cogPG.PG006 550
ρίων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς , ὧν ἐποίησε Κύριος ὁ Θεός . Καὶ εἶπεν ὁ ὄφις τῇ γυναικί · Τί ὅτι εἶπεν ὁ Θεὸς , οὐ μὴ φάγητε ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ παραδείσου ; Καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ τῷ ὄφει · Ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ παραδείσουφαγόμεθα , ἀπὸ δὲ καρποῦ τοῦ ξύλου , ὄ ἐστιν ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου , εἶπεν ὁ Θεός · Οὐ μὴ φάγησθε ἀπ´ αὐτοῦ , οὐδὲ μὴ ἅψησθε αὐτοῦ , ἵνα μὴ ἀποθάνητε . Καὶ εἶπεν ὁ ὄφις τῇ γυναικί · Οὐ θανάτῳ ἀποθανεῖσθε . ᾔδει γὰρ ὁ Θεὸς ὅτι ἐνῇ ἂν ἡμέρᾳφάγητεάπ´ αὐτοῦ , διανοιχθήσονται ὑμῶν οἱ ὀφθαλμοὶ , καὶ ἔσεσθε ὡς θεοὶ , γινώσκοντες καλὸν καὶ πονηρόν . Καὶ εἶδεν ἡ γυνὴ , ὅτι καλὸν τὸ ἔύλον εἰς βρῶσιν , καὶ ὅτι ἀρεστὸν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἰδεῖν , καὶ ὡραῖόν ἐστι τοῦ κατανοῆσαι , καὶ λαβοῦσα ἀπὸ τοῦ καρποῦ αὐτοῦ , ἔφαγεν , καὶ ἔδωκεν καὶ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς μεθ’ ] ἑαυτῆς , καὶ ἔφαγον . Καὶ διηνοίχθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν δύο , καὶ ἔγνωσαν ὅτι γυμνοὶ ἦσανκαὶ ἔῤῥαψαν φύλλα συκῆς , καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖς περιζώματα . Καὶ ἤκουσαν τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ , περιπατοῦντος ἐν τῷ παραδείσῳ τὸ δειλινὸν , καὶ ἐκρύβησαν ὅ τε Ἀδὰμ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ ἐν μέσῳ τοῦ ξύλου τοῦ παραδείσου . Καὶ ἐκάλεσεν Κύριος ὁ Θεὸς τὸν Ἀδὰμ , καὶ εἶπεν αὐτῷ · Ποῦ εἶ ; Καὶ εἶπεν αὐτῷ · Τὴν φωνήν σου ἤκουσα ἐν τῷ παραδείσῳ , καὶ ἐφοβήθην , ὅτι γυμνός εἰμι , καὶ ἐκρύβην . Καὶ εἰπεν αὐτῷ · Τίς ἀνήγγειλέ σοι ὅτι γυμνὸς εἶ , εἰ μὴ ἀπὸ τοῦ ξύλου , οὐ ἐνετειλάμην σοι τούτου μόνου μὴ φαγεῖν , ἀπ´ αὐτοῦ ἔφαγες ; Καὶ εἶπεν Ἀδάμ · Ἡ γυνὴ ἢν ἔδωκάς μοι , αὐτή μοι ἔδωκεν ἀπὸ τοῦ ξύλου , καὶ ἔφαγον . Καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς τῇ γυναικί · Τί τοῦτο ἐποίησας ; Καὶ εἶπεν ἡ γυνή · Ὁ ὄφις ἠπάτησέ με , καὶ ἔφαγον . Καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς τῷ ὄφει · Ὅτι ἐποίησας τοῦτο , ἐπικατάρατος σὺ ἀπὸ πάντων τῶν βηρίων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς , ἐπὶ τῷ στήθει καὶ τῇ κοιλία σου πορεύσῃ , καὶ γῆν φαγῇ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζοῆς σου . Καὶ ἔχθραν ποιήσω ἀνὰ μέσον σου , καὶ ἀνὰ μέσον τῆς γυναικὸς , καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματός σου , καὶ τοῦ σπέρματος αὐτῆς , αὐτόσου τηρήσει τὴν κεφαλὴν , καὶ σὺ αὐτοῦ τηρήσεις τὴν πτέρναν Καὶ τῇ γυναικὶ εἶπε · Πληθύνων πληθυνῶ τὰς λύπας σου , καὶ τὸν στεναγμόν σου · ἐν λύπῃ τέξῃ τέκνα , καὶ πρὸς τὸν ἄνδρα σου ἡ ἀποστροφή σου , καὶ αὐτός σου Κκυριεύσει . Τῷ δὲ Ἀδὰμ εἰπεν · Ὅτι ἤκουσας τῆς φωνῆς τῆς γυναικός σου , καὶ ἔφαγες ἀπὸ τοῦ ξύλου , οὖ ἐνετειλάμην σοι μόνου τούτου μὴ φαγεῖν , ἀπ´ αὐτοῦ ἔφαγες · ἐπικατάρατος ἡ γῆ ἐν τοῖς ἔργοις σου , ἐν λύπηφαγῇ αὐτὴν πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου · ἀκάνθας καὶ τριβόλους ἀνατελεῖ σοι , καὶ φαγῇ τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ σου . Ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου φαγῇ , τὸν ἄρτον σου , ἕως τοῦ ἀποστρέψαι σε εἰς τὴν γῆν , ἐξ ἧς ἐλήφθης · ὅτι γῆ εἶ , καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ . » Τῆς μὲν οὖν ἱστορίας τοῦ ἀνθρώπου , καὶ τοῦ παραδείσου τὰ ῥητὰ τῆς ἁγίας Γραφῆς οὕτω περιέχει .
Lemmas: Ῥίον ὁ ἐπί ὁ γῆ , ὅς ποιέω Κύριος ὁ Θεός . καί εἶπον ὁ ὄφις ὁ γυνή · τις ὅτι εἶπον ὁ θεός , οὖον μή ἐσθίω ἀπό πᾶς ξύλον ὁ παράδεισος ; καί εἶπον ὁ γυνή ὁ ὄφις · ἀπό πᾶς ξύλον ὁ παραδεισουεσθιω , ἀπό δέ καρπός ὁ ξύλον , ὅς εἰμί ἐν μέσος ὁ παράδεισος , εἶπον ὁ Θεός · οὖον μή ἐσθίω ἀπ´ αὐτός , οὐδέ μή ἅπτω αὐτός , ἵνα μή ἀποθνῄσκω . καί εἶπον ὁ ὄφις ὁ γυνή · οὖον θάνατος ἀποθνῄσκω . οἶδα γάρ ὁ θεός ὅτι ἔνειμι εἄν ἡμέρᾳφάγητεάπ´ αὐτός , διανοίγνυμι σύ ὁ ὀφθαλμός , καί εἰμί ὡς θεός , γιγνώσκω καλός καί πονηρός . καί ὁράω ὁ γυνή , ὅτι καλός ὁ ἰάλλω εἰς βρῶσις , καί ὅτι ἀρεστός ὁ ὀφθαλμός ὁράω , καί ὡραῖος εἰμί ὁ κατανοέω , καί λαμβάνω ἀπό ὁ καρπός αὐτός , ἐσθίω , καί δίδωμι καί ὁ ἀνήρ αὐτός μετά ] ἑαυτοῦ , καί ἔφαγον . καί διανοίγνυμι ὁ ὀφθαλμός ὁ δύο , καί γιγνώσκω ὅτι γυμνός ἦσανκαὶ ῥάπτω φύλλον συκέα , καί ποιέω ἑαυτοῦ περίζωμα . καί ἀκούω ὁ φωνή κύριος ὁ Θεός , περιπατέω ἐν ὁ παράδεισος ὁ δειλινός , καί κρύπτω ὅς τε Ἀδάμ καί ὁ γυνή αὐτός ἀπό πρόσωπον ὁ Θεός ἐν μέσος ὁ ξύλον ὁ παράδεισος . καί καλέω Κύριος ὁ θεός ὁ Ἀδάμ , καί εἶπον αὐτός · πός εἰμί ; καί εἶπον αὐτός · ὁ φωνή σύ ἀκούω ἐν ὁ παράδεισος , καί φοβέω , ὅτι γυμνός εἰμί , καί ἐκρύβην . καί εἶπον αὐτός · Τῖς ἀναγγέλλω σύ ὅτι γυμνός εἰμί , εἰμί μή ἀπό ὁ ξύλον , οὖον ἐντέλλω σύ οὗτος μόνος μή ἐσθίω , ἀπ´ αὐτός ἐσθίω ; καί εἶπον Ἀδάμ · ὁ γυνή εἄν δίδωμι ἐγώ , αὐτός ἐγώ δίδωμι ἀπό ὁ ξύλον , καί ἔφαγον . καί εἶπον ὁ θεός ὁ γυνή · τις οὗτος ποιέω ; καί εἶπον ὁ γυνή · ὁ ὄφις ἀπατάω ἐγώ , καί ἔφαγον . καί εἶπον Κύριος ὁ θεός ὁ ὄφις · ὅτι2 ποιέω οὗτος , ἐπικατάρατος σύ ἀπό πᾶς ὁ βήριος ὁ ἐπί ὁ γῆ , ἐπί ὁ στῆθος καί ὁ κοιλία σύ πορεύω , καί γῆ ἐσθίω πᾶς ὁ ἡμέρα ὁ ἕζομαι σύ . καί ἔχθρα ποιέω ἀνά μέσος σύ , καί ἀνά μέσος ὁ γυνή , καί ἀνά μέσος ὁ σπέρμα σύ , καί ὁ σπέρμα αὐτός , αυτοσος τηρέω ὁ κεφαλή , καί σύ αὐτός τηρέω ὁ πτέρνη καί ὁ γυνή εἶπον · πληθύνω πληθύνω ὁ λύπη σύ , καί ὁ στεναγμός σύ · ἐν λύπη τίκτω τέκνον , καί πρός ὁ ἀνήρ σύ ὁ ἀποστροφή σύ , καί αὐτός σύ κκυριαγρευω . ὁ δέ Ἀδάμ εἶπον · ὅτι2 ἀκούω ὁ φωνή ὁ γυνή σύ , καί ἐσθίω ἀπό ὁ ξύλον , οὖον ἐντέλλω σύ μόνος οὗτος μή ἐσθίω , ἀπ´ αὐτός ἐσθίω · ἐπικατάρατος ὁ γῆ ἐν ὁ ἔργον σύ , ἐν λύπηφαγῇ αὐτός πᾶς ὁ ἡμέρα ὁ ζωή σύ · ἄκανθα καί τρίβολος ἀνατέλλω σύ , καί ἐσθίω ὁ χόρτος ὁ ἀγρός σύ . ἐν ἱδρώς ὁ πρόσωπον σύ ἐσθίω , ὁ ἄρτος σύ , ἠώς ὁ ἀποστρέφω σύ εἰς ὁ γῆ , ἐκ ὅς λαμβάνω · ὅτι γῆ εἰμί , καί εἰς γῆ ἀπέρχομαι . » ὁ μέν οὖν ἱστορία ὁ ἄνθρωπος , καί ὁ παράδεισος ὁ ῥητός ὁ ἅγιος γραφή οὗτος περιέχω .