clemens-alexandrinus.stromata 7.11.66
Μή τι οὖν , εἰ δι᾿ ἄγνοιαν τῶν δεινῶν καὶ μὴ δεινῶν συνίσταται ἡ δειλία , μόνος θαρραλέος ὁ γνωστικός , τά τε ὄντα ἀγαθὰ καὶ τὰ ἐσόμενα γνωρίζων , συνεπιστάμενος δὲ τούτοις , ὥσπερ ἔφην , καὶ τὰ μὴ τῷ ὄντι δεινά , ἐπεὶ μόνην κακίαν ἐχθρὰν οὖσαν εἰδὼς καὶ καθαιρετικὴν τῶν ἐπὶ τὴν γνῶσιν προκοπτόντων , τοῖς ὅπλοις τοῦ κυρίου πεφραγμένος καταπολεμεῖ ταύτης . οὐ γὰρ εἰ δι᾿ ἀφροσύνην τι συνίσταται καὶ διαβόλου ἐνέργειαν , μᾶλλον δὲ συνέργειαν . τοῦτ᾿ εὐθέως διάβολος ἢ ἀφροσύνη ( ὅτι μηδεμία ἐνέργεια φρόνησις · ἕξις γὰρ ἡ φρόνησις , οὐδεμία δὲ ἐνέργεια ἕξις ) · οὐ τοίνυν οὐδὲ ἡ δι᾿ ἄγνοιαν συνισταμένη πρᾶξις ἤδη ἄγνοια , ἀλλὰ κακία μὲν δι᾿ ἄγνοιαν , οὐ μὴν ἄγνοια · οὐδὲ γὰρ τὰ πάθη , οὐδὲ τὰ ἁμαρτήματα κακίαι , καίτοι ἀπὸ κακίας φερόμενα . οὐδεὶς οὖν ἀλόγως ἀνδρεῖος γνωστικός · ἐπεὶ καὶ τοὺς παῖδας λεγέτω τις ἀνδρείους ἀγνοίᾳ τῶν δεινῶν ὑφισταμένους τά φοβερά ( ἅπτονται γοῦν οὗτοι καὶ πυρός ) , καὶ τὰ θηρία τὰ ὁμόσε ταῖς λόγχαις πορευόμενα ἀλόγως ὄντα ἀνδρεῖα ἐνάρετα λεγόντων . τάχα δ᾿ οὕτως καὶ τοὺς θαυματοποιοὺς ἀνδρείους φήσουσιν εἰς τὰς μαχαίρας κυβιστῶντας ἐξ ἐμπειρίας τινὸς κακοτεχνοῦντας ἐπὶ λυπρῷ τῳ μισθῷ . ὁ δὲ τῷ ὄντι ἀνδρεῖος , προφανῆ τὸν κίνδυνον διὰ τὸν τῶν πολλῶν ζῆλον ἔχων , εὐθαρσῶς πᾶν τὸ προσιὸν ἀναδέχεται . ταύτῃ τῶν ἄλλων λεγομένων μαρτύρων χωριζόμενος , ᾗ οἳ μὲν ἀφορμὰς παρέχοντες σφίσιν αὐτοῖς ἐπιρριπτοῦσιν ἑαυτοὺς τοῖς κινδύνοις οὐκ οἶδ᾿ ὅπως ( εὐστομεῖν γὰρ δίκαιον ) . οἳ δὲ περιστελλόμενοι κατὰ λόγον τὸν ὀρθόν . ἔπειτα τῷ ὄντι καλέσαντος τοῦ θεοῦ προθύμως ἑαυτοὺς ἐπιδιδόντες . καὶ » τὴν κλῆσιν « ἐκ τοῦ μηδὲν αὑτοῖς προπετὲς συνεγνωκέναι » βεβαιοῦσιν « καὶ τὸ ἀνδρεῖον ἐν τῇ κατὰ ἀλήθειαν λογικῇ ἀνδρείᾳ ἐξετάζεσθαι παρέχονται .
Lemmas: μή τις οὖν , εἰ διά ἄγνοια ὁ δεινός καί μή δεινός συνίστημι ὁ δειλία , μόνος θαρσαλέος ὁ γνωστικός , ὁ τε εἰμί ἀγαθός καί ὁ εἰμί γνωρίζω , συνεφίστημι δέ οὗτος , ὥσπερ φημί , καί ὁ μή ὁ εἰμί δεινός , ἐπεί μόνος κακία ἐχθρός εἰμί οἶδα καί καθαιρετικός ὁ ἐπί ὁ γνῶσις προκόπτω , ὁ ὅπλον ὁ κύριος φράσσω καταπολεμέω οὗτος . οὐ γάρ εἰ διά ἀφροσύνη τις συνίστημι καί διάβολος ἐνέργεια , μάλα δέ συνέργεια . οὗτος εὐθύς διάβολος ἤ ἀφροσύνη ( ὅτι μηδείς ἐνέργεια φρόνησις · ἕξις γάρ ὁ φρόνησις , οὐδείς δέ ἐνέργεια ἕξις ) · οὐ τοίνυν οὐδέ ὁ διά ἄγνοια συνίστημι πρᾶξις ἤδη ἄγνοια , ἀλλά κακία μέν διά ἄγνοια , οὐ μήν ἄγνοια · οὐδέ γάρ ὁ πάθος , οὐδέ ὁ ἁμάρτημα κακία , καίτοι ἀπό κακία φέρω . οὐδείς οὖν ἄλογος ἀνδρεῖος γνωστικός · ἐπεί καί ὁ παῖς λέγω τις ἀνδρεῖος ἄγνοια ὁ δεινός ὑφίστημι ὁ φοβερός ( ἅπτω γοῦν οὗτος καί πῦρ ) , καί ὁ θηρίον ὁ ὁμόσε ὁ λόγχη πορεύω ἄλογος εἰμί ἀνδρεῖος ἐνάρετος λέγω . τάχα δέ οὕτως καί ὁ θαυματοποιός ἀνδρεῖος φημί εἰς ὁ μάχαιρα κυβιστάω ἐκ ἐμπειρία τις κακοτεχνέω ἐπί λυπρός τις μισθός . ὁ δέ ὁ εἰμί ἀνδρεῖος , προφανής ὁ κίνδυνος διά ὁ ὁ πολύς ζῆλος ἔχω , εὐθαρσής πᾶς ὁ προσέρχομαι ἀναδέχομαι . ταύτῃ ὁ ἄλλος λέγω μάρτυς χωρίζω , ὅς ὁ μέν ἀφορμή παρέχω σφεῖς αὐτός ἐπιρριπτέω ἑαυτοῦ ὁ κίνδυνος οὐ οἶδα ὅπως ( εὐστομέω γάρ δίκαιος ) . ὁ δέ περιστέλλω κατά λόγος ὁ ὀρθός . ἔπειτα ὁ εἰμί καλέω ὁ θεός πρόθυμος ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι . καί » ὁ κλῆσις « ἐκ ὁ μηδείς ἑαυτοῦ προπετής συγγιγνώσκω » βεβαιόω « καί ὁ ἀνδρεῖος ἐν ὁ κατά ἀλήθεια λογικός ἀνδρεία ἐξετάζω παρέχω .