cogPG.PG003 146
πρεσβυτάτηοὐ κατὰ χρόνον , ἀλλὰ κατὰ τάξιν πάντοως διακόσμησις τῶν περὶ Θεὸν καὶ κύκλῳ Θεοῦ όωνατὰ τό · Κύκλῳ αὐτοῦ ἡ σκηνὴ αὐτοῦ · κἂν καἰ ὑπὲρ πᾶν πέρας καὶ ἄπειρον τὸ θεῖον ἐστιν ὑπὸ τῆς ἐλλάμψεως τῆς ἀρχηγοῦ καὶ αἰτίας ἁπάντων τῶν τελειώσεων , μυσταγωγουμένηδιὰ τὸ μὴ εἶναι ἑτέραν πρὸ αὐτῆς τάξιν , ἀλλ´ αὐτὴν ἀμέσως ἐπ´ αὐτὴν ἀνατείνεσθαι , ἑλκομένην οἷον ὑπὸ τοῦ αὐταγάθου καὶ φυσικῶς ἀγαθοῦ , οὗ καὶ πάντα ἐφίεσθαι · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἀνατείνεσθαι · οὐ γὰρ ἀφίησιν αὐτὴν ἠρεμεῖν , καὶ οἷον ἐπινυστάζειν , ἡ ἄῤῥητος ἐκείνη ἀκτὶς ἐπιλάμπουσα , καθαίρεται , καὶ φωτίζεται , καὶ τελεσιουργεῖται ἐν κρυφιωτέρᾳ καὶ φανοτέρᾳ θεία φωτοδοσίᾳ . Κἀντεῦθεν δῆλον , ὅτι ὑπὸ τῆς τάξεως ἔχουσι τὴν ἔλλαμψιν πλείονα . Εἰ γὰρ οὕτως ἐδημιουργήθη , ὥστε πρώτη εἶναι , οὔτε καθάρσεως , οὔτε φωτισμοῦ ἐδάετο , οὕτω πλασθεῖσα , ὥστε καὶ ἄξια εἶναι τῆς πρώτης τάξεως . Κρυφιωτέραν δὲ καὶ φανοτέραν τὴν αὐτὴν εἶπεν φωτοδοσίαν · ἃ δὴ καὶ ἐναντία περὶ τὸ αὐτὸ φαίνεταί πως εἶναι . Τὸ γὰρ κρύφιον οὐ φανόν · καὶ τὸ φανὸν οὐ κρύφιον , κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον . Εἰ γὰρ καὶ ἐναντία εἰσὶ περὶ τὸ αὐτὸ , ἀλλὰ πρὸς ἄλλο καὶ ἄλλο νοοῦνται . Κρυφιωτέρα μὲν γὰρ πρὸς ἡμᾶς , ὡς νοητοτέρανοηταὶ γὰρ καὶ αἱ τῶν ὑποθεηκυιῶν τάξεων ἐλλάμψεις , νοητοτέρα δὲ ἡ τῆς πρώτης , καὶ ἡμῖν ἀγνωστοτέρα , διὰ τοῦτο καὶ ἀπλωτικὴς μὴ κατανοουμένη ἀπεντεῦθεν διά τινος τῶν ἡμετέρων καὶ χθαμαλῶν , ἃ δὴ καὶ συνθέσεις εἰσὶν ἀλλὰ καὶ ἑνοποιός . Ὅσῳ γὰρ τῆς ὕλης ἡμῶν ὁ νοῦς ἀποδιίσταται , τοσοῦτον περὶ τὸ ἐν χωρεῖ , καὶ ἀῦλοτέρως , ὡς ἄν τις εἴποι , τοῦ νοητοῦ ἐπιδράττεται . Καὶ τί λέγω εἰς ταῦτα , ὅπου γε τῇ αἰσθήσει τοῦτο συμβαίνει εἰς τὰ αἰσθητὰ πράγματα ; πόρρωθεν γὰρ βλέποντές τι , οἰόμεθα ἢ ζῶον εἶναι , ἢ λίθον τυχὸν , ἢ δένδρον , ἢ ἄλλο τι · προσεγγίζοντες δὲ ζῶον μανθάνομεν , καὶ τοιόνδε ζῶον , ἄνθρωπον τυχὸν , καὶ τόνδε τὸν ἄνθρωπον . Καὶ τὰ παιδία πρότερον πάντας τοὺς ἄνδρας πατέρας καλεῖ , καὶ μητέρας τὰς γυναῖκας · ὕστερον δὲ ἐνοποιεῖται ἡ γνῶσις τούτων , καὶ γινώσκουσι τοὺς ἀληθεῖς πατέρας . εἶδες πῶς ἡ αἴσθησις ἐνοποιεῖται · τοῦτο καὶ ὁ νοῦς πάσχει τοῖς νοητοῖς ἐμβατεύων . Ἀλλ´ ἐντεῦθεν ὑπανακύπτει ἀπορία ἀναγκαία , πῶς ἡ μὲν αἴσθησις εἰς τὸ ἐγγύτερον μᾶλλον ἑνοποιεῖται , ὁ δὲ νοῦς εἰς τὸ ποῤῥώτερον , καὶ ὅ αὐτὸς λέγει κρύφιον ; Καὶ ἔστιν εἰπεῖν , ὅτι κατ´ ἀλήθειαν ἐκεῖνο ἔχει ὁ νοῦς ἐγγύτερον , τὸ ἐπέκεινα πάσης ὁλικῆς συνθέσεως καὶ αἰσθήσεως · τοῦτο γάρ ἐστι καὶ προσῆκον τῷ νῷ καὶ ταῖς τοῦ νοῦ ἐνεργείαις . Νοῖ γὰρ ποῤῥώτερα τὰ αἰσθήσει ποσῶς ὑποπίπτοντα Κατὰ γοῦν ἀναλογίανπεὶ κρυφιωτέρα καὶ νοητοτέρα ἡ τῶν πρώτων ἔλλαμύις παρὰ τὰς τῶν δευτέρων ἐλλάμψεις μᾶλλον αὕτη ἑνοποιός ἐστι , καὶ οὕτω μὲν κρυφιωτέρα πρὸς ἡμᾶς καὶ τὸν ἡμέτερον νοῦν · φανοτέρα δὲ πάλιν , πρὸς αὐτὴν τὴν δεχομένην τὴν ἔλλαμψιν · πρωτόδοτος γὰρ καὶ πρωτιφανὴς καὶ ὀλικωτέρα μᾶλλον ἡ ἔλλαμψις ἡ εἰς αὐτὴν κεχυμένη . Εἰ δὲ ἡ αὐτὴ καὶ ὑπερπλήρης , ἀλλὰ
Lemmas: πρεσβυτάτηοὐ κατά χρόνος , ἀλλά κατά τάξις πάντος διακόσμησις ὁ περί θεός καί κύκλος Θεός όωνατὰ ὁ · Κύκλος αὐτός ὁ σκηνή αὐτός · κἀν καίω ὑπέρ πᾶς πέρας καί ἤπειρος ὁ θέω εἰμί ὑπό ὁ ἔλλαμψις ὁ ἀρχηγός καί αἴτιος ἅπας ὁ τελείωσις , μυσταγωγέω ὁ μή εἰμί ἕτερος πρό αὐτός τάξις , ἀλ αὐτός ἀμέσως ἐπι αὐτός ἀνατείνω , ἕλκω οἷος ὑπό ὁ αὐτάγαθος καί φυσικός ἀγαθός , ὅς καί πᾶς ἐφίημι · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἀνατείνω · οὖον γάρ ἀφίημι αὐτός ἠρεμέω , καί οἷος ἐπινυστάζω , ὁ ἄρρητος ἐκεῖνος ἀκτίς ἐπιλάμπω , καθαίρω , καί φωτίζω , καί τελεσιουργέω ἐν κρύφιος καί φανός θεῖος φωτοδοσία . ἐντεῦθεν δῆλος , ὅτι ὑπό ὁ τάξις ἔχω ὁ ἔλλαμψις πλείων . εἰμί γάρ οὕτως δημιουργέω , ὥστε πρῶτος εἰμί , οὔτε κάθαρσις , οὔτε φωτισμός δατέομαι , οὗτος πλάσσω , ὥστε καί ἄξιος εἰμί ὁ πρῶτος τάξις . Κρυφιωτέραν δέ καί φανός ὁ αὐτός εἶπον φωτοδοσία · ὁ δή καί ἐναντίος περί ὁ αὐτός φαίνω πως εἰμί . ὁ γάρ κρύφιος οὖον φανός · καί ὁ ὅτι οὖον κρύφιος , κατά οὗτος ὁ τρόπος . εἰμί γάρ καί ἐναντίος εἰμί περί ὁ αὐτός , ἀλλά πρός ἄλλος καί ἄλλος νοέω . Κρυφιωτέρα μέν γάρ πρός ἐγώ , ὡς νοητοτερανοαειδω γάρ καί ὁ ὁ ὑποθεηκυιῶν τάξις ἐλλάμπω , νοητός δέ ὁ ὁ πρῶτος , καί ἐγώ ἄγνωστος , διά οὗτος καί απλωτικεω μή κατανοέω ἀπεντεῦθεν διά τις ὁ ἡμέτερος καί χθαμαλός , ὁ δή καί σύνθεσις εἰμί ἀλλά καί ἑνοποιός . ὅσος γάρ ὁ ὕλη ἐγώ ὁ νόος ἀποδιιστάω , τοσοῦτος περί ὁ ἐν χωρέω , καί ἄλος , ὡς ἄν τις εἶπον , ὁ νοητός ἐπιδράσσομαι . καί τίς λέγω εἰς οὗτος , ὅπου γε ὁ αἴσθησις οὗτος συμβαίνω εἰς ὁ αἰσθητός πρᾶγμα ; πόρρωθεν γάρ βλέπω τίς , οἴομαι ἢ ζῷον εἰμί , ἢ λίθος τυγχάνω , ἢ δένδρον , ἢ ἄλλος τίς · προσεγγίζω δέ ζῷον μανθάνω , καί τοιόσδε ζῷον , ἄνθρωπος τυγχάνω , καί ὅδε ὁ ἄνθρωπος . καί ὁ παιδίον πρότερος πᾶς ὁ ἀνήρ πατήρ καλέω , καί μήτηρ ὁ γυνή · ὕστερος δέ ενοποιούμαι ὁ γνῶσις οὗτος , καί γιγνώσκω ὁ ἀληθής πατήρ . ὁράω πῶς ὁ αἴσθησις ενοποιούμαι · οὗτος καί ὁ νόος πάσχω ὁ νοητός ἐμβατεύω . Ἀλ ἐντεῦθεν ὑπανακύπτω ἀπορία ἀναγκαῖος , πῶς ὁ μέν αἴσθησις εἰς ὁ ἐγγύς μᾶλλον ενοποιούμαι , ὁ δέ νόος εἰς ὁ πρόσω , καί ὅς αὐτός λέγω κρύφιος ; καί εἰμί εἶπον , ὅτι κατ´ ἀλήθεια ἐκεῖνος ἔχω ὁ νόος ἐγγύς , ὁ ἐπέκεινα πᾶς ολικός σύνθεσις καί αἴσθησις · οὗτος γάρ εἰμί καί προσήκω ὁ νάω καί ὁ ὁ νόος ἐνέργεια . νόος γάρ πορ́ρος ὁ αἴσθησις ποσός ὑποπίπτω κατά γοῦν ἀναλογία κρύφιος καί νοητός ὁ ὁ πρῶτος ἔλλαμύις παρά ὁ ὁ δύο ἐλλάμπω μᾶλλον οὗτος ἑνοποιός εἰμί , καί οὗτος μέν κρύφιος πρός ἐγώ καί ὁ ἡμέτερος νόος · φανός δέ πάλιν , πρός αὐτός ὁ δέχομαι ὁ ἔλλαμψις · πρωτόδοτος γάρ καί πρωτιφαινω καί ὀλικός μᾶλλον ὁ ἔλλαμψις ὁ εἰς αὐτός χέω . εἰμί δέ ὁ αὐτός καί ὑπερπλήρης , ἀλλά