cogPG.PG003 440
ζωῆς καὶ ἐπὶ πολλοῖς ἐτέροις παρ´ αὐτῆς χέεται · ἡ αντόζωος , καὶ ὑπέρζωος , ἡ ζωοποιὸς , ἢ ὅπως ἄλλως ἀνθρωπικῶς ἂν ὑμνήσοι τις τὴν ἄφθεγκτον ἐκείνην καὶ θείαν ζωήν . ἵαπεάῖἱμωη , ἅια οεὶ εείρεα νiνοωιε , εἰ ειρεινῖνειε , ΚΒiε Ιαμ νίαηαυε νἰίπιο ἰααιο ε ροσῖ ἱι αΙμ νiΙα Ικο ὓΙε ἱ ΠιΙία αΙα ἀἐ νῖνῖἄεαηε , νεῖ οοαε αο οο ΛαΙΟΙΙΦίΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ζʹ . ΘΥΝΟΡΘΙΘ ΛΑΡΙΤΙΕ . Φέρε δὲ , εἰ δοκεῖ , τὴν ἀγαθὴν και αἰωνιαν · ζωὴν . καὶ ὡς σοφὴν , καὶ ὡς αὐτοσοφίαν ὑμνῶμεν , μᾶλλον δὲ ὡς πάσης σοφίας ὑποστατικὴν , καὶ ὑπὲρ πᾶσαν σοφίαν καὶ σύνεσιν ὑπεροῦσαν . Οὐ γὰρ μόνον ὁ Θεὸς ὑπερπλήρης ἐστὶ σοφίας , καὶ τῆς συνέσεως αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ἀριθμὸς , ἀλλὰ καὶ παντὸς λόγοο , καὶ νοῦ , καὶ σοφίας ὑπερίδρυται . Καὶ τοῦτο ὑπερφυῶς ἐννοήσας ὁ θεῖος ὄντως ἀνὴρ , ὁ κοινὸς ἡμῶν καὶ τοῦ καθηγεμόνος ἤλιος , Τὸ μωρὸν τοῦ Θεοῦ σοφώτερον τῶν ἀνθρώπων , φησὶν , οὐ μόνον ὅτι πᾶσα ἀνθρωπίνη διάνοια πλάνη τίς ἐστι , κρινομένη πρὸς τὸ σταθερὸν καὶ μόνιμον τῶν θείων καὶ τελειοτάτων νοήσεων · ἀλλ´ ὅτι καὶ σύνηθές ἐστι τοῖς θεολόγοις , ἀντιπεπονθότως ἐπὶ Θεοῦ τὰ τῆς στερήσεως ἁποφάσκειν . Οὕτω καὶ ἀόρατόν φησι τὰ Λόγια τὸ παμφαὲς φῶς · καὶ τὸν πολυύμνητον καὶ πολυώνυμον , ἄῤῥητον καὶ ἀνώνυμον · καὶ τὸν πᾶσι παρόντα καὶ ἐκ πάντων εὐρισκόμενον , ἀκατάληπτον καὶ ἀνεξιχνίαστον . Τούτῳ δὴ τῷ τρόπῳ καὶ νῦν ὁ θεῖος Ἀπόστολος ὑμνῆσαι λέγεται μωρίαν Θεοῦ , τὸ φαινόμενον ἐν αὐτῇ παράλογον καὶ ἄτοπον , εἰς τὴν ἄῤῥητον καὶ πρὸ λόγου παντὸς ἀναγαγὼν ἀλήθειαν . Ἀλλὰ , ὅπερ ἐν ἄλλοις ἕφην , οἰκείως ἡμῖν τὰ ὑπὲρ ἡμᾶς παραλαμβάνοντες , καὶ τῷ συντρόφῳ τῶν αἰσθήσεων ἐνειλούμενοι , καὶ τοῖς καθ´ ἡμᾶς τὰ θεῖα παραβάλλοντες , ἀπατώμεθα , κατὰ τὸ φαινόμενον τὸν θεῖον καὶ ἀπόρρητον λόγον μεταδιώκοντες · δέον εἰδέναι τὸν καθ´ ἡμᾶς νουν , ἔχειν τὴν μὲν δύναμιν εἰς τὸ νοεῖν , δι´ ἧς τὰ νοητὰ βλέπει , τὴν δὲ ἕνωσιν ὑπεραίρουσαν τὴν τοῦ νοῦ φύσιν , δι´ ἧς συνάπτεται πρὸς τὰ ἐπέκεινα ἑαυτοῦ . Κατὰ ταύτην οὖν τὰ θεῖα νοητέον , οὐ καθ´ ἡμᾶς , ἀλλ´ ὅλους ἑαυτοὺς ὅλων ἐαυτῶν ἐξισταμένους , καὶ
Lemmas: ζωή καί ἐπί πολύς ἕτερος παρ´ αὐτός χέω · ὁ αντόζωος , καί ὑπέρζωος , ὁ ζωοποιός , ἢ ὅπως ἄλλως ἀνθρωπικός εἄν ὑμνέω τις ὁ ἄφθεγκτος ἐκεῖνος καί θεῖος ζωή . ιαπεαιιμαω , Αἶα ὅς εἶρος νiνοωιε , εἰμί ειρεινινειος , ΓΒ Ιαμ νίαηαυε νἰίπιο ἰάομαι ε ῥόος ἱ αΙμ Ἴνα διαβατάρης υἱός Ι ΠιΙία Αἶα ἀει ἀναίνομαι , νέομαι οοαε ΑΟ ὅς Ι γῆ . ΘΥ Ι . φέρω δέ , εἰμί δοκέω , ὁ ἀγαθός και αἰώνιος · ζωή . καί ὡς σοφός , καί ὡς αὐτοσοφία ὑμνέω , μᾶλλον δέ ὡς πᾶς σοφία ὑποστατικός , καί ὑπέρ πᾶς σοφία καί σύνεσις ὑπέρειμι . οὖον γάρ μόνος ὁ θεός ὑπερπλήρης εἰμί σοφία , καί ὁ σύνεσις αὐτός οὐ εἰμί ἀριθμός , ἀλλά καί πᾶς λόγος , καί νόος , καί σοφία ὑπεριδρύω . καί οὗτος ὑπερφυῶς ἐννοέω ὁ θεῖος εἰμί ἀνήρ , ὁ κοινός ἐγώ καί ὁ καθηγεμών ἥλιος , ὁ μωρός ὁ Θεός σοφός ὁ ἄνθρωπος , φημί , οὖον μόνος ὅτι πᾶς ἀνθρώπινος διάνοια πλάνη τίς εἰμί , κρίνω πρός ὁ σταθερός καί μόνιμος ὁ θεῖον καί τέλειος νόησις · ἀλ ὅτι καί συνήθης εἰμί ὁ θεολόγος , ἀντιπεπονθότως ἐπί Θεός ὁ ὁ στέρησις ἀποφάσκω . οὕτως καί ἀόρατος φημί ὁ Λόγιος ὁ παμφαής φάος · καί ὁ πολυύμνητος καί πολυώνυμος , ἄρρητος καί ἀνώνυμος · καί ὁ πᾶς πάρειμι καί ἐκ πᾶς εὑρίσκω , ἀκατάληπτος καί ἀνεξιχνίαστος . οὗτος δή ὁ τρόπος καί νῦν ὁ θεῖος ἀπόστολος ὑμνέω λέγω μωρία Θεός , ὁ φαίνω ἐν αὐτός παράλογος καί ἄτοπος , εἰς ὁ ἄρρητος καί πρό λόγος πᾶς ἀνάγω ἀλήθεια . ἀλλά , ὅσπερ ἐν ἄλλος φημί , οἰκεῖος ἐγώ ὁ ὑπέρ ἐγώ παραλαμβάνω , καί ὁ σύντροφος ὁ αἴσθησις ἐνειλέω , καί ὁ καθ´ ἐγώ ὁ θεῖον παραβάλλω , ἀπατάω , κατά ὁ φαίνω ὁ θέω καί ἀπόρρητος λόγος μεταδιώκω · δήω οἶδα ὁ καθ´ ἐγώ νόος , ἔχω ὁ μέν δύναμις εἰς ὁ νοέω , δις ὅς ὁ νοητός βλέπω , ὁ δέ ἕνωσις ὑπεραίρω ὁ ὁ νόος φύσις , δις ὅς συνάπτω πρός ὁ ἐπέκεινα ἑαυτοῦ . κατά οὗτος οὖν ὁ θεῖον νοητέον , οὖον καθ´ ἐγώ , ἀλ ὅλος ἑαυτοῦ ὅλος ἑαυτοῦ ἐξίστημι , καί