cogPG.PG003 413
ἀντὶ τοῦ παρὰ τὸν σκοπὸν βάλλον , ἐκ μεταφορᾶς τῶν τοξευόντων . Ὧσπερ γὰρ οἱ ἔξω τοῦ σκοποῦ τοξεύοντες ἁμαρτάνουσι τοῦ προσήκοντος · οὕτω καὶ ἡμεῖς , του σκοποῦ καὶ τῆς τάξεως ἀποτυγχάνοντες , φερόμεθα εἰς τὴν παρὰ φύσιν ἄλογον καὶ ἀτελῆ καὶ ἀνούσιον ἀνυπαρξίαν · ὅθεν καὶ μηδαμῆ μηδὲν ὅν λέγει τὸ κακόν . Ἔτι πρὸς τοὺς λέγοντας , ὅτι δύναταί τι τὸ κακὸν καθ´ αὐτὸ ποιεῖν , φησὶ τοίνυν , ὅτι τὸ κακὸν ἄλλως οὐ παρυφίσταται , εἰ μὴ ἐν τῇ τοῦ ἀγαθοῦ μίξει , τόσον ἐπισυμβαῖνον , καθόσον τὸ ἀγαθὸν ἐλλείπει · τὸ δὲ πάντη ἄμοιρον τοῦ ἀγαθοῦ οὔτε ὄν ἐστιν , οὔτε δύναταί τι . Ἐκ τοῦ ἐναντίου γοῦν ἐπιχειρεῖ λέγων · Ὅτι εἰ τὸ Κἀγαθόν ὄν ἐστι , καὶ βουλή ἐστι , καὶ δύναται , καὶ ποιεῖ , τὸ κακὸν τοῦ ὄντος ἐστερημένον , ταῦτα οὐχ ἕξει . Ἔτι ὅτι οὐκ ἔστι τὸ κακὸν καθ´ αὐτὸ , δῆλον ἐκ τοῦ μὴ εἶναι παρὰ πᾶσι ταὺτὸν , ἀλλὰ καὶ ἄλλο ἐν ἄλλοις , καθὼς ἐν ἐκάστῳ ἡ τοῦ ἀγαθοῦ ἀπόπτωσις γίεται . Θεὸς δὲ τὰς ὑποβάσεις τῶν ἐν τῇ δημιουργία διέσωσεν · ὁ μὲν γὰρ νοῦς , καθ’´ ὃν οὐσίωνται οἱ θεῖοι νόες , καὶ πάντη ἄὐλοι , ἀνώτερος ψυχῆς ἐστιν , ἐκ τῆς ἀγαθοειδείας νῦν κινηθεὶς , δαίμων ἀπέβη · ἡ δὲ ψυχὴ , καθὸ νοερὰ καὶ λογική , κατὰ λόγον ἐνεργοῦσα , μένει ἐν τῷ οἰκείῳ · παρὰ λόγον δὲ κινηθεῖσα , κακὴ γίνεται · τὰ δὲ σώματα , παρὰ φύσιν κινηθέντα , οὐκ ἕρῥωνται . ἔΧΧΧΠΙ . Ἔτι εἰ πρόνοια ἐπὶ πᾶσι τοῖς ἄλλοις ἐστὶ , κακὸν καθ´ αὐτὸ οὐκ ἔστιν · ἦν γὰρ ἂν καὶ πρόνοια ἐπὶ τῷ κακῷ ὡς ὄντι · ἀλλὰ μὴν πρόνοιά ἐστιν ἐπὶ πᾶσι · κακὸν ἄρα καθ´ αὐτὸ οὐκ ἔστι . Καὶ ἔστι πρῶτος τρόπος τῶν ὑποθετικῶν συλλογισμῶν , τῇ θέσει τοῦ ἡγουμένου κατασκευάζων τὸ ἑπόμενον · ἐν πᾶσι γὰρ τοῖς οὖσιν ἡ πρόνοιά ἐστι , καὶ οὐδὲν τῶν ὄντων ὁλοτελῶς ἀπρονόητον , τοῦτο γὰρ ἐστι , τὸ καθόλου τοῦ ἀγαθοῦ ἐστέρηται . Καὶ τί λέγω ἐπὶ τοῖς γινομένοις ἦ οὖσιν ἀγαθοῖς ; ἀλλὰ καὶ αὐτοῖς τοῖς γινομένοις κακοῖς , ἀγαθοπρεπῶς ἡ πρόνοια κέκτηται πρὸς σωφρονισμὸν , ἢ ἐκείνων αὐτῶν , ἢ ἄλλων , διὸ κακῶς λέγουσιν οἱ λέγοντες · Διὰ τί οὐκ ἐποίησεν ἡμᾶς ὁ Θεὸς οὔτως , ἵνα , κἂν θέλωμεν , μὴ ἀμαρτάνωμεν ; τοῦτο γὰρ οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν ἢ λέγειν · Διὰ τί μὴ ἀνοήτους καὶ ἀλόγους ἡμᾶς ἐποίησε ; Τὸ γὰρ ἐξ ἀνάγκης ἡμᾶς ἄγεσθαι ἐπ´ ἀρετὴν οὔτε αὐτοκράτορας ἡμᾶς ἐδείκνυεν τῶν καθ´ ἑαυτοὺς , οὔτε τὴν νοερὰν ἡμῶν φύσιν εἰναι συνεχώρει . Ἄνελε γοῦν ἡμῶν τὸ αὐτεξούσιον , καὶ οὔτε εἰκὼν Θεοῦ ἐσόμεθα , οὔτε ἕξομεν ψυχὰς λογικὰς καὶ νοερὰς , καὶ τῷ ὄντι φθαρήσεται ἡ φύσις ἡμῶν . Αὐτοκινήτων δέ , ἀντὶ τοῦ αὐτεξουσίων καὶ αὐτοκρατόρων φησὶν , οὐ γὰρ τῶν ἑαυτοὺς κινούντων πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν ἀκινήτων ὡς οἴκων , ἢ ἑτεροκινήτων , ὡς λίθων · περὶ γὰρ ἀρετῆς διαλεγόμενος , τοὺς αὐτοκινήτους ὡς αὐτεξουσίους παρέλαβε . Συνάγει ἄρα ἐντεῦθεν , ὅτι οὐκ ὃν τὸ κακὸν , καὶ ἡ γένεσις αὐτοῦ οὐ κατὰ δύναμιν , ἀλλὰ κατὰ ἀσθένειαν , ἔΧΚκΙΝ . Καὶ ἡ ἀλλοίωσις τῶν δαιμόνων ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ όντων ἀρχῆθεν , ἀλλὰ´ οὐχ ᾗ κακῶν , ἀλλὰ’ῇ ἀγαθῶν
Lemmas: ἀντί ὁ παρά ὁ σκοπός βάλλω , ἐκ μεταφορά ὁ τοξεύω . ὡς γάρ ὁ ἔξω ὁ σκοπός τοξεύω ἁμαρτάνω ὁ προσήκω · οὗτος καί ἐγώ , ὁ σκοπός καί ὁ τάξις ἀποτυγχάνω , φέρω εἰς ὁ παρά φύσις ἄλογος καί ἀτελής καί ἀνούσιος ἀνυπαρξία · ὅθεν καί μηδαμῆ μηδείς ὅς λέγω ὁ κακός . ἔτι πρός ὁ λέγω , ὅτι δύναμαι τίς ὁ κακός καθ´ αὐτός ποιέω , φημί τοίνυν , ὅτι ὁ κακός ἄλλως οὖον παρυφίστημι , εἰμί μή ἐν ὁ ὁ ἀγαθός μίξις , τόσος ἐπισυμβαίνω , καθόσον ὁ ἀγαθός ἐλλείπω · ὁ δέ πάντῃ ἄμοιρος ὁ ἀγαθός οὔτε εἰμί εἰμί , οὔτε δύναμαι τίς . ἐκ ὁ ἐναντίος γοῦν ἐπιχειρέω λέγω · ὅτι2 εἰμί ὁ Ἀγαθός εἰμί εἰμί , καί βουλή εἰμί , καί δύναμαι , καί ποιέω , ὁ κακός ὁ εἰμί στερέω , οὗτος οὐ ἔχω . ἔτι ὅτι οὐ εἰμί ὁ κακός καθ´ αὐτός , δῆλος ἐκ ὁ μή εἰμί παρά πᾶς αὐτός , ἀλλά καί ἄλλος ἐν ἄλλος , καθώς ἐν ἕκαστος ὁ ὁ ἀγαθός ἀπόπτωσις γίγνομαι . θεός δέ ὁ ὑπόβασις ὁ ἐν ὁ δημιουργία διασῴζω · ὁ μέν γάρ νόος , καθίημι ὅς οὐσιόω ὁ θεῖος νόος , καί πάντῃ άυλος , ἀνώτερος Ψυχή εἰμί , ἐκ ὁ ἀγαθοείδεια νῦν κινέω , δαίμων ἀποβαίνω · ὁ δέ ψυχή , καθό νοερός καί λογικός , κατά λόγος ἐνεργέω , μένω ἐν ὁ οἰκεῖος · παρά λόγος δέ κινέω , κακός γίγνομαι · ὁ δέ σῶμα , παρά φύσις κινέω , οὐ ῥώννυμι . Χε . ἔτι εἰμί πρόνοια ἐπί πᾶς ὁ ἄλλος εἰμί , κακός καθ´ αὐτός οὐ εἰμί · εἰμί γάρ εἄν καί πρόνοια ἐπί ὁ κακός ὡς εἰμί · ἀλλά μήv πρόνοια εἰμί ἐπί πᾶς · κακός ἄρα καθ´ αὐτός οὐ εἰμί . καί εἰμί πρῶτος τρόπος ὁ ὑποθετικός συλλογισμός , ὁ θέσις ὁ ἡγέομαι κατασκευάζω ὁ ἕπω · ἐν πᾶς γάρ ὁ εἰμί ὁ πρόνοια εἰμί , καί οὐδείς ὁ εἰμί ὁλοτελῶς ἀπρονόητος , οὗτος γάρ εἰμί , ὁ καθόλου ὁ ἀγαθός στερέω . καί τίς λέγω ἐπί ὁ γίγνομαι εἰμί εἰμί ἀγαθός ; ἀλλά καί αὐτός ὁ γίγνομαι κακός , ἀγαθοπρεπῶς ὁ πρόνοια κτάομαι πρός σωφρονισμός , ἢ ἐκεῖνος αὐτός , ἢ ἄλλος , διό κακῶς λέγω ὁ λέγω · Ζεύς τίς οὐ ποιέω ἐγώ ὁ θεός οὔτως , ἵνα , κἀν ἐθέλω , μή ἁμαρτάνω ; οὗτος γάρ οὐδείς ἕτερος εἰμί ἢ λέγω · Ζεύς τίς μή ἀνόητος καί ἄλογος ἐγώ ποιέω ; ὁ γάρ ἐκ ἀνάγκη ἐγώ ἄγω ἐπι ἀρετή οὔτε αὐτοκράτωρ ἐγώ δείκνυμι ὁ καθ´ ἑαυτοῦ , οὔτε ὁ νοερός ἐγώ φύσις εἰναι συγχωρέω . ἀναιρέω γοῦν ἐγώ ὁ αὐτεξούσιος , καί οὔτε εἰκών Θεός εἰμί , οὔτε ἔχω ψυχή λογικός καί νοερός , καί ὁ εἰμί φθείρω ὁ φύσις ἐγώ . αυτοκίνητο δέ , ἀντί ὁ αὐτεξούσιος καί αὐτοκράτωρ φημί , οὖον γάρ ὁ ἑαυτοῦ κινέω πρός ἀντιδιαστολή ὁ ἀκίνητος ὡς οἶκος , ἢ ετεροκίνητος , ὡς λίθος · περί γάρ ἀρετή διαλέγω , ὁ αυτοκίνητος ὡς αὐτεξούσιος παραλαμβάνω . συνάγω ἄρα ἐντεῦθεν , ὅτι οὐ ὅς ὁ κακός , καί ὁ γένεσις αὐτός οὖον κατά δύναμις , ἀλλά κατά ἀσθένεια , ἔΧΚκΙΝ . καί ὁ ἀλλοίωσις ὁ δαίμων ἐκ ὁ ἀγαθός εἰμί ἀρχῆθεν , ἀλλά οὐ ὅς κακός , ἀλάομαι ἀγαθός