ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 12.12
Ταῦτα τοῦ Πέτρου εἰπόντος εἷς τις τῶν ἐν ἡμῖν τολμήσας ἀντὶ πάντων παρεκάλεσεν αὐτὸν , αὔριον ὀρθριαίτερον εἰς Ἄραδον τὴν κατέναντι νῆσον εἰσπλεῦσαι , τριάκοντα οἶμαι οὐδ᾽ ὅλους ἀπέχουσαν σταδίους , ὡς ἐπὶ ἱστορίᾳ τῶν ἐκεῖ ἀμπελίνων δύο στύλων μέγιστα ἐχόντων πάχη . ὁ οὖν πειθήνιος Πέτρος συνεχώρησεν εἰπών · ἐπὰν τοῦ πλοίου ἐκβῆτε , μὴ ἅμα πολλοὶ εἰσέρχεσθε εἰς τὴν θεωρίαν ὧν ἐπιθυμεῖτε · οὐ γὰρ βούλομαι στρέμματα γίνεσθαι εἰς ἡμᾶς τῶν πολιτῶν . καὶ οὕτως πλεύσαντες ῥοπῇ ὥρας κατήχθημεν εἰς τὴν νῆσον . ἐκβάντες δὲ τοῦ σκάφους εἰσῄειμεν ἔνθα οἱ ἀμπέλινοι στύλοι ἦσαν , ὁμῶς ἅμα αὐτοῖς ἄλλος ἄλλο τι τῶν Φειδίου ἔργων ἐθεώρει .
Lemmas: οὗτος ὁ Πέτρος εἶπον εἷς τις ὁ ἐν ἐγώ τολμάω ἀντί πᾶς παρακαλέω αὐτός , αὔριον ορθριαιτερος εἰς Ἄραδος ὁ κατεναντίον νῆσος εἰσπλέω , τριάκοντα οἴομαι οὐδέ ὅλος ἀπέχω στάδιον , ὡς ἐπί ἱστορία ὁ ἐκεῖ ἀμπέλινος δύο στῦλος μέγας ἔχω πάχος . ὁ οὖν πειθήνιος Πέτρος συγχωρέω εἶπον · ἐπάν ὁ πλοῖον ἐκβαίνω , μή ἅμα πολύς εἰσέρχομαι εἰς ὁ θεωρία ὅς ἐπιθυμέω · οὖον γάρ βούλομαι στρέμμα γίγνομαι εἰς ἐγώ ὁ πολίτης . καί οὕτως πλέω ῥοπή ὥρα κατάγω εἰς ὁ νῆσος . ἐκβαίνω δέ ὁ σκάφος2 εἰσέρχομαι ἔνθα ὁ ἀμπέλινος στῦλος εἰμί , ὁμῶς ἅμα αὐτός ἄλλος ἄλλος τίς ὁ Φειδίας ἔργον θεωρέω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 12.13
Πέτρος δὲ μόνος οὐκ ἀκαγκαῖον ἡγήσατο ἐπὶ τὴν τῶν ἐκεῖ ἱστορίαν γενέσθαι , γυναικὶ δέ τινι ἔξω πρὸ τῶν θυρῶν καθεζομένῃ καὶ τροφῆς χάριν μεταιτούσῃ πυκνὰ κατανοήσας ἔφη · γύναι , τί σοι τῶν μελῶν λείπει , ὅτι τοσαύτην ὕβριν ἀνεδέξω , λέγω δὴ τὸ προσαιτεῖν , καὶ μὴ μᾶλλον ταῖς ὑπὸ τοῦ Θεοῦ σοι δεδωρημέναις χερσὶν ἐργαζομένη τὰς ἐφημέρους πορίζεις τροφάς ; ἡ δὲ στενάξασα ἀπεκρίνατο · εἴθε γὰρ ἦσάν μοι χεῖρες ὑπουργεῖν δυνάμεναι ! νῦν δέ μοι σχῆμα μόνον χειρῶν φυλάσσουσιν , νεκραὶ τυγχάνουσαι , ὑπὸ δηγμάτων ἐμῶν βεβασανισμέναι . καὶ ὁ Πέτρος ἐπύθετο · τίς δὲ ἡ αἰτία τοῦ σε τὸ χαλεπὸν τοῦτο πεπονθέναι ; ἡ δὲ ἀπεκρίνατο · ψυχῆς ἀσθένεια καὶ πλέον οὐθέν . εἰ γὰρ ἀνδρεῖον εἶχον φρόνημα , ἦν κρημνὸς ἢ βυθὸς , ὅθεν ἐμαυτὴν ῥίψασα τῶν ὀδυνώντων με παύσασθαι ἠδυνάμην κακῶν .
Lemmas: Πέτρος δέ μόνος οὐ ἀκαγκαῖον ἡγέομαι ἐπί ὁ ὁ ἐκεῖ ἱστορία γίγνομαι , γυνή δέ τις ἔξω πρό ὁ θύρα καθέζομαι καί τροφή χάρις μεταιτέω πυκνός κατανοέω φημί · γυνή , τίς σύ ὁ μέλος λείπω , ὅτι τοσοῦτος ὕβρις ἀναδέχομαι , λέγω δή ὁ προσαιτέω , καί μή μᾶλλον ὁ ὑπό ὁ Θεός σύ δωρέω χείρ ἐργάζομαι ὁ ἐφήμερος πορίζω τροφή ; ὁ δέ στενάζω ἀποκρίνω · εἴθε γάρ εἰμί ἐγώ χείρ ὑπουργέω δύναμαι ! νῦν δέ ἐγώ σχῆμα μόνος χείρ φυλάσσω , νεκρός τυγχάνω , ὑπό δῆγμα ἐμέω βασανίζω . καί ὁ Πέτρος πυνθάνομαι · τίς δέ ὁ αἰτία ὁ σύ ὁ χαλεπός οὗτος πάσχω ; ὁ δέ ἀποκρίνω · Ψυχή ἀσθένεια καί πλέω οὐδείς . εἰμί γάρ ἀνδρεῖος ἔχω φρόνημα , εἰμί κρημνός ἢ βυθός , ὅθεν ἐμαυτοῦ ῥίπτω ὁ ὀδυνάω ἐγώ παύω δύναμαι κακός .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 12.14
Καὶ ὁ Πέτρος ἔφη · τί οὖν ; οἴει , γύναι , ὅτι πάντως οἱ ἀναιροῦντες ἑαυτοὺς κολάσεως ἀπαλλάσσονται , ἢ μὴ τῇ χείρονι κολάσει ἐν ᾅδῃ αἱ τῶν οὕτως θνησκόντων ψυχαὶ περὶ τῆς αὐτοκτονίας κολάζονται ; ἡ δὲ ἔφη · εἴθε ἐπεπείσμην , ὅτι ὄντως ἐν ᾅδῃ ψυχαὶ εὑρίσκονται ζῶσαι , καὶ ἠγάπων τῆς κολάσεως καταφρονήσασα θανεῖν , ὅπως τοὺς ἐμοὺς περιποθήτους ἰδῶ κἂν μίαν ὥραν . καὶ ὁ Πέτρος ἔφη · τί ἄρα ἐστὶν τὸ λυποῦν σε , μαθεῖν ἤθελον , γύναι . ἐὰν γάρ με διδάξῃς , ἀντὶ ταύτης τῆς χάριτος πληροφορήσω σε , ὅτι ἐν ᾅδῃ ζῶσιν αἱ ψυχαί , καὶ ἀντὶ κρημνοῦ ἢ βυθοῦ φάρμακον δώσω , ὅπως ἀβασανίστως τοῦ ζῆν τὸν βίον μεταλλάξαι δυνηθῇς .
Lemmas: καί ὁ Πέτρος φημί · τίς οὖν ; οἴομαι , γυνή , ὅτι πάντως ὁ ἀναιρέω ἑαυτοῦ κόλασις ἀπαλλάσσω , ἢ μή ὁ χείρων κολάζω ἐν ᾍδης ὁ ὁ οὕτως θνῄσκω ψυχή περί ὁ αυτοκτονία κολάζω ; ὁ δέ φημί · εἴθε πείθω , ὅτι εἰμί ἐν ᾍδης ψυχή εὑρίσκω ζώννυμι , καί ἀγαπάω ὁ κόλασις καταφρονέω θνῄσκω , ὅπως ὁ ἐμός περιπόθητος βλέπω κἀν εἷς ὥρα . καί ὁ Πέτρος φημί · τίς ἄρα εἰμί ὁ λυπέω σύ , μανθάνω ἐθέλω , γυνή . ἐάν γάρ ἐγώ διδάσκω , ἀντί οὗτος ὁ χάρις πληροφορέω σύ , ὅτι ἐν ᾍδης ζῶ ὁ Ψυχή , καί ἀντί κρημνός ἢ βυθός φάρμακον δίδωμι , ὅπως ἀβασανίστως ὁ ζῶ ὁ βίος μεταλλάσσω δύναμαι .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 12.15
Καὶ ἡ γυνὴ τὸ ἀμφιβόλως ῥηθὲν μὴ συνεῖσα , ἐπὶ τῇ ὑποσχέσει ἡσθεῖσα , τοῦ λέγειν ἤρξατο οὕτως · γένος μὲν καὶ πατρίδα εἰπεῖν , οὐκ οἶμαι πεῖσαί ποτε δυνηθῆναί τινα . πλὴν καί σοι τί διαφέρει τοῦτο μαθεῖν , ἢ μόνον τὴν αἰτίαν , ἧς ἕνεκεν ὀδυνωμένη δήγμασιν τὰς ἐμὰς ἐνέκρωσα χεῖρας . πλὴν τὰ κατ᾽ ἐμαυτὴν , ὡς δυνατὸν ἀκοῦσαί σε , διηγήσομαι . ἐγὼ πάνυ εὐγενὴς ὑπάρχουσα δυνάστου τινὸς προσταγῇ ἀνδρὶ πρὸς γένους αὐτῷ ὑπάρχοντι ἐγενόμην γυνή . καὶ μετὰ δίδυμα τέκνα ἔσχον ἕτερον υἱόν . ὁ δὲ τοῦ ἐμοῦ ἀνδρὸς ἀδελφὸς μανεὶς οὐκ ἔλαττον ἠράσθη μου τῆς ταλαιπώρου , σφόδρα σωφρονεῖν ἀγαπώσης . καὶ βουλομένη μήτε τῷ ἐραστῇ συνθέσθαι , μήτε τῷ ἐμῷ ἀνδρὶ ἀναθέσθαι τὸν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ πρὸς ἐμὲ ἔρωτα , ἐλογισάμην , ἵνα μήτε μοιχησαμένη ἐμαυτὴν μιανῶ , μήτε τοῦ ἐμοῦ ἀνδρὸς τὴν κοίτην ὑβρίσω , μήτε τῷ ἀδελφῷ τὸν ἀδελφὸν πολέμιον καταστήσω , μήτε ὅλον γένος μέγα ὄν εἰς ὀνειδισμὸν πᾶσιν ὑποβαλῶ · ὡς ἔφην , ἐλογισάμην τὴν πόλιν μετὰ τῶν ἐμῶν διδύμων παίδων ἐκβῆναι ἐπὶ χρόνον τινά , ἕως ἂν καὶ ὁ μιαρὸς ἔρως παύσηται τοῦ ἐπὶ τῇ ἐμῇ ὕβρει κολακεύοντός με . τὸν μέντοι ἕτερον υἱὸν παρὰ τῷ πατρὶ μεῖναι εἰς παραμυθίαν κατέλιπον .
Lemmas: καί ὁ γυνή ὁ ἀμφίβολος ἐρώ μή συνίημι , ἐπί ὁ ὑπόσχεσις ἥδομαι , ὁ λέγω ἄρχω οὕτως · γένος μέν καί πατρίς εἶπον , οὐ οἴομαι πείθω ποτός δύναμαι τις . πλήν καί σύ τίς διαφέρω οὗτος μανθάνω , ἢ μόνος ὁ αἴτιος , ὅς ἕνεκα ὀδυνάω δῆγμα ὁ ἐμός νεκρώνω χείρ . πλήν ὁ κατά ἐμαυτοῦ , ὡς δυνατός ἀκούω σύ , διηγέομαι . ἐγώ πάνυ εὐγενής ὑπάρχω δυνάστης τις προσταγή ἀνήρ πρός γένος αὐτός ὑπάρχω γίγνομαι γυνή . καί μετά δίδυμος τέκνον ἔχω ἕτερος υἱός . ὁ δέ ὁ ἐγώ ἀνήρ ἀδελφός μαίνομαι οὐ μικρός ἔραμαι ἐγώ ὁ ταλαίπωρος , σφόδρα σωφρονέω ἀγάπη . καί βούλομαι μήτε ὁ ἐραστής συντίθημι , μήτε ὁ ἐμός ἀνήρ ἀνατίθημι ὁ ὁ ἀδελφός αὐτός πρός ἐγώ Ἔρως , λογίζομαι , ἵνα μήτε μοιχάω ἐμαυτοῦ μιαίνω , μήτε ὁ ἐγώ ἀνήρ ὁ κοίτη ὑβρίζω , μήτε ὁ ἀδελφός ὁ ἀδελφός πολέμιος καθίστημι , μήτε ὅλος γένος μέγας εἰμί εἰς ὀνειδισμός πᾶς ὑποβάλλω · ὡς φημί , λογίζομαι ὁ πόλις μετά ὁ ἐμέω δίδυμος παῖς ἐκβαίνω ἐπί χρόνος τις , ἠώς εἄν καί ὁ μιαρός Ἔρως παύω ὁ ἐπί ὁ ἐμέω ὕβρις κολακεύω ἐγώ . ὁ μέντοι ἕτερος υἱός παρά ὁ πατήρ μένω εἰς παραμυθία καταλείπω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 12.16
Πλὴν ἵνα οὕτως ταῦτα γένηται , ἐπενόησα ὄνειρον πλάσασθαι , ὡς δή τινος νύκτωρ ἐπιστάντος μοι καὶ εἰρηκότος · γύναι , ἐξαυτῆς ἅμα τοῖς διδύμοις σου τέκνοις ἐπὶ χρόνον τινά , μέχρις ὅτε μηνύσω ἐπανελθεῖν σε ἐνταῦθα , ἔκβηθι τὴν πόλιν . ἐπεὶ ἅμα ἀνδρὶ καὶ πᾶσίν σου τοῖς τέκνοις αἰφνιδίως κακῶς τελευτήσεις . ὁμῶς οὕτως ἐποίησα . ἅμα γὰρ τῷ τὸν ὄνειρον ψεύσασθαί με τῷ ἀνδρί , αὐτὸς περίφοβος γενόμενος μετὰ τῶν ἐμῶν δύο υἱῶν δούλων τε καὶ παιδισκῶν καὶ χρημάτων συχνῶν κατὰ πλοῦν εἰς Ἀθήνας με ἐξέπεμψεν , ἐκπαιδεῦσαι τοὺς υἱούς , μέχρις ἄν , ἔφη , τῷ χρηματίσαντι δόξῃ ἐπανιέναι σε πρὸς ἐμέ . ὁμῶς ἅμα τέκνοις ἡ τάλαινα πλέουσα ὑπ᾽ ἀνέμων ἀταξίας εἰς τούτους ἀποῤῥιφεῖσα τοὺς τόπους , νυκτὸς τῆς νηὸς διαλυθείσης , ναυφραγίῳ περιέπεσα . πάντων δὲ θανόντων ἡ ἀτυχὴς ἐγὼ μόνη ὑπὸ σφοδροῦ κύματος ῥαπισθεῖσα ἐπὶ πέτρας ἐῤῥίφην , ἐφ᾽ ἧς καθεσθεῖσα ἡ ἀθλία ἐλπίδι τοῦ τέκνα με ζῶντα εὑρεῖν εἰς τὸ βυθὸν ἐμαυτὴν οὐκ ἔῤῥιψα τότε , ὅτε τὴν ψυχὴν μεμεθυσμένην νην τοῖς κύμασιν ἔχουσα τοῦτο ποιῆσαι ῥᾳδίως ἐδυνάμην .
Lemmas: πλήν ἵνα οὕτως οὗτος γίγνομαι , ἐπινοέω ὄνειρος πλάσσω , ὡς δή τις νύκτωρ ἐφίστημι ἐγώ καί ἐρῶ · γυνή , ἐξαυτῆς ἅμα ὁ δίδυμος σύ τέκνον ἐπί χρόνος τις , μέχρι ὅτε μηνύω ἐπανέρχομαι σύ ἐνταῦθα , ἐκβαίνω ὁ πόλις . ἐπεί ἅμα ἀνήρ καί πᾶς σύ ὁ τέκνον αἰφνίδιος κακῶς τελευτάω . ὁμῶς οὕτως ποιέω . ἅμα γάρ ὁ ὁ ὄνειρος ψεύδω ἐγώ ὁ ἀνήρ , αὐτός περίφοβος γίγνομαι μετά ὁ ἐμέω δύο υἱός δοῦλος τε καί παιδίσκη καί χρῆμα συχνός κατά πλόος εἰς Ἀθῆναι ἐγώ ἐκπέμπω , ἐκπαιδεύω ὁ υἱός , μέχρι ἄν , φημί , ὁ χρηματίζω δόξα ἐπανίημι σύ πρός ἐγώ . ὁμῶς ἅμα τέκνον ὁ τάλας πλέω ὑπό ἄνεμος ἀταξία εἰς οὗτος ἀποφέρω ὁ τόπος , νύξ ὁ ναός διαλύω , ναυφράγιον υποπίπτω . πᾶς δέ θνῄσκω ὁ ἀτυχής ἐγώ μόνος ὑπό σφοδρός κῦμα ῥαπίζω ἐπί πέτρα ῥίπτω , ἐπί ὅς καθέζομαι ὁ ἄθλιος ἐλπίς ὁ τέκνον ἐγώ ζῶ εὑρίσκω εἰς ὁ βυθός ἐμαυτοῦ οὐ ῥίπτω τότε , ὅτε ὁ ψυχή μεθύσκω νη ὁ κῦμα ἔχω οὗτος ποιέω ῥᾳδίως δύναμαι .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 12.17
Πλὴν ἐπειδὴ ὄρθρος ἐγένετο , μεγάλα βοῶσα καὶ γοερὰ κωκύουσα περιεβλεπόμην , ζητοῦσα τῶν ἐμῶν ταλαιπώρων βρεφῶν τὰ νεκρὰ σώματα . ἐλεήσαντες οὖν με οἱ ἐπιχώριοι , γυμνὴν ἰδόντες , ἐνδύσαντές με τὸ πρῶτον , τὸν βυθὸν ἀνηρεύνων , τὰ ἐμὰ ζητοῦντες τέκνα . καὶ ἐπεὶ μηδὲν ηὕρισκον ὧν ἐζήτουν , παραμυθίας χάριν τινὲς τῶν φιλοξένων γυναικῶν προσελθοῦσαι διηγοῦντο ἑκάστη τὰ ἑαυτῆς κακὰ , ἵνα τῶν ὁμοίων συμφορᾷ παραμυθίας τύχω , ὅ δὲ μᾶλλόν με ἐλύπει . οὐ γὰρ ἔφην οὕτω κακὴ εἶναι , ὡς ταῖς ἄλλων συμφοραῖς παραμυθίας τύχω . καὶ δὴ εἰς ξενίαν πολλῶν με ἄγειν ἀξιουσῶν μία τις τῶν ἐνταῦθα πενιχρὰ πολὺ βιασαμένη εἰς τὸ ἑαυτῆς ἐλθεῖν ἠνάγκασε σκήνωμα , εἰποῦσά μοι · θάῤῥει γύναι , καὶ γὰρ ὁ ἐμὸς ἀνὴρ ναύτης ὥν κατὰ θάλασσαν τέθνηκεν , ἐν τῇ νεαζούσῃ τυγχάνων ἡλικίᾳ · καὶ ἔκτοτε πολλῶν με ἀξιούντων πρὸς γάμον ἐγὼ χηρεύειν εἱλόμην , τὸν ἐμὸν ποθοῦσα ἄνδρα . ἔσται δὲ ἡμῖν κοινὰ ἃ διὰ χειρῶν ἀμφότεραι πορίζειν δυνάμεθα .
Lemmas: πλήν ἐπεί ὄρθρος γίγνομαι , μέγας βοῦς καί γοερός κωκύω περιβλέπω , ζητέω ὁ ἐμέω ταλαίπωρος βρέφος ὁ νεκρός σῶμα . ἐλεέω οὖν ἐγώ ὁ ἐπιχώριος , γυμνός ὁράω , ἐνδύω ἐγώ ὁ πρῶτος , ὁ βυθός ἀνερευνάω , ὁ ἐμός ζητέω τέκνον . καί ἐπεί μηδείς εὑρίσκω ὅς ζητέω , παραμυθία χάρις τις ὁ φιλόξενος γυνή προσέρχομαι διηγέομαι ἕκαστος ὁ ἑαυτοῦ κακός , ἵνα ὁ ὅμοιος συμφορά παραμυθία τυγχάνω , ὅς δέ μάλα ἐγώ λυπέω . οὖον γάρ φημί οὗτος κακός εἰμί , ὡς ὁ ἄλλος συμφορά παραμυθία τυγχάνω . καί δή εἰς ξένιος πολύς ἐγώ ἄγω ἄξιος εἷς τις ὁ ἐνταῦθα πενιχρός πολύς βιάζομαι εἰς ὁ ἑαυτοῦ ἔρχομαι ἀναγκάζω σκήνωμα , λέγω ἐγώ · θαρσέω γυνή , καί γάρ ὁ ἐμός ἀνήρ ναύτης ἀνά κατά θάλασσα θνῄσκω , ἐν ὁ νεάζω τυγχάνω ἡλικία · καί ἔκτοτε πολύς ἐγώ ἀξιόω πρός γάμος ἐγώ χηρεύω αἱρέω , ὁ ἐμός ποθέω ἀνήρ . εἰμί δέ ἐγώ κοινός ὁ διά χείρ ἀμφότερος πορίζω δύναμαι .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 12.18
Καὶ ἵνα μή σοι μηκύνω τοὺς οὐκ ἀναγκαίους λόγους , συνῴκησα αὐτῇ διὰ τὴν φιλανδρίαν . καὶ μετ᾽ οὐ πολὺ ἐμοῦ τῆς ταλαιπώρου αἱ χεῖρες ὑπὸ τῶν δηγμάτων παρείθησαν , καὶ ἡ ὑποδεξαμένη με γυνὴ ὅλη ὑπὸ πάθους τινὸς συνδεθεῖσα ἐπὶ τῆς οἰκίας ἔῤῥιπται . ἐπεὶ οὖν ὁ τῶν πάλαι γυναικῶν ἔλεος παρήκμασεν , ἐγὼ δὲ καὶ ἡ κατ᾽ οἶκον ἀμφότεραι ἐπισινεῖς τυγχάνομεν , ἐκ πολλῶν χρόνων ἐνταῦθα , ὡς ὁρᾷς , καθέζομαι προσαιτοῦσα , καὶ ὧν ἄν εὐπορήσω , καὶ τῇ συνταλαιπώρῳ εἰς τροφὰς κομίζω . καὶ τὰ μὲν ἐμὰ ἐπὶ τοσοῦτον αὐτάρκως εἰρήσθω . λοιπὸν σὺ κωλύεις τὴν ὑπόσχεσιν πληρῶσαι τοῦ δοῦναι τὸ φάρμακον ὅπως κἀκείνῃ ἐπιθυμούσῃ θανεῖν δῶ , καὶ οὕτως κἀγὼ τοῦ ζῇν , ὡς ἔφης , μεταλλάξαι δυνηθῶ .
Lemmas: καί ἵνα μή σύ μηκύνω ὁ οὐ ἀναγκαῖος λόγος , συνοικέω αὐτός διά ὁ φιλανδρία . καί μετά οὖον πολύς ἐγώ ὁ ταλαίπωρος ὁ χείρ ὑπό ὁ δῆγμα παρίημι , καί ὁ ὑποδείκνυμι ἐγώ γυνή ὅλος ὑπό πάθος τις συνδέω ἐπί ὁ οἰκίον ῥίπτω . ἐπεί οὖν ὁ ὁ πάλαι γυνή ἔλεος παρακμάζω , ἐγώ δέ καί ὁ κατά οἶκος ἀμφότερος ἐπισινής τυγχάνω , ἐκ πολύς χρόνος ἐνταῦθα , ὡς ὁράω , καθέζομαι προσαιτέω , καί ὅς ἄν εὐπορέω , καί ὁ συνταλαιπωρέω εἰς τροφή κομίζω . καί ὁ μέν ἐμός ἐπί τοσοῦτος αὐτάρκης εἴρω . λοιπός σύ κωλύω ὁ ὑπόσχεσις πληρόω ὁ δίδωμι ὁ φάρμακον ὅπως ἐκεῖνος ἐπιθυμέω θνῄσκω δήω , καί οὕτως ἐγώ ὁ ζάω , ὡς φημί , μεταλλάσσω δύναμαι .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 12.19
Ταῦτα τῆς γυναικὸς εἰπούσης ὑπὸ λογισμῶν πολλῶν ὁ Πέτρος μετέωρος ἐδόκει ἵστασθαι . ἐγὼ δὲ ἐπελθὼν ἔφην · ἐκ πολλοῦ σε περιερχόμενος ζητῶ , καὶ τὰ νῦν τί ποιοῦμεν ; ὁ δὲ Πέτρος προσέταξέν μοι προάξαντι μένειν αὐτὸν ἐπὶ τοῦ σκάφους . καὶ ἐπειδὴ ἀντειπεῖν οὐκ ἦν αὐτῷ κελεύσαντι , ἐποίησα τὸ προσταχθέν . ὁ δὲ Πέτρος μικρᾷ τινι ὑποψίᾳ , ὡς αὐτός μοι πάντα ὕστερον διηγήσατο , παλλόμενος τὴν καρδίαν ἐπυνθάνετο τῆς γυναικὸς λέγων · εἰπέ μοι , γύναι , τὸ γένος καὶ τὴν πόλιν καὶ τῶν τέκνων τὰ ὀνόματα , καὶ ἤδη δίδωμί σοι τὸ φάρμακον . ἡ δὲ βίαν πάσχουσα καὶ εἰπεῖν οὐ θέλουσα , τὸ δὲ φάρμακον λαβεῖν ἐπιθυμοῦσα , ἐσοφίσατο ἄλλα ἀντὶ ἄλλων εἰπεῖν · καὶ ὁμῶς ἔφη , αὐτὴν μὲν Ἐφεσίαν εἶναι , τὸν δὲ ἄνδρα Σικελόν , ὁμῶς καὶ τῶν τριῶν τέκνων ἤλλαξεν τὰ ὀνόματα . καὶ ὁ Πέτρος νομίσας αὐτὴν ἀληθεύειν ἔφη · οἴμοι γύναι , ἐνόμιζον μεγάλην τινὰ χαρὰν τὴν σήμερον ἄγειν ἡμέραν , ὑποπτεύσας σέ τινα εἶναι , ἣν ἐνόμιζον , ἧς τὰ πράγματα ἀκούσας ἀκριβῶς ἐπίσταμαι . ἡ δὲ ἐξώρκιζεν λέγουσα · δέομαι εἰπέ μοι , ἵνα εἰδῶ εἴ ἐστίν τις ἐν γυναιξὶν ἀθλιωτέρα ἐμοῦ .
Lemmas: οὗτος ὁ γυνή εἶπον ὑπό λογισμός πολύς ὁ Πέτρος μετέωρος δοκέω ἵστημι . ἐγώ δέ ἐπέρχομαι φημί · ἐκ πολύς σύ περιέρχομαι ζητέω , καί ὁ νῦν τίς ποιέω ; ὁ δέ Πέτρος προστάσσω ἐγώ προάγω μένω αὐτός ἐπί ὁ σκάφος2 . καί ἐπεί ἀντιλέγω οὐ εἰμί αὐτός κελεύω , ποιέω ὁ προστάσσω . ὁ δέ Πέτρος μικρός τις ὑποψία , ὡς αὐτός ἐγώ πᾶς ὕστερος διηγέομαι , πάλλω ὁ Καρδία πυνθάνομαι ὁ γυνή λέγω · εἶπον ἐγώ , γυνή , ὁ γένος καί ὁ πόλις καί ὁ τέκνον ὁ ὄνομα , καί ἤδη δίδωμι σύ ὁ φάρμακον . ὁ δέ βία πάσχω καί εἶπον οὖον ἐθέλω , ὁ δέ φάρμακον λαμβάνω ἐπιθυμέω , σοφίζω ἄλλος ἀντί ἄλλος εἶπον · καί ὁμῶς φημί , αὐτός μέν Ἐφέσιος εἰμί , ὁ δέ ἀνήρ Σικελός , ὁμῶς καί ὁ τρεῖς τέκνον ἀλλάσσω ὁ ὄνομα . καί ὁ Πέτρος νομίζω αὐτός ἀληθεύω φημί · οἴμοι γυνή , νομίζω μέγας τις χαρά ὁ σήμερον ἄγω ἡμέρα , ὑποπτάω σός τις εἰμί , ὅς νομίζω , ὅς ὁ πρᾶγμα ἀκούω ἀκριβῶς ἐπίσταμαι . ὁ δέ ἐξορκίζω λέγω · δήω εἶπον ἐγώ , ἵνα οἶδα εἰμί εἰμί τις ἐν γυνή ἄθλιος ἐγώ .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 12.20
Καὶ ὁ Πέτρος ψεύδεσθαι οὐκ εἰδὼς ὑπὸ ἐλέους τοῦ πρὸς αὐτὴν τὸ ἀληθὲς λέγειν ἤρξατο ἐμοί τις λοιπὸν ἤδη νεανίας ὤν παρέπεται , τῶν τῆς θεοσεβείας ὀρεγόμενος λόγων , Ῥωμαίων ὑπάρχων πολίτης , ὅστις μοι διηγεῖται , πῶς πατέρα ἔχων καὶ ἀδελφοὺς δύο διδύμους οὐδένα τούτων ὁρᾷ . ἥ τε γὰρ μήτηρ , φησίν , ὡς ὁ πατὴρ διηγεῖτό μοι , ἐξῆλθεν ὄνειρον ἰδοῦσα τὴν Ῥωμαίων πόλιν ἐπὶ χρόνον τῶν διδύμων αὐτῆς τέκνων , ἵνα μὴ κακῷ μόρῳ τελευτήσῃ , καὶ σὺν αὐτοῖς ἐκβᾶσα οὐχ εὑρίσκεται . μὲν ἀνήρ , αὐτοῦ δὲ πατὴρ καὶ αὐτὸς εἰς ἐπιζήτησιν οὐχ εὑρίσκεται .
Lemmas: καί ὁ Πέτρος ψεύδω οὐ εἰδοί ὑπό ἔλεος ὁ πρός αὐτός ὁ ἀληθής λέγω ἄρχω ἐγώ τις λοιπός ἤδη νεανίας εἰμί παρέπομαι , ὁ ὁ θεοσέβεια ὀρέγω λόγος , Ῥωμαῖος ὑπάρχω πολίτης , ὅστις ἐγώ διηγέομαι , πῶς πατήρ ἔχω καί ἀδελφός δύο δίδυμος οὐδείς οὗτος ὁράω . ὅς τε γάρ μήτηρ , φημί , ὡς ὁ πατήρ διηγέομαι ἐγώ , ἐξέρχομαι ὄνειρος ὁράω ὁ Ῥωμαῖος πόλις ἐπί χρόνος ὁ δίδυμος αὐτός τέκνον , ἵνα μή κακός μόρον τελευτάω , καί σύν αὐτός ἐκβαίνω οὐ εὑρίσκω . μέν ἀνήρ , αὐτός δέ πατήρ καί αὐτός εἰς ἐπιζήτησις οὐ εὑρίσκω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 12.21
Ταῦτα τοῦ Πέτρου εἰπόντος ἐπιστήσασα ὡς ὑπ᾽ ἐκπλήξεως ἀπέψυξεν ἡ γυνή . ὁ δὲ Πέτρος προσελθὼν καὶ ἐπισχὼν νήφειν αὐτὴν παρεκελεύσατο , ὁμολογεῖν αὐτὴν πείθων τί ποτέ ἐστιν ὅ πάσχει . ἡ δὲ ὥσπερ ἐκ μέθης τὸ λοιπὸν τοῦ σώματος παρεθεῖσα ὑπέστρεψεν ἑαυτὴν , ὑποστῆναι δυνηθῆναι τὸ μέγεθος τῆς ἐλπιζομένης χαρᾶς , καὶ τρίψασα αὑτῆς τὸ πρόσωπον · ποῦ ἔστιν , ἔφη , οὗτος ὁ νεανίας ; ὁ δὲ ἤδη ὅλον συνιδὼν τὸ πρᾶγμα ἔφη · εἰπέ μοι σὺ πρῶτον , ἄλλως γὰρ τοῦτον ἰδεῖν οὐκ ἔχεις . ἡ δὲ σπεύδουσα · ἐγὼ , φησίν , εἰμὶ ἡ τοῦ νεανίσκου μήτηρ . καὶ ὁ Πέτρος ἔφη · τί τούτῳ ὄνομα ; ἡ δέ φησιν , Κλήμης . καὶ ὁ Πέτρος εἶπεν · αὐτός ἐστιν , καὶ αὐτὸς ἦν ὁ πρὸ μικροῦ μοι λαλήσας , ᾧ ἀναμένειν με ἐν τῷ πλοίῳ προσέταξα . ἡ δὲ προσπεσοῦσα τῷ Πέτρῳ παρεκάλει σπεύδειν ἐπὶ τὸ πλοῖον ἐλθεῖν . καὶ ὁ Πέτρος · εἴ μοι τηρεῖς τὰς συνθήκας , καὶ τοῦτο ποιήσω . ἡ δὲ ἔφη · πάντα ποιῶ , μόνον μοι τὸ τέκνον τὸ μονογενὲς δεῖξον . δόξω γὰρ δι᾽ αὐτοῦ τὰ δύο μου τὰ ἐνταῦθα τεθνηκότα ὁρᾶν τέκνα . καὶ ὁ Πέτρος ἔφη · ὅταν αὐτὸν ἴδῃς , ἡσύχασον μέχρις ἂν τῆς νήσου ἐκβῶμεν . ἡ δὲ ἔφη · οὕτως ποιήσω .
Lemmas: οὗτος ὁ Πέτρος εἶπον ἐφίστημι ὡς ὑπό ἔκπληξις ἀποψύχω ὁ γυνή . ὁ δέ Πέτρος προσέρχομαι καί ἐπέχω νήφω αὐτός παρακελεύομαι , ὁμολογέω αὐτός πείθω τίς ποτός εἰμί ὅς πάσχω . ὁ δέ ὥσπερ ἐκ μέθη ὁ λοιπός ὁ σῶμα παρίημι ὑποστρέφω ἑαυτοῦ , ὑφίστημι δύναμαι ὁ μέγεθος ὁ ἐλπίζω χαρά , καί τρίβω ἑαυτοῦ ὁ πρόσωπον · ποῦ εἰμί , φημί , οὗτος ὁ νεανίας ; ὁ δέ ἤδη ὅλος σύν-εἶδον ὁ πρᾶγμα φημί · εἶπον ἐγώ σύ πρῶτος , ἄλλως γάρ οὗτος ὁράω οὐ ἔχω . ὁ δέ σπεύδω · ἐγώ , φημί , εἰμί ὁ ὁ νεανίσκος μήτηρ . καί ὁ Πέτρος φημί · τίς οὗτος ὄνομα ; ὁ δέ φημί , Κλήμης . καί ὁ Πέτρος εἶπον · αὐτός εἰμί , καί αὐτός εἰμί ὁ πρό μικρός ἐγώ λαλέω , ὅς ἀναμένω ἐγώ ἐν ὁ πλοῖον προστάσσω . ὁ δέ προσπίπτω ὁ Πέτρος παρακαλέω σπεύδω ἐπί ὁ πλοῖον ἔρχομαι . καί ὁ Πέτρος · εἰμί ἐγώ τηρέω ὁ συνθήκη , καί οὗτος ποιέω . ὁ δέ φημί · πᾶς ποιέω , μόνος ἐγώ ὁ τέκνον ὁ μονογενής δείκνυμι . δοκέω γάρ διά αὐτός ὁ δύο ἐγώ ὁ ἐνταῦθα θνῄσκω ὁράω τέκνον . καί ὁ Πέτρος φημί · ὅταν αὐτός ὁράω , ἡσυχάζω μέχρι εἄν ὁ νῆσος ἐκβαίνω . ὁ δέ φημί · οὕτως ποιέω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 12.22
Λαβόμενος οὖν τῆς χειρὸς αὐτῆς ὁ Πέτρος ἤγειρεν ἐπὶ τὸ πλοῖον . ἐγὼ δὲ ἰδὼν αὐτὸν χειραγωγοῦντα γυναῖκα ἐγέλασα , καὶ προσελθών , εἰς τιμὴν αὐτοῦ , ἀντ᾽ αὐτοῦ χειραγωγεῖν αὐτὴν ἐπειρώμην . καὶ ἅμα τῷ ἅψασθαί με τῆς χειρὸς αὐτῆς ὀλολύξασα ὡς μήτηρ μέγα καὶ περιπλακεῖσα σφόδρα κατεφίλει με τὸν αὐτῆς υἱόν . ἐγὼ δὲ ἀγνοῶν ὅλον τὸ πρᾶγμα ὡς μαινομένην ἀπεσειόμην , αἰδούμενος δὲ καὶ τὸν Πέτρον ἐπικραινόμην .
Lemmas: λαμβάνω οὖν ὁ χείρ αὐτός ὁ Πέτρος ἐγείρω ἐπί ὁ πλοῖον . ἐγώ δέ εἶδον αὐτός χειραγωγέω γυνή γελάω , καί προσέρχομαι , εἰς τιμή αὐτός , ἀντί αὐτός χειραγωγέω αὐτός πειράω . καί ἅμα ὁ ἅπτω ἐγώ ὁ χείρ αὐτός ὀλολύζω ὡς μήτηρ μέγας καί περιπλέκω σφόδρα καταφιλέω ἐγώ ὁ αὐτός υἱός . ἐγώ δέ ἀγνοέω ὅλος ὁ πρᾶγμα ὡς μαίνομαι ἀποσείω , αἰδέομαι δέ καί ὁ Πέτρος ἐπικραίνω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 12.23
Ὁ δὲ Πέτρος ἔφη · ἔα , τί ποιεῖς τέκνον Κλήμης , ἀποσειόμενος τὴν σὴν ὄντως τεκοῦσαν ; ἐγὼ δὲ τοῦτο ἀκούσας περίδακρυς γενόμενος καὶ καταπεσούσῃ τῇ τεκούσῃ προσπεσὼν κατεφίλουν . καὶ γὰρ ἅμα τῷ ῥηθῆναί μοι τοῦτο ἀμαυρῶς πως τὸ εἶδος ἀνεκαλούμην . πολλοὶ μὲν οὖν ὄχλοι συνέτρεχον ἱστορῆσαι τὴν προσαιτήτριαν γυναῖκα , λέγοντες ἀλλήλοις , ὅτι αὐτὴν ἐπέγνω ὁ υἱός , ἀνὴρ ἀξιόλογος . βουλομένοις οὖν ἡμῖν ἐξαυτῆς σὺν τῇ μητρὶ τῆς νήσου ἐκβαίνειν ἡ μήτηρ ἔφη · τέκνον μοι ποθεινόν , εὔλογόν ἐστιν ἀποτάξασθαι τῇ ὑποδεξαμένῃ με γυναικί , ἥτις πενιχρὰ οὖσα καὶ ὅλη παρειμένη ἐπὶ τῆς οἰκίας ἔῤῥιπται . ὁ δὲ Πέτρος ἀκούσας ἐθαύμαζεν , καὶ πάντες οἱ περιεστῶτες ὄχλοι , τῆς γυναικὸς τὸ ἀγαθὸν φρόνημα . καὶ εὐθέως ἐκέλευσεν ὁ Πέτρος τισὶν πορευθῆναι καὶ τὴν γυναῖκα ἐπὶ κλίνης κομίσαι . καὶ ὁμῶς ἐνεχθείσης καὶ τεθείσης τῆς κλίνης , πάντων τῶν ὄχλων ἀκουόντων ἔφη ὁ Πέτρος · εἰ ἀληθείας κήρυξ ἐγὼ τυγχάνω , εἰς τὴν τῶν παρεστώτων πίστιν , ἵνα γνῶσιν ὅτι εἷς ἐστιν Θεός , ὁ τὸν κόσμον ποιήσας , ἐξαυτῆς ἐγερθήτω ὑγιής . καὶ ἅμα τῷ εἰπεῖν Πέτρον ταῦτα ἡ γυνὴ ἠγέρθη ὑγιασθεῖσα , καὶ τῷ Πέτρῳ προσέπεσεν , καὶ τὴν συνήθη φίλην καταφιλήσασα ἐπυνθάνετο τί εἴη τοῦτο . ἡ δὲ ὅλον αὐτῇ τὸ πρᾶγμα τοῦ ἀναγνωρισμοῦ συντόμως διηγήσατο , καὶ οἱ ἀκούσαντες κατεπλάγησαν . τότε καὶ ἡ μήτηρ τὴν ξενοδόχον θεραπευθεῖσαν ἱστορήσασα παρεκάλει καὶ αὐτὴ ἰάσεως τυχεῖν . ὁ δὲ ἐπιθεὶς τὴν χεῖρα καὶ αὐτὴν ἐθεράπευσεν .
Lemmas: ὁ δέ Πέτρος φημί · ἐάω , τίς ποιέω τέκνον Κλήμης , ἀποσείω ὁ σός εἰμί τίκτω ; ἐγώ δέ οὗτος ἀκούω περίδακρυς γίγνομαι καί καταπίπτω ὁ τίκτω προσπίτνω καταφιλέω . καί γάρ ἅμα ὁ λέγω ἐγώ οὗτος ἀμαυρός πως ὁ εἶδος ἀνακαλέω . πολύς μέν οὖν ὄχλος συντρέχω ἱστορέω ὁ προσαιτητής γυνή , λέγω ἀλλήλων , ὅτι αὐτός ἐπιγιγνώσκω ὁ υἱός , ἀνήρ ἀξιόλογος . βούλομαι οὖν ἐγώ ἐξαυτῆς σύν ὁ μήτηρ ὁ νῆσος ἐκβαίνω ὁ μήτηρ φημί · τέκνον ἐγώ Ποθεινόν , εὔλογος εἰμί ἀποτάσσω ὁ ὑποδείκνυμι ἐγώ γυνή , ὅστις πενιχρός εἰμί καί ὅλος παρίημι ἐπί ὁ οἰκίον ῥίπτω . ὁ δέ Πέτρος ἀκούω θαυμάζω , καί πᾶς ὁ περιίστημι ὄχλος , ὁ γυνή ὁ ἀγαθός φρόνημα . καί εὐθύς κελεύω ὁ Πέτρος τις πορεύω καί ὁ γυνή ἐπί κλίνη κομίζω . καί ὁμῶς φέρω καί τίθημι ὁ κλίνη , πᾶς ὁ ὄχλος ἀκούω φημί ὁ Πέτρος · εἰμί ἀλήθεια κῆρυξ ἐγώ τυγχάνω , εἰς ὁ ὁ παρίστημι πίστις , ἵνα γνῶσις ὅτι εἷς εἰμί Θεός , ὁ ὁ κόσμος ποιέω , ἐξαυτῆς ἐγείρω ὑγιής . καί ἅμα ὁ εἶπον Πέτρος οὗτος ὁ γυνή ἐγείρω ὑγιάζω , καί ὁ Πέτρος προσπίπτω , καί ὁ συνήθης φίλος καταφιλέω πυνθάνομαι τίς εἰμί οὗτος . ὁ δέ ὅλος αὐτός ὁ πρᾶγμα ὁ ἀναγνωρισμός σύντομος διηγέομαι , καί ὁ ἀκούω καταπλήσσω . τότε καί ὁ μήτηρ ὁ ξενοδόχος θεραπεύω ἱστορέω παρακαλέω καί αὐτός ἴασις τυγχάνω . ὁ δέ ἐπιτίθημι ὁ χείρ καί αὐτός θεραπεύω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 12.24
Καὶ εἶθ’ οὕτως ὁ Πέτρος περὶ Θεοῦ καὶ τῆς αὐτῷ διαφερούσης θρησκείας ὁμιλήσας , προσθεὶς ἐπὶ τέλει , ὅτι εἴ τις βούλεται ταῦτα ἀκριβῶς μαθεῖν , εἰς Ἀντιόχειαν , ὅπου πλειόνων ἡμερῶν περιμένειν ἔκρινα , ἐλθὼν τὰ πρὸς τὴν αὑτοῦ σωτηρίαν μανθανέτω . οὐ γὰρ δὴ εἰ ἐμπορίας ἕνεκα ἢ στρατείας πατρίδας καταλιμπάνειν οἵδατε καὶ εἰς μακροὺς ἀπέρχεσθαι τόπους , διὰ δὲ αἰώνιον σωτηρίαν μηδὲ τριῶν ἡμερῶν ὁδὸν πορευθῆναι θελήσετε . μετὰ μὲν οὖν τὴν προσομιλίαν Πέτρου ἐγὼ τῇ ὑγιασθείσῃ γυναικὶ ἐπὶ παντὸς τοῦ ὄχλου χιλίας δραχμὰς εἰς τροφὰς ἐδωρησάμην , παραθέμενος αὐτὴν ἀγαθῷ τινι ἀνδρί , πρώτῳ τῆς πόλεως ὄντι , φύσει μετὰ χαρᾶς τοῦτο ποιεῖν προῃρημένῳ . ἔτι δὲ καὶ ἄλλοις πολλοῖς ἀργύρια διανείμας , ταῖς ποτε τὴν μητέρα παραμυθησαμέναις εὐχαριστήσας , διέπλευσα εἰς Ἀντάραδον , ἅμα τῇ μητρὶ καὶ Πέτρῳ καὶ τοῖς λοιποῖς ἑταίροις · καὶ οὕτως εἰς τὴν ξενίαν ὡρμήσαμεν .
Lemmas: καί εἶτα οὕτως ὁ Πέτρος περί Θεός καί ὁ αὐτός διαφέρω θρησκεία ὁμιλέω , προστίθημι ἐπί τέλος , ὅτι εἰμί τις βούλομαι οὗτος ἀκριβῶς μανθάνω , εἰς Ἀντιόχεια , ὅπου πλείων ἡμέρα περιμένω κρίνω , ἔρχομαι ὁ πρός ὁ αὐτός σωτηρία μανθάνω . οὖον γάρ δή εἰμί ἐμπορία ἕνεκα ἢ στρατεία πατρίς καταλιμπάνειν οἶδα καί εἰς μακρός ἀπέρχομαι τόπος , διά δέ αἰώνιος σωτηρία μηδέ τρεῖς ἡμέρα ὁδός πορεύω ἐθέλω . μετά μέν οὖν ὁ προσομιλία Πέτρος ἐγώ ὁ ὑγιάζω γυνή ἐπί πᾶς ὁ ὄχλος χίλιοι δραχμή εἰς τροφή δωρέω , παρατίθημι αὐτός ἀγαθός τις ἀνήρ , πρῶτος ὁ πόλις εἰμί , φύσις μετά χαρά οὗτος ποιέω προλέγω . ἔτι δέ καί ἄλλος πολύς ἀργύριον διανέμω , ὁ ποτός ὁ μήτηρ παραμυθέομαι εὐχαριστέω , διαπλέω εἰς Ἀντάρης , ἅμα ὁ μήτηρ καί Πέτρος καί ὁ λοιπός ἑταῖρος · καί οὕτως εἰς ὁ ξένιος ὁρμάω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 12.26
Κἀγὼ ἀπεκρινάμην · οὐ δοκεῖ σοι οὖν φιλάνθρωπος εἶναι κἄν ἡ ξενοδόχος , ξένην ἥν οὐκ ἠπίστατο εὐεργετήσασα ; καὶ ὁ Πέτρος · ἐλεήμονα μὲν αὐτὴν εἰπεῖν ἐπίσταμαι , φιλάνθρωπον δὲ οὐ τολμῶ λέγειν , ἅτε δὴ οὔτε τὴν τεκοῦσαν φιλότεκνον · ὑπ᾽ ὠδίνων γὰρ καὶ ἀνατροφῆς στέργειν πέπεισται . ὡς καὶ ὁ ἐρῶν ὑπὸ τῆς συνηθείας κολακεύεται καὶ εὐνῆς , καὶ ὁ φίλος ὑπὸ τῆς ἀμοιβῆς , οὕτω καὶ ὁ ἐλεῶν ὑπὸ τῆς συμφορᾶς . πλὴν ἐγγὺς ὁ ἐλεήμων τῷ φιλανθρώπῳ , ὅτι ἄνευ τοῦ τι θηρᾶσθαι λαβεῖν εὐεργετεῖν πείθεται . πλὴν οὔπω φιλάνθρωπός ἐστιν . κἀγὼ ἔφην · ἐπὶ ποίαις οὖν πράξεσιν φιλάνθρωπος εἶναί τις δύναται ; καὶ ὁ Πέτρος ἀπεκρίνατο · ἐπεὶ ὁρῶ σε γλιχόμενον ἀκοῦσαι , τί ποτέ ἐστιν φιλανθρωπίας ἔργον , οὐκ ὀκνήσω λέγειν . φιλάνθρωπός ἐστιν ὁ καὶ ἐχθροὺς εὐεργετῶν . ὅτι δὲ οὕτως ἔχει ἄκουσον . φιλανθρωπία ἐστὶν ἀῤῥενόθηλυς , ἧς τὸ θῆλυ μέρος ἐλεημοσύνη λέγεται , τὸ δὲ ἄῤῥεν αὐτῆς ἀγάπη πρὸς τὸν πλησίον ὠνόμασται , πλησίον δὲ ἀνθρώπῳ ἐστὶν ὁ πᾶς ἄνθρωπος , οὐχ ὅτι εἷς ἄνθρωπος , ἄνθρωπος γάρ ἐστι καὶ ὁ κακὸς καὶ ὁ ἀγαθὸς καὶ ὁ ἐχθρὸς καὶ ὁ φίλος . χρὴ οὖν τὸν φιλανθρωπίαν ἀσκοῦντα μιμητὴν εἶναι τοῦ Θεοῦ , εὐεργετοῦντα δικαίους καὶ ἀδίκους , ὡς αὐτὸς ὁ Θεὸς πᾶσιν ἐν τῷ νῦν κόσμῳ τόν τε ἥλιον καὶ τοὺς ὑετοὺς αὑτοῦ παρέχων . εἰ δὲ θέλῃς ἀγαθοὺς μὲν εὐεργετεῖν , κακοὺς δὲ μηκέτι , ἢ καὶ κολάζειν , κριτοῦ τὸ ἔργον ἐπιχειρεῖς πράττειν , οὐ τὸ τῆς φιλανθρωπίας σπουδάζεις ἔχειν .
Lemmas: ἀγός ἀποκρίνω · οὖον δοκέω σύ οὖν φιλάνθρωπος εἰμί ἄν ὁ ξενοδόκος , ξένος ὅς οὐ ἐπίσταμαι εὐεργετέω ; καί ὁ Πέτρος · ἐλεήμων μέν αὐτός εἶπον ἐπίσταμαι , φιλάνθρωπον δέ οὖον τολμάω λέγω , ἅτε δή οὔτε ὁ τίκτω φιλότεκνος · ὑπό ὠδίς γάρ καί ἀνατροφή στέργω πείθω . ὡς καί ὁ ἐράω ὑπό ὁ συνήθεια κολακεύω καί εὐνή , καί ὁ φίλος ὑπό ὁ ἀμοιβή , οὗτος καί ὁ ἐλεέω ὑπό ὁ συμφορά . πλήν ἐγγύς ὁ ἐλεήμων ὁ φιλάνθρωπον , ὅτι ἄνευ ὁ τίς θηράω λαμβάνω εὐεργετέω πείθω . πλήν οὔπω φιλάνθρωπος εἰμί . ἐγώ φημί · ἐπί ποῖος οὖν πρᾶξις φιλάνθρωπος εἰμί τις δύναμαι ; καί ὁ Πέτρος ἀποκρίνω · ἐπεί ὁράω σύ γλίχομαι ἀκούω , τίς ποτός εἰμί φιλανθρωπία ἔργον , οὐ ὀκνέω λέγω . φιλάνθρωπος εἰμί ὁ καί ἐχθρός εὐεργέτης . ὅτι δέ οὕτως ἔχω ἀκούω . φιλανθρωπία εἰμί ἀῤῥενόθηλυς , ὅς ὁ θῆλυς μέρος ἐλεημοσύνη λέγω , ὁ δέ ἄρσην αὐτός ἀγάπη πρός ὁ πλησίος ὀνομάζω , πλησίος δέ ἄνθρωπος εἰμί ὁ πᾶς ἄνθρωπος , οὐ ὅτι εἷς ἄνθρωπος , ἄνθρωπος γάρ εἰμί καί ὁ κακός καί ὁ ἀγαθός καί ὁ ἐχθρός καί ὁ φίλος . χρή οὖν ὁ φιλανθρωπία ἀσκέω μιμητής εἰμί ὁ Θεός , εὐεργετέω Δίκαιος καί ἄδικος , ὡς αὐτός ὁ θεός πᾶς ἐν ὁ νῦν κόσμος ὁ τε ἥλιος καί ὁ ὑετός αὐτός παρέχω . εἰμί δέ ἐθέλω ἀγαθός μέν εὐεργετέω , κακός δέ μηκέτι , ἢ καί κολάζω , κριτής ὁ ἔργον ἐπιχειρέω πράσσω , οὖον ὁ ὁ φιλανθρωπία σπουδάζω ἔχω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 12.27
Κἀγὼ ἔφην · ἄρα γε καὶ ὁ Θεὸς μέλλων ποτὲ κρίνειν , ὡς διδάσκεις ἡμᾶς , οὐ φιλάνθρωπός ἐστιν ; καὶ ὁ Πέτρος · τοὐναντίον λέγεις . ἐπεὶ γὰρ κρίνει , διὰ τοῦτο φιλάνθρωπός ἐστιν . φιλῶν γὰρ καὶ ἐλεῶν τοὺς ἠδικημένους τιμωρεῖ τοὺς ἠδικηκότας . κἀγὼ ἔφην · οὐκ οὖν , εἰ κἀγὼ ἀγαθοὺς μὲν εὐεργετῶ , τοὺς δὲ ἀδικοῦντας καθ᾽ ὅ ἀνθρώπους ἠδίκησαν τιμωρῶ , φιλάνθρωπός εἰμι ; καὶ ὁ Πέτρος ἀπεκρίνατο · εἰ μετὰ τοῦ πρόγνωσιν ἔχειν εἶχες καὶ τοῦ κρίνειν ἐξουσίαν , ὀρθῶς ἂν τοῦτο ἐποίεις , διὰ μὲν τὸ εἰληφέναι τὴν ἐξουσίαν , καταδικάζων οὕς ὁ Θεὸς ἐδημιούργησε , διὰ δὲ τὴν πρόγνωσιν , ἀπταίστως ἐν τῷ κρίνειν οὕς μὲν ὡς δικαίους δικαιῶν , οὕς δὲ ὡς ἀδίκους καταδικάζων . κἀγὼ ἔφην · ὀρθῶς ἔφης καὶ ἀληθῶς , ἀδύνατον γάρ τινα πρόγνωσιν οὐκ ἔχοντα ὀρθῶς κρίναι . ἐνίοτε γὰρ φαίνονταί τινες ἀγαθοί , ἀθέμιτα κρύφα διαπρασσόμενοι , ἔνιοι δὲ ἀγαθοὶ ὑπὸ διαβολῆς ἐχθρῶν κακοὶ ὑπολαμβανόμενοι . ἀλλ᾽ εἰ καὶ τοῦ βασανίζειν καὶ ἀνακρίνειν ἐξουσίαν τις ἔχων δικάζει , οὐδὲ οὕτως τὸ πάντως δικαίως αὐτῷ δικάσαι ἐγίνετο . ἔνιοι γὰρ φονεῖς ὄντες τὰς βασάνους ὑπομείναντες ὡς ἀθῷοι ἀπελύθησαν , ἑτέροι δὲ ἀθῷοι ὄντες τὰς βασάνους μὴ ὑπομείναντες , ἑαυτῶν καταψευσάμενοι , ὡς αἴτιοι ἐκολάσθησαν .
Lemmas: ἀγός φημί · ἄρα γε καί ὁ θεός μέλλω ποτέ κρίνω , ὡς διδάσκω ἐγώ , οὖον φιλάνθρωπος εἰμί ; καί ὁ Πέτρος · ἐναντίος λέγω . ἐπεί γάρ κρίνω , διά οὗτος φιλάνθρωπος εἰμί . φίλος γάρ καί ἐλεέω ὁ ἀδικέω τιμωρέω ὁ ἀδικέω . ἐγώ φημί · οὐ οὖν , εἰμί ἐγώ ἀγαθός μέν εὐεργετέω , ὁ δέ ἀδικέω κατά ὅς ἄνθρωπος ἀδικέω τιμωρέω , φιλάνθρωπος εἰμί ; καί ὁ Πέτρος ἀποκρίνω · εἰμί μετά ὁ πρόγνωσις ἔχω ἔχω καί ὁ κρίνω ἐξουσία , ὀρθῶς εἄν οὗτος ποιέω , διά μέν ὁ λαμβάνω ὁ ἐξουσία , καταδικάζω ὅς ὁ θεός δημιουργέω , διά δέ ὁ πρόγνωσις , ἄπταιστος ἐν ὁ κρίνω ὅς μέν ὡς Δίκαιος δικαιόω , ὅς δέ ὡς ἄδικος καταδικάζω . ἐγώ φημί · ὀρθῶς φημί καί ἀληθής , ἀδύνατος γάρ τις πρόγνωσις οὐ ἔχω ὀρθῶς κρίνω . ἐνίοτε γάρ φαίνω τις ἀγαθός , ἀθέμιστος κρύφα διαπράσσω , ἔνιοι δέ ἀγαθός ὑπό διαβολή ἐχθρός κακός ὑπολαμβάνω . ἀλλά εἰμί καί ὁ βασανίζω καί ἀνακρίνω ἐξουσία τις ἔχω δικάζω , οὐδέ οὕτως ὁ πάντως δικαίως αὐτός δικάζω γίγνομαι . ἔνιοι γάρ φονεύς εἰμί ὁ βάσανος ὑπομένω ὡς ἀθῷος ἀπολύω , ἕτερος δέ ἀθῷος εἰμί ὁ βάσανος μή ὑπομένω , ἑαυτοῦ καταψεύδομαι , ὡς αἴτιος κολάζω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 12.28
Καὶ ὁ Πέτρος · μετρίως , ἔφη , ἔχει καὶ ταῦτα , τὸ δὲ μεῖζον ἄκουσον . ἐνίων ἀνθρώπων ἁμαρτανόντων ἢ εὐπραττόντων , ὧν νῦν ποιοῦσιν ἅ μὲν ἴδια αὐτῶν ἐστιν , ἃ δὲ ἀλλότρια , δίκαιον δὲ ἕκαστον ἐπὶ τοῖς ἰδίοις ἁμαρτήμασιν τιμωρεῖσθαι ἢ ἐπὶ τοῖς ἰδίοις κατορθώμασιν εὐεργετεῖσθαι . ἀδύνατον δέ τινι πλὴν προφήτῃ μόνῳ πρόγνωσιν ἔχοντι τὰ ὑπό τινος γινόμενα εἰδέναι , ποῖά ἐστιν αὐτοῦ ἴδια , ποῖα δὲ οὐκ ἦν · πάντα γὰρ δι᾽ αὐτοῦ γινόμενα βλέπεται . κἀγὼ ἔφην · ἐβουλόμην μαθεῖν πῶς τῶν ἀδικημάτων ἢ κατορθωμάτων ἅ μὲν ἴδια , ἅ δὲ ἀλλότρια .
Lemmas: καί ὁ Πέτρος · μέτριος , φημί , ἔχω καί οὗτος , ὁ δέ μείζων ἀκούω . ἔνιοι ἄνθρωπος ἁμαρτάνω ἢ εὐπράττω , ὅς νῦν ποιέω ὅς μέν ἴδιος αὐτός εἰμί , ὁ δέ ἀλλότριος , Δίκαιος δέ ἕκαστος ἐπί ὁ ἴδιος ἁμάρτημα τιμωρέω ἢ ἐπί ὁ ἴδιος κατόρθωμα εὐεργετέω . ἀδύνατος δέ τις πλήν προφήτης μόνος πρόγνωσις ἔχω ὁ ὑπό τις γίγνομαι οἶδα , ποῖος εἰμί αὐτός ἴδιος , ποῖος δέ οὐ εἰμί · πᾶς γάρ διά αὐτός γίγνομαι βλέπω . ἐγώ φημί · βούλομαι μανθάνω πῶς ὁ ἀδίκημα ἢ κατόρθωμα ὅς μέν ἴδιος , ὅς δέ ἀλλότριος .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 12.29
Καὶ ὁ Πέτρος ἀπεκρίνατο , ὅτι ἀληθείας προφήτης ἔφη · Τὰ ἀγαθὰ ἐλθεῖν δεῖ , μακάριος δέ , φησί , δἰ οὗ ἔρχεται · ὁμοίως καὶ τὰ κακὰ ἀνάγκη ἐλθεῖν , οὐαὶ δὲ δι᾽ οὗ ἔρχεται . εἰ δὲ διὰ κακῶν κακὰ ἔρχεται , καὶ διὰ ἀγαθῶν ἀγαθὰ φέρεται , προσεῖναι δεῖ ἑκάστῳ τὸ ἴδιον , τὸ ἀγαθὸν εἶναι ἢ κακόν , καὶ ἐξ ὧν προέπραξεν , διὰ τοῦ ἐλθεῖν τὰ δεύτερα ἀγαθὰ ἢ κακά , ἅ τινα ἴδια αὐτοῦ τῆς αἱρέσεως ὄντα ὑπὸ τῆς τοῦ Θεοῦ προνοίας διελθεῖν ᾠκονόμηται . ἐπὶ οὖν κρίσις αὐτὴ Θεῷ , ὥσπερ ἐπ᾽ ἀγῶνος τὸν διὰ πάσης κακουχίας διεληλυθότα καὶ ἄμεμπτον εὑρεθέντα , ἐκεῖνον ζωῆς αἰωνίου καταξιοῦσθαι . οἱ γὰρ ἐν ἀγαθοῖς ἰδίᾳ βουλῇ προκόψαντες ὑπὸ τῶν ἱδίᾳ βουλῇ ἐν κακουχίᾳ παραμεινάντων πειράζονται , διωκόμενοι , μισούμενοι , λοιδορούμενοι , ἐπιβουλευόμενοι , τυπτόμενοι , πλεονεκτούμενοι , διαβαλλόμενοι , ἀγγαρευόμενοι , ἐπηρεαζόμενοι , πάντα ἐκεῖνα πάσχοντες , δἰ ὧν εὐλόγως δοκεῖ τὸ ὀργίζεσθαι γίνεσθαι καὶ πρὸς ἄμυναν ὁρμᾶν .
Lemmas: καί ὁ Πέτρος ἀποκρίνω , ὅτι ἀλήθεια προφήτης φημί · ὁ ἀγαθός ἔρχομαι δεῖ , μακάριος δέ , φημί , διά ὅς ἔρχομαι · ὁμοίως καί ὁ κακός ἀνάγκη ἔρχομαι , οὐαί δέ διά ὅς ἔρχομαι . εἰμί δέ διά κακός κακός ἔρχομαι , καί διά ἀγαθός ἀγαθός φέρω , πρόσειμι δεῖ ἕκαστος ὁ ἴδιος , ὁ ἀγαθός εἰμί ἢ κακός , καί ἐκ ὅς προπράσσω , διά ὁ ἔρχομαι ὁ δύο ἀγαθός ἢ κακός , ὅς τις ἴδιος αὐτός ὁ αἵρεσις εἰμί ὑπό ὁ ὁ Θεός πρόνοια διέρχομαι οἰκονομέω . ἐπί οὖν κρίσις αὐτός Θεός , ὥσπερ ἐπί ἀγών ὁ διά πᾶς κακουχία διέρχομαι καί Ἄμεμπτον εὑρίσκω , ἐκεῖνος ζωή αἰώνιος καταξιόω . ὁ γάρ ἐν ἀγαθός ἴδιος βουλή προκόπτω ὑπό ὁ ἴδιος βουλή ἐν κακουχία παραμένω πειράζω , διώκω , μισέω , λοιδορέω , ἐπιβουλεύω , τύπτω , πλεονεκτέω , διαβάλλω , ἀγγαρεύω , ἐπηρεάζω , πᾶς ἐκεῖνος πάσχω , διά ὅς εὔλογος δοκέω ὁ ὀργίζω γίγνομαι καί πρός ἄμυνα ὁρμάω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 12.30
Ὁ δὲ διδάσκαλος εἰδὼς , ὅτι οἱ ταῦτα ἀδίκως ποιοῦντες ἐκ προτέρων ἁμαρτημάτων κατάδικοί εἰσιν , καὶ ὅτι διὰ καταδίκων τὸ τῆς κακίας πνεῦμα ταῦτα ἐνεργεῖ , τοὺς μὲν ἀνθρώπους , καθὰ ἄνθρωποί εἰσιν , καὶ δι᾽ ἁμαρτίας ὄργανα γινομένους κακίας , ἐλεεῖν συνεβούλευσεν , ὡς φιλανθρωπίαν ἀσκοῦσιν , καὶ τὸ ὅσον ἐπ᾽ αὐτοῖς ἐστιν , ἀδικουμένους καὶ ἀπολύειν τῆς καταδίκης τοὺς ἀδικοῦντας , ἵνα ὥσπερ οἱ νήφοντες τοῖς μεθύουσιν βοηθῶσιν , εὐχαῖς , νηστείαις , εὐλογίαις , μὴ ἀνθιστάμενοι , μὴ ἀμυνόμενοι , ἵνα μὴ ἐπὶ τὸ πλεῖον αὐτοὺς ἁμαρτεῖν ἀναγκάσωσιν . τοῦ γὰρ παθεῖν πάντως κεκριμένου τινί , οὐκ εὔλογον ἀγανακτεῖν ἐκείνῳ , δἰ οὗ τὸ παθεῖν γίνεται , λογισάμενον , ὅτι εἰ καὶ ἐκεῖνος οὐκ ἐκακούχησεν αὐτόν , διὰ τὸ πάντως κακουχηθῆναι μέλλειν δἰ ἑτέρου τὸ παθεῖν ἦν . τί οὖν ἀγανακτῶ τῷ διαθεμένῳ , ἐμοῦ πάντως παθεῖν κεκριμένου ; ἀλλ᾽ ἔτι μὴν εἰ τὰ αὐτὰ τοῖς κακοῖς προφάσει ἀμύνης ποιῶμεν , παρὰ τὸ πρῶτοι , δεύτεροι τὸ αὐτὸ τοῖς κακοῖς οἱ ἀγαθοὶ πράσσομεν . καὶ ὡς ἔφην , οὐ χρὴ ἀγανακτεῖν , ὡς εἰδότα ὅτι Θεοῦ προνοίᾳ οἱ κακοὶ τοὺς ἀγαθοὺς τιμωροῦσιν . οἱ οὖν τοῖς τιμωροῦσιν χαλεπαίνοντες ὡς τοὺς ἀποστόλους Θεοῦ ὑβρίζοντες ἁμαρτάνουσιν , τιμῶντες δὲ καὶ τὰ ἐναντία τοῖς ἀδικεῖν νομιζομένοις διατιθέμενοι αὐτοὺς εἰς τὸν Θεὸν τὸν οὕτω βουλευσάμενον εὐσεβοῦσιν .
Lemmas: ὁ δέ διδάσκαλος εἰδοί , ὅτι ὁ οὗτος ἄδικος ποιέω ἐκ πρότερος ἁμάρτημα καταδικός εἰμί , καί ὅτι διά κατάδικος ὁ ὁ κακία πνεῦμα οὗτος ἐνεργέω , ὁ μέν ἄνθρωπος , καθά ἄνθρωπος εἰμί , καί διά ἁμαρτία ὄργανον γίγνομαι κακία , ἐλεέω συμβουλεύω , ὡς φιλανθρωπία ἀσκέω , καί ὁ ὅσος ἐπί αὐτός εἰμί , ἀδικέω καί ἀπολύω ὁ καταδίκη ὁ ἀδικέω , ἵνα ὥσπερ ὁ νήφω ὁ μεθύω βοηθέω , εὐχή , νηστεία , εὐλογία , μή ἀνθίστημι , μή ἀμύνω , ἵνα μή ἐπί ὁ πλείων αὐτός ἁμαρτάνω ἀναγκάζω . ὁ γάρ πάσχω πάντως κρίνω τις , οὐ εὔλογος ἀγανακτέω ἐκεῖνος , διά ὅς ὁ πάσχω γίγνομαι , λογίζομαι , ὅτι εἰμί καί ἐκεῖνος οὐ κακουχέω αὐτός , διά ὁ πάντως κακουχέω μέλλω διά ἕτερος ὁ πάσχω εἰμί . τίς οὖν ἀγανακτέω ὁ διατίθημι , ἐγώ πάντως πάσχω κρίνω ; ἀλλά ἔτι μήv εἰμί ὁ αὐτός ὁ κακός πρόφασις ἄμυνα ποιέω , παρά ὁ πρῶτος , δύο ὁ αὐτός ὁ κακός ὁ ἀγαθός πράσσω . καί ὡς φημί , οὖον χρή ἀγανακτέω , ὡς οἶδα ὅτι Θεός πρόνοια ὁ κακός ὁ ἀγαθός τιμωρέω . ὁ οὖν ὁ τιμωρέω χαλεπαίνω ὡς ὁ ἀπόστολος Θεός ὑβρίζω ἁμαρτάνω , τιμή δέ καί ὁ ἐναντίος ὁ ἀδικέω νομίζω διατίθημι αὐτός εἰς ὁ θεός ὁ οὗτος βουλεύω εὐσεβέω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 12.31
Κἀγὼ πρὸς ταῦτα ἀπεκρινάμην · οὐκοῦν οἱ ἀδικοῦντες οὐκ εἰσὶν αἴτιοι , ὅτι κρίσει Θεοῦ ἀδικοῦσιν τοὺς δικαίους . καὶ ὁ Πέτρος ἔφη · καὶ πάνυ ἁμαρτάνουσιν , πρὸς γὰρ τὸ ἁμαρτάνειν ἑαυτοὺς ἀποδεδωκότες . ὅθεν εἰδὼς ἁπάντων ἐκλέγεται τιμωρεῖν τοὺς ἐπὶ τοῖς προτέροις ἁμαρτήμασιν μεταμεληθέντας δικαίως , ἵνα τοῖς μὲν δικαίοις διὰ τῆς τοιαύτης τιμωρίας τὰ πρὸ τῆς μετανοίας πραχθέντα ἀφεθῇ κακά . τοῖς δὲ τιμωροῦσιν ἀσεβέσιν κακουχεῖν ἐπιθυμοῦσιν καὶ μετανοεῖν μὴ θέλουσιν εἰς ἀναπλήρωσιν ἰδίας κολάσεως δικαίους κακουχεῖν συνεχωρήθη , ἄνευ γὰρ τῆς τοῦ Θεοῦ βουλῆς οὐδὲ στρουθὸς ἐν παγίδι ἐμπεσεῖν ἔχει · οὕτως δικαίων καὶ αἱ τρίχες τῷ Θεῷ ἐναρίθμιοί εἰσιν .
Lemmas: ἀγός πρός οὗτος ἀποκρίνω · οὐκοῦν ὁ ἀδικέω οὐ εἰμί αἴτιος , ὅτι κρίσις Θεός ἀδικέω ὁ Δίκαιος . καί ὁ Πέτρος φημί · καί πάνυ ἁμαρτάνω , πρός γάρ ὁ ἁμαρτάνω ἑαυτοῦ ἀποδίδωμι . ὅθεν εἰδοί ἅπας ἐκλέγω τιμωρέω ὁ ἐπί ὁ πρότερος ἁμάρτημα μεταμελέομαι δικαίως , ἵνα ὁ μέν Δίκαιος διά ὁ τοιοῦτος τιμωρία ὁ πρό ὁ μετάνοια πράσσω ἀφίημι κακός . ὁ δέ τιμωρέω ἀσεβής κακουχέω ἐπιθυμέω καί μετανοέω μή ἐθέλω εἰς ἀναπλήρωσις ἴδιος κόλασις Δίκαιος κακουχέω συγχωρέω , ἄνευ γάρ ὁ ὁ Θεός βουλή οὐδέ στρουθός ἐν παγίς ἐμπίπτω ἔχω · οὕτως Δίκαιος καί ὁ θρίξ ὁ Θεός ἐναρίθμιος εἰμί .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 12.32
Δίκαιος δέ ἐστιν ἐκεῖνος , ὁ τοῦ εὐλόγου ἕνεκα τῇ φύσει μαχόμενος . οἷον πᾶσιν πρόσεστιν ἐκ φύσεως φιλοῦντας φιλεῖν , δίκαιος πειρᾶται καὶ ἐχθροὺς ἀγαπᾶν καὶ λοιδοροῦντας εὐλογεῖν , ἔτι μὴν καὶ ὑπὲρ ἐχθρῶν εὔχεσθαι , ἀδικοῦντας ἐλεεῖν . διὸ καὶ προαδικεῖσθαι ἀπέχεται , καὶ ὁμῶς καταρωμένους εὐλογεῖ , τύπτουσιν συγχωρεῖ , διώκουσιν ὑποχωρεῖ , μὴ ἀσπαζομένους ἀσπάζεται , τοῖς οὐκ ἔχουσιν ὧν ἔχει κοινωνεῖ , ὀργιζόμενον πείθει , τὸν ἐχθρὸν διαλλάσσει , τὸν ἀπειθῆ παρακαλεῖ , τὸν ἄπιστον κατηχεῖ , τὸν πενθοῦντα παραμυθεῖται , ἐπηρεαζόμενος στέγει , ἀχαριστούμενος οὐκ ἀγανακτεῖ . εἰς δὲ τὸ ἀγαπᾶν τὸν πλησίον ὡς ἑαυτὸν ἀποδεδωκὼς πενίαν οὐ πεφόβηται , ἀλλὰ τὰ ἑαυτοῦ μερίζων τοῖς οὐκ ἔχουσιν πένης γίνεται . ἀλλ᾽ οὐδὲ μὴν ἁμαρτάνοντα τιμωρεῖ . ὁ γὰρ τὸν πλησίον ἀγαπῶν ὡς ἑαυτόν , ὡς αὐτὸς ἁμαρτήσας οἶδεν τιμωρηθῆναι μὴ θέλειν , οὕτως οὐδὲ τοὺς ἁμαρτάνοντας τιμωρεῖ . καὶ ὡς θέλει κολακεύεσθαι καὶ εὐλογεῖσθαι καὶ τιμᾶσθαι καὶ πάντα ἁμαρτήματα αὑτῷ συγχωρεῖσθαι , τοῦτο αὐτὸς τῷ πλησίον ποιεῖ , ὡς ἑαυτὸν ἐκεῖνον ἀγαπῶν . ἐνὶ λόγῳ , ὅ θέλει ἑαυτῷ , θέλει καὶ τῷ πλησίον . οὗτος γάρ ἐστιν Θεοῦ νόμος καὶ προφητῶν , αὕτη τῆς ἀληθείας ἡ διδασκαλία . καὶ ταῦτα μὲν ἀγάπη ἡ πρὸς πάντα ἄνθρωπον τελεία τὸ ἄῤῥεν μέρος ἐστὶν οὖσα τῆς φιλανθρωπίας , τὸ δὲ ἐλεεῖν τὸ θῆλυ μέρος ἐστὶν αὐτῆς . ὅπερ ἐστὶν πεινῶντα θρέψαι καὶ ποτὸν δειψῶντι παρασχεῖν γυμνὸν ἐνδύσαι καὶ νοσοῦντα ἐπισκέψασθαι καὶ ξένον δέξασθαι , ἐν εἱρκτῇ κατὰ τὸ δυνατὸν ἐπιφαινόμενον βοηθεῖν , ἁπαξαπλῶς τὸν ἐν συμφοραῖς ἐλεῆσαι .
Lemmas: Δίκαιος δέ εἰμί ἐκεῖνος , ὁ ὁ εὔλογος ἕνεκα ὁ φύσις μάχομαι . οἷος πᾶς πρόσειμι ἐκ φύσις φιλέω φιλέω , δίκαιος πειράω καί ἐχθρός ἀγαπάω καί λοιδορέω εὐλογέω , ἔτι μήv καί ὑπέρ ἐχθρός εὔχομαι , ἀδικέω ἐλεέω . διό καί προαδικέω ἀπέχω , καί ὁμῶς καταράομαι εὐλογέω , τύπτω συγχωρέω , διώκω ὑποχωρέω , μή ἀσπάζομαι ἀσπάζομαι , ὁ οὐ ἔχω ὅς ἔχω κοινωνέω , ὀργίζω πείθω , ὁ ἐχθρός διαλλάσσω , ὁ ἀπειθής παρακαλέω , ὁ ἄπιστος κατηχέω , ὁ πενθέω παραμυθέομαι , ἐπηρεάζω στέγος , ἀχαριστέω οὐ ἀγανακτέω . εἰς δέ ὁ ἀγαπάω ὁ πλησίος ὡς ἑαυτοῦ ἀποδίδωμι πενία οὖον φοβέω , ἀλλά ὁ ἑαυτοῦ μερίζω ὁ οὐ ἔχω πένης γίγνομαι . ἀλλά οὐδέ μήv ἁμαρτάνω τιμωρέω . ὁ γάρ ὁ πλησίος ἀγάπη ὡς ἑαυτοῦ , ὡς αὐτός ἁμαρτάνω οἶδα τιμωρέω μή ἐθέλω , οὕτως οὐδέ ὁ ἁμαρτάνω τιμωρέω . καί ὡς ἐθέλω κολακεύω καί εὐλογέω καί τιμάω καί πᾶς ἁμάρτημα ἑαυτοῦ συγχωρέω , οὗτος αὐτός ὁ πλησίος ποιέω , ὡς ἑαυτοῦ ἐκεῖνος ἀγάπη . ἐν λόγος , ὅς ἐθέλω ἑαυτοῦ , ἐθέλω καί ὁ πλησίος . οὗτος γάρ εἰμί Θεός νόμος καί προφήτης , οὗτος ὁ ἀλήθεια ὁ διδασκαλία . καί οὗτος μέν ἀγάπη ὁ πρός πᾶς ἄνθρωπος τέλειος ὁ ἄρσην μέρος εἰμί εἰμί ὁ φιλανθρωπία , ὁ δέ ἐλεέω ὁ θῆλυς μέρος εἰμί αὐτός . ὅσπερ εἰμί πεινάω τρέφω καί ποτόν διψάω παρέχω γυμνός ἐνδύω καί νοσέω ἐπισκοπέω καί ξένος δέχομαι , ἐν εἱρκτή κατά ὁ δυνατός ἐπιφαίνω βοηθέω , ἁπαξαπλῶς ὁ ἐν συμφορά ἐλεέω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 12.33
Ἐγὼ δὲ ἀκούσας ἔφην · ταῦτα μὲν δυνατὸν πράττειν , ἐχθρους δὲ εὐεργετεῖν , πᾶσαν αὐτῶν ὑποφέροντα ἐπήρειαν , οὐκ οἴομαι δυνατὸν ἀνθρωπείᾳ προσεῖναι φύσει . καὶ ὁ Πέτρος ἀπεκρίνατο · ὀρθῶς ἔφης · ἀθανασίας γὰρ αἰτία οὖσα ἡ φιλανθρωπία πολλοῦ δίδοται . κἀγὼ ἔφην · πῶς οὖν σύνεστιν ἐν νῷ λαβεῖν ; καὶ ὁ Πέτρος ἀπεκρίνατο · ταύτην , ὦ φίλε Κλήμης , λαβεῖν ἔστιν , ἐὰν πληροφορηθῇ τις , ὅτι οἱ ἐχθροὶ πρὸς καιρὸν κακουχοῦντες , οὕς μισοῦσιν , αἰωνίου κολάσεως ἀπαλλαγῆς αὐτοῖς αἴτιοι γίνονται · προσέτι δὲ αὐτοὺς ὡς εὐεργέτας σφόδρα ἀγαπήσουσιν . ἡ δὲ ὁδὸς τοῦ ταύτην λαβεῖν , ὦ φίλε Κλήμης , μία τίς ἐστιν , ἥπερ ἐστὶν φόβος Θεοῦ . ὁ γὰρ Θεὸν φοβούμενος τὸν πλησίον ὡς ἑαυτὸν ἀγαπᾶν μὲν καταρχὰς οὐ δύναται · ἐπὶ τὸ τοιοῦτο κελεύσαντι οὐ προσέρχεται τῇ ψυχῇ · τῷ μέντοι πρὸς Θεὸν φόβῳ τὰ ἀγαπώντων ποιεῖν δύναται , καὶ εἶθ’ οὕτως πράξαντι τὰ ἀγάπης τὸ ἀγαπᾶν ὡς νύμφη οὖσα προσφέρεται ὡς νυμφίῳ τῷ φόβῳ . καὶ οὕτως τοὺς φιλανθρώπους τίκτουσα λογισμοὺς ἀθάνατον τίθησιν τὸν κεκτημένον , ὡς εἰκόνα Θεοῦ ὁμοίαν , ὑπὸ φθορᾶς ὑβρισθῆναι μὴ δυναμένην τὴν αὐτοῦ φύσιν . ὁμῶς τὸν τῆς φιλανθρωπίας ἐκθεμένου ἡμῖν λόγον , ἑσπέρας ἐπικαταλαβούσης , εἰς ὕπνον ἐτράπημεν .
Lemmas: ἐγώ δέ ἀκούω φημί · οὗτος μέν δυνατός πράσσω , ἐχθρός δέ εὐεργετέω , πᾶς αὐτός ὑποφέρω ἐπήρεια , οὐ οἴομαι δυνατός ἀνθρώπειος πρόσειμι φύσις . καί ὁ Πέτρος ἀποκρίνω · ὀρθῶς φημί · ἀθανασία γάρ αἰτία εἰμί ὁ φιλανθρωπία πολύς δίδωμι . ἐγώ φημί · πῶς οὖν σύνειμι ἐν νάω λαμβάνω ; καί ὁ Πέτρος ἀποκρίνω · οὗτος , εἰμί φίλος Κλήμης , λαμβάνω εἰμί , ἐάν πληροφορέω τις , ὅτι ὁ ἐχθρός πρός καιρός κακουχέω , ὅς μισέω , αἰώνιος κόλασις ἀπαλλαγή αὐτός αἴτιος γίγνομαι · προσέτι δέ αὐτός ὡς εὐεργέτης σφόδρα ἀγαπάω . ὁ δέ ὁδός ὁ οὗτος λαμβάνω , εἰμί φίλος Κλήμης , εἷς τίς εἰμί , ὅσπερ εἰμί φόβος Θεός . ὁ γάρ θεός φοβέω ὁ πλησίος ὡς ἑαυτοῦ ἀγαπάω μέν καταρχή οὖον δύναμαι · ἐπί ὁ τοιοῦτος κελεύω οὖον προσέρχομαι ὁ Ψυχή · ὁ μέντοι πρός θεός φόβος ὁ ἀγαπάω ποιέω δύναμαι , καί εἶτα οὕτως πράσσω ὁ ἀγάπη ὁ ἀγαπάω ὡς νύμφη εἰμί προσφέρω ὡς νυμφίος ὁ φόβος . καί οὕτως ὁ φιλάνθρωπος τίκτω λογισμός ἀθάνατος τίθημι ὁ κτάομαι , ὡς εἰκών Θεός ὅμοιος , ὑπό φθορά ὑβρίζω μή δύναμαι ὁ αὐτός φύσις . ὁμῶς ὁ ὁ φιλανθρωπία ἐκτίθημι ἐγώ λόγος , ἑσπέρα ἐπικαταλαμβάνω , εἰς ὕπνος τρέπω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 13.1
Ὄρθρου δὲ γενομένου εἰσιὼν ὁ Πέτρος ἔφη · ὁ μὲν Κλήμης μετὰ τῆς αὑτοῦ μητρὸς Ματτιδίας καὶ τῆς ἐμῆς γυναικὸς ἅμα ἐπὶ τοῦ ὀχήματος καθεζέσθωσαν . καὶ ὁμῶς οὕτως ἐγένετο . ὁρμώντων δὲ ἡμῶν τὴν ἐπὶ Βαλανίας ὁδὸν ἐπύθετό μου ἡ μήτηρ , πῶς ὁ πατὴρ διάγει . κἀγὼ ἔφην · ἐπὶ τὴν ζήτησίν σου καὶ τῶν διδύμων ἀδελφῶν μου Φαυστίνου τε καὶ Φαυστινιανοῦ ἐκβὰς ἀνεύρετός ἐστιν . οἶμαι δὲ ἐκ τοῦ πλείστου τελευτῆσαι αὐτόν , ἢ ναυφραγίῳ περιπεσόντα , ἢ ἐν ὁδῷ σφαλέντα , ἢ ὑπὸ λύπης μαρανθέντα . ἡ δὲ ἀκούσασα καὶ ἐπίδακρυς γενομένη ἐστέναξεν λυπηθεῖσα , τῇ δὲ πρὸς ἐμὲ εὑρέσει χαίρουσα τὴν ἐκ τῆς ὑπομνήσεως λύπην μετρίως ἀπήμβλυνεν . ὁμῶς οὖν κατηντήσαμεν εἰς Βαλανίας . τῇ δὲ ἐπιούσῃ ἡμέρᾳ εἰς Πάλτον ἤλθομεν , κἀκεῖθεν εἰς Γάβαλαν · τῇ δὲ ἑτέρᾳ κατηντήσαμεν εἰς Λαοδίκειαν . καὶ ἰδοὺ πρὸ τῶν θυρῶν Νικήτης καὶ Ἀκύλας ἀπήντων ἡμῖν , καὶ καταφιλήσαντες ἦγον ἐπὶ τὴν ξενίαν . ὁ δὲ Πέτρος καλὴν καὶ μεγάλην πόλιν ἰδών · ἄξιον , ἔφη , ἐνταῦθα ἡμερῶν ἐπιμεῖναι . ὡς γὰρ ἐπίπαν τὸ πλῆθος δυνατώτερόν ἐστιν τίκτειν τοὺς ζητουμένους . ὁ μὲν οὖν Νικήτης καὶ Ἀκύλας ἐπυνθάνοντό μου , τίς εἴη αὕτη ἡ ξένη γυνή . κἀγὼ ἔφην · ἐμὴ μήτηρ , ἥν ἐπιγνῶναί μοι ὁ Θεὸς διὰ Πέτρου τοῦ κυρίου μου ἐδωρήσατο .
Lemmas: Ὄρθρος δέ γίγνομαι εἴσειμι ὁ Πέτρος φημί · ὁ μέν Κλήμης μετά ὁ αὐτός μήτηρ ματτιδιος καί ὁ ἐμός γυνή ἅμα ἐπί ὁ ὄχημα καθέζομαι . καί ὁμῶς οὕτως γίγνομαι . ὁρμάω δέ ἐγώ ὁ ἐπί Βαλανίας ὁδός πυνθάνομαι ἐγώ ὁ μήτηρ , πῶς ὁ πατήρ διάγω . ἐγώ φημί · ἐπί ὁ ζήτησις σύ καί ὁ δίδυμος ἀδελφός ἐγώ Φαυστῖνος τε καί Φαυστινιανός ἐκβαίνω ἀνεύρετος εἰμί . οἴομαι δέ ἐκ ὁ πλεῖστος τελευτάω αὐτός , ἢ ναυφράγιον περιπίπτω , ἢ ἐν ὁδός σφάλλω , ἢ ὑπό λύπη μαραίνω . ὁ δέ ἀκούω καί ἐπίδακρυς γίγνομαι στενάζω λυπέω , ὁ δέ πρός ἐγώ εὕρεσις χαίρω ὁ ἐκ ὁ ὑπόμνησις λύπη μέτριος ἀπαμβλύνω . ὁμῶς οὖν καταντάω εἰς Βαλανίας . ὁ δέ ἔπειμι ἡμέρα εἰς Πάλτος ἔρχομαι , ἐκεῖθεν εἰς Γάβαλα · ὁ δέ ἕτερος καταντάω εἰς Λαοδίκεια . καί ἰδού πρό ὁ θύρα Νικήτης καί Ἀκύλας ἀπαντάω ἐγώ , καί καταφιλέω ἄγω ἐπί ὁ ξένιος . ὁ δέ Πέτρος καλός καί μέγας πόλις ὁράω · ἄξιος , φημί , ἐνταῦθα ἡμέρα ἐπιμένω . ὡς γάρ ἐπίπαν ὁ πλῆθος δυνατός εἰμί τίκτω ὁ ζητέω . ὁ μέν οὖν Νικήτης καί Ἀκύλας πυνθάνομαι ἐγώ , τίς εἰμί οὗτος ὁ ξένος γυνή . ἐγώ φημί · ἐμός μήτηρ , ὅς ἐπιγιγνώσκω ἐγώ ὁ θεός διά Πέτρος ὁ κύριος ἐγώ δωρέω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 13.2
Ταῦτά μου εἰπόντος , ὁ Πέτρος πάντα αὐτοῖς ἐπὶ κεφαλαίων ἐξέθετο , ὡς ἅμα αὐτοὺς προοδεῦσαι ἐγὼ Κλήμης τὸ ἐμὸν γένος αὐτῷ ἐξεθέμην , καὶ τῆς μητρὸς τὴν ἐκ τῆς τοῦ ὀνείρου πλαστῆς καὶ προφάσεως μετὰ τῶν διδύμων αὐτῆς τέκνων γενομένην ἀποδημίαν , ἔτι τε καὶ τοῦ πατρὸς τὴν ἐπὶ ζήτησιν αὐτῆς ἀποδημίαν · ἔπειτα καὶ ὡς αὐτὸς Πέτρος μετὰ τὸ ἀκοῦσαι ταῦτα εἰσελθὼν εἰς τὴν νῆσον καὶ τῇ γυναικὶ συντυχὼν καὶ προσαιτοῦσαν ἰδὼν καὶ τοῦ προσαιτεῖν τὴν αἰτίαν πυθόμενος , ἔγνω αὐτῆς γένος , ἀναστροφήν , τὸν πλαστὸν ὄνειρον , καὶ τῶν τέκνων τὰ ὀνόματα , ἐμοῦ τε τοῦ καταλειφθέντος παρὰ τῷ πατρὶ καὶ τῶν αὐτῇ συμπορευθέντων διδύμων τέκνων , καὶ οὕς ἐν βυθῷ ὑπενοεῖτο τεθνηκέναι .
Lemmas: ταῦτα ἐγώ εἶπον , ὁ Πέτρος πᾶς αὐτός ἐπί κεφάλαιος ἐκτίθημι , ὡς ἅμα αὐτός προοδεύω ἐγώ Κλήμης ὁ ἐμός γένος αὐτός ἐκτίθημι , καί ὁ μήτηρ ὁ ἐκ ὁ ὁ ὄνειρος πλαστός καί πρόφασις μετά ὁ δίδυμος αὐτός τέκνον γίγνομαι ἀποδημία , ἔτι τε καί ὁ πατήρ ὁ ἐπί ζήτησις αὐτός ἀποδημία · ἔπειτα καί ὡς αὐτός Πέτρος μετά ὁ ἀκούω οὗτος εἰσέρχομαι εἰς ὁ νῆσος καί ὁ γυνή συντυγχάνω καί προσαιτέω εἶδον καί ὁ προσαιτέω ὁ αἴτιος πυνθάνομαι , γιγνώσκω αὐτός γένος , ἀναστροφή , ὁ πλαστός ὄνειρος , καί ὁ τέκνον ὁ ὄνομα , ἐγώ τε ὁ καταλείπω παρά ὁ πατήρ καί ὁ αὐτός συμπορεύομαι δίδυμος τέκνον , καί ὅς ἐν βυθός ὑπονοέω θνῄσκω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 13.3
Τούτων οὖν κεφαλαιωδῶς ῥηθέντων ὑπὸ Πέτρου , ὁ Νικήτης καὶ ὁ Ἀκύλας ἐκπλαγέντες ἔλεγον · ἆρά γε , δέσποτα καὶ κύριε τῶν ἀπάντων , τοῦτο ἀληθὲς ἢ ὄνειρός ἐστιν ; καὶ ὁ Πέτρος ἔφη · εἰ μὴ κοιμώμεθα , ἀληθὲς τυγχάνει . οἱ δὲ βραχὺ μείναντες καὶ σύννοι γενόμενοι ἔφασαν · ἡμεῖς ἐσμεν Φαυστῖνος καὶ Φαυστινιανὸς , καὶ ἀπαρχῆς σου διαλεγομένου ἀλλήλοις ἐμβλέποντες πολλὰ περὶ ἑαυτῶν κατεστοχαζόμεθα , μὴ ἄρα οὐχ ἡμῖν διαφέρῃ τὰ λεγόμενα , λογιζόμενοι ὅτι πολλὰ παρόμοια γίνεται ἐν τῷ βίῳ · διὸ ἐσιωπῶμεν παλλόμενοι τὰς καρδίας . πρὸς δὲ τὸ τέλος τοῦ λεγομένου ἀποβλέψαντες , ὅτι ἡμῖν διαφέρει τὰ λεγόμενα , τότε αὑτοὺς ὁμολογήσαμεν . καὶ τοῦτο εἰπόντες μετὰ δακρύων ἐπεισῆλθον τῇ μητρὶ , καὶ κοιμωμένην εὑρόντες ἤδη περιπλέκεσθαι ἐβούλοντο . ὁ δὲ Πέτρος ἐκώλυεν αὐτοὺς εἰπών · ἐάσατέ με , προσαγάγω ὑμᾶς παραστῆσαι τῇ μητρί , μή πως ὑπὸ τῆς πολλῆς αἰφνιδίου χαρᾶς εἰς ἔκστασιν ἔλθοι φρενῶν , ἅτε δὴ κοιμωμένη καὶ τὸ πνεῦμα ὑπὸ τοῦ ὕπνου ἀπησχολημένον ἔχουσα .
Lemmas: οὗτος οὖν κεφαλαιώδης εἴρω ὑπό Πέτρος , ὁ Νικήτης καί ὁ Ἀκύλας ἐκπλάσσω λέγω · ἆρα γε , δεσπότης καί κύριος ὁ ἀπαντάω , οὗτος ἀληθής ἢ ὄνειρος εἰμί ; καί ὁ Πέτρος φημί · εἰμί μή κοιμάω , ἀληθής τυγχάνω . ὁ δέ βραχύς μένω καί συννέω γίγνομαι φημί · ἐγώ εἰμί Φαυστῖνος καί Φαυστινιανός , καί ἀπαρχῆς σύ διαλέγω ἀλλήλων ἐμβλέπω πολύς περί ἑαυτοῦ καταστοχάζομαι , μή ἄρα οὐ ἐγώ διαφέρω ὁ λέγω , λογίζομαι ὅτι πολύς παρόμοιος γίγνομαι ἐν ὁ βίος · διό σιωπάω πάλλω ὁ Καρδία . πρός δέ ὁ τέλος ὁ λέγω ἀποβλέπω , ὅτι ἐγώ διαφέρω ὁ λέγω , τότε ἑαυτοῦ ομολογώ . καί οὗτος εἶπον μετά δάκρυ ἐπεισέρχομαι ὁ μήτηρ , καί κοιμάω εὑρίσκω ἤδη περιπλέκω βούλομαι . ὁ δέ Πέτρος κωλύω αὐτός εἶπον · ἐάω ἐγώ , προσάγω σύ παρίστημι ὁ μήτηρ , μή πως ὑπό ὁ πολύς αἰφνίδιος χαρά εἰς ἔκστασις ἔρχομαι φρήν , ἅτε δή κοιμάω καί ὁ πνεῦμα ὑπό ὁ ὕπνος ἀπασχολέω ἔχω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 13.4
Ὁμῶς ἐπεὶ κόρον ἔσχεν ὕπνου , διεγερθείσῃ τῇ μητρὶ ὁ Πέτρος ἤρξατο προσαγαγὼν λέγειν · γινώσκειν σε θέλω , γύναι , τῆς ἡμετέρας θρησκείας τὴν πολιτείαν . ἡμεῖς ἕνα Θεὸν σέβομεν , τὸν πεποιηκότα ὃν ὁρᾷς κόσμον , καὶ τούτου φυλάσσομεν τὸν νόμον , περιέχοντα ἐν πρώτοις , αὐτὸν σέβειν μόνον καὶ τὸ αὐτοῦ ἁγιάζειν ὄνομα , τιμᾶν τε γονεῖς , καὶ σωφρονεῖν , βιοῦν τε ἡδέως . πρὸς τούτοις δὲ ἀδιαφόρως μὴ βιοῦντες τραπέζης ἐθνῶν οὐκ ἀπολαύομεν , ἅτε δὴ οὐδε συνεστιᾶσθαι αὐτοῖς δυνάμενοι , διὰ τὸ ἀκαθάρτως αὐτοὺς βιοῦν . πλὴν ὁπόταν αὐτοὺς πείσωμεν τὰ τῆς ἀληθείας φρονεῖν τε καὶ ποιεῖν , βαπτίσαντες αὐτοὺς τρισμακαρίᾳ τινὶ ἐπονομασίᾳ , τότε αὐτοῖς συναλιζόμεθα . ἐπεὶ οὐδ’ ἂν πατὴρ ἢ μήτηρ τυγχάνῃ , ἢ γυνὴ , ἢ τέκνον , ἢ ἀδελφὸς , ἢ ἄλλος τις ἐκ φύσεως στοργὴν ἔχων , συνεστιᾶσθαι αὐτῷ τολμᾶν δυνάμεθα . θρησκείᾳ γὰρ διαφερόντως τοῦτο ποιοῦμεν . μὴ οὖν ὕβριν ἡγήσῃ τὸ μὴ συνεστιᾶσθαί σοι τὸν υἱὸν , μέχρις ἂν τὰ αὐτὰ φρονῇς καὶ ποιῆς .
Lemmas: ὁμῶς ἐπεί κόρος ἔχω ὕπνος , διεγείρω ὁ μήτηρ ὁ Πέτρος ἄρχω προσάγω λέγω · γιγνώσκω σύ ἐθέλω , γυνή , ὁ ἡμέτερος θρησκεία ὁ πολιτεία . ἐγώ εἷς θεός σέβω , ὁ ποιέω ὅς ὁράω κόσμος , καί οὗτος φυλάσσω ὁ νόμος , περιέχω ἐν πρῶτος , αὐτός σέβω μόνος καί ὁ αὐτός ἁγίζω ὄνομα , τιμάω τε γονεύς , καί σωφρονέω , βιόω τε ἡδύς . πρός οὗτος δέ ἀδιάφορος μή βία τράπεζα ἔθνος οὐ ἀπολαύω , ἅτε δή οὐ συνεστιάω αὐτός δύναμαι , διά ὁ ἀκάθαρτος αὐτός βιόω . πλήν ὁπόταν αὐτός πείθω ὁ ὁ ἀλήθεια φρονέω τε καί ποιέω , βαπτίζω αὐτός τρισμακάριος τις επονομασία , τότε αὐτός συναλίζω . ἐπεί οὐδέ εἄν πατήρ ἢ μήτηρ τυγχάνω , ἢ γυνή , ἢ τέκνον , ἢ ἀδελφός , ἢ ἄλλος τις ἐκ φύσις στοργή ἔχω , συνεστιάω αὐτός τολμάω δύναμαι . θρησκεία γάρ διαφερόντως οὗτος ποιέω . μή οὖν ὕβρις ἡγέομαι ὁ μή συνεστιάω σύ ὁ υἱός , μέχρι εἄν ὁ αὐτός φρονέω καί ποιός .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 13.5
Ἡ δὲ ἀκούσασα ἔφη · τί οὖν κωλύει με σήμερον βαπτισθῆναι ; ἥ τις πρὸ τοῦ σε ἰδεῖν τοὺς λεγομένους θεοὺς ἀπεστράφην , λογισμῷ τούτῳ , ὅτι πολλὰ σχεδὸν καθ᾽ ἡμέραν θυούσῃ αὐτοῖς ἐν ταῖς ἀνάγκαις οὐ παρεστάθησάν μοι περὶ δὲ μοιχείας τι δεῖ καὶ λέγειν ; ὁπότε οὐδ’ ὅτε ἐπλούτουν , τρυφή με τοῦτο ἠπάτησεν , οὐδ’ ἡ μετὰ ταύτην πενία ἐπὶ τοῦτο ἐλθεῖν ἀναγκάσαι δεδύνηται , ἀντιποιουμένην μου τῆς σωφροσύνης ὡς μεγίστου κάλλους , ἧς ἕνεκα εἰς τοσαύτην ἦλθον περίστασιν . ἀλλ᾽ οὐδ᾽ οἶμαί σε , κύριέ μου Πέτρε , ἀγνοεῖν , ὅτι ἡ πλείων ἐπιθυμία ἐξ εὐθυμιῶν γίνεται . ὅθεν ἐγὼ ἐν εὐθυμίᾳ σωφρονήσασα , ἐν δυσθυμίᾳ πρὸς ἡδονὰς ἐμαυτὴν οὐκ ἀποδίδωμι . ἀλλὰ μηδὲ νῦν μου κακεχίας ἀπηλλάχθαι νομίσῃς τὴν ψυχήν , τὴν ποσῶς παραμυθίας τυχοῦσαν διὰ τὴν Κλήμεντος ἐπίγνωσιν . ἀντεισερχομένη γὰρ ἡ ἐκ τῶν δύο τέκνων μου ἀθυμία καὶ τὴν ποσῶς ἀμαυροῖ χαράν . παρακαλέσομαι γὰρ περὶ αὐτῶν ὅτι ἐν θαλάσσῃ διεφώνησαν , ἀλλ᾽ οὐχ ὅτι πρὸς τούτοις ἐκτὸς τειχῶν θρησκείας Θεοῦ φθαρέντες τὰ σώματα καὶ τὰς ψυχὰς ἀπώλοντο . ὁ δὲ τούτων πατὴρ , ἐμὸς δὲ σύμβιος , ὡς παρὰ Κλήμεντος ἔμαθον , ἐπί τε τὴν ἐμὴν καὶ τὴν τῶν υἱῶν ζήτησιν ἐκβάς , τοσούτοις ἔτεσιν ἀφανής ἐστιν · πάντως δὲ ἐτελεύτησεν . καὶ γὰρ ὁ ταλαίπωρος ὑπὸ σωφροσύνης με ἀγαπῶν φιλότεκνος ἦν . ὅθεν πάντων ἡμῶν ὑπὲρ πάντα αὐτῷ ἠγαπημένων στερηθεὶς ὁ γέρων ὑπὸ μεγίστης ἀθυμίας διεφώνησεν .
Lemmas: ὁ δέ ἀκούω φημί · τίς οὖν κωλύω ἐγώ σήμερον βαπτίζω ; ὅς τις πρό ὁ σύ ὁράω ὁ λέγω θεός ἀποστρέφω , λογισμός οὗτος , ὅτι πολύς σχεδόν κατά ἡμέρα θύω αὐτός ἐν ὁ ἀνάγκη οὖον παρίστημι ἐγώ περί δέ μοιχεία τίς δεῖ καί λέγω ; ὁπότε οὐδέ ὅτε πλουτέω , τρυφή ἐγώ οὗτος ἀπατάω , οὐδέ ὁ μετά οὗτος πενία ἐπί οὗτος ἔρχομαι ἀναγκάζω δύναμαι , ἀντιποιέω ἐγώ ὁ σωφροσύνη ὡς μέγας κάλλος , ὅς ἕνεκα εἰς τοσοῦτος ἔρχομαι περίστασις . ἀλλά οὐδέ οἴομαι σύ , κύριος ἐγώ Πέτρος , ἀγνοέω , ὅτι ὁ πλείων ἐπιθυμία ἐκ εὐθυμία γίγνομαι . ὅθεν ἐγώ ἐν εὐθυμία σωφρονέω , ἐν δυσθυμία πρός ἡδονά ἐμαυτοῦ οὐ ἀποδίδωμι . ἀλλά μηδέ νῦν ἐγώ κακεχίας ἀπαλλάσσω νομίζω ὁ Ψυχή , ὁ ποσός παραμυθία τυγχάνω διά ὁ Κλήμης ἐπίγνωσις . ἀντεισέρχομαι γάρ ὁ ἐκ ὁ δύο τέκνον ἐγώ ἀθυμία καί ὁ ποσός ἀμαυρόω χαρά . παρακαλέω γάρ περί αὐτός ὅτι ἐν θάλασσα διαφωνέω , ἀλλά οὐ ὅτι πρός οὗτος ἐκτός τεῖχος θρησκεία Θεός φθείρω ὁ σῶμα καί ὁ ψυχή ἀπόλλυμι . ὁ δέ οὗτος πατήρ , ἐμός δέ σύμβιος , ὡς παρά Κλήμης μανθάνω , ἐπί τε ὁ ἐμός καί ὁ ὁ υἱός ζήτησις ἐκβαίνω , τοσοῦτος ἔτος ἀφανής εἰμί · πάντως δέ τελευτάω . καί γάρ ὁ ταλαίπωρος ὑπό σωφροσύνη ἐγώ ἀγάπη φιλότεκνος εἰμί . ὅθεν πᾶς ἐγώ ὑπέρ πᾶς αὐτός ἀγαπάω στερέω ὁ γέρων ὑπό μέγας ἀθυμία διαφωνέω .