clemens-alexandrinus.stromata 7.6.33
Ταύτῃ καὶ μάλιστα Ἰουδαῖοι χοιρείου ἀπέχονται , ὡς ἂν τοῦ θηρίου τούτου μιαροῦ ὄντος , ἐπεὶ μάλιστα τῶν ἄλλων τοὺς καρποὺς ἀνορύσσει καὶ φθείρει . ἐὰν δὲ λέγωσι τοῖς ἀνθρώποις δεδόσθαι τὰ ζῷα , καὶ ἡμεῖς συνομολογοῦμεν , πλὴν οὐ πάντως εἰς βρῶσιν οὐδὲ μὴν πάντα , ἀλλ᾿ ὅσα ἀεργά . διόπερ οὐ κακῶς ὁ κωμικὸς Πλάτων ἐν ταῖς Ἑορταῖς τῷ δράματί φησιν · τῶν γὰρ τετραπόδων οὐδὲν ἀποκτείνειν ἔδει ἡμᾶς τὸ λοιπόν , πλὴν ὑῶν . τὰ γὰρ κρέα ἥδιστα ἔχουσιν , καὶ οὐδὲν ἀφ᾿ ὑὸς γίγνεται πλὴν ὕστριχες καὶ πηλὸς ἡμῖν καὶ βοή . ὅθεν καὶ ὁ Αἴσωπος οὐ κακῶς ἔφη τοὺς ὗς κεκραγέναι μέγιστον , ὅταν ἕλκωνται · συνειδέναι γὰρ αὑτοῖς εἰς οὐδὲν ἄλλο χρησίμοις πλὴν εἰς τὴν θυσίαν . διὸ καὶ Κλεάνθης φησὶν ἀνθ᾿ ἁλῶν αὐτοὺς ἔχειν τὴν ψυχήν , ἵνα μὴ σαπῇ τὰ κρέα . οἳ μὲν οὖν ὡς ἄχρηστον ἐσθίουσιν , οἳ δ᾿ ὡς λυμαντικὸν τῶν καρπῶν καὶ ἄλλοι διὰ τὸ κατωφερὲς εἰς συνουσίαν εἶναι τὸ ζῷον οὐκ ἐσθίουσιν . ταύτῃ οὐδὲ τὸν τράγον ὁ νόμος θύει πλὴν ἐπὶ μόνῃ τῇ διοπομπήσει τῶν κακῶν , ἐπεὶ μητρόπολις κακίας ἡδονή . αὐτίκα καὶ συμβάλλεσθαι τὴν τῶν τραγείων κρεῶν βρῶσιν πρὸς ἐπιληψίαν λέγουσι . φασὶ δὲ πλείστην ἀνάδοσιν ἐκ χοιρείων γίνεσθαι κρεῶν , διὸ τοῖς μὲν ἀσκοῦσι τὸ σῶμα χρησιμεύει . τοῖς δὲ αὐτὴν τὴν ψυχὴν αὔξειν ἐπιχειροῦσι διὰ τὴν νωθρίαν τὴν ἀπὸ τῆς κρεοφαγίας ἐγγινομένην οὐκέτι . τάχ᾿ ἄν τις τῶν γνωστικῶν καὶ ἀσκήσεως χάριν σαρκοφαγίας ἀπόσχοιτο καὶ τοῦ μὴ σφριγᾶν περὶ τὰ ἀφροδίσια τὴν σάρκα . » οἶνος « γάρ , φησὶν Ἀνδροκύδης , » καὶ σαρκῶν ἐμφορήσεις σῶμα μὲν ῥωμαλέον ἀπεργάζονται , ψυχὴν δὲ νωχαλεστέραν . « ἄθετος οὖν ἡ τοιαύτη τροφὴ πρὸς σύνεσιν ἀκριβῆ . διὸ καὶ Αἰγύπτιοι ἐν ταῖς κατ᾿ αὐτοὺς ἁγνείαις οὐκ ἐπιτρέπουσι τοῖς ἱερεῦσι σιτεῖσθαι σάρκας ὀρνιθείοις τε ὡς κουφοτάτοις χρῶνται καὶ ἰχθύων οὐχ ἅπτονται καὶ δι᾿ ἄλλους μέν τινας μύθους , μάλιστα δὲ ὡς πλαδαρὰν τὴν σάρκα τῆς τοιᾶσδε κατασκευαζούσης βρώσεως .
Lemmas: ταύτῃ καί μάλα Ἰουδαῖος χοίρειος ἀπέχω , ὡς ἄν ὁ θηρίον οὗτος μιαρός εἰμί , ἐπεί μάλα ὁ ἄλλος ὁ καρπός ἀνορύσσω καί φθείρω . ἐάν δέ λέγω ὁ ἄνθρωπος δίδωμι ὁ ζῷον , καί ἐγώ συνομολογέω , πλήν οὐ πάντως εἰς βρῶσις οὐδέ μήν πᾶς , ἀλλά ὅσος ἀεργός . διόπερ οὐ κακός ὁ κωμικός Πλάτων ἐν ὁ Ἑορτή ὁ δρᾶμα φημί · ὁ γάρ τετράπους οὐδείς ἀποκτείνω δέω ἐγώ ὁ λοιπός , πλήν ὗς . ὁ γάρ κρέας ἡδύς ἔχω , καί οὐδείς ἀπό ὗς γίγνομαι πλήν ὕστριξ καί πηλός ἐγώ καί βοή . ὅθεν καί ὁ Αἴσωπος οὐ κακός φημί ὁ ὗς κράζω μέγας , ὅταν ἕλκω · σύνοιδα γάρ ἑαυτοῦ εἰς οὐδείς ἄλλος χρήσιμος πλήν εἰς ὁ θυσία . διό καί Κλεάνθης φημί ἀντί ἅλς αὐτός ἔχω ὁ ψυχή , ἵνα μή σήπω ὁ κρέας . ὁ μέν οὖν ὡς ἄχρηστος ἐσθίω , ὁ δέ ὡς λυμαντικός ὁ καρπός καί ἄλλος διά ὁ κατωφερής εἰς συνουσία εἰμί ὁ ζῷον οὐ ἐσθίω . οὗτος οὐδέ ὁ τράγος ὁ νόμος θύω πλήν ἐπί μόνος ὁ διόπομπησις ὁ κακός , ἐπεί μητρόπολις κακία ἡδονή . αὐτίκα καί συμβάλλω ὁ ὁ τράγειος κρέας βρῶσις πρός ἐπιληψία λέγω . φημί δέ πολύς ἀνάδοσις ἐκ χοίρειος γίγνομαι κρέας , διό ὁ μέν ἀσκέω ὁ σῶμα χρησιμεύω . ὁ δέ αὐτός ὁ ψυχή αὐξάνω ἐπιχειρέω διά ὁ νωθριάω ὁ ἀπό ὁ κρεοφαγία ἐγγίγνομαι οὐκέτι . τάχα ἄν τις ὁ γνωστικός καί ἄσκησις χάριν σαρκοφαγία ἀπέχω καί ὁ μή σφριγάω περί ὁ ἀφροδίσιος ὁ σάρξ . » οἶνος « γάρ , φημί Ἀνδροκύδης , » καί σάρξ ἐμφόρησις σῶμα μέν ῥωμαλέος ἀπεργάζομαι , ψυχή δέ νωχαλής . « ἄθετος οὖν ὁ τοιοῦτος τροφή πρός σύνεσις ἀκριβής . διό καί Αἰγύπτιος ἐν ὁ κατά αὐτός ἁγνεία οὐ ἐπιτρέπω ὁ ἱερεύς σιτέω σάρξ ὀρνιθεῖον τε ὡς κοῦφος χράω καί ἰχθῦς οὐ ἅπτω καί διά ἄλλος μέν τις μῦθος , μάλα δέ ὡς πλαδαρός ὁ σάρξ ὁ τοιόσδε κατασκευάζω βρῶσις .