clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-de-gestis-petri-praemetaphrastica-sp 96
Καὶ ὁ Πέτρος λέγει · μετρίως ἔχει καὶ ταῦτα , τὸ δὲ μεῖζον ἄκουσον . ἐνίων ἀνθρώπων ἁμαρτανόντων ἢ εὐπραττόντων , ὧν ποιοῦσιν ἃ μὲν ἴδια αὐτῶν ἐστὶν , ἃ δὲ ἀλλότρια · δίκαιον δὲ ἕκαστον ἐπὶ τοῖς ἰδίοις ἁμὰρτήμασι τιμωρεῖσθαι , ἢ ἐπὶ τοῖς ἰδίοις κατορθώμασιν εὐεργετεῖσθαι . ἀδύνατον δέ τινι , πλὴν προφήτῃ μόνῳ πρόγνωσιν ἔχοντι τὰ ὑπό τινος γινόμενα εἰδέναι , ποῖά ἐστιν αὐτοῦ ἴδια , ποῖα δὲ οὐκ εἰσί · πάντα γὰρ δι’ αὐτοῦ γινόμενα βλέπεται . κἀγὼ ἔφην · ἐβουλόμην μαθεῖ , πῶς τῶν ἀδικημάτων ἢ κατορθωμάτων ἃ μὲν ἴδια , ἃ δὲ ἀλλότρια . καὶ ὁ Πέτρος ἀπεκρίνατο · ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ ἔφη · τὰ ἀγαθὰ ἐλθεῖν δεῖ · μακάριος δὲ , φησὶ , δι’ οὗ ἔρχεται . ὁμοίως καὶ τὰ κακὰ ἀνάγκη ἐλθεῖν · οὐαὶ δὲ τῷ ἀνθρώπῳ , δι’ οὗ ἔρχεται . εἰ δὲ διὰ κακῶν κακὰ ἔρχεται καὶ δι’ ἀγαθῶν ἀγαθὰ φέρεται , προσεῖναι δεῖ ἑκάστῳ τὸ ἴδιον , τὸ ἀγαθὸν εἶναι ἢ κακὸν , ἐξ ὧν προέπραξεν , διὰ τοῦ ἐλθεῖν τὰ δεύτερα ἀγαθὰ ἢ κακὰ , ἅ τινα ἴδια αὐτοῦ τῆς αἱρέσεως ὄντα ὑπὸ τῆς τοῦ θεοῦ προνοίας διελθεῖν ᾠκονόμηται . ἐπεὶ οὖν κρίσις αὕτη θεῷ , ὥσπερ ἐπ’ ἀγῶνος τὸν διὰ πάσης κακουχίας διεληλυθόντα καὶ ἄμεμπτον εὑρεθέντα , ἐκεῖνον ζωῇς αἰωνίου καταξιοῦσθαι . οἱ γὰρ ἐν ἀγαθοῖς ἰδίᾳ βουλῇ προκόψαντες ὑπὸ τῶν ἰδίᾳ βουλῇ ἐν κακίᾳ παραμεινάντων πειράζονται , διωκόμενοι , μισούμενοι , λοιδορούμενοι , ἐπιβουλευόμενοι τυπτόμενοι , πλεονεκτούμενοι , διαβαλλόμενοι , ἀγγαρευόμενοι , ἐπηρεαζόμενοι , πάντα ἐκεῖνα πάσχοντες , δι’ ὧν εὐλόγως δοκεῖ τὸ ὀργίζεσθαι γίνεται καὶ πρὸς ἄμυναν ὁρμᾶν . ὁ δὲ διδάσκαλος εἰδὼς , ὅτι . οἱ ταῦτα ἀδίκως ποιοῦντες ἐκ προτέρων ἁμαρτημάτων κατάδικοί εἰσι , καὶ ὅτι διὰ καταδίκων τὸ τῆς κακίας πνεῦμα ταῦτα ἐνεργεῖ , τοὺς μὲν ἀνθρώπους , καθ’ ὃ ἄνθρωποί εἰσι καὶ δι’ ἁμαρτίας ὄργανα γινομένους κακίας , ἐλεεῖν συνεβούλευσεν , ὡς φιλανθρωπίαν ἀσκοῦσι , καὶ τὸ ὅσον ἐπ’ αὐτοῖς ἐστὶ τοῖς ἀδικουμένοις , ἀπολύειν τῆς καταδίκης τοὺς ἀδικοῦντας , ἵνα ὥσπερ οἱ νήφοντες τοῖς μεθύουσι βοηθῶσιν εὐχαῖς , νηστείαις , εὐλογίαις , μὴ ἀνθιστάμενοι , μὴ ἀμυνόμενοι , ἵνα μὴ ἐπὶ πλεῖον αὐτοὺς ἁμαρτάνειν ἀναγκάσωσι . τοῦ γὰρ παθεῖν πάντως κεκριμένου τινὶ , οὐκ εὔλογον ἀγανακτεῖν ἐκείνῳ , δἰ οὗ καὶ τὸ παθεῖν γίνεται , λογισάμενον ὅτι εἰ καὶ ἐκεῖνος οὐκ ἐκακούχησεν αὐτὸν , διὰ τὸ πάντως κακουχηθῆναι μέλλειν , δι’ ἑτέρου τὸ παθεῖν ἦν . τί οὖν ἀγανακτῶ τῷ διαθεμένῳ , ἐμοῦ πάντως παθεῖν κεκριμένου ; ἀλλ’ ἔτι μὴν , εἰ τὰ αὐτὰ τοῖς κακοῖς προφάσει ἀμύνης ποιοῦμεν , παρὰ τὸ πρῶτοι ἢ δεύτεροι τὸ αὐτὸ τοῖς κακοῖς οἱ ἀγαθοὶ πράσσομεν . καὶ ὡς ἔφην , οὐ χρὴ ἀγανακτεῖν , ὡς εἰδότας , ὅτι θεοῦ προνοίᾳ οἱ κακοὶ τοὺς ἀγαθοὺς τιμωροῦνται . οἱ οὖν τοῖς τιμωροῦσι χαλεπαίνοντες , ὡς τοὺς ἀποστόλους θεοῦ ὑβρίζοντες , ἁμαρτάνουσι , τιμῶντες δὲ καὶ τὰ ἐναντία τοῖς ἀδικεῖν νομιζομένοις , διατιθέμενοι αὐτοὺς εἰς τὸν θεὸν οὕτω κελεύσαντα εὐσεβοῦσι . κἀγὼ πρὸς ταῦτα ἀπεκρινάμην · οὐκοῦν οἱ ἀδικοῦντες οὐκ εἰσὶν αἴτιοι , ὅτι κρίσει θεοῦ ἀδικοῦσι τοὺς δικαίους . καὶ ὁ Πέτρος ἔφη · καὶ πάνυ ἁμαρτάνουσι πρὸς τὸ ἁμαρτάνειν ἑαυτοὺς ἀποδεδωκότες . ὅθεν εἰδὼς ἀπ’ αὐτῶν ἐκλέγεται τιμωρεῖν τοὺς ἐπὶ τοῖς προτέροις ἁμαρτήμασι μεταμεληθέντας δικαίως , ἵνα τοῖς μὲν δικαίοις διὰ τῆς τοιαύτης τιμωρίας τὰ πρὸ τῆς μετανοίας πραχθέντα ἀφεθῇ κακά . τοῖς δὲ τιμωροῦσιν ἀσεβέσιν κακουχεῖν ἐπιθυμοῦσι καὶ μετανοεῖν οὐ θέλουσιν εἰς ἀναπλήρωσιν ἰδίας κολάσεως δικαίους κακουχεῖν συνεχωρήθη . ἄνευ γὰρ τῆς τοῦ θεοῦ βουλῆς οὐδὲ στρουθὸς ἐν παγίδι ἐμπεσεῖν ἔχει . οὕτως δικαίων καὶ αἱ τρίχες τῷ θεῷ ἐναρίθμιοί εἰσι . δίκαιος δέ ἐστιν ἐκεῖνος , ὁ τοῦ εὐλόγου ἕνεκα τῇ φύσει μαχόμενος . οἷον πᾶσι πρόσεστιν ἐκ φύσεως τοὺς φιλοῦντας φιλεῖν · δίκαιος πειρᾶται καὶ ἐχθροὺς ἀγαπᾶν καὶ λοιδωροῦντας εὐλογεῖν , ἔτι μὴν καὶ ὑπὲρ ἐχθρῶν εὔχεσθαι , ἀδικοῦντας ἐλεεῖν . διὸ καὶ προσαδικεῖσθαι ἀνέχεται , καὶ ὅμως καταρωμένους εὐλογεῖ , τύπτουσι συγχωρεῖ , διώκουσιν ὑποχωρεῖ , μὴ ἀσπαζομένους ἀσπάζεται , τοῖς οὐκ ἔχουσιν ὧν ἔχει κοινωνεῖ , ὀργιζόμενον ποθεῖ , τὸν ἐχθρὸν διαλλάσσει , τὸν ἀπειθῆ παρακαλεῖ , τὸν ἄπιστον κατηχεῖ , τὸν πενθοῦντα παραμυθεῖται , ἐπηρεαζόμενος στέγει , ἀχαριστούμενος οὐκ ἀγανακτεῖ , εἰς δὲ τὸ ἀγαπᾶν τὸν πλησίον ὡς ἑαυτὸν ἀποδεδωκὼς οὕτω δάκειται , [ ὅτι ] πενίαν οὐ πεφόβηται , ἀλλὰ τὰ ἑαυτοῦ μερίζων τοῖς οὐκ ἔχουσι πένης γίνεται . ἀλλ’ οὐδὲ μὴν ἁμαρτάνοντας τιμωρεῖ . ὁ γὰρ τὸν πλησίον ἀγαπῶν ὡς ἑαυτὸν , ὡς αὐτὸς ἁμαρτήσας οἶδε τιμωρηθῆναι μὴ θέλειν , οὕτως οὐδὲ τοὺς ἁμαρτάνοντας τιμωρεῖ · καὶ ὡς θέλει κολακεύεσθαι καὶ εὐλογεῖσθαι καὶ τιμᾶσθαι καὶ πάντα τὰ ἁμαρτήματα αὐτῷ συγχωρεῖσθαι , τοῦτο αὐτὸς τῷ πλησίον ποιεῖ ὡς ἑαυτὸν ἐκεῖνον ἀγαπῶν . ἑνὶ δὲ λόγῳ , ὁ θέλει ἑαυτῷ , θέλει καὶ τῷ πλησίον . οὗτος γάρ ἐστι θεοῦ νόμος καὶ προφητῶν , αὕτη τῆς ἀληθείας ἡ διδασκαλία . καὶ ταῦτα μὲν ἀγάπη ἡ πρὸς πάντα ἄνθρωπον τελεία τὸ ἄῤῥεν μέρος ἐστὶν οὖσα τῆς φλανθρωπίας , τὸ δὲ ἐλεεῖν θῆλυ μέρος ἐστὶν αὐτῆς . ὅπερ ἐστὶ πεινῶντα θρέψαι , καὶ ποτὸν διψῶντι παρασχεῖν , καὶ γυμνὸν ἐνδύσαι , καὶ νοσοῦντα ἐπισκέψασθαι , καὶ ξένον δέξασθαι , τῷ ἐν εἱρκτῇ κατὰ τὸ δυνατὸν ἐπιφαινόμενον βοηθεῖν , καὶ ἁπαξαπλῶς τὸν ἐν συμφοραῖς ἐλεῆσαι .
Lemmas: καί ὁ Πέτρος λέγω · μέτριος ἔχω καί οὗτος , ὁ δέ μείζων ἀκούω . ἔνιοι ἄνθρωπος ἁμαρτάνω ἢ εὐπράττω , ὅς ποιέω ὁ μέν ἴδιος αὐτός εἰμί , ὁ δέ ἀλλότριος · Δίκαιος δέ ἕκαστος ἐπί ὁ ἴδιος ἁμάρτημα τιμωρέω , ἢ ἐπί ὁ ἴδιος κατόρθωμα εὐεργετέω . ἀδύνατος δέ τις , πλήν προφήτης μόνος πρόγνωσις ἔχω ὁ ὑπό τις γίγνομαι οἶδα , ποῖος εἰμί αὐτός ἴδιος , ποῖος δέ οὐ εἰμί · πᾶς γάρ διά αὐτός γίγνομαι βλέπω . ἐγώ φημί · βούλομαι μάθος , πῶς ὁ ἀδίκημα ἢ κατόρθωμα ὁ μέν ἴδιος , ὁ δέ ἀλλότριος . καί ὁ Πέτρος ἀποκρίνω · ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ὁ υἱός ὁ θεός φημί · ὁ ἀγαθός ἔρχομαι δεῖ · μακάριος δέ , φημί , διά ὅς ἔρχομαι . ὁμοίως καί ὁ κακός ἀνάγκη ἔρχομαι · οὐαί δέ ὁ ἄνθρωπος , διά ὅς ἔρχομαι . εἰμί δέ διά κακός κακός ἔρχομαι καί διά ἀγαθός ἀγαθός φέρω , πρόσειμι δεῖ ἕκαστος ὁ ἴδιος , ὁ ἀγαθός εἰμί ἢ κακός , ἐκ ὅς προπράσσω , διά ὁ ἔρχομαι ὁ δύο ἀγαθός ἢ κακός , ὅς τις ἴδιος αὐτός ὁ αἵρεσις εἰμί ὑπό ὁ ὁ θεός πρόνοια διέρχομαι οἰκονομέω . ἐπεί οὖν κρίσις οὗτος θεός , ὥσπερ ἐπί ἀγών ὁ διά πᾶς κακουχία διέρχομαι καί Ἄμεμπτον εὑρίσκω , ἐκεῖνος ζωή αἰώνιος καταξιόω . ὁ γάρ ἐν ἀγαθός ἴδιος βουλή προκόπτω ὑπό ὁ ἴδιος βουλή ἐν κακία παραμένω πειράζω , διώκω , μισέω , λοιδορέω , ἐπιβουλεύω τύπτω , πλεονεκτέω , διαβάλλω , ἀγγαρεύω , ἐπηρεάζω , πᾶς ἐκεῖνος πάσχω , διά ὅς εὔλογος δοκέω ὁ ὀργίζω γίγνομαι καί πρός ἄμυνα ὁρμάω . ὁ δέ διδάσκαλος εἰδοί , ὅτι . ὁ οὗτος ἄδικος ποιέω ἐκ πρότερος ἁμάρτημα καταδικός εἰμί , καί ὅτι διά κατάδικος ὁ ὁ κακία πνεῦμα οὗτος ἐνεργέω , ὁ μέν ἄνθρωπος , κατά ὅς ἄνθρωπος εἰμί καί διά ἁμαρτία ὄργανον γίγνομαι κακία , ἐλεέω συμβουλεύω , ὡς φιλανθρωπία ἀσκέω , καί ὁ ὅσος ἐπί αὐτός εἰμί ὁ ἀδικέω , ἀπολύω ὁ καταδίκη ὁ ἀδικέω , ἵνα ὥσπερ ὁ νήφω ὁ μεθύω βοηθέω εὐχή , νηστεία , εὐλογία , μή ἀνθίστημι , μή ἀμύνω , ἵνα μή ἐπί πλείων αὐτός ἁμαρτάνω ἀναγκάζω . ὁ γάρ πάσχω πάντως κρίνω τις , οὐ εὔλογος ἀγανακτέω ἐκεῖνος , διά ὅς καί ὁ πάσχω γίγνομαι , λογίζομαι ὅτι εἰμί καί ἐκεῖνος οὐ κακουχέω αὐτός , διά ὁ πάντως κακουχέω μέλλω , διά ἕτερος ὁ πάσχω εἰμί . τίς οὖν ἀγανακτέω ὁ διατίθημι , ἐγώ πάντως πάσχω κρίνω ; ἀλλά ἔτι μήv , εἰμί ὁ αὐτός ὁ κακός πρόφασις ἄμυνα ποιέω , παρά ὁ πρῶτος ἢ δύο ὁ αὐτός ὁ κακός ὁ ἀγαθός πράσσω . καί ὡς φημί , οὖον χρή ἀγανακτέω , ὡς οἶδα , ὅτι θεός πρόνοια ὁ κακός ὁ ἀγαθός τιμωρέω . ὁ οὖν ὁ τιμωρέω χαλεπαίνω , ὡς ὁ ἀπόστολος θεός ὑβρίζω , ἁμαρτάνω , τιμή δέ καί ὁ ἐναντίος ὁ ἀδικέω νομίζω , διατίθημι αὐτός εἰς ὁ θεός οὗτος κελεύω εὐσεβέω . ἐγώ πρός οὗτος ἀποκρίνω · οὐκοῦν ὁ ἀδικέω οὐ εἰμί αἴτιος , ὅτι κρίσις θεός ἀδικέω ὁ Δίκαιος . καί ὁ Πέτρος φημί · καί πάνυ ἁμαρτάνω πρός ὁ ἁμαρτάνω ἑαυτοῦ ἀποδίδωμι . ὅθεν εἰδοί ἀπό αὐτός ἐκλέγω τιμωρέω ὁ ἐπί ὁ πρότερος ἁμάρτημα μεταμελέομαι δικαίως , ἵνα ὁ μέν Δίκαιος διά ὁ τοιοῦτος τιμωρία ὁ πρό ὁ μετάνοια πράσσω ἀφίημι κακός . ὁ δέ τιμωρέω ἀσεβής κακουχέω ἐπιθυμέω καί μετανοέω οὖον ἐθέλω εἰς ἀναπλήρωσις ἴδιος κόλασις Δίκαιος κακουχέω συγχωρέω . ἄνευ γάρ ὁ ὁ θεός βουλή οὐδέ στρουθός ἐν παγίς ἐμπίπτω ἔχω . οὕτως Δίκαιος καί ὁ θρίξ ὁ θεός ἐναρίθμιος εἰμί . δίκαιος δέ εἰμί ἐκεῖνος , ὁ ὁ εὔλογος ἕνεκα ὁ φύσις μάχομαι . οἷος πᾶς πρόσειμι ἐκ φύσις ὁ φιλέω φιλέω · δίκαιος πειράω καί ἐχθρός ἀγαπάω καί λοιδορέω εὐλογέω , ἔτι μήv καί ὑπέρ ἐχθρός εὔχομαι , ἀδικέω ἐλεέω . διό καί προσαδικέω ἀνέχω , καί ὅμως καταράομαι εὐλογέω , τύπτω συγχωρέω , διώκω ὑποχωρέω , μή ἀσπάζομαι ἀσπάζομαι , ὁ οὐ ἔχω ὅς ἔχω κοινωνέω , ὀργίζω ποθέω , ὁ ἐχθρός διαλλάσσω , ὁ ἀπειθής παρακαλέω , ὁ ἄπιστος κατηχέω , ὁ πενθέω παραμυθέομαι , ἐπηρεάζω στέγος , ἀχαριστέω οὐ ἀγανακτέω , εἰς δέ ὁ ἀγαπάω ὁ πλησίος ὡς ἑαυτοῦ ἀποδίδωμι οὗτος δάκνω , [ ὅτι ] πενία οὖον φοβέω , ἀλλά ὁ ἑαυτοῦ μερίζω ὁ οὐ ἔχω πένης γίγνομαι . ἀλλά οὐδέ μήv ἁμαρτάνω τιμωρέω . ὁ γάρ ὁ πλησίος ἀγάπη ὡς ἑαυτοῦ , ὡς αὐτός ἁμαρτάνω οἶδα τιμωρέω μή ἐθέλω , οὕτως οὐδέ ὁ ἁμαρτάνω τιμωρέω · καί ὡς ἐθέλω κολακεύω καί εὐλογέω καί τιμάω καί πᾶς ὁ ἁμάρτημα αὐτός συγχωρέω , οὗτος αὐτός ὁ πλησίος ποιέω ὡς ἑαυτοῦ ἐκεῖνος ἀγάπη . εἷς δέ λόγος , ὁ ἐθέλω ἑαυτοῦ , ἐθέλω καί ὁ πλησίος . οὗτος γάρ εἰμί θεός νόμος καί προφήτης , οὗτος ὁ ἀλήθεια ὁ διδασκαλία . καί οὗτος μέν ἀγάπη ὁ πρός πᾶς ἄνθρωπος τέλειος ὁ ἄρσην μέρος εἰμί εἰμί ὁ φλανθρωπίας , ὁ δέ ἐλεέω θῆλυς μέρος εἰμί αὐτός . ὅσπερ εἰμί πεινάω τρέφω , καί ποτόν διψάω παρέχω , καί γυμνός ἐνδύω , καί νοσέω ἐπισκοπέω , καί ξένος δέχομαι , ὁ ἐν εἱρκτή κατά ὁ δυνατός ἐπιφαίνω βοηθέω , καί ἁπαξαπλῶς ὁ ἐν συμφορά ἐλεέω .