cogPG.PG003 480
αὐτὸν θεῖον ὡδίνουσιν ἔρωτα . Ἡ δὲ λέξις , ἀπὸ τῶν κυῖσκομένων ληφθεῖσα , δηλοῖ τὴν οἷον ἐν ἡμῖν φυσικὴν διάθεσιν , καὶ ἀφ´ ἡμῶν φυσικὴν ὁρμὴν πρὸς τὸν δημιουργὸν καὶ κίνησιν . Ὡς γὰρ ἡ γῆ , θερμαινομένη τῷ ἡλίῳ , πρὸς ὡδῖνας διεγείρεται , οὔτω καὶ ἡ καρδία , τὸ ἐραστὸν ἐν ἐαυτῇ περιφέρουσα , ὡδίνει τὸν ἔρωτα . ΙΙ . Παλαιὸς δὲ ἡμερῶν ὑμνεῖται ὁ Θεὸς διὰ τὸ εἶναι τὸν αὐτὸν αἰῶνα τῶν αἰωνίων ἁγγέλων · τούτους γὰρ εἶπε πρότερον αἰωνίους , ὡς αἰῶνος μετέχοντας , οὐ μὴν δὲ ὡς ἀνάρχους . Χρόνον δὲ τῶν ὑπὸ χρόνον , ἀπάντων ὃηλονότι τῶν γεγονότων μετὰ τὴν παραγωγὴν τοῦ οὐρανοῦ , οὗ τῇ κινήσει ὁ χρόνος εἰσάγεται . Αέγεται δὲ καὶ χρόνος καὶ αἰὼν καὶ ἡμέρα ὁ Θεὸς θεοπρεπῶς , ὡς ἀμετάβλητος , ὅτι τὰ πάντα ἐν τούτοις μεταβάλλονται · αὐτὰ δὲ ἀμετάβλητα μένουσι κατὰ τὸ εἶναι χρόνους καὶ ἡμέρας . Εἰ γὰρ μετεβάλλοντο κατ´ οὐσίαν , πᾶσα δὲ μεταβολὴ ἐν χρόνῳ , ἔμελλε καὶ ἡ μεταβολὴ τοῦ χρόνου ἐν χρόνῳ γίνεσθαι , καὶ ποίω τούτῳ οὐκ οἶδα · κατὰ τὸ εἶναι δὲ χρόνον καὶ ἡμέρας εἶπε τὸ αὐτῶν ἀμετάβλητον . Ἐπεὶ παρακατιὼν ὁ ἅγιος ἐν ἀλλοιώσει εἴποι τὸν χρόνον · ὃ καὶ δοτέον · θέρος γὰρ καὶ ἔαρ , φθινόπωρον καὶ χειμὼν , αἱ τοῦ χρόνου ἀλλοιώσεις . Οὕτω γοῦν θεοπρεπῶς καὶ ὀ Θεὸς ἀεὶ κινούμενος ἑφ´ ἑαυτοῦ μένει . Καὶ τρίτον , ὅτι καὶ ὡς αἴτιος αὐτῶν · ἐλέγομεν γὰρ καὶ πρότερον , ὅτι τὰ πάντα λέγεται ὁ Θεὸς ὡς αἴτιος ἐκ τῶν αἱτιατῶν , εἰ καὶ ὑπὲρ πάντα ἐστί . Διὸ καὶ πολιὸς μὲν ὤφθη τῷ Δανιὴλ , λευκὴν ἔχων κεφαλὴν ὡσεὶ ἔριον , νεανίσκος δὲ πάλιν τῷ Ἀβραάμ · τὸ μὲν , ὡς πάντων ἐκ Θεοῦ τε ὄντων καὶ μετ´ αὐτὸν , καὶ νεωτέρων αὐτοῦ · τὸ δὲ , ὅτι ἐν ἀκμαίᾳ καὶ εὐσταθεῖ μακαριότητι ἁπαλαίωτός ἐστιν · ἢ δι´ ἀμφοτέρων , τοῦ τε πρεσβύτου καὶ τοῦ νέου , δηλοῦται τὸ ἐξ ἀρχῆς ἄχρι τέλους διὰ πάντων τῶν κτισμάτων προῖέναι αὐτόν · ἢ τρίτον , καθὼς καὶ ὁ ἱεροτελεστὴς καὶ διδάσκαλος τοῦ Ἐατρὸς Ἰερόθεός φησιν , ὅτι δι´ ἀμφοτέρων ἡ θεία ἀρχαιότης δηλοῦται , διὰ μὲν τοῦ πρεσβυτέρου , ὅτι τὸ ἀρχαῖον καὶ πρῶτον δηλοῖ τὸ πρεσβύτερον · διὰ δὲ τοῦ νεωτέρου , ἐπείπερ ὡς ἐν ἀριθμοῖς ἀρχηγικώτερον μὲν ἡ μονὰς , καὶ κατ´ ἀριθμὸν νεώτερον , ὁ δὲ ἀριθμός ἐστι τῷ πλήθει φαινόμενος , ὅσον αὐξάνεται , ἔμφασιν ὑστεροχρονίας ἔχει . Διὰ τοῦτο ὁ μὲν Θεὸς , ὡς αἴτιος τῶν κτισμάτων , ἀρχῆς καὶ μονάδος λόγον ἐπέχων · τὰ δὲ κτίσματα , ὡς ἀπ´ αὐτοῦ καὶ αἰτιατὰ πλήθους , εἰκότως ὁ μὲν τὸ ἀρχαῖον ἕξει , τὰ Δὲ κτίσματα τὸ μετὰ ταῦτα τῆς ἀρχῆς καὶ Ιi . Εἰσβάλλει περὶ αὐτοῦ τοῦ χρόνου καὶ τοῦ αἰῶνος εἰπεῖν , σοφώτατα κατασφαλιζόμενος τὸν ἀκροατὴν εἰς εὐσέβειαν , καὶ φάσκων , μὴ χρῆναι ὧπονοεῖν τὰ λεγόμενα αἰώνια κατὰ τοῦτο καὶ συναΐδια εἶναι Θεῷ τῷ πρὸ αἰώνων . Τὰ γοῦν πάντη καὶ ἀπολύτως ἀγένητα καὶ ἀίδια τὰ ἐπὶ Θεοῦ κυρίως αἰώνια · οἱ δὲ ἄφθαρτοι ἄγγελοι αἰώνιοι λέγονται
Lemmas: αὐτός θέω ὠδινέω Ἔρως . ὁ δέ λέξις , ἀπό ὁ κυνέω λαμβάνω , δηλόω ὁ οἷος ἐν ἐγώ φυσικός διάθεσις , καί ἀφή ἐγώ φυσικός ὁρμή πρός ὁ δημιουργός καί κίνησις . ὡς γάρ ὁ γῆ , θερμαίνω ὁ ἥλιος , πρός ὠδίς διεγείρω , οὐτάω καί ὁ καρδία , ὁ ἐραστός ἐν ἑαυτοῦ περιφέρω , ὠδίνω ὁ Ἔρως . ΙΙ . Παλαιός δέ ἡμέρα ὑμνέω ὁ θεός διά ὁ εἰμί ὁ αὐτός αἰών ὁ αἰώνιος ἄγγελος · οὗτος γάρ εἶπον πρότερος αἰώνιος , ὡς αἰών μετέχω , οὖον μήv δέ ὡς ἄναρχος . Χρόνος δέ ὁ ὑπό χρόνος , ἀπαντάω ὃηλονότι ὁ γίγνομαι μετά ὁ παραγωγή ὁ οὐρανός , ὅς ὁ κινέω ὁ χρόνος εἰσάγω . Αέγεται δέ καί χρόνος καί αἰών καί ἡμέρα ὁ θεός θεοπρεπῶς , ὡς ἀμετάβλητος , ὅτι ὁ πᾶς ἐν οὗτος μεταβάλλω · αὐτός δέ ἀμετάβλητος μένω κατά ὁ εἰμί χρόνος καί ἡμέρα . εἰμί γάρ μεταβάλλω κατ´ οὐσία , πᾶς δέ μεταβολή ἐν χρόνος , μέλλω καί ὁ μεταβολή ὁ χρόνος ἐν χρόνος γίγνομαι , καί ποῖος οὗτος οὐ οἶδα · κατά ὁ εἰμί δέ χρόνος καί ἡμέρα εἶπον ὁ αὐτός ἀμετάβλητος . ἐπεί παρακάτειμι ὁ ἅγιος ἐν ἀλλοιόω εἶπον ὁ χρόνος · ὅς καί δοτέος · θέρος γάρ καί ἔαρ , φθινόπωρον καί χειμών , ὁ ὁ χρόνος ἀλλοιόω . οὕτως γοῦν θεοπρεπῶς καί ὁ θεός ἀεί κινέω ἑφ´ ἑαυτοῦ μένω . καί τρίτος , ὅτι καί ὡς αἴτιος αὐτός · λέγω γάρ καί πρότερος , ὅτι ὁ πᾶς λέγω ὁ θεός ὡς αἴτιος ἐκ ὁ αιτιατός , εἰμί καί ὑπέρ πᾶς εἰμί . Διὸ καί πολιός μέν ὁράω ὁ Δανιήλ , λευκός ἔχω κεφαλή ὡσεί ἔριον , νεανίσκος δέ πάλιν ὁ Ἀβραάμ · ὁ μέν , ὡς πᾶς ἐκ Θεός τε εἰμί καί μετέ αὐτός , καί νέος αὐτός · ὁ δέ , ὅτι ἐν ἀκμαῖος καί εὐσταθής μακαριότης ἁπαλαίωτός εἰμί · ἢ δις ἀμφότερος , ὁ τε πρεσβύτης καί ὁ νέος , δηλόω ὁ ἐκ ἀρχή ἄχρι τέλος διά πᾶς ὁ κτίσμα προΐημι αὐτός · ἢ τρίτος , καθώς καί ὁ ἱεροτελεστής καί διδάσκαλος ὁ Ἐατρὸς Ἱερόθεος φημί , ὅτι δις ἀμφότερος ὁ θεῖος ἀρχαιότης δηλόω , διά μέν ὁ πρέσβυς , ὅτι ὁ ἀρχαῖος καί πρῶτος δηλόω ὁ πρέσβυς · διά δέ ὁ νέος , ἐπεί ὡς ἐν ἀριθμός ἀρχηγικός μέν ὁ μονή , καί κατ´ ἀριθμός νέος , ὁ δέ ἀριθμός εἰμί ὁ πλῆθος φαίνω , ὅσος αὐξάνω , ἔμφασις ὑστεροχρονία ἔχω . Ζεύς οὗτος ὁ μέν θεός , ὡς αἴτιος ὁ κτίσμα , ἀρχή καί μόνος λόγος ἐπέχω · ὁ δέ κτίσμα , ὡς ἀπ´ αὐτός καί αἰτιατός πλῆθος , εἰκότως ὁ μέν ὁ ἀρχαῖος ἔχω , ὁ δέ κτίσμα ὁ μετά οὗτος ὁ ἀρχή καί Ἴ . εἰσβάλλω περί αὐτός ὁ χρόνος καί ὁ αἰών εἶπον , σοφός κατασφάλιζω ὁ ἀκροατής εἰς εὐσέβεια , καί φάσκω , μή χρή ὁράω ὁ λέγω αἰώνιος κατά οὗτος καί συναΐδιος εἰμί Θεός ὁ πρό αἰών . ὁ γοῦν πάντῃ καί ἀπόλυτος ἀγένητος καί ἀίδιος ὁ ἐπί Θεός κύριος αἰώνιος · ὁ δέ ἄφθαρτος ἄγγελος αἰώνιος λέγω