cogPG.PG006 151
καὶ τὴν βραχεῖαν διὰ τῆς μετοχῆς εἰρημένην ῥῆσιν μετὰ πολλῆς θεωρίας δεξάμενος , ἔγνω ὅτι τὴν ἀδιότητα αὐτοῦ ὁ Θεὸς τῷ Μωῦσῇ σημῆναι θέλων , Ἐγώ εἰμι ὁ ὤν , ἔφη · τῆς ὡν συλλαβῆς οὐχ ἕνα μόνον δηλούσης , ἀλλὰ τοὺς τρεῖς , τόν τε παρεληλυθότα , καὶ τὸν ἐνεστῶτα , καὶ τὸν μέλλοντα . Οὕτω γὰρ καὶ ὁ Πλάτων τοῦ ὤν ἐπὶ τοῦ περιττοῦ μέμνηται χρόνου , « ὃν δὲ οὐδέποτε , » λέγων . Τὸ γὰρ « οὐδέποτε » οὐκ ἐπὶ τοῦ παρεληλυθότος , ὡς οἴονταί τινες . ἀλλ´ ἐπὶ τοῦ μέλλοντος εἴρηται χρόνου . Τοῦτα γὰρ καὶ παρὰ τοῖς ἔξωθεν ἠκρίβωται . Διὰ τοῦτο τοίνυν , ὥσπερ ἑρμηνεῦσαι τοῖς ἀγνοοῦσι τὸ μυστικῶς περὶ τῆς ἀἶδιότητος τοῦ Θεοῦ διὰ τῆς μετοχῆς εἰρημένον βουλόμενος ὁ Πλάτων , αὐταῖς λέξεσιν οὗτω γέγραφεν · « Ὁ μὲν δὴ Θεὸς , ὥσπερ καὶ ὁ παλαιὸς λόγος , ἀρχὴν καὶ τελευτὴν καὶ μέσα τῶν πάντων ἔχων . » Ἐνταῦθα ὁ Πλάτων σαφῶς καὶ φανερῶς τὸν παλαιὸν λόγον Μωϋσέως ὀνομάζει νόμον , τοῦ μὲν ὀνόματος Μωϋσέως , φόβῳ τοῦ κωνείου μεμνῆσθαι δεδιώς · ἠπίστατο γὰρ τὴν τοῦ ἀνδρὸς διδασκαλίαν , ἐχθρὰν Ἐλλήνων οὐσαν · διὰ δὲ τῆς τοῦ λόγου παλαιότητος , τὸν Μωϋσέα σημαίνει σαφῶς . Ὅτι δὲ παλαιὸς καὶ πρῶτος ὁ Μωϋσέως νόμος , καὶ ἐκ τῆς Διοδώρου καὶ τῶν λοιπῶν ἱστοριῶν ἱκανῶς ἡμῖν ἐν τοῖς προάγουσιν ἀποδέδεικται . Πρῶτον γὰρ ἀπάντων νομοθέτην αὐτὸν Διόδωρος γεγενῆσθαι λέγει , μηδέπω μηδὲ τῶν τοῖς Ἔλλησι διαφερόντων εὑρεθέντων γραμμάτων , οἷς χρώμενοι τὰς ἑαυτῶν γεγράφασιν ἰστορίας . Θαυμαζέτω δὲ μηδεὶς , εἰ περὶ τῆς ἀιδιότητος τοῦ Θεοῦ τῷ Μωῦσεῖ πεισθεὶς ὁ Πλάτων . εὑρήσεις γὰρ αὐτὸν μυστικῶς μετὰ τὸν ὄντως ὄντα Θεὸν ν καὶ τοῖς προφήταις τὴν ἀληθῆ περὶ τῶν ὄντων ἀναφέροντα γνῶσιν . Οὕτω γὰρ ἐν τῷ Τιμαίῳ περί τινων ἀρχῶν διαλεγόμενος γέγραφε · « Τὴν δὲ πυρὸς ἀρχὴν , καὶ τῶν ἄλλων σωμάτων ὑποτιθέμεθα , κατὰ τὸν μετ´ ἀνάγκης εἰκότα λόγον πορευόμενοι , Τὰς δὲ ἔτι τούτων ἀρχὰς ὁ Θεὸς οἶδεν ἄνωθεν , καὶ ἀνδρῶν ὃς ἂν ἐκείνῳ φίλος ἦ ἄνδρας δὲ τίνας ἑτέρους τῷ Θεῷ φίλους εἶναι νομίζει , εἰ μὴ Μωῦσέα καὶ τοὺς λοιποὺς προφήτας ; ὡν ταῖς προφητείαις ἐντυχών , καὶ τὸν περὶ κρίσεως παρ´ αὐτῶν μεμαθηκὼς
Lemmas: καί ὁ βραχύς διά ὁ μετοχή εἴρω ῥῆσις μετά πολύς θεωρία δέχομαι , γιγνώσκω ὅτι ὁ αδιοτηταω αὐτός ὁ θεός ὁ Μωϋσῆς σημαίνω ἐθέλω , ἐγώ εἰμί ὁ εἰμί , φημί · ὁ ὡς συλλαβή οὐ εἷς μόνος δηλόω , ἀλλά ὁ τρεῖς , ὁ τε παρέρχομαι , καί ὁ ἐνίστημι , καί ὁ μέλλω . οὕτως γάρ καί ὁ Πλάτων ὁ εἰμί ἐπί ὁ περισσός μιμνήσκω χρόνος , « ὅς δέ οὐδέποτε , » λέγω . ὁ γάρ « οὐδέποτε » οὐ ἐπί ὁ παρέρχομαι , ὡς οἴομαι τις . ἀλ ἐπί ὁ μέλλω εἴρω χρόνος . τοῦτα γάρ καί παρά ὁ ἔξωθεν ἀκριβόω . Ζεύς οὗτος τοίνυν , ὥσπερ ἑρμηνεύω ὁ ἀγνοέω ὁ μυστικός περί ὁ αιδιοτητη ὁ Θεός διά ὁ μετοχή εἴρω βούλομαι ὁ Πλάτων , αὐτός λέξις οὗτος γράφω · « ὁ μέν δή θεός , ὥσπερ καί ὁ παλαιός λόγος , ἀρχή καί τελευτή καί μέσος ὁ πᾶς ἔχω . » ἐνταῦθα ὁ Πλάτων σαφῶς καί φανερῶς ὁ παλαιός λόγος Μωϋσῆς ὀνομάζω νόμος , ὁ μέν ὄνομα Μωϋσῆς , φόβος ὁ κώνειον μιμνήσκω δείδω · ἐπίσταμαι γάρ ὁ ὁ ἀνήρ διδασκαλία , ἐχθρός Ἕλλην εἰμί · διά δέ ὁ ὁ λόγος παλαιότης , ὁ Μωϋσῆς σημαίνω σαφῶς . ὅτι2 δέ παλαιός καί πρῶτος ὁ Μωϋσῆς νόμος , καί ἐκ ὁ Διόδωρος καί ὁ λοιπός ἱστορία ἱκανῶς ἐγώ ἐν ὁ προάγω ἀποδείκνυμι . Πρῶτος γάρ ἀπαντάω νομοθέτης αὐτός Διόδωρος γίγνομαι λέγω , μηδέπω μηδέ ὁ ὁ Ἕλλην διαφέρω εὑρίσκω γράμμα , ὅς χράω ὁ ἑαυτοῦ γράφω ἱστορία . θαυμάζω δέ μηδείς , εἰμί περί ὁ ἀιδιότης ὁ Θεός ὁ Μωϋσῆς πείθω ὁ Πλάτων . εὑρίσκω γάρ αὐτός μυστικός μετά ὁ εἰμί εἰμί θεός Ν καί ὁ προφήτης ὁ ἀληθής περί ὁ εἰμί ἀναφέρω γνῶσις . οὕτως γάρ ἐν ὁ Τίμαιος περί τίνω ἀρχή διαλέγω γράφω · « ὁ δέ πυρός ἀρχή , καί ὁ ἄλλος σῶμα ὑποτίθημι , κατά ὁ μετέ ἀνάγκη εἰκός λόγος πορεύω , ὁ δέ ἔτι οὗτος ἀρχή ὁ θεός οἶδα ἄνωθεν , καί ἀνήρ ὅς εἄν ἐκεῖνος φίλος εἰμί ἀνήρ δέ τίς ἕτερος ὁ Θεός φίλος εἰμί νομίζω , εἰμί μή Μωϋσῆς καί ὁ λοιπός προφήτης ; ὡς ὁ προφητεία ἐντυγχάνω , καί ὁ περί κρίσις παρ´ αὐτός μανθάνω