cogPG.PG006 748
εὐλόγως ἅν ἔλεγον μὴ ἔσεσθαι τοῦ κόσμου τὴν ἀνάκτισιν . Τοῦ γὰρ κτιστοῦ κόσμου ἐστὶν ἡ ἀνάκτισις , καὶ οὐχὶ τοῦ ἀκτίστου · ὅτι δὲ οὐκ ἔστιν ἀίδιος ὁ κόσμος , δῆλον ἐκ τοῦ μὴ εἶναι τὸν ἄνθρωπον συναῖδιον τῷ Θεῷ . Εἰ γὰρ συναΐδιον τῷ Θεῷ τὸ καθόλου , ἐξ ἀνάγκης καὶ τὸ καθέκαστον · εἰ δὲ μὴ τὸ καθέκαστον , οὐδὲ τὸ καθόλου . ιαʹ . Τὸ ἐφάπαξ πάντας τοὺς ἀνθρώπους διὰ τῆς ἀνακτίσεως εἰς τὸ εἶναι αὐτοὺς ἀφθάρτους μεταγαΚγεῖν , πολὺ θειωδέστερον ὑπάρχει κατὰ μ .... τοῦ αὐτοὺς εἰς τὴν θνητὴν ταύτην κατάστασιν , ἐν ᾖ νῦν ἐσμεν , εἰσάγειν . Ἐφύλαττε δὲ ἡμῖν τὸ κατάλληλον καὶ θειωδέστερον ὡς ὕστερον , ὡς ἐν αὐτῷ τότε τῆς ἡμῶν ὑποστάσεως κείμενον · οὗ εἰ ἀπεστερημένοι ἦμεν κατὰ τοὺς ἀπιστοῦντας τὴν ἀνάστασιν , πόσῳ μᾶλλον ἂν ἦν κάλλιον τὸ μὴ εἶναι τοῦ εἶναι ἡμᾶς ; ἄχρηστον γὰρ πᾶν τὸ στερούμενον τοῦ οἰκείου τέλους . Κιβʹ . Εἰ δυνατόν τινι ὑπὲρ τοῦ μὴ ὄντος πράγματος τῆς ἑαυτοῦ ζωῆς προτιμῆσαι τὸν θάνατον , τῶς , εἰ καθ´ ὑμᾶς οὐκ ὄντος ἀληθοῦς τοῦ περὶ τῆς ἀναστάσεως δόγματος , ὑπὲρ τούτου τῆς ἑαυτῶν ζωῆς προετίμησαν οἱ μάρτυρες τὸν ἑαυτῶν θάνατον ; Ποίας δὲ ἄλλης θρησκείας πολυτρόποις βασάνοις τε καὶ θανάτοις ἐβεβαιώθη τὸ δόγμα τῆς ἑαυτῶν θρησκείας , λέγω δὴ τῶν Χριστιανῶν περὶ τῆς τῶν νεκρῶν ἀναστάσεως ; ἐγʹ . Εἰ ἃ μὴ πιστεύουσιν Ἔλληνες , ταῦτα οὔτε ἐστὶν οὔτε ἔσται · ἐν τῇ γνώσει ἄρα τῶν Ἐλλήνων κεῖται τῶν ὄντων ἡ ὕπαρξις . Πῶς οὖν ἐν τοῖς πλείστοις τῶν κυριωτάτων δογμάτων ἑαυτοῖς τε καὶ ἀλλήλοις μαχόμενοι δείκνυνται ; Ἡ γὰρ τοιαύτη μάχη οὐκ ἐᾷ κεῖσθαι ἐν τῇ γνώσει τῶν Ἐλλήνων τῶν ὄντων τὴν ὕπαρξιν . ιδʹ . Εἰ τῇ παραδόσει θεασαμένων τὸν ἀρχηγὸν τῆς ἀναστάσεως ἀναστάντα ἐκ τῶν νεκρῶν εἰς ἀθάνατον ἴωὴν ἀπιστοῦσιν · ἀλύτῳ δὲ ἀποδείξει λύειν τὸ τῆς ἀναστάσεως δόγμα ἀσθενοῦσι . Τὸ γὰρ ἰχθυόβρωτον γενέσθαι τὸν ἄνθρωπον ἀπορίαν ἔχει , ἀπόδειξιν δὲ οὕ . Ἀδύνατον γὰρ τὸ αὐτὸ πρᾶγμα καὶ θεότητι ὑποπε - σεῖν ( ὡς γεγονός · τοῦ δὲ πράγματος τῆ οὐσία δυνάμει ἀποδεδειγμένου , οὐδεὶς συλλογισμὸς δύναται ποιήσασθαι τὴν ἀνατροπήν . Κιεʹ . Ὁ ἤλιος ὅτε ἐστὶν ὑπὲρ τὴν γῆν , ὑπὸ τὴν γῆν ρὐκ ἔστι · καὶ ὅτε ἐστὶν ὑπὸ τὴν γῆν , ὑπὲρ τὴν γῆν οὐκ ἔστι . Πῶς οὖν ἀδιος καθ´ ὑμᾶς οὗτος , τὸ εἶναι αὐτὸν ὑπὲρ τὴν γῆν ἢ ὑπὸ τὴν γῆν ἀδίως οὐκ ἔχων ; Εἰ δὲ τὸν οὐκ ἀΐδιον ὡς ἀτδιον ὑπολαμβάνουσιν Ἔλληνες ,
Lemmas: εὔλογος ὅς λέγω μή εἰμί ὁ κόσμος ὁ ἀνάκτισις . ὁ γάρ κτιστός κόσμος εἰμί ὁ ἀνάκτισις , καί οὐ ὁ ἄκτιστος · ὅτι δέ οὐ εἰμί ἀίδιος ὁ κόσμος , δῆλος ἐκ ὁ μή εἰμί ὁ ἄνθρωπος συναδικέω ὁ Θεός . εἰμί γάρ συνηΐδιος ὁ Θεός ὁ καθόλου , ἐκ ἀνάγκη καί ὁ καθέκαστον · εἰμί δέ μή ὁ καθέκαστον , οὐδέ ὁ καθόλου . ἰά . ὁ ἐφάπαξ πᾶς ὁ ἄνθρωπος διά ὁ ἀνάκτισις εἰς ὁ εἰμί αὐτός ἄφθαρτος μεταγαΚγεῖν , πολύς θειώδης ὑπάρχω κατά μ .... ὁ αὐτός εἰς ὁ θνητός οὗτος κατάστασις , ἐν εἰμί νῦν εἰμί , εἰσάγω . φυλάσσω δέ ἐγώ ὁ κατάλληλος καί θειώδης ὡς ὕστερος , ὡς ἐν αὐτός τότε ὁ ἐγώ ὑπόστασις κεῖμαι · ὅς εἰμί ἀποστερέω εἰμί κατά ὁ ἀπιστέω ὁ ἀνάστασις , πόσος μᾶλλον εἄν εἰμί καλός ὁ μή εἰμί ὁ εἰμί ἐγώ ; ἄχρηστος γάρ πᾶς ὁ στερέω ὁ οἰκεῖος τέλος . κίουι . εἰμί δυνατός τις ὑπέρ ὁ μή εἰμί πρᾶγμα ὁ ἑαυτοῦ ζωή προτιμάω ὁ θάνατος , Τῶς , εἰμί καθ´ σύ οὐ εἰμί ἀληθής ὁ περί ὁ ἀνάστασις δόγμα , ὑπέρ οὗτος ὁ ἑαυτοῦ ζωή προτιμάω ὁ μάρτυς ὁ ἑαυτοῦ θάνατος ; Ποίας δέ ἄλλος θρησκεία πολύτροπος βάσανος τε καί θάνατος βεβαιόω ὁ δόγμα ὁ ἑαυτοῦ θρησκεία , λέγω δή ὁ Χριστιανός περί ὁ ὁ νεκρός ἀνάστασις ; ἐγώ . εἰμί ὁ μή πιστεύω Ἔλληνες , οὗτος οὔτε εἰμί οὔτε εἰμί · ἐν ὁ γνῶσις ἄρα ὁ Ἕλλην κεῖμαι ὁ εἰμί ὁ ὕπαρξις . Πῶς οὖν ἐν ὁ πλεῖστος ὁ κύριος δόγμα ἑαυτοῦ τε καί ἀλλήλων μάχομαι δείκνυμι ; ὁ γάρ τοιοῦτος μάχη οὐ ἐάω κεῖμαι ἐν ὁ γνῶσις ὁ Ἕλλην ὁ εἰμί ὁ ὕπαρξις . ἴδη . εἰμί ὁ παράδοσις θεάομαι ὁ ἀρχηγός ὁ ἀνάστασις ἀνίστημι ἐκ ὁ νεκρός εἰς ἀθάνατος ἰωή ἀπιστέω · ἄλυτος δέ ἀποδείκνυμι λύω ὁ ὁ ἀνάστασις δόγμα ἀσθενέω . ὁ γάρ ἰχθυόβρωτος γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος ἀπορία ἔχω , ἀπόδειξις δέ ἕ . ἀδύνατος γάρ ὁ αὐτός πρᾶγμα καί θεότης ὑποπίνω - σεῖν ( ὡς γίγνομαι · ὁ δέ πρᾶγμα τῆ οὐσία δύναμις ἀποδείκνυμι , οὐδείς συλλογισμός δύναμαι ποιέω ὁ ἀνατροπή . κίω . ὁ ἥλιος ὅτε εἰμί ὑπέρ ὁ γῆ , ὑπό ὁ γῆ ρ̅ εἰμί · καί ὅτε εἰμί ὑπό ὁ γῆ , ὑπέρ ὁ γῆ οὐ εἰμί . Πῶς οὖν α̅δ̅ι̅ο̅ς̅ καθ´ σύ οὗτος , ὁ εἰμί αὐτός ὑπέρ ὁ γῆ ἢ ὑπό ὁ γῆ ἀδίως οὐ ἔχω ; εἰμί δέ ὁ οὐ ἀΐδιος ὡς ἀτδιον ὑπολαμβάνω Ἔλληνες ,