cogPG.PG006 320
ἐκ τῶν ἄλων ὧν προεῖπον ὀμοίως διὰ Δαβὶδ λελέίχθαι λόγων , ὅτι ἀπ´ ἄκρων τῶν οὐρανῶν προέρχεσθαι ἔμελλεν , καὶ πάλιν εἰς τοὺς αὐτοὺς τόπους ἀνιέναι ἐμηνύετο , ἀναμνήσθητε , ἵνα καὶ Θεὸν ἄνωθεν προελθόντα , καὶ ἄνθρωπον ἐν ἀνθρώποις γενόμενον γνωρίσητε · καὶ πάλιν ἐκεῖνον παραγενησόμενον , ὃν ὁρᾷν μέλλουσι καὶ κόπτεσθαι οἱ ἐκκεντήσαντες αὐτόν . Εἰσὶ δὲ οὗτοι · « Οἱ οὐρανοὶ διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ · ποίησιν δὲ χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τὸ στερέωμα . Ἡμέρα τῇ ἡμέρᾳ ἐρεύγεται ῥῆμα , καὶ νὺξ τῇ νυκτὶ ἀναγγέλλει γνῶσιν . Οὐκ εἰσὶ λαλιαὶ οὐδὲ λόγοι ὧν οὐχὶ ἀκούονται αἱ φωναὶ αὐτῶν . Εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν , καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οικουμένης τὰ ῥήματα αὐτῶν . Ἐν τῷ ἡλίῳ ἔθετο τὸ σκήνωμα αὐτοῦ · καὶ αὐτὸς , ὡς νυμφίος ἐκπορευόμενος ἑκ παστοῦ αὐτοῦ , ἀγαλλιάσεται ὡς γίγας δραμεῖν ὁδόν · ἀπ´ ἄκρου τοῦ οὐρανοῦ ἡ ἔξοδος αὐτοῦ , καὶ τὸ κατάντημα αὐτοῦ ἕως ἄκρου τοῦ οὐρανοῦ , καὶ οὐκ ἔστιν ὃς ἀποκρυβήσεται τῆς θέρμης αὐτοῦ . » ξ . Καὶ ὁ Τρύφων ἔφη · Ὑπὸ τῶν τοσούτων Γραφῶν δυσωπούμενος , οὐκ οἶδα τί φῶ περὶ τῆς Γραφῆς ἡν ἔφη Ἡσαΐας , καθ´ ἣν ὁ Θεὸς οὐδενὶ ἑτέρῳ δοῦναι τὴν δόξαν αὐτοῦ λέγει , οὕτως εἰπών · « Ἐγὼ Κύριος ὁ Θεός · τοῦτό μου ὄνομα · τὴν δόξαν μου ἑτέρῳ οὐ μὴ δώσω , οὐδὲ τὰς ἀρετάς μου . » Κἀγώ · Εἰ μὲν ἁπλῶς καὶ μὴ μετὰ κακίας τούτους τοὺς λόγους εἰπὼν , ἐσίγησας , ὦ Τρύφων , μήτε τοὺς κρὸ αὐτῶν προειπὼν , μήτε τοὺς ἐπακολουθοῦντας συνάψας , συγγνωστὸς εἶ · εἰ δὲ χάριν τοῦ νομίζειν δύνασθαι εἰς ἀπορίαν ἐμβάλλειν τὸν λόγον , ἵν´ εἴπω ἐναντίας εἶναι τὰς Γραφὰς ἀλλήλαις , πεπλάνησαι . Οὐ γὰρ τολμήσω τοῦτό ποτε ἢ ἐνθυμηθῆναι ἢ εἰπεῖν · ἀλλ´ ἐὰν τοιαύτη τις δοκοῦσα εἶναι Γραφὴ προβληθῆ , καὶ πρόφασιν ἔχῃ ὡς ἐναντία οὖσα , ἐκ παντὸς πεπεισμένος , ὅτι οὐδεμία Γραφὴ τῇ ἑτέρᾳ ἐναντία ἐστὶν , αὐτὸς μὴ νοεῖν μᾶλλον ὁμολογήσω τὰ εἰρημένα , καὶ τοὺς ἐναντίας τὰς Γραφὰς ὑπολαμβάνοντας τὸ αὐτὸ φρονεῖν μᾶλλον ἐμοὶ πεῖσαι ἀγωνίσομαι . Ὅπως δ´ ἂν ἧς προτεθεικὼς τὸ πρόβλημα , Θεὸς ἐπίσταται . Ἐγὼ δὲ ὡς εἴρηται ὁ λόγος ἀναμνήσω ὑμᾶς , ὅπως καὶ ἐξ αὐτοῦ τούτου γνωρίσητε ὅτι ὁ Θεος τῷ Χριστῷ αὐτοῦ μόνῳ τὴν δόξαν δίδωσιν . Ἀναλήψομαι δὲ βραχεῖς τινὰς λόγους , ὧ ἄνδρες , τοὺς ἐν συναφείᾳ τῶν εἰρημένων ὑπὸ τοῦ Τρύφωνος , καὶ τοὺς ὁμοίως συνημμένους κατ´ ἐπακολούθησιν . Οὐ γὰρ ἐξ ἐτέρας περικοπῆς αὐτοὺς ἐρῶ , ἀλλ´ ὑφ´ ἓν ὥς αἰσι συνημμένοι · καὶ ὑμεῖς τὸν νοῦν χρήσατέ μοι . Εἰσὶ δὲ οὗτοι · « Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ πήξας αὐτὸν , ὁ στερεώσας τὴν γῆν καὶ τὰ ἐν αὐτῇ , καὶ διδοὺς πνοὴν τῷ λαῷ τῷ ἐπ´ αὐτῆς , καὶ πνεῦμα τοῖς πατοῦσιν αὐτήν . Ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ἐκάλεσά σε ἐν δικαιοσύνῃ , καὶ κρατήσω τῆς χειρός λυ , καὶ ἰσχύσω σε · καὶ ἔδωκά σε εἰς διαθήκην γέκαυς , εἰς φῶς ἐθνῶν , ἀνοῖξαι ὀφθαλμοὺς τυφλῶν , ἐξαγαγεῖν ἐκ δεσμῶν πεπεδημένους , καὶ ἐξ οἴκου φυλακῆς καθημένους ἐν σκότει . Ἐγὼ Κύριος ὁ Θεός · τοῦτό μου ὄνομα · τὴν δόξαν μου ἐτέρῳ οὐ μὴ δώσω ,
Lemmas: ἐκ ὁ Ἄλων ὅς προεῖπον ὄμοιος διά Δαυίδ λείχω λόγος , ὅτι ἀπ´ ἄκρος ὁ οὐρανός προέρχομαι μέλλω , καί πάλιν εἰς ὁ αὐτός τόπος ἀνέρχομαι μηνύω , ἀναμιμνήσκω , ἵνα καί θεός ἄνωθεν προέρχομαι , καί ἄνθρωπος ἐν ἄνθρωπος γίγνομαι γνωρίζω · καί πάλιν ἐκεῖνος παραγίγνομαι , ὅς ὁράω μέλλω καί κόπτω ὁ ἐκκεντέω αὐτός . εἰσί δέ οὗτος · « ὁ οὐρανός διηγέομαι δόξα Θεός · ποίησις δέ χείρ αὐτός ἀναγγέλλω ὁ στερέωμα . Ἡμέρα ὁ ἡμέρα ἐρεύγομαι ῥῆμα , καί νύξ ὁ νύξ ἀναγγέλλω γνῶσις . οὐ εἰμί λαλιά οὐδέ λόγος ὅς οὐ ἀκούω ὁ φωνή αὐτός . εἰς πᾶς ὁ γῆ ἐξέρχομαι ὁ φθόγγος αὐτός , καί εἰς ὁ πέρας ὁ οἰκέω ὁ ῥῆμα αὐτός . ἐν ὁ ἥλιος τίθημι ὁ σκήνωμα αὐτός · καί αὐτός , ὡς νυμφίος ἐκπορεύω ἐκ παστός αὐτός , ἀγαλλιάω ὡς Γίγας τρέχω ὁδός · ἀπ´ ἄκρος ὁ οὐρανός ὁ ἔξοδος αὐτός , καί ὁ κατάντημα αὐτός ἠώς ἄκρος ὁ οὐρανός , καί οὐ εἰμί ὅς ἀποκρύπτω ὁ θέρμη αὐτός . » ξ . καί ὁ Τρύφων φημί · ὑπό ὁ τοσοῦτος Γραφής δυσωπέω , οὐ οἶδα τίς φημί περί ὁ γραφή ἐάν φημί Ἠσαΐας , καθ´ ὅς ὁ θεός οὐδείς ἕτερος δίδωμι ὁ δόξα αὐτός λέγω , οὕτως εἶπον · « ἐγώ Κύριος ὁ Θεός · οὗτος ἐγώ ὄνομα · ὁ δόξα ἐγώ ἕτερος οὖον μή δίδωμι , οὐδέ ὁ ἀρετή ἐγώ . » ἐγώ · εἰμί μέν ἁπλόος καί μή μετά κακία οὗτος ὁ λόγος εἶπον , σιγάω , εἰμί Τρύφων , μήτε ὁ πρό αὐτός προεῖπον , μήτε ὁ ἐπακολουθέω συνάπτω , συγγνωστός εἰμί · εἰμί δέ χάρις ὁ νομίζω δύναμαι εἰς ἀπορία ἐμβάλλω ὁ λόγος , ὅς εἶπον ἐναντίος εἰμί ὁ γραφή ἀλλήλων , πλανάω . οὖον γάρ τολμάω οὗτος ποτός ἢ ἐνθυμέομαι ἢ εἶπον · ἀλ ἐάν τοιοῦτος τις δοκέω εἰμί γραφή προβάλλω , καί πρόφασις ἔχω ὡς ἐναντίος εἰμί , ἐκ πᾶς πείθω , ὅτι οὐδείς γραφή ὁ ἕτερος ἐναντίος εἰμί , αὐτός μή νοέω μᾶλλον ὁμολογέω ὁ εἴρω , καί ὁ ἐναντίος ὁ γραφή ὑπολαμβάνω ὁ αὐτός φρονέω μᾶλλον ἐγώ πείθω ἀγωνίζομαι . ὅπως δδʹ εἄν ὅς προτίθημι ὁ πρόβλημα , θεός ἐπίσταμαι . ἐγώ δέ ὡς εἴρω ὁ λόγος ἀναμιμνήσκω σύ , ὅπως καί ἐκ αὐτός οὗτος γνωρίζω ὅτι ὁ Θεός ὁ Χριστός αὐτός μόνος ὁ δόξα δίδωμι . ἀναλαμβάνω δέ βραχύς τις λόγος , ἵημι ἀνήρ , ὁ ἐν συνάφεια ὁ εἴρω ὑπό ὁ Τρύφων , καί ὁ ὁμοίως συνάπτω κατ´ ἐπακολούθησις . οὖον γάρ ἐκ ἕτερος περικοπή αὐτός εἴρω , ἀλ ὑφ´ εἷς ὅς ἀνδρό-παις συνάπτω · καί σύ ὁ νόος χράω ἐγώ . εἰσί δέ οὗτος · « οὕτως λέγω Κύριος ὁ θεός ὁ ποιέω ὁ οὐρανός καί πήγνυμι αὐτός , ὁ στερεόω ὁ γῆ καί ὁ ἐν αὐτός , καί δίδωμι πνοή ὁ λαός ὁ ἐπι αὐτός , καί πνεῦμα ὁ πατέω αὐτός . ἐγώ Κύριος ὁ θεός καλέω σύ ἐν δικαιοσύνη , καί κρατέω ὁ χείρ Λυ , καί ἰσχύω σύ · καί δίδωμι σύ εἰς διαθήκη γέκαυς , εἰς φάος ἔθνος , ἀνοίγω ὀφθαλμός τυφλός , ἐξάγω ἐκ δεσμός πεδάω , καί ἐκ οἶκος φυλακή κάθημαι ἐν σκότος . ἐγώ Κύριος ὁ Θεός · οὗτος ἐγώ ὄνομα · ὁ δόξα ἐγώ ἔς οὖον μή δίδωμι ,