ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 0
Κλήμης Ἰακώβῳ τῷ κυρίῳ καὶ ἐπισκόπῳ καὶ ἐπισκόπων ἐπισκόπῳ τῷ τὴν ἐν Ἱερουσαλὴμ ἁγίαν τῶν Χριστιανῶν ἐκκλησίαν διέποντι καὶ τὰς πανταχῆ θεοῦ προνοίᾳ ἱδρυθείσας καλῶς Χριστοῦ τοῦ θεοῦ ἡμῶν ἐκκλησίας σύν τε πρεσβυτέροις καὶ διακόνοις καὶ τοῖς λοιποῖς ἅπασιν ἀδελφοῖς εἰρήνη εἴη πάντοτε .
Lemmas: Κλήμης Ἰάκωβος ὁ κύριος καί ἐπίσκοπος καί ἐπίσκοπος ἐπίσκοπος ὁ ὁ ἐν Ἱεροσόλυμα ἅγιος ὁ Χριστιανός ἐκκλησία διέπω καί ὁ πανταχῇ θεός πρόνοια ἱδρύω καλῶς Χριστός ὁ θεός ἐγώ ἐκκλησία σῦς τε πρέσβυς καί διάκονος καί ὁ λοιπός ἅπας ἀδελφός εἰρήνη εἰμί πάντοτε .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 1
Γνώριμον ἔστω σοι κύριέ μου , ὅτι ἐγὼ Κλήμης Ῥωμαίων πολίτης ὢν καὶ τὴν πρώτην ἡλικίαν δυνηθεὶς ζῆσαι σωφρόνως λογισμόν τε δεξάμενος οὐκ οἶδα πόθεν ἐπεισελθόντα μοι καὶ περὶ θανάτου πυκνὰς ποιούμενον ὑπομνήσεις πόνοις τὸ λοιπὸν καὶ ἀθυμίαις συνέζων . ἇρα γὰρ , ἐλογιζόμην , ὅτι θανὼν οὐκ εἰμί ; καὶ οὐδεὶς ἔσται μού ποτε μνήμων · ποιούμενος , τοῦ χρόνου πάντα τῇ λήθῃ παραδιδόντος ; ἆρα δὲ μὴ ὢν πῶς ἔσομαι τοὺς οὐκ ὄντας εἰδὼς , οὐ γινώσκων , οὐ γινωσκόμενος , οὐ γεγονὼς , οὐ γινόμενος ; καὶ ἀρά ποτε γέγονεν ὁ κόσμος καὶ πρὸ τοῦ γενέσθαι , τί ἄρα καὶ ἦν ; εἰ γὰρ ἦν ἀεὶ , καὶ ἔσται · εἰ δὲ γέγονε , καὶ λυθήσεται πάντως · καὶ μετὰ λύσιν ἄρα τί ἔσται πάλιν , ὃ νῦν ἀδύνατόν μοι νοῆσαι ;
Lemmas: γνώριμος ἵστημι σύ κύριος ἐγώ , ὅτι ἐγώ Κλήμης Ῥωμαῖος πολίτης εἰμί καί ὁ πρῶτος ἡλικία δύναμαι ζῶ σωφρόνως λογισμός τε δέχομαι οὐ οἶδα πόθεν ἐπεισέρχομαι ἐγώ καί περί θάνατος πυκνός ποιέω ὑπόμνησις πόνος ὁ λοιπός καί ἀθυμία συζάω . ἄρα γάρ , λογίζομαι , ὅτι θνήσκω οὐ εἰμί ; καί οὐδείς εἰμί ἐγώ ποτός μνήμων · ποιέω , ὁ χρόνος πᾶς ὁ λήθη παραδίδωμι ; ἆρα δέ μή εἰμί πῶς εἰμί ὁ οὐ εἰμί εἰδοί , οὖον γιγνώσκω , οὖον γιγνώσκω , οὖον γίγνομαι , οὖον γίγνομαι ; καί ἀρά ποτός γίγνομαι ὁ κόσμος καί πρό ὁ γίγνομαι , τίς ἄρα καί εἰμί ; εἰμί γάρ εἰμί ἀεί , καί εἰμί · εἰμί δέ γίγνομαι , καί λύω πάντως · καί μετά λύσις ἄρα τίς εἰμί πάλιν , ὅς νῦν ἀδύνατος ἐγώ νοέω ;
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 2
Ταῦτά τε καὶ τὰ τούτοις ὅμοια οὐκ οἶδα πόθεν ἀπαύστως διενθυμούμενος ἄπαυστον εἶχον ἀεὶ τὴν λύπην καὶ τοσοῦτον , ὡς ὠχριακότα ? με τήκεσθαι · καὶ τὸ δεινότατον , εἴποτε καὶ ἀπώσασθαι τὴν περὶ τούτων φροντίδα ὡς ματαίαν ἐλογισάμην , ἀκμαιότερόν μοι μᾶλλον τὸ πάθος ἐγίνετο . καὶ ἠχθόμην ἐπὶ τούτῳ , οὐκ εἰδὼς σύνοικον καλὴν ἔχων ἔννοιαν ἀθανασίας αἰτίαν μοι γενομένην , ὡς ὕστερον ἔγνων ἀπὸ τοῦ τέλους , καὶ θεῷ τῷ πάντων ηὐχαρίστησα ποιητῇ . ὑπὸ γὰρ τῆς καταρχάς με πιεζούσης ἐννοίας ἠναγκάσθην εἰς τὴν τῶν πραγμάτων ἐλθεῖν ζήτησιν , καὶ οὓς τὴν ἀρχὴν δι’ ἄγνοιαν μακαρίζειν ἐκινδύνευον , ὕστερον ταλανίζειν οὐκ ἐπαυσάμην .
Lemmas: ταῦτα τε καί ὁ οὗτος ὅμοιος οὐ οἶδα πόθεν ἄπαυστος διενθυμέομαι ἄπαυστος ἔχω ἀεί ὁ λύπη καί τοσοῦτος , ὡς ὠχριῶ ? ἐγώ τήκω · καί ὁ δεινός , εἴποτε καί ἀπωθέω ὁ περί οὗτος φροντίς ὡς μάταιος λογίζομαι , ἀκμαῖος ἐγώ μᾶλλον ὁ πάθος γίγνομαι . καί ἔχθω ἐπί οὗτος , οὐ εἰδοί σύνοικος καλός ἔχω ἔννοια ἀθανασία αἴτιος ἐγώ γίγνομαι , ὡς ὕστερος γιγνώσκω ἀπό ὁ τέλος , καί θεός ὁ πᾶς εὐχαριστέω ποιητής . ὑπό γάρ ὁ καταρχάς ἐγώ πιέζω ἔννοια ἀναγκάζω εἰς ὁ ὁ πρᾶγμα ἔρχομαι ζήτησις , καί ὅς ὁ ἀρχή διά ἄγνοια μακαρίζω κινδυνεύω , ὕστερος ταλανίζω οὐ παύω .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 3
Ἐκ παιδὸς οὖν ἐν τοιούτοις ὢν λογισμοῖς εἰς τὰς τῶν φιλοσόφων ἐφοίτων διατριβὰς , ὥστε τι βέβαιον ἐκεῖθεν μαθεῖν . ἀλλὰ καὶ οὕτως οὐδὲν ἕτερον παρ’ αὐτοῖς τὸ σπουδυζόμενον ἑώρων ἢ δογμάτων ἀνασκευὰς καὶ κατασκευὰς , ἔριδάς τε καὶ συλλογισμῶν τέχνας καὶ δὴ καὶ λημμάτων ἐπινοίας · καί ποτε μὲν ἐπεκράτει φέρε λέγειν , ὅτι ἀθάνατος ἡ ψυχή , ποτὲ δὲ ὅτι θνητή . καὶ ὁτὲ μὲν λόγος ἐπικρατῶν ἦν , ὅτι ἀθάνατος ἡ ψυχὴ , ἔχαιρον , ὁτὲ δὲ ὅτι θνητὴ , ἠνιώμην , πλέον δὲ πάλιν ἠθύμουν , ὅτι οὐδ’ ὁποτέρων τις τὸν ἐμὸν βεβαιῶσαι νοῦν ἠδύνατο . πλὴν ἐνενόουν , ὅτι αἱ δόξαι τῶν ὑποθέσεων παρὰ τοὺς ἐκδικοῦντας ἢ ψευδεῖς ἢ ἀληθεῖς ἀποφαίνονται , καὶ οὐχ ὡς ἔχουσιν αὐταὶ ἐφ’ ἑαυτῶν ἀληθείας καταλαμβάνονται . παρ’ ᾧ καὶ ἔτι μᾶλλον ἐν τοῖς πράγμασiν ἰλγγίων καὶ ἀπὸ τοῦ τῆς ψυχῆς βάθους ἐστέναζον . οὔτε γὰρ οἷός τε ἦν ἀποβαλέσθαι τὴν περὶ τούτων φροντίδα καίτοιγε σφόδρα βουλόμενος , ὡς ἥδη φθάσας ἐγνώρισα , οὒτε βέβαιόν τι καταλαβεῖν ἠδυνάμην .
Lemmas: ἐκ παῖς οὖν ἐν τοιοῦτος εἰμί λογισμός εἰς ὁ ὁ φιλόσοφος φοιτάω διατριβή , ὥστε τίς βέβαιος ἐκεῖθεν μανθάνω . ἀλλά καί οὕτως οὐδείς ἕτερος παρά αὐτός ὁ σπουδυζομενω ὁράω ἢ δόγμα ἀνασκευή καί κατασκευή , Ἔρις τε καί συλλογισμός τέχνη καί δή καί λῆμμα ἐπίνοια · καί ποτός μέν ἐπικρατέω φέρω λέγω , ὅτι ἀθάνατος ὁ ψυχή , ποτέ δέ ὅτι θνητός . καί ὁτὲ μέν λόγος ἐπικρατέω εἰμί , ὅτι ἀθάνατος ὁ ψυχή , χαίρω , ὁτὲ δέ ὅτι θνητός , ἀνιάομαι , πλέω δέ πάλιν ἀθυμέω , ὅτι οὐδέ ὁπότερος τις ὁ ἐμός βεβαιόω νόος δύναμαι . πλήν ἐννοέω , ὅτι ὁ δόξα ὁ ὑπόθεσις παρά ὁ ἐκδικέω ἢ ψευδής ἢ ἀληθής ἀποφαίνω , καί οὐ ὡς ἔχω αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ ἀλήθεια καταλαμβάνω . παρά ὅς καί ἔτι μᾶλλον ἐν ὁ πράγμα ἰλγγίων καί ἀπό ὁ ὁ Ψυχή βάθος στενάζω . οὔτε γάρ οἷος τε εἰμί ἀποβάλλω ὁ περί οὗτος φροντίς καίτοι σφόδρα βούλομαι , ὡς ἥδη φθάνω γνωρίζω , οὔτε βέβαιος τίς καταλαμβάνω δύναμαι .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 4
Πάλιν γοῦν ἀπορούμενος ἔλεγον ἐμαυτῷ · τί ματαιοπονῶ σαφοῦς | ὄντος τοῦ πράγματος ; ὅτι εἰ μὲν θανὼν οὐκ εἰμὶ , νῦν ὄντα με λυπεῖσθαι οὐ προσήκει . διὸ τηρήσω τὸ λυπεῖσθαι τηνικαῦτα , ὅτε οὐκ ὢν οὐ λυπηθήσομαι . εἰ δὲ ἄρα εἰμὶ , τί νῦν μοι ἐκ περισσοῦ πρόσεστι τὸ λυπεῖσθαι ; καὶ εὐθέως μετὰ τοῦτο ἕτερος ἐπεισῄει μοι λογισμός . ἔλεγον γάρ · μή τί γε ἄρα τοῦ νῦν με λυποῦντος χείρονα ἐκεῖ πείσομαι , μὴ βεβωκὼς εὐσεβῶς καὶ παραδοθήσομαι κατ’ ἐνίων φιλοσόφων λόγους , Πυριφλεγέθοντι καὶ Ταρτάρῳ , ὡς Σίσυφος ἢ Τιτυὸς ἢ Ἰξίων ἢ Τάνταλος , καὶ ἔσομαι ἐν ᾄδου τὸν αἰῶνα κολαζόμενος ; πάλιν δὲ ἀνθυπέφερον λέγων · ὡς ἀδήλου ὄντος τοῦ πράγματος ἀκινδυνότερόν ἐστι μᾶλλον εὐσεβῶς βιῶναί με , καὶ τῶν τοῦ σώματος κρατεῖν ἡδονῶν , εἰ καὶ μὴ ἀκριβῶς ὅ,τι ποτέ ἐστι δίκαιον καὶ ἄρεσκον θεῷ πεπληροφόρημαι , οὔτε εἰ ἡ ψυχὴ ἀθάνατος ἢ θνητή .
Lemmas: πάλιν γοῦν ἀπορέω λέγω ἐμαυτοῦ · τίς ματαιοπονώ σαφής | εἰμί ὁ πρᾶγμα ; ὅτι εἰμί μέν θνήσκω οὐ εἰμί , νῦν εἰμί ἐγώ λυπέω οὖον προσήκω . διό τηρέω ὁ λυπέω τηνικαῦτα , ὅτε οὐ εἰμί οὖον λυπέω . εἰμί δέ ἄρα εἰμί , τίς νῦν ἐγώ ἐκ περισσός πρόσειμι ὁ λυπέω ; καί εὐθύς μετά οὗτος ἕτερος ἐπεισέρχομαι ἐγώ λογισμός . λέγω γάρ · μή τίς γε ἄρα ὁ νῦν ἐγώ λυπέω χείρων ἐκεῖ πείθω , μή βοάω εὐσεβής καί παραδίδωμι κατά ἔνιοι φιλόσοφος λόγος , πυριφλεγέθων καί Τάρταρος , ὡς Σίσυφος ἢ Τιτυός ἢ Ἰξίων ἢ Τάνταλος , καί εἰμί ἐν ἀείδω ὁ αἰών κολάζω ; πάλιν δέ ἀνθυποφέρω λέγω · ὡς ἄδηλος εἰμί ὁ πρᾶγμα ἀκίνδυνος εἰμί μᾶλλον εὐσεβής βιόω ἐγώ , καί ὁ ὁ σῶμα κρατέω ἡδονή , εἰμί καί μή ἀκριβῶς ὅστις ποτός εἰμί Δίκαιος καί ἄρεσκος θεός πληροφορέω , οὔτε εἰμί ὁ ψυχή ἀθάνατος ἢ θνητός .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 5
Τούτων οὖν τῶν λογισμῶν στρεφόντων μου τὴν ψυχὴν , εἰς Αἴγυπτον πορεύσομαι , εἶπον , καὶ τοῖς τῶν ἀδύτων ἱεροφάνταις καὶ προφήταις φιλιωθήσομαι , καὶ μάγον ζητήσας καὶ εὑρὼν χρήμασι πείσω πολλοῖς ψνχῆς ἀναπομπὴν τὴν λεγομένην νεκρομαντίαν ἐργάσασθαι , ἐμοῦ δῆθεν ὡς περὶ πράγματός τινος πυνθάνεσθαι βουλομένου . ἡ δὲ πεῦσις ἔσται περὶ τοῦ μαθεῖν , ἄρα εἰ ἀθάνατος ἡ ψυχή . τοῦτο δὲ πάντως οὐκ ἐκ τοῦ ἀποκρίνασθαι αὐτὴν , ὅτι ἀθάνατός ἐστιν , ἔσται μοι γνῶναι , ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ ὀφθῆναι μόνον , ὅτι ἐστίν . ἰδὼν γὰρ αὐτὴν αὐτοῖς ὄμμασιν , ἱκανὴν ἕξω πληροφορίαν , καὶ οὐκέτι πιστότερα ὀφθαλμῶν ὦτα ποήσομαι . ὅμως φιλοσόφῳ τινὶ τῶν συνήθων καὶ ταύτην ἐκοινούμην τὴν γνώμην . ὁ δὲ συνεβούλευέ μοι , μὴ λυσιτελὲς εἶναι τοῦτο τολμῆσαι δυοῖν ἕνεκα . εἴ τε γὰρ , ἔφη , πάντως οὐχ ὑπακούσεται ἡ ψυχὴ τῷ μάγῳ , καὶ σὺ τοῖς ταῦτα ποιεῖν ἀπαγορεύουσι νόμοις ὡς ἀντιπράξας δυσσυνειδήτως βιώσεις · εἰ δὲ καὶ εἰσακούσετα , μετὰ τοῦ δυσσυνειδήτως σε βιοῦν οἶμαι καὶ τὰ τῆς εὐσεβείας μηκέτι σοι προχωρεῖν , οὗ ἕνεκεν τὰ τοιαῦτα ἐτόλμας . ἐχθραίνεν γὰρ τὸ θεῖον λέγουσιν ἐπὶ τοῖς σκύλλουσι τὰς ψυχὰς μετὰ τὴν ἀπὸ τοῦ σώματος ἐκείνων διάλυσιν . ἐγὼ δὲ ταῦτα ἀκούσας ὀκνηρότερος μὲν ἐπὶ τὸ ἐγχείρημα ἐγενόμην · ἀλλὰ τῆς προτέρας ἐννοίας ἐκείνης παντάπασιν ἀποστῆναι οὐκ ἠδυνάμην .
Lemmas: οὗτος οὖν ὁ λογισμός στρέφω ἐγώ ὁ ψυχή , εἰς Αἴγυπτος πορεύω , εἶπον , καί ὁ ὁ ἄδυτος ἱεροφάντης καί προφήτης φιλιόω , καί μάγος ζητέω καί εὑρίσκω χρῆμα πείθω πολύς ψνχῆς ἀναπομπή ὁ λέγω νεκρομαντίαν ἐργάζομαι , ἐγώ δῆθεν ὡς περί πρᾶγμα τις πυνθάνομαι βούλομαι . ὁ δέ πεῦσις εἰμί περί ὁ μανθάνω , ἄρα εἰμί ἀθάνατος ὁ ψυχή . οὗτος δέ πάντως οὐ ἐκ ὁ ἀποκρίνω αὐτός , ὅτι ἀθάνατος εἰμί , εἰμί ἐγώ γιγνώσκω , ἀλλά ἀπό ὁ ὁράω μόνος , ὅτι εἰμί . εἶδον γάρ αὐτός αὐτός ὄμμα , ἱκανός ἔχω πληροφορία , καί οὐκέτι πιστός ὀφθαλμός οὖς ποιέω . ὅμως φιλόσοφος τις ὁ συνήθης καί οὗτος κοινόω ὁ γνώμη . ὁ δέ συμβουλεύω ἐγώ , μή λυσιτελής εἰμί οὗτος τολμάω δύο ἕνεκα . εἰμί τε γάρ , φημί , πάντως οὐ ὑπακούω ὁ ψυχή ὁ μάγος , καί σύ ὁ οὗτος ποιέω ἀπαγορεύω νόμος ὡς ἀντιπράσσω δυσσυνειδήτως βίωσις · εἰμί δέ καί εἰσακούω , μετά ὁ δυσσυνειδήτως σύ βιόω οἴομαι καί ὁ ὁ εὐσέβεια μηκέτι σύ προχωρέω , ὅς ἕνεκα ὁ τοιοῦτος τολμάω . ἐχθραίνω γάρ ὁ θέω λέγω ἐπί ὁ σκύλλω ὁ ψυχή μετά ὁ ἀπό ὁ σῶμα ἐκεῖνος διάλυσις . ἐγώ δέ οὗτος ἀκούω ὀκνηρός μέν ἐπί ὁ ἐγχείρημα γίγνομαι · ἀλλά ὁ πρότερος ἔννοια ἐκεῖνος παντάπασι ἀφίστημι οὐ δύναμαι .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 6
Καὶ ἵνα μή σοι τὰ τοιαῦτα λέγων μακρότερον ἀποτείνω λόγον , ἐν τοσούτοις λογισμοῖς καὶ πράγμασιν ὄντος μου φήμη τις ἠρέμα Τιβερίου Καίσαρος τὰ Ῥωμαϊκὰ διέποντος σκῆπτρα ἔαρος ἤδη ἀρχομένου ηὔξανεν ὁπόσαι ἡμέραι καὶ ὡς ἀληθῶς ἀγαθὴ θεοῦ ἄγγελος διῄει τὸν κόσμον τὸ τοῦ θεοῦ βούλημα σιγῇ στέγειν οὐ δυναμένη , μᾶλλον δὲ καὶ πλείων ἑκάστης ἡμέρας καὶ μείζων ἐγίνετο λέγουσα , ὡς τίς ποτε ἐν Ἰουδαίᾳ ἐξ ἐαρινῆς τροπῆς λαβὼν τὴν ἀρχὴν Ἰουδαίοις τὴν τοῦ ἀϊδίου θεοῦ εὐαγγελίζεται βασιλείαν , ἧς ἀπολαύειν λέγει , ἐάν τις αὐτῷ ἀρίστην διὰ πάντων ἐπιδείξηται πολιτείαν . τοῦ δὲ πιστεύεσθαι αὐτὸν χάριν ὅτι θεότητος γέμων ταῦτα διδάσκει , πολλὰ θαυμάσια , τέρατά τε καὶ σημεῖα ἐργάζεται ῥήματι μόνῳ κωφοὺς ἀκούειν ποιῶν , τυφλοὺς ἀναβλέπειν , χωλοὺς περιπατεῖν , καὶ πᾶσαν νόσον ἀπελαύνει καὶ πάντα δαίμονα φυγαδεύει , ἀλλὰ καὶ λεπροὶ ἐκ διαστήματος μόνον ἐνορῶντες αὐτῷ ἰώμενοι ἀπαλλάσσονται , νεκροὶ δὲ προσφερόμενοι ἐξεγείρονται , καὶ οὐδέν ἐστιν , ὃ μὴ δυνατὸς εἴη ποιεῖν . καὶ ὅσῳ γε μᾶλλον ὁ χρόνος προέκοπτε , πολὺ μείζων διὰ πλειόνων τῶν ἐπιδημούντων καὶ βεβαιοτέρα καθίστατο οὐκ ἔτι φήμη , λέγω , ἀλλ’ αὐτὴ τοῦ πράγματος ἡ ἀλήθεια . ἤδη γάρ ποτε καὶ συστήματα κατὰ τόπους ἐγίνετο βουλῆς καὶ σκέψεως ἕνεκα τὸ τίς ἂν ὁ φανεὶς εἴη , καὶ τί βούλεται λέγειν .
Lemmas: καί ἵνα μή σύ ὁ τοιοῦτος λέγω μακρός ἀποτείνω λόγος , ἐν τοσοῦτος λογισμός καί πρᾶγμα εἰμί ἐγώ φήμη τις ἠρέμα Τιβέριος Καῖσαρ ὁ Ῥωμαῖος διέπω σκῆπτρον ἔαρ ἤδη ἄρχω αὐξάνω ὁπόσος ἡμέρα καί ὡς ἀληθής ἀγαθός θεός ἄγγελος δίειμι ὁ κόσμος ὁ ὁ θεός βούλημα σιγή στέγω οὖον δύναμαι , μᾶλλον δέ καί πλείων ἕκαστος ἡμέρα καί μείζων γίγνομαι λέγω , ὡς τίς ποτός ἐν Ἰουδαῖος ἐκ ἐαρινός τροπή λαμβάνω ὁ ἀρχή Ἰουδαῖος ὁ ὁ ἀΐδιος θεός εὐαγγελίζω βασίλειος , ὅς ἀπολαύω λέγω , ἐάν τις αὐτός ἀγαθός διά πᾶς ἐπιδείκνυμι πολιτεία . ὁ δέ πιστεύω αὐτός χάρις ὅτι θεότης γέμω οὗτος διδάσκω , πολύς θαυμάσιος , τέρας τε καί σημεῖον ἐργάζομαι ῥῆμα μόνος κωφός ἀκούω ποιέω , τυφλός ἀναβλέπω , χωλός περιπατέω , καί πᾶς νόσος ἀπελαύνω καί πᾶς δαίμων φυγαδεύω , ἀλλά καί λεπρός ἐκ διάστημα μόνος ἐνοράω αὐτός ἰάομαι ἀπαλλάσσω , νεκρός δέ προσφέρω εξεγείρω , καί οὐδείς εἰμί , ὅς μή δυνατός εἰμί ποιέω . καί ὅσος γε μᾶλλον ὁ χρόνος προκόπτω , πολύς μείζων διά πλείων ὁ ἐπιδημέω καί βέβαιος καθίστημι οὐ ἔτι φήμη , λέγω , ἀλλά αὐτός ὁ πρᾶγμα ὁ ἀλήθεια . ἤδη γάρ ποτός καί σύστημα κατά τόπος γίγνομαι βουλή καί σκέψις ἕνεκα ὁ τίς εἄν ὁ φαίνω εἰμί , καί τίς βούλομαι λέγω .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 7
Ἄρτι δὲ τοῦ ἔτους πρὸς τὸ φθινοπωρινὸν ἀποκλίνοντος ἀνήρ τις δημοσίᾳ στὰς ἄνδρες , ἔφη , Ῥωμαῖοι ἀκούσατε · ὁ τοῦ θεοῦ υἱὸς ἐν Ἰουδαίᾳ πάρεστιν ἐπαγγελλόμενος πᾶσι τοῖς βουλομένοις ζωὴν αἰώνιον , ἐὰν τὰ κατὰ γνώμην τοῦ πέμψαντος αὐτὸν πατρὸς πράξωσι . διὸ μεταβάλλεσθε ἀπὸ τῶν χειρόνων ἐπὶ τὰ κρείττονα , ἀπὸ τῶν προσκαίρων ἐπὶ τὰ αἰώνια · καὶ γνῶτε τὸν ἐν τρισὶν ὑποστάσεσιν ἕνα θεὸν , οὗ τὸν κόσμον ἀδίκως οἰκεῖτε ἔμπροσθεν τῶν αὐτοῦ δικαίων ὀφθαλμῶν . ἀλλ’ ἐὰν μεταβάλλησθε καὶ κατὰ τὴν αὐτοῦ βιώσητε βούλησιν εἰς ἕτερον ἐνεχθέντες αἰῶνα καὶ ἀΐδιοι γινόμενοι τῶν ἀποῤῥήτων αὐτοῦ ἀγαθῶν ἀπολαύσετε · ἐὰν δὲ ἀπειθήσητε , μετὰ τὴν ἐνθένδε ἀποβίωσιν εἰς τὸν τόπον τοῦ πυρὸς ἐμβληθήσεσθε , ὅπου ἀϊδίως κολαζόμενοι ἀνόνητα μεταμεληθήσεσθε . ὁ γὰρ τῆς μετανοίας καιρὸς ἡ νῦν ἑκάστου ζωὴ τυγχάνει . ταῦτα μὲν οὖν ἐκεῖνος ἔλεγεν . ἐγὼ δὲ ἀκούων ἠχθόμην , ὅτι μηδεὶς ἐκ τοσούτου πλήθους τηλικαύτην ἀγγελίαν ἀκούσας εἰ Ἰουδαίαν , εἶπε , πορεύσομαι ἵνα ἴδω , εἰ οὗτος ἀληθεύει λέγων , ὡς ἄρα υἱὸς τοῦ θεοῦ ἐπιδεδήμηκε τῇ Ἰουδαίᾳ αἰωνίας τε καὶ ἀγαθῆς χάριν ἐλπίδος , τὴν τοῦ πέμψαντος πατρὸς βούλησιν καταγγέλλων , ἐπεὶ καὶ ὅπερ λέγουσιν αὐτὸν κηρύσσειν οὐκ ἔστι μικρόν . ὧν μὲν γὰρ τὰς ψυχὰς δαβεβαιοῦται αἰωνίους οὔσας αἰωνίων ἀπολαύσεσθαι καὶ τῶν ἀγαθῶν , ὧν δὲ ἐν πυρὶ ἀσβέστῳ ῥιφείσας εἰς αἰῶνα κολασθήσεσθαι .
Lemmas: ἄρτι δέ ὁ ἔτος πρός ὁ φθινοπωρινός ἀποκλίνω ἀνήρ τις δημόσιος ἵστημι ἀνήρ , φημί , Ῥωμαῖος ἀκούω · ὁ ὁ θεός υἱός ἐν Ἰουδαῖος πάρειμι ἐπαγγέλλω πᾶς ὁ βούλομαι ζωή αἰώνιος , ἐάν ὁ κατά γνώμη ὁ πέμπω αὐτός πατήρ πράσσω . διό μεταβάλλω ἀπό ὁ χείρων ἐπί ὁ ἀγαθός , ἀπό ὁ πρόσκαιρος ἐπί ὁ αἰώνιος · καί γιγνώσκω ὁ ἐν τρεῖς ὑπόστασις εἷς θεός , ὅς ὁ κόσμος ἄδικος οἰκέω ἔμπροσθεν ὁ αὐτός Δίκαιος ὀφθαλμός . ἀλλά ἐάν μεταβάλλω καί κατά ὁ αὐτός βιόω βούλησις εἰς ἕτερος φέρω αἰών καί ἀΐδιος γίγνομαι ὁ ἀπόρρητος αὐτός ἀγαθός ἀπολαύω · ἐάν δέ ἀπειθέω , μετά ὁ ἐνθένδε ἀποβίωσις εἰς ὁ τόπος ὁ πυρός ἐμβάλλω , ὅπου ἀΐδιος κολάζω ἀνόνητος μεταμελέω . ὁ γάρ ὁ μετάνοια καιρός ὁ νῦν ἕκαστος ζωή τυγχάνω . οὗτος μέν οὖν ἐκεῖνος λέγω . ἐγώ δέ ἀκούω ἔχθω , ὅτι μηδείς ἐκ τοσοῦτος πλῆθος τηλικόσδε ἀγγελία ἀκούω εἰμί Ἰουδαῖος , εἶπον , πορεύω ἵνα ὁράω , εἰμί οὗτος ἀληθεύω λέγω , ὡς ἄρα υἱός ὁ θεός ἐπιδημέω ὁ Ἰουδαῖος αἰώνιος τε καί ἀγαθός χάρις ἐλπίς , ὁ ὁ πέμπω πατήρ βούλησις καταγγέλλω , ἐπεί καί ὅσπερ λέγω αὐτός κηρύσσω οὐ εἰμί μικρός . ὅς μέν γάρ ὁ ψυχή δαβεβαιουος αἰώνιος εἰμί αἰώνιος ἀπολαύω καί ὁ ἀγαθός , ὅς δέ ἐν πῦρ ἄσβεστος ῥίπτω εἰς αἰών κολάζω .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 8
Οὕτω περὶ τῶν λοιπῶν ἔχων τοιαῦτα καὶ πρὸς ἐμαυτὸν ἔλεγον · τί δή ποτε μέμφομαι τοὺς ἄλλους ἐν ἴσῳ τῆς ἀμελείας ὢν ἐκείνοις ἐγκλήματι καὶ οὐ πρότερον τὸν ἐμὸν διαθεὶς βίον εἰς Ἰουδαίαν ἀφικνοῦμαι μάρτυς τῶν τοιούτων αὐτὸς γενησόμενος ; οὕτως οὖν βουλευσαμένῳ πολὺς ὁ μεταξὺ διετρίβετο χρόνος τῶν βιωτικῶν με πραγμάτων πρὸς ἑαυτὰ περισπώντων καὶ δυσεκλύτων μοι γινομένων . τέλος γοῦν συννοήσας τὸν βίον ὅπως ἄστατός ἐστι καὶ ἀνώμαλος , εἶτα καὶ τὸν προτοῦ χρόνον ἅπαντα διαμνημονεύσας ὅπως ὑποσαινούσης με ἀεὶ τῆς ἐλπίδος εἰς δεῦρο παρέμεινα , καὶ ὅτι οὕτως ἀσχολούμενοι πάντες ἄνθρωποι ἀποθνήσκομεν , τὰ πάντα μου ὡς ἔτυχεν ἀφεὶς εἰς Πόρτον εὐθὺς ὥρμησα , καὶ εἰς τὸν λιμένα ἐλθών τε καὶ ἀναχθεὶς ἀνέμων ἀντιπνοίαις ἀντὶ τοῦ εἰς Ἰουδαίαν κατᾶραι προσώκειλα τῇ Ἀλεξανδρείᾳ . ἐκεῖ δὲ συνεφοίτων τοῖς φιλοσόφοις πνευμάτων ἐπηρείας ἤδη μοι τὸν πλοῦν ἐπεχούσης καὶ τὰ περὶ τῆς φήμης ἣν ὁ φανεὶς ἐν Ῥώμῃ διήγγειλε καὶ τίνα γε ἃ καταγγέλοι σαφῶς ἕκαστα καταλέγειν ἠξίουν . οἱ δὲ φανέντα μὲν , εἶπον , ἐν Ῥώμῃ τοιόνδε τινὰ ὅλως οὐκ ἴσμεν , περὶ δὲ τοῦ ἐν Ἰουδαίᾳ γενομένου καὶ υἱοῦ θεοῦ ὑπὸ τῆς φήμης κηρυττομένου παρὰ πολλῶν τῶν ἐκεῖθεν ἐληλυθότων ἠκούσαμεν καὶ περὶ πάντων ὧν ἐποίει καὶ ψιλῷ τῷ ῥήματι θαυμασίων ἐμάθομεν .
Lemmas: οὕτως περί ὁ λοιπός ἔχω τοιοῦτος καί πρός ἐμαυτοῦ λέγω · τίς δή ποτός μέμφομαι ὁ ἄλλος ἐν ἴσος ὁ ἀμέλεια εἰμί ἐκεῖνος ἔγκλημα καί οὖον πρότερος ὁ ἐμός διατίθημι βίος εἰς Ἰουδαῖος ἀφικνέομαι μάρτυς ὁ τοιοῦτος αὐτός γίγνομαι ; οὕτως οὖν βουλεύω πολύς ὁ μεταξύ διατρίβω χρόνος ὁ βιωτικός ἐγώ πρᾶγμα πρός ἑαυτοῦ περισπάω καί δυσέκλυτος ἐγώ γίγνομαι . τέλος γοῦν συννοέω ὁ βίος ὅπως ἄστατος εἰμί καί ἀνώμαλος , εἶτα καί ὁ προτοῦ χρόνος ἅπας διαμνημονεύω ὅπως ὑποσαίνω ἐγώ ἀεί ὁ ἐλπίς εἰς δεῦρο παραμένω , καί ὅτι οὕτως ἀσχολέω πᾶς ἄνθρωπος ἀποθνῄσκω , ὁ πᾶς ἐγώ ὡς τυγχάνω ἀφίημι εἰς πόρτος εὐθύς ὁρμάω , καί εἰς ὁ λιμήν ἔρχομαι τε καί ἀνάγω ἄνεμος ἀντίπνοια ἀντί ὁ εἰς Ἰουδαῖος καταίρω προσώκειλα ὁ Ἀλεξάνδρεια . ἐκεῖ δέ συμφοιτάω ὁ φιλόσοφος πνεῦμα ἐπήρεια ἤδη ἐγώ ὁ πλόος ἐπέχω καί ὁ περί ὁ φήμη ὅς ὁ φαίνω ἐν Ῥώμη διαγγέλλω καί τίς γε ὁ κατάγγελος σαφῶς ἕκαστος καταλέγω ἀξιόω . ὁ δέ φαίνω μέν , εἶπον , ἐν Ῥώμη τοιόσδε τις ὅλως οὐ οἶδα , περί δέ ὁ ἐν Ἰουδαῖος γίγνομαι καί υἱός θεός ὑπό ὁ φήμη κηρύσσω παρά πολύς ὁ ἐκεῖθεν ἔρχομαι ἀκούω καί περί πᾶς ὅς ποιέω καί ψιλός ὁ ῥῆμα θαυμάσιος μανθάνω .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 9
Ἐμοῦ δὲ εἰπόντος · ἐβουλόμην τινὶ τῶν ἑωρακότων αὐτὸν συγγενέσθαι καὶ ὅσα ποθῶ μαθεῖν ἀκοῦσαι περὶ αὐτοῦ , ὑπολαβόντες ἐκεῖνοι ἔστι τις ἐνταῦθα , φασὶν , οὐ μόνον ἱστορήσας αὐτὸν , ἀλλὰ καὶ τῆς ἐκεῖθεν γῆς ὑπάρχων , ἀνὴρ τίμιος ὀνόματι Βαρνάβας , ὃς ἕνα καὶ τῶν αὐτοῦ μαθητῶν ἑαυτὸν εἶναι λέγει καὶ ἐνταῦθά που καθεζόμενος τὰ παρ’ ἐκείνου ὑπεσχημένα τοῖς τῶν τοιούτων ἀξίοις ἑτοίμως τῷ βουλομένῳ διέξεισι . καὶ δῆτα τὸν τόπον καταλαβὼν , εἰς ὃν ὁ ἀνὴρ εἰώθει καθέζεσθαι , καὶ μέρος καὶ αὐτὸς τοῦ περιεστηκότος πλήθους γενόμενος ἔστην ἐπακούων τῶν λεγομένων , καὶ συνενόουν τἀληθῆ οὐ διαλεκτικῇ τινι τέχνῃ διδάσκοντα τοῦτον , ἀλλ’ ἀπαρασκευάστως οὕτω καὶ ἁπλῶς ἐκτιθέμενον , ἅ τε ἤκουσε καὶ ἑώρακε τὸν τοῦ θεοῦ φανέντα υἱὸν πεποιηκέναι τε καὶ εἰρηκέναι . πολλοὺς δὲ μάρτυρας τῶν ὑπ’ αὐτοῦ λεγομένων θαυμασίων τε καὶ λόγων ἐξ αὐτοῦ τοῦ παρεστῶτος ὄχλου παρείχετο .
Lemmas: ἐμέω δέ εἶπον · βούλομαι τις ὁ ὁράω αὐτός συγγίγνομαι καί ὅσος πίνω μανθάνω ἀκούω περί αὐτός , ὑπολαμβάνω ἐκεῖνος εἰμί τις ἐνταῦθα , φημί , οὖον μόνος ἱστορέω αὐτός , ἀλλά καί ὁ ἐκεῖθεν γῆ ὑπάρχω , ἀνήρ τίμιος ὄνομα Βαρνάβας , ὅς εἷς καί ὁ αὐτός μαθητής ἑαυτοῦ εἰμί λέγω καί ἐνταῦθα ποῦ καθέζομαι ὁ παρά ἐκεῖνος ὑπισχνέομαι ὁ ὁ τοιοῦτος ἄξιος ἑτοίμως ὁ βούλομαι διέξειμι . καί δῆτα ὁ τόπος καταλαμβάνω , εἰς ὅς ὁ ἀνήρ εἴωθα καθέζομαι , καί μέρος καί αὐτός ὁ περιίστημι πλῆθος γίγνομαι ἵστημι ἐπακούω ὁ λέγω , καί συννοέω τἀληθῆ οὖον διαλεκτική τις τέχνη διδάσκω οὗτος , ἀλλά ἀπαρασκεύαστος οὗτος καί ἁπλόος ἐκτίθημι , ὅς τε ἀκούω καί ὁράω ὁ ὁ θεός φαίνω υἱός ποιέω τε καί εἴρω . πολύς δέ μάρτυς ὁ ὑπό αὐτός λέγω θαυμάσιος τε καί λόγος ἐκ αὐτός ὁ παρίστημι ὄχλος παρέχω .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 10
Επεὶ δὲ πρὸς τὰ παρ’ αὐτοῦ ἀπανούργως λεγόμενα ἡδέως οἱ ὄχλοι διέκειντο , οἱ ἐκ παιδείας κοσμικῆς ὁρμώμενοι φιλόσοφοι χλευάζειν αὐτὸν καὶ γελᾶν ἐπειρῶντο σκώπτοντες ἀμέτρῳ θράσει καὶ διασύροντες καὶ οἷα μεγάλοις ὅπλοις τοῖς συλλογισμοῖς κατ’ αὐτοῦ χρώμενοι . ὁ δὲ ἀπωθούμενος αὐτῶν τὸν λῆρον οὐ συνέτρεχεν αὐτῶν τῇ πανούργῳ πεύσει , ἀλλὰ καὶ ἀκατάπληκτος ὢν λέγεν οὐκ ἀφίστατο . καὶ ποτέ τις διαπαίζων δῆθεν αὐτὸν ἐπυνθάνετο · διὰ τί , ὦ νέε διδάσκαλε , κώνωψ ἐγένετο καὶ βραχύτατος · ὢν ἓξ πόδας ἔχων καὶ πτερὰ φέρει , ἐλέφας δὲ τὸ μέγιστον ζῶον ἄπτερος ὢν τέσσαρας μόνους ἔχει πόδας ; ὁ δὲ τὴν διδασκαλίαν πρὸς τὴν ἐρώτησιν μικρὸν ἐπισχὼν οὐδεμιᾶς μέντοι τῷ ἐρωτήσαντι πρὸς ταῦτα μεταδοὺς ἀποκρίσεως τὸν ἀπ’ ἀρχῆς αὐτῷ προκείμενον αὖθις ἀνελάμβανε λόγον τούτῳ μόνῳ προοιμίῳ καθ’ ἑκάστην ἐγκοπὴν χρώμενος · ἡμεῖς τοῦ πέμψαντος ἡμᾶς τοὺς λόγους καὶ τὰς θαυμασίους πράξεις εἰπεῖν ὑμῖν μόνον ἔχομεν ἐντολὴν , καὶ ἀντὶ τῆς λογικῆς ἀποδείξεως μάρτυρας παρέχομεν ὑμῖν τῶν ἐνταῦθα παρεστώτων πολλούς . λοιπὸν τῆς ὑμετέρας ἐστὶν ἐξουσίας , ὑπείκειν ἢ ἀπειθεῖν . τοῦ δὲ λέγειν ὑμῖν τὸ συμφέρον οὐ παύσομαι , ὅτι ἐμοὶ μὲν ζημία τὸ σιωπᾶν , ὑμῖν δὲ τὸ ἀπειθεῖν βλάβη . ἐδυνάμην μὲν οὐν καὶ τῶν εἰκαίων ὑμῶν προβλημάτων ἀποδοῦναι τὰς ἀποδείξεις , εἴγε φιλαλήθως ἑώρων ὑμᾶς περὶ τούτων πυνθανομένους . κώνωπος δὲ καὶ ἐλέφαντος τὴν αἰτίαν τῆς διαφόρου δημιουργίας νῦν ὑμῖν οὐκ εὔκαιρον εἰπεῖν τοῖς τὸν τῶν ὅλων ἀγνοοῦσι θεόν .
Lemmas: ἐπεί δέ πρός ὁ παρά αὐτός ἀπάνουργος λέγω ἡδύς ὁ ὄχλος διάκειμαι , ὁ ἐκ παιδεία κοσμικός ὁρμάω φιλόσοφος χλευάζω αὐτός καί γελάω πειράω σκώπτω ἄμετρος θράσος καί διασύρω καί οἷος μέγας ὅπλον ὁ συλλογισμός κατά αὐτός χράω . ὁ δέ ἀπωθέω αὐτός ὁ λῆρος οὖον συντρέχω αὐτός ὁ πανοῦργος πυνθάνομαι , ἀλλά καί ἀκατάπληκτος εἰμί λέγω οὐ ἀφίστημι . καί ποτός τις διαπαίζω δῆθεν αὐτός πυνθάνομαι · διά τίς , εἰμί νέος διδάσκαλος , κώνωψ γίγνομαι καί βραχύς · εἰμί ἓξ πούς ἔχω καί πτερόν φέρω , ἐλέφας δέ ὁ μέγας ζῷον ἄπτερος εἰμί τέσσαρες μόνος ἔχω πούς ; ὁ δέ ὁ διδασκαλία πρός ὁ ἐρώτησις μικρός ἐπέχω οὐδείς μέντοι ὁ ἐρωτάω πρός οὗτος μεταδίδωμι ἀπόκρισις ὁ ἀπό ἀρχή αὐτός πρόκειμαι αὖθις ἀναλαμβάνω λόγος οὗτος μόνος προοίμιον κατά ἕκαστος ἐγκοπή χράω · ἐγώ ὁ πέμπω ἐγώ ὁ λόγος καί ὁ θαυμάσιος πρᾶξις εἶπον σύ μόνος ἔχω ἐντολή , καί ἀντί ὁ λογικός ἀπόδειξις μάρτυς παρέχω σύ ὁ ἐνταῦθα παρίστημι πολύς . λοιπός ὁ ὑμέτερος εἰμί ἐξουσία , ὑπείκω ἢ ἀπειθέω . ὁ δέ λέγω σύ ὁ συμφέρω οὖον παύω , ὅτι ἐγώ μέν ζημία ὁ σιωπάω , σύ δέ ὁ ἀπειθέω βλάβη . δύναμαι μέν ὀν καί ὁ εἰκαῖος σύ πρόβλημα ἀποδίδωμι ὁ ἀποδείκνυμι , εἰ φιλαλήθως ὁράω σύ περί οὗτος πυνθάνομαι . κώνωψ δέ καί ἐλέφας ὁ αἴτιος ὁ διάφορος δημιουργία νῦν σύ οὐ Εὔκαιρον εἶπον ὁ ὁ ὁ ὅλος ἀγνοέω θεός .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 12
Ταῦτά μου λέγοντος καὶ τὰ τούτος ἀκόλουθα , πολὺς τῶν ὄχλων ἐγένετο θρύλλος . καὶ οἱ μὲν ὡς τὸν Βαρνάβαν ἐλεοῦντες συνῇράν μοι , οἱ δὲ ἠλίθιοι ὄντες δεινῶς κατ’ ἐμοῦ ἔβρυχον τοὺς ὀδόντας . ἐπεὶ δὲ ἤδη καὶ ἡ ἑσπέρα κατέλαβε , τῆς χερὸς λαβὼν τὸν Βαρνάβαν καὶ μὴ βουλόμενον βίᾳ εἰς τὴν ἐμὴν ἦγον οἰκίαν , ἔνθα καὶ μένειν αὐτὸν ἐποίησα , ἵνα μήτις αὐτῷ χεῖρας ἐπιβάλῃ . καὶ ἡμέρας ὀλίγας σὺν ἐμοὶ δατρίψας καὶ τοῦ ἀληθινοῦ λόγου βραχέα με κατήχησε . σπεύδειν γὰρ ἔλεγεν εἰς Ἰουδαίαν ἀφικέσθαι τῆς ἑορτῆς χάριν , ὡς καὶ τοῦ λοιποῦ συνεῖναι τοῖς αὐτοῦ ὁμοεθνέσιν ἐθέλων .
Lemmas: ταῦτα ἐγώ λέγω καί ὁ τούτος ἀκόλουθος , πολύς ὁ ὄχλος γίγνομαι θρῦλος . καί ὁ μέν ὡς ὁ Βαρναβᾶς ἐλεέω συναιρέω ἐγώ , ὁ δέ ἠλίθιος εἰμί δεινῶς κατά ἐγώ βρύχω ὁ ὀδούς . ἐπεί δέ ἤδη καί ὁ ἑσπέρα καταλαμβάνω , ὁ χείρ λαμβάνω ὁ Βαρναβᾶς καί μή βούλομαι βία εἰς ὁ ἐμός ἄγω οἰκίον , ἔνθα καί μένω αὐτός ποιέω , ἵνα μῆτις αὐτός χείρ ἐπιβάλλω . καί ἡμέρα ὀλίγος σύν ἐγώ δατρίψας καί ὁ ἀληθινός λόγος βραχύς ἐγώ κατηχέω . σπεύδω γάρ λέγω εἰς Ἰουδαῖος ἀφικνέομαι ὁ ἑορτή χάρις , ὡς καί ὁ λοιπός συνίημι ὁ αὐτός ὁμοεθνής ἐθέλω .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 13
Ἐμοῦ δὲ λίαν τῆς ἐκείνου γλώττης κρεμαμένου καὶ σφοδρῶς ἐγκειμένου καὶ οὐκ ἀνιέντος , ἀλλὰ τὴν λοιπὴν ἀπαιτοῦντος διδασκαλίαν καὶ λέγοντος · σὺ μόνον οὓς ἥκουσας τοῦ φανέντος θεοῦ ἐκτίθου μοι λόγους , κἀγὼ τῷ ἐμῷ λόγῳ κοσμήσας τοῦ θεοῦ κηρύξω τὴν βούλησιν , εἶφ’ οὕτως καὶ ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν συνεκπλεύσω σοι · λίαν γὰρ ποθῶ παρὰ τὸν τῆς Ἰουδαίας γενέσθαι τόπον , τάχα δὲ καὶ συνοκήσω ὑμῖν τὸν πάντα μου τῆς ζωῆς χρόνον , αὐτὸς τούτων ἀκούσας εὐθὺς ἀπεκρίνατο · σὺ εἰ μὲν ἱστορῆσαι τὰ ἡμέτερα καὶ μαθεῖν τὸ συμφέρον ἐθέλεις , ἐξαυτῆς μοι , φησὶ , σύμπλευσον · εἰ δὲ μὴ βούλει , ἀλλὰ τὰ σημεῖα τῆς οἰκήσεως μου καὶ ὧν θέλεις ἐγώ σοι σήμερον γνωριῶ , ἴνα ὅτε καὶ βούλει παραγενόμενος εὕρῃς ἡμᾶς . ἐγὼ γὰρ αὔριον ἐπὶ τὰ ἐμαυτοῦ πορεύσομαι . καὶ δὴ ἀδυσώπητον οὕτως ἰδῶν τὸν Βαρνάβαν συνῆλθον αὐτῷ μέχρι καὶ τοῦ λιμένος , καὶ μαθὼν παρ’ αὐτοῦ ἅπερ ἔλεγε σημεῖα τῶν οἰκήσεων φημὶ πρὸς αὐτὸν , ὡς εἰ μὴ αὔριον ἔμελλον ἀπαιτῆσαί τι τῶν ὀφειλομένων μοι , ἐξαυτῆς ἂν καὶ συνέπλεον σοι · πλὴν ἀλλὰ τάχιόν σε καταλήψομαι . ταῦτα εἰπὼν καὶ παραθέμενος αὐτὸν τοῖς τοῦ πλοίου ἡγουμένοις ὑπέστρεφον μετὰ λύπης , μεμνημένος τοῦ καλοῦ καὶ συνήθους φίλου .
Lemmas: ἐμέω δέ λίαν ὁ ἐκεῖνος γλῶσσα κρεμάω καί σφοδρός ἔγκειμαι καί οὐ ἀνίημι , ἀλλά ὁ λοιπός ἀπαιτέω διδασκαλία καί λέγω · σύ μόνος ὅς ἀκούω ὁ φαίνω θεός ἐκτίθημι ἐγώ λόγος , ἐγώ ὁ ἐμός λόγος κοσμέω ὁ θεός κηρύσσω ὁ βούλησις , λέγω οὕτως καί ἐντός ὀλίγος ἡμέρα συνεκπλέω σύ · λίαν γάρ πίνω παρά ὁ ὁ Ἰουδαῖος γίγνομαι τόπος , τάχα δέ καί συνοικέω σύ ὁ πᾶς ἐγώ ὁ ζωή χρόνος , αὐτός οὗτος ἀκούω εὐθύς ἀποκρίνω · σύ εἰμί μέν ἱστορέω ὁ ἡμέτερος καί μανθάνω ὁ συμφέρω ἐθέλω , ἐξαυτῆς ἐγώ , φημί , συμπλέω · εἰμί δέ μή βούλομαι , ἀλλά ὁ σημεῖον ὁ οἴκησις ἐγώ καί ὅς ἐθέλω ἐγώ σύ σήμερον γνωρίζω , ἵνα ὅτε καί βούλομαι παραγίγνομαι εὑρίσκω ἐγώ . ἐγώ γάρ αὔριον ἐπί ὁ ἐμαυτοῦ πορεύω . καί δή ἀδυσώπητος οὕτως ἴδη ὁ Βαρναβᾶς συνέρχομαι αὐτός μέχρι καί ὁ λιμήν , καί μανθάνω παρά αὐτός ὅσπερ λέγω σημεῖον ὁ οἴκησις φημί πρός αὐτός , ὡς εἰμί μή αὔριον μέλλω ἀπαιτέω τίς ὁ ὀφείλω ἐγώ , ἐξαυτῆς εἄν καί συμπλέω σύ · πλήν ἀλλά τάχις σύ καταλαμβάνω . οὗτος εἶπον καί παρατίθημι αὐτός ὁ ὁ πλοῖον ἡγέομαι ὑποστρέφω μετά λύπη , μιμνήσκω ὁ καλός καί συνήθης φίλος .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 14
Ἡμέρας δὲ διατρίψας καὶ τὸ χρέος δ’ ὃ καὶ ἐπεσχέθην οὐχ ὅλον λαβεῖν δυνηθεὶς , ἀμελήσας τοῦ περιλειπομένου διὰ τὸ ταχὺ τὸν ἄνδρα καταλαβεῖν , ὡς ἐμποδίου μοι γενομένου , καὶ αὐτὸς εἰς Ἰουδαίαν ἀπέπλευσα , καὶ διὰ πεντεκαίδεκα ἡμερῶν τῇ Στράτωνος ἐπιδημῶ Καισαρείᾳ . ἐπιβάντος δέ μου τῆς γῆς καὶ ξενίαν ἐπιζητοῦντος μανθάνω Πέτρον τινὰ λεγόμενον , τοῦ ἐν Ἰουδαίᾳ φανέντος Ἰησοῦ Χριστοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ τοῦ σημεῖα καὶ τέρατα πεποιηκότος τὸν δοκιμώτατον μαθητὴν , αὔριον Σίμωνι τῷ ἀπὸ Γιθῶν Σαμαρεῖ μέλλειν ἰέναι πρὸς διαλέξεις . ἐγὼ δὲ ταῦτα ἀκούσας ἐδεήθην τὴν τούτου μοι μηνυθῆναι μονήν . καὶ ὅμως ἔμαθον , καὶ τῷ πυλῶνι ἐπέστην . θεασάμενοι δέ με οἱ ἐν τῷ οἴκῳ ἀντιβάλλοντες ἦσαν , τίς τέ εἰμι καὶ πόθεν ἥκω . καὶ ἰδεῖν πάντες συνῄεσαν . καὶ ἐν τῷ τούτους με ἀνιστορεῖν καὶ πυνθά ‐ νεσθαι , ἰδοῦ καὶ Βαρνάβας ἅμα τῷ ἰδεῖν περιεπλάκη μοι πολὺ χαίρων καὶ δακρύων , καὶ λαβόμενός μου τῆς χειρὸς εἰσῆγεν εἰς τὴν οἰκίαν . εἶτα καὶ τὸν Πέτρον ὑποδεικνὺς οὗτός ἐστιν , ἔλεγε , Πέτρος , ὅν μέγιστον ἐπὶ τῇ τοῦ θεοῦ σοφίᾳ ἐπηγγελλόμην σοι , Κλήμη , ᾧ πάντα τε τὰ κατά σε καλὰ καὶ τὴν προαίρεσιν ἀεὶ διηγούμην , ὡς ἐντεῦθεν γλίχεσθαι καὶ αὐτὸν ἰδεῖν σε καὶ τὴν σὴν ἐπιποθεῖν συντυχίαν . μέγα οὖν αὐτῷ δῶρόν σε διὰ τῶν ἐμῶν προσφέρω χειρῶν . καὶ τοῦτο εἰπὼν προσαγαγὼν ἔφη · οὑτός ἐστι Κλήμης , Πέτρε .
Lemmas: Ἡμέρα δέ διατρίβω καί ὁ χρέος δέ ὅς καί ἐπέχω οὐ ὅλος λαμβάνω δύναμαι , ἀμελέω ὁ περιλείπομαι διά ὁ ταχύς ὁ ἀνήρ καταλαμβάνω , ὡς ἐμπόδιος ἐγώ γίγνομαι , καί αὐτός εἰς Ἰουδαῖος ἀποπλέω , καί διά πεντεκαίδεκα ἡμέρα ὁ Στράτων ἐπιδημῶ Καισάρεια . ἐπιβαίνω δέ ἐγώ ὁ γῆ καί ξένιος ἐπιζητέω μανθάνω Πέτρος τις λέγω , ὁ ἐν Ἰουδαῖος φαίνω Ἰησοῦς Χριστός υἱός ὁ θεός ὁ σημεῖον καί τέρας ποιέω ὁ δόκιμος μαθητής , αὔριον Σίμων ὁ ἀπό Γιθῶν Σαμαρεύς μέλλω εἶμι πρός διαλέγω . ἐγώ δέ οὗτος ἀκούω δήω ὁ οὗτος ἐγώ μηνύω μονή . καί ὅμως μανθάνω , καί ὁ πύλη ἐφίστημι . θεάομαι δέ ἐγώ ὁ ἐν ὁ οἶκος ἀντιβάλλω εἰμί , τίς τε εἰμί καί πόθεν ἥκω . καί ὁράω πᾶς σύνειμι2 . καί ἐν ὁ οὗτος ἐγώ ἀνιστορέω καί πυνθά ‐ νω , ὁράω καί Βαρνάβας ἅμα ὁ ὁράω περιπλέκω ἐγώ πολύς χαίρω καί δάκρυ , καί λαμβάνω ἐγώ ὁ χείρ εἰσάγω εἰς ὁ οἰκίον . εἶτα καί ὁ Πέτρος ὑποδείκνυμι οὗτος εἰμί , λέγω , Πέτρος , ὅς μέγας ἐπί ὁ ὁ θεός σοφία ἐπαγγέλλω σύ , Κλήμη , ὅς πᾶς τε ὁ κατά σύ καλός καί ὁ προαίρεσις ἀεί διηγέομαι , ὡς ἐντεῦθεν γλίχομαι καί αὐτός ὁράω σύ καί ὁ σός ἐπιποθέω συντυχία . μέγας οὖν αὐτός δῶρον σύ διά ὁ ἐμέω προσφέρω χείρ . καί οὗτος εἶπον προσάγω φημί · οὗτος εἰμί Κλήμης , Πέτρος .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 15
Ὁ δὲ ἡνίκα τοῦ ὀνόματος ἥκουσεν εἰς μνήμην ἐλθὼν τῶν τοῦ Βαρνάβα διηγημάτων ἐξήλα τότε ὡς εἶχεν εὐθὺς , καὶ προσηνῶς με καὶ γνησίως καταφιλήσας καὶ παρακαθισάμενος καλῶς ἐποίησας , ἔφη , τὸν τῆς ἀληθείας κήρυκα ξενίσας Βαρνάβαν εἰς τιμὴν τοῦ ὄντως θεοῦ , καὶ λίαν μεγαλοφρόνως οὐκ αἰδεσθεὶς , οὐ φοβηθεὶς τὸν τῶν ἀπαιδεύτων θυμόν . μακάριος γὰρ ὡς ἀληθῶς σὺ τὸν τῆς ἀληθείας πρεσβευτὴν οὕτω ξενίσας πάσῃ τιμῇ · ἀνθ’ ὧν αὐτὴ καί σε ἡ ἀλήθεια ξένον ὄντα τῆς ἰδίας πόλεως καταστήσει πολίτην · καὶ τότε χαρήσῃ μεγάλως , ὅτι βραχεῖαν νῦν χάριν δανείσας καὶ ἀγαθὴν λόγων προαίρεσιν καλῶν ἀϊδίων καὶ ἀναφαιρέτων ἀγαθῶν ἔσῃ κληρονόμος · καὶ μὴ κάμνε ἀντιβάλλων μοι τὸ σὸν ἦθος · πάντα γὰρ τὰ κατά σε ὁ φιλαλήθης οὗτος ἀνὴρ ὁ Βαρνάβας ἀπήγγειλε καθ’ ἡμέραν σχεδὸν τὴν ἀγαθήν σου μνήμην ποιούμενος . καὶ ἵνα σοι ὡς γνησίῳ φίλῳ δηλώσω κατ’ ἐπιτομὴν τὸ προκείμενον , εἰ μή σοί τι ἐμποδίζει συνόδευσον ἡμῖν μεταλαμβάνων τῶν τῆς ἀληθείας λόγων , ὧν κατὰ πόλιν ποιεῖσθαι μέλλω μέχρι Ῥώμης αὐτῆς .
Lemmas: ὁ δέ ἡνίκα ὁ ὄνομα ἀκούω εἰς μνήμη ἔρχομαι ὁ ὁ Βαρνάβας διήγημα ἐξελαύνω τότε ὡς ἔχω εὐθύς , καί προσηνῶς ἐγώ καί γνήσιος καταφιλέω καί παρακαθίζω καλῶς ποιέω , φημί , ὁ ὁ ἀλήθεια κῆρυξ ξενίζω Βαρναβᾶς εἰς τιμή ὁ εἰμί θεός , καί λίαν μεγαλόφρων οὐ αἰδέομαι , οὖον φοβέω ὁ ὁ ἀπαίδευτος θυμός . μακάριος γάρ ὡς ἀληθής σύ ὁ ὁ ἀλήθεια πρεσβευτής οὗτος ξενίζω πᾶς τιμή · ἀντί ὅς αὐτός καί σύ ὁ ἀλήθεια ξένος εἰμί ὁ ἴδιος πόλις καθίστημι πολίτης · καί τότε χαίρω μέγας , ὅτι βραχύς νῦν χάρις δανείζω καί ἀγαθός λόγος προαίρεσις καλός ἀΐδιος καί ἀναφαίρετος ἀγαθός εἰμί κληρονόμος · καί μή κάμνω ἀντιβάλλω ἐγώ ὁ σός ἦθος · πᾶς γάρ ὁ κατά σύ ὁ φιλαλήθης οὗτος ἀνήρ ὁ Βαρνάβας ἀπαγγέλλω κατά ἡμέρα σχεδόν ὁ ἀγαθός σύ μνήμη ποιέω . καί ἵνα σύ ὡς γνήσιος φίλος δηλόω κατά ἐπιτομή ὁ πρόκειμαι , εἰμί μή σύ τίς ἐμποδίζω συνοδεύω ἐγώ μεταλαμβάνω ὁ ὁ ἀλήθεια λόγος , ὅς κατά πόλις ποιέω μέλλω μέχρι Ῥώμη αὐτός .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 16
Ἐγὼ δὲ πρὸς αὐτὸν σοὶ μὲν ἑτοίμως ἔχω συνοδεύειν , εἶπον · τοῦτο γὰρ οὐκ οἶδ’ ὅπως χαίρων προῄρημαι . πλὴν περὶ ἀληθείας βούλομαι πρῶτον πληροφορηθῆναι ἵνα γνῶ , εἰ ἡ ψυχὴ ἀθάνατος ἢ θνητὴ , καὶ εἰ ἀΐδιος οὖσα , περὶ ὧν ἔπραξεν ἐνταῦθα , ἔχει κριθῆναι , καὶ τί ποτέ ἐστι δίκαιον ἢ ἀρέσκον θεῷ , καὶ εἰ γέγονεν ὁ κόσμος καὶ διὰ τί γέγονεν , καὶ εἰ λυθήσεται καὶ εἰ οὐ λυθήσεται , καὶ εἰ κρείττων ἔσται ἢ οὐδὲ ἔσται · καὶ ἵνα μὴ τὸ κατ’ εἶδος λέγω , ταῦτά τε καὶ τὰ τούτοις ἑπόμενα μαθεῖν ἤθελον . ὁ δὲ τί ταυτὶ βούλεται τὰ ῥήματα τῷ θείῳ πνεύματι γνοὺς ταχεῖαν τὴν ἀπόκρισιν ἐποιεῖτο , ἵνα καὶ ταχύ με πρὸς τὴν ἀλήθειαν ἐπαναγάγηται . καὶ συντόμως ἐγώ σοι , ἔλεγεν , ὦ Κλήμη , τὴν τῶν ὄντων γνῶσιν παρέξομαι , καὶ τὰ νῦν ἐξ αὐτῆς ἄκουε .
Lemmas: ἐγώ δέ πρός αὐτός σύ μέν ἑτοίμως ἔχω συνοδεύω , εἶπον · οὗτος γάρ οὐ οἶδα ὅπως χαίρω προαιρέω . πλήν περί ἀλήθεια βούλομαι πρῶτος πληροφορέω ἵνα γιγνώσκω , εἰμί ὁ ψυχή ἀθάνατος ἢ θνητός , καί εἰμί ἀΐδιος εἰμί , περί ὅς πράσσω ἐνταῦθα , ἔχω κρίνω , καί τίς ποτός εἰμί Δίκαιος ἢ ἀρέσκω θεός , καί εἰμί γίγνομαι ὁ κόσμος καί διά τίς γίγνομαι , καί εἰμί λύω καί εἰμί οὖον λύω , καί εἰμί ἀγαθός εἰμί ἢ οὐδέ εἰμί · καί ἵνα μή ὁ κατά εἶδος λέγω , οὗτος τε καί ὁ οὗτος ἕπομαι μανθάνω ἐθέλω . ὁ δέ τίς οὗτος βούλομαι ὁ ῥῆμα ὁ θεῖον πνεῦμα γιγνώσκω ταχύς ὁ ἀπόκρισις ποιέω , ἵνα καί ταχύς ἐγώ πρός ὁ ἀλήθεια ἐπανάγω . καί σύντομος ἐγώ σύ , λέγω , εἰμί Κλήμη , ὁ ὁ εἰμί γνῶσις παρέχω , καί ὁ νῦν ἐκ αὐτός ἀκούω .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 18
Διὸ πρὸ παντὸς ζητήματος καὶ αὐτὸς , ὦ Κλήμη , ἑτοίμως ὡς υἱὸς πατρὶ πρόσελθε , ἵνα καὶ τῶν ὁρωμένων καὶ τῶν ἀοράτων ἀψευδῶς τὴν γνῶσιν θεὸς παράσχῃ σοι . εἰ δὲ καὶ μετὰ τὸ κληθῆναι οὐ θέλεις ἢ βραδύνεις , δικαίᾳ θεοῦ κρίσει ἀπόκληρος ἔσῃ , τῷ μὴ θελῆσαι μὴ θεληθείς . καὶ μή τοι νομίσῃς , ὅτι κἂν πάντων τῶν ποτε γενομένων εὐσεβῶν εὐσεβέστατος γένῃ , μὴ φθάσῃς δὲ τελειωθῆναι διὰ τοῦ βαπτίσματος , ἐλπίδος ἀγαθῆς τυχεῖν δυνήσῃ ποτέ . ταύτῃ γὰρ πλείονα μᾶλλον ὑφέξεις τὴν κόλασιν , ὅτι καλοῖς ἔργοις οὐκ ἐχρήσω καλῶς . οὐδὲ γὰρ καλὸν τὸ καλὸν , ὥς φασιν , ὅταν μὴ καλῶς γίνηται . σὺ δὲ εἰ οὐ θέλεις ὡς τῷ θεῷ δοκοῦν βαπτισθῆναι , τῷ σῷ μᾶλλον ὑπηρετῶν θελήματι ἐχθραίνεις πάντως τῇ ἐκείνου βουλῇ . ἀλλ’ ἴσως ἐρεῖς · καὶ τί συμβάλλεται πρὸς εὐσέβειαν τὸ βαπτισθῆναί με ὕδατι ; πρῶτον μὲν , ὅτι τὸ δόξαν θεῷ πράττεις . δεύτερον δὲ , ὅτι δι’ ὕδατος καὶ πνεύματος ἀναγεννᾶσαι θεῷ , καὶ τὴν ἐξ ἐπιθυμίας πρώτην σοι γενομένην καταλλάσσεις γέννησιν , καὶ οὕτω σωτηρίας τυχεῖν δυνήσῃ · ἄλλως δὲ ἄρα ἀδύνατον . οὕτω γὰρ ὁ ἐπὶ σωτηρίᾳ καὶ ἀφθαρσίᾳ τοῦ γένους ἡμῶν ἐνανθρωπήσας θεὸς λόγος εἶπεν ἡμῖν · Ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ἐὰν μὴ ἀναγεννηθῆτε δι’ ὕδατος καὶ πνεύματος , οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν . διὰ πρόσελθε τῷ βαπτίσματι · τοῦτο γὰρ μόνον τὴν τοῦ πυρὸς ὁρμὴν σβέσαι δύναται . καὶ μὴ ἀναβάλλου , ὅτι ἡ ἀναβολὴ κίνδυνον οἶδε φέρειν διὰ τὸ ἄδηλον εἶναι τοῦ θανάτου τὴν προθεσμίαν .
Lemmas: Διὸ πρό πᾶς ζήτημα καί αὐτός , εἰμί Κλήμη , ἑτοίμως ὡς υἱός πατήρ προσέρχομαι , ἵνα καί ὁ ὁράω καί ὁ ἀόρατος ἀψευδής ὁ γνῶσις θεός παρέχω σύ . εἰμί δέ καί μετά ὁ καλέω οὖον ἐθέλω ἢ βραδύνω , Δίκαιος θεός κρίσις ἀπόκληρος εἰμί , ὁ μή ἐθέλω μή θελέω . καί μή ὅς νομίζω , ὅτι κἀν πᾶς ὁ ποτός γίγνομαι εὐσεβής εὐσεβής γίγνομαι , μή φθάνω δέ τελειόω διά ὁ βάπτισμα , ἐλπίς ἀγαθός τυγχάνω δύναμαι ποτός . οὗτος γάρ πλείων μᾶλλον ὕφεξις ὁ κόλασις , ὅτι καλός ἔργον οὐ χράω καλῶς . οὐδέ γάρ καλός ὁ καλός , ὅς φημί , ὅταν μή καλῶς γίγνομαι . σύ δέ εἰμί οὖον ἐθέλω ὡς ὁ θεός δοκέω βαπτίζω , ὁ σός μᾶλλον ὑπηρέτης θέλημα ἐχθραίνω πάντως ὁ ἐκεῖνος βουλή . ἀλλά ἴσως εἴρω · καί τίς συμβάλλω πρός εὐσέβεια ὁ βαπτίζω ἐγώ ὕδωρ ; πρῶτος μέν , ὅτι ὁ δόξα θεός πράσσω . δύο δέ , ὅτι διά ὕδωρ καί πνεῦμα ἀναγεννάω θεός , καί ὁ ἐκ ἐπιθυμία πρῶτος σύ γίγνομαι καταλλάσσω γέννησις , καί οὗτος σωτηρία τυγχάνω δύναμαι · ἄλλως δέ ἄρα ἀδύνατος . οὗτος γάρ ὁ ἐπί σωτηρία καί ἀφθαρσία ὁ γένος ἐγώ ἐνανθρωπέω θεός λόγος εἶπον ἐγώ · ἀμήν λέγω σύ , ἐάν μή ἀναγεννάω διά ὕδωρ καί πνεῦμα , οὖον μή εἰσέρχομαι εἰς ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός . διά προσέρχομαι ὁ βάπτισμα · οὗτος γάρ μόνος ὁ ὁ πυρός ὁρμή σβέννυμι δύναμαι . καί μή ἀναβάλλω , ὅτι ὁ ἀναβολή κίνδυνος οἶδα φέρω διά ὁ ἄδηλος εἰμί ὁ θάνατος ὁ προθεσμία .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 19
Ταῦτα ἐκείνου εἰπόντος ἐγὼ μὲν , ἔφην , ἤδη εὐχαριστῶ τῷ θεῷ καὶ πατρὶ καὶ τῷ μονογενεῖ αὐτοῦ υἱῷ καὶ τῷ πνεύματι αὐτοῦ τῷ ἁγίῳ , ὅτι ὡς ἐβουλόμην πληροφορηθῆναι , οὕτως μοι καὶ παρέσχε . πλὴν περὶ ἐμοῦ τὸ λοιπὸν ἄφροντις ἕσο . οὐδέ ποτε γὰρ ἐνδοιάσω πρός τι τῶν ὑπὸ σοῦ λαληθέντων . ὥστε κύριέ μου Πέτρε μὴ ἀθύμει , ὡς ἀναισθήτῳ τὰ μέγιστα δωρούμενος ἀγαθά . οἶδα γὰρ , ὅτι τοιοῦτόν ἐστι καὶ οὕτω μέγιστον , οἷον ἄν τις καὶ ταχέως λαβεῖν βούλοιτο . αἰσθάνομαι γὰρ τοῦ δοθέντος μοι διὰ τάχους χαρίσματος . ταῦτά μου εἰπόντος ὁ Πέτρος ἔφη · χάριν ὁμολογῶ τῷ θεῷ καὶ περὶ τῆς σῆς σωτηρίας τῆς καὶ περὶ ἐμῆς ἀπολαύσεως . πλὴν νήστευσον τριῶν μηνῶν ἡμέρας , καὶ λαμβάνεις τὸ βάπτισμα . ἄρξαι τοίνυν ἀπὸ τῆς αὔριον . ἔστι δέ μοι ἡ αὔριον πρὸς Σίμωνα τὸν μάγον διάλεξις . καὶ μὴ ὀκλάσῃς παρεῖναί μοι ἐν ταῖς τῶν ἀντικειμένων ζητήσεσι . ταῦτα εἰπὼν καὶ τροφῆς αὐτὸς μεταλαβὼν , ἰδίᾳ κἀμὲ μεταλαβεῖν ἐκέλευσεν . εὐλογήσας δὲ ἐπὶ τῆς τροφῆς καὶ εὐχαριστήσας ἐπήγαγε λέγων · δώῃ σοι ὁ θεὸς κατὰ πάντα ἐξομοιωθῆναί μοι , καὶ βαπτισθέντι τῆς αὐτῆς μοι κοινωνῆσαι τραπέζης . οὕτως εἰπὼν ἡσυχάζειν μοι προσέταξεν · ἤδη γάρ που καὶ ὁ καιρὸς πρὸς ὕπνον ἐκάλει .
Lemmas: οὗτος ἐκεῖνος εἶπον ἐγώ μέν , φημί , ἤδη εὐχαριστέω ὁ θεός καί πατήρ καί ὁ μονογενής αὐτός υἱός καί ὁ πνεῦμα αὐτός ὁ ἅγιος , ὅτι ὡς βούλομαι πληροφορέω , οὕτως ἐγώ καί παρέχω . πλήν περί ἐγώ ὁ λοιπός ἄφροντις ἕννυμι . οὐδέ ποτός γάρ ἐνδοιάζω πρός τίς ὁ ὑπό σύ λαλέω . ὥστε κύριος ἐγώ Πέτρος μή ἀθυμέω , ὡς ἀναίσθητος ὁ μέγας δωρέω ἀγαθός . οἶδα γάρ , ὅτι τοιοῦτος εἰμί καί οὗτος μέγας , οἷος ἄν τις καί ταχέως λαμβάνω βούλομαι . αἰσθάνομαι γάρ ὁ δίδωμι ἐγώ διά τάχος χάρισμα . οὗτος ἐγώ εἶπον ὁ Πέτρος φημί · χάρις ὁμολογέω ὁ θεός καί περί ὁ σός σωτηρία ὁ καί περί ἐμός ἀπόλαυσις . πλήν νηστεύω τρεῖς μείς ἡμέρα , καί λαμβάνω ὁ βάπτισμα . ἄρχω τοίνυν ἀπό ὁ αὔριον . εἰμί δέ ἐγώ ὁ αὔριον πρός Σίμων ὁ μάγος διάλεξις . καί μή ὀκλάζω πάρειμι ἐγώ ἐν ὁ ὁ ἀντίκειμαι ζήτησις . οὗτος εἶπον καί τροφή αὐτός μεταλαμβάνω , ἴδιος ἐγώ μεταλαμβάνω κελεύω . εὐλογέω δέ ἐπί ὁ τροφή καί εὐχαριστέω ἐπάγω λέγω · δίδωμι σύ ὁ θεός κατά πᾶς ἐξομοιόω ἐγώ , καί βαπτίζω ὁ αὐτός ἐγώ κοινωνέω τράπεζα . οὕτως εἶπον ἡσυχάζω ἐγώ προστάσσω · ἤδη γάρ ποῦ καί ὁ καιρός πρός ὕπνος καλέω .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 20
Τῇ μὲν οὖν ἐπιούσῃ ἐγὼ Κλήμης ἔτι τῆς νυκτὸς ἐχούσης διυπνισθεὶς καὶ μαθὼν τὸν Πέτρον ἐγρηγορότα καὶ τοῖς συνοῦσι περὶ θεοσεβείας διαλεγόμενον , οἵ ἦσαν ἑκκαίδεκα τὸν ἀριθμὸν , ὧν καὶ τὰ ὀνόματά εἰσι ταῦτα · Ζακχαῖος ὅ ποτε τελώνης , καὶ Σοφωνίας ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ , Ἰώσηφός τε καὶ ὁ τούτου σύντροφος Μιχαίας , προσέτι δὲ Θωμᾶς καὶ Ἐλιέζερος οἱ δίδυμοι , καὶ Ἐνέας ὁ ἱερεὺς , καὶ Λάζαρος ὁ ἱερεὺς , ὃν ἀνέστησεν ἐκ νεκρῶν τετραήμερον ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοὺς Χριστὸς , καὶ Ἐλισσαῖος , καὶ Βενιαμὶν ὁ τοῦ Σαφρᾶ , ὁμοίως γε Ῥούβιλος καὶ Ζαχαρίας οἱ οἰκοδόμοι , Ἀνανίας τε καὶ Ἀγγαίας οἱ ἀμμηνοὶ . ἔτι τε Νικήτης καὶ Ἀκύλας οἱ ἑταῖροι εἰσῆλθον κἀγὼ καὶ προσαγορεύσας ἐκαθέσθην ἐκείνου κελεύσαντος .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἔπειμι ἐγώ Κλήμης ἔτι ὁ νύξ ἔχω διυπνίζω καί μανθάνω ὁ Πέτρος ἐγείρω καί ὁ σύνειμι περί θεοσέβεια διαλέγω , ὁ εἰμί ἑκκαίδεκα ὁ ἀριθμός , ὅς καί ὁ ὄνομα εἰμί οὗτος · Ζακχαῖος ὅς ποτός τελώνης , καί Σοφωνίας ὁ ἀδελφός αὐτός , Ἰώσηφος τε καί ὁ οὗτος σύντροφος Μιχαίας , προσέτι δέ Θωμᾶς καί Ἐλιέζερος ὁ δίδυμος , καί νεάω ὁ ἱερεύς , καί Λάζαρος ὁ ἱερεύς , ὅς ἀνίστημι ἐκ νεκρός τετραήμερος ὁ κύριος ἐγώ Ἰησούς Χριστός , καί Ἐλισσαῖος , καί Βενιαμίν ὁ ὁ Σαφρά , ὁμοίως γε Ῥούβιλος καί Ζαχαρίας ὁ οἰκοδόμος , Ἀνανίας τε καί Ἀγγαῖος ὁ ἄμμινος . ἔτι τε Νικήτης καί Ἀκύλας ὁ ἑταῖρος εἰσέρχομαι ἐγώ καί προσαγορεύω καθίημι ἐκεῖνος κελεύω .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 21
Ὁ δὲ τὸν προκείμενον ἐκκόψας λόγον , ὥσπερ ἀπολογούμενος ἐπληροφόρει , τίνος ἕνεκεν οὐκ ἀφύπνισέ με , ὅπως ἀκροατὴς τῶν αὐτοῦ γένωμαι λόγων , καὶ τούτου αἰτίαν τὸν ἐκ τοῦ πλοῦ σκυλμὸν ἐποιεῖτο · ἐκεῖνον γὰρ πεφθῆναί μοι θέλων ἡσυχάζειν ἀφῆκεν . ὁπότ’ ἂν γὰρ ἡ ψυχὴ , φησὶ , περὶ τὸ λεῖπον ἀσχολῆται τῷ σώματι , εἴτε τινὶ συμφορᾷ συνέχηται , οὐ μετὰ πολλῆς εἴωθε προσέχειν ἀκριβείας τοῖς λεγομένοις . τούτου δὲ ἕνεκεν οὐ βούλομαι διαλέγεσθαι τοῖς ἢ λύπῃ κατεχομένοις , ἢ ἀμέτρως ὀργιζομένοις , ἢ τὸ σῶμα πεπονηκόσιν , ἢ βιωτικαῖς φροντίσιν ἢ ἑτέρῳ πάθει τινὶ διενοχλουμένοις .
Lemmas: ὁ δέ ὁ πρόκειμαι ἐκκόπτω λόγος , ὥσπερ ἀπολογέομαι πληροφορέω , τίς ἕνεκα οὐ ἀφυπνίζω ἐγώ , ὅπως ἀκροατής ὁ αὐτός γίγνομαι λόγος , καί οὗτος αἴτιος ὁ ἐκ ὁ πλόος σκυλμός ποιέω · ἐκεῖνος γάρ πέσσω ἐγώ ἐθέλω ἡσυχάζω ἀφίημι . ὁπότε εἄν γάρ ὁ ψυχή , φημί , περί ὁ λείπω ἀσχολέω ὁ σῶμα , εἴτε τις συμφορά συνέχω , οὖον μετά πολύς εἴωθα προσέχω ἀκρίβεια ὁ λέγω . οὗτος δέ ἕνεκα οὖον βούλομαι διαλέγω ὁ ἢ λύπη κατέχω , ἢ ἄμετρος ὀργίζω , ἢ ὁ σῶμα πονέω , ἢ βιωτικός φροντίς ἢ ἕτερος πάθος τις διενοχλουμενοω .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 22
Καὶ μὴ λεγέτω τις , ὅτι οὐ χρὴ παραμυθίας καὶ νουθεσίας λόγους προσάγειν τοῖς φαῦλόν τι πράττουσι . φημὶ γὰρ , ὡς εἰ μὲν ἀνύει τις , προσφερέτω · εἰ δὲ μὴ , τῷ καιρῷ τέως παραχωρείτω . καιρὸς γὰρ ὡς Σολομῶντι δοκεῖ , παντὶ πράγματι . διὸ χρὴ τοὺς τὴν ψυχὴν ῥωννῦντας λόγους πρὸ τῆς κακώσεως τοῖς ἀνθρώποις ἐπάγειν , ἵνα εἴ ποτέ τι φαῦλον ἐπέλθοι , προωπλισμένος ὁ νοῦς ὀρθῷ τῷ λογισμῷ δυνηθείη τὸ ἐπενεχθὲν ὑποστῆναι . κυρίου καὶ θεοῦ καὶ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ διδάσκοντος ἄνθρωπον γνῶσιν , παρὰ τούτου μόνου μαθεῖν ἔχεις , ὅτι μόνος οἶδεν ἀλήθειαν . τῶν γὰρ ἄλλων εἴ τις ἐπίσταταί τι , παρὰ τούτου ἢ τῶν τούτου μαθητῶν λαβὼν ἔχει .
Lemmas: καί μή λέγω τις , ὅτι οὖον χρή παραμυθία καί νουθεσία λόγος προσάγω ὁ φαῦλος τίς πράσσω . φημί γάρ , ὡς εἰμί μέν ἀνύω τις , προσφέρω · εἰμί δέ μή , ὁ καιρός τέως παραχωρέω . καιρός γάρ ὡς Σολομών δοκέω , πᾶς πρᾶγμα . διό χρή ὁ ὁ ψυχή ῥώννυμι λόγος πρό ὁ κάκωσις ὁ ἄνθρωπος ἐπάγω , ἵνα εἰμί ποτός τίς φαῦλος ἐπέρχομαι , προοπλίζω ὁ νόος ὀρθός ὁ λογισμός δύναμαι ὁ ἐπιφέρω ὑφίστημι . κύριος καί θεός καί σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ὁ διδάσκω ἄνθρωπος γνῶσις , παρά οὗτος μόνος μανθάνω ἔχω , ὅτι μόνος οἶδα ἀλήθεια . ὁ γάρ ἄλλος εἰμί τις ἐπίσταμαι τίς , παρά οὗτος ἢ ὁ οὗτος μαθητής λαμβάνω ἔχω .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 23
Ἔστι τε αὐτοῦ τὸ βούλημα , ὅτι εἷς θεὸς ἐν τρισὶν ὑποστάσεσιν , οὗ κόσμος ἔργον ὁ πᾶς , ὃς δίκαιος ὢν πάντως ἑκάστῳ πρὸς τὰς πράξεις ἀποδώσει ποτέ . ἀνάγκη γὰρ πάσα , φύσει δίκαιον εἶναι λέγοντα τὸν θεὸν καὶ τὰς ἀνθρώπων ψυχὰς ἀθανάτους εἶναι πιστεύειν . ἐπεὶ ποῦ τὸ δίκαιον αὐτοῦ , ὅπου τινὲς εὐσεβῶς βιωτεύσαντες καὶ κακουχηθέντες βιαίως ἀνῃρέθησαν . ἔνιοι δὲ ἀσεβεῖς παρὰ πολὺ γεγενημένοι , ἐν πολυτελείᾳ βίου τρυφήσαντες τὸν κοινὸν ἀνθρώπων θάνατον ἐτελεύτησαν ; ἐπεὶ οὖν χωρὶς ἁπάσης ἀντιλογίας ὁ θεὸς ἀγαθὸς ὢν δίκαιος ἐστιν , οὐκ ἄλλως δὲ δίκαιος εἶναι γνωσθήσεται , ἐὰν μὴ ἡ ψυχὴ μετὰ τὸν χωρισμὸν τοῦ σώματος ἀθάνατος ᾖ , ἵνα μετὰ τὸ ἀπολαβεῖν τὸ ἴδιον σῶμα ἐν τῇ ἀναστάσει . ὁ μὲν κακός ὡς ἐνταῦθα τὰ ἀγαθὰ ἀπολαβὼν , ἐκεῖ περὶ ὧν ἥμαρτε κολασθῇ · ὁ δὲ ἀγαθὸς ἐνταῦθα περὶ ὧν ἥμαρτε κολασθεὶς , ἐκεῖ ὡς ἐν κόλποις δικαίων ἐστὶν , ὅτι καὶ κρίσις γίνεται , καὶ αἱ ψυχαὶ ἀθάνατοι τυγχάνουσιν . εἰ δέ τις , ὡς τῷ Σαμαρεῖ δοκεῖ Σίμωνι , καὶ οὐχ ὡς ὁ τῆς ἀληθείας βούλεται λόγος , τὸ δίκαιον εἶναι μὴ θέλοι δοῦναι θεῷ , τίνι ἔτι τοῦτό τις δοῦναι δύναται ;
Lemmas: εἰμί τε αὐτός ὁ βούλημα , ὅτι εἷς θεός ἐν τρεῖς ὑπόστασις , ὅς κόσμος ἔργον ὁ πᾶς , ὅς δίκαιος εἰμί πάντως ἕκαστος πρός ὁ πρᾶξις πωλέω ποτός . ἀνάγκη γάρ πᾶς , φύσις Δίκαιος εἰμί λέγω ὁ θεός καί ὁ ἄνθρωπος ψυχή ἀθάνατος εἰμί πιστεύω . ἐπεί ποῦ ὁ Δίκαιος αὐτός , ὅπου τις εὐσεβής βιοτεύω καί κακουχέω βίαιος ἀναιρέω . ἔνιοι δέ ἀσεβής παρά πολύς γίγνομαι , ἐν πολυτέλεια βίος τρυφάω ὁ κοινός ἄνθρωπος θάνατος τελευτάω ; ἐπεί οὖν Χωρὶς ἅπας ἀντιλογία ὁ θεός ἀγαθός εἰμί δίκαιος εἰμί , οὐ ἄλλως δέ δίκαιος εἰμί γιγνώσκω , ἐάν μή ὁ ψυχή μετά ὁ χωρισμός ὁ σῶμα ἀθάνατος εἰμί , ἵνα μετά ὁ ἀπολαμβάνω ὁ ἴδιος σῶμα ἐν ὁ ἀνάστασις . ὁ μέν κακός ὡς ἐνταῦθα ὁ ἀγαθός ἀπολαμβάνω , ἐκεῖ περί ὅς ἁμαρτάνω κολάζω · ὁ δέ ἀγαθός ἐνταῦθα περί ὅς ἁμαρτάνω κολάζω , ἐκεῖ ὡς ἐν κόλπος Δίκαιος εἰμί , ὅτι καί κρίσις γίγνομαι , καί ὁ ψυχή ἀθάνατος τυγχάνω . εἰμί δέ τις , ὡς ὁ Σαμαρεύς δοκέω Σίμων , καί οὐ ὡς ὁ ὁ ἀλήθεια βούλομαι λόγος , ὁ Δίκαιος εἰμί μή ἐθέλω δίδωμι θεός , τίς ἔτι οὗτος τις δίδωμι δύναμαι ;
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 24
Ταῦτα ἀκούσας ἐγὼ Κλήμης καὶ τίς ἄρα τυγχάνει , ἔφην , οὗτος ὃν λέγεις Σίμωνα Σαμαρείτην , μαθεῖν ἤθελον , ὁ δὲ Πέτρος εἰ θέλεις μαθεῖν , ἔφη , πὰρ στί σοι τοῦτο γνῶναι , παρ’ ὧν κἀγὼ πάντα τὰ κατ’ αὐτὸν ἐπυθόμην . καὶ μεταπεμψάμενος ἐκέλευσεν , Ἀκύλαν τε καὶ Νικήτην πάντα μοι ἀκριβῶς τὰ κατὰ τὸν Σίμωνα διηγήσασθαι . οἱ δὲ τὸν θεὸν μαρτυράμενοι , μηδὲν παρεκκλῖναι τῆς ἀληθείας , οὕτω τὰ κατ’ αὐτὸν ἐξετίθεντο . καὶ πρῶτος Ἀκύλας ἤρξατο λέγειν οὕτως · ἄκουσον , ὦ φίλτατε ἀδέλφὲ , ὅπως καὶ αὐτὸς ἀκριβῶς πάντα τὰ κατὰ τὸν ἄνδρα εἰδῇς , τίνος τε ὢν καὶ τίς καὶ πόθεν , καὶ τίνα ἐστὶν ἃ πράττει , καὶ ὅπως καὶ διὰ τί .
Lemmas: οὗτος ἀκούω ἐγώ Κλήμης καί τίς ἄρα τυγχάνω , φημί , οὗτος ὅς λέγω Σίμων Σαμαρείτης , μανθάνω ἐθέλω , ὁ δέ Πέτρος εἰμί ἐθέλω μανθάνω , φημί , παρά εἰμί σύ οὗτος γιγνώσκω , παρά ὅς ἐγώ πᾶς ὁ κατά αὐτός πυνθάνομαι . καί μεταπέμπω κελεύω , Ἀκύλας τε καί Νικήτας πᾶς ἐγώ ἀκριβῶς ὁ κατά ὁ Σίμων διηγέομαι . ὁ δέ ὁ θεός μαρτύρομαι , μηδείς παρεκκλίνω ὁ ἀλήθεια , οὗτος ὁ κατά αὐτός ἐκτίθημι . καί πρῶτος Ἀκύλας ἄρχω λέγω οὕτως · ἀκούω , εἰμί φίλος ἀδελφός , ὅπως καί αὐτός ἀκριβῶς πᾶς ὁ κατά ὁ ἀνήρ οἶδα , τίς τε εἰμί καί τίς καί πόθεν , καί τίς εἰμί ὁ πράσσω , καί ὅπως καί διά τίς .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 25
Σίμων οὗτος πατρὀς μέν ἐστιν Ἀντωνίου , μητρὸς δὲ Ῥαχὴλ Σαμαρεὺς τὸ γένος ἀπὸ Γιτθῶν τῆς κώμης , οὐ μεῖον ἢ σχοίνους ἔξ τῆς Σαμαρέων πόλεως ἀπεχούσης . οὗτος ἐν Ἀλεξανδρείᾳ τῇ πρὸς Αἴγυπτον ἑλληνικῇ τε παιδείᾳ πάνυ ἑαυτὸν ἐξασκήσας καὶ τῇ μάγῳ τέχνῃ πολλὰ δυνηθεὶς καὶ εἰς ἀπόνοιαν ἐπαρθεὶς θέλει νομίζεσθαί τις εἶναι δύναμις ἀνωτάτω , καὶ αὐτοῦ τὸν κόσμον πάντα παραγαγόντος θεοῦ . ἐνίοτε δὲ καὶ Χριστὸν ἑαυτὸν αἰνιττόμενος προσαγορεύει . καὶ ταύτῃ δὴ τῇ προσηγορίᾳ κέχρηται ὡς δὴ συστησόμενός τε ἀεὶ καὶ φθορὰς αἰτίαν , ὥστε τὸ σῶμα πεσεῖν , οὐκ ἔχων . καὶ οὔτε θεὸν τὸν κτίσαντα τὸν κόσμον , ἀνώτατον λέγει εἶναι , οὔτε νεκροὺς ἐγερθήσεσθαι πιστεύει ποτέ . τὴν Ἱερουσαλὴμ ἀρνεῖται , τὸ Γαριζεὶν ὄρος ἀντεισφέρει . ἀντὶ τοῦ ὄντως Χριστοῦ τοῦ θεοῦ ἡμῶν ἑαυτὸν ἀναγορεύει . τὰ δὲ τοῦ νόμου ἰδίᾳ προσλήψει ἀλληγορεῖ . καὶ κρίσιν ἔσεσθαι μὲν λέγει , οὐ προσδοκᾷ δέ .
Lemmas: Σίμων οὗτος πατήρ μέν εἰμί Ἀντώνιος , μήτηρ δέ Ῥαχήλ Σαμαρεύς ὁ γένος ἀπό Γιτθῶν ὁ κώμη , οὖον μείων ἢ σχοῖνος ἐκ ὁ Σαμαρεύς πόλις ἀπέχω . οὗτος ἐν Ἀλεξάνδρεια ὁ πρός Αἴγυπτος Ἑλληνικός τε παιδεία πάνυ ἑαυτοῦ ἐξασκέω καί ὁ μάγος τέχνη πολύς δύναμαι καί εἰς ἀπόνοια ἐπαίρω ἐθέλω νομίζω τις εἰμί δύναμις ἄνω2 , καί αὐτός ὁ κόσμος πᾶς παράγω θεός . ἐνίοτε δέ καί Χριστός ἑαυτοῦ αἰνίσσομαι προσαγορεύω . καί οὗτος δή ὁ προσηγορία χράομαι ὡς δή συνίστημι τε ἀεί καί φθορά αἴτιος , ὥστε ὁ σῶμα πίπτω , οὐ ἔχω . καί οὔτε θεός ὁ κτίζω ὁ κόσμος , ἀνώτατος λέγω εἰμί , οὔτε νεκρός ἐγείρω πιστεύω ποτός . ὁ Ἱεροσόλυμα ἀρνέομαι , ὁ Γαριζείν ὄρος ἀντεισφέρω . ἀντί ὁ εἰμί Χριστός ὁ θεός ἐγώ ἑαυτοῦ ἀναγορεύω . ὁ δέ ὁ νόμος ἴδιος πρόσληψις ἀλληγορέω . καί κρίσις εἰμί μέν λέγω , οὖον προσδοκάω δέ .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 26
Τὸ δὲ παρεισελθεῖν αὐτὸν εἰς τὸν τῆς θεοσεβείας λόγον γέγονεν οὕτως . Ἰωάννης τις ἐγένετο ἡμεροβαπτιστὴς , καὶ ὥσπερ τῷ κυρίῳ γεγόνασι δώδεκα μαθηταὶ τὸν τοῦ ἡλίου δωδεκάμηνον φέροντες ἀριθμὸν , οὕτω καὶ αὐτῷ ἔξαρχοι γεγόνασιν ἄνδρες τριάκοντα τὸν μηνιαῖον τῆς σελήνης λόγον ἀποπληροῦντες , ἐν οἷς καὶ μία τις ἦν γυνὴ καλουμένη Ἑλένη , ἵνα μηδὲ τοῦτο ἀνοικονόμητον ᾖ . ἥμισυ γὰρ ἀνδρὸς οὖσα ἡ γυνὴ ἀτελῆ τὸν τῆς τριακοντάδος τίθησιν ἀριθμὸν , ὥσπερ ἄρα καὶ τῆς σελήνης , ἧς ἡ πορεία τοῦ μηνὸς οὐ τέλειον ποιεῖται τὸν δρόμον . τούτων δὲ τῶν τριάκοντα τῷ Ἰωάννῃ πρῶτος καὶ δοκιμώτατος ἦν ὁ Σίμων .
Lemmas: ὁ δέ παρεισέρχομαι αὐτός εἰς ὁ ὁ θεοσέβεια λόγος γίγνομαι οὕτως . Ἰωάννης τις γίγνομαι ἡμεροβαπτιστής , καί ὥσπερ ὁ κύριος γίγνομαι δώδεκα μαθητής ὁ ὁ ἥλιος δωδεκάμηνος φέρω ἀριθμός , οὗτος καί αὐτός ἔξαρχος γίγνομαι ἀνήρ τριάκοντα ὁ μηνιαῖος ὁ σελήνη λόγος ἀποπληρόω , ἐν ὅς καί εἷς τις εἰμί γυνή καλέω Ἑλένη , ἵνα μηδέ οὗτος ἀνοικονόμητος εἰμί . ἥμισυς γάρ ἀνήρ εἰμί ὁ γυνή ἀτελής ὁ ὁ τριακοντάδος τίθημι ἀριθμός , ὥσπερ ἄρα καί ὁ σελήνη , ὅς ὁ πορεία ὁ μείς οὖον τέλειος ποιέω ὁ δρόμος . οὗτος δέ ὁ τριάκοντα ὁ Ἰωάννης πρῶτος καί δόκιμος εἰμί ὁ Σίμων .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 27
Μετὰ δὲ τὴν τελευτὴν Ἰωάννου τὴν Ἑλένην ὁ Σίμων παραλαβὼν περιέρχεται τοὺς ὄχλους ἀναστατῶν , αὐτήν τε τὴν Ἑλένην λέγων ἀπὸ τῶν ἀνωτάτω οὐρανῶν κατενεχθῆναι τῷ κόσμῳ , ἧς ἕνεκεν Ἕλληνές τε , φησὶ , καὶ Βάρβαροι ἐμαχέσαντο εἰκόνα ἀληθείας , καὶ πολλὰ τερατώδη θαυμάσια ποιῶν , ὡς εἰ μὴ ἥδειμεν , ὅτι μαγείᾳ ταῦτα ποιεῖ , ἠπατήθημεν ἄν καὶ αὐτοί . νῦν δὲ ὅτε πολυμανὴς ἀπατᾶν ἠθελε καὶ τοὺς ἐν θεοσεβείᾳ , ἀπέστημεν ἀπ’ αὐτοῦ . καὶ γὰρ μιαιφονεῖν ἤρξατο , ὡς αὐτὸς ἔτι φίλοις οὖσιν ἡμῖν οἷα φίλος ἐξέφανεν , ὅτι παιδίου ψυχὴν τοῦ ἰδίου σώματος χωρίσας ἀποῤῥήτοις ὅρκοις τισὶ , συνεργὸν πρὸς τὴν τῶν αὐτῷ δοκούντων φαντασίαν , τὸν παῖδα διαγράψας ἐπὶ εἰκόνος ἔν τινι ἐνδοτέρῳ οἴκῳ , καθ’ ὅν αὐτὸς ὑπνο , ἀνατεθειμένην , ἔχει . διὸ ἀσέβειαν αὐτοῦ καταγνόντες ἀπέστημεν ἀπ’ αὐτοῦ .
Lemmas: μετά δέ ὁ τελευτή Ἰωάννης ὁ Ἑλένη ὁ Σίμων παραλαμβάνω περιέρχομαι ὁ ὄχλος ἀναστάτης , αὐτός τε ὁ Ἑλένη λέγω ἀπό ὁ ἄνω2 οὐρανός καταφέρω ὁ κόσμος , ὅς ἕνεκα Ἕλλην τε , φημί , καί βάρβαρος μάχομαι εἰκών ἀλήθεια , καί πολύς τερατώδης θαυμάσιος ποιέω , ὡς εἰμί μή οἶδα , ὅτι μαγεία οὗτος ποιέω , ἀπατάω ἄν καί αὐτός . νῦν δέ ὅτε πολυμανής ἀπατάω ἐθέλω καί ὁ ἐν θεοσέβεια , ἀφίστημι ἀπό αὐτός . καί γάρ μιαιφονέω ἄρχω , ὡς αὐτός ἔτι φίλος εἰμί ἐγώ οἷος φίλος ἐξέφανεν , ὅτι παιδίον ψυχή ὁ ἴδιος σῶμα χωρίζω ἀπόρρητος Ὅρκος τις , συνεργός πρός ὁ ὁ αὐτός δοκέω φαντασία , ὁ παῖς διαγράφω ἐπί εἰκών ἐν τις ἐνδοτέρω οἶκος , κατά ὅς αὐτός ύπνος , ἀνατίθημι , ἔχω . διό ἀσέβεια αὐτός καταγιγνώσκω ἀφίστημι ἀπό αὐτός .