cogPG.PG006 707
Καίτοι ... ὁ Ἁσσύριος ὅτι κατὰ τὰς ἐπιτυχίας πῶς χρησμολογημένων οὓς εἴληφε παρὰ τῶν θεῶν αὑτοῦ διὰ τῶν μάντεων , πρίζει καὶ σπαράσσει τὰ ἐλεεινὰ ἔθνη τὰ ὁμοίως αὐτῷ , τῆ πεποιθήσει τῶν χρησμῶν συμβεβληκότα αὐτῷ εἰς πόλεμον , καὶ ἀποτετυχηκότα τῇ διὰ χρησμῶν ἐλπίδος , τοῦ Θεοῦ συγχωρήσαντος , ἐπιτυχεῖν μὲν τῶν χρησμῶν τὸν Ἀσσύριον , ἀποτυχεῖν δὲ τὰ ἔθνη , Περὶ ὧν ὁ μὲν Θεὸς διὰ τοῦ προφήτου Ἡσαῖου φησίν ὁ Θεός · ἀνῆκα τὴν χεῖρά μου . καὶ ἐξηράνθησαν Ὁ δὲ Ἀσσύριος φησι , Μὴ ἐῤῥύσαντο οἰ θεοὶ τῶν ἐθνῶν τὴν γῆν αὐτῶν ἐκ τῶν χειρῶν μου , ὅτι ῥύσεται Κύριος τὴν Ἱερουσαλὴμ ἐκ τῇ χειρός μουἦ Κατὰ δὲ τοὺς χρησμοὺς οὓς ἐδέξατο ὁ Ἀσσύριος παρὰ τῶν μάντεων , τοιαύτας ἐφθέγξατο φωνὰς καὶ κατὰ τῶν ἐθνῶν καὶ κατὰ τῇ Ἰερουσαλήμ . Καὶ τοῦ Θεοῦ συγχωρήσαντος , ἐπέτυχεν ὁ Ἀσσύριος τῶν χρησμῶν κατὰ τῶν ἐθνῶν · κατὰ δὲ τῇ Ἱερουσαλὴμ ἀπέτυχε τῶν χρησμῶν , τοῦ Θεοῦ μὴ συγχωρήσαντος . Πως οὐν ἀπέτυχον τῇ μαντείας οἱ ἑπτὰ ἐπὶ Θήβαις τοῦ ἄρδην ἀπολέσαι τὴν πόλιν ; Ἡ γὰρ ἀποτυχία τῇ μαντείας ἔλεγχος γίνεται της ἀσθενείας τοῦ θεοῦ τοῦ διὰ τῇ μαντείας προμηνύσαντος τὰ ἀνέκβατα . Καὶ εἰ κατὰ τὴν ἀψευδῆ τοῦ Σωτῆρος φωνὴν , χωρὶς Θεοῦ στρουθίον οὐ πεσεῖται ἐπὶ τῇ γῆς · πολὺ μᾶλλον ἔθνος ὅλον ἢ πόλις σᾶ , οὐκ ἂν ἀπόλοιτο μὴ τοῦ Θεοῦ συγχωρήσαντος . Ὅτι δὲ πᾶν ἔθνος Ἐλληνικὸν ὑπὸ ἔθνους Ἑλληνικοῦ ἀπολλύμενον ὑπὸ ῥάβδου καὶ πρίονος τῇ ὁργῆς τοῦ Θεοῦ ἀπόλλυται , φανερὸν καθέστηκεν ἐκ τῶν περὶ τοῦ Ἀσσυρίου εἰρημένων . Ἔτι δὲ εἰ τὰ παρὰ Ἐλλήνων περὶ τοῦ μάντεως Τειρεσίου εἰρημένα παντάπασίν ἐστι καταγέλαστα , πῶς ἐνδέχεται τὰ δι´ αὐτοῦ λεχθέντα εἶναι ἀληθῆ ; Φασὶ γὰρ περὶ αὐτοῦ , ἄνδρα καὶ γυναῖκα γεγονέναι αὐτὸν , καὶ ἀμφοτέρων ἔχειν τὰς πλάσεις , καὶ πολλὰς μάχας τῶν θεῶν διαλύσαντος , διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν ἡ μὲν Ἢρα , χολωθεῖσα αὐτῷ , ἐπήρωσεν αὐτόν · ὁ δὲ Ζεὺς εἰς παραμυθίαν τῇ πηρώσεως αὐτοῦ , ἐχαρίσατο αὐτῷ τὴν μαντικήν . Ἀλλ´ εἰ ἀλλότρια πίστεως ὑπάρχει τὰ περὶ αὐτοῦ μυθευόμενα , πῶς ἐνδέχεται ἀληθῆ εἶναι τὰ ὑπ´ αὐτοῦ μυθευόμενα ; Ἔτι δὲ εἰ , καθώς φασιν Ἔλληνες , τὰ ὑπὸ τῶν Μοιρῶν ἐπικλωθόμενα , ἀδύνατόν ἐστιν ἀνακλωθῆναι , πῶς οὐκ εἰσὶν ἀνωφελεῖς αἱ μαντεῖαι τοῖς αὐταῖς χρωμένοις , τῶν Μοιρῶν ἐπὶ τὸ ἀναπόδραστον τέλος ἀναγκαίως ἀγουσῶν τὰ ὑπ´ αὐτῶν ἐπικλωθόμενα ; Ἀλλ´ εἰ ταῦτα οὕτως ἔχει , πῶς οὐκ εἰσὶ ψευδεῖς αἵ τε Μοῖραι καὶ αἱ μαντεῖαι , ὑπ´ ἀλλήλων ἀναιρούμεναι ; Πῶς δὲ οὐκ ἔστιν ὁ Μενοικεὺς , μάτην κατασφάξας ἑαυτὸν κατὰ τὸ δοκοῦν τῇ μαντείᾳ , τῇ αἰτίας τοῦ ἀναιρεῖσθαι μὲν τοῦς πολεμίους , σώζεσθαι δὲ τὴν πόλιν , μὴ ἐκ τοῦ δαίμονος τοῦ διὰ μάντεως χρηματίσαντος ὑπαρχούσης , ἀλλ´ ἐκ τῇ τοῦ Δεσπότου τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ συγχωρήσεως ;
Lemmas: καίτοι ... ὁ Ἀσσύριος ὅτι κατά ὁ ἐπιτυχία πῶς χρησμολογώ ὅς λαμβάνω παρά ὁ θεός αὐτός διά ὁ μάντις , πρίζω καί σπαράσσω ὁ ἐλεεινός ἔθνος ὁ ὁμοίως αὐτός , τῆ πεποίθησις ὁ χρησμός συμβάλλω αὐτός εἰς πόλεμος , καί ἀποτυγχάνω ὁ διά χρησμός ἐλπίς , ὁ Θεός συγχωρέω , ἐπιτυγχάνω μέν ὁ χρησμός ὁ Ἀσσύριος , ἀποτυγχάνω δέ ὁ ἔθνος , περι ὅς ὁ μέν θεός διά ὁ προφήτης Ησαίου φημί ὁ Θεός · ἀνίημι ὁ χείρ ἐγώ . καί ξηραίνω ὁ δέ Ἀσσύριος φημί , μή ῥύομαι ὁ θεός ὁ ἔθνος ὁ γῆ αὐτός ἐκ ὁ χείρ ἐγώ , ὅτι ῥύομαι Κύριος ὁ Ἱεροσόλυμα ἐκ ὁ χείρ Μούη κατά δέ ὁ χρησμός ὅς δέχομαι ὁ Ἀσσύριος παρά ὁ μάντις , τοιοῦτος φθέγγομαι φωνή καί κατά ὁ ἔθνος καί κατά ὁ Ἱερουσαλήμ . καί ὁ Θεός συγχωρέω , ἐπιτυγχάνω ὁ Ἀσσύριος ὁ χρησμός κατά ὁ ἔθνος · κατά δέ ὁ Ἱεροσόλυμα ἀποτυγχάνω ὁ χρησμός , ὁ Θεός μή συγχωρέω . πως ὀν ἀποτυγχάνω ὁ μαντεῖος ὁ ἑπτά ἐπί Θῆβαι ὁ ἄρδην ἀπόλλυμι ὁ πόλις ; ὁ γάρ ἀποτυχία ὁ μαντεῖος ἔλεγχος γίγνομαι ὁ ἀσθένεια ὁ θεός ὁ διά ὁ μαντεῖος προμηνύω ὁ ἀνέκβατος . καί εἰμί κατά ὁ ἀψευδής ὁ Σωτήρ φωνή , Χωρὶς Θεός στρουθίον οὖον πίπτω ἐπί ὁ γῆ · πολύς μᾶλλον ἔθνος ὅλος ἢ πόλις σῶς , οὐ εἄν ἀπόλλυμι μή ὁ Θεός συγχωρέω . ὅτι2 δέ πᾶς ἔθνος Ἑλληνικός ὑπό ἔθνος Ἑλληνικός ἀπόλλυμι ὑπό ῥάβδος καί πρίων ὁ ἑοργή ὁ Θεός ἀπόλλυμι , φανερός καθίστημι ἐκ ὁ περί ὁ Ἀσσύριος εἴρω . ἔτι δέ εἰμί ὁ παρά Ἕλλην περί ὁ μάντις Τειρεσίας εἴρω παντάπασι εἰμί καταγέλαστος , πῶς ἐνδέχομαι ὁ δις αὐτός λέγω εἰμί ἀληθής ; φημί γάρ περί αὐτός , ἀνήρ καί γυνή γίγνομαι αὐτός , καί ἀμφότερος ἔχω ὁ πλάσσω , καί πολύς μάχη ὁ θεός διαλύω , διά οὗτος ὁ αἴτιος ὁ μέν ἐράω , χολόω αὐτός , πηρόω αὐτός · ὁ δέ Ζεύς εἰς παραμυθία ὁ πήρωσις αὐτός , χαρίζομαι αὐτός ὁ μαντικός . Ἀλ εἰμί ἀλλότριος πίστις ὑπάρχω ὁ περί αὐτός μυθεύω , πῶς ἐνδέχομαι ἀληθής εἰμί ὁ ὑπό αὐτός μυθεύω ; ἔτι δέ εἰμί , καθώς φημί Ἔλληνες , ὁ ὑπό ὁ Μοῖρα ἐπικλώθω , ἀδύνατος εἰμί ἀνακλώθω , πῶς οὐ εἰμί ἀνωφελής ὁ μαντεῖος ὁ αὐτός χράω , ὁ Μοῖρα ἐπί ὁ ἀναπόδραστος τέλος ἀναγκαῖος ἄγω ὁ ὑπό αὐτός ἐπικλώθω ; Ἀλ εἰμί οὗτος οὕτως ἔχω , πῶς οὐ εἰμί ψευδής ὁ τε Μοῖρα καί ὁ μαντεῖος , ὑπό ἀλλήλων ἀναιρέω ; Πῶς δέ οὐ εἰμί ὁ Μενοικεύς , μάτην κατασφάζω ἑαυτοῦ κατά ὁ δοκέω ὁ μαντεῖος , ὁ αἴτιος ὁ ἀναιρέω μέν ὁ πολέμιος , σῴζω δέ ὁ πόλις , μή ἐκ ὁ δαίμων ὁ διά μάντις χρηματίζω ὑπάρχω , ἀλ ἐκ ὁ ὁ δεσπότης ὁ ἀληθινός Θεός συγχώρησις ;