cogPG.PG003 424
πάλιν μὴ ὄν . Τῷ δὲ μὴ ὄντι , πῶς ἐκταθείη τὸ ὃν , καὶ μενεῖ μὴ ὃν πάλιν , τοῦτο πάντη τῶν ἀδυνάτων . Ἀσφαλῶς γοῦν τίθησι ταῦτα ὁ ἅγιος . Ὁμοίως καὶ ἡ τῆς ζωῆς ὀνομασία τοῦ ἀγαθοῦ Θεοῦ εἰς πάντα τὰ ζῶντα ἐκτείνεται , καὶ ὑπὲρ ταῦτά ἐστι , καὶ ἡ τῆς σοφίας εἰς πάντα τὰ λογικὰ καὶ νοερὰ , τοὺς ἀγγέλους φημὶ , καὶ αἰσθητικὰ , δηλονότι τὰς μετὰ σόματος ψυχὰς ἐκτείνοται , καὶ ὑπὲρ ταῦτά ἐστι . Χρὴ δὲ εἰδέναι , ὅτι ὅταν περὶ ἀγγέλων καὶ ἀνθρώπων μόνων φησί , τοὺς ἀγγέλους νοητούς φησι , τὰς δὲ ἡμετέρας ψυχας νοεράς · νῦν δὲ ἐπειδὴ περὶ Θεοῦ φησιν , εἰκότως καὶ τοὺς ἀγγέλους μεθ´ ἡμῶν νοερούς φησιν , ἅτε καὶ αὐτοὺς διὰ τοῦ νοεῖν τὸν Θεὸν τρεφομένους τῇ νοήσει , καθὼς καὶ αἱ ἀνθρώπιναι ψυχαί . Αἰσθητεκὰ ἄὰ νοήσεις καὶ τὰ ἄλογα , ὡς καὶ αὐτὰ θείας σοφίας ματέχοντα , ἔν ταῖς φυσικαῖς αὐτῶν ὁρμαῖς , ὡς ἐπὶ τοῦ ἀράχνου , καὶ τοῦ μύρμηκος , καὶ τῶν ἄλλων ἐφεξῆς ἀπάντων . ἑΙ . Ταύτας βούλεται ὁ λόγος ὑμνῆσαιτὰς τῆς προνοίας ἐκφαντορικὰς καὶ παραστατικὰς . καὶ δηλωπι . καὶ θεωνυμίας , οὐδὲ γὰρ αὐτὴν τὴν ὑπὲρ πᾶσαν ἀγαθότητα καὶ θεότηταεο χὰρ καὶ οἱ ἄγγελοι καὶ οἱ δίκαιοι ἄνθρωποι ] τὴν ἔδρυμένην ἐν ἀποκρύφοις , κατὰ τό , Ἐν ἀπρκρύφῳ καταιγίδος · καὶ τό , Ἔθετοσκότος ἀκοκρυρὴν αὐτοῦ · ἀλλὰ τὴν τῶν ἀγαθῶν ἀπάντων αἰτίαν ἐγεθέτητα , καὶ τὸ τῶν ὄντων αἴτιον ὃν , καὶ τὴν τῶν ζώντων αἰτίαν ζωὴν , καὶ τὴν σοφοδότιν σοφίαν · τί τούτου δηλοῦντος ἐντεῦθεν , ἐν τῷ συνάγεσθαι ἅμα τῷ αἰτιατῷ τὸ αἴτιαν · ὲν δῆλον , ἵν´ ἀποδειχθείη ἐκ τοῦ αἰτνατοῦ τὸ αἴτιον · ἢ καὶ ἀπόδειξις λέγεται , ἀλλ´ οὐ τοῦ ἄιότι , ἀλλὰ τοῦ ὅτι , ὡς ὅταν δεικνύωμεν τὴν τῆς σελήνης ἀντίφραξιν διὰ τῆς ἐκλείψεως . Ὅτι γοῦν ἐστι τὸ Θεῖον ἀγαθὸν , καὶ ὃν , καὶ ζωὴ , καὶ σοφία , μανθάνομεν διὰ τῶν αἰτιατῶν · δι´ ὃ δὲ ταῦτά ἐστιν , οὐ γινώσκομεν , ἐπειὸὴ πρὸ μικροῦ ἔδοξέ πως ὑπόβασιν λέγειν , τὸ ἀγαθὸν εἰπὼν τοῦ ὄντος αἴτιον , Καὶ οὔτω καθεξῆς , ἵνα μὴ δράξωνταί τινες ἀφορμῆς ἀσυνέτως , οὐκ ἄλλο φησὶν εἶναι τὸ ὃν , καὶ ἄλλο τὸ ἀγαθὸν , καὶ καθεξῆς τἄλλα · ἓν γὰρ τῶν ἁπάντων αἴτιον , καὶ οὐ πολλά · καὶ μία θεότης ἡ τὰ πάντα παρἁγουσα . Καθάπτεται δὲ ἐντεῦθεν τῶν τε ἐν Ἔλλησι σοφῶν καὶ τῶν ἀπὸ Σίμωνος αἱρετικῶν , οἶ κοσμοποιούς φασι θεοὺς , καθ´ ὅσον ὑποβεβήκασι , τοσοῦτον καὶ τὰ ἀσθενέστερα τῶν κτισμάτων παράγοντας , ἕως καὶ τῆς πάντων ὑποστάθμης , τῆς ὕλης · καὶ ταύτης γὰρ ἴδιον δημιουργὸν ἀποδεδώκασι . Τούτων τοίνυν τῶν τοῦ ἐνὸς Θεοῦ θεωνυμιῶν , ἡ μὲν τοῦ ἀγαθοῦ ἐκφαντική ἐστι τῆς παντελοῦς τοῦ Θεοῦ προνοίας , αἱ δὲ λοιπαὶ μερικῶν προνοιῶν εἰσι δηλωτικαὶ , αἱ μὲν ὁλικωτέρων , αἱ δὲ μερικωτέρων · ἡ γὰρ τοῦ ἀγαθοῦ τῆς ταντελοῦς προνοίας , ὅτι πάντα δι´ ἀγαθότητα παρήχθη καί εἰσιν · ἡ δὲ τῆς ζωῆς , μερικῆς , ἀλλ ἄλικωτέρας ,
Lemmas: πάλιν μή εἰμί . ὁ δέ μή εἰμί , πῶς ἐκτείνω ὁ ὅς , καί μένω μή ὅς πάλιν , οὗτος πάντῃ ὁ ἀδύνατος . ἀσφαλῶς γοῦν τίθημι οὗτος ὁ ἅγιος . ὅμοιος καί ὁ ὁ ζωή ὀνομασία ὁ ἀγαθός Θεός εἰς πᾶς ὁ ζῶ ἐκτείνω , καί ὑπέρ οὗτος εἰμί , καί ὁ ὁ σοφία εἰς πᾶς ὁ λογικός καί νοερός , ὁ ἄγγελος φημί , καί αἰσθητικός , δηλονότι ὁ μετά σόμα ψυχή ἐκτείνω , καί ὑπέρ οὗτος εἰμί . χρή δέ οἶδα , ὅτι ὅταν περί ἄγγελος καί ἄνθρωπος μόνος φημί , ὁ ἄγγελος νοητός φημί , ὁ δέ ἡμέτερος Ψυχή νοερός · νῦν δέ ἐπεί περί Θεός φημί , εἰκότως καί ὁ ἄγγελος μεθ´ ἐγώ νοερός φημί , ἅτε καί αὐτός διά ὁ νοέω ὁ θεός τρέφω ὁ νοέω , καθώς καί ὁ ἀνθρώπινος Ψυχή . Αἰσθητεκὰ ἀάω νοέω καί ὁ ἄλογος , ὡς καί αὐτός θεῖος σοφία ματεχοειντα , ἐν ὁ φυσικός αὐτός ὁρμή , ὡς ἐπί ὁ ἀράχνης , καί ὁ μύρμηξ , καί ὁ ἄλλος ἐφεξῆς ἀπαντάω . εἰ . οὗτος βούλομαι ὁ λόγος ὑμνέω ὁ πρόνοια ἐκφαντορικός καί παραστατικός . καί δηλωπι . καί θεωνύμιο , οὐδέ γάρ αὐτός ὁ ὑπέρ πᾶς ἀγαθότης καί θεότης χαρά καί ὁ ἄγγελος καί ὁ Δίκαιος ἄνθρωπος ] ὁ τρύχω ἐν ἀπόκρυφος , κατά ὁ , ἐν ἀπόκρυφος καταιγίς · καί ὁ , εθετοσκοος ἀκοκρυρὴν αὐτός · ἀλλά ὁ ὁ ἀγαθός ἀπαντάω αἴτιος ἐγεθέτητα , καί ὁ ὁ εἰμί αἴτιος ὅς , καί ὁ ὁ ζῶ αἴτιος ζωή , καί ὁ σοφοδότις σοφία · τίς οὗτος δηλόω ἐντεῦθεν , ἐν ὁ συνάγω ἅμα ὁ αἰτιατός ὁ αἴτιος · εἰμί δῆλος , ὅς ἀποδείκνυμι ἐκ ὁ αἰτνατοῦ ὁ αἴτιος · ἢ καί ἀπόδειξις λέγω , ἀλ οὖον ὁ ἀείδω , ἀλλά ὁ ὅτι , ὡς ὅταν δείκνυμι ὁ ὁ σελήνη ἀντίφραξις διά ὁ ἔκλειψις . ὅτι2 γοῦν εἰμί ὁ θεῖον ἀγαθός , καί ὅς , καί ζωή , καί σοφία , μανθάνω διά ὁ αἰτιατός · δις ὅς δέ οὗτος εἰμί , οὖον γιγνώσκω , ἐπειός πρό μικρός δοκέω πως ὑπόβασις λέγω , ὁ ἀγαθός εἶπον ὁ εἰμί αἴτιος , καί οὐτάω καθεξῆς , ἵνα μή δράσσομαι τις ἀφορμή ἀσύνετος , οὐ ἄλλος φημί εἰμί ὁ ὅς , καί ἄλλος ὁ ἀγαθός , καί καθεξῆς ἄλλος · εἷς γάρ ὁ ἅπας αἴτιος , καί οὖον πολύς · καί εἷς θεότης ὁ ὁ πᾶς παράγω . καθάπτω δέ ἐντεῦθεν ὁ τε ἐν Ἕλλην σοφός καί ὁ ἀπό Σίμων αἱρετικός , οἶς κοσμοποιός φημί θεός , καθ´ ὅσος ὑποβαίνω , τοσοῦτος καί ὁ ἀσθενής ὁ κτίσμα παράγω , ἠώς καί ὁ πᾶς ὑποστάθμη , ὁ ὕλη · καί οὗτος γάρ ἴδιος δημιουργός ἀποδίδωμι . οὗτος τοίνυν ὁ ὁ εἷς Θεός θεωνύμιο , ὁ μέν ὁ ἀγαθός ἐκφαντικός εἰμί ὁ παντελής ὁ Θεός πρόνοια , ὁ δέ λοιπός μερικός πρόνοια εἰμί δηλωτικός , ὁ μέν ὁλικός , ὁ δέ μερικός · ὁ γάρ ὁ ἀγαθός ὁ ταντελοῦς πρόνοια , ὅτι πᾶς δις ἀγαθότης παράγω καί εἰμί · ὁ δέ ὁ ζωή , μερικός , ἀλλ' ἀλικός ,