ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 166
Μαρμεντῖνος δὲ ὁ τῆς πόλεως ἔπαρχος μὴ φέρων ἐπὶ πολὺ στασιάζουσαν οὕτω τὴν πόλιν ὁρᾶν , ἄλλως τε καὶ τῇ τῆς εὐσεβείας ἐπιδόσει βασκαίνων , ἄγει τὸν μακάριον Κλήμεντα πρὸς ἑαυτὸν καὶ λόγοις τὴν γενναίαν οὕτω ψυχὴν κλέπτειν ἐπεχείρει ἐξ εὐγενοῦς , λέγων , προελήλυθας ῥίζης · τοῦτο πᾶς ὁ τῶν Ῥωμαίων σοι μαρτυρεῖ δῆμος · ἀλλ’ ἀνθρωπίνην καὶ αὐτὸς πλάνην ὑπέστης , καὶ διὰ τοῦτο οὐδὲ σιωπᾶν ἡ πόλις ἀνέχεται . φασὶ γὰρ , σὲ καινοτέραν εἰσάγειν θρησκείαν , καί τινα παρὰ τοὺς πατρῴους θεοὺς κηρύσσειν Χριστόν . ὅθεν ἀποθέσθαι σε χρὴ τὴν περιττὴν ταύτην δεισιδαιμονίαν , καὶ μόνους αἰδεῖσθαι καὶ τιμᾶν τοὺς συνήθεις τῇ πόλει θεούς . καὶ ὁ πατριάρχης εὔχομαι τὴν σὴν στεῤῥότητα , ἔφη , μεταδοῦναί μοι λόγου , καὶ προσχεῖν μου ταῖς ἀποκρίσεσιν , ἀλλὰ μὴ οὕτως ἀλόγῳ στάσει καὶ ματαίοις ἕπεσθαι θορύβοις . οὐδὲ γὰρ δεῖ στάσεως , οὐδὲ θορύβων , ὅπου σκοπῆσαί τε περὶ τῆς ἑαυτοῦ σωτηρίας τινὶ καὶ περὶ θεοῦ διαλεχθῆναι πρόκειται . ὁ ἔπαρχος τοίνυν τὸ τοῦ ἀνδρὸς γενναῖον καὶ στάσιμον ἐξ αὐτῶν εὐθὺς τῶν προοιμίων καταμαθὼν , καὶ εἰπεῖν τε αὐτὸς καὶ ἀκοῦσαι παρ’ ἐκείνου πάλιν ὀκνήσας , καὶ ἀναβαλλόμενος τὴν διάλεξιν Τραϊανῷ περὶ αὐτοῦ τῷ αὐτοκράτορι ἀναφέρει . καὶ ὁ βασιλεὺς αὐτῷ οὕτως ἐπιλύει τὰ γεγραμμένα , ὡς ἢ θῦσαι τὸν Κλήμεντα τοῖς πατρῴοις θεοῖς , ἢ πέραν τοῦ Πόντου εἰς ἔρημόν τινα πόλιν τῶν τῇ Χερσῶνι παρακειμένων ἀπὸ τῆς Ῥώμης ἀιδίῳ φυγῇ ἐλαθῆναι .
Lemmas: Μαρμεντῖνος δέ ὁ ὁ πόλις ἔπαρχος μή φέρω ἐπί πολύς στασιάζω οὗτος ὁ πόλις ὁράω , ἄλλως τε καί ὁ ὁ εὐσέβεια ἐπίδοσις βασκαίνω , ἄγω ὁ μακάριος Κλήμης πρός ἑαυτοῦ καί λόγος ὁ γενναῖος οὗτος ψυχή κλέπτω ἐπιχειρέω ἐκ εὐγενής , λέγω , προέρχομαι ῥίζα · οὗτος πᾶς ὁ ὁ Ῥωμαῖος σύ μαρτυρέω δῆμος · ἀλλά ἀνθρώπινος καί αὐτός πλάνη ὑφίστημι , καί διά οὗτος οὐδέ σιωπάω ὁ πόλις ἀνέχω . φημί γάρ , σύ καινός εἰσάγω θρησκεία , καί τις παρά ὁ πατρῷος θεός κηρύσσω Χριστός . ὅθεν ἀποτίθημι σύ χρή ὁ περισσός οὗτος δεισιδαιμονία , καί μόνος αἰδέομαι καί τιμάω ὁ συνήθης ὁ πόλις θεός . καί ὁ πατριάρχης εὔχομαι ὁ σός στερρότης , φημί , μεταδίδωμι ἐγώ λόγος , καί προέχω ἐγώ ὁ ἀπόκρισις , ἀλλά μή οὕτως ἄλογος στάσις καί μάταιος ἕπω θόρυβος . οὐδέ γάρ δεῖ στάσις , οὐδέ θόρυβος , ὅπου σκοπέω τε περί ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία τις καί περί θεός διαλέγω πρόκειμαι . ὁ ἔπαρχος τοίνυν ὁ ὁ ἀνήρ γενναῖος καί στάσιμος ἐκ αὐτός εὐθύς ὁ προοίμιον καταμανθάνω , καί εἶπον τε αὐτός καί ἀκούω παρά ἐκεῖνος πάλιν ὀκνέω , καί ἀναβάλλω ὁ διάλεξις Τραϊανός περί αὐτός ὁ αὐτοκράτωρ ἀναφέρω . καί ὁ βασιλεύς αὐτός οὕτως ἐπιλύω ὁ γράφω , ὡς ἢ θύω ὁ Κλήμης ὁ πατρῷος θεός , ἢ πέραν ὁ Πόντος εἰς ἐρῆμος τις πόλις ὁ ὁ χερσώνω παράκειμαι ἀπό ὁ Ῥώμη ἀίδιος φυγή ἐλαύνω .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 167
Τῆς ἀποφάσεως οὖν ταύτης καταλαβούσης ἐσκέπτετο Μαρμεντῖνος , ὅπως ἂν μὴ ὁ Κλήμης ἕληται τὴν ὑπερορίαν , ἀλλ’ αὐτῷ μᾶλλον καὶ τῷ βασιλεῖ πεισθείη καὶ θύσειεν . οὐδὲ γὰρ ἔφερε τηλικαύτην ἀνδρὸς ἀρετὴν ζημιούμενος . τῷ δὲ τοσοῦτον ἐμέλησεν ἐκείνοις πεισθῆναι , ἢ δυσχεράναι πρὸς τὴν ὑπερορίαν , ὅσῳ καὶ αὐτὸν ἐσπούδαζε πρὸς τὴν εὐσέβειαν τὸν ἔπαρχον ἐπισπάσασθαι . τοσαύτη γάρ τις ἄνωθεν τὸν Κλήμεντα περιίπτατο χάρις , καὶ οὕτως ἡ ἐκείνου γλῶττα κηρίου παντὸς καὶ μέλιτος γλυκύτερον ἔσταζεν , ὡς καὶ αὐτὸν ἔρωτι θερμῷ τοῦ ἀνδρὸς ληφθέντα τὸν Μαρμεντῖνον , πολλά τε τῇ ἀποδημίᾳ ἐπιστενάξαι , καὶ δάκρυα τῷ πατριάρχῃ ἐπιβαλεῖν ὁ θεὸς , εἰπόντα , ᾧ σὺ εἰλικρινῶς λατρεύεις , αὐτός σοι βοηθὸς ἐπὶ τῇ συμφορᾷ παρασταίη · καὶ αὐτίκα πλοῖον εὐτρεπίσαι , διαρκῆ τε αὐτῷ τὰ πρὸς τὴν χρείαν ἐνθέσθαι , καὶ δεξιώσασθαι αὐτὸν , καὶ περιβαλεῖν , καὶ οὕτω μετὰ τῶν προσηκόντων ἀσπασμῶν ἀπολῦσαι . πολλοὶ δὲ αὐτῷ καὶ τῶν εὐλαβῶν ἠκολούθησαν , καὶ εἰς τὴν ὑπερορίαν γενόμενοι καταλαμβάνουσιν ἐν τῇ τῶν μαρμάρων λατομίᾳ Χριστιανοὺς , περί που τοὺς χιλίους ἢ καὶ πλείονας , πολὺν διὰ τὴν εὐσέβειαν ἐκεῖ χρόνον κατεχομένους . οἳ καὶ περὶ τοῦ πατριάρχου πρότερον ἀκούσαντες , καὶ ὅτι τῆς πόλεως ἀπελαθεὶς ὑπερόριος πρὸς ἐκείνους καὶ αὐτὸς ἄγεται , παραμυθίαν ἔσχον οὐ τὴν τυχοῦσαν τὴν ἐκείνου ἐπιδημίαν .
Lemmas: ὁ ἀπόφασις οὖν οὗτος καταλαμβάνω σκέπτομαι Μαρμεντῖνος , ὅπως εἄν μή ὁ Κλήμης αἱρέω ὁ ὑπερορία , ἀλλά αὐτός μᾶλλον καί ὁ βασιλεύς πείθω καί θύω . οὐδέ γάρ φέρω τηλικόσδε ἀνήρ ἀρετή ζημιόω . ὁ δέ τοσοῦτος μέλω ἐκεῖνος πείθω , ἢ δυσχεραίνω πρός ὁ ὑπερορία , ὅσος καί αὐτός σπουδάζω πρός ὁ εὐσέβεια ὁ ἔπαρχος ἐπισπάω . τοσοῦτος γάρ τις ἄνωθεν ὁ Κλήμης περιπέτομαι χάρις , καί οὕτως ὁ ἐκεῖνος γλῶσσα κηρίον πᾶς καί μέλι γλυκύς στάζω , ὡς καί αὐτός Ἔρως θερμός ὁ ἀνήρ λαμβάνω ὁ Μαρμεντῖνον , πολύς τε ὁ ἀποδημία ἐπιστενάζω , καί δάκρυ ὁ πατριάρχης ἐπιβάλλω ὁ θεός , εἶπον , ὅς σύ εἰλικρινής λατρεύω , αὐτός σύ βοηθός ἐπί ὁ συμφορά παρίστημι · καί αὐτίκα πλοῖον εὐτρεπίζω , διαρκής τε αὐτός ὁ πρός ὁ χρεία ἐντίθημι , καί δεξιόομαι αὐτός , καί περιβάλλω , καί οὗτος μετά ὁ προσήκω ἀσπασμός ἀπολύω . πολύς δέ αὐτός καί ὁ εὐλαβής ἀκολουθέω , καί εἰς ὁ ὑπερορία γίγνομαι καταλαμβάνω ἐν ὁ ὁ μάρμαρος λατομία Χριστιανός , περί ποῦ ὁ χίλιοι ἢ καί πλείων , πολύς διά ὁ εὐσέβεια ἐκεῖ χρόνος κατέχω . ἕ καί περί ὁ πατριάρχης πρότερος ἀκούω , καί ὅτι ὁ πόλις ἀπελαύνω ὑπερόριος πρός ἐκεῖνος καί αὐτός ἄγω , παραμυθία ἔχω οὖον ὁ τυγχάνω ὁ ἐκεῖνος ἐπιδημία .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 168
Ὅτε γοῦν πρὸς αὐτοὺς κατελάμβανε , τοῦ τῶν χειρῶν ἔργου ἀφέμενοι καὶ τούτῳ προσελθόντες μετὰ δακρύων καὶ τῶν ἁγίων ἐκείνου ποδῶν ἁψάμενοι καὶ τὰς καθαρὰς περιπτυξάμενοι χεῖρας τὰς καταλαβούσας αὐτοὺς ἀνεκλαίοντο συμφορὰς , τὴν τῆς πατρίδος ἔκπτωσιν , τὴν ἄφιλον ἐπὶ ξένης διαγωγὴν , τῶν ἀναγκαίων τὴν ἀπορίαν , καὶ ὃ πάντων βαρύτατον ἦν , τὴν αὐτοῦ τοῦ ὕδατος ἔνδειαν . εἰ γάρ τις ὅλην τὴν ἡμέραν τῇ τῶν χειρῶν ἐργασίᾳ καὶ τῷ καμάτῳ προστετηκὼς , ἔλεγον , ὕδατος βραχεῖάν τινα σταγόνα λαβεῖν ἐθελήσειεν , ὥστε τὴν ἐκ τοῦ κόπου ἀναψύξαι ταλαιπωρίαν , οὐκ ἔλαττον ὁ τοιοῦτος ἢ σταδίους πέντε καὶ τεσσαράκοντα προελθὼν ἂν ὕδωρ κομίσαιτο . πρὸς ταῦτα συναλγήσας τε αὐτοῖς ὁ πατριάρχης καὶ συνδακρύσας , εἶτα καὶ τῷ θεῶ εὐχαριστήσας , καὶ ἱκανῶς τὰς ἐκείνων ψυχὰς παραμυθησάμενος οὐχ ἁπλῶς οὕτω καὶ ἀλόγως , εἶπεν , ἐνταῦθά με ὁ θεὸς συνεχώρησεν ἐκβληθῆναι , ἀλλ’ ὥστε καὶ κοινωνὸν ὑμῖν γενέσθαι τῶν παθημάτων , καὶ ὑπομονῆς μάλιστα καὶ καρτερίας ὑπόθεσιν .
Lemmas: ὅτε γοῦν πρός αὐτός καταλαμβάνω , ὁ ὁ χείρ ἔργον ἀφίημι καί οὗτος προσέρχομαι μετά δάκρυ καί ὁ ἅγιος ἐκεῖνος πούς ἅπτω καί ὁ καθαρός περιπτύσσω χείρ ὁ καταλαμβάνω αὐτός ἀνακλάω συμφορά , ὁ ὁ πατρίς ἔκπτωσις , ὁ ἄφιλος ἐπί ξένος διαγωγή , ὁ ἀναγκαῖος ὁ ἀπορία , καί ὅς πᾶς βαρύς εἰμί , ὁ αὐτός ὁ ὕδωρ ἔνδεια . εἰμί γάρ τις ὅλος ὁ ἡμέρα ὁ ὁ χείρ ἐργασία καί ὁ κάματος προστήκομαι , λέγω , ὕδωρ βραχύς τις σταγών λαμβάνω ἐθέλω , ὥστε ὁ ἐκ ὁ κόπος ἀναψύχω ταλαιπωρία , οὐ μικρός ὁ τοιοῦτος ἢ στάδιον πέντε καί τεσσαράκοντα προέρχομαι εἄν ὕδωρ κομίζω . πρός οὗτος συναλγέω τε αὐτός ὁ πατριάρχης καί συνδακρύω , εἶτα καί ὁ θεάομαι εὐχαριστέω , καί ἱκανῶς ὁ ἐκεῖνος ψυχή παραμυθέομαι οὐ ἁπλόος οὗτος καί ἄλογος , εἶπον , ἐνταῦθα ἐγώ ὁ θεός συγχωρέω ἐκβάλλω , ἀλλά ὥστε καί κοινωνός σύ γίγνομαι ὁ πάθημα , καί ὑπομονή μάλιστα καί καρτερία ὑπόθεσις .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 169
Ἔπειτα μέντοι καὶ εἰς εὐχὴν τρέπεται καὶ δεῖται σὺν αὐτοῖς τοῦ θεοῦ , ὥστε τοῖς αὐτοῦ ὁμολογηταῖς πηγὴν ὕδατος διανοῖξαι , καὶ ὁ πατάξας πέτραν ἐν ἐρήμῳ , καὶ ἐῤῥύησαν ὕδατα , αὐτὸς ἄφθονον καὶ αὐτοῖς τοῦ ὕδατος παρέχοις τὴν χορηγίαν . ἤδη γὰρ πάντων τῇ εὐχῇ προσκειμένων ὁ πατριάρχης τῇ δε κἀκεῖσε περιβλεψάμενος ἀμνόν τινα ὁρᾷ τὸν δεξιὸν μετεωρίζοντα πόδα καὶ ὥσπερ ἐκείνῳ ὑποδεικνύντα τὸ ὑποκείμενον ἔδαφος . οὐδενὶ γὰρ ὁ ἀμνὸς τῶν ἄλλων τεθέατο . καὶ συμβαλὼν τὴν ὄψιν ὁ πατριάρχης τῷ ὑποδειχθέντι τόπῳ μετὰ τῶν παρόντων ἐφίσταται καὶ φησίν · ἐν ὀνόματι τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐνταῦθά μοι , τέκνα , ὀρύξατε . καὶ ἐπειδὴ αὐτόν τε τὸν τόπον , εἰς ὃν ὁ ἀμνὸς ἵστατο , καὶ τὸ κύκλῳ πᾶν περιέσκαψαν , λαβὼν σκαφεῖον ὁ πατριάρχης κρούει τὸν τόπον , ἔνθα ὁ ἀμνὸς ὑπεδείκνυ , κούφῳ τινὶ καὶ μετεώρῳ τῷ κρούματι · καὶ παραχρῆμα διειδὲς ὕδωρ ἡ γῆ καὶ ἡδὺ πιεῖν ἀναδίδωσι , καὶ τοῦτο σὺν ὁρμῇ ἐκχυθὲν ποταμὸν ἀθρόον ποιεῖ . πάντων οὖν χαιρόντων ἐπὶ τῷ ὕδατι ὁ πατριάρχης τοῦ ποταμοῦ τὰ ὁρμήματα εὐφραίνουσι τὴν πόλιν τοῦ θεοῦ , ἔλεγεν .
Lemmas: ἔπειτα μέντοι καί εἰς εὐχή τρέπω καί δήω σύν αὐτός ὁ θεός , ὥστε ὁ αὐτός ὁμολογητής πηγή ὕδωρ διανοίγω , καί ὁ πατάσσω πέτρα ἐν ἐρῆμος , καί ῥέω ὕδωρ , αὐτός ἄφθονος καί αὐτός ὁ ὕδωρ παρέχω ὁ χορηγία . ἤδη γάρ πᾶς ὁ εὐχή πρόσκειμαι ὁ πατριάρχης ὁ δέ κἀκεῖσε περιβλέπω ἀμνός τις ὁράω ὁ δεξιός μετεωρίζω πούς καί ὥσπερ ἐκεῖνος ὑποδείκνυμι ὁ ὑπόκειμαι ἔδαφος . οὐδείς γάρ ὁ ἀμνός ὁ ἄλλος θεάομαι . καί συμβάλλω ὁ ὄψις ὁ πατριάρχης ὁ ὑποδείκνυμι τόπος μετά ὁ πάρειμι ἐφίστημι καί φημί · ἐν ὄνομα ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ἐνταῦθα ἐγώ , τέκνον , ὀρύσσω . καί ἐπεί αὐτός τε ὁ τόπος , εἰς ὅς ὁ ἀμνός ἵστημι , καί ὁ κύκλος πᾶς περισκάπτω , λαμβάνω σκαφεῖον ὁ πατριάρχης κρούω ὁ τόπος , ἔνθα ὁ ἀμνός ὑποδείκνυμι , κοῦφος τις καί μετέωρος ὁ κροῦμα · καί παραχρῆμα διειδής ὕδωρ ὁ γῆ καί ἡδύς πίνω ἀναδίδωμι , καί οὗτος σύν ὁρμή ἐκχέω ποταμός ἀθρόος ποιέω . πᾶς οὖν χαίρω ἐπί ὁ ὕδωρ ὁ πατριάρχης ὁ ποταμός ὁ ὅρμημα εὐφραίνω ὁ πόλις ὁ θεός , λέγω .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 170
Ἐντεῦθεν ἡ πόλις περὶ αὐτὸν πᾶσα συνέῤῥεον , καὶ τῇ τῆς πνευματικῆς ἐκείνης διδασκαλίας γλυκύτητι πρὸς τὴν ἀληθῆ πίστιν πάντας ἐπήγετο , ὡς καὶ πολλοὺς ὅσαι ἡμέραι βαπτίζεσθαι , εἰς πεντακοσίους τε τὸν ἀριθμὸν ἀναβῆναι , καὶ τὴν εὐσέβειαν καθ’ ἑκάστην ἐπιδιδόναι . οὔπω τοίνυν ἐνιαυτὸς τὴν ὑπερορίαν ἐμέτρει , καὶ οἰκοδομοῦνται μὲν ὑπὸ τῶν πιστευσάν ‐ των ἐκκλησίαι τὸν ἀριθμὸν πέντε καὶ ἑβδομήκοντα , τεμένη τε εἰδώλων καὶ ναοὶ καθαιροῦνται , καὶ τὰ παραπεφυκότα τούτοις ἄλση ἐπὶ πολὺ γῆς δακνούμενα τὸ πῦρ κατανέμεται , καὶ πᾶσα τῶν δαιμόνων καταβάλλεται ἡ μανία .
Lemmas: ἐντεῦθεν ὁ πόλις περί αὐτός πᾶς συρρέω , καί ὁ ὁ πνευματικός ἐκεῖνος διδασκαλία γλυκύτης πρός ὁ ἀληθής πίστις πᾶς ἐπάγω , ὡς καί πολύς ὅσος ἡμέρα βαπτίζω , εἰς πεντακόσιοι τε ὁ ἀριθμός ἀναβαίνω , καί ὁ εὐσέβεια κατά ἕκαστος ἐπιδίδωμι . οὔπω τοίνυν ἐνιαυτός ὁ ὑπερορία μετρέω , καί οἰκοδομέω μέν ὑπό ὁ πιστεύω ‐ ὁ ἐκκλησία ὁ ἀριθμός πέντε καί ἑβδομήκοντα , τέμενος τε εἴδωλον καί ναός καθαιρέω , καί ὁ παραφύομαι οὗτος ἄλσος ἐπί πολύς γῆ δακνουμην ὁ πῦρ κατανέμω , καί πᾶς ὁ δαίμων καταβάλλω ὁ μανία .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 171
Τηνικαῦτα οὖν ἐπίφθονός τε καὶ βαρεῖα φήμη τὰς τοῦ βασιλέως ἀκρὰς ὑποτρέχει , ἐπιδοῦναι τὰ Χριστιανῶν εἰς πλῆθος ἀριθμοῦ κρεῖττον , καὶ καθ’ ἑκάστην αὔξεσθαι τὴν ἡμέραν διδάσκουσα . ἐφ’ ᾧ δὴ καὶ Αὐφιδιανὸν αὐτίκα τὸν ἡγεμόνα ἐκεῖνος ἐκπέμπει , ὥστε μὴ μόνον μηδὲ περαιτέρω προελθεῖν αὐτὰ συγχωρῆσαι , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἤδη χειρωθέντας ἐπαναγαγεῖν , καὶ ἀποστῆσαι τῆς εὐσεβείας . οὗτος τοίνυν τὴν Χερσῶνα καταλαβὼν καὶ πολλοὺς τῶν Χριστιανῶν πολλαῖς βασάνοις καὶ ποικίλαις ὑποβαλὼν , ἐπεὶ πάντας τῇ προθέσει μάρτυρας γεγενημένους ἑώρα , καὶ πρὸς μυρίους παρεσκευασμένους θανάτους , τί ποιεῖ ; ἀπέχεται μὲν τοῦ πλήθους δεδοικὼς , μὴ καὶ ἀπὸ τοῦ τέλους μάρτυρας πλείους ἐργάσηται · τὸν αἴτιον δὲ μόνον κολάζει , καὶ πάντα θυμὸν κατὰ τῆς μακαρίας ἐκείνης τοῦ Κλήμεντος ἀφίησι κεφαλῆς . ἐπειδὴ δὲ πάντα οὖν αὐτῷ κοῦφα καὶ εἰς οὐδὲν λογιζόμενα , καὶ ἀφ’ ὧν αὐτὸς ἔπασχε μᾶλλον πλείονα τοῖς ἄλλοις παρείχετο τὴν ἀσφάλειαν , σύντομον ἀπαλλαγὴν αὐτῷ τοῦ βίου καὶ ταχεῖαν ἐπινοεῖται , καὶ εἰς μέσην τὸν μάρτυρα τὴν θάλασσαν ἀγαγὼν καὶ ἄγκυραν σιδηρᾶν τοῦ τραχήλου ἐκδήσας καθίησι τῷ βυθῷ , ὅπως μηδὲ λείψανον ἐκείνου , φησὶν , ὑπολειφθείη Χριστιανοῖς .
Lemmas: τηνικαῦτα οὖν ἐπίφθονος τε καί βαρύς φήμη ὁ ὁ βασιλεύς Ακράς ὑποτρέχω , ἐπιδίδωμι ὁ Χριστιανός εἰς πλῆθος ἀριθμός ἀγαθός , καί κατά ἕκαστος αὐξάνω ὁ ἡμέρα διδάσκω . ἐπί ὅς δή καί Αὐφιδιανός αὐτίκα ὁ ἡγεμών ἐκεῖνος ἐκπέμπω , ὥστε μή μόνος μηδέ περαιτέρω προέρχομαι αὐτός συγχωρέω , ἀλλά καί ὁ ἤδη χειρόω ἐπανάγω , καί ἀφίστημι ὁ εὐσέβεια . οὗτος τοίνυν ὁ Χερσών καταλαμβάνω καί πολύς ὁ Χριστιανός πολύς βάσανος καί ποικίλος ὑποβάλλω , ἐπεί πᾶς ὁ πρόθεσις μάρτυς γίγνομαι ὁράω , καί πρός μυρίος παρασκευάζω θάνατος , τίς ποιέω ; ἀπέχω μέν ὁ πλῆθος δείδω , μή καί ἀπό ὁ τέλος μάρτυς πλείων ἐργάζομαι · ὁ αἴτιος δέ μόνος κολάζω , καί πᾶς θυμός κατά ὁ μακάριος ἐκεῖνος ὁ Κλήμης ἀφίημι κεφαλή . ἐπεί δέ πᾶς οὖν αὐτός κοῦφος καί εἰς οὐδείς λογίζομαι , καί ἀπό ὅς αὐτός πάσχω μᾶλλον πλείων ὁ ἄλλος παρέχω ὁ ἀσφάλεια , σύντομος ἀπαλλαγή αὐτός ὁ βίος καί ταχύς ἐπινοέω , καί εἰς μέσος ὁ μάρτυς ὁ θάλασσα ἄγω καί ἄγκυρα σιδήρεος ὁ τράχηλος ἐκδέω καθίημι ὁ βυθός , ὅπως μηδέ λείψανον ἐκεῖνος , φημί , ὑπολείπω Χριστιανός .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 172
Ἀλλ’ ὁ μὲν ἔῤῥιπτος κατὰ τοῦ πελάγους · τὸ δὲ τῶν Χριστιανῶν πλῆθος ἐπὶ τοῦ αἰγιαλοῦ ἑστὸς ἐθρήνουν ἐλεηνῶς , ὠλοφύροντο καὶ οἰκτροτάταις φωναῖς ἀνεκάλουν τὸν πατριάρχην . Κορνήλιος δὲ καὶ Φοῖ ‐ βος οἱ μαθηταὶ οἵας τὸ πάθος ἀπῄτει φωνὰς καὶ αὐτοὶ βοῶντες , καὶ οὐκ ἔχοντες , ὅ,τι τῆς συμφορᾶς ποιήσονται παραμύθιον , εὐξώμεθα πάντες ὁμοθυμαδὸν , εἶπον , ὥστε κἂν ἀναδειχθῆναι ἡμῖν τὸ τοῦ μάρτυρος λείψανον . καὶ προσευχομένων αὐτῶν , ὢ τῶν μεγάλων σου δέσποτα τεραστίων , θαυματουργεῖταί τι κἀνταῦθα θεὸς τοῦ Μωσέως παραδοξότερον . ὑποφεύγει μὲν γὰρ ἡ θάλασσα προσωτέρω σταδίους σχεδὸν οὐκ ἐλάττους τῶν εἴκοσι . προσελθόντες δὲ τὸ πλῆθος διὰ ξηροῦ τοῦ ἐδάφους , τῆς θαυμαστῆς σου καὶ τοῦτο Χριστὲ δυνάμεως , εὑρίσκουσι λίθον ἐν εἴδει ναοῦ παρὰ τῆς σῆς ἀποῤῥήτου σοφίας πεποιημένον , καὶ τὸ μαρτυρικὸν σῶμα λαμπρῶς ἐν αὐτῷ κείμενον , καὶ τὴν βαρείαν ἐκείνην ἄγκυραν ἔγγιστά που τοῦ λίθου καὶ αὐτὴν κειμένην .
Lemmas: ἀλλά ὁ μέν ῥίπτω κατά ὁ πέλαγος · ὁ δέ ὁ Χριστιανός πλῆθος ἐπί ὁ αἰγιαλός ἵστημι θρηνέω ἐλεεινός , ὀλοφύρομαι καί οἰκτρός φωνή ἀνακαλέω ὁ πατριάρχης . Κορνήλιος δέ καί Φόι ‐ Βος ὁ μαθητής οἷος ὁ πάθος ἀπαιτέω φωνή καί αὐτός βοῦς , καί οὐ ἔχω , ὅστις ὁ συμφορά ποιέω παραμύθιον , εὔχομαι πᾶς ὁμοθυμαδόν , εἶπον , ὥστε κἀν ἀναδείκνυμι ἐγώ ὁ ὁ μάρτυς λείψανον . καί προσεύχομαι αὐτός , ὦ ὁ μέγας σύ δεσπότης τεράστιος , θαυματουργέω τίς ἐνταῦθα θεός ὁ Μωσῆς παράδοξος . ὑποφεύγω μέν γάρ ὁ θάλασσα προσωτέρω στάδιον σχεδόν οὐ μικρός ὁ εἴκοσι . προσέρχομαι δέ ὁ πλῆθος διά ξηρός ὁ ἔδαφος , ὁ θαυμαστός σύ καί οὗτος Χριστός δύναμις , εὑρίσκω λίθος ἐν εἶδος ναός παρά ὁ σός ἀπόρρητος σοφία ποιέω , καί ὁ μαρτυρικόν σῶμα λαμπρῶς ἐν αὐτός κεῖμαι , καί ὁ βαρύς ἐκεῖνος ἄγκυρα ἐγγίων ποῦ ὁ λίθος καί αὐτός κεῖμαι .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 173
Ἀλλ’ ἀπεκαλύφθη Κορνηλίῳ καὶ Φοίβῳ , ὥστε μὴ τὸ λείψανον ἐκεῖθεν μετακινῆσαι , καλῶς ἐν τῷ βυθῷ κείμενον , καὶ ὅτι καθ’ ἑκάστην ἐνιαυτοῦ περιτροπὴν ἐν τῷ καιρῷ τῆς τοῦ μάρτυρος τελειώσεως ὑποχωρήσει παρ’ ὅλας ἑπτὰ ἡμέρας τοῖς προσιοῦσιν ἡ θάλασσα , πεζῆ καὶ βάδην αὐτοῖς μέχρι τοῦ λειψάνου τὴν πάροδον ἐπιτρέπουσα . ὅπερ ἐτησίως ἐξ ἐκείνου καὶ εἰς δεῦρο τελεῖται , τὴν ἐπιδημίαν τῆς αὐτοῦ μνήμης οἱονεί τινα ὅρον ἔχον καὶ προθεσμίαν . ἐντεῦθεν αἵρεσις παρ’ αὐτοῖς πᾶσα καὶ ἑλληνισμὸς καταλέλυται , τῶν ἐν τῇ τοῦ μάρτυρος μνήμῃ τελουμένων ἐκεῖ σημείων καὶ τῶν θαυμάτων εἰς ἐπίγνωσιν πάντας χειραγωγούντων , καὶ καθαρῶς ἐναγόντων πρὸς τὴν ἀλήθειαν . οὐδενὶ γὰρ τῶν ὑπό τινος ἀνηκέστου κακοῦ πιεζομένων τῆς τοῦ ὕδατος ἐκείνου μεταλήψεως καὶ τοῦ ῥαντισμοῦ πλέον ἐδέησε πρὸς τὴν τοῦ κατέχοντος αὐτὸν πάθους ἀπαλλαγήν .
Lemmas: ἀλλά ἀποκαλύπτω Κορνήλιος καί Φοῖβος , ὥστε μή ὁ λείψανον ἐκεῖθεν μετακινέω , καλῶς ἐν ὁ βυθός κεῖμαι , καί ὅτι κατά ἕκαστος ἐνιαυτός περιτροπή ἐν ὁ καιρός ὁ ὁ μάρτυς τελείωσις ὑποχωρέω παρά ὅλος ἑπτά ἡμέρα ὁ πρόσειμι ὁ θάλασσα , πεζής καί βάδην αὐτός μέχρι ὁ λείψανον ὁ πάροδος ἐπιτρέπω . ὅσπερ ετησίως ἐκ ἐκεῖνος καί εἰς δεῦρο τελέω , ὁ ἐπιδημία ὁ αὐτός μνήμη οἱονεί τις ὅρος ἔχω καί προθεσμία . ἐντεῦθεν αἵρεσις παρά αὐτός πᾶς καί Ἑλληνισμός καταλύω , ὁ ἐν ὁ ὁ μάρτυς μνήμη τελέω ἐκεῖ σημεῖον καί ὁ θαῦμα εἰς ἐπίγνωσις πᾶς χειραγωγέω , καί καθαρός ἐνάγω πρός ὁ ἀλήθεια . οὐδείς γάρ ὁ ὑπό τις ἀνήκεστος κακός πιέζω ὁ ὁ ὕδωρ ἐκεῖνος μετάληψις καί ὁ ῥαντισμός πλέω δήω πρός ὁ ὁ κατέχω αὐτός πάθος ἀπαλλαγή .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 174
Ἀλλὰ ταῦτα μὲν δὴ τοιαῦτα καὶ οὕτως ἔχοντα · ἐκεῖνο δὲ καὶ λίαν πολλῷ μεῖζον καὶ ἱκανὸν τὰ προλαβόντα πιστώσασθαι . ἐπειδὴ γὰρ , ὡς ὁ λόγος φθάσας ἐδήλωσεν , εἰς πέλαγος ὁ μάρτυς ἠφίετο , καὶ εἰς ὑδάτων μυχοὺς ἔῤῥιπτο , ἥ τε θάλασσα ὑπέβαινε ποῤῥωτέρω , καθάπερ ὑπὸ πόδα χωροῦσα , καὶ μηνυτὴς τοῦ λειψάνου παραδόξως γινομένη , καὶ βυθὸν πεζεύειν τῷ βουλομένῳ παρέχουσα , πολὺ μέντοι πλῆθος τηνικαῦτα Χριστιανῶν πρὸς τὴν τοῦ λειψάνου θέαν ἠπείγοντο . μετὰ δὲ ταῦτα καὶ ἡ μεγίστη ἑορτὴ τὸ θαῦμα ἤγετο , ἐκεῖνο δὲ μᾶλλον ἐποίει τὴν ἑορτὴν , οὐ γεγονὸς ἅπαξ , εἶτα παυσάμενον , ἀλλὰ καθ’ ἑκάστην ἐνιαυτοῦ περίοδον ὁμοίως τελούμενον , καὶ τὰς εὐσεβεῖς ψυχὰς συγκαλοῦν εἰς ἑστίασιν . ἐπεὶ τοίνυν οὕτω ταῦτα καὶ οἱ κατὰ Χερσῶνα πάντες Χριστιανοὶ πρὸς τὴν τοῦ θαύματος πανήγυριν ἐτησίως συνέτρεχον , θαυματουργεῖ τι κἀνταῦθα θεὸς τῶν προγεγονότων παραδοξότερον .
Lemmas: ἀλλά οὗτος μέν δή τοιοῦτος καί οὕτως ἔχω · ἐκεῖνος δέ καί λίαν πολύς μείζων καί ἱκανός ὁ προλαμβάνω πιστόω . ἐπεί γάρ , ὡς ὁ λόγος φθάνω δηλόω , εἰς πέλαγος ὁ μάρτυς ἀφίημι , καί εἰς ὕδωρ μυχός ῥίπτω , ὅς τε θάλασσα ὑποβαίνω πρόσω , καθάπερ ὑπό πούς χωρέω , καί μηνυτής ὁ λείψανον παράδοξος γίγνομαι , καί βυθός πεζεύω ὁ βούλομαι παρέχω , πολύς μέντοι πλῆθος τηνικαῦτα Χριστιανός πρός ὁ ὁ λείψανον θέα ἐπείγω . μετά δέ οὗτος καί ὁ μέγας ἑορτή ὁ θαῦμα ἄγω , ἐκεῖνος δέ μᾶλλον ποιέω ὁ ἑορτή , οὖον γίγνομαι ἅπαξ , εἶτα παύω , ἀλλά κατά ἕκαστος ἐνιαυτός περίοδος ὁμοίως τελέω , καί ὁ εὐσεβής ψυχή συγκαλέω εἰς ἑστίασις . ἐπεί τοίνυν οὗτος οὗτος καί ὁ κατά Χερσών πᾶς Χριστιανός πρός ὁ ὁ θαῦμα πανήγυρις ετησίως συντρέχω , θαυμασιουργέω τίς ἐνταῦθα θεός ὁ προγίγνομαι παράδοξος .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 175
Ἀνὴρ γάρ τις θεοσεβὴς ἅμα γυναικὶ καὶ ἄῤῥενι τέκνῳ τοῦ θαύματος ἤδη τελουμένου πρὸς τὸ μαρτυρικὸν ἐκεῖνο καὶ αὐτοὶ σῶμα μετὰ τοῦ συῤῥέοντος πλήθους ἐχώρουν . τὸ πέλαγος οὖν ἐκ ποδὸς διαβάντες καὶ τὸν ἐν μυχῷ τούτου καταλαβόντες ναὸν , τῆς χειρὸς λαβόμενοι τοῦ παιδὸς οἱ πατέρες ἐπεὶ τοὺ ναοῦ ἔνδον ἐγένοντο , καὶ τὴν ἁγίαν ἐκείνην περιστάντες σορὸν , τάτε ἄλλα ἐδέοντο τοῦ ἁγίου , καὶ ὑπὲρ τοῦ παιδὸς ἐλιπάρουν , ὅσα τοὺς πατέρας εἰκός . εὐξάμενοι οὖν καὶ θερμῶς τὸν τάφον περιπτυξάμενοι , αὐτοὶ μὲν ἤδη τῆς πανηγύρεως τελεσθείσης καὶ οἴκαδε πάντων ἐπανιόντων ὀπίσω πάλιν μετὰ τοῦ συνδραμοῦντος πλήθους ἐχώρουν . τὸ παιδίον δὲ τοὺς τεκόντας λαθὸν , οὐκ οἶδ’ ὅπως , μόνον παρὰ τῇ σορῷ καταλέλειπται , πάντως τῆς ἀκαταλήπτου προνοίας τοῦ θεοῦ καὶ τοῦτο οἰκονομησαμένης , ἵνα τιμήσῃ πλέον τὸν καὶ ψυχὴν καὶ σῶμα δι’ αὐτὸν ἡδέως προϊέμενον . καὶ τὸ μὲν ὕδωρ ἐπαναστρέφον εἰς τὰ οἰκεῖα ἐκάλυπτε τὸν βυθὸν , καὶ πέλαγος αὖθις ἐγίνετο .
Lemmas: ἀνήρ γάρ τις θεοσεβής ἅμα γυνή καί ἄρσην τέκνον ὁ θαῦμα ἤδη τελέω πρός ὁ μαρτυρικόν ἐκεῖνος καί αὐτός σῶμα μετά ὁ συρρέω πλῆθος χωρέω . ὁ πέλαγος οὖν ἐκ πούς διαβαίνω καί ὁ ἐν μυχός οὗτος καταλαμβάνω ναός , ὁ χείρ λαμβάνω ὁ παῖς ὁ πατήρ ἐπεί ὅς ναός ἔνδον γίγνομαι , καί ὁ ἅγιος ἐκεῖνος περιίστημι σορός , Τάτος ἄλλος δήω ὁ ἅγιος , καί ὑπέρ ὁ παῖς λιπαρέω , ὅσος ὁ πατήρ εἰκός . εὔχομαι οὖν καί θερμός ὁ τάφος περιπτύσσω , αὐτός μέν ἤδη ὁ πανήγυρις τελέω καί οἴκαδε πᾶς ἐπανέρχομαι ὀπίσω πάλιν μετά ὁ συντρέχω πλῆθος χωρέω . ὁ παιδίον δέ ὁ τίκτω λανθάνω , οὐ οἶδα ὅπως , μόνος παρά ὁ σορός καταλείπω , πάντως ὁ ἀκατάληπτος πρόνοια ὁ θεός καί οὗτος οἰκονομέω , ἵνα τιμάω πλέω ὁ καί ψυχή καί σῶμα διά αὐτός ἡδύς προΐημι . καί ὁ μέν ὕδωρ ἐπαναστρέφω εἰς ὁ οἰκεῖος καλύπτω ὁ βυθός , καί πέλαγος αὖθις γίγνομαι .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 176
Οἱ πατέρες δὲ μικρὸν ἀπὸ τοῦ λειψάνου προελθόντες ὡς ἤδη τὸν παῖδα παρ’ αὐτοῖς οὐχ ἑώρων , εἰς ἔρευναν αὐτοῦ τρέπονται · καὶ ὀπίσω στραφέντες , ὥστε τὸ παιδίον εὑρεῖν , πέλαγος ὁρῶσι πάλιν τὴν ἐπὶ τὸ λείψανον ἑξῆς φέρουσαν · καὶ αὐτίκα θορυβοῦνται , ταράττονται , κλονοῦνται , θερμότερον ὁρμῶσι πρὸς τὴν τοῦ παιδὸς ζήτησιν . τὸ δὲ ἄρα ἦν ἐν τῇ σορῷ καταλελειμμένον . ἐπεὶ δὲ πολλὰ καμόντες τὸ παιδίον οὐχ εὗρον , ἀλλ’ ἐν τῷ βυθῷ καταλελεῖφθαι αὐτοῖς ἐνομίσθη , ὥσπερ ἄρα καὶ ἦν , μακρόν τε καὶ γοερὸν ἀνεβόων ἀνακαλούμενοι τὸν υἱὸν καὶ τὰ στήθη ἔπαιον , καὶ τὴν κατασχοῦσαν αὐτοὺς ἀνωλοφύροντο συμφοράν . εἶτα καὶ πρὸς τὸν ἅγιον , οἷά περ ἂν ὀδυνωμένη ψυχὴ φθέγξαιτο , ἔλεγον θάνατον ἑαυτοῖς ἀντὶ τῶν παρόντων εὐχόμενοι , ἕως τῶν πλησίον τινὲς περιπεσόντες αὐτοῖς ἐκλελυμένοις ὑπὸ τῶν θρήνων ἥδη , καὶ πολλὰ ἐπὶ τῷ πάθει καὶ αὐτοὶ ἐκχέαντες δάκρυα , παρεμυθήσαντό τε αὐτοὺς καὶ ὑφεῖναι τῆς μακρᾶς λύπης ἐποίησαν . ἀλλὰ πρὸς τὴν οἰκίαν ἐκείνων ἐπανελθόντων μεῖζον καὶ πάλιν τὸ πάθος ἐγίνετο , καὶ ἱμάτιον ὀφθὲν τοῦ παιδὸς , εἴτε τινὰ τῶν ἐκείνῳ συνήθων εἰς μνήμην τοῖς πατράσιν ἐλθόντα χαλεπωτέραν αὐτοῖς ἐποίει τὴν συμφοράν .
Lemmas: ὁ πατήρ δέ μικρός ἀπό ὁ λείψανον προέρχομαι ὡς ἤδη ὁ παῖς παρά αὐτός οὐ ὁράω , εἰς ἔρευνα αὐτός τρέπω · καί ὀπίσω στρέφω , ὥστε ὁ παιδίον εὑρίσκω , πέλαγος ὁράω πάλιν ὁ ἐπί ὁ λείψανον ἑξῆς φέρω · καί αὐτίκα θορυβέω , ταράσσω , κλονέω , θερμός ὁρμάω πρός ὁ ὁ παῖς ζήτησις . ὁ δέ ἄρα εἰμί ἐν ὁ σορός καταλείπω . ἐπεί δέ πολύς κάμνω ὁ παιδίον οὐ εὑρίσκω , ἀλλά ἐν ὁ βυθός καταλείπω αὐτός νομίζω , ὥσπερ ἄρα καί εἰμί , μακρός τε καί γοερός ἀναβοάω ἀνακαλέω ὁ υἱός καί ὁ στῆθος παίω , καί ὁ κατέχω αὐτός ἀνολοφύρομαι συμφορά . εἶτα καί πρός ὁ ἅγιος , οἷος περ εἄν ὀδυνάω ψυχή φθέγγομαι , λέγω θάνατος ἑαυτοῦ ἀντί ὁ πάρειμι εὔχομαι , ἠώς ὁ πλησίος τις περιπίπτω αὐτός ἐκλύω ὑπό ὁ θρῆνος ἥδη , καί πολύς ἐπί ὁ πάθος καί αὐτός ἐκχέω δάκρυ , παραμυθέομαι τε αὐτός καί ὑφίημι ὁ μακρός λύπη ποιέω . ἀλλά πρός ὁ οἰκίον ἐκεῖνος ἐπανέρχομαι μείζων καί πάλιν ὁ πάθος γίγνομαι , καί ἱμάτιον ὁράω ὁ παῖς , εἴτε τις ὁ ἐκεῖνος συνήθης εἰς μνήμη ὁ πατήρ ἔρχομαι χαλεπός αὐτός ποιέω ὁ συμφορά .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 177
Τοῦ ἐνιαυτοῦ δὲ ἤδη περιελθόντος καὶ τῆς λαμπρᾶς ἑορτῆς ἐκείνης ἄγεσθαι πάλιν μελλούσης ἐκέντει τε αὐτοὺς ἐπὶ πλέον τὸ πάθος , καὶ σφοδρότερον πάλιν τοῦ παιδὸς ἀνεμίμνησκε . καὶ δῆτα πρὸς ἀλλήλους ἴωμεν , φασὶ , πρὸς τὸν τάφον · ἴδωμεν , εἴ τι τοῦ παιδὸς ὑπολέλειπται λείψανον , εἴ πως κἂν αὐτὸ κομιούμεθα . ταῦτα καὶ ὅσα τοῦ πάθους πρὸς ἑαυτοὺς κοινολογησάμενοι προέρχονται τῆς οἰκίας πενθικῶς ἐσκευασμένοι καὶ τὰς ὁράσεις ὑπὸ τῶν δακρύων ἐκτετηκότες , καὶ παρὰ τὸν αἰγιαλὸν ἀφικνοῦνται . καὶ ὑποχωρεῖ μὲν εὐθέως ἡ θάλασσα τῆς προθεσμίας καταλαβούσης . ἀκολουθοῦσι δὲ αὐτοὶ πρῶτοι , καὶ κατὰ πόδας ἕτεροι πάλιν , τῇ θαλάσσῃ καθάπερ ὁδηγῷ χρώμενοι . καὶ τὸν αὐτομάτως οἰκοδομηθέντα ναὸν ἐκεῖνον , μᾶλλον δὲ τὸν ὑπὸ τῆς σῆς , δέσποτα , σοφίας δημιουργηθέντα καταλαβόντες , ὁρῶσι τὸ παιδίον , ὢ τοῦ θαύματος , ζῶν καὶ ἁλλόμενον παρὰ τῷ ναῷ . καὶ πρῶτον μὲν ἀμφιβόλως εἶχον πρὸς τὰ ὁρώμενα λογιζόμενοι , μὴ οὐχ ὁ παῖς ᾖ τὸ φαινόμενον . ἐπεὶ δὲ καὶ τοῖς γνωρίσμασι καὶ τοῖς σχήμασι πάντοθεν εἰς πίστιν αὐτοὺς τὸ παιδίον ἐνῆγε , καὶ τοῦτον ἐκεῖνον εἶναι τὸν υἱὸν ἐπίστευσαν , περιχυθέντες εὐθέως αὐτῷ , καὶ ὀφθαλμοὺς καὶ χείλη προσφύντες , ἔκλαιόν τε μέχρι πολλοῦ , τὰ γλυκέα δὴ ταῦτα ὑφ’ ἡδονῆς προχέοντες δάκρυα , καὶ θερμῶς αὐτὸν ὥσπερ γυμνῇ τῇ ψυχῇ κατεφίλουν .
Lemmas: ὁ ἐνιαυτός δέ ἤδη περιέρχομαι καί ὁ λαμπρός ἑορτή ἐκεῖνος ἄγω πάλιν μέλλω κεντέω τε αὐτός ἐπί πλέω ὁ πάθος , καί σφοδρός πάλιν ὁ παῖς ἀναμιμνήσκω . καί δῆτα πρός ἀλλήλων ἔρχομαι , φημί , πρός ὁ τάφος · ὁράω , εἰμί τίς ὁ παῖς ὑπολείπω λείψανον , εἰμί πως κἀν αὐτός κομίζω . οὗτος καί ὅσος ὁ πάθος πρός ἑαυτοῦ κοινολογέομαι προέρχομαι ὁ οἰκίον πενθικός σκευάζω καί ὁ ὅρασις ὑπό ὁ δάκρυ ἐκτήκω , καί παρά ὁ αἰγιαλός ἀφικνέομαι . καί ὑποχωρέω μέν εὐθύς ὁ θάλασσα ὁ προθεσμία καταλαμβάνω . ἀκολουθέω δέ αὐτός πρῶτος , καί κατά πούς ἕτερος πάλιν , ὁ θάλασσα καθάπερ ὁδηγός χράω . καί ὁ αὐτόματος οἰκοδομέω ναός ἐκεῖνος , μᾶλλον δέ ὁ ὑπό ὁ σός , δεσπότης , σοφία δημιουργέω καταλαμβάνω , ὁράω ὁ παιδίον , ὦ ὁ θαῦμα , ζῶ καί ἅλλομαι παρά ὁ ναός . καί πρῶτος μέν ἀμφίβολος ἔχω πρός ὁ ὁράω λογίζομαι , μή οὐ ὁ παῖς εἰμί ὁ φαίνω . ἐπεί δέ καί ὁ γνώρισμα καί ὁ σχῆμα πάντοθεν εἰς πίστις αὐτός ὁ παιδίον ἐνάγω , καί οὗτος ἐκεῖνος εἰμί ὁ υἱός πιστεύω , περιχέω εὐθύς αὐτός , καί ὀφθαλμός καί χεῖλος προσφύω , κλαίω τε μέχρι πολύς , ὁ γλυκύς δή οὗτος ὑπό ἡδονή προχέω δάκρυ , καί θερμός αὐτός ὥσπερ γυμνός ὁ Ψυχή καταφιλέω .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 178
Ἔπειτα μικρὸν ἑαυτοὺς ἀναλαβόντες ἠρώτων ἀκριβῶς ἕκαστα τὸ παιδίον , ὅπως οὕτω παραδόξως διεσώθη , τίνος φυλάττοντος , τίνος τρέφοντος , τίνος θάλποντος , τίνος ζωογονοῦντος . τὸ δὲ τῇ μὲν λαιᾷ χειρὶ τὴν σορὸν κατέχον , θατέρᾳ δὲ τὸν ἐν αὐτῇ κείμενον ὑποδεικνύον οὑτός μοι καὶ τῆς ζωῆς πάροχος , ἔλεγε , καὶ τροφεὺς καὶ φύλαξ , παρ’ ἑαυτῷ γνησίως ἀεί με τηρῶν καὶ καλῶς τιθηνούμενος . θαύματι οὖν οἱ τεκόντες ἀποῤῥήτῳ σὺν ἡδονῇ ληφθέντες τοὺς προτέρους θρήνους καὶ τὰ σκυθρωπὰ τοῦ πάθους ἐκεῖνα ῥήματα εἰς φαιδρότητα καὶ εὐχαριστίαν μετέβαλον θαυμαστὸς , λέγοντες , ὁ θεὸς ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ , καὶ ὅσα ἑξῆς προστιθέντες . ἐπανέρχονται τοίνυν μακάριοι καὶ ζηλωτοὶ πρὸς τὴν οἰκίαν , ὃν ὡς νεκρὸν ἐπένθουν , καὶ τάφον αὐτῷ θαλαττίου γαστέρα θηρὸς ἐπεφήμιζον , μᾶλλον δὲ οὗ μηδὲ λείψανον εὑρεῖν προσεδόκων , τοῦτον μεθ’ ἑαυτοῦ βαδίζοντα ἔχοντες , καὶ συλλαλοῦντα ὁρῶντες , ἄφατόν τι χρῆμα πατράσιν εἰς ἡδονὴν , καὶ ἀπόῤῥητον γλυκύτητα τοῖς ἐκείνων σπλάγχνοις ἐναποστάζον .
Lemmas: ἔπειτα μικρός ἑαυτοῦ ἀναλαμβάνω ἐρωτάω ἀκριβῶς ἕκαστος ὁ παιδίον , ὅπως οὗτος παράδοξος διασῴζω , τίς φυλάσσω , τίς τρέφω , τίς θάλπω , τίς ζῳοποιέω . ὁ δέ ὁ μέν λαιός χείρ ὁ σορός κατέχω , ἕτερος δέ ὁ ἐν αὐτός κεῖμαι ὑποδείκνυμι οὗτος ἐγώ καί ὁ ζωή πάροχος , λέγω , καί τροφεύς καί φύλαξ , παρά ἑαυτοῦ γνήσιος ἀεί ἐγώ τηρέω καί καλῶς τιθηνέω . θαῦμα οὖν ὁ τίκτω ἀπόρρητος σύν ἡδονή λαμβάνω ὁ πρότερος θρῆνος καί ὁ σκυθρωπός ὁ πάθος ἐκεῖνος ῥῆμα εἰς φαιδρότης καί εὐχαριστία μεταβάλλω θαυμαστός , λέγω , ὁ θεός ἐν ὁ ἅγιος αὐτός , καί ὅσος ἑξῆς προστίθημι . ἐπανέρχομαι τοίνυν μακάριος καί ζηλωτός πρός ὁ οἰκίον , ὅς ὡς νεκρός πενθέω , καί τάφος αὐτός θαλάσσιος γαστήρ θήρ ἐπιφημίζω , μᾶλλον δέ ὅς μηδέ λείψανον εὑρίσκω προσδοκάω , οὗτος μετά ἑαυτοῦ βαδίζω ἔχω , καί συλλαλέω ὁράω , ἄφατος τίς χρῆμα πατήρ εἰς ἡδονά , καί ἀπόρρητος γλυκύτης ὁ ἐκεῖνος σπλάγχνον ἐναποστάζω .
clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 179
Οὕτω τιμᾶν οἶδεν ὁ κοινὸς ἁπάντων δεσπότης Χριστὸς τοὺς δι’ αὐτὸν παθόντας τῶν οἰκετῶν , καὶ τοσοῦτον , κίνδυνον ἀναδεξαμένους , τοιαύτῃ θαυμάτων ὑπερβολῇ , τοιαύταις λαμπρότησιν , ὧν γένοιτο καὶ ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ’ οὗ τῷ πατρὶ δόξα ἅμα τῷ ἁγίῳ πνεύματι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . ἀμήν .
Lemmas: οὕτως τιμάω οἶδα ὁ κοινός ἅπας δεσπότης Χριστός ὁ διά αὐτός πάθος ὁ οἰκέτης , καί τοσοῦτος , κίνδυνος ἀναδέχομαι , τοιοῦτος θαῦμα ὑπερβολή , τοιοῦτος λαμπρότης , ὅς γίγνομαι καί ἐγώ ἐπιτυγχάνω χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ δόξα ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .