cogPG.PG005 425
καὶ τὴν τῶν παίδων γένεσιν , ἢ τινα τῶν βρωμάτων βδελυκτά · ὁ τοιοῦτος ἔνοικον ἔχει τὸν δράκοντα τὸν ἀποστάτην . Ἐάν τις Πατέρα καὶ Υἱὸν καὶ ἅγιον Πνεῦμα ὁμολογῇ , καὶ τὴν κτίσιν ἐπαινῇ , δόκησιν δὲ λέγῃ τὴν ἐνσωμάτωσιν , καὶ τὸ πάθος ἐπαισχύνηται · ὁ τοιοῦτος ἤρνηται τὴν πίστιν , οὐχ ἧττον τῶν χριστοφόνων Ἰουδαίων . Ἐάν τις ταῦτα μὲν ὁμολογῆ , καὶ ὅτι Θεὸς Λόγος ἐν ἀνθρωπίνῳ σώματι κατῴκει , ὢν ἐν αὐτῷ ὁ Λόγος , ὥσπερ καὶ ψυχὴ ἐν σώματι , διὰ τὸ ἔνοικον εἶναι Θεὸν , ἀλλ´ οὐχὶ ἀνθρωπείαν ψυχήνθβ · λέγῃ δὲ τὰς παρανόμους μξεις ἀγαθὸν τι εἶναι , καὶ τέλος εὐδαιμονίας ἡδονὴν τίθηται · οἷος ὁ ψευδώνυμος Νικολαὶτης · οὗτος οὔτε φιλόθεος , οὔτε φιλόχριστος εἶναι δύναται , ἀλλὰ φθορεὺς τῆς οἰκείας σαρκὸς , καὶ διὰ τοῦτο τοῦ ἀγίου Πνεύματος κενὸς , καὶ τοῦ Χριστοῦ ἀλλότριος . Οἱ τοιοῦτοι πάντες , στῆλαί εἰσι καὶ τάφοι νεκρῶν · ἐφ οἷς γέγραπται μόνον ὀνόματα νεκρῶν ἀνθρώπων . Φεύγετε οὖν τὰς κακοτεχνίας , καὶ ἐνέδρας τοῦ πνεύματος τοῦ νῦν ἐνεργοῦντος ἐν τοῖς υἱοῖς τοῦ αἰῶνος τούτου , μή ποτε · οἱ θλιβέντες ἐξασθενήσητε ἐν τῇ ἀγάπῃ · ἀλλὰ πάντες ἐπὶ τὸ αὐτὸ γίνεσθε ἐν ἀμερίστῳ καρδίᾳ , καὶ ψυχῇ θελούσῃ , σύμψυχοι , τὸ ἑν φρονοῦντες , πάντοτε τὰ αὐτὰ περὶ τῶν αὐτῶν δοξάζοντες , ἔν τε ἀνέ . σει , καὶ κινδύνοις , καὶ ἐν λύπαις , καὶ ἐν χαρμοναῖς . Εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ , διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ , ὅτι εὐσυνείδητός εἰμι ἐν ὑμῖν , καὶ οὐκ ἔχει τις καυχήσασθαι , οὔτε λάθρα , οὔτε φανερῶς , ὅτι ἐβάρησά τινα , ἢ ἐν μικρῷ , ἢ ἐν μεγάλῳ . Καὶ πᾶσιν ἐν οἰς ἐλάλησα , Εἰ γὰρ κατὰ σάρκα με ἠθέλησαν τινες πλανῆσαι , ἀλλὰ τὸ πνεῦμά μου οὐ πλανᾶται . Παρὰ γὰρ Θεοῦ αὐτὸ εἴληφα . Οἶδε γὰρ πόθεν ἔρχεται , καὶ πρῦ ὑπάγει , καὶ τὰ κρυπτὰ ἐλέγχει . Ἐκραύγασα γὰρ μεταξὺ ὧν , ἐλάλουν μεγάλῃ φωνῇ · οὐκ ἐμὸς ὁ λόγος , ἀλλὰ Θεοῦ · Τῷ ἐπισκόπῳ προσέχετε , καὶ τῳ
Lemmas: καί ὁ ὁ παῖς γένεσις , ἢ τις ὁ βρῶμα βδελυκτός · ὁ τοιοῦτος ἔνοικος ἔχω ὁ δράκων ὁ ἀποστάτης . ἐάν τις πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα ὁμολογέω , καί ὁ κτίσις ἐπαινέω , δόκησις δέ λέγω ὁ ἐνσωμάτωσις , καί ὁ πάθος ἐπαισχύνομαι · ὁ τοιοῦτος ἀρνέομαι ὁ πίστις , οὐ κακός ὁ χριστοφόνος Ἰουδαῖος . ἐάν τις οὗτος μέν ὁμολογέω , καί ὅτι θεός Λόγος ἐν ἀνθρώπινος σῶμα κατοικέω , εἰμί ἐν αὐτός ὁ Λόγος , ὥσπερ καί ψυχή ἐν σῶμα , διά ὁ ἔνοικος εἰμί θεός , ἀλ οὐ ἀνθρώπειος ψύχω · λέγω δέ ὁ παράνομος μξεις ἀγαθός τίς εἰμί , καί τέλος εὐδαιμονία ἡδονά τίθημι · οἷος ὁ ψευδώνυμος νικολαιος · οὗτος οὔτε φιλόθεος , οὔτε φιλόχριστος εἰμί δύναμαι , ἀλλά φθορεύς ὁ οἰκεῖος σάρξ , καί διά οὗτος ὁ ἅγιος πνεῦμα κενός , καί ὁ Χριστός ἀλλότριος . ὁ τοιοῦτος πᾶς , στήλη εἰμί καί τάφος νεκρός · ἐπί ὅς γράφω μόνος ὄνομα νεκρός ἄνθρωπος . φεύγω οὖν ὁ κακοτεχνία , καί ἐνέδρα ὁ πνεῦμα ὁ νῦν ἐνεργέω ἐν ὁ υἱός ὁ αἰών οὗτος , μή ποτός · ὁ θλίβω ἐξασθενέω ἐν ὁ ἀγάπη · ἀλλά πᾶς ἐπί ὁ αὐτός γίγνομαι ἐν ἀμέριστος Καρδία , καί Ψυχή ἐθέλω , σύμψυχος , ὁ ἑν φρονέω , πάντοτε ὁ αὐτός περί ὁ αὐτός δοξάζω , ἐν τε ἰδμάν . σέω , καί κίνδυνος , καί ἐν λύπη , καί ἐν χαρμονή . εὐχαριστέω ὁ Θεός , διά Ἰησοῦς Χριστός , ὅτι εὐσυνείδητος εἰμί ἐν σύ , καί οὐ ἔχω τις καυχάομαι , οὔτε λάθρῃ , οὔτε φανερῶς , ὅτι βαρέω τις , ἢ ἐν μικρός , ἢ ἐν μέγας . καί πᾶς ἐν οἶς λαλέω , εἰμί γάρ κατά σάρξ ἐγώ ἐθέλω τις πλανάω , ἀλλά ὁ πνεῦμα ἐγώ οὖον πλανάω . παρά γάρ Θεός αὐτός λαμβάνω . οἶδα γάρ πόθεν ἔρχομαι , καί πρῦ ὑπάγω , καί ὁ κρυπτός ἔλεγχος . κραυγάζω γάρ μεταξύ ὅς , λαλέω μέγας φωνή · οὐ ἐμός ὁ λόγος , ἀλλά Θεός · ὁ ἐπίσκοπος προσέχω , καί ὁ