cogPG.PG006 716
ποίνυν τὸν κόσμον τάττων αὐτὸν ἀεί · καὶ ὁ κόσμος τῷ μὲν ἀεὶ φρουρεῖσθαι γίνεται , τῷ δὲ ἀεὶ εἶναι ὁ αὐτὸς ἀγένητος ὑπάρχει . Ἔλεγχος τῆς ἀποκρίσεως οὐκ ὀρθῶς γογονημένης . Τὸλέγειν ἀδύνατον εἴναι Θεὸν τὸν μηδὲν κεποιηκότα ἄτοπόν ἐστι . Πάλιν γὰρ κἀνταῦθα ὁ αὐτὸς ἐφαρμόζει λόγος , ὡς οὐδὲν ἔγχρονον ἐστι παρὰ τῷ Θεῷ . Εἰ διὰ τὸ μηδὲν ἔγχρονον εἶναι παρὰ τῷ Θεῷ ἄτοπόν ἐστι τὸ λέγειν περὶ αὐτοῦ τὸ πεποίηκε , τῆς αὐτῆς ἐστιν ἀτοπίας καὶ τὸ ποιεῖν , ἔγχρονον ὡς τὸ πεποίηκε . Πῶς οὖν ἀνάρμοστον μὲν λέγει ὁ ἀποκρινάμενος τῷ Θεῷ τὸ πεποίηκεν , εὐάρμοστον δὲ τὸ ποιεῖς ; Καὶ εἰ μὲν τὸ ποιήσας ἴσον δύναται τῷ πεποίηκεν , ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ ποιεῖ τῷ ποιήσει · τῶν δὲ ἰσοδυναμούντων ἀκώλυτος ἡ μετάληψις · πῶς ἐν μὲν τῇ πρώτη ἀποκρίσει ἔθηκεν ὁ ἀποκρινάμενος ἐπὶ τοῦ Θεοῦ τὸ ποιήσας καὶ τὸ ποιεῖ , νῦν δὲ ἀναιρεῖ ἀπ´ αὐτοῦ ἀμφότερα ; Καὶ τὸ μὲν ποιήσας οὕτως ἔθηκεν ἐπὶ τοῦ Θεοῦ · Ὁ αὐτός ἐστι , φησὶν , ὁ Θεὸς ὁποιήσας τὰ τῇδε · τὸ δὲ ποιεῖν οὕτως ἔθηκε · Δεῖ οὖν , φησὶ , τὸν αὐτὸν ἐπὶ τῶν αὐτῶν μένοντα τὰ αὐτὰ ποιεῖν . ἀναιρῶν δὲ ἐν τῇ δευτέρᾳ ἀποκρίσει τὰ κείμενα ἐν τῇ πρώτῃ ἀποκρίσει , οὕτως φησίν · Ἄτοπον τὸ λέγειν ἀδύνατον εἶναι Θεὸν τὸν μηδέν πεποιηκότα . Καὶ πάλιν · Οὔτε κεποίηκεν ὁ Θεὸς , οὔτε ποιεῖ , οὕτε ποιήσει ἐν χρόνῳ . Ἀλλ´ ἴσως τὸ αὐτὸς ἑαυτῷ ἀντιλέγειν κατὰ τὴν οἰκείαν λήθην ὑπέμεινε , καθ´ ἣν , ὡς εἶπε , συμβαίνει τοῖς ἀνθρώποις τὸ ἀγνοεῖν . Ἐξετάσωμεν δὲ ἡμεῖς τὰ τούτων ἑξῆς . α Οὐδὲν , φησὶν , ἔγχρονον ἐστι παρὰ τῷ Θεῷ Δῆλον , ὡς οὔτε τὸ παρεληλυθὸς τοῦ χρόνου ἀρμόζει ἐπιφέρειν τῷ Θεῷ . Εἰ δὲ τοῦτο μὴ ἀρμόζει , καὶ τὸ πεποιηκέναι τὸν Θεὸν τὸ ὁτιοῦν οὐχ ἀρμόττει λέγειν . Ἐν τούτοις τὸ ἄτοπον ὑποθέμενος ὁ ἀποκρινάμενος , ὡς οὐδὲν ἔγχρονον παρὰ τῷ Θεῷ , τὰ τῷ ἀτόπῳ ἐξ ἀνάγκης ἑπόμενα ὡς εὔλογα ἐπιφέρει · τὸ , εἰ μηδὲν ἔγχρονον παρὰ τῷ Θεῷ , δῆλον , ὡς οὔτε τὸ παρεληλυθὸς τοῦ χρόνου ἀρμόζει ἐπιφέρειν τῷ Θεῷ · εἰ δὲ τοῦτο μὴ ἁρμόζει , καὶ τὸ πεποιηκέναι τὸν Θεὸν τὸ ὁτιοῦν οὐχ ἀρμόζει λέγειν . Ὅτι δὲ ἀτόπως ὑπέθηκε τὸ μηδέν ἔγχρονον εἰναι παρὰ τῷ Θεῷ ὗ πρὸς τὴν ἀπόδειξιν τοῖς ἐξῆς ἐπαγομένοις ἐχρήσατο , ἐλέγχει αὐτὸς ἑαυτὸν ὁ ἀποκρινάμενος , ἐν οἱς ἔφασκεν ἐν τῇ πρώτῃ ἀποκρίσει · Εἰ δὲ αὐτὸς , φησὶν , ὁ Θεὸς ὁ ποιήσας τὰ τῇδε , δηλονότι τοῦ αὐτοῦ Θεοῦ μένοντος , καὶ ἐς ὕστερον καὶ ἀεὶ τὰ αὐτὰ ἔσται · ἃ γὰρ πάλαι ἡδύνατο , καὶ νῦν δύναται . Εἰ τοίνυν μηδὲν ἔγχρονον ἐστι παρὰ τῷ Θεῷ , δῆλον , ὅτι οὔτε τὸ ποιήσας , οὔτε τὸ ποιεῖ , οὔτε τὸ πρότερον καὶ ὕστερον , οὕτε τὸ πάλαι καὶ τὸ νῦν , οὔτε τὸ ἡδύνατο καὶ δύναται . Τὸ γὰρ ποιήσας , καὶ τὸ πρότερον , καὶ τὸ πάλαι , καὶ τὸ ἡδύνατο , τοῦ
Lemmas: ποῖνος ὁ κόσμος τάσσω αὐτός ἀεί · καί ὁ κόσμος ὁ μέν ἀεί φρουρέω γίγνομαι , ὁ δέ ἀεί εἰμί ὁ αὐτός ἀγένητος ὑπάρχω . Ἔλεγχος ὁ ἀπόκρισις οὐ ὀρθῶς γογονημένης . τολεγω ἀδύνατος εἶμι θεός ὁ μηδείς κεποιηκότα ἄτοπος εἰμί . πάλιν γάρ ἐνταῦθα ὁ αὐτός ἐφαρμόζω λόγος , ὡς οὐδείς ἔγχρονος εἰμί παρά ὁ Θεός . εἰμί διά ὁ μηδείς ἔγχρονος εἰμί παρά ὁ Θεός ἄτοπος εἰμί ὁ λέγω περί αὐτός ὁ ποιέω , ὁ αὐτός εἰμί ἀτοπία καί ὁ ποιέω , ἔγχρονος ὡς ὁ ποιέω . Πῶς οὖν ἀνάρμοστος μέν λέγω ὁ ἀποκρίνω ὁ Θεός ὁ ποιέω , εὐάρμοστος δέ ὁ ποιέω ; καί εἰμί μέν ὁ ποιέω ἴσος δύναμαι ὁ ποιέω , ὡσαύτως δέ καί ὁ ποιέω ὁ ποιέω · ὁ δέ ἰσοδυναμέω ἀκώλυτος ὁ μετάληψις · πῶς ἐν μέν ὁ πρῶτος ἀπόκρισις τίθημι ὁ ἀποκρίνω ἐπί ὁ Θεός ὁ ποιέω καί ὁ ποιέω , νῦν δέ ἀναιρέω ἀπ´ αὐτός ἀμφότερος ; καί ὁ μέν ποιέω οὕτως τίθημι ἐπί ὁ Θεός · ὁ αὐτός εἰμί , φημί , ὁ θεός ὁράω ὁ ὅδε · ὁ δέ ποιέω οὕτως τίθημι · Δεύς οὖν , φημί , ὁ αὐτός ἐπί ὁ αὐτός Μένων ὁ αὐτός ποιέω . ἀναιρέω δέ ἐν ὁ δύο ἀπόκρισις ὁ κεῖμαι ἐν ὁ πρῶτος ἀπόκρισις , οὕτως φημί · ἄτοπος ὁ λέγω ἀδύνατος εἰμί θεός ὁ μηδείς ποιέω . καί πάλιν · οὔτε κεποιιημι ὁ θεός , οὔτε ποιέω , ἵημι ποιέω ἐν χρόνος . Ἀλ ἴσως ὁ αὐτός ἑαυτοῦ ἀντιλέγω κατά ὁ οἰκεῖος λήθη ὑπομένω , καθ´ ὅς , ὡς εἶπον , συμβαίνω ὁ ἄνθρωπος ὁ ἀγνοέω . ἐξετάζω δέ ἐγώ ὁ οὗτος ἑξῆς . ὅς οὐδείς , φημί , ἔγχρονος εἰμί παρά ὁ Θεός Δῆλος , ὡς οὔτε ὁ παρέρχομαι ὁ χρόνος ἁρμόζω ἐπιφέρω ὁ Θεός . εἰμί δέ οὗτος μή ἁρμόζω , καί ὁ ποιέω ὁ θεός ὁ ὁστισοῦν οὐ ἁρμόττω λέγω . ἐν οὗτος ὁ ἄτοπος ὑποτίθημι ὁ ἀποκρίνω , ὡς οὐδείς ἔγχρονος παρά ὁ Θεός , ὁ ὁ ἄτοπος ἐκ ἀνάγκη ἕπομαι ὡς εὔλογος ἐπιφέρω · ὁ , εἰμί μηδείς ἔγχρονος παρά ὁ Θεός , δῆλος , ὡς οὔτε ὁ παρέρχομαι ὁ χρόνος ἁρμόζω ἐπιφέρω ὁ Θεός · εἰμί δέ οὗτος μή ἁρμόζω , καί ὁ ποιέω ὁ θεός ὁ ὁστισοῦν οὐ ἁρμόζω λέγω . ὅτι2 δέ ἄτοπος ὑποτίθημι ὁ μηδείς ἔγχρονος εἰναι παρά ὁ Θεός ὗς πρός ὁ ἀπόδειξις ὁ ἑξῆς ἐπάγω χράω , ἔλεγχος αὐτός ἑαυτοῦ ὁ ἀποκρίνω , ἐν οἱςστις φάσκω ἐν ὁ πρῶτος ἀπόκρισις · εἰμί δέ αὐτός , φημί , ὁ θεός ὁ ποιέω ὁ ὅδε , δηλονότι ὁ αὐτός Θεός Μένων , καί εἰς ὕστερος καί ἀεί ὁ αὐτός εἰμί · ὁ γάρ πάλαι ἡδύνω , καί νῦν δύναμαι . εἰμί τοίνυν μηδείς ἔγχρονος εἰμί παρά ὁ Θεός , δῆλος , ὅτι οὔτε ὁ ποιέω , οὔτε ὁ ποιέω , οὔτε ὁ πρότερος καί ὕστερος , ἵημι ὁ πάλαι καί ὁ νῦν , οὔτε ὁ ἡδύνω καί δύναμαι . ὁ γάρ ποιέω , καί ὁ πρότερος , καί ὁ πάλαι , καί ὁ ἡδύνω , ὁ