cogPG.PG006 802
εἰκ · καὶ ψηλαφᾷν αὐτὸν ἐπέτρεπεν αὐτοῖς , καὶ τοὺς τύπους τῶν ἔλων ἐν ταῖς χερσὶν ἐπεδείκνυε . Καὶ πανταχόθεν αὐτὸν κατανοήσαντες , ὅτι αὐτός ἐστι , καὶ ἐν τῷ σώματι , παρεκάλεσαν αὐτὸν φαγεῖν μετ´ αὐτῶν , ἵνα καὶ διὰ τούτου βεβαίως μάθωσιν , ὅτι ἀληθῶς σωματικῶς ἀνέστη · καὶ ἔφαγε κηρίον καὶ ἰχθὺν · καὶ οὕτως ἐπιδείξας αὐτοῖς , ὅτι ἀληθῶς σαρκὸς ἀνάστασίς ἐστι · βουλόμενος ἐπιδεῖξαι καὶ τοῦτο , καθὼς εἴρηκεν ἐν οὐρανῷ τὴν κατοίκησιν ἡμῶν ὑπάρχειν , ὅτι οὐκ ἀδύνατον καὶ σαρκὶ εἰς οὐρανὸν ἀνελθεῖν , ἀνελήφθη βλεπόντων αὐτῶν εἰς τὸν οὐρανὸν , ὡς ἧν ἐν τῇ σαρκί . Οὐκοῦν , εἴ τις ἀπαιτεῖ μετὰ πάντα τὰ εἰρημένα λόγους ἀποδεικτικοὺς περὶ ἀναστάσεως , οὐδὲν τῶν Σαδδουκαίων διαφέρει · ἐπειδὴ ἢ ἀνάστασις τῆς σαρκὸς δύναμις Θεοῦ ἐστι , καὶ ὑπεράνω λόγου παντὸς βεβαιωμένη μὲν πίστει , θεωρουμένη δὲ ἔργοις . Καὶ μετὰ βραχέα Χ . ἀνάστασις ἐστι τοῦ πεπτωκότος σαρκίου Πνεῦμα γὰρ οὐ πίπτει · ψυχὴ ἐν σώματί ἐστιν , οὐ ζῇ δὲ ἄψυχον . Σῶμα , ψυχῆς ἀπολειπούσης , οὐκ ἔστιν . Οἰκος γὰρ τὸ σῶμα ψυχῆς · πνεύματος δὲ ψυχὴ οἰκος . Τὰ τρία ταῦτα τοῖς ἐλπίδα εἰλικρινῆ καὶ πίστιν ἀδιάκριτον ἐν τῷ Θεῷ ἔχουσι σωθήσεται . Θεωροῦντες γοῦν καὶ τοὺς κοσμικοὺς λόγους , καὶ κατ´ αὐτοὺς οὐχ εὑρίσκοντες ἀδύνατον ὑπάρχειν τῇ σαρκὶ τὴν παλιγγενεσίαν , καὶ ἐπὶ τούτοις πᾶσι τὸν Σωτῆρα διὰ παντὸς τοῦ Εὐαγγελίου δεικνύντα τὴν τῆς σαρκὸς ἡμῶν σωτηρίαν · τί λοιπὸν ἀνεχόμεθα τῶν ἀπίστων καὶ σκανδάλων λόγων , καὶ λανθάνομεν ἐαυτοὺς ἐπιστρέφοντες εἰς τοὐπίσω , ὁπόταν ἀκούω μεν , ὅτι ἡ μὲν ψυχὴ ἀθάνατός ἐστι , τὸ δὲ σωμα φθαρτὸν , καὶ οὐκ ἔτι δυνάμενον ἀναζῆσαι ; Ταῦτα γὰρ καὶ πρὸ τοῦ μαθεῖν τὴν ἀλήθειαν παρὰ Πυθαγόρου καὶ Πλάτωνος ἠκούομεν . Εἰ οὖν ταῦτα ἔλεγεν ὁ Σωτὴρ , καὶ μόνης τῆς ψυχῆς τὴν σωτηρίαν εὐαγγελίζετο , τί καινὸν ἡμῖν ἔφερε παρὰ Πυθαγόραν καὶ Πλάτωνα , καὶ τὸν τούτων χορόν ; Νῦν δὲ τὴν καινὴν καὶ ξένην εὐαγγελιζόμενος ἡλθεν ἀνθρώποις ἐλπίδα . Ξένον δὲ ἄρα ἦν καὶ καινὸν τὸ τὸν Θεὸν ὑπισχνεῖσθαι , μὴ τῇ ἀφθαρσίᾳ τὴν ἀφθαρσίαν τηρεῖν , ἀλλὰ τὴν φθορὰν ἀφθαρσίαν ποιεῖν . Ἀλλὰ γὰρ οὐκ ἄλλως δυνάμενος τὸν λόγον λυμαίνεσθαι ὁ τῆς πονηρίας ἄρχων , ἐξέπεμψε τοὺς ἀποστόλους αὐτοῦ , κακοὺς καὶ λιμώδεις διδασκαλίας εἰσάγοντας , ἐκλεξάμενος αὐτοὺς ἐκ τῶν σταυρωσάντων τὸν Σωτῆρα ἡμῶν , οἵτινες τὸ μὲν ὄνομα τοῦ Σωτῆρος ἔφερον , τὰ δὲ ἔργα τοῦ πέμψαντος αὐτοὺς ἐποίουν , δι´ οὓς καὶ τῷ ὀνόματι ἠκολούθησεν ἡ βλασφημία . Εἰ δὲ μὴ ἀνίσταται ἡ σὰρξ , διὰ τί καὶ φυλάσσεται , καὶ οὐ μᾶλλον αὐτῇ συγχωροῦμεν χρήσασθαι ταῖς ἐπιθυμίαις · καὶ οὐ μιμούμεθα τοὺς ἰατροὺς , φασὶν , οἶτινες , ἐπειδὰν ἀπεγνωσμένον ἔχωσιν ἄνθρωπον σώζεσθαι μὴ δυνάΕἰ ροτί ακοα ;
Lemmas: εἰ · καί ψηλαφάω αὐτός ἐπιτρέπω αὐτός , καί ὁ τύπος ὁ ἐλαύνω ἐν ὁ χείρ ἐπιδείκνυμι . καί πανταχόθεν αὐτός κατανοέω , ὅτι αὐτός εἰμί , καί ἐν ὁ σῶμα , παρακαλέω αὐτός ἐσθίω μετέ αὐτός , ἵνα καί διά οὗτος βεβαίως μανθάνω , ὅτι ἀληθής σωματικός ἀνίστημι · καί ἐσθίω κηρίον καί ἰχθύς · καί οὕτως ἐπιδείκνυμι αὐτός , ὅτι ἀληθής σάρξ ἀνάστασις εἰμί · βούλομαι ἐπιδείκνυμι καί οὗτος , καθώς εἴρω ἐν οὐρανός ὁ κατοίκησις ἐγώ ὑπάρχω , ὅτι οὐ ἀδύνατος καί σάρξ εἰς οὐρανός ἀνέρχομαι , ἀναλαμβάνω βλέπω αὐτός εἰς ὁ οὐρανός , ὡς ἧμαι ἐν ὁ σάρξ . οὐκοῦν , εἰμί τις ἀπαιτέω μετά πᾶς ὁ εἴρω λόγος ἀποδεικτικός περί ἀνάστασις , οὐδείς ὁ Σαδδουκαῖος διαφέρω · ἐπεί ἢ ἀνάστασις ὁ σάρξ δύναμις Θεός εἰμί , καί ὑπεράνω λόγος πᾶς βεβαιωμένος μέν πίστις , θεωρέω δέ ἔργον . καί μετά βραχύς Χ . ἀνάστασις εἰμί ὁ πίπτω σαρκίον πνεῦμα γάρ οὖον πίπτω · ψυχή ἐν σῶμα εἰμί , οὖον ζῶ δέ ἄψυχος . σῶμα , Ψυχή ἀπολείπω , οὐ εἰμί . οἶκος γάρ ὁ σῶμα Ψυχή · πνεῦμα δέ ψυχή οἶκος . ὁ τρεῖς οὗτος ὁ ἐλπίς εἰλικρινής καί πίστις ἀδιάκριτος ἐν ὁ Θεός ἔχω σῴζω . θεωρέω γοῦν καί ὁ κοσμικός λόγος , καί κατ´ αὐτός οὐ εὑρίσκω ἀδύνατος ὑπάρχω ὁ σάρξ ὁ παλιγγενεσία , καί ἐπί οὗτος πᾶς ὁ Σωτήρ διά πᾶς ὁ Εὐαγγέλιος δείκνυμι ὁ ὁ σάρξ ἐγώ σωτηρία · τίς λοιπός ἀνέχω ὁ ἄπιστος καί σκάνδαλον λόγος , καί λανθάνω ἑαυτοῦ ἐπιστρέφω εἰς τοὐπίσω , ὁπόταν ἀκούω μέν , ὅτι ὁ μέν ψυχή ἀθάνατος εἰμί , ὁ δέ σῶμα φθαρτός , καί οὐ ἔτι δύναμαι ἀναζέω ; οὗτος γάρ καί πρό ὁ μανθάνω ὁ ἀλήθεια παρά Πυθαγόρας καί Πλάτων ἀκούω . εἰμί οὖν οὗτος λέγω ὁ Σωτήρ , καί μόνος ὁ Ψυχή ὁ σωτηρία εὐαγγελίζω , τίς καινός ἐγώ φέρω παρά Πυθαγόρας καί Πλάτων , καί ὁ οὗτος χορός ; νῦν δέ ὁ καινός καί ξένος εὐαγγελίζω ἡλσχω ἄνθρωπος ἐλπίς . ξένος δέ ἄρα εἰμί καί καινός ὁ ὁ θεός ὑπισχνέομαι , μή ὁ ἀφθαρσία ὁ ἀφθαρσία τηρέω , ἀλλά ὁ φθορά ἀφθαρσία ποιέω . ἀλλά γάρ οὐ ἄλλως δύναμαι ὁ λόγος λυμαίνομαι ὁ ὁ πονηρία ἄρχω , ἐκπέμπω ὁ ἀπόστολος αὐτός , κακός καί λιμώδης διδασκαλία εἰσάγω , ἐκλέγω αὐτός ἐκ ὁ σταυρόω ὁ Σωτήρ ἐγώ , ὅστις ὁ μέν ὄνομα ὁ Σωτήρ φέρω , ὁ δέ ἔργον ὁ πέμπω αὐτός ποιέω , δις ὅς καί ὁ ὄνομα ἀκολουθέω ὁ βλασφημία . εἰμί δέ μή ἀνίστημι ὁ σάρξ , διά τίς καί φυλάσσω , καί οὖον μᾶλλον αὐτός συγχωρέω χράω ὁ ἐπιθυμία · καί οὖον μιμέομαι ὁ ἰατρός , φημί , ὅστις , ἐπειδάν ἀπογιγνώσκω ἔχω ἄνθρωπος σῴζω μή δύναμαι ροτί ἀκοή ;