cogPG.PG003 390
Τῶν δυνάμεις τῶν νοητῶν , ὡς καὶ ὄμοιότητες , ἐπειδὴ καὶ ἐξ αὐτοῦ εἰσι καὶ προσεχεῖς αὐτῷ . ἑτερότητος δὲ οἰονεὶ ὁ μεριστικὸς πληθυσμὸς ἐν ταῖς ὑποβεηκυίαις προόδοις τοῦ θείου θελήματος . Ἀνομοιότητες δὲ , ἐπειδὴ τὸ γινόμενον ἕτερον ποῦ δημιουργήραιτος . Κοινωνίαι τῶν ἐνεόντων αἱ τῶν στοιχείμων κράσεις · ἀλληλουχίαι ἡ τοῦ κόσμου παντὸς συνφεια καὶ συμπάθεια . Ἀσνμμιξίαι τῶν ἢνωμένων , ὡς ἐπὶ τῆς τοῦ ἀνθρωπείου γένους κοινότοτος , καὶ τῆς καὶ´ ἕκαστονἄνθρωπον ἰδιότητος · τῷ μὲν γὰρ κοινῷ τῆς ουσίας λόγῳ πάντες ἡμώμοθα · τῇ ὲ καθ´ ἕκαστον ἰδιότητι τὸ ἀσύμμικτον ἔχομεν . Διὰ τάντων ἀμοτακίνητοι μοναί · ἕκαστον γὸρ καθ´ ἑαυτὸ συνίσταται καὶ ἕστι . Καὶ αὖθις , αἱ πάντων ἐν ἑκάστῳ κοινωνίαι . Ἐντεῦθεν διορθεῦται καὶ δόξας δυοῖν παλαιῶν φιλοσόφων , Ἐμπεδοιλίους καὶ Ἀναξαγόρου . Ὁ μὲν γὰρ Ἐμπεδοκλῆς σφαῖραν ἀπὸ τῆς ἁπάντων φὰας καὶ συγκρίσοως ἔλεγεν , ὥστε μὴ εἶναι διακρένεσθαι καθ´ ἑαυτὸ ἕκαστον ἀπὸ ἄλλου , πρὶν τὸ νεῖκις γονέσθαι καὶ τὴν διάκρισιν καδ´ ἣν ὑπέεσο , ὁ πασμος . Ὁ δὲ Ἀναξαγόρας , Ἥν ὁμοῦ χρήματα παντω , ἔλεγε . Αέγει γοῦν , ὃτι καὶ κατ´ αὐτὰ τὸ πδν συνἔστανται , καὶ πᾶσι κάντα κοινωνοῦντα , σὔτε τῆς οἰκείας μανῆς ἐξίστανται ὡς σφαῖραν γίνεσθαι · οὔτε μὴν πραγματικὴν τὴν κοινοονίαν ἔχουσιν , ὡς εἶναι ἐν τῷ ἄρτῳ τυχὸν καὶ χρνοὸν , καὶ ξύλον , καὶ σέδηρον , ἄτομά τινα καὶ διὰ σμικρότητα οὐ βλεπόμανα , ὥς ὁ Ἀναξαγόρας ἐδδξασεν , ὃς καὶ τὴν γένεσιν δθιάκρισιν Θεγεν · ἀλλ´ εἰσὶ μὲν ἐν κοινωνίᾳ , δυνάμεο ἄὲ τῇ κατὰ ποιότητα , ὡς δύνασθαι , φέρε εἰπεῖν , καὶ αὐτὸ βὸατος γενέσθαι ἀέρα καὶ πῦρ , καὶ ἀπὸ γῆς βδωρ , καὶ ἀπὸ τῶν τροφῶν σάρκας , καὶ τἄλλα · ἐστε καὶ τὴν φιλίαν ἀσύγχυτον εἶναι , καὶ τὴν συνοχὴν ἀδιάλυτον . Ἀνεκλείπτους δὲ τὰς δκαδοχὰς τῶν γινομένων φησίν · Ἔως γὰρ ἄρτι ἐργάζεται . Εἰ καὶ ὁ Ἀριστοτέλης ἐπαπορῶν ἐτέρως λύει , διότι λέγεω , ἐξ ἀλλήλων γίνονται , καὶ ἡ φθορὰ ταὐτοῦ , ἄλλου γνεσίς ἐστι καὶ ἄλλου φθορὰ , τούτου γένεσις , καὶ ἐφεξῆς οὓτως , ὥστε μὴ ἐπιλείπειν τὴν γένεσιν . Ἐκειδὴ δὲ στάσις ἐστὶ καὶ κίνησις ἀπάντων τὸ Θεῖον ὑπὲρ στάσιν καὶ κίνησιν , ὡς ἕκαστον ἱστῶν ἐν τῷ οἰκείῳ λόγῳ , καὶ κινοῦν ἐπὶ τὴν οἰκείαν κίνησεν , ἄιὰ τοῦτο λέγει , αἱ στάσεις πᾶσαι καὶ αἱ κινήσεις , εἴτε ἀγγέλων εἴποις , εἴτε ψυχῶν , εἴτε σωμάτων , ἐκ τούτου εἰσί . νοῶν γοῦν στάσις ἐστὶ τὸ ἱδρῦσθαι τῇ πρὸς Θεὸν ἀνατάσει , κἂν ἀποστέλλοιντο καὶ καταβαίνοιεν ἑπὶ τὰ ὑποβεβηκότα προνοίας χάριν τῶν ὠφεληθησοἔ
Lemmas: ὁ δύναμις ὁ νοητός , ὡς καί ομοιότητα , ἐπεί καί ἐκ αὐτός εἰμί καί προσεχής αὐτός . ἑτερότης δέ οἱονεί ὁ μεριστικός πληθυσμός ἐν ὁ ὑποβαίνω πρόοδος ὁ θεῖον θέλημα . ἀνομοιότης δέ , ἐπεί ὁ γίγνομαι ἕτερος ποῦ δημιουργηραιος . κοινωνία ὁ ἔνειμι ὁ ὁ στοιχείμων κρᾶσις · ἀλληλουχία ὁ ὁ κόσμος πᾶς συνφεια καί συμπάθεια . Ἀσνμμιξίαι ὁ ενώνω , ὡς ἐπί ὁ ὁ ἀνθρώπειος γένος κοινός , καί ὁ καί ἕκαστονἄνθρωπον ἰδιότης · ὁ μέν γάρ κοινός ὁ οὐσία λόγος πᾶς ἡμώμοθα · ὁ ε καθ´ ἕκαστος ἰδιότης ὁ ἀσύμμικτος ἔχω . Ζεύς τείνω αμοτακινητος μονή · ἕκαστος γόρ καθ´ ἑαυτοῦ συνίστημι καί εἰμί . καί αὖθις , ὁ πᾶς ἐν ἕκαστος κοινωνία . ἐντεῦθεν διορθεύω καί δόξα δύο παλαιός φιλόσοφος , Ἐμπεδοιλίους καί Ἀναξαγόρας . ὁ μέν γάρ Ἐμπεδοκλῆς σφαῖρα ἀπό ὁ ἅπας φημί καί συγκρισως λέγω , ὥστε μή εἰμί διακρένεσθαι καθ´ ἑαυτοῦ ἕκαστος ἀπό ἄλλος , πρίν ὁ νέκις γονάω καί ὁ διάκρισις καʹ ὅς ὑπεῖπον , ὁ πασμος . ὁ δέ Ἀναξαγόρας , ὅς ὁμοῦ χρῆμα λήγω , λέγω . Αέγει γοῦν , ὅτι καί κατ´ αὐτός ὁ πδν συνίστημι , καί πᾶς Κάντα κοινωνέω , Σύτε ὁ οἰκεῖος μανός ἐξίστημι ὡς σφαῖρα γίγνομαι · οὔτε μήv πραγματικός ὁ κοινοανια ἔχω , ὡς εἰμί ἐν ὁ ἄρτος τυγχάνω καί χρόνος , καί ξύλον , καί σέδηρον , ἄτομος τις καί διά μικρότης οὖον βλέπω , ὅς ὁ Ἀναξαγόρας δάκνω , ὅς καί ὁ γένεσις διάκρισις Θεγεν · ἀλ εἰμί μέν ἐν κοινωνία , δύναμαι ἀεί ὁ κατά ποιότης , ὡς δύναμαι , φέρω εἶπον , καί αὐτός βατός γίγνομαι ἀήρ καί πῦρ , καί ἀπό γῆ βδωρ , καί ἀπό ὁ τροφή σάρξ , καί ἄλλος · εἰμί καί ὁ φίλιος ἀσύγχυτος εἰμί , καί ὁ συνοχή ἀδιάλυτος . ἀνέκλειπτος δέ ὁ δκαδοχαω ὁ γίγνομαι φημί · ἔως γάρ ἄρτι ἐργάζομαι . εἰμί καί ὁ Ἀριστοτέλης ἐπαπορέω ἑτέρως λύω , διότι λέγω , ἐκ ἀλλήλων γίγνομαι , καί ὁ φθορά αὐτός , ἄλλος γιγνώσκω εἰμί καί ἄλλος φθορά , οὗτος γένεσις , καί ἐφεξῆς οὕτως , ὥστε μή ἐπιλείπω ὁ γένεσις . Ἐκειδὴ δέ στάσις εἰμί καί κίνησις ἀπαντάω ὁ θεῖον ὑπέρ στάσις καί κίνησις , ὡς ἕκαστος ἱστός ἐν ὁ οἰκεῖος λόγος , καί κινέω ἐπί ὁ οἰκεῖος κινέω , Αἶα οὗτος λέγω , ὁ στάσις πᾶς καί ὁ κινέω , εἴτε ἄγγελος εἶπον , εἴτε Ψυχή , εἴτε σῶμα , ἐκ οὗτος εἰμί . νοέω γοῦν στάσις εἰμί ὁ ἱδρύω ὁ πρός θεός ἀνάτασις , κἀν ἀποστέλλω καί καταβαίνω ἐπί ὁ ὑποβαίνω πρόνοια χάρις ὁ ὠφελέω