clemens-alexandrinus.stromata 6.4.38
Καὶ τὰ μὲν Αἰγυπτίων ὡς ἐν βραχεῖ φάναι τοιαῦτα · Ἰνδῶν δὲ ἡ φιλοσοφία καὶ αὐτῶν διαβεβόηται . Ἀλέξανδρος γοῦν ὁ Μακεδὼν δέκα λαβὼν Ἰνδῶν γυμνοσοφιστὰς τοὺς δοκοῦντας ἀρίστους εἶναι καὶ βραχυλογωτάτους προβλήματα αὐτοῖς προὔθηκε , τὸν μὴ ἀποκρινόμενον εὐστόχως ἀνελεῖν ἀπειλήσας , ἕνα δὲ τὸν πρεσβύτατον αὐτῶν ἐπικρίνειν κελεύσας . ὁ μὲν οὖν πρῶτος ἐξετασθείς , πότερον οἴεται τοὺς ζῶντας εἶναι πλείονας ἢ τοὺς τεθνεῶτας , τοὺς ζῶντας ἔφη · οὐ γὰρ εἶναι τοὺς τεθνεῶτας . ὁ δεύτερος δέ , πότερον τὴν γῆν ἢ τὴν θάλασσαν μείζονα θηρία τρέφειν , τὴν γῆν ἔφη · ταύτης γὰρ μέρος εἶναι τὴν θάλασσαν . ὁ δὲ τρίτος , ποῖόν ἐστι τῶν ζῴων πανουργότατον , ὃ μέχρι νῦν οὐκ ἐγνώσθη , εἶπεν , ἄνθρωπος . ὁ δὲ τέταρτος ἀνακρινόμενος , τίνι λογισμῷ τὸν Σάββαν ἀπέστησαν ἄρχοντα αὐτῶν ὄντα , ἀπεκρίθη · καλῶς ζῆν βουλόμενοι αὐτὸν ἢ καλῶς ἀποθανεῖν . ὁ δὲ πέμπτος ἐρωτηθείς , πότερον οἴεται τὴν ἡμέραν πρότερον ἢ τὴν νύκτα γεγονέναι , εἶπεν · ἡ νὺξ ἡμέρᾳ μιᾷ · τῶν γὰρ ἀπόρων ἐρωτήσεων ἀνάγκη καὶ τὰς ἀποκρίσεις ἀπόρους εἶναι . ὁ δὲ ἕκτος ἐρωτηθείς , πῶς ἄν τις φιληθείη μάλιστα , ἂν κράτιστος ὤν , ἔφη , μὴ φοβερὸς ᾖ . ὁ δὲ ἕβδομος ἐρωτηθείς , πῶς ἄν τις ἐξ ἀνθρώπων γένοιτο θεός , εἰ πράξειεν , εἶπεν , ἃ πρᾶξαι ἄνθρωπον μὴ δυνατόν ἐστιν . ὁ δὲ ὄγδοος ἐρωτηθείς , τί ἰσχυρότερον , ζωὴ ἢ θάνατος , ζωή , ἔφη , τοσαῦτα κακὰ φέρουσα . ὁ δὲ ἔνατος ἐξετασθείς , μέχρι τίνος ἀνθρώπῳ καλῶς ἔχει ζῆν , μέχρι οὗ , ἔφη , μὴ νομίζῃ τὸ τεθνάναι τοῦ ζῆν ἄμεινον . κελεύσαντος δὲ τοῦ Ἀλεξάνδρου καὶ τὸν δέκατον εἰπεῖν τι ( δικαστὴς γὰρ ἦν ) , ἕτερος , ἔφη , ἑτέρου χεῖρον εἶπεν . τοῦ δὲ Ἀλεξάνδρου φήσαντος · οὐκοῦν καὶ σὺ πρῶτος ἀποθανῇ τοιαῦτα κρίνων ; καὶ πῶς ἄν , εἶπεν , βασιλεῦ , ἀληθὴς εἴης , φήσας πρῶτον ἀποκτεῖναι τὸν ἀποκρινάμενον κάκιστα ;
Lemmas: καί ὁ μέν Αἰγύπτιος ὡς ἐν βραχύς φημί τοιοῦτος · Ἰνδός δέ ὁ φιλοσοφία καί αὐτός διαβοάω . Ἀλέξανδρος γοῦν ὁ Μακεδών δέκα λαμβάνω Ἰνδός γυμνοσοφισταί ὁ δοκέω ἀγαθός εἰμί καί βραχύλογος πρόβλημα αὐτός προτίθημι , ὁ μή ἀποκρίνω εὔστοχος ἀναιρέω ἀπειλέω , εἷς δέ ὁ πρέσβυς αὐτός ἐπικρίνω κελεύω . ὁ μέν οὖν πρῶτος ἐξετάζω , πότερος οἴομαι ὁ ζάω εἰμί πολύς ἤ ὁ θνῄσκω , ὁ ζάω φημί · οὐ γάρ εἰμί ὁ θνῄσκω . ὁ δεύτερος δέ , πότερος ὁ γῆ ἤ ὁ θάλασσα μέγας θηρίον τρέφω , ὁ γῆ φημί · οὗτος γάρ μέρος εἰμί ὁ θάλασσα . ὁ δέ τρίτος , ποῖος εἰμί ὁ ζῷον πάνουργος , ὅς μέχρι νῦν οὐ γιγνώσκω , λέγω , ἄνθρωπος . ὁ δέ τέταρτος ἀνακρίνω , τίς λογισμός ὁ Σάββη ἀφίστημι ἄρχων αὐτός εἰμί , ἀποκρίνω · καλός ζάω βούλομαι αὐτός ἤ καλός ἀποθνῄσκω . ὁ δέ πέμπτος ἐρωτάω , πότερος οἴομαι ὁ ἡμέρα πρότερος ἤ ὁ νύξ γίγνομαι , λέγω · ὁ νύξ ἡμέρα εἷς · ὁ γάρ ἄπορος ἐρώτησις ἀνάγκη καί ὁ ἀπόκρισις ἄπορος εἰμί . ὁ δέ ἕκτος ἐρωτάω , πῶς ἄν τις φιλέω μάλα , ἐάν κρατύς εἰμί , φημί , μή φοβερός εἰμί . ὁ δέ ἕβδομος ἐρωτάω , πῶς ἄν τις ἐκ ἄνθρωπος γίγνομαι θεός , εἰ πράσσω , λέγω , ὅς πράσσω ἄνθρωπος μή δυνατός εἰμί . ὁ δέ ὄγδοος ἐρωτάω , τίς ἰσχυρός , ζωή ἤ θάνατος , ζωή , φημί , τοσοῦτος κακός φέρω . ὁ δέ ἔνατος ἐξετάζω , μέχρι τίς ἄνθρωπος καλός ἔχω ζάω , μέχρι ὅς , φημί , μή νομίζω ὁ θνῄσκω ὁ ζάω ἀγαθός . κελεύω δέ ὁ Ἀλέξανδρος καί ὁ δέκατος λέγω τις ( δικαστής γάρ εἰμί ) , ἕτερος , φημί , ἕτερος κακός λέγω . ὁ δέ Ἀλέξανδρος φημί · οὐκοῦν καί σύ πρῶτος ἀποθνῄσκω τοιοῦτος κρίνω ; καί πῶς ἄν , λέγω , βασιλεύς , ἀληθής εἰμί , φημί πρῶτος ἀποκτείνω ὁ ἀποκρίνω κακός ;