ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 5.8.46
Χρησιμώτατον ἄρα τὸ τῆς συμβολικῆς ἑρμηνείας εἶδος εἰς πολλὰ καὶ πρὸς τὴν ὀρθὴν θεολογίαν συνεργοῦν καὶ πρὸς εὐσέβειαν καὶ πρὸς ἐπίδειξιν συνέσεως καὶ πρὸς βραχυλογίας ἄσκησιν καὶ σοφίας ἔνδειξιν · σοφοῦ γὰρ τὸ χρῆσθαι τῇ συμβολικῇ φράσει δεξιῶς , φησὶν ὁ γραμματικὸς Δίδυμος , καὶ τὸ γνωρίσαι τὸ διὰ ταύτης δηλούμενον . Ναὶ μὴν ἡ στοιχειωτικὴ τῶν παίδων διδασκαλία τὴν τῶν τεττάρων στοιχείων περιείληφεν ἑρμηνείαν . βέδυ μὲν γὰρ τοὺς Φρύγας τὸ ὕδωρ φησὶ καλεῖν , καθὰ καὶ Ὀρφεύς · καὶ βέδυ νυμφάων καταλείβεται ἀγλαὸν ὕδωρ . ἀλλὰ καὶ ὁ θύτης Δίων ὁμοίως φαίνεται γράφων · καὶ βέδυ λαβὼν κατὰ χειρῶν καταχέου καὶ ἐπὶ τὴν ἱεροσκοπίην τρέπου . ἔμπαλιν δὲ ὁ κωμικὸς Φιλύλλιος βέδυ τὸν ἀέρα βιόδωρον ὄντα διὰ τούτων γινώσκει · ἕλκειν τὸ βέδυ σωτήριον προσεύχομαι , ὅπερ μέγιστόν ἐστιν ὑγιείας μέρος , τὸ τὸν ἀέρα ἕλκειν καθαρόν , οὐ τεθολωμένον .
Lemmas: χρήσιμος ἄρα ὁ ὁ συμβολικός ἑρμηνεία εἶδος εἰς πολύς καί πρός ὁ ὀρθός θεολογία συνεργέω καί πρός εὐσέβεια καί πρός ἐπίδειξις σύνεσις καί πρός βραχυλογία ἄσκησις καί σοφία ἔνδειξις · σοφός γάρ ὁ χράω ὁ συμβολικός φράσις δεξιός , φημί ὁ γραμματικός Δίδυμος , καί ὁ γνωρίζω ὁ διά οὗτος δηλέομαι . ναί μήν ὁ στοιχειωτικός ὁ παῖς διδασκαλία ὁ ὁ τέσσαρες στοιχεῖον περιλαμβάνω ἑρμηνεία . βέδυ μέν γάρ ὁ Φρύξ ὁ ὕδωρ φημί καλέω , καθά καί Ὀρφεύς · καί βέδυ νύμφη καταλείβω ἀγλαός ὕδωρ . ἀλλά καί ὁ θύτης Δίων ὅμοιος φαίνω γράφω · καί βέδυ λαμβάνω κατά χείρ καταχέω καί ἐπί ὁ ἱεροσκοπία τρέπω . ἔμπαλιν δέ ὁ κωμικός Φιλύλλιος βέδυ ὁ ἀήρ βιόδωρος εἰμί διά οὗτος γιγνώσκω · ἕλκω ὁ βέδυ σωτήριος προσεύχομαι , ὅς μέγας εἰμί ὑγίεια μέρος , ὁ ὁ ἀήρ ἕλκω καθαρός , οὐ θολόω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.8.47
συνομόλογος τῆς τοιᾶσδε δόξης καὶ ὁ Κυζικηνὸς Νεάνθης γράφων τοὺς Μακεδόνων ἱερεῖς ἐν ταῖς κατευχαῖς βέδυ κατακαλεῖν ἵλεω αὐτοῖς τε καὶ τοῖς τέκνοις , ὅπερ ἑρμηνεύουσιν ἀέρα . ζὰψ δὲ τὸ πῦρ οἳ μὲν παρὰ τὴν ζέσιν ἀμαθῶς ἐδέξαντο · καλεῖται δ’ οὕτως ἡ θάλασσα , ὡς Εὐφορίων ἐν ταῖς πρὸς Θεοδωρίδαν ἀντιγραφαῖς · ζὰψ δὲ ποτὶ σπιλάδεσσι νεῶν ὀλέτειρα κακύνει . Διονύσιός τε ὁ Ἴαμβος ὁμοίως · πόντου μαινομένοιο περιστείνει ἁλυκὴ ζάψ . ὁμοίως δὲ Κρατῖνος ὁ νεώτερος κωμικός · καρῖδας ἡ ζὰψ ἐκφέρει κἰχθύδια . καὶ Σιμμίας ὁ Ῥόδιος · ἀμμὰς Ἰγνήτων καὶ Τελχίνων ἔφυ ἡ ἁλυκὴ ζάψ . χθὼν δὲ ἡ γῆ εἰς μέγεθος κεχυμένη . καὶ πλῆκτρον οἳ μὲν τὸν πόλον , οἳ δὲ τὸν ἀέρα τὸν πάντα πλήσσοντα καὶ κινοῦντα εἰς φύσιν τε καὶ αὔξησιν ἢ τὸν πάντων πληρωτικόν .
Lemmas: συνομόλογος ὁ τοιόσδε δόξα καί ὁ Κυζικηνός Νεάνθης γράφω ὁ Μακεδών ἱερεύς ἐν ὁ κατευχή βέδυ κατακαλέω ἵλαος αὐτός τε καί ὁ τέκνον , ὅς ἑρμηνεύω ἀήρ . ζάψ δέ ὁ πῦρ ὁ μέν παρά ὁ ζέσις ἀμαθής δέχομαι · καλέω δέ οὕτως ὁ θάλασσα , ὡς Εὐφορίων ἐν ὁ πρός Θεοδωρίδας ἀντιγραφή · Ζάψ δέ πρός σπιλάς ναῦς ὀλετήρ κακύνω . Διονύσιος τε ὁ Ἴαμβος ὅμοιος · πόντος μαίνομαι περιστείνω ἁλυκός ζάψ . ὅμοιος δέ Κρατῖνος ὁ νέος κωμικός · Καρίς ὁ ζάψ ἐκφέρω ἰχθύδιον . καί Σιμμίας ὁ Ῥόδιος · Ἀμμά Ἴγνητες καί Τελχίν φύω ὁ ἁλυκός ζάψ . χθών δέ ὁ γῆ εἰς μέγεθος χέω . καί πλῆκτρον ὁ μέν ὁ πόλος , ὁ δέ ὁ ἀήρ ὁ πᾶς πλήσσω καί κινέω εἰς φύσις τε καί αὔξησις ἤ ὁ πᾶς πληρωτικός .
clemens-alexandrinus.stromata 5.8.49
Ἀλλὰ καὶ τρίτος ὑπογραμμὸς φέρεται παιδικός · μάρπτε , σφίγξ , κλώψ , ζβυχθηδόν · σημαίνει δ’ , οἶμαι , διὰ τῆς τῶν στοιχείων καὶ τοῦ κόσμου διοικήσεως τὴν ὁδὸν ἡμῖν δεῖν ἐπὶ τὴν τῶν τελειοτέρων γίνεσθαι γνῶσιν , βίᾳ καὶ πόνῳ περιγινομένης τῆς αἰωνίου σωτηρίας · μάρψαι μὲν γὰρ τὸ καταλαβεῖν , τὴν δὲ τοῦ κόσμου ἁρμονίαν ἡ σφίγξ , ζβυχθηδὸν δὲ τὴν χαλεπότητα μηνύει , καὶ κλὼψ τὴν λανθάνουσαν κυρίου γνῶσιν ἅμα καὶ ἡμέραν δηλοῖ . Τί δ’ ; οὐχὶ καὶ Ἐπιγένης ἐν τῷ περὶ τῆς Ὀρφέως ποιήσεως τὰ ἰδιάζοντα παρ’ Ὀρφεῖ ἐκτιθέμενός φησι κερκίσι καμπυλόχρωσι τοῖς ἀρότροις μηνύεσθαι , στήμοσι δὲ τοῖς αὔλαξι · μίτον δὲ τὸ σπέρμα ἀλληγορεῖσθαι , καὶ δάκρυα Διὸς τὸν ὄμβρον δηλοῦν , Μοίρας τε αὖ τὰ μέρη τῆς σελήνης , τριακάδα καὶ πεντεκαιδεκάτην καὶ νουμηνίαν · διὸ καὶ λευκοστόλους αὐτὰς καλεῖν τὸν Ὀρφέα φωτὸς οὔσας μέρη . πάλιν ἄνθιον μὲν τὸ ἔαρ διὰ τὴν φύσιν , ἀργίδα δὲ τὴν νύκτα διὰ τὴν ἀνάπαυσιν , καὶ Γοργόνιον τὴν σελήνην διὰ τὸ ἐν αὐτῇ πρόσωπον , Ἀφροδίτην τε τὸν καιρὸν καθ’ ὃν δεῖ σπείρειν , λέγεσθαι παρὰ τῷ θεολόγῳ .
Lemmas: ἀλλά καί τρίτος ὑπογραμμός φέρω παιδικός · μάρπτω , σφίγξ , κλώψ , ζβυχθηδὸν · σημαίνω δέ , οἴομαι , διά ὁ ὁ στοιχεῖον καί ὁ κόσμος διοίκησις ὁ ὁδός ἐγώ δέω ἐπί ὁ ὁ τέλειος γίγνομαι γνῶσις , βία καί πόνος περιγίγνομαι ὁ αἰώνιος σωτηρία · μάρπτω μέν γάρ ὁ καταλαμβάνω , ὁ δέ ὁ κόσμος ἁρμονία ὁ σφίγξ , ζβυχθηδὸν δέ ὁ χαλεπότης μηνύω , καί κλώψ ὁ λανθάνω κύριος γνῶσις ἅμα καί ἡμέρα δηλόω . τίς δέ ; οὐ καί Ἐπιγένης ἐν ὁ περί ὁ Ὀρφεύς ποίησις ὁ ἰδιάζω παρά Ὀρφεύς ἐκτίθημι φημί κερκίς καμπυλόχρωες ὁ ἄροτρον μηνύω , στήμων δέ ὁ αὖλαξ · μίτος δέ ὁ σπέρμα ἀλληγορέω , καί δάκρυον Ζεύς ὁ ὄμβρος δηλόω , μοῖρα τε αὖ ὁ μέρος ὁ σελήνη , τριακάς καί πεντεκαιδέκατος καί νουμηνία · διό καί λευκόστολος αὐτός καλέω ὁ Ὀρφεύς φώς εἰμί μέρος . πάλιν ἄνθιον μέν ὁ ἔαρ διά ὁ φύσις , ἀργίς δέ ὁ νύξ διά ὁ ἀνάπαυσις , καί Γοργόνιον ὁ σελήνη διά ὁ ἐν αὐτός πρόσωπον , Ἀφροδίτη τε ὁ καιρός κατά ὅς δέω σπείρω , λέγω παρά ὁ θεόλογος .
clemens-alexandrinus.stromata 5.8.50
Τοιαῦτα καὶ οἱ Πυθαγόρειοι ᾐνίσσοντο , Φερσεφόνης μὲν κύνας τοὺς πλανήτας , Κρόνου δὲ δάκρυον τὴν θάλασσαν ἀλληγοροῦντες . καὶ μυρία ἐπὶ μυρίοις εὕροιμεν ἂν ὑπό τε φιλοσόφων ὑπό τε ποιητῶν αἰνιγματωδῶς εἰρημένα , ὅπου γε καὶ ὅλα βιβλία ἐπικεκρυμμένην τὴν τοῦ συγγραφέως βούλησιν ἐπιδείκνυται , ὡς καὶ τὸ Ἡρακλείτου περὶ φύσεως , ὃς καὶ δἰ αὐτὸ τοῦτο Σκοτεινὸς προσηγόρευται . ὁμοία τούτῳ τῷ βιβλίῳ καὶ ἡ Φερεκύδους θεολογία τοῦ Συρίου . Εὐφορίων γὰρ ὁ ποιητὴς καὶ τὰ Καλλιμάχου Αἴτια καὶ ἡ Λυκόφρονος Ἀλεξάνδρα καὶ τὰ τούτοις παραπλήσια γυμνάσιον εἰς ἐξήγησιν γραμματικῶν ἔκκειται παισίν .
Lemmas: τοιοῦτος καί ὁ Πυθαγόρειος αἰνίσσομαι , Φερσέφασσα μέν κύων ὁ πλανήτης , Κρόνος δέ δάκρυον ὁ θάλασσα ἀλληγορέω . καί μυρίος ἐπί μυρίος εὑρίσκω ἄν ὑπό τε φιλόσοφος ὑπό τε ποιητής αἰνιγματώδης λέγω , ὅπου γε καί ὅλος βιβλίον ἐπικρύπτω ὁ ὁ συγγραφεύς βούλησις ἐπιδείκνυμι , ὡς καί ὁ Ἡράκλειτος περί φύσις , ὅς καί διά αὐτός οὗτος Σκοτεινός προσαγορεύω . ὅμοιος οὗτος ὁ βιβλίον καί ὁ Φερεκύδης θεολογία ὁ Σύριος . Εὐφορίων γάρ ὁ ποιητής καί ὁ Καλλίμαχος Αἴτια καί ὁ Λυκόφρων Ἀλεξάνδρη καί ὁ οὗτος παραπλήσιος γυμνάσιον εἰς ἐξήγησις γραμματικός ἔκκειμαι παῖς .
clemens-alexandrinus.stromata 5.8.51
Οὔκουν ἀπεικὸς καὶ τὴν βάρβαρον φιλοσοφίαν , περὶ ἧς ἡμῖν πρόκειται λέγειν , ἐπικεκρυμμένως καὶ διὰ συμβόλων προφητεύειν ἔν τισιν , ὡς ἀποδέδεικται . τοιαῦτα γοῦν καὶ ὁ Μωυσῆς παραινεῖ , τὰ κοινὰ δὴ ταῦτα · οὐ φάγεσθε χοῖρον οὔτε ἀετὸν οὔτε ὀξύπτερον οὔτε κόρακα . ὁ μὲν γὰρ χοῖρος φιλήδονον καὶ ἀκάθαρτον ἐπιθυμίαν τροφῶν καὶ ἀφροδισίων λίχνον καὶ μεμολυσμένην ἀκολασίαν μηνύει , ἀεὶ κνηστιῶσαν ὑλικήν τε καὶ ἐν βορβόρῳ κειμένην , εἰς σφαγὴν καὶ ἀπώλειαν πιαινομένην . ἔμπαλιν δὲ ἐπιτρέπει διχηλοῦν καὶ μαρυκώμενον ἐσθίειν , μηνύων , φησὶν ὁ Βαρνάβας , κολλᾶσθαι δεῖν μετὰ τῶν φοβουμένων τὸν κύριον καὶ μετὰ τῶν μελετώντων ὃ ἔλαβον διάσταλμα ῥήματος ἐν τῇ καρδίᾳ , μετὰ τῶν λαλούντων δικαιώματα κυρίου καὶ τηρούντων , μετὰ τῶν εἰδότων ὅτι ἡ μελέτη ἐστὶν ἔργον εὐφροσύνης καὶ ἀναμαρυκωμένων τὸν λόγον κυρίου . τί δὲ τὸ διχηλοῦν ; ὅτι ὁ δίκαιος καὶ ἐν τούτῳ τῷ κόσμῳ περιπατεῖ καὶ τὸν ἅγιον αἰῶνα ἐκδέχεται . εἶτα ἐπιφέρει · βλέπετε πῶς ἐνομοθέτησεν ὁ Μωυσῆς καλῶς . ἀλλὰ πόθεν ἐκείνοις ταῦτα νοῆσαι ἢ συνιέναι ; ἡμεῖς δικαίως νοήσαντες τὰς ἐντολάς , λαλοῦμεν ὡς ἠθέλησεν κύριος . διὰ τοῦτο περιέτεμε τὰς ἀκοὰς ἡμῶν καὶ τὰς καρδίας , ἵνα συνιῶμεν ταῦτα .
Lemmas: οὔκουν ἀφίημι καί ὁ βάρβαρος φιλοσοφία , περί ὅς ἐγώ πρόκειμαι λέγω , ἐπικεκρυμμένως καί διά σύμβολος προφητεύω ἐν τις , ὡς ἀποδείκνυμι . τοιοῦτος γοῦν καί ὁ Μωϋσῆς παραινέω , ὁ κοινός δή οὗτος · οὐ ἐσθίω χοῖρος οὔτε ἀετός οὔτε ὀξύπτερος οὔτε κόραξ . ὁ μέν γάρ χοῖρος φιλήδονος καί ἀκάθαρτος ἐπιθυμία τροφή καί ἀφροδίσιος λίχνος καί μολύνω ἀκολασία μηνύω , ἀεί κνηστιάω ὑλικός τε καί ἐν βόρβορος κεῖμαι , εἰς σφαγή καί ἀπώλεια πιαίνω . ἔμπαλιν δέ ἐπιτρέπω διχηλέω καί μαρυκάομαι ἐσθίω , μηνύω , φημί ὁ Βαρναβᾶς , κολλάω δέω μετά ὁ φοβέω ὁ κύριος καί μετά ὁ μελετάω ὅς λαμβάνω διάσταλμα ῥῆμα ἐν ὁ καρδία , μετά ὁ λαλέω δικαίωμα κύριος καί τηρέω , μετά ὁ οἶδα ὅτι ὁ μελέτη εἰμί ἔργον εὐφροσύνη καί ἀναμηρυκάομαι ὁ λόγος κύριος . τίς δέ ὁ διχηλέω ; ὅτι ὁ δίκαιος καί ἐν οὗτος ὁ κόσμος περιπατέω καί ὁ ἅγιος αἰών ἐκδέχομαι . εἶτα ἐπιφέρω · βλέπω πῶς νομοθετέω ὁ Μωϋσῆς καλός . ἀλλά πόθεν ἐκεῖνος οὗτος νοέω ἤ συνίημι ; ἐγώ δίκαιος νοέω ὁ ἐντολή , λαλέω ὡς ἐθέλω κύριος . διά οὗτος περιτέμνω ὁ ἀκοή ἐγώ καί ὁ καρδία , ἵνα συνιέω οὗτος .
clemens-alexandrinus.stromata 5.8.52
ναὶ μὴν ὅταν λέγῃ οὐ φάγῃ τὸν ἀετόν , τὸν ὀξύπτερον καὶ τὸν ἰκτῖνον καὶ τὸν κόρακα , οὐ κολληθήσῃ , φησίν , οὐδὲ ὁμοιωθήσῃ τοῖς ἀνθρώποις τούτοις , οἳ οὐκ ἴσασι διὰ πόνου καὶ ἱδρῶτος πορίζειν ἑαυτοῖς τὴν τροφήν , ἀλλ’ ἐν ἁρπαγῇ καὶ ἀνομίᾳ βιοῦσιν · ἀετὸς μὲν γὰρ ἁρπαγήν , ὀξύπτερος δὲ ἀδικίαν καὶ πλεονεξίαν ὁ κόραξ μηνύει . γέγραπται δέ · μετὰ ἀνδρὸς ἀθῴου ἀθῷος ἔσῃ καὶ μετὰ ἐκλεκτοῦ ἐκλεκτὸς ἔσῃ καὶ μετὰ στρεβλοῦ διαστρέψεις . κολλᾶσθαι οὖν τοῖς ἁγίοις προσήκει , ὅτι οἱ κολλώμενοι αὐτοῖς ἁγιασθήσονται . ἐντεῦθεν ὁ Θέογνις γράφει · ἐσθλῶν μὲν γὰρ ἄπ’ ἐσθλὰ μαθήσεαι · ἢν δὲ κακοῖσι συμμίςγῃς , ἀπολεῖς καὶ τὸν ἐόντα νόον . ὅταν τε αὖ ἐν τῇ ᾠδῇ λέγῃ ἐνδόξως γὰρ δεδόξασται , ἵππον καὶ ἀναβάτην ἔρριψεν εἰς θάλασσαν , τὸ πολυσκελὲς καὶ κτηνῶδες καὶ ὁρμητικὸν πάθος , τὴν ἐπιθυμίαν , σὺν καὶ τῷ ἐπιβεβηκότι ἡνιόχῳ τὰς ἡνίας ταῖς ἡδοναῖς ἐπιδεδωκότι ἔρριψεν εἰς θάλασσαν , εἰς τὰς κοσμικὰς ἀταξίας ἀποβαλών .
Lemmas: ναί μήν ὅταν λέγω οὐ ἐσθίω ὁ ἀετός , ὁ ὀξύπτερος καί ὁ ἰκτῖνος καί ὁ κόραξ , οὐ κολλάω , φημί , οὐδέ ὁμοιόω ὁ ἄνθρωπος οὗτος , ὅς οὐ οἶδα διά πόνος καί ἱδρώς πορίζω ἑαυτοῦ ὁ τροφή , ἀλλά ἐν ἁρπαγή καί ἀνομία βιόω · ἀετός μέν γάρ ἁρπαγή , ὀξύπτερος δέ ἀδικία καί πλεονεξία ὁ κόραξ μηνύω . γράφω δέ · μετά ἀνήρ ἀθῷος ἀθῷος εἰμί καί μετά ἐκλεκτός ἐκλεκτός εἰμί καί μετά στρεβλός διαστρέφω . κολλάω οὖν ὁ ἅγιος προσήκω , ὅτι ὁ κολλάω αὐτός ἁγιάζω . ἐντεῦθεν ὁ Θέογνις γράφω · ἐσθλός μέν γάρ ἀπό ἐσθλός μανθάνω · ἐάν δέ κακός συμμείγνυμι , ἀπόλλυμι καί ὁ εἰμί νόος . ὅταν τε αὖ ἐν ὁ ἀοιδή λέγω ἔνδοξος γάρ δοξάζω , ἵππος καί ἀναβάτης ῥίπτω εἰς θάλασσα , ὁ πολυσκελής καί κτηνώδης καί ὁρμητικός πάθος , ὁ ἐπιθυμία , σύν καί ὁ ἐπιβαίνω ἡνίοχος ὁ ἡνία ὁ ἡδονή ἐπιδίδωμι ῥίπτω εἰς θάλασσα , εἰς ὁ κοσμικός ἀταξία ἀποβάλλω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.8.53
οὕτως καὶ Πλάτων ἐν τῷ Περὶ ψυχῆς τόν τε ἡνίοχον καὶ τὸν ἀποστατήσαντα ἵππον ( τὸ ἄλογον μέρος , ὃ δὴ δίχα τέμνεται , εἰς θυμὸν καὶ ἐπιθυμίαν ) καταπίπτειν φησίν . ᾗ καὶ τὸν Φαέθοντα δἰ ἀκρασίαν τῶν πώλων ἐκπεσεῖν ὁ μῦθος αἰνίττεται . Ναὶ μὴν καὶ ἐπὶ τοῦ Ἰωσήφ · νέον τοῦτον ζηλώσαντες οἱ ἀδελφοὶ πλεῖόν τι προορώμενον κατὰ τὴν γνῶσιν ἐξέδυσαν τὸν χιτῶνα τὸν ποικίλον καὶ λαβόντες ἔρριψαν εἰς λάκκον , ὁ δὲ λάκκος κενὸς ὕδωρ οὐκ εἶχε · τὴν ἐκ φιλομαθίας τοῦ σπουδαίου ποικίλην γνῶσιν ἀποσκορακίσαντες ἢ ψιλῇ τῇ κατὰ νόμον πίστει κεχρημένοι ἔρριψαν εἰς λάκκον τὸν ὕδατος κενόν , εἰς Αἴγυπτον ἀπεμπολήσοντες τὴν τοῦ θείου λόγου ἔρημον . κενὸς δὲ ἐπιστήμης ὁ λάκκος , ἐν ᾧ ῥιφεὶς καὶ τὴν γνῶσιν ἀποδυσάμενος ὅμοιος τοῖς ἀδελφοῖς ἐδόκει γυμνὸς γνώσεως ὁ διαλεληθὼς σοφός . κατ’ ἄλλο σημαινόμενον εἴη ἂν ἐπιθυμία τὸ ποικίλον ἔνδυμα , εἰς ἀχανὲς ἀπάγουσα βάραθρον . ἐὰν δέ τις ἀνοίξῃ λάκκον ἢ λατομήσῃ , φησί , καὶ μὴ καλύψῃ αὐτόν , ἐμπέσῃ δ’ ἐκεῖ μόσχος ἢ ὄνος , ὁ κύριος τοῦ λάκκου ἀποτίσει ἀργύριον καὶ δώσει τῷ πλησίον , τὸ δὲ τεθνηκὸς αὐτῷ ἔσται .
Lemmas: οὕτως καί Πλάτων ἐν ὁ Περι ψυχή ὁ τε ἡνίοχος καί ὁ ἀποστατέω ἵππος ( ὁ ἄλογος μέρος , ὅς δή δίχα τέμνω , εἰς θυμός καί ἐπιθυμία ) καταπίπτω φημί . ὅς καί ὁ Φαέθων διά ἀκρασία ὁ πῶλος ἐκπίπτω ὁ μῦθος αἰνίσσομαι . ναί μήν καί ἐπί ὁ Ἰωσήφ · νέος οὗτος ζηλόω ὁ ἀδελφός πολύς τις προοράω κατά ὁ γνῶσις ἐκδύω ὁ χιτών ὁ ποικίλος καί λαμβάνω ῥίπτω εἰς λάκκος , ὁ δέ λάκκος κενός ὕδωρ οὐ ἔχω · ὁ ἐκ φιλομαθία ὁ σπουδαῖος ποικίλος γνῶσις ἀποσκορακίζω ἤ ψιλός ὁ κατά νόμος πίστις χράω ῥίπτω εἰς λάκκος ὁ ὕδωρ κενός , εἰς Αἴγυπτος ἀπεμπολάω ὁ ὁ θεῖος λόγος ἐρῆμος . κενός δέ ἐπιστήμη ὁ λάκκος , ἐν ὅς ῥίπτω καί ὁ γνῶσις ἀποδύω ὅμοιος ὁ ἀδελφός δοκέω γυμνός γνῶσις ὁ διαλανθάνω σοφός . κατά ἄλλος σημαίνω εἰμί ἄν ἐπιθυμία ὁ ποικίλος ἔνδυμα , εἰς ἀχανής ἀπάγω βάραθρον . ἐάν δέ τις ἀνοίγνυμι λάκκος ἤ λατομέω , φημί , καί μή καλύπτω αὐτός , ἐμπίπτω δέ ἐκεῖ μόσχος ἤ ὄνος , ὁ κύριος ὁ λάκκος ἀποτίνω ἀργύριον καί δίδωμι ὁ πλησίον , ὁ δέ θνῄσκω αὐτός εἰμί .
clemens-alexandrinus.stromata 5.8.54
ἐνταῦθά μοι τὴν προφητείαν ἐκείνην ἔπαγε · ἔγνω βοῦς τὸν κτησάμενον καὶ ὄνος τὴν φάτνην τοῦ κυρίου αὐτοῦ , Ἰσραὴλ δέ με οὐ συνῆκεν . ἵνα οὖν μή τις τούτων , ἐμπεσὼν εἰς τὴν ὑπὸ σοῦ διδασκομένην γνῶσιν , ἀκροατὴς γενόμενος τῆς ἀληθείας , παρακούσῃ τε καὶ παραπέσῃ , ἀσφαλής , φησί , περὶ τὴν χρῆσιν τοῦ λόγου γίνου , καὶ πρὸς μὲν τοὺς ἀλόγως προσιόντας ἀπόκλειε τὴν ζῶσαν ἐν βάθει πηγήν , ποτὸν δὲ ὄρεγε τοῖς τῆς ἀληθείας δεδιψηκόσιν . ἐπικρυπτόμενος δ’ οὖν πρὸς τοὺς οὐχ οἵους τε ὄντας παραδέξασθαι τὸ βάθος τῆς γνώσεως κατακάλυπτε τὸν λάκκον . ὁ κύριος οὖν τοῦ λάκκου , ὁ γνωστικὸς αὐτός , ζημιωθήσεται , φησί , τὴν αἰτίαν ὑπέχων τοῦ σκανδαλισθέντος ἤτοι καταποθέντος τῷ μεγέθει τοῦ λόγου , μικρολόγου ἔτι ὄντος , ἢ μετακινήσας τὸν ἐργάτην ἐπὶ τὴν θεωρίαν καὶ ἀποστήσας διὰ προφάσεως τῆς αὐτοσχεδίου πίστεως . ἀργύριον δὲ δώσει , τῷ παντοκρατορικῷ βουλήματι ὑπέχων λόγον καὶ εὐθύνας .
Lemmas: ἐνταῦθα ἐγώ ὁ προφητεία ἐκεῖνος ἐπάγω · γιγνώσκω βοῦς ὁ κτάομαι καί ὄνος ὁ φάτνη ὁ κύριος αὐτός , Ἰσραήλ δέ ἐγώ οὐ συνίημι . ἵνα οὖν μή τις οὗτος , ἐμπίπτω εἰς ὁ ὑπό σύ διδάσκω γνῶσις , ἀκροατής γίγνομαι ὁ ἀλήθεια , παρακούω τε καί παραπίπτω , ἀσφαλής , φημί , περί ὁ χρῆσις ὁ λόγος γίγνομαι , καί πρός μέν ὁ ἄλογος προσέρχομαι ἀποκλείω ὁ ζάω ἐν βάθος πηγή , ποτός δέ ὀρέγω ὁ ὁ ἀλήθεια διψάω . ἐπικρύπτω δέ οὖν πρός ὁ οὐ οἷος τε εἰμί παραδέχομαι ὁ βάθος ὁ γνῶσις κατακαλύπτω ὁ λάκκος . ὁ κύριος οὖν ὁ λάκκος , ὁ γνωστικός αὐτός , ζημιόω , φημί , ὁ αἰτία ὑπέχω ὁ σκανδαλίζω ἤτοι καταπίνω ὁ μέγεθος ὁ λόγος , μικρολόγος ἔτι εἰμί , ἤ μετακινέω ὁ ἐργάτης ἐπί ὁ θεωρία καί ἀφίστημι διά πρόφασις ὁ αὐτοσχέδιος πίστις . ἀργύριον δέ δίδωμι , ὁ πατοκρατορικός βούλημα ὑπέχω λόγος καί εὔθυνα .
clemens-alexandrinus.stromata 5.8.55
Οὗτος μὲν οὖν ὁ τύπος νόμου καὶ προφητῶν ὁ μέχρις Ἰωάννου · ὃ δέ , καίτοι φανερώτερον λαλήσας ὡς ἂν μηκέτι προφητεύων , ἀλλὰ δεικνύων ἤδη παρόντα τὸν ἐξ ἀρχῆς καταγγελλόμενον συμβολικῶς , ὅμως οὔκ εἰμι φησὶν ἄξιος τὸν ἱμάντα τοῦ ὑποδήματος λῦσαι κυρίου · μὴ γὰρ ἄξιος εἶναι ὁμολογεῖ τὴν τοσαύτην βαπτίσαι δύναμιν , χρῆναι γὰρ τοὺς καθαροποιοῦντας ἀπολύειν τοῦ σώματος καὶ τῶν τούτου ἁμαρτημάτων τὴν ψυχὴν ὥσπερ τοῦ δεσμοῦ τὸν πόδα . τάχα δὲ καὶ τὴν τελευταίαν τοῦ σωτῆρος εἰς ἡμᾶς ἐνέργειαν , τὴν προσεχῆ , λέγει , τὴν διὰ τῆς παρουσίας , ἐπικρυπτομένην τῷ τῆς προφητείας αἰνίγματι · ὁ γὰρ διὰ τῆς αὐτοψίας τὸν θεσπιζόμενον δείξας , τὴν εἰς φανερὸν πόρρωθεν ὁδεύουσαν μηνύσας ἥκουσαν παρουσίαν , ὄντως ἔλυσεν τὸ πέρας τῶν λογίων τῆς οἰκονομίας , ἐκκαλύψας τὴν ἔννοιαν τῶν συμβόλων . Καὶ τὰ παρὰ Ῥωμαίοις ἐπὶ τῶν διαθηκῶν γινόμενα τάξιν εἴληχε , τὰ διὰ δικαιοσύνην ἐκεῖνα ζυγὰ καὶ ἀσσάρια καρπισμοί τε καὶ αἱ τῶν ὤτων ἐπιψαύσεις , τὰ μὲν γὰρ ἵνα δικαίως γίνηται , τὰ δὲ εἰς τὸν τῆς τιμῆς μερισμόν , τὸ δ’ ὅπως ὁ παρατυχών , ὡς βάρους τινὸς αὐτῷ ἐπιτιθεμένου , ἑστὼς ἀκούσῃ καὶ τάξιν μεσίτου λάβῃ .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν ὁ τύπος νόμος καί προφήτης ὁ μέχρι Ἰωάννης · ὁ δέ , καίτοι φανερός λαλέω ὡς ἄν μηκέτι προφητεύω , ἀλλά δείκνυμι ἤδη πάρειμι ὁ ἐκ ἀρχή καταγγέλλω συμβολικός , ὅμως οὐ εἰμί φημί ἄξιος ὁ ἱμάς ὁ ὑπόδημα λύω κύριος · μή γάρ ἄξιος εἰμί ὁμολογέω ὁ τοσοῦτος βαπτίζω δύναμις , χρή γάρ ὁ καθαροποιέω ἀπολύω ὁ σῶμα καί ὁ οὗτος ἁμάρτημα ὁ ψυχή ὥσπερ ὁ δεσμός ὁ πούς . τάχα δέ καί ὁ τελευταῖος ὁ σωτήρ εἰς ἐγώ ἐνέργεια , ὁ προσεχής , λέγω , ὁ διά ὁ παρουσία , ἐπικρύπτω ὁ ὁ προφητεία αἴνιγμα · ὁ γάρ διά ὁ αὐτοψία ὁ θεσπίζω δείκνυμι , ὁ εἰς φανερός πρόσωθεν ὁδεύω μηνύω ἥκω παρουσία , ὄντως λύω ὁ πέρας ὁ λόγιον ὁ οἰκονομία , ἐκκαλύπτω ὁ ἔννοια ὁ σύμβολος . καί ὁ παρά Ῥωμαῖος ἐπί ὁ διαθήκη γίγνομαι τάξις λαγχάνω , ὁ διά δικαιοσύνη ἐκεῖνος ζυγόν καί ἀσσάριον καρπισμός τε καί ὁ ὁ οὖς ἐπίψαυσις , ὁ μέν γάρ ἵνα δίκαιος γίγνομαι , ὁ δέ εἰς ὁ ὁ τιμή μερισμός , ὁ δέ ὅπως ὁ παρατυγχάνω , ὡς βάρος τις αὐτός ἐπιτίθημι , ἵστημι ἀκούω καί τάξις μεσίτης λαμβάνω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.9.56
Ἀλλ’ , ὡς ἔοικεν , ἔλαθον ὑπὸ φιλοτιμίας ἀποδεικτικῆς περαιτέρω τοῦ δέοντος παρεκβάς . ἐπιλείψει γάρ με ὁ βίος τὸ πλῆθος τῶν συμβολικῶς φιλοσοφούντων παρατιθέμενον . μνήμης τε οὖν ἕνεκεν καὶ συντομίας καὶ τοῦ πρὸς τὴν ἀλήθειαν ἀνατετάσθαι τοιαῦταί τινες αἱ τῆς βαρβάρου φιλοσοφίας γραφαί . τῶν γὰρ πολλάκις αὐταῖς πλησιαζόντων καὶ δοκιμασίαν δεδωκότων κατά τε τὴν πίστιν κατά τε τὸν βίον ἅπαντα μόνων ἐθέλουσιν ὑπάρχειν τὴν ὄντως οὖσαν φιλοσοφίαν καὶ τὴν ἀληθῆ θεολογίαν . ναὶ μὴν ἐξηγητοῦ τινος καὶ καθηγητοῦ χρείαν ἔχειν ἡμᾶς βούλονται · οὕτως γὰρ καὶ σπουδασθήσεσθαι μᾶλλον καὶ ὠφελήσειν τοὺς ἀξίους αὐτῶν διελάμβανον καὶ ἀνεξαπατήτους τούτους ἔσεσθαι , παρὰ τῶν εὖ εἰδότων παραλαμβάνοντας . ἄλλως τε καὶ πάνθ’ , ὅσα διά τινος παρακαλύμματος ὑποφαίνεται , μείζονά τε καὶ σεμνοτέραν δείκνυσι τὴν ἀλήθειαν . καθάπερ τὰ μὲν ὥρια διαφαίνοντα τοῦ ὕδατος , αἱ μορφαὶ δὲ διὰ τῶν παρακαλυμμάτων συνεμφάσεις τινὰς αὐταῖς προσχαριζομένων . ἐλεγκτικαὶ γὰρ αἱ περιαύγειαι πρὸς τῷ καὶ τὰ φανερὰ μονοτρόπως κατανοεῖσθαι .
Lemmas: ἀλλά , ὡς ἔοικα , λανθάνω ὑπό φιλοτιμία ἀποδεικτικός πέρα ὁ δέω παρεκβαίνω . ἐπιλείπω γάρ ἐγώ ὁ βίος ὁ πλῆθος ὁ συμβολικός φιλοσοφέω παρατίθημι . μνήμη τε οὖν ἕνεκα καί συντομία καί ὁ πρός ὁ ἀλήθεια ἀνατείνω τοιοῦτος τις ὁ ὁ βάρβαρος φιλοσοφία γραφή . ὁ γάρ πολλάκις αὐτός πλησιάζω καί δοκιμασία δίδωμι κατά τε ὁ πίστις κατά τε ὁ βίος ἅπας μόνος ἐθέλω ὑπάρχω ὁ ὄντως εἰμί φιλοσοφία καί ὁ ἀληθής θεολογία . ναί μήν ἐξηγητής τις καί καθηγητής χρεία ἔχω ἐγώ βούλομαι · οὕτως γάρ καί σπουδάζω μάλα καί ὠφελέω ὁ ἄξιος αὐτός διαλαμβάνω καί ἀνεξαπάτητος οὗτος εἰμί , παρά ὁ εὖ οἶδα παραλαμβάνω . ἄλλος τε καί πᾶς , ὅσος διά τις παρακάλυμμα ὑποφαίνω , μέγας τε καί σεμνός δείκνυμι ὁ ἀλήθεια . καθά ὁ μέν ὥριος διαφαίνω ὁ ὕδωρ , ὁ μορφή δέ διά ὁ παρακάλυμμα συνέμφασις τις αὐτός προσχαρίζομαι . ἐλεγκτικός γάρ ὁ περιαύγεια πρός ὁ καί ὁ φανερός μονότροπος κατανοέω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.9.57
συνεκδοχὰς τοίνυν πλείονας ἐξὸν εἶναι λαμβάνειν , ὥσπερ οὖν λαμβάνομεν , ἐκ τῶν μετ’ ἐπικρύψεως εἰρημένων . ὧν οὕτως ἐχόντων σφάλλεται μὲν ὁ ἄπειρος καὶ ἀμαθής , καταλαμβάνει δὲ ὁ γνωστικός . ἤδη γοῦν οὐδὲ τοῖς τυχοῦσιν ἤθελον ἀνέδην ἐκκεῖσθαι πάντα , οὐδὲ κοινοποιεῖσθαι τὰ σοφίας ἀγαθὰ τοῖς μηδ’ ὄναρ τὴν ψυχὴν κεκαθαρμένοις · οὐ γὰρ θέμις ὀρέγειν τοῖς ἀπαντῶσι τὰ μετὰ τοσούτων ἀγώνων πορισθέντα οὐδὲ μὴν βεβήλοις τὰ τοῦ λόγου μυστήρια διηγεῖσθαι . φασὶ γοῦν Ἵππαρχον τὸν Πυθαγόρειον , αἰτίαν ἔχοντα γράψασθαι τὰ τοῦ Πυθαγόρου σαφῶς , ἐξελαθῆναι τῆς διατριβῆς καὶ στήλην ἐπ’ αὐτῷ γενέσθαι οἷα νεκρῷ . διὸ καὶ ἐν τῇ βαρβάρῳ φιλοσοφίᾳ νεκροὺς καλοῦσι τοὺς ἐκπεσόντας τῶν δογμάτων καὶ καθυποτάξαντας τὸν νοῦν τοῖς πάθεσι τοῖς ψυχικοῖς . τίς γὰρ μετοχὴ δικαιοσύνῃ καὶ ἀνομίᾳ , κατὰ τὸν θεῖον ἀπόστολον , ἢ τίς κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος ; τίς δὲ συμφώνησις Χριστοῦ πρὸς Βελίαρ ; ἢ τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου ; δίχα γὰρ Ὀλυμπίων καὶ φθιμένων τιμαί . διὸ καὶ ἐξέρχεσθε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε , λέγει κύριος , καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε · κἀγὼ εἰσδέξομαι ὑμᾶς καὶ ἔσομαι ὑμῖν εἰς πατέρα , καὶ ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι εἰς υἱοὺς καὶ θυγατέρας .
Lemmas: συνεκδοχή τοίνυν πολύς ἔξεστι εἰμί λαμβάνω , ὥσπερ οὖν λαμβάνω , ἐκ ὁ μετά ἐπίκρυψις λέγω . ὅς οὕτως ἔχω σφάλλω μέν ὁ ἄπειρος καί ἀμαθής , καταλαμβάνω δέ ὁ γνωστικός . ἤδη γοῦν οὐδέ ὁ τυγχάνω ἐθέλω ἀνέδην ἔκκειμαι πᾶς , οὐδέ κοινοποιέω ὁ σοφία ἀγαθός ὁ μηδέ ὄναρ ὁ ψυχή καθαρ́ω · οὐ γάρ θέμις ὀρέγω ὁ ἀπαντάω ὁ μετά τοσοῦτος ἀγών πορίζω οὐδέ μήν βέβηλος ὁ ὁ λόγος μυστήριον διηγέομαι . φημί γοῦν Ἵππαρχος ὁ Πυθαγόρειος , αἰτία ἔχω γράφω ὁ ὁ Πυθαγόρας σαφής , ἐξελαύνω ὁ διατριβή καί στήλη ἐπί αὐτός γίγνομαι οἷος νεκρός . διό καί ἐν ὁ βάρβαρος φιλοσοφία νεκρός καλέω ὁ ἐκπίπτω ὁ δόγμα καί καθυποτάσσω ὁ νόος ὁ πάθος ὁ ψυχικός . τίς γάρ μετοχή δικαιοσύνη καί ἀνομία , κατά ὁ θεῖος ἀπόστολος , ἤ τίς κοινωνία φώς πρός σκότος ; τίς δέ συμφώνησις Χριστός πρός Βελίαρ ; ἤ τίς μερίς πιστός μετά ἄπιστος ; δίχα γάρ Ὀλύμπιος καί φθίω τιμή . διό καί ἐξέρχομαι ἐκ μέσος αὐτός καί ἀφορίζω , λέγω κύριος , καί ἀκάθαρτος μή ἅπτω · ἐγώ εἰσδέχομαι σύ καί εἰμί σύ εἰς πατήρ , καί σύ εἰμί ἐγώ εἰς υἱός καί θυγάτηρ .
clemens-alexandrinus.stromata 5.9.58
Οὐ μόνοι ἄρα οἱ Πυθαγόρειοι καὶ Πλάτων τὰ πολλὰ ἐπεκρύπτοντο , ἀλλὰ καὶ οἱ Ἐπικούρειοί φασί τινα καὶ παρ’ αὐτοῦ ἀπόρρητα εἶναι καὶ μὴ πᾶσιν ἐπιτρέπειν ἐντυγχάνειν τούτοις τοῖς γράμμασιν . ἀλλὰ καὶ οἱ Στωϊκοὶ λέγουσι Ζήνωνι τῷ πρώτῳ γεγράφθαι τινά , ἃ μὴ ῥᾳδίως ἐπιτρέπουσι τοῖς μαθηταῖς ἀναγινώσκειν , μὴ οὐχὶ πεῖραν δεδωκόσι πρότερον , εἰ γνησίως φιλοσοφοῖεν . λέγουσι δὲ καὶ οἱ Ἀριστοτέλους τὰ μὲν ἐσωτερικὰ εἶναι τῶν συγγραμμάτων αὐτοῦ , τὰ δὲ κοινά τε καὶ ἐξωτερικά . ἀλλὰ καὶ οἱ τὰ μυστήρια θέμενοι , φιλόσοφοι ὄντες , τὰ αὑτῶν δόγματα τοῖς μύθοις κατέχωσαν , ὥστε μὴ εἶναι ἅπασι δῆλα · εἶθ’ οἳ μέν , ἀνθρωπίνας κατακρύψαντες δόξας , τοὺς ἀμαθεῖς ἐκώλυσαν ἐντυγχάνειν , τὴν δὲ τῶν ὄντων ὄντως ἁγίαν καὶ μακαρίαν θεωρίαν οὐ παντὸς μᾶλλον ἐπικεκρύφθαι συνέφερεν ; πλὴν οὔτε τὰ τῆς βαρβάρου φιλοσοφίας οὔθ’ οἱ μῦθοι οἱ Πυθαγόρειοι , ἀλλ’ οὐδ’ οἱ παρὰ Πλάτωνι ἐν Πολιτείᾳ Ἠρὸς τοῦ Ἀρμενίου καὶ ἐν Γοργίᾳ Αἰακοῦ καὶ Ῥαδαμάνθυος καὶ ἐν Φαίδωνι ὁ τοῦ Ταρτάρου καὶ ἐν Πρωταγόρᾳ ὁ Προμηθέως καὶ Ἐπιμηθέως πρός τε τούτοις ὁ τοῦ πολέμου τῶν Ἀτλαντικῶν καὶ τῶν Ἀθηναίων ἐν τῷ Ἀτλαντικῷ , οὐχ ἁπλῶς κατὰ πάντα τὰ ὀνόματα ἀλληγορητέοι , ἀλλ’ ὅσα τῆς διανοίας τῆς καθόλου σημαντικά , καὶ δὴ ταῦτα ἐξεύροιμεν ἂν διὰ συμβόλων ὑπὸ παρακαλύμματι τῇ ἀλληγορίᾳ μηνυόμενα .
Lemmas: οὐ μόνος ἄρα ὁ Πυθαγόρειος καί Πλάτων ὁ πολύς ἐπικρύπτω , ἀλλά καί ὁ Ἐπικούρειος φημί τις καί παρά αὐτός ἀπόρρητος εἰμί καί μή πᾶς ἐπιτρέπω ἐντυγχάνω οὗτος ὁ γράμμα . ἀλλά καί ὁ Στωϊκός λέγω Ζήνων ὁ πρῶτος γράφω τις , ὅς μή ῥᾴδιος ἐπιτρέπω ὁ μαθητής ἀναγιγνώσκω , μή οὐ πεῖρα δίδωμι πρότερος , εἰ γνήσιος φιλοσοφέω . λέγω δέ καί ὁ Ἀριστοτέλης ὁ μέν ἐσωτερικός εἰμί ὁ σύγγραμμα αὐτός , ὁ δέ κοινός τε καί ἐξωτερικός . ἀλλά καί ὁ ὁ μυστήριον τίθημι , φιλόσοφος εἰμί , ὁ ἑαυτοῦ δόγμα ὁ μῦθος καταχώννυμι , ὥστε μή εἰμί ἅπας δῆλος · εἶτα ὁ μέν , ἀνθρώπινος κατακρύπτω δόξα , ὁ ἀμαθής κωλύω ἐντυγχάνω , ὁ δέ ὁ εἰμί ὄντως ἅγιος καί μακάριος θεωρία οὐ πᾶς μάλα ἐπικρύπτω συμφέρω ; πλήν οὔτε ὁ ὁ βάρβαρος φιλοσοφία οὔτε ὁ μῦθος ὁ Πυθαγόρειος , ἀλλά οὐδέ ὁ παρά Πλάτων ἐν Πολιτεία Ἦρος ὁ Ἀρμένιος καί ἐν Γοργίας Αἰακός καί Ῥαδάμανθυς καί ἐν Φαίδων ὁ ὁ Τάρταρος καί ἐν Πρωταγόρας ὁ Προμηθεύς καί Ἐπιμηθεύς πρός τε οὗτος ὁ ὁ πόλεμος ὁ Ἀτλαντικός καί ὁ Ἀθηναῖος ἐν ὁ Ἀτλαντικός , οὐ ἁπλῶς κατά πᾶς ὁ ὄνομα ἀλεληγορητή , ἀλλά ὅσος ὁ διάνοια ὁ καθόλου σημαντικός , καί δή οὗτος ἐξευρίσκω ἄν διά σύμβολος ὑπό παρακάλυμμα ὁ ἀλληγορία μηνύω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.9.59
Ναὶ μὴν καὶ ἡ Πυθαγόρου συνουσία καὶ ἡ πρὸς τοὺς ὁμιλητὰς διττὴ κοινωνία , ἀκουσματικοὺς τοὺς πολλοὺς καί τινας μαθηματικοὺς ἑτέρους καλοῦσα , τοὺς γνησίως ἀνθαπτομένους τῆς φιλοσοφίας , ἀλλὰ τὸ μὲν φάσθαι , τὸ δὲ καὶ κεκρυμμένον εἶναι πρὸς τοὺς πολλοὺς ᾐνίσσετο . ἴσως δὲ καὶ τὸ διττὸν ἐκεῖνο εἶδος τῶν ἐκ τοῦ Περιπάτου , τὸ ἐν τοῖς λόγοις ἔνδοξόν τε καὶ ἐπιστημονικὸν καλούμενον , οὐκ ἀπήλλακται τοῦ διαιρεῖν δόξαν ἀπό τε εὐκλείας καὶ ἀληθείας . μηδέ σέ γ’ εὐδόξοιο βιήσεται ἄνθεα τιμῆς πρὸς θνητῶν ἀνελέσθαι , ἐφ’ ᾧ θ’ ὁσίης πλέον εἰπεῖν . αἱ γοῦν Ἰάδες μοῦσαι διαρρήδην λέγουσι τοὺς μὲν πολλοὺς καὶ δοκησισόφους δήμων ἀοιδοῖσιν ἕπεσθαι καὶ νόμοισι χρέεσθαι , εἰδότας ὅτι πολλοὶ κακοί , ὀλίγοι δὲ ἀγαθοί · τοὺς ἀρίστους δὲ τὸ κλέος μεταδιώκειν . αἱρεῦνται γάρ , φησίν , ἓν ἀντὶ πάντων οἱ ἄριστοι κλέος ἀέναον θνητῶν , οἱ δὲ πολλοὶ κεκόρηνται ὅπως κτήνεα , γαστρὶ καὶ αἰδοίοις καὶ τοῖς αἰσχίστοις τῶν ἐν ἡμῖν μετρήσαντες τὴν εὐδαιμονίαν · ὅ τ’ Ἐλεάτης Παρμενίδης ὁ μέγας διττῶν εἰσηγεῖται διδασκαλίαν ὁδῶν ὧδέ πως γράφων · ἠμὲν Ἀληθείης εὐπειθέος ἀτρεμὲς ἦτορ , ἠδὲ βροτῶν δόξας , ταῖς οὐκ ἔνι πίστις ἀληθής .
Lemmas: ναί μήν καί ὁ Πυθαγόρας συνουσία καί ὁ πρός ὁ ὁμιλητής δισσός κοινωνία , ἀκουσματικός ὁ πολύς καί τις μαθηματικός ἕτερος καλέω , ὁ γνήσιος ἀνθάπτομαι ὁ φιλοσοφία , ἀλλά ὁ μέν φημί , ὁ δέ καί κρύπτω εἰμί πρός ὁ πολύς αἰνίσσομαι . ἴσως δέ καί ὁ δισσός ἐκεῖνος εἶδος ὁ ἐκ ὁ Περίπατος , ὁ ἐν ὁ λόγος ἔνδοξος τε καί ἐπιστημονικός καλέω , οὐ ἀπαλλάσσω ὁ διαιρέω δόξα ἀπό τε εὔκλεια καί ἀλήθεια . μηδέ σύ γε εὔδοξος βιάζω ἄνθος τιμή πρός θνητός ἀναιρέω , ἐπί ὅς τε ὁσία πολύς λέγω . ὁ γοῦν Ἰάς μοῦσα διαρρήδην λέγω ὁ μέν πολύς καί δοκησίσοφος δῆμος ἀοιδός ἕπομαι καί νόμος χράω , οἶδα ὅτι πολύς κακός , ὀλίγος δέ ἀγαθός · ὁ ἀγαθός δέ ὁ κλέος μεταδιώκω . αἱρέω γάρ , φημί , εἷς ἀντί πᾶς ὁ ἀγαθός κλέος ἀέναος θνητός , ὁ δέ πολύς κορέννυμι ὅπως κτῆνος , γαστήρ καί αἰδοῖον καί ὁ αἰσχρός ὁ ἐν ἐγώ μετρέω ὁ εὐδαιμονία · ὁ τε Ἐλεάτης Παρμενίδης ὁ μέγας δισσός εἰσηγέομαι διδασκαλία ὁδός ὧδε πως γράφω · ἠμέν Ἀλήθεια εὐπειθής ἀτρεμής ἦτορ , ἠδέ βροτός δόξα , ὁ οὐ ἔνειμι πίστις ἀληθής .
clemens-alexandrinus.stromata 5.10.60
Εἰκότως ἄρα ὁ θεσπέσιος ἀπόστολος κατὰ ἀποκάλυψιν φησὶν ἐγνωρίσθη μοι τὸ μυστήριον , καθὼς προέγραψα ἐν ὀλίγῳ , πρὸς ὃ δύνασθε ἀναγινώσκοντες νοῆσαι τὴν σύνεσίν μου ἐν τῷ μυστηρίῳ τοῦ Χριστοῦ , ὃ ἑτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων , ὡς νῦν ἀπεκαλύφθη τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις αὐτοῦ καὶ προφήταις . ἔστιν γάρ τις καὶ τελείων μάθησις , περὶ ἧς πρὸς τοὺς Κολοσσαεῖς γράφων φησίν · οὐ παυόμεθα ὑπὲρ ὑμῶν προσευχόμενοι καὶ αἰτούμενοι , ἵνα πληρωθῆτε τὴν ἐπίγνωσιν τοῦ θελήματος αὐτοῦ ἐν πάσῃ σοφίᾳ καὶ συνέσει πνευματικῇ , περιπατῆσαι ἀξίως τοῦ κυρίου εἰς πᾶσαν ἀρέσκειαν , παντὶ ἔργῳ ἀγαθῷ καρποφοροῦντες καὶ αὐξανόμενοι τῇ ἐπιγνώσει τοῦ θεοῦ , ἐν πάσῃ δυνάμει ἐνδυναμούμενοι κατὰ τὸ κράτος τῆς δόξης αὐτοῦ . καὶ πάλιν κατὰ τὴν οἰκονομίαν τοῦ θεοῦ τὴν δοθεῖσάν μοι φησὶν εἰς ὑμᾶς πληρῶσαι τὸν λόγον τοῦ θεοῦ , τὸ μυστήριον τὸ ἀποκεκρυμμένον ἀπὸ τῶν αἰώνων καὶ ἀπὸ τῶν γενεῶν , ὃ νῦν ἐφανερώθη τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ , οἷς ἠθέλησεν ὁ θεὸς γνωρίσαι , τί τὸ πλοῦτος τῆς δόξης τοῦ μυστηρίου τούτου ἐν τοῖς ἔθνεσιν .
Lemmas: ἔοικα ἄρα ὁ θεσπέσιος ἀπόστολος κατά ἀποκάλυψις φημί γνωρίζω ἐγώ ὁ μυστήριον , καθώς προγράφω ἐν ὀλίγος , πρός ὅς δύναμαι ἀναγιγνώσκω νοέω ὁ σύνεσις ἐγώ ἐν ὁ μυστήριον ὁ Χριστός , ὅς ἕτερος γενεά οὐ γνωρίζω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , ὡς νῦν ἀποκαλύπτω ὁ ἅγιος ἀπόστολος αὐτός καί προφήτης . εἰμί γάρ τις καί τέλειος μάθησις , περί ὅς πρός ὁ Κολοσσαεύς γράφω φημί · οὐ παύω ὑπέρ σύ προσεύχομαι καί αἰτέω , ἵνα πληρόω ὁ ἐπίγνωσις ὁ θέλημα αὐτός ἐν πᾶς σοφία καί σύνεσις πνευματικός , περιπατέω ἄξιος ὁ κύριος εἰς πᾶς ἀρέσκεια , πᾶς ἔργον ἀγαθός καρποφορέω καί αὐξάνω ὁ ἐπίγνωσις ὁ θεός , ἐν πᾶς δύναμις ἐνδυναμόω κατά ὁ κράτος ὁ δόξα αὐτός . καί πάλιν κατά ὁ οἰκονομία ὁ θεός ὁ δίδωμι ἐγώ φημί εἰς σύ πληρόω ὁ λόγος ὁ θεός , ὁ μυστήριον ὁ ἀποκρύπτω ἀπό ὁ αἰών καί ἀπό ὁ γενεά , ὅς νῦν φανερόω ὁ ἅγιος αὐτός , ὅς ἐθέλω ὁ θεός γνωρίζω , τίς ὁ πλοῦτος ὁ δόξα ὁ μυστήριον οὗτος ἐν ὁ ἔθνος .
clemens-alexandrinus.stromata 5.10.61
ὥστε ἄλλα μὲν τὰ μυστήρια τὰ ἀποκεκρυμμένα ἄχρι τῶν ἀποστόλων καὶ ὑπ’ αὐτῶν παραδοθέντα ὡς ἀπὸ τοῦ κυρίου παρειλήφασιν ( ἀποκεκρυμμένα δὲ ἐν τῇ παλαιᾷ διαθήκῃ ) , ἃ νῦν ἐφανερώθη τοῖς ἁγίοις , ἄλλο δὲ τὸ πλοῦτος τῆς δόξης τοῦ μυστηρίου τοῦ ἐν τοῖς ἔθνεσιν , ὅ ἐστιν ἡ πίστις καὶ ἡ ἐλπὶς ἡ εἰς Χριστόν , ὃν ἀλλαχῇ θεμέλιον εἴρηκεν . καὶ πάλιν οἷον φιλοτιμούμενος ἐμφῆναι τὴν γνῶσιν ὧδέ πως γράφει · νουθετοῦντες πάντα ἄνθρωπον ἐν πάσῃ σοφίᾳ , ἵνα παραστήσωμεν πάντα ἄνθρωπον τέλειον ἐν Χριστῷ · οὐ πάντα ἁπλῶς ἄνθρωπον , ἐπεὶ οὐδεὶς ἂν ἦν ἄπιστος , οὐδὲ μὴν πάντα τὸν πιστεύοντα τέλειον ἐν Χριστῷ , ἀλλὰ πάντα ἄνθρωπον λέγει , ὡς εἰπεῖν ὅλον τὸν ἄνθρωπον , οἷον σώματι καὶ ψυχῇ ἡγνισμένον , ἐπεί , ὅτι οὐ πάντων ἡ γνῶσις , διαρρήδην ἐπιφέρει · συμβιβασθέντες ἐν ἀγάπῃ καὶ εἰς πᾶν πλοῦτος τῆς πληροφορίας τῆς συνέσεως , εἰς ἐπίγνωσιν τοῦ μυστηρίου τοῦ θεοῦ ἐν Χριστῷ , ἐν ᾧ εἰσι πάντες οἱ θησαυροὶ τῆς σοφίας καὶ τῆς γνώσεως ἀπόκρυφοι . τῇ προσευχῇ προσκαρτερεῖτε , γρηγοροῦντες ἐν αὐτῇ ἐν εὐχαριστίᾳ · ἡ εὐχαριστία δὲ οὐκ ἐπὶ ψυχῆς μόνον καὶ τῶν πνευματικῶν ἀγαθῶν , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῦ σώματος γίνεται καὶ τῶν τοῦ σώματος ἀγαθῶν .
Lemmas: ὥστε ἄλλος μέν ὁ μυστήριον ὁ ἀποκρύπτω ἄχρι ὁ ἀπόστολος καί ὑπό αὐτός παραδίδωμι ὡς ἀπό ὁ κύριος παραλαμβάνω ( ἀποκρύπτω δέ ἐν ὁ παλαιός διαθήκη ) , ὅς νῦν φανερόω ὁ ἅγιος , ἄλλος δέ ὁ πλοῦτος ὁ δόξα ὁ μυστήριον ὁ ἐν ὁ ἔθνος , ὅς εἰμί ὁ πίστις καί ὁ ἐλπίς ὁ εἰς Χριστός , ὅς ἀλλαχῆ θεμέλιος λέγω . καί πάλιν οἷος φιλοτιμέομαι ἐμφαίνω ὁ γνῶσις ὧδε πως γράφω · νουθετέω πᾶς ἄνθρωπος ἐν πᾶς σοφία , ἵνα παρίστημι πᾶς ἄνθρωπος τέλειος ἐν Χριστός · οὐ πᾶς ἁπλῶς ἄνθρωπος , ἐπεί οὐδείς ἄν εἰμί ἄπιστος , οὐδέ μήν πᾶς ὁ πιστεύω τέλειος ἐν Χριστός , ἀλλά πᾶς ἄνθρωπος λέγω , ὡς λέγω ὅλος ὁ ἄνθρωπος , οἷος σῶμα καί ψυχή ἁγνίζω , ἐπεί , ὅτι οὐ πᾶς ὁ γνῶσις , διαρρήδην ἐπιφέρω · συμβιβάζω ἐν ἀγάπη καί εἰς πᾶς πλοῦτος ὁ πληροφορία ὁ σύνεσις , εἰς ἐπίγνωσις ὁ μυστήριον ὁ θεός ἐν Χριστός , ἐν ὅς εἰμί πᾶς ὁ θησαυρός ὁ σοφία καί ὁ γνῶσις ἀπόκρυφος . ὁ προσευχή προσκαρτερέω , γρηγορέω ἐν αὐτός ἐν εὐχαριστία · ὁ εὐχαριστία δέ οὐ ἐπί ψυχή μόνος καί ὁ πνευματικός ἀγαθός , ἀλλά καί ἐπί ὁ σῶμα γίγνομαι καί ὁ ὁ σῶμα ἀγαθός .
clemens-alexandrinus.stromata 5.10.62
καὶ ἔτι σαφέστερον ἐκκαλύπτει τὸ μὴ πάντων εἶναι τὴν γνῶσιν , ἐπιλέγων · προσευχόμενοι ἅμα καὶ περὶ ἡμῶν , ἵνα ὁ θεὸς ἀνοίξῃ ἡμῖν θύραν τοῦ λαλῆσαι τὸ μυστήριον τοῦ Χριστοῦ , δἰ ὃ καὶ δέδεμαι , ἵνα φανερώσω αὐτὸ ὡς δεῖ με λαλῆσαι . ἦν γάρ τινα ἀγράφως παραδιδόμενα . αὐτίκα τοῖς Ἑβραίοις καὶ γὰρ ὀφείλοντες εἶναι διδάσκαλοι διὰ τὸν χρόνον φησίν , ὡς ἂν ἐγγηράσαντες τῇ διαθήκῃ τῇ παλαιᾷ , πάλιν χρείαν ἔχετε τοῦ διδάσκειν ὑμᾶς , τίνα τὰ στοιχεῖα τῆς ἀρχῆς τῶν λογίων τοῦ θεοῦ , καὶ γεγόνατε χρείαν ἔχοντες γάλακτος καὶ οὐ στερεᾶς τροφῆς · πᾶς γὰρ ὁ μετέχων γάλακτος ἄπειρος λόγου δικαιοσύνης , νήπιος γάρ ἐστι , τὰ πρῶτα μαθήματα πεπιστευμένος · τελείων δέ ἐστιν ἡ στερεὰ τροφή , τῶν διὰ τὴν ἕξιν τὰ αἰσθητήρια γεγυμνασμένα ἐχόντων πρὸς διάκρισιν καλοῦ τε καὶ κακοῦ . διὸ ἀφέντες τὸν τῆς ἀρχῆς τοῦ Χριστοῦ λόγον ἐπὶ τὴν τελειότητα φερώμεθα .
Lemmas: καί ἔτι σαφής ἐκκαλύπτω ὁ μή πᾶς εἰμί ὁ γνῶσις , ἐπιλέγω · προσεύχομαι ἅμα καί περί ἐγώ , ἵνα ὁ θεός ἀνοίγνυμι ἐγώ θύρα ὁ λαλέω ὁ μυστήριον ὁ Χριστός , διά ὅς καί δέω , ἵνα φανερόω αὐτός ὡς δέω ἐγώ λαλέω . εἰμί γάρ τις ἄγραφος παραδίδωμι . αὐτίκα ὁ Ἑβραῖος καί γάρ ὀφείλω εἰμί διδάσκαλος διά ὁ χρόνος φημί , ὡς ἄν ἐγγηράσκω ὁ διαθήκη ὁ παλαιός , πάλιν χρεία ἔχω ὁ διδάσκω σύ , τίς ὁ στοιχεῖον ὁ ἀρχή ὁ λόγιον ὁ θεός , καί γίγνομαι χρεία ἔχω γάλα καί οὐ στερεός τροφή · πᾶς γάρ ὁ μετέχω γάλα ἄπειρος λόγος δικαιοσύνη , νήπιος γάρ εἰμί , ὁ πρῶτος μάθημα πιστεύω · τέλειος δέ εἰμί ὁ στερεός τροφή , ὁ διά ὁ ἕξις ὁ αἰσθητήριον γυμνάζω ἔχω πρός διάκρισις καλός τε καί κακός . διό ἀφίημι ὁ ὁ ἀρχή ὁ Χριστός λόγος ἐπί ὁ τελειότης φέρω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.10.63
Ἀλλὰ καὶ Βαρνάβας ὁ καὶ αὐτὸς συγκηρύξας τῷ ἀποστόλῳ κατὰ τὴν διακονίαν τῶν ἐθνῶν τὸν λόγον ἁπλούστερον φησὶν ὑμῖν γράφω , ἵνα συνιῆτε . εἶθ’ ὑποβὰς ἤδη σαφέστερον γνωστικῆς παραδόσεως ἴχνος παρατιθέμενος λέγει · τί λέγει ὁ ἄλλος προφήτης Μωυσῆς αὐτοῖς ; › ἰδοὺ τάδε λέγει κύριος ὁ θεός · εἰσέλθετε εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν , ἣν ὤμοσεν κύριος ὁ θεός , ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ , καὶ κατακληρονομήσατε αὐτήν , γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι . τί λέγει ἡ γνῶσις ; μάθετε . ἐλπίσατε , φησίν , ἐπὶ τὸν ἐν σαρκὶ μέλλοντα φανεροῦσθαι ὑμῖν Ἰησοῦν · ἄνθρωπος γὰρ γῆ ἐστι πάσχουσα · ἀπὸ προσώπου γὰρ γῆς ἡ πλάσις τοῦ Ἀδὰμ ἐγένετο · τί οὖν λέγει · › εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν , γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι ‹ ; εὐλογητὸς ὁ κύριος ἡμῶν , ἀδελφοί , ὁ σοφίαν καὶ νοῦν θέμενος ἐν ἡμῖν τῶν κρυφίων αὐτοῦ . λέγει γὰρ ὁ προφήτης · παραβολὴν κυρίου τίς νοήσει , εἰ μὴ σοφὸς καὶ ἐπιστήμων καὶ ἀγαπῶν τὸν κύριον αὐτοῦ ; ‹ ἐπεὶ ὀλίγων ἐστὶ ταῦτα χωρῆσαι . οὐ γὰρ φθονῶν , φησί , παρήγγειλεν ὁ κύριος ἔν τινι εὐαγγελίῳ · μυστήριον ἐμὸν ἐμοὶ καὶ τοῖς υἱοῖς τοῦ οἴκου μου , ἐν τῷ ἀσφαλεῖ καὶ ἀμερίμνῳ τὴν ἐκλογὴν ποιούμενος , ἴνα τὰ οἰκεῖα ὧν εἵλετο λαβοῦσα ἀνωτέρα ζήλου γένηται · ὁ μὲν γὰρ μὴ ἔχων γνῶσιν ἀγαθοῦ πονηρός ἐστιν , ὅτι εἷς ἀγαθός , ὁ πατήρ · τὸ δὲ ἀγνοεῖν τὸν πατέρα θάνατός ἐστιν , ὡς τὸ γνῶναι ζωὴ αἰώνιος κατὰ μετουσίαν τῆς τοῦ ἀφθάρτου δυνάμεως . καὶ τὸ μὲν μὴ φθείρεσθαι θειότητος μετέχειν ἐστί , φθορὰν δὲ ἡ ἀπὸ τῆς τοῦ θεοῦ γνώσεως ἀπόστασις παρέχει .
Lemmas: ἀλλά καί Βαρναβᾶς ὁ καί αὐτός συγκηρύσσω ὁ ἀπόστολος κατά ὁ διακονία ὁ ἔθνος ὁ λόγος ἁπλόος φημί σύ γράφω , ἵνα συνιέω . εἶτα ὑποβαίνω ἤδη σαφής γνωστικός παράδοσις ἴχνος παρατίθημι λέγω · τίς λέγω ὁ ἄλλος προφήτης Μωϋσῆς αὐτός ; › ἰδού ὅδε λέγω κύριος ὁ θεός · εἰσέρχομαι εἰς ὁ γῆ ὁ ἀγαθός , ὅς ὄμνυμι κύριος ὁ θεός , ὁ θεός Ἀβραάμ καί Ἰσαάκ καί Ἰακώβ , καί κατακληρονομέω αὐτός , γῆ ῥέω γάλα καί μέλι . τίς λέγω ὁ γνῶσις ; μανθάνω . ἐλπίζω , φημί , ἐπί ὁ ἐν σάρξ μέλλω φανερόω σύ Ἰησοῦς · ἄνθρωπος γάρ γῆ εἰμί πάσχω · ἀπό πρόσωπον γάρ γῆ ὁ πλάσις ὁ Ἀδάμ γίγνομαι · τίς οὖν λέγω · › εἰς ὁ γῆ ὁ ἀγαθός , γῆ ῥέω γάλα καί μέλι ‹ ; εὐλογητός ὁ κύριος ἐγώ , ἀδελφός , ὁ σοφία καί νόος τίθημι ἐν ἐγώ ὁ κρύφιος αὐτός . λέγω γάρ ὁ προφήτης · παραβολή κύριος τίς νοέω , εἰ μή σοφός καί ἐπιστήμων καί ἀγαπάω ὁ κύριος αὐτός ; ‹ ἐπεί ὀλίγος εἰμί οὗτος χωρέω . οὐ γάρ φθονέω , φημί , παραγγέλλω ὁ κύριος ἐν τις εὐαγγέλιον · μυστήριον ἐμός ἐγώ καί ὁ υἱός ὁ οἶκος ἐγώ , ἐν ὁ ἀσφαλής καί ἀμέριμνος ὁ ἐκλογή ποιέω , ἵνα ὁ οἰκεῖος ὅς αἱρέω λαμβάνω ἀνώτερος ζῆλος γίγνομαι · ὁ μέν γάρ μή ἔχω γνῶσις ἀγαθός πονηρός εἰμί , ὅτι εἷς ἀγαθός , ὁ πατήρ · ὁ δέ ἀγνοέω ὁ πατήρ θάνατος εἰμί , ὡς ὁ γιγνώσκω ζωή αἰώνιος κατά μετουσία ὁ ὁ ἄφθαρτος δύναμις . καί ὁ μέν μή φθείρω θειότης μετέχω εἰμί , φθορά δέ ὁ ἀπό ὁ ὁ θεός γνῶσις ἀπόστασις παρέχω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.10.64
πάλιν ὁ προφήτης · καὶ δώσω σοι θησαυροὺς ἀποκρύφους , σκοτεινούς , ἀοράτους , ἵνα γνῶσιν ὅτι ἐγὼ κύριος ὁ θεός . τὰ εἰκότα τούτοις καὶ ὁ Δαβὶδ ψάλλει · ἰδοὺ γὰρ ἀλήθειαν ἠγάπησας , τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια τῆς σοφίας σου ἐδήλωσάς μοι . ἡμέρα γὰρ τῇ ἡμέρᾳ ἐρεύγεται ῥῆμα , τὸ γεγραμμένον ἄντικρυς , καὶ νὺξ νυκτὶ ἀναγγέλλει γνῶσιν , τὴν ἐπικεκρυμμένην μυστικῶς , καὶ οὔκ εἰσι λόγοι οὐδὲ λαλιαί , ὧν οὐκ ἀκούονται αἱ φωναὶ αὐτῶν τῷ θεῷ τῷ φήσαντι · ποιήσει τις κρύφα , καὶ οὐχὶ ἐπόψομαι αὐτόν ; διὰ τοῦτο φωτισμὸς ἡ μαθητεία κέκληται ἡ τὰ κεκρυμμένα φανερώσασα , ἀποκαλύψαντος μόνου τοῦ διδασκάλου τὸ πῶμα τῆς κιβωτοῦ , ἔμπαλιν ἢ οἱ ποιηταὶ τὸν Δία φασὶ τὸν μὲν τῶν ἀγαθῶν πίθον ἐπιλαβεῖν , ἀνοῖξαι δὲ τὸν τῶν φαύλων . οἶδα ὅτι ἐρχόμενος φησὶ πρὸς ὑμᾶς ὁ ἀπόστολος ἐν πληρώματι εὐλογίας Χριστοῦ ἐλεύσομαι , τὸ πνευματικὸν χάρισμα καὶ τὴν γνωστικὴν παράδοσιν , ἣν μεταδοῦναι αὐτοῖς παρὼν παροῦσι ποθεῖ ( οὐ γὰρ δἰ ἐπιστολῆς οἷά τε ἦν ταῦτα μηνύεσθαι ) , πλήρωμα Χριστοῦ καλέσας , κατὰ ἀποκάλυψιν μυστηρίου χρόνοις αἰωνίοις σεσιγημένου , φανερωθέντος δὲ νῦν διά τε γραφῶν προφητικῶν κατ’ ἐπιταγὴν τοῦ αἰωνίου θεοῦ εἰς ὑπακοὴν πίστεως εἰς πάντα τὰ ἔθνη γνωρισθέντος , τουτέστι τοὺς ἐξ ἐθνῶν πιστεύοντας , ὅτι ἐστίν · ὀλίγοις δὲ ἐκ τούτων καὶ τό , τίνα ταῦτά ἐστι τὰ ἐν μυστηρίῳ , δείκνυται .
Lemmas: πάλιν ὁ προφήτης · καί δίδωμι σύ θησαυρός ἀπόκρυφος , σκοτεινός , ἀόρατος , ἵνα γιγνώσκω ὅτι ἐγώ κύριος ὁ θεός . ὁ ἔοικα οὗτος καί ὁ Δαυίδ ψάλλω · ἰδού γάρ ἀλήθεια ἀγαπάω , ὁ ἄδηλος καί ὁ κρύφιος ὁ σοφία σύ δηλόω ἐγώ . ἡμέρα γάρ ὁ ἡμέρα ἐρεύγομαι ῥῆμα , ὁ γράφω ἄντικρυς , καί νύξ νύξ ἀναγγέλλω γνῶσις , ὁ ἐπικρύπτω μυστικός , καί οὐ εἰμί λόγος οὐδέ λαλιά , ὅς οὐ ἀκούω ὁ φωνή αὐτός ὁ θεός ὁ φημί · ποιέω τις κρύφα , καί οὐ ἐφοράω αὐτός ; διά οὗτος φωτισμός ὁ μαθητείη καλέω ὁ ὁ κρύπτω φανερόω , ἀποκαλύπτω μόνος ὁ διδάσκαλος ὁ πῶμα ὁ κιβωτός , ἔμπαλιν ἤ ὁ ποιητής ὁ Ζεύς φημί ὁ μέν ὁ ἀγαθός πίθος ἐπιλαμβάνω , ἀνοίγνυμι δέ ὁ ὁ φαῦλος . οἶδα ὅτι ἔρχομαι φημί πρός σύ ὁ ἀπόστολος ἐν πλήρωμα εὐλογία Χριστός ἔρχομαι , ὁ πνευματικός χάρισμα καί ὁ γνωστικός παράδοσις , ὅς μεταδίδωμι αὐτός πάρειμι πάρειμι ποθέω ( οὐ γάρ διά ἐπιστολή οἷος τε εἰμί οὗτος μηνύω ) , πλήρωμα Χριστός καλέω , κατά ἀποκάλυψις μυστήριον χρόνος αἰώνιος σιγάω , φανερόω δέ νῦν διά τε γραφή προφητικός κατά ἐπιταγή ὁ αἰώνιος θεός εἰς ὑπακοή πίστις εἰς πᾶς ὁ ἔθνος γνωρίζω , τουτέστι ὁ ἐκ ἔθνος πιστεύω , ὅτι εἰμί · ὀλίγος δέ ἐκ οὗτος καί ὁ , τίς οὗτος εἰμί ὁ ἐν μυστήριον , δείκνυμι .
clemens-alexandrinus.stromata 5.10.65
Εἰκότως τοίνυν καὶ Πλάτων ἐν ταῖς Ἐπιστολαῖς περὶ θεοῦ διαλαμβάνων φραστέον δή σοι φησὶ δἰ αἰνιγμάτων , ἵν’ ἤν τι ἡ δέλτος ἢ πόντου ἢ γῆς ἐν πτυχαῖς πάθῃ , ὁ ἀναγνοὺς μὴ γνῷ . ὁ γὰρ τῶν ὅλων θεὸς ὁ ὑπὲρ πᾶσαν φωνὴν καὶ πᾶν νόημα καὶ πᾶσαν ἔννοιαν οὐκ ἄν ποτε γραφῇ παραδοθείη , ἄρρητος ὢν δυνάμει τῇ αὑτοῦ . ὅπερ καὶ αὐτὸ δεδήλωκεν Πλάτων λέγων · πρὸς ταῦτ’ οὖν σκοπῶν εὐλαβοῦ , μή ποτέ σοι μεταμελήσῃ τῶν νῦν ἀναξίως ἐκπεσόντων · μεγίστη δὲ φυλακὴ τὸ μὴ γράφειν , ἀλλ’ ἐκμανθάνειν · οὐ γὰρ ἔστιν , οὐκ ἔστιν τὰ γραφέντα μὴ οὐκ ἐκπεσεῖν . ἀδελφὰ τούτοις ὁ ἅγιος ἀπόστολος Παῦλος λέγει , τὴν προφητικὴν καὶ τῷ ὄντι ἀρχαίαν σῴζων ἐπίκρυψιν , ἀφ’ ἧς τὰ καλὰ τοῖς Ἕλλησιν ἐρρύη δόγματα · σοφίαν δὲ λαλοῦμεν ἐν τοῖς τελείοις , σοφίαν δὲ οὐ τοῦ αἰῶνος τούτου οὐδὲ τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου τῶν καταργουμένων · ἀλλὰ λαλοῦμεν θεοῦ σοφίαν ἐν μυστηρίῳ , τὴν ἀποκεκρυμμένην .
Lemmas: ἔοικα τοίνυν καί Πλάτων ἐν ὁ Ἐπιστολή περί θεός διαλαμβάνω φραστέον δή σύ φημί διά αἴνιγμα , ἵνα ἐάν τις ὁ δέλτος ἤ πόντος ἤ γῆ ἐν πτυχή πάσχω , ὁ ἀναγιγνώσκω μή γιγνώσκω . ὁ γάρ ὁ ὅλος θεός ὁ ὑπέρ πᾶς φωνή καί πᾶς νόημα καί πᾶς ἔννοια οὐ ἄν ποτέ γραφή παραδίδωμι , ἄρρητος εἰμί δύναμις ὁ ἑαυτοῦ . ὅς καί αὐτός δηλόω Πλάτων λέγω · πρός οὗτος οὖν σκοπέω εὐλαβέομαι , μή ποτέ σύ μεταμέλομαι ὁ νῦν ἀνάξιος ἐκπίπτω · μέγας δέ φυλακή ὁ μή γράφω , ἀλλά ἐκμανθάνω · οὐ γάρ εἰμί , οὐ εἰμί ὁ γράφω μή οὐ ἐκπίπτω . ἀδελφή οὗτος ὁ ἅγιος ἀπόστολος Παῦλος λέγω , ὁ προφητικός καί ὁ εἰμί ἀρχαῖος σῴζω ἐπίκρυψις , ἀπό ὅς ὁ καλός ὁ Ἕλλην ῥέω δόγμα · σοφία δέ λαλέω ἐν ὁ τέλειος , σοφία δέ οὐ ὁ αἰών οὗτος οὐδέ ὁ ἄρχων ὁ αἰών οὗτος ὁ καταργέω · ἀλλά λαλέω θεός σοφία ἐν μυστήριον , ὁ ἀποκρύπτω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.10.66
ἔπειτα ὑποβὰς τὸ εὐλαβὲς τῆς εἰς τοὺς πολλοὺς τῶν λόγων ἐκφοιτήσεως ὧδέ πως διδάσκει · κἀγώ , ἀδελφοί , οὐκ ἠδυνήθην ὑμῖν λαλῆσαι ὡς πνευματικοῖς , ἀλλ’ ὡς σαρκίνοις , ὡς νηπίοις ἐν Χριστῷ , γάλα ὑμᾶς ἐπότισα , οὐ βρῶμα · οὔπω γὰρ ἐδύνασθε · ἀλλ’ οὐδὲ ἔτι νῦν δύνασθε · ἔτι γάρ ἐστε σαρκικοί . εἰ τοίνυν τὸ μὲν γάλα τῶν νηπίων , τὸ βρῶμα δὲ τῶν τελείων τροφὴ πρὸς τοῦ ἀποστόλου εἴρηται , γάλα μὲν ἡ κατήχησις οἱονεὶ πρώτη ψυχῆς τροφὴ νοηθήσεται , βρῶμα δὲ ἡ ἐποπτικὴ θεωρία · σάρκες αὗται καὶ αἷμα τοῦ λόγου , τουτέστι κατάληψις τῆς θείας δυνάμεως καὶ οὐσίας . γεύσασθε καὶ ἴδετε ὅτι χρηστὸς ὁ κύριος , φησίν · οὕτως γὰρ ἑαυτοῦ μεταδίδωσι τοῖς πνευματικώτερον τῆς τοιαύτης μεταλαμβάνουσι βρώσεως , ὅτε δὴ ἡ ψυχὴ αὐτὴ ἑαυτὴν ἤδη τρέφει κατὰ τὸν φιλαλήθη Πλάτωνα · βρῶσις γὰρ καὶ πόσις τοῦ θείου λόγου ὴ γνῶσίς ἐστι τῆς θείας οὐσίας . διὸ καί φησιν ἐν δευτέρῳ Πολιτείας ὁ Πλάτων · θυσαμένους οὐ χοῖρον , ἀλλά τι μέγα καὶ ἄπορον θῦμα , οὕτω χρῆναι ζητεῖν περὶ θεοῦ . ὁ δὲ ἀπόστολος καὶ τὸ πάσχα ἡμῶν ἐτύθη γράφει Χριστός , ἄπορον ὡς ἀληθῶς θῦμα , υἱὸς θεοῦ ὑπὲρ ἡμῶν ἁγιαζόμενος .
Lemmas: ἔπειτα ὑποβαίνω ὁ εὐλαβής ὁ εἰς ὁ πολύς ὁ λόγος ἐκφοίτησις ὧδε πως διδάσκω · ἐγώ , ἀδελφός , οὐ δύναμαι σύ λαλέω ὡς πνευματικός , ἀλλά ὡς σάρκινος , ὡς νήπιος ἐν Χριστός , γάλα σύ ποτίζω , οὐ βρῶμα · οὔπω γάρ δύναμαι · ἀλλά οὐδέ ἔτι νῦν δύναμαι · ἔτι γάρ εἰμί σαρκικός . εἰ τοίνυν ὁ μέν γάλα ὁ νήπιος , ὁ βρῶμα δέ ὁ τέλειος τροφή πρός ὁ ἀπόστολος λέγω , γάλα μέν ὁ κατήχησις οἱονεί πρῶτος ψυχή τροφή νοέω , βρῶμα δέ ὁ ἐποπτικός θεωρία · σάρξ οὗτος καί αἷμα ὁ λόγος , τουτέστι κατάληψις ὁ θεῖος δύναμις καί οὐσία . γεύω καί ὁράω ὅτι χρηστός ὁ κύριος , φημί · οὕτως γάρ ἑαυτοῦ μεταδίδωμι ὁ πνευματικός ὁ τοιοῦτος μεταλαμβάνω βρῶσις , ὅτε δή ὁ ψυχή αὐτός ἑαυτοῦ ἤδη τρέφω κατά ὁ φιλαλήθης Πλάτων · βρῶσις γάρ καί πόσις ὁ θεῖος λόγος ὁ γνῶσις εἰμί ὁ θεῖος οὐσία . διό καί φημί ἐν δεύτερος Πολιτεία ὁ Πλάτων · θύω οὐ χοῖρος , ἀλλά τις μέγας καί ἄπορος θῦμα , οὕτως χρή ζητέω περί θεός . ὁ δέ ἀπόστολος καί ὁ πάσχα ἐγώ θύω γράφω Χριστός , ἄπορος ὡς ἀληθής θῦμα , υἱός θεός ὑπέρ ἐγώ ἁγιάζω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.11.67
Θυσία δὲ ἡ τῷ θεῷ δεκτὴ σώματός τε καὶ τῶν τούτου παθῶν ἀμετανόητος χωρισμός . ἡ ἀληθὴς τῷ ὄντι θεοσέβεια αὕτη . καὶ μή τι εἰκότως μελέτη θανάτου διὰ τοῦτο εἴρηται τῷ Σωκράτει ἡ φιλοσοφία · ὁ γὰρ μήτε τὴν ὄψιν παρατιθέμενος ἐν τῷ διανοεῖσθαι μήτε τινὰ τῶν ἄλλων αἰσθήσεων ἐφελκόμενος , ἀλλ’ αὐτῷ καθαρῷ τῷ νῷ τοῖς πράγμασιν ἐντυγχάνων τὴν ἀληθῆ φιλοσοφίαν μέτεισιν . τοῦτο ἄρα βούλεται καὶ τῷ Πυθαγόρᾳ ἡ τῆς πενταετίας σιωπή , ἣν τοῖς γνωρίμοις παρεγγυᾷ , ὡς δὴ ἀποστραφέντες τῶν αἰσθητῶν ψιλῷ τῷ νῷ τὸ θεῖον ἐποπτεύοιεν . παρὰ Μωυσέως τοιαῦτα φιλοσοφήσαντες οἱ τῶν Ἑλλήνων ἄκροι . προστάσσει γὰρ τὰ ὁλοκαυτώματα δείραντας εἰς μέλη διανεῖμαι , ἐπειδὴ γυμνὴν τῆς ὑλικῆς δορᾶς γενομένην τὴν γνωστικὴν ψυχὴν ἄνευ τῆς σωματικῆς φλυαρίας καὶ τῶν παθῶν πάντων , ὅσα περιποιοῦσιν αἱ κεναὶ καὶ ψευδεῖς ὑπολήψεις , ἀποδυσαμένην τὰς σαρκικὰς ἐπιθυμίας , τῷ φωτὶ καθιερωθῆναι ἀνάγκη .
Lemmas: θυσία δέ ὁ ὁ θεός δεκτός σῶμα τε καί ὁ οὗτος πάθος ἀμετανόητος χωρισμός . ὁ ἀληθής ὁ εἰμί θεοσέβεια οὗτος . καί μή τις ἔοικα μελέτη θάνατος διά οὗτος λέγω ὁ Σωκράτης ὁ φιλοσοφία · ὁ γάρ μήτε ὁ ὄψις παρατίθημι ἐν ὁ διανοέω μήτε τις ὁ ἄλλος αἴσθησις ἐφέλκω , ἀλλά αὐτός καθαρός ὁ νόος ὁ πρᾶγμα ἐντυγχάνω ὁ ἀληθής φιλοσοφία μετέρχομαι . οὗτος ἄρα βούλομαι καί ὁ Πυθαγόρας ὁ ὁ πενταετία σιωπή , ὅς ὁ γνώριμος παρεγγυάω , ὡς δή ἀποστρέφω ὁ αἰσθητός ψιλός ὁ νόος ὁ θεῖος ἐποπτεύω . παρά Μωϋσῆς τοιοῦτος φιλοσοφέω ὁ ὁ Ἕλλην ἄκρος . προστάσσω γάρ ὁ ὁλοκαύτωμα δέρω εἰς μέλος διανέμω , ἐπειδή γυμνός ὁ ὑλικός δορά γίγνομαι ὁ γνωστικός ψυχή ἄνευ ὁ σωματικός φλυαρία καί ὁ πάθος πᾶς , ὅσος περιποιέω ὁ κενός καί ψευδής ὑπόληψις , ἀποδύω ὁ σαρκικός ἐπιθυμία , ὁ φώς καθιερόω ἀνάγκη .
clemens-alexandrinus.stromata 5.11.68
οἱ δὲ πλεῖστοι τῶν ἀνθρώπων τὸ θνητὸν ἐνδυόμενοι καθάπερ οἱ κοχλίαι καὶ περὶ τὰς αὑτῶν ἀκρασίας ὥσπερ οἱ ἐχῖνοι σφαιρηδὸν εἱλούμενοι περὶ τοῦ μακαρίου καὶ ἀφθάρτου θεοῦ τοιαῦτα οἷα καὶ περὶ αὑτῶν δοξάζουσιν . λέληθεν δ’ αὐτούς , κἂν πλησίον ἡμῶν τύχωσιν , ὡς μυρία ὅσα δεδώρηται ἡμῖν ὁ θεός , ὧν αὐτὸς ἀμέτοχος , γένεσιν μὲν ἀγένητος ὤν , τροφὴν δὲ ἀνενδεὴς ὤν , καὶ αὔξησιν ἐν ἰσότητι ὤν , εὐγηρίαν τε καὶ εὐθανασίαν ἀθάνατός τε καὶ ἀγήρως ὑπάρχων . διὸ καὶ χεῖρας καὶ πόδας καὶ στόμα καὶ ὀφθαλμοὺς καὶ εἰσόδους καὶ ἐξόδους καὶ ὀργὰς καὶ ἀπειλὰς μὴ πάθη θεοῦ τις ὑπολάβῃ παρὰ Ἑβραίοις λέγεσθαι , μηδαμῶς , ἀλληγορεῖσθαι δέ τινα ἐκ τούτων τῶν ὀνομάτων ὁσιώτερον , ἃ δὴ καὶ προϊόντος τοῦ λόγου κατὰ τὸν οἰκεῖον καιρὸν διασαφήσομεν . ἦ πανακὲς πάντων φάρμακον ἁ σοφία , Καλλίμαχος ἐν τοῖς ἐπιγράμμασι γράφει · ἕτερος ( δὲ ) ἐξ ἑτέρου σοφὸς τό τε πάλαι τό τε νῦν , φησὶ Βακχυλίδης ἐν τοῖς Παιᾶσιν · οὐδὲ γὰρ ῥᾷστον ἀρρήτων ἐπέων πύλας ἐξευρεῖν ·
Lemmas: ὁ δέ πολύς ὁ ἄνθρωπος ὁ θνητός ἐνδύω καθά ὁ κόχλιας καί περί ὁ ἑαυτοῦ ἀκρασία ὥσπερ ὁ ἐχῖνος σφαιρηδόν εἱλέω περί ὁ μακάριος καί ἄφθαρτος θεός τοιοῦτος οἷος καί περί ἑαυτοῦ δοξάζω . λανθάνω δέ αὐτός , ἐάν πλησίον ἐγώ τυγχάνω , ὡς μυρίος ὅσος δωρέω ἐγώ ὁ θεός , ὅς αὐτός ἀμέτοχος , γένεσις μέν ἀγένητος εἰμί , τροφή δέ ἀνενδεής εἰμί , καί αὔξησις ἐν ἰσότης εἰμί , εὐγηρία τε καί εὐθανασία ἀθάνατος τε καί ἀγήραος ὑπάρχω . διό καί χείρ καί πούς καί στόμα καί ὀφθαλμός καί εἴσοδος καί ἔξοδος καί ὀργή καί ἀπειλή μή πάθος θεός τις ὑπολαμβάνω παρά Ἑβραῖος λέγω , μηδαμῶς , ἀλληγορέω δέ τις ἐκ οὗτος ὁ ὄνομα ὅσιος , ὅς δή καί προέρχομαι ὁ λόγος κατά ὁ οἰκεῖος καιρός διασαφέω . ἦ πανακής πᾶς φάρμακον ὁ σοφία , Καλλίμαχος ἐν ὁ ἐπίγραμμα γράφω · ἕτερος ( δέ ) ἐκ ἕτερος σοφός ὁ τε πάλαι ὁ τε νῦν , φημί Βακχυλίδης ἐν ὁ Παιάν · οὐδέ γάρ ῥᾴδιος ἄρρητος ἔπος πύλη ἐξευρίσκω ·
clemens-alexandrinus.stromata 5.11.69
καλῶς ἄρα Ἰσοκράτης ἐν τῷ Παναθηναϊκῷ τίνας οὖν καλῶ πεπαιδευμένους ; προθεὶς ἐπιφέρει · πρῶτον μὲν τοὺς καλῶς χρωμένους τοῖς πράγμασι τοῖς κατὰ τὴν ἡμέραν ἑκάστην προσπίπτουσι καὶ τὴν δόξαν ἐπιτυχῆ τῶν καιρῶν ἔχοντας καὶ δυναμένην ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ στοχάζεσθαι τοῦ συμφέροντος · ἔπειτα τοὺς πρεπόντως καὶ δικαίως ὁμιλοῦντας ἀεὶ τοῖς πλησιάζουσι καὶ τὰς μὲν τῶν ἄλλων ἀηδίας καὶ βαρύτητας εὐκόλως καὶ ῥᾳδίως φέροντας , σφᾶς δ’ αὐτοὺς ὡς δυνατὸν ἐλαφροτάτους καὶ μετριωτάτους τοῖς ξυνοῦσι παρέχοντας · ἔτι δὲ τοὺς τῶν μὲν ἡδονῶν κρατοῦντας , τῶν δὲ συμφορῶν μὴ λίαν ἡττωμένους , ἀλλ’ ἀνδρωδῶς ἐν αὐταῖς ἀναστρεφομένους καὶ τῆς φύσεως ἀξίως ἧς μετέχοντες τυγχάνομεν · τέταρτον , ὅπερ μέγιστόν ἐστι , τοὺς μὴ διαφθειρομένους ὑπὸ τῶν εὐπραγιῶν μηδ’ ἐξισταμένους αὑτῶν μηδὲ ὑπερηφάνους γινομένους , ἀλλ’ ἐμμένοντας τῇ τάξει τῶν εὖ φρονούντων . εἶτα ἐπιφέρει τὸν κολοφῶνα τοῦ λόγου · τοὺς δὲ μὴ μόνον πρὸς ἓν τούτων , ἀλλὰ πρὸς ἅπαντα ταῦτα τὴν ἕξιν τῆς ψυχῆς εὐάρμοστον ἔχοντας , τούτους φημὶ καὶ φρονίμους εἶναι καὶ τελείους ἄνδρας καὶ πάσας ἔχειν τὰς ἀρετάς . ὁρᾷς πῶς τὸν γνωστικὸν βίον καὶ Ἕλληνες , καίτοι μὴ εἰδότες ὡς ἐπίστασθαι χρή , ἐκθειάζουσι ; τίς δ’ ἔστιν ἡ γνῶσις , οὐδὲ ὄναρ ἴσασιν .
Lemmas: καλός ἄρα Ἰσοκράτης ἐν ὁ Παναθηναικός τίς οὖν καλέω παιδεύω ; προτίθημι ἐπιφέρω · πρῶτος μέν ὁ καλός χράω ὁ πρᾶγμα ὁ κατά ὁ ἡμέρα ἕκαστος προσπίπτω καί ὁ δόξα ἐπιτυχής ὁ καιρός ἔχω καί δύναμαι ὡς ἐπί ὁ πολύς στοχάζομαι ὁ συμφέρω · ἔπειτα ὁ πρεπόντως καί δίκαιος ὁμιλέω ἀεί ὁ πλησιάζω καί ὁ μέν ὁ ἄλλος ἀηδία καί βαρύτης εὔκολος καί ῥᾴδιος φέρω , σφεῖς δέ αὐτός ὡς δυνατός ἐλαφρός καί μέτριος ὁ σύνειμι παρέχω · ἔτι δέ ὁ ὁ μέν ἡδονή κρατέω , ὁ δέ συμφορά μή λίαν ἡσσάομαι , ἀλλά ἀνδρώδης ἐν αὐτός ἀναστρέφω καί ὁ φύσις ἄξιος ὅς μετέχω τυγχάνω · τέταρτος , ὅς μέγας εἰμί , ὁ μή διαφθείρω ὑπό ὁ εὐπραγία μηδέ ἐξίστημι ἑαυτοῦ μηδέ ὑπερήφανος γίγνομαι , ἀλλά ἐμμένω ὁ τάξις ὁ εὖ φρονέω . εἶτα ἐπιφέρω ὁ κολοφών ὁ λόγος · ὁ δέ μή μόνος πρός εἷς οὗτος , ἀλλά πρός ἅπας οὗτος ὁ ἕξις ὁ ψυχή εὐάρμοστος ἔχω , οὗτος φημί καί φρόνιμος εἰμί καί τέλειος ἀνήρ καί πᾶς ἔχω ὁ ἀρετή . ὁράω πῶς ὁ γνωστικός βίος καί Ἕλλην , καίτοι μή οἶδα ὡς ἐπίσταμαι χρή , ἐκθειάζω ; τίς δέ εἰμί ὁ γνῶσις , οὐδέ ὄναρ οἶδα .
clemens-alexandrinus.stromata 5.11.70
Εἰ τοίνυν λογικὸν ἡμῖν βρῶμα ἡ γνῶσις εἶναι συμπεφώνηται , μακάριοι τῷ ὄντι κατὰ τὴν γραφὴν οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν ἀλήθειαν , ὅτι πλησθήσονται τροφῆς ἀιδίου . πάνυ θαυμαστῶς ὁ ἐπὶ τῆς σκηνῆς φιλόσοφος Εὐριπίδης τοῖς προειρημένοις ἡμῖν συνῳδὸς διὰ τούτων εὑρίσκεται , πατέρα καὶ υἱὸν ἅμα οὐκ οἶδ’ ὅπως αἰνισσόμενος · σοὶ τῷ πάντων μεδέοντι χοὴν πέλανόν τε φέρω , Ζεὺς εἴτ’ Ἀίδης ὀνομαζόμενος στέργεις · σὺ δέ μοι θυσίαν ἄπυρον παγκαρπείας δέξαι πλήρη προχυτίαν . ὁλοκάρπωμα γὰρ ὑπὲρ ἡμῶν ἄπυρον θῦμα ὁ Χριστός . καὶ ὅτι τὸν σωτῆρα αὐτὸν οὐκ εἰδὼς λέγει , σαφὲς ποιήσει ἐπάγων · σὺ γὰρ ἔν τε θεοῖς τοῖς οὐρανίδαις σκῆπτρον τὸ Διὸς μεταχειρίζεις χθονίων τ’ Ἀίδῃ μετέχεις ἀρχῆς . ἔπειτα ἄντικρυς λέγει · πέμψον δ’ ἐς φῶς ψυχὰς ἐνέρων τοῖς βουλομένοις ἄθλους προμαθεῖν πόθεν ἔβλαστον , τίς ῥίζα κακῶν , τίνα δεῖ μακάρων ἐκθυσαμένους εὑρεῖν μοχθῶν ἀνάπαυλαν . οὐκ ἀπεικότως ἄρα καὶ τῶν μυστηρίων τῶν παρ’ Ἕλλησιν ἄρχει μὲν τὰ καθάρσια , καθάπερ καὶ τοῖς βαρβάροις τὸ λουτρόν .
Lemmas: εἰ τοίνυν λογικός ἐγώ βρῶμα ὁ γνῶσις εἰμί συμφωνέω , μακάριος ὁ εἰμί κατά ὁ γραφή ὁ πεινάω καί διψάω ὁ ἀλήθεια , ὅτι πίμπλημι τροφή ἀίδιος . πάνυ θαυμαστός ὁ ἐπί ὁ σκηνή φιλόσοφος Εὐριπίδης ὁ προλέγω ἐγώ συνῳδός διά οὗτος εὑρίσκω , πατήρ καί υἱός ἅμα οὐ οἶδα ὅπως αἰνίσσομαι · σύ ὁ πᾶς μεδέων χοή πέλανος τε φέρω , Ζεύς εἴτε ᾍδης ὀνομάζω στέργω · σύ δέ ἐγώ θυσία ἄπυρος παγκάρπεια δέχομαι πλήρης προχυτία . ὁλοκάρπωμα γάρ ὑπέρ ἐγώ ἄπυρος θῦμα ὁ Χριστός . καί ὅτι ὁ σωτήρ αὐτός οὐ οἶδα λέγω , σαφής ποιέω ἐπάγω · σύ γάρ ἐν τε θεός ὁ οὐρανίδης σκῆπτρον ὁ Ζεύς μεταχειρίζω χθόνιος τε ᾍδης μετέχω ἀρχή . ἔπειτα ἄντικρυς λέγω · πέμπω δέ εἰς φάος ψυχή ἔνεροι ὁ βούλομαι ἆθλος προμανθάνω πόθεν βλαστάνω , τίς ῥίζα κακός , τίς δέω μάκαρ ἐκθύω εὑρίσκω μόχθος ἀνάπαυλα . οὐ ἀπεικότως ἄρα καί ὁ μυστήριον ὁ παρά Ἕλλην ἄρχω μέν ὁ καθάρσιος , καθά καί ὁ βάρβαρος ὁ λουτρόν .