cogPG.PG003 407
ἕξει , ἢ ἀφ´ ἑαυτῆς κακύνεται · εἰ μὲν ἐν τῷ συγγίνεσθαι , ἢ ὡς κακὴ συγγίνεται , τῷ ὁμοίῳ προστρέχουσα , ἢ ὡς ἀγαθὴ , ἵνα τυχὸν ὡφελήσῃ , κατὰ τὸ ἐν τῷ Ἀποστόλῳ λεγόμενον · Ἐγενόμην τοῖς ἀνόμοις ὡς ἄνομος · καὶ ταῦτα οὐκ ἕστι κακὰ , ἐπεί τοί γε καὶ ἀμφότερα προνοητικῶς τε καὶ σωστικῶς γίνονται , προνοοι μένης τῆς ψυχῆς οἷον ἢ φυλάξαι τὸ κακὸν , ἢ μεταβαλεῖν εἰς τὸ ἀγαθόν . Ἔχει γοῦν καὶ τὸ πρότερον , ὅτι συγγίνεται ὡς κακὴ τοῖς κακοῖς , ἔννοιαν προνοίας καὶ σωτηρίας , φαινομένης δὲ , καὶ μὴ ἀληθινῆς πάντως , ὅτι προνοουμένη ἡ κακὴ ψυχὴ , ἵνα σώζηται τὸ κακὸν οἷς συγγίνεται . Διὰ τοῦτο συγγίνεται ὁ ἐν τοῖς ἁγίοις ἀρχῆθεν λαβὼν , ὅτι ὡς ἀγαθὴ συγγίνεται , ἵν´ ὡφελήσῃ δηλαδὴ καὶ διὰ τοῦτο βλάπτηται · παριδὼν τὸ ἕτερον , τὸ ὡς κακὴ πολλάκις ουγγίνεται τοῖς κακοῖς , ἐπεξεργαζόμενος , ὅτι καλόν ἐστι τοῦτο καθὸ προνοεῖσθαι καὶ σώζειν θέλει τὰ ἀπολλύμενα , εἰ καὶ οὐ δύναται , ἀλλὰ μᾶλλον παραπολαύει τοῦ κακοῦ´ πρὸς τὸ δεύτερον τοῦτο μόνον ἀπαντᾷ , ὅτι · Εἰ ὡς ἀγαθὴ συγγίνεται , ἵν´ ὡφελησῃ , καὶ διὰ τοῦτο βλάπτεται , οὐ κακὸν τοῦτο ἀλλ´ ἀγαθὸν , καὶ ἐκ τὰγαθοῦ τοῦ καὶ τὸ κακὸν ἀγαθύνοντος . Εἰ δὲ μὴ οὕτως , ἀλλὰ τὸ ἔτερον δώσομεν , ὅτι ἀφ´ ἑαυτῆς κακύνεται ἡ ψυχὴ , ἐν τίνι ἄλλῳ κακύνεται πάντως , εἰ μὴ ἐν τῇ ἐλλείψει τῶν ἀγαθῶν ; Οὐ μὴν δὲ ἔν τινι ὑποστάσει τῷ κακῷ κακύνεται , καθὼς καὶ τὸ περὶ τὸν ἀέρα ἔχει παράδειγμα · οὔτε γὰρ οὐσία τίς ἐστι τὸ κακὸν , οὔτε δύναμις , οὔτε ἐνέργεια , ἀλλ´ ἔλλειψις καὶ ἐρημία τῆς τελεμώσεως · καὶ ἐφ´ ἡμῖν τὰ πάθη ἄτε λογικοῖς οὖσι καὶ νῷ κυβερνωμένοις , κατ´ ἔλλειψιν τῶν ἀγαθῶν ἐπεισέρχονται · καὶ διὰ τοῦτο , οὐ κακὰ καθ´ αὐτὰ , ὅτι εἰσί τι , κακὰ δὲ , ὅτι οὐκ εἰσὶν ἐν τῷ ἀγαθῷ , ἀλλ´ ἐκείνου ἐλλείπονται . ξ ΧΧθ . Ἐπὶ δὲ τοῖς ἀλόγοις ζώοις τὰ πάθη τοσοῦτον οὐκ εἰσὶ κακὰ ἀπλῶς καὶ ὁλοτελῶς , ὥστε καὶ ἐὰν ἀνέλῃς ταῦτα ἀπὸ τῶν ἐχόντων αὐτὰ ζώων , οὐδὲ ζῶα τοιαῦτά εἰσιν οἷα λέγονται · ὥστε , ἐπεὶ μᾶλλον φυλάσσουσι καὶ οὐ φθείρουσι τὴν φύσιν , οὐ κακά · τῆς φύσεως γὰρ φθορὰ ἔλλειψις τῶν φυσικῶν ἕξεων καὶ ἐνεργειῶν καὶ δυνάμεών ἐστι . Καὶ ἐπεί ἐστιν ἡ γένεσις κίνησις , πᾶσα δὲ κίνησις ἐν χρόνῳ ἐστὶ καὶ ἐξ οὐ τελείου εἰς τὸ τελειωθῆναι , οὐδὲ τὸ ἀτελὲς ἄρα παρὰ φύσιν , ἀλλ´ ἐντὸς τῆς φύσεώς ἐστι τῆς πεφυκυίας δέξασθαι τὴν τελειότητα · ὅθεν καὶ τὸ ἀτελές οὐκ ἔστι παντελῶς μὴ ὃν , ἐπεὶ οὐ πάντη παρὰ φύσιν ἐστί . Τοῦτο δὲ λέγει , πρὸς τὸ ἄνω συναρμόζων τὴν ἕννοιαν · ἔλεγε γὰρ ἐκεῖσε , ὅτι εἰ κακύνεται ἡ ψυχὴ , ἐν τῷ πάθει κακύνεται · τὸ δὲ πάθος οὐκ ἐνυπόστατὸν κακόν ἐστιν , ἀλλ´ ἔλλειψίς ἐστι , καὶ ἐρημία τῆς τῶν ἀγαθῶν τελειότητος · αὕτη δὲ ἀτέλειά ἐστι · τὸ κοῦν ἀτελὲς οὐ παρὰ φύσιν ἐστὶν , ἐπεὶ ἐκ τούτοω οὐκ ἐνυπάρχοντος τὸ τέχειον γίνεται . Εἰ γοῦν οὐ παρὰ φύσιν τὸ ἀτελὲς , ὄν ἐστι κατὰ τοῦτο , διότι κατὰ φύσιν ἐστίν . Ἡ γοῦν πᾶσα τῆς περικοπῆς ἔννοια τοιαύτη ἐστὶν , ὅτι εἰ κακύνεται ἡ ψυχὴ , ἐν τῇ ἐλλείψει
Lemmas: ἔχω , ἢ ἀφή ἑαυτοῦ κακύνω · εἰμί μέν ἐν ὁ συγγίγνομαι , ἢ ὡς κακός συγγίγνομαι , ὁ ὅμοιος προστρέχω , ἢ ὡς ἀγαθός , ἵνα τυγχάνω ὠφελέω , κατά ὁ ἐν ὁ ἀπόστολος λέγω · γίγνομαι ὁ ἄνομος ὡς ἄνομος · καί οὗτος οὐ εἰμί κακός , ἐπεί ὅς γε καί ἀμφότερος προνοητικός τε καί σωστικώς γίγνομαι , πρόνοος μένω ὁ Ψυχή οἷος ἢ φυλάσσω ὁ κακός , ἢ μεταβάλλω εἰς ὁ ἀγαθός . ἔχις γοῦν καί ὁ πρότερος , ὅτι συγγίγνομαι ὡς κακός ὁ κακός , ἔννοια πρόνοια καί σωτηρία , φαίνω δέ , καί μή ἀληθινός πάντως , ὅτι προνοέω ὁ κακός ψυχή , ἵνα σῴζω ὁ κακός ὅς συγγίγνομαι . Ζεύς οὗτος συγγίγνομαι ὁ ἐν ὁ ἅγιος ἀρχῆθεν λαμβάνω , ὅτι ὡς ἀγαθός συγγίγνομαι , ὅς ὠφελέω δηλαδή καί διά οὗτος βλάπτω · παρεῖδον ὁ ἕτερος , ὁ ὡς κακός πολλάκις ουγγινω ὁ κακός , ἐπεξεργάζομαι , ὅτι καλός εἰμί οὗτος καθό προνοέω καί σῴζω ἐθέλω ὁ ἀπόλλυμι , εἰμί καί οὖον δύναμαι , ἀλλά μᾶλλον παραπολαύω ὁ κακός πρός ὁ δύο οὗτος μόνος ἀπαντάω , ὅτι · εἰμί ὡς ἀγαθός συγγίγνομαι , ὅς ὠφελέω , καί διά οὗτος βλάπτω , οὖον κακός οὗτος ἀλ ἀγαθός , καί ἐκ τάσσω ὁ καί ὁ κακός ἀγαθύνω . εἰμί δέ μή οὕτως , ἀλλά ὁ ἕτερος δίδωμι , ὅτι ἀφή ἑαυτοῦ κακύνω ὁ ψυχή , ἐν τίς ἄλλος κακύνω πάντως , εἰμί μή ἐν ὁ ἔλλειψις ὁ ἀγαθός ; οὖον μήv δέ ἐν τις ὑπόστασις ὁ κακός κακύνω , καθώς καί ὁ περί ὁ ἀήρ ἔχω παράδειγμα · οὔτε γάρ οὐσία τίς εἰμί ὁ κακός , οὔτε δύναμις , οὔτε ἐνέργεια , ἀλ ἔλλειψις καί ἐρημία ὁ τελεμώσεως · καί ἐφίημι ἐγώ ὁ πάθος αὔγ-ασμα λογικός εἰμί καί νάω κυβερνάω , κατ´ ἔλλειψις ὁ ἀγαθός ἐπεισέρχομαι · καί διά οὗτος , οὖον κακός καθ´ αὐτός , ὅτι εἰμί τίς , κακός δέ , ὅτι οὐ εἰμί ἐν ὁ ἀγαθός , ἀλ ἐκεῖνος ἐλλείπω . ξ ΧΧθ . ἐπί δέ ὁ ἄλογος ζῷον ὁ πάθος τοσοῦτος οὐ εἰμί κακός ἀπλόος καί ὁλοτελῶς , ὥστε καί ἐάν ἀναιρέω οὗτος ἀπό ὁ ἔχω αὐτός ζῷον , οὐδέ ζῷον τοιοῦτος εἰμί οἷος λέγω · ὥστε , ἐπεί μᾶλλον φυλάσσω καί οὖον φθείρω ὁ φύσις , οὖον κακός · ὁ φύσις γάρ φθορά ἔλλειψις ὁ φυσικός ἕξις καί ἐνέργεια καί δύναμις εἰμί . καί ἐπεί εἰμί ὁ γένεσις κίνησις , πᾶς δέ κίνησις ἐν χρόνος εἰμί καί ἐκ οὖον τέλειος εἰς ὁ τελειόω , οὐδέ ὁ ἀτελής ἄρα παρά φύσις , ἀλ ἐντός ὁ φύσις εἰμί ὁ φύω δέχομαι ὁ τελειότης · ὅθεν καί ὁ ἀτελής οὐ εἰμί παντελῶς μή ὅς , ἐπεί οὖον πάντῃ παρά φύσις εἰμί . οὗτος δέ λέγω , πρός ὁ ἄνω συναρμόζω ὁ ἔννοια · λέγω γάρ ἐκεῖσε , ὅτι εἰμί κακύνω ὁ ψυχή , ἐν ὁ πάθος κακύνω · ὁ δέ πάθος οὐ ἐνυπόστατος κακός εἰμί , ἀλ ἔλλειψις εἰμί , καί ἐρημία ὁ ὁ ἀγαθός τελειότης · οὗτος δέ ἀτέλεια εἰμί · ὁ κέω ἀτελής οὖον παρά φύσις εἰμί , ἐπεί ἐκ τοῦτος οὐ ἐνυπάρχω ὁ τέχειον γίγνομαι . εἰμί γοῦν οὖον παρά φύσις ὁ ἀτελής , εἰμί εἰμί κατά οὗτος , διότι κατά φύσις εἰμί . ὁ γοῦν πᾶς ὁ περικοπή ἔννοια τοιοῦτος εἰμί , ὅτι εἰμί κακύνω ὁ ψυχή , ἐν ὁ ἔλλειψις