clemens-alexandrinus.stromata 5.8.45
Καὶ τί μοι περὶ τοὺς βαρβάρους ἐνδιατρίβειν , ἐξὸν αὐτοὺς τοὺς Ἕλληνας σφόδρα τῇ ἐπικρύψει κεχρημένους παραστῆσαι ; Ἀνδροκύδης γοῦν ὁ Πυθαγορικὸς τὰ Ἐφέσια καλούμενα γράμματα ἐν πολλοῖς δὴ πολυθρύλητα ὄντα συμβόλων ἔχειν φησὶ τάξιν , σημαίνειν δὲ Ἄσκιον μὲν τὸ σκότος , μὴ γὰρ ἔχειν τοῦτο σκιάν · φῶς δὲ Κατάσκιον , ἐπεὶ καταυγάζει τὴν σκιάν · Λίξ τέ ἐστιν ἡ γῆ κατὰ ἀρχαίαν ἐπωνυμίαν καὶ Τετρὰξ ὁ ἐνιαυτὸς διὰ τὰς ὥρας , Δαμναμενεὺς δὲ ὁ ἥλιος ὁ δαμάζων , τὰ Αἴσιά τε ἡ ἀληθὴς φωνή . σημαίνει δ’ ἄρα τὸ σύμβολον ὡς κεκόσμηται τὰ θεῖα , οἷον σκότος πρὸς φῶς καὶ ἥλιος πρὸς ἐνιαυτὸν καὶ γῆ πρὸς παντοίαν φύσεως γένεσιν . Ἀλλὰ καὶ Διονύσιος ὁ Θρᾷξ ὁ γραμματικὸς ἐν τῷ Περὶ τῆς ἐμφάσεως περὶ τοῦ τῶν τροχίσκων συμβόλου φησὶ κατὰ λέξιν · ἐσήμαινον γοῦν οὐ διὰ λέξεως μόνον , ἀλλὰ καὶ διὰ συμβόλων ἔνιοι τὰς πράξεις , διὰ λέξεως μὲν ὡς ἔχει τὰ λεγόμενα Δελφικὰ παραγγέλματα , τὸ › μηδὲν ἄγαν ‹ καὶ τὸ › γνῶθι σαυτὸν ‹ καὶ τὰ τούτοις ὅμοια , διὰ δὲ συμβόλων ὡς ὅ τε τροχὸς ὁ στρεφόμενος ἐν τοῖς τῶν θεῶν τεμένεσιν εἱλκυσμένος παρὰ Αἰγυπτίων καὶ τὸ τῶν θαλλῶν τῶν διδομένων τοῖς προσκυνοῦσι . φησὶ γὰρ Ὀρφεὺς ὁ Θρᾴκιος · † θαλλῶν δ’ ὅσσα βροτοῖσιν ἐπὶ χθονὸς ἔργα μέμηλεν , οὐδὲν ἔχει μίαν αἶσαν ἐπὶ φρεσίν , ἀλλὰ κυκλεῖται πάντα πέριξ , στῆναι δὲ καθ’ ἓν μέρος οὐ θέμις ἐστίν , ἀλλ’ ἔχει , ὡς ἤρξαντο , δρόμου μέρος ἶσον ἕκαστος . οἱ θαλλοὶ ἤτοι τῆς πρώτης τροφῆς σύμβολον ὑπάρχουσιν , ἢ ὅπως ἐπιστῶνται οἱ πολλοὶ τοὺς μὲν καρποὺς δἰ ὅλου θάλλειν καὶ αὔξεσθαι διαμένοντας ἐπὶ πλεῖστον , σφᾶς δὲ αὐτοὺς ὀλίγον εἰληχέναι τὸν τῆς ζωῆς χρόνον , τούτου χάριν δίδοσθαι τοὺς θαλλοὺς βούλονται , ἴσως δὲ καὶ ἵνα ἐπιστῶνται , ὅτι , ὡς οὗτοι καίονται , οὕτως καὶ αὐτοὺς δεῖ τοῦτον τὸν βίον ταχέως ἐκλιπεῖν καὶ πυρὸς ἔργον γενέσθαι .
Lemmas: καί τίς ἐγώ περί ὁ βάρβαρος ἐνδιατρίβω , ἔξεστι αὐτός ὁ Ἕλλην σφόδρα ὁ ἐπίκρυψις χράω παρίστημι ; Ἀνδροκύδης γοῦν ὁ Πυθαγορικός ὁ Ἐφέσιος καλέω γράμμα ἐν πολύς δή πολυθρύλητος εἰμί σύμβολος ἔχω φημί τάξις , σημαίνω δέ Ἀσκίον μέν ὁ σκότος , μή γάρ ἔχω οὗτος σκιά · φάος δέ Κατάσκιος , ἐπεί καταυγάζω ὁ σκιά · Λίξ τε εἰμί ὁ γῆ κατά ἀρχαῖος ἐπωνυμία καί Τετράξ ὁ ἐνιαυτός διά ὁ ὥρα , Δαμναμενεύς δέ ὁ ἥλιος ὁ δαμάζω , ὁ Αἴσιον τε ὁ ἀληθής φωνή . σημαίνω δέ ἄρα ὁ σύμβολον ὡς κοσμέω ὁ θεῖος , οἷος σκότος πρός φάος καί ἥλιος πρός ἐνιαυτός καί γῆ πρός παντοῖος φύσις γένεσις . ἀλλά καί Διονύσιος ὁ Θρᾷξ ὁ γραμματικός ἐν ὁ Περι ὁ ἔμφασις περί ὁ ὁ τρόχισκος σύμβολος φημί κατά λέξις · σημαίνω γοῦν οὐ διά λέξις μόνος , ἀλλά καί διά σύμβολος ἔνιοι ὁ πρᾶξις , διά λέξις μέν ὡς ἔχω ὁ λέγω Δελφικός παράγγελμα , ὁ › μηδείς ἄγαν ‹ καί ὁ › γιγνώσκω σεαυτοῦ ‹ καί ὁ οὗτος ὅμοιος , διά δέ σύμβολος ὡς ὁ τε τροχός ὁ στρέφω ἐν ὁ ὁ θεός τέμενος ἕλκω παρά Αἰγύπτιος καί ὁ ὁ θαλλός ὁ δίδωμι ὁ προσκυνέω . φημί γάρ Ὀρφεύς ὁ Θρᾴκιος · † θαλλός δέ ὅσος βροτός ἐπί χθών ἔργον μέλω , οὐδείς ἔχω εἷς αἶσα ἐπί φρήν , ἀλλά κυκλέω πᾶς πέριξ , ἵστημι δέ κατά εἷς μέρος οὐ θέμις εἰμί , ἀλλά ἔχω , ὡς ἄρχω , δρόμος μέρος ἴσος ἕκαστος . ὁ θαλλός ἤτοι ὁ πρῶτος τροφή σύμβολον ὑπάρχω , ἤ ὅπως ἐφίστημι ὁ πολύς ὁ μέν καρπός διά ὅλος θάλλω καί αὐξάνω διαμένω ἐπί πολύς , σφεῖς δέ αὐτός ὀλίγος λαγχάνω ὁ ὁ ζωή χρόνος , οὗτος χάριν δίδωμι ὁ θαλλός βούλομαι , ἴσως δέ καί ἵνα ἐφίστημι , ὅτι , ὡς οὗτος καίω , οὕτως καί αὐτός δέω οὗτος ὁ βίος ταχύς ἐκλείπω καί πῦρ ἔργον γίγνομαι .