ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 1.16.76
Μήδειά τε ἡ Αἰήτου ἡ Κολχὶς πρώτη βαφὴν τριχῶν ἐπενόησεν . ἀλλὰ καὶ Νώροπες ( ἔθνος ἐστὶ Παιονικόν , νῦν δὲ Νωρικὸν καλοῦνται ) κατειργάσαντο χαλκὸν καὶ σίδηρον ἐκάθηραν πρῶτοι . Ἄμυκός τε ὁ Βεβρύκων βασιλεὺς ἱμάντας πυκτικοὺς πρῶτος εὗρεν . περί τε μουσικὴν Ὄλυμπος ὁ Μυσὸς τὴν Λύδιον ἁρμονίαν ἐφιλοτέχνησεν · οἵ τε Τρωγλοδύται καλούμενοι σαμβύκην εὗρον , ὄργανον μουσικόν . φασὶ δὲ καὶ τὴν πλαγίαν σύριγγα Σάτυρον εὑρεῖν τὸν Φρύγα · τρίχορδον δὲ ὁμοίως καὶ τὴν διάτονον ἁρμονίαν Ἄγνιν τὸν καὶ αὐτὸν Φρύγα · κρούματα δὲ Ὄλυμπον ὁμοίως τὸν Φρύγα , καθάπερ Φρύγιον ἁρμονίαν καὶ μιξοφρύγιον καὶ μιξολύδιον Μαρσύαν , τῆς αὐτῆς ὄντα τοῖς προειρημένοις χώρας , καὶ τὴν Δώριον Θάμυριν ἐπινοῆσαι τὸν Θρᾷκα . Πέρσας τε πρώτους ἀκηκόαμεν ἀπήνην καὶ κλίνην καὶ ὑποπόδιον ἐργάσασθαι τούς τε Σιδονίους τρίκροτον ναῦν κατασκευάσαι . Σικελοί τε οἱ πρὸς τῇ Ἰταλίᾳ πρῶτοι φόρμιγγα εὗρον οὐ πολὺ τῆς κιθάρας λειπομένην καὶ κρόταλα ἐπενόησαν . ἐπί τε † Σεμιράμεως βασιλέως Αἰγυπτίων τὰ βύσσινα ἱμάτια εὑρῆσθαι ἱστοροῦσιν . καὶ πρώτην ἐπιστολὰς συντάξαι Ἄτοσσαν τὴν Περσῶν βασιλεύσασάν φησιν Ἑλλάνικος .
Lemmas: Μήδεια τε ὁ Αἰήτης ὁ Κολχίς πρῶτος βαφή θρίξ ἐπινοέω . ἀλλά καί Νώροπες ( ἔθνος εἰμί Παιονικός , νῦν δέ Νωρικός καλέω ) κατεργάζομαι χαλκός καί σίδηρος καθαίρω πρῶτος . Ἄμυκος τε ὁ Βέβρυκες βασιλεύς ἱμάς πυκτικός πρῶτος εὑρίσκω . περί τε μουσική Ὄλυμπος ὁ Μυσός ὁ Λύδιος ἁρμονία φιλοτεχνέω · ὁ τε Τρωγλοδύτης καλέω σαμβύκη εὑρίσκω , ὄργανον μουσικός . φημί δέ καί ὁ πλάγιος σῦριγξ Σάτυρος εὑρίσκω ὁ Φρύξ · τρίχορδος δέ ὅμοιος καί ὁ διάτονος ἁρμονία Ἄγνις ὁ καί αὐτός Φρύξ · κροῦμα δέ Ὄλυμπος ὅμοιος ὁ Φρύξ , καθά Φρύγιος ἁρμονία καί μιξοφρύγιος καί μιξολύδιος Μαρσύας , ὁ αὐτός εἰμί ὁ προλέγω χώρα , καί ὁ Δώριος Θάμυρις ἐπινοέω ὁ Θρᾷξ . Πέρσης τε πρῶτος ἀκούω ἀπήνη καί κλίνη καί ὑποπόδιον ἐργάζομαι ὁ τε Σιδόνιος τρίκροτος ναῦς κατασκευάζω . Σικελός τε ὁ πρός ὁ Ἰταλία πρῶτος φόρμιγξ εὑρίσκω οὐ πολύς ὁ κιθάρα λείπω καί κρόταλον ἐπινοέω . ἐπί τε † Σεμίραμις βασιλεύς Αἰγύπτιος ὁ βύσσινος ἱμάτιον εὑρίσκω ἱστορέω . καί πρῶτος ἐπιστολή συντάσσω Ἄτοσσα ὁ Πέρσης βασιλεύω φημί Ἑλλάνικος .
clemens-alexandrinus.stromata 1.16.77
Σκάμων μὲν οὖν ὁ Μιτυληναῖος καὶ Θεόφραστος ὁ Ἐρέσιος Κύδιππός τε ὁ Μαντινεύς , ἔτι τε Ἀντιφάνης καὶ Ἀριστόδημος καὶ Ἀριστοτέλης , πρὸς τούτοις δὲ Φιλοστέφανος , ἀλλὰ καὶ Στράτων ὁ περιπατητικὸς ἐν τοῖς Περὶ εὑρημάτων ταῦτα ἱστόρησαν . παρεθέμην δὲ αὐτῶν ὀλίγα εἰς σύστασιν τῆς παρὰ βαρβάροις εὑρετικῆς καὶ βιωφελοῦς φύσεως , παρ’ ὧν Ἕλληνες τὰ ἐπιτηδεύματα ὠφέληνται . Εἰ δέ τις τὴν φωνὴν διαβάλλει τὴν βάρβαρον , ἐμοὶ δέ , φησὶν ὁ Ἀνάχαρσις , πάντες Ἕλληνες σκυθίζουσιν . οὗτος ἦν ὁ παρ’ Ἕλλησι θαυμασθεὶς ὁ φήσας ἐμοὶ περίβλημα χλαῖνα , δεῖπνον γάλα , τυρός . ὁρᾷς φιλοσοφίαν βάρβαρον ἔργα ἐπαγγελλομένην , οὐ λόγους .
Lemmas: Σκάμων μέν οὖν ὁ Μιτυληναῖος καί Θεόφραστος ὁ Ἐρέσιος Κύδιππος τε ὁ Μαντινεύς , ἔτι τε Ἀντιφάνης καί Ἀριστόδημος καί Ἀριστοτέλης , πρός οὗτος δέ Φιλοστέφανος , ἀλλά καί Στράτων ὁ Περιπατητικός ἐν ὁ Περι εὕρημα οὗτος ἱστορέω . παρατίθημι δέ αὐτός ὀλίγος εἰς σύστασις ὁ παρά βάρβαρος εὑρετικός καί βιωφελής φύσις , παρά ὅς Ἕλλην ὁ ἐπιτήδευμα ὠφελέω . εἰ δέ τις ὁ φωνή διαβάλλω ὁ βάρβαρος , ἐγώ δέ , φημί ὁ Ἀνάχαρσις , πᾶς Ἕλλην σκυθίζω . οὗτος εἰμί ὁ παρά Ἕλλην θαυμάζω ὁ φημί ἐγώ περίβλημα χλαῖνα , δεῖπνον γάλα , τυρός . ὁράω φιλοσοφία βάρβαρος ἔργον ἐπαγγέλλω , οὐ λόγος .
clemens-alexandrinus.stromata 1.16.78
ὁ δὲ ἀπόστολος οὕτω φησὶν καὶ ὑμεῖς διὰ τῆς γλώσσης ἐὰν μὴ εὔσημον λόγον δῶτε , πῶς γνωσθήσεται τὸ λαλούμενον ; ἔσεσθε γὰρ εἰς ἀέρα λαλοῦντες . τοσαῦτα , εἰ τύχοι , γένη φωνῶν εἰσιν ἐν κόσμῳ , καὶ οὐδὲν ἄφωνον · ἐὰν οὖν μὴ εἰδῶ τὴν δύναμιν τῆς φωνῆς , ἔσομαι τῷ λαλοῦντι βάρβαρος καὶ ὁ λαλῶν ἐμοὶ βάρβαρος . καὶ ὁ λαλῶν γλώσσῃ προσευχέσθω , ἵνα διερμηνεύῃ . Ναὶ μὴν ὀψέ ποτε εἰς Ἕλληνας ἡ τῶν λόγων παρῆλθε διδασκαλία τε καὶ γραφή . Ἀλκμαίων γοῦν Περίθου Κροτωνιάτης πρῶτος φυσικὸν λόγον συνέταξεν . οἳ δὲ Ἀναξαγόραν Ἡγησιβούλου Κλαζομένιον πρῶτον διὰ γραφῆς ἐκδοῦναι βιβλίον ἱστοροῦσιν . μέλος τε αὖ πρῶτος περιέθηκε τοῖς ποιήμασι καὶ τοὺς Λακεδαιμονίων νόμους ἐμελοποίησε Τέρπανδρος ὁ Ἀντισσαῖος , διθύραμβον δὲ ἐπενόησεν Λᾶσος Ἑρμιονεύς , ὕμνον Στησίχορος Ἱμεραῖος , χορείαν Ἀλκμὰν Λακεδαιμόνιος , τὰ ἐρωτικὰ Ἀνακρέων Τήιος . ὑπόρχησιν Πίνδαρος Θηβαῖος νόμους τε πρῶτος ᾖσεν ἐν χορῷ καὶ κιθάρᾳ Τιμόθεος ὁ Μιλήσιος .
Lemmas: ὁ δέ ἀπόστολος οὕτως φημί καί σύ διά ὁ γλῶσσα ἐάν μή εὔσημος λόγος δίδωμι , πῶς γιγνώσκω ὁ λαλέω ; εἰμί γάρ εἰς ἀήρ λαλέω . τοσοῦτος , εἰ τυγχάνω , γένος φωνή εἰμί ἐν κόσμος , καί οὐδείς ἄφωνος · ἐάν οὖν μή οἶδα ὁ δύναμις ὁ φωνή , εἰμί ὁ λαλέω βάρβαρος καί ὁ λαλέω ἐγώ βάρβαρος . καί ὁ λαλέω γλῶσσα προσεύχομαι , ἵνα διερμηνεύω . ναί μήν ὀψέ ποτέ εἰς Ἕλλην ὁ ὁ λόγος παρέρχομαι διδασκαλία τε καί γραφή . Ἀλκμαίων γοῦν Πέριθος Κροτωνιάτης πρῶτος φυσικός λόγος συντάσσω . ὁ δέ Ἀναξαγόρας Ἡγησίβουλος Κλαζομένιος πρῶτος διά γραφή ἐκδίδωμι βιβλίον ἱστορέω . μέλος τε αὖ πρῶτος περιτίθημι ὁ ποίημα καί ὁ Λακεδαιμόνιος νόμος μελοποιέω Τέρπανδρος ὁ Ἀντισσαῖος , διθύραμβος δέ ἐπινοέω Λῆσος Ἑρμιονεύς , ὕμνος Στησίχορος Ἱμεραῖος , χορεία Ἀλκμάν Λακεδαιμόνιος , ὁ ἐρωτικός Ἀνακρέων Τήϊος . ὑπόρχησις Πίνδαρος Θηβαῖος νόμος τε πρῶτος ἀείδω ἐν χορός καί κιθάρα Τιμόθεος ὁ Μιλήσιος .
clemens-alexandrinus.stromata 1.16.79
ναὶ μὴν ἴαμβον μὲν ἐπενόησεν Ἀρχίλοχος ὁ Πάριος , χωλὸν δὲ ἴαμβον Ἱππῶναξ ὁ Ἐφέσιος , καὶ τραγῳδίαν μὲν Θέσπις ὁ Ἀθηναῖος , κωμῳδίαν δὲ Σουσαρίων ὁ Ἰκαριεύς . τοὺς χρόνους τούτων παῖδες παραδιδόασι γραμματικῶν , μακρὸν δ’ ἂν εἴη τούτους ἀκριβολογούμενον παραθέσθαι αὐτοῦ δεικνυμένου τοῦ Διονύσου , δἰ ὃν καὶ Διονυσιακαὶ θέαι , μεταγενεστέρου Μωυσέως αὐτίκα μάλα . φασὶ δὲ καὶ τοὺς κατὰ διατριβὴν λόγους καὶ τὰ ῥητορικὰ ἰδιώματα εὑρεῖν καὶ μισθοῦ συνηγορῆσαι πρῶτον δικανικὸν λόγου εἰς ἔκδοσιν γραψάμενον Ἀντιφῶντα Σωφίλον Ῥαμνούσιον , ὥς φησι Διόδωρος , Ἀπολλόδωρος δὲ ὁ Κυμαῖος πρῶτος τοῦ γραμματικοῦ ἀντὶ τοῦ κριτικοῦ εἰσηγήσατο τοὔνομα καὶ γραμματικὸς προσηγορεύθη , ἔνιοι δὲ Ἐρατοσθένη τὸν Κυρηναῖόν φασιν , ἐπειδὴ ἐξέδωκεν οὗτος βιβλία δύο γραμματικὰ ἐπιγράψας . ὠνομάσθη δὲ γραμματικός , ὡς νῦν ὀνομάζομεν , πρῶτος Πραξιφάνης Διονυσοφάνους Μιτυληναῖος . Ζάλευκός τε ὁ Λοκρὸς πρῶτος ἱστόρηται νόμους θέσθαι , οἳ δὲ Μίνω τὸν Διὸς ἐπὶ Λυγκέως . οὗτος μετὰ Δαναὸν γίνεται ἑνδεκάτῃ ἄνωθεν ἀπὸ Ἰνάχου καὶ Μωσέως γενεᾷ , ὡς ὀλίγον ὑποβάντες δείξομεν . Λυκοῦργος δὲ μετὰ πολλὰ τῆς Ἰλίου ἁλώσεως γεγονὼς ἔτη πρὸ τῶν ὀλυμπιάδων ἔτεσιν ἑκατὸν νομοθετεῖ Λακεδαιμονίοις · Σόλωνος γὰρ τοὺς χρόνους προειρήκαμεν .
Lemmas: ναί μήν ἴαμβος μέν ἐπινοέω Ἀρχίλοχος ὁ Πάριος , χωλός δέ ἴαμβος Ἱππῶναξ ὁ Ἐφέσιος , καί τραγῳδία μέν Θέσπις ὁ Ἀθηναῖος , κωμῳδία δέ Σουσαρίων ὁ Ἰκαριεύς . ὁ χρόνος οὗτος παῖς παραδίδωμι γραμματικός , μακρός δέ ἄν εἰμί οὗτος ἀκριβολογέομαι παρατίθημι αὐτός δείκνυμι ὁ Διόνυσος , διά ὅς καί Διονυσιακός θέα , μεταγενής Μωϋσῆς αὐτίκα μάλα . φημί δέ καί ὁ κατά διατριβή λόγος καί ὁ ῥητορικός ἰδίωμα εὑρίσκω καί μισθός συνηγορέω πρῶτος δικανικός λόγος εἰς ἔκδοσις γράφω Ἀντιφῶν Σωφίλον Ῥαμνούσιος , ὡς φημί Διόδωρος , Ἀπολλόδωρος δέ ὁ Κυμαῖος πρῶτος ὁ γραμματικός ἀντί ὁ κριτικός εἰσηγέομαι ὄνομα καί γραμματικός προσαγορεύω , ἔνιοι δέ Ἐρατοσθένης ὁ Κυρηναῖος φημί , ἐπειδή ἐκδίδωμι οὗτος βιβλίον δύο γραμματικός ἐπιγράφω . ὀνομάζω δέ γραμματικός , ὡς νῦν ὀνομάζω , πρῶτος Πραξιφάνης Διονυσοφάνης Μιτυληναῖος . Ζάλευκος τε ὁ Λοκρός πρῶτος ἱστορέω νόμος τίθημι , ὁ δέ Μίνως ὁ Ζεύς ἐπί Λυγκεύς . οὗτος μετά Δαναός γίγνομαι ἑνδέκατος ἄνωθεν ἀπό Ἴναχος καί Μωϋσῆς γενεά , ὡς ὀλίγος ὑποβαίνω δείκνυμι . Λυκοῦργος δέ μετά πολύς ὁ Ἴλιος ἅλωσις γίγνομαι ἔτος πρό ὁ ὀλυμπιάδος ἔτος ἑκατόν νομοθετέω Λακεδαιμόνιος · Σόλων γάρ ὁ χρόνος προλέγω .
clemens-alexandrinus.stromata 1.16.80
Δράκων δὲ ὁ καὶ αὐτὸς νομοθέτης περὶ τὴν τριακοστὴν καὶ ἐνάτην ὀλυμπιάδα γεγονὼς εὑρίσκεται . Ἀντίλοχος δὲ αὖ ὁ τοὺς ἵστορας πραγματευσάμενος ἀπὸ τῆς Πυθαγόρου ἡλικίας ἐπὶ τὴν Ἐπικούρου τελευτήν , γαμηλιῶνος δὲ δεκάτῃ ἱσταμένου γενομένην . ἔτη φέρει τὰ πάντα τριακόσια δώδεκα . ἔτι φασὶ τὸ ἡρῷον τὸ ἑξάμετρον Φανοθέαν τὴν γυναῖκα Ἰκαρίου , οἳ δὲ Θέμιν μίαν τῶν Τιτανίδων εὑρεῖν . Δίδυμος δ’ ἐν τῷ περὶ Πυθαγορικῆς φιλοσοφίας Θεανὼ τὴν Κροτωνιᾶτιν πρώτην γυναικῶν φιλοσοφῆσαι καὶ ποιήματα γράψαι ἱστορεῖ . Ἡ μὲν οὖν Ἑλληνικὴ φιλοσοφία , ὡς μέν τινες , κατὰ περίπτωσιν ἐπήβολος τῆς ἀληθείας ἁμῇ γέ πῃ , ἀμυδρῶς δὲ καὶ οὐ πάσης , γίνεται · ὡς δὲ ἄλλοι βούλονται , ἐκ τοῦ διαβόλου τὴν κίνησιν ἴσχει . ἔνιοι δὲ δυνάμεις τινὰς ὑποβεβηκυίας ἐμπνεῦσαι τὴν πᾶσαν φιλοσοφίαν ὑπειλήφασιν . ἀλλ’ εἰ καὶ μὴ καταλαμβάνει ἡ Ἑλληνικὴ φιλοσοφία τὸ μέγεθος τῆς ἀληθείας , ἔτι δὲ ἐξασθενεῖ πράττειν τὰς κυριακὰς ἐντολάς , ἀλλ’ οὖν γε προκατασκευάζει τὴν ὁδὸν τῇ βασιλικωτάτῃ διδασκαλίᾳ , ἁμῇ γέ πῃ σωφρονίζουσα καὶ τὸ ἦθος προτυποῦσα καὶ προστύφουσα εἰς παραδοχὴν τῆς ἀληθείας τὸν τὴν πρόνοιαν δοξάζοντα .
Lemmas: δράκων δέ ὁ καί αὐτός νομοθέτης περί ὁ τριακοστός καί ἔνατος ὀλυμπιάς γίγνομαι εὑρίσκω . Ἀντίλοχος δέ αὖ ὁ ὁ ἵστωρ πραγματεύομαι ἀπό ὁ Πυθαγόρας ἡλικία ἐπί ὁ Ἐπίκουρος τελευτή , γαμηλιών δέ δέκατος ἵστημι γίγνομαι . ἔτος φέρω ὁ πᾶς τριακόσιοι δώδεκα . ἔτι φημί ὁ ἡρῷον ὁ ἑξάμετρος Φανοθέα ὁ γυνή Ἰκάριος , ὁ δέ Θέμις εἷς ὁ Τιτανίς εὑρίσκω . Δίδυμος δέ ἐν ὁ περί Πυθαγορικός φιλοσοφία Θεανώ ὁ Κρότων πρῶτος γυνή φιλοσοφέω καί ποίημα γράφω ἱστορέω . ὁ μέν οὖν Ἑλληνικός φιλοσοφία , ὡς μέν τις , κατά περίπτωσις ἐπήβολος ὁ ἀλήθεια ἁμός γε πη , ἀμυδρός δέ καί οὐ πᾶς , γίγνομαι · ὡς δέ ἄλλος βούλομαι , ἐκ ὁ διάβολος ὁ κίνησις ἴσχω . ἔνιοι δέ δύναμις τις ὑποβαίνω ἐμπνέω ὁ πᾶς φιλοσοφία ὑπολαμβάνω . ἀλλά εἰ καί μή καταλαμβάνω ὁ Ἑλληνικός φιλοσοφία ὁ μέγεθος ὁ ἀλήθεια , ἔτι δέ ἐξασθενέω πράσσω ὁ κυριακός ἐντολή , ἀλλά οὖν γε προκατασκευάζω ὁ ὁδός ὁ βασιλικός διδασκαλία , ἁμός γε πη σωφρονίζω καί ὁ ἦθος προτυπόω καί προστύφω εἰς παραδοχή ὁ ἀλήθεια ὁ ὁ πρόνοια δοξάζω .
clemens-alexandrinus.stromata 1.17.81
Ναί φασι γεγράφθαι · πάντες οἱ πρὸ τῆς παρουσίας τοῦ κυρίου κλέπται εἰσὶ καὶ λῃσταί . πάντες μὲν οὖν οἱ ἐν λόγῳ , οὗτοι δὴ οἱ πρὸ τῆς τοῦ λόγου σαρκώσεως , ἐξακούονται καθολικώτερον . ἀλλ’ οἱ μὲν προφῆται , ἅτε ἀποσταλέντες καὶ ἐμπνευσθέντες ὑπὸ τοῦ κυρίου , οὐ κλέπται , ἀλλὰ διάκονοι . φησὶ γοῦν ἡ γραφή · ἀπέστειλεν ἡ σοφία τοὺς ἑαυτῆς δούλους , συγκαλοῦσα μετὰ ὑψηλοῦ κηρύγματος ἐπὶ κρατῆρα οἴνου . φιλοσοφία δὲ οὐκ ἀπεστάλη ὑπὸ κυρίου , ἀλλ’ ἦλθε , φησί , κλαπεῖσα ἢ παρὰ κλέπτου δοθεῖσα , εἴτ’ οὖν δύναμις ἢ ἄγγελος μαθών τι τῆς ἀληθείας καὶ μὴ καταμείνας ἐν αὐτῇ , ταῦτα ἐνέπνευσε καὶ κλέψας ἐδίδαξεν , οὐχὶ μὴ εἰδότος τοῦ κυρίου τοῦ καὶ τὰ τέλη τῶν ἐσομένων πρὸ καταβολῆς τοῦ κόσμου καὶ τοῦ ἕκαστον εἶναι ἐγνωκότος , ἀλλὰ μὴ κωλύσαντος · εἶχεν γάρ τινα ὠφέλειαν τότε ἡ εἰς ἀνθρώπους ἐρχομένη κλοπή , οὐ τοῦ ὑφελομένου τὸ συμφέρον σκοπουμένου , κατευθυνούσης δὲ εἰς τὸ συμφέρον τῆς προνοίας τὴν ἔκβασιν τοῦ τολμήματος .
Lemmas: ναί φημί γράφω · πᾶς ὁ πρό ὁ παρουσία ὁ κύριος κλέπτης εἰμί καί λῃστής . πᾶς μέν οὖν ὁ ἐν λόγος , οὗτος δή ὁ πρό ὁ ὁ λόγος σάρκωσις , ἐξακούω καθολικός . ἀλλά ὁ μέν προφήτης , ἅτε ἀποστέλλω καί ἐμπνεύσκω ὑπό ὁ κύριος , οὐ κλέπτης , ἀλλά διάκονος . φημί γοῦν ὁ γραφή · ἀποστέλλω ὁ σοφία ὁ ἑαυτοῦ δοῦλος , συγκαλέω μετά ὑψηλός κήρυγμα ἐπί κρατήρ οἶνος . φιλοσοφία δέ οὐ ἀποστέλλω ὑπό κύριος , ἀλλά ἔρχομαι , φημί , κλέπτω ἤ παρά κλέπτης δίδωμι , εἶτα οὖν δύναμις ἤ ἄγγελος μανθάνω τις ὁ ἀλήθεια καί μή καταμένω ἐν αὐτός , οὗτος ἐμπνέω καί κλέπτω διδάσκω , οὐ μή οἶδα ὁ κύριος ὁ καί ὁ τέλος ὁ εἰμί πρό καταβολή ὁ κόσμος καί ὁ ἕκαστος εἰμί γιγνώσκω , ἀλλά μή κωλύω · ἔχω γάρ τις ὠφέλεια τότε ὁ εἰς ἄνθρωπος ἔρχομαι κλοπή , οὐ ὁ ὑφαιρέω ὁ συμφέρω σκοπέω , κατευθύνω δέ εἰς ὁ συμφέρω ὁ πρόνοια ὁ ἔκβασις ὁ τόλμημα .
clemens-alexandrinus.stromata 1.17.82
Οἶδα πολλοὺς ἀδιαλείπτως ἐπιφυομένους ἡμῖν καὶ τὸ μὴ κωλῦον αἴτιον εἶναι λέγοντας · φασὶ γὰρ αἴτιον εἶναι κλοπῆς τὸν μὴ φυλάξαντα ἢ τὸν μὴ κωλύσαντα , ὡς τοῦ ἐμπρησμοῦ τὸν σβέσαντα τὸ δεινὸν ἀρχόμενον καὶ τοῦ ναυαγίου τὸν κυβερνήτην μὴ στείλαντα τὴν ὀθόνην . αὐτίκα κολάζονται πρὸς τοῦ νόμου οἱ τούτων αἴτιοι . ᾧ γὰρ κωλῦσαι δύναμις ἦν , τούτῳ καὶ ἡ αἰτία τοῦ συμβαίνοντος προσάπτεται . φαμὲν δὴ πρὸς αὐτοὺς τὸ αἴτιον ἐν τῷ ποιεῖν καὶ ἐνεργεῖν καὶ δρᾶν νοεῖσθαι , τὸ δὲ μὴ κωλῦον κατά γε τοῦτο ἀνενέργητον εἷναι . ἔτι τὸ μὲν αἴτιον πρὸς τῇ ἐνεργείᾳ ἐστί , καθάπερ ὁ μὲν ναυπηγὸς πρὸς τῷ γίγνεσθαι τὸ σκάφος , ὁ δὲ οἰκοδόμος πρὸς τῷ κτίζεσθαι τὴν οἰκίαν · τὸ δὲ μὴ κωλῦον κεχώρισται τοῦ γινομένου . διὰ τοῦτο γοῦν ἐπιτελεῖται , ὅτι τὸ κωλῦσαι δυνάμενον οὐκ ἐνεργεῖ οὐδὲ κωλύει . τί γὰρ ἐνεργεῖ ὁ μὴ κωλύων ; ἤδη δὲ καὶ εἰς ἀπέμφασιν αὐτοῖς ὁ λόγος χωρεῖ , εἴ γε τῆς τρώσεως οὐχὶ τὸ βέλος , ἀλλὰ τὴν ἀσπίδα τὴν μὴ κωλύσασαν τὸ βέλος διελθεῖν αἰτιάσονται · οὐδὲ γὰρ τὸν κλέπτην , ἀλλὰ τὸν μὴ κωλύσαντα τὴν κλοπὴν καταμέμψονται .
Lemmas: οἶδα πολύς ἀδιάλειπτος ἐπιφύω ἐγώ καί ὁ μή κωλύω αἴτιος εἰμί λέγω · φημί γάρ αἴτιος εἰμί κλοπή ὁ μή φυλάσσω ἤ ὁ μή κωλύω , ὡς ὁ ἐμπρησμός ὁ σβέννυμι ὁ δεινός ἄρχω καί ὁ ναυάγιον ὁ κυβερνήτης μή στέλλω ὁ ὀθόνη . αὐτίκα κολάζω πρός ὁ νόμος ὁ οὗτος αἴτιος . ὅς γάρ κωλύω δύναμις εἰμί , οὗτος καί ὁ αἰτία ὁ συμβαίνω προσάπτω . φημί δή πρός αὐτός ὁ αἴτιος ἐν ὁ ποιέω καί ἐνεργέω καί δράω νοέω , ὁ δέ μή κωλύω κατά γε οὗτος ἀνενέργητος εἰμί . ἔτι ὁ μέν αἴτιος πρός ὁ ἐνέργεια εἰμί , καθά ὁ μέν ναυπηγός πρός ὁ γίγνομαι ὁ σκάφος , ὁ δέ οἰκοδόμος πρός ὁ κτίζω ὁ οἰκία · ὁ δέ μή κωλύω χωρίζω ὁ γίγνομαι . διά οὗτος γοῦν ἐπιτελέω , ὅτι ὁ κωλύω δύναμαι οὐ ἐνεργέω οὐδέ κωλύω . τίς γάρ ἐνεργέω ὁ μή κωλύω ; ἤδη δέ καί εἰς ἀπέμφασις αὐτός ὁ λόγος χωρέω , εἰ γε ὁ τρῶσις οὐ ὁ βέλος , ἀλλά ὁ ἀσπίς ὁ μή κωλύω ὁ βέλος διέρχομαι αἰτιάομαι · οὐδέ γάρ ὁ κλέπτης , ἀλλά ὁ μή κωλύω ὁ κλοπή καταμέμφομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 1.17.83
καὶ τὰς ναῦς τοίνυν τῶν Ἑλλήνων μὴ τὸν Ἕκτορα ἐμπρῆσαι λεγόντων . ἀλλὰ τὸν Ἀχιλλέα , διότι κωλῦσαι τὸν Ἕκτορα δυνάμενος ου κεκώλυκεν · ἀλλ’ ὃ μὲν διὰ μῆνιν ( ἐπ’ αὐτῷ δὲ ἦν καὶ μηνίειν καὶ μὴ ) οὐκ ἀπεῖρξε τὸ πῦρ , καὶ ἴσως συναίτιος · ὁ δὲ διάβολος αὐτεξούσιος ὢν καὶ μετανοῆσαι οἷός τε ἦν καὶ κλέψαι , καὶ αἴτιος αὐτὸς τῆς κλοπῆς , οὐχ ὁ μὴ κωλύσας κύριος . ἀλλ’ οὐδ’ ἐπιβλαβὴς ἡ δόσις ἦν , ἵνα ἡ κώλυσις παρέλθῃ . εἰ δὲ χρὴ ἀκριβολογεῖσθαι πρὸς αὐτούς , ἴστωσαν τὸ μὲν μὴ κωλυτικόν , ὅπερ φαμὲν ἐπὶ τῆς κλοπῆς γεγονέναι , μηδ’ ὅλως αἴτιον εἷναι . τὸ δὲ κωλυτικὸν ἐνέχεσθαι τῷ τοῦ αἰτίου ἐγκλήματι . ὁ γὰρ προασπίζων αἴτιός ἐστι τῷ προασπιζομένῳ τοῦ μὴ τιτρώσκεσθαι κωλύων τὸ τρωθῆναι αὐτόν , καὶ τῷ Σωκράτει τὸ δαιμόνιον αἴτιον ἦν οὐχὶ μὴ κωλῦον , ἀλλ’ ἀποτρέπον , εἰ καὶ μὴ προέτρεπεν . οὔτε δὲ οἱ ἔπαινοι οὔτε οἱ ψόγοι οὔθ’ αἱ τιμαὶ οὔθ’ αἱ κολάσεις δίκαιαι , μὴ τῆς ψυχῆς ἐχούσης τὴν ἐξουσίαν τῆς ὁρμῆς καὶ ἀφορμῆς .
Lemmas: καί ὁ ναῦς τοίνυν ὁ Ἕλλην μή ὁ Ἕκτωρ ἐμπίμπρημι λέγω . ἀλλά ὁ Ἀχιλλεύς , διότι κωλύω ὁ Ἕκτωρ δύναμαι οὐ κωλύω · ἀλλά ὁ μέν διά μῆνις ( ἐπί αὐτός δέ εἰμί καί μηνίω καί μή ) οὐ ἀπείργω ὁ πῦρ , καί ἴσως συναίτιος · ὁ δέ διάβολος αὐτεξούσιος εἰμί καί μετανοέω οἷος τε εἰμί καί κλέπτω , καί αἴτιος αὐτός ὁ κλοπή , οὐ ὁ μή κωλύω κύριος . ἀλλά οὐδέ ἐπιβλαβής ὁ δόσις εἰμί , ἵνα ὁ κώλυσις παρέρχομαι . εἰ δέ χρή ἀκριβολογέομαι πρός αὐτός , οἶδα ὁ μέν μή κωλυτικός , ὅς φημί ἐπί ὁ κλοπή γίγνομαι , μηδέ ὅλος αἴτιος εἰμί . ὁ δέ κωλυτικός ἐνέχω ὁ ὁ αἴτιος ἔγκλημα . ὁ γάρ προασπίζω αἴτιος εἰμί ὁ προασπίζω ὁ μή τιτρώσκω κωλύω ὁ τιτρώσκω αὐτός , καί ὁ Σωκράτης ὁ δαιμόνιον αἴτιος εἰμί οὐ μή κωλύω , ἀλλά ἀποτρέπω , εἰ καί μή προτρέπω . οὔτε δέ ὁ ἔπαινος οὔτε ὁ ψόγος οὔτε ὁ τιμή οὔτε ὁ κόλασις δίκαιος , μή ὁ ψυχή ἔχω ὁ ἐξουσία ὁ ὁρμή καί ἀφορμή .
clemens-alexandrinus.stromata 1.17.84
ἀλλ’ ἀκουσίου τῆς κακίας οὔσης . ὅθεν ὁ μὲν κωλύσας αἴτιος , ὁ δὲ μὴ κωλύσας τὴν αἵρεσιν τῆς ψυχῆς κρίνει δικαίως , ἵν’ ὅτι μάλιστα ὁ θεὸς μένῃ ἡμῖν κακίας ἀναίτιος . ἐπεὶ δὲ τῶν ἁμαρτημάτων προαίρεσις καὶ ὁρμὴ κατάρχει , διημαρτημένη δὲ ὑπόληψις ἔσθ’ ὅτε κρατεῖ , ἧς . ἀγνοίας καὶ ἀμαθίας οὔσης , ὀλιγωροῦμεν ἀποστῆναι , εἰκότως ἂν κολάσειε ( καὶ γὰρ τὸ πυρέττειν ἀκούσιον · ἀλλ’ ὅταν δἰ ἑαυτόν τις καὶ δἰ ἀκρασίαν πυρέττῃ . αἰτιώμεθα τοῦτον ) καὶ τῆς κακίας ἀκουσίου οὔσης · οὐ γὰρ αἱρεῖταί τις κακὸν ᾗ κακόν , τῇ δὲ περὶ αὐτὸ ἡδονῇ συναπαγόμενος , ἀγαθὸν ὑπολαβών , ληπτὸν ἡγεῖται . ὧν οὕτως ἐχόντων τὸ ἀπαλλάττεσθαι τῆς τε ἀγνοίας τῆς τε αἱρέσεως τῆς φαύλης καὶ ἐπιτερποῦς καὶ πρὸ τούτων τὸ μὴ συγκατατίθεσθαι ταῖς ἀπατηλαῖς ἐκείναις φαντασίαις ἀπόκειται ἐφ’ ἡμῖν . λῃστὴς δὲ καὶ κλέπτης ὁ διάβολος λέγεται ψευδοπροφήτας ἐγκαταμίξας τοῖς προφήταις , καθάπερ τῷ πυρῷ τὰ ζιζάνια . πάντες οὖν οἱ πρὸ κυρίου κλέπται καὶ λῃσταί , οὐχ ἁπλῶς πάντες ἄνθρωποι , πάντες δὲ οἱ ψευδοπροφῆται καὶ πάντες οἱ μὴ κυρίως ὑπ’ αὐτοῦ ἀποσταλέντες .
Lemmas: ἀλλά ἀκούσιος ὁ κακία εἰμί . ὅθεν ὁ μέν κωλύω αἴτιος , ὁ δέ μή κωλύω ὁ αἵρεσις ὁ ψυχή κρίνω δίκαιος , ἵνα ὅτι μάλα ὁ θεός μένω ἐγώ κακία ἀναίτιος . ἐπεί δέ ὁ ἁμάρτημα προαίρεσις καί ὁρμή κατάρχω , διαμαρτάνω δέ ὑπόληψις εἰμί ὅτε κρατέω , ὅς . ἄγνοια καί ἀμαθία εἰμί , ὀλιγωρέω ἀφίστημι , ἔοικα ἄν κολάζω ( καί γάρ ὁ πυρέσσω ἀκούσιος · ἀλλά ὅταν διά ἑαυτοῦ τις καί διά ἀκρασία πυρέσσω . αἰτέω οὗτος ) καί ὁ κακία ἀκούσιος εἰμί · οὐ γάρ αἱρέω τις κακός ᾗ κακός , ὁ δέ περί αὐτός ἡδονή συναπάγω , ἀγαθός ὑπολαμβάνω , ληπτός ἡγέομαι . ὅς οὕτως ἔχω ὁ ἀπαλλάσσω ὁ τε ἄγνοια ὁ τε αἵρεσις ὁ φαῦλος καί ἐπιτερπής καί πρό οὗτος ὁ μή συγκατατίθημι ὁ ἀπατηλός ἐκεῖνος φαντασία ἀπόκειμαι ἐπί ἐγώ . λῃστής δέ καί κλέπτης ὁ διάβολος λέγω ψευδοπροφήτης ἐγκαταμίγνυμαι ὁ προφήτης , καθά ὁ πυρός ὁ ζιζάνιον . πᾶς οὖν ὁ πρό κύριος κλέπτης καί λῃστής , οὐ ἁπλῶς πᾶς ἄνθρωπος , πᾶς δέ ὁ ψευδοπροφήτης καί πᾶς ὁ μή κύριος ὑπό αὐτός ἀποστέλλω .
clemens-alexandrinus.stromata 1.17.85
Εἶχον δὲ καὶ οἱ ψευδοπροφῆται τὸ κλέμμα , τὸ ὄνομα τὸ προφητικόν , προφῆται ὄντες , ἀλλὰ τοῦ ψεύστου . λέγει γὰρ ὁ κύριος · ὑμεῖς ἐκ τοῦ πατρὸς ὑμῶν τοῦ διαβόλου ἐστὲ καὶ τὰς ἐπιθυμίας τοῦ πατρὸς ὑμῶν θέλετε ποιεῖν . ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος ἦν ἀπ’ ἀρχῆς , καὶ ἐν τῇ ἀληθείᾳ οὐχ ἕστηκεν , ὅτι οὐκ ἔστιν ἀλήθεια ἐν αὐτῷ . ὅταν λαλῇ τὸ ψεῦδος , ἐκ τῶν ἰδίων λαλεῖ , ὅτι ψεύστης ἐστὶ καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ . ἐν δὲ τοῖς ψεύδεσι καὶ ἀληθῆ τινα ἔλεγον οἱ ψευδοπροφῆται , καὶ τῷ ὄντι οὗτοι ἐν ἐκστάσει προεφήτευον ὡς ἂν ἀποστάτου διάκονοι . λέγει δὲ καὶ ὁ ποιμήν , ὁ ἄγγελος τῆς μετανοίας τῷ Ἑρμᾷ περὶ τοῦ ψευδοπροφήτου · τινὰ γὰρ ῥήματα ἀληθῆ λαλεῖ · ὁ γὰρ διάβολος αὐτὸν πληροῖ τῷ ἑαυτοῦ πνεύματι , εἴ τινα δυνήσεται ῥῆξαι τῶν δικαίων . πάντα μὲν οὖν οἰκονομεῖται ἄνωθεν εἰς καλόν , ἵνα γνωρισθῇ διὰ τῆς ἐκκλησίας ἡ πολυποίκιλος σοφία τοῦ θεοῦ , κατὰ πρόγνωσιν τῶν αἰώνων ἣν ἐποίησεν ἐν Χριστῷ . τῷ θεῷ δὲ οὐδὲν ἀντίκειται οὐδὲ ἐναντιοῦταί τι αὐτῷ , κυρίῳ καὶ παντοκράτορι ὄντι .
Lemmas: ἔχω δέ καί ὁ ψευδοπροφήτης ὁ κλέμμα , ὁ ὄνομα ὁ προφητικός , προφήτης εἰμί , ἀλλά ὁ ψεύστης . λέγω γάρ ὁ κύριος · σύ ἐκ ὁ πατήρ σύ ὁ διάβολος εἰμί καί ὁ ἐπιθυμία ὁ πατήρ σύ ἐθέλω ποιέω . ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος εἰμί ἀπό ἀρχή , καί ἐν ὁ ἀλήθεια οὐ ἵστημι , ὅτι οὐ εἰμί ἀλήθεια ἐν αὐτός . ὅταν λαλέω ὁ ψεῦδος , ἐκ ὁ ἴδιος λαλέω , ὅτι ψεύστης εἰμί καί ὁ πατήρ αὐτός . ἐν δέ ὁ ψεῦδος καί ἀληθής τις λέγω ὁ ψευδοπροφήτης , καί ὁ εἰμί οὗτος ἐν ἔκστασις προφητεύω ὡς ἄν ἀποστάτης διάκονος . λέγω δέ καί ὁ ποιμήν , ὁ ἄγγελος ὁ μετάνοια ὁ Ἑρμῆς περί ὁ ψευδοπροφήτης · τις γάρ ῥῆμα ἀληθής λαλέω · ὁ γάρ διάβολος αὐτός πληρόω ὁ ἑαυτοῦ πνεῦμα , εἰ τις δύναμαι ῥήγνυμι ὁ δίκαιος . πᾶς μέν οὖν οἰκονομέω ἄνωθεν εἰς καλός , ἵνα γνωρίζω διά ὁ ἐκκλησία ὁ πολυποίκιλος σοφία ὁ θεός , κατά πρόγνωσις ὁ αἰών ὅς ποιέω ἐν Χριστός . ὁ θεός δέ οὐδείς ἀντίκειμαι οὐδέ ἐναντιόομαι τις αὐτός , κύριος καί παντοκράτωρ εἰμί .
clemens-alexandrinus.stromata 1.17.86
ἀλλὰ καὶ αἱ τῶν ἀποστατησάντων βουλαί τε καὶ ἐνέργειαι , μερικαὶ οὖσαι , γίνονται μὲν ἐκ φαύλης διαθέσεως , καθάπερ καὶ αἱ νόσοι αἱ σωματικαί · κυβερνῶνται δὲ ὑπὸ τῆς καθόλου προνοίας ἐπὶ τέλος ὑγιεινόν , κἂν νοσοποιὸς ᾖ ἡ αἰτία . μέγιστον γοῦν τῆς θείας προνοίας τὸ μὴ ἐᾶσαι τὴν ἐξ ἀποστάσεως ἑκουσίου φυεῖσαν κακίαν ἄχρηστον καὶ ἀνωφελῆ μένειν μηδὲ μὴν κατὰ πάντα βλαβερὰν αὐτὴν γενέσθαι · τῆς γὰρ θείας σοφίας καὶ ἀρετῆς καὶ δυνάμεως ἔργον ἐστὶν οὐ μόνον τὸ ἀγαθοποιεῖν ( φύσις γὰρ ὡς εἰπεῖν αὕτη τοῦ θεοῦ ὡς τοῦ πυρὸς τὸ θερμαίνειν καὶ τοῦ φωτὸς τὸ φωτίζειν ) , ἀλλὰ κἀκεῖνο μάλιστα τὸ διὰ κακῶν τῶν ἐπινοηθέντων πρός τινων ἀγαθόν τι καὶ χρηστὸν τέλος ἀποτελεῖν καὶ ὠφελίμως τοῖς δοκοῦσι φαύλοις χρῆσθαι καθάπερ καὶ τῷ ἐκ πειρασμοῦ μαρτυρίῳ .
Lemmas: ἀλλά καί ὁ ὁ ἀποστατέω βουλή τε καί ἐνέργεια , μερικός εἰμί , γίγνομαι μέν ἐκ φαῦλος διάθεσις , καθά καί ὁ νόσος ὁ σωματικός · κυβερνάω δέ ὑπό ὁ καθόλου πρόνοια ἐπί τέλος ὑγιεινός , ἐάν νοσοποιός εἰμί ὁ αἰτία . μέγας γοῦν ὁ θεῖος πρόνοια ὁ μή ἐάω ὁ ἐκ ἀπόστασις ἑκούσιος φύω κακία ἄχρηστος καί ἀνωφελής μένω μηδέ μήν κατά πᾶς βλαβερός αὐτός γίγνομαι · ὁ γάρ θεῖος σοφία καί ἀρετή καί δύναμις ἔργον εἰμί οὐ μόνος ὁ ἀγαθοποιέω ( φύσις γάρ ὡς λέγω οὗτος ὁ θεός ὡς ὁ πῦρ ὁ θερμαίνω καί ὁ φώς ὁ φωτίζω ) , ἀλλά ἐκεῖνος μάλα ὁ διά κακός ὁ ἐπινοέω πρός τις ἀγαθός τις καί χρηστός τέλος ἀποτελέω καί ὠφέλιμος ὁ δοκέω φαῦλος χράω καθά καί ὁ ἐκ πειρασμός μαρτύριον .
clemens-alexandrinus.stromata 1.17.87
ἔστιν οὖν κἀν φιλοσοφίᾳ , τῇ κλαπείσῃ καθάπερ ὑπὸ Προμηθέως , πῦρ ὀλίγον εἰς φῶς ἐπιτήδειον χρησίμως ζωπυρούμενον , ἴχνος τι σοφίας καὶ κίνησις περὶ θεοῦ . ταύτῃ δ’ ἂν εἶεν κλέπται καὶ λῃσταὶ οἱ παρ’ Ἕλλησι φιλόσοφοι , πρὸ τῆς τοῦ κυρίου παρουσίας παρὰ τῶν Ἑβραϊκῶν προφητῶν μέρη τῆς ἀληθείας οὐ κατ’ ἐπίγνωσιν λαβόντες , ἀλλ’ ὡς ἴδια σφετερισάμενοι δόγματα , καὶ τὰ μὲν παραχαράξαντες , τὰ δὲ ὑπὸ περιεργίας ἀμαθῶς σοφισάμενοι , τὰ δὲ καὶ ἐξευρόντες · ἴσως γὰρ καὶ πνεῦμα αἰσθήσεως ἐσχήκασιν . ὡμολόγησε δὲ καὶ Ἀριστοτέλης τῇ γραφῇ , κλεπτικὴν σοφίας τὴν σοφιστικὴν εἰπών , ὡς προεμηνύσαμεν . ὁ δὲ ἀπόστολος ἃ καὶ λαλοῦμεν λέγει οὐκ ἐν διδακτοῖς ἀνθρωπίνης σοφίας λόγοις , ἀλλ’ ἐν διδακτοῖς πνεύματος.ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν προφητῶν πάντεςφησὶν ἐκ τοῦ πληρώματος αὐτοῦ ἐλάβομεν , δηλονότι τοῦ Χριστοῦ . ὥστε οὐ κλέπται οἱ προφῆται . καὶ ἡ διδαχὴ ἡ ἐμὴ οὐκ ἔστιν ἐμὴ ὁ κύριος λέγει , ἀλλὰ τοῦ πέμψαντός με πατρός . ἐπὶ δὲ τῶν κλεπτόντων ὁ δὲ ἀφ’ ἑαυτοῦ φησὶ λαλῶν τὴν δόξαν τὴν ἰδίαν ζητεῖ . τοιοῦτοι δὲ οἱ Ἕλληνες φίλαυτοι καὶ ἀλαζόνες . σοφοὺς δὲ αὐτοὺς λέγουσα ἡ γραφὴ οὐ τοὺς ὄντως σοφοὺς διαβάλλει , ἀλλὰ τοὺς δοκησισόφους .
Lemmas: εἰμί οὖν ἐν φιλοσοφία , ὁ κλέπτω καθά ὑπό Προμηθεύς , πῦρ ὀλίγος εἰς φάος ἐπιτήδειος χρήσιμος ζωπυρέω , ἴχνος τις σοφία καί κίνησις περί θεός . οὗτος δέ ἄν εἰμί κλέπτης καί λῃστής ὁ παρά Ἕλλην φιλόσοφος , πρό ὁ ὁ κύριος παρουσία παρά ὁ Ἑβραικός προφήτης μέρος ὁ ἀλήθεια οὐ κατά ἐπίγνωσις λαμβάνω , ἀλλά ὡς ἴδιος σφετερίζω δόγμα , καί ὁ μέν παραχαράσσω , ὁ δέ ὑπό περιεργία ἀμαθής σοφίζω , ὁ δέ καί ἐξευρίσκω · ἴσως γάρ καί πνεῦμα αἴσθησις ἔχω . ὁμολογέω δέ καί Ἀριστοτέλης ὁ γραφή , κλεπτικός σοφία ὁ σοφιστικός λέγω , ὡς προμηνύω . ὁ δέ ἀπόστολος ὅς καί λαλέω λέγω οὐ ἐν διδακτός ἀνθρώπινος σοφία λόγος , ἀλλά ἐν διδακτός πνεύματος.ἐπὶ μέν γάρ ὁ προφήτης πάντεςφησὶν ἐκ ὁ πλήρωμα αὐτός λαμβάνω , δηλονότι ὁ Χριστός . ὥστε οὐ κλέπτης ὁ προφήτης . καί ὁ διδαχή ὁ ἐμός οὐ εἰμί ἐμός ὁ κύριος λέγω , ἀλλά ὁ πέμπω ἐγώ πατήρ . ἐπί δέ ὁ κλέπτω ὁ δέ ἀπό ἑαυτοῦ φημί λαλέω ὁ δόξα ὁ ἴδιος ζητέω . τοιοῦτος δέ ὁ Ἕλλην φίλαυτος καί ἀλαζών . σοφός δέ αὐτός λέγω ὁ γραφή οὐ ὁ ὄντως σοφός διαβάλλω , ἀλλά ὁ δοκησίσοφος .
clemens-alexandrinus.stromata 1.18.88
καὶ τούτων , φησίν , ἀπολῶ τὴν σοφίαν τῶν σοφῶν καὶ τὴν σύνεσιν τῶν συνετῶν ἀθετήσω . ἐπιφέρει γοῦν ὁ ἀπόστολος · ποῦ σοφός ; ποῦ γραμματεύς ; ποῦ συζητητὴς τοῦ αἰῶνος τούτου ; πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν γραμματέων τοὺς τοῦ αἰῶνος τούτου ζητητάς , τἀς , τοὺς ἐξ ἐθνῶν φιλοσόφους τάξας . οὐχὶ ἐμώρανεν ὁ θεὸς τὴν σοφίαν τοῦ κόσμου ; ἐπ’ ἴσης τῷ μωρὰν ἔδειξε καὶ οὐκ ἀληθῆ . ὡς ᾤοντο . κἂν πύθῃ τὴν αἰτίαν τῆς δοξοσοφίας αὐτῶν , διὰ τὴν πώρωσιν τῆς καρδίας αὐτῶν ἐρεῖ . ἐπειδὴ ἐν τῇ σοφίᾳ τοῦ θεοῦ . τουτέστι διὰ τῶν προφητῶν κατηγγελμένῃ , οὐκ ἔγνω ὁ κόσμος διὰ τῆς σοφίας , τῆς διὰ τῶν προφητῶν λαλούσης , αὐτόν , δηλονότι τὸν θεόν , εὐδόκησεν οὗτος ὁ θεὸς διὰ τοῦ κηρύγματος τῆς μωρίας , τῆς δοκούσης Ἕλλησιν εἶναι μωρίας , σῶσαι τοὺς πιστεύοντας · ἐπειδὴ Ἰουδαῖοι , φησί , σημεῖα αἰτοῦσι πρὸς πίστιν , Ελληνες δὲ σοφίαν ζητοῦσι , τοὺς ἀναγκαστικοὺς καλουμένους λόγους καὶ τοὺς ἄλλους συλλογισμοὺς δηλονότι , ἡμεῖς δὲ κηρύσσομεν Ἰησοῦν Χριστὸν ἐσταυρωμένον , Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλον διὰ τὸ εἰδότας τὴν προφητείαν μὴ πιστεύειν τῇ ἐκβάσει , Ἕλλησι δὲ μωρίαν · μυθῶδες γὰρ ἡγοῦνται οἱ δοκησίσοφοι διά τε ἀνθρώπου υἱὸν θεοῦ λαλεῖν υἱόν τε ἔχειν τὸν θεὸν καὶ δὴ καὶ πεπονθέναι τοῦτον · ὅθεν αὐτοὺς ἡ πρόληψις τῆς οἰήσεως ἀναπείθει ἀπιστεῖν · ἡ γὰρ παρουσία τοῦ σωτῆρος οὐ μωροὺς ἐποίησεν καὶ σκληροκαρδίους καὶ ἀπίστους , ἀλλὰ συνετοὺς καὶ εὐπειθεῖς καὶ πρὸς ἔτι πιστούς . ἐδείχθησαν δὲ ἐκ τῆς τῶν ὑπακουσάντων ἑκουσίου προσκλίσεως χωρισθέντες οἱ μὴ ἐθελήσαντες πείθεσθαι ἀσύνετοί τε καὶ ἄπιστοι καὶ μωροί · αὐτοῖς δὲ τοῖς κλητοῖς Ἰουδαίοις τε καὶ Ἕλλησι Χριστὸς θεοῦ δύναμίς ἐστι καὶ θεοῦ σοφία .
Lemmas: καί οὗτος , φημί , ἀπόλλυμι ὁ σοφία ὁ σοφός καί ὁ σύνεσις ὁ συνετός ἀθετέω . ἐπιφέρω γοῦν ὁ ἀπόστολος · ποῦ σοφός ; ποῦ γραμματεύς ; ποῦ συζητητής ὁ αἰών οὗτος ; πρός ἀντιδιαστολή ὁ γραμματεύς ὁ ὁ αἰών οὗτος ζητητής , ὅς , ὁ ἐκ ἔθνος φιλόσοφος τάσσω . οὐ μωραίνω ὁ θεός ὁ σοφία ὁ κόσμος ; ἐπί ἴσος ὁ μωρός δείκνυμι καί οὐ ἀληθής . ὡς οἴομαι . ἐάν πυνθάνομαι ὁ αἰτία ὁ δοξοσοφία αὐτός , διά ὁ πώρωσις ὁ καρδία αὐτός λέγω . ἐπειδή ἐν ὁ σοφία ὁ θεός . τουτέστι διά ὁ προφήτης καταγγέλλω , οὐ γιγνώσκω ὁ κόσμος διά ὁ σοφία , ὁ διά ὁ προφήτης λαλέω , αὐτός , δηλονότι ὁ θεός , εὐδοκέω οὗτος ὁ θεός διά ὁ κήρυγμα ὁ μωρία , ὁ δοκέω Ἕλλην εἰμί μωρία , σῴζω ὁ πιστεύω · ἐπειδή Ἰουδαῖος , φημί , σημεῖον αἰτέω πρός πίστις , Ἕλλην δέ σοφία ζητέω , ὁ ἀναγκαστικός καλέω λόγος καί ὁ ἄλλος συλλογισμός δηλονότι , ἐγώ δέ κηρύσσω Ἰησοῦς Χριστός σταυρόω , Ἰουδαῖος μέν σκάνδαλον διά ὁ οἶδα ὁ προφητεία μή πιστεύω ὁ ἔκβασις , Ἕλλην δέ μωρία · μυθώδης γάρ ἡγέομαι ὁ δοκησίσοφος διά τε ἄνθρωπος υἱός θεός λαλέω υἱός τε ἔχω ὁ θεός καί δή καί πάσχω οὗτος · ὅθεν αὐτός ὁ πρόληψις ὁ οἴησις ἀναπείθω ἀπιστέω · ὁ γάρ παρουσία ὁ σωτήρ οὐ μωρός ποιέω καί σκληροκάρδιος καί ἄπιστος , ἀλλά συνετός καί εὐπειθής καί πρός ἔτι πιστός . δείκνυμι δέ ἐκ ὁ ὁ ὑπακούω ἑκούσιος πρόσκλισις χωρίζω ὁ μή ἐθέλω πείθω ἀσύνετος τε καί ἄπιστος καί μωρός · αὐτός δέ ὁ κλητός Ἰουδαῖος τε καί Ἕλλην Χριστός θεός δύναμις εἰμί καί θεός σοφία .
clemens-alexandrinus.stromata 1.18.89
μή τι οὖν , ὅπερ καὶ ἄμεινον , ἀποφατικὸν ἡγητέον τὸ οὐχὶ ἐμώρανεν ὁ θεὸς τὴν σοφίαν τοῦ κόσμου ἐπ’ ἴσης τῷ οὐκ ἐμώρανεν , ἵνα μὴ ἡ αἰτία τῆς σκληροκαρδίας αὐτοῖς παρὰ τοῦ θεοῦ φαίνηται γενομένη . τοῦ μωράναντος τὴν σοφίαν · ἔμπαλιν γὰρ καίτοι σοφοὶ ὄντες ἐν μείζονι αἰτίᾳ γεγόνασι μὴ πιστεύσαντες τῷ κηρύγματι · ἑκούσιος γὰρ ἥ τε αἵρεσις ἥ τε τῆς ἀληθείας ἐκτροπή . ἀλλὰ καὶ τῷ ἀπολῶ τὴν σοφίαν τῶν σοφῶν τῇ τῆς καταφρονουμένης καὶ ὑπερορωμένης βαρβάρου φιλοσοφίας ἀντιπαραθέσει καταλάμψαι φησίν , ὡς καὶ ὁ λύχνος ὑπὸ τοῦ ἡλίου καταλαμπόμενος ἀπολωλέναι λέγεται τῷ μὴ τὴν ἴσην ἐκτελεῖν ἐνέργειαν . πάντων τοίνυν ἀνθρώπων κεκλημένων οἱ ὑπακοῦσαι βουληθέντες κλητοὶ ὠνομάσθησαν . οὐ γάρ ἐστιν ἀδικία παρὰ τῷ θεῷ . αὐτίκα ἐξ ἑκατέρου γένους οἱ πιστεύσαντες , οὗτοι λαὸς περιούσιος . κὰν ταῖς Πράξεσι τῶν ἀποστόλων εὕροις ἂν κατὰ λέξιν · οἱ μὲν οὖν ἀποδεξάμενοι τὸν λόγον αὐτοῦ ἐβαπτίσθησαν , οἱ δὲ μὴ θελήσαντες πείθεσθαι ἑαυτοὺς ἀπέστησαν δηλαδή .
Lemmas: μή τις οὖν , ὅς καί ἀγαθός , ἀποφατικός ἡγέομαι ὁ οὐ μωραίνω ὁ θεός ὁ σοφία ὁ κόσμος ἐπί ἴσος ὁ οὐ μωραίνω , ἵνα μή ὁ αἰτία ὁ σκληροκαρδία αὐτός παρά ὁ θεός φαίνω γίγνομαι . ὁ μωραίνω ὁ σοφία · ἔμπαλιν γάρ καίτοι σοφός εἰμί ἐν μέγας αἰτία γίγνομαι μή πιστεύω ὁ κήρυγμα · ἑκούσιος γάρ ὁ τε αἵρεσις ὁ τε ὁ ἀλήθεια ἐκτροπή . ἀλλά καί ὁ ἀπόλλυμι ὁ σοφία ὁ σοφός ὁ ὁ καταφρονέω καί ὑπεροράω βάρβαρος φιλοσοφία ἀντιπαράθεσις καταλάμπω φημί , ὡς καί ὁ λύχνος ὑπό ὁ ἥλιος καταλάμπω ἀπόλλυμι λέγω ὁ μή ὁ ἴσος ἐκτελέω ἐνέργεια . πᾶς τοίνυν ἄνθρωπος καλέω ὁ ὑπακούω βούλομαι κλητός ὀνομάζω . οὐ γάρ εἰμί ἀδικία παρά ὁ θεός . αὐτίκα ἐκ ἑκάτερος γένος ὁ πιστεύω , οὗτος λαός περιούσιος . ἐν ὁ Πρᾶξις ὁ ἀπόστολος εὑρίσκω ἄν κατά λέξις · ὁ μέν οὖν ἀποδέχομαι ὁ λόγος αὐτός βαπτίζω , ὁ δέ μή ἐθέλω πείθω ἑαυτοῦ ἀφίστημι δηλαδή .
clemens-alexandrinus.stromata 1.18.90
πρὸς τούτους ἡ προφητεία λέγει · κἂν θέλητε καὶ εἰσακούσητέ μου , τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς φάγεσθε , ἐφ’ ἡμῖν κείμενα διελέγχουσα καὶ τὴν αἵρεσιν καὶ τὴν ἐκτροπήν · θεοῦ δὲ σοφίαν εἴρηκεν ὁ ἀπόστολος τὴν τὴν κατὰ τὸν κύριον διδασκαλίαν , ἵνα δείξῃ τὴν ἀληθῆ φιλοσοφίαν δἰ υἱοῦ παραδιδομένην . ἀλλὰ γὰρ καὶ ὁ δοκησίσοφος παραινέσεις ἔχει τινὰς τὰς παρὰ τῷ ἀποστόλῳ κελευούσας ἐνδύσασθαι τὸν καινὸν ἄνθρωπον τὸν κατὰ θεὸν κτισθέντα ἐν δικαιοσύνῃ καὶ ὁσιότητι τῆς ἀληθείας . διὸ ἀποθέμενοι τὸ ψεῦδος λαλεῖτε ἀλήθειαν · μὴ δίδοτε τόπον τῷ διαβόλῳ . ὁ κλέπτων μηκέτι κλεπτέτω , μᾶλλον δὲ κοπιάτω ἐργαζόμενος τὸ ἀγαθόν . ἐργάζεσθαι δέ ἐστι τὸ προσεκπονεῖν ζητοῦντα τὴν ἀλήθειαν , σὺν γὰρ τῇ λογικῇ εὐποιίᾳ , ἵνα ἔχητε μεταδοῦναι τῷ χρείαν ἔχοντι καὶ τῆς κοσμικῆς περιουσίας καὶ τῆς θείας σοφίας . βούλεται γὰρ ἐκδιδάσκεσθαι τὸν λόγον καὶ εἰς τὰς τραπέζας τὸ ἀργύριον βάλλεσθαι δεδοκιμασμένον ἀκριβῶς εἰς τὸ ἐκδανείζεσθαι . ὅθεν ἐπιφέρει · λόγος σαπρὸς ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν μὴ ἐκπορευέσθω , σαπρὸς λόγος οὗτος ὁ ἐξ οἰήσεως , ἀλλ’ εἴ τις ἀγαθὸς πρὸς οἰκοδομὴν τῆς χρείας , ἵνα δῷ χάριν τοῖς ἀκούουσιν . ἀγαθοῦ δ’ ἀνάκη θεοῦ ἀγαθὸν εἶναι τὸν λόγον . πῶς δὲ οὐκ ἀγαθὸς ὁ σῴζων ;
Lemmas: πρός οὗτος ὁ προφητεία λέγω · ἐάν ἐθέλω καί εἰσακούω ἐγώ , ὁ ἀγαθός ὁ γῆ ἐσθίω , ἐπί ἐγώ κεῖμαι διελέγχω καί ὁ αἵρεσις καί ὁ ἐκτροπή · θεός δέ σοφία λέγω ὁ ἀπόστολος ὁ ὁ κατά ὁ κύριος διδασκαλία , ἵνα δείκνυμι ὁ ἀληθής φιλοσοφία διά υἱός παραδίδωμι . ἀλλά γάρ καί ὁ δοκησίσοφος παραίνεσις ἔχω τις ὁ παρά ὁ ἀπόστολος κελεύω ἐνδύω ὁ καινός ἄνθρωπος ὁ κατά θεός κτίζω ἐν δικαιοσύνη καί ὁσιότης ὁ ἀλήθεια . διό ἀποτίθημι ὁ ψεῦδος λαλέω ἀλήθεια · μή δίδωμι τόπος ὁ διάβολος . ὁ κλέπτω μηκέτι κλέπτω , μάλα δέ κοπιάω ἐργάζομαι ὁ ἀγαθός . ἐργάζομαι δέ εἰμί ὁ προσεκπονέω ζητέω ὁ ἀλήθεια , σύν γάρ ὁ λογικός εὐποιία , ἵνα ἔχω μεταδίδωμι ὁ χρεία ἔχω καί ὁ κοσμικός περιουσία καί ὁ θεῖος σοφία . βούλομαι γάρ ἐκδιδάσκω ὁ λόγος καί εἰς ὁ τράπεζα ὁ ἀργύριον βάλλω δοκιμάζω ἀκριβής εἰς ὁ ἐκδανείζω . ὅθεν ἐπιφέρω · λόγος σαπρός ἐκ ὁ στόμα σύ μή ἐκπορεύω , σαπρός λόγος οὗτος ὁ ἐκ οἴησις , ἀλλά εἰ τις ἀγαθός πρός οἰκοδομή ὁ χρεία , ἵνα δίδωμι χάρις ὁ ἀκούω . ἀγαθός δέ ἀνακαίω θεός ἀγαθός εἰμί ὁ λόγος . πῶς δέ οὐ ἀγαθός ὁ σῴζω ;
clemens-alexandrinus.stromata 1.19.91
Ὅτι οὖν μαρτυροῦνται ἀληθῆ τινα δογματίζειν καὶ Ἕλληνες , ἔξεστι κἀντεῦθεν σκοπεῖν . ὁ Παῦλος ἐν ταῖς Πράξεσι τῶν ἀποστόλων ἀναγράφεται λέγων πρὸς τοὺς Ἀρεοπαγίτας · δεισιδαιμονεστέρους ὑμᾶς θεωρῶ . διερχόμενος γὰρ καὶ ἱστορῶν τὰ σεβάσματα ὑμῶν εὗρον βωμὸν ἐν ᾧ ἀνεγέγραπτο · ἀγνώστῳ θεῷ . ὃν οὖν ἀγνοοῦντες εὐσεβεῖτε , τοῦτον ἐγὼ καταγγέλλω ὑμῖν . ὁ θεὸς ὁ ποιήσας τὸν κόσμον καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῷ , οὗτος οὐρανοῦ καὶ γῆς ὑπάρχων κύριος οὐκ ἐν χειροποιήτοις ναοῖς κατοικεῖ οὐδὲ ὑπὸ χειρῶν ἀνθρωπίνων θεραπεύεται προσδεόμενός τινος , αὐτὸς δοὺς πᾶσι ζωὴν καὶ πνοὴν καὶ τὰ πάντα · ἐποίησέ τε ἐξ ἑνὸς πᾶν γένος ἀνθρώπων κατοικεῖν ἐπὶ ἐπὶ παντὸς προσώπου τῆς γῆς , ὁρίσας προστεταγμένους καιροὺς καὶ τὰς ὁροθεσίας τῆς κατοικίας αὐτῶν , ζητεῖν τὸ θεῖον , εἰ ἄρα ψηλαφήσειαν ἢ εὕροιεν , καίτοι οὐ μακρὰν ἀπὸ ἑνὸς ἑκάστου ἡμῶν ὑπάρχοντος · ἐν αὐτῷ γὰρ ζῶμεν καὶ κινούμεθα καὶ ἐσμέν , ὡς καί τινες τῶν καθ’ ὑμᾶς ποιητῶν εἰρήκασιν · τοῦ γὰρ καὶ γένος ἐσμέν . ἐξ ὧν δῆλον ὅτι καὶ ποιητικοῖς χρώμενος παραδείγμασιν ἐκ τῶν Ἀράτου Φαινομένων δοκιμάζει τὰ παρ’ Ἕλλησι καλῶς εἰρημένα καὶ διὰ τοῦ ἀγνώστου θεοῦ τιμᾶσθαι μὲν κατὰ περίφρασιν πρὸς τῶν Ἑλλήνων τὸν δημιουργὸν θεὸν ᾐνίξατο , κατ’ ἐπίγνωσιν δὲ δεῖν δἰ υἱοῦ παραλαβεῖν τε καὶ μαθεῖν .
Lemmas: ὅτι οὖν μαρτυρέω ἀληθής τις δογματίζω καί Ἕλλην , ἔξεστι ἐντεῦθεν σκοπέω . ὁ Παῦλος ἐν ὁ Πρᾶξις ὁ ἀπόστολος ἀναγράφω λέγω πρός ὁ Ἀρεοπαγίτης · δεισιδαίμων σύ θεωρέω . διέρχομαι γάρ καί ἱστορέω ὁ σέβασμα σύ εὑρίσκω βωμός ἐν ὅς ἀναγράφω · ἄγνωστος θεός . ὅς οὖν ἀγνοέω εὐσεβέω , οὗτος ἐγώ καταγγέλλω σύ . ὁ θεός ὁ ποιέω ὁ κόσμος καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός , οὗτος οὐρανός καί γῆ ὑπάρχω κύριος οὐ ἐν χειροποίητος ναός κατοικέω οὐδέ ὑπό χείρ ἀνθρώπινος θεραπεύω προσδέω τις , αὐτός δίδωμι πᾶς ζωή καί πνοή καί ὁ πᾶς · ποιέω τε ἐκ εἷς πᾶς γένος ἄνθρωπος κατοικέω ἐπί ἐπί πᾶς πρόσωπον ὁ γῆ , ὁρίζω προστάσσω καιρός καί ὁ ὁροθεσία ὁ κατοικία αὐτός , ζητέω ὁ θεῖος , εἰ ἄρα ψηλαφάω ἤ εὑρίσκω , καίτοι οὐ μακρός ἀπό εἷς ἕκαστος ἐγώ ὑπάρχω · ἐν αὐτός γάρ ζάω καί κινέω καί εἰμί , ὡς καί τις ὁ κατά σύ ποιητής λέγω · τίς γάρ καί γένος εἰμί . ἐκ ὅς δῆλος ὅτι καί ποιητικός χράω παράδειγμα ἐκ ὁ Ἄρατος Φαίνω δοκιμάζω ὁ παρά Ἕλλην καλός λέγω καί διά ὁ ἄγνωστος θεός τιμάω μέν κατά περίφρασις πρός ὁ Ἕλλην ὁ δημιουργός θεός αἰνίζω , κατά ἐπίγνωσις δέ δέω διά υἱός παραλαμβάνω τε καί μανθάνω .
clemens-alexandrinus.stromata 1.19.92
ἀπέστειλα οὖν διὰ τοῦτό σε εἰς τὰ ἔθνη , ἀνοῖξαι , φησίν , ὀφθαλμοὺς αὐτῶν , τοῦ ἐπιστρέψαι ἀπὸ σκότους εἰς φῶς καὶ τῆς ἐξουσίας τοῦ σατανᾶ ἐπὶ θεόν , τοῦ λαβεῖν αὐτοὺς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ κλῆρον ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πίστει τῇ εἰς ἐμέ . οὗτοι οὖν οἱ ἀνοιγόμενοι τυφλῶν ὀφθαλμοὶ ἡ δἰ υἱοῦ ἐπίγνωσίς ἐστι τοῦ πατρός , ἡ τῆς περιφράσεως τῆς Ἑλληνικῆς κατάληψις , τό τε ἀπὸ τῆς ἐξουσίας τοῦ σατανᾶ ἐπιστρέψαι τὸ ἀπὸ τῆς ἁμαρτία ἐστὶ μεταβάλλεσθαι , δἰ ἣν ἡ δουλεία ἐγεγόνει . οὐ μὴν ἁπλῶς πᾶσαν φιλοσοφίαν ἀποδεχόμεθα , ἀλλ’ ἐκείνην περὶ ἧς καὶ ὁ παρὰ Πλάτωνι λέγει Σωκράτης · εἰσὶ γὰρ δή , ὥς φασι οἱ περὶ τὰς τελετάς , ναρθηκοφόροι μὲν πολλοί , βάκχοι δέ τε παῦροι , πολλοὺς μὲν τοὺς κλητούς , ὀλίγους δὲ τοὺς ἐκλεκτοὺς αἰνιττόμενος . ἐπιφέρει γοῦν σαφῶς · οὗτοι δέ εἰσι κατὰ τὴν ἐμὴν δόξαν οὐκ ἄλλοι ἢ οἱ πεφιλοσοφηκότες ὀρθώς . ὧν δὴ κἀγὼ κατά γε τὸ δυνατὸν οὐδὲν ἀπέλιπον ἐν τῷ βίῳ , ἀλλὰ παντὶ τρόπῳ προὐθυμήθην γενέσθαι . εἰ δὲ ὀρθῶς προὐθυμήθην καί τι ἠνύσαμεν , ἐκεῖσε ἐλθόντες τὸ σαφὲς εἰσόμεθα , ἐὰν θεὶς θέλῃ , ὀλίγον ὕστερον .
Lemmas: ἀποστέλλω οὖν διά οὗτος σύ εἰς ὁ ἔθνος , ἀνοίγνυμι , φημί , ὀφθαλμός αὐτός , ὁ ἐπιστρέφω ἀπό σκότος εἰς φάος καί ὁ ἐξουσία ὁ σατανᾶς ἐπί θεός , ὁ λαμβάνω αὐτός ἄφεσις ἁμαρτία καί κλῆρος ἐν ὁ ἁγιάζω πίστις ὁ εἰς ἐγώ . οὗτος οὖν ὁ ἀνοίγνυμι τυφλός ὀφθαλμός ὁ διά υἱός ἐπίγνωσις εἰμί ὁ πατήρ , ὁ ὁ περίφρασις ὁ Ἑλληνικός κατάληψις , ὁ τε ἀπό ὁ ἐξουσία ὁ σατανᾶς ἐπιστρέφω ὁ ἀπό ὁ ἁμαρτία εἰμί μεταβάλλω , διά ὅς ὁ δουλεία γίγνομαι . οὐ μήν ἁπλῶς πᾶς φιλοσοφία ἀποδέχομαι , ἀλλά ἐκεῖνος περί ὅς καί ὁ παρά Πλάτων λέγω Σωκράτης · εἰμί γάρ δή , ὡς φημί ὁ περί ὁ τελετή , ναρθηκοφόρος μέν πολύς , Βάκχος δέ τε παῦρος , πολύς μέν ὁ κλητός , ὀλίγος δέ ὁ ἐκλεκτός αἰνίσσομαι . ἐπιφέρω γοῦν σαφής · οὗτος δέ εἰμί κατά ὁ ἐμός δόξα οὐ ἄλλος ἤ ὁ φιλοσοφέω ὀρθός . ὅς δή ἐγώ κατά γε ὁ δυνατός οὐδείς ἀπολείπω ἐν ὁ βίος , ἀλλά πᾶς τρόπος προθυμέομαι γίγνομαι . εἰ δέ ὀρθός προθυμέομαι καί τις ἀνύω , ἐκεῖσε ἔρχομαι ὁ σαφής οἶδα , ἐάν τίθημι ἐθέλω , ὀλίγος ὕστερον .
clemens-alexandrinus.stromata 1.19.93
ἆρ’ οὐ δοκεῖ σοι ἐκ τῶν Ἑβραϊκῶν γραφῶν τὴν μετὰ θάνατον ἐλπίδα τοῦ δικαίου σαφηνίζειν ; κἀν τῷ Δημοδόκῳ , εἰ δὴ τοῦ Πλάτωνος τὸ σύγγραμμα , μὴ οὐκ ᾖ τοῦτο φιλοσοφεῖν λέγει , περὶ τὰς τέχνας κυπτάζοντα ζῆν οὐδὲ πολυμαθοῦντα , ἀλλὰ ἄλλο τι , ἐπεὶ ἔγωγε ᾤμην καὶ ὄνειδος εἶναι . ᾔδει γὰρ , οἶμαι , ὡς ἄρα πολυμαθίη νόον ἔχειν οὐ διδάσκει καθ’ Ἡράκλειτον . ἔν τε τῷ πέμπτῳ τῆς Πολιτείας τούτους οὖν πάντας φησὶ καὶ ἄλλους τοιούτων τινῶν μαθηματικοὺς καὶ τοὺς τῶν τεχνυδρίων φιλοσόφους θήσομεν ; οὐδαμῶς , εἶπον , ἀλλ’ ὁμοίους μὲν φιλοσόφοις . τοὺς δ’ ἀληθινούς , ἔφη , τίνας λέγεις ; τοὺς τῆς ἀληθείας , ἦν δ’ ἐγώ , φιλοθεάμονας . οὐ γὰρ ἐν γεωμετρίᾳ αἰτήματα καὶ ὑποθέσεις ἐχούσῃ φιλοσοφία , οὐδ’ ἐν μουσικῇ , στοχαστικῇ γε οὔσῃ , οὐδ’ ἐν ἀστρονομίᾳ , φυσικῶν καὶ ῥεόντων καὶ εἰκότων βεβυσμένῃ λόγων , ἀλλ’ αὐτοῦ τἀγαθοῦ δὴ ἐπιστήμη καὶ τῆς ἀληθείας , ἐκείνων ἑτέρων μὲν ὄντων τἀγαθοῦ , ὁδῶν δὲ ἐπὶ τἀγαθόν . ὥστ’ οὐδ’ αὐτὸς τὴν ἐγκύκλιον παιδείαν παιδείαν συντελεῖν πρὸς τἀγαθὸν δίδωσι , συνεργεῖν δὲ πρὸς τὸ διεγείρειν καὶ συγγυμνάζειν πρὸς τὰ νοητὰ τὴν ψυχήν .
Lemmas: ἆρα οὐ δοκέω σύ ἐκ ὁ Ἑβραικός γραφή ὁ μετά θάνατος ἐλπίς ὁ δίκαιος σαφηνίζω ; ἐν ὁ Δημόδοκος , εἰ δή ὁ Πλάτων ὁ σύγγραμμα , μή οὐ εἰμί οὗτος φιλοσοφέω λέγω , περί ὁ τέχνη κυπτάζω ζάω οὐδέ πολυμαθέω , ἀλλά ἄλλος τις , ἐπεί ἐγώ οἴομαι καί ὄνειδος εἰμί . Ἠείδω γάρ , οἴομαι , ὡς ἄρα πολυμαθία νόος ἔχω οὐ διδάσκω κατά Ἡράκλειτος . ἐν τε ὁ πέμπτος ὁ Πολιτεία οὗτος οὖν πᾶς φημί καί ἄλλος τοιοῦτος τις μαθηματικός καί ὁ ὁ τεχνύδριον φιλόσοφος τίθημι ; οὐδαμῶς , λέγω , ἀλλά ὅμοιος μέν φιλόσοφος . ὁ δέ ἀληθινός , φημί , τίς λέγω ; ὁ ὁ ἀλήθεια , εἰμί δέ ἐγώ , φιλοθεάμων . οὐ γάρ ἐν γεωμετρία αἴτημα καί ὑπόθεσις ἔχω φιλοσοφία , οὐδέ ἐν μουσική , στοχαστικός γε εἰμί , οὐδέ ἐν ἀστρονομία , φυσικός καί ῥέω καί ἔοικα βύω λόγος , ἀλλά αὐτοῦ ἀγαθός δή ἐπιστήμη καί ὁ ἀλήθεια , ἐκεῖνος ἕτερος μέν εἰμί ἀγαθός , ὁδός δέ ἐπί ἀγαθός . ὥστε οὐδέ αὐτός ὁ ἐγκύκλιος παιδεία παιδεία συντελέω πρός ἀγαθός δίδωμι , συνεργέω δέ πρός ὁ διεγείρω καί συγγυμνάζω πρός ὁ νοητός ὁ ψυχή .
clemens-alexandrinus.stromata 1.19.94
Εἴτ’ οὖν κατὰ περίπτωσίν φασιν ἀποφθέγξασθαί τινα τῆς ἀληθοῦς φιλοσοφίας τοὺς Ἕλληνας , θείας οἰκονομίας ἡ περίπτωσις ( οὐ γὰρ ταὐτόματον ἐκθειάσει τις διὰ τὴν πρὸς ἡμᾶς φιλοτιμίαν ) , εἴτε κατὰ συντυχίαν , οὐκ ἀπρονόητος ἡ συντυχία · εἴτ’ αὖ φυσικὴν ἔννοιαν ἐσχηκέναι τοὺς Ἕλληνας λέγοι . τὸν τῆς φύσεως δημιουργὸν ἕνα γινώσκομεν , καθὸ καὶ τὴν δικαιοσύνην φυσικὴν εἰρήκαμεν , εἴτε μὴν κοινὸν ἐσχηκέναι νοῦν , τίς ὁ τούτου πατὴρ καὶ τῆς κατὰ τὴν τοῦ νοῦ διανομὴν δικαιοσύνης σκοπήσωμεν . ἂν γὰρ προαναφώνησίν τις εἴπῃ καὶ συνεκφώνησιν αἰτιάσηται , προφητείας εἴδη λέγει . ναὶ μὴν κατ’ ἔμφασιν ἀληθείας ἄλλοι θέλουσιν εἰρῆσθαί τινα τοῖς φιλοσόφοις . ὁ μὲν οὖν θεσπέσιος ἀπόστολος ἐφ’ ἡμῶν γράφει · βλέπομεν γὰρ νῦν ὡς δἰ ἐσόπτρου , κατ’ ἀνάκλασιν ἐπ’ αὐτοῦ ἑαυτοὺς γινώσκοντες κἀκ τοῦ ἐν ἡμῖν θείου τὸ ποιητικὸν αἴτιον ὡς οἷόν τε συνθεωροῦντες · εἶδες γάρ , φησί , τὸν ἀδελφόν σου , εἶδες τὸν θεόν σου . τὸν σωτῆρα οἶμαι θεὸν εἰρῆσθαι ἡμῖν τὰ νῦν · μετὰ δὲ τὴν τῆς σαρκὸς ἀπόθεσιν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον , τότε ἤδη ὁριστικῶς καὶ καταληπτικῶς , ὅταν καθαρὰ ἡ καρδία γένηται . καὶ κατ’ ἔμφασιν δὲ καὶ διάφασιν οἱ ἀκριβῶς παρ’ Ἕλλησι φιλοσοφήσαντες διορῶσι τὸν θεόν · τοιαῦται γὰρ αἱ κατ’ ἀδυναμίαν φαντασίαι ἀληθεῖς , ὡς φαντασία καθορᾶται ἐν τοῖς ὕδασιν καὶ ὁρῶμεν διὰ τῶν διαφανῶν καὶ διαυγῶν σωμάτων .
Lemmas: εἴτε οὖν κατά περίπτωσις φημί ἀποφθέγγομαι τις ὁ ἀληθής φιλοσοφία ὁ Ἕλλην , θεῖος οἰκονομία ὁ περίπτωσις ( οὐ γάρ αὐτόματος ἐκθειάζω τις διά ὁ πρός ἐγώ φιλοτιμία ) , εἴτε κατά συντυχία , οὐ ἀπρονόητος ὁ συντυχία · εἴτε αὖ φυσικός ἔννοια ἔχω ὁ Ἕλλην λέγω . ὁ ὁ φύσις δημιουργός εἷς γιγνώσκω , καθό καί ὁ δικαιοσύνη φυσικός λέγω , εἴτε μήν κοινός ἔχω νόος , τίς ὁ οὗτος πατήρ καί ὁ κατά ὁ ὁ νόος διανομή δικαιοσύνη σκοπέω . ἐάν γάρ προαναφώνησις τις λέγω καί συνεκφώνησις αἰτιάομαι , προφητεία εἶδος λέγω . ναί μήν κατά ἔμφασις ἀλήθεια ἄλλος ἐθέλω λέγω τις ὁ φιλόσοφος . ὁ μέν οὖν θεσπέσιος ἀπόστολος ἐπί ἐγώ γράφω · βλέπω γάρ νῦν ὡς διά εἴσοπτρον , κατά ἀνάκλασις ἐπί αὐτός ἑαυτοῦ γιγνώσκω ἐκ ὁ ἐν ἐγώ θεῖος ὁ ποιητικός αἴτιος ὡς οἷος τε συνθεωρέω · ὁράω γάρ , φημί , ὁ ἀδελφός σύ , ὁράω ὁ θεός σύ . ὁ σωτήρ οἴομαι θεός λέγω ἐγώ ὁ νῦν · μετά δέ ὁ ὁ σάρξ ἀπόθεσις πρόσωπον πρός πρόσωπον , τότε ἤδη ὁριστικός καί καταληπτικός , ὅταν καθαρός ὁ καρδία γίγνομαι . καί κατά ἔμφασις δέ καί διάφασις ὁ ἀκριβής παρά Ἕλλην φιλοσοφέω διοράω ὁ θεός · τοιοῦτος γάρ ὁ κατά ἀδυναμία φαντασία ἀληθής , ὡς φαντασία καθοράω ἐν ὁ ὕδωρ καί ὁράω διά ὁ διαφανής καί διαυγής σῶμα .
clemens-alexandrinus.stromata 1.19.95
καλῶς οὖν ὁ Σολομὼν ὁ σπείρων φησὶ δικαιοσύνην ἐργάζεται πίστιν . εἰσὶ δὲ οἱ τὰ ἴδια σπείροντες οἳ πλείονα ποιοῦσιν . καὶ πάλιν · ἐπιμελοῦ τῶν ἐν τῷ πεδίῳ χλωρῶν καὶ κερεῖς πόαν , καὶ συνάγαγε χόρτον ὥριμον , ἵνα ἔχῃς πρόβατα εἰς ἱματισμόν . ὁρᾷς ὅπως καὶ τῆς ἔξωθεν σκέπης τε καὶ φυλακῆς φροντιστέον . γνωστῶς δὲ ἐπιγνώσῃ ψυχὰς ποιμνίου σου . ὅταν γὰρ ἔθνη τὰ μὴ νόμον ἔχοντα φύσει τὰ τοῦ νόμου ποιῶσιν , οὗτοι νόμον μὴ ἔχοντες ἑαυτοῖς εἰσι νόμος , τῆς ἀκροβυστίας τὰ δικαιώματα τοῦ νόμου φυλασσούσης κατὰ τὸν ἀπόστολον καὶ πρὸ τοῦ νόμου καὶ πρὸ τῆς παρουσίας . οἱονεὶ δὲ σύγκρισιν ποιούμενος ὁ λόγος τῶν ἀπὸ φιλοσοφίας πρὸς τοὺς αἱρετικοὺς καλουμένους , ἐμφανῶς πάνυ κρείσσων φησὶ φίλος ἐγγὺς ἢ ἀδελφὸς μακρὰν οἰκῶν · ὃς δὲ ἐρείδεται ἐπὶ ψεύδεσιν , οὗτος ποιμαίνει ἀνέμους καὶ διώκει ὄρνεα πτερωτά . οὐκ οἶμαι φιλοσοφίαν λέγειν τὰ νῦν τὸν λόγον . καίτοι ἐν πολλοῖς τὰ εἰκότα ἐπιχειρεῖ καὶ πιθανεύεται φιλοσοφία , ἀλλὰ τὰς αἱρέσεις ἐπιρραπίζει . ἐπιφέρει γοῦν · ἀπέλιπεν γὰρ ὁδοὺς τοῦ ἑαυτοῦ ἀμπελῶνος , τὰς δὲ τροχιὰς τοῦ ἰδίου γεωργίου πεπλάνηται . αὗται δέ εἰσιν αἱ τὴν ἐξ ἀρχῆς ἀπολείπουσαι ἐκκλησίαν . αὐτίκα ὁ εἰς αἵρεσιν ὑποπεσὼν διέρχεται δἰ ἐρημίας ἀνύδρου , τὸν ὄντως ὄντα θεὸν καταλιπών , ἔρημος θεοῦ , ὕδωρ ἄνυδρον ζητῶν , τὴν ἀοίκητον καὶ δίψιον ἐπερχόμενος γῆν , συνάγων χερσὶν ἀκαρπίαν .
Lemmas: καλός οὖν ὁ Σολομών ὁ σπείρω φημί δικαιοσύνη ἐργάζομαι πίστις . εἰμί δέ ὁ ὁ ἴδιος σπείρω ὅς πολύς ποιέω . καί πάλιν · ἐπιμελέομαι ὁ ἐν ὁ πεδίον χλωρός καί κείρω πόα , καί συνάγω χόρτος ὥριμος , ἵνα ἔχω πρόβατον εἰς ἱματισμός . ὁράω ὅπως καί ὁ ἔξωθεν σκέπη τε καί φυλακή φροντίζω . γνωστός δέ ἐπιγιγνώσκω ψυχή ποίμνιον σύ . ὅταν γάρ ἔθνος ὁ μή νόμος ἔχω φύσις ὁ ὁ νόμος ποιέω , οὗτος νόμος μή ἔχω ἑαυτοῦ εἰμί νόμος , ὁ ἀκροβυστία ὁ δικαίωμα ὁ νόμος φυλάσσω κατά ὁ ἀπόστολος καί πρό ὁ νόμος καί πρό ὁ παρουσία . οἱονεί δέ σύγκρισις ποιέω ὁ λόγος ὁ ἀπό φιλοσοφία πρός ὁ αἱρετικός καλέω , ἐμφανής πάνυ κρατύς φημί φίλος ἐγγύς ἤ ἀδελφός μακρός οἰκέω · ὅς δέ ἐρείδω ἐπί ψεῦδος , οὗτος ποιμαίνω ἄνεμος καί διώκω ὄρνεον πτερωτός . οὐ οἴομαι φιλοσοφία λέγω ὁ νῦν ὁ λόγος . καίτοι ἐν πολύς ὁ ἔοικα ἐπιχειρέω καί πιθανεύομαι φιλοσοφία , ἀλλά ὁ αἵρεσις ἐπιρραπίζω . ἐπιφέρω γοῦν · ἀπολείπω γάρ ὁδός ὁ ἑαυτοῦ ἀμπελών , ὁ δέ τροχιά ὁ ἴδιος γεώργιον πλανάω . οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁ ἐκ ἀρχή ἀπολείπω ἐκκλησία . αὐτίκα ὁ εἰς αἵρεσις ὑποπίπτω διέρχομαι διά ἐρημία ἄνυδρος , ὁ ὄντως εἰμί θεός καταλείπω , ἐρῆμος θεός , ὕδωρ ἄνυδρος ζητέω , ὁ ἀοίκητος καί δίψιος ἐπέρχομαι γῆ , συνάγω χείρ ἀκαρπία .
clemens-alexandrinus.stromata 1.19.96
καὶ τοῖς ἐνδεέσι φρενῶν παρακελεύομαι λέγουσα , φησὶν ἡ σοφία , τοῖς ἀμφὶ τὰς αἱρέσεις δηλονότι , ἄρτων κρυφίων ἡδέως ἅψασθε , καὶ ὕδατος κλοπῆς γλυκεροῦ , ἄρτον καὶ ὕδωρ οὐκ ἐπ’ ἄλλων τινῶν , ἀλλ’ ἢ ἐπὶ τῶν ἄρτῳ καὶ ὕδατι κατὰ τὴν προσφορὰν μὴ κατὰ τὸν κανόνα τῆς ἐκκλησίας χρωμένων αἱρέσεων ἐμφανῶς ταττούσης τῆς γραφῆς . εἰσὶ γὰρ οἳ καὶ ὕδωρ ψιλὸν εὐχαριστοῦσιν . ἀλλὰ ἀποπήδησον , μὴ χρονίσῃς ἐν τῷ τόπῳ αὐτῆς . τόπον τὴν συναγωγήν . οὐχὶ δὲ ἐκκλησίαν ὁμωνύμως προσεῖπεν . εἶτα ἐπιφωνεῖ · οὕτω γὰρ διαβήσῃ ὕδωρ ἀλλότριον , τὸ βάπτισμα τὸ αἱρετικὸν οὐκ οἰκεῖον καὶ γνήσιον ὕδωρ λογιζομένη . καὶ ὑπερβήσῃ ποταμὸν ἀλλότριον τὸν παραφέροντα καὶ κατασύροντα εἰς θάλασσαν , εἰς ἣν ἐκδίδοται ὁ παρεκτραπεὶς ἐκ τῆς κατ’ ἀλήθειαν ἑδραιότητος . συνεκρυεὶς αὗθις εἰς τὰ ἐθνικὰ καὶ ἄτακτα τοὺ βίου κύματα .
Lemmas: καί ὁ ἐνδεής φρήν παρακελεύομαι λέγω , φημί ὁ σοφία , ὁ ἀμφί ὁ αἵρεσις δηλονότι , ἄρτος κρύφιος ἡδύς ἅπτω , καί ὕδωρ κλοπή γλυκύς , ἄρτος καί ὕδωρ οὐ ἐπί ἄλλος τις , ἀλλά ἤ ἐπί ὁ ἄρτος καί ὕδωρ κατά ὁ προσφορά μή κατά ὁ κανών ὁ ἐκκλησία χράω αἵρεσις ἐμφανής τάσσω ὁ γραφή . εἰμί γάρ ὅς καί ὕδωρ ψιλός εὐχαριστέω . ἀλλά ἀποπηδάω , μή χρονίζω ἐν ὁ τόπος αὐτός . τόπος ὁ συναγωγή . οὐ δέ ἐκκλησία ὁμώνυμος προσλέγω . εἶτα ἐπιφωνέω · οὕτως γάρ διαβαίνω ὕδωρ ἀλλότριος , ὁ βάπτισμα ὁ αἱρετικός οὐ οἰκεῖος καί γνήσιος ὕδωρ λογίζομαι . καί ὑπερβαίνω ποταμός ἀλλότριος ὁ παραφέρω καί κατασύρω εἰς θάλασσα , εἰς ὅς ἐκδίδωμι ὁ παρεκτρέπω ἐκ ὁ κατά ἀλήθεια ἑδραιότης . συνεκρέω αὖθις εἰς ὁ ἐθνικός καί ἄτακτος ὁ βίος κῦμα .
clemens-alexandrinus.stromata 1.20.97
Ὡς δὲ οἱ πολλοὶ ἄνθρωποι οἱ καθέλκοντες τὴν ναῦν οὐ πολλὰ αἴτια λέγοιντ’ ἄν , ἀλλ’ ἐκ πολλῶν αἴτιον ἕν ( οὐκ ἔστι γὰρ αἴτιος ἕκαστος τοῦ καθέλκεσθαι τὴν ναῦν , ἀλλὰ σὺν τοῖς ἄλλοις ) , οὕτω καὶ ἡ φιλοσοφία πρὸς κατάληψιν τῆς ἀληθείας , ζήτησις οὖσα ἀληθείας , συλλαμβάνεται , οὐκ αἰτία οὖσα καταλήψεως , σὺν δὲ τοῖς ἄλλοις αἰτία καὶ συνεργός . τάχα δὲ καὶ τὸ συναίτιον αἴτιον . ὡς δὲ , ἑνὸς ὄντος τοῦ εὐδαιμονεῖν , αἴτιαι τυγχάνουσιν αἱ ἀρεταὶ πλείονες ὑπάρχουσαι . καὶ ὡς τοῦ θερμαίνεσθαι ὅ τε ἥλιος τό τε πῦρ βαλανεῖόν τε καὶ ἐσθής , οὕτω μιᾶς οὔσης τῆς ἀληθείας πολλὰ τὰ συλλαμβανόμενα πρὸς ζήτησιν αὐτῆς , ἡ δὲ εὕρεσις δἰ υἱοῦ . εἰ γοῦν σκοποῖμεν , μία κατὰ δύναμίν ἐστιν ἡ ἀρετή , ταύτην δὲ συμβέβηκεν τούτοις μὲν τοῖς πράγμασιν ἐγγενομένην λέγεσθαι φρόνησιν , ἐν τούτοις δὲ σωφροσύνην , ἐν τούτοις δὲ ἀνδρείαν ἢ δικαιοσύνην . ἀνὰ τὸν αὐτὸν οὖν λόγον , καὶ μιᾶς οὔσης ἀληθείας , ἐν γεωμετρίᾳ μὲν γεωμετρίας ἀλήθεια , ἐν μουσικῇ δὲ μουσικῆς , κἀν φιλοσοφίᾳ τῇ ὀρθῇ Ἑλληνικὴ εἴη ἂν ἀλήθεια . μόνη δὲ ἡ κυρία αὕτη ἀλήθεια ἀπαρεγχείρητος , ἢν παρὰ τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ παιδευόμεθα .
Lemmas: ὡς δέ ὁ πολύς ἄνθρωπος ὁ καθέλκω ὁ ναῦς οὐ πολύς αἴτιος λέγω ἄν , ἀλλά ἐκ πολύς αἴτιος εἷς ( οὐ εἰμί γάρ αἴτιος ἕκαστος ὁ καθέλκω ὁ ναῦς , ἀλλά σύν ὁ ἄλλος ) , οὕτως καί ὁ φιλοσοφία πρός κατάληψις ὁ ἀλήθεια , ζήτησις εἰμί ἀλήθεια , συλλαμβάνω , οὐ αἴτιος εἰμί κατάληψις , σύν δέ ὁ ἄλλος αἴτιος καί συνεργός . τάχα δέ καί ὁ συναίτιος αἴτιος . ὡς δέ , εἷς εἰμί ὁ εὐδαιμονέω , αἴτιος τυγχάνω ὁ ἀρετή πολύς ὑπάρχω . καί ὡς ὁ θερμαίνω ὁ τε ἥλιος ὁ τε πῦρ βαλανεῖον τε καί ἐσθής , οὕτως εἷς εἰμί ὁ ἀλήθεια πολύς ὁ συλλαμβάνω πρός ζήτησις αὐτός , ὁ δέ εὕρεσις διά υἱός . εἰ γοῦν σκοπέω , εἷς κατά δύναμις εἰμί ὁ ἀρετή , οὗτος δέ συμβαίνω οὗτος μέν ὁ πρᾶγμα ἐγγίγνομαι λέγω φρόνησις , ἐν οὗτος δέ σωφροσύνη , ἐν οὗτος δέ ἀνδρεία ἤ δικαιοσύνη . ἀνά ὁ αὐτός οὖν λόγος , καί εἷς εἰμί ἀλήθεια , ἐν γεωμετρία μέν γεωμετρία ἀλήθεια , ἐν μουσική δέ μουσικός , ἐν φιλοσοφία ὁ ὀρθός Ἑλληνικός εἰμί ἄν ἀλήθεια . μόνος δέ ὁ κύριος οὗτος ἀλήθεια ἀπαρεγχείρητος , ὅς παρά ὁ υἱός ὁ θεός παιδεύω .
clemens-alexandrinus.stromata 1.20.98
τοῦτόν φαμεν τὸν τρόπον μιᾶς καὶ τῆς αὐτῆς δραχμῆς τῷ μὲν ναυκλήρῳ δοθείσης λέγεσθαι ναῦλον , τῷ δὲ τελώνῃ τέλος καὶ ἐνοίκιον μὲν τῶ σταθμούχῳ , μισθὸν δὲ τῷ διδασκάλῳ καὶ τῶ πιπράσκοντι ἀρραβῶνα . ἑκάστη δὲ εἴτε ἀρετὴ εἴτε καὶ ἀλήθεια συνωνύμως καλουμένη μόνου τοῦ καθ’ ἑαυτὴν ἀποτελέσματός ἐστιν αἰτία . κατὰ σύγχρησιν δὲ τούτων γίνεται τὸ εὐδαιμόνως ζῆν ( μὴ γὰρ δὴ εὐδαιμονῶμεν πρὸς τὰ ὀνόματα ) , ὅταν τὸν ὀρθὸν βίον εὐδαιμονίαν λέγωμεν καὶ εὐδαίμονα τὸν κεκοσμημένον τὴν ψυχὴν ἐναρέτως . εἰ δὲ καὶ πόρρωθεν συλλαμβάνεται φιλοσοφία πρὸς τὴν ἀληθείας εὕρεσιν , κατὰ διαφόρους ἐπιβολὰς διατείνουσα ἐπὶ τὴν προσεχῶς ἁπτομένην τῆς ἀληθείας τὴν καθ’ ἡμᾶς εἴδησιν , ἀλλὰ συλλαμβάνεταί γε τῶ λογικῶς ἐπιχειρεῖν ἐσπουδακότι ἀνθάπτεσθαι γνώσεως . χωρίζεται δὲ ἡ Ἑλληνικὴ ἀλήθεια τῆς καθ’ ἡμᾶς , εἰ καὶ τοῦ αὐτοῦ μετείληφεν ὀνόματος . καὶ μεγέθει γνώσεως καὶ ἀποδείξει κυριωτέρᾳ καὶ θεία δυνάμει καὶ τοῖς ὁμοίοις · θεοδίδακτοι γὰρ ἡμεῖς , ἱερὰ ὄντως , γράμματα παρὰ τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ παιδευόμενοι · ἔνθεν οὐδ’ ὡσαύτως κινοῦσι τὰς ψυχάς , ἀλλὰ διαφόρῳ διδασκαλίᾳ .
Lemmas: οὗτος φημί ὁ τρόπος εἷς καί ὁ αὐτός δραχμή ὁ μέν ναύκληρος δίδωμι λέγω ναῦλον , ὁ δέ τελώνης τέλος καί ἐνοίκιος μέν ὁ σταθμοῦχος , μισθός δέ ὁ διδάσκαλος καί ὁ πιπράσκω ἀρραβών . ἕκαστος δέ εἴτε ἀρετή εἴτε καί ἀλήθεια συνώνυμος καλέω μόνος ὁ κατά ἑαυτοῦ ἀποτέλεσμα εἰμί αἰτία . κατά σύγχρησις δέ οὗτος γίγνομαι ὁ εὐδαίμων ζάω ( μή γάρ δή εὐδαιμονέω πρός ὁ ὄνομα ) , ὅταν ὁ ὀρθός βίος εὐδαιμονία λέγω καί εὐδαίμων ὁ κοσμέω ὁ ψυχή ἐνάρετος . εἰ δέ καί πρόσωθεν συλλαμβάνω φιλοσοφία πρός ὁ ἀλήθεια εὕρεσις , κατά διάφορος ἐπιβολή διατείνω ἐπί ὁ προσεχής ἅπτω ὁ ἀλήθεια ὁ κατά ἐγώ εἴδησις , ἀλλά συλλαμβάνω γε ὁ λογικός ἐπιχειρέω σπουδάζω ἀνθάπτομαι γνῶσις . χωρίζω δέ ὁ Ἑλληνικός ἀλήθεια ὁ κατά ἐγώ , εἰ καί ὁ αὐτός μεταλαμβάνω ὄνομα . καί μέγεθος γνῶσις καί ἀπόδειξις κύριος καί θεῖος δύναμις καί ὁ ὅμοιος · θεοδίδακτος γάρ ἐγώ , ἱερός ὄντως , γράμμα παρά ὁ υἱός ὁ θεός παιδεύω · ἔνθεν οὐδέ ὡσαύτως κινέω ὁ ψυχή , ἀλλά διάφορος διδασκαλία .