ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 3.5.42
πῶς δέ ἐστι δυνατὸν ἡττηθέντα τῶν τοῦ σώματος ἡδονῶν ἐξομοιοῦσθαι τῷ κυρίῳ ἢ γνῶσιν ἔχειν θεοῦ ; πάσης γὰρ ἡδονῆς ἐπιθυμία κατάρχει , ἐπιθυμία δὲ λύπη τις καὶ φροντὶς δἰ ἔνδειαν ὀρεγομένη τινός . ὥστ’ οὐκ ἄλλο τί μοι δοκοῦσιν οἱ τοῦτον ἐπανῃρημένοι τὸν τρόπον ἀλλ’ τὸ λεγόμενον δὴ τοῦτο , πρός τ’ αἴσχεσιν ἄγγεα πάσχειν , ἐπίσπαστον ἑαυτοῖς αἱρούμενοι κακὸν νῦν καὶ ἐς ὕστερον , εἰ μὲν οὖν πάντα ἐξῆν καὶ μηδὲν ἦν δέος ἀποτυχεῖν τῆς ἐλπίδος διὰ πράξεις πονηράς , ἴσως ἦν ἄν τις αὐτοῖς πρόφασις τοῦ βιοῦν κακῶς τε καὶ ἐλεεινῶς · ἐπεὶ δὲ βίος τις ἡμῖν μακάριος δἰ ἐντολῶν ἐπιδέδεικται , ὧν χρὴ πάντας ἐχομένους μὴ παρακούοντας τῶν εἰρημένων τινὸς μηδὲ ὀλιγωροῦντας τῶν προσηκόντων , κἂν ἐλάχιστον ᾗ , ἕπεσθαι ᾗ ἂν ὁ λόγος ἡγῆται , εἰ δὲ σφαλείημεν αὐτοῦ , ἀθανάτῳ κακῷ περιπεσεῖν ἀνάγκη , κατακολουθήσασι δὲ τῆ θείᾳ γραφῇ , δἰ ἧς ὁδεύουσιν οἱ πεπιστευκότες , ἐξομοιοῦσθαι κατὰ δύναμιν τῶ κυρίῳ , οὐκ ἀδιαφόρως βιωτέον , ἀλλὰ καθαρευτέον εἰς δύναμιν τῶν ἡδονῶν καὶ τῶν ἐπιθυμιῶν ἐπιμελητέον τε τῆς ψυχῆς , ᾗ πρὸς μόνῳ τῷ θείῳ διατελεστέον . καθαρὸς γὰρ ὢν καὶ πάσης κακίας ἀπηλλαγμένος ὁ νοῦς δεκτικός πως ὑπάρχει τῆς τοῦ θεοῦ δυνάμεως , ἀνισταμένης ἐν αὐτῷ τῆς θείας εἰκόνος · καὶ πᾶς ὁ ἔχων τὴν ἐλπίδα ταύτην ἐπὶ τῷ κυρίῳ ἁγνίζει , φησίν , ἑαυτὸν καθὼς ἐκεῖνος ἁγνός ἐστιν .
Lemmas: πῶς δέ εἰμί δυνατός ἡττάω ὁ ὁ σῶμα ἡδονή ἐξομοιόω ὁ κύριος ἤ γνῶσις ἔχω θεός ; πᾶς γάρ ἡδονή ἐπιθυμία κατάρχω , ἐπιθυμία δέ λύπη τις καί φροντίς διά ἔνδεια ὀρέγω τις . ὥστε οὐ ἄλλος τις ἐγώ δοκέω ὁ οὗτος ἐπαναλέγω ὁ τρόπος ἀλλά ὁ λέγω δή οὗτος , πρός τε αἶσχος ἄγγος πάσχω , ἐπισπαστός ἑαυτοῦ αἱρέω κακός νῦν καί εἰς ὕστερον , εἰ μέν οὖν πᾶς ἔξεστι καί μηδείς εἰμί δέος ἀποτυγχάνω ὁ ἐλπίς διά πρᾶξις πονηρός , ἴσως εἰμί ἄν τις αὐτός πρόφασις ὁ βιόω κακός τε καί ἐλεεινός · ἐπεί δέ βίος τις ἐγώ μακάριος διά ἐντολή ἐπιδείκνυμι , ὅς χρή πᾶς ἔχω μή παρακούω ὁ λέγω τις μηδέ ὀλιγωρέω ὁ προσήκω , ἐάν ἐλαχύς εἰμί , ἕπομαι ὅς ἄν ὁ λόγος ἡγέομαι , εἰ δέ σφάλλω αὐτός , ἀθάνατος κακός περιπίπτω ἀνάγκη , κατακολουθέω δέ ὁ θεῖος γραφή , διά ὅς ὁδεύω ὁ πιστεύω , ἐξομοιόω κατά δύναμις ὁ κύριος , οὐ ἀδιάφορος βιωτέον , ἀλλά καθαρευτέος εἰς δύναμις ὁ ἡδονή καί ὁ ἐπιθυμία ἐπιμέλω τε ὁ ψυχή , ὅς πρός μόνος ὁ θεῖος διατελεστέω . καθαρός γάρ εἰμί καί πᾶς κακία ἀπαλλάσσω ὁ νόος δεκτικός πως ὑπάρχω ὁ ὁ θεός δύναμις , ἀνίστημι ἐν αὐτός ὁ θεῖος εἰκών · καί πᾶς ὁ ἔχω ὁ ἐλπίς οὗτος ἐπί ὁ κύριος ἁγνίζω , φημί , ἑαυτοῦ καθώς ἐκεῖνος ἁγνός εἰμί .
clemens-alexandrinus.stromata 3.5.43
θεοῦ δὲ γνῶσιν λαβεῖν τοῖς ἔτι ὑπὸ τῶν παθῶν ἀγομένοις ἀδύνατον · οὐκοῦν οὐδὲ τῆς ἐλπίδος τυχεῖν μηδεμίαν τοῦ θεοῦ γνῶσιν περιπεποιημένοις · καὶ τοῦ μὲν ἀποτυγχάνοντος τοῦδε τοῦ τέλους ἡ τοῦ θεοῦ ἄγνοια κατηγορεῖν ἔοικε , τὸ δὲ ἀγνοεῖν τὸν θεὸν ἡ τοῦ βίου πολιτεία παρίστησιν . παντάπασι γὰρ ἀδύνατον ἄμα τε ἐπιστήμονα εἶναι καὶ τὴν τοῦ σώματος κολακείαν μὴ ἐπαισχύνεσθαι · οὐδὲ γὰρ συνᾴδειν ποτὲ δύναται τὸ ἀγαθὸν εἶναι τὴν ἡδονὴν τῷ μόνον εἶναι τὸ καλὸν ἀγαθὸν ἢ καὶ μόνον καλὸν τὸν κύριον καὶ μόνον ἀγαθὸν τὸν θεὸν καὶ μόνον ἐραστόν . ἐν Χριστῷ δὲ περιετμήθητε περιτομῇ ἀχειροποιήτῳ ἐν τῇ ἀπεκδύσει τοῦ σώματος τῆς σαρκός , ἐν τῇ περιτομῇ τοῦ Χριστοῦ . εἰ οὖν συνηγέρθητε τῷ Χριστῷ , τὰ ἄνω ζητεῖτε , τὰ ἄνω φρονεῖτε , μὴ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς . ἀπεθάνετε γάρ , καὶ ἡ ζωὴ ὑμῶν κέκρυπται σὺν τῷ Χριστῷ ἐν τῷ θεῷ , οὐχὶ δὲ πορνεία ἣν ἀσκοῦσιν . νεκρώσατε οὖν τὰ μέλη τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , πορνείαν , ἀκαθαρσίαν , πάθος , ἐπιθυμίαν , δἰ ἃ ἔρχεται ἡ ὀργή . ἀποθέσθωσαν οὖν καὶ αὐτοὶ ὀργήν , θυμόν , κακίαν , βλασφημίαν , αἰσχρολογίαν ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν , ἀπεκδυσάμενοι τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον σὺν ταῖς ἐπιθυμίαις , καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν νέον τὸν ἀνακαινούμενον εἰς ἐπίγνωσιν κατ’ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος αὐτόν .
Lemmas: θεός δέ γνῶσις λαμβάνω ὁ ἔτι ὑπό ὁ πάθος ἄγω ἀδύνατος · οὐκοῦν οὐδέ ὁ ἐλπίς τυγχάνω μηδείς ὁ θεός γνῶσις περιποιέω · καί ὁ μέν ἀποτυγχάνω ὅδε ὁ τέλος ὁ ὁ θεός ἄγνοια κατηγορέω ἔοικα , ὁ δέ ἀγνοέω ὁ θεός ὁ ὁ βίος πολιτεία παρίστημι . παντάπασι γάρ ἀδύνατος ἅμα τε ἐπιστήμων εἰμί καί ὁ ὁ σῶμα κολακεία μή ἐπαισχύνομαι · οὐδέ γάρ συνᾴδω ποτέ δύναμαι ὁ ἀγαθός εἰμί ὁ ἡδονή ὁ μόνος εἰμί ὁ καλός ἀγαθός ἤ καί μόνος καλός ὁ κύριος καί μόνος ἀγαθός ὁ θεός καί μόνος ἐραστός . ἐν Χριστός δέ περιτέμνω περιτομή ἀχειροποίητος ἐν ὁ ἀπέκδυσις ὁ σῶμα ὁ σάρξ , ἐν ὁ περιτομή ὁ Χριστός . εἰ οὖν συνεγείρω ὁ Χριστός , ὁ ἄνω ζητέω , ὁ ἄνω φρονέω , μή ὁ ἐπί ὁ γῆ . ἀποθνῄσκω γάρ , καί ὁ ζωή σύ κρύπτω σύν ὁ Χριστός ἐν ὁ θεός , οὐ δέ πορνεία ὅς ἀσκέω . νεκρόω οὖν ὁ μέλος ὁ ἐπί ὁ γῆ , πορνεία , ἀκαθαρσία , πάθος , ἐπιθυμία , διά ὅς ἔρχομαι ὁ ὀργή . ἀποτίθημι οὖν καί αὐτός ὀργή , θυμός , κακία , βλασφημία , αἰσχρολογία ἐκ ὁ στόμα αὐτός , ἀπεκδύομαι ὁ παλαιός ἄνθρωπος σύν ὁ ἐπιθυμία , καί ἐνδύω ὁ νέος ὁ ἀνακαινόω εἰς ἐπίγνωσις κατά εἰκών ὁ κτίζω αὐτός .
clemens-alexandrinus.stromata 3.5.44
τὰ γὰρ τῆς πολιτείας ἐλέγχει σαφῶς τοὺς ἐγνωκότας τὰς ἐντολάς , ἐπεὶ οἷος ὁ λόγος τοῖος ὁ βίος · ἀπὸ δὲ τῶν καρπῶν τὸ δένδρον , οὐκ ἀπὸ τῶν ἀνθῶν καὶ πετάλων , γνωρίζεται . ἡ γνῶσις οὖν ἐκ τοῦ καρποῦ καὶ τῆς πολιτείας , οὐκ ἐκ τοῦ λόγου καὶ τοῦ ἄνθους · οὐ γὰρ λόγον ψιλὸν εἶναι τὴν γνῶσίν φαμεν , ἀλλά τινα ἐπιστήμην θείαν καὶ φῶς ἐκεῖνο τὸ ἐν τῇ ψυχῇ ἐγγενόμενον ἐκ τῆς κατὰ τὰς ἐντολὰς ὑπακοῆς τὸ πάντα κατάδηλα ποιοῦν τὰ ἐν γενέσει αὐτόν τε τὸν ἄνθρωπον ἑαυτόν τε γινώσκειν παρασκευάζον καὶ τοῦ θεοῦ ἐπήβολον καθίστασθαι διδάσκον . ὅ γὰρ ὀφθαλμὸς ἐν σώματι , τοῦτο ἐν τῷ νῷ ἡ γνῶσις . μηδὲ λεγόντων ἐλευθερίαν τὴν ὑπὸ ἡδονῆς δουλείαν , καθαπερεὶ τὴν χολὴν γλυκεῖαν · ἡμεῖς γὰρ ἐλευθερίαν μεμαθήκαμεν ἣν ὁ κύριος ἡμᾶς ἐλευθεροῖ μόνος , ἀπολύων τῶν ἡδονῶν τε καὶ τῶν ἐπιθυμιῶν καὶ τῶν ἄλλων παθῶν . ὁ λέγων , ἔγνωκα τὸν κύριον , καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ μὴ τηρῶν ψεύστης ἐστίν , καὶ ἐν τούτῳ ἡ ἀλήθεια οὐκ ἔστιν , Ἰωάννης λέγει .
Lemmas: ὁ γάρ ὁ πολιτεία ἐλέγχω σαφής ὁ γιγνώσκω ὁ ἐντολή , ἐπεί οἷος ὁ λόγος τοῖος ὁ βίος · ἀπό δέ ὁ καρπός ὁ δένδρον , οὐ ἀπό ὁ ἄνθος καί πέταλον , γνωρίζω . ὁ γνῶσις οὖν ἐκ ὁ καρπός καί ὁ πολιτεία , οὐ ἐκ ὁ λόγος καί ὁ ἄνθος · οὐ γάρ λόγος ψιλός εἰμί ὁ γνῶσις φημί , ἀλλά τις ἐπιστήμη θεῖος καί φάος ἐκεῖνος ὁ ἐν ὁ ψυχή ἐγγίγνομαι ἐκ ὁ κατά ὁ ἐντολή ὑπακοή ὁ πᾶς κατάδηλος ποιέω ὁ ἐν γένεσις αὐτός τε ὁ ἄνθρωπος ἑαυτοῦ τε γιγνώσκω παρασκευάζω καί ὁ θεός ἐπήβολος καθίστημι διδάσκω . ὅς γάρ ὀφθαλμός ἐν σῶμα , οὗτος ἐν ὁ νόος ὁ γνῶσις . μηδέ λέγω ἐλευθερία ὁ ὑπό ἡδονή δουλεία , καθαπερεί ὁ χολή γλυκύς · ἐγώ γάρ ἐλευθερία μανθάνω ὅς ὁ κύριος ἐγώ ἐλευθερόω μόνος , ἀπολύω ὁ ἡδονή τε καί ὁ ἐπιθυμία καί ὁ ἄλλος πάθος . ὁ λέγω , γιγνώσκω ὁ κύριος , καί ὁ ἐντολή αὐτός μή τηρέω ψεύστης εἰμί , καί ἐν οὗτος ὁ ἀλήθεια οὐ εἰμί , Ἰωάννης λέγω .
clemens-alexandrinus.stromata 3.6.45
Τοῖς δὲ εὐφήμως δἰ ἐγκρατείας ἀσεβοῦσιν εἴς τε τὴν κτίσιν καὶ τὸν ἅγιον δημιουργὸν τὸν παντοκράτορα μόνον θεὸν καὶ διδάσκουσι μὴ δεῖν παραδέχεσθαι γάμον καὶ παιδοποιίαν μηδὲ ἀντεισάγειν τῷ κόσμῳ δυστυχήσοντας ἑτέρους μηδὲ ἐπιχορηγεῖν τῷ θανάτῳ τροφὴν ἐκεῖνα λεκτέον · πρῶτον μὲν τὸ τοῦ ἀποστόλου Ἰωάννου · καὶ νῦν ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασιν , ὅθεν ἐγνώκαμεν ὅτι ἐσχάτη ὥρα ἐστίν . ἐξ ἡμῶν ἐξῆλθον , ἀλλ’ οὐκ ἦσαν ἐξ ἡμῶν · εἰ γὰρ ἦσαν ἐξ ἡμῶν , μεμενήκεισαν ἂν μεθ’ ἡμῶν . ἔπειτα καὶ διαστρεπτέον αὐτοὺς τὰ ὑπ’ αὐτῶν φερόμενα διαλύοντας ὧδέ πως · τῇ Σαλώμῃ ὁ κύριος πυνθανομένῃ , μέχρι πότε θάνατος ἰσχύσει ; οὐχ ὡς κακοῦ τοῦ βίου ὄντος καὶ τῆς κτίσεως πονηρᾶς , μέχρις ἂν εἶπεν ὑμεῖς αἱ γυναῖκες τίκτητε , ἀλλ’ ὡς τὴν ἀκολουθίαν τὴν φυσικὴν διδάσκων · γενέσει γὰρ πάντως ἕπεται καὶ φθορά .
Lemmas: ὁ δέ εὔφημος διά ἐγκράτεια ἀσεβέω εἰς τε ὁ κτίσις καί ὁ ἅγιος δημιουργός ὁ παντοκράτωρ μόνος θεός καί διδάσκω μή δέω παραδέχομαι γάμος καί παιδοποιία μηδέ ἀντεισάγω ὁ κόσμος δυστυχέω ἕτερος μηδέ ἐπιχορηγέω ὁ θάνατος τροφή ἐκεῖνος λεκτέος · πρῶτος μέν ὁ ὁ ἀπόστολος Ἰωάννης · καί νῦν ἀντίχριστος πολύς γίγνομαι , ὅθεν γιγνώσκω ὅτι ἔσχατος ὥρα εἰμί . ἐκ ἐγώ ἐξέρχομαι , ἀλλά οὐ εἰμί ἐκ ἐγώ · εἰ γάρ εἰμί ἐκ ἐγώ , μένω ἄν μετά ἐγώ . ἔπειτα καί διαστρέφω αὐτός ὁ ὑπό αὐτός φέρω διαλύω ὧδε πως · ὁ Σαλώμη ὁ κύριος πυνθάνομαι , μέχρι πότε θάνατος ἰσχύω ; οὐ ὡς κακός ὁ βίος εἰμί καί ὁ κτίσις πονηρός , μέχρι ἄν λέγω σύ ὁ γυνή τίκτω , ἀλλά ὡς ὁ ἀκολουθία ὁ φυσικός διδάσκω · γένεσις γάρ πάντως ἕπομαι καί φθορά .
clemens-alexandrinus.stromata 3.6.46
τρυφῆς μὲν οὖν καὶ πάσης ἀκοσμίας ἡμᾶς ὁ νόμος ἐξάγειν προῄρηται , καὶ τοῦτό ἐστιν αὐτοῦ τέλος , ἐκ τῆς ἀδικίας ἡμᾶς εἰς δικαιοσύνην ὑπάγειν , γάμους τε αἱρουμένους σώφρονας καὶ παιδοποιίας καὶ πολιτείας . ὁ δὲ κύριος οὐ καταλύειν τὸν νόμον ἀφικνεῖται , ἀλλὰ πληρῶσαι · πληρῶσαι δὲ οὐχ ὡς ἐνδεῆ , ἀλλὰ τῷ τὰς κατὰ νόμον προφητείας ἐπιτελεῖς γενέσθαι κατὰ τὴν αὑτοῦ παρουσίαν , ἐπεὶ τὰ τῆς ὀρθῆς πολιτείας καὶ τοῖς δικαίως βεβιωκόσι πρὸ τοῦ νόμου διὰ τοῦ λόγου ἐκηρύσσετο . οἱ τοίνυν πολλοὶ τὴν ἐγκράτειαν οὐκ εἰδότες σώματι πολιτεύονται , ἀλλ’ οὐ πνεύματι . γῆ δὲ καὶ σποδὸς τὸ σῶμα ἄνευ πνεύματος . αὐτίκα μοιχείαν ἐξ ἐνθυμήσεως κρίνει ὁ κύριος · τί γάρ ; οὐκ ἔστι καὶ γάμῳ ἐγκρατῶς χρῆσθαι καὶ μὴ πειρᾶσθαι διαλύειν ὃ συνέζευξεν ὁ θεός ; τοιαῦτα γὰρ διδάσκουσιν οἱ τῆς συζυγίας μερισταί , δἰ οὓς καὶ τὸ ὄνομα βλασφημεῖται . μιαρὰν δὲ εἶναι τὴν συνουσίαν λέγοντες οὗτοι οἱ τὴν σύστασιν καὶ αὐτοὶ ἐκ συνουσίας εἰληφότες πῶς οὐκ ἂν εἶεν μιαροί ;
Lemmas: τρυφή μέν οὖν καί πᾶς ἀκοσμία ἐγώ ὁ νόμος ἐξάγω προαιρέω , καί οὗτος εἰμί αὐτός τέλος , ἐκ ὁ ἀδικία ἐγώ εἰς δικαιοσύνη ὑπάγω , γάμος τε αἱρέω σώφρων καί παιδοποιΐα καί πολιτεία . ὁ δέ κύριος οὐ καταλύω ὁ νόμος ἀφικνέομαι , ἀλλά πληρόω · πληρόω δέ οὐ ὡς ἐνδεής , ἀλλά ὁ ὁ κατά νόμος προφητεία ἐπιτελής γίγνομαι κατά ὁ ἑαυτοῦ παρουσία , ἐπεί ὁ ὁ ὀρθός πολιτεία καί ὁ δίκαιος βιόω πρό ὁ νόμος διά ὁ λόγος κηρύσσω . ὁ τοίνυν πολύς ὁ ἐγκράτεια οὐ οἶδα σῶμα πολιτεύω , ἀλλά οὐ πνεῦμα . γῆ δέ καί σποδός ὁ σῶμα ἄνευ πνεῦμα . αὐτίκα μοιχεία ἐκ ἐνθύμησις κρίνω ὁ κύριος · τίς γάρ ; οὐ εἰμί καί γάμος ἐγκρατής χράω καί μή πειράω διαλύω ὅς συζεύγνυμι ὁ θεός ; τοιοῦτος γάρ διδάσκω ὁ ὁ συζυγία μεριστής , διά ὅς καί ὁ ὄνομα βλασφημέω . μιαρός δέ εἰμί ὁ συνουσία λέγω οὗτος ὁ ὁ σύστασις καί αὐτός ἐκ συνουσία λαμβάνω πῶς οὐ ἄν εἰμί μιαρός ;
clemens-alexandrinus.stromata 3.6.47
τῶν δὲ ἁγιασθέντων ἅγιον οἶμαι καὶ τὸ σπέρμα . ἡγιάσθαι μὲν οὖν ἡμῖν ὀφείλει οὐ μόνον τὸ πνεῦμα , ἀλλὰ καὶ ὁ τρόπος καὶ ὁ βίος καὶ τὸ σῶμα · ἐπεὶ τίνι λόγῳ ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἡγιάσθαι λέγει τὴν γυναῖκα ὑπὸ τοῦ ἀνδρὸς ἢ τὸν ἄνδρα ὑπὸ τῆς γυναικός ; τί δέ ἐστιν ὅπερ ὁ κύριος εἶπεν πρὸς τοὺς περὶ τοῦ ἀποστασίου πυνθανομένους , εἰ ἔξεστιν ἀπολῦσαι γυναῖκα Μωυσέως ἐπιτρέψαντος ; πρὸς τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν , φησίν , ὁ Μωυσῆς ταῦτα ἔγραψεν · ὑμεῖς δὲ οὐκ ἀνέγνωτε ὅτι τῷ πρωτοπλάστῳ ὁ θεὸς εἶπεν · ἔσεσθε οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν ; ὥστε ὁ ἀπολύων τὴν γυναῖκα χωρὶς λόγου πορνείας ποιεῖ αὐτὴν μοιχευθῆναι . ἀλλὰ μετὰ τὴν ἀνάστασιν , φησίν , οὔτε γαμοῦσιν οὔτε γαμίζονται . καὶ γὰρ περὶ τῆς κοιλίας καὶ τῶν βρωμάτων εἴρηται · τὰ βρώματα τῇ κοιλίᾳ καὶ ἡ κοιλία τοῖς βρώμασιν , ὁ δὲ θεὸς καὶ ταύτην καὶ ταῦτα καταργήσει · τούτους ἐπιρραπίζων τοὺς δίκην κάπρων καὶ τράγων ζῆν οἰομένους , ἵνα μὴ ἀδεῶς ἐσθίοιεν καὶ ὀχεύοιεν .
Lemmas: ὁ δέ ἁγιάζω ἅγιος οἴομαι καί ὁ σπέρμα . ἁγιάζω μέν οὖν ἐγώ ὀφείλω οὐ μόνος ὁ πνεῦμα , ἀλλά καί ὁ τρόπος καί ὁ βίος καί ὁ σῶμα · ἐπεί τίς λόγος ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἁγιάζω λέγω ὁ γυνή ὑπό ὁ ἀνήρ ἤ ὁ ἀνήρ ὑπό ὁ γυνή ; τίς δέ εἰμί ὅς ὁ κύριος λέγω πρός ὁ περί ὁ ἀποστάσιον πυνθάνομαι , εἰ ἔξεστι ἀπολύω γυνή Μωϋσῆς ἐπιτρέπω ; πρός ὁ σκληροκαρδία σύ , φημί , ὁ Μωϋσῆς οὗτος γράφω · σύ δέ οὐ ἀναγιγνώσκω ὅτι ὁ πρωτόπλαστος ὁ θεός λέγω · εἰμί ὁ δύο εἰς σάρξ εἷς ; ὥστε ὁ ἀπολύω ὁ γυνή χωρίς λόγος πορνεία ποιέω αὐτός μοιχεύω . ἀλλά μετά ὁ ἀνάστασις , φημί , οὔτε γαμέω οὔτε γαμίζω . καί γάρ περί ὁ κοιλία καί ὁ βρῶμα λέγω · ὁ βρῶμα ὁ κοιλία καί ὁ κοιλία ὁ βρῶμα , ὁ δέ θεός καί οὗτος καί οὗτος καταργέω · οὗτος ἐπιρραπίζω ὁ δίκη κάπρος καί τράγος ζάω οἴομαι , ἵνα μή ἀδεής ἐσθίω καί ὀχεύω .
clemens-alexandrinus.stromata 3.6.48
εἰ γοῦν τὴν ἀνάστασιν ἀπειλήφασιν , ὡς αὐτοὶ λέγουσι , καὶ διὰ τοῦτο ἀθετοῦσι τὸν γάμον , μηδὲ ἐσθιέτωσαν μηδὲ πινέτωσαν · καταργεῖσθαι γὰρ ἔφη τὴν κοιλίαν καὶ τὰ βρώματα ὁ ἀπόστολος ἐν τῇ ἀναστάσει . πῶς οὖν καὶ πεινῶσι καὶ διψῶσι καὶ τὰ κατὰ τὴν σάρκα πάσχουσι καὶ τὰ ἄλλα ὅσα ὁ διὰ Χριστοῦ τελείαν τὴν προσδοκωμένην ἀνάστασιν λαβὼν οὐ πείσεται ; ἀλλὰ καὶ οἱ τὰ εἴδωλα σεβόμενοι βρωμάτων τε ἅμα καὶ ἀφροδισίων ἀπέχονται . οὐκ ἔστι δὲ ἡ βασιλεία θεοῦ βρῶσις καὶ πόσις φησίν . ἀμέλει διὰ φροντίδος ἐστὶ καὶ τοῖς Μάγοις οἴνου τε ὁμοῦ καὶ ἐμψύχων καὶ ἀφροδισίων ἀπέχεσθαι λατρεύουσιν ἀγγέλοις καὶ δαίμοσιν . ὡς δὲ ἡ ταπεινοφροσύνη πραότης ἐστίν , οὐχὶ δὲ κακουχία σώματος , οὕτω καὶ ἡ ἐγκράτεια ψυχῆς ἀρετὴ ἡ οὐκ ἐν φανερῷ , ἀλλ’ ἐν ἀποκρύφῳ .
Lemmas: εἰ γοῦν ὁ ἀνάστασις ἀπολαμβάνω , ὡς αὐτός λέγω , καί διά οὗτος ἀθετέω ὁ γάμος , μηδέ ἐσθίω μηδέ πίνω · καταργέω γάρ φημί ὁ κοιλία καί ὁ βρῶμα ὁ ἀπόστολος ἐν ὁ ἀνάστασις . πῶς οὖν καί πεινάω καί διψάω καί ὁ κατά ὁ σάρξ πάσχω καί ὁ ἄλλος ὅσος ὁ διά Χριστός τέλειος ὁ προσδοκάω ἀνάστασις λαμβάνω οὐ πάσχω ; ἀλλά καί ὁ ὁ εἴδωλον σέβω βρῶμα τε ἅμα καί ἀφροδίσιος ἀπέχω . οὐ εἰμί δέ ὁ βασιλεία θεός βρῶσις καί πόσις φημί . ἀμέλει διά φροντίς εἰμί καί ὁ Μάγος οἶνος τε ὁμοῦ καί ἔμψυχος καί ἀφροδίσιος ἀπέχω λατρεύω ἄγγελος καί δαίμων . ὡς δέ ὁ ταπεινοφροσύνη πραότης εἰμί , οὐ δέ κακουχία σῶμα , οὕτως καί ὁ ἐγκράτεια ψυχή ἀρετή ὁ οὐ ἐν φανερός , ἀλλά ἐν ἀπόκρυφος .
clemens-alexandrinus.stromata 3.6.49
Εἰσίν θ’ οἳ πορνείαν ἄντικρυς τὸν γάμον λέγουσι καὶ ὑπὸ τοῦ διαβόλου ταύτην παραδεδόσθαι δογματίζουσι , μιμεῖσθαι δ’ αὑτοὺς οἱ μεγάλαυχοί φασι τὸν κύριον μήτε γήμαντα μήτε τι ἐν τῷ κόσμῳ κτησάμενον , μᾶλλον παρὰ τοὺς ἄλλους νενοηκέναι τὸ εὐαγγέλιον καυχώμενοι . λέγει δὲ αὐτοῖς ἡ γραφή · ὑπερηφάνοις ὁ θεὸς ἀντιτάσσεται , ταπεινοῖς δὲ δίδωσι χάριν . εἶτ’ οὐκ ἴσασι τὴν αἰτίαν τοῦ μὴ γῆμαι τὸν κύριον · πρῶτον μὲν γὰρ τὴν ἰδίαν νύμφην εἶχεν , τὴν ἐκκλησίαν , ἔπειτα δὲ οὐδὲ ἄνθρωπος ἦν κοινός , ἵνα καὶ βοηθοῦ τινος κατὰ σάρκα δεηθῇ · οὐδὲ τεκνοποιήσασθαι ἦν αὐτῷ ἀναγκαῖον ἀιδίως μένοντι καὶ μόνῳ υἱῷ θεοῦ γεγονότι . αὐτὸς δὲ οὗτος ὁ κύριος λέγει · ὅ ὁ θεὸς συνέζευξεν , ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω . καὶ πάλιν · ὥσπερ δὲ ἦν ἐν ταῖς ἡμέραις Νῶε , ἦσαν γαμοῦντες γαμίζοντες , οἰκοδομοῦντες φυτεύοντες , καὶ ὡς ἦν ἐν ταῖς ἡμέραις Λώτ , οὕτως ἔσται ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου . καὶ ὅτι οὐ πρὸς τὰ ἔθνη λέγει , ἐπιφέρει · ἆρα ἐλθὼν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου εὑρήσει τὴν πίστιν ἐπὶ τῆς γῆς ; καὶ πάλιν · οὐαὶ δὲ ταῖς ἐν γαστρὶ ἐχούσαις καὶ ταῖς θηλαζούσαις ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις . καίτοι καὶ ταῦτα ἀλληγορεῖται . διὰ τοῦτο οὐδὲ τοὺς καιροὺς ὥρισεν οὕς ὁ πατὴρ ἔθετο ἐν τῇ ἰδίᾳ ἐξουσίᾳ , ἵνα διαμένῃ κατὰ τὰς γενεὰς ὁ κόσμος .
Lemmas: εἰμί τε ὅς πορνεία ἄντικρυς ὁ γάμος λέγω καί ὑπό ὁ διάβολος οὗτος παραδίδωμι δογματίζω , μιμέομαι δέ ἑαυτοῦ ὁ μεγάλαυχος φημί ὁ κύριος μήτε γαμέω μήτε τις ἐν ὁ κόσμος κτάομαι , μάλα παρά ὁ ἄλλος νοέω ὁ εὐαγγέλιον καυχάομαι . λέγω δέ αὐτός ὁ γραφή · ὑπερήφανος ὁ θεός ἀντιτάσσω , ταπεινός δέ δίδωμι χάρις . εἶτα οὐ οἶδα ὁ αἰτία ὁ μή γαμέω ὁ κύριος · πρῶτος μέν γάρ ὁ ἴδιος νύμφη ἔχω , ὁ ἐκκλησία , ἔπειτα δέ οὐδέ ἄνθρωπος εἰμί κοινός , ἵνα καί βοηθός τις κατά σάρξ δέω · οὐδέ τεκνοποιέω εἰμί αὐτός ἀναγκαῖος ἀίδιος μένω καί μόνος υἱός θεός γίγνομαι . αὐτός δέ οὗτος ὁ κύριος λέγω · ὅς ὁ θεός συζεύγνυμι , ἄνθρωπος μή χωρίζω . καί πάλιν · ὥσπερ δέ εἰμί ἐν ὁ ἡμέρα Νῶε , εἰμί γαμέω γαμίζω , οἰκοδομέω φυτεύω , καί ὡς εἰμί ἐν ὁ ἡμέρα Λώτ , οὕτως εἰμί ὁ παρουσία ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . καί ὅτι οὐ πρός ὁ ἔθνος λέγω , ἐπιφέρω · ἆρα ἔρχομαι ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος εὑρίσκω ὁ πίστις ἐπί ὁ γῆ ; καί πάλιν · οὐαί δέ ὁ ἐν γαστήρ ἔχω καί ὁ θηλάζω ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα . καίτοι καί οὗτος ἀλληγορέω . διά οὗτος οὐδέ ὁ καιρός ὁρίζω ὅς ὁ πατήρ τίθημι ἐν ὁ ἴδιος ἐξουσία , ἵνα διαμένω κατά ὁ γενεά ὁ κόσμος .
clemens-alexandrinus.stromata 3.6.50
τὸ δὲ οὐ πάντες χωροῦσι τὸν λόγον τοῦτον · εἰσὶ γὰρ εὐνοῦχοι οἵτινες ἐγεννήθησαν οὕτως , καὶ εἰσὶν εὐνοῦχοι οἵτινες εὐνουχίσθησαν ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων , καὶ εἰσὶν εὐνοῦχοι οἵτινες εὐνούχισαν ἑαυτοὺς διὰ τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν · ὁ δυνάμενος χωρεῖν χωρείτω · οὐκ ἴσασιν ὅτι μετὰ τὴν τοῦ ἀποστασίου ῥῆσιν πυθομένων τινῶν ὅτι ἐὰν οὕτως ᾖ ἡ αἰτία τῆς γυναικός , οὐ συμφέρει τῷ ἀνθρώπῳ γαμῆσαι , τότε ὁ κύριος ἔφη · οὐ πάντες χωροῦσι τὸν λόγον τοῦτον , ἀλλ’ οἷς δέδοται · τοῦτο γὰρ οἱ πυνθανόμενοι μαθεῖν ἠβουλήθησαν , εἰ συγχωρεῖ καταγνωσθείσης ἐπὶ πορνείᾳ γυναικὸς καὶ ἐκβληθείσης ἑτέραν γῆμαι . Φασὶ δὲ καὶ ἀθλητὰς οὐκ ὀλίγους ἀφροδισίων ἀπέχεσθαι δἰ ἄσκησιν σωματικὴν ἐγκρατευομένους , καθάπερ τὸν Κροτωνιάτην Ἀστύλον καὶ Κρίσωνα τὸν Ἱμεραῖον . καὶ Ἀμοιβεὺς δὲ ὁ κιθαρῳδὸς νεόγαμος ὢν ἀπέσχετο τῆς νύμφης . ὅ τε Κυρηναῖος Ἀριστοτέλης Λαΐδα ἐρῶσαν ὑπερεώρα μόνος ·
Lemmas: ὁ δέ οὐ πᾶς χωρέω ὁ λόγος οὗτος · εἰμί γάρ εὐνοῦχος ὅστις γεννάω οὕτως , καί εἰμί εὐνοῦχος ὅστις εὐνουχίζω ὑπό ὁ ἄνθρωπος , καί εἰμί εὐνοῦχος ὅστις εὐνουχίζω ἑαυτοῦ διά ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός · ὁ δύναμαι χωρέω χωρέω · οὐ οἶδα ὅτι μετά ὁ ὁ ἀποστάσιον ῥῆσις πυνθάνομαι τις ὅτι ἐάν οὕτως εἰμί ὁ αἰτία ὁ γυνή , οὐ συμφέρω ὁ ἄνθρωπος γαμέω , τότε ὁ κύριος φημί · οὐ πᾶς χωρέω ὁ λόγος οὗτος , ἀλλά ὅς δίδωμι · οὗτος γάρ ὁ πυνθάνομαι μανθάνω βούλομαι , εἰ συγχωρέω καταγιγνώσκω ἐπί πορνεία γυνή καί ἐκβάλλω ἕτερος γαμέω . φημί δέ καί ἀθλητής οὐ ὀλίγος ἀφροδίσιος ἀπέχω διά ἄσκησις σωματικός ἐγκρατεύομαι , καθά ὁ Κροτωνιάτης Ἀστύλος καί Κρίσων ὁ Ἱμεραῖος . καί Ἀμοιβεύς δέ ὁ κιθαρῳδός νεόγαμος εἰμί ἀπέχω ὁ νύμφη . ὁ τε Κυρηναῖος Ἀριστοτέλης Λαίς ἐράω ὑπεροράω μόνος ·
clemens-alexandrinus.stromata 3.6.51
ὀμωμοκὼς οὖν τῇ ἑταίρᾳ ἦ μὴν ἀπάξειν αὐτὴν εἰς τὴν πατρίδα , εἰ συμπράξειεν αὐτῷ τινα πρὸς τοὺς ἀνταγωνιστάς , ἐπειδὴ διεπράξατο , χαριέντως ἐκτελῶν τὸν ὅρκον , γραψάμενος αὐτῆς ὡς ὅτι μάλιστα ὁμοιοτάτην εἰκόνα , ἀνέστησεν εἰς Κυρήνην , ὡς ἱστορεῖ Ἴστρος ἐν τῷ Περὶ ἰδιότητος ἄθλων . ὥστ’ οὐδ’ ἡ εὐνουχία ἐνάρετον , εἰ μὴ δἰ ἀγάπην γίνοιτο τὴν πρὸς τὸν θεόν . Αὐτίκα περὶ τῶν βδελυσσομένων τὸν γάμον Παῦλος ὁ μακάριος λέγει · ἐν ὑστέροις καιροῖς ἀποστήσονταί τινες τῆς πίστεως , προσέχοντες πνεύμασι πλάνοις καὶ διδασκαλίαις δαιμονίων , κωλυόντων γαμεῖν , ἀπέχεσθαι βρωμάτων . καὶ πάλιν λέγει · μηδεὶς ὑμᾶς καταβραβευέτω ἐν ἐθελοθρησκείᾳ ταπεινοφροσύνης καὶ ἀφειδίᾳ σώματος . ὁ δὲ αὐτὸς κἀκεῖνα γράφει · δέδεσαι γυναικί ; μὴ ζήτει λύσιν · λέλυσαι ἀπὸ γυναικός ; μὴ ζήτει γυναῖκα . καὶ πάλιν · ἕκαστος δὲ τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα ἐχέτω , ἵνα μὴ πειράζῃ ὑμᾶς ὁ σατανᾶς .
Lemmas: ὄμνυμι οὖν ὁ ἑταίρα ἦ μήν ἀπάγω αὐτός εἰς ὁ πατρίς , εἰ συμπράσσω αὐτός τις πρός ὁ ἀνταγωνιστής , ἐπειδή διαπράσσω , χαρίεις ἐκτελέω ὁ ὅρκος , γράφω αὐτός ὡς ὅτι μάλα ὅμοιος εἰκών , ἀνίστημι εἰς Κυρήνη , ὡς ἱστορέω Ἴστρος ἐν ὁ Περι ἰδιότης ἆθλον . ὥστε οὐδέ ὁ εὐνουχίας ἐνάρετος , εἰ μή διά ἀγάπη γίγνομαι ὁ πρός ὁ θεός . αὐτίκα περί ὁ βδελύσσομαι ὁ γάμος Παῦλος ὁ μακάριος λέγω · ἐν ὕστερος καιρός ἀφίστημι τις ὁ πίστις , προσέχω πνεῦμα πλάνος καί διδασκαλία δαιμόνιον , κωλύω γαμέω , ἀπέχω βρῶμα . καί πάλιν λέγω · μηδείς σύ καταβραβεύω ἐν ἐθελοθρησκεία ταπεινοφροσύνη καί ἀφειδία σῶμα . ὁ δέ αὐτός ἐκεῖνος γράφω · δέω γυνή ; μή ζητέω λύσις · λύω ἀπό γυνή ; μή ζητέω γυνή . καί πάλιν · ἕκαστος δέ ὁ ἑαυτοῦ γυνή ἔχω , ἵνα μή πειράω σύ ὁ σατανᾶς .
clemens-alexandrinus.stromata 3.6.52
τί δέ ; οὐχὶ καὶ οἱ παλαιοὶ δίκαιοι εὐχαρίστως τῆς κτίσεως μετελάμβανον ; οἳ δὲ καὶ ἐπαιδοποιήσαντο γήμαντες ἐγκρατῶς . καὶ τῷ μὲν Ἠλίᾳ οἱ κόρακες ἔφερον τροφὴν ἄρτους καὶ κρέα · καὶ Σαμουὴλ δὲ ὁ προφήτης , ὃν καταλελοίπει κωλεὸν ἐξ ὧν ἤσθιε , φέρων ἔδωκε τῷ Σαοὺλ φαγεῖν . οἳ δέ , καὶ τούτους ὑπερφέρειν λέγοντες πολιτείᾳ καὶ βίῳ , οὐδὲ συγκριθῆναι ταῖς ἐκείνων πράξεσι δυνήσονται . ὁ μὴ ἐσθίων τοίνυν τὸν ἐσθίοντα μὴ ἐξουθενείτω , ὁ δὲ ἐσθίων τὸν μὴ ἐσθίοντα μὴ κρινέτω · ὁ θεὸς γὰρ αὐτὸν προσελάβετο . ἀλλὰ καὶ ὁ κύριος περὶ ἑαυτοῦ λέγων ἦλθεν φησὶν Ἰωάννης μήτε ἐσθίων μήτε πίνων , καὶ λέγουσι · δαιμόνιον ἔχει . ἦλθεν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐσθίων καὶ πίνων , καὶ λέγουσιν · ἰδοὺ ἄνθρωπος φάγος καὶ οἰνοπότης , φίλος τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλός . ἢ καὶ τοὺς ἀποστόλους ἀποδοκιμάζουσι ; Πέτρος μὲν γὰρ καὶ Φίλιππος ἐπαιδοποιήσαντο , Φίλιππος δὲ καὶ τὰς θυγατέρας ἀνδράσιν ἐξέδωκεν ,
Lemmas: τίς δέ ; οὐ καί ὁ παλαιός δίκαιος εὐχάριστος ὁ κτίσις μεταλαμβάνω ; ὁ δέ καί παιδοποιέω γαμέω ἐγκρατής . καί ὁ μέν Ἠλίας ὁ κόραξ φέρω τροφή ἄρτος καί κρέας · καί Σαμουήλ δέ ὁ προφήτης , ὅς καταλείπω κωλεός ἐκ ὅς ἐσθίω , φέρω δίδωμι ὁ Σαῦλος ἐσθίω . ὁ δέ , καί οὗτος ὑπερφέρω λέγω πολιτεία καί βίος , οὐδέ συγκρίνω ὁ ἐκεῖνος πρᾶξις δύναμαι . ὁ μή ἐσθίω τοίνυν ὁ ἐσθίω μή ἐξουθενέω , ὁ δέ ἐσθίω ὁ μή ἐσθίω μή κρίνω · ὁ θεός γάρ αὐτός προσλαμβάνω . ἀλλά καί ὁ κύριος περί ἑαυτοῦ λέγω ἔρχομαι φημί Ἰωάννης μήτε ἐσθίω μήτε πίνω , καί λέγω · δαιμόνιον ἔχω . ἔρχομαι ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐσθίω καί πίνω , καί λέγω · ἰδού ἄνθρωπος φάγος καί οἰνοπότης , φίλος τελώνης καί ἁμαρτωλός . ἤ καί ὁ ἀπόστολος ἀποδοκιμάζω ; Πέτρος μέν γάρ καί Φίλιππος παιδοποιέω , Φίλιππος δέ καί ὁ θυγάτηρ ἀνήρ ἐκδίδωμι ,
clemens-alexandrinus.stromata 3.6.53
καὶ ὅ γε Παῦλος οὐκ ὀκνεῖ ἔν τινι ἐπιστολῇ τὴν αὑτοῦ προσαγορεύειν σύζυγον , ἣν οὐ περιεκόμιζεν διὰ τὸ τῆς ὑπηρεσίας εὐσταλές . λέγει οὖν ἔν τινι ἐπιστολῇ · οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν ἀδελφὴν γυναῖκα περιάγειν , ὡς καὶ οἱ λοιποὶ ἀπόστολοι ; ἀλλ’ οὗτοι μὲν οἰκείως τῇ διακονίᾳ , ἀπερισπάστως τῷ κηρύγματι προσανέχοντες , οὐχ ὡς γαμετάς , ἀλλ’ ὡς ἀδελφὰς περιῆγον τὰς γυναῖκας συνδιακόνους ἐσομένας πρὸς τὰς οἰκουροὺς γυναῖκας , δἰ ὧν καὶ εἰς τὴν γυναικωνῖτιν ἀδιαβλήτως παρεισεδύετο ἡ τοῦ κυρίου διδασκαλία . ἴσμεν γὰρ καὶ ὅσα περὶ διακόνων γυναικῶν ἐν τῇ ἑτέρᾳ πρὸς Τιμόθεον ἐπιστολῇ ὁ γενναῖος διατάσσεται Παῦλος . ἀλλὰ μὴν ὁ αὐτὸς οὗτος κέκραγεν ὡς οὐκ ἔστιν ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ βρῶσις καὶ πόσις , οὐδὲ μὴν ἀποχὴ οἴνου καὶ κρεῶν , ἀλλὰ δικαιοσύνη καὶ εἰρήνη καὶ χαρὰ ἐν πνεύματι ἁγίῳ . τίς αὐτῶν μηλωτὴν καὶ ζώνην δερματίνην ἔχων περιέρχεται ὡς Ἠλίας ; τίς δὲ σάκκον περιβέβληται γυμνὸς τὰ ἄλλα καὶ ἀνυπόδετος ὡς Ἡσαΐας ; ἢ περίζωμα μόνον λινοῦν , ὡς Ἱερεμίας ; Ἰωάννου δὲ τὴν ἔνστασιν τὴν γνωστικὴν τοῦ βίου τίς μιμήσεται ; ἀλλὰ καὶ οὕτω βιοῦντες ηὐχαρίστουν τῷ κτίσαντι οἱ μακάριοι προφῆται .
Lemmas: καί ὁ γε Παῦλος οὐ ὀκνέω ἐν τις ἐπιστολή ὁ ἑαυτοῦ προσαγορεύω σύζυγος , ὅς οὐ περικομίζω διά ὁ ὁ ὑπηρεσία εὐσταλής . λέγω οὖν ἐν τις ἐπιστολή · οὐ ἔχω ἐξουσία ἀδελφή γυνή περιάγω , ὡς καί ὁ λοιπός ἀπόστολος ; ἀλλά οὗτος μέν οἰκεῖος ὁ διακονία , ἀπερίσπαστος ὁ κήρυγμα προσανέχω , οὐ ὡς γαμετή , ἀλλά ὡς ἀδελφή περιάγω ὁ γυνή συνδιάκονος εἰμί πρός ὁ οἰκουρός γυνή , διά ὅς καί εἰς ὁ γυναικωνῖτις ἀδιάβλητος παρεισδύνω ὁ ὁ κύριος διδασκαλία . οἶδα γάρ καί ὅσος περί διάκονος γυνή ἐν ὁ ἕτερος πρός Τιμόθεος ἐπιστολή ὁ γενναῖος διατάσσω Παῦλος . ἀλλά μήν ὁ αὐτός οὗτος κράζω ὡς οὐ εἰμί ὁ βασιλεία ὁ θεός βρῶσις καί πόσις , οὐδέ μήν ἀποχή οἶνος καί κρέας , ἀλλά δικαιοσύνη καί εἰρήνη καί χαρά ἐν πνεῦμα ἅγιος . τίς αὐτός μηλωτή καί ζώνη δερμάτινος ἔχω περιέρχομαι ὡς Ἠλίας ; τίς δέ σάκκος περιβάλλω γυμνός ὁ ἄλλος καί ἀνυπόδετος ὡς Ἡσαΐας ; ἤ περίζωμα μόνος λίνεος , ὡς Ἱερεμίας ; Ἰωάννης δέ ὁ ἔνστασις ὁ γνωστικός ὁ βίος τίς μιμέομαι ; ἀλλά καί οὕτως βιάζω εὐχαριστέω ὁ κτίζω ὁ μακάριος προφήτης .
clemens-alexandrinus.stromata 3.6.54
Ἡ δὲ Καρποκράτους δικαιοσύνη καὶ τῶν ἐπ’ ἴσης αὐτῷ τὴν ἀκόλαστον μετιόντων κοινωνίαν ὧδέ πως καταλύεται . ἅμα γὰρ τῷ φάναι τῷ αἰτοῦντί σε δός ἐπιφέρει · καὶ τὸν θέλοντα δανείσασθαι μὴ ἀποστραφῇς , ταύτην διδάσκων τὴν κοινωνίαν , οὐχὶ δὲ τὴν λάγνον . πῶς δὲ ὁ αἰτῶν καὶ λαμβάνων καὶ δανειζόμενος ἀπὸ μηδενὸς ὑπάρχοντος τοῦ ἔχοντος καὶ διδόντος καὶ δανείζοντος ; τί δ’ ὅταν ὁ κύριος φῇ · ἐπείνασα καὶ ἐχορτάσατέ με , ἐδίψησα καὶ ἐποτίσατέ με , ξένος ἤμην καὶ συνηγάγετέ με , γυμνὸς καὶ περιεβάλετέ με . εἶτα ἐπιφέρει · ἐφ’ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἐλαχίστων , ἐμοὶ ἐποιήσατε . οὐχὶ δὲ τὰ αὐτὰ καὶ ἐν τῇ παλαιᾷ διαθήκῃ νομοθετεῖ ; ὁ διδοὺς πτωχῷ δανείζει θεῷ καὶ μὴ ἀπόσχῃ εὖ ποιεῖν ἐνδεῆ φησίν .
Lemmas: ὁ δέ Καρποκράτης δικαιοσύνη καί ὁ ἐπί ἴσος αὐτός ὁ ἀκόλαστος μετέρχομαι κοινωνία ὧδε πως καταλύω . ἅμα γάρ ὁ φημί ὁ αἰτέω σύ δίδωμι ἐπιφέρω · καί ὁ ἐθέλω δανείζω μή ἀποστρέφω , οὗτος διδάσκω ὁ κοινωνία , οὐ δέ ὁ λάγνος . πῶς δέ ὁ αἰτέω καί λαμβάνω καί δανείζω ἀπό μηδείς ὑπάρχω ὁ ἔχω καί δίδωμι καί δανείζω ; τίς δέ ὅταν ὁ κύριος φημί · πεινάω καί χορτάζω ἐγώ , διψάω καί ποτίζω ἐγώ , ξένος εἰμί καί συνάγω ἐγώ , γυμνός καί περιβάλλω ἐγώ . εἶτα ἐπιφέρω · ἐπί ὅσος ποιέω εἷς οὗτος ὁ ἐλαχύς , ἐγώ ποιέω . οὐ δέ ὁ αὐτός καί ἐν ὁ παλαιός διαθήκη νομοθετέω ; ὁ δίδωμι πτωχός δανείζω θεός καί μή ἀπέχω εὖ ποιέω ἐνδεής φημί .
clemens-alexandrinus.stromata 3.6.55
καὶ πάλιν ἐλεημοσύναι καὶ πίστεις μὴ ἐκλιπέτωσάν σε εἶπεν . πενία δὲ ἄνδρα ταπεινοῖ · χεῖρες δὲ ἀνδρείων πλουτίζουσιν . ἐπιφέρει δέ · ἰδοὺ ἀνήρ , ὃς οὐκ ἔδωκεν ἐπὶ τόκῳ τὸ ἀργύριον αὐτοῦ , ἀποδεκτὸς γίνεται · καὶ λύτρον ψυχῆς ἀνδρὸς ὁ ἴδιος πλοῦτος κρίνεται . οὐχὶ διασαφεῖ ἄντικρυς ; ὡς οὖν ἐξ ἐναντίων ὁ κόσμος σύγκειται ὥσπερ ἐκ θερμοῦ καὶ ψυχροῦ ξηροῦ τε καὶ ὑγροῦ , οὕτω κἀκ τῶν διδόντων κἀκ τῶν λαμβανόντων . πάλιν τε αὖ ὅταν εἴπῃ · εἰ θέλεις τέλειος γενέσθαι , πωλήσας τὰ ὑπάρχοντα δὸς πτωχοῖς , ἐλέγχει τὸν καυχώμενον ἐπὶ τῷ πάσας τὰς ἐντολὰς ἐκ νεότητος τετηρηκέναι · οὐ γὰρ πεπληρώκει τὸ ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς ἑαυτόν . τότε δὲ ὑπὸ τοῦ κυρίου συντελειούμενος ἐδιδάσκετο δἰ ἀγάπην μεταδιδόναι .
Lemmas: καί πάλιν ἐλεημοσύνη καί πίστις μή ἐκλιμπάνω σύ λέγω . πενία δέ ἀνήρ ταπεινόω · χείρ δέ ἀνδρεῖος πλουτίζω . ἐπιφέρω δέ · ἰδού ἀνήρ , ὅς οὐ δίδωμι ἐπί τόκος ὁ ἀργύριον αὐτός , ἀποδεκτός γίγνομαι · καί λύτρον ψυχή ἀνήρ ὁ ἴδιος πλοῦτος κρίνω . οὐ διασαφέω ἄντικρυς ; ὡς οὖν ἐκ ἐναντίος ὁ κόσμος σύγκειμαι ὥσπερ ἐκ θερμός καί ψυχρός ξηρός τε καί ὑγρός , οὕτως ἐκ ὁ δίδωμι ἐκ ὁ λαμβάνω . πάλιν τε αὖ ὅταν λέγω · εἰ ἐθέλω τέλειος γίγνομαι , πωλέω ὁ ὑπάρχω δίδωμι πτωχός , ἐλέγχω ὁ καυχάομαι ἐπί ὁ πᾶς ὁ ἐντολή ἐκ νεότης τηρέω · οὐ γάρ πληρόω ὁ ἀγαπάω ὁ πλησίος σύ ὡς ἑαυτοῦ . τότε δέ ὑπό ὁ κύριος συντελειόω διδάσκω διά ἀγάπη μεταδίδωμι .
clemens-alexandrinus.stromata 3.6.56
καλῶς οὖν πλουτεῖν οὐ κεκώλυκεν , ἀλλὰ γὰρ τὸ ἀδίκως καὶ ἀπλήστως πλουτεῖν · κτῆσις γὰρ ἐπισπευδομένη μετὰ ἀνομίας ἐλάττων γίνεται . εἰσὶ γὰρ οἳ σπείροντες πλείονα ποιοῦσι , καὶ οἳ συνάγοντες ἐλαττοῦνται · περὶ ὧν γέγραπται · ἐσκόρπισεν , ἔδωκεν τοῖς πένησιν , ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα · ὁ μὲν γὰρ σπείρων καὶ πλείονα συνάγων οὗτός ἐστιν ὁ διὰ τῆς ἐπιγείου καὶ προσκαίρου μεταδόσεως τὰ οὐράνια κτώμενος καὶ τὰ αἰώνια , ἕτερος δὲ ὁ μηδενὶ μεταδιδούς , κενῶς δὲ θησαυρίζων ἐπὶ τῆς γῆς ὅπου σὴς καὶ βρῶσις ἀφανίζει ( περὶ οὗ γέγραπται · συνάγων τοὺς μισθοὺς συνήγαγεν εἰς δεσμὸν τετρυπημένον ) , τούτου τὴν χώραν εὐφορῆσαι λέγει ἐν τῷ εὐαγγελίῳ ὁ κύριος , ἔπειτα τοὺς καρποὺς ἀποθέσθαι βουληθέντα , οἰκοδομησόμενον ἀποθήκας μείζονας κατὰ τὴν προσωποποιίαν εἰπεῖν πρὸς ἑαυτόν · ἔχεις ἀγαθὰ πολλὰ ἀποκείμενά σοι εἰς ἔτη πολλά , φάγε , πίε , εὐφραίνου · ἄφρον οὖν , ἔφη , ταύτῃ γὰρ τῇ νυκτὶ τὴν ψυχήν σου ἀπαιτοῦσιν ἀπὸ σοῦ . ἃ οὖν ἡτοίμασας , τίνι γένηται ;
Lemmas: καλός οὖν πλουτέω οὐ κωλύω , ἀλλά γάρ ὁ ἄδικος καί ἄπληστος πλουτέω · κτῆσις γάρ ἐπισπεύδω μετά ἀνομία ἐλαχύς γίγνομαι . εἰμί γάρ ὅς σπείρω πολύς ποιέω , καί ὅς συνάγω ἐλασσόω · περί ὅς γράφω · σκορπίζω , δίδωμι ὁ πένης , ὁ δικαιοσύνη αὐτός μένω εἰς ὁ αἰών · ὁ μέν γάρ σπείρω καί πολύς συνάγω οὗτος εἰμί ὁ διά ὁ ἐπίγειος καί πρόσκαιρος μετάδοσις ὁ οὐράνιος κτάομαι καί ὁ αἰώνιος , ἕτερος δέ ὁ μηδείς μεταδίδωμι , κενῶς δέ θησαυρίζω ἐπί ὁ γῆ ὅπου σής καί βρῶσις ἀφανίζω ( περί ὅς γράφω · συνάγω ὁ μισθός συνάγω εἰς δεσμός τρυπάω ) , οὗτος ὁ χώρα εὐφορέω λέγω ἐν ὁ εὐαγγέλιον ὁ κύριος , ἔπειτα ὁ καρπός ἀποτίθημι βούλομαι , οἰκοδομέω ἀποθήκη μέγας κατά ὁ προσωποποιία λέγω πρός ἑαυτοῦ · ἔχω ἀγαθός πολύς ἀπόκειμαι σύ εἰς ἔτος πολύς , ἐσθίω , πίνω , εὐφραίνω · ἄφρων οὖν , φημί , οὗτος γάρ ὁ νύξ ὁ ψυχή σύ ἀπαιτέω ἀπό σύ . ὅς οὖν ἑτοιμάζω , τίς γίγνομαι ;
clemens-alexandrinus.stromata 3.7.57
Ἡ μὲν οὖν ἀνθρωπίνη ἐγκράτεια , ἡ κατὰ τοὺς φιλοσόφους λέγω τοὺς Ἑλλήνων , τὸ διαμάχεσθαι τῇ ἐπιθυμίᾳ καὶ μὴ ἐξυπηρετεῖν αὐτῇ εἰς τὰ ἔργα ἐπαγγέλλεται , ἡ καθ’ ἡμᾶς δὲ τὸ μὴ ἐπιθυμεῖν , οὐχ ἵνα τις ἐπιθυμῶν καρτερῇ , ἀλλ’ ὅπως καὶ τοῦ ἐπιθυμεῖν ἐγκρατεύηται . λαβεῖν δὲ ἄλλως οὐκ ἔστι τὴν ἐγκράτειαν ταύτην ἢ χάριτι τοῦ θεοῦ . διὰ τοῦτο εἶπεν αἰτεῖτε καὶ δοθήσεται ὑμῖν . ταύτην ἔλαβεν τὴν χάριν καὶ ὁ Μωυσῆς τὸ ἐνδεὲς σῶμα περικείμενος , ἵνα τεσσαράκοντα ἡμέρας μήτε πεινάσῃ μήτε διψήσῃ . ὡς δὲ ὑγιαίνειν ἄμεινον τοῦ νοσοῦντα περὶ ὑγείας διαλέγεσθαι , οὕτω τὸ εἶναι φῶς τοῦ περὶ φωτὸς λαλεῖν καὶ ἡ κατὰ ἀλήθειαν ἐγκράτεια τῆς ὑπὸ τῶν φιλοσόφων διδασκομένης . οὐ γὰρ ὅπου φῶς , ἐκεῖ σκότος · ἔνθα δέ ἐστιν ἐπιθυμία ἐγκαθεζομένη , μόνη τυγχάνουσα , κἄν τῇ ἐνεργείᾳ ἡσυχάζῃ τῇ διὰ τοῦ σώματος , τῇ μνήμῃ συνουσιάζει πρὸς τὸ μὴ παρόν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἀνθρώπινος ἐγκράτεια , ὁ κατά ὁ φιλόσοφος λέγω ὁ Ἕλλην , ὁ διαμάχομαι ὁ ἐπιθυμία καί μή ἐξυπηρετέω αὐτός εἰς ὁ ἔργον ἐπαγγέλλω , ὁ κατά ἐγώ δέ ὁ μή ἐπιθυμέω , οὐ ἵνα τις ἐπιθυμέω καρτερέω , ἀλλά ὅπως καί ὁ ἐπιθυμέω ἐγκρατεύομαι . λαμβάνω δέ ἄλλος οὐ εἰμί ὁ ἐγκράτεια οὗτος ἤ χάρις ὁ θεός . διά οὗτος λέγω αἰτέω καί δίδωμι σύ . οὗτος λαμβάνω ὁ χάρις καί ὁ Μωϋσῆς ὁ ἐνδεής σῶμα περίκειμαι , ἵνα τεσσαράκοντα ἡμέρα μήτε πεινάω μήτε διψάω . ὡς δέ ὑγιαίνω ἀγαθός ὁ νοσέω περί ὑγεία διαλέγω , οὕτως ὁ εἰμί φάος ὁ περί φώς λαλέω καί ὁ κατά ἀλήθεια ἐγκράτεια ὁ ὑπό ὁ φιλόσοφος διδάσκω . οὐ γάρ ὅπου φάος , ἐκεῖ σκότος · ἔνθα δέ εἰμί ἐπιθυμία ἐγκαθέζομαι , μόνος τυγχάνω , ἐάν ὁ ἐνέργεια ἡσυχάζω ὁ διά ὁ σῶμα , ὁ μνήμη συνουσιάζω πρός ὁ μή πάρειμι .
clemens-alexandrinus.stromata 3.7.58
καθόλου δὲ ἡμῖν προΐτω ὁ λόγος περί τε γάμου περί τε τροφῆς καὶ τῶν ἄλλων , μηδὲν κατ’ ἐπιθυμίαν ποιεῖν , θέλειν δὲ μόνα ἐκεῖνα τὰ ἀναγκαῖα . οὐ γάρ ἐσμεν ἐπιθυμίας τέκνα , ἀλλὰ θελήματος . καὶ τὸν ἐπὶ παιδοποιίᾳ γήμαντα ἐγκράτειαν ἀσκεῖν χρή , ὡς μηδ’ ἐπιθυμεῖν τῆς γυναικὸς τῆς ἑαυτοῦ , ἣν ἀγαπᾶν ὀφείλει , σεμνῷ καὶ σώφρονι παιδοποιούμενος θελήματι . οὐ γὰρ τῆς σαρκὸς πρόνοιαν ποιεῖσθαι εἰς ἐπιθυμίας ἐμάθομεν , εὐσχημόνως δὲ ὡς ἐν ἡμέρᾳ , τῷ Χριστῷ καὶ τῇ κυριακῇ τῇ φωτεινῇ ἀγωγῇ , περιπατοῦντες , μὴ κώμοις καὶ μέθαις , μὴ κοίταις καὶ ἀσελγείαις , μὴ ἔρισι καὶ ζήλοις .
Lemmas: καθόλου δέ ἐγώ προέρχομαι ὁ λόγος περί τε γάμος περί τε τροφή καί ὁ ἄλλος , μηδείς κατά ἐπιθυμία ποιέω , ἐθέλω δέ μόνος ἐκεῖνος ὁ ἀναγκαῖος . οὐ γάρ εἰμί ἐπιθυμία τέκνον , ἀλλά θέλημα . καί ὁ ἐπί παιδοποιία γαμέω ἐγκράτεια ἀσκέω χρή , ὡς μηδέ ἐπιθυμέω ὁ γυνή ὁ ἑαυτοῦ , ὅς ἀγαπάω ὀφείλω , σεμνός καί σώφρων παιδοποιέω θέλημα . οὐ γάρ ὁ σάρξ πρόνοια ποιέω εἰς ἐπιθυμία μανθάνω , εὐσχήμων δέ ὡς ἐν ἡμέρα , ὁ Χριστός καί ὁ κυριακός ὁ φωτεινός ἀγωγή , περιπατέω , μή κῶμος καί μέθη , μή κοίτη καί ἀσέλγεια , μή ἔρις καί ζῆλος .
clemens-alexandrinus.stromata 3.7.59
ἀλλὰ γὰρ οὐ μόνον περί τι ἓν εἶδος τὴν ἐγκράτειαν συνορᾶν προσήκει , τουτέστι τὰ ἀφροδίσια , ἀλλὰ γὰρ καὶ περὶ τὰ ἄλλα ὅσα σπαταλῶσα ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχὴ ἡμῶν , οὐκ ἀρκουμένη τοῖς ἀναγκαίοις , περιεργαζομένη δὲ τὴν χλιδήν . ἐγκράτειά ἐστιν ἀργυρίου καταφρονεῖν , τρυφῆς , κτήσεως , θέας καταμεγαλοφρονεῖν , στόματος κρατεῖν , κυριεύειν λογισμῶν τῶν πονηρῶν . ἤδη δὲ καὶ ἄγγελοί τινες ἀκρατεῖς γενόμενοι ἐπιθυμίᾳ ἁλόντες οὐρανόθεν δεῦρο καταπεπτώκασιν . Οὐαλεντῖνος δὲ ἐν τῇ πρὸς Ἀγαθόποδα ἐπιστολῇ πάντα φησὶν ὑπομείνας ἐγκρατὴς ἦν · θεότητα Ἰησοῦς εἰργάζετο , ἤσθιεν καὶ ἔπινεν ἰδίως οὐκ ἀποδιδοὺς τὰ βρώματα . τοσαύτη ἦν αὐτῷ ἐγκρατείας δύναμις , ὥστε καὶ μὴ φθαρῆναι τὴν τροφὴν ἐν αὐτῷ , ἐπεὶ τὸ φθείρεσθαι αὐτὸς οὐκ εἶχεν . Ἡμεῖς μὲν οὖν δἰ ἀγάπην τὴν πρὸς τὸν κύριον καὶ δἰ αὐτὸ τὸ καλὸν ἐγκράτειαν ἀσπαζόμεθα , τὸν νεὼν τοῦ πνεύματος ἁγιάζοντες · καλὸν γὰρ διὰ τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν εὐνουχίζειν ἑαυτὸν πάσης ἐπιθυμίας καὶ καθαρίζειν τὴν συνείδησιν ἀπὸ νεκρῶν ἔργων εἰς τὸ λατρεύειν θεῷ ζῶντι .
Lemmas: ἀλλά γάρ οὐ μόνος περί τις εἷς εἶδος ὁ ἐγκράτεια συνοράω προσήκω , τουτέστι ὁ ἀφροδίσιος , ἀλλά γάρ καί περί ὁ ἄλλος ὅσος σπαταλάω ἐπιθυμέω ὁ ψυχή ἐγώ , οὐ ἀρκέω ὁ ἀναγκαῖος , περιεργάζομαι δέ ὁ χλιδή . ἐγκράτεια εἰμί ἀργύριον καταφρονέω , τρυφή , κτῆσις , θέα καταμεγαλοφρονέω , στόμα κρατέω , κυριεύω λογισμός ὁ πονηρός . ἤδη δέ καί ἄγγελος τις ἀκρατής γίγνομαι ἐπιθυμία ἁλίσκομαι οὐρανόθεν δεῦρο καταπίπτω . Οὐαλεντῖνος δέ ἐν ὁ πρός Ἀγαθόπους ἐπιστολή πᾶς φημί ὑπομένω ἐγκρατής εἰμί · θεότης Ἰησοῦς ἐργάζομαι , ἐσθίω καί πίνω ἴδιος οὐ ἀποδίδωμι ὁ βρῶμα . τοσοῦτος εἰμί αὐτός ἐγκράτεια δύναμις , ὥστε καί μή φθείρω ὁ τροφή ἐν αὐτός , ἐπεί ὁ φθείρω αὐτός οὐ ἔχω . ἐγώ μέν οὖν διά ἀγάπη ὁ πρός ὁ κύριος καί διά αὐτός ὁ καλός ἐγκράτεια ἀσπάζομαι , ὁ ναός ὁ πνεῦμα ἁγιάζω · καλός γάρ διά ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός εὐνουχίζω ἑαυτοῦ πᾶς ἐπιθυμία καί καθαρίζω ὁ συνείδησις ἀπό νεκρός ἔργον εἰς ὁ λατρεύω θεός ζάω .
clemens-alexandrinus.stromata 3.7.60
οἳ δέ , διὰ τὸ μῖσος τὸ πρὸς τὴν σάρκα τῆς κατὰ γάμον συναλλαγῆς καὶ τῆς τῶν καθηκόντων βρωμάτων μεταλήψεως ἀχαρίστως ἀπαλλάττεσθαι ποθοῦντες , ἀμαθεῖς τε καὶ ἄθεοι , ἀλόγως ἐγκρατευόμενοι , καθάπερ τὰ πλεῖστα τῶν ἄλλων ἐθνῶν . Βραχμᾶναι γοῦν οὔτε ἔμψυχον ἐσθίουσιν οὔτε οἶνον πίνουσιν · ἀλλ’ οἳ μὲν αὐτῶν καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ὡς ἡμεῖς τὴν τροφὴν προσίενται , ἔνιοι δ’ αὐτῶν διὰ τριῶν ἡμερῶν , ὥς φησιν Ἀλέξανδρος ὁ Πολυΐστωρ ἐν τοῖς Ἰνδικοῖς · καταφρονοῦσι δὲ θανάτου καὶ παρ’ οὐδὲν ἡγοῦνται τὸ ζῆν · πείθονται γὰρ εἶναι παλιγγενεσίαν , † ἅ δὲ σέβουσιν Ἡρακλέα καὶ Πᾶνα . οἱ καλούμενοι δὲ Σεμνοὶ τῶν Ἰνδῶν γυμνοὶ διαιτῶνται τὸν πάντα βίον · οὗτοι τὴν ἀλήθειαν ἀσκοῦσι καὶ περὶ τῶν μελλόντων προμηνύουσι καὶ σέβουσί τινα πυραμίδα , ὑφ’ ἣν ὀστέα τινὸς θεοῦ νομίζουσιν ἀποκεῖσθαι . οὔτε δὲ οἱ γυμνοσοφισταὶ οὔθ’ οἱ λεγόμενοι Σεμνοὶ γυναιξὶ χρῶνται · παρὰ φύσιν γὰρ τοῦτο καὶ παράνομον δοκοῦσι , δἰ ἣν αἰτίαν σφᾶς αὐτοὺς ἁγνοὺς τηροῦσι , παρθενεύουσι δὲ καὶ αἱ Σεμναί . δοκοῦσι δὲ παρατηρεῖν τὰ οὐράνια καὶ διὰ τῆς τούτων σημειώσεως τῶν μελλόντων προμαντεύεσθαί τινα .
Lemmas: ὁ δέ , διά ὁ μῖσος ὁ πρός ὁ σάρξ ὁ κατά γάμος συναλλαγή καί ὁ ὁ καθήκω βρῶμα μετάληψις ἀχάριστος ἀπαλλάσσω ποθέω , ἀμαθής τε καί ἄθεος , ἄλογος ἐγκρατεύομαι , καθά ὁ πολύς ὁ ἄλλος ἔθνος . Βραχμάνης γοῦν οὔτε ἔμψυχος ἐσθίω οὔτε οἶνος πίνω · ἀλλά ὁ μέν αὐτός κατά ἕκαστος ἡμέρα ὡς ἐγώ ὁ τροφή προσίημι , ἔνιοι δέ αὐτός διά τρεῖς ἡμέρα , ὡς φημί Ἀλέξανδρος ὁ Πολυΐστωρ ἐν ὁ Ἰνδικός · καταφρονέω δέ θάνατος καί παρά οὐδείς ἡγέομαι ὁ ζάω · πείθω γάρ εἰμί παλιγγενεσία , † ὅς δέ σέβω Ἡρακλῆς καί Πάν . ὁ καλέω δέ Σεμνός ὁ Ἰνδός γυμνός διαιτάω ὁ πᾶς βίος · οὗτος ὁ ἀλήθεια ἀσκέω καί περί ὁ μέλλω προμηνύω καί σέβω τις πυραμίς , ὑπό ὅς ὀστέον τις θεός νομίζω ἀπόκειμαι . οὔτε δέ ὁ γυμνοσοφισταί οὔτε ὁ λέγω Σεμνός γυνή χράω · παρά φύσις γάρ οὗτος καί παράνομος δοκέω , διά ὅς αἰτία σφεῖς αὐτός ἁγνός τηρέω , παρθενεύω δέ καί ὁ Σεμνή . δοκέω δέ παρατηρέω ὁ οὐράνιος καί διά ὁ οὗτος σημείωσις ὁ μέλλω προμαντεύομαι τις .
clemens-alexandrinus.stromata 3.8.61
Ἐπεὶ δὲ οἱ τὴν ἀδιαφορίαν εἰσάγοντες βιαζόμενοί τινας ὀλίγας γραφὰς συνηγορεῖν αὑτῶν τῇ ἡδυπαθείᾳ οἴονται , ἀτὰρ δὴ κἀκείνην ἁμαρτία γὰρ ὑμῶν οὐ κυριεύσει · οὐ γάρ ἐστε ὑπὸ νόμον , ἀλλ’ ὑπὸ χάριν ( καί τινας ἄλλας τοιαύτας , ὧν ἐπὶ τοιούτοις μεμνῆσθαι οὐκ εὔλογον · οὐ γὰρ ἐπισκευάζω ναῦν πειρατικήν ) , φέρε δὴ διὰ βραχέων διακόψωμεν αὐτῶν τὴν ἐγχείρησιν . αὐτὸς γὰρ ὁ γενναῖος ἀπόστολος τῇ προειρημένῃ λέξει ἐπιφέρων ἀπολύσεται τὸ ἔγκλημα · τί οὖν ; ἁμαρτήσωμεν , ὅτι οὐκ ἐσμὲν ὑπὸ νόμον , ἀλλ’ ὑπὸ χάριν ; μὴ γένοιτο . οὕτως ἐνθέως καὶ προφητικῶς καταλύει παραχρῆμα τὴν σοφιστικὴν τῆς ἡδονῆς τέχνην .
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ ὁ ἀδιαφορία εἰσάγω βιάζω τις ὀλίγος γραφή συνηγορέω ἑαυτοῦ ὁ ἡδυπάθεια οἴομαι , ἀτάρ δή ἐκεῖνος ἁμαρτία γάρ σύ οὐ κυριεύω · οὐ γάρ εἰμί ὑπό νόμος , ἀλλά ὑπό χάρις ( καί τις ἄλλος τοιοῦτος , ὅς ἐπί τοιοῦτος μιμνῄσκω οὐ εὔλογος · οὐ γάρ ἐπισκευάζω ναῦς πειρατικός ) , φέρω δή διά βραχύς διακόπτω αὐτός ὁ ἐγχείρησις . αὐτός γάρ ὁ γενναῖος ἀπόστολος ὁ προλέγω λέξις ἐπιφέρω ἀπολύω ὁ ἔγκλημα · τίς οὖν ; ἁμαρτάνω , ὅτι οὐ εἰμί ὑπό νόμος , ἀλλά ὑπό χάρις ; μή γίγνομαι . οὕτως ἔνθεος καί προφητικός καταλύω παραχρῆμα ὁ σοφιστικός ὁ ἡδονή τέχνη .
clemens-alexandrinus.stromata 3.8.62
οὐ συνιᾶσιν οὖν , ὡς ἔοικεν , ὅτι τοὺς πάντας ἡμᾶς φανερωθῆναι δεῖ ἔμπροσθεν τοῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ , ἵνα κομίσηται ἕκαστος διὰ τοῦ σώματος πρὸς ἃ ἔπραξεν , εἴτε ἀγαθὸν εἴτε κακόν , ἱνα ἃ διὰ τοῦ σώματος ἔπραξέν τις ἀπολάβῃ . ὥστε εἴ τις ἐν Χριστῷ , καινὴ κτίσις , οὐκέτι ἁμαρτητική · τὰ ἀρχαῖα παρῆλθεν , ἀπελουσάμεθα τὸν βίον τὸν παλαιόν · ἰδοὺ γέγονε καινά , ἁγνεία ἐκ πορνείας , ἐγκράτεια ἐξ ἀκρασίας , δικαιοσύνη ἐξ ἀδικίας . τίς γὰρ μετοχὴ δικαιοσύνῃ καὶ ἀνομίᾳ ; ἢ τίς κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος ; τίς δὲ συμφώνησις Χριστοῦ πρὸς Βελίαρ ; τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου ; τίς δὲ συγκατάθεσις ναῷ θεοῦ μετὰ εἰδώλων ; ταύτας οὖν ἔχοντες τὰς ἐπαγγελίας καθαρίσωμεν ἑαυτοὺς ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος , ἐπιτελοῦντες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ θεοῦ .
Lemmas: οὐ συνίημι οὖν , ὡς ἔοικα , ὅτι ὁ πᾶς ἐγώ φανερόω δέω ἔμπροσθεν ὁ βῆμα ὁ Χριστός , ἵνα κομίζω ἕκαστος διά ὁ σῶμα πρός ὅς πράσσω , εἴτε ἀγαθός εἴτε κακός , ἵνα ὅς διά ὁ σῶμα πράσσω τις ἀπολαμβάνω . ὥστε εἰ τις ἐν Χριστός , καινός κτίσις , οὐκέτι ἁμαρτητικός · ὁ ἀρχαῖος παρέρχομαι , ἀπολούω ὁ βίος ὁ παλαιός · ἰδού γίγνομαι καινός , ἁγνεία ἐκ πορνεία , ἐγκράτεια ἐκ ἀκρασία , δικαιοσύνη ἐκ ἀδικία . τίς γάρ μετοχή δικαιοσύνη καί ἀνομία ; ἤ τίς κοινωνία φώς πρός σκότος ; τίς δέ συμφώνησις Χριστός πρός Βελίαρ ; τίς μερίς πιστός μετά ἄπιστος ; τίς δέ συγκατάθεσις ναός θεός μετά εἴδωλον ; οὗτος οὖν ἔχω ὁ ἐπαγγελία καθαρίζω ἑαυτοῦ ἀπό πᾶς μολυσμός σάρξ καί πνεῦμα , ἐπιτελέω ἁγιωσύνη ἐν φόβος θεός .
clemens-alexandrinus.stromata 3.9.63
Οἱ δὲ ἀντιτασσόμενοι τῇ κτίσει τοῦ θεοῦ διὰ τῆς εὐφήμου ἐγκρατείας κἀκεῖνα λέγουσι τὰ πρὸς Σαλώμην εἰρημένα , ὧν πρότερον ἐμνήσθημεν · φέρεται δέ , οἶμαι , ἐν τῷ κατ’ Αἰγυπτίους εὐαγγελίῳ . φασὶ γάρ , ὅτι αὐτὸς εἶπεν ὁ σωτήρ · ἦλθον καταλῦσαι τὰ ἔργα τῆς θηλείας , θηλείας μὲν τῆς ἐπιθυμίας , ἔργα δὲ γένεσιν καὶ φθοράν . τί οὖν ἂν εἴποιεν ; κατελύθη ἡ διοίκησις αὕτη ; οὐκ ἂν φήσαιεν · μένει γὰρ ἐπὶ τῆς αὐτῆς οἰκονομίας ὁ κόσμος . ἀλλ’ οὐκ ἐψεύσατο ὁ κύριος · τῷ ὄντι γὰρ τὰ τῆς ἐπιθυμίας κατέλυσεν ἔργα , φιλαργυρίαν , φιλονικίαν , φιλοδοξίαν , γυναικομανίαν , παιδεραστίαν , ὀψοφαγίαν , ἀσωτίαν καὶ τὰ τούτοις ὅμοια · τούτων δὲ ἡ γένεσις φθορὰ τῆς ψυχῆς , εἴ γε νεκροὶ τοῖς παραπτώμασι γινόμεθα · καὶ αὕτη ἡ θήλεια ἀκρασία ἦν . γένεσιν δὲ καὶ φθορὰν τὴν ἐν κτίσει προηγουμένως γίνεσθαι ἀνάγκη μέχρι παντελοῦς διακρίσεως καὶ ἀποκαταστάσεως ἐκλογῆς , δἰ ἣν καὶ αἱ τῷ κόσμῳ συμπεφυρμέναι οὐσίαι τῇ οἰκειότητι προσνέμονται .
Lemmas: ὁ δέ ἀντιτάσσω ὁ κτίσις ὁ θεός διά ὁ εὔφημος ἐγκράτεια ἐκεῖνος λέγω ὁ πρός Σαλώμη λέγω , ὅς πρότερος μιμνῄσκω · φέρω δέ , οἴομαι , ἐν ὁ κατά Αἰγύπτιος εὐαγγέλιον . φημί γάρ , ὅτι αὐτός λέγω ὁ σωτήρ · ἔρχομαι καταλύω ὁ ἔργον ὁ θῆλυς , θῆλυς μέν ὁ ἐπιθυμία , ἔργον δέ γένεσις καί φθορά . τίς οὖν ἄν λέγω ; καταλύω ὁ διοίκησις οὗτος ; οὐ ἄν φημί · μένω γάρ ἐπί ὁ αὐτός οἰκονομία ὁ κόσμος . ἀλλά οὐ ψεύδω ὁ κύριος · ὁ εἰμί γάρ ὁ ὁ ἐπιθυμία καταλύω ἔργον , φιλαργυρία , φιλονικία , φιλοδοξία , γυναικομανία , παιδεραστία , ὀψοφαγία , ἀσωτία καί ὁ οὗτος ὅμοιος · οὗτος δέ ὁ γένεσις φθορά ὁ ψυχή , εἰ γε νεκρός ὁ παράπτωμα γίγνομαι · καί οὗτος ὁ θῆλυς ἀκρασία εἰμί . γένεσις δέ καί φθορά ὁ ἐν κτίσις προηγέομαι γίγνομαι ἀνάγκη μέχρι παντελής διάκρισις καί ἀποκατάστασις ἐκλογή , διά ὅς καί ὁ ὁ κόσμος συμφύρω οὐσία ὁ οἰκειότης προσνέμω .
clemens-alexandrinus.stromata 3.9.64
ὅθεν εἰκότως περὶ συντελείας μηνύσαντος τοῦ λόγου ἡ Σαλώμη φησί · μέχρι τίνος οἱ ἄνθρωποι ἀποθανοῦνται ; ἄνθρωπον δὲ καλεῖ ἡ γραφὴ διχῶς , τόν τε φαινόμενον καὶ τὴν ψυχήν , πάλιν τε αὖ τὸν σῳζόμενον καὶ τὸν μή . καὶ θάνατος ψυχῆς ἡ ἁμαρτία λέγεται . διὸ καὶ παρατετηρημένως ἀποκρίνεται ὁ κύριος · μέχρις ἄν τίκτωσιν αἱ γυναῖκες , τουτέστι μέχρις ἂν αἱ ἐπιθυμίαι ἐνεργῶσι . διὰ τοῦτο ὥσπερ δἰ ἑνὸς ἀνθρώπου ἡ ἁμαρτία εἰς τὸν κόσμον εἰσῆλθεν , καὶ διὰ τῆς ἁμαρτίας ὁ θάνατος εἰς πάντας ἀνθρώπους διῆλθεν , ἐφ’ ᾧ πάντες ἥμαρτον · καὶ ἐβασίλευσεν ὁ θάνατος ἀπὸ Ἀδὰμ μέχρι Μωυσέως , φησὶν ὁ ἀπόστολος · φυσικῇ δὲ ἀνάγκῃ θείας οἰκονομίας γενέσει θάνατος ἕπεται , καὶ συνόδῳ ψυχῆς καὶ σώματος ἡ τούτων διάλυσις ἀκολουθεῖ . εἰ δὲ ἕνεκεν μαθήσεως καὶ ἐπιγνώσεως ἡ γένεσις , ἀποκαταστάσεως δὲ ἡ διάλυσις · ὡς δὲ αἰτία θανάτου διὰ τὸ τίκτειν ἡ γυνὴ νομίζεται , οὕτω καὶ ζωῆς διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν λεχθήσεται ἡγεμών .
Lemmas: ὅθεν ἔοικα περί συντέλεια μηνύω ὁ λόγος ὁ Σαλώμη φημί · μέχρι τίς ὁ ἄνθρωπος ἀποθνῄσκω ; ἄνθρωπος δέ καλέω ὁ γραφή διχῶς , ὁ τε φαίνω καί ὁ ψυχή , πάλιν τε αὖ ὁ σῴζω καί ὁ μή . καί θάνατος ψυχή ὁ ἁμαρτία λέγω . διό καί παρατετηρημένως ἀποκρίνω ὁ κύριος · μέχρι ἄν τίκτω ὁ γυνή , τουτέστι μέχρι ἄν ὁ ἐπιθυμία ἐνεργέω . διά οὗτος ὥσπερ διά εἷς ἄνθρωπος ὁ ἁμαρτία εἰς ὁ κόσμος εἰσέρχομαι , καί διά ὁ ἁμαρτία ὁ θάνατος εἰς πᾶς ἄνθρωπος διέρχομαι , ἐπί ὅς πᾶς ἁμαρτάνω · καί βασιλεύω ὁ θάνατος ἀπό Ἀδάμ μέχρι Μωϋσῆς , φημί ὁ ἀπόστολος · φυσικός δέ ἀνάγκη θεῖος οἰκονομία γένεσις θάνατος ἕπομαι , καί σύνοδος ψυχή καί σῶμα ὁ οὗτος διάλυσις ἀκολουθέω . εἰ δέ ἕνεκα μάθησις καί ἐπίγνωσις ὁ γένεσις , ἀποκατάστασις δέ ὁ διάλυσις · ὡς δέ αἰτία θάνατος διά ὁ τίκτω ὁ γυνή νομίζω , οὕτως καί ζωή διά ὁ αὐτός αἰτία λέγω ἡγεμών .
clemens-alexandrinus.stromata 3.9.65
αὐτίκα ἡ προκατάρξασα τῆς παραβάσεως ζωὴ προσηγορεύθη , διότι τῆς διαδοχῆς αἰτία τῶν τε γεννωμένων τῶν τε ἁμαρτανόντων γίνεται , ὁμοίως δικαίων ὡς καὶ ἀδίκων μήτηρ , ἑκάστου ἡμῶν ἑαυτὸν δικαιοῦντος ἢ ἔμπαλιν ἀπειθῆ κατασκευάζοντος . ὅθεν οὐχ ἡγοῦμαι ἔγωγε μυσάττεσθαι τὴν ἐν σαρκὶ ζωὴν τὸν ἀπόστολον , ὁπηνίκα ἂν φῇ · ἀλλ’ ἐν πάσῃ παρρησίᾳ ὡς πάντοτε καὶ νῦν μεγαλυνθήσεται Χριστὸς ἐν τῷ σώματί μου , εἴτε διὰ ζωῆς εἴτε διὰ θανάτου . ἐμοὶ γὰρ τὸ ζῆν Χριστὸς καὶ τὸ ἀποθανεῖν κέρδος . εἰ δὲ τὸ ζῆν ἐν σαρκί , καὶ τοῦτό μοι καρπὸς ἔργου , τί αἱρήσομαι οὐ γνωρίζω · συνέχομαί τε ἐκ τῶν δύο , τὴν ἐπιθυμίαν ἔχων εἰς τὸ ἀναλῦσαι καὶ σὺν Χριστῷ εἶναι , πολλῷ γὰρ κρεῖττον · τὸ δὲ ἐπιμένειν τῇ σαρκὶ ἀναγκαιότερον δἰ ὑμᾶς . ἐνεδείξατο γάρ , οἶμαι , διὰ τούτων σαφῶς τῆς μὲν ἐξόδου τοῦ σώματος τὴν πρὸς θεὸν ἀγάπην τελείωσιν εἶναι , τῆς δὲ ἐν σαρκὶ παρουσίας τὴν εὐχάριστον διὰ τοὺς σωθῆναι δεομένους ὑπομονήν .
Lemmas: αὐτίκα ὁ προκατάρχομαι ὁ παράβασις ζωή προσαγορεύω , διότι ὁ διαδοχή αἰτία ὁ τε γεννάω ὁ τε ἁμαρτάνω γίγνομαι , ὅμοιος δίκαιος ὡς καί ἄδικος μήτηρ , ἕκαστος ἐγώ ἑαυτοῦ δικαιόω ἤ ἔμπαλιν ἀπειθής κατασκευάζω . ὅθεν οὐ ἡγέομαι ἐγώ μυσάττομαι ὁ ἐν σάρξ ζωή ὁ ἀπόστολος , ὁπηνίκα ἄν φημί · ἀλλά ἐν πᾶς παρρησία ὡς πάντοτε καί νῦν μεγαλύνω Χριστός ἐν ὁ σῶμα ἐγώ , εἴτε διά ζωή εἴτε διά θάνατος . ἐγώ γάρ ὁ ζάω Χριστός καί ὁ ἀποθνῄσκω κέρδος . εἰ δέ ὁ ζάω ἐν σάρξ , καί οὗτος ἐγώ καρπός ἔργον , τίς αἱρέω οὐ γνωρίζω · συνέχω τε ἐκ ὁ δύο , ὁ ἐπιθυμία ἔχω εἰς ὁ ἀναλύω καί σύν Χριστός εἰμί , πολύς γάρ κρατύς · ὁ δέ ἐπιμένω ὁ σάρξ ἀναγκαῖος διά σύ . ἐνδείκνυμι γάρ , οἴομαι , διά οὗτος σαφής ὁ μέν ἔξοδος ὁ σῶμα ὁ πρός θεός ἀγάπη τελείωσις εἰμί , ὁ δέ ἐν σάρξ παρουσία ὁ εὐχάριστος διά ὁ σῴζω δέω ὑπομονή .
clemens-alexandrinus.stromata 3.9.66
τί δὲ οὐχὶ καὶ τὰ ἑξῆς τῶν πρὸς Σαλώμην εἰρημένων ἐπιφέρουσιν οἱ πάντα μᾶλλον ἢ τῷ κατὰ τὴν ἀλήθειαν εὐαγγελικῷ στοιχήσαντες κανόνι ; φαμένης γὰρ αὐτῆς καλῶς οὖν ἐποίησα μὴ τεκοῦσα , ὡς οὐ δεόντως τῆς γενέσεως παραλαμβανομένης , ἀμείβεται λέγων ὁ κύριος · πᾶσαν φάγε βοτάνην , τὴν δὲ πικρίαν ἔχουσαν μὴ φάγῃς . σημαίνει γὰρ καὶ διὰ τούτων ἐφ’ ἡμῖν εἶναι καὶ οὐκ ἐξ ἀνάγκης κατὰ κώλυσιν ἐντολῆς ἤτοι τὴν ἐγκράτειαν ἢ καὶ τὸν γάμον , καὶ ὅτι ὁ γάμος συνεργάζεταί τι τῇ κτίσει προσδιασαφῶν .
Lemmas: τίς δέ οὐ καί ὁ ἑξῆς ὁ πρός Σαλώμη λέγω ἐπιφέρω ὁ πᾶς μάλα ἤ ὁ κατά ὁ ἀλήθεια εὐαγγελικός στοιχέω κανών ; φημί γάρ αὐτός καλός οὖν ποιέω μή τίκτω , ὡς οὐ δεόντως ὁ γένεσις παραλαμβάνω , ἀμείβω λέγω ὁ κύριος · πᾶς ἐσθίω βοτάνη , ὁ δέ πικρία ἔχω μή ἐσθίω . σημαίνω γάρ καί διά οὗτος ἐπί ἐγώ εἰμί καί οὐ ἐκ ἀνάγκη κατά κώλῡσις ἐντολή ἤτοι ὁ ἐγκράτεια ἤ καί ὁ γάμος , καί ὅτι ὁ γάμος συνεργάζομαι τις ὁ κτίσις προσδιασαφέω .
clemens-alexandrinus.stromata 3.9.67
μήτ’ οὖν ἁμάρτημά τις ἡγείσθω τὸν γάμον τὸν κατὰ λόγον , εἰ μὴ πικρὰν ὑπολαμβάνει παιδοτροφίαν ( πολλοῖς γὰρ ἔμπαλιν ἀτεκνία λυπηρότατον ) , μήτ’ , ἂν πικρὰ ἡ παιδοποιία φαίνηταί τινι μεταπερισπῶσα τῶν θείων διὰ τὰς χρειώδεις ἀσχολίας , μὴ φέρων οὗτος εὐκόλως τὸν μονήρη βίον ἐπιθυμείτω γάμου , ἐπεὶ τὸ εὐάρεστον μετὰ σωφροσύνης ἀβλαβὲς καὶ κύριος ἕκαστος ἡμῶν τυγχάνει τῆς περὶ τέκνων γονῆς αἱρέσεως . συνορῶ δ’ ὅπως τῇ προφάσει τοῦ γάμου οἳ μὲν ἀπεσχημένοι τούτου μὴ κατὰ τὴν ἁγίαν γνῶσιν εἰς μισανθρωπίαν ὑπερρύησαν καὶ τὸ τῆς ἀγάπης οἴχεται παρ’ αὐτοῖς , οἳ δὲ ἐνσχεθέντες καὶ ἡδυπαθήσαντες τῇ τοῦ νόμου συμπεριφορᾷ , ὥς φησιν ὁ προφήτης , παρωμοιώθησαν τοῖς κτήνεσιν .
Lemmas: μήτε οὖν ἁμάρτημα τις ἡγέομαι ὁ γάμος ὁ κατά λόγος , εἰ μή πικρός ὑπολαμβάνω παιδοτροφία ( πολύς γάρ ἔμπαλιν ἀτεκνία λυπηρός ) , μήτε , ἐάν πικρός ὁ παιδοποιία φαίνω τις μεταπερισπάω ὁ θεῖος διά ὁ χρειώδης ἀσχολία , μή φέρω οὗτος εὔκολος ὁ μονήρης βίος ἐπιθυμέω γάμος , ἐπεί ὁ εὐάρεστος μετά σωφροσύνη ἀβλαβής καί κύριος ἕκαστος ἐγώ τυγχάνω ὁ περί τέκνον γονή αἵρεσις . συνοράω δέ ὅπως ὁ πρόφασις ὁ γάμος ὁ μέν ἀποσχάω οὗτος μή κατά ὁ ἅγιος γνῶσις εἰς μισανθρωπία ὑπορρέω καί ὁ ὁ ἀγάπη οἴχομαι παρά αὐτός , ὁ δέ ἐνέχω καί ἡδυπαθέω ὁ ὁ νόμος συμπεριφορά , ὡς φημί ὁ προφήτης , παρομοιόω ὁ κτῆνος .
clemens-alexandrinus.stromata 3.10.68
Τίνες δὲ οἱ δύο καὶ τρεῖς ὑπάρχουσιν ἐν ὀνόματι Χριστοῦ συναγόμενοι , παρ’ οἷς μέσος ἐστὶν ὁ κύριος ; ἢ οὐχὶ ἄνδρα καὶ γυναῖκα καὶ τέκνον τοὺς τρεῖς λέγει , ὅτι ἀνδρὶ γυνὴ διὰ θεοῦ ἁρμόζεται ; ἀλλὰ κἂν εὔζωνός τις εἶναι θέλῃ , οὐχ αἱρούμενος τὴν παιδοποιίαν διὰ τὴν ἐν παιδοποιίᾳ ἀσχολίαν , μενέτω φησὶν ὁ ἀπόστολος ἄγαμος ὡς κἀγώ . βούλεσθαι γὰρ λέγειν τὸν κύριον ἐξηγοῦνται μετὰ μὲν τῶν πλειόνων τὸν δημιουργὸν εἶναι τὸν γενεσιουργὸν θεόν , μετὰ δὲ τοῦ ἑνὸς τοῦ ἐκλεκτοῦ τὸν σωτῆρα , ἄλλου δηλονότι θεοῦ τοῦ ἀγαθοῦ υἱὸν πεφυκότα . τὸ δ’ οὐχ οὕτως ἔχει · ἀλλ’ ἔστι μὲν καὶ μετὰ τῶν σωφρόνως γημάντων καὶ τεκνοποιησάντων ὁ θεὸς δἰ υἱοῦ , ἔστι δὲ καὶ μετὰ τοῦ ἐγκρατευσαμένου λογικῶς ὁ αὐτὸς ὡσαύτως θεός . Εἶεν δ’ ἂν καὶ ἄλλως οἱ μὲν τρεῖς θυμός τε καὶ ἐπιθυμία καὶ λογισμός , σὰρξ δὲ καὶ ψυχὴ καὶ πνεῦμα κατ’ ἄλλον λόγον .
Lemmas: τίς δέ ὁ δύο καί τρεῖς ὑπάρχω ἐν ὄνομα Χριστός συνάγω , παρά ὅς μέσος εἰμί ὁ κύριος ; ἤ οὐ ἀνήρ καί γυνή καί τέκνον ὁ τρεῖς λέγω , ὅτι ἀνήρ γυνή διά θεός ἁρμόζω ; ἀλλά ἐάν εὔζωνος τις εἰμί ἐθέλω , οὐ αἱρέω ὁ παιδοποιία διά ὁ ἐν παιδοποιία ἀσχολία , μένω φημί ὁ ἀπόστολος ἄγαμος ὡς ἐγώ . βούλομαι γάρ λέγω ὁ κύριος ἐξηγέομαι μετά μέν ὁ πολύς ὁ δημιουργός εἰμί ὁ γενεσιουργός θεός , μετά δέ ὁ εἷς ὁ ἐκλεκτός ὁ σωτήρ , ἄλλος δηλονότι θεός ὁ ἀγαθός υἱός φύω . ὁ δέ οὐ οὕτως ἔχω · ἀλλά εἰμί μέν καί μετά ὁ σώφρων γαμέω καί τεκνοποιέω ὁ θεός διά υἱός , εἰμί δέ καί μετά ὁ ἐγκρατεύομαι λογικός ὁ αὐτός ὡσαύτως θεός . εἰμί δέ ἄν καί ἄλλος ὁ μέν τρεῖς θυμός τε καί ἐπιθυμία καί λογισμός , σάρξ δέ καί ψυχή καί πνεῦμα κατά ἄλλος λόγος .
clemens-alexandrinus.stromata 3.10.69
τάχα δὲ καὶ τὴν κλῆσιν τήν τε ἐκλογὴν δευτέραν καὶ τρίτον τὸ εἰς τὴν πρώτην τιμὴν κατατασσόμενον γένος αἰνίσσεται ἡ προειρημένη τριάς · μεθ’ ὧν ἡ πανεπίσκοπος τοῦ θεοῦ δύναμις ἀμερῶς μεριστή . ὁ τοίνυν ταῖς κατὰ φύσιν ἐνεργείαις τῆς ψυχῆς ἐν δέοντι χρώμενος ἐπιθυμεῖ μὲν τῶν καταλλήλων , μισεῖ δὲ τὰ βλάπτοντα , καθὼς αἱ ἐντολαὶ προστάττουσιν · ἐνευλογήσεις γάρ , φησί , τὸν εὐλογοῦντα καὶ καταράσῃ τὸν καταρώμενον . ὅταν δὲ καὶ τούτων ὑπεραναβάς , τοῦ θυμοῦ καὶ τῆς ἐπιθυμίας , ἔργῳ ἀγαπήσῃ τὴν κτίσιν διὰ τὸν πάντων θεόν τε καὶ ποιητήν , γνωστικῶς βιώσεται , ἕξιν ἐγκρατείας ἄπονον περιπεποιημένος κατὰ τὴν πρὸς τὸν σωτῆρα ἐξομοίωσιν , ἑνώσας τὴν γνῶσιν , πίστιν , ἀγάπην , εἷς ὢν ἐνθένδε τὴν κρίσιν καὶ πνευματικὸς ὄντως , ἀπαράδεκτος τῶν κατὰ τὸν θυμὸν καὶ τὴν ἐπιθυμίαν διαλογισμῶν πάντῃ πάντως , ὁ κατ’ εἰκόνα ἐκτελούμενος τοῦ κυρίου πρὸς αὐτοῦ τοῦ τεχνίτου , ἄνθρωπος τέλειος , ἄξιος ἤδη τοῦ ἀδελφὸς πρὸς τοῦ κυρίου ὀνομάζεσθαι , φίλος ἅμα οὗτος καὶ υἱός . οὕτως οἱ δύο καὶ οἱ τρεῖς ἐπὶ τὸ αὐτὸ συνάγονται , τὸν γνωστικὸν ἄνθρωπον .
Lemmas: τάχα δέ καί ὁ κλῆσις ὁ τε ἐκλογή δεύτερος καί τρίτος ὁ εἰς ὁ πρῶτος τιμή κατατάσσω γένος αἰνίσσομαι ὁ προλέγω τριάς · μετά ὅς ὁ πανεπίσκοπος ὁ θεός δύναμις ἀμερής μεριστός . ὁ τοίνυν ὁ κατά φύσις ἐνέργεια ὁ ψυχή ἐν δέω χράω ἐπιθυμέω μέν ὁ κατάλληλος , μισέω δέ ὁ βλάπτω , καθώς ὁ ἐντολή προστάσσω · ἐνευλογέομαι γάρ , φημί , ὁ εὐλογέω καί καταράομαι ὁ καταράομαι . ὅταν δέ καί οὗτος ὑπεραναβαίνω , ὁ θυμός καί ὁ ἐπιθυμία , ἔργον ἀγαπάω ὁ κτίσις διά ὁ πᾶς θεός τε καί ποιητής , γνωστικός βιόω , ἕξις ἐγκράτεια ἄπονος περιποιέω κατά ὁ πρός ὁ σωτήρ ἐξομοίωσις , ἑνόω ὁ γνῶσις , πίστις , ἀγάπη , εἷς εἰμί ἐνθένδε ὁ κρίσις καί πνευματικός ὄντως , ἀπαράδεκτος ὁ κατά ὁ θυμός καί ὁ ἐπιθυμία διαλογισμός πάντῃ πάντως , ὁ κατά εἰκών ἐκτελέω ὁ κύριος πρός αὐτός ὁ τεχνίτης , ἄνθρωπος τέλειος , ἄξιος ἤδη ὁ ἀδελφός πρός ὁ κύριος ὀνομάζω , φίλος ἅμα οὗτος καί υἱός . οὕτως ὁ δύο καί ὁ τρεῖς ἐπί ὁ αὐτός συνάγω , ὁ γνωστικός ἄνθρωπος .