cogPG.PG006 501
δὐδ´ οὔτως ἀνάγκη τις ἔσται τὴν νεωστὶ μεταβληθεῖσαν ἐκ τῆς τοιᾶσδε τροφῆς σάρκα , προσπελάσασαν ἑτέρου τινὸς ἀνθρώπου σώματι , πάλιν ὡς μέρος εἰς τὴν ἐκείνου τελεῖν συμπλήρωσιν , τῷ μήτε αὐτὴν τὴν προσλαμβάνουσαν σαρκα πάντοτε φυλάττειν ἡν προσείληφε , μήτε τὴν ἑνωθεῖσαν ταύτῃ μόνιμον εἶναι καὶ παραμένειν ᾗ προσετέθη · πολλὴν δὲ καὶ τὴν ἐπὶ θάτερα δέχεσθαι μεταβολὴν , ποτὲ μὲν πόνοις ἢ φροντίσι διαφορουμένην , ἄλλοτε δὲ λύπαις , ἢ καμάτοις , ἢ νόσοις συντηκομένην , καὶ ταῖς ἐξ ἐγκαύσεως ἢ περιψύξεως ἐπιγενομέναις δυσκρασίαις . μὴ συμμεταβαλλομένων σαρκὶ καὶ πιμελῇ τῶν δημῶν ἐν τῷ μένειν ἅπερ ἐστὶν τὴν τροφὴν δεχομένων . Τοιούτων δὲ ἐπιγινομένων ἐπὶ τῆς σαρκὸς παθημάτων , πολύ γ´ ἕτι μᾶλλον εὔροι τις ἂν ταῦτα πάσχουσαν τὴν ἐξ ἀνοικείων τρεφομένην σάρκα · νῦν μὲν εἰς ὄγκον προῖοῦσαν καὶ πιαινομένην ἐξ ὧν προσείληφε · εἶτα πάλιν ἀποπτύουσαν ὃν ἂν τύχη τρόπον καὶ μειουμένην , ἢ μιᾷ τινι τῶν ἔμπροσθεν ῥηθεισῶν αἰτιῶν ἢ πλείοσι · μόνα δὲ παραμένειν τοῖς μέρεσιν ἃ συνδεῖν ἢ στέγειν ἢ θάλπειν πέφυκεν , τὴν ὑπὸ τῆς φύσεως ἐξειλεγμένην καὶ τούτοις προσπεφυκυῖαν , οἷς τὴν κατὰ φύσιν συνεξέπλησε ζωήν , καὶ τοὺς ἐν τῇ ζωῇ πόνους · ἀλλ´ οὕτε γὰρ καθ´ ὃ δεῖ κρινομένων των ἔναγχος ἐξητασμένων , οὔτε κατὰ συγχώρησιν παραδεχθέντων τῶν ἐπ´ ἐκείνοις γεγυμνασμένων , ἀληθὲς δεικνύναι δυνατὸν τὸ πρὸς αὐτῶν λεγόμενον , οὔτ´ ἂν συγκραθείη ποτὲ τὰ τῶν ἀνθρώπων σώματα τοῖς τῆς αὐτῆς οὖσι φύσεως , κἂν ὑπ´ ἀγνοίας ποτὲ κλαπῶσι τὴν αἴσθησιν δι´ ἑτέρου τινὸς μετασχόντες τοιούτου σώματος , κἂν αὐτόθεν ὑπ´ ἐνδείας ἢ μανίας ὁμοειδοῦς τινος μιανθῶσι σώματι · εἴγε μὴ λελήθασιν ἡμᾶς ἀνθρωποειδεῖς τινες ὄντες θῆρες , ἢ μικτὴν ἔχοντες φύσιν ἐξ ἀνθρώπων καὶ θηρίων , οἵους πλάττειν εἰώθασιν οἱ τολμηρότεροι τῶν ποιητῶν . Π Καὶ τί δεῖ λέγειν περὶ τῶν μηδενὶ ζώῳ πρὸς τροφὴν ἀποκληρωθέντων σωμάτων , μόνην δὲ τὴν εἰς γῆν ταφὴν ἐπὶ τιμῇ τῆς φύσεως μεμοιραμένων ; ὅπου γε μηδ´ ἄλλο τι τῶν ζώων τοῖς ἐκ τοῦ αὐτοῦ εἰδους εἰς τροφὴν ἀπεκλήρωσεν ὁ ποιήσας . κλν ἐν ἄλλοις τισὶ τῶν ἑτερογενῶν τροφὴ γίνηται κατὰ φύσιν . Εἰ μὲν οὐν ἔχουσι δεικνύναι σάρκας ἀνθρώπων ἀνθρώποις εἰς βρῶσιν ἀποκληρωθείσας , οὐδὲν κωλύσει τὰς ἀλληλοφαγίας εἰναι κατὰ φύσιν , ὥσπερ
Lemmas: δὐδ´ οὔτως ἀνάγκη τις εἰμί ὁ νεωστί μεταβάλλω ἐκ ὁ τοιόσδε τροφή σάρξ , προσπελάζω ἕτερος τις ἄνθρωπος σῶμα , πάλιν ὡς μέρος εἰς ὁ ἐκεῖνος τελέω συμπλήρωσις , ὁ μήτε αὐτός ὁ προσλαμβάνω σάρξ πάντοτε φυλάσσω ἐάν προσλαμβάνω , μήτε ὁ ἑνόω οὗτος μόνιμος εἰμί καί παραμένω ὅς προστίθημι · πολύς δέ καί ὁ ἐπί ἕτερος δέχομαι μεταβολή , ποτέ μέν πόνος ἢ φροντίς διαφορέω , ἄλλοτε δέ λύπη , ἢ κάματος , ἢ νόσος συντήκω , καί ὁ ἐκ ἔγκαυσις ἢ περίψυξις ἐπιγίγνομαι δυσκρασία . μή συμμεταβάλλω σάρξ καί πιμελή ὁ δημός ἐν ὁ μένω ὅσπερ εἰμί ὁ τροφή δέχομαι . τοιοῦτος δέ ἐπιγίγνομαι ἐπί ὁ σάρξ πάθημα , πολύς γγʹ ἔτι μᾶλλον εὑρίσκω τις εἄν οὗτος πάσχω ὁ ἐκ ἀνοίκειος τρέφω σάρξ · νῦν μέν εἰς ὄγκος πρόειμι καί πιαίνω ἐκ ὅς προσλαμβάνω · εἶτα πάλιν ἀποπτύω ὅς εἄν τύχη τρόπος καί μειόω , ἢ εἷς τις ὁ ἔμπροσθεν εἴρω αἰτία ἢ πλείων · μόνος δέ παραμένω ὁ μέρος ὁ συνδέω ἢ στέγω ἢ θάλπω φύω , ὁ ὑπό ὁ φύσις ἐκλέγω καί οὗτος προσφύω , ὅς ὁ κατά φύσις συνεκπίμπλημι ζωή , καί ὁ ἐν ὁ ζωή πόνος · ἀλ ἵημι γάρ καθ´ ὅς δεῖ κρίνω ὁ ἔναγχος ἐξετάζω , οὔτε κατά συγχώρησις παραδέχομαι ὁ ἐπι ἐκεῖνος γυμνάζω , ἀληθής δείκνυμι δυνατός ὁ πρός αὐτός λέγω , οὔτ´ εἄν συγκεράννυμι ποτέ ὁ ὁ ἄνθρωπος σῶμα ὁ ὁ αὐτός εἰμί φύσις , κἀν ὑπό ἄγνοια ποτέ κλέπτω ὁ αἴσθησις δις ἕτερος τις μετέχω τοιοῦτος σῶμα , κἀν αὐτόθεν ὑπό ἔνδεια ἢ μανία ὁμοειδής τις μιαίνω σῶμα · εἰ μή λανθάνω ἐγώ ἀνθρωποειδής τις εἰμί θήρ , ἢ μικτός ἔχω φύσις ἐκ ἄνθρωπος καί θηρίον , οἷος πλάσσω εἴωθα ὁ τολμηρός ὁ ποιητής . Π καί τίς δεῖ λέγω περί ὁ μηδείς ζῷον πρός τροφή ἀποκληρόω σῶμα , μόνος δέ ὁ εἰς γῆ ταφή ἐπί τιμή ὁ φύσις μοιράω ; ὅπου γε μηδ´ ἄλλος τίς ὁ ζῷον ὁ ἐκ ὁ αὐτός εἶδος εἰς τροφή ἀποκληρόω ὁ ποιέω . κλν ἐν ἄλλος τις ὁ ἑτερογενής τροφή γίγνομαι κατά φύσις . εἰμί μέν ὀν ἔχω δείκνυμι σάρξ ἄνθρωπος ἄνθρωπος εἰς βρῶσις ἀποκληρόω , οὐδείς κωλύω ὁ ἀλληλοφαγία εἰναι κατά φύσις , ὥσπερ