ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 4.17.107
ναὶ μὴν καὶ Δαβίδ , ἐφ’ οὗ μαρτυρῶν ὁ κύριος λέγει · >εὗρον ἄνδρα κατὰ τὴν καρδίαν μου , Δαβὶδ τὸν τοῦ Ἰεσσαί · ἐν ἐλαίῳ ἁγίῳ ἔχρισα αὐτόν · ‹ ἀλλὰ καὶ αὐτὸς λέγει πρὸς τὸν θέον · › ἐλέησόν με , ὁ θεός , κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου , καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου . ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου , καὶ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με · ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γινώσκω , καὶ ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μού ἐστι διὰ παντός . ‹ ἔπειτα τὴν οὐχ ὑποπίπτουσαν νόμῳ αἰνιττόμενος ἁμαρτίαν γνωστικῶς μετριοπαθῶν ἐπιφέρει · › σοὶ μόνῳ ἥμαρτον καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποίησα . ‹ λέγει γάρ που ἡ γραφή · › πνεῦμα κυρίου λύχνος ἐρευνῶν τὰ ταμεῖα τῆς γαστρός ‹ καὶ ὅσῳ τις δικαιοπραγῶν γνωστικώτερος γίνεται , προσεχέστερον τούτῳ τὸ πνεῦμα τὸ φωτεινόν . οὕτως ἐγγίζει τοῖς δικαίοις ὁ κύριος καὶ οὐδὲν λέληθεν αὐτὸν τῶν ἐννοιῶν καὶ τῶν διαλογισμῶν ὧν ποιούμεθα · τὸν κύριον Ἰησοῦν λέγω , τὸν τῷ παντοκρατορικῷ θελήματι ἐπίσκοπον τῆς καρδίας ἡμῶν · οὗ τὸ αἷμα ὑπὲρ ἡμῶν ἡγιάσθη .
Lemmas: ναί μήν καί Δαυίδ , ἐπί ὅς μαρτυρέω ὁ κύριος λέγω · εὔρος ἀνήρ κατά ὁ καρδία ἐγώ , Δαυίδ ὁ ὁ Ἰεσσαί · ἐν ἔλαιον ἅγιος χρίω αὐτός · ‹ ἀλλά καί αὐτός λέγω πρός ὁ θέω · › ἐλεέω ἐγώ , ὁ θεός , κατά ὁ μέγας ἔλεος σύ , καί κατά ὁ πλῆθος ὁ οἰκτιρμός σύ ἐξαλείφω ὁ ἀνόμημα ἐγώ . ἐπί πολύς πλύνω ἐγώ ἀπό ὁ ἀνομία ἐγώ , καί ἀπό ὁ ἁμαρτία ἐγώ καθαρίζω ἐγώ · ὅτι ὁ ἀνομία ἐγώ ἐγώ γιγνώσκω , καί ὁ ἁμαρτία ἐγώ ἐνώπιον ἐγώ εἰμί διά πᾶς . ‹ ἔπειτα ὁ οὐ ὑποπίπτω νόμος αἰνίσσομαι ἁμαρτία γνωστικός μετριοπαθέω ἐπιφέρω · › Σοί μόνος ἁμαρτάνω καί ὁ πονηρός ἐνώπιον σύ ποιέω . ‹ λέγω γάρ που ὁ γραφή · › πνεῦμα κύριος λύχνος ἐρευνάω ὁ ταμεῖον ὁ γαστήρ ‹ καί ὅσος τις δικαιοπραγέω γνωστικός γίγνομαι , προσεχής οὗτος ὁ πνεῦμα ὁ φωτεινός . οὕτως ἐγγίζω ὁ δίκαιος ὁ κύριος καί οὐδείς λανθάνω αὐτός ὁ ἔννοια καί ὁ διαλογισμός ὅς ποιέω · ὁ κύριος Ἰησοῦς λέγω , ὁ ὁ πατοκρατορικός θέλημα ἐπίσκοπος ὁ καρδία ἐγώ · ὅς ὁ αἷμα ὑπέρ ἐγώ ἁγιάζω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.17.108
ἐντραπῶμεν οὖν τοὺς προηγουμένους ἡμῶν καὶ αἰδεσθῶμεν , τοὺς πρεσβυτέρους τιμήσωμεν , τοὺς νέους παιδεύσωμεν τὴν παιδείαν τοῦ θεοῦ . μακάριος γὰρ ὃς ἂν διδάσκῃ καὶ ποιῇ τὰ τοῦ κυρίου κατ’ ἀξίαν · μεγαλόφρονος δὲ ἐννοίας ἐστὶν καὶ θεωρητικῆς τῆς ἀληθείας . τὰς γυναῖκας ἡμῶν ἐπὶ τὸ ἀγαθὸν διορθωσώμεθα , τὸ ἀξιαγάπητον ἦθος τῆς ἁγνείας , φησίν , ἐνδειξάσθωσαν · τὸ ἀκέραιον τῆς πραΰτητος αὐτῶν βούλημα ἀποδειξάτωσαν · τὸ ἐπιεικὲς τῆς γλώσσης αὐτῶν διὰ τῆς σιγῆς φανερὸν ποιησάτωσαν , τὴν ἀγάπην αὐτῶν μὴ κατὰ προσκλίσεις , ἀλλὰ πᾶσι τοῖς φοβουμένοις τὸν θεὸν ὁσίως ἴσην παρεχέτωσαν . τὰ τέκνα ἡμῶν τῆς ἐν Χριστῷ παιδείας μεταλαβέτωσαν · μαθέτωσαν τί ταπεινοφροσύνη παρὰ θεῷ ἰσχύει , τί ἀγάπη ἁγνὴ παρὰ θεῷ δύναται , πῶς ὁ φόβος τοῦ κυρίου καλὸς καὶ μέγας , σῴζων πάντας τοὺς ἐν αὐτῷ ὁσίως ἀναστρεφομένους ἐν καθαρᾷ καρδίᾳ . ἐρευνητὴς γὰρ ἐννοιῶν καὶ ἐνθυμημάτων · οὗ ἡ πνοὴ αὐτοῦ ἐν ἡμῖν ἐστι , καὶ ὅταν θέλῃ , ἀνελεῖ αὐτήν .
Lemmas: ἐντρέπω οὖν ὁ προηγέομαι ἐγώ καί αἰδέομαι , ὁ πρέσβυς τιμάω , ὁ νέος παιδεύω ὁ παιδεία ὁ θεός . μακάριος γάρ ὅς ἄν διδάσκω καί ποιέω ὁ ὁ κύριος κατά ἀξία · μεγαλόφρων δέ ἔννοια εἰμί καί θεωρητικός ὁ ἀλήθεια . ὁ γυνή ἐγώ ἐπί ὁ ἀγαθός διορθόω , ὁ ἀσιαγάπητος ἦθος ὁ ἁγνεία , φημί , ἐνδείκνυμι · ὁ ἀκέραιος ὁ πραότης αὐτός βούλημα ἀποδείκνυμι · ὁ ἐπιεικής ὁ γλῶσσα αὐτός διά ὁ σιγή φανερός ποιέω , ὁ ἀγάπη αὐτός μή κατά πρόσκλισις , ἀλλά πᾶς ὁ φοβέω ὁ θεός ὅσιος ἴσος παρέχω . ὁ τέκνον ἐγώ ὁ ἐν Χριστός παιδεία μεταλαμβάνω · μανθάνω τίς ταπεινοφροσύνη παρά θεός ἰσχύω , τίς ἀγάπη ἁγνός παρά θεός δύναμαι , πῶς ὁ φόβος ὁ κύριος καλός καί μέγας , σῴζω πᾶς ὁ ἐν αὐτός ὅσιος ἀναστρέφω ἐν καθαρός καρδία . ἐρευνητής γάρ ἔννοια καί ἐνθύμημα · ὅς ὁ πνοή αὐτός ἐν ἐγώ εἰμί , καί ὅταν ἐθέλω , ἀναιρέω αὐτός .
clemens-alexandrinus.stromata 4.17.109
ταῦτα δὲ πάντα βεβαιοῖ ἡ ἐν Χριστῷ πίστις · › δεῦτε , τέκνα , ‹ ὁ κύριος λέγει · › ἀκούσατέ μου , φόβον κυρίου διδάξω ὑμᾶς . τίς ἐστιν ἄνθρωπος ὁ θέλων ζωήν , ἀγαπῶν ἡμέρας ἰδεῖν ἀγαθάς ; εἶτα ἑβδομάδος καὶ ὀγδοάδος μυστήριον γνωστικὸν ἐπιφέρει · › παῦσον τὴν γλῶσσάν σου ἀπὸ κακοῦ καὶ χείλη σου τοῦ μὴ λαλῆσαι δόλον · ἔκκλινον ἀπὸ κακοῦ καὶ ποίησον ἀγαθόν , ζήτησον εἰρήνην καὶ δίωξον αὐτήν . ‹ γνῶσιν γὰρ αἰνίττεται διὰ τούτων μετά τε ἀποχῆς κακῶν μετά τε ἐνεργείας ἀγαθῶν , ἔργῳ τε καὶ λόγῳ τελειοῦσθαι διδάσκων . ὀφθαλμοὶ κυρίου ἐπὶ δικαίους καὶ ὦτα αὐτοῦ εἰς δέησιν αὐτῶν · πρόσωπον δὲ κυρίου ἐπὶ ποιοῦντας κακά , τοῦ ἐξολοθρεῦσαι ἐκ γῆς τὸ μνημόσυνον αὐτῶν .
Lemmas: οὗτος δέ πᾶς βεβαιόω ὁ ἐν Χριστός πίστις · › δεῦτε , τέκνον , ‹ ὁ κύριος λέγω · › ἀκούω ἐγώ , φόβος κύριος διδάσκω σύ . τίς εἰμί ἄνθρωπος ὁ ἐθέλω ζωή , ἀγαπάω ἡμέρα ὁράω ἀγαθός ; εἶτα ἑβδομάς καί ὀγδοάς μυστήριον γνωστικός ἐπιφέρω · › παύω ὁ γλῶσσα σύ ἀπό κακός καί χεῖλος σύ ὁ μή λαλέω δόλος · ἐκκλίνω ἀπό κακός καί ποιέω ἀγαθός , ζητέω εἰρήνη καί διώκω αὐτός . ‹ γνῶσις γάρ αἰνίσσομαι διά οὗτος μετά τε ἀποχή κακός μετά τε ἐνέργεια ἀγαθός , ἔργον τε καί λόγος τελειόω διδάσκω . ὀφθαλμός κύριος ἐπί δίκαιος καί οὖς αὐτός εἰς δέησις αὐτός · πρόσωπον δέ κύριος ἐπί ποιέω κακός , ὁ ἐξολοθρεύω ἐκ γῆ ὁ μνημόσυνον αὐτός .
clemens-alexandrinus.stromata 4.17.110
ἐκέκραξεν δὲ ὁ δίκαιος καὶ ὁ κύριος εἰσήκουσε καὶ ἐκ πασῶν τῶν θλίψεων ἐρρύσατο αὐτόν . ‹ › πολλαὶ μὲν γὰρ μάστιγες τῶν ἁμαρτωλῶν , τοὺς δὲ ἐλπίζοντας ἐπὶ κύριον ἔλεος κυκλώσει . ‹ ὑπὸ πλήθους ἐλέου περιέχεσθαι τὸν ἐλπίζοντα γνησίως λέγει · ὅτι ἐν τῇ πρὸς Κορινθίους ἐπιστολῇ γέγραπται · διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἡ ἀσύνετος καὶ ἐσκοτισμένη διάνοια ἡμῶν ἀναθάλλει εἰς τὸ φῶς . διὰ τούτου ἠθέλησεν ὁ δεσπότης τῆς ἀθανάτου γνώσεως ἡμᾶς γεύσασθαι . ῥητότερον καὶ τὸ τῆς γνώσεως ἰδίωμα ἐμφαίνων ἐπήγαγεν · προδήλων οὖν ὄντων ἡμῖν τούτων , καὶ ἐγκεκυφότες εἰς τὰ βάθη τῆς θείας γνώσεως , πάντα τάξει ποιεῖν ὀφείλομεν , ὅσα ὁ δεσπότης ἐπιτελεῖν ἐκέλευσεν , κατὰ καιροὺς τεταγμένους . ὁ σοφὸς τοίνυν ἐνδεικνύσθω τὴν σοφίαν αὐτοῦ μὴ λόγοις μόνον , ἀλλ’ ἐν ἔργοις ἀγαθοῖς · ὁ ταπεινόφρων μαρτυρείτω μὴ ἑαυτῷ , ἀλλ’ ἐάτω ὑφ’ ἑτέρου αὑτὸν μαρτυρεῖσθαι · ὁ ἁγνὸς τῇ σαρκὶ μὴ ἀλαζονευέσθω , γινώσκων ὅτι ἕτερός ἐστιν ὁ ἐπιχορηγῶν αὐτῷ τὴν ἐγκράτειαν . ὁρᾶτε , ἀδελφοί , ὅσῳ πλείονος κατηξιώθημεν γνώσεως , τοσούτῳ ὑποκείμεθα μᾶλλον κινδύνῳ .
Lemmas: ἐκακράσσω δέ ὁ δίκαιος καί ὁ κύριος εἰσακούω καί ἐκ πᾶς ὁ θλῖψις ἐρύω αὐτός . ‹ › πολύς μέν γάρ μάστιξ ὁ ἁμαρτωλός , ὁ δέ ἐλπίζω ἐπί κύριος ἔλεος κυκλόω . ‹ ὑπό πλῆθος ἔλεος περιέχω ὁ ἐλπίζω γνήσιος λέγω · ὅτι ἐν ὁ πρός Κορίνθιος ἐπιστολή γράφω · διά Ἰησοῦς Χριστός ὁ ἀσύνετος καί σκοτίζω διάνοια ἐγώ ἀναθάλλω εἰς ὁ φάος . διά οὗτος ἐθέλω ὁ δεσπότης ὁ ἀθάνατος γνῶσις ἐγώ γεύω . ῥητός καί ὁ ὁ γνῶσις ἰδίωμα ἐμφαίνω ἐπάγω · πρόδηλος οὖν εἰμί ἐγώ οὗτος , καί ἐγκύπτω εἰς ὁ βάθος ὁ θεῖος γνῶσις , πᾶς τάξις ποιέω ὀφείλω , ὅσος ὁ δεσπότης ἐπιτελέω κελεύω , κατά καιρός τάσσω . ὁ σοφός τοίνυν ἐνδείκνυμι ὁ σοφία αὐτός μή λόγος μόνος , ἀλλά ἐν ἔργον ἀγαθός · ὁ ταπεινόφρων μαρτυρέω μή ἑαυτοῦ , ἀλλά ἐάω ὑπό ἕτερος ἑαυτοῦ μαρτυρέω · ὁ ἁγνός ὁ σάρξ μή ἀλαζονεύομαι , γιγνώσκω ὅτι ἕτερος εἰμί ὁ ἐπιχορηγέω αὐτός ὁ ἐγκράτεια . ὁράω , ἀδελφός , ὅσος πολύς καταξιόω γνῶσις , τοσοῦτος ὑπόκειμαι μάλα κίνδυνος .
clemens-alexandrinus.stromata 4.18.111
Ἡ σεμνὴ οὖν τῆς φιλανθρωπίας ἡμῶν καὶ ἁγνὴ ἀγωγὴ κατὰ τὸν Κλήμεντα τὸ κοινωφελὲς ζητεῖ , ἐάν τε μαρτυρῇ ἐάν τε καὶ παιδεύῃ ἔργῳ τε καὶ λόγῳ , διττῷ δὲ τούτῳ , ἀγράφῳ τε καὶ ἐγγράφῳ . αὕτη ἐστὶν ἡ ἀγάπη , τὸ ἀγαπᾶν τὸν θεὸν καὶ τὸν πλησίον , αὕτη εἰς τὸ ἀνεκδιήγητον ὕψος ἀνάγει · › ἀγάπη καλύπτει πλῆθος ἁμαρτιῶν ‹ , ἀγάπη πάντα ἀνέχεται , πάντα μακροθυμεῖ , ἀγάπη κολλᾷ ἡμᾶς τῷ θεῷ , πάντα ποιεῖ ἐν ὁμονοίᾳ · ἐν τῇ ἀγάπῃ ἐτελειώθησαν πάντες οἱ ἐκλεκτοὶ τοῦ θεοῦ · δίχα ἀγάπης οὐδὲν εὐάρεστον τῷ θεῷ . τῆς τελειότητος αὐτῆς οὐκ ἔστιν ἐξήγησις , φησί . τίς ἱκανὸς ἐν αὐτῇ εὑρεθῆναι , εἰ μὴ οὓς ἂν αὐτὸς καταξιώσῃ ὁ θεός ; αὐτίκα ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἐὰν τὸ σῶμά μου ἐπιδῶ φησίν . ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω , χαλκός εἰμι ἠχῶν καὶ κύμβαλον ἀλαλάζον · ἢν μὴ ἐκ διαθέσεως ἐκλεκτῆς , δἰ ἀγάπης γνωστικῆς μαρτυρήσω , λέγει , φόβῳ δέ .
Lemmas: ὁ σεμνός οὖν ὁ φιλανθρωπία ἐγώ καί ἁγνός ἀγωγή κατά ὁ Κλήμες ὁ κοινωφελής ζητέω , ἐάν τε μαρτυρέω ἐάν τε καί παιδεύω ἔργον τε καί λόγος , δισσός δέ οὗτος , ἄγραφος τε καί ἔγγραφος . οὗτος εἰμί ὁ ἀγάπη , ὁ ἀγαπάω ὁ θεός καί ὁ πλησίον , οὗτος εἰς ὁ ἀνεκδιήγητος ὕψος ἀνάγω · › ἀγάπη καλύπτω πλῆθος ἁμαρτία ‹ , ἀγάπη πᾶς ἀνέχω , πᾶς μακροθυμέω , ἀγάπη κολλάω ἐγώ ὁ θεός , πᾶς ποιέω ἐν ὁμόνοια · ἐν ὁ ἀγάπη τελειόω πᾶς ὁ ἐκλεκτός ὁ θεός · δίχα ἀγάπη οὐδείς εὐάρεστος ὁ θεός . ὁ τελειότης αὐτός οὐ εἰμί ἐξήγησις , φημί . τίς ἱκανός ἐν αὐτός εὑρίσκω , εἰ μή ὅς ἄν αὐτός καταξιόω ὁ θεός ; αὐτίκα ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἐάν ὁ σῶμα ἐγώ ἐπιδίδωμι φημί . ἀγάπη δέ μή ἔχω , χαλκός εἰμί ἠχέω καί κύμβαλον ἀλαλάζω · ἐάν μή ἐκ διάθεσις ἐκλεκτός , διά ἀγάπη γνωστικός μαρτυρέω , λέγω , φόβος δέ .
clemens-alexandrinus.stromata 4.18.112
εἴπερ οὖν καὶ μισθῷ προσδοκωμένῳ ἐπικροτῶν τὰ χείλη εἰς μαρτυρίαν κυρίου ὁμολογήσω κύριον , κοινός εἰμι ἄνθρωπος , ἠχῶν τὸν κύριον , οὐ γινώσκων . ἔστι γὰρ καὶ ὁ λαὸς ὁ τοῖς χείλεσιν ἀγαπῶν , ἔστι καὶ ἄλλος ὁ παραδιδοὺς τὸ σῶμα , ἵνα καυθήσεται . κἂν ψωμίσω πάντα τὰ ὑπάρχοντά μου , φησίν , οὐ κατὰ τὸν τῆς κοινωνίας τῆς ἀγαπητικῆς λόγον , ἀλλὰ κατὰ τὸν τῆς ἀνταποδόσεως ἢ παρὰ τοῦ εὐεργετουμένου ἀνθρώπου ἢ παρὰ τοῦ ἐπηγγελμένου κυρίου · κἂν ἔχω πᾶσαν τὴν πίστιν ὥστε ὄρη μεθιστάναι καὶ τὰ ἐπισκοτοῦντα ἀποβαλεῖν πάθη , μὴ δἰ ἀγάπην δὲ πιστωθῶ τῷ κυρίῳ , οὐθέν εἰμι . ὡς πρὸς σύγκρισιν τοῦ γνωστικῶς μαρτυροῦντος , εἰς πλῆθος καὶ τὸ μηδὲν διαφέρον λογιζόμενος . αἱ γενεαὶ δὲ πᾶσαι ἀπὸ Ἀδὰμ ἕως τῆσδε τῆς ἡμέρας παρῆλθον · ἀλλ’ οἱ ἐν ἀγάπῃ τελειωθέντες κατὰ τὴν τοῦ θεοῦ χάριν ἔχουσι χώραν εὐσεβῶν · οἳ φανερωθήσονται ἐν τῇ ἐπισκοπῇ τῆς βασιλείας τοῦ Χριστοῦ .
Lemmas: εἴπερ οὖν καί μισθός προσδοκάω ἐπικροτέω ὁ χεῖλος εἰς μαρτυρία κύριος ὁμολογέω κύριος , κοινός εἰμί ἄνθρωπος , ἠχέω ὁ κύριος , οὐ γιγνώσκω . εἰμί γάρ καί ὁ λαός ὁ ὁ χεῖλος ἀγαπάω , εἰμί καί ἄλλος ὁ παραδίδωμι ὁ σῶμα , ἵνα καίω . ἐάν ψωμίζω πᾶς ὁ ὑπάρχω ἐγώ , φημί , οὐ κατά ὁ ὁ κοινωνία ὁ ἀγαπητικός λόγος , ἀλλά κατά ὁ ὁ ἀνταπόδοσις ἤ παρά ὁ εὐεργετέω ἄνθρωπος ἤ παρά ὁ ἐπαγγέλλω κύριος · ἐάν ἔχω πᾶς ὁ πίστις ὥστε ὄρος μεθίστημι καί ὁ ἐπισκοτέω ἀποβάλλω πάθος , μή διά ἀγάπη δέ πιστόω ὁ κύριος , οὐδείς εἰμί . ὡς πρός σύγκρισις ὁ γνωστικός μαρτυρέω , εἰς πλῆθος καί ὁ μηδείς διαφέρω λογίζομαι . ὁ γενεά δέ πᾶς ἀπό Ἀδάμ ἕως ὅδε ὁ ἡμέρα παρέρχομαι · ἀλλά ὁ ἐν ἀγάπη τελειόω κατά ὁ ὁ θεός χάρις ἔχω χώρα εὐσεβής · ὅς φανερόω ἐν ὁ ἐπισκοπή ὁ βασιλεία ὁ Χριστός .
clemens-alexandrinus.stromata 4.18.113
ἡ ἀγάπη ἁμαρτάνειν οὐκ ἐᾷ · ἢν δὲ καὶ περιπέσῃ ἄκων τοιαύτῃ τινὶ περιστάσει διὰ τὰς παρεμπτώσεις τοῦ ἀντικειμένου , μιμησάμενος τὸν Δαβὶδ ψαλεῖ · › ἐξομολογήσομαι τῷ κυρίῳ , καὶ ἀρέσει αὐτῷ ὑπὲρ μόσχον νέον , φέροντα κέρατα καὶ ὁπλάς . ἰδέτωσαν πτωχοὶ καὶ εὐφρανθήτωσαν . ‹ λέγει γάρ · › θῦσον τῷ θεῷ θυσίαν αἰνέσεως καὶ ἀπόδος τῷ κυρίῳ τὰς εὐχάς σου · καὶ ἐπικάλεσαί με ἐν ἡμέρᾳ θλίψεώς σου , καὶ ἐξελοῦμαί σε καὶ δοξάσεις με · ‹ › θυσία γὰρ τῷ θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον . ‹ ἀγάπη τοίνυν καὶ ὁ θεὸς εἴρηται , ἀγαθὸς ὤν . οὗ ἡ ἀγάπη τῷ πλησίον οὐκ ἐργάζεται , μήτε ἀδικοῦσα μήτε ἀνταδικοῦσά ποτε , ἀγαθοποιοῦσα δὲ πρὸς πάντας ἁπαξαπλῶς κατ’ εἰκόνα θεοῦ . πλήρωμα οὖν νόμου ἡ ἀγάπη , καθάπερ ὁ Χριστός , τουτέστιν ἡ παρουσία τοῦ ἀγαπῶντος ἡμᾶς κυρίου , καὶ ἡ κατὰ Χριστὸν ἀγαπητικὴ ἡμῶν διδασκαλία τε καὶ πολιτεία . ἀγάπῃ γοῦν τὸ μὴ μοιχεῦσαι καὶ τὸ μὴ ἐπιθυμῆσαι τῆς τοῦ πλησίον τελειοῦται , φόβῳ πρότερον κεκωλυμένον . τὸ αὐτὸ γοῦν ἔργον διαφορὰν ἴσχει ἢ διὰ φόβον γενόμενον ἢ δἰ ἀγάπην τελεσθὲν καὶ ἤτοι διὰ πίστεως ἢ καὶ γνωστικῶς ἐνεργούμενον .
Lemmas: ὁ ἀγάπη ἁμαρτάνω οὐ ἐάω · ἐάν δέ καί περιπίπτω ἄκων τοιοῦτος τις περίστασις διά ὁ παρέμπτωσις ὁ ἀντίκειμαι , μιμέομαι ὁ Δαυίδ ψάλλω · › ἐξομολογέω ὁ κύριος , καί ἀρέσκω αὐτός ὑπέρ μόσχος νέος , φέρω κέρας καί ὁπλή . ἰδίω πτωχός καί εὐφραίνω . ‹ λέγω γάρ · › θύω ὁ θεός θυσία αἴνεσις καί ἀποδίδωμι ὁ κύριος ὁ εὐχή σύ · καί ἐπικαλέω ἐγώ ἐν ἡμέρα θλῖψις σύ , καί ἐξαιρέω σύ καί δοξάζω ἐγώ · ‹ › θυσία γάρ ὁ θεός πνεῦμα συντρίβω . ‹ ἀγάπη τοίνυν καί ὁ θεός λέγω , ἀγαθός εἰμί . ὅς ὁ ἀγάπη ὁ πλησίος οὐ ἐργάζομαι , μήτε ἀδικέω μήτε ἀνταδικέω ποτέ , ἀγαθοποιέω δέ πρός πᾶς ἁπαξαπλῶς κατά εἰκών θεός . πλήρωμα οὖν νόμος ὁ ἀγάπη , καθά ὁ Χριστός , τουτέστι ὁ παρουσία ὁ ἀγαπάω ἐγώ κύριος , καί ὁ κατά Χριστός ἀγαπητικός ἐγώ διδασκαλία τε καί πολιτεία . ἀγάπη γοῦν ὁ μή μοιχεύω καί ὁ μή ἐπιθυμέω ὁ ὁ πλησίον τελειόω , φόβος πρότερος κωλύω . ὁ αὐτός γοῦν ἔργον διαφορά ἴσχω ἤ διά φόβος γίγνομαι ἤ διά ἀγάπη τελέω καί ἤτοι διά πίστις ἤ καί γνωστικός ἐνεργέω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.18.114
εἰκότως γοῦν καὶ τὰ τούτων ἀθλα διάφορα · τῷ μὲν γνωστικῷ ἡτοίμασται ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδεν οὐδὲ οὖς ἤκουσεν οὐδὲ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου ἀνέβη . τῷ δὲ ἁπλῶς πεπιστευκότι μαρτυρεῖ ἑκατονταπλασίονα ὧν ἀπολέλοιπεν , ἣν ἐπαγγελίαν εἰς σύνεσιν ἀνθρώπων πίπτειν συμβέβηκεν . Ἐνταῦθα γενόμενος ἀνεμνήσθην τινὸς φάσκοντος ἑαυτὸν γνωστικόν . ἐξηγούμενος γὰρ τὸ ἐγὼ δὲ λέγω , ὁ ἐμβλέψας τῇ γυναικὶ πρὸς ἐπιθυμίαν ἤδη μεμοίχευκεν οὐ ψιλὴν τὴν ἐπιθυμίαν ἠξίου κρίνεσθαι , ἀλλὰ ἐὰν τῇ ἐπιθυμίᾳ τὸ κατ’ αὐτὴν ἔργον περαιτέρω τῆς ἐπιθυμίας χωροῦν ἐν αὐτῇ ἐκτελῆται · εἰ γὰρ ὄναρ τῇ φαντασίᾳ , συγκαταχρῆται ἤδη καὶ τῷ σώματι .
Lemmas: ἔοικα γοῦν καί ὁ οὗτος ἆθλον διάφορος · ὁ μέν γνωστικός ἑτοιμάζω ὅς ὀφθαλμός οὐ ὁράω οὐδέ οὖς ἀκούω οὐδέ ἐπί καρδία ἄνθρωπος ἀναβαίνω . ὁ δέ ἁπλῶς πιστεύω μαρτυρέω ἑκατονταπλασίων ὅς ἀπολείπω , ὅς ἐπαγγελία εἰς σύνεσις ἄνθρωπος πίπτω συμβαίνω . ἐνταῦθα γίγνομαι ἀναμιμνῄσκω τις φάσκω ἑαυτοῦ γνωστικός . ἐξηγέομαι γάρ ὁ ἐγώ δέ λέγω , ὁ ἐμβλέπω ὁ γυνή πρός ἐπιθυμία ἤδη μοιχεύω οὐ ψιλός ὁ ἐπιθυμία ἀξιόω κρίνω , ἀλλά ἐάν ὁ ἐπιθυμία ὁ κατά αὐτός ἔργον πέρα ὁ ἐπιθυμία χωρέω ἐν αὐτός ἐκτελέω · εἰ γάρ ὄναρ ὁ φαντασία , συγκαταχράω ἤδη καί ὁ σῶμα .
clemens-alexandrinus.stromata 4.18.115
λέγουσιν οὖν οἱ τὰς ἱστορίας συνταξάμενοι Βοκχόριδος τοῦ δικαίου κρίσιν τοιάνδε . ἐρῶν ἑταίρας νεανίας πείθει μισθῷ τινι ὡρισμένῳ τὴν παῖδα ἀφικέσθαι τῇ ὑστεραίᾳ πρὸς αὐτόν . προλαβούσης ὄναρ τῆς ἐπιθυμίας παρ’ ἐλπίδα κορεσθεὶς ἥκουσαν τὴν ἐρωμένην κατὰ τὸ τεταγμένον εἴργει τῆς εἰσόδου , ἣ δὲ ἐκμαθοῦσα τὸ γεγονὸς ἀπῄτει τὸν μισθόν , καὶ τῇδέ πως αὐτὴ τὴν ἐπιθυμίαν τῷ ἐραστῇ πεπληρωκέναι λέγουσα . ἧκον οὖν ἐπὶ τὸν κριτήν . τὸ βαλλάντιον οὗτος τοῦ μισθώματος τὸν νεανίσκον προτείνειν κελεύσας , ἐν ἡλίῳ δέ , τὴν ἑταίραν λαβέσθαι προσέταξεν τῆς σκιᾶς , χαριέντως εἴδωλον μισθώματος ἀποδιδόναι κελεύσας εἰδώλου συμπλοκῆς .
Lemmas: λέγω οὖν ὁ ὁ ἱστορία συντάσσω Βόκχορις ὁ δίκαιος κρίσις τοιόσδε . ἐράω ἑταίρα νεανίας πείθω μισθός τις ὁρίζω ὁ παῖς ἀφικνέομαι ὁ ὑστεραῖος πρός αὐτός . προλαμβάνω ὄναρ ὁ ἐπιθυμία παρά ἐλπίς κορέννυμι ἥκω ὁ ἐράω κατά ὁ τάσσω ἔργω ὁ εἴσοδος , ὁ δέ ἐκμανθάνω ὁ γίγνομαι ἀπαιτέω ὁ μισθός , καί τῇδε πως αὐτός ὁ ἐπιθυμία ὁ ἐραστής πληρόω λέγω . ἥκω οὖν ἐπί ὁ κριτής . ὁ βαλλάντιον οὗτος ὁ μίσθωμα ὁ νεανίσκος προτείνω κελεύω , ἐν ἥλιος δέ , ὁ ἑταίρα λαμβάνω προστάσσω ὁ σκιά , χαρίεις εἴδωλον μίσθωμα ἀποδίδωμι κελεύω εἴδωλον συμπλοκή .
clemens-alexandrinus.stromata 4.18.116
Ὀνειρώττει μὲν οὖν τις συγκαταθεμένης τῇ φαντασίᾳ τῆς ψυχῆς , ὕπαρ δὲ ὀνειρώττει ὁ πρὸς ἐπιθυμίαν βλέπων , οὐ μόνον ὡς ἐκεῖνος ἔλεγεν ὁ δῆθεν γνωστικός , ἐὰν ἅμα τῇ ὄψει τῆς γυναικὸς συλλάβῃ κατ’ ἔννοιαν τὴν ὁμιλίαν ( τοῦτο γὰρ ἤδη ἔργον ἐστὶν ἐπιθυμίας ὡς ἐπιθυμίας ) , ἀλλ’ ἐὰν εἰς κάλλος σώματος βλέψῃ τις , ὁ λόγος φησί , καὶ αὐτῷ ἡ σὰρξ εἶναι κατ’ ἐπιθυμίαν δόξῃ καλή , σαρκικῶς ἰδὼν καὶ ἁμαρτητικῶς δἰ οὗ τεθαύμακεν κρίνεται · ἔμπαλιν γὰρ ὁ δἰ ἀγάπην τὴν ἁγνὴν προσβλέπων τὸ κάλλος οὐ τὴν σάρκα ἡγεῖται , ἀλλὰ τὴν ψυχὴν καλήν , τὸ σῶμα , οἶμαι , ὡς ἀνδριάντα θαυμάσας , δἰ οὗ κάλλους ἐπὶ τὸν τεχνίτην καὶ τὸ ὄντως καλὸν αὐτὸς αὑτὸν παραπέμπει , σύμβολον ἅγιον τὸν χαρακτῆρα τῆς δικαιοσύνης τὸν φωτεινὸν ἐπιδεικνύμενος τοῖς ἐφεστῶσι τῇ ἀνόδῳ ἀγγέλοις , τὸ χρῖσμα τῆς εὐαρεστήσεως λέγω , τὴν ποιότητα τῆς διαθέσεως τὴν ἐπικειμένην τῇ ψυχῇ κατ’ ἐπιχώρησιν τοῦ ἁγίου πνεύματος γεγανωμένῃ .
Lemmas: ὀνειρώσσω μέν οὖν τις συγκατατίθημι ὁ φαντασία ὁ ψυχή , ὕπαρ δέ ὀνειρώσσω ὁ πρός ἐπιθυμία βλέπω , οὐ μόνος ὡς ἐκεῖνος λέγω ὁ δῆθεν γνωστικός , ἐάν ἅμα ὁ ὄψις ὁ γυνή συλλαμβάνω κατά ἔννοια ὁ ὁμιλία ( οὗτος γάρ ἤδη ἔργον εἰμί ἐπιθυμία ὡς ἐπιθυμία ) , ἀλλά ἐάν εἰς κάλλος σῶμα βλέπω τις , ὁ λόγος φημί , καί αὐτός ὁ σάρξ εἰμί κατά ἐπιθυμία δοκέω καλός , σαρκικός ὁράω καί ἁμαρτητικός διά ὅς θαυμάζω κρίνω · ἔμπαλιν γάρ ὁ διά ἀγάπη ὁ ἁγνός προσβλέπω ὁ κάλλος οὐ ὁ σάρξ ἡγέομαι , ἀλλά ὁ ψυχή καλός , ὁ σῶμα , οἴομαι , ὡς ἀνδριάς θαυμάζω , διά ὅς κάλλος ἐπί ὁ τεχνίτης καί ὁ ὄντως καλός αὐτός ἑαυτοῦ παραπέμπω , σύμβολον ἅγιος ὁ χαρακτήρ ὁ δικαιοσύνη ὁ φωτεινός ἐπιδείκνυμι ὁ ἐφίστημι ὁ ἄνοδος ἄγγελος , ὁ χρῖσμα ὁ εὐαρέστησις λέγω , ὁ ποιότης ὁ διάθεσις ὁ ἐπίκειμαι ὁ ψυχή κατά ἐπιχώρησις ὁ ἅγιος πνεῦμα γανόω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.18.117
ταύτην τὴν δόξαν τὴν ἐκλάμψασαν ἐπὶ τοῦ προσώπου Μωυσέως ὁ λαὸς οὐχ οἷός τε ἦν προσβλέπειν , διὸ καὶ κάλυμμα ἐλάμβανε τῆς δόξης πρὸς τοὺς σαρκικῶς θεωμένους . τοὺς μὲν γὰρ ἐπαγομένους τινὰ τῶν κοσμικῶν κατέχουσιν οἱ τὸ τέλος ἀπαιτοῦντες τοῖς σφετέροις βαρουμένους πάθεσι , τὸν δὲ γυμνὸν μὲν τῶν ὑποπιπτόντων τῷ τέλει , πλήρη δὲ γνώσεως καὶ τῆς ἐξ ἔργων δικαιοσύνης συνευχόμενοι παραπέμπουσι , τὸν ἄνδρα σὺν καὶ τῷ ἔργῳ μακαρίσαντες · καὶ τὸ φύλλον αὐτοῦ οὐκ ἀπορρυήσεται , τοῦ ζωτικοῦ ξύλου , τοῦ κατὰ τὰς διεξόδους τῶν ὑδάτων τεθραμμένου · καρποφόροις δὲ ὁ δίκαιος ἀπεικάζεται δένδροις , οὐ μόνον τοῖς κατὰ τὴν τῶν μεταρσίων θυσίαν · ἦσαν δὲ κἀν ταῖς τῶν θυσιῶν προσαγωγαῖς παρὰ τῷ νόμῳ οἱ τῶν ἱερείων μωμοσκόποι . ὄρεξιν οὖν ἐπιθυμίας διακρίνουσιν οἱ περὶ ταῦτα δεινοί , καὶ τὴν μὲν ἐπὶ ἡδοναῖς καὶ ἀκολασίᾳ τάττουσιν ἄλογον οὖσαν , τὴν δὲ ὄρεξιν ἐπὶ τῶν κατὰ φύσιν ἀναγκαίων λογικὴν ὑπάρχουσαν κίνησιν .
Lemmas: οὗτος ὁ δόξα ὁ ἐκλάμπω ἐπί ὁ πρόσωπον Μωϋσῆς ὁ λαός οὐ οἷος τε εἰμί προσβλέπω , διό καί κάλυμμα λαμβάνω ὁ δόξα πρός ὁ σαρκικός θεάομαι . ὁ μέν γάρ ἐπάγω τις ὁ κοσμικός κατέχω ὁ ὁ τέλος ἀπαιτέω ὁ σφέτερος βαρέω πάθος , ὁ δέ γυμνός μέν ὁ ὑποπίπτω ὁ τέλος , πλήρης δέ γνῶσις καί ὁ ἐκ ἔργον δικαιοσύνη συνεύχομαι παραπέμπω , ὁ ἀνήρ σύν καί ὁ ἔργον μακαρίζω · καί ὁ φύλλον αὐτός οὐ ἀπορρέω , ὁ ζωτικός ξύλον , ὁ κατά ὁ διέξοδος ὁ ὕδωρ τρέφω · καρπόφορος δέ ὁ δίκαιος ἀπεικάζω δένδρον , οὐ μόνος ὁ κατά ὁ ὁ μετάρσιος θυσία · εἰμί δέ ἐν ὁ ὁ θυσία προσαγωγή παρά ὁ νόμος ὁ ὁ ἱερεῖον μωμοσκόπος . ὄρεξις οὖν ἐπιθυμία διακρίνω ὁ περί οὗτος δεινός , καί ὁ μέν ἐπί ἡδονή καί ἀκολασία τάσσω ἄλογος εἰμί , ὁ δέ ὄρεξις ἐπί ὁ κατά φύσις ἀναγκαῖος λογικός ὑπάρχω κίνησις .
clemens-alexandrinus.stromata 4.19.118
Ταύτης τοι τῆς τελειότητος ἔξεστιν ἐπ’ ἴσης μὲν ἀνδρί . ἐπ’ ἴσης δὲ καὶ γυναικὶ μεταλαβεῖν . αὐτίκα οὐχ ὁ Μωυσῆς μόνος . ἀκούσας παρὰ τοῦ θεοῦ · λελάληκα πρὸς σὲ ἅπαξ καὶ δὶς λέγων · ἑώρακα τὸν λαὸν τοῦτον , καὶ ἰδού ἐστι σκληροτράχηλος · ἔασόν με ἐξολοθρεῦσαι αὐτούς , καὶ ἐξαλείψω τὸ ὄνομα αὐτῶν ὑποκάτωθεν τοῦ οὐρανοῦ καὶ ποιήσω σε εἰς ἔθνος μέγα καὶ θαυμαστὸν καὶ πολὺ μᾶλλον ἢ τοῦτο ἀποκρίνεται δεόμενος μὴ τὸ ἑαυτοῦ σκοπῶν , ἀλλὰ τὴν κοινὴν σωτηρίαν · μηδαμῶς , κύριε , ἄφες τὴν ἁμαρτίαν τῷ λαῷ τούτῳ , ἢ κἀμὲ ἐξάλειψον ἐκ βίβλου ζώντων . ὅση τελειότης τοῦ συναποθανεῖν ἐθελήσαντος τῷ λαῷ ἢ σῴζεσθαι μόνος . ἀλλὰ καὶ Ἰουδὶθ ἡ ἐν γυναιξὶ τελειωθεῖσα ἐν συγκλεισμῷ τῆς πόλεως γενομένης δεηθεῖσα τῶν πρεσβυτέρων εἰς μὲν τὴν παρεμβολὴν τῶν ἀλλοφύλων ἐξέρχεται , τοῦ παντὸς καταφρονήσασα κινδύνου , ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἑαυτὴν ἐπιδοῦσα τοῖς πολεμίοις ἐν πίστει θεοῦ · λαμβάνει δ’ εὐθὺς τἀπίχειρα τῆς πίστεως ἀριστεύσασα γυνὴ κατὰ τοῦ πολεμίου τῆς πίστεως , κυρία τῆς Ὁλοφέρνου γενομένη κεφαλῆς .
Lemmas: οὗτος τοι ὁ τελειότης ἔξεστι ἐπί ἴσος μέν ἀνήρ . ἐπί ἴσος δέ καί γυνή μεταλαμβάνω . αὐτίκα οὐ ὁ Μωϋσῆς μόνος . ἀκούω παρά ὁ θεός · λαλέω πρός σύ ἅπαξ καί δίς λέγω · ὁράω ὁ λαός οὗτος , καί ἰδού εἰμί σκληροτράχηλος · ἐάω ἐγώ ἐξολοθρεύω αὐτός , καί ἐξαλείφω ὁ ὄνομα αὐτός ὑποκάτωθεν ὁ οὐρανός καί ποιέω σύ εἰς ἔθνος μέγας καί θαυμαστός καί πολύς μάλα ἤ οὗτος ἀποκρίνω δέω μή ὁ ἑαυτοῦ σκοπέω , ἀλλά ὁ κοινός σωτηρία · μηδαμῶς , κύριος , ἀφίημι ὁ ἁμαρτία ὁ λαός οὗτος , ἤ ἐγώ ἐξαλείφω ἐκ βίβλος ζάω . ὅσος τελειότης ὁ συναποθνῄσκω ἐθέλω ὁ λαός ἤ σῴζω μόνος . ἀλλά καί Ἰουδίθ ὁ ἐν γυνή τελειόω ἐν συγκλεισμός ὁ πόλις γίγνομαι δέω ὁ πρέσβυς εἰς μέν ὁ παρεμβολή ὁ ἀλλόφυλος ἐξέρχομαι , ὁ πᾶς καταφρονέω κίνδυνος , ὑπέρ ὁ πατρίς ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι ὁ πολέμιος ἐν πίστις θεός · λαμβάνω δέ εὐθύς ἐπίχειρον ὁ πίστις ἀριστεύω γυνή κατά ὁ πολέμιος ὁ πίστις , κύριος ὁ Ὁλόφερνος γίγνομαι κεφαλή .
clemens-alexandrinus.stromata 4.19.119
πάλιν τε αὖ ἡ τελεία κατὰ πίστιν Ἐσθὴρ ῥυομένη τὸν Ἰσραὴλ τυραννικῆς ἐξουσίας καὶ τῆς τοῦ σατράπου ὠμότητος , μόνη γυνὴ νηστείαις τεθλιμμένη πρὸς μυρίας ὡπλισμένας ἀντετάξατο δεξιάς , τυραννικὸν διὰ πίστεως ἀναλύουσα δόγμα · καὶ δὴ τὸν μὲν ἐτιθάσευσεν , ἀνέστειλεν δὲ τὸν Ἀμὰν καὶ τὸν Ἰσραὴλ τῇ τελείᾳ πρὸς τὸν θεὸν δεήσει ἀπαθῆ διεφύλαξεν . σιωπῶ γὰρ Σουσάνναν καὶ τὴν Μωυσέως ἀδελφήν , ὡς ἣ μὲν συνεστρατήγησεν τῷ προφήτῃ πασῶν ἐξάρχουσα τῶν κατὰ σοφίαν παρ’ Ἑβραίοις εὐδοκίμων γυναικῶν , ἣ δὲ σεμνότητος ὑπερβολῇ καὶ μέχρι θανάτου χωροῦσα πρὸς τῶν ἀκολάστων ἐραστῶν κατακρινομένη μάρτυς ἁγνείας ἔμεινεν ἀρρεπής .
Lemmas: πάλιν τε αὖ ὁ τέλειος κατά πίστις Ἐσθήρ ἐρύω ὁ Ἰσραήλ τυραννικός ἐξουσία καί ὁ ὁ σατράπης ὠμότης , μόνος γυνή νηστεία θλίβω πρός μυρίος ὁπλίζω ἀντιτάσσω δεξιός , τυραννικός διά πίστις ἀναλύω δόγμα · καί δή ὁ μέν τιθασεύω , ἀναστέλλω δέ ὁ Ἀμάν καί ὁ Ἰσραήλ ὁ τέλειος πρός ὁ θεός δέησις ἀπαθής διαφυλάσσω . σιωπάω γάρ Σουσάννα καί ὁ Μωϋσῆς ἀδελφή , ὡς ὁ μέν συστρατηγέω ὁ προφήτης πᾶς ἐξάρχω ὁ κατά σοφία παρά Ἑβραῖος εὐδόκιμος γυνή , ὁ δέ σεμνότης ὑπερβολή καί μέχρι θάνατος χωρέω πρός ὁ ἀκόλαστος ἐραστής κατακρίνω μάρτυς ἁγνεία μένω ἀρρεπής .
clemens-alexandrinus.stromata 4.19.120
Ναὶ μὴν Δίων ὁ φιλόσοφος Λυσιδίκην τινὰ γυναῖκα ἱστορεῖ δἰ ὑπερβολὴν αἰδοῦς αὐτῷ χιτῶνι λούεσθαι , Φιλωτέραν δέ , ὁπότε μέλλοι εἰσιέναι τὴν πύελον , ἡσυχῇ ἐπαναστέλλεσθαι τὸν χιτῶνα καθ’ ὅσον τὰ γυμνὰ τὸ ὕδωρ ἔσκεπεν , εἶτα κατ’ ὀλίγον αὖθις ἀνιοῦσαν ἐπενδύσασθαι . ἢ γὰρ οὐχὶ καὶ βασάνους ἤνεγκεν ἀνδρείως Λέαινα ἡ Ἀττική ; συνειδυῖα αὕτη τοῖς ἀμφὶ τὸν Ἁρμόδιον καὶ Ἀριστογείτονα τὴν κατὰ Ἱππάρχου ἐπιβουλὴν οὐδ’ ὁπωστιοῦν ἐξεῖπεν εὖ μάλα στρεβλουμένη . φασὶ δὲ καὶ τὰς Ἀργολικὰς ἡγουμένης αὐτῶν Τελεσίλλης τῆς ποιητρίας Σπαρτιάτας τοὺς ἀλκίμους τὰ πολέμια φανείσας μόνον τρέψασθαι καὶ ἐκείναις τὸ ἀδεὲς τοῦ θανάτου περιποιήσασθαι . τὰ ὅμοια λέγει καὶ ὁ τὴν Δαναΐδα πεποιηκὼς ἐπὶ τῶν Δαναοῦ θυγατέρων ὧδε · καὶ τότ’ ἄρ’ ὡπλίζοντο θοῶς Δαναοῖο θύγατρες πρόσθεν ἐυρρεῖος ποταμοῦ Νείλοιο ἄνακτος ,
Lemmas: ναί μήν Δίων ὁ φιλόσοφος Λυσιδίκη τις γυνή ἱστορέω διά ὑπερβολή αἰδώς αὐτός χιτών λούω , Φιλωτέρα δέ , ὁπότε μέλλω εἰσέρχομαι ὁ πυέλος , ἡσυχῇ ἐπαναστέλλω ὁ χιτών κατά ὅσος ὁ γυμνός ὁ ὕδωρ σκέπω , εἶτα κατά ὀλίγος αὖθις ἀνέρχομαι ἐπενδύω . ἦ γάρ οὐ καί βάσανος φέρω ἀνδρεῖος Λέαινα ὁ Ἀττικός ; σύνοιδα οὗτος ὁ ἀμφί ὁ Ἁρμόδιος καί Ἀριστογείτων ὁ κατά Ἵππαρχος ἐπιβουλή οὐδέ ὁπωσοῦν ἐκλέγω εὖ μάλα στρεβλόω . φημί δέ καί ὁ Ἀργολικός ἡγέομαι αὐτός Τελέσιλλα ὁ ποιήτρια Σπαρτιάτης ὁ ἄλκιμος ὁ πολέμιος φαίνω μόνος τρέπω καί ἐκεῖνος ὁ ἀδεής ὁ θάνατος περιποιέω . ὁ ὅμοιος λέγω καί ὁ ὁ Δαναΐς ποιέω ἐπί ὁ Δαναός θυγάτηρ ὧδε · καί τότε ἄρα ὁπλίζω θοός Δαναός θυγάτηρ πρόσθεν ἐυρρεής ποταμός Νεῖλος ἄναξ ,
clemens-alexandrinus.stromata 4.19.121
καὶ τὰ ἑξῆς . ᾄδουσι δὲ οἱ λοιποὶ τῶν ποιητῶν τὴν Ἀταλάντης ἐν θήρᾳ ὠκύτητα καὶ τὴν Ἀντικλείας φιλοστοργίαν καὶ τὴν Ἀλκήστιδος φιλανδρίαν καὶ τὴν Μακαρίας καὶ τῶν Ὑακινθίδων εὐψυχίαν . τί δέ ; οὐχὶ Θεανὼ μὲν ἡ Πυθαγορικὴ εἰς τοσοῦτον ἧκεν φιλοσοφίας ὡς πρὸς τὸν περιέργως ἀπιδόντα καὶ εἰπόντα καλὸς πῆχυς ἀλλ’ οὐ δημόσιος ἀποκρίνασθαι . τῆς αὐτῆς φέρεται σεμνότητος κἀκεῖνο τὸ ἀπόφθεγμα · ἐρωτηθεῖσα γάρ , ποσταία γυνὴ ἀπὸ ἀνδρὸς εἰς τὸ θεσμοφόριον κάτεισιν , ἀπὸ μὲν · ἰδίου καὶ παραχρῆμα ἔφη , ἀπὸ δὲ τοῦ ἀλλοτρίου οὐδεπώποτε . ναὶ μὴν καὶ Θεμιστὼ ἡ Ζωΐλου ἡ Λαμψακηνὴ ἡ Λεοντέως γυνὴ τοῦ Λαμψακηνοῦ τὰ Ἐπικούρεια ἐφιλοσόφει καθάπερ Μυῖα ἡ Θεανοῦς θυγάτηρ τὰ Πυθαγόρεια καὶ Ἀριγνώτη ἡ τὰ περὶ Διονύσου γραψαμένη · αἱ γὰρ Διοδώρου τοῦ Κρόνου ἐπικληθέντος θυγατέρες πᾶσαι διαλεκτικαὶ γεγόνασιν , ὥς φησι Φίλων ὁ διαλεκτικὸς ἐν τῷ Μενεξένῳ , ὧν τὰ ὀνόματα παρατίθεται τάδε · Μενεξένη , Ἀργεία , Θεογνίς , Ἀρτεμισία , Παντάκλεια . μέμνημαι καὶ Κυνικῆς τινος , Ἱππαρχία δὲ ἐκαλεῖτο , ἡ Μαρωνῖτις , ἡ Κράτητος γυνή , ἐφ’ ᾗ καὶ τὰ κυνογάμια ἐν τῇ Ποικίλῃ ἐτέλεσεν .
Lemmas: καί ὁ ἑξῆς . ἀείδω δέ ὁ λοιπός ὁ ποιητής ὁ Ἀταλάντη ἐν θήρα ὠκύτης καί ὁ Ἀντίκλεια φιλοστοργία καί ὁ Ἄλκηστις φιλανδρία καί ὁ Μακαρίη καί ὁ Ὑακινθίς εὐψυχία . τίς δέ ; οὐ Θεανώ μέν ὁ Πυθαγορικός εἰς τοσοῦτος ἥκω φιλοσοφία ὡς πρός ὁ περίεργος ἀφοράω καί λέγω καλός πῆχυς ἀλλά οὐ δημόσιος ἀποκρίνω . ὁ αὐτός φέρω σεμνότης ἐκεῖνος ὁ ἀπόφθεγμα · ἐρωτάω γάρ , ποσταῖος γυνή ἀπό ἀνήρ εἰς ὁ θεσμοφόριον κατέρχομαι , ἀπό μέν · ἴδιος καί παραχρῆμα φημί , ἀπό δέ ὁ ἀλλότριος οὐδεπώποτε . ναί μήν καί Θεμιστώ ὁ Ζωΐλος ὁ Λαμψακηνός ὁ Λεοντεύς γυνή ὁ Λάμψακηνός ὁ Ἐπικούρειος φιλοσοφέω καθά Μυῖα ὁ Θεανώ θυγάτηρ ὁ Πυθαγόρειος καί Ἀριγνώτη ὁ ὁ περί Διόνυσος γράφω · ὁ γάρ Διόδωρος ὁ Κρόνος ἐπικαλέω θυγάτηρ πᾶς διαλεκτικός γίγνομαι , ὡς φημί Φίλων ὁ διαλεκτικός ἐν ὁ Μενέξενος , ὅς ὁ ὄνομα παρατίθημι ὅδε · Μενεξένη , Ἀργεῖος , Θεογνίς , Ἀρτεμισία , Παντάκλεια . μιμνῄσκω καί Κυνικός τις , Ἱππαρχία δέ καλέω , ὁ Μαρωνῖτις , ὁ Κράτης γυνή , ἐπί ὅς καί ὁ κυνογάμιον ἐν ὁ Ποικίλη τελέω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.19.122
Ἀρήτη δὲ ἡ Ἀριστίππου ἡ Κυρηναϊκὴ τὸν Μητροδίδακτον ἐπικληθέντα ἐπαίδευσεν Ἀρίστιππον . παρὰ Πλάτωνί τε ἐφιλοσόφουν Λασθένεια ἡ Ἀρκαδία καὶ Ἀξιοθέα ἡ Φλιασία · Ἀσπασίας γὰρ τῆς Μιλησίας , περὶ ἧς καὶ οἱ κωμικοὶ πολλὰ δὴ καταγράφουσιν , Σωκράτης μὲν ἀπέλαυσεν εἰς φιλοσοφίαν , Περικλῆς δὲ εἰς ῥητορικήν . παραπέμπομαι τοίνυν τὰς ἄλλας διὰ τὸ μῆκος τοῦ λόγου , μήτε τὰς ποιητρίας καταλέγων , Κόρινναν καὶ Τελέσιλλαν Μυῖάν τε καὶ Σαπφώ , ἢ τὰς ζωγράφους , καθάπερ Εἰρήνην τὴν Κρατίνου θυγατέρα καὶ Ἀναξάνδραν τὴν Νεάλκους , ἅς φησι Δίδυμος ἐν Συμποσιακοῖς .
Lemmas: Ἀρήτη δέ ὁ Ἀρίστιππος ὁ Κυρηναικός ὁ Μητροδίδακτος ἐπικαλέω παιδεύω Ἀρίστιππος . παρά Πλάτων τε φιλοσοφέω Λασθέ ́νεια ὁ Ἀρκαδία καί Ἀξιοθέα ὁ Φλιάσιος · Ἀσπασία γάρ ὁ Μιλήσιος , περί ὅς καί ὁ κωμικός πολύς δή καταγράφω , Σωκράτης μέν ἀπολαύω εἰς φιλοσοφία , Περικλῆς δέ εἰς ῥητορικός . παραπέμπω τοίνυν ὁ ἄλλος διά ὁ μῆκος ὁ λόγος , μήτε ὁ ποιήτρια καταλέγω , Κόριννα καί Τελέσιλλα Μυῖα τε καί Σαπφώ , ἤ ὁ ζωγράφος , καθά Εἰρήνη ὁ Κρατῖνος θυγάτηρ καί Ἀναξάνδρη ὁ Νεάλκης , ὅς φημί Δίδυμος ἐν Συμποσιακός .
clemens-alexandrinus.stromata 4.19.123
ἡ δὲ Κλεοβούλου θυγάτηρ τοῦ σοφοῦ καὶ Λινδίων μοναρχοῦντος τῶν ξένων τῶν πατρῴων οὐκ ᾐδεῖτο ἀπονίπτειν τοὺς πόδας · ἐπεὶ καὶ ἡ τοῦ Ἀβραὰμ γυνὴ Σάρρα ἡ μακαρία αὐτὴ τοὺς ἐγκρυφίας παρεσκεύασε τοῖς ἀγγέλοις , καὶ βασιλικαὶ κόραι παρὰ τοῖς Ἑβραίοις τὰ πρόβατα ἔνεμον , ὅθεν καὶ ἡ παρ’ Ὁμήρῳ Ναυσικάα ἐπὶ τοὺς πλυνοὺς ᾔει . Ἕλοιτ’ ἄν οὖν ἡ σώφρων πρῶτον μὲν πείθειν τὸν ἄνδρα κοινωνὸν αὐτῇ γίνεσθαι τῶν πρὸς εὐδαιμονίαν φερόντων , εἰ δὲ ἀδυνάτως ἔχοι , μόνη σπευδέτω ἐπ’ ἀρετήν . πάντα μὲν τῷ ἀνδρὶ πειθομένη ὡς μηδὲν ἄκοντος ἐκείνου πρᾶξαί ποτε πλὴν ὅσα εἰς ἀρετήν τε καὶ σωτηρίαν διαφέρειν νομίζεται · ἀλλὰ καί , εἰ καί τις εἴργοι τῆς τοιαύτης διαθέσεως ἀνυποκρίτως ὁρμῶσαν ἤτοι γυναῖκα ἢ καὶ θεράπαιναν , οὐκ ἄλλο τι φαίνεται τὸ τηνικάδε δρῶν ὁ τοιοῦτος ἢ δικαιοσύνης μὲν καὶ σωφροσύνης ἀπάγειν προῃρημένος , ἄδικον δὲ ἅμα καὶ ἀκόλαστον παρασκευάζειν βεβουλημένος τὸν οἶκον τὸν ἑαυτοῦ .
Lemmas: ὁ δέ Κλεόβουλος θυγάτηρ ὁ σοφός καί Λινδίοι μοναρχέω ὁ ξένος ὁ πατρῷος οὐ αἰδέομαι ἀπονίζω ὁ πούς · ἐπεί καί ὁ ὁ Ἀβραάμ γυνή Σάρρα ὁ μακάριος αὐτός ὁ ἐγκρυφίας παρασκευάζω ὁ ἄγγελος , καί βασιλικός κόρη παρά ὁ Ἑβραῖος ὁ πρόβατον νέμω , ὅθεν καί ὁ παρά Ὅμηρος Ναυσικάα ἐπί ὁ πλυνός ἔρχομαι . αἱρέω ἄν οὖν ὁ σώφρων πρῶτος μέν πείθω ὁ ἀνήρ κοινωνός αὐτός γίγνομαι ὁ πρός εὐδαιμονία φέρω , εἰ δέ ἀδύνατος ἔχω , μόνος σπεύδω ἐπί ἀρετή . πᾶς μέν ὁ ἀνήρ πείθω ὡς μηδείς ἄκων ἐκεῖνος πράσσω ποτέ πλήν ὅσος εἰς ἀρετή τε καί σωτηρία διαφέρω νομίζω · ἀλλά καί , εἰ καί τις ἔργω ὁ τοιοῦτος διάθεσις ἀνυπόκριτος ὁρμάω ἤτοι γυνή ἤ καί θεράπαινα , οὐ ἄλλος τις φαίνω ὁ τηνικάδε δράω ὁ τοιοῦτος ἤ δικαιοσύνη μέν καί σωφροσύνη ἀπάγω προαιρέω , ἄδικος δέ ἅμα καί ἀκόλαστος παρασκευάζω βούλομαι ὁ οἶκος ὁ ἑαυτοῦ .
clemens-alexandrinus.stromata 4.19.124
οὐχ οἷόν τε οὖν ἐστιν ἄνδρα ἢ γυναῖκα ἐν ὁτῳοῦν ἐλλόγιμον γενέσθαι μὴ μαθήσει μηδὲ μελέτῃ τε καὶ ἀσκήσει προσχρησαμένους , τὴν δὲ ἀρετὴν οὐκ ἐπ’ ἄλλοις τισὶν εἶναί φαμεν ἢ πάντων μάλιστα ἐφ’ ἡμῖν . τὰ μὲν οὖν ἄλλα εἴργειν δύναταί τις προσπολεμῶν , τὸ δ’ ἐφ’ ἡμῖν οὐδαμῶς , οὐδ’ εἰ μάλιστα ἐνίσταιτο · θεόσδοτον γὰρ τὸ δῶρον καὶ οὐχ ὑποπῖπτον ἄλλῳ τινί . ὅθεν ἀκολασία μὲν οὐκ ἄλλου τινὸς ἄν δοξάζοιτο εἶναι κακὸν ἢ τοῦ ἀκολασταίνοντος , σωφροσύνη δὲ ἀγαθὸν αὖ τοῦ τὸ σωφρονεῖν δυναμένου .
Lemmas: οὐ οἷος τε οὖν εἰμί ἀνήρ ἤ γυνή ἐν ὅστις ἐλλόγιμος γίγνομαι μή μάθησις μηδέ μελέτη τε καί ἄσκησις προσχράομαι , ὁ δέ ἀρετή οὐ ἐπί ἄλλος τις εἰμί φημί ἤ πᾶς μάλα ἐπί ἐγώ . ὁ μέν οὖν ἄλλος ἔργω δύναμαι τις προσπολεμέω , ὁ δέ ἐπί ἐγώ οὐδαμῶς , οὐδέ εἰ μάλα ἐνίστημι · θεόσδοτος γάρ ὁ δῶρον καί οὐ ὑποπίπτω ἄλλος τις . ὅθεν ἀκολασία μέν οὐ ἄλλος τις ἄν δοξάζω εἰμί κακός ἤ ὁ ἀκολασταίνω , σωφροσύνη δέ ἀγαθός αὖ ὁ ὁ σωφρονέω δύναμαι .
clemens-alexandrinus.stromata 4.20.125
Φίλανδρον μετὰ σεμνότητος ὑπογράφει γυναῖκα Εὐριπίδης παραινῶν · εὖ λέγειν δ’ , ὅταν τι λέξῃ , χρὴ δοκεῖν , κἂν μὴ λέγῃ , κἀκπονεῖν ἅν τῷ ξυνόντι πρὸς χάριν μέλλῃ λέγειν . καὶ αὖθίς που τούτοις τὰ ὅμοια · ἡδὺ δέ , ἢν κακόν πράξῃ τι , συσκυθρωπάζειν πόσει ἄλοχον ἐν κοινῷ τε λύπης ἡδονῆς τ’ ἔχειν μέρος . τό τε πρᾶον καὶ φιλόστοργον ὧδέ πως ὑποδεικνύων κἀν ταῖς συμφοραῖς ἐπιφέρει · σοὶ δ’ ἔγωγε καὶ νοσοῦντι συννοσοῦς̓ ἀνέξομαι καὶ κακῶν τῶν σῶν συνοίσω , καὶ οὐδέν ἐστί μοι πικρόν · μετὰ γὰρ τῶν φίλων εὐτυχεῖν δυστυχεῖν τε χρή · τί γὰρ δὴ τὸ φίλον ἄλλο πλὴν τόδε ;
Lemmas: φίλανδρος μετά σεμνότης ὑπογράφω γυνή Εὐριπίδης παραινέω · εὖ λέγω δέ , ὅταν τις λέγω , χρή δοκέω , ἐάν μή λέγω , ἐκπονέω ὅς ὁ σύνειμι πρός χάρις μέλλω λέγω . καί αὖθις που οὗτος ὁ ὅμοιος · ἡδύς δέ , ἐάν κακός πράσσω τις , συσκυθρωπάζω πόσις ἄλοχος ἐν κοινός τε λύπη ἡδονή τε ἔχω μέρος . ὁ τε πρᾶος καί φιλόστοργος ὧδε πως ὑποδείκνυμι ἐν ὁ συμφορά ἐπιφέρω · σύ δέ ἐγώ καί νοσέω συννοσέω ἀνέχω καί κακός ὁ σός συμφέρω , καί οὐδείς εἰμί ἐγώ πικρός · μετά γάρ ὁ φίλος εὐτυχέω δυστυχέω τε χρή · τίς γάρ δή ὁ φίλος ἄλλος πλήν ὅδε ;
clemens-alexandrinus.stromata 4.20.126
ἁγιάζεται γοῦν καὶ γάμος κατὰ λόγον τελειούμενος , ἐὰν ἡ συζυγία ὑποπίπτῃ τῷ θεῷ καὶ διοικῆται μετὰ ἀληθινῆς καρδίας ἐν πληροφορίᾳ πίστεως , ἡγνισμένων τὰς καρδίας ἀπὸ συνειδήσεως πονηρᾶς καὶ λελουμένων τὸ σῶμα ὕδατι καθαρῷ καὶ ἐχόντων τὴν ὁμολογίαν τῆς ἐλ̣̣̔̓πίδος · πιστὸς γὰρ ὁ ἐπαγγειλάμενος . χρὴ δὲ τὸν εὐδαίμονα γάμον οὔτε πλούτῳ ποτὲ οὔτε κάλλει κρίνεσθαι , ἀλλ’ ἀρετῇ . οὐδεμίαν , φησὶν ἡ τραγῳδία , ὤνησε κάλλος εἰς πόσιν ξυνάορον , ἁρετὴ δὲ ὤνησε πολλάς · πᾶσα γὰρ ἀγαθὴ γυνή , ἥτις ἀνδρὶ συντέτηκε , σωφρονεῖν ἐπίσταται . εἶτα οἷον παραινέσεις διδοῦσά φησι · πρῶτα μέν γε τοῦθ’ ὑπάρχει , κἂν ἄμορφος ᾖ πόσις , χρὴ δοκεῖν εὔμορφον εἶναι τῇ γε νοῦν κεκτημένῃ . οὐ γὰρ ὀφθαλμὸς τὸ κρῖνόν ἐστιν , ἀλλὰ νοῦς ὁρᾷ , καὶ τὰ ἐπὶ τούτοις . πάνυ γὰρ κυρίως ἡ γραφὴ βοηθὸν εἶπεν τὴν γυναῖκα δεδόσθαι τἀνδρὶ παρὰ τοῦ θεοῦ .
Lemmas: ἁγιάζω γοῦν καί γάμος κατά λόγος τελειόω , ἐάν ὁ συζυγία ὑποπίπτω ὁ θεός καί διοικέω μετά ἀληθινός καρδία ἐν πληροφορία πίστις , ἁγνίζω ὁ καρδία ἀπό συνείδησις πονηρός καί λούω ὁ σῶμα ὕδωρ καθαρός καί ἔχω ὁ ὁμολογία ὁ ἐλπίς · πιστός γάρ ὁ ἐπαγγέλλω . χρή δέ ὁ εὐδαίμων γάμος οὔτε πλοῦτος ποτέ οὔτε κάλλος κρίνω , ἀλλά ἀρετή . οὐδείς , φημί ὁ τραγῳδία , ὀνίνημι κάλλος εἰς πόσις συνάορος , ἀρετή δέ ὀνίνημι πολύς · πᾶς γάρ ἀγαθός γυνή , ὅστις ἀνήρ συντήκω , σωφρονέω ἐπίσταμαι . εἶτα οἷος παραίνεσις δίδωμι φημί · πρῶτος μέν γε οὗτος ὑπάρχω , ἐάν ἄμορφος εἰμί πόσις , χρή δοκέω εὔμορφος εἰμί ὁ γε νόος κτάομαι . οὐ γάρ ὀφθαλμός ὁ κρίνω εἰμί , ἀλλά νόος ὁράω , καί ὁ ἐπί οὗτος . πάνυ γάρ κύριος ὁ γραφή βοηθός λέγω ὁ γυνή δίδωμι ἀνήρ παρά ὁ θεός .
clemens-alexandrinus.stromata 4.20.127
δῆλον οὖν οἶμαι ὡς ἕκαστον τῶν προσπιπτόντων λυπηρῶν πρὸς τἀνδρὸς κατὰ τὴν οἰκουρίαν λόγῳ θεραπεύειν μετὰ πειθοῦς προαιρήσεται · εἰ δὲ μὴ ὑπακούοι , τότε ἤδη πειράσεται καθ’ ὅσον οἷόν τέ ἐστιν ἀνθρωπίνῃ φύσει ἀναμάρτητον διεξάγειν βίον , ἐάν τε ἀποθνῄσκειν δέῃ μετὰ τοῦ λόγου ἐάν τε ζῆν , συλλήπτορα καὶ κοινωνὸν τῆς τοιαύτης πράξεως τὸν θεὸν εἶναι νομίζουσα , τὸν τῷ ὄντι παραστάτην καὶ σωτῆρα εἴς τε τὸ παρὸν εἴς τε τὸ μέλλον , στρατηγόν τε καὶ ἡγεμόνα πάσης πράξεως ἐκεῖνον πεποιημένη , σωφροσύνην μὲν καὶ δικαιοσύνην ἔργον ἡγουμένη , τὸ θεοφιλὲς δὲ ποιουμένη τέλος .
Lemmas: δῆλος οὖν οἴομαι ὡς ἕκαστος ὁ προσπίπτω λυπηρός πρός ἀνήρ κατά ὁ οἰκουρία λόγος θεραπεύω μετά πειθώ προαιρέω · εἰ δέ μή ὑπακούω , τότε ἤδη πειράω κατά ὅσος οἷος τε εἰμί ἀνθρώπινος φύσις ἀναμάρτητος διεξάγω βίος , ἐάν τε ἀποθνῄσκω δέω μετά ὁ λόγος ἐάν τε ζάω , συλλήπτωρ καί κοινωνός ὁ τοιοῦτος πρᾶξις ὁ θεός εἰμί νομίζω , ὁ ὁ εἰμί παραστάτης καί σωτήρ εἰς τε ὁ πάρειμι εἰς τε ὁ μέλλω , στρατηγός τε καί ἡγεμών πᾶς πρᾶξις ἐκεῖνος ποιέω , σωφροσύνη μέν καί δικαιοσύνη ἔργον ἡγέομαι , ὁ θεοφιλής δέ ποιέω τέλος .
clemens-alexandrinus.stromata 4.20.128
χαριέντως γοῦν ἐν τῇ πρὸς Τίτον ἐπιστολῇ ὁ ἀπόστολος δεῖν εἶναί φησι τὰς πρεσβύτιδας ἐν καταστήματι ἱεροπρεπεῖ , μὴ διαβόλους , μὴ οἴνῳ πολλῷ δεδουλωμένας , ἵνα σωφρονίζωσι τὰς νέας φιλάνδρους εἶναι , φιλοτέκνους , σώφρονας , ἁγνάς , οἰκουρούς , ἀγαθάς , ὑποτασσομένας τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν , ἵνα μὴ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ βλασφημῆται . μᾶλλον δέ , φησίν , εἰρήνην διώκετε μετὰ πάντων καὶ τὸν ἁγιασμόν , οὗ χωρὶς οὐδεὶς ὄψεται τὸν κύριον , ἐπισκοποῦντες μή τις πόρνος ἢ βέβηλος ὡς Ἠσαῦ , ὅς ἀντὶ βρώσεως μιᾶς ἀπέδοτο τὰ πρωτοτόκια , καὶ μή τις ῥίζα πικρίας ἄνω φύουσα ἐνοχλῇ καὶ δἰ αὐτῆς μιανθῶσιν οἱ πολλοί .
Lemmas: χαρίεις γοῦν ἐν ὁ πρός Τίτος ἐπιστολή ὁ ἀπόστολος δέω εἰμί φημί ὁ πρεσβῦτις ἐν κατάστημα ἱεροπρεπής , μή διάβολος , μή οἶνος πολύς δουλόω , ἵνα σωφρονίζω ὁ νέος φίλανδρος εἰμί , φιλότεκνος , σώφρων , ἁγνός , οἰκουρός , ἀγαθός , ὑποτάσσω ὁ ἴδιος ἀνήρ , ἵνα μή ὁ λόγος ὁ θεός βλασφημέω . μάλα δέ , φημί , εἰρήνη διώκω μετά πᾶς καί ὁ ἁγιασμός , ὅς χωρίς οὐδείς ὁράω ὁ κύριος , ἐπισκοπέω μή τις πόρνος ἤ βέβηλος ὡς Ἠσαῦ , ὅς ἀντί βρῶσις εἷς ἀποδίδωμι ὁ πρωτοτόκιον , καί μή τις ῥίζα πικρία ἄνω φύω ἐνοχλέω καί διά αὐτός μιαίνω ὁ πολύς .
clemens-alexandrinus.stromata 4.20.129
εἷθ’ οἷον κολοφῶνα ἐπιθεὶς τῷ περὶ γάμου ζητήματι ἐπιφέρει · τίμιος ὁ γάμος ἐν πᾶσι καὶ ἡ κοίτη ἀμίαντος · πόρνους δὲ καὶ μοιχοὺς κρινεῖ ὁ θεός . ἑνὸς δὴ σκοποῦ καὶ ἑνὸς δὴ τέλους ἀνδρὶ καὶ γυναικὶ δεδειγμένου , τί τὸ τέλειον , ὁ Πέτρος ἐν τῇ ἐπιστολῇ φησι · ὀλίγον ἄρτι εἰ δέον λυπηθέντες ἐν ποικίλοις πειρασμοῖς , ἵνα τὸ δοκίμιον τῆς πίστεως ὑμῶν πολὺ τιμιώτερον χρυσίου τοῦ ἀπολλυμένου καὶ διὰ πυρὸς δεδοκιμασμένου εὑρεθῇ εἰς ἔπαινον καὶ δόξαν ἐν ἀποκαλύψει Ἰησοῦ Χριστοῦ · ὅν οὐκ εἰδότες ἀγαπᾶτε , εἰς ὃν ἄρτι μὴ ὁρῶντες , πιστεύοντες δὲ ἀγαλλιᾶσθε χαρᾷ ἀνεκλαλήτῳ καὶ δεδοξασμένῃ , κομιζόμενοι τὸ τέλος τῆς πίστεως σωτηρίαν ψυχῶν . διὸ καὶ Παῦλος καυχᾶται διὰ Χριστὸν γεγονέναι ἐν κόποις περισσοτέρως , ἐν πληγαῖς ὑπερβαλλόντως , ἐν θανάτοις πολλάκις .
Lemmas: εἶτα οἷος κολοφών ἐπιτίθημι ὁ περί γάμος ζήτημα ἐπιφέρω · τίμιος ὁ γάμος ἐν πᾶς καί ὁ κοίτη ἀμίαντος · πόρνος δέ καί μοιχός κρίνω ὁ θεός . εἷς δή σκοπός καί εἷς δή τέλος ἀνήρ καί γυνή δείκνυμι , τίς ὁ τέλειος , ὁ Πέτρος ἐν ὁ ἐπιστολή φημί · ὀλίγος ἄρτι εἰ δέω λυπέω ἐν ποικίλος πειρασμός , ἵνα ὁ δοκιμεῖον ὁ πίστις σύ πολύς τίμιος χρυσίον ὁ ἀπόλλυμι καί διά πῦρ δοκιμάζω εὑρίσκω εἰς ἔπαινος καί δόξα ἐν ἀποκάλυψις Ἰησοῦς Χριστός · ὅς οὐ οἶδα ἀγαπάω , εἰς ὅς ἄρτι μή ὁράω , πιστεύω δέ ἀγαλλιάω χαρά ἀνεκλάλητος καί δοξάζω , κομίζω ὁ τέλος ὁ πίστις σωτηρία ψυχή . διό καί Παῦλος καυχάομαι διά Χριστός γίγνομαι ἐν κόπος περισσός , ἐν πληγή ὑπερβαλλόντως , ἐν θάνατος πολλάκις .
clemens-alexandrinus.stromata 4.21.130
Ἐνταῦθα τὸ τέλειον εὑρίσκω πολλαχῶς ἐκλαμβανόμενον κατὰ τὸν ἐν ἑκάστῃ κατορθοῦντα ἀρετῇ . τελειοῦται γοῦν τις καὶ ὡς εὐλαβὴς καὶ ὡς ὑπομονητικὸς καὶ ὡς ἐγκρατὴς καὶ ὡς ἐργάτης καὶ ὡς μάρτυς καὶ ὡς γνωστικός · πάντα δὲ ὁμοῦ τέλειος οὐκ οἶδ’ εἴ τις ἀνθρώπων , ἔτι ἄνθρωπος ὤν , πλὴν μόνον ὁ δἰ ἡμᾶς ἄνθρωπον ἐνδυσάμενος . καίτοι καὶ κατὰ νόμον ψιλόν τις ἂν εἴη τέλειος , ὅς ἀποχὴν κακῶν ἐπαγγέλλεται · ὁδὸς δέ ἐστιν αὕτη ἐπί τε τὸ εὐαγγέλιον ἐπί τε τὴν εὐποιίαν . ἀλλὰ νομικοῦ μὲν τελείωσις γνωστικὴ εὐαγγελίου πρόσληψις , ἵνα γένηται ὁ κατὰ νόμον τέλειος · οὕτω γὰρ προεθέσπισεν ὁ κατὰ νόμον Μωυσῆς ἀκοῦσαι δεῖν , ἵνα ἐκδεξώμεθα κατὰ τὸν ἀπόστολον πλήρωμα νόμου τὸν Χριστόν . ἐν εὐαγγελίῳ δὲ ἤδη προκόπτει ὁ γνωστικός , οὐ βαθμῷ χρησάμενος τῷ νόμῳ μόνον , συνιεὶς δὲ αὐτὸν καὶ νοήσας ὡς παρέδωκε τοῖς ἀποστόλοις ὁ τὰς διαθήκας δεδωκὼς κύριος . εἰ δὲ καὶ πολιτεύσαιτο ὀρθῶς ( ὥσπερ οὐν ἀδύνατον δυσεργείᾳ γνῶσιν ἐπακολουθεῖν ) μάρτυς τε ἐπὶ τοῖσδε ὀρθότατα ὁμολογήσας δἰ ἀγάπην γένοιτο , πλείονα τὴν ἀξίαν ὡς ἐν ἀνθρώποις λαμβάνων , οὐδ’ οὕτως φθάσει τέλειος ἐν σαρκὶ κληθείς , ἐπεὶ τὴν προσηγορίαν ταύτην προείληφεν ἡ συμπεραίωσις τοῦ βίου , φθάσαντος ἤδη τοῦ γνωστικοῦ μάρτυρος τὸ τέλειον ἔργον ἐνδείξασθαι καὶ παραστῆσαι κυρίως δἰ ἀγάπης γνωστικῆς εὐχαριστηθέντος αἵματος παραπεμπομένου τὸ πνεῦμα .
Lemmas: ἐνταῦθα ὁ τέλειος εὑρίσκω πολλαχῶς ἐκλαμβάνω κατά ὁ ἐν ἕκαστος κατορθόω ἀρετή . τελειόω γοῦν τις καί ὡς εὐλαβής καί ὡς ὑπομονητικός καί ὡς ἐγκρατής καί ὡς ἐργάτης καί ὡς μάρτυς καί ὡς γνωστικός · πᾶς δέ ὁμοῦ τέλειος οὐ οἶδα εἰ τις ἄνθρωπος , ἔτι ἄνθρωπος εἰμί , πλήν μόνος ὁ διά ἐγώ ἄνθρωπος ἐνδύω . καίτοι καί κατά νόμος ψιλός τις ἄν εἰμί τέλειος , ὅς ἀποχή κακός ἐπαγγέλλω · ὁδός δέ εἰμί οὗτος ἐπί τε ὁ εὐαγγέλιον ἐπί τε ὁ εὐποιία . ἀλλά νομικός μέν τελείωσις γνωστικός εὐαγγέλιον πρόσληψις , ἵνα γίγνομαι ὁ κατά νόμος τέλειος · οὕτως γάρ προθεσπίζω ὁ κατά νόμος Μωϋσῆς ἀκούω δέω , ἵνα ἐκδείκνυμι κατά ὁ ἀπόστολος πλήρωμα νόμος ὁ Χριστός . ἐν εὐαγγέλιον δέ ἤδη προκόπτω ὁ γνωστικός , οὐ βαθμός χράω ὁ νόμος μόνος , συνίημι δέ αὐτός καί νοέω ὡς παραδίδωμι ὁ ἀπόστολος ὁ ὁ διαθήκη δίδωμι κύριος . εἰ δέ καί πολιτεύω ὀρθός ( ὥσπερ οὖν ἀδύνατος δυσέργεια γνῶσις ἐπακολουθέω ) μάρτυς τε ἐπί ὅδε ὀρθός ὁμολογέω διά ἀγάπη γίγνομαι , πολύς ὁ ἀξία ὡς ἐν ἄνθρωπος λαμβάνω , οὐδέ οὕτως φθάνω τέλειος ἐν σάρξ καλέω , ἐπεί ὁ προσηγορία οὗτος προλαμβάνω ὁ συμπεραίωσις ὁ βίος , φθάνω ἤδη ὁ γνωστικός μάρτυς ὁ τέλειος ἔργον ἐνδείκνυμι καί παρίστημι κύριος διά ἀγάπη γνωστικός εὐχαριστέω αἷμα παραπέμπω ὁ πνεῦμα .
clemens-alexandrinus.stromata 4.21.132
Ταῦτα γνωστικῆς ἀσκήσεως προγυμνάσματα . ἐπεὶ δὲ ὁ παντοκράτωρ θεὸς αὐτὸς ἔδωκεν τοὺς μὲν ἀποστόλους , τοὺς δὲ προφήτας , τοὺς δὲ εὐαγγελιστάς , τοὺς δὲ ποιμένας καὶ διδασκάλους , πρὸς τὸν καταρτισμὸν τῶν ἁγίων εἰς ἔργον διακονίας , εἰς οἰκοδομὴν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ , μέχρι καταντήσωμεν πάντες εἰς τὴν ἑνότητα τῆς πίστεως καὶ τῆς ἐπιγνώσεως τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ , εἰς ἄνδρα τέλειον , εἰς μέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ , σπευστέον ἀπανδροῦσθαι γνωστικῶς καὶ τελειοῦσθαι ὡς ὅτι μάλιστα ἔτι ἐν σαρκὶ καταμένοντας , ἐκ τῆς τελείας ἐνθένδε ὁμοφροσύνης μελετήσαντας συνδραμεῖν τῷ θελήματι τοῦ θεοῦ εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῆς τῷ ὄντι τελείας εὐγενείας τε καὶ συγγενείας εἰς τὸ πλήρωμα τοῦ Χριστοῦ τὸ ἐκ καταρτισμοῦ τελείως ἀπηρτισμένον . ἤδη συνορῶμεν ὅπῃ καὶ ὅπως καὶ ὁπότε ὁ θεῖος ἀπόστολος τὸν τέλειον λέγει καὶ ὡς τελείων ἐμφαίνει διαφοράς . πάλιν τε αὖ ἑκάστῳ δίδοται ἡ φανέρωσις τοῦ πνεύματος πρὸς τὸ συμφέρον . ᾧ μὲν γὰρ δίδοται διὰ τοῦ πνεύματος λόγος σοφίας , ἄλλῳ δὲ λόγος γνώσεως κατὰ τὸ αὐτὸ πνεῦμα , ἑτέρῳ πίστις ἐν τῷ αὐτῷ πνεύματι , ἄλλῳ δὲ χαρίσματα ἰαμάτων ἐν τῷ αὐτῷ πνεύματι , ἄλλῳ δὲ ἐνεργήματα δυνάμεων , ἄλλῳ προφητεία , ἄλλῳ διάκρισις πνευμάτων , ἑτέρῳ γένη γλωσσῶν , ἄλλῳ δὲ ἑρμηνεία γλωσσῶν · πάντα δὲ ταῦτα ἐνεργεῖ τὸ ἓν καὶ τὸ αὐτὸ πνεῦμα , διαιροῦν ἰδίᾳ ἑκάστῳ καθὼς βούλεται .
Lemmas: οὗτος γνωστικός ἄσκησις προγύμνασμα . ἐπεί δέ ὁ παντοκράτωρ θεός αὐτός δίδωμι ὁ μέν ἀπόστολος , ὁ δέ προφήτης , ὁ δέ εὐαγγελιστής , ὁ δέ ποιμήν καί διδάσκαλος , πρός ὁ καταρτισμός ὁ ἅγιος εἰς ἔργον διακονία , εἰς οἰκοδομή ὁ σῶμα ὁ Χριστός , μέχρι καταντάω πᾶς εἰς ὁ ἑνότης ὁ πίστις καί ὁ ἐπίγνωσις ὁ υἱός ὁ θεός , εἰς ἀνήρ τέλειος , εἰς μέτρον ἡλικία ὁ πλήρωμα ὁ Χριστός , σπευστέον ἀπανδρόομαι γνωστικός καί τελειόω ὡς ὅτι μάλα ἔτι ἐν σάρξ καταμένω , ἐκ ὁ τέλειος ἐνθένδε ὁμοφροσύνη μελετάω συντρέχω ὁ θέλημα ὁ θεός εἰς ὁ ἀποκατάστασις ὁ ὁ εἰμί τέλειος εὐγένεια τε καί συγγένεια εἰς ὁ πλήρωμα ὁ Χριστός ὁ ἐκ καταρτισμός τέλειος ἀπαρτίζω . ἤδη συνοράω ὅπῃ καί ὅπως καί ὁπότε ὁ θεῖος ἀπόστολος ὁ τέλειος λέγω καί ὡς τέλειος ἐμφαίνω διαφορά . πάλιν τε αὖ ἕκαστος δίδωμι ὁ φανέρωσις ὁ πνεῦμα πρός ὁ συμφέρω . ὅς μέν γάρ δίδωμι διά ὁ πνεῦμα λόγος σοφία , ἄλλος δέ λόγος γνῶσις κατά ὁ αὐτός πνεῦμα , ἕτερος πίστις ἐν ὁ αὐτός πνεῦμα , ἄλλος δέ χάρισμα ἴαμα ἐν ὁ αὐτός πνεῦμα , ἄλλος δέ ἐνέργημα δύναμις , ἄλλος προφητεία , ἄλλος διάκρισις πνεῦμα , ἕτερος γένος γλῶσσα , ἄλλος δέ ἑρμηνεία γλῶσσα · πᾶς δέ οὗτος ἐνεργέω ὁ εἷς καί ὁ αὐτός πνεῦμα , διαιρέω ἴδιος ἕκαστος καθώς βούλομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 4.21.133
ὧν οὕτως ἐχόντων οἱ μὲν προφῆται ἐν προφητείᾳ τέλειοι , οἱ δίκαιοι δὲ ἐν δικαιοσύνῃ καὶ οἱ μάρτυρες ἐν ὁμολογίᾳ , ἄλλοι δὲ ἐν κηρύγματι , οὐκ ἀμέτοχοι μὲν τῶν κοινῶν ἀρετῶν , κατορθοῦντες δὲ ἐν οἷς ἐτάχθησαν · ἐπεὶ τίς ἂν εὖ φρονῶν εἴποι τὸν προφήτην οὐ δίκαιον ; τί γάρ ; οὐχὶ καὶ οἱ δίκαιοι ὥσπερ Ἀβραὰμ προεφήτευσαν ; ἄλλῳ μὲν γὰρ ἔδωκε θεὸς πολεμήια ἔργα , ἄλλῳ δ’ ὀρχηστύν , ἑτέρῳ κίθαριν καὶ ἀοιδήν , Ὅμηρος λέγει . ἀλλ’ ἕκαστος ἴδιον ἔχει χάρισμα ἀπὸ θεοῦ , ὃ μὲν οὕτως , ὃ δὲ οὕτως , οἱ ἀπόστολοι δὲ ἐν πᾶσι πεπληρωμένοι .
Lemmas: ὅς οὕτως ἔχω ὁ μέν προφήτης ἐν προφητεία τέλειος , ὁ δίκαιος δέ ἐν δικαιοσύνη καί ὁ μάρτυς ἐν ὁμολογία , ἄλλος δέ ἐν κήρυγμα , οὐ ἀμέτοχος μέν ὁ κοινός ἀρετή , κατορθόω δέ ἐν ὅς τάσσω · ἐπεί τίς ἄν εὖ φρονέω λέγω ὁ προφήτης οὐ δίκαιος ; τίς γάρ ; οὐ καί ὁ δίκαιος ὥσπερ Ἀβραάμ προφητεύω ; ἄλλος μέν γάρ δίδωμι θεός πολεμήϊος ἔργον , ἄλλος δέ ὀρχηστύς , ἕτερος κίθαρις καί ἀοιδή , Ὅμηρος λέγω . ἀλλά ἕκαστος ἴδιος ἔχω χάρισμα ἀπό θεός , ὁ μέν οὕτως , ὁ δέ οὕτως , ὁ ἀπόστολος δέ ἐν πᾶς πληρόω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.21.134
εὑρήσεις γοῦν , ἢν θελήσῃς , ἐκ τῶν πράξεων καὶ τῶν συγγραμμάτων αὐτῶν τὴν γνῶσιν , τὸν βίον , τὸ κήρυγμα , τὴν δικαιοσύνην , τὴν ἁγνείαν , τὴν προφητείαν . ἰστέον μέντοι ὅτι , εἰ καὶ ὁ Παῦλος τοῖς χρόνοις νεάζει , εὐθέως μετὰ τὴν τοῦ κυρίου ἀνάληψιν ἀκμάσας , ἀλλ’ οὖν ἡ γραφὴ αὐτῷ ἐκ τῆς παλαιᾶς ἤρτηται διαθήκης , ἐκεῖθεν ἀναπνέουσα καὶ λαλοῦσα · ἡ γὰρ εἰς Χριστὸν πίστις καὶ ἡ τοῦ εὐαγγελίου γνῶσις ἐξήγησίς ἐστι τοῦ νόμου καὶ πλήρωσις . καὶ διὰ τοῦτο εἴρηται τοῖς Ἑβραίοις · ἐὰν μὴ πιστεύσητε , οὐ μὴ συνῆτε , τουτέστιν ἐὰν μὴ πιστεύσητε τῷ διὰ νόμου προφητευθέντι καὶ ὑπὸ νόμου θεσπισθέντι , οὐ συνήσετε τὴν διαθήκην τὴν παλαιάν , ἣν αὐτὸς κατὰ τὴν ἰδίαν ἐξηγήσατο παρουσίαν .
Lemmas: εὑρίσκω γοῦν , ἐάν ἐθέλω , ἐκ ὁ πρᾶξις καί ὁ σύγγραμμα αὐτός ὁ γνῶσις , ὁ βίος , ὁ κήρυγμα , ὁ δικαιοσύνη , ὁ ἁγνεία , ὁ προφητεία . οἶδα μέντοι ὅτι , εἰ καί ὁ Παῦλος ὁ χρόνος νεάζω , εὐθύς μετά ὁ ὁ κύριος ἀνάληψις ἀκμάζω , ἀλλά οὖν ὁ γραφή αὐτός ἐκ ὁ παλαιός ἀρτέομαι διαθήκη , ἐκεῖθεν ἀναπνέω καί λαλέω · ὁ γάρ εἰς Χριστός πίστις καί ὁ ὁ εὐαγγέλιον γνῶσις ἐξήγησις εἰμί ὁ νόμος καί πλήρωσις . καί διά οὗτος λέγω ὁ Ἑβραῖος · ἐάν μή πιστεύω , οὐ μή συνίημι , τουτέστι ἐάν μή πιστεύω ὁ διά νόμος προφητεύω καί ὑπό νόμος θεσπίζω , οὐ συνίημι ὁ διαθήκη ὁ παλαιός , ὅς αὐτός κατά ὁ ἴδιος ἐξηγέομαι παρουσία .
clemens-alexandrinus.stromata 4.22.135
Ὁ δὴ συνίων καὶ διορατικὸς οὗτός ἐστιν ὁ γνωστικός . ἔργον δὲ αὐτοῦ οὐχ ἡ ἀποχὴ τῶν κακῶν ( ἐπιβάθρα γὰρ αὕτη προκοπῆς μεγίστης ) , οὐδὲ μὴν ποιεῖν τι ἀγαθὸν ἤτοι διὰ φόβον ( γέγραπται γάρ · ποῦ φύγω καὶ ποῦ κρυβήσομαι ἀπὸ προσώπου σου ; ἐὰν ἀναβῶ εἰς τὸν οὐρανόν , σὺ ἐκεῖ εἶ · ἐὰν ἀπέλθω εἰς τὰ ἔσχατα τῆς θαλάσσης , ἐκεῖ ἡ δεξιά σου · ἐὰν καταβῶ εἰς ἀβύσσους , ἐκεῖ τὸ πνεῦμά σου ) , ἀλλ’ οὐδὲ δἰ ἐλπίδα τιμῆς ἐπηγγελμένης ( εἴρηται γάρ · ἰδοὺ κύριος καὶ ὁ μισθὸς αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ , ἀποδοῦναι ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε καὶ οὖς οὐκ ἤκουσεν καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη , ἃ ἡτοίμασεν ὁ θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν ) , μόνη δ’ ἡ δἰ ἀγάπην εὐποιία ἡ δἰ αὐτὸ τὸ καλὸν αἱρετὴ τῷ γνωστικῷ .
Lemmas: ὁ δή συνίημι καί διορατικός οὗτος εἰμί ὁ γνωστικός . ἔργον δέ αὐτός οὐ ὁ ἀποχή ὁ κακός ( ἐπιβάθρα γάρ οὗτος προκοπή μέγας ) , οὐδέ μήν ποιέω τις ἀγαθός ἤτοι διά φόβος ( γράφω γάρ · ποῦ φεύγω καί ποῦ κρύπτω ἀπό πρόσωπον σύ ; ἐάν ἀναβαίνω εἰς ὁ οὐρανός , σύ ἐκεῖ εἰμί · ἐάν ἀπέρχομαι εἰς ὁ ἔσχατος ὁ θάλασσα , ἐκεῖ ὁ δεξιός σύ · ἐάν καταβαίνω εἰς ἄβυσσος , ἐκεῖ ὁ πνεῦμα σύ ) , ἀλλά οὐδέ διά ἐλπίς τιμή ἐπαγγέλλω ( λέγω γάρ · ἰδού κύριος καί ὁ μισθός αὐτός ἀπό πρόσωπον αὐτός , ἀποδίδωμι ἕκαστος κατά ὁ ἔργον αὐτός ὅς ὀφθαλμός οὐ ὁράω καί οὖς οὐ ἀκούω καί ἐπί καρδία ἄνθρωπος οὐ ἀναβαίνω , ὅς ἑτοιμάζω ὁ θεός ὁ ἀγαπάω αὐτός ) , μόνος δέ ὁ διά ἀγάπη εὐποιία ὁ διά αὐτός ὁ καλός αἱρετός ὁ γνωστικός .
clemens-alexandrinus.stromata 4.22.136
αὐτίκα ἐκ προσώπου τοῦ θεοῦ τῷ κυρίῳ λέλεκται · αἴτησαι παρ’ ἐμοῦ καὶ δώσω σοι ἔθνη τὴν κληρονομίαν σου , αἴτημα τὸ βασιλικώτατον διδάσκων αἰτεῖσθαι τὴν τῶν ἀνθρώπων σωτηρίαν ἀμισθί , ἵνα δὴ ἡμεῖς κληρονομήσωμεν καὶ κτησώμεθα τὸν κύριον . ἔμπαλιν γὰρ χρείας τινὸς ἕνεκεν , ἵνα μοι τόδε γένηται καὶ τόδε μὴ γένηται , τῆς ἐπιστήμης ἐφίεσθαι τῆς περὶ τὸν θεὸν οὐκ ἴδιον γνωστικοῦ , ἀπόχρη δ’ αὐτῷ αἰτία τῆς θεωρίας ἡ γνῶσις αὐτή . τολμήσας γὰρ εἴποιμ’ ἄν , οὐ διὰ τὸ σῴζεσθαι βούλεσθαι τὴν γνῶσιν αἱρήσεται ὁ δἰ αὐτὴν τὴν θείαν ἐπιστήμην μεθέπων τὴν γνῶσιν · τὸ μὲν γὰρ νοεῖν ἐκ συνασκήσεως εἰς τὸ ἀεὶ νοεῖν ἐκτείνεται , τὸ δὲ ἀεὶ νοεῖν , οὐσία τοῦ γινώσκοντος κατὰ ἀνάκρασιν ἀδιάστατον γενομένη καὶ ἀίδιος θεωρία , ζῶσα ὑπόστασις μένει . εἰ γοῦν τις καθ’ ὑπόθεσιν προθείη τῷ γνωστικῷ , πότερον ἑλέσθαι βούλοιτο , τὴν γνῶσιν τοῦ θεοῦ ἢ τὴν σωτηρίαν τὴν αἰώνιον , εἴη δὲ ταῦτα κεχωρισμένα ( παντὸς μᾶλλον ἐν ταὐτότητι ὄντα ) , οὐδὲ κα θ’ ὁτιοῦν διστάσας ἕλοιτ’ ἂν τὴν γνῶσιν τοῦ θεοῦ , δἰ αὑτὴν αἱρετὴν κρίνας εἶναι τὴν ἐπαναβεβηκυῖαν τῆς πίστεως δἰ ἀγάπην εἰς γνῶσιν ἰδιότητα .
Lemmas: αὐτίκα ἐκ πρόσωπον ὁ θεός ὁ κύριος λέγω · αἰτέω παρά ἐγώ καί δίδωμι σύ ἔθνος ὁ κληρονομία σύ , αἴτημα ὁ βασιλικός διδάσκω αἰτέω ὁ ὁ ἄνθρωπος σωτηρία ἀμισθί , ἵνα δή ἐγώ κληρονομέω καί κτάομαι ὁ κύριος . ἔμπαλιν γάρ χρεία τις ἕνεκα , ἵνα ἐγώ ὅδε γίγνομαι καί ὅδε μή γίγνομαι , ὁ ἐπιστήμη ἐφίημι ὁ περί ὁ θεός οὐ ἴδιος γνωστικός , ἀποχράω δέ αὐτός αἴτιος ὁ θεωρία ὁ γνῶσις αὐτός . τολμάω γάρ λέγω ἄν , οὐ διά ὁ σῴζω βούλομαι ὁ γνῶσις αἱρέω ὁ διά αὐτός ὁ θεῖος ἐπιστήμη μεθέπω ὁ γνῶσις · ὁ μέν γάρ νοέω ἐκ συνάσκησις εἰς ὁ ἀεί νοέω ἐκτείνω , ὁ δέ ἀεί νοέω , οὐσία ὁ γιγνώσκω κατά ἀνάκρασις ἀδιάστατος γίγνομαι καί ἀίδιος θεωρία , ζάω ὑπόστασις μένω . εἰ γοῦν τις κατά ὑπόθεσις προτίθημι ὁ γνωστικός , πότερος αἱρέω βούλομαι , ὁ γνῶσις ὁ θεός ἤ ὁ σωτηρία ὁ αἰώνιος , εἰμί δέ οὗτος χωρίζω ( πᾶς μάλα ἐν ταὐτότης εἰμί ) , οὐδέ ἄν τε ὁστισοῦν διστάζω αἱρέω ἄν ὁ γνῶσις ὁ θεός , διά ἑαυτοῦ αἱρετός κρίνω εἰμί ὁ ἐπαναβαίνω ὁ πίστις διά ἀγάπη εἰς γνῶσις ἰδιότης .
clemens-alexandrinus.stromata 4.22.137
αὕτη τοίνυν ἡ πρώτη ἀγαθοποιία τοῦ τελείου , ὅταν μὴ διά τι χρειῶδες τῶν εἰς αὐτὸν συντεινόντων γίνηται , κρίναντος δ’ ὅτι καλὸν τὸ ἀγαθὸν ποιεῖν , ἐκτενῶς ἡ ἐνέργεια φερομένη ἐν πάσῃ πράξει ἀγαθύνηται , οὐκ ἐφ’ ὧν μέν , ἐφ’ ὧν δ’ οὔ , ἀλλ’ ἐν ἕξει εὐποιίας καταστᾶσα μήτε διὰ δόξαν ἔτι ἤ , ὥς φασιν οἱ φιλόσοφοι , τὴν εὔκλειαν μήτε διὰ μισθὸν εἴτε παρὰ ἀνθρώπων εἴτε καὶ ἐκ θεοῦ · κατ’ εἰκόνα καὶ καθ’ ὁμοίωσιν τοῦ κυρίου τὸν βίον ἐκτελοίη . κἄν πως ἀγαθοεργοῦντι αὐτῷ ἐναντίον τι ἀπαντήσῃ , ὡς ἀγαθὴν τὴν ἀντιμισθίαν ἀμνησικάκως προήσεται , ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους δίκαιος καὶ ἀγαθὸς γινόμενος . τοιούτοις τισὶν ὁ κύριος λέγει · γίνεσθε ὡς ὁ πατὴρ ὑμῶν τέλειος . τούτῳ τέθνηκεν ἡ σάρξ , ζῇ δὲ αὐτὸς μόνος ἀφιερώσας τὸν τάφον εἰς ναὸν ἅγιον κυρίῳ , τὴν παλαιὰν ἁμαρτητικὴν ψυχὴν ἐπιστρέψας πρὸς θεόν .
Lemmas: οὗτος τοίνυν ὁ πρῶτος ἀγαθοποιία ὁ τέλειος , ὅταν μή διά τις χρειώδης ὁ εἰς αὐτός συντείνω γίγνομαι , κρίνω δέ ὅτι καλός ὁ ἀγαθός ποιέω , ἐκτενής ὁ ἐνέργεια φέρω ἐν πᾶς πρᾶξις ἀγαθύνω , οὐ ἐπί ὅς μέν , ἐπί ὅς δέ οὐ , ἀλλά ἐν ἕξις εὐποιΐα καθίστημι μήτε διά δόξα ἔτι ἤ , ὡς φημί ὁ φιλόσοφος , ὁ εὔκλεια μήτε διά μισθός εἴτε παρά ἄνθρωπος εἴτε καί ἐκ θεός · κατά εἰκών καί κατά ὁμοίωσις ὁ κύριος ὁ βίος ἐκτελέω . ἐάν πως ἀγαθοεργέω αὐτός ἐναντίον τις ἀπαντάω , ὡς ἀγαθός ὁ ἀντιμισθία ἀμνησίκακος προίημι , ἐπί δίκαιος καί ἄδικος δίκαιος καί ἀγαθός γίγνομαι . τοιοῦτος τις ὁ κύριος λέγω · γίγνομαι ὡς ὁ πατήρ σύ τέλειος . οὗτος θνῄσκω ὁ σάρξ , ζάω δέ αὐτός μόνος ἀφιερόω ὁ τάφος εἰς ναός ἅγιος κύριος , ὁ παλαιός ἁμαρτητικός ψυχή ἐπιστρέφω πρός θεός .