cogPG.PG006 690
ἐν ᾗ οὐ κλίνομεν γόνυ , ἐπειδὴ ἰσοδυναμεῖ τῇ ἡμέρᾳ τῆς Κυριακῆς , κατὰ τὴν ῥηθεῖσαν περὶαὐτῆς αἰτίαν . ἘΡΩΤΗΣΙΣ ΡΙϛʹ . Εἰ ἀνιστάμενος ὁ Δεσπότης ἀπὸ τοῦ μνήματος τὰ ἐντάφια ἐν τῷ τάφῳ κατέλιπε , πῶς μετὰ τὴν ἀνάστασιν ἢ γυμνὸν αὐτὸν ὁφθέντα , ἢ ἑτέρωθεν αὐτὸν ἐσθῆτα κομισάμενον ἡ Γραφὴ οὐχ ἱστόρησεν ; Εἰ δὲ μήτε ἑτέρωθεν ἀμφιάσματα εἴληφε , μήτε γυμνὸς τοῖς τότε αὐτὸν ὁρῶσιν ἐφαίνετο , πῶς ἀληθὲς , ὅτι τὰ ἱμάτια ἐν τῷ τάφῳ κατέλιπεν · ἈΠΟΚΡΙΣΙΣ . Τὰ μὲν ἱμάτια τοῦ Σωτῆρος , μετὰ τὸ σταυρωθῆναι αὐτὸν οἱ στρατιῶται διεμερίσαντο · τὰ δὲ μετ´ αὐτοῦ εἰσενεχθέντα εἰς τὸν τάφον , ἐ εσίαν τοῦ ζῶντος ἀνεπιτήδεια ἦν . Τὰ δὲ ἱμάτια ἃ ἐφόρει ὁ Κύριος μετὰ τὴν ἀνάστασιν , ἢ ἐδημιούργησεν , ἢ ἔλαβεν ἀλλαχόθεν , ὡς ἔλαβε καὶ τὸν πῶλον εἰς κάθισμα . ἑκάτερον γὰρ ἠδύνατο , καὶ τὸ δημιουργῆσαι καὶ τὸ λαβεῖν ἀλλαχόθεν . Πολλῶν δὲ ὄντων τῶν ὑπὸ τοῦ Κυρίου λεχθέντων , ὡν ἡ θεία Γραφὴ τὰς Ἰστορίας οὐ περιέχει , ἐξ ἀνάγκης καὶ τὰ μετὰ τὴν ἀνάστασιν ἐνδύματα ... ιν εὔλογον τὸ ἐκ πάντων τῶν ἀνιστορ .... ἀνιστορήτου ζητεῖν τὴν αἰτίαν , οὐ ... τοῦ ἀνιστορήτου κατασκευάζειν τὴν ἀπορίαν περὶ τοῦ ἐνδύματος τοῦ Κυρίου ἀλλ´ ἐκ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ λαβεῖν τὴν πίστιν περὶ τοῦ ἐνδύματος αὐτοῦ . ἘΡΩΤΗΣΙΣ ΡΙΖʹ . Εἰ σῶμα παχυμερὲς θυρῶν κοκλεισμένων κεκωλυμένην ἔχει τὴν πάροδον , πῶς μετὰ τὴν ἀνάστασιν πρὸς τοὺς μαθητὰς τῶν θυρῶν κεκλεισμένων εἰσῆλθεν ὁ Κύριος ; Ἀλλ´ εἰ μὲν ἀληθὲς , ὅτι τὸ κεκλεισμένων τῶν θυρῶν ἔνδον ὁρώμενον σῶμα ἐτύγχανε , πῶς ὁ λίθος ὁ τῷ Δεσποτικῷ ἐπικείμενος μνήματι ὑπὸ τοῦ ἀγγέλου ἀπεκυλίσθη διὰ τὴν αὐτοῦ τοῦ σώματος ἔγερσιν ; εἰ δὲ ἀληθεύει ἡ Γραφὴ περὶ τῆς τῶν θυρῶν λέγουσα κλείσεως , δῆλον ὅτι οὐσῶμα , ἀλλὰ πνεῦμα εἰσῆλθεν . Εἰ δὲ τὸ σῶμα ποτὲ μὲν ἦν σῶμα , ποτὲ δὲ πνεῦμα ἐγίνετο , πῶς οὐχὶ τροπὴν τὰ τῆς τοῦ σώματος οὐσίας ἐδέχετο · ἈΠΟΚΡΙΣΙΣ . Ὅσπερ οὐ κατὰ τὴν ἐκ τοῦ σώματος εἰς τὸ πνεῦμα τροπὴν περιεπάτησεν ὁ Κύριος ἐπὶ τὴν θάλασσαν , ἀλλὰ τῇ θείᾳ αὑτοῦ δυνάμει βατὴν ἐποίησε τὴν εἰς περιπάτησιν ἄβατον θάλασσαν οὐ μόνον τῷ ἑαυτοῦ σώματι , ἀλλὰ καὶ τῷ τοῦ Πέτρου , οὕτως τῇ ἑαυτοῦ θείᾳ δυνάμει καὶ τοῦ μνήματος ἐξῆλθε , τοῦ λίθου ἐπικειμένου τῷ μνήματι , καὶ πρὸς τοὺς μαθητὰς εἰσῆλθε τῶν θυρῶν κεκλεισμένων . Οὐ γὰρ διὰ τὴν αὐτοῦ ἔγερσιν τοῦ λίθου ἐκ τοῦ μνήματος ἐγένετο ἡ ἀφαίρεσις , ἀλλὰ διὰ τὸ δηλωθῆναι τοῖς ὁρῶσι τὴν
Lemmas: ἐν ὅς οὖον κλίνω γόνυ , ἐπεί ἰσοδυναμέω ὁ ἡμέρα ὁ Κυριακός , κατά ὁ εἴρω περιαυτος αἴτιος . ἐρώτησις ΡΙϛʹ . εἰμί ἀνίστημι ὁ Δεσπότης ἀπό ὁ μνῆμα ὁ ἐντάφιος ἐν ὁ τάφος καταλείπω , πῶς μετά ὁ ἀνάστασις ἢ γυμνός αὐτός ὁράω , ἢ ἑτέρωθεν αὐτός ἐσθής κομίζω ὁ γραφή οὐ ἱστορέω ; εἰμί δέ μήτε ἑτέρωθεν ἀμφίασμα λαμβάνω , μήτε γυμνός ὁ τότε αὐτός ὁράω φαίνω , πῶς ἀληθής , ὅτι ὁ ἱμάτιον ἐν ὁ τάφος καταλείπω · ἀπόκρισις . ὁ μέν ἱμάτιον ὁ Σωτήρ , μετά ὁ σταυρόω αὐτός ὁ στρατιώτης διαμερίζω · ὁ δέ μετέ αὐτός εἰσφέρω εἰς ὁ τάφος , εἰ ἐσία ὁ ζῶ ἀνεπιτήδειος εἰμί . ὁ δέ ἱμάτιον ὁ φορέω ὁ Κύριος μετά ὁ ἀνάστασις , ἢ δημιουργέω , ἢ λαμβάνω ἀλλαχόθεν , ὡς λαμβάνω καί ὁ πῶλος εἰς κάθισμα . ἑκάτερος γάρ δύναμαι , καί ὁ δημιουργέω καί ὁ λαμβάνω ἀλλαχόθεν . πολλες δέ εἰμί ὁ ὑπό ὁ κύριος λέγω , ὡς ὁ θεῖος γραφή ὁ ἱστορία οὖον περιέχω , ἐκ ἀνάγκη καί ὁ μετά ὁ ἀνάστασις ἔνδυμα ... ἐν εὔλογος ὁ ἐκ πᾶς ὁ ἀνίστωρ .... ἀνιστόρητος ζητέω ὁ αἴτιος , οὖον ... ὁ ἀνιστόρητος κατασκευάζω ὁ ἀπορία περί ὁ ἔνδυμα ὁ κύριος ἀλ ἐκ ὁ δύναμις αὐτός λαμβάνω ὁ πίστις περί ὁ ἔνδυμα αὐτός . ἐρώτησις ῥίζα . εἰμί σῶμα παχυμερής θύρα κοκλεισμενος κωλύω ἔχω ὁ πάροδος , πῶς μετά ὁ ἀνάστασις πρός ὁ μαθητής ὁ θύρα καλέω εἰσέρχομαι ὁ Κύριος ; Ἀλ εἰμί μέν ἀληθής , ὅτι ὁ καλέω ὁ θύρα ἔνδον ὁράω σῶμα τυγχάνω , πῶς ὁ λίθος ὁ ὁ δεσποτικός ἐπίκειμαι μνῆμα ὑπό ὁ ἄγγελος ἀποκυλίω διά ὁ αὐτός ὁ σῶμα ἔγερσις ; εἰμί δέ ἀληθεύω ὁ γραφή περί ὁ ὁ θύρα λέγω κλεῖσις , δῆλος ὅτι οὐσῶμα , ἀλλά πνεῦμα εἰσέρχομαι . εἰμί δέ ὁ σῶμα ποτέ μέν εἰμί σῶμα , ποτέ δέ πνεῦμα γίγνομαι , πῶς οὐ τροπή ὁ ὁ ὁ σῶμα οὐσία δέχομαι · ἀπόκρισις . ὅσπερ οὖον κατά ὁ ἐκ ὁ σῶμα εἰς ὁ πνεῦμα τροπή περιπατέω ὁ Κύριος ἐπί ὁ θάλασσα , ἀλλά ὁ θεῖος αὐτός δύναμις βατός ποιέω ὁ εἰς περιπάτησις ἄβατος θάλασσα οὖον μόνος ὁ ἑαυτοῦ σῶμα , ἀλλά καί ὁ ὁ Πέτρος , οὕτως ὁ ἑαυτοῦ θεῖος δύναμις καί ὁ μνῆμα ἐξέρχομαι , ὁ λίθος ἐπίκειμαι ὁ μνῆμα , καί πρός ὁ μαθητής εἰσέρχομαι ὁ θύρα καλέω . οὖον γάρ διά ὁ αὐτός ἔγερσις ὁ λίθος ἐκ ὁ μνῆμα γίγνομαι ὁ ἀφαίρεσις , ἀλλά διά ὁ δηλόω ὁ ὁράω ὁ