cogPG.PG006 613
σκοποίης , τῆς ὑπάρξεως τὸν τρόπον ἐρμηνεύουσαν εὐρήσεις . Εἰ δὲ καὶ τὴν οὐσίαν αὐτὴν γνωρίζειν ἐθέλοις , καθ´ ἣν Υἱῷ καὶ Πνεύματι πρὸς κοινωνίαν συνάπτεται , τῇ Θεοῦ ὀνομασίᾳ δηλώσεις Ὥστε τὸ μὲν ἀγέννητον , καὶ τῆς ὑπάρξεως ὁ τρόπος , ἀλλήλων εἰσὶ γνωριστικά · τῆς δὲ οὐσίας τὸ Θεος δηλωτικόν . Ὡς γὰρ ὁ Ἀδὰμ , καίτοι γέννησιν μὴ προσηκάμενος , τοῖς ἐξ αὐτοῦ γεννηθεῖσι κατὰ τὸ τῆς οὐσίας ταὺτὸν εἰς κοινωνίαν συνάπτεται , οὕτως οὐδεὶς λόγος τὸ κοινὸν τῆς οὐσίας Πατρὸς πρὸς τὸν Υἱὸν καὶ τὸ Πνεῦμα διασπᾶσαι διὰ τὸ ἀγέννητον δυνήσεται . Ὥστε τὸ Ἀγέννητον καὶ Γεννητὸν καὶ Ἐκπορευτὸν , οὐκ οὐσίας δηλωτικὰ , σημαντικὰ δὲ τῶν ὑποστάσεών ἐστιν · ἱκανὰ γὰρ ἡμῖν διακρίνειν τὰ πρόσωπα , καὶ τὴν Πατρὸς , καὶ Υἱοῦ , καὶ ἀγίου Πνεύματος ἰδιαζόντως δεικνύει ὑπόστασιν . Καθάπερ γὰρ σφραγὶς ἡμῖν τις λεχθὲν τὸ ἀγέννητον , εὐθὺς ἀφορίζει τὴν Πατρὸς ὑπόστασιν · καὶ πάλιν ὥς τι σημεῖον τὴν τοῦ Γεννητοῦ προσηγορίαν ἀκούοντες , τὴν υἱοῦ λαμβάνομεν ἔννοιαν , καὶ αὖθις διὰ τῆς τοῦ Ἐκπορευτοῦ σημασίας τὸ ἰδικὸν τοῦ Πνεύματος πρόσωπον παιδευόμεθα . Καὶ ταῦτα μὲν ἀρκεῖ πρὸς ἀπόδειξιν τοῦ μὴ τὴν οὐσίαν αὐτὴν δηλοῦν τὸ Ἀγέννητον καὶ Γεννητὸν καὶ Ἐκπορευτὸν , ἀφοριστικὰ δὲ τῶν ὑποστάσεων εἶναι , πρὸς τῷ καὶ τὸν τρόπον τῆς ὑπάρξεως διασημαίνειν . Ἀ Τπόλοιπον δ´ ἂν εἴη περὶ τῆς οὐσίας δεικνύναι , πῶς μία Πατρὸς , καὶ Υἱοῦ , καὶ ἁγίου Πνεύματος . ΚὉρῶμεν τοίνυν ἐν τῇ κοινῇ συνηθείᾳ τῆς αὐτῆς οὐσίας ὑπάρχοντα τοῖς γεννῶσι τὰ γεννώμενα . Μᾶλλον δὲ ἄνωθεν ἡμῖν ἀρκτέον , ὡς ἂν μὴ τὸ συνεχές τοῦ λόγου διακόπτοι ζήτημά τι παρεμπεσὸν εἰς μέσον . Καὶ πρῶτόν γε τὰ ὄντα διαιρήσωμεν · εὐρήσομεν γὰρ εἴς τε κτιστὸν καὶ ἄκτιστον τὰ πάντα διαιρούμενα . Εἴ τι γάρ ἐστιν ἐν τοῖς οὖσιν , ἢ ἄκτιστος φύσις ὲστὶν ἢ κτιστή . Ἀλλ´ ἡ μὲν ἄκτιστος δεσποτικὴ καὶ πάσης ἀνάγκης ἐλευθέρα · ἡ δὲ δουλικὴ καὶ νόμοις δεσποτικοῖς ἑπομένη . Καὶ ἡ μὲν , κατ´ ἐξουσίαν ἂ ἂν βούλεται καὶ ποιοῦσα καὶ δυναμένη · ἡ δὲ τὴν διακονίαν μόνην ἣν παρ´ αὐτῆς τῆς θεότητος εἴλησε , καὶ δυναμένη , καὶ ποιοῦσα . Οὕτω τῆς διαιρέστως ἐχούσης , τὰς θείας εἰς μέσον παραθέμενος φωνὰς σκόπει μοι μετὰ ἀκριβείας , τίνι συντάττειν παιδεύουσι τὸν Υἱὸν καὶ τὸ Πνεῦμα . Δεῖ γὰρ πρὸς τοὺς τῆς Ἐκκλησίας τροφίμους μὴ λογισμοῖς ἀνθρωπίνοις διευθύνειν τὰ θεῖα , ἀλλὰ πρὸς τὸ βούλημα τῆς διδασκαλίας τοῦ Πνεύματος τῶν λόγων ποιεῖσθαι τὴν ἔκθεσιν . Καὶ πρῶτος ἡμᾶς Δαβὶδ διδασκέτω . Ὕμνον
Lemmas: σκοπέω , ὁ ὕπαρξις ὁ τρόπος ἐρμηνεύω εὑρίσκω . εἰμί δέ καί ὁ οὐσία αὐτός γνωρίζω ἐθέλω , καθ´ ὅς υἱός καί πνεῦμα πρός κοινωνία συνάπτω , ὁ Θεός ὀνομασία δήλωσις ὥστε ὁ μέν ἀγέννητος , καί ὁ ὕπαρξις ὁ τρόπος , ἀλλήλων εἰμί γνωριστικός · ὁ δέ οὐσία ὁ Θεός δηλωτικός . ὡς γάρ ὁ Ἀδάμ , καίτοι γέννησις μή προσίημι , ὁ ἐκ αὐτός γεννάω κατά ὁ ὁ οὐσία αὐτός εἰς κοινωνία συνάπτω , οὕτως οὐδείς λόγος ὁ κοινός ὁ οὐσία πατήρ πρός ὁ υἱός καί ὁ πνεῦμα διασπάω διά ὁ ἀγέννητος δύναμαι . ὥστε ὁ ἀγέννητος καί γεννητός καί εκπορευος , οὐ οὐσία δηλωτικός , σημαντικός δέ ὁ ὑπόστασις εἰμί · ἱκανός γάρ ἐγώ διακρίνω ὁ πρόσωπον , καί ὁ πατήρ , καί υἱός , καί ἅγιος πνεῦμα ἰδιαζόντως δείκνυμι ὑπόστασις . καθά γάρ σφραγίς ἐγώ τις λέγω3 ὁ ἀγέννητος , εὐθύς ἀφορίζω ὁ πατήρ ὑπόστασις · καί πάλιν ὅς τίς σημεῖον ὁ ὁ γεννητής προσηγορία ἀκούω , ὁ υἱός λαμβάνω ἔννοια , καί αὖθις διά ὁ ὁ εκπορευος σημασία ὁ ἰδικός ὁ πνεῦμα πρόσωπον παιδεύω . καί οὗτος μέν ἀρκέω πρός ἀπόδειξις ὁ μή ὁ οὐσία αὐτός δηλόω ὁ ἀγέννητος καί γεννητός καί εκπορευος , ἀφοριστικός δέ ὁ ὑπόστασις εἰμί , πρός ὁ καί ὁ τρόπος ὁ ὕπαρξις διασημαίνω . ὅς τπολοιπος δδʹ εἄν εἰμί περί ὁ οὐσία δείκνυμι , πῶς εἷς πατήρ , καί υἱός , καί ἅγιος πνεῦμα . κορέω τοίνυν ἐν ὁ κοινός συνήθεια ὁ αὐτός οὐσία ὑπάρχω ὁ γεννάω ὁ γεννάω . μᾶλλος δέ ἄνωθεν ἐγώ ἀρκτέος , ὡς εἄν μή ὁ συνεχής ὁ λόγος διακόπτω ζήτημα τίς παρεμπίπτω εἰς μέσος . καί πρότερος γε ὁ εἰμί διαιρέω · εὑρίσκω γάρ εἰς τε κτιστός καί ἄκτιστον ὁ πᾶς διαιρέω . εἰμί τίς γάρ εἰμί ἐν ὁ εἰμί , ἢ ἄκτιστος φύσις εἰμί ἢ κτίστης . Ἀλ ὁ μέν ἄκτιστος δεσποτικός καί πᾶς ἀνάγκη ἐλεύθερος · ὁ δέ δουλικός καί νόμος δεσποτικός ἕπω . καί ὁ μέν , κατ´ ἐξουσία ὅς εἄν βούλομαι καί ποιέω καί δύναμαι · ὁ δέ ὁ διακονία μόνος ὅς παρ´ αὐτός ὁ θεότης εἴλω , καί δύναμαι , καί ποιέω . οὕτως ὁ διαιρέστως ἔχω , ὁ θεῖος εἰς μέσος παρατίθημι φωνή σκοπέω ἐγώ μετά ἀκρίβεια , τίς συντάσσω παιδεύω ὁ υἱός καί ὁ πνεῦμα . Δεύς γάρ πρός ὁ ὁ ἐκκλησία τρόφιμος μή λογισμός ἀνθρώπινος διευθύνω ὁ θεῖον , ἀλλά πρός ὁ βούλημα ὁ διδασκαλία ὁ πνεῦμα ὁ λόγος ποιέω ὁ ἔκθεσις . καί πρῶτος ἐγώ Δαυίδ διδάσκω . Ὕμνος