cogPG.PG003 73
Ἢν τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν · ἐπιφέρει γάρ · Ὃ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον , δι´ οὗ καὶ τὴν πρὸς τὸν ἀρχίφωτον Πατέρα προσέλευσιν ἐλάβομεν · ἀρχίφωτον δέ , ἢ ὡς ἀρχὴν καὶ αἰτίαν τῶν φώτων , τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Πνεύματος · ἢ τὸν ἐξ ἀρχῆς φῶς ὄντα · οὐδὲν δὲ τῆς ἀρχῆς ἀνώτερον . Φέρε γοῦν ἐπικαλεσάμενοι τὸν Κύριον , ἐπὶ τὰς ἐλλάμψεις τῶν πατροπαραδότων Γραφῶν , ὡς δυνατὸν , ἀνανεύσωμεν , καὶ τὰς ὑπ´ αὐτῶν συμβολικῶς καὶ ἀναγωγικῶς γὰρ φυσικῶς , ἀλλὰ διά τινων σημείων τὰ οὐράνια ἔδειξαν παραδοθείσας ἱεραρχίας τῶν θείων δυνάμεων , ἂς καὶ νόας λέγει , πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν αἰσθήσει ζώντων ἡμῶν · οὕτω γὰρκαὶ Ἡσαΐας τὸν νοῦν τὸν μέγαν τὸν Ἀσσύριον · καὶ πάλιν , νοῦς μέγας , ἄρχων Βαβυλῶνος , τουτέστιν ὁ διάβολος . Τὴν γοῦν θείων νοῶν ἱεραρχίαν , καθ´ ὅσον ἰσχύομεν , κατίδωμεν , καὶ τὴν φωτοδοσίαν τὴν ἐκ Θεοῦ , ἦς δίχα οὐδ´ αὐτὰς τὰς οὐρανίους δυνάμεις , μὴ ὅτιγε Θεὸν γνωρίσαι ἐστὶν , ὡς ἐφικτὸν , κατοπτεύσωμεν · τὴν ἀρχικὴν , ὡς ἀπαρχῆς οὖσαν καὶ ὑπεράρχιον · ὅτι οὐδὲν ἐπὶ Θεοῦ ἱκανῶς ἔχει τῆς σημασίας , ἀλλὰ καὶ πᾶς λόγος , καὶ πᾶσα ἔννοια ἡττῶνται , οὕτω καὶ οὐσία καὶ ὑπερούσιος , καὶ Θεὸς καὶ ὑπέρθεος . Ταύτην οὖν τὴν ἐκ Θεοῦ φωτοχυσίαν δεξάμενοι , ἢ τὰς ἱεραρχίας τῶν ἀγγέλων ἐν τυπωτικοῖς συμβόλοις καὶ εἰκονίσμασιν ἐκφαίνει , ἀθλοις καὶ ἀτρεμέσιν ὀφθαλμοῖς , ἢ οἰονεὶ στεῤῥοῖς ἡ καὶ ἡσύχοισχαίρει γὰρ τὸ Θεῖον τῇ ἡσυχίᾳ , ὡς τῷ ὄχλῳ ἡ ἐναντία δύναμις πάλιν ἐξ αὐτῆς τῆς φωτοδοσίας , ἐπὶ τὴν θείαν ἀνυψωθῶμεν ἀκτῖνα , κατὰ τὴν ἐξ ἀρχῆς ὑπόθεσιν , ἣν ἐλέγομεν , ὅτι ἐξ « αὐτοῦ τὸ ἀγαθὸν , καὶ εἰς αὐτὸν , καὶ ἐνοποιηθῶμεν ἐν τῇ θείᾳ ἀπλότητι . Ὅτι οὐδ´ αὐτὴ ποικιλλομένη πρὸς τὰ ὑποδεχόμενα ἐξίσταται τῆς ἰδίας ἐνικῆς καὶ ἀπλῆς ἐνδότητος καὶ κρυφιότητοσπᾶσι γὰρ τοῖς ἔξωθεν αὐτῆς ἄγνωστός ἐστι , πληθυνομένη δὲ καὶ ποικιλλομένη πρὸς τὴν τῶν προνοουμένων συνάφειαν δι´ ἀγαθότητα , μένει πάλιν ἔνδον ἑαυτῆς παγίως ἐν ἀκινήτῳ ταυτότητι , καὶ τοὺς ἐπ´ αὐτὴν ἀνανεύοντας ἑνοποιεῖ , ταύτῃ μένουσα · ὥσπερ τὸ φῶς , φωτίζον ἀθρόως , φως τὸ αὐτὸ μένει , κατὰ τὴν ἀπλωτικὴν αὐτῆς καὶ ἐνοποιὸν ἕνωσιν καὶ ταυτότητα , καὶ ἀνάγει τοὺς ὑποδεχομένους ἀναλόγως αὐτοῖς , καθ´ ὅσον σπεύδουσι , τοσοῦτον καὶ φωτιζομένους . Τέως δὲ σκόπει , ὅτι ἡ μὲν ἀνάνευσις ἡμετέρα · ἡ δ´ ἀνάτασις καὶ ἀνύψωσις ἐκ Θεοῦ . Εἰ μὴ γὰρ ἡμεῖς τῶν κοσμικῶν ἀνανεύσωμεν , πῶς ἡ ἀνύψωσις καὶ ὁ φωτισμὸς ἐπιγενήσεται ; κατὰ τό · Ἄρα τοὺς ὀφθαλμούς μου εἰς τὰ ὄρη , ὅθεν ἥξει ἡ βοήθειά μου Καὶ γὰρ , φησὶν , οὐδὲ δυνατὸν ἄλλως ἐπιλάμψαι τὴν θείαν ἀκτῖνα , εἰ μὴ ἐξ ὡν συνειθίσμεθα , καὶ μὴ διά τινων παραπετασμάτων περικεκαλυμμένηντὸ γὰρ ἄστεκτον αὐτῆς τοῦ φωτὸς καὶ τῆς δυνάμεως , τίς ὑποστήσεται ; ] καὶ ἐκ τῶν ἡμετέρων , προνοίᾳ Θεοῦ συμφυῶς καὶ οἱκείως ταῖς ἡμετέραις αἰσθήσεσι διεσκευασμένην · ὅτε δηλονότι σωματικῶς τὰ ἀσώματα λέγομεν , οἰον μέλτ ἀνθρώπινα ἐπὶ Θεοῦ , καὶ θυμοὺς , καὶ ὕπνους , καὶ τὰ παραπλήσια · ταῦτα γάρ ἐστι τὰ παραπετάσματα . Ἐπεὶ οὖν τοῖς αἰσθητοῖς τὰ ὑπὲρ αἴσθησιν ἐντυποῦμεν ,
Lemmas: ἤν ὁ φάος ὁ ἀληθινός · ἐπιφέρω γάρ · ὅς φωτίζω πᾶς ἄνθρωπος ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος , δις ὅς καί ὁ πρός ὁ ἀρχίφωτος πατήρ προσέλευσις λαμβάνω · ἀρχίφωτος δέ , ἢ ὡς ἀρχή καί αἴτιος ὁ φάος , ὁ υἱός καί ὁ πνεῦμα · ἢ ὁ ἐκ ἀρχή φάος εἰμί · οὐδείς δέ ὁ ἀρχή ἀνώτερος . φέρω γοῦν ἐπικαλέω ὁ κύριος , ἐπί ὁ ἐλλάμπω ὁ πατροπαράδοτος Γραφής , ὡς δυνατός , ἀνανεύω , καί ὁ ὑπό αὐτός συμβολικός καί ἀναγωγικός γάρ φυσικός , ἀλλά διά τίνω σημεῖον ὁ οὐράνιος δείκνυμι παραδίδωμι ἱεραρχία ὁ θεῖον δύναμις , ὅς καί νόος λέγω , πρός ἀντιδιαστολή ὁ αἴσθησις ζῶ ἐγώ · οὗτος γάρκα Ἠσαΐας ὁ νόος ὁ μέγας ὁ Ἀσσύριος · καί πάλιν , νόος μέγας , ἄρχω Βαβυλών , τουτέστιν ὁ διάβολος . ὁ γοῦν θεῖον νοέω ἱεραρχία , καθ´ ὅσος ἰσχύω , καθοράω , καί ὁ φωτοδοσία ὁ ἐκ Θεός , εἰμί δίχα οὐδός αὐτός ὁ οὐράνιος δύναμις , μή ὅτι θεός γνωρίζω εἰμί , ὡς ἐφικτός , κατοπτεύω · ὁ ἀρχικός , ὡς ἀπαρχῆς εἰμί καί ὑπεράρχιος · ὅτι οὐδείς ἐπί Θεός ἱκανῶς ἔχω ὁ σημασία , ἀλλά καί πᾶς λόγος , καί πᾶς ἔννοια ἡσσάομαι , οὗτος καί οὐσία καί ὑπερούσιος , καί θεός καί ὑπέρθεος . οὗτος οὖν ὁ ἐκ Θεός φωτοχυσία δέχομαι , ἢ ὁ ἱεραρχία ὁ ἄγγελος ἐν τυπωτικός σύμβολον καί εἰκόνισμα ἐκφαίνω , ἆθλος καί ἀτρεμής ὀφθαλμός , ἢ οἱονεί στερρόω ὁ καί ησυχοισχαιρεω γάρ ὁ θεῖον ὁ ἡσυχία , ὡς ὁ ὄχλος ὁ ἐναντίος δύναμις πάλιν ἐκ αὐτός ὁ φωτοδοσία , ἐπί ὁ θεῖος ἀνυψόω ἀκτίς , κατά ὁ ἐκ ἀρχή ὑπόθεσις , ὅς λέγω , ὅτι ἐκ « αὐτός ὁ ἀγαθός , καί εἰς αὐτός , καί ἐμποιέω ἐν ὁ θεῖος ἀπόλλυμι . ὅτι2 οὐδός αὐτός ποικίλλω πρός ὁ ὑποδέχομαι ἐξίστημι ὁ ἴδιος ἑνικός καί ἁπλόος ενδοτητη καί κρυφιότης γάρ ὁ ἔξωθεν αὐτός ἄγνωστος εἰμί , πληθύνω δέ καί ποικίλλω πρός ὁ ὁ προνοέω συνάφεια δις ἀγαθότης , μένω πάλιν ἔνδον ἑαυτοῦ πάγιος ἐν ἀκίνητος ταυτότης , καί ὁ ἐπι αὐτός ἀνανεύω ἑνοποιέω , οὗτος μένω · ὥσπερ ὁ φάος , φωτίζω ἀθρόος , φάος ὁ αὐτός μένω , κατά ὁ ἀπλωτικὴν αὐτός καί ἐνοποιός ἕνωσις καί ταυτότης , καί ἀνάγω ὁ ὑποδέχομαι ἀνάλογος αὐτός , καθ´ ὅσος σπεύδω , τοσοῦτος καί φωτίζω . Τέως δέ σκοπέω , ὅτι ὁ μέν ἀνάνευσις ἡμέτερος · ὁ δδʹ ἀνάτασις καί ἀνύψωσις ἐκ Θεός . εἰμί μή γάρ ἐγώ ὁ κοσμικός ἀνανεύω , πῶς ὁ ἀνύψωσις καί ὁ φωτισμός ἐπιγίγνομαι ; κατά ὁ · ἄρας ὁ ὀφθαλμός ἐγώ εἰς ὁ ὄρος , ὅθεν ἥκω ὁ βοήθεια ἐγώ καί γάρ , φημί , οὐδέ δυνατός ἄλλως ἐπιλάμπω ὁ θεῖος ἀκτίς , εἰμί μή ἐκ ὡς συνεθίζω , καί μή διά τίνω παραπέτασμα περικαλύπτω γάρ ἄστεκτος αὐτός ὁ φάος καί ὁ δύναμις , τίς ὑφίστημι ; ] καί ἐκ ὁ ἡμέτερος , πρόνοια Θεός συμφυῶς καί οἰκεῖος ὁ ἡμέτερος αἴσθησις διασκευάζω · ὅτε δηλονότι σωματικός ὁ ἀσώματος λέγω , οἷος μέλ ἀνθρώπινος ἐπί Θεός , καί θυμός , καί ὕπνος , καί ὁ παραπλήσιος · οὗτος γάρ εἰμί ὁ παραπέτασμα . ἐπεί οὖν ὁ αἰσθητός ὁ ὑπέρ αἴσθησις ἐντυπόω ,