cogPG.PG006 510
μὴ ἀνιστάμενον · ἀναστάσεως γὰρ μὴ γινομένης , οὐκ ἂν ἡ τῶν ἀνθρώπων ὡς ἀνθρώπων διαμένοι φύσις · τῆς δὲ τῶν ἀνθρώπων φύσεως μὴ διαμενούσης , μάτην μὲν ἡ ψυχὴ συνήρμοσται τῇ τοῦ σώματος ἐνδείᾳ , καὶ τοῖς τούτου πάθεσι · μάτην δὲ τὸ σῶμα πεπέδηται πρὸς τὸ τυγχάνειν ἃ ὀρέγεται , ταῖς τῆς ψυχῆς ἡνίαις ὑπεῖκον καὶ χαλιναγωγούμενον · μάταιος δὲ ὁ νοῦς , ματαία δὲ φρόνησις , καὶ δικαιοσύνης παρατήρησις , ἢ καὶ πάσης ἀρετῆς ἄσκησις , καὶ νόμων θέσις καὶ διάταξις , καὶ συνόλως εἰπεῖν , πᾶν Ἐ τί περ ἐν ἀνθρώποις καὶ δι´ ἀνθρώπους καλὸν , μᾶλλον δὲ καὶ αὐτὴ τῶν ἀνθρώπων ἡ γένεσίς τε καὶ φύσις · εἰ δὲ πάντων καὶ πανταχόθεν ἀπελήλαται τῶν ἔργων τοῦ Θεοῦ , καὶ τῶν ὑπ´ ἐκείνου δεδομέκων δωρεῶν τὸ μάταιον , δεῖ πάντως τῷ τῆς ψυχῆς ἀτελευτήτῳ συνδιαιωνίζειν τὴν τοῦ σώματος διαμονὴν κατὰ τὴν ἰδίαν φύσιν . Ξενιζέσθω δὲ μηδεὶς , εἰ τὴν θανάτῳ καὶ φθορᾷ διακοπτομένην ζωὴν , ὀνομάζομεν διαμονὴν , λογιζόμενοσώς οὐχεἷς του προσρήματος ὁλόγος , οὐχ ἓν τῆς διαμονῆς τὸ μέτρον · ὅτι μηδὲ τῶν διαμενόντων φύσις μία . Εἶπερ γὰρ κατὰ τὴν οἰκείαν φύσιν ἕκαστον τῶν διαμενόντων ἔχει τὴν διαμονὴν , οὐκ ἐπὶ τῶν καθαρῶς ἀφθάρτων καὶ ἀθανάτων εὕροι τις ἂν ἰσάζουσαν τὴν διαμονὴν , τῷ μηδὲ τὰς οὐσίας τῶν κρειττόνων συνεξισοῦσθαι ταῖς καθ´ ὑπόβασιν διαφερούσαις · οὔτ´ ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων τὴν ὁμαλὴν ἐκείνην τὴν ἀμετάβλητον ἐπιζητεῖν ἄξιον · ἅπερ δὴ τῶν μὲν ἐξ ἀρχῆς γενομένων ἀθανάτων καὶ διαμενόντων μόνῃ τῇ γνώμῃ τοῦ ποιήσαντος ἀτελευτήτῳς · τῶν δὲ ἀνθρώπων κατὰ μὲν τὴν ψυχὴν ἀπὸ γενέσεως ἐχόντων τὴν ἀμετάβλητον διαμονήν · κατὰ δὲ τὸ σῶμα προσλαμβανόντων ἐκ μεταβολῆς τὴν ἀφθαρσίαν · ὅπερ ὁ τῆς ἀναστάσεως λόγος βούλεται · πρὸς ἡν ἀποβλέποντες , τήν τε διάλυσιν τοῦ σώματος , ὡς ἑπομένην τῇ μετ´ ἐνδείας καὶ φθορᾶς ζωῇ , περιμένομεν , καὶ μετὰ ταύτην , τὴν μετ´ ἀφθαρσίας ελπίζομεν διαμονήν · οὔτε τῇ τῶν ἀλόγων τελευτῇ συνεξισοῦντες τὴν ἡμετέραν τελευτὴν , οὕτε τῶν των ἀθανάτων διαμονῇ τὴν τῶν ἀνθρώπων διαμονὴν , ἵνα μὴ λάθωμεν ταύτῃ συνεξισοῦντες καὶ τὴν τῶν ἀνθρώπων φύσιν καὶ ζωὴν οἷς μὴ προσῆκεν . Οὐ τοίνυν ἐπὶ τούτῳ δυσχεραίνειν ἄξιον , εἴ τις ἀνωμαλία θεωρεῖται περὶ τὴν τῶν ἀνθρώπων διαμονὴν , οὐδ´ ἐπειδὴ χωρισμὸς ψυχῆς ἀπὸ τῶν τοῦ σώματος μερῶν καὶ μορίων διάλυσις τὴν συνεχῆ διακόπτει ζωὴν , διὰ τοῦτ´ ἀπογινώσκειν χρὴ τὴν ἀνάστασιν . Οὐδὲ γὰρ ἐπειδὴ τὴν κατὰ συναίσθησιν ζωὴν διακόπτειν δοκοῦσιν αἱ κατὰ τὸν ὕπνον φυσικῶς ἐγγινόμεναι παρέσεις τῶν αἰσθήσεων καὶ τῶν φυσικῶν δυνάμεων , ἰσομέτροις χρόνου διαστήμασιν ὑπνούντων τῶν ἀνθρώπων , καὶ τρόπον τινὰ πάλιν ἀναβιωσκόντων , τὴν αὐτὴν παραιτούμεθα ζωὴν λέγειν . Παρὰ´´ ἣν αἰτίαν ,
Lemmas: μή ἀνίστημι · ἀνάστασις γάρ μή γίγνομαι , οὐ εἄν ὁ ὁ ἄνθρωπος ὡς ἄνθρωπος διαμένω φύσις · ὁ δέ ὁ ἄνθρωπος φύσις μή διαμένω , μάτην μέν ὁ ψυχή συναρμόζω ὁ ὁ σῶμα ἔνδεια , καί ὁ οὗτος πάθος · μάτην δέ ὁ σῶμα πεδάω πρός ὁ τυγχάνω ὁ ὀρέγω , ὁ ὁ Ψυχή ἡνία ὑπείκω καί χαλιναγωγέω · μάταιος δέ ὁ νόος , μάταιος δέ φρόνησις , καί δικαιοσύνη παρατήρησις , ἢ καί πᾶς ἀρετή ἄσκησις , καί νόμος θέσις καί διάταξις , καί σύνολος εἶπον , πᾶς εἰ τίς περ ἐν ἄνθρωπος καί δις ἄνθρωπος καλός , μᾶλλον δέ καί αὐτός ὁ ἄνθρωπος ὁ γένεσις τε καί φύσις · εἰμί δέ πᾶς καί πανταχόθεν ἀπελαύνω ὁ ἔργον ὁ Θεός , καί ὁ ὑπό ἐκεῖνος δομέω δωρεά ὁ μάταιος , δεῖ πάντως ὁ ὁ Ψυχή ἀτελεύτητος συνδιαιωνίζω ὁ ὁ σῶμα διαμονή κατά ὁ ἴδιος φύσις . ξενίζω δέ μηδείς , εἰμί ὁ θάνατος καί φθορά διακόπτω ζωή , ὀνομάζω διαμονή , λογίζομαι ουχεω ὁ πρόσρημα ὁλόγος , οὐ εἷς ὁ διαμονή ὁ μέτρον · ὅτι μηδέ ὁ διαμένω φύσις εἷς . εἰ γάρ κατά ὁ οἰκεῖος φύσις ἕκαστος ὁ διαμένω ἔχω ὁ διαμονή , οὐ ἐπί ὁ καθαρός ἄφθαρτος καί ἀθάνατος εὑρίσκω τις εἄν ἰσάζω ὁ διαμονή , ὁ μηδέ ὁ οὐσία ὁ ἀγαθός συνεξισόω ὁ καθ´ ὑπόβασις διαφέρω · οὔτ´ ἐπί ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁμαλός ἐκεῖνος ὁ ἀμετάβλητος ἐπιζητέω ἄξιος · ὅσπερ δή ὁ μέν ἐκ ἀρχή γίγνομαι ἀθάνατος καί διαμένω μόνος ὁ γνώμη ὁ ποιέω ἀτέλευτος · ὁ δέ ἄνθρωπος κατά μέν ὁ ψυχή ἀπό γένεσις ἔχω ὁ ἀμετάβλητος διαμονή · κατά δέ ὁ σῶμα προσλαμβάνω ἐκ μεταβολεύς ὁ ἀφθαρσία · ὅσπερ ὁ ὁ ἀνάστασις λόγος βούλομαι · πρός ἐάν ἀποβλέπω , ὁ τε διάλυσις ὁ σῶμα , ὡς ἕπομαι ὁ μετέ ἔνδεια καί φθορά ζωή , περιμένω , καί μετά οὗτος , ὁ μετέ ἀφθαρσία ἐλπίζω διαμονή · οὔτε ὁ ὁ ἄλογος τελευτή συνεξισόω ὁ ἡμέτερος τελευτή , ἵημι ὁ ὁ ἀθάνατος διαμονή ὁ ὁ ἄνθρωπος διαμονή , ἵνα μή λανθάνω οὗτος συνεξισόω καί ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις καί ζωή ὅς μή προσήκω . οὖον τοίνυν ἐπί οὗτος δυσχεραίνω ἄξιος , εἰμί τις ἀνωμαλία θεωρέω περί ὁ ὁ ἄνθρωπος διαμονή , οὐδός ἐπεί χωρισμός Ψυχή ἀπό ὁ ὁ σῶμα μέρος καί μόριον διάλυσις ὁ συνεχής διακόπτω ζωή , διά τοῦτος ἀπογιγνώσκω χρή ὁ ἀνάστασις . οὐδέ γάρ ἐπεί ὁ κατά συναίσθησις ζωή διακόπτω δοκέω ὁ κατά ὁ ὕπνος φυσικός ἐγγίγνομαι πάρεσις ὁ αἴσθησις καί ὁ φυσικός δύναμις , ἰσόμετρος χρόνος διάστημα ὑπνόω ὁ ἄνθρωπος , καί τρόπος τις πάλιν ἀναβιεώκνυμι , ὁ αὐτός παραιτέομαι ζωή λέγω . Παρά ὅς αἴτιος ,