cogPG.PG003 131
φασιν εἶναι τοὺς ἀμειλίπτους τούτους ὀποπεζίους τῶν προβαλλομένων αὐτὰς νοητῶν δυνάμεων , ἀνα . στέλλοντας ὥσπερ καὶ ἐπιβαίνοντας καὶ ἀντεχομένους τῶν πρὸ αὐτῶν , τοῦ μὴ πεσεῖν εἰς ὕλην , καὶ ἀσθενεστέρους κατὰ τοῦτο , καὶ προβαλλομένων ἐαυτοὺς , καθ´ ὃ δέονται , εἰς τὸ κατέχειν ἑαυτοὺς εἰς τὸ ἄπτρατον . Ταῦτα μὲν οὖν ὡς ἐν ἐπιτόμῳ , τὰ ἐκείνων , ὁ δὲ ἅγιος σοφῶς τὰ ἐναντία πάντα αὐτοῖς φησιν · ἐκ Θεοῦ γὰρ αὐτὰς δημιουργικῶς ὑποστῆναί φησιν , οὗ καὶ τὴν ἐμφέρειαν ἔχουσιν εἰς κυριότητα · αὐτὰς δὲ τὸ ἀμείλικτον κατὰ πάσης ὑφέσεως τῷ λόγῳ τῆς κυριότητος ἔχειν λέγει , κοπτούσας ὥσπερ καὶ διατεμνούσας , καὶ οὐκ ἐώσας κρατεῖν τὴν πρὸς τὰ αἰσθητὰ ἐπιθυμίαν , οὐ μὴν τὰς πρὸ αὐτῶν ἀναστελλούσας . Ἄρα τοίνυν λέγει , ὅτι καὶ ἀμεὔικτοί εἰσί πρὸς τὸ χεῖρον , καὶ τὴν κυριότητα ἔχουσι , κἀντεῦθεν τῶν πρὸ αὐτῶν οὐκ ἐξέρχονται , ὅπως μὴ εἰς ὄλην πέσοιεν . Τὴν δὲ τῶν ἁγίων δυνάμεων ὀνομασίαν οἴομαι δηλοῦν κατὰ κοινοῦ ἀῤῥενωπόν τινα καὶ ἑδραίαν ἀνδρίαν , ἀθελκτον , ἀθήλυντον , ἀνένδοτον . Μὴ γὰρ ἀκούων θηλυκῷ ὀνομαζομένας ὀνόματι , εἰς θηλυπρεπές τι κατάξῃς τὰς θείας δυνάμεις · ἡ γὰρ τοῦ ἀῤῥενωποῦ σημασία καὶ λέξις , ἐπὶ γυναικῶν ἄνδριζομένων καὶ ἀῤῥενοφρόνων λέγεται , ἢ ἀῤῥένων . ἰσχὺν ἐχουσῶν . Ἔχουσι δὲ τὴν ἀνδρίαν · εἰς τί ; οὐ πρὸς τὰ ἐπαγόμενα δυσχερῆ τε καὶ λυπηρὰ , καθάπερ ἐστὶν ἐν ἡμῖν , ταῦτα γὰρ οὔτε ταῖς θείαις δυνάμεσι προσήκοντα · καὶ ἔξωθεν τὴν κίνησιν ἔχουσιν , ὡς ἄλλως μὴ ὅν θανῆναι τὴν τοιαύτην ἀνδρίαν , εἰ μὴ ἐπανασταίη τὸ δυσχερές . Οὐ πρὸς ταῦτα γοῦν , ἀλλ´ εἰς πάσας τὰς κατ´ αὐτὴν θεοειδεῖς ἐνεργείας . Κατ´ αὐτὴν δε εἶπον , ὅτι ἐστὶν ἑκάστη ἰδία ἡ θεία ἐνέργεια , ὥστε μὴ ἐξασθενεῖν πρὸς μηδεμίαν ὑποδοχὴν τῶν ἐνδιδομένων ἐλλάμψεων , καὶ οἷον πάσχειν ὑπ´ αὐτῆς · οἷός ἐστιν ὁ μὴ τῷ πυρὶ δαπανώμενος λίθος , ὃς πυροῦται μὲν , οὐ καίεται δέ · οὕτω καὶ ἐν ταῦθα δυνατῶς ἐπὶ τὸ θεομίμητον ἀναγομένη , ὅμως οὐχ ἡττᾶται καὶ ἀπολείπει ἀνανδρίᾳ τὴν θεοειδῆ κίο νησιν , ἀλλ´ ἀῤῥεπῶς ἀφορᾷ εἰς τὴν ὑπὲρ πᾶσαν οὐσίαν , δύναμιν τὴν καὶ αὐτὰς τὰς δυνάμεις δημιουργήσασαν , καὶ ταύτης εἰκὼν γίνεται κατὰ τὸ ἐφικτὸν δυναμοειδής . Ὡς γὰρ ἡ θεία φύσις ἐνδυναμοῖ , οὕτω καὶ αὕτη τὰς ὑποβεβηκυίας · καὶ καθ´ ὃ μὲν αὕτη ἐστὶ δύναμις κατὰ πρῶτον λόγον , πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν μετ´ αὐτὴνοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἀρχιδύναμος δυνατῶς ἔχει κατὰ τὴν δοθεῖσαν χάριν ἀπὸ Θεοῦ ἐπεστράφθαι πρὸς τὴν αἰτίαν τῶν δυνάμεων , τὸν Θεόν - καθ´ ὃ δὲ καὶ ὑποβεβηκυῖαι ταύτῃ δύναμεις εἰσὶ , πρόεισιν εἰς ἐκείνας , διδοῦσα τὴν δύναμιν κατὰ θείαν πάντως μίμησιν , Τὴν δὲ τῶν ἁγίων ἐξουσιῶν ἐκφαν τορικὴν ὀνομασίαν οἶμαι δηλοῦν , ἤτις ἐστὶ καὶ ὀμοταγὴς τῶν προῤῥηθέντων δύο ταγμάτων , τὴν εὐτα ξίαν τὴν εὔκοσμον καὶ ἀσύμφυρτον περὶ τὰς θείας ἐλλάμψεις · τοῦτο γάρ ἐστιν ἴδιον τῆς ἐξουσίας , τὸ κατὰ τάξιν τὰ παρεμπίπτοντα διευθετεῖν , καὶ δίχα τινὸς περπερισμοῦ καὶ συμφύρσεως . Ἐπεὶ γὰρ ἡ ἐξουσία δύναμίς ἐστι κατὰ τὴν ἑαυτῆς προσήκουσαν θέλησιν,να τι ἀτάκτως καὶ συμφυρτικῶς ἢ εἴπη ἢ διαπράξηται ὁ ἐξουσιάζων , εἰς ὃ μόνον δύναται καὶ
Lemmas: φημί εἰμί ὁ ἀμειλίπτους οὗτος ὀποπεζίους ὁ προβάλλω αὐτός νοητός δύναμις , ἀνα . στέλλω ὥσπερ καί ἐπιβαίνω καί ἀντέχω ὁ πρό αὐτός , ὁ μή πίπτω εἰς ὕλη , καί ἀσθενής κατά οὗτος , καί προβάλλω ἑαυτοῦ , καθ´ ὅς δήω , εἰς ὁ καταχέω ἑαυτοῦ εἰς ὁ ἄπτρατον . οὗτος μέν οὖν ὡς ἐν ἐπίτομος , ὁ ἐκεῖνος , ὁ δέ ἅγιος σοφός ὁ ἐναντίος πᾶς αὐτός φημί · ἐκ Θεός γάρ αὐτός δημιουργικός ὑφίστημι φημί , ὅς καί ὁ ἐμφέρεια ἔχω εἰς κυριότης · αὐτός δέ ὁ ἀμείλικτος κατά πᾶς ὕφεσις ὁ λόγος ὁ κυριότης ἔχω λέγω , κόπτω ὥσπερ καί διατέμνω , καί οὐ ὠθέω κρατέω ὁ πρός ὁ αἰσθητός ἐπιθυμία , οὖον μήv ὁ πρό αὐτός αναστέλλω . ἄρας τοίνυν λέγω , ὅτι καί αμευικτεω εἰμί πρός ὁ χείρων , καί ὁ κυριότης ἔχω , ἐντεῦθεν ὁ πρό αὐτός οὐ ἐξέρχομαι , ὅπως μή εἰς ὄλη πίπτω . ὁ δέ ὁ ἅγιος δύναμις ὀνομασία οἴομαι δηλόω κατά κοινός ἀρρενωπός τις καί ἑδραῖος ἀνδρεία , ἀθελκτον , ἀθήλυντος , ἀνένδοτος . μή γάρ ἀκούω θηλυκός ὀνομάζω ὄνομα , εἰς θηλυπρεπής τίς κατάγω ὁ θεῖος δύναμις · ὁ γάρ ὁ αρρενωπός σημασία καί λέξις , ἐπί γυνή ἀνδρίζω καί αρρενοφρονεω λέγω , ἢ ἄρσην . ἰσχύς ἔχω . ἔχω δέ ὁ ἀνδρεία · εἰς τίς ; οὖον πρός ὁ ἐπάγω δυσχερής τε καί λυπηρός , καθάπερ εἰμί ἐν ἐγώ , οὗτος γάρ οὔτε ὁ θεῖος δύναμις προσήκω · καί ἔξωθεν ὁ κίνησις ἔχω , ὡς ἄλλως μή ὅς θνῄσκω ὁ τοιοῦτος ἀνδρεία , εἰμί μή ἐπανίστημι ὁ δυσχερής . οὖον πρός οὗτος γοῦν , ἀλ εἰς πᾶς ὁ κατ´ αὐτός θεοειδής ἐνέργεια . Κατς αὐτός δέ εἶπον , ὅτι εἰμί ἕκαστος ἴδιος ὁ θεῖος ἐνέργεια , ὥστε μή ἐξασθενέω πρός μηδείς ὑποδοχή ὁ ἐνδίδωμι ἔλλαμψις , καί οἷος πάσχω ὑπό αὐτός · οἷος εἰμί ὁ μή ὁ πῦρ δαπανάω λίθος , ὅς πυρόω μέν , οὖον καίω δέ · οὗτος καί ἐν εῦθον δυνατῶς ἐπί ὁ θεομίμητος ἀνάγω , ὅμως οὐ ἡσσάομαι καί ἀπολείπω ἀνανδρία ὁ θεοειδής Κιός νη , ἀλ ῥώψ ἀφοράω εἰς ὁ ὑπέρ πᾶς οὐσία , δύναμις ὁ καί αὐτός ὁ δύναμις δημιουργέω , καί οὗτος εἰκών γίγνομαι κατά ὁ ἐφικτός δυναμοειδής . ὡς γάρ ὁ θεῖος φύσις ἐνδυναμόω , οὗτος καί οὗτος ὁ ὑποβαίνω · καί καθ´ ὅς μέν οὗτος εἰμί δύναμις κατά πρῶτος λόγος , πρός ἀντιδιαστολή ὁ μετέ αὐτνός γάρ εἰμί ὁ ἀρχιδύναμος δυνατῶς ἔχω κατά ὁ δίδωμι χάρις ἀπό Θεός ἐπιστρέφω πρός ὁ αἴτιος ὁ δύναμις , ὁ Θεός - καθ´ ὅς δέ καί ὑποβαίνω οὗτος δύναμις εἰμί , πρόειμι εἰς ἐκεῖνος , δίδωμι ὁ δύναμις κατά θεῖος πάντως μίμησις , ὁ δέ ὁ ἅγιος ἐξουσία ἐκφαίνω τορικὴν ὀνομασία οἴομαι δηλόω , ὅστις εἰμί καί ὁμοταγής ὁ προερέω δύο τάγμα , ὁ εὐτα ξία ὁ εὔκοσμος καί ἀσύμφυρτος περί ὁ θεῖος ἐλλάμπω · οὗτος γάρ εἰμί ἴδιος ὁ ἐξουσία , ὁ κατά τάξις ὁ παρεμπίπτω διευθετέω , καί δίχα τις περπερισμοω καί σύμφυρσις . ἐπεί γάρ ὁ ἐξουσία δύναμις εἰμί κατά ὁ ἑαυτοῦ προσήκω θέλησιν,να τίς ἄτακτος καί συμφυρτικῶς ἢ εἶπον ἢ διαπράσσω ὁ ἐξουσιάζω , εἰς ὅς μόνος δύναμαι καί