cogPG.PG003 359
ὥς τισι μὲν ὃν καλὸν , τιοὶ δὲ οὐ καλόν · ἀλλ´ ὡς αὐτὸ καθ´ ἑαυτὸ μεθ´ ἑαυτοῦ · μονοειδὲς ἀεὶ ὃν καλὸν , καὶ ὡς παντὸς καλοῦ τὴν πηγαίαν καλλονὴν ὑπεροχικῶς ἐν ἐαυτῷ προέχον . Τῇ γὰρ ἁπλῆ καὶ ὑπερφυεῖ τῶν ὅλων καλῶν φύσει πᾶσα καλλονὴ καὶ πᾶν καλὸν ἐνοειδῶς κατ´ αἰτίαν προῦφέστηκεν . Ἐκ τοῦ καλοῦ τούτου πᾶσι τοῖς οὖσι τὸ εἶναι , κατὰ τὸν οἰκεῖον λόγον ἕκαστα καλὰ , καὶ διὰ τὸ καλὸν αἱ πάντων ἐφαρμογαὶ , καὶ φιλίαι , καὶ κοινωνίαι · καὶ τῷ καλῷ τὰ πάντα ἥνωται · καὶ ἀρχή πάντων τὸ καλὸν , ὡς ποιητικὸν αἴτιον , καὶ κινοῦν τὰ ὅλα , καὶ συνέχον τῷ τῆς οἰκείας καλλονῆς ἔρωτι · καὶ πέρας πάντων , καὶ ἀγαπητὸν , ὡς τελικὸν αἴτιοντοῦ καλοῦ γὰρ ἕνεκα πάντα γίγνεται ] · καὶ παραδειγματικὸν , ὅτι κατ´ αὐτὸ πάντα ἀφορίζεται · διὸ καὶ ταὐτόν ἐστι τὰγαθῷ τὸ καὶ ὸν , ὅτι τοῦ καλοῦ καὶ ἀγαθοῦ κατὰ πᾶσον αἰτίαν πάντα ἐφίεται · καὶ οὐκ ἔστι τι τῶν ὄντων , ὃ μὴ μετέχει τοῦ καλοῦ καὶ ἀγαθοῦ . Τολμήσει δὲ καὶ τοῦτο εἰπεῖν ὁ λόγος , ὅτι καὶ τὸ μὴ ὃν μετέχει τοῦ καλοῦ καὶ ἀγαθοῦ , τότε γὰρ καὶ αὐτὸ καλὸν καὶ ἀγαθὸν , ἄταν ἐν Θεῷ κατὰ τὴν πάντων ἀφαίρεσιν ὑπερουσίως ὕμνηται ἐ , Τοῦτο τὸ ἓν ἀγαθὸν καὶ καλὸν ἑνικῶς ἐστι πάντων τῶν πολλῶν καλῶν καὶ ἀγαθῶν αἴτιον . Ἑκ τούτουἐ πᾶσαι τῶν ὄντων αἱ οὐσιώδεις ὑπάρξεις αἱ ἐνώσεις , αἱ διακρίσεις , αἱ ταύτότητες , αἱ ἑτερότητες , αἱ ὁμοιότητες , αἱ ἀνομοιότητες , αἱ κοινωνίαι τῶν ἐναντίων , αἱ ἀσυμμιξίαι τῶν ἡνωμένων , αἱ πρόνοιαι τῶν ὑπερτέρων , αἱ ἀλληλουχίαι τῶν ὁμοστοίχων , αἱ ἐπιστροφαὶ τῶν καταδεεστέρων , αἱ πάντων ἑαυτῶν φρουρητικαὶ καὶ ἀμετακίνητοι μοναὶ καὶ ἱδρύσεις . Καὶ αὖθις αἱ πάντων ἐν πᾶσιν οἰκείως ἑκάστῳ κοινωνίαι , καὶ ἐφαρμογαὶ , καὶ ἀσύγχυτοι φιλίαι , καὶ ἁρμονίαι τοῦ παντὸς , αἱ ἐν τῷ παντὶ συγκράσεις , καὶ αί ἀδιάλυτοι συνοχαὶ τῶν ὄντων , αἱ ἀνέκλειπτει διαδοχαὶ τῶν γινομένων , αἱ στάσεις πᾶσαι , καὶ αἱ κινήσεις αἱ τῶν νοῶν , αἱ τῶν ψυχῶν , αἱ τῶν σωμάτων · στάσις γάρ ἐστι πᾶσι καὶ κίνησις , τὸ ὑπὲρ πᾶσαν στάσιν καὶ πᾶσαν κίνησιν ἐνιδρύον ἔκαστον ἐν τῷ ἑαυτοῦ λόγῳ , καὶ κινοῦν ἐπὶ τὴν οἰκείαν κίνησιν . Καὶ κινεῖσθαι μὲν οἱ θεῖοι λέγονται νόες , κυκλικῶς μὲν ἑνούμενοι ταῖς ἀνάρχοις καὶ ἀτελευτήτοις ἐλλάμψεσι τοῦ καλοῦ καὶ ἀγαθοῦ · κατ´ εὐθεῖαν δὲ , ὁπόταν προῖωσιν εἰς τὴν τῶν ὑφειμένιων πρόνοιαν , εὐθείᾳ τὰ πάντα περαίνοντες · ἐλικοειδῶς δὲ , ὅτι καὶ προνοοῦντες τῶν καταδεεστέρων , ἀνεκφοιτήτως μένουσιν
Lemmas: ὅς τις μέν ὅς καλός , τίω δέ οὖον καλός · ἀλ ὡς αὐτός καθ´ ἑαυτοῦ μεθ´ ἑαυτοῦ · μονοειδής ἀεί ὅς καλός , καί ὡς πᾶς καλός ὁ πηγαῖος καλλονή ὑπεροχικός ἐν αὐτός προέχω . ὁ γάρ ἁπλόος καί ὑπερφυής ὁ ὅλος καλός φύσις πᾶς καλλονή καί πᾶς καλός ἐνοειδῶς κατ´ αἴτιος προφύω . ἐκ ὁ καλός οὗτος πᾶς ὁ εἰμί ὁ εἰμί , κατά ὁ οἰκέω λόγος ἕκαστος καλός , καί διά ὁ καλός ὁ πᾶς ἐφαρμογή , καί φίλιος , καί κοινωνία · καί ὁ καλός ὁ πᾶς ἑνόω · καί ἀρχή πᾶς ὁ καλός , ὡς ποιητικός αἴτιος , καί κινέω ὁ ὅλος , καί συνέχω ὁ ὁ οἰκεῖος καλλονή Ἔρως · καί πέρας πᾶς , καί ἀγαπητός , ὡς τελικός αἰτέω καλός γάρ ἕνεκα πᾶς γίγνομαι ] · καί παραδειγματικός , ὅτι κατ´ αὐτός πᾶς ἀφορίζω · διό καί αὐτός εἰμί τάσσω ὁ καί εἰμί , ὅτι ὁ καλός καί ἀγαθός κατά πάσσω αἴτιος πᾶς ἐφίημι · καί οὐ εἰμί τίς ὁ εἰμί , ὅς μή μετέχω ὁ καλός καί ἀγαθός . τολμάω δέ καί οὗτος εἶπον ὁ λόγος , ὅτι καί ὁ μή ὅς μετέχω ὁ καλός καί ἀγαθός , τότε γάρ καί αὐτός καλός καί ἀγαθός , ἄτη ἐν Θεός κατά ὁ πᾶς ἀφαίρεσις ὑπερούσιος ὑμνέω εἰ , οὗτος ὁ εἷς ἀγαθός καί καλός ἑνικός εἰμί πᾶς ὁ πολύς καλός καί ἀγαθός αἴτιος . ἐκ τοῦτος πᾶς ὁ εἰμί ὁ οὐσιώδης ὕπαρξις ὁ ένωση , ὁ διάκρισις , ὁ ταυτότητα , ὁ ἑτερότης , ὁ ὁμοιότης , ὁ ἀνομοιότης , ὁ κοινωνία ὁ ἐναντίος , ὁ ἀσυμμιξία ὁ ἑνόω , ὁ πρόνοια ὁ ὑπέρτερος , ὁ ἀλληλουχία ὁ ὁμόστοιχος , ὁ ἐπιστροφή ὁ καταδεής , ὁ πᾶς ἑαυτοῦ φρουρητικός καί ἀμετακίνητος μονή καί ἱδρύω . καί αὖθις ὁ πᾶς ἐν πᾶς οἰκεῖος ἕκαστος κοινωνία , καί ἐφαρμογή , καί ἀσύγχυτος φίλιος , καί ἁρμονία ὁ πᾶς , ὁ ἐν ὁ πᾶς σύγκρασις , καί ὅς ἀδιάλυτος συνοχή ὁ εἰμί , ὁ ἀνέκλειπτος διαδοχή ὁ γίγνομαι , ὁ στάσις πᾶς , καί ὁ κινέω ὁ ὁ νοέω , ὁ ὁ Ψυχή , ὁ ὁ σῶμα · στάσις γάρ εἰμί πᾶς καί κίνησις , ὁ ὑπέρ πᾶς στάσις καί πᾶς κίνησις ἐνιδρύω ἕκαστος ἐν ὁ ἑαυτοῦ λόγος , καί κινέω ἐπί ὁ οἰκεῖος κίνησις . καί κινέω μέν ὁ θεῖος λέγω νόος , κυκλικός μέν ἑνόω ὁ ἄναρχος καί ἀτέλευτος ἔλλαμψις ὁ καλός καί ἀγαθός · κατ´ εὐθύς δέ , ὁπόταν προΐημι εἰς ὁ ὁ ὑφίημι πρόνοια , εὐθύς ὁ πᾶς περαίνω · ἐλικοειδῶς δέ , ὅτι καί προνοέω ὁ καταδεής , ἀνεκφοίτητος μένω