cogPG.PG003 556
μηδὲ εἰς ἑαυτοὺς ὡθῶμεν τὸ ξίφος · οἱ μὲν γὰρ ἀδικεῖν · τινας , ἢ τοὐναντίον εὐεργετεῖν ἐπιχειροῦντες , ἐκείνους μὲν οὐ πάντως ἔδρασαν ἄπερ ἠθέλησαν , ἐαυτοῖς δὲ κακίαν ἢ ἀγαθότητα συνοικήσαντες , ἢ θείων ἀρετῶν , ἢ ἀτιθάσσων ἔμπλεοι παθῶν ἔσονται . Καὶ οὗτοι μὲν ἀγγέλων ἀγαθῶν ὀπαδοὶ καὶ ξυνοδοιπόροι , καὶ ἐνθάδε καὶ ἐκεῖ σὺν πάσῃ εἰρήνῃ καὶ ἐλευθερίᾳ πάντων κακῶν , εἰς τὸν ἀεὶ ὄντα αἰῶνα τὰς μακαριωτάτας ἀποκληρώσονται λήξεις , καὶ μετὰ Θεοῦ ἀεὶ ἔσονται ἐ , τὸ πάντων ἀγαθῶν μέγιστον · οὗτοι δὲ ἀποπεσοῦνται τῆς θείας ἄμα καὶ τῆς ἑαυτῶν εἰρήνης , καὶ ἐνθάδε καὶ μετὰ θάνατον ἄμα τοῖς ἀνημέροις δαίμοσιν ἔσονται . Οὗ δὴ ἕνεκα ἡμῖν ἡ πολλὴ σπουδὴ μετὰ Θεοῦ τοῦ ἀγαθοῦ γενέσθαι , καὶ εἶναι σὺν Κυρίῳ πάντοτε , καὶ μὴ τοῖς κακοῖς ἐκ τοῦ δικαιωτοῦ συναφορισθῆναι τὰ κατ ἀξίαν ἐξ ἐαυτῶν ὑπομένοντας , ὅπερ ἐγὼ πάντων μάλιστα φοβοῦμαι καὶ εὔχομαι εἶναι πάντων κακῶν ἁμέτοχος . Καὶ εἰ βούἠει , καὶ θείας ὁράσεως ἀγίου τινὸς ἀνδρὸς ἐπιμνησθήσομαι · καὶ μὴ γελάσῃς , ἀληθῆ γὰρ ἐρῶ γενόμενον μέ ποτε κατὰ τὴν Κρήτην , ὁ ἱερὸς ἐξεναγώγησε Κάρπος , ἀνὴρ , καὶ εἴ τις ἄλλος , διὰ πολλὴν καθαρότητα νοῦ πρὸς θεοπτείαν ἐπιτηδειότατος . Καὶ γοῦν οὐδὲ ταῖς ἁγίαις τῶν μυστηρίων τελεταῖς ἐνεχείρει , μὴ πρότερον αὐτῷ κατὰ τὰς προτελείους εὐχὰς ἱερὰς , καὶ εὐμενοῦς ὁράσεως ἐπιφαινομένης . ἔλεγεν οὖν , ὅτι λελυπηκότος αὐτόν ποτε τῶν ἀπίστων τινός · ἡ λύπη δὲ ἦν , ὅτι τῆς ἐκκλησίας ἐκεῖνός τινα πρὸς τὸ ἄθεον ἀπεπλάνησεν , ἔτι τῶν ἐλαρίων ἡμερῶν αὐτῷ τελουμένων · δέον ἀμφοτέρων ἀγαθοπρεπῶς ὑπερεύξασθαι , καὶ Θεὸν σωτῆρα συλλήπτορα λαβόντα , τὸν μὲν ἐπιστρέψαι , τὸν δὲ ἀγαθότητι νικῆσαι · καὶ μὴ διαλιπεῖν νουθετοῦντα διὰ βίου παντὸς , ἄχρις οὗ τὸ σήμερον , καὶ οὕτως ἐπὶ τὴν θείαν αὐτοὺς ἀγαγεῖν γνῶσιν , ὡς ἂν ἤδη καὶ τῶν ἀμφισβητησίμων αὐτοῖς κρινομένων , καὶ τῶν ἀλόγως θρασυνομένων ἐννόμῳ δίκῃ σωφρονεῖν ἀναγκαζομένων · ἀλλ´ ἐν ἑαυτῷ μὴ πρότερον τοῦτο παθὼν , οὐκ οἶδ´ όπως τότε , πολλήν τινα τὴν δυσμένειαν καὶ τὴν πικρίαν ἐντήξας , ἐκοιμήθη , κατεδάρθη μὲν , οὕτω κακῶς ἔχων,σπέρα γὰρ ἦν · περὶ δὲ μέσας νύκτας , ἰώθει γὰρ εἰς τόνδε τὸν καιρὸν αὐτὸς ἐφ´ ἑαυτοῦ πρὸς τοὺς θείους ὕμνους ἐγρηγορέναι , διανίστααι Φὲν οὐδὲ τῶν ὕπνων αὐτῶν , πολλῶν γε ὄντων , καὶ ἀεὶ ἐγκοπτομένων , ἔξω ταραχῆς παραπολαύσας · ἑστώς δὲ ὅμως εἰς τὴν θείαν ὁμιλίαν οὐκ εὐαγῶς ἠνιᾶτο , καὶ ἐδυσχέραινεν , οὐκ εἰναι δίκαιον λέγων , εἰ ζῷεν ἄνδρες ἄθεοι , καὶ διαστρέφοντες τὰς ὁδοὺς Κυρίου τὰς εὐθείας . Καὶ ταῦτα
Lemmas: μηδέ εἰς ἑαυτοῦ ὠθέω ὁ ξίφος · ὁ μέν γάρ ἀδικέω · τις , ἢ ἐναντίος εὐεργετέω ἐπιχειρέω , ἐκεῖνος μέν οὖον πάντως δράω Ἄπερ ἐθέλω , ἑαυτοῦ δέ κακία ἢ ἀγαθότης συνοικέω , ἢ θεῖον ἀρετή , ἢ ατιταχυς ἔμπλεος πάθος εἰμί . καί οὗτος μέν ἄγγελος ἀγαθός ὀπηδός καί συνοδοιπόρος , καί ἐνθάδε καί ἐκεῖ σύν πᾶς εἰρήνη καί ἐλευθερία πᾶς κακός , εἰς ὁ ἀεί εἰμί αἰών ὁ μακάριος ἀποκληρόω λήγω , καί μετά Θεός ἀεί εἰμί εἰ , ὁ πᾶς ἀγαθός μέγας · οὗτος δέ ἀποπίπτω ὁ θεῖος ἄμη καί ὁ ἑαυτοῦ εἰρήνη , καί ἐνθάδε καί μετά θάνατος ἄμη ὁ ἀνήμερος δαίμων εἰμί . οὗ δή ἕνεκα ἐγώ ὁ πολύς σπουδή μετά Θεός ὁ ἀγαθός γίγνομαι , καί εἰμί σύν κύριος πάντοτε , καί μή ὁ κακός ἐκ ὁ δικαιωτής συναφορίζω ὁ κατά ἄξιος ἐκ ἑαυτοῦ ὑπομένω , ὅσπερ ἐγώ πᾶς μάλιστα φοβέω καί εὔχομαι εἰμί πᾶς κακός αμέτοχος . καί εἰμί ἡβάω , καί θεῖος ὅρασις ἅγιος τις ἀνήρ ἐπιμιμνήσκομαι · καί μή γελάω , ἀληθής γάρ εἴρω γίγνομαι ἐγώ ποτός κατά ὁ Κρήτη , ὁ ἱερός ξεναγωγέω Κάρπος , ἀνήρ , καί εἰμί τις ἄλλος , διά πολύς καθαρότης νόος πρός θεοπτείαν ἐπιτήδειος . καί γοῦν οὐδέ ὁ ἅγιος ὁ μυστήριον τελετή ἐγχειρέω , μή πρότερος αὐτός κατά ὁ προτέλειος εὐχή ἱερή , καί εὐμενής ὅρασις ἐπιφαίνω . λέγω οὖν , ὅτι λυπέω αὐτός ποτός ὁ ἄπιστος τις · ὁ λύπη δέ εἰμί , ὅτι ὁ ἐκκλησία ἐκεῖνος τις πρός ὁ ἄθεος ἀποπλανάω , ἔτι ὁ ἐλαρίων ἡμέρα αὐτός τελέω · δήω ἀμφότερος ἀγαθοπρεπῶς ὑπερεύχομαι , καί θεός σωτήρ συλλήπτωρ λαμβάνω , ὁ μέν ἐπιστρέφω , ὁ δέ ἀγαθότης νικάω · καί μή διαλείπω νουθετέω διά βίος πᾶς , ἄχρι ὅς ὁ σήμερον , καί οὕτως ἐπί ὁ θεῖος αὐτός ἄγω γνῶσις , ὡς εἄν ἤδη καί ὁ ἀμφισβητήσιμος αὐτός κρίνω , καί ὁ ἄλογος θρασύνω ἔννομος δίκη σωφρονέω ἀναγκάζω · ἀλ ἐν ἑαυτοῦ μή πρότερος οὗτος πάσχω , οὐ οἶδα όπως τότε , πολύς τις ὁ δυσμένεια καί ὁ πικρία ἐντήκω , κοιμάω , καταδαρθάνω μέν , οὗτος κακῶς ἔχων,σπέρα γάρ εἰμί · περί δέ μέσος νύξ , ἰώθει γάρ εἰς ὅδε ὁ καιρός αὐτός ἐφίημι ἑαυτοῦ πρός ὁ θεῖος ὕμνος ἐγείρω , διανίστημι φημί οὐδέ ὁ ὕπνος αὐτός , πολύς γε εἰμί , καί ἀεί ἐγκόπτω , ἔξω ταραχή παραπολαύω · ἵστημι δέ ὅμως εἰς ὁ θεῖος ὁμιλία οὐ εὐαγῶς ἀνιάω , καί δυσχεραίνω , οὐ εἰναι Δίκαιος λέγω , εἰμί ζῶ ἀνήρ ἄθεος , καί διαστρέφω ὁ ὁδός κύριος ὁ εὐθύς . καί οὗτος