cogPG.PG005 686
προσπελάζοντος κακοῦ προσλαμβάνει , καὶ τοῦθ´ ὅπερ ἐστὶν εὐεργεσία τῆς ὕλης , πρὸς τοῦ Θεοῦ γεγονέναι λέγεις , εὐρίσκεται μᾶλλον ἐπὶ τῷ χείρονι προγενόμενον αὐτῇ . Εἰ δ´´ ἐκ τοῦ μὴ δύνασθαι τὸν Θεὸν ἀνελεῖν τὰ κακὰ , τὸ μὴ πεπαῦσθαι λέγεις , ἀδύνατον τὸν Θεὸν φήσεις ὑπάρχειν . Τὸ δὲ ἀδύνατον , ἤτοι τῷ φύσει ἀσθενῆ ὑπάρχειν αὐτὸν ἔσται , ἢ τῷ νικᾶσθαι τῷ φόβῳ δεδουλωμένον πρός τινος κρείττονος . Εἰ μὲν οὖν τὸν Θεὸν φύσει ἀσθενῆ ὄντα τολμήσεις εἰπεῖν , περὶ τῆς σωτηρίας αὐτῆς κινδυνεύειν μοι δοκεῖς . Εἰ δὲ τῷ νικᾶσθαι φόβῳ πρὸς τοῦ μείζονος , μείζονα ἔσται τοῦ Θεοῦ τὰ κακὰ νικῶντα τῆς προαιρέσεως αὐτοῦ τὴν ὁρμήν · ὅπερ ἄτοπον εἶναί μοι λέγειν περὶ Θεοῦ δοκεῖ . Διὰ τί γὰρ οὐχὶ μᾶλλον ταῦτ´ ἔσονται θεοὶ , νικᾷν κατὰ τὸν σὸν λόγον δυνάμενοι τὸν Θεὸν , εἴπερ Θεὸν ἐκεῖνό φαμεν , ὃ τὴν ἀπάντων ἐξουσίαν ἔχει · Χ . Βραχέα δέ σου καὶ περὶ τῆς ὕλης αὐτῆς πυθέσθαι βούλομαι · καί μοι φέρων λέγε , πότερον ἀπλῆ τις ἦν ἡ ὕλη , ἢ σύνθετος . Ἡ γὰρ διαφορὰ τῶν γεγονότων εἰς τοιαύτην με περιΐστησιν ἐξέτασιν τοῦδε τοῦ λόγου . Εἰ γὰρ ἁπλῆ τις ἐτύγχανεν ἡ ὕλη καὶ μονοειδής · σύνθετος δὲ ὁ κόσμος , καὶ ἐκ διαφόρων οὐσιῶν τε καὶ κράσεων τὴν σύστασιν ἔχει ; Τὸν γὰρ σύνθετον ἀπλῶν τινων μίξιν μηνύει . Εἰ δ´ μὲν πάλιν τὴν ὕλην σύνθετον λέγειν ἐθέλοις , πάντως ἐξ ἀπλῶν τινων συντεθεῖσθαι φήσεις . Εἰ δὲ ἐξ ἁπλῶν συνετέθη , ἦν ποτε καθ´ ἑαυτὰ τὰ ἀπλᾶ , ὧν συμπεθέντων , γέγονεν ἡ ὕλη · ἐξ οὗ περ καὶ γεννητὴ οὖσα δείκνυται . Εἰ γὰρ σύνθετος ἡ ὕλη , τὰ δὲ σύνθετα ἐξ ἀπλῶν τὴν σύστασιν ἔχει , ἦν ποτε καιρὸς , ὅτε ὕλη οὐκ ἦν , τουτέστι πρὶν τὰ ἁπλᾶ συνελθεῖν . Εἰ δὲ ἦν ποτε καιρὸς , ὅτε ὕλη οὐκ ἦν · οὐκ ἦν δέ ποτε καιρὸς , ὅτε τὸ ἀγέννητον οὐκ ἡν , οὐκ ἔσται ἀγέννητος ἡ ὑλη . Τὸ δ´´ ἐντεῦθεν ἔσται πολλὰ τὰ ἀγέννητα . Εἰ γὰρ ἦν ἀγέννητος ὁ Θεὸς , καὶ τὰ ἀπλᾶ ἐξ ὧν ἡ ὕλη συνετέθη , οὐκ ἔσται δύο μόνα τὰ ἀγέννητα , ἵνα παρήσω τὸ ἐπιζητῆσαι τί ὄντα ἐστιν ἁπλᾶ · ὕλη ἢ εἶδος . Δοκεῖ δέ σοι μηδὲν τῶν ὄντων αὐτὸ ἑαυτῷ ἀντικεῖσθαι ; Δοκεῖ . Ἀντίκειται δὲ τῷ πυρὶ τὸ ὕδωρ · Ἀντικεῖσθαί μοι φαίνεται . Ὁμοίως δὲ καὶ τῷ φωτὶ τὸ σκότος , καὶ τῷ ψυχρῷ τὸ θερμὸν , πρὸς δὴ τούτοις καὶ τῷ ξηρῷ τὸ ὑγρόν ; Οὕτως ἔχειν μοι δοκεῖ . Οὐκοῦν εἰ μηδὲν τῶν ὄντων αὐτὸ ἑαυτῷ ἀντίκειται , ἀλλήλοις δὲ ταῦτα ἀντίκειται , οὐκ ξσονται ὕλη μία , οὐδὲ μὴν ἐξ ὕλης μιᾶς . Ὅμοιον δέ τινα τούτῳ λόγον πάλιν πυθέσθαι σου βούλομαι . Δοκεῖ σοι τὰ μέρη μὴ ἀναιρετικὰ τυγχάνειν ἀλλήλων ; Δοκεῖ . Εἶναι δὲ τῆς ὕλης μέρη , τό τε πῦρ καὶ ὕδωρ , ὡσαύτως δὲ καὶ τὰ λοιπά ; Οὕτως ἔχει . Τί δὲ , οὐ δοκεῖ σοι ἀνατρεπτικὸν μὲν εἶναι τοῦ πυρὸς τὸ ὕδωρ , τοῦ δὲ σκότους τὸ φῶς , καὶ τἄλλα ὅσα τούτοις παραπλήσια ; Δοκεῖ . Οὐκοῦν εἰ τὰ μέρη οὐκ ἔστιν
Lemmas: προσπελάζω κακός προσλαμβάνω , καί τοῦτος ὅσπερ εἰμί εὐεργεσία ὁ ὕλη , πρός ὁ Θεός γίγνομαι λέγω , εὐρίͅσκω μᾶλλον ἐπί ὁ χείρων προγίγνομαι αὐτός . εἰμί δδʹ ἐκ ὁ μή δύναμαι ὁ θεός ἀναιρέω ὁ κακός , ὁ μή παύω λέγω , ἀδύνατος ὁ θεός φημί ὑπάρχω . ὁ δέ ἀδύνατος , ἤτοι ὁ φύσις ἀσθενής ὑπάρχω αὐτός εἰμί , ἢ ὁ νικάω ὁ φόβος δουλόω πρός τις ἀγαθός . εἰμί μέν οὖν ὁ θεός φύσις ἀσθενής εἰμί τολμάω εἶπον , περί ὁ σωτηρία αὐτός κινδυνεύω ἐγώ δοκέω . εἰμί δέ ὁ νικάω φόβος πρός ὁ μείζων , μείζων εἰμί ὁ Θεός ὁ κακός Νίκη ὁ προαίρεσις αὐτός ὁ ὁρμή · ὅσπερ ἄτοπος εἰμί ἐγώ λέγω περί Θεός δοκέω . Ζεύς τίς γάρ οὐ μᾶλλον ταῦ εἰμί θεός , νικάω κατά ὁ σός λόγος δύναμαι ὁ θεός , εἴπερ θεός ἐκεῖνος φημί , ὅς ὁ ἀπαντάω ἐξουσία ἔχω · Χ . Βράχος δέ σύ καί περί ὁ ὕλη αὐτός πυνθάνομαι βούλομαι · καί ἐγώ φέρω λέγω , πότερος ἀπλῆ τις εἰμί ὁ ὕλη , ἢ σύνθετος . ὁ γάρ διαφορά ὁ γίγνομαι εἰς τοιοῦτος ἐγώ περιίστημι ἐξέτασις ὅδε ὁ λόγος . εἰμί γάρ ἁπλόος τις τυγχάνω ὁ ὕλη καί μονοειδής · σύνθετος δέ ὁ κόσμος , καί ἐκ διάφορος οὐσία τε καί κρᾶσις ὁ σύστασις ἔχω ; ὁ γάρ συντίθημι ἀπολάω τίνω μίξις μηνύω . εἰμί δδʹ μέν πάλιν ὁ ὕλη συντίθημι λέγω ἐθέλω , πάντως ἐκ ἀπολάω τίνω συντίθημι φημί . εἰμί δέ ἐκ ἁπλόος συντίθημι , εἰμί ποτός καθ´ ἑαυτοῦ ὁ ἀπολάω , ὅς συμπίπτω , γίγνομαι ὁ ὕλη · ἐκ ὅς περ καί γεννητός εἰμί δείκνυμι . εἰμί γάρ σύνθετος ὁ ὕλη , ὁ δέ σύνθετος ἐκ ἀπολάω ὁ σύστασις ἔχω , εἰμί ποτός καιρός , ὅτε ὕλη οὐ εἰμί , τουτέστι πρίν ὁ ἁπλόος συνέρχομαι . εἰμί δέ εἰμί ποτός καιρός , ὅτε ὕλη οὐ εἰμί · οὐ εἰμί δέ ποτός καιρός , ὅτε ὁ ἀγέννητος οὐ ἐάν , οὐ εἰμί ἀγέννητος ὁ ὕλη . ὁ δδʹ ἐντεῦθεν εἰμί πολύς ὁ ἀγέννητος . εἰμί γάρ εἰμί ἀγέννητος ὁ θεός , καί ὁ ἀπολάω ἐκ ὅς ὁ ὕλη συντίθημι , οὐ εἰμί δύο μόνος ὁ ἀγέννητος , ἵνα παρίημι ὁ ἐπιζητέω τίς εἰμί εἰμί ἁπλόος · ὕλη ἢ εἶδος . δοκέω δέ σύ μηδείς ὁ εἰμί αὐτός ἑαυτοῦ ἀντίκειμαι ; δοκέω . ἀντίκειμαι δέ ὁ πῦρ ὁ ὕδωρ · ἀντίκειμαι ἐγώ φαίνω . ὅμοιος δέ καί ὁ φάος ὁ σκότος , καί ὁ ψυχρός ὁ θερμός , πρός δή οὗτος καί ὁ ξηρός ὁ ὑγρός ; οὕτως ἔχω ἐγώ δοκέω . οὐκοῦν εἰμί μηδείς ὁ εἰμί αὐτός ἑαυτοῦ ἀντίκειμαι , ἀλλήλων δέ οὗτος ἀντίκειμαι , οὐ ξσοντ ὕλη εἷς , οὐδέ μήv ἐκ ὕλη εἷς . Ὅμοιος δέ τις οὗτος λόγος πάλιν πυνθάνομαι σύ βούλομαι . δοκέω σύ ὁ μέρος μή ἀναιρετικός τυγχάνω ἀλλήλων ; δοκέω . εἰμί δέ ὁ ὕλη μέρος , ὁ τε πῦρ καί ὕδωρ , ὡσαύτως δέ καί ὁ λοιπός ; οὕτως ἔχω . τις δέ , οὖον δοκέω σύ ἀνατρεπτικός μέν εἰμί ὁ πυρός ὁ ὕδωρ , ὁ δέ σκότος ὁ φάος , καί ἄλλος ὅσος οὗτος παραπλήσιος ; δοκέω . οὐκοῦν εἰμί ὁ μέρος οὐ εἰμί