ ἡρέσκετο ὡς φαύλῳ , τίνος ἕνεκεν τὸ φαῦλον ἢ εὐθὺς οὐκ ἐκώλυσεν , ἢ μετὰ
Lemmas: ὁ ἀγάπη ὁ πολύς . καί πάλιν · ἐν ὕστερος καιρός ἀφίστημι τις ὁ πίστις , καί προσέχω πνεῦμα πλάνος καί διδασκαλία ἄνθρωπος . καί πάλιν · ἀπό μέν ὁ ἀλήθεια ἀποστρέφω · πρός δέ ὁ μῦθος ἐκτρέπω ὁ . καί πάλιν · εἰσέρχομαι εἰς σύ λύκος βαρύς , μή φείδομαι ὁ ποίμνιον , ὁ ἀποσπάω ὁ μαθητής ὀπίσω αὐτός . ὅτι2 δέ ἠώς ὁ συντέλεια ὁ αἰών οὐ ἐκλείπω ὁ σῖτος , δηλόω ὁ Κύριος λέγω · Ζεύς δέ ὁ ἐκλεκτός ὅς ἐκλέγω ὁ πατήρ κολοβόω ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος Ἀλλά εἰμί μέν συμβαίνω τίς ὁ σῖτος ὁ μή . εἴρω περί αὐτός αὐξάνω τε καί ἐκλείπω , δῆλος ὅτι διαψεύδω ὁ περί αὐτός λόγος · εἰμί δέ ἐκ ἀρχή ὁ κήρυγμα ἠώς ὁ συντέλεια ὁ αἰών πᾶς ὁ συμβαίνω αὐτός διά ὁ πρόρρησις δίδωμι , φανερός ὑπάρχω , ὅτι οὐδαμῶς διαψεύδω ὁ περί αὐτός λόγος Ἀλλά εἰμί μέν εἰμί ὁ ζιζάνιον , ἀνάγκη εἰμί καί ὁ σῖτος · ἐκ γάρ ὁ ἀλλήλων παράθεσις ὁ μέν σῖτος γνωρίζω ὅσπερ εἰμί · ὡσαύτως καί ὁ ζιζάνιον · καί ἕτερος μή εἰμί , οὐδέ ὁ ἕτερος γνωρίζω ὅσπερ εἰμί . Σ κγʹ . εἰμί πρό μέν ὁ πάθος ὁ Κύριος εὔχομαι ἁγίζω ὑπό ὁ πατήρ ὁ μαθητής , μετά δέ οὗτος ὁ Ἰούδας ἀπόλλυμι · πῶς ὁ ὑπέρ αὐτός προσφέρω εὐχή φαίνω δέχομαι ; Πῶς δέ δείκνυμι ἀληθής καί ὁ · οἶδα ὅτι πάντοτε ἐγώ ἀκούω ; ἀπόκρισις . ὁ μέν ὁ Ἰούδας ἀπώλεια ἔκτοτε γίγνομαι , ἐκ ὅστις λαμβάνω ὁ Χριστός ὁ ψωμίον , καί βάπτω , αὐτός δίδωμι · καί λαμβάνω ὁ ψωμίον ὁ Ἰούδας , εἰσέρχομαι εἰς αὐτός ὁ Σατανᾶς , καί ἐξέρχομαι ἀπολήγω ἑαυτοῦ ὁ λοιπός μαθητής . ὁ δή ὑπέρ ὁ μαθητής εὐχή μετά ὁ χωρισμός ὁ Ἰούδας γίγνομαι · καί οὗτος δείκνυμι ἐκ αὐτός ὁ εὐχή , ὅτε εὔχομαι ὁ Κύριος λέγω · ὅς δίδωμι ἐγώ φυλάσσω , καί οὐδείς ἐκ αὐτός ἀπόλλυμι , εἰμί μή ὁ υἱός ὁ ἀπώλεια , ἵνα ὁ γραφή πληρόω . γίγνομαι μέν ὀν πρῶτος ὁ ὁ Ἰούδας ἀπώλεια , ὕστερος δέ ὁ ὑπέρ ὁ μαθητής εὐχή , ἔπειτα δέ ὁ πάθος ὁ Σωτήρ . ἐρώτησις κδέʹ . εἰμί Θεός εἰμί δημιουργός καί Δεσπότης ὁ κτίσις , πῶς ὁ Ἀπολλώνιος τέλεσμα ἐν ὁ μέρος ὁ κτίσις δύναμαι ; καί γάρ θάλασσα ὁρμή , καί ἄνεμος φορά , καί μῦς καί θηρίον ἐπιδρομή , ὡς ὁράω , κωλύω . καί εἰμί ὁ ὑπό ὁ κύριος μέν γίγνομαι θαῦμα ἐν μόνος ὁ διήγησις φέρω , ὁ δέ παρ´ ἐκεῖνος πλεῖστος καί ἐπι αὐτός ὁ πρᾶγμα δείκνυμι , πῶς οὐκἀπατᾷ ὁ ὁράω ; καί εἰμί μέν κατά θεῖος οὗτος συγχώρησις γίγνομαι , πῶς ὁδηγός εἰς Ἑλληνισμός οὖον γίγνομαι ὁ τοιοῦτος συγχώρησις ; εἰμί δέ μή οὗτος , πῶς οὖον δύναμις ὁ δαίμων ἐκεῖνος γίγνομαι ; πάλιν δέ , εἴπερ , ὡς ἀγαθός ὁ γίγνομαι ἥδομαι , ἐκεῖνος συνεργέω , διά τίς μή διά προφήτης ἢ ἀπόστολος ὁ τοιοῦτος γίγνομαι ; εἰμί δέ μή ἀρέσκω ὡς φαῦλος , τίς ἕνεκα ὁ φαῦλος ἢ εὐθύς οὐ κωλύω , ἢ μετά