cogPG.PG003 252
αῖ τε ὡδαὶ , καὶ αἱ ἀναγνώσεις , καὶ ἡ τῶν κατηχουμένων ἀπόλυσις γίνεται · τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἐνταῦθα τὰ τοιαῦτα τελοῦνται . Εἰτα , τὸ μύρον ὁ ἱεράρχης λαβὼν , ἐπιτίθησι τῷ θείῳ θυσιαστηρίῳ , περικεκαλυμμένον ῥιπίσιν ἀγίαις ὡς πτέρυξι δυοκαίδεκα , ἀναβοώντων πάντων τὸ Ἀλληλούϊατοῦτο γὰρ λέγει μελῴδημα τῆς ἐν τοῖς προφήταις ἐπιπνοίας τοῦ παναγίευ Πνεύματος ,, καὶ ἀποπληρώσας τὴν ἐπ´ αὐτῷ εὐχὴν , χρῆται λοιπὸν πρὸς πᾶσαν σχεδὸν ἱεραρχικὴ τελεσιουργίαν . Ιi . Θεωρία . ἔ Ι Καθὼς καὶ ἐν τοῖς προτοῦ πεποίηκε , καὶ πρῶτον ἔλεγε τὴν εἰσαγωγικὴν ἀναγωγὴν πρὸς ψυχαγωγίαν τῶν ἔτι τελουμένων , καὶ μὴ δυναμένων πρὸς ὑψηλοτέραν ἀναχθῆναι θεωρίαν · οὕτω ποιεῖ καὶ ἐνταῦθα . Ἡ γοῦν τοῦ θείου μύρου , φησί , περικάλυψις κατὰ ἀναγωγὴν εἰσαγωγικὴν , ἐκεῖνο , οἶμαι , δηλοῖ , τὸ περικεκαλύφθαι πᾶσαν κατὰ νοῦν πρᾶξιν εὐώδη · ἥτις δὲ ἡ ἀναγωγὴ ἐγκελεύεται , μὴ φαινομένας ἔχειν ἐπὶ δόξῃ κενῇ τὰς νοητὰς εὐωδίας , καὶ ἀφομοιώσεις τοῦ κρυφίου Θεοῦ . Ἄχραντοι γάρ εἰσιν ἀπὸ τῶν τοῦ κόσμου , καὶ μόνοις τοῖς νοεροῖς ἐμφαίνονται αἱ θεῖαι καὶ εὐώδεις εὐπρέπειαι , καὶ ὁμοειδεῖς θέλουσιν ἔχειν , οὐκ ἀνθρώπους σαρκὶ ζῶντας , ἀλλὰ τὰς ἐν κρυφίαις ψυχαῖς ἀπαραφθάρτους εἰκόνας , ὅτε δηλαδὴ τὸ κατ´ εἰκόνα μένει ἀλώβητον · τὸ γὰρ ἄγαλμα τῆς θεοειδοῦς ἀρετῆς οὐκ ἄλλως τὸ ἀπαράγραπτον ἕξει , εἰ μὴ εὖ μεμήσεται , καὶ πρὸς ἐκεῖνο τὸ νοητὸν καὶ εὐῶδες κάλλος τυπώσει ἑαυτό . Ὥσπερ γὰρ ἐπὶ τῶν αἰσθητῶν εἰκόνων , εἰ πρὸς τὸ ἀρχέτυπον κάλλος ὁ γραφεὺς ἀκλινῶς ἀφορᾷ μὴ περισπώμενος ἔνθεν κἀκεῖθεν , ἐξακριβάσει τὸ μίμηματοῦτο γάρ ἐστι τὸ διπλασιάσει ποιήσει γὰρ καὶ ἄλλο οἷον ἐκεῖνο , πλὴν τοῦ τῆς οὐσίας διαφόρου , τὸ μὲν γὰρ ἀληθινὸν ἔμπνουν , τὸ δὲ τοῦ ζωγράΚφου ἔργον · οὔτω καὶ τοῖς γραφεῦσι τοῖς πνευματικοῖς ἡ πρὸς τὸ ἀρχέτυπον καὶ εὐῶδες κάλλος ἀκλινὴς θεωρία τὸ ἀπλανὲς δωρήσεται ἴνδαλμα . Καλῶς οὖν οἱ ὅσιοι γραφεῖς , ἀμεταστρέπτως εἰδοποιοῦντες τὸ ἴδιον , τὸ νοερὸν , οὐ φροντίσουσι τῆς ἔξω περιπλανήσεως . Ἔ ξουσι γοῦν τὸ θεῖον μύρον περικεκαλυμμένον ὡς εἰκόνα , πρὸς τὰς τῆς Ἐκκλησίας διατάξεις , ἐπὶ τὸ μὴ πομπεύειν ἅπαν ἀγαθὸν ἔργον εἰς κενὴν τῶν ἀνθρώπων δόξαν · διὸ καὶ αὐτοὶ , τὸ κατ´ ἀρετὴν ἱερὸν εἴσω τοῦ νοὸς περικαλύπτοντες κατὰ τὸ κεκαλυμμένον μύρον , πρὸς μόνην ἐκείνην τὴν ἀρχέτυπον ἀποβλέπουσι νόησιν . Οὐδὲ γὰρ ἀθέατοι μόνον εἰσὶ τοῖς πολλοῖς , οὓς καὶ ἀνομοίους λέγει · οἱ γὰρ ὅμοιοι , ἀλλήλοις τῆς ἀρετῆς κοινωνήσουσι , καὶ οὐ βλαβήσονται παρ´ ἀλλήλων · ἅμα γὰρ καὶ ἀμφότεροι τὴν θείαν διώκουσι δόξαν , καὶ οὐ τὴν τῶν ἀνθρώπων . Οὐ τοίνυν ἀθέατοι μόνον εἰσὶ τοῖς πολλοῖς , ἀλλ´ οὐδ´ αὐτοὶ οὗτοι ζητοῦσι βλέπειν ἐκείνους , οὐχ ὅτι μὴ προνοοῦντες ἐκείνων , ἀλλ´ ὅτι μὴ ζητοῦντες παρ´ ἐκείνων ὡφεληθῆναι · ὅθεν ἀκολούθως τῇ ἰδίᾳ Ηξει οὐκ ἐρῶσι τῶν δοκούντων , ἀλλὰ τῶν ὄντωνπεὶ γὰρ τῶν ἄλλων διίστανται , πῶς ζητήσουσι τὸ δοκεῖν , μὴ ὄντων τῶν δοκούντων μηδόλως ; ] ἀλλὰ τὸ καλὸν καὶ τὸ μὴ ἐφ´ ἑαυτοῦ · καὶ καθὼς ἔχει φύσεως κρίνοντες , ἀγάλματα τῆς θείας εὐωδίας εἰσὶν , ἤγουν αὐτοῦ τοῦ θεοῦ , ὅς δὴ τὸ καλὸν ἐφ´ ἑαυτοῦ ποιῶν , εἰς πάντας οὐκ i . Σοκίεκρίαιῖο .
Lemmas: αῖ τε ᾠδή , καί ὁ ἀναγιγνώσκω , καί ὁ ὁ κατηχέω ἀπόλυσις γίγνομαι · ὁ αὐτός τρόπος καί ἐνταῦθα ὁ τοιοῦτος τελέω . εἶτα , ὁ μύρον ὁ ἱεράρχης λαμβάνω , ἐπιτίθημι ὁ θεῖον θυσιαστήριον , περικαλύπτω ῥιπίς ἅγιος ὡς πτέρυξ δώδεκα , ἀναβοάω πᾶς ὁ Ἀλληλούϊατοῦτο γάρ λέγω μελῴδημα ὁ ἐν ὁ προφήτης ἐπίπνοια ὁ πανάγιος πνεῦμα ,, καί ἀποπληρόω ὁ ἐπι αὐτός εὐχή , χράω λοιπός πρός πᾶς σχεδόν ιεραρχικός τελεσιουργία . Ἴ . Θεωρία . ἔ Ι καθώς καί ἐν ὁ προτοῦ ποιέω , καί πρῶτος λέγω ὁ εἰσαγωγικός ἀναγωγή πρός ψυχαγωγία ὁ ἔτι τελέω , καί μή δύναμαι πρός ὑψηλός ἀνάγω θεωρία · οὗτος ποιέω καί ἐνταῦθα . ὁ γοῦν ὁ θεῖον μύρον , φημί , περικάλυψις κατά ἀναγωγή εἰσαγωγικός , ἐκεῖνος , οἴομαι , δηλόω , ὁ περικαλύπτω πᾶς κατά νόος πρᾶξις εὐώδης · ὅστις δέ ὁ ἀναγωγή ἐγκελεύω , μή φαίνω ἔχω ἐπί δόξα κενός ὁ νοητός εὐωδία , καί ἀφομοίωσις ὁ κρύφιος Θεός . ἄχραντος γάρ εἰμί ἀπό ὁ ὁ κόσμος , καί μόνος ὁ νοερός ἐμφαίνω ὁ θεῖος καί εὐώδης εὐπρέπεια , καί ὁμοειδής ἐθέλω ἔχω , οὐ ἄνθρωπος σάρξ ζῶ , ἀλλά ὁ ἐν κρύφιος Ψυχή ἀπαραφθάρτους εἰκών , ὅτε δηλαδή ὁ κατ´ εἰκών μένω ἀλώβητος · ὁ γάρ ἄγαλμα ὁ θεοειδής ἀρετή οὐ ἄλλως ὁ ἀπαράγραπτος ἔχω , εἰμί μή εὕω μήδομαι , καί πρός ἐκεῖνος ὁ νοητός καί εὐώδης κάλλος τύπωσις ἑαυτοῦ . ὥσπερ γάρ ἐπί ὁ αἰσθητής εἰκών , εἰμί πρός ὁ ἀρχέτυπος κάλλος ὁ γραφεύς ἀκλινῶς ἀφοράω μή περισπάω ἔνθεν ἐκεῖθεν , ἐξακριβάζω ὁ μίμημα γάρ εἰμί ὁ διπλασίασις ποιέω γάρ καί ἄλλος οἷος ἐκεῖνος , πλήν ὁ ὁ οὐσία διάφορος , ὁ μέν γάρ ἀληθινός ἔμπνους , ὁ δέ ὁ ζωγράΚφου ἔργον · οὐτάω καί ὁ γραφεύς ὁ πνευματικός ὁ πρός ὁ ἀρχέτυπος καί εὐώδης κάλλος ἀκλινής θεωρία ὁ ἀπλανής δωρέω ἴνδαλμα . καλῶς οὖν ὁ ὅσιος γραφεύς , ἀμεταστρέπτως εἰδοποιέω ὁ ἴδιος , ὁ νοερός , οὖον φροντίζω ὁ ἔξω περιπλάνησις . ἔ ξου γοῦν ὁ θέω μύρον περικαλύπτω ὡς εἰκών , πρός ὁ ὁ ἐκκλησία διάταξις , ἐπί ὁ μή πομπεύω ἅπας ἀγαθός ἔργον εἰς κενός ὁ ἄνθρωπος δόξα · διό καί αὐτός , ὁ κατ´ ἀρετή ἱερόν εἴδομαι ὁ νόος περικαλύπτω κατά ὁ καλύπτω μύρον , πρός μόνος ἐκεῖνος ὁ ἀρχέτυπος ἀποβλέπω νόησις . οὐδέ γάρ ἀθέατος μόνος εἰμί ὁ πολύς , ὅς καί ἀνόμοιος λέγω · ὁ γάρ ὅμοιος , ἀλλήλων ὁ ἀρετή κοινωνέω , καί οὖον βλάπτω παρ´ ἀλλήλων · ἅμα γάρ καί ἀμφότερος ὁ θεῖος διώκω δόξα , καί οὖον ὁ ὁ ἄνθρωπος . οὖον τοίνυν ἀθέατος μόνος εἰμί ὁ πολύς , ἀλ οὐδός αὐτός οὗτος ζητέω βλέπω ἐκεῖνος , οὐ ὅτι μή προνοέω ἐκεῖνος , ἀλ ὅτι μή ζητέω παρ´ ἐκεῖνος ὠφελέω · ὅθεν ἀκόλουθος ὁ ἴδιος ἥκω οὐ ἐράω ὁ δοκέω , ἀλλά ὁ ὄντωνπεὶ γάρ ὁ ἄλλος διίστημι , πῶς ζητέω ὁ δοκέω , μή εἰμί ὁ δοκέω μηδόλως ; ] ἀλλά ὁ καλός καί ὁ μή ἐφίημι ἑαυτοῦ · καί καθώς ἔχω φύσις κρίνω , ἄγαλμα ὁ θεῖος εὐωδία εἰμί , ἤγουν αὐτός ὁ θεός , ὅς δή ὁ καλός ἐφίημι ἑαυτοῦ ποιέω , εἰς πᾶς οὐ i . Σοκίεκρίαιῖο .