cogPG.PG005 683
τὰ ἐνεργοῦντα οὐσίαν εἶναι θέλεις , σύμφημι κἀγώ . οἷον ἄνθρωπος ὁ φονεὺς , καθ´ ὃν μὲν λόγον ἄνθρωπός ἐστιν , ὑπάρχει οὐσία · ὁ δὲ , ὃν ποιεῖ , φόνος , οὐκ ἔστιν οὐσία , ἀλλ´ ἔργον τῆς οὐσίας . Λέγομεν δὲ τὸν ἄνθρωπον , ποτὲ μὲν κακὸν , διὰ τὸ φονεύειν · ποτὲ δʹ αὖ πάλιν διὰ τὸ εὐεργετεῖν , ἀγαθόν · καὶ προσπλέκεται ταῦτα τὰ ὀνόματα τῇ οὐσίᾳ ἐκ τῶν συμβεβηκότων αὐτῇ , ἅτινα οὐκ ἔστιν αὕτη . Οὔτε γὰρ φόνος ἐστὶν ἡ οὐσία , οὔτ´ αὖ πάλιν ἡ μοιχεία , οὕτε τι τῶν ὁμοίων κακῶν . Ἀλλ´ ὥσπερ ἀπὸ τῆς γραμματικῆς ὁ γραμματικὸς λέγεται , καὶ ἀπὸ τῆς ῥητορικῆς ὁ ῥήτωρ , καὶ ἀπὸ τῆς ἰατρικῆς ὁ ἰατρὸς , τῆς οὐσίας οὔτ´ ἰατρικῆς οὔσης , οὔτε μὴν ῥητορικῆς , οὕτε γραμματικῆς , ἀλλ´ ἀπὸ τῶν συμβεβηκότων αὐτῇ τὴν προσηγορίαν λαμβανούσης , ἀφ´ ὧν οὕτως ὀνομάζεσθαι δοκεῖ , οὐδ´ ὁπότερον αὐτῶν οὖσα · ὁμοίως μοι φαίνεται καὶ ἀπὸ τῶν δοκούντων εἶναι κακῶν τὴν οὐσίαν ὄνομα προσλαμβάνειν , οὐδ´ ὁπότερον οὖσαν αὐτῶν . Καί μοι ὁμοίως ἐπινόησον , εἴ τινα ἕτερον ἀναπλάττεις ἐν τῷ νῷ τῶν κακῶν τοῖς ἀνθρώποις αἴτιον , ὡς κἀκεῖνος , καθὸ ἐν τούτοις ἐνεργεῖ καὶ ὑποβάλλει ποιεῖν τὰ κακὰ , ἔστι καὶ αὐτὸς κακὸς ἐξ ὧν ποιεῖ . Διὰ τοῦτο γὰρ κἀκεῖνος κακὸς εἶναι λέγεται , ὅτι τῶν κακῶν ἐστι ποιητής · ἃ δέ τις ποιεῖ , οὐκ ἔστιν αὐτὸς , ἀλλ´ αἱ ἐνέργειαι αὐτοῦ , ἀφ´ ὡν τὴν προσηγορίαν τοῦ κακὸς λέγεσθαι λαμβάνει . Εἰ γὰρ αὐτὸν ὑπάρχειν εἴποιμεν , ἃ ποιεῖ , ποιεῖ δὲ φόνους , καὶ μοιχείας , καὶ κλοπὰς , καὶ ὅσα τούτοις ὅμοια αὐτὸς ἔσται ταῦτα . Εἰ δὲ ταῦτ´ ἐστὶν αὐτὸς , ταῦτα δ ὅτε γίνεται τὴν σύστασιν ἔχει , οὐ γινόμενα δὲ καὶ τοῦ εἶναι παύεται , γίνεται δὲ ταῦτα πρὸς ἀνθρώπων , ἔσονται τούτων οἱ ἄνθρωποι ποιηταὶ καὶ ποῆ εἶναι καὶ τοῦ μηκέτ’´ εἰναι αἴτιοι . Εἰ δὲ ταῦτα ἐνεργείας αὐτοῦ , φής · ἐξ ὧν ποιεῖ , τὸ κακὸς εἶναι ἔχει , οὐκ ἐξ ὧν ἐστιν ἡ οὐσία . Κακὸν δὲ εἴπομεν λέγεσθαι ἀπὸ τῶν συμβεβηκότων τῇ οὐσίᾳ , ἅτινα οὐκ ἔστιν ἡ ούσία , ὡς ἀπὸ τῆς ἰατρικῆς , ἰατρόν . Εἰ δὲ ἐξ ὧν ἐνεργεῖ , ἀρχὴν τοῦ εἶναι λαμβάνει , ἤρξατο κἀκεῖνος εἶναι κακὸς , ἤρξατο δὲ καὶ ταυτὶ τὰ κακά . Εἰ δὲ οὕτως ἔχει , οὐκ ἔσται ἀνάρχως κακὸς , οὐδὲ ἀγέννητα τὰ κακὰ , τῷ γεννητὰ πρὸς αὐτοῦ εἶναι φάναι . Τὸν μὲν πρὸς τὸν ἕτερον , ὧ φίλε , λόγον ἱκανῶς μοι πεποιῆσθαι δοκεῖς · ἐξ ὧν γὰρ προὔλαβες τῷ λόγῳ , ἐκ τούτων συνάγειν ἔδοξας καλῶς . Ὡς ἀληθῶς γὰρ , εἰ ἄποιος ἐτύγχανεν ἡ ὕλη , τῶν δὲ ποιοτήτων δημιουργὸς ὑπάρχει ὁ Θεὸς , ποιότητες δὲ τὰ κακὰ , των κακῶν ἐστι ποιητὴς ὁ Θεός . Οὗτος μὲν οὖν ὁ λόγος πρὸς ἐκεῖνον εἰρήσθω καλῶς . Ἐμοὶ δὲ ψεῦδος δοκεῖ τὴν ὕλην ἄποιον εἶναι λέγειν . Οὐδὲ γὰρ
Lemmas: ὁ ἐνεργέω οὐσία εἰμί ἐθέλω , σύμφημι ἐγώ . οἷος ἄνθρωπος ὁ φονεύς , καθ´ ὅς μέν λόγος ἄνθρωπος εἰμί , ὑπάρχω οὐσία · ὁ δέ , ὅς ποιέω , φόνος , οὐ εἰμί οὐσία , ἀλ ἔργον ὁ οὐσία . λέγω δέ ὁ ἄνθρωπος , ποτέ μέν κακός , διά ὁ φονεύω · ποτέ δέ αὖος πάλιν διά ὁ εὐεργετέω , ἀγαθός · καί προσπλέκω οὗτος ὁ ὄνομα ὁ οὐσία ἐκ ὁ συμβεβηκός αὐτός , ὅστις οὐ εἰμί οὗτος . οὔτε γάρ φόνος εἰμί ὁ οὐσία , οὔτ´ αὖος πάλιν ὁ μοιχεία , ἵημι τίς ὁ ὅμοιος κακός . Ἀλ ὥσπερ ἀπό ὁ γραμματικός ὁ γραμματικός λέγω , καί ἀπό ὁ ῥητορικός ὁ ῥήτωρ , καί ἀπό ὁ ἰατρικός ὁ ἰατρός , ὁ οὐσία οὔτ´ ἰατρικός εἰμί , οὔτε μήv ῥητορικός , ἵημι γραμματικός , ἀλ ἀπό ὁ συμβεβηκός αὐτός ὁ προσηγορία λαμβάνω , ἀφή ὅς οὕτως ὀνομάζω δοκέω , οὐδός ὁπότερος αὐτός εἰμί · ὁμοίως ἐγώ φαίνω καί ἀπό ὁ δοκέω εἰμί κακός ὁ οὐσία ὄνομα προσλαμβάνω , οὐδός ὁπότερος εἰμί αὐτός . καί ἐγώ ὁμοίως ἐπινοέω , εἰμί τις ἕτερος ἀναπλάσσω ἐν ὁ νάω ὁ κακός ὁ ἄνθρωπος αἴτιος , ὡς ἐκεῖνος , καθό ἐν οὗτος ἐνεργέω καί ὑποβάλλω ποιέω ὁ κακός , εἰμί καί αὐτός κακός ἐκ ὅς ποιέω . Ζεύς οὗτος γάρ ἐκεῖνος κακός εἰμί λέγω , ὅτι ὁ κακός εἰμί ποιητής · ὁ δέ τις ποιέω , οὐ εἰμί αὐτός , ἀλ ὁ ἐνέργεια αὐτός , ἀφή ὡς ὁ προσηγορία ὁ κακός λέγω λαμβάνω . εἰμί γάρ αὐτός ὑπάρχω εἶπον , ὁ ποιέω , ποιέω δέ φόνος , καί μοιχεία , καί κλοπή , καί ὅσος οὗτος ὅμοιος αὐτός εἰμί οὗτος . εἰμί δέ ταῦ εἰμί αὐτός , οὗτος δ ὅτε γίγνομαι ὁ σύστασις ἔχω , οὖον γίγνομαι δέ καί ὁ εἰμί παύω , γίγνομαι δέ οὗτος πρός ἄνθρωπος , εἰμί οὗτος ὁ ἄνθρωπος ποιητής καί ποιέω εἰμί καί ὁ μηκάομαι εἰναι αἴτιος . εἰμί δέ οὗτος ἐνέργεια αὐτός , φημί · ἐκ ὅς ποιέω , ὁ κακός εἰμί ἔχω , οὐ ἐκ ὅς εἰμί ὁ οὐσία . Κακός δέ εἶπον λέγω ἀπό ὁ συμβεβηκός ὁ οὐσία , ὅστις οὐ εἰμί ὁ οὐσία , ὡς ἀπό ὁ ἰατρικός , ἰατρός . εἰμί δέ ἐκ ὅς ἐνεργέω , ἀρχή ὁ εἰμί λαμβάνω , ἄρχω ἐκεῖνος εἰμί κακός , ἄρχω δέ καί οὗτος ὁ κακός . εἰμί δέ οὕτως ἔχω , οὐ εἰμί ἄναρχος κακός , οὐδέ ἀγέννητος ὁ κακός , ὁ γεννητός πρός αὐτός εἰμί φαίνω . ὁ μέν πρός ὁ ἕτερος , ἵημι φίλος , λόγος ἱκανῶς ἐγώ ποιέω δοκέω · ἐκ ὅς γάρ προλαμβάνω ὁ λόγος , ἐκ οὗτος συνάγω δοκέω καλῶς . ὡς ἀληθής γάρ , εἰμί ἄποιος τυγχάνω ὁ ὕλη , ὁ δέ ποιότης δημιουργός ὑπάρχω ὁ θεός , ποιότης δέ ὁ κακός , ὁ κακός εἰμί ποιητής ὁ Θεός . οὗτος μέν οὖν ὁ λόγος πρός ἐκεῖνος εἴρω καλῶς . ἐμός δέ ψεῦδος δοκέω ὁ ὕλη ἄποιος εἰμί λέγω . οὐδέ γάρ