cogPG.PG003 381
Φ ΡΑΚΑΡΗΣΑΘΒ ΡΑΩΗΙΜΕΣΧθ ἐΙ . στικτέον εἰς τὸ οὖν τελείαν · τὸ γὰρ εἶσν , κατὰ παλαιὰν χρῆσιν , ἀπόθεσίς ἐστι τῶν λεχθέντων , καὶ ἔναρξις τῶν ἐσομένων , ἀντὶ τοῦ , Ἔστωσαν δὴ οὖν τὰ προειρημένα · νῦν δὲ χωρῶμεν ἐν τῷ λόγῳ ἐπ´ αὐτὴν τὴν τοῦ ἁγαθοῦ ὀνομασίαν , ἡν διαφερόντως οἱ θεολόγοι ἀνατιθέασιν τῇ θεότητι , πάντων τῶν παραχθέντων δηλαδὴ , ὅτι τὰ πάντα · ἐξ αὐτῆς παρῆκται δι´ ἀγαθότητα , λέγοντες αὐτὴν τὴν τοῦ Θεοῦ ὑπερύπαρξιν ἀγαθότητα καὶ αὐτοαγαθότητας Οὐ μὴν δὲ ἀλλ´ ἅπαν οὐκ ἐπίκτητον καὶ συμβεβηκὸς ἔχει τὸ ἀγαθὸν ὁ Θεὸς , ὥστε , ἄλλο τι ὃν , ἐπισύμβαμα ἔχειν τὸ ἀγαθὸν , ἀλλ´´ οὐσίᾳ τοῦ ἀγαθοῦ αὐτὸς ὑπάρχων , ἐκτείνει περὶ πάντας τὴν τῆς ἀγαθότητος αἴγλην φυσικῶς ἐν τῷ εἶναι ἀγαθόν . Ὥσπερ γὰρ ὁ ἤλιος οὐκ ἄλλο τι ὤν παρὰ τὸ φῶς , οὐδὲ ἑτέρωθεν τὸ φῶς λαμβάνων φωτίζει · αὐτὸς γάρ ἐστι φῶς , καὶ φωτίζει φυσικῶς ἐν τῷ εἰναι φώς πάντα τὰ δυνάμενα μετέχειν αὐτοῦ , οὔτε λογιζόμενος , οὔτε προαιρούμενος · μὴ φωτίζων γὰρ οὐδέ γε ἥλιος ἂν εἴη · καὶ τί ἂν εἴη ἄλλο λογίσαι τὸ φωτίσαι , ὁ μὴ ὧν φῶς ; τοῦτο γὰρ ἐμφαίνει ὁ ἅγιος , καὶ οὐχ ὅτι ἀπλῶς ἄλογός ἐστι καὶ ἀπροαίρετος ὁ ἤλιος , τοῦτο γὰρ δῆλον , καὶ οὐδὲν πρὸς τὸ προκείμενον · οὕτω δὴ καὶ τὸ ὑπὲρ ἤλιον ἀγαθὸν ὁ Θεὸς , τὸ ἐξῃρημένως ἀρχέτυπον πρὸς τοιαύτην σκοτεινὴν καὶ μηδὲν παρομοιάζουσαν εἰκόνα , αὐτῇ τῇ ὑπάρξει , καὶ τῷ εἶναι ἀγαθὸς , τὰς ἀκτῖνας τῆς ἀγαθότητος ἀναλόγως τοῖς οἷσιν ἐφίησι . Διὰ ταύτης αἱ οὐράνιαι οὐσίαι ὑπέστησαν , αἱ νοηταί τε καὶ νοεραί . Ἄλλο δέ ἐστι τὸ νοητὸν , καὶ ἄλλο τὸ νοερόν . Τὸ γὰρ νοητὸν οἷά τις τροφὴ τοῦ νοεροῦ ἐστιν , εἴπερ τὸνοούμενον , ὅ ἐστι νοητὸν , μεῖζόν ἐστι καὶ προεπινοούμενον τοῦ νοοῦντος , ὅ ἐστι νοερόν . Τὰ μὲν οὖν ὑπερκείμενα καὶ προσεχῆ τῷ Θεῷ τάγματα νοητὰ κυρίως λεκτέον , τὰ δὲ ὑποβεβηκότα νοερὰ , ἄτε νοοῦντα τὰ ὑπερκείμενα · οὐχ ὅτι δὲ νοητά ἐστι τὰ νοούμενα , νομιστέον αὐτὰ μὴ νοεῖν · νοεῖ γὰρ καὶ αὐτὰ , ἐπειδὴ νόες εἰσὶ καὶ οὐσίαι . Διὸ νοοῦνται μὲν , ὡς ἄὐλοι , νοοῦσι δὲ τὰ ὄντα , ὡς νόες ἀσώματοι καὶ ὑπερκόσμιοι , ἄνωθεν ἐλλαμπόμενοι τοὺς περὶ τῶν ὄντων λόγους , καὶ διαβιβάζοντες αὐτοὺς μυστικῶς εἰς τοὺς ὑποβεβηκότας ἀγγέλους . Δυνάμεις δὲ καὶ ἐνεργείας λέγει ταύτας οὐκ ἀνυποστάτους , ἀλλ´ ἐνυποστάτους καὶ ζώσας , δυνατάς τε καὶ ἐνεργεῖς τῶν οἰκείων κινήσεων , δυνατοὶ γὰρ ὶσχύτπαρὰ τῷ Δαυΐδλέγονται . Ἔ καὶ ἄλλως δυνάμεις μὲν , ἐπειδὴ καὶ μήπω τῶν ἐν τῆ κτίσει φανέντων , δυνάμει πάντα τῷ Θεῷ προῦφειστήκει , μέλλοντα παράγεσθαι δι´ αὐτοῦ εἰς τὸ εἶναι · ἐνέργειαι δὲ , ὅτι καὶ πρὸς ἔργον ἡ δημιουργία παρήχθη . Διὰ ταύτας τὰς ἀκτῖνας τῆς ἀγαθάτητος , καί
Lemmas: Φ ΑΔ ΗΜ ἐς . στικτέον εἰς ὁ οὖν τέλειος · ὁ γάρ εἶμι , κατά παλαιός χρῆσις , ἀπόθεσις εἰμί ὁ λέγω , καί ἔναρξις ὁ εἰμί , ἀντί ὁ , εἰμί δή οὖν ὁ προερέω · νῦν δέ χωρέω ἐν ὁ λόγος ἐπι αὐτός ὁ ὁ ἀγαθός ὀνομασία , ἐάν διαφερόντως ὁ θεολόγος ἀνατίθημι ὁ θεότης , πᾶς ὁ παράγω δηλαδή , ὅτι ὁ πᾶς · ἐκ αὐτός παράγω δις ἀγαθότης , λέγω αὐτός ὁ ὁ Θεός ὑπερύπαρξις ἀγαθότης καί αὐτοαγαθότης οὖον μήv δέ ἀλ ἅπας οὐ Ἐπίκτητος καί συμβαίνω ἔχω ὁ ἀγαθός ὁ θεός , ὥστε , ἄλλος τίς ὅς , ἐπισύμβαμα ἔχω ὁ ἀγαθός , ἀλ οὐσία ὁ ἀγαθός αὐτός ὑπάρχω , ἐκτείνω περί πᾶς ὁ ὁ ἀγαθότης αἴγλη φυσικός ἐν ὁ εἰμί ἀγαθός . ὥσπερ γάρ ὁ ἥλιος οὐ ἄλλος τίς εἰμί παρά ὁ φάος , οὐδέ ἑτέρωθεν ὁ φάος λαμβάνω φωτίζω · αὐτός γάρ εἰμί φάος , καί φωτίζω φυσικός ἐν ὁ εἰναι φάος πᾶς ὁ δύναμαι μετέχω αὐτός , οὔτε λογίζομαι , οὔτε προαιρέω · μή φωτίζω γάρ οὐδέ γε ἥλιος εἄν εἰμί · καί τίς εἄν εἰμί ἄλλος λογίζομαι ὁ φωτίζω , ὁ μή ὅς φάος ; οὗτος γάρ ἐμφαίνω ὁ ἅγιος , καί οὐ ὅτι ἀπλόος ἄλογος εἰμί καί ἀπροαίρετος ὁ ἥλιος , οὗτος γάρ δῆλος , καί οὐδείς πρός ὁ πρόκειμαι · οὗτος δή καί ὁ ὑπέρ ἥλιος ἀγαθός ὁ θεός , ὁ ἐξῃρημένως ἀρχέτυπος πρός τοιοῦτος σκοτεινός καί μηδείς παρομοιάζω εἰκών , αὐτός ὁ ὑπάρχω , καί ὁ εἰμί ἀγαθός , ὁ ἀκτίς ὁ ἀγαθότης ἀνάλογος ὁ ὅς ἐφίημι . Ζεύς οὗτος ὁ οὐράνιος οὐσία ὑφίστημι , ὁ νοητός τε καί νοερός . ἄλλος δέ εἰμί ὁ νοητός , καί ἄλλος ὁ νοερός . ὁ γάρ νοητός οἷος τις τροφή ὁ νοερός εἰμί , εἴπερ τείνω , ὅς εἰμί νοητός , μέγας εἰμί καί προεπινοέω ὁ νοέω , ὅς εἰμί νοερός . ὁ μέν οὖν ὑπέρκειμαι καί προσεχής ὁ Θεός τάγμα νοητός κύριος λεκτέος , ὁ δέ ὑποβαίνω νοερός , αὔγ-ασμα νοόω ὁ ὑπέρκειμαι · οὐ ὅτι δέ νοητός εἰμί ὁ νοέω , νομιστέος αὐτός μή νοέω · νοέω γάρ καί αὐτός , ἐπεί νόος εἰμί καί οὐσία . Διὸ νοέω μέν , ὡς άυλος , νοέω δέ ὁ εἰμί , ὡς νόος ἀσώματος καί υπερκόσμιος , ἄνωθεν ἐλλάμπω ὁ περί ὁ εἰμί λόγος , καί διαβιβάζω αὐτός μυστικός εἰς ὁ ὑποβαίνω ἄγγελος . Δύναμις δέ καί ἐνέργεια λέγω οὗτος οὐ ἀνυπόστατος , ἀλ ενυπόστατος καί ζώννυμι , δυνατός τε καί ἐνεργέω ὁ οἰκέω κίνησις , δυνατός γάρ ὶσχύτπαρὰ ὁ δαυιδλεγοντ . ἔ καί ἄλλως δύναμις μέν , ἐπεί καί μήπω ὁ ἐν τῆ κτίζω φαίνω , δύναμις πᾶς ὁ Θεός προυφειστηκω , μέλλω παράγω δις αὐτός εἰς ὁ εἰμί · ἐνέργεια δέ , ὅτι καί πρός ἔργον ὁ δημιουργία παράγω . Ζεύς οὗτος ὁ ἀκτίς ὁ ἀγαθάτης , καί