cogPG.PG003 488
μφθεγξίαν καλεῖ , ὡς σιωπωμένην καὶ κρυφίαν καὶ ἀκινησίαν μὲν , ἀλλ´ ἐπὶ πᾶσαν κίνησιν γινωσκομένην · αὔτη γάρ ἐστιν ἡ τὰ πάντα εἰδοποιήσασα καὶ κινήσασα , ὅλη γὰρ ὅλῃ ἑαυτῇ ὑπερήνωται , καὶ ἑαυτὴν πολλαπλασιάζουσα ταῖς καθ´ ἕκαστον εἰρηναίαις προόδοις , οὐδέ ποτε τὴν ἑαυτῆς ἑνιαίαν ἀπολείπει ἀπλότητα . Περὶ ταύτης τοίνυν οὔτε εἰπεῖν οὔτ´ ἐννοῆσαι ἢ δυνατὸν ἢ θεμιτὸν , ἀλλὰ ταύτην ὡς ἄγνωστον ἐπ´ αὐτὴν ἀναθέντες , τὰς ἐν ταῖς Γραφαῖς ῥηθείσας νοητὰς μετουσίας αὐτῆς , ὡς δυνατὸν ἀνθρώποις , ἢ μᾶλλον τοῖς κἀκείνων ἀπολειπομένοις ἡμῖν , σκοπήσωμεν Καὶ Ι . Πρῶτον τοίνυν λέγομεν , ὅτι ἡ θεία ἐκείνη εἰρήνη ἡ ἄφθεγκτος τῆς αὐτοειρήνης ἐστὶν ὑποστάτις , κατὰ τοὺς λόγους καθ´ οὓς ἐλέγομεν ἔμπροσθεν περὶ τῆς αὐτοζωῆς . Ὅλην δὲ καθ´ ἕκαστον εἰρήνην λίνει ὅλην , καθ´ ἣν τὰ πάντα συνάγεται , καὶ εἰς μίαν ἔφεσιν ἀνατείνεται μεμερισμένα ταῖς φύσεσιν ὄντα · καθ´ ἕκαστον δὲ , καθ´ ἣν ἕκαστον , τὴν ἑαυτοῦ ἑνότητα φυλάττον , οὐ διαχέεται πρὸς φθορὰν καὶ ἀνυπαρξίαν , ἃ δὴ ἀνωτέρω εἶπεν ἄπειρον καὶ ἀόριστον . Σημείωσαι δὲ . ὅτι τὰ μὲν ὅλα ἕνωσιν λέγονται ἔχειν πρὸς ἄλληλα , τὸ δὲ;ν πρὸς ἑαυτὸ ἑνότητα · καὶ τὸ μὲν ἓν , συγκρατούμενον , οὐ διαχέεται πρὸς τὸ ἄπειρον , τὰ δὲ ὅλα , συγκεραννύμενα , ἀσύγχυτα μένουσιν . Εἰ γὰρ καὶ τὰ στοιχεῖα , φησὶ , τὴν πρὸς ἄλληλα συμπλοκὴν καὶ μίξιν ἀδιαίρετον ἔχουσιν , ἀλλ´´ ὅμως αἱ τούτων ποιότητες τὴν ἀκρότητα ἑαυτῶν οὐ παραπολλύουσιν , οἷον τὸ θερμὸν , τὸ ξηρὸν , καὶ τὰ λοιπὰ , ἐν τῇ τῶν ἐτεροειδῶν κράσει τῇ ἐν τῷ παντὶ θεωρουμένῃ . Κρᾶσιν γὰρ ἐνταῦθα νοητίον οὐ τὴν ὡς ἐπὶ τῶν ὑγρῶν φύρσιν , τὴν καὶ ἀφανίζουσαν τὰ ὑποκείμενα , ἀλλὰ τὴν σύμπνοιαν καὶ ἀλληλουχίαν τὴν ἐν ἀρμονίᾳ φυλάττουσαν τὰ ὑφεστῶτα . Νοήσομεν γοῦν μίαν τινὰ ἀπλῆν οἱονεὶ φύσιν εἰρήνης ἐνθεωρουμένην τοῖς πᾶσιν , ἐνοῦσαν ἅπαντας ἑαυτῇ , καὶ τὰ πάντα ἀλλήλοις , καὶ τὰ πάντα ἑαυτοῖς , καὶ φυλάττουσαν , καὶ ἀμιγῆ καὶ συγκεκραμένα · ἀμιγῆ , τῇ ἰδίᾳ ἑκάστου ποιότητι · συγκεκραμένα , τῇ πρὸς ἄλληλα μίξει . Διὰ ταύτην οἱ θεῖοι νόες ἑνοῦνται καὶ ταῖς νοήσεσιν ἐαυτῶν καὶ τοῖς νοουμένοις · νοοῦσι γὰρ καὶ ἑαυτοὺς , καὶ τοὺς ἐπαναβεβηκότας , καὶ ἔτι τὰ ὑποδεέστερα . Ὅταν οὖν τὰ ἐαυτῶν ἐνεργῶσι , καὶ ἑαυτοὺς νοῶσι , ταῖς οἰκείαις ἑνοῦνται νοήσεσιν · ὅταν δὲ τὰ ὑπερβεβηκότα ἢ τὰ ἰποβεβηκότα νοῶσι , τότε ἑνοῦνται τοῖς νοουμένοις . Τογὰρ νοοῦν τῇ γνώσει ἐνοῦται τῷ γνωσθέντι , ὡς καὶ ὁ ἀγνοῶν σκεδάννυται , οὐ καταλαβὼν ὃ μὴ ἐνόησε . Μετὰ δὲ ταύτας τὰς ἐνώσεις περ οὐκ ἂν ἐγένοντο , εἰμὴ εἰρήνευε καθὼς καθ´ ἑαυτὸν ὁ νοῶν , ἢ μὴ ὁ νοῶν πρὸς τὰ νοούμενα , ἐπὶ τὴν ἄγνωστον ἐκείνην καὶ θείαν ἀνάγεται συναφήν . Πάλιν ἐπὶ τῶν ἡμετέρων ψυχῶν ἐνδέχεται εὑρεθῆναι ἀμερῆ καὶ αὐλὸν νόησιν , ταν τοὺς παντοδαποὺς λογισμοὺς πρὸς μίαν νοερὰν καθαρότητα συναγάγωσι · τότε γὰρ καὶ ἐπὶ τὴν ὑπὲρ
Lemmas: μφθεγξίαν καλέω , ὡς σιωπάω καί κρύφιος καί ἀκινησία μέν , ἀλ ἐπί πᾶς κίνησις γιγνώσκω · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ὁ πᾶς εἰδοποιέω καί κινέω , ὅλος γάρ ὅλος ἑαυτοῦ ὑπεραινέω , καί ἑαυτοῦ πολλαπλασιάζω ὁ καθ´ ἕκαστος εἰρηναῖος πρόοδος , οὐδέ ποτός ὁ ἑαυτοῦ ἑνιαῖος ἀπολείπω απλότητα . περι οὗτος τοίνυν οὔτε εἶπον οὔτ´ ἐννοέω ἢ δυνατός ἢ θεμιτός , ἀλλά οὗτος ὡς ἄγνωστος ἐπι αὐτός ἀνατίθημι , ὁ ἐν ὁ γραφή εἴρω νοητός μετουσία αὐτός , ὡς δυνατός ἄνθρωπος , ἢ μᾶλλον ὁ ἐκεῖνος ἀπολείπω ἐγώ , σκοπέω καί Ι . Πρῶτος τοίνυν λέγω , ὅτι ὁ θεῖος ἐκεῖνος εἰρήνη ὁ ἄφθεγκτος ὁ αὐτοειρήνη εἰμί ὑποστάτις , κατά ὁ λόγος καθ´ ὅς λέγω ἔμπροσθεν περί ὁ αὐτοζωή . ὅλος δέ καθ´ ἕκαστος εἰρήνη λινεύς ὅλος , καθ´ ὅς ὁ πᾶς συνάγω , καί εἰς εἷς ἔφεσις ἀνατείνω μερίζω ὁ φύσις εἰμί · καθ´ ἕκαστος δέ , καθ´ ὅς ἕκαστος , ὁ ἑαυτοῦ ἑνότης φυλάσσω , οὖον διαχέω πρός φθορά καί ἀνυπαρξία , ὁ δή ἀνωτέρω εἶπον ἤπειρος καί ἀόριστος . σημειόω δέ . ὅτι ὁ μέν ὅλος ἕνωσις λέγω ἔχω πρός ἀλλήλων , ὁ δέν πρός ἑαυτοῦ ἑνότης · καί ὁ μέν εἷς , συγκρατέω , οὖον διαχέω πρός ὁ ἤπειρος , ὁ δέ ὅλος , συγκεράννυμι , ἀσύγχυτον μένω . εἰμί γάρ καί ὁ στοιχεῖον , φημί , ὁ πρός ἀλλήλων συμπλοκή καί μίξις ἀδιαίρετος ἔχω , ἀλ ὅμως ὁ οὗτος ποιότης ὁ ἀκρότης ἑαυτοῦ οὖον παραπόλλυμι , οἷος ὁ θερμός , ὁ ξηρός , καί ὁ λοιπάς , ἐν ὁ ὁ ετεροειδής κρᾶσις ὁ ἐν ὁ πᾶς θεωρέω . κρᾶσις γάρ ἐνταῦθα νοέω οὖον ὁ ὡς ἐπί ὁ ὑγρός φύρσις , ὁ καί ἀφανίζω ὁ ὑπόκειμαι , ἀλλά ὁ σύμπνοια καί ἀλληλουχία ὁ ἐν ἁρμονία φυλάσσω ὁ ὑφίστημι . νοέω γοῦν εἷς τις ἀπολάω οἱονεί φύσις εἰρήνη ἐνθεωρέω ὁ πᾶς , ἔνειμι ἅπας ἑαυτοῦ , καί ὁ πᾶς ἀλλήλων , καί ὁ πᾶς ἑαυτοῦ , καί φυλάσσω , καί ἀμιγής καί συγκεράννυμι · ἀμιγής , ὁ ἴδιος ἕκαστος ποιότης · συγκεράννυμι , ὁ πρός ἀλλήλων μίξις . Ζεύς οὗτος ὁ θεῖος νόος ἑνόω καί ὁ νόησις ἑαυτοῦ καί ὁ νοέω · νοέω γάρ καί ἑαυτοῦ , καί ὁ ἐπαναβαίνω , καί ἔτι ὁ ὑποδεέστερος . ὅταν οὖν ὁ ἑαυτοῦ ἐνεργέω , καί ἑαυτοῦ νοέω , ὁ οἰκεῖος ἑνόω νόησις · ὅταν δέ ὁ ὑπερβαίνω ἢ ὁ ἐπιβαίνω νοέω , τότε ἑνόω ὁ νοέω . Τογὰρ νοέω ὁ γνῶσις ἑνόω ὁ γιγνώσκω , ὡς καί ὁ ἀγνοέω σκεδάννυμι , οὖον καταλαμβάνω ὅς μή νοέω . μετά δέ οὗτος ὁ ένωση περ οὐ εἄν γίγνομαι , ειμή εἰρηνεύω καθώς καθ´ ἑαυτοῦ ὁ νοέω , ἢ μή ὁ νοέω πρός ὁ νοέω , ἐπί ὁ ἄγνωστος ἐκεῖνος καί θεῖος ἀνάγω συναφή . πάλιν ἐπί ὁ ἡμέτερος Ψυχή ἐνδέχομαι εὑρίσκω ἀμερής καί αὐλός νόησις , ὅς ὁ παντοδαπός λογισμός πρός εἷς νοερός καθαρότης συνάγω · τότε γάρ καί ἐπί ὁ ὑπέρ