cogPG.PG006 488
τὸ σεμνότερον περὶ αὐτῶν τῶν ποιητῶν ἰστορηκότων ; Οὐ γὰρ ἂν δι´ οὓς ἐνομίσθησαν θεοὶ , σεμνοποιήσαντας τὴν κατ´ αὐτοὺς ἱστορίαν , οὗτοι τὰ πάθη τὰ αὐτῶν ἐψεύσαντο . Ὡς μὲν οὖν οὔκ ἐσμεν ἄθεοι , θεὸν ἄγοντες τὸν ποιητὴν τοῦδε τοῦ παντὸς , καὶ τὸν παρ´ αὐτοῦ Λόγον , κατὰ δύναμιν τὴν ἐμὴν , εἰ καὶ μὴ πρὸς ἀξίαν , ἐλήλεγκται . Σί . Ἔτι δὲ καὶ τροφὰς καὶ μίξεις λογοποιοῦσιν ἀθέους καθ´ ἡμῶν , ἵνα τε μισεῖν νομίζοιεν μετὰ λόγου , καὶ οἰόμενοι τῷ δεδίττεσθαι , ἢ τῆς ἐνστάσεως ἀπάξειν ἡμᾶς τοῦ βίου , ἢ πικροὺς καὶ ἀπαραιτήτους , τῇ τῶν αἰτιῶν ὑπερβολῇ , τοὺς ἄρχοντας παρασκευάσειν · πρὸς εἰδότας παίζοντες , ὅτι ἄνωθέν πως ἔθος , καὶ οὐχ ἐφ´ ἡμῶν μόνον , κατά τινα θεῖον νόΚμον καὶ λόγον παρηκολούθηκε , προσπολεμεῖν τὴν κακίαν τῇ ἀρετῇ . Οὕτω καὶ Πυθαγόρας μὲν ἅμα τριακοσίοις ἑτέροις κατεφλέχθη πυρί , Ἡράκλειτος δὲ καὶ Δημόκριτος , ὁ μὲν τῆς Ἐφεσίων πόλεως ἠλαύνετο , ὁ δὲ τῆς Ἀβδηριτῶν , ἐπικατηγορούμενος μεμηνέναι · καὶ Σωκράτους Ἀθηναῖοι θάνατον κατέγνωσαν . Ἀλλ´ ὡς ἐκεῖνοι οὐδὲν χείρους εἰς ἀρετῆς λόγον διὰ τὴν τῶν πολλῶν δόξαν , οὐδ´ ἡμῖν οὐθὲν ἐπισκοτεῖ πρὸς ὁσιότητα βίου ἡ παρά τινων ἄκριτος βλασφημία . Εὐδοξοῦμεν γὰρ παρὰ τῷ Θεῷ . Πλὴν ἀλλὰ καὶ πρὸς ταῦτα ἀπαντήσω τὰ ἐγκλήματα . Ὑμεῖς μὲν οὖν καὶ δι´ ὧν εἴρηκα , εὖ οἶδα ἀπολελογῆσθαι ἐμαυτόν . Συνέσει γὰρ πάντας ὑπερφρονοῦντες , οἷς ὁ βίος ὡς πρὸς στάθμην τὸν Θεὸν κανονίζεται , ὅπως ἀνυπαίτιος καὶ ἀνεπίληπτος ἑκάστου ἡμῶν ἄνθρωπος αὐτῷ γένοιτο , ἴστε τούτους μηδ´ εἰς ἔννοιάν ποτε τοῦ βραχυτάτου ἐλευσομένους ἁμαρτήματος . Εἰ μὲν γὰρ ἕνα τὸν ἐνταῦθα βίον βιώσεσθαι πεπείσμεθα , κἂν ὑποπτεύειν ἐνῆν , δουλεύοντας σαρκὶ καὶ αἴματι , ἢ κέρδους ἢ ἐπιθυμίας ἐλάττους γενομένους ἀμαρτεῖν . ἐπεὶ δὲ ἐφεστηκέναι μὲν οἷς ἐννοοῦμεν , οἷς λαλοῦμεν , καὶ νύκτωρ καὶ μεθ´ ἡμέραν τὸν Θεὸν οἴδαμεν , πάντα δὲ φῶς αὐτὸν ὄντα , καὶ τὰ ἐν τῆς καρδίᾳ ἡμῶν ὁρᾷν , πεπείσμεθα , τοῦ ἐνταῦθα ἀπαλλαγέντες βίου , βίον ἕτερον βιώσεσθαι ἀμείνονα ἡ κατὰ τὸν ἐνθάδε , καὶ ἐπουράνιον , οὐκ ἐπίγειον ἂν μετὰ Θεοῦ καὶ σὺν Θεῷ ἀκλινεῖς καὶ ἀπαθεῖς τὴν
Lemmas: ὁ σεμνός περί αὐτός ὁ ποιητής ιστορηκοος ; οὖον γάρ εἄν δις ὅς νομίζω θεός , σεμνοποιέω ὁ κατ´ αὐτός ἱστορία , οὗτος ὁ πάθος ὁ αὐτός ψεύδω . ὡς μέν οὖν οὐ εἰμί ἄθεος , θεός ἄγω ὁ ποιητής ὅδε ὁ πᾶς , καί ὁ παρ´ αὐτός Λόγος , κατά δύναμις ὁ ἐμός , εἰμί καί μή πρός ἄξιος , ἐλέγχω . σίον . ἔτι δέ καί τροφή καί μίξις λογοποιέω ἄθεος καθ´ ἐγώ , ἵνα τε μισέω νομίζω μετά λόγος , καί οἴομαι ὁ δειδίσσομαι , ἢ ὁ ἔνστασις ἀπάγω ἐγώ ὁ βίος , ἢ πικρός καί ἀπαραίτητος , ὁ ὁ αἰτία ὑπερβολή , ὁ ἄρχω παρασκευάζω · πρός οἶδα παίζω , ὅτι ἄνωθεν πως ἔθος , καί οὐ ἐφίημι ἐγώ μόνος , κατά τις θέω νόΚμον καί λόγος παρακολουθέω , προσπολεμέω ὁ κακία ὁ ἀρετή . οὕτως καί Πυθαγόρας μέν ἅμα τριακόσιοι ἕτερος καταφλέγω πῦρ , Ἡράκλειτος δέ καί Δημόκριτος , ὁ μέν ὁ Ἐφέσιος πόλις ἐλαύνω , ὁ δέ ὁ Ἀβδηρίτης , ἐπικατηγορέω μαίνομαι · καί Σωκράτης Ἀθηναῖος θάνατος καταγιγνώσκω . Ἀλ ὡς ἐκεῖνος οὐδείς χείρων εἰς ἀρετή λόγος διά ὁ ὁ πολύς δόξα , οὐδός ἐγώ οὐδείς ἐπισκοτέω πρός ὁσιότης βίος ὁ παρά τίνω ἄκριτος βλασφημία . εὐδοξέω γάρ παρά ὁ Θεός . πλήν ἀλλά καί πρός οὗτος ἀπαντάω ὁ ἔγκλημα . σύ μέν οὖν καί δις ὅς εἴρω , εὕω οἶδα ἀπολογέομαι ἐμαυτοῦ . Σύνεσις γάρ πᾶς ὑπερφρονέω , ὅς ὁ βίος ὡς πρός στάθμη ὁ θεός κανονίζω , ὅπως ἀνυπαίτιος καί ἀνεπίληπτος ἕκαστος ἐγώ ἄνθρωπος αὐτός γίγνομαι , οἶδα οὗτος μηδ´ εἰς ἔννοια ποτός ὁ βραχύς ἔρχομαι ἁμάρτημα . εἰμί μέν γάρ εἷς ὁ ἐνταῦθα βίος βιόω πείθω , κἀν ὑποπτεύω ἐν-εἰμί , δουλεύω σάρξ καί αἷμα , ἢ κέρδος ἢ ἐπιθυμία μικρός γίγνομαι ἁμαρτάνω . ἐπεί δέ ἐφίστημι μέν ὅς ἐννοέω , ὅς λαλέω , καί νύκτωρ καί μεθ´ ἡμέρα ὁ θεός οἶδα , πᾶς δέ φάος αὐτός εἰμί , καί ὁ ἐν ὁ Καρδία ἐγώ ὁράω , πείθω , ὁ ἐνταῦθα ἀπαλλάσσω βίος , βίος ἕτερος βιόω ἀγαθός ὁ κατά ὁ ἐνθάδε , καί ἐπουράνιος , οὐ ἐπίγειος εἄν μετά Θεός καί σύν Θεός ἀκλινής καί ἀπαθής ὁ