cogPG.PG003 391
ΝΙi . Ἐπεὶ δὲ τριχῶς ἡ κίνῖσις γίναται , ἐστι τούτοις καὶ τὸ τριττὸν τῆς κινήσεως . Κυκλικῶς μὲν , ὅτε περὶ ἑαυτοὺς ἐπιστρέφονται · εὐθέως δέ , ὅταν εἰς τὴν τῶν καταδεεστέρων προΐασι κηδεμονίαν . Ἐπεὶ γὰρ ἐκάστη κηδεμονία τέλος ἔχει,(τάντως τῆς ἐπ´ εὐθείας κινήσεως τέλος ἐχούσης ,, κατὰ ταύτην κινοῖντο , καὶ τὰ τῆς προνοίας περαίνοιιν · ἐπεὶ δὲ πάλιν εἰς ἑαυτοὺς ἀνακυκλοῦσι , καὶ ἰδοὺ καὶ ἡ ἑλικοειδὴς συνίσταται κίνησις ἔ ΠΧ . Πάλιν ψυχῆς στάσις τὸ ἀμετακίνητον καὶ ἐδραῖον τῆς ἰδίας οὐσίας . Κνησις δὲ κυκλικὴ μὲν , ὅταν τῇ κατὰ νοῦν θεωρίᾳ κινῆται , καὶ εἰς ἑαυτὴν γινομένη , ἐκ τῆς ἔξω τῶν αἰσθήσεων πλάνης συνελίσσηται , καὶ πρῶτον εἰς ἑαυτὴν συνάγηται , κἀντεῦθεν ἀνάγηται πρὸς Θεὸν χειραγωγουμένη . Καὶ τοῦτό ἐστιν ἡ κατὰ νοῦν ἐργασία , ἑλικοειδὴς δὲ , ὅτε πρόεισι μὲν εἰς τὰ κατὰ μέρος , λαμβάνει δὲ τὰς γνώσεις , οὐχὶ νοερῶς καὶ ἑνιαίως · τοῦτο γὰρ τῶν ἀγγέλων , οἵτινες κατὰ ἀθρόαν μεταβολὴν τὰς ὑπερκειμένας θείας ἐλλάμψεις νοοῦσι κατὰ τὸ αὐτὸ μέτρον ἀποκαλυπτομένας . Ἡ δὲ ψυχὴ λογικῶς , καὶ διεξοδικῶς , τουτέστιν εἰς μερικὴν , μεριζομένην καὶ ἐκ μετοχῆς διδασκομένην · ὁ γὰρ νοῦς , εἰς λογισμοὺς κατιὼν , οἰονεὶ μερίζεται καὶ δέεται τοῦ διὰ πλειόνων παρ-δειγμάτων διεξοδεύοντος λόγου πρὸς παράστασιν τοῦ νοουμένου . Συμμίκτως οὖν ἐνεργεῖ ψυχὴ καὶ μεταβατικῶς , ὅτε . καῖ νοερῶς νοεῖ · τὸ γὰρ νοερὸν ἵδιον τῆς ψυχῆς · διότι μόνον αὐτὴ νοεῖ τὰ ὑπερβεβηκότα . Οὐ νοεῖται δὲ παρ´ οὐδενὸς ὥστε εἶναι καὶ νοητὸν , πάντων γὰρ τῶν νοητῶν ἐσχάτη ἐστὶν , ὥστε τριούτως κληθείη ἂν αὐτὴ νοητὴ , ὡς τὸ ὑπὸ βυθὸν ἀπλήστου θαλάσσης κείμενον ὄστρακον , αἰσθητὸν , ἡ μᾶλλον τὸ ὑσπεράνω τῶν οὐρανῶν ὕδωρ . Κατ´ εὐθεῖαν δὲ κίνοσι · κινεῖται ψυχὴ , ὅταν οὐκ εἰς αὐτὴν εἰσιοῦσα,τοῦτο γάρ ἐστι τὸ κατὰ κύκλον , ἀλλὰ προῖοῦσα τὰ περὶ αὸτὴν σκοπῇ , καὶ τὰ ἔξωθεν , εἰς ἅπερ ἀρθεῖσα ὡς εἰς σύμβολά τινα , ἐκ τούτων αὖθις κατ´ εὐθεῖαν , ἐπὶ τὰς ἀπλᾶς θεωρίας ἀνάγηται οὐ συλλογιζομένη , οὐδ´ ἐπαστημονικὸν ζητοῦσα λόγον , ὡς ἂν ἐπιστημόνως ἀναχθείη , οτω γὰρ ἂν καὶ τὰ θεῖα ἐπιστημονικῇ γνώσες ὑπέκειντο , καὶ ἡ κίνησις οὐ κατ´ εὐθεῖαν , ἀλλ´ ἑλικοειδὴς ἐγίνετο · ἀλλ´ ἀπὸ κτίσεως κόαμου τὰ ἀόρατα τοῦ Θεοῦ ἀπλαῖς καὶ εὐθείαις ἐπιβολαῖς καὶ ἀπολυπραγμονήτως νοοῦσα , ὑπὲρ πᾶσαν διανοητικὴν ἐνέρἔΧ . Τούτων οὖν τῶν τριῶν δηλαδὴ κινήσεων , τῶν νοῶν δηλοόνότι καὶ τῶν ψυχῶν , καὶ αὐτῶν δὴ τῶν ἐν τοῖς αἰσθητοῖς τριῶν κινήσεων , καὶ πολλῷ πρότερσν τῷ ἑκάστου , ἀγγέλου δηλονότι καὶ ψυχῆς καὶ αἰσθητοῦ , μονῶν καὶ στάσεων καὶ ἱδρύσεων . ἐκ παραλλήλοω καὶ αὐτὴ , αἴτιόν ἐστιν ὁ Θεός , Πῶς δὲ πολλῷ πρότερον τῶν μονῶν ἢ τῶν κινήσεων ; ἢ δηλονότι τὸ μένον τοῦ ἐν κινήσει προτιμότερον ; ὅθεν καὶ τὰ θεῖα ἀκίνητα , τὰ δὲ καθ´ ἡμᾶς κινούμενα εἰί τε καὶ λέγονται , καὶ ὅτι πᾶν τὸ κινούμενον ὑπὸ ἀκινήτου κινεῖται , τὸ δὲ ἀκίνητον οὐ χρείαν ἔχει τοῦ κινουμένου . Πῶς δὲ ἔχει καὶ τὸ αἰσθητὸν τὰς τρεῖς κινήσεις , ἡ δηλσιάτι ,
Lemmas: Ἴ . ἐπεί δέ τριχῶς ὁ κῖνις γίγνομαι , εἰμί οὗτος καί ὁ τρισσός ὁ κίνησις . κυκλικός μέν , ὅτε περί ἑαυτοῦ ἐπιστρέφω · εὐθύς δέ , ὅταν εἰς ὁ ὁ καταδεής πρόειμι κηδεμονία . ἐπεί γάρ ἐκάδιος κηδεμονία τέλος ἔχει,(τάντως ὁ ἐπι εὐθύς κίνησις τέλος ἔχω ,, κατά οὗτος κινέω , καί ὁ ὁ πρόνοια περαίνοιιν · ἐπεί δέ πάλιν εἰς ἑαυτοῦ ἀνακυκλόω , καί ἰδού καί ὁ ἑλικοειδής συνίστημι κίνησις ἔ ΠΧ . πάλιν Ψυχή στάσις ὁ ἀμετακίνητος καί ἐδραῖος ὁ ἴδιος οὐσία . κνῆσις δέ κυκλικός μέν , ὅταν ὁ κατά νόος θεωρία κινέω , καί εἰς ἑαυτοῦ γίγνομαι , ἐκ ὁ ἔξω ὁ αἴσθησις πλάνης συνελίσσω , καί πρῶτος εἰς ἑαυτοῦ συνάγω , ἐντεῦθεν ἀνάγω πρός θεός χειραγωγέω . καί οὗτος εἰμί ὁ κατά νόος ἐργασία , ἑλικοειδής δέ , ὅτε πρόειμι μέν εἰς ὁ κατά μέρος , λαμβάνω δέ ὁ γνῶσις , οὐ νοερός καί ενιαίως · οὗτος γάρ ὁ ἄγγελος , ὅστις κατά ἀθρόος μεταβολή ὁ ὑπέρκειμαι θεῖος ἐλλάμπω νοέω κατά ὁ αὐτός μέτρον ἀποκαλύπτω . ὁ δέ ψυχή λογικός , καί διεξοδικός , τουτέστιν εἰς μερικός , μερίζω καί ἐκ μετοχή διδάσκω · ὁ γάρ νόος , εἰς λογισμός κάτειμι , οἱονεί μερίζω καί δήω ὁ διά πλείων παρᾴδειγμα διεξοδεύω λόγος πρός παράστασις ὁ νοέω . συμμίκτως οὖν ἐνεργέω ψυχή καί μεταβατικός , ὅτε . καί νοερός νοέω · ὁ γάρ νοερός ἴδιος ὁ Ψυχή · διότι μόνος αὐτός νοέω ὁ ὑπερβαίνω . οὖον νοέω δέ παρ´ οὐδείς ὥστε εἰμί καί νοητός , πᾶς γάρ ὁ νοητός ἔσχατος εἰμί , ὥστε τριουος καλέω εἄν αὐτός νοητός , ὡς ὁ ὑπό βυθός ἄπληστος θάλασσα κεῖμαι ὄστρακον , αἰσθητός , ὁ μᾶλλον ὁ ὑσπεράνω ὁ οὐρανός ὕδωρ . Κατς εὐθύς δέ κίνων · κινέω ψυχή , ὅταν οὐ εἰς αὐτός εἰσιοῦσα,τοῦτο γάρ εἰμί ὁ κατά κύκλος , ἀλλά πρόειμι ὁ περί ἀήτης σκοπέω , καί ὁ ἔξωθεν , εἰς ὅσπερ ἀραρίσκω ὡς εἰς σύμβολον τις , ἐκ οὗτος αὖθις κατ´ εὐθύς , ἐπί ὁ ἁπλόος θεωρία ἀνάγω οὖον συλλογίζομαι , οὐδός ἐπαστημονικὸν ζητέω λόγος , ὡς εἄν ἐπιστήμων ἀνάσσω , ὅστις γάρ εἄν καί ὁ θεῖον ἐπιστημονικός γιγνώσκω ὑπόκειμαι , καί ὁ κίνησις οὖον κατ´ εὐθύς , ἀλ ἑλικοειδής γίγνομαι · ἀλ ἀπό κτίσις κόαμου ὁ ἀόρατος ὁ Θεός ἁπλόος καί εὐθύς ἐπιβολή καί ἀπολυπραγμονήτως νοέω , ὑπέρ πᾶς διανοητικός ἐνέρἔΧ . οὗτος οὖν ὁ τρεῖς δηλαδή κίνησις , ὁ νοέω δηλόω καί ὁ Ψυχή , καί αὐτός δή ὁ ἐν ὁ αἰσθητός τρεῖς κίνησις , καί πολύς πρότερσν ὁ ἕκαστος , ἄγγελος δηλονότι καί Ψυχή καί αἰσθητής , μονή καί στάσις καί ἵδρυσις . ἐκ παραλαλέω καί αὐτός , αἴτιος εἰμί ὁ Θεός , Πῶς δέ πολύς πρότερος ὁ μονή ἢ ὁ κίνησις ; ἢ δηλονότι ὁ μένω ὁ ἐν κινέω πρότιμος ; ὅθεν καί ὁ θεῖον ἀκίνητος , ὁ δέ καθ´ ἐγώ κινέω εἰμί τε καί λέγω , καί ὅτι πᾶς ὁ κινέω ὑπό ἀκίνητος κινέω , ὁ δέ ἀκίνητος οὖον χρεία ἔχω ὁ κινέω . Πῶς δέ ἔχω καί ὁ αἰσθητός ὁ τρεῖς κινέω , ὁ δηλσιάτι ,