cogPG.PG003 217
Ἡ γὰρ ἀφίσταται τις τοῦ θείου φωτὸς , ἢ ὑπερφρονεῖ τοῦ μετρίου , καὶ τὸ ἀνοίκειον ἐπιζητεῖ . ἔΓν Πάλιν , ἐπεὶ εὐταξίας ἱερᾶς ἀρχὴ τὸ θεῖον ἐστι , καθ´ ἣν καὶ οἱ ἄγγελοι ἐπιγινώσκουσιν ἑαυτοὺς , καὶ οὐχ ὑπερπηδῶσιν ἀτάκτως πρὸς τὰ ἀνοίκεια , πρῶτον δῶρον ἐκ τῆς θείας διδασκαλίας , κτᾶται τις τὸ ἐπιγνῶναι ἑαυτὸν , ἵνα τὸ ἐν τῷ νόμῳ φυλάξῃ , Ποσεχε σεαυτῷ , ὡς καὶ ὁ Μέγας ἔφη Βασλειος · Οὕτω γὰρ τέως πρὸς τὸ οἰκεῖον τῆς φύσεως ὀρατὸν , ἥγουν θεωρητὸν ἡ ἐπιστητὸν , ἀνοτρέχων , μιμεῖται ἀγγέλους τοὺς γινώσκοντας ἐαυτούς . Ὁ δὴ εαυτὸν ἀπροσπαθέσιν ἰδὼν ὀφθαλμοῖς , ἀποφοιτήσει μὲν τῶν βαθυτάτων τόπων τῆς ἀγνωσίας , οὐκ αὐτόθεν δὲ , ἀλλὰ δι´ ὁδηγοῦ καὶ ἀναδόχου , ἐπιθυμήσει τῆς θείας μεθέξεως . Καὶ διὰ μὲν τῆς διδασκαλίας ἐπὶ τὸ γνῶναι ἑαυτὸν βαδιεῖται δι´ ἑαυτοῦ ἐπὶ τὸν αὐτοῦ πρῶτον · διὰ δὲ τούτου ἐπὶ τὸν ἔτι πρότερον · καὶ δι´ ἐκείνου ἐπὶ τὸν πρώτιστον ἀναχθήσεται . Ταῦτα δηλοῖ ἡ τοῦ προσιόντος ἐπιγνωμοσύνη καὶ εὐλάβεια , καὶ ἡ πρὸς τὸν ἀνάδοχον πρόσοδος , ᾠ δὴ ἡ σφραγὶς δίδοται , ὡς σημεῖον τοῦ κλήρου τῆς ἐν Χριστῷ μερίδος , καὶ ἡ ἀπογραφὴ οἰκονομεῖται εἰς μνημόσυνον ἀγαθῶν αὐτοῦ τε καὶ τοῦ ἀναδόχου · αὐτοῦ μὲν , ὡς ἀληθινοῦ τῶν καλῶν ἐραστοῦ · τοῦ δὲ ἀναδόχου , ὡς ἀπλανοῦς ὁδηγοῦ . ἔΝ . Ἐντεῦθεν λέγει περὶ τῆς ἀπεκδύσεως . Ἐπεὶ γὰρ οὐκ ἔστι μετασχεῖν τινα τῶν ἄκρως ἐναντίων , ὑγείας δηλονότι καὶ νόσου , καὶ ἀμαρτίας καὶ ἀρετῆς , καὶ ἀγνοίας καὶ θεογνωσίας , ἐπείτοιγε καὶ μεριστὴν συμβήσεται ἔχειν τὴν ζωὴν τὸν καὶ ἀμφοτέρων ἀντεχόμενον , καὶ διὰ τοῦτο ἄσχετον εἶναι δεῖ τὸν πρὸς δευτέραν ζωὴν μετατιθέμενον , μηδεμίαν σχέσιν ἔχοντα πρὸς τὴν προτέραν ζωὴν , γυμνὸς ὁ προσαγόμενος ἵσταται . Ἔτι δὲ , ἐπεὶ καὶ μέχρι τῶν πρὸς τὴν προτέραν ζωὴν ἐσχάτων καὶ μικροτέρων σχέσεων ὀφείλει ἀπολύεσθαι , καὶ τὰ εἰς τοὺς πόδας τοὺς ἐσχάτους τοῦ τοῦ σώματος φορήματα ὑπολύεται · ἀφορᾷ δὲ καὶ πρὸς δυσμαῖς , τῷ ἀλαμπεῖ τόπῳ , καὶ ἀπωθεῖται τὴν ὰλαμπῆ κακίαν , καὶ ἐκ τοῦ ἐμφυσᾶν τῆς κακίας τὴν ἕξιν ἐκπνέει , καὶ ἀπὸ τῆς ἑαυτοῦ καρδίας ἐκβάλλει . Καὶ οὕτως ὁλικῶς τὴν ἀποταγὴν ποιησάμενος , πρὸς ἕω μετάγεται , τὴν ἀνατολὴν τοῦ τῆς δικαιάσύνης Ἡλίου , καὶ τὴν πρὸς τὸ ἓν ὁλικὴν σόννευσιν ὁμολογεῖ · πάλιν ἐπεὶ δῆλόν ἐστιν , ὡς ἐν συντονίᾳ καὶ ἀγῶνι δεῖ εἶναι τὸν τελούμενον , ἵνα τὸ ἀναλλοίωτον ἔχῃ . Ἔκκλινον γὰρ ἀπὸ κακοῦ , φησὶ , καὶ ποίησον ἀγαθόν · καὶ πάλιν · Μακάριοι οἱ ἁμωμοι ἐν όδῷ , οί πορευόμενοι · οὐδὲ γὰρ στάσιν οἶδε τὸ ἀγαθὸν , οὐδ´ εὐαγές ποτε λῆξαι τὸν θεῖον ἔρωτα . Κvi . Ὅρα πῶς διὰ τῆς τοῦ ἐλαίου χρίσεως πρὸς ἀγῶνας ἄγεται ὁ τελούμενος , καθ´ οὓς ὑπ´ ἀθλοθέτῃ Χριστῷ γενόμενος . σύνθες τὸ ῥητὸν καθ´ ὑπερβατόν · τοῖς μὲν ἀγῶσιν , ὡς θείοις , χαίρων ἐπιβήσεται . Διὰ μέσου δὲ , ἐπεὶ ἀθλοθέτην ἐκάλεσε τὸν Κύριον ἡμῶν
Lemmas: ὁ γάρ ἀφίστημι τις ὁ θεῖον φάος , ἢ ὑπερφρονέω ὁ μέτριος , καί ὁ ἀνοίκειος ἐπιζητέω . Γεν πάλιν , ἐπεί εὐταξία ἱερός ἀρχή ὁ θέω εἰμί , καθ´ ὅς καί ὁ ἄγγελος ἐπιγιγνώσκω ἑαυτοῦ , καί οὐ ὑπερπηδάω ἄτακτος πρός ὁ ἀνοίκειος , πρῶτος δῶρον ἐκ ὁ θεῖος διδασκαλία , κτάομαι τις ὁ ἐπιγιγνώσκω ἑαυτοῦ , ἵνα ὁ ἐν ὁ νόμος φυλάσσω , Ποσεχε σεαυτοῦ , ὡς καί ὁ Μέγας φημί Βασλειος · οὕτως γάρ τέως πρός ὁ οἰκέω ὁ φύσις ὁράω , ἤγουν θεωρητός ὁ ἐπιστητός , ἀνατρέχω , μιμέομαι ἄγγελος ὁ γιγνώσκω ἑαυτοῦ . ὁ δή ἑαυτοῦ ἀπροσπαθής εἶδον ὀφθαλμός , αποφοιτώ μέν ὁ βαθύς τόπος ὁ ἀγνωσία , οὐ αὐτόθεν δέ , ἀλλά δις ὁδηγός καί ανάδοχος , ἐπιθυμέω ὁ θεῖος μέθεξις . καί διά μέν ὁ διδασκαλία ἐπί ὁ γιγνώσκω ἑαυτοῦ βαδίζω δις ἑαυτοῦ ἐπί ὁ αὐτός πρῶτος · διά δέ οὗτος ἐπί ὁ ἔτι πρότερος · καί δις ἐκεῖνος ἐπί ὁ πρῶτος ἀνάγω . οὗτος δηλόω ὁ ὁ πρόσειμι ἐπιγνωμοσύνη καί εὐλάβεια , καί ὁ πρός ὁ ἀνάδοχος πρόσοδος , ὀͅς δή ὁ σφραγίς δίδωμι , ὡς σημεῖον ὁ κλῆρος ὁ ἐν Χριστός μερίς , καί ὁ ἀπογραφή οἰκονομέω εἰς μνημόσυνον ἀγαθός αὐτός τε καί ὁ ανάδοχος · αὐτός μέν , ὡς ἀληθινός ὁ καλός ἐραστής · ὁ δέ ανάδοχος , ὡς ἀπλανής ὁδηγός . ἐν . ἐντεῦθεν λέγω περί ὁ ἀπέκδυσις . ἐπεί γάρ οὐ εἰμί μετέχω τις ὁ ἄκρως ἐναντίος , ὑγεία δηλονότι καί νόσος , καί ἁμαρτία καί ἀρετή , καί ἄγνοια καί θεογνωσία , ἐπείτοιγε καί μεριστός συμβαίνω ἔχω ὁ ζωή ὁ καί ἀμφότερος ἀντέχω , καί διά οὗτος ἄσχετος εἰμί δεῖ ὁ πρός δύο ζωή μετατίθημι , μηδείς σχέσις ἔχω πρός ὁ πρότερος ζωή , γυμνός ὁ προσάγω ἵστημι . ἔτι δέ , ἐπεί καί μέχρι ὁ πρός ὁ πρότερος ζωή ἔσχατος καί σμικρός σχέσις ὀφείλω ἀπολύω , καί ὁ εἰς ὁ πούς ὁ ἔσχατος ὁ ὁ σῶμα φόρημα ὑπολύω · ἀφοράω δέ καί πρός δυσμή , ὁ ἀλαμπής τόπος , καί ἀπωθέω ὁ αλαμπής κακία , καί ἐκ ὁ ἐμφυσάω ὁ κακία ὁ ἕξις ἐκπνέω , καί ἀπό ὁ ἑαυτοῦ Καρδία ἐκβάλλω . καί οὕτως ὁλικός ὁ ἀποταγή ποιέω , πρός ἠώς μετάγω , ὁ ἀνατολή ὁ ὁ δικαιασυνεος Ἡλίας , καί ὁ πρός ὁ εἷς ὁλικός σόννευσιν ὁμολογέω · πάλιν ἐπεί δῆλος εἰμί , ὡς ἐν συντονία καί ἀγών δεῖ εἰμί ὁ τελέω , ἵνα ὁ ἀναλλοίωτος ἔχω . ἐκκλίνω γάρ ἀπό κακός , φημί , καί ποιέω ἀγαθός · καί πάλιν · Μακάριος ὁ άμωμος ἐν ὁδός , οἷ πορεύω · οὐδέ γάρ στάσις οἶδα ὁ ἀγαθός , οὐδός εὐαγής ποτός λήγω ὁ θέω Ἔρως . Κvi . Ὅρας πῶς διά ὁ ὁ ἔλαιον χρῖσις πρός ἀγών ἄγω ὁ τελέω , καθ´ ὅς ὑπό ἀθλοθέτης Χριστός γίγνομαι . συντίθημι ὁ ῥητός καθ´ ὑπερβατόν · ὁ μέν ἀγών , ὡς θεῖον , χαίρω ἐπιβαίνω . Ζεύς μέσος δέ , ἐπεί ἀθλοθέτης καλέω ὁ κύριος ἐγώ