cogPG.PG006 503
τὰς δυνάμεις , μᾶλλον δὲ καὶ τῶν ταύταις χρωμένων τὰς οὐσίας καὶ τὰ τεχνητὰ τοῖς φυσικοῖς . Περὶ μὲν οὖν τούτων σπουδάζειν οὐκ ἀνεπιτίμητον . Ἡλίθιον γὰρ ὡς ἀληθῶς τὸ τοῖς ἐπιπολαίοις καὶ ματαίοις ἀντιλέγειν · μακρῷ γε μὴν ἐνδοξότερον καὶ πάντων ἀληθέστατον τὸ φῆσαι τὸ παρὰ ἀνθρώποις ἀδύνατον παρὰ Θεῷ δυνατόν . Εἰ δὲ δι´ αὐτῶν τούτων ὡς ἐνδόξων καὶ διὰ πάντων τῶν μικρῷ πρόσθεν ἐξητασμένων δείκνυσιν ὁ λόγος δυνατὸν , εὔδηλον ὡς οὐκ ἀδύνατον . Ἀλλὰ μὴν οὐδ´ ἀβούλητον . Τὸ γὰρ ἀβούλητον , ἢ ὡς ἄδικον , αὐτῷ ἐστιν ἀβούλητον , ἢ ὡς ἀνάξιον . Καὶ πάλιν τὸ ἄδικον ἢ περὶ αὐτὸν θεωρεῖται τὸν ἀναστησόμενον , ἢ περὶ ἄλλον τινὰ παρ´ αὐτόν . Ἀλλ´ ὅτι μὲν οὐδεὶς ἀδικεῖται τῶν ἔξωθεν καὶ τῶν ἐν τοῖς οὖσιν ἀριθμουμένων , πρόδηλον . Οὔτε γὰρ αἱ νοηταὶ φύσεις ἐκ τῆς τῶν ἀνθρώπων ἀναστάσεως ἀδικηθεῖεν ἄνὐδὲ γὰρ ἐμπόδιόν τι ταύταις πρὸς τὸ εἶναι , οὐ βλάβος , οὐχ ὕβρις ἡ τῶν ἁνθρώπων ἀνάστασις · οὐ μὴν οὐδὲ τῶν ἀλόγων ἡ φύσις , οὐδὲ τῶν ἀψύχων · οὐδὲ γὰρ ἔσται μετὰ τὴν ἀνάστασιν · περὶ δὲ τὸ μὴ ὃν οὐδὲν ἄδικον . Εἰ δὲ καὶ εἶναί τι ὑποθοῖτο διαπαντὸς , οὐκ λν ἀδικηθείη ταῦτα , τῶν ἀνθρωπίνων σωμάτων ἀνανεωθέντων . Εἰ γὰρ , ὑπείκοντα νῦν τῇ φύσει τῶν ἀνθρώπων καὶ ταῖς τούτων χρείαις ὄντων ἐνδεῶν , ὑπό τε ζυγὸν ἠγμένα καὶ δουλείαν παντοίαν , οὐδὲν ἀδικεῖται · πολὺ μᾶλλον , ἀφθάρτων καὶ ἀνενδεῶν γενομένων , καὶ μηκέτι δεομένων τῆς τούτων χρείας , ἐλευθερωθέντα δὲ πάσης δουλείας , οὐκ ἀδικηθήσεται . Οὐδὲ γὰρ , εἰ φωνῆς μετεἶχεν , ἡτιάσαντο ἂν τὸν δημιουργὸν ὡς παρὰ τὸ δίκαιον ἐλαττούμενα τῶν ἀνθρώπων , ὅτι μὴ τῆς αὐτῆς τούτοις τέτυχεν ἀναστάσεως . Ὥν γὰρ ἡ φύσις οὐκ ἴση , τούτοις οὐδὲ τὸ τέλος ἴσον ὁ δίκαιος ἐπιμετρεῖ . Χωρὶς δὲ τούτων , παρ´ οἷς οὐδεμία τοῦ δικαίου κρίσις , οὐδὲ μέμψις ἀδικίας . Οὐ μὴν οὐδὲ ἐκεῖνο φῆσαι δυνατὸν , ὡς περὶ αὐτὸν θεωρεῖταί τις ἀδικία τὸν ἀνιστάμενον ἄνθρωπον . Ἔστι μὲν γὰρ οὗτος ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος · οὔτε δὲ εἰς ψυχὴν , οὔτε εἰς σῶμα δέχεται τὴν ἀδικίαν . Οὔτε γὰρ τὴν ψυχὴν ἀδικεῖσθαι φήσει τις σωφρονῶν , ὅτι λήσεταί γε ταύτῃ συνεκβάλλων καὶ τὴν παροῦσαν ζωήν . Εἰ γὰρ νῦν ἐν φθαρτῷ καὶ παθητῷ κατοικοῦσα σώματι , μηδὲν ἠδίκηται , πολὺ μᾶλλον , ἀφθάρτῳ καὶ ἀπαθεῖ συζῶσα , οὐκ ἀδικηθήσεται . Ἀλλ´ οὐδὲ τὸ σῶμα ἀδικεῖται τι . Εἰ γὰρ νῦν φθαρτὸν ἀφθάρτῳ συνὸν , οὐκ ἀδικεῖται , δῆλον , ὅτι οὐδ´ ἄφθαρτον ἀφθάρτῳ συνὸν ἀδικηθήσεται . Οὐ μὴν οὐδ´´ ἐκεῖνο φαίη τις ἂν , ὡς ἀνάξιον ἔργον πως Θεοῦ , τὸ διαλυθὲν ἀναστῆσαι σῶμα καὶ συναγαγεῖν . Εἰ γὰρ τὸ χεῖρον οὐκ ἀνάξιον , τοῦτ´ ἔστι τὸ φθαρτὸν ποιῆσαι σῶμα καὶ παθητόν · πολὺ μᾶλλον
Lemmas: ὁ δύναμις , μᾶλλον δέ καί ὁ οὗτος χράω ὁ οὐσία καί ὁ τεχνητός ὁ φυσικός . περι μέν οὖν οὗτος σπουδάζω οὐ ἀνεπιτίμητος . ἠλίθιος γάρ ὡς ἀληθής ὁ ὁ ἐπιπόλαιος καί μάταιος ἀντιλέγω · μακρός γε μήv ἔνδοξος καί πᾶς ἀληθής ὁ φημί ὁ παρά ἄνθρωπος ἀδύνατος παρά Θεός δυνατός . εἰμί δέ δις αὐτός οὗτος ὡς ἔνδοξος καί διά πᾶς ὁ μικρός πρόσθεν ἐξετάζω δείκνυμι ὁ λόγος δυνατός , εὔδηλος ὡς οὐ ἀδύνατος . ἀλλά μήv οὐδός ἀβούλητος . ὁ γάρ ἀβούλητος , ἢ ὡς ἄδικος , αὐτός εἰμί ἀβούλητος , ἢ ὡς ἀνάξιος . καί πάλιν ὁ ἄδικος ἢ περί αὐτός θεωρέω ὁ ἀνίστημι , ἢ περί ἄλλος τις παρ´ αὐτός . Ἀλ ὅτι μέν οὐδείς ἀδικέω ὁ ἔξωθεν καί ὁ ἐν ὁ εἰμί ἀριθμέω , πρόδηλος . οὔτε γάρ ὁ νοητός φύσις ἐκ ὁ ὁ ἄνθρωπος ἀνάστασις ἀδικέω Άνυ γάρ ἐμπόδιος τίς οὗτος πρός ὁ εἰμί , οὖον βλάβη , οὐ ὕβρις ὁ ὁ ἄνθρωπος ἀνάστασις · οὖον μήv οὐδέ ὁ ἄλογος ὁ φύσις , οὐδέ ὁ ἄψυχος · οὐδέ γάρ εἰμί μετά ὁ ἀνάστασις · περί δέ ὁ μή ὅς οὐδείς ἄδικος . εἰμί δέ καί εἰμί τίς ὑποτίθημι διαπαντός , οὐ λ ἀδικέω οὗτος , ὁ ἀνθρώπινος σῶμα ἀνανεόομαι . εἰμί γάρ , ὑπείκω νῦν ὁ φύσις ὁ ἄνθρωπος καί ὁ οὗτος χρεία εἰμί ἐνδεής , ὑπό τε ζυγόν ἄγω καί δουλεία παντοῖος , οὐδείς ἀδικέω · πολύς μᾶλλον , ἄφθαρτος καί ἀνενδεής γίγνομαι , καί μηκέτι δήω ὁ οὗτος χρεία , ἐλευθερόω δέ πᾶς δουλεία , οὐ ἀδικέω . οὐδέ γάρ , εἰμί φωνή μετέχω , αἰτιάομαι εἄν ὁ δημιουργός ὡς παρά ὁ Δίκαιος ἐλασσόω ὁ ἄνθρωπος , ὅτι μή ὁ αὐτός οὗτος τεύχω ἀνάστασις . ἀνά γάρ ὁ φύσις οὐ ἴσος , οὗτος οὐδέ ὁ τέλος ἴσος ὁ δίκαιος ἐπιμετρέω . Χωρὶς δέ οὗτος , παρ´ ὅς οὐδείς ὁ Δίκαιος κρίσις , οὐδέ μέμψις ἀδικία . οὖον μήv οὐδέ ἐκεῖνος φημί δυνατός , ὡς περί αὐτός θεωρέω τις ἀδικία ὁ ἀνίστημι ἄνθρωπος . εἰμί μέν γάρ οὗτος ἐκ Ψυχή καί σῶμα · οὔτε δέ εἰς ψυχή , οὔτε εἰς σῶμα δέχομαι ὁ ἀδικία . οὔτε γάρ ὁ ψυχή ἀδικέω φημί τις σωφρονέω , ὅτι λανθάνω γε οὗτος συνεκβάλλω καί ὁ πάρειμι ζωή . εἰμί γάρ νῦν ἐν φθαρτός καί παθητός κατοικέω σῶμα , μηδείς ἀδικέω , πολύς μᾶλλον , ἄφθαρτος καί ἀπαθής συζάω , οὐ ἀδικέω . Ἀλ οὐδέ ὁ σῶμα ἀδικέω τίς . εἰμί γάρ νῦν φθαρτός ἄφθαρτος σύνειμι , οὐ ἀδικέω , δῆλος , ὅτι οὐδός ἄφθαρτος ἄφθαρτος σύνειμι ἀδικέω . οὖον μήv οὐδός ἐκεῖνος φημί τις εἄν , ὡς ἀνάξιος ἔργον πως Θεός , ὁ διαλύω ἀνίστημι σῶμα καί συνάγω . εἰμί γάρ ὁ χείρων οὐ ἀνάξιος , τοῦτος εἰμί ὁ φθαρτός ποιέω σῶμα καί παθητός · πολύς μᾶλλον