cogPG.PG003 450
οἱ ἄγγελοι οἴδασι τὰ αἰσθητὰ , οὐ δι´ αἰσθήσεως αὐτοῖς προσβάλλοντες , ἀλλὰ διὰ δυνάμεως ἐπαναβεβηκυίας ἐποβάλλοντες . Ὁ γὰρ ἐπὶ τοῦ Γεδεὼν εἰς τὴν θυσίαν ἐκβάλλων ἐκ τῆς πέτρας πῦρ οὐκ αἰσθήσει οἶδεν , ὅτι καυστικὸν τὸ πῦρ , ὡς ἡμεῖς , ἀλλ´ ἀνωτέρῳ τρόπῳ , καὶ κατὰ τὴν θεοειδῆ αὐτοῦ δύναμιν . Εἰ γοῦν οἱ ἄγγελοι κρειττόνως ἢ κατ´ αἴσθησιν οἷδασι τὰ αἰσθητὰ , πόσῳ μᾶλλον ὁ Θεὸς ἀθλως τὰ ἔνυλα ; ἔΠΙ . Ἐπὶ τούτοις ἀπορεῖ , πῶς ἡμεῖς τὸν Θεὸν Β Πi . Α Μ γινώσκειν λεγόμεθα , καὶ ὑπὲρ τὰ νοητὰ , καὶ ὑπὲρ τὰ αἰσθητὰ ὑπεροχικῶς ὄντα . Ἀληθὲς γοῦν λέγει , ὅτι τῇ αὐτοῦ φύσει ἄγνωστός ἐστιν ὁ Θεὸς , ἀλλ´ ἡ τῶν δημιουργημάτων καλλονὴ , τὸν γενεσιουργὸν , τουτέστι τὸν ἐν γενέσει ποιητὴν , μηνύει · ἡ γὰρ τῶν κτισμάτων διάταξις εἰκόνες τινές καὶ ὁμοιώματα τῶν ἐν τῷ Θεῶ παραδειγμάτων καὶ δημιουργικῶν λόγων εἰσὶ , καθ´ οὓς ἅπαντα ἐν αὐτῷ ὄντα παρήχθησαν , καθὼς καὶ ἐν τῇ Ἀποκαλύψει τοῦ θεολόγου Ἰωάννου καὶ εὐαγγελιστοῦ λέγεται , ὅτι τὰ πάντα ἦσαν καὶ γεγόνασιν · ἧσαν γὰρ τὰ τῶν κτισμάτων παραδείγματα , ὧν εἰκόνες τὰ τῆς κτίσεως ἀποτελέσματα . Ἐν πᾶσι γοῦν κτίσμασι Θεὸς γινώσκεται , ὡς ὁ τεχνίτης ἐν τοῖς τεχητοῖς · πάντη δὴ κεχωρισμένος κατ´ οὐσίαν τῶν πάντων · κἀντεῦθεν , ἄγνωστος ὤν , ἐκ τῆς τοιαύτης ἀγνωσίας γινώσκεται · ἀλλὰ καὶ διὰ τῶν ἐναντίων γινώσκεται , καὶ διὰ τῶν θίσεων καὶ διὰ τῶν ἀφαιρέσεων λέγεται . Εἰ γὰρ καὶ πρώην ἔλεγεν , ὅτι ἐπὶ Θεοῦ οὔτε ἐπαφή ἐστιν , οὔτε νόησις , οὕτε λόγος , οὖτε τι ἄλλο · ἀλλ´ οὖν , ὅτε ταῦτα τὰ θετικὰ θεοπρεπῆ νοοῦμεν , καὶ αὐτοῦ ταῦτα λέγομεν , καὶ οὐκ ἐξ ἡμῶν εἰς ἐκεῖνον , χώραν ἔχουσι λέγεσθαι . Ἡ γοῦν ἐπαφὴ μὲν ἡμῶν πρὸς τὸ Θεῖον οὐκ ἔστιν , ἐπαφὴ δὲ αὐτοῦ ἐαυτοῦ λεχθήσεται , ὥσπερ δὴ καὶ γνῶσις καὶ νόησις · αἱ δ´ ἀποφάσεις ἐφ´ ἡμῖν ταχθήσονται , ὅτι ὑπὲρ ταῦτα πάντα τὸ θεῖον , καὶ οὐχ οἷόν τε ἀπὸ τούτων καταλαμβάνεσθαι παρ’ἡμῶν . Διὰ τοῦτο καὶ ἐκ πάντων ἡμῶν ὑμνεῖται κατὰ τὴν ἀναλογίαν πάντων , ἐκ τῶν ὄντων ὡς ὤν , ἐκ τῶν ζώντων ὡς ζῶν , ἐκ τῶν σοφῶν ὡς σοφία . Καὶ πάλιν ἐστὶν ἡ θειοτάτη τοῦ Θεοῦ γνῶσις , δι´ ἀγνωσίας γινωσκομένη κατὰ τὴν ὑπὲρνοῦν ἕνωσιν καὶ συνάφειαν , καθὼς ἐπιφέρει , ὅταν , λέγων , ὁ νοῦς ἀποστὰς τῶν ὄντων καὶ ἐαυτὸν ἀφεὶς , ἐνωθῇ ταῖς ὑπερφαέσιν ἀκτῖσιν , ἐλλαμπόμενος τῷ ἀνεξερευνήτῳ βάθει · ἐκεῖθεν καὶ ἐκεῖ δηλονότι οὕτως ἡ ἔλλαμψις γίνεται , ὅτε μένων ἐκεῖ , πάντα καὶ ἑαυτὸν ἀφεὶς , ἐκεῖθεν ἐλλάμπεται . Ἀφίησι δὲ ὁ νοῦς ἑαυτὸν , ὅταν ἀργήσῃ παντελῶς τῆς οἰκείας κινήσεως , καὶ ὅλως ἀκινητήσῃ , μηδὲν ἴδιον ἐαυτοῦ ἔχων , μηδὲ αὐτοῦ ὢν , ἀλλ´ ὅλως τῆς θείας ἐκείνης κρυφιότητος , ἣν ἀλλαχοῦ καὶ ἐνδότητα εἶπε . Καίτοι γε κατ´ ἄλλον λόγον ,
Lemmas: ὁ ἄγγελος οἶδα ὁ αἰσθητός , οὖον δις αἴσθησις αὐτός προσβάλλω , ἀλλά διά δύναμις ἐπαναβαίνω ἐπιβάλλω . ὁ γάρ ἐπί ὁ Γεδεών εἰς ὁ θυσία ἐκβάλλω ἐκ ὁ πέτρα πῦρ οὐ αἴσθησις οἶδα , ὅτι καυστικός ὁ πῦρ , ὡς ἐγώ , ἀλ ἀνώτερος τρόπος , καί κατά ὁ θεοειδής αὐτός δύναμις . εἰμί γοῦν ὁ ἄγγελος κρατύς ἢ κατ´ αἴσθησις οἷδα ὁ αἰσθητός , πόσος μᾶλλον ὁ θεός ἄθλος ὁ ἔνυλος ; ἐπί . ἐπί οὗτος ἀπορέω , πῶς ἐγώ ὁ θεός Β Πi . Α Μ γιγνώσκω λέγω , καί ὑπέρ ὁ νοητός , καί ὑπέρ ὁ αἰσθητός ὑπεροχικός εἰμί . ἀληθής γοῦν λέγω , ὅτι ὁ αὐτός φύσις ἄγνωστος εἰμί ὁ θεός , ἀλ ὁ ὁ δημιούργημα καλλονή , ὁ γενεσιουργός , τουτέστι ὁ ἐν γένεσις ποιητής , μηνύω · ὁ γάρ ὁ κτίσμα διάταξις εἰκών τις καί ὁμοίωμα ὁ ἐν ὁ θεάομαι παράδειγμα καί δημιουργικός λόγος εἰμί , καθ´ ὅς ἅπας ἐν αὐτός εἰμί παράγω , καθώς καί ἐν ὁ ἀποκάλυψις ὁ θεολόγος Ἰωάννης καί εὐαγγελιστής λέγω , ὅτι ὁ πᾶς εἰμί καί γίγνομαι · ἧσαν γάρ ὁ ὁ κτίσμα παράδειγμα , ὅς εἰκών ὁ ὁ κτίσις ἀποτέλεσμα . ἐν πᾶς γοῦν κτίσμα θεός γιγνώσκω , ὡς ὁ τεχνίτης ἐν ὁ τεχητοῖς · πάντῃ δή χωρίζω κατ´ οὐσία ὁ πᾶς · ἐντεῦθεν , ἄγνωστος εἰμί , ἐκ ὁ τοιοῦτος ἀγνωσία γιγνώσκω · ἀλλά καί διά ὁ ἐναντίος γιγνώσκω , καί διά ὁ θισος καί διά ὁ ἀφαίρεσις λέγω . εἰμί γάρ καί πρώην λέγω , ὅτι ἐπί Θεός οὔτε ἐπαφή εἰμί , οὔτε νόησις , ἵημι λόγος , οὔτε τίς ἄλλος · ἀλ οὖν , ὅτε οὗτος ὁ θετικός θεοπρεπής νοέω , καί αὐτός οὗτος λέγω , καί οὐ ἐκ ἐγώ εἰς ἐκεῖνος , χώρα ἔχω λέγω . ὁ γοῦν ἐπαφή μέν ἐγώ πρός ὁ θεῖον οὐ εἰμί , ἐπαφή δέ αὐτός ἑαυτοῦ λέγω , ὥσπερ δή καί γνῶσις καί νόησις · ὁ δδʹ ἀπόφασις ἐφίημι ἐγώ τάσσω , ὅτι ὑπέρ οὗτος πᾶς ὁ θέω , καί οὐ οἷος τε ἀπό οὗτος καταλαμβάνω παροράω . Ζεύς οὗτος καί ἐκ πᾶς ἐγώ ὑμνέω κατά ὁ ἀναλογία πᾶς , ἐκ ὁ εἰμί ὡς εἰμί , ἐκ ὁ ζῶ ὡς ζῶ , ἐκ ὁ σοφός ὡς σοφία . καί πάλιν εἰμί ὁ θεῖος1 ὁ Θεός γνῶσις , δις ἀγνωσία γιγνώσκω κατά ὁ ὑπερνέω ἕνωσις καί συνάφεια , καθώς ἐπιφέρω , ὅταν , λέγω , ὁ νόος ἀφίστημι ὁ εἰμί καί ἑαυτοῦ ἀφίημι , νοέω ὁ ὑπερφαής ἀκτίς , ἐλλάμπω ὁ ἀνεξερεύνητος βάθος · ἐκεῖθεν καί ἐκεῖ δηλονότι οὕτως ὁ ἔλλαμψις γίγνομαι , ὅτε Μένων ἐκεῖ , πᾶς καί ἑαυτοῦ ἀφίημι , ἐκεῖθεν ἐλλάμπω . ἀφίημι δέ ὁ νόος ἑαυτοῦ , ὅταν ἀργέω παντελῶς ὁ οἰκεῖος κίνησις , καί ὅλως ἀκινητέω , μηδείς ἴδιος ἑαυτοῦ ἔχω , μηδέ αὐτός εἰμί , ἀλ ὅλως ὁ θεῖος ἐκεῖνος κρυφιότης , ὅς ἀλλαχοῦ καί ενδοτηταω εἶπον . καίτοι γε κατ´ ἄλλος λόγος ,