cogPG.PG006 691
Τὸ ἀνάστασιν . Τὸ γὰρ ἐν τῷ μνήματι τὰ μὲν τοῦ ἐνταφιασμοῦ αὐτοῦ ὁρᾷν ἱμάτια , αὐτὸν δὲ μὴ ὁρᾷν , δεῖ μα τῆς αὐτοῦ ἐναργέστατον γέγονεν ἀναστάσεως Χρὴ δὲ ἡμᾶς ἐννοῆσαι , ὅτι τὰ ἰσοδύναμα τὴν αὐτὴν ἔχει πίστιν συγχωρουμένων αὐτῶν , καὶ τὴν αὐτὴν ἔχει πίστιν ἀναιρουμένων αὐτῶν . ἰσοδυναμεῖ δὲ τὸ περιπατεῖν ἐπὶ τὴν θάλασσαν ἐν ἀτρέπτῳ σώματι τῷ εἰσελθεῖν πρὸς τοὺς ἀποστόλους ἐν ἀτρέπτῳ σώματε τῶν θυρῶν κεκλεισμένων . Καὶ ὅτι τὰ ὑπὲρ φύσιν ἐν τῇ φύσει γιγνόμενα κατὰ τὴν θείαν δύναμιν ἀδύνατον κατὰ τὸν λόγον τῆς φύσεως ποιήσασθαι τὴν παράστασιν · διὸ , πτοηθέντων τῶν μαθητῶν ἐπὶ τῆ τοιαύτῃ εἰσόδῳ , ἐπέτρεψεν αὐτοῖς ψηλαφᾶν τοὺς πεπονθότας τόπους τοῦ σώματος αὐτοῦ , ὅτι οὐ κατὰ τροπὴν τοῦ σώματος εἰς πνεῦμα ἐποίησεν εἰς αὐτοὺς τὴν εἴσοἄ δον , ἀλλὰ ἐν παχυμερεῖ σώματι τῇ θείᾳ αὐτοῦ δυνάμει ποιητικῇ τῶν ὑπὲρ φύσιν ἘΡΩΤΗΣΙΣ ΡΙΗʹ . Εἰ πάντα ὁ Θεὸς ποιήσας κατὰ κύκλον τῆς φύσεως τοῦ παντὸς Δεσπότης καθέστηκε · διὸ καὶ Δαβὶδ ἐν παντὶ τόπω τῆς τοῦ Κυρίου δεσποτείας εὐλογεῖν ἡμῖν τὸν Κύριον ἐγκελεύεται · ὁμοίως δὲ καὶ ὁ Ἀπόστολος ἐν παντὶ τόπῳ ἐπαίρειν ἡμᾶς πρὸς τὸν Θεὸν ὁσίους χεῖρας ἐντέλλεται · διὰ τί ὡς σεμνὸν ἔργον τε καὶ οἰκητήριον θεῖον τὸ πρὸς τὸ ἡλιακὸν κλίμα νομίζοντες , ἐν αὐτῷ ἀφορῶντες , τοὺς ὕμνους καὶ τὰς προσευχὰς τῷ Θεῷ ἀναπέμπομεν ; Τίνες δὲ καὶ οἱ ταύτην τὴν συνήθειαν τοῖς Χριστιανοῖς ἐκδιδάξαντες ; ἈΠΟΚΡΙΣΙΣ . Ἐπειδὴ τῶν παρ´ ἡμῖν τὰ τιμιώτερα εἰς τιμὴν τοῦ Θεοῦ ἀφορίζομεν , κατὰ δὲ τὴν τῶν ἀνθρώπων ὑπόληψιν τιμιωτέρα ἐστὶν ἡ ἀνατολὴ τῶν ἄλλων μερῶν τῆς κτίσεως · διὰ τοῦτο ἐν τῷ καιρῷ τῆς προσευχῆς νεύομεν πρὸς ἀνατολὴν πάντες . καθάπερ τῇ δεξιᾷ χειρὶ ἐν ὀνόματι Χριστοῦ κατασφραγίζομεν τοὺς τῆς σφραγῖδος ταύτης δεομένους , ἐπειδὴ τιμιωτέρα νενόμισται τῆς ἀριστερᾶς , καίτοι θέσει , καὶ οὐ φύσει διαφέρουσα ταύτης ὑπάρχει · οὕτως καὶ ἡ ἀνατολὴ , ὡς τιμιώτερον μέρος τῆς κτίσεως , εἰς προσκύνησιν Θεοῦ ἀφώρισται . Οὐκ ἐναντιοῦται δὲ τῇ προφητικῇ τε καὶ ἀποστολικῇ φωνῇ τὸ πρὸς τὴν ἀνατολὴν ποιεῖν ἡμᾶς τὰς εὐχάς . Ἐν παντὶ γὰρ τόπω ὑπάρχει ἡ ἀνατολὴ τοῖς εὐχομένοις · καὶ ἐπειδὴ ἐφ´ ὃ μέρος τὴν ὁρατὴν αἴσθησιν κεκτήμεθα , κατὰ τοῦτο τὸ μέρος προσκυνοῦμεν , ἀδύνατον δὲ ἐν τῷ καιρῷ τῆς προσευχῆς εἰς τὰ τέσσαρα μέρη τῆς κτίσεως ἀποβλέπειν · διὰ τοῦτο , εἰς τὸ ἓν μέρος τῆς κτίσεως ἀφορῶντες , ποιοῦμεν τὴν προσκύνησιν , οὐχ ὡς μόνον ἔργον τοῦ Θεοῦ , οὐδ´ ὡς εἰς κατοικητήριον τοῦ Θεοῦ τοῦτο ἀφωρισμένον , ἀλλ´ εἰς τόπον προσκυνήσεως τῆς παρ´ ἡμῶν προσαγομένης Θεῷ τεταγμένον . Τὸ δὲ ἔθος , παρ´ ὧν εἴληφεν ἡ Ἐκκλησία τὸ εὔχεσθαι , παρὰ τούτων εἰληφέναι καὶ τὸ ποῦ εὔχεσθαι , τοῦτο δὲ παρὰ τῶν ἁγίων ἀποστόλων , ἘΡΩΤΗΣΙΣ ΡΙΘʹ . Εἰ μήτε τοὺς ἐκ τῶν δένδρων καρποὺς , μὴτε τῆς τῶν κρεῶν ἐδωδῆς οἱ πρὸ τοῦ
Lemmas: ὁ ἀνάστασις . ὁ γάρ ἐν ὁ μνῆμα ὁ μέν ὁ ἐνταφιασμός αὐτός ὁράω ἱμάτιον , αὐτός δέ μή ὁράω , δεῖ μή ὁ αὐτός ἐναργής γίγνομαι ἀνάστασις χρή δέ ἐγώ ἐννοέω , ὅτι ὁ ἰσοδύναμος ὁ αὐτός ἔχω πίστις συγχωρέω αὐτός , καί ὁ αὐτός ἔχω πίστις ἀναιρέω αὐτός . ἰσοδυναμέω δέ ὁ περιπατέω ἐπί ὁ θάλασσα ἐν ἄτρεπτος σῶμα ὁ εἰσέρχομαι πρός ὁ ἀπόστολος ἐν ἄτρεπτος σῶμα ὁ θύρα καλέω . καί ὅτι ὁ ὑπέρ φύσις ἐν ὁ φύσις γίγνομαι κατά ὁ θεῖος δύναμις ἀδύνατος κατά ὁ λόγος ὁ φύσις ποιέω ὁ παράστασις · διό , πτοέω ὁ μαθητής ἐπί τῆ τοιοῦτος εἴσοδος , ἐπιτρέπω αὐτός ψηλαφάω ὁ πάσχω τόπος ὁ σῶμα αὐτός , ὅτι οὖον κατά τροπή ὁ σῶμα εἰς πνεῦμα ποιέω εἰς αὐτός ὁ ἐάω δίδωμι , ἀλλά ἐν παχυμερής σῶμα ὁ θεῖος αὐτός δύναμις ποιητικός ὁ ὑπέρ φύσις ἐρώτησις ΡΙΗʹ . εἰμί πᾶς ὁ θεός ποιέω κατά κύκλος ὁ φύσις ὁ πᾶς Δεσπότης καθίστημι · διό καί Δαυίδ ἐν πᾶς τόπος ὁ ὁ κύριος δεσποτεία εὐλογέω ἐγώ ὁ κύριος ἐγκελεύω · ὁμοίως δέ καί ὁ ἀπόστολος ἐν πᾶς τόπος ἐπαίρω ἐγώ πρός ὁ θεός ὅσιος χείρ ἐντέλλω · διά τίς ὡς σεμνός ἔργον τε καί οἰκητήριον θέω ὁ πρός ὁ ἡλιακός κλίμα νομίζω , ἐν αὐτός ἀφοράω , ὁ ὕμνος καί ὁ προσευχή ὁ Θεός ἀναπέμπω ; τίνω δέ καί ὁ οὗτος ὁ συνήθεια ὁ Χριστιανός ἐκδιδάσκω ; ἀπόκρισις . ἐπεί ὁ παρ´ ἐγώ ὁ τίμιος εἰς τιμή ὁ Θεός ἀφορίζω , κατά δέ ὁ ὁ ἄνθρωπος ὑπόληψις τίμιος εἰμί ὁ ἀνατολή ὁ ἄλλος μέρος ὁ κτίσις · διά οὗτος ἐν ὁ καιρός ὁ προσευχή νεύω πρός ἀνατολή πᾶς . καθάπερ ὁ δεξιός χείρ ἐν ὄνομα Χριστός κατασφραγίζω ὁ ὁ σφραγίς οὗτος δήω , ἐπεί τίμιος νομίζω ὁ ἀριστερός , καίτοι θέσις , καί οὖον φύσις διαφέρω οὗτος ὑπάρχω · οὕτως καί ὁ ἀνατολή , ὡς τίμιος μέρος ὁ κτίσις , εἰς προσκύνησις Θεός ἀφορίζω . οὐ ἐναντιόομαι δέ ὁ προφητικός τε καί ἀποστολικός φωνή ὁ πρός ὁ ἀνατολή ποιέω ἐγώ ὁ εὐχή . ἐν πᾶς γάρ τόπος ὑπάρχω ὁ ἀνατολή ὁ εὔχομαι · καί ἐπεί ἐφίημι ὅς μέρος ὁ ὁρατός αἴσθησις κτάομαι , κατά οὗτος ὁ μέρος προσκυνέω , ἀδύνατος δέ ἐν ὁ καιρός ὁ προσευχή εἰς ὁ τέσσαρες μέρος ὁ κτίσις ἀποβλέπω · διά οὗτος , εἰς ὁ εἷς μέρος ὁ κτίσις ἀφοράω , ποιέω ὁ προσκύνησις , οὐ ὡς μόνος ἔργον ὁ Θεός , οὐδός ὡς εἰς κατοικητήριος ὁ Θεός οὗτος ἀφορίζω , ἀλ εἰς τόπος προσκύνησις ὁ παρ´ ἐγώ προσάγω Θεός τάσσω . ὁ δέ ἔθος , παρ´ ὅς λαμβάνω ὁ ἐκκλησία ὁ εὔχομαι , παρά οὗτος λαμβάνω καί ὁ ποῦ εὔχομαι , οὗτος δέ παρά ὁ ἅγιος ἀπόστολος , ἐρώτησις ριθʹ . εἰμί μήτε ὁ ἐκ ὁ δένδρον καρπός1 , μήτε ὁ ὁ κρέας ἐδωδή ὁ πρό ὁ