cogPG.PG003 330
ταῖς θεολογικαῖς ὑποτυπώσεσιν , ἰδίᾳ περὶ ἑκάστου διαλαβόντες , ὡς ἐφικτὸν , ἐξεθέμεθα , τὰ μὲν ἀνελίξαντες τῷ ἀληθεῖ λόγῳ καὶ ἀναπτύξαντες , καὶ τὸν ἱερὸν καὶ τὸν ἀνεπιθόλωτον νοῦν ἐπὶ τὰ φανὰ τῶν λογίων · θεάματα προσαγαγόντες · τοῖς δέ , ὡς μυστικοῖς κατὰ τὴν θείαν παράδοσιν ὑπὲρ νοερὰν ἐνέργειαν ἐπιβαλόντες . Πάντα γὰρ τὰ θεῖα , καὶ ὅσα ἡμῖν ἐκπέφανται , ταῖς μετοχαῖς μόναις γινώσκεται · αὐτὰ δὲ , ὁποῖα ποτέ ἐστι κατὰ τὴν οἰκείαν ἀρχὴν καὶ ἴὸρυσιν , ὑπὲρ νοῦν ἐστι καὶ πᾶσαν οὐσίαν καὶ γνῶσιν . Οἷον , εἰ τὴν Οπερούσιον κρυφιότητα Θεὸν , ἢ ζωὴν , ἢ οὐσίαν , ἢ φῶς , ἢ λόγον ὀνομάσαιμεν , οὐδὲν ἕτερον νοοῦμεν , ἢ τὰς εἰς ἡμᾶς ἐξ αὐτῆς προαγομένας δυνάμεις , ἐκθεωτικὰς , ἢ οὐσιοποιοὺς , ἢ ζωογόνους , ἢ σοφοδώρους · αὐτῇ δὲ κατὰ τὴν πασῶν · τῶν νοερῶν ἐνεργειῶν ἀπόλυσιν ἐπιβάλλομεν , οὐδεμίαν ὁρῶντες θέωσιν , ἡ ζωὴν , ἢ οὐσίαν , ἤτισἀκριβῶς ἐμφερής ἐστι τῇ πάντων ἐξῃρημένη κατὰ πᾶσαν ὑπεροχὴν αἰτίαι . Πάλιν , ὅτι μὲν ἔστι πηγαία θεότης ὁ Πατὴρ , ὁ δὲ Ἰησοῦς · καὶ τὸ Πνεῦμα , τῆς θεογόνου θεότητος , εἰ οὕτω χρὴ φάναι , βλαστοὶ θεόφυτοι , καὶ οἷον ἄνθη καὶ ὑπερούσια φῶτα , πρὸς τῶν ἱερῶν λογίων παρειλήφαμεν · ὅπως δὲ ταῦτά ἐστιν , οὔτε εἰπεῖν , οὔτε ἐννοῆσαι δννατόν . Ἀλλὰ μέχρι · τούτου πᾶσα τῆς καθ´ ἡμᾶς νοερᾶς ἐνεργείας ἡ δύναμις ὅτι πᾶσα θεία πατριὰ καὶ υἱότης ἐκ τῆς πάντων ἐξῃρημένης πατριαρχίας καὶ υἱαρχίας δεδώρηται καὶ ἡμῖν καὶ ταῖς ὑπερουρανίαις δυνάμεσιν , ἐξ ἧς καὶ θεοί , καὶ θεῶν υἱοὶ , καὶ θεῶν πατέρες οἱ θεοειδεῖς γίγνονται καὶ ὀνομάζονται νόες , πνευματικῶς δηλαδὴτῆς τοιᾶσδε πατρότητος καὶ υἱότητος ἐκτελουμένης , τοῦτ´ ἕστιν ἀσωμάτως , ἀθλως , νοητῶς , τοῦ θεαρχικοῦ Πνεύματος , ὑπὲρ πᾶσαν νοητὴν ἀὐλίαν καὶ θέωσιν ὑπεριδρυμένου , καὶ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ , πάσης πατριᾶς καὶ υἱότητος θείας , ὑπεροχικῶς ἐξῃρημένων . Οὐδὲ γάρ ἐστιν ἀκριβὴς ἐμφέρεια τοῖς αἰτιατοῖς καὶ τοῖς αἰτίοις · ἀλλ´ ἔχει μὲν τὰ αἰτιατά τὰς τῶν αἰτίων ἐνδεχομένας εἰκόνας , αὐτὰ δὲ τὰ αἴτια τῶν αἰτιατῶν ἐξήρηται καὶ ὑπερίδρυται , κατὰ τὸν τῆς οἰκείας ἀρχῆς λόγον · καὶ ἵνα τοῖς καθ´ ἡμᾶς χρήσωμαι παραδείγμασιν , ἡδοναὶ καὶ λῦπαι λέγονται ποιητικαὶ τοῦ ἥδεσθαι καὶ λυπεῖσθαι · αὐταὶ δὲ οὔτε ἤδονται , οὔτε λυποῦνται · καὶ τὸ πῦρ θερμαῖνον καὶ καῖον οὐ λέγεται καίεσθαι καὶ θερμαίνεσθαι . Καὶ ζῇν εἴ τις φαίη τὴν αὐτοζωὴν , ἢ φωτίζεσθαι τὸ αὐτόφως , οὐκ ὀρθῶς ἐρεῖ κατὰ τὸν ἐμὸν λόγον , εἰ μή που καθ´ ἕτερον ταυτα εἴποι τρόπον , ὅτι περισσῶς καὶ οὐσιωδῶς προένεστι τὰ τῶν αἰτιατῶν τοῖς
Lemmas: ὁ θεολογικός ὑποτύπωσις , ἴδιος περί ἕκαστος διαλαμβάνω , ὡς ἐφικτός , ἐκτίθημι , ὁ μέν ἀνελίσσω ὁ ἀληθής λόγος καί ἀναπτύσσω , καί ὁ ἱερόν καί ὁ ἀνεπιθόλωτος νόος ἐπί ὁ φανός ὁ λόγιος · θέαμα προσάγω · ὁ δέ , ὡς μυστικός κατά ὁ θεῖος παράδοσις ὑπέρ νοερός ἐνέργεια ἐπιβάλλω . Πάν γάρ ὁ θεῖον , καί ὅσος ἐγώ ἐκφαίνω , ὁ μετοχή μόνος γιγνώσκω · αὐτός δέ , ὁποῖος ποτός εἰμί κατά ὁ οἰκεῖος ἀρχή καί ιορυσις , ὑπέρ νόος εἰμί καί πᾶς οὐσία καί γνῶσις . οἷος , εἰμί ὁ Οπερούσιον κρυφιότης θεός , ἢ ζωή , ἢ οὐσία , ἢ φάος , ἢ λόγος ὀνομάζω , οὐδείς ἕτερος νοέω , ἢ ὁ εἰς ἐγώ ἐκ αὐτός προάγω δύναμις , ἐκθεωτικός , ἢ οὐσιοποιός , ἢ ζωογόνος , ἢ σοφόδωρος · αὐτός δέ κατά ὁ πᾶς · ὁ νοερός ἐνέργεια ἀπόλυσις ἐπιβάλλω , οὐδείς ὁράω θέω , ὁ ζωή , ἢ οὐσία , ητισακριβους ἐμφερής εἰμί ὁ πᾶς ἐξαιρέω κατά πᾶς ὑπεροχή αἰτία . πάλιν , ὅτι μέν εἰμί πηγαῖος θεότης ὁ πατήρ , ὁ δέ Ἰησοῦς · καί ὁ πνεῦμα , ὁ θεόγονον θεότης , εἰμί οὗτος χρή φαίνω , βλαστός θεόφυτος , καί οἷος ἄνθος καί υπερούσιος φάος , πρός ὁ ἱερός λόγιος παραλαμβάνω · ὅπως δέ οὗτος εἰμί , οὔτε εἶπον , οὔτε ἐννοέω δννατόν . ἀλλά μέχρι · οὗτος πᾶς ὁ καθ´ ἐγώ νοερός ἐνέργεια ὁ δύναμις ὅτι πᾶς θεῖος πατριά καί υἱότης ἐκ ὁ πᾶς ἐκλέγω πατριαρχία καί υἱαρχία δωρέω καί ἐγώ καί ὁ ὑπερουράνιος δύναμις , ἐκ ὅς καί θεός , καί θεός υἱός , καί θεός πατήρ ὁ θεοειδής γίγνομαι καί ὀνομάζω νόος , πνευματικός δηλαδής τοιόσδε πατρότης καί υἱότης εκτελώ , τοῦτος ἕστiν ἀσώματος , ἄθλος , νοητός , ὁ θεαρχικός πνεῦμα , ὑπέρ πᾶς νοητός αὔλιος καί θέω ὑπεριδρύω , καί ὁ πατήρ καί ὁ υἱός , πᾶς πατριά καί υἱότης θεῖος , ὑπεροχικός ἐκλέγω . οὐδέ γάρ εἰμί ἀκριβής ἐμφέρεια ὁ αἰτιατός καί ὁ αἴτιος · ἀλ ἔχω μέν ὁ αιτιατός ὁ ὁ αἴτιος ἐνδέχομαι εἰκών , αὐτός δέ ὁ αἴτιος ὁ αἰτιατός ἐξαιρέω καί ὑπεριδρύω , κατά ὁ ὁ οἰκεῖος ἀρχή λόγος · καί ἵνα ὁ καθ´ ἐγώ χράω παράδειγμα , ἡδονά καί λύπη λέγω ποιητικός ὁ ἥδομαι καί λυπέω · αὐτός δέ οὔτε ἥδομαι , οὔτε λυπέω · καί ὁ πῦρ θερμαίνω καί καίω οὖον λέγω καίω καί θερμαίνω . καί ζάω εἰμί τις φημί ὁ αὐτοζωή , ἢ φωτίζω ὁ αὐτόφως , οὐ ὀρθῶς εἴρω κατά ὁ ἐμός λόγος , εἰμί μή ποῦ καθ´ ἕτερος Ούτος εἶπον τρόπος , ὅτι περισσός καί οὐσιωδῶς προένειμι ὁ ὁ αἰτιατός ὁ