cogPG.PG006 548
κατὰ φύσιν , μηκέτι κακοποιῶν · κἀκεῖνα ἀπο κατασταθήσεται εἰς τὴν ἀρχῆθεν ἡμερότητα . Α . Τὰ δὲ περὶ τῆς τοῦ ἀνθρώπου ποιήσεως , ἀνένφραστός ἐστιν ὡς πρὸς ἄνθρωπον ἡ κατ´ αὐτὸν δημιουργία , καίπερ σύντομον ἔχει θεία Γραφὴ τὴν κατ´ αὐτὸν ἐκφώνησιν . Ἐν τῶ γὰρ εἰπεῖν τὸν Θεόν · Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ´ εἰκόνα καὶ καθ´ ὁμοίωσιν τὴν ἡμετέραν , πρῶτον μηνύει τὸ ἀξίωμα τοῦ ἀνθρώπου . Πάντα γὰρ λόγῳ ποιήσας ὁ Θεὸς , καὶ τὰ πάντα πάρεργα ἡγησάμενος , μόνον ἰδίων ἔργον χειρῶν ἄξιον ἡγεῖται τὴν ποίησιν τοῦ ἀνθρώπου . Ἔτι μὴν καὶ ὡς βοηθείας χρήζων ὁ Θεὸς εὑρίσκεται λέγων · Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ´ εἰκόνα καὶ καθ´ ὁμοίωσιν . Οὐκ ἄλλῳ δέ τινι εἴρηκε , ποιήσωμεν , ἀλλ´ ἢ τῷ ἑαυτοῦ Λόγῳ καὶ τῇ ἑαυτοῦ σοφίᾳ . Ποιήσας δὲ αὐτὸν καὶ εὐλογήσας εἰς τὸ αὐξάνεσθαι καὶ πληρῶσαι τὴν γῆν , ὑπέταξεν αὐτῷ ὑποχείρια καὶ ὑπόδουλα τὰ πάντα · προσέταξε δὲ καὶ ἔχειν τὴν δίαιταν αὐτὸν ἀρχῆθεν ἀπὸ τῶν καρπῶν τῆς γῆς , καὶ τῶν σπερμάτων , καὶ χλοῶν , καὶ ἀκροδρύων , ἅμα καὶ συνδίαιτα κελεύσας εἶναι τὰ ζῶα τῷ ἀνθρώπῳ , εἰς τὸ καὶ αὐτὰ ἐσθίειν ἀπὸ τῶν σπερμάτων ἀπάντων τῆς γῆς . ΠΘ.Οὕτω συντελέσας ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν . καὶ τὴν θάλασσαν καὶ πάντα ὅσα ἐν αὐτοῖς ἐν τῆ ἕκτη ἡμέρᾳ , κατέπαυσεν ἐν τῇ ἑβδόμῃ ἡμέρᾳ ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ ὧν ἐποίησεν . Εἶθ´ οὕτως ἀνακεφαλαιοῦται λέγουσα ἡ ἁγία Γραφή · Αὕτη βίβλος γενέσεως οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς , ὅτε ἐγένετο ἡμέρᾳ ᾗ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν , καὶ πᾶν χλωρὸν ἀγροῦ πρὸ τοῦ γενέσθαι , καὶ πάντα χόρτον ἀγροῦ πρὸ τοῦ ἀνατεῖλαι . Οὐ γὰρ ἔβρεξεν ὁ Θεὸς ἐπὶ τὴν γῆν · καὶ ἄνθρωπος οὐκ ἦν ἐργάζεσθαι τὴν γῆν . Διὰ τούτου ἐμήνυσεν ἡμῖν , ὅτι καὶ ἡ γῆ πᾶσα κατ´ ἐκεῖνο καιροῦ ἐποτίζετο ὑπὸ πηγῆς θείας , καὶ οὐκ εἶχε χρείαν ἐργάζεσθαι αὐτὴν ἄνθρωπον · ἀλλὰ τὰ πάντα αὐτοματισμῷ ἀνέφυεν ἡ γῆ κατὰ τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ , πρὸς τὸ μὴ κοπιᾷν ἐργαζόμενον τὸν ἄνθρωπον . Ὃπως δὲ καὶ ἡ πλάσις δειχθῇ , πρὸς τὸ μὴ δοκεῖν εἶναι ζήτημα ἐν ἀνθρώποις ἀνεύρετον , ἐπειδὴ εἴρητο ὑπὸ τοῦ Θεοῦ , Ποιήσωμεν ἄνθρωπον , καὶ
Lemmas: κατά φύσις , μηκέτι κακοποιέω · ἐκεῖνος ἀπος καθίστημι εἰς ὁ ἀρχῆθεν ἡμερότης . Α . ὁ δέ περί ὁ ὁ ἄνθρωπος ποίησις , ἀνένφραστός εἰμί ὡς πρός ἄνθρωπος ὁ κατ´ αὐτός δημιουργία , καίπερ σύντομος ἔχω θεῖος γραφή ὁ κατ´ αὐτός ἐκφώνησις . ἐν ὁ γάρ εἶπον ὁ Θεός · ποιέω ἄνθρωπος κατ´ εἰκών καί καθ´ ὁμοίωσις ὁ ἡμέτερος , πρῶτος μηνύω ὁ ἀξίωμα ὁ ἄνθρωπος . Πάν γάρ λόγος ποιέω ὁ θεός , καί ὁ πᾶς πάρεργον ἡγέομαι , μόνος ἴδιος ἔργον χείρ ἄξιος ἡγέομαι ὁ ποίησις ὁ ἄνθρωπος . ἔτι μήv καί ὡς βοήθεια χρῄζω ὁ θεός εὑρίσκω λέγω · ποιέω ἄνθρωπος κατ´ εἰκών καί καθ´ ὁμοίωσις . οὐ ἄλλος δέ τις εἴρω , ποιέω , ἀλ ἢ ὁ ἑαυτοῦ Λόγος καί ὁ ἑαυτοῦ σοφία . ποιέω δέ αὐτός καί εὐλογέω εἰς ὁ αὐξάνω καί πληρόω ὁ γῆ , ὑποτάσσω αὐτός ὑποχείριος καί ὐπόδουλος ὁ πᾶς · προστάσσω δέ καί ἔχω ὁ δίαιτα αὐτός ἀρχῆθεν ἀπό ὁ καρπός ὁ γῆ , καί ὁ σπέρμα , καί χλόη , καί ἀκρόδρυα , ἅμα καί συνδίαιτος κελεύω εἰμί ὁ ζῷον ὁ ἄνθρωπος , εἰς ὁ καί αὐτός ἐσθίω ἀπό ὁ σπέρμα ἀπαντάω ὁ γῆ . Οὗτος συντελέω ὁ θεός ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ . καί ὁ θάλασσα καί πᾶς ὅσος ἐν αὐτός ἐν τῆ ἕκτος ἡμέρα , καταπαύω ἐν ὁ ἕβδομος ἡμέρα ἀπό πᾶς ὁ ἔργον αὐτός ὅς ποιέω . Εἴθε οὕτως ἀνακεφαλαιόω λέγω ὁ ἅγιος γραφή · Ἄτη βίβλος γένεσις οὐρανός καί ὁ γῆ , ὅτε γίγνομαι ἡμέρα ὅς ποιέω ὁ θεός ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ , καί πᾶς χλωρός ἀγρός πρό ὁ γίγνομαι , καί πᾶς χόρτος ἀγρός πρό ὁ ἀνατέλλω . οὖον γάρ βρέχω ὁ θεός ἐπί ὁ γῆ · καί ἄνθρωπος οὐ εἰμί ἐργάζομαι ὁ γῆ . Ζεύς οὗτος μηνύω ἐγώ , ὅτι καί ὁ γῆ πᾶς κατ´ ἐκεῖνος καιρός ποτίζω ὑπό πηγή θεῖος , καί οὐ ἔχω χρεία ἐργάζομαι αὐτός ἄνθρωπος · ἀλλά ὁ πᾶς αὐτοματισμός ἀναφύω ὁ γῆ κατά ὁ ἐντολή ὁ Θεός , πρός ὁ μή κοπιάω ἐργάζομαι ὁ ἄνθρωπος . ὅπως δέ καί ὁ πλάσις δείκνυμι , πρός ὁ μή δοκέω εἰμί ζήτημα ἐν ἄνθρωπος ἀνεύρετος , ἐπεί εἴρω ὑπό ὁ Θεός , ποιέω ἄνθρωπος , καί