cogPG.PG006 751
« φυσικὰ , καὶ τῇ τέχνῃ τὰ τεχνητὰ , ἀπιστεῖν δὲ Θεῷ τὰ θεῖα ; λγʹ . Τῇ θείᾳ αὐθεντίᾳ οὐδέν ἐστιν ἀπειθές . Εἰ ἡ θάλασσα καὶ ἡ γῆ τῷ θείῳ προστάγματι πάλαι δέδωκεν ἃ οὐκ ἔλαβε , πῶς οὐ νῦν μᾶλλον δώσει ἃ ἔλαβε , προστάξαντος τοῦ Θεοῦ ; λδ . Εἰ , ὥσπερ ἡ φύσις ἐκ τοῦ φθαρέντος σπέρματος οὐ δύναται ποιεῖν τὸ ζῶον , καὶ ἡ τέχνη ἐκ τοῦ φθαρέντος ξύλου οὐ δύναται ποιεῖν τὴν κλίνην , οὕτως οὐδὲ ὁ Θεὸς δύναται ἐκ τοῦ φθαρέντος ἀνθρώπου ἄφθαρτον ποιεῖν ἄνθρωπον · ἔμμετρος ἄρα ἔσται ἡ δύναμις τοῦ Θεοῦ , ὥσπερ τῆς φύσεως καὶ τῆς τέχνης . Εἰ δὲ τοῦτο ἄτοπον λέγειν , ἄτοπον ἄρα καὶ τὸ ἀπιστεῖν Θεῷ ποιεῖν ἐκ τοῦ φθαρέντος ἀνθρώπου ἄφθαρτον ἄνθρωπον , λεʹ . Εἰ , ὥσπερ ἀπίστοις ἀνθρώποις ἀδύνατον φαίνεται γενέσθαι τὴν ἀνάστασιν , οὕτως ἀδύνατόν ἐστι τῷ Θεῷ τὸ ποιεῖν τὴν ἀνάστασιν · οὐδὲν ἄρα κατὰ τοῦτο διαφέρει Θεὸς ἀνθρώπου . Εἰ δὲ ἀπειράκις διαφέρει , ὥσπερ οὖν καὶ διαφέρει , πῶς οὐκ ἔστιν ἄτοπον τὸ ἀπιστεῖν Θεῷ τὴν ποίησιν ὧν ἔχει τοὺς ποιεῖν τὴν δύναμιν · λϛʹ . Ὧν ἰσχύει Θεὸς τὴν ὑπὲρ φύσιν ποίησιν , τούτων πῶς οὐκ ἔστιν ἄτοπον τὸ ἀπιστεῖν αὐτῷ τὴν ὑπὲρ φύσιν μεταποίησιν ; λζ . Εἰ τὸ μὴ κατὰ φύσιν γινόμενον , τούτου ὄπιστον καὶ ἀδύνατον τὴν ποίησιν χρὴ ὑπολαμβάνειν , πῶς οὐκ ἔσται καὶ τοῦ πρώτου γεγονότος ἀνθρώπου ἄπιστος καὶ ἀδύνατος ἡ ποίησις , μὴ κατὰ φύσιν γεγενημένου ; Ἀδύνατον γὰρ γενέσθαι ἐξ ἀνθρώπου ἄνθρωπον κατὰ φύσιν , μὴ πρῶτον τοῦ ἀνθρώπου γινομένου ὑπὲρ φύσιν ληʹ . Εἰ μὴ γίνομαι πάλιν ὅπερ ἤμην , πῶς ἀπολαμβάνω τῆς ἀρετῆς ἢ τῆς κακίας τὰς ἀμοιβὰς , ἧς ἐπὶ τοῦ παρόντος οὐκ ἔτυχον ; Εἰ γὰρ οὐ γίνεται τῶν νεκρῶν ἡ ἀνάστασις , πῶς οὐκ ἔσονται ἴσοι ἀλλήλοις οἵ τε δρῶντες τοὺς μαρτυρικοὺς ἀγῶνας καὶ οἱ ὑπομένοντες ; Εἰ δὲ ἄδικον τοῦτο , πῶς οὐκ ἄδικον τὸ μὴ γίνεσθαι τῶν νεκρῶν τὴν ἀνάστασιν , ἐν ᾗ μόνῃ ἐνδέχεται γίνεσθαι τῶν πεποιηκότων τὰ ἄδικα , καὶ τῶν ὑπομεμενηκότων τὴν διάκρισιν , κατὰ τὴν διαφορὴν τιμῆς τε καὶ τιμωρίας ; λθʹ . Εἰ τὸ τί ἦν ὁ ἄνθρωπος καὶ ἔστι , πῶς προεχώρησεν ἀποθανὼν τῆς τοῦ Θεοῦ γνώσεως , οὐκ ἀπέστη τὸ εἶναι αὐτὸν πάλιν ὃ ἦν . Τὰ γὰρ ἔργα τοῦ Θεοῦ , γνωστὰ αὐτῷ καὶ δυνατά · καὶ εἰ μὴ δυνατὰ αὐτῷ , οὐδὲ γνωστὰ αὐτῶ , μʹ . Εἰ καλὸν μὲν τὸ εἶναι ἡμᾶς ἐν τῷ παρόντι θνητοὺς , κάλλιον δὲ τὸ εἶναι ἡμᾶς ἀθανάτους ἐν τῷ μέλλοντι · πῶς οὐκ ἔστιν ἄτοπον τὸ λέγειν τὸν Θεὸν δυνατὸν μὲν πρὸς ποίησιν τοῦ καλοῦ , ἀδύνατον δὲ πρὸς ποίησιν τοῦ καλλίονος · μαʹ . Εἰ ἀδύνατον τῷ Θεῷ τὸ θνητὸν σῶμα ποιῆσαι ἀθάνατον , πῶς οὐκ ἔσται ὁ θάνατος ἰσχυρότερος του Θεοῦ , ἐξ αὐτοῦ μὴ δυναμένου ῥύσασθαι τοὺς αὐτῷ ὑποκειμένους ;
Lemmas: « φυσικός , καί ὁ τέχνη ὁ τεχνητός , ἀπιστέω δέ Θεός ὁ θεῖον ; λγʹ . ὁ θεῖος αὐθεντία οὐδείς εἰμί ἀπειθής . εἰμί ὁ θάλασσα καί ὁ γῆ ὁ θεῖον πρόσταγμα πάλαι δίδωμι ὁ οὐ λαμβάνω , πῶς οὖον νῦν μᾶλλον δίδωμι ὁ λαμβάνω , προστάσσω ὁ Θεός ; λδʹ . εἰμί , ὥσπερ ὁ φύσις ἐκ ὁ φθείρω σπέρμα οὖον δύναμαι ποιέω ὁ ζῷον , καί ὁ τέχνη ἐκ ὁ φθείρω ξύλον οὖον δύναμαι ποιέω ὁ κλίνη , οὕτως οὐδέ ὁ θεός δύναμαι ἐκ ὁ φθείρω ἄνθρωπος ἄφθαρτος ποιέω ἄνθρωπος · ἔμμετρος ἄρα εἰμί ὁ δύναμις ὁ Θεός , ὥσπερ ὁ φύσις καί ὁ τέχνη . εἰμί δέ οὗτος ἄτοπος λέγω , ἄτοπος ἄρα καί ὁ ἀπιστέω Θεός ποιέω ἐκ ὁ φθείρω ἄνθρωπος ἄφθαρτος ἄνθρωπος , λαός . εἰμί , ὥσπερ ἄπιστος ἄνθρωπος ἀδύνατος φαίνω γίγνομαι ὁ ἀνάστασις , οὕτως ἀδύνατος εἰμί ὁ Θεός ὁ ποιέω ὁ ἀνάστασις · οὐδείς ἄρα κατά οὗτος διαφέρω θεός ἄνθρωπος . εἰμί δέ ἀπειράκις διαφέρω , ὥσπερ οὖν καί διαφέρω , πῶς οὐ εἰμί ἄτοπος ὁ ἀπιστέω Θεός ὁ ποίησις ὅς ἔχω ὁ ποιέω ὁ δύναμις · λϛʹ . ὅς ἰσχύω θεός ὁ ὑπέρ φύσις ποίησις , οὗτος πῶς οὐ εἰμί ἄτοπος ὁ ἀπιστέω αὐτός ὁ ὑπέρ φύσις μεταποίησις ; λζʹ . εἰμί ὁ μή κατά φύσις γίγνομαι , οὗτος ὀπίζω καί ἀδύνατος ὁ ποίησις χρή ὑπολαμβάνω , πῶς οὐ εἰμί καί ὁ πρῶτος γίγνομαι ἄνθρωπος ἄπιστος καί ἀδύνατος ὁ ποίησις , μή κατά φύσις γίγνομαι ; ἀδύνατος γάρ γίγνομαι ἐκ ἄνθρωπος ἄνθρωπος κατά φύσις , μή πρῶτος ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι ὑπέρ φύσις λαός . εἰμί μή γίγνομαι πάλιν ὅσπερ εἰμί , πῶς ἀπολαμβάνω ὁ ἀρετή ἢ ὁ κακία ὁ ἀμοιβή , ὅς ἐπί ὁ πάρειμι οὐ τυγχάνω ; εἰμί γάρ οὖον γίγνομαι ὁ νεκρός ὁ ἀνάστασις , πῶς οὐ εἰμί ἴσος ἀλλήλων ὁ τε δράω ὁ μαρτυρικός ἀγών καί ὁ ὑπομένω ; εἰμί δέ ἄδικος οὗτος , πῶς οὐ ἄδικος ὁ μή γίγνομαι ὁ νεκρός ὁ ἀνάστασις , ἐν ὅς μόνος ἐνδέχομαι γίγνομαι ὁ ποιέω ὁ ἄδικος , καί ὁ ὑπομένω ὁ διάκρισις , κατά ὁ διαφορά τιμή τε καί τιμωρία ; λθʹ . εἰμί ὁ τίς εἰμί ὁ ἄνθρωπος καί εἰμί , πῶς προχωρέω ἀποθνήσκω ὁ ὁ Θεός γνῶσις , οὐ ἀφίστημι ὁ εἰμί αὐτός πάλιν ὅς εἰμί . ὁ γάρ ἔργον ὁ Θεός , γνωστός αὐτός καί δυνατός · καί εἰμί μή δυνατός αὐτός , οὐδέ γνωστός αὐτός , εἷς . εἰμί καλός μέν ὁ εἰμί ἐγώ ἐν ὁ πάρειμι θνητός , καλός δέ ὁ εἰμί ἐγώ ἀθάνατος ἐν ὁ μέλλω · πῶς οὐ εἰμί ἄτοπος ὁ λέγω ὁ θεός δυνατός μέν πρός ποίησις ὁ καλός , ἀδύνατος δέ πρός ποίησις ὁ καλός · μαί . εἰμί ἀδύνατος ὁ Θεός ὁ θνητός σῶμα ποιέω ἀθάνατος , πῶς οὐ εἰμί ὁ θάνατος ἰσχυρός ὁ Θεός , ἐκ αὐτός μή δύναμαι ῥύομαι ὁ αὐτός ὑπόκειμαι ;