cogPG.PG006 682
Λέγει γὰρ ὁ μὲν μακάριος Παῦλος ὁ ἀπόστολος περὶ καυτοῦ , ὄτι κατὰ τὴν δικαιοσύνην τὴν ἐκνόμου γενόμενος ἄμεμπτος . Ὁ δὲ μακάριος Λουκᾶς ὁ εὐαγγελιστὴς περὶ τοῦ Ζαχαρίου καὶ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ Ἐλισάβετ , ὅτι ἧσαν δίκαιοι ἀμφότεροι κὸλαντίρν τοῦ Θεοῦ , πορευόμενοι ἐν πάσαις ταῖς ἐντολαῖς καὶ δικαιώμασι τοῦ Κυρίου , ἄμεμπτοι . Τί δέ ἐστι πᾶσα ἡ κατὰ τὸν νόμον δικαιοσύνη ; Τὸ ἀγαπᾷν τὸν Θεὸν μὲν ὑπὲρ ἑαυτὸν , τὸν πλησίον δὲ ὡς ἑαυτόν · ὅπερ οὐκ ἔστιν ἀδύνατον ἀνθρώποις βουληθεῖσι . Τὸ οὖν , Ἐξ ἔργων νόμου μὴ δικαιωθῆναι πᾶσαν σάρκα , οὐ διὰ τὸ μὴ δύνασθαι τὰ ἀδύνατα λέγει , ἀλλὰ διὰ τὸ μὴ βούλεσθαι τὰ δυνατά . Τῇ γὰρ βουλήσει πρὸς τὰ δυνατὰ κεχρήμεθα , οὐ πρὸς τὰ ἀδύνατα . Τοῖς γὰρ δυνατοῖς καὶ ἐφ´ ἡμῖν οὖσιν ὁ ἔπαινος ἢ ὁ ψόγος γίνεται πραχθεῖσιν ἢ μὴ πραχθεῖσι . Τοῦ δὲ , διὰ τὸ μὴ αἱρεῖσθαι , καὶ οὐ διὰ τὸ μὴ δύνασθαι ἁμαρτάνομεν ἄνθρωποι , ἔστι τοῦτο σημεῖον , τὸ μὴ πάντας ἀνθρώπους πᾶσι τοῖς τῆς ἀμαρτίας εἴδεσιν ἐμπεσεῖν , ἀλλὰ τινὰς μὲν τούτῳ τῷ εἴδει τῆς ἁμαρτίας ἐμπεσεῖν , τινὰς δὲ ἐκείνῳ · καὶ τινὰς μὲν πλείοσι , τινὰς δὲ ἐλάττοσι , τινὰς δὲ οὐδενὶ , κατὰ τοὺς προειρημένους δικαίους . Ὅπερ οὐκ ἂν συνέβη ἀνθρώποις , τὸ τινὶ μὲν εἴδει τῆς ἀμαρτίας ἀμαρτάνειν , τινὶ δὲ οὐδέποτε ἀμαρτάνειν , εἰ ἀδυναμίᾳ φύσεως , καὶ οὐκ ἀβουλίᾳ προαιρέσεως ἡμάρτανον οἱ ἄνθρωποι . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΡΑʹ . Εἰ ἐπὶ τῶν ἐγκλημάτων χώραν μετανοίας τοῖς ἡμαρτηκόσιν ὁ νόμος οὐ δίδωσιν , ἀλλὰ κίνδυνον αὐτοῖς ἐπάγει ἀπαραίτητον , πῶς μοιχείαν καὶ φόνον ὁ προφήτης Δαβὶδ ἐργασάμενος , οὐ παρὰ τὸν νόμον συγγνώμης ἠξίωται ; Καὶ εἰ μὲν ἀγαθὸν ἡ συγγνώμη , διὰ τί τὸ ἀσύγγνωστον τῷ νόμῳ συνέζευκται ; εἰ δὲ φαῦλον , ὅπερ οὐκ οἶμαι , πῶς ὁ τῶν ἀγαθῶν χορηγὸς τὸ φαῦλον τῷ προφήτῃ κεχάρισται ; ἈΠΟΚΡΙΣΙΣ . Εἰ ἐπὶ τῶν ἐγκλημάτων χώραν μεπανοίας τῷ ἡμαρτηκότι ὁ νόμος οὐ δίδωσι , πῶς ἐν τῇ ἐννενηκοστῇ ἑβδόμῃ ἐρωτήσει προτέτακται τῆς χάριτος ὁ νόμος , ὥστε τις ἐτοιμότερος καὶ φιλανθρωπότερος εἰς ἄφεσιν ἁμαρτημάτων τοῖς ἁμαρτάνουσιν , οὓς καθ´ ἑκάστην ἡμέραν διὰ τοῦ βαπτίσματος τε καὶ τῆς τῶν ἀλόγων θυσίας , τῆς μέμψεως ἀπολύει · νῦν δὲ ἐν τῇ προκειμένη ἐρωτήσει ῥανὶς οὐχ ὑπολέλειπται τῷ νόμῳ φιλανθρωπίας , ἀλλὰ συνέζευκται αὐτῷ τὸ ἀσύγγνωστον , κίνδυνον ἐπάγον τῷ ἡμαρτηκότι ἀπαραίτητον ; Καὶ πρὸς μὲν τὸ μὴ ἀνεπισήμαντον καὶ τῶν ἐρωτήσεων τὴν ἐναντίωσιν εἰρήσθω ταῦτα · πρὸς δὲ τὴν ἐρώτησιν ἀποκρινούμεθα , ὅτι εἰ καὶ ὁ νόμος τὸ ἀσύγγνωστον ἔχει , ἀλλὰ καὶ ἡ χάρις μετάνοιαν δέδωκε τῷ ἡμαρτηκότι . Τὸ γὰρ , Αἰ χεῖρες ὑμῶν αἷματος πλήρεις · ἀλλὰ λούσασθε καὶ
Lemmas: λέγος γάρ ὁ μέν μακάριος Παῦλος ὁ ἀπόστολος περί καυτός , ὅστις κατά ὁ δικαιοσύνη ὁ ἔκνομος γίγνομαι Ἄμεμπτος . ὁ δέ μακάριος Λουκᾶς ὁ εὐαγγελιστής περί ὁ Ζαχαρίας καί ὁ γυνή αὐτός Ἐλισάβετ , ὅτι ἧσαν Δίκαιος ἀμφότερος κὸλαντίρν ὁ Θεός , πορεύω ἐν πᾶς ὁ ἐντολή καί δικαίωμα ὁ κύριος , ἄμεμπτος . τις δέ εἰμί πᾶς ὁ κατά ὁ νόμος δικαιοσύνη ; ὁ ἀγαπάω ὁ θεός μέν ὑπέρ ἑαυτοῦ , ὁ πλησίος δέ ὡς ἑαυτοῦ · ὅσπερ οὐ εἰμί ἀδύνατος ἄνθρωπος βούλομαι . ὁ οὖν , ἐς ἔργον νόμος μή δικαιόω πᾶς σάρξ , οὖον διά ὁ μή δύναμαι ὁ ἀδύνατος λέγω , ἀλλά διά ὁ μή βούλομαι ὁ δυνατός . ὁ γάρ βούλομαι πρός ὁ δυνατός χράομαι , οὖον πρός ὁ ἀδύνατος . ὁ γάρ δυνατός καί ἐφίημι ἐγώ εἰμί ὁ ἔπαινος ἢ ὁ ψόγος γίγνομαι πράσσω ἢ μή πράσσω . ὁ δέ , διά ὁ μή αἱρέω , καί οὖον διά ὁ μή δύναμαι ἁμαρτάνω ἄνθρωπος , εἰμί οὗτος σημεῖον , ὁ μή πᾶς ἄνθρωπος πᾶς ὁ ὁ ἁμαρτία εἶδος ἐμπίπτω , ἀλλά τις μέν οὗτος ὁ εἶδος ὁ ἁμαρτία ἐμπίπτω , τις δέ ἐκεῖνος · καί τις μέν πλείων , τις δέ μικρός , τις δέ οὐδείς , κατά ὁ προερέω Δίκαιος . ὅπερ οὐ εἄν συμβαίνω ἄνθρωπος , ὁ τις μέν εἶδος ὁ ἁμαρτία ἁμαρτάνω , τις δέ οὐδέποτε ἁμαρτάνω , εἰμί ἀδυναμία φύσις , καί οὐ ἀβουλία προαίρεσις ἁμαρτάνω ὁ ἄνθρωπος . ἐρώτησις ρω . εἰμί ἐπί ὁ ἔγκλημα χώρα μετάνοια ὁ ἁμαρτάνω ὁ νόμος οὖον δίδωμι , ἀλλά κίνδυνος αὐτός ἐπάγω ἀπαραίτητος , πῶς μοιχεία καί φόνος ὁ προφήτης Δαυίδ ἐργάζομαι , οὖον παρά ὁ νόμος συγγνώμη ἀξιόω ; καί εἰμί μέν ἀγαθός ὁ συγγνώμη , διά τίς ὁ ἀσύγγνωστος ὁ νόμος συζεύγνυμι ; εἰμί δέ φαῦλος , ὅσπερ οὐ οἴομαι , πῶς ὁ ὁ ἀγαθός χορηγός ὁ φαῦλος ὁ προφήτης χαρίζομαι ; ἀπόκρισις . εἰμί ἐπί ὁ ἔγκλημα χώρα μεπανοια ὁ ἁμαρτάνω ὁ νόμος οὖον δίδωμι , πῶς ἐν ὁ ἐνενηκοστός ἕβδομος ἐρωτάω προτάσσω ὁ χάρις ὁ νόμος , ὥστε τις ἑτοῖμος καί φιλάνθρωπος εἰς ἄφεσις ἁμάρτημα ὁ ἁμαρτάνω , ὅς καθ´ ἕκαστος ἡμέρα διά ὁ βάπτισμα τε καί ὁ ὁ ἄλογος θυσία , ὁ μέμψις ἀπολύω · νῦν δέ ἐν ὁ πρόκειμαι ἐρωτάω ῥανίς οὐ ὑπολείπω ὁ νόμος φιλανθρωπία , ἀλλά συζεύγνυμι αὐτός ὁ ἀσύγγνωστος , κίνδυνος ἐπάγω ὁ ἁμαρτάνω ἀπαραίτητος ; καί πρός μέν ὁ μή ἀνεπισήμαντος καί ὁ ἐρώτησις ὁ ἐναντίωσις εἴρω οὗτος · πρός δέ ὁ ἐρώτησις ἀποκρίνω , ὅτι εἰμί καί ὁ νόμος ὁ ἀσύγγνωστος ἔχω , ἀλλά καί ὁ χάρις μετάνοια δίδωμι ὁ ἁμαρτάνω . ὁ γάρ , ὁ χείρ σύ αἷμα πλήρης · ἀλλά λούω καί