cogPG.PG006 508
ὑπωσοῦν εἰς ἐξέτασιν προβαλλομένων ἀπόδειξις , τὴν ἀπλανῆ τοῖς λεγομένοις ἐπιφέρουσα πίστιν , οὐκ ἔξων ποθεν ἔχει τὴν ἁρχὴν , οὐδ´ ἐκ τῶν τισι δοκούντων ἢ δεδογμένων , ἀλλ´ ἐκ τῆς κοινῆς καὶ φυσικῆς ἐννοίας , ἢ τῆς πρὸς τὰ πρῶτα τῶν δευτέρων ἀκολουθίας . Ὥ γὰρ περὶ τῶν πρώτων ἐστὶ δογμάτων , καὶ δεῖ μόνης ὑπομνήσεως τῆς τὴν φυσικὴν ἀνακινούσης ἔννοιαν · ἢ περὶ τῶν κατὰ φύσιν ἑπομένων τοῖς πρώτοις , καὶ τῆς φυσικῆς ἀκολουθίας , καὶ δεῖ τῆς ἐπὶ τούτοις τάξεως , δεικνύντας τί τοῖς πρώτοις ἢ τοῖς προτεταγμένοις ἀκολουθεῖ κατ´ ἀλήθειαν , ἐπὶ τῷ μήτε τῆς ἀληθείας ἢ τῆς κατ´ αὐτὴν ἀσφαλείας ἀμελεῖν , μήτε τὰ τῇ φύσει τεταγμένα καὶ διωρισμένα συγχεῖν , ἢ τὸν φυσικὸν εἰρμὸν διασπᾷν . Ὅθεν οἷμαι χρῆναι δίκαιον περὶ τῶν προκειμένων ἐσπουδακότας καὶ κρίνειν ἐμφρόνως θέλοντας , εἴτε γίνεται τῶν ἀνθρωπίνων σωμάτων ἀνάστασις , εἴτε μὴ , πρῶτον μὲν ἐπισκοπεῖν καλῶς τῶν πρὸς τὴν τοῦδε δεῖξιν συντελούντων τὴν δύναμιν , καὶ ποίαν ἕκαστον εἴληχε χώραν , καὶ τί μὲν τούτων πρῶτον , τί ἄὲ δεύτερον , τί δὲ τρίτον , τί δὲ ἐπὶ τούτοις ὕστατον . Ταῦτα δὲ διαταξαμένους χρὴ πρώτην μὲν τάξαι τὴν αἰτίαν τῆς τῶν ἀνθρώπων γενέσεως , τουτέστι τὴν τοῦ δημιουργήσαντος γνώμην καθ´ ἢν ἐποίησεν ἄνθρωπον · ταύτη δὲ προσφυῶς ἐπισυνάψαι τὴν τῶν γενομένων ἀνθρώπων φύσιν , οὐχ ὡς τῇ τάξει δευτερεύουσαν , διὰ δὲ τὸ μὴ δύνασθαι κατὰ ταὐτὸν ἀμφοτέρων γενέσθαι τὴν κρίσιν · κἂν ὅτι μάλιστα συνυπάρχωσιν ἀλλήλαις , καὶ πρὸς τὸ προκείενον τὴν ἴσην παρέχωνται δύναμιν . Διὰ δὲ τούτων , ὡς πρώτων , καὶ τὴν ἐκ δημιουργίας ἐχόντων ἀρχὴν ἐναργῶς δεικνυμένης τῆς ἀναστάσεως , οὐδὲν ἦττον καὶ διὰ τῶν τῆς προνοίας λόγων ἔστι λαβεῖν τὴν περὶ ταύτης πίστιν · λέγω δὲ διὰ τῆς ἑκάστῳ τῶν ἀνθρώπων ὁφειλομένης κατὰ δικαίαν κρίσιν τιμῆς ἢ δίκης , καὶ τοῦ κατὰ τὸν ἀνθρώπινον βίον τέλους . Πολλοὶ γὰρ τὸν τῆς ἀναστάσεως λόγον διαλαμβάνοντες , τῷ τρίτῳ μόνῳ τὴν πᾶσαν ἐπήρεισαν αἰτίαν , νομίσαντες τὴν αἰτίαν γίνεσθαι διὰ τὴν κρίσιν . Τοῦτο δὲ περιφανῶς δείκνυται ψεῦδος ἐκ τοῦ πάντας μὲν ἀνίστασθαι τοὺς ἀποθνήσκοντας ἀνθρώπους , μὴ πάντας δὲ κρίνεσθαι τοὺς ἀναστάντας . Εἰ γὰρ μόνον τὸ κατὰ τὴν κρίσιν δίκαιον , τῆς ἀναστάσεως ἦν αἴτιον , ἐχρῆν δήπου τοὺς μηδὲν ἡμαρτηκότας , ἢ κατορθώσαντας , μηδ´ ἀνίστασθαι , τουτέστι τοὺς κομιδῆ νέους παῖδας . ἐξὸν δὲ πάντας ἀνίστασθαι , τούς τε ἄλλους , καὶ δὴ καὶ τοὺς κατὰ τὴν πρώτην ἡλικίαν τελευτήσαντας , καὶ αὐτοὶ δικαιοῦσιν , ὡς οὐ διὰ τὴν κρίσιν ἡ ἀνάστασις γίνεται κατὰ πρῶτον λόγον , ἀλλὰ διὰ τὴν
Lemmas: ὑπωθέω εἰς ἐξέτασις προβάλλω ἀπόδειξις , ὁ ἀπλανῆ ὁ λέγω ἐπιφέρω πίστις , οὐ ἔξειμι πόθεν ἔχω ὁ ἀρχή , οὐδός ἐκ ὁ τις δοκέω ἢ δοκέω , ἀλ ἐκ ὁ κοινός καί φυσικός ἔννοια , ἢ ὁ πρός ὁ πρῶτος ὁ δύο ἀκολουθία . ὅς γάρ περί ὁ πρῶτος εἰμί δόγμα , καί δεῖ μόνος ὑπόμνησις ὁ ὁ φυσικός ἀνακινέω ἔννοια · ἢ περί ὁ κατά φύσις ἕπομαι ὁ πρῶτος , καί ὁ φυσικός ἀκολουθία , καί δεῖ ὁ ἐπί οὗτος τάξις , δείκνυμι τίς ὁ πρῶτος ἢ ὁ προτάσσω ἀκολουθέω κατ´ ἀλήθεια , ἐπί ὁ μήτε ὁ ἀλήθεια ἢ ὁ κατ´ αὐτός ἀσφάλεια ἀμελέω , μήτε ὁ ὁ φύσις τάσσω καί διά-ὁρίζω συγχέω , ἢ ὁ φυσικός εἱρμός διασπάω . ὅθεν οἴομαι χρή Δίκαιος περί ὁ πρόκειμαι σπουδάζω καί κρίνω ἔμφρων ἐθέλω , εἴτε γίγνομαι ὁ ἀνθρώπινος σῶμα ἀνάστασις , εἴτε μή , πρῶτος μέν ἐπισκοπέω καλῶς ὁ πρός ὁ ὅδε δεῖξις συντελέω ὁ δύναμις , καί ποῖος ἕκαστος λαγχάνω χώρα , καί τίς μέν οὗτος πρῶτος , τίς ἀεί δύο , τίς δέ τρίτος , τίς δέ ἐπί οὗτος ὕστερος . οὗτος δέ διατάσσω χρή πρῶτος μέν τάσσω ὁ αἴτιος ὁ ὁ ἄνθρωπος γένεσις , τουτέστι ὁ ὁ δημιουργέω γνώμη καθ´ εἄν ποιέω ἄνθρωπος · οὗτος δέ προσφυῶς ἐπισυνάπτω ὁ ὁ γίγνομαι ἄνθρωπος φύσις , οὐ ὡς ὁ τάξις δευτερεύω , διά δέ ὁ μή δύναμαι κατά αὐτός ἀμφότερος γίγνομαι ὁ κρίσις · κἀν ὅτι μάλιστα συνυπάρχω ἀλλήλων , καί πρός ὁ πρόκειμαι ὁ ἴσος παρέχω δύναμις . Ζεύς δέ οὗτος , ὡς πρῶτος , καί ὁ ἐκ δημιουργία ἔχω ἀρχή ἐναργής δείκνυμι ὁ ἀνάστασις , οὐδείς ἀίσσω καί διά ὁ ὁ πρόνοια λόγος εἰμί λαμβάνω ὁ περί οὗτος πίστις · λέγω δέ διά ὁ ἕκαστος ὁ ἄνθρωπος οφείλω κατά Δίκαιος κρίσις τιμή ἢ δίκη , καί ὁ κατά ὁ ἀνθρώπινος βίος τέλος . πολλός γάρ ὁ ὁ ἀνάστασις λόγος διαλαμβάνω , ὁ τρίτος μόνος ὁ πᾶς ἐπερείδω αἴτιος , νομίζω ὁ αἴτιος γίγνομαι διά ὁ κρίσις . οὗτος δέ περιφανής δείκνυμι ψεῦδος ἐκ ὁ πᾶς μέν ἀνίστημι ὁ ἀποθνήσκω ἄνθρωπος , μή πᾶς δέ κρίνω ὁ ἀνίστημι . εἰμί γάρ μόνος ὁ κατά ὁ κρίσις Δίκαιος , ὁ ἀνάστασις εἰμί αἴτιος , χρή δήπου ὁ μηδείς ἁμαρτάνω , ἢ κατορθόω , μηδ´ ἀνίστημι , τουτέστι ὁ κομιδῇ νέος παῖς . ἔξεστι δέ πᾶς ἀνίστημι , ὁ τε ἄλλος , καί δή καί ὁ κατά ὁ πρῶτος ἡλικία τελευτάω , καί αὐτός δικαιόω , ὡς οὖον διά ὁ κρίσις ὁ ἀνάστασις γίγνομαι κατά πρῶτος λόγος , ἀλλά διά ὁ