cogPG.PG005 685
κόσμου γένεσιν πρὸς τοῦ Θεοῦ γεγονέναι λέγω . Ἐπεὶ τοίνυν τροπήν τινα τὴν ποιοτήτων πρὸς τοῦ Θεοῦ γεγονέναι φῇς , ἀπόκριναί μοι βραχέα πυθέσθαι προαιρουμένω . Λέγε δή . Εἰ ὁμοίως καί σοι δοκεῖ τὰ κακὰ ποιότητας εἶναι τῶν οὐσιῶν ; Δοκεῖ . Ἄνωθεν δὲ ἦσαν αἱ ποιότητες αὗται ἐν τῇ ὕλῃ , ἢ ἀρχὴν ἔσχον ποῦ εἶναι ; Συνεῖναί φημι ἀγεννήτως τῇ ὕλῃ ταυτασὶ τὰς ποιότητας . Οὐχὶ δὲ τὸν Θεὸν φὴς τροπήν τινα τῶν ποιοτήτων πεποιηκέναι ; Τοῦτό φημι . Πότερον οὖν εἰς τὸ κρεῖττον , ἢ εἰς τὸ χεῖρον ; Εἰς τὸ κρεῖττον λέγειν μοι δοκεῖν . Οὐκοῦν , εἰ ποιότητες τῆς ὕλης τὰ κακὰ , τὰς δὲ ποιότητας αὐτῆς εἰς τὸ κρεῖττον ἔτρεψεν ὁ Κύριος , πόθεν τὰ κακὰ , ζητεῖν ἀνάγκη . γὰρ ἔμειναν αἱ ποιότητες ὁποῖαί ποτ´ ἦσαν τῇ φύσει , ἢ εἰ μὲν πρότερον οὐκ ἦσαν κακαὶ , ἐκ δὲ τοῦ τραπῆναι πρὸς τοῦ Θεοῦ τὰς πρώτας τοιαύτας περὶ τὴν ὕλην γεγονέναι ποιότητας φᾐς . αἴτιος ἔσται τῶν κακῶν ὁ Θεὸς , τρέψας τὰς οὐκ οὕσας ποιότητας κακὰς , εἰς τὸ εἶναι κακάς . Ἡ τὰς μὲν κακὰς ποιότητας εἰς τὸ κρεῖττον οὐ δοκεῖ σοι τρέψαι τὸν Θεὸν , τὰς δὲ λοιπὰς καὶ μόνας ὅσαι ἀδιάφοροι ἐτύγχανον , τῆς διακοσμήσεως ἕνεκα , πρὸς τοῦ Θεοῦ τετράφθαι λέγεις . Οὕτως ἄνωθεν ἔσχον ἐγώ . Πῶς τοίνυν αὐτὸν τὰς τῶν φαύλων ποιότητας ὡς εἶχον καταλελοιπέναι λέγεις ; Πότερων δυνάμενον μὲν κἀκείνας ἀνελεῖν , οὐ βουληθέντα δὲ , ἢ τὸ δύνασθαι μὴ ἔχοντα ; Εἰ μὲν γὰρ δυνάμενον λέξεις , οὐ βουληθέντα δὲ αὐτὸν , αἴτιον τούτων εἰπεὶν ἀνάγκη , ὅτι δυνάμενος ποιῆσαι μὴ εἶναι κακὰ , συνεχώρησεν αὐτὰ μένειν ὡς ἡν , καὶ μάλιστα ὅτε δημιουργεῖν τὴν ὕλην ἤρξατο . Εἰ γὰρ μηδ´ ὅλως ἔμελεν αὐτῷ τῆς ὕλης , οὐκ ἂν αἴτιος ἦν ὅν συνεχώρει μένειν . Ἐπεὶ δὲ μέρος μέν τι αὐτῆς ἐδημιούργει , μέρος δέ τι οὔτως εἴα , δυνάμενος κἀκεῖνα τρέπειν εἰς τὸ κρεῖττον , αἰτίαν ὀφλισκάνειν ἄξιος εἶναί μοι δοκεῖ , καταλιπών μέρος ὕλης εἶναι πονηρὸν ἐπ´ ὀλέθρῳ , οὖ ἐδημιούργησε μέρους . Ἀλλὰ μὴν καὶ τὰ μέγιστα κατὰ τοῦτο τὸ μέρος ἠδικῆσθαί μοι δοκεῖ , τοῦθ´ ὅπως κατεσκεύασε τῆς ὕλης μέρος ἀντιλαμβανόμενον τανῦν τῶν κακῶν . Εἰ γάρ τις ἐξετάζοι ἐπ´ ἀκριβὲς τὰ πράγματα , χαλεπώτερον νῦν εὐρήσει τὴν ὕλην πεπονθυῖαν τῆς προτέρας ἀκοσμίας . Πρὶν γὰρ αὐτὴν διακριθῆναι , τὸ μηδὲ αἰσθέσθαι τῶν κακῶν παρῆν αὐτῇ · νυνὶ δὲ ἕκαστον τῶν μερῶν αὐτῆς αἴσθησιν λαμβάνει τῶν κακῶν . Καί μοι ἐπ´ ἀνθρώπου τὸ παράδειγμα λαβέ , Πρὶν γὰρ εἰκονισθῇ καὶ ζῶον γένηται τῇ τοῦ δημιουργοῦ τέχνῃ , τὸ μεθ´ ἑνὸς ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν κακῶν , παρὰ τῆς φύσεως εἶχεν . Ἀφ´ οὖ δὲ πρὸς τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπος γίνεται , καὶ τὴν αἴσθησιν τοῦ
Lemmas: κόσμος γένεσις πρός ὁ Θεός γίγνομαι λέγω . ἐπεί τοίνυν τροπή τις ὁ ποιότης πρός ὁ Θεός γίγνομαι φημί , ἀποκρίνω ἐγώ βραχύς πυνθάνομαι προαιρέω . λέγω δή . εἰμί ὁμοίως καί σύ δοκέω ὁ κακός ποιότης εἰμί ὁ οὐσία ; δοκέω . ἄνωθεν δέ εἰμί ὁ ποιότης οὗτος ἐν ὁ ὕλη , ἢ ἀρχή ἔχω ποῦ εἰμί ; σύνειμι φημί ἀγέννητος ὁ ὕλη οὗτος ὁ ποιότης . οὐ δέ ὁ θεός φημί τροπή τις ὁ ποιότης ποιέω ; οὗτος φημί . πότερος οὖν εἰς ὁ ἀγαθός , ἢ εἰς ὁ χείρων ; εἰς ὁ ἀγαθός λέγω ἐγώ δοκέω . οὐκοῦν , εἰμί ποιότης ὁ ὕλη ὁ κακός , ὁ δέ ποιότης αὐτός εἰς ὁ ἀγαθός τρέπω ὁ Κύριος , πόθεν ὁ κακός , ζητέω ἀνάγκη . γάρ μένω ὁ ποιότης ὁποῖος ποτ εἰμί ὁ φύσις , ἢ εἰμί μέν πρότερος οὐ εἰμί κακός , ἐκ δέ ὁ τρέπω πρός ὁ Θεός ὁ πρῶτος τοιοῦτος περί ὁ ὕλη γίγνομαι ποιότης φημί . αἴτιος εἰμί ὁ κακός ὁ θεός , τρέπω ὁ οὐ εἰμί ποιότης κακός , εἰς ὁ εἰμί κακός . ὁ ὁ μέν κακός ποιότης εἰς ὁ ἀγαθός οὖον δοκέω σύ τρέπω ὁ θεός , ὁ δέ λοιπάς καί μόνος ὅσος ἀδιάφορος τυγχάνω , ὁ διακόσμησις ἕνεκα , πρός ὁ Θεός τρέπω λέγω . οὕτως ἄνωθεν ἔχω ἐγώ . Πῶς τοίνυν αὐτός ὁ ὁ φαῦλος ποιότης ὡς ἔχω καταλείπω λέγω ; πότερος δύναμαι μέν ἐκεῖνος ἀναιρέω , οὖον βούλομαι δέ , ἢ ὁ δύναμαι μή ἔχω ; εἰμί μέν γάρ δύναμαι λέγω , οὖον βούλομαι δέ αὐτός , αἴτιος οὗτος εἰπείν ἀνάγκη , ὅτι δύναμαι ποιέω μή εἰμί κακός , συγχωρέω αὐτός μένω ὡς ἐάν , καί μάλιστα ὅτε δημιουργέω ὁ ὕλη ἄρχω . εἰμί γάρ μηδ´ ὅλως μέλω αὐτός ὁ ὕλη , οὐ εἄν αἴτιος εἰμί ὅς συγχωρέω μένω . ἐπεί δέ μέρος μέν τίς αὐτός δημιουργέω , μέρος δέ τίς οὔτως ἐάω , δύναμαι ἐκεῖνος τρέπω εἰς ὁ ἀγαθός , αἴτιος ὀφλισκάνω ἄξιος εἰμί ἐγώ δοκέω , καταλείπω μέρος ὕλη εἰμί πονηρός ἐπι ὄλεθρος , οὖον δημιουργέω μέρος . ἀλλά μήv καί ὁ μέγας κατά οὗτος ὁ μέρος ἀδικέω ἐγώ δοκέω , τοῦτος ὅπως κατασκευάζω ὁ ὕλη μέρος ἀντιλαμβάνω τανῦν ὁ κακός . εἰμί γάρ τις ἐξετάζω ἐπι ἀκριβής ὁ πρᾶγμα , χαλεπός νῦν εὑρίσκω ὁ ὕλη πάσχω ὁ πρότερος ἀκοσμία . πρίν γάρ αὐτός διακρίνω , ὁ μηδέ αἰσθάνομαι ὁ κακός πάρειμι αὐτός · νυνί δέ ἕκαστος ὁ μέρος αὐτός αἴσθησις λαμβάνω ὁ κακός . καί ἐγώ ἐπι ἄνθρωπος ὁ παράδειγμα ἐπιλαμβάνω , πρίν γάρ εἰκονίζω καί ζῷον γίγνομαι ὁ ὁ δημιουργός τέχνη , ὁ μεθ´ εἷς ἀντιλαμβάνω ὁ κακός , παρά ὁ φύσις ἔχω . Ἀφή οὖον δέ πρός ὁ Θεός ἄνθρωπος γίγνομαι , καί ὁ αἴσθησις ὁ