cogPG.PG006 616
καὶ Υἱοῦ καὶ Πνεύματος ἔννοιαν παραδιδούς . Καὶ βλέπε τῆς ἄκρας συναφείας πῶς τίθησι τὰ γνωρίσματα · οὐ γὰρ ἀπλῶς εἰπεν , Ἐξαπέστει λεν ἀ Θεὸς τὸ Πνεῦμα , ἀλλὰ τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ · νῦν μὲν αὐτὸ συνάπτων Υἱῷ , νῦν δὲ προσνέμων Πατρὶ ἐν οἷς φησιν · Ὑμεῖς δὲ οὐ τὸ πνεῦμα τοῦ κόσμου ἐλάβετε , ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα τὸ ἐκ Θεοῦ καὶ Πατρός · καὶ πάλιν τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας καλοῦντος , ἐπειδὴ αὐτός ἐστιν ἡ ἁλήθεια · καὶ αὖθις τοῦ Πατρὸς εἶναιδιδάσκοντος · Ὁ γὰρπαρὰ τοῦ Πατρὸς ἐκπορεύεται · καὶ διὰ πάντων ἀπλῶσθεβαιούς ἡμῖν τῆς θείας Γραφῆς τὴν διάνοιαν , ἀχώριστον περὶ Πατρὸς καὶ Υἱοῦκαὶ ἀγίου Πνεύματος κεκτῆσθαι τὴν ἔννοιαν . θ.Ἀλλ´ οὐδὲ τῆς τοῦ παντὸς δημιουργίας Υἱοῦ καὶ Πνεύματος τὴν ἐνέργειαν κεχωρισμένην τοῦ Πατρὸς τὸ θεῖον ἡμᾶς ἐπαίδευσε λόγιον . Καὶ τούτου σοι Δαβὶδ ὧδέ πως λέγων γινέσθω διδάσκαλος · Καὶ σὧ κατ´ ἀρχὸς , Κύριε , τὴν γῆν ἐβεμελίωσας , καὶ ἔργα τῶν χερῶν σού εἰσιν οἰ οὐρανοί · συνειληφὼς μὲν διὰ τῆς τοῦ Κυρίου σημασίας καὶ τὸν Πατέρα καὶ Υἱὸν καὶ τὸ Πνεῦμα · οὐδὲν ἧττον δὲ διὰ τοὺς ἀγνώμονας καὶ τῇ κατὰ πρόσωπον χρησάμενος διαιρέσει , ἐν οἷς φησι · Τῷ λόγῳ Κυρίου οἱ οὐρανοὶ ἐστερεώθησαν , καὶ τῷ Πνεύματι τοῦ στόματος αὐτοῦ πᾶσα ἡ δύναμις , αὐτῶν . Ἀλλ´ οὐδὲ τῆς τοῦ Πατρὸς ἐξουσίας ἐλαττοῦσθαι τὸν Υἱὸν καὶ τὸ Πνεῦμα , παρὰ τῆς θείας Γραφῆς μεμαθήκαμεν · καὶ πῶς , ἄκουε τοῦ γράμματος · Ὁ δὲ Θεὸς ἡμῶν , φησὶν , ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς · πάντα ὅσαἡθέλησεν ἐποίησε . Τοῦτο περὶ τοῦ Πατρὸς ὁ Δαβίδ φησι . Ταύτην ὁ Υἱὸς δεικνὺς ἐπὶ τοῦ λεπροῦ τὴν ἐξουσίαν , Θέλω , φησί · καθαρίσθητι . Ταύτην ὁ μακάριος Παῦλος καὶ τῷ ἀγίῳ Πνεύματι προσμαρτυρῶν , τοιαῦτα γράφει · Ταῦτα δὲ πάντα ἐνεργεῖ τὸ ἔν καὶ τὸ αὐτὸ Πνεῦμα , διαιροῦν ἰδίᾳ ἰκάστῳ καθὼς βούλεται . Εἰ τοίνυν ἐν τῆς τοῦ κόσμου μαθητεία , ἔν τε τῇ τοῦ βαπτίσματος διδαχῇ , ἔτι γε μὴν καὶ τῷ τῆς δημιουργίας λόγῳ , καὶ τῇ τῆς ἐξουσίας δυνάμει , συνημμένως ἡμῖν τὸ Πατρὸς , καὶ Υἱοῦ , καὶ ἀγίου Πνεύματος ἓν ὄνομα παραδέδοται , τίς ἀφαιρήσεται λόγος τὸν Υἱὸν καὶ τὸ Πνεῦ μα , μὴ τῆς θείας οὐσίας καὶ μακαρίας ὑπάρχειν ; ΤΚαὶ μή τις ἡμῖν ἐνσκήψειεν , ὡς ἄλλα μὲν ὑποσχομένοις , ἄλλα δὲ διεξελθοῦσιν , εἴπερ τὸ ταὐτὸν τῆς οὐσίας ἐπαγγειλάμενοι δείξειν , ὅτι συντάττεται τῳ Πατρὶ ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Πνεῦμα τὰς πίστεις παρεχόμεθα . Οὐ γὰρ ἄλλο τι τῆς συντάξεως ὁ λόγος παρίστησιν , ἀλλ´ ἢ Πατρὸς , καὶ Υἱοῦ , καὶ ἀγίου Πνεύματος τὸ τῆς οὐσίας ταὐτόν . Καί μοι τὴν διαίρεσιν ἀναλαβών ὁ ἀντιλέγων δι´ ἀκριβείας σκοπείτω · εὐρήσει γὰρ . ἐκεῖ τῆς οὐσίας τὸν λόγον ἐν τῇ τάξει τῆς συναφείας πληρούμενον . Ἄνωθεν τοίνυν ἡμῖν εἰς δύο τὰ ὄντα διήρητο , εἴς τε ἄκτιστον καὶ κτιστὴν φύσιν · καὶ τῆς μὲν ἀκτίστου τεκμήρια παρ´ ἡμῶν ὡμολόγητο , δεσποτικήν
Lemmas: καί υἱός καί πνεῦμα ἔννοια παραδίδωμι . καί βλέπω ὁ ἄκρος συνάφεια πῶς τίθημι ὁ γνώρισμα · οὖον γάρ ἀπλόος εἶπον , Ἐξαπέστει Λεν ὅς θεός ὁ πνεῦμα , ἀλλά ὁ υἱός αὐτός · νῦν μέν αὐτός συνάπτω υἱός , νῦν δέ προσνέμω πατήρ ἐν ὅς φημί · σύ δέ οὖον ὁ πνεῦμα ὁ κόσμος λαμβάνω , ἀλλά ὁ πνεῦμα ὁ ἐκ Θεός καί πατήρ · καί πάλιν ὁ υἱός αὐτός ὁ πνεῦμα ὁ ἀλήθεια καλέω , ἐπεί αὐτός εἰμί ὁ ἀλήθεια · καί αὖθις ὁ πατήρ εἶναιδιδάσκοντος · ὁ γὰρπαρὰ ὁ πατήρ ἐκπορεύω · καί διά πᾶς ἀπλῶσθεβαιούς ἐγώ ὁ θεῖος γραφή ὁ διάνοια , ἀχώριστος περί πατήρ καί υιουκης ἅγιος πνεῦμα κτάομαι ὁ ἔννοια . θ.Ἀλλ´ οὐδέ ὁ ὁ πᾶς δημιουργία υἱός καί πνεῦμα ὁ ἐνέργεια χωρίζω ὁ πατήρ ὁ θέω ἐγώ παιδεύω λόγιος . καί οὗτος σύ Δαυίδ ὧδε πως λέγω γίγνομαι διδάσκαλος · καί σός κατ´ ἀρχός , κύριος , ὁ γῆ εβεμελιωθεω , καί ἔργον ὁ χείρ σῦς εἰμί ὁ οὐρανός · συλλαμβάνω μέν διά ὁ ὁ κύριος σημασία καί ὁ πατήρ καί υἱός καί ὁ πνεῦμα · οὐδείς κακός δέ διά ὁ ἀγνώμων καί ὁ κατά πρόσωπον χράω διαίρεσις , ἐν ὅς φημί · ὁ λόγος κύριος ὁ οὐρανός στερεόω , καί ὁ πνεῦμα ὁ στόμα αὐτός πᾶς ὁ δύναμις , αὐτός . Ἀλ οὐδέ ὁ ὁ πατήρ ἐξουσία ἐλασσόω ὁ υἱός καί ὁ πνεῦμα , παρά ὁ θεῖος γραφή μανθάνω · καί πῶς , ἀκούω ὁ γράμμα · ὁ δέ θεός ἐγώ , φημί , ἐν ὁ οὐρανός καί ἐπί γῆ · πᾶς ὅσαἡθέλησεν ποιέω . οὗτος περί ὁ πατήρ ὁ Δαβίδ φημί . οὗτος ὁ υἱός δείκνυμι ἐπί ὁ λεπρός ὁ ἐξουσία , ἐθέλω , φημί · καθαρίζω . οὗτος ὁ μακάριος Παῦλος καί ὁ ἅγιος πνεῦμα προσμαρτυρέω , τοιοῦτος γράφω · οὗτος δέ πᾶς ἐνεργέω ὁ ἐν καί ὁ αὐτός πνεῦμα , διαιρέω ἴδιος ἰκάστῳ καθώς βούλομαι . εἰμί τοίνυν ἐν ὁ ὁ κόσμος μαθητεία , ἐν τε ὁ ὁ βάπτισμα διδαχή , ἔτι γε μήv καί ὁ ὁ δημιουργία λόγος , καί ὁ ὁ ἐξουσία δύναμις , συνημμένως ἐγώ ὁ πατήρ , καί υἱός , καί ἅγιος πνεῦμα εἷς ὄνομα παραδίδωμι , τίς ἀφαιρέω λόγος ὁ υἱός καί ὁ πιῦω μή , μή ὁ θεῖος οὐσία καί μακάριος ὑπάρχω ; Τία μή τις ἐγώ ἐνσκήπτω , ὡς ἄλλος μέν ὑπέχω , ἄλλος δέ διεξέρχομαι , εἴπερ ὁ αὐτός ὁ οὐσία ἐπαγγέλλω δείκνυμι , ὅτι συντάσσω ὁ πατήρ ὁ υἱός καί ὁ πνεῦμα ὁ πίστις παρέχω . οὖον γάρ ἄλλος τίς ὁ σύνταξις ὁ λόγος παρίστημι , ἀλ ἢ πατήρ , καί υἱός , καί ἅγιος πνεῦμα ὁ ὁ οὐσία αὐτός . καί ἐγώ ὁ διαίρεσις ἀναλαμβάνω ὁ ἀντιλέγω δις ἀκρίβεια σκοπέω · εὑρίσκω γάρ . ἐκεῖ ὁ οὐσία ὁ λόγος ἐν ὁ τάξις ὁ συνάφεια πληρόω . ἄνωθεν τοίνυν ἐγώ εἰς δύο ὁ εἰμί διαιρέω , εἰς τε ἄκτιστον καί κτίστης φύσις · καί ὁ μέν ἄκτιστος τεκμήριον παρ´ ἐγώ ὁμολογέω , δεσποτικός