ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 3.10.70
Εἴη δ’ ἂν καὶ ἡ ὁμόνοια τῶν πολλῶν ἀπὸ τῶν τριῶν ἀριθμουμένη μεθ’ ὧν ὁ κύριος , ἡ μία ἐκκλησία , ὁ εἷς ἄνθρωπος , τὸ γένος τὸ ἕν . ἢ μή τι μετὰ μὲν τοῦ ἑνὸς τοῦ Ἰουδαίου ὁ κύριος νομοθετῶν ἦν , προφητεύων δὲ ἤδη καὶ τὸν Ἱερεμίαν ἀποστέλλων εἰς Βαβυλῶνα , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐξ ἐθνῶν διὰ τῆς προφητείας καλῶν , συνῆγε λαοὺς τοὺς δύο , τρίτος δὲ ἦν ἐκ τῶν δυεῖν κτιζόμενος εἷς εἰς καινὸν ἄνθρωπον , ᾧ δὴ ἐμπεριπατεῖ τε καὶ κατοικεῖ ἐν αὐτῇ τῇ ἐκκλησίᾳ ; νόμος τε ὁμοῦ καὶ προφῆται σὺν καὶ τῷ εὐαγγελίῳ ἐν ὀνόματι Χριστοῦ εἰς μίαν συνάγονται γνῶσιν . οὐκοῦν οἱ διὰ μῖσος μὴ γαμοῦντες ἢ δἰ ἐπιθυμίαν ἀδιαφόρως τῇ σαρκὶ καταχρώμενοι οὐκ ἐν ἀριθμῷ τῶν σῳζομένων ἐκείνων μεθ’ ὧν ὁ κύριος .
Lemmas: εἰμί δέ ἄν καί ὁ ὁμόνοια ὁ πολύς ἀπό ὁ τρεῖς ἀριθμέω μετά ὅς ὁ κύριος , ὁ εἷς ἐκκλησία , ὁ εἷς ἄνθρωπος , ὁ γένος ὁ εἷς . ἤ μή τις μετά μέν ὁ εἷς ὁ Ἰουδαῖος ὁ κύριος νομοθετέω εἰμί , προφητεύω δέ ἤδη καί ὁ Ἱερεμίας ἀποστέλλω εἰς Βαβυλών , ἀλλά καί ὁ ἐκ ἔθνος διά ὁ προφητεία καλέω , συνάγω λαός ὁ δύο , τρίτος δέ εἰμί ἐκ ὁ δύο κτίζω εἷς εἰς καινός ἄνθρωπος , ὅς δή ἐμπεριπατέω τε καί κατοικέω ἐν αὐτός ὁ ἐκκλησία ; νόμος τε ὁμοῦ καί προφήτης σύν καί ὁ εὐαγγέλιον ἐν ὄνομα Χριστός εἰς εἷς συνάγω γνῶσις . οὐκοῦν ὁ διά μῖσος μή γαμέω ἤ διά ἐπιθυμία ἀδιάφορος ὁ σάρξ καταχράομαι οὐ ἐν ἀριθμός ὁ σῴζω ἐκεῖνος μετά ὅς ὁ κύριος .
clemens-alexandrinus.stromata 3.11.71
Τούτων ὧδε ἐπιδεδειγμένων φέρε , ὁπόσαι τούτοις τοῖς κατὰ τὰς αἱρέσεις σοφισταῖς ἐναντιοῦνται γραφαί , ἤδη παραθώμεθα , τὸν κανόνα τῆς κατὰ λόγον τηρουμένης ἐγκρατείας μηνύοντες . ἑκάστῃ δὲ τῶν αἱρέσεων τὴν οἰκείως ἐνισταμένην γραφὴν ὁ συνίων ἐπιλεγόμενος κατὰ καιρὸν χρήσεται πρὸς κατάλυσιν τῶν παρὰ τὰς ἐντολὰς δογματιζόντων . ἄνωθεν μὲν οὖν ὁ νόμος , ὥσπερ προειρήκαμεν , τὸ οὐκ ἐπιθυμήσεις τῆς τοῦ πλησίον , τῆς τοῦ κυρίου προσεχοῦς κατὰ τὴν νέαν διαθήκην φωνῆς προαναπεφώνηκεν τῆς αὐτῆς αὐτοπροσώπως λεγούσης · ἠκούσατε τοῦ νόμου παραγγέλλοντος · οὐ μοιχεύσεις . ἐγὼ δὲ λέγω · οὐκ ἐπιθυμήσεις . ὅτι γὰρ σωφρόνως ἐβούλετο ταῖς γαμεταῖς χρῆσθαι τοὺς ἄνδρας ὁ νόμος καὶ ἐπὶ μόνῃ παιδοποιίᾳ , δῆλον ἐκ τοῦ κωλύειν μὲν τῇ αἰχμαλώτῳ παραχρῆμα ἐπιμίγνυσθαι τὸν ἄγαμον , ἐπιθυμήσαντος δὲ ἅπαξ τριάκοντα πενθεῖν ἐπιτρέπειν ἡμέρας κειραμένῃ καὶ τὰς τρίχας , εἰ δὲ μηδ’ οὕτως μαραίνοιτο ἡ ἐπιθυμία , τότε παιδοποιεῖσθαι , δεδοκιμασμένης τῆς ὁρμῆς τῆς κυριευούσης κατὰ τὴν προθεσμίαν τοῦ χρόνου εἰς ὄρεξιν εὔλογον .
Lemmas: οὗτος ὧδε ἐπιδείκνυμι φέρω , ὁπόσος οὗτος ὁ κατά ὁ αἵρεσις σοφιστής ἐναντιόομαι γραφή , ἤδη παρατίθημι , ὁ κανών ὁ κατά λόγος τηρέω ἐγκράτεια μηνύω . ἕκαστος δέ ὁ αἵρεσις ὁ οἰκεῖος ἐνίστημι γραφή ὁ συνίημι ἐπιλέγω κατά καιρός χράω πρός κατάλυσις ὁ παρά ὁ ἐντολή δογματίζω . ἄνωθεν μέν οὖν ὁ νόμος , ὥσπερ προλέγω , ὁ οὐ ἐπιθυμέω ὁ ὁ πλησίον , ὁ ὁ κύριος προσεχής κατά ὁ νέος διαθήκη φωνή προαναφωνέω ὁ αὐτός αὐτοπρόσωπος λέγω · ἀκούω ὁ νόμος παραγγέλλω · οὐ μοιχεύω . ἐγώ δέ λέγω · οὐ ἐπιθυμέω . ὅτι γάρ σώφρων βούλομαι ὁ γαμετή χράω ὁ ἀνήρ ὁ νόμος καί ἐπί μόνος παιδοποιία , δῆλος ἐκ ὁ κωλύω μέν ὁ αἰχμάλωτος παραχρῆμα ἐπιμείγνυμι ὁ ἄγαμος , ἐπιθυμέω δέ ἅπαξ τριάκοντα πενθέω ἐπιτρέπω ἡμέρα κείρω καί ὁ θρίξ , εἰ δέ μηδέ οὕτως μαραίνω ὁ ἐπιθυμία , τότε παιδοποιέω , δοκιμάζω ὁ ὁρμή ὁ κυριεύω κατά ὁ προθεσμία ὁ χρόνος εἰς ὄρεξις εὔλογος .
clemens-alexandrinus.stromata 3.11.72
ὅθεν οὐ δείξειας ἂν ἐγκύμονι πλησιάσαντα τῶν πρεσβυτέρων τινὰ κατὰ τὴν γραφήν , ἀλλ’ ὕστερον μετά τε τὴν κυοφορίαν μετά τε τὴν τοῦ τεχθέντος γαλακτουχίαν εὕροις ἂν πάλιν πρὸς τῶν ἀνδρῶν γινωσκομένας τὰς γυναῖκας . αὐτίκα τοῦτον εὑρήσεις τὸν σκοπὸν καὶ τὸν τοῦ Μωυσέως πατέρα φυλάσσοντα , τριετίαν διαλιπόντα μετὰ τὴν τοῦ Ἀαρὼν ἀποκύησιν , γεννήσαντα τὸν Μωσέα . ἥ τε αὖ Λευιτικὴ φυλὴ τοῦτον φυλάσσουσα τὸν τῆς φύσεως νόμον ἐκ θεοῦ ἐλάττων τὸν ἀριθμὸν παρὰ τὰς ἄλλας εἰς τὴν προκατηγγελμένην εἰσῆλθε γῆν · οὐ γὰρ ῥᾳδίως αὐξάνει γένος εἰς πολυπληθίαν σπειράντων μὲν τῶν ἀνδρῶν τῶν τὸν κατὰ τοὺς νόμους γάμον ἀναδεδεγμένων , ἀναμενόντων δὲ οὐ τὴν κυοφορίαν μόνον , ἀλλὰ καὶ τὴν γαλακτουχίαν .
Lemmas: ὅθεν οὐ δείκνυμι ἄν ἐγκύμων πλησιάζω ὁ πρέσβυς τις κατά ὁ γραφή , ἀλλά ὕστερον μετά τε ὁ κυοφορία μετά τε ὁ ὁ τίκτω γαλακτουχία εὑρίσκω ἄν πάλιν πρός ὁ ἀνήρ γιγνώσκω ὁ γυνή . αὐτίκα οὗτος εὑρίσκω ὁ σκοπός καί ὁ ὁ Μωϋσῆς πατήρ φυλάσσω , τριετία διαλείπω μετά ὁ ὁ Ἀαρών ἀποκύησις , γεννάω ὁ Μωϋσῆς . ὁ τε αὖ Λευιτικός φυλή οὗτος φυλάσσω ὁ ὁ φύσις νόμος ἐκ θεός ἐλαχύς ὁ ἀριθμός παρά ὁ ἄλλος εἰς ὁ προκαταγγέλλω εἰσέρχομαι γῆ · οὐ γάρ ῥᾴδιος αὐξάνω γένος εἰς πολυπληθία σπείρω μέν ὁ ἀνήρ ὁ ὁ κατά ὁ νόμος γάμος ἀναδέχομαι , ἀναμένω δέ οὐ ὁ κυοφορία μόνος , ἀλλά καί ὁ γαλακτουχία .
clemens-alexandrinus.stromata 3.11.73
ὅθεν εἰκότως καὶ ὁ Μωυσῆς κατ’ ὀλίγον εἰς ἐγκράτειαν προβιβάζων τοὺς Ἰουδαίους τριῶν ἡμερῶν κατὰ τὸ ἑξῆς ἀπεσχημένους ἀφροδισίου ἡδονῆς προσέταξεν ἐπακούειν τῶν θείων λόγων . ἡμεῖς οὖν ναοὶ τοῦ θεοῦ ἐσμεν · καθὼς εἶπεν ὁ προφήτης , ὅτι ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω καὶ ἔσομαι αὐτῶν θεὸς καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μου λαός , ἐὰν κατὰ τὰς ἐντολὰς πολιτευώμεθα εἴτε ὁ καθ’ ἕκαστον ἡμῶν εἴτε καὶ ἀθρόα ἡ ἐκκλησία . διὸ ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε , λέγει κύριος , καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε · κἀγὼ εἰσδέξομαι ὑμᾶς καὶ ἔσομαι ὑμῖν εἰς πατέρα , καὶ ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι εἰς υἱοὺς καὶ θυγατέρας , λέγει κύριος παντοκράτωρ . οὐ τῶν γεγαμηκότων , ὥς φασιν , ἀλλὰ τῶν ἐθνῶν τῶν ἐν πορνείᾳ βιούντων ἔτι , πρὸς δὲ καὶ τῶν προειρημένων αἱρέσεων ἀφορισθῆναι ὡς ἀκαθάρτων καὶ ἀθέων κελεύει προφητικῶς ἡμᾶς .
Lemmas: ὅθεν ἔοικα καί ὁ Μωϋσῆς κατά ὀλίγος εἰς ἐγκράτεια προβιβάζω ὁ Ἰουδαῖος τρεῖς ἡμέρα κατά ὁ ἑξῆς ἀπέχω ἀφροδίσιος ἡδονή προστάσσω ἐπακούω ὁ θεῖος λόγος . ἐγώ οὖν ναός ὁ θεός εἰμί · καθώς λέγω ὁ προφήτης , ὅτι ἐνοικέω ἐν αὐτός καί ἐμπεριπατέω καί εἰμί αὐτός θεός καί αὐτός εἰμί ἐγώ λαός , ἐάν κατά ὁ ἐντολή πολιτεύω εἴτε ὁ κατά ἕκαστος ἐγώ εἴτε καί ἀθρόος ὁ ἐκκλησία . διό ἐξέρχομαι ἐκ μέσος αὐτός καί ἀφορίζω , λέγω κύριος , καί ἀκάθαρτος μή ἅπτω · ἐγώ εἰσδέχομαι σύ καί εἰμί σύ εἰς πατήρ , καί σύ εἰμί ἐγώ εἰς υἱός καί θυγάτηρ , λέγω κύριος παντοκράτωρ . οὐ ὁ γαμέω , ὡς φημί , ἀλλά ὁ ἔθνος ὁ ἐν πορνεία βιάζω ἔτι , πρός δέ καί ὁ προλέγω αἵρεσις ἀφορίζω ὡς ἀκάθαρτος καί ἄθεος κελεύω προφητικός ἐγώ .
clemens-alexandrinus.stromata 3.11.74
ὅθεν καὶ ὁ Παῦλος , πρὸς τοὺς ὁμοίους ἀποτεινόμενος τοῖς εἰρημένοις , ταύτας οὖν ἔχετε τὰς ἐπαγγελίας φησίν , ἀγαπητοί · καθαρίσωμεν ἑαυτῶν τὰς καρδίας ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος , ἐπιτελοῦντες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ θεοῦ · ζηλῶ γὰρ ὑμᾶς θεοῦ ζήλῳ , ἡρμοσάμην γὰρ ὑμᾶς ἑνὶ ἀνδρὶ παρθένον ἁγνὴν παραστῆσαι τῷ Χριστῷ . ἐκκλησία δὲ ἄλλον οὐ γαμεῖ τὸν νυμφίον κεκτημένη , ἀλλ’ ὁ καθ’ ἕκαστον ἡμῶν ἣν ἂν βούληται κατὰ τὸν νόμον γαμεῖν , τὸν πρῶτον λέγω γάμον , ἔχει τὴν ἐξουσίαν . φοβοῦμαι δὲ μή πως , ὡς ὁ ὄφις ἐξηπάτησεν Εὔαν ἐν τῇ πανουργίᾳ , φθαρῇ τὰ νοήματα ὑμῶν ἀπὸ τῆς ἁπλότητος τῆς εἰς τὸν Χριστόν , σφόδρα εὐλαβῶς καὶ διδασκαλικῶς εἴρηκεν ὁ ἀπόστολος .
Lemmas: ὅθεν καί ὁ Παῦλος , πρός ὁ ὅμοιος ἀποτείνω ὁ λέγω , οὗτος οὖν ἔχω ὁ ἐπαγγελία φημί , ἀγαπητός · καθαρίζω ἑαυτοῦ ὁ καρδία ἀπό πᾶς μολυσμός σάρξ καί πνεῦμα , ἐπιτελέω ἁγιωσύνη ἐν φόβος θεός · ζηλόω γάρ σύ θεός ζῆλος , ἁρμόζω γάρ σύ εἷς ἀνήρ παρθένος ἁγνός παρίστημι ὁ Χριστός . ἐκκλησία δέ ἄλλος οὐ γαμέω ὁ νυμφίος κτάομαι , ἀλλά ὁ κατά ἕκαστος ἐγώ ὅς ἄν βούλομαι κατά ὁ νόμος γαμέω , ὁ πρῶτος λέγω γάμος , ἔχω ὁ ἐξουσία . φοβέω δέ μή πως , ὡς ὁ ὄφις ἐξαπατάω Εὔα ἐν ὁ πανουργία , φθείρω ὁ νόημα σύ ἀπό ὁ ἁπλότης ὁ εἰς ὁ Χριστός , σφόδρα εὐλαβής καί διδασκαλικός λέγω ὁ ἀπόστολος .
clemens-alexandrinus.stromata 3.11.75
διὸ καὶ ὁ θαυμάσιος Πέτρος φησίν · ἀγαπητοί , παρακαλῶ ὡς παροίκους καὶ παρεπιδήμους ἀπέχεσθαι τῶν σαρκικῶν ἐπιθυμιῶν , αἵτινες στρατεύονται κατὰ τῆς ψυχῆς , τὴν ἀναστροφὴν ὑμῶν καλὴν ἔχοντες ἐν τοῖς ἔθνεσιν · ὅτι οὕτως ἐστὶ τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ , ἀγαθοποιοῦντας φιμοῦν τὴν τῶν ἀφρόνων ἀνθρώπων ἐργασίαν , ὡς ἐλεύθεροι καὶ μὴ ὡς ἐπικάλυμμα ἔχοντες τῆς κακίας τὴν ἐλευθερίαν , ἀλλ’ ὡς δοῦλοι θεοῦ . ὁμοίως δὲ καὶ ὁ Παῦλος ἐν τῇ πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολῇ γράφει · οἵτινες ἀπεθάνομεν τῇ ἁμαρτίᾳ , πῶς ἔτι ζήσομεν ἐν αὐτῇ ; ὅτι ὁ παλαιὸς ἡμῶν ἄνθρωπος συνεσταυρώθη , ἵνα καταργηθῇ τὸ σῶμα τῆς ἁμαρτίας ἕως μηδὲ παριστάνετε τὰ μέλη ὑμῶν ὅπλα ἀδικίας τῇ ἁμαρτίᾳ .
Lemmas: διό καί ὁ θαυμάσιος Πέτρος φημί · ἀγαπητός , παρακαλέω ὡς πάροικος καί παρεπίδημος ἀπέχω ὁ σαρκικός ἐπιθυμία , ὅστις στρατεύω κατά ὁ ψυχή , ὁ ἀναστροφή σύ καλός ἔχω ἐν ὁ ἔθνος · ὅτι οὕτως εἰμί ὁ θέλημα ὁ θεός , ἀγαθοποιέω φιμόω ὁ ὁ ἄφρων ἄνθρωπος ἐργασία , ὡς ἐλεύθερος καί μή ὡς ἐπικάλυμμα ἔχω ὁ κακία ὁ ἐλευθερία , ἀλλά ὡς δοῦλος θεός . ὅμοιος δέ καί ὁ Παῦλος ἐν ὁ πρός Ῥωμαῖος ἐπιστολή γράφω · ὅστις ἀποθνῄσκω ὁ ἁμαρτία , πῶς ἔτι ζάω ἐν αὐτός ; ὅτι ὁ παλαιός ἐγώ ἄνθρωπος συσταυρόομαι , ἵνα καταργέω ὁ σῶμα ὁ ἁμαρτία ἕως μηδέ παρίστημι ὁ μέλος σύ ὅπλον ἀδικία ὁ ἁμαρτία .
clemens-alexandrinus.stromata 3.11.76
Καὶ δὴ ἐνταῦθα γενόμενος δοκῶ μοι μὴ παραλείψειν ἀνεπισημείωτον , ὅτι τὸν αὐτὸν θεὸν διὰ νόμου καὶ προφητῶν καὶ εὐαγγελίου ὁ ἀπόστολος κηρύσσει · τὸ γὰρ οὐκ ἐπιθυμήσεις ἐν τῷ εὐαγγελίῳ γεγραμμένον τῷ νόμῳ περιτίθησιν ἐν τῇ πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολῇ , ἕνα εἰδὼς τὸν διὰ νόμου καὶ προφητῶν κηρύξαντα καὶ τὸν δἰ αὐτοῦ εὐαγγελισθέντα πατέρα . φησὶ γάρ · τί ἐροῦμεν ; ὁ νόμος ἁμαρτία ; μὴ γένοιτο · ἀλλὰ τὴν ἁμαρτίαν οὐκ ἔγνων εἰ μὴ διὰ νόμου · τήν τε γὰρ ἐπιθυμίαν οὐκ ᾔδειν , εἰ μὴ ὁ νόμος ἔλεγεν · οὐκ ἐπιθυμήσεις . κἂν οἱ ἀντιτασσόμενοι τῶν ἑτεροδόξων προσαποτεινόμενον τὸν Παῦλον τῷ κτίστῃ εἰρηκέναι ὑπολάβωσι τὰ ἑξῆς οἶδα γὰρ ὅτι οὐκ οἰκεῖ ἐν ἐμοί , τουτέστιν ἐν τῇ σαρκί μου , ἀγαθόν , ἀλλ’ ἀναγινωσκόντων τὰ προειρημένα καὶ τὰ ἐπιφερόμενα · προεῖπε γάρ · ἀλλ’ ἡ οἰκοῦσα ἐν ἐμοὶ ἁμαρτία , δἰ ἣν ἀκόλουθον ἦν εἰπεῖν ὅτι οὐκ οἰκεῖ ἐν τῇ σαρκί μου ἀγαθόν .
Lemmas: καί δή ἐνταῦθα γίγνομαι δοκέω ἐγώ μή παραλείπω ἀνεπισημείωτος , ὅτι ὁ αὐτός θεός διά νόμος καί προφήτης καί εὐαγγέλιον ὁ ἀπόστολος κηρύσσω · ὁ γάρ οὐ ἐπιθυμέω ἐν ὁ εὐαγγέλιον γράφω ὁ νόμος περιτίθημι ἐν ὁ πρός Ῥωμαῖος ἐπιστολή , εἷς οἶδα ὁ διά νόμος καί προφήτης κηρύσσω καί ὁ διά αὐτός εὐαγγελίζομαι πατήρ . φημί γάρ · τίς λέγω ; ὁ νόμος ἁμαρτία ; μή γίγνομαι · ἀλλά ὁ ἁμαρτία οὐ γιγνώσκω εἰ μή διά νόμος · ὁ τε γάρ ἐπιθυμία οὐ οἶδα , εἰ μή ὁ νόμος λέγω · οὐ ἐπιθυμέω . ἐάν ὁ ἀντιτάσσω ὁ ἑτερόδοξος προσαποτείνω ὁ Παῦλος ὁ κτίστης λέγω ὑπολαμβάνω ὁ ἑξῆς οἶδα γάρ ὅτι οὐ οἰκέω ἐν ἐγώ , τουτέστι ἐν ὁ σάρξ ἐγώ , ἀγαθός , ἀλλά ἀναγιγνώσκω ὁ προλέγω καί ὁ ἐπιφέρω · προλέγω γάρ · ἀλλά ὁ οἰκέω ἐν ἐγώ ἁμαρτία , διά ὅς ἀκόλουθος εἰμί λέγω ὅτι οὐ οἰκέω ἐν ὁ σάρξ ἐγώ ἀγαθός .
clemens-alexandrinus.stromata 3.11.77
ἑπομένως δ’ ἐπήγαγεν · εἰ δὲ ὃ οὐ θέλω , τοῦτο ἐγὼ ποιῶ , οὐκέτι ἐγὼ κατεργάζομαι αὐτό , ἀλλ’ ἡ οἰκοῦσα ἐν ἐμοὶ ἁμαρτία , ἥτις ἀντιστρατευομένη τῷ νόμῳ τοῦ θεοῦ καὶ τοῦ νοός μου , φησίν , αἰχμαλωτίζει με ἐν τῷ νόμῳ τῆς ἁμαρτίας τῷ ὄντι ἐν τοῖς μέλεσί μου . ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος · τίς με ῥύσεται ἐκ τοῦ σώματος τοῦ θανάτου τούτου ; πάλιν τε αὖ ( κάμνει γὰρ οὐδ’ ὁπωστιοῦν ὠφελῶν ) οὐκ ὀκνεῖ ἐπιλέγειν · ὁ γὰρ νόμος τοῦ πνεύματος ἠλευθέρωσέν με ἀπὸ τοῦ νόμου τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ θανάτου , ἐπεὶ διὰ τοῦ υἱοῦ ὁ θεὸς κατέκρινεν τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκί , ἵνα τὸ δικαίωμα τοῦ νόμου πληρωθῇ ἐν ἡμῖν τοῖς μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσιν , ἀλλὰ κατὰ πνεῦμα . πρὸς τούτοις ἔτι ἐπισαφηνίζων τὰ προειρημένα ἐπιβοᾷ · τὸ μὲν σῶμα νεκρὸν δἰ ἁμαρτίαν δηλῶν ὡς ὅτι μὴ νεώς , τάφος δ’ ἐστὶν ἔτι τῆς ψυχῆς · ὁπηνίκα γὰρ ἁγιασθῇ τῷ θεῷ , τὸ πνεῦμα , ἐποίσει . τοῦ ἐγείραντος ἐκ νεκρῶν Ἰησοῦν οἰκεῖ ἐν ὑμῖν , ὃς ζωοποιήσει καὶ τὰ θνητὰ σώματα ὑμῶν διὰ τοῦ ἐνοικοῦντος αὐτοῦ πνεύματος ἐν ὑμῖν .
Lemmas: ἑπομένως δέ ἐπάγω · εἰ δέ ὅς οὐ ἐθέλω , οὗτος ἐγώ ποιέω , οὐκέτι ἐγώ κατεργάζομαι αὐτός , ἀλλά ὁ οἰκέω ἐν ἐγώ ἁμαρτία , ὅστις ἀντιστρατεύομαι ὁ νόμος ὁ θεός καί ὁ νόος ἐγώ , φημί , αἰχμαλωτίζω ἐγώ ἐν ὁ νόμος ὁ ἁμαρτία ὁ εἰμί ἐν ὁ μέλος ἐγώ . ταλαίπωρος ἐγώ ἄνθρωπος · τίς ἐγώ ἐρύω ἐκ ὁ σῶμα ὁ θάνατος οὗτος ; πάλιν τε αὖ ( κάμνω γάρ οὐδέ ὁπωσοῦν ὠφελέω ) οὐ ὀκνέω ἐπιλέγω · ὁ γάρ νόμος ὁ πνεῦμα ἐλευθερόω ἐγώ ἀπό ὁ νόμος ὁ ἁμαρτία καί ὁ θάνατος , ἐπεί διά ὁ υἱός ὁ θεός κατακρίνω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ σάρξ , ἵνα ὁ δικαίωμα ὁ νόμος πληρόω ἐν ἐγώ ὁ μή κατά σάρξ περιπατέω , ἀλλά κατά πνεῦμα . πρός οὗτος ἔτι ἐπισαφηνίζω ὁ προλέγω ἐπιβοάω · ὁ μέν σῶμα νεκρός διά ἁμαρτία δηλόω ὡς ὅτι μή ναῦς , τάφος δέ εἰμί ἔτι ὁ ψυχή · ὁπηνίκα γάρ ἁγιάζω ὁ θεός , ὁ πνεῦμα , ἐπιφέρω . ὁ ἐγείρω ἐκ νεκρός Ἰησοῦς οἰκέω ἐν σύ , ὅς ζωοποιέω καί ὁ θνητός σῶμα σύ διά ὁ ἐνοικέω αὐτός πνεῦμα ἐν σύ .
clemens-alexandrinus.stromata 3.11.78
αὖθις οὖν τοῖς φιληδόνοις ἐπιπλήττων ἐκεῖνα προστίθησι · τὸ γὰρ φρόνημα τῆς σαρκὸς θάνατος , ὅτι οἱ κατὰ σάρκα ζῶντες τὰ τῆς σαρκὸς φρονοῦσιν , καὶ τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς ἔχθρα εἰς θεόν · τῷ γὰρ νόμῳ τοῦ θεοῦ οὐχ ὑποτάσσεται . οἱ δὲ ἐν σαρκὶ ὄντες , οὐχ ὥς τινες δογματίζουσι , θεῷ ἀρέσαι οὐ δύνανται , ἀλλ’ ὡς προειρήκαμεν . εἶτα πρὸς ἀντιδιαστολὴν τούτων τῇ ἐκκλησίᾳ φησίν · ὑμεῖς δὲ οὐκ ἐστὲ ἐν σαρκί , ἀλλ’ ἐν πνεύματι , εἴπερ πνεῦμα θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν . εἰ δέ τις πνεῦμα Χριστοῦ οὐκ ἔχει , οὗτος οὐκ ἔστιν αὐτοῦ . εἰ δὲ Χριστὸς ἐν ὑμῖν , τὸ μὲν σῶμα νεκρὸν δἰ ἁμαρτίαν , τὸ δὲ πνεῦμα ζωὴ διὰ δικαιοσύνην . ἄρα οὖν , ἀδελφοί , ὀφειλέται ἐσμέν , οὐ τῇ σαρκὶ τοῦ κατὰ σάρκα ζῆν . εἰ γὰρ κατὰ σάρκα ζῆτε , μέλλετε ἀποθνῄσκειν · εἰ δὲ πνεύματι τὰς πράξεις τοῦ σώματος θανατοῦτε , ζήσεσθε . ὅσοι γὰρ πνεύματι θεοῦ ἄγονται , οὗτοί εἰσιν υἱοὶ θεοῦ . καὶ πρὸς τὴν εὐγένειαν καὶ πρὸς τὴν ἐλευθερίαν τὴν καταπτύστως ὑπὸ τῶν ἑτεροδόξων εἰσαγομένην τῶν ἐπ’ ἀσελγείᾳ καυχωμένων ἐπιφέρει λέγων · οὐ γὰρ ἐλάβετε πνεῦμα δουλείας πάλιν εἰς φόβον , ἀλλὰ ἐλάβετε πνεῦμα υἱοθεσίας , ἐν ᾧ κράζομεν · ἀββᾶ ὁ πατήρ · τουτέστιν εἰς τοῦτο ἐλάβομεν , ἵνα γινώσκωμεν τοῦτον ᾧ προσευχόμεθα , τὸν τῷ ὄντι πατέρα , τὸν τῶν ὄντων μόνον πατέρα , τὸν εἰς σωτηρίαν παιδεύοντα ὡς πατέρα καὶ τὸν φόβον † ἀπειλεῖ .
Lemmas: αὖθις οὖν ὁ φιλήδονος ἐπιπλήσσω ἐκεῖνος προστίθημι · ὁ γάρ φρόνημα ὁ σάρξ θάνατος , ὅτι ὁ κατά σάρξ ζάω ὁ ὁ σάρξ φρονέω , καί ὁ φρόνημα ὁ σάρξ ἔχθρα εἰς θεός · ὁ γάρ νόμος ὁ θεός οὐ ὑποτάσσω . ὁ δέ ἐν σάρξ εἰμί , οὐ ὡς τις δογματίζω , θεός ἀρέσκω οὐ δύναμαι , ἀλλά ὡς προλέγω . εἶτα πρός ἀντιδιαστολή οὗτος ὁ ἐκκλησία φημί · σύ δέ οὐ εἰμί ἐν σάρξ , ἀλλά ἐν πνεῦμα , εἴπερ πνεῦμα θεός οἰκέω ἐν σύ . εἰ δέ τις πνεῦμα Χριστός οὐ ἔχω , οὗτος οὐ εἰμί αὐτός . εἰ δέ Χριστός ἐν σύ , ὁ μέν σῶμα νεκρός διά ἁμαρτία , ὁ δέ πνεῦμα ζωή διά δικαιοσύνη . ἄρα οὖν , ἀδελφός , ὀφειλέτης εἰμί , οὐ ὁ σάρξ ὁ κατά σάρξ ζάω . εἰ γάρ κατά σάρξ ζάω , μέλλω ἀποθνῄσκω · εἰ δέ πνεῦμα ὁ πρᾶξις ὁ σῶμα θανατόω , ζάω . ὅσος γάρ πνεῦμα θεός ἄγω , οὗτος εἰμί υἱός θεός . καί πρός ὁ εὐγένεια καί πρός ὁ ἐλευθερία ὁ κατάπτυστος ὑπό ὁ ἑτερόδοξος εἰσάγω ὁ ἐπί ἀσέλγεια καυχάομαι ἐπιφέρω λέγω · οὐ γάρ λαμβάνω πνεῦμα δουλεία πάλιν εἰς φόβος , ἀλλά λαμβάνω πνεῦμα υἱοθεσία , ἐν ὅς κράζω · ἀββᾶ ὁ πατήρ · τουτέστι εἰς οὗτος λαμβάνω , ἵνα γιγνώσκω οὗτος ὅς προσεύχομαι , ὁ ὁ εἰμί πατήρ , ὁ ὁ εἰμί μόνος πατήρ , ὁ εἰς σωτηρία παιδεύω ὡς πατήρ καί ὁ φόβος † ἀπειλέω .
clemens-alexandrinus.stromata 3.12.79
Ἡ δὲ ἐκ συμφώνου πρὸς καιρὸν σχολάζουσα τῇ προσευχῇ συζυγία ἐγκρατείας ἐστὶ διδασκαλία · προσέθηκε γὰρ τὸ μὲν ἐκ συμφώνου , ἵνα μή τις διαλύσῃ τὸν γάμον , πρὸς καιρὸν δὲ ὡς μὴ κατὰ ἀνάγκην ἐπιτηδεύων τὴν ἐγκράτειαν ὁ γήμας ὀλισθήσῃ ποτὲ εἰς ἁμαρτίαν , φειδοῖ μὲν τῆς ἑαυτοῦ συζυγίας , ἐπιθυμίᾳ δὲ ἀλλοτρίᾳ περιπεσών . ᾧ λόγῳ καὶ τὸν ἀσχημονεῖν ἑαυτὸν ἐπὶ τῇ παρθενοτροφίᾳ ὑπολαμβάνοντα καλῶς εἰς γάμον ἐκδώσειν τὴν θυγατέρα ἔλεγεν . ἡ πρόθεσίς τε ἑκάστου τοῦ τε ἑαυτὸν εὐνουχίσαντος τοῦ τε αὖ γάμῳ διὰ παιδοποιίαν συζεύξαντος ἀνένδοτος πρὸς τὸ ἧττον διαμένειν ὀφείλει . εἰ μὲν γὰρ ἐπιτεῖναι οἷός τε ἔσται τὸν βίον , μείζονα ἀξίαν ἐν θεῷ αὐτὸς ἑαυτῷ περιποιήσεται , καθαρῶς ἅμα καὶ λελογισμένως ἐγκρατευσάμενος · εἰ δὲ ὑπερβὰς ὃν εἵλετο κανόνα εἰς μείζονα δόξαν , ἔπειτα ἀποπέσῃ πρὸς τὴν ἐλπίδα . ἔχει γὰρ ὥσπερ ἡ εὐνουχία οὕτω καὶ ὁ γάμος ἰδίας λειτουργίας καὶ διακονίας τῷ κυρίῳ διαφερούσας , τέκνων λέγω κήδεσθαι καὶ γυναικός · πρόφασις γάρ , ὡς ἔοικεν , τῷ κατὰ γάμον τελείῳ ἡ τῆς συζυγίας οἰκειότης γίνεται τὴν πρόνοιαν πάντων ἀναδεδεγμένῳ κατὰ τὸν οἶκον τὸν κοινόν · αὐτίκα φησὶν ἐπισκόπους δεῖν καθίστασθαι τοὺς ἐκ τοῦ ἰδίου οἴκου καὶ τῆς ἐκκλησίας ἀπάσης προΐστασθαι μελετήσαντας . ἕκαστος οὖν ἐν ῳ ἐκλήθη ἔργῳ τὴν διακονίαν ἐκτελείτω , ἵνα ἐλεύθερος ἐν Χριστῷ γένηται , τὸν νοῦ οἰκεῖον τῆς διακονίας ἀπολαμβάνων μισθόν .
Lemmas: ὁ δέ ἐκ σύμφωνος πρός καιρός σχολάζω ὁ προσευχή συζυγία ἐγκράτεια εἰμί διδασκαλία · προστίθημι γάρ ὁ μέν ἐκ σύμφωνος , ἵνα μή τις διαλύω ὁ γάμος , πρός καιρός δέ ὡς μή κατά ἀνάγκη ἐπιτηδεύω ὁ ἐγκράτεια ὁ γαμέω ὀλισθάνω ποτέ εἰς ἁμαρτία , φειδώ μέν ὁ ἑαυτοῦ συζυγία , ἐπιθυμία δέ ἀλλότριος περιπίπτω . ὅς λόγος καί ὁ ἀσχημονέω ἑαυτοῦ ἐπί ὁ παρθενοτροφία ὑπολαμβάνω καλός εἰς γάμος ἐκδίδωμι ὁ θυγάτηρ λέγω . ὁ πρόθεσις τε ἕκαστος ὁ τε ἑαυτοῦ εὐνουχίζω ὁ τε αὖ γάμος διά παιδοποιία συζεύγνυμι ἀνένδοτος πρός ὁ ἥσσων διαμένω ὀφείλω . εἰ μέν γάρ ἐπιτείνω οἷος τε εἰμί ὁ βίος , μέγας ἀξία ἐν θεός αὐτός ἑαυτοῦ περιποιέω , καθαρός ἅμα καί λελογισμένως ἐγκρατεύομαι · εἰ δέ ὑπερβαίνω ὅς αἱρέω κανών εἰς μέγας δόξα , ἔπειτα ἀποπίπτω πρός ὁ ἐλπίς . ἔχω γάρ ὥσπερ ὁ εὐνουχίας οὕτως καί ὁ γάμος ἴδιος λειτουργία καί διακονία ὁ κύριος διαφέρω , τέκνον λέγω κήδω καί γυνή · πρόφασις γάρ , ὡς ἔοικα , ὁ κατά γάμος τέλειος ὁ ὁ συζυγία οἰκειότης γίγνομαι ὁ πρόνοια πᾶς ἀναδέχομαι κατά ὁ οἶκος ὁ κοινός · αὐτίκα φημί ἐπίσκοπος δέω καθίστημι ὁ ἐκ ὁ ἴδιος οἶκος καί ὁ ἐκκλησία ἅπας προΐστημι μελετάω . ἕκαστος οὖν ἐν ὅς καλέω ἔργον ὁ διακονία ἐκτελέω , ἵνα ἐλεύθερος ἐν Χριστός γίγνομαι , ὁ νόος οἰκεῖος ὁ διακονία ἀπολαμβάνω μισθός .
clemens-alexandrinus.stromata 3.12.80
πάλιν τε αὖ περὶ τοῦ νόμου διαλεγόμενος ἀλληγορίᾳ χρώμενος ἡ γὰρ ὕπανδρος γυνὴ φησὶ τῷ ζῶντι ἀνδρὶ δέδεται νόμῳ καὶ τὰ ἑξῆς . αὖθίς τε · ἡ γυνὴ δέδεται ἐφ’ ὅσον ζῇ χρόνον ὁ ἀνὴρ αὐτῆς · ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ , ἐλευθέρα ἐστὶν γαμηθῆναι , μόνον ἐν κυρίῳ · μακαρία δέ ἐστιν , ἐὰν οὕτως μείνῃ , κατὰ τὴν ἐμὴν γνώμην . ἀλλ’ ἐπὶ μὲν τῆς προτέρας περικοπῆς ἐθανατώθητε φησὶ τῷ νόμῳ , οὐ τῷ γάμῳ , εἰς τὸ γενέσθαι ὑμᾶς ἑτέρῳ , τῷ ἐκ νεκρῶν ἐγερθέντι , νύμφην καὶ ἐκκλησίαν , ἣν ἁγνὴν εἶναι δεῖ τῶν τε ἔνδον ἐννοιῶν τῶν ἐναντίων τῇ ἀληθείᾳ τῶν τε ἔξωθεν πειραζόντων , τουτέστι τῶν τὰς αἱρέσεις μετιόντων καὶ πορνεύειν ἀπὸ τοῦ ἑνὸς ἀνδρὸς ἀναπειθόντων , τοῦ παντοκράτορος θεοῦ , ἵνα μὴ ὡς ὁ ὄφις ἐξηπάτησεν Εὔαν , τὴν λεγομένην ζωήν , καὶ ἡμεῖς ὑπὸ τῆς κατὰ τὰς αἱρέσεις λίχνου πανουργίας παραβῶμεν τὰς ἐντολάς . ἡ δευτέρα δὲ περικοπὴ μονογαμίαν ἵστησιν . οὐ γάρ , ὥς τινες ἐξηγήσαντο , δέσιν γυναικὸς πρὸς ἄνδρα τὴν σαρκὸς πρὸς τὴν φθορὰν ἐπιπλοκὴν μηνύεσθαι ὑποτοπητέον · τῶν γὰρ ἄντικρυς διαβόλῳ προσαπτόντων τὴν τοῦ γάμου εὕρεσιν ἀθέων ἀνθρώπων ἐπίνοιαν κατηγορεῖ , δἰ ἧς κινδυνεύει βλασφημεῖσθαι ὁ νομοθέτης .
Lemmas: πάλιν τε αὖ περί ὁ νόμος διαλέγω ἀλληγορία χράω ὁ γάρ ὕπανδρος γυνή φημί ὁ ζάω ἀνήρ δέω νόμος καί ὁ ἑξῆς . αὖθις τε · ὁ γυνή δέω ἐπί ὅσος ζάω χρόνος ὁ ἀνήρ αὐτός · ἐάν δέ ἀποθνῄσκω , ἐλεύθερος εἰμί γαμέω , μόνος ἐν κύριος · μακάριος δέ εἰμί , ἐάν οὕτως μένω , κατά ὁ ἐμός γνώμη . ἀλλά ἐπί μέν ὁ πρότερος περικοπή θανατόω φημί ὁ νόμος , οὐ ὁ γάμος , εἰς ὁ γίγνομαι σύ ἕτερος , ὁ ἐκ νεκρός ἐγείρω , νύμφη καί ἐκκλησία , ὅς ἁγνός εἰμί δέω ὁ τε ἔνδον ἔννοια ὁ ἐναντίος ὁ ἀλήθεια ὁ τε ἔξωθεν πειράω , τουτέστι ὁ ὁ αἵρεσις μετέρχομαι καί πορνεύω ἀπό ὁ εἷς ἀνήρ ἀναπείθω , ὁ παντοκράτωρ θεός , ἵνα μή ὡς ὁ ὄφις ἐξαπατάω Εὔα , ὁ λέγω ζωή , καί ἐγώ ὑπό ὁ κατά ὁ αἵρεσις λίχνος πανουργία παραβαίνω ὁ ἐντολή . ὁ δεύτερος δέ περικοπή μονογαμία ἵστημι . οὐ γάρ , ὡς τις ἐξηγέομαι , δέσις γυνή πρός ἀνήρ ὁ σάρξ πρός ὁ φθορά ἐπιπλοκή μηνύω ὑποτοπητέον · ὁ γάρ ἄντικρυς διάβολος προσάπτω ὁ ὁ γάμος εὕρεσις ἄθεος ἄνθρωπος ἐπίνοια κατηγορέω , διά ὅς κινδυνεύω βλασφημέω ὁ νομοθέτης .
clemens-alexandrinus.stromata 3.12.81
Τατιανὸν οἶμαι τὸν Σύρον τὰ τοιαῦτα τολμᾶν δογματίζειν . γράφει γοῦν κατὰ λέξιν ἐν τῷ Περὶ τοῦ κατὰ τὸν σωτῆρα καταρτισμοῦ · συμφωνία μὲν οὖν ἁρμόζει προσευχῇ , κοινωνία δὲ φθορᾶς λύει τὴν ἔντευξιν . πάνυ γοῦν δυσωπητικῶς διὰ τῆς συγχωρήσεως εἴργει · πάλιν γὰρ ἐπὶ ταὐτὸ συγχωρήσας γενέσθαι διὰ τὸν σατανᾶν καὶ τὴν ἀκρασίαν , τὸν πεισθησόμενον › δυσὶ κυρίοις μέλλειν δουλεύειν ‹ ἀπεφήνατο , διὰ μὲν συμφωνίας θεῷ , διὰ δὲ τῆς ἀσυμφωνίας ἀκρασίᾳ καὶ πορνείᾳ καὶ διαβόλῳ . ταῦτα δέ φησι τὸν ἀπόστολον ἐξηγούμενος · σοφίζεται δὲ τὴν ἀλήθειαν δἰ ἀληθοῦς ψεῦδος κατασκευάζων . ἀκρασίαν μὲν γὰρ καὶ πορνείαν διαβολικὰ εἶναι πάθη καὶ ἡμεῖς ὁμολογοῦμεν , γάμου δὲ τοῦ σώφρονος μεσιτεύει συμφωνία , ἐπί τε τὴν εὐχὴν ἐγκρατῶς ἄγουσα ἐπί τε τὴν παιδοποιίαν μετὰ σεμνότητος νυμφεύουσα . γνῶσις γοῦν καὶ ὁ τῆς παιδοποιίας καιρὸς πρὸς τῆς γραφῆς εἴρηται , ἐπειδὰν φῇ · ἔγνω δὲ Ἀδὰμ Εὔαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ , καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκεν υἱόν , καὶ ἐπωνόμασεν τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σήθ · ἐξανέστησεν γάρ μοι ὁ θεὸς σπέρμα ἕτερον ἀντὶ Ἄβελ . ὁρᾷς εἰς τίνα βλασφημοῦσιν οἱ μυσαττόμενοι τὴν σώφρονα σπορὰν καὶ τῷ διαβόλῳ προσάπτοντες τὴν γένεσιν ; οὐ γὰρ θεὸν ἁπλῶς προσεῖπεν ὁ τῇ τοῦ ἄρθρου προτάξει τὸν παντοκράτορα δηλώσας .
Lemmas: Τατιανός οἴομαι ὁ Σύρος ὁ τοιοῦτος τολμάω δογματίζω . γράφω γοῦν κατά λέξις ἐν ὁ Περι ὁ κατά ὁ σωτήρ καταρτισμός · συμφωνία μέν οὖν ἁρμόζω προσευχή , κοινωνία δέ φθορά λύω ὁ ἔντευξις . πάνυ γοῦν δυσωπητικός διά ὁ συγχώρησις ἔργω · πάλιν γάρ ἐπί αὐτός συγχωρέω γίγνομαι διά ὁ σατανᾶς καί ὁ ἀκρασία , ὁ πείθω › δύο κύριος μέλλω δουλεύω ‹ ἀποφαίνω , διά μέν συμφωνία θεός , διά δέ ὁ ἀσυμφωνία ἀκρασία καί πορνεία καί διάβολος . οὗτος δέ φημί ὁ ἀπόστολος ἐξηγέομαι · σοφίζω δέ ὁ ἀλήθεια διά ἀληθής ψεῦδος κατασκευάζω . ἀκρασία μέν γάρ καί πορνεία διαβολικός εἰμί πάθος καί ἐγώ ὁμολογέω , γάμος δέ ὁ σώφρων μεσιτεύω συμφωνία , ἐπί τε ὁ εὐχή ἐγκρατής ἄγω ἐπί τε ὁ παιδοποιία μετά σεμνότης νυμφεύω . γνῶσις γοῦν καί ὁ ὁ παιδοποιΐα καιρός πρός ὁ γραφή λέγω , ἐπειδάν φημί · γιγνώσκω δέ Ἀδάμ Εὔα ὁ γυνή αὐτός , καί συλλαμβάνω τίκτω υἱός , καί ἐπονομάζω ὁ ὄνομα αὐτός Σήθ · ἐξανίστημι γάρ ἐγώ ὁ θεός σπέρμα ἕτερος ἀντί Ἄβελ . ὁράω εἰς τίς βλασφημέω ὁ μυσάττομαι ὁ σώφρων σπορά καί ὁ διάβολος προσάπτω ὁ γένεσις ; οὐ γάρ θεός ἁπλῶς προσλέγω ὁ ὁ ὁ ἄρθρον πρόταξις ὁ παντοκράτωρ δηλόω .
clemens-alexandrinus.stromata 3.12.82
ἡ δὲ ἐπιφορὰ τοῦ ἀποστόλου καὶ πάλιν ἐπὶ τὸ αὐτὸ γίνεσθαι διὰ τὸν σατανᾶν ἐκεῖνο προανακόπτει τὸ μὴ εἰς ἐπιθυμίας ἑτέρας ἐκτραπῆναί ποτε · οὐ γὰρ ἀποκρούεται τέλεον τὰς τῆς φύσεως ὀρέξεις δυσωποῦσα ἡ πρόσκαιρος συμφωνία , δἰ ἃς εἰσάγει πάλιν τὴν συ ζυγίαν τοῦ γάμου , οὐκ εἰς ἀκρασίαν καὶ πορνείαν καὶ τὸ τοῦ διαβόλου ἔργον , ἀλλ’ ὅπως μὴ ὑποπέσῃ ἀκρασίᾳ καὶ πορνείᾳ καὶ διαβόλῳ . χωρίζει δὲ καὶ τὸν παλαιὸν ἄνδρα καὶ τὸν καινὸν ὁ Τατιανός , ἀλλ’ οὐχ ὡς ἡμεῖς φαμεν · παλαιὸν μὲν ἄνδρα τὸν νόμον , καινὸν δὲ τὸ εὐαγγέλιον συμφωνοῦμεν αὐτῷ καὶ αὐτοὶ λέγοντες , πλὴν οὐχ ᾗ βούλεται ἐκεῖνος καταλύων τὸν νόμον ὡς ἄλλου θεοῦ · ἀλλ’ ὁ αὐτὸς ἀνὴρ καὶ κύριος παλαιὰ καινίζων οὐ πολυγαμίαν ἔτι συγχωρεῖ ( τότε γὰρ ἀπῄτει ὁ θεός , ὅτε αὐξάνεσθαι καὶ πληθύνειν ἐχρῆν ) , μονογαμίαν δὲ εἰσάγει διὰ παιδοποιίαν καὶ τὴν τοῦ οἴκου κηδεμονίαν , εἰς ἣν βοηθὸς ἐδόθη ἡ γυνή . καὶ εἴ τινι ὁ ἀπόστολος δἰ ἀκρασίαν καὶ πύρωσιν κατὰ συγγνώμην δευτέρου μεταδίδωσι γάμου , καὶ οὗτος οὐχ ἁμαρτάνει μὲν κατὰ διαθήκην ( οὐ γὰρ κεκώλυται πρὸς τοῦ νόμου ) , οὐ πληροῖ δὲ τῆς κατὰ τὸ εὐαγγέλιον πολιτείας τὴν κατ’ ἐπίτασιν τελειότητα · δόξαν δὲ αὑτῷ οὐράνιον περιποιεῖ ὁ μείνας ἐφ’ ἑαυτοῦ καὶ τὴν διαλυθεῖσαν θανάτῳ συζυγίαν ἄχραντον φυλάσσων καὶ τῇ οἰκονομίᾳ πειθόμενος εὐαρέστως . καθ’ ἣν ἀπερίσπαστος τῆς τοῦ κυρίου γέγονε λειτουργίας . οὐδὲ μὴν τὸν ἀπὸ τῆς κατὰ συζυγίαν κοίτης ὁμοίως ὡς πάλαι βαπτίζεσθαι καὶ νῦν προστάσσει ἡ θεία διὰ κυρίου πρόνοια . οὐ γὰρ ἐπάναγκες παιδοποιίας ἀφίστησι τοὺς πιστεύοντας δἰ ἑνὸς βαπτίσματος εἰς τὸ παντελὲς τῆς ὁμιλίας ἀπολούσας ὁ κύριος , ὁ καὶ τὰ πολλὰ Μωυσέως δἰ ἑνὸς περιλαβὼν βαπτίσματος .
Lemmas: ὁ δέ ἐπιφορά ὁ ἀπόστολος καί πάλιν ἐπί ὁ αὐτός γίγνομαι διά ὁ σατανᾶς ἐκεῖνος προανακόπτω ὁ μή εἰς ἐπιθυμία ἕτερος ἐκτρέπω ποτέ · οὐ γάρ ἀποκρούω τέλειος ὁ ὁ φύσις ὄρεξις δυσωπέω ὁ πρόσκαιρος συμφωνία , διά ὅς εἰσάγω πάλιν ὁ σῦς ζυγία ὁ γάμος , οὐ εἰς ἀκρασία καί πορνεία καί ὁ ὁ διάβολος ἔργον , ἀλλά ὅπως μή ὑποπίπτω ἀκρασία καί πορνεία καί διάβολος . χωρίζω δέ καί ὁ παλαιός ἀνήρ καί ὁ καινός ὁ Τατιανός , ἀλλά οὐ ὡς ἐγώ φημί · παλαιός μέν ἀνήρ ὁ νόμος , καινός δέ ὁ εὐαγγέλιον συμφωνέω αὐτός καί αὐτός λέγω , πλήν οὐ ᾗ βούλομαι ἐκεῖνος καταλύω ὁ νόμος ὡς ἄλλος θεός · ἀλλά ὁ αὐτός ἀνήρ καί κύριος παλαιός καινίζω οὐ πολυγαμία ἔτι συγχωρέω ( τότε γάρ ἀπαιτέω ὁ θεός , ὅτε αὐξάνω καί πληθύνω χρή ) , μονογαμία δέ εἰσάγω διά παιδοποιία καί ὁ ὁ οἶκος κηδεμονία , εἰς ὅς βοηθός δίδωμι ὁ γυνή . καί εἰ τις ὁ ἀπόστολος διά ἀκρασία καί πύρωσις κατά συγγνώμη δεύτερος μεταδίδωμι γάμος , καί οὗτος οὐ ἁμαρτάνω μέν κατά διαθήκη ( οὐ γάρ κωλύω πρός ὁ νόμος ) , οὐ πληρόω δέ ὁ κατά ὁ εὐαγγέλιον πολιτεία ὁ κατά ἐπίτασις τελειότης · δόξα δέ ἑαυτοῦ οὐράνιος περιποιέω ὁ μένω ἐπί ἑαυτοῦ καί ὁ διαλύω θάνατος συζυγία ἄχραντος φυλάσσω καί ὁ οἰκονομία πείθω εὐάρεστος . κατά ὅς ἀπερίσπαστος ὁ ὁ κύριος γίγνομαι λειτουργία . οὐδέ μήν ὁ ἀπό ὁ κατά συζυγία κοίτη ὅμοιος ὡς πάλαι βαπτίζω καί νῦν προστάσσω ὁ θεῖος διά κύριος πρόνοια . οὐ γάρ ἐπανάγκης παιδοποιΐα ἀφίστημι ὁ πιστεύω διά εἷς βάπτισμα εἰς ὁ παντελής ὁ ὁμιλία ἀπολούω ὁ κύριος , ὁ καί ὁ πολύς Μωϋσῆς διά εἷς περιλαμβάνω βάπτισμα .
clemens-alexandrinus.stromata 3.12.83
ἄνωθεν οὖν ὁ νόμος τὴν ἀναγέννησιν ἡμῶν προφητεύων διὰ σαρκικῆς γενέσεως ἐπὶ τῇ γεννητικῇ καταβολῇ τοῦ σπέρματος προσέφερε τὸ βάπτισμα , οὐ βδελυσσόμενος ἀνθρώπου γένεσιν · ὃ γὰρ φαίνεται γεννηθεὶς ἄνθρωπος , τοῦτο δύναται ἡ τοῦ σπέρματος καταβολή . οὔκουν αἱ πολλαὶ συνουσίαι γόνιμοι , ἀλλ’ ἡ τῆς μήτρας παραδοχὴ τὴν γένεσιν ὁμολογεῖ , ἐν τῷ τῆς φύσεως ἐργαστηρίῳ διαπλαττομένου τοῦ σπέρματος εἰς ἔμβρυον . πῶς δὲ ὁ μὲν γάμος παλαιὸς μόνον καὶ νόμου εὕρημα , ἀλλοῖος δὲ ὁ κατὰ τὸν κύριον γάμος τοῦ αὐτοῦ θεοῦ πρὸς ἡμῶν τηρουμένου ; οὐ γὰρ ἂν ὅ συνέζευξεν ὁ θεός , διαλύσειέν ποτε ἄνθρωπος εὐλόγως . πολὺ δὲ πλέον ἅπερ ὁ πατὴρ προσέταξεν , τηρήσει ταῦτα καὶ ὁ υἱός . εἰ δὲ ὁ αὐτὸς νομοθέτης ἅμα καὶ εὐαγγελιστής , οὐ μάχεταί ποτε ἑαυτῷ . ζῇ γὰρ ὁ νόμος πνευματικὸς ὢν καὶ γνωστικῶς νοούμενος . ἡμεῖς δ’ ἐθανατώθημεν τῷ νόμῳ διὰ τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ εἰς τὸ γενέσθαι ἡμᾶς ἑτέρῳ , τῷ ἐκ νεκρῶν ἐγερθέντι , τῷ ὑπὸ τοῦ νόμου προφητευθέντι , ἵνα καρποφορήσωμεν τῷ θεῷ .
Lemmas: ἄνωθεν οὖν ὁ νόμος ὁ ἀναγέννησις ἐγώ προφητεύω διά σαρκικός γένεσις ἐπί ὁ γεννητικός καταβολή ὁ σπέρμα προσφέρω ὁ βάπτισμα , οὐ βδελύσσομαι ἄνθρωπος γένεσις · ὅς γάρ φαίνω γεννάω ἄνθρωπος , οὗτος δύναμαι ὁ ὁ σπέρμα καταβολή . οὔκουν ὁ πολύς συνουσία γόνιμος , ἀλλά ὁ ὁ μήτρα παραδοχή ὁ γένεσις ὁμολογέω , ἐν ὁ ὁ φύσις ἐργαστήριον διαπλήσσω ὁ σπέρμα εἰς ἔμβρυον . πῶς δέ ὁ μέν γάμος παλαιός μόνος καί νόμος εὕρημα , ἀλλοῖος δέ ὁ κατά ὁ κύριος γάμος ὁ αὐτός θεός πρός ἐγώ τηρέω ; οὐ γάρ ἄν ὅς συζεύγνυμι ὁ θεός , διαλύω ποτέ ἄνθρωπος εὔλογος . πολύς δέ πολύς ὅς ὁ πατήρ προστάσσω , τηρέω οὗτος καί ὁ υἱός . εἰ δέ ὁ αὐτός νομοθέτης ἅμα καί εὐαγγελιστής , οὐ μάχομαι ποτέ ἑαυτοῦ . ζάω γάρ ὁ νόμος πνευματικός εἰμί καί γνωστικός νοέω . ἐγώ δέ θανατόω ὁ νόμος διά ὁ σῶμα ὁ Χριστός εἰς ὁ γίγνομαι ἐγώ ἕτερος , ὁ ἐκ νεκρός ἐγείρω , ὁ ὑπό ὁ νόμος προφητεύω , ἵνα καρποφορέω ὁ θεός .
clemens-alexandrinus.stromata 3.12.84
διὸ ὁ μὲν νόμος ἅγιος καὶ ἡ ἐντολὴ ἁγία καὶ δικαία καὶ ἀγαθή . ἐθανατώθημεν οὖν τῷ νόμῳ , τουτέστι τῇ ὑπὸ τοῦ νόμου δηλουμένῃ ἁμαρτίᾳ , ἣν δείκνυσιν , οὐ γεννᾷ ὁ νόμος , διὰ τῆς προστάξεως τῶν ποιητέων καὶ ἀπαγορεύσεως ὧν οὐ ποιητέον ἐλέγχων τὴν ὑποκειμένην ἁμαρτίαν , ἵνα φανῇ ἁμαρτία . εἰ δὲ ἁμαρτία ὁ γάμος ὁ κατὰ νόμον , οὐκ οἶδα πῶς τις ἐρεῖ θεὸν ἐγνωκέναι λέγων τὸ πρόσταγμα τοῦ θεοῦ ἁμαρτίαν εἶναι · ἁγίου δὲ ὄντος τοῦ νόμου ἅγιος ὁ γάμος . τὸ μυστήριον τοίνυν τοῦτο εἰς τὸν Χριστὸν καὶ τὴν ἐκκλησίαν ἄγει ὁ ἀπόστολος . καθάπερ τὸ γεννώμενον ἐκ τῆς σαρκὸς σάρξ ἐστιν , οὕτω τὸ ἐκ πνεύματος πνεῦμα οὐ μόνον κατὰ τὴν ἀποκύησιν , ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν μάθησιν . αὐτίκα ἅγια τὰ τέκνα , αἱ εὐαρεστήσεις , τῷ θεῷ τῶν κυριακῶν λόγων νυμφευσάντων τὴν ψυχήν . πορνεία γοῦν καὶ γάμος κεχώρισται , ἐπεὶ μακρὰν ἀφέστηκε τοῦ θεοῦ ὁ διάβολος . καὶ ὑμεῖς οὖν ἐθανατώθητε τῷ νόμῳ διὰ τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ εἰς τὸ γενέσθαι ὑμᾶς ἑτέρῳ , τῷ ἐκ νεκρῶν ἐγερθέντι · συνεξακούεται γὰρ προσεχῶς ὑπηκόους γενομένους , ἐπεὶ καὶ κατὰ τὴν ἀλήθειαν τοῦ νόμου τῷ αὐτῷ κυρίῳ ὑπακούομεν πόρρωθεν παρακελευομένῳ .
Lemmas: διό ὁ μέν νόμος ἅγιος καί ὁ ἐντολή ἅγιος καί δίκαιος καί ἀγαθός . θανατόω οὖν ὁ νόμος , τουτέστι ὁ ὑπό ὁ νόμος δηλέομαι ἁμαρτία , ὅς δείκνυμι , οὐ γεννάω ὁ νόμος , διά ὁ πρόσταξις ὁ ποιητής καί ἀπαγόρευσις ὅς οὐ ποιέω ἐλέγχω ὁ ὑπόκειμαι ἁμαρτία , ἵνα φαίνω ἁμαρτία . εἰ δέ ἁμαρτία ὁ γάμος ὁ κατά νόμος , οὐ οἶδα πῶς τις λέγω θεός γιγνώσκω λέγω ὁ πρόσταγμα ὁ θεός ἁμαρτία εἰμί · ἅγιος δέ εἰμί ὁ νόμος ἅγιος ὁ γάμος . ὁ μυστήριον τοίνυν οὗτος εἰς ὁ Χριστός καί ὁ ἐκκλησία ἄγω ὁ ἀπόστολος . καθά ὁ γεννάω ἐκ ὁ σάρξ σάρξ εἰμί , οὕτως ὁ ἐκ πνεῦμα πνεῦμα οὐ μόνος κατά ὁ ἀποκύησις , ἀλλά καί κατά ὁ μάθησις . αὐτίκα ἅγιος ὁ τέκνον , ὁ εὐαρέστησις , ὁ θεός ὁ κυριακός λόγος νυμφεύω ὁ ψυχή . πορνεία γοῦν καί γάμος χωρίζω , ἐπεί μακρός ἀφίστημι ὁ θεός ὁ διάβολος . καί σύ οὖν θανατόω ὁ νόμος διά ὁ σῶμα ὁ Χριστός εἰς ὁ γίγνομαι σύ ἕτερος , ὁ ἐκ νεκρός ἐγείρω · συνεξακούω γάρ προσεχής ὑπήκοος γίγνομαι , ἐπεί καί κατά ὁ ἀλήθεια ὁ νόμος ὁ αὐτός κύριος ὑπακούω πρόσωθεν παρακελεύομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 3.12.85
καὶ μή τι ἐπὶ τῶν τοιούτων εἰκότως τὸ πνεῦμα ἄντικρυς λέγει ὅτι ἐν ὑστέροις καιροῖς ἀποστήσονταί τινες τῆς πίστεως , προσέχοντες πνεύμασι πλάνοις καὶ διδασκαλίαις δαιμονίων , ἐν ὑποκρίσει ψευδολόγων , κεκαυτηριασμένων τὴν συνείδησιν καὶ κωλυόντων γαμεῖν , ἀπέχεσθαι βρωμάτων , ἅ ὁ θεὸς ἔκτισεν εἰς μετάληψιν μετ’ εὐχαριστίας τοῖς πιστοῖς καὶ ἐπεγνωκόσι τὴν ἀλήθειαν . ὅτι πᾶν κτίσμα θεοῦ καλόν , καὶ οὐδὲν ἀπόβλητον μετ’ εὐχαριστίας λαμβανόμενον . ἁγιάζεται γὰρ διὰ λόγου θεοῦ καὶ ἐντεύξεως . ἐπάναγκες μὲν οὖν οὐ κωλυτέον γαμεῖν οὐδὲ μὴν κρεοφαγεῖν ἢ οἰνοποτεῖν , γέγραπται γάρ · καλὸν τὸ μὴ φαγεῖν κρέα μηδὲ πίνειν οἶνον , ἐὰν διὰ προσκόμματος ἐσθίῃ · καὶ καλὸν μένειν ὡς κἀγώ , ἀλλ’ ὅ τε χρώμενος μετ’ εὐχαριστίας ὅ τε αὖ μὴ χρώμενος καὶ αὐτὸς μετ’ εὐχαριστίας
Lemmas: καί μή τις ἐπί ὁ τοιοῦτος ἔοικα ὁ πνεῦμα ἄντικρυς λέγω ὅτι ἐν ὕστερος καιρός ἀφίστημι τις ὁ πίστις , προσέχω πνεῦμα πλάνος καί διδασκαλία δαιμόνιον , ἐν ὑπόκρισις ψευδολόγος , καυτηριάζω ὁ συνείδησις καί κωλύω γαμέω , ἀπέχω βρῶμα , ὅς ὁ θεός κτίζω εἰς μετάληψις μετά εὐχαριστία ὁ πιστός καί ἐπιγιγνώσκω ὁ ἀλήθεια . ὅτι πᾶς κτίσμα θεός καλός , καί οὐδείς ἀπόβλητος μετά εὐχαριστία λαμβάνω . ἁγιάζω γάρ διά λόγος θεός καί ἔντευξις . ἐπανάγκης μέν οὖν οὐ κωλυτέον γαμέω οὐδέ μήν κρεοφαγέω ἤ οἰνοποτέω , γράφω γάρ · καλός ὁ μή ἐσθίω κρέας μηδέ πίνω οἶνος , ἐάν διά πρόσκομμα ἐσθίω · καί καλός μένω ὡς ἐγώ , ἀλλά ὁ τε χράω μετά εὐχαριστία ὁ τε αὖ μή χράω καί αὐτός μετά εὐχαριστία
clemens-alexandrinus.stromata 3.12.86
μετά τε ἐγκρατοῦς ἀπολαύσεως βιούτω κατὰ λόγον . καὶ καθόλου πᾶσαι αἱ ἐπιστολαὶ τοῦ ἀποστόλου σωφροσύνην καὶ ἐγκράτειαν διδάσκουσαι περί τε γάμων περί τε παιδοποιίας περί τε οἴκου διοικήσεως μυρίας ὅσας ἐντολὰς περιέχουσαι οὐδαμοῦ γάμον ἠθέτησαν τὸν σώφρονα , ἀλλά , τὴν ἀκολουθίαν σῴζουσαι τοῦ νόμου , πρὸς τὸ εὐαγγέλιον ἀποδέχονται ἑκάτερον τόν τε εὐχαρίστως τῷ θεῷ γάμῳ κεχρημένον σωφρόνως τόν τε εὐνουχίᾳ ὡς ὁ κύριος βούλεται συμβιοῦντα , καθὼς ἐκλήθη ἕκαστος , ἑλόμενον ἀπταίστως καὶ τελείως . καὶ ἦν ἡ γῆ τοῦ Ἰακὼβ ἐπαινουμένη παρὰ πᾶσαν τὴν γῆν , φησὶν ὁ προφήτης , τὸ σκεῦος τοῦ πνεύματος αὐτοῦ δοξάζων . κατατρέχει δὲ τῆς γενέσεως φθαρτὴν καὶ ἀπολλυμένην λέγων καὶ βιάζεταί τις , ἐπὶ τεκνοποιίας λέγων εἰρηκέναι τὸν σωτῆρα ἐπὶ γῆς μὴ θησαυρίζειν ὅπου σὴς καὶ βρῶσις ἀφανίζει , καὶ τὰ τοῦ προφήτου προσπαρατιθέναι τούτοις οὐκ αἰσχύνεται · πάντες ὑμεῖς ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσεσθε καὶ σὴς βρώσεται ὑμᾶς . ἀλλ’ οὐδὲ ἡμεῖς ἀντιλέγομεν τῇ γραφῇ , ὅτι φθαρτὰ ἡμῖν τὰ σώματα καὶ φύσει ῥευστά · τάχα δ’ ἂν καὶ οἷς διελέγετο ὡς ἁμαρτωλοῖς προφητεύοι φθοράν . ὁ σωτὴρ δὲ οὐ περὶ τεκνοποιίας εἴρηκεν , ἀλλ’ εἰς μετάδοσιν κοινωνίας προτρέπων τοὺς κτᾶσθαι μόνον τὴν τοῦ πλούτου περιουσίαν , ἐπικουρεῖν δὲ τοῖς δεομένοις μὴ βουλομένους .
Lemmas: μετά τε ἐγκρατής ἀπόλαυσις βιόω κατά λόγος . καί καθόλου πᾶς ὁ ἐπιστολή ὁ ἀπόστολος σωφροσύνη καί ἐγκράτεια διδάσκω περί τε γάμος περί τε παιδοποιΐα περί τε οἶκος διοίκησις μυρίος ὅσος ἐντολή περιέχω οὐδαμοῦ γάμος ἀθετέω ὁ σώφρων , ἀλλά , ὁ ἀκολουθία σῴζω ὁ νόμος , πρός ὁ εὐαγγέλιον ἀποδέχομαι ἑκάτερος ὁ τε εὐχάριστος ὁ θεός γάμος χράω σώφρων ὁ τε εὐνουχίας ὡς ὁ κύριος βούλομαι συμβιόω , καθώς καλέω ἕκαστος , αἱρέω ἄπταιστος καί τέλειος . καί εἰμί ὁ γῆ ὁ Ἰακώβ ἐπαινέω παρά πᾶς ὁ γῆ , φημί ὁ προφήτης , ὁ σκεῦος ὁ πνεῦμα αὐτός δοξάζω . κατατρέχω δέ ὁ γένεσις φθαρτός καί ἀπόλλυμι λέγω καί βιάζω τις , ἐπί τεκνοποιΐα λέγω λέγω ὁ σωτήρ ἐπί γῆ μή θησαυρίζω ὅπου σής καί βρῶσις ἀφανίζω , καί ὁ ὁ προφήτης προσπαρατίθημι οὗτος οὐ αἰσχύνω · πᾶς σύ ὡς ἱμάτιον παλαιόω καί σής βιβρώσκω σύ . ἀλλά οὐδέ ἐγώ ἀντιλέγω ὁ γραφή , ὅτι φθαρτός ἐγώ ὁ σῶμα καί φύσις ῥευστός · τάχα δέ ἄν καί ὅς διαλέγω ὡς ἁμαρτωλός προφητεύω φθορά . ὁ σωτήρ δέ οὐ περί τεκνοποιΐα λέγω , ἀλλά εἰς μετάδοσις κοινωνία προτρέπω ὁ κτάομαι μόνος ὁ ὁ πλοῦτος περιουσία , ἐπικουρέω δέ ὁ δέω μή βούλομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 3.12.87
διό φησιν · ἐργάζεσθε μὴ τὴν ἀπολλυμένην βρῶσιν , ἀλλὰ τὴν μένουσαν εἰς ζωὴν αἰώνιον . ὁμοίως δὲ κἀκεῖνο κομίζουσι τὸ ῥητόν · οἱ υἱοὶ τοῦ αἰῶνος ἐκείνου οὔτε γαμοῦσιν οὔτε γαμίζονται . ἀλλὰ τὸ ἐρώτημα τοῦτο περὶ νεκρῶν ἀναστάσεως καὶ τοὺς πυνθανομένους αὐτοὺς ἐὰν ἀναπεμπάσηταί τις , οὐκ ἀποδοκιμάζοντα τὸν γάμον εὑρήσει τὸν κύριον , θεραπεύοντα δὲ τὴν κατὰ τὴν ἀνάστασιν τῆς σαρκικῆς ἐπιθυμίας προσδοκίαν . τὸ δὲ οἱ υἱοὶ τοῦ αἰῶνος τούτου οὐ πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν ἄλλου τινὸς αἰῶνος υἱῶν εἴρηκεν , ἀλλ’ ἐπ’ ἴσης τῷ οἱ ἐν τούτῳ γενόμενοι τῷ αἰῶνι , διὰ τὴν γένεσιν υἱοὶ ὄντες , γεννῶσι καὶ γεννῶνται , ἐπεὶ μὴ ἄνευ γενέσεώς τις εἰς τόνδε τὸν βίον παρελεύσεται , ἀλλ’ ἥδε ἡ γένεσις τὴν ὁμοίαν ἐπιδεχομένη φθορὰν οὐκέτι ἀναμένει τὸν ἅπαξ τοῦδε τοῦ βίου κεχωρισμένον . εἷς μὲν οὖν ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς , ἀλλὰ καὶ ἁπάντων πατὴρ κατὰ τὴν δημιουργίαν αὐτός . μὴ καλέσητε οὖν ὑμῖν ἐπὶ τῆς γῆς πατέρα φησίν , οἷον μὴ αἴτιον ἡγήσησθε τὸν σπείραντα ὑμᾶς τὴν κατὰ σάρκα σπορὰν τῆς οὐσίας ὑμῶν , ἀλλὰ συναίτιον γενέσεως , μᾶλλον δὲ διάκονον γενέσεως .
Lemmas: διό φημί · ἐργάζομαι μή ὁ ἀπόλλυμι βρῶσις , ἀλλά ὁ μένω εἰς ζωή αἰώνιος . ὅμοιος δέ ἐκεῖνος κομίζω ὁ ῥητός · ὁ υἱός ὁ αἰών ἐκεῖνος οὔτε γαμέω οὔτε γαμίζω . ἀλλά ὁ ἐρώτημα οὗτος περί νεκρός ἀνάστασις καί ὁ πυνθάνομαι αὐτός ἐάν ἀναπεμπάζομαι τις , οὐ ἀποδοκιμάζω ὁ γάμος εὑρίσκω ὁ κύριος , θεραπεύω δέ ὁ κατά ὁ ἀνάστασις ὁ σαρκικός ἐπιθυμία προσδοκία . ὁ δέ ὁ υἱός ὁ αἰών οὗτος οὐ πρός ἀντιδιαστολή ὁ ἄλλος τις αἰών υἱός λέγω , ἀλλά ἐπί ἴσος ὁ ὁ ἐν οὗτος γίγνομαι ὁ αἰών , διά ὁ γένεσις υἱός εἰμί , γεννάω καί γεννάω , ἐπεί μή ἄνευ γένεσις τις εἰς ὅδε ὁ βίος παρέρχομαι , ἀλλά ὅδε ὁ γένεσις ὁ ὅμοιος ἐπιδέχομαι φθορά οὐκέτι ἀναμένω ὁ ἅπαξ ὅδε ὁ βίος χωρίζω . εἷς μέν οὖν ὁ πατήρ σύ ὁ ἐν ὁ οὐρανός , ἀλλά καί ἅπας πατήρ κατά ὁ δημιουργία αὐτός . μή καλέω οὖν σύ ἐπί ὁ γῆ πατήρ φημί , οἷος μή αἴτιος ἡγέομαι ὁ σπείρω σύ ὁ κατά σάρξ σπορά ὁ οὐσία σύ , ἀλλά συναίτιος γένεσις , μάλα δέ διάκονος γένεσις .
clemens-alexandrinus.stromata 3.12.88
οὕτως οὖν ἐπιστραφέντας ἡμᾶς αὖθις ὡς τὰ παιδία γενέσθαι βούλεται , τὸν ὄντως πατέρα ἐπιγνόντας , δἰ ὕδατος ἀναγεννηθέντας , ἄλλης ταύτης οὔσης ἢ τῆς ἐν τῇ κτίσει σπορᾶς . ναί , φησίν , ὁ ἄγαμος μεριμνᾷ τὰ τοῦ κυρίου · ὁ δὲ γαμήσας πῶς ἀρέσει τῇ γυναικί · τί δέ ; οὐκ ἔξεστι καὶ τῇ γυναικὶ κατὰ θεὸν ἀρέσκοντας εὐχαριστεῖν τῷ θεῷ ; οὐχὶ δὲ ἐφεῖται καὶ τῷ γεγαμηκότι σὺν καὶ τῇ συζύγῳ μεριμνᾶν τὰ τοῦ κυρίου ; ἀλλὰ καθάπερ ἡ ἄγαμος μεριμνᾷ τὰ τοῦ κυρίου , ἵνα ᾖ ἁγία καὶ τῷ σώματι καὶ τῷ πνεύματι , οὕτω καὶ ἡ γεγαμημένη τὰ τοῦ ἀνδρὸς καὶ τὰ τοῦ κυρίου μεριμνᾷ ἐν κυρίῳ , ἵνα ᾖ ἁγία καὶ τῷ σώματι καὶ τῷ πνεύματι · ἄμφω γὰρ ἅγιαι ἐν κυρίῳ , ἣ μὲν ὡς γυνή , ἣ δὲ ὡς παρθένος . πρὸς ἐντροπὴν δὲ καὶ ἀνακοπὴν τῶν εὐεπιφόρων εἰς τὸν δεύτερον γάμον ἁρμονίως ὁ ἀπόστολος ὑπέρτονον φθέγγεται καὶ αὐτίκα φησί · πᾶν ἁμάρτημα ἐκτὸς τοῦ σώματός ἐστιν · ὁ δὲ πορνεύων εἰς τὸ ἴδιον σῶμα ἁμαρτάνει .
Lemmas: οὕτως οὖν ἐπιστρέφω ἐγώ αὖθις ὡς ὁ παιδίον γίγνομαι βούλομαι , ὁ ὄντως πατήρ ἐπιγιγνώσκω , διά ὕδωρ ἀναγεννάω , ἄλλος οὗτος εἰμί ἤ ὁ ἐν ὁ κτίσις σπορά . ναί , φημί , ὁ ἄγαμος μεριμνάω ὁ ὁ κύριος · ὁ δέ γαμέω πῶς ἀρέσκω ὁ γυνή · τίς δέ ; οὐ ἔξεστι καί ὁ γυνή κατά θεός ἀρέσκω εὐχαριστέω ὁ θεός ; οὐ δέ ἐφίημι καί ὁ γαμέω σύν καί ὁ σύζυγος μεριμνάω ὁ ὁ κύριος ; ἀλλά καθά ὁ ἄγαμος μεριμνάω ὁ ὁ κύριος , ἵνα εἰμί ἅγιος καί ὁ σῶμα καί ὁ πνεῦμα , οὕτως καί ὁ γαμέω ὁ ὁ ἀνήρ καί ὁ ὁ κύριος μεριμνάω ἐν κύριος , ἵνα εἰμί ἅγιος καί ὁ σῶμα καί ὁ πνεῦμα · ἄμφω γάρ ἅγιος ἐν κύριος , ὁ μέν ὡς γυνή , ὁ δέ ὡς παρθένος . πρός ἐντροπή δέ καί ἀνακοπή ὁ εὐεπίφορος εἰς ὁ δεύτερος γάμος ἁρμόνιος ὁ ἀπόστολος ὑπέρτονος φθέγγομαι καί αὐτίκα φημί · πᾶς ἁμάρτημα ἐκτός ὁ σῶμα εἰμί · ὁ δέ πορνεύω εἰς ὁ ἴδιος σῶμα ἁμαρτάνω .
clemens-alexandrinus.stromata 3.12.89
εἰ δὲ πορνείαν τὸν γάμον τολμᾷ τις λέγειν , πάλιν ἐπὶ τὸν νόμον καὶ τὸν κύριον ἀνατρέχων βλασφημεῖ . ὡς γὰρ ἡ πλεονεξία πορνεία λέγεται τῇ αὐταρκείᾳ ἐναντιουμένη , καὶ ὡς ἡ εἰδωλολατρεία ἐκ τοῦ ἑνὸς εἰς τοὺς πολλοὺς ἐπινέμησίς ἐστι θεούς , οὕτως ἡ πορνεία ἐκ τοῦ ἑνὸς γάμου εἰς τοὺς πολλούς ἐστιν ἔκπτωσις · τριχῶς γάρ , ὡς εἰρήκαμεν , ἥ τε πορνεία ἥ τε μοιχεία παρὰ τῷ ἀποστόλῳ λαμβάνεται . ἐπὶ τούτων ὁ προφήτης φησί · ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν ἐπράθητε , καὶ πάλιν · κατεμιάνθης ἐν γῇ ἀλλοτρίᾳ , τὴν κοινωνίαν μιαρὰν ἡγούμενος τὴν ἀλλοτρίῳ σώματι συμπλακεῖσαν καὶ μὴ τῷ κατὰ συζυγίαν εἰς παιδοποιίαν διδομένῳ . ὅθεν καὶ ὁ ἀπόστολος βούλομαι οὖν φησὶ νεωτέρας γαμεῖν , τεκνογονεῖν , οἰκοδεσποτεῖν , μηδεμίαν ἀφορμὴν διδόναι τῷ ἀντικειμένῳ λοιδορίας χάριν · ἤδη γάρ τινες ἐξετράπησαν ὀπίσω τοῦ σατανᾶ .
Lemmas: εἰ δέ πορνεία ὁ γάμος τολμάω τις λέγω , πάλιν ἐπί ὁ νόμος καί ὁ κύριος ἀνατρέχω βλασφημέω . ὡς γάρ ὁ πλεονεξία πορνεία λέγω ὁ αὐτάρκεια ἐναντιόομαι , καί ὡς ὁ εἰδωλολατρία ἐκ ὁ εἷς εἰς ὁ πολύς ἐπινέμησις εἰμί θεός , οὕτως ὁ πορνεία ἐκ ὁ εἷς γάμος εἰς ὁ πολύς εἰμί ἔκπτωσις · τριχῶς γάρ , ὡς λέγω , ὁ τε πορνεία ὁ τε μοιχεία παρά ὁ ἀπόστολος λαμβάνω . ἐπί οὗτος ὁ προφήτης φημί · ὁ ἁμαρτία σύ πιπράσκω , καί πάλιν · καταμιαίνω ἐν γῆ ἀλλότριος , ὁ κοινωνία μιαρός ἡγέομαι ὁ ἀλλότριος σῶμα συμπλέκω καί μή ὁ κατά συζυγία εἰς παιδοποιία δίδωμι . ὅθεν καί ὁ ἀπόστολος βούλομαι οὖν φημί νέος γαμέω , τεκνογονέω , οἰκοδεσποτέω , μηδείς ἀφορμή δίδωμι ὁ ἀντίκειμαι λοιδορία χάριν · ἤδη γάρ τις ἐκτρέπω ὀπίσω ὁ σατανᾶς .
clemens-alexandrinus.stromata 3.12.90
ναὶ μὴν καὶ τὸν τῆς μιᾶς γυναικὸς ἄνδρα πάνυ ἀποδέχεται , κἂν πρεσβύτερος ᾖ κἂν διάκονος κἂν λαϊκός , ἀνεπιλήπτως γάμῳ χρώμενος · σωθήσεται δὲ διὰ τῆς τεκνογονίας . πάλιν τε αὖ ὁ σωτὴρ τοὺς Ἰουδαίους γενεὰν εἰπὼν πονηρὰν καὶ μοιχαλίδα διδάσκει μὴ ἐγνωκότας νόμον ὡς ὁ νόμος βούλεται , παραδόσει δὲ τῇ τῶν πρεσβυτέρων καὶ ἐντάλμασιν ἀνθρώπων κατηκολουθηκότας , μοιχεύειν τὸν νόμον , οὐχ ὡς ἄνδρα καὶ κύριον τῆς παρθενίας αὐτῶν δεδεγμένους . τάχα δὲ καὶ ἐπιθυμίαις δεδουλωμένους ἀλλοκότοις οἶδεν αὐτούς , δἰ ἃς καὶ συνεχῶς δουλούμενοι ταῖς ἁμαρτίαις ἐπιπράσκοντο τοῖς ἀλλοφύλοις , ἐπεὶ παρά γε τοῖς Ἰουδαίοις οὖκ ἦσαν ἀποδεδειγμέναι γυναῖκες κοιναί , ἀλλὰ καὶ ἡ μοιχεία ἀπηγόρευτο . ὁ δὲ εἰπὼν γυναῖκα ἔγημα καὶ οὐ δύναμαι ἐλθεῖν εἰς τὸ δεῖπνον τὸ θεῖον ὑπόδειγμα ἦν εἰς ἔλεγχον τῶν διὰ ἡδονὰς ἀφισταμένων τῆς θείας ἐντολῆς , ἐπεὶ τούτῳ τῷ λόγῳ οὔθ’ οἱ πρὸ τῆς παρουσίας δίκαιοι οὔθ’ οἱ μετὰ τὴν παρουσίαν γεγαμηκότες κἂν ἀπόστολοι ὦσι σωθήσονται . κἂν ἐκεῖνο προκομίσωσιν αὖθις , ὡς καὶ ὁ προφήτης φησὶν ἐπαλαιώθην ἐν πᾶσι τοῖς ἐχθροῖς μου , ἐχθροὺς τὰς ἁμαρτίας ἀκουέτωσαν · μία δέ τις ἁμαρτία , οὐχ ὁ γάμος , ἀλλ’ ἡ πορνεία , ἐπεὶ καὶ τὴν γένεσιν εἰπάτωσαν ἁμαρτίαν καὶ τὸν τῆς γενέσεως κτίστην .
Lemmas: ναί μήν καί ὁ ὁ εἷς γυνή ἀνήρ πάνυ ἀποδέχομαι , ἐάν πρέσβυς εἰμί ἐάν διάκονος ἐάν λαικός , ἀνεπίληπτος γάμος χράω · σῴζω δέ διά ὁ τεκνογονία . πάλιν τε αὖ ὁ σωτήρ ὁ Ἰουδαῖος γενεά λέγω πονηρός καί μοιχαλίς διδάσκω μή γιγνώσκω νόμος ὡς ὁ νόμος βούλομαι , παράδοσις δέ ὁ ὁ πρέσβυς καί ἔνταλμα ἄνθρωπος κατακολουθέω , μοιχεύω ὁ νόμος , οὐ ὡς ἀνήρ καί κύριος ὁ παρθενία αὐτός δέχομαι . τάχα δέ καί ἐπιθυμία δουλόω ἀλλόκοτος οἶδα αὐτός , διά ὅς καί συνεχής δουλόω ὁ ἁμαρτία πιπράσκω ὁ ἀλλόφυλος , ἐπεί παρά γε ὁ Ἰουδαῖος οὐ εἰμί ἀποδείκνυμι γυνή κοινός , ἀλλά καί ὁ μοιχεία ἀπαγορεύω . ὁ δέ λέγω γυνή γαμέω καί οὐ δύναμαι ἔρχομαι εἰς ὁ δεῖπνον ὁ θεῖος ὑπόδειγμα εἰμί εἰς ἔλεγχος ὁ διά ἡδονή ἀφίστημι ὁ θεῖος ἐντολή , ἐπεί οὗτος ὁ λόγος οὔτε ὁ πρό ὁ παρουσία δίκαιος οὔτε ὁ μετά ὁ παρουσία γαμέω ἐάν ἀπόστολος εἰμί σῴζω . ἐάν ἐκεῖνος προκομίζω αὖθις , ὡς καί ὁ προφήτης φημί παλαιόω ἐν πᾶς ὁ ἐχθρός ἐγώ , ἐχθρός ὁ ἁμαρτία ἀκούω · εἷς δέ τις ἁμαρτία , οὐ ὁ γάμος , ἀλλά ὁ πορνεία , ἐπεί καί ὁ γένεσις λέγω ἁμαρτία καί ὁ ὁ γένεσις κτίστης .
clemens-alexandrinus.stromata 3.13.91
Τοιούτοις ἐπιχειρεῖ καὶ ὁ τῆς δοκήσεως ἐξάρχων Ἰούλιος Κασσιανός . ἐν γοῦν τῷ Περὶ ἐγκρατείας ἢ περὶ εὐνουχίας κατὰ λέξιν φησίν · καὶ μηδεὶς λεγέτω ὅτι , ἐπειδὴ τοιαῦτα μόρια ἔσχομεν ὡς τὴν μὲν θήλειαν οὕτως ἐσχηματίσθαι , τὸν δὲ ἄρρενα οὕτως , τὴν μὲν πρὸς τὸ δέχεσθαι , τὸν δὲ πρὸς τὸ ἐνσπείρειν , συγκεχώρηται τὸ τῆς ὁμιλίας παρὰ θεοῦ . εἰ γὰρ ἦν παρὰ θεοῦ εἰς ὃν σπεύδομεν ἡ τοιαύτη διασκευή , οὐκ ἂν ἐμακάρισεν τοὺς εὐνούχους , οὐδ’ ἂν ὁ προφήτης εἰρήκει μὴ εἶναι ξύλον ἄκαρπον αὐτούς , μεταλαβὼν ἀπὸ τοῦ δένδρου ἐπὶ τὸν κατὰ προαίρεσιν ἄνθρωπον ἑαυτὸν τῆς τοιαύτης ἐννοίας εὐνουχίζοντα .
Lemmas: τοιοῦτος ἐπιχειρέω καί ὁ ὁ δόκησις ἐξάρχω Ἰούλιος Κασσιανός . ἐν γοῦν ὁ Περι ἐγκράτεια ἤ περί εὐνουχίας κατά λέξις φημί · καί μηδείς λέγω ὅτι , ἐπειδή τοιοῦτος μόριον ἔχω ὡς ὁ μέν θῆλυς οὕτως σχηματίζω , ὁ δέ ἄρσην οὕτως , ὁ μέν πρός ὁ δέχομαι , ὁ δέ πρός ὁ ἐνσπείρω , συγχωρέω ὁ ὁ ὁμιλία παρά θεός . εἰ γάρ εἰμί παρά θεός εἰς ὅς σπεύδω ὁ τοιοῦτος διασκευή , οὐ ἄν μακαρίζω ὁ εὐνοῦχος , οὐδέ ἄν ὁ προφήτης λέγω μή εἰμί ξύλον ἄκαρπος αὐτός , μεταλαμβάνω ἀπό ὁ δένδρον ἐπί ὁ κατά προαίρεσις ἄνθρωπος ἑαυτοῦ ὁ τοιοῦτος ἔννοια εὐνουχίζω .
clemens-alexandrinus.stromata 3.13.92
καὶ ἔτι ἐπαγωνιζόμενος τῇ ἀθέῳ δόξῃ ἐπιφέρει · πῶς δὲ οὐκ ἂν καὶ εὐλόγως τις αἰτιῷτο τὸν σωτῆρα , εἰ μετέπλασεν ἡμᾶς καὶ τῆς πλάνης ἀπήλλαξεν καὶ τῆς κοινωνίας τῶν μορίων καὶ προσθεμάτων καὶ αἰδοίων ; τὰ παραπλήσια τῷ Τατιανῷ κατὰ τοῦτο δογματίζων . ὁ δ’ ἐκ τῆς Οὐαλεντίνου ἐξεφοίτησε σχολῆς . διὰ τοῦτό τοι ὁ Κασσιανός φησι · πυνθανομένης τῆς Σαλώμης πότε γνωσθήσεται τὰ περὶ ὧν ἤρετο , ἔφη ὁ κύριος · >ὅταν τὸ τῆς αἰσχύνης ἔνδυμα πατήσητε καὶ ὅταν γένηται τὰ δύο ἕν καὶ τὸ ἄρρεν μετὰ τῆς θηλείας οὔτε ἄρρεν οὔτε θῆλυ . ‹
Lemmas: καί ἔτι ἐπαγωνίζομαι ὁ ἄθεος δόξα ἐπιφέρω · πῶς δέ οὐ ἄν καί εὔλογος τις αἰτιάομαι ὁ σωτήρ , εἰ μεταπλάσσω ἐγώ καί ὁ πλάνη ἀπαλλάσσω καί ὁ κοινωνία ὁ μόριον καί πρόσθεμα καί αἰδοῖον ; ὁ παραπλήσιος ὁ Τατιανός κατά οὗτος δογματίζω . ὁ δέ ἐκ ὁ Οὐαλεντῖνος ἐκφοιτάω σχολή . διά οὗτος σύ ὁ Κασσιανός φημί · πυνθάνομαι ὁ Σαλώμη πότε γιγνώσκω ὁ περί ὅς ἔρομαι , φημί ὁ κύριος · ὅς ὁ ὁ αἰσχύνη ἔνδυμα πατέω καί ὅταν γίγνομαι ὁ δύο εἷς καί ὁ ἄρσην μετά ὁ θῆλυς οὔτε ἄρσην οὔτε θῆλυς . ‹
clemens-alexandrinus.stromata 3.13.93
Πρῶτον μὲν οὖν ἐν τοῖς παραδεδομένοις ἡμῖν τέτταρσιν εὐαγγελίοις οὐκ ἔχομεν τὸ ῥητόν , ἀλλ’ ἐν τῷ κατ’ Αἰγυπτίους . ἔπειτα δὲ ἀγνοεῖν μοι δοκεῖ ὅτι θυμὸν μὲν ἄρρενα ὁρμήν , θήλειαν δὲ τὴν ἐπιθυμίαν αἰνίττεται , οἷς ἐνεργήσασι μετάνοια ἕπεται καὶ αἰσχύνη . ὅταν οὖν μήτε τις θυμῷ μήτ’ ἐπιθυμίᾳ χαρισάμενος , ἃ δὴ καὶ ἐξ ἔθους καὶ τροφῆς κακῆς αὐξήσαντα ἐπισκιάζει καὶ ἐγκαλύπτει τὸν λογισμόν . ἀλλ’ ἀποδυσάμενος τὴν ἐκ τούτων ἀχλὺν ἐκ μετανοίας καταισχυνθεὶς πνεῦμα καὶ ψυχὴν ἑνώσῃ κατὰ τὴν τοῦ λόγου ὑπακοήν , τότε , ὡς καὶ ὁ Παῦλός φησιν , οὐκ ἔνι ἐν ὑμῖν οὐκ ἄρρεν , οὐ θῆλυ . ἀποστᾶσα γὰρ τοῦδε τοῦ σχήματος , ᾧ διακρίνεται τὸ ἄρρεν καὶ τὸ θῆλυ , ψυχὴ μετατίθεται εἰς ἕνωσιν , οὐθέτερον οὖσα . ἡγεῖται δὲ ὁ γενναῖος οὗτος Πλατωνικώτερον θείαν οὖσαν τὴν ψυχὴν ἄνωθεν ἐπιθυμίᾳ θηλυνθεῖσαν δεῦρο ἥκειν εἰς γένεσιν καὶ φθοράν .
Lemmas: πρῶτος μέν οὖν ἐν ὁ παραδίδωμι ἐγώ τέσσαρες εὐαγγέλιον οὐ ἔχω ὁ ῥητός , ἀλλά ἐν ὁ κατά Αἰγύπτιος . ἔπειτα δέ ἀγνοέω ἐγώ δοκέω ὅτι θυμός μέν ἄρσην ὁρμή , θῆλυς δέ ὁ ἐπιθυμία αἰνίσσομαι , ὅς ἐνεργέω μετάνοια ἕπομαι καί αἰσχύνη . ὅταν οὖν μήτε τις θυμός μήτε ἐπιθυμία χαρίζω , ὅς δή καί ἐκ ἔθος καί τροφή κακός αὐξάνω ἐπισκιάζω καί ἐγκαλύπτω ὁ λογισμός . ἀλλά ἀποδύω ὁ ἐκ οὗτος ἀχλύς ἐκ μετάνοια καταισχύνω πνεῦμα καί ψυχή ἑνόω κατά ὁ ὁ λόγος ὑπακοή , τότε , ὡς καί ὁ Παῦλος φημί , οὐ ἔνειμι ἐν σύ οὐ ἄρσην , οὐ θῆλυς . ἀφίστημι γάρ ὅδε ὁ σχῆμα , ὅς διακρίνω ὁ ἄρσην καί ὁ θῆλυς , ψυχή μετατίθημι εἰς ἕνωσις , οὐθέτερος εἰμί . ἡγέομαι δέ ὁ γενναῖος οὗτος Πλατωνικός θεῖος εἰμί ὁ ψυχή ἄνωθεν ἐπιθυμία θηλύνω δεῦρο ἥκω εἰς γένεσις καί φθορά .
clemens-alexandrinus.stromata 3.14.94
Αὐτίκα βιάζεται τὸν Παῦλον ἐκ τῆς ἀπάτης τὴν γένεσιν συνεστάναι λέγειν διὰ τούτων · φοβοῦμαι δὲ μή , ὡς ὁ ὄφις Εὔαν ἐξηπάτησεν , φθαρῇ τὰ νοήματα ὑμῶν ἀπὸ τῆς ἁπλότητος τῆς εἰς τὸν Χριστόν . ἀλλὰ καὶ ὁ κύριος ἐπὶ τὰ πεπλανημένα ὁμολογουμένως ἦλθε , πεπλανημένα δὲ οὐκ ἄνωθεν εἰς τὴν δεῦρο γένεσιν(κτιστὴ γὰρ ἡ γένεσις καὶ κτίσις τοῦ παντοκράτορος , ὃς οὐκ ἄν ποτε ἐξ ἀμεινόνων εἰς τὰ χείρω κατάγοι ψυχήν ) , ἀλλ’ εἰς τοὺς πεπλανημένους τὰ νοήματα , εἰς ἡμᾶς ὁ σωτὴρ ἀφίκετο , ἃ δὴ ἐκ τῆς κατὰ τὰς ἐντολὰς παρακοῆς ἐφθάρη φιληδονούντων ἡμῶν , τάχα που προλαβόντος ἡμῶν τὸν καιρὸν τοῦ πρωτοπλάστου καὶ πρὸ ὥρας τῆς τοῦ γάμου χάριτος ὀρεχθέντος καὶ διαμαρτόντος , ὅτι πᾶς ὁ βλέπων γυναῖκα πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι ἤδη ἐμοίχευσεν αὐτήν , οὐκ ἀναμείνας τὸν καιρὸν τοῦ θελήματος .
Lemmas: αὐτίκα βιάζω ὁ Παῦλος ἐκ ὁ ἀπάτη ὁ γένεσις συνίστημι λέγω διά οὗτος · φοβέω δέ μή , ὡς ὁ ὄφις Εὔα ἐξαπατάω , φθείρω ὁ νόημα σύ ἀπό ὁ ἁπλότης ὁ εἰς ὁ Χριστός . ἀλλά καί ὁ κύριος ἐπί ὁ πλανάω ὁμολογουμένως ἔρχομαι , πλανάω δέ οὐ ἄνωθεν εἰς ὁ δεῦρο γένεσιν(κτιστὴ γάρ ὁ γένεσις καί κτίσις ὁ παντοκράτωρ , ὅς οὐ ἄν ποτέ ἐκ ἀγαθός εἰς ὁ κακός κατάγω ψυχή ) , ἀλλά εἰς ὁ πλανάω ὁ νόημα , εἰς ἐγώ ὁ σωτήρ ἀφικνέομαι , ὅς δή ἐκ ὁ κατά ὁ ἐντολή παρακοή φθείρω φιληδονέω ἐγώ , τάχα που προλαμβάνω ἐγώ ὁ καιρός ὁ πρωτόπλαστος καί πρό ὥρα ὁ ὁ γάμος χάρις ὀρέγω καί διαμαρτάνω , ὅτι πᾶς ὁ βλέπω γυνή πρός ὁ ἐπιθυμέω ἤδη μοιχεύω αὐτός , οὐ ἀναμένω ὁ καιρός ὁ θέλημα .
clemens-alexandrinus.stromata 3.14.95
ὁ αὐτὸς οὖν ἦν ὁ κύριος καὶ τότε κρίνων τὴν προλαβοῦσαν τὸν γάμον ἐπιθυμίαν . ὅταν οὖν ὁ ἀπόστολος εἴπῃ ἐνδύσασθε τὸν καινὸν ἄνθρωπον τὸν κατὰ θεὸν κτιζόμενον , ἡμῖν λέγει τοῖς πεπλασμένοις ὑπὸ τῆς τοῦ παντοκράτορος βουλήσεως ὡς πεπλάσμεθα , παλαιὸν δὲ καὶ καινὸν οὐ πρὸς γένεσιν καὶ ἀναγέννησίν φησιν , ἀλλὰ πρὸς τὸν βίον τόν τε ἐν παρακοῇ τόν τε ἐν ὑπακοῇ . χιτῶνας δὲ δερματίνους ἡγεῖται ὁ Κασσιανὸς τὰ σώματα περὶ ὧν ὕστερον καὶ τοῦτον καὶ τοὺς ὁμοίως αὐτῷ δογματίζοντας πεπλανημένους ἀποδείξομεν , ὅταν περὶ τῆς ἀνθρώπου γενέσεως τὴν ἐξήγησιν ἑπομένως τοῖς προλεχθῆναι δεομένοις μεταχειριζώμεθα . ἔτι φησίν · οἱ ὑπὸ τῶν γηίνων βασιλευόμενοι καὶ γεννῶσι καὶ γεννῶνται , › ἡμῶν δὲ τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανῷ , ἐξ οὗ καὶ σωτῆρα ἀπεκδεχόμεθα . ‹ καλῶς οὖν εἰρῆσθαι καὶ ταῦτα ἴσμεν ἡμεῖς , ἐπεὶ ὡς ξένοι καὶ παρεπιδημοῦντες πολιτεύεσθαι ὀφείλομεν , οἱ γαμοῦντες ὡς μὴ γαμοῦντες , οἱ κτώμενοι ὡς μὴ κτώμενοι , οἱ παιδοποιοῦντες ὡς θνητοὺς γεννῶντες , ὡς καταλείψοντες τὰ κτήματα , ὡς καὶ ἄνευ γυναικὸς βιωσόμενοι ἐὰν δέῃ , οὐ προσπαθῶς τῇ κτίσει χρώμενοι , μετ’ εὐχαριστίας δ’ ἁπάσης καὶ μεγαλοφρονοῦντες .
Lemmas: ὁ αὐτός οὖν εἰμί ὁ κύριος καί τότε κρίνω ὁ προλαμβάνω ὁ γάμος ἐπιθυμία . ὅταν οὖν ὁ ἀπόστολος λέγω ἐνδύω ὁ καινός ἄνθρωπος ὁ κατά θεός κτίζω , ἐγώ λέγω ὁ πλάσσω ὑπό ὁ ὁ παντοκράτωρ βούλησις ὡς πλάσσω , παλαιός δέ καί καινός οὐ πρός γένεσις καί ἀναγέννησις φημί , ἀλλά πρός ὁ βίος ὁ τε ἐν παρακοή ὁ τε ἐν ὑπακοή . χιτών δέ δερμάτινος ἡγέομαι ὁ Κασσιανός ὁ σῶμα περί ὅς ὕστερον καί οὗτος καί ὁ ὅμοιος αὐτός δογματίζω πλανάω ἀποδείκνυμι , ὅταν περί ὁ ἄνθρωπος γένεσις ὁ ἐξήγησις ἑπομένως ὁ προλέγω δέω μεταχειρίζω . ἔτι φημί · ὁ ὑπό ὁ γήϊνος βασιλεύω καί γεννάω καί γεννάω , › ἐγώ δέ ὁ πολίτευμα ἐν οὐρανός , ἐκ ὅς καί σωτήρ ἀπεκδέχομαι . ‹ καλός οὖν λέγω καί οὗτος οἶδα ἐγώ , ἐπεί ὡς ξένος καί παρεπιδημέω πολιτεύω ὀφείλω , ὁ γαμέω ὡς μή γαμέω , ὁ κτάομαι ὡς μή κτάομαι , ὁ παιδοποιέω ὡς θνητός γεννάω , ὡς καταλείπω ὁ κτῆμα , ὡς καί ἄνευ γυνή βιόω ἐάν δέω , οὐ προσπαθής ὁ κτίσις χράω , μετά εὐχαριστία δέ ἅπας καί μεγαλοφρονέω .
clemens-alexandrinus.stromata 3.15.96
Αὖθίς τε ὅταν φῇ καλὸν ἀνθρώπῳ γυναικὸς μὴ ἅπτεσθαι · διὰ δὲ τὰς πορνείας ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα ἐχέτω , οἷον ἐπεξηγούμενος πάλιν λέγει · ἵνα μὴ πειράζῃ ὑμᾶς ὁ σατανᾶς . οὐ γὰρ τοῖς ἐγκρατῶς χρωμένοις τῷ γάμῳ ἐπὶ παιδοποιίᾳ μόνῃ διὰ τὴν ἀκρασίαν φησίν , ἀλλὰ τοῖς καὶ πέρα παιδοποιίας προβαίνειν ἐπιθυμοῦσιν , ὡς μὴ πολὺ ἐπιπνεύσας ὁ δἰ ἐναντίας ἐκκυμήνῃ τὴν ὄρεξιν εἰς ἀλλοτρίας ἡδονάς . τάχα δὲ ἐπεὶ τοῖς δικαίως βιοῦσιν ἀνθίσταται διὰ ζῆλον καὶ ἀντιφιλονικεῖ , ὑπάγεσθαι τούτους τῷ ἑαυτοῦ τάγματι βουλόμενος , ἀφορμὰς δἰ ἐγκρατείας ἐπιπόνου παρέχειν τούτοις βούλεται .
Lemmas: αὖθις τε ὅταν φημί καλός ἄνθρωπος γυνή μή ἅπτω · διά δέ ὁ πορνεία ἕκαστος ὁ ἑαυτοῦ γυνή ἔχω , οἷος ἐπεξηγέομαι πάλιν λέγω · ἵνα μή πειράω σύ ὁ σατανᾶς . οὐ γάρ ὁ ἐγκρατής χράω ὁ γάμος ἐπί παιδοποιία μόνος διά ὁ ἀκρασία φημί , ἀλλά ὁ καί πέρα παιδοποιΐα προβαίνω ἐπιθυμέω , ὡς μή πολύς ἐπιπνέω ὁ διά ἐναντίος ἐκκυμαίνω ὁ ὄρεξις εἰς ἀλλότριος ἡδονή . τάχα δέ ἐπεί ὁ δίκαιος βιόω ἀνθίστημι διά ζῆλος καί ἀντιφιλονεικέω , ὑπάγω οὗτος ὁ ἑαυτοῦ τάγμα βούλομαι , ἀφορμή διά ἐγκράτεια ἐπίπονος παρέχω οὗτος βούλομαι .