cogPG.PG003 471
τὰ τῆς ταύτότητος περιλαμβάνει πέρατα , πῶς γοῦν σχοίη ποτὲ τὸ ἕτερον ; Οὐκ εἶπε δὲ κατὰ τὸ σύνηθες αὐτῷ ἐν τοῖς ἄλλοις τὴν ὑπεροχὴν λέγοντι , ὅτι , ὑπερέχων τὰ πέρατα τῆς ταύτότητος · ἐκκλινεῖ γὰρ τῆς ταὐτότητος , καὶ εἰς ἕτερον μεταπέσοι , εἴπερ ὑπερέξει τῆς ταὐτότητος . εἴωθε γοῦν ὁ Πατὴρ ἐν ἐκείνοις λέγειν τὴν ὑπεροχὴν , ἐν οἷς ἡ ὑπεροχὴ οὐκ ἀφανίζει τὰ τῳ Θεῳ πρέποντα · ἐν οἷς δὲ τοιοῦτόν τι κινδυνεύεται , ἱκανὸν ἡγεῖται τὴν περιοχὴν τοῦ πράγματος μαρτυρῆσαι ἐπὶ Θεοῦ . Ἔστιν οὖν τὸ Θεῖον ἀμετάβλητον , καὶ κατὰ πᾶσαν κίνησιν ἀκίνητον . Εἰπὼν δὲ ἀγένητον , ἐπειδὴ πολλαχῶς λαμβάνεται τὸ ἀγένητον , τὰς παλιμφήμους ἑρμηνείας τοῦ ὀνόματος ἀποκαθαίρει · λέγεται γὰρ ἢ τὸ μήπω γενόμενον , γενησόμενον δὲ , ὡς ἡ Σάῤῥα εἶπε τὸ , Οὔπω μέν μοι γέγονεν · ἢ ὡς ἀτελείωτον , ὡς ὁ ἐν Χαλάνῃ πύργος · ἂ τὸ ὡς οὐκ ὑπὸ τοῦδε , ὡς τὸ , Παῦλος ἀπόστολος οὐκ ἐξ ἀνθρώπων · ἢ ὡς οὐ τόδε , ὡς , Ὁ Ἰοῦστος οὐδεὶς τῶν δώδεκα · ἢ ὡς μηδαμῶς μηδαμῶς ὃν , ὡς ὅσα τερατεύονται Ἔλληνες , Σκύλλαν , καὶ Χίμαιραν , καὶ τὰ ὅμοια . Ἰδικῶς γοῦν καὶ ἀπολύτως ὑπὲρ ταῦτα πάντα ἐπὶ Θεοῦ τὸ ἀγένητον · μονοειδῶς γὰρ καὶ ταύτοειδῶς ἀφορίζεται · μονοειδῶς διὰ τὸ παντελῶς ἀπαράβλητον τῆς θείας φύσεως · ταύτοειδῶς διὰ τὸ ἀναλλοίωτον . Ἀφοριζόμενον δὲ τὸ δεικνύμενον , ὡς ἀπὸ τοῦ ὁρίζειν , ἢ τὸ ἐξῃρημένον καὶ κεχωρισμένον . Καὶ τὸ ἀεὶ ταὐτὸν καὶ ὡσαύτως ἔχον ὁ Θεὸς , δωρεῖται τοῖς κτίσμασι τὸ ἐν ταύτότητι διαμένειν . Ταὺτῶς οὖν ἅπαντα , καὶ τὰ μὴ ἐν ταύτότητι τῆς φύσεως , ἐν τῷ Θεῷ θεωρεῖται · πάντων γὰρ τῶν ὄντων ταύτῶς , ἤγουν ὁμοίως , αἴτιος ὁ Θεός . ὁ v . Τὸ δὲ ἕτερον σημαίνειν οἰητέον · καθ´ ὑπερβατὸν γὰρ ἡ σύνταξις πρὸς τὸ οἰητέον ἔχουσα τὴν ἀπόδοσιν · ὅτι μένων ἐφ´ ἑαυτοῦ καὶ τῆς οἰκείας ταὐτότητος , τὰ πάντα ἐν πᾶσι προνοητικῶς διὰ τὴν πάντων σωτηρίαν γίνεται , ἑαυτὸν ποικίλως ἐπιδιδοὺς πρὸς ἐκθέωσιν τῶν ἐπεστραμμένων . Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ πολύτροπος ἡ τοῦ Θεοῦ σοφία λέγεται · καὶ αὐτὴν τὴν τῶν ποικίλων σχημάτων ἑτερότητα , τὸ ἄλ λως καὶ ἄλλως τὸν Θεὸν ἐν τοῖς προφήταις φαίνεσθαι , τοῦτο οἰητέον σημαίνειν , ὅτι ἄλλο τί ἐστι παρ´ ὃ φαίνεται , ἐπίσης ἔχων τὰ πάντα ἀλλότρια ἑαυτοῦ . Εἰ γὰρ ἦν τῆς ἐξ ἐκείνων τῶν μορφῶν , ἵνα τί μὴ δι´ ἐκείνης ἐφαίνετο πάντοτε οἷας τε οὔσης καταλαμβάνεσθαι , ἀλλὰ δι´ ἄλλης καὶ ἄλλης ; Ὡς γὰρ εἰ περιεπλάττομεν τῇ ἀμερεῖ ψυχῇ οἰκεῖα ταῖς δυνάμεσι μέρη σωματοειδῆ , ὀφείλομεν οἰκείως τῇ ἀμερείᾳ . νοεῖν τὰ λεγόμενα , κατά τινα ἀναγωγὴν καὶ ἀλληγορίαν , τὸν νοῦν μὲν λέγοντες κεφαλὴν , ὅτι ὁ νοῦς τὸ κρεῖττον καὶ περιεκτικώτερον τῆς ψυχῆς , ὡς ἡ κεφαλὴ τοῦ σώματος · τὴν δὲ δόξαν , αὐχένα , ὅτι ὥσπερ ὁ αὐχὴν , μέσον τῆς κεφαλῆς καὶ τοῦ ἑτέρου σώματος , οὕτως ἡ δόξα μέσον τοῦ νοῦ καὶ τῆς ἀλογίας , τὰ γὰρ τῆς διανοίας συμπεράσματα ἀλόγως οἶδεν ·
Lemmas: ὁ ὁ ταυτότης περιλαμβάνω πέρας , πῶς γοῦν ἔχω ποτέ ὁ ἕτερος ; οὐ εἶπον δέ κατά ὁ συνήθης αὐτός ἐν ὁ ἄλλος ὁ ὑπεροχή λέγω , ὅτι , ὑπερέχω ὁ πέρας ὁ ταυτότης · ἐκκλίνω γάρ ὁ ταὐτότης , καί εἰς ἕτερος μεταπίπτω , εἴπερ ὑπερέχω ὁ ταὐτότης . εἴωθα γοῦν ὁ πατήρ ἐν ἐκεῖνος λέγω ὁ ὑπεροχή , ἐν ὅς ὁ ὑπεροχή οὐ ἀφανίζω ὁ ὁ θέω πρέπω · ἐν ὅς δέ τοιοῦτος τίς κινδυνεύω , ἱκανός ἡγέομαι ὁ περιοχή ὁ πρᾶγμα μαρτυρέω ἐπί Θεός . ἔρτις οὖν ὁ θεῖον ἀμετάβλητος , καί κατά πᾶς κίνησις ἀκίνητος . εἶπον δέ ἀγένητος , ἐπεί πολλαχῶς λαμβάνω ὁ ἀγένητος , ὁ παλίμφημος ἑρμηνεία ὁ ὄνομα ἀποκαθαίρω · λέγω γάρ ἢ ὁ μήπω γίγνομαι , γίγνομαι δέ , ὡς ὁ Σάρα εἶπον ὁ , οὔπω μέν ἐγώ γίγνομαι · ἢ ὡς ἀτελείωτος , ὡς ὁ ἐν Χαλάνης πύργος · ὅς ὁ ὡς οὐ ὑπό ὅδε , ὡς ὁ , Παῦλος ἀπόστολος οὐ ἐκ ἄνθρωπος · ἢ ὡς οὖον ὅδε , ὡς , ὁ Ἰοῦστος οὐδείς ὁ δώδεκα · ἢ ὡς μηδαμῶς μηδαμῶς ὅς , ὡς ὅσος τερατεύομαι Ἔλληνες , Σκύλλα , καί Χίμαιρα , καί ὁ ὅμοιος . ἰδικός γοῦν καί ἀπόλυτος ὑπέρ οὗτος πᾶς ἐπί Θεός ὁ ἀγένητος · μονοειδής γάρ καί ταυτοοιδα ἀφορίζω · μονοειδής διά ὁ παντελῶς ἀπαράβλητος ὁ θεῖος φύσις · ταυτοοιδα διά ὁ ἀναλλοίωτος . ἀφορίζω δέ ὁ δείκνυμι , ὡς ἀπό ὁ ὁρίζω , ἢ ὁ ἐξαιρέω καί χωρίζω . καί ὁ ἀεί αὐτός καί ὡσαύτως ἔχω ὁ θεός , δωρέω ὁ κτίσμα ὁ ἐν ταυτότης διαμένω . αὐτός οὖν ἅπας , καί ὁ μή ἐν ταυτότης ὁ φύσις , ἐν ὁ Θεός θεωρέω · πᾶς γάρ ὁ εἰμί αὐτός , ἤγουν ὁμοίως , αἴτιος ὁ Θεός . ὁ v . ὁ δέ ἕτερος σημαίνω οἰητέον · καθ´ ὑπερβατός γάρ ὁ σύνταξις πρός ὁ οἰητέον ἔχω ὁ ἀπόδοσις · ὅτι Μένων ἐφίημι ἑαυτοῦ καί ὁ οἰκεῖος ταὐτότης , ὁ πᾶς ἐν πᾶς προνοητικός διά ὁ πᾶς σωτηρία γίγνομαι , ἑαυτοῦ ποικίλως ἐπιδίδωμι πρός ἐκθέωσις ὁ ἐπιστρέφω . Ζεύς οὗτος γάρ καί πολύτροπος ὁ ὁ Θεός σοφία λέγω · καί αὐτός ὁ ὁ ποικίλος σχῆμα ἑτερότης , ὁ ἄλμα Λῶς καί ἄλλως ὁ θεός ἐν ὁ προφήτης φαίνω , οὗτος οἰητέον σημαίνω , ὅτι ἄλλος τίς εἰμί παρ´ ὅς φαίνω , ἐπίσης ἔχω ὁ πᾶς ἀλλότριος ἑαυτοῦ . εἰμί γάρ εἰμί ὁ ἐκ ἐκεῖνος ὁ μορφόω , ἵνα τίς μή δις ἐκεῖνος φαίνω πάντοτε οἶς τε εἰμί καταλαμβάνω , ἀλλά δις ἄλλος καί ἄλλος ; ὡς γάρ εἰμί περιπλάσσω ὁ ἀμερής Ψυχή οἰκεῖος ὁ δύναμις μέρος σωματοειδής , ὀφείλω οἰκεῖος ὁ ἀμέρεια . νοέω ὁ λέγω , κατά τις ἀναγωγή καί ἀλληγορία , ὁ νόος μέν λέγω κεφαλή , ὅτι ὁ νόος ὁ ἀγαθός καί περιεκτικός ὁ Ψυχή , ὡς ὁ κεφαλή ὁ σῶμα · ὁ δέ δόξα , αὐχήν , ὅτι ὥσπερ ὁ αὐχήν , μέσος ὁ κεφαλή καί ὁ ἕτερος σῶμα , οὕτως ὁ δόξα μέσος ὁ νόος καί ὁ ἀλογία , ὁ γάρ ὁ διάνοια συμπέρασμα ἄλογος οἶδα ·