cogPG.PG006 251
ὀρθῶς ποιῶν . Τίνα γὰρ λόγον ἔχει , σῶμα οὕτω στερεὸν καὶ ἀντιτυπίαν ἔχον , καὶ σύνθετον , καὶ ἀλλοιούμενον , καὶ φθίνον , καὶ γινόμενον ἑκάστης ἡμέρας , μὴ ἀπ´ ἀρχῆς τινος ἡγεῖσθαι γεγονέναι ; εἰ δ´ ὁ κόσμος γεννητὸς , ἀνάγκη καὶ τὰς ψυχὰς γεγονέναι , καὶ οὐκ εἶναί πόι τάχα . Διὰ γὰρ τοὺς ἀνθρώπους ἐγένοντο καὶ τὰ ἄλλα ζῶα , εἰ ὅλως κατ´ ἰδίαν , και μὴ μετὰ τῶν ἰδίων σωμάτων φήσεις αὐτὰς γεγονέναι . Οὔτως δοκεῖ ὀρθῶς ἔχειν . Οὐκ ἄρα ἀθάνατοι ; Οὔκ , ἐπειδὴ καὶ ὁ κόσμος γεννητὸς ἡμῖν ἐφάνη . Ἀλλὰ μὴν οὐδὲ ἀποθνήσκειν φημὶ πάσας τὰς ψυχὰς ἐγώ · ἕρμαιον γὰρ ἦν ὡς ἀληθῶς τοῖς κακοῖς . Ἀλλὰ τί ; τὰς μὲν τῶν εὐσεβῶν , ἐν κρείττονί ποι χώρῳ μένειν , τὰς δὲ ἀδίκους καὶ πονηρὰς ἐν χείρονι , τὸν τῆς κρίσεως ἐκδεχομένας χρόνον τότε . Οὕτως αἱ μὲν , ἄξιαι τοῦ Θεοῦ φανεῖσθαι , οὐκ ἀποθνήσκουσιν ἕτι · αἱ δὲ κολάζονται ἔστ´ ἂν αὐτὰς καὶ εἶναι καὶ κολάζεσθαι ὁ Θεὸς θέλη . Ἄρα τοιοῦτόν ἐστιν ὃ λέγεις , οἷον καὶ Πλάτων ἐν Τιμαίῳ αἰνίσσεται περὶ τοῦ κόσμου , λέγων , ὅτι αὐτὸς μὲν καὶ φθαρτός ἐστιν ᾗ γέγονεν , οὐ λυθήσεται δὲ , οὐδὲ τεύξεται θανάτου μοίρας , διὰ τὴν βούλησιν τοῦ Θεοῦ ; τοῦτ´ αὐτό σοι δοκεῖ καὶ περὶ ψυχῆς καὶ ἀπλῶς πάντων πέρι λέγεσθαι ; Ὅσα γάρ ἐστι μετὰ τὸν Θεὸν ἢ ἔσται ποτὲ , ταῦτα φύσιν φθαρτὴν ἔχειν , καὶ οἷά τε ἐξαφανισθῆναι καὶ μὴ εἶναι ἔτι . Μόνος γὰρ ἀγέννητος καὶ ἄφθαρτος ὁ Θεὸς , καὶ διὰ τοῦτο Θεός ἐστι · τὰ δὲ λοιπὰ πάντα μετὰ τοῦτον γεννητὰ καὶ φθαρτά . Τούτου χάριν καὶ ἀποθνήσνουσιν αἱ ψυχαὶ καὶ κολάζονται · ἐπεὶ , εἰ ἀγέννητοι ἦσαν οὔτ´ ἂν ἐξημάρτανον , οὔτε ἀφροσύνης ἀνάπλεῳ ἦσαν , οὐδὲ δειλαὶ καὶ θρασεῖαι πάλινέ ἀλλ´ οὐδὲ ἑκοῦσαι ποτε εἰς σύας ἐχώρουν καὶ ὄφεις καὶ κύνας · οὐδὲ μὴν ἀναγκάζεσθαι αὐτὰς θέμις , εἴπερ εἰσὶν ἀγέννητοι .
Lemmas: ὀρθῶς ποιέω . τίς γάρ λόγος ἔχω , σῶμα οὗτος στερεός καί ἀντιτυπία ἔχω , καί συντίθημι , καί ἀλλοιόω , καί φθίω , καί γίγνομαι ἕκαστος ἡμέρα , μή ἀπ´ ἀρχή τις ἡγέομαι γίγνομαι ; εἰμί δδʹ ὁ κόσμος γεννητός , ἀνάγκη καί ὁ ψυχή γίγνομαι , καί οὐ εἰμί Πόι τάχα . Ζεύς γάρ ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι καί ὁ ἄλλος ζῷον , εἰμί ὅλως κατ´ ἴδιος , και μή μετά ὁ ἴδιος σῶμα φημί αὐτός γίγνομαι . οὔτως δοκέω ὀρθῶς ἔχω . οὐ ἄρα ἀθάνατος ; οὐ , ἐπεί καί ὁ κόσμος γεννητός ἐγώ φαίνω . ἀλλά μήv οὐδέ ἀποθνήσκω φημί πᾶς ὁ ψυχή ἐγώ · ἕρμαιον γάρ εἰμί ὡς ἀληθής ὁ κακός . ἀλλά τίς ; ὁ μέν ὁ εὐσεβής , ἐν κρατύς ποῖ χῶρος μένω , ὁ δέ ἄδικος καί πονηρός ἐν χείρων , ὁ ὁ κρίσις ἐκδέχομαι χρόνος τότε . οὕτως ὁ μέν , ἄξιος ὁ Θεός φαίνω , οὐ ἀποθνῄσκω ἔτι · ὁ δέ κολάζω εἰμί εἄν αὐτός καί εἰμί καί κολάζω ὁ θεός ἐθέλω . ἄρας τοιοῦτος εἰμί ὅς λέγω , οἷος καί Πλάτων ἐν Τίμαιος αἰνίσσομαι περί ὁ κόσμος , λέγω , ὅτι αὐτός μέν καί φθαρτός εἰμί ὅς γίγνομαι , οὖον λύω δέ , οὐδέ τυγχάνω θάνατος μοῖρα , διά ὁ βούλησις ὁ Θεός ; τοῦτος αὐτός σύ δοκέω καί περί Ψυχή καί ἀπλόος πᾶς περί λέγω ; ὅσα γάρ εἰμί μετά ὁ θεός ἢ εἰμί ποτέ , οὗτος φύσις φθαρτός ἔχω , καί οἷος τε ἐξαφανίζω καί μή εἰμί ἔτι . Μόνος γάρ ἀγέννητος καί ἄφθαρτος ὁ θεός , καί διά οὗτος Θεός εἰμί · ὁ δέ λοιπάς πᾶς μετά οὗτος γεννητός καί φθαρτός . οὗτος χάρις καί ἀποθνῄσκω ὁ ψυχή καί κολάζω · ἐπεί , εἰμί ἀγέννητος εἰμί οὔτ´ εἄν ἐξαμαρτάνω , οὔτε ἀφροσύνη ἀνάπλεος εἰμί , οὐδέ δειλός καί θρασύς πάλινος ἀλ οὐδέ ἑκών ποτός εἰς σῦς χωρέω καί ὄφις καί κύω · οὐδέ μήv ἀναγκάζω αὐτός θέμις , εἴπερ εἰμί ἀγέννητος .