cogPG.PG003 446
ἔΙ Εἰπόντες περὶ ἀγαθοῦ , περὶ ὄντος , περνζωῆς , φέρε , αὐτὴν τὴν ἀγαθὴν καὶ αἰωνίαν ζωὴν τὸν Θεῷ ὑμνῶμεν καὶ ὡς σοφήν . Ἔφθασε γὰρ εἰπεῖν , ὅτι ἀπὸ τῶν καθ´ ἡμᾶς συνάγομεν τὰ ὑπὲρ ἡμᾶς · διὰ τοῦτο δὲ ἐπιδιορθούμενος ὡσανεί φησι · Μᾶλλον δὲ ὡς πάσης σοφίας , τῆς ἐν ἀγγέλοις δηλαδὴ , τῆς ἐν ἀνθρώποις , αἰτίαν καὶ ὑπὲρ πᾶσαν σοφίαν καὶ σύνθεσιν ὑπεροῦσαν · ἀσυλλόγιστον γὰρ καὶ ἀπρεπὲς τὸ ποιητικόν τινος εἶναι τοιοῦτον , οἷον τὸ ποίημα . Ἐκ Κγοῦν τῆς καθ´ ἡμᾶς σοφίας , ὑπεροχικῶς τὴν θείαν σοφίαν κατανοοῦμεν , ὡς ἐκ τῶν αἰτιατῶν τὴν αἰτίαν , καὶ οὐχ ἁπλῶς αἰτίαν , ἀλλὰ καὶ ποιητικὴν αἰτίαν . Οὑ γὰρ ὑπερπλήρης μόνον ἐστὶ τῆς σοφίας κατὰ τὴν Γραφὴν , καὶ τῆς συνέσεως αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ἀριθμὸς , ἀλλὰ καὶ ἐπέκεινα πάσης σοφίας ἐστί . Τοῦτο νοήσας καὶ ὁ μέγας Παῦλος , ὁ κοινὸς ἐμοῦ τε καὶ τοῦ καθηγεμόνος Ἰεροθέου ἤλιος , Τὸ μωρὸν τοῦ Θεοῦ , σο ρώτερον τῶν ἀνθρώπων ἔφησεν εἶναι , οὐ μόνον ὅτι συγκρινομένη ἡ ἡμετέρα γνῶσις πρὸς τὴν θείαν καὶ ἀπλανῆ , πλάνη λογίζεται , ἀλλ´ ὅτι καὶ ἕθος τοῖς θεολόγοις , κατά τινα ἀντιπάθειαν τῶν ἡμετέρων , ἐκ τῆς στερήσεως ἀποφάσκειν τὰ θεῖα , τῶν ἡμετέρων μᾶλλον ἐκ τῶν ἕξεων ὀνομαζομένων · οὕτω γὰρ δηλοῦται ἡ θεία ὑπεροχή . Τοῦτο καὶ δύναμιν ὑπεροχικῆς ἀποφάσεως ἐν ἑτέρῳ εἴρηκεν · ἐπειδὴ γὰρ πᾶσα ἕξις ὑπεροχικῶς ἐλαττοῦται πρὸς τὰ ἐκεῖσε , διὰ τοῦτο ἀντιστρόφως πρὸς τὰ ἡμέτερα ἐξ ἀποφάσεως ἑκεῖνα λέγονται . Οὕτω καὶ κένωσιν λέγουσι τὴν τοῦ Θεοῦ ἐνανθρώπησιν , καίτοι πλήρη τυγχάνουσαν , μᾶλλον δὲ ὑπερπλήρη καὶ σοφίας , καὶ δυνάμεως , καὶ σωτηρίας · ἀλλὰ καὶ ἀσθένειαν Θεοῦ τὸ διὰ σταυροῦ τρόπαιον τοῦτον οὐν τὸν τρόπον καὶ μωρίαν Θεοῦ τὴν πᾶσαν σοφίαν καὶ ἐπιστήμην ὑπεραίρουσαν ἐκάλεσεν ὁ Ἀπόστολος , τὸ φαινόμενον παράλογον καὶ ἄτοπον ἡμῖν , δηλονότι πῶς Θεὸς ἐν σαρκὶ , ἢ πῶς σωματικῶς ἐν τῷ σταυρῷ πέπονθεν , ἀναγαγὼν εἰς τὴν ὑπὲρ πάντα λόγοσν ἀλήθειαν · λόγοις γὰρ οὐκ ἂν ἐξομαλισθείη δι´ αἰσθητῶν ἀποδείξεων τὸ μυστήριον , οὐ προηγουμένης τῆς πίστεως . Ἀλλὰ , ὅπερ καὶ ἐν ἄλλοις ἔφην , θέλσντες οἰκείως ἡμῖν τὰ ὑπὲρ ἡμᾶς ἐκλαμβάνειν ἐγκαλινδούμενοι ταῖς συντρόφοις αἰσθήσεσιν , ἀπατώμεθα · δέον εἰδέναι , ὅτι ὁ καθ´ ἡμᾶς νοῦς ἔχει μὲν καὶ δύναμιν εἰς τὸ νοεῖν τὰ νοητὰ,(νοερὸς γάρ ἐστιν ἁπλαῖς τισιν ἐπιβολαῖς καὶ ἀναποδείκτοις · ἀλλ´ ἀκεῖνα τὰ νοητὰ , τὰ τῇ δύναμει τῆς νοήσεως αὐτοῦ ἐπικείμενα · τοῖς δὲ ἐπέκεινα , οὐκ ἂν ἐπιβαλεῖται ποσῶς , εἰ μὴ κατά τινα ἕνωσιν ὑπεραίρουσαν , ἐν τῷ πάντων ἐκστῆναι τῶν αἰσθητῶν τε καὶ νοητῶν , ἔτι δὲ καὶ τῆς οἰκείας κινήσεως , εἶθ´ οὕτω τῆς θείας γνώσεως ἀκτῖνά τινα δέξασθαι . ἕνωσιν δέ φησιν οὐ τὴν ὡς ἄν τις εἴποι μίξιν καὶ συναφὴν , ὃδὴ καὶ αὐτὸλέγεται , καθὼς καὶ προϊὼν λέγειό ἅγιος · Ὅταν ὄνους ἐνωθῇταῖς , ὑκὲρμύσιν ἀκτῖσιν · ἀλλ’´ ἐπειδὴαἱνοήσεις κατώτεραί εἰσι τοῦ νοοῦντος · καὶ σκεδασμὸς εἰκότως καὶ μερισμὸς τῆς ἐνότητος τοῦνοῦγίνεται , ὅτενοεῖ τι · ὅτε Σὲ ἐφ´ ἑαυτοῦ
Lemmas: εἰ εἶπον περί ἀγαθός , περί εἰμί , περνζωῆς , φέρω , αὐτός ὁ ἀγαθός καί αἰώνιος ζωή ὁ Θεός ὑμνέω καί ὡς σοφός . φθάνω γάρ εἶπον , ὅτι ἀπό ὁ καθ´ ἐγώ συνάγω ὁ ὑπέρ ἐγώ · διά οὗτος δέ ἐπιδιορθόω ὡσανεί φημί · μᾶλλος δέ ὡς πᾶς σοφία , ὁ ἐν ἄγγελος δηλαδή , ὁ ἐν ἄνθρωπος , αἴτιος καί ὑπέρ πᾶς σοφία καί σύνθεσις ὑπέρειμι · ἀσυλλόγιστος γάρ καί ἀπρεπής ὁ ποιητικός τις εἰμί τοιοῦτος , οἷος ὁ ποίημα . ἐκ Κγοῦν ὁ καθ´ ἐγώ σοφία , ὑπεροχικός ὁ θεῖος σοφία κατανοέω , ὡς ἐκ ὁ αἰτιατός ὁ αἴτιος , καί οὐ ἁπλόος αἴτιος , ἀλλά καί ποιητικός αἴτιος . ὅς γάρ ὑπερπλήρης μόνος εἰμί ὁ σοφία κατά ὁ γραφή , καί ὁ σύνεσις αὐτός οὐ εἰμί ἀριθμός , ἀλλά καί ἐπέκεινα πᾶς σοφία εἰμί . οὗτος νοέω καί ὁ μέγας Παῦλος , ὁ κοινός ἐγώ τε καί ὁ καθηγεμών Ιεροθέου ἥλιος , ὁ μωρός ὁ Θεός , σο ρώτερον ὁ ἄνθρωπος φημί εἰμί , οὖον μόνος ὅτι συγκρίνω ὁ ἡμέτερος γνῶσις πρός ὁ θεῖος καί ἀπλανῆ , πλάνη λογίζομαι , ἀλ ὅτι καί ἔθος ὁ θεολόγος , κατά τις ἀντιπάθεια ὁ ἡμέτερος , ἐκ ὁ στέρησις ἀποφάσκω ὁ θεῖον , ὁ ἡμέτερος μᾶλλον ἐκ ὁ ἕξις ὀνομάζω · οὗτος γάρ δηλόω ὁ θεῖος ὑπεροχή . οὗτος καί δύναμις ὑπεροχικός ἀπόφασις ἐν ἕτερος εἴρω · ἐπεί γάρ πᾶς ἕξις ὑπεροχικός ἐλασσόω πρός ὁ ἐκεῖσε , διά οὗτος ἀντιστρόφως πρός ὁ ἡμέτερος ἐκ ἀπόφασις ἐκεῖνος λέγω . οὕτως καί κένωσις λέγω ὁ ὁ Θεός ἐνανθρώπησις , καίτοι πλήρης τυγχάνω , μᾶλλον δέ υπερπλήρης καί σοφία , καί δύναμις , καί σωτηρία · ἀλλά καί ἀσθένεια Θεός ὁ διά σταυρός τρόπαιον οὗτος ὀν ὁ τρόπος καί μωρία Θεός ὁ πᾶς σοφία καί ἐπιστήμη ὑπεραίρω καλέω ὁ ἀπόστολος , ὁ φαίνω παράλογος καί ἄτοπος ἐγώ , δηλονότι πῶς θεός ἐν σάρξ , ἢ πῶς σωματικός ἐν ὁ σταυρός πάσχω , ἀνάγω εἰς ὁ ὑπέρ πᾶς λόγος ἀλήθεια · λόγος γάρ οὐ εἄν ἐξομαλίζω δις αἰσθητής ἀπόδειξις ὁ μυστήριον , οὖον προηγούμενος ὁ πίστις . ἀλλά , ὅσπερ καί ἐν ἄλλος φημί , θέλσντες οἰκεῖος ἐγώ ὁ ὑπέρ ἐγώ ἐκλαμβάνω ἐγκαλινδέομαι ὁ σύντροφος αἴσθησις , ἀπατάω · δήω οἶδα , ὅτι ὁ καθ´ ἐγώ νόος ἔχω μέν καί δύναμις εἰς ὁ νοέω ὁ νοητα,(νοερως γάρ εἰμί ἁπλόος τις ἐπιβολή καί ἀναπόδεικτος · ἀλ ἐκεῖνος ὁ νοητός , ὁ ὁ δύναμις ὁ νόησις αὐτός ἐπίκειμαι · ὁ δέ ἐπέκεινα , οὐ εἄν ἐπιβάλλω ποσός , εἰμί μή κατά τις ἕνωσις ὑπεραίρω , ἐν ὁ πᾶς ἐξίστημι ὁ αἰσθητής τε καί νοητός , ἔτι δέ καί ὁ οἰκεῖος κίνησις , ἔρχομαι οὗτος ὁ θεῖος γνῶσις ἀκτίς τις δέχομαι . ἕνωσις δέ φημί οὖον ὁ ὡς ἄν τις εἶπον μίξις καί συναφή , ὁδή καί αυτολεγω , καθώς καί προέρχομαι λέγω ἅγιος · ὅταν ὄνος ἐνωθέω , ὑκὲρμύσιν ἀκτίς · ἀλλά επειδηαινοεω κατοράω εἰμί ὁ νοέω · καί σκεδασμός εἰκότως καί μερισμός ὁ ενοτητη τουνουγιγνομαι , ὅτενοεῖ τίς · ὅτε σός ἐφίημι ἑαυτοῦ