cogPG.PG003 398
ἑαιμονία πληθὺσοὐκ ἐφίεται ; Πρότερον δὲ σημειιατάον παρὶ τοῦ μὴ ὄντος , ὅτι τοῦτο τὸ μὴ ὃν οἱ παλαιοὶ μὴ μόνον ἀνείδεον ὓλην ἐκάλεσαν , ἀλλὰ καὶ ἄσχετον αἶσχος . ΑἈέγεται δὲ μὴ θν ἡ ὕλη οὐχ ὅτι παντελῶς οὐδέν κστιν , ἀλλ´ ὅτι μὴ ἑστί τι τῶν ὄντων · παρῆκται μὲν γὰρ ἐκ μὴ ὄντων ὑπὸ τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ ὕλη · ἀλλ´ οὐχ , ἁς τινες ὑπέλαβον , ἀνείδεος καὶ ἀσχημάτιστος · ὅθαν 2δὲ ἀρχὴ τῶν αἰσθητῶν ἡ ὕλη , ἀλλὰ μᾶλλον συμὰηρρντιεὴ τούτων καὶ ἔσχατον τι καὶ ὑποστάθμη τῶν ὄντων , Καὶ τὸ αἰσθητὸν οὐκ ἄνευ μὲν ὕλης ἐστὶ , κρεῖττον δὲ τῆς ὅλης , εἴδους ὁπωσοῦν μετέχον · οὐἑένοτε οὖν δειχθήσοο ἡ ὕλη δίχα τοῦ εἴδους καὶ τῶν ποιοτήτων · πότε γὰρ γένονε τὸ πῦρ ἄνευ θερμέτητος ἦ φωτὸς , ἢ τὸ ὕδωρ Δνευ ψυχρότητος καὶ ὑγρότητος καὶ τοῦ κυανίζοντος χρώματος ; Διὰ τοῦτο καὶ λόγῳ θειωρητή ἐστιν ἡ ὕλη , καὶ οὐκ ασδήσει λητπτή , καὶ νὸθῳ λογισμῷ καταλαμβάνεσθαι λέγεται · τόδε ἀστὶ , λέγοται , ἀλλ´ ἑτι τόδε οὐκ ἕστι , χεῖρον δὲ άντων . Οὕτω γὰρ καὶ ἐπὶ τοῦ Θεοῦ λέγομεν · ἀλλ´ ἐκεῖσε κρεῖττον πάντων φαμὲν , καὶ ὑπερουσίως . Εἰ γοῦν οὕτω ταῦτα , πῶς ἡ δαιμονία πληθὺς τοῦ ἀγαθοῦ οὐκ ἐφίεται , ἀοπεπτωκυῖα δὲ , κακῶν ἀπάντων καὶ δαυτῇ καὶ τοῖς κακυνομένοις αἰτία γίνεται ; Πῶς δὲ , παρανθεῖσα . ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ , οὐκ Κστιν ἀγαθοειδὴς , μετασχοῦσα τοῦοὐσιωδῶς καὶ οὐ κατὰ μετοχὴν ἀγαθοῦε γὰ γὰρ ἔξιοθεν ἀγαθυνόμενα τῇ περὶ αὐτὸ ἐφέσει ἀγαθοειδῆ λέγονται , καὶ οὐκ αὐτόχρημα ἀγαθά · ἢ πῶς ἀγαθὸν γεγονὸς , ἠλλοιώθη , μὴ τοῦ ἀγαθοῦ ἐκνμκήσαντος ; Καὶ τί ἐστι τὸ κινῆσαν αὐτὴν εἰς κακίαν , ἢ μᾶλλον , τίς ἡ ἀρχὴ τούτου ; οὐδὲ γὰρ εὔαγὲς , δύο ἀρχὰς εἰπεῖν , κατὰ τοὺς Μανιχαίους . Εἰ δὲ ὁ ἀγαθὸς ἡαρῆξεν αὐτὴν , πῶς ἠβουλήθη τοῦτο ποιῆσαι ; ἢ βουληθεὶς , πῶς ἠδυνήθη ; Ὡς γὰρ τὸ πῦρ φυσικὴν ἀδυναμίαν ἔχει πρὸς τὸ ψύχειν , καὶ οὐ ψύξει κἂν εἴ τι καὶ γένηται · οὔτω καὶ τὸ αὐτάγαθον φυσικὴν ἀδυναμίαν ἔχει πρὸς τὸ κακὸν παράξαι . Πῶς δὲ καὶ προνοίας οὔσης καὶ κυβερνώσης , ἐφ´ ᾧ πάντα ἐν τῷ κγαθῷ μένειν , στι τὸ κακὸν , ἢ γινόμενον ; ἢ εἴπου καὶ ἐγενήθη , μὴ ἀναιρούμενον ; καὶ πῶς ἐστιν , ἀφέμανόν τι τοῦ ἀγαθοῦ , τοῦ κακοῦ ἐφίεσθαι · ΧΙΧ . Ἐν ταὐτῷ γυμνάζων τὸν λόγον περὶ τοῦ κακοῦ ἀπλῶς , καὶ οὐ περὶ τῶν δαιμόνων , καὶ ἀναλύων τὰς ἀπορίας φησί · Τὸ κακὸν οὔτε ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ μέλλομεν εἰπεῖν παραχθῆναι , οὔτε ἐκ τοῦ κακοῦ · ἐκ μὲν τοῦ ἀγαθοῦ οὐκ ἔστιν , ὅτι καὶ αὐτὸ ἔμελλεν εἶναι οὐ κακόν · ὡς γὰρ οὐ πυρὸς τὸ ψύχειν , οὕτως οὐδὲ ἀγαθοῦ τὸ παράγειν κακόν . Πάλιν δὲ ἐκ τοῦ κακοῦ σὐκ ἕστιν , ὅτι ὥσπερ τῷ ἀγαθῷ φύσις ἐστὶ παράγειν καὶ σώζειν · οὐτω τῷ κακῷ φθείρειν καὶ ἀπολλύειν . Τί οὖν ; εἰποι τις · Ἢ τοίνυν οὐκ ἔστι λοιπὸν τὸ καοὸν , ἢ ὃν ἔχει τινὰ μοῖραν τοῦ ἀγαθοῦ , καθ´ ἣν ὅλως ἐστί . Πάλιν οὖν ἀμφοτέρωθεν ἀπορία . Εἰ μὲν οὐκ ἔστιν ὅλως τὸ κακὸν , μέλλει εἶναι ἡ ἀρετὴ καὶ ἡ κακία ταύτὸν , ὅπερ παρακατιὼν τίθησιν · εἰ δέ ἐστι , τὰ δὲ ὄντα πάντα τοῦ καλοῦ ἐφίσνται , καὶ εἴτι γίνεται ,
Lemmas: ἑαιμονία πληθὺσοὐκ ἐφίημι ; Πρότερος δέ σημειιαταω Παρί ὁ μή εἰμί , ὅτι οὗτος ὁ μή ὅς ὁ παλαιός μή μόνος ἀνείδεος ὕλη καλέω , ἀλλά καί ἄσχετος αἶσχος . ΑἈέγεται δέ μή ΘΝ ὁ ὕλη οὐ ὅτι παντελῶς οὐδείς κστιν , ἀλ ὅτι μή εἰμί τίς ὁ εἰμί · παράγω μέν γάρ ἐκ μή εἰμί ὑπό ὁ Θεός καί ὁ ὕλη · ἀλ οὐ , ὅς τις ὑπολαμβάνω , ἀνείδεος καί ἀσχημάτιστος · ὅθαν ἀείδω ἀρχή ὁ αἰσθητής ὁ ὕλη , ἀλλά μᾶλλον συμὰηρρντιεὴ οὗτος καί ἔσχατος τίς καί ὑποστάθμη ὁ εἰμί , καί ὁ αἰσθητός οὐ ἄνευ μέν ὕλη εἰμί , ἀγαθός δέ ὁ ὅλος , εἶδος ὁπωσοῦν μετέχω · οὐἑένοτε οὖν δείκνυμι ὁ ὕλη δίχα ὁ εἶδος καί ὁ ποιότης · πότε γάρ γίγνομαι ὁ πῦρ ἄνευ θερμέτητος εἰμί φάος , ἢ ὁ ὕδωρ Δνευ ψυχρότης καί ὑγρότης καί ὁ κυανίζω χρῶμα ; Ζεύς οὗτος καί λόγος θειωρητή εἰμί ὁ ὕλη , καί οὐ ασδήσει ληπτός , καί νόθος λογισμός καταλαμβάνω λέγω · ὅδε Άστι , λέγω , ἀλ ἔτι ὅδε οὐ εἰμί , χείρων δέ οἰδάνω . οὕτως γάρ καί ἐπί ὁ Θεός λέγω · ἀλ ἐκεῖσε ἀγαθός πᾶς φημί , καί ὑπερούσιος . εἰμί γοῦν οὗτος οὗτος , πῶς ὁ δαιμόνιος πληθύς ὁ ἀγαθός οὐ ἐφίημι , ἀποπίπτω δέ , κακός ἀπαντάω καί δαύτος καί ὁ κακύνω αἰτία γίγνομαι ; Πῶς δέ , παρανίημι . ἐκ ὁ ἀγαθός , οὐ Κστιν ἀγαθοειδής , μετέχω τοῦοὐσιωδῶς καί οὖον κατά μετοχή ἀγαθόω γε γάρ ἔξειμι ἀγαθύνω ὁ περί αὐτός ἔφεσις ἀγαθοειδής λέγω , καί οὐ αὐτόχρημα ἀγαθός · ἢ πῶς ἀγαθός γίγνομαι , ἀλλοιόω , μή ὁ ἀγαθός ἐκνμκήσαντος ; καί τίς εἰμί ὁ κινέω αὐτός εἰς κακία , ἢ μᾶλλον , τίς ὁ ἀρχή οὗτος ; οὐδέ γάρ ευαγής , δύο ἀρχή εἶπον , κατά ὁ Μανιχαῖος . εἰμί δέ ὁ ἀγαθός ἡαρῆξεν αὐτός , πῶς βούλομαι οὗτος ποιέω ; ἢ βούλομαι , πῶς δύναμαι ; ὡς γάρ ὁ πῦρ φυσικός ἀδυναμία ἔχω πρός ὁ ψύχω , καί οὖον ψύχω κἀν εἰμί τίς καί γίγνομαι · οὐτάω καί ὁ αὐτάγαθος φυσικός ἀδυναμία ἔχω πρός ὁ κακός παράγω . Πῶς δέ καί πρόνοια εἰμί καί κυβερνάω , ἐφίημι ὅς πᾶς ἐν ὁ κγαθῷ μένω , εἰμί ὁ κακός , ἢ γίγνομαι ; ἢ εἶπον καί γίγνομαι , μή ἀναιρέω ; καί πῶς εἰμί , ἀφίημι τίς ὁ ἀγαθός , ὁ κακός ἐφίημι · ΧΙΧ . ἐν αὐτός γυμνάζω ὁ λόγος περί ὁ κακός ἀπλόος , καί οὖον περί ὁ δαίμων , καί ἀναλύω ὁ ἀπορία φημί · ὁ κακός οὔτε ἐκ ὁ ἀγαθός μέλλω εἶπον παράγω , οὔτε ἐκ ὁ κακός · ἐκ μέν ὁ ἀγαθός οὐ εἰμί , ὅτι καί αὐτός μέλλω εἰμί οὖον κακός · ὡς γάρ οὖον πυρός ὁ ψύχω , οὕτως οὐδέ ἀγαθός ὁ παράγω κακός . πάλιν δέ ἐκ ὁ κακός συ ἕστiν , ὅτι ὥσπερ ὁ ἀγαθός φύσις εἰμί παράγω καί σῴζω · οὗτος ὁ κακός φθείρω καί ἀπόλλυμι . τις οὖν ; εἶπον τις · ἤ τοίνυν οὐ εἰμί λοιπός ὁ καοὸν , ἢ ὅς ἔχω τις μοῖρα ὁ ἀγαθός , καθ´ ὅς ὅλως εἰμί . πάλιν οὖν ἀμφοτέρωθεν ἀπορία . εἰμί μέν οὐ εἰμί ὅλως ὁ κακός , μέλλω εἰμί ὁ ἀρετή καί ὁ κακία αὐτός , ὅσπερ παρακάτειμι τίθημι · εἰμί δέ εἰμί , ὁ δέ εἰμί πᾶς ὁ καλός ἐφίστημι , καί ἔτι γίγνομαι ,