cogPG.PG003 74
ὁμοίως ἔχει καὶ ἡ καθ´ ἡμᾶς ἱεραρχία πρὸς τὴν οὐρανίαν ἐκείνην καὶ ἀφανῆ · οὕτω γὰρ εὐδόκησεν ἡ τελετάρχις ἱεροθεσία , ἡ τῆς τῶν ἱερῶν μυστηρίων ἡμῶν διακοσμήσεως τάξις τε καὶ παράδοσις · τελετὴ γὰρ λέγεται ἡ τῶν μυστηρίων μετάδοσις , ἅτε τὸν μυούμενον τελειοῦσα · καὶ τοὺς μεμυημένους τελείους καλεῖ ὁ Ἀπόστολος , λέγων · Ὅσοι οὖν τέλειοι , τοῦτο φρονῶμεν ἔΠ . Εὐδόκησεν οὖν ἡ τελετάρχις ἱεροθεσία , ἵνα τὰς ἀθλους καὶ οὐρανίους ἱεραρχίας ὑλικοῖς σχήμασι καὶ μορφαῖς παραδώσῃ , ὅπως ἀναλόγως ἀπὸ τούτων τῶν ἐερῶν τυπώσεων ἐπὶ τὰς ἀτυπώτους καὶ ἀσχηματίστούς ἀναχθῶμεν ἀναγωγάς . Ὅρα γὰρ , ποιήσεις φησί , κατὰ τὸν τύπον τὸν δειχθέντα σοι · ἐπεὶ μὴ δυνατόν ἐστι τῷ ἡμετέρῳ νοῖ πρὸς τὴν αὐλὸν ἐκείνην ἀνυψωθῆναι κατάστασιν ἀμέσως , μὴ διά τινων μορτῶν καὶ πχημάτων χειραγωγουμένῳ , καὶ λογιζομένῳ ἐκ τούτων ἐκεῖνα · τὰ μὲν φαινόμενα κάλλη , τὴν τοῦ ναοῦ , λέγω , καλλονὴν καὶ εὐπρέπειαν , ἀπεικονίσματα τῆς ἀφανοῦς εὐμορφίας ἔχοντι · τὰς δὲ διὰ τῶν θυμιαμάτων εὐωδίας , τῆς νοητῆς διαδόσεως ἐκτυπώματα · διαδίδοται γὰρ ὁ φωτισμὸς ἐκεῖσε , ὡς ἐνταῦθα ἡ κίεωδία · τὰ δὲ τῶν κηρῶν καὶ τοῦ ἐλαίου φῶτα , τῆς φωτοχυσίας ἐκείνης εἰκόνα , καὶ τῆς κατὰ νοῦν πάλιν θεωρητικῆς πλησμονῆς · τὸ γὰρ ἐκ μέρους ἔστιν ὅτε καὶ ἡμῖν καταργηθήσεται , κατὰ τὸν Ἀπόστολον · τὰς διεξοδικὰς μαθητείας , τὰς διὰ τῶν ὁρωμένων πραγμάτων καὶλόγων πλατυτέρας ἀποδείξεις . Τίς δέ ἐστιν ἡ θεωρητικὴ τοῦ νοὸς πλησμονή ; ὅτι δῆλον , ζητῶν ὁ νοῦς περὶ τῶν θείων , καὶ θεωρῶν οὗτινος ὁπωσοῦν ἐπιδράξεται , πληροῦται ἐν ἐκείνῳ καὶ κορέννυται . Τί γάρ ἐστι τῶν θείων , ὅπερ οὐχ ὑπεραίρει τὸν νοῦν , καὶ τὴν ἱφεσιν αὐτοῦ , λχνην οὗσαν , ἴστησι καὶ κορέννυσι ; καθάπερ εἴρηται · Ἐμνήσθην τοῦ Θεοῦ , καὶ εὰρράνθην · καὶ πάλιν · Ἐδίψησέ σε ἡ ψυχήμου , τρσαπλῶς δὲ ἡ σάρξ μου . δίψα ἡ ψυχὴ , καὶ ἐμπιπλᾶται , ὡς ἔχουσα ἐπιτήδεια δοχεῖα τῶν θείων ἐννοιῶν · διψᾷ ἡσάρξ , ἀλλὰ ποσαπλῶς πρὸς τὴν ψυχήν · οὐδὲ γὰρ ἔχει ὑποδοχῆς ἐπιτηδειότητα , ξένη παντάπασιν οὖσα πρὸς τὰς θείας καὶ νοητὰς ἐμφάσεις · δθεν καὶ , ὡς ὑστεροῦσα , ἀεὶ ἐπιτεταμένην τὴν ἔφεσιν ἔχει , ὁ δὲ νοῦς πλήρης γίνεται , οὗτινος ἂν καὶ ἅψηται . Ταύτης οὖν τῆς πλησμονῆς εἰκόνες εἰσὶν αἱ διὰ τῶν λόγων ἀποδείξεις , τοῖς ἐπιχειρήμασι πλατυνόμεναι . Τῆς δὲ ἀεὶ καὶ ὡσαύτως ἐχούσης καὶ τεταγμένης πρὸς τὰ θεῖα ἕξεως,οὐ γὰρ ἀταξία τις ἐκεῖσε , ἀλλ´ ἐναρμόνιος ἕξις , ὡς ἀεὶ περὶ αὐτὸ τῶν θείων μενόντων , τῶν ἡμετέρων ἐν διηνεκεῖ ῥοῇ φαινομένων · τούτων οὖν τῶν τεταγμένων ἕξεων εἰκόνας τὰς ἐνθάδε ἔχομεν τάξεις , τοὺς ἱερατικοὺς βαθμοὺς , τὰς στάσεις , τὰς καθέδρας , τὰς στολὰς , καὶ εἴ τι τοιουτότροπον , αἵπερ τὴν τάξιν ἀπαράλλακτον ἔχουσι , καὶ τέλος τῆς Ἰησοῦ μετουσίας τὴν θείαν μετάληψιν , ἢν καὶ εὐχαριστίαν λέγει , ὡς τοῦ Κυρίου ἡμῶν , ἡνίκα παρεδίδου
Lemmas: ὁμοίως ἔχω καί ὁ καθ´ ἐγώ ἱεραρχία πρός ὁ οὐράνιος ἐκεῖνος καί ἀφανής · οὗτος γάρ εὐδοκέω ὁ τελετάρχης ἱεροθεσία , ὁ ὁ ὁ ἱερός μυστήριον ἐγώ διακόσμησις τάξις τε καί παράδοσις · τελετή γάρ λέγω ὁ ὁ μυστήριον μετάδοσις , ἅτε ὁ μυέω τελειόω · καί ὁ μυέω τέλειος καλέω ὁ ἀπόστολος , λέγω · ὅσος οὖν τέλειος , οὗτος φρονέω ἐπί . εὐδοκέω οὖν ὁ τελετάρχης ἱεροθεσία , ἵνα ὁ ἆθλος καί οὐράνιος ἱεραρχία ὑλικός σχῆμα καί μορφή παραδίδωμι , ὅπως ἀνάλογος ἀπό οὗτος ὁ ἐράω τύπωσις ἐπί ὁ ατύπωτος καί ασχημάτιστος ἀνάγω ἀναγωγή . Ὅρας γάρ , ποιέω φημί , κατά ὁ τύπος ὁ δείκνυμι σύ · ἐπεί μή δυνατός εἰμί ὁ ἡμέτερος νόος πρός ὁ αὐλός ἐκεῖνος ἀνυψόω κατάστασις ἀμέσως , μή διά τίνω μορτός καί πχημάτων χειραγωγέω , καί λογίζομαι ἐκ οὗτος ἐκεῖνος · ὁ μέν φαίνω κάλλος , ὁ ὁ ναός , λέγω , καλλονή καί εὐπρέπεια , ἀπεικόνισμα ὁ ἀφανής εὐμορφία ἔχω · ὁ δέ διά ὁ θυμίαμα εὐωδία , ὁ νοητός διάδοσις ἐκτύπωμα · διαδίδωμι γάρ ὁ φωτισμός ἐκεῖσε , ὡς ἐνταῦθα ὁ κίεωδία · ὁ δέ ὁ κῆρ καί ὁ ἔλαιον φάος , ὁ φωτοχυσία ἐκεῖνος εἰκών , καί ὁ κατά νόος πάλιν θεωρητικός πλησμονή · ὁ γάρ ἐκ μέρος εἰμί ὅτε καί ἐγώ καταργέω , κατά ὁ ἀπόστολος · ὁ διεξοδικός μαθητεία , ὁ διά ὁ ὁράω πρᾶγμα καιλογος πλατύς ἀποδείκνυμι . Τῖς δέ εἰμί ὁ θεωρητικός ὁ νόος πλησμονή ; ὅτι δῆλος , ζητέω ὁ νόος περί ὁ θεῖον , καί θεωρός ὅστις ὁπωσοῦν ἐπιδράσσομαι , πληρόω ἐν ἐκεῖνος καί κορέννυμι . τις γάρ εἰμί ὁ θεῖον , ὅσπερ οὐ ὑπεραίρω ὁ νόος , καί ὁ ἵημι αὐτός , λχνην ὕω , ἵστημι καί κορέννυμι ; καθάπερ εἴρω · μιμνήσκω ὁ Θεός , καί ῥαίνω · καί πάλιν · διψάω σύ ὁ ψυχήμου , τρσαπλῶς δέ ὁ σάρξ ἐγώ . δίψα ὁ ψυχή , καί ἐμπίμπλημι , ὡς ἔχω ἐπιτήδειος δοχεῖον ὁ θεῖον ἔννοια · διψάω ἡσάρξ , ἀλλά ποσαπλῶς πρός ὁ Ψυχή · οὐδέ γάρ ἔχω ὑποδοχή ἐπιτηδειότης , ξένος παντάπασι εἰμί πρός ὁ θεῖος καί νοητός ἔμφασις · δίδωμι καί , ὡς ὑστερέω , ἀεί ἐπιτείνω ὁ ἔφεσις ἔχω , ὁ δέ νόος πλήρης γίγνομαι , ὅστις εἄν καί ἅπτω . Ταύτη οὖν ὁ πλησμονή εἰκών εἰμί ὁ διά ὁ λόγος ἀποδείκνυμι , ὁ ἐπιχείρημα πλατύνω . ὁ δέ ἀεί καί ὡσαύτως ἔχω καί τάσσω πρός ὁ θεῖον αὐξάνω γάρ ἀταξία τις ἐκεῖσε , ἀλ ἐναρμόνιος ἕξις , ὡς ἀεί περί αὐτός ὁ θεῖον μένω , ὁ ἡμέτερος ἐν διηνεκής ῥοή φαίνω · οὗτος οὖν ὁ τάσσω ἕξις εἰκών ὁ ἐνθάδε ἔχω τάξις , ὁ ἱερατικός βαθμός , ὁ στάσις , ὁ καθέδρα , ὁ στολή , καί εἰμί τίς τοιουτότροπος , ὅσπερ ὁ τάξις ἀπαράλλακτος ἔχω , καί τέλος ὁ Ἰησοῦς μετουσία ὁ θεῖος μετάληψις , εἄν καί εὐχαριστία λέγω , ὡς ὁ κύριος ἐγώ , ἡνίκα παραδίδωμι