cogPG.PG005 475
« ὅλούμενον , ἐκ τῆς τοῦ φαινομένου δυνάμεως αἰκιζόμενον , οὐκ ἔχοντα ὅ τι ποιήσῃ . Ταῦθʹ ὁρῶν , ἰλιγγιᾷς . Καὶ ὅτι παρθένος ἡτεκοῦσα , ἠγνόεις · ἀλλ´ ἐξέπληττέ σε ἡ τῶν ἀγγέλων ὑμνολογίαδ , ἡ τῶν μάγων προσκύνησις , ἡ τοῦ ἀστέρος ἐπιτολή . Εἰς ἄγνοιαν σὺ παλινδρομεῖς , διὰ τὰ εὐτελῆ · μικρὰ γάρ σοι δοκεῖ σπάργανα , πάθη , περιτομὴ , γαλακτοτροφία · ἀνάξια σοι ταῦτα δ κατὰ Θεοῦ κατεφαίνετο . Πάλιν εἰδες ἄνθρωπον , τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ νύκτας ἄγευστον μείναντα τροφῆς ἀνθρωπίνης , ἀγγέλους διακονοῦντας , οὓς καὶ ἔφριττες , ἰδὼν πρῶτον , ὡς κοινὸν ἄνθρωπον , βαπτιζόμενον . καὶ τὴν αἰτίαν ἀγνοῶν . Μετὰ δὲ τὴν νηστείαν πεινῶντα κατεθάρσεις πάλιν , καὶ ἐπείραζες ὡς κοινὸν ἄνθρωπον , ἀγνοῶν ὅστις εἴη . ἔλεγες γάρ · Εἰ Υἱὸς εἰ τοῦ Θεοῦ , εἰπὲ Ἰνα οἰ λίθοι οὗτοι ἄρτος γένωνται . Τὸ γὰρ , Εἰ Υίὸς εἶ , ἀγνοίας ἐστίν . Εἰ γὰρ ὄντως ἐγίνωσκες , ἠπίστω ὅτι δημιουργῷ καὶ τὸ μὴ ὓν ποιῆσαι , καὶ τὸ ὃν μεταβαλεῖν , ἐπ´ ἴσης δυνατόν . Καὶ διὰ γαστρὸς πειράζεις τὸν τρέφοντα πάντας τοὺς τροφῆς δεομένους · καὶ πειράζεις τὸν τῆς δόξης Κύριον , ἐπιλαθόμενος ἐκ κακονοίας , ὅτι οὐκ ἐπ´ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ἄνθρωπος , ἀλλ´ ἐπὶ παντὶ ῥήματι ἐκπορευομένῳ διὰ στόματος Θεοῦ . Εἰ γὰρ ἐγίνωσκες ὅτι Υἱὸς Θεοῦ ἦν , ἐγίνωσκες ὅτι ὁ ἐν τεσσαράκοντα ἡμέραις καὶ ἰσαρίθμοις νυξιν ἀνενδεὲς ποιήσας τὸ σῶμαθ , καὶ εἰς τὸ διηνεκὲς ἐδύνατο τοῦτο ποιῆσαι . Διὰ τίούν πεινᾷ ; ἵνα δείξῃ , ὅτι κατ´ ἀλήθειαν ἀνέλαβε σῶμα ὁμοιοπαθὲς ἀνθρώποις . Διὰ μὲν τοῦ πρώτου , ἔδειξεν ὅτι Θεός · διὰ δὲ τοῦ δευτέρου , ὅτι καὶ ἄνθρωπος . Χ.Σὺ οὖν ὁ ἐκπεσὼν ἐκ τῆς ὑψηλοτάτης δόξης , ώς ἀστραπὴ , τολμᾷς λέγειν τῷ Κυρίῳ · Βάλλε ρεαυτὸν ἐντεῦθεν κάτω · ᾧ τὰ ἐνόντα λελόγισται ὡς μὴ ὄντα · καὶ εἰς κενοδοξίαν προκαλέσαι τὸν οὐκ ἐπιδεικτιῶντα ; Καὶ προσποιῇ τὴν Γραφὴν ἀναγινώσκειν περὶ αὐτοῦ · Ὅτι τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ
Lemmas: « ὄλλυμι , ἐκ ὁ ὁ φαίνω δύναμις αἰκίζω , οὐ ἔχω ὅς τίς ποιέω . ταῦτα ὁράω , ἰλιγγιάω . καί ὅτι παρθένος ητεκουω , ἀγνοέω · ἀλ ἐκπλήσσω σύ ὁ ὁ ἄγγελος ὑμνολογίαδ , ὁ ὁ μάγος προσκύνησις , ὁ ὁ ἀστήρ ἐπιτολή . εἰς ἄγνοια σύ παλινδρομέω , διά ὁ εὐτελής · μικρός γάρ σύ δοκέω σπάργανον , πάθος , περιτομή , γαλακτοτροφία · ἀνάξιος σύ οὗτος δ κατά Θεός καταφαίνω . πάλιν ὁράω ἄνθρωπος , τεσσαράκοντα ἡμέρα καί νύξ ἄγευστος μένω τροφή ἀνθρώπινος , ἄγγελος διακονέω , ὅς καί φρίττω , εἶδον πρῶτος , ὡς κοινός ἄνθρωπος , βαπτίζω . καί ὁ αἴτιος ἀγνοέω . μετά δέ ὁ νηστεία πεινάω καταθαρσέω πάλιν , καί πειράζω ὡς κοινός ἄνθρωπος , ἀγνοέω ὅστις εἰμί . λέγω γάρ · εἰμί υἱός εἰμί ὁ Θεός , εἶπον ἵνα ὁ λίθος οὗτος ἄρτος γίγνομαι . ὁ γάρ , εἰμί υίος εἰμί , ἄγνοια εἰμί . εἰμί γάρ εἰμί γιγνώσκω , ἐπίσταμαι ὅτι δημιουργός καί ὁ μή ὗς ποιέω , καί ὁ ὅς μεταβάλλω , ἐπι ἴσος δυνατός . καί διά γαστήρ πειράζω ὁ τρέφω πᾶς ὁ τροφή δήω · καί πειράζω ὁ ὁ δόξα κύριος , ἐπιλανθάνομαι ἐκ κακόνοια , ὅτι οὐ ἐπι ἄρτος μόνος ζῶ ἄνθρωπος , ἀλ ἐπί πᾶς ῥῆμα ἐκπορεύω διά στόμα Θεός . εἰμί γάρ γιγνώσκω ὅτι υἱός Θεός εἰμί , γιγνώσκω ὅτι ὁ ἐν τεσσαράκοντα ἡμέρα καί ἰσάριθμος νύξ ἀνενδεής ποιέω ὁ σῶμα , καί εἰς ὁ διηνεκής δύναμαι οὗτος ποιέω . Ζεύς τίω πεινάω ; ἵνα δείκνυμι , ὅτι κατ´ ἀλήθεια ἀναλαμβάνω σῶμα ὁμοιοπαθής ἄνθρωπος . Ζεύς μέν ὁ πρῶτος , δείκνυμι ὅτι Θεός · διά δέ ὁ δύο , ὅτι καί ἄνθρωπος . Χ.Σὺ οὖν ὁ ἐκπίτνω ἐκ ὁ ὑψηλός δόξα , οὖς ἀστραπή , τολμάω λέγω ὁ κύριος · βάλλω ρεαυος ἐντεῦθεν κάτω · ὅς ὁ ἔνειμι λογίζομαι ὡς μή εἰμί · καί εἰς κενοδοξία προκαλέω ὁ οὐ ἐπιδεικτιάω ; καί προσποιέω ὁ γραφή ἀναγιγνώσκω περί αὐτός · ὅτι2 ὁ ἄγγελος αὐτός