cogPG.PG006 406
Καὶ πρὸς τούτοις ἑαυτοὺς καὶ ὑμᾶς βουκολούσιν , ὑπολαμβάνοντες , ὅτι πάντως τοῖς ἀπὸ τῆς σπορᾶς τῆς κατὰ σάρκα τοῦ Ἀβραὰμ οὐσι , κἂν ἀμαρτωλοὶ ὧσι καὶ ἄπιστοι καὶ ἀπειθεῖς πρὸς τὸν Θεὸν , ἡ βασιλεία ἡ αἰώνιος δοθήσεται · ἅπερ ἀπέδειξαν αἱ Γραφαὶ οὐκ ὄντα . Ἠ γὰρ τοῦτο οὐκ ἂν εἶπεν Ἡσαίας , « καὶ εἰ μὴ Κύριος Σαβαὼθ ἐγκατέλιπεν ἡμῖν σπέρμα , ὡς Σόδομα ἂν καὶ Γόμοῤῥα ἐγενήθημεν . » Καὶ Ἰεζεκιὴλ , ὅτι , « Κἂν Νῶε καὶ Ἰακὼβ καὶ Δανιὴλ ἐξαιτήσωνται υἱοὺς ἢ θυγατέρας , οὐ μὴ δοθῇ αὐτοῖς . » Ἀλλὰ´ οὔτε πατὴρ ὑπὲρ υἱοῦ , οὔτε υἱὸς ὑπὲρ πατρὸς , ἀλλ´ ἕκαστος τῇ ἁμαρτίᾳ αὐτοῦ ἀπολεῖται , καὶ ἕκαστος τῇ ἑαυτοῦ δικαιοπραξία σωθήσεται . Καὶ πάλιν Ἡσαΐας · « Ὅψονται τὰ κῶλα τῶν παραβεβηκότων · σκώληξ αὐτῶν οὐ παύσεται , καὶ τὸ πῦρ αὐτῶν οὐ σβεσθήσεται , καὶ ἔσονται εἰς ὅρασιν πάσῃ σαρκί . » Καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν κατὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντος αὐτὸν Πατρὸς , καὶ Δεσπότου τῶν ὅλων , οὐκ ἂν εἶπεν , « ἥξουσιν ἀπὸ δυσμῶν καὶ ἀνατολῶν , καὶ ἀνακλιθήσονται μετὰ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν . Οἱ δὲ υἱοὶ τῆς βασιλείας ἐκβληθήσονται εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον . » Ἀλλὰ καὶ ὅτι οὐκ αἰτίᾳ τοῦ Θεοῦ οἱ προγινωσκόυε καὶ καὶ γενησόμενοι ἄδικοι , εἴτε ἄγγελοι , εἴτε ἄνθρωποι γίνονται φαῦλοι , ἀλλὰ τῇ ἑαυτῶν ἕκαστος αἰτίᾳ τοιοῦτοί εἰσιν , ὁποῖος ἕκαστος φανήσεται , ἀπέδειξα καὶ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν . Ἱνα δὲ μὴ πρόφασιν ἔχητε λέγειν , ὅτι ἔδει τὸν Χριστὸν σταυρωθῆναι , ἢ καὶ ἐν τῷ γένει ἡμῶν εἶναι ἀι τοὺς παραβαίνοντας , καὶ οὐκ ἂν ἄλλως ἐδύνατο γενέσθαι , φθάσας διὰ βραχέων εἶπον , ὅτι , βουλόμενκος τοὺς ἀγγέλους καὶ τοὺς ἀνθρώπους ἕπεσθαι τῇ βουλῇ αὐτοῦ ὁ Θεὸς , ἐβουλήθη ποιῆσαι τούτους αὐτεξσυσίους πρὸς δικαιοπραξίαν , μετὰ λόγου τοῦ ἐπίστασθαι αὐτοὺς ὑφ´ οὗ γεγόνασι , καὶ δι´ ὄν εἰσι πρότερον οὐκ ὄντες , καὶ μετὰ νόμου τοῦ ὑπ´ αὐτοῦ κρίνεσθαι , ἐὰν παρὰ τὸν ὀρθὸν λόγον πράττωσι · καὶ δι´ ἑαυτοὺς ἡμεῖς οἱ ἄνθρωποι καὶ οἱ ἄγγελοι ἐλεγχθησόμεθα πονηρευσάμενοι , ἐὰν μὴ φθάσαντες μεταθώμεθα . Εἰ δὲ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ προμηνύει πάντως τινὰς καὶ ἀγγέλους καὶ ἀνθρώπους κολασθήσεσθαι μέλλοντας , διότι προεγίνωσκεν αὐτοὺς ἀμεταβλήτους Δ γενησομένους πονηροὺς , προεῖπε ταῦτα , ἀλλ´ οὐχ ὅτι αὐτοὺς ὁ Θεὸς τοιούτους ἐποίησεν . Ὥστε ἐὰν μετανοήσωσι , πάντες βουλόμενοι τυχεῖν τοῦ παρὰ τοῦ Θεοῦ ἐλέους δύνανται , καὶ μακαρίους αὐτοὺς ὁ λόγος πραλέγει εἰπών · « Μακάριος ᾧ οὐ μὴ λογίσηται Κύριος ἀμαρτίαν · » τοῦτο δέ ἐστιν , ὡς μετανοήσας ἐπὶ τοῖς ἁμαρτήμασι , τῶν ἁμαρτημάτων παρὰ τοῦ Θεοῦ λάβῃ ἄφεσιν , ἀλλ´ οὐχ ὡς ὑμεῖς ἀπατᾶτε ἑαυτοὺς ,
Lemmas: καί πρός οὗτος ἑαυτοῦ καί σύ βουκολέω , ὑπολαμβάνω , ὅτι πάντως ὁ ἀπό ὁ σπορά ὁ κατά σάρξ ὁ Ἀβραάμ οὐ , κἀν ἁμαρτωλός ἵημι καί ἄπιστος καί ἀπειθέω πρός ὁ θεός , ὁ βασίλειος ὁ αἰώνιος δίδωμι · ὅσπερ ἀποδείκνυμι ὁ γραφή οὐ εἰμί . ὁ γάρ οὗτος οὐ εἄν εἶπον Ἡσαΐας , « καί εἰμί μή Κύριος Σαβαώθ ἐγκαταλείπω ἐγώ σπέρμα , ὡς Σόδομα εἄν καί Γόμορρα γίγνομαι . » καί Ἰεζεκιήλ , ὅτι , « κἀν Νῶε καί Ἰακώβ καί Δανιήλ ἐξαιτέω υἱός ἢ θυγάτηρ , οὖον μή δίδωμι αὐτός . » Ἀλλά οὔτε πατήρ ὑπέρ υἱός , οὔτε υἱός ὑπέρ πατήρ , ἀλ ἕκαστος ὁ ἁμαρτία αὐτός ἀπόλλυμι , καί ἕκαστος ὁ ἑαυτοῦ δικαιοπραξία σῴζω . καί πάλιν Ἠσαΐας · « ὁράω ὁ κῶλον ὁ παραβαίνω · σκώληξ αὐτός οὖον παύω , καί ὁ πῦρ αὐτός οὖον σβέννυμι , καί εἰμί εἰς ὅρασις πᾶς σάρξ . » καί ὁ Κύριος ἐγώ κατά ὁ θέλημα ὁ πέμπω αὐτός πατήρ , καί δεσπότης ὁ ὅλος , οὐ εἄν εἶπον , « ἥκω ἀπό δυσμή καί ἀνατολή , καί ἀνακλίνω μετά Ἀβραάμ καί Ἰσαάκ καί Ἰακώβ ἐν ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός . ὁ δέ υἱός ὁ βασίλεια ἐκβάλλω εἰς ὁ σκότος ὁ ἐξώτερος . » ἀλλά καί ὅτι οὐ αἴτιος ὁ Θεός ὁ προγινώσκω καί καί γίγνομαι ἄδικος , εἴτε ἄγγελος , εἴτε ἄνθρωπος γίγνομαι φαῦλος , ἀλλά ὁ ἑαυτοῦ ἕκαστος αἴτιος τοιοῦτος εἰμί , ὁποῖος ἕκαστος φαίνω , ἀποδείκνυμι καί ἐν ὁ ἔμπροσθεν . ἵνα δέ μή πρόφασις ἔχω λέγω , ὅτι ἐσθίω ὁ Χριστός σταυρόω , ἢ καί ἐν ὁ γένος ἐγώ εἰμί ὁ ὁ παραβαίνω , καί οὐ εἄν ἄλλως δύναμαι γίγνομαι , φθάνω διά βραχύς εἶπον , ὅτι , βούλομαι ὁ ἄγγελος καί ὁ ἄνθρωπος ἕπω ὁ βουλή αὐτός ὁ θεός , βούλομαι ποιέω οὗτος αὐτεξσυσίους πρός δικαιοπραξία , μετά λόγος ὁ ἐφίστημι αὐτός ὑφ´ ὅς γίγνομαι , καί δις εἰμί εἰμί πρότερος οὐ εἰμί , καί μετά νόμος ὁ ὑπό αὐτός κρίνω , ἐάν παρά ὁ ὀρθός λόγος πράσσω · καί δις ἑαυτοῦ ἐγώ ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἄγγελος ἐλέγχω πονηρεύω , ἐάν μή φθάνω μετατίθημι . εἰμί δέ ὁ λόγος ὁ Θεός προμηνύω πάντως τις καί ἄγγελος καί ἄνθρωπος κολάζω μέλλω , διότι προγιγνώσκω αὐτός ἀμετάβλητος δ γίγνομαι πονηρός , προεῖπον οὗτος , ἀλ οὐ ὅτι αὐτός ὁ θεός τοιοῦτος ποιέω . ὥστε ἐάν μετανοέω , πᾶς βούλομαι τυγχάνω ὁ παρά ὁ Θεός ἔλεος δύναμαι , καί μακάριος αὐτός ὁ λόγος πραλέγει εἶπον · « Μακάριος ὅς οὖον μή λογίζομαι Κύριος ἁμαρτία · » οὗτος δέ εἰμί , ὡς μετανοέω ἐπί ὁ ἁμάρτημα , ὁ ἁμάρτημα παρά ὁ Θεός λαμβάνω ἄφεσις , ἀλ οὐ ὡς σύ ἀπατάω ἑαυτοῦ ,