cogPG.PG003 347
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ . ΛΑΡΗΤ ΙΙΙ . Καὶ πρώτην , εἰ δοκεῖ , τὴν παντελῆ , καὶ τῶν ὅλων τοῦ Θεοῦ προόδων ἐκφαντορικὴν ἀγαθωνυμίαν ἐπι σκεψώμεθα , τὴν ἀγαῦαρχικὴν καὶ ὑπεράγαθον ἐπικαλεσάμενοι Τριάδα , τὴν ἐκφαντορικὴν τῶν ὄλων ἑαυτῆς ἀγαθωτάτων προνοιῶν . Χρὴ γὰρ ἡμᾶς ταῖς εὐχαῖς πρῶτον ἐπ´ αὐτὴν , ὡς ἀγαθαρχίαν , προσανάγεσθαι , καὶ μᾶλλον αὐτῇ πλησιάζοντας , ἐν τούτῳ μυεῖσθαι τὰ πανάγαθα δῶρα τὰ περὶ αὐτὴν ἱσρυμένα · καὶ γὰρ αὔτη μὲν ἅπασι πάρεστιν , οὐ πάντα δὲ αὐτῇ πάρεστι . Τότε δὲ , ὅταν αὐτὴν ἐπικαλώμεθα , πανάγνοις μὲν εὐχαῖς , ἀνεπιθολώτῳ δὲ νῷ , καὶ τῇ πρὸς θείαν ἕνωσιν ἐπιτηδειότητι , τότε καὶ ἡμεῖς αὐτῇ πάρεσμεν · αὐτὴ γὰρ οὔτε ἐν τόπῳ ἐστὶν , ἵνα καὶ ἀπῇ τινος , ἢ ἐξκτέρων εἰς ἕτερα μεταβῇ . Ἀλλὰ καὶ τὸ ἐν πᾶσι τοῖς οὖσιν αὐτὴν εἶναι λέγειν ἀπολείπεται τῆς ὑπὲρ πάντα καὶ πάντων περιληπτικῆς ἀπειρίας . Ἡμᾶς οὖν αὐτοὺς ταῖς εὐχαῖς ἀνατείνωμεν ἐπὶ τὴν τῶν θείων καὶ ἀγαθῶν ἀκτίνων ὑψηλοτέραν ἀνάνευσιν , ὥσπερ εἰ πολυφώτου σειρᾶς ἑκ τῆς οὐρανίας ἀκρότητος ἠρτημένης , εἰς δεῦρο δὲ καθηκούσης , καὶ ἀεὶ αὐτῆς ἐπὶ τὸ πρόσω χερσὶν ἀμοιβαίαις δραττόμενοι , καθέλκειν μὲν αὐτὴν ἐδοκοῦμεν , τῷ ὄντε δὲ οὐ κατήγομεν ἐκείνην , ἄνω τε καὶ κάτω παροῦσαν , ἀλλ´ αὐτοὶ ἡμεῖς ἀνηγόμεθα πρὸς τὰς ὑψηλοτέρας τῶν πολυφώτων ἀκτίνων μαρμαρυγάς . Ἢ ὥσπερ εἰς ναῦν ἐμβεβηκότες , καὶ ἀντεχόμενοι των ἔκ τινος πέτρας εἰς ἡμᾶς ἐκτεινομένων πεισμάτων , καὶ οἷον ἡμῖν εἰς ἀντίληψιν ἐκδιδομένων , οὐκ ἑφ´´ ἡμᾶς τὴν πέτραν , ἀλλ´ ἡμᾶς αὐτοὺς τῷ ἀληθεῖ καὶ τὴν ναῦν ἐπὶ τὴν πέτραν προσήγομεν . σπερ καὶ τὸ ἔμπαλιν , εἴ τις τὴν παραλίαν πέτραν ἑστὼς ἐπὶ τῆς νηὸς ἀπώσεται , δράσει μὲν οὐδὲν εἰς τὴν ἑστῶσαν καὶ ἀκίνητον πέτραν , ἑαυτὸν δὲ ἐκείνης ἀπογωρίσει , καὶ ὅσῳ μᾶλλον αὐτὴν ἀπώσεται , μᾶλλον αὐτῆς ἀκοντισθήσεται . Διὸ καὶ πρὸ παντὸς , καὶ μᾶλλον θεολογίας , εὐχῆς ἀπάρχεσθαι χρεὼν , οὐχ ὡς ἐφελκομένους τὴν ἁπανταχῆ παροῦσαν καὶ οὐδαμῆ δύναμιν , ἀλλ´ ὡς ταῖς θείαις μνείαις καὶ ἐπικλήσεσιν ἡμᾶς αὐτοὺς ἐγχειρίζοντας αὐτῇ καὶ ἑνοῦντας .
Lemmas: κεφάλαιος Γ . ΑΔ ΙΙΙ . καί πρῶτος , εἰμί δοκέω , ὁ παντελής , καί ὁ ὅλος ὁ Θεός πρόοδος ἐκφαντορικός ἀγαθωνυμία ἐπι σκέπτομαι , ὁ αγαυαρχικος καί ὑπεράγαθος ἐπικαλέω Τριάς , ὁ ἐκφαντορικός ὁ ὅλος ἑαυτοῦ ἄγαθος πρόνοια . χρή γάρ ἐγώ ὁ εὐχή πρῶτος ἐπι αὐτός , ὡς ἀγαθαρχία , προσανάγω , καί μᾶλλον αὐτός πλησιάζω , ἐν οὗτος μυέω ὁ πανάγαθος Δῶρα ὁ περί αὐτός ἱσρυμένα · καί γάρ οὗτος μέν ἅπας πάρειμι , οὖον πᾶς δέ αὐτός πάρειμι . τότε δέ , ὅταν αὐτός ἐπικαλέω , πάναγνος μέν εὐχή , ἀνεπιθόλωτος δέ νάω , καί ὁ πρός θεῖος ἕνωσις ἐπιτηδειότης , τότε καί ἐγώ αὐτός πάρειμι · αὐτός γάρ οὔτε ἐν τόπος εἰμί , ἵνα καί ἄπειμι τις , ἢ ἐξκτέρων εἰς ἕτερος μεταβαίνω . ἀλλά καί ὁ ἐν πᾶς ὁ εἰμί αὐτός εἰμί λέγω ἀπολείπω ὁ ὑπέρ πᾶς καί πᾶς περιληπτικός ἀπειρία . ἡμός οὖν αὐτός ὁ εὐχή ἀνατείνω ἐπί ὁ ὁ θεῖον καί ἀγαθός ἀκτίς ὑψηλός ἀνάνευσις , ὥσπερ εἰμί πολύφωτος σειρά ἐκ ὁ οὐράνιος ἀκρότητος ἀρτάω , εἰς δεῦρο δέ καθήκω , καί ἀεί αὐτός ἐπί ὁ πρόσω χείρ ἀμοιβαῖος δράσσομαι , καθέλκω μέν αὐτός δοκέω , ὁ εἰμί δέ οὖον κατάγω ἐκεῖνος , ἄνω τε καί κάτω πάρειμι , ἀλ αὐτός ἐγώ ἀνάγω πρός ὁ ὑψηλός ὁ πολύφωτος ἀκτίς μαρμαρυγή . ἤ ὥσπερ εἰς ναῦς ἐμβαίνω , καί ἀντέχω ὁ ἐκ τις πέτρα εἰς ἐγώ ἐκτείνω πεῖσμα , καί οἷος ἐγώ εἰς ἀντίληψις ἐκδίδωμι , οὐ ἑφ´´ ἐγώ ὁ πέτρα , ἀλ ἐγώ αὐτός ὁ ἀληθής καί ὁ ναῦς ἐπί ὁ πέτρα προσάγω . σπερ καί ὁ ἔμπαλιν , εἰμί τις ὁ παράλιος πέτρα ἵστημι ἐπί ὁ ναός ἀπωθέω , δράω μέν οὐδείς εἰς ὁ ἵστημι καί ἀκίνητος πέτρα , ἑαυτοῦ δέ ἐκεῖνος απογωρισεω , καί ὅσος μᾶλλον αὐτός ἀπωθέω , μᾶλλον αὐτός ἀκοντίζω . Διὸ καί πρό πᾶς , καί μᾶλλον θεολογία , εὐχή ἀπάρχομαι χρεὼν , οὐ ὡς ἐφέλκω ὁ ἁπανταχῆ πάρειμι καί οὐδαμῆ δύναμις , ἀλ ὡς ὁ θεῖος μνεία καί ἐπίκλησις ἐγώ αὐτός ἐγχειρίζω αὐτός καί ἑνόω .