cogPG.PG006 666
μετὰ τοῦ σώματος κατάστασιν , ταύτην ἔχουσι καὶ μετὰ τὴν ἐντεῦθεν ἀπὸ τοῦ σώματος ἔξοδον . Ἐνταῦθα μὲν γὰρ τὰ τῆς ἑνώσεως πάντα κοινὰ ὑπάρχειν δικαίων τε καὶ ἀδίκων , καὶ οὐδεμία ἐστὶν ἐν αὐτοῖς διαφορὰ κατὰ τοῦτο · οἷον τὸ γενέσθαι καὶ τὸ ἀποθνήσκειν , καὶ τὸ ὑγιαίνειν καὶ τὸ νοσεῖν , καὶ τὸ πλουτεῖν καὶ τὸ πένεσθαι , καὶ τὰ ἄλλα τὰ τούτοις ὄμοια . Μετὰ δὲ τὴν ἐκ τοῦ σώματος ἔξοδον εὐθὺς γίνεται τῶν δικαίων τε καὶ ἀδίκων ἡ διαστολή . ἄγονται γὰρ ὑπὸ τῶν ἀγγέλων εἰς ἀξίους αὐτῶν τόπους · αἱ μὲν τῶν δικαίων ψυχαὶ εἰς τὸν παράδεισον , ἔνθα συντυχία τε καὶ θέα ἀγγέλων τε καὶ ἀρχαγγέλων , κατ´ ὀπτασίαν δὲκαὶ τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ κατὰ τὸ εἰρημένον · Ἐκδημοῦντες ἐκ τοῦ σώματος καὶ ἐνδημοῦντες πρὸς τὸν Κύριον · αἱ δὲ τῶν ἀδίκων ψυχαὶ εἰς τοὺς ἐν τῷ ἅδῃ τόπους , κατὰ τὸ εἰρημένον περὶ τοῦ Ναβουχοδονόσορ βασιλέως Βαβυλῶνος · Ὁ ἄδης κάτωθεν ἐπικράνθη συναντήσας σοι , καὶ τὰ ἑξῆς · καί εἰσιν ἐν τοῖς ἀξίοις αὐτῶν τόποις φυλαττόμεναι ἕως τῆς ἡμέρας τῆς ἀναστάσεως καὶ ἀνταποδόσεως . ἘΡΩΤΗΣΙΣΟϛʹ . Εἰ πρὸ τῆς ἀναστάσεως οὐκ ἔστιν ἡ τῶν ἔργων ἀντίδοσις , ποῖον τῷ λῃστῇ προσγέγονεν ὄφελος , πρὸς τὸν παράδεισον αὐτοῦ τῆς ψυχῆς εἰσαχθείσης , καὶ μάλιστα ὅτι ὁ μὲν παράδεισος αἰσθητὸς , οὐκ αἰσθητὴ δέ ἐστι τῆς ψυχῆς ἡ οὐσία ; ἈΠΟΚΡΙΣΙΣ . ὄφελος γέγονε τῷ λῃστῇ εἰς τὸν παράδεισον εἰσελθόντι τὸ ἔργοις μαθεῖν τῆς πίστεως τὸ ὡφέλιμον , δι´ ἦς ἠξιώθη τοῦ συναθροίσματος τῶν ἀγίων ἐν ᾧ φυλάττεται ἕως τῆς ἡμέρας τῆς ἀναστάσεώς τε καὶ ἀνταποδόσεως · ἔχει τε τοῦ παραδείσου τὴν αἴσθησιν , κατὰ τὴν ἐννοηματικὴν λεγομένην αἴσθησιν , καθ´ ἣν ὁρῶσιν αἱ ψυχαὶ ἐαυτάς τε καὶ τὰ ὑπ´ αὐτάς · ἔτι δὲ καὶ τοὺς ἀγγέλους τε καὶ τοὺς δαίμονας . Οὐ γὰρ νοεῖ οὔτε ὁρᾷ ψυχὴ ψυχὴν , οὔτε ἄγγελος ἄγγελον , οὔτε δαίμων δαίμονα , ἀλλὰ κατὰ τὴν ῥηθεῖσαν ἐννοηματικὴν αἴσθησιν ὁρῶσιν ἑαυτούς τε καὶ ἀλλήλους , ἔτι δὲ καὶ τὰ σωματικὰ πάντα . ἕΡΤΗΣΙΣ ΟΦʹ . Εἰ τῇ συνεργίᾳ τῶν τοῦ σώματος αἰσθήσεων τῶν αἰσθητῶν ἡ ψυχὴ λαμβάνει τὴν αἴσθησιν , αἰσθητὰ δὲ τὰ καλὰ καὶ τὰ φαῦλα τυγχάνουσι · πῶς οὐκ ἀναισθητεῖ ἡ ψυχὴ χωρισθεῖσα τοῦ σώματος ; Εἰ δὲ ἀναισθητεῖ , δῆλον ὅτι νενέκρωται · νεκρων γὰρ καὶ ζώντων διαφορὰν ἀναισθησία διακρίνει καὶ αἴσθησις . ἈΠΩΚΡΙΣΙΣ . Πᾶσαι αἱ κτισταί τε καὶ λογικαὶ οὐσίαι διπλᾶς ἔχουσι καταληπτικὰς δυνάμεις , αἰσθητικήν τε καὶ νοητικήν · καὶ ἐννοητικὴν μὲν λεγομένην , καθ´ ἣν καταλαμβάνουσιν αὐτάς τε καὶ ἀλλήλας · νοητικὴν δὲ , καθ´ ἣν δέχονται τὴν γνῶσιν τοῦ ὑπὲρ αὐτάς . Οὐ συνεργίᾳ οὖν τοῦ σώματος αἱ ψυχαὶ
Lemmas: μετά ὁ σῶμα κατάστασις , οὗτος ἔχω καί μετά ὁ ἐντεῦθεν ἀπό ὁ σῶμα ἔξοδος . ἐνταῦθα μέν γάρ ὁ ὁ ἕνωσις πᾶς κοινός ὑπάρχω Δίκαιος τε καί ἄδικος , καί οὐδείς εἰμί ἐν αὐτός διαφορά κατά οὗτος · οἷος ὁ γίγνομαι καί ὁ ἀποθνήσκω , καί ὁ ὑγιαίνω καί ὁ νοσέω , καί ὁ πλουτέω καί ὁ πένομαι , καί ὁ ἄλλος ὁ οὗτος ὅμοιος . μετά δέ ὁ ἐκ ὁ σῶμα ἔξοδος εὐθύς γίγνομαι ὁ Δίκαιος τε καί ἄδικος ὁ διαστολή . ἄγω γάρ ὑπό ὁ ἄγγελος εἰς ἄξιος αὐτός τόπος · ὁ μέν ὁ Δίκαιος ψυχή εἰς ὁ παράδεισος , ἔνθα συντυχία τε καί θέα ἄγγελος τε καί ἀρχάγγελος , κατ´ ὀπτασία δέκα ὁ Σωτήρ Χριστός κατά ὁ εἴρω · ἐκδημέω ἐκ ὁ σῶμα καί ἐνδημέω πρός ὁ κύριος · ὁ δέ ὁ ἄδικος ψυχή εἰς ὁ ἐν ὁ ἁνδάνω τόπος , κατά ὁ εἴρω περί ὁ Ναβουχοδονόσορ βασιλεύς Βαβυλών · ὁ ᾍδης κάτωθεν πικραίνω συναντάω σύ , καί ὁ ἑξῆς · καί εἰμί ἐν ὁ ἄξιος αὐτός τόπος φυλάσσω ἠώς ὁ ἡμέρα ὁ ἀνάστασις καί ἀνταπόδοσις . ΣΟ . εἰμί πρό ὁ ἀνάστασις οὐ εἰμί ὁ ὁ ἔργον Ἀντίδοσις , ποῖος ὁ λῃστής προσγίγνομαι ὄφελος , πρός ὁ παράδεισος αὐτός ὁ Ψυχή εἰσάγω , καί μάλιστα ὅτι ὁ μέν παράδεισος αἰσθητός , οὐ αἰσθητός δέ εἰμί ὁ Ψυχή ὁ οὐσία ; ἀπόκρισις . ὄφελος γίγνομαι ὁ λῃστής εἰς ὁ παράδεισος εἰσέρχομαι ὁ ἔργον μανθάνω ὁ πίστις ὁ ὠφέλιμος , δις εἰμί ἀξιόω ὁ συνάθροισμα ὁ Ἀγίων ἐν ὅς φυλάσσω ἠώς ὁ ἡμέρα ὁ ἀνάστασις τε καί ἀνταπόδοσις · ἔχω τε ὁ παράδεισος ὁ αἴσθησις , κατά ὁ ἐννοηματικός λέγω αἴσθησις , καθ´ ὅς ὁράω ὁ ψυχή ἑαυτοῦ τε καί ὁ ὑπό αὐτός · ἔτι δέ καί ὁ ἄγγελος τε καί ὁ δαίμων . οὖον γάρ νοέω οὔτε ὁράω ψυχή ψυχή , οὔτε ἄγγελος ἄγγελος , οὔτε δαίμων δαίμων , ἀλλά κατά ὁ εἴρω ἐννοηματικός αἴσθησις ὁράω ἑαυτοῦ τε καί ἀλλήλων , ἔτι δέ καί ὁ σωματικός πᾶς . Σ ὄφις . εἰμί ὁ συνεργία ὁ ὁ σῶμα αἴσθησις ὁ αἰσθητής ὁ ψυχή λαμβάνω ὁ αἴσθησις , αἰσθητός δέ ὁ καλός καί ὁ φαῦλος τυγχάνω · πῶς οὐ ἀναισθητέω ὁ ψυχή χωρίζω ὁ σῶμα ; εἰμί δέ ἀναισθητέω , δῆλος ὅτι νεκρόω · νεκρός γάρ καί ζῶ διαφορά ἀναισθησία διακρίνω καί αἴσθησις . Σ . πᾶς ὁ κτίστης τε καί λογικός οὐσία διπλόος ἔχω καταληπτικός δύναμις , αἰσθητικός τε καί νοητικός · καί ἐννοητικός μέν λέγω , καθ´ ὅς καταλαμβάνω αὐτός τε καί ἀλλήλων · νοητικός δέ , καθ´ ὅς δέχομαι ὁ γνῶσις ὁ ὑπέρ αὐτός . οὖον συνεργία οὖν ὁ σῶμα ὁ ψυχή