cogPG.PG006 595
τοῖς δόγμασι , πλὴν ἔτι χε τῆς Ἀριστοτέλους γνώμης στήσομαι , καὶ μηκέτι μοι μηδὲ εἶς λόγος ὁχλείτω . θ . Ἀλλὰ τί δὴ τὰ πάθοιμ´ ἄν · νευροκοποῦσι γάρ μου τὴν ψυχὴν ἀρχαιότεροι τούτων γέροντες · Φερεκύδης μὲν ἀρχὰς εἶναι λέγων Ζῆνα , καὶ Χθονίην . καὶ Κρόνον · Ζῆνα μὲν τὸν αἰθέρα , Χθονίην δὲ τὴν γῆν , Κρόνον δὲ τὸν χρόνον . Ὁ μὲν αἰθὴρ τὸ ποιοῦν , ἡ δὲ γῆ τὸ πάσχον , ὁ δὲ χρόνος ἐν ᾧ τὰ γινόμενα Ζηλότυποι τοίνυν τῶν γερόντων πρὸς ἀλλήλους . Ταῦτα γάρ τοι πάντα ὁ Λεύκιππος λῆρον ἡγούμενος , ἀρχὰς εἶναί φησι τὰ ἄπειρα , καὶ ἀκίνητα , καὶ ἐλάχιστα · καὶ τὰ μὲν λεπτομερῆ , ἄνω χωρήσαντα , πῦρ καὶ ἀέρα γενέσθαι · τὰ δὲ παχυμερῆ , κάτω ὑποστάντα , ὕδωρ καὶ γῆν . Μέχρι ποῦ τὰ τοσαῦτα διδάσκομαι , μηδὲν ἀληθὲς μανθάνων · Πλὴν εἰ μήτι γε Δημόκριτος ἀπαλλάξει με τῆς πλάνης , ἀποφαινόμενος ἀρχὰς τὸ ὃν , καὶ τὸ μὴ ὄν · καὶ τὸ μὲν ὃν πλῆρες , τὸ δὲ μὴ ὃν κενόν · τὸ δὲ πλῆρες ἐν τῶ κενῷ τροπῇ , ἢ ῥυθμῷ ποιεῖ τὰ πάντα · ἴσως ἂν πεισθείην τῷ καλῷ Δημοκρίτῳ , καὶ βουλοίμην ἂν σὺν αὐτῷ γελᾷν , εἰ μὴ μεταπείθοι μὲν Ἡράκλειτος , κλαίων ὁμοῦ καὶ λέγων · Ἀρχὴ τῶν ὅλων τὸ πῦρ · δύο δὲ αὐτοῦ πάθη , ἀραιότης καὶ πυκνότης , ἡ μὲν ποιοῦσα , ἡ δὲ πάσχουσα · ἡ μὲν συγκρίνουσα , ἡ δὲ διακρίνουσα . Ἰκανῶς ἔχει μοι , κἂν ἤδη μεθύω ταῖς τοσαύταις ἀρχαῖς . Ἀλλά με παρακαλεῖ κἀκεῖθεν Ἐπίκουρος , μηδαμῶς ὑβρίσαι τὸ καλὸν αὐτοῦ δόγμα , τῶν ἀτόμων καὶ τοῦ κενοῦ · τῇ γὰρ τούτων συμπλοκῇ πολυτρόπῳ καὶ πολυσχηματίστῳ τὰ πάντα γίνεται καὶ φθείρεται . Οὐκ ἀντιλέγω σοι , βέλτιστε ἀνδρῶν Ἐπίκουρε ἀλλ´ ὁ Κλεάνθης , ἀπὸ τοῦ φρέατος ἐπάρας τὴν κεφαλὴν , καταγελᾷ σου τοῦ δόγματος , καὶ αὐτὸς ἀνειμῶ τὰς ἀληθεῖς ἀρχὰς , Θεὸν καὶ ὕλην · καὶ τὴν μὲν γῆν μεταβαλεῖν εἰς ὕδωρ , τὸ δὲ ὕδωρ εἰς ἀέρα , τὸν δὲ ἀέρα φέρεσθαι , τὸ δὲ πῦρ εἰς τὰ περίγεια χωρεῖν , τὴν δὲ ψυχὴν δι´ ὅλου τοῦ κόσμου διήκειν , ἡς μέρος μετέχοντας ἡμᾶς ἐμψυχοῦσθαι . Τούτων τοίνυν τοσούτων ὄντων , ἄλλο μοι πλῆθος ἀπὸ Λιβύης ἐπιῤῥεῖ , Καρνεάδης καὶ Κλιτόμαχος , καὶ ὅσοι τούτων ὁμιληταί , πάντα τὰ τῶν ἄλλων δόγματα καταπατοῦντες , αὐτοὶ δὲ ἀποφαινόμενοι διαῤῥήδην ἀκατάληπτα εἶναι τὰ πάντα , καὶ ἀεὶ τῇ ἀληθεία φαντασίαν ἀεὶ · παρακεῖσθαι ψευδῆ . Τί τοίνυν πάθω τοσούτῳ χρόνῳ ταλαιπωρήσας ; πῶς δέ μου τῆς γνώμης ἐκχέω τὰ τοσαῦτα δόγματα ; Εἰ γὰρ μηδὲν εἴη καταληπτὸν , ἀλήθεια μὲν ἐξ ἀνθρώπων ὀχεῖται , ἡ δὲ
Lemmas: ὁ δόγμα , πλήν ἔτι ΧΕ ὁ Ἀριστοτέλης γνώμη ἵστημι , καί μηκέτι ἐγώ μηδέ εἰμί λόγος ὀχλέω . θ . ἀλλά τίς δή ὁ πάσχω ἄν · νευροκοπέω γάρ ἐγώ ὁ ψυχή ἀρχαῖος οὗτος γέρων · Φερεκύδης μέν ἀρχή εἰμί λέγω Ζεύς , καί Χθονίη . καί Κρόνος · Ζεύς μέν ὁ αἰθήρ , Χθονίη δέ ὁ γῆ , Κρόνος δέ ὁ χρόνος . ὁ μέν αἰθήρ ὁ ποιέω , ὁ δέ γῆ ὁ πάσχω , ὁ δέ χρόνος ἐν ὅς ὁ γίγνομαι ζηλότυπος τοίνυν ὁ γέρων πρός ἀλλήλων . οὗτος γάρ ὅς πᾶς ὁ Λεύκιππος λῆρος ἡγέομαι , ἀρχή εἰμί φημί ὁ ἤπειρος , καί ἀκίνητος , καί μικρός · καί ὁ μέν λεπτομερής , ἄνω χωρέω , πῦρ καί ἀήρ γίγνομαι · ὁ δέ παχυμερής , κάτω ὑφίστημι , ὕδωρ καί γῆ . μέχρι ποῦ ὁ τοσοῦτος διδάσκω , μηδείς ἀληθής μανθάνω · πλήν εἰμί μῆτις γε Δημόκριτος ἀπαλλάσσω ἐγώ ὁ πλάνης , ἀποφαίνω ἀρχή ὁ ὅς , καί ὁ μή εἰμί · καί ὁ μέν ὅς πλήρης , ὁ δέ μή ὅς κενός · ὁ δέ πλήρης ἐν ὁ κενός τροπή , ἢ ῥυθμός ποιέω ὁ πᾶς · ἴσως εἄν πείθω ὁ καλός Δημόκριτος , καί βούλομαι εἄν σύν αὐτός γελάω , εἰμί μή μεταπείθω μέν Ἡράκλειτος , καλέω ὁμοῦ καί λέγω · Ἀρχή ὁ ὅλος ὁ πῦρ · δύο δέ αὐτός πάθος , ἀραιότης καί πυκνότης , ὁ μέν ποιέω , ὁ δέ πάσχω · ὁ μέν συγκρίνω , ὁ δέ διακρίνω . ἱκανῶς ἔχω ἐγώ , κἀν ἤδη μεθύω ὁ τοσοῦτος ἀρχή . ἀλλά ἐγώ παρακαλέω ἐκεῖθεν Ἐπίκουρος , μηδαμῶς ὑβρίζω ὁ καλός αὐτός δόγμα , ὁ ἄτομος καί ὁ κενός · ὁ γάρ οὗτος συμπλοκή πολύτροπος καί πολυσχημάτιστος ὁ πᾶς γίγνομαι καί φθείρω . οὐ ἀντιλέγω σύ , ἀγαθός ἀνήρ Ἐπίκουρος ἀλ ὁ Κλεάνθης , ἀπό ὁ φρέαρ ἐπαίρω ὁ κεφαλή , καταγελάω σύ ὁ δόγμα , καί αὐτός ἀνίημι ὁ ἀληθής ἀρχή , θεός καί ὕλη · καί ὁ μέν γῆ μεταβάλλω εἰς ὕδωρ , ὁ δέ ὕδωρ εἰς ἀήρ , ὁ δέ ἀήρ φέρω , ὁ δέ πῦρ εἰς ὁ περίγειος χωρέω , ὁ δέ ψυχή δις ὅλος ὁ κόσμος διήκω , εἰμί μέρος μετέχω ἐγώ ἐμψυχόω . οὗτος τοίνυν τοσοῦτος εἰμί , ἄλλος ἐγώ πλῆθος ἀπό Λιβύη ἐπιρρέω , Καρνεάδης καί Κλιτόμαχος , καί ὅσος οὗτος ὁμιλητής , πᾶς ὁ ὁ ἄλλος δόγμα καταπατέω , αὐτός δέ ἀποφαίνω διαρρήδην ἀκατάληπτος εἰμί ὁ πᾶς , καί ἀεί ὁ ἀλήθεια φαντασία ἀεί · παράκειμαι ψευδής . τις τοίνυν πάσχω τοσοῦτος χρόνος ταλαιπωρέω ; πῶς δέ ἐγώ ὁ γνώμη ἐκχέω ὁ τοσοῦτος δόγμα ; εἰμί γάρ μηδείς εἰμί καταληπτός , ἀλήθεια μέν ἐκ ἄνθρωπος ὀχέω , ὁ δέ