cogPG.PG003 365
αὐτου καὶ τὸ μὴ ὃν . ὡς εἴρηται , καὶ φιλονεικεῖ πρὸς ἐν αὐτῷ εἶναι · καὶ αὐτό ἐστι τὸ εἰδοποιὸν καὶ τῶν ἀνειδέων , καὶ ἐπ´ αὐτοῦ καὶ τὸ μὴ ὃν ὑπερουσίως λέγεται καὶ ἔστι · πῶς ἡ δαιμονία πληθὺς οὐκ ἐφίεται τοῦ καλοῦ καὶ ἀγαθοῦ , πρόσυλος δὲ οὖσα , καὶ τῆς ἀγγελικῆς περὶ τὴν ἔφεσιν τὰγαθοῦ ταύτότητος ἀποπεπτωκυῖα , κακῶν ἀπάντων αἰτία καὶ ἑαυτῇ καὶ τοῖς ἄλλοις γίνεται , ὅσα κακύνεσθαι λέγεται ; πῶς δὲ ὄλως ἐκ τἀγαθοῦ παραχθὲν τὸ δαιμόνιον φῦλον . οὐκ ἔστιν ἀγαθοειδές ; ἢ πῶς , ἀγαθὸν ἐκ τὰγαθοῦ γεγονὸς , ἠλλοιώθη ; καὶ τί τὸ κακῦναν αὐτὸ , καὶ ὅλως τί τὸ κακόν ἐστι ; καὶ ἐκ τίνος ἀρχῆς ὑπέστη , καὶ ἐν τίνι τῶν ὄντων ἐστί ; καὶ πῶς ὁ ἀγαθὸς αὐτὸ παραγαγεῖν ἠβουλήθη ; πῶς δὲ βουληθεὶς ἠδυνήθη ; Καὶ εἰ ἐξ ἄλλης αἰτίας τὸ κακὸν , τίς ἑτέρα τοῖς οὖσι παρὰ τἀγαθὸν αἰτία ; πῶς δὲ , καὶ Προνοίας οὔσης , ἔστι τὸ κακὸν , ἢ γινόμενον ὅλως , ἢ μὴ ἀναιρούμενον ; καὶ πῶς ἐφίεταί τι τῶν ὄντων αὐτοῦ παρὰ τἀγαθὸν ; Ταῦτα μὲν οὖν ἴσως ἐρεῖ τοιόσδε ἀπορῶν λόγος , ἡμεῖς δὲ ἀξιώσομεν αὐτὸν εἰς τὴν τῶν πραγμάτων ἀλήθειαν ἀποβλέπειν , καὶ πρῶτόν γε τοῦτο εἰπεῖν παῤῥησιασόμεθα · Τὸ κακὸν οὐκ ἔστιν ἐκ τὰγαθοῦ , καὶ εἰ ἐκ τὰγαθοῦ ἐστιν , οὐ κακόν · οὐδὲ γὰρ πυρὸς τὸ ψύχειν , οὔτε ἀγαθοῦ τὸ μὴ τἀγαθὰ παράγειν . Καὶ εἰ τὰ ὄντα πάντα ἐκ τὰγαθοῦ,φύσις γὰρ τῷ ἀγαθῷ σὸ παράγειν καὶ σώζειν · τῷ δὲ κακῷ τὸ φθείρειν καὶ ἀτολύειν , οὐδέν ἐστι τῶν ὄντων ἐκ τοῦ κακοῦ · καὶ οὐδὲ αὐτὸ ἔσταιἵ τὸ κακὸν , επερ καὶ ἐαυτῷ κακὸν εἴη . Καὶ εἰ μὴ τοῦτο , οὐ πάντη κακὸν τὸ κακὸν , ἀλλ´ ἔχεὶ τινὰ τὰγαθοῦ , καθ´ ἣν ὅλως ἐστὶ , μοῖραν Καὶ εἰ τὰ ὄντα τοῦ καλοῦ καὶ ἀγαθοῦ ἐφίεται , καὶ πάντα ὅσα ποιεῖ διὰ τὸ δοκοῦν ἀγαθὸν ποιεῖ , καὶ πᾶς ὁ τῶν ὄντων σκοπὸς ἀρχὴν ἔχει καὶ τέλος τἀγαθὸν , ὐδὲν γὰρ , εἰς τὴν τοῦ κακοῦ φύσιν ἀποβλέπον , ποιεῖ ἃ ποιεῖ · πῶς ἔσται τὸ κακὸν ἐν τοῖς οὖσιν , ἢ ὅλως ὃν τῆς τοιαύτης ἀγαθῆς ὀρέξεως παρηρημένον ; Καὶ εἰ τὰ ὄντα πάντα ἐκ τἀγαθοῦ , καὶ τἀγαθὸν ἐπέκεινα τῶν ὄντων , ἔστι μὲν ἐν τὰγαθῷ καὶ πὸ μὴ ὃν , ὄν · τὸ δὲ κακὸν οὔτε ὄν ἐστιν · εἰ δὲ μὴ , ο πάντη κακὸν οὔτε μὴ ὄν · οὐδὲν γὰρ ἔσται τὸ καθέλου μὴ ὃν , εἰ μὴ ἐν τἀγαθῷ κατὰ τὸ ὑπερούσιον λά γοιτο . Τὸ μὲν οὖν ἀγαθὸν ἔσται καὶ τοῦ ἀπλῶς ὄντος καὶ τοῦ μὴ ὄντος πολλῷ πρότερον ὑπεριδρυμένον . Τὸ δὲ κακὸν οὔτε ἐν τοῖς οὖσιν , οὔτε ἐν τοῖς μὴ οὗ · σιν , ἀλλὰ καὶ αὐτοῦ τοῦ μὴ ὄντος μᾶλλον ἀπέχον τὰγαθοῦ , ἀλλότριον καὶ ἀνουσιώτερον . Πόθεν οὖν ἐστι τὸ κακόν ; εἴποι τις . Εἰ γὰρ μὴ ἔστι τὸ κακὸν . ἀρετὴ καὶ κακία ταύτὸν , καὶ ἡ πᾶσα τῇ ὅλῃ , καὶ ἡ , ἐν μέρει τῇ ἀναλόγῳ · ἢ οὐδὲ τὸ τῇ ἀρετῇ μαχόμεναν
Lemmas: αὐτός καί ὁ μή ὅς . ὡς εἴρω , καί φιλονεικέω πρός ἐν αὐτός εἰμί · καί αὐτός εἰμί ὁ εἰδοποιός καί ὁ ἀνείδεος , καί ἐπι αὐτός καί ὁ μή ὅς ὑπερούσιος λέγω καί εἰμί · πῶς ὁ δαιμόνιος πληθύς οὐ ἐφίημι ὁ καλός καί ἀγαθός , πρόσυλος δέ εἰμί , καί ὁ ἀγγελικός περί ὁ ἔφεσις τάσσω ταυτότης ἀποπίπτω , κακός ἀπαντάω αἰτία καί ἑαυτοῦ καί ὁ ἄλλος γίγνομαι , ὅσος κακύνω λέγω ; πῶς δέ ὅλως ἐκ ἀγαθός παράγω ὁ δαιμόνιον φῦλον . οὐ εἰμί ἀγαθοειδής ; ἢ πῶς , ἀγαθός ἐκ τάσσω γίγνομαι , ἀλλοιόω ; καί τίς ὁ κυνάω αὐτός , καί ὅλως τίς ὁ κακός εἰμί ; καί ἐκ τίς ἀρχή ὑφίστημι , καί ἐν τίς ὁ εἰμί εἰμί ; καί πῶς ὁ ἀγαθός αὐτός παράγω βούλομαι ; πῶς δέ βούλομαι δύναμαι ; καί εἰμί ἐκ ἄλλος αἴτιος ὁ κακός , τίς ἕτερος ὁ εἰμί παρά ἀγαθός αἰτία ; πῶς δέ , καί Πρόνοια εἰμί , εἰμί ὁ κακός , ἢ γίγνομαι ὅλως , ἢ μή ἀναιρέω ; καί πῶς ἐφίημι τίς ὁ εἰμί αὐτός παρά ἀγαθός ; οὗτος μέν οὖν ἴσως εἴρω τοιόσδε ἀπορέω λόγος , ἐγώ δέ ἀξιόω αὐτός εἰς ὁ ὁ πρᾶγμα ἀλήθεια ἀποβλέπω , καί πρότερος γε οὗτος εἶπον παρρησιάζομαι · ὁ κακός οὐ εἰμί ἐκ τάσσω , καί εἰμί ἐκ τάσσω εἰμί , οὖον κακός · οὐδέ γάρ πυρός ὁ ψύχω , οὔτε ἀγαθός ὁ μή ἀγαθός παράγω . καί εἰμί ὁ εἰμί πᾶς ἐκ ταγαθου,φυτις γάρ ὁ ἀγαθός σός παράγω καί σῴζω · ὁ δέ κακός ὁ φθείρω καί ατολυω , οὐδείς εἰμί ὁ εἰμί ἐκ ὁ κακός · καί οὐδέ αὐτός ἵστημι ὁ κακός , περ καί αὐτός κακός εἰμί . καί εἰμί μή οὗτος , οὖον πάντῃ κακός ὁ κακός , ἀλ ἔχω τις τάσσω , καθ´ ὅς ὅλως εἰμί , μοῖρα καί εἰμί ὁ εἰμί ὁ καλός καί ἀγαθός ἐφίημι , καί πᾶς ὅσος ποιέω διά ὁ δοκέω ἀγαθός ποιέω , καί πᾶς ὁ ὁ εἰμί σκοπός ἀρχή ἔχω καί τέλος ἀγαθός , ἀνδρό-θηλυς γάρ , εἰς ὁ ὁ κακός φύσις ἀποβλέπω , ποιέω ὁ ποιέω · πῶς εἰμί ὁ κακός ἐν ὁ εἰμί , ἢ ὅλως ὅς ὁ τοιοῦτος ἀγαθός ὄρεξις παραλέγω ; καί εἰμί ὁ εἰμί πᾶς ἐκ ἀγαθός , καί ἀγαθός ἐπέκεινα ὁ εἰμί , εἰμί μέν ἐν τάσσω καί πόα μή ὅς , εἰμί · ὁ δέ κακός οὔτε εἰμί εἰμί · εἰμί δέ μή , ὁ πάντῃ κακός οὔτε μή εἰμί · οὐδείς γάρ εἰμί ὁ καθαιρέω μή ὅς , εἰμί μή ἐν ἀγαθός κατά ὁ ὑπερούσιος λάω γοῖτος . ὁ μέν οὖν ἀγαθός εἰμί καί ὁ ἀπλόος εἰμί καί ὁ μή εἰμί πολύς πρότερος ὑπεριδρύω . ὁ δέ κακός οὔτε ἐν ὁ εἰμί , οὔτε ἐν ὁ μή ὅς · βρόχος , ἀλλά καί αὐτός ὁ μή εἰμί μᾶλλον ἀπέχω τάσσω , ἀλλότριος καί ἀνούσιος . πόθεν οὖν εἰμί ὁ κακός ; εἶπον τις . εἰμί γάρ μή εἰμί ὁ κακός . ἀρετή καί κακία αὐτός , καί ὁ πᾶς ὁ ὅλος , καί ὁ , ἐν μέρος ὁ ἀνάλογος · ἢ οὐδέ ὁ ὁ ἀρετή μάχομαι