cogPG.PG003 433
ζωῆς ἑαυτῶν , καὶ τῆς τελειοποιοῦ ἀπὸ τῆς τελειώσεως ἑαυτῆς . Εἰπε δὲ τοῦτο , ἐπεὶ τὰ πάντα ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐγένοντο , καὶ τὰ πάντα τοῦ Θεοῦ μετέχουσιν οἰκείας ἐαυτοῖς , καὶ καθὼς ἔχουσι φύσεως · εἰ μέν εἰσι μόνον , ἀπὸ τοῦ εἶναι τοῦ θείου · εἰ δὲ γνωστικά εἰσιν , ἀπὸ τῆς θείας γνώσεως · εἰ δὲ καὶ νοερὰ , ἀπὸ τῆς θείας καὶ ὑπὲρ πᾶσαν νόησιν νοήσεως . Ἄρχεται ἓὲ τῆς οὐσιοποιοῦ προόδου , ὅτι πρώτως ἐπινοοῦμεν τὸ εἶναί τινος , καὶ εἶθ´ οὕτω τὸ τοιῶσδε εἶναι τοῦτο . Τοίνυν ἤρξατο τῆς τοιαύτης προόδου ἀπὸ τοῦ εἶναι ἑαυτῆς · οὐκ ἤρκει γὰρ τῇ ἀγαθέτητι , μόνῃ τῇ περὶ ἑαυτῆς ἐνασχολεῖσθαι θεωρίᾳ , ἀλλ´ ἔδει χυθῆναι καὶ ὁδεῦσαι τὸ ἀγαθὸν εἰς πλείονα τὰ εὐεργετούμενα . Καὶ Χ . Διὰ πάντων δὲ φοιτᾷ τῇ προνοίᾳ , καὶ πάνεα πληροῖ τοῦ εἶναι , καὶ ἐπὶ πᾶσι τοῖς οὖσιν ἀγάλλεται . Τοῦτο δὲ λέγει , οὐχ ὅτι ὁ Θεὸς πάθος ἔχει χαρᾶς καὶ ἀγαλλιάσεως , ἀλλ´ ἀφ´ ἡμῶν χαιρόντων τοῖς τῶν ἡμετέρων ἔργων ἀποτελέσμασιν , εἴπερ κατὰ λόγον προβαῖεν , καὶ μηδεμίαν μομφὴν ἔχοιεν · τοῦτο γάρ ἐστι καὶ ἡ παρὰ τῇ θείᾳ καὶ ἱερᾷ Γραφῇ μετ´ ἐπιτάσεως ἐπίκρισις , τὸ , Ἰδοὺ καλὰ λίαν . σύμφωνον τούτοις καὶ τὸ παρὰ τῷ θείῳ Δαβὶδ , Εὐφρανθήσεται Κύριος , λέγων , ἑπὶ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ καὶ τὸ τοῦΣολομῶντος , Ἐγὼ μὲν ἧ προσέχαιρε . Καὶ γοῦν ὤσπερ φωνὴ μία οὖσα παρὰ πολλῶν ἀκοῶν , μένουσα καὶ πάλιν μία , μετέχεται , οὐ προτέρως και ὑστέρως , οὐ μεμερισμένως , οὐκ ἀνὰ μέρος μὲν , ὁλοτελῶς δὲ , ἀλλὰ καὶ ὁλοτελῶς , καὶ καθόλου , καὶ ἅμα , καὶ ὡσαύτως ὡς μία · αὔτω πρὸς πάντων καὶ τὸ Θεῖον μετέχεται ἑνικῶς τε καὶ ὁλοτελῶς , καὶ ἀρχή ἐστι πάντων , ὡς αἴτιον , καὶ τλος ὡς οὗ ἕνεκα · πάντα γὰρἕνεκα Θεοῦ , ἀλλ´ οὐ διὰ χρείαν , ἀλλ´ ἀγαθότητα · καὶ πέρας πάντων , οἱονεὶ περιεκτικὸν καὶ ὅρος . Οὐδὲν γὰρ ἐκβαίνει τὴν αὐτοῦ δυναστείαν καὶ πρόνοιαν . ἀλλ´ εἰς αὐτὸ τὰ πάντα περατοῦνται , καὶ ἀπειρία πάσης ἀπειρίας καὶ πέρατος · ἐξ ἴσου γὰρ ἀπολείπονται καὶ ἡ ἀπειρία καὶ τὸ πέρας τῆς θείας ἀπειρίας , καθάπερ ἡλίου καὶ οὐρανοῦ οἱ πρὸς αὐτὰ βλέποντες , ἢ μᾶλλον καὶ πλέον , καὶ ὑπερέκεινα , καὶ ἀπείρως ἀπολείπονται . Ἀλλὰ τίς ἡ ἐν τοῖς καθ´ ἡμᾶς ἀπειρία ; Εἴποι τις ἄν · Ἡ ὕλη ἡ ἀεὶ μετασχηματιζομένη , καὶ ἄλλοτε εἰς ἄλλα εἴδη μεταβάλλουσα . Ἀλλ´ οὖν καὶ αὕτη ἐν τῷ Θεῷ πεπέρασται , εἰ καὶ ἄστατός ἐστι καὶ ἀόριστος . Ἔστι γοῦν τὸ Θεῖον ἀπειρία , καὶ τῆς ἀπειρίας , οὐχ ὡς μετασχηματιζόμενον κατ´ αὐτῆς , ἀλλ´ ὡς καὶ ταύτην ἐξ οὐκ ὄντων παραγαγόν . Εἰπὼν δὲ ἀπειρίας καὶ πέρατος , φησὶ τῶν ὡς ἀντικειμένων · οὐ γὰρ κυρίως ταῦτα ὡς ἕξις καὶ στέρησις ἀντίκεινται , ε γὰρ φανῆναι ποτε τὴν ἕξιν , εἴπερ ἦν τοῦτο , καὶ οὕτω γενέσθαι τὴν στέρησιν · ἀλλὰ μᾶλλον ὡς κατάφασις καὶ ἀπόφασις ἀντίκεινται · λέγεται γὰρ καθ´ ἕξιν καὶ στέρησιν , νοεῖται δὲ κατὰ κατάφω σιν καὶ ἀπόφασιν . Ἄπειρον γὰρ λέγεται τὸ μὴ ἔχον πέρας , οὐ τὸ στερηθὲν πέρατος · ἐν ἐνὶ μέντοι , δηλονότι ἐνιαίως , ὡς πολλάκις εἴρηται , τὰ πάντα ὁ Θεὸς , καὶ
Lemmas: ζωή ἑαυτοῦ , καί ὁ τελειοποιέω ἀπό ὁ τελείωσις ἑαυτοῦ . εἶπον δέ οὗτος , ἐπεί ὁ πᾶς ἐκ ὁ Θεός γίγνομαι , καί ὁ πᾶς ὁ Θεός μετέχω οἰκεῖος ἑαυτοῦ , καί καθώς ἔχω φύσις · εἰμί μέν εἰμί μόνος , ἀπό ὁ εἰμί ὁ θεῖον · εἰμί δέ γνωστικός εἰμί , ἀπό ὁ θεῖος γνῶσις · εἰμί δέ καί νοερός , ἀπό ὁ θεῖος καί ὑπέρ πᾶς νόησις νόησις . ἄρχω ἐγώ ὁ οὐσιοποιέω πρόοδος , ὅτι πρῶτος ἐπινοέω ὁ εἰμί τις , καί ἔρχομαι οὗτος ὁ τοιῶσδε εἰμί οὗτος . τοίνυν ἄρχω ὁ τοιοῦτος πρόοδος ἀπό ὁ εἰμί ἑαυτοῦ · οὐ ἀρκέω γάρ ὁ ἀγαθέτητι , μόνος ὁ περί ἑαυτοῦ ἐνασχολέω θεωρία , ἀλ ἐσθίω χέω καί ὁδεύω ὁ ἀγαθός εἰς πλείων ὁ εὐεργετέω . καί Χ . Ζεύς πᾶς δέ φοιτάω ὁ πρόνοια , καί πάνος πληρόω ὁ εἰμί , καί ἐπί πᾶς ὁ εἰμί ἀγάλλομαι . οὗτος δέ λέγω , οὐ ὅτι ὁ θεός πάθος ἔχω χαρά καί ἀγαλλίασις , ἀλ ἀφή ἐγώ χαίρω ὁ ὁ ἡμέτερος ἔργον ἀποτέλεσμα , εἴπερ κατά λόγος προβαίνω , καί μηδείς μομφή ἔχω · οὗτος γάρ εἰμί καί ὁ παρά ὁ θεῖος καί ἱερός γραφή μετέ ἐπίτασις ἐπίκρισις , ὁ , ἰδέ καλός λίαν . σύμφωνος οὗτος καί ὁ παρά ὁ θεῖον Δαυίδ , εὐφραίνω Κύριος , λέγω , ἐπί ὁ ἔργον αὐτός καί ὁ τουσολομων , ἐγώ μέν ἧ προσχαίρω . καί γοῦν ὤσπερ φωνή εἷς εἰμί παρά πολύς ἀκοή , μένω καί πάλιν εἷς , μετέχω , οὖον πρότερος και ὕστερος , οὖον μεμερισμένως , οὐ ἀνά μέρος μέν , ὁλοτελῶς δέ , ἀλλά καί ὁλοτελῶς , καί καθόλου , καί ἅμα , καί ὡσαύτως ὡς εἷς · αὐτός πρός πᾶς καί ὁ θεῖον μετέχω ἑνικός τε καί ὁλοτελῶς , καί ἀρχή εἰμί πᾶς , ὡς αἴτιος , καί τλος ὡς ὅς ἕνεκα · πᾶς γὰρἕνεκα Θεός , ἀλ οὖον διά χρεία , ἀλ ἀγαθότης · καί πέρας πᾶς , οἱονεί περιεκτικός καί ὅρος . οὐδείς γάρ ἐκβαίνω ὁ αὐτός δυναστεία καί πρόνοια . ἀλ εἰς αὐτός ὁ πᾶς περατόω , καί ἀπειρία πᾶς ἀπειρία καί πέρας · ἐκ ἴσος γάρ ἀπολείπω καί ὁ ἀπειρία καί ὁ πέρας ὁ θεῖος ἀπειρία , καθάπερ ἥλιος καί οὐρανός ὁ πρός αὐτός βλέπω , ἢ μᾶλλον καί πλέω , καί ὑπερέκεινα , καί ἤπειρος ἀπολείπω . ἀλλά τίς ὁ ἐν ὁ καθ´ ἐγώ ἀπειρία ; εἶπον τις ἄν · ὁ ὕλη ὁ ἀεί μετασχηματίζω , καί ἄλλοτε εἰς ἄλλος εἶδος μεταβάλλω . Ἀλ οὖν καί οὗτος ἐν ὁ Θεός περάω , εἰμί καί ἄστατος εἰμί καί ἀόριστος . εἰμί γοῦν ὁ θεῖον ἀπειρία , καί ὁ ἀπειρία , οὐ ὡς μετασχηματίζω κατ´ αὐτός , ἀλ ὡς καί οὗτος ἐκ οὐ εἰμί παράγω . εἶπον δέ ἀπειρία καί πέρας , φημί ὁ ὡς ἀντίκειμαι · οὖον γάρ κύριος οὗτος ὡς ἕξις καί στέρησις ἀντίκειμαι , ε γάρ φαίνω ποτός ὁ ἕξις , εἴπερ εἰμί οὗτος , καί οὗτος γίγνομαι ὁ στέρησις · ἀλλά μᾶλλον ὡς κατάφασις καί ἀπόφασις ἀντίκειμαι · λέγω γάρ καθ´ ἕξις καί στέρησις , νοέω δέ κατά καταφάω βρόχος καί ἀπόφασις . ἄπειρος γάρ λέγω ὁ μή ἔχω πέρας , οὖον ὁ στερέω πέρας · ἐν ἐν μέντοι , δηλονότι ενιαίως , ὡς πολλάκις εἴρω , ὁ πᾶς ὁ θεός , καί