cogPG.PG003 393
ὡς οἱ Ἔλληνες · οὐδὲ γάρ ἐστι τὸῦτο Πδιον τῶν τα θεῖα νοεῖν ἐθελόντων , ἀλλ´ ἐκείνων τῶν τοὺς ἤχους δεχομένων μέχρι τῶν ὤτων , καὶ ἀδιαξάτους ἔξωθεν τῆς ψυχῆς συνεχόντων αὐτοὺς , καὶ μὴ θελόντων εἰδέναι , ὅτι καὶ διὰ ἰσοδυνάμων λέξμων πολλῶ τὸ χαμηλὸν ἐχουσῶν οὐ κωλυόμεθα ἐκφωνεῖν τὰς θείας λέξεις · προσπασχόντων δὲ ἀνοήτως στοιχείοις καὶ λέξεσι , καὶ συλλαβαῖς μὴ διαβαινούσαις εἰς ψυχὴν , ἀλλ´ ἔξω που περὶ τὰ ὧτα περιηκούσαις , ὥσπερ εἰ μὴ ἦν ἐξὸν τὸν τέσσαρα εἰπεῖν διὰ τοῦ δίς δύο , ἢ τὰ εὐθύγραμμα ὀρθόγραμμα . Ὅμοια γὰρ καὶ τὰ αὐτὰ , ἢ τὴν μητρίδα , καθ᾿ τοὺς Κρῆτας πατρίδα εἰπεῖν καθ᾿´ ὑμᾶς , καὶ τἄλλα , ἵνα μὴ καθ᾿’´ ἕκαστον διατρίβωμεν , δέον εἰδέναι . τι τοῖς λόγοις διὰ τὰς αἰσθήσεις χρώμεθα . Ἡνίκα γὰρ τὸν προφορικὸν τοῦτον λόγον κινοῦμεν περί τενος τῶν αἰσθητῶν , τότε λέξεων καὶ γραφῶν καὶ λόγων δεόμεθα πρὸς δήλωσιν τοῦ καλουμένου . Εἰ δὲ ἀφ´ καυτῆς ἡ ψυχὴ πρὸς τὰ νοητὰ κινεῖται διὰ τῶν ὁρθῶν ἐνεργειῶν , περιτταὶ μετὰ τῶν αἰσθητῶν αἱ αἰσθήσεις · ὑψηλὰ γὰρ φαντάζεται . Ὅταν δὲ θεοειδὴς Τένηται προκόπτουσα . ταῖς μετὰ μικρὸν ἀνατάσεσι καὶ δι´ ἀνώσεως ἀγνώστου πρὸς τὸ ἀπρόσιτον φῶς τὰς ἐπιβολὰς Κγῃ , τότε καὶ αἱ νοεραὶ ἐνέργειαι περιτταί εἰστιν , ὡς καὶ αἱ αἰσθήσεις , ἐπειδὴ τὰ ὑψηλότερα τούτων ἡ ψυχὴ διανοεῖται , λοιπὸν ἡνωμένη Θεῷ . Ὅταν δὲ ὁ νοῦς χαμαίζηλα φαντασθῇ , καὶ περί τινος ἀκόν ῶν αἰσθητῶν σπεύδῃ κινηθῆναι , τότε τοὺς σαφεστέρους λόγους καὶ τὰ τρανότερα τῶν ὁρατῶν χρὴ ἐπιλέγεσθαι · διότι ἀτρανώτων , καὶ ἀδήλων τῶν παρακειμένων ταῖς αἰσθήσεσιν ὄντων οὐξὲ αὐτὰ αἱ αἰσθήσεις δυνήσονται καλῶς παραστῆσαι τῷ νῷ τὰ ὑποκείμενα . ΧΙΙi . Πλὴν ἵνα μὴ δοκῶμεν παρακινοῦντες τὰ θεῖα λόγια , ἄγε ἀπὸ τῶν Γραφῶν παραστήσωμεν τὸ τοῦ ἔρωτος ὄνομα . φέρει γοῦν τὸν Σολομῶντα μάρτυρα , καὶ τὸν μέγαν Ἰγνάτιον · καὶ πάλιν τὸν Σολομῶντα , οὗ καὶ τὰ ῥήματα προεισαγωγὰς τῶν θείων λογίων φησίν , ὡς σκιὰς τῆς χάριτος · ὥστε μή τις ἡμᾶς δεδιττόμενος καὶ ἐκφοβῶν θορυβείτω περὶ τούτου · οἱ γὰρ θεολὸγοι κοινὸν ὄνομα τίθενται τὸ τῆς ἀγάπης καὶ τὸ τοῦ ἔρωτος , τινὲς δὲ τούτων καὶ θειάτερον ὄνομα τίθενται τὸ τοῦ ἔρωτος , ὡς κρυφιωδέστερον , καθὸ καὶ ἀτοπώτερον . Ὅσον γὰρ ἀπρεπὲς φαίνεται καὶ τοῖς θείοις ἀπᾷδον , τοσοῦτόν ἐστι καὶ κρύφιον , ζητούντων ἡμῶν , ὅπως καὶ δι´ ἣν τὴν αἰτίαν οὕτω λέγεται . Τούτου γοῦν θεοπρεπῶς παρ´ ἡμῶν λεγομένου , τὰ πλήθη μὴ χωρήσαντα τὸ ἑνοειδὲς τῆς ἐρωτικῆς θεωνυμίας , ἢ καθ᾿´ ἣν ὁ Θεὸς ἐρᾷ τῶν ἁπάντων , ὁ ἑνιαῖος , καὶ ἀπλοῦς , καὶ ὑπὲρ πᾶν ἔρως καὶ μὴ ἐσκεδασμένος εἰς τέλη πολλὰ , ἀλλ´ εἰς ἑν τὸ τὰ πάντα ἀγαθοποιῆσαι , ἢ καθ᾿´ ἣν ἐρῶμεν αὐτοῦ · καὶ οὗτος γὰρ ὁ ἔρως αὐτοῦ ἑνοειδὴς ὀφείλεται εἶναι καθ᾿ τό · Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου , καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου , καὶ ἐξ ἄλης τῆς ἰσχύος σου , μὴ ἔχοντος χώραν ἐτέρου ἔρωτος ἐν τῇ τοῦ Θεοῦ ἐρώσῃ ψυχῇ . Ταύτην οὖν τὴν τοῦ
Lemmas: ὡς ὁ Ἔλληνες · οὐδέ γάρ εἰμί οὗτος Πδιον ὁ ὁ θεῖον νοέω ἐθέλω , ἀλ ἐκεῖνος ὁ ὁ ἦχος δέχομαι μέχρι ὁ οὖς , καί ἀδιαξάτους ἔξωθεν ὁ Ψυχή συνέχω αὐτός , καί μή ἐθέλω οἶδα , ὅτι καί διά ἰσοδύναμος λέγω πολύς ὁ χαμηλός ἔχω οὖον κωλύω ἐκφωνέω ὁ θεῖος λέγω · προσπάσχω δέ ἀνόητος στοιχεῖον καί λέξις , καί συλλαβή μή διαβαίνω εἰς ψυχή , ἀλ ἔξω ποῦ περί ὁ ἄτη περιήκω , ὥσπερ εἰμί μή εἰμί ἔξεστι ὁ τέσσαρες εἶπον διά ὁ δίς δύο , ἢ ὁ εὐθύγραμμος ὀρθόγραμμος . Ὅμοιος γάρ καί ὁ αὐτός , ἢ ὁ μητρίς , κατά ὁ Κρής πατρίς εἶπον καθ᾿´ σύ , καί ἄλλος , ἵνα μή καθίημι ἕκαστος διατρίβω , δήω οἶδα . τίς ὁ λόγος διά ὁ αἴσθησις χράω . ἡνίκα γάρ ὁ προφορικός οὗτος λόγος κινέω περί Τένος ὁ αἰσθητής , τότε λέξις καί γραφεύς καί λόγος δήω πρός δήλωσις ὁ καλέω . εἰμί δέ ἀφή καυτός ὁ ψυχή πρός ὁ νοητός κινέω διά ὁ ὀρθός ἐνέργεια , περισσός μετά ὁ αἰσθητής ὁ αἴσθησις · ὑψηλός γάρ φαντάζω . ὅταν δέ θεοειδής τένω προκόπτω . ὁ μετά μικρός ἀνάτασις καί δις άνωση ἄγνωστος πρός ὁ ἀπρόσιτος φάος ὁ ἐπιβολή Κγῃ , τότε καί ὁ νοερός ἐνέργεια περισσός εἶμαι , ὡς καί ὁ αἴσθησις , ἐπεί ὁ ὑψηλός οὗτος ὁ ψυχή διανοέομαι , λοιπός ἑνόω Θεός . ὅταν δέ ὁ νόος χαμαίζηλος φαντάζω , καί περί τις ἄκος κυβερνάω αἰσθητής σπεύδω κινέω , τότε ὁ σαφής λόγος καί ὁ τρανής ὁ ὁρατής χρή ἐπιλέγω · διότι ἀτράνωτος , καί ἄδηλος ὁ παράκειμαι ὁ αἴσθησις εἰμί οὐξὲ αὐτός ὁ αἴσθησις δύναμαι καλῶς παρίστημι ὁ νάω ὁ ὑπόκειμαι . Ἴ . πλήν ἵνα μή δοκέω παρακινέω ὁ θεῖον λόγιος , ἄγω ἀπό ὁ Γραφής παρίστημι ὁ ὁ Ἔρως ὄνομα . φέρω γοῦν ὁ Σολομών μάρτυς , καί ὁ μέγας Ἰγνάτιος · καί πάλιν ὁ Σολομών , ὅς καί ὁ ῥῆμα προεισαγωγή ὁ θεῖον λόγιος φημί , ὡς σκιά ὁ χάρις · ὥστε μή τις ἐγώ δειδίσσομαι καί ἐκφοβέω θορυβέω περί οὗτος · ὁ γάρ θεολόγος κοινός ὄνομα τίθημι ὁ ὁ ἀγάπη καί ὁ ὁ Ἔρως , τις δέ οὗτος καί θεῖος ὄνομα τίθημι ὁ ὁ Ἔρως , ὡς κρυφιώδης , καθό καί ἄτοπος . ὅσος γάρ ἀπρεπής φαίνω καί ὁ θεῖον ἀπᾴδω , τοσοῦτόν εἰμί καί κρύφιος , ζητέω ἐγώ , ὅπως καί δις ὅς ὁ αἴτιος οὗτος λέγω . οὗτος γοῦν θεοπρεπῶς παρ´ ἐγώ λέγω , ὁ πλῆθος μή χωρέω ὁ ἑνοειδής ὁ ἐρωτικός θεωνύμιο , ἢ καθ᾿´ ὅς ὁ θεός ἐράω ὁ ἅπας , ὁ ἑνιαῖος , καί Ἀπλοῦς , καί ὑπέρ πᾶς Ἔρως καί μή σκεδάννυμι εἰς τέλος πολύς , ἀλ εἰς ἑν ὁ ὁ πᾶς ἀγαθοποιέω , ἢ καθ᾿´ ὅς ἐράω αὐτός · καί οὗτος γάρ ὁ Ἔρως αὐτός ἑνοειδής ὀφείλω εἰμί κατά ὁ · ἀγάπησις κύριος ὁ Θεός σύ ἐκ ὅλος ὁ διάνοια σύ , καί ἐκ ὅλος ὁ Ψυχή σύ , καί ἐκ ἄλη ὁ ἰσχύς σύ , μή ἔχω χώρα ἔτερον Ἔρως ἐν ὁ ὁ Θεός ἐράω Ψυχή . οὗτος οὖν ὁ ὁ