cogPG.PG003 429
καὶ ὁμοίως · ἀμερὲς γάρ ἐστι τὸ σημεῖον , ὥστε πῶς ἄλλως καὶ ἄλλως τὰς εὐθείας περιλήψεται ; Θαυμασίως δὲ τέθεικε τὸ περὶ τοῦ κύκλου παράδειγμα , πῶς ἑνοῦνται ἐν τῷ Θεῷ ἐνιαίως τὰ πάντα , καὶ πῶς διακρίνονται ἀφιστάμενα , καὶ καθ´ ὅσον ἀφίστανται , καὶ τὸν σκεδασμὸν λαμβάνοντα . Ετι καὶ ἐν τῇ δημιουργικῇ τῶν ὅλων φύσει , πάντες οἱ τῆς καθ´ ἕκαστον φύσεως λόγοι συνειλημμένοι εἰσὶν ἀσυγχύτως , ὥσπερ καὶ ἐν τῇ ψυχῇ μονοειδῶς αἱ προνοητικαὶ δυνάμεις αὐτῆς , ἡ θρεπτικὴ δηλονότι καθ´ ἡν τρέφει , ἡ αὐξητικὴ καθ´ ἣν αὔξει τὸ πρὸς τὸ γεννᾶν ἐπιτήδειον , ἡ αἰσθητικὴ καθ´ ἡν ἐπιστατεῖ ταῖς αἰσθήσεσιν , ἡ δοξαστικὴ καθ´ ἣν κρίνει τὰ αἰσθητὰ , ἡ φανταστικὴ καθ´ ἣν τὰ αἰσθητὰ φαντάζεται , ἡ ὀρεκτικὴ καθ´ ἡν ὁρέγεται , καὶ καθεξῆς αἱ λοιπαί · οὔτω καὶ οἱ δημιουργικοὶ λόγοι ἐν τῷ δημιουργῷ , καὶ τὰ εἴδη πάντων , καὶ πάντες εἰσὶ καὶ ἀσύγχυτοι μέ νοοῦσι , πλὴν ἐν αὐτῷ εἰσιν οὐχ ὡς ἐν τόπῳ,οὕτε γὰρ αὐτὸς ἐν τόπῳ , οὔτε τὰ ἐν αὐτῷ · ἀλλ´ ἔχει αὐτὰ ὡς ἑαυτὸν ἔχει , πάντων μὲν ὁμοῦ ὄντων , διακεκριμένων δὲ ἐν τῷ μέρει ἀμερῶς . Λαβὼν ἀπὸ τοῦ ἀριθμοῦ καὶ τοῦ κέντρου τὰ παραδείγματα , φησὶν , ὅτι οὐκ ἔστιν ἄτοπον ἐκ τοιούτων εἰκόνων ἐπὶ τὸ ὕψος τῶν λεγομένων ἀναβαίνειν , μόνον εἰ ὀφθαλμοῖς ὑπερκοσμίοις χρώμεθα . Εἴπομεν γὰρ , ὅτι πάντα ἐν τῷ αἰτίῳ μονοειδῶς , ὡς ἐν τῇ μονάδι οἱ ἀριθμοὶ ἅπαντες , καὶ ἠνωμένως , ὡς ἐν τῷ κέντρῳ αἰ ἀπὸ τῆς περιφερείας εὐθεῖαι . vΙi . Πάντα οὖν , ὅσα ἐν τῷ εἶναι ὄντα , χαρακτη ρίζει τὰ ὄντα · εἰ γὰρ μὴ ἦν ζωή , οὐκ ἂν ἐξῶμεν · εἰ μὴ ἦν φρουρὰ , οὐκ ἂν ἐφρουρούμεθα · εἰ μὴ ἦν κίνησις , οὐκ ἂν ἐκινούμεθα . Πάντα γοῦν , πάντα ὅσα ἐν τῷ εἶναι ὄντα , τὰ ὄντα χαρακτηρίζουσι . ὄντα δὲ λέγει οὐ τὰς οὐσίας , ἀλλὰ τὰ ἐν ταῖς οὐσίαις θεωρούμενα ἐκ τοῦ Θεοῦ εἰσίν · ταῦτα δὲ ἐκτὸς σωμάτων οὐ δύναται συνίστασθαι , διεῖλεν δὲ ὁμῶς αὐτὰ ὁ Πατὴρ κατ´ ἐπίνοιαν . viii . Καὶ ἐκ τῆς αἰτίας τῶν πάντων αἱ νοηταὶ ὡς πρὸς ἡμᾶς , καὶ νοεραὶ ὡς πρὸς τὸν Θεὸν δυνάμεις ὧπέστησαν , καὶ αἱ ψυχαὶ , καὶ τὰ σώματα , καὶ τὰ ὁπωσοῦν ἢ ἐν ἑτέροις ὑπάρχοντα , ὡς χρῶμα , σχῆμα , πηλικότης , καὶ τἀλλα τὰ περὶ τὸ σῶμα ὁρώμενα , ἢ κατ´ ἐπίνοιαν εἰναι λεγόμενα , οἷον νόημα , αἴσθησις , λόγος , καὶ τὰ τοιαῦτα . Χωρίζει γοῦν ἐκεῖνα ἀπὸ τούτων , ὅτι ἐκεῖνα , εἰ καὶ ἂν ἑτέροις ὑφίστανται , ἀλλ´ αὖν αἰσθήσει ὑπόκεινται · ταῦτα δὲ οὐχ ὑπόκεινται αἰσθήσει , ἀλλὰ κατ´ ἐπίνοιαν μόνην γινώσκονται . Καὶ γοῦν αἱ μακάριαι δυνάμεις , καὶ αἱ πρωται καὶ αἱ μετ´ αὐτὰς , καὶ αἱ ἔσχαται πρὸς ἐκείνας , οὐ πρὸς ἡμᾶς · πρὸς γὰρ ἡμᾶς ὑπερκόσμιοί εἰσίν καὶ αἱ ἔσχαται · καὶ αἱ ἀρχαὶ καὶ πάντα ἐκ τοῦ Θεοῦ καὶ ἐν τῷ Θεῷ εἰσίν · καὶ μὴ μόνον τὸ εἶναι , ἀλλὰ καὶ τὸ εὖ εἶναι
Lemmas: καί ὁμοίως · ἀμερής γάρ εἰμί ὁ σημεῖον , ὥστε πῶς ἄλλως καί ἄλλως ὁ εὐθύς περιλαμβάνω ; θαυμάσιος δέ τίθημι ὁ περί ὁ κύκλος παράδειγμα , πῶς ἑνόω ἐν ὁ Θεός ενιαίως ὁ πᾶς , καί πῶς διακρίνω ἀφίστημι , καί καθ´ ὅσος ἀφίστημι , καί ὁ σκεδασμός λαμβάνω . ἔτι καί ἐν ὁ δημιουργικός ὁ ὅλος φύσις , πᾶς ὁ ὁ καθ´ ἕκαστος φύσις λόγος συλλαμβάνω εἰμί ἀσύγχυτος , ὥσπερ καί ἐν ὁ Ψυχή μονοειδής ὁ προνοητικός δύναμις αὐτός , ὁ θρεπτικός δηλονότι καθ´ ἐάν τρέφω , ὁ αὐξητικός καθ´ ὅς αὐξάνω ὁ πρός ὁ γεννάω ἐπιτήδειος , ὁ αἰσθητικός καθ´ ἐάν ἐπιστατέω ὁ αἴσθησις , ὁ δοξαστικός καθ´ ὅς κρίνω ὁ αἰσθητός , ὁ φανταστικός καθ´ ὅς ὁ αἰσθητός φαντάζω , ὁ ὀρεκτικός καθ´ ἐάν ὀρέγω , καί καθεξῆς ὁ λοιπός · οὐτάω καί ὁ δημιουργικός λόγος ἐν ὁ δημιουργός , καί ὁ εἶδος πᾶς , καί πᾶς εἰμί καί ἀσύγχυτος ἐγώ νοέω , πλήν ἐν αὐτός εἰμί οὐ ὡς ἐν τόπῳ,οὕτε γάρ αὐτός ἐν τόπος , οὔτε ὁ ἐν αὐτός · ἀλ ἔχω αὐτός ὡς ἑαυτοῦ ἔχω , πᾶς μέν ὁμοῦ εἰμί , διακρίνω δέ ἐν ὁ μέρος ἀμερῶς . λαμβάνω ἀπό ὁ ἀριθμός καί ὁ κέντρον ὁ παράδειγμα , φημί , ὅτι οὐ εἰμί ἄτοπος ἐκ τοιοῦτος εἰκών ἐπί ὁ ὕψος ὁ λέγω ἀναβαίνω , μόνος εἰμί ὀφθαλμός ὑπερκόσμιος χράω . εἶπον γάρ , ὅτι πᾶς ἐν ὁ αἴτιος μονοειδής , ὡς ἐν ὁ μόνος ὁ ἀριθμός ἅπας , καί ἀνοέω , ὡς ἐν ὁ κέντρον ὁ ἀπό ὁ περιφέρεια εὐθύς . Ὕς . Πάν οὖν , ὅσος ἐν ὁ εἰμί εἰμί , χαράκτης ρίζει ὁ εἰμί · εἰμί γάρ μή εἰμί ζωή , οὐ εἄν ἐξίημι · εἰμί μή εἰμί φρουρά , οὐ εἄν φρουρέω · εἰμί μή εἰμί κίνησις , οὐ εἄν κινέω . Πάν γοῦν , πᾶς ὅσος ἐν ὁ εἰμί εἰμί , ὁ εἰμί χαρακτηρίζω . εἰμί δέ λέγω οὖον ὁ οὐσία , ἀλλά ὁ ἐν ὁ οὐσία θεωρέω ἐκ ὁ Θεός εἰμί · οὗτος δέ ἐκτός σῶμα οὖον δύναμαι συνίστημι , διαιρέω δέ ὁμῶς αὐτός ὁ πατήρ κατ´ ἐπίνοια . viii . καί ἐκ ὁ αἴτιος ὁ πᾶς ὁ νοητός ὡς πρός ἐγώ , καί νοερός ὡς πρός ὁ θεός δύναμις ἔπειμι , καί ὁ ψυχή , καί ὁ σῶμα , καί ὁ ὁπωσοῦν ἢ ἐν ἕτερος ὑπάρχω , ὡς χρῶμα , σχῆμα , πηλικότης , καί ὅς ὁ περί ὁ σῶμα ὁράω , ἢ κατ´ ἐπίνοια εἰναι λέγω , οἷος νόημα , αἴσθησις , λόγος , καί ὁ τοιοῦτος . χωρίζω γοῦν ἐκεῖνος ἀπό οὗτος , ὅτι ἐκεῖνος , εἰμί καί εἄν ἕτερος ὑφίστημι , ἀλ Άυν αἴσθησις ὑπόκειμαι · οὗτος δέ οὐ ὑπόκειμαι αἴσθησις , ἀλλά κατ´ ἐπίνοια μόνος γιγνώσκω . καί γοῦν ὁ μακάριος δύναμις , καί ὁ πρῶτος καί ὁ μετέ αὐτός , καί ὁ ἔσχατος πρός ἐκεῖνος , οὖον πρός ἐγώ · πρός γάρ ἐγώ υπερκόσμιος εἰμί καί ὁ ἔσχατος · καί ὁ ἀρχή καί πᾶς ἐκ ὁ Θεός καί ἐν ὁ Θεός εἰμί · καί μή μόνος ὁ εἰμί , ἀλλά καί ὁ εὕω εἰμί