cogPG.PG006 547
μὴ ἀδικοῦντα τὰ ἑαυτῶν ἀσθενέστερα , ἀλλὰ τηρεῖ νόμον τοῦ Θεοῦ καὶ ἀπὸ τῶν σπερμάτων τῆς γῆς ἐσθίει · ἔνια δὲ ἐξ αὐτῶν παραβαίνει τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ σαρκοβοροῦντα , ἀδικεῖ τὰ ἑαυτῶν ἀσθενέστερα · οὕτως καὶ οἱ δίκαιοι φυλάσσοντες τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ οὐδένα δάκνουσιν ἢ ἀδικοῦσιν , ὁσίως καὶ δικαίως ζῶντες . Οἱ δὲ ἅρπαγες καὶ φονεῖς καὶ ἄθεοι ἐοίκασι κήτεσι , καὶ θηρίοις , καὶ πετεινοῖς τοῖς σαρκοβόροις · δυνάμει γὰρ καταπίνουσιν τοὺς ἀσθενεστέρους ἑαυτῶν . Ἡ μὲν οὖν τῶν ἐνύδρων καὶ ἑρπετῶν γονὴ , μετεσχηκυῖα τῆς εὐλογίας τοῦ Θεοῦ , οὐδὲν ἴδιον πάνυ κέκτηται . Τ . Ἔκτῃ δὲ ἡμέρᾳ ὁ Θεὸς ποιήσας τὰ τετράποδα καὶ τὰ θηρία καὶ ἑρπετὰ τὰ χερσαῖα τὴν πρὸς αὐτὰ εὐλογίαν παρασιωπᾷ , τηρῶν τῷ ἀνθρώπῳ τὴν εὐλογίαν , ὃν ἤμελλεν ἐν τῇ ἕκτῃ ἡμέρᾳ ποιεῖν . Ἄμα καὶ εἰς τύπον ἐγένοντο τά τε τετράποδα καὶ θηρία ἐνίων ἀνθρώπων τῶν τὸν Θεὸν ἀγνοούντων καὶ ἀσεβούντων , καὶ τὰ ἐπίγεια φρονούντων , καὶ μὴ μετανοούντων . Οἱ γὰρ ἐπιστρέφοντες ἀπὸ τῶν ἀνομιῶν καὶ δικαίως ζῶντες ὥσπερ πετεινὰ ἀνίπτανται τῇ ψυχῇ , τὰ ἄνω φρονοῦντες καὶ εὐαρεστοῦντες τῷ θελήματι τοῦ Θεοῦ . Οἱ δὲ τὸν Θεὸν ἀγνοοῦντες καὶ ἀσεβοῦντες ὅμοιοί εἰσιν ὀρνέοις τοῖς πτερὰ μὲν ἔχουσιν , μὴ δυναμένοις δὲ ἀνίπτασθαι , καὶ τὰ ἄνω τρέχειν τῆς θειότητος . Οὕτω καὶ οἱ τοιοῦτοι ἄνθρωποι μὲν λέγονται , τὰ δὲ χαμαιφερῆ καὶ τὰ ἐπίγεια φρονοῦσι , καταβαρούμενοι ὑπὸ τῶν ἁμαρτιῶν . Θηρία δὲ ὡνόμασται τὰ ζῶα ἀπὸ τοῦ θηρεύεσθαι οὐχ ὡς κακὰ ἀρχῆθεν γεγενημένα ἢ ἰοβόλαοὐ γάρ τι κακὸν γέγονεν ἀπὸ Θεοῦ [ ... ] , ἀλλὰ τὰ πάντα καλὰ , καὶ καλὰ λίαν · ἡ δὲ ἁμαρτία ἡ περὶ τὸν ἄνθρωπον κεκάκωκεν αὐτά . Τοῦ γὰρ ἀνθρώπου παραβάντος , καὶ αὐτὰ συμπαρέβη . Ὥσπερ γὰρ δεσπότης οἰκίας ἐὰν αὐτὸς εὖ πράσσῃ , ἀναγκαίως καὶ οἱ οἰκέται εὐτάκτως ζῶσιν · ἐὰν δὲ ὁ κύριος ἁμαρτάνῃ , καὶ οἱ δοῦλοι συναμαρτάνουσι · τῷ αὐτῷ τρόπῳ γέγονεν καὶ τὰ περὶ τὸν ἄνθρωπον κύριον ὄντα ἀμαρτῆσαι , καὶ τὰ δοῦλα συνήμαρτεν . ὁπόταν οὐν πάλιν ὁ ἄνθρωπος ἀναδράμῃ εἰς τὸ
Lemmas: μή ἀδικέω ὁ ἑαυτοῦ ἀσθενής , ἀλλά τηρέω νόμος ὁ Θεός καί ἀπό ὁ σπέρμα ὁ γῆ ἐσθίω · ἔνιοι δέ ἐκ αὐτός παραβαίνω ὁ νόμος ὁ Θεός σαρκοβορέω , ἀδικέω ὁ ἑαυτοῦ ἀσθενής · οὕτως καί ὁ Δίκαιος φυλάσσω ὁ νόμος ὁ Θεός οὐδείς δάκνω ἢ ἀδικέω , ὅσιος καί δικαίως ζῶ . ὁ δέ ἅρπαξ καί φονεύς καί ἄθεος ἔοικα κῆτος , καί θηρίον , καί πετεινός ὁ σαρκοβόρος · δύναμις γάρ καταπίνω ὁ ἀσθενής ἑαυτοῦ . ὁ μέν οὖν ὁ ἔνυδρος καί ἑρπετόν γονή , μετέχω ὁ εὐλογία ὁ Θεός , οὐδείς ἴδιος πάνυ κτάομαι . Τ . ἕκτος δέ ἡμέρα ὁ θεός ποιέω ὁ τετράπους καί ὁ θηρίον καί ἑρπετόν ὁ χερσαῖος ὁ πρός αὐτός εὐλογία παρασιωπάω , τηρέω ὁ ἄνθρωπος ὁ εὐλογία , ὅς μέλλω ἐν ὁ ἕκτος ἡμέρα ποιέω . Ἄμη καί εἰς τύπος γίγνομαι ὁ τε τετράπους καί θηρίον ἔνιοι ἄνθρωπος ὁ ὁ θεός ἀγνοέω καί ἀσεβέω , καί ὁ ἐπίγειος φρονέω , καί μή μετανοέω . ὁ γάρ ἐπιστρέφω ἀπό ὁ ἀνομία καί δικαίως ζῶ ὥσπερ πετεινόν ἀναπέτομαι ὁ Ψυχή , ὁ ἄνω φρονέω καί εὐαρεστέω ὁ θέλημα ὁ Θεός . ὁ δέ ὁ θεός ἀγνοέω καί ἀσεβέω ὁμοῖος εἰμί ὄρνεον ὁ πτερόν μέν ἔχω , μή δύναμαι δέ ἀναπέτομαι , καί ὁ ἄνω τρέχω ὁ θειότης . οὕτως καί ὁ τοιοῦτος ἄνθρωπος μέν λέγω , ὁ δέ χαμαιφερής καί ὁ ἐπίγειος φρονέω , καταβαρέω ὑπό ὁ ἁμαρτία . θηρίον δέ ὀνομάζω ὁ ζῷον ἀπό ὁ θηρεύω οὐ ὡς κακός ἀρχῆθεν γίγνομαι ἢ ιοβολαος γάρ τίς κακός γίγνομαι ἀπό Θεός [ ... ] , ἀλλά ὁ πᾶς καλός , καί καλός λίαν · ὁ δέ ἁμαρτία ὁ περί ὁ ἄνθρωπος κακόω αὐτός . ὁ γάρ ἄνθρωπος παραβαίνω , καί αὐτός συμπαραβαίνω . ὥσπερ γάρ δεσπότης οἰκίον ἐάν αὐτός εὕω πράσσω , ἀναγκαῖος καί ὁ οἰκέτης εὔτακτος ζῶ · ἐάν δέ ὁ κύριος ἁμαρτάνω , καί ὁ δοῦλος συναμαρτάνω · ὁ αὐτός τρόπος γίγνομαι καί ὁ περί ὁ ἄνθρωπος κύριος εἰμί ἁμαρτάνω , καί ὁ δοῦλος συναμαρτάνω . ὁπόταν ὀν πάλιν ὁ ἄνθρωπος ἀνατρέχω εἰς ὁ