cogPG.PG003 402
τῆς ἔξεως , ἢ μηδὲ ἐγγινομένης , εἶναί τι καὶ ὑφίστασθαι δύναται , τὸ δὲ κατὰ πάντα τοῦ ἀγαθοῦ ἐστερημένον , ὡς εἶναι αὐτόκακον , οὐκ εἶναι ποσῶς δύναται . Τίθησι γοῦν παράδειγμα τὸν ἀκόλαστον , ὃς ἐν τῷ κακοῦ μετέχειν οὔτε ἐστὶν , οὔτε ὄντως ἐπιθυμεῖ , ( ὡς γὰρ ὁ ἔρως , τοιαῦτα καὶ τὰ ἐραστὰ κατ´ αὐτὸ δὲ ὅμως τὸ τῆς ἑνώσεως καὶ φιλίας σχῆμα μετέχει τοῦ ἀγαθοῦ , εἰ καὶ μὴ ὄντος , ἀλλὰ τοῦ δοκοῦντος · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἀμυδρὸν τῆς ὄντων φιλίας ἀπήχημα . Καὶ ὁ τῷ θυμῷ ἀποχρώμενος μετέχειν λέγεται τοῦ ἀγαθοῦ ἐν τῷ πρὸς διόρθωσιν κινεῖσθαι τῶν δοκούντων κακῶν . Οὕτω καὶ ὁ τῆς κακίστης ζωῆς ἐφιέμενος μετέχει τοῦ ἀγαθοῦ ἐν τῷ τῆς δοκούσης αὐτῷ ἀρίστης ζωῆς ἐφίεσθαι . Καὶ ὁ τὸ κακὸν δὲ μετιὼν ἐν τῷ δοκαῖν καλὸν ποιεῖν μετέχει τοῦ ἀγαθοῦ . Ὡστε , ἂν πάντη τὸ ἀγαθὸν ἀνέλῃς , ἀνεῖλες καὶ πάντα . Ὡστε καὶ τὸ ἐκ φθορᾶς γίνεσθαι γένεσιν , ὃ ἀνωτέρω ἔλεγεν , οὐκ ἔστι κακοῦ δύναμις , ἀλλ´ ἀγαθοῦ ἥττονος ἐπικράτησις . Ὥσπερ καὶ ἡ ὑγίεια τάξις ἐστὶ καὶ συμμετρία τῶν κράσεων , ἡ δὲ νόσος ἔλλειψις τῆς τοιαύτης τάξεως , πλὴν δὲ οὐ πάσης , ἀλλά τινος · εἰ γὰρ πάσης , φθαρήσεται ἂν τὸ ζῶον , καὶ ἡ νόσος οὐχ ὑποστήσεται . Ἔστι τοίνυν ἡ νόσος ἀπουσία ὑγιείας , σύστασιν ἔχουσα τὴν ἐλαχίστην τάξιν · ἂν μὴ γὰρ ἀποφύγῃ ὑγίεια , οὐκ ἂν συσταίη ἡ νόσος , παρυφισταμένη ἐν τῷ τὴν ἕξιν ἀποδιίστασθαι , οὐδὲνικωμένη ὑπὸ τῆς νόσου ἡ ὑγίεια ἄπεισιν · οὕτω γὰρ ἂν εἶχεν ἡ νόσρς καὶ τὴν πρωτίστην τάξιν . Ἀλλ´ ἡ τῆς ὑγιείας στέρησις νόσος ἔστι · διὰ τοῦτο γὰρ εἶπε καὶ παρυφισταμένη · οὐδὲ γὰρ ἔχει ὑπόστασιν , ἀλλ´ οἷον παρυπόστασιν ἐν τῷ τὴν ὑγίειαν ἀπεῖναι , ὥσπερ τὸ σκότος τῇ τοῦ φωτὸς ὑποχωρήσει παρυφίσταται . Τὸ γοῦν πάντη τοῦ ἀγαθοῦ ἄμοιρον οὐκ ἔστι , τὸ δὲ μετέχον καὶ ἀγαθοῦ , κατὰ τὸ ἀγαθὸν , καὶ καθ´ ὅσον μετέχει τοῦ ἀγαθοῦ , ἢ μᾶλλον ἢ ἦττόν ἐστι , καὶ ἐν τοῖς οὖσίν ἐστιν . Ὁμοίως πάλιν καὶ ἐπὶ τοῦ αὐτὸ εἶναι κατὰ ἀπόφασιν · τὸ γὰρ μηδαμῶς μηδαμῶς ὃν , ὅπερ ἂν καὶ λέγοιτο καὶ αὐτὸ εἶναι κατὰ ἀπόφασιν , οὐκ ἔσται . Τὸ δὲ πῶς μὲν ὃν , πῶς θὲ μὴ ὃν , καθ´ ὅσον τοῦ ὄντως ὄντος ἀποπέπτωκεν , οὐκ ἔστι καὶ ἐν τῷ ποσῶς εἶναι , καὶ τὸ μὴ ὃν αὐτοῦ διακρατεῖται καὶ διασώζεται · τοῦτο γὰρ ἔλεγε καὶ πρότερον , ὅτι καὶ τὰ ἐστερημένα δυναμοῖ κατὰ τὸ ὅλως εἶναι . Τὸ γοῦν πάντη κακὸν οὐκ ἕστι · τὸ δὲ πῶς μὲν ἀγαθὸν , πῶς δὲ οὐκ ἀγαθὸν , τοῦτό ἐστι το τινι μαχόμενον ἀγαθῷ , κρατεῖται δὲ καὶ αὐτὸ καὶ συνέχεται παρὰ τοῦ ἀγαθοῦ τῇ ποσῶς μετουσίᾳ αὐτοῦ . Κἂν γὰρ τὴν δειλίαν εἴποις , κἂν τὸ θράσος , ἔχουσι καὶ ταῦτα ἐξ ἀγαθοῦ μοῖραν · ἡ μὲν τὸ προνοητικὸν καὶ φιλόζωον , τὸ δὲ τολμηρὸν καὶ πρὸς τοὺς κινδύνους ἕτοιμον . Πάντη γὰρ ἀπελθόντος τοῦ ἀγαθοῦ , τὸ ἐναπομεῖναν οὔτε καθόλου ἀγαθὸν ἔσται , οὔτε μικτὸν , οὔτε μὴν αὐτόκακον . Τὰ γοῦν δύο παρέδραμε . Πῶς γὰρ καθάλου ἔσται ἀγαθὸν , ἐξ οὗπερ ἀπῆλθε τὸ παντελὲς ἀγαθόν ; πῶς δὲ πάλιν αὐτόκακον ἔσται , ἐπειδὴ πάντα τὰ ὄντα τοῦ ἀγαθοῦ μετέχοντά εἰσι ; τοῦτο δὲ παντελῶς ἀπέχει τοῦ ἀγαθοῦ . Τὸ δὲ , ὅτι οὐ μικτὸν ἐναπολειφθήσεται ἐν τῇ παντελεῖ ἀπουσίᾳ τοῦ ἀγαθοῦ , ἀποδείκνυσι λέγων οὔτως · Εἰ δώσομεν , ὅτι ἐν τῇ παντελεῖ ἀπουσίᾳ τοῦ ἀγαθοῦ τὸ ἐναπομεῖναν κακὸν ἀτελές
Lemmas: ὁ ἕξις , ἢ μηδέ ἐγγίγνομαι , εἰμί τίς καί ὑφίστημι δύναμαι , ὁ δέ κατά πᾶς ὁ ἀγαθός στερέω , ὡς εἰμί αὐτόκακον , οὐ εἰμί ποσός δύναμαι . τίθημι γοῦν παράδειγμα ὁ ἀκόλαστος , ὅς ἐν ὁ κακός μετέχω οὔτε εἰμί , οὔτε εἰμί ἐπιθυμέω , ( ὡς γάρ ὁ Ἔρως , τοιοῦτος καί ὁ ἐραστός κατ´ αὐτός δέ ὅμως ὁ ὁ ἕνωσις καί φίλιος σχῆμα μετέχω ὁ ἀγαθός , εἰμί καί μή εἰμί , ἀλλά ὁ δοκέω · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἀμυδρός ὁ εἰμί φίλιος ἀπήχημα . καί ὁ ὁ θυμός ἀποχράω μετέχω λέγω ὁ ἀγαθός ἐν ὁ πρός διόρθωσις κινέω ὁ δοκέω κακός . οὕτως καί ὁ ὁ κακός ζωή ἐφίημι μετέχω ὁ ἀγαθός ἐν ὁ ὁ δοκέω αὐτός ἀγαθός ζωή ἐφίημι . καί ὁ ὁ κακός δέ μέτειμι1 ἐν ὁ δοκή καλός ποιέω μετέχω ὁ ἀγαθός . ὡστε , εἄν πάντῃ ὁ ἀγαθός ἀναιρέω , ἀναιρέω καί πᾶς . ὡστε καί ὁ ἐκ φθορά γίγνομαι γένεσις , ὅς ἀνωτέρω λέγω , οὐ εἰμί κακός δύναμις , ἀλ ἀγαθός κακός ἐπικράτησις . ὥσπερ καί ὁ ὑγίεια τάξις εἰμί καί συμμετρία ὁ κρᾶσις , ὁ δέ νόσος ἔλλειψις ὁ τοιοῦτος τάξις , πλήν δέ οὖον πᾶς , ἀλλά τις · εἰμί γάρ πᾶς , φθείρω εἄν ὁ ζῷον , καί ὁ νόσος οὐ ὑφίστημι . εἰμί τοίνυν ὁ νόσος ἀπουσία ὑγίεια , σύστασις ἔχω ὁ μικρός τάξις · εἄν μή γάρ ἀποφεύγω ὑγίεια , οὐ εἄν συνίστημι ὁ νόσος , παρυφίστημι ἐν ὁ ὁ ἕξις ἀποδιίστημι , ουδενικαω ὑπό ὁ νόσος ὁ ὑγίεια ἄπειμι · οὗτος γάρ εἄν ἔχω ὁ νόσρς καί ὁ πρῶτος τάξις . Ἀλ ὁ ὁ ὑγίεια στέρησις νόσος εἰμί · διά οὗτος γάρ εἶπον καί παρυφίστημι · οὐδέ γάρ ἔχω ὑπόστασις , ἀλ οἷος παρυπόστασις ἐν ὁ ὁ ὑγίεια ἄπειμι , ὥσπερ ὁ σκότος ὁ ὁ φάος ὑποχωρέω παρυφίστημι . ὁ γοῦν πάντῃ ὁ ἀγαθός ἄμοιρος οὐ εἰμί , ὁ δέ μετέχω καί ἀγαθός , κατά ὁ ἀγαθός , καί καθ´ ὅσος μετέχω ὁ ἀγαθός , ἢ μᾶλλον ἢ κακός εἰμί , καί ἐν ὁ εἰμί εἰμί . ὅμοιος πάλιν καί ἐπί ὁ αὐτός εἰμί κατά ἀπόφασις · ὁ γάρ μηδαμῶς μηδαμῶς ὅς , ὅσπερ εἄν καί λέγω καί αὐτός εἰμί κατά ἀπόφασις , οὐ εἰμί . ὁ δέ πῶς μέν ὅς , πῶς ΘΕ μή ὅς , καθ´ ὅσος ὁ εἰμί εἰμί ἀποπίπτω , οὐ εἰμί καί ἐν ὁ ποσός εἰμί , καί ὁ μή ὅς αὐτός διακρατέω καί διασῴζω · οὗτος γάρ λέγω καί πρότερος , ὅτι καί ὁ στερέω δυναμόω κατά ὁ ὅλως εἰμί . ὁ γοῦν πάντῃ κακός οὐ εἰμί · ὁ δέ πῶς μέν ἀγαθός , πῶς δέ οὐ ἀγαθός , οὗτος εἰμί ὁ τις μάχομαι ἀγαθός , κρατέω δέ καί αὐτός καί συνέχω παρά ὁ ἀγαθός ὁ ποσός μετουσία αὐτός . κἀν γάρ ὁ δειλία εἶπον , κἀν ὁ θράσος , ἔχω καί οὗτος ἐκ ἀγαθός μοῖρα · ὁ μέν ὁ προνοητικός καί φιλόζωος , ὁ δέ τολμηρός καί πρός ὁ κίνδυνος ἑτοῖμος . Πάντη γάρ ἀπέρχομαι ὁ ἀγαθός , ὁ ἐναπομένω οὔτε καθόλου ἀγαθός εἰμί , οὔτε μικτός , οὔτε μήv αὐτόκακον . ὁ γοῦν δύο παρατρέχω . Πῶς γάρ κάθαλος εἰμί ἀγαθός , ἐκ ὅσπερ ἀπέρχομαι ὁ παντελής ἀγαθός ; πῶς δέ πάλιν αὐτόκακον εἰμί , ἐπεί πᾶς ὁ εἰμί ὁ ἀγαθός μετέχω εἰμί ; οὗτος δέ παντελῶς ἀπέχω ὁ ἀγαθός . ὁ δέ , ὅτι οὖον μικτός ἐναπολείπω ἐν ὁ παντελής ἀπουσία ὁ ἀγαθός , ἀποδείκνυμι λέγω οὔτως · εἰμί δίδωμι , ὅτι ἐν ὁ παντελής ἀπουσία ὁ ἀγαθός ὁ ἐναπομένω κακός ἀτελής