clemens-alexandrinus.stromata 1.7.37
Καταφαίνεται τοίνυν προπαιδεία ἡ Ἑλληνικὴ σὺν καὶ αὐτῇ φιλοσοφίᾳ θεόθεν ἥκειν εἰς ἀνθρώπους οὐ κατὰ προηγούμενον , ἀλλ’ ὅν τρόπον οἱ ὑετοὶ καταρρήγνυνται εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθὴν καὶ εἰς τὴν κοπρίαν καὶ ἐπὶ τὰ δώματα . βλαστάνει δ’ ὁμοίως καὶ πόα καὶ πυρός , φύεται δὲ καὶ ἐπὶ τῶν μνημάτων συκῆ καὶ εἴ τι τῶν ἀναιδεστέρων δένδρων , καὶ τὰ φυόμενα ἐν τύπῳ προκύπτει τῶν ἀληθῶν , ὅτι τῆς αὐτῆς τοῦ ὑετοῦ ἀπέλαυσε δυνάμεως , ἀλλ’ οὐ τὴν αὐτὴν ἔσχηκε χάριν τοῖς ἐν τῷ πίονι φυεῖσιν ἤτοι ξηρανθέντα ἢ ἀποτιλθέντα . καὶ δὴ κἀνταῦθα χρησιμεύει ἡ τοῦ σπόρου παραβολή , ἣν ὁ κύριος ἡρμήνευσεν . εἷς γὰρ ὁ τῆς ἐν ἀνθρώποις γῆς γεωργὸς ὁ ἄνωθεν σπείρων ἐκ καταβολῆς κόσμου τὰ θρεπτικὰ σπέρματα , ὁ τὸν κύριον καθ’ ἕκαστον καιρὸν ἐπομβρίσας λόγον , οἱ καιροὶ δὲ καὶ οἱ τόποι οἱ δεκτικοὶ τὰς διαφορὰς ἐγέννησαν . ἄλλως τε ὁ γεωργὸς οὐ πυροὺς μόνον ( καίτοι καὶ τούτων πλείους εἰσι διαφοραί ) , σπείρει δὲ καὶ τὰ ἄλλα σπέρματα , κριθάς τε καὶ κυάμους καὶ πίσον καὶ ἄρακα καὶ τὰ κηπευόμενα καὶ τὰ ἀνθητικὰ σπέρματα · τῆς αὐτῆς δὲ γεωργίας καὶ ἡ φυτουργία , ἐργάζεσθαι ὅσα εἰς αὐτά τε τὰ φυτώρια καὶ εἰς παραδείσους καὶ τὰ ὡραῖα καὶ ὅλως παντοίων δένδρων φύσιν καὶ τροφήν . ὡσαύτως δὲ οὐχ ἡ ποιμενικὴ μόνη , ἀλλὰ καὶ ἡ βουκολικὴ ἱπποτροφική τε καὶ κυνοτροφικὴ καὶ μελισσουργικὴ τέχναι πᾶσαι , συνελόντι δ’ εἰπεῖν ἀγελοκομική τε καὶ ζῳοτροφικὴ ἀλλήλων μὲν τῷ μᾶλλον καὶ ἧττον διαφέρουσι , πλὴν αἱ πᾶσαι βιωφελεῖς . φιλοσοφίαν δὲ οὐ τὴν Στωικὴν λέγω οὐδὲ τὴν Πλατωνικὴν ἢ τὴν Ἐπικούρειόν τε καὶ Ἀριστοτελικήν , ἀλλ’ ὅσα εἴρηται παρ’ ἑκάστῃ τῶν αἱρέσεων τούτων καλῶς , δικαιοσύνην μετὰ εὐσεβοῦς ἐπιστήμης ἐκδιδάσκοντα , τοῦτο σύμπαν τὸ ἐκλεκτικὸν φιλοσοφίαν φημί . ὅσα δὲ ἀνθρωπίνων λογισμῶν ἀποτεμόμενοι παρεχάραξαν , ταῦτα οὐκ ἄν ποτε θεῖα εἴποιμ’ ἄν .
Lemmas: καταφαίνω τοίνυν προπαιδεία ὁ Ἑλληνικός σύν καί αὐτός φιλοσοφία θεόθεν ἥκω εἰς ἄνθρωπος οὐ κατά προηγέομαι , ἀλλά ὅς τρόπος ὁ ὑετός καταρρήγνυμι εἰς ὁ γῆ ὁ ἀγαθός καί εἰς ὁ κοπρία καί ἐπί ὁ δῶμα . βλαστάνω δέ ὅμοιος καί πόα καί πῦρ , φύω δέ καί ἐπί ὁ μνῆμα συκῆ καί εἰ τις ὁ ἀναιδής δένδρον , καί ὁ φύω ἐν τύπος προκύπτω ὁ ἀληθής , ὅτι ὁ αὐτός ὁ ὑετός ἀπολαύω δύναμις , ἀλλά οὐ ὁ αὐτός ἔχω χάρις ὁ ἐν ὁ πίων φύω ἤτοι ξηραίνω ἤ ἀποτίλλω . καί δή ἐνταῦθα χρησιμεύω ὁ ὁ σπόρος παραβολή , ὅς ὁ κύριος ἑρμηνεύω . εἷς γάρ ὁ ὁ ἐν ἄνθρωπος γῆ γεωργός ὁ ἄνωθεν σπείρω ἐκ καταβολή κόσμος ὁ θρεπτικός σπέρμα , ὁ ὁ κύριος κατά ἕκαστος καιρός ἐπομβρίζω λόγος , ὁ καιρός δέ καί ὁ τόπος ὁ δεκτικός ὁ διαφορά γεννάω . ἄλλος τε ὁ γεωργός οὐ πυρός μόνος ( καίτοι καί οὗτος πολύς εἰμί διαφορά ) , σπείρω δέ καί ὁ ἄλλος σπέρμα , κριθή τε καί κύαμος καί πίσος καί ἄραξ καί ὁ κηπεύω καί ὁ ἀνθητικός σπέρμα · ὁ αὐτός δέ γεωργία καί ὁ φυτουργία , ἐργάζομαι ὅσος εἰς αὐτός τε ὁ φυτώριον καί εἰς παράδεισος καί ὁ ὡραῖος καί ὅλος παντοῖος δένδρον φύσις καί τροφή . ὡσαύτως δέ οὐ ὁ ποιμενικός μόνος , ἀλλά καί ὁ βουκολικός ἱπποτροφικός τε καί κυνοτροφικός καί μελισσουργικός τέχνη πᾶς , συναιρέω δέ λέγω ἀγελοκομικός τε καί ζῳοτροφικός ἀλλήλων μέν ὁ μάλα καί ἥσσων διαφέρω , πλήν ὁ πᾶς βιωφελής . φιλοσοφία δέ οὐ ὁ Στωϊκός λέγω οὐδέ ὁ Πλατωνικός ἤ ὁ Ἐπικούρειος τε καί Ἀριστοτελικός , ἀλλά ὅσος λέγω παρά ἕκαστος ὁ αἵρεσις οὗτος καλός , δικαιοσύνη μετά εὐσεβής ἐπιστήμη ἐκδιδάσκω , οὗτος σύμπας ὁ ἐκλεκτικός φιλοσοφία φημί . ὅσος δέ ἀνθρώπινος λογισμός ἀποτέμνω παραχαράσσω , οὗτος οὐ ἄν ποτέ θεῖος λέγω ἄν .