cogPG.PG003 443
ὁδῷ καὶ ταξει κατα δύναμιν ἄνειμεν ἐν τῇ πάν των ἀφαιρέσει καὶ ὑπεροχῇ , καὶ ἐν τῇ πάντων αἰτία . Διὸ καὶ ἐν πᾶσιν ὀ , Θεὸς γινώσκεται , καὶ χωρὶς πάντων · καὶ διὰ γνώσεως ὁ Θεὸς γινώσκεται , καὶ διὰ ἀγνωσίας , καὶ ἔστιν αὐτοῦ καὶ νόησις , καὶ λόγος , καὶ ἐπιστήμη , καὶ ἐπαφὴ , καὶ αἴσθησις , καὶ δόξα , καὶ φαντασία , καὶ ὄνομα , καὶ τὰ ἄλλα πάντα καὶ οἷιτι νοεῖται , οὕτε λὲγεται , οὔτε ὀνομάζεται · καὶ οὐκ ἔστι τι τῶν ὄντων , οὐδὲ ἔν τινι τῶν ὄντων γινώσκεται · καὶ ἐν πᾶσι πάντα ἐστὶ , καὶ ἐν οὐδενὶ οὐδὲν , καὶ ἐκ πάντων πᾶσι γινώσκεται , καὶ ἐξ οὐδενὸς οὐδενί · καὶ γὰρ ταῦτα ὀρθῶς περὶ Θεοῦ λέγομεν , καὶ ἐκ τῶν ὄντων ἀπάντων ὑμνεῖται κατὰ τὴν πάντων ἀναλογίαν ὡν ἐστιν αἴτιος . Καὶ ἔστιν αὖθις ἡ θειοτάτη τοῦ Θεοῦ γνωσις , ἡ δι´ ἀγνωσίας γινωσκομένη , κατὰ τὴν ὑπὲρ νοῦν ἕνωσιν , ὅταν ὁ νοῦς , τῶν ὄντων πάντων ἀποστὰς , ἔπειτα καὶ ἑαυτὸν ἀφεὶς , ἑνωθῇ ταῖς ὑπερφαέσιν ἀκτῖσιν , ἐκεῖθεν καὶ ἐκεῖ τῷ ἀνεξερευνήτῳ βάθει τῆς σοφίας καταλαμπόμενος . Καίτοι καὶ ἐκ πάντων , ὅπερ ἔφην , αὐτὴν γνωστέον · αὕτη γάρ ἐστι κατὰ τὸ Λόγιον ἡ πάντων ποιητικὴ , καὶ ἀεὶ πάντα ἁρμόζουσα . καὶ τῆς ἀλύτου τῶν πάντων ἐφαρμογῆς καὶ τάξεως αἰτία , καὶ ἀεὶ τὰ τέλη τῶν προτέρων συνάπτουσα ταῖς ἀρχαῖς τῶν δευτέρων καὶ τὴν μίαν τοῦ παντὸς σύμπνοιαν καὶ ἁρμονίαν καλλιεργοῦσα . Λόγος δὲ ὁ Θεὸς ὑμνεῖται πρὸς τῶν ἱερῶν Λογίων , οὐ μόνον ὅτι καὶ λόγου καὶ νοῦ καὶ σοφίας ἐστὶ χορηγός , ἀλλ´ ὅτι καὶ τὰς πάντων αἰτίας ἐν ἑαυτῷ μονοειδῶς προείληφε , καὶ ὅτι διὰ πάντων χωρεῖ διικνούμενος , ὡς τὰ λόγια φησιν , ἄχρι τοῦ πάντων τέλους · καὶ πρό γε τούτων , ὅτι πάσης . ἁπλότητος ὁ θεῖος ὑπερήπλωται λογος , καὶ πάντων ἐστὶν ὑπὲρ πάντα κατὰ τὸ ὑπερούσιον ἀπολελυμένος . Οὗτος ὁ λόγος ἐστὶν , ἡ ἁπλῆ καὶ ὄντως οὖσα ἀλήθεια , περὶ ἥν , ὡς καθαρὰν καὶ ἀπλανῆ τῶν ὅλων γνῶσιν , ἡ θεία πίστις ἐστὶν , ἡ μόνιμος τῶν πεπιστευμένων ἴδρυσις , ἡ τούτους ἐνιδρύουσα τῇ ἀληθείᾳ , καὶ αὐτοῖς τὴν ἀλήθειαν , ἀμεταπείστῳ ταυτότητι , τὴν ἁπλῆν τῆς ἀληθείας γνῶσιν ἐχόντων τῶν πεπεισμένων . Εἰ γὰρ ἡ γνῶσις ἐνωτικὴ τῶν ἐγνωκότων καὶ ἐγνωσμένων , ἡ δὲ ἄγνοια μεταβολῆς ἀεὶ καὶ τῆς ἐξ ἑαυτοῦ τῷ ἀγνοοῦντι . διαιρέσεως αἰτία . τὸν ἐν ἀληθείᾳ πιστεύσαντα , κατὰ τὸν ἱερὸν Λόγον , οὐδὲν ἀποκινήσει τῆς κατὰ τὴν ἀληθῆ πιστιν ἑστίας , ἐφ᾽´ ᾗʹτὸ μόνιμον ἕξει τῆς ἀκινήτου καὶ ἀμεταβόλου ταυτότητος . Εὖ γὰρ οἶδεν ὁ πρὸς τὴν ἀλήθειαν ἑνωθεὶς , ὅτι εὐ ἔχει , κἂν οἱ πολλοὶ νουθετοῖεν αὐτὸν , ὡς ἐξεστηκότα · λανθάνει μὲν , ὡς εἰκὸς , αὐτοὺς ἐκ πλάνης τῇ ἀληθείᾳ διὰ τῆς ὄντως πίστεως ἐξεστηκώς · αὐτὸς δὲ ἀληθῶς οἶδεν ἑαυτὸν , οὐχφασιν ἐκεῖνοι μαινόμενον , ἀλλὰ τῆς ἀστάτου καὶ οοιοο
Lemmas: ὁδός καί τάξις κατά δύναμις ἀνίημι ἐν ὁ πᾶς ὁ ἀφαίρεσις καί ὑπεροχή , καί ἐν ὁ πᾶς αἰτία . Διὸ καί ἐν πᾶς ὁ , θεός γιγνώσκω , καί Χωρὶς πᾶς · καί διά γνῶσις ὁ θεός γιγνώσκω , καί διά ἀγνωσία , καί εἰμί αὐτός καί νόησις , καί λόγος , καί ἐπιστήμη , καί ἐπαφή , καί αἴσθησις , καί δόξα , καί φαντασία , καί ὄνομα , καί ὁ ἄλλος πᾶς καί οἷ νοέω , ἵημι λέγω , οὔτε ὀνομάζω · καί οὐ εἰμί τίς ὁ εἰμί , οὐδέ ἐν τις ὁ εἰμί γιγνώσκω · καί ἐν πᾶς πᾶς εἰμί , καί ἐν οὐδείς οὐδείς , καί ἐκ πᾶς πᾶς γιγνώσκω , καί ἐκ οὐδείς οὐδείς · καί γάρ οὗτος ὀρθῶς περί Θεός λέγω , καί ἐκ ὁ εἰμί ἀπαντάω ὑμνέω κατά ὁ πᾶς ἀναλογία ὡς εἰμί αἴτιος . καί εἰμί αὖθις ὁ θεῖος1 ὁ Θεός γνῶσις , ὁ δις ἀγνωσία γιγνώσκω , κατά ὁ ὑπέρ νόος ἕνωσις , ὅταν ὁ νόος , ὁ εἰμί πᾶς ἀφίστημι , ἔπειτα καί ἑαυτοῦ ἀφίημι , ἑνόω ὁ ὑπερφαής ἀκτίς , ἐκεῖθεν καί ἐκεῖ ὁ ἀνεξερεύνητος βάθος ὁ σοφία καταλάμπω . καίτοι καί ἐκ πᾶς , ὅσπερ φημί , αὐτός γνωστέον · οὗτος γάρ εἰμί κατά ὁ Λόγιον ὁ πᾶς ποιητικός , καί ἀεί πᾶς ἁρμόζω . καί ὁ ἄλυτος ὁ πᾶς ἐφαρμογή καί τάξις αἰτία , καί ἀεί ὁ τέλος ὁ πρότερος συνάπτω ὁ ἀρχή ὁ δύο καί ὁ εἷς ὁ πᾶς σύμπνοια καί ἁρμονία καλλιεργώ . Λόγος δέ ὁ θεός ὑμνέω πρός ὁ ἱερός Λόγιος , οὖον μόνος ὅτι καί λόγος καί νόος καί σοφία εἰμί χορηγός , ἀλ ὅτι καί ὁ πᾶς αἴτιος ἐν ἑαυτοῦ μονοειδής προλαμβάνω , καί ὅτι διά πᾶς χωρέω διικνέομαι , ὡς ὁ λόγιος φημί , ἄχρι ὁ πᾶς τέλος · καί πρό γε οὗτος , ὅτι πᾶς . ἁπλότης ὁ θεῖος ὑπεραπλόω λόγος , καί πᾶς εἰμί ὑπέρ πᾶς κατά ὁ ὑπερούσιος ἀπολύω . οὗτος ὁ λόγος εἰμί , ὁ ἁπλόος καί εἰμί εἰμί ἀλήθεια , περί ὅς , ὡς καθαρός καί ἀπλανῆ ὁ ὅλος γνῶσις , ὁ θεῖος πίστις εἰμί , ὁ μόνιμος ὁ πιστεύω ἵδρυσις , ὁ οὗτος ἐνιδρύω ὁ ἀλήθεια , καί αὐτός ὁ ἀλήθεια , ἀμετάπειστος ταυτότης , ὁ ἁπλόος ὁ ἀλήθεια γνῶσις ἔχω ὁ πείθω . εἰμί γάρ ὁ γνῶσις ενωτικός ὁ γιγνώσκω καί γιγνώσκω , ὁ δέ ἄγνοια μεταβολεύς ἀεί καί ὁ ἐκ ἑαυτοῦ ὁ ἀγνοέω . διαίρεσις αἰτία . ὁ ἐν ἀλήθεια πιστεύω , κατά ὁ ἱερόν Λόγος , οὐδείς ἀποκινέω ὁ κατά ὁ ἀληθής πίστις ἑστία , ἐφ᾽´ ὅς μόνιμος ἔχω ὁ ἀκίνητος καί ἀμετάβολος ταυτότης . εὕω γάρ οἶδα ὁ πρός ὁ ἀλήθεια ἑνόω , ὅτι εὕω ἔχω , κἀν ὁ πολύς νουθετέω αὐτός , ὡς ἐξίστημι · λανθάνω μέν , ὡς εἰκός , αὐτός ἐκ πλάνης ὁ ἀλήθεια διά ὁ εἰμί πίστις ἐξίστημι · αὐτός δέ ἀληθής οἶδα ἑαυτοῦ , οὐχφασιν ἐκεῖνος μαίνομαι , ἀλλά ὁ ἄστατος καί οἴομαι