ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 4.11.79
ἄκοντες οὖν μαρτυροῦσιν ἡμῖν τὴν δικαιοσύνην τοῖς διὰ δικαιοσύνην ἀδίκως κολαζομένοις . ἀλλ’ οὐδὲ τὸ ἄδικον τοῦ δικαστοῦ τῆς προνοίας ἅπτεται · δεῖ γὰρ κύριον εἶναι τὸν κριτὴν τῆς ἑαυτοῦ γνώμης , μὴ νευροσπαστούμενον ἀψύχων δίκην ὀργάνων ἀφορμὰς ἴσως μόνον παρὰ τῆς ἔξωθεν αἰτίας λαμβάνοντα . δοκιμάζεται γοῦν ἐν ᾧ κρίνει καθάπερ καὶ ἡμεῖς κατά τε τὴν τῶν αἱρετῶν ἐκλογὴν κατά τε τὴν ὑπομονήν · κἂν μὴ ἀδικῶμεν , ἀλλ’ ὡς ἀδικοῦσιν ἡμῖν ὁ δικαστὴς ἀφορᾷ · οὐ γὰρ οἶδεν τὰ καθ’ ἡμᾶς οὐδὲ θέλει μαθεῖν , προλήψει δὲ συναπάγεται κενῇ , διὸ καὶ κρίνεται . διώκουσι τοίνυν ἡμᾶς οὐκ ἀδίκους εἶναι καταλαβόντες , ἀλλ’ αὐτῷ μόνῳ τῷ Χριστιανοὺς εἷναι τὸν βίον ἀδικεῖν ὑπολαμβάνοντες αὐτούς τε οὕτω πολιτευομένους καὶ τοὺς ἄλλους τὸν ὅμοιον αἱρεῖσθαι βίον προτρεπομένους .
Lemmas: ἄκων οὖν μαρτυρέω ἐγώ ὁ δικαιοσύνη ὁ διά δικαιοσύνη ἄδικος κολάζω . ἀλλά οὐδέ ὁ ἄδικος ὁ δικαστής ὁ πρόνοια ἅπτω · δέω γάρ κύριος εἰμί ὁ κριτής ὁ ἑαυτοῦ γνώμη , μή νευροσπαστέω ἄψυχος δίκη ὄργανον ἀφορμή ἴσως μόνος παρά ὁ ἔξωθεν αἰτία λαμβάνω . δοκιμάζω γοῦν ἐν ὅς κρίνω καθά καί ἐγώ κατά τε ὁ ὁ αἱρετός ἐκλογή κατά τε ὁ ὑπομονή · ἐάν μή ἀδικέω , ἀλλά ὡς ἀδικέω ἐγώ ὁ δικαστής ἀφοράω · οὐ γάρ οἶδα ὁ κατά ἐγώ οὐδέ ἐθέλω μανθάνω , πρόληψις δέ συναπάγω κενός , διό καί κρίνω . διώκω τοίνυν ἐγώ οὐ ἄδικος εἰμί καταλαμβάνω , ἀλλά αὐτός μόνος ὁ Χριστιανός εἰμί ὁ βίος ἀδικέω ὑπολαμβάνω αὐτός τε οὕτως πολιτεύω καί ὁ ἄλλος ὁ ὅμοιος αἱρέω βίος προσρέπω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.11.80
Διὰ τί δὲ οὐ βοηθεῖσθε διωκόμενοι ; φασί . τί γὰρ καὶ ἀδικούμεθα ὡς πρὸς ἡμᾶς αὐτούς , θανάτῳ ἀπολυόμενοι πρὸς τὸν κύριον καὶ καθάπερ ἡλικίας μεταβολήν , οὕτω δὲ καὶ βίου ἐναλλαγὴν ὑπομένοντες ; εἰ δὲ εὖ φρονοῖμεν , χάριν εἰσόμεθα τοῖς τὴν ἀφορμὴν τῆς ταχείας ἀποδημίας παρεσχημένοις , εἰ δἰ ἀγάπην μαρτυροῖμεν · εἰ δὲ μὴ φαῦλοί τινες ἄνδρες εἶναι τοῖς πολλοῖς ἐδοκοῦμεν ἡμεῖς , ᾔδεσαν δὲ καὶ αὐτοὶ τὴν ἀλήθειαν , πάντες μὲν ἂν ἐπεπήδων τῇ ὁδῷ , ἐκλογὴ δὲ οὐκ ἂν ἦν . ἀλλὰ γὰρ ἡ ἡμετέρα πίστις , φῶς οὖσα τοῦ κόσμου , ἐλέγχει τὴν ἀπιστίαν . ἐμὲ μὲν γὰρ Ἄνυτός τε καὶ Μέλητος ἀποκτείνειεν μέντ’ ἄν , βλάψειεν δ’ ἂν οὐδ’ ὁπωστιοῦν · οὐ γὰρ οἶμαι θεμιτὸν εἶναι τὸ ἄμεινον πρὸς τοῦ χείρονος βλάπτεσθαι . ὥστε θαρροῦντα ἡμῶν ἕκαστον λέγειν · κύριος ἐμοὶ βοηθός , οὐ φοβηθήσομαι · τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος ; δικαίων γὰρ ψυχαὶ ἐν χειρὶ θεοῦ , καὶ οὐ μὴ ἅψηται αὐτῶν βάσανος .
Lemmas: διά τίς δέ οὐ βοηθέω διώκω ; φημί . τίς γάρ καί ἀδικέω ὡς πρός ἐγώ αὐτός , θάνατος ἀπολύω πρός ὁ κύριος καί καθά ἡλικία μεταβολή , οὕτως δέ καί βίος ἐναλλαγή ὑπομένω ; εἰ δέ εὖ φρονέω , χάρις οἶδα ὁ ὁ ἀφορμή ὁ ταχύς ἀποδημία παρέχω , εἰ διά ἀγάπη μαρτυρέω · εἰ δέ μή φαῦλος τις ἀνήρ εἰμί ὁ πολύς δοκέω ἐγώ , οἶδα δέ καί αὐτός ὁ ἀλήθεια , πᾶς μέν ἄν ἐπιπηδάω ὁ ὁδός , ἐκλογή δέ οὐ ἄν εἰμί . ἀλλά γάρ ὁ ἡμέτερος πίστις , φάος εἰμί ὁ κόσμος , ἐλέγχω ὁ ἀπιστία . ἐγώ μέν γάρ Ἄνυτος τε καί Μέλητος ἀποκτείνω μέντοι ἄν , βλάπτω δέ ἄν οὐδέ ὁπωσοῦν · οὐ γάρ οἴομαι θεμιτός εἰμί ὁ ἀγαθός πρός ὁ κακός βλάπτω . ὥστε θαρσέω ἐγώ ἕκαστος λέγω · κύριος ἐγώ βοηθός , οὐ φοβέω · τίς ποιέω ἐγώ ἄνθρωπος ; δίκαιος γάρ ψυχή ἐν χείρ θεός , καί οὐ μή ἅπτω αὐτός βάσανος .
clemens-alexandrinus.stromata 4.12.81
Βασιλείδης δὲ ἐν τῷ εἰκοστῷ τρίτῳ τῶν Ἐξηγητικῶν περὶ τῶν κατὰ τὸ μαρτύριον κολαζομένων αὐταῖς λέξεσι τάδε φησί · φημὶ γάρ τοι , ὁπόσοι ὑποπίπτουσι ταῖς λεγομέναις θλίψεσιν , ἤτοι ἡμαρτηκότες ἐν ἄλλοις λανθάνοντες πταίσμασιν εἰς τοῦτο ἄγονται τὸ ἀγαθόν , χρηστότητι τοῦ περιάγοντος ἄλλα ἐξ ἄλλων ὄντως ἐγκαλούμενοι , ἵνα μὴ ὡς κατάδικοι ἐπὶ κακοῖς ὁμολογουμένοις πάθωσι , μηδὲ λοιδορούμενοι ὡς ὁ μοιχὸς ἢ ὁ φονεύς , ἀλλ’ ὅτι Χριστιανοὶ † πεφυκότες , ὅπερ αὐτοὺς παρηγορήσει μηδὲ πάσχειν δοκεῖν · κἂν μὴ ἡμαρτηκὼς δ’ ὅλως τις ἐπὶ τὸ παθεῖν γένηται , σπάνιον μέν , ἀλλ’ οὐδὲ οὗτος κατ’ ἐπιβουλὴν δυνάμεώς τι πείσεται , ἀλλὰ πείσεται ὡς ἔπασχε καὶ τὸ νήπιον τὸ δοκοῦν οὐχ ἡμαρτηκέναι .
Lemmas: Βασιλείδης δέ ἐν ὁ εἰκοστός τρίτος ὁ Ἐξηγητικός περί ὁ κατά ὁ μαρτύριον κολάζω αὐτός λέξις ὅδε φημί · φημί γάρ τοι , ὁπόσος ὑποπίπτω ὁ λέγω θλῖψις , ἤτοι ἁμαρτάνω ἐν ἄλλος λανθάνω πταῖσμα εἰς οὗτος ἄγω ὁ ἀγαθός , χρηστότης ὁ περιάγω ἄλλος ἐκ ἄλλος ὄντως ἐγκαλέω , ἵνα μή ὡς κατάδικος ἐπί κακός ὁμολογέω πάσχω , μηδέ λοιδορέω ὡς ὁ μοιχός ἤ ὁ φονεύς , ἀλλά ὅτι Χριστιανός † φύω , ὅς αὐτός παρηγορέω μηδέ πάσχω δοκέω · ἐάν μή ἁμαρτάνω δέ ὅλος τις ἐπί ὁ πάσχω γίγνομαι , σπάνιος μέν , ἀλλά οὐδέ οὗτος κατά ἐπιβουλή δύναμις τις πάσχω , ἀλλά πάσχω ὡς πάσχω καί ὁ νήπιος ὁ δοκέω οὐ ἁμαρτάνω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.12.82
εἶθ’ ὑποβὰς πάλιν ἐπιφέρει · ὡς οὖν τὸ νήπιον οὐ προημαρτηκὸς ἢ ἐνεργῶς μὲν οὐχ ἡμαρτηκὸς οὐδέν , ἐν ἑαυτῷ δὲ τὸ ἁμαρτῆσαι ἔχον , ἐπὰν ὑποβληθῇ τῷ παθεῖν , εὐεργετεῖται , πολλὰ κερδαῖνον δύσκολα , οὑτωσὶ δὴ κἂν τέλειος μηδὲν ἡμαρτηκὼς ἔργῳ τύχῃ , δέ , ἃν πάθῃ , τοῦτο ἔπαθεν ἐμφερῶς τῷ νηπίῳ · ἔχων μὲν γὰρ ἐν ἑαυτῷ τὸ ἁμαρτητικόν , ἀφορμὴν δὲ πρὸς τὸ ἡμαρτηκέναι μὴ λαβὼν οὐχ ἡμάρτανεν . ὥστ’ οὐκ αὐτῷ τὸ μὴ ἁμαρτῆσαι λογιστέον . ὡς γὰρ ὁ μοιχεῦσαι θέλων μοιχός ἐστι , κἂν τοῦ μοιχεῦσαι μὴ ἐπιτύχῃ , καὶ ὁ ποιῆσαι φόνον θέλων ἀνδροφόνος ἐστί , κἂν μὴ δύνηται φονεῦσαι , οὑτωσὶ δὴ καὶ τὸν ἀναμάρτητον ὃν λέγω ἐὰν ἴδω πάσχοντα , κἂν μηδὲν ᾖ κακὸν πεπραχώς , κακὸν ἐρῶ τῷ θέλειν ἁμαρτάνειν . πάντ’ ἐρῶ γὰρ μᾶλλον ἢ κακὸν τὸ προνοοῦν ἐρῶ .
Lemmas: εἶτα ὑποβαίνω πάλιν ἐπιφέρω · ὡς οὖν ὁ νήπιος οὐ προαμαρτάνω ἤ ἐνεργός μέν οὐ ἁμαρτάνω οὐδείς , ἐν ἑαυτοῦ δέ ὁ ἁμαρτέω ἔχω , ἐπάν ὑποβάλλω ὁ πάσχω , εὐεργετέω , πολύς κερδαίνω δύσκολος , οὕτως δή ἐάν τέλειος μηδείς ἁμαρτάνω ἔργον τυγχάνω , δέ , ἄν πάσχω , οὗτος πάσχω ἐμφερής ὁ νήπιος · ἔχω μέν γάρ ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἁμαρτητικός , ἀφορμή δέ πρός ὁ ἁμαρτάνω μή λαμβάνω οὐ ἁμαρτάνω . ὥστε οὐ αὐτός ὁ μή ἁμαρτέω λογίζομαι . ὡς γάρ ὁ μοιχεύω ἐθέλω μοιχός εἰμί , ἐάν ὁ μοιχεύω μή ἐπιτυγχάνω , καί ὁ ποιέω φόνος ἐθέλω ἀνδροφόνος εἰμί , ἐάν μή δύναμαι φονεύω , οὕτως δή καί ὁ ἀναμάρτητος ὅς λέγω ἐάν ὁράω πάσχω , ἐάν μηδείς εἰμί κακός πράσσω , κακός λέγω ὁ ἐθέλω ἁμαρτάνω . πᾶς λέγω γάρ μάλα ἤ κακός ὁ προνοέω λέγω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.12.83
εἶθ’ ὑποβὰς καὶ περὶ τοῦ κυρίου ἄντικρυς ὡς περὶ ἀνθρώπου λέγει · ἐὰν μέντοι παραλιπὼν τούτους ἅπαντας τοὺς λόγους ἔλθῃς ἐπὶ τὸ δυσωπεῖν με διὰ προσώπων τινῶν , εἰ τύχοι , λέγων , ὁ δεῖνα οὖν ἥμαρτεν , ἔπαθεν γὰρ ὁ δεῖνα , ἐὰν μὲν ἐπιτρέπῃς , ἐρῶ , οὐχ ἥμαρτεν μέν , ὅμοιος δὲ ἦν τῷ πάσχοντι νηπίῳ · εἰ μέντοι σφοδρότερον ἐκβιάσαιο τὸν λόγον , ἐρῶ , ἄνθρωπον ὅντιν’ ἂν ὀνομάσῃς ἄνθρωπον εἶναι , δίκαιον δὲ τὸν θεόν . καθαρὸς γὰρ οὐδείς , ὥσπερ εἶπέ τις , ἀπὸ ῥύπου . ἀλλὰ τῷ Βασιλείδῃ ἡ ὑπόθεσις προαμαρτήσασάν φησι τὴν ψυχὴν ἐν ἑτέρῳ βίῳ τὴν κόλασιν ὑπομένειν ἐνταῦθα , τὴν μὲν ἐκλεκτὴν ἐπιτίμως διὰ μαρτυρίου , τὴν ἄλλην δὲ καθαιρομένην οἰκείᾳ κολάσει . καὶ πῶς τοῦτο ἀληθὲς ἐφ’ ἡμῖν κειμένου τοῦ ὁμολογῆσαι καὶ κολασθῆναι ἢ μή ; λύεται γὰρ ἐπὶ τοῦ ἀρνησομένου ἡ κατὰ τὸν Βασιλείδην πρόνοια .
Lemmas: εἶτα ὑποβαίνω καί περί ὁ κύριος ἄντικρυς ὡς περί ἄνθρωπος λέγω · ἐάν μέντοι παραλείπω οὗτος ἅπας ὁ λόγος ἔρχομαι ἐπί ὁ δυσωπέω ἐγώ διά πρόσωπον τις , εἰ τυγχάνω , λέγω , ὁ δεῖνα οὖν ἁμαρτάνω , πάσχω γάρ ὁ δεῖνα , ἐάν μέν ἐπιτρέπω , λέγω , οὐ ἁμαρτάνω μέν , ὅμοιος δέ εἰμί ὁ πάσχω νήπιος · εἰ μέντοι σφοδρός ἐκβιάομαι ὁ λόγος , λέγω , ἄνθρωπος ὅστις ἄν ὀνομάζω ἄνθρωπος εἰμί , δίκαιος δέ ὁ θεός . καθαρός γάρ οὐδείς , ὥσπερ λέγω τις , ἀπό ῥύπος . ἀλλά ὁ Βασιλείδης ὁ ὑπόθεσις προαμαρτάνω φημί ὁ ψυχή ἐν ἕτερος βίος ὁ κόλασις ὑπομένω ἐνταῦθα , ὁ μέν ἐκλεκτός ἐπίτιμος διά μαρτύριον , ὁ ἄλλος δέ καθαίρω οἰκεῖος κόλασις . καί πῶς οὗτος ἀληθής ἐπί ἐγώ κεῖμαι ὁ ὁμολογέω καί κολάζω ἤ μή ; λύω γάρ ἐπί ὁ ἀρνέομαι ὁ κατά ὁ Βασιλείδης πρόνοια .
clemens-alexandrinus.stromata 4.12.84
ἐρωτῶ τοίνυν αὐτὸν ἐπὶ τοῦ κρατηθέντος ὁμολογητοῦ , πότερον μαρτυρήσει καὶ κολασθήσεται κατὰ τὴν πρόνοιαν ἢ οὔ . ἀρνούμενος γὰρ οὐ κολασθήσεται . εἰ δὲ ἐκ τῆς ἀποβάσεως καὶ τὸ μὴ δεῖν κολασθῆναι τοῦτον φήσει , τὴν ἀπώλειαν τῶν ἀρνησομένων ἐκ προνοίας ἄκων προσμαρτυρήσει . πῶς δὲ ἔτι μισθὸς ὁ ἐνδοξότατος ἐν οὐρανῷ ἀπόκειται τῷ μαρτυρήσαντι διὰ τὸ μαρτυρῆσαι ; εἰ δὲ τὸν ἁμαρτητικὸν οὐκ εἴασεν ἡ πρόνοια ἐπὶ τὸ ἁμαρτεῖν ἐλθεῖν , ἄδικος γίνεται κατ’ ἄμφω , καὶ τὸν διὰ δικαιοσύνην εἰς κόλασιν ἑλκόμενον μὴ ῥυομένη , καὶ τὸν ἀδικεῖν ἐθελήσαντα ῥυσαμένη , τοῦ μὲν ποιήσαντος δἰ ὧν ἐβουλήθη , τῆς δὲ κωλυσάσης τὸ ἔργον καὶ μὴ δικαίως περιεπούσης τὸν ἁμαρτητικόν .
Lemmas: ἐρωτάω τοίνυν αὐτός ἐπί ὁ κρατέω ὁμολογητής , πότερος μαρτυρέω καί κολάζω κατά ὁ πρόνοια ἤ οὐ . ἀρνέομαι γάρ οὐ κολάζω . εἰ δέ ἐκ ὁ ἀπόβασις καί ὁ μή δέω κολάζω οὗτος φημί , ὁ ἀπώλεια ὁ ἀρνέομαι ἐκ πρόνοια ἄκων προσμαρτυρέω . πῶς δέ ἔτι μισθός ὁ ἔνδοξος ἐν οὐρανός ἀπόκειμαι ὁ μαρτυρέω διά ὁ μαρτυρέω ; εἰ δέ ὁ ἁμαρτητικός οὐ ἐάω ὁ πρόνοια ἐπί ὁ ἁμαρτάνω ἔρχομαι , ἄδικος γίγνομαι κατά ἄμφω , καί ὁ διά δικαιοσύνη εἰς κόλασις ἕλκω μή ἐρύω , καί ὁ ἀδικέω ἐθέλω ἐρύω , ὁ μέν ποιέω διά ὅς βούλομαι , ὁ δέ κωλύω ὁ ἔργον καί μή δίκαιος περιέπω ὁ ἁμαρτητικός .
clemens-alexandrinus.stromata 4.12.85
πῶς δὲ οὐκ ἄθεος θειάζων μὲν τὸν διάβολον , ἄνθρωπον δὲ ἁμαρτητικὸν τολμήσας εἰπεῖν τὸν κύριον ; πειράζει γὰρ ὁ διάβολος εἰδὼς μὲν ὅ ἐσμεν , οὐκ εἰδὼς δὲ εἰ ὑπομενοῦμεν · ἀλλὰ ἀποσεῖσαι τῆς πίστεως ἡμᾶς βουλόμενος καὶ ὑπάγεσθαι ἑαυτῷ πειράζει , ὅπερ καὶ μόνον ἐπιτέτραπται αὐτῷ διά τε τὸ ἡμᾶς ἐξ ἑαυτῶν σῴζεσθαι δεῖν , ἀφορμὰς παρὰ τῆς ἐντολῆς εἰληφότας , διά τε τὸν καταισχυμμὸν τοῦ πειράσαντος καὶ ἀποτυχόντος διά τε τὴν ἰσχυροποίησιν τῶν κατὰ τὴν ἐκκλησίαν διά τε τὴν συνείδησιν τῶν θαυμασάντων τὴν ὑπομονήν . εἰ δὲ τὸ μαρτύριον ἀνταπόδοσις διὰ κολάσεως , καὶ ἡ πίστις καὶ ἡ διδασκαλία , δἰ ἃς τὸ μαρτύριον · συνεργοὶ ἄρα αὗται κολάσεως , ἧς τίς ἂν ἄλλη μείζων ἀπέμφασις γένοιτο ; ἀλλὰ πρὸς μὲν τὰ δόγματα ἐκεῖνα , εἰ μετενσωματοῦται ἡ ψυχή , καὶ περὶ τοῦ διαβόλου κατὰ τοὺς οἰκείους λεχθήσεται καιρούς , νυνὶ δὲ τοῖς εἰρημένοις καὶ ταῦτα προσθῶμεν · ποῦ ἔτι ἡ πίστις κατὰ ἀνταπόδοσιν τῶν προημαρτημένων τοῦ μαρτυρίου γινομένου , ποῦ δὲ ἡ ἀγάπη ἡ πρὸς τὸν θεὸν διὰ τὴν ἀλήθειαν διωκομένη καὶ ὑπομένουσα , ποῦ δὲ ἔπαινος ὁμολογήσαντος ἢ ψόγος ἀρνησαμένου , εἰς τί δὲ ἔτι χρησίμη ἡ πολιτεία ἡ ὀρθή , τὸ νεκρῶσαι τὰς ἐπιθυμίας καὶ μηδὲν τῶν κτισμάτων μισεῖν ;
Lemmas: πῶς δέ οὐ ἄθεος θειάζω μέν ὁ διάβολος , ἄνθρωπος δέ ἁμαρτητικός τολμάω λέγω ὁ κύριος ; πειράω γάρ ὁ διάβολος οἶδα μέν ὅς εἰμί , οὐ οἶδα δέ εἰ ὑπομένω · ἀλλά ἀποσείω ὁ πίστις ἐγώ βούλομαι καί ὑπάγω ἑαυτοῦ πειράω , ὅς καί μόνος ἐπιτρέπω αὐτός διά τε ὁ ἐγώ ἐκ ἑαυτοῦ σῴζω δέω , ἀφορμή παρά ὁ ἐντολή λαμβάνω , διά τε ὁ καταισχυμμός ὁ πειράω καί ἀποτυγχάνω διά τε ὁ ἰσχυροποίησις ὁ κατά ὁ ἐκκλησία διά τε ὁ συνείδησις ὁ θαυμάζω ὁ ὑπομονή . εἰ δέ ὁ μαρτύριον ἀνταπόδοσις διά κόλασις , καί ὁ πίστις καί ὁ διδασκαλία , Ζεύς ὅς ὁ μαρτύριον · συνεργός ἄρα οὗτος κόλασις , ὅς τίς ἄν ἄλλος μέγας ἀπέμφασις γίγνομαι ; ἀλλά πρός μέν ὁ δόγμα ἐκεῖνος , εἰ μετενσωματόομαι ὁ ψυχή , καί περί ὁ διάβολος κατά ὁ οἰκεῖος λέγω καιρός , νυνί δέ ὁ λέγω καί οὗτος προστίθημι · ποῦ ἔτι ὁ πίστις κατά ἀνταπόδοσις ὁ προαμαρτάνω ὁ μαρτύριον γίγνομαι , ποῦ δέ ὁ ἀγάπη ὁ πρός ὁ θεός διά ὁ ἀλήθεια διώκω καί ὑπομένω , ποῦ δέ ἔπαινος ὁμολογέω ἤ ψόγος ἀρνέομαι , εἰς τίς δέ ἔτι χρήσιμος ὁ πολιτεία ὁ ὀρθός , ὁ νεκρόω ὁ ἐπιθυμία καί μηδείς ὁ κτίσμα μισέω ;
clemens-alexandrinus.stromata 4.12.86
εἰ δέ , ὡς αὐτός φησιν ὁ Βασιλείδης , ἓν μέρος ἐκ τοῦ λεγομένου θελήματος τοῦ θεοῦ ὑπειλήφαμεν τὸ ἠγαπηκέναι ἅπαντα , ὅτι λόγον ἀποσῴζουσι πρὸς τὸ πᾶν ἅπαντα , ἕτερον δὲ τὸ μηδενὸς ἐπιθυμεῖν καὶ τρίτον τὸ μισεῖν μηδὲ ἕν , θελήματι τοῦ θεοῦ καὶ αἱ κολάσεις ἔσονται · ὅπερ ἀσεβὲς ἐννοεῖν . οὔτε γὰρ ὁ κύριος θελήματι ἔπαθεν τοῦ πατρὸς οὔθ’ οἱ διωκόμενοι βουλήσει τοῦ θεοῦ διώκονται , ἐπεὶ δυεῖν θάτερον , ἢ καλόν τι ἔσται διωγμὸς διὰ τὴν βούλησιν τοῦ θεοῦ , ἢ ἀθῷοι οἱ διατιθέντες καὶ θλίβοντες . ἀλλὰ μὴν οὐδὲν ἄνευ θελήματος τοῦ κυρίου τῶν ὅλων . λείπεται δὴ συντόμως φάναι τὰ τοιαῦτα συμβαίνειν μὴ κωλύσαντος τοῦ θεοῦ · τοῦτο γὰρ μόνον σῴζει καὶ τὴν πρόνοιαν καὶ τὴν ἀγαθότητα τοῦ θεοῦ .
Lemmas: εἰ δέ , ὡς αὐτός φημί ὁ Βασιλείδης , εἷς μέρος ἐκ ὁ λέγω θέλημα ὁ θεός ὑπολαμβάνω ὁ ἀγαπάω ἅπας , ὅτι λόγος ἀποσῴζω πρός ὁ πᾶς ἅπας , ἕτερος δέ ὁ μηδείς ἐπιθυμέω καί τρίτος ὁ μισέω μηδέ εἷς , θέλημα ὁ θεός καί ὁ κόλασις εἰμί · ὅς ἀσεβής ἐννοέω . οὔτε γάρ ὁ κύριος θέλημα πάσχω ὁ πατήρ οὔτε ὁ διώκω βούλησις ὁ θεός διώκω , ἐπεί δύο ἕτερος , ἤ καλός τις εἰμί διωγμός διά ὁ βούλησις ὁ θεός , ἤ ἀθῷος ὁ διατίθημι καί θλίβω . ἀλλά μήν οὐδείς ἄνευ θέλημα ὁ κύριος ὁ ὅλος . λείπω δή σύντομος φημί ὁ τοιοῦτος συμβαίνω μή κωλύω ὁ θεός · οὗτος γάρ μόνος σῴζω καί ὁ πρόνοια καί ὁ ἀγαθότης ὁ θεός .
clemens-alexandrinus.stromata 4.12.87
οὐ τὸ ἐνεργεῖν τοίνυν αὐτὸν τὰς θλίψεις οἴεσθαι χρή , μὴ γὰρ εἴη τοῦτο ἐννοεῖν , ἀλλὰ μὴ κωλύειν τοὺς ἐνεργοῦντας πεπεῖσθαι προσῆκεν καταχρῆσθαί τε εἰς καλὸν τοῖς τῶν ἐναντίων τολμήμασιν ( καθελῶ γοῦν φησι , τὸν τοῖχον καὶ ἔσται εἰς καταπάτημα ) , παιδευτικῆς τέχνης τῆς τοιαύτης οὔσης προνοίας ἐπὶ μὲν τῶν ἄλλων διὰ τὰς οἰκείας ἑκάστου ἁμαρτίας , ἐπὶ δὲ τοῦ κυρίου καὶ τῶν ἀποστόλων διὰ τὰς ἡμῶν . αὐτίκα ὁ θεῖος ἀπόστολος τοῦτο γάρ ἐστι τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ φησίν , ὁ ἁγιασμὸς ὑμῶν , ἀπέχεσθαι ὑμᾶς ἀπὸ τῆς πορνείας , εἰδέναι ἕκαστον ὑμῶν τὸ ἑαυτοῦ σκεῦος κτᾶσθαι ἐν ἁγιασμῷ καὶ τιμῇ , μὴ ἐν πάθει ἐπιθυμίας καθάπερ καὶ τὰ ἔθνη τὰ μὴ εἰδότα τὸν κύριον , τὸ μὴ ὑπερβαίνειν καὶ πλεονεκτεῖν ἐν τῷ πράγματι τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ , διότι ἔκδικος ὁ κύριος περὶ πάντων τούτων , καθὼς καὶ προείπομεν ὑμῖν καὶ διεμαρτυράμεθα . οὐ γὰρ ἐκάλεσεν ἡμᾶς ὁ θεὸς ἐπὶ ἀκαθαρσίᾳ , ἀλλ’ ἐν ἁγιασμῷ . τοιγαροῦν ὁ ἀθετῶν οὐκ ἄνθρωπον ἀθετεῖ , ἀλλὰ τὸν θεὸν τὸν καὶ δόντα τὸ πνεῦμα αὐτοῦ τὸ ἅγιον εἰς ὑμᾶς . διὰ τοῦτον οὖν τὸν ἁγιασμὸν ἡμῶν οὐκ ἐκωλύθη παθεῖν ὁ κύριος .
Lemmas: οὐ ὁ ἐνεργέω τοίνυν αὐτός ὁ θλῖψις οἴομαι χρή , μή γάρ εἰμί οὗτος ἐννοέω , ἀλλά μή κωλύω ὁ ἐνεργέω πείθω προσήκω καταχράομαι τε εἰς καλός ὁ ὁ ἐναντίος τόλμημα ( καθαιρέω γοῦν φημί , ὁ τοῖχος καί εἰμί εἰς καταπάτημα ) , παιδευτικός τέχνη ὁ τοιοῦτος εἰμί πρόνοια ἐπί μέν ὁ ἄλλος διά ὁ οἰκεῖος ἕκαστος ἁμαρτία , ἐπί δέ ὁ κύριος καί ὁ ἀπόστολος διά ὁ ἐγώ . αὐτίκα ὁ θεῖος ἀπόστολος οὗτος γάρ εἰμί ὁ θέλημα ὁ θεός φημί , ὁ ἁγιασμός σύ , ἀπέχω σύ ἀπό ὁ πορνεία , οἶδα ἕκαστος σύ ὁ ἑαυτοῦ σκεῦος κτάομαι ἐν ἁγιασμός καί τιμή , μή ἐν πάθος ἐπιθυμία καθά καί ὁ ἔθνος ὁ μή οἶδα ὁ κύριος , ὁ μή ὑπερβαίνω καί πλεονεκτέω ἐν ὁ πρᾶγμα ὁ ἀδελφός αὐτός , διότι ἔκδικος ὁ κύριος περί πᾶς οὗτος , καθώς καί προλέγω σύ καί διαμαρτύρομαι . οὐ γάρ καλέω ἐγώ ὁ θεός ἐπί ἀκαθαρσία , ἀλλά ἐν ἁγιασμός . τοιγαροῦν ὁ ἀθετέω οὐ ἄνθρωπος ἀθετέω , ἀλλά ὁ θεός ὁ καί δίδωμι ὁ πνεῦμα αὐτός ὁ ἅγιος εἰς σύ . διά οὗτος οὖν ὁ ἁγιασμός ἐγώ οὐ κωλύω πάσχω ὁ κύριος .
clemens-alexandrinus.stromata 4.12.88
εἰ τοίνυν ἀπολογούμενός τις αὐτῶν λέγοι κολάζεσθαι μὲν τὸν μάρτυρα διὰ τὰς πρὸ τῆσδε τῆς ἐνσωματώσεως ἁμαρτίας , τὸν καρπὸν δὲ τῆς κατὰ τόνδε τὸν βίον πολιτείας αὖθις ἀπολήψεσθαι , οὕτω γὰρ διατετάχθαι τὴν διοίκησιν , πευσόμεθα αὐτοῦ , εἰ ἐκ προνοίας γίνεται ἡ ἀνταπόδοσις · εἰ μὲν γὰρ μὴ εἴη τῆς θείας διοικήσεως , οἴχεται ἡ οἰκονομία τῶν καθαρσίων καὶ πέπτωκεν ἡ ὑπόθεσις αὐτοῖς , εἰ δὲ ἐκ προνοίας τὰ καθάρσια , ἐκ προνοίας καὶ αἱ κολάσεις . ἡ πρόνοια δὲ εἰ καὶ ἀπὸ τοῦ Ἄρχοντος , ὥς φασιν , κινεῖσθαι ἄρχεται , ἀλλ’ ἐγκατεσπάρη ταῖς οὐσίαις σὺν καὶ τῇ τῶν οὐσιῶν γενέσει πρὸς τοῦ θεοῦ τῶν ὅλων . ὧν οὕτως ἐχόντων ἀνάγκη ὁμολογεῖν αὐτοὺς ἢ τὴν κόλασιν μὴ εἶναι ἄδικον ( καὶ δικαιοπραγοῦσιν οἱ καταδικάζοντες καὶ διώκοντες τοὺς μάρτυρας ) ἢ ἐκ θελήματος ἐνεργεῖσθαι τοῦ θεοῦ καὶ τοὺς διωγμούς . οὐκέτι οὖν ὁ πόνος καὶ ὁ φόβος , ὡς αὐτοὶ λέγουσιν , ἐπισυμβαίνει τοῖς πράγμασιν ὡς ὁ ἰὸς τῷ σιδήρῳ , ἀλλ’ ἐκ βουλήσεως ἰδίας προσέρχεται τῇ ψυχῇ .
Lemmas: εἰ τοίνυν ἀπολογέομαι τις αὐτός λέγω κολάζω μέν ὁ μάρτυς διά ὁ πρό ὅδε ὁ ἐνσωμάτωσις ἁμαρτία , ὁ καρπός δέ ὁ κατά ὅδε ὁ βίος πολιτεία αὖθις ἀπολαμβάνω , οὕτως γάρ διατάσσω ὁ διοίκησις , πυνθάνομαι αὐτός , εἰ ἐκ πρόνοια γίγνομαι ὁ ἀνταπόδοσις · εἰ μέν γάρ μή εἰμί ὁ θεῖος διοίκησις , οἴχομαι ὁ οἰκονομία ὁ καθάρσιος καί πίπτω ὁ ὑπόθεσις αὐτός , εἰ δέ ἐκ πρόνοια ὁ καθάρσιος , ἐκ πρόνοια καί ὁ κόλασις . ὁ πρόνοια δέ εἰ καί ἀπό ὁ Ἄρχων , ὡς φημί , κινέω ἄρχω , ἀλλά ἐγκατασπείρω ὁ οὐσία σύν καί ὁ ὁ οὐσία γένεσις πρός ὁ θεός ὁ ὅλος . ὅς οὕτως ἔχω ἀνάγκη ὁμολογέω αὐτός ἤ ὁ κόλασις μή εἰμί ἄδικος ( καί δικαιοπραγέω ὁ καταδικάζω καί διώκω ὁ μάρτυς ) ἤ ἐκ θέλημα ἐνεργέω ὁ θεός καί ὁ διωγμός . οὐκέτι οὖν ὁ πόνος καί ὁ φόβος , ὡς αὐτός λέγω , ἐπισυμβαίνω ὁ πρᾶγμα ὡς ὁ ἰός ὁ σίδηρος , ἀλλά ἐκ βούλησις ἴδιος προσέρχομαι ὁ ψυχή .
clemens-alexandrinus.stromata 4.13.89
Καὶ περὶ μὲν τούτων πολὺς ὁ λόγος , ὃν ἐν ὑστέρῳ σκοπεῖν ἀποκείσεται κατὰ καιρὸν διαλαμβάνουσιν . Οὐαλεντῖνος δὲ ἔν τινι ὁμιλίᾳ κατὰ λέξιν γράφει · ἀπ’ ἀρχῆς ἀθάνατοί ἐστε καὶ τέκνα ζωῆς ἐστε αἰωνίας καὶ τὸν θάνατον ἠθέλετε μερίσασθαι εἰς ἑαυτούς , ἵνα δαπανήσητε αὐτὸν καὶ ἀναλώσητε , καὶ ἀποθάνῃ ὁ θάνατος ἐν ὑμῖν καὶ δἰ ὑμῶν . ὅταν γὰρ τὸν μὲν κόσμον λύητε , ὑμεῖς δὲ μὴ καταλύησθε , κυριεύετε τῆς κτίσεως καὶ τῆς φθορᾶς ἁπάσης . φύσει γὰρ σῳζόμενον γένος ὑποτίθεται καὶ αὐτὸς ἐμφερῶς τῷ Βασιλείδῃ , ἄνωθεν δὲ ἡμῖν δεῦρο τοῦτο δὴ τὸ διάφορον γένος ἐπὶ τὴν τοῦ θανάτου καθαίρεσιν ἥκειν , θανάτου δὲ γένεσιν ἔργον εἶναι τοῦ κτίσαντος τὸν κόσμον . διὸ καὶ τὴν γραφὴν ἐκείνην οὕτως ἐκδέχεται · οὐδεὶς ὄψεται τὸ πρόσωπον τοῦ θεοῦ καὶ ζήσεται ὡς θανάτου αἰτίου . περὶ τούτου τοῦ θεοῦ ἐκεῖνα αἰνίττεται γράφων αὐταῖς λέξεσιν · ὁπόσον ἐλάττων ἡ εἰκὼν τοῦ ζῶντος προσώπου , τοσοῦτον ἥσσων ὁ κόσμος τοῦ ζῶντος αἰῶνος .
Lemmas: καί περί μέν οὗτος πολύς ὁ λόγος , ὅς ἐν ὕστερος σκοπέω ἀπόκειμαι κατά καιρός διαλαμβάνω . Οὐαλεντῖνος δέ ἐν τις ὁμιλία κατά λέξις γράφω · ἀπό ἀρχή ἀθάνατος εἰμί καί τέκνον ζωή εἰμί αἰώνιος καί ὁ θάνατος ἐθέλω μερίζω εἰς ἑαυτοῦ , ἵνα δαπανάω αὐτός καί ἀναλίσκω , καί ἀποθνῄσκω ὁ θάνατος ἐν σύ καί διά σύ . ὅταν γάρ ὁ μέν κόσμος λύω , σύ δέ μή καταλύω , κυριεύω ὁ κτίσις καί ὁ φθορά ἅπας . φύσις γάρ σῴζω γένος ὑποτίθημι καί αὐτός ἐμφερής ὁ Βασιλείδης , ἄνωθεν δέ ἐγώ δεῦρο οὗτος δή ὁ διάφορος γένος ἐπί ὁ ὁ θάνατος καθαίρεσις ἥκω , θάνατος δέ γένεσις ἔργον εἰμί ὁ κτίζω ὁ κόσμος . διό καί ὁ γραφή ἐκεῖνος οὕτως ἐκδέχομαι · οὐδείς ὁράω ὁ πρόσωπον ὁ θεός καί ζάω ὡς θάνατος αἴτιος . περί οὗτος ὁ θεός ἐκεῖνος αἰνίσσομαι γράφω αὐτός λέξις · ὁπόσος ἐλαχύς ὁ εἰκών ὁ ζάω πρόσωπον , τοσοῦτος ἥσσων ὁ κόσμος ὁ ζάω αἰών .
clemens-alexandrinus.stromata 4.13.90
τίς οὖν αἰτία τῆς εἰκόνος ; μεγαλωσύνη τοῦ προσώπου παρεσχημένου τῷ ζωγράφῳ τὸν τύπον , ἵνα τιμηθῇ δἰ ὀνόματος αὐτοῦ · οὐ γὰρ αὐθεντικῶς εὑρέθη μορφή , ἀλλὰ τὸ ὄνομα ἐπλήρωσεν τὸ ὑστερῆσαν ἐν πλάσει . συνεργεῖ δὲ καὶ τὸ τοῦ θεοῦ ἀόρατον εἰς πίστιν τοῦ πεπλασμένου . τὸν μὲν γὰρ Δημιουργὸν ὡς θεὸν καὶ πατέρα κληθέντα εἰκόνα τοῦ ἀληθινοῦ θεοῦ καὶ προφήτην προσεῖπεν , ζωγράφον δὲ τὴν Σοφίαν , ἧς τὸ πλάσμα ἡ εἰκών , εἰς δόξαν τοῦ ἀοράτου , ἐπεὶ ὅσα ἐκ συζυγίας προέρχεται , πληρώματά ἐστιν , ὅσα δὲ ἀπὸ ἑνός , εἰκόνες . ἐπεὶ δὲ τὸ φαινόμενον αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ἡ ἐκ μεσότητος ψυχή , ἔρχεται τὸ διαφέρον , καὶ τοῦτ’ ἔστι τὸ ἐμφύσημα τοῦ διαφέροντος πνεύματος , ὃ ἐμπνεῖται τῇ ψυχῇ , τῇ εἰκόνι τοῦ πνεύματος , καὶ καθόλου τὰ ἐπὶ τοῦ Δημιουργοῦ λεγόμενα τοῦ κατ’ εἰκόνα γενομένου , ταῦτ’ ἐν εἰκόνος αἰσθητῆς μοίρᾳ ἐν τῇ Γενέσει περὶ τὴν ἀνθρωπογονίαν προπεφητεῦσθαι λέγουσι . καὶ δὴ μετάγουσι τὴν ὁμοιότητα καὶ ἐφ’ ἑαυτούς , ἄγνωστον τῷ Δημιουργῷ τὴν τοῦ διαφέροντος ἐπένθεσιν πνεύματος γεγενῆσθαι παραδιδόντες .
Lemmas: τίς οὖν αἰτία ὁ εἰκών ; μεγαλωσύνη ὁ πρόσωπον παρέχω ὁ ζωγράφος ὁ τύπος , ἵνα τιμάω διά ὄνομα αὐτός · οὐ γάρ αὐθεντικός εὑρίσκω μορφή , ἀλλά ὁ ὄνομα πληρόω ὁ ὑστερέω ἐν πλάσις . συνεργέω δέ καί ὁ ὁ θεός ἀόρατος εἰς πίστις ὁ πλάσσω . ὁ μέν γάρ Δημιουργός ὡς θεός καί πατήρ καλέω εἰκών ὁ ἀληθινός θεός καί προφήτης προσλέγω , ζωγράφος δέ ὁ Σοφία , ὅς ὁ πλάσμα ὁ εἰκών , εἰς δόξα ὁ ἀόρατος , ἐπεί ὅσος ἐκ συζυγία προέρχομαι , πλήρωμα εἰμί , ὅσος δέ ἀπό εἷς , εἰκών . ἐπεί δέ ὁ φαίνω αὐτός οὐ εἰμί ὁ ἐκ μεσότης ψυχή , ἔρχομαι ὁ διαφέρω , καί οὗτος εἰμί ὁ ἐμφύσημα ὁ διαφέρω πνεῦμα , ὅς ἐμπνέω ὁ ψυχή , ὁ εἰκών ὁ πνεῦμα , καί καθόλου ὁ ἐπί ὁ Δημιουργός λέγω ὁ κατά εἰκών γίγνομαι , οὗτος ἐν εἰκών αἰσθητός μοῖρα ἐν ὁ Γένεσις περί ὁ ἀνθρωπογονία προφητεύω λέγω . καί δή μετάγω ὁ ὁμοιότης καί ἐπί ἑαυτοῦ , ἄγνωστος ὁ Δημιουργός ὁ ὁ διαφέρω ἐπένθεσις πνεῦμα γίγνομαι παραδίδωμι .
clemens-alexandrinus.stromata 4.13.91
ὅταν μὲν οὖν περὶ τοῦ ἕνα εἶναι τὸν θεὸν τὸν διὰ νόμου καὶ προφητῶν καὶ εὐαγγελίου κηρυσσόμενον διαλαμβάνωμεν , καὶ πρὸς τοῦτο διαλεξόμεθα ( ἀρχικὸς γὰρ ὁ λόγος ) , πρὸς δὲ τὸ κατεπεῖγον ἀπαντητέον . εἰ ἐπὶ τὸ καταλῦσαι θάνατον ἀφικνεῖται τὸ διαφέρον γένος , οὐχ ὁ Χριστὸς τὸν θάνατον κατήργησεν , εἰ μὴ καὶ αὐτὸς αὐτοῖς ὁμοούσιος λεχθείη · εἰ δ’ εἰς τοῦτο κατήργησεν ὡς μὴ τοῦ διαφέροντος ἅπτεσθαι γένους , οὐχ οὗτοι τὸν θάνατον καταργοῦσιν οἱ ἀντίμιμοι τοῦ Δημιουργοῦ , οἱ τῇ ἐκ μεσότητος ψυχῇ , τῇ σφετέρᾳ εἰκόνι , ἐμφυσῶντες τὴν ζωὴν τὴν ἄνωθεν κατὰ τὴν τοῦ δόγματος αἵρεσιν , κἂν διὰ τῆς μητρὸς τοῦτο συμβαίνειν λέγωσιν · ἀλλὰ κἂν εἰ σὺν Χριστῷ καταστρατεύεσθαι τοῦ θανάτου λέγοιεν , ὁμολογούντων τὸ δόγμα τὸ κεκρυμμένον , ὡς τῆς θείας τοῦ Δημιουργοῦ κατατρέχειν τολμῶσι δυνάμεως , τὴν κτίσιν τὴν αὐτοῦ ὡς κρείττους ἐπανορθούμενοι , πειρώμενοι σῴζειν τὴν ψυχικὴν εἰκόνα , ἣν αὐτὸς ῥύσασθαι τῆς φθορᾶς οὐ κατίσχυσεν . εἴη δ’ ἂν καὶ ὁ κύριος ἀμείνων τοῦ δημιουργοῦ θεοῦ · οὐ γὰρ ἄν ποτε ὁ υἱὸς τῷ πατρὶ διαφιλονεικοίη καὶ ταῦτα ἐν θεοῖς .
Lemmas: ὅταν μέν οὖν περί ὁ εἷς εἰμί ὁ θεός ὁ διά νόμος καί προφήτης καί εὐαγγέλιον κηρύσσω διαλαμβάνω , καί πρός οὗτος διαλέγω ( ἀρχικός γάρ ὁ λόγος ) , πρός δέ ὁ κατεπείγω ἀπαντητέον . εἰ ἐπί ὁ καταλύω θάνατος ἀφικνέομαι ὁ διαφέρω γένος , οὐ ὁ Χριστός ὁ θάνατος καταργέω , εἰ μή καί αὐτός αὐτός ὁμοούσιος λέγω · εἰ δέ εἰς οὗτος καταργέω ὡς μή ὁ διαφέρω ἅπτω γένος , οὐ οὗτος ὁ θάνατος καταργέω ὁ ἀντίμιμος ὁ Δημιουργός , ὁ ὁ ἐκ μεσότης ψυχή , ὁ σφέτερος εἰκών , ἐμφυσάω ὁ ζωή ὁ ἄνωθεν κατά ὁ ὁ δόγμα αἵρεσις , ἐάν διά ὁ μήτηρ οὗτος συμβαίνω λέγω · ἀλλά ἄν εἰ σύν Χριστός καταστρατεύω ὁ θάνατος λέγω , ὁμολογέω ὁ δόγμα ὁ κρύπτω , ὡς ὁ θεῖος ὁ Δημιουργός κατατρέχω τολμάω δύναμις , ὁ κτίσις ὁ αὐτός ὡς κρατύς ἐπανορθόω , πειράω σῴζω ὁ ψυχικός εἰκών , ὅς αὐτός ἐρύω ὁ φθορά οὐ κατισχύω . εἰμί δέ ἄν καί ὁ κύριος ἀγαθός ὁ δημιουργός θεός · οὐ γάρ ἄν ποτέ ὁ υἱός ὁ πατήρ διαφιλονεικέω καί οὗτος ἐν θεός .
clemens-alexandrinus.stromata 4.13.92
ὅτι δὲ οὗτός ἐστιν ὁ τοῦ υἱοῦ πατήρ , ὁ δημιουργὸς τῶν συμπάντων , ὁ παντοκράτωρ κύριος , εἰς ἐκείνην ἀνεβαλόμεθα τὴν σκέψιν καθ’ ἣν πρὸς τὰς αἱρέσεις ὑπεσχήμεθα διαλέξασθαι , τοῦτον εἶναι μόνον δεικνύντες τὸν ὑπ’ αὐτοῦ κεκηρυγμένον . ἀλλ’ ἡμῖν γε ὁ ἀπόστολος εἰς τὴν τῶν θλίψεων ὑπομονὴν γράφων καὶ τοῦτο φησὶν ἀπὸ θεοῦ · ὅτι ὑμῖν ἐχαρίσθη τὸ ὑπὲρ Χριστοῦ , οὐ μόνον τὸ εἰς αὐτὸν πιστεύειν , ἀλλὰ καὶ τὸ ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχειν · τὸν αὐτὸν ἀγῶνα ἔχοντες , οἷον εἴδετε ἐν ἐμοὶ καὶ νῦν ἀκούετε ἐν ἐμοί . εἴ τις οὖν παράκλησις ἐν Χριστῷ , εἴ τι παραμύθιον ἀγάπης , εἴ τις κοινωνία πνεύματος , εἴ τις σπλάγχνα καὶ οἰκτιρμοί , πληρώσατέ μου τὴν χαράν , ἵνα τὸ αὐτὸ φρονῆτε , τὴν αὐτὴν ἀγάπην ἔχοντες , σύμψυχοι , τὸ ἓν φρονοῦντες . εἰ δὲ σπένδεται ἐπὶ τῇ θυσίᾳ καὶ τῇ λειτουργίᾳ τῆς πίστεως χαίρων καὶ συγχαίρων , τοὺς δέ , πρὸς οὓς ὁ λόγος τῷ ἀποστόλῳ , τοὺς Φιλιππησίους , συμμετόχους τῆς χάριτος καλῶν , πῶς αὐτοὺς συμψύχους καὶ ψυχικοὺς λέγει ; ὁμοίως καὶ περὶ Τιμοθέου καὶ ἑαυτοῦ γράφων οὐδένα γὰρ ἔχω φησὶν ἰσόψυχον , ὅστις γνησίως τὰ περὶ ὑμῶν μεριμνήσει · οἱ πάντες γὰρ τὰ ἑαυτῶν ζητοῦσιν , οὐ τὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ .
Lemmas: ὅτι δέ οὗτος εἰμί ὁ ὁ υἱός πατήρ , ὁ δημιουργός ὁ σύμπας , ὁ παντοκράτωρ κύριος , εἰς ἐκεῖνος ἀναβάλλω ὁ σκέψις κατά ὅς πρός ὁ αἵρεσις ὑπισχνέομαι διαλέγω , οὗτος εἰμί μόνος δείκνυμι ὁ ὑπό αὐτός κηρύσσω . ἀλλά ἐγώ γε ὁ ἀπόστολος εἰς ὁ ὁ θλῖψις ὑπομονή γράφω καί οὗτος φημί ἀπό θεός · ὅτι σύ χαρίζω ὁ ὑπέρ Χριστός , οὐ μόνος ὁ εἰς αὐτός πιστεύω , ἀλλά καί ὁ ὑπέρ αὐτός πάσχω · ὁ αὐτός ἀγών ἔχω , οἷος ὁράω ἐν ἐγώ καί νῦν ἀκούω ἐν ἐγώ . εἰ τις οὖν παράκλησις ἐν Χριστός , εἰ τις παραμύθιον ἀγάπη , εἰ τις κοινωνία πνεῦμα , εἰ τις σπλάγχνον καί οἰκτιρμός , πληρόω ἐγώ ὁ χαρά , ἵνα ὁ αὐτός φρονέω , ὁ αὐτός ἀγάπη ἔχω , σύμψυχος , ὁ εἷς φρονέω . εἰ δέ σπένδω ἐπί ὁ θυσία καί ὁ λειτουργία ὁ πίστις χαίρω καί συγχαίρω , ὁ δέ , πρός ὅς ὁ λόγος ὁ ἀπόστολος , ὁ Φιλιππήσιος , συμμέτοχος ὁ χάρις καλέω , πῶς αὐτός σύμψυχος καί ψυχικός λέγω ; ὅμοιος καί περί Τιμόθεος καί ἑαυτοῦ γράφω οὐδείς γάρ ἔχω φημί ἰσόψυχος , ὅστις γνήσιος ὁ περί σύ μεριμνάω · ὁ πᾶς γάρ ὁ ἑαυτοῦ ζητέω , οὐ ὁ Ἰησοῦς Χριστός .
clemens-alexandrinus.stromata 4.13.93
Μὴ τοίνυν ψυχικοὺς ἐν ὀνείδους μέρει λεγόντων ἡμᾶς οἱ προειρημένοι , ἀλλὰ καὶ οἱ Φρύγες · ἤδη γὰρ καὶ οὗτοι τοὺς τῇ νέᾳ προφητείᾳ μὴ προσέχοντας ψυχικοὺς καλοῦσιν , πρὸς οὓς ἐν τοῖς Περὶ προφητείας διαλεξόμεθα . ἀγάπην οὖν ἀσκεῖν τὸν τέλειον χρή , κἀνθένδε ἐπὶ τὴν θείαν φιλίαν σπεύδειν , δἰ ἀγάπην ἐκτελοῦντα τὰς ἐντολάς . τὸ δὲ ἀγαπᾶν τοὺς ἐχθροὺς οὐκ ἀγαπᾶν τὸ κακὸν λέγει οὐδὲ ἀσέβειαν ἢ μοιχείαν ἢ κλοπήν , ἀλλὰ τὸν κλέπτην καὶ τὸν ἀσεβῆ καὶ τὸν μοιχόν , οὐ καθὸ ἁμαρτάνει καὶ τῇ ποιᾷ ἐνεργείᾳ μολύνει τὴν ἀνθρώπου προσηγορίαν , καθὸ δὲ ἄνθρωπός ἐστι καὶ ἔργον θεοῦ . ἀμέλει τὸ ἁμαρτάνειν ἐν ἐνεργείᾳ κεῖται , οὐκ οὐσίᾳ · διὸ οὐδὲ ἔργον θεοῦ .
Lemmas: μή τοίνυν ψυχικός ἐν ὄνειδος μέρος λέγω ἐγώ ὁ προλέγω , ἀλλά καί ὁ Φρύξ · ἤδη γάρ καί οὗτος ὁ ὁ νέος προφητεία μή προσέχω ψυχικός καλέω , πρός ὅς ἐν ὁ Περι προφητεία διαλέγω . ἀγάπη οὖν ἀσκέω ὁ τέλειος χρή , ἐνθένδε ἐπί ὁ θεῖος φιλία σπεύδω , διά ἀγάπη ἐκτελέω ὁ ἐντολή . ὁ δέ ἀγαπάω ὁ ἐχθρός οὐ ἀγαπάω ὁ κακός λέγω οὐδέ ἀσέβεια ἤ μοιχεία ἤ κλοπή , ἀλλά ὁ κλέπτης καί ὁ ἀσεβής καί ὁ μοιχός , οὐ καθό ἁμαρτάνω καί ὁ ποιός ἐνέργεια μολύνω ὁ ἄνθρωπος προσηγορία , καθό δέ ἄνθρωπος εἰμί καί ἔργον θεός . ἀμέλει ὁ ἁμαρτάνω ἐν ἐνέργεια κεῖμαι , οὐ οὐσία · διό οὐδέ ἔργον θεός .
clemens-alexandrinus.stromata 4.13.94
ἐχθροὶ δὲ οἱ ἁμαρτάνοντες εἴρηνται θεοῦ , ἐχθροὶ δὴ τῶν ἐντολῶν αἷς μὴ ὑπακηκόασι , γενόμενοι , ὥσπερ φίλοι οἱ ὑπακηκοότες , οἳ μὲν διὰ τὴν οἰκείωσιν , οἳ δὲ διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τὴν ἐκ προαιρέσεως προσαγορευθέντες · οὐθὲν γὰρ ἡ ἔχθρα οὐδ’ ἡ ἁμαρτία ἄνευ τοῦ ἐχθροῦ καὶ τοῦ ἁμαρτάνοντος . καὶ τὸ μηδενὸς ἐπιθυμεῖν οὐχ ὡς ἀλλοτρίων τῶν ἐπιθυμητῶν ὄντων πόθον μὴ ἔχειν διδάσκει , καθάπερ ὑπειλήφασιν οἱ τὸν κτίστην ἄλλον εἶναι παρὰ τὸν πρῶτον θεὸν δογματίζοντες , οὐδ’ ὡς ἐβδελυγμένης καὶ κακῆς οὔσης τῆς γενέσεως , ἄθεοι γὰρ αἱ δόξαι αὗται · ἀλλότρια δὲ ἡμεῖς φαμεν τὰ τοῦ κόσμου οὐχ ὡς ἄτοπα , οὐδ’ ὡς οὐχὶ τοῦ θεοῦ τοῦ πάντων κυρίου , ἀλλ’ ἐπειδὴ μὴ καταμένομεν ἐν αὐτοῖς τὸν πάντα αἰῶνα , κτήσει ὄντα ἀλλότρια καὶ τῶν κατὰ διαδοχὴν ὑπάρχοντα , χρήσει δὲ ἑκάστου ἡμῶν ἴδια , δἰ οὓς καὶ ἐγένετο , πλὴν ἐφ’ ὅσον γε αὐτοῖς ἀναγκαῖον συμπαρεῖναι . κατὰ φυσικὴν τοίνυν ὄρεξιν χρηστέον τοῖς μὴ κεκωλυμένοις καλῶς , πᾶσαν ὑπερέκπτωσιν καὶ συμπάθειαν παραιτουμένους .
Lemmas: ἐχθρός δέ ὁ ἁμαρτάνω λέγω θεός , ἐχθρός δή ὁ ἐντολή ὅς μή ὑπακούω , γίγνομαι , ὥσπερ φίλος ὁ ὑπακούω , ὁ μέν διά ὁ οἰκείωσις , ὁ δέ διά ὁ ἀπαλλοτρίωσις ὁ ἐκ προαίρεσις προσαγορεύω · οὐδείς γάρ ὁ ἔχθρα οὐδέ ὁ ἁμαρτία ἄνευ ὁ ἐχθρός καί ὁ ἁμαρτάνω . καί ὁ μηδείς ἐπιθυμέω οὐ ὡς ἀλλότριος ὁ ἐπιθυμητός εἰμί πόθος μή ἔχω διδάσκω , καθά ὑπολαμβάνω ὁ ὁ κτίστης ἄλλος εἰμί παρά ὁ πρῶτος θεός δογματίζω , οὐδέ ὡς βδελύσσομαι καί κακός εἰμί ὁ γένεσις , ἄθεος γάρ ὁ δόξα οὗτος · ἀλλότριος δέ ἐγώ φημί ὁ ὁ κόσμος οὐ ὡς ἄτοπος , οὐδέ ὡς οὐ ὁ θεός ὁ πᾶς κύριος , ἀλλά ἐπειδή μή καταμένω ἐν αὐτός ὁ πᾶς αἰών , κτῆσις εἰμί ἀλλότριος καί ὁ κατά διαδοχή ὑπάρχω , χρῆσις δέ ἕκαστος ἐγώ ἴδιος , διά ὅς καί γίγνομαι , πλήν ἐπί ὅσος γε αὐτός ἀναγκαῖος συμπάρειμι . κατά φυσικός τοίνυν ὄρεξις χράω ὁ μή κωλύω καλός , πᾶς ὑπερέκπτωσις καί συμπάθεια παραιτέομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 4.14.95
Ὅση δὲ καὶ χρηστότης · ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν λέγει , εὐλογεῖτε τοὺς καταρωμένους ὑμᾶς , καὶ προσεύχεσθε ὑπὲρ τῶν ἐπηρεαζόντων ὑμῖν καὶ τὰ ὅμοια · οἷς προστίθησιν · ἵνα γένησθε υἱοὶ τοῦ πατρὸς ὑμῶν τοῦ ἐν τοῖς οὐρανοῖς , τὴν ἐξομοίωσιν τὴν πρὸς θεὸν αἰνισσόμενος . πάλιν δ’ αὖ φησιν · ἴσθι εὐνοῶν τῷ ἀντιδίκῳ σου ταχύ , ἕως ὅτου εἶ ἐν τῇ ὁδῷ μετ’ αὐτοῦ · ἀντίδικος δὲ οὐ τὸ σῶμα , ὥς τινες βούλονται , ἀλλ’ ὁ διάβολος ( καὶ οἱ τούτῳ ἐξομοιούμενοι ) , ὁ συνοδεύων ἡμῖν δἰ ἀνθρώπων τῶν ζηλούντων τὰ ἔργα αὐτοῦ ἐν τῷ ἐπιγείῳ τῷδε βίῳ . οὐχ οἷόν τε οὖν μὴ παθεῖν τὰ ἔχθιστα τοὺς ὁμολογοῦντας μὲν ἑαυτοὺς εἶναι τοῦ Χριστοῦ , ἐν δὲ τοῖς τοῦ διαβόλου καταγινομένους ἔργοις · γέγραπται γάρ · μή ποτε παραδῷ σε τῷ κριτῇ , ὁ κριτὴς δὲ τῷ ὑπηρέτῃ τῆς ἀρχῆς τοῦ διαβόλου .
Lemmas: ὅσος δέ καί χρηστότης · ἀγαπάω ὁ ἐχθρός σύ λέγω , εὐλογέω ὁ καταράομαι σύ , καί προσεύχομαι ὑπέρ ὁ ἐπηρεάζω σύ καί ὁ ὅμοιος · ὅς προστίθημι · ἵνα γίγνομαι υἱός ὁ πατήρ σύ ὁ ἐν ὁ οὐρανός , ὁ ἐξομοίωσις ὁ πρός θεός αἰνίσσομαι . πάλιν δέ αὖ φημί · οἶδα εὐνοέω ὁ ἀντίδικος σύ ταχύς , ἕως ὅστις εἰμί ἐν ὁ ὁδός μετά αὐτός · ἀντίδικος δέ οὐ ὁ σῶμα , ὡς τις βούλομαι , ἀλλά ὁ διάβολος ( καί ὁ οὗτος ἐξομοιόω ) , ὁ συνοδεύω ἐγώ διά ἄνθρωπος ὁ ζηλέω ὁ ἔργον αὐτός ἐν ὁ ἐπίγειος ὅδε βίος . οὐ οἷος τε οὖν μή πάσχω ὁ ἐχθρός ὁ ὁμολογέω μέν ἑαυτοῦ εἰμί ὁ Χριστός , ἐν δέ ὁ ὁ διάβολος καταγίγνομαι ἔργον · γράφω γάρ · μή ποτέ παραδίδωμι σύ ὁ κριτής , ὁ κριτής δέ ὁ ὑπηρέτης ὁ ἀρχή ὁ διάβολος .
clemens-alexandrinus.stromata 4.14.96
πέπεισμαι γὰρ ὅτι οὔτε θάνατος , ὁ κατ’ ἐπιφορὰν τῶν διωκόντων , οὔτε ζωή , ἡ κατὰ τὸν βίον τοῦτον , οὔτε ἄγγελοι , οἱ ἀποστάται , οὔτε ἀρχαί ( ἀρχὴ δὲ τῷ Σατανᾷ ὁ βίος ὃν εἵλετο · τοιαῦται γὰρ αἱ κατ’ αὐτὸν ἀρχαί τε καὶ ἐξουσίαι τοῦ σκότους . οὔτε τὰ ἐνεστῶτα , ἐν οἷς ἐσμεν κατὰ τὸν τοῦ βίου χρόνον , ὡς τοῦ μὲν στρατιώτου ἡ ἐλπίς , τοῦ ἐμπόρου δὲ τὸ κέρδος , οὔτε ὕψωμα οὔτε βάθος , οὔτε τις κτίσις ἑτέρα κατ’ ἐνέργειαν τὴν οἰκείαν ἀνθρώπῳ ἀντιπράττειν τῇ πίστει προαιρουμένῳ ( κτίσις δὲ συνωνύμως καὶ ἐνέργεια λέγεται ἔργον ἡμέτερον οὖσα ) · ἡ τοιάδε ἐνέργεια οὐ δυνήσεται ἡμᾶς χωρίσαι ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ θεοῦ τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν . ἔχεις συγκεφαλαίωσιν γνωστικοῦ μάρτυρος .
Lemmas: πείθω γάρ ὅτι οὔτε θάνατος , ὁ κατά ἐπιφορά ὁ διώκω , οὔτε ζωή , ὁ κατά ὁ βίος οὗτος , οὔτε ἄγγελος , ὁ ἀποστάτης , οὔτε ἀρχή ( ἀρχή δέ ὁ Σατανᾶς ὁ βίος ὅς αἱρέω · τοιοῦτος γάρ ὁ κατά αὐτός ἀρχή τε καί ἐξουσία ὁ σκότος . οὔτε ὁ ἐνίστημι , ἐν ὅς εἰμί κατά ὁ ὁ βίος χρόνος , ὡς ὁ μέν στρατιώτης ὁ ἐλπίς , ὁ ἔμπορος δέ ὁ κέρδος , οὔτε ὕψωμα οὔτε βάθος , οὔτε τις κτίσις ἕτερος κατά ἐνέργεια ὁ οἰκεῖος ἄνθρωπος ἀντιπράσσω ὁ πίστις προαιρέω ( κτίσις δέ συνώνυμος καί ἐνέργεια λέγω ἔργον ἡμέτερος εἰμί ) · ὁ τοιόσδε ἐνέργεια οὐ δύναμαι ἐγώ χωρίζω ἀπό ὁ ἀγάπη ὁ θεός ὁ ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ . ἔχω συγκεφαλαίωσις γνωστικός μάρτυς .
clemens-alexandrinus.stromata 4.15.97
Οἴδαμεν δὲ ὅτι πάντες γνῶσιν ἔχομεν τὴν κοινὴν ἐν τοῖς κοινοῖς καὶ τὴν ὅτι εἷς θεός · πρὸς πιστοὺς γὰρ ἐπέστελλεν · ὅθεν ἐπιφέρει · ἀλλ’ οὐκ ἐν πᾶσιν ἡ γνῶσις ἡ ἐν ὀλίγοις παραδιδομένη · εἰσὶ δὲ οἵ φασι τὴν περὶ τῶν εἰδωλοθύτων γνῶσιν οὐκ ἐν πᾶσι φέρειν , μή πως ἡ ἐξουσία ἡμῶν πρόσκομμα τοῖς ἀσθενέσι γένηται · ἀπόλλυται γὰρ ὁ ἀσθενῶν τῇ σῇ γνώσει . κἂν φάσκωσι πᾶν τὸ ἐν μακέλλῳ πωλούμενον ἀγοράζειν δεῖ , κατὰ πεῦσιν ἐπάγοντες τὸ μηδὲν ἀνακρίνοντες ἐπ’ ἴσης τῷ ἀνακρίνοντες , γελοίαν ἐξήγησιν παραθήσονται . ὁ γὰρ ἀπόστολος πάντα φησὶ τὰ ἄλλα ὠνεῖσθε ἐκ μακέλλου μηδὲν ἀνακρίνοντες , καθ’ ὑπεξαίρεσιν τῶν δηλουμένων κατὰ τὴν ἐπιστολὴν τὴν καθολικὴν τῶν ἀποστόλων ἁπάντων , σὺν τῇ εὐδοκίᾳ τοῦ ἁγίου πνεύματος , τὴν γεγραμμένην μὲν ἐν ταῖς Πράξεσι τῶν ἀποστόλων , διακομισθεῖσαν δὲ εἰς τοὺς πιστοὺς δἰ αὐτοῦ διακονοῦντος τοῦ Παύλου · ἐμήνυσαν γὰρ ἐπάναγκες ἀπέχεσθαι δεῖν εἰδωλοθύτων καὶ αἵματος καὶ πνικτῶν καὶ πορνείας , ἐξ ὧν διατηροῦντας ἑαυτοὺς εὖ πράξειν . ἕτερον οὖν ἐστι τὸ εἰρημένον πρὸς τοῦ ἀποστόλου · μὴ οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν φαγεῖν καὶ πιεῖν ; μὴ οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν ἀδελφὴν γυναῖκα περιάγειν , ὡς καὶ οἱ λοιποὶ ἀπόστολοι καὶ οἱ ἀδελφοὶ τοῦ κυρίου καὶ Κηφᾶς ; ἀλλ’ οὐκ ἐχρησάμεθα τῇ ἐξουσίᾳ ταύτῃ , φησίν , ἀλλὰ πάντα στέγομεν , ἵνα μὴ ἐγκοπὴν δῶμεν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ Κριστοῦ , ἤτοι φορτία περιάγοντες , δέον εὐλύτους εἰς πάντα εἶναι , ἢ ὑπόδειγμα τοῖς θέλουσιν ἐγκρατεύεσθαι γινόμενοι , οἰκοδομουμένοις εἰς τὸ ἀδεῶς τὰ παρατιθέμενα ἐσθίειν καὶ ὡς ἔτυχεν ὁμιλεῖν τῇ γυναικί · μάλιστα δὲ τοὺς τηλικαύτην οἰκονομίαν πεπιστευμένους ὑπόδειγμα τοῖς μανθάνουσιν ἄχραντον ἐκκεῖσθαι προσήκει .
Lemmas: οἶδα δέ ὅτι πᾶς γνῶσις ἔχω ὁ κοινός ἐν ὁ κοινός καί ὁ ὅτι εἷς θεός · πρός πιστός γάρ ἐπιστέλλω · ὅθεν ἐπιφέρω · ἀλλά οὐ ἐν πᾶς ὁ γνῶσις ὁ ἐν ὀλίγος παραδίδωμι · εἰμί δέ ὅς φημί ὁ περί ὁ εἰδωλόθυτος γνῶσις οὐ ἐν πᾶς φέρω , μή πως ὁ ἐξουσία ἐγώ πρόσκομμα ὁ ἀσθενής γίγνομαι · ἀπόλλυμι γάρ ὁ ἀσθενέω ὁ σός γνῶσις . ἐάν φάσκω πᾶς ὁ ἐν μάκελλον πωλέω ἀγοράζω δέω , κατά πεῦσις ἐπάγω ὁ μηδείς ἀνακρίνω ἐπί ἴσος ὁ ἀνακρίνω , γέλοιος ἐξήγησις παρατίθημι . ὁ γάρ ἀπόστολος πᾶς φημί ὁ ἄλλος ὠνέομαι ἐκ μάκελλον μηδείς ἀνακρίνω , κατά ὑπεξαίρεσις ὁ δηλέομαι κατά ὁ ἐπιστολή ὁ καθολικός ὁ ἀπόστολος ἅπας , σύν ὁ εὐδοκία ὁ ἅγιος πνεῦμα , ὁ γράφω μέν ἐν ὁ Πρᾶξις ὁ ἀπόστολος , διακομίζω δέ εἰς ὁ πιστός διά αὐτός διακονέω ὁ Παῦλος · μηνύω γάρ ἐπανάγκης ἀπέχω δέω εἰδωλόθυτος καί αἷμα καί πνικτός καί πορνεία , ἐκ ὅς διατηρέω ἑαυτοῦ εὖ πράσσω . ἕτερος οὖν εἰμί ὁ λέγω πρός ὁ ἀπόστολος · μή οὐ ἔχω ἐξουσία ἐσθίω καί πίνω ; μή οὐ ἔχω ἐξουσία ἀδελφή γυνή περιάγω , ὡς καί ὁ λοιπός ἀπόστολος καί ὁ ἀδελφός ὁ κύριος καί Κηφᾶς ; ἀλλά οὐ χράω ὁ ἐξουσία οὗτος , φημί , ἀλλά πᾶς στέγω , ἵνα μή ἐγκοπή δίδωμι ὁ εὐαγγέλιον ὁ Κρίστου , ἤτοι φορτίον περιάγω , δέω εὔλυτος εἰς πᾶς εἰμί , ἤ ὑπόδειγμα ὁ ἐθέλω ἐγκρατεύομαι γίγνομαι , οἰκοδομέω εἰς ὁ ἀδεής ὁ παρατίθημι ἐσθίω καί ὡς τυγχάνω ὁμιλέω ὁ γυνή · μάλα δέ ὁ τηλικοῦτος οἰκονομία πιστεύω ὑπόδειγμα ὁ μανθάνω ἄχραντος ἔκκειμαι προσήκω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.15.98
ἐλεύθερος γὰρ ὢν ἐκ πάντων πᾶσιν ἐμαυτὸν ἐδούλωσα , φησίν , ἵνα τοὺς πάντας κερδήσω , καὶ πᾶς δὲ ὁ ἀγωνιζόμενος πάντα ἐγκρατεύεται · ἀλλὰ τοῦ κυρίου ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς . διὰ τὴν συνείδησιν οὖν ἀφεκτέον ὧν ἀφεκτέον . συνείδησιν δὲ λέγω οὐχὶ τὴν ἑαυτοῦ , γνωστικὴ γάρ , ἀλλὰ τὴν τοῦ ἑτέρου , ἵνα μὴ κακῶς οἰκοδομηθῇ ἀμαθίᾳ μιμούμενος ὃ μὴ γινώσκει , καταφρονητὴς ἀντὶ μεγαλόφρονος γινόμενος . ἵνα τί γὰρ ἡ ἐλευθερία μου κρίνεται ὑπὸ ἄλλης συνειδήσεως ; εἰ ἐγὼ χάριτι μετέχω , τί βλασφημοῦμαι ὑπὲρ οὗ ἐγὼ εὐχαριστῶ ; πάντα οὖν ὅσα ποιεῖτε εἰς δόξαν θεοῦ ποιεῖτε · ὅσα ὑπὸ τὸν κανόνα τῆς πίστεως ποιεῖν ἐπιτέτραπται .
Lemmas: ἐλεύθερος γάρ εἰμί ἐκ πᾶς πᾶς ἐμαυτοῦ δουλόω , φημί , ἵνα ὁ πᾶς κερδαίνω , καί πᾶς δέ ὁ ἀγωνίζομαι πᾶς ἐγκρατεύομαι · ἀλλά ὁ κύριος ὁ γῆ καί ὁ πλήρωμα αὐτός . διά ὁ συνείδησις οὖν ἀπέχω ὅς ἀπέχω . συνείδησις δέ λέγω οὐ ὁ ἑαυτοῦ , γνωστικός γάρ , ἀλλά ὁ ὁ ἕτερος , ἵνα μή κακός οἰκοδομέω ἀμαθία μιμέομαι ὅς μή γιγνώσκω , καταφρονητής ἀντί μεγαλόφρων γίγνομαι . ἵνα τίς γάρ ὁ ἐλευθερία ἐγώ κρίνω ὑπό ἄλλος συνείδησις ; εἰ ἐγώ χάρις μετέχω , τίς βλασφημέω ὑπέρ ὅς ἐγώ εὐχαριστέω ; πᾶς οὖν ὅσος ποιέω εἰς δόξα θεός ποιέω · ὅσος ὑπό ὁ κανών ὁ πίστις ποιέω ἐπιτρέπω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.16.99
Καρδίᾳ μὲν πιστεύεται εἰς δικαιοσύνην , στόματι δὲ ὁμολογεῖται εἰς σωτηρίαν . λέγει γοῦν ἡ γραφή · › πᾶς ὁ πιστεύων ἐπ’ αὐτῷ οὐ καταισχυνθήσεται . ‹ τοῦτ’ ἔστι τὸ ῥῆμα τῆς πίστεως ὃ κηρύσσομεν , ὅτι ἐὰν ὁμολογήσῃς τὸ ῥῆμα τῷ στόματί σου ὅτι κύριος Ἰησοῦς καὶ πιστεύσῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σου ὅτι ὁ θεὸς ἤγειρεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν , σωθήσῃ . ἄντικρυς τελείαν δικαιοσύνην ὑπογράφει ἔργῳ τε καὶ θεωρίᾳ πεπληρωμένην . εὐλογητέον οὖν τοὺς διώκοντας · εὐλογεῖτε καὶ μὴ καταρᾶσθε . ἡ γὰρ καύχησις ἡμῶν αὕτη ἐστί , τὸ μαρτύριον τῆς συνειδήσεως ἡμῶν , ὅτι ἐν ἁγιότητι καὶ εἰλικρινείᾳ θεὸν ἔγνωμεν , δἰ ὀλίγης ταύτης προφάσεως τὸ τῆς ἀγάπης ἔργον ἐνδεικνύμενοι , ὅτι οὐκ ἐν σοφίᾳ σαρκικῇ , ἀλλ’ ἐν χάριτι θεοῦ ἀνεστράφημεν ἐν τῷ κόσμῳ .
Lemmas: καρδία μέν πιστεύω εἰς δικαιοσύνη , στόμα δέ ὁμολογέω εἰς σωτηρία . λέγω γοῦν ὁ γραφή · › πᾶς ὁ πιστεύω ἐπί αὐτός οὐ καταισχύνω . ‹ οὗτος εἰμί ὁ ῥῆμα ὁ πίστις ὅς κηρύσσω , ὅτι ἐάν ὁμολογέω ὁ ῥῆμα ὁ στόμα σύ ὅτι κύριος Ἰησοῦς καί πιστεύω ἐν ὁ καρδία σύ ὅτι ὁ θεός ἐγείρω αὐτός ἐκ νεκρός , σῴζω . ἄντικρυς τέλειος δικαιοσύνη ὑπογράφω ἔργον τε καί θεωρία πληρόω . εὐλογέω οὖν ὁ διώκω · εὐλογέω καί μή καταράομαι . ὁ γάρ καύχησις ἐγώ οὗτος εἰμί , ὁ μαρτύριον ὁ συνείδησις ἐγώ , ὅτι ἐν ἁγιότης καί εἰλικρίνεια θεός γιγνώσκω , διά ὀλίγος οὗτος πρόφασις ὁ ὁ ἀγάπη ἔργον ἐνδείκνυμι , ὅτι οὐ ἐν σοφία σαρκικός , ἀλλά ἐν χάρις θεός ἀναστρέφω ἐν ὁ κόσμος .
clemens-alexandrinus.stromata 4.16.100
ταῦτα μὲν περὶ τῆς γνώσεως ὁ ἀπόστολος · τὴν δὲ κοινὴν διδασκαλίαν τῆς πίστεως ὀσμὴν γνώσεως εἴρηκεν ἐν τῇ δευτέρᾳ πρὸς Κορινθίους . ἄχρι γὰρ τῆς σήμερον ἡμέρας τὸ αὐτὸ κάλυμμα τοῖς πολλοῖς ἐπὶ τῇ ἀναγνώσει τῆς παλαιᾶς διαθήκης μένει , μὴ ἀνακαλυπτόμενον κατὰ τὴν πρὸς τὸν κύριον ἐπιστροφήν . διὰ τοῦτο καὶ ἀνάστασιν ἔδειξε τοῖς διορᾶν δυναμένοις τὴν ἔτι ἐν σαρκὶ ἐκ τοῦ βίου τοῦ ἕρποντος ἐπὶ κοιλίᾳ . ἔνθεν καὶ γεννήματα ἐχιδνῶν τοὺς τοιούτους ἐκάλεσεν , τοὺς φιληδόνους , τοὺς γαστρὶ καὶ αἰδοίοις δουλεύοντας , καὶ τὰς ἀλλήλων διὰ τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίας ἀποτέμνοντας κεφαλάς . τεκνία , μὴ ἀγαπῶμεν λόγῳ μηδὲ γλώσσῃ , φησὶν Ἰωάννης τελείους εἶναι διδάσκων , ἀλλ’ ἐν ἔργῳ καὶ ἀληθείᾳ . ἐν τούτῳ γνωσόμεθα ὅτι ἐκ τῆς ἀληθείας ἐσμέν . εἰ δὲ ἀγάπη ὁ θεός , ἀγάπη καὶ ἡ θεοσέβεια · φόβος οὐκ ἔστιν ἐν τῇ ἀγάπῃ , ἀλλ’ ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τὸν φόβον . αὕτη ἐστὶν ἡ ἀγάπη τοῦ θεοῦ , ἵνα τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηρῶμεν . πάλιν τε αὖ τῷ γνωστικῷ ποθοῦντι γενέσθαι γέγραπται · ἀλλὰ τύπος γίνου τῶν πιστῶν ἐν λόγῳ , ἐν ἀναστροφῇ , ἐν ἀγάπῃ , ἐν πίστει , ἐν ἁγνείᾳ · πίστεως γάρ , οἶμαι , τελειότης πρὸς τὴν κοινὴν διαστέλλεται πίστιν .
Lemmas: οὗτος μέν περί ὁ γνῶσις ὁ ἀπόστολος · ὁ δέ κοινός διδασκαλία ὁ πίστις ὀσμή γνῶσις λέγω ἐν ὁ δεύτερος πρός Κορίνθιος . ἄχρι γάρ ὁ σήμερον ἡμέρα ὁ αὐτός κάλυμμα ὁ πολύς ἐπί ὁ ἀνάγνωσις ὁ παλαιός διαθήκη μένω , μή ἀνακαλύπτω κατά ὁ πρός ὁ κύριος ἐπιστροφή . διά οὗτος καί ἀνάστασις δείκνυμι ὁ διοράω δύναμαι ὁ ἔτι ἐν σάρξ ἐκ ὁ βίος ὁ ἕρπω ἐπί κοιλία . ἔνθεν καί γέννημα ἔχιδνα ὁ τοιοῦτος καλέω , ὁ φιλήδονος , ὁ γαστήρ καί αἰδοῖον δουλεύω , καί ὁ ἀλλήλων διά ὁ κοσμικός ἐπιθυμία ἀποτέμνω κεφαλή . τεκνίον , μή ἀγαπάω λόγος μηδέ γλῶσσα , φημί Ἰωάννης τέλειος εἰμί διδάσκω , ἀλλά ἐν ἔργον καί ἀλήθεια . ἐν οὗτος γιγνώσκω ὅτι ἐκ ὁ ἀλήθεια εἰμί . εἰ δέ ἀγάπη ὁ θεός , ἀγάπη καί ὁ θεοσέβεια · φόβος οὐ εἰμί ἐν ὁ ἀγάπη , ἀλλά ὁ τέλειος ἀγάπη ἔξω βάλλω ὁ φόβος . οὗτος εἰμί ὁ ἀγάπη ὁ θεός , ἵνα ὁ ἐντολή αὐτός τηρέω . πάλιν τε αὖ ὁ γνωστικός ποθέω γίγνομαι γράφω · ἀλλά τύπος γίγνομαι ὁ πιστός ἐν λόγος , ἐν ἀναστροφή , ἐν ἀγάπη , ἐν πίστις , ἐν ἁγνεία · πίστις γάρ , οἴομαι , τελειότης πρός ὁ κοινός διαστέλλω πίστις .
clemens-alexandrinus.stromata 4.16.101
καὶ δὴ γνωστικοῦ κανόνα ὁ θεῖος ἀπόστολος διὰ τοσῶνδε παρίστησι , τοῦτο μὲν γράφων ἐγὼ γὰρ ἔμαθον ἐν οἷς εἰμι αὐτάρκης εἶναι . οἶδα καὶ ταπεινοῦσθαι , οἶδα καὶ περισσεύειν · ἐν παντὶ καὶ ἐν πᾶσι μεμύημαι , καὶ χορτάζεσθαι καὶ πεινᾶν , καὶ περισσεύειν καὶ ὑστερεῖσθαι , πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με , τοῦτο δὲ καὶ πρὸς ἐντροπὴν ἄλλοις διαλεγόμενος οὐκ ὀκνεῖ λέγειν · ἀναμιμνῄσκεσθε δὲ τὰς πρότερον ἡμέρας , ἐν αἷς φωτισθέντες πολλὴν ἄθλησιν ὑπεμείνατε παθημάτων , τοῦτο μὲν ὀνειδισμοῖς τε καὶ θλίψεσι θεατριζόμενοι , τοῦτο δὲ κοινωνοὶ τῶν οὕτως ἀναστρεφομένων γενηθέντες . καὶ γὰρ τοῖς δεσμοῖς μου συνεπαθήσατε , καὶ τὴν ἁρπαγὴν τῶν ὑπαρχόντων ὑμῶν μετὰ χαρᾶς προσεδέξασθε γινώσκοντες ἔχειν ἑαυτοὺς κρείττονα ὕπαρξιν καὶ μένουσαν . μὴ ἀποβάλητε οὖν τὴν παρρησίαν ὑμῶν , ἥτις ἔχει μεγάλην μισθαποδοσίαν . ὑπομονῆς γὰρ ἔχετε χρείαν , ἵνα τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ ποιήσαντες κομίσησθε τὴν ἐπαγγελίαν · ἔτι γὰρ μικρὸν ὅσον ὅσον , ὁ ἐρχόμενος ἥξει καὶ οὐ χρονιεῖ . ὁ δὲ δίκαιός μου ἐκ πίστεως ζήσεται . καὶ ἐὰν ὑποστείληται , οὐκ εὐδοκεῖ ἡ ψυχή μου ἐν αὐτῷ . ἡμεῖς δὲ οὔκ ἐσμεν ὑποστολῆς εἰς ἀπώλειαν , ἀλλὰ πίστεως εἰς περιποίησιν ψυχῆς .
Lemmas: καί δή γνωστικός κανών ὁ θεῖος ἀπόστολος διά τοσόσδε παρίστημι , οὗτος μέν γράφω ἐγώ γάρ μανθάνω ἐν ὅς εἰμί αὐτάρκης εἰμί . οἶδα καί ταπεινόω , οἶδα καί περισσεύω · ἐν πᾶς καί ἐν πᾶς μυέω , καί χορτάζω καί πεινάω , καί περισσεύω καί ὑστερέω , πᾶς ἰσχύω ἐν ὁ ἐνδυναμόω ἐγώ , οὗτος δέ καί πρός ἐντροπή ἄλλος διαλέγω οὐ ὀκνέω λέγω · ἀναμιμνῄσκω δέ ὁ πρότερος ἡμέρα , ἐν ὅς φωτίζω πολύς ἄθλησις ὑπομένω πάθημα , οὗτος μέν ὀνειδισμός τε καί θλῖψις θεατρίζω , οὗτος δέ κοινωνός ὁ οὕτως ἀναστρέφω γίγνομαι . καί γάρ ὁ δεσμός ἐγώ συμπαθέω , καί ὁ ἁρπαγή ὁ ὑπάρχω σύ μετά χαρά προσδέχομαι γιγνώσκω ἔχω ἑαυτοῦ κρατύς ὕπαρξις καί μένω . μή ἀποβάλλω οὖν ὁ παρρησία σύ , ὅστις ἔχω μέγας μισθαποδοσία . ὑπομονή γάρ ἔχω χρεία , ἵνα ὁ θέλημα ὁ θεός ποιέω κομίζω ὁ ἐπαγγελία · ἔτι γάρ μικρός ὅσος ὅσος , ὁ ἔρχομαι ἥκω καί οὐ χρονίζω . ὁ δέ δίκαιος ἐγώ ἐκ πίστις ζάω . καί ἐάν ὑποστέλλω , οὐ εὐδοκέω ὁ ψυχή ἐγώ ἐν αὐτός . ἐγώ δέ οὐ εἰμί ὑποστολή εἰς ἀπώλεια , ἀλλά πίστις εἰς περιποίησις ψυχή .
clemens-alexandrinus.stromata 4.16.102
εἶτά σοι σμῆνος ὑποδειγμάτων θείων παρίστησιν . ἦ γὰρ οὐ πίστει , φησί , δἰ ὑπομονῆς κατώρθωσαν οἱ ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν λαβόντες , ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς ; ἐλιθάσθησαν , ἐπειράσθησαν , ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον , περιῆλθον ἐν μηλωταῖς , ἐν αἰγείοις δέρμασιν , ὑστερούμενοι , θλιβόμενοι , κακουχούμενοι , ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος , ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς . καὶ πάντες μαρτυρηθέντες διὰ τῆς πίστεως οὐκ ἐκομίσαντο τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ θεοῦ . ἀπολείπεται νοεῖν τὸ κατὰ παρασιώπησιν εἰρημένον μόνοι .
Lemmas: εἶτα σύ σμῆνος ὑπόδειγμα θεῖος παρίστημι . ἦ γάρ οὐ πίστις , φημί , διά ὑπομονή κατορθόω ὁ ἐμπαιγμός καί μάστιξ πεῖρα λαμβάνω , ἔτι δέ δεσμός καί φυλακή ; λιθάζω , πειράω , ἐν φόνος μάχαιρα ἀποθνῄσκω , περιέρχομαι ἐν μηλωτή , ἐν αἴγειος δέρμα , ὑστερέω , θλίβω , κακουχέω , ὅς οὐ εἰμί ἄξιος ὁ κόσμος , ἐν ἐρημία πλανάω καί ὄρος καί σπήλαιον καί ὁ ὀπή ὁ γῆ . καί πᾶς μαρτυρέω διά ὁ πίστις οὐ κομίζω ὁ ἐπαγγελία ὁ θεός . ἀπολείπω νοέω ὁ κατά παρασιώπησις λέγω μόνος .
clemens-alexandrinus.stromata 4.16.103
ἐπιφέρει γοῦν · περὶ ἡμῶν κρεῖττόν τι προειδομένου τοῦ θεοῦ , ἀγαθὸς γὰρ ἦν , ἵνα μὴ χωρὶς ἡμῶν τελειωθῶσι . τοιγαροῦν καὶ ἡμεῖς , τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος ἅγιον καὶ διειδὲς μαρτύρων , ὄγκον ἀποθέμενοι πάντα καὶ τὴν εὐπερίστατον ἁμαρτίαν , δἰ ὑπομονῆς τρέχωμεν τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα , ἀφορῶντες εἰς τὸν τῆς πίστεως ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν Ἰησοῦν . ὅτι μὲν οὖν μίαν σωτηρίαν λέγει ἐν Χριστῷ τῶν δικαίων καὶ ἡμῶν , σαφῶς μὲν εἴρηκεν πρότερον , οὐδὲν δὲ ἧττον καὶ περὶ Μωυσέως λέγων ἐπιφέρει · μείζονα πλοῦτον ἡγησάμενος τῶν Αἰγύπτου θησαυρῶν τὸν ὀνειδισμὸν τοῦ Χριστοῦ · ἀπέβλεπε γὰρ εἰς τὴν μισθαποδοσίαν · πίστει κατέλιπεν Αἴγυπτον , μὴ φοβηθεὶς τὸν θυμὸν τοῦ βασιλέως · τὸν γὰρ ἀόρατον ὡς ὁρῶν ἐκαρτέρησεν . ἡ θεία σοφία περὶ τῶν μαρτύρων λέγει · ἔδοξαν ἐν ὀφθαλμοῖς ἀφρόνων τεθνάναι καὶ ἐλογίσθη κάκωσις ἡ ἔξοδος αὐτῶν καὶ ἡ ἀφ’ ἡμῶν πορεία σύντριμμα · οἳ δέ εἰσιν ἐν εἰρήνῃ . καὶ γὰρ ἐν ὄψει ἀνθρώπων ἐὰν κολασθῶσιν , ἡ ἐλπὶς αὐτῶν ἀθανασίας πλήρης .
Lemmas: ἐπιφέρω γοῦν · περί ἐγώ κρατύς τις προείδομαι ὁ θεός , ἀγαθός γάρ εἰμί , ἵνα μή χωρίς ἐγώ τελειόω . τοιγαροῦν καί ἐγώ , τοσοῦτος ἔχω περίκειμαι ἐγώ νέφος ἅγιος καί διειδής μάρτυς , ὄγκος ἀποτίθημι πᾶς καί ὁ εὐπερίστατος ἁμαρτία , διά ὑπομονή τρέχω ὁ πρόκειμαι ἐγώ ἀγών , ἀφοράω εἰς ὁ ὁ πίστις ἀρχηγός καί τελειωτής Ἰησοῦς . ὅτι μέν οὖν εἷς σωτηρία λέγω ἐν Χριστός ὁ δίκαιος καί ἐγώ , σαφής μέν λέγω πρότερος , οὐδείς δέ ἥσσων καί περί Μωϋσῆς λέγω ἐπιφέρω · μέγας πλοῦτος ἡγέομαι ὁ Αἴγυπτος θησαυρός ὁ ὀνειδισμός ὁ Χριστός · ἀποβλέπω γάρ εἰς ὁ μισθαποδοσία · πίστις καταλείπω Αἴγυπτος , μή φοβέω ὁ θυμός ὁ βασιλεύς · ὁ γάρ ἀόρατος ὡς ὁράω καρτερέω . ὁ θεῖος σοφία περί ὁ μάρτυς λέγω · δοκέω ἐν ὀφθαλμός ἄφρων θνῄσκω καί λογίζομαι κάκωσις ὁ ἔξοδος αὐτός καί ὁ ἀπό ἐγώ πορεία σύντριμμα · ὁ δέ εἰμί ἐν εἰρήνη . καί γάρ ἐν ὄψις ἄνθρωπος ἐάν κολάζω , ὁ ἐλπίς αὐτός ἀθανασία πλήρης .
clemens-alexandrinus.stromata 4.16.104
εἶτα ἐπάγει , κάθαρσιν ἔνδοξον τὸ μαρτύριον διδάσκουσα · καὶ ὀλίγα παιδευθέντες μεγάλα εὐεργετηθήσονται , ὅτι ὁ θεὸς ἐπείρασεν αὐτούς , τουτέστιν εἰς δοκίμιον καὶ δυσωπίαν τοῦ πειράζοντος εἴασεν αὐτοὺς πειρασθῆναι , καὶ εὗρεν αὐτοὺς ἀξίους ἑαυτοῦ , υἱοὺς κληθῆναι δηλονότι · ὡς χρυσὸν ἐν χωνευτηρίῳ ἐδοκίμασεν αὐτοὺς καὶ ὡς ὁλοκάρπωμα θυσίας προσεδέξατο αὐτούς . καὶ ἐν καιρῷ ἐπισκοπῆς αὐτῶν ἀναλάμψουσι καὶ ὡς σπινθῆρες ἐν καλάμῃ διαδραμοῦνται . κρινοῦσιν ἔθην καὶ κρατήσουσι λαῶν , καὶ βασιλεύσει αὐτῶν κύριος εἰς τοὺς αἰῶνας .
Lemmas: εἶτα ἐπάγω , κάθαρσις ἔνδοξος ὁ μαρτύριον διδάσκω · καί ὀλίγος παιδεύω μέγας εὐεργετέω , ὅτι ὁ θεός πειράω αὐτός , τουτέστι εἰς δοκιμεῖον καί δυσωπία ὁ πειράω ἐάω αὐτός πειράω , καί εὑρίσκω αὐτός ἄξιος ἑαυτοῦ , υἱός καλέω δηλονότι · ὡς χρυσός ἐν χωνευτήριον δοκιμάζω αὐτός καί ὡς ὁλοκάρπωμα θυσία προσδέχομαι αὐτός . καί ἐν καιρός ἐπισκοπή αὐτός ἀναλάμπω καί ὡς σπινθήρ ἐν καλάμη διατρέχω . κρίνω ἔθος καί κρατέω λαός , καί βασιλεύω αὐτός κύριος εἰς ὁ αἰών .
clemens-alexandrinus.stromata 4.17.105
Ναὶ μὴν ἐν τῇ πρὸς Κορινθίους ἐπιστολῇ ὁ ἀπόστολος Κλήμης καὶ αὐτὸς ἡμῖν τύπον τινὰ τοῦ γνωστικοῦ ὑπογράφων λέγει · τίς γὰρ παρεπιδημήσας πρὸς ὑμᾶς τὴν πανάρετον καὶ βεβαίαν πίστιν ὑμῶν οὐκ ἐδοκίμασεν ; τήν τε σώφρονα καὶ ἐπιεικῆ ἐν Χριστῷ εὐσέβειαν οὐκ ἐθαύμασεν ; καὶ τὸ μεγαλοπρεπὲς τῆς φιλοξενίας ὑμῶν ἦθος οὐκ ἐκήρυξεν ; καὶ τὴν τελείαν καὶ ἀσφαλῆ γνῶσιν οὐκ ἐμακάρισεν ; ἀπροσωπολήπτως γὰρ πάντα ἐποιεῖτε , καὶ ἐν τοῖς νομίμοις τοῦ θεοῦ ἐπορεύεσθε καὶ τὰ ἑξῆς . εἶτ’ ἐμφανέστερον · ἀτενίσωμεν οὖν εἰς τοὺς τελείως λειτουργήσαντας αὐτοῦ τῇ μεγαλοπρεπεῖ δόξῃ . λάβωμεν Ἐνώχ , ὃς ἐν ὑπακοῇ δίκαιος εὑρεθεὶς μετετέθη , καὶ Νῶε , ὃς πιστεύσας διεσώθη , καὶ Ἀβραάμ , ὃς διὰ πίστιν καὶ φιλοξενίαν φίλος θεοῦ , πατὴρ δὲ τοῦ Ἰσαὰκ προσηγορεύθη . διὰ φιλοξενίαν καὶ εὐσέβειαν Λὼτ ἐσώθη ἐκ Σοδόμων · διὰ πίστιν καὶ φιλοξενίαν ἐσώθη Ῥαὰβ ἡ πόρνη · δἰ ὑπομονὴν καὶ πίστιν ἐν δέρμασιν αἰγείοις καὶ μηλωταῖς καὶ τριχῶν καμηλείων πλέγμασιν περιεπάτησαν κηρύσσοντες τὴν βασιλείαν τοῦ Χριστοῦ , λέγομεν δὲ Ἠλίαν καὶ Ἐλισσαῖον , Ἰεζεκιήλ τε καὶ Ἰωάννην , τοὺς προφήτας .
Lemmas: ναί μήν ἐν ὁ πρός Κορίνθιος ἐπιστολή ὁ ἀπόστολος Κλήμης καί αὐτός ἐγώ τύπος τις ὁ γνωστικός ὑπογράφω λέγω · τίς γάρ παρεπιδημέω πρός σύ ὁ πανάρετος καί βέβαιος πίστις σύ οὐ δοκιμάζω ; ὁ τε σώφρων καί ἐπιεικής ἐν Χριστός εὐσέβεια οὐ θαυμάζω ; καί ὁ μεγαλοπρεπής ὁ φιλοξενία σύ ἦθος οὐ κηρύσσω ; καί ὁ τέλειος καί ἀσφαλής γνῶσις οὐ μακαρίζω ; ἀπροσωπόληπτος γάρ πᾶς ποιέω , καί ἐν ὁ νόμιμος ὁ θεός ἐφορεύω καί ὁ ἑξῆς . εἶτα ἐμφανής · ἀτενίζω οὖν εἰς ὁ τέλειος λειτουργέω αὐτός ὁ μεγαλοπρεπής δόξα . λαμβάνω Ἑνώχ , ὅς ἐν ὑπακοή δίκαιος εὑρίσκω μετατίθημι , καί Νῶε , ὅς πιστεύω διασῴζω , καί Ἀβραάμ , ὅς διά πίστις καί φιλοξενία φίλος θεός , πατήρ δέ ὁ Ἰσαάκ προσαγορεύω . διά φιλοξενία καί εὐσέβεια Λώτ σῴζω ἐκ Σόδομα · διά πίστις καί φιλοξενία σῴζω Ῥαάβ ὁ πόρνη · διά ὑπομονή καί πίστις ἐν δέρμα αἴγειος καί μηλωτή καί θρίξ καμήλειος πλέγμα περιπατέω κηρύσσω ὁ βασιλεία ὁ Χριστός , λέγω δέ Ἠλίας καί Ἐλισσαῖος , Ἰεζεκιήλ τε καί Ἰωάννης , ὁ προφήτης .
clemens-alexandrinus.stromata 4.17.106
ὁ γάρ τοι φίλος θεοῦ διὰ πίστιν ἐλευθέραν κληθεὶς Ἀβραὰμ οὐκ ἐπήρθη τῇ δόξῃ , μετριοπαθῶν δὲ ἔλεγεν · ἐγὼ δέ εἰμι γῆ καὶ σποδός . περί τε τοῦ Ἰὼβ οὕτως γέγραπται · › Ἰὼβ δὲ ἦν δίκαιος καὶ ἄμεμπτος , ἀληθινὸς καὶ θεοσεβής , ἀπεχόμενος ἀπὸ παντὸς κακοῦ . ‹ οὗτος ὁ νικήσας δἰ ὑπομονῆς τὸν πειράσαντα καὶ μαρτυρήσας ἅμα καὶ μαρτυρηθεὶς ὑπὸ τοῦ θεοῦ ταπεινοφροσύνης ἀντέχεται καὶ λέγει · οὐδεὶς καθαρὸς ἀπὸ ῥύπου , οὐδ’ εἰ μιᾶς ἡμέρας ἡ ζωὴ αὐτοῦ . Μωυσῆς , ὁ πιστὸς θεράπων ἐν ὅλῳ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ , πρὸς τὸν χρηματίζοντα ἐκ τῆς βάτου εἶπεν · τίς εἰμι ἐγώ , ὅτι με πέμπεις ; ἐγὼ δέ εἰμι ἰσχνόφωνος καὶ βραδύγλωσσος φωνὴν κυρίου διὰ γλώσσης ἀνθρωπίνης διακονῆσαι . καὶ πάλιν · ἐγὼ δέ εἰμι ἀτμὶς ἀπὸ χύτρας . θεὸς γὰρ ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται , ταπεινοῖς δὲ δίδωσι χάριν .
Lemmas: ὁ γάρ τοι φίλος θεός διά πίστις ἐλεύθερος καλέω Ἀβραάμ οὐ ἐπαίρω ὁ δόξα , μετριοπαθέω δέ λέγω · ἐγώ δέ εἰμί γῆ καί σποδός . περί τε ὁ Ἰώβ οὕτως γράφω · › Ἰώβ δέ εἰμί δίκαιος καί ἄμεμπτος , ἀληθινός καί θεοσεβής , ἀπέχω ἀπό πᾶς κακός . ‹ οὗτος ὁ νικάω διά ὑπομονή ὁ πειράω καί μαρτυρέω ἅμα καί μαρτυρέω ὑπό ὁ θεός ταπεινοφροσύνη ἀντέχω καί λέγω · οὐδείς καθαρός ἀπό ῥύπος , οὐδέ εἰ εἷς ἡμέρα ὁ ζωή αὐτός . Μωϋσῆς , ὁ πιστός θεράπων ἐν ὅλος ὁ οἶκος αὐτός , πρός ὁ χρηματίζω ἐκ ὁ βάτος λέγω · τίς εἰμί ἐγώ , ὅτι ἐγώ πέμπω ; ἐγώ δέ εἰμί ἰσχνόφωνος καί βραδύγλωσσος φωνή κύριος διά γλῶσσα ἀνθρώπινος διακονέω . καί πάλιν · ἐγώ δέ εἰμί ἀτμίς ἀπό χύτρα . θεός γάρ ὑπερήφανος ἀντιτάσσω , ταπεινός δέ δίδωμι χάρις .