cogPG.PG006 401
καὶ ψευσθεὶς ἐπὶ τῇ νεωτέρᾳ , πάλιν ἐδούλευσεν ἑπτὰ ἔτη . Ἀλλὰ Λεία μὲν ὁ λαὸς ὑμῶν καὶ ἡ συναγωγή · Ῥαχὴλ δὲ ἡ Ἐκκλησία ἡμῶν . Καὶ ὑπὲρ τούτων δουλεύει μέχρι νῦν ὁ Χριστὸς , καὶ τῶν ἐν ἀμφοτέραις δούλων . Ἐπεὶ γὰρ τοῖς δυσὶν υἱοῖς τὸ τρίτου σπέρμα εἰς δουλείαν ὁ Νῶε ἔδωκε , νῦν πάλιν εἰς ἀποκατάστασιν ἀμφοτέρων τε τῶν ἐλευθέρων τέκνων , καὶ τῶν ἐν αὐτοῖς δούλων , Χριστὸς ἐλήλυθε , τῶν αὐτῶν πάντας καταξιῶν τοὺς φυλάσσοντας τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ · ὃν τρόπον καὶ οἱ ἀπὸ τῶν ἐλευθέρων , καὶ οἱ ἀπὸ τῶν δούλων γενόμενοι τῷ Ἰακὼβ , πάντες υἱοὶ καὶ ὁμότιμοι γεγόνασι . Κατὰ δὲ τὴν τάξιν , καὶ κατὰ τὴν πρόγνωσιν , ὁποῖος ἕκαστος ἔσται προλέλεκται . Ἐδούλευσεν Ἰακὼβ τῷ Λάβαν ὑπὲρ τῶν ῥαντῶν καὶ πολυμόρφων θρεμμάτων · ἐδούλευσε καὶ τὴν μέχρι σταυροῦ δουλείαν ὁ Χριστὸς ὑπὲρ τῶν ἐκ παντὸς γένους ποικίλων καὶ πολυειδῶν ἀνθρώπων , δι´ αἵματος καὶ μυστηρίου τοῦ σταυροῦ κτησάμενος αὐτούς . Λείας ἀσθενεῖς ἦσαν οἱ ὀφθαλμοί · καὶ γὰρ ὑμῶν σφόδρα οἱ τῆς ψυχῆς ὀφθαλμοί . Ἔκλεψε Ῥαχὴλ τοὺς θεοὺς Λάβαν , καὶ κατέκρυψεν αὐτοὺς ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας · καὶ ἡμῖν ἀπολώλασιν οἱ πατρικοὶ καὶ ὑλικοὶ θεοί . Τὸν χρόνον πάντα ἐμισεῖτο ὑπὸ τοῦ ἀδελφοῦ ὁ Ἰακώβ · καὶ ἡμεῖς νῦν , καὶ αὐτὸς ὁ Κύριος ἡμῶν μισεῖται ὑφ´ ὑμῶν , καὶ ὑπὸ τῶν ἄλλων ἀπλῶς ἀνθρώπων , ὄντων πάντων τῇ φύσει ἀδελφῶν . Ἰσραὴλ ἐπεκλήθη Ἰακώβ · καὶ Ἰσραὴλ καὶ ὁ Χριστὸς ἀποδέδεικται , ὁ ὤν καὶ καλούμενος Ἰησοῦς . ἕ . Καὶ ὅταν ἡ Γραφὴ λέγῃ , « Ἑγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος Ἰσραὴλ , ὁ καταδείξας Ἰσραλλ βασιλέα ὑμῶν , » οὐχὶ ἀληθῶς τὸν Χριστὸν τὸν αἰώνιον βασιλέα ἀκούσεσθε ; καὶ Ἰακὼβ γὰρ ὁ τοῦ Ἰσαὰκ υἱὸς , ὅτι οὐδέποτε βασιλεὺς γέγονεν , ἐπίστασθε . Καὶ διὰ τοῦτο ἡ Γραφὴ πάλιν ἐξηγουμένη ἡμῖν τίνα λέγει βασιλέα Ἰακὼβ καὶ Ἰσραήλ , οὕτως ἔφη · « Ἰακὼβ ὁ παῖς μου , ἀντιλήψομαι αὐτοῦ · καὶ Ἰσραλλ ὁ ἐκλεκτός μου , προσδέξεται αὐτὸν ἡ ψυχή μου . Δέδωκα τὸ πνεῦμά μου ἐπ´ αὐτόν · καὶ κρίσιν τοῖς ἔθνεσιν ἐξοίσει . Οὐ κεκράξεται , οὐδὲ ἀκουσθήσεται ἔξω ἡ φωνὴ αὐτοῦ . Κάλαμον τεθραυσμένον οὐ συντρίψει , καὶ λίνον τυφόμενον οὐ σβέσει , ἕως οὐ νῖκος ἐξοίσει · κρίσιν ἀναλήψει , καὶ οὐ θραυσθήσεται , ἕως ἂν θῇ ἐπὶ τῆς γῆς κρίσιν . Καὶ ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ἐλπιοῦσιν ἔθνη . » Μήτι οὖν ἐπὶ τὸν Ἰακὼβ τὸν πατριάρχην οἱ ἀπὸ τῶν ἐθνῶν ἐλπίζουσιν , ἀλλ´ οὐκ ἐπὶ τὸν Χριστὸν , καὶ ὑμεῖς δὲ αὐτοί ; Ὡς οὖν Ἰσραὴλ τὸν Χριστὸν καὶ Ἰακὼβοὕτως λέγει , καὶ ἡμεῖς ἐκ τῆς κοιλίας τοῦ Χριστοῦ λατομηθέντες , Ἰσραηλιτικ ν τὸ ἀληθινόν ἐσμεν γένος . Αὐτῷ δὲ μᾶλλον τῷ ῥητῷ προσέχωμεν · « Καὶ ἐξαγάγω,ἰφησὶ , τὸ ἐξ Ἰακώβ σπέρμα καὶ ἐξ Ἰούδα · καὶ κληρονομήσει τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου , καὶ κληρονομήσουσιν οἱ ἐκλεκτοί μου καὶ οἱ δοῦλοί μου , καὶ κατοικήσουσιν ἐκεῖ · καὶ
Lemmas: καί ψεύδω ἐπί ὁ νέος , πάλιν δουλεύω ἑπτά ἔτος . ἀλλά Λεία μέν ὁ λαός σύ καί ὁ συναγωγή · Ῥαχήλ δέ ὁ ἐκκλησία ἐγώ . καί ὑπέρ οὗτος δουλεύω μέχρι νῦν ὁ Χριστός , καί ὁ ἐν ἀμφότερος δοῦλος . ἐπεί γάρ ὁ δύο υἱός ὁ τρίτος σπέρμα εἰς δουλεία ὁ Νῶε δίδωμι , νῦν πάλιν εἰς ἀποκατάστασις ἀμφότερος τε ὁ ἐλεύθερος τέκνον , καί ὁ ἐν αὐτός δοῦλος , Χριστός ἔρχομαι , ὁ αὐτός πᾶς καταξιόω ὁ φυλάσσω ὁ ἐντολή αὐτός · ὅς τρόπος καί ὁ ἀπό ὁ ἐλεύθερος , καί ὁ ἀπό ὁ δοῦλος γίγνομαι ὁ Ἰακώβ , πᾶς υἱός καί ὁμότιμος γίγνομαι . κατά δέ ὁ τάξις , καί κατά ὁ πρόγνωσις , ὁποῖος ἕκαστος εἰμί προλέγω . δουλεύω Ἰακώβ ὁ Λάβαν ὑπέρ ὁ ῥαντός καί πολύμορφος θρέμμα · δουλεύω καί ὁ μέχρι σταυρός δουλεία ὁ Χριστός ὑπέρ ὁ ἐκ πᾶς γένος ποικίλος καί πολυειδής ἄνθρωπος , δις αἷμα καί μυστήριον ὁ σταυρός κτάομαι αὐτός . Λεία ἀσθενής εἰμί ὁ ὀφθαλμός · καί γάρ σύ σφόδρα ὁ ὁ Ψυχή ὀφθαλμός . κλέπτω Ῥαχήλ ὁ θεός Λάβαν , καί κατακρύπτω αὐτός ἠώς ὁ σήμερον ἡμέρα · καί ἐγώ ἀπόλλυμι ὁ πατρικός καί ὑλικός θεός . ὁ χρόνος πᾶς μισέω ὑπό ὁ ἀδελφός ὁ Ἰακώβ · καί ἐγώ νῦν , καί αὐτός ὁ Κύριος ἐγώ μισέω ὑφ´ σύ , καί ὑπό ὁ ἄλλος ἀπλόος ἄνθρωπος , εἰμί πᾶς ὁ φύσις ἀδελφός . Ἰσραήλ ἐπικαλέω Ἰακώβ · καί Ἰσραήλ καί ὁ Χριστός ἀποδείκνυμι , ὁ εἰμί καί καλέω Ἰησοῦς . ὅς . καί ὅταν ὁ γραφή λέγω , « ἑγώ Κύριος ὁ θεός ὁ ἅγιος Ἰσραήλ , ὁ καταδείκνυμι Ἰσραλλ βασιλεύς σύ , » οὐ ἀληθής ὁ Χριστός ὁ αἰώνιος βασιλεύς ἀκούω ; καί Ἰακώβ γάρ ὁ ὁ Ἰσαάκ υἱός , ὅτι οὐδέποτε βασιλεύς γίγνομαι , ἐφίστημι . καί διά οὗτος ὁ γραφή πάλιν ἐξηγέομαι ἐγώ τίς λέγω βασιλεύς Ἰακώβ καί Ἰσραήλ , οὕτως φημί · « Ἰακώβ ὁ παῖς ἐγώ , ἀντιλαμβάνω αὐτός · καί Ἰσραλλ ὁ ἐκλεκτός ἐγώ , προσδέχομαι αὐτός ὁ ψυχή ἐγώ . δίδωμι ὁ πνεῦμα ἐγώ ἐπι αὐτός · καί κρίσις ὁ ἔθνος ἐκφέρω . οὖον κράζω , οὐδέ ἀκούω ἔξω ὁ φωνή αὐτός . Κάλαμος θραύω οὖον συντρίβω , καί λίνον τύφω οὖον σβέννυμι , ἠώς οὖον Νίκη ἐκφέρω · κρίσις ἀναλαμβάνω , καί οὖον θραύω , ἠώς εἄν τίθημι ἐπί ὁ γῆ κρίσις . καί ἐπί ὁ ὄνομα αὐτός ἐλπίζω ἔθνος . » Μῆτις οὖν ἐπί ὁ Ἰακώβ ὁ πατριάρχης ὁ ἀπό ὁ ἔθνος ἐλπίζω , ἀλ οὐ ἐπί ὁ Χριστός , καί σύ δέ αὐτός ; ὡς οὖν Ἰσραήλ ὁ Χριστός καί ιακωβουος λέγω , καί ἐγώ ἐκ ὁ κοιλία ὁ Χριστός λατομέω , Ἰσραηλιτικός Ν ὁ ἀληθινός εἰμί γένος . αὐτός δέ μᾶλλον ὁ ῥητός προσέχω · « καί εξαγαγω,ιφημι , ὁ ἐκ Ἰακώβ σπέρμα καί ἐκ Ἰούδας · καί κληρονομέω ὁ ὄρος ὁ ἅγιος ἐγώ , καί κληρονομέω ὁ ἐκλεκτός ἐγώ καί ὁ δοῦλος ἐγώ , καί κατοικέω ἐκεῖ · καί