cogPG.PG003 372
Ἀλλὰ´ οὐδὲ τὸ πολυθρύλλητον · « Ἐν ὕλῃ τὸ κακὸν , ὡς φασι , καθ´ ὃ ὕλη · » καὶ γὰρ καὶ αὐτὴ τοῦ κόσμου καὶ κάλλους καὶ εἴδους ἔχει μετουσίαν Εἰ δὲ τούτων ἐκτὸς οὖσα ἡ ὕλη , καθ´ ἑαυτὴν ἄποιός ἐστι καὶ ἀνείδεος , πῶς ποιεῖ τι ἡ ὕλη , ἡ μηδὲ τὸ πάσχειν δύνασθαι καθ´ ἑαυτὴν ἕχουσα ; Ἄλλως τε , πῶς ἡ ὄλη κακόν ; Εἰ μὲν γὰρ οὐδαμῆ οὐδαμῶς ἐστιν , οὔτε ἀγαθὸν οὔτε κακόν · εἰ δέ πως ὃν , τὰ δὲ ὄντα πάντα ἐκ τἀγαθοῦ , καὶ αὐτὴ ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ ἂν εἴη , καὶ ἣ τὸ ἀγαθὸν τοῦ κακοῦ ποιητικὸν , ἢ τὸ κακὸν , ὡς ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ ὃν , ἀγαθόν · ἢ τὸ κακὸν τοῦ ἀγαθοῦ ποιητικὸν , ἢ καὶ τὸ ἀγαθὸν , ὡς ἐκ τοῦ κακοῦ , κακόν . Ἠ δύο αὖθις ἀρχαὶ , καὶ αὐται ἄλλης μιᾶς ἐξημμέναι κορυφῆς . Εἰ δὃὲ ἀναγκαίαν φαοὶ τὴν ὕλην πρὸς συμπλήρωσιν τοῦ παντὸς κόσμου , πῶς ἡ ὕλη κακόν ; ἄλλο γὰρ τὸ κακὸν , καὶ ἄλλο τὸ ἀναγκαῖον , Πῶς δὲ ὁ ἀγαθὸς ἐκ τοῦ κακοῦ παράγει τινὰ πρὸς γένεσιν · ἢ πῶς κακὸν τὸ τοῦ ἀγαθοῦ δεόμενον · φεύγει γὰρ τὴν τοῦ ἁγαθοῦ φύσιν τὸ κακόν . Πῶς δὲ γεννᾷ καὶ τρέφει τὴν φύσιν ἡ ὕλη κακὴ οὐσα ; τὸ γὰρ κακὸν , ᾗ κακὸν , οὐδενός ἑστι γεννητικὸν , ἢ θρεπτικὸν , ἢ ὅλως ποιητικὸν , ἢ σωστικόν . Εἰ δὲ φαῖεν , αὐτὴν μὲν οὐ ποιεῖν κακίαν ἐν ψυχαῖς , ἐφέλκεσθαι δὲ αὐτὰς , πῶς ἔσται τοῦτο ἀληθές ; πολλαὶ γὰρ αὐτῶν εἰς τὸ ἀγαθὸν βλέπουσι . Καίτοι πῶς ἐγίνετο τοῦτο τῆς ὕλης πάντως αὐτὰς εἰς τὸ κακὸν ἐφελκομένης ; Ὥστε οὐκ ἐξβλης ἐν ψυχαῖς τὸ κακὸν , ἀλλ´ ἐξ ἀτάκτου καὶ πλημμελοῦς κινήσεως . Εἰ δὲ καὶ τοῦτό φασι , τῇ ὕλῃ πάντως ἕπεσθαι , καὶ ἀναγκαία ἡἄστατος ὕλη τοῖς ἐφ’καυτῶν ἱδρῦσθαι μὴ δυναμένοις , πῶς τὸ κακὸν ἀναγκαῖον , ἢ τὸ ἀναγκαῖον κακόν ; · Ἀλλὰ´ οὐδὲ τοῦτο , ὅ φαμεν , ἡ στέρησις κατὰ δύναμιν οἰκείαν μάχεται · τῷ ἀγαθῷ · ἡ γὰρ παντελὴς στέρησις , καθόλου ἀδύναμος · ἡ δὲ μερικὴ , οὐ καθ’´ ὃ στέρησις , ἔχει τὴν δύναμιν , ἀλλὰ καθ´ ὃ οὐ παντελής ἐστι στέρησις . στερήσεως γὰρ τοῦ ἀγαθοῦ μερικῆς οὔσης , οὔπω κακόν · καὶ γενομένης , καὶ ἡ τοῦ κακοῦ φύσις ἀπελήλυθε . Συνελόντι δὲ φάναι , τὸ ἀγαθὸν ἐκ τῆς μιᾶς καὶ τῆς ὅλης αἰτίας · τὸ δὲ κακὸν ἐκ πολλῶν καὶ μερικῶν ἐλλείψεων . Οδεν ὁ Θεὸς τὸ κακὸν ἢ ἀγαθὸνἵ ,, καὶ παρ´ αὐτῷ αἱ αἰτίαι τῶν κακῶν , δυνάμεις εἰσὶν ἀγαθοποιοί . Εἰ δὲ τὸ κακὸν ἀδιον , καὶ δημιουργεῖ , καὶ δύναται , καὶ ἔστι , καὶ δρᾷ , πόθεν αὐτῷ ταῦτα ; ἢ
Lemmas: Ἀλλά οὐδέ ὁ πολυθρύλλητος · « ἐν ὕλη ὁ κακός , ὡς φημί , καθ´ ὅς ὕλη · » καί γάρ καί αὐτός ὁ κόσμος καί κάλλος καί εἶδος ἔχω μετουσία εἰμί δέ οὗτος ἐκτός εἰμί ὁ ὕλη , καθ´ ἑαυτοῦ ἄποιος εἰμί καί ἀνείδεος , πῶς ποιέω τίς ὁ ὕλη , ὁ μηδέ ὁ πάσχω δύναμαι καθ´ ἑαυτοῦ ἔχω ; ἄλλος τε , πῶς ὁ ὅλος κακός ; εἰμί μέν γάρ οὐδαμῆ οὐδαμῶς εἰμί , οὔτε ἀγαθός οὔτε κακός · εἰμί δέ πως ὅς , ὁ δέ εἰμί πᾶς ἐκ ἀγαθός , καί αὐτός ἐκ ὁ ἀγαθός εἄν εἰμί , καί ὅς ὁ ἀγαθός ὁ κακός ποιητικός , ἢ ὁ κακός , ὡς ἐκ ὁ ἀγαθός ὅς , ἀγαθός · ἢ ὁ κακός ὁ ἀγαθός ποιητικός , ἢ καί ὁ ἀγαθός , ὡς ἐκ ὁ κακός , κακός . ὁ δύο αὖθις ἀρχή , καί αὐτός ἄλλος εἷς ἐξάπτω κορυφή . εἰμί ΔΟΕ ἀναγκαῖος φάω ὁ ὕλη πρός συμπλήρωσις ὁ πᾶς κόσμος , πῶς ὁ ὕλη κακός ; ἄλλος γάρ ὁ κακός , καί ἄλλος ὁ ἀναγκαῖος , Πῶς δέ ὁ ἀγαθός ἐκ ὁ κακός παράγω τις πρός γένεσις · ἢ πῶς κακός ὁ ὁ ἀγαθός δήω · φεύγω γάρ ὁ ὁ ἀγαθός φύσις ὁ κακός . Πῶς δέ γεννάω καί τρέφω ὁ φύσις ὁ ὕλη κακός εἰμί ; ὁ γάρ κακός , ὅς κακός , οὐδείς εἰμί γεννητικός , ἢ θρεπτικός , ἢ ὅλως ποιητικός , ἢ σωστικός . εἰμί δέ φημί , αὐτός μέν οὖον ποιέω κακία ἐν Ψυχή , ἐφέλκω δέ αὐτός , πῶς εἰμί οὗτος ἀληθής ; πολύς γάρ αὐτός εἰς ὁ ἀγαθός βλέπω . καίτοι πῶς γίγνομαι οὗτος ὁ ὕλη πάντως αὐτός εἰς ὁ κακός ἐφέλκω ; ὥστε οὐ ἐξβλης ἐν Ψυχή ὁ κακός , ἀλ ἐκ ἄτακτος καί πλημμελής κίνησις . εἰμί δέ καί οὗτος φημί , ὁ ὕλη πάντως ἕπω , καί ἀναγκαῖος ἄστατος ὕλη ὁ εφ’καυος ἱδρύω μή δύναμαι , πῶς ὁ κακός ἀναγκαῖος , ἢ ὁ ἀναγκαῖος κακός ; · Ἀλλά οὐδέ οὗτος , ὅς φημί , ὁ στέρησις κατά δύναμις οἰκεῖος μάχομαι · ὁ ἀγαθός · ὁ γάρ παντελής στέρησις , καθόλου ἀδύναμος · ὁ δέ μερικός , οὖον καθίημι ὅς στέρησις , ἔχω ὁ δύναμις , ἀλλά καθ´ ὅς οὖον παντελής εἰμί στέρησις . στέρησις γάρ ὁ ἀγαθός μερικός εἰμί , οὔπω κακός · καί γίγνομαι , καί ὁ ὁ κακός φύσις ἀπέρχομαι . συναιρέω δέ φαίνω , ὁ ἀγαθός ἐκ ὁ εἷς καί ὁ ὅλος αἴτιος · ὁ δέ κακός ἐκ πολύς καί μερικός ἔλλειψις . ὅδε ὁ θεός ὁ κακός ἢ ἀγαθός ,, καί παρ´ αὐτός ὁ αἰτία ὁ κακός , δύναμις εἰμί ἀγαθοποιός . εἰμί δέ ὁ κακός ἀδιον , καί δημιουργέω , καί δύναμαι , καί εἰμί , καί δράω , πόθεν αὐτός οὗτος ; ἢ