cogPG.PG003 322
Διὰ τί ; ὅτι καὶ περὶ αὐτὴν πάντα ὡς περὶ αἴτιον , καὶ δημιουργὸν , καὶ ἀρχὴν , ὡς περὶ τὸ κέντρον ἡ περιφέρεια , ὡς ἄν τις εἴποι διὰ τὴν τῶν λεγομένων σαφήνειαν · καὶ αὐτῆς ἕνεκα , ὡς τέλους πάντων · καὶ αὐτὴ πρὸ πάντων ἐστίν . Ἀρχὴ γὰρ καὶ τέλος τῶν ἁπάντων Θεὸς , πλὴν ὑπερεξῃρημένως καὶ δημιουργικῶς · καὶ γὰρ οὐ σὺν αὐτῷ , ἀλλ´ ἐν αὐτῷ τὰ πάντα συνέστηκε · καὶ ἐν τῷ εἶναι τὸ Θεῖον ἡ παραγωγὴ καὶ ὑπόστασις ἁπάντων ἐστί . Τούτου πάντα ἐφίεται · τὰ μὲν νοερὰ , ἤγουν οἱ ἄγγελοι , καὶ τὰ λογικὰ , ἤγουν αἱ ἄνθρωποι , γνωστικῶς ἐπιβάλλοντα τῇ τοῦ Θεοῦ προνοίᾳ , ἀναλόγως ἐφίενται τοῦ Θεοῦ . Τὰ δὲ ὑφειμένα τούτων , ἤγουν τὰ ἄλογα , ὧν ἀλόγων ἡ ψυχὴ ἐκ τῶν στοιχείων καὶ τοῦ ἐνύλου πυρὸς συνεστῶσα , ἐν πνεύματι ἐνύλῳ ἔχει τὸ εἶναι · ταῦτα μόνον , ἐκ τῆς αἰσθήσιως συνελαυνόμενα εἰς , τὸ πεινῇν καὶ εἰς τὸ διψῇν , ἐφίενται εἰκότως αἰσθητῶς τοῦ χορηγοῦντος , ὡς τό · Πάντα πρὸς σὲ προσδοκῶσι δοῦναι τὴν τροφὴν αὐτῶν εἰς εὕκαφον . Τλλα μέντοι ὅσα τὴν ζωτικὴν μόνην ἀναισθήτως ἔχει κίνησιν , ὡς τὰ φυτὰ καὶ αἱ βοτάναι , ἄ τινα καὶ ζωτικὸν πνεῦμα μόνον συνιστῶν ἔχουσι , τὴν ἑαυτῶν οὐσίαν ἄνευ αἰσθήσεως · ἃ δὴ καὶ πολλάκις , στερούμενα τοῦ φυσικοῦ πνεύματος , ἀποξηραίνονται , δι᾽´ οὖ κινοῦνται πρὸς αὔξησιν καὶ εὐθάλειαν . ἐφίενται καὶ ταῦτα τῆς θείας Προνοίας , ἐφ´ ᾧ συνεστάναι καὶ ἀνθεῖν · ὅθεν καὶ ταῦτα παραλαμβάνονται ἐν τῷ ρμηʹ ἕαλμῷ , αἰνεῖν τὸν Θεὸν διὰ τῆς αὐτῶν συστάσεως . Τὰ δὲ ἄψυχα , ἐν τῷ ἔχειν ἐν ἑαυτοῖς τὸ Κλως εἶναι , ἢ ἐν τῷ τοιώσδε ἢ τοιώσδε εἶναι · τοῦτο γὰρ εἶπεν οὐσιώδη καὶ ἐκτικὴν ἐπιτηδειότητα , ὡς τοῦ λἔθου ἐστὶ τὸ κάτω φέρεσθαι · καὶ τοῦ πυρὸς , τὸ ἄνω · Ξ vi . Τοῦτο εἰδότες οἱ θεολόγοι · τοῦτο ποῖον ; ὅτι ἀδύνατόν ἐστιν ἐκ προτέρας τινὸς αἰτίας καὶ γνώσεως τὸ Θεῖον ὑμνεῖσθαι , εἰ μὴ ἐκ τῶν αἰτιατῶν , καὶ ὡς ἀνώνυμον ὑμνοῦσιν , ὅτι ἐξῃρημένον πάντων ἐστί · καὶ πάλιν ἐκ παντὸς ὁνόματος , ὅτι καὶ αἰτιατὰ τὰ πάντα ἐκ τούτου αἰτίου . ἀνώνυμον μὲν , ὡς ἐν τῇ βίβλῳ τῶν Κριτῶν εὕρηται , λέγων πρὸς τὸν ἐρωτῶντα · Καὶ ἵνα τί ἐρωτᾷς τὸ ὄνομά μου , καὶ αὐτό ἐστι θαυμαστόν · Πῶς θαυμαστὸν , ἐξηγούμενος λέγει , ὅτι ὑπὲρ πᾶν ὄνομα , καὶ ὑπερκείμενον παντὸς ὀνομαζομένου ὀνό ματος εἴτε ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ , εἴτε ἐν τῷ μέλλοντι · πολυώνυμον δὲ , ὡς ὅταν καὶ αὐτὸν εἰσάγωσι λέγοντα , ὡς ἐν τῷ Σινᾷ , Ἐγώ εἰμι ὁ ὤν · καὶ ἐν ἑτέροις , ἡ ζωή , τὸ φῶς , ὁ Θεὸς , ἡ ἀλήθεια , ὡς ἐν Εὐαγγελίοις · Ἐγώ εἰμι ἡ ζωὴ καὶ ἡ ἀλήθεια · καὶ πάλιν · Ἐγώ σὴμε τὸ φῶς τοῦ κόσμου · καὶ ἐν τῷ πρὸς τὸν Ἰακὼβ χΡηματισμῶ · Ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς τοῦ πατρός σου . Καὶ πάλιν αὐτοὶ οἱ θεολόγοι περὶ αὐτοῦ λέγουσιν ἐκ τῶν αἰτιατῶν τἄλλα τε καὶ τὸ αἰώνιον · τὸν γὰρ τῶν αἰώνων ποιητὴν αἰώνιόν φασιν · αἰώνιον δέ ἐστι τὸ αἰῶνος μετέχον . Καὶ γοῦν φησιν ὁ Ἡσαΐας · Ὁ Θεὸς ὁ ακὸνιος , ὁ κατασκευάσας τὰ ἄκρα τῆς γῆς . Ὁ
Lemmas: Ζεύς τίς ; ὅτι καί περί αὐτός πᾶς ὡς περί αἴτιος , καί δημιουργός , καί ἀρχή , ὡς περί ὁ κέντρον ὁ περιφέρεια , ὡς ἄν τις εἶπον διά ὁ ὁ λέγω σαφήνεια · καί αὐτός ἕνεκα , ὡς τέλος πᾶς · καί αὐτός πρό πᾶς εἰμί . Ἀρχή γάρ καί τέλος ὁ ἅπας θεός , πλήν ὑπερεξῃρημένως καί δημιουργικός · καί γάρ οὖον σύν αὐτός , ἀλ ἐν αὐτός ὁ πᾶς συνίστημι · καί ἐν ὁ εἰμί ὁ θεῖον ὁ παραγωγή καί ὑπόστασις ἅπας εἰμί . οὗτος πᾶς ἐφίημι · ὁ μέν νοερός , ἤγουν ὁ ἄγγελος , καί ὁ λογικός , ἤγουν ὁ ἄνθρωπος , γνωστικός ἐπιβάλλω ὁ ὁ Θεός πρόνοια , ἀνάλογος ἐφίημι ὁ Θεός . ὁ δέ ὑφίημι οὗτος , ἤγουν ὁ ἄλογος , ὅς ἄλογος ὁ ψυχή ἐκ ὁ στοιχεῖον καί ὁ ἔνυλος πυρός συνίστημι , ἐν πνεῦμα ἔνυλος ἔχω ὁ εἰμί · οὗτος μόνος , ἐκ ὁ αἴσθησις συνελαύνω εἰς , ὁ πεινάω καί εἰς ὁ διψάω , ἐφίημι εἰκότως αἰσθητός ὁ χορηγέω , ὡς ὁ · Πάν πρός σύ προσδοκάω δίδωμι ὁ τροφή αὐτός εἰς εὕκαφον . Τλλα μέντοι ὅσος ὁ ζωτικός μόνος ἀναισθήτως ἔχω κίνησις , ὡς ὁ φυτόν καί ὁ βοτάνη , ὅς τις καί ζωτικός πνεῦμα μόνος συνιστάω ἔχω , ὁ ἑαυτοῦ οὐσία ἄνευ αἴσθησις · ὁ δή καί πολλάκις , στερέω ὁ φυσικός πνεῦμα , ἀποξηραίνω , διά οὖον κινέω πρός αὔξησις καί εὐθάλεια . ἐφίημι καί οὗτος ὁ θεῖος Πρόνοια , ἐφίημι ὅς συνίστημι καί ἀνθέω · ὅθεν καί οὗτος παραλαμβάνω ἐν ὁ ρμηʹ ἁλμάω , αἰνέω ὁ θεός διά ὁ αὐτός σύστασις . ὁ δέ ἄψυχος , ἐν ὁ ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ κλάω εἰμί , ἢ ἐν ὁ τοῖος ἢ τοῖος εἰμί · οὗτος γάρ εἶπον οὐσιώδης καί ἑκτικός ἐπιτηδειότης , ὡς ὁ ἔρχομαι εἰμί ὁ κάτω φέρω · καί ὁ πυρός , ὁ ἄνω · Ξ vi . οὗτος οἶδα ὁ θεολόγος · οὗτος ποῖος ; ὅτι ἀδύνατος εἰμί ἐκ πρότερος τις αἴτιος καί γνῶσις ὁ θεῖον ὑμνέω , εἰμί μή ἐκ ὁ αἰτιατός , καί ὡς ἀνώνυμος ὑμνέω , ὅτι ἐξαιρέω πᾶς εἰμί · καί πάλιν ἐκ πᾶς ὄνομα , ὅτι καί αἰτιατός ὁ πᾶς ἐκ οὗτος αἴτιος . ἀνώνυμος μέν , ὡς ἐν ὁ Βίβλος ὁ κριτής εὑρίσκω , λέγω πρός ὁ ἐρωτάω · καί ἵνα τίς ἐρωτάω ὁ ὄνομα ἐγώ , καί αὐτός εἰμί θαυμαστός · Πῶς θαυμαστός , ἐξηγέομαι λέγω , ὅτι ὑπέρ πᾶς ὄνομα , καί ὑπέρκειμαι πᾶς ὀνομάζω ὄνος μα εἴτε ἐν ὁ αἰών οὗτος , εἴτε ἐν ὁ μέλλω · πολυώνυμος δέ , ὡς ὅταν καί αὐτός εἰσάγω λέγω , ὡς ἐν ὁ Σινᾶ , ἐγώ εἰμί ὁ εἰμί · καί ἐν ἕτερος , ὁ ζωή , ὁ φάος , ὁ θεός , ὁ ἀλήθεια , ὡς ἐν Εὐαγγέλιος · ἐγώ εἰμί ὁ ζωή καί ὁ ἀλήθεια · καί πάλιν · ἐγώ Σῆμε ὁ φάος ὁ κόσμος · καί ἐν ὁ πρός ὁ Ἰακώβ χρηματισμός · ἐγώ εἰμί ὁ θεός ὁ πατήρ σύ . καί πάλιν αὐτός ὁ θεολόγος περί αὐτός λέγω ἐκ ὁ αἰτιατός ἄλλος τε καί ὁ αἰώνιος · ὁ γάρ ὁ αἰών ποιητής αἰώνιος φημί · αἰώνιος δέ εἰμί ὁ αἰών μετέχω . καί γοῦν φημί ὁ Ἠσαΐας · ὁ θεός ὁ ακὸνιος , ὁ κατασκευάζω ὁ ἄκρος ὁ γῆ . ὁ