cogPG.PG006 765
νοῦ καὶ φύσεως . Ὡστε , εἰ ὅτι μάλιστα τοῦ οὐ οὐρανοῦ αἴτιον τὸ αὐτόματον , ἀνάγκη πρότερον νοῦν αἴτιον καὶ φύσιν εἶναι καὶ ἄλλων πολλῶν , καὶ τοῦδε τοῦ παντός . » Ἐν τούτοις οὐ μόνον τῶν πρώτων καὶ τῶν δευτέρων αἰτίων ἣν οὐκ ἐφύλαξεν εἶπε τὴν τάξιν , ἀλλὰ καὶ τὸν οὐρανὸν , ὃν καὶ αὐτὸν ἐν τῷ δευτέρω λόγω τῆς φυσικῆς Ἀκροάσεως ἐν τοῖς ἀνωτέρω ὑπεξείλετο τῆς αὐτομάτου γενέσεως , ἐνταῦθα ὑπέβαλε τῇ γενέσει οὐ μόνῃ τῇ αὐτομάτῳ , ἀλλὰ καὶ τῇ διὰ νοῦ τε καὶ φύσεως · ὅπερ ἐστὶ προδήλως ἄτοπον , τὸ τὸν εἰληφότα διὰ νοῦ τε καὶ φύσεως τὴν κατ´ οὐσίας γένεσιν διὰ τῶν πρώτων αἰτίων , τοῦτον πάλιν διὰ τῶν δευτέρων αἰτίων τὴν αὐτὴν λαβεῖν γένεσιν . Ἔτι δὲ πῶς οὐκ ἔστι τῶν ἀτοπωτάτων τὸ τὸν αὐτόν ποτε μὲν ἐξελεῖν τῆς αὐτομάτου γενέσεως , ποτὲ δὲ ὑποβάλλειν ταύτῃ · καὶ ποτὲ μὲν ἀγένητον ὀνομάζειν , ποτὲ δὲ γενητὸν ὑπὸ φύσεως ; Ποιήσομαι δὲ πῶν φωνῶν τούτων τὴν ἔκθεσιν ἐν αἷς ταῦτα ποιεῖ , ἵν´ ἐκ παραλλήλου γνωσθῇ τὸ ἐν αὐτῷ περιεχόμενον ψεῦδος . Ἐκ τοῦ αὐτοῦ λόγου . « Εἰσὶ δὲ οἶ καὶ τοῦ οὐρανοῦ τοῦδε , καὶ τῶν κοσμικῶν πάντων αἰτιῶνται τὸ αὐτόματον · ἀπὸ ταὐτομάτου γάρ φασι γενέσθαι τὴν δίνην καὶ τὴν κίνησιν , τὴν διακρίνασαν καὶ καταστήσασαν εἰς ταύτην τὴν τάξιν τὸ πᾶν . Καὶ μάλα τοῦτό γε αὐτὸ θαυμάσαι ἄξιον λέγοντας · τὸ γὰρ τὰ μὲν ζῶα καὶ τὰ φυτα ἀπὸ τύχης μήτε εἶναι μήτε γίνεσθαι , ἀλλ´ ἤτοι φύσιν , ἢνοῦν ἤ τι τοιοῦτον ἕτερον εἶναι τὸ αἴτιονοὐγὰρ ὅτι ἔτυχεν ἐκ τοῦ σπέρματος ἐκάστου γίνεσθαι , ἀλλ´ ἐκ μὲν τοῦ τοιουδὶ ἐλάίαν , ἐκ δὲ τοῦ τοιουδὶ ἄνθρωπον · τὰ δὲ θειότερα τῶν φανερῶν ἀπὸ τοῦ αὐτομάτου γίνεσθαι · τοιαύτην δὲ αἰτίαν μηδεμίαν εἶναι οἴαν τῶν ζώων ἢ τῶν φυτῶν . Καίτοι εἰ οὕτως ἔχει , τοῦτό γ´ αὐτὸ αἴτιον εἴη ἂν ζητήσεως , καὶ καλῶς ἔχει λεχθῆναί τι περὶ αὐτοῦ τούτου . Πρὸς γὰρ τῷ καὶ ἄλλως ἄλογον εἶναι τὸ λεγόμενον , ἔτι ἀτοπώτερον τὸ λέγειν ταῦτα , ὁρῶντας ἐν μὲν τῷ οὐρανῷ οὐθὲν ἀπὸ ταύτομάτου γιγνόμενον , ἐν δὲ τοῖς , οὐκ ἀπὸ τύχης πολλὰ συμβαίνοντα ἀπὸ τύχης · καί τοί γε εἰκὸς γε ἦν τὸ ἐναντίον . , Ὅτι μὲν ἀπὸ ταὐτομάτου γεγονέναι τὸν οὐρανὸν , καὶ πάλιν μὴ ἀπὸ ταύτομάτου , δηλοῦσιν αἱ λέξεις , ὧν τὴν ἔκθεσιν πεποιήκαμεν ἐκ τοῦ δευτέρου λόγου τῆς Φυσικῆς Ἀκροάσεως ἐν τοῖς δυσὶ κεφαλαίοις , τῷ τε ἑνδεκάτῳ καὶ τῷ δωδεκάτῳ · ὅτι δὲ ἀγένητον , καὶ πάλιν γενητὸν ὑπὸ φύσεως λέγει αὐτὸν , ποιήσομαι καὶ τούτων τῶν λέξεων τὴν ἔκθεσιν , ἐν αἰς τούτο πεποίηκεν .
Lemmas: νόος καί φύσις . ὡστε , εἰμί ὅτι μάλιστα ὁ οὖον οὐρανός αἴτιος ὁ αὐτόματος , ἀνάγκη πρότερος νόος αἴτιος καί φύσις εἰμί καί ἄλλος πολύς , καί ὅδε ὁ πᾶς . » ἐν οὗτος οὖον μόνος ὁ πρῶτος καί ὁ δύο αἴτιος ὅς οὐ φυλάσσω εἶπον ὁ τάξις , ἀλλά καί ὁ οὐρανός , ὅς καί αὐτός ἐν ὁ δύο λόγος ὁ φυσικός ἀκρόασις ἐν ὁ ἀνωτέρω ὑπεξαιρέω ὁ αὐτόματος γένεσις , ἐνταῦθα ὑποβάλλω ὁ γένεσις οὖον μόνος ὁ αὐτόματος , ἀλλά καί ὁ διά νόος τε καί φύσις · ὅσπερ εἰμί πρόδηλος ἄτοπος , ὁ ὁ λαμβάνω διά νόος τε καί φύσις ὁ κατ´ οὐσία γένεσις διά ὁ πρῶτος αἴτιος , οὗτος πάλιν διά ὁ δύο αἴτιος ὁ αὐτός λαμβάνω γένεσις . ἔτι δέ πῶς οὐ εἰμί ὁ ἄτοπος ὁ ὁ αὐτός ποτός μέν ἐξαιρέω ὁ αὐτόματος γένεσις , ποτέ δέ ὑποβάλλω οὗτος · καί ποτέ μέν ἀγένητος ὀνομάζω , ποτέ δέ γενητός ὑπό φύσις ; ποιέω δέ ποῦ φωνή οὗτος ὁ ἔκθεσις ἐν ὅς οὗτος ποιέω , ὅς ἐκ παράλληλος γιγνώσκω ὁ ἐν αὐτός περιέχω ψεῦδος . ἐκ ὁ αὐτός λόγος . « εἰσί δέ οἶς καί ὁ οὐρανός ὅδε , καί ὁ κοσμικός πᾶς αἰτιάομαι ὁ αὐτόματος · ἀπό αὐτόματος γάρ φημί γίγνομαι ὁ δίνη καί ὁ κίνησις , ὁ διακρίνω καί καθίστημι εἰς οὗτος ὁ τάξις ὁ πᾶς . καί μάλα οὗτος γε αὐτός θαυμάζω ἄξιος λέγω · ὁ γάρ ὁ μέν ζῷον καί ὁ φυτός ἀπό τυγχάνω μήτε εἰμί μήτε γίγνομαι , ἀλ ἤτοι φύσις , νέος ἤ τίς τοιοῦτος ἕτερος εἰμί ὁ αἴτιονοὐγὰρ ὅτι τυγχάνω ἐκ ὁ σπέρμα ἕκαστος γίγνομαι , ἀλ ἐκ μέν ὁ τοιοσδί ἐλαία , ἐκ δέ ὁ τοιοσδί ἄνθρωπος · ὁ δέ θεῖος ὁ φανερός ἀπό ὁ αὐτόματος γίγνομαι · τοιοῦτος δέ αἴτιος μηδείς εἰμί οἶος ὁ ζῷον ἢ ὁ φυτός . καίτοι εἰμί οὕτως ἔχω , οὗτος γγʹ αὐτός αἴτιος εἰμί εἄν ζήτησις , καί καλῶς ἔχω λέγω τίς περί αὐτός οὗτος . πρός γάρ ὁ καί ἄλλως ἄλογος εἰμί ὁ λέγω , ἔτι ἄτοπος ὁ λέγω οὗτος , ὁράω ἐν μέν ὁ οὐρανός οὐδείς ἀπό ταύτομάτου γίγνομαι , ἐν δέ ὁ , οὐ ἀπό τυγχάνω πολύς συμβαίνω ἀπό τυγχάνω · καί ὅς γε εἰκός γε εἰμί ὁ ἐναντίος . , ὅτι2 μέν ἀπό αὐτόματος γίγνομαι ὁ οὐρανός , καί πάλιν μή ἀπό ταύτομάτου , δηλόω ὁ λέγω , ὅς ὁ ἔκθεσις ποιέω ἐκ ὁ δύο λόγος ὁ φυσικός ἀκρόασις ἐν ὁ δύο κεφάλαιος , ὁ τε ἑνδέκατος καί ὁ δωδέκατος · ὅτι δέ ἀγένητος , καί πάλιν γενητός ὑπό φύσις λέγω αὐτός , ποιέω καί οὗτος ὁ λέξις ὁ ἔκθεσις , ἐν ὅς οὗτος ποιέω .