cleomedes.de-motu-circulari-corporum-caelestium 2.1.12
Ὅτι τοίνυν ἀπειράκις τοῦ βέλους ὠκυτέρα ἐστὶν ἡ τοῦ κόσμου φορά , ἀπὸ τῶν τοιούτων ἂν ἐφόδων ἐπινοήσαιμεν . Ὁ Πέρσης ἡνίκα ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα ἐστράτευε , λέγεται διαστῆσαι ἀνθρώπους ἀπὸ Σούσων μέχρις Ἀθηνῶν , ὡς δύνασθαι διὰ φωνῆς δηλοῦσθαι τὰ γινόμενα ὑπʼ αὐτοῦ ἐν Ἑλλάδι τοῖς Πέρσαις , διαδεχομένων τῶν διεστώτων τὰς παῤ ἀλλήλων φωνάς . Καὶ ἱστορεῖται ἡ φωνὴ κατὰ τοιαύτην διαδοχὴν προιοῦσα διὰ δύο νυχθημέρων ἀπὸ τῆς Ἑλλάδος εἰς Πέρσας ἀφικνεῖσθαι . Εί τοίνυν τοιαύτη κίνησις ἀέρος καὶ πληγὴ ὠκυτάτη ὑπάρχουσα ἐλάχιστον μέρος τῆς γῆς δυσὶ νυχθημέροις διῄει , πάρεστιν , οἶμαι , ἐννοεῖν , ποῖόν τι τὸ τάχος τοῦ κόσμου ἐστὶ καὶ ὡς ἀπειράκις τούτου ὠκύτερον · ὅς γε νυκτὶ καὶ ἡμέρᾳ ἀπειράκις μεῖζον διάστημα τοῦ ἀφʼ Ἑλλάδος εἰς Πέρσας διέρχεται . Εί δὲ καὶ βέλος ἐπινοήσαιμεν διερχόμενον τὸν μέγιστον τῆς γῆς κύκλον , οὐδʼ ἂν τρισὶ νυχθημέροις τὰς πέντε καὶ εἴκοσι μυριάδας διέλθοι · τὸ δὲ τοῦ κόσμου μέγεθος ἀπειράκις μεῖζον τῆς γῆς ὑπάρχον νυχθημέρῳ ἑνὶ διέρχεται ὁ οὐρανός . Ὥστε οὐδὲ ἐννοῆσαι τὸ τάχος αὐτοῦ καὶ τὴν ὠκύτητα οἷόν τε οὐδὲ λόγῳ τὸ τοιοῦτον ἑρμηνεῦσαι . Ἐμφαίνει δʼ ὁ ποιητής , ὅσον ἐστὶ τὸ τάχος τῆς κατὰ τὸν κόσμον πορείας , διὰ τούτων · Ὅσσον δʼ ἠεροειδὲς ἀνὴρ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν Ἥμενος ἐν σκοπιῇ , ὁρόων ἐπὶ οἴνοπα πόντον , Τόσσον ἐπιθρώσκουσι θεῶν ὑψηχέες ἵπποι . Ἀλλὰ μεγαλοφυῶς μὲν τοῦτο εἴρηται αὐτῷ καὶ κατὰ θαυμαστὴν αὔξησιν , οὐ μόνον τῷ ἐπὶ πλεῖστον ἐξικνουμένῳ τῆς ὄψεως ἀρκεσθέντι πρὸς τὸ δηλῶσαι τὸ τάχος τῆς κατʼ οὐρανὸν ὠκύτητος , ἀλλὰ καὶ ὕψος αὐτῷ καὶ πέλαγος ὑποκείμενον προσθέντι · ἀπολείπεται δʼ ὅμως καὶ οὗτος ὁ λόγος τοῦ ἀξίως δηλοῦν τὴν περὶ τὸν οὐρανὸν ὠκύτητα . Ἀπεράντῳ δὲ καὶ ἀνεννοήτῳ τῷ κατὰ τὴν ὠκύτητα τάχει κεχρημένου τοῦ κόσμου , πῶς οὐκ ἠλίθιον ὑπολαβεῖν , ποδιαῖον αὐτοῦ μέρος τοσούτῳ διαστήματι χρόνου ἀνέρχεσθαι ;
Lemmas: ὅτι τοίνυν ἀπειράκις ὁ βέλος ὠκύς εἰμί ὁ ὁ κόσμος φορά , ἀπό ὁ τοιοῦτος ἄν ἔφοδος ἐπινοέω . ὁ Πέρσης ἡνίκα ἐπί ὁ Ἑλλάς στρατεύω , λέγω διΐστημι ἄνθρωπος ἀπό Σοῦσα μέχρι Ἀθῆναι , ὡς δύναμαι διά φωνή δηλόω ὁ γίγνομαι ὑπό αὐτός ἐν Ἑλλάς ὁ Πέρσης , διαδέχομαι ὁ διίστημι ὁ παρά ἀλλήλων φωνή . καί ἱστορέω ὁ φωνή κατά τοιοῦτος διαδοχή προέρχομαι διά δύο νυχθήμερον ἀπό ὁ Ἑλλάς εἰς Πέρσης ἀφικνέομαι . εἰ τοίνυν τοιοῦτος κίνησις ἀήρ καί πληγή ὠκύς ὑπάρχω ἐλαχύς μέρος ὁ γῆ δύο νυχθήμερος διέρχομαι , πάρειμι , οἴομαι , ἐννοέω , ποῖος τις ὁ τάχος ὁ κόσμος εἰμί καί ὡς ἀπειράκις οὗτος ὠκύς · ὅς γε νύξ καί ἡμέρα ἀπειράκις μέγας διάστημα ὁ ἀπό Ἑλλάς εἰς Πέρσης διέρχομαι . εἰ δέ καί βέλος ἐπινοέω διέρχομαι ὁ μέγας ὁ γῆ κύκλος , οὐδέ ἄν τρεῖς νυχθήμερος ὁ πέντε καί εἴκοσι μυριάς διέρχομαι · ὁ δέ ὁ κόσμος μέγεθος ἀπειράκις μέγας ὁ γῆ ὑπάρχω νυχθήμερον εἷς διέρχομαι ὁ οὐρανός . ὥστε οὐδέ ἐννοέω ὁ τάχος αὐτός καί ὁ ὠκύτης οἷος τε οὐδέ λόγος ὁ τοιοῦτος ἑρμηνεύω . ἐμφαίνω δέ ὁ ποιητής , ὅσος εἰμί ὁ τάχος ὁ κατά ὁ κόσμος πορεία , διά οὗτος · ὅσος δέ ἠεροειδής ἀνήρ ὁράω ὀφθαλμός ἧμαι ἐν σκοπιά , ὁράω ἐπί οἶνοψ πόντος , τόσος ἐπιθρῴσκω θεός ὑψηχής ἵππος . ἀλλά μεγαλοφυής μέν οὗτος λέγω αὐτός καί κατά θαυμαστός αὔξησις , οὐ μόνος ὁ ἐπί πολύς ἐξικνέομαι ὁ ὄψις ἀρκέω πρός ὁ δηλόω ὁ τάχος ὁ κατά οὐρανός ὠκύτης , ἀλλά καί ὕψος αὐτός καί πέλαγος ὑπόκειμαι προστίθημι · ἀπολείπω δέ ὅμως καί οὗτος ὁ λόγος ὁ ἄξιος δηλόω ὁ περί ὁ οὐρανός ὠκύτης . ἀπέραντος δέ καί ἀνεννόητος ὁ κατά ὁ ὠκύτης τάχος χράω ὁ κόσμος , πῶς οὐ ἠλίθιος ὑπολαμβάνω , ποδιαῖος αὐτός μέρος τοσοῦτος διάστημα χρόνος ἀνέρχομαι ;