cogPG.PG003 388
ἀντιλαμβάνεται ; καὶ εἰς μίαν καθαρὰν γνῶσιν συνάγουσα , τὴν θεογνωσίαν δηλαδὴ , τὰς ποικίλας ὄψεις τὰς εἰς πολλὰ μεμερισμένας δηλονότι . Εἶτα , ἐπεὶ ἡ ὄψις αὐθυπάρκτου πράγματος ἀντιλαμβάνεται , τὰ δὲ εἴδωλα οὐκ εἰσὶν εἰκόνες τινῶν , ἀλλὰ πλάττονται ὰ τοῦτο γὰρ καὶ εἴδωλα ὡνομάσθησαν , φησὶν ὅτι , κυριώτερον δὲ εἰπεῖν , φαντασίας οἱονεὶ πλασματώδεις , ἐννοίας περὶ τὰ αἰσθητά · εἴωθε γὰρ ἡ φαντασία καὶ τὰ μὴ ὄντα καὶ ὡν εἰς γνῶσιν ἢ θέαν οὐκ ἤλθομεν ἀναπλάττειν . vΙ . Τοῦτο τὸ ἀγαθὸν ὑμνεῖται καὶ ὡς καλὸν καὶ ώς κάλλος , καὶ ὡς ἀγάπη , καὶ ὡς ἀγαπητόν . Εἶτα , ἐπεὶ καλὸν μὲν ἔστι τὸ τοῦ κάλλους μετέχον , κάλλος δὲ αὐτὸ τὸ μετεχόμενον , καὶ ἀγαπητὸν μὲν τὸ τῆς ἀγάπης μετέχον , ἀγάπη δὲ αὐτὸ τὸ μετεχόμενον , καὶ ἐφ´ ἡμῖν κατὰ διαίρεσιν ταῦτα φαίνονται , ὅτι τὰ μέν εἰσιν ἕξεις , τὰ δὲ ἐκτὰ , φησὶν , ὅτι οὐχ οὕτως ἔχει καὶ ἐπὶ τῆς ἐν ἑνὶ τὰ ὅλα συνειληφυίας αἰτίας . Ἐν ἑνὶ γάρ καὶ τῷ αὐτῷ καὶ τὰς ἕξεις καὶ τὰ ἑκτὰ συλλαμβάνουσα οὔτε ὡς ἑκτὸν , οὔτε ὡς ἕξιν , ἀλλ´ ὑπὲρ ταῦτα οὖσα , αἰτία τοῖς ἄλλοις τῶν τοιούτων ἀγαθῶν γίνεται . Ὅθεν καὶ κάλλος μὲν λέγεται διὰ τὴν ἐξ αὐτοῦ διαδιδομένην πᾶσι καλλονὴν , καὶ διὰ τὸ εἶναι αἴτιος πάσης εὐαρμοστίας καὶ ἀγλαΐας · κάλλος γάρ ἐστι συμμετρία μελῶν καὶ μερῶν μετὰ τῆς ἐπανθούσης εὐχροίας ἢ καὶ διὰ τὸ πάντα πρὸς ἑαυτὸ καλεῖν , καὶ ὼς ἀεὶ ὃν καὶ μηδέ ποτε μειούμενον ἢαὖξον · τὰς γὰρ ὑπερβολὰς καὶ ἐλλείψεις κακίας οἴδαμεν λέγειν . Οὐδὲ κατά τι καὶ ἀνὰ μέρος καλὸν , οὐδὲ κατά τινα χρόνον καλὸν , κατά τινα δὲ οὔ · οὐδὲ πρός τι καλὸν , οὐδέ που , οὐδέ τισιν · ὃ πάντα τὸ κάλλος περιπέφευγε πάντως , τοῦ καθ´ ἡμᾶς καλοῦ ὑποκειμένου ἐξ ἀνάγκης τοῖς τοιούτοις προσδιορισμοῖς · ἀλλ´ ὡς τὸ καθ´ ἐαυτὸ μονοειδὲς ἀεὶ ὃν καλὸν , ἐπεὶ οὔτε σκεδάννυται εἰς ἕξεις τε καὶ διαφοράς καλλοποιούς . Τὸ καθ´ ἡμᾶς γὰρ κάλλος σκεδάννυται , ἄλλο γὰρ κάλλός ὀφθαλμοῦ τυχὸν , καὶ ἄλλο κάλλος ῥινὸς , καὶ ἄλλο προσώπου παντὸς , καὶ ἄλλο χειρῶν . Οὕτε πρὸς ἐνίους τὸ καλόν ἐστι , πρὸς ἐνίους δὲ οὖ , ἀλλὰ πανταχοῦ πέφυκε φαίνεσθαι καὶ ἐν πᾶσιν , ὅπερ οὐκ ἔχει τὸ καθ´ ἡμᾶς κάλλος · εἰ γὰρ τοῖς πᾶσι . πέφυκεν εἶναι , ὅτι καὶ πάντα καλὰ λίαν , ἀλλ´ οὐ μονοειδῶς . Ἄλλο γὰρ κάλλος ἡλίου , καὶ ἄλλο κάλλος γῆς , καὶ ἄλλο ὕδατος , ποικίλα τινὰ κάλλη , καὶ οὐκ εἰς ἓν συναγόμενα · τὸ δὲ ὄντως κάλλος , μονοειδὲς ὃν , ποικίλλεται πρὸς τὰ ὑποκείμενα , καὶ διὰ τοῦτο προέχειν ἐν ἑαυτῷ λέγεται καὶ καλλονὴν , ὡς καὶ πρὸς τῶν δημιουργημάτων ὃν , καὶ ὑπεροχικῶς ἔχειν τὸ καλὸν , ὡς πηγὴ καὶ ἀρχὴ τῶν καλῶν ἀπάντων . Κἂν γὰρ πολλὰ καλὰ , ἀλλ´ ἐξ αὐτοῦ εἰσι καλά · αὐτῇ γὰρ τῇ ὑπερφυεῖ καλλονῇ καὶ ἀναι . τίῳ πᾶσα καλλονὴ καὶ πᾶν καλὸν αἰτιατῶς προῦφέστηκεν . Ἐνοειδὲς δὲ καλὸν ὁ Θεὸς , ἐπεὶ οὐ κατὰ μετοχὴν τοῦ κάλλους , καλός ἐστιν , ὡς διαιρεῖσθαι εἰς ὑποκείμενόν τι καὶ ποιότητα , ἀλλ´ αὐτός ἐστι καὶ καλὸν καὶ κάλλος , καὶ ὑπὲρ ταῦτα · τὰ δὲ ἀπὸ τούτοι κατὰ μετοχὴν καλὰ ἐν ποιότητι τὸ καλὸν κέκτηνται .
Lemmas: ἀντιλαμβάνω ; καί εἰς εἷς καθαρός γνῶσις συνάγω , ὁ θεογνωσία δηλαδή , ὁ ποικίλος ὄψις ὁ εἰς πολύς μερίζω δηλονότι . εἶτα , ἐπεί ὁ ὄψις αυθύπαρκτος πρᾶγμα ἀντιλαμβάνω , ὁ δέ εἴδωλον οὐ εἰμί εἰκών τις , ἀλλά πλάσσω ά οὗτος γάρ καί εἴδωλον ὀνομάζω , φημί ὅτι , κύριος δέ εἶπον , φαντασία οἱονεί πλασματώδης , ἔννοια περί ὁ αἰσθητής · εἴωθα γάρ ὁ φαντασία καί ὁ μή εἰμί καί ὡς εἰς γνῶσις ἢ θέα οὐ ἔρχομαι ἀναπλάσσω . Ἱ . οὗτος ὁ ἀγαθός ὑμνέω καί ὡς καλός καί οὖς κάλλος , καί ὡς ἀγάπη , καί ὡς ἀγαπητός . εἶτα , ἐπεί καλός μέν εἰμί ὁ ὁ κάλλος μετέχω , κάλλος δέ αὐτός ὁ μετέχω , καί ἀγαπητός μέν ὁ ὁ ἀγάπη μετέχω , ἀγάπη δέ αὐτός ὁ μετέχω , καί ἐφίημι ἐγώ κατά διαίρεσις οὗτος φαίνω , ὅτι ὁ μέν εἰμί ἔχω , ὁ δέ κτείνω , φημί , ὅτι οὐ οὕτως ἔχω καί ἐπί ὁ ἐν εἷς ὁ ὅλος συλλαμβάνω αἴτιος . ἐν εἷς γάρ καί ὁ αὐτός καί ὁ ἔχω καί ὁ ἑκτός συλλαμβάνω οὔτε ὡς ἑκτός , οὔτε ὡς ἕξις , ἀλ ὑπέρ οὗτος εἰμί , αἰτία ὁ ἄλλος ὁ τοιοῦτος ἀγαθός γίγνομαι . ὅθεν καί κάλλος μέν λέγω διά ὁ ἐκ αὐτός διαδίδωμι πᾶς καλλονή , καί διά ὁ εἰμί αἴτιος πᾶς εὐαρμοστία καί Ἀγλαΐα · κάλλος γάρ εἰμί συμμετρία μέλος καί μέρος μετά ὁ ἐπαναθέω εὔχροια ἢ καί διά ὁ πᾶς πρός ἑαυτοῦ καλέω , καί οὖς ἀεί ὅς καί μηδέ ποτός μειόω αὐξάνω · ὁ γάρ ὑπερβολή καί ἔλλειψις κακία οἶδα λέγω . οὐδέ κατά τίς καί ἀνά μέρος καλός , οὐδέ κατά τις χρόνος καλός , κατά τις δέ οὖον · οὐδέ πρός τίς καλός , οὐδέ ποῦ , οὐδέ τις · ὅς πᾶς ὁ κάλλος περιφεύγω πάντως , ὁ καθ´ ἐγώ καλός ὑπόκειμαι ἐκ ἀνάγκη ὁ τοιοῦτος προσδιορισμός · ἀλ ὡς ὁ καθ´ ἑαυτοῦ μονοειδής ἀεί ὅς καλός , ἐπεί οὔτε σκεδάννυμι εἰς ἔχω τε καί διαφορά καλλοποιός . ὁ καθ´ ἐγώ γάρ κάλλος σκεδάννυμι , ἄλλος γάρ κάλλος ὀφθαλμός τυγχάνω , καί ἄλλος κάλλος ῥίς , καί ἄλλος πρόσωπον πᾶς , καί ἄλλος χείρ . ἵημι πρός ἔνιοι ὁ καλός εἰμί , πρός ἔνιοι δέ οὖον , ἀλλά πανταχοῦ φύω φαίνω καί ἐν πᾶς , ὅσπερ οὐ ἔχω ὁ καθ´ ἐγώ κάλλος · εἰμί γάρ ὁ πᾶς . φύω εἰμί , ὅτι καί πᾶς καλός λίαν , ἀλ οὖον μονοειδής . ἄλλος γάρ κάλλος ἥλιος , καί ἄλλος κάλλος γῆ , καί ἄλλος ὕδωρ , ποικίλος τις κάλλος , καί οὐ εἰς εἷς συνάγω · ὁ δέ εἰμί κάλλος , μονοειδής ὅς , ποικίλλω πρός ὁ ὑπόκειμαι , καί διά οὗτος προέχω ἐν ἑαυτοῦ λέγω καί καλλονή , ὡς καί πρός ὁ δημιούργημα ὅς , καί ὑπεροχικός ἔχω ὁ καλός , ὡς πηγή καί ἀρχή ὁ καλός ἀπαντάω . κἀν γάρ πολύς καλός , ἀλ ἐκ αὐτός εἰμί καλός · αὐτός γάρ ὁ ὑπερφυής καλλονή καί ἀνης . Τῖον πᾶς καλλονή καί πᾶς καλός αἰτιατῶς προφύω . ενοοραω δέ καλός ὁ θεός , ἐπεί οὖον κατά μετοχή ὁ κάλλος , καλός εἰμί , ὡς διαιρέω εἰς ὑπόκειμαι τίς καί ποιότης , ἀλ αὐτός εἰμί καί καλός καί κάλλος , καί ὑπέρ οὗτος · ὁ δέ ἀπό οὗτος κατά μετοχή καλός ἐν ποιότης ὁ καλός κτάομαι .