cogPG.PG003 551
εἰκῆ κατεγκαλούντων ἀνέχεται , καὶ αὐτος ἀπολογεῖται ; καὶ μᾶλλον ἐπαγγέλλεται θεραπεύσειν , καὶ ἔτι αὐτοῖς ἀπέχουσιν , ὅμως προσιοῦσι προστρέχει καὶ ὑπαντᾷ , καὶ ὅλος ὅλους περιφὺς ἀσπάζεται , καὶ οὐκ ἐγκαλεῖ περὶ τῶν προτέρων , ἀλλὰ ἀγαπᾷ τὰ παρόντα , καὶ ἐορτὴν ἄγει , καὶ συγκαλεῖ τοὺς φίλους , δηλαδὴ τοὺς ἀγαθοὺς , ἵνα ᾖ πάντων εὐφραινομένων ἡ κατοικία . Δημόφιλος δὲ , καὶ εἴ τις ἄλλος ἀγαθοῖς ἀπεχθάνεται , καὶ λίαν ἐνδίκως ἐπιτιμᾶται , καὶ ἐκδιδάσκεται τὰ καλὰ , καὶ ἀγαθύνεται . Πῶς γὰρ οὐκ ἔδει , φησὶ , τὸν ἀγαθὸν ἐπὶ σωτηρίᾳ τῶν ἀπολωλότων εὐφραίνεσθαι , καὶ ζωῇ τῶν τεθανατωμένων · Ἀμλει καὶ ἐπὶ´ ὥμων αἴρει τὸ μόλις ἀπὸ πλάνης ἐπιστραφὲν , καὶ τοὺς ἀγαθοὺς ἀγγέλους εἰς εὐφροσύνην ἐγείρει , καὶ χρηστός ἐστιν ἐπὶ τοὺς ἀχαρίστους , καὶ ἀνατέλλειτὸν ἥλιον αὐτοῦ ἐπὶ αονηροὺς καὶ ἀγαθοὺς , καὶ αὐτὴν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίθησιν ὑπὲρ τῶν ἀποφευγόντων . Σὺ δὲ , ὡς τὰ γράμματά σου δηλοῖ , καὶ προσπεσόντα τῷ ἱερεῖ , τὸν ὡς φὴς ἀσεβῆ καὶ ἀμαρτωλὸν , οὐκ οἷδ´ ὅπως καθ´ ἑαυτοῦ παρὼν ἀπελάκτισας · εἰτα , ὁ μὲν ἐδεῖτο καὶ ὡμολόγει πρὸς ἰατρείαν κακῶν ἐληλυθέναι , σὺ δὲ οὐκ ἔφριξας , ἀλλὰ καὶ τὸν ἀγαθὸν ἱερέα μετὰ θράσους προεπηλάκιζες , ἐλεητὸν εἶναι μετανοοῦντα , καὶ τὸν ἀσεβῆ δικαιώσαντα · καὶ τέλος , « Ἔξιθι , » ἔφης τῷ ἱερεῖ , μετὰ τῶν ὁμοίων καὶ εἰσεπήδησας , οὐκ ὄντος θεμειτοῦ , πρὸς τὰ ἄδυτα , καὶ τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων σουνέστειλας , καὶ γράφεις ἡμῖν , ὅτι μέλλοντα διαφθαρῆναι τὰ ἱερὰ προνοητικῶς ἀπέσωσα , καὶ ἔτι ἄχραντα διαφυλάττω . Νῦν οὖν ἄκουε τῶν ἡμετέρων · Οὐ θε . μιτὸν ἱερέα πρὸς τῶν ὑπὲρ σὲ λειτουργῶν , ἢ τῶν ὁμοταγῶν σοι θεραπευτῶν εὐθύνεσθαι , κἂν ἀσεβεῖν εἰς τὰ θεῖα δοκῇ , κἂν ἄλλο τι τῶν ἀπαιρημένων ἐξελέγχοιτο δράσας . Εἰ γὰρ ἀκοσμία καὶ ἀταξία τῶν θειοτάτων ἐστὶ καὶ ὅρων καὶ θεσμῶν ἄκβασις , οὐκ ἔχει λόγον ὑπὲρ Θεοῦ τὴν θεοπαράδοτον ἀνατρέπεσθαι τάξιν . Οὐ γὰρ ἐφ ἑαυτὸν ὁ Θεὸς ἐμερίσθη · πῶς γὰρ σταθήσεται ἡ βασιλεία αὐτοῦ ; Καὶ εἰ τοῦ Θεοῦ ἐστιν , ὡς τὰ λόγιά φησιν , ἡ κρίσις , οἱ δὲ ἱερεῖς ἄγγελοι καὶ ὑποφῆται μετὰ τοὺς ἱεράρχας εἰσὶ τῶν θείων κριμάτων , πρὸς αὐτῶν τὰ θεῖα προσηκόντως σοι διὰ μέσων τῶν λειτουργῶν , ὅταν ἦ καιρὸς , ἐκδιδάσκου , δι´ ὧν καὶ τὸ εἶναι θεραπευτὴς ἠξιώθης . Ἠ οὐχὶ καὶ τὰ ἱερὰ σύμβολα τοῦτο βοᾷ ; καὶ γὰρ ούχ ἀπλῶς ἀπάντων μὲν ἐξήρηται τὰ ἅγια τῶν ἁγίων · πλησιάζει δὲ μᾶλλον αὐτοῖς ὁ τῶν ἰεροτελεστῶν διάκοσμος , εἶτα τῶν ἱερέων ἡ διακόσμησις , ἐπομένως δὲ τούτοις ἡ τῶν λειτουργῶν · τοῖς δὲ τεταγμένοις θεραπευταῖς αἱ πύλαι τῶν ἀδύτων εἰσὶν ἀφωρισμέναι , καθ´ ἂς καὶ τελοῦνται καὶ παρεστᾶσιν , οὐ πρὸς φυλακὴν αὐτῶν , ἀλλὰ πρὸς τάξιν καὶ ἐπίγνωσιν ἑαυτῶν
Lemmas: εἰκῇ κατεγκαλούντων ἀνέχω , καί αὐτός ἀπολογέομαι ; καί μᾶλλον ἐπαγγέλλω θεραπεύω , καί ἔτι αὐτός ἀπέχω , ὅμως πρόσειμι προστρέχω καί ὑπαντάω , καί ὅλος ὅλος περιφύομαι ἀσπάζομαι , καί οὐ ἐγκαλέω περί ὁ πρότερος , ἀλλά ἀγαπάω ὁ πάρειμι , καί ἑορτή ἄγω , καί συγκαλέω ὁ φίλος , δηλαδή ὁ ἀγαθός , ἵνα εἰμί πᾶς εὐφραίνω ὁ κατοίκιος . Δημόφιλος δέ , καί εἰμί τις ἄλλος ἀγαθός ἀπεχθάνομαι , καί λίαν ἔνδικος ἐπιτιμάω , καί ἐκδιδάσκω ὁ καλός , καί ἀγαθύνω . Πῶς γάρ οὐ ἐσθίω , φημί , ὁ ἀγαθός ἐπί σωτηρία ὁ ἀπόλλυμι εὐφραίνω , καί ζωή ὁ θανατόω · Ἀμλει καί ἐπί ὁμόω ἀείρω ὁ μόλις ἀπό πλάνης ἐπιστρέφω , καί ὁ ἀγαθός ἄγγελος εἰς Εὐφρόσυνος ἐγείρω , καί χρηστός εἰμί ἐπί ὁ ἀχάριστος , καί ἀνατέλλω ἥλιος αὐτός ἐπί αονηρος καί ἀγαθός , καί αὐτός ὁ ψυχή αὐτός τίθημι ὑπέρ ὁ ἀποφεύγω . σύ δέ , ὡς ὁ γράμμα σύ δηλόω , καί προσπίπτω ὁ ἱερεύς , ὁ ὡς φημί ἀσεβής καί ἁμαρτωλός , οὐ ὅδε ὅπως καθ´ ἑαυτοῦ πάρειμι ἀπολακτίζω · εἶτα , ὁ μέν δήω καί ὁμολογέω πρός ἰατρεία κακός ἔρχομαι , σύ δέ οὐ φρίσσω , ἀλλά καί ὁ ἀγαθός ἱερεύς μετά θράσος προπηλακίζω , ἐλεέω εἰμί μετανοέω , καί ὁ ἀσεβής δικαιόω · καί τέλος , « ἔξειμι , » φημί ὁ ἱερεύς , μετά ὁ ὅμοιος καί εἰσπηδάω , οὐ εἰμί θεμειος , πρός ὁ ἄδυτος , καί ὁ Ἅγιον ὁ ἅγιος σουνεστειλαας , καί γράφω ἐγώ , ὅτι μέλλω διαφθείρω ὁ ἱερόv προνοητικός ἀποσῴζω , καί ἔτι ἄχραντος διαφυλάσσω . νῦν οὖν ἀκούω ὁ ἡμέτερος · οὖον ΘΕ . μίτος ἱερεύς πρός ὁ ὑπέρ σύ λειτουργός , ἢ ὁ ὁμοταγής σύ θεραπευτής εὐθύνω , κἀν ἀσεβέω εἰς ὁ θεῖον δοκέω , κἀν ἄλλος τίς ὁ ἀφαιρέω ἐξελέγχω δράω . εἰμί γάρ ἀκοσμία καί ἀταξία ὁ θεῖος εἰμί καί ὁράω καί θεσμός ἄκβασις , οὐ ἔχω λόγος ὑπέρ Θεός ὁ θεοπαράδοτος ἀνατρέπω τάξις . οὖον γάρ ἐπί ἑαυτοῦ ὁ θεός μερίζω · πῶς γάρ ἵστημι ὁ βασίλειος αὐτός ; καί εἰμί ὁ Θεός εἰμί , ὡς ὁ λόγιον φημί , ὁ κρίσις , ὁ δέ ἱερεύς ἄγγελος καί ὑποφήτης μετά ὁ ἱεράρχης εἰμί ὁ θεῖον κρίμα , πρός αὐτός ὁ θεῖον προσήκω σύ διά μέσος ὁ λειτουργός , ὅταν εἰμί καιρός , ἐκδιδάσκω , δις ὅς καί ὁ εἰμί θεραπευτής ἀξιόω . ὁ οὐ καί ὁ ἱερόv σύμβολον οὗτος βοάω ; καί γάρ οὐ ἀπλόος ἀπαντάω μέν ἐξαιρέω ὁ ἅγιος ὁ ἅγιος · πλησιάζω δέ μᾶλλον αὐτός ὁ ὁ ἱεροτελεστέω διάκοσμος , εἶτα ὁ ἱερός ὁ διακόσμησις , επομένως δέ οὗτος ὁ ὁ λειτουργός · ὁ δέ τάσσω θεραπευτής ὁ Πύλαι ὁ ἄδυτος εἰμί ἀφορίζω , καθ´ ὅς καί τελέω καί παρίστημι , οὖον πρός φυλακή αὐτός , ἀλλά πρός τάξις καί ἐπίγνωσις ἑαυτοῦ