clemens-romanus-et-clementina.homiliae-sp 1.11
Ταῦτα αὐτοῦ λέγοντος , ὡς ἐκ συμφωνίας ἄτακτον ἠφίεσαν γέλωτα , κατασιωπᾶν καὶ ἀπορεῖν αὐτὸν πειρώμενοι ὡς βάρβαρόν τινα δαιμονῶντα . ἐγὼ δὲ ταῦτα ὁρῶν , ζήλῳ οὐκ οἶδ’ ὅπως ληφθείς , εὐσεβεῖ θυμῷ τοῦ λοιποῦ σιγᾶν οὐκ ἐκαρτέρουν , ἀλλὰ μετὰ παῤῥησίας ἐβόων λέγων · εὐλόγως ὁ Θεὸς ὑμῖν ἀκατάληπτον τὴν αὐτοῦ βούλησιν ἔθετο , ἀναξίους προιδών , ὡς ἐκ τῶν νῦν τοὺς κριτικὸν νοῦν ἔχοντας πληροφορῶν φαίνεται . ἐπεὶ γὰρ νῦν τῆς αὐτοῦ βουλήσεως κήρυκες ἐξαπεστάλησαν , οὐ γραμματικὴν ἐπαγγελλόμενοι τέχνην , ἀλλ᾽ ἁπλοῖς καὶ ἀπανούργοις τὴν αὐτοῦ βούλησιν ἐκφαίνοντες , ὡς πάντα ὁντιναοῦν τὸν ἀκούσαντα νοεῖν τὰ λεγόμενα , καὶ οὐ μετὰ ἕξεως τινος φθονερᾶς , παρέχειν πᾶσιν ἑαυτὴν μὴ βουλομένης πάρεστε ὑμεῖς , πρὸς τῷ μὴ νοεῖν τὸ ὑμῖν συμφέρον , ἐπὶ τῇ ὑμετέρᾳ βλάβῃ γελᾶν τὴν εἰς τὴν ὑμετέραν καταδίκην ἐν βαρβάροις πολιτευσαμένην ἀλήθειαν , ἣν καὶ ὑμῖν ἐπιδημήσασαν ξενίσαι οὐ βούλεσθε , διὰ τὰς ἀσελγείας ὑμῶν , καὶ τὸ λιτὸν τῶν λόγων αὐτῆς , ἵνα μὴ ἐλεγχθῆτε , ὅτι εἰ καὶ φιλόλογοί ἐστε , καὶ οὐ φιλαλήθεῖς φιλόσοφοι μέχρι μὲν οὖν πότε λαλεῖν μανθάνετε , οἱ τὸ λαλεῖν οὐκ ἔχοντες ; πολλὰ γὰρ ὑμῶν ῥήματα ἑνὸς οὐκ ἄξια λόγου . τί ἄρα ἐρεῖ ὑμῶν τὸ ἑλληνικὸν πλῆθος μία ψυχὴ γενόμενον , εἴπερ ἔσται κρίσις , ὡς οὗτος λέγει ; διὰ τί , ὦ θεέ , τὴν σὴν βούλησιν οὐκ ἐκήρυξας ἡμῖν ; οὐ πάντως ἀκούσεσθε , εἴπερ ἀποκρίσεως καταξιωθήσεσθε , τάδε · ἐγὼ πάσας τὰς ἐσομένας πρὸ καταβολῆς κόσμου εἰδὼς προαιρέσεις , ἰδίως ἑκάστῳ πρὸς τὸ αὐτοῦ ἄξιον λανθανόντως προαπήντησα · τοῦτο δὲ αὐτὸ ὅτι οὕτως ἔχει , βουληθεὶς τοὺς προσπεφευγότας μοι πληροφορῆσαι , διὰ τί ἀπαρχῆς ἐκ προτέρων γενεῶν τὴν ἐμὴν βούλησιν δημοσίᾳ ἐκ εἴασα κηρυχθῆναι , νῦν πρὸς τῷ τέλει τοῦ βίου κήρυκας ἐμῆς βουλῆς ἀπέστειλα , οἱ καὶ ὑβριζόμενοι χλευάζονται ὑπὸ τῶν μηδὲν ὠφελεῖσθαι θελόντων καὶ ἐπιτεταμένως τὴν ἐμὴν φιλίαν παραιτησαμένων . ὢ μεγάλης ἀδικίας , μέχρι φθόνου κινδυνεύουσιν κήρυκες , καὶ ταῦτα ὑπὸ τῶν εἰς σωτηρίαν καλουμένων ἀνδρῶν .
Lemmas: οὗτος αὐτός λέγω , ὡς ἐκ συμφωνία ἄτακτος ἀφίημι γέλως , κατασιωπάω καί ἀπορέω αὐτός πειράω ὡς βάρβαρος τις δαιμονάω . ἐγώ δέ οὗτος ὁράω , ζῆλος οὐ οἶδα ὅπως λαμβάνω , εὐσεβής θυμός ὁ λοιπός σιγάω οὐ καρτερέω , ἀλλά μετά παρρησία βοάω λέγω · εὔλογος ὁ θεός σύ ἀκατάληπτος ὁ αὐτός βούλησις τίθημι , ἀνάξιος προοράω , ὡς ἐκ ὁ νῦν ὁ κριτικός νόος ἔχω πληροφορέω φαίνω . ἐπεί γάρ νῦν ὁ αὐτός βούλησις κῆρυξ ἐξαποστέλλω , οὖον γραμματικός ἐπαγγέλλω τέχνη , ἀλλά ἁπλόος καί ἀπάνουργος ὁ αὐτός βούλησις ἐκφαίνω , ὡς πᾶς ὅστις ὁ ἀκούω νοέω ὁ λέγω , καί οὖον μετά ἕξις τις φθονερός , παρέχω πᾶς ἑαυτοῦ μή βούλομαι πάρειμι σύ , πρός ὁ μή νοέω ὁ σύ συμφέρω , ἐπί ὁ ὑμέτερος βλάβη γελάω ὁ εἰς ὁ ὑμέτερος δίκη ἐν βάρβαρος πολιτεύω ἀλήθεια , ὅς καί σύ ἐπιδημέω ξενίζω οὖον βούλομαι , διά ὁ ἀσέλγεια σύ , καί ὁ λιτός ὁ λόγος αὐτός , ἵνα μή ἐλέγχω , ὅτι εἰμί καί φιλόλογος εἰμί , καί οὖον φιλαλήθης φιλόσοφος μέχρι μέν οὖν πότε λαλέω μανθάνω , ὁ ὁ λαλέω οὐ ἔχω ; πολύς γάρ σύ ῥῆμα εἷς οὐ ἄξιος λόγος . τίς ἄρα εἴρω σύ ὁ ἑλληνικός πλῆθος εἷς ψυχή γίγνομαι , εἴπερ εἰμί κρίσις , ὡς οὗτος λέγω ; διά τίς , εἰμί θεός , ὁ σός βούλησις οὐ κηρύσσω ἐγώ ; οὖον πάντως ἀκούω , εἴπερ ἀπόκρισις καταξιόω , ὅδε · ἐγώ πᾶς ὁ εἰμί πρό καταβολή κόσμος εἰδοί προαίρεσις , ἰδίως ἕκαστος πρός ὁ αὐτός ἄξιος λανθάνω προαπαντάω · οὗτος δέ αὐτός ὅτι οὕτως ἔχω , βούλομαι ὁ προσφεύγω ἐγώ πληροφορέω , διά τίς ἀπαρχῆς ἐκ πρότερος γενεά ὁ ἐμός βούλησις δημόσιος ἐκ ἐάω κηρύσσω , νῦν πρός ὁ τέλος ὁ βίος κῆρυξ ἐμός βουλή ἀποστέλλω , ὁ καί ὑβρίζω χλευάζω ὑπό ὁ μηδείς ὠφελέω ἐθέλω καί ἐπιτεταμένως ὁ ἐμός φίλιος παραιτέομαι . ὦ μέγας ἀδικία , μέχρι φθόνος κινδυνεύω κῆρυξ , καί οὗτος ὑπό ὁ εἰς σωτηρία καλέω ἀνήρ .