cogPG.PG003 303
Τριάδα δὲ , διὰ τὴν τρισυπόστατον τῆς ὑπερουσίκω γονιμότητος ἔκφανσιν , ἐξ ἦς πᾶσα πατριὰ ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς ἐστι καὶ ὀνομάζεται · ὡς αἰτίαν δὲ τῶν ὄντων , ἐπειδὴ πάντα πρὸς τὸ εἶναι παρήχθη διὰ τὴν αὐτῆς οὐσιοποιὸν ἀγαθότητα · σοφὴν δὲ καὶ καλὴν , ὅτι τὰ ὄντα πάντα τὰ τῆς οκείας φύσεως ἀπαράφθαστα διασώζοντα , πάσης ἀρμονίας ἐνθέου καὶ ἱερᾶς εὐπρεπείας ἐστὶν ἀνάπλεα · φιλάνθρωπον δὲ διαφερόντως , ὅτι τοῖς καθ´ ἡμᾶς πρὸς ἀλήθειαν ὁλικῶς ἐν μιᾷ τῶν αὐτῆς ὑποστάσεων ἐκοινώνησεν , ἀνακαλουμένη πρὸς ἑαυτὴν καὶ ἀνατιθεῖσα τὴν ἀνθρωπίνην ἐσχατιὰν , ἐξ ἦς ἀῤῥήτως ὁ ἀπλοῦς Ἰησοῦς συνετέθη , καὶ παράτασιν εἴληφε χρονικὴν ὁ ἀδιος , καὶ εἴσω τῆς καθ´ ἡμᾶς ἐγεγόνει φύσεως , ὁ πάσης τῆς κατὰ πᾶσαν φύσιν τάξεως ὑπερουσίως ἐκβεβηκὼς μετὰ τῆς ἀμεταβόλου καὶ ἀσυγχύτου τῶν οἰκείων ἱδρύσεως . Καὶ ὅσα ἄλλα θεουργικὰ φῶτα τοῖς λογίοις ἀκολούθως ἡ τῶν ἐνθέων ἡμῶν καθηγεμόνων κρυφία παράδοσις ἐκφαντορικῶς ἡμῖν ἐδωρήσατο , ταῦτα καὶ ἡμεῖς μεμυήμεθα · νῦν μὲν ἀναλόγως ἡμῖν , διὰ τῶν ἱερῶν παραπετασμάτων τῆς τῶν λογίων καὶ τῶν ἱειραρχικῶν παραδόσεων φιλανθρωπίας , αἰσθητοῖς τὰ νοητὰ , καὶ τοῖς οὖσι τὰ ὑπερούσια περικαλυπτούσης καὶ μορφὰς καὶ τύπους τοῖς ἀμορφώτοις τε καὶ ἀτυπώτοις περιτιθείσης , καὶ τὴν ὑπερφυῆ καὶ ἀσχημάτιστον ἀπλότητα τῇ ποικιλίᾳ τῶν μεριοτῶν συμβόλων πληθυνούσης τε καὶ διαπλαττούσης . Τότε δὲ ὅταν ἄφθαρτοι καὶ ἀθάνατοι γενώμεθα καὶ τῆς χριστοειδοῦς καὶ μακαριωτάτης ἐφικώμεθα λήξεως , πάντοτε σὺν Κυρίῳ , κατὰ τὸ λόγιον , ἐσόμεθα τῆς μὲν ὁρατῆς αὐτοῦ θεοφανείας ἐν πανάγνοις θεωρίαις ἀποπληρούμενοι , φανοτάταις μαρμαρυγαῖς ἡμᾶς περιαυγαζούσης , ἂς τοὺς μαθητὰς ἐν ἐκείνῃ τῇ θειστάτῃ μεταμορφώσει · τῆς δὲ νοητῆς αὐτοῦ φωτοδοσίας ἐν ἀπαθεῖ καὶ ἀθλῳ τῷ νῷ μετέχοντες , καὶ τῆς ὑπὲρ νοῦν ἑνώσεως ἐν ταῖς τῶν ὑπερφανῶν ἀκτίνων ἀγνώστοις καὶ μακαρίαις ἐπιβολαῖς , ἐν θειοτέρᾳ μιμήσει τῶν ὑπερουρανίων νοῶν · ἰσάγγελος γὰρ , ὡς ἡ τῶν λογίων ἀλήθειά φησιν , ἐοόμεθα , καὶ υἱοὶ Θεοῦ , τῆς ἀναστάσεως υἱοὶ ὄντες . Νῦν δὲ , ὡς ἡμῖν ἐφικτὸν , οἰκείοις μέν εἰς τὰ θεῖα συμβόλοις χρώμεθα , κἀκ τούτων αὖθις ἐπὶ τὴν ἁπλῆν καὶ ἡνωμένην τῶν νοητῶν θεαμάτων ἀλήθειαν ἀναλόγως ἀναπεινόμεθα , καὶ μετὰ πᾶσαν τὴν καθ´ ἡμᾶς τῶν θεοειδῶν νόησιν , ἀποπαύοντες ἡμῶν τὰς νοερὰς ἐνεργείας , εἰς τὴν ὑπερούσιον ἀκτῖνα κατὰ τὸ θεμιτὸν ἐπιβάλλομεν , ἐν ᾗ πάντα τὰ πέρατα πασῶν τῶν γνώσεων ὑπεραῤῥήτως προῦφέστηκεν , ἣν οὔτε ἐννοῆσαι δυνατὸν , οὔτε εἰπεῖν , οὔτε ὅλως πως θεωρῆσαι , διὰ τὸ πάντων αὐτὴν ἐξῃρημένην εἰναι , καὶ ὑπαράγνωστον , καὶ πασῶν μὲν τῶν οὐσιωδῶν γνῶσεων καὶ δυνάμεων τὰς ἀποπερατώσεις ἅμα καὶ πάσας ὑπερουσίως ἐν
Lemmas: Τριάς δέ , διά ὁ τρισυπόστατος ὁ ὑπερφέρω γονιμότης ἔκφανσις , ἐκ εἰμί πᾶς πατριά ἐν οὐρανός καί ἐπί γῆ εἰμί καί ὀνομάζω · ὡς αἴτιος δέ ὁ εἰμί , ἐπεί πᾶς πρός ὁ εἰμί παράγω διά ὁ αὐτός οὐσιοποιός ἀγαθότης · σοφός δέ καί καλός , ὅτι ὁ εἰμί πᾶς ὁ ὁ ὠκύς φύσις ἀπαράφθαστα διασῴζω , πᾶς ἁρμονία ἔνθεος καί ἱερός εὐπρέπεια εἰμί ἀνάπλεος · φιλάνθρωπον δέ διαφερόντως , ὅτι ὁ καθ´ ἐγώ πρός ἀλήθεια ὁλικός ἐν εἷς ὁ αὐτός ὑπόστασις κοινωνέω , ἀνακαλέω πρός ἑαυτοῦ καί ἀνατίθημι ὁ ἀνθρώπινος ἐσχατιά , ἐκ εἰμί ἄρρητος ὁ Ἀπλοῦς Ἰησοῦς συντίθημι , καί παράτασις λαμβάνω χρονικός ὁ α̅δ̅ι̅ο̅ς̅ , καί εἴδομαι ὁ καθ´ ἐγώ γίγνομαι φύσις , ὁ πᾶς ὁ κατά πᾶς φύσις τάξις ὑπερούσιος ἐκβαίνω μετά ὁ ἀμετάβολος καί ἀσύγχυτον ὁ οἰκέω ἵδρυσις . καί ὅσος ἄλλος θεουργικός φάος ὁ λόγιος ἀκόλουθος ὁ ὁ ἔνθεος ἐγώ καθηγεμών κρύφιος παράδοσις ἐκφαντορικός ἐγώ δωρέω , οὗτος καί ἐγώ μυέω · νῦν μέν ἀνάλογος ἐγώ , διά ὁ ἱερός παραπέτασμα ὁ ὁ λόγιος καί ὁ ιειραρχικως παράδοσις φιλανθρωπία , αἰσθητός ὁ νοητός , καί ὁ εἰμί ὁ υπερούσιος περικαλύπτω καί μορφή καί τύπος ὁ ἀμόρφωτος τε καί ἀτύπωτος περιτίθημι , καί ὁ ὑπερφυής καί ἀσχημάτιστος απλότητα ὁ ποικιλίας ὁ μεριοστις σύμβολον πληθύνω τε καί διαπλήσσω . τότε δέ ὅταν ἄφθαρτος καί ἀθάνατος γίγνομαι καί ὁ χριστοειδής καί μακάριος ἐφικνέομαι λῆξις , πάντοτε σύν κύριος , κατά ὁ λόγιος , εἰμί ὁ μέν ὁρατός αὐτός θεοφάνεια ἐν πάναγνος θεωρία ἀποπληρόω , φανός μαρμαρυγή ἐγώ περιαυγάζω , ὅς ὁ μαθητής ἐν ἐκεῖνος ὁ θειστατος μεταμορφόω · ὁ δέ νοητός αὐτός φωτοδοσία ἐν ἀπαθής καί ἆθλος ὁ νάω μετέχω , καί ὁ ὑπέρ νόος ἕνωσις ἐν ὁ ὁ ὑπερφαίνω ἀκτίς ἄγνωστος καί μακάριος ἐπιβολή , ἐν θεῖος μιμέομαι ὁ ὑπερουράνιος νοέω · ἰσάγγελος γάρ , ὡς ὁ ὁ λόγιος ἀλήθεια φημί , φέρω , καί υἱός Θεός , ὁ ἀνάστασις υἱός εἰμί . νῦν δέ , ὡς ἐγώ ἐφικτός , οἰκέω μέν εἰς ὁ θεῖον σύμβολον χράω , ἐκ οὗτος αὖθις ἐπί ὁ ἁπλόος καί ἑνόω ὁ νοητός θέαμα ἀλήθεια ἀνάλογος ἀναπείθω , καί μετά πᾶς ὁ καθ´ ἐγώ ὁ θεοειδής νόησις , ἀποπαύω ἐγώ ὁ νοερός ἐνέργεια , εἰς ὁ ὑπερούσιος ἀκτίς κατά ὁ θεμιτός ἐπιβάλλω , ἐν ὅς πᾶς ὁ πέρας πᾶς ὁ γνῶσις ὑπεραῤῥήτως προφύω , ὅς οὔτε ἐννοέω δυνατός , οὔτε εἶπον , οὔτε ὅλως πως θεωρέω , διά ὁ πᾶς αὐτός ἐκλέγω εἰναι , καί ὑπαράγνωστον , καί πᾶς μέν ὁ οὐσιώδης γνῶσις καί δύναμις ὁ ἀποπεράτωσις ἅμα καί πᾶς ὑπερούσιος ἐν