cogPG.PG006 389
Ἰσραήλ . » Εὐλογοῦντος οὖν τοῦ Θεοῦ , καὶ Ἰσραήλ ποῦτον τὸν λαὸν καλοῦντος , καὶ κληρονομίαν αὐτοῦ βοῶντος εἶναι , πῶς οὐ μετανοεῖτε ἐπί τε τῷ ἑαυτοὺς ἀπατᾷν ὡς μόνοι Ἰσραὴλ ὄντες , καὶ ἐπὶ τῷ καταρᾶσθαι τὸν τὐλογημένον τοῦ Θεοῦ λαόν ; Και γὰρ ὅτε πρὸς τὴν Ἰερουσαλὴμ καὶ τὰς πέριξ αὐτῆς ἔλεγε χώρας , οὕτω πάλιν ἐπεῖπε ; . « Καὶ γεννήσω ἐφ´ ὑμᾶς ἀνθρώπους τὸν λαόν μου Ἰσραήλ · καὶ κληρονομήσουσιν ὑμᾶς , καὶ ἔσεσθε αὐτοῖς εἰς κατάσχεσιν · καὶ οὐ μὴ προστεθῆτε ἔτι ἀτεκνωθῆναι ἀπ´ αὐτῶν . » Τί οὖν ; φησὶν ὁ Τρύφων · ὑμεῖς Ἰσραήλ ἐστε , καὶ περὶ ὑμῶν λέγει ταῦτα ; Εἰ μὲν , ἔφην αὐτῷ , μὴ περὶ τούτων καὶ πολὺν λόγον πεποιήμεθα , κἂν ἀμφέβαλλον μή τι οὐ συνιὼν τοῦτο ἐρωτᾷς · ἐπειδὴ δὲ καὶ μετὰ ἀποδείξεως καὶ συγκαταθέσεως καὶ τοῦτο συνηγάγομεν τὸ ζήτημα , οὐ νομίζω σε ἀγνοεῖν μὲν τὰ προειρημένα , οὐδὲ πάλιν φιλεριστεῖν , ἀλλὰ προκαλεῖσθαί με καὶ τούτοις τὴν αὐτὴν ἀπόδειξιν ποιήσασθαι . Καὶ τῷ διὰ τῶν ὀφθαλμῶν νεύματι συντιθεμένου , Πάλιν , ἔλεγον ἐγὼ , ἐν τῷ Ἡσαΐᾳ , ὦσιν ἀκούοντες εἰ ἄρα ἀκούετε , περὶ τοῦ Χριστοῦ λέγων ὁ Θεὸς ἐν παραβολῇ , Ἰακὼβ αὐτὸν καλεῖ καὶ Ἰσραήλ . Οὕτω λέγει · « Ἰακὼβ ὁ παῖς μου , ἀντιλήψομαι . αὐτοῦ Ἰσραὴλ ἐκλεκτός μου , θήσω τὸ πνεῦμά μου ἐπὶ αὐτὸν , καὶ κρίσιν τοῖς ἔθνεσιν ἐξοίσει . Οὐκ ἐρίσει , οὔτε κράξει , οὔτε ἀκούσεταί τις ἐν ταῖς πλατείαις τὴν φωνὴν αὐτοῦ · κάλαμον συντετριμμένον οὐ κατεάξει , καὶ λίνον τυφόμενον οὐ μὴ σβέσει · ἀλλὰ εἰς ἀλήθειαν ἐξοίσει κρίσιν , ἀναλήψει καὶ οὐ μὴ θραυσθήσεται ἕως ἂν θῇ ἐπὶ τῆς γῆς κρίσιν . Καὶ ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ἐλπιοῦσιν ἔθνη . » Ὡς οὐν ἀπὸ τοῦ ἑνὸς Ἰακὼβ ἐκείνου τοῦ καὶ Ἰσραὴλ ἐπικληθέντος , τὸ πᾶν γένος ὑμῶν προσηγόρευτο Ἰακὼβ καὶ Ἰσραὴλ , οὕτω καὶ ἡμεῖς ἀπὸ τοῦ γεννήσαντος ἡμᾶς εἰς Θεὸν Χριστοῦ , ὡς καὶ Ἰακὼβ καὶ Ἰσραήλ , καὶ Ἰούδα καὶ Ἰωσὴφ , καὶ Δαβὶδ , καὶ Θεοῦ τέκνα ἀληθινὰ καλούμεθα καὶ ἐσμὲν , οἱ τὰς ἐντολὰς τοῦ Χριστοῦ φυλάσσοντες . Καὶ ἐπειδὴ εἶδον αὐτοὺς συνταραχθέντας ἐπὶ τῷ εἰπεῖν με καὶ Θεοῦ τέκνα εἶναι ἡμᾶς , προλαβὼν τὸ ἀνερωτηθῆναι , εἶπον · Ἀκούσατε , ὡ ἄνδρες , πῶς τὸ ἅγιον Πνεῦμα λέγει περὶ τοῦ λαοῦ τούτου , ὅτι υἱοὶ Ὑψίστου πάντες εἰσὶ , καὶ ἐν τῆ συναγωγῇ αὐτῶν παρέσται αὐτὸς οὗτος ὁ Χριστὸς , τὴν κρίσιν ἀπὸ παντὸς γένους ἀνθρώπων ποιούμενος . Εἶ ρηνται δὲ οἱ λόγοι διὰ Δαβὶδ , ὡς μὲν ὑμεῖς ἐξηγεῖσθε , οὐτως · « Ὁ Θεὸς ἔστη ἐν συναγωγῇ θεῶν · ἐν μέσῳ δὲ θεοὺς διακρίνει . Ἔως πότε κρίνετε ἀδικίαν , καὶ πρόσωπα ἁμαρτωλῶν λαμβάνετε ; Κρίνατε ὀρφανῷ
Lemmas: Ἰσραήλ . » ευλογών οὖν ὁ Θεός , καί Ἰσραήλ ποῶ ὁ λαός καλέω , καί κληρονομία αὐτός βοῦς εἰμί , πῶς οὖον μετανοέω ἐπί τε ὁ ἑαυτοῦ ἀπατάω ὡς μόνος Ἰσραήλ εἰμί , καί ἐπί ὁ καταράομαι ὁ εὐλογέω ὁ Θεός λαός ; και γάρ ὅτε πρός ὁ Ἱεροσόλυμα καί ὁ πέριξ αὐτός λέγω χώρα , οὗτος πάλιν ἐπεῖπον ; . « καί γεννάω ἐφίημι σύ ἄνθρωπος ὁ λαός ἐγώ Ἰσραήλ · καί κληρονομέω σύ , καί εἰμί αὐτός εἰς κατάσχεσις · καί οὖον μή προστίθημι ἔτι ἀτεκνόω ἀπ´ αὐτός . » τις οὖν ; φημί ὁ Τρύφων · σύ Ἰσραήλ εἰμί , καί περί σύ λέγω οὗτος ; εἰμί μέν , φημί αὐτός , μή περί οὗτος καί πολύς λόγος ποιέω , κἀν ἀμφιβάλλω μή τίς οὖον σύνειμι1 οὗτος ἐρωτάω · ἐπεί δέ καί μετά ἀπόδειξις καί συγκατάθεσις καί οὗτος συνάγω ὁ ζήτημα , οὖον νομίζω σύ ἀγνοέω μέν ὁ προερέω , οὐδέ πάλιν φιλεριστέω , ἀλλά προκαλέω ἐγώ καί οὗτος ὁ αὐτός ἀπόδειξις ποιέω . καί ὁ διά ὁ ὀφθαλμός νεῦμα συντίθημι , πάλιν , λέγω ἐγώ , ἐν ὁ Ἠσαΐας , εἰμί ἀκούω εἰμί ἄρα ἀκούω , περί ὁ Χριστός λέγω ὁ θεός ἐν παραβολή , Ἰακώβ αὐτός καλέω καί Ἰσραήλ . οὕτως λέγω · « Ἰακώβ ὁ παῖς ἐγώ , ἀντιλαμβάνω . αὐτός Ἰσραήλ ἐκλεκτός ἐγώ , τίθημι ὁ πνεῦμα ἐγώ ἐπί αὐτός , καί κρίσις ὁ ἔθνος ἐκφέρω . οὐ ἐρίζω , οὔτε κράζω , οὔτε ἀκούω τις ἐν ὁ πλατύς ὁ φωνή αὐτός · κάλαμος συντρίβω οὖον κατέαξις , καί λίνον τύφω οὖον μή σβέννυμι · ἀλλά εἰς ἀλήθεια ἐκφέρω κρίσις , ἀναλαμβάνω καί οὖον μή θραύω ἠώς εἄν τίθημι ἐπί ὁ γῆ κρίσις . καί ἐπί ὁ ὄνομα αὐτός ἐλπίζω ἔθνος . » ὡς ὀν ἀπό ὁ εἷς Ἰακώβ ἐκεῖνος ὁ καί Ἰσραήλ ἐπικαλέω , ὁ πᾶς γένος σύ προσαγορεύω Ἰακώβ καί Ἰσραήλ , οὗτος καί ἐγώ ἀπό ὁ γεννάω ἐγώ εἰς θεός Χριστός , ὡς καί Ἰακώβ καί Ἰσραήλ , καί Ἰούδας καί Ἰωσήφ , καί Δαυίδ , καί Θεός τέκνον ἀληθινός καλέω καί εἰμί , ὁ ὁ ἐντολή ὁ Χριστός φυλάσσω . καί ἐπεί εἶδον αὐτός συνταράσσω ἐπί ὁ εἶπον ἐγώ καί Θεός τέκνον εἰμί ἐγώ , προλαμβάνω ὁ ἀνερωτάω , εἶπον · ἀκούω , εἰμί ἀνήρ , πῶς ὁ ἅγιος πνεῦμα λέγω περί ὁ λαός οὗτος , ὅτι υἱός ὕψιστος πᾶς εἰμί , καί ἐν τῆ συναγωγή αὐτός πάρειμι αὐτός οὗτος ὁ Χριστός , ὁ κρίσις ἀπό πᾶς γένος ἄνθρωπος ποιέω . εἰμί ῥαίνω δέ ὁ λόγος διά Δαυίδ , ὡς μέν σύ ἐξηγέομαι , οὕτως · « ὁ θεός ἵστημι ἐν συναγωγή θεός · ἐν μέσος δέ θεός διακρίνω . ἔως πότε κρίνω ἀδικία , καί πρόσωπον ἁμαρτωλός λαμβάνω ; κρίνω ὀρφανός