clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-de-gestis-petri-praemetaphrastica-sp 51
Περὶ δὲ ἑκάστου τῶν λεγομένων θεῶν ὑμῶν τὰς ἀσεβεῖς πράξεις εἰσηγούμενος , τοῦ Διὸς καὶ Ποσειδῶνος , Πλούτωνός τε καὶ Ἀπόλλωνος , Διονύσου τε καὶ Ἡρακλέους , καὶ τῶν καθ’ ἕνα ἕκαστον , ὧν οὐδὲ αὐτοὶ ἀγνοιεῖτε ἐκ παιδείας Ἑλληνικῆς ὁρμώμενοι , οὓς ἐπαιδεύθητε βίους , ἵνα ὡς ζηλωταὶ τῶν θεῶν τὰ ὅμοια πράττητε , ἀπ’ αὐτοῦ δὲ τοῦ βασιλικωτάτου Διὸς ἄρξομαι . οὗ ὁ μὲν πατὴρ Κρόνος τὰ ἴδια τέκνα ὡς λέγετε καταπιὼν , τῇ ἐξ ἀδάμαντος ἅρπῃ τοῦ πατρὸς Οὐρανοῦ τὰ μόρια θερίσας , τῆς πρὸς γονεῖς εὐσεβείας καὶ τῆς πρὸς τέκνα φιλίας τοῖς τὰ μυστικὰ τῶν θεῶν ζηλοῦσιν τὸν ὑπογραμμὸν ἔδειξεν . αὐτὸς δὲ ὁ Ζεὺς τὸν αὐτοῦ πατέρα δήσας κατέῤῥαξεν εἰς Τάρταρον , καὶ τοὺς ἄλλους κολάζει θεούς . τοῖς δὲ ἀῤῥητουργεῖν θέλουσιν τὴν Μῆτιν γεννήσας κατέπιεν . ἦν δὲ ἡ Μῆτις γονή · βρέφος γὰρ καταπιεῖν ἀδύνατον . ὑπὲρ δὲ ἀπολογίας παιδεραστῶν Γανυμήδην ἁρπάζει . μοιχοῖς δὲ ὑπὲρ μοιχείας βοηθῶν αὐτὸς πολλάκις μοιχὸς εὑρίσκεται . ἀδελφοκτονεῖν δὲ προτρέπει ἀδελφαῖς συνεισελθὼν Ἥρᾳ καὶ Δήμητρι , καὶ τῇ οὐρανίᾳ Ἀφροδίτῃ , ἥν τινες Δωδώνην λέγουσιν . τοῖς δὲ θυγατράσι μίγνυσθαι βουλομένοις Περσεφόνῃ συνεληλυθὼς παράδειγμα πονηρὸν ἐκ τῶν μύθων γίνεται . ἄλλα τε μυρία ἠσέβηκεν , ἵνα ὑπὸ τῶν δυσσεβῶν διὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν ἀκρασίαν θεὸς εἶναι ὁ μῦθος δογματισθῇ . ἰδιώταις περὶ τῶν τοιούτων ὑπολήψεων ἀγανακτεῖν μετρίως εὔλογον . τοῖς δὲ ἐκ παιδείας ὁρμωμένος τί δεῖ καὶ λέγειν ; ὧν τινες γραμματικοὶ καὶ σοφισταὶ ἀξιοῦντες εἶναι τὰς τοιαύτας πράξεις [ θεῶν ] ἀξίας εἶναι βεβαιοῦσιν . αὐτοὶ γὰρ ἀκρατεῖς ὄντες , ταύτης τῆς μυθικῆς προφάσεως λαβόμενοι ὡς δὴ μιμηταὶ τῶν κρειττόνων ἄσεμνα διαπραττόμενοι παῤῥησιάζονται . διὰ τοῦτο αὐτῶν πολλῷ ἔλαττον οἱ κατ’ ἀγρὸν βιοῦντες ἐξαμαρτάνουσιν , οὐκ εἰσηγμένοι πονηρῶς δι’ ὧν εἰσήχθησαν οἱ ταῦτα τολμῶντες , ἐκ παιδείας κακῆς ἀσεβεῖν μεμαθηκότες . οἱ γὰρ ἐκ παιδὸς διὰ τῶν τοιούτων μύθων μανθάνοντες γράμματα , ἔτι ἁπαλῆς οὔσης τῆς ψυχῆς , τὰς τῶν λεγομένων θεῶν ἀσεβεῖς πράξεις εἰς τὸν αὐτῶν συμφωροῦσι νοῦν · ὅθεν ἐπ’ αὐξηθείσης τῆς ἡλικίας ὡς κακὰ σπέρματα καταβληθέντα τῇ ψυχῇ τελεσφοροῦσιν · καὶ τὸ πάντων χαλεπώτατον , ὅτι οὐδὲ ἐκκοπῆναι ῥᾳδίως ἐστὶν τὰ ἐῤῥιζωμένα ἀσεβήματα . διὸ χρὴ καὶ τοὺς νέους μὴ τοῖς διαφθείρουσιν ἀρκεῖσθαι μαθήμασιν καὶ τοὺς ἐπὶ τῆς ἀκμῆς ὄντας ἐπιμελῶς ὑποστέλλεσθαι τῆς τῶν Ἑλλήνων ἐπακούειν μυθολογίας · πολὺ γὰρ ἀμαθίας χείρονά ἐστι τὰ παρ’ αὐτοῖς μαθήματα · τινὲς δὲ τῶν παρ’ αὐτοῖς πάντα τὰ ἁμαρτήματα ἀδιάφορα λέγουσιν , γελοῖον δὲ οὕτως ὑπολαμβάνειν τοὺς τὰ τοιαῦτα λέγοντας . ἦ γὰρ οὐκ ἐκ μοιχείας ἀνακύπτουσιν βίων περιγραφαὶ , οἴκων καταλύσεις , μαγεῖαι , δόλοι , ἀπορίαι καὶ ἄλλα πλείω κακά ; ἐνδέχεται γὰρ συνηθείᾳ τῇ πρὸς τὸν μοιχὸν ἢ τὸν ἄνδρα ἀπολιπεῖν , ἢ καὶ συνοικοῦσαν ἐπιβουλεῦσαι , ἢ τὰ τοῦ ἀνδρὸς κόπῳ πεπορισμένα τῷ μοιχῷ παρασχεῖν , καὶ ἀποδραμοῦσαν ἐκ τοῦ ἀνδρὸς συλλαβοῦσαν ἐκ τοῦ μοιχοῦ καὶ διὰ τὸ αἰδεῖσθαι τὸν ἔλεγχον τὸ κατὰ γαστρὸς φθείραι θέλειν καὶ γενέσθαι τεκνοκτόνον , ἢ καὶ φθείρουσαν συνφθαρῆναι . εἰ δὲ συνόντος τοῦ ἀνδρὸς ἐκ μοιχοῦ συλλαβοῦσα τέκοι , ἀνατραφεὶς ὁ παῖς τὸν μὲν πατέρα ἀγνοεῖ , τὸν δὲ οὐκ ὄντα νομίζει , καὶ οὕτως ὁ μὴ πατὴρ τελευτῶν ἀλλοτρίῳ παιδὶ τὸν ἑαυτοῦ κατέλιπεν βίον . πόσα δὲ καὶ ἄλλα κακὰ ἐκ τῆς μοιχείας φυσικῶς ἀνακύπτειν φιλεῖ ; καὶ οὐκ ἴσμεν τὰ κρύφια τῶν κακῶν . ὥσπερ γὰρ ὁ λυσσῶν κύων τούτους ἀναιρεῖ , ὧνπερ ἂν ψαύσῃ τῆς ἀφανεστάτης λύσσης μεταδιδοὺς , οὕτως καὶ τῆς μοιχείας τὸ κρύφιον κακόν . ἐκεῖνο δὲ πάντες ἴσμεν , ὡς ἐπίπαν ἐπὶ τοῦτο τοὺς ἄνδρας ἀνεπισχέτως δυσχεραίνοντας , πολέμους τε ἐπὶ τούτων ἐγηγερμένους , καὶ οἴκων γενομένας ἀνατροπὰς , καὶ πόλεων ἁλώσεις , καὶ ἄλλα μύρια . διὰ τοῦτο ἐγὼ τῷ μόνῳ ἀγαθῷ θεῷ προσέφυγον ἀποδεδωκὼς τὴν πίστιν ἀσφαλεῖ τῇ κρίσει , ὅτι ἐκ τῆς τοῦ θεοῦ δικαίας κρίσεως καὶ νόμος ὥρισται , καὶ ἡ ψυχὴ πάντως τὸ κατ’ ἀξίαν ὧν ἔπραξεν ὅπου δήποτε ἀπολαμβάνει .
Lemmas: περι δέ ἕκαστος ὁ λέγω θεός σύ ὁ ἀσεβής πρᾶξις εἰσηγέομαι , ὁ Ζεύς καί Ποσειδῶν , Πλούτων τε καί Ἀπόλλων , Διόνυσος τε καί Ἡρακλῆς , καί ὁ κατά εἷς ἕκαστος , ὅς οὐδέ αὐτός ἀγνοέω ἐκ παιδεία Ἑλληνικός ὁρμάω , ὅς παιδεύω βίος , ἵνα ὡς ζηλωτής ὁ θεός ὁ ὅμοιος πράσσω , ἀπό αὐτός δέ ὁ βασιλικός Ζεύς ἄρχω . ὅς ὁ μέν πατήρ Κρόνος ὁ ἴδιος τέκνον ὡς λέγω καταπίνω , ὁ ἐκ ἀδάμας ἅρπη ὁ πατήρ Οὐρανός ὁ μόριον θερίζω , ὁ πρός γονεύς εὐσέβεια καί ὁ πρός τέκνον φίλιος ὁ ὁ μυστικός ὁ θεός ζηλόω ὁ ὑπογραμμός δείκνυμι . αὐτός δέ ὁ Ζεύς ὁ αὐτός πατήρ δήω καταράσσω εἰς Τάρταρος , καί ὁ ἄλλος κολάζω θεός . ὁ δέ ἀρρητουργέω ἐθέλω ὁ Μῆτις γεννάω καταπίνω . εἰμί δέ ὁ Μῆτις γονεύς · βρέφος γάρ καταπίνω ἀδύνατος . ὑπέρ δέ ἀπολογία παιδεραστής Γανυμήδης ἁρπάζω . μοιχός δέ ὑπέρ μοιχεία βοηθός αὐτός πολλάκις μοιχός εὑρίσκω . ἀδελφοκτονέω δέ προτρέπω ἀδελφός συνεισέρχομαι Ἥρα καί Δημήτηρ , καί ὁ οὐράνιος Ἀφροδίτη , ὅς τις Δωδώνη λέγω . ὁ δέ θυγάτηρ μίγνυμι βούλομαι Περσεφόνη συνέρχομαι παράδειγμα πονηρός ἐκ ὁ μῦθος γίγνομαι . ἄλλος τε μυρίος ἀσεβέω , ἵνα ὑπό ὁ δυσσεβής διά ὁ ὑπερβάλλω ἀκράτεια θεός εἰμί ὁ μῦθος δογματίζω . ἰδιώτης περί ὁ τοιοῦτος ὑπόληψις ἀγανακτέω μέτριος εὔλογος . ὁ δέ ἐκ παιδεία ὁρμάω τίς δεῖ καί λέγω ; ὅς τις γραμματικός καί σοφιστής ἄξιος εἰμί ὁ τοιοῦτος πρᾶξις [ θεός ] ἄξιος εἰμί βεβαιόω . αὐτός γάρ ἀκρατής εἰμί , οὗτος ὁ μυθικός πρόφασις λαμβάνω ὡς δή μιμητής ὁ ἀγαθός ἄσεμνος διαπράσσω παρρησιάζομαι . διά οὗτος αὐτός πολύς μικρός ὁ κατά ἀγρός βία ἐξαμαρτάνω , οὐ εἰσάγω πονηρός διά ὅς εἰσάγω ὁ οὗτος τολμάω , ἐκ παιδεία κακός ἀσεβέω μανθάνω . ὁ γάρ ἐκ παῖς διά ὁ τοιοῦτος μῦθος μανθάνω γράμμα , ἔτι ἁπαλός εἰμί ὁ Ψυχή , ὁ ὁ λέγω θεός ἀσεβής πρᾶξις εἰς ὁ αὐτός συμφορέω νόος · ὅθεν ἐπί αὐξάνω ὁ ἡλικία ὡς κακός σπέρμα καταβάλλω ὁ Ψυχή τελεσφορέω · καί ὁ πᾶς χαλεπός , ὅτι οὐδέ ἐκκόπτω ῥᾳδίως εἰμί ὁ ῥιζόω ἀσέβημα . διό χρή καί ὁ νέος μή ὁ διαφθείρω ἀρκέω μάθημα καί ὁ ἐπί ὁ ἀκμή εἰμί ἐπιμελής ὑποστέλλω ὁ ὁ Ἕλλην ἐπακούω μυθολογία · πολύς γάρ ἀμαθία κακός εἰμί ὁ παρά αὐτός μάθημα · τις δέ ὁ παρά αὐτός πᾶς ὁ ἁμάρτημα ἀδιάφορος λέγω , γελοῖος δέ οὕτως ὑπολαμβάνω ὁ ὁ τοιοῦτος λέγω . εἰμί γάρ οὐ ἐκ μοιχεία ἀνακύπτω Βίων περιγραφή , οἶκος καταλύω , μαγεία , δόλος , ἀπορία καί ἄλλος πλείων κακός ; ἐνδέχομαι γάρ συνήθεια ὁ πρός ὁ μοιχός ἢ ὁ ἀνήρ ἀπολείπω , ἢ καί συνοικέω ἐπιβουλεύω , ἢ ὁ ὁ ἀνήρ κόπος πορίζω ὁ μοιχός παρέχω , καί ἀποτρέχω ἐκ ὁ ἀνήρ συλλαμβάνω ἐκ ὁ μοιχός καί διά ὁ αἰδέομαι ὁ ἔλεγχος ὁ κατά γαστήρ φθείρω ἐθέλω καί γίγνομαι τεκνοκτόνος , ἢ καί φθείρω συμφθείρω . εἰμί δέ σύνειμι1 ὁ ἀνήρ ἐκ μοιχός συλλαμβάνω τίκτω , ἀνατρέφω ὁ παῖς ὁ μέν πατήρ ἀγνοέω , ὁ δέ οὐ εἰμί νομίζω , καί οὕτως ὁ μή πατήρ τελευτή ἀλλότριος παῖς ὁ ἑαυτοῦ καταλείπω βίος . πόσος δέ καί ἄλλος κακός ἐκ ὁ μοιχεία φυσικός ἀνακύπτω φιλέω ; καί οὐ οἶδα ὁ κρύφιος ὁ κακός . ὥσπερ γάρ ὁ λύσσα κύω οὗτος ἀναιρέω , ὅσπερ εἄν ψαύω ὁ ἀφανής λύσσα μεταδίδωμι , οὕτως καί ὁ μοιχεία ὁ κρύφιος κακός . ἐκεῖνος δέ πᾶς οἶδα , ὡς ἐπίπαν ἐπί οὗτος ὁ ἀνήρ ἀνεπίσχετος δυσχεραίνω , πόλεμος τε ἐπί οὗτος ἐγείρω , καί οἶκος γίγνομαι ἀνατροπή , καί πόλις ἅλωσις , καί ἄλλος μύριοι . διά οὗτος ἐγώ ὁ μόνος ἀγαθός θεός προσφεύγω ἀποδίδωμι ὁ πίστις ἀσφαλής ὁ κρίσις , ὅτι ἐκ ὁ ὁ θεός Δίκαιος κρίσις καί νόμος ὁρίζω , καί ὁ ψυχή πάντως ὁ κατά ἄξιος ὅς πράσσω ὅπου δήποτε ἀπολαμβάνω .