cogPG.PG006 805
Αʹ . Δι ἀμφοῖντοῖν ὀρνέοιν σημαίνεται ὁ Χριστὸς καὶ τεθνεὼς ὡς ἄνθρωπος , καὶ ζῶν ὡς Θεός . Ὁρνιθίῳ δὲ παρεικάζεται διὰ τὸ ἄνωθεν καὶ ἐξ οὐρανοῦ νοεῖσθαι καὶ λέγεσθαι . Βαπτισθὲν δὲ τὸ ζῶν ὁρνίθιον ἐν τῷ αἴματι τοῦ τεθνεῶτος , ἀνεῖτο λοιπόν · ἐν γὰρ τῷ σταυρωθέντι καὶ ἀποθανόντι ναῷ ὁ ζῶν καὶ θεῖος ἦν Λόγος · κοινωνὸς ὥσπερ τοῦ πάθους , καὶ ἀπαθὴς ὡς Θεός , Βʹ . Διὰ τοῦ ἐφ´ ὕδατι ζῶντι , ἐν ᾧ τὸ ξύλον καὶ τὸ ὄσσωπον καὶ τὸ κόκκινον ἐβάπτετο , τὸ διὰ τοῦ ἔύλου ἔναιμον πάθος τοῦ Χριστοῦ , ἐν τῇ τῶν διὰ πνεύματος καὶ ὕδατος καὶ αἵματος ῥαντιζομένων σωτηρίᾳ δηλοῦται · ὥστε οὐ προκειμένως περὶ λέπρας ἡ ὑπόθεσις ἦν τοῦ καθαρισμοῦ , ἀλλὰ περὶ ἀφέσεως ἁμαρτιῶν , ἵνα νοηθῇ καὶ ἡ λέπρα παραβολὴ τῆς ἁμαρτίας , καὶ τὰ θυόμενα παραβολὴ τοῦ μέλλοντος θύεσθαι ὺπὲρ ἀμαρτιῶν Τʹ . Διὰ τοῦτο ἀκολούθως βάπτεσθαι ἐκέλευσεν ἅμα τὸ κόκκινον εἰς τὸ ὕδωρ , τὴν οὐκέτι τὰ φυσικὰ ἔνουσσν σάρκα προφητεύων . Διά τοι τοῦτο καὶ δύο ὀρνίθια , ἐν μὲν θυόμενον ἐφ´ ὕδατι , καὶ ἓν βαπτιζόμενον εἰς τὸ αἷμα καὶ εἰς τὸ ὕδωρ , καὶ ἐξαποστελλόμενον , καθάπερ εἴρηται καὶ ἐπὶ τῶν τράγων . Δʹ . Ὁ τῆς ἀποπομπῆς τράγος τὸν τύπον τοῦ τὰς τῶν ἀνθρώπων ἀμαρτίας ἀναλαμβάνοντος ἐξετέλει . Οἱ δὲ δύο τὴν μίαν περιεῖχον τοῦ ἐνανθρωπήσαντος Θεοῦ οἰκονομίαν . Ἐτραυματίσθη γὰρ διὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν , καὶ αὐτὸς ἁμαρτίας πολλῶν ἀνήνεγκε , καὶ δια τὰς ἀνομίας ἡμῶν παρεδόθη . Πλάσας ὁ Θεὸς κατ´ ἀρχὰς τὸν ἄνθρωπον τῆς γνώμης αὐτοῦ τὰ τῆς φύσεως ἀπῃώρησεν , ἐντολῇ μιᾷ ποιησάμενος τὴν διάπειραν . Φυλάξαντα μὲν γὰρ ταῦτην , τῆς ἀθανάτου λήξεως πεποίηκεν ἔσεσθαι , παραβάντα δὲ , τῆς ἐναντίας . Οὕτω γεγονὼς ὁ ἄνθρωπος , καὶ πρὸς τὴν παράβασιν εὐθὺς ἰδὼν , τὴν φθορὰν φυσικῶς εἰσεδέξατο . Φύσει δὲ τῆς φθορᾶς προσγενο μένης , ἀναγκαῖον ἠν , ὅτι σῶσαι βουλόμενος ἦ τὴν φθοροποιὸν οὐσίαν ἀφανίσας . Τοῦτο δὲ οὐκ ἦν ἑτέρως γενέσθαι , εἰ μήπερ ἡ κατὰ φύσιν ζωὴ προσκπλάκη
Lemmas: ὅς . Ζεύς ἀμφοῖντοῖν ὄρνεον σημαίνω ὁ Χριστός καί θνήσκω ὡς ἄνθρωπος , καί ζῶ ὡς Θεός . Ὀρνίθιον δέ παρεικάζω διά ὁ ἄνωθεν καί ἐκ οὐρανός νοέω καί λέγω . βαπτίζω δέ ὁ ζῶ Ὀρνίθιον ἐν ὁ αἷμα ὁ θνῄσκω , ἀνίημι λοιπός · ἐν γάρ ὁ σταυρόω καί ἀποθνῄσκω ναός ὁ ζῶ καί θεῖος εἰμί Λόγος · κοινωνός ὥσπερ ὁ πάθος , καί ἀπαθής ὡς Θεός , βέ . Ζεύς ὁ ἐφίημι ὕδωρ ζῶ , ἐν ὅς ὁ ξύλον καί ὁ ὄσσωπον καί ὁ κόκκινος βάπτω , ὁ διά ὁ Ὕλας ἔναιμος πάθος ὁ Χριστός , ἐν ὁ ὁ διά πνεῦμα καί ὕδωρ καί αἷμα ῥαντίζω σωτηρία δηλόω · ὥστε οὖον πρόκειμαι περί λέπρα ὁ ὑπόθεσις εἰμί ὁ καθαρισμός , ἀλλά περί ἄφεσις ἁμαρτία , ἵνα νοέω καί ὁ λέπρα παραβολή ὁ ἁμαρτία , καί ὁ θύω παραβολή ὁ μέλλω θύω ὑπέρ ἁμαρτία τε . Ζεύς οὗτος ἀκόλουθος βάπτω κελεύω ἅμα ὁ κόκκινος εἰς ὁ ὕδωρ , ὁ οὐκέτι ὁ φυσικός νοῦσσα σάρξ προφητεύω . Ζεύς ὅς οὗτος καί δύο ὀρνίθιον , ἐν μέν θύω ἐφίημι ὕδωρ , καί εἷς βαπτίζω εἰς ὁ αἷμα καί εἰς ὁ ὕδωρ , καί ἐξαποστέλλω , καθάπερ εἴρω καί ἐπί ὁ τράγος . δέ . ὁ ὁ ἀποπομπή τράγος ὁ τύπος ὁ ὁ ὁ ἄνθρωπος ἁμαρτία ἀναλαμβάνω ἐκτελέω . ὁ δέ δύο ὁ εἷς περιέχω ὁ ἐνανθρωπέω Θεός οἰκονομία . τραυματίζω γάρ διά ὁ ἀνομία ἐγώ , καί αὐτός ἁμαρτία πολύς ἀναφέρω , καί διά ὁ ἀνομία ἐγώ παραδίδωμι . πλάσσω ὁ θεός κατ´ ἀρχή ὁ ἄνθρωπος ὁ γνώμη αὐτός ὁ ὁ φύσις ἀπαιωρέομαι , ἐντολή εἷς ποιέω ὁ διάπειρα . φυλάζω μέν γάρ οὗτος , ὁ ἀθάνατος λῆξις ποιέω εἰμί , παραβαίνω δέ , ὁ ἐναντίος . οὕτως γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος , καί πρός ὁ παράβασις εὐθύς εἶδον , ὁ φθορά φυσικός εἰσδέχομαι . Φύσις δέ ὁ φθορά προσγίγνομαι μένω , ἀναγκαῖος ἐάν , ὅτι σῴζω βούλομαι εἰμί ὁ φθοροποιός οὐσία ἀφανίζω . οὗτος δέ οὐ εἰμί ἑτέρως γίγνομαι , εἰμί μή ὁ κατά φύσις ζωή προσκπλάκη