cogPG.PG003 201
διακόσμοις λέγεται , οὕτως ὁ εἰπὼν ἱεράρχην τὸν ἐπι στήμονα πάσης ἱερᾶς γνώσεως λέγει , ἐν ᾧ καθαρῶς γινώσκεται ἡ καθ´ αὐτὸν [ σκατ´ αὐτὸν ] ἰεραρχία . Μῆ γὰρ ὄντος αὐτοῦ καθόλου καὶ ἐπὶ πᾶσιν ἐπιστήμονος · οὐδὲ ἡ ἐπιστήμη αὐτὴ τῆς ἱεραρχίας ἐνεργηθήσεται . Μὴ γοῦν εἴποι τις · Καὶ ποῖος οὕτω τέλειος ; Οὐ προέβετο γὰρ ὁ Πατὴρ περὶ τοῦδε ἢ τοῦδε ἱεράρχου εἰπεῖν , ἀλλὰ περὶ τοῦ ἀπλῶς ἱεράρχου , ὃς ὀφείλει ἔχειν ἀνελλιπῶς τὰ αὐτοῦ · ὥσπερ καὶ εἰ περὶ ἁπλῶς γραμματικοῦ ἔλεγεν , ἔμελλε λέγειν ἐκεῖνα καθ´ ἃ τὸν τέλειον ἀπῄτει γραμματικόν · εἰ δ´ οὖν ἀλλ´ ἐχώλευεν ἡ γραμματικὴ μὴ ἔχουσα δειχθῆναι ὁποία ποτ´ ἐστίν . Ταύτης τῆς ἱεραρχίας ἀρχὴ ἡ ἁγία καὶ μακαρία Τριὰς , ἡ ὄντως οὖσα , καὶ αὐτὴ μόνη ἑαυτὴν ἐπισταμένη , ὡς ἔχειν ἐπιστητὸν τὸ τῆς οἰκείας ὑπάρξεως . Ἡ δὲ θέλημα μέν ἐστιν , ἡ τῶν λογικῶν ἀγγέλων τε καὶ ἀνθρώπων σωτηρία · ἡ δὲ , θέωσίς ἐστι τῶν σωζομξνων . Ὥσπερ γὰρ ἐπὶ τῶν ἄλλων φαμὲν σώζεσθαι ἀπὸ φόβου , ηγουν τῇ ἀφοβίᾳ προσπελάζειν , σώζεσθαι ἀπὸ φόνου , ἤγουν τῇ ζωῇ προσπελάζειν · σώζεσθαι ἀπὸ νόσου , ἤγουν ἐντὸς τῆς ὑγείας γίνεσθαι · οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν προκειμένων τὸ σώζεσθαι ἀπὸ ἀλλοτριώσεως Θεοῦ προσπελάζειν τῷ Θεῷ , καὶ θέωσίς ἐστιν . Ἡ δὲ πάντως ἀφομοίωσις καὶ ἕνωσις πρὸς Θεὸν , κατ δὴ πέρας καὶ τέλος ἐστὶν ἀπάσης ἱεραρχίας , ἡ πρὸς Θεὸν ἀγάπησις · ἢ δὴ καὶ ἐνιαῖως ἰερουργεῖται κατὰ τὴν θείαν καὶ ἑνιαίαν ἁπλότητα , καθ´ ἣν παντελὴς ἀγάπη ἐστὶν ὁ Θεὸς(καὶ οὐ τῷ μὲν , τῷ δ´ οὔ , ἀλλ´ ἑνιαῖον ἐφετὸν ὢν , ὅμως τὰς πρὸς αὐτὸν ἐφέσεις διαφόρους ἔχει πρὸς τὴν ἀξίαν καὶ τὴν σπουδὴν τῶν ἐφιεμένων , καὶ πρὸ τούτου ἡ ἀποφοίτησις τῶν ἐναντίων ἡ παντελής . Εἰ μὴ γὰρ καθαρθῶμεν ἀπό πάσης ἐνύλου καὶ ῥυπαρᾶς παντελῶς ἡδονῆς , οὐ μὴ γενήσεται ἡ ἀγάπησις τοῦ ὄντως ἀγαθοῦ . Πότε δὲ ἀποφοιτῶμεν τῶν ἐναντίων ; ὅτε γνωσόμεθα τὰ ὄντα καθὼς ἔχουσι φύσεως , ὅτε τὰ παρόντα πρόσκαιρα , τὰ δ´ ἐκεῖσε αἰώνια , μὴ ἀπατώμενοι περὶ τὴν δόκησιν τοῦ καλοῦ · τοῦτο γὰρ οὐκ ἔστι γνῶσις τῶν ὄντων ἧ ὄντα , τότε γὰρ καὶ τῇ ἀληθείᾳ προσβαίνομεν , ἀαὶ μετέχομεν τῆς ἑνοειδοῦς τελειώσεως . Τί δέ ἑστι τὸ ἐνοειδές · Ἀναγόλεθα δηλονότι ἀπὸ τῶν αἰσθητᾶν τούτων καὶ μοχθηρῶν εἰς θείαν ἀπλότητα , ὃ δὴ ἐστίασίς ἐστι τῆς ἐποψίας · τρέφεται γὰρ τῷ νοητῷ τὸν νοῦν , καθὼς καὶ ἄλλοτε ἐλέγομεν . Καὶ τοῦτό ἐστιν ἡ παρἔ ΙΓν . Λέγομεν τοίνυν , ὡς ὁ Θεὸς τὴν ἱεραρχίαν ἐπὶ σωτηρίᾳ καὶ θεώσει τῶν μετεχομένων ἐδωρήσατο , καὶ τοῖς μὲν ἀγγέλοις νοερώτερον καὶ ἀλώτερον , ἡμῖν δὲ διὰ συμβόλων · ἄνθρωποι μὲν γὰρ ἔξωθεν ἀπὸ τῆς κατὰ τὴν κτίσιν θεωρίας , καὶ ἀπὸ λόγων διδασκαλικῶν , καὶ ἐτέρων συμβόλων τὴν ἀληθῆ γνῶσιν λαμβάνουσιν · ἄγγελοι δὲ αὐτὴν ἔνδοθεν τὸνοερὰν αὐτῶν ἐλλάμπονται δύναμιν , καὶ τὴν θείαν ἐνσημαίνονται βούλησιν , ἤγουν τυποῦνται πρὸς τὸ θεομίμητόν τε , καὶ τὸ τῶν ὄντων , ᾖ ὄντα ἐστὶ , γνωστικόν . Ἐπειδὴ γὰρ νοερὸν μέν ἐστι τὸ νοοῦν , νοητὸν δε τὸ νοούμενον , τροφὴ δὲ καὶ οἱονεὶ σύστασις τοῦ νοοῆν τός ἐστι τὸ νοούμενον , εἰκότως ὁ Θεὸς , ἅτε νόων ὄν
Lemmas: διακοσμέω λέγω , οὕτως ὁ εἶπον ἱεράρχης ὁ ἐπι στήμων πᾶς ἱερός γνῶσις λέγω , ἐν ὅς καθαρός γιγνώσκω ὁ καθ´ αὐτός [ σκατ αὐτός ] ἱεραρχία . μής γάρ εἰμί αὐτός καθόλου καί ἐπί πᾶς ἐπιστήμων · οὐδέ ὁ ἐπιστήμη αὐτός ὁ ἱεραρχία ἐνεργέω . μή γοῦν εἶπον τις · καί ποῖος οὗτος τέλειος ; οὖον προβαίνω γάρ ὁ πατήρ περί ὅδε ἢ ὅδε ἱεράρχης εἶπον , ἀλλά περί ὁ ἀπλόος ἱεράρχης , ὅς ὀφείλω ἔχω ἀνελλιπῶς ὁ αὐτός · ὥσπερ καί εἰμί περί ἁπλόος γραμματικός λέγω , μέλλω λέγω ἐκεῖνος καθ´ ὁ ὁ τέλειος ἀπαιτέω γραμματικός · εἰμί δδʹ οὖν ἀλ χωλεύω ὁ γραμματικός μή ἔχω δείκνυμι ὁποῖος ποτ εἰμί . Ταύτη ὁ ἱεραρχία ἀρχή ὁ ἅγιος καί μακάριος Τριάς , ὁ εἰμί εἰμί , καί αὐτός μόνος ἑαυτοῦ ἐφίστημι , ὡς ἔχω ἐπιστητός ὁ ὁ οἰκεῖος ὕπαρξις . ὁ δέ θέλημα μέν εἰμί , ὁ ὁ λογικός ἄγγελος τε καί ἄνθρωπος σωτηρία · ὁ δέ , θέωσις εἰμί ὁ σωζομξνων . ὥσπερ γάρ ἐπί ὁ ἄλλος φημί σῴζω ἀπό φόβος , ἤγουν ὁ ἀφοβία προσπελάζω , σῴζω ἀπό φόνος , ἤγουν ὁ ζωή προσπελάζω · σῴζω ἀπό νόσος , ἤγουν ἐντός ὁ ὑγεία γίγνομαι · οὗτος καί ἐπί ὁ πρόκειμαι ὁ σῴζω ἀπό ἀλλοτρίωσις Θεός προσπελάζω ὁ Θεός , καί θέωσις εἰμί . ὁ δέ πάντως ἀφομοίωσις καί ἕνωσις πρός θεός , κατά δή πέρας καί τέλος εἰμί ἀπασάω ἱεραρχία , ὁ πρός θεός ἀγάπησις · ἢ δή καί ενιαίως ἱερουργέω κατά ὁ θεῖος καί ἑνιαῖος ἁπλότης , καθ´ ὅς παντελής ἀγάπη εἰμί ὁ Θεὸς(καὶ οὖον ὁ μέν , ὁ δδʹ οὖον , ἀλ ἑνιαῖος ἐφετός εἰμί , ὅμως ὁ πρός αὐτός ἔφεσις διάφορος ἔχω πρός ὁ ἄξιος καί ὁ σπουδή ὁ ἐφίημι , καί πρό οὗτος ὁ ἀποφοίτησις ὁ ἐναντίος ὁ παντελής . εἰμί μή γάρ καθαίρω ἀπό πᾶς ἔνυλος καί ῥυπαρός παντελῶς ἡδονή , οὖον μή γίγνομαι ὁ ἀγάπησις ὁ εἰμί ἀγαθός . πότος δέ ἀποφοιτάω ὁ ἐναντίος ; ὅτε γιγνώσκω ὁ εἰμί καθώς ἔχω φύσις , ὅτε ὁ πάρειμι πρόσκαιρος , ὁ δδʹ ἐκεῖσε αἰώνιος , μή ἀπατάω περί ὁ δόκησις ὁ καλός · οὗτος γάρ οὐ εἰμί γνῶσις ὁ εἰμί ἧ εἰμί , τότε γάρ καί ὁ ἀλήθεια προσβαίνω , ἀαὶ μετέχω ὁ ἑνοειδής τελείωσις . τις δέ εἰμί ὁ νοειδής · Ἀναγόλεθα δηλονότι ἀπό ὁ αἰσθάνομαι οὗτος καί μοχθηρός εἰς θεῖος απλότητα , ὅς δή ἑστίασις εἰμί ὁ ἐποψία · τρέφω γάρ ὁ νοητός ὁ νόος , καθώς καί ἄλλοτε λέγω . καί οὗτος εἰμί ὁ πάρειμι ΓΙν . λέγω τοίνυν , ὡς ὁ θεός ὁ ἱεραρχία ἐπί σωτηρία καί θέωσις ὁ μετέχω δωρέω , καί ὁ μέν ἄγγελος νοερός καί ἄλος , ἐγώ δέ διά σύμβολον · ἄνθρωπος μέν γάρ ἔξωθεν ἀπό ὁ κατά ὁ κτίσις θεωρία , καί ἀπό λόγος διδασκαλικός , καί ἕτερος σύμβολον ὁ ἀληθής γνῶσις λαμβάνω · ἄγγελος δέ αὐτός ἔνδοθεν τόνος αὐτός ἐλλάμπω δύναμις , καί ὁ θεῖος ἐνσημαίνω βούλησις , ἤγουν τυπόω πρός ὁ θεόμιμος τε , καί ὁ ὁ εἰμί , εἰμί εἰμί εἰμί , γνωστικός . ἐπεί γάρ νοερός μέν εἰμί ὁ νοέω , νοητός δέ ὁ νοέω , τροφή δέ καί οἱονεί σύστασις ὁ νοέω ὅς εἰμί ὁ νοέω , εἰκότως ὁ θεός , ἅτε νόος εἰμί