cogPG.PG006 167
ϟΔἰς ἐξαμαρτάνοντες οὐκ εὔγνωμόνως . Ἔστιν γὸρ , ἔστιν · εἰ δέ τις πράσσει κακῶς Κακὸς κερυκὼς , τὸν χρόνον κερδαινέτω · Χρόνῳ γὰρ οὖτος ὑστέρον δώσει δίκην . Καὶ ὅτι οὐ σπονδῇ καὶ θυμιάματι κακούργων προσφέρεται ὁ Θεὸς , ἀλλ´ εὐθύτητι τὰς τιμωρίας προσνέμει ἑκάστῳ , μαρτυρήσει μοι Φιλήμων πάλιν · ΕΙ τις δὲ θυσίαν προσφέρων , ὖ Πάμῳιλε , Ταύρων τὶ πλῆθος , ἢ ἐρίφων , ἢ νὴ Δία Ἑτέρων τοιούτων , ἢ κατασκενάσιατα Χρυσᾶς ποιήσας χλαμύδας , ἣτοι πορφύρας , Ἠ δι´ ἐλέφαντος ἣ σμαράγδου ζώδια , Εὔνουν νομίζει τὸν Θεὸν καθεστάναι , Πλανᾶται´ ἐκεῖνος , καὶ φρένας κούφας ἔχει . Δεῖ γὰρ τὸν ἄνδρα χρσιμον καθεστάναι , Μὴ παρθένους φθείροντα , καὶ μοιχώμενον Κλέπτοντα , καὶ σφάζοντα χρημάτων χάριν , Τάλλότρια βλέποντα , κάπιθυμοῦντα Ἡτοι γυναικὸς . πολυτελοῦς ἢ δώλατος Ἡ κτήσεως , παιδός τε , παιδίσκης θ ἁπλω ἵππων , βοῶν τὸ σύνολον , ἢ κτηνῶν . Τί δή Μηδὲ βελόνης ἑν ἄμμ ἐσιθυμῇς , Πάμφιλ Ὁ γὰρ Θεὸς βλέπει σε πλησίον παρὸν , Ὅς ἔργοις ἣδεται δικαίοις , οὐκ ἀδίκοις · Πονοῦντα δ´ ἐᾷ τὸν ἴδιον ὑψῶσαι βίον Τὴν γῆν ἀροῦντανύκτα καὶ τὴν ἡμέραν Θεῷ δὲ θῦε διὰ τέλους δίκαιος ὢν Μὴ λαμπρὸς ὥν ταῖς χλαμύσιν , ὡς τῇ καρδίᾳ Βροντῆς ἀκούσας , ηδαμῶς πόῤῥω φύγῃς , Μηδὲν συνειδὼς αὐτὸς αὐτῷ , δέσποτα Ὁ γὰρ Θεὸς βλέπει σε πλησίον παρών Πάλιν τε Πλάτων ἐν Τιμαίῳ · « Εἰ δέ τις τούτων ἔργῳ σκοπούμενος βάσανον λαμβάνοιτο , τῆς ἀνθρωπίνης καὶ θείας φύσεως ἠγνοηκὼς ἄν εἴη τὸ διάφορον , ὅτι Θεὸς μὲν τὰ πολλὰ εἰς ἓν συγκεράννοται , καὶ πάλιν ἐξ ἔνὸς εἰς πολλὰ διαλύειν ἱκανὸς , ὡς ἐπιστάμενος ἅμα καὶ δυνατὸς ὤν · ἀνδρῶν δὲ οὐδεὶς οὐδέτερα τούτων ἱκανὸς οὔτ´ ἐστὶ νῦν , οὔτ´ εἰσαῦθις ἔσται ποτέ . » β.Περὶ δὲ τῶν δοκούντων παρὰ τισὶ μετέχειν τοῦ ἀγίου καὶ τελείου ὀνόματος , ὅπερ παραδόσει ματαίᾳ τινὲς ἀπηνέγκαντο ὡς Θεῷ , Μένανδρος ἐν Ἐνιόχῳ Οὐδείς μʹ ἀρέσκει περιπατῶν ἔξω Θεὸς , Μετὰ γγραὸς , οὐδ´ εἰς οἰκίας παρεισιὼν Ἐσὶ τρῦ σανιδίρυ . Τὸν δίομιον δεῖ Θεὸν Οἴκοι μένειν σώζοντα τοίς Ιδριυμένους . θ αὐτὸς Μένανδρος ἐν ἱερεῖα · Οὺθες δι´ ἀνρρώπου θεὶς σώζει , γύναι ἑτέρου τὸν ἔτερον · εἰ γὰρ ἔλκει τινα Θεὸν
Lemmas: ϟΔἰς ἐξαμαρτάνω οὐ ευγνωμόνως . ἔρτις γόρ , εἰμί · εἰμί δέ τις πράσσω κακῶς Κακός κρύπτω , ὁ χρόνος κερδαίνω · Χρόνος γάρ οὗτος ὕστερος δίδωμι δίκη . καί ὅτι οὖον σπονδή καί θυμίαμα κακοῦργος προσφέρω ὁ θεός , ἀλ εὐθύτης ὁ τιμωρία προσνέμω ἕκαστος , μαρτυρέω ἐγώ Φιλήμων πάλιν · ΕΙ τις δέ θυσία προσφέρω , ὒ Πάμμιλος , Ταῦρος τίς πλῆθος , ἢ ἔριφος , ἢ νή Ζεύς ἕτερος τοιοῦτος , ἢ κατασκενασιατη Χρυσᾶς ποιέω χλαμύς , ἤτοι πορφύρα , ὁ δις ἐλέφας ὅς σμάραγδος ζῴδιον , Εὔνους νομίζω ὁ θεός καθίστημι , Πλανᾶται´ ἐκεῖνος , καί φρήν κοῦφος ἔχω . Δεύς γάρ ὁ ἀνήρ χρσιμον καθίστημι , μή παρθένος φθείρω , καί μοιχάω κλέπτω , καί σφάζω χρῆμα χάρις , Τάλλος βλέπω , καπιθυμουντος ἤτοι γυνή . πολυτελής ἢ δώλατος ὁ κτῆσις , παῖς τε , παιδίσκη θ ἁπλόος ἵππος , βοῦς ὁ σύνολον , ἢ κτῆνος . τις δή μηδέ βελόνη ἑν ἐγώ εἰσέρχομαι , Παμφίλ ὁ γάρ θεός βλέπω σύ πλησίος πάρειμι , ὅς ἔργον ἥδομαι Δίκαιος , οὐ ἄδικος · πονέω δδʹ ἐάω ὁ ἴδιος ὑψόω βίος ὁ γῆ ἀρόω καί ὁ ἡμέρα Θεός δέ θύω διά τέλος δίκαιος εἰμί μή λαμπρός ἀνά ὁ χλαμύς , ὡς ὁ Καρδία βροντή ἀκούω , ηδαμῶς πόρρω φεύγω , μηδείς σύνοιδα αὐτός αὐτός , δεσπότης ὁ γάρ θεός βλέπω σύ πλησίος πάρειμι πάλιν τε Πλάτων ἐν Τίμαιος · « εἰμί δέ τις οὗτος ἔργον σκοπέω βάσανος λαμβάνω , ὁ ἀνθρώπινος καί θεῖος φύσις ἀγνοέω ἄν εἰμί ὁ διάφορος , ὅτι θεός μέν ὁ πολύς εἰς εἷς συγκεράννυμι , καί πάλιν ἐκ εἷς εἰς πολύς διαλύω ἱκανός , ὡς ἐπίσταμαι ἅμα καί δυνατός εἰμί · ἀνήρ δέ οὐδείς οὐδέτερος οὗτος ἱκανός οὔτ´ εἰμί νῦν , οὔτ´ εἰσαῦθις εἰμί ποτός . » β.Περὶ δέ ὁ δοκέω παρά τις μετέχω ὁ ἅγιος καί τέλειος ὄνομα , ὅσπερ παράδοσις μάταιος τις ἀποφέρω ὡς Θεός , Μένανδρος ἐν ενιοχος οὐδείς εἷς ἀρέσκω περιπατέω ἔξω θεός , μετά γγραὸς , οὐδός εἰς οἰκίον παρείσειμι ἀδήν τρυς σανιδίρυ . ὁ δίομος δεῖ θεός ἔοικα μένω σῴζω ὅς ιδριυμενος . θ αὐτός Μένανδρος ἐν ἱερεῖον · Οὺθες δις ἀνρρώπου τίθημι σῴζω , γυνή ἕτερος ὁ ἕτερος · εἰμί γάρ ἕλκω τις θεός