ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.97
Σαφέστερον δὲ ἐκεῖνα ἔχει . ὁ γὰρ σωτήρ , ἀγαπᾶν παραγγείλας τὸν θεὸν καὶ τὸν πλησίον , ἐν ταύταις φησὶ ταῖς δυσὶν ἐντολαῖς ὅλον τὸν νόμον καὶ τοὺς προφήτας κρέμασθαι . ταῦτα θρυλοῦσιν οἱ Στωϊκοὶ τὰ δόγματα καὶ πρὸ τούτων ὁ Σωκράτης ἐν Φαίδρῳ εὐχόμενος · ὦ Πάν τε καὶ ἄλλοι θεοί , δοίητέ μοι τἄνδον εἶναι καλῷ . ἐν δὲ τῷ Θεαιτήτῳ διαρρήδην φησίν · ὁ γὰρ καλῶς λέγων καλός τε κἀγαθός . κἀν τῷ Πρωταγόρᾳ καλλίονι Ἀλκιβιάδου ἐντυχεῖν ὁμολογεῖ τοῖς ἑταίροις , εἴ γε τὸ σοφώτατον κάλλιστόν ἐστιν · τὴν γὰρ ἀρετὴν τὸ κάλλος τῆς ψυχῆς ἔφη εἶναι , κατὰ δὲ τὸ ἐναντίον τὴν κακίαν αἶσχος ψυχῆς . Ἀντίπατρος μὲν οὖν ὁ Στωϊκός , τρία συγγραψάμενος βιβλία περὶ τοῦ ὅτι κατὰ Πλάτωνα μόνον τὸ καλὸν ἀγαθόν , ἀποδείκνυσιν ὅτι καὶ κατ’ αὐτὸν αὐτάρκης ἡ ἀρετὴ πρὸς εὐδαιμονίαν , καὶ ἄλλα πλείω παρατίθεται δόγματα σύμφωνα τοῖς Στωϊκοῖς . Ἀριστοβούλῳ δὲ τῷ κατὰ Πτολεμαῖον γεγονότι τὸν Φιλομήτορα , οὗ μέμνηται ὁ συνταξάμενος τὴν τῶν Μακκαβαϊκῶν ἐπιτομήν , βιβλία γέγονεν ἱκανά , δἰ ὧν ἀποδείκνυσι τὴν Περιπατητικὴν φιλοσοφίαν ἔκ τε τοῦ κατὰ Μωυσέα νόμου καὶ τῶν ἄλλων ἠρτῆσθαι προφητῶν .
Lemmas: σαφής δέ ἐκεῖνος ἔχω . ὁ γάρ σωτήρ , ἀγαπάω παραγγέλλω ὁ θεός καί ὁ πλησίος , ἐν οὗτος φημί ὁ δύο ἐντολή ὅλος ὁ νόμος καί ὁ προφήτης κρεμάννυμι . οὗτος θρυλέω ὁ Στωϊκός ὁ δόγμα καί πρό οὗτος ὁ Σωκράτης ἐν Φαῖδρος εὔχομαι · ὦ Πάν τε καί ἄλλος θεός , δίδωμι ἐγώ ἔνδον εἰμί καλός . ἐν δέ ὁ Θεαίτητος διαρρήδην φημί · ὁ γάρ καλός λέγω καλός τε ἀγαθός . ἐν ὁ Πρωταγόρας καλός Ἀλκιβιάδης ἐντυγχάνω ὁμολογέω ὁ ἑταῖρος , εἰ γε ὁ σοφός καλός εἰμί · ὁ γάρ ἀρετή ὁ κάλλος ὁ ψυχή φημί εἰμί , κατά δέ ὁ ἐναντίος ὁ κακία αἶσχος ψυχή . Ἀντίπατρος μέν οὖν ὁ Στωϊκός , τρεῖς συγγράφω βιβλίον περί ὁ ὅτι κατά Πλάτων μόνος ὁ καλός ἀγαθός , ἀποδείκνυμι ὅτι καί κατά αὐτός αὐτάρκης ὁ ἀρετή πρός εὐδαιμονία , καί ἄλλος πολύς παρατίθημι δόγμα σύμφωνος ὁ Στωϊκός . Ἀριστόβουλος δέ ὁ κατά Πτολεμαῖος γίγνομαι ὁ Φιλομήτωρ , ὅς μιμνῄσκω ὁ συντάσσω ὁ ὁ Μακκαβαικός ἐπιτομή , βιβλίον γίγνομαι ἱκανός , διά ὅς ἀποδείκνυμι ὁ Περιπατητικός φιλοσοφία ἐκ τε ὁ κατά Μωϋσῆς νόμος καί ὁ ἄλλος ἀρτάω προφήτης .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.98
Καὶ τὰ μὲν τῇδε ἐχέτω · ἀδελφοὺς δὲ εἶναι ἡμᾶς , ὡς ἂν τοῦ ἑνὸς θεοῦ ὄντας καὶ ἑνὸς διδασκάλου , φαίνεταί που καὶ Πλάτων καλῶν ὧδέ πως · ἐστὲ μὲν γὰρ πάντες οἱ ἐν τῇ πόλει ἀδελφοί , ὡς φήσομεν πρὸς αὐτοὺς μυθολογοῦντες , ἀλλ’ ὁ θεὸς πλάττων , ὅσοι μὲν ὑμῶν ἱκανοὶ ἄρχειν , χρυσὸν ἐν τῇ γενέσει συνέμιξεν αὐτοῖς , διὸ τιμιώτατοί εἰσιν · ὅσοι δὲ ἐπίκουροι , ἄργυρον · σίδηρον δὲ καὶ χαλκὸν τοῖς γεωργοῖς καὶ τοῖς ἄλλοις δημιουργοῖς . ὅθεν ἀνάγκη φησὶ ἀσπάζεσθαί τε καὶ φιλεῖν τούτους μὲν ταῦτα ἐφ’ οἷς γνῶσις , ἐκείνους δὲ ἐφ’ οἷς δόξα . ἴσως γὰρ τὴν ἐκλεκτὴν ταύτην φύσιν γνώσεως ἐφιεμένην μαντεύεται , εἰ μή τι τρεῖς τινας ὑποτιθέμενος φύσεις , τρεῖς πολιτείας , ὡς ὑπέλαβόν τινες , διαγράφει , καὶ Ἰουδαίων μὲν ἀργυρᾶν , Ἑλλήνων δὲ τὴν τρίτην , Χριστιανῶν δέ , ᾗ ὁ χρυσὸς ὁ βασιλικὸς ἐγκαταμέμικται , τὸ ἅγιον πνεῦμα · τόν τε Χριστιανῶν βίον ἐμφαίνων κατὰ λέξιν γράφει ἐν τῷ Θεαιτήτῳ · λέγωμεν δὴ περὶ τῶν κορυφαίων . τί γὰρ ἄν τις τούς γε φαύλως διατρίβοντας ἐν φιλοσοφίᾳ λέγοι ; οὗτοι δέ που οὔτε εἰς ἀγορὰν ἴσασι τὴν ὁδὸν οὔτε ὅπου δικαστήριον ἢ βουλευτήριον ἤ τι κοινὸν ἄλλο τῆς πόλεως συνέδριον , νόμους δὲ καὶ ψηφίσματα γεγραμμένα οὔτε ὁρῶσιν οὔτε ἀκούουσιν . σπουδαὶ δὲ ἑταιριῶν καὶ σύνοδοι καὶ οἱ σὺν αὐλητρίσι κῶμοι οὐδὲ ὄναρ πράττειν προσίσταται αὐτοῖς . εὖ δὲ ἢ κακῶς τις γέγονεν ἐν πόλει ἢ τί τῳ κακόν ἐστι γεγονὸς ἐκ προγόνων , μᾶλλον αὐτοὺς λέληθεν ἢ οἱ τῆς θαλάσσης λεγόμενοι χόες . καὶ ταῦτ’ οὐδ’ ὅτι οὐκ οἶδεν , οἶδεν , ἀλλὰ τῷ ὄντι τὸ σῶμα κεῖται αὐτοῦ καὶ ἐπιδημεῖ , αὐτὸς δὲ πέταται , κατὰ Πίνδαρον , τὰς τε γᾶς ὑπένερθεν οὐρανοῦ τε ὕπερ ἀστρονομῶν καὶ πᾶσαν πάντῃ φύσιν ἐρευνώμενος .
Lemmas: καί ὁ μέν τῇδε ἔχω · ἀδελφός δέ εἰμί ἐγώ , ὡς ἄν ὁ εἷς θεός εἰμί καί εἷς διδάσκαλος , φαίνω που καί Πλάτων καλέω ὧδε πως · εἰμί μέν γάρ πᾶς ὁ ἐν ὁ πόλις ἀδελφός , ὡς φημί πρός αὐτός μυθολογέω , ἀλλά ὁ θεός πλήσσω , ὅσος μέν σύ ἱκανός ἄρχω , χρυσός ἐν ὁ γένεσις συμμείγνυμι αὐτός , διό τίμιος εἰμί · ὅσος δέ ἐπίκουρος , ἄργυρος · σίδηρος δέ καί χαλκός ὁ γεωργός καί ὁ ἄλλος δημιουργός . ὅθεν ἀνάγκη φημί ἀσπάζομαι τε καί φιλέω οὗτος μέν οὗτος ἐπί ὅς γνῶσις , ἐκεῖνος δέ ἐπί ὅς δόξα . ἴσως γάρ ὁ ἐκλεκτός οὗτος φύσις γνῶσις ἐφίημι μαντεύομαι , εἰ μή τις τρεῖς τις ὑποτίθημι φύσις , τρεῖς πολιτεία , ὡς ὑπολαμβάνω τις , διαγράφω , καί Ἰουδαῖος μέν ἀργύρεος , Ἕλλην δέ ὁ τρίτος , Χριστιανός δέ , ὅς ὁ χρυσός ὁ βασιλικός ἐγκαταμίγνυμαι , ὁ ἅγιος πνεῦμα · ὁ τε Χριστιανός βίος ἐμφαίνω κατά λέξις γράφω ἐν ὁ Θεαίτητος · λέγω δή περί ὁ κορυφαῖον . τίς γάρ ἄν τις ὁ γε φαῦλος διατρίβω ἐν φιλοσοφία λέγω ; οὗτος δέ που οὔτε εἰς ἀγορά οἶδα ὁ ὁδός οὔτε ὅπου δικαστήριον ἤ βουλευτήριον ἤ τις κοινός ἄλλος ὁ πόλις συνέδριον , νόμος δέ καί ψήφισμα γράφω οὔτε ὁράω οὔτε ἀκούω . σπουδή δέ ἑταιρεία καί σύνοδος καί ὁ σύν αὐλητρίς κῶμος οὐδέ ὄναρ πράσσω προσίστημι αὐτός . εὖ δέ ἤ κακός τις γίγνομαι ἐν πόλις ἤ τίς τις κακός εἰμί γίγνομαι ἐκ πρόγονος , μάλα αὐτός λανθάνω ἤ ὁ ὁ θάλασσα λέγω χοῦς . καί οὗτος οὐδέ ὅτι οὐ οἶδα , οἶδα , ἀλλά ὁ εἰμί ὁ σῶμα κεῖμαι αὐτός καί ἐπιδημέω , αὐτός δέ πέτομαι , κατά Πίνδαρος , ὁ τε γῆ ὑπένερθε οὐρανός τε ὑπέρ ἀστρονομέω καί πᾶς πάντῃ φύσις ἐρευνάω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.99
Πάλιν αὖ τῷ τοῦ κυρίου ῥητῷ ἔστω ὑμῶν τὸ ναὶ ναὶ καὶ τὸ οὒ οὔ , ἐκεῖνο ἀπεικαστέον · ἀλλά μοι ψεῦδός τε συγχωρῆσαι καὶ ἀληθὲς ἀφανίσαι οὐδαμῶς θέμις · τῇ τε περὶ τοῦ ὀμόσαι ἀπαγορεύσει συνᾴδει ἥδε ἡ ἐν τῷ δεκάτῳ τῶν Νόμων λέξις · ἔπαινος δὲ ὅρκος τε περὶ παντὸς ἀπέστω . καὶ τὸ σύνολον Πυθαγόρας καὶ Σωκράτης καὶ Πλάτων , λέγοντες ἀκούειν φωνῆς θεοῦ , τὴν κατασκευὴν τῶν ὅλων θεωροῦντες ἀκριβῶς ὑπὸ θεοῦ γεγονυῖαν καὶ συνεχομένην ἀδιαλείπτως , ἀκηκόασι τοῦ Μωυσέως λέγοντος › εἶπεν , καὶ ἐγένετο ‹ , τὸν λόγον τοῦ θεοῦ ἔργον εἶναι διαγράφοντος . Ἐπί τε τῆς τοῦ ἀνθρώπου ἐκ χοὸς διαπλάσεως ἱστάμενοι γήινον μὲν οἱ φιλόσοφοι παρ’ ἕκαστα τὸ σῶμα ἀναγορεύουσιν · Ὅμηρος δὲ οὐκ ὀκνεῖ ἐν κατάρας μέρει θέσθαι τό · ἀλλ’ ὑμεῖς μὲν πάντες ὕδωρ καὶ γαῖα γένοισθε , καθάπερ Ἡσαΐας , καὶ καταπατήσατε αὐτοὺς λέγων ὡς πηλόν .
Lemmas: πάλιν αὖ ὁ ὁ κύριος ῥητός εἰμί σύ ὁ ναί ναί καί ὁ οὐ οὐ , ἐκεῖνος ἀπεικαστέον · ἀλλά ἐγώ ψεῦδος τε συγχωρέω καί ἀληθής ἀφανίζω οὐδαμῶς θέμις · ὁ τε περί ὁ ὄμνυμι ἀπαγόρευσις συνᾴδω ὅδε ὁ ἐν ὁ δέκατος ὁ Νόμος λέξις · ἔπαινος δέ ὅρκος τε περί πᾶς ἄπειμι . καί ὁ σύνολος Πυθαγόρας καί Σωκράτης καί Πλάτων , λέγω ἀκούω φωνή θεός , ὁ κατασκευή ὁ ὅλος θεωρέω ἀκριβής ὑπό θεός γίγνομαι καί συνέχω ἀδιάλειπτος , ἀκούω ὁ Μωϋσῆς λέγω › λέγω , καί γίγνομαι ‹ , ὁ λόγος ὁ θεός ἔργον εἰμί διαγράφω . ἐπί τε ὁ ὁ ἄνθρωπος ἐκ χοῦς διάπλασις ἵστημι γήϊνος μέν ὁ φιλόσοφος παρά ἕκαστος ὁ σῶμα ἀναγορεύω · Ὅμηρος δέ οὐ ὀκνέω ἐν κατάρα μέρος τίθημι ὁ · ἀλλά σύ μέν πᾶς ὕδωρ καί γῆ γίγνομαι , καθά Ἡσαΐας , καί καταπατέω αὐτός λέγω ὡς πηλός .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.100
Καλλίμαχος δὲ διαρρήδην γράφει · ἦν κεῖνος οὑνιαυτός , ᾧ τό τε πτηνὸν καὶ τοὐν θαλάσσῃ καὶ τὸ τετράπουν οὕτως ἐφθέγγετο ὡς ὁ πηλὸς ὁ Προμήθειος . πάλιν τε αὖ ὁ αὐτός τε εἴ σε ( ἔφη ) Προμηθεὺς ἔπλασε καὶ πηλοῦ μὴ ἐξ ἑτέρου γέγονας , Ἡσίοδός τε ἐπὶ τῆς Πανδώρας λέγει · Ἥφαιστον δ’ ἐκέλευσε περικλυτὸν ὅττι τάχιστα γαῖαν ὕδει φύρειν , ἐν δ’ ἀνθρώπου θέμεν αὐδὴν καὶ νόον . Πῦρ μὲν οὖν τεχνικὸν ὁδῷ βαδίζον εἰς γένεσιν τὴν φύσιν ὁρίζονται οἱ Στωϊκοί · πῦρ δὲ καὶ φῶς ἀλληγορεῖται ὁ θεὸς καὶ ὁ λόγος αὐτοῦ πρὸς τῆς γραφῆς . Τί δ’ ; οὐχὶ καὶ Ὅμηρος , παραφράζων τὸν χωρισμὸν τοῦ ὕδατος ἀπὸ τῆς γῆς καὶ τὴν ἀποκάλυψιν τὴν ἐμφανῆ τῆς ξηρᾶς , ἐπί τε τῆς Τηθύος καὶ τοῦ Ὠκεανοῦ λέγει · ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος . Πάλιν τὸ δυνατὸν ἐν πᾶσι προσάπτουσι καὶ οἱ παρ’ Ἕλλησι λογιώτατοι τῷ θεῷ , ὁ μὲν Ἐπίχαρμος ( Πυθαγόρειος δὲ ἦν ) λέγων · οὐδὲν ἐκφεύγει τὸ θεῖον · τοῦτο γιγνώσκειν σε δεῖ , αὐτός ἐσθ’ ἁμῶν ἐπόπτης , ἀδυνατεῖ δὲ οὐδὲν θεός ,
Lemmas: Καλλίμαχος δέ διαρρήδην γράφω · εἰμί ἐκεῖνος ἐνιαυτός , ὅς ὁ τε πτηνός καί ἐν θάλασσα καί ὁ τετράπους οὕτως φθέγγομαι ὡς ὁ πηλός ὁ Προμήθειος . πάλιν τε αὖ ὁ αὐτός τε εἰ σύ ( φημί ) Προμηθεύς πλάσσω καί πηλός μή ἐκ ἕτερος γίγνομαι , Ἡσίοδος τε ἐπί ὁ Πανδώρη λέγω · Ἥφαιστος δέ κελεύω περικλυτός ὅτι ταχύς γῆ ὕδωρ φύρω , ἐν δέ ἄνθρωπος τίθημι αὐδή καί νόος . πῦρ μέν οὖν τεχνικός ὁδός βαδίζω εἰς γένεσις ὁ φύσις ὁρίζω ὁ Στωϊκός · πῦρ δέ καί φάος ἀλληγορέω ὁ θεός καί ὁ λόγος αὐτός πρός ὁ γραφή . τίς δέ ; οὐ καί Ὅμηρος , παραφράζω ὁ χωρισμός ὁ ὕδωρ ἀπό ὁ γῆ καί ὁ ἀποκάλυψις ὁ ἐμφανής ὁ ξηρός , ἐπί τε ὁ Τηθύς καί ὁ Ὠκεανός λέγω · ἤδη γάρ δηρός χρόνος ἀλλήλων ἀπέχω εὐνή καί φιλότης . πάλιν ὁ δυνατός ἐν πᾶς προσάπτω καί ὁ παρά Ἕλλην λόγιος ὁ θεός , ὁ μέν Ἐπίχαρμος ( Πυθαγόρειος δέ εἰμί ) λέγω · οὐδείς ἐκφεύγω ὁ θεῖος · οὗτος γιγνώσκω σύ δέω , αὐτός εἰμί ἁμός ἐπόπτης , ἀδυνατέω δέ οὐδείς θεός ,
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.101
ὁ μελοποιὸς δέ · θεῷ δὲ δυνατὸν ἐκ μελαίνας νυκτὸς ἀμίαντον ὄρσαι φάος , κελαινεφέι δὲ σκότει καλύψαι καθαρὸν ἁμέρας σέλας ( ὁ μόνος ἡμέρας ἐνεστώσης νύκτα ποιῆσαι δυνάμενος , φησίν , θεὸς οὗτός ἐστιν ) , ἔν τε τοῖς Φαινομένοις ἐπιγραφομένοις Ἄρατος , ἐκ Διὸς ἀρχώμεσθα εἰπών , τὸν οὐδέποτ’ , ἄνδρες , ἐῶμεν ἄρρητον · μεσταὶ δὲ Διὸς πᾶσαι μὲν ἀγυιαί , πᾶσαι δ’ ἀνθρώπων ἀγοραί , μεστὴ δὲ θάλασσα καὶ λιμένες · πάντῃ δὲ Διὸς κεχρήμεθα πάντες · ἐπιφέρει · τοῦ γὰρ καὶ γένος ἐσμέν , οἷον δημιουργία , ὁ δ’ ἤπιος ἀνθρώποισιν δεξιὰ σημαίνει , λαοὺς δ’ ἐπὶ ἔργα ἀγείρει · αὐτὰρ τάδε σήματ’ ἀν οὐρανῷ ἐστήριξεν , ἄστρα διακρίνας · ἐσκέψατο δ’ εἰς ἐνιαυτὸν ἀστέρας , οἵ κε μάλιστα τετυγμένα σημαίνοιεν ἀνδράσιν Ὡράων , ὄφρ’ ἔμπεδα πάντα φύηται · καί μιν ἀεὶ πρῶτόν τε καὶ ὕστατον ἱλάσκονται · χαῖρε , πάτερ , μέγα θαῦμα , μέγ’ ἀνθρώποισιν ὄνειαρ . καὶ πρὸ τούτου δὲ Ὅμηρος ἐπὶ τῆς ἡφαιστοτεύκτου ἀσπίδος κοσμοποιῶν κατὰ Μωυσέα ἐν μὲν γαῖαν ἔτευξ̓ , ἐν δ’ οὐρανόν , ἐν δὲ θάλασσαν φησίν , ἐν δὲ τὰ τείρεα πάντα , τά τ’ οὐρανὸς ἐστεφάνωται . ὁ γὰρ διὰ τῶν ποιημάτων καὶ καταλογάδην συγγραμμάτων ᾀδόμενος Ζεὺς τὴν ἔννοιαν ἐπὶ τὸν θεὸν ἀναφέρει .
Lemmas: ὁ μελοποιός δέ · θεός δέ δυνατός ἐκ μέλας νύξ ἀμίαντος ὄρνυμι φάος , κελαινεφής δέ σκότος καλύπτω καθαρός ἡμέρα σέλας ( ὁ μόνος ἡμέρα ἐνίστημι νύξ ποιέω δύναμαι , φημί , θεός οὗτος εἰμί ) , ἐν τε ὁ Φαίνω ἐπιγράφω Ἄρατος , ἐκ Ζεύς ἄρχω λέγω , ὁ οὐδέποτε , ἀνήρ , ἐάω ἄρρητος · μεστός δέ Ζεύς πᾶς μέν ἀγυιά , πᾶς δέ ἄνθρωπος ἀγορά , μεστός δέ θάλασσα καί λιμήν · πάντῃ δέ Ζεύς χράω πᾶς · ἐπιφέρω · ὁ γάρ καί γένος εἰμί , οἷος δημιουργία , ὁ δέ ἤπιος ἄνθρωπος δεξιός σημαίνω , λαός δέ ἐπί ἔργον ἀγείρω · αὐτάρ ὅδε σῆμα ἐν οὐρανός στηρίζω , ἄστρον διακρίνω · σκοπέω δέ εἰς ἐνιαυτός ἀστήρ , ὅς ἄν μάλα τεύχω σημαίνω ἀνήρ Ὥρα , ὄφρα ἔμπεδα πᾶς φύω · καί μιν ἀεί πρῶτος τε καί ὕστερος ἱλάσκομαι · χαίρω , πατήρ , μέγας θαῦμα , μέγας ἄνθρωπος ὄνειαρ . καί πρό οὗτος δέ Ὅμηρος ἐπί ὁ ἡφαιστότευκτος ἀσπίς κοσμοποιέω κατά Μωϋσῆς ἐν μέν γῆ τεύχω , ἐν δέ οὐρανός , ἐν δέ θάλασσα φημί , ἐν δέ ὁ τεῖρος πᾶς , ὁ τε οὐρανός στεφανόω . ὁ γάρ διά ὁ ποίημα καί καταλογάδην σύγγραμμα ἀείδω Ζεύς ὁ ἔννοια ἐπί ὁ θεός ἀναφέρω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.102
Ἤδη δὲ ὡς εἰπεῖν ὑπ’ αὐγὰς ὁ Δημόκριτος εἶναί τινας ὀλίγους γράφει τῶν ἀνθρώπων , οἳ δὴ ἀνατείναντες τὰς χεῖρας ἐνταῦθα ὃν νῦν ἠέρα καλέομεν οἱ Ἕλληνες , Ζεὺς μυθέεται καὶ πάνθ’ οὗτος οἶδε καὶ διδοῖ πάντα καὶ ἀφαιρέεται , καὶ βασιλεὺς οὗτος τῶν πάντων . μυστικώτερον δὲ ὁ μὲν Βοιώτιος Πίνδαρος , ἅτε Πυθαγόρειος ὤν , ἓν ἀνδρῶν , ἓν θεῶν γένος , ἐκ μιᾶς δὲ ματρὸς πνέομεν ἄμφω , τῆς ὕλης , παραδίδωσι καὶ ἕνα τὸν τούτων δημιουργόν , ὃν ἀριστοτέχναν πατέρα λέγει , τὸν καὶ τὰς προκοπὰς κατ’ ἀξίαν εἰς θειότητα παρεσχημένον . σιωπῶ γὰρ Πλάτωνα . ἄντικρυς οὗτος ἐν τῇ πρὸς Ἔραστον καὶ Κορίσκον ἐπιστολῇ φαίνεται πατέρα καὶ υἱὸν οὐκ οἶδ’ ὅπως ἐκ τῶν Ἑβραϊκῶν γραφῶν ἐμφαίνων , παρακελευόμενος κατὰ λέξιν · ἐπομνύντας σπουδῇ τε ἅμα μὴ ἀμούσῳ καὶ τῇ τῆς σπουδῆς ἀδελφῇ παιδείᾳ τὸν πάντων θεὸν αἴτιον καὶ τοῦ ἡγεμόνος καὶ αἰτίου πατέρα κύριον ἐπομνύντας , ὅν , ἐὰν ὀρθῶς φιλοσοφήσητε , εἴσεσθε . ἥ τε ἐν Τιμαίῳ δημηγορία πατέρα καλεῖ τὸν δημιουργὸν λέγουσα ὧδέ πως · θεοὶ θεῶν , ὧν ἐγὼ πατὴρ δημιουργός τε ἔργων .
Lemmas: ἤδη δέ ὡς λέγω ὑπό αὐγή ὁ Δημόκριτος εἰμί τις ὀλίγος γράφω ὁ ἄνθρωπος , ὅς δή ἀνατείνω ὁ χείρ ἐνταῦθα ὅς νῦν ἀήρ καλέω ὁ Ἕλλην , Ζεύς μυθέομαι καί πᾶς οὗτος οἶδα καί δίδωμι πᾶς καί ἀφαιρέω , καί βασιλεύς οὗτος ὁ πᾶς . μυστικός δέ ὁ μέν Βοιώτιος Πίνδαρος , ἅτε Πυθαγόρειος εἰμί , εἷς ἀνήρ , εἷς θεός γένος , ἐκ εἷς δέ μήτηρ πνέω ἄμφω , ὁ ὕλη , παραδίδωμι καί εἷς ὁ οὗτος δημιουργός , ὅς ἀριστοτέχνης πατήρ λέγω , ὁ καί ὁ προκοπή κατά ἀξία εἰς θειότης παρέχω . σιωπάω γάρ Πλάτων . ἄντικρυς οὗτος ἐν ὁ πρός Ἔραστος καί Κορίσκος ἐπιστολή φαίνω πατήρ καί υἱός οὐ οἶδα ὅπως ἐκ ὁ Ἑβραικός γραφή ἐμφαίνω , παρακελεύομαι κατά λέξις · ἐπόμνυμι σπουδή τε ἅμα μή ἄμουσος καί ὁ ὁ σπουδή ἀδελφή παιδεία ὁ πᾶς θεός αἴτιος καί ὁ ἡγεμών καί αἴτιος πατήρ κύριος ἐπόμνυμι , ὅς , ἐάν ὀρθός φιλοσοφέω , οἶδα . ὁ τε ἐν Τίμαιος δημηγορία πατήρ καλέω ὁ δημιουργός λέγω ὧδε πως · θεός θεός , ὅς ἐγώ πατήρ δημιουργός τε ἔργον .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.103
ὥστε καὶ ἐπὰν εἴπῃ περὶ τὸν πάντων βασιλέα πάντα ἐστὶ κἀκείνου ἕνεκεν τὰ πάντα κἀκεῖνο αἴτιον ἁπάντων τῶν καλῶν , δεύτερον δὲ περὶ τὰ δεύτερα καὶ τρίτον περὶ τὰ τρίτα , οὐκ ἄλλως ἔγωγε ἐξακούω ἢ τὴν ἁγίαν τριάδα μηνύεσθαι · τρίτον μὲν γὰρ εἶναι τὸ ἅγιον πνεῦμα , τὸν υἱὸν δὲ δεύτερον , δἰ οὗ πάντα ἐγένετο κατὰ βούλησιν τοῦ πατρός . ὁ δ’ αὐτὸς ἐν τῷ δεκάτῳ τῆς Πολιτείας Ἠρὸς τοῦ Ἀρμενίου , τὸ γένος Παμφύλου , μέμνηται , ὅς ἐστι Ζωροάστρης · αὐτὸς αὐτὸς γοῦν ὁ Ζωροάστρης γράφει · τάδε συνέγραψα Ζωροάστρης ὁ Ἀρμενίου , τὸ γένος Πάμφυλος , ἐν πολέμῳ τελευτήσας , ὅσα ἐν Ἅιδῃ γενόμενος ἐδάην παρὰ θεῶν . τὸν δὴ Ζωροάστρην τοῦτον ὁ Πλάτων δωδεκαταῖον ἐπὶ τῇ πυρᾷ κείμενον ἀναβιῶναι λέγει · τάχα μὲν οὖν τὴν ἀνάστασιν , τάχα δὲ ἐκεῖνα αἰνίσσεται , ὡς διὰ τῶν δώδεκα ζῳδίων ἡ ὁδὸς ταῖς ψυχαῖς γίνεται εἰς τὴν ἀνάληψιν , αὐτὸς δὲ καὶ εἰς τὴν γένεσίν φησι τὴν αὐτὴν γίγνεσθαι κάθοδον . ταύτῃ ὑποληπτέον καὶ τὰ τοῦ Ἡρακλέους ἆθλα γενέσθαι δώδεκα , μεθ’ ἃ τῆς ἀπαλλαγῆς παντὸς τοῦ κόσμου τοῦδε τυγχάνει ἡ ψυχή . οὐ παραπέμπομαι καὶ τὸν Ἐμπεδοκλέα , ὃς φυσικῶς οὕτως τῆς τῶν πάντων ἀναλήψεως μέμνηται , ὡς ἐσομένης ποτὲ εἰς τὴν τοῦ πυρὸς οὐσίαν μεταβολῆς .
Lemmas: ὥστε καί ἐπάν λέγω περί ὁ πᾶς βασιλεύς πᾶς εἰμί ἐκεῖνος ἕνεκα ὁ πᾶς ἐκεῖνος αἴτιος ἅπας ὁ καλός , δεύτερος δέ περί ὁ δεύτερος καί τρίτος περί ὁ τρίτος , οὐ ἄλλος ἐγώ ἐξακούω ἤ ὁ ἅγιος τριάς μηνύω · τρίτος μέν γάρ εἰμί ὁ ἅγιος πνεῦμα , ὁ υἱός δέ δεύτερος , διά ὅς πᾶς γίγνομαι κατά βούλησις ὁ πατήρ . ὁ δέ αὐτός ἐν ὁ δέκατος ὁ Πολιτεία Ἦρος ὁ Ἀρμένιος , ὁ γένος Πάμφυλος , μιμνῄσκω , ὅς εἰμί Ζωροάστρης · αὐτός αὐτός γοῦν ὁ Ζωροάστρης γράφω · ὅδε συγγράφω Ζωροάστρης ὁ Ἀρμένιος , ὁ γένος Πάμφυλος , ἐν πόλεμος τελευτάω , ὅσος ἐν ᾍδης γίγνομαι δάω παρά θεός . ὁ δή Ζωροάστρης οὗτος ὁ Πλάτων δωδεκαταῖος ἐπί ὁ πυρή κεῖμαι ἀναβιόω λέγω · τάχα μέν οὖν ὁ ἀνάστασις , τάχα δέ ἐκεῖνος αἰνίσσομαι , ὡς διά ὁ δώδεκα ζῴδιον ὁ ὁδός ὁ ψυχή γίγνομαι εἰς ὁ ἀνάληψις , αὐτός δέ καί εἰς ὁ γένεσις φημί ὁ αὐτός γίγνομαι κάθοδος . οὗτος ὑπολαμβάνω καί ὁ ὁ Ἡρακλῆς ἆθλον γίγνομαι δώδεκα , μετά ὅς ὁ ἀπαλλαγή πᾶς ὁ κόσμος ὅδε τυγχάνω ὁ ψυχή . οὐ παραπέμπω καί ὁ Ἐμπεδοκλῆς , ὅς φυσικός οὕτως ὁ ὁ πᾶς ἀνάληψις μιμνῄσκω , ὡς εἰμί ποτέ εἰς ὁ ὁ πῦρ οὐσία μεταβολή .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.104
σαφέστατα δ’ Ἡράκλειτος ὁ Ἐφέσιος ταύτης ἐστὶ τῆς δόξης , τὸν μέν τινα κόσμον ἀίδιον εἶναι δοκιμάσας , τὸν δέ τινα φθειρόμενον , τὸν κατὰ τὴν διακόσμησιν εἰδὼς οὐχ ἕτερον ὄντα ἐκείνου πως ἔχοντος . ἀλλ’ ὅτι μὲν ἀίδιον τὸν ἐξ ἁπάσης τῆς οὐσίας ἰδίως ποιὸν κόσμον ᾔδει , φανερὸν ποιεῖ λέγων οὕτως · κόσμον τὸν αὐτὸν ἁπάντων οὔτε τις θεῶν οὔτε ἀνθρώπων ἐποίησεν , ἀλλ’ ἦν ἀεὶ καὶ ἔστιν καὶ ἔσται πῦρ ἀείζωον ἁπτόμενον μέτρα καὶ ἀποσβεννύμενον μέτρα . ὅτι δὲ καὶ γενητὸν καὶ φθαρτὸν αὐτὸν εἶναι ἐδογμάτιζεν , μηνύει τὰ ἐπιφερόμενα · πυρὸς τροπαὶ πρῶτον θάλασσα , θαλάσσης δὲ τὸ μὲν ἥμισυ γῆ , τὸ δὲ ἥμισυ πρηστήρ . δυνάμει γὰρ λέγει , ὅτι πῦρ ὑπὸ τοῦ διοικοῦντος λόγου καὶ θεοῦ τὰ σύμπαντα δἰ ἀέρος τρέπεται εἰς ὑγρὸν τὸ ὡς σπέρμα τῆς διακοσμήσεως , ὃ καλεῖ θάλασσαν · ἐκ δὲ τούτου αὖθις γίνεται γῆ καὶ οὐρανὸς καὶ τὰ ἐμπεριεχόμενα . ὅπως δὲ πάλιν ἀναλαμβάνεται καὶ ἐκπυροῦται , σαφῶς διὰ τούτων δηλοῖ · θάλασσα διαχέεται καὶ μετρέεται εἰς τὸν αὐτὸν λόγον ὁκοῖος πρόσθεν ἦν ἢ γενέσθαι γῆ . ὁμοίως καὶ περὶ τῶν ἄλλων στοιχείων τὰ αὐτά .
Lemmas: σαφής δέ Ἡράκλειτος ὁ Ἐφέσιος οὗτος εἰμί ὁ δόξα , ὁ μέν τις κόσμος ἀίδιος εἰμί δοκιμάζω , ὁ δέ τις φθείρω , ὁ κατά ὁ διακόσμησις οἶδα οὐ ἕτερος εἰμί ἐκεῖνος πως ἔχω . ἀλλά ὅτι μέν ἀίδιος ὁ ἐκ ἅπας ὁ οὐσία ἴδιος ποιός κόσμος οἶδα , φανερός ποιέω λέγω οὕτως · κόσμος ὁ αὐτός ἅπας οὔτε τις θεός οὔτε ἄνθρωπος ποιέω , ἀλλά εἰμί ἀεί καί εἰμί καί εἰμί πῦρ ἀείζωος ἅπτω μέτρον καί ἀποσβέννυμι μέτρον . ὅτι δέ καί γενητός καί φθαρτός αὐτός εἰμί δογματίζω , μηνύω ὁ ἐπιφέρω · πῦρ τροπή πρῶτος θάλασσα , θάλασσα δέ ὁ μέν ἥμισυς γῆ , ὁ δέ ἥμισυς πρηστήρ . δύναμις γάρ λέγω , ὅτι πῦρ ὑπό ὁ διοικέω λόγος καί θεός ὁ σύμπας διά ἀήρ τρέπω εἰς ὑγρός ὁ ὡς σπέρμα ὁ διακόσμησις , ὅς καλέω θάλασσα · ἐκ δέ οὗτος αὖθις γίγνομαι γῆ καί οὐρανός καί ὁ ἐμπεριέχω . ὅπως δέ πάλιν ἀναλαμβάνω καί ἐκπυρόω , σαφής διά οὗτος δηλόω · θάλασσα διαχέω καί μετρέω εἰς ὁ αὐτός λόγος ὁποῖος πρόσθεν εἰμί ἤ γίγνομαι γῆ . ὅμοιος καί περί ὁ ἄλλος στοιχεῖον ὁ αὐτός .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.105
παραπλήσια τούτῳ καὶ οἱ ἐλλογιμώτατοι τῶν Στωϊκῶν δογματίζουσι περί τε ἐκπυρώσεως διαλαμβάνοντες καὶ κόσμου διοικήσεως καὶ τοῦ ἰδίως ποιοῦ κόσμου τε καὶ ἀνθρώπου καὶ τῆς τῶν ἡμετέρων ψυχῶν ἐπιδιαμονῆς . πάλιν τε αὖ ὁ Πλάτων ἐν μὲν τῷ ἑβδόμῳ τῆς Πολιτείας τὴν ἐνταῦθα ἡμέραν νυκτερινὴν κέκληκεν ( διὰ τοὺς κοσμοκράτορας , οἶμαι , τοῦ σκότους τούτου ) , ὕπνον δὲ καὶ θάνατον τὴν εἰς σῶμα κάθοδον τῆς ψυχῆς κατὰ ταὐτὰ Ἡρακλείτῳ . καὶ μή τι τοῦτο ἐπὶ τοῦ σωτῆρος προεθέσπισεν τὸ πνεῦμα διὰ τοῦ Δαβὶδ λέγον · ἐγὼ ἐκοιμήθην καὶ ὕπνωσα · ἐξηγέρθην , ὅτι κύριος ἀντιλήψεταί μου . οὐ γὰρ τὴν ἀνάστασιν μόνην τοῦ Χριστοῦ ἐξ ὕπνου ἔγερσιν , ἀλλὰ καὶ τὴν εἰς σάρκα κάθοδον τοῦ κυρίου ὕπνον ἀλληγορεῖ .
Lemmas: παραπλήσιος οὗτος καί ὁ ἐλλόγιμος ὁ Στωϊκός δογματίζω περί τε ἐκπύρωσις διαλαμβάνω καί κόσμος διοίκησις καί ὁ ἴδιος ποιός κόσμος τε καί ἄνθρωπος καί ὁ ὁ ἡμέτερος ψυχή ἐπιδιαμονή . πάλιν τε αὖ ὁ Πλάτων ἐν μέν ὁ ἕβδομος ὁ Πολιτεία ὁ ἐνταῦθα ἡμέρα νυκτερινός καλέω ( διά ὁ κοσμοκράτωρ , οἴομαι , ὁ σκότος οὗτος ) , ὕπνος δέ καί θάνατος ὁ εἰς σῶμα κάθοδος ὁ ψυχή κατά αὐτός Ἡράκλειτος . καί μή τις οὗτος ἐπί ὁ σωτήρ προθεσπίζω ὁ πνεῦμα διά ὁ Δαυίδ λέγω · ἐγώ κοιμάω καί ὑπνόω · ἐξεγείρω , ὅτι κύριος ἀντιλαμβάνω ἐγώ . οὐ γάρ ὁ ἀνάστασις μόνος ὁ Χριστός ἐκ ὕπνος ἔγερσις , ἀλλά καί ὁ εἰς σάρξ κάθοδος ὁ κύριος ὕπνος ἀλληγορέω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.106
αὐτίκα ὁ αὐτὸς σωτὴρ παρεγγυᾷ · γρηγορεῖτε , οἷον μελετᾶτε ζῆν καὶ χωρίζειν τὴν ψυχὴν τοῦ σώματος πειρᾶσθε . τήν τε κυριακὴν ἡμέραν ἐν τῷ δεκάτῳ τῆς Πολιτείας ὁ Πλάτων διὰ τούτων καταμαντεύεται · ἐπειδὴ δὲ τοῖς ἐν τῷ λειμῶνι ἑκάστοις ἑπτὰ ἡμέραι γένοιντο , ἀναστάντας ἐντεῦθεν δεῖ τῇ ὀγδόῃ πορεύεσθαι καὶ ἀφικνεῖσθαι τεταρταίους . λειμῶνα μὲν οὖν ἀκουστέον τὴν ἀπλανῆ σφαῖραν , ὡς ἥμερον χωρίον καὶ προσηνὲς καὶ τῶν ὁσίων χῶρον , ἑπτὰ δὲ ἡμέρας ἑκάστην κίνησιν τῶν ἑπτὰ καὶ πᾶσαν τὴν ἐργαστικὴν τέχνην εἰς τέλος ἀναπαύσεως σπεύδουσαν . ἡ δὲ μετὰ τοὺς πλανωμένους πορεία ἐπὶ τὸν οὐρανὸν ἄγει , τουτέστι τὴν ὀγδόην κίνησίν τε καὶ ἡμέραν . τεταρταίους δὲ τὰς ψυχὰς ἀπιέναι λέγει , δηλῶν τὴν διὰ τῶν τεσσάρων στοιχείων πορείαν .
Lemmas: αὐτίκα ὁ αὐτός σωτήρ παρεγγυάω · γρηγορέω , οἷος μελετάω ζάω καί χωρίζω ὁ ψυχή ὁ σῶμα πειράω . ὁ τε κυριακός ἡμέρα ἐν ὁ δέκατος ὁ Πολιτεία ὁ Πλάτων διά οὗτος καταμαντεύομαι · ἐπειδή δέ ὁ ἐν ὁ λειμών ἕκαστος ἑπτά ἡμέρα γίγνομαι , ἀνίστημι ἐντεῦθεν δέω ὁ ὄγδοος πορεύω καί ἀφικνέομαι τεταρταῖος . λειμών μέν οὖν ἀκούω ὁ ἀπλανής σφαῖρα , ὡς ἥμερος χωρίον καί προσηνής καί ὁ ὅσιος χῶρος , ἑπτά δέ ἡμέρα ἕκαστος κίνησις ὁ ἑπτά καί πᾶς ὁ ἐργαστικός τέχνη εἰς τέλος ἀνάπαυσις σπεύδω . ὁ δέ μετά ὁ πλανάω πορεία ἐπί ὁ οὐρανός ἄγω , τουτέστι ὁ ὄγδοος κίνησις τε καί ἡμέρα . τεταρταῖος δέ ὁ ψυχή ἀπέρχομαι λέγω , δηλόω ὁ διά ὁ τέσσαρες στοιχεῖον πορεία .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.107
Ἀλλὰ καὶ τὴν ἑβδόμην ἱερὰν οὐ μόνον οἱ Ἑβραῖοι , ἀλλὰ καὶ οἱ Ἕλληνες ἴσασι , καθ’ ἣν ὁ πᾶς κόσμος κυκλεῖται τῶν ζωογονουμένων καὶ φυομένων ἁπάντων . Ἡσίοδος μὲν οὖν οὕτως περὶ αὐτῆς λέγει · πρῶτον ἔνη τετράς τε καὶ ἑβδόμη ἱερὸν ἦμαρ . καὶ πάλιν · ἑβδομάτῃ δ’ αὖθις λαμπρὸν φάος ἠελίοιο . Ὅμηρος δέ · ἑβδομάτῃ δἤπειτα κατήλυθεν ἱερὸν ἦμαρ . καί · ἑβδόμη ἦν ἱερή . καὶ πάλιν · ἕβδομον ἦμαρ ἔην , καὶ τῷ τετέλεστο ἅπαντα . καὶ αὖθις · ἑβδομάτῃ δ’ ἠοῖ λίπομεν ῥόον ἐξ Ἀχέροντος . ναὶ μὴν καὶ Καλλίμαχος ὁ ποιητὴς γράφει · ἑβδομάτῃ δ’ ἠοῖ καί οἱ τετύκοντο ἅπαντα . καὶ πάλιν · ἑβδόμη εἰν ἀγαθοῖςι καὶ ἑβδόμη ἐστὶ γενέθλη . καί · ἑβδόμη ἐν πρώτοισι καὶ ἑβδόμη ἐστὶ τελείη . καί · ἑπτὰ δὲ πάντα τέτυκτο ἐν οὐρανῷ ἀστερόεντι ἐν κύκλοισι φανέντα ἐπιτελλομένοις ἐνιαυτοῖς .
Lemmas: ἀλλά καί ὁ ἕβδομος ἱερός οὐ μόνος ὁ Ἑβραῖος , ἀλλά καί ὁ Ἕλλην οἶδα , κατά ὅς ὁ πᾶς κόσμος κυκλέω ὁ ζωογονέω καί φύω ἅπας . Ἡσίοδος μέν οὖν οὕτως περί αὐτός λέγω · πρῶτος ἕνος τετράς τε καί ἕβδομος ἱερός ἦμαρ . καί πάλιν · ἑβδόματος δέ αὖθις λαμπρός φάος ἥλιος . Ὅμηρος δέ · ἑβδόματος ἔπειτα κατέρχομαι ἱερός ἦμαρ . καί · ἕβδομος εἰμί ἱερός . καί πάλιν · ἕβδομος ἦμαρ εἰμί , καί ὁ τελέω ἅπας . καί αὖθις · ἑβδόματος δέ ἠώς λείπω ῥόος ἐκ Ἀχέρων . ναί μήν καί Καλλίμαχος ὁ ποιητής γράφω · ἑβδόματος δέ ἠώς καί ἕ τεύχω ἅπας . καί πάλιν · ἕβδομος ἐν ἀγαθός καί ἕβδομος εἰμί γενέθλη . καί · ἕβδομος ἐν πρῶτος καί ἕβδομος εἰμί τέλειος . καί · ἑπτά δέ πᾶς τεύχω ἐν οὐρανός ἀστερόεις ἐν κύκλος φαίνω ἐπιτέλλω ἐνιαυτός .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.108
ἀλλὰ καὶ αἱ Σόλωνος ἐλεγεῖαι σφόδρα τὴν ἑβδομάδα ἐκθειάζουσιν . Τί δ’ ; οὐχὶ παραπλήσια τῇ λεγούσῃ γραφῇ ἄρωμεν ἀφ’ ἡμῶν τὸν δίκαιον , ὅτι δύσχρηστος ἡμῖν ἐστιν ὁ Πλάτων μονονουχὶ προφητεύων τὴν σωτήριον οἰκονομίαν ἐν τῷ δευτέρῳ τῆς Πολιτείας ὧδέ φησιν · οὕτω δὲ διακείμενος ὁ δίκαιος μαστιγωθήσεται , στρεβλώσεται , δεθήσεται , ἐκκοπήσεται τὼ ὀφθαλμώ , τελευτῶν πάντα κακὰ παθὼν ἀνασκινδυλευθήσεται . ὅ τε Σωκρατικὸς Ἀντισθένης , παραφράζων τὴν προφητικὴν ἐκείνην φωνὴν τίνι με ὡμοιώσατε ; λέγει κύριος , θεὸν οὐδενὶ ἐοικέναι φησί · διόπερ αὐτὸν οὐδεὶς ἐκμαθεῖν ἐξ εἰκόνος δύναται . τὰ δ’ ὅμοια καὶ Ξενοφῶν ὁ Ἀθηναῖος κατὰ λέξιν λέγει · ὁ γοῦν πάντα σείων καὶ ἀτρεμίζων ὡς μὲν μέγας τις καὶ δυνατός , φανερός · ὁποῖος δ’ ἐστὶν μορφήν , ἀφανής · οὐδὲ μὴν ὁ παμφαὴς δοκῶν εἶναι ἥλιος οὐδ’ οὗτος ἔοικεν ὁρᾶν αὑτὸν ἐπιτρέπειν , ἀλλ’ ἤν τις ἀναιδῶς αὐτὸν θεάσηται , τὴν ὄψιν ἀφαιρεῖται . τίς γὰρ σὰρξ δύναται τὸν ἐπουράνιον καὶ ἀληθῆ ὀφθαλμοῖςιν ἰδεῖν θεὸν ἄμβροτον , ὃς πόλον οἰκεῖ ; ἀλλ’ οὐδ’ ἀκτίνων κατεναντίον ἠελίοιο ἄνθρωποι στῆναι δυνατοί , θνητοὶ γεγαῶτες , προεῖπεν ἡ Σίβυλλα .
Lemmas: ἀλλά καί ὁ Σόλων ἐλεγεία σφόδρα ὁ ἑβδομάς ἐκθειάζω . τίς δέ ; οὐ παραπλήσιος ὁ λέγω γραφή ἀείρω ἀπό ἐγώ ὁ δίκαιος , ὅτι δύσχρηστος ἐγώ εἰμί ὁ Πλάτων μονονού προφητεύω ὁ σωτήριος οἰκονομία ἐν ὁ δεύτερος ὁ Πολιτεία ὧδε φημί · οὕτως δέ διάκειμαι ὁ δίκαιος μαστιγόω , στρεβλόω , δέω , ἐκκόπτω ὁ ὀφθαλμός , τελευτάω πᾶς κακός πάσχω ἀνασκινδυλεέω . ὁ τε Σωκρατικός Ἀντισθένης , παραφράζω ὁ προφητικός ἐκεῖνος φωνή τίς ἐγώ ὁμοιόω ; λέγω κύριος , θεός οὐδείς ἔοικα φημί · διόπερ αὐτός οὐδείς ἐκμανθάνω ἐκ εἰκών δύναμαι . ὁ δέ ὅμοιος καί Ξενοφῶν ὁ Ἀθηναῖος κατά λέξις λέγω · ὁ γοῦν πᾶς σείω καί ἀτρεμίζω ὡς μέν μέγας τις καί δυνατός , φανερός · ὁποῖος δέ εἰμί μορφή , ἀφανής · οὐδέ μήν ὁ παμφαής δοκέω εἰμί ἥλιος οὐδέ οὗτος ἔοικα ὁράω ἑαυτοῦ ἐπιτρέπω , ἀλλά ἐάν τις ἀναιδής αὐτός θεάομαι , ὁ ὄψις ἀφαιρέω . τίς γάρ σάρξ δύναμαι ὁ ἐπουράνιος καί ἀληθής ὀφθαλμός ὁράω θεός ἄμβροτος , ὅς πόλος οἰκέω ; ἀλλά οὐδέ ἀκτίς κατεναντίον ἥλιος ἄνθρωπος ἵστημι δυνατός , θνητός γίγνομαι , προλέγω ὁ Σίβυλλα .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.109
Εὖ γοῦν καὶ Ξενοφάνης ὁ Κολοφώνιος , διδάσκων ὅτι εἷς καὶ ἀσώματος ὁ θεός , ἐπιφέρει · εἷς θεός , ἔν τε θεοῖσι καὶ ἀνθρώποισι μέγιστος , οὔ τι δέμας θνητοῖσιν ὁμοίιος οὐδὲ νόημα . καὶ πάλιν · ἀλλ’ οἱ βροτοὶ δοκοῦσι γεννᾶσθαι θεούς , τὴν σφετέρην δὲ ἐσθῆτα ἔχειν φωνήν τε δέμας τε . καὶ πάλιν · ἀλλ’ εἴ τοι χεῖρας γ’ εἶχον βόες ἠὲ λέοντες , ὡς γράψαι χείρεσσι καὶ ἔργα τελεῖν ἅπερ ἄνδρες , ἵπποι μέν θ’ ἵπποισι , βόες δέ τε βουσὶν ὁμοίας καί κε θεῶν ἰδέας ἔγραφον καὶ σώματ’ ἐποίουν τοιαῦθ’ οἷόν περ καὶ αὐτοὶ δέμας εἶχον ὁμοῖον .
Lemmas: εὖ γοῦν καί Ξενοφάνης ὁ Κολοφώνιος , διδάσκω ὅτι εἷς καί ἀσώματος ὁ θεός , ἐπιφέρω · εἷς θεός , ἐν τε θεός καί ἄνθρωπος μέγας , οὐ τις δέμας θνητός ὅμοιος οὐδέ νόημα . καί πάλιν · ἀλλά ὁ βροτός δοκέω γεννάω θεός , ὁ σφέτερος δέ ἐσθής ἔχω φωνή τε δέμας τε . καί πάλιν · ἀλλά εἰ σύ χείρ γε ἔχω βοῦς ἤ λέων , ὡς γράφω χείρ καί ἔργον τελέω ὅς ἀνήρ , ἵππος μέν τε ἵππος , βοῦς δέ τε βοῦς ὅμοιος καί ἄν θεός ἰδέα γράφω καί σῶμα ποιέω τοιοῦτος οἷος περ καί αὐτός δέμας ἔχω ὅμοιος .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.110
Ἀκούσωμεν οὖν πάλιν Βακχυλίδου τοῦ μελοποιοῦ περὶ τοῦ θείου λέγοντος · οἳ μὲν ἀδμῆτες ἀεικελιᾶν νούσων εἰσὶν καὶ ἄνατοι , οὐδὲν ἀνθρώποις ἴκελοι · Κλεάνθους τε τοῦ Στωϊκοῦ ἔν τινι ποιήματι περὶ τοῦ θεοῦ ταῦτα γεγραφότος · τἀγαθὸν ἐρωτᾷς με οἷόν ἐστ’ ; ἄκουε δή · τεταγμένον , δίκαιον , ὅσιον , εὐσεβές , κρατοῦν ἑαυτοῦ , χρήσιμον , καλόν , δέον , αὐστηρόν , αὐθέκαστον , ἀεὶ συμφέρον , ἄφοβον , ἄλυπον , λυσιτελές , ἀνώδυνον , ὠφέλιμον , εὐάρεστον , ἀσφαλές , φίλον , ἔντιμον , ὁμολογούμενον , εὐκλεές , ἄτυφον , ἐπιμελές , πρᾶον , σφοδρόν , χρονιζόμενον , ἄμεμπτον , ἀεὶ διαμένον .
Lemmas: ἀκούω οὖν πάλιν Βακχυλίδης ὁ μελοποιός περί ὁ θεῖος λέγω · ὁ μέν ἀδμής ἀεικής νόσος εἰμί καί ἄνατος , οὐδείς ἄνθρωπος ἴκελος · Κλεάνθης τε ὁ Στωϊκός ἐν τις ποίημα περί ὁ θεός οὗτος γράφω · ἀγαθός ἐρωτάω ἐγώ οἷος εἰμί ; ἀκούω δή · τάσσω , δίκαιος , ὅσιος , εὐσεβής , κρατέω ἑαυτοῦ , χρήσιμος , καλός , δέω , αὐστηρός , αὐθέκαστος , ἀεί συμφέρω , ἄφοβος , ἄλυπος , λυσιτελής , ἀνώδυνος , ὠφέλιμος , εὐάρεστος , ἀσφαλής , φίλος , ἔντιμος , ὁμολογέω , εὐκλεής , ἄτυφος , ἐπιμελής , πρᾶος , σφοδρός , χρονίζω , ἄμεμπτος , ἀεί διαμένω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.111
ὁ δὲ αὐτὸς κατὰ τὸ σιωπώμενον τὴν τῶν πολλῶν διαβάλλων εἰδωλολατρείαν ἐπιφέρει · ἀνελεύθερος πᾶς ὅστις εἰς δόξαν βλέπει , ὡς δὴ παρ’ ἐκείνης τευξόμενος καλοῦ τινος . οὔκουν ἔτι κατὰ τὴν τῶν πολλῶν δόξαν περὶ τοῦ θείου ὑποληπτέον . οὐδὲ γὰρ λάθρᾳ δοκῶ φωτὸς κακούργου σχήματ’ ἐκμιμούμενον σοὶ Ζῆν’ ἐς εὐνὴν ὥσπερ ἄνθρωπον μολεῖν , Ἀμφίων λέγει τῇ Ἀντιόπῃ . ὁ Σοφοκλῆς δὲ εὐθυρημόνως γράφει · τὴν τοῦδε γάρ τοι Ζεὺς ἔγημε μητέρα , οὐ χρυσόμορφος οὐδ’ ἐπημφιεσμένος πτίλον κύκνειον , ὡς κόρην Πλευρωνίαν ὑπημβρύωσεν , ἀλλ’ ὁλοσχερὴς ἀνήρ . εἶτα ὑπελθὼν καὶ δὴ ἐπήγαγεν · ταχὺς δὲ βαθμοῖς νυμφικοῖς ἐπεστάθη ὁ μοιχός . ἐφ’ οἷς ἔτι φανερώτερον τὴν ἀκρασίαν τοῦ μυθοποιουμένου Διὸς ὧδέ πως ἐκδιηγεῖται · ὃ δ’ οὔτε δαιτὸς οὔτε χέρνιβος θιγὼν πρὸς λέκτρον ᾔει καρδίαν ὠδαγμένος · ὅλην δ’ ἐκείνην εὐφρόνην ἐθόρνυτο . ταυτὶ μὲν οὖν παρείσθω ταῖς τῶν θεάτρων ἀνοίαις · ἄντικρυς δὲ ὁ μὲν Ἡράκλειτος τοῦ λόγου τοῦδ’ ἐόντος αἰεὶ φησὶν ἀξύνετοι γίγνονται ἄνθρωποι καὶ πρόσθεν ἢ ἀκοῦσαι καὶ ἀκούσαντες τὸ πρῶτον .
Lemmas: ὁ δέ αὐτός κατά ὁ σιωπάω ὁ ὁ πολύς διαβάλλω εἰδωλολατρεία ἐπιφέρω · ἀνελεύθερος πᾶς ὅστις εἰς δόξα βλέπω , ὡς δή παρά ἐκεῖνος τυγχάνω καλός τις . οὔκουν ἔτι κατά ὁ ὁ πολύς δόξα περί ὁ θεῖος ὑπολαμβάνω . οὐδέ γάρ λάθρῃ δοκέω φώς κακοῦργος σχῆμα ἐκμιμέομαι σύ Ζεύς εἰς εὐνή ὥσπερ ἄνθρωπος βλώσκω , Ἀμφίων λέγω ὁ Ἀντιόπη . ὁ Σοφοκλῆς δέ εὐθυρήμων γράφω · ὁ ὅδε γάρ τοι Ζεύς γαμέω μήτηρ , οὐ χρυσόμορφος οὐδέ ἐπαμφιέννυμι πτίλον κύκνειος , ὡς κόρη Πλευρώνιος ὑπημβρυόω , ἀλλά ὁλοσχερής ἀνήρ . εἶτα ὑπέρχομαι καί δή ἐπάγω · ταχύς δέ βαθμός νυμφικός ἐφίστημι ὁ μοιχός . ἐπί ὅς ἔτι φανερός ὁ ἀκρασία ὁ μυθοποιέω Ζεύς ὧδε πως ἐκδιηγέομαι · ὁ δέ οὔτε δαίς οὔτε χέρνιψ θιγγάνω πρός λέκτρον ἔρχομαι καρδία ὠδάγμαι · ὅλος δέ ἐκεῖνος εὐφρόνη θόρνυμαι . οὗτος μέν οὖν παρίημι ὁ ὁ θέατρον ἄνοια · ἄντικρυς δέ ὁ μέν Ἡράκλειτος ὁ λόγος ὅδε εἰμί ἀεί φημί ἀσύνετος γίγνομαι ἄνθρωπος καί πρόσθεν ἤ ἀκούω καί ἀκούω ὁ πρῶτος .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.112
Ὁ μελοποιὸς δὲ Μελανιππίδης ᾄδων φησίν · κλῦθί μοί , ὦ πάτερ , θαῦμα βροτῶν , τᾶς ἀειζώου ψυχᾶς μεδέων . Παρμενίδης δὲ ὁ μέγας , ὥς φησιν ἐν Σοφιστῇ Πλάτων , ὧδέ πως περὶ τοῦ θείου γράφει · πολλὰ μάλ’ , ὡς ἀγένητον ἐὸν καὶ ἀνώλεθρόν ἐστιν , οὖλον μουνογενές τε καὶ ἀτρεμὲς ἠδ’ ἀγένητον . ἀλλὰ καὶ ὁ Ἡσίοδος αὐτὸς γὰρ πάντων φησὶ βασιλεὺς καὶ κοίρανός ἐστιν ἀθανάτων · σέο δ’ οὔτις ἐρήρισται κράτος ἄλλος . Ναὶ μὴν καὶ ἡ τραγῳδία ἀπὸ τῶν εἰδώλων ἀποσπῶσα εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναβλέπειν διδάσκει .
Lemmas: ὁ μελοποιός δέ Μελανιππίδης ἀείδω φημί · κλύω ἐγώ , ὦ πατήρ , θαῦμα βροτός , ὁ ἀείζωος ψυχή μεδέων . Παρμενίδης δέ ὁ μέγας , ὡς φημί ἐν Σοφιστής Πλάτων , ὧδε πως περί ὁ θεῖος γράφω · πολύς μάλα , ὡς ἀγένητος εἰμί καί ἀνώλεθρος εἰμί , οὖλος μονογενής τε καί ἀτρεμής ἠδέ ἀγένητος . ἀλλά καί ὁ Ἡσίοδος αὐτός γάρ πᾶς φημί βασιλεύς καί κοίρανος εἰμί ἀθάνατος · σύ δέ οὔτις ἐρίζω κράτος ἄλλος . ναί μήν καί ὁ τραγῳδία ἀπό ὁ εἴδωλον ἀποσπάω εἰς ὁ οὐρανός ἀναβλέπω διδάσκω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.113
Ὁ μὲν Σοφοκλῆς , ὥς φησιν Ἑκαταῖος ὁ τὰς ἱστορίας συνταξάμενος ἐν τῷ Κατ’ Ἄβραμον καὶ τοὺς Αἰγυπτίους , ἄντικρυς ἐπὶ τῆς σκηνῆς ἐκβοᾷ · εἷς ταῖς ἀληθείαισιν , εἷς ἐστιν θεός , ὃς οὐρανόν τε ἔτευξε καὶ γαῖαν μακρὴν πόντου τε χαροπὸν οἶδμα καὶ ἀνέμων βίαν . θνητοὶ δὲ πολλοὶ καρδίαν πλανώμενοι , ἱδρυσάμεσθα πημάτων παραψυχὴν θεῶν ἀγάλματα ἐκ λίθων , ἢ χαλκέων ἢ χρυσοτεύκτων ἢ ἐλεφαντίνων τύπους · θυσίας τε τούτοις καὶ κακὰς πανηγύρεις στέφοντες , οὕτως εὐσεβεῖν νομίζομεν .
Lemmas: ὁ μέν Σοφοκλῆς , ὡς φημί Ἑκαταῖος ὁ ὁ ἱστορία συντάσσω ἐν ὁ Κατά Ἄβραμος καί ὁ Αἰγύπτιος , ἄντικρυς ἐπί ὁ σκηνή ἐκβοάω · εἷς ὁ ἀλήθεια , εἷς εἰμί θεός , ὅς οὐρανός τε τεύχω καί γῆ μακρός πόντος τε χαροπός οἶδμα καί ἄνεμος βία . θνητός δέ πολύς καρδία πλανάω , ἱδρύω πῆμα παραψυχή θεός ἄγαλμα ἐκ λίθος , ἤ χάλκεος ἤ χρυσότευκτος ἤ ἐλεφάντινος τύπος · θυσία τε οὗτος καί κακός πανήγυρις στέφω , οὕτως εὐσεβέω νομίζω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.114
Εὐριπίδης δὲ ἐπὶ τῆς αὐτῆς σκηνῆς τραγῳδῶν ὁρᾷς φησὶ τὸν ὑψοῦ τόνδ’ ἄπειρον αἰθέρα καὶ γῆν πέριξ ἔχοντα ὑγραῖς ἐν ἀγκάλαις ; τοῦτον νόμιζε Ζῆνα , τόνδ’ ἡγοῦ θεόν . ἐν δὲ τῷ Πειρίθῳ δράματι ὁ αὐτὸς καὶ τάδε τραγῳδεῖ · σὲ τὸν αὐτοφυῆ , τὸν ἐν αἰθερίῳ ῥόμβῳ πάντων φύσιν ἐμπλέξαντα , ὃν πέρι μὲν φῶς , πέρι δ’ ὀρφναία νύξ αἰολόχρως ἄκριτός τ’ ἄστρων ὄχλος ἐνδελεχῶς ἀμφιχορεύει . ἐνταῦθα γὰρ τὸν μὲν αὐτοφυῆ τὸν δημιουργὸν νοῦν εἴρηκεν , τὰ δ’ ἑξῆς ἐπὶ τοῦ κόσμου τάσσεται , ἐν ᾧ καὶ αἱ ἐναντιότητες φωτός τε καὶ σκότους . ὅ τε Εὐφορίωνος Αἰσχύλος ἐπὶ τοῦ θεοῦ σεμνῶς σφόδρα φησίν · Ζεύς ἐστιν αἰθήρ , Ζεὺς δὲ γῆ , Ζεὺς δ’ οὐρανός · Ζεύς τοι τὰ πάντα χὥτι τῶνδε ὑπέρτερον .
Lemmas: Εὐριπίδης δέ ἐπί ὁ αὐτός σκηνή τραγῳδός ὁράω φημί ὁ ὑψοῦ ὅδε ἄπειρος αἰθήρ καί γῆ πέριξ ἔχω ὑγρός ἐν ἀγκάλη ; οὗτος νομίζω Ζεύς , ὅδε ἡγέομαι θεός . ἐν δέ ὁ Πειρίθοος δρᾶμα ὁ αὐτός καί ὅδε τραγῳδέω · σύ ὁ αὐτοφυής , ὁ ἐν αἰθέριος ῥόμβος πᾶς φύσις ἐμπλέκω , ὅς περί μέν φάος , περί δέ ὀρφναῖος νύξ αἰολόχρως ἄκριτος τε ἄστρον ὄχλος ἐνδελεχής ἀμφιχορεύω . ἐνταῦθα γάρ ὁ μέν αὐτοφυής ὁ δημιουργός νόος λέγω , ὁ δέ ἑξῆς ἐπί ὁ κόσμος τάσσω , ἐν ὅς καί ὁ ἐναντιότης φώς τε καί σκότος . ὁ τε Εὐφορίων Αἰσχύλος ἐπί ὁ θεός σεμνός σφόδρα φημί · Ζεύς εἰμί αἰθήρ , Ζεύς δέ γῆ , Ζεύς δέ οὐρανός · Ζεύς σύ ὁ πᾶς ὅτι ὅδε ὑπέρ .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.115
οἶδα ἐγὼ καὶ Πλάτωνα προσμαρτυροῦντα Ἡρακλείτῳ γράφοντι · ἓν τὸ σοφὸν μοῦνον λέγεσθαι οὐκ ἐθέλει καὶ ἐθέλει Ζηνὸς ὄνομα . καὶ πάλιν · νόμος καὶ βουλῇ πείθεσθαι ἑνός . κἂν τὸ ῥητὸν ἐκεῖνο ἀναγαγεῖν ἐθέλῃς ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω , εὕροις ἂν ὧδέ πως ἐμφαινόμενον πρὸς τοῦ Ἐφεσίου · ἀξύνετοι ἀκούσαντες κωφοῖς ἐοίκασι · φάτις αὐτοῖσιν μαρτυρεῖ παρεόντας ἀπεῖναι . Ἀλλ’ ἄντικρυς μίαν ἀρχὴν καὶ παρ’ Ἑλλήνων ἀκοῦσαι ποθεῖς ; Τίμαιος ὁ Λοκρὸς ἐν τῷ φυσικῷ συγγράμματι κατὰ λέξιν ὧδέ μοι μαρτυρήσει · μία ἀρχὰ πάντων ἐστὶν ἀγένητος · εἰ γὰρ ἐγένετο , οὐκ ἂν ἦν ἔτι ἀρχά , ἀλλ’ ἐκείνα , ἐξ ἇς ἁ ἀρχὰ ἐγένετο . ἐρρύη γὰρ ἐκεῖθεν δόξα ἡ ἀληθής · ἄκουε , φησίν , Ἰσραήλ , κύριος ὁ θεός σου εἷς ἐστιν , καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις . οὗτος ἰδοὺ πάντεσσι σαφὴς ἀπλάνητος ὑπάρχει , ὥς φησιν ἡ Σίβυλλα .
Lemmas: οἶδα ἐγώ καί Πλάτων προσμαρτυρέω Ἡράκλειτος γράφω · εἷς ὁ σοφός μόνος λέγω οὐ ἐθέλω καί ἐθέλω Ζεύς ὄνομα . καί πάλιν · νόμος καί βουλή πείθω εἷς . ἐάν ὁ ῥητός ἐκεῖνος ἀνάγω ἐθέλω ὁ ἔχω οὖς ἀκούω ἀκούω , εὑρίσκω ἄν ὧδε πως ἐμφαίνω πρός ὁ Ἐφέσιος · ἀσύνετος ἀκούω κωφός ἔοικα · φάτις αὐτός μαρτυρέω πάρειμι ἄπειμι . ἀλλά ἄντικρυς εἷς ἀρχή καί παρά Ἕλλην ἀκούω ποθέω ; Τίμαιος ὁ Λοκρός ἐν ὁ φυσικός σύγγραμμα κατά λέξις ὧδε ἐγώ μαρτυρέω · εἷς ἀρχή πᾶς εἰμί ἀγένητος · εἰ γάρ γίγνομαι , οὐ ἄν εἰμί ἔτι ἀρχή , ἀλλά ἐκεῖνος , ἐκ ὅς ὁ ἀρχή γίγνομαι . ῥέω γάρ ἐκεῖθεν δόξα ὁ ἀληθής · ἀκούω , φημί , Ἰσραήλ , κύριος ὁ θεός σύ εἷς εἰμί , καί αὐτός μόνος λατρεύω . οὗτος ἰδού πᾶς σαφής ἀπλάνητος ὑπάρχω , ὡς φημί ὁ Σίβυλλα .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.116
Ἤδη δὲ καὶ Ὅμηρος φαίνεται πατέρα καὶ υἱὸν διὰ τούτων , ὡς ἔτυχεν μαντείας εὐστόχου , λέγων · εἰ μὲν δὴ οὔτις σε βιάζεται οἶον ἐόντα , νοῦσον δ’ οὔπως ἔστι Διὸς μεγάλου ἀλέασθαι . οὐ γὰρ Κύκλωπες Διὸς αἰγιόχου ἀλέγουσιν . καὶ πρὸ τούτου Ὀρφεὺς κατὰ τοῦ προκειμένου φερόμενος εἴρηκεν · υἱὲ Διὸς μεγάλοιο , πάτερ Διὸς αἰγιόχοιο . Ξενοκράτης δὲ ὁ Καλχηδόνιος , τὸν μὲν ὕπατον Δία , τὸν δὲ νέατον καλῶν , ἔμφασιν πατρὸς ἀπολείπει καὶ υἱοῦ . καὶ τὸ παραδοξότατον , Ὅμηρος γιγνώσκειν φαίνεται τὸ θεῖον ὁ ἀνθρωποπαθεῖς εἰσάγων τοὺς θεούς · ὃν οὐδ’ οὕτως αἰδεῖται Ἐπίκουρος .
Lemmas: ἤδη δέ καί Ὅμηρος φαίνω πατήρ καί υἱός διά οὗτος , ὡς τυγχάνω μαντεία εὔστοχος , λέγω · εἰ μέν δή οὔτις σύ βιάζω οἶος εἰμί , νόσος δέ οὔπως εἰμί Ζεύς μέγας ἀλέομαι . οὐ γάρ Κύκλωψ Ζεύς αἰγίοχος ἀλέγω . καί πρό οὗτος Ὀρφεύς κατά ὁ πρόκειμαι φέρω λέγω · υἱός Ζεύς μέγας , πατήρ Ζεύς αἰγίοχος . Ξενοκράτης δέ ὁ Καλχηδόνιος , ὁ μέν ὕπατος Ζεύς , ὁ δέ νέατος καλέω , ἔμφασις πατήρ ἀπολείπω καί υἱός . καί ὁ παράδοξος , Ὅμηρος γιγνώσκω φαίνω ὁ θεῖος ὁ ἀνθρωποπαθής εἰσάγω ὁ θεός · ὅς οὐδέ οὕτως αἰδέομαι Ἐπίκουρος .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.117
φησὶ γοῦν · τίπτε με , Πηλέος υἱέ , ποσὶν ταχέεσσι διώκεις , αὐτὸς θνητὸς ἐών , θεὸν ἄμβροτον ; οὐδέ νυ πώ με ἔγνως ὡς θεός εἰμι . οὐχ ἁλωτὸν γὰρ εἶναι θνητῷ οὐδὲ καταληπτὸν τὸ θεῖον οὔτε ποσὶν οὔτε χερσὶν οὔτε ὀφθαλμοῖς οὐδ’ ὅλως τῷ σώματι δεδήλωκεν . τίνι ὡμοιώσατε κύριον ; ἢ τίνι ὁμοιώματι ὡμοιώσατε αὐτόν ; φησὶν ἡ γραφή . μὴ εἰκόνα ἐποίησε τέκτων , ἢ χρυσοχόος χωνεύσας χρυσίον περιεχρύσωσεν αὐτόν ; καὶ τὰ ἐπὶ τούτοις .
Lemmas: φημί γοῦν · τίπτε ἐγώ , Πηλεύς υἱός , πούς ταχύς διώκω , αὐτός θνητός εἰμί , θεός ἄμβροτος ; οὐδέ νυν πω ἐγώ γιγνώσκω ὡς θεός εἰμί . οὐ ἁλωτός γάρ εἰμί θνητός οὐδέ καταληπτός ὁ θεῖος οὔτε πούς οὔτε χείρ οὔτε ὀφθαλμός οὐδέ ὅλος ὁ σῶμα δηλόω . τίς ὁμοιόω κύριος ; ἤ τίς ὁμοίωμα ὁμοιόω αὐτός ; φημί ὁ γραφή . μή εἰκών ποιέω τέκτων , ἤ χρυσοχόος χωνεύω χρυσίον περιχρυσόω αὐτός ; καί ὁ ἐπί οὗτος .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.118
Ὅ τε κωμικὸς Ἐπίχαρμος σαφῶς περὶ τοῦ λόγου ἐν τῇ Πολιτείᾳ λέγει ὧδέ πως · ὁ βίος ἀνθρώποις λογισμοῦ καὶ ἀριθμοῦ δεῖται πάνυ · ζῶμεν ἀριθμῷ καὶ λογισμῷ · ταῦτα γὰρ σῴζει βροτούς · εἶτα διαρρήδην ἐπιφέρει · ὁ λόγος ἀνθρώπους κυβερνᾷ , κατὰ τρόπον σῴζει · εἶτα , εἰ ἔστιν ἀνθρώπῳ λογισμός , ἔστι καὶ θεῖος λόγος · ὃ μὲν ἐν ἀνθρώπῳ πέφυκεν περὶ βίου καταστροφάς · ὃ δέ γε τᾶς τέχνας ἅπασι συνέπεται θεῖος λόγος , ἐκδιδάσκων αὐτὸς αὐτούς , ὅ τι ποιεῖν δεῖ συμφέρον · οὐ γὰρ ἄνθρωπος τέχναν εὗρ · ὁ δὲ θεὸς ταύταν φέρει . ὁ δέ γε τἀνθρώπου πέφυκεν ἀπό γε τοῦ θείου λόγου .
Lemmas: ὁ τε κωμικός Ἐπίχαρμος σαφής περί ὁ λόγος ἐν ὁ Πολιτεία λέγω ὧδε πως · ὁ βίος ἄνθρωπος λογισμός καί ἀριθμός δέω πάνυ · ζάω ἀριθμός καί λογισμός · οὗτος γάρ σῴζω βροτός · εἶτα διαρρήδην ἐπιφέρω · ὁ λόγος ἄνθρωπος κυβερνάω , κατά τρόπος σῴζω · εἶτα , εἰ εἰμί ἄνθρωπος λογισμός , εἰμί καί θεῖος λόγος · ὅς μέν ἐν ἄνθρωπος φύω περί βίος καταστροφή · ὅς δέ γε ὁ τέχνη ἅπας συνέπομαι θεῖος λόγος , ἐκδιδάσκω αὐτός αὐτός , ὅς τις ποιέω δέω συμφέρω · οὐ γάρ ἄνθρωπος τέχνη εὑρίσκω · ὁ δέ θεός ταῦτος φέρω . ὁ δέ γε ἄνθρωπος φύω ἀπό γε ὁ θεῖος λόγος .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.119
Ναὶ μὴν διὰ τοῦ Ἡσαΐου τοῦ πνεύματος κεκραγότος τί μοι πλῆθος τῶν θυσιῶν ; λέγει κύριος · πλήρης εἰμὶ ὁλοκαυτωμάτων κριῶν καὶ στέαρ ἀρνῶν καὶ αἷμα ταύρων οὐ βούλομαι καὶ μετ’ ὀλίγα ἐπάγοντος λούσασθε , καθαροὶ γένεσθε , ἀφέλετε τὰς πονηρίας ἀπὸ τῶν ψυχῶν ὑμῶν καὶ τὰ ἐπὶ τούτοις , Μένανδρος ὁ κωμικὸς αὐταῖς γράφει ταῖς λέξεσιν · εἴ τις δὲ θυσίαν προσφέρων , ὦ Πάμφιλε , ταύρων τι πλῆθος ἢ ἐρίφων , ἢ νὴ Δία ἑτέρων τοιούτων , ἢ κατασκευάσματα , χρυσᾶς ποιήσας χλαμύδας ἤτοι πορφυρᾶς , ἢ δἰ ἐλέφαντος ἢ σμαράγδου ζῴδια , εὔνουν νομίζει τὸν θεὸν καθιστάναι , πεπλάνηται ἐκεῖνος καὶ φρένας κούφας ἔχει . δεῖ γὰρ τὸν ἄνδρα χρήσιμον πεφυκέναι , μὴ παρθένους φθείροντα καὶ μοιχώμενον , κλέπτοντα καὶ σφάττοντα χρημάτων χάριν · μηδὲ βελόνης ἔναμμα ἐπιθυμήσῃς , φίλε · ὁ γὰρ θεὸς βλέπει σε πλησίον παρών . θεὸς ἐγγίζων ἐγώ εἰμι καὶ οὐχὶ θεὸς πόρρωθεν · ἢ ποιήσει τι ἄνθρωπος ἐν κρυφαίοις καὶ οὐχὶ ὄψομαι αὐτόν ; διὰ Ἱερεμίου φησίν .
Lemmas: ναί μήν διά ὁ Ἠσαΐας ὁ πνεῦμα κράζω τίς ἐγώ πλῆθος ὁ θυσία ; λέγω κύριος · πλήρης εἰμί ὁλοκαύτωμα κριός καί στέαρ ἀρήν καί αἷμα ταῦρος οὐ βούλομαι καί μετά ὀλίγος ἐπάγω λούω , καθαρός γίγνομαι , ἀφαιρέω ὁ πονηρία ἀπό ὁ ψυχή σύ καί ὁ ἐπί οὗτος , Μένανδρος ὁ κωμικός αὐτός γράφω ὁ λέξις · εἰ τις δέ θυσία προσφέρω , ὦ Πάμφιλος , ταῦρος τις πλῆθος ἤ ἔριφος , ἤ νή Ζεύς ἕτερος τοιοῦτος , ἤ κατασκεύασμα , χρύσεος ποιέω χλαμύς ἤτοι πορφύρεος , ἤ διά ἐλέφας ἤ σμάραγδος ζῴδιον , εὔνους νομίζω ὁ θεός καθίστημι , πλανάω ἐκεῖνος καί φρήν κοῦφος ἔχω . δέω γάρ ὁ ἀνήρ χρήσιμος φύω , μή παρθένος φθείρω καί μοιχάω , κλέπτω καί σφάζω χρῆμα χάριν · μηδέ ῥαφίς ἔναμμα ἐπιθυμέω , φίλος · ὁ γάρ θεός βλέπω σύ πλησίον πάρειμι . θεός ἐγγίζω ἐγώ εἰμί καί οὐ θεός πρόσωθεν · ἤ ποιέω τις ἄνθρωπος ἐν κρυφαῖος καί οὐ ὁράω αὐτός ; διά Ἱερεμίας φημί .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.120
Καὶ πάλιν ὁ Μένανδρος παραφράζων τὴν γραφὴν ἐκείνην θύσατε θυσίαν δικαιοσύνης καὶ ἐλπίσατε ἐπὶ κύριον ὧδέ πως γράφει · μηδὲ βελόνης , ὦ φίλτατε , ἐπιθυμήσῃς ποτὲ ἀλλοτρίας · ὁ γὰρ θεὸς δικαίοις ἔργοις ἥδεται καὶ οὐκ ἀδίκοις , πονοῦντα δὲ ἐᾷ τὸν ἴδιον ὑψῶσαι βίον , τὴν γῆν ἀροῦντα νύκτα καὶ τὴν ἡμέραν . θεῷ δὲ θῦε διὰ τέλους δίκαιος ὤν , μὴ λαμπρὸς ὢν ταῖς χλαμύσιν ὡς τῇ καρδίᾳ . † βροντῆς ἐὰν † ἀκούσῃς , μὴ φύγῃς , μηδὲν συνειδὼς αὐτὸς αὑτῷ , δέσποτα · ὁ γὰρ θεὸς βλέπει σε πλησίον παρών . ἔτι σοῦ λαλοῦντος , φησὶν ἡ γραφή , ἐρῶ · ἰδοὺ πάρειμι .
Lemmas: καί πάλιν ὁ Μένανδρος παραφράζω ὁ γραφή ἐκεῖνος θύω θυσία δικαιοσύνη καί ἐλπίζω ἐπί κύριος ὧδε πως γράφω · μηδέ ῥαφίς , ὦ φίλος , ἐπιθυμέω ποτέ ἀλλότριος · ὁ γάρ θεός δίκαιος ἔργον ἥδομαι καί οὐ ἄδικος , πονέω δέ ἐάω ὁ ἴδιος ὑψόω βίος , ὁ γῆ ἀρόω νύξ καί ὁ ἡμέρα . θεός δέ θύω διά τέλος δίκαιος εἰμί , μή λαμπρός εἰμί ὁ χλαμύς ὡς ὁ καρδία . † βροντή ἐάν † ἀκούω , μή φεύγω , μηδείς σύνοιδα αὐτός ἑαυτοῦ , δεσπότης · ὁ γάρ θεός βλέπω σύ πλησίον πάρειμι . ἔτι σύ λαλέω , φημί ὁ γραφή , λέγω · ἰδού πάρειμι .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.121
Δίφιλος πάλιν ὁ κωμικὸς τοιαῦτά τινα περὶ τῆς κρίσεως διαλέγεται · οἴει σὺ τοὺς θανόντας , ὦ Νικήρατε , τρυφῆς ἁπάσης μεταλαβόντας ἐν βίῳ , πεφευγέναι τὸ θεῖον ὡς λεληθότας ; ἔστιν Δίκης ὀφθαλμός , ὃς τὰ πάντα ὁρᾷ . καὶ γὰρ καθ’ Ἅιδην δύο τρίβους νομίζομεν · μίαν δικαίων , ἑτέραν δὲ ἀσεβῶν εἶναι ὁδόν . καί · εἰ τοὺς δύω καλύψει ἡ γῆ ( φησί ) τῷ παντὶ χρόνῳ , ἅρπαζε ἀπελθών , κλέπτε , ἀποστέρει , κύκα · μηδὲν πλανηθῇς · ἔστι καὶ ἐν Ἅιδου κρίσις · ἥνπερ ποιήσει θεὸς ὁ πάντων δεσπότης , οὗ τὸ ὄνομα φοβερὸν οὐδ’ ἂν ὀνομάσαιμι ἐγώ · ὃς τοῖς ἁμαρτάνουσι πρὸς μῆκος βίον δίδωσιν . Εἴ τις δὲ θνητῶν οἴεται τὸ ὑφ’ ἡμέραν κακόν τι πράσσων τοὺς θεοὺς λεληθέναι , δοκεῖ πονηρὰ καὶ δοκῶν ἁλίσκεται , ὅταν σχολὴν ἄγουσα τυγχάνῃ Δίκη . Ὁρᾶτε ὅσοι δοκεῖτε οὐκ εἶναι θεόν . ἔστιν γάρ , ἔστιν · εἰ δέ τις πράττει καλῶς , κακὸς πεφυκώς , τὸν χρόνον κερδαινέτω · χρόνῳ γὰρ οὗτος ὕστερον δώσει δίκην . συνᾴδει δὲ τούτοις ἡ τραγῳδία διὰ τῶνδε · ἔσται γάρ , ἔσται κεῖνος αἰῶνος χρόνος , ὅταν πυρὸς γέμοντα θησαυρὸν σχάσῃ χρυσωπὸς αἰθήρ , ἡ δὲ βοσκηθεῖσα φλὸξ ἅπαντα τἀπίγεια καὶ μετάρσια φλέξει μανεῖσα .
Lemmas: Δίφιλος πάλιν ὁ κωμικός τοιοῦτος τις περί ὁ κρίσις διαλέγω · οἴομαι σύ ὁ θνῄσκω , ὦ Νικήρατος , τρυφή ἅπας μεταλαμβάνω ἐν βίος , φεύγω ὁ θεῖος ὡς λανθάνω ; εἰμί Δίκη ὀφθαλμός , ὅς ὁ πᾶς ὁράω . καί γάρ κατά ᾍδης δύο τρίβος νομίζω · εἷς δίκαιος , ἕτερος δέ ἀσεβής εἰμί ὁδός . καί · εἰ ὁ δύο καλύπτω ὁ γῆ ( φημί ) ὁ πᾶς χρόνος , ἁρπάζω ἀπέρχομαι , κλέπτω , ἀποστερέω , κυκάω · μηδείς πλανάω · εἰμί καί ἐν ᾍδης κρίσις · ὅς ποιέω θεός ὁ πᾶς δεσπότης , ὅς ὁ ὄνομα φοβερός οὐδέ ἄν ὀνομάζω ἐγώ · ὅς ὁ ἁμαρτάνω πρός μῆκος βίος δίδωμι . εἰ τις δέ θνητός οἴομαι ὁ ὑπό ἡμέρα κακός τις πράσσω ὁ θεός λανθάνω , δοκέω πονηρός καί δοκέω ἁλίσκομαι , ὅταν σχολή ἄγω τυγχάνω Δίκη . ὁράω ὅσος δοκέω οὐ εἰμί θεός . εἰμί γάρ , εἰμί · εἰ δέ τις πράσσω καλός , κακός φύω , ὁ χρόνος κερδαίνω · χρόνος γάρ οὗτος ὕστερον δίδωμι δίκη . συνᾴδω δέ οὗτος ὁ τραγῳδία διά ὅδε · εἰμί γάρ , εἰμί ἐκεῖνος αἰών χρόνος , ὅταν πῦρ γέμω θησαυρός σχάζω χρυσωπός αἰθήρ , ὁ δέ βαοσκέω φλόξ ἅπας ἐπίγειος καί μετάρσιος φλέγω μαίνομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.122
καὶ μετ’ ὀλίγα αὖθις ἐπιφέρει · ἐπὰν δὲ ἐκλίπῃ τὸ πᾶν , φροῦδος μὲν ἔσται κυμάτων ἅπας βυθός , γῆ δὲ ἑδράνων ἔρημος , οὐδ’ ἀὴρ ἔτι πτερωτὰ φῦλα βαστάσει πυρουμένη , κἄπειτα σώσει πάντα ἃ πρόσθ ἀπώλεσεν . τὰ ὅμοια τούτοις κἀν τοῖς Ὀρφικοῖς εὑρήσομεν ὧδέ πως γεγραμμένα · πάντας γὰρ κρύψας αὖθις φάος ἐς πολυγηθὲς ἐξ ἱερῆς κραδίης ἀνενέγκατο , μέρμερα ῥέζων . ἢν δὲ ὁσίως καὶ δικαίως διαβιώσωμεν , μακάριοι μὲν ἐνταῦθα , μακαριώτεροι δὲ μετὰ τὴν ἐνθένδε ἀπαλλαγήν , οὐ χρόνῳ τινὶ τὴν εὐδαιμονίαν ἔχοντες , ἀλλὰ ἐν αἰῶνι ἀναπαύεσθαι δυνάμενοι , ἀθανάτοις ἄλλοισιν ὁμέστιοι , ἔν τε τραπέζαις ἐόντες ἀνδρείων ἀχέων ἀπόκληροι , ἀτειρεῖς , ἡ φιλόσοφος Ἐμπεδοκλέους λέγει ποιητική . οὐχ οὕτω τις μέγας ἔσται καὶ καθ’ Ἕλληνας ὡς ὑπερέχειν τὴν δίκην , οὐδὲ σμικρὸς ὡς λαθεῖν .
Lemmas: καί μετά ὀλίγος αὖθις ἐπιφέρω · ἐπάν δέ ἐκλείπω ὁ πᾶς , φροῦδος μέν εἰμί κῦμα ἅπας βυθός , γῆ δέ ἕδρανον ἐρῆμος , οὐδέ ἀήρ ἔτι πτερωτός φῦλον βαστάζω πυρόω , ἔπειτα σῴζω πᾶς ὅς πρόσθεν ἀπόλλυμι . ὁ ὅμοιος οὗτος ἐν ὁ Ὀρφεύς εὑρίσκω ὧδε πως γράφω · πᾶς γάρ κρύπτω αὖθις φάος εἰς πολυγηθής ἐκ ἱερός καρδία ἀναφέρω , μέρμερος ῥέζω . ἐάν δέ ὅσιος καί δίκαιος διαβιόω , μακάριος μέν ἐνταῦθα , μακάριος δέ μετά ὁ ἐνθένδε ἀπαλλαγή , οὐ χρόνος τις ὁ εὐδαιμονία ἔχω , ἀλλά ἐν αἰών ἀναπαύω δύναμαι , ἀθάνατος ἄλλος ὁμέστιος , ἐν τε τράπεζα εἰμί ἀνδρεῖος ἄχος ἀπόκληρος , ἀτειρής , ὁ φιλόσοφος Ἐμπεδοκλῆς λέγω ποιητικός . οὐ οὕτως τις μέγας εἰμί καί κατά Ἕλλην ὡς ὑπερέχω ὁ δίκη , οὐδέ μικρός ὡς λανθάνω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.123
ὁ δὲ αὐτὸς Ὀρφεὺς καὶ ταῦτα λέγει · εἰς δὲ λόγον θεῖον βλέψας τούτῳ προσέδρευε , ἰθύνων κραδίης νοερὸν κύτος · εὖ δ’ ἐπίβαινε ἀτραπιτοῦ , μοῦνον δ’ ἐσόρα κόσμοιο ἄνακτα ἀθάνατον . αὖθίς τε περὶ τοῦ θεοῦ , ἀόρατον αὐτὸν λέγων , μόνῳ γνωσθῆναι ἑνί τινί φησι τὸ γένος Χαλδαίῳ , εἴτε τὸν Ἀβραὰμ λέγων τοῦτον εἴτε καὶ τὸν υἱὸν τὸν αὐτοῦ , διὰ τούτων · εἰ μὴ μουνογενής τις ἀπορρὼξ φύλου ἄνωθεν Χαλδαίων · ἴδρις γὰρ ἔην ἄστροιο πορείης , καὶ σφαίρης κίνημ’ ἀμφὶ χθόνα ὡς περιτέλλει κυκλοτερὲς ἐν ἴσῳ τε κατὰ σφέτερον κνώδακα , πνεύματα δ’ ἡνιοχεῖ περί τ’ ἠέρα καὶ περὶ χεῦμα .
Lemmas: ὁ δέ αὐτός Ὀρφεύς καί οὗτος λέγω · εἰς δέ λόγος θεῖος βλέπω οὗτος προσεδρεύω , ἰθύνω καρδία νοερός κύτος · εὖ δέ ἐπιβαίνω ἀτραπός , μόνος δέ εἰσοράω κόσμος ἄναξ ἀθάνατος . αὖθις τε περί ὁ θεός , ἀόρατος αὐτός λέγω , μόνος γιγνώσκω εἷς τις φημί ὁ γένος Χαλδαῖος , εἴτε ὁ Ἀβραάμ λέγω οὗτος εἴτε καί ὁ υἱός ὁ αὐτός , διά οὗτος · εἰ μή μονογενής τις ἀπορρώξ φῦλον ἄνωθεν Χαλδαῖος · ἴδρις γάρ εἰμί ἄστρον πορεία , καί σφαῖρα κίνημα ἀμφί χθών ὡς περιτέλλομαι κυκλοτερής ἐν ἴσος τε κατά σφέτερος κνώδαξ , πνεῦμα δέ ἡνιοχέω περί τε ἀήρ καί περί χεῦμα .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.124
εἶτα οἷον παραφράζων τὸ ὁ οὐρανός μοι θρόνος , ἡ δὲ γῆ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν μου ἐπιφέρει · αὐτὸς δ’ αὖ μέγαν αὖτις ἐπ’ οὐρανὸν ἐστήρικται χρυσέῳ εἰνὶ θρόνῳ , γαίη δ’ ὑπὸ ποσσὶ βέβηκεν . χεῖρα δὲ δεξιτερὴν περὶ τέρμασιν ὠκεανοῖο ἐκτέτακεν , ὀρέων δὲ τρέμει βάσις ἔνδοθι θυμῷ οὐδὲ φέρειν δύναται κρατερὸν μένος . ἔστι δὲ πάντῃ αὐτὸς ἐπουράνιος καὶ ἐπὶ χθονὶ πάντα τελευτᾷ , ἀρχὴν αὐτὸς ἔχων καὶ μέσσην ἠδὲ τελευτήν . ἄλλως οὐ θεμιτόν σε λέγειν · τρομέω δέ τε γυῖα ἐν νόῳ . ἐξ ὑπάτου κραίνει , καὶ τὰ ἐπὶ τούτοις . διὰ γὰρ τούτων δεδήλωκεν πάντα ἐκεῖνα τὰ προφητικά · ἐὰν ἀνοίξῃς τὸν οὐρανόν , τρόμος λήψεται ἀπὸ σοῦ ὄρη καὶ τακήσεται , ὡς ἀπὸ προσώπου πυρὸς τήκεται κηρός ·
Lemmas: εἶτα οἷος παραφράζω ὁ ὁ οὐρανός ἐγώ θρόνος , ὁ δέ γῆ ὑποπόδιον ὁ πούς ἐγώ ἐπιφέρω · αὐτός δέ αὖ μέγας αὖθις ἐπί οὐρανός στηρίζω χρύσεος ἐν θρόνος , γῆ δέ ὑπό πούς βαίνω . χείρ δέ δεξιτερός περί τέρμα ὠκεανός ἐκτείνω , ὄρος δέ τρέμω βάσις ἔνδοθι θυμός οὐδέ φέρω δύναμαι κρατερός μένος . εἰμί δέ πάντῃ αὐτός ἐπουράνιος καί ἐπί χθών πᾶς τελευτάω , ἀρχή αὐτός ἔχω καί μέσος ἠδέ τελευτή . ἄλλος οὐ θεμιτός σύ λέγω · τρομέω δέ τε γυῖον ἐν νόος . ἐκ ὕπατος κραίνω , καί ὁ ἐπί οὗτος . διά γάρ οὗτος δηλόω πᾶς ἐκεῖνος ὁ προφητικός · ἐάν ἀνοίγνυμι ὁ οὐρανός , τρόμος λαμβάνω ἀπό σύ ὄρος καί τήκω , ὡς ἀπό πρόσωπον πῦρ τήκω κηρός ·
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.125
καὶ τὰ διὰ Ἡσαΐου τίς ἐμέτρησεν τὸν οὐρανὸν σπιθαμῇ καὶ πᾶσαν τὴν γῆν δρακί ; πάλιν ὅταν εἴπῃ · αἰθέρος ἠδ’ Ἀίδου , πόντου γαίης τε τύραννε , ὅς βρονταῖς σείεις βριαρὸν δόμον Οὐλύμποιο · δαίμονες ὃν φρίσσουσι , θεῶν δὲ δέδοικεν ὅμιλος · ᾧ Μοῖραι πείθονται , ἀμείλικτοί περ ἐοῦσαι · ἄφθιτε , μητροπάτωρ , οὗ θυμῷ πάντα δονεῖται · ὃς κινεῖς ἀνέμους , νεφέλῃσι δὲ πάντα καλύπτεις , πρηστῆρσι σχίζων πλατὺν αἰθέρα · σὴ μὲν ἐν ἄστροις τάξις , ἀναλλάκτοισιν ἐφημοσύναιςι τρέχουσα · σῷ δὲ θρόνῳ πυρόεντι παρεστᾶσιν πολύμοχθοι ἄγγελοι , οἷσι μέμηλε βροτοῖς ὡς πάντα τελεῖται · σὸν μὲν ἔαρ λάμπει νέον ἄνθεσι πορφυρέοισιν · σὸς χειμὼν ψυχραῖσιν ἐπερχόμενος νεφέλαισιν · σάς ποτε βακχευτὴς Βρόμιος διένειμεν ὀπώρας .
Lemmas: καί ὁ διά Ἠσαΐας τίς μετρέω ὁ οὐρανός σπιθαμή καί πᾶς ὁ γῆ δράξ ; πάλιν ὅταν λέγω · αἰθήρ ἠδέ ᾍδης , πόντος γῆ τε τύραννος , ὅς βροντή σείω βριαρός δόμος Ὄλυμπος · δαίμων ὅς φρίσσω , θεός δέ δείδω ὅμιλος · ὅς Μοῖρα πείθω , ἀμείλικτος περ εἰμί · ἄφθιτος , μητροπάτωρ , ὅς θυμός πᾶς δονέω · ὅς κινέω ἄνεμος , νεφέλη δέ πᾶς καλύπτω , πρηστήρ σχίζω πλατύς αἰθήρ · σός μέν ἐν ἄστρον τάξις , ἀνάλλακτος ἐφημοσύνη τρέχω · σός δέ θρόνος πυρόεις παρίστημι πολύμοχθος ἄγγελος , ὅς μέλω βροτός ὡς πᾶς τελέω · σός μέν ἔαρ λάμπω νέος ἄνθος πορφύρεος · σός χειμών ψυχρός ἐπέρχομαι νεφέλη · σός ποτέ Βακχευτής Βρόμιος διανέμω ὀπώρα .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.126
εἶτα ἐπιφέρει , ῥητῶς παντοκράτορα ὀνομάζων τὸν θεόν · ἄφθιτον , ἀθάνατον , ῥητὸν μόνον ἀθανάτοισιν . ἐλθέ , μέγιστε θεῶν πάντων , κρατερῇ σὺν ἀνάγκῃ , φρικτός , ἀήττητος , μέγας , ἄφθιτος , ὃν στέφει αἰθήρ . διὰ μὲν τοῦ μητροπάτωρ οὐ μόνον τὴν ἐκ μὴ ὄντων γένεσιν ἐμήνυσεν , δέδωκεν δὲ ἀφορμὰς τοῖς τὰς προβολὰς εἰσάγουσι τάχα καὶ σύζυγον νοῆσαι τοῦ θεοῦ · παραφράζει δὲ ἐκείνας τὰς προφητικὰς γραφάς , τήν τε διὰ Ὠσηὲ ἐγὼ στερεῶν βροντὴν καὶ κτίζων πνεῦμα , οὗ αἱ χεῖρες τὴν στρατιὰν τοῦ οὐρανοῦ ἐθεμελίωσαν , καὶ τὴν διὰ Μωυσέως · ἴδετε · ἴδετε , ὅτι ἐγώ εἰμι , καὶ οὐκ ἔστι θεὸς ἕτερος πλὴν ἐμοῦ · ἐγὼ ἀποκτενῶ καὶ ζῆν ποιήσω · πατάξω κἀγὼ ἰάσομαι · καὶ οὐκ ἔστιν ὃς ἐξελεῖται ἐκ τῶν χειρῶν μου . αὐτὸς δὲ ἐξ ἀγαθοῖο κακὸν θνητοῖσι φυτεύει καὶ πόλεμον κρυόεντα καὶ ἄλγεα δακρυόεντα κατὰ τὸν Ὀρφέα .
Lemmas: εἶτα ἐπιφέρω , ῥητός παντοκράτωρ ὀνομάζω ὁ θεός · ἄφθιτος , ἀθάνατος , ῥητός μόνος ἀθάνατος . ἔρχομαι , μέγας θεός πᾶς , κρατερός σύν ἀνάγκη , φρικτός , ἀήσσητος , μέγας , ἄφθιτος , ὅς στέφω αἰθήρ . διά μέν ὁ μητροπάτωρ οὐ μόνος ὁ ἐκ μή εἰμί γένεσις μηνύω , δίδωμι δέ ἀφορμή ὁ ὁ προβολή εἰσάγω τάχα καί σύζυγος νοέω ὁ θεός · παραφράζω δέ ἐκεῖνος ὁ προφητικός γραφή , ὁ τε διά Ὠσηέ ἐγώ στερεόω βροντή καί κτίζω πνεῦμα , ὅς ὁ χείρ ὁ στρατιά ὁ οὐρανός θεμελιόω , καί ὁ διά Μωϋσῆς · ὁράω · ὁράω , ὅτι ἐγώ εἰμί , καί οὐ εἰμί θεός ἕτερος πλήν ἐγώ · ἐγώ ἀποκτείνω καί ζάω ποιέω · πατάσσω ἐγώ ἰάομαι · καί οὐ εἰμί ὅς ἐξαιρέω ἐκ ὁ χείρ ἐγώ . αὐτός δέ ἐκ ἀγαθός κακός θνητός φυτεύω καί πόλεμος κρυόεις καί ἄλγος δακρυόεις κατά ὁ Ὀρφεύς .