cogPG.PG006 798
τοίνυν οἱ τοῦ κόσμου φυσικοὶ σοφοὶ λεγόμενοι , τὸ πᾶν ὑπάρχειν οἱ μὲν ὕλην καὶ Θεὸν , ὡς Πλάτων · οἱ δὲ ἄτομα καὶ κενὸν , ὡς Ἐπίκουρος · οἱ δὲ τὰ τέσσαρα , πῦρ , ὕδωρ , ἀέρα , γῆν , ὥσπερ οἱ Στωϊκοὶ , Ἀρκεῖ γὰρ ἐπιμνησθῆναι τῶν ἐπικρατουσῶν μάλιστα δοξῶν . Καὶ ὁ μὲν Πλάτων φησί , ὑπὸ τοῦ Θεοῦ τὰ πάντα ἐκ τῆς ὕλης γεγονέναι , καὶ κατὰ πρόνοιαν αὐτοῦ · ὁ δὲ Ἐπίκουρος καὶ οἱ μετ´ αὐτοῦ ἐκ τοῦ ἀτόμου , καὶ ἐκ τοῦ κενοῦ , κατὰ ταὐτόματόν τινα φορὰν τῆς ἐκ τῶν σωμάτων φυσικῆς κινήσεως · οἱ δὲ Στωϊκοὶ ἐκ τῶν τεσσάρων , διήκοντος δι´ αὐτῶν τοῦ Θεοῦ . Τοιαύτης δὲ διαφωνίας αὐτῶν οὔσης , ἔστι τινὰ παρ´ αὐτοῖς ὁμολογούμενα κοινὰ δόγματα πρὸς ἁπάντων · ἓν μὲν τὸ μήτε ἐκ τοῦ μὴ ὄντος γίνεσθαι , μήτε εἰς τὸ μὴ ὃν ἀναλύεσθαι καὶ ἀπόλλυσθαι , καὶ τὸ τὰ στοιχεῖα ἄφθαρτα ὑπάρχειν , ἐξ ὧν ἡ ἑκάστου πράγματος Κγένεσίς ἐστι . Τούτων οὖν οὕτως ἐχόντων , κατὰ πάντας αὐτοὺς φανήσεται δυνατὴ ἡ τῆς σαρκὸς ὑπάρχειν παλιγγενεσία . Εἴτε γὰρ κατὰ Πλάτωνά ἐστιν ἡ ὕλη καὶ Θεὸς , ἀμφότερα ταῦτα ἄφθαρτα · καὶ ὁ μὲν Θεὸς ἐπέχει τόπον τεχνίτου , οἷον πλάστου · ἡ δὲ ὕλη ἐπέχει τόπον πηλοῦ , ἢ κηροῦ , ἢ τοιούτου τινός . Τὸ μὲν οὖν ἐκ τῆς ὕλης γινόμενον φθαρτὸν πλάσμα , ὁ ἀνδριὰς ἢ εἰκών · ἡ δὲ ὕλη αὐτὴ ἄφθαρτος , οἷον πηλὸς , ἢ κηρὸς , ἢ ἄλλο τι τοιοῦτον εἶδος ὕλης . Οὕτως ἁ πλάστης ἐκ τοῦ κηροῦ ἢ πηλοῦ πλάσσει , καὶ ζωοποιεῖ ζώου μορφήν · πάλιν , ἐὰν διαλυθῇ τὸ πλάσμα , οὐκ ἀδύνατον αὐτῷ ἐστι , τὴν αὐτὴν ὕλην ἀναφύραντι καὶ καινοποιήσαντι , τὸ αὐτὸ πλάσμα ποιῆσαι . Οὕτω κατὰ Πλάτωνα , οὐδὲ τῷ Θεῷ ἀφθάρτῳ ὄντι , ἄφθαρτον ἔχοντι καὶ τὴν ὕλην τοῦ ἐξ αὐτῆς γενομένου πλάσματος διαλυθέντος , ἀδύνατόν ἐστιν ὰνακαινοποιῆσαι πάλιν αὐτὴν , καὶ ποιῆσαι τὸ αὐτὸ πλάσμα ὁποῖον ἦν καὶ τὸ πρότερον . Ἀλλὰ μὴν κατὰ τοὺς Στωῖκοὺς ἐκ τῆς τῶν τεσσάρων στοιχείων κράσεως γινομένου τοῦ σώματος , καὶ διαλυομένου τούτου εἰς τὰ τέσσαρα , παραμενόντων τούτων ἀφθάρτων , δυνατόν ἐστι πάλιν τὰ τέσσαρα στοιχεῖα , τὴν αὐτὴν μίξιν καὶ κράσιν λαβόντα ἀπὸ τοῦ διήκοντος δι´ αὐτῶν Θεοῦ , ποιῆσαι ὃ πρότερον πεποιήκει σῶμα · ὥσπερ εἴ τις ἐκ χρυσοῦ καὶ ἀργύρου , καὶ χαλκοῦ , καὶ κασσιτέρου ποιήσει μίγμα , ἔπειτα θελήσει πάλιν διαλῦσαι , ὥστε κατὰ ἱδίαν ἕκαστον εἶναι · καὶ πάλιν μίξας , εἰ θελήσει , τὰ αὐτὰ , ποιήσει ὃ πρότερον πεποιήκει ἐξ αὐτῶν μίγμα . Καὶ κατὰ τὸν Ἐπίκουρον δὲ , τῶν ἀτόμων ἀφθάρτων οὐσῶν καὶ τοῦ κενοῦ , παρὰ τὴν ποιὰν τάξιν καὶ θέσιν τῶν ἀτόμων συντεθειμένων γίνεται τά τε ἄλλα συγκρίματα καὶ τὸ σῶμα · χρόνῳ δὲ διαλυόμενον , διαλύεται πάλιν εἰς τὰς ἀτόμους , ἐξ ὧν καὶ ἐγένετο . Τούτων μενουσῶν ἀφθάρτων , οὐδὲν ἀδύνατόν ἐστι , συνελθουσῶν
Lemmas: τοίνυν ὁ ὁ κόσμος φυσικός σοφός λέγω , ὁ πᾶς ὑπάρχω ὁ μέν ὕλη καί θεός , ὡς Πλάτων · ὁ δέ ἄτομος καί κενός , ὡς Ἐπίκουρος · ὁ δέ ὁ τέσσαρες , πῦρ , ὕδωρ , ἀήρ , γῆ , ὥσπερ ὁ στωϊκός , ἀρκέω γάρ ἐπιμιμνήσκομαι ὁ επικρατών μάλιστα δόξα . καί ὁ μέν Πλάτων φημί , ὑπό ὁ Θεός ὁ πᾶς ἐκ ὁ ὕλη γίγνομαι , καί κατά πρόνοια αὐτός · ὁ δέ Ἐπίκουρος καί ὁ μετέ αὐτός ἐκ ὁ ἄτομος , καί ἐκ ὁ κενός , κατά αὐτόματος τις φορά ὁ ἐκ ὁ σῶμα φυσικός κίνησις · ὁ δέ στωϊκός ἐκ ὁ τέσσαρες , διήκω δις αὐτός ὁ Θεός . τοιοῦτος δέ διαφωνία αὐτός εἰμί , εἰμί τις παρ´ αὐτός ὁμολογέω κοινός δόγμα πρός ἅπας · εἷς μέν ὁ μήτε ἐκ ὁ μή εἰμί γίγνομαι , μήτε εἰς ὁ μή ὅς ἀναλύω καί ἀπόλλυμι , καί ὁ ὁ στοιχεῖον ἄφθαρτος ὑπάρχω , ἐκ ὅς ὁ ἕκαστος πρᾶγμα Κγένεσίς εἰμί . οὗτος οὖν οὕτως ἔχω , κατά πᾶς αὐτός φαίνω δυνατός ὁ ὁ σάρξ ὑπάρχω παλιγγενεσία . εἴτε γάρ κατά Πλάτων εἰμί ὁ ὕλη καί θεός , ἀμφότερος οὗτος ἄφθαρτος · καί ὁ μέν θεός ἐπέχω τόπος τεχνίτης , οἷος πλάστης · ὁ δέ ὕλη ἐπέχω τόπος πηλός , ἢ κῆρ , ἢ τοιοῦτος τις . ὁ μέν οὖν ἐκ ὁ ὕλη γίγνομαι φθαρτός πλάσμα , ὁ ἀνδριάς ἢ εἰκών · ὁ δέ ὕλη αὐτός ἄφθαρτος , οἷος πηλός , ἢ κηρός , ἢ ἄλλος τίς τοιοῦτος εἶδος ὕλη . οὕτως ὅς πλάστης ἐκ ὁ κῆρ ἢ πηλός πλάσσω , καί ζωοποιέω ζῷον μορφή · πάλιν , ἐάν διαλύω ὁ πλάσμα , οὐ ἀδύνατος αὐτός εἰμί , ὁ αὐτός ὕλη ἀναφύρω καί καινοποιέω , ὁ αὐτός πλάσμα ποιέω . οὕτως κατά Πλάτων , οὐδέ ὁ Θεός ἄφθαρτος εἰμί , ἄφθαρτος ἔχω καί ὁ ὕλη ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι πλάσμα διαλύω , ἀδύνατος εἰμί ανακαινοποιεω πάλιν αὐτός , καί ποιέω ὁ αὐτός πλάσμα ὁποῖος εἰμί καί ὁ πρότερος . ἀλλά μήv κατά ὁ Στωϊκός ἐκ ὁ ὁ τέσσαρες στοιχεῖον κρᾶσις γίγνομαι ὁ σῶμα , καί διαλύω οὗτος εἰς ὁ τέσσαρες , παραμένω οὗτος ἄφθαρτος , δυνατός εἰμί πάλιν ὁ τέσσαρες στοιχεῖον , ὁ αὐτός μίξις καί κρᾶσις λαμβάνω ἀπό ὁ διήκω δις αὐτός Θεός , ποιέω ὅς πρότερος ποιέω σῶμα · ὥσπερ εἰμί τις ἐκ χρυσός καί ἄργυρος , καί χαλκός , καί κασσίτερος ποιέω μίγμα , ἔπειτα ἐθέλω πάλιν διαλύω , ὥστε κατά ἴδιος ἕκαστος εἰμί · καί πάλιν μίγνυμι , εἰμί ἐθέλω , ὁ αὐτός , ποιέω ὅς πρότερος ποιέω ἐκ αὐτός μίγμα . καί κατά ὁ Ἐπίκουρος δέ , ὁ ἄτομος ἄφθαρτος εἰμί καί ὁ κενός , παρά ὁ ποιός τάξις καί θέσις ὁ ἄτομος συντίθημι γίγνομαι ὁ τε ἄλλος σύγκριμα καί ὁ σῶμα · χρόνος δέ διαλύω , διαλύω πάλιν εἰς ὁ ἄτομος , ἐκ ὅς καί γίγνομαι . οὗτος Μένων ἄφθαρτος , οὐδείς ἀδύνατος εἰμί , συνέρχομαι