ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 6.2.16
Ὡς δὲ μὴ ἄμοιρον τήν τε φιλοσοφίαν τήν τε ἱστορίαν , ἀλλὰ μηδὲ τὴν ῥητορικὴν τοῦ ὁμοίου ἐλέγχου περιίδωμεν , καὶ τούτων ὀλίγα παραθέσθαι εὔλογον . Ἀλκμαίωνος γὰρ τοῦ Κροτωνιάτου λέγοντος ἐχθρὸν ἄνδρα ῥᾷον φυλάξασθαι ἢ φίλον ὁ μὲν Σοφοκλῆς ἐποίησεν ἐν τῇ Ἀντιγόνῃ · τί γὰρ γένοιτ’ ἂν ἕλκος μεῖζον ἢ φίλος κακός ; Ξενοφῶν δὲ εἴρηκεν · οὐκ ἂν ἐχθροὺς ἄλλως πως βλάψειεν ἄν τις ἢ φίλος δοκῶν εἶναι . Καὶ μὴν ἐν Τηλέφῳ εἰπόντος Εὐριπίδου · Ἕλληνες ὄντες βαρβάροις δουλεύσομεν ; Θρασύμαχος ἐν τῷ ὑπὲρ Λαρισαίων λέγει · Ἀρχελάῳ δουλεύσομεν Ἕλληνες ὄντες βαρβάρῳ ;
Lemmas: ὡς δέ μή ἄμοιρος ὁ τε φιλοσοφία ὁ τε ἱστορία , ἀλλά μηδέ ὁ ῥητορική ὁ ὅμοιος ἔλεγχος περιοράω , καί οὗτος ὀλίγος παρατίθημι εὔλογος . Ἀλκμαίων γάρ ὁ Κροτωνιάτης λέγω ἐχθρός ἀνήρ ῥᾴδιος φυλάσσω ἤ φίλος ὁ μέν Σοφοκλῆς ποιέω ἐν ὁ Ἀντιγόνη · τίς γάρ γίγνομαι ἄν ἕλκος μέγας ἤ φίλος κακός ; Ξενοφῶν δέ λέγω · οὐ ἄν ἐχθρός ἄλλος πως βλάπτω ἄν τις ἤ φίλος δοκέω εἰμί . καί μήν ἐν Τήλεφος λέγω Εὐριπίδης · Ἕλλην εἰμί βάρβαρος δουλεύω ; Θρασύμαχος ἐν ὁ ὑπέρ Λαρισαῖος λέγω · Ἀρχέλαος δουλεύω Ἕλλην εἰμί βάρβαρος ;
clemens-alexandrinus.stromata 6.2.17
Ὀρφέως δὲ ποιήσαντος · ἔστιν ὕδωρ ψυχῇ , θάνατος δ’ ὑδάτεςςιν ἀμοιβή , ἐκ δὲ ὕδατος μὲν γαῖα , τὸ δ’ ἐκ γαίας πάλιν ὕδωρ · ἐκ τοῦ δὴ ψυχὴ ὅλον αἰθέρα ἀλλάσσουσα · Ἡράκλειτος ἐκ τούτων συνιστάμενος τοὺς λόγους ὧδέ πως γράφει · ψυχῇσιν θάνατος ὕδωρ γενέσθαι , ὕδατι δὲ θάνατος γῆν γενέσθαι , ἐκ γῆς δὲ ὕδωρ γίνεται , ἐξ ὕδατος δὲ ψυχή . Ναὶ μὴν Ἀθάμαντος τοῦ Πυθαγορείου εἰπόντος ὧδε ἀγέννατος παντὸς ἀρχὰ καὶ ῥιζώματα τέσσαρα τυγχάνοντι , πῦρ , ὕδωρ , ἀήρ , γῆ · ἐκ τούτων γὰρ αἱ γενέσεις τῶν γινομένων ὁ Ἀκραγαντῖνος ἐποίησεν Ἐμπεδοκλῆς · τέσσαρα τῶν πάντων ῥιζώματα πρῶτον ἄκουε · πῦρ καὶ ὕδωρ καὶ γαῖαν ἰδ’ αἰθέρος ἄπλετον ὕψος · ἐκ γὰρ τῶν ὅσα τ’ ἦν ὅσα τ’ ἔσσεται ὅσσα τ’ ἔασιν . Καὶ Πλάτωνος μὲν λέγοντος διὰ τοῦτο καὶ οἱ θεοὶ τῶν ἀνθρωπείων ἐπιστήμονες , οὕς ἂν διὰ πλείστου ποιῶνται , θᾶττον ἀπαλλάττουσι τοῦ ζῆν Μένανδρος πεποίηκεν · ὃν οἱ θεοὶ φιλοῦσιν , ἀποθνῄσκει νέος .
Lemmas: Ὀρφεύς δέ ποιέω · εἰμί ὕδωρ ψυχή , θάνατος δέ ὕδωρ ἀμοιβή , ἐκ δέ ὕδωρ μέν γῆ , ὁ δέ ἐκ γῆ πάλιν ὕδωρ · ἐκ τίς δή ψυχή ὅλος αἰθήρ ἀλλάσσω · Ἡράκλειτος ἐκ οὗτος συνίστημι ὁ λόγος ὧδε πως γράφω · ψυχή θάνατος ὕδωρ γίγνομαι , ὕδωρ δέ θάνατος γῆ γίγνομαι , ἐκ γῆ δέ ὕδωρ γίγνομαι , ἐκ ὕδωρ δέ ψυχή . ναί μήν Ἀθάμας ὁ Πυθαγόρειος λέγω ὧδε ἀγέννητος πᾶς ἀρχή καί ῥίζωμα τέσσαρες τυγχάνω , πῦρ , ὕδωρ , ἀήρ , γῆ · ἐκ οὗτος γάρ ὁ γένεσις ὁ γίγνομαι ὁ Ἀκραγαντῖνος ποιέω Ἐμπεδοκλῆς · τέσσαρες ὁ πᾶς ῥίζωμα πρῶτος ἀκούω · πῦρ καί ὕδωρ καί γῆ ἰδέ αἰθήρ ἄπλετος ὕψος · ἐκ γάρ ὁ ὅσος τε εἰμί ὅσος τε εἰμί ὅσος τε εἰμί . καί Πλάτων μέν λέγω διά οὗτος καί ὁ θεός ὁ ἀνθρώπειος ἐπιστήμων , ὅς ἄν διά πολύς ποιέω , ταχύς ἀπαλλάσσω ὁ ζάω Μένανδρος ποιέω · ὅς ὁ θεός φιλέω , ἀποθνῄσκω νέος .
clemens-alexandrinus.stromata 6.2.18
Εὐριπίδου δὲ ἐν μὲν τῷ Οἰνομάῳ γράφοντος · τεκμαιρόμεσθα τοῖς παροῦσι τὰ ἀφανῆ , ἐν δὲ τῷ Φοίνικι · τὰ ἀφανῆ τεκμηρίοισιν εἰκότως ἁλίσκεται , Ὑπερείδης λέγει · ἃ δ’ ἐστὶν ἀφανῆ , ἀνάγκη τοὺς διδάσκοντας τεκμηρίοις καὶ τοῖς εἰκόσι ζητεῖν . Ἰσοκράτους τε αὖ εἰπόντος δεῖ δὲ τὰ μέλλοντα τοῖς προγεγενημένοις τεκμαίρεσθαι Ἀνδοκίδης οὐκ ὀκνεῖ λέγειν · χρὴ γὰρ τεκμηρίοις χρῆσθαι τοὶς πρότερον γενομένοις περὶ τῶν μελλόντων ἔσεσθαι . Ἔτι Θεόγνιδος ποιήσαντος · χρυσοῦ κιβδήλοιο καὶ ἀργύρου ἄνσχετος ἄτη , Κύρνε , καὶ ἐξευρεῖν ῥᾴδιον ἀνδρὶ σοφῷ · εἰ δὲ φίλου νόος ἀνδρὸς ἐνὶ στήθεςςι λέληθεν ψυδρὸς ἐών , δόλιον δ’ ἐν φρεσὶν ἦτορ ἔχει , τοῦτο θεὸς κιβδηλότατον ποίησε βροτοῖσι , καὶ γνῶναι πάντων τοῦτ’ ἀνιαρότερον , Εὐριπίδης μὲν γράφει · ὦ Ζεῦ , τί δὴ χρυσοῦ μὲν ὃς κίβδηλος ἦν , τεκμήρια ἀνθρώποισιν ὤπασας σαφῆ , ἀνδρῶν δὲ ὅτῳ χρὴ τὸν κακὸν διειδέναι , οὐδεὶς χαρακτὴρ ἐμπέφυκε σώματι ; Ὑπερείδης δὲ καὶ αὐτὸς λέγει · χαρακτὴρ οὐδεὶς ἔπεστιν ἐπὶ τοῦ προσώπου τῆς διανοίας τοῖς ἀνθρώποις .
Lemmas: Εὐριπίδης δέ ἐν μέν ὁ Οἰνόμαος γράφω · τεκμαίρομαι ὁ πάρειμι ὁ ἀφανής , ἐν δέ ὁ Φοῖνιξ · ὁ ἀφανής τεκμήριον ἔοικα ἁλίσκομαι , Ὑπερείδης λέγω · ὅς δέ εἰμί ἀφανής , ἀνάγκη ὁ διδάσκω τεκμήριον καί ὁ εἰκών ζητέω . Ἰσοκράτης τε αὖ λέγω δέω δέ ὁ μέλλω ὁ προγίγνομαι τεκμαίρομαι Ἀνδοκίδης οὐ ὀκνέω λέγω · χρή γάρ τεκμήριον χράω ὁ πρότερος γίγνομαι περί ὁ μέλλω εἰμί . ἔτι Θέογνις ποιέω · χρυσός κίβδηλος καί ἄργυρος ἀνσχετός ἄτη , Κύρνος , καί ἐξευρίσκω ῥᾴδιος ἀνήρ σοφός · εἰ δέ φίλος νόος ἀνήρ ἐν στῆθος λανθάνω ψυδρός εἰμί , δόλιος δέ ἐν φρήν ἦτορ ἔχω , οὗτος θεός κίβδηλος ποιέω βροτός , καί γιγνώσκω πᾶς οὗτος ἀνιαρός , Εὐριπίδης μέν γράφω · ὦ Ζεύς , τίς δή χρυσός μέν ὅς κίβδηλος εἰμί , τεκμήριον ἄνθρωπος ὀπάζω σαφής , ἀνήρ δέ ὅστις χρή ὁ κακός διαείδω , οὐδείς χαρακτήρ ἐμφύω σῶμα ; Ὑπερείδης δέ καί αὐτός λέγω · χαρακτήρ οὐδείς ἔπειμι ἐπί ὁ πρόσωπον ὁ διάνοια ὁ ἄνθρωπος .
clemens-alexandrinus.stromata 6.2.19
Πάλιν Στασίνου ποιήσαντος · νήπιος ὃς πατέρα κτείνων παῖδας καταλείπει , Ξενοφῶν λέγει · ὁμοίως γάρ μοι νῦν φαίνομαι πεποιηκέναι , ὡς εἴ τις πατέρα ἀποκτείνας τῶν παίδων αὐτοῦ φείσαιτο . Σοφοκλέους τε ἐν Ἀντιγόνῃ ποιήσαντος · μητρός τε ἐν Ἅιδου καὶ πατρὸς τετευχότων , οὐκ ἔστ’ ἀδελφὸς ὅστις ἄν βλάστοι ποτέ , Ἡρόδοτος λέγει · μητρὸς καὶ πατρὸς οὐκ ἔτ’ ὄντων , ἀδελφὸν ἄλλον οὐχ ἕξω . Πρὸς τούτοις Θεοπόμπου ποιήσαντος · δὶς παῖδες οἱ γέροντες ὀρθῷ τῷ λόγῳ , καὶ πρό γε τούτου Σοφοκλέους ἐν τῷ Πηλεῖ · Πηλέα τὸν Αἰάκειον οἰκουρὸς μόνη γερονταγωγῶ καὶ ἀναπαιδεύω πάλιν · πάλιν γὰρ αὖθις παῖς ὁ γηράσκων ἀνήρ , Ἀντιφῶν ὁ ῥήτωρ λέγει · γηροτροφία γὰρ προσέοικεν παιδοτροφίᾳ , ἀλλὰ καὶ ὁ φιλόσοφος Πλάτων · ἄρ’ , ὡς ἔοικεν , ὁ γέρων δὶς παῖς γένοιτ’ ἄν .
Lemmas: πάλιν Στασῖνος ποιέω · νήπιος ὅς πατήρ κτείνω παῖς καταλείπω , Ξενοφῶν λέγω · ὅμοιος γάρ ἐγώ νῦν φαίνω ποιέω , ὡς εἰ τις πατήρ ἀποκτείνω ὁ παῖς αὐτός φείδομαι . Σοφοκλῆς τε ἐν Ἀντιγόνη ποιέω · μήτηρ τε ἐν ᾍδης καί πατήρ τυγχάνω , οὐ εἰμί ἀδελφός ὅστις ἄν βλαστάνω ποτέ , Ἡρόδοτος λέγω · μήτηρ καί πατήρ οὐ ἔτι εἰμί , ἀδελφός ἄλλος οὐ ἔχω . πρός οὗτος Θεόπομπος ποιέω · δίς παῖς ὁ γέρων ὀρθός ὁ λόγος , καί πρό γε οὗτος Σοφοκλῆς ἐν ὁ Πηλεύς · Πηλεύς ὁ Αἰάκειος οἰκουρός μόνος γερονταγωγέω καί ἀναπαιδεύω πάλιν · πάλιν γάρ αὖθις παῖς ὁ γηράσκω ἀνήρ , Ἀντιφῶν ὁ ῥήτωρ λέγω · γηροτροφία γάρ προσέοικα παιδοτροφία , ἀλλά καί ὁ φιλόσοφος Πλάτων · ἄρα , ὡς ἔοικα , ὁ γέρων δίς παῖς γίγνομαι ἄν .
clemens-alexandrinus.stromata 6.2.20
Ναὶ μὴν Θουκυδίδου λέγοντος Μαραθῶνί τε μόνοι προκινδυνεῦσαι Δημοσθένης εἶπεν · μὰ τοὺς ἐν Μαραθῶνι προκινδυνεύσαντας . Οὐδὲ ἐκεῖνα παραπέμψομαι · Κρατίνου ἐν Πυτίνῃ εἰπόντος · τὴν μὲν παρασκευὴν ἴσως γινώσκετε , Ἀνδοκίδης ὁ ῥήτωρ λέγει · τὴν μὲν παρασκευήν , ὦ ἄνδρες δικασταί , καὶ τὴν προθυμίαν τῶν ἐχθρῶν τῶν ἐμῶν σχεδόν τι πάντες εἴσεσθε . ὁμοίως καὶ Νικίας ἐν τῷ πρὸς Λυσίαν ὑπὲρ παρακαταθήκης τὴν μὲν παρασκευὴν καὶ τὴν προθυμίαν τῶν ἀντιδίκων ὁρᾶτε , ὦ ἄνδρες δικασταί , φησίν , καὶ μετὰ τοῦτον Αἰσχίνης λέγει · τὴν μὲν παρασκευὴν ὁρᾶτε , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ τὴν παράταξιν . Πάλιν Δημοσθένους εἰπόντος ὅση μέν , ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , σπουδὴ περὶ τουτονὶ τὸν ἀγῶνα καὶ παραγγελία γέγονεν , σχεδὸν οἶμαι πάντας ὑμᾶς ᾐσθῆσθαι Φιλῖνος ὁμοίως · ὅση μέν , ὦ ἄνδρες δικασταί , σπουδὴ καὶ παράταξις γεγένηται περὶ τὸν ἀγῶνα τουτονί , οὐδ’ ἕνα ὑμῶν ἀγνοεῖν ἡγοῦμαι .
Lemmas: ναί μήν Θουκυδίδης λέγω Μαραθών τε μόνος προκινδυνεύω Δημοσθένης λέγω · μά ὁ ἐν Μαραθών προκινδυνεύω . οὐδέ ἐκεῖνος παραπέμπω · Κρατῖνος ἐν Πυτίνη λέγω · ὁ μέν παρασκευή ἴσως γιγνώσκω , Ἀνδοκίδης ὁ ῥήτωρ λέγω · ὁ μέν παρασκευή , ὦ ἀνήρ δικαστής , καί ὁ προθυμία ὁ ἐχθρός ὁ ἐμός σχεδόν τις πᾶς οἶδα . ὅμοιος καί Νικίας ἐν ὁ πρός Λυσίας ὑπέρ παρακαταθήκη ὁ μέν παρασκευή καί ὁ προθυμία ὁ ἀντίδικος ὁράω , ὦ ἀνήρ δικαστής , φημί , καί μετά οὗτος Αἰσχίνης λέγω · ὁ μέν παρασκευή ὁράω , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , καί ὁ παράταξις . πάλιν Δημοσθένης λέγω ὅσος μέν , ὦ ἀνήρ Ἀθηναῖος , σπουδή περί οὗτος ὁ ἀγών καί παραγγελία γίγνομαι , σχεδόν οἴομαι πᾶς σύ αἰσθάνομαι Φιλῖνος ὅμοιος · ὅσος μέν , ὦ ἀνήρ δικαστής , σπουδή καί παράταξις γίγνομαι περί ὁ ἀγών οὗτος , οὐδέ εἷς σύ ἀγνοέω ἡγέομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 6.2.21
Ἰσοκράτους πάλιν εἰρηκότος ὥσπερ τῶν χρημάτων , ἀλλ’ οὐκ ἐκείνου συγγενὴς οὖσα Λυσίας ἐν τοῖς Ὀρφανικοῖς λέγει · καὶ φανερὸς γέγονεν οὐ τῶν σωμάτων συγγενὴς ὤν , ἀλλὰ τῶν χρημάτων . Ἐπεὶ καὶ Ὁμήρου ποιήσαντος · ὦ πέπον , εἰ μὲν γὰρ πόλεμον περὶ τόνδε φυγόντες αἰεὶ δὴ μέλλοιμεν ἀγήρω τ’ ἀθανάτω τε ἔσσεσθ’ , οὔτε κεν αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισι μαχοίμην οὔτε κε σὲ στέλλοιμι μάχην ἐς κυδιάνειραν · νῦν δ’ , ἔμπης γὰρ κῆρες ἐφεστᾶσιν θανάτοιο μυρίαι , ἃς οὐκ ἔστι φυγεῖν βροτὸν οὐδ’ ὑπαλύξαι , ἴομεν , εἴ κέ τῳ εὖχος ὀρέξομεν , ἠέ τις ἡμῖν , Θεόπομπος γράφει · εἰ μὲν γὰρ ἦν τὸν κίνδυνον τὸν παρόντα διαφυγόντας ἀδεῶς διάγειν τὸν ἐπίλοιπον χρόνον , οὐκ ἂν ἦν θαυμαστὸν φιλοψυχεῖν , νῦν δὲ τοσαῦται κῆρες τῷ βίῳ παραπεφύκασιν ὥστε τὸν ἐν ταῖς μάχαις θάνατον αἱρετώτερον εἶναι δοκεῖν . Τί δ’ ; οὐχὶ καὶ Χίλωνος τοῦ σοφιστοῦ ἀποφθεγξαμένου ἐγγύα , πάρα δ’ ἄτα Ἐπίχαρμος τὴν αὐτὴν γνώμην ἑτέρῳ ὀνόματι προηνέγκατο εἰπών · ἐγγύας ἄτα ʼστι θυγάτηρ , ἐγγύα δὲ ζαμίας .
Lemmas: Ἰσοκράτης πάλιν λέγω ὥσπερ ὁ χρῆμα , ἀλλά οὐ ἐκεῖνος συγγενής εἰμί Λυσίας ἐν ὁ Ὀρφανικός λέγω · καί φανερός γίγνομαι οὐ ὁ σῶμα συγγενής εἰμί , ἀλλά ὁ χρῆμα . ἐπεί καί Ὅμηρος ποιέω · ὦ πέπων , εἰ μέν γάρ πόλεμος περί ὅδε φεύγω ἀεί δή μέλλω ἀγήραος τε ἀθάνατος τε εἰμί , οὔτε ἄν αὐτός ἐν πρῶτος μάχομαι οὔτε ἄν σύ στέλλω μάχη εἰς κυδιάνειρα · νῦν δέ , ἔμπας γάρ κήρ ἐφίστημι θάνατος μυρίος , ὅς οὐ εἰμί φεύγω βροτός οὐδέ ὑπαλύσκω , ἔρχομαι , εἰ ἄν τις εὖχος ὀρέγω , ἤ τις ἐγώ , Θεόπομπος γράφω · εἰ μέν γάρ εἰμί ὁ κίνδυνος ὁ πάρειμι διαφεύγω ἀδεής διάγω ὁ ἐπίλοιπος χρόνος , οὐ ἄν εἰμί θαυμαστός φιλοψυχέω , νῦν δέ τοσοῦτος κήρ ὁ βίος παραφύζω ὥστε ὁ ἐν ὁ μάχη θάνατος αἱρετός εἰμί δοκέω . τίς δέ ; οὐ καί Χίλων ὁ σοφιστής ἀποφθέγγομαι ἐγγύη , πάρειμι δέ ἄτη Ἐπίχαρμος ὁ αὐτός γνώμη ἕτερος ὄνομα προφέρω λέγω · ἐγγύη ἄτη εἰμί θυγάτηρ , ἐγγύη δέ ζημία .
clemens-alexandrinus.stromata 6.2.22
Ἀλλὰ καὶ τοῦ ἰατροῦ Ἱπποκράτους ἐπιβλέπειν οὖν δεῖ καὶ ὥρην καὶ χώρην καὶ ἡλικίην καὶ νόσους γράφοντος Εὐριπίδης ἐν ἑξαμέτρῳ τινὶ ῥήσει φησίν · ὃς οἶδ’ ἰατρεύειν καλῶς , πρὸς τὰς διαίτας τῶν ἐνοικούντων πόλιν τὴν γῆν τ’ ἰδόντα τὰς νόσους σκοπεῖν χρεών . Ὁμήρου πάλιν ποιήσαντος · μοῖραν δ’ οὔ τινά φημι πεφυγμένον ἔμμεναι ἀνδρῶν , ὅ τε Ἀρχῖνος λέγει · πᾶσι μὲν ἀνθρώποις ὀφείλεται ἀποθανεῖν ἢ πρότερον ἢ εἰς ὕστερον , ὅ τε Δημοσθένης · πᾶσι μὲν γὰρ ἀνθρώποις τέλος τοῦ βίου θάνατος , κἂν ἐν οἰκίσκῳ τις αὑτὸν καθείρξας τηρῇ .
Lemmas: ἀλλά καί ὁ ἰατρός Ἱπποκράτης ἐπιβλέπω οὖν δέω καί ὥρα καί χώρα καί ἡλικία καί νόσος γράφω Εὐριπίδης ἐν ἑξάμετρος τις ῥῆσις φημί · ὅς οἶδα ἰατρεύω καλός , πρός ὁ δίαιτα ὁ ἐνοικέω πόλις ὁ γῆ τε ὁράω ὁ νόσος σκοπέω χρεών . Ὅμηρος πάλιν ποιέω · μοῖρα δέ οὐ τις φημί φεύγω εἰμί ἀνήρ , ὁ τε Ἀρχῖνος λέγω · πᾶς μέν ἄνθρωπος ὀφείλω ἀποθνῄσκω ἤ πρότερος ἤ εἰς ὕστερον , ὁ τε Δημοσθένης · πᾶς μέν γάρ ἄνθρωπος τέλος ὁ βίος θάνατος , ἐάν ἐν οἰκίσκος τις ἑαυτοῦ κατείργω τηρέω .
clemens-alexandrinus.stromata 6.2.23
Ἡροδότου τε αὖ ἐν τῷ περὶ Γλαύκου τοῦ Σπαρτιάτου λόγῳ φήσαντος τὴν Πυθίαν εἰπεῖν τὸ πειρηθῆναι τοῦ θεοῦ καὶ τὸ ποιῆσαι ἴσον γενέσθαι , Ἀριστοφάνης ἔφη · δύναται γὰρ ἴσον τῷ δρᾶν τὸ νοεῖν , καὶ πρὸ τούτου ὁ Ἐλεάτης Παρμενίσης · τὸ γὰρ αὐτὸ νοεῖν ἐστίν τε καὶ εἶναι . Ἢ οὐχὶ καὶ Πλάτωνος εἰπόντος ἡμεῖς δὲ τοῦτο λέξοιμεν ἂν ἴσως οὐκ ἀτόπως , ὅτι ἀρχὴ μὲν ἔρωτος ὅρασις , μειοῖ δὲ τὸ πάθος ἐλπίς , τρέφει δὲ μνήμη , τηρεῖ δὲ συνήθεια , Φιλήμων ὁ κωμικὸς γράφει · ὁρῶσι πάντες πρῶτον , εἶτ’ ἐθαύμασαν , ἔπειτ’ ἐπεθεώρησαν , εἷτ’ ἐς ἐλπίδα ἐνέπεσον · οὕτω γίνεται ἐκ τούτων ἔρως . Ἀλλὰ καὶ Δημοσθένους εἰπόντος πᾶσι γὰρ ἡμῖν ὁ θάνατος ὀφείλεται καὶ τὰ ἑξῆς , ὁ Φανοκλῆς ἐν Ἔρωσιν ἢ Καλοῖς γράφει · ἀλλὰ τὸ Μοιράων νῆμ’ ἄλλυτον , οὐδέ ποτ’ ἔστιν ἐκφυγέειν , ὁπόσοι γῆν ἐπιφερβόμεθα .
Lemmas: Ἡρόδοτος τε αὖ ἐν ὁ περί Γλαῦκος ὁ Σπαρτιάτης λόγος φημί ὁ Πυθία λέγω ὁ πειράω ὁ θεός καί ὁ ποιέω ἴσος γίγνομαι , Ἀριστοφάνης φημί · δύναμαι γάρ ἴσος ὁ δράω ὁ νοέω , καί πρό οὗτος ὁ Ἐλεάτης παρμενισος · ὁ γάρ αὐτός νοέω εἰμί τε καί εἰμί . ἤ οὐ καί Πλάτων λέγω ἐγώ δέ οὗτος λέγω ἄν ἴσως οὐ ἄτοπος , ὅτι ἀρχή μέν ἔρως ὅρασις , μειόω δέ ὁ πάθος ἐλπίς , τρέφω δέ μνήμη , τηρέω δέ συνήθεια , Φιλήμων ὁ κωμικός γράφω · ὁράω πᾶς πρῶτος , εἶτα θαυμάζω , ἔπειτα ἐπιθεωρέω , εἶτα εἰς ἐλπίς ἐμπίπτω · οὕτως γίγνομαι ἐκ οὗτος ἔρως . ἀλλά καί Δημοσθένης λέγω πᾶς γάρ ἐγώ ὁ θάνατος ὀφείλω καί ὁ ἑξῆς , ὁ Φανοκλῆς ἐν Ἔρως ἤ Καλός γράφω · ἀλλά ὁ Μοῖρα νῆμα ἄλλυτος , οὐδέ ποτέ εἰμί ἐκφεύγω , ὁπόσος γῆ ἐπιφέρβω .
clemens-alexandrinus.stromata 6.2.24
Εὕροις δ’ ἂν καὶ Πλάτωνος εἰπόντος παντὸς γὰρ φυτοῦ ἡ πρώτη βλάστη , καλῶς ὁρμηθεῖσα πρὸς ἀρετήν , τῆς ἑαυτοῦ φύσεως κυριωτάτη τέλος ἐπιθεῖναι τὸ πρόσφορον Ἔφορον τὸν ἱστορικὸν γράφοντα · ἀλλὰ καὶ τῶν ἀγρίων φυτῶν οὐθὲν ἡμεροῦσθαι πέφυκεν , ὅταν παραλλάξωσιν τὴν νεωτέραν ἡλικίαν . Κἀκεῖνο τὸ Ἐμπεδοκλέους · ἤδη γάρ ποτ’ ἐγὼ γενόμην κοῦρός τε κόρη τε θάμνος τ’ οἰωνός τε καὶ εἰν ἁλὶ ἔλλοπος ἰχθύς , Εὐριπίδης ἐν Χρυσίππῳ μεταγράφει · θνῄσκει δὲ οὐδὲν τῶν γινομένων , διακρινόμενον δ’ ἄλλο πρὸς ἄλλο μορφὴν ἑτέραν ἐπέδειξεν . Πλάτωνός τε ἐν Πολιτείᾳ εἰπόντος κοινὰς εἶναι τὰς γυναῖκας Εὐριπίδης ἐν Πρωτεσιλάῳ γράφει · κοινὸν γὰρ εἶναι χρῆν γυναικεῖον λέχος . Ἀλλ’ Εὐριπίδου γράφοντος · ἐπεὶ τά γ’ ἀρκοῦντα ἱκανὰ τοῖς γε σώφροσιν , Ἐπίκουρος ἄντικρύς φησι · πλουσιώτατον αὐτάρκεια πάντων . Αὖθίς τε Ἀριστοφάνους γράφοντος · βέβαιον ἕξεις τὸν βίον δίκαιος ὤν , χωρίς τε θορύβου καὶ φόβου ζήσεις καλῶς , ὁ Ἐπίκουρος λέγει · δικαιοσύνης καρπὸς μέγιστος ἀταραξία .
Lemmas: εὑρίσκω δέ ἄν καί Πλάτων λέγω πᾶς γάρ φυτόν ὁ πρῶτος βλάστη , καλός ὁρμάω πρός ἀρετή , ὁ ἑαυτοῦ φύσις κύριος τέλος ἐπιτίθημι ὁ πρόσφορος Ἔφορος ὁ ἱστορικός γράφω · ἀλλά καί ὁ ἄγριος φυτόν οὐδείς ἡμερόω φύω , ὅταν παραλήγω ὁ νέος ἡλικία . ἐκεῖνος ὁ Ἐμπεδοκλῆς · ἤδη γάρ ποτέ ἐγώ γίγνομαι κοῦρος τε κόρη τε θάμνος τε οἰωνός τε καί ἐν ἅλς ἔλλοπος ἰχθῦς , Εὐριπίδης ἐν Χρύσιππος μεταγράφω · θνῄσκω δέ οὐδείς ὁ γίγνομαι , διακρίνω δέ ἄλλος πρός ἄλλος μορφή ἕτερος ἐπιδείκνυμι . Πλάτων τε ἐν Πολιτεία λέγω κοινός εἰμί ὁ γυνή Εὐριπίδης ἐν Πρωτεσίλαος γράφω · κοινός γάρ εἰμί χρή γυναικεῖος λέχος . ἀλλά Εὐριπίδης γράφω · ἐπεί ὁ γε ἀρκέω ἱκανός ὁ γε σώφρων , Ἐπίκουρος ἄντικρυς φημί · πλούσιος αὐτάρκεια πᾶς . αὖθις τε Ἀριστοφάνης γράφω · βέβαιος ἔχω ὁ βίος δίκαιος εἰμί , χωρίς τε θόρυβος καί φόβος ζάω καλός , ὁ Ἐπίκουρος λέγω · δικαιοσύνη καρπός μέγας ἀταραξία .
clemens-alexandrinus.stromata 6.2.25
Αἱ μὲν οὖν ἰδέαι τῆς κατὰ διάνοιαν Ἑλληνικῆς κλοπῆς εἰς ὑπόδειγμα ἐναργὲς τῷ διορᾶν δυναμένῳ τοιαίδε οὖσαι ἅλις ἔστωσαν . ἤδη δὲ οὐ τὰς διανοίας μόνον καὶ λέξεις ὑφελόμενοι καὶ παραφράσαντες ἐφωράθησαν , ὡς ἐδείχθη , ἀλλὰ γὰρ καὶ τὰ φώρια ἄντικρυς ὁλόκληρα ἔχοντες διελεγχθήσονται · αὐτοτελῶς γὰρ τὰ ἑτέρων ὑφελόμενοι ὡς ἴδια ἐξήνεγκαν , καθάπερ Εὐγάμμων ὁ Κυρηναῖος ἐκ Μουσαίου τὸ περὶ Θεσπρωτῶν βιβλίον ὁλόκληρον καὶ Πείσανδρος ὁ Καμιρεὺς Πεισίνου τοῦ Λινδίου τὴν Ἡράκλειαν , Πανύαςςίς τε ὁ Ἁλικαρνασσεὺς παρὰ Κρεωφύλου τοῦ Σαμίου τὴν Οἰχαλίας ἅλωσιν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἰδέα ὁ κατά διάνοια Ἑλληνικός κλοπή εἰς ὑπόδειγμα ἐναργής ὁ διοράω δύναμαι τοιόσδε εἰμί ἅλις εἰμί . ἤδη δέ οὐ ὁ διάνοια μόνος καί λέξις ὑφαιρέω καί παραφράζω φωράω , ὡς δείκνυμι , ἀλλά γάρ καί ὁ φώριον ἄντικρυς ὁλόκληρος ἔχω διελέγχω · αὐτοτελής γάρ ὁ ἕτερος ὑφαιρέω ὡς ἴδιος ἐκφέρω , καθά Εὐγάμμων ὁ Κυρηναῖος ἐκ Μουσαῖος ὁ περί Θεσπρωτοί βιβλίον ὁλόκληρος καί Πείσανδρος ὁ Καμιρεύς Πεισῖνος ὁ Λίνδιος ὁ Ἡράκλεια , Πανύασσις τε ὁ Ἁλικαρνασσεύς παρά Κρεώφυλος ὁ Σάμιος ὁ Οἰχαλία ἅλωσις .
clemens-alexandrinus.stromata 6.2.26
Εὕροις δ’ ἂν καὶ Ὅμηρον τὸν μέγαν ποιητὴν ἐκεῖνα τὰ ἔπη · οἷον δὲ τρέφει ἔρνος ἀνὴρ ἐριθηλὲς ἐλαίης καὶ τὰ ἑξῆς κατὰ λέξιν μετενηνοχότα παρ’ Ὀρφέως ἐκ τοῦ Διονύσου ἀφανισμοῦ . Ἔν τε τῇ Θεογονίᾳ ἐπὶ τοῦ Κρόνου Ὀρφεῖ πεποίηται · κεῖτ’ ἀποδοχμώσας παχὺν αὐχένα , κὰδ δέ μιν ὕπνος ᾕρει πανδαμάτωρ , ταῦτα δὲ Ὅμηρος ἐπὶ τοῦ Κύκλωπος μετέθηκεν . Ἡσίοδός τε ἐπὶ τοῦ Μελάμποδος ποιεῖ · ἡδὺ δὲ καὶ τὸ πυθέσθαι , ὅσα θνητοῖσιν ἔδειμαν ἀθάνατοι , δειλῶν τε καὶ ἐσθλῶν τέκμαρ ἐναργές . καὶ τὰ ἑξῆς παρὰ Μουσαίου λαβὼν τοῦ ποιητοῦ κατὰ λέξιν . Ἀριστοφάνης δὲ ὁ κωμικὸς ἐν ταῖς πρώταις Θεσμοφοριαζούσαις τὰ ἐκ τῶν Κρατίνου Ἐμπιπραμένων μετήνεγκεν ἔπη . Πλάτων δὲ ὁ κωμικὸς καὶ Ἀριστοφάνης ἐν τῷ Δαιδάλῳ τὰ ἀλλήλων ὑφαιροῦνται . τὸν μέντοι Κώκαλον τὸν ποιηθέντα Ἀραρότι τῷ Ἀριστοφάνους υἱεῖ Φιλήμων ὁ κωμικὸς ὑπαλλάξας ἐν Ὑποβολιμαίῳ ἐκωμῴδησεν . τὰ δὲ Ἡσιόδου μετήλλαξαν εἰς πεζὸν λόγον καὶ ὡς ἴδια ἐξήνεγκαν Εὔμηλός τε καὶ Ἀκουσίλαος οἱ ἱστοριογράφοι . Μελησαγόρου γὰρ ἔκλεψεν Γοργίας ὁ Λεοντῖνος καὶ Εὔδημος ὁ Νάξιος οἱ ἱστορικοὶ καὶ ἐπὶ τούτοις ὁ Προκοννήσιος Βίων , ὃς καὶ τὰ Κάδμου τοῦ παλαιοῦ μετέγραψεν κεφαλαιούμενος , Ἀμφίλοχός τε καὶ Ἀριστοκλῆς καὶ Λεάνδριος καὶ Ἀναξιμένης καὶ Ἑλλάνικος καὶ Ἑκαταῖος καὶ Ἀνδροτίων καὶ Φιλόχορος Διευχίδας τε ὁ Μεγαρικὸς τὴν ἀρχὴν τοῦ λόγου ἐκ τῆς Ἑλλανίκου Δευκαλιωνείας μετέβαλεν .
Lemmas: εὑρίσκω δέ ἄν καί Ὅμηρος ὁ μέγας ποιητής ἐκεῖνος ὁ ἔπος · οἷος δέ τρέφω ἔρνος ἀνήρ ἐριθηλής ἐλαία καί ὁ ἑξῆς κατά λέξις μεταφέρω παρά Ὀρφεύς ἐκ ὁ Διόνυσος ἀφανισμός . ἐν τε ὁ Θεογονία ἐπί ὁ Κρόνος Ὀρφεύς ποιέω · κεῖμαι ἀποδοχμόω παχύς αὐχήν , κατά δέ μιν ὕπνος αἱρέω πανδαμάτωρ , οὗτος δέ Ὅμηρος ἐπί ὁ Κύκλωψ μετατίθημι . Ἡσίοδος τε ἐπί ὁ Μελάμπους ποιέω · ἡδύς δέ καί ὁ πυνθάνομαι , ὅσος θνητός δέμω ἀθάνατος , δειλός τε καί ἐσθλός τέκμαρ ἐναργής . καί ὁ ἑξῆς παρά Μουσαῖος λαμβάνω ὁ ποιητής κατά λέξις . Ἀριστοφάνης δέ ὁ κωμικός ἐν ὁ πρῶτος Θεσμοφοριάζω ὁ ἐκ ὁ Κρατῖνος Ἐμπιράννυμι μεταφέρω ἔπος . Πλάτων δέ ὁ κωμικός καί Ἀριστοφάνης ἐν ὁ Δαίδαλος ὁ ἀλλήλων ὑφαιρέω . ὁ μέντοι Κώκαλος ὁ ποιέω Ἀράροτϊς ὁ Ἀριστοφάνης υἱός Φιλήμων ὁ κωμικός ὑπαλλάσσω ἐν Ὑποβολιμαῖος κωμῳδέω . ὁ δέ Ἡσίοδος μεταλλάσσω εἰς πεζός λόγος καί ὡς ἴδιος ἐκφέρω Εὔμηλος τε καί Ἀκουσίλαος ὁ ἱστοριόγραφος . Μελησαγόρας γάρ κλέπτω Γοργίας ὁ Λεοντῖνος καί Εὔδημος ὁ Νάξιος ὁ ἱστορικός καί ἐπί οὗτος ὁ Προκοννήσιος Βίων , ὅς καί ὁ Κάδμος ὁ παλαιός μεταγράφω κεφαλαιόω , Ἀμφίλοχος τε καί Ἀριστοκλῆς καί Λεάνδριος καί Ἀναξιμένης καί Ἑλλάνικος καί Ἑκαταῖος καί Ἀνδροτίων καί Φιλόχορος Διευχίδας τε ὁ Μεγαρικός ὁ ἀρχή ὁ λόγος ἐκ ὁ Ἑλλάνικος Δευκαλιώνεια μεταβάλλω .
clemens-alexandrinus.stromata 6.2.27
σιωπῶ δὲ Ἡράκλειτον τὸν Ἐφέσιον , ὃς παρ’ Ὀρφέως τὰ πλεῖστα εἴληφεν . παρὰ Πυθαγόρου δὲ καὶ τὴν ψυχὴν ἀθάνατον εἶναι Πλάτων ἔσπακεν , ὃ δὲ παρ’ Αἰγυπτίων . πολλοί τε τῶν ἀπὸ Πλάτωνος συγγραφὰς πεποίηνται , καθ’ ἃς ἀποδεικνύουσι τούς τε Στωικούς , ὡς ἐν ἀρχῇ εἰρήκαμεν , τόν τε Ἀριστοτέλη τὰ πλεῖστα καὶ κυριώτατα τῶν δογμάτων παρὰ Πλάτωνος εἰληφέναι . ἀλλὰ καὶ Ἐπίκουρος παρὰ Δημοκρίτου τὰ προηγούμενα ἐσκευώρηται δόγματα . Ταυτὶ μὲν οὖν ταύτῃ · ἐπιλείψει γάρ με ὁ βίος , εἰ καθ’ ἕκαστον ἐπεξιέναι αἱροίμην τὴν Ἑλληνικὴν διελέγχων φίλαυτον κλοπήν , καὶ ὡς σφετερίζονται τὴν εὕρεσιν τῶν παρ’ αὐτοῖς καλλίστων δογμάτων , ἣν παρ’ ἡμῶν εἰλήφασιν .
Lemmas: σιωπάω δέ Ἡράκλειτος ὁ Ἐφέσιος , ὅς παρά Ὀρφεύς ὁ πολύς λαμβάνω . παρά Πυθαγόρας δέ καί ὁ ψυχή ἀθάνατος εἰμί Πλάτων σπάω , ὅς δέ παρά Αἰγύπτιος . πολύς τε ὁ ἀπό Πλάτων συγγραφή ποιέω , κατά ὅς ἀποδείκνυμι ὁ τε Στωϊκός , ὡς ἐν ἀρχή λέγω , ὁ τε Ἀριστοτέλης ὁ πολύς καί κύριος ὁ δόγμα παρά Πλάτων λαμβάνω . ἀλλά καί Ἐπίκουρος παρά Δημόκριτος ὁ προηγέομαι σκευωρέομαι δόγμα . οὗτος μέν οὖν ταύτῃ · ἐπιλείπω γάρ ἐγώ ὁ βίος , εἰ κατά ἕκαστος ἐπεξέρχομαι αἱρέω ὁ Ἑλληνικός διελέγχω φίλαυτος κλοπή , καί ὡς σφετερίζω ὁ εὕρεσις ὁ παρά αὐτός καλός δόγμα , ὅς παρά ἐγώ λαμβάνω .
clemens-alexandrinus.stromata 6.3.28
Ἤδη δὲ οὐ μόνον ὑφαιρούμενοι τὰ δόγματα παρὰ τῶν βαρβάρων διελέγχονται , ἀλλὰ καὶ προσέτι ἀπομιμούμενοι τὰ παρ’ ἡμῖν ἄνωθεν ἐκ τῆς θείας δυνάμεως διὰ τῶν ἁγίως βεβιωκότων εἰς τὴν ἡμετέραν ἐπιστροφὴν παραδόξως ἐνεργούμενα , Ἑλληνικῇ μυθολογίᾳ τερατευόμενοι . καὶ δὴ πευσόμεθα παρ’ αὐτῶν ἤτοι ἀληθῆ ταῦτα εἶναι ἃ ἱστοροῦσιν ἢ ψευδῆ . ἀλλὰ ψευδῆ μὲν οὐκ ἂν φήσαιεν ( οὐ γὰρ ἂν καταψηφίσαιντο ἑαυτῶν ἑκόντες τὴν μεγίστην εὐήθειαν , τὸ ψευδῆ συγγράφειν ) · ἀληθῆ δ’ εἶναι ἐξ ἀνάγκης ὁμολογήσαιεν . καὶ πῶς ἔτι ἄπιστα αὐτοῖς καταφαίνεται τὰ διὰ Μωσέως καὶ τῶν ἄλλων προφητῶν τεραστίως ἐπιδεδειγμένα ; πάντων γὰρ ἀνθρώπων ὁ παντοκράτωρ κηδόμενος θεὸς τοὺς μὲν ἐντολαῖς , τοὺς δὲ ἀπειλαῖς , ἔστιν δ’ οὓς σημείοις τεραστίοις , ἐνίους δὲ ἠπίοις ἐπαγγελίαις ἐπιστρέφει πρὸς σωτηρίαν . πλὴν ἀλλ’ οἱ Ἕλληνες . αὐχμοῦ ποτε τὴν Ἑλλάδα πολυχρονίως φθείροντος καὶ ἐπεχούσης ἀγονίας καρπῶν , οἱ καταλειφθέντες , φασί , διὰ λιμὸν ἱκέται παραγενόμενοι εἰς Δελφοὺς ἤροντο τὴν Πυθίαν πῶς ἂν ἀπαλλαγεῖεν τοῦ δεινοῦ . μίαν δ’ αὐτοῖς ἔχρησεν ἀρωγὴν τῆς συμφορᾶς , εἰ χρήσαιντο τῇ Αἰακοῦ εὐχῇ . πεισθεὶς οὖν αὐτοῖς Αἰακὸς ἀνελθὼν ἐπὶ τὸ Ἑλληνικὸν ὄρος , τὰς καθαρὰς χεῖρας ἐκτείνας εἰς οὐρανόν , κοινὸν ἀποκαλέσας πατέρα τὸν θεόν , ηὔξατο οἰκτεῖραι αὐτὸν τετρυμένην τὴν Ἑλλάδα . ἅμα δὲ εὐχομένου βροντὴ ἐξαίσιος ἐπεκτύπει καὶ πᾶς ὁ πέριξ ἀὴρ ἐνεφοῦτο , λάβροι δὲ καὶ συνεχεῖς ὄμβροι καταρραγέντες ὅλην ἐπλήρωσαν τὴν χώραν · ἐντεῦθεν ἄφθονος καὶ πλουσία τελεσφορεῖται εὐκαρπία , ταῖς Αἰακοῦ γεωργηθεῖσα εὐχαῖς .
Lemmas: ἤδη δέ οὐ μόνος ὑφαιρέω ὁ δόγμα παρά ὁ βάρβαρος διελέγχω , ἀλλά καί προσέτι ἀπομιμέομαι ὁ παρά ἐγώ ἄνωθεν ἐκ ὁ θεῖος δύναμις διά ὁ ἅγιος βιόω εἰς ὁ ἡμέτερος ἐπιστροφή παράδοξος ἐνεργέω , Ἑλληνικός μυθολογία τερατεύομαι . καί δή πυνθάνομαι παρά αὐτός ἤτοι ἀληθής οὗτος εἰμί ὅς ἱστορέω ἤ ψευδής . ἀλλά ψευδής μέν οὐ ἄν φημί ( οὐ γάρ ἄν καταψηφίζομαι ἑαυτοῦ ἑκών ὁ μέγας εὐήθεια , ὁ ψευδής συγγράφω ) · ἀληθής δέ εἰμί ἐκ ἀνάγκη ὁμολογέω . καί πῶς ἔτι ἄπιστος αὐτός καταφαίνω ὁ διά Μωϋσῆς καί ὁ ἄλλος προφήτης τεράστιος ἐπιδείκνυμι ; πᾶς γάρ ἄνθρωπος ὁ παντοκράτωρ κήδω θεός ὁ μέν ἐντολή , ὁ δέ ἀπειλή , εἰμί δέ ὅς σημεῖον τεράστιος , ἔνιοι δέ ἤπιος ἐπαγγελία ἐπιστρέφω πρός σωτηρία . πλήν ἀλλά ὁ Ἕλλην . αὐχμός ποτέ ὁ Ἑλλάς πολυχρόνιος φθείρω καί ἐπέχω ἀγονία καρπός , ὁ καταλείπω , φημί , διά λιμός ἱκέτης παραγίγνομαι εἰς Δελφοί ἔρομαι ὁ Πυθία πῶς ἄν ἀπαλλάσσω ὁ δεινός . εἷς δέ αὐτός χράω ἀρωγή ὁ συμφορά , εἰ χράω ὁ Αἰακός εὐχή . πείθω οὖν αὐτός Αἰακός ἀνέρχομαι ἐπί ὁ Ἑλληνικός ὄρος , ὁ καθαρός χείρ ἐκτείνω εἰς οὐρανός , κοινός ἀποκαλέω πατήρ ὁ θεός , εὔχομαι οἰκτίρω αὐτός τρύω ὁ Ἑλλάς . ἅμα δέ εὔχομαι βροντή ἐξαίσιος ἐπικτυπέω καί πᾶς ὁ πέριξ ἀήρ νεφόομαι , λάβρος δέ καί συνεχής ὄμβρος καταράσσω ὅλος πληρόω ὁ χώρα · ἐντεῦθεν ἄφθονος καί πλούσιος τελεσφορέω εὐκαρπία , ὁ Αἰακός γεωργέω εὐχή .
clemens-alexandrinus.stromata 6.3.29
καὶ ἐπεκαλέσατο , φησί , Σαμουὴλ τὸν κύριον καὶ ἔδωκεν κύριος φωνὰς καὶ ὑετὸν ἐν ἡμέρᾳ θερισμοῦ . ὁρᾷς ὅτι ὁ βρέχων ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους διὰ τῶν ὑποτεταγμένων δυνάμεων εἷς ἐστι θεός ; πλήρης δὲ ἡ γραφὴ πᾶσα ἡ καθ’ ἡμᾶς κατὰ τὰς τῶν δικαίων εὐχὰς ἐπακούοντός τε καὶ ἐπιτελοῦντος τοῦ θεοῦ ἕκαστον τῶν αἰτημάτων . Πάλιν ἱστοροῦσιν Ἕλληνες ἐκλειπόντων ποτὲ τῶν ἐτησίων ἀνέμων Ἀρισταῖον ἐν Κέῳ θῦσαι Ἰκμαίῳ Διί · πολλὴ γὰρ ἦν φθορά , φλογμῷ διαπιμπραμένων πάντων καὶ δὴ καὶ τῶν ἀναψύχειν τοὺς καρποὺς εἰωθότων ἀνέμων μὴ πνεόντων · ὃ δὲ ῥᾳδίως αὐτοὺς ἀνεκαλέσατο . Δελφοὶ δὲ Ξέρξου ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα στρατεύσαντος , ἀνειπούσης τῆς Πυθίας · ὦ Δελφοί , λίσσεσθ’ ἀνέμους καὶ λώιον ἔσται , βωμὸν καὶ θυσίαν ποιήσαντες τοῖς ἀνέμοις , ἀρωγοὺς αὐτοὺς ἔσχον · πνεύσαντες γὰρ ἐρρωμένως περὶ τὴν Σηπιάδα ἄκραν συνέτριψαν πᾶσαν τὴν παρασκευὴν τοῦ Περσικοῦ στόλου .
Lemmas: καί ἐπικαλέω , φημί , Σαμουήλ ὁ κύριος καί δίδωμι κύριος φωνή καί ὑετός ἐν ἡμέρα θερισμός . ὁράω ὅτι ὁ βρέχω ἐπί δίκαιος καί ἄδικος διά ὁ ὑποτάσσω δύναμις εἷς εἰμί θεός ; πλήρης δέ ὁ γραφή πᾶς ὁ κατά ἐγώ κατά ὁ ὁ δίκαιος εὐχή ἐπακούω τε καί ἐπιτελέω ὁ θεός ἕκαστος ὁ αἴτημα . πάλιν ἱστορέω Ἕλλην ἐκλείπω ποτέ ὁ ἐτήσιος ἄνεμος Ἀρισταῖος ἐν Κέως θύω Ἰκμαῖος Ζεύς · πολύς γάρ εἰμί φθορά , φλογμός διαπίμπρημι πᾶς καί δή καί ὁ ἀναψύχω ὁ καρπός εἴωθα ἄνεμος μή πνέω · ὁ δέ ῥᾴδιος αὐτός ἀνακαλέω . Δελφοί δέ Ξέρξης ἐπί ὁ Ἑλλάς στρατεύω , ἀνειπεῖν ὁ Πυθία · ὦ Δελφοί , λίσσομαι ἄνεμος καί λωΐων εἰμί , βωμός καί θυσία ποιέω ὁ ἄνεμος , ἀρωγός αὐτός ἔχω · πνέω γάρ ἐρρωμένος περί ὁ Σηπιάς ἄκρα συντρίβω πᾶς ὁ παρασκευή ὁ Περσικός στόλος .
clemens-alexandrinus.stromata 6.3.30
Ἐμπεδοκλῆς τε ὁ Ἀκραγαντῖνος Κωλυσανέμας ἐπεκλήθη . λέγεται οὖν ἀπὸ τοῦ Ἀκράγαντος ὄρους , πνέοντός ποτε ἀνέμου βαρὺ καὶ νοσῶδες τοῖς ἐγχωρίοις , ἀλλὰ καὶ ταῖς γυναιξὶν αὐτῶν ἀγονίας αἰτίου γινομένου , παῦσαι τὸν ἄνεμον · διὸ καὶ αὐτὸς ἐν τοῖς ἔπεσι γράφει · παύσεις δ’ ἀκαμάτων ἀνέμων μένος οἵ τ’ ἐπὶ γαῖαν ὀρνύμενοι θνητοῖσι καταφθινύθουσιν ἀρούρας · καὶ πάλιν , εὖτ’ ἐθέλῃσθα , παλίντιτα πνεύματα θήσεις . παρακολουθεῖν τε αὑτῷ ἔλεγεν τοὺς μὲν μαντοσυνῶν κεχρημένους , τοὺς δ’ ἐπὶ νούσοισι δηρὸν δὴ χαλεπῇσι πεπαρμένους . ἄντικρυς γοῦν ἰάσεις τε καὶ σημεῖα καὶ τέρατα ἐπιτελεῖν τοὺς δικαίους ἐκ τῶν ἡμετέρων πεπιστεύκασι γραφῶν · εἰ γὰρ καὶ δυνάμεις τινὲς τούς τε ἀνέμους κινοῦσι καὶ τοὺς ὄμβρους διανέμουσιν , ἀλλ’ ἀκουσάτωσαν τοῦ ψαλμῳδοῦ · ὡς ἀγαπητὰ τὰ σκηνώματά σου , κύριε τῶν δυνάμεων . οὗτός ἐστιν ὁ τῶν δυνάμεων καὶ τῶν ἀρχῶν καὶ τῶν ἐξουσιῶν σιῶν κύριος , περὶ οὗ ὁ Μωυσῆς λέγει , ἵνα αὐτῷ συνῶμεν · καὶ περιτεμεῖσθε τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν καὶ τὸν τράχηλον ὑμῶν οὐ σκληρυνεῖτε ἔτι · ὁ γὰρ κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν οὗτος κύριος τῶν κυρίων καὶ θεὸς τῶν θεῶν ὁ θεὸς ὁ μέγας καὶ ἰσχυρὸς καὶ τὰ ἐπὶ τούτοις . ὅ τε Ἡσαΐας ἄρατε εἰς ὕψος τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν λέγει καὶ ἴδετε · τίς κατέδειξεν ταῦτα πάντα ;
Lemmas: Ἐμπεδοκλῆς τε ὁ Ἀκραγαντῖνος Κωλυσανέμας ἐπικαλέω . λέγω οὖν ἀπό ὁ Ἀκράγας ὄρος , πνέω ποτέ ἄνεμος βαρύς καί νοσώδης ὁ ἐγχώριος , ἀλλά καί ὁ γυνή αὐτός ἀγονία αἴτιος γίγνομαι , παύω ὁ ἄνεμος · διό καί αὐτός ἐν ὁ ἔπος γράφω · παύω δέ ἀκάματος ἄνεμος μένος ὅς τε ἐπί γῆ ὄρνυμι θνητός καταφθινύθω ἄρουρα · καί πάλιν , Εὖτε ἐθέλω , παλίντιτος πνεῦμα τίθημι . παρακολουθέω τε ἑαυτοῦ λέγω ὁ μέν μαντοσύνη χράω , ὁ δέ ἐπί νόσος δηρός δή χαλεπός πείρω . ἄντικρυς γοῦν ἴασις τε καί σημεῖον καί τέρας ἐπιτελέω ὁ δίκαιος ἐκ ὁ ἡμέτερος πιστεύω γραφή · εἰ γάρ καί δύναμις τις ὁ τε ἄνεμος κινέω καί ὁ ὄμβρος διανέμω , ἀλλά ἀκούω ὁ ψαλμῳδός · ὡς ἀγαπητός ὁ σκήνωμα σύ , κύριος ὁ δύναμις . οὗτος εἰμί ὁ ὁ δύναμις καί ὁ ἀρχή καί ὁ ἐξουσία θεός κύριος , περί ὅς ὁ Μωϋσῆς λέγω , ἵνα αὐτός σύνειμι · καί περιτέμνω ὁ σκληροκαρδία σύ καί ὁ τράχηλος σύ οὐ σκληρύνω ἔτι · ὁ γάρ κύριος ὁ θεός σύ οὗτος κύριος ὁ κύριος καί θεός ὁ θεός ὁ θεός ὁ μέγας καί ἰσχυρός καί ὁ ἐπί οὗτος . ὁ τε Ἡσαΐας ἀείρω εἰς ὕψος ὁ ὀφθαλμός σύ λέγω καί ὁράω · τίς καταδείκνυμι οὗτος πᾶς ;
clemens-alexandrinus.stromata 6.3.31
Λέγουσι δ’ οὖν τινες λοιμούς τε καὶ χαλάζας καὶ θυέλλας καὶ τὰ παραπλήσια οὐκ ἀπὸ τῆς ἀταξίας τῆς ὑλικῆς μόνης , ἀλλὰ καὶ κατά τινα δαιμόνων ἢ καὶ ἀγγέλων οὐκ ἀγαθῶν ὀργὴν φιλεῖν γίνεσθαι . αὐτίκα φασὶ τοὺς ἐν Κλεωναῖς μάγους φυλάττοντας τὰ μετέωρα τῶν χαλαζοβολήσειν μελλόντων νεφῶν παράγειν ᾠδαῖς τε καὶ θύμασι τῆς ὀργῆς τὴν ἀπειλήν . ἀμέλει καὶ εἴ ποτε ἀπορία ζῴου καταλάβοι , τὸν σφέτερον αἱμάξαντες δάκτυλον ἀρκοῦνται τῷ θύματι . ἥ τε Μαντινικὴ Διοτίμα θυσαμένοις Ἀθηναίοις πρὸ τοῦ λοιμοῦ δεκαετῆ ἀναβολὴν ἐποιήσατο τῆς νόσου , καθάπερ καὶ τοῦ Κρητὸς Ἐπιμενίδου αἱ θυσίαι αὐτοῖς τὸν Περσικὸν πόλεμον εἰς τὸν ἴσον ὑπερέθεντο χρόνον . διαφέρειν δ’ οὐδὲν νομίζουσιν , εἴτ’ οὖν θεοὺς εἴτε καὶ ἀγγέλους τὰς ψυχὰς ταύτας λέγοιμεν . αὐτίκα οἱ ἔμπειροι τοῦ λόγου κατὰ τὰς ἱδρύσεις ἐν πολλοῖς τῶν ἱερῶν καὶ σχεδὸν πᾶσι τὰς θήκας τῶν κατοιχομένων ἐνιδρύσαντο , δαίμονας μὲν τὰς τούτων ψυχὰς καλοῦντες , θρῃσκεύεσθαι δὲ πρὸς ἀνθρώπων διδάσκοντες ὡς ἂν ἐξουσίαν λαβούσας διὰ καθαρότητα τοῦ βίου τῇ θείᾳ προνοίᾳ εἰς τὴν ἀνθρώπων λειτουργίαν τὸν περίγειον περιπολεῖν τόπον · ἠπίσταντο γὰρ ψυχάς τινας κρατουμένας φύσει τῷ σώματι .
Lemmas: λέγω δέ οὖν τις λοιμός τε καί χάλαζα καί θύελλα καί ὁ παραπλήσιος οὐ ἀπό ὁ ἀταξία ὁ ὑλικός μόνος , ἀλλά καί κατά τις δαίμων ἤ καί ἄγγελος οὐ ἀγαθός ὀργή φιλέω γίγνομαι . αὐτίκα φημί ὁ ἐν Κλεωναί μάγος φυλάσσω ὁ μετέωρος ὁ χαλαζοβολέω μέλλω νέφος παράγω ἀοιδή τε καί θῦμα ὁ ὀργή ὁ ἀπειλή . ἀμέλει καί εἰ ποτέ ἀπορία ζῷον καταλαμβάνω , ὁ σφέτερος αἱμάσσω δάκτυλος ἀρκέω ὁ θῦμα . ὁ τε Μαντινέη Διοτίμα θύω Ἀθηναῖος πρό ὁ λοιμός δεκαετής ἀναβολή ποιέω ὁ νόσος , καθά καί ὁ Κρής Ἐπιμενίδης ὁ θυσία αὐτός ὁ Περσικός πόλεμος εἰς ὁ ἴσος ὑπερτίθημι χρόνος . διαφέρω δέ οὐδείς νομίζω , εἴτε οὖν θεός εἴτε καί ἄγγελος ὁ ψυχή οὗτος λέγω . αὐτίκα ὁ ἔμπειρος ὁ λόγος κατά ὁ ἵδρυσις ἐν πολύς ὁ ἱερός καί σχεδόν πᾶς ὁ θήκη ὁ κατοίχομαι ἐνιδρύω , δαίμων μέν ὁ οὗτος ψυχή καλέω , θρησκεύω δέ πρός ἄνθρωπος διδάσκω ὡς ἄν ἐξουσία λαμβάνω διά καθαρότης ὁ βίος ὁ θεῖος πρόνοια εἰς ὁ ἄνθρωπος λειτουργία ὁ περίγειος περιπολέω τόπος · ἐπίσταμαι γάρ ψυχή τις κρατέω φύσις ὁ σῶμα .
clemens-alexandrinus.stromata 6.3.32
ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων ἐν τῷ περὶ ἀγγέλων λόγῳ προϊούσης τῆς γραφῆς κατὰ καιρὸν διαλεξόμεθα . Δημόκριτος δὲ ἐκ τῆς τῶν μεταρσίων παρατηρήσεως πολλὰ προλέγων Σοφία ἐπωνομάσθη . ὑποδεξαμένου γοῦν αὐτὸν φιλοφρόνως Δαμάσου τοῦ ἀδελφοῦ τεκμηράμενος ἔκ τινων ἀστέρων πολὺν ἐσόμενον προεῖπεν ὄμβρον . οἱ μὲν οὖν πεισθέντες αὐτῷ συνεῖλον τοὺς καρπούς ( καὶ γὰρ ὥρᾳ θέρους ἐν ταῖς ἅλωσιν ἔτι ἦσαν ) , οἱ δὲ ἄλλοι πάντα ἀπώλεσαν ἀδοκήτου καὶ πολλοῦ καταρρήξαντος ὄμβρου . Πῶς δὲ ἔτι ἀπιστήσουσιν Ἕλληνες τῇ θείᾳ ἐπιφανείᾳ περὶ τὸ ὄρος τὸ Σινᾶ , ὁπηνίκα πῦρ μὲν ἐφλέγετο , μηδὲν καταναλίσκον τῶν φυομένων κατὰ τὸ ὄρος , σαλπίγγων τε ἦχος ἐφέρετο ἄνευ ὀργάνων ἐμπνεόμενος ; ἐκείνη γὰρ ἡ λεγομένη κατάβασις ἐπὶ τὸ ὄρος θεοῦ ἐπίφασίς ἐστι θείας δυνάμεως ἐπὶ πάντα τὸν κόσμον διηκούσης καὶ κηρυττούσης τὸ φῶς τὸ ἀπρόσιτον . τοιαύτη γὰρ ἡ κατὰ τὴν γραφὴν ἀλληγορία . πλὴν ἑωράθη τὸ πῦρ , ὥς φησιν Ἀριστόβουλος , παντὸς τοῦ πλήθους μυριάδων οὐκ ἔλασσον ἑκατόν , χωρὶς τῶν ἀφηλίκων , ἐκκλησιαζόντων κύκλῳ τοῦ ὄρους , οὐχ ἧττον ἡμερῶν πέντε τῆς περιόδου τυγχανούσης περὶ τὸ ὄρος .
Lemmas: ἀλλά περί μέν οὗτος ἐν ὁ περί ἄγγελος λόγος προέρχομαι ὁ γραφή κατά καιρός διαλέγω . Δημόκριτος δέ ἐκ ὁ ὁ μετάρσιος παρατήρησις πολύς προλέγω Σοφία ἐπονομάζω . ὑποδείκνυμι γοῦν αὐτός φιλόφρων Δάμασος ὁ ἀδελφός τεκμαίρομαι ἐκ τις ἀστήρ πολύς εἰμί προλέγω ὄμβρος . ὁ μέν οὖν πείθω αὐτός συναιρέω ὁ καρπός ( καί γάρ ὥρα θέρος ἐν ὁ ἅλωσις ἔτι εἰμί ) , ὁ δέ ἄλλος πᾶς ἀπόλλυμι ἀδόκητος καί πολύς καταρρήγνυμι ὄμβρος . πῶς δέ ἔτι ἀπιστέω Ἕλλην ὁ θεῖος ἐπιφάνεια περί ὁ ὄρος ὁ Σινᾶ , ὁπηνίκα πῦρ μέν φλέγω , μηδείς καταναλίσκω ὁ φύω κατά ὁ ὄρος , σάλπιγξ τε ἦχος φέρω ἄνευ ὄργανον ἐμπνέω ; ἐκεῖνος γάρ ὁ λέγω κατάβασις ἐπί ὁ ὄρος θεός ἐπίφασις εἰμί θεῖος δύναμις ἐπί πᾶς ὁ κόσμος διήκω καί κηρύσσω ὁ φάος ὁ ἀπρόσιτος . τοιοῦτος γάρ ὁ κατά ὁ γραφή ἀλληγορία . πλήν ὁράω ὁ πῦρ , ὅς φημί Ἀριστόβουλος , πᾶς ὁ πλῆθος μυριάς οὐ ἐλαχύς ἑκατόν , χωρίς ὁ ἀφήλικος , ἐκκλησιάζω κύκλος ὁ ὄρος , οὐ ἥσσων ἡμέρα πέντε ὁ περίοδος τυγχάνω περί ὁ ὄρος .
clemens-alexandrinus.stromata 6.3.33
κατὰ πάντα τοίνυν τόπον τῆς ὁράσεως πᾶσιν αὐτοῖς κυκλόθεν , ὡς ἂν παρεμβεβληκόσι , τὸ πῦρ φλεγόμενον ἐθεωρεῖτο , ὥστε τὴν κατάβασιν μὴ τοπικὴν γεγονέναι · πάντῃ γὰρ ὁ θεός ἐστιν . Λέγουσι δὲ καὶ οἱ τὰς ἱστορίας συνταξάμενοι ἀμφὶ τὴν Βρεττανικὴν νῆσον ἄντρον τι ὑποκείμενον ὄρει , ἐπὶ δὲ τῆς κορυφῆς χάσμα · ἐμπίπτοντος οὖν τοῦ ἀνέμου εὶς τὸ ἄντρον καὶ προσρηγνυμένου τοῖς κόλποις τοῦ ὀρύγματος κυμβάλων εὐρύθμως κρουομένων ἦχον ἐξακούεσθαι . πολλάκις δὲ καὶ ἀνὰ τὰς ὕλας κινουμένων τῶν φύλλων ἀθρόᾳ πνεύματος προσβολῇ ὀρνίθων ᾠδῇ παραπλήσιος προσπίπτει ἠχή . ἀλλὰ οἱ τὰ Περσικὰ συνταξάμενοι ἐν τοῖς ὑπερκειμένοις τόποις κατὰ τὴν τῶν Μάγων χώραν τρία κεῖσθαι ὄρη ἐφεξῆς ἱστοροῦσιν ἐν πεδίῳ μακρῷ · τοὺς δὴ διοδεύοντας τὸν τόπον κατὰ μὲν τὸ πρῶτον γενομένους ὄρος φωνῆς ἐξακούειν σύγκλυδος , οἷον βοώντων οὐκ ὀλίγων τινῶν μυριάδων , καθάπερ ἐν παρατάξει · κατὰ μέσον δὲ ἥκοντας ἤδη πλείονος ὁμοῦ καὶ ἐναργεστέρου ἀντιλαμβάνεσθαι θορύβου · ἐπὶ τέλει δὲ παιωνιζόντων ἀκούειν ὡς νενικηκότων . αἰτία δ’ , οἶμαι , πάσης ἠχοῦς ἥ τε λειότης τῶν τόπων καὶ τὸ ἀντρῶδες . ἀποβαλλόμενον γοῦν τὸ εἰσφοιτῆσαν πνεῦμα πάλιν εἰς τὸ αὐτὸ χωροῦν βιαιότερον ἠχεῖ .
Lemmas: κατά πᾶς τοίνυν τόπος ὁ ὅρασις πᾶς αὐτός κυκλόθεν , ὡς ἄν παρεμβάλλω , ὁ πῦρ φλέγω θεωρέω , ὥστε ὁ κατάβασις μή τοπικός γίγνομαι · πάντῃ γάρ ὁ θεός εἰμί . λέγω δέ καί ὁ ὁ ἱστορία συντάσσω ἀμφί ὁ Βρεττανικός νῆσος ἄντρον τις ὑπόκειμαι ὄρος , ἐπί δέ ὁ κορυφή χάσμα · ἐμπίπτω οὖν ὁ ἄνεμος εἰς ὁ ἄντρον καί προσρήγνυμι ὁ κόλπος ὁ ὄρυγμα κύμβαλον εὔρυθμος κρούω ἦχος ἐξακούω . πολλάκις δέ καί ἀνά ὁ ὕλη κινέω ὁ φύλλον ἀθρόος πνεῦμα προσβολή ὄρνις ἀοιδή παραπλήσιος προσπίπτω ἠχή . ἀλλά ὁ ὁ Περσικός συντάσσω ἐν ὁ ὑπέρκειμαι τόπος κατά ὁ ὁ Μάγος χώρα τρεῖς κεῖμαι ὄρος ἐφεξῆς ἱστορέω ἐν πεδίον μακρός · ὁ δή διοδεύω ὁ τόπος κατά μέν ὁ πρῶτος γίγνομαι ὄρος φωνή ἐξακούω σύγκλυς , οἷος βοάω οὐ ὀλίγος τις μυριάς , καθά ἐν παράταξις · κατά μέσος δέ ἥκω ἤδη πολύς ὁμοῦ καί ἐναργής ἀντιλαμβάνω θόρυβος · ἐπί τέλος δέ παιωνίζω ἀκούω ὡς νικάω . αἰτία δέ , οἴομαι , πᾶς ἠχώ ὁ τε λειότης ὁ τόπος καί ὁ ἀντρώδης . ἀποβάλλω γοῦν ὁ εἰσφοιτάω πνεῦμα πάλιν εἰς ὁ αὐτός χωρέω βίαιος ἠχέω .
clemens-alexandrinus.stromata 6.3.34
Καὶ ταῦτα μὲν ταύτῃ · θεῷ δὲ τῷ παντοκράτορι καὶ μηδενὸς ὄντος ὑποκειμένου φωνὴν καὶ φαντασίαν ἐγγεννῆσαι ἀκοῇ δυνατόν , ἐνδεικνυμένῳ τὴν ἑαυτοῦ μεγαλειότητα παρὰ τὰ εἰωθότα φυσικὴν ἔχειν τὴν ἀκολουθίαν , εἰς ἐπιστροφὴν τῆς μηδέπω πιστευούσης ψυχῆς καὶ παραδοχὴν τῆς διδομένης ἐντολῆς . νεφέλης δ’ οὔσης καὶ ὄρους ὑψηλοῦ πῶς οὐ δυνατὸν διάφορον ἦχον ἐξακούεσθαι , πνεύματος κινουμένου διὰ τῆς ἐνεργούσης αἰτίας ; διὸ καί φησιν ὁ προφήτης · φωνὴν ῥημάτων ὑμεῖς ἠκούετε , καὶ ὁμοίωμα οὐκ εἴδετε . ὁρᾷς , ὅπως ἡ κυριακὴ φωνὴ λόγος ἀσχημάτιστος · ἡ γὰρ τοῦ λόγου δύναμις , ῥῆμα κυρίου φωτεινόν , ἀλήθεια οὐρανόθεν ἄνωθεν ἐπὶ τὴν συναγωγὴν τῆς ἐκκλησίας ἀφιγμένη , διὰ φωτεινῆς καὶ προσεχοῦς διακονίας ἐνήργει .
Lemmas: καί οὗτος μέν ταύτῃ · θεός δέ ὁ παντοκράτωρ καί μηδείς εἰμί ὑπόκειμαι φωνή καί φαντασία ἐγγεννάω ἀκοή δυνατός , ἐνδείκνυμι ὁ ἑαυτοῦ μεγαλειότης παρά ὁ εἴωθα φυσικός ἔχω ὁ ἀκολουθία , εἰς ἐπιστροφή ὁ μηδέπω πιστεύω ψυχή καί παραδοχή ὁ δίδωμι ἐντολή . νεφέλη δέ εἰμί καί ὄρος ὑψηλός πῶς οὐ δυνατός διάφορος ἦχος ἐξακούω , πνεῦμα κινέω διά ὁ ἐνεργέω αἰτία ; διό καί φημί ὁ προφήτης · φωνή ῥῆμα σύ ἀκούω , καί ὁμοίωμα οὐ ὁράω . ὁράω , ὅπως ὁ κυριακός φωνή λόγος ἀσχημάτιστος · ὁ γάρ ὁ λόγος δύναμις , ῥῆμα κύριος φωτεινός , ἀλήθεια οὐρανόθεν ἄνωθεν ἐπί ὁ συναγωγή ὁ ἐκκλησία ἀφικνέομαι , διά φωτεινός καί προσεχής διακονία ἐνεργέω .
clemens-alexandrinus.stromata 6.4.35
Εὕροιμεν δ’ ἂν καὶ ἄλλο μαρτύριον εἰς βεβαίωσιν τοῦ τὰ κάλλιστα τῶν δογμάτων τοὺς ἀρίστους τῶν φιλοσόφων παρ’ ἡμῶν σφετερισαμένους ὡς ἴδια αὐχεῖν τὸ καὶ παρὰ τῶν ἄλλων βαρβάρων ἀπηνθίσθαι τῶν εἰς ἑκάστην αἵρεσιν συντεινόντων τινά , μάλιστα δὲ Αἰγυπτίων τά τε ἄλλα καὶ τὸ περὶ τὴν μετενσωμάτωσιν τῆς ψυχῆς δόγμα . μετίασι γὰρ οἰκείαν τινὰ φιλοσοφίαν Αἰγύπτιοι · αὐτίκα τοῦτο ἐμφαίνει μάλιστα ἡ ἱεροπρεπὴς αὐτῶν θρῃσκεία . Πρῶτος μὲν γὰρ προέρχεται ὁ ᾠδός , ἕν τι τῶν τῆς μουσικῆς ἐπιφερόμενος συμβόλων . τοῦτόν φασι δύο βίβλους ἀνειληφέναι δεῖν ἐκ τῶν Ἑρμοῦ , ὧν θάτερον μὲν ὕμνους περιέχει θεῶν , ἐκλογισμὸν δὲ βασιλικοῦ βίου τὸ δεύτερον . Μετὰ δὲ τὸν ᾠδὸν ὁ ὡροσκόπος , ὡρολόγιόν τε μετὰ χεῖρα καὶ φοίνικα ἀστρολογίας ἔχων σύμβολα , πρόεισιν . τοῦτον τὰ ἀστρολογούμενα τῶν Ἑρμοῦ βιβλίων τέσσαρα ὄντα τὸν ἀριθμὸν ἀεὶ διὰ στόματος ἔχειν χρή , ὧν τὸ μέν ἐστι περὶ τοῦ διακόσμου τῶν ἀπλανῶν φαινομένων ἄστρων , τὸ δὲ περὶ τῆς τάξεως τοῦ ἡλίου καὶ τῆς σελήνης καὶ περὶ τῶν πέντε πλανωμένων , τὸ δὲ περὶ τῶν συνόδων καὶ φωτισμῶν ἡλίου καὶ σελήνης , τὸ δὲ λοιπὸν περὶ τῶν ἀνατολῶν .
Lemmas: εὑρίσκω δέ ἄν καί ἄλλος μαρτύριον εἰς βεβαίωσις ὁ ὁ καλός ὁ δόγμα ὁ ἀγαθός ὁ φιλόσοφος παρά ἐγώ σφετερίζω ὡς ἴδιος αὐχέω ὁ καί παρά ὁ ἄλλος βάρβαρος ἀπανθίζω ὁ εἰς ἕκαστος αἵρεσις συντείνω τις , μάλα δέ Αἰγύπτιος ὁ τε ἄλλος καί ὁ περί ὁ μετενσωμάτωσις ὁ ψυχή δόγμα . μετέρχομαι γάρ οἰκεῖος τις φιλοσοφία Αἰγύπτιος · αὐτίκα οὗτος ἐμφαίνω μάλα ὁ ἱεροπρεπής αὐτός θρῃσκεία . πρῶτος μέν γάρ προέρχομαι ὁ ᾠδός , εἷς τις ὁ ὁ μουσική ἐπιφέρω σύμβολος . οὗτος φημί δύο βίβλος ἀναλαμβάνω δέω ἐκ ὁ Ἑρμῆς , ὅς ἕτερος μέν ὕμνος περιέχω θεός , ἐκλογισμός δέ βασιλικός βίος ὁ δεύτερος . μετά δέ ὁ ᾠδός ὁ ὡρόσκοπος , ὡρολόγιον τε μετά χείρ καί φοῖνιξ ἀστρολογία ἔχω σύμβολον , πρόειμι . οὗτος ὁ ἀστρολογέω ὁ Ἑρμῆς βιβλίον τέσσαρες εἰμί ὁ ἀριθμός ἀεί διά στόμα ἔχω χρή , ὅς ὁ μέν εἰμί περί ὁ διάκοσμος ὁ ἀπλανής φαίνω ἄστρον , ὁ δέ περί ὁ τάξις ὁ ἥλιος καί ὁ σελήνη καί περί ὁ πέντε πλανάω , ὁ δέ περί ὁ σύνοδος καί φωτισμός ἥλιος καί σελήνη , ὁ δέ λοιπός περί ὁ ἀνατολή .
clemens-alexandrinus.stromata 6.4.36
Ἑξῆς δὲ ὁ ἱερογραμματεὺς προέρχεται , ἔχων πτερὰ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς βιβλίον τε ἐν χερσὶ καὶ κανοῦν , ἐν ᾧ τό τε γραφικὸν μέλαν καὶ σχοῖνος ᾗ γράφουσι . τοῦτον τὰ ἱερογλυφικὰ καλούμενα περί τε τῆς κοσμογραφίας καὶ γεωγραφίας χωρογραφίας τε τῆς Αἰγύπτου καὶ τῆς τοῦ Νείλου διαγραφῆς περί τε τῆς κατασκευῆς τῶν ἱερῶν καὶ τῶν ἀφιερωμένων αὐτοῖς χωρίων περί τε μέτρων καὶ τῶν ἐν τοῖς ἱεροῖς χρησίμων εἰδέναι χρή . Ἔπειτα ὁ στολιστὴς τοῖς προειρημένοις ἕπεται , ἔχων τόν τε τῆς δικαιοσύνης πῆχυν καὶ τὸ σπονδεῖον . οὗτος οἶδε τὰ παιδευτικὰ πάντα καὶ τὰ μοσχοσφραγιστικὰ καλούμενα · δέκα δέ ἐστι τὰ εἰς τὴν τιμὴν ἀνήκοντα τῶν παρ’ αὐτοῖς θεῶν καὶ τὴν Αἰγυπτίαν εὐσέβειαν περιέχοντα , οἷον περὶ θυμάτων , ἀπαρχῶν , ὕμνων , εὐχῶν , πομπῶν , ἑορτῶν καὶ τῶν τούτοις ὁμοίων .
Lemmas: ἑξῆς δέ ὁ ἱερογραμματεύς προέρχομαι , ἔχω πτερόν ἐπί ὁ κεφαλή βιβλίον τε ἐν χείρ καί κανοῦν , ἐν ὅς ὁ τε γραφικός μέλας καί σχοῖνος ὅς γράφω . οὗτος ὁ ἱερογλυφικός καλέω περί τε ὁ κοσμογραφία καί γεωγραφία χωρογραφία τε ὁ Αἴγυπτος καί ὁ ὁ Νεῖλος διαγραφή περί τε ὁ κατασκευή ὁ ἱερός καί ὁ ἀφιερόω αὐτός χωρίον περί τε μέτρον καί ὁ ἐν ὁ ἱερός χρήσιμος οἶδα χρή . ἔπειτα ὁ στολιστής ὁ προλέγω ἕπομαι , ἔχω ὁ τε ὁ δικαιοσύνη πῆχυς καί ὁ σπονδεῖον . οὗτος οἶδα ὁ παιδευτικός πᾶς καί ὁ μοσχοσφραγιστικός καλέω · δέκα δέ εἰμί ὁ εἰς ὁ τιμή ἀνήκω ὁ παρά αὐτός θεός καί ὁ Αἰγύπτιος εὐσέβεια περιέχω , οἷος περί θῦμα , ἀπαρχή , ὕμνος , εὐχή , πομπός , ἑορτή καί ὁ οὗτος ὅμοιος .
clemens-alexandrinus.stromata 6.4.37
Ἐπὶ πᾶσι δὲ ὁ προφήτης ἔξεισι , προφανὲς τὸ ὑδρεῖον ἐγκεκολπισμένος , ᾧ ἕπονται οἱ τὴν ἔκπεμψιν τῶν ἄρτων βαστάζοντες . οὗτος , ὡς ἂν προστάτης τοῦ ἱεροῦ , τὰ ἱερατικὰ καλούμενα δέκα βιβλία ἐκμανθάνει ( περιέχει δὲ περί τε νόμων καὶ θεῶν καὶ τῆς ὅλης παιδείας τῶν ἱερέων ) · ὁ γάρ τοι προφήτης παρὰ τοῖς Αἰγυπτίοις καὶ τῆς διανομῆς τῶν προσόδων ἐπιστάτης ἐστίν . Δύο μὲν οὖν καὶ τεσσαράκοντα αἱ πάνυ ἀναγκαῖαι τῷ Ἑρμῇ γεγόνασι βίβλοι · ὧν τὰς μὲν τριάκοντα ἓξ τὴν πᾶσαν Αἰγυπτίων περιεχούσας φιλοσοφίαν οἱ προειρημένοι ἐκμανθάνουσι , τὰς δὲ λοιπὰς ἓξ οἱ παστοφόροι ἰατρικὰς οὔσας περί τε τῆς τοῦ σώματος κατασκευῆς καὶ περὶ νόσων καὶ περὶ ὀργάνων καὶ φαρμάκων καὶ περὶ ὀφθαλμιῶν καὶ τὸ τελευταῖον περὶ τῶν γυναικείων .
Lemmas: ἐπί πᾶς δέ ὁ προφήτης ἐξέρχομαι , προφανής ὁ ὑδρεῖον ἐγκολπίζω , ὅς ἕπομαι ὁ ὁ ἔκπεμψις ὁ ἄρτος βαστάζω . οὗτος , ὡς ἄν προστάτης ὁ ἱερός , ὁ ἱερατικός καλέω δέκα βιβλίον ἐκμανθάνω ( περιέχω δέ περί τε νόμος καί θεός καί ὁ ὅλος παιδεία ὁ ἱερεύς ) · ὁ γάρ τοι προφήτης παρά ὁ Αἰγύπτιος καί ὁ διανομή ὁ πρόσοδος ἐπιστάτης εἰμί . δύο μέν οὖν καί τεσσαράκοντα ὁ πάνυ ἀναγκαῖος ὁ Ἑρμῆς γίγνομαι βίβλος · ὅς ὁ μέν τριάκοντα ἕξ ὁ πᾶς Αἰγύπτιος περιέχω φιλοσοφία ὁ προλέγω ἐκμανθάνω , ὁ δέ λοιπός ἕξ ὁ παστοφόρος ἰατρικός εἰμί περί τε ὁ ὁ σῶμα κατασκευή καί περί νόσος καί περί ὄργανον καί φάρμακον καί περί ὀφθαλμία καί ὁ τελευταῖος περί ὁ γυναικεῖος .
clemens-alexandrinus.stromata 6.5.39
Καὶ ὡς μὲν κλέπται πάσης γραφῆς Ἕλληνες ᾕρηνται . ἱκανῶς , οἶμαι , διὰ πλειόνων δέδεικται τεκμηρίων · ὅτι δὲ οὐ κατ’ ἐπίγνωσιν ἴσασι τὸν θεόν , ἀλλὰ κατὰ περίφρασιν Ἑλλήνων οἱ δοκιμώτατοι , Πέτρος ἐν τῷ κηρύγματι λέγει · γινώσκετε οὖν ὅτι εἷς θεός ἐστιν , ὃς ἀρχὴν πάντων ἐποίησεν , καὶ τέλους ἐξουσίαν ἔχων · καί · ὁ ἀόρατος , ὃς τὰ πάντα ὁρᾷ , ἀχώρητος , ὃς τὰ πάντα χωρεῖ , ἀνεπιδεής , οὗ τὰ πάντα ἐπιδέεται καὶ δἰ ὅν ἐστιν , ἀκατάληπτος , ἀέναος , ἄφθαρτος , ἀποίητος , ὃς τὰ πάντα ἐποίησεν λόγῳ δυνάμεως αὐτοῦ , τουτέστι τοῦ υἱοῦ . εἶτα ἐπιφέρει · τοῦτον τὸν θεὸν σέβεσθε μὴ κατὰ τοὺς Ἕλληνας · ὡς δηλονότι τὸν αὐτὸν ἡμῖν σεβόντων θεὸν καὶ τῶν παρ’ Ἕλλησι δοκίμων , ἀλλ’ οὐ κατ’ ἐπίγνωσιν παντελῆ , τὴν δἰ υἱοῦ παράδοσιν μὴ μεμαθηκότων . μή , τοίνυν φησί , σέβεσθε — οὐκ εἶπεν θεὸν ὃν οἱ Ἕλληνες , ἀλλὰ μὴ κατὰ τοὺς Ἕλληνας , τὸν τρόπον τὸν τῆς σεβάσεως ἐναλλάττων τοῦ θεοῦ , οὐχὶ δὲ ἄλλον καταγγέλλων .
Lemmas: καί ὡς μέν κλέπτης πᾶς γραφή Ἕλλην αἱρέω . ἱκανός , οἴομαι , διά πολύς δείκνυμι τεκμήριον · ὅτι δέ οὐ κατά ἐπίγνωσις οἶδα ὁ θεός , ἀλλά κατά περίφρασις Ἕλλην ὁ δόκιμος , Πέτρος ἐν ὁ Κήρυγμα λέγω · γιγνώσκω οὖν ὅτι εἷς θεός εἰμί , ὅς ἀρχή πᾶς ποιέω , καί τέλος ἐξουσία ἔχω · καί · ὁ ἀόρατος , ὅς ὁ πᾶς ὁράω , ἀχώρητος , ὅς ὁ πᾶς χωρέω , ἀνεπιδεής , ὅς ὁ πᾶς ἐπιδέω καί διά ὅς εἰμί , ἀκατάληπτος , ἀέναος , ἄφθαρτος , ἀποίητος , ὅς ὁ πᾶς ποιέω λόγος δύναμις αὐτός , τουτέστι ὁ υἱός . εἶτα ἐπιφέρω · οὗτος ὁ θεός σέβω μή κατά ὁ Ἕλλην · ὡς δηλονότι ὁ αὐτός ἐγώ σέβω θεός καί ὁ παρά Ἕλλην δόκιμος , ἀλλά οὐ κατά ἐπίγνωσις παντελής , ὁ διά υἱός παράδοσις μή μανθάνω . μή , τοίνυν φημί , σέβω — οὐ λέγω θεός ὅς ὁ Ἕλλην , ἀλλά μή κατά ὁ Ἕλλην , ὁ τρόπος ὁ ὁ σέβασις ἐναλλάσσω ὁ θεός , οὐ δέ ἄλλος καταγγέλλω .
clemens-alexandrinus.stromata 6.5.40
τί οὖν ἐστι τὸ μὴ κατὰ τοὺς Ἕλληνας , αὐτὸς διασαφήσει Πέτρος ἐπιφέρων · ὅτι ἀγνοίᾳ φερόμενοι καὶ μὴ ἐπιστάμενοι τὸν θεὸν ὡς ἡμεῖς κατὰ τὴν γνῶσιν τὴν τελείαν , ὧν ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν εὶς χρῆσιν , μορφώσαντες , ξύλα καὶ λίθους , χαλκὸν καὶ σίδηρον , χρυσὸν καὶ ἄργυρον , τῆς ὕλης αὐτῶν καὶ χρήσεως ἐπιλαθόμενοι , τὰ δοῦλα τῆς ὑπάρξεως ἀναστήσαντες , σέβονται , καὶ ἃ δέδωκεν αὐτοῖς εἰς βρῶσιν ὁ θεός , τὰ πετεινὰ τοῦ ἀέρος καὶ τῆς θαλάσσης τὰ νηκτὰ καὶ τῆς γῆς τὰ ἑρπετὰ θηρία σὺν κτήνεσι τετραπόδοις τοῦ ἀγροῦ , γαλᾶς τε καὶ μῦς αἰλούρους τε καὶ κύνας καὶ πιθήκους · καὶ τὰ ἴδια βρώματα βρωτοῖς θύματα θύουσιν καὶ νεκρὰ νεκροῖς προσφέροντες ὡς θεοῖς ἀχαριστοῦσι τῷ θεῷ , διὰ τούτων ἀρνούμενοι αὐτὸν εἶναι .
Lemmas: τίς οὖν εἰμί ὁ μή κατά ὁ Ἕλλην , αὐτός διασαφέω Πέτρος ἐπιφέρω · ὅτι ἄγνοια φέρω καί μή ἐπίσταμαι ὁ θεός ὡς ἐγώ κατά ὁ γνῶσις ὁ τέλειος , ὅς δίδωμι αὐτός ἐξουσία εἰς χρῆσις , μορφόω , ξύλον καί λίθος , χαλκός καί σίδηρος , χρυσός καί ἄργυρος , ὁ ὕλη αὐτός καί χρῆσις ἐπιλανθάνομαι , ὁ δοῦλος ὁ ὕπαρξις ἀνίστημι , σέβω , καί ὅς δίδωμι αὐτός εἰς βρῶσις ὁ θεός , ὁ πετεινόν ὁ ἀήρ καί ὁ θάλασσα ὁ νηκτός καί ὁ γῆ ὁ ἑρπετόν θηρίον σύν κτῆνος τετράποδος ὁ ἀγρός , γαλέη τε καί μῦς αἴλουρος τε καί κύων καί πίθηκος · καί ὁ ἴδιος βρῶμα βρωτός θῦμα θύω καί νεκρός νεκρός προσφέρω ὡς θεός ἀχαριστέω ὁ θεός , διά οὗτος ἀρνέομαι αὐτός εἰμί .
clemens-alexandrinus.stromata 6.5.41
καὶ ὅτι γε ὡς τὸν αὐτὸν θεὸν ἡμῶν τε αὐτῶν καὶ Ἑλλήνων ἐγνωκότων † φέρεται , πλὴν οὐχ ὁμοίως , ἐποίσει πάλιν ὧδέ πω · μηδὲ κατὰ Ἰουδαίους πλὴν οὐχ ὁμοίως , ἐκεῖνοι μόνοι οἰόμενοι τὸν θεὸν γινώσκειν οὐκ ἐπίστανται , λατρεύοντες ἀγγέλοις καὶ ἀρχαγγέλοις , μηνὶ καὶ σελήνῃ . καὶ ἐὰν μὴ σελήνη φανῇ , σάββατον οὐκ ἄγουσι τὸ λεγόμενον πρῶτον , οὐδὲ νεομηνίαν ἄγουσιν οὔτε ἄζυμα οὔτε ἑορτὴν οὔτε μεγάλην ἡμέραν . εἶτα τὸν κολοφῶνα τοῦ ζητουμένου προσεπιφέρει · ὥστε καὶ ὑμεῖς ὁσίως καὶ δικαίως μανθάνοντες ἃ παραδίδομεν ὑμῖν , φυλάσσεσθε , καινῶς τὸν θεὸν διὰ τοῦ Χριστοῦ σεβόμενοι · εὕρομεν γὰρ ἐν ταῖς γραφαῖς καθὼς ὁ κύριος λέγει · › ἰδοὺ διατίθεμαι ὑμῖν καινὴν διαθήκην , οὐχ ὡς διεθέμην τοῖς πατράσιν ὑμῶν ἐν ὄρει Χωρήβ . ‹ νέαν ἡμῖν διέθετο · τὰ γὰρ Ἑλλήνων καὶ Ἰουδαίων παλαιά , ἡμεῖς δὲ οἱ καινῶς αὐτὸν τρίτῳ γένει σεβόμενοι Χριστιανοί . σαφῶς γάρ , οἶμαι , ἐδήλωσεν τὸν ἕνα καὶ μόνον θεὸν ὑπὸ μὲν Ἑλλήνων ἐθνικῶς , ὑπὸ δὲ Ἰουδαίων Ἰουδαϊκῶς , καινῶς δὲ ὑφ’ ἡμῶν καὶ πνευματικῶς γινωσκόμενον .
Lemmas: καί ὅτι γε ὡς ὁ αὐτός θεός ἐγώ τε αὐτός καί Ἕλλην γιγνώσκω † φέρω , πλήν οὐ ὅμοιος , ἐπιφέρω πάλιν ὧδε πω · μηδέ κατά Ἰουδαῖος πλήν οὐ ὅμοιος , ἐκεῖνος μόνος οἴομαι ὁ θεός γιγνώσκω οὐ ἐπίσταμαι , λατρεύω ἄγγελος καί ἀρχάγγελος , μείς καί σελήνη . καί ἐάν μή σελήνη φαίνω , σάββατον οὐ ἄγω ὁ λέγω πρῶτος , οὐδέ νεομηνία ἄγω οὔτε ἄζυμος οὔτε ἑορτή οὔτε μέγας ἡμέρα . εἶτα ὁ κολοφών ὁ ζητέω προσεπιφέρω · ὥστε καί σύ ὅσιος καί δίκαιος μανθάνω ὅς παραδίδωμι σύ , φυλάσσω , καινός ὁ θεός διά ὁ Χριστός σέβω · εὑρίσκω γάρ ἐν ὁ γραφή καθώς ὁ κύριος λέγω · › ἰδού διατίθημι σύ καινός διαθήκη , οὐ ὡς διατίθημι ὁ πατήρ σύ ἐν ὄρος Χωρήβ . ‹ νέος ἐγώ διατίθημι · ὁ γάρ Ἕλλην καί Ἰουδαῖος παλαιός , ἐγώ δέ ὁ καινός αὐτός τρίτος γένος σέβω Χριστιανός . σαφής γάρ , οἴομαι , δηλόω ὁ εἷς καί μόνος θεός ὑπό μέν Ἕλλην ἐθνικός , ὑπό δέ Ἰουδαῖος Ἰουδαικός , καινός δέ ὑπό ἐγώ καί πνευματικός γιγνώσκω .
clemens-alexandrinus.stromata 6.5.42
πρὸς δὲ καὶ ὅτι ὁ αὐτὸς θεὸς ἀμφοῖν ταῖν διαθήκαιν χορηγός , ὁ καὶ τῆς Ἑλληνικῆς φιλοσοφίας δοτὴρ τοῖς Ἕλλησιν , δἰ ἧς ὁ παντοκράτωρ παρ’ Ἕλλησι δοξάζεται , παρέστησεν . δῆλον δὲ κἀνθένδε . ἐκ γοῦν τῆς Ἑλληνικῆς παιδείας , ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς νομικῆς εἰς τὸ ἓν γένος τοῦ σῳζομένου συνάγονται λαοῦ οἱ τὴν πίστιν προσιέμενοι , οὐ χρόνῳ διαιρουμένων τῶν τριῶν λαῶν , ἵνα τις φύσεις ὑπολάβοι τριττάς , διαφόροις δὲ παιδευομένων διαθήκαις τοῦ ἑνὸς κυρίου , ὄντας ἑνὸς κυρίου ῥήματι · ἐπεί , ὅτι καθάπερ Ἰουδαίους σῴζεσθαι ἠβούλετο ὁ θεὸς τοὺς προφήτας διδούς , οὕτως καὶ Ἑλλήνων τοὺς δοκιμωτάτους οἰκείους αὐτῶν τῇ διαλέκτῳ προφήτας ἀναστήσας , ὡς οἷοί τε ἦσαν δέχεσθαι τὴν παρὰ τοῦ θεοῦ εὐεργεσίαν , τῶν χυδαίων ἀνθρώπων διέκρινεν , δηλώσει πρὸς τῷ Πέτρου κηρύγματι ὁ ἀπόστολος λέγων Παῦλος ·
Lemmas: πρός δέ καί ὅτι ὁ αὐτός θεός ἄμφω ὁ διαθήκη χορηγός , ὁ καί ὁ Ἑλληνικός φιλοσοφία δοτήρ ὁ Ἕλλην , διά ὅς ὁ παντοκράτωρ παρά Ἕλλην δοξάζω , παρίστημι . δῆλος δέ ἐνθένδε . ἐκ γοῦν ὁ Ἑλληνικός παιδεία , ἀλλά καί ἐκ ὁ νομικός εἰς ὁ εἷς γένος ὁ σῴζω συνάγω λαός ὁ ὁ πίστις προσίημι , οὐ χρόνος διαιρέω ὁ τρεῖς λαός , ἵνα τις φύσις ὑπολαμβάνω τρισσός , διάφορος δέ παιδεύω διαθήκη ὁ εἷς κύριος , εἰμί εἷς κύριος ῥῆμα · ἐπεί , ὅτι καθά Ἰουδαῖος σῴζω βούλομαι ὁ θεός ὁ προφήτης δίδωμι , οὕτως καί Ἕλλην ὁ δόκιμος οἰκεῖος αὐτός ὁ διάλεκτος προφήτης ἀνίστημι , ὡς οἷος τε εἰμί δέχομαι ὁ παρά ὁ θεός εὐεργεσία , ὁ χυδαῖος ἄνθρωπος διακρίνω , δηλόω πρός ὁ Πέτρος Κήρυγμα ὁ ἀπόστολος λέγω Παῦλος ·
clemens-alexandrinus.stromata 6.5.43
λάβετε καὶ τὰς Ἑλληνικὰς βίβλους , ἐπίγνωτε Σίβυλλαν , ὡς δηλοῖ ἕνα θεὸν καὶ τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι , καὶ τὸν Ὑστάσπην λαβόντες ἀνάγνωτε , καὶ εὑρήσετε πολλῷ τηλαυγέστερον καὶ σαφέστερον γεγραμμένον τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ , καὶ καθὼς παράταξιν ποιήσουσι τῷ Χριστῷ πολλοὶ βασιλεῖς , μισοῦντες αὐτὸν καὶ τοὺς φοροῦντας τὸ ὄνομα αὐτοῦ καὶ τοὺς πιστοὺς αὐτοῦ , καὶ τὴν ὑπομονὴν καὶ τὴν παρουσίαν αὐτοῦ . εἶτα ἑνὶ λόγῳ πυνθάνεται ἡμῶν · ὅλος δὲ ὁ κόσμος καὶ τὰ ἐν τῷ κόσμῳ τίνος ; οὐχὶ τοῦ θεοῦ ; διὰ τοῦτό φησιν ὁ Πέτρος εἰρηκέναι τὸν κύριον τοῖς ἀποστόλοις · ἐὰν μὲν οὖν τις θελήσῃ τοῦ Ἰσραὴλ μετανοήσας διὰ τοῦ ὀνόματός μου πιστεύειν ἐπὶ τὸν θεόν , ἀφεθήσονται αὐτῷ αἱ ἁμαρτίαι . μετὰ δὲ δώδεκα ἔτη ἐξέλθετε εἰς τὸν κόσμον , μή τις εἴπῃ · › οὐκ ἠκούσαμεν . ‹
Lemmas: λαμβάνω καί ὁ Ἑλληνικός βίβλος , ἐπιγιγνώσκω Σίβυλλα , ὡς δηλόω εἷς θεός καί ὁ μέλλω εἰμί , καί ὁ Ὑστάσπης λαμβάνω ἀναγιγνώσκω , καί εὑρίσκω πολύς τηλαυγής καί σαφής γράφω ὁ υἱός ὁ θεός , καί καθώς παράταξις ποιέω ὁ Χριστός πολύς βασιλεύς , μισέω αὐτός καί ὁ φορέω ὁ ὄνομα αὐτός καί ὁ πιστός αὐτός , καί ὁ ὑπομονή καί ὁ παρουσία αὐτός . εἶτα εἷς λόγος πυνθάνομαι ἐγώ · ὅλος δέ ὁ κόσμος καί ὁ ἐν ὁ κόσμος τίς ; οὐ ὁ θεός ; διά οὗτος φημί ὁ Πέτρος λέγω ὁ κύριος ὁ ἀπόστολος · ἐάν μέν οὖν τις ἐθέλω ὁ Ἰσραήλ μετανοέω διά ὁ ὄνομα ἐγώ πιστεύω ἐπί ὁ θεός , ἀφίημι αὐτός ὁ ἁμαρτία . μετά δέ δώδεκα ἔτος ἐξέρχομαι εἰς ὁ κόσμος , μή τις λέγω · › οὐ ἀκούω . ‹
clemens-alexandrinus.stromata 6.6.44
Ἀλλ’ ὡς κατὰ καιρὸν ἥκει τὸ κήρυγμα νῦν , οὕτως κατὰ καιρὸν ἐδόθη νόμος μὲν καὶ προφῆται βαρβάροις , φιλοσοφία δὲ Ἕλλησι , τὰς ἀκοὰς ἐθίζουσα πρὸς τὸ κήρυγμα . λέγει γοῦν κύριος ὁ ῥυσάμενος Ἰσραήλ · καιρῷ δεκτῷ ἐπήκουσά σου καὶ ἐν ἡμέρᾳ σωτηρίας ἐβοήθησά σοι , ἔδωκά σε εἰς διαθήκην ἐθνῶν τοῦ κατασκηνῶσαι τὴν γῆν καὶ κληρονομῆσαι κληρονομίαν ἐρήμου , λέγοντα τοῖς ἐν δεσμοῖς · ἐξέλθετε , καὶ τοῖς ἐν τῷ σκότει ἀνακαλυφθῆναι . εἰ γὰρ δέσμιοι μὲν Ἰουδαῖοι , ἐφ’ ὧν καὶ ὁ κύριος ἐξέλθετε εἶπεν ἐκ τῶν δεσμῶν οἱ θέλοντες , τοὺς ἑκουσίως δεδεμένους καὶ τὰ δυσβάστακτα φορτία ( φησὶν ) αὑτοῖς διὰ τῆς ἀνθρωπίνης παρεγχειρήσεως ἐπαναθεμένους λέγων , δῆλον ὡς οἱ ἐν σκότει οὗτοι ἂν εἶεν οἱ ἐν τῇ εἰδωλολατρείᾳ κατορωρυγμένον ἔχοντες τὸ ἡγεμονικόν . τοῖς μὲν γὰρ κατὰ νόμον δικαίοις ἔλειπεν ἡ πίστις , διὸ καὶ τούτους ἰώμενος ὁ κύριος ἔλεγεν · ἡ πίστις σου σέσωκέν σε · τοῖς δὲ κατὰ φιλοσοφίαν δικαίοις οὐχ ἡ πίστις μόνον ἡ εἰς τὸν κύριον , ἀλλὰ καὶ τὸ ἀποστῆναι τῆς εἰδωλολατρείας ἔλειπεν . αὐτίκα ἀποκαλυφθείσης τῆς ἀληθείας καὶ αὐτοὶ ἐπὶ τοῖς προπεπραγμένοις μεταμέλονται · διόπερ ὁ κύριος εὐηγγελίσατο καὶ τοῖς ἐν Ἅιδου .
Lemmas: ἀλλά ὡς κατά καιρός ἥκω ὁ κήρυγμα νῦν , οὕτως κατά καιρός δίδωμι νόμος μέν καί προφήτης βάρβαρος , φιλοσοφία δέ Ἕλλην , ὁ ἀκοή ἐθίζω πρός ὁ κήρυγμα . λέγω γοῦν κύριος ὁ ἐρύω Ἰσραήλ · καιρός δεκτός ἐπακούω σύ καί ἐν ἡμέρα σωτηρία βοηθέω σύ , δίδωμι σύ εἰς διαθήκη ἔθνος ὁ κατασκηνόω ὁ γῆ καί κληρονομέω κληρονομία ἐρῆμος , λέγω ὁ ἐν δεσμός · ἐξέρχομαι , καί ὁ ἐν ὁ σκότος ἀνακαλύπτω . εἰ γάρ δέσμιος μέν Ἰουδαῖος , ἐπί ὅς καί ὁ κύριος ἐξέρχομαι λέγω ἐκ ὁ δεσμός ὁ ἐθέλω , ὁ ἑκούσιος δέω καί ὁ δυσβάστακτος φορτίον ( φημί ) ἑαυτοῦ διά ὁ ἀνθρώπινος παρεγχείρησις ἐπανατίθημι λέγω , δῆλος ὡς ὁ ἐν σκότος οὗτος ἄν εἰμί ὁ ἐν ὁ εἰδωλολατρεία κατορύσσω ἔχω ὁ ἡγεμονικός . ὁ μέν γάρ κατά νόμος δίκαιος λείπω ὁ πίστις , διό καί οὗτος ἰάομαι ὁ κύριος λέγω · ὁ πίστις σύ σῴζω σύ · ὁ δέ κατά φιλοσοφία δίκαιος οὐ ὁ πίστις μόνος ὁ εἰς ὁ κύριος , ἀλλά καί ὁ ἀφίστημι ὁ εἰδωλολατρία λείπω . αὐτίκα ἀποκαλύπτω ὁ ἀλήθεια καί αὐτός ἐπί ὁ προπράσσω μεταμέλομαι · διόπερ ὁ κύριος εὐαγγελίζομαι καί ὁ ἐν ᾍδης .