cogPG.PG005 527
Ὡς δὲ κατέπαυσε τὴν προσευχὴν , μνημονεύσας ἁπάντων καὶ τῶν πώποτε συμβεβηκότων αὐτῷ , μικρῶν τε καὶ μεγάλων , ἐνδόξων τε καὶ ἀδόξων , καὶ ἀπάσης τῆς κατὰ τὴν οἰκουμένην καθολικῆς Ἐκκλησίας , τῆς ὥρας ἐλθούσης τοῦ ἐξιέναι , ἐν ὄνῳ καθίσαντες αὐτὸν , ἠγον εἰς τὴν πόλιν , ὄντος Σαββάτου μεγάλου . Καὶ ὑπήντα αὐτῷ ὁ εἰρήναρχος Ἡρώδης καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ Νικήτης ἐπὶ τὸ ὄχημα , ο ] καὶ μεταθέντες αὐτὸν ἐπὶ τὴν καροῦχαν , ἔπειθον παρακαθεζόμενοι καὶ λέγοντες · « Τί γὰρ κακόν ἐστιν εἰπεῖν · Κύριος Καῖσαρ , καὶ ἐπιθῦσαι , καὶ τὰ τούτοις ἀκόλουθα , καὶ διασώζεσθαι ; » Ὁ δὲ τὰ μὲν πρῶτα οὐκ ἀπεκρίνατο αὐτοῖς · ἐπιμενόντων δὲ αὐτῶν , ἔφη · « Οὐ μέλλω ποιεῖν , ὃ συμβουλεύετέ μοι . » Οἱ δὲ ἀποτυχόντες τοῦ πεῖσαι αὐτὸν , δεινὰ ῥήματα ἔλεγον αὐτῷ , καὶ μετὰ σπουδῆς καθῄρουν αὐτὸν ἀπὸ τοῦ ὀχήματος , ὡς καὶ κατιόντα ἀπὸ τῆς καρούχας ἀποσυρῆναι τὸ ἀντικνήμιον . Καὶ μὴ ἐπιστραφεὶς , ὡς οὐδὲν πεπονθὼς , προθύμως μετὰ σπουδῆς ἐπορεύετο , ἀγόμενος εἰς τὸ στάδιον , θορύβου τηλικούτου ὄντος ἐν τῷ σταδίῳ , ὡς μηδὲ ἀκουσθῆναί τινα δύνασθαι . Τῷ δὲ Πολυκάρπῳ , εἰσιόντι εἰς τὸ στάδιον , φωνὴ ἐξούρανοῦ ἐγένετο · « Ἱσχυε καὶ ἀνδρίζου , Πολύκαρπε . » Καὶ τὸν μὲν εἰπόντα οὐδεὶς εἶδεν · τὴν δὲ φωνὴν τῶν ἡμετέρων οἱ παρόντες ἤκουσαν . Καὶ [ λοιπὸν ] προσαχθέντος αὐτοῦ , θόρυβος ἦν μέγασἀκουσάντων , ὅτι Πολύκαρπος συνείληπται . Λοιπὸν προσαχθέντα αὐτὸν ἀνηρώτα ὁ ἀνθύπατος , εἰ αὐτὸς εἴη Πολύκαρπος . Τοῦ δὲ ὁμολογοῦντος , . ἔπειθεν ἀρνεῖσθαι , λέγων · « Αἰδέσθητί σου τὴν ἡλικίαν , » καὶ ἕτερα τούτοις ἀκόλουθα , ὡς ἔθος αὐτοῖς λέγειν · « Ὅμοσον τὴν Καίσαρος τύχην , μετανόησον , εἰπέ · Αἷρετοὺς ἀθέους . » Ὁ δὲ Πολύκαρπος ἐμβριθεῖ τῷ προσώπῳ εἰς πάντα τὸν ὄχλον τῶν ἐν τῷ σταδίῳ ἀνόμων ἐθνῶν ἐμβλέψας , καὶ ἐπισείσας αὐτοῖς τὴν χεῖρα , στενάξας τε καὶ ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν , εἰπεν « Αἶρε τοὺς ἀθέους . » Ἐγκειμένου δὲ τοῦ ἀνθυπάτου καὶ λέγοντος · « Ὅμοσον , καὶ ἀπολύω σε , λοιδόρησον τὸν Χριστόν · » ὁ Πολύκαρπος ἔφη · « ὀγδοήκοντα καὶ ἑξ ἔτη ἔχω δουλεύων αὐτῷ , καὶ οὐδέν με ἠδίκησεν · καὶ πῶς δύναμαι βλασφημῆσαι τὸν βασιλέα μου , τὸν σώσαντά με ; » Ἐπιμένοντος δὲ πάλιν αὐτοῦ καὶ λέγοντος · « Ὅμοσον τὴν Καίσαρος τύχην , » ἀπεκρίνατο · « Εἰ κενοδοξεῖς , ἵνα ὀμόσω τὴν Καίσαρος τύχην , ὡς σὺ λέγεις . προσποιεῖ δὲ ἀγνοεῖν με , τίς εἰμι · μετὰ παῤῥησίας ἄκουε , Χριστιανός εἰμι . Εἰ δὲ μαθεῖν θέλεις τὸν τοῦ Χριστιανισμοῦ λόγον , δὸς ἡμέραν , καὶ ἄκουσον . ο
Lemmas: ὡς δέ καταπαύω ὁ προσευχή , μνημονεύω ἅπας καί ὁ πώποτε συμβεβηκός αὐτός , μικρός τε καί μέγας , ἔνδοξος τε καί ἄδοξος , καί ἀπασάω ὁ κατά ὁ οἰκέω καθολικός ἐκκλησία , ὁ ὥρα ἔρχομαι ὁ ἔξειμι , ἐν ὄνος καθίζω αὐτός , ἄγω εἰς ὁ πόλις , εἰμί Σάββατο μέγας . καί ὑπαντάω αὐτός ὁ εἰρήναρχος Ἡρῴδης καί ὁ πατήρ αὐτός Νικήτης ἐπί ὁ ὄχημα , ὁ ] καί μετατίθημι αὐτός ἐπί ὁ καροῦχα , πείθω παρακαθέζομαι καί λέγω · « τις γάρ κακός εἰμί εἶπον · Κύριος Καῖσαρ , καί ἐπιθύω , καί ὁ οὗτος ἀκόλουθος , καί διασῴζω ; » ὁ δέ ὁ μέν πρῶτος οὐ ἀποκρίνω αὐτός · ἐπιμένω δέ αὐτός , φημί · « οὖον μέλλω ποιέω , ὅς συμβουλεύω ἐγώ . » ὁ δέ ἀποτυγχάνω ὁ πείθω αὐτός , δεινός ῥῆμα λέγω αὐτός , καί μετά σπουδή καθαιρέω αὐτός ἀπό ὁ ὄχημα , ὡς καί κατέρχομαι ἀπό ὁ Καρούχας ἀποσύρω ὁ ἀντικνήμιον . καί μή ἐπιστρέφω , ὡς οὐδείς πάσχω , προθύμως μετά σπουδή πορεύω , ἄγω εἰς ὁ στάδιον , θόρυβος τηλικόσδε εἰμί ἐν ὁ στάδιον , ὡς μηδέ ἀκούω τις δύναμαι . ὁ δέ Πολύκαρπος , εἴσειμι εἰς ὁ στάδιον , φωνή ἐξούρανοῦ γίγνομαι · « ἰσχύω καί ἀνδρίζω , Πολύκαρπος . » καί ὁ μέν εἶπον οὐδείς ὁράω · ὁ δέ φωνή ὁ ἡμέτερος ὁ πάρειμι ἀκούω . καί [ λοιπός ] προσάγω αὐτός , θόρυβος εἰμί μεγασακουω , ὅτι Πολύκαρπος συλλαμβάνω . λοιπός προσάσσω αὐτός ἀνερωτάω ὁ ἀνθύπατος , εἰμί αὐτός εἰμί Πολύκαρπος . ὁ δέ ὁμολογέω , . πείθω ἀρνέομαι , λέγω · « αἰδέομαι σύ ὁ ἡλικία , » καί ἕτερος οὗτος ἀκόλουθος , ὡς ἔθος αὐτός λέγω · « ομοσος ὁ Καῖσαρ Τύχη , μετανοέω , εἶπον · Αιρετός ἄθεος . » ὁ δέ Πολύκαρπος ἐμβριθής ὁ πρόσωπον εἰς πᾶς ὁ ὄχλος ὁ ἐν ὁ στάδιον ἄνομος ἔθνος ἐμβλέπω , καί ἐπισείω αὐτός ὁ χείρ , στενάζω τε καί ἀναβλέπω εἰς ὁ οὐρανός , εἶπον « αἴρω ὁ ἄθεος . » ἔγκειμαι δέ ὁ ἀνθύπατος καί λέγω · « ομοσος , καί ἀπολύω σύ , λοιδορέω ὁ Χριστός · » ὁ Πολύκαρπος φημί · « ὀγδοήκοντα καί ἕξ ἔτος ἔχω δουλεύω αὐτός , καί οὐδείς ἐγώ ἀδικέω · καί πῶς δύναμαι βλασφημέω ὁ βασιλεύς ἐγώ , ὁ σῴζω ἐγώ ; » ἐπιμένω δέ πάλιν αὐτός καί λέγω · « ομοσος ὁ Καῖσαρ Τύχη , » ἀποκρίνω · « εἰμί κενοδοξέω , ἵνα ὄμνυμι ὁ Καῖσαρ Τύχη , ὡς σύ λέγω . προσποιέω δέ ἀγνοέω ἐγώ , τίς εἰμί · μετά παρρησία ἀκούω , Χριστιανός εἰμί . εἰμί δέ μανθάνω ἐθέλω ὁ ὁ χριστιανισμός λόγος , δίδωμι ἡμέρα , καί ἀκούω . ὁ