ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 1.1
Ἐγὼ Κλήμης , Ρωμαίων πολίτης ὥν , καὶ τὴν πρώτην ἡλικίαν σωφρόνως ζῆσαι δεδύνημαι , τῆς ἐννοίας μου οὐκ παιδὸς ἀποσχολούσης τὴν ἐν ἐμοὶ ἐπιθυμίαν εἴς τε ἀθυμίας καὶ πόνους . συνῆν γάρ μοι λογισμὸς οὐκ οἶδα πόθεν τὴν ἀρχὴν λαβών , περὶ θανάτου πυκνὰς ποιέμενος ὑπομνήσεις , ὅτι ἄρα θανὼν ἐκ εἰμὶ καὶ ἐδὲ μνήμην τις ποιήσει μού ποτε , τοῦ ἀπείρου χρόνου πάντων τὰ πάντα εἰς λήθην φέροντος , ἔσομαι δὲ ἐκ ὤν , ἐκ ὄντας εἰδώς , οὐ γνώσκων , οὐ γινωσκόμενος , οὐ γεγονώς , οὐ γινόμενος καὶ ἆρά ποτε γέγονεν ὁ κόσμος , καὶ πρὸ τοῦ γενέσθαι τί ἄρα ἦν ; εἰ γὰρ ἦν ἀεὶ , καὶ ἔσται · εἰ δὲ γέγονε , καὶ λυθήσεται · καὶ μετὰ λύσιν τί ἄρα ἔσται πάλιν , εἰ μὴ τάχα σιγὴ καὶ λήθη ; καὶ τάχα ἔσται τι , ὅ νῦν νοῆσαι οὐ δυνατόν .
Lemmas: ἐγώ Κλήμης , Ῥωμαῖος πολίτης ἀνά , καί ὁ πρῶτος ἡλικία σωφρόνως ζῶ δύναμαι , ὁ ἔννοια ἐγώ οὐ παῖς ἀποσχολέω ὁ ἐν ἐγώ ἐπιθυμία εἰς τε ἀθυμία καί πόνος . σύνειμι γάρ ἐγώ λογισμός οὐ οἶδα πόθεν ὁ ἀρχή λαμβάνω , περί θάνατος πυκνός ποιέω ὑπόμνησις , ὅτι ἄρα θνήσκω ἐκ εἰμί καί ἐδέ μνήμη τις ποιέω ἐγώ ποτός , ὁ ἤπειρος χρόνος πᾶς ὁ πᾶς εἰς λήθη φέρω , εἰμί δέ ἐκ εἰμί , ἐκ εἰμί οἶδα , οὖον γιγνώσκω , οὖον γιγνώσκω , οὖον γίγνομαι , οὖον γίγνομαι καί ἆρα ποτός γίγνομαι ὁ κόσμος , καί πρό ὁ γίγνομαι τίς ἄρα εἰμί ; εἰμί γάρ εἰμί ἀεί , καί εἰμί · εἰμί δέ γίγνομαι , καί λύω · καί μετά λύσις τίς ἄρα εἰμί πάλιν , εἰμί μή τάχα σιγή καί λήθη ; καί τάχα εἰμί τίς , ὅς νῦν νοέω οὖον δυνατός .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 1.2
Ταῦτά τε καὶ τὰ τούτοις ὅμοια ἐκ οἶδα πόθεν ἀπαύστως ἐνθυμούμενος ὀδυνηρὰν εἰχον λύπην τοσοῦτον , ὡς ὠχριακότα με τήκεσθαι · καὶ τὸ δεινότατον , εἴ ποτε ἀπώσασθαι τὴν φροντίδα ὡς ἀνωφελῆ ἐβουλευσάμην , ἀκμαιότερόν μοι μᾶλλον τὸ πάθος ἐγίνετο . καὶ ἠχθόμην ἐπὶ τούτῳ , ἐκ εἰδὼς σύνοικον καλὴν ἔχων ἔννοιαν , ἀθανασίας ἀγαθῆς αἰτίαν μοι γενομένην , ὡς ὕστερον τῇ πείρᾳ ἐπέγνων καὶ Θεῷ πάντων δεσπότῃ ἠυχαρίστησα . ὑπὸ γὰρ τῆς κατ᾽ ἀρχὰς θλιβούσης με ἐννοίας εἰς τὴν τῶν πραγμάτων ζήτησιν καὶ εὕρεσιν ἠναγκάσθην ἐλθεῖν · καὶ τότε ἐταλάνιζον οὕς τὴν ἀρχὴν δι᾽ ἄγνοιαν μακαρίζειν ἐκινδύνευον .
Lemmas: ταῦτα τε καί ὁ οὗτος ὅμοιος ἐκ οἶδα πόθεν ἄπαυστος ἐνθυμέομαι ὀδυνηρός εἰχω λύπη τοσοῦτος , ὡς ὠχριῶ ἐγώ τήκω · καί ὁ δεινός , εἰμί ποτός ἀπωθέω ὁ φροντίς ὡς ἀνωφελής βουλεύω , ἀκμαῖος ἐγώ μᾶλλον ὁ πάθος γίγνομαι . καί ἔχθω ἐπί οὗτος , ἐκ εἰδοί σύνοικος καλός ἔχω ἔννοια , ἀθανασία ἀγαθός αἴτιος ἐγώ γίγνομαι , ὡς ὕστερος ὁ πείρω ἐπιγιγνώσκω καί Θεός πᾶς δεσπότης εὐχαριστέω . ὑπό γάρ ὁ κατά ἀρχή θλίβω ἐγώ ἔννοια εἰς ὁ ὁ πρᾶγμα ζήτησις καί εὕρεσις ἀναγκάζω ἔρχομαι · καί τότε ταλανίζω ὅς ὁ ἀρχή διά ἄγνοια μακαρίζω κινδυνεύω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 1.3
Ἐκ παιδὸς οὖν ἡλικίας ὤν ἐν τοιούτοις λογισμοῖς , χάριν τοῦ ματι θεῖν βέβαιον , εἰς τὰς τῶν φιλοσόφων ἐφοίτων διατριβάς καὶ ὀθὲν ἕτερον ἑώρων , ἢ δογμάτων ἀνασκευὰς καὶ κατασκευὰς καὶ ἔρεις καὶ φιλονεικίας καὶ συλλογισμῶν τέχνας καὶ λημμάτων ἐπινοίας . καὶ ὁτὲ μὲν ἐπεκράτει , φέρε λέγειν , ὅτι ἀθάνατος ἡ ψυχή , ὁτὲ δὲ ὅτι θνητή . εἴ ποτε οὖν ἐπεκράτει λόγος ὅτι ἀθάνατος , ἔχαιρον · ὁπότε δὲ [ ὅτι θνητή , ἠνιώμην · πλέον δὲ πάλιν ἠθύμεν , ] ὅτι ἔδ’ ὁπότερον εἰς τὸν ἐμὸν βεβαιῶσαι νοῦν ἠδυνάμην . πλὴν συνενόεν ὅτι αἱ δόξαι τῶν ὑποθέσεων παρὰ τοὺς ἐκδικοῦντας ψευδεῖς ἢ ἀληθεῖς ὑπολαμβάνονται , καὶ οὐχ ὡς ἔχουσιν ἀληθείας φαίνονται . ἐπιστήσας οὖν ἤδη ποτὲ ὅτι οὐ παρὰ τὰς ἐκδικουμένας ὑποθέσεις ἡ κατάληψις γίνεται , ἀλλὰ παρὰ τοὺς ἐκδικοῦντας αἱ δόξαι ἀποφέρονται , ἔτι μᾶλλον ἰλιγγίων ἐν τοῖς πράγμασιν . διὸ ἐκ τοῦ τῆς ψυχῆς βάθους ἐστέναζον · οὔτε γάρ τι βεβαιῶσαι οἷός τε ἤμην , οὔτε τὴν τῶν τοιούτων φροντίδα ἀποσείσασθαι ἐδυνάμην , καί περ βουλόμενος , ὡς φθάσας εἶπον · ὅτι ἐμαυτῷ πυκνότερον ἡσυχάζειν ἐπιτάσσοντος , οὐκ οἶδά πως λανθανόντως μεθ᾽ ἡδονῆς ὁ τῶν τοιούτων μοι εἰσήρχετο λογισμός .
Lemmas: ἐκ παῖς οὖν ἡλικία εἰμί ἐν τοιοῦτος λογισμός , χάρις ὁ μάτι θέω βέβαιος , εἰς ὁ ὁ φιλόσοφος φοιτάω διατριβή καί ὅθεν ἕτερος ὁράω , ἢ δόγμα ἀνασκευή καί κατασκευή καί εἴρω καί φιλονεικία καί συλλογισμός τέχνη καί λῆμμα ἐπίνοια . καί ὁτὲ μέν ἐπικρατέω , φέρω λέγω , ὅτι ἀθάνατος ὁ ψυχή , ὁτὲ δέ ὅτι θνητός . εἰμί ποτός οὖν ἐπικρατέω λόγος ὅτι ἀθάνατος , χαίρω · ὁπότε δέ [ ὅτι θνητός , ἀνιάομαι · πλέω δέ πάλιν ἀθυμέω , ] ὅτι δύο ὁπότερος εἰς ὁ ἐμός βεβαιόω νόος δύναμαι . πλήν συνενόω ὅτι ὁ δόξα ὁ ὑπόθεσις παρά ὁ ἐκδικέω ψευδής ἢ ἀληθής ὑπολαμβάνω , καί οὐ ὡς ἔχω ἀλήθεια φαίνω . ἐφίστημι οὖν ἤδη ποτέ ὅτι οὖον παρά ὁ ἐκδικέω ὑπόθεσις ὁ κατάληψις γίγνομαι , ἀλλά παρά ὁ ἐκδικέω ὁ δόξα ἀποφέρω , ἔτι μᾶλλον ἰλιγγιάω ἐν ὁ πρᾶγμα . διό ἐκ ὁ ὁ Ψυχή βάθος στενάζω · οὔτε γάρ τίς βεβαιόω οἷος τε εἰμί , οὔτε ὁ ὁ τοιοῦτος φροντίς ἀποσείω δύναμαι , καί περ βούλομαι , ὡς φθάνω εἶπον · ὅτι ἐμαυτοῦ πυκνός ἡσυχάζω ἐπιτάσσω , οὐ οἶδα πως λανθάνω μετά ἡδονή ὁ ὁ τοιοῦτος ἐγώ εἰσέρχομαι λογισμός .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 1.4
Καὶ πάλιν ἀπορούμενος ἔλεγον ἐμαυτῷ · τί ματαιοπονῶ σαφοῦς ὄντος τοῦ πράγματος ὅτι εἰ μὲν θανὼν ἐκ εἰμί , νῦν ὄντα με λυπεῖσθαι οὐ προσῆκεν . διὸ τηρήσω τὸ λυπεῖσθαι εἰς τὴν τότε , ὅτε ἐκ ὤν οὐ λυπηθήσομαι . εἰ δ᾽ ἄρα εἰμί , τί νῦν ἐκ περισσοῦμοι πρόςεστιν τὸ λυπεῖσθαι ; καὶ εὐθέως μετὰ τοῦτο ἕτερός με εἰσῄει λογισμός . ἔλεγον γάρ , εἰ μή τί γε τοῦ νῦν με λυποῦντος ἐκεῖ χεῖρον παθεῖν ἔχω , μὴ βεβιωκὼς εὐσεβῶς , καὶ παραδοθήσομαι κατ᾽ ἐνίων φιλοσόφων λόγες Πυριφλεγέθοντι καὶ Ταρτάρῳ ὡς Σίσυφος ἢ Τίτυος ἢ Ἰξίων ἢ Τάνταλος , καὶ ἔσομαι ἐν ᾅδου τὸν αἰῶνα κολαζόμενος . πάλιν τε ἀνθυπέφερον λέγων , ἀλλ᾽ οὐκ ἔστι ταῦτα . καὶ πάλιν ἔλεγον , εἰ δὲ ἔστιν ; οὐ δήλου οὖν ὄντος τοῦ πράγματος , ἔλεγον , ἀκινδυνότερόν ἐστιν μᾶλλον εὐσεβῶς βιῶσαί με . καὶ πῶς δυνήσομαι τοῦ δικαίου χάριν , εἰς ἄδηλον ἐλπίδα ἀφορῶν , τῶν τοῦ σώματος κρατεῖν ἡδονῶν ; ἀλλ᾽ οὐδὲ τί ποτέ ἐστι δίκαιον καὶ ἀρέσκον Θεῷ πεπληροφόρημαι , οὔτε εἰ ἡ ψυχὴ ἀθάνατος ἢ θνητὴ γινώσκω · οὔτε τις λόγος βέβαιος εὑρίσκεται , οὔτε τῶν τοιούτων λογισμῶν ἡσυχάζειν δύναμαι .
Lemmas: καί πάλιν ἀπορέω λέγω ἐμαυτοῦ · τίς ματαιοπονώ σαφής εἰμί ὁ πρᾶγμα ὅτι εἰμί μέν θνήσκω ἐκ εἰμί , νῦν εἰμί ἐγώ λυπέω οὖον προσήκω . διό τηρέω ὁ λυπέω εἰς ὁ τότε , ὅτε ἐκ εἰμί οὖον λυπέω . εἰμί δέ ἄρα εἰμί , τίς νῦν ἐκ περισσοομου πρόςεστιν ὁ λυπέω ; καί εὐθύς μετά οὗτος ἕτερος ἐγώ εἰσέρχομαι λογισμός . λέγω γάρ , εἰμί μή τίς γε ὁ νῦν ἐγώ λυπέω ἐκεῖ χείρων πάσχω ἔχω , μή βιόω εὐσεβής , καί παραδίδωμι κατά ἔνιοι φιλόσοφος λόγος πυριφλεγέθων καί Τάρταρος ὡς Σίσυφος ἢ Τιτυός ἢ Ἰξίων ἢ Τάνταλος , καί εἰμί ἐν ᾍδης ὁ αἰών κολάζω . πάλιν τε ἀνθυποφέρω λέγω , ἀλλά οὐ εἰμί οὗτος . καί πάλιν λέγω , εἰμί δέ εἰμί ; οὖον δῆλος οὖν εἰμί ὁ πρᾶγμα , λέγω , ἀκίνδυνος εἰμί μᾶλλον εὐσεβής βιόω ἐγώ . καί πῶς δύναμαι ὁ Δίκαιος χάρις , εἰς ἄδηλος ἐλπίς ἀφοράω , ὁ ὁ σῶμα κρατέω ἡδονή ; ἀλλά οὐδέ τίς ποτός εἰμί Δίκαιος καί ἀρέσκω Θεός πληροφορέω , οὔτε εἰμί ὁ ψυχή ἀθάνατος ἢ θνητός γιγνώσκω · οὔτε τις λόγος βέβαιος εὑρίσκω , οὔτε ὁ τοιοῦτος λογισμός ἡσυχάζω δύναμαι .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 1.5
Τι᾽ οὖν χρὴ ποιεῖν ; ἢ τοῦτο , εἰς Αἴγυπτον πορεύσομαι , καὶ τοῖς τῶν ἀδύτων ἱεροφάνταις καὶ προφήταις φιλιωθήσομαι , καὶ μάγον ζητήσας καὶ εὑρὼν χρήμασι πολλοῖς πείσω , ὅπως ψυχῆς ἀναπομπήν , τὴν λεγομένην νεκρομαντείαν ποιήση , ἐμοῦ ὡς περὶ πράγματός τινος πυνθανομένου · ἡ δὲ πεῦσις ἔσται περὶ τοῦ μαθεῖν εἰ ἀθάνατος ἡ ψυχή . ἡ δὲ τῆς ψυχῆς ἀπόκρισις , ὅτι ἀθάνατός ἐστιν , οὐκ ἐκ τοῦ λαλῆσαι ἢ καὶ ἀκοῦσαι ἔσται μοι γνῶναι , ἀλλ᾽ ἐκ τοῦ ὀφθῆναι μόνον , ἵνα αὐτοῖς ὀφθαλμοῖς ἰδὼν αὐτὴν αὐτάρκη καὶ ἱκανὴν ἀπόφασιν ἔχω , ἐκ τοῦ μόνον φανῆναι , ὅτι ἔστιν · καὶ ἐκ ἔτι δυνήσεται τὰ τῶν ὀφθαλμῶν ἴδία τὰ τῆς ἀκοῆς ἀνατρέψαι ἄδηλα ῥήματα . ὅμως καὶ αὐτὴν ταύτην τὴν σκέψιν ἀντέβαλλόν τινι συνήθει φιλοσόφῳ , ὅς συνεβέλευέν μοι , τῦτο μὴ τολμᾶν , κατὰ πολλοὺς τρόπες . εἴτε γὰρ ἐκ εἰσακέσεται , φησὶν , ἡ ψυχὴ τῷ μάγῳ , σὺ τοῖς ταῦτα ποιεῖν ἀπαγορεύεσι νόμοις ὡς ἀντιπράξας δυσσυνειδήτως βιώσεις εἰ δὲ ἐπακέσεται , μετὰ τοῦ δυσσυνειδήτως σε βιοῦν , οἶμαι τὰ τῆς εὐσεβείας σοι μηκέτι προχωρεῖν , οὗ εἵνεκεν καὶ ἐτόλμησας . ἐχθραίνειν γὰρ τὸ θεῖον λέγεσιν ἐπὶ τοῖς τῇ λύσει θανόντων σωμάτων σκύλλεσιν τὰς ψυχάς . ἐγὼ δὲ ταῦτα ἀκέσας ὀκνηρότερος μὲν πρὸς τὸ τοιοῦτον ἐγχειρῆσαι ἐγενόμην , τῆς δὲ ἀπαρχῆς μου ἐκ ἐπαυσάμην βελῆς , ἀλλ᾽ ὡς ἐμποδισθεὶς τὴν ὁρμὴν ἠθύμουν .
Lemmas: τίη οὖν χρή ποιέω ; ἢ οὗτος , εἰς Αἴγυπτος πορεύω , καί ὁ ὁ ἄδυτος ἱεροφάντης καί προφήτης φιλιόω , καί μάγος ζητέω καί εὑρίσκω χρῆμα πολύς πείθω , ὅπως Ψυχή ἀναπομπή , ὁ λέγω νεκρομαντεία ποιέω , ἐγώ ὡς περί πρᾶγμα τις πυνθάνομαι · ὁ δέ πεῦσις εἰμί περί ὁ μανθάνω εἰμί ἀθάνατος ὁ ψυχή . ὁ δέ ὁ Ψυχή ἀπόκρισις , ὅτι ἀθάνατος εἰμί , οὐ ἐκ ὁ λαλέω ἢ καί ἀκούω εἰμί ἐγώ γιγνώσκω , ἀλλά ἐκ ὁ ὁράω μόνος , ἵνα αὐτός ὀφθαλμός εἶδον αὐτός αὐτάρκης καί ἱκανός ἀπόφασις ἔχω , ἐκ ὁ μόνος φαίνω , ὅτι εἰμί · καί ἐκ ἔτι δύναμαι ὁ ὁ ὀφθαλμός ἴδιος ὁ ὁ ἀκοή ἀνατρέπω ἄδηλος ῥῆμα . ὅμως καί αὐτός οὗτος ὁ σκέψις ἀντιβάλλω τις συνήθης φιλόσοφος , ὅς συμβάλλω ἐγώ , τοῦτος μή τολμάω , κατά πολύς τροπή . εἴτε γάρ ἐκ εἰσακούω , φημί , ὁ ψυχή ὁ μάγος , σύ ὁ οὗτος ποιέω ἀπαγορεύω νόμος ὡς ἀντιπράσσω δυσσυνειδήτως βίωσις εἰμί δέ ἐπακέσεται , μετά ὁ δυσσυνειδήτως σύ βιόω , οἴομαι ὁ ὁ εὐσέβεια σύ μηκέτι προχωρέω , ὅς ἕνεκα καί τολμάω . ἐχθραίνω γάρ ὁ θέω λέγος ἐπί ὁ ὁ λύω θνῄσκω σῶμα σκύλλος ὁ Ψυχή . ἐγώ δέ οὗτος Ἀκέσας ὀκνηρός μέν πρός ὁ τοιοῦτος ἐγχειρέω γίγνομαι , ὁ δέ ἀπαρχῆς ἐγώ ἐκ παύω Βελῆς , ἀλλά ὡς ἐμποδίζω ὁ ὁρμή ἀθυμέω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 1.6
Καὶ ἵνα μή σοι τὰ τοιαῦτα μακρῷ διηγήσομαι λόγῳ , ἐν τοσούτοις λογισμοῖς καὶ πράγμασιν ὄντος μου φήμη τις ἠρέμα , ἐπὶ τῆς Τιβερίς Καίσαρος βασιλείας , ἐξ ἐαρινῆς τροπῆς τὴν ἀρχὴν λαμβάνεσα ἤυξανεν ἑκάστοτε καὶ ὡς ἀληθῶς ἀγαθὴ Θεοῦ ἄγγελος διήρχετο τὸν κόσμον , τὸ τοῦ Θεοῦ βούλημα σιγᾶν καὶ στέγειν μὴ δυναμένη . ἑκάστοτε τῶν πλείων καὶ μείζων ἐγένετο , λέγεσα , ὧς τίς ποτε ἐν Ιουδαίᾳ , ἐξ ἐαρινῆς τροπῆς λαβὼν τὴν ἀρχήν , Ἰουδαίος τὴν τοῦ ἀϊδίου Θεοῦ εὐαγγελίζεται βασιλείαν , ἧς ἀπολαύειν λέγει ἐάν τις αὐτῶν προσκατορθώσει τὴν πολιτείαν · τοῦ δὲ πιστεύεσθαι αὐτὸν χάριν , ὅτι θειότητος γέμων ταῦτα πνέει , πολλὰ θαυμάσια σημεῖά τε καὶ τέρατα διαπράττεται κελεύσει μόνη , ὡς παρὰ Θεοῦ εἰληφὼς τὴν ἐξουσίαν · κωφὲς γὰρ ποιεῖ ἀκούειν , τυφλοὺς ἀναβλέπειν , κυλλοὺς ποιεῖ περιπατεῖν , χωλὲς ἀνορθοῖ , πᾶσαν νόσον ἀπελαύνει , πάντα δαίμονα φυγαδεύει ἀλλὰ καὶ λεπροὶ ψωροὶ ἐκ διαστήματος μόνον ἐνορῶντες αὐτῷ ἰώμενοι ἀπαλλάσσονται , νεκροὶ δὲ προσφερόμενοι ἐγείρονται , καὶ οὐδέν ἐστιν ὅ ἀδυνατεῖ ποιεῖν · καὶ ὅσφ γε μᾶλλον ὁ χρόνος προέκοπτεν , πολὺ μείζων διὰ πλειόνων τῶν ἐπιδημέντων καὶ βεβαιοτέρα ἐγίνετο , ἐκ ἔτι φήμη λέγω , ἀλλὰ τοῦ πράγματος ἡ ἀλήθεια . ἤδη γάρ ποτε καὶ συστήματα κατὰ τόπες ἐγίνετο βουλῆς καὶ σκέψεως , τὸ τίς ἄν εἴη ὁ φανεὶς καὶ τί βούλεται λέγειν .
Lemmas: καί ἵνα μή σύ ὁ τοιοῦτος μακρός διηγέομαι λόγος , ἐν τοσοῦτος λογισμός καί πρᾶγμα εἰμί ἐγώ φήμη τις ἠρέμα , ἐπί ὁ Τίβερις Καῖσαρ βασίλεια , ἐκ ἐαρινός τροπή ὁ ἀρχή λαμβάνω αὐξάνω ἑκάστοτε καί ὡς ἀληθής ἀγαθός Θεός ἄγγελος διέρχομαι ὁ κόσμος , ὁ ὁ Θεός βούλημα σιγάω καί στέγω μή δύναμαι . ἑκάστοτε ὁ πλείων καί μείζων γίγνομαι , λέγω , ὅς τίς ποτός ἐν Ἰουδαῖος , ἐκ ἐαρινός τροπή λαμβάνω ὁ ἀρχή , Ἰουδαῖος ὁ ὁ ἀΐδιος Θεός εὐαγγελίζω βασίλειος , ὅς ἀπολαύω λέγω ἐάν τις αὐτός προσκατορθόω ὁ πολιτεία · ὁ δέ πιστεύω αὐτός χάρις , ὅτι θειότης γέμω οὗτος πνέω , πολύς θαυμάσιος σημεῖον τε καί τέρας διαπράσσω κελεύω μόνος , ὡς παρά Θεός λαμβάνω ὁ ἐξουσία · κουφός γάρ ποιέω ἀκούω , τυφλός ἀναβλέπω , κυλλός ποιέω περιπατέω , χωλός ἀνορθόω , πᾶς νόσος ἀπελαύνω , πᾶς δαίμων φυγαδεύω ἀλλά καί λεπρός ψωρός ἐκ διάστημα μόνος ἐνοράω αὐτός ἰάομαι ἀπαλλάσσω , νεκρός δέ προσφέρω ἐγείρω , καί οὐδείς εἰμί ὅς ἀδυνατέω ποιέω · καί ὅς γε μᾶλλον ὁ χρόνος προκόπτω , πολύς μείζων διά πλείων ὁ ἐπιδημέντων καί βέβαιος γίγνομαι , ἐκ ἔτι φήμη λέγω , ἀλλά ὁ πρᾶγμα ὁ ἀλήθεια . ἤδη γάρ ποτός καί σύστημα κατά τόπος γίγνομαι βουλή καί σκέψις , ὁ τίς ἄν εἰμί ὁ φαίνω καί τίς βούλομαι λέγω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 1.7
Καὶ δήποτέ τις πρὸς αὐτῷ τῷ ἔτει φθινοπωρινῇ τροπῇ δημοσίᾳ στὰς ἐβόα λέγων · ἄνδρες Ῥωμαῖοι , ἀκούσατε · ὁ τοῦ Θεοῦ υἱὸς ἐν Ἰουδαίᾳ πάρεστιν , ἐπαγγελλόμενος πᾶσι τοῖς βουλομένοις ζωὴν αἰώνιον ἐὰν τὰ κατὰ γνώμην τοῦ πέμψαντος αὐτὸν πατρὸς βιώσωσιν . διὸ μεταβάλλεσθε τὸν τρόπον , ἀπὸ τῶν χειρόνων ἐπὶ τὰ κρείττονα , ἀπὸ τῶν προσκαίρων ἐπὶ τὰ αἰώνια γνῶτε ἕνα Θεὸν εἶναι τὸν ἐπουράνιον , οὗ τὸν κόσμον ἀδίκως οἰκεῖτε ἐμπροσθὲν τῶν αὐτοῦ δικαίων ὀφθαλμῶν · ἀλλ᾽ ἐὰν μεταβάλλησθε καὶ κατὰ τὴν αὐτοῦ βούλησιν βιώσητε , εἰς ἕτερον αἰῶνα ἐνεχθέντες καὶ ἀΐδιοι γινόμενοι τῶν ἀποῤῥήτων αὐτοῦ ἀγαθῶν ἀπολαύσετε · ἐὰν δὲ ἀπειθήσητε , αἱ ψυχαὶ ὑμῶν κατὰ τὴν τοῦ σώματος λύσιν εἰς τὸν τόπον τοῦ πυρὸς βληθήσονται , ὅπου ἀϊδίως κολαζόμεναι ἀνωφέλητα μετανοήσεσιν . ὁ γὰρ τῆς μετανοίας καιρὸς ἡ νῦν ἑκάστου ζωὴ τυγχάνει . ἐγὼ μὲν οὖν ταῦτα ἀκούων ἠχθόμην , ὅτι οὐδεὶς ἐκ τοσούτων ὄχλων τηλικαύτην ἀγγελίαν ἀκούσας εἴρηκεν , εἰς Ιουδαίαν πορεύσομαι , ἵνα ἴδω εἰ ταῦθ᾽ οὗτος λέγων ἀληθεύει , ὡς ὅτι υἱὸς Θεοῦ ἐπιδεδήμηκεν τῇ Ιουδαίᾳ , ἀγαθῆς καὶ αἰωνίας ἐλπίδος χάριν , τὴν τοῦ ἀποστείλαντος πατρὸς βούλησιν ἐκφαίνων · καὶ ὅπερ λέγουσιν αὐτὸν κηρύσσειν , ἐκ ἔστιν μικρόν ὧν μὲν γὰρ τὰς ψυχὰς διαβεβαιοῦται αἰωνίους οὔσας αἰωνίων ἀπολαύσειν ἀγαθῶν , ὧν δὲ ἐν πυρὶ ἀσβέστῳ ῥιφθείσας τὸν αἰῶνα κολασθήσεσθαι .
Lemmas: καί δήποτε τις πρός αὐτός ὁ ἔτος φθινοπωρινός τροπή δημόσιος ἵστημι βοάω λέγω · ἀνήρ Ῥωμαῖος , ἀκούω · ὁ ὁ Θεός υἱός ἐν Ἰουδαῖος πάρειμι , ἐπαγγέλλω πᾶς ὁ βούλομαι ζωή αἰώνιος ἐάν ὁ κατά γνώμη ὁ πέμπω αὐτός πατήρ βιόω . διό μεταβάλλω ὁ τρόπος , ἀπό ὁ χείρων ἐπί ὁ ἀγαθός , ἀπό ὁ πρόσκαιρος ἐπί ὁ αἰώνιος γιγνώσκω εἷς θεός εἰμί ὁ ἐπουράνιος , ὅς ὁ κόσμος ἄδικος οἰκέω ἐμπροστίθημι ὁ αὐτός Δίκαιος ὀφθαλμός · ἀλλά ἐάν μεταβάλλω καί κατά ὁ αὐτός βούλησις βιόω , εἰς ἕτερος αἰών φέρω καί ἀΐδιος γίγνομαι ὁ ἀπόρρητος αὐτός ἀγαθός ἀπολαύω · ἐάν δέ ἀπειθέω , ὁ ψυχή σύ κατά ὁ ὁ σῶμα λύσις εἰς ὁ τόπος ὁ πυρός βάλλω , ὅπου ἀΐδιος κολάζω ἀνωφέλητος μετανόησις . ὁ γάρ ὁ μετάνοια καιρός ὁ νῦν ἕκαστος ζωή τυγχάνω . ἐγώ μέν οὖν οὗτος ἀκούω ἔχθω , ὅτι οὐδείς ἐκ τοσοῦτος ὄχλος τηλικόσδε ἀγγελία ἀκούω εἴρω , εἰς Ἰουδαῖος πορεύω , ἵνα ὁράω εἰμί αὐτός οὗτος λέγω ἀληθεύω , ὡς ὅτι υἱός Θεός ἐπιδημέω ὁ Ἰουδαῖος , ἀγαθός καί αἰώνιος ἐλπίς χάρις , ὁ ὁ ἀποστέλλω πατήρ βούλησις ἐκφαίνω · καί ὅσπερ λέγω αὐτός κηρύσσω , ἐκ εἰμί μικρός ὅς μέν γάρ ὁ ψυχή διαβεβαιόω αἰώνιος εἰμί αἰώνιος ἀπολαύω ἀγαθός , ὅς δέ ἐν πῦρ ἄσβεστος ῥίπτω ὁ αἰών κολάζω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 1.8
Ταῦτα ἐγὼ λέγων περὶ ἄλλων καὶ ἐμαυτῷ ὡμίλησα λέγων · τί ἄλλους μέμφομαι , ἐν τῷ αὐτῷ τῆς ἀμελείας ὑπάρχων ἐγκλήματι ; ἀλλ᾽ εἰς Ἰουδαίαν ὁρμήσω , πρότερον τὸν ἐμὸν διαθεὶς βίον . καὶ δὴ οὕτως βουλευσαμένε μου πολὺς ὁ τῆς παρολκῆς ἐγενήθη χρόνος , τῶν βιωτικῶν πραγμάτων δυσεκλύτων ὄντων . πέρας γοῦν συννοήσας ὧδέ ποτε τὴν τοῦ βίου φύσιν , ὅτι ἐλπίδι ἐκπλέκων τοὺς σπεύδοντας ἐνεδρεύει , οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ὅν ποτε εἰσεκλάπην χρόνον ἐλπίσιν δονούμενος , καὶ ὅτι οὕτως ἀσχολέμενοι οἱ ἄνθρωποι ἀποθνήσκομεν , τὰ πάντα μου ὡς ἔτυχεν ἀφεὶς εἰς πόντον ὥρμησα , καὶ εἰς τὸν λιμένα ἐλθών τε καὶ ἀναχθεὶς ἀνέμων ἔχθραις ἀντὶ τοῦ εἰς Ἰουδαίαν εἰς Ἀλεξάνδρειαν ἠνέχθην · καὶ ἀνέμων ἀπορίᾳ ἐπισχεθεὶς ἐκεῖ συνεφοίτων τοῖς φιλοσόφοις , καὶ τὰ τῆς φήμης καὶ τοῦ ἐν Ῥώμῃ φανέντος ἔλεγον τοὺς λόγες . οἱ δὲ ἀπεκρίναντο , ὅτι μὲν ἐν Ῥώμῃ φανέντα οὐκ ἴσμεν , περὶ δὲ τοῦ ἐν Ἰουδαίᾳ γενομένου καὶ υἱοῦ Θεοῦ ὑπὸ τῆς φήμης λεγομένου , καὶ παρὰ πολλῶν τῶν κᾀκεῖθεν ἐληλυθότων ἠκούσαμεν , καὶ περὶ πάντων ὧν λαλῶν ἐποίει θαυμασίων ἐμάθομεν .
Lemmas: οὗτος ἐγώ λέγω περί ἄλλος καί ἐμαυτοῦ ὁμιλέω λέγω · τίς ἄλλος μέμφομαι , ἐν ὁ αὐτός ὁ ἀμέλεια ὑπάρχω ἔγκλημα ; ἀλλά εἰς Ἰουδαῖος ὁρμάω , πρότερος ὁ ἐμός διατίθημι βίος . καί δή οὕτως βουλεύω ἐγώ πολύς ὁ ὁ παρολκή γίγνομαι χρόνος , ὁ βιωτικός πρᾶγμα δυσέκλυτος εἰμί . πέρας γοῦν συννοέω ὧδε ποτός ὁ ὁ βίος φύσις , ὅτι ἐλπίς ἐκπλέκω ὁ σπεύδω ἐνεδρεύω , οὖον μήv ἀλλά καί ὅς ποτός εἰσεκλάπην χρόνος ἐλπίς δονέω , καί ὅτι οὕτως ἀσχολέω ὁ ἄνθρωπος ἀποθνῄσκω , ὁ πᾶς ἐγώ ὡς τυγχάνω ἀφίημι εἰς πόντος ὁρμάω , καί εἰς ὁ λιμήν ἔρχομαι τε καί ἀνάγω ἄνεμος ἔχθρα ἀντί ὁ εἰς Ἰουδαῖος εἰς Ἀλεξάνδρεια φέρω · καί ἄνεμος ἀπορία ἐπέχω ἐκεῖ συμφοιτάω ὁ φιλόσοφος , καί ὁ ὁ φήμη καί ὁ ἐν Ῥώμη φαίνω λέγω ὁ λόγος . ὁ δέ ἀποκρίνω , ὅτι μέν ἐν Ῥώμη φαίνω οὐ οἶδα , περί δέ ὁ ἐν Ἰουδαῖος γίγνομαι καί υἱός Θεός ὑπό ὁ φήμη λέγω , καί παρά πολύς ὁ ᾀκεῖθεν ἔρχομαι ἀκούω , καί περί πᾶς ὅς λαλέω ποιέω θαυμάσιος μανθάνω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 1.9
Ἐμοῦ δὲ εἰπόντος , ἤθελόν τινι συντυχεῖν τῶν ἑωρακότων αὐτόν , εὐθὺς ἦγόν με λέγοντες , ἔστι τις ἐνταῦθα , οὐ μόνον ἱστορήσας αὐτὸν ἀλλὰ καὶ τῆς ἐκεῖθεν γῆς ὑπάρχων , ἀνὴρ Ἑβραῖος , ὀνόματι Βαρνάβας , ὃς καὶ ἕνα τῶν αὐτοῦ μαθητῶν ἑαυτὸν εἶναι λέγει , καὶ ἐνταῦθά που καθεζόμενος τῆς ἐκείνου ὑποσχέσεως τοὺς λόγους τοῖς βουλομένοις ἑτοίμως λέγει . καὶ δὴ συνῆλθον αὐτοῖς . καὶ ἐλθὼν , σὺν τῷ παρεστῶτι ὄχλῳ ἔστην ἐπακούων τῶν λόγων , καὶ συνενόεν τἀληθῆ οὐ διαλεκτικῇ τέχνῃ λέγοντα , ἀλλ᾽ ἀκάκως καὶ ἀπαρασκευάστως ἐκτιθέμενον ἅ τε ἤκουσεν καὶ ἑώρακεν τὸν τοῦ Θεοῦ φανούντα υἱὸν πεποιηκέναι τε καὶ εἰρηκέναι · πολλοὺς δὲ μάρτυρας τῶν ὑπ᾽ αὐτοῦ λεγομένων θαυμασίων τε καὶ λόγων , καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ παρεστῶτος ὄχλου , παρεῖχεν .
Lemmas: ἐμέω δέ εἶπον , ἐθέλω τις συντυγχάνω ὁ ὁράω αὐτός , εὐθύς ἄγω ἐγώ λέγω , εἰμί τις ἐνταῦθα , οὖον μόνος ἱστορέω αὐτός ἀλλά καί ὁ ἐκεῖθεν γῆ ὑπάρχω , ἀνήρ Ἑβραῖος , ὄνομα Βαρνάβας , ὅς καί εἷς ὁ αὐτός μαθητής ἑαυτοῦ εἰμί λέγω , καί ἐνταῦθα ποῦ καθέζομαι ὁ ἐκεῖνος ὑπόσχεσις ὁ λόγος ὁ βούλομαι ἑτοίμως λέγω . καί δή συνέρχομαι αὐτός . καί ἔρχομαι , σύν ὁ παρίστημι ὄχλος ἵστημι ἐπακούω ὁ λόγος , καί συνενόω τἀληθῆ οὖον διαλεκτική τέχνη λέγω , ἀλλά ἄκακος καί ἀπαρασκεύαστος ἐκτίθημι ὅς τε ἀκούω καί ὁράω ὁ ὁ Θεός φαίνω υἱός ποιέω τε καί εἴρω · πολύς δέ μάρτυς ὁ ὑπό αὐτός λέγω θαυμάσιος τε καί λόγος , καί ἐκ αὐτός ὁ παρίστημι ὄχλος , παρέχω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 1.10
Ἐπειδὴ δὲ πρὸς τὰ ἀπανέργως λεγόμενα ἡδέως οἱ ὄχλοι διετίθεντο , οἱ ἐκ παιδείας κοσμικῆς ὁρμώμενοι φιλόσοφοι γελᾶν αὐτὸν καὶ χλευάζειν ἐπεβάλλοντο , σκώπτοντες καὶ διασύροντες θράσει ἀμέτρῳ , ὡς μεγάλοις ὅπλοις κεχρημένοι τοῖς συλλογισμοῖς . ὁ δὲ ἀπωθούμενος αὐτῶν τὸν λῆρον οὐ συνέτρεχεν αὐτῶν τῇ πανούργῳ πεύσει , ἀλλ᾽ ἀκαταπλήκτως ὧν ἔλεγεν οὐκ ἀφίστατο . καὶ ποτέ τις αὐτοῦ ἐπύθετο , διὰ τί κώνωψ ἐγένετο , καὶ βραχύτατον ὄν , ἕξ πόδας ἔχον , ἔχει καὶ πτερά , ἐλέφας δέ , τὸ μέγιστον τῶν ζώων , ἄπτερος ὤν τέσσαρας μόνους ἔχει πόδας . ὁ δὲ μετὰ τὴν πεῦσιν τὸν ἐμποδισθέντα ἀναλαβὼν λόγον , ὡς πρὸς τὴν πεῦσιν ἀποκρινάμενος , τὸν αὑτῷ ἀπ᾽ ἀρχῆς προκείμενον ἀνελάμβανεν λόγον τούτῳ μόνῳ προοιμίῳ χρώμενος καθ᾽ ἑκάστην ἐγκοπήν ἡμεῖς τοῦ πέμψαντος ἡμᾶς τοὺς λόγους καὶ τὰς θαυμασίες πράξεις εἰπεῖν ὑμῖν μόνον ἔχομεν ἐντολήν , καὶ ἀντὶ τῆς λογικῆς ἀποδείξεως μάρτυρας παρέχομεν ὑμῖν τῶν ἐξ ὑμῶν παρεστώτων πολλοὺς , ὧν ἐγὼ εἴδη μέμνημαι , ὡς ἐμψύχους εἰκόνας ἱκανὰς μαρτυρίας . λοιπὸν ὑμετέρας ἐστὶν ἐξουσίας , ὑπείκειν ἢ ἀπειθεῖν . τοῦ δὲ λέγειν ὑμῖν τὸ συμφέρον οὐ παύσομαι , ὅτι ἐμοὶ μὲν ζημία τὸ σιωπᾶν , ὑμῖν δὲ τὸ ἀπειθεῖν βλάβη . ἀλλὰ καὶ τῶν εἰκαίων ὑμῶν προβλημάτων τὰς ἀποδείξεις ἀποδοῦναι ἐδυνάμην , εἰ φιλαληθῶς ἐπυνθάνεσθε . κώνωπος δὲ καὶ ἐλέφαντος τὴν αἰτίαν τῆς διαφόρου δημιουργίας νῦν ὑμῖν εἰπεῖν ἐκ ἔστιν εὔκαιρον τοῖς τῶν ὅλων ἀγνοοῦσι Θεόν .
Lemmas: ἐπεί δέ πρός ὁ ἀπανέργως λέγω ἡδύς ὁ ὄχλος διατίθημι , ὁ ἐκ παιδεία κοσμικός ὁρμάω φιλόσοφος γελάω αὐτός καί χλευάζω ἐπιβάλλω , σκώπτω καί διασύρω θράσος ἄμετρος , ὡς μέγας ὅπλον χράομαι ὁ συλλογισμός . ὁ δέ ἀπωθέω αὐτός ὁ λῆρος οὖον συντρέχω αὐτός ὁ πανοῦργος πυνθάνομαι , ἀλλά ἀκατάπληκτος ὅς λέγω οὐ ἀφίστημι . καί ποτός τις αὐτός πυνθάνομαι , διά τίς κώνωψ γίγνομαι , καί βραχύς εἰμί , ἕξ πούς ἔχω , ἔχω καί πτερόν , ἐλέφας δέ , ὁ μέγας ὁ ζῷον , ἄπτερος εἰμί τέσσαρες μόνος ἔχω πούς . ὁ δέ μετά ὁ πεῦσις ὁ ἐμποδίζω ἀναλαμβάνω λόγος , ὡς πρός ὁ πεῦσις ἀποκρίνω , ὁ ἑαυτοῦ ἀπό ἀρχή πρόκειμαι ἀναλαμβάνω λόγος οὗτος μόνος προοίμιον χράω κατά ἕκαστος ἐγκοπή ἐγώ ὁ πέμπω ἐγώ ὁ λόγος καί ὁ θαυμάσιος πρᾶξις εἶπον σύ μόνος ἔχω ἐντολή , καί ἀντί ὁ λογικός ἀπόδειξις μάρτυς παρέχω σύ ὁ ἐκ σύ παρίστημι πολύς , ὅς ἐγώ εἶδος μιμνήσκω , ὡς ἔμψυχος εἰκών ἱκανός μαρτυρία . λοιπός ὑμέτερος εἰμί ἐξουσία , ὑπείκω ἢ ἀπειθέω . ὁ δέ λέγω σύ ὁ συμφέρω οὖον παύω , ὅτι ἐγώ μέν ζημία ὁ σιωπάω , σύ δέ ὁ ἀπειθέω βλάβη . ἀλλά καί ὁ εἰκαῖος σύ πρόβλημα ὁ ἀποδείκνυμι ἀποδίδωμι δύναμαι , εἰμί φιλαλήθης πυνθάνομαι . κώνωψ δέ καί ἐλέφας ὁ αἴτιος ὁ διάφορος δημιουργία νῦν σύ εἶπον ἐκ εἰμί Εὔκαιρον ὁ ὁ ὅλος ἀγνοέω Θεός .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 1.12
Τοῦτο δὲ τὸ ἀδίκως γινόμενον κατὰ τῶν ἐμῶν κηρύκων ἀπ᾽ ἀρχῆς ἄν εἰς πάντας ἐγίνετο , εἴπερ ἀπ᾽ ἀρχῆς εἰς σωτηρίαν ἐκαλοῦντο οἱ ἀνάξιοι . τὸ γὰρ νῦν γινόμενον ὑπ᾽ αὐτῶν ἀδίκως εἰς ἀπολογίαν τῆς ἐμῆς δικαίας γίνεται προνοίας , ὅτι καλῶς τὸν τιμῆς ἄξιον λόγον ἀπ᾽ ἀρχῆς δημοσίᾳ εἰς ὕβριν θεῖναι οὐκ ἐβηλήθην ἀνωφελῶς , ἀλλὰ σιγᾶσθαι αὐτὸν ὡς τίμιον ἐβουλευσάμην , οὐκ ἀπὸ τῶν ἀπ᾽ ἀρχῆς ἀξίων , οἷς καὶ μετέδωκα , ἀλλ᾽ ἀπὸ τούτων καὶ τῶν τοιούτων , ὡς ὁρᾶτε , ἀναξίων , τῶν ἐμὲ μισούντων καὶ ἑαυτοὺς φιλεῖν μὴ βουλομένων . καὶ νῦν γε παρέντες γελᾷν τὸν ἄνδρα τοῦτον ἐμοῦ πρὸς τὸ τούτου ἐπάγγελμα πυνθάνεσθε , ἢ πυνθανομένων ὁ βουλόμενος ἀποκρινάσθω . καὶ ὡς ἀσελγεῖς κύνες ὑλάκτετε , ψόφῳ ἀτάκτῳ μύοντες τῶν σώζεσθαι θελόντων τὰς ἀκοάς , ἄδικοι καὶ θεοστυγεῖς , καὶ τὸν σώζοντα λογισμὸν εἰς ἀπιστίαν ἀποσχολοῦντες . πῶς συγγνώμης τυχεῖν δυνήσεσθε , τὸν τὴν θεότητα τοῦ Θεοῦ ἐπαγγελλόμενον ὑμῖν εἰπεῖν ὑβρίζοντες , καὶ ταῦτα ἄνθρωπον ὅν ἐχρῆν , εἰ καὶ μηδὲν ἀληθεύοντα , διὰ τὴν ἀγαθὴν αὐτοῦ πρὸς ὑμᾶς ἀποδέξασθαι προαίρεσιν ;
Lemmas: οὗτος δέ ὁ ἄδικος γίγνομαι κατά ὁ ἐμέω κῆρυξ ἀπό ἀρχή ἄν εἰς πᾶς γίγνομαι , εἴπερ ἀπό ἀρχή εἰς σωτηρία καλέω ὁ ἀνάξιος . ὁ γάρ νῦν γίγνομαι ὑπό αὐτός ἄδικος εἰς ἀπολογία ὁ ἐμός Δίκαιος γίγνομαι πρόνοια , ὅτι καλῶς ὁ τιμή ἄξιος λόγος ἀπό ἀρχή δημόσιος εἰς ὕβρις τίθημι οὐ βάλλω ἀνωφελής , ἀλλά σιγάω αὐτός ὡς τίμιος βουλεύω , οὐ ἀπό ὁ ἀπό ἀρχή ἄξιος , ὅς καί μεταδίδωμι , ἀλλά ἀπό οὗτος καί ὁ τοιοῦτος , ὡς ὁράω , Ἀναξίων , ὁ ἐγώ μισέω καί ἑαυτοῦ φιλέω μή βούλομαι . καί νῦν γε παρίημι γελάω ὁ ἀνήρ οὗτος ἐγώ πρός ὁ οὗτος ἐπάγγελμα πυνθάνομαι , ἢ πυνθάνομαι ὁ βούλομαι ἀποκρίνω . καί ὡς ἀσελγής κύω ὑλακτέω , ψόφος ἄτακτος μύω ὁ σῴζω ἐθέλω ὁ ἀκοή , ἄδικος καί θεοστυγής , καί ὁ σῴζω λογισμός εἰς ἀπιστία ἀποσχολέω . πῶς συγγνώμη τυγχάνω δύναμαι , ὁ ὁ θεότης ὁ Θεός ἐπαγγέλλω σύ εἶπον ὑβρίζω , καί οὗτος ἄνθρωπος ὅς χρή , εἰμί καί μηδείς ἀληθεύω , διά ὁ ἀγαθός αὐτός πρός σύ ἀποδείκνυμι προαίρεσις ;
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 1.13
Ταῦτά μου λέγοντος καὶ τὰ τούτοις ἀκόλουθα , πολὺς τῶν ὄχλων ἐγίνετο θρύλλος . καὶ οἱ μὲν ὡς τὸν Βαρνάβαν ἐλεοῦντες συνήραντό μοι οἱ δὲ ἠλίθιοι ὄντες δεινῶς κατ᾽ ἐμοῦ ἔβρυχον τοὺς ὀδόντας . ἐπεὶ δὲ ἤδη ποτὲ ἑσπέρα κατειλήφει , τῆς χειρὸς λαβὼν τὸν Βαρνάβαν , μὴ θέλοντα , βίᾳ εἰς τὴν ἐμὴν ἦγον οἰκίαν , ἔνθα καὶ μένειν αὐτὸν ἐποίησα , ἵνα μή τις αὐτῷ χεῖρας ἐπιβάλῃ . καὶ ἡμερῶν ὀλίγων διατρίψας , καὶ τοῦ ἀληθοῦς λόγου βραχέα κατηχήσας με ὀλίγον , ὡς ἐν ὀλίγαις ἡμέραις σπεύδειν ἔλεγεν εἰς Ἰουδαίαν τῆς κατὰ τὴν θρησκείαν ἑορτῆς χάριν , καὶ τοῦ λοιποῦ τοῖς ἑαυτοῦ ὁμοεθνέσιν συνεῖναι θέλων .
Lemmas: ταῦτα ἐγώ λέγω καί ὁ οὗτος ἀκόλουθος , πολύς ὁ ὄχλος γίγνομαι θρῦλος . καί ὁ μέν ὡς ὁ Βαρναβᾶς ἐλεέω συναίρω ἐγώ ὁ δέ ἠλίθιος εἰμί δεινῶς κατά ἐγώ βρύχω ὁ ὀδούς . ἐπεί δέ ἤδη ποτέ ἑσπέρα καταλαμβάνω , ὁ χείρ λαμβάνω ὁ Βαρναβᾶς , μή ἐθέλω , βία εἰς ὁ ἐμός ἄγω οἰκίον , ἔνθα καί μένω αὐτός ποιέω , ἵνα μή τις αὐτός χείρ ἐπιβάλλω . καί ἡμέρα ὀλίγος διατρίβω , καί ὁ ἀληθής λόγος βραχύς κατηχέω ἐγώ ὀλίγος , ὡς ἐν ὀλίγος ἡμέρα σπεύδω λέγω εἰς Ἰουδαῖος ὁ κατά ὁ θρησκεία ἑορτή χάρις , καί ὁ λοιπός ὁ ἑαυτοῦ ὁμοεθνής συνίημι ἐθέλω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 1.14
Φανερὸς δ᾽ ἦν μοι ἀποναρκήσας . ἐμοῦ γὰρ εἰπόντος · σύ μοι μόνον τοὺς τοῦ φανέντος ἀνδρὸς οὕς ἥκουσας ἐκτίθου λόγους , κἀγὼ τῷ ἐμῷ κοσμήσας λόγῳ τοῦ Θεοῦ κηρύξω τὴν βούλησιν , καὶ εἶθ’ οὕτως ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν συμπλεύσω σοι · λίαν γὰρ ποθῶ ἐπὶ τὸν τῆς Ἰουδαίας γενέσθαι τόπον · τάχα δὲ καὶ συνοικήσω ὑμῖν τὸν πάντα μου τῆς ζωῆς βίον · ὁ δὲ ταῦτα ἀκούσας ἀπεκρίνατο · σὺ εἰ μὲν ἱστορῆσαι τὰ ἡμέτερα καὶ μαθεῖν τὸ συμφέρον θέλεις , ἐξ αὐτῆς μοι σύμπλευσον · ἐπεί γε τὰ σημεῖα τῆς οἰκήσεώς μου καὶ ὧν θέλεις ἐγώ σοι σήμερον ἐρῶ , ἵνα ὅτε βούλει ἐλθὼν ἐπιστῇς ἡμῖν · ἐγὼ γὰρ αὔριον πορεύσομαι ἐπὶ τὰ ἐμαυτοῦ . καὶ δὴ ἀδυσώπητον ἰδὼν συνῆλθον αὐτῷ μέχρι τοῦ λιμένος · καὶ μαθὼν παρ᾽ αὐτοῦ ἅπερ ἔλεγε σημεῖα τῶν οἰκήσεων , ἔφην αὐτῷ · εἰ μὴ ὅτι αὔριόν τι ἀπαιτῶ ὀφειλόμενόν μοι , ἐξ αὐτῆς ἄν σοι συνέπλεον · πλὴν τάχιόν σε καταλήψομαι . καὶ ταῦτα εἰπών , παραθέμενος αὐτὸν τοῖς τοῦ πλοίου ἡγουμένοις ὑπέστρεφον λυπούμενος , μεμνημένος τοῦ καλοῦ καὶ συνήθους φίλου .
Lemmas: Φανερός δέ εἰμί ἐγώ ἀποναρκέω . ἐγώ γάρ εἶπον · σῦς ἐγώ μόνος ὁ ὁ φαίνω ἀνήρ ὅς ἀκούω ἐκτίθημι λόγος , ἐγώ ὁ ἐμός κοσμέω λόγος ὁ Θεός κηρύσσω ὁ βούλησις , καί εἶτα οὕτως ἐντός ὀλίγος ἡμέρα συμπλέω σύ · λίαν γάρ πίνω ἐπί ὁ ὁ Ἰουδαῖος γίγνομαι τόπος · τάχα δέ καί συνοικέω σύ ὁ πᾶς ἐγώ ὁ ζωή βίος · ὁ δέ οὗτος ἀκούω ἀποκρίνω · σύ εἰμί μέν ἱστορέω ὁ ἡμέτερος καί μανθάνω ὁ συμφέρω ἐθέλω , ἐκ αὐτός ἐγώ συμπλέω · ἐπεί γε ὁ σημεῖον ὁ οἴκησις ἐγώ καί ὅς ἐθέλω ἐγώ σύ σήμερον εἴρω , ἵνα ὅτε βούλομαι ἔρχομαι ἐφίστημι ἐγώ · ἐγώ γάρ αὔριον πορεύω ἐπί ὁ ἐμαυτοῦ . καί δή ἀδυσώπητος εἶδον συνέρχομαι αὐτός μέχρι ὁ λιμήν · καί μανθάνω παρά αὐτός ὅσπερ λέγω σημεῖον ὁ οἴκησις , φημί αὐτός · εἰμί μή ὅτι αὔριον τίς ἀπαιτέω ὀφείλω ἐγώ , ἐκ αὐτός ἄν σύ συμπλέω · πλήν τάχις σύ καταλαμβάνω . καί οὗτος εἶπον , παρατίθημι αὐτός ὁ ὁ πλοῖον ἡγέομαι ὑποστρέφω λυπέω , μιμνήσκω ὁ καλός καί συνήθης φίλος .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 1.15
Ἡμερῶν δὲ διατρίψας , καὶ τὸ χρέος οὐχ ὅλον λαβεῖν δυνηθείς , τάχους ἕνεκα ἀμελήσας τοῦ περιλειφθέντος , ὡς ἐμποδίου ὄντος , καὶ αὐτὸς εἰς Ἰουδαίαν ἀπέπλευσα , καὶ δεκαπέντε ἡμερῶν εἰς Καισάρειαν κατήντησα τὴν Στράτωνος . ἐπίβαντος δέ μου τῆς γῆς καὶ ξενίαν θηρωμένου , ἔμαθον ὅτι Πέτρος τις λεγόμενος , τοῦ ἐν Ἰουδαίᾳ εἰσφανέντος ἀνδρὸς τοῦ σημεῖα καὶ τέρατα πεποιηκότος ὁ δοκιμώτατος ὑπάρχων μαθητής , αὔριον Σίμωνι τῷ ἀπὸ Γιτθῶν Σαμαρεῖ ζήτησιν ποιεῖται λόγων . ἐγὼ δὲ ταῦτα ἀκούσας ἐδεήθην τὴν τούτου μοι μηνυθῆναι μονήν καὶ ὁμῶς ἔμαθον καὶ τῷ πυλῶνι ἐπέστην . οἱ δ᾽ ἀντέβαλλον τίς τε ὥν καὶ πόθεν ἥκω . καὶ ἰδοὺ Βαρνάβας ἐκβὰς ἄμα τῷ ἰδεῖν περιεπλάκη μοι , πολὺ χαίρων καὶ δακρύων · καὶ λαβόμενός μου τῆς χειρὸς εἰσέφερεν ἔνθα ἦν ὁ Πέτρος , λέγων μοι , οὗτός ἐστιν Πέτρος , ὅν μέγιστον ἐπὶ τῇ τοῦ Θεοῦ σοφίᾳ ἐπηγγελλόμην σοι , ᾧ ἀπαύστως σε ἀντέβαλλον . ὡς εἴσιθι ἐκ ταυτομάτου , ὅτι τὰ κατά σε καλὰ ὄντα ἀψευδῶς ἀντέβαλλον , ἅμα καὶ τὴν προαίρεσιν ἐξέφηνα , ὡς αὐτὸν γλίχεσθαι καὶ ἰδεῖν σε . μέγα οὖν αὐτῷ δῶρόν σε διὰ τῶν ἐμῶν προσφέρω χειρῶν . καὶ τοῦτο εἰπών , προσενέγκας ἔφη , οὗτός ἐστι Κλήμης , Πέτρε .
Lemmas: Ἡμέρα δέ διατρίβω , καί ὁ χρέος οὐ ὅλος λαμβάνω δύναμαι , τάχος ἕνεκα ἀμελέω ὁ περιλείπομαι , ὡς ἐμπόδιος εἰμί , καί αὐτός εἰς Ἰουδαῖος ἀποπλέω , καί δεκαπέντε ἡμέρα εἰς Καισάρεια καταντάω ὁ Στράτων . ἐπιβαίνω δέ ἐγώ ὁ γῆ καί ξένιος θηράω , μανθάνω ὅτι Πέτρος τις λέγω , ὁ ἐν Ἰουδαῖος εἰσφαίνω ἀνήρ ὁ σημεῖον καί τέρας ποιέω ὁ δόκιμος ὑπάρχω μαθητής , αὔριον Σίμων ὁ ἀπό Γιτθῶν Σαμαρεύς ζήτησις ποιέω λόγος . ἐγώ δέ οὗτος ἀκούω δήω ὁ οὗτος ἐγώ μηνύω μονή καί ὁμῶς μανθάνω καί ὁ πύλη ἐφίστημι . ὁ δέ ἀντιβάλλω τίς τε ἀνά καί πόθεν ἥκω . καί ἰδού Βαρνάβας ἐκβαίνω ἄμη ὁ ὁράω περιπλέκω ἐγώ , πολύς χαίρω καί δάκρυ · καί λαμβάνω ἐγώ ὁ χείρ εἰσφέρω ἔνθα εἰμί ὁ Πέτρος , λέγω ἐγώ , οὗτος εἰμί Πέτρος , ὅς μέγας ἐπί ὁ ὁ Θεός σοφία ἐπαγγέλλω σύ , ὅς ἄπαυστος σύ ἀντιβάλλω . ὡς εἰσέρχομαι ἐκ ταυτομάτου , ὅτι ὁ κατά σύ καλός εἰμί ἀψευδής ἀντιβάλλω , ἅμα καί ὁ προαίρεσις ἐκφαίνω , ὡς αὐτός γλίχομαι καί ὁράω σύ . μέγας οὖν αὐτός δῶρον σύ διά ὁ ἐμέω προσφέρω χείρ . καί οὗτος εἶπον , προσφέρω φημί , οὗτος εἰμί Κλήμης , Πέτρος .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 1.16
Ὁ δὲ ἀγαθὸς προσπηδήσας ἅμα τῷ ἀκοῦσαι τὸ ὄνομα κατεφίλησεν , καὶ καθισθῆναί με ποιήσας ἐξ αὐτῆς ἔφη · καλῶς ἐποίησας τὸν τῆς ἀληθείας κήρυκα ξενίσας Βαρνάβαν , εἰς τιμὴν τοῦ ὄντος Θεοῦ , μεγαλοφρόνως , ἐκ αἰδεσθείς , οὐ φοβηθεὶς τὸν τῶν ἀπαιδεύτων ὄχλων θυμόν . μακάριος ἔσῃ . ὡς γὰρ σὺ τὸν τῆς ἀληθείας πρεσβευτὴν οὕτω ἐξένισας πάσῃ τιμῇ , καὶ αὐτή σε ἡ ἀλήθεια ξένον ὄντα τῆς ἰδίας πόλεως καταστήσει πολίτην · καὶ τότε χαρήσῃ μεγάλως , ὅτι βραχεῖαν νῦν δανείσας χάριν , προαίρεσιν λόγων καλῶν λέγων , ἀϊδίων καὶ ἀναφαιρέτων ἀγαθῶν ἔσῃ κληρονόμος . καὶ μὴ κάμνε ἀντιβάλλειν μοι τὸ σὸν ἦθος · πάντα γὰρ τὰ κατά σε ὁ ἀψευδὴς ἡμῖν ἀντέβαλεν Βαρνάβας , σχεδὸν καθ᾽ ἡμέραν τὴν ἀγαθὴν ποιούμενος μνήμην . καὶ ἵνα σοι ἐν ἐπιτομῇ ὡς γνησίῳ τὸ προκείμενον ἐρῶ , εἰ μὴ σοί τι ἐμποδίζει , συνόδευσον ἡμῖν , μεταλαμβάνων τὸν τῆς ἀληθείας λόγον , ὅν κατὰ πόλιν ποιεῖσθαι μέλλω , μέχρι Ῥώμης αὐτῆς . καὶ σὺ δὲ εἴ τι βούλει λέγε .
Lemmas: ὁ δέ ἀγαθός προσπηδάω ἅμα ὁ ἀκούω ὁ ὄνομα καταφιλέω , καί καθίζω ἐγώ ποιέω ἐκ αὐτός φημί · καλῶς ποιέω ὁ ὁ ἀλήθεια κῆρυξ ξενίζω Βαρναβᾶς , εἰς τιμή ὁ εἰμί Θεός , μεγαλόφρων , ἐκ αἰδέομαι , οὖον φοβέω ὁ ὁ ἀπαίδευτος ὄχλος θυμός . μακάριος εἰμί . ὡς γάρ σύ ὁ ὁ ἀλήθεια πρεσβευτής οὗτος ξενίζω πᾶς τιμή , καί αὐτός σύ ὁ ἀλήθεια ξένος εἰμί ὁ ἴδιος πόλις καθίστημι πολίτης · καί τότε χαίρω μέγας , ὅτι βραχύς νῦν δανείζω χάρις , προαίρεσις λόγος καλός λέγω , ἀΐδιος καί ἀναφαίρετος ἀγαθός εἰμί κληρονόμος . καί μή κάμνω ἀντιβάλλω ἐγώ ὁ σός ἦθος · πᾶς γάρ ὁ κατά σύ ὁ ἀψευδής ἐγώ ἀντιβάλλω Βαρνάβας , σχεδόν κατά ἡμέρα ὁ ἀγαθός ποιέω μνήμη . καί ἵνα σύ ἐν ἐπιτομή ὡς γνήσιος ὁ πρόκειμαι εἴρω , εἰμί μή σύ τίς ἐμποδίζω , συνοδεύω ἐγώ , μεταλαμβάνω ὁ ὁ ἀλήθεια λόγος , ὅς κατά πόλις ποιέω μέλλω , μέχρι Ῥώμη αὐτός . καί σύ δέ εἰμί τίς βούλομαι λέγω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 1.17
Ἐγὼ ἐξεθέμην τὴν ἐξ ἀρχῆς μου προαίρεσιν , καὶ ὡς εἰς ζητήσεις ἀπόρους ἐκενώθην , καὶ πάντα ὅσα σοι τὴν ἀρχὴν προεδήλωσα , ὡς ἵνα μὴ τὰ αὐτὰ πάλιν γράφω . ἔλεγον δέ · σοὶ μὲν ἑτοίμως ἔχω συνοδεύειν · τοῦτο γὰρ οὐκ οἶδ᾽ ὅπως χαίρων θέλω · πλὴν περὶ ἀληθείας πρῶτον πληροφορηθῆναι θέλω , ἵνα γνῶ , εἰ ψυχὴ θνητὴ τυγχάνει , εἰ ἀθάνατός ἐστιν , καὶ ἀΐδιος οὐσα περὶ ὧν ἔπραξεν ἐνταῦθα ἔχει κριθῆναι · καὶ εἰ , τί ποτέ ἐστι δίκαιον ἢ ἀρέσκον Θεῷ · καὶ εἰ γέγονε κόσμος , καὶ διὰ τί γέγονε · καὶ εἰ οὐ λυθήσεται , καὶ εἰ λυθήσεται · καὶ εἰ κρείττων ἔσται , ἢ οὐδὲ ἔσται · καὶ ἵνα μὴ τὸ κατ᾽ εἶδος λέγω , ταῦτα καὶ τὰ τούτοις οὑπόμενα μαθεῖν εἶπον θέλειν . ὁ δὲ πρὸς ταῦτα ἀπεκρίνατο συντόμως σοι , ὦ Κλήμης , τὴν τῶν ὄντων γνῶσιν παρέξομαι · καὶ τὰ νῦν ἐξ αὐτῆς ἄκουσον .
Lemmas: ἐγώ ἐκτίθημι ὁ ἐκ ἀρχή ἐγώ προαίρεσις , καί ὡς εἰς ζητέω ἄπορος κενόω , καί πᾶς ὅσος σύ ὁ ἀρχή προδηλόω , ὡς ἵνα μή ὁ αὐτός πάλιν γράφω . λέγω δέ · σύ μέν ἑτοίμως ἔχω συνοδεύω · οὗτος γάρ οὐ οἶδα ὅπως χαίρω ἐθέλω · πλήν περί ἀλήθεια πρῶτος πληροφορέω ἐθέλω , ἵνα γιγνώσκω , εἰμί ψυχή θνητός τυγχάνω , εἰμί ἀθάνατος εἰμί , καί ἀΐδιος εἰμί περί ὅς πράσσω ἐνταῦθα ἔχω κρίνω · καί εἰμί , τίς ποτός εἰμί Δίκαιος ἢ ἀρέσκω Θεός · καί εἰμί γίγνομαι κόσμος , καί διά τίς γίγνομαι · καί εἰμί οὖον λύω , καί εἰμί λύω · καί εἰμί ἀγαθός εἰμί , ἢ οὐδέ εἰμί · καί ἵνα μή ὁ κατά εἶδος λέγω , οὗτος καί ὁ οὗτος ὑφίημι μανθάνω εἶπον ἐθέλω . ὁ δέ πρός οὗτος ἀποκρίνω σύντομος σύ , εἰμί Κλήμης , ὁ ὁ εἰμί γνῶσις παρέχω · καί ὁ νῦν ἐκ αὐτός ἀκούω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 1.18
Ἡ τοῦ Θεοῦ βουλὴ ἐν ἀδήλῳ γέγονε κατὰ πολλοὺς τρόπους . τὰ μὲν πρῶτα εἰσαγωγὴ κακὴ , συντροφία πονηρὰ , συνήθεια δεινὴ , ὁμιλία οὐ καλὴ , πρόληψις οὐκ ὀρθὴ , διὰ ταῦτα πλάνη · εἶτα ἀφοβία , ἀπιστία , πορνεία , φιλαργυρία , κενοδοξία , καὶ ἄλλα τοιαῦτα μυρία κακὰ , ὥσπερ καπνοῦ πλῆθος , ὡς ἕνα οἶκον οἰκοῦντα τὸν κόσμον , τῶν ἔνδοθεν οἰκούντων ἀνδρῶν ἐπεθόλωσαν τὰς ὁράσεις , καὶ οὐκ εἴασαν ἀναβλέψαντας ἐκ τῆς διαγραφῆς τὸν δημιουργὸν συγκατανοῆσαι Θεὸν , καὶ τὸ τούτῳ δοκοῦν γνωρίσαι . διὸ τοὺς φιλαλήθεις ἔσωθεν χρὴ ἐκ στέρνων βοήσαντας ἐπικουρίαν προσκαλέσασθαι , φιλαληθεῖ λογισμῷ , ἵνα τις ἐντὸς ὢν τοῦ οἴκου τοῦ πεπλησμένου καπνοῦ , προσιὼν ἀνοίξῃ θύραν , ὅπως δυνηθῇ τὸ μὲν ἐκτὸς τοῦ ἡλίου φῶς εἰσκριθῆναι τῷ οἴκῳ , ὁ δὲ ἐντὸς τοῦ πυρὸς ὣν ἐκβληθῆναι καπνός . XIX .
Lemmas: ὁ ὁ Θεός βουλή ἐν ἄδηλος γίγνομαι κατά πολύς τρόπος . ὁ μέν πρῶτος εἰσαγωγή κακός , συντροφία πονηρός , συνήθεια δεινός , ὁμιλία οὖον κάλως , πρόληψις οὐ ὀρθός , διά οὗτος πλάνη · εἶτα ἀφοβία , ἀπιστία , πορνεία , φιλαργυρία , κενοδοξία , καί ἄλλος τοιοῦτος μυρίος κακός , ὥσπερ καπνός πλῆθος , ὡς εἷς οἶκος οἰκέω ὁ κόσμος , ὁ ἔνδοθεν οἰκέω ἀνήρ ἐπιθολόω ὁ ὅρασις , καί οὐ ἐάω ἀναβλέπω ἐκ ὁ διαγραφή ὁ δημιουργός συγκατανοέω θεός , καί ὁ οὗτος δοκέω γνωρίζω . διό ὁ φιλαλήθης ἔσωθεν χρή ἐκ στέρνον βοάω ἐπικουρία προσκαλέω , φιλαλω λογισμός , ἵνα τις ἐντός εἰμί ὁ οἶκος ὁ πίμπλημι καπνός , προσέρχομαι ἀνοίγω θύρα , ὅπως δύναμαι ὁ μέν ἐκτός ὁ ἥλιος φάος εἰσκρίνω ὁ οἶκος , ὁ δέ ἐντός ὁ πυρός ἐάν ἐκβάλλω καπνός . XIX .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 1.19
Τὸν μὲν οὖν βοηθὸν ἄνδρα τὸν ἀληθῆ προφήτην λέγω , ὅς μόνος φωτίσαι ψυχὰς ἀνθρώπων δύναται , ὥτ᾽ ἄν αὐτοῖς ὀφθαλμοῖς δυνηθῆναι ἡμᾶς ἐνιδεῖν τῆς αἰωνίου σωτηρίας τὴν ὁδόν . ἄλλως δὲ ἀδύνατον , ὡς οἶσθα καὶ σὺ μικρῷ τάχιον εἰπών , ὡς πᾶσα ὑπόθεσις ἀνασκευάζεται καὶ κατασκευάζεται , καὶ πρὸς τὴν τοῦ ἐκδικοῦντος δύναμιν ἡ αὐτὴ ἀληθὴς καὶ ψευδὴς νομίζεται · ὡς μηκέτι τὰς ὑποθέσεις φαίνεσθαι ὅ εἰσιν , ἀλλὰ παρὰ τοὺς ἐκδικοῦντας φαντασίαν λαμβάνειν τοῦ εἶναι ἢ μὴ εἶναι ἀληθεῖς ἢ ψευδεῖς . τούτου εἵνεκεν προφήτου ἀληθοῦς ὅλον τὸ τῆς εὐσεβείας ἐδεήθη πρᾶγμα , ἵνα ἡμῖν ἐρῇ τὰ ὄντα ὥς ἐςιν , καὶ ὡς δεῖ περὶ πάντων πιςεύειν . ὥστε πρῶτον χρὴ τὸν προφήτην πάσῃ τῇ προφητικῇ ἐξετάσει δοκιμάσαντα καὶ ἐπιγνόντα ἀληθῆ , τοῦ λοιποῦ τὰ πάντα αὐτῷ πιστεύειν , καὶ μηκέτι τὸ καθ᾽ ἓν ἕκαστον τῶν ὑπ᾽ αὐτοῦ λεγομένων ἀνακρίνειν , ἀλλὰ λαμβάνειν αὐτὰ βέβαια ὄντα , δοκούσῃ μὲν πίστει , ληφθέντα δὲ ἀσφαλεῖ κρίσει · ἀποδείξει γὰρ μιᾷ τῇ ἀπαρχῆς καὶ ἀκριβεῖ ἐξετάσει τῇ πανταχόθεν τὰ ὅλα ὀρθῷ εἴληπται λογισμῷ . διὸ πρὸ πάντων τὸν ἀληθῆ προφήτην ζητεῖν δεῖ , ὅτι ἄνευ τούτου βέβαιόν τι προσεἶναι ἀνθρώποις ἀδύνατον .
Lemmas: ὁ μέν οὖν βοηθός ἀνήρ ὁ ἀληθής προφήτης λέγω , ὅς μόνος φωτίζω ψυχή ἄνθρωπος δύναμαι , οὖς ἄν αὐτός ὀφθαλμός δύναμαι ἐγώ ἐνιδεῖν ὁ αἰώνιος σωτηρία ὁ ὁδός . ἄλλως δέ ἀδύνατος , ὡς οἶδα καί σύ μικρός τάχα εἶπον , ὡς πᾶς ὑπόθεσις ἀνασκευάζω καί κατασκευάζω , καί πρός ὁ ὁ ἐκδικέω δύναμις ὁ αὐτός ἀληθής καί ψευδής νομίζω · ὡς μηκέτι ὁ ὑπόθεσις φαίνω ὅς εἰμί , ἀλλά παρά ὁ ἐκδικέω φαντασία λαμβάνω ὁ εἰμί ἢ μή εἰμί ἀληθής ἢ ψευδής . οὗτος ἕνεκα προφήτης ἀληθής ὅλος ὁ ὁ εὐσέβεια δήω πρᾶγμα , ἵνα ἐγώ εἴρω ὁ εἰμί ὅς εἰμί , καί ὡς δεῖ περί πᾶς πιέζω . ὥστε πρῶτος χρή ὁ προφήτης πᾶς ὁ προφητικός ἐξέτασις δοκιμάζω καί ἐπιγιγνώσκω ἀληθής , ὁ λοιπός ὁ πᾶς αὐτός πιστεύω , καί μηκέτι ὁ κατά εἷς ἕκαστος ὁ ὑπό αὐτός λέγω ἀνακρίνω , ἀλλά λαμβάνω αὐτός βέβαιος εἰμί , δοκέω μέν πίστις , λαμβάνω δέ ἀσφαλής κρίσις · ἀποδείκνυμι γάρ εἷς ὁ ἀπαρχῆς καί ἀκριβής ἐξέτασις ὁ πανταχόθεν ὁ ὅλος ὀρθός λαμβάνω λογισμός . διό πρό πᾶς ὁ ἀληθής προφήτης ζητέω δεῖ , ὅτι ἄνευ οὗτος βέβαιος τίς πρόσειμι ἄνθρωπος ἀδύνατος .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 1.20
Καὶ ὁμῶς ἀνέπαυσέν με , ἐκθέμενός μοι τίς ἐστιν καὶ πῶς εὑρίσκεται , καὶ ἀληθῶς εὑρετόν μοι παρασχὼν αὐτόν , τῶν παρὰ ὀφθαλμοῖς ὁρωμένων ἐμφανεστέραν τῇ τοῦ προφήτου ὁμιλίᾳ τοῖς ὠσὶν δείξας τὴν ἀλήθειαν , ὡς ἐκπλαγέντα με θαυμάζειν , πῶς τῶν πᾶσι ζητουμένων ἔμπροσθεν κειμένων ἐδεὶς ἐνορᾷ . πλὴν γράψας τὸν περὶ προφήτου λόγον , αὐτοῦ κελεύσαντος , ἀπὸ τῆς Καισαρείας Στράτωνος διαπεμφθῆναί σοι ἐποίησεν τὸν τόμον , παρά σου ἐντολὴν ἔχειν εἰπὼν , τὰς καθ᾽ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ὁμιλίας τε καὶ πράξεις γράφοντα διαπέμπειν σοι . ὅμως ἐν μιᾷ τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ ἀρχὴν ἤδη μόνον ποιούμενος περὶ τοῦ τῆς ἀληθείας προφήτου , περὶ πάντων με ἐπληροφόρησεν . καὶ εἶθ’ οὕτως ἔφη ἐνόρα τοῦ λοιποῦ τὰς ἐξ ἐμοῦ πρὸς τοὺς ἐξ ἐναντίας γινομένας ζητήσεις καὶ εἰ τὸ ἧττον ἀπενέγκωμαι , οὐ δέδια μή πως σὺ περὶ τῆς παραδοθείσης σοι ἀληθείας διακριθῇς , εὖ εἰδὼς ὅτι ἐγὼ ἡττᾶσθαι ἔδοξα , οὐχὶ ἡ ὑπόθεσις ἡ διὰ τοῦ προφήτου παραδοθεῖσα ἡμῖν . πλὴν ἐλπίζω μηδὲ ἐν τῷ ἐξεταστικῷ λόγῳ τὸ ἧττον ἀπενέγκασθαι πρὸς τοὺς νοῦν ἔχοντας , φιλαληθεῖς λέγω , οἵτινες δύνανται γνωρίζειν τῶν λόγων τίνες εἰσὶ πιθανοί , ἔντεχνοί τε καὶ ἐπιτερπεῖς , τίνες τε λιτοὶ καὶ ἁπλοῖ , μόνῃ τῇ δι᾽ αὐτῶν ἀληθείᾳ πεποιθότες .
Lemmas: καί ὁμῶς ἀναπαύω ἐγώ , ἐκτίθημι ἐγώ τίς εἰμί καί πῶς εὑρίσκω , καί ἀληθής εὑρίσκω ἐγώ παρέχω αὐτός , ὁ παρά ὀφθαλμός ὁράω ἐμφανής ὁ ὁ προφήτης ὁμιλία ὁ οὖς δείκνυμι ὁ ἀλήθεια , ὡς ἐκπλήσσω ἐγώ θαυμάζω , πῶς ὁ πᾶς ζητέω ἔμπροσθεν κεῖμαι δήω ἐνοράω . πλήν γράφω ὁ περί προφήτης λόγος , αὐτός κελεύω , ἀπό ὁ Καισάρεια Στράτων διαπέμπω σύ ποιέω ὁ τόμος , παρά σύ ἐντολή ἔχω εἶπον , ὁ κατά ἕκαστος ἐνιαυτός ὁμιλία τε καί πρᾶξις γράφω διαπέμπω σύ . ὅμως ἐν εἷς ὁ πρῶτος ἡμέρα ἀρχή ἤδη μόνος ποιέω περί ὁ ὁ ἀλήθεια προφήτης , περί πᾶς ἐγώ πληροφορέω . καί εἶτα οὕτως φημί ἐνόρα ὁ λοιπός ὁ ἐκ ἐγώ πρός ὁ ἐκ ἐναντίος γίγνομαι ζητέω καί εἰμί ὁ κακός ἀποφέρω , οὖον δείδω μή πως σύ περί ὁ παραδίδωμι σύ ἀλήθεια διακρίνω , εὕω εἰδοί ὅτι ἐγώ ἡσσάομαι δοκέω , οὐ ὁ ὑπόθεσις ὁ διά ὁ προφήτης παραδίδωμι ἐγώ . πλήν ἐλπίζω μηδέ ἐν ὁ ἐξεταστικός λόγος ὁ κακός ἀποφέρω πρός ὁ νόος ἔχω , φιλαλήθης λέγω , ὅστις δύναμαι γνωρίζω ὁ λόγος τίς εἰμί πιθανός , ἔντεχνος τε καί ἐπιτερπής , τίς τε λιτός καί ἁπλόος , μόνος ὁ διά αὐτός ἀλήθεια πείθω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 1.21
Ταῦτα αὐτοῦ εἰπόντος , ἀπεκρινάμην · ἥδη εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ · ὡς γὰρ ἐβουλόμην πληροφορηθῆναι , οὕτως μοι καὶ παρέσχεν . πλὴν τὰ περὶ ἐμοῦ τοσοῦτον ἀμέριμνος ἴσθι , ὅτι οὐ πώποτε ἐνδοιάσω , τοσοῦτον , ὅσον εἰ καὶ αὐτὸς σὺ βουληθείης ποτὲ τῆς προφητικῆς ὑποθέσεως ἐκστῆσαί με , ἀδύνατον ἠδυνήσῃ , τοσοῦτον οἶδα ὅ παρείληφα . καὶ μή τοι νόμιζέ μέ σοι μέγα ἐπαγγέλλεσθαι , τοῦτο αὐτὸ τὸ μὴ ἐνδοιάσαι ποτέ · ἀλλ᾽ οὔτ᾽ αὐτὸς ἐγὼ , οὔτε τις ἀνθρώπων τὸν περὶ προφήτου λόγον ἐπακούσας ἐνδοιάσαι ποτὲ δυνήσεται περὶ τῆς ἀληθοῦς ὑποθέσεως , πρότερον ἐπακούσας καὶ νοήσας , τίς ἐστιν προφητικῆς ἐπαγγελίας ἀλήθεια . διὸ θάῤῥει τῷ θεοβουλήτῳ δόγματι πᾶσα γὰρ τέχνη κακίας νενίκηται . πρὸς γὰρ προφητείαν οὐδὲν δύνανται οὔτε τέχναι λόγων , οὔτε σοφισμάτων ἐπίνοιαι , οὐ συλλογισμοί , οὐκ ἄλλη τις μηχανή · ἐάν γε ὁ ἐπακούσας προφήτου ἀληθοῦς ἀληθείας ὄντως ὀρέγεται , καὶ οὐ προφάσει ἀληθείας ἕτερόν τι περιβλέπεται . ὥστε , κύριέ μου Πέτρε , μὴ ἀθύμει , ὡς ἀναισθήτῳ τὸ μέγιστον δωρησάμενος ἀγαθόν . αἰσθομένῳ γὰρ χάριτος ἐδώρησας , καὶ μὴ δυναμένῳ ἀπατηθῆναι ἀπὸ τοῦ δοθέντος ἀληθοῦς . οἶδα γὰρ ὅτι ἕν ἐστιν ὧν βούλεταί τις καὶ ταχέως λαβεῖν καὶ βραδέως μὴ τυχεῖν · οἶδα οὖν μὴ καταφρονεῖν τοῦ δοθέντος μοι , διὰ τὸ τάχος , ἀσυγκρίτου καὶ μόνου ἀσφαλοῦς .
Lemmas: οὗτος αὐτός εἶπον , ἀποκρίνω · ἥδη εὐχαριστέω ὁ Θεός · ὡς γάρ βούλομαι πληροφορέω , οὕτως ἐγώ καί παρέχω . πλήν ὁ περί ἐγώ τοσοῦτος Ἀμέριμνος εἰμί , ὅτι οὖον πώποτε ἐνδοιάζω , τοσοῦτος , ὅσος εἰμί καί αὐτός σύ βούλομαι ποτέ ὁ προφητικός ὑπόθεσις ἐξίστημι ἐγώ , ἀδύνατος ἀδύναμαι , τοσοῦτος οἶδα ὅς παραλαμβάνω . καί μή ὅς νομίζω ἐγώ σύ μέγας ἐπαγγέλλω , οὗτος αὐτός ὁ μή ἐνδοιάζω ποτός · ἀλλά οὔτε αὐτός ἐγώ , οὔτε τις ἄνθρωπος ὁ περί προφήτης λόγος ἐπακούω ἐνδοιάζω ποτέ δύναμαι περί ὁ ἀληθής ὑπόθεσις , πρότερος ἐπακούω καί νοέω , τίς εἰμί προφητικός ἐπαγγελία ἀλήθεια . διό θαρσέω ὁ θεοβούλητος δόγμα πᾶς γάρ τέχνη κακία νικάω . πρός γάρ προφητεία οὐδείς δύναμαι οὔτε τέχνη λόγος , οὔτε σόφισμα ἐπίνοια , οὖον συλλογισμός , οὐ ἄλλος τις μηχανή · ἐάν γε ὁ ἐπακούω προφήτης ἀληθής ἀλήθεια εἰμί ὀρέγω , καί οὖον πρόφασις ἀλήθεια ἕτερος τίς περιβλέπω . ὥστε , κύριος ἐγώ Πέτρος , μή ἀθυμέω , ὡς ἀναίσθητος ὁ μέγας δωρέω ἀγαθός . αἰσθάνομαι γάρ χάρις δωρέω , καί μή δύναμαι ἀπατάω ἀπό ὁ δίδωμι ἀληθής . οἶδα γάρ ὅτι εἷς εἰμί ὅς βούλομαι τις καί ταχέως λαμβάνω καί βραδύς μή τυγχάνω · οἶδα οὖν μή καταφρονέω ὁ δίδωμι ἐγώ , διά ὁ τάχος , ἀσύγκριτος καί μόνος ἀσφαλής .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 1.22
Ταῦτά μου εἰπόντος ὁ Πέτρος ἔφη χάριν ὁμολογῶ τῷ Θεῷ καὶ περὶ τῆς σῆς σωτηρίας καὶ περὶ τῆς ἐμῆς ἀπολαύσεως . ἀληθῶς γὰρ ἥδομαι εἰδὼς ὅτι ἐπέγνως τί ποτ᾽ ἔστιν προφητείας μέγεθος . ἐπεὶ οὖν , ὡς ἔφης , οὐδ᾽ ἄν αὐτὸς ἐγὼ θελήσω ποτέ , ὅπερ ἀπείη , εἰς ἕτερόν σε μεταστῆσαι δόγμα , οὐχ ἱκανὸς ἔσομαι πεῖσαί σε , ἄρξαι τοῦ λοιποῦ ἀπὸ τῆς αὔριον παρεῖναί μοι ἐν ταῖς τῶν ἀντικειμένων ζητήσεσιν . ἔστι δέ μοι ἡ αὔριον πρὸς Σίμωνα μάγον . καὶ ταῦτα εἰπὼν καὶ τροφῆς αὐτὸς μεταλαβὼν ἰδίᾳ κᾀμὲ μεταλαβεῖν ἐκέλευσεν . εὐλογήσας δὲ ἐπὶ τῆς τροφῆς καὶ εὐχαριστήσας , μετὰ τὸ κορεσθῆναι καὶ αὐτοῦ τούτου τὸν λόγον μοι ἀποδοὺς ἐπήγαγεν λέγων · δῴη σοι ὁ Θεὸς κατὰ πάντα ἐξομοιωθῆναί μοι , καὶ βαπτισθέντα τῆς αὐτῆς μοι μεταλαβεῖν τραπέζης . ταῦτα εἰπὼν ἡσυχάζειν μοι προσέταξεν . ἤδη γάρ που καὶ τὸν ὕπνον ἀπῄτει ἡ τοῦ σώματος φύσις .
Lemmas: ταῦτα ἐγώ εἶπον ὁ Πέτρος φημί χάρις ὁμολογέω ὁ Θεός καί περί ὁ σός σωτηρία καί περί ὁ ἐμός ἀπόλαυσις . ἀληθής γάρ ἥδομαι εἰδοί ὅτι ἐπιγιγνώσκω τίς πρός εἰμί προφητεία μέγεθος . ἐπεί οὖν , ὡς φημί , οὐδέ ἄν αὐτός ἐγώ ἐθέλω ποτός , ὅσπερ ἄπειμι , εἰς ἕτερος σύ μεθίστημι δόγμα , οὐ ἱκανός εἰμί πείθω σύ , ἄρχω ὁ λοιπός ἀπό ὁ αὔριον πάρειμι ἐγώ ἐν ὁ ὁ ἀντίκειμαι ζήτησις . εἰμί δέ ἐγώ ὁ αὔριον πρός Σίμων μάγος . καί οὗτος εἶπον καί τροφή αὐτός μεταλαμβάνω ἴδιος ἐͅγώ μεταλαμβάνω κελεύω . εὐλογέω δέ ἐπί ὁ τροφή καί εὐχαριστέω , μετά ὁ κορέννυμι καί αὐτός οὗτος ὁ λόγος ἐγώ ἀποδίδωμι ἐπάγω λέγω · δίδωμι σύ ὁ θεός κατά πᾶς ἐξομοιόω ἐγώ , καί βαπτίζω ὁ αὐτός ἐγώ μεταλαμβάνω τράπεζα . οὗτος εἶπον ἡσυχάζω ἐγώ προστάσσω . ἤδη γάρ ποῦ καί ὁ ὕπνος ἀπαιτέω ὁ ὁ σῶμα φύσις .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.1
Τῇ μὲν οὖν ἐπιούσῃ ἡμέρᾳ ἐγὼ Κλήμης , ἔτι τῆς νυκτὸς οὔσης διυπνισθεὶς , καὶ μαθὼν τὸν Πέτρον ἐγρηγορότα καὶ τοῖς συνοῦσι περὶ θεοσεβείας διαλεγόμενον · οἵ ἦσαν δέκα ἕξ , ὧν καὶ τὰ ὀνόματα , ὡς ἕκαστον ἑξῆς χρόνου μαθὼν , ἐκθεῖναι ἐβουλευσάμην , ὅπως ἐπιγνῶς καὶ τίνες ἦσαν · ὧν πρῶτος Ζακχαῖος ὅ ποτε τελώνης , καὶ Σοφωνίας ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ , Ἰώσηφός τε καὶ ὁ τούτου σύντροφος Μιχαίας , προσέτι δὲ Θωμᾶς καὶ Ἐλιέζερος οἱ δίδυμοι , ἀλλὰ καὶ Ἀινείας καὶ Λάζαρος οἱ ἱερεῖς , προσέτι μήν τε καὶ Ἐλισσαῖος , Βενιαμίν τε καὶ ὁ τοῦ Σαφρᾶ , ὁμοίως γε Ρούβιλος καὶ Ζαχαρίας οἱ οἰκοδόμοι , Ἀνανίας τε καὶ Ἀγγαῖος οἱ Ἰαμμηνοὶ , ἔτι τε Νικήτης καὶ Ἀκύλας οἱ ἑταῖροι · πλὴν ἐπεισιὼν καὶ προσαγορεύσας ἐκαθέσθην , αὐτοῦ κελεύσαντος .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἔπειμι ἡμέρα ἐγώ Κλήμης , ἔτι ὁ νύξ εἰμί διυπνίζω , καί μανθάνω ὁ Πέτρος ἐγείρω καί ὁ σύνειμι περί θεοσέβεια διαλέγω · ὁ εἰμί δέκα ἕξ , ὅς καί ὁ ὄνομα , ὡς ἕκαστος ἑξῆς χρόνος μανθάνω , ἐκτίθημι βουλεύω , ὅπως ἐπιγιγνώσκω καί τίς εἰμί · ὅς πρῶτος Ζακχαῖος ὅς ποτός τελώνης , καί Σοφωνίας ὁ ἀδελφός αὐτός , Ἰώσηφος τε καί ὁ οὗτος σύντροφος Μιχαίας , προσέτι δέ Θωμᾶς καί Ἐλιέζερος ὁ δίδυμος , ἀλλά καί Αἰνείας καί Λάζαρος ὁ ἱερεύς , προσέτι μείς τε καί Ἐλισσαῖος , Βενιαμίν τε καί ὁ ὁ Σαφρά , ὁμοίως γε Ρούβιλος καί Ζαχαρίας ὁ οἰκοδόμος , Ἀνανίας τε καί Ἀγγαῖος ὁ Ἰαμμηνοὶ , ἔτι τε Νικήτης καί Ἀκύλας ὁ ἑταῖρος · πλήν ἐπεισέρχομαι καί προσαγορεύω καθίημι , αὐτός κελεύω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.2
Ὁ δὲ τὸν προκείμενον ἐκκόψας λόγον , ὥσπερ ἀπολογούμενος ἐπληροφόρει τίνος ἕνεκεν οὐκ ἐξύπνισέν με , ὅπως τῶν λόγων ἐπακούσω , αἰτίαν τιθέμενος τὸν ἐκ τοῦ πλοῦ σκυλμόν · ἐκεῖνον πεφθῆναί μοι θέλων ἡσυχάζειν εἴασεν . ὁπότ᾽ ἂν ἡ ψυχὴ περὶ τὸ λεῖπον τῷ σώματι ἀσχολεῖται , τὰ προσφερόμενα μαθήματα οὐ κατ᾽ ἀξίαν προσίεται . τούτου ἕνεκα διαλέγεσθαι οὐ βούλομαι , οὔτε πάνυ διά τινα συμφορὰν λυπουμένοις , ἢ ἀμέτρως ὀργιζομένοις , ἢ πρὸς λύσσαν ἔρωτος ἐκτετραμμένοις , ἢ ὑπὸ βιωτικῶν φροντίδων περιωθουμένοις , ἢ ἄλλοις τισὶ πάθεσιν ὀχλουμένοις , οἷς ἡ ψυχή , ὡς ἔφην , ὑποπίπτουσα , καὶ τῷ σώματι πάσχοντι συναλγοῦσα , καὶ τὴν αὑτῆς φρόνησιν ἀσχολεῖ .
Lemmas: ὁ δέ ὁ πρόκειμαι ἐκκόπτω λόγος , ὥσπερ ἀπολογέομαι πληροφορέω τίς ἕνεκα οὐ ἐξυπνίζω ἐγώ , ὅπως ὁ λόγος ἐπακούω , αἴτιος τίθημι ὁ ἐκ ὁ πλόος σκυλμός · ἐκεῖνος πέσσω ἐγώ ἐθέλω ἡσυχάζω ἐάω . ὁπότε εἄν ὁ ψυχή περί ὁ λείπω ὁ σῶμα ἀσχολέω , ὁ προσφέρω μάθημα οὖον κατά ἄξιος προσίημι . οὗτος ἕνεκα διαλέγω οὖον βούλομαι , οὔτε πάνυ διά τις συμφορά λυπέω , ἢ ἄμετρος ὀργίζω , ἢ πρός λύσσα Ἔρως ἐκτρέπω , ἢ ὑπό βιωτικός φροντίς περιωθέω , ἢ ἄλλος τις πάθος ὀχλέω , ὅς ὁ ψυχή , ὡς φημί , ὑποπίπτω , καί ὁ σῶμα πάσχω συναλγέω , καί ὁ ἑαυτοῦ φρόνησις ἀσχολέω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.3
Καὶ μὴ λεγέτω τις · οὐ χρὴ οὖν παραμυθίας καὶ νουθεσίας προσφέρειν τοῖς φαῦλόν τι πράττουσιν . φημί , εἰ μὲν ἀνύει τις , προσφερέτω · εἰ δὲ μή , τῷ καιρῷ εἰξάτω . ἐγὼ γὰρ οἶδα ὅτι πάντα καιρὸν ἴδιον ἔχει . διὸ χρὴ τοῖς ἀνθρώποις τοὺς τὴν ψυχὴν ῥωννύντας λόγους πρὸ τῆς κακώσεως ἐπιδιδόναι , ἵνα εἴ ποτε ἐπέλθοι τι φαῦλον , ὁ νοῦς προωπλισμένος ὀρθῷ τῷ λογισμῷ τὸ ἐπενεχθὲν ὑποστῆναι δυνηθῇ . τότε γὰρ καὶ τῷ διὰ γνώμης ἀγαθῆς βοηθήσαντι παρὰ τὴν ἀκμὴν τοῦ πολέμου οἶδεν ὁ νοῦς συντρέχειν .
Lemmas: καί μή λέγω τις · οὖον χρή οὖν παραμυθία καί νουθεσία προσφέρω ὁ φαῦλος τίς πράσσω . φημί , εἰμί μέν ἀνύω τις , προσφέρω · εἰμί δέ μή , ὁ καιρός ἔοικα . ἐγώ γάρ οἶδα ὅτι πᾶς καιρός ἴδιος ἔχω . διό χρή ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁ ψυχή ῥώννυμι λόγος πρό ὁ κάκωσις ἐπιδίδωμι , ἵνα εἰμί ποτός ἐπέρχομαι τίς φαῦλος , ὁ νόος προοπλίζω ὀρθός ὁ λογισμός ὁ ἐπιφέρω ὑφίστημι δύναμαι . τότε γάρ καί ὁ διά γνώμη ἀγαθός βοηθέω παρά ὁ ἀκμή ὁ πόλεμος οἶδα ὁ νόος συντρέχω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.4
Πλὴν ἔμαθον , ὦ Κλήμης , ὡς ἐν τῇ Ἀλεξανδρείᾳ ὁ Βαρνάβας τὸν περὶ προφητείας λόγον τελείως σοι ἐξέθετο · ἢ γὰρ οὔ ; κᾀγὼ ἀπεκρινάμην · ναί , καὶ πάνυ καλῶς . καὶ ὁ Πέτρος · οὐκοῦν ἐκ ἀναγκαῖον , τὸν νῦν χρόνον δυνάμενον ἡμῖν ὑπηρετεῖν εἰς ἑτέρους λόγους οὕς οὐκ ἐπίστασαι , εἰς οὕς ἐπίστασαι ποιεῖσθαι τὴν ἀσχολίαν . ἐγὼ ἔφην · ὀρθῶς ἔφης Πέτρε . ἐμοὶ δὲ τοῦτο χαρίζου πάντοτέ σοι συνεῖναι κρίναντι , τὸν περὶ προφήτου λόγον ἡδέως ἀκούοντι συνεχῶς ὑφηγεῖσθαι · ἄνευ γὰρ αὐτοῦ , ὡς ἔμαθον παρὰ Βαρνάβα , τὴν ἀλήθειαν μαθεῖν ἀδύνατον .
Lemmas: πλήν μανθάνω , εἰμί Κλήμης , ὡς ἐν ὁ Ἀλεξάνδρεια ὁ Βαρνάβας ὁ περί προφητεία λόγος τέλειος σύ ἐκτίθημι · ἢ γάρ οὖον ; ἐͅγώ ἀποκρίνω · ναί , καί πάνυ καλῶς . καί ὁ Πέτρος · οὐκοῦν ἐκ ἀναγκαῖος , ὁ νῦν χρόνος δύναμαι ἐγώ ὑπηρετέω εἰς ἕτερος λόγος ὅς οὐ ἐπίσταμαι , εἰς ὅς ἐπίσταμαι ποιέω ὁ ἀσχολία . ἐγώ φημί · ὀρθῶς φημί Πέτρος . ἐγώ δέ οὗτος χαρίζομαι πάντοτε σύ συνίημι κρίνω , ὁ περί προφήτης λόγος ἡδύς ἀκούω συνεχῶς ὑφηγέομαι · ἄνευ γάρ αὐτός , ὡς μανθάνω παρά Βαρνάβας , ὁ ἀλήθεια μανθάνω ἀδύνατος .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.5
Ὁ δὲ Πέτρος ἐπὶ τούτῳ μεγάλως ἡσθεὶς ἀπεκρίνατο · ἤδη μὲν ἡ πρὸς σὲ διόρθωσις τέλος εἴληφεν , ἐπεγνωκότα τῆς ἀπταίστου προφητείας τὸ μέγεθος , ἧς ἄνευ λαβεῖν τινὶ τὸ ἐν ὑπεροχῇ συμφέρον ἀδύνατον . πολλῶν γὰρ καὶ διαφόρων ἀγαθῶν ὄντων ἐν τοῖς οὖσιν ἢ ἔσεσθαι δυναμένοις , τὸ πάντων μακαριώτατον , εἴτε ἀΐδιός ἐστιν ζωή , ἢ παράμονος ὑγεία , ἢ τέλειος νοῦς , ἢ φῶς , ἢ χαρά , ἢ ἀφθαρσία , ἢ καὶ ἄλλο τι ὅ ἐν τῇ τῶν ὄντων φύσει ὑπερέχον ὑπάρχει καλὸν ἢ ὑπάρξαι δύναται τοῦτο — ἐκ ἄλλως ἔστιν αὐτὸ κτήσασθαι , μὴ πρότερον γνόντα τὰ ὄντα ὡς ἔστιν · τῆς δὲ γνώσεως οὐκ ἄλλως τυχεῖν ἔστιν , ἐὰν μὴ πρότερόν τις τὸν τῆς ἀληθείας προφήτην ἐπιγνῶ .
Lemmas: ὁ δέ Πέτρος ἐπί οὗτος μέγας ἥδομαι ἀποκρίνω · ἤδη μέν ὁ πρός σύ διόρθωσις τέλος λαμβάνω , ἐπιγιγνώσκω ὁ ἄπταιστος προφητεία ὁ μέγεθος , ὅς ἄνευ λαμβάνω τις ὁ ἐν ὑπεροχή συμφέρω ἀδύνατος . πολύς γάρ καί διάφορος ἀγαθός εἰμί ἐν ὁ εἰμί ἢ εἰμί δύναμαι , ὁ πᾶς μακάριος , εἴτε ἀΐδιος εἰμί ζωή , ἢ Παράμονος ὑγεία , ἢ τέλειος νόος , ἢ φάος , ἢ χαρά , ἢ ἀφθαρσία , ἢ καί ἄλλος τίς ὅς ἐν ὁ ὁ εἰμί φύσις ὑπερέχω ὑπάρχω καλός ἢ ὑπάρχω δύναμαι οὗτος — ἐκ ἄλλως εἰμί αὐτός κτάομαι , μή πρότερος γιγνώσκω ὁ εἰμί ὡς εἰμί · ὁ δέ γνῶσις οὐ ἄλλως τυγχάνω εἰμί , ἐάν μή πρότερος τις ὁ ὁ ἀλήθεια προφήτης ἐπιγιγνώσκω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 2.6
Προφήτης δὲ ἀληθείας ἐστὶν ὁ πάντοτε πάντα εἰδώς , τὰ μὲν γεγονότα ὡς ἐγένετο , τὰ δὲ γινόμενα ὡς γίνεται , τὰ δὲ ἐσόμενα ὡς ἔσται , ἀναμάρτητος , ἐλεήμων , μόνος τὴν ἀλήθειαν ὑφηγεῖσθαι πεπιστευμένος . ἀναγίνωσκε , καὶ εὑρήσεις τοὺς ἀφ᾽ ἑαυτῶν τὴν ἀλήθειαν εὑρεῖν νομίσαντας . τοῦτο γὰρ προφήτου ἴδιον , τὸ τὴν ἀλήθειαν μηνύειν , ὥσπερ ἡλίου ἴδιον τὸ τὴν ἡμέραν φέρειν . διὰ τοῦτο ὅσοι ποτὲ ἀλήθειαν γνῶναι ἐπεθύμησαν , παρὰ δὲ τούτου μαθεῖν αὐτὴν οὐκ εὐτύχησαν , μὴ εὑρόντες , ζητοῦντες ἐτελεύτησαν . ὁ γὰρ τὴν ἀλήθειαν ζητῶν παρὰ τῆς ἑαυτοῦ ἀγνοίας λαβεῖν πῶς ἄν δύναιτο ; κᾄν γὰρ εὕροι , οὐκ εἰδὼς αὐτὴν ὡς οὐκ οὖσαν παρέρχεται . οὔτ’ αὖ παρ᾽ ἑτέρου , τοῦ ὁμοίως ὡς ἐξ ἀγνωσίας ἔχειν ἐπαγγελλομένου , ἀληθείας κρατεῖν δυνατὸς ἔσται · πλὴν πολιτείας μόνης , καὶ ταῦτα ἐκείνης τῆς διὰ τὸ εὔλογον γνωρισθῆναι δυναμένης , ἥτις ἑκάστῳ ἐκ τοῦ μὴ θέλειν ἀδικεῖσθαι , τοῦ μὴ δεῖν ἄλλον ἀδικεῖν τὴν γνῶσιν παρίστησιν .
Lemmas: Προφήτης δέ ἀλήθεια εἰμί ὁ πάντοτε πᾶς οἶδα , ὁ μέν γίγνομαι ὡς γίγνομαι , ὁ δέ γίγνομαι ὡς γίγνομαι , ὁ δέ εἰμί ὡς εἰμί , ἀναμάρτητος , ἐλεήμων , μόνος ὁ ἀλήθεια ὑφηγέομαι πιστεύω . ἀναγιγνώσκω , καί εὑρίσκω ὁ ἀπό ἑαυτοῦ ὁ ἀλήθεια εὑρίσκω νομίζω . οὗτος γάρ προφήτης ἴδιος , ὁ ὁ ἀλήθεια μηνύω , ὥσπερ ἥλιος ἴδιος ὁ ὁ ἡμέρα φέρω . διά οὗτος ὅσος ποτέ ἀλήθεια γιγνώσκω ἐπιθυμέω , παρά δέ οὗτος μανθάνω αὐτός οὐ εὐτυχέω , μή εὑρίσκω , ζητέω τελευτάω . ὁ γάρ ὁ ἀλήθεια ζητέω παρά ὁ ἑαυτοῦ ἄγνοια λαμβάνω πῶς ἄν δύναμαι ; κἄν γάρ εὑρίσκω , οὐ εἰδοί αὐτός ὡς οὐ εἰμί παρέρχομαι . οὔτε αὖος παρά ἕτερος , ὁ ὁμοίως ὡς ἐκ ἀγνωσία ἔχω ἐπαγγέλλω , ἀλήθεια κρατέω δυνατός εἰμί · πλήν πολιτεία μόνος , καί οὗτος ἐκεῖνος ὁ διά ὁ εὔλογος γνωρίζω δύναμαι , ὅστις ἕκαστος ἐκ ὁ μή ἐθέλω ἀδικέω , ὁ μή δήω ἄλλος ἀδικέω ὁ γνῶσις παρίστημι .