clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 12.25
Γενομένων δὲ ἡμῶν καὶ τροφῆς μεταλαβόντων καὶ συνήθως εὐχαριστησάντων , ἔτι ὥρας οὔσης ἔφην ἐγὼ τῷ Πέτρῳ · φιλανθρωπίας ἔργον , κύριέ μου Πέτρε , ἡ ἐμὴ ἐποίησεν μήτηρ , τῆς ξενοδόχου ὑπομνησθεῖσα γυναικός . καὶ ὁ Πέτρος ἀπεκρίνατο ἄρα γε , ὦ Κλήμης , ἀληθῶς νενόμικας φιλανθρωπίας ἔργον πεποιηκέναι τὴν σὴν τεκοῦσαν , καθ᾽ ὅ τὴν ἀπὸ ναυφραγίου αὐτὴν ὑποδεξαμένην ἠμείψατο , ἢ ὡς μητρὶ μεγάλα χαριζόμενος τοῦτον εἴρηκας τὸν λόγον ; εἰ δὲ οὐχ ὡς χαριζόμενος , ἀλλ᾽ ὡς ἀληθεύων ἔφης , ἔοικάς μοι ἀγνοεῖν τί ποτέ ἐστι φιλανθρωπίας μέγεθος , ἥτις ἐστὶν ἡ ἄνευ τοῦ φυσικῶς πείθοντος , ἡ πρὸς οἷον δή ποτε στοργή , καθ᾽ ὅ ἄνθρωπός ἐστιν . ἀλλ᾽ οὐδὲ τὴν ξενοδόχον τὴν ἀπὸ ναυφραγίου ἀποδεξαμένην τὴν σὴν τεκοῦσαν οὔπω φιλάνθρωπον εἰπεῖν τολμῶ . ὑπ᾽ ἐλέου γὰρ κολακευθεῖσα ἐπέπειστο εὐεργέτις γενέσθαι γυναικὸς ναυφραγίῳ περιπεσούσης , τέκνα πενθούσης , ξένης , γυμνῆς , μεμονωμένης καὶ σφόδρα ἐπὶ ταῖς συμφοραῖς ὀλοφυρομένης . ἐν τοσαύταις οὖν αὐτῆς συμφοραῖς οὔσης , τίς καὶ ἀσεβῶν ἰδὼν οὐκ ἄν ἠλέησεν ; ὥστε οὔπω φιλανθρωπίας ἔργον πεποιηκυῖα φαίνεται οὐδὲ ἡ ξενοδόχος γυνή , ἀλλ᾽ ὑπ᾽ ἐλέου τοῦ ἐπὶ μυρίαις συμφοραῖς πρὸς εὐεργεσίας κεκινημένη . πόσῳ γε μᾶλλον ἡ σὴ τεκοῦσα , βίου εὐπορήσασα καὶ ξενοδόχον ἀμειψαμένη , φιλανθρωπίας ἔργον οὐκ ἐποίησεν , ἀλλὰ φιλίας ; πολλὴ δὲ διαφορὰ μεταξὺ φιλίας καὶ φιλανθρωπίας , ὅτι ἡ μὲν φιλία ἐξ ἀμοιβῆς γίνεται , ἡ δὲ φιλανθρωπία ἄνευ τοῦ φυσικῶς πείθοντος πάντα ἄνθρωπον , καθὸ ἄνθρωπός ἐστι , φιλοῦσα εὐεργετεῖ . εἰ μὲν οὖν ἡ ἐλεήσασα ξενοδόχος καὶ ἐχθροὺς ἀδικήσαντας ἐλεῶσα εὐεργέτει , φιλάνθρωπος ἄν ἦν · εἰ δὲ διά τι φίλη ἢ ἐχθρὰ , καὶ διά τι ἐχθρὰ ἢ φίλη , τοιαύτη τοῦ τινος αἰτίου φίλη ἐστὶν ἢ ἐχθρὰ , οὐ τοῦ ἀνθρώπου .
Lemmas: γίγνομαι δέ ἐγώ καί τροφή μεταλαμβάνω καί συνήθης εὐχαριστέω , ἔτι ὥρα εἰμί φημί ἐγώ ὁ Πέτρος · φιλανθρωπία ἔργον , κύριος ἐγώ Πέτρος , ὁ ἐμός ποιέω μήτηρ , ὁ ξενοδόχος ὑπομιμνήσκω γυνή . καί ὁ Πέτρος ἀποκρίνω ἄρα γε , εἰμί Κλήμης , ἀληθής νομίζω φιλανθρωπία ἔργον ποιέω ὁ σός τίκτω , κατά ὅς ὁ ἀπό ναυφράγιον αὐτός ὑποδείκνυμι ἀμείβω , ἢ ὡς μήτηρ μέγας χαρίζομαι οὗτος εἴρω ὁ λόγος ; εἰμί δέ οὐ ὡς χαρίζομαι , ἀλλά ὡς ἀληθεύω φημί , ἔοικα ἐγώ ἀγνοέω τίς ποτός εἰμί φιλανθρωπία μέγεθος , ὅστις εἰμί ὁ ἄνευ ὁ φυσικός πείθω , ὁ πρός οἷος δή ποτός στοργή , κατά ὅς ἄνθρωπος εἰμί . ἀλλά οὐδέ ὁ ξενοδόχος ὁ ἀπό ναυφράγιον ἀποδέχομαι ὁ σός τίκτω οὔπω φιλάνθρωπον εἶπον τολμάω . ὑπό ἔλεος γάρ κολακεύω πείθω εὐεργέτις γίγνομαι γυνή ναυφράγιον περιπίπτω , τέκνον πενθέω , ξένος , γυμνός , μεμονωμένος καί σφόδρα ἐπί ὁ συμφορά ὀλοφύρομαι . ἐν τοσοῦτος οὖν αὐτός συμφορά εἰμί , τίς καί ἀσεβής εἶδον οὐ ἄν ἐλεέω ; ὥστε οὔπω φιλανθρωπία ἔργον ποιέω φαίνω οὐδέ ὁ ξενοδόκος γυνή , ἀλλά ὑπό ἔλεος ὁ ἐπί μυρίος συμφορά πρός εὐεργεσία κινέω . πόσος γε μᾶλλον ὁ σός τίκτω , βίος εὐπορέω καί ξενοδόχος ἀμείβω , φιλανθρωπία ἔργον οὐ ποιέω , ἀλλά φίλιος ; πολύς δέ διαφορά μεταξύ φίλιος καί φιλανθρωπία , ὅτι ὁ μέν φίλιος ἐκ ἀμοιβή γίγνομαι , ὁ δέ φιλανθρωπία ἄνευ ὁ φυσικός πείθω πᾶς ἄνθρωπος , καθό ἄνθρωπος εἰμί , φιλέω εὐεργετέω . εἰμί μέν οὖν ὁ ἐλεέω ξενοδόκος καί ἐχθρός ἀδικέω ἐλεάω εὐεργετέω , φιλάνθρωπος ἄν εἰμί · εἰμί δέ διά τίς φίλος ἢ ἐχθρός , καί διά τίς ἐχθρός ἢ φίλος , τοιοῦτος ὁ τις αἴτιος φίλος εἰμί ἢ ἐχθρός , οὖον ὁ ἄνθρωπος .