cogPG.PG003 228
ἐσχηκυῖα γενέσεσινἐπὶ τὸ τῆς ἀρχῆς κατάλληλον εἰκότως ἦγε τὸ πέρας · ἀλλὰ καὶ τῆς θείας καὶ ἀναγώγου ζωῆς ἐθελουσίως ἀποπεσοῦσα , πρὸς τὴν ἐναντίαν ἐσχατιὰν ἠνέχθη , τὴν πολυπαθεστάτην ἀλλοίωσιν . Πλανωμένη δὲ καὶ τῆς εὐθείας ὁδοῦ τῆς ἐπὶ τὸν ὄντως ὄντα Θεὸν ἐκτετραμμένη , καὶ ταῖς ὀλεθρίαις καὶ κακεργέτισιν ὑποταττομένη πληθύσιν , ἐλάνθανεν οὐ θεοὺς οὐδὲ φίλους , ἀλλὰ δυσμενεῖς θεραπεύουσα · τῶν Δ ἀφειδῶς αὐτῇ κατὰ τὸ οἰκεῖον ἀνηλεὲς ἀποκεχρημένων , εἰς ἀνυπαρξίας οἰκτρῶς ἐμπεπτώκει καὶ ἀπωλείας κίνδυνον . Ἡ δὲ τῆς θεαρχικῆς ἀγαθότητος ἀπειροτάτη φιλανθρωπία καὶ τὴν αὐτουργὸν ἡμῶν ἀγαθοπρεπῶς οὐκ ἀπηνήνατο πρόνοιαν , ἀλλὰ ἐν ἀληθεῖ μεθέξει τῶν καθ´ ἡμᾶς γενομένη πάντων ἀναμαρτήτως , καὶ πρὸς τὸ ταπεινὸν ἡμῶν ἑνοποιηθεῖσα , μετὰ τῆς τῶν οἰκείων ἀσυγχύτου καὶ ἀλωβήτου παντελῶς ἕξεως , τὴν πρὸς αὐτὴν ἡμῖν κοινωνίαν ὡς ῥμογενέσι λοιπὸν ἐδωρήσατο , καὶ τῶν οἰκείων ἀνέδειξε μετόχους καλῶν · τῆς μὲν ἀποστατικῆς πληθύος , ὡς ἡ κρυφία παράδοσις ἔχει , τὸ καθ´ ἡμῶν καταλύσασα κράτος οὐ κατὰ δύναμιν , ὡς ὑπερισχύουσα , κατὰ δὲ τὸ μυστικῶς ἡμῖν παραδοθὲν λόγιον , ἐν κρίσει καὶ δικαιοσύνῃ . Τὰ καθ´ ἡμᾶς δὲ πρὸς τοὐναντίον ἁπαν ἀγαθουργῶς μετεσκευάσατο · τὸ μὲν γὰρ κατὰ νοῦν ἡμῶν ἀλαμπές ἐνέπλησεν ὀλβίου καὶ θειοτάτου φωτὸς , καὶ τοῖς θεοειδέσιν ἐκόσμησε τὸ ἀνείδεον κάλλεσι τὸ δὲ τῆς ψυχῆς οἰκητήριον ἐν παντελεῖ σωτηρίᾳ τῆς ὅσον οὔπω καταπεσούσης ἡμῶν οὐσίας ναγεστάτων παθῶν καὶ φθοροποιῶν μολυσμῶν ἠλευθέρωσεν , ἀναγωγὴν ἡμῖν ὑπερκόσμιον δείξασα Ἑ καὶ πολιτείαν ἔνθεον ἐν ταῖς πρὸς αὐτήν ἡμῶν ἱεραῖς κατὰ τὸ δυνατὸν ἀφομοιώσεσι . Το θεομίμητον δὲ πῶς Ἀν ἡμῖν ἐτέρως ἐγγένοιτο , μὴ τῆς τῶν ἰερωτάτων θεουργιῶν μνήμης ἀνανεουμένης ἀεὶ ταῖς ἰεραρχικαῖς ἱερολογίαις τε καὶ ἱερουργίαις ; Τοῦτο οὖν ποιοῦμεν , ὡς τὰ λόγιά φησιν , εἰς τὴν αὐτῆς ἀνάμνησιν . Ἔνθεν ὁθεῖος ἱεράρχης , ἐπὶ τοῦ θείου θυσιαστηρίου καταστὰς , ὑμνεῖ τὰς εἰρημένας ἰερὰς θεουργίας Ἰησοῦ τῆς θειοτάτης ἡμῶν προνοίας , ἂς ἐπὶ σωτηρίᾳ τοῦ γένους ἡμῶν εὐδοκία τοῦ παναγεστάτου Πατρὸς ἐν Πνεύματι ἀγίῳ , κατὰ τὸ λόγιον , ἐτελείωσεν . Ὑμνήσας δὲ καὶ τὴν σεβασμίαν αὐτῶν καὶ νοητὴν θεωρίαν ἐν νοεροῖς ὀφθαλμοῖς ἐποπτεύσας , ἐπὶ τὴν συμβολικὴν αὐτῶν ἱερουργίαν ἔρχεται , καὶ τοῦτο θεοπαραδότως · ὄθεν εὐλαβῶς τε ἅμα καὶ ἱεραρχικῶς μετὰ τοὺς ἱεροὺς τῶν θεουργιῶν ὄμνους ὑπὲρ τῆς ὑπὲρ αὐτὸν ἱερουργίας ἀπολογεῖται , πρότερον ἱερῶς πρὸς αὐτὸν ἀναβοῶν , Σὺ εἶπας · Τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν .
Lemmas: ἔχω γενέσεσινἐπὶ ὁ ὁ ἀρχή κατάλληλος εἰκότως ἄγω ὁ πέρας · ἀλλά καί ὁ θεῖος καί ἀνάγωγος ζωή ἐθελούσιος ἀποπίπτω , πρός ὁ ἐναντίος ἐσχατιά φέρω , ὁ πολυπαθής ἀλλοίωσις . πλανάω δέ καί ὁ εὐθύς ὁδός ὁ ἐπί ὁ εἰμί εἰμί θεός ἐκτρέπω , καί ὁ ὀλέθριος καί κακεργής ὑποτάσσω πληθύς , λανθάνω οὖον θεός οὐδέ φίλος , ἀλλά δυσμενής θεραπεύω · ὁ δ ἀφειδής αὐτός κατά ὁ οἰκέω ἀνηλεής ἀποχράω , εἰς ἀνυπαρξία οἰκτρός ἐμπίπτω καί ἀπώλεια κίνδυνος . ὁ δέ ὁ θεαρχικός ἀγαθότης απειροτηταω φιλανθρωπία καί ὁ αὐτουργός ἐγώ ἀγαθοπρεπῶς οὐ ἀπαναίνομαι πρόνοια , ἀλλά ἐν ἀληθής μετέχω ὁ καθ´ ἐγώ γίγνομαι πᾶς ἀναμάρτητος , καί πρός ὁ ταπεινός ἐγώ ἑνοποιέω , μετά ὁ ὁ οἰκέω ἀσύγχυτον καί αλώβητος παντελῶς ἕξις , ὁ πρός αὐτός ἐγώ κοινωνία ὡς ρμογενεσις λοιπός δωρέω , καί ὁ οἰκέω ἀναδείκνυμι μέτοχος καλός · ὁ μέν ἀποστατικός πλῆθος , ὡς ὁ κρύφιος παράδοσις ἔχω , ὁ καθ´ ἐγώ καταλύω κράτος οὖον κατά δύναμις , ὡς ὑπερισχύω , κατά δέ ὁ μυστικός ἐγώ παραδίδωμι λόγιος , ἐν κρίσις καί δικαιοσύνη . ὁ καθ´ ἐγώ δέ πρός ἐναντίος ἅπας ἀγαθουργός μετασκευάζω · ὁ μέν γάρ κατά νόος ἐγώ ἀλαμπής ἐμπίμπλημι ὄλβιος καί θεῖος φάος , καί ὁ θεοειδής κοσμέω ὁ ἀνείδεος κάλλος ὁ δέ ὁ Ψυχή οἰκητήριον ἐν παντελής σωτηρία ὁ ὅσος οὔπω καταπίπτω ἐγώ οὐσία νάγος πάθος καί φθοροποιός μολυσμός ἐλευθερόω , ἀναγωγή ἐγώ ὑπερκόσμιος δείκνυμι ὅς καί πολιτεία ἔνθεος ἐν ὁ πρός αὐτός ἐγώ ἱερός κατά ὁ δυνατός ἀφομοίωσις . ὁ θεομίμητος δέ πῶς εἰς ἐγώ ἑτέρως ἐγγίγνομαι , μή ὁ ὁ ἱερός θεουργία μνήμη ἀνανοέω ἀεί ὁ ἰεραρχικός ἱερολογία τε καί ἱερουργία ; οὗτος οὖν ποιέω , ὡς ὁ λόγιον φημί , εἰς ὁ αὐτός ἀνάμνησις . ἔνθεν ὁποῖος ἱεράρχης , ἐπί ὁ θεῖον θυσιαστήριον καθίστημι , ὑμνέω ὁ εἴρω ἱερός θεουργία Ἰησοῦς ὁ θεῖος ἐγώ πρόνοια , ὅς ἐπί σωτηρία ὁ γένος ἐγώ εὐδοκία ὁ παναγής πατήρ ἐν πνεῦμα ἅγιος , κατά ὁ λόγιος , τελειόω . ὑμνέω δέ καί ὁ σεβασμία αὐτός καί νοητός θεωρία ἐν νοερός ὀφθαλμός ἐποπτεύω , ἐπί ὁ συμβολικός αὐτός ἱερουργία ἔρχομαι , καί οὗτος θεοπαραδότως · ὅθεν εὐλαβής τε ἅμα καί ιεραρχικός μετά ὁ ἱερός ὁ θεουργία ὀμνέω ὑπέρ ὁ ὑπέρ αὐτός ἱερουργία ἀπολογέομαι , πρότερος ἱερός πρός αὐτός ἀναβοάω , σύ εἶπον · οὗτος ποιέω εἰς ὁ ἐμός ἀνάμνησις .