cogPG.PG003 339
Τριάδος τί ἐστιν , οὐδεὶς γνώσεται ποτ ·· διακρίσεις δὲ θείας τὰς ἐνυποστάτους προσκυνητὰς ὑπάρξεις , τουτέστι , τοῦ μὲν Υἱοῦ τὸν ἐκ Πατρὸς ἀνέκφραστον ἀπαυγασμὸν , τοῦ δὲ παναγίου Πνευματος τὴν ἐκ Πατρὸς ἀνεννόητον ἐκπόρευσιν Σὸτῖ ἑνώσεις , ὅτι τὸ ταύτὸν τῆς ἑνιαίας δηλοῦσι φύσεως · ἐνταῦθα διακρίσεις , ὅτι τὴν διαίρεσιν τῶν ὑποστάσεων παριστῶσι . Καί φασιν οἱ τοιοῦτοι ἱεροὶ ἄνδρες , καὶ τῆς ἑνώσεως τὰ ἴδια , δηλονότι τὸ ἀγαθὸν , τὸ σοφὸν , τὸ ἀθάνατον , καὶ τῆς διακρίσεως πάλιν τὰ ἴδια · Πατρὸς μὲν τὸ ἀγέννητον , Υἱοῦ δὲ τὸ γεννητὸν , καὶ Πνεύματος ἀγίου τὸ ἐκπορευτόν . Τινὲς δέ εἰσιν αἱ ἰδικαί ἐνώσεις , καὶ τινὲς αἱ ἰδικαί διακρίσεις , δηλονότι , κοινὸν μὲν Υἱοῦ καὶ Πνεύματος τὸ ἐκ Πατρὸς εἶναι , ἴδιον δὲ πάλιν , ὅτι τὸ μὲν γεννητῶς , τὸ δ´ ἐκπορευτῶς . Καὶ πάλιν , κοινὸν μὲν Πατρὸς καὶ υἱοῦ τὸ εἶναι τὸ Πνεῦμα τὸ ἄγιον καὶ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ · ἴδιον δὲ , ὅτι Πατρὸς μὲν Πνεῦμα , ὡς ἐα Πατρὸς ἐκπορευόμενον · Υἱοῦ δὲ Πνευμα , ὡς συνοοσιωμένον καὶ ἴδιοναὺτοῦ . Καὶ ταύτας λέγει ἑνώσεις καὶ διακρίσεις τῆς διακρίσεως ἰδικάς . Ἐφεξῆς λέγει , τίνες αἱ θεῖαι ἑνώσεις , ἤ γουν αἱ κοιναὶ τῆς θείας οὐσίας , δηλονότι ἡ ὑπερούσιος θεότης , ἡ ὑπεράγαθος ἀγαθότης · ὅτι καὶ ὑπὲρ ἃ λέγεται , τὸ Θεῖον ἀσυγκρίτως ἐστίν · ὃ δὴ προλαβὼν , καὶ ὑπεροχικὴν ἀφαίρεσιν εἶπεν · Ἡ πάντων ἐπέκεινα ταύτότης , τῆς ἐπέκεινα . πάντων ὅλης Θεοῦ ἰδιότητος δηλονότι τοῦ ἀγαθοῦ . τοῦ σοφοῦ καὶ τῶν τοιούτων · ταῦτα γάρ εἰσιν ἰδιότης Θεοῦ πρὸς τὰ κτιστμ ὑπεροχικῶς . Τὸ ὑπὲρ πᾶσαν ἑνότητα ἐν τοῖς οὗσιν ἀμερές τε καὶ ἁπλοῦν , τὸ ἄφθεγκτον καὶ πολύφωνον · τὸ μὲν , ὅτι ἀκατονόμαστον · τὸ δὲ , ὅτι τῇ ποικιλίᾳ τῶν εὐεργετουμένων ποικίλως ὀνομάζεται . Ἡ ἀγνωσια καὶ πρὸ παννόητον · ἐν ἀγνοίᾳ γὰρ γίνεται γνωστὸς ὁ Θεός . Ἄγνοιαν δὲ μὴ τὴν διὰ τῆς ἀμαθίας λάβῃς,ὕτη γὰρ σκότος ἐστὶ ψυχῆς , μήτε τὴν γινώσκουσαν,τι ἀγνοεῖται ὁ ἄγνωστος , εἶδός γὰρ καὶ αὕτη γνωριστικόν · ἀλλὰ κατ´ ἐκείνην τὴν ἄγνοιαν , καθ´ ἡν ἁπφωθέντες ὑπὲρ τὰς νοήσεις , καὶ πᾶσαν ἔννοιαν περὶ Θεοῦ ὑπερβάντες , ἀπλοῖ γινόμεθα . νομίζοντες δὲ κατειληφέναι , καὶ ἀδιάκριτοι μένοντες , διὰ τὴν πρὸς τὴν ἑνότητα στάσιν · καὶ βεβαίως ἑστῶτες ἐν τῇ ἑνώσει , ἀγνοοῦμεν ὅτι οὐ κατελάβομεν , τουτέστιν , οὐχ ἑτέρου τινὸς εἰδότες , ἡμεῖς ὡς ἀμαθεῖς ἀγνοοῦμεν . Ἀλλὰ τὰ παρὰ πάσης τῆς κτίσεως εὐσεβῶς ἀγνοούμενα ἀγνοοῦμεν . Ἐν ταύτῃ γὰρ στάντες τῇ ἀγνοίᾳ , εἶδος γινόμεθα τοῦ πρὸ πάντων ὄντος , ἐάσαντες μν πάντα τὰ εἴδη καὶ τὰς νοήσεις , ἐν ἀφασίᾳ δὲ κρείττονι πάσης φθέγξεως ἱδρυμένοι τῷ μηδὲ τοῦτο γινώσκειν ὅτι ἀγνοοῦμεν · εἶτα πάλιν ὑποστρέψαντες ἐκ τῆς ἐν ἀφασίᾳ σιωπῆς , καὶ συνιέντες ὅτι ἠγνοοῦμεν , ἀφιστάμεθα λοιπὸν τοῦ περὶ ἀγνώστου ζητεῖν . Παννόητος δὲ πάλιν ὁ Θεὸς , ὡς ἐκ τῶν φιλοδώρων ἐν νοιῶντ νοούμενος ὅτι ἔστι , καὶ ἐκ τῶν δημιουργημάτων · ἐκ τῶν μὲν , ὅτι σωτήρ ἐστιν · ἐκ τῶν δὲ , ὅτι δημιουργός . Καὶ θέσιν μὲν τὴν ὕπαρξιν καλεῖ , ὡς ἐξ αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ , τῆς πάντων οὕσης ὑπάρξεως .
Lemmas: Τριάς τίς εἰμί , οὐδείς γιγνώσκω πρός ·· διάκρισις δέ θεῖος ὁ ενυπόστατος προσκυνητής ὕπαρξις , τουτέστι , ὁ μέν υἱός ὁ ἐκ πατήρ ἀνέκφραστος ἀπαυγασμός , ὁ δέ πανάγιος πνεῦμα ὁ ἐκ πατήρ ἀνεννόητος ἐκπόρευσις Σός ἕνωσις , ὅτι ὁ αὐτός ὁ ἑνιαῖος δηλόω φύσις · ἐνταῦθα διάκρισις , ὅτι ὁ διαίρεσις ὁ ὑπόστασις παρίστημι . καί φημί ὁ τοιοῦτος ἱερός ἀνήρ , καί ὁ ἕνωσις ὁ ἴδιος , δηλονότι ὁ ἀγαθός , ὁ σοφός , ὁ ἀθάνατος , καί ὁ διάκρισις πάλιν ὁ ἴδιος · πατήρ μέν ὁ ἀγέννητος , υἱός δέ ὁ γεννητός , καί πνεῦμα ἅγιος ὁ ἐκπορεύω . Τινές δέ εἰμί ὁ ἰδικός ένωση , καί τις ὁ ἰδικός διάκρισις , δηλονότι , κοινός μέν υἱός καί πνεῦμα ὁ ἐκ πατήρ εἰμί , ἴδιος δέ πάλιν , ὅτι ὁ μέν γεννητός , ὁ δδʹ εκπορευος . καί πάλιν , κοινός μέν πατήρ καί υἱός ὁ εἰμί ὁ πνεῦμα ὁ ἀγάω καί ὁ πατήρ καί ὁ υἱός · ἴδιος δέ , ὅτι πατήρ μέν πνεῦμα , ὡς ἐάω πατήρ ἐκπορεύω · υἱός δέ πνεῦμα , ὡς συνοσιόω καί ὁράω . καί οὗτος λέγω ἕνωσις καί διάκρισις ὁ διάκρισις ἰδικός . ἐφεξῆς λέγω , τίς ὁ θεῖος ἕνωσις , ἤ γοῦν ὁ κοινός ὁ θεῖος οὐσία , δηλονότι ὁ ὑπερούσιος θεότης , ὁ ὑπεράγαθος ἀγαθότης · ὅτι καί ὑπέρ ὁ λέγω , ὁ θεῖον ἀσύγκριτος εἰμί · ὅς δή προλαμβάνω , καί ὑπεροχικός ἀφαίρεσις εἶπον · ὁ πᾶς ἐπέκεινα ταὐτότης , ὁ ἐπέκεινα . πᾶς ὅλος Θεός ἰδιότης δηλονότι ὁ ἀγαθός . ὁ σοφός καί ὁ τοιοῦτος · οὗτος γάρ εἰμί ἰδιότης Θεός πρός ὁ κτιστμ ὑπεροχικός . ὁ ὑπέρ πᾶς ἑνότης ἐν ὁ εἰμί ἀμερής τε καί ἁπλόος , ὁ ἄφθεγκτος καί πολύφωνος · ὁ μέν , ὅτι ἀκατονόμαστος · ὁ δέ , ὅτι ὁ ποικιλίας ὁ εὐεργετέω ποικίλως ὀνομάζω . ὁ ἀγνωσία καί πρό παννόητος · ἐν ἄγνοια γάρ γίγνομαι γνωστός ὁ Θεός . Ἄγνοια δέ μή ὁ διά ὁ ἀμαθία λάβης γάρ σκότος εἰμί Ψυχή , μήτε ὁ γιγνώσκω ἀγνοέω ὁ ἄγνωστος , εἶδος γάρ καί οὗτος γνωριστικός · ἀλλά κατ´ ἐκεῖνος ὁ ἄγνοια , καθ´ ἐάν ἁπφωθέντες ὑπέρ ὁ νοέω , καί πᾶς ἔννοια περί Θεός ὑπερβαίνω , ἁπλόος γίγνομαι . νομίζω δέ καταλαμβάνω , καί ἀδιάκριτος Μένων , διά ὁ πρός ὁ ἑνότης στάσις · καί βεβαίως ἵστημι ἐν ὁ ἕνωσις , ἀγνοέω ὅτι οὖον καταλαμβάνω , τουτέστιν , οὐ ἕτερος τις οἶδα , ἐγώ ὡς ἀμαθής ἀγνοέω . ἀλλά ὁ παρά πᾶς ὁ κτίσις εὐσεβής ἀγνοέω ἀγνοέω . ἐν οὗτος γάρ ἵστημι ὁ ἄγνοια , εἶδος γίγνομαι ὁ πρό πᾶς εἰμί , ἐάω μν πᾶς ὁ εἶδος καί ὁ νοέω , ἐν ἀφασία δέ ἀγαθός πᾶς φθέγξις ἱδρύω ὁ μηδέ οὗτος γιγνώσκω ὅτι ἀγνοέω · εἶτα πάλιν ὑποστρέφω ἐκ ὁ ἐν ἀφασία σιωπή , καί συνίημι ὅτι ἀγνοέω , ἀφίστημι λοιπός ὁ περί ἄγνωστος ζητέω . παννόητος δέ πάλιν ὁ θεός , ὡς ἐκ ὁ φιλοδωρέω ἐν νοέω νοέω ὅτι εἰμί , καί ἐκ ὁ δημιούργημα · ἐκ ὁ μέν , ὅτι σωτήρ εἰμί · ἐκ ὁ δέ , ὅτι δημιουργός . καί θέσις μέν ὁ ὕπαρξις καλέω , ὡς ἐκ αὐτός ὁ Θεός , ὁ πᾶς ὗσις ὕπαρξις .