cogPG.PG003 427
ξΝ . Ἀναλαβόντες οὖν εἴπωμεν , ὅτι πᾶσι τοῖς οὖσι , καὶ τοῖς αἰῶσιν αὐτοῖς καθ´ οὓς τὰ ὄντα , τὸ εἶναί ἐστι παρὰ τοῦ προόντος , καὶ πάντων τούτων ὁ προρων ἀρχὴ καὶ αἰτία , καὶ πάντα ἐν αὐτῷ συνέστηκε , πρὸς τῶν ἄλλων αὐτὸς μετοχῶν τὸ εἶναι κεκληρωμένα . Τόθου γὰρ ἄνθρωπον · οὗτος τὸ εἶναι πρῶτον ἔνων , βδη ἔγει καὶ τὸ ζῇν , καὶ τὸ αἰσθάνεσθαι , καὶ τὸ λογίζερδοι · καὶ οἱ ἀόρατοι νόες πρῶτοι τοῦ εἶναι μετέσχον , καὶ οὕτω ζωῆς καὶ σοφίας . Ταῦτα δὲ καὶ κατ´ ἐπίνοιαν μερίζονται . Ὧσπερ γοῦν ἐφ´ ἡμῶν πρώτη ἡ λη ἐπινοεῖται ἀφ´ ἧς ἐσμεν , οὕτως ἐπὶ τῶν ἀσωμάτων νοῦν , οἰονεὶ ὕλη νοεῖται αὐτὸ τὸ ὃν ἑκάστου διὰ ζωῆς εἶδος , καὶ καθὸ οὐσίωται εἰς ζωὴν , καὶ σοφίαν , καὶ τὴν πρὸς τὸ Θεῖον ὁμοιότητα . Διὰ τοῦτο λέγει , ὅτι καὶ κατ´ αὐτὸ τὸ εἶναι πρεσβύτερόν ἐστι τὸ αὐτοζωὴν εἶναι καὶ αὐτοσοφίαν , οὔχ ὅτι ἐπὶ Θεοῦ ὁ τοιοῦτός ἐστι μερισμὸς , ἢ ἀπλῶς , ἢ κατ´ ἐπίνοιαν , ἄπαγε , ἀλλ´ ἀπὸ τούτου , ἐπὶ τῶν ἐξ αὐτοῦ δημιουργικῶς ὑτοστάντιως . ἁπάντων , ταῦτα νοοῦνται . Εἰκότως οὖν πρὸ τῶν ἄλλων ὧν μετέχει τὰ ὄντα τοῦ Θεοῦ , πρεσβυτέρα τις ἀρχὴ ἡ τοῦ εἶναι ἐπινοεῖται αὐτὸς ὁ Θεός . Τὰ γοῦν τοῖς αἰτιατοῖς ἐπινοούμενα τῷ αἰτίῳ προσάπτει , διὰ τοῦτο καὶ μετὰ τῆς αὐτῆς λέξεως τίθησιν ὅσα τίθησιν ὡς ἐπὶ Θεοῦ λεγόμενα · ὥσπερ καὶ τὴν αὐτοομοιότητα καθ’´ ἢν τῷ Θεῷ ὁμοιοῦνται οἱ προσεχεῖς αὐτῳ νάες , μᾶλλον δὲ καὶ ταῦτα , ὧν τὰ ὄντα μετέχει , τὸ εἶναι δηλαδὴ , τὸ κινεῖσθαι , τὸ λογίζεσθαι , καὶ τὰ τοιαῦτα . Καὶ ταῦτα , καθό εἰσι καὶ φαίνονται ἐν τοῖς οὐσι , τὸ αὐτὸ εἶναι μετέχει , ὡς ἐξ ἐκείνου καὶ αὐτὰ εἶναι · καὶ οὐδέν ἐστιν ὃν , κἂν ἐνυπόστατυν , κἂν ἐν ἄλλῳ θεωρούμενον,ντα γὰρ καὶ τὰ συμβεβηκότα ἅπερ ἐν ἄλλῳ θεωροῦνται · οὗ μὴ ἔστιν ὄντωσις αὐτὸ δὴτὸ τοῦ Θεοῦ αὐτοεῖναι . Πάντων τῶν ἄλλων , τῆς ζωῆς φημι , τῆς σοφίας , τῆς ἀγαθότητος , ἀρχηγικωτέραν ἔχων ὁ Θεὸς τὴν τοῦ εἶναι ὀνομασίαν , ἣν ἑαυτῷ ἔθετο εἰπὼν , Ἐγώ εἰμι ὁ ὤν , πρώτως ὑμνεῖται ἐκ τοῦ εἶναι τὰ ὄντα , ὅπερ ἐστὶ καὶ πρεσβύτερον τῶν αὐτοῦ δωρεῶν Εἴπομεν γὰρ , ὅτι τὸ μὲν εἰναι τοῦ Θεοῦ , ὅ ἀρχηγικώτερον ἔνι πρὸς τὴν ζωὴν , πρὸς τὴν σοφίαν , πρὸς τὴν ἀγαθότητα , ἀκατανόητόν ἐπτιν . Ἐκ δὲ τοῦ εἶναι τὰ πάντα συνάγομεν , ὡς ἐξ αἰτιατῶν , τὸ αἴτιον ὅτι ἔστι Θεὸς , ἀλλὰ καὶ πρόεστι καὶ ὑπέρεστιν . Βἰ μὴ γὰρ προην , οὐκ ἂν ὑφίστα τὰ ὄντα · εἰ δὲ οὐχ ὑπερῆν , οὐκ ἂν τοιαύτη δυνάμει ἐχρῆτο Οὗτος ὁ Θεὸς ἐν αὐτῷ τῷ εἶναι τῷ προορισμῷ τῆς οἰκείας γνώσεως προῦπεστήσατο τὸ ὅλως εἶναι τὰ πάντα · αὐτῷ γὰρ τῷ εἶναι , κατὰ πρώτην προσβολὴν ἐπιβάλλει ὁ νοῦς , εἶθ´ οὕτως τὸ ὁπωσοῦν αὐτὰ εἶναι θεωρεῖ . Τὸ οὖν ἀπλῶς εἶναι , οὐ τὸ πῶς εἶναι ἐδήλωσεν , εἰπὼν καθ´ αὐτὸ εἰναι · ὡσπερ καὶ ἑξῆς τὴν αὐτοζωὴν τὴν αὐτοομοιότητα , καὶ τὰ σὺν αὐτοῖς εἰπὼν , τὸ ὅλως εἶναι ζωὴν καὶ ἁπλῶς τὸ ζῇν , οὐχὶ δὴ τὴν τοιάνδε ζωὴν εἰσηγήσατο . Ὥσπερ τοίνυν λόγῳ
Lemmas: ξΝ . ἀναλαμβάνω οὖν εἶπον , ὅτι πᾶς ὁ εἰμί , καί ὁ αἰών αὐτός καθ´ ὅς ὁ εἰμί , ὁ εἰμί εἰμί παρά ὁ προέρχομαι , καί πᾶς οὗτος ὁ προρέω ἀρχή καί αἰτία , καί πᾶς ἐν αὐτός συνίστημι , πρός ὁ ἄλλος αὐτός μετοχή ὁ εἰμί κληρόω . Τόθου γάρ ἄνθρωπος · οὗτος ὁ εἰμί πρῶτος νάω , βδέω ἐγώ καί ὁ ζάω , καί ὁ αἰσθάνομαι , καί ὁ λογίζερδοι · καί ὁ ἀόρατος νόος πρῶτος ὁ εἰμί μετέχω , καί οὗτος ζωή καί σοφία . οὗτος δέ καί κατ´ ἐπίνοια μερίζω . ὡς γοῦν ἐφίημι ἐγώ πρῶτος ὁ λα ἐπινοέω ἀφή ὅς εἰμί , οὕτως ἐπί ὁ ἀσώματος νόος , οἱονεί ὕλη νοέω αὐτός ὁ ὅς ἕκαστος διά ζωή εἶδος , καί καθό οὐσιόω εἰς ζωή , καί σοφία , καί ὁ πρός ὁ θεῖον ὁμοιότης . Ζεύς οὗτος λέγω , ὅτι καί κατ´ αὐτός ὁ εἰμί πρέσβυς εἰμί ὁ αὐτοζωή εἰμί καί αὐτοσοφία , οὐ ὅτι ἐπί Θεός ὁ τοιοῦτος εἰμί μερισμός , ἢ ἀπλόος , ἢ κατ´ ἐπίνοια , ἀπάγω , ἀλ ἀπό οὗτος , ἐπί ὁ ἐκ αὐτός δημιουργικός ὑτοστάντιως . ἅπας , οὗτος νοέω . εἰκότως οὖν πρό ὁ ἄλλος ὅς μετέχω ὁ εἰμί ὁ Θεός , πρέσβυς τις ἀρχή ὁ ὁ εἰμί ἐπινοέω αὐτός ὁ Θεός . ὁ γοῦν ὁ αἰτιατός ἐπινοέω ὁ αἴτιος προσάπτω , διά οὗτος καί μετά ὁ αὐτός λέξις τίθημι ὅσος τίθημι ὡς ἐπί Θεός λέγω · ὥσπερ καί ὁ αυτοομοιότητα καθίημι εἄν ὁ Θεός ὁμοιόω ὁ προσεχής αὐτός νάω , μᾶλλον δέ καί οὗτος , ὅς ὁ εἰμί μετέχω , ὁ εἰμί δηλαδή , ὁ κινέω , ὁ λογίζομαι , καί ὁ τοιοῦτος . καί οὗτος , καθό εἰμί καί φαίνω ἐν ὁ οὐ , ὁ αὐτός εἰμί μετέχω , ὡς ἐκ ἐκεῖνος καί αὐτός εἰμί · καί οὐδείς εἰμί ὅς , κἀν ἐνυπόστατος , κἀν ἐν ἄλλος θεωρέω γάρ καί ὁ συμβεβηκός ὅσπερ ἐν ἄλλος θεωρέω · ὅς μή εἰμί ὄντωσις αὐτός δή ὁ Θεός αυτοειμι . Πάντων ὁ ἄλλος , ὁ ζωή φημί , ὁ σοφία , ὁ ἀγαθότης , ἀρχηγικός ἔχω ὁ θεός ὁ ὁ εἰμί ὀνομασία , ὅς ἑαυτοῦ τίθημι εἶπον , ἐγώ εἰμί ὁ εἰμί , πρῶτος ὑμνέω ἐκ ὁ εἰμί ὁ εἰμί , ὅσπερ εἰμί καί πρέσβυς ὁ αὐτός δωρεά εἶπον γάρ , ὅτι ὁ μέν εἰναι ὁ Θεός , ὅς ἀρχηγικός ἐν πρός ὁ ζωή , πρός ὁ σοφία , πρός ὁ ἀγαθότης , ἀκατανόητος ἐπτιν . ἐκ δέ ὁ εἰμί ὁ πᾶς συνάγω , ὡς ἐκ αἰτιατός , ὁ αἴτιος ὅτι εἰμί θεός , ἀλλά καί πρόειμι καί ὑπέρειμι . βία μή γάρ προαιρέω , οὐ εἄν ὑφιστάω ὁ εἰμί · εἰμί δέ οὐ ὑπέρειμι , οὐ εἄν τοιοῦτος δύναμις χράω οὗτος ὁ θεός ἐν αὐτός ὁ εἰμί ὁ προορισμός ὁ οἰκεῖος γνῶσις προπίπτω ὁ ὅλως εἰμί ὁ πᾶς · αὐτός γάρ ὁ εἰμί , κατά πρῶτος προσβολή ἐπιβάλλω ὁ νόος , ἔρχομαι οὕτως ὁ ὁπωσοῦν αὐτός εἰμί θεωρέω . ὁ οὖν ἀπλόος εἰμί , οὖον ὁ πῶς εἰμί δηλόω , εἶπον καθ´ αὐτός εἰναι · ὡς καί ἑξῆς ὁ αὐτοζωή ὁ αυτοομοιότητα , καί ὁ σύν αὐτός εἶπον , ὁ ὅλως εἰμί ζωή καί ἁπλόος ὁ ζάω , οὐ δή ὁ τοιόσδε ζωή εἰσηγέομαι . ὥσπερ τοίνυν λόγος