clemens-alexandrinus.stromata 5.12.80
Ἀλλὰ κἀν τῇ πρὸς Κορινθίους Ῥωμαίων ἐπιστολῇ ὠκεανὸς ἀπέραντος ἀνθρώποις γέγραπται καὶ οἱ μετ’ αὐτὸν κόσμοι . ἀκολούθως τοίνυν πάλιν ἐπιφθέγγεται ὢ βάθος πλούτου καὶ σοφίας καὶ γνώσεως θεοῦ ὁ γενναῖος ἀπόστολος . καὶ μή τι τοῦτ’ ἦν ὃ ᾐνίσσετο ὁ προφήτης , ἐγκρυφίας κελεύων ποιεῖν ἀζύμους , μηνύων ὅτι τὸν ἱερὸν ὡς ἀληθῶς περὶ τοῦ ἀγενήτου καὶ τῶν δυνάμεων αὐτοῦ μύστην λόγον ἐπικεκρύφθαι δεῖ . βεβαιῶν ταῦτα ἐν τῇ πρὸς Κορινθίους ἐπιστολῇ ὁ ἀπόστολος ἀναφανδὸν εἴρηκεν · σοφίαν δὲ λαλοῦμεν ἐν τοῖς τελείοις , σοφίαν δὲ οὐ τοῦ αἰῶνος τούτου οὐδὲ τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου τῶν καταργουμένων · ἀλλὰ λαλοῦμεν θεοῦ σοφίαν ἐν μυστηρίῳ , τὴν ἀποκεκρυμμένην . καὶ πάλιν ἀλλαχοῦ λέγει · εἰς ἐπίγνωσιν τοῦ μυστηρίου τοῦ θεοῦ ἐν Χριστῷ , ἐν ᾧ εἰσι πάντες οἱ θησαυροὶ τῆς σοφίας καὶ τῆς γνώσεως ἀπόκρυφοι . ἐπισφραγίζεται ταῦτα ὁ σωτὴρ ἡμῶν αὐτὸς ὧδέ πως λέγων · ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὸ μυστήριον τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν . καὶ πάλιν φησὶ τὸ εὐαγγέλιον , ὡς ὁ σωτὴρ ἡμῶν ἔλεγεν τοῖς ἀποστόλοις τὸν λόγον ἐν μυστηρίῳ · καὶ γὰρ ἡ προφητεία περὶ αὐτοῦ φησιν · ἀνοίξει ἐν παραβολαῖς τὸ στόμα αὐτοῦ καὶ ἐξερεύξεται τὰ ἀπὸ καταβολῆς κόσμου κεκρυμμένα . ἤδη δὲ καὶ διὰ τῆς περὶ τὴν ζύμην παραβολῆς τὴν ἐπίκρυψιν ὁ κύριος δηλοῖ · φησὶ γάρ · ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ζύμῃ , ἣν λαβοῦσα γυνὴ ἐνέκρυψεν εἰς ἀλεύρου σάτα τρία , ἕως οὗ ἐζυμώθη ὅλον . ἤτοι γὰρ ἡ τριμερὴς καθ’ ὑπακοὴν σῴζεται ψυχὴ διὰ τὴν ἐγκρυβεῖσαν αὐτῇ κατὰ τὴν πίστιν πνευματικὴν δύναμιν , ἢ ὅτι ἡ ἰσχὺς τοῦ λόγου ἡ δοθεῖσα ἡμῖν , σύντονος οὖσα καὶ δυνατή , πάντα τὸν καταδεξάμενον καὶ ἐντὸς ἑαυτοῦ κτησάμενον αὐτὴν ἐπικεκρυμμένως τε καὶ ἀφανῶς πρὸς ἑαυτὴν ἕλκει καὶ τὸ πᾶν αὐτοῦ σύστημα εἰς ἑνότητα συνάγει .
Lemmas: ἀλλά ἐν ὁ πρός Κορίνθιος Ῥωμαῖος ἐπιστολή Ὠκεανός ἀπέραντος ἄνθρωπος γράφω καί ὁ μετά αὐτός κόσμος . ἀκόλουθος τοίνυν πάλιν ἐπιφθέγγομαι ὦ βάθος πλοῦτος καί σοφία καί γνῶσις θεός ὁ γενναῖος ἀπόστολος . καί μή τις οὗτος εἰμί ὅς αἰνίσσομαι ὁ προφήτης , ἐγκρυφίας κελεύω ποιέω ἄζυμος , μηνύω ὅτι ὁ ἱερός ὡς ἀληθής περί ὁ ἀγένητος καί ὁ δύναμις αὐτός μύστης λόγος ἐπικρύπτω δέω . βεβαιόω οὗτος ἐν ὁ πρός Κορίνθιος ἐπιστολή ὁ ἀπόστολος ἀναφανδόν λέγω · σοφία δέ λαλέω ἐν ὁ τέλειος , σοφία δέ οὐ ὁ αἰών οὗτος οὐδέ ὁ ἄρχων ὁ αἰών οὗτος ὁ καταργέω · ἀλλά λαλέω θεός σοφία ἐν μυστήριον , ὁ ἀποκρύπτω . καί πάλιν ἀλλαχοῦ λέγω · εἰς ἐπίγνωσις ὁ μυστήριον ὁ θεός ἐν Χριστός , ἐν ὅς εἰμί πᾶς ὁ θησαυρός ὁ σοφία καί ὁ γνῶσις ἀπόκρυφος . ἐπισφραγίζω οὗτος ὁ σωτήρ ἐγώ αὐτός ὧδε πως λέγω · σύ δίδωμι γιγνώσκω ὁ μυστήριον ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός . καί πάλιν φημί ὁ εὐαγγέλιον , ὡς ὁ σωτήρ ἐγώ λέγω ὁ ἀπόστολος ὁ λόγος ἐν μυστήριον · καί γάρ ὁ προφητεία περί αὐτός φημί · ἀνοίγνυμι ἐν παραβολή ὁ στόμα αὐτός καί ἐξερεύγομαι ὁ ἀπό καταβολή κόσμος κρύπτω . ἤδη δέ καί διά ὁ περί ὁ ζύμη παραβολή ὁ ἐπίκρυψις ὁ κύριος δηλόω · φημί γάρ · ὅμοιος εἰμί ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός ζύμη , ὅς λαμβάνω γυνή ἐγκρύπτω εἰς ἄλευρον σάτον τρεῖς , ἕως ὅς ζυμόω ὅλος . ἤτοι γάρ ὁ τριμερής κατά ὑπακοή σῴζω ψυχή διά ὁ ἐγκρύπτω αὐτός κατά ὁ πίστις πνευματικός δύναμις , ἤ ὅτι ὁ ἰσχύς ὁ λόγος ὁ δίδωμι ἐγώ , σύντονος εἰμί καί δυνατός , πᾶς ὁ καταδέχομαι καί ἐντός ἑαυτοῦ κτάομαι αὐτός ἐπικεκρυμμένως τε καί ἀφανής πρός ἑαυτοῦ ἕλκω καί ὁ πᾶς αὐτός σύστημα εἰς ἑνότης συνάγω .