cogPG.PG003 431
ἔστι Θεὸς ἀσχέτως και ἐξῃρημένως · καὶ οὐδὲν τέλος , μεθ´ ὃ οὐκ ἔστι Θεός · καὶ οὐδὲν μέσον , ἐν ὧ οὐκ ἔστι Θεὸς , κατὰ τό · Ἑγὼ Θεὸς πρῶτος , καὶ ἐγὼ μετὰ ταῦτα , καὶ πλὴν ἐμοῦ οὐκ ἔστι · τοῦτο γάρ ἐστιν ἡ ἀρχὴ , τὸ τέλος , καὶ τὸ μέσον , κατὰ γοῦν μίαν καὶ ὑπερηνωμένην αἰτίαν . Ἐἰ γὰρ πολλὰ τὰ αἰτιατὰ καὶ αἱ δωοεαὶ ἄπειροι , ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ πᾶσαν ἕνωσιν ἔχει τὸ ἑνιαῖον τὸ αἴτιον , ἀχράντως τοῖς πᾶσιν ἐπιλάμπει , δίκην τοῦ αἰσθητοῦ τούτου ἡλίου · εἰ γὰρ οὗτος ὁ ἐκ τοῦ Θεοῦ ὑποστὰς πολλὰς οὐσίας καὶ διαφόρους ποιότητας εἰς ὤν μονοειδῶς ἐπιλάμπει , καὶ μενούσης μιᾶς καὶ ἑνιαίας τῆς λάμψεως , διάφοροι γίνονται αἱ ἐνέργειαι · πολλῷ γε μᾶλλον ἐπὶ Θεοῦ τὸ τοιοῦτον νοήσειέ τις τοῦ ποιητοῦ καὶ αὐτοῦ , καὶ τῶν ἄλλων ἀπάντων . Καὶ εἰ ὁ ἥλιος τὰς αἰτίας τῶν τοσούτων ἐνεργειῶν καὶ κινήσεων μονοειδῶς προεληφεν , ἑνιαίως ὅλος ἅπασιν ἐπιλάμπων , καὶ ἑκάστῳ εὑρισκόμενος πρόσφορος · πολλῷ γε μᾶλλον συγχωρήσομεν εἶναι παρὰ τῷ δημιουργῷ τὰ τῶν ὄντων πάντων παραδείγματα . Καὶ ὁ μὲν Πλάτων τὰς ἰδέας καὶ τὰ παραδείγματα ταπεινῶς καὶ ἀναξίως Θεοῦ ἐξεμηφε · ὁ δὲ πατὴρ τῇ μὲν λέξει ἐχρήσατο , τὴν δὲ ἔννοιαν εὐσεβῶς ἐξηγήσατο , παραδείγματα λέγων τοὺς προῦφεστῶτας λόγους , καὶ τὰ ἀφοριστικὰ ποιητικὰ θεῖα θελήματα.Μόνῳ γὰρ τῷ βούλεσθαι τὰ πάντα ὑπέστησεν · οὐς καὶ προορισμοὺς ὁ θεῖος Παῦλός φησιν · Οὕς δὲ προώρισε , λέγων , τούτους καὶ ἐκάλεσε · καὶ ἑτέρωθι · Προορίσας ἡμᾶς ἐν τῷ θελήματι αὐτοῦ . Τὸ δὲ , ἐπεὶ καὶ οὐσίας παράγει κατὰ τὴν ἀπὸ οὐσίας ἔκβασιν , τοιοῦτόν τινα ἔχει λόγον . Εἶπεν , ὅτι πάντων τῶν ὄντων τὰ παραδείγματα ἐν τῶ Θεῶ ἐστιν , εἶτα ὡσπερ τινος τῶν ἄλλων μὲν τοὺς λόγους διδόντος εἶναι ἐν τῷ Θεῷ , δηλονότι τῶν προνοιῶν , τῶν δωρεῶν , τῶν κινήσεων , καθὼς καὶ τὰ ἁποστολικὰ ῥητὰ ἔχουσιν · ὡς συνάγεσθαι ἴσως ἐντεῦθεν , τοὺς μὲν προορισμοὺς τῆς διακονίας καὶ τῆς ἀποστολῆς , καὶ τοὺς λόγους τούτων εἶναι ἐν τῷ Θεῷ , αὐτῶν δὲ τῶν προσώπων τὰ παραδείγματα μὴ εἶναι · ὡσπερ τινος γοῦν οἰομένου τοιαῦτα καὶ χωρίζοντος τῶν ποοσὡπων τὰς ἐνεργείας , φησὶ συνιστῶν , ὅτι καὶ αὐτῶν καθ´ αὐτὸ τῶν προσώπων τοὺς λόγους ἔχει παρ´ ἑαυτῷ ὀ δημιουργὸς , ἐπεὶ καὶ οὐσίας παράγει . Σκέιὸαι γὰρ ἀπὸ τῶν καθ´ ἡμᾶς τεχνητῶν , ὅτι ἡμεῖς μὲν , ἐπεὶ οὐκ οὐσίας παράγομεν , οὐδὲ τοὺς λόγους τῶν οὐσιῶν παρ´ ἑαυτοῖς ἔχομεν · ἕξεων δὲ καὶ τέχνης λόγους οὐδὲν κωλύει ἔχειν ἡμᾶς , καθ´ οὓς ἀποτελεσθείη τὸ τεχνητόν . Ὁ δὲ Θεὸς , ἐπεὶ καὶ τούτων κἀκείνων παραγωγεύς ἐστιν , εἰκότως ἔχει καὶ ἀμφοτέρων τοὺς λόγους , καὶ τῶν οὐσιῶν καὶ τῶν ἔξεων . ἔ ΙΧ . Ὁ μέντοι φιλόσοφος Κλήμης ὁ Ῥώμης ἐπίσκοπος , ὥς φασί τινες ἐξηγούμενοι , δόξῃ τινὶ κατηκολούθησε λεγούσῃ , καὶ ἐν τῇ γενέσει τῶν αἰσθητῶν εἶναί τινας ἀρχικὰς αἰτίας . Ὡς γοῦν ἐν τοῖς νοητοῖς ἔστι λέγειν τὰς νοήσεις τὰς θείας , λόγους ἀρχικοὺς
Lemmas: εἰμί θεός ἄσχετος και ἐξῃρημένως · καί οὐδείς τέλος , μεθ´ ὅς οὐ εἰμί Θεός · καί οὐδείς μέσος , ἐν ἵημι οὐ εἰμί θεός , κατά ὁ · ἑγώ θεός πρῶτος , καί ἐγώ μετά οὗτος , καί πλήν ἐγώ οὐ εἰμί · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἀρχή , ὁ τέλος , καί ὁ μέσος , κατά γοῦν εἷς καί ὑπεραινέω αἴτιος . εἰμί γάρ πολύς ὁ αἰτιατός καί ὁ δωοεος ἤπειρος , ἀλλά καί ὑπέρ πᾶς ἕνωσις ἔχω ὁ ἑνιαῖος ὁ αἴτιος , ἄχραντος ὁ πᾶς ἐπιλάμπω , δίκη ὁ αἰσθητής οὗτος ἥλιος · εἰμί γάρ οὗτος ὁ ἐκ ὁ Θεός ὑφίστημι πολύς οὐσία καί διάφορος ποιότης εἰς εἰμί μονοειδής ἐπιλάμπω , καί Μένων εἷς καί ἑνιαῖος ὁ λάμψη , διάφορος γίγνομαι ὁ ἐνέργεια · πολύς γε μᾶλλον ἐπί Θεός ὁ τοιοῦτος νοέω τις ὁ ποιητής καί αὐτός , καί ὁ ἄλλος ἀπαντάω . καί εἰμί ὁ ἥλιος ὁ αἴτιος ὁ τοσοῦτος ἐνέργεια καί κίνησις μονοειδής προλαμβάνω , ενιαίως ὅλος ἅπας ἐπιλάμπω , καί ἕκαστος εὑρίσκω πρόσφορος · πολύς γε μᾶλλον συγχωρέω εἰμί παρά ὁ δημιουργός ὁ ὁ εἰμί πᾶς παράδειγμα . καί ὁ μέν Πλάτων ὁ ἰδέα καί ὁ παράδειγμα ταπεινός καί ἀνάξιος Θεός ἐξεμηφε · ὁ δέ πατήρ ὁ μέν λέγω χράω , ὁ δέ ἔννοια εὐσεβής ἐξηγέομαι , παράδειγμα λέγω ὁ προῦφεστῶτας λόγος , καί ὁ ἀφοριστικός ποιητικός θεῖον Μέλημα γάρ ὁ βούλομαι ὁ πᾶς ὑφίστημι · οὖς καί προορισμός ὁ θεῖος Παῦλος φημί · ὅς δέ προορίζω , λέγω , οὗτος καί καλέω · καί ἑτέρωθι · προορίζω ἐγώ ἐν ὁ θέλημα αὐτός . ὁ δέ , ἐπεί καί οὐσία παράγω κατά ὁ ἀπό οὐσία ἔκβασις , τοιοῦτος τις ἔχω λόγος . εἶπον , ὅτι πᾶς ὁ εἰμί ὁ παράδειγμα ἐν ὁ θεάομαι εἰμί , εἶτα ὡς τις ὁ ἄλλος μέν ὁ λόγος δίδωμι εἰμί ἐν ὁ Θεός , δηλονότι ὁ πρόνοια , ὁ δωρεά , ὁ κίνησις , καθώς καί ὁ ἀποστολικός ῥητός ἔχω · ὡς συνάγω ἴσως ἐντεῦθεν , ὁ μέν προορισμός ὁ διακονία καί ὁ ἀποστολή , καί ὁ λόγος οὗτος εἰμί ἐν ὁ Θεός , αὐτός δέ ὁ πρόσωπον ὁ παράδειγμα μή εἰμί · ὡς τις γοῦν οἴομαι τοιοῦτος καί χωρίζω ὁ ποοσωπαω ὁ ἐνέργεια , φημί συνιστάω , ὅτι καί αὐτός καθ´ αὐτός ὁ πρόσωπον ὁ λόγος ἔχω παρ´ ἑαυτοῦ ὁ δημιουργός , ἐπεί καί οὐσία παράγω . σκειοα γάρ ἀπό ὁ καθ´ ἐγώ τεχνητός , ὅτι ἐγώ μέν , ἐπεί οὐ οὐσία παράγω , οὐδέ ὁ λόγος ὁ οὐσία παρ´ ἑαυτοῦ ἔχω · ἕξις δέ καί τέχνη λόγος οὐδείς κωλύω ἔχω ἐγώ , καθ´ ὅς ἀποτελέω ὁ τεχνητός . ὁ δέ θεός , ἐπεί καί οὗτος ἐκεῖνος παραγωγεύς εἰμί , εἰκότως ἔχω καί ἀμφότερος ὁ λόγος , καί ὁ οὐσία καί ὁ ἕξις . ἔ Χ . ὁ μέντοι φιλόσοφος Κλήμης ὁ Ῥώμη ἐπίσκοπος , ὅς φημί τις ἐξηγέομαι , δόξα τις κατακολουθέω λέγω , καί ἐν ὁ γένεσις ὁ αἰσθητής εἰμί τις ἀρχικός αἴτιος . ὡς γοῦν ἐν ὁ νοητός εἰμί λέγω ὁ νοέω ὁ θεῖος , λόγος ἀρχικός