cogPG.PG005 680
ἐξ ἀνάγκης ὁμοίως προχωρεῖν , εἰ τὰ ἀγέννητα δοθείη τρία . Καὶ γὰρ ἐπὶ τούτων ἐροίμην ἂν , εἰ κεχώρισται ἀλλήλων , ἢ αὖ πάλιν ἕκαστον ἦνωται τῷ πλησίον . Εἰ μὲν γὰρ ἡνῶσθαί τις εἴποι , τὸν αὐτὸν Κἀκούσει τῷ πρώτῳ λόγον . Εἰ δ´´ αὖ πάλιν κεχωρίσθαι , οὐ φεύξεται τὴν ἐξ ἀνάγκης τοῦ χωρίζοντος ὑπόστασιν . Ἀν δὲ ἄρα τις καὶ τρίτον εἶναι λέξει λόγον , ὡς ἀρμόζοντα περὶ τῶν ἀγεννήτων λέγεσθαι , τουτέστι τὸ μὴ κεχωρίσθαι τῆς ὕλης τὸν Θεὸν , μήτ´ αὖ πάλιν ὡς ἐν μέρει ἡνῶσθαι , εἶναι δὲ καθάπερ ἐν τόπῳ τῇ ὕλῃ τὸν Θεὸν , ἢ καὶ τὴν ὕλην ἐν τῷ Θεῷ · τὸ συνέχον ἀκουέτω , ὅτι ἐὰν τόπον τοῦ Θεοῦ τὴν ὕλην εἴπωμεν , ἐξ ἀνάγκης αὐτὸν καὶ χωρητικὸν λέγειν δεῖ , καὶ πρὸς τῆς ὕλης περιγραφόμενον . Ἀλλὰ μὴν καὶ ὁμοίως αὐτὸν τῇ ὕλῃ ἀτάκτως φέρεσθαι , μὴ ἵστασθαι τε μηδὲ Κμένειν αὐτὸν ἐφ´ ἑαυτοῦ ἀνάγκη , τοῦ , ἐν ᾧ ἐστιν , ἄλλοτ´ ἄλλως φερομένου . Πρὸς δὲ τούτοις καὶ ἐν χείροσι γεγονέναι τὸν Θεὸν εἰπεῖν ἀνάγκη . Εἰ γὰρ ἦν ποτε ἄκοσμος ἡ ὕλη , ἐκόσμησε δὲ αὐτὴν εἰς τὸ κρεῖττον τρέψαι προαιρούμενος , ἦν ποτε ὅτε ἐν ἀκοσμήτοις ἦν ὁ Θεός . Δικαίως δ´ ἂν καὶ τοῦτον ἐροίμην τὸν λόγον , πότερον ἐπλήρου τὴν ὕλην ὁ Θεὸς , ἢ ἐν μέρει τινὶ τῆς ὕλης ἦν . Εἰ μὲν οὖν ἐν μέρει τινὶ τῆς ὄλης εἰπεῖν τις ἐθέλοι τὸν Θεὸν , πλεῖστον ὅσον μικρότερον τῆς ὕλης λέγει · εἰ δὲ μέρος αὐτῆς , ὅλον Κἐχώρησεν αὐτόν . Εἰ δ´ ἐν πάσῃ εἶναιλέγοι τῇ ὕλῃ , πῶς ταύτην ἐδημιούργει φραστέον . Ἀνάγκη γὰρ ἢ συστολήν τινα τοῦ Θεοῦ λέγειν , ἦς γενομένης ἐδημιούργει ἐκεῖνο , ἀφ´ οὗ ὑπεχώρησεν , ἢ καὶ ἑαυτὸν τῇ ὕληῃ Εἰ δὲ τὴν ὕλην ἐν τῷ Θεῷ εἶναί τις λέξοι , ὁμοίως ἐξετάζειν δεῖ , πότερον ὡς διῖσταμένου αὐτοῦ ἀφ´ ἑαυτοῦ , καὶ ὥσπερ ἐν ἀέρι ζώων ὑπάρχει γένη , διαιρουμένου καὶ μεριζομένου αὐτοῦ εἰς ὑποδογὴν τῶν νινομένων αὐτῷ , ἢ ὡς ἐν τόπῳ , τουτέστιν ὥσπερ ἐν γῇ ὕδωρ . Εἰ μὲν γὰρ εἴποιμεν ὡς ἐν ἀέρι , μεριστὸν ἀνάγκη τὸν Θεὸν εἰπεῖν . Εἰ δ´ ὥσπερ ἐν γῇ τὸ ὕδωρ , ἠν δὲ ἄτακτος ἡ ὕλη καὶ ἀκόσμητος , πρὸς δὴ τούτοις ἔχουσα καὶ κακὰ , τὸν Θεὸν λέγειν ἀνάγκη τόπον εἶναι τῶν ἀκοσμήτων καὶ τῶν κακῶν . Ὅπερ οὐκ εὔφημον εἶναί μοι δοκεῖ , ἐπισφαλές δὲ μᾶλλον . Ὕλην γὰρ εἶναι θέλεις , ἵνα μὴ τῶν κακῶν ποιητὴν εἴπῃς τὸν Θεόν · καὶ τοῦτο φεύγειν προαιρούμενος , δοχεῖον αὐτὸν τῶν κακῶν εἶναι λέγεις . Εἰ μὲν οὖν τὴν ὕλην ἐκ τῶν ὑποστάντων γενητῶν ὑπονοεῖν ἀγένητον ὑπάρχειν ἔλεγες , πολὺν ἂν περὶ αὐτῆς ἐποιησάμην λόγον , εἰς ἀπόδειξιν τοῦ ὅτι ἀδύνατον ὑπάρχειν αὐτήν . Ἐπεὶ δὲ τὴν τῶν κακῶν γένεσιν ,
Lemmas: ἐκ ἀνάγκη ὁμοίως προχωρέω , εἰμί ὁ ἀγέννητος δίδωμι τρεῖς . καί γάρ ἐπί οὗτος εἴρω εἄν , εἰμί χωρίζω ἀλλήλων , ἢ αὖος πάλιν ἕκαστος ἑνόω ὁ πλησίος . εἰμί μέν γάρ ἑνόω τις εἶπον , ὁ αὐτός κακουω ὁ πρῶτος λόγος . εἰμί δδʹ αὖος πάλιν χωρίζω , οὖον φεύγω ὁ ἐκ ἀνάγκη ὁ χωρίζω ὑπόστασις . εἰς δέ ἄρα τις καί τρίτος εἰμί λέγω λόγος , ὡς αρμόζων περί ὁ ἀγέννητος λέγω , τουτέστι ὁ μή χωρίζω ὁ ὕλη ὁ θεός , μῆτε αὖος πάλιν ὡς ἐν μέρος ἑνόω , εἰμί δέ καθάπερ ἐν τόπος ὁ ὕλη ὁ θεός , ἢ καί ὁ ὕλη ἐν ὁ Θεός · ὁ συνέχω ἀκούω , ὅτι ἐάν τόπος ὁ Θεός ὁ ὕλη εἶπον , ἐκ ἀνάγκη αὐτός καί χωρητικός λέγω δεῖ , καί πρός ὁ ὕλη περιγράφω . ἀλλά μήv καί ὁμοίως αὐτός ὁ ὕλη ἄτακτος φέρω , μή ἵστημι τε μηδέ Κμένειν αὐτός ἐφίημι ἑαυτοῦ ἀνάγκη , ὁ , ἐν ὅς εἰμί , ἄλλος ἄλλως φέρω . πρός δέ οὗτος καί ἐν χείρων γίγνομαι ὁ θεός εἶπον ἀνάγκη . εἰμί γάρ εἰμί ποτός ἄκοσμος ὁ ὕλη , κοσμέω δέ αὐτός εἰς ὁ ἀγαθός τρέπω προαιρέω , εἰμί ποτός ὅτε ἐν ἀκόσμητος εἰμί ὁ Θεός . δίκαιος δδʹ εἄν καί οὗτος εἴρω ὁ λόγος , πότερος πληρόω ὁ ὕλη ὁ θεός , ἢ ἐν μέρος τις ὁ ὕλη εἰμί . εἰμί μέν οὖν ἐν μέρος τις ὁ ὅλος εἶπον τις ἐθέλω ὁ θεός , πλεῖστος ὅσος μικρός ὁ ὕλη λέγω · εἰμί δέ μέρος αὐτός , ὅλος Κἐχώρησεν αὐτός . εἰμί δδʹ ἐν πᾶς ειναιλεγω ὁ ὕλη , πῶς οὗτος δημιουργέω φραστέον . Ἀνάγκη γάρ ἢ συστολή τις ὁ Θεός λέγω , εἰμί γίγνομαι δημιουργέω ἐκεῖνος , ἀφή ὅς ὑποχωρέω , ἢ καί ἑαυτοῦ ὁ ὕλη εἰμί δέ ὁ ὕλη ἐν ὁ Θεός εἰμί τις λέγω , ὁμοίως ἐξετάζω δεῖ , πότερος ὡς διίσταμαι αὐτός ἀφή ἑαυτοῦ , καί ὥσπερ ἐν ἀήρ ζῷον ὑπάρχω γένος , διαιρέω καί μερίζω αὐτός εἰς υποδογη ὁ νίζω αὐτός , ἢ ὡς ἐν τόπος , τουτέστιν ὥσπερ ἐν γῆ ὕδωρ . εἰμί μέν γάρ εἶπον ὡς ἐν ἀήρ , μεριστός ἀνάγκη ὁ θεός εἶπον . εἰμί δδʹ ὥσπερ ἐν γῆ ὁ ὕδωρ , ἐάν δέ ἄτακτος ὁ ὕλη καί ἀκόσμητος , πρός δή οὗτος ἔχω καί κακός , ὁ θεός λέγω ἀνάγκη τόπος εἰμί ὁ ἀκόσμητος καί ὁ κακός . ὅπερ οὐ Εὔφημος εἰμί ἐγώ δοκέω , ἐπισφαλής δέ μᾶλλον . Ὕλη γάρ εἰμί ἐθέλω , ἵνα μή ὁ κακός ποιητής εἶπον ὁ Θεός · καί οὗτος φεύγω προαιρέω , δοχεῖον αὐτός ὁ κακός εἰμί λέγω . εἰμί μέν οὖν ὁ ὕλη ἐκ ὁ ὑφίστημι γενητός ὑπονοέω ἀγένητος ὑπάρχω λέγω , πολύς εἄν περί αὐτός ποιέω λόγος , εἰς ἀπόδειξις ὁ ὅτι ἀδύνατος ὑπάρχω αὐτός . ἐπεί δέ ὁ ὁ κακός γένεσις ,