cogPG.PG006 135
προῄρηνται . Ὁ γοῦν Πλάτων ποτὲ μὲν τρεῖς ἀρχὰς τοῦ παντὸς εἶναι λέγει , Θεὸν καὶ ὕλην καὶ , εἶδος · ποτὲ δὲ τέσσαρας · προστίθησι γὰρ καὶ τὴν καθόλου ψυχήν . Καὶ αὖθις τὴν ὕλην ἀγέννητον πρότερον εἰρηκὼς , ὕστερον γεννητὴν αὐτὴν εἰναι λέγει · καὶ τῷ εἴδει δὲ ἀρχὴν ἰδίαν πρότερον δεδωκὼς , καὶ καθ´ ἑαυτὸ οὐσιῶσθαι ἀποφήσας , ὕστερον ἐν τοῖς νοήμασιν αὐτὸ τοῦτ´ εἶναι λέγει . Ἔτι μέν τοί γε καὶ πᾶν τὸ γενόμενον φθαρτὸν πρότερον ἀποφηνάμενος εἶναι , ὕστερον ἔνια τῶν γινομένων ἄλυτα καὶ ἄφθαρτα δύνασθαι εἶναί φησι . Τί τοίνυν αἴτιον τοῦ μὴ πρὸς ἀλλήλους μόνον , ἀλλὰ καὶ πρὸς ἑαυτοὺς στασιάζειν τοὺς παρ´ ὑμῖν νομισθέντας γεγενῆσθαι σοφούς ; Τὸ μὴ βουληθῆναι δηλονότι παρὰ τῶν εἰδότων μανθάνειν , ἀλλ´ ἑαυτοὺς οἴεσθαι τῇ ἀνθρωπίνῃ αὐτῶν περινοίᾳ τὰ ἐν οὐρανοῖς δύνασθαι γινώσκειν σαφῶς · καίτοι γε μηδὲ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς γνῶναι δυνηθέντες . Τὴν γοῦν ἀνθρωπίνην ψυχὴν ἔνιοι μὲν τῶν παρ´ ὑμῖν φιλοσόφων , ἐν ἡμῖν , ἕτεροι δὲ περὶ ἡμᾶς εἶναί φασι . Οὐδὲ γὰρ ἐν τούτῳ συμφωνεῖν ἀλλήλοις προῄρηνται , ἀλλ´ ὥσπερ τὴν ἄγνοιαν διαφόρως μερισάμενοι , καὶ περὶ ψυχῆς φιλονεικεῖν καὶ στασιάζειν πρὸς ἀλλήλους προῄρηνται . Οἱ μὲν γὰρ αὐτῶν φασι πῦρ εἶναι τὴν ψυχὴν , οἱ δὲ ν ἀέρα · οἱ δὲ τὸν νοῦν · οἱ δὲ τὴν κίνησιν · οἱ δὲ τὴν ἀναθυμίασιν · ἄλλοι δέ τινες δύναμιν ἀπὸ τῶν ἄστρων ῥέουσαν · οἱ δὲ ἀριθμὸν κινητικόν · ἕτεροι δὲ ὕδωρ γονοποιόν . Καὶ ὅλως ἄτακτός τις καὶ ἀσύμφωνος ἡ παρ´ αὐτοῖς κεκράτηκε δόξα , ἑνὶ μόνῳ τοῖς ὀρθῶς κρίνειν δυναμένοις ἐπαίνου ἀξία φαινομένη , ὅτι πλανωμένους καὶ μὴ τὰληθῆλέγοντας ἀλλήλους ἐλέγχειν προῄρηνται . ὁ . Οὐκοῦν ἐπειδήπερ οὐδὲν ἀληθὲς περὶ θεοσοβείας παρὰ τῶν ὑμετέρων διδασκάλων μανθάνειν ἐστὶ δυνατὸν , ἱκανὴν ὑμῖν ἀπόδειξιν τῆς ἑαυτῶν ἀγνοίας διὰ τῆς πρὸς ἀλλήλους στάσεως παρεσχηκότων , ἀκόλουθον ἡγοῦμαι ἀνελθεῖν ἐπὶ τοὺς ἡμετέρους προγόνους , τοὺς καὶ τοὺς χρόνους τῶν παρ´ ὑμῖν διδασκάλων πολλῷ προειληφότας , καὶ μηδὲν ἀπὸ τῆς ἰδίας αὐτῶν φαντασίας διδάξαντας ἡμᾶς , μηδὲ πρὸς ἀλλήλους διενεχθέντας , ἢ τὰ ἀλλήλων ἀνατρέπειν πειρωμένους , ἀλλ´ ἀφιλονείκως καὶ ἀστασιάστως τὴν παρὰ Θεοῦ δεξαμένους γνῶσιν , καὶ ταύτην διδάσκοντας ἡμᾶς . Οὔτε γὰρ φύσει , οὔτε ἀνθρωπίνῃ ἐννοίᾳ οὕτω μεγάλα καὶ θεῖα γινώσκειν ἀνθρώποις δυνατὸν , ἀλλὰ τῇ ἄνωθεν ἐπὶ τοὺς ἁγίους ἄνδρας τηνικαῦτα κατελθούσῃ δωρεᾷ , οἷς οὐ λόγων ἐδέησε τέχνης , οὐδὲ τοῦ ἐριστικῶς τι καὶ φιλονείκως εἰπεῖν , ἀλλὰ καθαροὺς ἑαυτοὺς τῇ τοῦ θείου Πνεύματος παρασχεῖν ἐνεργείᾳ , ἵνα αὐτὸ τὸ θεῖον ἐξ οὐρανοῦ κατὐν
Lemmas: προαιρέω . ὁ γοῦν Πλάτων ποτέ μέν τρεῖς ἀρχή ὁ πᾶς εἰμί λέγω , θεός καί ὕλη καί , εἶδος · ποτέ δέ τέσσαρες · προστίθημι γάρ καί ὁ καθόλου Ψυχή . καί αὖθις ὁ ὕλη ἀγέννητος πρότερος ἐρῶ , ὕστερος γεννητής αὐτός εἰναι λέγω · καί ὁ εἶδος δέ ἀρχή ἴδιος πρότερος δίδωμι , καί καθ´ ἑαυτοῦ οὐσιόω ἀπόφημι , ὕστερος ἐν ὁ νόημα αὐτός τοῦτος εἰμί λέγω . ἔτι μέν ὅς γε καί πᾶς ὁ γίγνομαι φθαρτός πρότερος ἀποφαίνω εἰμί , ὕστερος ἔνιοι ὁ γίγνομαι ἄλυτος καί ἄφθαρτος δύναμαι εἰμί φημί . τις τοίνυν αἴτιος ὁ μή πρός ἀλλήλων μόνος , ἀλλά καί πρός ἑαυτοῦ στασιάζω ὁ παρ´ σύ νομίζω γίγνομαι σοφός ; ὁ μή βούλομαι δηλονότι παρά ὁ οἶδα μανθάνω , ἀλ ἑαυτοῦ οἴομαι ὁ ἀνθρώπινος αὐτός περίνοια ὁ ἐν οὐρανός δύναμαι γιγνώσκω σαφῶς · καίτοι γε μηδέ ὁ ἐπί ὁ γῆ γιγνώσκω δύναμαι . ὁ γοῦν ἀνθρώπινος ψυχή ἔνιοι μέν ὁ παρ´ σύ φιλόσοφος , ἐν ἐγώ , ἕτερος δέ περί ἐγώ εἰμί φημί . οὐδέ γάρ ἐν οὗτος συμφωνέω ἀλλήλων προαιρέω , ἀλ ὥσπερ ὁ ἄγνοια διάφορος μερίζω , καί περί Ψυχή φιλονεικέω καί στασιάζω πρός ἀλλήλων προαιρέω . ὁ μέν γάρ αὐτός φημί πῦρ εἰμί ὁ ψυχή , ὁ δέ Ν ἀήρ · ὁ δέ ὁ νόος · ὁ δέ ὁ κίνησις · ὁ δέ ὁ ἀναθυμίασις · ἄλλος δέ τις δύναμις ἀπό ὁ ἄστρον ῥέω · ὁ δέ ἀριθμός κινητικός · ἕτερος δέ ὕδωρ γονοποιος . καί ὅλως ἄτακτος τις καί ἀσύμφωνος ὁ παρ´ αὐτός κρατέω δόξα , εἷς μόνος ὁ ὀρθῶς κρίνω δύναμαι ἔπαινος ἄξιος φαίνω , ὅτι πλανάω καί μή τὰληθῆλέγοντας ἀλλήλων ἐλέγχω προαιρέω . ὁ . οὐκοῦν ἐπεί οὐδείς ἀληθής περί θεοσοβείας παρά ὁ ὑμέτερος διδάσκαλος μανθάνω εἰμί δυνατός , ἱκανός σύ ἀπόδειξις ὁ ἑαυτοῦ ἄγνοια διά ὁ πρός ἀλλήλων στάσις παρέχω , ἀκόλουθος ἡγέομαι ἀνέρχομαι ἐπί ὁ ἡμέτερος πρόγονος , ὁ καί ὁ χρόνος ὁ παρ´ σύ διδάσκαλος πολύς προλαμβάνω , καί μηδείς ἀπό ὁ ἴδιος αὐτός φαντασία διδάσκω ἐγώ , μηδέ πρός ἀλλήλων διαφέρω , ἢ ὁ ἀλλήλων ἀνατρέπω πειράω , ἀλ ἀφιλόνεικος καί ἀστασίαστος ὁ παρά Θεός δέχομαι γνῶσις , καί οὗτος διδάσκω ἐγώ . οὔτε γάρ φύσις , οὔτε ἀνθρώπινος ἔννοια οὗτος μέγας καί θεῖον γιγνώσκω ἄνθρωπος δυνατός , ἀλλά ὁ ἄνωθεν ἐπί ὁ ἅγιος ἀνήρ τηνικαῦτα κατέρχομαι δωρεά , ὅς οὖον λόγος δήω τέχνη , οὐδέ ὁ ἐριστικός τίς καί φιλόνεικος εἶπον , ἀλλά καθαρός ἑαυτοῦ ὁ ὁ θεῖον πνεῦμα παρέχω ἐνέργεια , ἵνα αὐτός ὁ θέω ἐκ οὐρανός αὐτ