cogPG.PG003 301
καθ´ ἡμᾶς λογικῆς καὶ νοερᾶς δυνάμεως καὶ ἐνεργείας ἕνωσιν . Καθόλου τοιγαροῦν οὐ τολμητέον εἰπεῖν . οὔτε μὴν ἐννοῆσαί τι περὶ τῆς ὑπερουσίου καὶ κρυφίας θεότητος , παρὰ τὰ θειωδῶς ἡμῖν ἐκ τῶν ἱερῶν λογίων ἐκπεφασμένα . Τῆς γὰρ ὑπὲρ λόγον καὶ νοῦν καὶ οὐσίαν αὐτῆς ὑπερουσιότητος ἀγνωσία , αὐτῇ τὴν ὑπερούσιον ἐπιστήμην ἀναθετέον , τοσοῦτον ἐπὶ τὸ ἄναντες ἀνανεύοντας , ὅσον ἑαυτὴν ἐνδίδωσιν ἡ τῶν θεαρχικῶν λογίων ? ἀκτὶς , πρὸς τὰς · ὑπερτέρας αὐγὰς τῇ περὶ τὰ θεῖα σωφροσύνη καὶ ὁσιότητι συστελλομένους . Καὶ γὰρ εἴ τι δεῖ τῇ πανσόφῳ καὶ ἀληθεστάτῃ θεολογίᾳ πείθεσθαι , κατὰ τὴν ἀναλογίαν ἑκάστου τῶν νοῶν ἀνακαλύπτεται ? τὰ θεῖα , καὶ ἐποπτευεται , τῆς θεαρχικῆς ἀγαθότητος ἐν σωστικῇ δικαιοσύνῃ τῶν ἐν μέτρῳ τὴν ἀμετρίαν θεοπρεπῶς , ὡς ἀχώρητον , ἀποδιαστελλούσης . Ὥσπερ γὰρ ἄληπτα καὶ ἀθεώρητα τοῖς αἰσθητοῖς ἐστι τὰ νοητὰ , καὶ τοῖς ἐν πλάσει καὶ τύπῳ τὰ ἁπλᾶ καὶ ἀτύπωτα , τοῖς τε κατὰ σωμάτων σχήματα μεμορφωμένοις , ἡ τῶν ἀσωμάτων ἀναφής καὶ ἀσχημάτιστος ἀμορφία · κατὰ τὸν αὐτὸν τῆς ἀληθείας λόγον ὑπέρκειται τῶν οὐσιῶν ἡ ὑπερούσιος ἀοριστία ·· καὶ τῶν νοῶν , ἡ ὑπὲρ νοῦν ἐνότης · καὶ πάσαις διανοίαις ἀδιανόητόν ἐστι τὸ ὑπὲρ διάνοιαν ἐν , ἄῤῥητόν τε λόγῳ παντὶ τὸ ὑπὲρ λόγον ἀγαθὸν , ἑνὰς ἐνοποιὸς ἀπάσης ἐνάδος , καὶ ὑπερούσιος οὐσία , καὶ νοῦς ἀνόητος καὶ λόγος ἄῤῥητος · ἀλογία καὶ ἀνοησία καὶ ἀνωνυμία , κατὰ μηδὲν τῶν ὄντων οὖσα · καὶ αἴτιον μὲν τοῦ εἶναι πᾶσιν , αὐτὸ δὲ μὴ ὃν , ὡς πάσης οὐσίας ἐπέκεινα , καὶ ὡς ἂν αὐτὴ περὶ ἑαυτῆς κυρίως καὶ ἐπιστητῶς ἀποφαίνοιτο · . Περὶ ταύτης οὖν , ὡς εἴρηται , τῆς ὑπερουσίου καὶ κρυφίας θεότητος οὐ τολμητέον εἰπεῖν , οὔτε μὴν ἐννοῆσαί τι , παρὰ τὰ θεοειδῶς ἡμῖν ἐκ τῶν ἱερῶν λογίων ἐκπεφασμένα · καὶ γὰρ ὡς αὐτὴ περὶ ἑαυτῆς ἐν τοῖς λογίοις ἀγαθοπρεπῶς παραδέδωκεν , ἡ μὲν αὐτῆς ὅ τι ποτέ ἐστιν ἐπιστήμη καὶ θεωρία πᾶσιν ἄβατός ἐστι τοῖς οὐσιν , ὡς πάντων ὑπερουσίως ἐξῃρημένη . Καὶ πολλοὺς τῶν θεολόγων εὐρήσεις οὐ μόνον ὡς ἀόρατον αυτὴν καὶ ἀπερίληπτον ὑμνηκότας , ἀλλὰ καὶ ἀνεξερεύνητον ἅμα καὶ ἀνεξιχνίαστον , ὡς οὐκ ὅντος ἴχνους οὐδενὸς , τῶν ἐπὶ τὴν κρυφίαν αὐτῆς ἀπειρίαν διεληλυθότων . Οὐ μὴν ἀκοινώνητον ἐστὶ αθόλου τἀγαθὸν οὐδενὶ τῶν ὄντων , ἀλλ´ ἐφ´ ἑαυτοῦ μονίμως τὴν ὑπερούσιον ἱδρῦσαν ἀκτῖνα ταῖς ἑκάστου τῶν ὄντων ἀναλόγοις ἐλλάμψεσιν ἀγαθοπρεπῶς ἐπιφαίνεται , καὶ πρὸς τὴν εφικτὴν αὐτοῦ θεωοίαν καὶ κοινωνίαν καὶ ὁμοίωσιν ἀνατείνει τοὺς ἱεροὺς νόας , τοὺς ὡς θεμιτὸν αὐτῷ καὶ ἱεροπρεπῶς ἐπιβάλ - οουθοο
Lemmas: καθ´ ἐγώ λογικός καί νοερός δύναμις καί ἐνέργεια ἕνωσις . Κάθολος τοιγάρ οὖον τολμητέον εἶπον . οὔτε μήv ἐννοέω τίς περί ὁ υπερούσιος καί κρύφιος θεότης , παρά ὁ θειωδῶς ἐγώ ἐκ ὁ ἱερός λόγιος ἐκφαίνω . ὁ γάρ ὑπέρ λόγος καί νόος καί οὐσία αὐτός ὑπερουσιότης ἀγνωσία , αὐτός ὁ ὑπερούσιος ἐπιστήμη ἀναθετέον , τοσοῦτος ἐπί ὁ ἀνάντης ἀνανεύω , ὅσος ἑαυτοῦ ἐνδίδωμι ὁ ὁ θεαρχικός λόγιος ? ἀκτίς , πρός ὁ · ὑπέρτερος αὐγή ὁ περί ὁ θεῖον σωφροσύνη καί ὁσιότης συστέλλω . καί γάρ εἰμί τίς δεῖ ὁ πάνσοφος καί ἀληθής θεολογία πείθω , κατά ὁ ἀναλογία ἕκαστος ὁ νοέω ἀνακαλύπτω ? ὁ θεῖον , καί ἐποπτεύω , ὁ θεαρχικός ἀγαθότης ἐν σωστικός δικαιοσύνη ὁ ἐν μέτρον ὁ ἀμετρία θεοπρεπῶς , ὡς ἀχώρητος , ἀποδιαστέλλω . ὥσπερ γάρ ἄληπτος καί ἀθεώρητος ὁ αἰσθητός εἰμί ὁ νοητός , καί ὁ ἐν πλάσσω καί τύπος ὁ ἁπλόος καί ἀτύπωτος , ὁ τε κατά σῶμα σχῆμα μορφόω , ὁ ὁ ἀσώματος ἀναφής καί ἀσχημάτιστος ἀμορφία · κατά ὁ αὐτός ὁ ἀλήθεια λόγος ὑπέρκειμαι ὁ οὐσία ὁ ὑπερούσιος ἀοριστία ·· καί ὁ νοέω , ὁ ὑπέρ νόος ἑνότης · καί πᾶς διάνοια ἀδιανόητος εἰμί ὁ ὑπέρ διάνοια ἐν , ἄρρητος τε λόγος πᾶς ὁ ὑπέρ λόγος ἀγαθός , ἑνάς ενοποιός ἀπασάω ἔνας , καί ὑπερούσιος οὐσία , καί νόος ἀνόητος καί λόγος ἄρρητος · ἀλογία καί ἀνοησία καί ἀνωνυμία , κατά μηδείς ὁ εἰμί εἰμί · καί αἴτιος μέν ὁ εἰμί πᾶς , αὐτός δέ μή ὅς , ὡς πᾶς οὐσία ἐπέκεινα , καί ὡς εἄν αὐτός περί ἑαυτοῦ κύριος καί ἐπιστητός ἀποφαίνω · . περι οὗτος οὖν , ὡς εἴρω , ὁ υπερούσιος καί κρύφιος θεότης οὖον τολμητέον εἶπον , οὔτε μήv ἐννοέω τίς , παρά ὁ θεοειδής ἐγώ ἐκ ὁ ἱερός λόγιος ἐκφαίνω · καί γάρ ὡς αὐτός περί ἑαυτοῦ ἐν ὁ λόγιος ἀγαθοπρεπῶς παραδίδωμι , ὁ μέν αὐτός ὅς τίς ποτός εἰμί ἐπιστήμη καί θεωρία πᾶς ἄβατος εἰμί ὁ εἰμί , ὡς πᾶς ὑπερούσιος ἐξαιρέω . καί πολύς ὁ θεολόγος εὑρίσκω οὖον μόνος ὡς ἀόρατος αὐτός καί ἀπερίληπτος ὑμνέω , ἀλλά καί ἀνεξερεύνητος ἅμα καί ἀνεξιχνίαστος , ὡς οὐ εἰμί ἴχνος οὐδείς , ὁ ἐπί ὁ κρύφιος αὐτός ἀπειρία διέρχομαι . οὖον μήv ἀκοινώνητος εἰμί άθολος ἀγαθός οὐδείς ὁ εἰμί , ἀλ ἐφίημι ἑαυτοῦ μόνιμος ὁ ὑπερούσιος ἱδρύω ἀκτίς ὁ ἕκαστος ὁ εἰμί ἀνάλογος ἔλλαμψις ἀγαθοπρεπῶς ἐπιφαίνω , καί πρός ὁ εφικτός αὐτός θεωοεις καί κοινωνία καί ὁμοίωσις ἀνατείνω ὁ ἱερός νόος , ὁ ὡς θεμιτός αὐτός καί ἱεροπρεπῶς ἐπιβάλλω - οουθοο