cogPG.PG006 475
περὶ τῶν θεῶν ; Οὐρανὸς ἐκτέμνεται , δεῖται καὶ καταταρταροῦται Κρόνος , ἐπανίστανται Τιτᾶνες , Στὸξ ἀποθνήσκει κατὰ τὴν μάχην . Ἢδη καὶ θνητοὺς αὐτοὺς δεικνύουσιν · ἐρῶσιν ἀλλήλων , ἐρῶσιν ἀνθρώπων · Ανείας , τὸν ὑπ´ Ἀγγίσῃ τέκε δ´ Αφροδίτη Ἥδης ἐν κνημοῖσι , θεὰ βροτῷ εὐνηθεῖσα Οὐχ ἐρῶσιν ; οὐ πάσχουσιν · Ἦ γὰρ θεοὶ , ἅψεται αὐτῶν ἐπιθυμία ; Κἂν σάρκα θεὸς κατὰ θείαν οἰκονομίαν λάβῃ , ἤδη δοῦλός ἐστιν ἐπιθυμίας ; Οὐ γὰρ πώποτέ μ´ ὧδε θεᾶς ἔρος , οὔδε γυναικὸ , Θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι περιπροχυθεὶς ἐδάμασσεν · Ούδ´ ὁπότ´ ἡρασάμην Ἰξιονίης ἀλόχοιο , Οὐδ´ ὅτε περ Δανάης καλλισφύρου Ακρισιώνης · Οὐδ´ ὅτε Φοίνικος κούρης τηλεκλειτρῖο · Οὐδ´ ὅτε περ Σεμέλης , οὐδ´ Ἀλκμήνης ἐνὶ Θήβῃ Οὐδ´ ὅτεπερΑητους ἐρικυδέος , οὐδέ σευ αὐτῇς Γενητός ἐστι , φθαρτός ἐστιν , οὐδὲν ἔχων Θεοῦ . Ἀλλὰ καὶ θητεύουσιν ἀνθρώποις · Ὦ δώματ´´ Ἀδμήτει´ ἐν οἷς ἔτλην ἐγὼ Θῆσσαν τράπεαν αἰνέσαι , θεός περ ἄν καὶ βουκολοῦσιν · Ἐλθὼν δ´ εἰς αἶαν τήνδ ἐβουφόρβουν ξένῳ , Καὶ τόνδ´ ἔσωζον οκον ἓι · Οὐκοῦν κρείττων Ἄδμητος τοῦ θεοῦ . Ὢ μάντι καὶ σοφὲ , καὶ προειδὼς τοῖς ἄλλοις τὰ ἐσόμενα , οὐκ ἐμαντεύσω τοῦ ἐρωμένου τὸν φόνον , ἀλλὰ καὶ ἔκτεινας αὐτοχειρὶ τὸν φίλον . κἀγὼ τὸ Φοίβου θεῖον ἀψευδές στόμα ἤλπιζον εἰναι , μαντικῇ βρύον τέχνῃ . Ὡς ψευδόμαντιν κακίζει τὸν Ἀπόλλω ὁ Αἰσχύλος Ὅδ´ αὐτὸς ὑμνῶν , αὐτὸς ἐν βοίνῃ παρὼν Αίτὸς τάδ´ εἰπών , αὐτός ἐστιν ὁ κτανὼν Τὸν παῖδα τὸν ἐμόν , 2α . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἴσως πλάνη ποιητικὴ , φυσικὸς δέ τις ἐπ´ αὐτοῖς καὶ τοιοῦτος λόγος , Ζεὸς ἀργὴσς φησιν Ἐμπεδοκλῆς Ἢρη τε φε - [ ρέσβιος , ἡδ´ Ἀἵδωνεἰς , Νῆστίς θ´ ἢ δακρύοις τέγγει κρούνωμα βρά - ειόν - . Εἰ τοίνυν Ζεὺς μὲν τὸ πῦρ , Ἡρα δὲ ἡ γῆ , καὶ ἀ ἀήρ Ἀἶδωνεὺς , καὶ τὸ ὕδωρ Νῆστις , στοιχεῖα δὲ ταῦτα , τὸ πῦρ , τὸ ὕδωρ , ὁ ἀήρ · οὐδεὶς αὐτῶν θεὸς , οὔτε Ζεὺς , οὔτε Ἢρα , οὕτε Ἀἶδωνεύς · ἀπὸ γὰρ τῆς ὕλης διακριθείσης ὑπὸ τοῦ Θεοῦ ἡ τούτων σύστασίς τε καὶ γένεσις .
Lemmas: περί ὁ θεός ; Οὐρανός ἐκτέμνω , δήω καί καταταρταρόω Κρόνος , ἐπανίστημι Τιτάν , Στὸξ ἀποθνήσκω κατά ὁ μάχη . ἤδη καί θνητός αὐτός δείκνυμι · ἐράω ἀλλήλων , ἐράω ἄνθρωπος · Ἀνείας , ὁ ὑπό Ἀγγίσῃ τίκτω δδʹ Αφροδίτη οἶδα ἐν κνημός , θεά βροτός εὐνάω οὐχ ἐράω ; οὖον πάσχω · ἦς γάρ θεός , ἅπτω αὐτός ἐπιθυμία ; κἀν σάρξ θεός κατά θεῖος οἰκονομία λαμβάνω , ἤδη δοῦλος εἰμί ἐπιθυμία ; οὖον γάρ πώποτε μμ ὧδε θεός Ἔρως , οὐδέ γυναικὸ , Θυμός ἐν στῆθος περιπροχέομαι δαμάζω · Ούδ´ ὁπότ´ ἔραμαι Ἰξίων ἄλοχος , Οὐδ ὅτε περ Δανάη καλλίσφυρος Ἀκρισιώνη · Οὐδ ὅτε Φοῖνιξ κόρη τηλεκλειτρια · Οὐδ ὅτε περ Σεμέλη , οὐδός Ἀλκμήνη ἐν Θῆβαι Οὐδ ὅτεπερΑητους ἐρικυδής , οὐδέ σῦς αὐτός γενητός εἰμί , φθαρτός εἰμί , οὐδείς ἔχω Θεός . ἀλλά καί θητεύω ἄνθρωπος · ὦ δῶμα Ἀδμήτει´ ἐν ὅς ἔτλην ἐγώ θῆσσα τρέπω αἰνέω , θεός περ ἄν καί βουκολέω · ἔρχομαι δδʹ εἰς Αἶα ὅδε βουφορβέω ξένος , καί τόνδ´ σῴζω Οκόν εἰ · οὐκοῦν ἀγαθός Ἄδμητος ὁ θεός . ὤ μάντις καί σοφός , καί πρόοιδα ὁ ἄλλος ὁ εἰμί , οὐ μαντεύομαι ὁ ἐράω ὁ φόνος , ἀλλά καί κτείνω αὐτοχειρί ὁ φίλος . ἐγώ ὁ Φοῖβος θέω ἀψευδής στόμα ἐλπίζω εἰναι , μαντικός βρύον τέχνη . ὡς ψευδόμαντις κακίζω ὁ Ἀπόλλων ὁ Αἰσχύλος Ὅδ´ αὐτός ὑμνέω , αὐτός ἐν βόϊνος πάρειμι αετός τάδ´ εἶπον , αὐτός εἰμί ὁ κτείνω ὁ παῖς ὁ ἐμός , Ἄα . ἀλλά οὗτος μέν ἴσως πλάνη ποιητικός , φυσικός δέ τις ἐπι αὐτός καί τοιοῦτος λόγος , Ζεύς ἀργής φημί Ἐμπεδοκλῆς ἤρα τε φος - [ ρέσβιος , ἡδύς Ἀϊδωνεύς , νῆστις θʹ ἢ δάκρυ τέγγω κρούνωμα βρά - Ἀγαμεμνόνειος - . εἰμί τοίνυν Ζεύς μέν ὁ πῦρ , ἆρα δέ ὁ γῆ , καί ὅς ἀήρ Ἀϊδωνεύς , καί ὁ ὕδωρ νῆστις , στοιχεῖον δέ οὗτος , ὁ πῦρ , ὁ ὕδωρ , ὁ ἀήρ · οὐδείς αὐτός θεός , οὔτε Ζεύς , οὔτε ἐράω , ἵημι Ἀϊδωνεύς · ἀπό γάρ ὁ ὕλη διακρίνω ὑπό ὁ Θεός ὁ οὗτος σύστασις τε καί γένεσις .