cogPG.PG003 442
τὰ θεῖα θεοπρεπῶς νοητέσν . Τὸ γὰρ ἄνουν καὶ ἀναίσθητον καθ´´ ὑπερογὴν , οὐ κατ´ ἔλλειψιν ἐπὶ Θεοῦ ἃ τακτέον · ὥσπερ καὶ τὸ ἄλογον ἀνατίθεμεν τῷ ὑπὲρ ἁάγον , καὶ τὴν ἀτέλειαν τῷ ὑπερτελεῖ καὶ προτελείῳ · καὶ τὸν ἀναφῆ καὶ ἀόρατον γνόφον τῷ φωτὶ τῷ ἀπροσίτῳ , καθ´ ὑπεροχὴν τοῦ ὁρατοῦ φωτός . Ὡστε ὁ θεῖος νοῦς πάντα συνέχει τῇ πάντων ἐξῃρημένῃ γνώσει , κατὰ τὴν πάντων αἰτίαν ἐν ἑαυτῷ τὴν πάντων εἴδησιν προειληφώς , πρὶν ἀγγέλους γενέσθαι εἰδὼς καὶ παράγων ἀγγέλους , καὶ πάντα τὰ ἄλλα ἔνδοθεν καὶ ἀπ´ αὐτῆς , ἵν´ οὕτως εἴπω , τῆς ἀρχῆς εἰδώς , καὶ εἰς οὐσίαν ἄγων · καὶ τοῦτο οἶμαι παραδιδόναι τὸ Λόγιον , ὁπόταν φησὶν , Ὁ εἰδὼς τὰ πάντα πρὶν γενέσεως αὐτῶν . Οὐ γὰρ ἐκ τῶν ὄντων τὰ ὄντα μανθάνων , οἶδεν ὁ θεῖος νοῦς , ἀλλ´ ἐξ αὐτοῦ , καὶ ἐν αὐτῷ , κατ´ αἰτίαν τὴν πάντων εἴδησιν , καὶ γνῶσιν καὶ οὐσίαν προέχει καὶ προσυνείληφεν , οὐ κατ´ ἰδέαν ἑκάστοις ἐπιβάλλων , ἀλλὰ κατὰ μίαν τῆς αἰτίας περιοχὴν τὰ πάντα εἰδὼς καὶ συνέχων · ὥσπερ καὶ τὸ φῶς κατ´ αἰτίαν ἐν ἑαυτῷ τὴν εἴδησιν τοῦ σκότους προείληφεν , οὐκ ἄλλοθεν εἰδὼς τὸ σκότος ἢ ἀπὸ τοῦ φωτός . ἑαυτὴν οὖν ἡ θεία σοφία γινώσκουσα , γνώσεται πάντα , ἀθλως τὰ ὑλικὰ , καὶ ἀμερίστως τὰ μεριστὰ , καὶ τὰ πολλὰ ἑνιαίως , αὐτῷ τῷ ἑνὶ τὰ πάντα καὶ γινώσκουσα καὶ παράγουσα · καὶ γὰρ εἰ κατὰ μίαν αἰτίαν ὁ Θεὸς πᾶσι τοῖς οὖσι τοῦ εἶναι μεταδίδωσι , κατὰ τὴν αὐτὴν ἑνικὴν αἰτίαν οἴσεται πάντα ὡς ἐξ ἑαυτοῦ ὄντα , καὶ ἐν ἑαυτῷ προῦφεστηκότα , καὶ οὐκ ἐκ τῶν ὄντων λήψεται τὴν αὐτῶν γνῶσιν , ἀλλὰ καὶ αὐτοῖς ἑκάστοις τῶν αὐτῶν , καὶ ἄλλοις τῆς ἄλλων γνώσεως ἔσται χορηγός . Οὐκ ἄρα ὁ Θεὸς ἰδίαν ἔχει τὴν ἑαυτοῦ γνῶσιν , ἑτέραν δὲ τὴν κοινῇ τὰ ὄντα πάντα συλλαμβάνουσαν · αὐτὴ γὰρ ἑαυτὴν ἡ πάντων αἰτία γινώσκουσα , σχολῇ που τὰ ἀπ´ αὐτῆς , καὶ ὧν ἐστιν αἰτία , ἁγνοήσει . Ταύτῃ γοῦν Ῥ ὁ Θεὸς τὰ ὄντα γινώσκει , οὐ τῇ ἐπιστήμῃ τῶν ὄντων , ἀλλὰ τῇ ἑαυτοῦ · καὶ γὰρ καὶ τοὺς ἀγγέλους εἰδέναι φησὶ τὰ Ἀόγια τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , οὐ κατ´ αἰσθήσεις αὐτὰ γινώσκοντας , αἰσθητά γε ὄντα , κατ´ οἰκείαν δὲ τοῦ θεοειδοῦς νοῦ δύναμιν καὶ φύσιν . Ἔπὶ ᾶὲ τουτοις ζητῆσαι χρὴ , πῶς ἡμεῖς Θεὸν γινώσκομεν , οὐδὲ νοητὸν , οὐδὲ αἰσθητὸν , οὐδέτι καθόλου τῶν ντωνόντα . Μήποτεοῦν ἀληθὲς εἰπεῖν , ὅτι Θεὸν γινώσκομεν οὐκ ἐκτῆς αὐτοῦ φύσεως,γνωστον γὰρ τοῦτο , καὶ πάντα λόγον καὶ νοῦν ὑπεραῖρον · ἀλλ´ ἐκ τῆς πάντων τῶν ὄντων διατάξεως , ὡς ἐξ αὐτοῦ προβεβλημένης , καὶ εἰκόνας τινὰς καὶ ὁμοιώματα τῶν θείων αὐτοῦ παραδειγμάτων ἐχούσης , εἰς τὸ ἐπέκεινα πάντων
Lemmas: ὁ θεῖον θεοπρεπῶς νοητός . ὁ γάρ ἄνοος καί ἀναίσθητος καθ´´ υπερογη , οὖον κατ´ ἔλλειψις ἐπί Θεός ὁ τακτέον · ὥσπερ καί ὁ ἄλογος ἀνατίθημι ὁ ὑπέρ ἅγω , καί ὁ ἀτέλεια ὁ ὑπερτελέω καί προτελειόω · καί ὁ ἀναφής καί ἀόρατος γνόφος ὁ φάος ὁ ἀπρόσιτος , καθ´ ὑπεροχή ὁ ὁρατής φάος . ὡστε ὁ θεῖος νόος πᾶς συγχέω ὁ πᾶς ἐξαιρέω γνῶσις , κατά ὁ πᾶς αἴτιος ἐν ἑαυτοῦ ὁ πᾶς εἴδησις προλαμβάνω , πρίν ἄγγελος γίγνομαι εἰδοί καί παράγω ἄγγελος , καί πᾶς ὁ ἄλλος ἔνδοθεν καί ἀπ´ αὐτός , ὅς οὕτως εἶπον , ὁ ἀρχή οἶδα , καί εἰς οὐσία ἄγω · καί οὗτος οἴομαι παραδίδωμι ὁ Λόγιον , ὁπόταν φημί , ὁ εἰδοί ὁ πᾶς πρίν γένεσις αὐτός . οὖον γάρ ἐκ ὁ εἰμί ὁ εἰμί μανθάνω , οἶδα ὁ θεῖος νόος , ἀλ ἐκ αὐτός , καί ἐν αὐτός , κατ´ αἴτιος ὁ πᾶς εἴδησις , καί γνῶσις καί οὐσία προέχω καί προσυλλαμβανω , οὖον κατ´ ἰδέα ἕκαστος ἐπιβάλλον , ἀλλά κατά εἷς ὁ αἴτιος περιοχή ὁ πᾶς εἰδοί καί συνέχω · ὥσπερ καί ὁ φάος κατ´ αἴτιος ἐν ἑαυτοῦ ὁ εἴδησις ὁ σκότος προλαμβάνω , οὐ ἄλλοθεν εἰδοί ὁ σκότος ἢ ἀπό ὁ φάος . ἑαυτοῦ οὖν ὁ θεῖος σοφία γιγνώσκω , γιγνώσκω πᾶς , ἄθλος ὁ ὑλικός , καί ἀμέριστος ὁ μεριστός , καί ὁ πολύς ενιαίως , αὐτός ὁ εἷς ὁ πᾶς καί γιγνώσκω καί παράγω · καί γάρ εἰμί κατά εἷς αἴτιος ὁ θεός πᾶς ὁ εἰμί ὁ εἰμί μεταδίδωμι , κατά ὁ αὐτός ἑνικός αἴτιος φέρω πᾶς ὡς ἐκ ἑαυτοῦ εἰμί , καί ἐν ἑαυτοῦ προῦφεστηκότα , καί οὐ ἐκ ὁ εἰμί λαμβάνω ὁ αὐτός γνῶσις , ἀλλά καί αὐτός ἕκαστος ὁ αὐτός , καί ἄλλος ὁ ἄλλος γνῶσις εἰμί χορηγός . οὐ ἄρα ὁ θεός ἴδιος ἔχω ὁ ἑαυτοῦ γνῶσις , ἕτερος δέ ὁ κοινός ὁ εἰμί πᾶς συλλαμβάνω · αὐτός γάρ ἑαυτοῦ ὁ πᾶς αἰτία γιγνώσκω , σχολή ποῦ ὁ ἀπ´ αὐτός , καί ὅς εἰμί αἰτία , ἀγνοέω . Ταύτη γοῦν Ῥ ὁ θεός ὁ εἰμί γιγνώσκω , οὖον ὁ ἐπιστήμη ὁ εἰμί , ἀλλά ὁ ἑαυτοῦ · καί γάρ καί ὁ ἄγγελος οἶδα φημί ὁ Ἀόγια ὁ ἐπί ὁ γῆ , οὖον κατ´ αἴσθησις αὐτός γιγνώσκω , αἰσθητής γε εἰμί , κατ´ οἰκεῖος δέ ὁ θεοειδής νόος δύναμις καί φύσις . ἐπί ἀεί οὗτος ζητέω χρή , πῶς ἐγώ θεός γιγνώσκω , οὐδέ νοητός , οὐδέ αἰσθητός , οὐδέτις καθόλου ὁ ντώνω . Μήποτε ἀληθής εἶπον , ὅτι θεός γιγνώσκω οὐ ἑκτεύς αὐτός φύσεως,γνωστον γάρ οὗτος , καί πᾶς λόγος καί νόος ὑπεραίρω · ἀλ ἐκ ὁ πᾶς ὁ εἰμί διάταξις , ὡς ἐκ αὐτός προβάλλω , καί εἰκών τις καί ὁμοίωμα ὁ θεῖον αὐτός παράδειγμα ἔχω , εἰς ὁ ἐπέκεινα πᾶς