ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 7.16.94
τοιαῦται δ᾿ ἡμῖν αἱ κυριακαὶ γραφαί , τὴν ἀλήθειαν ἀποτίκτουσαι καὶ μένουσαι παρθένοι μετὰ τῆς ἐπικρύψεως τῶν τῆς ἀληθείας μυστηρίων . » τέτοκεν καὶ οὐ τέτοκεν « , φησὶν ἡ γραφή , ὡς ἂν ἐξ αὑτῆς . οὐκ ἐκ συνδυασμοῦ συλλαβοῦσα . διόπερ τοῖς γνωστικοῖς κεκυήκασιν αἱ γραφαί , αἱ δὲ αἱρέσεις οὐκ ἐκμαθοῦσαι ὡς μὴ κεκυηκυίας παραπέμπονται . πάντων δὲ ἀνθρώπων τὴν αὐτὴν κρίσιν ἐχόντων οἱ μὲν ἀκολουθοῦντες τῷ αἱροῦντι λόγῳ ποιοῦνται τὰς πίστεις , οἱ δὲ ἡδοναῖς σφᾶς αὐτοὺς ἐκδεδωκότες βιάζονται πρὸς τὰς ἐπιθυμίας τὴν γραφήν . δεῖ δ᾿ , οἶμαι , τῷ τῆς ἀληθείας ἐραστῇ ψυχικῆς εὐτονίας · σφάλλεσθαι γὰρ ἀνάγκη μέγιστα τοὺς μεγίστοις ἐγχειροῦντας πράγμασιν , ἢν μὴ τὸν κανόνα τῆς ἀληθείας παρ᾿ αὐτῆς λαβόντες ἔχωσι τῆς ἀληθείας . οἱ τοιοῦτοι δέ , ἅτε ἀποπεσόντες τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ . κἀν τοῖς πλείστοις τῶν κατὰ μέρος σφάλλονται εἰκότως . διὰ τὸ μὴ ἔχειν ἀληθῶν καὶ ψευδῶν κριτήριον συγγεγυμνασμένον ἀκριβῶς τὰ δέοντα αἱρεῖσθαι . εἰ γὰρ ἐκέκτηντο , ταῖς θείαις ἐπείθοντο ἂν γραφαῖς .
Lemmas: τοιοῦτος δέ ἐγώ ὁ κυριακός γραφή , ὁ ἀλήθεια ἀποτίκτω καί μένω παρθένος μετά ὁ ἐπίκρυψις ὁ ὁ ἀλήθεια μυστήριον . » τίκτω καί οὐ τίκτω « , φημί ὁ γραφή , ὡς ἄν ἐκ ἑαυτοῦ . οὐ ἐκ συνδυασμός συλλαμβάνω . διόπερ ὁ γνωστικός κυέω ὁ γραφή , ὁ δέ αἵρεσις οὐ ἐκμανθάνω ὡς μή κυέω παραπέμπω . πᾶς δέ ἄνθρωπος ὁ αὐτός κρίσις ἔχω ὁ μέν ἀκολουθέω ὁ αἱρέω λόγος ποιέω ὁ πίστις , ὁ δέ ἡδονή σφεῖς αὐτός ἐκδίδωμι βιάζω πρός ὁ ἐπιθυμία ὁ γραφή . δέω δέ , οἴομαι , ὁ ὁ ἀλήθεια ἐραστής ψυχικός εὐτονία · σφάλλω γάρ ἀνάγκη μέγας ὁ μέγας ἐγχειρέω πρᾶγμα , ἐάν μή ὁ κανών ὁ ἀλήθεια παρά αὐτός λαμβάνω ἔχω ὁ ἀλήθεια . ὁ τοιοῦτος δέ , ἅτε ἀποπίπτω ὁ ὀρθός ὁδός . ἐν ὁ πολύς ὁ κατά μέρος σφάλλω ἔοικα . διά ὁ μή ἔχω ἀληθής καί ψευδής κριτήριον συγγυμνάζω ἀκριβής ὁ δέω αἱρέω . εἰ γάρ κτάομαι , ὁ θεῖος πείθω ἄν γραφή .
clemens-alexandrinus.stromata 7.16.96
οὕτως οὖν καὶ ἡμεῖς , ἀπ᾿ αὐτῶν περὶ αὐτῶν τῶν γραφῶν τελείως ἀποδεικνύντες , ἐκ πίστεως πειθόμεθα ἀποδεικτικῶς , κἂν τολμήσωσι προφητικαῖς χρήσασθαι γραφαῖς καὶ οἱ τὰς αἱρέσεις μετιόντες , πρῶτον μὲν οὐ πάσαις , ἔπειτα οὐ τελείαις , οὐδὲ ὡς τὸ σῶμα καὶ τὸ ὕφος τῆς προφητείας ὑπαγορεύει , ἀλλ᾿ ἐκλεγόμενοι τὰ ἀμφιβόλως εἰρημένα εἰς τὰς ἰδίας μετάγουσι δόξας , ὀλίγας σποράδην ἀπανθιζόμενοι φωνάς , οὐ τὸ σημαινόμενον ἀπ᾿ αὐτῶν σκοποῦντες , ἀλλ᾿ αὐτῇ ψιλῇ ἀποχρώμενοι τῇ λέξει . σχεδὸν γὰρ ἐν πᾶσιν οἷς προσφέρονται ῥητοῖς εὕροις ἂν αὐτοὺς ὡς τοῖς ὀνόμασι μόνοις προσανέχουσι , τὰ σημαινόμενα ὑπαλλάττοντες , οὔθ᾿ ὡς λέγονται γινώσκοντες οὔθ᾿ ὡς ἔχειν πεφύκασι χρώμενοι αἷς καὶ δὴ κομίζουσιν ἐκλογαῖς . ἡ ἀλήθεια δὲ οὐκ ἐν τῷ μετατιθέναι τὰ σημαινόμενα εὑρίσκεται ( οὕτω μὲν γὰρ ἀνατρέψουσι πᾶσαν ἀληθῆ διδασκαλίαν ) , ἀλλ᾿ ἐν τῷ διασκέψασθαι τί τῷ κυρίῳ καὶ τῷ παντοκράτορι θεῷ τελέως οἰκεῖόν τε καὶ πρέπον . κἀν τῷ βεβαιοῦν ἕκαστον τῶν ἀποδεικνυμένων κατὰ τὰς γραφὰς ἐξ αὐτῶν πάλιν τῶν ὁμοίων γραφῶν . οὔτ᾿ οὖν ἐπιστρέφειν ἐπὶ τὴν ἀλήθειαν ἐθέλουσιν , αἰδούμενοι καταθέσθαι τὸ τῆς φιλαυτίας πλεονέκτημα , οὔτ᾿ ἔχουσιν ὅπως διαθῶνται τὰς αὑτῶν δόξας , βιαζόμενοι τὰς γραφάς . φθάσαντες δὲ ἐξενεγκεῖν εἰς τοὺς ἀνθρώπους δόγματα ψευδῆ . σχεδὸν ἁπάσαις ταῖς γραφαῖς ἐναργῶς μαχόμενοι καὶ ἀεὶ ὑφ᾿ ἡμῶν τῶν ἀντιλεγόντων αὐτοῖς ἐλεγχόμενοι . τὸ λοιπὸν ἔτι καὶ νῦν ὑπομένουσι τὰ μὲν μὴ προσίεσθαι τῶν προφητικῶν , τὰ δὲ ἡμᾶς αὐτοὺς ὡς ἄλλης γεγονότας φύσεως μὴ οἵους τε εἶναι συνεῖναι τὰ οἰκεῖα ἐκείνοις διαβάλλουσιν , ἐνίοτε δὲ καὶ τὰ ἑαυτῶν διελεγχόμενοι ἀρνοῦνται δόγματα , ἄντικρυς ὁμολογεῖν αἰδούμενοι ἃ κατ᾿ ἰδίαν αὐχοῦσι διδάσκοντες [ οὕτως ] .
Lemmas: οὕτως οὖν καί ἐγώ , ἀπό αὐτός περί αὐτός ὁ γραφή τέλειος ἀποδείκνυμι , ἐκ πίστις πείθω ἀποδεικτικός , ἐάν τολμάω προφητικός χράω γραφή καί ὁ ὁ αἵρεσις μετέρχομαι , πρῶτος μέν οὐ πᾶς , ἔπειτα οὐ τέλειος , οὐδέ ὡς ὁ σῶμα καί ὁ ὕφος ὁ προφητεία ὑπαγορεύω , ἀλλά ἐκλέγω ὁ ἀμφίβολος λέγω εἰς ὁ ἴδιος μετάγω δόξα , ὀλίγος σποράδην ἀπανθίζω φωνή , οὐ ὁ σημαίνω ἀπό αὐτός σκοπέω , ἀλλά αὐτός ψιλός ἀποχράω ὁ λέξις . σχεδόν γάρ ἐν πᾶς ὅς προσφέρω ῥητός εὑρίσκω ἄν αὐτός ὡς ὁ ὄνομα μόνος προσανέχω , ὁ σημαίνω ὑπαλλάσσω , οὔτε ὡς λέγω γιγνώσκω οὔτε ὡς ἔχω φύω χράω ὅς καί δή κομίζω ἐκλογή . ὁ ἀλήθεια δέ οὐ ἐν ὁ μετατίθημι ὁ σημαίνω εὑρίσκω ( οὕτως μέν γάρ ἀνατρέπω πᾶς ἀληθής διδασκαλία ) , ἀλλά ἐν ὁ διασκοπέω τίς ὁ κύριος καί ὁ παντοκράτωρ θεός τέλειος οἰκεῖος τε καί πρέπω . ἐν ὁ βεβαιόω ἕκαστος ὁ ἀποδείκνυμι κατά ὁ γραφή ἐκ αὐτός πάλιν ὁ ὅμοιος γραφή . οὔτε οὖν ἐπιστρέφω ἐπί ὁ ἀλήθεια ἐθέλω , αἰδέομαι κατατίθημι ὁ ὁ φιλαυτία πλεονέκτημα , οὔτε ἔχω ὅπως διατίθημι ὁ ἑαυτοῦ δόξα , βιάζω ὁ γραφή . φθάνω δέ ἐκφέρω εἰς ὁ ἄνθρωπος δόγμα ψευδής . σχεδόν ἅπας ὁ γραφή ἐναργής μάχομαι καί ἀεί ὑπό ἐγώ ὁ ἀντιλέγω αὐτός ἐλέγχω . ὁ λοιπός ἔτι καί νῦν ὑπομένω ὁ μέν μή προσίημι ὁ προφητικός , ὁ δέ ἐγώ αὐτός ὡς ἄλλος γίγνομαι φύσις μή οἷος τε εἰμί σύνειμι ὁ οἰκεῖος ἐκεῖνος διαβάλλω , ἐνίοτε δέ καί ὁ ἑαυτοῦ διελέγχω ἀρνέομαι δόγμα , ἄντικρυς ὁμολογέω αἰδέομαι ὅς κατά ἴδιος αὐχέω διδάσκω [ οὕτως ] .
clemens-alexandrinus.stromata 7.16.97
οὕτω γὰρ κατὰ πάσας ἔστιν ἰδεῖν τὰς αἱρέσεις . ἐπιόντας αὐτῶν τὰς μοχθηρίας τῶν δογμάτων . ἐπειδὰν γὰρ ἀνατρέπωνται πρὸς ἡμῶν δεικνύντων αὐτοὺς σαφῶς ἐναντιουμένους ταῖς γραφαῖς , δυοῖν θάτερον ὑπὸ τῶν προεστώτων τοῦ δόγματος ἔστι θεάσασθαι γινόμενον · ἢ γὰρ τῆς ἀκολουθίας τῶν σφετέρων δογμάτων ἢ τῆς προφητείας αὐτῆς , μᾶλλον δὲ τῆς ἑαυτῶν ἐλπίδος καταφρονοῦσιν , αἱροῦνται δὲ ἑκάστοτε τὸ δόξαν αὐτοῖς ὑπάρχειν ἐναργέστερον ἢ τὸ πρὸς τοῦ κυρίου διὰ τῶν προφητῶν εἰρημένον καὶ ὑπὸ τοῦ εὐαγγελίου , προσέτι δὲ καὶ τῶν ἀποστόλων , συμμαρτυρούμενόν τε καὶ βεβαιούμενον . ὁρῶντες οὖν τὸν κίνδυνον αὐτοῖς οὐ περὶ ἑνὸς δόγματος , ἀλλὰ περὶ τοῦ τὰς αἱρέσεις διατηρεῖν . οὐ τὴν ἀλήθειαν ἐξευρίσκειν ( τοῖς μὲν γὰρ ἐν μέσῳ καὶ προχείροις ἐντυχόντες παρ᾿ ἡμῖν ὡς εὐτελῶν κατεφρόνησαν ) . ὑπερβῆναι δὲ σπουδάσαντες τὸ κοινὸν τῆς πίστεως , ἐξέβησαν τὴν ἀλήθειαν . μὴ γὰρ μαθόντες τὰ τῆς γνώσεως τῆς ἐκκλησιαστικῆς μυστήρια μηδὲ χωρήσαντες τὸ μεγαλεῖον τῆς ἀληθείας , μέχρι τοῦ βάθους τῶν πραγμάτων κατελθεῖν ἀπορρᾳθυμήσαντες , ἐξ ἐπιπολῆς ἀναγνόντες παρεπέμψαντο τὰς γραφάς .
Lemmas: οὕτως γάρ κατά πᾶς εἰμί ὁράω ὁ αἵρεσις . ἐπέρχομαι αὐτός ὁ μοχθηρία ὁ δόγμα . ἐπειδάν γάρ ἀνατρέπω πρός ἐγώ δείκνυμι αὐτός σαφής ἐναντιόομαι ὁ γραφή , δύο ἕτερος ὑπό ὁ προΐστημι ὁ δόγμα εἰμί θεάομαι γίγνομαι · ἤ γάρ ὁ ἀκολουθία ὁ σφέτερος δόγμα ἤ ὁ προφητεία αὐτός , μάλα δέ ὁ ἑαυτοῦ ἐλπίς καταφρονέω , αἱρέω δέ ἑκάστοτε ὁ δόξα αὐτός ὑπάρχω ἐναργής ἤ ὁ πρός ὁ κύριος διά ὁ προφήτης λέγω καί ὑπό ὁ εὐαγγέλιον , προσέτι δέ καί ὁ ἀπόστολος , συμμαρτυρέω τε καί βεβαιόω . ὁράω οὖν ὁ κίνδυνος αὐτός οὐ περί εἷς δόγμα , ἀλλά περί ὁ ὁ αἵρεσις διατηρέω . οὐ ὁ ἀλήθεια ἐξευρίσκω ( ὁ μέν γάρ ἐν μέσος καί πρόχειρος ἐντυγχάνω παρά ἐγώ ὡς εὐτελής καταφρονέω ) . ὑπερβαίνω δέ σπουδάζω ὁ κοινός ὁ πίστις , ἐκβαίνω ὁ ἀλήθεια . μή γάρ μανθάνω ὁ ὁ γνῶσις ὁ ἐκκλησιαστικός μυστήριον μηδέ χωρέω ὁ μεγαλεῖος ὁ ἀλήθεια , μέχρι ὁ βάθος ὁ πρᾶγμα κατέρχομαι ἀπορρᾳθυμέω , ἐκ ἐπιπολή ἀναγιγνώσκω παραπέμπω ὁ γραφή .
clemens-alexandrinus.stromata 7.16.98
ὑπὸ δοξοσοφίας τοίνυν ἐπηρμένοι ἐρίζοντες διατελοῦσι , δῆλοι γεγονότες ὡς τοῦ δοκεῖν μᾶλλον ἤπερ τοῦ φιλοσοφεῖν προνοοῦνται . αὐτίκα οὐκ ἀναγκαίας ἀρχὰς πραγμάτων καταβαλλόμενοι δόξαις τε ἀνθρωπίναις κεκινημένοι . ἔπειτα ἀναγκαίως τέλος ἀκολουθοῦν αὑτοῖς ἐκποριζόμενοι , διαπληκτίζονται διὰ τοὺς ἐλέγχους πρὸς τοὺς τὴν ἀληθῆ φιλοσοφίαν μεταχειριζομένους , καὶ πάντα μᾶλλον ὑπομένουσι καὶ πάντα . φασί , κάλον κινοῦσι . κἂν ἀσεβεῖν διὰ τὸ ἀπιστεῖν ταῖς γραφαῖς μέλλωσιν , ἤπερ μετατίθενται . ὑπὸ φιλοτιμίας τῆς αἱρέσεως καὶ τῆς πολυθρυλήτου κατὰ τὰς ἐκκλησίας αὐτῶν πρωτοκαθεδρίας , δι᾿ ἣν κἀκείνην τὴν συμποτικὴν [ διὰ ] τῆς ψευδωνύμου ἀγάπης πρωτοκλισίαν ἀσπάζονται , ἡ παρ᾿ ἡμῖν δὲ τῆς ἀληθείας ἐπίγνωσις ἐκ τῶν ἤδη πιστῶν τοῖς οὔπω πιστοῖς ἐκπορίζεται τὴν πίστιν , ἥτις οὐσία ὡς εἰπεῖν ἀποδείξεως καθίσταται , ἀλλ᾿ , ὡς ἔοικεν , πᾶσα αἵρεσις ἀρχὴν ὦτα ἀκούοντα οὐκ ἔχει τὸ σύμφορον . μόνον δὲ τοῖς πρὸς ἡδονὴν ἀνεῳγότα . ἐπεὶ κἂν ἰάθη τις αὐτῶν , εἰ πείθεσθαι τῇ ἀληθείᾳ μόνον ἠβουλήθη . τριττὴ δὲ θεραπεία οἰήσεως . καθάπερ καὶ παντὸς πάθους , μάθησίς τε τοῦ αἰτίου καὶ τοῦ πῶς ἂν ἐξαιρεθείη τοῦτο , καὶ τρίτον ἡ ἄσκησις τῆς ψυχῆς καὶ ὁ ἐθισμὸς πρὸς τὸ τοῖς κριθεῖσιν ὀρθῶς ἔχειν ἀκολουθεῖν δύνασθαι .
Lemmas: ὑπό δοξοσοφία τοίνυν ἐπαίρω ἐρίζω διατελέω , δῆλος γίγνομαι ὡς ὁ δοκέω μάλα ἤ ὁ φιλοσοφέω προνοέω . αὐτίκα οὐ ἀναγκαῖος ἀρχή πρᾶγμα καταβάλλω δόξα τε ἀνθρώπινος κινέω . ἔπειτα ἀναγκαῖος τέλος ἀκολουθέω ἑαυτοῦ ἐκπορίζω , διαπληκτίζομαι διά ὁ ἔλεγχος πρός ὁ ὁ ἀληθής φιλοσοφία μεταχειρίζω , καί πᾶς μάλα ὑπομένω καί πᾶς . φημί , κάλως κινέω . ἐάν ἀσεβέω διά ὁ ἀπιστέω ὁ γραφή μέλλω , ἤ μετατίθημι . ὑπό φιλοτιμία ὁ αἵρεσις καί ὁ πολυθρύλητος κατά ὁ ἐκκλησία αὐτός πρωτοκαθεδρία , διά ὅς ἐκεῖνος ὁ συμποτικός [ διά ] ὁ ψευδώνυμος ἀγάπη πρωτοκλισία ἀσπάζομαι , ὁ παρά ἐγώ δέ ὁ ἀλήθεια ἐπίγνωσις ἐκ ὁ ἤδη πιστός ὁ οὔπω πιστός ἐκπορίζω ὁ πίστις , ὅστις οὐσία ὡς λέγω ἀπόδειξις καθίστημι , ἀλλά , ὡς ἔοικα , πᾶς αἵρεσις ἀρχή οὖς ἀκούω οὐ ἔχω ὁ σύμφορος . μόνος δέ ὁ πρός ἡδονή ἀνοίγνυμι . ἐπεί ἄν ἰάομαι τις αὐτός , εἰ πείθω ὁ ἀλήθεια μόνος βούλομαι . τρισσός δέ θεραπεία οἴησις . καθά καί πᾶς πάθος , μάθησις τε ὁ αἴτιος καί ὁ πῶς ἄν ἐξαιρέω οὗτος , καί τρίτος ὁ ἄσκησις ὁ ψυχή καί ὁ ἐθισμός πρός ὁ ὁ κρίνω ὀρθός ἔχω ἀκολουθέω δύναμαι .
clemens-alexandrinus.stromata 7.16.99
ὡς γὰρ ὀφθαλμὸς τεταραγμένος , οὕτως καὶ ἡ ψυχὴ τοῖς παρὰ φύσιν θολωθεῖσα δόγμασιν οὐχ οἵα τε τὸ φῶς τῆς ἀληθείας διιδεῖν ἀκριβῶς . ἀλλὰ καὶ τὰ ἐν ποσὶ παρορᾷ . ἐν οὖν θολερῷ ὕδατι καὶ τὰς ἐγχέλεις ἁλίσκεσθαί φασιν ἀποτυφλουμένας . καὶ καθάπερ τὰ πονηρὰ παιδία τὸν παιδαγωγὸν ἀποκλείει . οὕτως οὗτοι τὰς προφητείας εἴργουσιν ἑαυτῶν τῆς ἐκκλησίας , ὑφορώμενοι δι᾿ ἔλεγχον καὶ νουθεσίαν . ἀμέλει πάμπολλα συγκαττύουσι ψεύσματα καὶ πλάσματα . ἵνα δὴ εὐλόγως δόξωσι μὴ προσίεσθαι τὰς γραφάς . ταύτῃ οὖν οὐκ εὐσεβεῖς , δυσαρεστούμενοι ταῖς θείαις ἐντολαῖς , τουτέστι τῷ ἁγίῳ πνεύματι . ὥσπερ δὲ αἱ ἀμυγδάλαι κεναὶ λέγονται οὐκ ἐν αἷς μηδέν ἐστιν . ἀλλ᾿ ἐν αἷς ἄχρηστον τὸ ἐνόν . οὕτως τοὺς αἱρετικοὺς τοὺς ] κενοὺς τῶν τοῦ θεοῦ βουλημάτων καὶ τῶν τοῦ Χριστοῦ παραδόσεων εἶναί φαμεν . πικριζόντων ὡς ἀληθῶς κατὰ τὴν ἀγρίαν ἀμυγδάλην ἐξάρχοντας δογμάτων . πλὴν ὅσα δι᾿ ἐνάργειαν τῶν ἀληθῶν ἀποθέσθαι καὶ ἀποκρύψαι οὐκ ἴσχυσαν .
Lemmas: ὡς γάρ ὀφθαλμός ταράσσω , οὕτως καί ὁ ψυχή ὁ παρά φύσις θολόω δόγμα οὐ οἷος τε ὁ φάος ὁ ἀλήθεια διοράω ἀκριβής . ἀλλά καί ὁ ἐν πούς παροράω . ἐν οὖν θολερός ὕδωρ καί ὁ ἔγχελυς ἁλίσκομαι φημί ἀποτυφλόω . καί καθά ὁ πονηρός παιδίον ὁ παιδαγωγός ἀποκλείω . οὕτως οὗτος ὁ προφητεία ἔργω ἑαυτοῦ ὁ ἐκκλησία , ὑφοράω διά ἔλεγχος καί νουθεσία . ἀμέλει πάμπολυς συγκαττύω ψεῦσμα καί πλάσμα . ἵνα δή εὔλογος δοκέω μή προσίημι ὁ γραφή . ταύτῃ οὖν οὐ εὐσεβής , δυσαρεστέω ὁ θεῖος ἐντολή , τουτέστι ὁ ἅγιος πνεῦμα . ὥσπερ δέ ὁ ἀμυγδάλη κενός λέγω οὐ ἐν ὅς μηδείς εἰμί . ἀλλά ἐν ὅς ἄχρηστος ὁ ἔνειμι . οὕτως ὁ αἱρετικός ὁ ] κενός ὁ ὁ θεός βούλημα καί ὁ ὁ Χριστός παράδοσις εἰμί φημί . πικρίζω ὡς ἀληθής κατά ὁ ἄγριος ἀμύγδαλος ἐξάρχω δόγμα . πλήν ὅσος διά ἐνάργεια ὁ ἀληθής ἀποτίθημι καί ἀποκρύπτω οὐ ἰσχύω .
clemens-alexandrinus.stromata 7.16.100
Καθάπερ τοίνυν ἐν πολέμῳ οὐ λειπτέον τὴν τάξιν ἣν ὁ στρατηγὸς ἔταξεν τῷ στρατιώτῃ . οὕτως οὐδὲ ἣν ἔδωκεν ὁ λόγος , ὃν ἄρχοντα εἰλήφαμεν γνώσεώς τε καὶ βίου , λειπτέον τάξιν . οἱ πολλοὶ δὲ οὐδὲ τοῦτο ἐξητάκασιν , εἰ ἔστι τινὶ ἀκολουθητέον καὶ τίνι τούτῳ καὶ ὅπως . οἷος γὰρ ὁ λόγος , τοιόσδε καὶ ὁ βίος εἶναι τῷ πιστῷ προσήκει . ὡς » ἕπεσθαι « δύνασθαι » τῷ θεῷ « , ἐξ ἀρχῆς τὰ πάντα » εὐθεῖαν περαίνοντι « . ἐπὰν δὲ παραβῇ τις τὸν λόγον καὶ διὰ τούτου τὸν θέον , εἰ μὲν διὰ τὸ αἰφνίδιον προσπεσεῖν τινα φαντασίαν ἠσθένησεν , προχείρους [ τοὺς τὰς φαντασίας τὰς λογικὰς ποιητέον · εἰ δὲ τῷ ἔθει τῷ προκατεσχηκότι ἡττηθεὶς γέγονεν ( ᾗ φησιν ἡ γραφή ) » χυδαῖος « , ἀποπαυστέον τὸ ἔθος εἰς τὸ παντελὲς καὶ πρὸς τὸ ἀντιλέγειν αὐτῷ τὴν ψυχὴν γυμναστέον · εἰ δὲ καὶ μαχόμενα δόγματα ἐφέλκεσθαί τινας δοκεῖ , ὑπεξαιρετέον ταῦτα καὶ πρὸς τοὺς » εἰρηνοποιοὺς « τῶν [ τῶν ] δογμάτων πορευτέον , οἳ κατεπᾴδουσι ταῖς θείαις γραφαῖς τοὺς ψοφοδεεῖς τῶν ἀπείρων , τὴν ἀλήθειαν διὰ τῆς ἀκολουθίας τῶν διαθηκῶν σαφηνίζοντες . ἀλλ᾿ , ὡς ἔοικεν , ῥέπομεν ἐπὶ τὰ ἔνδοξα μᾶλλον , κἂν ἐναντία τυγχάνῃ . ἤπερ ἐπὶ τὴν ἀλήθειαν · αὐστηρὰ γάρ ἐστι καὶ σεμνή . Καὶ δὴ τριῶν οὐσῶν διαθέσεων τῆς ψυχῆς , ἀγνοίας , οἰήσεως , ἐπιστήμης , οἳ μὲν ἐν τῇ ἀγνοίᾳ τὰ ἔθνη , οἳ δὲ ἐν τῇ ἐπιστήμῃ ἡ ἐκκλησία ἡ ἀληθής , οἳ δὲ ἐν οἰήσει οἱ κατὰ τὰς αἱρέσεις .
Lemmas: καθά τοίνυν ἐν πόλεμος οὐ λείπω ὁ τάξις ὅς ὁ στρατηγός τάσσω ὁ στρατιώτης . οὕτως οὐδέ ὅς δίδωμι ὁ λόγος , ὅς ἄρχω λαμβάνω γνῶσις τε καί βίος , λείπω τάξις . ὁ πολύς δέ οὐδέ οὗτος ἐξετάζω , εἰ εἰμί τις ἀκολουθητέον καί τίς οὗτος καί ὅπως . οἷος γάρ ὁ λόγος , τοιόσδε καί ὁ βίος εἰμί ὁ πιστός προσήκω . ὡς » ἕπομαι « δύναμαι » ὁ θεός « , ἐκ ἀρχή ὁ πᾶς » εὐθύς περαίνω « . ἐπάν δέ παραβαίνω τις ὁ λόγος καί διά οὗτος ὁ θέω , εἰ μέν διά ὁ αἰφνίδιος προσπίπτω τις φαντασία ἀσθενέω , πρόχειρος [ ὁ ὁ φαντασία ὁ λογικός ποιέω · εἰ δέ ὁ ἔθος ὁ προκατέχω ἡσσάομαι γίγνομαι ( ὅς φημί ὁ γραφή ) » χυδαῖος « , ἀποπαύω ὁ ἔθος εἰς ὁ παντελής καί πρός ὁ ἀντιλέγω αὐτός ὁ ψυχή γυμνάζω · εἰ δέ καί μάχομαι δόγμα ἐφέλκω τις δοκέω , ὑπεξαιρετέος οὗτος καί πρός ὁ » εἰρηνοποιός « ὁ [ ὁ ] δόγμα πορεύω , ὅς κατεπᾴδω ὁ θεῖος γραφή ὁ ψοφοδεής ὁ ἄπειρος , ὁ ἀλήθεια διά ὁ ἀκολουθία ὁ διαθήκη σαφηνίζω . ἀλλά , ὡς ἔοικα , ῥέπω ἐπί ὁ ἔνδοξος μάλα , ἐάν ἐναντίος τυγχάνω . ἤ ἐπί ὁ ἀλήθεια · αὐστηρός γάρ εἰμί καί σεμνός . καί δή τρεῖς εἰμί διάθεσις ὁ ψυχή , ἄγνοια , οἴησις , ἐπιστήμη , ὁ μέν ἐν ὁ ἄγνοια ὁ ἔθνος , ὁ δέ ἐν ὁ ἐπιστήμη ὁ ἐκκλησία ὁ ἀληθής , ὁ δέ ἐν οἴησις ὁ κατά ὁ αἵρεσις .
clemens-alexandrinus.stromata 7.16.101
οὐδὲν γοῦν σαφέστερον ἰδεῖν ἔστι τοὺς ἐπισταμένους περὶ ὧν ἴσασι διαβεβαιουμένους ἢ τοὺς οἰομένους [ καὶ ] περὶ ὧν οἴονται , ὅσον γε ἐπὶ τῷ διαβεβαιοῦσθαι ἄνευ τῆς ἀποδείξεως . καταφρονοῦσι γοῦν ἀλλήλων καὶ καταγελῶσιν . καὶ συμβαίνει τὸν αὐτὸν νοῦν παρ᾿ οἷς μὲν ἐντιμότατον εἶναι , παρ᾿ οἷς δὲ παρανοίας ἡλωκέναι . καίτοι μεμαθήκαμεν ἄλλο μέν τι εἶναι ἡδονήν , ἣν [ ἐν ] τοῖς ἔθνεσιν ἀπονεμητέον , ἄλλο δέ τι ἔριν , ἣν [ ἐν ] ταῖς αἱρέσεσι προσκριτέον , ἄλλο χαράν , ἣν τῇ ἐκκλησίᾳ προσοικειωτέον , ἄλλο δὲ εὐφροσύνην , ἣν τῷ κατὰ ἀλήθειαν ἀποδοτέον γνωστικῷ . ὡς δὲ ἐὰν πρόσσχῃ τις Ἰσχομάχῳ , γεωργὸν αὐτὸν ποιήσει , καὶ Λάμπιδι ναύκληρον , καὶ Χαριδήμῳ στρατηγόν , καὶ Σίμωνι ἱππικόν , καὶ Πέρδικι κάπηλον , καὶ Κρωβύλῳ ὀψοποιόν , καὶ Ἀρχελάῳ ὀρχηστήν , καὶ Ὁμήρῳ ποιητήν , καὶ Πύρρωνι ἐριστικόν , καὶ Δημοσθένει ῥήτορα , καὶ Χρυσίππῳ διαλεκτικόν , καὶ Ἀριστοτέλει φυσικόν . καὶ φιλόσοφον Πλάτωνι , οὕτως ὁ τῷ κυρίῳ πειθόμενος καὶ τῇ δοθείσῃ δι᾿ αὐτοῦ κατακολουθήσας προφητείᾳ τελέως ἐκτελεῖται κατ᾿ εἰκόνα τοῦ διδασκάλου ἐν σαρκὶ περιπολῶν θεός . ἀποπίπτουσιν ἄρα τοῦδε τοῦ ὕψους οἱ μὴ ἑπόμενοι θεῷ ᾗ ἂν ἡγῆται , ἡγεῖται δὲ κατὰ τὰς » θεοπνεύστους γραφάς « . μυρίων γοῦν ὄντων κατ᾿ ἀριθμὸν ἃ πράσσουσιν ἄνθρωποι , σχεδὸν δύο εἰσὶν ἀρχαὶ πάσης ἁμαρτίας , ἄγνοια καὶ ἀσθένεια ( ἄμφω δὲ ἐφ᾿ ἡμῖν , τῶν μήτε ἐθελόντων μανθάνειν μήτε αὖ τῆς ἐπιθυμίας κρατεῖν ) , τούτων δὲ δι᾿ ἣν μὲν οὐ καλῶς . κρίνουσι , δι᾿ ἣν δὲ οὐκ ἰσχύουσι τοῖς ὀρθῶς κριθεῖσιν ἀκολουθεῖν · οὔτε γὰρ ἀπατηθείς τις τὴν γνώμην δύναιτ᾿ ἂν εὖ πράττειν , κἂν πάνυ δυνατὸς ᾖ τὰ γνωσθέντα ποιεῖν , οὔτε καὶ κρίνειν τὸ δέον ἰσχύων ἄμεμπτον ἑαυτὸν παράσχοιτ᾿ ἂν ἐν τοῖς ἔργοις ἐξασθενῶν .
Lemmas: οὐδείς γοῦν σαφής ὁράω εἰμί ὁ ἐπίσταμαι περί ὅς οἶδα διαβεβαιόω ἤ ὁ οἴομαι [ καί ] περί ὅς οἴομαι , ὅσος γε ἐπί ὁ διαβεβαιόω ἄνευ ὁ ἀπόδειξις . καταφρονέω γοῦν ἀλλήλων καί καταγελάω . καί συμβαίνω ὁ αὐτός νόος παρά ὅς μέν ἔντιμος εἰμί , παρά ὅς δέ παράνοια ἁλίσκομαι . καίτοι μανθάνω ἄλλος μέν τις εἰμί ἡδονή , ὅς [ ἐν ] ὁ ἔθνος ἀπονεμητέον , ἄλλος δέ τις ἔρις , ὅς [ ἐν ] ὁ αἵρεσις προσκρίνω , ἄλλος χαρά , ὅς ὁ ἐκκλησία προσοικειόω , ἄλλος δέ εὐφροσύνη , ὅς ὁ κατά ἀλήθεια ἀποδοτέος γνωστικός . ὡς δέ ἐάν προσέχω τις Ἰσχόμαχος , γεωργός αὐτός ποιέω , καί Λάμπις ναύκληρος , καί Χαρίδημος στρατηγός , καί Σίμων ἱππικός , καί Πέρδιξ κάπηλος , καί Κρώβυλος ὀψοποιός , καί Ἀρχέλαος ὀρχηστής , καί Ὅμηρος ποιητής , καί Πύρρων ἐριστικός , καί Δημοσθένης ῥήτωρ , καί Χρύσιππος διαλεκτικός , καί Ἀριστοτέλης φυσικός . καί φιλόσοφος Πλάτων , οὕτως ὁ ὁ κύριος πείθω καί ὁ δίδωμι διά αὐτός κατακολουθέω προφητεία τέλειος ἐκτελέω κατά εἰκών ὁ διδάσκαλος ἐν σάρξ περιπολέω θεός . ἀποπίπτω ἄρα ὅδε ὁ ὕψος ὁ μή ἕπομαι θεός ὅς ἄν ἡγέομαι , ἡγέομαι δέ κατά ὁ » θεόπνευστος γραφή « . μυρίος γοῦν εἰμί κατά ἀριθμός ὅς πράσσω ἄνθρωπος , σχεδόν δύο εἰμί ἀρχή πᾶς ἁμαρτία , ἄγνοια καί ἀσθένεια ( ἄμφω δέ ἐπί ἐγώ , ὁ μήτε ἐθέλω μανθάνω μήτε αὖ ὁ ἐπιθυμία κρατέω ) , οὗτος δέ διά ὅς μέν οὐ καλός . κρίνω , διά ὅς δέ οὐ ἰσχύω ὁ ὀρθός κρίνω ἀκολουθέω · οὔτε γάρ ἀπατάω τις ὁ γνώμη δύναμαι ἄν εὖ πράσσω , ἐάν πάνυ δυνατός εἰμί ὁ γιγνώσκω ποιέω , οὔτε καί κρίνω ὁ δέω ἰσχύω ἄμεμπτος ἑαυτοῦ παρέχω ἄν ἐν ὁ ἔργον ἐξασθενέω .
clemens-alexandrinus.stromata 7.16.102
ἀκολούθως τοίνυν δύο τῷ γένει καὶ παιδεῖαι παραδίδονται πρόσφοροι ἑκατέρᾳ τῶν ἁμαρτιῶν , τῇ μὲν ἡ γνῶσίς τε καὶ ἡ τῆς ἐκ τῶν γραφῶν μαρτυρίας ἐναργὴς ἀπόδειξις , τῇ δὲ ἡ κατὰ λόγον ἄσκησις ἐκ πίστεώς τε καὶ φόβου παιδαγωγουμένη · ἄμφω δ᾿ εἰς τὴν τελείαν ἀγάπην συναύξουσιν . τέλος γὰρ οἶμαι τοῦ γνωστικοῦ τό γε ἐνταῦθα διττόν . ἐφ᾿ ὧν μὲν ἡ θεωρία ἡ ἐπιστημονική , ἐφ᾿ ὧν δὲ ἡ πρᾶξις . Είη μὲν οὖν καὶ τούσδε τοὺς αἱρετικοὺς καταμαθόντας ἐκ τῶνδε τῶν ὑπομνημάτων σωφρονισθῆναί τε καὶ ἐπιστρέψαι ἐπὶ τὸν παντοκράτορα θεόν . εἰ δὲ καθάπερ » οἱ κωφοὶ τῶν ὄφεων « τοῦ καινῶς μὲν λεγομένου . ἀρχαιοτάτου δὲ » μὴ ἐπαΐοιεν ᾄσματος « , παιδευθεῖεν γοῦν πρὸς τοῦ θεοῦ . τὰς πρὸ τῆς κρίσεως πατρῴας νουθεσίας ὑπομένοντες , ἔστ᾿ ἂν καταισχυνθέντες μετανοήσωσιν , ἀλλὰ μὴ εἰς τὴν παντελῆ φέροντες ἑαυτοὺς διὰ τῆς ἀπηνοῦς ἀπειθείας ἐμβάλοιεν κρίσιν . γίνονται γὰρ καὶ μερικαί τινες παιδεῖαι . ἃς κολάσεις ὀνομάζουσιν , εἰς ἃς ἡμῶν οἱ πολλοὶ τῶν ἐν παραπτώματι γενομένων ἐκ τοῦ λαοῦ τοῦ κυριακοῦ κατολισθαίνοντες περιπίπτουσιν , ἀλλ᾿ ὡς πρὸς τοῦ διδασκάλου ἢ τοῦ πατρὸς οἱ παῖδες , οὕτως ἡμεῖς πρὸς τῆς προνοίας κολαζόμεθα . θεὸς δὲ οὐ τιμωρεῖται ( ἔστι γὰρ ἡ τιμωρία κακοῦ ἀνταπόδοσις ) , κολάζει μέντοι πρὸς τὸ χρήσιμον καὶ κοινῇ καὶ ἰδίᾳ τοῖς κολαζομένοις . Ταυτὶ μέν , ἀποτρέψαι βουλόμενος τῆς εἰς τὰς αἱρέσεις εὐεμπτωσίας τοὺς φιλομαθοῦντας , παρεθέμην · τοὺς δὲ τῆς ἐπιπολαζούσης εἴτε ἀμαθίας εἴτε ἀβελτερίας εἴτε καχεξίας εἴθ᾿ , ὁτιδήποτε χρὴ καλεῖν αὐτήν , ἀποπαῦσαι γλιχόμενος , μεταπεῖσαι δὲ καὶ προσαγαγεῖν τῇ ἀληθείᾳ τούς γε μὴ παντάπασιν ἀνιάτους ἐπιχειρῶν , τοῖσδε συνεχρησάμην τοῖς λόγοις .
Lemmas: ἀκόλουθος τοίνυν δύο ὁ γένος καί παιδεία παραδίδωμι πρόσφορος ἑκάτερος ὁ ἁμαρτία , ὁ μέν ὁ γνῶσις τε καί ὁ ὁ ἐκ ὁ γραφή μαρτυρία ἐναργής ἀπόδειξις , ὁ δέ ὁ κατά λόγος ἄσκησις ἐκ πίστις τε καί φόβος παιδαγωγέω · ἄμφω δέ εἰς ὁ τέλειος ἀγάπη συναυξάνω . τέλος γάρ οἴομαι ὁ γνωστικός ὁ γε ἐνταῦθα δισσός . ἐπί ὅς μέν ὁ θεωρία ὁ ἐπιστημονικός , ἐπί ὅς δέ ὁ πρᾶξις . εἰμί μέν οὖν καί ὅδε ὁ αἱρετικός καταμανθάνω ἐκ ὅδε ὁ ὑπόμνημα σωφρονίζω τε καί ἐπιστρέφω ἐπί ὁ παντοκράτωρ θεός . εἰ δέ καθά » ὁ κωφός ὁ ὄφις « ὁ καινός μέν λέγω . ἀρχαῖος δέ » μή ἐπαΐω ἄεισμα « , παιδεύω γοῦν πρός ὁ θεός . ὁ πρό ὁ κρίσις πατρῷος νουθεσία ὑπομένω , ἔστε ἄν καταισχύνω μετανοέω , ἀλλά μή εἰς ὁ παντελής φέρω ἑαυτοῦ διά ὁ ἀπηνής ἀπείθεια ἐμβάλλω κρίσις . γίγνομαι γάρ καί μερικός τις παιδεία . ὅς κόλασις ὀνομάζω , εἰς ὅς ἐγώ ὁ πολύς ὁ ἐν παράπτωμα γίγνομαι ἐκ ὁ λαός ὁ κυριακός κατολισθάνω περιπίπτω , ἀλλά ὡς πρός ὁ διδάσκαλος ἤ ὁ πατήρ ὁ παῖς , οὕτως ἐγώ πρός ὁ πρόνοια κολάζω . θεός δέ οὐ τιμωρέω ( εἰμί γάρ ὁ τιμωρία κακός ἀνταπόδοσις ) , κολάζω μέντοι πρός ὁ χρήσιμος καί κοινῇ καί ἴδιος ὁ κολάζω . οὗτος μέν , ἀποτρέπω βούλομαι ὁ εἰς ὁ αἵρεσις εὐεμπτωσία ὁ φιλομαθέω , παρατίθημι · ὁ δέ ὁ ἐπιπολάζω εἴτε ἀμαθία εἴτε ἀβελτερία εἴτε καχεξία εἴτε , ὅστις χρή καλέω αὐτός , ἀποπαύω γλίχομαι , μεταπείθω δέ καί προσάγω ὁ ἀλήθεια ὁ γε μή παντάπασι ἀνίατος ἐπιχειρέω , ὅδε συγχράω ὁ λόγος .
clemens-alexandrinus.stromata 7.16.103
εἰσὶ γὰρ οἳ οὐδὲ ἀνέχονται τὴν ἀρχὴν ἐπακοῦσαι τῶν πρὸς τὴν ἀλήθειαν προτρεπόντων · καὶ δὴ φλυαρεῖν ἐπιχειροῦσι , βλασφήμους τῆς ἀληθείας καταχέοντες λόγους , σφίσιν αὐτοῖς τὰ μέγιστα τῶν ὄντων ἐγνωκέναι συγχωροῦντες , οὐ μαθόντες , οὐ ζητήσαντες , οὐ πονέσαντες , οὐχ εὑρόντες τὴν ἀκολουθίαν · οὓς ἐλεήσειεν ἄν τις ἢ μισήσειεν τῆς τοιαύτης διαστροφῆς . εἰ δέ τις ἰάσιμος τυγχάνει , φέρειν δυνάμενος , ὡς πῦρ ἢ σίδηρον . τῆς ἀληθείας τὴν παρρησίαν ἀποτέμνουσαν καὶ καίουσαν τὰς ψευδεῖς δόξας αὐτῶν . ὑπεχέτω τὰ ὦτα τῆς ψυχῆς . ἔσται δὲ τοῦτο , ἐὰν μὴ ῥᾳθυμεῖν ἐπειγόμενοι ἀποδιωθῶνται τὴν ἀλήθειαν ἢ δόξης ὀριγνώμενοι καινοτομεῖν βιάζωνται . ῥᾳθυμοῦσι μὲν γὰρ οἱ παρὸν τὰς οἰκείας ταῖς θείαις γραφαῖς ἐξ αὐτῶν τῶν γραφῶν πορίζεσθαι ἀποδείξεις τὸ παραστὰν καὶ ταῖς ἡδοναῖς αὐτῶν συναιρόμενον ἐκλεγόμενοι · δόξης δὲ ἐπιθυμοῦσιν ὅσοι τὰ προσφυῆ τοῖς θεοπνεύστοις λόγοις ὑπὸ τῶν μακαρίων ἀποστόλων τε καὶ διδασκάλων παραδιδόμενα ἑκόντες εἶναι σοφίζονται δι᾿ ἑτέρων παρεγχειρήσεων , ἀνθρωπείαις διδασκαλίαις ἐνιστάμενοι θείᾳ παραδόσει ὑπὲρ τοῦ τὴν αἵρεσιν συστήσασθαι . τίς γὰρ ὡς ἀληθῶς ἐν τηλικούτοις ἀνδράσιν , κατὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴν λέγω γνῶσιν , ὑπελείπετο λόγος Μαρκίωνος , φέρε εἰπεῖν . ἢ Προδίκου καὶ τῶν ὁμοίων τὴν ὀρθὴν οὐ βαδισάντων ὁδόν ; οὐ γὰρ [ ἂν ] ὑπερέβαλον σοφίᾳ τοὺς ἔμπροσθεν ἄνδρας , ὡς προσεξευρεῖν τι τοῖς ὑπ᾿ ἐκείνων ἀληθῶς ῥηθεῖσιν , ἀλλ᾿ ἀγαπητὸν ἦν αὐτοῖς , εἰ τὰ προπαραδεδομένα μαθεῖν ἠδυνήθησαν .
Lemmas: εἰμί γάρ ὅς οὐδέ ἀνέχω ὁ ἀρχή ἐπακούω ὁ πρός ὁ ἀλήθεια προσρέπω · καί δή φλυαρέω ἐπιχειρέω , βλάσφημος ὁ ἀλήθεια κατηχέω λόγος , σφεῖς αὐτός ὁ μέγας ὁ εἰμί γιγνώσκω συγχωρέω , οὐ μανθάνω , οὐ ζητέω , οὐ πονέω , οὐ εὑρίσκω ὁ ἀκολουθία · ὅς ἐλεέω ἄν τις ἤ μισέω ὁ τοιοῦτος διαστροφή . εἰ δέ τις ἰάσιμος τυγχάνω , φέρω δύναμαι , ὡς πῦρ ἤ σίδηρος . ὁ ἀλήθεια ὁ παρρησία ἀποτέμνω καί καίω ὁ ψευδής δόξα αὐτός . ὑπέχω ὁ οὖς ὁ ψυχή . εἰμί δέ οὗτος , ἐάν μή ῥαθυμέω ἐπείγω ἀποδιωθέω ὁ ἀλήθεια ἤ δόξα ὀριγνάομαι καινοτομέω βιάζω . ῥᾳθυμέω μέν γάρ ὁ πάρειμι ὁ οἰκεῖος ὁ θεῖος γραφή ἐκ αὐτός ὁ γραφή πορίζω ἀπόδειξις ὁ παρίστημι καί ὁ ἡδονή αὐτός συναίρω ἐκλέγω · δόξα δέ ἐπιθυμέω ὅσος ὁ προσφυής ὁ θεόπνευστος λόγος ὑπό ὁ μακάριος ἀπόστολος τε καί διδάσκαλος παραδίδωμι ἑκών εἰμί σοφίζω διά ἕτερος παρεγχείρησις , ἀνθρώπειος διδασκαλία ἐνίστημι θεῖος παράδοσις ὑπέρ ὁ ὁ αἵρεσις συνίστημι . τίς γάρ ὡς ἀληθής ἐν τηλικοῦτος ἀνήρ , κατά ὁ ἐκκλησιαστικός λέγω γνῶσις , ὑπολείπω λόγος Μαρκίων , φέρω λέγω . ἤ Πρόδικος καί ὁ ὅμοιος ὁ ὀρθός οὐ βαδίζω ὁδός ; οὐ γάρ [ ἄν ] ὑπερβάλλω σοφία ὁ ἔμπροσθεν ἀνήρ , ὡς προσεξευρίσκω τις ὁ ὑπό ἐκεῖνος ἀληθής λέγω , ἀλλά ἀγαπητός εἰμί αὐτός , εἰ ὁ προπαραδίδωμι μανθάνω δύναμαι .
clemens-alexandrinus.stromata 7.16.104
Ὁ γνωστικὸς ἄρα ἡμῖν μόνος ἐν αὐταῖς καταγηράσας ταῖς γραφαῖς , τὴν ἀποστολικὴν καὶ ἐκκλησιαστικὴν σῴζων ὀρθοτομίαν τῶν δογμάτων , κατὰ τὸ εὐαγγέλιον ὀρθότατα βιοῖ , τὰς ἀποδείξεις ἃς ἂν ἐπιζητήσῃ ἀνευρίσκειν ἀναπεμπόμενος ὑπὸ τοῦ κυρίου ἀπό τε νόμου καὶ προφητῶν . ὁ βίος γάρ , οἶμαι , τοῦ γνωστικοῦ οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν ἢ ἔργα καὶ λόγοι τῇ τοῦ κυρίου ἀκόλουθοι παραδόσει . Ἀλλ᾿ » οὐ πάντων ἡ γνῶσις « . » οὐ θέλω γὰρ ὑμᾶς ἀγνοεῖν , ἀδελφοί , « φησὶν ὁ ἀπόστολος , » ὅτι πάντες ὑπὸ τὴν νεφέλην ἦσαν καὶ πνευματικοῦ βρώματός τε καὶ πόματος μετέλαβον « . κατασκευάζων σαφῶς μὴ πάντας τοὺς ἀκούοντας τὸν λόγον κεχωρηκέναι τὸ μέγεθος τῆς γνώσεως ἔργῳ τε καὶ λόγῳ . διὸ καὶ ἐπήγαγεν · » ἀλλ᾿ οὐκ ἐν πᾶσιν αὐτοῖς ηὐδόκησεν . « τίς οὗτος ; ὁ εἰπών · » τί με λέγετε κύριε καὶ οὐ ποιεῖτε τὸ θέλημα τοῦ πατρός μου ; « τουτέστι τὴν διδασκαλίαν τοῦ σωτῆρος , ἥτις ἐστὶ βρῶμα ἡμῶν πνευματικὸν καὶ πόμα δίψαν οὐκ ἐπιστάμενον , » ὕδωρ ζωῆς « γνωστικῆς . ναί . φασίν . ἡ γνῶσις εἴρηται φυσιοῦν . πρὸς οὕς φαμεν · τάχα μὲν ἡ δοκοῦσα γνῶσις φυσιοῦν λέγεται . εἴ τις τετυφῶσθαι τὴν λέξιν ἑρμηνεύειν ὑπο λάβοι · εἰ δέ , ὅπερ καὶ μᾶλλον . τὸ μεγαλείως τε καὶ ἀληθῶς φρονεῖν μηνύει ἡ τοῦ ἀποστόλου φωνή . λέλυται μὲν τὸ ἠπορημένον · ἑπόμενοι δ᾿ οὖν ταῖς γραφαῖς κυρώσωμεν τὸ εἰρημένον .
Lemmas: ὁ γνωστικός ἄρα ἐγώ μόνος ἐν αὐτός καταγηράσκω ὁ γραφή , ὁ ἀποστολικός καί ἐκκλησιαστικός σῴζω ὀρθοτομία ὁ δόγμα , κατά ὁ εὐαγγέλιον ὀρθός βιόω , ὁ ἀπόδειξις ὅς ἄν ἐπιζητέω ἀνευρίσκω ἀναπέμπω ὑπό ὁ κύριος ἀπό τε νόμος καί προφήτης . ὁ βίος γάρ , οἴομαι , ὁ γνωστικός οὐδείς ἄλλος εἰμί ἤ ἔργον καί λόγος ὁ ὁ κύριος ἀκόλουθος παράδοσις . ἀλλά » οὐ πᾶς ὁ γνῶσις « . » οὐ ἐθέλω γάρ σύ ἀγνοέω , ἀδελφός , « φημί ὁ ἀπόστολος , » ὅτι πᾶς ὑπό ὁ νεφέλη εἰμί καί πνευματικός βρῶμα τε καί πόμα μεταλαμβάνω « . κατασκευάζω σαφής μή πᾶς ὁ ἀκούω ὁ λόγος χωρέω ὁ μέγεθος ὁ γνῶσις ἔργον τε καί λόγος . διό καί ἐπάγω · » ἀλλά οὐ ἐν πᾶς αὐτός εὐδοκέω . « τίς οὗτος ; ὁ λέγω · » τίς ἐγώ λέγω κύριος καί οὐ ποιέω ὁ θέλημα ὁ πατήρ ἐγώ ; « τουτέστι ὁ διδασκαλία ὁ σωτήρ , ὅστις εἰμί βρῶμα ἐγώ πνευματικός καί πόμα δίψα οὐ ἐπίσταμαι , » ὕδωρ ζωή « γνωστικός . ναί . φημί . ὁ γνῶσις λέγω φυσιόω . πρός ὅς φημί · τάχα μέν ὁ δοκέω γνῶσις φυσιόω λέγω . εἰ τις τυφόω ὁ λέξις ἑρμηνεύω ὑπο λαμβάνω · εἰ δέ , ὅς καί μάλα . ὁ μεγαλεῖος τε καί ἀληθής φρονέω μηνύω ὁ ὁ ἀπόστολος φωνή . λύω μέν ὁ ἀπορέω · ἕπομαι δέ οὖν ὁ γραφή κυρόω ὁ λέγω .
clemens-alexandrinus.stromata 7.16.105
» Ἡ σοφία « , φησὶν ὁ Σολομών , » ἐνεφυσίωσεν τὰ ἑαυτῆς τέκνα . « οὐ δήπου γὰρ τῦφον ἐνεποίησεν ὁ κύριος τοῖς μειρακίοις κατὰ τὴν διδασκαλίαν , ἀλλὰ τὸ ἐπὶ τῇ ἀληθείᾳ πεποιθέναι . καὶ εἶναι μεγαλόφρονα ἐν γνώσει τῇ διὰ τῶν γραφῶν παραδιδομένῃ ὑπεροπτικόν τε τῶν εἰς ἁμαρτίαν ὑποσυρόντων παρασκευάζει , ὃ σημαίνει ἡ » ἐνεφυσίωσε « λέξις . μεγαλοπρέπειαν τῆς σοφίας τοῖς κατὰ τὴν μάθησιν τέκνοις ἐμφυτευσάσης δι᾿ ὧν διδάσκει . αὐτίκα φησὶν ὁ ἀπόστολος · » καὶ γνώσομαι οὐ τὸν λόγον τῶν πεφυσιωμένων , ἀλλὰ τὴν δύναμιν « , εἰ μεγαλοφρόνως ( ὅπερ ἐστὶν ἀληθῶς · ἀληθείας δὲ μεῖζον οὐδὲν ) τὰς γραφὰς συνίετε . ἐνταῦθα γὰρ ἡ δύναμις τῶν πεφυσιωμένων τέκνων τῆς σοφίας . οἷον . εἴσομαι . φησίν , εἰ δικαίως ἐπὶ τῇ γνώσει μέγα φρονεῖτε . » γνωστὸς « γὰρ κατὰ τὸν Δαβὶδ » ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ ὁ θεός « , τουτέστι τοῖς κατ᾿ ἐπίγνωσιν Ἰσραηλίταις . Ἰουδαία γὰρ ἐξομολόγησις ἑρμηνεύεται . εἰκότως ἄρα εἴρηται πρὸς τοῦ ἀποστόλου · » τὸ οὐ μοιχεύσεις , οὐ κλέψεις , οὐκ ἐπιθυμήσεις καὶ εἴ τις ἑτέρα ἐντολή , ἐν τούτῳ τῷ λόγῳ ἀνακεφαλαιοῦται , ἐν τῷ · ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν . « οὐ γὰρ χρή ποτε , καθάπερ οἱ τὰς αἱρέσεις μετιόντες ποιοῦσι , μοιχεύειν τὴν ἀλήθειαν οὐδὲ μὴν κλέπτειν τὸν κανόνα τῆς ἐκκλησίας , ταῖς ἰδίαις ἐπιθυμίαις καὶ φιλοδοξίαις χαριζομένους ἐπὶ τῇ τῶν πλησίον ἀπάτῃ , οὕς παντὸς μᾶλλον ἀγαπῶντας τῆς ἀληθείας αὐτῆς ἀντέχεσθαι διδάσκειν προσήκει . εἴρηται γοῦν ἄντικρυς · » ἀναγγείλατε ἐν τοῖς ἔθνεσι τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτοῦ « , ἵνα μὴ κριθῶσιν , ἀλλὰ ἐπιστραφῶσιν οἱ προακηκοότες . ὅσοι δὲ » ταῖς γλώσσαις αὐτῶν δολιοῦσιν « , ἔγγραφα ἔχουσι τὰ ἐπιτίμια .
Lemmas: » ὁ σοφία « , φημί ὁ Σολομών , » ἐμφυσιόω ὁ ἑαυτοῦ τέκνον . « οὐ δήπου γάρ τῦφος ἐμποιέω ὁ κύριος ὁ μειράκιον κατά ὁ διδασκαλία , ἀλλά ὁ ἐπί ὁ ἀλήθεια πείθω . καί εἰμί μεγαλόφρων ἐν γνῶσις ὁ διά ὁ γραφή παραδίδωμι ὑπεροπτικός τε ὁ εἰς ἁμαρτία ὑποσύρω παρασκευάζω , ὅς σημαίνω ὁ » ἐμφυσιόω « λέξις . μεγαλοπρέπεια ὁ σοφία ὁ κατά ὁ μάθησις τέκνον ἐμφυτεύω διά ὅς διδάσκω . αὐτίκα φημί ὁ ἀπόστολος · » καί γιγνώσκω οὐ ὁ λόγος ὁ φυσιόω , ἀλλά ὁ δύναμις « , εἰ μεγαλόφρων ( ὅς εἰμί ἀληθής · ἀλήθεια δέ μέγας οὐδείς ) ὁ γραφή συνίημι . ἐνταῦθα γάρ ὁ δύναμις ὁ φυσιόω τέκνον ὁ σοφία . οἷος . οἶδα . φημί , εἰ δίκαιος ἐπί ὁ γνῶσις μέγας φρονέω . » γνωστός « γάρ κατά ὁ Δαυίδ » ἐν ὁ Ἰουδαία ὁ θεός « , τουτέστι ὁ κατά ἐπίγνωσις Ἰσραηλίτης . Ἰουδαῖος γάρ ἐξομολόγησις ἑρμηνεύω . ἔοικα ἄρα λέγω πρός ὁ ἀπόστολος · » ὁ οὐ μοιχεύω , οὐ κλέπτω , οὐ ἐπιθυμέω καί εἰ τις ἕτερος ἐντολή , ἐν οὗτος ὁ λόγος ἀνακεφαλαιόω , ἐν ὁ · ἀγαπάω ὁ πλησίος σύ ὡς σεαυτοῦ . « οὐ γάρ χρή ποτέ , καθά ὁ ὁ αἵρεσις μετέρχομαι ποιέω , μοιχεύω ὁ ἀλήθεια οὐδέ μήν κλέπτω ὁ κανών ὁ ἐκκλησία , ὁ ἴδιος ἐπιθυμία καί φιλοδοξία χαρίζω ἐπί ὁ ὁ πλησίος ἀπάτη , ὅς πᾶς μάλα ἀγαπάω ὁ ἀλήθεια αὐτός ἀντέχω διδάσκω προσήκω . λέγω γοῦν ἄντικρυς · » ἀναγγέλλω ἐν ὁ ἔθνος ὁ ἐπιτήδευμα αὐτός « , ἵνα μή κρίνω , ἀλλά ἐπιστρέφω ὁ προακούω . ὅσος δέ » ὁ γλῶσσα αὐτός δολιόω « , ἔγγραφος ἔχω ὁ ἐπιτίμιον .
clemens-alexandrinus.stromata 7.17.106
Οἱ τοίνυν τῶν ἀσεβῶν ἁπτόμενοι λόγων ἄλλοις τε ἐξάρχοντες μηδὲ εὖ τοῖς λόγοις τοῖς θείοις , ἀλλὰ ἐξημαρτημένως συγχμώμενοι , οὔτε αὐτοὶ εἰσίασιν εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν οὔτε οὓς ἐξηπάτησαν ἐῶσιν τυγχάνειν τῆς ἀληθείας . ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν κλεῖν ἔχοντες αὐτοὶ τῆς εἰσόδου , ψευδῆ δέ τινα καί , ὥς φησιν ἡ συνήθεια . ἀντικλεῖδα . δι᾿ ἧς οὐ τὴν αὐλείαν ἀναπετάσαντες , ὥσπερ ἡμεῖς διὰ τῆς τοῦ κυρίου παραδόσεως εἴσιμεν , παράθυρον δὲ ἀνατεμόντες καὶ διορύξαντες λάθρᾳ τὸ τειχίον τῆς ἐκκλησίας , ὑπερβαίνοντες τὴν ἀλήθειαν , μυσταγωγοὶ τῆς τῶν ἀσεβῶν ψυχῆς καθίστανται . ὅτι γὰρ μεταγενεστέρας τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας τὰς ἀνθρωπίνας συνηλύσεις πεποιήκασιν , οὐ πολλῶν δεῖ λόγων . ἡ μὲν γὰρ τοῦ κυρίου κατὰ τὴν παρουσίαν διδασκαλία ἀπὸ Αὐγούστου καὶ Τιβερίου καίσαρος ἀρξαμένη μεσούντων τῶν † Αὐγούστου χρόνων τελειοῦται , ἡ δὲ τῶν ἀποστόλων αὐτοῦ μέχρι γε τῆς Παύλου λειτουργίας ἐπὶ Νέρωνος τελειοῦται , κάτω δὲ περὶ τοὺς Ἀδριανοῦ τοῦ βασιλέως χρόνους οἱ τὰς αἱρέσεις ἐπινοήσαντες γεγόνασι , καὶ μέχρι γε τῆς Ἀντωνίνου τοῦ πρεσβυτέρου διέτειναν ἡλικίας , καθάπερ ὁ Βασιλείδης , κἂν Γλαυκίαν ἐπιγράφηται διδάσκαλον , ὡς αὐχοῦσιν αὐτοί , τὸν Πέτρου ἑρμηνέα . ὡσαύτως δὲ καὶ Οὐαλεντῖνον Θεοδᾶ διακηκοέναι φέρουσιν · γνώριμος δ᾿ οὗτος γεγόνει Παύλου .
Lemmas: ὁ τοίνυν ὁ ἀσεβής ἅπτω λόγος ἄλλος τε ἐξάρχω μηδέ εὖ ὁ λόγος ὁ θεῖος , ἀλλά ἐξημαρτημένως συγχέω , οὔτε αὐτός εἰσέρχομαι εἰς ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός οὔτε ὅς ἐξαπατάω ἐάω τυγχάνω ὁ ἀλήθεια . ἀλλά οὐδέ ὁ κλείς ἔχω αὐτός ὁ εἴσοδος , ψευδής δέ τις καί , ὡς φημί ὁ συνήθεια . ἀντικλείς . διά ὅς οὐ ὁ αὐλεία ἀναπετάννυμι , ὥσπερ ἐγώ διά ὁ ὁ κύριος παράδοσις εἰσέρχομαι , παράθυρος δέ ἀνατέμνω καί διορύσσω λάθρῃ ὁ τειχίον ὁ ἐκκλησία , ὑπερβαίνω ὁ ἀλήθεια , μυσταγωγός ὁ ὁ ἀσεβής ψυχή καθίστημι . ὅτι γάρ μεταγενής ὁ καθολικός ἐκκλησία ὁ ἀνθρώπινος συνηλυσίη ποιέω , οὐ πολύς δέω λόγος . ὁ μέν γάρ ὁ κύριος κατά ὁ παρουσία διδασκαλία ἀπό Αὔγουστος καί Τιβέριος Καῖσαρ ἄρχω μεσόω ὁ † Αὔγουστος χρόνος τελειόω , ὁ δέ ὁ ἀπόστολος αὐτός μέχρι γε ὁ Παῦλος λειτουργία ἐπί Νέρων τελειόω , κάτω δέ περί ὁ Ἀδριανός ὁ βασιλεύς χρόνος ὁ ὁ αἵρεσις ἐπινοέω γίγνομαι , καί μέχρι γε ὁ Ἀντωνῖνος ὁ πρέσβυς διατείνω ἡλικία , καθά ὁ Βασιλείδης , ἐάν Γλαυκίας ἐπιγράφω διδάσκαλος , ὡς αὐχέω αὐτός , ὁ Πέτρος ἑρμηνεύς . ὡσαύτως δέ καί Οὐαλεντῖνος Θεοδᾶς διακούω φέρω · γνώριμος δέ οὗτος γίγνομαι Παῦλος .
clemens-alexandrinus.stromata 7.17.107
Μαρκίων γὰρ κατὰ τὴν αὐτὴν αὐτοῖς ἡλικίαν γενόμενος ὡς πρεσβύτης νεωτέροις συνεγένετο . † μεθ᾿ ὃν Σίμων ἐπ᾿ ὀλίγον κηρύσσοντος τοῦ Πέτρου ὑπήκουσεν . ὧν οὕτως ἐχόντων συμφανὲς ἐκ τῆς προγενεστάτης καὶ ἀληθεστάτης ἐκκλησίας τὰς μεταγενεστέρας ταύτας καὶ τὰς ἔτι τούτων ὑποβεβηκυίας τῷ χρόνῳ κεκαινοτομῆσθαι παραχαραχθείσας αἱρέσεις . ἐκ τῶν εἰρημένων ἄρα φανερὸν οἶμαι γεγενῆσθαι μίαν εἶναι τὴν ἀληθῆ ἐκκλησίαν τὴν τῷ ὄντι ἀρχαίαν , εἰς ἣν οἱ κατὰ πρόθεσιν δίκαιοι ἐγκαταλέγονται . ἑνὸς γὰρ ὄντος τοῦ θεοῦ καὶ ἑνὸς τοῦ κυρίου , διὰ τοῦτο καὶ τὸ ἄκρως τίμιον κατὰ τὴν μόνωσιν ἐπαινεῖται . μίμημα ὂν ἀρχῆς τῆς μιᾶς . τῇ γοῦν τοῦ ἑνὸς φύσει συγκληροῦται ἐκκλησία ἡ μία , ἣν εἰς πολλὰς κατατέμνειν βιάζονται αἱρέσεις . κατά τε οὖν ὑπόστασιν κατά τε ἐπίνοιαν κατά τε ἀρχὴν κατά τε ἐξοχὴν μόνην εἶναί φαμεν τὴν ἀρχαίαν καὶ καθολικὴν ἐκκλησίαν , » εἰς ἑνότητα πίστεως « μιᾶς , τῆς κατὰ τὰς οἰκείας διαθήκας , μᾶλλον δὲ κατὰ τὴν διαθήκην τὴν μίαν διαφόροις τοῖς χρόνοις . ἑνὸς τοῦ θεοῦ τῷ βουλήματι δι᾿ ἑνὸς τοῦ κυρίου συνάγουσαν τοὺς ἤδη κατατεταγμένους · οὕς προώρισεν ὁ θεός . δικαίους ἐσομένους πρὸ καταβολῆς κόσμου ἐγνωκώς . ἀλλὰ καὶ ἡ ἐξοχὴ τῆς ἐκκλησίας . καθάπερ ἡ ἀρχὴ τῆς συστάσεως , κατὰ τὴν μονάδα ἐστίν . πάντα τὰ ἄλλα ὑπερβάλλουσα καὶ μηδὲν ἔχουσα ὅμοιον ἢ ἴσον ἑαυτῇ .
Lemmas: Μάρκιος γάρ κατά ὁ αὐτός αὐτός ἡλικία γίγνομαι ὡς πρεσβύτης νεώτερος συγγίγνομαι . † μετά ὅς Σίμων ἐπί ὀλίγος κηρύσσω ὁ Πέτρος ὑπακούω . ὅς οὕτως ἔχω συμφανής ἐκ ὁ προγενής καί ἀληθής ἐκκλησία ὁ μεταγενής οὗτος καί ὁ ἔτι οὗτος ὑποβαίνω ὁ χρόνος καινοτομέω παραχαράσσω αἵρεσις . ἐκ ὁ λέγω ἄρα φανερός οἴομαι γίγνομαι εἷς εἰμί ὁ ἀληθής ἐκκλησία ὁ ὁ εἰμί ἀρχαῖος , εἰς ὅς ὁ κατά πρόθεσις δίκαιος ἐγκαταλέγω . εἷς γάρ εἰμί ὁ θεός καί εἷς ὁ κύριος , διά οὗτος καί ὁ ἄκρος τίμιος κατά ὁ μόνωσις ἐπαινέω . μίμημα εἰμί ἀρχή ὁ εἷς . ὁ γοῦν ὁ εἷς φύσις συγκληρόω ἐκκλησία ὁ εἷς , ὅς εἰς πολύς κατατέμνω βιάζω αἵρεσις . κατά τε οὖν ὑπόστασις κατά τε ἐπίνοια κατά τε ἀρχή κατά τε ἐξοχή μόνος εἰμί φημί ὁ ἀρχαῖος καί καθολικός ἐκκλησία , » εἰς ἑνότης πίστις « εἷς , ὁ κατά ὁ οἰκεῖος διαθήκη , μάλα δέ κατά ὁ διαθήκη ὁ εἷς διάφορος ὁ χρόνος . εἷς ὁ θεός ὁ βούλημα διά εἷς ὁ κύριος συνάγω ὁ ἤδη κατατάσσω · ὅς προορίζω ὁ θεός . δίκαιος εἰμί πρό καταβολή κόσμος γιγνώσκω . ἀλλά καί ὁ ἐξοχή ὁ ἐκκλησία . καθά ὁ ἀρχή ὁ σύστασις , κατά ὁ μονάς εἰμί . πᾶς ὁ ἄλλος ὑπερβάλλω καί μηδείς ἔχω ὅμοιος ἤ ἴσος ἑαυτοῦ .
clemens-alexandrinus.stromata 7.17.108
Ταυτὶ μὲν οὖν καὶ εἰς ὕστερον . τῶν δ᾿ αἱρέσεων αἳ μὲν ἀπὸ ὀνόματος προσαγορεύονται . ὡς ἡ ἀπὸ Οὐαλεντίνου καὶ Μαρκίωνος καὶ Βασιλείδου . κἂν τὴν Ματθίου αὐχῶσι προσάγεσθαι δόξαν · μία γὰρ ἡ ] πάντων γέγονε τῶν ἀποστόλων ὥσπερ διδασκαλία , οὕτως δὲ καὶ [ ἡ παράδοσις · αἳ δὲ ἀπὸ τόπου . ὡς οἱ Περατικοί , αἳ δὲ ἀπὸ ἔθνους . ὡς ἡ τῶν Φρυγῶν , αἳ δὲ ἀπὸ ἐνεργείας , ὡς ἡ τῶν Ἐγκρατητῶν , αἳ δὲ ἀπὸ δογμάτων ἰδιαζόντων , ὡς ἡ τῶν Λοκητῶν καὶ ἡ τῶν Αἱματιτῶν , αἳ δὲ ἀπὸ ὑποθέσεων καὶ ὧν τετιμήκασιν , ὡς Καϊανισταί τε καὶ οἱ Ὀφιανοὶ προσαγορευόμενοι , αἳ δὲ ἀφ᾿ ὧν παρανόμως ἐπετήδευσάν τε καὶ ἐτόλμησαν , ὡς τῶν Σιμωνιανῶν οἱ Ἐντυχῖται καλούμενοι .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν καί εἰς ὕστερον . ὁ δέ αἵρεσις ὁ μέν ἀπό ὄνομα προσαγορεύω . ὡς ὁ ἀπό Οὐαλεντῖνος καί Μαρκίων καί Βασιλείδης . ἐάν ὁ Ματθίας αὐχέω προσάγω δόξα · εἷς γάρ ὁ ] πᾶς γίγνομαι ὁ ἀπόστολος ὥσπερ διδασκαλία , οὕτως δέ καί [ ὁ παράδοσις · ὁ δέ ἀπό τόπος . ὡς ὁ Περατικός , ὁ δέ ἀπό ἔθνος . ὡς ὁ ὁ Φρύξ , ὁ δέ ἀπό ἐνέργεια , ὡς ὁ ὁ Ἐγκρατής , ὁ δέ ἀπό δόγμα ἰδιάζω , ὡς ὁ ὁ λοκητος καί ὁ ὁ Αἱματίτης , ὁ δέ ἀπό ὑπόθεσις καί ὅς τιμάω , ὡς Καϊανιστής τε καί ὁ Ὀφιανός προσαγορεύω , ὁ δέ ἀπό ὅς παράνομος ἐπιτηδεύω τε καί τολμάω , ὡς ὁ Σιμωνιανός ὁ Ἐμτυχίτης καλέω .
clemens-alexandrinus.stromata 7.18.109
Ὀπὴν οὖν τινα ὀλίγην ὑποδείξαντες » τοῖς φιλοθεάμοσι τῆς ἀληθείας « ἐκ τοῦ κατὰ τὰς θυσίας νόμου περί τε Ἰουδαίων τῶν χυδαίων περί τε τῶν αἱρέσεων μυστικῶς διακρινομένων . ὡς ἀκαθάρτων , ἀπὸ τῆς [ περὶ καθαρῶν καὶ ἀκαθάρτων ζῴων ] θείας ἐκκλησίας , καταπαύσωμεν τὸν λόγον . τὰ μὲν γὰρ διχηλοῦντα καὶ μηρυκισμὸν ἀνάγοντα τῶν ἱερείων καθαρὰ καὶ δεκτὰ τῷ θεῷ παραδίδωσιν ἡ γραφή , ὡς ἂν εἰς πατέρα καὶ εἰς υἱὸν διὰ τῆς πίστεως τῶν δικαίων τὴν πορείαν ποιουμένων ( αὕτη γὰρ ἡ τῶν διχηλούντων ἑδραιότης ) τῶν » τὰ λόγια τοῦ θεοῦ « » νύκτωρ καὶ μεθ᾿ ἡμέραν μελετώντων « καὶ ἀναπεμπαζομένων ἐν τῷ τῆς ψυχῆς τῶν μαθημάτων δοχείῳ . ἣν * καὶ συνάσκησιν γνωστικὴν ὑπάρχουσαν καθαροῦ ζῴου μηρυκισμὸν ὁ νόμος ἀλληγορεῖ . ὅσα δὲ μήτε ἑκάτερον μήτε τὸ ἕτερον τούτων ἔχει , ὡς ἀκάθαρτα ἀφορίζει . αὐτίκα τὰ ἀνάγοντα μηρυκισμόν , μὴ διχηλοῦντα δέ . τοὺς Ἰουδαίους αἰνίσσεται τοὺς πολλούς , οἳ τὰ μὲν λόγια τοῦ θεοῦ ἀνὰ στόμα ἔχουσιν . τὴν δὲ πίστιν καὶ τὴν βάσιν δι᾿ υἱοῦ πρὸς τὸν πατέρα παραπέμπουσαν οὐκ ἔχουσιν ἐπερειδομένην τῇ ἀληθείᾳ . ὅθεν καὶ ὀλισθηρὸν τὸ γένος τῶν τοιούτων θρεμμάτων , ὡς ἂν μὴ σχιδανοπόδων ὄντων μηδὲ τῇ διπλόῃ τῆς πίστεως ἐπερειδομένων · » οὐδεὶς γάρ « . φησί , » γινώσκει τὸν πατέρα εἰ μὴ ὁ υἱὸς καὶ ᾧ ἂν ὁ υἱὸς ἀποκαλύψῃ . « ἔμπαλίν τε αὖ ἀκάθαρτα ὁμοίως κἀκεῖνα . ὅσα διχηλεῖ μέν . μηρυκισμὸν δὲ οὐκ ἀνάγει . ταυτὶ γὰρ τοὺς αἱρετικοὺς ἐνδείκνυται ὀνόματι μὲν πατρὸς καὶ υἱοῦ ἐπιβεβηκότας . τὴν δὲ τῶν λογίων ἀκριβῆ σαφήνειαν λεπτουργεῖν καὶ καταλεαίνειν ἐξασθενοῦντας , πρὸς δὲ καὶ τὰ ἔργα τῆς δικαιοσύνης ὁλοσχερέστερον . οὐχὶ δὲ ἀκριβέστερον μετερχομένους , εἴ γε καὶ μετέλθοιεν .
Lemmas: ὀπή οὖν τις ὀλίγος ὑποδείκνυμι » ὁ φιλοθεάμων ὁ ἀλήθεια « ἐκ ὁ κατά ὁ θυσία νόμος περί τε Ἰουδαῖος ὁ χυδαῖος περί τε ὁ αἵρεσις μυστικός διακρίνω . ὡς ἀκάθαρτος , ἀπό ὁ [ περί καθαρός καί ἀκάθαρτος ζῷον ] θεῖος ἐκκλησία , καταπαύω ὁ λόγος . ὁ μέν γάρ διχηλέω καί μηρυκισμός ἀνάγω ὁ ἱερεῖον καθαρός καί δεκτός ὁ θεός παραδίδωμι ὁ γραφή , ὡς ἄν εἰς πατήρ καί εἰς υἱός διά ὁ πίστις ὁ δίκαιος ὁ πορεία ποιέω ( οὗτος γάρ ὁ ὁ διχηλέω ἑδραιότης ) ὁ » ὁ λόγιον ὁ θεός « » νύκτωρ καί μετά ἡμέρα μελετάω « καί ἀναπεμπάζομαι ἐν ὁ ὁ ψυχή ὁ μάθημα δοχεῖον . ὅς * καί συνάσκησις γνωστικός ὑπάρχω καθαρός ζῷον μηρυκισμός ὁ νόμος ἀλληγορέω . ὅσος δέ μήτε ἑκάτερος μήτε ὁ ἕτερος οὗτος ἔχω , ὡς ἀκάθαρτος ἀφορίζω . αὐτίκα ὁ ἀνάγω μηρυκισμός , μή διχηλέω δέ . ὁ Ἰουδαῖος αἰνίσσομαι ὁ πολύς , ὅς ὁ μέν λόγιον ὁ θεός ἀνά στόμα ἔχω . ὁ δέ πίστις καί ὁ βάσις διά υἱός πρός ὁ πατήρ παραπέμπω οὐ ἔχω ἐπερείδω ὁ ἀλήθεια . ὅθεν καί ὀλισθηρός ὁ γένος ὁ τοιοῦτος θρέμμα , ὡς ἄν μή σχιδανόπους εἰμί μηδέ ὁ διπλόη ὁ πίστις ἐπερείδω · » οὐδείς γάρ « . φημί , » γιγνώσκω ὁ πατήρ εἰ μή ὁ υἱός καί ὅς ἄν ὁ υἱός ἀποκαλύπτω . « ἔμπαλιν τε αὖ ἀκάθαρτος ὅμοιος ἐκεῖνος . ὅσος διχηλέω μέν . μηρυκισμός δέ οὐ ἀνάγω . οὗτος γάρ ὁ αἱρετικός ἐνδείκνυμι ὄνομα μέν πατήρ καί υἱός ἐπιβαίνω . ὁ δέ ὁ λόγιον ἀκριβής σαφήνεια λεπτουργέω καί καταλεαίνω ἐξασθενέω , πρός δέ καί ὁ ἔργον ὁ δικαιοσύνη ὁλοσχερής . οὐ δέ ἀκριβής μετέρχομαι , εἰ γε καί μετέρχομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 7.18.110
τοιούτοις τισὶν ὁ κύριος λέγει · » τί με λέγετε › κύριε κύριε ‹ καὶ οὐ ποιεῖτε ἃ λέγω ; « ἀκάθαρτοι δὲ πάμπαν οἱ μὴ διχηλοῦντες μηδὲ ἀνάγοντες μηρυκισμόν . ὑμεῖς δ᾿ , ὦ Μεγαρεῖς , φησὶν ὁ Φέογνις , οὔτε τρίτοι οὔτε τέταρτοι οὔτε δυωδέκατοι οὔτ᾿ ἐν λόγῳ οὔτ᾿ ἐν ἀριθμῷ , » ἀλλ᾿ ἢ ὡς ὁ χνοῦς , ὃν ἐκρίπτει ὁ ἄνεμος ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς « καὶ » ὡς σταγὼν ἀπὸ κάδου « . Τούτων ἡμῖν προδιηνυσμένων καὶ τοῦ ἠθικοῦ τόπου ὡς ἐν κεφαλαίῳ ὑπογραφέντος , σποράδην , ὡς ὑπεσχήμεθα , καὶ διερριμμένως τὰ ζώπυρα τῶν τῆς ἀληθοῦς γνώσεως ἐγκατασπείραντες δογμάτων , ὡς μὴ ῥᾳδίαν εἶναι τῷ περιτυχόντι τῶν ἀμυήτων τὴν τῶν ἁγίων παραδόσεων εὕρεσιν , μετίωμεν ἐπὶ τὴν ὑπόσχεσιν .
Lemmas: τοιοῦτος τις ὁ κύριος λέγω · » τίς ἐγώ λέγω › κύριος κύριος ‹ καί οὐ ποιέω ὅς λέγω ; « ἀκάθαρτος δέ πάμπαν ὁ μή διχηλέω μηδέ ἀνάγω μηρυκισμός . σύ δέ , ὦ Μεγαρεύς , φημί ὁ Φέογνις , οὔτε τρίτος οὔτε τέταρτος οὔτε δωδέκατος οὔτε ἐν λόγος οὔτε ἐν ἀριθμός , » ἀλλά ἤ ὡς ὁ χνόος , ὅς ἐκριπτέω ὁ ἄνεμος ἀπό πρόσωπον ὁ γῆ « καί » ὡς σταγών ἀπό κάδος « . οὗτος ἐγώ προδιανύω καί ὁ ἠθικός τόπος ὡς ἐν κεφάλαιος ὑπογράφω , σποράδην , ὡς ὑπισχνέομαι , καί διερριμμένως ὁ ζώπυρον ὁ ὁ ἀληθής γνῶσις ἐγκατασπείρω δόγμα , ὡς μή ῥᾴδιος εἰμί ὁ περιτυγχάνω ὁ ἀμύητος ὁ ὁ ἅγιος παράδοσις εὕρεσις , μετέρχομαι ἐπί ὁ ὑπόσχεσις .
clemens-alexandrinus.stromata 7.18.111
ἐοίκασι δέ πως οἱ Στρωματεῖς οὐ παραδείσοις ἐξησκημένοις ἐκείνοις τοῖς ἐν στοίχῳ καταπεφυτευμένοις εἰς ἡδονὴν ὄψεως . ὄρει δὲ μᾶλλον συσκίῳ τινὶ καὶ δασεῖ κυπαρίσσοις καὶ πλατάνοις δάφνῃ τε καὶ κισσῷ , μηλέαις τε ὁμοῦ καὶ ἐλαίαις καὶ συκαῖς καταπεφυτευμένῳ , ἐξεπίτηδες ἀναμεμιγμένης τῆς φυτείας καρποφόρων τε ὁμοῦ καὶ ἀκάρπων δένδρων διὰ τοὺς ὑφαιρεῖσθαι καὶ κλέπτειν τολμῶντας τὰ ὥρια , ἐθελούσης λανθάνειν τῆς γραφῆς . ἐξ ὧν δὴ μεταμοσχεύσας καὶ μεταφυτεύσας ὁ γεωργὸς ὡραῖον κατακοσμήσει παράδεισον καὶ ἄλσος ἐπιτερπές . οὔτ᾿ οὖν τῆς τάξεως οὔτε τῆς φράσεως στοχάζονται οἱ Στρωματεῖς , ὅπου γε ἐπίτηδες καὶ τὴν λέξιν οὐχ Ἕλληνες εἶναι βούλονται καὶ τὴν τῶν δογμάτων ἐγκατασπορὰν λεληθότως καὶ οὐ κατὰ τὴν ἀλήθειαν πεποίηνται , φιλοπόνους καὶ εὑρετικοὺς εἶναι τοὺς ἀναγιγνώσκοντας> εἴ τινες τύχοιεν παρασκευάζοντες . πολλὰ γὰρ τὰ δελέατα καὶ ποικίλα διὰ τὰς τῶν ἰχθύων διαφοράς . Καὶ δὴ μετὰ τὸν ἕβδομον τοῦτον ἡμῖν Στρωματέα τῶν ἑξῆς ἀπ᾿ ἄλλης ἀρχῆς ποιησόμεθα τὸν λόγον .
Lemmas: ἔοικα δέ πως ὁ Στρωματεύς οὐ παράδεισος ἐξασκέω ἐκεῖνος ὁ ἐν στοῖχος καταφυτεύω εἰς ἡδονή ὄψις . ὄρος δέ μάλα σύσκιος τις καί δασύς κυπάρισσος καί πλάτανος δάφνη τε καί κισσός , μηλέα τε ὁμοῦ καί ἐλαία καί σύκαι καταφυτεύω , ἐξεπίτηδες ἀναμίσγω ὁ φυτεία καρπόφορος τε ὁμοῦ καί ἄκαρπος δένδρον διά ὁ ὑφαιρέω καί κλέπτω τολμάω ὁ ὥριος , ἐθέλω λανθάνω ὁ γραφή . ἐκ ὅς δή μεταμοσχεύω καί μεταφυτεύω ὁ γεωργός ὡραῖος κατακοσμέω παράδεισος καί ἄλσος ἐπιτερπής . οὔτε οὖν ὁ τάξις οὔτε ὁ φράσις στοχάζομαι ὁ Στρωματεύς , ὅπου γε ἐπίτηδες καί ὁ λέξις οὐ Ἕλλην εἰμί βούλομαι καί ὁ ὁ δόγμα ἐγκατασπορός λεληθότως καί οὐ κατά ὁ ἀλήθεια ποιέω , φιλόπονος καί εὑρετικός εἰμί ὁ ἀναγιγνώσκω εἰ τις τυγχάνω παρασκευάζω . πολύς γάρ ὁ δέλεαρ καί ποικίλος διά ὁ ὁ ἰχθῦς διαφορά . καί δή μετά ὁ ἕβδομος οὗτος ἐγώ Στρωματεύς ὁ ἑξῆς ἀπό ἄλλος ἀρχή ποιέω ὁ λόγος .
clemens-alexandrinus.stromata 8.1.1
ἀλλ᾿ οὐδὲ οἱ παλαίτατοι τῶν φιλοσόφων ἐπὶ τὸ ἀμφισβητεῖν καὶ ἀπορεῖν ἐφέροντο , ἦ πού γ᾿ ἂν ἡμεῖς οἱ τῆς ὄντως ἀληθοῦς ἀντεχόμενοι φιλοσοφίας , οἷς ἄντικρυς ἡ γραφὴ εὑρέσεως χάριν ἐπὶ τὸ διερευνᾶσθαι τὸ ζητεῖν παρεγγυᾷ · οἱ μὲν γ]ρ νεώτεροι τῶν παρ᾿ Ἕλλησι φιλοσόφων ὑπὸ φιλοτιμίας κενῆς τε καὶ ἀτελοῦς ἐλεγκτικῶς ἅμα καὶ ἐριστικῶς εἰς τὴν ἄχρηστον ἐξάγονται φλυαρίαν , ἔμπαλιν δὲ ἡ βάρβαρος φιλοσοφία τὴν πᾶσαν ἔριν ἐκβάλλουσα » ζητεῖτε « εἶπεν » καὶ εὑρήσετε , κρούετε καὶ ἀνοιγήσεται , αἰτεῖσθε καὶ δοθήσεται ὑμῖν « . κρούει μὲν οὖν κατὰ τὴν ζήτησιν ὁ πρὸς ἐρώτησιν καὶ ἀπόκρισιν λόγος τὴν θύραν τῆς ἀληθείας κατὰ τὸ φαινόμενον , διοιχθέντος δὲ τοῦ ἐμποδὼν κατὰ τὴν ἔρευναν ἐπιστημονικὴ ἐγγίνεται θεωρία .
Lemmas: ἀλλά οὐδέ ὁ παλαιός ὁ φιλόσοφος ἐπί ὁ ἀμφισβητέω καί ἀπορέω φέρω , ἦ που γε ἄν ἐγώ ὁ ὁ ὄντως ἀληθής ἀντέχω φιλοσοφία , ὅς ἄντικρυς ὁ γραφή εὕρεσις χάριν ἐπί ὁ διερευνάω ὁ ζητέω παρεγγυάω · ὁ μέν γ]ρ νέος ὁ παρά Ἕλλην φιλόσοφος ὑπό φιλοτιμία κενός τε καί ἀτελής ἐλεγκτικός ἅμα καί ἐριστικός εἰς ὁ ἄχρηστος ἐξάγω φλυαρία , ἔμπαλιν δέ ὁ βάρβαρος φιλοσοφία ὁ πᾶς ἔρις ἐκβάλλω » ζητέω « λέγω » καί εὑρίσκω , κρούω καί ἀνοίγνυμι , αἰτέω καί δίδωμι σύ « . κρούω μέν οὖν κατά ὁ ζήτησις ὁ πρός ἐρώτησις καί ἀπόκρισις λόγος ὁ θύρα ὁ ἀλήθεια κατά ὁ φαίνω , διοίγνυμι δέ ὁ ἐμποδών κατά ὁ ἔρευνα ἐπιστημονικός ἐγγίγνομαι θεωρία .
clemens-alexandrinus.stromata 8.1.2
τοῖς οὕτως , οἶμαι , κρούουσιν ἀνοίγνυται τὸ ζητούμενον καὶ τοῖς οὕτως αἰτοῦσιν τὰς πεύσεις κατὰ τὰς γραφὰς ἐφ᾿ ὃ βαίνουσιν ἐκ τοῦ θεοῦ γίνεται , ἡ δόσις τῆς θεοδωρήτου γνώσεως καταληπτικῶς διὰ τῆς λογικῆς ὄντως ἐκλαμπούσης ζητήσεως . οὐ γὰρ εὑρεῖν μὲν οἷόν τε . μὴ ζητῆσαι δέ · οὐδὲ ζητῆσαι μέν , οὐχὶ δὲ ἐρευνήσασθαι · οὐδὲ διερευνήσασθαι μέν , οὐχὶ δὲ διαπτύξαι καὶ ἀναπετάσαι δι᾿ ἐρωτήσεως εἰς σαφήνειαν ἄγοντα τὸ ζητούμενον , οὐδ᾿ αὖ διὰ πάσης ἐξετάσεως χωρήσαντα μὴ οὐχὶ λοιπὸν τὸ ἔπαθλον λαβεῖν , τὴν ἐπιστήμην τοῦ ζητουμένου . ἀλλ᾿ ἔστι μὲν εὑρεῖν τὸν ζητήσαντα , ζητήσει δέ , εἰ οἰηθείη πρότερον μὴ εἰδέναι . πόθῳ δὴ ἐντεῦθεν ἀγόμενος πρὸς τὴν εὕρεσιν τοῦ καλοῦ εὐγνωμόνως ζητεῖ , ἀφιλονίκως , ἀφιλοδόξως ἐρωτῶν μὲν καὶ ἀποκρινόμενος , πρὸς δὲ καὶ αὐτὰ ἐπισκεπτόμενος τὰ λεγόμενα . ἐχομένους γὰρ καθήκει οὐ μόνον τῶν γραφῶν τῶν θείων , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐννοιῶν τῶν κοινῶν τὰς ζητήσεις ποιεῖσθαι εἴς τι πέρας ὠφέλιμον τῆς εὑρέσεως καταληγούσης . ἐκδέχεται γὰρ ἄλλος τόπος τε καὶ ὄχλος τοὺς ταραχώδεις τῶν ἀνθρώπων καὶ τὰς ἀγοραίους εὑρησιλογίας , τὸν δὲ τῆς ἀληθείας ἐραστήν τε ἅμα καὶ γνώριμον εἰρηνικὸν εἶναι κἀν ταῖς ζητήσεσι προσῆκεν , δι᾿ ἀποδείξεως ἐπιστημονικῆς ἀφιλαύτως καὶ φιλαλήθως εἰς γνῶσιν προσιόντα καταληπτικήν .
Lemmas: ὁ οὕτως , οἴομαι , κρούω ἀνοίγνυμι ὁ ζητέω καί ὁ οὕτως αἰτέω ὁ πεῦσις κατά ὁ γραφή ἐπί ὅς βαίνω ἐκ ὁ θεός γίγνομαι , ὁ δόσις ὁ θεοδώρητος γνῶσις καταληπτικός διά ὁ λογικός ὄντως ἐκλάμπω ζήτησις . οὐ γάρ εὑρίσκω μέν οἷος τε . μή ζητέω δέ · οὐδέ ζητέω μέν , οὐ δέ ἐρευνάω · οὐδέ διερευνάω μέν , οὐ δέ διαπτύσσω καί ἀναπετάννυμι διά ἐρώτησις εἰς σαφήνεια ἄγω ὁ ζητέω , οὐδέ αὖ διά πᾶς ἐξέτασις χωρέω μή οὐ λοιπός ὁ ἔπαθλον λαμβάνω , ὁ ἐπιστήμη ὁ ζητέω . ἀλλά εἰμί μέν εὑρίσκω ὁ ζητέω , ζητέω δέ , εἰ οἴομαι πρότερος μή οἶδα . πόθος δή ἐντεῦθεν ἄγω πρός ὁ εὕρεσις ὁ καλός εὐγνώμων ζητέω , ἀφιλόνεικος , ἀφιλόδοξος ἐρωτάω μέν καί ἀποκρίνω , πρός δέ καί αὐτός ἐπισκοπέω ὁ λέγω . ἔχω γάρ καθήκω οὐ μόνος ὁ γραφή ὁ θεῖος , ἀλλά καί ὁ ἔννοια ὁ κοινός ὁ ζήτησις ποιέω εἰς τις πέρας ὠφέλιμος ὁ εὕρεσις καταλήγω . ἐκδέχομαι γάρ ἄλλος τόπος τε καί ὄχλος ὁ ταραχώδης ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἀγοραῖος εὑρησιλογία , ὁ δέ ὁ ἀλήθεια ἐραστής τε ἅμα καί γνώριμος εἰρηνικός εἰμί ἐν ὁ ζήτησις προσήκω , διά ἀπόδειξις ἐπιστημονικός ἀφίλαυτος καί φιλαλήθης εἰς γνῶσις προσέρχομαι καταληπτικός .
clemens-alexandrinus.stromata 8.2.3
Τίς ἂν οὖν ἄλλη βελτίων ἢ ἐναργεστέρα μέθοδος εἰς ἀρχὴν τῆς τοιᾶσδε εἴη [ ἂν ] διδασκαλίας ἢ τὸ προταθὲν ὄνομα λόγῳ διελθεῖν οὕτω σαφῶς ὡς πάντας ἀκολουθῆσαι τοὺς ὁμοφώνους ; ἆρ᾿ οὖν τοιοῦτόν ἐστι τὸ ὄνομα τῆς ἀποδείξεως , οἷόν περ τὸ βλίτυρι , φωνὴ μόνον οὐδὲν σημαίνουσα ; καὶ πῶς οὔθ᾿ ὁ φιλόσοφος οὔθ᾿ ὁ ῥήτωρ . ἀλλ᾿ οὐδὲ ὁ δικαστὴς ὡς ἄσημον ὄνομα προφέρεται τὴν ἀπόδειξιν , οὔτε τις τῶν δικαζομένων ἀγνοεῖ τὸ σημαινόμενον , ὅτι οὐχ ὑπάρχει ; αὐτίκα ὡς ὑποστατὸν πορίζονται τὴν ἀπόδειξιν οἱ φιλόσοφοι , ἄλλος ἄλλως . περὶ παντὸς τοίνυν τοῦ ζητουμένου εἴ τις ὀρθῶς διαλαμβάνοι , οὐκ ἂν ἐφ᾿ ἑτέραν ἀρχὴν ὁμολογουμένην μᾶλλον ἀναγάγοι τὸν λόγον ἢ τὸ πᾶσι τοῖς ὁμοεθνέσι τε καὶ ὁμοφώνοις ἐκ τῆς προσηγορίας ὁμολογούμενον σημαίνεσθαι . εἶτα ἐντεῦθεν ὁρμηθέντα ζητεῖν ἀνάγκη , εἰ ὑπάρχει τὸ σημαινόμενον τοῦτο περὶ οὗ ὁ λόγος εἴτε καὶ μή · ἐφεξῆς δέ , εἴπερ ὑπάρχειν δειχθείη , ζητητέον τούτου τὴν φύσιν ἀκριβῶς , ὁποία τίς ἐστιν καὶ μή ποτε ὑπερβαίνει τὴν δοθεῖσαν τάξιν .
Lemmas: τίς ἄν οὖν ἄλλος ἀγαθός ἤ ἐναργής μέθοδος εἰς ἀρχή ὁ τοιόσδε εἰμί [ ἄν ] διδασκαλία ἤ ὁ προτείνω ὄνομα λόγος διέρχομαι οὕτως σαφής ὡς πᾶς ἀκολουθέω ὁ ὁμόφωνος ; ἆρα οὖν τοιοῦτος εἰμί ὁ ὄνομα ὁ ἀπόδειξις , οἷος περ ὁ βλίτυρι , φωνή μόνος οὐδείς σημαίνω ; καί πῶς οὔτε ὁ φιλόσοφος οὔτε ὁ ῥήτωρ . ἀλλά οὐδέ ὁ δικαστής ὡς ἄσημος ὄνομα προφέρω ὁ ἀπόδειξις , οὔτε τις ὁ δικάζω ἀγνοέω ὁ σημαίνω , ὅτι οὐ ὑπάρχω ; αὐτίκα ὡς ὑποστατός πορίζω ὁ ἀπόδειξις ὁ φιλόσοφος , ἄλλος ἄλλος . περί πᾶς τοίνυν ὁ ζητέω εἰ τις ὀρθός διαλαμβάνω , οὐ ἄν ἐπί ἕτερος ἀρχή ὁμολογέω μάλα ἀνάγω ὁ λόγος ἤ ὁ πᾶς ὁ ὁμοεθνής τε καί ὁμόφωνος ἐκ ὁ προσηγορία ὁμολογέω σημαίνω . εἶτα ἐντεῦθεν ὁρμάω ζητέω ἀνάγκη , εἰ ὑπάρχω ὁ σημαίνω οὗτος περί ὅς ὁ λόγος εἴτε καί μή · ἐφεξῆς δέ , εἴπερ ὑπάρχω δείκνυμι , ζητέω οὗτος ὁ φύσις ἀκριβής , ὁποῖος τις εἰμί καί μή ποτέ ὑπερβαίνω ὁ δίδωμι τάξις .
clemens-alexandrinus.stromata 8.2.4
Ἐπεὶ δ᾿ οὐκ ἀρκεῖ τοῦτο μόνον ἁπλῶς εἰπεῖν περὶ τοῦ ζητουμένου τὸ δόξαν ( ἔξεστι γὰρ καὶ τὸν ἀντικαθιστάμενον ἐπ᾿ ἴσης ἀνταποφήνασθαι ὃ βούλεται ) , ἀλλὰ πιστώσασθαι χρὴ τὸ λεχθέν . εἰ μὲν εἰς ὁμοίως ἀμφισβητούμενον ἀναφέροιτο αὐτοῦ ἡ κρίσις κἀκείνου πάλιν ὁμοίως εἰς ἀμφισβητούμενον ἕτερον , εἰς ἄπειρον προβήσεται καὶ ἀναπόδεικτον ἔσται , εἰ δ᾿ εἰς ὁμολογούμενον ἅπασιν ἡ τοῦ μὴ ὁμολογουμένου πίστις ἀναφέροιτο . ἐκεῖνο τὴν ἀρχὴν τῆς διδασκαλίας ποιητέον . πᾶν οὖν τὸ προβληθὲν ὄνομα μεταλαμβάνειν χρὴ εἰς λόγον ὁμολογούμενόν τε καὶ σαφῆ τοῖς κοινωνοῦσι τῆς σκέψεως , ἀρχὴν μὲν τῆς διδασκαλίας ἐσόμενον . ἐξηγησόμενον δὲ τὴν τῶν ζητουμένων εὕρεσιν . φέρε οὖν προβεβλήσθω ὁ ἥλιος τοὔνομα . φασὶν οὖν οἱ Στωϊκοὶ τοῦτ᾿ εἶναι » ἄναμμα νοερὸν ἐκ θαλαττίων ὑδάτων « . ἆρ᾿ οὐκ ἀσαφέστερος ὁ λόγος αὐτοῦ τοῦ ὀνόματος . ἄλλης ἀποδείξεως δεόμενος εἰ ἀληθής ἐστιν ; ἄμεινον οὖν εἰπεῖν κοινῷ καὶ σαφεῖ τῷ λόγῳ ἥλιον ὀνομάζεσθαι » τὸ λαμπρότατον τῶν κατ᾿ οὐρανὸν ἰόντων « · πιστότερος γάρ . οἶμαι , καὶ σαφέστερος καὶ πᾶσιν ὁμοίως ὁμολογούμενος ὁ λόγος οὗτος .
Lemmas: ἐπεί δέ οὐ ἀρκέω οὗτος μόνος ἁπλῶς λέγω περί ὁ ζητέω ὁ δόξα ( ἔξεστι γάρ καί ὁ ἀντικαθίστημι ἐπί ἴσος ἀνταποφαίνω ὅς βούλομαι ) , ἀλλά πιστόω χρή ὁ λέγω . εἰ μέν εἰς ὅμοιος ἀμφισβητέω ἀναφέρω αὐτός ὁ κρίσις ἐκεῖνος πάλιν ὅμοιος εἰς ἀμφισβητέω ἕτερος , εἰς ἄπειρος προβαίνω καί ἀναπόδεικτος εἰμί , εἰ δέ εἰς ὁμολογέω ἅπας ὁ ὁ μή ὁμολογέω πίστις ἀναφέρω . ἐκεῖνος ὁ ἀρχή ὁ διδασκαλία ποιέω . πᾶς οὖν ὁ προβάλλω ὄνομα μεταλαμβάνω χρή εἰς λόγος ὁμολογέω τε καί σαφής ὁ κοινωνέω ὁ σκέψις , ἀρχή μέν ὁ διδασκαλία εἰμί . ἐξηγέομαι δέ ὁ ὁ ζητέω εὕρεσις . φέρω οὖν προβάλλω ὁ ἥλιος ὄνομα . φημί οὖν ὁ Στωϊκός οὗτος εἰμί » ἄναμμα νοερός ἐκ θαλάσσιος ὕδωρ « . ἆρα οὐ ἀσαφής ὁ λόγος αὐτός ὁ ὄνομα . ἄλλος ἀπόδειξις δέω εἰ ἀληθής εἰμί ; ἀγαθός οὖν λέγω κοινός καί σαφής ὁ λόγος ἥλιος ὀνομάζω » ὁ λαμπρός ὁ κατά οὐρανός ἔρχομαι « · πιστός γάρ . οἴομαι , καί σαφής καί πᾶς ὅμοιος ὁμολογέω ὁ λόγος οὗτος .