ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 13.6
Τῆς μητρὸς ταῦτα λεγούσης , κατὰ τὴν Πέτρου παραίνεσιν , ἀκούοντες οὐκέτι στέγειν ἐδύναντο οἱ παῖδες , ἀλλ᾽ ἐγερθέντες περιεπλέκοντο αὐτῇ , πολλὰ δακρύοντες καὶ καταφιλοῦντες . ἡ δὲ ἔφη · τί θέλει τοῦτο εἶναι ; καὶ ὁ Πέτρος ἀπεκρίνατο παράστησον , ὦ γύναι , γενναίως τὸν νοῦν σου , ὅπως τῶν σῶν ἀπολαύσῃς τέκνων . οὗτοι γάρ εἰσιν Φαυστῖνος καὶ Φαυστινιανὸς , οἱ υἱοί σου , οὓς ἐν βυθῷ τεθνάναι ἔλεγες . πῶς δὲ ζῶσιν , ἐπί σου θανόντες ἐν τῇ χαλεπωτάτῃ ἐκείνῃ νυκτὶ , καὶ πῶς νῦν ὁ μὲν αὐτῶν Νικήτης λέγεται , ὁ δὲ Ἀκύλας , αὐτοί σοι εἰπεῖν δυνήσονται , σύν σοι γὰρ ἡμεῖς μαθεῖν ἔχομεν . ταῦτα τοῦ Πέτρου εἰπόντος , ἡ μήτηρ χαρεῖσα σφόδρα ὑπ᾽ ἐκλύσεως ὀλίγου διεφώνει . ὅτε δὲ αὐτὴν ἀνεκτησάμεθα , ἐκαθέσθη , καὶ ἑαυτῆς γενομένη ἔφη παρακαλῶ , τέκνα μου ποθεινά , εἴπατε ἡμῖν τὰ μετὰ τὴν χαλεπὴν ἐκείνην νύκτα συμβάντα ὑμῖν .
Lemmas: ὁ μήτηρ οὗτος λέγω , κατά ὁ Πέτρος παραίνεσις , ἀκούω οὐκέτι στέγω δύναμαι ὁ παῖς , ἀλλά ἐγείρω περιπλέκω αὐτός , πολύς δάκρυ καί καταφιλέω . ὁ δέ φημί · τίς ἐθέλω οὗτος εἰμί ; καί ὁ Πέτρος ἀποκρίνω παρίστημι , εἰμί γυνή , γενναῖος ὁ νόος σύ , ὅπως ὁ σός ἀπολαύω τέκνον . οὗτος γάρ εἰμί Φαυστῖνος καί Φαυστινιανός , ὁ υἱός σύ , ὅς ἐν βυθός θνήσκω λέγω . πῶς δέ ζῶ , ἐπί σύ θνῄσκω ἐν ὁ χαλεπός ἐκεῖνος νύξ , καί πῶς νῦν ὁ μέν αὐτός Νικήτης λέγω , ὁ δέ Ἀκύλας , αὐτός σύ εἶπον δύναμαι , σῦς σύ γάρ ἐγώ μανθάνω ἔχω . οὗτος ὁ Πέτρος εἶπον , ὁ μήτηρ χαίρω σφόδρα ὑπό ἔκλυσις ὀλίγος διαφωνέω . ὅτε δέ αὐτός ἀνακτάομαι , καθέζομαι , καί ἑαυτοῦ γίγνομαι φημί παρακαλέω , τέκνον ἐγώ ποθητός , εἶπον ἐγώ ὁ μετά ὁ χαλεπός ἐκεῖνος νύξ συμβαίνω σύ .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 13.7
Καὶ ὁ Νικήτης , τοῦ λοιποῦ Φαυστῖνος , ἤρξατο λέγειν . τῆς αὐτῆς ἐκείνης νυκτὸς τοῦ πλοίου , ὡς οἶσθα , διαλυομένου , ἡμᾶς ἄνδρες τινὲς ἐν τῷ βυθῷ λῃστεύειν μὴ φοβούμενοι ἀνείλαντο , καὶ ἐν σκάφῃ θέντες καὶ κώπαις ἐλαύνοντες ὁτὲ μὲν παρὰ γῆν ἔφερον , ὁτὲ δὲ καὶ τροφὰς μεταπεμπόμενοι εἰς τὴν Στράτωνος ἦγον Καισάρειαν · κἀκεῖ δακρύοντας ἡμᾶς λιμῷ , φόβῳ τε καὶ πληγαῖς , ὅπως μή τι προπετὲς λαλήσωμεν τῶν αὐτοῖς μὴ δοκούντων , ἔτι δὲ καὶ τὰ ὀνόματα ἡμῶν ἀλλάξαντες , πωλῆσαι ἠδυνήθησαν . γυνὴ δέ τις Ἰουδαίοις προσήλυτος , ἀξιόλογος πάνυ , ὀνόματι Ἰοῦστα , ὠνησαμένη ἡμᾶς εἰς τέκνων ἐφύλαττεν τόπον , καὶ πάσῃ ἑλληνικῇ παιδείᾳ μετὰ σπουδῆς ἐξεπαίδευσεν . ἡμεῖς δὲ ἐφ᾽ ἡλικίας ἔμφρονες γενόμενοι καὶ τὴν θρησκείαν ἠγαπήσαμεν , καὶ τὰ τῆς παιδείας ἐφιλοπονήσαμεν , ὅπως πρὸς τὰ λοιπὰ ἔθνη διαλεγόμενοι ἐλέγχειν αὐτὰ περὶ πλάνης δυνώμεθα . ἀλλὰ καὶ τὰ φιλοσόφων ἠκριβώσαμεν , ἐξαιρέτως δὲ τὰ ἀθεώτατα , λέγω δὴ τὰ Ἐπικούρου καὶ Πύῤῥωνος , ἵνα μᾶλλον ἀνασκευάζειν δυνώμεθα .
Lemmas: καί ὁ Νικήτης , ὁ λοιπός Φαυστῖνος , ἄρχω λέγω . ὁ αὐτός ἐκεῖνος νύξ ὁ πλοῖον , ὡς οἶδα , διαλύω , ἐγώ ἀνήρ τις ἐν ὁ βυθός λῃστεύω μή φοβέω ἀναιρέω , καί ἐν σκάφη θέω καί κώπη ἐλαύνω ὁτὲ μέν παρά γῆ φέρω , ὁτὲ δέ καί τροφή μεταπέμπω εἰς ὁ Στράτων ἄγω Καισάρεια · ἐκεῖ δάκρυ ἐγώ λιμός , φόβος τε καί πληγή , ὅπως μή τίς προπετής λαλέω ὁ αὐτός μή δοκέω , ἔτι δέ καί ὁ ὄνομα ἐγώ ἀλλάσσω , πωλέω δύναμαι . γυνή δέ τις Ἰουδαῖος προσήλυτος , ἀξιόλογος πάνυ , ὄνομα Ἰοῦστα , ὠνέομαι ἐγώ εἰς τέκνον φυλάσσω τόπος , καί πᾶς Ἑλληνικός παιδεία μετά σπουδή ἐκπαιδεύω . ἐγώ δέ ἐπί ἡλικία ἔμφρων γίγνομαι καί ὁ θρησκεία ἀγαπάω , καί ὁ ὁ παιδεία φιλοπονέω , ὅπως πρός ὁ λοιπάς ἔθνος διαλέγω ἐλέγχω αὐτός περί πλάνης δύναμαι . ἀλλά καί ὁ φιλόσοφος ἀκριβόω , ἐξαίρετος δέ ὁ ἄθεος , λέγω δή ὁ Ἐπίκουρος καί Πύῤῥωνος , ἵνα μᾶλλον ἀνασκευάζω δύναμαι .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 13.8
Σίμωνι δέ τινι μάγῳ σχεδόν σύντροφοι γενόμενοι , φιλίας ὁδῷ ἀπατηθῆναι ἐκινδυνεύσαμεν . ἔστιν δέ τις περὶ ἀνθρώπου τινὸς λόγος , οὗ φανέντος ἐν βασιλείᾳ τῶν θεοσεβησάντων ὄχλος ἀθανάτως καὶ ἀλύπως βιῶσαι ἔχει · ὅμως ταῦτα μέν σοι , μῆτερ , ἐπὶ καιροῦ ἀκριβέστερον ἐκτελήσεται . πλὴν μέλλουσιν ἡμῖν ἀπατᾶσθαι ὑπὸ τοῦ Σίμωνος ἑταῖρός τις τοῦ κυρίς ἡμῶν Πέτρου , Ζακχαῖος λεγόμενος , προσηκάμενος ἐνουθέτησεν μὴ ἀπατηθῆναι τῷ μάγῳ , ἐπελθόντι δὲ τῷ Πέτρῳ προσήγαγεν , ὅπως ἡμᾶς πληροφορήσας πείσῃ περὶ τῶν τῇ θεοσερείᾳ διαφερόντων . διὸ καί σε , μῆτερ , εὐχόμεθα , ἵνα ὧν ἡμεῖς κατηξιώθημεν ἀγαθῶν , τούτων καὶ σὺ μεταλάβῃς ὅπως κοινῇ ἁλῶν καὶ τραπέζης μεταλαβεῖν δυνηθπῶμεν . αὕτη οὖν ἐστιν ἡ αἰτία , τεκοῦσα , δι᾽ ἐνόμιζες ἡμᾶς τεθνάναι , τῷ ἐκείνῃ τῇ χαλεπωτάτῃ νυκτὶ ὑπὸ πειρατῶν ἀρθῆναι ἐν πελάγει , σὲ δὲ νομίζειν ἡμᾶς ἀπολωλέναι .
Lemmas: Σίμων δέ τις μάγος σχεδόν σύντροφος γίγνομαι , φίλιος ὁδός ἀπατάω κινδυνεύω . εἰμί δέ τις περί ἄνθρωπος τις λόγος , ὅς φαίνω ἐν βασίλεια ὁ θεοσεβέω ὄχλος ἀθάνατος καί ἄλυπος βιόω ἔχω · ὅμως οὗτος μέν σύ , μήτηρ , ἐπί καιρός ἀκριβής ἐκτελέω . πλήν μέλλω ἐγώ ἀπατάω ὑπό ὁ Σίμων ἑταῖρος τις ὁ κύριος ἐγώ Πέτρος , Ζακχαῖος λέγω , προσίημι νουθετέω μή ἀπατάω ὁ μάγος , ἐπέρχομαι δέ ὁ Πέτρος προσάγω , ὅπως ἐγώ πληροφορέω πείθω περί ὁ ὁ θεοσερείᾳ διαφέρω . διό καί σύ , μήτηρ , εὔχομαι , ἵνα ὅς ἐγώ καταξιόω ἀγαθός , οὗτος καί σύ μεταλαμβάνω ὅπως κοινός ἅλς καί τράπεζα μεταλαμβάνω δυνηθπῶμεν . οὗτος οὖν εἰμί ὁ αἰτία , τίκτω , διά νομίζω ἐγώ θνήσκω , ὁ ἐκεῖνος ὁ χαλεπός νύξ ὑπό πειρατής ἀραρίσκω ἐν πέλαγος , σύ δέ νομίζω ἐγώ ἀπόλλυμι .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 13.9
Ταῦτα τοῦ Φαυστίνου εἰπόντος ἡ μήτηρ ἡμῶν προσέπεσεν τῷ Πέτρῳ , δεομένη καὶ ἀξιοῦσα , ὅπως αὐτήν τε καὶ τὴν ξενοδόχον αὐτῆς μεταπεμψάμενος ἐξαυτῆς βαπτίσῃ , ἵνα φησί , μηδεμία τις ἡμέρα ἄμοιρος γένηται , ἀφ᾽ ἧς τὰ ἐμαυτῆς ἀπέλαβον τέκνα , οὐν ᾗ μὴ συνεστιαθείην αὐτοῖς . ταυτὰ οὖν καὶ ἡμῶν τῇ μητρὶ συμπαρακαλεσάντων , ὁ Πέτρος ἔφη · τί νομίζετε , ἐγὼ μόνος ἄσπλαγχνός εἰμι , ὅτι μὴ βούλομαι ὑμᾶς συνεστιαθῆναι τῇ μητρὶ , βαπτίσας αὐτὴν σήμερον ; ἀλλὰ κἂν μίαν ἡμέραν πρὸ τοῦ βαπτισθῆναι νηστεύσαι αὐτὴν δεῖ . καὶ ταῦτα ἐπεὶ ἁπλῶς τινα ὑπὲρ ἑαυτῆς ἐφθέγζατο λόγον , ὃν ἐγὼ τῆς πίστεως αὐτῆς ἱκανὸν ἑρηνέα συνεῖδον · ἐπεὶ πολλῶν ἡμερῶν αὐτὴν ἀφελληνισθῆναι ἔδει .
Lemmas: οὗτος ὁ Φαυστῖνος εἶπον ὁ μήτηρ ἐγώ προσπίπτω ὁ Πέτρος , δήω καί ἀξιόω , ὅπως αὐτός τε καί ὁ ξενοδόχος αὐτός μεταπέμπω ἐξαυτῆς βαπτίζω , ἵνα φημί , μηδείς τις ἡμέρα ἄμοιρος γίγνομαι , ἀπό ὅς ὁ ἐμαυτοῦ ἀπολαμβάνω τέκνον , ὀν ὅς μή συνίστημι αὐτός . ευτός οὖν καί ἐγώ ὁ μήτηρ συμπαρακαλέω , ὁ Πέτρος φημί · τίς νομίζω , ἐγώ μόνος άσπλαχνος εἰμί , ὅτι μή βούλομαι σύ συνεστιάω ὁ μήτηρ , βαπτίζω αὐτός σήμερον ; ἀλλά κἀν εἷς ἡμέρα πρό ὁ βαπτίζω νηστεύω αὐτός δεῖ . καί οὗτος ἐπεί ἁπλόος τις ὑπέρ ἑαυτοῦ φθέγγομαι λόγος , ὅς ἐγώ ὁ πίστις αὐτός ἱκανός ἐρινεόν συνεῖδον · ἐπεί πολύς ἡμέρα αὐτός ἀφελληνίζω ἐσθίω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 13.10
Κἀγὼ ἔφην · εἰπὲ ἡμῖν τίνα ἐφθέγξατο λόγον , ᾧ τὴν πίστν αὐτῆς ἐξέφηνεν . καὶ ὁ Πέτρος ἔφη · ἡ ἀξίωσις αὐτῆς τοῦ βαπτισθῆναι αὐτῇ τὴν ξενοδόχον εὐεργέτιν . οὐκ ἂν δὲ τοῦτο τῇ ὑπ᾽ αὐτῆς ποθουμένῃ δοθῆναι παρεκάλει , εἰ μὴ πρότερον αὐτὴ διετέθη ὡς ἐπὶ μεγάλῃ τῇ τοῦ βαπτίσματος δωρεᾷ . ὅθεν ἐγὼ πολλῶν καταγινώσκω , ὁπότ᾽ ἂν βαπτισθέντες καὶ πιστεύειν λέγοντες μηδὲν ἄξιον πίστεως ποιῶσι , μηδ᾽ οὓς ἀγαπῶσν , λέγω δὴ γυναῖκας αὑτῶν ἢ υἱοὺς ἢ φίλους , πρὸς τοῦτο προτρέπωνται εἰ γὰρ πεπιστεύκασιν ζωὴν αἰώνιον σὺν ἔργοις καλοῖς δωρεῖσθαι τὸν Θεὸν , ἀνυπερθέτως οὓς ἠγάπων προετρέποντο βαπτισθῆναι . ἀλλ᾽ ἐρεῖ τις ὑμῶν · ἀγαπῶσιν αὐτοὺς καὶ φροντίζουσιν αὐτῶν . τοῦτο εὔηθές ἐστιν . ἐπεὶ τί δή ποτε νοσοῦντας ὁρῶντες , ἢ ἀπαγομένους τὴν ἐπὶ θανάτῳ , ἢ ἄλλα τινὰ χαλεπὰ πάσχοντας , ὀδύρονται καὶ ἐλεῶσιν ; οὕτως εἰ πεπιστεύκεισαν αἰώνιον πῦρ μένειν τοὺς τὸν Θεὸν μὴ σέβοντας , οὐκ ἂν ἐπαύσαντο νουθετοῦντες , ἢ καὶ ἀπειθοῦντας ὁρῶντες , ὡς περὶ ἀπίστων ὀδυνώμενοι , τὴν κατ᾽ αὐτῶν κόλασιν πεπληροφορημένοι . καὶ τὰ νῦν τὴν ξενοδόχον πέμψας ἀνακρινῶ , εἰ τὸν νόμον τὸν δι᾽ ἡμῶν ἀγαπᾶν αἱρεῖται · καὶ οὕτως ἀκολούθως ἃ δεῖ πράξομεν .
Lemmas: ἀγός φημί · εἶπον ἐγώ τίς φθέγγομαι λόγος , ὅς ὁ πίστος αὐτός ἐκφαίνω . καί ὁ Πέτρος φημί · ὁ ἀξίωσις αὐτός ὁ βαπτίζω αὐτός ὁ ξενοδόχος εὐεργέτις . οὐ εἄν δέ οὗτος ὁ ὑπό αὐτός ποθέω δίδωμι παρακαλέω , εἰμί μή πρότερος αὐτός διατίθημι ὡς ἐπί μέγας ὁ ὁ βάπτισμα δωρεά . ὅθεν ἐγώ πολύς καταγιγνώσκω , ὁπότε εἄν βαπτίζω καί πιστεύω λέγω μηδείς ἄξιος πίστις ποιέω , μηδέ ὅς ἀγαπάω , λέγω δή γυνή ἑαυτοῦ ἢ υἱός ἢ φίλος , πρός οὗτος προτρέπω εἰμί γάρ πιστεύω ζωή αἰώνιος σύν ἔργον καλός δωρέω ὁ θεός , ἀνυπερθέτως ὅς ἀγαπάω προτρέπω βαπτίζω . ἀλλά εἴρω τις σύ · ἀγαπάω αὐτός καί φροντίζω αὐτός . οὗτος εὐήθης εἰμί . ἐπεί τίς δή ποτός νοσέω ὁράω , ἢ ἀπάγω ὁ ἐπί θάνατος , ἢ ἄλλος τις χαλεπός πάσχω , ὀδύρομαι καί ἐλεέω ; οὕτως εἰμί πιστεύω αἰώνιος πῦρ μένω ὁ ὁ θεός μή σέβω , οὐ εἄν παύω νουθετέω , ἢ καί ἀπειθέω ὁράω , ὡς περί ἄπιστος ὀδυνάω , ὁ κατά αὐτός κόλασις πληροφορέω . καί ὁ νῦν ὁ ξενοδόχος πέμπω ἀνακρίνω , εἰμί ὁ νόμος ὁ διά ἐγώ ἀγαπάω αἱρέω · καί οὕτως ἀκόλουθος ὁ δεῖ πράσσω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 13.11
Ἡ δὲ μήτηρ ὑμῶν ἐπειδὴ πιστῶς διάκειται περὶ τοῦ βαπτίσματος , κἄν μίαν πρὸ τοῦ βαπτίσματος νηστευσάτω ἡμέραν . ἡ δὲ ὤμνυεν · δύο τῶν διελθουσῶν ἡμερῶν , τῇ γυναικὶ τὰ κατὰ τὸν ἀναγνωρισμὸν διηγουμένη , ὑπὸ τῆς πολλῆς χαρᾶς τροφῆς μεταλαβεῖν οὐκ ἠδυνήθην , ἢ ἐχθὲς μόνον βραχέος ὕδατος . ἐμαρτύρησέ τε τῷ ὅρκῳ ἡ γυνὴ Πέτρου λέγουσα · ἀληθῶς οὐκ ἐγεύσατο . καὶ ὁ Ἀκύλας , μᾶλλον δὲ τοῦ λοιποῦ Φαυστῖνος , ἔφη · οὐκοῦν οὐδὲν κωλύει αὐτὴν βαπτισθῆναι . καὶ ὁ Πέτρος γελάσας ἀπεκρίνατο · ἀλλ᾽ οὐκ ἔστι τοῦτο νηστεία βαπτίσματος , ἥ μὴ δἰ αὐτὸ γέγονεν . καὶ ὁ Φαυστῖνος ἀπεκρίνατο · ἴσως οὖν ὁ Θεὸς βουλόμενος ἡμῶν τὴν μητέρα μηδεμίαν ἡμέραν τῆς ἡμῶν ἐπιγνώσεως χωρίσαι τῆς τραπέζης , προῳκονόμησεν τὴν νηστείαν . ὡς γὰρ ἐσωφρόνησεν ἐν ἀγνοίᾳ , τὸ πρέπον τῆς ἀληθείας ποιήσασα , οὕτως καὶ νῦν ὁ Θεὸς ἴσως ᾠκονόμησεν πρὸ μιᾶς νηστεῦσαι αὐτὴν ἐν ἀγνοίᾳ ὑπὲρ τοῦ ἀληθοῦς βαπτίσματος , ἵνα ἀπὸ πρώτης ἡμέρας τοῦ γνωρίσαι ἡμᾶς σὺν ἡμῖν ἁλῶν μεταλαβεῖν δυνηθῇ .
Lemmas: ὁ δέ μήτηρ σύ ἐπεί πιστῶς διάκειμαι περί ὁ βάπτισμα , ἄν εἷς πρό ὁ βάπτισμα νηστεύω ἡμέρα . ὁ δέ ὄμνυμι · δύο ὁ διέρχομαι ἡμέρα , ὁ γυνή ὁ κατά ὁ ἀναγνωρισμός διηγέομαι , ὑπό ὁ πολύς χαρά τροφή μεταλαμβάνω οὐ δύναμαι , ἢ ἐχθές μόνος βραχύς ὕδωρ . μαρτυρέω τε ὁ Ὅρκος ὁ γυνή Πέτρος λέγω · ἀληθής οὐ γεύω . καί ὁ Ἀκύλας , μᾶλλον δέ ὁ λοιπός Φαυστῖνος , φημί · οὐκοῦν οὐδείς κωλύω αὐτός βαπτίζω . καί ὁ Πέτρος γελάω ἀποκρίνω · ἀλλά οὐ εἰμί οὗτος νηστεία βάπτισμα , ὅς μή διά αὐτός γίγνομαι . καί ὁ Φαυστῖνος ἀποκρίνω · ἴσως οὖν ὁ θεός βούλομαι ἐγώ ὁ μήτηρ μηδείς ἡμέρα ὁ ἐγώ ἐπίγνωσις χωρίζω ὁ τράπεζα , προοικονομέω ὁ νηστεία . ὡς γάρ σωφρονέω ἐν ἄγνοια , ὁ πρέπω ὁ ἀλήθεια ποιέω , οὕτως καί νῦν ὁ θεός ἴσως οἰκονομέω πρό εἷς νηστεύω αὐτός ἐν ἄγνοια ὑπέρ ὁ ἀληθής βάπτισμα , ἵνα ἀπό πρῶτος ἡμέρα ὁ γνωρίζω ἐγώ σύν ἐγώ ἅλς μεταλαμβάνω δύναμαι .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 13.12
Καὶ ὁ Πέτρος ἔφη · μὴ ἡμᾶς νικάτω ἡ κακία , πρόφασιν εὑροῦσα τὴν πρόνοιαν καὶ τεκούσης στοργήν · ἀλλὰ μᾶλλον ὑμεῖς κἀγὼ σὺν ὑμῖν τὴν σήμερον διαμείνωμεν , καὶ αὔριον βαπτισθήσεται . οὐδὲ γὰρ ἡ ὥρα τῆς σήμερον ἡμέρας ἐπιτήδειός ἐστιν εἰς βάπτισμα . καὶ ὁμῶς οὕτως γενέσθαι οἱ πάντες συνευδοκήσαμεν .
Lemmas: καί ὁ Πέτρος φημί · μή ἐγώ νικάω ὁ κακία , πρόφασις εὑρίσκω ὁ πρόνοια καί τίκτω στοργή · ἀλλά μᾶλλον σύ ἐγώ σύν σύ ὁ σήμερον διαμένω , καί αὔριον βαπτίζω . οὐδέ γάρ ὁ ὥρα ὁ σήμερον ἡμέρα ἐπιτήδειος εἰμί εἰς βάπτισμα . καί ὁμῶς οὕτως γίγνομαι ὁ πᾶς συνευδοκέω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 13.13
Αὐτῆς οὖν ἑσπέρας τῆς Πέτρου οἱ πάντες διδασκαλίας ἀπηλαύομεν , δεικνύντος ἡμῖν ἐκ τῆς κατὰ τὴν μητέρα προφάσεως , τίνι λόγῳ τὰ τέλη τῆς σωφροσύνης καλά , τὰ δὲ τῆς μοιχείας χαλεπὰ ὄντα ὅλῳ γένει ὄλεθρον ποιεῖν φύσιν ἔχει , κἄν μὴ ταχέως , ἀλλ᾽ οὖν γε κἄν βραδέως . ἐπὶ τοσοῦτον δέ , φησίν , τὰ τῆς σωφροσύνης ἀρέσκει τῷ Θεῷ , ὅτι καὶ τοῖς ἐν πλάνῃ οὖσιν βραχεῖάν τινα ὑπὲρ αὐτῆς ἐν τῷ νῦν βίῳ ἀπονέμει χάριν ( ἡ γὰρ ἐκεῖ σωτηρία μόνοις τοῖς διὰ τὴν εἰς αὐτὸν ἐλπίδα βαπτισθεῖσιν καὶ σωφρόνως δικαιοπραγοῦσιν ἀποδίδοται ) . ὥσπερ ἐγνώκατε ἐπὶ τῆς ὑμετέρας μητρὸς γενόμενα , λέγω δὴ τὰ ἐπὶ τέλει καλά . ἴσως δὲ εἰ ἐμοιχήσατο , ἀνῄρητο ἄν . διὸ σωφρονήσασαν ἐλεήσας ὁ Θεὸς τὸν κατ᾽ αὐτῆς ἀπέστρεψεν φόνον , καὶ τὰ ἀφαιρεθέντα τέκνα ἀπέδωκεν .
Lemmas: αὐτός οὖν ἑσπέρα ὁ Πέτρος ὁ πᾶς διδασκαλία ἀπελαύνω , δείκνυμι ἐγώ ἐκ ὁ κατά ὁ μήτηρ πρόφασις , τίς λόγος ὁ τέλος ὁ σωφροσύνη καλός , ὁ δέ ὁ μοιχεία χαλεπός εἰμί ὅλος γένος ὄλεθρος ποιέω φύσις ἔχω , ἄν μή ταχέως , ἀλλά οὖν γε ἄν βραδύς . ἐπί τοσοῦτος δέ , φημί , ὁ ὁ σωφροσύνη ἀρέσκω ὁ Θεός , ὅτι καί ὁ ἐν πλάνη εἰμί βραχύς τις ὑπέρ αὐτός ἐν ὁ νῦν βίος ἀπονέμω χάρις ( ὁ γάρ ἐκεῖ σωτηρία μόνος ὁ διά ὁ εἰς αὐτός ἐλπίς βαπτίζω καί σωφρόνως δικαιοπραγέω ἀποδίδωμι ) . ὥσπερ γιγνώσκω ἐπί ὁ ὑμέτερος μήτηρ γίγνομαι , λέγω δή ὁ ἐπί τέλος καλός . ἴσως δέ εἰμί μοιχάω , ἀναιρέω ἄν . διό σωφρονέω ἐλεέω ὁ θεός ὁ κατά αὐτός ἀποστρέφω φόνος , καί ὁ ἀφαιρέω τέκνον ἀποδίδωμι .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 13.14
Ἀλλ᾽ ἐρεῖ τις ἴσως · πόσοι διὰ σωφροσύνην ἀπώλοντο ; φημὶ ἀναισθησίας αἰτίᾳ , χρὴ γὰρ τὴν αἰσθανομένην ἢ ἐρωμένου τινὸς ἢ ἐραστοῦ , παρ᾽ αὐτὸ φυγεῖν τῆς πρὸς αὐτὸν ἐπιμίξεως , ὡς πῦρ φλέγον ἢ λυσσοῦντα κύνα . ὅνπερ τρόπον ἐποίησεν ἡ ὑμᾶς τεκοῦσα , τὸ τῆς σωφροσύνης ὄντως ἀγαπήσασα καλόν . δἰ ὅ φυλαχθεῖσα σὺν ἡμῖν αἰωνίου βασιλείας ἔλαβεν τὴν ἐπίγνωσιν . ἡ σωφρονεῖν βουλομένη γυνὴ εἰδέναι ὀφείλει , ὅτι φθονουμένη ὑπὸ κακίας προφάσει ἔρωτος πολλοὺς ἔχει τοὺς ἐπιβούλους . μιᾷ δὲ τῇ πρὸς τὸ σωφρονεῖν ἐνστάσει σεμνὴ μείνασα τὴν ὑπὸ πάντων νίκην λαβοῦσα σωθῆναι ἔχει . καὶ γὰρ εἰ πάντα καλὰ διαπράξαιτό τις , μιᾷ τῇ πρὸς τὸ μοιχήσασθαι ἁμαρτίᾳ κολασθῆναι δεῖ , ὁ προφήτης ἔφη .
Lemmas: ἀλλά εἴρω τις ἴσως · πόσος διά σωφροσύνη ἀπόλλυμι ; φημί ἀναισθησία αἴτιος , χρή γάρ ὁ αἰσθάνομαι ἢ ἐράω τις ἢ ἐραστής , παρά αὐτός φεύγω ὁ πρός αὐτός επιμιξις , ὡς πῦρ φλέγω ἢ λύω κύω . ὅσπερ τρόπος ποιέω ὁ σύ τίκτω , ὁ ὁ σωφροσύνη εἰμί ἀγαπάω καλός . διά ὅς φυλάσσω σύν ἐγώ αἰώνιος βασίλεια λαμβάνω ὁ ἐπίγνωσις . ὁ σωφρονέω βούλομαι γυνή οἶδα ὀφείλω , ὅτι φθονέω ὑπό κακία πρόφασις Ἔρως πολύς ἔχω ὁ ἐπίβουλος . εἷς δέ ὁ πρός ὁ σωφρονέω ἔνστασις σεμνός μένω ὁ ὑπό πᾶς Νίκη λαμβάνω σῴζω ἔχω . καί γάρ εἰμί πᾶς καλός διαπράσσω τις , εἷς ὁ πρός ὁ μοιχάω ἁμαρτία κολάζω δεῖ , ὁ προφήτης φημί .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 13.15
Ἡ σώφρων γυνὴ τὸ τοῦ Θεοῦ θέλημα ποιοῦσα τῆς αὐτοῦ πρώτης κτίσεως ἀγαθὴ ὑπόμνησις γίνεται . ὅτι εἷς ὤν ὁ Θεὸς ἑνὶ ἀνθρώπῳ μίαν ἔκτισε γυναῖκα . ἔτι δὲ μᾶλλον σώφρων μένει , ἐὰν τῆς κτίσεως μὴ λανθάνῃ , καὶ τὴν κόλασιν προβλέπῃ , καὶ τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν τὴν ζημίαν μὴ ἀγνοῇ . ἡ σώφρων γυνὴ ἐπὶ τοῖς σώζεσθαι θέλουσιν ἡδομένη , παράδειγμα εὐσεβὲς τοῖς θεοσεβοῦσιν τυγχάνει · ἀγαθοῦ γὰρ βίου νόμος ἐστίν . ἡ σωφρονεῖν θέλουσα τὰς προφάσεις τῆς λοιδορίας ἐκκόπτει , ἐὰν δὲ μὴ παρέχουσα πρόφασιν λοιδορεῖται ὡς ὑπ᾽ ἐχθροῦ , ὑπὸ Θεοῦ εὐλογεῖται καὶ ἐκδικεῖται . ἡ σώφρων τὸν Θεὸν ποθεῖ , τὸν Θεὸν φιλεῖ , τὸν Θεὸν τέρπει , τὸν Θεὸν δοξάζει · ἀνθρώποις πρόφασιν πρὸς λοιδορίαν οὐ παρέχει . ἡ σώφρων γυνὴ τὴν ἐκκλησίαν ἀγαθῇ τιμῇ μυρίζει καὶ ἐπὶ σεμνότητι δοξάζει · ἔτι δὲ καὶ διδασκάλων ἔπαινός ἐστιν , καὶ συνεργὸς αὐτοῖς σωφρονοῦσι τυγχάνει .
Lemmas: ὁ σώφρων γυνή ὁ ὁ Θεός θέλημα ποιέω ὁ αὐτός πρῶτος κτίσις ἀγαθός ὑπόμνησις γίγνομαι . ὅτι εἷς εἰμί ὁ θεός εἷς ἄνθρωπος εἷς κτίζω γυνή . ἔτι δέ μᾶλλον σώφρων μένω , ἐάν ὁ κτίσις μή λανθάνω , καί ὁ κόλασις προβλέπω , καί ὁ αἰώνιος ἀγαθός ὁ ζημία μή ἀγνοέω . ὁ σώφρων γυνή ἐπί ὁ σῴζω ἐθέλω ἥδομαι , παράδειγμα εὐσεβής ὁ θεοσεβέω τυγχάνω · ἀγαθός γάρ βίος νόμος εἰμί . ὁ σωφρονέω ἐθέλω ὁ πρόφασις ὁ λοιδορία ἐκκόπτω , ἐάν δέ μή παρέχω πρόφασις λοιδορέω ὡς ὑπό ἐχθρός , ὑπό Θεός εὐλογέω καί ἐκδικέω . ὁ σώφρων ὁ θεός ποθέω , ὁ θεός φιλέω , ὁ θεός τέρπω , ὁ θεός δοξάζω · ἄνθρωπος πρόφασις πρός λοιδορία οὖον παρέχω . ὁ σώφρων γυνή ὁ ἐκκλησία ἀγαθός τιμή μυρίζω καί ἐπί σεμνότης δοξάζω · ἔτι δέ καί διδάσκαλος ἔπαινος εἰμί , καί συνεργός αὐτός σωφρονέω τυγχάνω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 13.16
᾽Η σώφρων γυνὴ ὡς νυμφίῳ υἱῷ Θεοῦ κοσμεῖται , ἐνδεδυμένη τὸ σεμνὸν φῶς . ἔστιν δὲ αὐτῇ κάλλος ἐν τῇ ψυχῇ εὐνομία . μύρου δὲ πνέει τῆς ἀγαθῆς φήμης . καλὰ φορεῖ · ἠμφίεσται τὴν αἰδῶ . καὶ τιμίους μαργαρίτας περίκειται , τοὺς σωφρονίζοντας λόγους . λευκὴ δὲ τυγχάνει , ὅτ᾽ ἅν τὰς φρένας ᾖ λελαμπρυμένη . καλῷ ἐσόπτρῳ ὁρᾷ , εἰς τὸν Θεὸν ἐμβλέπουσα . καλῷ κόσμῳ χρῆται , τῷ πρὸς Θεὸν φόβῳ τὴν ψυχὴν νουθετοῦσα . καλὴ ἡ γυνὴ , οὐχ ἡ χρυσῷ πεπεδημένη , ἀλλ᾽ ἡ τῶν προσκαίρων ἐπιθυμιῶν λελυμένη . ἡ σώφρων γυνὴ μεγάλῳ βασιλεῖ περιπόθητός ἐστιν , αὐτῷ μεμνήστευται , αὐτῷ τετήρηται , ὑπὸ αὐτοῦ ἠγάπηται . ἡ σώφρων εἰς τὸ θέλεσθαι προφάσεις οὐ παρέχει , ἢ τῷ αὐτῆς ἀνδρί . ἡ σώφρων ὑπὸ ἑτέρου θελομένη λυπεῖται . ἡ σώφρων τὸν ἄνδρα ἐνδιαθέτως φιλεῖ , καὶ καταφιλεῖ , καὶ κολακεύει , ἀρέσκει , δουλεύει , πρὸς πάντα αὐτῷ πείθεται , παῤ ἐκτὸς τοῦ ἀπειθεῖν Θεῷ . ἡ γὰρ πειθομένη Θεῷ ἄνευ φυλάκων καὶ τὴν ψυχὴν σωφρονεῖ καὶ τὸ σῶμα καθαρεύει .
Lemmas: ΗΘ σώφρων γυνή ὡς νυμφίος υἱός Θεός κοσμέω , ἐνδύω ὁ σεμνός φάος . εἰμί δέ αὐτός κάλλος ἐν ὁ Ψυχή Εὐνομία . μύρον δέ πνέω ὁ ἀγαθός φήμη . καλός φορέω · ἀμφιέννυμι ὁ αἰδώς . καί τίμιος μαργαρίτης περίκειμαι , ὁ σωφρονίζω λόγος . λευκός δέ τυγχάνω , ὅτι ὅς ὁ φρήν εἰμί λαμπρύνω . καλός εἴσοπτρον ὁράω , εἰς ὁ θεός ἐμβλέπω . καλός κόσμος χράω , ὁ πρός θεός φόβος ὁ ψυχή νουθετέω . κάλως ὁ γυνή , οὐ ὁ χρυσός πεδάω , ἀλλά ὁ ὁ πρόσκαιρος ἐπιθυμία λύω . ὁ σώφρων γυνή μέγας βασιλεύς περιπόθητος εἰμί , αὐτός μνηστεύω , αὐτός τηρέω , ὑπό αὐτός ἀγαπάω . ὁ σώφρων εἰς ὁ θέλω πρόφασις οὖον παρέχω , ἢ ὁ αὐτός ἀνήρ . ὁ σώφρων ὑπό ἕτερος θέλω λυπέω . ὁ σώφρων ὁ ἀνήρ ἐνδιάθετος φιλέω , καί καταφιλέω , καί κολακεύω , ἀρέσκω , δουλεύω , πρός πᾶς αὐτός πείθω , παρά ἐκτός ὁ ἀπειθέω Θεός . ὁ γάρ πείθω Θεός ἄνευ φύλαξ καί ὁ ψυχή σωφρονέω καί ὁ σῶμα καθαρεύω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 13.17
Ἀνόητος οὖν πᾶς ἀνηρ ὁ τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα χωρίζων φόβου Θεοῦ . ὅτι ἡ Θεὸν μὴ φοβουμένη οὐδὲ τὸν ἄνδρα φοβεῖται . ἐὰν Θεὸν τὸν ἀόρατα βλέποντα μὴ φοβῆται , πρὸς τὸν μὴ ὁρῶντα πῶς σωφρονήσει ; πῶς δὲ σωφρονήσει ἡ μὴ συνερχομένη πρὸς τοὺς σωφρονίζοντας ἀκούειν λόγους ; πῶς δὲ καὶ νουθεσίας τύχοι ; πῶς δὲ σωφρονήσει ἄνευ φυλάκων , ἐὰν τὴν ἐσομένην κρίσιν τοῦ Θεοῦ μὴ διδαχθῇ , μηδὲ τὴν ἐπὶ μικρᾷ ἡδονῇ αἰώνιον ζημίαν πληροφορηθῇ ; διὸ τοὐναντίον ἄκουσαν αὐτὴν πρὸς τὸν σωφρονίζοντα ἀεὶ εἰσέρχεσθαι λόγον ἀνάγκασον , κολάκευσον .
Lemmas: ἀνόητος οὖν πᾶς ἀνήρ ὁ ὁ ἑαυτοῦ γυνή χωρίζω φόβος Θεός . ὅτι ὁ θεός μή φοβέω οὐδέ ὁ ἀνήρ φοβέω . ἐάν θεός ὁ ἀόρατος βλέπω μή φοβέω , πρός ὁ μή ὁράω πῶς σωφρονέω ; πῶς δέ σωφρονέω ὁ μή συνέρχομαι πρός ὁ σωφρονίζω ἀκούω λόγος ; πῶς δέ καί νουθεσία τυγχάνω ; πῶς δέ σωφρονέω ἄνευ φύλαξ , ἐάν ὁ εἰμί κρίσις ὁ Θεός μή διδάσκω , μηδέ ὁ ἐπί μικρός ἡδονή αἰώνιος ζημία πληροφορέω ; διό ἐναντίος ἀκούω αὐτός πρός ὁ σωφρονίζω ἀεί εἰσέρχομαι λόγος ἀναγκάζω , κολακεύω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 13.18
Πολὺ δὲ κρεῖττον , εἰ χειραγωγήσας ἥξεις · ἵνα καὶ αὐτὸς σώφρων γένῃ · θελήσεις γὰρ σώφρων γενέσθαι , ἵνα γνώσῃ σεμνοῦ γάμου τὸ τέλος , καὶ οὐκ ὀκνήσεις , εἰ ἀγαπᾷς , λέγω δὴ πατὴρ γενέσθαι , ἴδια τέκνα φιλεῖν καὶ ὑπὸ ἰδίων φιλεῖσθαι τέκνων . ὁ σώφρονα γυναῖκα ἔχειν θέλων καὶ αὐτὸς σωφρονεῖ , τὴν ὀφειλομένην εὐνὴν ἀποδίδωσιν , ταύτῃ συνεστιᾶται , ταύτῃ σύνεστιν , σὺν αὐτῇ πρὸς τὸν σωφρονίζοντα ἔρχεται λόγον , οὐ λυπεῖ , οὐκ εἰκῆ μάχεται , ἑαυτὸν μισητὸν οὐ ποιεῖ , ἅ δύναται καλὰ παρέχει , ὧν μὴ ἔχει , τῇ κολακείᾳ τὸ λυποῦν ἀποπληροῖ . ἡ σώφρων γυνὴ κολακευθῆναι οὐκ ἀναμένει , κύριον τὸν ἄνδρα γνωρίζει , πενομένου τὴν πενίαν φέρει , πεινῶντι συμπεινᾷ , ἀποδημοῦντι συναποδημεῖ , λυπούμενον παραμυθεῖται , κἄν προῖκα μείζονα ἔχῃ , ὡς μηδὲν ἔχουσα ὑπόκειται . ὁ δὲ ἀνὴρ κἂν πένητα ἔχῃ γυναῖκα , μεγάλην προῖκα ἡγείσθω αὐτῆς τὴν σωφροσύνην . ἡ σώφρων γυνὴ αὐταρκείᾳ βρωμάτων καὶ ποτῶν χρῆται , ἵνα μὴ λιπανθέντος τοῦ σώματος τῷ βάρει πρὸς ἐπιθυμίας ἀνόμους κατασπάσῃ τὴν ψυχήν . ἀλλ᾽ ἔτι μὴν σὺν νέοις οὐκ ἰδιάζει , καὶ τοὺς γέροντας ὑποπτεύει , γέλωτας ἀτάκτους ἀπωθεῖται , Θεῷ μόνῳ ἑαυτὴν ἀπονέμουσα οὐ σφάλλεται , σεμνοὺς λόγους ἀκούουσα ἥδεται , τοὺς δὲ μὴ ἐπὶ σωφροσύνης λεγομένους ἀπωθεῖται .
Lemmas: Πολύς δέ ἀγαθός , εἰμί χειραγωγέω ἥκω · ἵνα καί αὐτός σώφρων γίγνομαι · ἐθέλω γάρ σώφρων γίγνομαι , ἵνα γιγνώσκω σεμνός γάμος ὁ τέλος , καί οὐ ὀκνέω , εἰμί ἀγαπάω , λέγω δή πατήρ γίγνομαι , ἴδιος τέκνον φιλέω καί ὑπό ἴδιος φιλέω τέκνον . ὁ σώφρων γυνή ἔχω ἐθέλω καί αὐτός σωφρονέω , ὁ ὀφείλω εὐνή ἀποδίδωμι , οὗτος συνεστιάω , οὗτος σύνειμι , σύν αὐτός πρός ὁ σωφρονίζω ἔρχομαι λόγος , οὖον λυπέω , οὐ εἰκῇ μάχομαι , ἑαυτοῦ μισητός οὖον ποιέω , ὅς δύναμαι καλός παρέχω , ὅς μή ἔχω , ὁ κολακεία ὁ λυπέω ἀποπληρόω . ὁ σώφρων γυνή κολακεύω οὐ ἀναμένω , κύριος ὁ ἀνήρ γνωρίζω , πένομαι ὁ πενία φέρω , πεινάω συμπεινᾷ , ἀποδημέω συναποδημέω , λυπέω παραμυθέομαι , ἄν προίξ μείζων ἔχω , ὡς μηδείς ἔχω ὑπόκειμαι . ὁ δέ ἀνήρ κἀν πένης ἔχω γυνή , μέγας προίξ ἡγέομαι αὐτός ὁ σωφροσύνη . ὁ σώφρων γυνή αὐτάρκεια βρῶμα καί ποτός χράω , ἵνα μή λιπαίνω ὁ σῶμα ὁ βάρος πρός ἐπιθυμία ἄνομος κατασπάω ὁ Ψυχή . ἀλλά ἔτι μήv σύν νέος οὐ ἰδιάζω , καί ὁ γέρων ὑποπτεύω , γέλως ἄτακτος ἀπωθέω , Θεός μόνος ἑαυτοῦ ἀπονέμω οὖον σφάλλω , σεμνός λόγος ἀκούω ἥδομαι , ὁ δέ μή ἐπί σωφροσύνη λέγω ἀπωθέω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 13.19
Μάρτυς Θεός , πολλοὶ φόνοι μία μοιχεία · καὶ τὸ δεινόν , ὅτι τῶν φόνων αὐτῆς τὸ φοβερὸν καὶ ἀσεβὲς οὐ βλέπεται . ὅτι αἵματος χυθέντος νεκρὸν κεῖται σῶμα , καὶ τὸ τῆς συμφορᾶς δεινὸν πάντας ἐκπλήσσει . τῆς δὲ μοιχείας οἱ τῆς ψυχῆς φόνοι φοβερώτεροι ὄντες , ἐπεὶ μὴ ἀνθρώποις βλέπονται , τοῖς τολμῶσιν ἄοκνον τὴν ὁρμὴν παρέχουσιν . γνῶθι ἄνθρωπε , τίνος πνοὴν ἔχεις πρὸς τὸ ζῆν , καὶ οὐ μὴ αὐτὴν μιανθῆναι θελήσῃς . ὑπὸ μοιχείας μόνης μιαίνεται ἡ Θεοῦ πνοή . καὶ διὰ τοῦτο αὐτὴ τὸν μιάναντα εἰς πῦρ κατασπᾷ . σπεύδει γὰρ τὸν ὑβριστὴν ἀωνίῳ παραδοῦναι κολάσει .
Lemmas: Μάρτυς Θεός , πολύς φόνος εἷς μοιχεία · καί ὁ δεινός , ὅτι ὁ φόνος αὐτός ὁ φοβερός καί ἀσεβής οὖον βλέπω . ὅτι αἷμα χέω νεκρός κεῖμαι σῶμα , καί ὁ ὁ συμφορά δεινός πᾶς ἐκπλήσσω . ὁ δέ μοιχεία ὁ ὁ Ψυχή φόνος φοβερός εἰμί , ἐπεί μή ἄνθρωπος βλέπω , ὁ τολμάω ἄοκνος ὁ ὁρμή παρέχω . γιγνώσκω ἄνθρωπος , τίς πνοή ἔχω πρός ὁ ζῶ , καί οὖον μή αὐτός μιαίνω ἐθέλω . ὑπό μοιχεία μόνος μιαίνω ὁ Θεός πνοή . καί διά οὗτος αὐτός ὁ μιαίνω εἰς πῦρ κατασπάω . σπεύδω γάρ ὁ ὑβριστής ἀώνιος παραδίδωμι κολάζω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 13.20
Ταῦτα λέγων ὁ Πέτρος , ἀγαθὴν καὶ σώφρονα Ματτιδίαν ὑπὸ χαρᾶς δακρύουσαν ἰδὼν , ὡς ἐπὶ ὑποσχέσει τῶν γεγονότων λυπηθῆναι νομίσας , ἔφη · θάρσει γύναι · πολλῶν πολλὰ κακὰ παθόντων διὰ μοιχείαν σὺ διὰ σωφρωσύνην πέπονθας , καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἐτελεύτησας . εἰ δὲ καὶ τεθνήκεις , σεσωσμένην ἄν εἶχες τὴν ψυχήν . πατρίδα Ῥώμην ἔλειπες διὰ σωφροσύνην · ἀλλὰ τῇ ταύτης προφάσει ἀλήθειαν εὗρες , τὸ διάδημα τῆς ἀϊδίου βασιλείας · ἐν βυθῷ κεκινδύνευκας , καὶ οὐκ ἐτελεύτησας , καὶ εἴτε τετελευτήκεις , αὐτός σοι ὁ βυθὸς διὰ σωφροσύνην θνησκούσῃ βάπτισμα ἐγίνετο πρὸς ψυχῆς σωτηρίαν . τέκνων ἀπελείφθης πρὸς ὀλίγον , ἅ τινα γνησίας ὄντα σπορᾶς ἐν τοῖς κρείττοσιν εὕρηται . λιμώττουσα τροφὰς προσήτησας , ἀλλὰ πορνείᾳ σῶμα σὸν οὐκ ἐμίανας . σῶμα σὸν ἐβασάνισας , ἀλλὰ τήν ψυχὴν ἔσωσας . μοιχὸν ἔφυγες , ἵνα μὴ κοίτην ἀνδρὸς μιανῇς ἀλλὰ διὰ τὴν σωφροσύνην ὁ τὴν φυγὴν εἰδὼς Θεὸς τὸν ἀνδρὸς ἀποπληρώσει τόπον . λυπηθεῖσα καὶ μονωθεῖσα πρὸς ὀλίγον ἀνδρὸς καὶ τέκνων ἀπελείφθης , ἀλλὰ τούτους πάντας ἀπολείπειν εἶχες προθεσμίᾳ θανάτου · κρεῖττον δὲ ὅτι διὰ σωφροσύνην ἑκοῦσα ἀπελείφθης , ἢ εἴπερ ἄκουσα μετὰ χρόνον ἐφ᾽ ἁμαρτίαις αὐταῖς ἀπώλλυου .
Lemmas: οὗτος λέγω ὁ Πέτρος , ἀγαθός καί σώφρων ματτιδιος ὑπό χαρά δάκρυ εἶδον , ὡς ἐπί ὑπόσχεσις ὁ γίγνομαι λυπέω νομίζω , φημί · θάρσος γυνή · πολύς πολύς κακός πάσχω διά μοιχεία σύ διά σωφρωσυνη πάσχω , καί διά οὗτος οὐ τελευτάω . εἰμί δέ καί θνῄσκω , σώζω ἄν ἔχω ὁ Ψυχή . πατρίς Ῥώμη λείπω διά σωφροσύνη · ἀλλά ὁ οὗτος πρόφασις ἀλήθεια εὑρίσκω , ὁ διάδημα ὁ ἀΐδιος βασίλεια · ἐν βυθός κινδυνεύω , καί οὐ τελευτάω , καί εἴτε τελευτάω , αὐτός σύ ὁ βυθός διά σωφροσύνη θνῄσκω βάπτισμα γίγνομαι πρός Ψυχή σωτηρία . τέκνον ἀπολείπω πρός ὀλίγος , ὅς τις Γνησίας εἰμί σπορά ἐν ὁ ἀγαθός εὑρίσκω . λιμώσσω τροφή προσαιτέω , ἀλλά πορνεία σῶμα σός οὐ μιαίνω . σῶμα σός βασανίζω , ἀλλά ὁ ψυχή σῴζω . μοιχός φεύγω , ἵνα μή κοίτη ἀνήρ μιαίνω ἀλλά διά ὁ σωφροσύνη ὁ ὁ φυγή εἰδοί θεός ὁ ἀνήρ ἀποπλήρωσις τόπος . λυπέω καί μονόω πρός ὀλίγος ἀνήρ καί τέκνον ἀπολείπω , ἀλλά οὗτος πᾶς ἀπολείπω ἔχω προθεσμία θάνατος · ἀγαθός δέ ὅτι διά σωφροσύνη ἑκών ἀπολείπω , ἢ εἴπερ ἀκούω μετά χρόνος ἐπί ἁμαρτία αὐτός ἀπόλλυμι .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 13.21
Πολλῷ οὖν ἄμεινον τὰ πρωτεῖα εἶναι θλιβερά . καὶ γὰρ ὅτε πάρεστιν , ἐλπίδι τοῦ παρελθεῖν οὐ πάνυ λυπεῖ , προσδοκίᾳ τε τοῦ κρείττονος καὶ χαίρειν παρέχει . πρὸ πάντων δὲ εἰδέναι σε θέλω , πόσον τὸ σωφρονεῖν ἀρέσκει Θεῷ . ἡ σώφρων γυνὴ Θεοῦ ἐκλογὴ , Θεοῦ εὐδοκία , Θεοῦ δόξα , Θεοῦ τέκνον . τοσοῦτον ἀγαθὸν σωφροσύνη . εἰ μὴ ὅτι νόμος ἦν , μηδὲ δίκαιον ἀβάπτιστον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν , τάχα που τῶν ἐθνῶν οἱ πεπλανημένοι διὰ σωφροσύνην μόνον σωθῆναι ἐδύναντο . διὰ τοῦτο λίαν ἀθυμῶ περὶ τῶν ἐν πλάνῃ σωφρονούντων , ὅτι ἄνευ ἐλπίδος ἀγαθῆς σωφρονεῖν ἑλόμενοι πρὸς τὸ βαπτισθῆναι ὀκνηρῶς ἔχουσιν . διὸ οὐ σώζονται · ὅτι δόγμα Θεοῦ κεῖται , ἀβάπτιστον εἰς τὴν αὐτοῦ βασιλείαν μὴ εἰσελθεῖν . ταῦτα αὐτοῦ εἰπόντος καὶ τούτων πλείονα , εἰς ὕπνον ἐτράπημεν .
Lemmas: πολλός οὖν ἀγαθός ὁ πρωτεῖος εἰμί θλιβερός . καί γάρ ὅτε πάρειμι , ἐλπίς ὁ παρέρχομαι οὖον πάνυ λυπέω , προσδοκία τε ὁ ἀγαθός καί χαίρω παρέχω . πρό πᾶς δέ οἶδα σύ ἐθέλω , πόσος ὁ σωφρονέω ἀρέσκω Θεός . ὁ σώφρων γυνή Θεός ἐκλογή , Θεός εὐδοκία , Θεός δόξα , Θεός τέκνον . τοσοῦτος ἀγαθός σωφροσύνη . εἰμί μή ὅτι νόμος εἰμί , μηδέ Δίκαιος ἀβάπτιστος εἰς ὁ βασίλειος ὁ Θεός εἰσέρχομαι , τάχα ποῦ ὁ ἔθνος ὁ πλανάω διά σωφροσύνη μόνος σῴζω δύναμαι . διά οὗτος λίαν ἀθυμέω περί ὁ ἐν πλάνη σωφρονέω , ὅτι ἄνευ ἐλπίς ἀγαθός σωφρονέω αἱρέω πρός ὁ βαπτίζω ὀκνηρός ἔχω . διό οὖον σῴζω · ὅτι δόγμα Θεός κεῖμαι , ἀβάπτιστος εἰς ὁ αὐτός βασίλειος μή εἰσέρχομαι . οὗτος αὐτός εἶπον καί οὗτος πλείων , εἰς ὕπνος τρέπω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 14.1
Ὀρθριαίτερον δὲ πολλῷ τοῦ καθ᾽ ἡμέραν ὁ Πέτρος διυπνισθεὶς εἰσῄει πρὸς ἡμᾶς , καὶ ἐξυπνίσας ἔφη · Φαυστῖνος καὶ Φαυστινιανὸς ἅμα Κλήμεντι μετὰ τῶν οἰκείων ἀκολουθησάτωσάν μοι , ὅπως ἐν σκεπινῷ τῆς θαλάσσης τόπῳ ἐλθόντες ἐν ἀκατασκόπῳ βαπτίσαι αὐτὴν δυνηθῶμεν . πλὴν ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν γενομένων ἡμῶν , μεταξὺ πετρῶν τινων γαληνοῦ καὶ καθαροῦ τόπου εὐπορησάντων ἐβάπτισεν αὐτήν . ἡμεῖς δὲ οἱ ἀδελφοί , τῶν γυναικῶν χάριν ἅμα ἀδελφῷ καὶ ἄλλοις τισὶν ὑποχωρήσαντες καὶ λουσάμενοι , ἐλθόντες τὰς γυναῖκας παρελάβομεν . καὶ οὕτως ἐν κρυφαίῳ τόπῳ πορευθέντες εὐχόμεθα . ἔπειτα ὁ Πέτρος τὰς γυναῖκας διὰ τὸν ὄχλον προέπεμψεν , δἰ ἄλλης ὁδοῦ ἐπὶ τὴν ξενίαν ἐλθεῖν κελεύσας , ἀνδρῶν τε μόνοις ἡμῖν συνεῖναι τῇ μητρὶ καὶ ταῖς αὐταῖς γυναιξὶν ἐπέτρεψεν . ἐλθόντες οὖν εἰς τὴν ξενίαν καὶ ἀναμένοντες αὐτὸν ἐλθεῖν ἀλλήλοις διελεγόμεθα . μεθ᾽ ἱκανὰς δὲ ὥρας ὁ Πέτρος ἐλθὼν , τὸν ἄρτον ἐπ᾽ εὐχαριστίᾳ κλάσας καὶ ἐπιθεὶς ἅλας , τῇ μητρὶ πρῶτον ἐπέδωκεν , μετ᾽ αὐτὴν τοῖς υἱοῖς αὐτῆς . καὶ οὕτως αὐτῇ συνεστιάθημεν καὶ τὸν Θεὸν εὐλογήσαμεν .
Lemmas: ορθριαιτερος δέ πολύς ὁ κατά ἡμέρα ὁ Πέτρος διυπνίζω εἰσέρχομαι πρός ἐγώ , καί ἐξυπνίζω φημί · Φαυστῖνος καί Φαυστινιανός ἅμα Κλήμης μετά ὁ οἰκέω ἀκολουθέω ἐγώ , ὅπως ἐν σκεπινός ὁ θάλασσα τόπος ἔρχομαι ἐν ἀκατάσκοπος βαπτίζω αὐτός δύναμαι . πλήν ἐπί ὁ αἰγιαλός γίγνομαι ἐγώ , μεταξύ πέτρα τίνω γαληνός καί καθαρός τόπος εὐπορέω βαπτίζω αὐτός . ἐγώ δέ ὁ ἀδελφός , ὁ γυνή χάρις ἅμα ἀδελφός καί ἄλλος τις ὑποχωρέω καί λούω , ἔρχομαι ὁ γυνή παραλαμβάνω . καί οὕτως ἐν κρυφαῖος τόπος πορεύω εὔχομαι . ἔπειτα ὁ Πέτρος ὁ γυνή διά ὁ ὄχλος προπέμπω , διά ἄλλος ὁδός ἐπί ὁ ξένιος ἔρχομαι κελεύω , ἀνήρ τε μόνος ἐγώ συνίημι ὁ μήτηρ καί ὁ αὐτός γυνή ἐπιτρέπω . ἔρχομαι οὖν εἰς ὁ ξένιος καί ἀναμένω αὐτός ἔρχομαι ἀλλήλων διαλέγω . μετά ἱκανός δέ ὥρα ὁ Πέτρος ἔρχομαι , ὁ ἄρτος ἐπί εὐχαριστία κλάω καί ἐπιτίθημι ἅλς , ὁ μήτηρ πρῶτος ἐπιδίδωμι , μετά αὐτός ὁ υἱός αὐτός . καί οὕτως αὐτός συνίστημι καί ὁ θεός εὐλογέω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 14.2
Τότε λοιπὸν ὁ Πέτρος τὸν ὄχλον εἰσεληλυθότα ἰδὼν καὶ καθεσθεὶς καὶ παρακαθεσθῆναι ἡμᾶς κελεύσας ὑφηγεῖται τὰ πρῶτα πείθων ἡμᾶς , τίνι λόγῳ προπέμψας ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ βαπτίσματος καὶ αὐτὸς βραδύνας ἐπῆλθεν . τὴν δὲ αἰτίαν ἔλεγεν τοιαύτην . ἅμα τῷ ὑμᾶς , φησίν , ἀποστῆναι , γέρων συνεισῄει ἐργάτης , περιέργως κλέπτων ἑαυτόν , καὶ προκατασκοπήσας ἡμᾶς , ὡς αὐτὸς ὕστερον ὡμολόγει , πρὸς τὸ ἰδεῖν τί ἄν πράττοιμεν εἰς τὸν σκεπινὸν τόπον εἰσελθόντες , λάθρα ἐκβὰς ἠκολούθησεν . ἐν εὐκαίρῳ τόπῳ προσελθὼν καὶ προςαγορεύσας ἔφη · ἐκ πολλοῦ σοι ἀκολουθῶν καὶ συντυχεῖν θέλων ἠδούμην , μήπως ὡς περιέργῳ μοι χαλεπαίνῃς · νῦν δὲ τὰ ἐμοὶ δοκοῦντα ἀληθῆ , εἰ βούλει , λέγω . κἀγὼ ἀπεκρινάμην · λέγε ἡμῖν ὅπερ σοι δοκεῖ καλὸν εἶναι , καὶ ἀποδεξόμεθά σε , κἄν τῷ ὄντι μὴ καλὸν ᾖ τὸ λεγόμενον , ἐπείπερ ἀγαθῇ προαιρέσει τὸ δοκοῦν σοι καλὸν εἰπεῖν ἠθέλησας .
Lemmas: τότε λοιπός ὁ Πέτρος ὁ ὄχλος εἰσέρχομαι εἶδον καί καθέζομαι καί παρακάθημαι ἐγώ κελεύω ὑφηγέομαι ὁ πρῶτος πείθω ἐγώ , τίς λόγος προπέμπω ἐγώ ἀπό ὁ βάπτισμα καί αὐτός βραδύνω ἐπέρχομαι . ὁ δέ αἴτιος λέγω τοιοῦτος . ἅμα ὁ σύ , φημί , ἀφίστημι , γέρων συνείσειμι ἐργάτης , περιέργως κλέπτω ἑαυτοῦ , καί προκατασκοπέω ἐγώ , ὡς αὐτός ὕστερος ὁμολογέω , πρός ὁ ὁράω τίς ἄν πράσσω εἰς ὁ σκεπινός τόπος εἰσέρχομαι , λάθρῃ ἐκβαίνω ἀκολουθέω . ἐν εὔκαιρος τόπος προσέρχομαι καί προαγορεύω φημί · ἐκ πολύς σύ ἀκολουθέω καί συντυγχάνω ἐθέλω αἰδέομαι , μήπως ὡς περίεργος ἐγώ χαλεπαίνω · νῦν δέ ὁ ἐγώ δοκέω ἀληθής , εἰμί βούλομαι , λέγω . ἐγώ ἀποκρίνω · λέγω ἐγώ ὅσπερ σύ δοκέω καλός εἰμί , καί ἀποδείκνυμι σύ , ἄν ὁ εἰμί μή καλός εἰμί ὁ λέγω , ἐπεί ἀγαθός προαίρεσις ὁ δοκέω σύ καλός εἶπον ἐθέλω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 14.3
Καὶ ὁ γέρων τοῦ λέγειν ἤρξατο οὕτως · θαλάσσῃ ὑμᾶς λελουμένους εἰς τὸν ἀπόκρυφον τόπον ὑποχωρήσαντας ἰδὼν , προσελθὼν λάθρα κατεσκόπουν τὸ τί ἄν ἐν κρυφαίῳ εἰσιόντες πράττοιτε , καὶ ἐπειδὴ εὐχομένους εἶδον , ὑπεχώρησα · ἐλεήσας δὲ ὑμᾶς ἀνέμεινα , ὅπως ἐξιοῦσιν προσομιλήσας πείσω μὴ ἀπατᾶσθαι . οὔτε γὰρ Θεός ἐστιν , οὔτε πρόνοια , ἀλλὰ γενέσει τὰ πάντα ὑπόκειται , ὡς ἐγὼ ἐφ᾽ οἷς πέπονθα πεπληροφόρημαι , ἐκ πολλοῦ ἀκριβῶν τὸ μάθημα . μὴ οὖν ἀπατῶ , τέκνον . εἴτε γὰρ εὔχῃ , εἴτε μὴ , τὰ ἐκ τῆς γενέσεως πάσχειν ἀνάγκην ἔχεις εἰ γὰρ εὐχαί τι δύνανται ἢ τὸ εὖ ποιεῖν , αὐτὸς ἄν ἐν τοῖς κρείττοσιν ἤμην . καὶ νῦν εἰ μή σε ἀπατᾷ ἡ πενιχρά μου αὕτη ἐσθής , οὐκ ἀπιστήσεις οἷς λέγω . ἐν πολλῇ βίου ποτὲ ὤν περιουσίᾳ , πολλὰ καὶ θεοῖς ἔθυον , καὶ δεομένοις παρεῖχον , καὶ ὅμως εὐχόμενός τε καὶ εὐσεβῶν τὴν πεπρωμένην ἐκφυγεῖν οὐκ ἠδυνήθην . κἀγὼ ἔφην · τίνα ἐστὶν ἃ πέπονθας ; ὁ δὲ ἀπεκρίνατο · οὐκ ἀνάγκη λέγειν νῦν , ἴσως ἐπὶ τέλει ἀκούσῃ , τίς τε ὤν ἐγὼ καὶ τίνων , ἐν ποίαις βίου περιστάσεσιν γέγονα . νῦν δὲ ὅτι γενέσει τὰ πάντα ὑπόκειται , πληροφορηθῆναί σε θέλω .
Lemmas: καί ὁ γέρων ὁ λέγω ἄρχω οὕτως · θάλασσα σύ λούω εἰς ὁ ἀπόκρυφος τόπος ὑποχωρέω εἶδον , προσέρχομαι λάθρῃ κατασκοπέω ὁ τίς ἄν ἐν κρυφαῖος εἰσέρχομαι πράσσω , καί ἐπεί εὔχομαι εἶδον , ὑποχωρέω · ἐλεέω δέ σύ ἀναμένω , ὅπως ἔξειμι προσομιλέω πείθω μή ἀπατάω . οὔτε γάρ Θεός εἰμί , οὔτε πρόνοια , ἀλλά γένεσις ὁ πᾶς ὑπόκειμαι , ὡς ἐγώ ἐπί ὅς πάσχω πληροφορέω , ἐκ πολύς ἀκριβής ὁ μάθημα . μή οὖν ἀπατάω , τέκνον . εἴτε γάρ εὔχομαι , εἴτε μή , ὁ ἐκ ὁ γένεσις πάσχω ἀνάγκη ἔχω εἰμί γάρ εὐχή τίς δύναμαι ἢ ὁ εὕω ποιέω , αὐτός ἄν ἐν ὁ ἀγαθός εἰμί . καί νῦν εἰμί μή σύ ἀπατάω ὁ πενιχρά ἐγώ οὗτος ἐσθής , οὐ ἀπιστέω ὅς λέγω . ἐν πολύς βίος ποτέ εἰμί περιουσία , πολύς καί θεός θύω , καί δήω παρέχω , καί ὅμως εὔχομαι τε καί εὐσεβής ὁ ἔπορον ἐκφεύγω οὐ δύναμαι . ἐγώ φημί · τίς εἰμί ὁ πάσχω ; ὁ δέ ἀποκρίνω · οὐ ἀνάγκη λέγω νῦν , ἴσως ἐπί τέλος ἀκούω , τίς τε εἰμί ἐγώ καί τίνω , ἐν ποῖος βίος περίστασις γίγνομαι . νῦν δέ ὅτι γένεσις ὁ πᾶς ὑπόκειμαι , πληροφορέω σύ ἐθέλω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 14.4
Κἀγὼ ἔφην · εἰ γενέσει τὰ πάντα ὑπόκειται , καὶ τοῦτο οὕτως ἔχον πεπληροφόρησαι , σεαυτῷ ἐναντία νοῶν συμβουλεύεις . εἰ μὲν παρὰ γένεσιν οὐ δυνατὸν οὐδὲ τὸ φρονεῖν , τί ματαιοπονεῖς , συμβουλεύων γενέσθαι ὅ γενέσθαι ἀδύνατόν ἐστιν ; ἀλλ᾽ ἔτι μὴν εἰ γένεσις ὑφέστηκεν , μὴ σπεῦδε πείθειν ἐμὲ μὴ σέβειν τὸν καὶ τῶν ἄστρων δεσπότην , οὗ θέλοντος καὶ μὴ γενέσθαι τι , γενέσθαι δυνατόν . αἰεὶ γὰρ τὸ ὑποκείμενον τῷ ἡγουμένῳ πείθεσθαι ἀνάγκην ἔχει . τὸ μέντοι τοὺς νομιζομένους θεοὺς σέβειν , γενέσεως ἐπικρατούσης , περιττόν ἐστιν . οὔτε γὰρ παρὰ τὸ δοκοῦν τῇ πεπρωμένῃ τι γίνεται , οὔτε αὐτοί τι ποιεῖν δύνανται , τῇ καθόλου αὐτῶν ὑποκείμενοι γενέσει . εἰ γένεσις ἔστιν , ἀντίκειται τὸ μὴ πρῶτον ἄρχειν , ἢ ὑποκεῖσθαι οὐ δύναται , τὸ ἀγένητον ὡς ἀγένητον ἑαυτοῦ πρεσβύτερον μηδὲν ἔχον .
Lemmas: ἀγός φημί · εἰμί γένεσις ὁ πᾶς ὑπόκειμαι , καί οὗτος οὕτως ἔχω πληροφορέω , σεαυτοῦ ἐναντίος νοέω συμβουλεύω . εἰμί μέν παρά γένεσις οὖον δυνατός οὐδέ ὁ φρονέω , τίς ματαιοπονέω , συμβουλεύω γίγνομαι ὅς γίγνομαι ἀδύνατος εἰμί ; ἀλλά ἔτι μήv εἰμί γένεσις ὑφίστημι , μή σπεύδω πείθω ἐγώ μή σέβω ὁ καί ὁ ἄστρον δεσπότης , ὅς ἐθέλω καί μή γίγνομαι τίς , γίγνομαι δυνατός . ἀεί γάρ ὁ ὑπόκειμαι ὁ ἡγέομαι πείθω ἀνάγκη ἔχω . ὁ μέντοι ὁ νομίζω θεός σέβω , γένεσις ἐπικρατέω , περισσός εἰμί . οὔτε γάρ παρά ὁ δοκέω ὁ ἔπορον τίς γίγνομαι , οὔτε αὐτός τίς ποιέω δύναμαι , ὁ καθόλου αὐτός ὑπόκειμαι γένεσις . εἰμί γένεσις εἰμί , ἀντίκειμαι ὁ μή πρῶτος ἄρχω , ἢ ὑπόκειμαι οὖον δύναμαι , ὁ ἀγένητος ὡς ἀγένητος ἑαυτοῦ πρέσβυς μηδείς ἔχω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 14.5
Τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους λεγόντων ἡμῶν , πολὺς παρέστη ὄχλος . καὶ τότε ἐγὼ εἰς τὸν ὄχλον ἀποβλέπων ἔφην · ἐγὼ καὶ τὸ ἐμὸν φῦλον ἐκ προγόνων Θεὸν σέβειν παρειληφὼς καὶ παράγγελμα ἔχων γενέσει μὴ προσανέχειν , λέγω δὴ τῷ τῆς ἀστρολογίας μαθήματι , διὰ τοῦτο οὐ προσέσχον . ὅθεν ἀστρολογίας μὲν οὐκ εἰμὶ ἔμπειρος , ὧν δέ εἰμι , ὑφηγήσομαι . ἐπειδὴ γένεσιν ἀπ᾽ αὐτῆς τῆς κατὰ τὴν γένεσιν ἐπιστήμης ἀνασκευάζειν οὐ δύναμαι , βούλομαι ἄλλῳ τρόπῳ ἀποδεῖξαι , ὅτι κατὰ πρόνοιαν διοικεῖται τὰ πράγματα , καὶ ἕκαστος πρὸς ἃ πράττει , τιμῆς ἢ κολάσεως τεύξεται , εἴτε νῦν εἴτε αὖθις , οὐθέν μοι διαφέρει , πλὴν ὅτι πάντως ἀπολαύσει ἕκαστος ὧν ἔπραξεν . ἡ δὲ ἀπόδειξις τοῦ μὴ εἶναι γένεσιν , ἔστιν αὕτη . τῶν παρεστώτων εἴ τις ὀφθαλμῶν ἐστέρηται , ἢ κυλλὴν ἔχει τὴν χεῖρα , ἢ χωλὸν τὸν πόδα , ἢ ἕτερόν τι περὶ σῶμα , ὃ ὑποστροφὴν πρὸς ἴασιν πάλιν οὐκ ἔχει , καὶ παντὸς ἰατικοῦ ἐπαγγέλματος ἐκτός ἐστιν · ὃν οὐδὲ ἀστρολόγοι ἰᾶσθαι ἐπαγγέλλονται , ὅτι μὴ ἀπὸ τοῦ μακροῦ αἰῶνος τοιοῦτόν τι γέγονεν · ἐγὼ δὲ Θεοῦ δεηθεὶς τὴν ἴασιν παρασχῶ , ὁπότε ἐκ γενέσεως κατόρθωσιν τὸ τοιοῦτο οὐδέποτε λαβεῖν ἠδυνήθη . τούτου οὕτως γενομένου οὐχ ἁμαρτάνουσιν οἱ τὸν πάντα δημιουργήσαντα Θεὸν βλασφημοῦντες ; καὶ ὁ γέρων ἀπεκρίνατο βλασφημεῖν γάρ ἐστιν τὸ λέγειν γενέσει ὑποκεῖσθαι τὰ πάντα ; κἀγὼ ἀπεκρινάμην · καὶ πάνυ . εἰ γὰρ πᾶσαι αἱ τῶν ἀνθρώπων ἁμαρτίαι καὶ ἀσέβειαι καὶ ἀσέλγειαι ἐξ ἀστέρων γίνονται , οἱ δὲ ἀστέρες ταῦτα ποιεῖν ὑπὸ Θεοῦ ἐτάγησαν , ἵνα πάντων χαλεπῶν ἀποτελεστικοὶ γένωνται , αἱ πάντων ἁμαρτίαι εἰς αὐτὸν ἀναφέρονται , τὸν τὴν γένεσιν θέντα ἐν τοῖς ἄστροις .
Lemmas: τοιοῦτος πρός ἀλλήλων λέγω ἐγώ , πολύς παρίστημι ὄχλος . καί τότε ἐγώ εἰς ὁ ὄχλος ἀποβλέπω φημί · ἐγώ καί ὁ ἐμός φῦλον ἐκ πρόγονος θεός σέβω παραλαμβάνω καί παράγγελμα ἔχω γένεσις μή προσανέχω , λέγω δή ὁ ὁ ἀστρολογία μάθημα , διά οὗτος οὖον προσέχω . ὅθεν ἀστρολογία μέν οὐ εἰμί ἔμπειρος , ὅς δέ εἰμί , ὑφηγέομαι . ἐπεί γένεσις ἀπό αὐτός ὁ κατά ὁ γένεσις ἐπιστήμη ἀνασκευάζω οὖον δύναμαι , βούλομαι ἄλλος τρόπος ἀποδείκνυμι , ὅτι κατά πρόνοια διοικέω ὁ πρᾶγμα , καί ἕκαστος πρός ὁ πράσσω , τιμή ἢ κόλασις τυγχάνω , εἴτε νῦν εἴτε αὖθις , οὐδείς ἐγώ διαφέρω , πλήν ὅτι πάντως ἀπολαύω ἕκαστος ὅς πράσσω . ὁ δέ ἀπόδειξις ὁ μή εἰμί γένεσις , εἰμί οὗτος . ὁ παρίστημι εἰμί τις ὀφθαλμός στερέω , ἢ κυλλός ἔχω ὁ χείρ , ἢ χωλός ὁ πούς , ἢ ἕτερος τίς περί σῶμα , ὅς ὑποστροφή πρός ἴασις πάλιν οὐ ἔχω , καί πᾶς ἰατικός ἐπάγγελμα ἐκτός εἰμί · ὅς οὐδέ ἀστρολόγος ἰάομαι ἐπαγγέλλω , ὅτι μή ἀπό ὁ μακρός αἰών τοιοῦτος τίς γίγνομαι · ἐγώ δέ Θεός δέω ὁ ἴασις παρασχάζω , ὁπότε ἐκ γένεσις κατόρθωσις ὁ τοιοῦτος οὐδέποτε λαμβάνω δύναμαι . οὗτος οὕτως γίγνομαι οὐ ἁμαρτάνω ὁ ὁ πᾶς δημιουργέω θεός βλασφημέω ; καί ὁ γέρων ἀποκρίνω βλασφημέω γάρ εἰμί ὁ λέγω γένεσις ὑπόκειμαι ὁ πᾶς ; ἐγώ ἀποκρίνω · καί πάνυ . εἰμί γάρ πᾶς ὁ ὁ ἄνθρωπος ἁμαρτία καί ἀσέβεια καί ἀσέλγεια ἐκ ἀστήρ γίγνομαι , ὁ δέ ἀστήρ οὗτος ποιέω ὑπό Θεός τάσσω , ἵνα πᾶς χαλεπός ἀποτελεστικός γίγνομαι , ὁ πᾶς ἁμαρτία εἰς αὐτός ἀναφέρω , ὁ ὁ γένεσις θέω ἐν ὁ ἄστρον .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 14.6
Καὶ ὁ γέρων ἀπεκρίνατο · ἀληθῶς μεγάλως ἔφης , ἀλλὰ πάσῃ σου τῇ ἀπαραβλήτῳ ἀποδείξει ἡ ἐμὴ ἐμποδίζει συνείδησις . ἐγὼ γὰρ ἀστρολόγος ὢν , καὶ Ρώμην πρῶτον οἰκήσας φιλωθείς τινι πρὸς γένους ὄντι Καίσαρος , αὐτοῦ τε καὶ τῆς συμβίου τὴν γένεσιν ἠπιστάμην , καὶ ἱστορήσας ἀκολούθως τῇ γενέσει αὐτῶν τὰς πράξεις ἀποτελεσθείσας ἔργῳ , σοὶ λόγῳ πείθεσθαι οὐ δύναμαι . ἦν γὰρ τῆς γενέσεως αὐτῆς τὸ διάθεμα , ποιοῦν μοιχάδας , ἰδίων δούλων ἐρώσας , καὶ ἐπὶ ξένης ἐν ὕδασιν θνησκούσας . ὃ καὶ οὕτω γέγονεν . ἐρασθεῖσα γὰρ τοῦ ἰδίου δούλου καὶ μὴ φέρουσα τὸν ψόγον , φυγοῦσα σὺν αὐτῷ , ἐν ἀλλοδαπῇ ὁρμήσασα καὶ κοινωνήσασα αἰτῷ , θαλάσσῃ διεφθάρη .
Lemmas: καί ὁ γέρων ἀποκρίνω · ἀληθής μέγας φημί , ἀλλά πᾶς σύ ὁ ἀπαράβλητος ἀποδείκνυμι ὁ ἐμός ἐμποδίζω συνείδησις . ἐγώ γάρ ἀστρολόγος εἰμί , καί Ῥώμη πρῶτος οἰκέω φιλόω τις πρός γένος εἰμί Καῖσαρ , αὐτός τε καί ὁ σύμβιος ὁ γένεσις ἐπίσταμαι , καί ἱστορέω ἀκόλουθος ὁ γένεσις αὐτός ὁ πρᾶξις ἀποτελέω ἔργον , σύ λόγος πείθω οὖον δύναμαι . εἰμί γάρ ὁ γένεσις αὐτός ὁ διάθεμα , ποιέω μοιχάς , ἴδιος δοῦλος ἐράω , καί ἐπί ξένος ἐν ὕδωρ θνῄσκω . ὅς καί οὗτος γίγνομαι . ἔραμαι γάρ ὁ ἴδιος δοῦλος καί μή φέρω ὁ ψόγος , φεύγω σύν αὐτός , ἐν ἀλλοδαπός ὁρμάω καί κοινωνέω αἰτέω , θάλασσα διαφθείρω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 14.7
Κἀγὼ ἀπεκρινάμην · πῶς γινώσκεις ὅτι ἡ φυγοῦσα ἐν ἀλλοδαπῇ γενομένη τὸν δοῦλον ἔγημεν , καὶ γήμασα ἐτελεύτησεν ; καὶ ὁ γέρων · ἀσφαλῶς οἶδα τἀληθῆ , οὐχ ὅτι ἔγημεν , ὁπότε οὐδ’ ὅτι ἤρα ἐγίνωσκον , ἀλλὰ μετὰ τὴν αὐτῆς ἀπαλλαγὴν ὁ ἀδελφὸς ὁ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς ἐμοὶ διηγήσατο πάντα τὰ κατὰ τὸν αὐτῆς ἔρωτα , καὶ ὡς σεμνὸς ὢν , ἅτε δὴ ὁ ἀδελφὸς , οὐκ ἐβουλήθη μιᾶναι κοίτην , καὶ πῶς βουλομένη καὶ αἰδουμένη αὐτὸν καὶ τὸν ψόγον ἡ κλαινα ( οὐκ ἔστιν γὰρ αὐτὴν μέμψασθαι , ὅτι ἐκ γενέσεως ταῦτα ποιεῖν καὶ πάσχειν ἠναγκάζετο ) ὄνειρον εἴτε ἀληθῆ εἴτε ψευδῆ ἐπλάσατο οὐκ ἔχω λέγειν · ἔλεγεν γὰρ αὐτὴν εἰρηκέναι , ὡς ὅτι ἐν ὁράματι ἐπιστάς τις ἐκέλευσέν μοι ἅμα τέκνοις ἐξαυτῆς τὴν Ῥωμαίων ἐκβῆναι πόλιν . ὁ δὲ ἀνὴρ σώζεσθαι αὐτὴν σὺν τοῖς υἱοῖς σπεύδων αὐτίκα αὐτοὺς παιδευθησομένους εἰς τὰς Ἀθήνας ἐξέπεμψεν σὺν τῇ μητρὶ καὶ δούλοις , τρίτον δὲ νεώτερον υἱὸν ἔχων ἔσχεν παρ᾽ αὑτῷ , ὡς δὴ τοῦ χρηματίσαντος κατ᾽ ὄναρ συνεῖναι αὐτὸν αὐτῷ ἐπιτρέψαντος . πολλοῦ δὲ χρόνου διελθόντος οὐκ ἔλαβεν γράμματα παρ᾽ αὐτῆς . αὐτὸς πολλάκις πέμψας εἰς Ἀθήνας , ἐμὲ παραλαβὼν ὡς πάντων αὐτῷ γνησιώτερον ὄντα , ἐπὶ τὴν ζήτησιν ἐπορεύθη . πολλὰ μὲν οὖν αὐτῷ καὶ κατὰ τὴν ἀποδημίαν συνέκαμον προθύμως , μεμνημένος ὅτι τῆς πάλαι αὐτοῦ εὐδαιμονίας κοινωνόν με πάντων εἶχεν , ὑπὲρ αὐτοῦ με τοὺς φίλους ἀγαπῶν καὶ δὴ ἀπεπλεύσαμεν αὐτῆς καὶ οὕτως εἰς τὰ ἐνταῦθα τῆς Συρίας μέρη ἐγενόμεθα , εἰς Σελεύκειαν παρεβάλομεν , καὶ οὕτως ἐκβάντων ἡμῶν τοῦ πλοίου μετ᾽ οὐ πολλὰς ἡμέρας ἀθυμῶν ἐτελεύτησεν . ἐγὼ δὲ ἐνταῦθα ἐλθών , ἑαυτὸν ἀποδοὺς τὰς διὰ τῶν χειρῶν ἔκτοτε μέχρι τοῦ δεῦρο πορίζω τροφάς .
Lemmas: ἀγός ἀποκρίνω · πῶς γιγνώσκω ὅτι ὁ φεύγω ἐν ἀλλοδαπός γίγνομαι ὁ δοῦλος γαμέω , καί γαμέω τελευτάω ; καί ὁ γέρων · ἀσφαλῶς οἶδα τἀληθῆ , οὐ ὅτι γαμέω , ὁπότε οὐδέ ὅτι ἐράω γιγνώσκω , ἀλλά μετά ὁ αὐτός ἀπαλλαγή ὁ ἀδελφός ὁ ὁ ἀνήρ αὐτός ἐγώ διηγέομαι πᾶς ὁ κατά ὁ αὐτός Ἔρως , καί ὡς σεμνός εἰμί , ἅτε δή ὁ ἀδελφός , οὐ βούλομαι μιαίνω κοίτη , καί πῶς βούλομαι καί αἰδέομαι αὐτός καί ὁ ψόγος ὁ κλαινα ( οὐ εἰμί γάρ αὐτός μέμφομαι , ὅτι ἐκ γένεσις οὗτος ποιέω καί πάσχω ἀναγκάζω ) ὄνειρος εἴτε ἀληθής εἴτε ψευδής πλάσσω οὐ ἔχω λέγω · λέγω γάρ αὐτός εἴρω , ὡς ὅτι ἐν ὅραμα ἐφίστημι τις κελεύω ἐγώ ἅμα τέκνον ἐξαυτῆς ὁ Ῥωμαῖος ἐκβαίνω πόλις . ὁ δέ ἀνήρ σῴζω αὐτός σύν ὁ υἱός σπεύδω αὐτίκα αὐτός παιδεύω εἰς ὁ Ἀθῆναι ἐκπέμπω σύν ὁ μήτηρ καί δοῦλος , τρίτος δέ νέος υἱός ἔχω ἔχω παρά ἑαυτοῦ , ὡς δή ὁ χρηματίζω κατά ὄναρ συνίημι αὐτός αὐτός ἐπιτρέπω . πολύς δέ χρόνος διέρχομαι οὐ λαμβάνω γράμμα παρά αὐτός . αὐτός πολλάκις πέμπω εἰς Ἀθῆναι , ἐγώ παραλαμβάνω ὡς πᾶς αὐτός γνήσιος εἰμί , ἐπί ὁ ζήτησις πορεύω . πολύς μέν οὖν αὐτός καί κατά ὁ ἀποδημία συγκάμνω προθύμως , μιμνήσκω ὅτι ὁ πάλαι αὐτός εὐδαιμονία κοινωνός ἐγώ πᾶς ἔχω , ὑπέρ αὐτός ἐγώ ὁ φίλος ἀγάπη καί δή ἀποπλέω αὐτός καί οὕτως εἰς ὁ ἐνταῦθα ὁ Συρία μέρος γίγνομαι , εἰς Σελεύκεια παραβάλλω , καί οὕτως ἐκβαίνω ἐγώ ὁ πλοῖον μετά οὖον πολύς ἡμέρα ἀθυμέω τελευτάω . ἐγώ δέ ἐνταῦθα ἔρχομαι , ἑαυτοῦ ἀποδίδωμι ὁ διά ὁ χείρ ἔκτοτε μέχρι ὁ δεῦρο πορίζω τροφή .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 14.8
Ταῦτα τοῦ γέροντος εἰπόντος σύνοιδα , ὅτι ὅν ἔλεγεν τεθνάναι γέροντα , αὐτὸς ἦν , ἐξ ὧν ἔλεγεν , ὁ ὑμέτερος πατήρ . οὐκ ἐβουλήθην οὖν τὸ καθ᾽ ὑμᾶς αὐτῷ συναντιβαλεῖν , μέχρις ἄν ὑμῖν προσανάθωμαι . πλὴν τὰ κατὰ τὴν ξενίαν αὐτοῦ καταμαθὼν καὶ τὴν ἐμὴν μηνύσας , ἀκριβείας ἕνεκα , τοῦτο μόνον ἐπυθόμην , τί ὄνομα τῷ γέροντι ; ὁ δὲ ἔφη , Φαῦστος . τί δὲ τοῖς διδύμοις υἱοῖς ; ὁ δὲ ἀπεκρίνατο , Φαυστῖνος καὶ Φαυστινιανός . τί δὲ τῷ τρίτῳ υἱῷ ; ὁ δὲ εἶπεν , Κλήμης . τί δὲ τῇ τούτων μητρὶ ὄνομα ; ὁ δὲ ἔφη , Ματτιδία . ὑπὸ συμπαθείας οὖν ἐγὼ σύνδρακρυς γενόμενος , ἀπολύσας τοὺς ὄχλους ἦλθον πρὸς ὑμᾶς , ἵνα μετὰ τὴν ἁλῶν κοινωνίαν ταῦτα προςανάθωμαι ὑμῖν . πρὸ δὲ τοῦ ἁλῶν μεταλαβεῖν εἰπεῖν ὑμῖν οὐκ ἐβουλήθην , μή πως ὑπὸ λύπης νικηθέντες ἐν τῇ τοῦ βαπτίσματος ἡμέρᾳ πενθοῦντες διατελέσητε , ὁπότε καὶ ἄγγελοι χαίρουσιν . ταῦτα τοῦ Πέτρου λέγοντος ἐδακρύομεν οἱ πάντες μετὰ τῆς μητρός . ὁ δὲ δακρύοντας ἡμᾶς ἰδὼν ἔφη · νῦν ἕκαστος ὑμῶν φόβῳ τῷ πρὸς τὸν Θεὸν γενναίως φερέτω τὰ λεχθέντα . οὐ γὰρ δὴ σήμερον ὑμῖν ἐτελεύτησεν ὁ πατήρ , ἀλλὰ καὶ ἔκπαλαι , ὡς ὑμεῖς στοχαζόμενοι εἰρήκατε .
Lemmas: οὗτος ὁ γέρων εἶπον σύνοιδα , ὅτι ὅς λέγω θνήσκω γέρων , αὐτός εἰμί , ἐκ ὅς λέγω , ὁ ὑμέτερος πατήρ . οὐ βούλομαι οὖν ὁ κατά σύ αὐτός συναντιβάλλω , μέχρι ἄν σύ προσανατίθημι . πλήν ὁ κατά ὁ ξένιος αὐτός καταμανθάνω καί ὁ ἐμός μηνύω , ἀκρίβεια ἕνεκα , οὗτος μόνος πυνθάνομαι , τίς ὄνομα ὁ γέρων ; ὁ δέ φημί , Φαῦστος . τίς δέ ὁ δίδυμος υἱός ; ὁ δέ ἀποκρίνω , Φαυστῖνος καί Φαυστινιανός . τίς δέ ὁ τρίτος υἱός ; ὁ δέ εἶπον , Κλήμης . τίς δέ ὁ οὗτος μήτηρ ὄνομα ; ὁ δέ φημί , Ματτιδία . ὑπό συμπάθεια οὖν ἐγώ σύνδρακρυς γίγνομαι , ἀπολύω ὁ ὄχλος ἔρχομαι πρός σύ , ἵνα μετά ὁ ἅλς κοινωνία οὗτος προανατίθημι σύ . πρό δέ ὁ ἅλς μεταλαμβάνω εἶπον σύ οὐ βούλομαι , μή πως ὑπό λύπη νικάω ἐν ὁ ὁ βάπτισμα ἡμέρα πενθέω διατελέω , ὁπότε καί ἄγγελος χαίρω . οὗτος ὁ Πέτρος λέγω δάκρυ ὁ πᾶς μετά ὁ μήτηρ . ὁ δέ δάκρυ ἐγώ εἶδον φημί · νῦν ἕκαστος σύ φόβος ὁ πρός ὁ θεός γενναῖος φέρω ὁ λέγω . οὖον γάρ δή σήμερον σύ τελευτάω ὁ πατήρ , ἀλλά καί ἔκπαλαι , ὡς σύ στοχάζομαι εἴρω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 14.9
Ταῦτα τοῦ Πέτρου εἰπόντος , ἡ μήτηρ μὴ φέρουσα βοῶσα ἔφη · οἴμοι ἄνερ , ἡμᾶς ἀγαπῶν κρίσει ἐτελεύτησας , ἡμεῖς δὲ ζῶντες φῶς ὁρῶμεν , καὶ τροφῆς μεταλαμβάνομεν . οὕπω δὲ τῆς μιᾶς ταύτης ὀλολυγῆς παυσαμένης , ἰδοὺ ὁ γέρων εἰσῄει , καὶ ἅμα τῷ βούλεσθαι αὐτὸν τῆς κραυγῆς τὴν αἰτίαν πυνθάνεσθαι , εἰς τὴν γυναῖκα ἐμβλέψας ἔφη · οἴμοι τί θέλει τοῦτο εἶναι ; τίνα ὁρῶ ; προσελθὼν δὲ καὶ ἀκριβέστερον ἐνιδὼν καὶ ὁραθεὶς περιεπλέκετο . οἱ δὲ ὑπὸ χαρᾶς αἰφνιδίου διεφώνουν ἀμφότεροι , καὶ λαλεῖν ἀλλήλοις βουλόμενοι , ἀφασίᾳ συσχεθέντες , καὶ τῆς ἀπλήστου χαρᾶς οὐκ ἐδύναντο κρατεῖν . πλὴν μετ᾽ οὐ πολὺ ἡ μὲν μήτηρ · ἔχω σε Φαῦστε , τὸν κατὰ πάντα μοι γλυκύτατον . πῶς ἄρα ζῇς , ὅν ὡς τεθνεῶτα μικρῷ τάχιον ἠκούσαμεν ; πλὴν οὗτοί εἰσιν ἡμῶν υἱοὶ , Φαυστῖνος , Φαυστινιανὸς καὶ Κλήμης . ταῦτα εἰπούσης , ἡμεῖς οἱ τρεῖς προσπούσοντες αὐτῷ καὶ καταφιλοῦντες ἀμαυρῶς πως τὴν μορφὴν αὐτοῦ ἀνεφέρομεν .
Lemmas: οὗτος ὁ Πέτρος εἶπον , ὁ μήτηρ μή φέρω βοῦς φημί · οἴμοι ἀνήρ , ἐγώ ἀγάπη κρίσις τελευτάω , ἐγώ δέ ζῶ φάος ὁράω , καί τροφή μεταλαμβάνω . οὔπω δέ ὁ εἷς οὗτος ὀλολυγή παύω , ἰδού ὁ γέρων εἰσέρχομαι , καί ἅμα ὁ βούλομαι αὐτός ὁ κραυγή ὁ αἴτιος πυνθάνομαι , εἰς ὁ γυνή ἐμβλέπω φημί · οἴμοι τίς ἐθέλω οὗτος εἰμί ; τίς ὁράω ; προσέρχομαι δέ καί ἀκριβής ἐνοράω καί ὁράω περιπλέκω . ὁ δέ ὑπό χαρά αἰφνίδιος διαφωνέω ἀμφότερος , καί λαλέω ἀλλήλων βούλομαι , ἀφασία συνέχω , καί ὁ ἄπληστος χαρά οὐ δύναμαι κρατέω . πλήν μετά οὖον πολύς ὁ μέν μήτηρ · ἔχω σύ Φαῦστος , ὁ κατά πᾶς ἐγώ γλυκύς . πῶς ἄρα ζῶ , ὅς ὡς θνῄσκω μικρός τάχα ἀκούω ; πλήν οὗτος εἰμί ἐγώ υἱός , Φαυστῖνος , Φαυστινιανός καί Κλήμης . οὗτος εἶπον , ἐγώ ὁ τρεῖς προσπουσοντε αὐτός καί καταφιλέω ἀμαυρός πως ὁ μορφή αὐτός ἀναφέρω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 14.10
Ταῦτα βλέπων ὁ Πέτρος ἔφη · σὺ εἶ Φαῦστος , ὁ ταύτης ἀνὴρ καὶ τῶν αὐτῆς παίδων πατήρ ; ὁ δὲ ἔφη · ἐγώ εἰμι . καὶ ὁ Πέτρος · πῶς οὖν μοι τὰ σεαυτοῦ ὡς περὶ ἄλλου διηγήσω , πόνους εἰπὼν καὶ λύπην καὶ τάφον ; καὶ ὁ πατὴρ ἀπεκρίνατο · πρὸς γένους ὑπάρχων Καίσαρος , καὶ περίφωρος μὴ θέλων γενέσθαι , ἐπ᾽ ἄλλου τινὸς τὴν ἐξήγησιν ἀνετυπωσάμην , ἵνα αὐτὸς ὅστις εἰμὶ μὴ νοηθῶ . ᾔδειν γὰρ ὅτι , εἰ ἀναγνώριμος γένωμαι , οἱ κατὰ τόπον ἡγούμενοι ἀκούσαντες , ἀνακαλέσαντες , Καίσαρι κεχαρισμένα ποιοῦντες , τὴν τοῦ βίου μοι εὐδαιμονίαν περιθήσουσιν , ὅπερ ἀπεταξάμην . οὐ γὰρ ἠδυνάμην , περὶ τῶν ἐμοὶ ἠγαπημένων τὰ μέγιστα ὡς περὶ θανόντων κρίνας , πρὸς τὴν τοῦ βίου τρυφὴν ἑαυτὸν ἀποδιδόναι .
Lemmas: οὗτος βλέπω ὁ Πέτρος φημί · σύ εἰμί Φαῦστος , ὁ οὗτος ἀνήρ καί ὁ αὐτός παῖς πατήρ ; ὁ δέ φημί · ἐγώ εἰμί . καί ὁ Πέτρος · πῶς οὖν ἐγώ ὁ σεαυτοῦ ὡς περί ἄλλος διηγήσω , πόνος εἶπον καί λύπη καί τάφος ; καί ὁ πατήρ ἀποκρίνω · πρός γένος ὑπάρχω Καῖσαρ , καί περίφωρος μή ἐθέλω γίγνομαι , ἐπί ἄλλος τις ὁ ἐξήγησις ἀνατυπόω , ἵνα αὐτός ὅστις εἰμί μή νοέω . οἶδα γάρ ὅτι , εἰμί ἀναγνώριμος γίγνομαι , ὁ κατά τόπος ἡγέομαι ἀκούω , ἀνακαλέω , Καῖσαρ χαρίζομαι ποιέω , ὁ ὁ βίος ἐγώ εὐδαιμονία περιτίθημι , ὅσπερ ἀποτάσσω . οὖον γάρ δύναμαι , περί ὁ ἐγώ ἀγαπάω ὁ μέγας ὡς περί θνῄσκω κρίνω , πρός ὁ ὁ βίος τρυφή ἑαυτοῦ ἀποδίδωμι .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 14.11
Καὶ ὁ Πέτρος ἔφη · ταῦτα μὲν ἐποίησας ὡς ἐβουλεύσω . περὶ δὲ γενέσεως ἄρα ψευδόμενος διισχυρίζου , ἢ ὡς ἀληθεύων ἐβεβαιοῦ ; καὶ ὁ πατὴρ ἔφη · οὐ ψεύσομαι πρός σε , ἀληθῶς ὡς οὔσης γενέσεως ἐβεβαίουν . εἰμὶ γὰρ οὐκ ἀμύητος τοῦ θεωρήματος , πλὴν συνῆν μοί τις , ἀστρολόγων ἄριστος , ἀνὴρ Αἰγύπτιος , Ἀννουβίων ὀνόματι , ὅς τις ἐν ταῖς ἀποδημίαις κατ᾽ ἀρχάς μοι φιλωθεὶς τὸν τῆς ἐμῆς συμβίου μετὰ τῶν τέκνων θάνατον ἐδήλου . καὶ ὁ Πέτρος ἔφη · οὐκοῦν ἔργῳ πέπεισαι , ὅτι οὐ συνέστηκεν τὰ κατὰ γένεσιν ; καὶ ὁ πατὴρ ἀπεκρίνατο · ἀνάγκη με πάντα τὰ ὑποτρέχοντά μου εἰς τὸν νοῦν ἐκτίθεσθαί σοι , ἵνα πρὸς αὐτὰ ἀκούων μανθάνειν ἔχω τούς σου τούτων ἐλέγχους . ἀλλὰ καὶ πολλὰ πταίειν οἶδα τοὺς ἀστρολόγους , πολλὰ δὲ καὶ ἀληθεύειν . ὑποπτεύω οὖν μήπως ἅ μὲν ἀκριβοῦσιν , ἀληθεύουσιν , ἃ δὲ πταίουσιν , ἀμαθίᾳ πάσχουσιν , ὡς ὑπονοεῖν με , τὸ μὲν μάθημα συνεστάναι , αὐτοὺς δὲ δἰ ἀμαθίαν ψεύδεσθαι μόνην , διὰ τὸ μὴ πάντας περὶ πάντων ἀκριβοῦν δύνασθαι . καὶ ὁ Πέτρος ἀπεκρίνατο · ἄπεχε , μή πως περὶ ὧν ἀληθεύουσιν , ἐπιτυγχάνουσιν , καὶ οὐχὶ ἀκριβοῦντες λέγουσιν . ἀνάγκη γὰρ πᾶσα ἐκ πολλῶν τῶν λεγομένων ἀποβαίνειν τινά . καὶ ὁ γέρων ἔφη . πῶς οὖν ἔστιν περὶ τούτου πληροφορηθῆναι , τὸ εἴτε συνέστηκεν τὸ κατὰ τὴν γένεσιν , ἢ οὔ ;
Lemmas: καί ὁ Πέτρος φημί · οὗτος μέν ποιέω ὡς βουλεύω . περί δέ γένεσις ἄρα ψεύδω διισχυρίζομαι , ἢ ὡς ἀληθεύω βεβαιόω ; καί ὁ πατήρ φημί · οὖον ψεύδω πρός σύ , ἀληθής ὡς εἰμί γένεσις βεβαιόω . εἰμί γάρ οὐ ἀμύητος ὁ θεώρημα , πλήν σύνειμι ἐγώ τις , ἀστρολόγος ἀγαθός , ἀνήρ Αἰγύπτιος , Ἀννουβίων ὄνομα , ὅς τις ἐν ὁ ἀποδημία κατά ἀρχή ἐγώ φιλόω ὁ ὁ ἐμός σύμβιος μετά ὁ τέκνον θάνατος δηλόω . καί ὁ Πέτρος φημί · οὐκοῦν ἔργον πείθω , ὅτι οὖον συνίστημι ὁ κατά γένεσις ; καί ὁ πατήρ ἀποκρίνω · ἀνάγκη ἐγώ πᾶς ὁ ὑποτρέχω ἐγώ εἰς ὁ νόος ἐκτίθημι σύ , ἵνα πρός αὐτός ἀκούω μανθάνω ἔχω ὁ σύ οὗτος ἔλεγχος . ἀλλά καί πολύς πταίω οἶδα ὁ ἀστρολόγος , πολύς δέ καί ἀληθεύω . ὑποπτεύω οὖν μήπως ὅς μέν ἀκριβόω , ἀληθεύω , ὁ δέ πταίω , ἀμαθία πάσχω , ὡς ὑπονοέω ἐγώ , ὁ μέν μάθημα συνίστημι , αὐτός δέ διά ἀμαθία ψεύδω μόνος , διά ὁ μή πᾶς περί πᾶς ἀκριβόω δύναμαι . καί ὁ Πέτρος ἀποκρίνω · ἀπέχω , μή πως περί ὅς ἀληθεύω , ἐπιτυγχάνω , καί οὐ ἀκριβόω λέγω . ἀνάγκη γάρ πᾶς ἐκ πολύς ὁ λέγω ἀποβαίνω τις . καί ὁ γέρων φημί . πῶς οὖν εἰμί περί οὗτος πληροφορέω , ὁ εἴτε συνίστημι ὁ κατά ὁ γένεσις , ἢ οὖον ;