cogPG.PG003 235
Κδωκεν , ὡς ἀναξίου τούτων ὄντος τοῦ Ἰούδα . Διὰ τί τοίνυν τὸν Ἰούδαν ἀποκληροῖ τῶν θείων μυστηρίων , καίτοι γε συνδειπνήσαντα ; Ἡάντως διδάσκων , ὡς οὐκ αὐτάρκες τὸ σωματικῶς μόνον συμπαρεῖναι καὶ συνδειπνεῖν , οὐδὲ γάρ ἐστι τοῦτο πρὸς τὴν κοινωνίαν ὅμοιον , ἀλλὰ τὸ κατὰ διάνοιαν συνεῖναι ἡ γὰρ κατὰ´ ξιν οἰονεὶ κατ´ ἐπίγνωσιν ἀληθής προσέλευσις , τουτέστι τὸ ἐνδιαθέτως , οὕτώς ἔχειν , καὶ κατὰ τὴν διάνοιαν διὰ πίστεως εἰσιέναι , τῇ ἀληθινῇ κοινωνίᾳ ἐμποιεῖ · ὅπερ οὐκ ἦν τότε · τῷ Ἰούδᾳ καὶ συμπαρόντι σωματικῶς καὶ συνδειπνοῦντι . Διὰ α πτι οοοπι , αωο νοιαι Ιοίι οιλωοῖοειε ο ῃε ἱὰα εειαι , ιαηειεῖ εοι . μοτο Βιορόιηε εεί , εἰγας ἈΙὰ εωΠαὐεΙ . Π . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν οὖν , ὡς ἔφην , ἐῤῥευησαν αισθητικωτέρως διὰ τοὺς ἔτι ἀτελειώτους , καὶ μὴ δυναμένους εἰς τὸ ὕψος ἀπεντεῦθεν τῆς θεωρίας ἀνάγεσθαι εἰς ψυχαγωγίαν αὐτῶν καὶ προσήκουσαν αὐτοῖς μάθησιν . Ἡμεῖς δὲ , τὰ προπύλαια καταλιπόντες , ἐντὸς τῆς θεωρίας εἰσέλθωμεν ἀπὸ τῶν αἰτιατῶν εἰς τὰ αἴτια , τουτέστιν ἀπο τῶν ὁρατῶς τελουμένων ἐπὶ τὰ ἀόρατα καὶ μυστικὰ , ἅπερ τῶν ἐν αἰσθήσει αἴτιά εἰσι καὶ ἀρχέτυπα . Αἰτιατὰ δὲ λέγονται τὰ ἑτέρωθεν τὴν αἰτίαν τοῦ ὁπωσοῦν εἶναι ἔχοντα . Ἡ αἴτια λέγει τὰ ὡσανεὶ τελικὰ , καὶ ὧν ἓνεκα , πρὸς ἃ ἀφορῶντες , ταῦτα δὴ τὰ αἰτιατὰ , καὶ τὰ ἕνεκα ἐκείνων , τελοῦμεν . Ἀλλ´ ὧ θειοτάτη καὶ ἱερὰ τελετή ! ὡς ἐμψύχῳ γὰρ αὐτῇ διαλέγεται · καὶ εἰκότως , καθὰ καὶ ὁ θεολόγος μέγας Γρηγόριος · Ἀλλ´ , ὡ πάσχα τὸ μέγα καὶ ἱερόν ! Τὸ ἡμέτερον γὰρ πάσχα , καὶ ἡ τοιαύτη ἱερὰ τελετὴ , αὐτός ἐστιν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς , πρὸς ὃν ποιεῖται τὸν λόγον ὁ ἅγιος , ἵνα ἀποκαλύψῃ τὰ ἀμφιέσματα , καὶ ἀποπληρώσῃ τοῦ ἐνιαίου φωτός . ἔ Πi . Δεῖ δὴ οὖν , ἐπειδὴ ἐντὸς ἐγενόμεθα , τὸ πρῶτον τῶν ἀγαλμάτων ἀπογυμνῶσαι . Ἀγάλματα δέ φησι τὰς εἰκόνας τῶν μυστικῶν , καθὼς καὶ ἐν τῷ Περὶ θείων ὀνομάτων πλατύτερον διελάβομεν . Πρῶτον δὲ τούτων τὸ τῆς συνάξεως μυστήριον ἀπεκάλεσεν , οὐτινος τὸ νοητὸν , ἤγουν τὸ κατὰ θεωρίαν δηλούμενον , ἀπογυμνοῦν ἐπαγγέλλεται . Ἐπειδὴ τοίνυν τύπος ἐστὶ τοῦ Θεοῦ ὁ ἐπίσκοπος , ἴδωμεν πῶς ἄρχεται θυμιᾷν ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου ἕως τῶν ἐσχάτων . καὶ πάλιν ἐπαναστρέφει εἰς τὸ Θεοῦ θυσιαστήριον . Ἡ τοίνυν ἁγαθότης τοῦ Θεοῦ ἀφ´ ἑαυτῆς ἐπὶ πάντα τὰ προνοούμενα πρόεισιν , ἀλλ´ οὐκ ἔξω , διὰ τούτων , τῆς κατ´ οὐσίαν στάσεως γίνεται , ἧς δὴ οὐσίας τὸ κρύφιον δηλοῖ , τὸ ἄδυτον θυσιαστήριον , εἰς ὃ ἐπαναστρέφει ὁ ἐπίσκοπος . Τοῦτον οὖν τὸν τρόπον ἔχει καὶ ἡ τῆς συνἁξεως τελετή · διττὸς γὰρ τῆς ἐνταῦθα ἀναγωγῆς ὁ τρόπος . Καὶ ἔστιν οὐτος πρῶτος , ὅτι κἂν ἡ θεία τῆς συνάξεως τελετὴ καὶ ἑνιαίαν καὶ ἁπλῆν καὶ συνπτυγμένην ἔχῃ ἀρχὴν , πληθύνεται εἰς τὴν ἱερὰν ποικιλίαν τῶν συμβόλων , καὶ ἑνοειδῶς αὖθις ἐκ τούτωνν εἰς τὴν οἰκείαν μονάδα συνάγεται , καὶ ἑνοποιεῖ τοὺς ἐπ´ αὐτὴν ἱερῶς ἀναγομένους . Δεύτερος δὲ τρόπος · ὅτι ὁ θεῖος ἱεράρχης , εἰ χρᾶται τοῖς συμβόλοις , καὶ ἀπὸ τῆς ἑνιαίας ἐπιστήμης πληθύνεται διὰ τὴν τῶν ὑποβεβηκότων πρόνοιαν , ἀλλ´ οὖν ὡς ἀπόλυτος πάντη
Lemmas: Κδωκεν , ὡς ἀνάξιος οὗτος εἰμί ὁ Ἰούδας . Ζεύς τίς τοίνυν ὁ Ἰούδας ἀποκληρόω ὁ θεῖον μυστήριον , καίτοι γε συνδειπνέω ; Ἡάντως διδάσκω , ὡς οὐ αὐτάρκης ὁ σωματικός μόνος συμπάρειμι καί συνδειπνέω , οὐδέ γάρ εἰμί οὗτος πρός ὁ κοινωνία ὅμοιος , ἀλλά ὁ κατά διάνοια συνίημι ὁ γάρ κατά Ξιν οἱονεί κατ´ ἐπίγνωσις ἀληθής προσέλευσις , τουτέστι ὁ ἐνδιάθετος , οὕτως ἔχω , καί κατά ὁ διάνοια διά πίστις εἴσειμι , ὁ ἀληθινός κοινωνία ἐμποιέω · ὅσπερ οὐ εἰμί τότε · ὁ Ἰούδας καί συμπάρειμι σωματικός καί συνδειπνέω . Ζεύς ὅς πτι οοοπι , ἀάω νοιαι Ιοίι οιλωοῖοειε ὁ εἶμι ἱὰα ἐάω , ιαηειεῖ εἰμί . μότο Βιορόιηε ἀπολύω , μάστ-ιξ Αἶα εωΠαὐεΙ . Π . ἀλλά οὗτος μέν οὖν , ὡς φημί , ῥέω αἰσθητικός διά ὁ ἔτι ἀτελείωτος , καί μή δύναμαι εἰς ὁ ὕψος ἀπεντεῦθεν ὁ θεωρία ἀνάγω εἰς ψυχαγωγία αὐτός καί προσήκω αὐτός μάθησις . ἐγώ δέ , ὁ προπύλαια καταλείπω , ἐντός ὁ θεωρία εἰσέρχομαι ἀπό ὁ αἰτιατός εἰς ὁ αἴτιος , τουτέστιν ἀπος ὁ ὁρατός τελέω ἐπί ὁ ἀόρατος καί μυστικός , ὅσπερ ὁ ἐν αἴσθησις αἴτιος εἰμί καί ἀρχέτυπος . αἰτιατός δέ λέγω ὁ ἑτέρωθεν ὁ αἴτιος ὁ ὁπωσοῦν εἰμί ἔχω . ὁ αἴτιος λέγω ὁ ὡσανεί τελικός , καί ὅς ἕνεκα , πρός ὁ ἀφοράω , οὗτος δή ὁ αἰτιατός , καί ὁ ἕνεκα ἐκεῖνος , τελέω . Ἀλ ἵημι θεῖος1 καί ἱερόv τελετή ! ὡς ἔμψυχος γάρ αὐτός διαλέγω · καί εἰκότως , καθά καί ὁ θεολόγος μέγας Γρηγόριος · Ἀλ , εἰμί πάσχα ὁ μέγας καί ἱερός ! ὁ ἡμέτερος γάρ πάσχα , καί ὁ τοιοῦτος ἱερόv τελετή , αὐτός εἰμί ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , πρός ὅς ποιέω ὁ λόγος ὁ ἅγιος , ἵνα ἀποκαλύπτω ὁ ἀμφίεσμα , καί ἀποπληρόω ὁ ενιαίος φάος . ἔ Πi . Δεύς δή οὖν , ἐπεί ἐντός γίγνομαι , ὁ πρῶτος ὁ ἄγαλμα ἀπογυμνόω . ἄγαλμα δέ φημί ὁ εἰκών ὁ μυστικός , καθώς καί ἐν ὁ περι θεῖον ὄνομα πλατύς διαλαμβάνω . Πρῶτος δέ οὗτος ὁ ὁ σύναξις μυστήριον ἀποκαλέω , ὅστις ὁ νοητός , ἤγουν ὁ κατά θεωρία δηλέομαι , ἀπογυμνόω ἐπαγγέλλω . ἐπεί τοίνυν τύπος εἰμί ὁ Θεός ὁ ἐπίσκοπος , ὁράω πῶς ἄρχω θυμιάω ἀπό ὁ θυσιαστήριον ἠώς ὁ ἔσχατος . καί πάλιν ἐπαναστρέφω εἰς ὁ Θεός θυσιαστήριον . ὁ τοίνυν ἀγαθότης ὁ Θεός ἀφή ἑαυτοῦ ἐπί πᾶς ὁ προνοέω πρόειμι , ἀλ οὐ ἔξω , διά οὗτος , ὁ κατ´ οὐσία στάσις γίγνομαι , ὅς δή οὐσία ὁ κρύφιος δηλόω , ὁ ἄδυτος θυσιαστήριον , εἰς ὅς ἐπαναστρέφω ὁ ἐπίσκοπος . οὗτος οὖν ὁ τρόπος ἔχω καί ὁ ὁ σύναξις τελετή · δισσός γάρ ὁ ἐνταῦθα ἀναγωγή ὁ τρόπος . καί εἰμί οὐτος πρῶτος , ὅτι κἀν ὁ θεῖος ὁ σύναξις τελετή καί ἑνιαῖος καί ἁπλόος καί συμπτύσσω ἔχω ἀρχή , πληθύνω εἰς ὁ ἱερά ποικιλίας ὁ σύμβολον , καί ἑνοειδής αὖθις ἐκ τοῦτος εἰς ὁ οἰκεῖος μόνος συνάγω , καί ἑνοποιέω ὁ ἐπι αὐτός ἱερός ἀνάγω . Δεύτερος δέ τρόπος · ὅτι ὁ θεῖος ἱεράρχης , εἰμί χράομαι ὁ σύμβολον , καί ἀπό ὁ ἑνιαῖος ἐπιστήμη πληθύνω διά ὁ ὁ ὑποβαίνω πρόνοια , ἀλ οὖν ὡς ἀπόλυτος πάντῃ