cogPG.PG003 317
σωματικὸν ἤδρασται ἐν τῷ ζῶντι , γὰρ τῇ γειρ αὐτοῦ πάντα τὰ πέρατα τῆς γῆς , ἀλλὰ καὶ οἱ οὐρανοί · ἐν ᾧ γὰρ , φησί , τὰ πάντα , οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ καθ´ ἡμᾶς ἔχει · ἡ γὰρ ψυχὴ ἔστραπται πρὸς τὸ πνεῦμα , ἐν ᾧ εἰσιν ἀπεστηριγμέναι αἱ αἰσθήσεις καὶ οἱ λογισμοὶ , δι´ ὧν τὸ ἐν σκέψει λογιζόμεθα , ὅπερ πνεῦμα οἰδε τὰ ἐν τῷ ἀνθρώπῳ . Ἐπεστραμμένη οὖν πρὸς τὸ πνεῦμα ἡ ψυχὴ , καὶ πρὸς τὰς ἐν αὐτῷ αἰσθήσεις , καὶ δι´ αὐτῶν πρὸς τὸ σῶμα , τὰς νοερὰς ἐνεργείας ἔχει μεριζομένας εἰς ἐτερότητας , καὶ σκεδαστῶς προῖούσας ἀπὸ πρώτης νοήσεως εἰς δευτέρας , ἢ κρείττονας ἢ φαύλας . φησὶν οὖν , ὅτι ἀνατεινόμενοι πρὸς Θεὸν γινόμεθα ὑπὸ τῆς ἑνάδος ἐκείνης ἓν ἀμερὲς , τῶν πολυμερῶν ἡμῶν ἐτεροτήτων ἐκ τοῦ σκεδασμοῦ εἰς σύμπτυξιν ἀθροιζομένων , καὶ ἑνοποιουμένων ὑπερκοσμίως , τουτέστιν οὐκ αἰσθητῶς , ἀλλὰ νοερῶς , οὐκ Ετι ἀσυμβάτων ὄντων ἡμῶν πρὸς ἑαυτοὺς , ἀλλὰ γενομένων ἓν ἑνοειδῶς , ὡς καὶ αὐτὸς ἕν ἑστιν , ὥς φησιν ἐν τοῖς ἰεροῖς Εὐαγγελίοις . Πάλιν Τριάδα , ὡς τρισυπόστατον , καὶ διὰ τὴν πατρικὴν ὑπὲρ ἔννοιαν ἄναρχον πρόοδον , εἰς ἔκφανσιν τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος , ἐξ ἧς πᾶσα πατριὰ ἐν οὐρανῷδηλονότι τὰ οὐράνια τάγματα , καὶ ἐπὶ γῆσδηλονότι αἱ πνευματικαὶ συγγένειαι καὶ ἀλληλουχίαι , πατριὰς γὰρ τὰς συγγενείας φησὶν ὁ Μωϋσῆς ἔστι τε καὶ ὀνομάζεται . Ὡς αἰτίαν σε των ὄντων , ὅτι καὶ πάντα ἐκ Πατρὸς διὰ τοῦ Υἱοῦ ἐν ἁγίῳ ἐγεγόνεισαν Πνεύματι , οὐσιοποιηθέντα , οὐ διὰ χρείαν , ἀλλ´ ἀγαθότητα . Σοφὴν δὲ καὶ καλὴν , ὅτι πάντα τὰ τοῦ Θεοῦ δημιουργήματα καλὰ λίαν γεγόνασι καὶ εἰσίν . Εἰ μὴ ἦν οὖν σοφὸς ὁ δημιουργὸς , πῶς αὐτὰ γεγόνασι ; καὶ εἰ μὴ ἦν καλὸς , πῶς αὐτὰ καλά ; Τέως δὲ καλὰ , ἐφ´ ὅσον ἐν τῆ κατὰ φύσιν ὡς γεγόνασι μένουσι τάξει . Ἡ δὲ τοῦ κατὰ φύσιν παρατροπὴ , εἴτε ἐν ἀγγέλοις , εἴτε ἐν ψυχαῖς , εἴτε ἐν ὁποιοισοῦν σώμασι γινομένη , τὸ κάλλος ἀπόλλυσι , καὶ τῇ τούτου διαμαρτίᾳ τὸ αἶσχος δημιουργεῖ . διλάνθρωπον δὲ καὶ μᾶλλον τοῦτο , ὅτι ἑσαρκώθη ἐν ἀληθείᾳ ὁ τῆς Τριάδος εἶς , καὶ τέλειον ἄνθρωπον προσελάβετο οῦτο γάρ ἐστι τὸ ὁλικῶς καὶ τοῖς καθ´ ἡμᾶς ἐκοινώνησεν ἀνακληθείσης τῆς ἀνθρωπίνης οὐθενείας , ἐξ ἦς τῆς ἀνθρωπίνης ἐσχατιᾶς ὁ ἀπλοῦς τῇ θεότητι Ἰησοῦς συνετέθη , καὶ διπλοῦς τῇ φύσει γέγονε , καὶ ὁ ἀίδιος παράτασιν εἴληφε χρονικὴν , δηλονότι τὴν ἐν σαρκὶ διαγωγήν · καὶ εἴσω τῆς καθ´ ἡμᾶς φύσεως ἐγεγόνει καθ´ ὑπόστασιν αὐτῇ ἑνωθεὶς , ὁ πάσῃς ἐκβεβηκὼς φυσικῆς τάξεως τῇ θεότητι , ἀμεταβλήτως καὶ ἁσυγχύτως ἐνανθρωπήσας . Καὶ ὅσας ἄλλας διδασκαλίας ταῖς Γραφαῖς ἀκολούθως ἡ τῶν διδασκάλων ἡμῶν κρυφία παράδοσις ἐν μυστηρίῳοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἐκραντορικῶς ] ἡμῖν ἐδωρήσατο,(καὶ σημείωσαι , ὅτι πολλὰ τοῖς τελείοις διὰ λόγου παρεδίδοσαν οἱ ἀπόστολοι μυστηριωδῶς ἀποκαλύπτοντες · διὸ καὶ ὁ Ἀπόστολος , γράφων Θεσσαλονικεῦσι , φησί , χρῆναι φυλάττειν αὐτοὺς ἃ ἤκουσαν εἰτε διὰ λόγων εἰτε δι´ ἀπιστολῆς · καὶ Τιμοθέῳ παραθήκην λέγων δεδωκέναι ἐν μυστηρίῳ , ταῦτα καὶ ἡμεῖς μεμυήμεθα · νῦν μὲν
Lemmas: σωματικός ἐδράζω ἐν ὁ ζῶ , γάρ ὁ γειρ αὐτός πᾶς ὁ πέρας ὁ γῆ , ἀλλά καί ὁ οὐρανός · ἐν ὅς γάρ , φημί , ὁ πᾶς , οὗτος καί ἐπί ὁ καθ´ ἐγώ ἔχω · ὁ γάρ ψυχή στρέφω πρός ὁ πνεῦμα , ἐν ὅς εἰμί ἀποστηρίζω ὁ αἴσθησις καί ὁ λογισμός , δις ὅς ὁ ἐν σκέψις λογίζομαι , ὅσπερ πνεῦμα οἶδα ὁ ἐν ὁ ἄνθρωπος . ἐπιστρέφω οὖν πρός ὁ πνεῦμα ὁ ψυχή , καί πρός ὁ ἐν αὐτός αἴσθησις , καί δις αὐτός πρός ὁ σῶμα , ὁ νοερός ἐνέργεια ἔχω μερίζω εἰς ετερότητα , καί σκεδαστός πρόειμι ἀπό πρῶτος νόησις εἰς δύο , ἢ ἀγαθός ἢ φαῦλος . φημί οὖν , ὅτι ἀνατείνω πρός θεός γίγνομαι ὑπό ὁ ἑνάς ἐκεῖνος εἷς ἀμερής , ὁ πολυμερής ἐγώ ετερότητα ἐκ ὁ σκεδασμός εἰς σύμπτυξις ἀθροίζω , καί ἑνοποιέω ὑπερκόσμιος , τουτέστιν οὐ αἰσθητός , ἀλλά νοερός , οὐ ἔτι ασύμβατος εἰμί ἐγώ πρός ἑαυτοῦ , ἀλλά γίγνομαι εἷς ἑνοειδής , ὡς καί αὐτός εἷς εἱμί , ὅς φημί ἐν ὁ ἱερός Εὐαγγέλιος . πάλιν Τριάς , ὡς τρισυπόστατος , καί διά ὁ πατρικός ὑπέρ ἔννοια ἄναρχος πρόοδος , εἰς ἔκφανσις ὁ υἱός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα , ἐκ ὅς πᾶς πατριά ἐν οὐρανῷδηλονότι ὁ οὐράνιος τάγμα , καί ἐπί γῆσδηλονότι ὁ πνευματικός συγγένεια καί ἀλληλουχία , πατριά γάρ ὁ συγγένεια φημί ὁ Μωϋσῆς εἰμί τε καί ὀνομάζω . ὡς αἴτιος σύ ὁ εἰμί , ὅτι καί πᾶς ἐκ πατήρ διά ὁ υἱός ἐν ἅγιος γίγνομαι πνεῦμα , οὐσιοποιέω , οὖον διά χρεία , ἀλ ἀγαθότης . Σοφός δέ καί καλός , ὅτι πᾶς ὁ ὁ Θεός δημιούργημα καλός λίαν γίγνομαι καί εἰμί . εἰμί μή εἰμί οὖν σοφός ὁ δημιουργός , πῶς αὐτός γίγνομαι ; καί εἰμί μή εἰμί καλός , πῶς αὐτός καλός ; Τέως δέ καλός , ἐφίημι ὅσος ἐν τῆ κατά φύσις ὡς γίγνομαι μένω τάξις . ὁ δέ ὁ κατά φύσις παρατροπή , εἴτε ἐν ἄγγελος , εἴτε ἐν Ψυχή , εἴτε ἐν ὅποιοις σῶμα γίγνομαι , ὁ κάλλος ἀπόλλυμι , καί ὁ οὗτος διαμαρτία ὁ αἶσχος δημιουργέω . διλάνθρωπον δέ καί μᾶλλον οὗτος , ὅτι σαρκόω ἐν ἀλήθεια ὁ ὁ Τριάς εἰμί , καί τέλειος ἄνθρωπος προσλαμβάνω οῦτο γάρ εἰμί ὁ ὁλικός καί ὁ καθ´ ἐγώ κοινωνέω ἀνακαλέω ὁ ἀνθρώπινος οὐθένεια , ἐκ εἰμί ὁ ἀνθρώπινος ἐσχατιά ὁ Ἀπλοῦς ὁ θεότης Ἰησοῦς συντίθημι , καί διπλόος ὁ φύσις γίγνομαι , καί ὁ ἀίδιος παράτασις λαμβάνω χρονικός , δηλονότι ὁ ἐν σάρξ διαγωγή · καί εἴδομαι ὁ καθ´ ἐγώ φύσις γίγνομαι καθ´ ὑπόστασις αὐτός ἑνόω , ὁ πᾶς ἐκβαίνω φυσικός τάξις ὁ θεότης , ἀμετάβλητος καί ἀσύγχυτος ἐνανθρωπέω . καί ὅσος ἄλλος διδασκαλία ὁ γραφή ἀκόλουθος ὁ ὁ διδάσκαλος ἐγώ κρύφιος παράδοσις ἐν μυστήριος γάρ εἰμί ὁ ἐκραντορικῶς ] ἐγώ δωρέω σημειόω , ὅτι πολύς ὁ τέλειος διά λόγος παραδίδωμι ὁ ἀπόστολος μυστηριωδῶς ἀποκαλύπτω · διό καί ὁ ἀπόστολος , γράφω Θεσσαλονικεύς , φημί , χρή φυλάσσω αὐτός ὁ ἀκούω εἴτε διά λόγος εἴτε δις απιστολη · καί Τιμόθεος παραθήκη λέγω δίδωμι ἐν μυστήριον , οὗτος καί ἐγώ μυέω · νῦν μέν