cogPG.PG003 366
Κσται κακόν . Καίτοι ἐναντία σωφροσύνη καὶ ἀκολ λασία , καὶ δικαιοσύνη καὶ ἀδικία . Καὶ οὐ δήπου κατὰ τὸν δίκαιον καὶ τὸν ἄδικόν φημι , καὶ τὸν σώφρονα καὶ τὸν ἀκόλαστον · ἀλλὰ καὶ πρὸ τῆς ἔξω φαινομένης τοῦ ἐναρέτου πρὸς τὸν ἀντικείμενον διαστάσεως ἐν αὐτῇ πολλῇ πρότερον τῇ ψυχῇ καθόλου διεστήκασι τῶν ἀρετῶν αἱ κακίαι , καὶ πρὸς τὸν λόγον τὰ πάθη στασιάζει , καὶ ἐκ τούτων ἀνάγκη δοῦναι τι τῷ ἀγαθῷ κακὸν ἐναντίον . Οὐ γὰρ ἐαυτῷ τἀγαθὸν ἐναντίον , ἀλλ´ ὡς ἀπὸ μιᾶς ἀρχῆς , καὶ ἐνὸς ἔκγονον αἰτίου , κοινωνία , καὶ ἐνότητι , καὶ φιλίᾳ χαίρει . Καὶ οὐξὲ τὸ ἧττον ἀγαθὸν , τῷ μείζονι ἐναντίον · οὔτε γὰρ τὸ ἦττον θερμὸν ἢ ψυχρὸν τῷ πλείονι ἐναντίον . Ἔστιν οὖν ἐν τοῖς οὖσι , καὶ ὄν ἑστι , καὶ ἀντιτέθειται καὶ ἡναντίωται τάγαθῷ τὸ κακόν . Καὶ εἰ φθορά ἐστι τῶν ὄντων , οὐκ ἐκβάλλει τοῦτο τοῦ εἶναι τὸ κακὸν , ἀλλ´ ἔστι καὶ αὐτὸ ὄν , καὶ ὄντων γενεσιουργόν . Ἡ οὐχὶ πολλάκις ἡ τοῦδε φθορὰ τοῦδε γίγνεται γένεσις ; Καὶ ἔσται τὸ κακὸν εἰς τὴν τοῦ παντὸς συμπλήρωσιν συντελοῦν , καὶ τῷ ὅλῳ τὸ μὴ ἀτελὸς εἶναι δι´ ἐαυτὸ παρεχόμενον . Τρεῖ δὲ πρὸς ταῦτα ὁ ἀληθὴς λόγος , ὅτι τὸ κακὸν Π κακὸν οὐδεμίαν οὐσίαν ἢ γένεσιν ποιεῖ , μόνον δὴ κακύνει καὶ φθείρει τὸ ἐπ´ αὐτῷ τὴν τῶν ὄντων ὑπόστασιν . Εἰ δὲ γενεσιουργόν τις αὐτὸ εἶναι λέγει , καὶ τῇ τούτου φθορᾷ τῷ ἐτέρῳ διδόναι γένεσιν , ἀποκριτέον ἀληθῶς , οὐχ ᾗ φθορὰ δίδωσι γένεσιν , ἀλλ´ ἧ μὲν φθορὰ καὶ κακὸν φθείρει καὶ Ἄ κακύνει μόνον , γένεσις δὲ καὶ οὐσία διὰ τὸ ἀγαθὸν γίγνεται , καὶ ἔσται τὸ κακὸν φθορὰ μὲν δι´ ἑαυτὸ , γενεσιουργὸν δὲ διὰ τὸ ἀγαθόν · καὶ ᾗ μὲν κακὸν οὕτε ὃν οὔτε ὄντων ποιητικόν · διὰ δὲ τὸ ἀγαθὸν καὶ ὃν , καὶ ἀγαθὸν ὃν , καὶ ἀγαθῶν ποιητικόν . μᾶλλον δὲ οὐδὲ γὰρ ἔσται τὸ αὐτὸ κατὰ τὸ αὐτὸ καὶ ἀγαθὸν καὶ κακὸν , οὐδὲ τοῦ αὐτοῦ φθορὰ καὶ γένεσις ἡ αὐτὴ κατὰ τὸ αὐτὸ δύναμις , οὔτε αὐτοδύναμις , ἢαὐτοφθορά · τὸ μὲν αὐτοκακὸν οὕτε ὃν , οὔτε ἀγαθὸν , οὔτε γενεσιουργὸν , οὔτε ὄντων καὶ ἀγαθῶν ποιητικόν · τὸ δὲ ἀγαθὸν , ἐν οἱς μὲν ἂν τελέως ἐγγένηται , τέλεια ποιεῖ , καὶ ἀμιγῆ , καὶ ὁλόκληρα ἀγαθά · τὰ δὲ ἦττον αὐτοῦ μετέχοντα καὶ ἀτελῆ ἐστιν ἀγαθὰ , καὶ μεμιγμένα διὰ τὴν ἔλλειψιν τοῦ ἀγαθοῦ Καὶ οὐκ ἔστι καθόλου τὸ κακὸν οὔτε ἀγαθὸν οὔτε ἀγαθοποιόν · ἀλλὰ τὸ μᾶλλον ἢ ἧττον τῷ ἀγαθῷ πλησάζον ἀναλόγως ἔσται ἀγαθόν · ἐπείπερ ἡ διὰ πάντων φοιτῶσα παντελὴς ἀγαθότης οὐ μέχρι μόνον·Ρ χωρεῖ τῶν περὶ αὐτὴν παναγάθων οὐσιῶν , ἐκτείνεται δὲ ἄχρι τῶν ἐσχάτων , ταῖς μὲν ὁλικῶς παροῦσα , ταῖς δὲ ὑφειμένως , ἄλλαις δὲ ἐσχάτως , ὡς ἕκαστον
Lemmas: Κσται κακός . καίτοι ἐναντίος σωφροσύνη καί ἀκολ λάσιος , καί δικαιοσύνη καί ἀδικία . καί οὖον δήπου κατά ὁ Δίκαιος καί ὁ ἄδικος φημί , καί ὁ σώφρων καί ὁ ἀκόλαστος · ἀλλά καί πρό ὁ ἔξω φαίνω ὁ ἐνάρετος πρός ὁ ἀντίκειμαι διάστασις ἐν αὐτός πολύς πρότερος ὁ Ψυχή καθόλου διΐστημι ὁ ἀρετή ὁ κακία , καί πρός ὁ λόγος ὁ πάθος στασιάζω , καί ἐκ οὗτος ἀνάγκη δίδωμι τίς ὁ ἀγαθός κακός ἐναντίος . οὖον γάρ αὐτός ἀγαθός ἐναντίος , ἀλ ὡς ἀπό εἷς ἀρχή , καί εἷς ἔκγονος αἴτιος , κοινωνία , καί ἐνότητι , καί φίλιος χαίρω . καί οὐξὲ ὁ κακός ἀγαθός , ὁ μείζων ἐναντίος · οὔτε γάρ ὁ ἀίσσω θερμός ἢ ψυχρός ὁ πλείων ἐναντίος . ἔρτις οὖν ἐν ὁ εἰμί , καί εἰμί εἰμί , καί ἀντιτίθημι καί ἐναντιόομαι τάσσω ὁ κακός . καί εἰμί φθορά εἰμί ὁ εἰμί , οὐ ἐκβάλλω οὗτος ὁ εἰμί ὁ κακός , ἀλ εἰμί καί αὐτός εἰμί , καί εἰμί γενεσιουργός . ὁ οὐ πολλάκις ὁ ὅδε φθορά ὅδε γίγνομαι γένεσις ; καί εἰμί ὁ κακός εἰς ὁ ὁ πᾶς συμπλήρωσις συντελέω , καί ὁ ὅλος ὁ μή ἀτελής εἰμί δις ἑαυτοῦ παρέχω . τρέω δέ πρός οὗτος ὁ ἀληθής λόγος , ὅτι ὁ κακός Π κακός οὐδείς οὐσία ἢ γένεσις ποιέω , μόνος δή κακύνω καί φθείρω ὁ ἐπι αὐτός ὁ ὁ εἰμί ὑπόστασις . εἰμί δέ γενεσιουργός τις αὐτός εἰμί λέγω , καί ὁ οὗτος φθορά ὁ ἔς δίδωμι γένεσις , ἀποκριτέον ἀληθής , οὐ ὅς φθορά δίδωμι γένεσις , ἀλ ἧ μέν φθορά καί κακός φθείρω καί ὅς κακύνω μόνος , γένεσις δέ καί οὐσία διά ὁ ἀγαθός γίγνομαι , καί εἰμί ὁ κακός φθορά μέν δις ἑαυτοῦ , γενεσιουργός δέ διά ὁ ἀγαθός · καί ὅς μέν κακός ἵημι ὅς οὔτε εἰμί ποιητικός · διά δέ ὁ ἀγαθός καί ὅς , καί ἀγαθός ὅς , καί ἀγαθός ποιητικός . μᾶλλον δέ οὐδέ γάρ εἰμί ὁ αὐτός κατά ὁ αὐτός καί ἀγαθός καί κακός , οὐδέ ὁ αὐτός φθορά καί γένεσις ὁ αὐτός κατά ὁ αὐτός δύναμις , οὔτε αὐτοδύναμις , αὐτοφθορά · ὁ μέν αὐτοκακός ἵημι ὅς , οὔτε ἀγαθός , οὔτε γενεσιουργός , οὔτε εἰμί καί ἀγαθός ποιητικός · ὁ δέ ἀγαθός , ἐν οἱςστις μέν εἄν τέλειος ἐγγίγνομαι , τέλειος ποιέω , καί ἀμιγής , καί ὁλόκληρος ἀγαθός · ὁ δέ ἀίσσω αὐτός μετέχω καί ἀτελής εἰμί ἀγαθός , καί μίγνυμι διά ὁ ἔλλειψις ὁ ἀγαθός καί οὐ εἰμί καθόλου ὁ κακός οὔτε ἀγαθός οὔτε ἀγαθοποιός · ἀλλά ὁ μᾶλλον ἢ κακός ὁ ἀγαθός πλήσσω ἀνάλογος εἰμί ἀγαθός · ἐπεί ὁ διά πᾶς φοιτάω παντελής ἀγαθότης οὖον μέχρι μόνον·Ρ χωρέω ὁ περί αὐτός πανάγαθος οὐσία , ἐκτείνω δέ ἄχρι ὁ ἔσχατος , ὁ μέν ὁλικός πάρειμι , ὁ δέ ὑφειμένως , ἄλλος δέ ἔσχατος , ὡς ἕκαστος