cogPG.PG003 386
προαίρεσιν · ἀλλ´ εἰδὼς ὁ Θεὸς ὅτι τὸ μὲν ψυχρὸν ἄγαν ἄγονον , τὸ δὲ συμμέτρως θερμὸν γενεσιουργεῖ ,, καὶ ὅτι τὰ φυτὰ καὶ τὰ σπέρρατα θερμότητος δεῖται , ὡς καὶ τὰ σώματα ἅπαντα τὰ ζωὴν ἔχοντα , τούτου χάριν τὸν ἥλιον οὕτως ἔχειν φύσεως ἐποίησε . Τοῦτο τὸ ἡλιακὸν φῶς κατ´ εἰκόνα τοῦ Θείου τοῦ ὄντος αἰῶνος καὶ ἀριθμοῦ τοῦ παντὸς , ὡς δημιουργοῦ καὶ περιεκτικοῦ πάντων , καὶ μέτρον ἐστὶ καὶ ἀριθμὸς ὡρῶν , καὶ ἡμερῶν , καὶ παντὸς τοῦ καθ´ ἡμᾶς χρόνου · ὃ καὶ κατὰ τὴν τριάδα τῶν πρώτων ἡμερῶν , ἀσχημάτιστον ὃν , οὓτως ἐκείνας τὰς ἡμέρας διώριζε τῇ συστολῇ τε καὶ παρεκτάσει , καθὼς δηλοῖ καὶ ὁ θεῖος Μωϋσῆς · ἐκεῖνος γάρ ἐστιν ὁ λέγων , ὅτι καὶ ἐγένετο ἡμέρα μία · καὶ πάλιν , δευτέρα , καὶ ἐφεξῆς τρίτη . Καὶ ὥσπερ πρὸς ἑαυτὴν ἡ ἀγαθότης ἐπιστρέφει πάντα τὰ ἐσκεδασμένα , ὡς ἀρχὴ καὶ αἰτία , καὶ πάντα ταύτης ἐφίεται , καὶ ἁς ἀρχῆς , ἐξ οὗ γὰρ τὰ πάντα , φησὶν ἡ Γραφή · καὶ ὡς συνοχέως , ἐν ᾧ γὰρ τὰ πάντα , δηλονότι παντοκρατορικῷ πυθμένι καὶ θεμελίῳ περιφρουρούμενα · καὶ ὼς τέλους , εἰς ὃ γὰρ τὰ πάντα , οἱονεὶ πέρας , οἰκεῖον , οὐ φυσικὸν , ἀλλὰ δημιουργικόν · καὶ οὗ φίεται πάντα , ἕκαστον δὲ κατὰ τὴν ἰδίαν τῆς φύσεως τάξιν , ὡς ἄγγελοι καὶ ἄνθρωποι γνωστικῶς , ἄλογα ζῶα αἰσθητικῶς · φυτὰ τῇ ἐμφύτῳ κινήσει τῆς ἑαυτῶν ζωῆς , τὰ δὲ ἄζωα καὶ ὄντα κατὰ τὸ εἶναι , οὐχ ἵνα γνῶσιν , ἀλλ´ ἵνα μένωσι τῇ φυσικῇ καὶ μόνῃ συνεχόμενα φύσει . Οὕτω καὶ ὁ ἤλιος τὰ ὑπὸ τῆς αὐτοῦ μαρμαρυγῆς συνιχόμενα ἐπιστρέφει πρὸς ἑαυτόν · διὸ καὶ ἥλιος λέγεται , ὅτι πάντα ἀολλῆ καὶ συνηθροισμένα ποιεῖ , καὶ συνάγει τὰ διεσκεδασμένα , καὶ πάντα τούτου ἐφίενται , τὰ μὲν ζῶα ὡς τοῦ ὁρᾷν , τὰ δὲ φυτὰ ὡς τοῦ κινεῖσθαι , τὰ ἄλλα ὡς τοῦ ὅλως συνέχισθαι παρ´ αὐτοῦ φωτὸς ἐφιέμενα . Καὶ οὐ δήπου φημὶ κατὰ τὸν παλαιὸν καὶ λαμπρὸν ὀδωδότα λόγον τὸν Ἑλληνικὸν βῆλον ἦσαν γάρ ποτε καὶ ἀμφότεροι Ἔλληνες , ὡς ἐν ταῖς Πράξεσι τῶν ἁγίων ἀποστόλων δηλοῦται ἢ μὴν τὸν μωρόν · τὸ γὰρ μωρὸν ἀργαῖον οἐ Ἔλληνες ἔλεγον · οὐκοῦν κατὰ τοῦτον τὸν μωρὸν ὕθλον φημί , ὅτι ὁ ἤλος , θεὸς ὢν , ἐπιτροπεύει τὸν κόσμον · ἀλλὰ τὰ όρατα τοῦ Θεοῦ , κατὰ τὸν Ἀπόστολον , ἀπὸ κτίσεως κόσμου τοῖς ποιήμασι νοούμενα καθορᾶται , καὶ ἡ θεότης αὐτοῦ , καὶ ἀδιος δύναμις ἀπὸ τοῦ ἡλίου ξv . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἐν ἰδίᾳ πραγματείᾳ τεθεολόγηται , νῦν δὲ ῥητέον περὶ τοῦ νοητοῦ φωτός Λέγεται τοίνυν ὁ Θεὸς φῶς , ἀλλὰ νοητὸν , διὰ τὸ πάντα ἀγγελικὸν νοῦν φωτίζειν , πᾶσαν δὲ ἄγνοιαν ἀπελαύνειν ἀκ τῶν ψυχῶν , αἷς ἂν ἐγγένηται . Ὅρα δὲ , ὅτι ἐπὶ μὲν τῶν ἀγγόλων εὐθυβόλως εἶπε φωτίζειν τὸ φῶς , ἐπὶ δὲ τῶν ψυχῶν πρότερον ἀπελαύνειν τὸ τῆς πλάνης σκότος καὶ οὕτῳ φωτίζειν · οἱ γὰρ ἄγγελοι ἁπλοῖ καὶ μονοειδεῖς , καὶ ἐξ ἀρχῆς τὸ φῶς ἐσχηκότες , τῇ ἀκλινεῖ ἀναπάσει φωτίζονται πάντες , οἱ δ´ ἄνθρωποι , διλρῖ ὄντες , καὶ σάρκα περιφέροντες , συνειθισμένοι εἰοτ ταίς κοσμικαῖς ἀγνοίαις καὶ πλάναις · καὶ οὐκ
Lemmas: προαίρεσις · ἀλ εἰδοί ὁ θεός ὅτι ὁ μέν ψυχρός ἄγαν ἄγονος , ὁ δέ σύμμετρος θερμός γενεσιουργέω ,, καί ὅτι ὁ φυτόν καί ὁ σπέρρατα θερμότης δήω , ὡς καί ὁ σῶμα ἅπας ὁ ζωή ἔχω , οὗτος χάρις ὁ ἥλιος οὕτως ἔχω φύσις ποιέω . οὗτος ὁ ἡλιακός φάος κατ´ εἰκών ὁ Θείας ὁ εἰμί αἰών καί ἀριθμός ὁ πᾶς , ὡς δημιουργός καί περιεκτικός πᾶς , καί μέτρον εἰμί καί ἀριθμός ὥρα , καί ἡμέρα , καί πᾶς ὁ καθ´ ἐγώ χρόνος · ὅς καί κατά ὁ τριάς ὁ πρῶτος ἡμέρα , ἀσχημάτιστος ὅς , οὕτως ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα διά-ὁρίζω ὁ συστολή τε καί παρέκτασις , καθώς δηλόω καί ὁ θεῖος Μωϋσῆς · ἐκεῖνος γάρ εἰμί ὁ λέγω , ὅτι καί γίγνομαι ἡμέρα εἷς · καί πάλιν , δύο , καί ἐφεξῆς τρίτος . καί ὥσπερ πρός ἑαυτοῦ ὁ ἀγαθότης ἐπιστρέφω πᾶς ὁ σκεδασμένος , ὡς ἀρχή καί αἰτία , καί πᾶς οὗτος ἐφίημι , καί ὅς ἀρχή , ἐκ ὅς γάρ ὁ πᾶς , φημί ὁ γραφή · καί ὡς συνοχεύς , ἐν ὅς γάρ ὁ πᾶς , δηλονότι παντοκρατορικός πυθμήν καί θεμέλιος περιφρουρέω · καί οὖς τέλος , εἰς ὅς γάρ ὁ πᾶς , οἱονεί πέρας , οἰκέω , οὖον φυσικός , ἀλλά δημιουργικός · καί ὅς φιετης πᾶς , ἕκαστος δέ κατά ὁ ἴδιος ὁ φύσις τάξις , ὡς ἄγγελος καί ἄνθρωπος γνωστικός , ἄλογος ζῷον αἰσθητικός · φυτόν ὁ ἔμφυτος κινέω ὁ ἑαυτοῦ ζωή , ὁ δέ ἄζωος καί εἰμί κατά ὁ εἰμί , οὐ ἵνα γνῶσις , ἀλ ἵνα μένω ὁ φυσικός καί μόνος συνέχω φύσις . οὕτως καί ὁ ἥλιος ὁ ὑπό ὁ αὐτός μαρμαρυγή συνέχω ἐπιστρέφω πρός ἑαυτοῦ · διό καί ἥλιος λέγω , ὅτι πᾶς ἀολλέω καί συναθροίζω ποιέω , καί συνάγω ὁ διασκεδάννυμι , καί πᾶς οὗτος ἐφίημι , ὁ μέν ζῷον ὡς ὁ ὁράω , ὁ δέ φυτόν ὡς ὁ κινέω , ὁ ἄλλος ὡς ὁ ὅλως συνέχω παρ´ αὐτός φάος ἐφίημι . καί οὖον δήπου φημί κατά ὁ παλαιός καί λαμπρός ὄζω λόγος ὁ Ἑλληνικός Βῆλος εἰμί γάρ ποτός καί ἀμφότερος Ἔλληνες , ὡς ἐν ὁ Πρᾶξις ὁ ἅγιος ἀπόστολος δηλόω ἢ μήv ὁ μωρός · ὁ γάρ μωρός Ἀργαῖος ΟΕΕ Ἔλληνες λέγω · οὐκοῦν κατά οὗτος ὁ μωρός ὕθλος φημί , ὅτι ὁ ἧλος , θεός εἰμί , ἐπιτροπεύω ὁ κόσμος · ἀλλά ὁ ὁρατής ὁ Θεός , κατά ὁ ἀπόστολος , ἀπό κτίσις κόσμος ὁ ποίημα νοέω καθοράω , καί ὁ θεότης αὐτός , καί α̅δ̅ι̅ο̅ς̅ δύναμις ἀπό ὁ ἥλιος ξv . ἀλλά οὗτος μέν ἐν ἴδιος πραγματεία θεολογέω , νῦν δέ ῥητέος περί ὁ νοητός φάος λέγω τοίνυν ὁ θεός φάος , ἀλλά νοητός , διά ὁ πᾶς ἀγγελικός νόος φωτίζω , πᾶς δέ ἄγνοια ἀπελαύνειν ἐκ ὁ Ψυχή , ὅς εἄν ἐγγίγνομαι . Ὅρας δέ , ὅτι ἐπί μέν ὁ αγγολαω εὐθύβολος εἶπον φωτίζω ὁ φάος , ἐπί δέ ὁ Ψυχή πρότερος ἀπελαύνειν ὁ ὁ πλάνης σκότος καί οὕτϊω φωτίζω · ὁ γάρ ἄγγελος ἁπλόος καί μονοειδής , καί ἐκ ἀρχή ὁ φάος ἔχω , ὁ ἀκλινής ἀναπάσσω φωτίζω πᾶς , ὁ δδʹ ἄνθρωπος , διλρῖ εἰμί , καί σάρξ περιφέρω , συνεθίζω εἰμί ὅς κοσμικός ἄγνοια καί πλάνη · καί οὐ