cogPG.PG006 149
β τὰναντία αὐτὸν εἰσάγει λέγοντα , ἀγνοῶν ὅτι οὐδαμῶς οὔτω δυνατὸν τὸ τῆς ψευδολογίας ἐκφυγεῖν ἔγκλημα . Ὥ γὰρ τὸ πρότερον εἰρηκὼς , πᾶν τὸ γενόμενον φθαρτὸν , ψεύδεται , ἢ νῦν τὰναντία τοῖς πρότερον περὶ αὐτῶν εἰρημένοις ἐπαγγελλόμενος . Εἰ γὰρ ἀνάγκη πᾶσα τὸ γεννητὸν φθαρτὸν εἶναι κατὰ τὸν πρότερον αὐτοῦ ὅρον , πῶς συγχωρεῖ τὸ κατ´ ἀνάγκην ἀδύνατον γενέσθαι δυνατόν ; ὥστε μάτην ἔοικεν ὁ Πλάτων ἀδύνατα χαρίζεσθαι τῷ κατ´ αὐτὸν δημιουργῷ , τοὺς ἅπαξ , διὰ τὸ ἐξ ὕλης γεγενῆσθαι , φθαρτοὺς καὶ αὐτοὺς γενομένους , αὖθις δι´ αὐτοῦ ἀφθάρτους καὶ ἀλύτους ἐπαγγελλόμενος ἔσεσθαι . Τὴν γὰρ τῆς ὕλης δύναμιν , ἀγέννητον καὶ ἰσόχρονον καὶ ἡλικιῶτιν κατὰ τὴν αὐτοῦ δόξαν τοῦ δημιουρχοῦ οὖσαν , ἀντιστατεῖν εἰκὸς τῇ αὐτοῦ βουλήσει . Τῷ γὰρ μὴ πεποιηκότι οὐδεμία ἐξουσία πρὸς τὸ μὴ γεγονός · ὥστε οὐδὲ βιασθῆναι αὐτὴν δυνατὸν τῆς ἔξωθεν πάσης ἀνάγκης ἐλευθέραν οὖσαν . Διὰ τοῦτο τοίνυν καὶ αὐτὸς ὁ Πλάτων , εἰς ταῦτα ἀφορῶν , οὕτω γέγραφεν · « Ἀνάγκη δὲ οὐδὲ Θεὸν λέγεσθαι δυνατὸν βιάζεσθαι . » Πῶς οὖν Ὅμηρον τῆς ἑαυτοῦ πολιτείας ἐκβάλλει Πλάτων , ἐπειδὴ ἐν τῇ πρὸς Ἀχιλλέα πρεσβείᾳ τὸν Φοίνικα πεποίηκε τῷ Ἀχιλλεῖ λέγοντα · Σερεπτοὶ δέ τε καὶ θεοὶ αὐτοί , καίτοι Ὁμήρου οὐ περὶ τοῦ βασιλέως καὶ κατὰ Πλάτωνα δημιουργοῦ τῶν θεῶν τοῦτο εἰρηκότος , ἀλλὰ περί τινων θεῶν τῶν παρ´ Ἔλλησι πολλῶν εἶναι νομιζομένων , ὡς ἔστιν ἡμῖν καὶ παρὰ τοῦ Πλάτωνος μανθάνειν , « Θεοὶ θεῶν » λέγοντος ; Τῷ γὰρ ἑνὶ καὶ πρώτῳ Θεῷ τὴν ἐξουσίαν καὶ τὸ κράτος ἁπάντων Ὅμηρος διὰ τῆς χρυσῆς ἐκείνης ἀναφέρει σειρᾶς τοὺς δὲ λοιποὺς θεοὺς τοσοῦτον ἀπέχειν ἔφη τῆς ἐκείνου θεότητος , ὥστε αὐτοὺς καὶ μετὰ ἀνθρώπων ὀνομάζειν ἀξιοῦν . Τὸν γοῦν Ὀδυσσέα κατὰ τοῦ Ἔκτορος πρὸς τὸν Ἀχιλλέα εἰσάγει λέγονταΜαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Δὶ , οὐδέ τι τίει ἀνέρας , οὐδὲ θεούς . Ἐνταῦθά μοι Ὅμηρος δοκεῖ πάντως που καὶ αὐτὸς , ὤσπερ ὁ Πλάτων , ἐν Αἰγύπτῳ μαθὼν περὶ ἐνὸς Θεοῦ σαφῶς καὶ φανερῶς τουτὶ ἐμφαίνειν , ὅτι ὁ τῷ ὄντι πεποιθὼς Θεῷ τῶν μὴ ὄντων ἀμελεῖ . Οὕτω γὰρ ὁ ποιητὴς καὶ ἀλλαχοῦ που δι´ ἑτέρας λέξεως ἱσοδυναμούσης , τῆς ἀντωνυμίας , ταὐτῇ τῇ ὑπὸ Πλάτωνος εἰρημένῃ μετοχῇ κέχρηται , τὸν ὄντα Θεὸν ἀπαγγελλούση , περὶ οὗ ὁ Πλάτων ἔφη · « Τί τὸ ὃν
Lemmas: Β τἀναντία αὐτός εἰσάγω λέγω , ἀγνοέω ὅτι οὐδαμῶς οὐτάω δυνατός ὁ ὁ ψευδολογία ἐκφεύγω ἔγκλημα . ὅς γάρ ὁ πρότερος ἐρῶ , πᾶς ὁ γίγνομαι φθαρτός , ψεύδω , ἢ νῦν τἀναντία ὁ πρότερος περί αὐτός εἴρω ἐπαγγέλλω . εἰμί γάρ ἀνάγκη πᾶς ὁ γεννητός φθαρτός εἰμί κατά ὁ πρότερος αὐτός ὅρος , πῶς συγχωρέω ὁ κατ´ ἀνάγκη ἀδύνατος γίγνομαι δυνατός ; ὥστε μάτην ἔοικα ὁ Πλάτων ἀδύνατος χαρίζομαι ὁ κατ´ αὐτός δημιουργός , ὁ ἅπαξ , διά ὁ ἐκ ὕλη γίγνομαι , φθαρτός καί αὐτός γίγνομαι , αὖθις δις αὐτός ἄφθαρτος καί ἄλυτος ἐπαγγέλλω εἰμί . ὁ γάρ ὁ ὕλη δύναμις , ἀγέννητος καί ἰσόχρονος καί ἡλικιῶτις κατά ὁ αὐτός δόξα ὁ δημιουρχοῦ εἰμί , ἀντιστατέω εἰκός ὁ αὐτός βούλομαι . ὁ γάρ μή ποιέω οὐδείς ἐξουσία πρός ὁ μή γίγνομαι · ὥστε οὐδέ βιάζομαι αὐτός δυνατός ὁ ἔξωθεν πᾶς ἀνάγκη ἐλεύθερος εἰμί . Ζεύς οὗτος τοίνυν καί αὐτός ὁ Πλάτων , εἰς οὗτος ἀφοράω , οὗτος γράφω · « Ἀνάγκη δέ οὐδέ θεός λέγω δυνατός βιάζομαι . » Πῶς οὖν Ὅμηρος ὁ ἑαυτοῦ πολιτεία ἐκβάλλω Πλάτων , ἐπεί ἐν ὁ πρός Ἀχιλλεύς πρέσβυς ὁ Φοῖνιξ ποιέω ὁ Ἀχιλλεύς λέγω · Σερεπτοὶ δέ τε καί θεός αὐτός , καίτοι Ὅμηρος οὖον περί ὁ βασιλεύς καί κατά Πλάτων δημιουργός ὁ θεός οὗτος ἐρῶ , ἀλλά περί τίνω θεός ὁ παρ´ Ἕλλην πολύς εἰμί νομίζω , ὡς εἰμί ἐγώ καί παρά ὁ Πλάτων μανθάνω , « θεός θεός » λέγω ; ὁ γάρ εἷς καί πρῶτος Θεός ὁ ἐξουσία καί ὁ κράτος ἅπας Ὅμηρος διά ὁ χρύσεος ἐκεῖνος ἀναφέρω σειρά ὁ δέ λοιπός θεός τοσοῦτος ἀπέχω φημί ὁ ἐκεῖνος θεότης , ὥστε αὐτός καί μετά ἄνθρωπος ὀνομάζω ἀξιόω . ὁ γοῦν Ὀδυσσεύς κατά ὁ Ἕκτωρ πρός ὁ Ἀχιλλεύς εἰσάγω Μέγων ἐκπάγλως πίσυνος Ζεύς , οὐδέ τίς τίω ἀνήρ , οὐδέ θεός . ἐνταῦθα ἐγώ Ὅμηρος δοκέω πάντως ποῦ καί αὐτός , ὤσπερ ὁ Πλάτων , ἐν Αἴγυπτος μανθάνω περί εἷς Θεός σαφῶς καί φανερῶς οὗτος ἐμφαίνω , ὅτι ὁ ὁ εἰμί Πεποιθὼς Θεός ὁ μή εἰμί ἀμελής . οὕτως γάρ ὁ ποιητής καί ἀλλαχοῦ ποῦ δις ἕτερος λέξις ἰσοδυναμέω , ὁ ἀντωνυμία , αὐτός ὁ ὑπό Πλάτων εἴρω μετοχή χράομαι , ὁ εἰμί θεός ἀπαγγέλλω , περί ὅς ὁ Πλάτων φημί · « τις ὁ ὅς