cogPG.PG003 119
Θεοῦ , καὶ δι´ αἰσθητῶν συμβδλων , ὡς ὁ Ἀβραὰμ καὶ ὁ Ἰακώβ · καὶ διὰ νοερῶν , ὡς ὁ ἐκ τῶν προφητῶν εἰπὼν , Καὶ ἰδού κλήρης ῥόξης ὁ οἶκος Κυρίου · τίς γὰρ ἦν ἡ δόξα ἐκείνη , κατανοήσομεν οὐχ οὔτω τοίνυν καὶ αἱ οὐράνιαι δυνάμεις θεωροὶ , οὐδὲ τῇ ποικιλίᾳ τῶν ἰερογραφικῶν θεωριῶν ἐπὶ τὸ θεῖον ἀνάγονται · ἀλλὰ θεωρητικαὶ λέγονται , ὡς ἀποπληρούμεναι φωτὸς ὑψηλοτέρου · καὶ μὴ μόνον αἰσθήσεως , ἀλλὰ καὶ πάσης ἀθλου γνώσεως , καὶ ἐμπιπλάμεναι τῆς τοῦ ὄντως καὶ κυρίως καλοῦ , τῆς θείας λέγω καὶ τριαδικῆς θεωρίας · τῆς δὲ Ἰησοῦ κοινωνίας ἠξιωμέναι , τῆς μετοχῆς λέγω καὶ τῆς δόξης , καὶ τῆς λαμπρότητος τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ · μετὰ σαρκὸς γὰρ τῷ Πατρὶ συνεδρεύει ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος αὐτοῦ . Ἐπεὶ δὲ καθόλου ἡ ἰεραρχία τάξις ἱερὰ ὡρίσθη , καὶ ἐπιστήμη , καὶ ἐνέργειᾳ , ἀφομοιουμένη ὡς ἐφικτὸν , πρὸς τὸ θεοειδὲς , καὶ ἀναλόγως ταῖς ἑνδιδομέναις ἐλλάμψεσιν ἐπὶ τὸ θεομίμητον ἀναγομένη , ἐνταῦθα σκέψαι τὸ μέρος τῆς ἱεραρχίας , τὴν ἐπιστήμην , ἤγουν θεωρίαν , πῶς πρὸς τὸ θεοειδὲς ἀφιωμοίωται , καὶ πῶς ἀνάγεται πρὸς τὸ θεομίμητον · οὐκ ἐν εἰκόσι γοῦν ἱερῶς πλασθείσαις παρὰ τῶν προφητῶν ἀποτυποῦσι τὴν θείαν ὁμοίωσιν , πρὸς τὸ θεοειδὲς ἀφωμοίωνται,τὸ ἀποτυποῦσι δὲ ἀντὶ τοῦ ταῖς ἀποτυπούσαις , τὸ ἀρσενικὸν ἀντὶ θηλυκοῦ ἀττικῶς , ὡς τό - Κλυτὸς Ἰπποδάμεια ἀλλὰ πῶς θεωρητικαὶ , ὡς ἀληθῶς αὐτῷ πλησιάζουσαι , καὶ δίχα τῶν ἱεροπλαστιῶν · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἐν πρώτῃ μετουσίᾳ τῆς γνώσεως , οἱονεὶ ἀμέσως καὶ δίχα συμββλων ὑποτυπούντων τὴν ὁμοίωσιν . Τί γὰρ ἐκείναις ὁσαμφειρος , καὶ ὁ ἤλεκτρος , καὶ πᾶν εἴ τι τοιουτότροπον πρὸς θεωρίαν τῆς θείας μαρμαρυγῆς , ἐν ἀμέσῳ οὔσαις μετουσίᾳ τῆς γνώσεως ; Πῶς δὲ ἡ γνῶσις καὶ ἡ θεωρία ἀφομοιοῖ πρὸς τὸ θεοειδὲς τὸν γινώσκοντας τι ὁ θεωρῶν θαυμάζει , ὁ θαυμάζων ποθεῖ , ὁ ποθῶν καθαίρεται , ὁ καθαιρόμενοσναλόγως δὲ ταῖς οὐρανίαις οὐσίαις νοεῖ τὴν κάθαρσιν , καθὼς ἀνωτέρω ἐλέχθη , θεοειδὴς γίνεται , καὶ πρὸς τὸ θεοειδὲς ἀφωμοίωται . Πῶς δὲ καὶ πρὸς τὸ θεομίμητον ἀνάγεται , φησί . Δεδώρηται δὲ καὶ αὐτὸ ταύταις , καὶ κοινωνοῦσιν οὐ δι´ ὅλου , ἀλλ´ ὅσον ἐφικτόν ἐστι ταῖς φιλανθρώποις αὐτοῦ ἀρεταῖς , ταῖς καλυπτούσαις κατὰ τὸν προφήτην τοὺς οὐρανοὺς ταῖς θεωρητικαῖς , εἰς ἃς διὰ τῆς θεωρίας ἀνάγονται , ἐν πρωτουργῷ δηλαδὴ δυνάμει · τὴν γὰρ ἔλλαμψιν ἕτερα δι´ ἄλλης λαμβάνει ἐκ τοῦ Θεοῦ , τὴν δὲ πρὸς αὐτὸν τάσιν , καὶ θεωρίαν , καὶ ἔφεσιν , ὥσπερ εἰ ἦσαν ἅπασαι πρῶται , οὕτως ἐργάζονται , ἢ ἐν πρωτουργῷ , οἱονεὶ πρωτοτάκτῳ · πρῶται γὰρ αὕται ἐτάχθησαν . Ὁμοίως πάλιν καὶ τὴν μετάδοσιν τῆς ἐλλάμψεως πρὸς τὰς ὑπ´ αὐτὰς , καὶ πρὸς τοὺς ἀνθρώπους , οὐ μετὰ φθόνου καί τινο , ποιοῦνται γλισχρότητος , ἀλλ´ ἀφθόνως καὶ πληρεστάτως , ὥσπερ ἂν ἦσαν πᾶσαι τὰ τῆς ἐλλάμψεως πρῶ ται δεχόμεναι · τοῦτο γὰρ καὶ πρῴην ἡ θεομιμησία ἐλέγετο , τὸ πρὸς τοὺς δεομένους καὶ ἀξίους μεταδοτικόν · καὶ νῦν τοῦτο λέγεται , ὅτι κατὰ τοῦτο κοινω . νοῦσι ταῖς φιλανθρώποις ἀρεταῖς τοῦ Θεοῦ . Ὥσπερ γὰρ τὸ θεοπρεπὲς κάλλος μεταδοτικόν ἐστι κατ´ ἁξίπν
Lemmas: Θεός , καί δις αἰσθητής συμβδλων , ὡς ὁ Ἀβραάμ καί ὁ Ἰακώβ · καί διά νοερός , ὡς ὁ ἐκ ὁ προφήτης εἶπον , καί ἰδού Κλήρης ῥόξα ὁ οἶκος κύριος · τίς γάρ εἰμί ὁ δόξα ἐκεῖνος , κατανοέω οὐ οὐτάω τοίνυν καί ὁ οὐράνιος δύναμις θεωρός , οὐδέ ὁ ποικιλίας ὁ ιερογραφικός θεωρία ἐπί ὁ θέω ἀνάγω · ἀλλά θεωρητικός λέγω , ὡς ἀποπληρόω φάος ὑψηλός · καί μή μόνος αἴσθησις , ἀλλά καί πᾶς ἆθλος γνῶσις , καί ἐμπίμπλημι ὁ ὁ εἰμί καί κύριος καλός , ὁ θεῖος λέγω καί τριαδικός θεωρία · ὁ δέ Ἰησοῦς κοινωνία ἀξιόω , ὁ μετοχή λέγω καί ὁ δόξα , καί ὁ λαμπρότης ὁ σῶμα ὁ Χριστός · μετά σάρξ γάρ ὁ πατήρ συνεδρεύω ὁ υἱός καί Λόγος αὐτός . ἐπεί δέ καθόλου ὁ ἱεραρχία τάξις ἱερόv ὁρίζω , καί ἐπιστήμη , καί ἐνέργεια , ἀφομοιόω ὡς ἐφικτός , πρός ὁ θεοειδής , καί ἀνάλογος ὁ ἑνδίδω ἔλλαμψις ἐπί ὁ θεομίμητος ἀνάγω , ἐνταῦθα σκέπτομαι ὁ μέρος ὁ ἱεραρχία , ὁ ἐπιστήμη , ἤγουν θεωρία , πῶς πρός ὁ θεοειδής αφιομοιοω , καί πῶς ἀνάγω πρός ὁ θεομίμητος · οὐ ἐν εἰκών γοῦν ἱερός πλάσσω παρά ὁ προφήτης ἀποτυπόω ὁ θεῖος ὁμοίωσις , πρός ὁ θεοειδής ἀφομοιόω ἀποτυπόω δέ ἀντί ὁ ὁ ἀποτυπόω , ὁ ἀρσενικός ἀντί θηλυκός ἀττικῶς , ὡς ὁ - κλυτός Ἱπποδάμεια ἀλλά πῶς θεωρητικός , ὡς ἀληθής αὐτός πλησιάζω , καί δίχα ὁ ἱεροπλαστία · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἐν πρῶτος μετουσία ὁ γνῶσις , οἱονεί ἀμέσως καί δίχα συμβάλλω ὑποτυπόω ὁ ὁμοίωσις . τις γάρ ἐκεῖνος ὁσαμφειρος , καί ὁ ἤλεκτρος , καί πᾶς εἰμί τίς τοιουτότροπος πρός θεωρία ὁ θεῖος μαρμαρυγή , ἐν ἄμεσος εἰμί μετουσία ὁ γνῶσις ; Πῶς δέ ὁ γνῶσις καί ὁ θεωρία ἀφομοιόω πρός ὁ θεοειδής ὁ γιγνώσκω τίς ὁ θεωρός θαυμάζω , ὁ θαυμάζω ποθέω , ὁ ποθή καθαίρω , ὁ καθαιρόμενοσναλόγως δέ ὁ οὐράνιος οὐσία νοέω ὁ κάθαρσις , καθώς ἀνωτέρω λέγω , θεοειδής γίγνομαι , καί πρός ὁ θεοειδής ἀφομοιόω . Πῶς δέ καί πρός ὁ θεομίμητος ἀνάγω , φημί . δωρέω δέ καί αὐτός οὗτος , καί κοινωνέω οὖον δις ὅλος , ἀλ ὅσος ἐφικτός εἰμί ὁ φιλάνθρωπος αὐτός ἀρετή , ὁ καλύπτω κατά ὁ προφήτης ὁ οὐρανός ὁ θεωρητικός , εἰς ὅς διά ὁ θεωρία ἀνάγω , ἐν πρωτουργέω δηλαδή δύναμις · ὁ γάρ ἔλλαμψις ἕτερος δις ἄλλος λαμβάνω ἐκ ὁ Θεός , ὁ δέ πρός αὐτός τάσις , καί θεωρία , καί ἔφεσις , ὥσπερ εἰμί εἰμί ἅπας πρῶτος , οὕτως ἐργάζομαι , ἢ ἐν πρωτουργέω , οἱονεί πρωτοτακτέω · πρῶτος γάρ οὗτος τάσσω . ὅμοιος πάλιν καί ὁ μετάδοσις ὁ ἔλλαμψις πρός ὁ ὑπό αὐτός , καί πρός ὁ ἄνθρωπος , οὖον μετά φθόνος καί Τίνος , ποιέω γλισχρότης , ἀλ ἄφθονος καί πληρεστάτως , ὥσπερ εἄν εἰμί πᾶς ὁ ὁ ἔλλαμψις πρός ὁ δέχομαι · οὗτος γάρ καί πρώην ὁ θεομιμησία λέγω , ὁ πρός ὁ δήω καί ἄξιος μεταδοτικός · καί νῦν οὗτος λέγω , ὅτι κατά οὗτος κοινός . Νούσι ὁ φιλάνθρωπος ἀρετή ὁ Θεός . ὥσπερ γάρ ὁ θεοπρεπής κάλλος μεταδοτικός εἰμί κατ´ ἁξίπν