clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-de-gestis-petri-praemetaphrastica-sp 11
Ταῦτα αὐτοῦ λέγοντος , ἐκ συμφωνίας ἄτακτον ἠφίεσαν γέλωτα , κατασιωπᾶν καὶ ἀπορεῖν αὐτὸν πειρώμενοι ὡς βάρβαρόν τινα δαιμονῶντα . ἐγὼ δὲ ταῦτα ὁρῶν , ζήλῳ οὐκ οἶδ’ ὅπως ληφθεὶς , εὐσεβεῖ θυμῷ τοῦ λοιποῦ σιγᾶν οὐκ ἐκαρτέρουν , ἀλλὰ μετὰ παῤῥησίας ἐβόων λέγων · εὐλόγως ὁ θεὸς ὑμῖν ἀκατάληπτον τὴν αὐτοῦ βούλησιν ἔθετο ἀναξίους προϊδὼν , ἐξ ὧν νῦν τοὺς κριτικὸν νοῦν ἔχοντας πληροφορῶν φαίνεται . ἐπεὶ γὰρ νῦν τῆς αὐτοῦ βουλήσεως κήρυκες ἐξαπεστάλησαν , οὐ γραμματικὴν ἐπαγγελλόμενοι τέχνην , ἀλλὰ ἁπλοῖς καὶ ἀπανοὑργοις λόγοις τὴν αὐτοῦ βούλησιν ἐκφαίνοντες , ὡς πάντα ὅντινα οὖν ἀκούσαντα νοεῖν τὰ λεγόμενα , καὶ οὐ μετὰ ἕξεώς τινος φθονερᾶς παρέχειν πᾶσιν ἑαυτὴν μὴ βουλομένης , πάρεστε ὑμεῖς πρὸς τὸ μὴ νοεῖν τὸ ὑμῖν συμφέρον ἐπὶ τῇ ὑμετέρᾳ βλάβῃ γελᾶν τὴν εἰς τὴν ὑμετέραν καταδίκην ἐν βαρβάροις πολιτευσαμένην ἀλήθειαν , ἣν καὶ ὑμῖν ἐπιδημήσασαν ξενίσαι οὐ βούλεσθε διὰ τὰς ἀσελγείας ὑμῶν καὶ τὸ λιτὸν τῶν λόγων αὐτῆς , ἵνα μὴ ἐλεγχθῆτε , ὅτι εἰκῆ φιλόλογοί ἐστε , καὶ οὐκ ἀληθεῖς φιλόσοφοι . μέχρι μὲν οὖν πότε λαλεῖν μανθάνετε , οἱ τὸ λαλεῖν οὐκ ἔχοντες ; πολλὰ γὰρ παρ’ ὑμῶν ῥήματα ἑνὸς οὐκ ἄξια λόγου . τί ἄρα ἐρεῖ ὑμῶν τὸ ἑλληνικὸν πλῆθος μία ψυχὴ γενόμενον , εἴπερ ἔσται κρίσις , ὡς οὗτος λέγει · διὰ τί , ὦ θεὲ , τὴν σὴν βούλησιν οὐκ ἐκήρυξας ἡμῖν ; οὐ πάντως ἀκούσεσθε , εἴπερ ἀποκρίσεως καταξιωθήσεσθε , τάδε · ἐγὼ πάσας τὰς ἐσομένας πρὸ καταβολῆς κόσμου προαιρέσεις εἰδὼς , ἑκάστῳ πρὸς τὸ αὐτοῦ ἄξιον λανθανόντως προαπήντησα . τοῦτο δὲ αὐτὸ ὅτι οὕτως ἔχει βουληθεὶς τοὺς προσπεφευγότας μοι πληροφορῆσαι , διατί ἀπ’ ἀρχῆς ἐκ προτέρων γενεῶν τὴν ἐμὴν βούλησιν δημοσίᾳ οὐκ εἴασα κηρυχθῆναι , νῦν πρὸς τῷ τέλει τοῦ βίου κήρυκας ἐμῆς βουλῆς ἀπέστειλα , οἳ καὶ γελῶνται καὶ ὑβριζόμενοι χλευάζονται ὑπὸ τῶν μηδὲν ὠφελεῖσθαι ἐθελόντων καὶ ἐπιτεταμένως τὴν ἐμὴν φιλίαν παραιτησαμένων ; ὢ μεγάλης ἀδικίας , μέχρι φόνου κινδυνεύουσιν οἱ κήρυκες , καὶ ταῦτα ὑπὸ τῶν εἰς σωτηρίαν καλουμένων ἀνδρῶν . τοῦτο δὲ τὸ ἀδίκως γινόμενον κατὰ τῶν ἐμῶν κηρύκων ἀπ’ ἀρχῆς ἂν εἰς πάντας ἐγίνετο , εἴπερ ἀπ’ ἀρχῆς εἰς σωτηρίαν ἐκαλοῦντο οἱ ἀνάξιοι . τὸ γὰρ νῦν γινόμενον ὑπ’ αὐτῶν ἀδίκως εἰς ἀπολογίαν τῆς ἐμῆς δικαίας γίνεται προνοίας , ὅτι καλῶς τὸν τῆς τιμῆς ἄξιον λόγον ἀπ’ ἀρχῆς δημοσίᾳ εἰς ὕβριν θεῖναι οὐκ ἠβουλήθην ἀνωφελῶς , ἀλλὰ σιγᾶσθαι αὐτὸν ὡς τίμιον ἐβουλευσάμην , οὐκ ἀπὸ τῶν ἀπ’ ἀρχῆς ἀξίων , οἶς καὶ μετέδωκα , ἀλλὰ ἀπὸ τούτων καὶ τῶν τοιούτων ὡς ὁρᾶτε ἀναξίων τῶν ἐμὲ μισούντων , καὶ ἑαυτοὺς φιλεῖν μὴ βουλομένων ; καὶ νῦν γε παρέντες γελᾶν τὸν ἄνδρα τοῦτον , ἐμοῦ πρὸς τὸ τούτου ἐπάγγελμα πυνθάνεσθε , ἢ πυνθανομένου μου ὁ βουλόμενος ἀποκρινάσθω . καὶ μὴ ὡς ἀσελγεῖς κύνες ὑλάσσετε , ψόφῳ ἀτάκτῳ βύοντες τῶν σώζεσθαι θελόντων τὰς ἀκοάς . ὦ ἄδικοι καὶ θεοστυγεῖς καὶ τὸν σώζοντα λογισμὸν εἰς ἀπιστίαν ἀπασχολοῦντες , πῶς συγγνώμης τυχεῖν δυνήσεσθε , τὸν τὴν θειότητα τοῦ θεοῦ ἀπαγγελλόμενον εἰπεῖν ὑμῖν ὑβρίζοντες · καὶ ταῦτα ἄνθρωπον , οὗ ἐχρῆν καὶ μηδὲν ἀληθὲς λέγοντος , τὴν ἀγαθὴν αὐτοῦ πρὸς ὑμᾶς ἀποδέξασθαι προαίρεσιν ;
Lemmas: οὗτος αὐτός λέγω , ἐκ συμφωνία ἄτακτος ἀφίημι γέλως , κατασιωπάω καί ἀπορέω αὐτός πειράω ὡς βάρβαρος τις δαιμονάω . ἐγώ δέ οὗτος ὁράω , ζῆλος οὐ οἶδα ὅπως λαμβάνω , εὐσεβής θυμός ὁ λοιπός σιγάω οὐ καρτερέω , ἀλλά μετά παρρησία βοάω λέγω · εὔλογος ὁ θεός σύ ἀκατάληπτος ὁ αὐτός βούλησις τίθημι ἀνάξιος προεῖδον , ἐκ ὅς νῦν ὁ κριτικός νόος ἔχω πληροφορέω φαίνω . ἐπεί γάρ νῦν ὁ αὐτός βούλησις κῆρυξ ἐξαποστέλλω , οὖον γραμματικός ἐπαγγέλλω τέχνη , ἀλλά ἁπλόος καί ἀπανοὑργοις λόγος ὁ αὐτός βούλησις ἐκφαίνω , ὡς πᾶς ὅστις οὖν ἀκούω νοέω ὁ λέγω , καί οὖον μετά ἕξις τις φθονερός παρέχω πᾶς ἑαυτοῦ μή βούλομαι , πάρειμι σύ πρός ὁ μή νοέω ὁ σύ συμφέρω ἐπί ὁ ὑμέτερος βλάβη γελάω ὁ εἰς ὁ ὑμέτερος δίκη ἐν βάρβαρος πολιτεύω ἀλήθεια , ὅς καί σύ ἐπιδημέω ξενίζω οὖον βούλομαι διά ὁ ἀσέλγεια σύ καί ὁ λιτός ὁ λόγος αὐτός , ἵνα μή ἐλέγχω , ὅτι εἰκῇ φιλόλογος εἰμί , καί οὐ ἀληθής φιλόσοφος . μέχρι μέν οὖν πότε λαλέω μανθάνω , ὁ ὁ λαλέω οὐ ἔχω ; πολύς γάρ παρά σύ ῥῆμα εἷς οὐ ἄξιος λόγος . τίς ἄρα εἴρω σύ ὁ ἑλληνικός πλῆθος εἷς ψυχή γίγνομαι , εἴπερ εἰμί κρίσις , ὡς οὗτος λέγω · διά τίς , εἰμί θεός , ὁ σός βούλησις οὐ κηρύσσω ἐγώ ; οὖον πάντως ἀκούω , εἴπερ ἀπόκρισις καταξιόω , ὅδε · ἐγώ πᾶς ὁ εἰμί πρό καταβολή κόσμος προαίρεσις εἰδοί , ἕκαστος πρός ὁ αὐτός ἄξιος λανθάνω προαπαντάω . οὗτος δέ αὐτός ὅτι οὕτως ἔχω βούλομαι ὁ προσφεύγω ἐγώ πληροφορέω , διατί ἀπό ἀρχή ἐκ πρότερος γενεά ὁ ἐμός βούλησις δημόσιος οὐ ἐάω κηρύσσω , νῦν πρός ὁ τέλος ὁ βίος κῆρυξ ἐμός βουλή ἀποστέλλω , ἕ καί γελάω καί ὑβρίζω χλευάζω ὑπό ὁ μηδείς ὠφελέω ἐθέλω καί ἐπιτεταμένως ὁ ἐμός φίλιος παραιτέομαι ; ὦ μέγας ἀδικία , μέχρι φόνος κινδυνεύω ὁ κῆρυξ , καί οὗτος ὑπό ὁ εἰς σωτηρία καλέω ἀνήρ . οὗτος δέ ὁ ἄδικος γίγνομαι κατά ὁ ἐμέω κῆρυξ ἀπό ἀρχή εἄν εἰς πᾶς γίγνομαι , εἴπερ ἀπό ἀρχή εἰς σωτηρία καλέω ὁ ἀνάξιος . ὁ γάρ νῦν γίγνομαι ὑπό αὐτός ἄδικος εἰς ἀπολογία ὁ ἐμός Δίκαιος γίγνομαι πρόνοια , ὅτι καλῶς ὁ ὁ τιμή ἄξιος λόγος ἀπό ἀρχή δημόσιος εἰς ὕβρις τίθημι οὐ βούλομαι ἀνωφελής , ἀλλά σιγάω αὐτός ὡς τίμιος βουλεύω , οὐ ἀπό ὁ ἀπό ἀρχή ἄξιος , οἶς καί μεταδίδωμι , ἀλλά ἀπό οὗτος καί ὁ τοιοῦτος ὡς ὁράω Ἀναξίων ὁ ἐγώ μισέω , καί ἑαυτοῦ φιλέω μή βούλομαι ; καί νῦν γε παρίημι γελάω ὁ ἀνήρ οὗτος , ἐγώ πρός ὁ οὗτος ἐπάγγελμα πυνθάνομαι , ἢ πυνθάνομαι ἐγώ ὁ βούλομαι ἀποκρίνω . καί μή ὡς ἀσελγής κύω ὑλάσσω , ψόφος ἄτακτος βυειμι ὁ σῴζω ἐθέλω ὁ ἀκοή . εἰμί ἄδικος καί θεοστυγής καί ὁ σῴζω λογισμός εἰς ἀπιστία ἀπασχολέω , πῶς συγγνώμη τυγχάνω δύναμαι , ὁ ὁ θειότης ὁ θεός ἀπαγγέλλω εἶπον σύ ὑβρίζω · καί οὗτος ἄνθρωπος , ὅς χρή καί μηδείς ἀληθής λέγω , ὁ ἀγαθός αὐτός πρός σύ ἀποδείκνυμι προαίρεσις ;