ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 3.3.12
Ἤδη δὲ εἰ αὐτός τε ὁ Πλάτων καὶ οἱ Πυθαγόρειοι καθάπερ οὖν ὕστερον καὶ οἱ ἀπὸ Μαρκίωνος κακὴν τὴν γένεσιν ὑπειλήφεσαν ( πολλοῦ τε ἔδει κοινὰς αὐτὸν ὑποτίθεσθαι τὰς γυναῖκας ) , ἀλλ’ οἱ μὲν ἀπὸ Μαρκίωνος φύσιν κακὴν ἔκ τε ὕλης κακῆς καὶ ἐκ δικαίου γενομένην δημιουργοῦ · ᾧ δὴ λόγῳ , μὴ βουλόμενοι τὸν κόσμον τὸν ὑπὸ τοῦ δημιουργοῦ γενόμενον συμπληροῦν , ἀπέχεσθαι γάμου βούλονται , ἀντιτασσόμενοι τῷ ποιητῇ τῷ σφῶν καὶ σπεύδοντες πρὸς τὸν κεκληκότα ἀγαθόν , ἀλλ’ οὐ τὸν ὥς φασι θεὸν ἐν ἄλλῳ τρόπῳ , ὅθεν οὐδὲν ἴδιον καταλιπεῖν ἐνταῦθα βουλόμενοι οὐ τῇ προαιρέσει γίνονται ἐγκρατεῖς , τῇ δὲ πρὸς τὸν πεποιηκότα ἔχθρᾳ , μὴ βουλόμενοι χρῆσθαι τοῖς ὑπ’ αὐτοῦ κτισθεῖσιν . ἀλλ’ οὗτοί γε ἀσεβεῖ θεομαχίᾳ τῶν κατὰ φύσιν ἐκστάντες λογισμῶν , τῆς μακροθυμίας καὶ χρηστότητος τοῦ θεοῦ καταφρονοῦντες , εἰ καὶ μὴ γαμεῖν ἐθέλουσιν , ἀλλὰ τροφαῖς χρῶνται ταῖς κτισταῖς καὶ τὸν ἀέρα τοῦ δημιουργοῦ ἀναπνέουσιν , αὐτοῦ τε ὄντες ἔργα καὶ ἐν τοῖς αὐτοῦ καταμένοντες , τήν τε ξένην , ὥς φασι , γνῶσιν εὐαγγελίζονται , κἂν κατὰ τοῦτο χάριν ἐγνωκέναι τῷ κυρίῳ τοῦ κόσμου ὀφείλοντες καθ’ ὃ ἐνταῦθα εὐηγγελίσθησαν .
Lemmas: ἤδη δέ εἰ αὐτός τε ὁ Πλάτων καί ὁ Πυθαγόρειος καθά οὖν ὕστερον καί ὁ ἀπό Μαρκίων κακός ὁ γένεσις ὑπολαμβάνω ( πολύς τε δέω κοινός αὐτός ὑποτίθημι ὁ γυνή ) , ἀλλά ὁ μέν ἀπό Μαρκίων φύσις κακός ἐκ τε ὕλη κακός καί ἐκ δίκαιος γίγνομαι δημιουργός · ὅς δή λόγος , μή βούλομαι ὁ κόσμος ὁ ὑπό ὁ δημιουργός γίγνομαι συμπληρόω , ἀπέχω γάμος βούλομαι , ἀντιτάσσω ὁ ποιητής ὁ σφεῖς καί σπεύδω πρός ὁ καλέω ἀγαθός , ἀλλά οὐ ὁ ὡς φημί θεός ἐν ἄλλος τρόπος , ὅθεν οὐδείς ἴδιος καταλείπω ἐνταῦθα βούλομαι οὐ ὁ προαίρεσις γίγνομαι ἐγκρατής , ὁ δέ πρός ὁ ποιέω ἔχθρα , μή βούλομαι χράω ὁ ὑπό αὐτός κτίζω . ἀλλά οὗτος γε ἀσεβής θεομαχία ὁ κατά φύσις ἐξίστημι λογισμός , ὁ μακροθυμία καί χρηστότης ὁ θεός καταφρονέω , εἰ καί μή γαμέω ἐθέλω , ἀλλά τροφή χράω ὁ κτιστός καί ὁ ἀήρ ὁ δημιουργός ἀναπνέω , αὐτός τε εἰμί ἔργον καί ἐν ὁ αὐτός καταμένω , ὁ τε ξένος , ὡς φημί , γνῶσις εὐαγγελίζομαι , ἐάν κατά οὗτος χάρις γιγνώσκω ὁ κύριος ὁ κόσμος ὀφείλω κατά ὅς ἐνταῦθα εὐαγγελίζω .
clemens-alexandrinus.stromata 3.3.13
ἀλλὰ πρὸς μἓν τούτους , ὁπόταν τὸν περὶ ἀρχῶν διαλαμβάνωμεν λόγον , ἀκριβέστατα διαλεξόμεθα · οἱ φιλόσοφοι δὲ ὧν ἐμνήσθημεν , παρ’ ὧν τὴν γένεσιν κακὴν εἶναι ἀσεβῶς ἐκμαθόντες οἱ ἀπὸ Μαρκίωνος καθάπερ ἰδίῳ δόγματι φρυάττονται , οὐ φύσει κακὴν βούλονται ταύτην εἶναι , ἀλλὰ τῇ ψυχῇ τῇ τὸ ἀληθὲς διιδούσῃ · κατάγουσι γὰρ ἐνταῦθα τὴν ψυχὴν θείαν οὖσαν καθάπερ εἰς κολαστήριον τὸν κόσμον , ἀποκαθαίρεσθαι δὲ ταῖς ἐνσωματουμέναις ψυχαῖς προσήκει κατ’ αὐτούς . κἄστιν τὸ δόγμα τοῦτο οὐ τοῖς ἀπὸ Μαρκίωνος ἔτι , τοῖς δὲ ἐνσωματοῦσθαι καὶ μετενδεῖσθαι καὶ μεταγγίζεσθαι τὰς ψυχὰς ἀξιοῦσιν οἰκεῖον , πρὸς οὓς ἄλλος ἂν εἴη καιρὸς λέγειν , ὁπηνίκα ἂν περὶ ψυχῆς διαλαμβάνωμεν .
Lemmas: ἀλλά πρός μέν οὗτος , ὁπόταν ὁ περί ἀρχή διαλαμβάνω λόγος , ἀκριβής διαλέγω · ὁ φιλόσοφος δέ ὅς μιμνῄσκω , παρά ὅς ὁ γένεσις κακός εἰμί ἀσεβής ἐκμανθάνω ὁ ἀπό Μαρκίων καθά ἴδιος δόγμα φρυάσσομαι , οὐ φύσις κακός βούλομαι οὗτος εἰμί , ἀλλά ὁ ψυχή ὁ ὁ ἀληθής διοράω · κατάγω γάρ ἐνταῦθα ὁ ψυχή θεῖος εἰμί καθά εἰς κολαστήριον ὁ κόσμος , ἀποκαθαίρω δέ ὁ ἐνσωματόω ψυχή προσήκω κατά αὐτός . εἰμί ὁ δόγμα οὗτος οὐ ὁ ἀπό Μαρκίων ἔτι , ὁ δέ ἐνσωματόω καί μετενδέω καί μεταγγίζω ὁ ψυχή ἀξιόω οἰκεῖος , πρός ὅς ἄλλος ἄν εἰμί καιρός λέγω , ὁπηνίκα ἄν περί ψυχή διαλαμβάνω .
clemens-alexandrinus.stromata 3.3.14
Ἡράκλειτος γοῦν κακίζων φαίνεται τὴν γένεσιν , ἐπειδὰν φῇ · γενόμενοι ζώειν ἐθέλουσι μόρους τ’ ἔχειν , μᾶλλον δὲ ἀναπαύεσθαι , καὶ παῖδας καταλείπουσι μόρους γενέσθαι . δῆλος δὲ αὐτῷ συμφερόμενος καὶ Ἐμπεδοκλῆς λέγων · κλαῦσά τε καὶ κώκυσα ἰδὼν ἀσυνήθεα χῶρον . καὶ ἔτι · ἐκ μὲν γὰρ ζωῶν ἐτίθει νεκρὰ εἴδἐ ἀμείβων . καὶ πάλιν · ὢ πόποι , ὢ δειλὸν θνητῶν γένος , ὢ δυσάνολβον · οἵων ἐξ ἐρίδων ἔκ τε στοναχῶν ἐγένεσθε . λέγει δὲ καὶ ἡ Σίβυλλα · ἄνθρωποι θνητοὶ καὶ σάρκινοι , οὐδὲν ἐόντες , ὁμοίως τῷ ποιητῇ γράφοντι · οὐδὲν ἀκιδνότερον γαῖα τρέφει ἀνθρώποιο .
Lemmas: Ἡράκλειτος γοῦν κακίζω φαίνω ὁ γένεσις , ἐπειδάν φημί · γίγνομαι ζάω ἐθέλω μόρος τε ἔχω , μάλα δέ ἀναπαύω , καί παῖς καταλείπω μόρος γίγνομαι . δῆλος δέ αὐτός συμφέρω καί Ἐμπεδοκλῆς λέγω · κλαίω τε καί κωκύω ὁράω ἀσυνήθης χῶρος . καί ἔτι · ἐκ μέν γάρ ζωός τίθημι νεκρός εἶδος ἀμείβω . καί πάλιν · ὦ πόποι , ὦ δειλός θνητός γένος , ὦ δυσάνολβος · οἷος ἐκ ἔρις ἐκ τε στοναχή γίγνομαι . λέγω δέ καί ὁ Σίβυλλα · ἄνθρωπος θνητός καί σάρκινος , οὐδείς εἰμί , ὅμοιος ὁ ποιητής γράφω · οὐδείς ἀκιδνός γῆ τρέφω ἄνθρωπος .
clemens-alexandrinus.stromata 3.3.15
ναὶ μὴν καὶ Θέογνις τὴν γένεσιν δείκνυσι κακὴν ὧδέ πως λέγων · πάντων μὲν μὴ φῦναι ἐπιχθονίοισιν ἄριστον , μηδ’ ἐσορᾶν αὐγὰς ὀξέος ἠελίου · φύντα δ’ ὅπως ὤκιστα πύλας Ἀίδαο περῆσαι . ἀκόλουθα δ’ αὐτοῖς καὶ ὁ τῆς τραγῳδίας ποιητὴς Εὐριπίδης γράφει · ἔδει γὰρ ἡμᾶς σύλλογον ποιουμένους τὸν φύντα θρηνεῖν εἰς ὅς̓ ἔρχεται κακά · τὸν δ’ αὖ θανόντα καὶ πόνων πεπαυμένον χαίροντας εὐφημοῦντας ἐκπέμπειν δόμων . καὶ αὖθις τὰ ὅμοια οὕτως ἐρεῖ · τίς δ’ οἶδεν εἰ τὸ ζῆν μέν ἐστι κατθανεῖν , τὸ κατθανεῖν δὲ ζῆν ;
Lemmas: ναί μήν καί Θέογνις ὁ γένεσις δείκνυμι κακός ὧδε πως λέγω · πᾶς μέν μή φύω ἐπιχθόνιος ἀγαθός , μηδέ εἰσοράω αὐγή ὀξύς ἥλιος · φύω δέ ὅπως ὠκύς πύλη Ἀίδης περάω . ἀκόλουθος δέ αὐτός καί ὁ ὁ τραγῳδία ποιητής Εὐριπίδης γράφω · δέω γάρ ἐγώ σύλλογος ποιέω ὁ φύω θρηνέω εἰς ὅσος ἔρχομαι κακός · ὁ δέ αὖ θνῄσκω καί πόνος παύω χαίρω εὐφημέω ἐκπέμπω δόμος . καί αὖθις ὁ ὅμοιος οὕτως λέγω · τίς δέ οἶδα εἰ ὁ ζάω μέν εἰμί καταθνῄσκω , ὁ καταθνῄσκω δέ ζάω ;
clemens-alexandrinus.stromata 3.3.16
ταὐτὸν δὴ τούτοις φαίνεται καὶ Ἡρόδοτος ποιῶν λέγοντα τὸν Σόλωνα · ὦ Κροῖσε , πᾶς ἄνθρωπός ἐστι συμφορή . καὶ ὁ μῦθος δὲ αὐτῷ σαφῶς ὁ περὶ τοῦ Κλεόβιδος καὶ Βίτωνος οὐκ ἄλλο τι βούλεται ἀλλ’ ἢ ψέγειν μὲν τὴν γένεσιν , τὸν θάνατον δὲ ἐπαινεῖν . οἵη περ φύλλων γενεή , τοίη δὲ καὶ ἀνδρῶν Ομηρος λέγει . Πλάτων δὲ ἐν Κρατύλῳ Ὀρφεῖ τὸν λόγον ἀνατίθησι τὸν περὶ τοῦ κολάζεσθαι τὴν ψυχὴν ἐν τῷ σώματι , λέγει δὲ ὧδε · καὶ γὰρ σῆμά τινές φασιν αὐτὸ εἶναι τῆς ψυχῆς , ὡς τεθαμμένης ἐν τῷ νῦν παρόντι · καὶ διότι τούτῳ σημαίνει ἃ ἂν σημαίνῃ ἡ ψυχή , καὶ ταύτῃ σῆμα ὀρθῶς καλεῖσθαι . δοκοῦσι μέντοι μάλιστα θέσθαι οἱ ἀμφὶ Ὀρφέα τοῦτο τὸ ὄνομα , ὡς δίκην διδούσης ὧν δὴ ἕνεκα δίδωσιν .
Lemmas: αὐτός δή οὗτος φαίνω καί Ἡρόδοτος ποιέω λέγω ὁ Σόλων · ὦ Κροῖσος , πᾶς ἄνθρωπος εἰμί συμφορά . καί ὁ μῦθος δέ αὐτός σαφής ὁ περί ὁ Κλέοβις καί Βίτων οὐ ἄλλος τις βούλομαι ἀλλά ἤ ψέγω μέν ὁ γένεσις , ὁ θάνατος δέ ἐπαινέω . οἷος περ φύλλον γενεά , τοῖος δέ καί ἀνήρ Ὅμηρος λέγω . Πλάτων δέ ἐν Κράτυλος Ὀρφεύς ὁ λόγος ἀνατίθημι ὁ περί ὁ κολάζω ὁ ψυχή ἐν ὁ σῶμα , λέγω δέ ὧδε · καί γάρ σῆμα τις φημί αὐτός εἰμί ὁ ψυχή , ὡς θάπτω ἐν ὁ νῦν πάρειμι · καί διότι οὗτος σημαίνω ὅς ἄν σημαίνω ὁ ψυχή , καί οὗτος σῆμα ὀρθός καλέω . δοκέω μέντοι μάλα τίθημι ὁ ἀμφί Ὀρφεύς οὗτος ὁ ὄνομα , ὡς δίκη δίδωμι ὅς δή ἕνεκα δίδωμι .
clemens-alexandrinus.stromata 3.3.17
ἄξιον δὲ καὶ τῆς Φιλολάου λέξεως μνημονεῦσαι · λέγει γὰρ ὁ Πυθαγόρειος ὧδε · μαρτυρέονται δὲ καὶ οἱ παλαιοὶ θεολόγοι τε καὶ μάντιες , ὡς διά τινας τιμωρίας ἁ ψυχὰ τῷ σώματι συνέζευκται καὶ καθάπερ ἐν σήματι τούτῳ τέθαπται . ἀλλὰ καὶ Πίνδαρος περὶ τῶν ἐν Ἐλευσῖνι μυστηρίων λέγων ἐπιφέρει · ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνα εἶς̓ ὑπὸ χθόνα · οἶδε μὲν βίου τελευτάν , οἶδεν δὲ διόσδοτον ἀρχάν . Πλάτων τε ἀκολούθως ἐν Φαίδωνι οὐκ ὀκνεῖ γράφειν ὧδέ πως · καὶ οἱ τὰς τελετὰς δὲ ἡμῖν οὗτοι καταστήσαντες οὐκ ἄλλο τι ἕως μετὰ θεῶν τε οἰκήσει . τί δὲ ὅταν λέγῃ · ἕως ἂν τὸ σῶμα ἔχωμεν καὶ συμπεφυρμένη ἡμῶν ἡ ψυχὴ ᾖ μετὰ τοιούτου κακοῦ , οὐ μήποτε κτησώμεθα ἐκεῖνο ἱκανῶς οὗ ἐπιθυμοῦμεν ; οὐχὶ αἰτίαν τῶν μεγίστων κακῶν τὴν γένεσιν αἰνίσσεται ; κἀν τῷ Φαίδωνι ἐπιμαρτυρεῖ · κινδυνεύουσι γὰρ ὅσοι τυγχάνουσιν ὀρθῶς ἁπτόμενοι φιλοσοφίας λεληθέναι τοὺς ἄλλους , ὅτι οὐδὲν ἄλλο αὐτοὶ ἐπιτηδεύουσιν ἢ ἀποθνῄσκειν τε καὶ τεθνάναι .
Lemmas: ἄξιος δέ καί ὁ Φιλόλαος λέξις μνημονεύω · λέγω γάρ ὁ Πυθαγόρειος ὧδε · μαρτυρέω δέ καί ὁ παλαιός θεολόγος τε καί μάντις , ὡς διά τις τιμωρία ὁ ψυχή ὁ σῶμα συζεύγνυμι καί καθά ἐν σῆμα οὗτος θάπτω . ἀλλά καί Πίνδαρος περί ὁ ἐν Ἐλευσίς μυστήριον λέγω ἐπιφέρω · ὄλβιος ὅστις ὁράω ἐκεῖνος ἔρχομαι ὑπό χθών · οἶδα μέν βίος τελευτή , οἶδα δέ Διόσδοτος ἀρχή . Πλάτων τε ἀκόλουθος ἐν Φαίδων οὐ ὀκνέω γράφω ὧδε πως · καί ὁ ὁ τελετή δέ ἐγώ οὗτος καθίστημι οὐ ἄλλος τίς ἕως μετά θεός τε οἰκέω . τίς δέ ὅταν λέγω · ἕως ἄν ὁ σῶμα ἔχω καί συμφύρω ἐγώ ὁ ψυχή εἰμί μετά τοιοῦτος κακός , οὐ μήποτε κτάομαι ἐκεῖνος ἱκανός ὅς ἐπιθυμέω ; οὐ αἰτία ὁ μέγας κακός ὁ γένεσις αἰνίσσομαι ; ἐν ὁ Φαίδων ἐπιμαρτυρέω · κινδυνεύω γάρ ὅσος τυγχάνω ὀρθός ἅπτω φιλοσοφία λανθάνω ὁ ἄλλος , ὅτι οὐδείς ἄλλος αὐτός ἐπιτηδεύω ἤ ἀποθνῄσκω τε καί θνῄσκω .
clemens-alexandrinus.stromata 3.3.18
καὶ πάλιν · οὐκοῦν καὶ ἐνταῦθα ἡ τοῦ φιλοσόφου ψυχὴ μάλιστα ἀτιμάζει τὸ σῶμα καὶ φεύγει ἀπ’ αὐτοῦ , ζητεῖ δὲ αὐτὴ καθ’ αὑτὴν γίνεσθαι . καὶ μή τι συνᾴδει τῷ θείῳ ἀποστόλῳ λέγοντι · ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος , τίς με ῥύσεται ἐκ τοῦ σώματος τοῦ θανάτου τούτου ; εἰ μὴ τὴν ὁμοφροσύνην τῶν εἰς κακίαν ὑποσεσυρμένων σῶμα θανάτου τροπικῶς λέγει . τήν τε συνουσίαν γενέσεως οὖσαν ἀρχὴν καὶ πρὸ τοῦ Μαρκίωνος ἀποστρεφόμενος φαίνεται ἐν τῷ πρώτῳ τῆς Πολιτείας ὁ Πλάτων . ἐπαινῶν γὰρ τὸ γῆρας ἐπιφέρει ὅτι εὖ ἴσθι ὅτι ἔμοιγε , ὅσον αἱ ἄλλαι αἱ κατὰ τὸ σῶμα ἡδοναὶ ἀπομαραίνονται , τοσοῦτον αὔξονται αἱ περὶ τοὺς λόγους ἐπιθυμίαι τε καὶ ἡδοναί · τῆς τε τῶν ἀφροδισίων χρήσεως ἐπιμνησθείς · εὐφήμει , ἄνθρωπε , ἀσμενέστατα μέντοι αὐτὸ ἀπέφυγον , ὥσπερ λυττῶντά τινα καὶ ἄγριον δεσπότην ἀποφυγών .
Lemmas: καί πάλιν · οὐκοῦν καί ἐνταῦθα ὁ ὁ φιλόσοφος ψυχή μάλα ἀτιμάζω ὁ σῶμα καί φεύγω ἀπό αὐτός , ζητέω δέ αὐτός κατά ἑαυτοῦ γίγνομαι . καί μή τις συνᾴδω ὁ θεῖος ἀπόστολος λέγω · ταλαίπωρος ἐγώ ἄνθρωπος , τίς ἐγώ ἐρύω ἐκ ὁ σῶμα ὁ θάνατος οὗτος ; εἰ μή ὁ ὁμοφροσύνη ὁ εἰς κακία ὑποσύρω σῶμα θάνατος τροπικός λέγω . ὁ τε συνουσία γένεσις εἰμί ἀρχή καί πρό ὁ Μαρκίων ἀποστρέφω φαίνω ἐν ὁ πρῶτος ὁ Πολιτεία ὁ Πλάτων . ἐπαινέω γάρ ὁ γῆρας ἐπιφέρω ὅτι εὖ οἶδα ὅτι ἐγώ , ὅσος ὁ ἄλλος ὁ κατά ὁ σῶμα ἡδονή ἀπομαραίνομαι , τοσοῦτος αὐξάνω ὁ περί ὁ λόγος ἐπιθυμία τε καί ἡδονή · ὁ τε ὁ ἀφροδίσιος χρῆσις ἐπιμιμνῄσκομαι · εὐφημέω , ἄνθρωπος , ἀσμενής μέντοι αὐτός ἀποφεύγω , ὥσπερ λυσσάω τις καί ἄγριος δεσπότης ἀποφεύγω .
clemens-alexandrinus.stromata 3.3.19
πάλιν δ’ ἐν τῷ Φαίδωνι τὴν γένεσιν κακίζων γράφει · ὁ μὲν οὖν ἐν ἀπορρήτοις λεγόμενος περὶ αὐτῶν λόγος , ὡς ἔν τινι φρουρᾷ ἐσμεν οἱ ἄνθρωποι . καὶ αὖθις · οἳ δὲ δὴ ἂν δόξωσι διαφερόντως πρὸς τὸ ὁσίως βιῶναι , οὗτοί εἰσιν οἱ τῶνδε μὲν τῶν τόπων ἐν τῇ γῇ ἐλευθερούμενοί τε καὶ ἀπαλλαττόμενοι ὥσπερ δεσμωτηρίων , ἄνω δὲ εἰς τὴν καθαρὰν οἴκησιν ἀφικνούμενοι . ἀλλ’ ὅμως οὕτως ἔχων αἴσθεται τῆς διοικήσεως καλῶς ἐχούσης καί φησιν · οὐ δεῖ δὴ ἑαυτὸν ἐκ ταύτης λύειν οὐδὲ ἀποδιδράσκειν . καὶ συνελόντι εἰπεῖν τοῦ κακὴν λογίζεσθαι τὴν ὕλην ἀφορμὴν οὐ παρέσχεν τῷ Μαρκίωνι , εὐσεβῶς αὐτὸς εἰπὼν περὶ τοῦ κόσμου τάδε · παρὰ μὲν γὰρ τοῦ συνθέντος πάντα καλὰ κέκτηται · παρὰ δὲ τῆς ἔμπροσθεν ἕξεως ὅσα χαλεπὰ καὶ ἄδικα ἐν οὐρανῷ γίνεται , ταῦτα ἐξ ἐκείνης αὐτός τε ἔχει καὶ τοῖς ζῴοις ἐναπεργάζεται .
Lemmas: πάλιν δέ ἐν ὁ Φαίδων ὁ γένεσις κακίζω γράφω · ὁ μέν οὖν ἐν ἀπόρρητος λέγω περί αὐτός λόγος , ὡς ἐν τις φρουρά εἰμί ὁ ἄνθρωπος . καί αὖθις · ὁ δέ δή ἐάν δοκέω διαφερόντως πρός ὁ ὅσιος βιόω , οὗτος εἰμί ὁ ὅδε μέν ὁ τόπος ἐν ὁ γῆ ἐλευθερόω τε καί ἀπαλλάσσω ὥσπερ δεσμωτήριον , ἄνω δέ εἰς ὁ καθαρός οἴκησις ἀφικνέομαι . ἀλλά ὅμως οὕτως ἔχω αἰσθάνομαι ὁ διοίκησις καλός ἔχω καί φημί · οὐ δέω δή ἑαυτοῦ ἐκ οὗτος λύω οὐδέ ἀποδιδράσκω . καί συναιρέω λέγω ὁ κακός λογίζομαι ὁ ὕλη ἀφορμή οὐ παρέχω ὁ Μαρκίων , εὐσεβής αὐτός λέγω περί ὁ κόσμος ὅδε · παρά μέν γάρ ὁ συντίθημι πᾶς καλός κτάομαι · παρά δέ ὁ ἔμπροσθεν ἕξις ὅσος χαλεπός καί ἄδικος ἐν οὐρανός γίγνομαι , οὗτος ἐκ ἐκεῖνος αὐτός τε ἔχω καί ὁ ζῷον ἐναπεργάζομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 3.3.20
ἔτι δὲ σαφέστερον ἐπιφέρει · τούτων δὲ αὐτῷ τὸ σωματοειδὲς τῆς συγκράσεως αἴτιον , τὸ τῆς πάλαι ποτὲ φύσεως σύντροφον , ὅτι πολλῆς ἦν μετέχον ἀταξίας πρὶν εἰς τὸν νῦν κόσμον ἀφικέσθαι . οὐδὲν δὲ ἧττον κἀν τοῖς Νόμοις ὀδύρεται τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος λέγων ὧδε · θεοὶ δὲ οἰκτείραντες τὸ τῶν ἀνθρώπων ἐπίπονον πεφυκὸς γένος ἀναπαύλας τε αὐτοῖς τῶν πόνων ἐτάξαντο τὰς τῶν ἑορτῶν ἀμοιβάς . ἔν τε τῇ Ἐπινομίδι καὶ τὰς αἰτίας τοῦ οἴκτου δίεισι καὶ τάδε λέγει · ὡς ἐξ ἀρχῆς τὸ γενέσθαι χαλεπὸν ἅπαντι ζῴῳ , πρῶτον μὲν τὸ μετασχεῖν τῆς τῶν κυουμένων ἕξεως , ἔπειτ’ αὖ τὸ γίνεσθαι καὶ ἔτι τρέφεσθαι καὶ παιδεύεσθαι , διὰ πόνωνμυρίων γίγνεται ξύμπαντα , ὥς φαμεν ἅπαντες .
Lemmas: ἔτι δέ σαφής ἐπιφέρω · οὗτος δέ αὐτός ὁ σωματοειδής ὁ σύγκρασις αἴτιος , ὁ ὁ πάλαι ποτέ φύσις σύντροφος , ὅτι πολύς εἰμί μετέχω ἀταξία πρίν εἰς ὁ νῦν κόσμος ἀφικνέομαι . οὐδείς δέ ἥσσων ἐν ὁ Νόμος ὀδύρομαι ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος λέγω ὧδε · θεός δέ οἰκτίρω ὁ ὁ ἄνθρωπος ἐπίπονος φύω γένος ἀνάπαυλα τε αὐτός ὁ πόνος τάσσω ὁ ὁ ἑορτή ἀμοιβή . ἐν τε ὁ Ἐπινομίς καί ὁ αἰτία ὁ οἶκτος δίειμι καί ὅδε λέγω · ὡς ἐκ ἀρχή ὁ γίγνομαι χαλεπός ἅπας ζῷον , πρῶτος μέν ὁ μετέχω ὁ ὁ κυέω ἕξις , ἔπειτα αὖ ὁ γίγνομαι καί ἔτι τρέφω καί παιδεύω , διά πονωνμυριον γίγνομαι σύμπας , ὡς φημί ἅπας .
clemens-alexandrinus.stromata 3.3.21
τί δέ ; οὐχὶ καὶ Ἡράκλειτος θάνατον τὴν γένεσιν καλεῖ Πυθαγόρᾳ τε καὶ τῷ ἐν Γοργίᾳ Σωκράτει ἐμφερῶς ἐν οἷς φησι θάνατός ἐστιν ὁκόσα ἐγερθέντες ὁρέομεν , ὁκόσα δὲ εὕδοντες , ὕπνος ; Ἀλλὰ τούτων μὲν ἅλις , ἐπειδὰν δὲ περὶ τῶν ἀρχῶν διαλαμβάνωμεν , τότε καὶ τὰς ἐναντιότητας ταύτας ἅς οἵ τε φιλόσοφοι αἰνίσσονται οἵ τε περὶ Μαρκίωνα δογματίζουσιν , ἐπισκεψόμεθα · πλὴν οὐκ ἀσαφῶς δεδεῖχθαι ἡμῖν νομίζω τὰς ἀφορμὰς τῶν ξένων δογμάτων τὸν Μαρκίωνα παρὰ Πλάτωνος ἀχαρίστως τε καὶ ἀμαθῶς εἰληφέναι .
Lemmas: τίς δέ ; οὐ καί Ἡράκλειτος θάνατος ὁ γένεσις καλέω Πυθαγόρας τε καί ὁ ἐν Γοργίας Σωκράτης ἐμφερής ἐν ὅς φημί θάνατος εἰμί ὁπόσος ἐγείρω ὁράω , ὁπόσος δέ εὕδω , ὕπνος ; ἀλλά οὗτος μέν ἅλις , ἐπειδάν δέ περί ὁ ἀρχή διαλαμβάνω , τότε καί ὁ ἐναντιότης οὗτος ὅς ὁ τε φιλόσοφος αἰνίσσομαι ὁ τε περί Μαρκίων δογματίζω , ἐπισκοπέω · πλήν οὐ ἀσαφής δείκνυμι ἐγώ νομίζω ὁ ἀφορμή ὁ ξένος δόγμα ὁ Μαρκίων παρά Πλάτων ἀχάριστος τε καί ἀμαθής λαμβάνω .
clemens-alexandrinus.stromata 3.3.22
Ὁ δὲ περὶ ἐγκρατείας ἡμῖν προβαινέτω λόγος . ἐφάσκομεν δὲ τὴν δυσχρηστίαν ὑφορωμένους Ἕλληνας πολλὰ εἰς τὴν γένεσιν τῶν παίδων ἀποφθέγξασθαι , ἀθέως δὲ ἐκδεξαμένους ταῦτα τοὺς περὶ Μαρκίωνα ἀχαριστεῖν τῷ δημιουργῷ . λέγει γὰρ ἡ τραγῳδία · τὸ μὴ γενέσθαι κρεῖττον ἢ φῦναι βροτούς . ἔπειτα παῖδας σὺν πικραῖς ἀλγηδόσι τίκτω · τεκοῦσα δ’ ἢν μὲν ἄφρονας τέκω , στένω ματαίως , εἰσορῶσα μὲν κακούς , χρηστοὺς δ’ ἀπολλῦς̓ · ἢν δὲ καὶ σεσωσμένους , τήκω τάλαιναν καρδίαν ὀρρωδίᾳ . τί τοῦτο δὴ τὸ χρηστόν ; οὐκ ἀρκεῖ μίαν ψυχὴν ἀλύειν κἀπὶ τῇδ’ ἔχειν πόνους ; καὶ ἔθ’ ὁμοίως · ἔμοιγε νῦν τε καὶ πάλαι δοκεῖν , παῖδας φυτεύειν οὔποτ’ ἀνθρώπους ἐχρῆν πόνους ὁρῶντας εἰς ὅσους φυτεύομεν . ἐν δὲ τοῖς αὖθις λεγομένοις καὶ τὴν αἰτίαν τῶν κακῶν ἐναργῶς ἐπὶ τὰς ἀρχὰς ἐπανάγει λέγων ὧδε · ὢ δυστυχεῖν φὺς καὶ κακῶς πεπραγέναι , ἄνθρωπος ἐγένου καὶ δυστυχὲς βίου ἐκεῖθεν ἔλαβες , ὅθεν ἅπασιν ἤρξατο τρέφειν ὅδ’ αἰθὴρ ἐνδιδοὺς θνητοῖς πνοὰς · μή νυν τὰ θνητὰ θνητὸς ὤν ἀγνωμόνει .
Lemmas: ὁ δέ περί ἐγκράτεια ἐγώ προβαίνω λόγος . φάσκω δέ ὁ δυσχρηστία ὑφοράω Ἕλλην πολύς εἰς ὁ γένεσις ὁ παῖς ἀποφθέγγομαι , ἄθεος δέ ἐκδέχομαι οὗτος ὁ περί Μαρκίων ἀχαριστέω ὁ δημιουργός . λέγω γάρ ὁ τραγῳδία · ὁ μή γίγνομαι κρατύς ἤ φύω βροτός . ἔπειτα παῖς σύν πικρός ἀλγηδών τίκτω · τίκτω δέ ἐάν μέν ἄφρων τίκτω , στένω μάταιος , εἰσοράω μέν κακός , χρηστός δέ ἀπόλλυμι · ἐάν δέ καί σῴζω , τήκω τάλας καρδία ὀρρωδία . τίς οὗτος δή ὁ χρηστός ; οὐ ἀρκέω εἷς ψυχή ἀλύω ἐπί ὅδε ἔχω πόνος ; καί ἔτι ὅμοιος · ἐγώ νυν τε καί πάλαι δοκέω , παῖς φυτεύω οὔποτε ἄνθρωπος χρή πόνος ὁράω εἰς ὅσος φυτεύω . ἐν δέ ὁ αὖθις λέγω καί ὁ αἰτία ὁ κακός ἐναργής ἐπί ὁ ἀρχή ἐπανάγω λέγω ὧδε · ὦ δυστυχέω φύω καί κακός πράσσω , ἄνθρωπος γίγνομαι καί δυστυχής βίος ἐκεῖθεν λαμβάνω , ὅθεν ἅπας ἄρχω τρέφω ὅδε αἰθήρ ἐνδίδωμι θνητός πνοή · μή νυν ὁ θνητός θνητός εἰμί ἀγνωμονέω .
clemens-alexandrinus.stromata 3.3.23
πάλιν δ’ αὖ τὰ ὅμοια τούτοις ὧδε ἀποδίδωσι · θνητῶν δὲ ὄλβιος οὐδεὶς οὐδὲ εὐδαίμων · οὔπω γὰρ ἔφυ τις ἄλυπος . καὶ εἶτ’ αὗθις · φεῦ φεῦ , βροτείων πημάτων ὅσαι τύχαι . ὅσαι δὲ μορφαί , τέρμα δ’ οὐκ εἴποι τις ἄν . καὶ ἔθ’ ὁμοίως · τῶν γὰρ ἐν βροτοῖς οὐκ ἔστιν οὐδὲν διὰ τέλους εὐδαιμονοῦν .
Lemmas: πάλιν δέ αὖ ὁ ὅμοιος οὗτος ὧδε ἀποδίδωμι · θνητός δέ ὄλβιος οὐδείς οὐδέ εὐδαίμων · οὔπω γάρ φύω τις ἄλυπος . καί εἶτα αὖθις · φεῦ φεῦ , βρότειος πῆμα ὅσος τύχη . ὅσος δέ μορφή , τέρμα δέ οὐ λέγω τις ἄν . καί ἔτι ὅμοιος · ὁ γάρ ἐν βροτός οὐ εἰμί οὐδείς διά τέλος εὐδαιμονέω .
clemens-alexandrinus.stromata 3.3.24
Ταύτῃ οὖν φασι καὶ τοὺς Πυθαγορείους ἀπέχεσθαι ἀφροδισίων . ἐμοὶ δὲ ἔμπαλιν δοκοῦσι γαμεῖν μὲν παιδοποιίας ἕνεκα , τῆς δὲ ἐξ ἀφροδισίων ἡδονῆς ἐθέλειν κρατεῖν μετὰ τὴν παιδοποιίαν . ταύτῃ μυστικῶς ἀπαγορεύουσι κυάμοις χρῆσθαι , οὐχ ὅτι πνευματοποιὸν καὶ δύσπεπτον καὶ τοὺς ὀνείρους τεταραγμένους ποιεῖ τὸ ὄσπριον , οὐδὲ μὴν ὅτι ἀνθρώπου κεφαλῇ ἀπείκασται κύαμος κατὰ τὸ ἐπύλλιον ἐκεῖνο , ἶσόν τοι κυάμους τρώγειν κεφαλάς τε τοκήων , μᾶλλον δὲ ὅτι κύαμοι ἐσθιόμενοι ἀτόκους ἐργάζονται τὰς γυναῖκας . Θεόφραστος γοῦν ἐν τῷ πέμπτῳ τῶν Φυτικῶν αἰτίων τὰ κελύφη τῶν κυάμων περὶ τὰς ῥίζας τῶν νεοφύτων δένδρων περιτιθέμενα ξηραίνειν τὰ φυόμενα ἱστορεῖ , καὶ αἱ κατοικίδιοι δὲ ὄρνιθες συνεχῶς ταῦτα σιτούμεναι ἄτοκοι γίνονται .
Lemmas: ταύτῃ οὖν φημί καί ὁ Πυθαγόρειος ἀπέχω ἀφροδίσιος . ἐγώ δέ ἔμπαλιν δοκέω γαμέω μέν παιδοποιΐα ἕνεκα , ὁ δέ ἐκ ἀφροδίσιος ἡδονή ἐθέλω κρατέω μετά ὁ παιδοποιία . οὗτος μυστικός ἀπαγορεύω κύαμος χράω , οὐ ὅτι πνευματοποιός καί δύσπεπτος καί ὁ ὄνειρος ταράσσω ποιέω ὁ ὄσπριον , οὐδέ μήν ὅτι ἄνθρωπος κεφαλή ἀπεικάζω κύαμος κατά ὁ ἐπύλλιον ἐκεῖνος , Ἶσος σύ κύαμος τρώγω κεφαλή τε τοκεύς , μάλα δέ ὅτι κύαμος ἐσθίω ἄτοκος ἐργάζομαι ὁ γυνή . Θεόφραστος γοῦν ἐν ὁ πέμπτος ὁ Φυτικός αἴτιος ὁ κέλυφος ὁ κύαμος περί ὁ ῥίζα ὁ νεόφυτος δένδρον περιτίθημι ξηραίνω ὁ φύω ἱστορέω , καί ὁ κατοικίδιος δέ ὄρνις συνεχής οὗτος σιτέω ἄτοκος γίγνομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 3.4.25
Τῶν δὲ ἀφ’ αἱρέσεως ἀγομένων Μαρκίωνος μὲν τοῦ Ποντικοῦ ἐπεμνήσθημεν δἰ ἀντίταξιν τὴν πρὸς τὸν δημιουργὸν τὴν χρῆσιν τῶν κοσμικῶν παραιτουμένου . γίνεται δὲ αὐτῷ τῆς ἐγκρατείας αἴτιος , εἴ γε τοῦτο ἐγκράτειαν ῥητέον , αὐτὸς ὁ δημιουργός , πρὸς ὃν ὁ θεομάχος οὗτος γίγας ἀνθεστάναι οἰόμενος ἄκων ἐστὶν ἐγκρατὴς κατατρέχων καὶ τῆς κτίσεως καὶ τοῦ πλάσματος . κἂν συγχρήσωνται τῇ τοῦ κυρίον φωνῇ λέγοντος τῷ Φιλίππῳ · ἄφες τοὺς νεκροὺς θάψαι τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς , σὺ δὲ ἀκολούθει μοι , ἀλλ’ ἐκεῖνο σκοπείτωσαν ὡς τὴν ὁμοίαν τῆς σαρκὸς πλάσιν καὶ Φίλιππος φέρει , νεκρὸν οὐκ ἔχων μεμιαμμένον . πῶς οὖν σαρκίον ἔχων νεκρὸν οὐκ εἶχεν ; ὅτι ἐξανέστη τοῦ μνήματος τοῦ κυρίου τὰ πάθη νεκρώσαντος , ζήσαντος δὲ Χριστῷ . ἐπεμνήσθημεν δὲ καὶ τῆς κατὰ Καρποκράτην ἀθέσμου γυναικῶν κοινωνίας , περὶ δὲ τῆς Νικολάου ῥήσεως διαλεχθέντες ἐκεῖνο παρελίπομεν . ὡραίαν , φασί , γυναῖκα ἔχων οὗτος , μετὰ τὴν ἀνάληψιν τὴν τοῦ σωτῆρος πρὸς τῶν ἀποστόλων ὀνειδισθεὶς ζηλοτυπίαν , εἰς μέσον ἀγαγὼν τὴν γυναῖκα γῆμαι τῷ βουλομένῳ ἐπέτρεφεν . ἀκόλουθον γὰρ εἶναί φασι τὴν πρᾶξιν ταύτην ἐκείνῃ τῇ φωνῇ τῇ ὅτι παραχρήσασθαι τῇ σαρκὶ δεῖ , καὶ δὴ κατακολουθήσαντες τῷ τε γενομένῳ τῷ τε εἰρημένῳ ἁπλῶς καὶ ἀβασανίστως ἀνέδην ἐκπορνεύουσιν οἱ τὴν αἵρεσιν αὐτοῦ μετιόντες .
Lemmas: ὁ δέ ἀπό αἵρεσις ἄγω Μαρκίων μέν ὁ Ποντικός ἐπιμιμνήσκομαι διά ἀντίταξις ὁ πρός ὁ δημιουργός ὁ χρῆσις ὁ κοσμικός παραιτέομαι . γίγνομαι δέ αὐτός ὁ ἐγκράτεια αἴτιος , εἰ γε οὗτος ἐγκράτεια λέγω , αὐτός ὁ δημιουργός , πρός ὅς ὁ θεομάχος οὗτος γίγας ἀνθίστημι οἴομαι ἄκων εἰμί ἐγκρατής κατατρέχω καί ὁ κτίσις καί ὁ πλάσμα . ἐάν συγχράομαι ὁ ὁ κυρέω φωνή λέγω ὁ Φίλιππος · ἀφίημι ὁ νεκρός θάπτω ὁ ἑαυτοῦ νεκρός , σύ δέ ἀκολουθέω ἐγώ , ἀλλά ἐκεῖνος σκοπέω ὡς ὁ ὅμοιος ὁ σάρξ πλάσις καί Φίλιππος φέρω , νεκρός οὐ ἔχω μιμιαμ́ͅσκω . πῶς οὖν σαρκίον ἔχω νεκρός οὐ ἔχω ; ὅτι ἐξανίστημι ὁ μνῆμα ὁ κύριος ὁ πάθος νεκρόω , ζῶ δέ Χριστός . ἐπιμιμνήσκομαι δέ καί ὁ κατά Καρποκράτης ἄθεσμος γυνή κοινωνία , περί δέ ὁ Νικόλαος ῥῆσις διαλέγω ἐκεῖνος παραλείπω . ὡραῖος , φημί , γυνή ἔχω οὗτος , μετά ὁ ἀνάληψις ὁ ὁ σωτήρ πρός ὁ ἀπόστολος ὀνειδίζω ζηλοτυπία , εἰς μέσος ἄγω ὁ γυνή γαμέω ὁ βούλομαι ἐπιτρέφω . ἀκόλουθος γάρ εἰμί φημί ὁ πρᾶξις οὗτος ἐκεῖνος ὁ φωνή ὁ ὅτι παραχράομαι ὁ σάρξ δέω , καί δή κατακολουθέω ὁ τε γίγνομαι ὁ τε λέγω ἁπλῶς καί ἀβασάνιστος ἀνέδην ἐκπορνεύω ὁ ὁ αἵρεσις αὐτός μετέρχομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 3.4.26
πυνθάνομαι δ’ ἔγωγε τὸν Νικόλαον μηδεμιᾷ ἑτέρᾳ παρ’ ἣν ἔγημεν κεχρῆσθαι γυναικὶ τῶν τ’ ἐκείνου τέκνων τὰς θηλείας μὲν καταγηρᾶσαι παρθένους , ἄφθορον δὲ διαμεῖναι τὸν υἱόν · ὧν οὕτως ἐχόντων ἀποβολὴ πάθους ἦν ἡ εἰς μέσον τῶν ἀποστόλων τῆς ζηλοτυπουμένης ἐκκύκλησις γυναικός , καὶ ἡ ἐγκράτεια τῶν περισπουδάστων ἡδονῶν τὸ παραχρῆσθαι τῇ σαρκὶ ἐδίδασκεν . οὐ γάρ , οἶμαι , ἐβούλετο κατὰ τὴν τοῦ σωτῆρος ἐντολὴν δυσὶ κυρίοις δουλεύειν , ἡδονῇ καὶ θεῷ . λέγουσι γοῦν καὶ τὸν Ματθίαν οὕτως διδάξαι , σαρκὶ μὲν μάχεσθαι καὶ παραχρῆσθαι μηθὲν αὐτῇ πρὸς ἡδονὴν ἀκόλαστον ἐνδιδόντα , ψυχὴν δὲ αὔξειν διὰ πίστεως καὶ γνώσεως .
Lemmas: πυνθάνομαι δέ ἐγώ ὁ Νικόλαος μηδείς ἕτερος παρά ὅς γαμέω χράω γυνή ὁ τε ἐκεῖνος τέκνον ὁ θῆλυς μέν καταγηράω παρθένος , ἄφθορος δέ διαμένω ὁ υἱός · ὅς οὕτως ἔχω ἀποβολή πάθος εἰμί ὁ εἰς μέσος ὁ ἀπόστολος ὁ ζηλοτυπέω ἐκκύκλησις γυνή , καί ὁ ἐγκράτεια ὁ περισπούδαστος ἡδονή ὁ παραχράομαι ὁ σάρξ διδάσκω . οὐ γάρ , οἴομαι , βούλομαι κατά ὁ ὁ σωτήρ ἐντολή δύο κύριος δουλεύω , ἡδονή καί θεός . λέγω γοῦν καί ὁ Ματθίας οὕτως διδάσκω , σάρξ μέν μάχομαι καί παραχράομαι μηδείς αὐτός πρός ἡδονή ἀκόλαστος ἐνδίδωμι , ψυχή δέ αὐξάνω διά πίστις καί γνῶσις .
clemens-alexandrinus.stromata 3.4.27
Εἰσὶν δ’ οἳ τὴν πάνδημον Ἀφροδίτην κοινωνίαν μυστικὴν ἀναγορεύουσιν ἐνυβρίζοντες καὶ τῷ ὀνόματι · λέγεται γὰρ καὶ τὸ ποιεῖν τι κακὸν ἐργάζεσθαι , ὥσπερ οὖν καὶ τὸ ἀγαθόν τι ποιεῖν ὁμωνύμως ἐργάζεσθαι , ὁμοίως δὲ καὶ ἡ κοινωνία ἀγαθὸν μὲν ἐν μεταδόσει ἀργυρίου καὶ τροφῆς καὶ στολῆς , οἳ δὲ καὶ τὴν ὁποίαν δήποτ’ οὖν ἀφροδισίων συμπλοκὴν κοινωνίαν ἀσεβῶς κεκλήκασιν . φασὶ γοῦν τινα αὐτῶν ἡμετέρᾳ παρθένῳ ὡραίᾳ τὴν ὄψιν προσελθόντα φάναι · γέγραπται › παντὶ τῷ αἰτοῦντί σε δίδου ‹ , τὴν δὲ σεμνῶς πάνυ ἀποκρίνασθαι μὴ συνιεῖσαν τὴν τἀνθρώπου ἀσέλγειαν · ἀλλὰ περὶ γάμου τῇ μητρὶ διαλέγου . ὢ τῆς ἀθεότητος · καὶ τῶν τοῦ κυρίου φωνῶν διαψεύδονται οἱ τῆς ἀσελγείας κοινωνοί , οἱ τῆς λαγνείας ἀδελφοί , ὄνειδος οὐ φιλοσοφίας μόνον , ἀλλὰ καὶ παντὸς τοῦ βίου , οἱ παραχαράσσοντες τὴν ἀλήθειαν , μᾶλλον δὲ κατασκάπτοντες ὡς οἷόν τε αὐτοῖς · οἱ γὰρ τρισάθλιοι τὴν σαρκικὴν καὶ συνουσιαστικὴν κοινωνίαν ἱεροφαντοῦσι καὶ ταύτην οἴονται εἰς τὴν βασιλείαν αὐτοὺς ἀνάγειν τοῦ θεοῦ .
Lemmas: εἰμί δέ ὅς ὁ πάνδημος Ἀφροδίτη κοινωνία μυστικός ἀναγορεύω ἐνυβρίζω καί ὁ ὄνομα · λέγω γάρ καί ὁ ποιέω τις κακός ἐργάζομαι , ὥσπερ οὖν καί ὁ ἀγαθός τις ποιέω ὁμώνυμος ἐργάζομαι , ὅμοιος δέ καί ὁ κοινωνία ἀγαθός μέν ἐν μετάδοσις ἀργύριον καί τροφή καί στολή , ὁ δέ καί ὁ ὁποῖος δήποτε οὖν ἀφροδίσιος συμπλοκή κοινωνία ἀσεβής καλέω . φημί γοῦν τις αὐτός ἡμέτερος παρθένος ὡραῖος ὁ ὄψις προσέρχομαι φημί · γράφω › πᾶς ὁ αἰτέω σύ δίδωμι ‹ , ὁ δέ σεμνός πάνυ ἀποκρίνω μή συνίημι ὁ ἄνθρωπος ἀσέλγεια · ἀλλά περί γάμος ὁ μήτηρ διαλέγω . ὦ ὁ ἀθεότης · καί ὁ ὁ κύριος φωνή διαψεύδω ὁ ὁ ἀσέλγεια κοινωνός , ὁ ὁ λαγνεία ἀδελφός , ὄνειδος οὐ φιλοσοφία μόνος , ἀλλά καί πᾶς ὁ βίος , ὁ παραχαράσσω ὁ ἀλήθεια , μάλα δέ κατασκάπτω ὡς οἷος τε αὐτός · ὁ γάρ τρισάθλιος ὁ σαρκικός καί συνουσιαστικός κοινωνία ἱεροφαντέω καί οὗτος οἴομαι εἰς ὁ βασιλεία αὐτός ἀνάγω ὁ θεός .
clemens-alexandrinus.stromata 3.4.28
εἰς τὰ χαμαιτυπεῖα μὲν οὖν ἡ τοιάδε εἰσάγει κοινωνία καὶ δὴ συμμέτοχοι εἶεν ἂν αὐτοῖς οἱ σύες καὶ οἱ τράγοι , εἶεν δ’ ἂν ἐν ταῖς μείζοσι παρ’ αὐτοῖς ἐλπίσιν αἱ προεστῶσαι τοῦ τέγους πόρναι ἀνέδην εἰσδεχόμεναι τοὺς βουλομένους ἅπαντας . ὑμεῖς δὲ οὐχ οὕτως ἐμάθετε τὸν Χριστόν , εἴ γε αὐτὸν ἠκούσατε καὶ ἐν αὐτῷ ἐδιδάχθητε , καθώς ἐστιν ἀλήθεια ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ , ἀποθέσθαι ὑμᾶς τὰ κατὰ τὴν προτέραν ἀναστροφὴν τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον τὸν φθειρόμενον κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τῆς ἀπάτης · ἀνανεοῦσθε δὲ τῷ πνεύματι τοῦ νοὸς ὑμῶν καὶ ἐνδύσασθε τὸν καινὸν ἄνθρωπον τὸν κατὰ θεὸν κτισθέντα ἐν δικαιοσύνῃ καὶ ὁσιότητι τῆς ἀληθείας , κατὰ τὴν ἐξομοίωσιν τοῦ θείου . γίνεσθε οὖν μιμηταὶ τοῦ θεοῦ , ὡς τέκνα ἀγαπητά , καὶ περιπατεῖτε ἐν ἀγάπῃ , καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησεν ὑμᾶς καὶ παρέδωκεν ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν προσφορὰν καὶ θυσίαν τῷ θεῷ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας . πορνεία δὲ καὶ πᾶσα ἀκαθαρσία ἢ πλεονεξία μηδὲ ὀνομαζέσθω ἐν ὑμῖν , καθὼς πρέπει ἁγίοις , καὶ αἰσχρότης καὶ μωρολογία . καὶ γὰρ ἀπὸ τῆς φωνῆς ἁγνεύειν μελετᾶν διδάσκων ὁ ἀπόστολος γράφει · τοῦτο γὰρ ἴστε γινώσκοντες , ὅτι πᾶς πόρνος καὶ τὰ ἑξῆς ἕως μᾶλλον δὲ καὶ ἐλέγχετε .
Lemmas: εἰς ὁ χαμαιτυπεῖον μέν οὖν ὁ τοιόσδε εἰσάγω κοινωνία καί δή συμμέτοχος εἰμί ἄν αὐτός ὁ ὗς καί ὁ τράγος , εἰμί δέ ἄν ἐν ὁ μέγας παρά αὐτός ἐλπίς ὁ προΐστημι ὁ τέγος πόρνη ἀνέδην εἰσδέχομαι ὁ βούλομαι ἅπας . σύ δέ οὐ οὕτως μανθάνω ὁ Χριστός , εἰ γε αὐτός ἀκούω καί ἐν αὐτός διδάσκω , καθώς εἰμί ἀλήθεια ἐν Χριστός Ἰησοῦς , ἀποτίθημι σύ ὁ κατά ὁ πρότερος ἀναστροφή ὁ παλαιός ἄνθρωπος ὁ φθείρω κατά ὁ ἐπιθυμία ὁ ἀπάτη · ἀνανεόομαι δέ ὁ πνεῦμα ὁ νόος σύ καί ἐνδύω ὁ καινός ἄνθρωπος ὁ κατά θεός κτίζω ἐν δικαιοσύνη καί ὁσιότης ὁ ἀλήθεια , κατά ὁ ἐξομοίωσις ὁ θεῖος . γίγνομαι οὖν μιμητής ὁ θεός , ὡς τέκνον ἀγαπητός , καί περιπατέω ἐν ἀγάπη , καθώς καί ὁ Χριστός ἀγαπάω σύ καί παραδίδωμι ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ προσφορά καί θυσία ὁ θεός εἰς ὀσμή εὐωδία . πορνεία δέ καί πᾶς ἀκαθαρσία ἤ πλεονεξία μηδέ ὀνομάζω ἐν σύ , καθώς πρέπω ἅγιος , καί αἰσχρότης καί μωρολογία . καί γάρ ἀπό ὁ φωνή ἁγνεύω μελετάω διδάσκω ὁ ἀπόστολος γράφω · οὗτος γάρ οἶδα γιγνώσκω , ὅτι πᾶς πόρνος καί ὁ ἑξῆς ἕως μάλα δέ καί ἐλέγχω .
clemens-alexandrinus.stromata 3.4.29
Ἐρρύη δὲ αὐτοῖς τὸ δόγμα ἔκ τινος ἀποκρύφου , καὶ δὴ παραθήσομαι τὴν λέξιν τὴν τῆς τούτων ἀσελγείας μητέρα · καὶ εἴτε αὐτοὶ τῆς βίβλου συγγραφεῖς ( ὅρα τὴν ἀπόνοιαν , εἰ καὶ θεοῦ διαψεύδονται δἰ ἀκρασίαν ) , εἴτε ἄλλοις περιτυχόντες τὸ καλὸν τοῦτο ἐνόησαν δόγμα διεστραμμένως ἀκηκοότες · ἔχει δὲ οὕτως τὰ τῆς λέξεως · ἓν ἦν τὰ πάντα · ἐπεὶ δὲ ἔδοξεν αὐτοῦ τῇ ἑνότητι μὴ εἶναι μόνῃ , ἐξῆλθεν ἀπ’ αὐτοῦ ἐπίπνοια , καὶ ἐκοινώνησεν αὐτῇ καὶ ἐποίησεν τὸν ἀγαπητόν · ἐκ τούτου ἐξῆλθεν ἀπ’ αὐτοῦ ἐπίπνοια , ᾗ κοινωνήσας ἐποίησεν δυνάμεις μήτε ὁραθῆναι μήτε ἀκουσθῆναι δυναμένας ἕως ἐπ’ ὀνόματος ἰδίου ἑκάστην . εἰ γὰρ καὶ οὗτοι καθάπερ οἱ ἀπὸ Οὐαλεντίνου πνευματικὰς ἐτίθεντο κοινωνίας , ἴσως τις αὐτῶν τὴν ὑπόληψιν ἐπεδέξατ’ ἄν · σαρκικῆς δὲ ὕβρεως κοινωνίαν εἰς προφητείαν ἁγίαν ἀνάγειν ἀπεγνωκότος ἐστὶ τὴν σωτηρίαν .
Lemmas: ῥέω δέ αὐτός ὁ δόγμα ἐκ τις ἀπόκρυφος , καί δή παρατίθημι ὁ λέξις ὁ ὁ οὗτος ἀσέλγεια μήτηρ · καί εἴτε αὐτός ὁ βίβλος συγγραφεύς ( ὁράω ὁ ἀπόνοια , εἰ καί θεός διαψεύδω διά ἀκρασία ) , εἴτε ἄλλος περιτυγχάνω ὁ καλός οὗτος νοέω δόγμα διεστραμμένως ἀκούω · ἔχω δέ οὕτως ὁ ὁ λέξις · εἷς εἰμί ὁ πᾶς · ἐπεί δέ δοκέω αὐτός ὁ ἑνότης μή εἰμί μόνος , ἐξέρχομαι ἀπό αὐτός ἐπίπνοια , καί κοινωνέω αὐτός καί ποιέω ὁ ἀγαπητός · ἐκ οὗτος ἐξέρχομαι ἀπό αὐτός ἐπίπνοια , ὅς κοινωνέω ποιέω δύναμις μήτε ὁράω μήτε ἀκούω δύναμαι ἕως ἐπί ὄνομα ἴδιος ἕκαστος . εἰ γάρ καί οὗτος καθά ὁ ἀπό Οὐαλεντῖνος πνευματικός τίθημι κοινωνία , ἴσως τις αὐτός ὁ ὑπόληψις ἐπιδέχομαι ἄν · σαρκικός δέ ὕβρις κοινωνία εἰς προφητεία ἅγιος ἀνάγω ἀπογιγνώσκω εἰμί ὁ σωτηρία .
clemens-alexandrinus.stromata 3.4.30
τοιαῦτα καὶ οἱ ἀπὸ Προδίκου ψευδωνύμως γνωστικοὺς σφᾶς αὐτοὺς ἀναγορεύοντες δογματίζουσιν , υἱοὺς μὲν φύσει τοῦ πρώτου θεοῦ λέγοντες αὑτούς · καταχρώμενοι δὲ τῇ εὐγενείᾳ καὶ τῇ ἐλευθερίᾳ ζῶσιν ὡς βούλονται · βούλονται δὲ φιληδόνως , κρατηθῆναι ὑπ’ οὐδενὸς νενομικότες ὡς ἂν κύριοι τοῦ σαββάτου καὶ ὑπεράων παντὸς γένους πεφυκότες βασίλειοι παῖδες , βασιλεῖ δέ , φασί , νόμος ἄγραφος . πρῶτον μὲν οὖν οὐ ποιοῦσιν ἃ βούλονται πάντα , πολλὰ γὰρ αὐτοὺς κωλύσει καὶ ἐπιθυμοῦντας καὶ πειρωμένους , καὶ ἃ ποιοῦσι δέ , οὐχ ὡς βασιλεῖς , ἀλλ’ ὡς μαστιγίαι ποιοῦσι , λάθρᾳ γὰρ μοιχεύουσι τὸ ἁλῶναι δεδιότες καὶ τὸ καταγνωσθῆναι ἐκκλίνοντες καὶ φοβούμενοι τὸ κολασθῆναι . πῶς δὲ ἐλεύθερον ἡ ἀκρασία καὶ ἡ αἰσχρολογία ; πᾶς γάρ , φησίν , ὁ ἁμαρτάνων δοῦλός ἐστιν , ὁ ἀπόστολος λέγει .
Lemmas: τοιοῦτος καί ὁ ἀπό Πρόδικος ψευδώνυμος γνωστικός σφεῖς αὐτός ἀναγορεύω δογματίζω , υἱός μέν φύσις ὁ πρῶτος θεός λέγω ἑαυτοῦ · καταχράομαι δέ ὁ εὐγένεια καί ὁ ἐλευθερία ζάω ὡς βούλομαι · βούλομαι δέ φιλήδονος , κρατέω ὑπό οὐδείς νομίζω ὡς ἄν κύριος ὁ σάββατον καί ὑπέρα πᾶς γένος φύω βασίλειος παῖς , βασιλεύς δέ , φημί , νόμος ἄγραφος . πρῶτος μέν οὖν οὐ ποιέω ὅς βούλομαι πᾶς , πολύς γάρ αὐτός κωλύω καί ἐπιθυμέω καί πειράω , καί ὅς ποιέω δέ , οὐ ὡς βασιλεύς , ἀλλά ὡς μαστιγίας ποιέω , λάθρῃ γάρ μοιχεύω ὁ ἁλίσκομαι δείδω καί ὁ καταγιγνώσκω ἐκκλίνω καί φοβέω ὁ κολάζω . πῶς δέ ἐλεύθερος ὁ ἀκρασία καί ὁ αἰσχρολογία ; πᾶς γάρ , φημί , ὁ ἁμαρτάνω δοῦλος εἰμί , ὁ ἀπόστολος λέγω .
clemens-alexandrinus.stromata 3.4.31
ἀλλὰ πῶς κατὰ θεὸν πολιτεύεται ὁ πάσῃ ἐπιθυμίᾳ ἔκδοτον ἑαυτὸν παρασχὼν τοῦ κυρίου φήσαντος ἐγὼ δὲ λέγω , μὴ ἐπιθυμήσῃς ; ἑκὼν δέ τις ἁμαρτάνειν βούλεται καὶ δόγμα τίθησι τὸ μοιχεύειν καὶ καθηδυπαθεῖν καὶ λυμαίνεσθαι τοὺς ἄλλων γάμους , ὅπου γε καὶ τοὺς ἄλλους ἄκοντας ἁμαρτάνοντας ἐλεοῦμεν ; κἂν εἰς ξένον τὸν κόσμον ἀφιγμένοι ὦσι , πιστοὶ ἐν τῷ ἀλλοτρίῳ μὴ γενόμενοι , τὸ ἀληθὲς οὐχ ἕξουσιν . ὑβρίζει δέ τις ξένος πολίτας καὶ τούτους ἀδικεῖ , οὐχὶ δὲ ὡς παρεπίδημος τοῖς ἀναγκαίοις χρώμενος ἀπρόσκοπος τοῖς πολίταις διαβιοῖ ; πῶς δὲ καὶ τοῖς ὑπὸ τῶν ἐθνῶν μεμισημένοις διὰ τὸ μὴ πράσσειν τὰ ὑπὸ τῶν νόμων διηγορευμένα , τουτέστι τοῖς ἀδίκοις καὶ ἀκρατέσι καὶ πλεονέκταις καὶ μοιχοῖς τὰ αὐτὰ πράσσοντες θεὸν ἐγνωκέναι μόνοι λέγουσιν ; ἐχρῆν γὰρ αὐτοὺς καὶ ἐν τοῖς ἀλλοτρίοις παρόντας καλῶς βιοῦν , ἵνα δὴ τῷ ὄντι τὸ βασιλικὸν ἐνδείξωνται .
Lemmas: ἀλλά πῶς κατά θεός πολιτεύω ὁ πᾶς ἐπιθυμία ἔκδοτος ἑαυτοῦ παρέχω ὁ κύριος φημί ἐγώ δέ λέγω , μή ἐπιθυμέω ; ἑκών δέ τις ἁμαρτάνω βούλομαι καί δόγμα τίθημι ὁ μοιχεύω καί καθηδυπαθέω καί λυμαίνομαι ὁ ἄλλος γάμος , ὅπου γε καί ὁ ἄλλος ἄκων ἁμαρτάνω ἐλεέω ; ἐάν εἰς ξένος ὁ κόσμος ἀφικνέομαι εἰμί , πιστός ἐν ὁ ἀλλότριος μή γίγνομαι , ὁ ἀληθής οὐ ἔχω . ὑβρίζω δέ τις ξένος πολίτης καί οὗτος ἀδικέω , οὐ δέ ὡς παρεπίδημος ὁ ἀναγκαῖος χράω ἀπρόσκοπος ὁ πολίτης διαβιόω ; πῶς δέ καί ὁ ὑπό ὁ ἔθνος μισέω διά ὁ μή πράσσω ὁ ὑπό ὁ νόμος διαγορεύω , τουτέστι ὁ ἄδικος καί ἀκρατής καί πλεονέκτης καί μοιχός ὁ αὐτός πράσσω θεός γιγνώσκω μόνος λέγω ; χρή γάρ αὐτός καί ἐν ὁ ἀλλότριος πάρειμι καλός βιόω , ἵνα δή ὁ εἰμί ὁ βασιλικός ἐνδείκνυμι .
clemens-alexandrinus.stromata 3.4.32
ἤδη δὲ καὶ τοῖς ἀνθρωπίνοις νομοθέταις καὶ τῷ θείῳ ἀπεχθάνονται παρανόμως βιοῦν ἐπανῃρημένοι . ὁ γοῦν ἐκκεντήσας τὸν πόρνον εὐλογούμενος πρὸς τοῦ θεοῦ δείκνυται ἐν τοῖς Ἀριθμοῖς . καὶ ἐὰν εἴπωμεν , φησὶν ὁ Ἰωάννης ἐν τῇ ἐπιστολῇ , ὅτι κοινωνίαν ἔχομεν μετ’ αὐτοῦ . τουτέστι μετὰ τοῦ θεοῦ , ταὶ ἐν τῷ σκότει περιπατῶμεν , ψευδόμεθα καὶ οὐ ποιοῦμεν τὴν ἀλήθειαν · ἐὰν δὲ ἐν τῷ φωτὶ περιπατῶμεν ὡς αὐτὸς ἐν τῷ φωτί , κοινωνίαν ἔχομεν μετ’ αὐτοῦ καὶ τὸ αἷμα Ἰησοῦ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ καθαρίζει ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας .
Lemmas: ἤδη δέ καί ὁ ἀνθρώπινος νομοθέτης καί ὁ θεῖος ἀπεχθάνομαι παράνομος βιόω ἐπαναλέγω . ὁ γοῦν ἐκκεντέω ὁ πόρνος εὐλογέω πρός ὁ θεός δείκνυμι ἐν ὁ Ἀριθμός . καί ἐάν λέγω , φημί ὁ Ἰωάννης ἐν ὁ ἐπιστολή , ὅτι κοινωνία ἔχω μετά αὐτός . τουτέστι μετά ὁ θεός , ὁ ἐν ὁ σκότος περιπατέω , ψεύδω καί οὐ ποιέω ὁ ἀλήθεια · ἐάν δέ ἐν ὁ φώς περιπατέω ὡς αὐτός ἐν ὁ φώς , κοινωνία ἔχω μετά αὐτός καί ὁ αἷμα Ἰησοῦς ὁ υἱός αὐτός καθαρίζω ἐγώ ἀπό ὁ ἁμαρτία .
clemens-alexandrinus.stromata 3.4.33
πόθεν οὖν κρείττους εἰσὶ τῶν κοσμικῶν οἱ τοιαῦτα πράσσοντες καὶ τοῖς χειρίστοις τῶν κοσμικῶν ὅμοιοι ; ὅμοιοι γάρ , οἶμαι , τὰς φύσεις οἱ καὶ τὰς πράξεις ὅμοιοι . ὧν δὲ ὑπερφέρειν κατὰ τὴν εὐγένειαν ἀξιοῦσι , τούτων καὶ τοῖς ἤθεσιν ὑπερέχειν ὀφείλουσιν , ὅπως τὸν εἰς τὴν φυλακὴν συγκλεισμὸν διαφύγωσιν . ὄντως γὰρ ὡς ὁ κύριος ἔφη , ἐὰν μὴ περισσεύσῃ ἡ δικαιοσύνη ὑμῶν πλείω τῶν γραμματέων καὶ Φαρισαίων , οὐκ εἰσελεύσεσθε εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ , περὶ δὲ τῆς τῶν βρωμάτων ἐγκρατείας δείκνυται ἐν τῷ Δανιήλ . συνελόντι δ’ εἰπεῖν , περὶ ὑπακοῆς ὁ Δαβὶδ ψάλλων λέγει · ἐν τίνι κατορθώσει νεώτερος τὴν ὁδὸν αὐτοῦ ; καὶ παραχρῆμα ἀκούει · ἐν τῷ φυλάσσεσθαι τὸν λόγον σου ἐν ὅλῃ καρδίᾳ . ὅ τε Ἱερεμίας φησί · τάδε λέγει κύριος · κατὰ τὰς ὁδοὺς τῶν ἐθνῶν μὴ πορεύσησθε .
Lemmas: πόθεν οὖν κρατύς εἰμί ὁ κοσμικός ὁ τοιοῦτος πράσσω καί ὁ κακός ὁ κοσμικός ὅμοιος ; ὅμοιος γάρ , οἴομαι , ὁ φύσις ὁ καί ὁ πρᾶξις ὅμοιος . ὅς δέ ὑπερφέρω κατά ὁ εὐγένεια ἀξιόω , οὗτος καί ὁ ἦθος ὑπερέχω ὀφείλω , ὅπως ὁ εἰς ὁ φυλακή συγκλεισμός διαφεύγω . ὄντως γάρ ὡς ὁ κύριος φημί , ἐάν μή περισσεύω ὁ δικαιοσύνη σύ πολύς ὁ γραμματεύς καί Φαρισαῖος , οὐ εἰσέρχομαι εἰς ὁ βασιλεία ὁ θεός , περί δέ ὁ ὁ βρῶμα ἐγκράτεια δείκνυμι ἐν ὁ Δανιήλ . συναιρέω δέ λέγω , περί ὑπακοή ὁ Δαυίδ ψάλλω λέγω · ἐν τίς κατορθόω νέος ὁ ὁδός αὐτός ; καί παραχρῆμα ἀκούω · ἐν ὁ φυλάσσω ὁ λόγος σύ ἐν ὅλος καρδία . ὁ τε Ἱερεμίας φημί · ὅδε λέγω κύριος · κατά ὁ ὁδός ὁ ἔθνος μή πορεύω .
clemens-alexandrinus.stromata 3.4.34
Ἐντεῦθεν ἄλλοι τινὲς κινηθέντες μιαροὶ καὶ οὐτιδανοὶ τὸν ἄνθρωπον ὑπὸ διαφόρων δυνάμεων πλασθῆναι λέγουσι , καὶ τὰ μὲν μέχρις ὀμφαλοῦ θεοειδεστέρας τέχνης εἶναι , τὰ ἔνερθε δὲ τῆς ἥττονος , οὗ δὴ χάριν ὀρέγεσθαι συνουσίας . λέληθε δὲ αὐτοὺς ὅτι καὶ τὰ ἀνωτέρω μέρη τῆς τροφῆς ὀριγνᾶται καὶ λαγνεύει τισίν , ἐναντιοῦνται δὲ καὶ τῷ Χριστῷ πρὸς τοὺς Φαρισαίους εἰρηκότι τὸν αὐτὸν θεὸν καὶ τὸν ἐκτὸς ἡμῶν καὶ τὸν ἔσω ἄνθρωπον πεποιηκέναι . ἀλλὰ καὶ ἡ ὄρεξις οὐ τοῦ σώματός ἐστι , κἂν διὰ τὸ σῶμα γίνηται . Ἄλλοι τινές , οὓς καὶ Ἀντιτάκτας καλοῦμεν , λέγουσιν ὅτι ὁ μὲν θεὸς ὁ τῶν ὅλων πατὴρ ἡμῶν ἐστι φύσει , καὶ πάνθ’ ὅσα πεποίηκεν ἀγαθά ἐστιν · εἷς δέ τις τῶν ὑπ’ αὐτοῦ γεγονότων ἐπέσπειρεν τὰ ζιζάνια τὴν τῶν κακῶν φύσιν γεννήσας , οἷς καὶ πάντας ἡμᾶς περιέβαλεν ἀντιτάξας ἡμᾶς τῷ πατρί . διὸ δὴ καὶ αὐτοὶ ἀντιτασσόμεθα τούτῳ εἰς ἐκδικίαν τοῦ πατρός , ἀντιπράσσοντες τῷ βουλήματι τοῦ δευτέρου . ἐπεὶ οὖν οὗτος οὐ μοιχεύσεις εἴρηκεν , ἡμεῖς , φασί , μοιχεύσωμεν ἐπὶ καταλύσει τῆς ἐντολῆς αὐτοῦ .
Lemmas: ἐντεῦθεν ἄλλος τις κινέω μιαρός καί οὐτιδανός ὁ ἄνθρωπος ὑπό διάφορος δύναμις πλάσσω λέγω , καί ὁ μέν μέχρι ὀμφαλός θεοειδής τέχνη εἰμί , ὁ ἔνερθε δέ ὁ ἥσσων , ὅς δή χάριν ὀρέγω συνουσία . λανθάνω δέ αὐτός ὅτι καί ὁ ἀνώτερος μέρος ὁ τροφή ὀριγνάομαι καί λαγνεύω τις , ἐναντιόομαι δέ καί ὁ Χριστός πρός ὁ Φαρισαῖος λέγω ὁ αὐτός θεός καί ὁ ἐκτός ἐγώ καί ὁ ἔσω ἄνθρωπος ποιέω . ἀλλά καί ὁ ὄρεξις οὐ ὁ σῶμα εἰμί , ἐάν διά ὁ σῶμα γίγνομαι . ἄλλος τις , ὅς καί Ἀντιτάκτης καλέω , λέγω ὅτι ὁ μέν θεός ὁ ὁ ὅλος πατήρ ἐγώ εἰμί φύσις , καί πᾶς ὅσος ποιέω ἀγαθός εἰμί · εἷς δέ τις ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι σπείρω ὁ ζιζάνιον ὁ ὁ κακός φύσις γεννάω , ὅς καί πᾶς ἐγώ περιβάλλω ἀντιτάσσω ἐγώ ὁ πατήρ . διό δή καί αὐτός ἀντιτάσσω οὗτος εἰς ἐκδικία ὁ πατήρ , ἀντιπράσσω ὁ βούλημα ὁ δεύτερος . ἐπεί οὖν οὗτος οὐ μοιχεύω λέγω , ἐγώ , φημί , μοιχεύω ἐπί κατάλυσις ὁ ἐντολή αὐτός .
clemens-alexandrinus.stromata 3.4.35
Φαίημεν δ’ ἂν καὶ πρὸς τούτους , ὅτι τοὺς ψευδοπροφήτας καὶ τοὺς ὅσοι τὴν ἀλήθειαν ὑποκρίνονται ἐξ ἔργων γινώσκεσθαι παρειλήφαμεν . διαβάλλεται δὲ ὑμῶν τὰ ἔργα · πῶς ἔτι τῆς ἀληθείας ἀντέχεσθαι ὑμᾶς ἐρεῖτε ; ἢ γὰρ οὐδέν ἐστι κακὸν καὶ οὐκέτι μέμψεως ἄξιος ὃν αἰτιᾶσθε ὡς ἀντιτεταγμένον τῷ θεῷ , οὐδὲ κακοῦ τινος γέγονε ποιητικός ( συναναιρεῖται γὰρ τῷ καρπῷ καὶ τὸ δένδρον ) , ἤ , εἰ ἔστι τὸ πονηρὸν ἐν ὑπάρξει , εἰπάτωσαν ἡμῖν , τί λέγουσιν εἶναι τὰς δοθείσας ἐντολὰς περὶ δικαιοσύνης , περὶ ἐγκρατείας , περὶ ὑπομονῆς , περὶ ἀνεξικακίας καὶ τῶν τούτοις ὁμοίων , φαύλας ἢ ἀστείας . καὶ εἰ μὲν φαύλη εἴη τὰ πλεῖστα ἀπαγορεύουσα ποιεῖν τῶν αἰσχρῶν ἡ ἐντολή , καθ’ ἑαυτῆς νομοθετήσει ἡ κακία ἐπὶ καταλύσει τῇ ἰδέᾳ , ὅπερ ἀδύνατον · εἰ δὲ ἀγαθή , ἀντιτασσόμενοι ταῖς ἀγαθαῖς ἐντολαῖς ἀγαθῷ ἀντιτάσσεσθαι καὶ τὰ κακὰ πράσσειν ὁμολογοῦσιν .
Lemmas: φημί δέ ἄν καί πρός οὗτος , ὅτι ὁ ψευδοπροφήτης καί ὁ ὅσος ὁ ἀλήθεια ὑποκρίνω ἐκ ἔργον γιγνώσκω παραλαμβάνω . διαβάλλω δέ σύ ὁ ἔργον · πῶς ἔτι ὁ ἀλήθεια ἀντέχω σύ λέγω ; ἤ γάρ οὐδείς εἰμί κακός καί οὐκέτι μέμψις ἄξιος ὅς αἰτιάομαι ὡς ἀντιτάσσω ὁ θεός , οὐδέ κακός τις γίγνομαι ποιητικός ( συναναιρέω γάρ ὁ καρπός καί ὁ δένδρον ) , ἤ , εἰ εἰμί ὁ πονηρός ἐν ὕπαρξις , λέγω ἐγώ , τίς λέγω εἰμί ὁ δίδωμι ἐντολή περί δικαιοσύνη , περί ἐγκράτεια , περί ὑπομονή , περί ἀνεξικακία καί ὁ οὗτος ὅμοιος , φαῦλος ἤ ἀστεῖος . καί εἰ μέν φαῦλος εἰμί ὁ πολύς ἀπαγορεύω ποιέω ὁ αἰσχρός ὁ ἐντολή , κατά ἑαυτοῦ νομοθετέω ὁ κακία ἐπί κατάλυσις ὁ ἰδέα , ὅς ἀδύνατος · εἰ δέ ἀγαθός , ἀντιτάσσω ὁ ἀγαθός ἐντολή ἀγαθός ἀντιτάσσω καί ὁ κακός πράσσω ὁμολογέω .
clemens-alexandrinus.stromata 3.4.36
ἤδη δὲ καὶ ὁ σωτὴρ αὐτός , ᾧ πείθεσθαι ἀξιοῦσιν μόνῳ , τὸ μισεῖν καὶ τὸ λοιδορεῖν κεκώλυκεν καὶ μετὰ τοῦ ἀντιδίκου βαδίζων φίλος αὐτοῦ πειράθητι ἀπαλλαγῆναι φησίν . ἢ τοίνυν καὶ τὴν Χριστοῦ παραίνεσιν ἀρνήσονται ἀντιτασσόμενοι τῷ ἀντιτεταγμένῳ , ἢ φίλοι γινόμενοι τούτῳ οὐκ ἀντιδικήσουσιν . τί δέ ; οὐκ ἴστε , ὦ γεννάδαι ( ὡς πρὸς παρόντας γὰρ εἴποιμ’ ἄν ) , ὅτι ταῖς καλῶς ἐχούσαις ἐντολαῖς μαχόμενοι τῇ ἰδίᾳ ἀνθίστασθε σωτηρίᾳ ; οὐ γὰρ τὰ διαγορευθέντα χρησίμως , ἀλλ’ ἑαυτοὺς καταστρέφετε . καὶ ὁ μὲν κύριος τὰ ἀγαθὰ ὑμῶν ἔργα λαμψάτω ἔφη , ὑμεῖς δὲ τὰς ἀσελγείας ὑμῶν ἐκφανεῖς ποιεῖτε . ἄλλως τε εἰ τὰς ἐντολὰς καταλύειν τοῦ νομοθέτου θέλετε , τί δήποτε τὸ μὲν οὐ μοιχεύσεις καὶ οὐ παιδοφθορήσεις καὶ ὅσα εἰς ἐγκράτειαν συμβάλλεται , καταλύειν ἐπιχειρεῖτε δἰ ἀκρασίαν τὴν σφῶν , οὐ καταλύετε δὲ χειμῶνα τὸν ὐπ’ αὐτοῦ γενόμενον , ἵνα θέρος ποιήσητε μεσοῦντος ἔτι τοῦ χειμῶνος , οὐδὲ γῆν πλωτήν , βατὴν δὲ θάλασσαν ἐργάζεσθε , καθάπερ οἱ τὰς ἱστορίας συνταξάμενοι τὸν βάρβαρον ἐθελῆσαι Ξέρξην φασίν ;
Lemmas: ἤδη δέ καί ὁ σωτήρ αὐτός , ὅς πείθω ἀξιόω μόνος , ὁ μισέω καί ὁ λοιδορέω κωλύω καί μετά ὁ ἀντίδικος βαδίζω φίλος αὐτός πειράω ἀπαλλάσσω φημί . ἤ τοίνυν καί ὁ Χριστός παραίνεσις ἀρνέομαι ἀντιτάσσω ὁ ἀντιτάσσω , ἤ φίλος γίγνομαι οὗτος οὐ ἀντιδικέω . τίς δέ ; οὐ οἶδα , ὦ γεννάδας ( ὡς πρός πάρειμι γάρ λέγω ἄν ) , ὅτι ὁ καλός ἔχω ἐντολή μάχομαι ὁ ἴδιος ἀνθίστημι σωτηρία ; οὐ γάρ ὁ διαγορεύω χρήσιμος , ἀλλά ἑαυτοῦ καταστρέφω . καί ὁ μέν κύριος ὁ ἀγαθός σύ ἔργον λάμπω φημί , σύ δέ ὁ ἀσέλγεια σύ ἐκφανής ποιέω . ἄλλος τε εἰ ὁ ἐντολή καταλύω ὁ νομοθέτης ἐθέλω , τίς δήποτε ὁ μέν οὐ μοιχεύω καί οὐ παιδοφθοράω καί ὅσος εἰς ἐγκράτεια συμβάλλω , καταλύω ἐπιχειρέω διά ἀκρασία ὁ σφεῖς , οὐ καταλύω δέ χειμών ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι , ἵνα θέρος ποιέω μεσόω ἔτι ὁ χειμών , οὐδέ γῆ πλωτός , βατός δέ θάλασσα ἐργάζομαι , καθά ὁ ὁ ἱστορία συντάσσω ὁ βάρβαρος ἐθέλω Ξέρξης φημί ;
clemens-alexandrinus.stromata 3.4.37
τί δ’ οὐχὶ πάσαις ταῖς ἐντολαῖς ἀντιτάσσεσθε ; εἰπόντος γὰρ αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε ὑμᾶς τοὺς ἀντιτεταγμένους ἐχρῆν μηδ’ ὅλως συνουσίᾳ χρῆσθαι , καὶ εἰπόντος ἔδωκα ὑμῖν πάντα εἰς προφὰς καὶ ἀπολαύσεις ὑμᾶς ἐχρῆν μηδενὸς ἀπολαύειν . ἀλλὰ καὶ ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ λέγοντος ὑμᾶς ἐχρῆν μὴ ἀποδιδόναι ἀντίταξιν ἀντιτάξει , καὶ τὸν κλέπτην κελεύσαντος τετραπλοῦν ἀποδιδόναι ὑμᾶς ἐχρῆν καὶ προσδοῦναι τῷ κλέπτῃ · ὁμοίως τε αὖ καὶ τῇ ἀγαπήσεις τὸν κύριον ἐντολῇ ἀντιτασσομένους ἔδει οὐδὲ τὸν τῶν ὅλων θεὸν ἀγαπῆσαι , καὶ πάλιν εἰπόντος οὐ ποιήσεις γλυπτὸν οὐδὲ χωνευτὸν ὑμᾶς ἀκόλουθον ἦν καὶ τὰ γλυπτὰ προσκυνεῖν . πῶς οὖν οὐκ ἀσεβεῖτε ἀντιτασσόμενοι μέν , ὥς φατε , τῷ δημιουργῷ , τὰ δὲ ὅμοια ταῖς πόρναις καὶ τοῖς μοιχοῖς ἐζηλωκότες ; πῶς δὲ οὐκ αἰσθάνεσθε μείζονα ποιοῦντες ὃν ὡς ἀσθενῆ νομίζετε , εἴπερ ὃ βούλεται , τοῦτο γίνεται , ἀλλ’ οὐχὶ ἐκεῖνο ὅπερ ἠθέλησεν ὁ ἀγαθός ; ἔμπαλιν γὰρ ἀσθενὴς δείκνυται πρὸς ὑμῶν αὐτῶν ὁ ὑμέτερος , ὥς φατε , πατήρ .
Lemmas: τίς δέ οὐ πᾶς ὁ ἐντολή ἀντιτάσσω ; λέγω γάρ αὐξάνω καί πληθύνω σύ ὁ ἀντιτάσσω χρή μηδέ ὅλος συνουσία χράω , καί λέγω δίδωμι σύ πᾶς εἰς προφάω καί ἀπόλαυσις σύ χρή μηδείς ἀπολαύω . ἀλλά καί ὀφθαλμός ἀντί ὀφθαλμός λέγω σύ χρή μή ἀποδίδωμι ἀντίταξις ἀντίταξις , καί ὁ κλέπτης κελεύω τετραπλόος ἀποδίδωμι σύ χρή καί προσδίδωμι ὁ κλέπτης · ὅμοιος τε αὖ καί ὁ ἀγαπάω ὁ κύριος ἐντολή ἀντιτάσσω δέω οὐδέ ὁ ὁ ὅλος θεός ἀγαπάω , καί πάλιν λέγω οὐ ποιέω γλυπτός οὐδέ χωνευτός σύ ἀκόλουθος εἰμί καί ὁ γλυπτός προσκυνέω . πῶς οὖν οὐ ἀσεβέω ἀντιτάσσω μέν , ὡς φημί , ὁ δημιουργός , ὁ δέ ὅμοιος ὁ πόρνη καί ὁ μοιχός ζηλόω ; πῶς δέ οὐ αἰσθάνομαι μέγας ποιέω ὅς ὡς ἀσθενής νομίζω , εἴπερ ὅς βούλομαι , οὗτος γίγνομαι , ἀλλά οὐ ἐκεῖνος ὅς ἐθέλω ὁ ἀγαθός ; ἔμπαλιν γάρ ἀσθενής δείκνυμι πρός σύ αὐτός ὁ ὑμέτερος , ὡς φημί , πατήρ .
clemens-alexandrinus.stromata 3.4.38
Ἀναλέγονται δὲ καὶ οὗτοι ἔκ τινων προφητικῶν περικοπῶν λέξεις ἀπανθισάμενοι καὶ συγκαττύσαντες κακῶς κατ’ ἀλληγορίαν εἰρημένας ἐξ εὐθείας λαβόντες . γεγράφθαι γάρ φασιν · ἀντέστησαν θεῷ καὶ ἐσώθησαν . οἳ δὲ καὶ τῷ ἀναιδεῖ θεῷ προστιθέασι , δέχονται δὲ ὡς βουλὴν παρηγγελμένην τὸ λόγιον τοῦτο καὶ σωτηρίαν σφίσι λογίζονται τὸ ἀνθίστασθαι τῷ δημιουργῶ . τῷ μὲν οὖν ἀναιδεῖ θεῷ οὐ γέγραπται · εἰ δὲ καὶ οὕτως ἔχοι , τὸν κεκλημένον διάβολον , ὧ ἀνόητοι , ἐξακούσατε ἀναιδῆ ἢ ὡς διαβάλλοντα τὸν ἄνθρωπον ἢ ὡς κατήγορον τῶν ἁμαρτανόντων ἢ ὡς ἀποστάτην . ὁ γοῦν λαός , ἐφ’ οὗ εἴρηται ἡ περικοπή , παιδεύομενοι ἐφ’ οἷς ἥμαρτον βαρέως φέροντες καὶ στένοντες διεγόγγυζον τὴν εἰρημένην λέξιν , ὅτι τὰ μὲν ἄλλα ἔθνη παρανομοῦντα οὐ κολάζεται , αὐτοὶ δὲ μόνοι παρ’ ἕκαστα κολούονται , ὡς καὶ Ἱερεμίαν εἰρηκέναι , διὰ τί ὁδὸς ἀσεβῶν εὐοδοῦται ; ὅμοιον τούτω τὸ παρὰ τῶ Μαλαχίᾳ , τὸ προειρημένον , ἀντέστησαν θεῷ καὶ ἐσώθησαν · χρηματιζόμενοι γὰρ οἱ προφῆται οὐ μόνον τινὰ ἀκούειν λέγουσι παρὰ τοῦ θεοῦ , ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ διαγγέλλοντες δείκνυνται κατὰ ἀνθυποφορὰν τὰ πρὸς τοῦ λαοῦ θρυλούμενα , ὡς ἐπιζητήματά τινα ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων ἀναφέροντες , ἐξ ὧν καὶ τὸ προκείμενον τυγχάνει ῥητόν .
Lemmas: ἀναλέγω δέ καί οὗτος ἐκ τις προφητικός περικοπή λέξις ἀπανθίζω καί συγκαττύω κακός κατά ἀλληγορία λέγω ἐκ εὐθύς λαμβάνω . γράφω γάρ φημί · ἀνθίστημι θεός καί σῴζω . ὁ δέ καί ὁ ἀναιδής θεός προστίθημι , δέχομαι δέ ὡς βουλή παραγγέλλω ὁ λόγιον οὗτος καί σωτηρία σφεῖς λογίζομαι ὁ ἀνθίστημι ὁ Δημιουργός . ὁ μέν οὖν ἀναιδής θεός οὐ γράφω · εἰ δέ καί οὕτως ἔχω , ὁ καλέω διάβολος , ὦ ἀνόητος , ἐξακούω ἀναιδής ἤ ὡς διαβάλλω ὁ ἄνθρωπος ἤ ὡς κατήγορος ὁ ἁμαρτάνω ἤ ὡς ἀποστάτης . ὁ γοῦν λαός , ἐπί ὅς λέγω ὁ περικοπή , παιδεύω ἐπί ὅς ἁμαρτάνω βαρύς φέρω καί στένω διαγογγύζω ὁ λέγω λέξις , ὅτι ὁ μέν ἄλλος ἔθνος παρανομέω οὐ κολάζω , αὐτός δέ μόνος παρά ἕκαστος κολούω , ὡς καί Ἱερεμίας λέγω , διά τίς ὁδός ἀσεβής εὐοδόω ; ὅμοιος οὗτος ὁ παρά ὁ Μαλαχίας , ὁ προλέγω , ἀνθίστημι θεός καί σῴζω · χρηματίζω γάρ ὁ προφήτης οὐ μόνος τις ἀκούω λέγω παρά ὁ θεός , ἀλλά καί αὐτός διαγγέλλω δείκνυμι κατά ἀνθυποφορά ὁ πρός ὁ λαός θρυλέω , ὡς ἐπιζήτημα τις ὑπό ὁ ἄνθρωπος ἀναφέρω , ἐκ ὅς καί ὁ πρόκειμαι τυγχάνω ῥητός .
clemens-alexandrinus.stromata 3.4.39
καὶ μή τι πρὸς τούτους ὁ ἀπόστολος ἐν τῇ πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολῇ ἀποτεινόμενος γράφει · καὶ μὴ καθὼς βλασφημούμεθα καὶ καθώς φασί τινες ἡμᾶς λέγειν , ὅτι ποιήσωμεν τὰ κακά , ἵνα ἔλθῃ τὰ ἀγαθά ; ὧν τὸ κρῖμα ἔνδικόν ἐστιν . οὗτοί εἰσιν οἱ κατὰ τὴν ἀνάγνωσιν φωνῆς τόνῳ διαστρέφοντες τὰς γραφὰς πρὸς τὰς ἰδίας ἡδονάς , καί τινων προσῳδιῶν καὶ στιγμῶν μεταθέσει τὰ παραγγελθέντα σωφρόνως τε καὶ συμφερόντως βιαζόμενοι πρός ἡδυπαθείας τὰς ἑαυτῶν . οἱ παροξύνοντες τὸν θεὸν τοῖς λόγοις ὑμῶν · ὁ Μαλαχίας φησί , καὶ εἴπατε · ἐν τίνι παρωξύναμεν αὐτόν ; ἐν τῷ λέγειν ὑμᾶς · πᾶς ὁ ποιῶν πονηρὸν ἀγαθὸς ἐνώπιον κυρίου , καὶ ἐν αὐτοῖς αὐτὸς ηὐδόκησεν · καί · ποῦ ἐστιν ὁ θεὸς τῆς δικαιοσύνης ;
Lemmas: καί μή τις πρός οὗτος ὁ ἀπόστολος ἐν ὁ πρός Ῥωμαῖος ἐπιστολή ἀποτείνω γράφω · καί μή καθώς βλασφημέω καί καθώς φημί τις ἐγώ λέγω , ὅτι ποιέω ὁ κακός , ἵνα ἔρχομαι ὁ ἀγαθός ; ὅς ὁ κρῖμα ἔνδικος εἰμί . οὗτος εἰμί ὁ κατά ὁ ἀνάγνωσις φωνή τόνος διαστρέφω ὁ γραφή πρός ὁ ἴδιος ἡδονή , καί τις προσῳδία καί στιγμή μετάθεσις ὁ παραγγέλλω σώφρων τε καί συμφερόντως βιάζω πρός ἡδυπάθεια ὁ ἑαυτοῦ . ὁ παροξύνω ὁ θεός ὁ λόγος σύ · ὁ Μαλαχίας φημί , καί λέγω · ἐν τίς παροξύνω αὐτός ; ἐν ὁ λέγω σύ · πᾶς ὁ ποιέω πονηρός ἀγαθός ἐνώπιον κύριος , καί ἐν αὐτός αὐτός εὐδοκέω · καί · ποῦ εἰμί ὁ θεός ὁ δικαιοσύνη ;
clemens-alexandrinus.stromata 3.5.40
Ἵν’ οὖν μὴ ἐπὶ πλεῖον ὀνυχίζοντες τὸν τόπον πλειόνων ἀτόπων αἱρέσεων ἐπιμεμνώμεθα μηδ’ αὖ καθ’ ἑκάστην αὐτῶν λέγειν πρὸς ἑκάστην ἀναγκαζόμενοι αἰσχυνώμεθά τε ἐπ’ αὐτοῖς καὶ ἐπὶ μήκιστον τὰ ὑπομνήματα προάγωμεν , φέρε εἰς δύο διελόντες τάγματα ἁπάσας τὰς αἱρέσεις ἀποκρινώμεθα αὐτοῖς . ἢ γάρ τοι ἀδιαφόρως ζῆν διδάσκουσιν , ἢ τὸ ὑπέρτονον ᾄδουσαι ἐγκράτειαν διὰ δυσσεβείας καὶ φιλαπεχθημοσύνης καταγγέλλουσι . πρότερον δὲ περὶ τοῦ προτέρου διαληπτέον τμήματος . εἰ πάντα ἔξεστιν ἑλέσθαι βίον , δῆλον ὅτι καὶ τὸν μετ’ ἐγκρατείας , καὶ εἰ πᾶς βίος ἀκίνδυνος ἐκλεκτῷ , δῆλον ὅτι ὁ μετὰ ἀρετῆς καὶ σωφροσύνης πολὺ μᾶλλον ἀκίνδυνος · δοθείσης γὰρ ἐξουσίας τῷ κυρίῳ τοῦ σαββάτου , εἴπερ ἀκολάστως βιώσαι , ἀνεύθυνον εἶναι , πολλῷ μᾶλλον ὁ κοσμίως πολιτευσάμενος οὐχ ὑπεύθυνος ἔσται · πάντα μὲν γὰρ ἔξεστιν , ἀλλ’ οὐ πάντα συμφέρει , φησὶν ὁ ἀπόστολος . εἰ δὲ καὶ πάντα ἔξεστι , δῆλον ὅτι καὶ τὸ σωφρονεῖς .
Lemmas: ἵνα οὖν μή ἐπί πολύς ὀνυχίζω ὁ τόπος πολύς ἄτοπος αἵρεσις ἐπιμιμνήσκομαι μηδέ αὖ κατά ἕκαστος αὐτός λέγω πρός ἕκαστος ἀναγκάζω αἰσχύνω τε ἐπί αὐτός καί ἐπί μήκιστος ὁ ὑπόμνημα προάγω , φέρω εἰς δύο διαιρέω τάγμα ἅπας ὁ αἵρεσις ἀποκρίνω αὐτός . ἤ γάρ τοι ἀδιάφορος ζάω διδάσκω , ἤ ὁ ὑπέρτονος ἀείδω ἐγκράτεια διά δυσσέβεια καί φιλαπεχθημοσύνη καταγγέλλω . πρότερος δέ περί ὁ πρότερος διαλαμβάνω τμῆμα . εἰ πᾶς ἔξεστι αἱρέω βίος , δῆλος ὅτι καί ὁ μετά ἐγκράτεια , καί εἰ πᾶς βίος ἀκίνδυνος ἐκλεκτός , δῆλος ὅτι ὁ μετά ἀρετή καί σωφροσύνη πολύς μάλα ἀκίνδυνος · δίδωμι γάρ ἐξουσία ὁ κύριος ὁ σάββατον , εἴπερ ἀκόλαστος βιόω , ἀνεύθυνος εἰμί , πολύς μάλα ὁ κόσμιος πολιτεύω οὐ ὑπεύθυνος εἰμί · πᾶς μέν γάρ ἔξεστι , ἀλλά οὐ πᾶς συμφέρω , φημί ὁ ἀπόστολος . εἰ δέ καί πᾶς ἔξεστι , δῆλος ὅτι καί ὁ σωφρονέω .
clemens-alexandrinus.stromata 3.5.41
ὥσπερ οὖν ὁ τῇ ἐξουσίᾳ εἰς τὸ κατ’ ἀρετὴν βιῶσαι συγχρησάμενος ἐπαινετός , οὕτω πολὺ μᾶλλον ὁ τὴν ἐξουσίαν ἡμῖν δεδωκὼς ἐλευθέραν καὶ κυρίαν καὶ συγχωρήσας ἡμῖν βιοῦν ὡς βουλόμεθα σεμνὸς καὶ προσκυνητός , μὴ ἐάσας δουλεύειν ἡμῶν κατὰ ἀνάγκην τᾶς αἱρέσεις καὶ τὰς φυγάς . εἰ δὲ τὸ ἀδεὲς ἑκάτερος ἔχει , ὅ τε ἀκρασίαν ὅ τε ἐγκράτειαν ἑλόμενος , ἀλλὰ τὸ σεμνὸν οὐχ ὅμοιον . ὁ μὲν γὰρ εἰς ἡδονὰς ἐξοκείλας σώματι χαρίζεται , ὁ δὲ σώφρων τὴν κυρίαν τοῦ σώματος ψυχὴν ἐλευθεροῖ τῶν παθῶν . κἂν ἐπ’ ἐλευθερίᾳ κεκλῆσθαι λέγωσιν ἡμᾶς , μόνον μὴ τὴν ἐλευθερίαν εἰς ἀφορμὴν μὴν τῇ σαρκὶ παρέχωμεν κατὰ τὸν ἀπόστολον · εἰ δὲ ἐπιθυμίᾳ χαριστέον καὶ τὸν ἐπονείδιστον βίον ἀδιάφορον ἡγητέον , ὡς αὐτοὶ λέγουσιν , ἤτοι πάντα ταῖς ἐπιθυμίαις πειστέον , καί , εἰ τοῦτο , τὰ ἀσελγέστατα καὶ ἀνοσιώτατα πρακτέον ἅπαντα ἑπομένους τοῖς ἀναπείθουσιν ἡμᾶς · ἢ τῶν ἐπιθυμιῶν τινὰς ἐκκλινοῦμεν καὶ οὐκέτι ἀδιαφόρως βιωτέον οὐδὲ ἀνέδην δουλευτέον τοῖς ἀτιμοτάτοις μέρεσιν ἡμῶν , γαστρὶ καὶ αἰδοίοις , δἰ ἐπιθυμίαν κολακευόντων τὸν ἡμέτερον νεκρόν . τρέφεται γὰρ καὶ ζωοποιεῖται διακονουμένη εἰς ἀπόλαυσιν ἐπιθυμία , καθάπερ ἔμπολιν κολουομένη μαραίνεται .
Lemmas: ὥσπερ οὖν ὁ ὁ ἐξουσία εἰς ὁ κατά ἀρετή βιόω συγχράομαι ἐπαινετός , οὕτως πολύς μάλα ὁ ὁ ἐξουσία ἐγώ δίδωμι ἐλεύθερος καί κυρία καί συγχωρέω ἐγώ βιόω ὡς βούλομαι σεμνός καί προσκυνητός , μή ἐάω δουλεύω ἐγώ κατά ἀνάγκη ὁ αἵρεσις καί ὁ φυγάς . εἰ δέ ὁ ἀδεής ἑκάτερος ἔχω , ὁ τε ἀκρασία ὁ τε ἐγκράτεια αἱρέω , ἀλλά ὁ σεμνός οὐ ὅμοιος . ὁ μέν γάρ εἰς ἡδονή ἐξοκέλλω σῶμα χαρίζω , ὁ δέ σώφρων ὁ κυρία ὁ σῶμα ψυχή ἐλευθερόω ὁ πάθος . ἐάν ἐπί ἐλευθερία καλέω λέγω ἐγώ , μόνος μή ὁ ἐλευθερία εἰς ἀφορμή μήν ὁ σάρξ παρέχω κατά ὁ ἀπόστολος · εἰ δέ ἐπιθυμία χαριστέος καί ὁ ἐπονείδιστος βίος ἀδιάφορος ἡγέομαι , ὡς αὐτός λέγω , ἤτοι πᾶς ὁ ἐπιθυμία πείθω , καί , εἰ οὗτος , ὁ ἀσελγής καί ἀνόσιος πράσσω ἅπας ἕπομαι ὁ ἀναπείθω ἐγώ · ἤ ὁ ἐπιθυμία τις ἐκκλίνω καί οὐκέτι ἀδιάφορος βιωτέον οὐδέ ἀνέδην δουλευτέον ὁ ἄτιμος μέρος ἐγώ , γαστήρ καί αἰδοῖον , διά ἐπιθυμία κολακεύω ὁ ἡμέτερος νεκρός . τρέφω γάρ καί ζωοποιέω διακονέω εἰς ἀπόλαυσις ἐπιθυμία , καθά ἔμπολις κολούω μαραίνω .