cogPG.PG003 284
ἐερὰν ἐσχηκότες ζωὴν , εἰς τὰς ἀληθεῖς ἐπαγγελίας τῆς θεαρχίας ἀποσκοποῦντες , ὡς τὴν ἀλήθειαν αὐτῶν ἐν τῇ καθ´ αὐτὴν ἀναστάσει τεθεαμένοι , μετὰ βεβαίας καὶ ἀληθοῦς τῆς ἐλπίδος ἐν εὐφροσύνῃ θείᾳ πρὸς τὸ τοῦ θανάτου πέρας ἴασιν , ὡς ἐπὶ τέλος ἱερῶν ἀγώνων , ἐν παντελεῖ καὶ ἀτελευτήτῳ ζωῇ καὶ σωτηρίᾳ , τὰ κατ´ αὐτοὺς ἔσεσθαι πάντως εἰδότες διὰ τῆς ἐσφμένης αὐτῶν ὁλικῆς ἀναστάσεως . Αἱ μὲν γὰρ ἱεραὶ ψυχαὶ πρὸς τὴν ἐπὶ τὰ χείρω κατὰ τὸν τῇδε βίον δυνάμεναι καταπίπτειν τροπὴν , ἐν τῇ παλιγγενεσίᾳ τὴν ἐπὶ τὸ ἄτρεπτον ἕξουσι θεοειδεστάτην μετάταξιν . Τὰ δὲ καθαρὰ τῶν ἱερῶν ψυχῶν , ὁμόζυγα καὶ ὁμοπόρευτα σώματα συναπογραφέντα καὶ συναθλήσαντα κατὰ τοὺς θείους αὐτῶν ἱδρῶτας , ἐν τῇ τῶν ψυχῶν ἁτρέπτῳ κατὰ τὴν θείαν ζωὴν ἰδρύσει , συναπολήψεται τὴν οἰκείαν ἀνάστασιν · ἑνωθέντα γὰρ αἷς ἤνωντο κατὰ τὸν τῇδε βίον ἱεραῖς ψυχαῖς , ὡς μέλη Χριστοῦ γεγονότα , τὴν θεοειδῆ καὶ ἄφθαρτον ἀθάνατόν τε καὶ μακαρίαν ἀπολήψεται λῆξιν . Ἐν τούτοις μὲν οὖν ἡ τῶν ἱερῶν ἐστι κοίμησις ἐν εὐφροσύνῃ καὶ ἀσαλεύτοις ἐλπίσιν , εἰς τὸ τῶν θείων ἀγώνων ἀφικνουμένη πέρας . Τῶν δὲ ἀνιέρων οἱ μὲν εἰς ἀνυπαρξίαν ἀλόγως οἴονται χωρεῖν , οἱ δὲ τὴν σωματικὴν εἰσάπαξ ἀποῤῥήγνυσθαι τῶν οἰκείων ψυχῶν συζυγίαν , ὡς ἀνάρμοστον αὐταῖς , ἐν θεοειδεῖ ζωῇ καὶ μακαρίαις λήξεσιν , οὐκ ἐννοήσαντες , οὐδὲ ἱκανῶς ἐν ἐπιστήμη θείᾳ μυηέντες , ἀρχθεῖσαν ἤδη τὴν καθ´ ἡμᾶς ἑν Χριστῷ Ζεοειδεστάτην ζωήν . Ἄλλοι δὲ σωμάτων ἄλλων ἀπονέμουσι ταῖς ψυχαῖς συζυγίας , ἀδοκοῦντες τὸ ἐπ´ αὐτοῖς , ὡς οἶμαι , τὰ συμπονήσαντα ταῖς θείαις ψυχαῖς , καὶ τῶν ἱερῶν ἀντιδόσεων οὐκ εὐαγῶς ἀποστεροῦντες τὰ πρὸς τὸ πέρας ἐλθόντα τῶν θειοτάτων δρόμων . Ἄλλοι δὲ , οὐκ οἶδ´ ὅπως ἐπὶ προσύλους ἐννοίας ἀποκλιθέντες , εἰρήκασιν ὁμοειδῆ τοῦ τῇδε βίου τὴν τοῖς ὁσίοις ἐπηγγελμένην ἁγιωτάτην καὶ μακαριωτάτην ὴ λῆξιν , καὶ τροφὰς οἰκείας ἀλλοιωτῷ βίῳ τοῖς ἰσαγγέλοις ἁθεμίτως ἀπέῤῥιψαν . Ἀλλ´ οὐκ ἀποτεσεῖταί τίς ποτε τῶν ἱερωτάτων ἀνδρῶν εἰς τὰς τοιάσδε πλανήσεις · ἀλλ´ ὅλους αὐτοὺς ἀπολήψεσθαι τὴν Χριστοειδῆ λῆξιν εἰδότες , ὅταν ἐπὶ τὸ πέρας ἔλθωσι τοῦ τῆδε βίου , τὴν εἰς ἀφθαρσίαν αὐτῶν ὁδὸν , ὡς ἐγγυτέραν ἥδὴ γεγενημένην , ἐμφανέστερον ὁρῶσι , καὶ τὰς δωρεὰς τῆς θεαρχίας ὑμνοῦσι , καὶ θείας ἡδονῆς ἀποπληροῦνται , τὴν ἐπὶ τὰ χείρω τροπὴν οὐκέτι δεδοικότες , ἀλλ´ εὖ εἰδότες , ὅτι τὰ κτηθέντα καλὰ βεβαίως καὶ αἰωνίως ἕξουσιν . Οἱ δὲ μολυσμῶν ἀνάπλεοι καὶ ἀνιέρων κηλίδων , εἴπερ ἱερᾶς τινος τετυχήκασι μυήσεως , αὐτοὶ δὲ ταύτην ἐκ τοῦ
Lemmas: ἐράω ἔχω ζωή , εἰς ὁ ἀληθής ἐπαγγελία ὁ θεαρχία ἀποσκοπέω , ὡς ὁ ἀλήθεια αὐτός ἐν ὁ καθ´ αὐτός ἀνάστασις θεάομαι , μετά βέβαιος καί ἀληθής ὁ ἐλπίς ἐν Εὐφρόσυνος θεῖος πρός ὁ ὁ θάνατος πέρας ἴασις , ὡς ἐπί τέλος ἱερός ἀγών , ἐν παντελής καί ἀτελεύτητος ζωή καί σωτηρία , ὁ κατ´ αὐτός εἰμί πάντως οἶδα διά ὁ σφάζω αὐτός ολικός ἀνάστασις . ὁ μέν γάρ ἱερός ψυχή πρός ὁ ἐπί ὁ χείρων κατά ὁ ὅδε βίος δύναμαι καταπίπτω τροπή , ἐν ὁ παλιγγενεσία ὁ ἐπί ὁ ἄτρεπτος ἔχω θεοειδής μετάταξις . ὁ δέ καθαρός ὁ ἱερός Ψυχή , ὁμόζυξ καί ὁμοπόρευτος σῶμα συναπογράφω καί συναθλέω κατά ὁ θεῖος αὐτός ἱδρώς , ἐν ὁ ὁ Ψυχή ἄτρεπτος κατά ὁ θεῖος ζωή ἱδρύω , συναπολαμβάνω ὁ οἰκεῖος ἀνάστασις · ἑνόω γάρ ὅς νάω κατά ὁ ὅδε βίος ἱερός Ψυχή , ὡς μέλος Χριστός γίγνομαι , ὁ θεοειδής καί ἄφθαρτος ἀθάνατος τε καί μακάριος ἀπολαμβάνω λῆξις . ἐν οὗτος μέν οὖν ὁ ὁ ἱερός εἰμί κοίμησις ἐν Εὐφρόσυνος καί ἀσάλευτος ἐλπίς , εἰς ὁ ὁ θεῖον ἀγών ἀφικνέομαι πέρας . ὁ δέ ἀνίερος ὁ μέν εἰς ἀνυπαρξία ἄλογος οἴομαι χωρέω , ὁ δέ ὁ σωματικός εἰσάπαξ ἀπορρήγνυμι ὁ οἰκέω Ψυχή συζυγία , ὡς ἀνάρμοστος αὐτός , ἐν θεοειδής ζωή καί μακάριος λῆξις , οὐ ἐννοέω , οὐδέ ἱκανῶς ἐν ἐπιστήμη θεῖος μυέω , ἄρχω ἤδη ὁ καθ´ ἐγώ ἑν Χριστός Ζεοειδεστάτην ζωή . ἄλλος δέ σῶμα ἄλλος ἀπονέμω ὁ Ψυχή συζυγία , ἀδοκοῦντες ὁ ἐπι αὐτός , ὡς οἴομαι , ὁ συμπονέω ὁ θεῖος Ψυχή , καί ὁ ἱερός ἀντίδοσις οὐ εὐαγῶς ἀποστερέω ὁ πρός ὁ πέρας ἔρχομαι ὁ θεῖος δρόμος . ἄλλος δέ , οὐ οἶδα ὅπως ἐπί πρόσυλος ἔννοια ἀποκλίνω , εἴρω ὁμοειδής ὁ ὅδε βίος ὁ ὁ ὅσιος ἐπαγγέλλω ἅγιος καί μακάριος ἤ λῆξις , καί τροφή οἰκεῖος ἀλλοιωτός βίος ὁ ἰσάγγελος ἀθέμιτος ἀπορρίπτω . Ἀλ οὐ ἀποτίνω τίς ποτός ὁ ἱερός ἀνήρ εἰς ὁ τοιόσδε πλάνησις · ἀλ ὅλος αὐτός ἀπολαμβάνω ὁ Χριστοειδής λῆξις οἶδα , ὅταν ἐπί ὁ πέρας ἔρχομαι ὁ τῆδε βίος , ὁ εἰς ἀφθαρσία αὐτός ὁδός , ὡς ἐγγύς ἤδη γίγνομαι , ἐμφανής ὁράω , καί ὁ δωρεά ὁ θεαρχία ὑμνέω , καί θεῖος ἡδονή ἀποπληρόω , ὁ ἐπί ὁ χείρων τροπή οὐκέτι δείδω , ἀλ εὕω οἶδα , ὅτι ὁ κτάομαι καλός βεβαίως καί αἰώνιος ἔχω . ὁ δέ μολυσμός ἀνάπλεος καί ἀνίερος κηλίς , εἴπερ ἱερός τις τυγχάνω μύησις , αὐτός δέ οὗτος ἐκ ὁ