cogPG.PG006 545
Σκόπει τὸ λοιπὸν τὴν ἐν τούτοις ποικιλίαν καὶ διάφορον καλλονὴν καὶ πληθὺν , καὶ ὅτι δι´ αὐτῷν δείκνυται ἡ ἀνάστασις , εἰς δεῖγμα τῆς μελλούσης Κσεσθαι ἀναστάσεως ἀπάντων ἀνθρώπων . Τίς γὰρ κατανοήσας οὐ θαυμάσει ἐκ συκῆς κεγχραμίδος γίνεσθαι συκῆν , ἢ τῶν λοιπῶν σπερμάτων ἐλαχίστων φύειν παμμεγέθη δένδρα ; Τὸν δὲ κόσμον ἐν ὁμοιώματι ἡμῖν λέγομεν εἶναι τῆς θαλάσσης . Ὡσπερ γὰρ θάλασσα , εἰ μὴ εἰχε τὴν τῶν ποταμῶν καὶ πηγῶν ἐπίρρυσιν καὶ ἐπιχορηγίαν εἰς τροφὴν , διὰ τὴν ἁλμυρότητα αὐτῆς πάλαι ἂν ἐκπεφρυγμένη ἦν · οὕτω καὶ ὁ κόσμος , εἰ μὴ ἐσχήκει τὸν τοῦ Θεοῦ νόμον καὶ τοὺς προφήτας ῥέοντας καὶ πηγάζοντας τὴν γλυκύτητα καὶ εὐσπλαγχνίαν , καὶ δικαιοσύνην , καὶ διδαχὴν τῶν ἀγίων ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ , διὰ τὴν κακίαν καὶ ἁμαρτίαν τὴν πληθύουσαν ἐν αὐτῷ ἤδη ἂν ἐκλελοίπει . Καὶ καθάπερ ἐν θαλάσσῃ νῆσοί εἰσιν αἱ μὲν οἰκηταὶ καὶ εὐυδροι καὶ καρποφόροι , ἔχουσαι ὅρμους καὶ λιμένας πρὸς τὸ τοὺς χειμαζομένους ἔχειν ὲν αὐτοῖς καταφυγάς · οὕτω δέδωκεν ὁ Θεὸς τῷ κόσμῳ κυμαινομένῳ καὶ χειμαζομένῳ ὑπὸ τῶν ἁμαρτημάτων τὰς συναγωγὰς , λέγομεν δὲ ἐκκλησίας ἀγίας , ἐν αἷς καθάπερ λιμέσιν εὐόρμοις ἐν νήσοις αἱ διδασκαλίαι τῆς ἀληθείας εἰσί · πρὸς ἂς καταφεύγουσιν οἱ θέλοντες σώζεσθαι , ἐρασταὶ γινόμενοι τῆς ἀληθείας , καὶ βουλόμενοι ἐκφυγεῖν τὴν ὁργὴν καὶ κρίσιν τοῦ Θεοῦ . Καὶ ὥσπερ αὖ νῆσοί εἰσιν ἕτεραι πετρώδεις καὶ ἄνυδροι καὶ ἄκαρποι καὶ θηριώδεις καὶ ἀοίκητοι ἐπὶ βλάβῃ τῶν πλεόντων καὶ χειμαζομένων , ἐν αἷς τείρεται τὰ πλοῖα , καὶ ἐξαπόλλυνται ἐν αὐταῖς οἱ κατερχόμενοι , οὕτως εἰσὶν αἱ διδασκαλίαι τῆς πλάνης , λέγω δὲ τῶν αἱρέσεων , αἱ ἐξαπολλύουσι τοὺς προσιόντας αὐταῖς . Οὐ γὰρ δδηγοῦνται ὑπὸ τοῦ λόγου τῆς ἀληθείας · ἀλλὰ καθάπερ πειραταὶ ἐπὰν πληρώσωσι τὰς ναῦς , ἐπὶ τοὺς προειρημένους τόπους περιπείρουσιν ὅπως ἐξαπολέσωσιν αὐτάς · οὕτω συμβαίνει καὶ τοῖς πλανωμένοις ἀπὸ τῆς ἀληθείας ἐξαπόλλυσθαι ὑπὸ τῆς πλάνης . Τετάρτῃ ἡμέρᾳ ἐγένοντο οἱ φωστῆρες . Ἐπειδὴ ὸ Θεὸς προγνώστης ὢν , ἠπίστατο τὰς φλυαρίας τῶν ματαίων φιλοσόφων , ὅτι ἔμελλον λέγειν ἀπὸ τῶν
Lemmas: σκοπάω ὁ λοιπός ὁ ἐν οὗτος ποικιλίας καί διάφορος καλλονή καί πληθύς , καί ὅτι δις αὐτώιν δείκνυμι ὁ ἀνάστασις , εἰς δεῖγμα ὁ μέλλω Κσεσθαι ἀνάστασις ἀπαντάω ἄνθρωπος . Τῖς γάρ κατανοέω οὖον θαυμάζω ἐκ συκέα κεγχραμίς γίγνομαι συκέα , ἢ ὁ λοιπός σπέρμα μικρός φύω παμμεγέθης δένδρον ; ὁ δέ κόσμος ἐν ὁμοίωμα ἐγώ λέγω εἰμί ὁ θάλασσα . ὡς γάρ θάλασσα , εἰμί μή ἔχω ὁ ὁ ποταμός καί πηγή ἐπίρρυσις καί ἐπιχορηγία εἰς τροφή , διά ὁ ἁλμυρότης αὐτός πάλαι εἄν ἐκφρύγω εἰμί · οὗτος καί ὁ κόσμος , εἰμί μή ἔχω ὁ ὁ Θεός νόμος καί ὁ προφήτης ῥέω καί πηγάζω ὁ γλυκύτης καί εὐσπλαγχνία , καί δικαιοσύνη , καί διδαχή ὁ Ἀγίων ἐντολή ὁ Θεός , διά ὁ κακία καί ἁμαρτία ὁ πληθύω ἐν αὐτός ἤδη εἄν ἐκλείπω . καί καθάπερ ἐν θάλασσα νῆσος εἰμί ὁ μέν οἰκητής καί εὐυδρέω καί καρποφόρος , ἔχω ὅρμος καί λιμήν πρός ὁ ὁ χειμάζω ἔχω εἰμί αὐτός καταφυγή · οὗτος δίδωμι ὁ θεός ὁ κόσμος κυμαίνω καί χειμάζω ὑπό ὁ ἁμάρτημα ὁ συναγωγή , λέγω δέ ἐκκλησία Ἀγίας , ἐν ὅς καθάπερ λιμήν εὔορμος ἐν νῆσος ὁ διδασκαλία ὁ ἀλήθεια εἰμί · πρός ὅς καταφεύγω ὁ ἐθέλω σῴζω , ἐραστής γίγνομαι ὁ ἀλήθεια , καί βούλομαι ἐκφεύγω ὁ ὀργή καί κρίσις ὁ Θεός . καί ὥσπερ αὖος νῆσος εἰμί ἕτερος πετρώδης καί ἄνυδρος καί ἄκαρπος καί θηριώδης καί ἀοίκητος ἐπί βλάβη ὁ πλέω καί χειμάζω , ἐν ὅς τείρω ὁ πλοῖον , καί ἐξαπόλλυμι ἐν αὐτός ὁ κατέρχομαι , οὕτως εἰμί ὁ διδασκαλία ὁ πλάνης , λέγω δέ ὁ αἵρεσις , ὁ ἐξαπολύω ὁ πρόσειμι αὐτός . οὖον γάρ δδηγουντ ὑπό ὁ λόγος ὁ ἀλήθεια · ἀλλά καθάπερ πειρατής ἐπάν πληρόω ὁ ναῦς , ἐπί ὁ προερέω τόπος περιπείρω ὅπως ἐξαπόλλυμι αὐτός · οὗτος συμβαίνω καί ὁ πλανάω ἀπό ὁ ἀλήθεια ἐξαπόλλυμι ὑπό ὁ πλάνης . τετάρτη ἡμέρα γίγνομαι ὁ φωστήρ . ἐπεί ο θεός προγνώστης εἰμί , ἐπίσταμαι ὁ φλυαρία ὁ μάταιος φιλόσοφος , ὅτι μέλλω λέγω ἀπό ὁ