cogPG.PG003 430
ἔχουσι . Καὶ τὰ μὲν πρεσβεῖα τοῦ εἶναι , ὅηλονότι τὸ ὑψηλότερον , ὁ ἐστί τὸ ἀθανάτως εἶναι , ταῖς νοηταῖς κδωρήθη δυνάμεσιν , ἀς καὶ αἰωνίας ἐκάλεσεν , ὡς αἰῶνος μετεχούσας · ἡ δὲ τοῦτο λέγουσα Γραφή ἐστι · Τα γὰρ βλεκόμενα πρόσκαιρα · τὰ δὲ μὴ βλεπόμενα αἰώνια . Αὐτὸ δὲ τὸ εἶναι οὐδέποτε ἀπολείπεται τῶν ὄντων · ὅτε γὰρ ἀπολείπει τὸ εἶναι , οὐκ ἔστι τὸ ὄν . Καὶ αὐτὸ γοῦν τὸ εἶναι ἐκ τοῦ προόντος , διὸ καὶ ἐν τῷ Θεῷ ἐστι τὸ εἰναι , ὡς ὄν καὶ αὐτὸ τῶν ἑτέρων θείων εἰδῶν καὶ νοήσεων , τῆς ζωῆς , τῆς σοφίας , καὶ τῶν τοιούτων . Οὐ μὴν δὲ ὁ Θεὸς ἐν τῷ εἰναι · πρὸ γὰρ τοῦ εἶναί ἐστιν(αὐτοῦ γάρ ἐστι τὸ εἶναι , ὡς καὶ ἡ ζωὴ , καὶ τὸ φῶς , καὶ οὐκ αὐτὸς τοῦ εἶναι . Τί δέ ἐστι , καὶ ἀὐτὸν ἔχει τὸ εἶναι , καὶ οὐκ αὐτὸς ἐκεῖνο · ἢ ἐπεὶ μετὰ τῶν ἄλλων σημαινομένων τοῦ ἔχειν λέγεται ἔχειν καὶ τὸ καθ´ ἕξιν προσὸν , ὡς ἔχειν λεγόμεθα ὄντωσιν καὶ ζωὴν , ὧν ἄνευ οὕτε ἦμεν ἂν , οὔτε εἴχομεν · τοῦτο τὸ σημαινόμενόν ἐστιν ἐνταῦθα . Αὐτὸν γοῦν τὸν Θεὸν ἔχει τὸ εἶναι , ἵνα συστῇ , ἵνα δειχθῇ . οὐκ αὐτὸς ἐκεῖνο εἰς οἰκείαν ὕπαρξιν · αὐτὸς γάρ ἐστι καὶ τοῦ εἶναι αἰὼν , καὶ ἀρχὴ , καὶ μέτρον , καὶ πάντων ἀρχὴ , καὶ μεσότης , καὶ τελευτή · πάσῃ γὰρ ἐπιβολῇ τοῦ νοῦ προῦπαντῶσαν εὑρίσκει τις ἐφ´ ᾧ ἂν καὶ σκέψαιτο τοῦ αἰτίου τὴν ἔννοιαν , ἤγουν τοὺ δημιουργοῦ . Τὸ οὖν πολλαπλασιάζεσθαι δηλοῖ τὸ ἐν τοῖς πολλοῖς αἴτιον τὸν αὐτὸν θεωρεῖσθαι , καὶ ἐφ´ ἑνὶ πάντων ἐκάστῳ ὁσάκις τις ἐπιβάλλοι , καὶ ὁσάκις ἴδοι , τὸ πρᾶγμα σκοπούμενος , τὸν Θεὸν ἀεὶ ἀναλογίζεσθαι αἴτιον · κατὰ τοῦτο γὰρ κατὰ πᾶσαν ἐπίνοιαν πολλαπλασιάζεται , καὶ ἀρχὴ καὶ μεσότης καὶ τελευτή ἐστι . Τὸ Θεῖον οὔτε τὸ ἦν , οὔτε τὸ ἔσται ἔχει κατὰ τὸν πολὺν ἑν θεολογίᾳ Γρηγόριον . Ἀλλ´ οὐδὲ τὸ ἐστὶν ἐπ´ αὐτοῦ κυριολεκτεῖται , κατὰ τοῦτον δὴ τὸν θεῖον Διονύσιον · τὸ γὰρ ἐστὶν ἔννοιαν παρεισάγει , ὅτι μετέχει τοῦ εἶναι · ὁ δὲ Θεὸς οὐ μετέχει τοῦ εἶναι , ἀλλὰ αὐτὸ τὸ εἶναι μετέχει τοῦ Θεοῦ , καὶ ἐν τῷ Θεῷ ἐστι , καθὼς καὶ ἀνωτέρω ἐλέγομεν . Πῶς οὖν ἐνταῦθα τίθησιν ὁ ἅγιος , ὅτι καὶ τὸ ἦν , καὶ τὸ ἔσται , καὶ τἄλλα ἃ δή εἰσιν ἀνοίκεια τοῦ Θεοῦ , ἐπὶ Θεοῦ κυρίως ὑμνεῖ . ται ; Αὐτὸς ὁ ἅγιος , λύων τὴν ἀπορίαν , φησὶν , ὅτι θεοπρεπῶς νοοῦνται ταῦτα ἐπὶ Θεοῦ · ταῦτα γὰρ πάντα καὶ ἀλλότριά εἰσι τοῦ Θεοῦ , καὶ πάλιν ἐν τῷ Θεῷ εἰσι , καθὸ τοῦ εἶναι μετειλήφασι . Κατὰ γὰρ τὴν τοῦ αἰτίου ἔννοιαν πάντα τοῦ Θεοῦ λέγονται , καὶ ἐπ´ αὐτοῦ νοοῦνται ὑπερουσίως · τὸ γὰρ κατηγορεῖσθαι κατὰ φιλοσόφους τοῦτο δηλοῖ . Ὡς γοῦν πάντων αἴτιος , καὶ τοῦ ἔστι , καὶ τοῦ ἦν , καὶ τοῦ γίνεσθαι , καὶ τοῦ ἔσται , ἐν ἑαυτῷ πάντα συνέχει · πλὴν ἅμα πάντα καὶ τὸ ἦν , καὶ τὸ ἔσται , καὶ τὸ Κστιν , ὅπερ ἐν τίνι ἄλλῳ λεχθήσεται πώποτε ; Καὶ μὴ μόνον τὰ καταφατικὰ , ἀλλὰ καὶ τὰ ἀποφατικὰ , μᾶλλον δὲ καὶ αἱ στερήσεις ἐπ´ αὐτοῦ λέγονται , καὶ ταῦτα ἅμα , ὡς εἶναι τὸν αὐτὸν καὶ πάνσχημον καὶ ἄμορφον , καὶ πανείδεον καὶ ἀκαλλῆ · ἐκεῖνα διὰ τὸ αῖτιον εἶναι τῶν σχημάτων καὶ τῶν εἰδῶν ἀπάντων · ταῦτα διὰ τὸ ὑπὲρ πάντα ταῦτα εἶναι , κατὰ τὸ ὑπὲρ ἁσωματίαν , καὶ ὑπὲρ ἀὔλίαν ἄμορφον καὶ ἀνείδεον , τὰς ἀρχὰς , καὶ τὰ τέλη , καὶ τὰ μέσα τῶν ὄντων πεΡιλαμβάνοντα · οὐδεμία γὰρ ἀρχή ἐστιν , ὑπὲρ ἡν οὐκ
Lemmas: ἔχω . καί ὁ μέν πρεσβεῖον ὁ εἰμί , ὅλος ὁ ὑψηλός , ὁ εἰμί ὁ ἀθάνατος εἰμί , ὁ νοητός κδωρήθη δύναμις , ἀ καί αἰώνιος καλέω , ὡς αἰών μετέχω · ὁ δέ οὗτος λέγω γραφή εἰμί · ὁ γάρ βλεκόμενα πρόσκαιρος · ὁ δέ μή βλέπω αἰώνιος . αὐτός δέ ὁ εἰμί οὐδέποτε ἀπολείπω ὁ εἰμί · ὅτε γάρ ἀπολείπω ὁ εἰμί , οὐ εἰμί ὁ εἰμί . καί αὐτός γοῦν ὁ εἰμί ἐκ ὁ προέρχομαι , διό καί ἐν ὁ Θεός εἰμί ὁ εἰναι , ὡς εἰμί καί αὐτός ὁ ἕτερος θεῖον εἶδος καί νόησις , ὁ ζωή , ὁ σοφία , καί ὁ τοιοῦτος . οὖον μήv δέ ὁ θεός ἐν ὁ εἰναι · πρό γάρ ὁ εἰμί εστιν(αυος γάρ εἰμί ὁ εἰμί , ὡς καί ὁ ζωή , καί ὁ φάος , καί οὐ αὐτός ὁ εἰμί . τις δέ εἰμί , καί αὐτός ἔχω ὁ εἰμί , καί οὐ αὐτός ἐκεῖνος · ἢ ἐπεί μετά ὁ ἄλλος σημαίνω ὁ ἔχω λέγω ἔχω καί ὁ καθ´ ἕξις πρόσειμι1 , ὡς ἔχω λέγω ὀντόω καί ζωή , ὅς ἄνευ ἵημι εἰμί εἄν , οὔτε ἔχω · οὗτος ὁ σημαίνω εἰμί ἐνταῦθα . αὐτός γοῦν ὁ θεός ἔχω ὁ εἰμί , ἵνα συνίστημι , ἵνα δείκνυμι . οὐ αὐτός ἐκεῖνος εἰς οἰκεῖος ὕπαρξις · αὐτός γάρ εἰμί καί ὁ εἰμί αἰών , καί ἀρχή , καί μέτρον , καί πᾶς ἀρχή , καί μεσότης , καί τελευτή · πᾶς γάρ ἐπιβολή ὁ νόος προῦπαντῶσαν εὑρίσκω τις ἐφίημι ὅς εἄν καί σκέπτομαι ὁ αἴτιος ὁ ἔννοια , ἤγουν ὅς δημιουργός . ὁ οὖν πολλαπλασιάζω δηλόω ὁ ἐν ὁ πολύς αἴτιος ὁ αὐτός θεωρέω , καί ἐφίημι εἷς πᾶς ἕκαστος ὁσάκις τις ἐπιβάλλω , καί ὁσάκις ὁράω , ὁ πρᾶγμα σκοπέω , ὁ θεός ἀεί ἀναλογίζομαι αἴτιος · κατά οὗτος γάρ κατά πᾶς ἐπίνοια πολλαπλασιάζομαι , καί ἀρχή καί μεσότης καί τελευτή εἰμί . ὁ θεῖον οὔτε ὁ εἰμί , οὔτε ὁ εἰμί ἔχω κατά ὁ πολύς ἑν θεολογία Γρηγόριος . Ἀλ οὐδέ ὁ εἰμί ἐπι αὐτός κυριολεκτέω , κατά οὗτος δή ὁ θέω Διονύσιος · ὁ γάρ εἰμί ἔννοια παρεισάγω , ὅτι μετέχω ὁ εἰμί · ὁ δέ θεός οὖον μετέχω ὁ εἰμί , ἀλλά αὐτός ὁ εἰμί μετέχω ὁ Θεός , καί ἐν ὁ Θεός εἰμί , καθώς καί ἀνωτέρω λέγω . Πῶς οὖν ἐνταῦθα τίθημι ὁ ἅγιος , ὅτι καί ὁ εἰμί , καί ὁ εἰμί , καί ἄλλος ὁ δή εἰμί ἀνοίκειος ὁ Θεός , ἐπί Θεός κύριος ὑμνέω . ὁ ; αὐτός ὁ ἅγιος , λύω ὁ ἀπορία , φημί , ὅτι θεοπρεπῶς νοέω οὗτος ἐπί Θεός · οὗτος γάρ πᾶς καί ἀλλότριος εἰμί ὁ Θεός , καί πάλιν ἐν ὁ Θεός εἰμί , καθό ὁ εἰμί μεταλαμβάνω . κατά γάρ ὁ ὁ αἴτιος ἔννοια πᾶς ὁ Θεός λέγω , καί ἐπι αὐτός νοέω ὑπερούσιος · ὁ γάρ κατηγορέω κατά φιλόσοφος οὗτος δηλόω . ὡς γοῦν πᾶς αἴτιος , καί ὁ εἰμί , καί ὁ εἰμί , καί ὁ γίγνομαι , καί ὁ εἰμί , ἐν ἑαυτοῦ πᾶς συγχέω · πλήν ἅμα πᾶς καί ὁ εἰμί , καί ὁ εἰμί , καί ὁ Κστιν , ὅσπερ ἐν τίς ἄλλος λέγω πώποτε ; καί μή μόνος ὁ καταφατικός , ἀλλά καί ὁ ἀποφατικός , μᾶλλον δέ καί ὁ στερέω ἐπι αὐτός λέγω , καί οὗτος ἅμα , ὡς εἰμί ὁ αὐτός καί πάνσχημος καί ἄμορφος , καί πανείδεος καί ἀκαλλής · ἐκεῖνος διά ὁ αἴτιος εἰμί ὁ σχῆμα καί ὁ εἶδος ἀπαντάω · οὗτος διά ὁ ὑπέρ πᾶς οὗτος εἰμί , κατά ὁ ὑπέρ ἀσωματία , καί ὑπέρ αὔλιος ἄμορφος καί ἀνείδεος , ὁ ἀρχή , καί ὁ τέλος , καί ὁ μέσος ὁ εἰμί περιλαμβάνω · οὐδείς γάρ ἀρχή εἰμί , ὑπέρ ἐάν οὐ