ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.7
Πάντες μὲν οὖν ὅσοι ποτὲ ἐζήτησαν τὸ ἀληθές , τὸ δύνασθαι εὑρεῖν ἑαυτοῖς πιστεύσαντες , ἐνηδρεύθησαν . τοῦτο ὅπερ πεπόνθασιν καὶ οἱ τῶν Ἐλλήνων φιλόσοφοι , καὶ βαρβάρων οἱ σπουδαιότεροι . ἐκ στοχασμῶν γὰρ ἐπιβάλλοντες τοῖς ὁρατοῖς περὶ τῶν ἀδήλων ἀπεφήναντο , τὸ ὅπως ποτὲ παραστὰν αὐτοῖς , τοῦτο ἀληθὲς εἶναι νομίσαντες . ὡς γὰρ εἰδότες ἀλήθειαν , οἱ ἀλήθειαν ἔτι ζητοῦντες , τῶν παρισταμένων αὐτοῖς ὑπολήψεων ἃ μὲν ἀποδοκιμάζουσιν , ἅ δὲ κρατύνουσιν , ὥσπερ εἰδότες , μὴ εἰδότες ποῖα μέν ἐστιν ἀληθῆ , ποῖα δὲ ψευδῆ . καὶ δογματίζουσιν περὶ ἀληθείας , οἱ ἀλήθειαν ἐπιζητοῦντες , οὐκ εἰδότες ὅτι ὁ ἀλήθειαν ζητῶν παρὰ τῆς αὑτοῦ πλάνης μαθεῖν αὐτὴν οὐ δύναται . οὔτε γὰρ , ὡς ἔφην , παρεστηκυῖαν αὐτὴν ἐπιγνῶναι δύναται , ἤν ἀγνοεῖ .
Lemmas: πάνετες μέν οὖν ὅσος ποτέ ζητέω ὁ ἀληθής , ὁ δύναμαι εὑρίσκω ἑαυτοῦ πιστεύω , ἐνεδρεύω . οὗτος ὅσπερ πάσχω καί ὁ ὁ Ἕλλην φιλόσοφος , καί βάρβαρος ὁ σπουδαῖος . ἐκ στοχασμός γάρ ἐπιβάλλω ὁ ὁρατός περί ὁ ἄδηλος ἀποφαίνω , ὁ ὅπως ποτέ παρίστημι αὐτός , οὗτος ἀληθής εἰμί νομίζω . ὡς γάρ οἶδα ἀλήθεια , ὁ ἀλήθεια ἔτι ζητέω , ὁ παρίστημι αὐτός ὑπόληψις ὁ μέν ἀποδοκιμάζω , ὅς δέ κρατύνω , ὥσπερ οἶδα , μή οἶδα ποῖος μέν εἰμί ἀληθής , ποῖος δέ ψευδής . καί δογματίζω περί ἀλήθεια , ὁ ἀλήθεια ἐπιζητέω , οὐ οἶδα ὅτι ὁ ἀλήθεια ζητέω παρά ὁ αὐτός πλάνης μανθάνω αὐτός οὖον δύναμαι . οὔτε γάρ , ὡς φημί , παρίστημι αὐτός ἐπιγιγνώσκω δύναμαι , ἐάν ἀγνοέω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.8
Πείθει δὲ ἕκαστον ἀφ᾽ ἑαυτοῦ ζητοῦντα μαθεῖν οὐ πάντως τὸ ἀληθές , ἀλλὰ τὸ τέρπον . ἐπεὶ οὖν ἄλλον ἄλλο τέρπει , ἄλλου ἄλλο κρατεῖ ὡς ἀληθές . τὸ δὲ ἀληθές ἐστιν τὸ δοκοῦν τῷ προφήτη , οὐ τὸ ἑκάστῳ ἡδύ . πολλὰ γὰρ ἄν ἦν τὸ ἕν , εἰ τὸ τέρπον ἀληθὲς ἦν , ὅπερ ἐστὶν ἀδύνατον . διὰ τοῦτο καὶ οἱ τῶν Ἑλλήνων φιλόλογοι , οὐ φιλόσοφοι , διὰ στοχασμῶν τοῖς πράγμασιν ἐπιβάντες , πολλὰ καὶ διάφορα ἐδογμάτισαν , τὴν οἰκείαν τῶν ὑποθέσεων ἀκολουθίαν ἀλήθειαν εἶναι νομίσαντες , οὐκ εἰδότες ὅτι αὐτῶν ψευδεῖς ἀρχὰς ἑαυτοῖς ὁρισαμένων , τῇ μὲν ἀρχῇ αὐτῶν τὸ τέλος συμφωνίαν εἴληφεν .
Lemmas: πείθω δέ ἕκαστος ἀπό ἑαυτοῦ ζητέω μανθάνω οὖον πάντως ὁ ἀληθής , ἀλλά ὁ τέρπω . ἐπεί οὖν ἄλλος ἄλλος τέρπω , ἄλλος ἄλλος κρατέω ὡς ἀληθής . ὁ δέ ἀληθής εἰμί ὁ δοκέω ὁ προφήτης , οὖον ὁ ἕκαστος ἡδύς . πολύς γάρ ἄν εἰμί ὁ εἷς , εἰμί ὁ τέρπω ἀληθής εἰμί , ὅσπερ εἰμί ἀδύνατος . διά οὗτος καί ὁ ὁ Ἕλλην φιλόλογος , οὖον φιλόσοφος , διά στοχασμός ὁ πρᾶγμα ἐπιβαίνω , πολύς καί διάφορος δογματίζω , ὁ οἰκεῖος ὁ ὑπόθεσις ἀκολουθία ἀλήθεια εἰμί νομίζω , οὐ οἶδα ὅτι αὐτός ψευδής ἀρχή ἑαυτοῦ ὁρίζω , ὁ μέν ἀρχή αὐτός ὁ τέλος συμφωνία λαμβάνω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.9
Ὅθεν δεῖ πάντα παρελόμενον μόνῳ τῆς ἀληθείας πιστεύειν ἑαυτὸν προφήτῃ , ὅν πάντες κρῖναι δυνάμεθα , εἰ προφήτης ἐστίν , κἄν πάνυ ἀμαθεῖς ὦμεν , καὶ σοφισμῶν ἰδιῶται , καὶ γεωμετρίας ἄπειροι , καὶ μουσικῆς ἀμύητοι . εὐκολωτέραν γὰρ τὴν περὶ αὐτοῦ εὕρεσιν ὁ Θεὸς τέθεικεν πᾶσιν , ὡς πάντων κηδεμών · ἵνα μήτε βάρβαροι ἐξασθενῶσιν αὐτὸν , μήτε Ἕλληνες ἀδυνατῶσιν εὑρεῖν . ῥᾳδία μὲν οὖν περὶ αὐτοῦ εὕρεσις ὑπάρχει · ἔστιν δὲ ἥδε .
Lemmas: ὅθεν δεῖ πᾶς παραιρέω μόνος ὁ ἀλήθεια πιστεύω ἑαυτοῦ προφήτης , ὅς πᾶς κρίνω δύναμαι , εἰμί προφήτης εἰμί , ἄν πάνυ ἀμαθής εἰμί , καί σοφισμός ἰδιώτης , καί γεωμετρία ἤπειρος , καί μουσικός ἀμύητος . εὔκολος γάρ ὁ περί αὐτός εὕρεσις ὁ θεός τίθημι πᾶς , ὡς πᾶς κηδεμών · ἵνα μήτε βάρβαρος ἐξασθενέω αὐτός , μήτε Ἕλλην ἀδυνατέω εὑρίσκω . ῥᾴδιος μέν οὖν περί αὐτός εὕρεσις ὑπάρχω · εἰμί δέ ὅδε .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.10
Εἰ προφήτης ἐστὶν , καὶ δύναται εἰδέναι ὡς ἐγένετο ὁ κόσμος , καὶ τὰ ἐν αὐτῷ γινόμενα , καὶ τὰ εἰς τέλος ἐσόμενα · ἐὰν ἡμῖν ᾖ τι προειρηκὼς , ὃ εἰς τέλος ἐγνώκαμεν γεγενημένον , καλῶς αὐτῷ ἐκ τῶν ἤδη γεγενημένων καὶ τὰ ἐσόμενα ἔσεσθαι πιστεύομεν , οὐ μόνον ὡς γινώσκοντι , ἀλλὰ καὶ προγινώσκοντι . τίνι οὖν , κᾂν βραχὺν νοῦν ἔχοντι , οὐ φαίνεται , ὡς χρὴ τούτῳ παρὰ πάντας πιστεύειν τὰ τῷ Θεῷ δόξαντα , ὃς μόνος παρὰ πάντας ἀνθρώπους καὶ μὴ μαθὼν ἐπίσταται ; διό , ἂν τῷ τοιούτῳ , λέγω δὲ τῷ πρόγνωσιν ἔχοντι διὰ τὴν ἐν αὐτῷ τοῦ πνεύματος θειότητα , τὸ ἀληθὲς εἰδέναι μὴ διδόναι τις θέλοι , τινὶ ἑτέρῳ δοὺς εἰδέναι , ἐκ ἐνδεὴς ὑπάρχει φρενῶν , ἀποδεδωκὼς τῷ μὴ προφήτῃ , ἃ προφήτῃ εἰδέναι δοῦναι οὐκ ἐβουλήθη ;
Lemmas: εἰμί προφήτης εἰμί , καί δύναμαι οἶδα ὡς γίγνομαι ὁ κόσμος , καί ὁ ἐν αὐτός γίγνομαι , καί ὁ εἰς τέλος εἰμί · ἐάν ἐγώ εἰμί τίς προερέω , ὅς εἰς τέλος γιγνώσκω γίγνομαι , καλῶς αὐτός ἐκ ὁ ἤδη γίγνομαι καί ὁ εἰμί εἰμί πιστεύω , οὖον μόνος ὡς γιγνώσκω , ἀλλά καί προγιγνώσκω . τίς οὖν , κἄν βραχύς νόος ἔχω , οὖον φαίνω , ὡς χρή οὗτος παρά πᾶς πιστεύω ὁ ὁ Θεός δόξα , ὅς μόνος παρά πᾶς ἄνθρωπος καί μή μανθάνω ἐπίσταμαι ; διό , εἄν ὁ τοιοῦτος , λέγω δέ ὁ πρόγνωσις ἔχω διά ὁ ἐν αὐτός ὁ πνεῦμα θειότης , ὁ ἀληθής οἶδα μή δίδωμι τις ἐθέλω , τις ἕτερος δίδωμι οἶδα , ἐκ ἐνδεής ὑπάρχω φρήν , ἀποδίδωμι ὁ μή προφήτης , ὁ προφήτης οἶδα δίδωμι οὐ βούλομαι ;
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.11
Ὅθεν πρὸ πάντων πάσῃ κρίσει διὰ τῆς προφητικῆς ἐπαγγελίας τὸν προφήτην ζητεῖν δεῖ , καὶ γνόντα , τοῖς λοιποῖς τῆς διδασκαλίας αὐτοῦ λόγοις ἀνενδοιάστως ἕπεσθαι , καὶ θαῤῥοῦντα περὶ τῶν ἐλπιζομένων , πολιτεύεσθαι τῇ πρώτῃ κρίσει , γνόντα ὅτι ὁ ταῦτα εἰπὼν πρὸς τὸ ψεύσασθαι φύσιν οὐκ ἔχει . διὸ ἐάν τι τοῦ λοιποῦ τῶν ὑπ᾽ αὐτοῦ ῥηθέντων δοκῇ ἡμῖν οὐ καλῶς εἰρῆσθαι , εἰδέναι χρὴ ὅτι οὐκ αὐτὸ εἵρηται κακῶς , ἀλλ᾽ αὐτὸ ἡμεῖς καλῶς ἔχον οὐκ ἐνοήσαμεν . ἄγνοια γὰρ γνῶσιν οὐκ ὀρθῶς κρίνει , ἅτε δὴ οὔτε γνῶσις πρόγνωσιν ἀληθῶς κρίνειν πέφυκεν . ἀλλ᾽ ἡ πρόγνωσις τοῖς ἀγνοοῦσιν παρέχει τὴν γνῶσιν .
Lemmas: ὅθεν πρό πᾶς πᾶς κρίσις διά ὁ προφητικός ἐπαγγελία ὁ προφήτης ζητέω δεῖ , καί γιγνώσκω , ὁ λοιπός ὁ διδασκαλία αὐτός λόγος ἀνενδοίαστος ἕπω , καί ῥαίνω περί ὁ ἐλπίζω , πολιτεύω ὁ πρῶτος κρίσις , γιγνώσκω ὅτι ὁ οὗτος εἶπον πρός ὁ ψεύδω φύσις οὐ ἔχω . διό ἐάν τίς ὁ λοιπός ὁ ὑπό αὐτός εἴρω δοκέω ἐγώ οὖον καλῶς εἴρω , οἶδα χρή ὅτι οὐ αὐτός λέγω κακῶς , ἀλλά αὐτός ἐγώ καλῶς ἔχω οὐ νοέω . ἄγνοια γάρ γνῶσις οὐ ὀρθῶς κρίνω , ἅτε δή οὔτε γνῶσις πρόγνωσις ἀληθής κρίνω φύω . ἀλλά ὁ πρόγνωσις ὁ ἀγνοέω παρέχω ὁ γνῶσις .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.12
Ὅθεν , ὦ φίλε Κλήμης , εἴγε τὰ τῷ Θεῷ διαφέροντα γνῶναι θέλῃς , παρὰ τούτου μόνου μαθεῖν ἔχεις , ὅτι μόνος οἶδεν τὴν ἀλήθειαν . τῶν γὰρ ἄλλων εἴ τις ἐπίσταταί τι , παρὰ τούτου ἢ τῶν τούτου μαθητῶν λαβὼν ἔχει . ἔστι δὲ αὐτοῦ τό τε βούλημα καὶ ἀληθὲς κήρυγμα , ὅτι εἶς Θεὸς , οὗ κόσμος ἔργον , ὃς δίκαιος ὢν πάντως ἑκάστῳ πρὸς τὰς πράξεις ἀποδώσει ποτέ .
Lemmas: ὅθεν , εἰμί φίλος Κλήμης , εἰ ὁ ὁ Θεός διαφέρω γιγνώσκω ἐθέλω , παρά οὗτος μόνος μανθάνω ἔχω , ὅτι μόνος οἶδα ὁ ἀλήθεια . ὁ γάρ ἄλλος εἰμί τις ἐπίσταμαι τίς , παρά οὗτος ἢ ὁ οὗτος μαθητής λαμβάνω ἔχω . εἰμί δέ αὐτός ὁ τε βούλημα καί ἀληθής κήρυγμα , ὅτι εἰμί θεός , ὅς κόσμος ἔργον , ὅς δίκαιος εἰμί πάντως ἕκαστος πρός ὁ πρᾶξις πωλέω ποτός .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.13
Ἀνάγκη γὰρ πᾶσα , φύσει δίκαιον εἶναι λέγοντα τὸν Θεὸν καὶ τὰς ἀνθρώπων ψυχὰς ἀθανάτους εἶναι πιστεύειν . ἐπεὶ ποῦ τὸ δίκαιον αὐτοῦ , ὅπου τινὲς εὐσεβῶς βιώσαντες κακουχηθέντες ἐνίοτε βιαίως ἀνῃρέθησαν , ἔνιοι δὲ ἀσεβεῖς πάνυ γεγενημένοι , ἐν πολυτελείᾳ βίου τρυφήσαντες , τὸν κοινὸν ἀνθρώπων θάνατον ἐτελεύτησαν . ἐπεὶ οὖν χωρὶς πάσης ἀντιλογίας ὁ Θεὸς ἀγαθὸς ὢν καὶ δίκαιός ἐστιν , οὐκ ἄλλως δὲ δίκαιος εἶναι γνωσθήσεται , ἐὰν μὴ ἡ ψυχὴ μετὰ τὸν χωρισμὸν τοῦ σώματος ἀθάνατος ᾖ , ἵνα μὲν ὁ κακὸς ἐν ᾅδῃ γενόμενος , ὡς ἐνταῦθα τὰ ἀγαθὰ ἀπολαβών , ἐκεῖ περὶ ὧν ἥμαρτεν κολασθῇ , ὁ δὲ ἀγαθὸς ἐνταῦθα περὶ ὧν ἥμαρτεν κολασθεὶς , ἐκεῖ ὡς ἐν κόλποις δι καίων , ἀγαθῶν κληρονόμος καταστῇ · ὅτι τοίνυν ὁ Θεὸς δίκαιος , πρόδηλον ἡμῖν ἐστιν ὅτι καὶ κρίσις γίνεται καὶ ψυχαὶ ἀθάνατοι τυγχάνεσιν .
Lemmas: Ἀνάγκη γάρ πᾶς , φύσις Δίκαιος εἰμί λέγω ὁ θεός καί ὁ ἄνθρωπος ψυχή ἀθάνατος εἰμί πιστεύω . ἐπεί ποῦ ὁ Δίκαιος αὐτός , ὅπου τις εὐσεβής βιόω κακουχέω ἐνίοτε βίαιος ἀναιρέω , ἔνιοι δέ ἀσεβής πάνυ γίγνομαι , ἐν πολυτέλεια βίος τρυφάω , ὁ κοινός ἄνθρωπος θάνατος τελευτάω . ἐπεί οὖν Χωρὶς πᾶς ἀντιλογία ὁ θεός ἀγαθός εἰμί καί δίκαιος εἰμί , οὐ ἄλλως δέ δίκαιος εἰμί γιγνώσκω , ἐάν μή ὁ ψυχή μετά ὁ χωρισμός ὁ σῶμα ἀθάνατος εἰμί , ἵνα μέν ὁ κακός ἐν ᾍδης γίγνομαι , ὡς ἐνταῦθα ὁ ἀγαθός ἀπολαμβάνω , ἐκεῖ περί ὅς ἁμαρτάνω κολάζω , ὁ δέ ἀγαθός ἐνταῦθα περί ὅς ἁμαρτάνω κολάζω , ἐκεῖ ὡς ἐν κόλπος Ζεύς καίω , ἀγαθός κληρονόμος καθίστημι · ὅτι τοίνυν ὁ θεός δίκαιος , πρόδηλος ἐγώ εἰμί ὅτι καί κρίσις γίγνομαι καί ψυχή ἀθάνατος τυγχάνω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.14
Εἰ δέ τις , ὡς τῷ Σαμαρεῖ Σίμωνι δοκεῖ , τὸ δικαίῳ εἶναι Θεῷ μὴ θέλοι δοῦναι , τίνι ἔτι τοῦτό τις δοῦναι δύναται , ἢ καὶ τὸ γενέσθαι δύνασθαι ; τῆς γὰρ ῥίζης τῶν ὅλων τοῦτο οὐκ ἐχούσης , ἀνάγκη πᾶσα νοεῖν , ὅτι τῇ τῶν ἀνθρώπων φύσει ὡς ἐν καρποῖς εὑρεῖν ἀδύνατον . ἔστιν εὑρεῖν ἐν ἀνθρώποις , πόσῳ μᾶλλον ἐν Θεῷ ; εἰ δὲ οὐδαμοῦ , οὔτε παρὰ Θεῷ , οὔτε παρ᾽ ἀνθρώποις ἔστιν εὑρεῖν τὸ δίκαιον , πάντως οὐδὲ τὸ ἄδικον . ἀλλ᾽ ἔστιν τὸ δίκαιον . δικαιοσύνης γὰρ οὔσης τὸ ἄδικον λέγεται · ὥσπερ παραβαλλομένης τῆς δικαιοσύνης αὐτῇ καὶ ἐναντίως ἔχειν εὑρισκομένης ἀδικία λέγεται .
Lemmas: εἰμί δέ τις , ὡς ὁ Σαμαρεύς Σίμων δοκέω , ὁ Δίκαιος εἰμί Θεός μή ἐθέλω δίδωμι , τίς ἔτι οὗτος τις δίδωμι δύναμαι , ἢ καί ὁ γίγνομαι δύναμαι ; ὁ γάρ ῥίζα ὁ ὅλος οὗτος οὐ ἔχω , ἀνάγκη πᾶς νοέω , ὅτι ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις ὡς ἐν καρπός εὑρίσκω ἀδύνατος . εἰμί εὑρίσκω ἐν ἄνθρωπος , πόσος μᾶλλον ἐν Θεός ; εἰμί δέ οὐδαμοῦ , οὔτε παρά Θεός , οὔτε παρά ἄνθρωπος εἰμί εὑρίσκω ὁ Δίκαιος , πάντως οὐδέ ὁ ἄδικος . ἀλλά εἰμί ὁ Δίκαιος . δικαιοσύνη γάρ εἰμί ὁ ἄδικος λέγω · ὥσπερ παραβάλλω ὁ δικαιοσύνη αὐτός καί ἐναντίος ἔχω εὑρίσκω ἀδικία λέγω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.15
Ἔνθεν γοῦν ὁ Θεὸς διδασκαλῶν τοὺς ἀνθρώπους πρὸς τὴν τῶν ὄντων ἀλήθειαν , εἷς ὢν αὐτὸς διχῶς καὶ ἐναντίως διεῖλεν πάντα τὰ τῶν ἄκρων , ἀπαρχῆς αὐτὸς εἷς ὢν καὶ μόνος Θεός , ποιήσας οὐρανὸν καὶ γῆν , ἡμέραν καὶ νύκτα , φῶς καὶ πῦρ , ἥλιον εἷς καὶ σελήνην , ζωὴν καὶ θάνατον . μόνον δὲ ἐν τούτοις αὐτεξούσιον τὸν ἄνθρωπον ἐποίησεν , ἐπιτηδειότητα ἔχοντα δίκαιον ἢ ἄδικον γενέσθαι . ᾧ καὶ τὰς τῶν συζυγιῶν ἐνήλλαξεν εἰκόνας , μικρὰ τὰ πρῶτα παραθέμενος αὐτῷ , μεγάλα δὲ τὰ δεύτερα , οἷον κόσμον , αἰῶνα . ἀλλ᾽ ὁ μὲν παρὼν κόσμος πρόσκαιρος , ὁ δὲ ἐσόμενος ἀΐδιος . πρώτη ἄγνοια , δευτέρα γνῶσις . οὕτως καὶ τοὺς τῆς προφητείας ἡγέμονας διέταξεν . ἐπεὶ γὰρ ὁ παρὼν κόσμος θῆλύς ἐστιν , ὡς μήτηρ τέκνων τίκτων ψυχάς , ὁ ἐσόμενος αἰὼν ἄῤῥην ἐστίν , ὡς πατὴρ ἀποδεχόμενος τὰ αὑτοῦ τέκνα · διὰ τοῦτο ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ προφῆται ἑπομένως , ὡς τοῦ μέλλοντος αἰῶνος ὄντες υἱοί , ἀνθρώπων τὴν γνῶσιν ἔχοντες , ἐπέρχονται . τοῦτο δὲ τὸ μυστήριον εἰ ἠπίσταντο οἱ ἐν θεοσεβείᾳ ἄνθρωποι , οὐκ ἄν ποτε ἐπλανήθησαν , ἀλλὰ καὶ νῦν ἂν ἐγνώκεισαν ὅτι Σίμων , ὁ νῦν πάντας θρυλλῶν , πλάνης καὶ ἀπάτης ἐστὶν συνεργός . ὁ δὲ λόγος τοῦ προφητικοῦ κανόνος οὕτως ἔχει .
Lemmas: ἔνθεν γοῦν ὁ θεός διδάσκαλος ὁ ἄνθρωπος πρός ὁ ὁ εἰμί ἀλήθεια , εἷς εἰμί αὐτός διχῶς καί ἐναντίος διαιρέω πᾶς ὁ ὁ ἄκρος , ἀπαρχῆς αὐτός εἷς εἰμί καί μόνος Θεός , ποιέω οὐρανός καί γῆ , ἡμέρα καί νύξ , φάος καί πῦρ , ἥλιος εἷς καί σελήνη , ζωή καί θάνατος . μόνος δέ ἐν οὗτος αὐτεξούσιος ὁ ἄνθρωπος ποιέω , ἐπιτηδειότης ἔχω Δίκαιος ἢ ἄδικος γίγνομαι . ὅς καί ὁ ὁ συζυγία ἐναλλάσσω εἰκών , μικρός ὁ πρῶτος παρατίθημι αὐτός , μέγας δέ ὁ δύο , οἷος κόσμος , αἰών . ἀλλά ὁ μέν πάρειμι κόσμος πρόσκαιρος , ὁ δέ εἰμί ἀΐδιος . πρῶτος ἄγνοια , δύο γνῶσις . οὕτως καί ὁ ὁ προφητεία ἡγεμών διατάσσω . ἐπεί γάρ ὁ πάρειμι κόσμος θῆλυς εἰμί , ὡς μήτηρ τέκνον τίκτω Ψυχή , ὁ εἰμί αἰών ἄρσην εἰμί , ὡς πατήρ ἀποδέχομαι ὁ αὐτός τέκνον · διά οὗτος ἐν ὁ κόσμος οὗτος προφήτης ἑπομένως , ὡς ὁ μέλλω αἰών εἰμί υἱός , ἄνθρωπος ὁ γνῶσις ἔχω , ἐπέρχομαι . οὗτος δέ ὁ μυστήριον εἰμί ἐπίσταμαι ὁ ἐν θεοσέβεια ἄνθρωπος , οὐ ἄν ποτός πλανάω , ἀλλά καί νῦν εἄν γιγνώσκω ὅτι Σίμων , ὁ νῦν πᾶς θρυλέω , πλάνης καί ἀπάτη εἰμί συνεργός . ὁ δέ λόγος ὁ προφητικός κανών οὕτως ἔχω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.16
Ὡς ἐν ἀρχῇ ὁ Θεὸς εἷς ὤν , ὥσπερ δεξιὰ καὶ ἀριστερά , πρῶτον ἐποίησεν τὸν ἐρανὸν , εἶτα τὴν γῆν , καὶ οὕτως κατὰ τὸ ἑξῆς πάσας τὰς συζυγίας συνεστήσατο ἐπὶ μέντοι ἀνθρώπων οὐκ ἔτι οὕτως , ἀλλὰ πάσας ἐναλλάσσει τὰς συζυγίας . ὡς γὰρ ἀπ᾽ αὐτοῦ τὰ πρῶτα κρείττονα , τὰ δεύτερα ἥττονα , ἐπ᾽ ἀνθρώπων τὸ ἐναντίον εὑρίσκομεν , τὰ πρῶτα χείρονα , τὰ δεύτερα κρείττονα . αὐτίκα γοῦν ἀπὸ Ἀδὰμ τοῦ κατ᾽ εἰκόνα Θεοῦ γενομένου ἐγένετό τις πρῶτος ἄδικος Καΐν , δεύτερος δίκαιος Ἀβέλ . πάλιν δὲ ἀπὸ τοῦ καθ᾽ ὑμᾶς λεγομένου Δευκαλίωνος πνευμάτων εἰκόνες δύο ἀπεστάλησαν , ἀκαθάρτου λέγω καὶ καθαροῦ , ὅ τε κόραξ ὁ μέλας , καὶ ἡ λευκὴ περιστερὰ δευτέρα . καὶ ἀπὸ μὲν τοῦ ἀρχηγέτου τοῦ ἔθνους ἡμῶν Ἀβραὰμ δύο πρῶτοι γεγόνασιν , πρῶτος Ἰσμαήλ , εἶτα Ἰσαὰκ ὁ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ εὐλογημένος . ἀπὸ δὲ αὐτοῦ Ἰσαὰκ ὁμοίως πάλιν δύο , Ἠσαῦ ὁ ἀσεβής , καὶ Ἰακὼβ ὁ εὐσεβής . οὕτως τῇ τέξει πρῶτος , ὡς προτότοκος τῷ κόσμῳ , ὁ ἀρχιερεὺς , εἶτα ὁ νομοθέτης .
Lemmas: ὡς ἐν ἀρχή ὁ θεός εἷς εἰμί , ὥσπερ δεξιός καί ἀριστερός , πρῶτος ποιέω ὁ ἐρανός , εἶτα ὁ γῆ , καί οὕτως κατά ὁ ἑξῆς πᾶς ὁ συζυγία συνίστημι ἐπί μέντοι ἄνθρωπος οὐ ἔτι οὕτως , ἀλλά πᾶς ἐναλλάσσω ὁ συζυγία . ὡς γάρ ἀπό αὐτός ὁ πρῶτος ἀγαθός , ὁ δύο κακός , ἐπί ἄνθρωπος ὁ ἐναντίος εὑρίσκω , ὁ πρῶτος χείρων , ὁ δύο ἀγαθός . αὐτίκα γοῦν ἀπό Ἀδάμ ὁ κατά εἰκών Θεός γίγνομαι γίγνομαι τις πρῶτος ἄδικος Κάϊν , δύο δίκαιος Ἀβέλ . πάλιν δέ ἀπό ὁ κατά σύ λέγω Δευκαλίων πνεῦμα εἰκών δύο ἀποστέλλω , ἀκάθαρτος λέγω καί καθαρός , ὅς τε κόραξ ὁ μέλας , καί ὁ λευκός περιστερά δύο . καί ἀπό μέν ὁ ἀρχηγέτης ὁ ἔθνος ἐγώ Ἀβραάμ δύο πρῶτος γίγνομαι , πρῶτος Ἰσμαήλ , εἶτα Ἰσαάκ ὁ ὑπό ὁ Θεός εὐλογέω . ἀπό δέ αὐτός Ἰσαάκ ὁμοίως πάλιν δύο , Ἡσαῦ ὁ ἀσεβής , καί Ἰακώβ ὁ εὐσεβής . οὕτως ὁ τίκτω πρῶτος , ὡς προτότοκος ὁ κόσμος , ὁ ἀρχιερεύς , εἶτα ὁ νομοθέτης .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.17
Ὁμοίως ἡ γὰρ πρὸς τὸν Ἡλίαν συζυγία ὀφείλουσα ἐλθεῖν ἑκοῦσα ἀπελείφθη εἰς ἕτερον καιρόν , ἄλλοτε εὐκαίρως αὐτὴν ἀπολαύειν βουλευσαμένη . διὸ καὶ ἐν γεννητοῖς γυναικῶν πρῶτος ἦλθεν , εἶτα ὁ ἐν υἱοῖς ἀνθρώπων δεύτερος ἐπῆλθεν . ταύτῃ τῇ τέξει ἀκολουθοῦντα δυνατὸν ᾖ νοεῖν τίνος ἐστὶν Σίμων , ὁ πρὸ ἐμοῦ εἰς τὰ ἔθνη πρῶτος ἐλθών , καὶ τίνος ὢν τυγχάνω , ὁ μετ᾽ ἐκεῖνον ἐληλυθώς , καὶ ἐπελθὼν ὡς σκότῳ φῶς , ὡς ἀγνοίᾳ γνῶσις , ὡς νόσῳ ἴασις . οὕτως δή , ὡς ἀληθὴς ἡμῖν προφήτης εἴρηκεν , πρῶτον ψευδὲς δεῖ ἐλθεῖν εὐαγγέλιον ὑπὸ πλάνου τινός , καὶ εἶθ᾽ οὕτως μετὰ καθαίρεσιν τοῦ ἁγίου τόπου εὐαγγέλιον ἀληθὲς κρύφα διαπεμφθῆναι εἰς ἐπανόρθωσιν τῶν ἐσομένων αἱρέσεων καὶ μετὰ ταῦτα πρὸς τῷ τελει πάλιν πρῶτον Ἀντίχριστον ἐλθεῖν δεῖ , καὶ τότε τὸν ὄντως Χριστὸν ἡμῶν Ἰησοῦν ἀναφανῆναι , καὶ μετὰ τοῦτο αἰωνίου φωτὸς ἀνατείλαντος πάντα τὰ τοῦ σκότους ἀφανῆ γενέσθαι .
Lemmas: ὅμοιος ὁ γάρ πρός ὁ Ἡλίας συζυγία ὀφείλω ἔρχομαι ἑκών ἀπολείπω εἰς ἕτερος καιρός , ἄλλοτε εὔκαιρος αὐτός ἀπολαύω βουλεύω . διό καί ἐν γεννητός γυνή πρῶτος ἔρχομαι , εἶτα ὁ ἐν υἱός ἄνθρωπος δύο ἐπέρχομαι . οὗτος ὁ τίκτω ἀκολουθέω δυνατός εἰμί νοέω τίς εἰμί Σίμων , ὁ πρό ἐγώ εἰς ὁ ἔθνος πρῶτος ἔρχομαι , καί τίς εἰμί τυγχάνω , ὁ μετά ἐκεῖνος ἔρχομαι , καί ἐπέρχομαι ὡς σκότος φάος , ὡς ἄγνοια γνῶσις , ὡς νόσος ἴασις . οὕτως δή , ὡς ἀληθής ἐγώ προφήτης εἴρω , πρῶτος ψευδής δεῖ ἔρχομαι εὐαγγέλιον ὑπό πλάνος τις , καί εἶτα οὕτως μετά καθαίρεσις ὁ ἅγιος τόπος εὐαγγέλιον ἀληθής κρύφα διαπέμπω εἰς ἐπανόρθωσις ὁ εἰμί αἵρεσις καί μετά οὗτος πρός ὁ τέλος πάλιν πρῶτος ἀντίχριστος ἔρχομαι δεῖ , καί τότε ὁ εἰμί Χριστός ἐγώ Ἰησοῦς ἀναφαίνω , καί μετά οὗτος αἰώνιος φάος ἀνατέλλω πᾶς ὁ ὁ σκότος ἀφανής γίγνομαι .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.18
Ἐπεὶ οὖν , ὡς ἔφην , τὸν κανόνα τῆς συζυγίας ἀγνοοῦσί τινες , ἔνθεν οὐκ ἐπίστανται τίς τυγχάνει ὁ ἐμοῦ προοδεύσας Σίμων . εἰ γὰρ ἐγινώσκετο , οὐκ ἂν ἐπιστεύετο . νῦν δὲ ᾀγνοούμενος οὐκ ὀρθῶς πεπίστευται . καὶ ὁ τὰ μισούντων ποιῶν ἠγάπηται , καὶ ὁ ἐχθρὸς ὡς φίλος ἀποδέδεκται , καὶ θάνατος ὥν ὡς σώζων πεπόθηται , καὶ πῦρ ὤν φῶς νενόμισται , καὶ πλάνος ὤν ὡς ἀληθεύων ἀκούεται · ταῦτα ἀκούσας ἐγὼ Κλήμης · τίς ἄρα τυγχάνει , ἔφην , οὗτος ὁ τοσοῦτος ὤν ἀπατεών , μαθεῖν ἤθελον . καὶ ὁ Πέτρος ἔφη · εἰ θέλεις μαθεῖν , πάρεστίν σοι τὸ γνῶναι , παρ᾽ ὧν κᾀγὼ τὰ κατ᾽ αὐτὸν πάντα ἠκρίβωκα .
Lemmas: ἐπεί οὖν , ὡς φημί , ὁ κανών ὁ συζυγία ἀγνοέω τις , ἔνθεν οὐ ἐπίσταμαι τίς τυγχάνω ὁ ἐγώ προοδεύω Σίμων . εἰμί γάρ γιγνώσκω , οὐ εἄν πιστεύω . νῦν δέ ἀγνοέω οὐ ὀρθῶς πιστεύω . καί ὁ ὁ μισέω ποιέω ἀγαπάω , καί ὁ ἐχθρός ὡς φίλος ἀποδείκνυμι , καί θάνατος ἀνά ὡς σῴζω ποθέω , καί πῦρ εἰμί φάος νομίζω , καί πλάνος εἰμί ὡς ἀληθεύω ἀκούω · οὗτος ἀκούω ἐγώ Κλήμης · τίς ἄρα τυγχάνω , φημί , οὗτος ὁ τοσοῦτος εἰμί ἀπατεών , μανθάνω ἐθέλω . καί ὁ Πέτρος φημί · εἰμί ἐθέλω μανθάνω , πάρειμι σύ ὁ γιγνώσκω , παρά ὅς ἐͅγώ ὁ κατά αὐτός πᾶς ἀκριβόω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.19
Ἰούστα τις ἐν ἡμῖν ἐστιν Συροφοινικίσσα , τὸ γένος Χανανῖτις , ἧς τὸ θυγάτριον ὑπὸ χαλεπῆς νόσου συνείχετο , ἥ καὶ τῷ κυρίῳ ἡμῶν προσῆλθεν βοῶσα καὶ ἱκετεύουσα , ὅπως αὐτῆς τὸ θυγάτριον θεραπεύσῃ . ὁ δὲ καὶ ὑφ᾽ ἡμῶν ἀξιωθεὶς εἶπεν · οὐκ ἔξεστιν ἰᾶσθαι τὰ ἔθνη , ἐοικότα κυσίν , διὰ τὸ διαφόροις χρῆσθαι τροφαῖς καὶ πράξεσιν , ἀποδεδομένης τῆς κατὰ τὴν βασιλείαν τραπέζης τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ . ἡ δὲ τοῦτο ἀκούσασα , καὶ τῆς αὐτῆς τραπέζης , ὡς κύων , ψιχίων ἀποπιπτόντων συμμεταλαμβάνειν , μεταθεμένη ὅπερ ἦν , τῷ ὁμοίως διαιτᾶσθαι τοῖς τῆς βασιλείας υἱοῖς τῆς εἰς τὴν θυγατέρα , ὡς ἠξίωσεν , ἔτυχεν ἰάσεως . οὐ γὰρ ἄν ἐθνικὴν οὖσαν καὶ ἐπὶ τῇ αὐτῇ πολιτείᾳ μένουσαν , ὁ τὴν ἀρχὴν διὰ τὸ μὴ ἐξεῖναι θεραπεύειν ὡς ἐθνικήν , ἐθνικὴν μείνασαν ἐθεράπευεν .
Lemmas: Ἰούστα τις ἐν ἐγώ εἰμί Συροφοινίκισσα , ὁ γένος Χανανῖτις , ὅς ὁ θυγάτριον ὑπό χαλεπός νόσος συνόχωκα , ὅς καί ὁ κύριος ἐγώ πρόσειμι βοῦς καί ἱκετεύω , ὅπως αὐτός ὁ θυγάτριον θεραπεύω . ὁ δέ καί ὑπό ἐγώ ἀξιόω εἶπον · οὐ ἔξεστι ἰάομαι ὁ ἔθνος , ἔοικα κύω , διά ὁ διάφορος χράω τροφή καί πρᾶξις , ἀποδίδωμι ὁ κατά ὁ βασίλειος τράπεζα ὁ υἱός Ἰσραήλ . ὁ δέ οὗτος ἀκούω , καί ὁ αὐτός τράπεζα , ὡς κύω , ψιχίον ἀποπίπτω συμμεταλαμβάνω , μετατίθημι ὅσπερ εἰμί , ὁ ὁμοίως διαιτάω ὁ ὁ βασίλεια υἱός ὁ εἰς ὁ θυγάτηρ , ὡς ἀξιόω , τυγχάνω ἴασις . οὖον γάρ ἄν ἐθνικός εἰμί καί ἐπί ὁ αὐτός πολιτεία Μένων , ὁ ὁ ἀρχή διά ὁ μή ἔξεστι θεραπεύω ὡς ἐθνικός , ἐθνικός μένω θεραπεύω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.20
Ἀὐτὴ οὖν τὴν νόμιμον ἀναδεξαμένη πολιτείαν ὑπὸ τοῦ ἰδίου ἀνδρὸς ἐναντία φρονοῦντος ἡμῖν μετὰ τῆς ἰαθείσης θυγατρὸς ἰδίων οἴκων ἐκβέβληται . ἡ δὲ εὐγνωμονοῦσα πρὸς τὰς συνθήκας , καὶ ἐν περιουσίᾳ βίου ὑπάρχουσα , αὐτὴ μὲν χήρα ἔμεινεν , τὸ δὲ θυγάτριον αὑτῆς ἀνδρί τινι εὐγνωμονοῦντι πρὸς τὴν ἀληθῆ πίστιν καὶ πένητι ὄντι συνηρμόσατο · ἡ δὲ καὶ τῆς θυγατρὸς προφάσει γάμου στερηθεῖσα , δύο παῖδας ὠνησαμένη καὶ παιδεύσασα , εἰς υἱῶν ἔσχεν τόπον . ἅτινα τῷ μάγῳ Σίμωνι ἐκ παίδων συμπαιδευθέντα , πάντα τὰ κατ᾽ αὐτὸν ἐκμεμαθήκασιν . τοσαύτη γὰρ αὐτῶν ἦν φιλία , ὡς καὶ συσπεῦσαι αὐτῷ ἐν πᾶσιν οἷς βούλοιτο αὐτοῖς ἑνοῦν .
Lemmas: αὐτός οὖν ὁ νόμιμος ἀναδέχομαι πολιτεία ὑπό ὁ ἴδιος ἀνήρ ἐναντίος φρονέω ἐγώ μετά ὁ ἰάομαι θυγάτηρ ἴδιος οἶκος ἐκβάλλω . ὁ δέ ευγνωμονώ πρός ὁ συνθήκη , καί ἐν περιουσία βίος ὑπάρχω , αὐτός μέν χήρα μένω , ὁ δέ θυγάτριον ἑαυτοῦ ἀνήρ τις εὐγνωμονέω πρός ὁ ἀληθής πίστις καί πένης εἰμί συναρμόζω · ὁ δέ καί ὁ θυγάτηρ πρόφασις γάμος στερέω , δύο παῖς ὠνέομαι καί παιδεύω , εἰς υἱός ἔχω τόπος . ὅστις ὁ μάγος Σίμων ἐκ παῖς συμπαιδεύω , πᾶς ὁ κατά αὐτός ἐκμανθάνω . τοσοῦτος γάρ αὐτός εἰμί φίλιος , ὡς καί συσπεύδω αὐτός ἐν πᾶς ὅς βούλομαι αὐτός ἑνόω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.21
Οὗτοι τῷ ἐνταῦθα ἐπιδημήσαντι Ζακχαίῳ συντυχόντες , καὶ τοῦ τῆς ἀληθείας δι᾽ αὐτοῦ μεταλαβόντες λόγου , ἐπὶ τοῖς πρώτοις νεωτερισμοῖς μεταμεληθέντες , ταχέως τοῦ Σίμωνος καταγνόντες , πάντα αὐτῷ συνειδότες , ἅμα τῷ ἐπιδημῆσαί με ἐνταῦθα , μετὰ τῆς ἀναθρεψαμένης αὐτοὺς προσελθόντες μοι , ὑπ᾽ αὐτοῦ συσταθέντες μοι , καὶ ἔκτοτε πάντοτε σύνεισίν μοι , τῶν τῆς ἀληθείας ἀπολαύοντες μαθημάτων . ταῦτα εἰπὼν ὁ Πέτρος , μεταπεμψάμενος , ἐκέλευσεν αὐτοῖς πάντα μοι κατὰ τὸν Σίμωνα ἀκριβῶς ἐκτίθεσθαι . οἱ δὲ τὸν Θεὸν μαρτυράμενοι μηδὲν ψεύσασθαι , ἐξετίθεντο .
Lemmas: οὗτος ὁ ἐνταῦθα ἐπιδημέω Ζακχαῖος συντυγχάνω , καί ὁ ὁ ἀλήθεια διά αὐτός μεταλαμβάνω λόγος , ἐπί ὁ πρῶτος νεωτερισμός μεταμελέω , ταχέως ὁ Σίμων καταγιγνώσκω , πᾶς αὐτός σύνοιδα , ἅμα ὁ ἐπιδημέω ἐγώ ἐνταῦθα , μετά ὁ ἀνατρέφω αὐτός προσέρχομαι ἐγώ , ὑπό αὐτός συνίστημι ἐγώ , καί ἔκτοτε πάντοτε σύνειμι ἐγώ , ὁ ὁ ἀλήθεια ἀπολαύω μάθημα . οὗτος εἶπον ὁ Πέτρος , μεταπέμπω , κελεύω αὐτός πᾶς ἐγώ κατά ὁ Σίμων ἀκριβῶς ἐκτίθημι . ὁ δέ ὁ θεός μαρτύρομαι μηδείς ψεύδω , ἐκτίθημι .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.22
Ὡς πρῶτος ὁ Ἀκύλας ἤρξατο λέγειν οὕτως . ἄκουσον , ὦ φίλτατε ἡμῖν ἀδελφέ , ὅπως ἀκριβῶς πάντα τὰ κατὰ τὸν ἄνδρα εἰδῇς , τίνος τε ὢν καὶ τίς καὶ πόθεν , τίνα τέ ἐστιν ἃ πράττει , καὶ πῶς καὶ διὰ τί . Σίμων οὗτος πατρὸς μέν ἐστιν Ἀντωνίου , μητρὸς δὲ Ῥαχήλ , Σαμαρεὺς τὸ γένος , ἀπὸ Γετθῶν κώμης , τῆς πόλεως ἀπεχούσης σχοίνους ἕξ . οὗτος ἐν Ἀλεξανδρείᾳ πάνυ ἐξασκήσας ἑαυτὸν καὶ μαγείᾳ πολὺ δυνηθεὶς καὶ φρενωθεὶς θέλει νομίζεσθαι ἀνωτάτη τις εἶναι δύναμις καὶ αὐτοῦ τοῦ τὸν κόσμον κτίσαντος Θεοῦ · ἐνίοτε δὲ καὶ Χριστὸν ἑαυτὸν αἰνισσόμενος , ἑστῶτα προσαγορεύει . ταύτῃ δὲ τῇ προσηγορίᾳ κέχρηται , ὡς δὴ στησόμενος ἀεί , καὶ αἰτίαν φθορᾶς , ὥστε τὸ σῶμα πεσεῖν , οὐκ ἔχων . καὶ οὔτε Θεόν , τὸν κτίσαντα τὸν κόσμον , ἀνώτατον εἶναι λέγει , οὔτε νεκροὺς ἐγηγέρθαι πιστεύει . τὴν Ἱερουσαλὴμ ἀρνεῖται , τὸ Γαριζεὶν ὄρος ἀντεισφέρει . ἀντὶ τοῦ ὄντως Χριστοῦ ἡμῶν ἑαυτὸν ἀναγορεύει . τὰ δὲ τοῦ νόμου ἰδίᾳ προλήψει ἀλληγορεῖ . καὶ κρίσιν ἔσεσθαι μὲν λέγει , οὐ προσδοκᾷ δέ . οὐ γὰρ ἂν ὑπὸ Θεοῦ κριθήσεσθαι πεπεισμένος , μέχρι αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ ἀσεβεῖν ἐτόλμα . ὅθεν ἔνιοι μὴ εἰδότες , ὅτι προκαλύμματι τῇ θεοσεβείᾳ κεχρημένος ὑποσυλᾷ τὰ τῆς ἀληθείας , καὶ τὴν ὁπώσποτε ὑπ᾽ αὐτοῦ ἐλπίδα καὶ κρίσιν λεγομένην ἔσεσθαι , ὡς πιστῶς πιστεύοντες ἀπόλλυνται .
Lemmas: ὡς πρῶτος ὁ Ἀκύλας ἄρχω λέγω οὕτως . ἀκούω , εἰμί φίλος ἐγώ ἀδελφός , ὅπως ἀκριβῶς πᾶς ὁ κατά ὁ ἀνήρ οἶδα , τίς τε εἰμί καί τίς καί πόθεν , τίς τε εἰμί ὁ πράσσω , καί πῶς καί διά τίς . Σίμων οὗτος πατήρ μέν εἰμί Ἀντώνιος , μήτηρ δέ Ῥαχήλ , Σαμαρεύς ὁ γένος , ἀπό Γετθῶν κώμη , ὁ πόλις ἀπέχω σχοῖνος ἕξ . οὗτος ἐν Ἀλεξάνδρεια πάνυ ἐξασκέω ἑαυτοῦ καί μαγεία πολύς δύναμαι καί φρενόω ἐθέλω νομίζω ἀνώτατος τις εἰμί δύναμις καί αὐτός ὁ ὁ κόσμος κτίζω Θεός · ἐνίοτε δέ καί Χριστός ἑαυτοῦ αἰνίσσομαι , ἵστημι προσαγορεύω . οὗτος δέ ὁ προσηγορία χράομαι , ὡς δή ἵστημι ἀεί , καί αἴτιος φθορά , ὥστε ὁ σῶμα πίπτω , οὐ ἔχω . καί οὔτε Θεός , ὁ κτίζω ὁ κόσμος , ἀνώτατος εἰμί λέγω , οὔτε νεκρός ἐγείρω πιστεύω . ὁ Ἱεροσόλυμα ἀρνέομαι , ὁ Γαριζείν ὄρος ἀντεισφέρω . ἀντί ὁ εἰμί Χριστός ἐγώ ἑαυτοῦ ἀναγορεύω . ὁ δέ ὁ νόμος ἴδιος προλαμβάνω ἀλληγορέω . καί κρίσις εἰμί μέν λέγω , οὖον προσδοκάω δέ . οὖον γάρ εἄν ὑπό Θεός κρίνω πείθω , μέχρι αὐτός ὁ Θεός ἀσεβέω τολμάω . ὅθεν ἔνιοι μή οἶδα , ὅτι προκάλυμμα ὁ θεοσέβεια χράομαι ὑποσυλάω ὁ ὁ ἀλήθεια , καί ὁ ὁπώσποτε ὑπό αὐτός ἐλπίς καί κρίσις λέγω εἰμί , ὡς πιστῶς πιστεύω ἀπόλλυμι .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.23
Τὸ δὲ παρεισελθεῖν αὐτὸν τὸν τῆς θεοσεβείας λόγον , γέγονεν οὕτως · Ἰωάννης τις ἐγένετο ἡμεροβαπτιστής , ὃς καὶ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ κατὰ τὸν τῆς συζυγίας λόγον ἐγένετο πρόοδος · καὶ ὥσπερ τῷ κυρίῳ γεγόνασιν δώδεκα ἀπόστολοι , τῶν τοῦ ἡλίου δώδεκα μηνῶν φέροντες τὸν ἀριθμόν , ὡσαύτως καὶ αὐτῷ ἔξαρχοι ἄνδρες γεγόνασιν τριάκοντα , τὸν μηνιαῖον τῆς σελήνης ἀποπληροῦντες λόγον . ἐν ᾧ ἀριθμῷ μία τις ἦν γυνὴ λεγομένη Ἑλένη , ἵνα μηδὲ τοῦτο ἀνοικονόμητον ᾖ . ἥμισυ γὰρ ἀνδρὸς οὖσα γυνὴ ἀτελῆ τὸν τῆς τριακοντάδος τέθεικεν ἀριθμὸν , ὥσπερ καὶ τῆς σελήνης , ἧς ἡ πορεία τοῦ μηνὸς οὐ τέλειον ποιεῖται τὸν δρόμον . τούτων δὲ τῶν τριάκοντα τῷ Ἰωάννῃ πρῶτος καὶ δοκιμώτατος ἦν ὁ Σίμων , ὃς καὶ τοῦ μὴ ἆρξαι αὐτὸν μετὰ τὴν τελευτὴν τοῦ Ἰωάννου αἰτίαν ἔσχεν ταύτην .
Lemmas: ὁ δέ παρεισέρχομαι αὐτός ὁ ὁ θεοσέβεια λόγος , γίγνομαι οὕτως · Ἰωάννης τις γίγνομαι ἡμεροβαπτιστής , ὅς καί ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς κατά ὁ ὁ συζυγία λόγος γίγνομαι πρόοδος · καί ὥσπερ ὁ κύριος γίγνομαι δώδεκα ἀπόστολος , ὁ ὁ ἥλιος δώδεκα μείς φέρω ὁ ἀριθμός , ὡσαύτως καί αὐτός ἔξαρχος ἀνήρ γίγνομαι τριάκοντα , ὁ μηνιαῖος ὁ σελήνη ἀποπληρόω λόγος . ἐν ὅς ἀριθμός εἷς τις εἰμί γυνή λέγω Ἑλένη , ἵνα μηδέ οὗτος ἀνοικονόμητος εἰμί . ἥμισυς γάρ ἀνήρ εἰμί γυνή ἀτελής ὁ ὁ τριακοντάδος τίθημι ἀριθμός , ὥσπερ καί ὁ σελήνη , ὅς ὁ πορεία ὁ μείς οὖον τέλειος ποιέω ὁ δρόμος . οὗτος δέ ὁ τριάκοντα ὁ Ἰωάννης πρῶτος καί δόκιμος εἰμί ὁ Σίμων , ὅς καί ὁ μή ἄρχω αὐτός μετά ὁ τελευτή ὁ Ἰωάννης αἴτιος ἔχω οὗτος .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.24
Ἀποδημοῦντος γὰρ αὐτοῦ εἰς Αἴγυπτον ἐπὶ τὴν τῆς μαγείας ἐπάσκησιν , τοῦ Ἰωάννου ἀναιρεθέντος , Δωσίθεός τε τῆς ἀρχῆς ὀρεγόμενος , θάνατον αὐτοῦ ψευδῆ καταγγείλας , διαδέχεται τὴν αἵρεσιν . ὁ δὲ Σίμων μετ᾽ οὐ πολὺ ἐπελθὼν καὶ τοῦ τόπου ὡς ἰδίου μεγάλως ἀντεχόμενος , τῷ Δωσιθέῳ συντυχὼν τὸν μὲν τόπον οὐκ ἀπῄτει , εἰδὼς ὅτι ὁ φθάσας τῆς ἀρχῆς παρὰ προαίρεσιν οὐ καθαιρεῖται . διὸ μετὰ προσποιητοῦ φιλίας ἐπ᾽ ὀλίγον μὲν εἰς τὸν δεύτερον τοῦ Δωσιθέου τόπον δίδωσιν ἑαυτόν . ταγεὶς δὲ μετ᾽ οὐ πολλὰς ἡμέρας τοῖς τριάκοντα συμμαθηταῖς , ὑποδιαβάλλειν ἤρξατο τὸν Δωσίθεον , ὡς μὴ παραδιδόντα γνησίως τὰ μαθήματα . καὶ τοῦτο ποιεῖν ἔλεγεν αὐτὸν οὐχ ὡς φθονοῦντα , ἀλλ᾽ ἀγνοοῦντα . καί ποτε ὁ Δωσίθεος , ὑπαισθόμενος τὴν τοῦ Σίμωνος ἔντεχνον διαβολὴν , λύουσαν αὐτοῦ τὴν πρὸς τοὺς πολλοὺς ὑπόνοιαν , τοῦ μὴ αὐτὸν εἶναι νομίζειν τὸν ἑστῶτα , θυμῷ ἐπὶ τὴν συνήθη παραγενόμενος διατριβὴν ῥάβδῳ παίει εὑρὼν τὸν Σίμωνα , ἡ δὲ ὥσπερ καπνοῦ τοῦ Σίμωνος διελθεῖν ἔδοξε σῶμα . ἐπὶ τούτῳ καταπλαγεὶς ὁ Δωσίθεος λέγει αὐτῷ , εἰ σὺ εἶ ὁ ἑστώς , καὶ προσκυνῶ σε . τοῦ Σίμωνος εἰπόντος , ἐγὼ εἰμί , ὁ Δωσίθεος ἑαυτὸν γνοὺς οὐκ ὄντα τὸν ἑστῶτα , πεσὼν προσεκύνησεν , καὶ τοῖς εἰκοσιεννέα ἐξάρχοις συγκαταβαλὼν ἑαυτὸν εἰς τὸν ἑαυτοῦ τῆς ὑπονοίας τόπον ἔστησε τὸν Σίμωνα , καὶ οὕτως μετ᾽ οὐ πολλὰς ἡμέρας ὁ Δωσίθεος , ἐκείνου στάντος , αὐτὸς πεσὼν ἐτελεύτησεν .
Lemmas: ἀποδημέω γάρ αὐτός εἰς Αἴγυπτος ἐπί ὁ ὁ μαγεία ἐφίημι , ὁ Ἰωάννης ἀναιρέω , Δωσίθεος τε ὁ ἀρχή ὀρέγω , θάνατος αὐτός ψευδής καταγγέλλω , διαδέχομαι ὁ αἵρεσις . ὁ δέ Σίμων μετά οὖον πολύς ἐπέρχομαι καί ὁ τόπος ὡς ἴδιος μέγας ἀντέχω , ὁ Δωσίθεος συντυγχάνω ὁ μέν τόπος οὐ ἀπαιτέω , εἰδοί ὅτι ὁ φθάνω ὁ ἀρχή παρά προαίρεσις οὖον καθαιρέω . διό μετά προσποιητής φίλιος ἐπί ὀλίγος μέν εἰς ὁ δύο ὁ Δωσίθεος τόπος δίδωμι ἑαυτοῦ . Ταγεὶς δέ μετά οὖον πολύς ἡμέρα ὁ τριάκοντα συμμαθητής , ὑποδιαβάλλω ἄρχω ὁ Δωσίθεος , ὡς μή παραδίδωμι γνήσιος ὁ μάθημα . καί οὗτος ποιέω λέγω αὐτός οὐ ὡς φθονέω , ἀλλά ἀγνοέω . καί ποτός ὁ Δωσίθεος , ὑπαισθάνομαι ὁ ὁ Σίμων ἔντεχνος διαβολή , λύω αὐτός ὁ πρός ὁ πολύς ὑπόνοια , ὁ μή αὐτός εἰμί νομίζω ὁ ἵστημι , θυμός ἐπί ὁ συνήθης παραγίγνομαι διατριβή ῥάβδος παίω εὑρίσκω ὁ Σίμων , ὁ δέ ὥσπερ καπνός ὁ Σίμων διέρχομαι δοκέω σῶμα . ἐπί οὗτος καταπλάσσω ὁ Δωσίθεος λέγω αὐτός , εἰμί σύ εἰμί ὁ ἵστημι , καί προσκυνέω σύ . ὁ Σίμων εἶπον , ἐγώ εἰμί , ὁ Δωσίθεος ἑαυτοῦ γιγνώσκω οὐ εἰμί ὁ ἵστημι , πίπτω προσκυνέω , καί ὁ εἰκοσιεννέα ἐξάρχω συγκαταβάλλω ἑαυτοῦ εἰς ὁ ἑαυτοῦ ὁ ὑπόνοια τόπος ἵστημι ὁ Σίμων , καί οὕτως μετά οὖον πολύς ἡμέρα ὁ Δωσίθεος , ἐκεῖνος ἵστημι , αὐτός πίπτω τελευτάω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.25
Ὁ δὲ Σίμων τὴν Ἑλένην παραλαβὼν περιέρχεται , καὶ μέχρι τοῦ δεῦρο , ὡς ὁρᾷς , ἀναστατεῖ τοὺς ὄχλους . αὐτὴν δὲ τὴν Ἑλένην ἀπὸ τῶν ἀνωτάτων οὐρανῶν κατενηνοχέναι λέγει τῷ κόσμῳ , κυρίαν οὖσαν , ὡς παμμήτορα οὐσίαν καὶ σοφίαν , ἧς ἕνεκεν , φησίν , Ἑλληνές τε καὶ βάρβαροι ἐμαχέσαντο , εἰκόνα φαντασθέντες ἀληθείας , ἡ γὰρ ὄντως οὖσα τότε παρὰ τῷ πρωτίστῳ ὑπῆρχεν Θεῷ . πλὴν τοιαῦτά τινα ἑλληνικοῖς μύθοις συμπεπλασμένα πιθανῶς ἀλληγορῶν ἀπατᾷ πολλούς , ἐξαιρέτως πολλὰ τερατώδη θαυμάσια ποιῶν , ὡς εἰ μὴ ᾔδειμεν ὅτι μαγείᾳ ταῦτα ποιεῖ , ἠπατήθημεν ἂν καὶ αὐτοί . ἀλλ᾽ ἐπειδὴ συνεργοὶ αὐτοῦ ἦμεν τὸ καταρχὰς , ὅτε τὰ τοιαῦτα ποιῶν τὸ τῆς θεοσεβείας οὐκ ἠδίκει μέρος , νῦν ὅτε πολυμανὴς τοὺς ἐν θεοσεβείᾳ ἀπατῶν ἐπιχειρεῖν ἤρξατο , ἀπέστημεν αὐτοῦ .
Lemmas: ὁ δέ Σίμων ὁ Ἑλένη παραλαμβάνω περιέρχομαι , καί μέχρι ὁ δεῦρο , ὡς ὁράω , ἀναστατέω ὁ ὄχλος . αὐτός δέ ὁ Ἑλένη ἀπό ὁ ἀνώτατος οὐρανός καταφέρω λέγω ὁ κόσμος , κύριος εἰμί , ὡς παμμήτωρ οὐσία καί σοφία , ὅς ἕνεκα , φημί , Ἕλλην τε καί βάρβαρος μάχομαι , εἰκών φαντάζω ἀλήθεια , ὁ γάρ εἰμί εἰμί τότε παρά ὁ πρῶτος ὑπάρχω Θεός . πλήν τοιοῦτος τις Ἑλληνικός μῦθος συμπλάσσω πιθανός ἀλληγορέω ἀπατάω πολύς , ἐξαίρετος πολύς τερατώδης θαυμάσιος ποιέω , ὡς εἰμί μή οἶδα ὅτι μαγεία οὗτος ποιέω , ἀπατάω εἄν καί αὐτός . ἀλλά ἐπεί συνεργός αὐτός εἰμί ὁ καταρχή , ὅτε ὁ τοιοῦτος ποιέω ὁ ὁ θεοσέβεια οὐ ἀδικέω μέρος , νῦν ὅτε πολυμανής ὁ ἐν θεοσέβεια ἀπάτη ἐπιχειρέω ἄρχω , ἀφίστημι αὐτός .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.26
Καὶ γὰρ μιαιφονεῖν ἤρξατο , ὡς αὐτὸς ἔτι ὡς φίλος φίλοις ἐξέφηνεν , ὅτι παιδίου ψυχὴν τοῦ ἰδίου σώματος χωρίσας ἀποῤῥήτοις ὅρκοις , συνεργὸν πρὸς τὴν τῶν αὐτῷ δοκούντων φαντασίαν , τὸν δὲ παῖδα διαγράψας ἐπ᾽ εἰκόνος , ἐνδοτέρῳ οἴκῳ ὅπου αὐτὸς ὑπνοῖ ἀνατεθειμένην ἔχει , φάσκων , ποτὲ τοῦτον ἐξ ἀέρος πλάσας θείαις τροπαῖς καὶ τὸ εἶδος ἀναγράψας ἀποδεδωκέναι λέγει πάλιν τῷ ἀέρι . τὴν δὲ πρᾶξιν ἐρμηνεύει οὕτως πεποιηκέναι . πρῶτον τοῦ ἀνθρώπου πνεῦμα λέγει τραπὲν εἰς θερμοῦ φύσιν τὸν περικείμενον αὐτῷ σικύας δίκην ἐπισπασάμενον συμπιεῖν ἀέρα , εἶτα ἔνδοθεν τῆς τοῦ πνεύματος εἰδέας γενόμενον αὐτὸν τρέψαι εἰς ὕδωρ . ὑπὸ δὲ συνεχείας τοῦ πνεύματος χυθῆναι μὴ δυνάμενον , εἰς αἵματος φύσιν μετατρέπειν ἔφασκεν τὸν ἐν αὐτῷ ἀέρα , τὸ δὲ αἶμα πῆξαν τὰς σάρκας ποιῆσαι · εἶθ’ οὕτως τῆς σαρκὸς παγείσης ἄνθρωπον οὐκ ἀπὸ γῆς , ἀλλ᾽ ἐξ ἀέρος ἀναδεῖξαι . καὶ οὕτως ἑαυτὸν πείσας καινὸν ἄνθρωπον δύνασθαι ποιῆσαι , τὰς τροπὰς ἀναλύων πάλιν ἀποδεδωκέναι ἔλεγεν τῷ ἀέρι . καὶ ταῦτα μὲν ἄλλοις λέγων ἐπιστεύετο , ὑφ᾽ ἡμῶν δὲ τῶν ἐπὶ τελετῇ συμπαρόντων εὐσεβῶς ἠπιστεῖτο . διὸ ἀσεβείας καταγνόντες ἀπέστημεν ἀπ᾽ αὐτοῦ .
Lemmas: καί γάρ μιαιφονέω ἄρχω , ὡς αὐτός ἔτι ὡς φίλος φίλος ἐκφαίνω , ὅτι παιδίον ψυχή ὁ ἴδιος σῶμα χωρίζω ἀπόρρητος Ὅρκος , συνεργός πρός ὁ ὁ αὐτός δοκέω φαντασία , ὁ δέ παῖς διαγράφω ἐπί εἰκών , ἐνδοτέρω οἶκος ὅπου αὐτός ὑπνόω ἀνατίθημι ἔχω , φάσκω , ποτέ οὗτος ἐκ ἀήρ πλάσσω θεῖος τροπή καί ὁ εἶδος ἀναγράφω ἀποδίδωμι λέγω πάλιν ὁ ἀήρ . ὁ δέ πρᾶξις ἑρμηνεύω οὕτως ποιέω . πρῶτος ὁ ἄνθρωπος πνεῦμα λέγω τέρπω εἰς θερμός φύσις ὁ περίκειμαι αὐτός σικύα δίκη ἐπισπάω συμπίνω ἀήρ , εἶτα ἔνδοθεν ὁ ὁ πνεῦμα εἰδέα γίγνομαι αὐτός τρέπω εἰς ὕδωρ . ὑπό δέ συνέχεια ὁ πνεῦμα χέω μή δύναμαι , εἰς αἷμα φύσις μετατρέπω φάσκω ὁ ἐν αὐτός ἀήρ , ὁ δέ αἷμα πήγνυμι ὁ σάρξ ποιέω · εἶτα οὕτως ὁ σάρξ πήγνυμι ἄνθρωπος οὐ ἀπό γῆ , ἀλλά ἐκ ἀήρ ἀναδείκνυμι . καί οὕτως ἑαυτοῦ πείθω καινός ἄνθρωπος δύναμαι ποιέω , ὁ τροπή ἀναλύω πάλιν ἀποδίδωμι λέγω ὁ ἀήρ . καί οὗτος μέν ἄλλος λέγω πιστεύω , ὑπό ἐγώ δέ ὁ ἐπί τελετή συμπάρειμι εὐσεβής ἀπιστέω . διό ἀσέβεια καταγιγνώσκω ἀφίστημι ἀπό αὐτός .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.27
Ταῦτα τοῦ Ἀκύλα εἰπόντος ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ Νικήτης ἔφη · Ἀναγκαῖόν ἐστιν , ἀδελφὲ ἡμῶν Κλήμης , τὰ παραλειφθέντα τῷ Ἀκύλᾳ ἐμὲ ὑπομνῆσαι . πρῶτον μὲν γὰρ μάρτυς ὁ Θεὸς ὡς οὐδὲν αὐτῷ ἡμεῖς συνειργασάμεθα ἀσεβές , ἀλλ᾽ ὅτι αὐτοῦ πράσσοντος ἱστορήκαμεν · καὶ μέχρις ὅτε ἀβλαβῆ ποιῶν ἐπεδείκνυτο , καὶ ἐτερπόμεθα , ὅτε δὲ τὰ μαγείᾳ γινόμενα θεότητι ποιεῖν πρὸς ἀπάτην θεοσεβῶν ἔλεγεν , οὐκ ἔτι αὐτοῦ ἠνεσχόμεθα καίτοι πολλὰ ἐπαγγελλομένου ἡμῖν , πρῶτον μὲν ναῶν ἀνδριάντας ἡμῶν καταξιωθῆναι καὶ θεοὺς νομισθῆναι καὶ ὑπὸ ὄχλων προσκυνηθῆναι καὶ ὑπὸ βασιλέων δοξασθῆναι καὶ δημοσίων τιμῶν καταξιωθῆναι καὶ χρήμασιν ἀπεριορίστοις πλουτῆσαι .
Lemmas: οὗτος ὁ Ἀκύλας εἶπον ὁ ἀδελφός αὐτός Νικήτης φημί · ἀναγκαῖον εἰμί , ἀδελφός ἐγώ Κλήμης , ὁ παραλείπω ὁ Ἀκύλας ἐγώ ὑπομιμνήσκω . πρῶτος μέν γάρ μάρτυς ὁ θεός ὡς οὐδείς αὐτός ἐγώ συνεργάζομαι ἀσεβής , ἀλλά ὅτι αὐτός πράσσω ἱστορέω · καί μέχρι ὅτε ἀβλαβής ποιέω ἐπιδείκνυμι , καί τέρπω , ὅτε δέ ὁ μαγεία γίγνομαι θεότης ποιέω πρός ἀπάτη θεοσεβής λέγω , οὐ ἔτι αὐτός ἀνέχω καίτοι πολύς ἐπαγγέλλω ἐγώ , πρῶτος μέν ναός ἀνδριάς ἐγώ καταξιόω καί θεός νομίζω καί ὑπό ὄχλος προσκυνέω καί ὑπό βασιλεύς δοξάζω καί δημόσιος τιμή καταξιόω καί χρῆμα ἀπεριόριστος πλουτέω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.28
Ταῦτά τε καὶ τὰ τούτοις μείζονα νομιζόμενα ἡμῖν ὑπέσχετο , μόνον ἵνα συνόντες αὐτῷ τὸ τῆς ἐγχειρήσεως κακὸν σιωπῶμεν , ἵνα αὐτῷ τὰ τῆς ἀπάτης προκόπτῃ , καὶ ὅμως οὐ συνεθέμεθα , ἀλλὰ καὶ αὐτὸν τῆς τοιαύτης ἀπονοίας παύσασθαι συνεβουλεύσαμεν , λέγοντες αὐτῷ · ἡμεῖς , Σίμων , τῆς ἐκ παίδων φιλίας πρός σε μεμνημένοι στέργοντές τε τὰ συμφέροντα συμβουλεύομεν · παῦσαι τῆς τοιαύτης τόλμης · θεὸς εἶναι οὐ δύνασαι : φοβήθητι τὸν ὄντως Θεόν , γνῶθι ὅτι ἄνθρωπος εἶ καὶ ὅτι σου μικρός ἐστιν ὁ τῆς ζωῆς χρόνος . κἄν μέγα πλουτῇς ἢ καὶ βασιλεύσῃς , τῷ τῆς ζωῆς σου μικρῷ χρόνῳ ὀλίγα τυγχάνει πρὸς ἀπόλαυσιν , καὶ ἀσεβῶς πορισθέντα , εὐθέως φεύγοντα , αἰωνίαν κόλασιν περιποιεῖται τῷ τετολμηκότι . διὸ φοβεῖσθαί σοι τὸν Θεὸν συμβουλεύομεν , ὑφ᾽ οὗ κριθῆναι ἔχει ἡ ἑκάστου ψυχὴ περὶ ὧν ἕπραξεν ἐνταῦθα .
Lemmas: ταῦτα τε καί ὁ οὗτος μείζων νομίζω ἐγώ ὑπισχνέομαι , μόνος ἵνα σύνειμι αὐτός ὁ ὁ ἐγχείρησις κακός σιωπάω , ἵνα αὐτός ὁ ὁ ἀπάτη προκόπτω , καί ὅμως οὖον συντίθημι , ἀλλά καί αὐτός ὁ τοιοῦτος ἀπόνοια παύω συμβουλεύω , λέγω αὐτός · ἐγώ , Σίμων , ὁ ἐκ παῖς φίλιος πρός σύ μιμνήσκω στέργω τε ὁ συμφέρω συμβουλεύω · παύω ὁ τοιοῦτος τόλμα · θεός εἰμί οὖον δύναμαι : φοβέω ὁ εἰμί Θεός , γιγνώσκω ὅτι ἄνθρωπος εἰμί καί ὅτι σύ μικρός εἰμί ὁ ὁ ζωή χρόνος . ἄν μέγας πλουτέω ἢ καί βασιλεύω , ὁ ὁ ζωή σύ μικρός χρόνος ὀλίγος τυγχάνω πρός ἀπόλαυσις , καί ἀσεβής πορίζω , εὐθύς φεύγω , αἰώνιος κόλασις περιποιέω ὁ τολμάω . διό φοβέω σύ ὁ θεός συμβουλεύω , ὑπό ὅς κρίνω ἔχω ὁ ἕκαστος ψυχή περί ὅς πράσσω ἐνταῦθα .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.29
Ὁ δὲ ταῦτα ἀκούσας ἐγέλασεν . ἡμῶν δὲ εἰπόντων , τί ἡμῶν τά σοι συμφέροντα συμβουλευόντων καταγελᾶς ; ἔφη , γελῶ ὑμῶν τὴν μωρὰν ὑπόληψιν , ὅτι πιστεύετε ἀθάνατον εἶναι τὴν τοῦ ἀνθρώπου ψυχήν . κᾀγὼ ἔφην , οὐ θαυμάζομεν , ὦ Σίμων , εἰ ἀπατᾶν ἡμᾶς ἐπιχειρεῖς , ἀλλ᾽ ἐκπεπλήγμεθα τίνι λόγῳ καὶ ἑαυτὸν ἀπατᾷς · λέγε μοι ὦ Σίμων , εἰ καὶ τῶν ἄλλων οὐδεὶς πεπληροφόρηται ἀθάνατον εἶναι τὴν ψυχήν , ἀλλ᾽ οὖν γε σὺ καὶ ἡμεῖς , σὺ μὲν ὡς ἀνθρωπείου σώματος χωρίσας αὐτὴν καὶ προσομιλήσας καὶ ἐπιτάξας , ἡμεῖς δὲ ὡς συμπαρόντες καὶ τὴν ἐπιταγήν ἀκούσαντες καὶ τὸ κελευσθὲν ἐναργῶς ἱστορήσαντες . Σίμων ἔφη , ἐγὼ μὲν οἶδα τί λέγετε , ὑμεῖς δὲ οὐκ οἴδατε περὶ τίνων διαλέγεσθε . καὶ ὁ Νικήτης ἔφη , ἐπεὶ οἶδας , λέγε , εἰ δὲ μὴ οἶδας , μὴ δόκει ἡμᾶς τῷ λέγειν σὲ μὲν εἰδέναι , ἡμᾶς δὲ μή , ἀπατᾶσθαι δύνασθαι . οὐ γάρ ἐσμεν οὕτως νήπιοι , ἵνα πανοῦργον ἐνσπείρῃς ἐν ἡμῖν ὑποψίαν τοῦ νομίζειν σού τι τῶν ἀποῤῥήτων εἰδέναι , καὶ οὕτως ἐπιθυμίᾳ κολαζομένους ἡμᾶς ὑποχειρίους λαβὼν ἔχῃς .
Lemmas: ὁ δέ οὗτος ἀκούω γελάω . ἐγώ δέ εἶπον , τίς ἐγώ ὁ σύ συμφέρω συμβουλεύω καταγελάω ; φημί , γελάω σύ ὁ μωρός ὑπόληψις , ὅτι πιστεύω ἀθάνατος εἰμί ὁ ὁ ἄνθρωπος Ψυχή . ἐͅγώ φημί , οὖον θαυμάζω , εἰμί Σίμων , εἰμί ἀπατάω ἐγώ ἐπιχειρέω , ἀλλά ἐκπλήσσω τίς λόγος καί ἑαυτοῦ ἀπατάω · λέγω ἐγώ εἰμί Σίμων , εἰμί καί ὁ ἄλλος οὐδείς πληροφορέω ἀθάνατος εἰμί ὁ Ψυχή , ἀλλά οὖν γε σύ καί ἐγώ , σύ μέν ὡς ἀνθρώπειος σῶμα χωρίζω αὐτός καί προσομιλέω καί ἐπιτάσσω , ἐγώ δέ ὡς συμπάρειμι καί ὁ ἐπιταγή ἀκούω καί ὁ κελεύω ἐναργής ἱστορέω . Σίμων φημί , ἐγώ μέν οἶδα τίς λέγω , σύ δέ οὐ οἶδα περί τίνω διαλέγω . καί ὁ Νικήτης φημί , ἐπεί οἶδα , λέγω , εἰμί δέ μή οἶδα , μή δοκέω ἐγώ ὁ λέγω σύ μέν οἶδα , ἐγώ δέ μή , ἀπατάω δύναμαι . οὖον γάρ εἰμί οὕτως νήπιος , ἵνα πανοῦργος ἐνσπείρω ἐν ἐγώ ὑποψία ὁ νομίζω σῦς τίς ὁ ἀπόρρητος οἶδα , καί οὕτως ἐπιθυμία κολάζω ἐγώ ὑποχείριος λαμβάνω ἔχω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.30
Καὶ ὁ Σίμων ἔφη · ὅτι μὲν ἐχώρισα ψυχὴν ἀνθρωπείου σώματος , οἶδα ὑμᾶς εἰδότας , ὅτι δὲ οὐχ ἡ τοῦ τεθνεῶτος ψυχὴ ὑπουργεῖ , ἐπεὶ μὴ ὑπάρχει , ἀλλὰ δαίμων τις ὑποκρινόμενος αὐτὸς εἶναι ψυχὴ ἐνεργεῖ , οἶδα ὑμᾶς ἀγνοοῦντας . καὶ ὁ Νικήτης ἔφη , πολλὰ ἐν τῷ βίῳ ἠκούσαμεν ἄπιστα , τούτου δὲ τοῦ λόγου ἀνοητότερον οὐ προσεδοκήσαμεν ἀκοῦσαι . εἰ γὰρ δαίμων ὑποκρίνεται εἶναι τοῦ τεθνεῶτος ἡ ψυχή , τίς τῆς ψυχῆς χρεία γίνεται , ἵνα χωρισθῇ τοῦ σώματος ; οὐκ αὐτοὶ δὲ παρόντες ἠκούσαμέν σου , τοῦ σκήνους τὴν ψυχὴν ὁρκίζοντος ; πῶς δὲ καὶ ἄλλου ὁρκιζομένου ἕτερος μὴ ὁρκισθεὶς ὡς φοβηθεὶς ὑπακούει ; οὐκ ἐξετασθεὶς δὲ καὶ σὺ ὑφ᾽ ἡμῶν ποτε , διὰ τί ἐνίοτε καὶ παύονται αἱ παρεδρίαι , ἔφης ὅτι ψυχὴ πληρώσασα τὸν ὑπὲρ γῆς χρόνον , ὅν ἤμελλεν ἐν σώματι διατελεῖν , εἰς ᾅδην πορεύεται προσετίθης δὲ λέγων , ὅτι τῶν ἰδίῳ θανάτῳ τελευτησάντων αἱ ψυχαί , ἐπειδὴ αὐτόθι εἰς ᾅδην χωρήσασαι φρουροῦνται , οὐκ εὐκόπως ἐλθεῖν ἀφίενται ;
Lemmas: καί ὁ Σίμων φημί · ὅτι μέν χωρίζω ψυχή ἀνθρώπειος σῶμα , οἶδα σύ οἶδα , ὅτι δέ οὐ ὁ ὁ θνῄσκω ψυχή ὑπουργέω , ἐπεί μή ὑπάρχω , ἀλλά δαίμων τις ὑποκρίνομαι αὐτός εἰμί ψυχή ἐνεργέω , οἶδα σύ ἀγνοέω . καί ὁ Νικήτης φημί , πολύς ἐν ὁ βίος ἀκούω ἄπιστος , οὗτος δέ ὁ λόγος ἀνόητος οὖον προσδοκάω ἀκούω . εἰμί γάρ δαίμων ὑποκρίνομαι εἰμί ὁ θνῄσκω ὁ ψυχή , τίς ὁ Ψυχή χρεία γίγνομαι , ἵνα χωρίζω ὁ σῶμα ; οὐ αὐτός δέ πάρειμι ἀκούω σύ , ὁ σκῆνος ὁ ψυχή ὁρκίζω ; πῶς δέ καί ἄλλος ὁρκίζω ἕτερος μή ὁρκίζω ὡς φοβέω ὑπακούω ; οὐ ἐξετάζω δέ καί σύ ὑπό ἐγώ ποτός , διά τίς ἐνίοτε καί παύω ὁ παρεδρία , φημί ὅτι ψυχή πληρόω ὁ ὑπέρ γῆ χρόνος , ὅς μέλλω ἐν σῶμα διατελέω , εἰς ᾍδης πορεύω προστίθημι δέ λέγω , ὅτι ὁ ἴδιος θάνατος τελευτάω ὁ Ψυχή , ἐπεί αὐτόθι εἰς ᾍδης χωρέω φρουρέω , οὐ εὔκοπος ἔρχομαι ἀφίημι ;
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.31
Ταῦτα του Νικήτου εἰπόντος , Ἀκύλας αὐτὸς πάλιν ἔφη · ἐβουλόμην παρά σου τοῦτο μόνον μαθεῖν , Σίμων , εἴτε ψυχὴ , εἴτε δαίμων ἐστὶν τὸ ὁρκιζόμενον , τί φοβούμενον οὐ παραπέμπεται τοὺς ὅρκους ; καὶ ὁ Σίμων ἔφη · κόλασιν γὰρ παρακέσασα οἶδεν μέλλειν παθεῖν . καὶ ὁ Ἀκύλας ἔφη · οὐκοῦν εἰ ὁρκιζομένη ψυχὴ ἔρχεται , καὶ κρίσις γίνεται . εἰοῦν αἱ ψυχαὶ ἀθάνατοι γίνονται , καὶ κρίσις πάντως γίνεται . ὡς ἄν καὶ τοὺς ἐπὶ κακῇ πράξει ὁρκισθέντας καταδικασθῆναι παρακούσαντας φῇς , πῶς οὐ πεφόβησαι σὺ ἀναγκάζειν , τῶν ἀναγκαζομένων ἐπὶ παρακοῇ κολαζομένων ; τὸ γὰρ ἤδη σε μὴ παθεῖν ἐφ᾽ οἶς ἔδρασας , ἐπεὶ μήπω κρίσις ἐστίν , ἵνα σὺ μὲν δίκην δῷς περὶ ὧν ἠνάγκασας , τὸ δὲ ἀναγκασθὲν ὑπὸ συγγνώμην γένηται , ὡς τῆς κακῆς πράξεως τὸν ὅρκον προτιμῆσαν . ὁ δὲ τούτων ἀκούσας ὠργίσθη , θάνατον ἡμῖν ἀπειλήσας , εἰ μὴ τὰ ὑπ᾽ αὐτοῦ πραττόμενα σιωπῶμεν .
Lemmas: οὗτος ὁ Νικήτας εἶπον , Ἀκύλας αὐτός πάλιν φημί · βούλομαι παρά σύ οὗτος μόνος μανθάνω , Σίμων , εἴτε ψυχή , εἴτε δαίμων εἰμί ὁ ὁρκίζω , τίς φοβέω οὖον παραπέμπω ὁ Ὅρκος ; καί ὁ Σίμων φημί · κόλασις γάρ παρακέσασα οἶδα μέλλω πάσχω . καί ὁ Ἀκύλας φημί · οὐκοῦν εἰμί ὁρκίζω ψυχή ἔρχομαι , καί κρίσις γίγνομαι . εἴεω ὁ ψυχή ἀθάνατος γίγνομαι , καί κρίσις πάντως γίγνομαι . ὡς ἄν καί ὁ ἐπί κακός πρᾶξις ὁρκίζω καταδικάζω παρακούω φημί , πῶς οὖον φοβέω σύ ἀναγκάζω , ὁ ἀναγκάζω ἐπί παρακοή κολάζω ; ὁ γάρ ἤδη σύ μή πάσχω ἐπί οἶς δράω , ἐπεί μήπω κρίσις εἰμί , ἵνα σύ μέν δίκη δίδωμι περί ὅς ἀναγκάζω , ὁ δέ ἀναγκάζω ὑπό συγγνώμη γίγνομαι , ὡς ὁ κακός πρᾶξις ὁ Ὅρκος προτιμάω . ὁ δέ οὗτος ἀκούω ὀργίζω , θάνατος ἐγώ ἀπειλέω , εἰμί μή ὁ ὑπό αὐτός πράσσω σιωπάω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.32
Ταῦτα τοῦ Ἀκύλα εἰπόντος , ἐγὼ Κλήμης ἐπυθόμην , τίνα ἄρα ἐστὶν ἅ ποιεῖ θαυμάσια . οἱ δὲ ἔλεγόν μοι , ὅτι ἀνδριάντας ποιεῖ περιπατεῖν , καὶ ἐπὶ πῦρ κυλιόμενος οὐ καίεται · ἐνίοτε δὲ καὶ πέταται · καὶ ἐκ λίθων ἄρτους ποιεῖ · ὄφις γίνεται , εἰς αἶγα μεταμορφοῦται , διπρόσωπος γίνεται , εἰς χρυσὸν μεταβάλλεται · θύρας κεκλεισμένας ἀνοίγει , σίδηρον λύει , ἐν δείπνοις εἴδωλα παντοδαπῶν εἰδεῶν παρίστησιν · τὰ ἐν οἰκίᾳ σκεύη ὡς αὐτόματα φερόμενα πρὸς ὑπηρεσίαν βλέπεσθαι ποιεῖ , τῶν φερόντων οὐ βλεπομένων . ταῦτα αὐτῶν λεγόντων ἀκούων ἐθαύμαζον . ἐμαρτύρουν δὲ πολλοὶ τὰ τοιαῦτα αὐτοὶ παρόντες ἱστορηκέναι .
Lemmas: οὗτος ὁ Ἀκύλας εἶπον , ἐγώ Κλήμης πυνθάνομαι , τίς ἄρα εἰμί ὅς ποιέω θαυμάσιος . ὁ δέ λέγω ἐγώ , ὅτι ἀνδριάς ποιέω περιπατέω , καί ἐπί πῦρ κυλίω οὖον καίω · ἐνίοτε δέ καί πέτομαι · καί ἐκ λίθος ἄρτος ποιέω · ὄφις γίγνομαι , εἰς αἴξ μεταμορφόω , διπρόσωπος γίγνομαι , εἰς χρυσός μεταβάλλω · θύρα καλέω ἀνοίγω , σίδηρος λύω , ἐν δεῖπνον εἴδωλον παντοδαπής εἶδος παρίστημι · ὁ ἐν οἰκίον σκεῦος ὡς αὐτόματος φέρω πρός ὑπηρεσία βλέπω ποιέω , ὁ φέρω οὖον βλέπω . οὗτος αὐτός λέγω ἀκούω θαυμάζω . μαρτυρέω δέ πολύς ὁ τοιοῦτος αὐτός πάρειμι ἱστορέω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.33
Τούτων οὕτως ῥηθέντων ὁ καλὸς Πέτρος καὶ αὐτὸς τοῦ λέγειν ἤρξατο · συνορᾶν ὑμᾶς δεῖ , ἀδελφοί , τοῦ τῆς συζυγίας κανόνος τὴν ἀλήθειαν , οὑ μὴ ἀφιστάμενός τις οὐκ ἔχει πλανηθῆναι . ἐπεὶ γάρ , ὡς ἔφαμεν , δυϊκῶς καὶ ἐναντίως πάντα ἔχοντα ὁρῶμεν , καὶ ὡς πρώτη νύξ , εἶτα ἡμέρα , καὶ πρῶτον ἄγνοια , εἶτα γνῶσις , πρῶτον νόσος , εἶτα ἴασις , οὕτως πρῶτα τὰ τῆς πλάνης τῷ βίῳ ἔρχεται , εἶθ’ οὕτως τὸ ἀληθὲς ἐπέρχεται , ὡς τῇ νόσῳ ὁ ἰατρός . αὐτίκα γοῦν τοῦ θεοφιλοῦς ἡμῶν ἔθνους ἀπὸ τῆς τῶν Αἰγυπτίων κακουχίας μέλλοντος λυτροῦσθαι , πρῶτον διὰ τῆς ὀφιωθείσης ῥάβδου , ἥτις τῷ Ἀαρὼν ἐδόθη , αἱ νόσοι ἐγίνοντο , καὶ εἶθ᾽ οὕτως εὐχαῖς Μωυσέως αἱ ἰάσεις ἐπεφέροντο . καὶ νῦν δὲ τῶν ἐθνῶν μελλόντων ἀπὸ τῆς μετὰ τὰ εἴδωλα λυτροῦσθαι θρησκείας , ἡ κακία πάλιν , ὡς αὐτὴ βασιλεύουσα , προλαβοῦσα πρῶτον τὸν ἑαυτῆς ὥσπερ ὄφιν ἔπεμψε σύμμαχον , ὅν ὁρᾶτου Σίμωνα , ποιοῦντα θαυμάσια πρὸς κατάπληξιν καὶ ἀπάτην , οὐ σημεῖα ἰατικὰ πρὸς ἐπιστροφὴν καὶ σωτηρίαν . διὸ καὶ ὑμᾶς ἀπὸ τῶν γινομένων τεράτων τοὺς ποιοῦντας νοεῖν δεῖ , τίς τίνος ἐστὶν ἐργάτης . ἐὰν ἀνωφελῆ ποιῇ τέρατα , κακίας ἐστὶν ὑπουργός · ἐὰν δὲ ἐπωφελῆ πράττῃ , τοῦ ἀγαθοῦ ἐστιν ἡγεμών .
Lemmas: οὗτος οὕτως εἴρω ὁ καλός Πέτρος καί αὐτός ὁ λέγω ἄρχω · συνοράω σύ δεῖ , ἀδελφός , ὁ ὁ συζυγία κανών ὁ ἀλήθεια , ὅς μή ἀφίστημι τις οὐ ἔχω πλανάω . ἐπεί γάρ , ὡς φημί , δυικός καί ἐναντίος πᾶς ἔχω ὁράω , καί ὡς πρῶτος νύξ , εἶτα ἡμέρα , καί πρῶτος ἄγνοια , εἶτα γνῶσις , πρῶτος νόσος , εἶτα ἴασις , οὕτως πρῶτος ὁ ὁ πλάνης ὁ βίος ἔρχομαι , εἶτα οὕτως ὁ ἀληθής ἐπέρχομαι , ὡς ὁ νόσος ὁ ἰατρός . αὐτίκα γοῦν ὁ θεοφιλής ἐγώ ἔθνος ἀπό ὁ ὁ Αἰγύπτιος κακουχία μέλλω λυτρόω , πρῶτος διά ὁ οφιωθεισος ῥάβδος , ὅστις ὁ Ἀαρών δίδωμι , ὁ νόσος γίγνομαι , καί εἶτα οὕτως εὐχή Μωυσῆς ὁ ἴασις ἐπιφέρω . καί νῦν δέ ὁ ἔθνος μέλλω ἀπό ὁ μετά ὁ εἴδωλον λυτρόω θρησκεία , ὁ κακία πάλιν , ὡς αὐτός βασιλεύω , προλαμβάνω πρῶτος ὁ ἑαυτοῦ ὥσπερ ὄφις πέμπω σύμμαχος , ὅς Οράτου Σίμων , ποιέω θαυμάσιος πρός κατάπληξις καί ἀπάτη , οὖον σημεῖον ἰατικός πρός ἐπιστροφή καί σωτηρία . διό καί σύ ἀπό ὁ γίγνομαι τέρας ὁ ποιέω νοέω δεῖ , τίς τίς εἰμί ἐργάτης . ἐάν ἀνωφελής ποιέω τέρας , κακία εἰμί ὑπουργός · ἐάν δέ ἐπωφελής πράσσω , ὁ ἀγαθός εἰμί ἡγεμών .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.34
Τὰ μὲν οὖν ἀνωφελῆ ἐστιν σημεῖα , ὅσα αὐτοὶ Σίμωνα εἰρήκατε πεποιηκέναι . λέγω δὲ τὸ ἀνδριάντας αὐτὸν ποιεῖν περιπατεῖν , καὶ τὸ ἐπ᾽ ἀνθράκων αὐτὸν πεπυρωμένων κυλίεσθαι , καὶ δράκοντα γίνεσθαι , εἰς αἶγα μεταμορφωθῆναι , εἰς ἀέρα πτῆναι , καὶ ὅσα τοιαῦτά τινα , εἰς ἴασιν ἀνθρώπων μὴ γινόμενα , πρὸς ἀπατᾶν φύσιν ἔχει πολλούς . τὰ δὲ τῆς οἰκτίρμονος ἀληθείας σημεῖά ἐστιν φιλάνθρωπα , ἅ τινα ἠκούσατε τὸν κύριον πεποιηκότα , κᾀμὲ μετ᾽ ἐκεῖνον εὐχαῖς κατορθοῦντα · ὧν οἱ πλεῖστοι παρεστήκατε , οἱ μὲν νόσων παντοίων ἀπαλλαγέντες , οἱ δὲ δαιμόνων , οἱ δὲ ὀρθωθέντες χεῖρας , οἱ δὲ πόδας , οἱ δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀπολαβόντες , οἱ δὲ τὰς ἀκοὰς καὶ ἄλλα ὅσα ἄνθρωπος ποιεῖν δύναται , φιλανθρώπου πνεύματος γενόμενος .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἀνωφελής εἰμί σημεῖον , ὅσος αὐτός Σίμων εἴρω ποιέω . λέγω δέ ὁ ἀνδριάς αὐτός ποιέω περιπατέω , καί ὁ ἐπί ἄνθραξ αὐτός πυρόω κυλίω , καί δράκων γίγνομαι , εἰς αἴξ μεταμορφόω , εἰς ἀήρ πέτομαι , καί ὅσος τοιοῦτος τις , εἰς ἴασις ἄνθρωπος μή γίγνομαι , πρός ἀπατάω φύσις ἔχω πολύς . ὁ δέ ὁ οἰκτίρμων ἀλήθεια σημεῖον εἰμί φιλάνθρωπον , ὅς τις ἀκούω ὁ κύριος ποιέω , ἐͅγώ μετά ἐκεῖνος εὐχή κατορθόω · ὅς ὁ πλεῖστος παρίστημι , ὁ μέν νόσος παντοῖος ἀπαλλάσσω , ὁ δέ δαίμων , ὁ δέ ὀρθόω χείρ , ὁ δέ πούς , ὁ δέ ὁ ὀφθαλμός ἀπολαμβάνω , ὁ δέ ὁ ἀκοή καί ἄλλος ὅσος ἄνθρωπος ποιέω δύναμαι , φιλάνθρωπον πνεῦμα γίγνομαι .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.35
Ταῦτα τοῦ Πέτρου εἰπόντος , ὑπὸ τὸν ὄρθρον ἐπεισιὼν ἡμῖν Ζακχαῖος προσαγορεύσας ἔφη Πέτρῳ · ἀνατίθεται Σίμων τὴν ζήτησιν εἰς τὴν αὔριον ἡμέραν ἡ γὰρ σήμερον τὸ δι᾽ ἕνδεκα ἡμερῶν αὐτοῦ τυγχάνει σάββατον . καὶ πρὸς τοῦτον ὁ Πέτρος ἀπεκρίνατο · λέγε Σίμωνι · ἐπεὶ τελείως θέλεις , μετὰ τοῦ γινώσκειν , ὅτι σοι ἡμεῖς , ὅτε βούλει , θεοφιλεῖ προνοίᾳ ἀπαντᾶν ἑτοίμως ἔχομεν . καὶ ὁ μὲν Ζακχαῖος ταῦτα ἀκούσας ἀντιβάλλειν ἐξῄει τὴν ἀπόκρισιν .
Lemmas: οὗτος ὁ Πέτρος εἶπον , ὑπό ὁ ὄρθρος ἐπεισέρχομαι ἐγώ Ζακχαῖος προσαγορεύω φημί Πέτρος · ἀνατίθημι Σίμων ὁ ζήτησις εἰς ὁ αὔριον ἡμέρα ὁ γάρ σήμερον ὁ διά ἕνδεκα ἡμέρα αὐτός τυγχάνω σάββατον . καί πρός οὗτος ὁ Πέτρος ἀποκρίνω · λέγω Σίμων · ἐπεί τέλειος ἐθέλω , μετά ὁ γιγνώσκω , ὅτι σύ ἐγώ , ὅτε βούλομαι , θεοφιλής πρόνοια ἀπαντάω ἑτοίμως ἔχω . καί ὁ μέν Ζακχαῖος οὗτος ἀκούω ἀντιβάλλω ἔξειμι ὁ ἀπόκρισις .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.36
Ὁ δὲ ἰδών με ἀθυμοῦντα καὶ τὴν αἰτίαν πυθόμενος καὶ μαθὼν παρ᾽ ἐμοῦ οὐκ ἄλλοθέν ποθεν οὖσαν , ἢ ἀπὸ τῆς κατὰ τὴν ζήτησιν ἀναβολῆς , ἔφη · ἀγαθῇ Θεοῦ προνοίᾳ προειληφὼς διοικεῖσθαι τὸν κόσμον , ὦ φίλε Κλήμης , αὐτὸς οὐκ ἄχθεται ἐπὶ τοῖς ὁπώσποτε ἀπαντῶσι πράγμασιν , ἀποδεδωκὼς ὅτι ὑπὸ τῆς τοῦ κρείττονος οἰκονομίας συμφερόντως τὰ πράγματα τὴν ἔκβασιν λαμβάνει · ὅθεν δίκαιον αὐτὸν εἶναι γνοὺς καὶ εὐσυνειδήτως βιούς , τὸ προςπίπτον λυπηρὸν οἶδεν ὀρθῷ τῷ λογισμῷ ἀποσείεσθαι τῆς ψυχῆς , ὅτι πρὸς ἀγαθοῦ τινος ἀγνώστου συντελούμενον ἐλθεῖν ἔχει . καὶ νῦν δὲ τοῦ μάγου Σίμωνος ἡ τῆς ζητήσεως ὑπέρθεσις μή σε λυπείτω · ἴσως γὰρ ἐκ τῆς τοῦ Θεοῦ προνοίας εἰς τὴν σὴν γέγονεν ὠφέλειαν . διὸ ὡς ἰδίῳ σοι ὄντι οὐκ ὀκνήσω λέγειν .
Lemmas: ὁ δέ ὁράω ἐγώ ἀθυμόω καί ὁ αἴτιος πυνθάνομαι καί μανθάνω παρά ἐγώ οὐ ἄλλοθεν πόθεν εἰμί , ἢ ἀπό ὁ κατά ὁ ζήτησις ἀναβολή , φημί · ἀγαθός Θεός πρόνοια προλαμβάνω διοικέω ὁ κόσμος , εἰμί φίλος Κλήμης , αὐτός οὐ ἄχθομαι ἐπί ὁ ὁπώσποτε ἀπαντάω πρᾶγμα , ἀποδίδωμι ὅτι ὑπό ὁ ὁ ἀγαθός οἰκονομία συμφέρω ὁ πρᾶγμα ὁ ἔκβασις λαμβάνω · ὅθεν Δίκαιος αὐτός εἰμί γιγνώσκω καί εὐσυνείδητος βιός , ὁ προπίπτω λυπηρός οἶδα ὀρθός ὁ λογισμός ἀποσείω ὁ Ψυχή , ὅτι πρός ἀγαθός τις ἄγνωστος συντελέω ἔρχομαι ἔχω . καί νῦν δέ ὁ μάγος Σίμων ὁ ὁ ζήτησις ὑπερθετικός μή σύ λυπέω · ἴσως γάρ ἐκ ὁ ὁ Θεός πρόνοια εἰς ὁ σός γίγνομαι ὠφέλεια . διό ὡς ἴδιος σύ εἰμί οὐ ὀκνέω λέγω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.37
Τῶν ἡμετέρων τινὲς ἑταῖροι τῷ Σίμωνι προσποιητῶς σύνεισιν , ὡς πεισθέντες τῇ ἀθεωτάτῃ αὐτοῦ πλάνῃ , ὅπως μανθάνοντες αὐτοῦ τὰς βουλὰς ἐκφαίνωσιν ἡμῖν , πρὸς τὸ δύνασθαι δεινῷ ἀνδρὶ οἰκείως συναρμόσασθαι . καὶ νῦν παρ᾽ αὐτῶν ἔμαθον , ἧς μέλλει ζητήσεως ποιεῖσθαι τοὺς λόγους · καὶ γνοὺς ἐπὶ τούτῳ τῷ μὲν Θεῷ ἠυχαρίστησα , σὲ δὲ ἐμακάρισα ἐπὶ τῇ τῆς ζητήσεως ὑπερθέσει · τῶν γὰρ μελλόντων λόγων ὑπ᾽ αὐτοῦ πρὸς διάκρισιν τῶν ἀγνοούντων λέγεσθαι σὺ πρὸ τῆς ζητήσεως ἐφοδιασθεὶς ὑπ᾽ ἐμοῦ ἄπτωτος ἀκροατὴς γενέσθαι δυνήσῃ .
Lemmas: ὁ ἡμέτερος τις ἑταῖρος ὁ Σίμων προσποιητός συνέρχομαι , ὡς πείθω ὁ ἀθής αὐτός πλάνη , ὅπως μανθάνω αὐτός ὁ βουλή ἐκφαίνω ἐγώ , πρός ὁ δύναμαι δεινός ἀνήρ οἰκεῖος συναρμόζω . καί νῦν παρά αὐτός μανθάνω , ὅς μέλλω ζήτησις ποιέω ὁ λόγος · καί γιγνώσκω ἐπί οὗτος ὁ μέν Θεός εὐχαριστέω , σύ δέ μακαρίζω ἐπί ὁ ὁ ζήτησις ὑπέρθεσις · ὁ γάρ μέλλω λόγος ὑπό αὐτός πρός διάκρισις ὁ ἀγνοέω λέγω σύ πρό ὁ ζήτησις ἐφοδιάζω ὑπό ἐγώ ἄπτωτος ἀκροατής γίγνομαι δύναμαι .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.38
Πολλὰ γὰρ ψευδῆ κατὰ τοῦ Θεοῦ προσέλαβον αἱ γραφαὶ λόγῳ τούτῳ . τοῦ προφήτου Μωυσέως γνώμῃ τοῦ Θεοῦ ἐκλεκτοῖς τισιν ἑβδομήκοντα τὸν νόμον σὺν ταῖς ἐπιλύσεσιν παραδεδωκότος , πρὸς τὸ καὶ αὐτοὺς ἐφοδιάζειν τοῦ λαοῦ τοὺς βουλομένους , μετ᾽ οὐ πολὺ γραφεὶς ὁ νόμος προσέλαβέν τινα καὶ ψευδῆ κατὰ τοῦ νόμου Θεοῦ τοῦ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς δημιουργήσαντος , τοῦτο τοῦ πονηροῦ δικαίῳ τινὶ λόγῳ ἐνεργῆσαι τετολμηκότος . καὶ τοῦτο γέγονεν λόγῳ καὶ κρίσει , ὅπως ἐλεγχθῶσι , τίνες τολμῶσιν τὰ κατὰ τοῦ Θεοῦ γραφέντα φιληκόως ἔχειν , τίνες τε στοργῇ τῇ πρὸς αὐτὸν τὰ κατ᾽ αὐτοῦ λεγόμενα μὴ μόνον ἀπιστεῖν , ἀλλὰ μηδὲ τὴν ἀρχὴν ἀκούειν ἀνέχεσθαι , κἄν ἀληθῆ τυγχάνῃ , πολλῷ κρίναντες ἀσφαλέστερον περὶ εὐφήμου πίστεως κινδυνεύειν , ἢ ἐπὶ βλασφήμοις λόγοις δυσσυνειδήτως βιοῦν .
Lemmas: πολύς γάρ ψευδής κατά ὁ Θεός προσλαμβάνω ὁ γραφή λόγος οὗτος . ὁ προφήτης Μωυσῆς γνώμη ὁ Θεός ἐκλεκτός τις ἑβδομήκοντα ὁ νόμος σύν ὁ ἐπίλυσις παραδίδωμι , πρός ὁ καί αὐτός ἐφοδιάζω ὁ λαός ὁ βούλομαι , μετά οὖον πολύς γράφω ὁ νόμος προσλαμβάνω τις καί ψευδής κατά ὁ νόμος Θεός ὁ ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός δημιουργέω , οὗτος ὁ πονηρός Δίκαιος τις λόγος ἐνεργέω τολμάω . καί οὗτος γίγνομαι λόγος καί κρίσις , ὅπως ἐλέγχω , τίς τολμάω ὁ κατά ὁ Θεός γράφω φιλήκοος ἔχω , τίς τε στοργή ὁ πρός αὐτός ὁ κατά αὐτός λέγω μή μόνος ἀπιστέω , ἀλλά μηδέ ὁ ἀρχή ἀκούω ἀνέχω , ἄν ἀληθής τυγχάνω , πολύς κρίνω ἀσφαλής περί Εὔφημος πίστις κινδυνεύω , ἢ ἐπί βλάσφημος λόγος δυσσυνειδήτως βιόω .