ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 19.3
Καὶ ὁ Σίμων · ἐπεὶ οὖν εὐγνωμονήσας ὡμολόγησας εἶναι πονηρὸν , ἀπὸ γραφῶν , καὶ λέγε τὸ πῶς γέγονεν , εἴπερ γέγονεν , καὶ ὑπὸ τίνος , καὶ διὰ τί . καὶ ὁ Πέτρος · σύγγνωθί μοι , Σίμων , μὴ τολμῶντι εἰπεῖν ὅ μὴ γέγραπται . εἰ σὺ φῂς γεγράφθαι , δεῖξον . εἰ δὲ , καθὰ μὴ γέγραπται , οὐδὲ σὺ δεῖξαι δύνῃ , διὰ τί περὶ τῶν μὴ γραφέντων ἀποφαινόμενοι κινδυνεύομεν ; ἤ γὰρ οὐ πεπιστεύκαμεν κριθήσεσθαι , ἢ μόνον περὶ ὧν ποιοῦμεν , ἀλλ᾽ οὐχὶ καὶ περὶ ὧν πιστεύοντες λαλοῦμεν , καὶ διὰ τοῦτο τολμηρότερον περὶ Θεοῦ διαλεγόμεθας ; ὁ δὲ Σίμων , συνεὶς ὅτι πρὸς τὴν ἀπόνοιαν αὑτοῦ εἴρηκεν , ἔφη · ἐμὲ ἔα κινδυνεύειν , σὺ δὲ ἣν φῂς βλασφημίαν , πρόφασιν πρὸς ὑποχώρησιν μὴ λάμβανε . συννοῶ γάρ σε βουλόμενον ὑποστέλλεσθαι , ὅπως τὸν ἐπὶ τῶν ὄχλων ἔλεγχον ἐκφύγῃς , ὁτὲ μὲν ὡς δεδιὼς βλασφημίας ἀκοῦσαι , ὁτὲ δὲ ἐπεὶ μὴ γέγραπται πῶς καὶ ὑπὸ τίνος καὶ διὰ τί γέγονεν ὁ πονηρός , ὅτι μὴ χρὴ πλεῖον τῆς γραφῆς τολμᾶν λέγειν · διὸ καὶ ὡς εὐλαβὴς τοῦτο μόνον βεβαιοῖς , ὅτι ἔστιν . ταῦτα δὲ μηχανώμενος σεαυτὸν ἀπατᾷς , οὐκ εἰδὼς ὅτι εἰ βλασφημία ἐστὶν περὶ πονηροῦ ἀκριβοῦν , ἡ αἰτία περὶ ἐμὲ τὸν κατήγορον τυγχάνει , οὐ περὶ σὲ τὸν συνηγοροῦντα τῷ Θεῷ . καὶ εἰ ἄγραφόν ἐστιν τὸ ζητούμενον , καὶ διὰ τοῦτο ζητεῖν θέλεις , εἰσίν τινες ὁδοὶ ἱκαναὶ , δυνάμεναι οὐχ ἧττον γραφῶν δεῖξαι τὰ ζητούμενα . αὐτίκα γοῦν οὐκ ἀνάγκη τὸν πονηρόν , ὅν καὶ σὺ φῂς ὑπάρχειν , ἢ γενητὸν εἶναι ἢ ἀγένητον ;
Lemmas: καί ὁ Σίμων · ἐπεί οὖν εὐγνωμονέω ὁμολογέω εἰμί πονηρός , ἀπό γραφεύς , καί λέγω ὁ πῶς γίγνομαι , εἴπερ γίγνομαι , καί ὑπό τίς , καί διά τίς . καί ὁ Πέτρος · συγγιγνώσκω ἐγώ , Σίμων , μή τολμάω εἶπον ὅς μή γράφω . εἰμί σύ φημί γράφω , δείκνυμι . εἰμί δέ , καθά μή γράφω , οὐδέ σύ δείκνυμι δύναμαι , διά τίς περί ὁ μή γράφω ἀποφαίνω κινδυνεύω ; ἤ γάρ οὖον πιστεύω κρίνω , ἢ μόνος περί ὅς ποιέω , ἀλλά οὐ καί περί ὅς πιστεύω λαλέω , καί διά οὗτος τολμηρός περί Θεός διαλέγω ; ὁ δέ Σίμων , συνίημι ὅτι πρός ὁ ἀπόνοια αὐτός εἴρω , φημί · ἐγώ ἐάω κινδυνεύω , σύ δέ ὅς φημί βλασφημία , πρόφασις πρός ὑποχώρησις μή λαμβάνω . συννοέω γάρ σύ βούλομαι ὑποστέλλω , ὅπως ὁ ἐπί ὁ ὄχλος ἔλεγχος ἐκφεύγω , ὁτὲ μέν ὡς δείδω βλασφημία ἀκούω , ὁτὲ δέ ἐπεί μή γράφω πῶς καί ὑπό τίς καί διά τίς γίγνομαι ὁ πονηρός , ὅτι μή χρή πλείων ὁ γραφεύς τολμάω λέγω · διό καί ὡς εὐλαβής οὗτος μόνος βεβαιόω , ὅτι εἰμί . οὗτος δέ μηχανάομαι σαυτοῦ ἀπατάω , οὐ εἰδοί ὅτι εἰμί βλασφημία εἰμί περί πονηρός ἀκριβόω , ὁ αἰτία περί ἐγώ ὁ κατήγορος τυγχάνω , οὖον περί σύ ὁ συνηγορέω ὁ Θεός . καί εἰμί ἄγραφος εἰμί ὁ ζητέω , καί διά οὗτος ζητέω ἐθέλω , εἰμί τις ὁδός ἱκανός , δύναμαι οὐ κακός γραφεύς δείκνυμι ὁ ζητέω . αὐτίκα γοῦν οὐ ἀνάγκη ὁ πονηρός , ὅς καί σύ φημί ὑπάρχω , ἢ γενητός εἰμί ἢ ἀγένητος ;
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 19.4
Καὶ ὁ Πέτρος ἔφη · ἀνάγκη . καὶ ὁ Σίμων · οὐκοῦν εἰ γενητός ἐστιν , ὑπ᾽ αὐτοῦ τοῦ τὰ πάντα πεποιηκότος γέγονεν Θεοῦ , ἢ ὡς ζῶον γενηθεὶς , ἢ οὐσιωδῶς προβληθεὶς , καὶ ἔξω τῇ κράσει συμβεβηκὼς , [ ἢ ] ἐκτὸς ἦν αὐτοῦ ἡ ὕλη ἔμψυχος ἤ ἄψυχος , ὅθεν γέγονεν , ἢ δἰ αὐτοῦ Θεοῦ , ἢ ἀφ᾽ ἑαυτοῦ , ἢ καὶ ἐξ οὐκ ὄντων [ συμ]βέβηκεν , τῶν πρός τί ἐστιν , ἢ αἰεὶ ἦν . πάσης οὖν ὁδοῦ , ὡς οἶμαι , ἐνταῦθα διῃρημένης πρὸς τὴν εὕρεσιν αὐτοῦ , ἀνάγκη μιᾷ τινι αὐτῶν ὁδεύουσιν εὑρετὸν αὐτὸν εἶναι · ἑκάστην οὖν ὁδεῦσαι δεῖ ζητοῦντα γένεσιν , καὶ εὑρόντα τὸν αἴτιον ὑπὸ μέμψιν αὐτὸν εἶναι νοεῖν . ἦ γὰρ πῶς δοκεῖ ;
Lemmas: καί ὁ Πέτρος φημί · ἀνάγκη . καί ὁ Σίμων · οὐκοῦν εἰμί γενητός εἰμί , ὑπό αὐτός ὁ ὁ πᾶς ποιέω γίγνομαι Θεός , ἢ ὡς ζῷον γίγνομαι , ἢ οὐσιωδῶς προβάλλω , καί ἔξω ὁ κρᾶσις συμβαίνω , [ ἢ ] ἐκτός εἰμί αὐτός ὁ ὕλη ἔμψυχος ἤ ἄψυχος , ὅθεν γίγνομαι , ἢ διά αὐτός Θεός , ἢ ἀπό ἑαυτοῦ , ἢ καί ἐκ οὐ εἰμί [ συμβαίνω , ὁ πρός τίς εἰμί , ἢ ἀεί εἰμί . πᾶς οὖν ὁδός , ὡς οἴομαι , ἐνταῦθα διαιρέω πρός ὁ εὕρεσις αὐτός , ἀνάγκη εἷς τις αὐτός ὁδεύω εὑρετός αὐτός εἰμί · ἕκαστος οὖν ὁδεύω δεῖ ζητέω γένεσις , καί εὑρίσκω ὁ αἴτιος ὑπό μέμψις αὐτός εἰμί νοέω . εἰμί γάρ πῶς δοκέω ;
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 19.5
Καὶ ὁ Πέτρος · ἐμοὶ δοκεῖ , ἐὰν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ φανῇ γεγονὼς , μήπω δεῖν τὸν ποιήσαντα ὑπὸ μέμψιν εἶναι , μήπως τὸ χρήσιμον αὐτοῦ πάντων ἀναγκαιότερον εὑρεθείη · εἰ δὲ καὶ μὴ γεγονὼς ἀποδειχθείη , ὡς αἰεὶ ὤν , οὐδ᾽ ἐν τούτῳ ὁ δημιουργὸς μεμπτὸς ἢ μὴ τῶν ὅλων ἐστὶν ὁ κρείττων , εἰ καὶ ἀνάρχῳ ἀρχῇ τέλος [ ἐπι]θεῖναι διὰ τὸ μὴ φύσιν ἔχειν οὐ δεδύ[νητ]αι , ἢ δυνατὸς ὤν οὐκ ἀναιρεῖ αὐ[τὸν ] , ἄδικον κρίνας ἀρχὴν μὴ εἰληφότι τέλος ἐπιθεῖναι , καὶ κακῷ πεφυκότι συγγνῶναι , διὰ τὸ ἄλλο τι γενέσθαι μὴ δύνασθαι , καὶ εἰ τοῦ γενέσθαι τὸ ἐπιθυμεῖν ἔχοι . εἰ δὲ ἀγαθὸν ποιῆσαι θέλων μὴ δύναιτο , καὶ οὕτως ἀγαθός ἐστιν , ὅτι θέλει μὲν , οὐ δύναται δέ · καὶ ἐν ᾧ ἀδυνατεῖ πάντων ἐστὶ δυνατώτατος , ὅτι μὴ ἑτέρῳ τὸ δυνατὸν καταλείπεται . εἰ δέ ἐστίν τις ἕτερος δυνατὸς , καὶ μὴ κατορθῶν , ἐν ᾧ δυνατὸς ὤν μὴ κατορθοῖ , πονηρὸς ὤν ὡμολόγηται , μὴ παύων αὐτὸν , ὡς τοῖς ὑπ᾽ αὐτοῦ γινομένοις ἡδόμενος . εἰ δὲ οὐδ᾽ αὐτὸς δύναται , κρείττων ὁ πρὸς τὸ ἀδυνατεῖν κατὰ τὸ δυνατὸν ἡμᾶς εὐεργετεῖν οὐκ ὀκνῶν .
Lemmas: καί ὁ Πέτρος · ἐγώ δοκέω , ἐάν ὑπό ὁ Θεός φαίνω γίγνομαι , μήπω δήω ὁ ποιέω ὑπό μέμψις εἰμί , μήπως ὁ χρήσιμος αὐτός πᾶς ἀναγκαῖος εὑρίσκω · εἰμί δέ καί μή γίγνομαι ἀποδείκνυμι , ὡς ἀεί εἰμί , οὐδέ ἐν οὗτος ὁ δημιουργός μεμπτός ἢ μή ὁ ὅλος εἰμί ὁ ἀγαθός , εἰμί καί ἄναρχος ἀρχή τέλος [ ἐπιτίθημι διά ὁ μή φύσις ἔχω οὖον δύναμαι , ἢ δυνατός εἰμί οὐ ἀναιρέω αὐτός ] , ἄδικος κρίνω ἀρχή μή λαμβάνω τέλος ἐπιτίθημι , καί κακός φύω συγγιγνώσκω , διά ὁ ἄλλος τίς γίγνομαι μή δύναμαι , καί εἰμί ὁ γίγνομαι ὁ ἐπιθυμέω ἔχω . εἰμί δέ ἀγαθός ποιέω ἐθέλω μή δύναμαι , καί οὕτως ἀγαθός εἰμί , ὅτι ἐθέλω μέν , οὖον δύναμαι δέ · καί ἐν ὅς ἀδυνατέω πᾶς εἰμί δυνατός , ὅτι μή ἕτερος ὁ δυνατός καταλείπω . εἰμί δέ εἰμί τις ἕτερος δυνατός , καί μή κατορθόω , ἐν ὅς δυνατός εἰμί μή κατορθόω , πονηρός εἰμί ὁμολογέω , μή παύω αὐτός , ὡς ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι ἥδομαι . εἰμί δέ οὐδέ αὐτός δύναμαι , ἀγαθός ὁ πρός ὁ ἀδυνατέω κατά ὁ δυνατός ἐγώ εὐεργετέω οὐ ὀκνέω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 19.6
Καὶ ὁ Σίμων · ὅτ᾽ ἂν εἰς ἕκαστον ὧν προέτεινα διαλεχθῇς , σοὶ τῆς κακίας τὸν αἴτιον δείξω . τότε σοι καὶ πρὸς ἅ εἴρηκας ἀποκρινοῦμαι , καὶ ὅν φῂς Θεὸν ἄμεμπτον , ὑπὸ μέμψιν εἶναι ἀποδείξω . καὶ ὁ Πέτρος · ἐπειδὴ ἀφ᾽ ὧν ἀπ᾽ ἀρχῆς φθέγγῃ συννοῶ σε μηδὲν ἕτερον σπουδάζοντα , ἢ ὡς κακίας ἡγεμόνα τὸν Θεὸν ὑποβάλλειν μέμψει , προῄρημαι πάσαις αἷς βούλῃ ὁδοῖς συνοδεύων δεῖξαι Θεὸν πάσης μέμψεως ἐκτὸς ὄντα . καὶ ὁ Σίμων ἔφη · ταῦτα ὡς ἀγαπῶν Θεὸν ὅν νενόμικας λέγεις , ἀλλ᾽ οὐκ ἀληθεύεις . καὶ ὁ Πέτρος · σὺ δὲ ὡς κακὸς μισῶν Θεὸν , ὅν ἠγνόησας , βλασφήμους ἀφεὶς φωνάς . καὶ ὁ Σίμων · μνημόνευε ὅτι με κακίας ἡγεμόνι παρείκασας . καὶ ὁ Πέτρος · ὁμολογῶ ἐψευσάμην παρεικάσας σε τῷ πονηρῷ , ἠναγκάσθην γὰρ ἐπὶ τῷ μὴ εὑρεῖν τὸν σὸν ἴσον ἢ καὶ χείρονα . τούτου ἕνεκα τῷ πονηρῷ σε παρείκασα · ἐπεὶ [ ἐπεὶ γ]ἀρ καὶ τοῦ τῆς κακίας ἡγεμόνος πολλῷ πονηρότερος τυγχάνεις . τὸν γὰρ πονηρὸν οὐδεὶς κατειπόντα Θεοῦ δεῖξαι δύναται , σὲ δὲ τολμηρῶς καταλέγοντα οἱ πάντες παρόντες ἱστοροῦμεν . καὶ ὁ Σίμων · ὁ ἀλήθειαν ζητῶν οὐδὲν οὐδενὶ ὀφείλει παρὰ τὸ ὂν χαρίζεσθαι . ἐπεὶ τί καὶ τὴν ἀρχὴν ζητεῖ ; τί δὲ καὶ ἐγὼ οὐ δύναμαι , παρεὶς ἀκριβοῦν τὰ πράγματα , εἰς ἐγκώμιον οὗ μὴ ἐπίσταμαι Θεοῦ τὸν πάντα μου δαπανᾶν χρόνον ;
Lemmas: καί ὁ Σίμων · ὅτι εἄν εἰς ἕκαστος ὅς προτείνω διαλέγω , σύ ὁ κακία ὁ αἴτιος δείκνυμι . τότε σύ καί πρός ὅς εἴρω ἀποκρίνω , καί ὅς φημί θεός Ἄμεμπτον , ὑπό μέμψις εἰμί ἀποδείκνυμι . καί ὁ Πέτρος · ἐπεί ἀπό ὅς ἀπό ἀρχή φθέγγομαι συννοέω σύ μηδείς ἕτερος σπουδάζω , ἢ ὡς κακία ἡγεμών ὁ θεός ὑποβάλλω μέμφομαι , προαιρέω πᾶς ὅς βούλομαι ὁδός συνοδεύω δείκνυμι θεός πᾶς μέμψις ἐκτός εἰμί . καί ὁ Σίμων φημί · οὗτος ὡς ἀγάπη θεός ὅς νομίζω λέγω , ἀλλά οὐ ἀληθεύω . καί ὁ Πέτρος · σύ δέ ὡς κακός μισέω θεός , ὅς ἀγνοέω , βλάσφημος ἀφίημι φωνή . καί ὁ Σίμων · μνημονεύω ὅτι ἐγώ κακία ἡγεμών παρεικάζω . καί ὁ Πέτρος · ὁμολογέω ψεύδω παρεικάζω σύ ὁ πονηρός , ἀναγκάζω γάρ ἐπί ὁ μή εὑρίσκω ὁ σός ἴσος ἢ καί χείρων . οὗτος ἕνεκα ὁ πονηρός σύ παρίημι · ἐπεί [ ἐπεί ἀγρός καί ὁ ὁ κακία ἡγεμών πολύς πονηρός τυγχάνω . ὁ γάρ πονηρός οὐδείς καταλέγω Θεός δείκνυμι δύναμαι , σύ δέ τολμηρός καταλέγω ὁ πᾶς πάρειμι ἱστορέω . καί ὁ Σίμων · ὁ ἀλήθεια ζητέω οὐδείς οὐδείς ὀφείλω παρά ὁ εἰμί χαρίζομαι . ἐπεί τίς καί ὁ ἀρχή ζητέω ; τίς δέ καί ἐγώ οὖον δύναμαι , παρίημι ἀκριβόω ὁ πρᾶγμα , εἰς ἐγκώμιον ὅς μή ἐπίσταμαι Θεός ὁ πᾶς ἐγώ δαπανάω χρόνος ;
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 19.7
Καὶ ὁ Πέτρος · οὔτε τοσοῦτον εἶ μακάριος αὐτὸν ὑμνεῖν , οὔτε μὴν τὸ ἀγαθὸν τοῦτο ποιῆσαι δύνασαι · αὐτοῦ γὰρ πλήρης ἂν ἦς . οὕτω γὰρ ὁ ἀψευδὴς ἡμῶν εἶπε διδάσκαλος · ἐκ περισσεύματος καρδίας στόμα λαλεῖ . ὅθεν σὺ περισσευόμενος προαιρέσει κακῇ , ἀγνοίας αἰτίᾳ , καταλέγεις τοῦ μόνου ἀγαθοῦ Θεοῦ , καὶ μήπω κατ᾽ ἀξίαν πάσχων ὧν ἐτόλμησας λέγειν . ἦ [ κρί]σιν οἴῃ μὴ ἔσεσθαι . τάχα δὲ μηδ[ὲ καὶ ] εἶναι Θεὸν νομίζεις . ὅθεν τῆς τοσαύτης αὐτοῦ μακροθυμίας οὐκ ἀντιλαμβανόμενος ἐπὶ πλεῖον πρὸς ἀπόνοιαν αὑτὸν ἐκτείνεις . καὶ ὁ Σίμων · μὴ ἔλπιζε φόβῳ δυσωπήσειν με , μὴ ζητεῖν σοι τῶν παραδειγμάτων τὰ ἀληθῆ . ἐγὼ γὰρ τοσοῦτον ἀληθείας ὀρέγομαι , ὡς αὐτῆς ἕνεκα μὴ ὀκνῆσαί με καὶ τὸ κινδυνεύειν ἀναδέχεσθαι . πλὴν πρὸς τὰ ἀπαρχῆς σοι ὑπ᾽ ἐμοῦ προταθέντα , εἴγε εἰπεῖν ἔχεις , ἤδη λέγε .
Lemmas: καί ὁ Πέτρος · οὔτε τοσοῦτος εἰμί μακάριος αὐτός ὑμνέω , οὔτε μήv ὁ ἀγαθός οὗτος ποιέω δύναμαι · αὐτός γάρ πλήρης εἄν εἰμί . οὗτος γάρ ὁ ἀψευδής ἐγώ εἶπον διδάσκαλος · ἐκ περίσσευμα Καρδία στόμα λαλέω . ὅθεν σύ περισσεύω προαίρεσις κακός , ἄγνοια αἴτιος , καταλέγω ὁ μόνος ἀγαθός Θεός , καί μήπω κατά ἄξιος πάσχω ὅς τολμάω λέγω . εἰμί [ κρῖος οἶος μή εἰμί . τάχα δέ μηδέ καί ] εἰμί θεός νομίζω . ὅθεν ὁ τοσοῦτος αὐτός μακροθυμία οὐ ἀντιλαμβάνω ἐπί πλείων πρός ἀπόνοια ἑαυτοῦ ἐκτείνω . καί ὁ Σίμων · μή ἐλπίζω φόβος δυσωπέω ἐγώ , μή ζητέω σύ ὁ παράδειγμα ὁ ἀληθής . ἐγώ γάρ τοσοῦτος ἀλήθεια ὀρέγω , ὡς αὐτός ἕνεκα μή ὀκνέω ἐγώ καί ὁ κινδυνεύω ἀναδέχομαι . πλήν πρός ὁ ἀπαρχῆς σύ ὑπό ἐγώ προτείνω , εἰ εἶπον ἔχω , ἤδη λέγω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 19.8
Καὶ ὁ Πέτρος · ἐπειδὴ τολμᾶν ἡμᾶς ἀναγκάζεις , τὰς τοῦ Θεοῦ τέχνας ἀκριβῶς ἐφευρόντας λέγειν , καὶ ταῦτα ἀνθρώπους τοὺς μηδὲ τῶν ὁμοίων τὰς τέχνας ἀκριβῶσαι δυναμένους , διὰ γοῦν τοὺς παρεστῶτας , ἀντὶ τῆς εὐσεβεστάτης σιγῆς , περὶ ὧν θέλεις διαλεχθήσομαι . συνομολογῶ σοι εἶναί τινα κακίας ἡγεμόνα , [ οὗ]τὴν γένεσιν γραφὴ οἴτε ἀληθὲς , οὔτε ψευδὲς εἰπεῖν ἐτόλμησεν . πλὴν συνδιαπορήσωμεν πολλαχῶς τὸ πῶς γέγονεν , εἴπερ γέγονεν , καὶ τῶν δοκούντων τὸ εὐφημότερον ἑλώμεθα , ἐπεὶ ἐκ τῶν εἰκότων λαμβάνεται τοῦτο βεβαίως , ὃ μὲν ὅτι Θεῷ τὸ εὐφημώτερον δοῦναι πρέπει , ταύτῃ μᾶλλον , πασῶν ὑπονοιῶν καθαρθεισῶν , καὶ ἄλλης ἱκανῆς καὶ ἀκινδυνοτέρας παρακειμένης ὑποψίας . πλὴν ἤδη σοι πρὸ τῆς ζητήσεως ὑπισχνοῦμαι , ὅτι πᾶσα ὁδὸς ζητήσεως ἄμεμπτον αὐτὸν μόνον δύναται δεῖξαι τὸν Θεόν .
Lemmas: καί ὁ Πέτρος · ἐπεί τολμάω ἐγώ ἀναγκάζω , ὁ ὁ Θεός τέχνη ἀκριβῶς ἐφευρίσκω λέγω , καί οὗτος ἄνθρωπος ὁ μηδέ ὁ ὅμοιος ὁ τέχνη ἀκριβόω δύναμαι , διά γοῦν ὁ παρίστημι , ἀντί ὁ εὐσεβής σιγή , περί ὅς ἐθέλω διαλέγω . συνομολογέω σύ εἰμί τις κακία ἡγεμών , [ οὗτος γένεσις γραφή οἶτος ἀληθής , οὔτε ψευδής εἶπον τολμάω . πλήν συνδιαπορέω πολλαχῶς ὁ πῶς γίγνομαι , εἴπερ γίγνομαι , καί ὁ δοκέω ὁ εὔφημος αἱρέω , ἐπεί ἐκ ὁ εἰκός λαμβάνω οὗτος βεβαίως , ὅς μέν ὅτι Θεός ὁ εὔφημος δίδωμι πρέπω , οὗτος μᾶλλον , πᾶς ὑπόνοια καθαίρω , καί ἄλλος ἱκανός καί ἀκίνδυνος παράκειμαι ὑποψία . πλήν ἤδη σύ πρό ὁ ζήτησις ὑπισχνέομαι , ὅτι πᾶς ὁδός ζήτησις Ἄμεμπτον αὐτός μόνος δύναμαι δείκνυμι ὁ Θεός .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 19.9
Πλὴν , ὡς ἔφης , ὁ πονηρὸς εἰ γενητός ἐστιν , ἢ ὡς ζῶον γεγένηται , ἢ οὐσιωδῶς ὑπ᾽ αὐτοῦ προβέβληται , ἢ ἔξω κέκραται , ἢ τῇ κράσει συμβέβηκεν αὐτοῦ ἡ προαίρεσις , ἢ ἄνευ κράσεως καὶ Θεοῦ βουλῆς συνέβη γενέσθαι ἐξ οὐκ ὄντων , ἢ ὑπὸ Θεοῦ , [ ἤ ] μηδαμοῦ μηδαμῶς γέγονεν , ἢ ἐκτὸς ἦν Θεοῦ ἡ ὕλη ἔμψυχος οὖσα ἢ ἄψυχος ὅθεν γέγονεν , ἢ ἑαυτὸν δημιουργήσας , ἢ ὑπὸ Θεοῦ γεγονὼς , ἢ τῶν πρός τί ἐστιν , ἢ αἰεὶ ἦν , εἰπεῖν γὰρ αὐτὸν μὴ εἶναι οὐ δυνάμεθα , συνωμολογήσαμεν γὰρ αὐτὸν ὑπάρχειν . καὶ ὁ Σίμων · καλῶς πάσας αὐτοῦ τὰς ὁδοὺς διεῖλες , τὸ κεφάλαιον αὐτοῦ . λοιπὸν ἐμόν ἐστι τὴν διαίρεσιν ἀνακρίναντα δεῖξαί σοι τὸν δημιουργὸν ὑπὸ μέμψιν ὄντα . σοῦ δὲ ἔργον ἀποδεῖξαι αὐτόν , ὡς ὑπέσχησαι , πάσης μέμψεως ἐκτὸς ὄντα . θαυμάζω δὲ εἰ δυνήσῃ . πρῶτον μὲν γὰρ ὁ πονηρὸς , εἰ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ ζῶον γεγένηται , ἀκολούθως τῆς αὐτῆς τοῦ προβάλλοντος κακίας τυγχάνει . καὶ [ ὁ Πέτ]ρος · οὐ πάντως . ὁρῶμεν γὰρ πολλοὺς τῶν ἀνθρώπων ἀγαθοὺς ὄντας , καὶ [ κακ]οὺς γεννήσαντας , ἄλλους δὲ [ κα]κοὺς ὑπάρχοντας , καὶ ἀγαθοὺς ἐσχηκότας , ἑτέρους δὲ κακοὺς ὄντας , καὶ ἀγαθοὺς προβάλλοντας , ἄλλους δὲ ἀγαθοὺς ὑπάρχοντας , καὶ κακούς τε καὶ ἀγαθοὺς τεκνώσαντας . αὐτίκα γοῦν ὁ πρῶτος δημιουργηθεὶς ἄνθρωπος ἐγέννησεν τὸν ἄδικον Κάϊν καὶ τὸν δίκαιον Ἅβελ . πρὸς ταῦτα ὁ Σίμων ἔφη · ἀνοήτως ποιεῖς περὶ Θεοῦ διαλεγόμενος ἀνθρωπίνοις χρώμενος παραδείγμασιν . καὶ ὁ Πέτρος · σὺ οὖν ἡμῖν λέγε περὶ Θεοῦ , ἀνθρωπίνοις μὴ χρώμενος παραδείγμασιν , μετὰ τοῦ μέντοι νοηθῆναι δύνασθαι τὰ λεγόμενα · ἀλλ᾽ οὐ δυνήσῃ .
Lemmas: πλήν , ὡς φημί , ὁ πονηρός εἰμί γενητός εἰμί , ἢ ὡς ζῷον γίγνομαι , ἢ οὐσιωδῶς ὑπό αὐτός προβάλλω , ἢ ἔξω κεράννυμι , ἢ ὁ κρᾶσις συμβαίνω αὐτός ὁ προαίρεσις , ἢ ἄνευ κρᾶσις καί Θεός βουλή συμβαίνω γίγνομαι ἐκ οὐ εἰμί , ἢ ὑπό Θεός , [ ἤ ] μηδαμοῦ μηδαμῶς γίγνομαι , ἢ ἐκτός εἰμί Θεός ὁ ὕλη ἔμψυχος εἰμί ἢ ἄψυχος ὅθεν γίγνομαι , ἢ ἑαυτοῦ δημιουργέω , ἢ ὑπό Θεός γίγνομαι , ἢ ὁ πρός τίς εἰμί , ἢ ἀεί εἰμί , εἶπον γάρ αὐτός μή εἰμί οὖον δύναμαι , συνομολογέω γάρ αὐτός ὑπάρχω . καί ὁ Σίμων · καλῶς πᾶς αὐτός ὁ ὁδός διαιρέω , ὁ κεφάλαιος αὐτός . λοιπός ἐμός εἰμί ὁ διαίρεσις ἀνακρίνω δείκνυμι σύ ὁ δημιουργός ὑπό μέμψις εἰμί . σύ δέ ἔργον ἀποδείκνυμι αὐτός , ὡς ὑπισχνέομαι , πᾶς μέμψις ἐκτός εἰμί . θαυμάζω δέ εἰμί δύναμαι . πρῶτος μέν γάρ ὁ πονηρός , εἰμί ἀπό ὁ Θεός ζῷον γίγνομαι , ἀκόλουθος ὁ αὐτός ὁ προβάλλω κακία τυγχάνω . καί [ ὁ Πέτρος · οὖον πάντως . ὁράω γάρ πολύς ὁ ἄνθρωπος ἀγαθός εἰμί , καί [ κακός γεννάω , ἄλλος δέ [ κακός ὑπάρχω , καί ἀγαθός ἔχω , ἕτερος δέ κακός εἰμί , καί ἀγαθός προβάλλω , ἄλλος δέ ἀγαθός ὑπάρχω , καί κακός τε καί ἀγαθός τεκνόω . αὐτίκα γοῦν ὁ πρῶτος δημιουργέω ἄνθρωπος γεννάω ὁ ἄδικος Κάϊν καί ὁ Δίκαιος Ἅβελ . πρός οὗτος ὁ Σίμων φημί · ἀνόητος ποιέω περί Θεός διαλέγω ἀνθρώπινος χράω παράδειγμα . καί ὁ Πέτρος · σύ οὖν ἐγώ λέγω περί Θεός , ἀνθρώπινος μή χράω παράδειγμα , μετά ὁ μέντοι νοέω δύναμαι ὁ λέγω · ἀλλά οὖον δύναμαι .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 19.10
Αὐτίκα γοῦν τί τὴν ἀρχὴν ἔλεγες ; εἰ ἐκ Θεοῦ ὁ πονηρὸς γεγένηται , τῆς αὐτῆς αὐτῷ ὤν οὐσίας , καὶ πονηρός ἐστιν . ἐμοῦ δὲ δείξαντος οὐ[ξ οὗ ] περ αὐτὸς ἔδωκας παραδείγματο[ς ] , ὅτι ἐξ ἀγαθῶν κακοὶ γίνονται καὶ ἐκ κακῶν ἀγαθοὶ , οὐ παρεδέξω , ἀνθρώπινον φήσας εἶναι τὸ παράδειγμα . ὅθεν καὶ νῦν ἐγὼ οὐδὲ τὸ γεγεννῆσθαι Θεὸν παραδέχομαι , ὅτι τὸ γεννᾶν ἀνθρώπων ἐστὶν , οὐ Θεοῦ . ἀλλ᾽ οὔτε ἀγαθὸς ἢ κακὸς , ἢ δίκαιος ἢ ̓ἄδικος εἶναι δύναται ὁ Θεὸς , οὔτε μὴν φρόνιμος ἢ ζῶον ἢ ὅσα ἄλλα ἀνθρώποις προσεῖναι δύναται · ἀνθρώπων γὰρ τὰ τοιαῦτα . καὶ εἰ μὴ χρὴ ζητοῦντας περὶ Θεοῦ διδόναι αὐτῷ τὰ ἀνθρώποις προσόντα καλά , οὐδέν ἐστιν τοῦ λοιποῦ νοεῖν ἢ λέγειν , ἢ τοῦτο μόνον ζητεῖν , τὸ τῆς προαιρέσεως αὐτοῦ , ἥν αὐτὸς συνεχώρησεν ἡμῖν νοεῖν , ὅπως κρινόμενοι ἀναπολόγητοι ὦμεν περὶ ὧν γνόντες οὐκ ἐφυλάξαμεν .
Lemmas: αὐτίκα γοῦν τίς ὁ ἀρχή λέγω ; εἰμί ἐκ Θεός ὁ πονηρός γίγνομαι , ὁ αὐτός αὐτός εἰμί οὐσία , καί πονηρός εἰμί . ἐγώ δέ δείκνυμι οὐ[ξ ὅς ] περ αὐτός δίδωμι παράδειγμα ] , ὅτι ἐκ ἀγαθός κακός γίγνομαι καί ἐκ κακός ἀγαθός , οὖον παραδέχομαι , ἀνθρώπινος φημί εἰμί ὁ παράδειγμα . ὅθεν καί νῦν ἐγώ οὐδέ ὁ γεννάω θεός παραδέχομαι , ὅτι ὁ γεννάω ἄνθρωπος εἰμί , οὖον Θεός . ἀλλά οὔτε ἀγαθός ἢ κακός , ἢ δίκαιος ἢ ἄδικος εἰμί δύναμαι ὁ θεός , οὔτε μήv φρόνιμος ἢ ζῷον ἢ ὅσος ἄλλος ἄνθρωπος πρόσειμι δύναμαι · ἄνθρωπος γάρ ὁ τοιοῦτος . καί εἰμί μή χρή ζητέω περί Θεός δίδωμι αὐτός ὁ ἄνθρωπος πρόσειμι καλός , οὐδείς εἰμί ὁ λοιπός νοέω ἢ λέγω , ἢ οὗτος μόνος ζητέω , ὁ ὁ προαίρεσις αὐτός , ὅς αὐτός συγχωρέω ἐγώ νοέω , ὅπως κρίνω ἀναπολόγητος εἰμί περί ὅς γιγνώσκω οὐ φυλάσσω .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 19.11
Καὶ ὁ Σίμων ἀκούσας ἔφη · οὐ δυσωπήσεις με , περὶ τῆς οὐσίας αὐτοῦ σιωπήσαντα περὶ τῆς προαιρέσεως αὐτοῦ ζητεῖν μόνης . ἔστιν γὰρ περὶ τῆς οὐσίας αὐτοῦ καὶ νοεῖν καὶ λέγειν , λέγω δὴ ἀπὸ τῶν ἀνθρώποις προσόντων καλῶν . οἷον πρόσεστιν ἀνθρώπῳ τὸ ζῆν καὶ τὸ τεθνάναι , ἀλλὰ τῷ Θεῷ οὐ τὸ τεθνάναι , ἀλλὰ τὸ ζῆν , καὶ τὸ ζῆν αἰωνίως . ἔτι μὴν πρόσεστιν ἀνθρώποις τὸ κακοῖς εἶναι καὶ ἀγαθοῖς , τῷ δὲ Θεῷ τὸ ἀσυγκρίτως ἀγαθῷ εἶναι . καὶ ἵνα μὴ εἰς πολὺ μηκύνω τὸν λόγον , τῶν προσόντων ἀνθρώποις τὰ κρείττονα αἰωνίως πρόσεστιν τῷ Θεῷ . καὶ ὁ Πέτρος ἔφη · λέγε μοι , Σίμων , πρόσεστιν ἀνθρώποις γεννᾶν κακοὺς καὶ ἀγαθοὺς , καὶ ποιεῖν κακὰ καὶ ἀγαθά ; καὶ ὁ Σίμων ἔφη πρόσεστιν . καὶ ὁ Πέτρος ἔφη ἐπεὶ οὕτως ἔφης , τῶν ἀνθρώποις προσόντων τὰ κρείττονα ἀπονέμειν δεῖ τῷ Θεῷ · ἀνθρώπων γεννώντων κακοὺς καὶ ἀγαθοὺς , ὁ Θεὸς ἀγαθοὺς μόνους γεννῆσαι δύναται , ἔτι τε τῶν ἀνθρώπων [ ποιούν]των κακὰ καὶ ἀγαθὰ , αὐτὸς μόνος ἀγαθὰ ποιῶν τέρπεται . οὕτως π[ερ ] , ἢ οὔ , διὰ τῶν ἀνθρώποις προσόντων καλ[ῶν ] εὔλογόν ἐστιν ἀπονέμειν αὐτῷ τὰ κρείττονα ; καὶ οὕτως πάντων καλῶν μόνος ἐστὶν αἴτιος .
Lemmas: καί ὁ Σίμων ἀκούω φημί · οὖον δυσωπέω ἐγώ , περί ὁ οὐσία αὐτός σιωπάω περί ὁ προαίρεσις αὐτός ζητέω μόνος . εἰμί γάρ περί ὁ οὐσία αὐτός καί νοέω καί λέγω , λέγω δή ἀπό ὁ ἄνθρωπος πρόσειμι καλός . οἷος πρόσειμι ἄνθρωπος ὁ ζῶ καί ὁ θνήσκω , ἀλλά ὁ Θεός οὖον ὁ θνήσκω , ἀλλά ὁ ζῶ , καί ὁ ζῶ αἰώνιος . ἔτι μήv πρόσειμι ἄνθρωπος ὁ κακός εἰμί καί ἀγαθός , ὁ δέ Θεός ὁ ἀσύγκριτος ἀγαθός εἰμί . καί ἵνα μή εἰς πολύς μηκύνω ὁ λόγος , ὁ πρόσειμι ἄνθρωπος ὁ ἀγαθός αἰώνιος πρόσειμι ὁ Θεός . καί ὁ Πέτρος φημί · λέγω ἐγώ , Σίμων , πρόσειμι ἄνθρωπος γεννάω κακός καί ἀγαθός , καί ποιέω κακός καί ἀγαθός ; καί ὁ Σίμων φημί πρόσειμι . καί ὁ Πέτρος φημί ἐπεί οὕτως φημί , ὁ ἄνθρωπος πρόσειμι ὁ ἀγαθός ἀπονέμω δεῖ ὁ Θεός · ἄνθρωπος γεννάω κακός καί ἀγαθός , ὁ θεός ἀγαθός μόνος γεννάω δύναμαι , ἔτι τε ὁ ἄνθρωπος [ ποιέω κακός καί ἀγαθός , αὐτός μόνος ἀγαθός ποιέω τέρπω . οὕτως περ ] , ἢ οὖον , διά ὁ ἄνθρωπος πρόσειμι καλός ] εὔλογος εἰμί ἀπονέμω αὐτός ὁ ἀγαθός ; καί οὕτως πᾶς καλός μόνος εἰμί αἴτιος .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 19.12
Καὶ ὁ Σίμων · οὐκοῦν εἰ ὁ Θεὸς μόνων τῶν καλῶν αἴτιός ἐστιν , τοῦ λοιποῦ τί ἐστιν νοεῖν , ἢ ὅτι τὸν πονηρὸν ἑτέρα τις ἐγένδησεν ἀρχὴ , ἢ ἄρ᾽ ἀγέννητόν ἐστιν . καὶ ὁ Πέτρος · οὔτε ἑτέρα τις νύναμις ἐγέννησεν τὸν πονηρὸν , οὔτε ἀγέννητόν ἐστιν τὸ κακὸν , ὡς ἐπὶ τέλει δείξω · νῦν γὰρ ἀποδεῖξαί μοι πρόκειται , ὡς ἀπ᾽ ἀρχῆς ὑπεσχόμην , ὅτι κατὰ πάντα τρόπον ὁ Θεὸς ἄμεμπτός ἐστιν . δεδώκαμεν οὖν ὅτι ὁ Θεὸς τῶν ἀνθρώποις προσόντων τὰ κρείττονα ἀσυγκρίτως ἔχει . διὸ καὶ ἐνδέχεται αὐτὸν προβολέα γενέσθαι τῶν τεσσάρων οὐσιῶν , θερμοῦ τε καὶ ψυχροῦ , ὑγροῦ τε καὶ ξηροῦ . [ ἔφ]υ μὲν ὡς πρῶτα ἁπλᾶ καὶ ἀμιγῆ [ ὄντ]α πρὸς οὐθὲν ἕτερον ἔχειν τὴν ὄρε[ξι]ν , προβληθέντα δὲ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ [ κ]αὶ ἔξω κραθέντα γενέσθαι ζῶον , προαίρεσιν ἔχον ὀλοθρεῦσαι κακούς . καὶ οὕτως ἐξ αὐτοῦ πάντων γεγεννημένων , ὁ πονηρὸς οὔτε ἄλλοθέν ἐστιν , οὔτε ἀπ᾽ αὐτοῦ τοῦ πάντα πεποιηκότος Θεοῦ τὴν κακίαν εἴληφεν , παρ᾽ ᾧ ὑπάρχειν ἀδύνατόν ἐστιν , ὅτι αἱ μὲν οὐσίαι ὡς ἕτεραι οὖσαι , πεφιλοκρινημέναι ἐξ αὐτοῦ προβέβληνται , καὶ ἔξω αὐταῖς κραθείσαις ὑπὸ τῆς αὐτοῦ τέχνης βουλήσει συμβέβηκεν ἡ πρὸς τὸν τῶν κακῶν ὄλεθρον ἐπιθυμία · ἀγαθοὺς δὲ ἡ συμβεβηκυῖα κακία ὀλοθρεῦσαι οὐ δύναται , οὐδ᾽ εἰ βουληθείη , νόμῳ γὰρ κατὰ τῶν ἁμαρτανόντων ἔχει ἐξουσίαν . ἀγνοῶν οὖν τὰ ἕκαστα τῶν τρόπων τὴν κατ᾽ αὐτῶν λαμβά [ νει ἐμ ] πειρίαν , καὶ διελέγξας τιμωρ [ εῖ . καὶ ὁ Σί ] μων ἔφη · δυνατὸς οὖν ὑπάρχ[ων συγ]κιρνᾶν τὰ στοιχεῖα , καὶ ποιεῖν κρᾶ[σιν ] πρὸς ἅς βούλεται γενέσθαι προ [ αιρέ]σεις , διὰ τί μὴ ἀγαθῶν προαιρ [ ετικὴν ] ἐποίει τὴν ἑκάστου κρᾶσιν ;
Lemmas: καί ὁ Σίμων · οὐκοῦν εἰμί ὁ θεός μόνος ὁ καλός αἴτιος εἰμί , ὁ λοιπός τίς εἰμί νοέω , ἢ ὅτι ὁ πονηρός ἕτερος τις ἐγένδησεν ἀρχή , ἢ ἄρα ἀγέννητος εἰμί . καί ὁ Πέτρος · οὔτε ἕτερος τις νύναμις γεννάω ὁ πονηρός , οὔτε ἀγέννητος εἰμί ὁ κακός , ὡς ἐπί τέλος δείκνυμι · νῦν γάρ ἀποδείκνυμι ἐγώ πρόκειμαι , ὡς ἀπό ἀρχή ὑπισχνέομαι , ὅτι κατά πᾶς τρόπος ὁ θεός ἄμεμπτος εἰμί . δίδωμι οὖν ὅτι ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος πρόσειμι ὁ ἀγαθός ἀσύγκριτος ἔχω . διό καί ἐνδέχομαι αὐτός προβολεύς γίγνομαι ὁ τέσσαρες οὐσία , θερμός τε καί ψυχρός , ὑγρός τε καί ξηρός . [ ἔφ]υ μέν ὡς πρῶτος ἁπλόος καί ἀμιγής [ ὄντ]α πρός οὐδείς ἕτερος ἔχω ὁ ὄρεξις , προβάλλω δέ ὑπό ὁ Θεός [ καί ἔξω κεράννυμι γίγνομαι ζῷον , προαίρεσις ἔχω ὀλοθρεύω κακός . καί οὕτως ἐκ αὐτός πᾶς γεννάω , ὁ πονηρός οὔτε ἄλλοθεν εἰμί , οὔτε ἀπό αὐτός ὁ πᾶς ποιέω Θεός ὁ κακία λαμβάνω , παρά ὅς ὑπάρχω ἀδύνατος εἰμί , ὅτι ὁ μέν οὐσία ὡς ἕτερος εἰμί , φιλοκρινέω ἐκ αὐτός προβάλλω , καί ἔξω αὐτός κραθείσαις ὑπό ὁ αὐτός τέχνη βούλομαι συμβαίνω ὁ πρός ὁ ὁ κακός ὄλεθρος ἐπιθυμία · ἀγαθός δέ ὁ συμβαίνω κακία ὀλοθρεύω οὖον δύναμαι , οὐδέ εἰμί βούλομαι , νόμος γάρ κατά ὁ ἁμαρτάνω ἔχω ἐξουσία . ἀγνοέω οὖν ὁ ἕκαστος ὁ τρόπος ὁ κατά αὐτός λαμβάνω [ νέομαι ἐν ] πειρίας , καί διελέγχω τιμωρός [ ἔρχομαι . καί ὁ σίον ] μῶν φημί · δυνατός οὖν ὑπάρχω συγκιρνάω ὁ στοιχεῖον , καί ποιέω κρᾶσις ] πρός ὅς βούλομαι γίγνομαι προ [ αἱρέω , διά τίς μή ἀγαθός προαιρέω [ τική ] ποιέω ὁ ἕκαστος κρᾶσις ;
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 19.13
Καὶ ὁ Πέτρος · νῦν ἡμῖν ὁ λόγος πρόκειται , πῶς ἐγένετο ὁ πονηρὸς , εἴπερ γέγονεν , καὶ ὑπὸ τίνος · τὸ δὲ εἰ ἀμέμπτως , ὁπόταν διεξιῶ τὸν νῦν ἡμῖν προκείμενον λόγον · πότε τὸ πῶς καὶ διὰ τί ἐγένετο δείξω , καὶ ὅτι ἄμεμπτος ὁ πεποιηκὼς πληροφορήσω . πλὴν ἔφαμεν ὑπὸ Θεοῦ προβεβλῆσθαι τέσσαρας οὐσίας . καὶ οὕτως βουλῇ τοῦ συγκρίναντος συμβέβηκεν ὡς ἠθέλησεν ἡ τῶν κακῶν προαίρεσις . εἰ γὰρ παρὰ τὴν προαίρεσιν αὐτοῦ ἢ ἐξ ἄλλης τινὸς οὐσίας ἢ καὶ προφάσεως [ συμβε]βήκει , οὐκ ἦν ἄν τῷ Θεῷ τὸ τῆς [ κράσε]ως βέβαιον · μήπως αὐτοῦ μὴ βουλομένου ἡγεμόνες αἰεὶ κακίας συμβή[σων]ται προσπολεμοῦντες αὐτοῦ τοῖς [ βουλ]ήμασιν . ἀλλὰ ταῦτα οὕτως ἔχειν ἀδύνατον . οὐδὲν γὰρ ζῶν καὶ ταῦτα ἡγεμονικὸν ἐκ συμβεβηκότος γενέσθαι δύναται · ἀνάγκη γὰρ πᾶν τὸ γινόμενον ὑπό τινος γίνεσθαι .
Lemmas: καί ὁ Πέτρος · νῦν ἐγώ ὁ λόγος πρόκειμαι , πῶς γίγνομαι ὁ πονηρός , εἴπερ γίγνομαι , καί ὑπό τίς · ὁ δέ εἰμί ἄμεμπτος , ὁπόταν διέξειμι ὁ νῦν ἐγώ πρόκειμαι λόγος · πότε ὁ πῶς καί διά τίς γίγνομαι δείκνυμι , καί ὅτι Ἄμεμπτος ὁ ποιέω πληροφορέω . πλήν φημί ὑπό Θεός προβάλλω τέσσαρες οὐσία . καί οὕτως βουλή ὁ συγκρίνω συμβαίνω ὡς ἐθέλω ὁ ὁ κακός προαίρεσις . εἰμί γάρ παρά ὁ προαίρεσις αὐτός ἢ ἐκ ἄλλος τις οὐσία ἢ καί πρόφασις [ συμβαίνω , οὐ εἰμί ἄν ὁ Θεός ὁ ὁ [ κράση βέβαιος · μήπως αὐτός μή βούλομαι ἡγεμών ἀεί κακία συμβαίνω προσπολεμέω αὐτός ὁ [ βούλημα . ἀλλά οὗτος οὕτως ἔχω ἀδύνατος . οὐδείς γάρ ζῶ καί οὗτος ἡγεμονικός ἐκ συμβεβηκός γίγνομαι δύναμαι · ἀνάγκη γάρ πᾶς ὁ γίγνομαι ὑπό τις γίγνομαι .
clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 19.14
Καὶ ὁ Σίμων · τί δὲ εἰ ὕλη αὐτῷ σύγχρονος οὖσα καὶ ἰσοδύναμος ὡς ἐχθρὰ προβάλλει αὐτῷ ἡγεμόνας , ἐμποδίζοντας αὐτοῦ τοῖς βουλήμασιν . καὶ ὁ Πέτρος · εἰ ἀΐδιός ἐστιν ἡ ὕλη , οὐδὲ ἐχθρά τινός ἐστιν , τὸ γὰρ αἰεὶ ὄν καὶ ἀπαθές ἐστιν , ἀπαθὲς δὲ ὅν μακάριόν ἐστιν , μακάριον δὲ ὅν ἔχθρας δεκτικὸν γενέσθαι οὐ δύναται , ἀϊδίῳ κτίσει στερηθῆναί τινος μὴ πεφοβημένη . πῶς δὲ οὐχὶ μᾶλλον ἀγαπᾷ τὸν δημιουρὸν ἡ ὕλη , ὁπότε *
Lemmas: καί ὁ Σίμων · τίς δέ εἰμί ὕλη αὐτός σύγχρονος εἰμί καί ἰσοδύναμος ὡς ἐχθρός προβάλλω αὐτός ἡγεμών , ἐμποδίζω αὐτός ὁ βούλημα . καί ὁ Πέτρος · εἰμί ἀΐδιος εἰμί ὁ ὕλη , οὐδέ ἐχθρός τις εἰμί , ὁ γάρ ἀεί εἰμί καί ἀπαθής εἰμί , ἀπαθής δέ ὅς μακάριος εἰμί , μακάριος δέ ὅς ἔχθρα δεκτικός γίγνομαι οὖον δύναμαι , ἀΐδιος κτίζω στερέω τις μή φοβέω . πῶς δέ οὐ μᾶλλον ἀγαπάω ὁ δημιορος ὁ ὕλη , ὁπότε *