cogPG.PG003 320
τοιοῦτον καὶ τὸ ἴιον . Καὶ οὔτε αἰσθήσει ὑποπίπτει , τὐδὲ γὰρ αἰσθητόν · οὔτε φαντασίᾳ τινί , τυπώσει δηλαδὴ ἀναγγελτικῇ αἰσθητοῦ νοὸς , γίνεται γὰρ φαντασία ἐκ μενόντων τινῶν ἐγκαταλειμμάτων , ἐκ αἰ σθημάτων μὴ ἔχουσα ἐρηρεισμένας ἐπί τι τὰς εἰκόνας . Πῶς οὐν φαντασθήσεται τὸ ἀθέατον ; Οὔτε δόξῃ , οἰονεὶ τοιᾷδέ τινι ὑπολήψει κατὰ τὸ δοκοῦν φαινομένη · εἰ γὰρ καὶ μᾶλλον τῆς φαντασίας ἡ δόξα πεπέρασται , καὶ ἕστι πρὸς τῷ ἐνὶ σύνεγγυς τοῦ νοῦς · ὅτι καὶ αὕτη ἐπιβάλλει ἀσυλλογίστως τοῖς τῶν πραγμάτων συμπεράσμασιν , ὥσπερ ὁ νοῦς καθ´ ἀπλῆν ἐπιβολὴν , τῆς φαντασίας πλῆθος ἄπειρον καὶ ἀόριστον ἐχούσης , ἀλλ´ οὐχ οἶα τέ ἐστιν ἡ δόξα ἐπιβάλλειν τοῖς ὑπὲρ κατάληψιν . Οὔτε ὀνόματι ὑποπίπτει · πῶς γὰρ τὸ πάσης γνώσεως ἐπέκεινα ὀνομασθήσεται ; οὕτε λόγῳ · πῶς γὰρ ῥηθείη τὸ ἄρρητον ; οὔτε ἐπαφῇ , νοερᾷ δηλονότι , δ ἐστι νῷ , καὶ γὰρ οἱ τοῖς νοητοῖς ἐπιβάλλοντες τῷ νοὶ δοκοῦσιν ὥσπερ ἀπτόμενοι αὐτῶν , νοεῖν ὅ τι ποτέ εἰσιν , ὡς καὶ διὰ τῆς ἀφῆς τῶν αἰσθητῶν τὰ αἰσθητὰ , ἐπὶ δὲ Θεοῦ οὐδενὸς νοερῶς ἐπαφώμεθα . Εἰπὼν τοίνυν τὰς τέσσαρας γνωστικὰς δυνάμεις τῆς ψυχῆς , τὴν αἴσθησιν , τὴν φαντασίαν , τὴν δόξαν , τὸν νοῦν , τίθησι καὶ τὴν λοιπὴν ἐπιστήμην , δηλονότι τὴν διά - νοιαν’ . ἡ γὰρ ἐπιστήμη διά τινων προῦπαρχουσῶν γνώσεων γίνεται . Ποία δὲ ἂν εἴη γνῶσις Θεοῦ προῦπάρχουσα ; ὅθεν οὐδὲ ἐπιστήμῃ ὑποπίπτει . Πῶς οὐν ὀνομαρθήσεται ἡ ἄκλητος καὶ μὴ καλουμένη τιν γνωρίσμαει , καὶ μὴ μόνον ἄκλητος , ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ πᾶσαν ὀνομασίαν οὖσα ; Ὅπερ γὰρ ἔφημεν , ἡνίκα τὰς θεολογικὰς ὑποτυπώσεις ἐξετιθέμεθα , τὴν τριαδικήν καὶ ὁμοάγαθον καὶ ὀμόθεον ἐνάδα , ὅπερ ἐστὶ κατὰ φύσιν , οὔτε εἰπεῖν , οὔτε ἐννοῆσαι δυνατόν . Καὶ τι φημι ερὶ Θοοῦ , ὅτι ἀνεννόητος ἡμῖν καὶ ἄφθεγκτὸς ἐστιν ; ἀλλὰ καὶ αὐταὶ αἱ τῶν οὐρανίων δυνάμεων ἀγγελοπρεπεῖς ἑνώσεις , καθ´ ἂς ἑνοῦνται Θεῷ καθ´ ὅσον πρέπει ἑνοῦσθαι ἀγγέλους Θῷ . Αὗται οὖν αἱ ἐνώσεις ἂς εἴτε ἐπεβολὰς εἴτε παραδοχὰς χρὴ φάναι τῆς ἀγαθότητος τοῦ Θεοῦ , ἄῤῥητοι καὶ ἄγνωστοί εἰσιν . ἐπιβολὴν δὲ νοητέον τὴν εἰς τὸ καθ´ ἑν τῶν παραγομένων μεριζομένην ἀμερῶς θέλησιν τοῦ Θεοῦ , τουτέστιν εἰς τὴν ἑκάστου παραγωγήν . Ἀλλ´ ἐπεὶ οὐ συμβιβάζονται καὶ αἱ παραδοχαὶ κατὰ τὴν τοιαύτην ἔννοιαν τῆς ἐπιβολῆς , ἄλλως νοητέον τὸ ῥητὸν ἐπὶ τῶν ἀγγέλων , ὃ καὶ μᾶλλον , ὅτι καὶ ἐπιβολαὶ καὶ παραδοχαὶ τῶν ἁγγέλων πρὸς τὸ Θεῖον λέγονται . Ἐπιβολὴ μὲν , καθ´ ἢν ἐπιβάλλουσι κατὰ τὴν οἰκείαν ἀξίαν τῇ ἀγαθότητι τοῦ Θεοῦ · παραδοχὴ δὲ ἡ τῆς τοῦ Θεοῦ ἀγαθότητος αὐτοῖς ἀποκάλυψις . Αὗται γοῦν μὴ μόνον ἡμῖν εἰσι , καθώς εἰσιν , ἄγνωστοι , ἀλλὰ καὶ τοῖς κατωτέροις ἀγγέλοις , μόνοις δὲ τοῖς ἀνωτάτοις γινώσκονται , ἅτε ἠξιωμένοις τῶν κρειττόνων ἐνώσεων . Ταύταις ταῖς θείαις ἑνώσεσιν οἱ θεοειδεῖς νόες τῶν θεολόγων καὶ προφητῶν ἀγγελομιμήτως ἐνούμενοι , ἐπειδὴ καὶ οὕτω γίνεται τούτοις ἡ τοιαύτη ἕνωσις , ἀποπαύουσι δηλαδὴ κατὰ πάσης νοερᾶς ἐνεργείας · οὐδὲ γὰρ ἐν κινήσει Θεὸς , ἀλλὰ μᾶλον ἐν ἠρεμίᾳ καὶ ἀποπαύσει ἡ θεία
Lemmas: τοιοῦτος καί ὁ ἰάομαι . καί οὔτε αἴσθησις ὑποπίπτω , ὅς γάρ αἰσθητός · οὔτε φαντασία τις , τύπωσις δηλαδή ἀναγγελτικός αἰσθητής νόος , γίγνομαι γάρ φαντασία ἐκ μένω τις ἐγκατάλειμμα , ἐκ ὁ στῆμα μή ἔχω ἐρείδω ἐπί τίς ὁ εἰκών . Πῶς ὀν φαντάζω ὁ ἀθέατος ; οὔτε δόξα , οἱονεί τοιόσδε τις ὑπολαμβάνω κατά ὁ δοκέω φαίνω · εἰμί γάρ καί μᾶλλον ὁ φαντασία ὁ δόξα περάω , καί εἰμί πρός ὁ ἐν σύνεγγυς ὁ νόος · ὅτι καί οὗτος ἐπιβάλλω ἀσυλλόγιστος ὁ ὁ πρᾶγμα συμπέρασμα , ὥσπερ ὁ νόος καθ´ ἀπολάω ἐπιβολή , ὁ φαντασία πλῆθος ἤπειρος καί ἀόριστος ἔχω , ἀλ οὐ οἶος τε εἰμί ὁ δόξα ἐπιβάλλω ὁ ὑπέρ κατάληψις . οὔτε ὄνομα ὑποπίπτω · πῶς γάρ ὁ πᾶς γνῶσις ἐπέκεινα ὀνομάζω ; ἵημι λόγος · πῶς γάρ εἴρω ὁ ἄρρητος ; οὔτε ἐπαφή , νοερός δηλονότι , δ εἰμί νάω , καί γάρ ὁ ὁ νοητός ἐπιβάλλω ὁ νόος δοκέω ὥσπερ ἅπτω αὐτός , νοέω ὅς τίς ποτός εἰμί , ὡς καί διά ὁ ἀφῆς ὁ αἰσθητής ὁ αἰσθητός , ἐπί δέ Θεός οὐδείς νοερός ἐπαφάω . εἶπον τοίνυν ὁ τέσσαρες γνωστικός δύναμις ὁ Ψυχή , ὁ αἴσθησις , ὁ φαντασία , ὁ δόξα , ὁ νόος , τίθημι καί ὁ λοιπός ἐπιστήμη , δηλονότι ὁ διά - νοιαν’ . ὁ γάρ ἐπιστήμη διά τίνω προϋπάρχων γνῶσις γίγνομαι . Ποία δέ εἄν εἰμί γνῶσις Θεός προϋπάρχω ; ὅθεν οὐδέ ἐπιστήμη ὑποπίπτω . Πῶς ὀν ὀνομαρθήσεται ὁ ἄκλητος καί μή καλέω ὅς γνωρίζω , καί μή μόνος ἄκλητος , ἀλλά καί ὑπέρ πᾶς ὀνομασία εἰμί ; ὅπερ γάρ φημί , ἡνίκα ὁ θεολογικός ὑποτύπωσις ἐκτίθημι , ὁ τριαδικός καί ὁμοάγαθος καί ὁμοθέω ἐνάς , ὅσπερ εἰμί κατά φύσις , οὔτε εἶπον , οὔτε ἐννοέω δυνατός . καί τίς φημί ἀθήρ θοός , ὅτι ἀνεννόητος ἐγώ καί ἄφθεγκτος εἰμί ; ἀλλά καί αὐτός ὁ ὁ οὐράνιος δύναμις ἀγγελοπρεπής ἕνωσις , καθ´ ὅς ἑνόω Θεός καθ´ ὅσος πρέπω ἑνόω ἄγγελος θώς . οὗτος οὖν ὁ ένωση ὅς εἴτε ἐπιβολή εἴτε παραδοχή χρή φαίνω ὁ ἀγαθότης ὁ Θεός , ἄρρητος καί ἄγνωστος εἰμί . ἐπιβολή δέ νοητέον ὁ εἰς ὁ καθ´ ἑν ὁ παράγω μερίζω ἀμερῶς θέλησις ὁ Θεός , τουτέστιν εἰς ὁ ἕκαστος παραγωγή . Ἀλ ἐπεί οὖον συμβιβάζω καί ὁ παραδοχή κατά ὁ τοιοῦτος ἔννοια ὁ ἐπιβολεύς , ἄλλως νοητέον ὁ ῥητός ἐπί ὁ ἄγγελος , ὅς καί μᾶλλον , ὅτι καί ἐπιβολή καί παραδοχή ὁ ἄγγελος πρός ὁ θεῖον λέγω . ἐπιβολή μέν , καθ´ εἄν ἐπιβάλλω κατά ὁ οἰκεῖος ἄξιος ὁ ἀγαθότης ὁ Θεός · παραδοχή δέ ὁ ὁ ὁ Θεός ἀγαθότης αὐτός ἀποκάλυψις . οὗτος γοῦν μή μόνος ἐγώ εἰμί , καθώς εἰμί , ἄγνωστος , ἀλλά καί ὁ κατώτερος ἄγγελος , μόνος δέ ὁ ἀνώτατος γιγνώσκω , ἅτε ἀξιόω ὁ ἀγαθός ένωση . οὗτος ὁ θεῖος ἕνωσις ὁ θεοειδής νόος ὁ θεολόγος καί προφήτης ἀγγελομίμητος ενουμενοω , ἐπεί καί οὗτος γίγνομαι οὗτος ὁ τοιοῦτος ἕνωσις , ἀποπαύω δηλαδή κατά πᾶς νοερός ἐνέργεια · οὐδέ γάρ ἐν κινέω θεός , ἀλλά μῆλον ἐν ἠρεμία καί ἀπόπαυσις ὁ θεῖος