cogPG.PG006 254
τοῦ πράγματος , πάρεστιν ἐπιγνόντι σοι τὸ Χριστὸν τοῦ Θεοῦ , καὶ τελείῳ γενομένῳ , εὐδαιμονεῖν . Ταῦτά μου , φίλτατε , εἰπόντος , οἱ μετὰ τοῦ Τρύφωνος ἀνεγέλασαν · αὐτὸς δέ , ὑπομειδιάσας · Τὰ μὲν λα σου , φησὶν , ἀποδέχομαι , καὶ ἄγαμαι τῆς περὶ τὸ θεῖον ὁρμῆς · ἄμεινον δὲ ἦν φιλοσοφεῖν ἔτι σε τὴν Πλάτωνος ἢ ἄλλου του φιλοσοφίαν , ἀσκοῦντα καρτερίαν καὶ ἐγκράτειαν καὶ σωφροσύνην , ἢ λόγοις ἐξαπατηθῆναι ψευδέσι , καὶ ἀνθρώποις ἀκολουθῆσαι οὐδενὸς ἀξίοις . Μένοντι γάρ σοι ἐν ἐκείνῳ τῷ τῆς φιλοσοφίας τρόπῳ , καὶ ζῶντι ἀμέμπτως , ἐλπίς ὑπελείπετο ἀμείνονος μοίρας · καταλιπόντι δὲ τὸν Θεὸν , καὶ εἰς ἄνθρωπον ἐλπίσαντι , ποία ἕτι περιλεῖπεται σωτηρία ; Εἰ οὖν καὶ ἐμοῦ θέλεις ἀκοῦσαι,(φλον γάρσε ἤδη νενόμικα πρῶτον μὲν περιτεμοῦ , εἶτα φύλαξον ὡς νενόμισται τὸ σάββατον , καὶ τὰς ἐορτὰς , καὶ τὰς νουμηνίας τοῦ Θεοῦ , καὶ ἀπλῶς τὰ ἐν τῷ νόμῳ γεγραμμένα πάντα ποίει · καὶ τότε σοι ἴσως ὄφελος ἔσται παρὰ Θεοῦ . Χριστὸς δὲ , εἰ καὶ γεγένηται , καὶ ἔστι που , ἅγνωστός ἐστι , καὶ οὐδὲ αὐτός πω ἑαυτὸν ἐπίσταται , οὐδὲ ἔχει δύναμίν τινα μέχρις ἂν ἐλθών Ἡλίας χρίσῃ αὐτὸν , καὶ φανερὸν πᾶσι ποιήσῃ . Ὑμεῖς δὲ , ματαίαν ἀκοὴν παραδεξάμενοι , Χριστὸν ἐαυτοῖς τινὰ ἀναπλάσσετε , καὶ αὐτοῦ χάριν τὰ νῦν ἀσκόπως ἀπόλλυσθε . θ Συγγνώμη σοι , ἔφην , ὧ ἄνθρωπε , καὶ ἀφεθείη σρα . Οὐ γὰρ οἰδας ὃ λέγεις · ἀλλὰ πειθόμενος τοῖς διδασκάλοις οἶ οὐ συνιᾶσι τὰς Γραφάς , καὶ ἀπομαντευόμενος λέγεις ὅ τι ἄν σοι ἐπὶ θυμὸν ἔλθοι . Εἰ δὲ βούλοιο τούτου πέρι δέξασθαι λόγον , ὡς οὐ πεπλανήμεθα , οὐδὲ παυσόμεθα ὁμολογοῦντες τοῦτον , κἂν τὰ ἐξ ἀνθρώπων ἡμῖν ἐπιφέρωνται ὀνείδη , κἂν ὁ δεινότατος ἀπειπεῖν ἀναγκάζη τύραννος · παρεστῶτι γὰρ δείξω , ὅτι οὐ κενοῖς ἐπιστεύσαμεν μύθοις , οὐδὲ ἀναποδείκτοις λόγοις , ἀλλὰ μεστοῖς Πνεύματος θείου καὶ δυνάμει βρύουσι , καὶ τεθηλόσι χάριτι.-Ἀνεγέλασαν οὖν πάλιν οἱ μετ´ αὐτοῦ , καὶ ἄκοσμον
Lemmas: ὁ πρᾶγμα , πάρειμι ἐπιγιγνώσκω σύ ὁ Χριστός ὁ Θεός , καί τέλειος γίγνομαι , εὐδαιμονέω . ταῦτα ἐγώ , φίλος , εἶπον , ὁ μετά ὁ Τρύφων ἀναγελάω · αὐτός δέ , ὑπομειδιάω · ὁ μέν λάω σύ , φημί , ἀποδέχομαι , καί ἄγαμαι ὁ περί ὁ θέω ὁρμή · ἀγαθός δέ εἰμί φιλοσοφέω ἔτι σύ ὁ Πλάτων ἢ ἄλλος ὁ φιλοσοφία , ἀσκέω καρτερία καί ἐγκράτεια καί σωφροσύνη , ἢ λόγος ἐξαπατάω ψευδής , καί ἄνθρωπος ἀκολουθέω οὐδείς ἄξιος . Μένων γάρ σύ ἐν ἐκεῖνος ὁ ὁ φιλοσοφία τρόπος , καί ζῶ ἄμεμπτος , ἐλπίς ὑπολείπω ἀγαθός μοῖρα · καταλείπω δέ ὁ θεός , καί εἰς ἄνθρωπος ἐλπίζω , ποῖος ἔτι περιλείπομαι σωτηρία ; εἰμί οὖν καί ἐγώ ἐθέλω ἀκοῦσαι,(φλον γάρσε ἤδη νομίζω πρῶτος μέν περιτέμνω , εἶτα φυλάσσω ὡς νομίζω ὁ σάββατον , καί ὁ ἑορτή , καί ὁ Νουμηνίας ὁ Θεός , καί ἀπλόος ὁ ἐν ὁ νόμος γράφω πᾶς ποιέω · καί τότε σύ ἴσως ὄφελος εἰμί παρά Θεός . Χριστός δέ , εἰμί καί γίγνομαι , καί εἰμί ποῦ , ἄγνωστος εἰμί , καί οὐδέ αὐτός πω ἑαυτοῦ ἐπίσταμαι , οὐδέ ἔχω δύναμις τις μέχρι εἄν ἔρχομαι Ἡλίας χρίω αὐτός , καί φανερός πᾶς ποιέω . σύ δέ , μάταιος ἀκοή παραδέχομαι , Χριστός ἑαυτοῦ τις ἀναπλάσσω , καί αὐτός χάρις ὁ νῦν ἄσκοπος ἀπόλλυμι . θ Συγγνώμης σύ , φημί , ἵημι ἄνθρωπος , καί ἀφίημι ΣΡΑ . οὖον γάρ οἶδα ὅς λέγω · ἀλλά πείθω ὁ διδάσκαλος οἶς οὖον συνίημι ὁ γραφή , καί ἀπομαντεύομαι λέγω ὅς τίς ἄν σύ ἐπί θυμός ἔρχομαι . εἰμί δέ βούλομαι οὗτος περί δέχομαι λόγος , ὡς οὖον πλανάω , οὐδέ παύω ὁμολογέω οὗτος , κἀν ὁ ἐκ ἄνθρωπος ἐγώ ἐπιφέρω ὄνειδος , κἀν ὁ δεινός ἀπολέγω ἀναγκάζω τύραννος · παρίστημι γάρ δείκνυμι , ὅτι οὖον κενός πιστεύω μῦθος , οὐδέ ἀναπόδεικτος λόγος , ἀλλά μεστός πνεῦμα θεῖον καί δύναμις βρύω , καί θάλλω χάριτι.-Ἀνεγέλασαν οὖν πάλιν ὁ μετέ αὐτός , καί ἄκοσμος