cogPG.PG005 681
αἰτίαν ἔφησθα εἶναι τῆς τοιαύτης ὑπονοίας , διὰ τοῦτ´ ἐπὶ τὴν ἐξέτασιν τούτων ἔχεσθαί μοι δοκῶ . Φανεροῦ γὰρ γενομένου τοῦ λόγου , καθ´ ὃν τρόπον ἐστὶ τὰ κακὰ , καὶ ὅτι οὐχ οἱόντε ἐστὶν ἀναίτιον τῶν κακῶν εἰπεῖν τὸν Θεὸν , ἐκ τοῦ ὕλην αὐτὸν ὑποτιθέναι , τὴν τοιαύτην ὑπόνοιαν ἀναιρεῖσθαί μοι δοκεῖ . Φὴς τοίνυν ἄποιον ὕλην συνυπάρχειν τῷ Θεῷ ἐξ ἧς τήνδε τοῦ κόσμου γένεσιν ἐδημιούργησεν . Οὕτω μοι δοκεῖ . Οὐκοῦν εἰ ἄποιος ἐτύγχανεν ἡ ὑλη , γέγονε δὲ κόσμος πρὸς τοῦ Θεοῦ , ἐν δὲ τῳ κόσμῳ αἱ ποιότητες , τῶν ποιοτήτων ποιητὴς γέγονεν ὁ ἡΘεός . Οὕτως ἔχει . Ἐπεὶ δὲ σοῦ καὶ λέγοντος ἔμπροσθεν ἤκουον , ὡς ἀδύνατον ἐξ οὐκ ὄντων γίνεσθαί τι , πρὸς τὴν ἐρώτησιν ἀπόκριναι τὴν ἐμήν . Δοκεῖς μοι τὰς τοῦ κόσμου ποιότητας μὴ ἐξ ὑποκειμένων ποιοτήτων γεγονέναι δοκεῖν , ἕτερον δέ τι παρὰ τὰς οὐσίας ὑπάρχειν αὐτάς . Οὕτως ἔχει . Εἰ μὲν οὖν μὴ ἐξ ὑπο κειμένων ποιοτήτων τὰς ποιότητας ἐδημιούργησεν ὁ Θεὸς , μήτε ἐκ τῶν οὐσιῶν , τῷ μηδὲ οὐσίας αὐτὰς εἶναι , ἐκ μὴ ὄντων αὐτὰς ὑπὸ τοῦ Θεοῦ γεγονέναι εἰπεῖν ἀναγκαῖον . Ὅθεν περιττῶς ἐδόκεις μοι λέγειν , συλλελόγισται ὡς οὐκ ἀδύνατον εἰναι δοξάζειν , ἐξ οὐκ ὄντων γεγονέναι τι πρὸς τοῦ Θεοῦ . Ἀλλ´ ὁ μὲν περὶ τούτου λόγος ὧδε ἐχέτω · καὶ γὰρ παρ´ ἡμῖν θεωροῦμεν ἀνθρώπους ἐξ οὐκ ὄντων ποιοῦντας τινα , εἰ καὶ ὅτι μάλιστα δοκοῦσι ποιεῖν ἔν τινι , οἷον ἐπὶ τῶν ἀρχιτεκτόνων τὸ παράδειγμα λάβωμεν . Καὶ γὰρ οὗτοι ποιοῦσι πόλεις οὐκ ἐκ πόλεων , καὶ ναοὺς ὁμοίως οὐκ ἐκ ναῶν . Εἰ δ´ ὅτι τούτοις οὐσίαι ὑπόκεινται , οἴει ἐξ ὄντων αὐτοὺς ταῦτα ποιεῖν , σφάλλῃ τῷ λόγῳ . Οὐδὲ γὰρ ἡ οὐσία ἐστὶν , ἡ ποιοῦσα τὴν πόλιν , ἢ αὖ πάλιν τοὺς ναοὺς , ἀλλ´ ἡ περὶ τὴν οὐσίαν τέχνη . Ἡ δὲ τέχνη οὐκ ἐξ ἀποκειμένης τινὸς ἐν ταῖς οὐσίαις τέχνης γίνεται , ἀλλ´ ἐξ οὐκ οὔσης ἐν αὐταῖς γίνεται . Ἀπαντήσειν δέ μοι δοκεῖς οὕτω τῷ λόγῳ , ὅτι ὁ τεχνίτης ἐξ ἧς ἔχει τέχνης τὴν ἐν τῇ οὐσίᾳ τέχνην ποιεῖ . Πρὸς δὲ τοῦτο λέγεσθαι τοῦτ´ εὖ ἔχειν μοι δοκεῖ , ὅτι οὐδὲ ἐν τῷ ἀνθρώπῳ ἔκ τινος ὑποκειμένης τέχνης γίνεται . Οὐ γὰρ ἔνεστιν αὐτὴν ἐφ´ ἑαυτῆς οὖσαν δοῦναι τὴν τέχνην · τῶν γὰρ συμβεβηκότων ἐστὶν , καὶ τῶν τότε τὸ εἶναι λαμβανόντων , ὁπόταν ἐν οὐσίᾳ γίνωνται . Ὁ μὲν γὰρ ἄνθρωπος , καὶ χωρὶς τῆς ἀρχιτεκτονικῆς ἔσται · ἡ δ´ οὐκ ἔσται , ἐὰν μὴ πρότερον ἄνθρωπος ἧ . Ὅθεν τὰς τέχνας ἐξ οὐκ ὄντων εἰς ἀνθρώπους πεφυκέναι γίνεσθαι λέγειν ἀναγκαῖον . Εἰ τοίνυν τοῦτο οὕτως ἔχον ἐπ´ ἀνθρώπων
Lemmas: αἴτιος φημί εἰμί ὁ τοιοῦτος ὑπόνοια , διά τοῦτος ἐπί ὁ ἐξέτασις οὗτος ἔχω ἐγώ δοκέω . Φανερός γάρ γίγνομαι ὁ λόγος , καθ´ ὅς τρόπος εἰμί ὁ κακός , καί ὅτι οὐ οἷος εἰμί ἀναίτιος ὁ κακός εἶπον ὁ θεός , ἐκ ὁ ὕλη αὐτός ὑποτίθημι , ὁ τοιοῦτος ὑπόνοια ἀναιρέω ἐγώ δοκέω . φημί τοίνυν ἄποιος ὕλη συνυπάρχω ὁ Θεός ἐκ ὅς ὅδε ὁ κόσμος γένεσις δημιουργέω . οὕτως ἐγώ δοκέω . οὐκοῦν εἰμί ἄποιος τυγχάνω ὁ ὕλη , γίγνομαι δέ κόσμος πρός ὁ Θεός , ἐν δέ ὁ κόσμος ὁ ποιότης , ὁ ποιότης ποιητής γίγνομαι ὁ ἠΐθεος . οὕτως ἔχω . ἐπεί δέ σύ καί λέγω ἔμπροσθεν ἀκούω , ὡς ἀδύνατος ἐκ οὐ εἰμί γίγνομαι τίς , πρός ὁ ἐρώτησις ἀποκρίνω ὁ ἐμός . δοκεύς ἐγώ ὁ ὁ κόσμος ποιότης μή ἐκ ὑπόκειμαι ποιότης γίγνομαι δοκέω , ἕτερος δέ τίς παρά ὁ οὐσία ὑπάρχω αὐτός . οὕτως ἔχω . εἰμί μέν οὖν μή ἐκ ὑπο κεῖμαι ποιότης ὁ ποιότης δημιουργέω ὁ θεός , μήτε ἐκ ὁ οὐσία , ὁ μηδέ οὐσία αὐτός εἰμί , ἐκ μή εἰμί αὐτός ὑπό ὁ Θεός γίγνομαι εἶπον ἀναγκαῖος . ὅθεν περισσός δοκέω ἐγώ λέγω , συλλογίζομαι ὡς οὐ ἀδύνατος εἰναι δοξάζω , ἐκ οὐ εἰμί γίγνομαι τίς πρός ὁ Θεός . Ἀλ ὁ μέν περί οὗτος λόγος ὧδε ἔχω · καί γάρ παρ´ ἐγώ θεωρέω ἄνθρωπος ἐκ οὐ εἰμί ποιέω τις , εἰμί καί ὅτι μάλιστα δοκέω ποιέω ἐν τις , οἷος ἐπί ὁ ἀρχιτέκτων ὁ παράδειγμα λαμβάνω . καί γάρ οὗτος ποιέω πόλις οὐ ἐκ πόλις , καί ναός ὁμοίως οὐ ἐκ ναός . εἰμί δδʹ ὅτι οὗτος οὐσία ὑπόκειμαι , οἴομαι ἐκ εἰμί αὐτός οὗτος ποιέω , σφάλλω ὁ λόγος . οὐδέ γάρ ὁ οὐσία εἰμί , ὁ ποιέω ὁ πόλις , ἢ αὖος πάλιν ὁ ναός , ἀλ ὁ περί ὁ οὐσία τέχνη . ὁ δέ τέχνη οὐ ἐκ ἀπόκειμαι τις ἐν ὁ οὐσία τέχνη γίγνομαι , ἀλ ἐκ οὐ εἰμί ἐν αὐτός γίγνομαι . ἀπαντάω δέ ἐγώ δοκέω οὗτος ὁ λόγος , ὅτι ὁ τεχνίτης ἐκ ὅς ἔχω τέχνη ὁ ἐν ὁ οὐσία τέχνη ποιέω . πρός δέ οὗτος λέγω τοῦτος εὕω ἔχω ἐγώ δοκέω , ὅτι οὐδέ ἐν ὁ ἄνθρωπος ἐκ τις ὑπόκειμαι τέχνη γίγνομαι . οὖον γάρ ἔνειμι αὐτός ἐφίημι ἑαυτοῦ εἰμί δίδωμι ὁ τέχνη · ὁ γάρ συμβεβηκός εἰμί , καί ὁ τότε ὁ εἰμί λαμβάνω , ὁπόταν ἐν οὐσία γίγνομαι . ὁ μέν γάρ ἄνθρωπος , καί Χωρὶς ὁ ἀρχιτεκτονικός εἰμί · ὁ δδʹ οὐ εἰμί , ἐάν μή πρότερος ἄνθρωπος ἧ . ὅθεν ὁ τέχνη ἐκ οὐ εἰμί εἰς ἄνθρωπος φύω γίγνομαι λέγω ἀναγκαῖος . εἰμί τοίνυν οὗτος οὕτως ἔχω ἐπι ἄνθρωπος