cogPG.PG006 800
ποιήματα δόδεικται ἡ σάρξ · δικαίως ἂν ὑπ´ αὐτοῦ σωθήσεται . Αεκτέον οὐν πρὸς τοὺς λέγοντας , ὅτι , εἰ καὶ τὰ μάλιστα Θεοῦ ποίημα τυγχάνουσα , καὶ τιμία αὐτῷ παρὰ πάντα , οὐκ εὐθέως καὶ τὴν ἐπαγγελίαν τῆς ἀναστάσεως ἔχει . Καίτοι πῶς οὐκ ἄτοπον τὸ μετὰ τηλικαύτης σπουδῆς γενόμενον , καὶ παρά πάντα τὰ λοιπὰ τίμιον περιορᾷν τὸν ποιήσαντα εἰς τὸ μηκέτι εἶναι ; εἶτα ὁ μὲν πλάστης καὶ ζωγράφος εἰ τὰς εἰκόνας ἂς ἂν ποιήσωσι , διαμένειν ἐθέλουσιν , ἵνα δι´ αὐτῶν δοξάζωνται , καὶ φθειρομένας αὐτὰς ἀνακαινοποιοῦσι · ὁ δὲ Θεὸς τὸ αὐτοῦ κτῆμα καὶ πλάσμα περιεῖδε ἂν εἰς τὸ μὴ ὃν , μηκέτι δὲ καὶ εἰς τὸ εἶναι , ματαιοπόνον ἀποκαλοῦμεν ; Ὢσπερ εἴ τις , οἰκίαν οικοδομήσας , ἔπειτα καταλύοι , ἢ καταλυομένην περιορῶν , δυνάμενος ἀναστῆσαι , τόν τε Θεὸν οὐκ αἰτιασόμεθα , ὅτι μάτην ποιεῖ · Ἀλλ´ οὐχ ὁ ἄφθαρτος τοιοῦτος , οὐκ ἄφρων ὃ τῶν ὅλων πέφυκε νοῦς . Φιμοῦσθωσαν οἱ ἄπιστοι , εἰ τὸ μὴ πιστεύειν ἔχουσιν αὐτοί . Ἀλλὰ μὴν καὶ κέκληκεν αὐτὴν ἐπὶ τὴν ἀνάστασιν , καὶ ἐπαγγέλλεται τὴν αἰωνίαν ζωήν . Ἔνθα γὰρ τὸν ἄνθρωπον εὐαγγελίζεται σῶσαι , καὶ τῇ σαρκὶ εὐαγγελίζεται . Τί γάρ ἐστιν ὁ ἄνθρωπος , ἀλλ´ ἢ τὸ ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος συνεστὼς ζῶον λογικόν ; Μὴ οὖν καθ´ ἑαυτὴν ψυχὴ ἄνθρωπος ; Οὕκ · ἀλλ´ ἀνθρώπου ψυχή . Μὴ οὖν καλοῖτο σῶμα ἄνθρωπος ; Οὔκ · ἀλλ´ ἀνθρώπου σῶμα καλεῖται . Εἴπερ οὖν κατὰ´ δίαν μὲν τούτων οὐδέτερον ἄνθρωπός ἐστι , τὸ δὲ ἐκ τῆς ἀμφοτέρων συμπλοκῆς καλεῖται ἄνθρωπος , κέκληκε δὲ ὁ Θεὸς εἰς ζωὴν καὶ ἀνάστασιν τὸν ἄνθρωπον , οὐ τὸ μέρος , ἀλλὰ τὸ ὅλον κέκληκεν , ὅπερ ἐστὶ τὴν ψυχὴν καὶ τὸ σῶμα . Ἐπεὶ πῶς οὐκ ἄτοπον , ἀμφοτέρων ὄντων κατὰ τὸ αὐτὸ καὶ ἐν τῷ αὐτῷ , τὸ μὲν σώζειν , τὸ δὲ μή ; Οὐκ ὄντος δὲ ἀδυνάτου , καθάπερ δέδεικται , τὴν σάρκα ἔχειν τὴν παλιγγενεσίαν , τίς ἡ διάκρισις , ὥστε τὴν μὲν ψυχὴν σώζεσθαι , τὴν δὲ σάρκα μή φθονερὸν ποιοῦσι τὸν Θεόν ; Ἀλλὰ ἀγαθός ἐστι , καὶ σώζεσθαι πάντας θέλει . Καὶ δι´ αὐτοῦ καὶ τοῦ κηρύγματος αὐτοῦ οὐχὶ μόνον κουσεν ἡ ψυχὴ ὑμῶν , σὺν αὐτῇ ἡ σὰρξ , καὶ ἐπίστευσεν ἔἰς Χριστὸν Ἰησοῦν , ἀλλ´ ἀμφότερα ἐλούσαντο , καὶ ἀμφότερα τὴν δικαιοσύνην εἰργάσαντο . Ἄρα οὖν ἀχάριστον ἢ ἄδικον ἀποφαίνουσι
Lemmas: ποίημα δοκέω ὁ σάρξ · δικαίως εἄν ὑπό αὐτός σῴζω . ἀέχω ὀν πρός ὁ λέγω , ὅτι , εἰμί καί ὁ μάλιστα Θεός ποίημα τυγχάνω , καί τίμιος αὐτός παρά πᾶς , οὐ εὐθύς καί ὁ ἐπαγγελία ὁ ἀνάστασις ἔχω . καίτοι πῶς οὐ ἄτοπος ὁ μετά τηλικόσδε σπουδή γίγνομαι , καί παρά πᾶς ὁ λοιπάς τίμιος περιοράω ὁ ποιέω εἰς ὁ μηκέτι εἰμί ; εἶτα ὁ μέν πλάστης καί ζωγράφος εἰμί ὁ εἰκών ὅς εἄν ποιέω , διαμένω ἐθέλω , ἵνα δις αὐτός δοξάζω , καί φθείρω αὐτός ἀνακαινοποιέω · ὁ δέ θεός ὁ αὐτός κτῆμα καί πλάσμα περιοράω εἄν εἰς ὁ μή ὅς , μηκέτι δέ καί εἰς ὁ εἰμί , ματαιοπόνος ἀποκαλέω ; ὤσπερ εἰμί τις , οἰκίον οἰκοδομέω , ἔπειτα καταλύω , ἢ καταλύω περιοράω , δύναμαι ἀνίστημι , ὁ τε θεός οὐ αἰτιάομαι , ὅτι μάτην ποιέω · Ἀλ οὐ ὁ ἄφθαρτος τοιοῦτος , οὐ ἄφρων ὅς ὁ ὅλος φύω νόος . Φιμοῦσθωσαν ὁ ἄπιστος , εἰμί ὁ μή πιστεύω ἔχω αὐτός . ἀλλά μήv καί καλέω αὐτός ἐπί ὁ ἀνάστασις , καί ἐπαγγέλλω ὁ αἰώνιος ζωή . ἔνθα γάρ ὁ ἄνθρωπος εὐαγγελίζω σῴζω , καί ὁ σάρξ εὐαγγελίζω . τις γάρ εἰμί ὁ ἄνθρωπος , ἀλ ἢ ὁ ἐκ Ψυχή καί σῶμα συνίστημι ζῷον λογικός ; μή οὖν καθ´ ἑαυτοῦ ψυχή ἄνθρωπος ; οὐ · ἀλ ἄνθρωπος ψυχή . μή οὖν καλέω σῶμα ἄνθρωπος ; οὐ · ἀλ ἄνθρωπος σῶμα καλέω . εἴπερ οὖν κατά δῖος μέν οὗτος οὐδέτερος ἄνθρωπος εἰμί , ὁ δέ ἐκ ὁ ἀμφότερος συμπλοκή καλέω ἄνθρωπος , καλέω δέ ὁ θεός εἰς ζωή καί ἀνάστασις ὁ ἄνθρωπος , οὖον ὁ μέρος , ἀλλά ὁ ὅλος καλέω , ὅσπερ εἰμί ὁ ψυχή καί ὁ σῶμα . ἐπεί πῶς οὐ ἄτοπος , ἀμφότερος εἰμί κατά ὁ αὐτός καί ἐν ὁ αὐτός , ὁ μέν σῴζω , ὁ δέ μή ; οὐ εἰμί δέ ἀδύνατος , καθάπερ δείκνυμι , ὁ σάρξ ἔχω ὁ παλιγγενεσία , τίς ὁ διάκρισις , ὥστε ὁ μέν ψυχή σῴζω , ὁ δέ σάρξ μή φθονερός ποιέω ὁ Θεός ; ἀλλά ἀγαθός εἰμί , καί σῴζω πᾶς ἐθέλω . καί δις αὐτός καί ὁ κήρυγμα αὐτός οὐ μόνος κουσω ὁ ψυχή σύ , σύν αὐτός ὁ σάρξ , καί πιστεύω εἰς Χριστός Ἰησοῦς , ἀλ ἀμφότερος λούω , καί ἀμφότερος ὁ δικαιοσύνη ἐργάζομαι . ἄρας οὖν ἀχάριστος ἢ ἄδικος ἀποφαίνω