cogPG.PG006 132
Ἀηναῖος , ἀρχὰς τῶν ὄντων σώματα λόγῳ θεωρητὰ εἶναι λέγει , ἀμέτοχα κενοῦ , ἀγέννητα , ἄφθαρτα , οὔτε ραυσθῆναι δυνάμενα , οὕτε διάπλασιν ἐκ τῶν μερῶν λαβεῖν , οὗτε ἀλλοιωθῆναι · διὰ τοῦτο καὶ λόγῳ βεωρητά - . Ἐμπεδοκλῆς Μέτωνος , ὁ Ἀκραγαντῖνος , ἱσσαρα στοιχεῖα , πῦρ , ἀέρα , ὕδωρ , γῆν · δύο δὲ ἀρχικὰς δυνάμεις , φιλίαν τε καὶ νεῖκος · ἧν ἡ μὲν τὴν ἑνωτικὴ , τὸ δὲ διαιρετικόν . Ὁρᾶτε τοίνυν τὴν ἀταξίαν τῶν παρ´ ὑμῖν νομισθέντων γεγενῆσθαι σοφῶν , οὓς διδασκάλους ὑμῶν τῆς θεοσεβείας γεγενῆσθαί φατε , τῶν μὲν , ὕδωρ ἀποφηναμένων ἀρχὴν επάντων εἶναι · τῶν δὲ ἀέρα · τῶν δὲ πῦρ · τῶν δὲ ἄλλο τι τῶν προειρημένων · καὶ πάντων τούτων πιθανοῖς τισι λόγοις πρὸς κατασκευὴν τῶν μὴ καλῶς δοξάντων αὐτοῖς χρωμένων , καὶ τὸ ἴδιον δόγμα προτιμότερον ἐπιχειρούντων δεικνύναι . Ταῦθ´ ὑπ´ αὐτῶν εἴρηται . Πῶς οὖν ἀσφαλὲς , ὧ ἄνδρες Ἔλληνες , τοῖς σώζεσθαι βουλομένοις , παρὰ τούτων οἴεσθαι ἐύνασθαι τὴν ἀληθῆ θεοσέβειαν μανθάνειν , τῶν μηδὲ αὐτοὺς πεῖσαι δυνηθέντων τὸ μὴ πρὸς ἀλλήλους στασιάζειν , μηδ´ ἐναντίοι τῆς ἀλλήλων φαίνεσθαι ξης ; ὅ Ἀλλ´ ἴσως οἱ τῆς ἀρχαίας καὶ παλαιᾶς ἐκείνης ἀποστῆναι μὴ βουλόμενοι πλάνης , οὕ φασι παρὰ τῶν πποειρημένων , ἀλλὰ παρὰ τῶν ἐνδοξοτάτων καὶ πλειοτάτων ἐν ἀρετῇ νομισθέντων εἶναι παρ´ αὐτοῖς φὸοσόφων , τὸν περὶ τῆς θεοσεβείας παρειληφέι λόγον , Πλάτωνός τε καὶ Ἀριστοτέλους . Τούτους γὰρ τὴν τελείαν καὶ ἀληθῆ φασι μεμαθηκέναι θεοσέβειαν . Ἐγὼ δὲ πρῶτον μὲν ἡδέως ἂν πυθοίμην ῆν ταῦτα λεγόντων , παρὰ τίνων αὐτοὺς μεμαθηκότπς εἰδέναι φασίν · ἀδύνατον γὰρ τοὺς τὰ οὕτω μεῖάλα καὶ θεῖα μὴ παρά τινων εἰδότων μεμαθηκόπα , ἢ αὐτοὺς εἰδέναι , ἢ ἑτέρους δύνασθαι διδάσκειν ρόῦς · δεύτερον δὲ οἷμαι δεῖν καὶ τὰς τούτων ἐξεκσαι δόξας . Εἰσόμεθα γὰρ εἰ μὴ καὶ τούτων κάτερος τὰναντία θατέρῳ φανήσεται λέγων . Εἰ αἰαῖ τούτους μὴ συμφωνοῦντας ἀλλήλοις εὕροιμεν , ἐδαν οἷμαι καὶ τὴν τούτων ἄγνοιαν γινώσκειν σασῶς . Πάτων μὲν γὰρ , ὡς ἄνωθεν κατεληλυθὼς , καὶ τἀένούρανοᾶς ἅπαντα ἀκριβῶς μεμαθηκὼς καὶ
Lemmas: Ἀηναῖος , ἀρχή ὁ εἰμί σῶμα λόγος θεωρητός εἰμί λέγω , ἀμέτοχος κενός , ἀγέννητος , ἄφθαρτος , οὔτε ῥαίνω δύναμαι , ἵημι διάπλασις ἐκ ὁ μέρος λαμβάνω , ὅστε ἀλλοιόω · διά οὗτος καί λόγος βεωρητά - . Ἐμπεδοκλῆς Μέτων , ὁ Ἀκραγαντῖνος , ἱσσαρα στοιχεῖον , πῦρ , ἀήρ , ὕδωρ , γῆ · δύο δέ ἀρχικός δύναμις , φίλιος τε καί νεῖκος · ἧμαι ὁ μέν ὁ ἑνωτικός , ὁ δέ διαιρετικός . ὁράω τοίνυν ὁ ἀταξία ὁ παρ´ σύ νομίζω γίγνομαι σοφός , ὅς διδάσκαλος σύ ὁ θεοσέβεια γίγνομαι φημί , ὁ μέν , ὕδωρ ἀποφαίνω ἀρχή πᾶς εἰμί · ὁ δέ ἀήρ · ὁ δέ πῦρ · ὁ δέ ἄλλος τίς ὁ προερέω · καί πᾶς οὗτος πιθανός τις λόγος πρός κατασκευή ὁ μή καλῶς δοκέω αὐτός χράω , καί ὁ ἴδιος δόγμα πρότιμος ἐπιχειρέω δείκνυμι . Ταῦθ´ ὑπό αὐτός εἴρω . Πῶς οὖν ἀσφαλής , ἵημι ἀνήρ Ἔλληνες , ὁ σῴζω βούλομαι , παρά οὗτος οἴομαι εὐνάω ὁ ἀληθής θεοσέβεια μανθάνω , ὁ μηδέ αὐτός πείθω δύναμαι ὁ μή πρός ἀλλήλων στασιάζω , μηδ´ ἐναντίος ὁ ἀλλήλων φαίνω ξέω ; ὅς Ἀλ ἴσως ὁ ὁ ἀρχαῖος καί παλαιός ἐκεῖνος ἀφίστημι μή βούλομαι πλάνης , ἕ φημί παρά ὁ πποειρω , ἀλλά παρά ὁ ἔνδοξος καί πλεῖος ἐν ἀρετή νομίζω εἰμί παρ´ αὐτός φοοσοφος , ὁ περί ὁ θεοσέβεια παραλαμβάνω λόγος , Πλάτων τε καί Ἀριστοτέλης . οὗτος γάρ ὁ τέλειος καί ἀληθής φημί μανθάνω θεοσέβεια . ἐγώ δέ πρῶτος μέν ἡδύς εἄν πυνθάνομαι ἐάν οὗτος λέγω , παρά τίνω αὐτός μανθάνω οἶδα φημί · ἀδύνατος γάρ ὁ ὁ οὗτος μέλα καί θεῖον μή παρά τίνω οἶδα μανθάνω , ἢ αὐτός οἶδα , ἢ ἕτερος δύναμαι διδάσκω ῥόος · δύο δέ οἴομαι δήω καί ὁ οὗτος ἐξίημι δόξα . εἶμι γάρ εἰμί μή καί οὗτος Κάτερος τἀναντία ἕτερος φαίνω λέγω . εἰμί ὅς οὗτος μή συμφωνέω ἀλλήλων εὑρίσκω , δα οἴομαι καί ὁ οὗτος ἄγνοια γιγνώσκω σῴζω . Πάτων μέν γάρ , ὡς ἄνωθεν κατέρχομαι , καί τἀένούρανοᾶς ἅπας ἀκριβῶς μανθάνω καί