clemens-romanus-et-clementina.pseudoclementina-epitome-altera-auctore-symeone-metaphrasta-sp 11
Ταῦτα αὐτοῦ λέγοντος ἐκ συμφωνίας ἐκεῖνοι πολὺν καὶ ἄτακτον ἠφίεσαν γέλωτα εἰς ἀμηχανίαν αὐτὸν ἐμβάλλειν πειρώμενοι καθάπερ βάρβαρόν τινα καὶ μαινόμενον . ἐγὼ δὲ ταῦτα ὁρῶν διεθερμαίνομαι τὴν ψυχὴν καὶ ζήλῳ οὐκ οἶδ’ ὅπως ληφθεὶς σιγᾶν οὐχ ὑπέμενον , ἀλλὰ μετὰ παρρησίας εὐλόγως εἶπον · ὁ θεὸς ὑμῖν , ὦ οὗτοι , ἀκατάληπτον τὴν αὐτοῦ βούλησιν ἔθετο ἀναξίους ὑμᾶς προϊδὼν , ἐξ ὧν νῦν τοὺς κριτικὸν νοῦν ἔχοντας πληροφορῶν φαίνεται . ἐπεὶ γὰρ νῦν τῆς αὐτοῦ βουλήσεως κήρυκες ἐξαπεστάλησαν οὐ τέχνῃ τινὶ καὶ ῥητορείᾳ λόγων , ἀλλ’ ἁπλῶς οὕτω καὶ ἀπανουργεύτως τὴν αὐτοῦ βούλησιν παριστῶντες , ὡς πάντα ὁντιναοῦν τὸν ἀκούσαντα νοεῖν τὰ λεγόμενα , πάρεστε νῦν ὑμεῖς πρὸς τῷ μὴ νοεῖν τὸ ὑμῖν συμφέρον ἐπὶ τῇ ὑμετέρᾳ βλάβῃ γελᾶν τὴν ἐπὶ τῇ ὑμετέρᾳ καταδίκῃ πολιτευσαμένην ἐν βαρβάροις ἀλήθειαν , ἣν καὶ ὑμῖν ἐπιδημήσασαν ξενίσαι οὐ βούλεσθε διὰ τὰς ἀσελγείας ὑμῶν καὶ τὸ λιτὸν τῶν λόγων αὐτῆς , ἵνα μὲ ἐλεγχθῆτε ὅτι εἰκῆ φιλόλογοί ἐστε καὶ οὐκ ἀληθεῖς φιλόσοφοι . μέχρι μὲν οὖν πότε λαλεῖν μανθάνετε οἱ τὸ καλῶς λαλεῖν οὐκ ἔχοντες ; πολλὰ γὰρ παρ’ ὑμῶν ῥήματα ἑνὸς οὐκ ἄξια λόγου . τί δὲ ἄρα καὶ ἐρεῖ ὑμῶν τὸ ἑλληνικὸν πλῆθος μία ψυχή ποτε γενόμενον , εἴπερ ἔσται κρίσις , ὡς οὑτός φησι · διὰ τί , ὦ θεὲ , τὴν σὴν βούλησιν οὐκ ἐκήρυξας ἡμῖν ; οὐ πάντως ἀκούσεσθε , εἴπέρ τινος ἄρα καὶ ἀποκρίσεως καταξιωθήσεσθε · ὡς ἐγὼ πάσας τὰς ἐσομένας πρὸ καταβολῆς κόσμου προαιρέσεις εἰδὼς ἑκάστῳ πρὸς τὸ αὐτοῦ ἄξιον λανθανόντως προαπήντησα . τοῦτο δὲ αὐτὸ ὅτι οὕτως ἔχει βουληθεὶς τοὺς προσπεφευγότας μοι πληροφορῆσα , διὰ τί ἀπαρχῆς ἐκ προτέρων γενεῶν τὴν ἐμὴν βούλησιν δημοσίᾳ οὐκ εἴα κηρυχθῆναι , νῦν πρὸς τῷ τέλει τοῦ βίου κήρυκας ἐμῆς βουλῆς ἀπέστειλα , οἳ καὶ γελῶνται καὶ ὑβριζόμενοι χλευάζονται ὑπὸ τῶν μηδὲν ὠφελεῖσθαι βουλομένων καὶ ἐπιτεταμένως τὴν ἐμὴν φιλίαν παραιτησαμένων ; ὦ μεγάλης ἀδκίας , ὅτι μέχρι φόνου κινδυνεύουσιν οἱ τοῦ θεοῦ κήρυκες , καὶ ταῦτα ὑπὸ τῶν εἰς σωτηρίαν καλουμένων ἀνδρῶν .
Lemmas: οὗτος αὐτός λέγω ἐκ συμφωνία ἐκεῖνος πολύς καί ἄτακτος ἀφίημι γέλως εἰς ἀμηχανία αὐτός ἐμβάλλω πειράω καθάπερ βάρβαρος τις καί μαίνομαι . ἐγώ δέ οὗτος ὁράω διαθερμαίνω ὁ ψυχή καί ζῆλος οὐ οἶδα ὅπως λαμβάνω σιγάω οὐ ὑπομένω , ἀλλά μετά παρρησία εὔλογος εἶπον · ὁ θεός σύ , εἰμί οὗτος , ἀκατάληπτος ὁ αὐτός βούλησις τίθημι ἀνάξιος σύ προεῖδον , ἐκ ὅς νῦν ὁ κριτικός νόος ἔχω πληροφορέω φαίνω . ἐπεί γάρ νῦν ὁ αὐτός βούλησις κῆρυξ ἐξαποστέλλω οὖον τέχνη τις καί ρητορεία λόγος , ἀλλά ἁπλόος οὗτος καί ἀπανούργευτος ὁ αὐτός βούλησις παρίστημι , ὡς πᾶς ὅστις ὁ ἀκούω νοέω ὁ λέγω , πάρειμι νῦν σύ πρός ὁ μή νοέω ὁ σύ συμφέρω ἐπί ὁ ὑμέτερος βλάβη γελάω ὁ ἐπί ὁ ὑμέτερος καταδίκη πολιτεύω ἐν βάρβαρος ἀλήθεια , ὅς καί σύ ἐπιδημέω ξενίζω οὖον βούλομαι διά ὁ ἀσέλγεια σύ καί ὁ λιτός ὁ λόγος αὐτός , ἵνα ἐγώ ἐλέγχω ὅτι εἰκῇ φιλόλογος εἰμί καί οὐ ἀληθής φιλόσοφος . μέχρι μέν οὖν πότε λαλέω μανθάνω ὁ ὁ καλῶς λαλέω οὐ ἔχω ; πολύς γάρ παρά σύ ῥῆμα εἷς οὐ ἄξιος λόγος . τίς δέ ἄρα καί εἴρω σύ ὁ ἑλληνικός πλῆθος εἷς ψυχή ποτός γίγνομαι , εἴπερ εἰμί κρίσις , ὡς οὗτος φημί · διά τίς , εἰμί θεός , ὁ σός βούλησις οὐ κηρύσσω ἐγώ ; οὖον πάντως ἀκούω , εἴπερ τις ἄρα καί ἀπόκρισις καταξιόω · ὡς ἐγώ πᾶς ὁ εἰμί πρό καταβολή κόσμος προαίρεσις εἰδοί ἕκαστος πρός ὁ αὐτός ἄξιος λανθάνω προαπαντάω . οὗτος δέ αὐτός ὅτι οὕτως ἔχω βούλομαι ὁ προσφεύγω ἐγώ πληροφορώ , διά τίς ἀπαρχῆς ἐκ πρότερος γενεά ὁ ἐμός βούλησις δημόσιος οὐ ἐάω κηρύσσω , νῦν πρός ὁ τέλος ὁ βίος κῆρυξ ἐμός βουλή ἀποστέλλω , ἕ καί γελάω καί ὑβρίζω χλευάζω ὑπό ὁ μηδείς ὠφελέω βούλομαι καί ἐπιτεταμένως ὁ ἐμός φίλιος παραιτέομαι ; εἰμί μέγας ἀδίκη , ὅτι μέχρι φόνος κινδυνεύω ὁ ὁ θεός κῆρυξ , καί οὗτος ὑπό ὁ εἰς σωτηρία καλέω ἀνήρ .