ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 7.3.20
ἀλλ᾿ οὐδὲ αὐτοὶ οὐδὲ οἱ λόγοι οἱ πειστικοὶ ἐπιπόλαιοι ὄντες ἐπιστημονικὴν τῆς ἀληθείας διαμονὴν παράσχοιεν ἄν . φιλοσοφία δὲ ἡ Ἑλληνικὴ οἷον προκαθαίρει καὶ προεθίζει τὴν ψυχὴν εἰς παραδοχὴν πίστεως , ἐφ᾿ ᾗ τὴν γνῶσιν ἐποικοδομεῖ ἡ ἀλήθεια . Οὗτός ἐστιν , οὗτος ὁ ἀθλητὴς ἀληθῶς ὁ ἐν τῷ μεγάλῳ σταδίῳ . τῷ καλῷ κόσμῳ , τὴν ἀληθινὴν νίκην κατὰ πάντων στεφανούμενος τῶν παθῶν . ὅ τε γὰρ ἀγωνοθέτης ὁ παντοκράτωρ θεός , ὅ τε βραβευτὴς ὁ μονογενὴς υἱὸς τοῦ θεοῦ , θεαταὶ δὲ ἄγγελοι καὶ θεοί . καὶ τὸ παγκράτιον τὸ πάμμαχον » οὐ πρὸς αἷμα καὶ σάρκα « , ἀλλὰ τὰς διὰ σαρκῶν ἐνεργούσας » πνευματικὰς ἐξουσίας « ἐμπαθῶν παθῶν . τούτων περιγινόμενος τῶν μεγάλων ἀνταγωνισμάτων . καὶ οἶον ἄθλους τινὰς τοῦ πειράζοντος ἐπαρτῶντος καταγωνισάμενος , ἐκράτησε τῆς ἀθανασίας · ἀπαραλόγιστος γὰρ ἡ τοῦ θεοῦ ψῆφος εἰς τὸ δικαιότατον κρῖμα . κέκληται μὲν οὖν ἐπὶ τὸ ἀγώνισμα τὸ θέατρον , παγκρατιάζουσι δὲ εἰς τὸ στάδιον οἱ ἀθληταί · καὶ δὴ ἐκ τούτων περιγίνεται ὁ πειθήνιος τῷ ἀλείπτῃ γενόμενος . πᾶσι γὰρ πάντα ἴσα κεῖται παρὰ τοῦ θεοῦ καὶ ἔστιν αὐτὸς ἀμεμφής , ἑλεῖται δὲ ὁ δυνάμενος καὶ ὁ βουληθεὶς ἰσχύσει · ταύτῃ καὶ τὸν νοῦν εἰλήφαμεν , ἵνα εἰδῶμεν ὃ ποιοῦμεν , καὶ τὸ » γνῶθι σαυτὸν « ἐνταῦθα , εἰδέναι ἐφ᾿ ᾧ γεγόναμεν . γεγόναμεν δὲ ἐπὶ τῷ εἶναι πειθήνιοι ταῖς ἐντολαῖς , εἰ τὸ βούλεσθαι σῴζεσθαι ἑλοίμεθα . αὕτη που ἡ Ἀδράστεια , καθ᾿ ἣν οὐκ ἔστι διαδρᾶναι τὸν θεόν .
Lemmas: ἀλλά οὐδέ αὐτός οὐδέ ὁ λόγος ὁ πειστικός ἐπιπόλαιος εἰμί ἐπιστημονικός ὁ ἀλήθεια διαμονή παρέχω ἄν . φιλοσοφία δέ ὁ Ἑλληνικός οἷος προκαθαίρω καί προεθίζω ὁ ψυχή εἰς παραδοχή πίστις , ἐπί ὅς ὁ γνῶσις ἐποικοδομέω ὁ ἀλήθεια . οὗτος εἰμί , οὗτος ὁ ἀθλητής ἀληθής ὁ ἐν ὁ μέγας στάδιον . ὁ καλός κόσμος , ὁ ἀληθινός νίκη κατά πᾶς στεφανόω ὁ πάθος . ὁ τε γάρ ἀγωνοθέτης ὁ παντοκράτωρ θεός , ὁ τε βραβεύς ὁ μονογενής υἱός ὁ θεός , θεατής δέ ἄγγελος καί θεός . καί ὁ παγκράτιον ὁ πάμμαχος » οὐ πρός αἷμα καί σάρξ « , ἀλλά ὁ διά σάρξ ἐνεργέω » πνευματικός ἐξουσία « ἐμπαθέω πάθος . οὗτος περιγίγνομαι ὁ μέγας ἀνταγωνῖσμα . καί οἷος ἆθλος τις ὁ πειράω ἐπαρτάω καταγωνίζομαι , κρατέω ὁ ἀθανασία · ἀπαραλόγιστος γάρ ὁ ὁ θεός ψῆφος εἰς ὁ δίκαιος κρῖμα . καλέω μέν οὖν ἐπί ὁ ἀγώνισμα ὁ θέατρον , παγκρατιάζω δέ εἰς ὁ στάδιον ὁ ἀθλητής · καί δή ἐκ οὗτος περιγίγνομαι ὁ πειθήνιος ὁ ἀλείπτης γίγνομαι . πᾶς γάρ πᾶς ἴσος κεῖμαι παρά ὁ θεός καί εἰμί αὐτός ἀμεμφής , αἱρέω δέ ὁ δύναμαι καί ὁ βούλομαι ἰσχύω · ταύτῃ καί ὁ νόος λαμβάνω , ἵνα οἶδα ὅς ποιέω , καί ὁ » γιγνώσκω σεαυτοῦ « ἐνταῦθα , οἶδα ἐπί ὅς γίγνομαι . γίγνομαι δέ ἐπί ὁ εἰμί πειθήνιος ὁ ἐντολή , εἰ ὁ βούλομαι σῴζω αἱρέω . οὗτος που ὁ Ἀδράστεια , κατά ὅς οὐ εἰμί διαδιδράσκω ὁ θεός .
clemens-alexandrinus.stromata 7.3.21
Τὸ ἄρα ἀνθρώπειον ἔργον εὐπείθεια θεῷ σωτηρίαν κατηγγελκότι ποικίλην δι᾿ ἐντολῶν , εὐαρέστησις δὲ ὁμολογία . ὁ μὲν γὰρ εὐεργέτης προκατάρχει τῆς εὐποιίας , ὁ δὲ μετὰ τῶν δεόντων λογισμῶν παραδεξάμενος προθύμως καὶ φυλάξας τὰς ἐντολὰς πιστὸς οὗτος , ὁ δὲ καὶ εἰς δύναμιν ἀμειβόμενος δι᾿ ἀγάπης τὴν εὐποιίαν ἤδη φίλος . μία δὲ ἀμοιβὴ κυριωτάτη παρὰ ἀνθρώπων , ταῦτα δρᾶν ἅπερ ἀρεστὰ τῷ θεῷ · καὶ καθάπερ ἂν ἰδίου γεννήματος καὶ κατά τι συγγενοῦς ἀποτελέσματος ὁ διδάσκαλος καὶ σωτὴρ ἀναδέχεται τὰς ὠφελείας τε καὶ ἐπανορθώσεις τῶν ἀνθρώπων εἰς ἰδίαν χάριν τε καὶ τιμήν , [ καθάπερ καὶ τὰς εἰς τοὺς πεπιστευκότας αὐτῷ βλάβας ἰδίας ἀχαριστίας τε καὶ ἀτιμίας ἡγούμενος . ( τίς γὰρ ἄλλη ἅπτοιτ᾿ ἂν ἀτιμία θεοῦ ; ) διόπερ ἄλλην τοσοῦδε οὐδὲ ἔστιν ἀμοιβὴν κατ᾿ ἀξίαν σωτηρίας ἀποδιδόναι πρὸς τὴν παρὰ τοῦ κυρίου ὠφέλειαν . ὡς δὲ οἱ τὰ κτήματα κακοῦντες τοὺς δεσπότας ὑβρίζουσι , καὶ ὡς οἱ τοὺς στρατιώτας τὸν τούτων ἡγούμενον , οὕτως τοῦ κυρίου ἐστὶν ἀνεπιστρεψία ἡ περὶ τοὺς καθωσιωμένους αὐτῷ κάκωσις . ὅνπερ γὰρ τρόπον ὁ ἥλιος οὐ μόνον τὸν οὐρανὸν καὶ τὸν ὅλον κόσμον φωτίζει γῆν τε καὶ θάλασσαν ἐπιλάμπων , ἀλλὰ καὶ διὰ θυρίδων καὶ μικρᾶς ὀπῆς πρὸς τοὺς μυχαιτάτους οἴκους ἀποστέλλει τὴν αὐγήν , οὕτως ὁ λόγος πάντῃ κεχυμένος καὶ τὰ σμικρότατα τῶν τοῦ βίου πράξεων ἐπιβλέπει .
Lemmas: ὁ ἄρα ἀνθρώπειος ἔργον εὐπείθεια θεός σωτηρία καταγγέλλω ποικίλος διά ἐντολή , εὐαρέστησις δέ ὁμολογία . ὁ μέν γάρ εὐεργέτης προκατάρχομαι ὁ εὐποιΐα , ὁ δέ μετά ὁ δέω λογισμός παραδέχομαι πρόθυμος καί φυλάσσω ὁ ἐντολή πιστός οὗτος , ὁ δέ καί εἰς δύναμις ἀμείβω διά ἀγάπη ὁ εὐποιία ἤδη φίλος . εἷς δέ ἀμοιβή κύριος παρά ἄνθρωπος , οὗτος δράω ὅς ἀρεστός ὁ θεός · καί καθά ἄν ἴδιος γέννημα καί κατά τις συγγενής ἀποτέλεσμα ὁ διδάσκαλος καί σωτήρ ἀναδέχομαι ὁ ὠφέλεια τε καί ἐπανόρθωσις ὁ ἄνθρωπος εἰς ἴδιος χάρις τε καί τιμή , [ καθά καί ὁ εἰς ὁ πιστεύω αὐτός βλάβη ἴδιος ἀχαριστία τε καί ἀτιμία ἡγέομαι . ( τίς γάρ ἄλλος ἅπτω ἄν ἀτιμία θεός ; ) διόπερ ἄλλος τοσόσδε οὐδέ εἰμί ἀμοιβή κατά ἀξία σωτηρία ἀποδίδωμι πρός ὁ παρά ὁ κύριος ὠφέλεια . ὡς δέ ὁ ὁ κτῆμα κακόω ὁ δεσπότης ὑβρίζω , καί ὡς ὁ ὁ στρατιώτης ὁ οὗτος ἡγέομαι , οὕτως ὁ κύριος εἰμί ἀνεπιστρεψία ὁ περί ὁ καθοσιόομαι αὐτός κάκωσις . ὅς γάρ τρόπος ὁ ἥλιος οὐ μόνος ὁ οὐρανός καί ὁ ὅλος κόσμος φωτίζω γῆ τε καί θάλασσα ἐπιλάμπω , ἀλλά καί διά θυρίς καί μικρός ὀπή πρός ὁ μυχαίτατος οἶκος ἀποστέλλω ὁ αὐγή , οὕτως ὁ λόγος πάντῃ χέω καί ὁ μικρός ὁ ὁ βίος πρᾶξις ἐπιβλέπω .
clemens-alexandrinus.stromata 7.4.22
Ἕλληνες δὲ ὥσπερ ἀνθρωπομόρφους οὕτως καὶ ἀνθρωποπαθεῖς τοὺς θεοὺς ὑποτίθενται . καὶ καθάπερ τὰς μορφὰς αὐτῶν ὁμοίας ἑαυτοῖς ἕκαστοι διαζωγραφοῦσιν . ὥς φησιν ὁ Ξενοφάνης , » Αἰθίοπές τε μέλανας σιμούς τε Θρᾷκές τε πυρροὺς καὶ γλαυκούς « . οὕτως καὶ τὰς ψυχὰς ὁμοίους ἑαυτοῖς αὐτοὺς ἀναπλάττουσιν , αὐτίκα βάρβαροι [ οἱ ] μὲν θηριώδεις καὶ ἀγρίους τὰ ἤθη , ἡμερωτέρους δὲ Ἕλληνες , πλὴν ἐμπαθεῖς . διὸ ( ?? ) εὐλόγως τοῖς μὲν μοχθηροῖς φαύλας ἔχειν τὰς περὶ θεοῦ διανοήσεις ἀνάγκη , τοῖς δὲ σπουδαίοις ἀρίστας . καὶ διὰ τοῦτο ὁ τῷ ὄντι » βασιλικὸς τὴν ψυχὴν « καὶ γνωστικὸς οὗτος καὶ θεοσεβὴς καὶ ἀδεισιδαίμων [ ὤν ] . τίμιον , σεμνόν , μεγαλοπρεπῆ , εὐποιητικόν , εὐεργετικόν , ἁπάντων ἀρχηγὸν ἀγαθῶν , κακῶν δὲ ἀναίτιον μόνον εἶναι τὸν μόνον θεὸν πεπεισμένος . καὶ περὶ μὲν τῆς Ἑλληνικῆς δεισιδαιμονίας ἱκανῶς , οἶμαι . ἐν τῷ Προτρεπτικῷ ἐπιγραφομένῳ ἡμῖν λόγῳ παρεστήσαμεν κατακόρως τῇ κατεπειγούσῃ συγκαταχρώμενοι ἱστορίᾳ . οὔκουν χρὴ » αὖθις τὰ ἀριδήλως εἰρημένα μυθολογεῖν « .
Lemmas: Ἕλλην δέ ὥσπερ ἀνθρωπόμορφος οὕτως καί ἀνθρωποπαθής ὁ θεός ὑποτίθημι . καί καθά ὁ μορφή αὐτός ὅμοιος ἑαυτοῦ ἕκαστος διαζωγραφέω . ὡς φημί ὁ Ξενοφάνης , » Αἰθίοψ τε μέλας σιμός τε Θρᾷξ τε πυρρός καί γλαυκός « . οὕτως καί ὁ ψυχή ὅμοιος ἑαυτοῦ αὐτός ἀναπλάσσω , αὐτίκα βάρβαρος [ ὁ ] μέν θηριώδης καί ἄγριος ὁ ἦθος , ἥμερος δέ Ἕλλην , πλήν ἐμπαθής . διό ( ?? ) εὔλογος ὁ μέν μοχθηρός φαῦλος ἔχω ὁ περί θεός διανόησις ἀνάγκη , ὁ δέ σπουδαῖος ἀγαθός . καί διά οὗτος ὁ ὁ εἰμί » βασιλικός ὁ ψυχή « καί γνωστικός οὗτος καί θεοσεβής καί ἀδεισιδαίμων [ εἰμί ] . τίμιος , σεμνός , μεγαλοπρεπής , εὐποιητικός , εὐεργετικός , ἅπας ἀρχηγός ἀγαθός , κακός δέ ἀναίτιος μόνος εἰμί ὁ μόνος θεός πείθω . καί περί μέν ὁ Ἑλληνικός δεισιδαιμονία ἱκανός , οἴομαι . ἐν ὁ Προτρεπτικός ἐπιγράφω ἐγώ λόγος παρίστημι κατάκορος ὁ κατεπείγω συγκαταχράω ἱστορία . οὔκουν χρή » αὖθις ὁ ἀρίδηλος λέγω μυθολογέω « .
clemens-alexandrinus.stromata 7.4.23
ὅσον δὲ ἐπισημήνασθαι κατὰ τὸν τόπον γενομένους ὀλίγα ἐκ πολλῶν . ἀπόχρη καὶ τάδε εἰς ἔνδειξιν τοῦ ἀθέους παραστῆσαι τοὺς τοῖς κακίστοις ἀνθρώποις τὸ θεῖον ἀπεικάζοντας . ἤτοι γὰρ βλάπτονται πρὸς ἀνθρώπων αὐτοῖς οἱ θεοὶ καὶ χείρους τῶν ἀνθρώπων ὑφ᾿ ἡμῶν βλαπτόμενοι δείκνυνται , ἢ εἰ μὴ τοῦτο , πῶς ἐφ᾿ οἷς οὐ βλάπτονται . καθάπερ ὀξύχολον γραΐδιον εἰς ὀργὴν ἐρεθιζόμενον , ἐκπικραίνονται , ᾗ φασι τὴν Ἄρτεμιν δι᾿ Οἰνέα Αἰτωλοῖς ὀργισθῆναι . πῶς γὰρ οὐκ ἐλογίσατο θεὸς οὖσα ὡς οὐ καταφρονήσας ὁ Οἰνεύς , ἀλλ᾿ ἤτοι λαθόμενος ἢ ὡς τεθυκὼς ἠμέλησεν ; εὖ δὲ καὶ ἡ Αὔγη δικαιολογουμένη πρὸς τὴν Ἀθηνᾶν ἐπὶ τῷ χαλεπαίνειν αὐτῇ τετοκυίᾳ ἐν τῷ ἱερῷ λέγει · σκῦλα μὲν βροτοφθόρα χαίρεις ὁρῶσα καὶ νεκρῶν ἐρείπια , καὶ οὐ μιαρά σοι ταῦτ᾿ ἔστιν · εἰ δ᾿ ἐγὼ τεκον , δεινὸν τόδ᾿ ἡγῇ · καίτοι καὶ τὰ ἄλλα ζῷα ἐν τοῖς ἱεροῖς τίκτοντα οὐδὲν ἀδικεῖ .
Lemmas: ὅσος δέ ἐπισημαίνω κατά ὁ τόπος γίγνομαι ὀλίγος ἐκ πολύς . ἀποχράω καί ὅδε εἰς ἔνδειξις ὁ ἄθεος παρίστημι ὁ ὁ κακός ἄνθρωπος ὁ θεῖος ἀπεικάζω . ἤτοι γάρ βλάπτω πρός ἄνθρωπος αὐτός ὁ θεός καί κακός ὁ ἄνθρωπος ὑπό ἐγώ βλάπτω δείκνυμι , ἤ εἰ μή οὗτος , πῶς ἐπί ὅς οὐ βλάπτω . καθά ὀξύχολος γραΐδιον εἰς ὀργή ἐρεθίζω , ἐκπικραίνω , ὅς φημί ὁ Ἄρτεμις διά Οἰνεύς Αἰτωλός ὀργίζω . πῶς γάρ οὐ λογίζομαι θεός εἰμί ὡς οὐ καταφρονέω ὁ Οἰνεύς , ἀλλά ἤτοι λανθάνω ἤ ὡς θύω ἀμελέω ; εὖ δέ καί ὁ Αὔγη δικαιολογέομαι πρός ὁ Ἀθήνη ἐπί ὁ χαλεπαίνω αὐτός τίκτω ἐν ὁ ἱερός λέγω · σκῦλον μέν βροτοφθόρος χαίρω ὁράω καί νεκρός ἐρείπιον , καί οὐ μιαρός σύ οὗτος εἰμί · εἰ δέ ἐγώ τίκτω , δεινός ὅδε ἡγέομαι · καίτοι καί ὁ ἄλλος ζῷον ἐν ὁ ἱερός τίκτω οὐδείς ἀδικέω .
clemens-alexandrinus.stromata 7.4.24
Εἰκότως τοίνυν δεισιδαίμονες περὶ τοὺς εὐοργήτους γινόμενοι πάντα σημεῖα ἡγοῦνται εἶναι τὰ συμβαίνοντα καὶ κακῶν αἴτια · ἐὰν μῦς διορύξῃ βωμὸν ὄντα πήλινον κἂν μηδὲν ἄλλο ἔχων διατράγῃ θύλακον , ἀλεκτρυὼν τρεφόμενος ἐὰν ἀπὸ ἑσπέρας ᾄσῃ , τιθέμενοι τοῦτο σημεῖόν τινος . Τοιοῦτόν τινα ἐν τῷ Δεισιδαίμονι ὁ Μένανδρος διακωμῳδεῖ · ἀγαθόν τι γένοιτό μοι , ὦ πολυτίμητοι θεοί , ὑποδούμενος τὸν ἱμάντα γὰρ τῆς δεξιᾶς ἐμβάδος διέρρηξα . Εἰκότως , ὦ φλήναφε · σαπρὸς γὰρ ἦν , σὺ δὲ σμικρολόγος οὐ θέλων καινὰς πρίασθαι . Χαρίεν τὸ τοῦ Ἀντιφῶντος · οἰωνισαμένου τινός , ὅτι κατέφαγεν ὗς τὰ δελφάκια , θεασάμενος αὐτὴν ὑπὸ λιμοῦ διὰ μικροψυχίαν τοῦ τρέφοντος κατισχναμένην , » χαῖρε « , εἶπεν , » ἐπὶ τῷ σημείῳ , ὅτι οὕτω πεινῶσα τὰ σὰ οὐκ ἔφαγεν τέκνα . « » Τί δὲ καὶ θαυμαστόν , εἰ ὁ μῦς « , φησὶν ὁ Βίων , » τὸν θύλακον διέτραγεν . οὐχ εὑρὼν ὅ τι φάγῃ ; τοῦτο γὰρ ἦν θαυμαστόν , εἰ . ὥσπερ Ἀρκεσίλαος παίζων ἐνεχείρει . τὸν μῦν ὁ θῦλαξ κατέφαγεν . «
Lemmas: ἔοικα τοίνυν δεισιδαίμων περί ὁ εὐόργητος γίγνομαι πᾶς σημεῖον ἡγέομαι εἰμί ὁ συμβαίνω καί κακός αἴτιος · ἐάν μῦς διορύσσω βωμός εἰμί πήλινος ἐάν μηδείς ἄλλος ἔχω διατρώγω θύλακος , ἀλεκτρυών τρέφω ἐάν ἀπό ἑσπέρα ἀείδω , τίθημι οὗτος σημεῖον τις . τοιοῦτος τις ἐν ὁ Δεισιδαίμων ὁ Μένανδρος διακωμῳδέω · ἀγαθός τις γίγνομαι ἐγώ , ὦ πολυτίμητος θεός , ὑποδέω ὁ ἱμάς γάρ ὁ δεξιός ἐμβάς διαρρήγνυμι . ἔοικα , ὦ φλήναφος · σαπρός γάρ εἰμί , σύ δέ μικρολόγος οὐ ἐθέλω καινός πρίαμαι . χαρίεις ὁ ὁ Ἀντιφῶν · οἰωνίζομαι τις , ὅτι κατεσθίω ὗς ὁ δελφάκιον , θεάομαι αὐτός ὑπό λιμός διά μικροψυχία ὁ τρέφω κατισχνάω , » χαίρω « , λέγω , » ἐπί ὁ σημεῖον , ὅτι οὕτως πεινάω ὁ σός οὐ ἐσθίω τέκνον . « » τίς δέ καί θαυμαστός , εἰ ὁ μῦς « , φημί ὁ Βίων , » ὁ θύλακος διατρώγω . οὐ εὑρίσκω ὅς τις ἐσθίω ; οὗτος γάρ εἰμί θαυμαστός , εἰ . ὥσπερ Ἀρκεσίλαος παίζω ἐγχειρέω . ὁ μῦς ὁ θῦλαξ κατεσθίω . «
clemens-alexandrinus.stromata 7.4.25
Εὖ γοῦν καὶ Διογένης πρὸς τὸν θαυμάζοντα . ὅτι εὗρεν τὸν ὄφιν ἐν τῷ ὑπέρῳ περιειλημένον . » μὴ θαύμαζε « ἔφη · » ἦν γὰρ παραδοξότερον ἐκεῖνο , εἰ τὸ ὕπερον περὶ ὀρθῷ τῷ ὄφει κατειλημένον ἐθεάσω . « Δεῖ γὰρ καὶ τὰ ἄλογα τῶν ζῴων τρέχειν καὶ θεῖν καὶ θεῖν καὶ μάχεσθαι καὶ τίκτειν καὶ ἀποθνῄσκειν , ἃ δή . ἐκείνοις ὄντα κατὰ φύσιν , οὐκ ἄν ποτε ἡμῖν γένοιτο παρὰ φύσιν · ὄρνιθες δέ τε πολλοὶ ὑπ᾿ αὐγὰς ἠελίοιο φοιτῶσιν . Ὁ κωμικὸς δὲ Φιλήμων καὶ τὰ τοιαῦτα κωμῳδεῖ · ὅταν ἴδω ( φησί ) παρατηροῦντα , τίς ἔπταρεν ἢ τίς ἐλάλησεν . ἤ , τίς ἐστιν ὁ προϊών . σκοποῦντα , πωλῶ τοῦτον εὐθὺς ἐν ἀγορᾷ . αὑτῷ βαδίζει καὶ λαλεῖ καὶ πτάρνυται ἕκαστος ἡμῶν . οὐχὶ τοῖς ἐν τῇ πόλει . τὰ πράγματα ὡς πέφυκεν , οὕτως γίγνεται . Εἶτα νήφοντες μὲν ὑγείαν αἰτοῦνται . ὑπερεμπιπλάμενοι δὲ καὶ μέθαις ἐγκυλιόμενοι κατὰ τὰς ἑορτὰς νόσους ἐπισπῶνται .
Lemmas: εὖ γοῦν καί Διογένης πρός ὁ θαυμάζω . ὅτι εὑρίσκω ὁ ὄφις ἐν ὁ ὕπερον περιείλω . » μή θαυμάζω « φημί · » εἰμί γάρ παράδοξος ἐκεῖνος , εἰ ὁ ὕπερον περί ὀρθός ὁ ὄφις κατειλέω θεάομαι . « δέω γάρ καί ὁ ἄλογος ὁ ζῷον τρέχω καί θέω καί θέω καί μάχομαι καί τίκτω καί ἀποθνῄσκω , ὅς δή . ἐκεῖνος εἰμί κατά φύσις , οὐ ἄν ποτέ ἐγώ γίγνομαι παρά φύσις · ὄρνις δέ τε πολύς ὑπό αὐγή ἥλιος φοιτάω . ὁ κωμικός δέ Φιλήμων καί ὁ τοιοῦτος κωμῳδέω · ὅταν ὁράω ( φημί ) παρατηρέω , τίς πτάρνυμαι ἤ τίς λαλέω . ἤ , τίς εἰμί ὁ προέρχομαι . σκοπέω , πωλέω οὗτος εὐθύς ἐν ἀγορά . ἑαυτοῦ βαδίζω καί λαλέω καί πτάρνυμαι ἕκαστος ἐγώ . οὐ ὁ ἐν ὁ πόλις . ὁ πρᾶγμα ὡς φύω , οὕτως γίγνομαι . εἶτα νήφω μέν ὑγεία αἰτέω . ὑπερεμπίμπλημι δέ καί μέθη ἐγκυλίω κατά ὁ ἑορτή νόσος ἐπισπάω .
clemens-alexandrinus.stromata 7.4.26
Πολλοὶ δὲ καὶ τὰς γραφὰς δεδίασι τὰς ἀνακειμένας . ἀστείως πάνυ ὁ Διογένης , ἐπὶ οἰκίᾳ μοχθηροῦ τινος εὑρὼν ἐπιγεγραμμένον · ὁ καλλίνικος Ἡρακλῆς ἐνθάδε κατοικεῖ · μηδὲν εἰσίτω κακόν , » καὶ πῶς « ἔφη » ὁ κύριος εἰσελεύσεται τῆς οἰκίας ; « Οἱ αὐτοὶ δ᾿ οὗτοι πᾶν ξύλον καὶ πάντα λίθον , τὸ δὴ λεγόμενον . λιπαρὸν προσκυνοῦντες , ἔρια πυρρὰ καὶ ἁλῶν χόνδρους καὶ δᾷδας σκίλλαν τε καὶ θεῖον δεδίασι , πρὸς τῶν γοήτων καταγοητευθέντες κατά τινας ἀκαθάρτους καθαρμούς . θεὸς δέ , ὁ τῷ ὄντι θεός , ἅγιον μόνον οἶδεν τὸ τοῦ δικαίου ἦθος , ὥσπερ ἐναγὲς τὸ ἄδικον καὶ μοχθηρόν . ὁρᾶν γοῦν ἔστι τὰ ὠὰ τὰ ἀπὸ τῶν περικαθαρθέντων , εἰ θαλφθείη , ζωογονούμενα . οὐκ ἂν δὲ τοῦτο ἐγίνετο , εἰ ἀνελάμβανεν τὰ τοῦ περικαθαρθέντος κακά . Χαριέντως γοῦν καὶ ὁ κωμικὸς Δίφιλος κωμῳδεῖ τοὺς γόητας διὰ τῶνδε · Προιτίδας ἁγνίζων κούρας καὶ τὸν πατέρα αὐτῶν Προῖτον Ἀβαντιάδην καὶ γραῦν πέμπτην ἐπὶ τοῖσδε δᾳδὶ μιᾷ σκίλλῃ τε μιᾷ , τόσα σώματα φωτῶν , θείῳ τε ἀσφάλτῳ τε πολυφλοίσβῳ τε θαλάσσῃ ἐξ ἀκαλαρρείταο βαθυρρόου Ὠκεανοῖο . ἀλλὰ μάκαρ Ἀὴρ διὰ τῶν νεφέων διάπεμψον Ἀντικύραν , ἵνα τόνδε κόριν κηφῆνα ποιήσω .
Lemmas: πολύς δέ καί ὁ γραφή δείδω ὁ ἀνάκειμαι . ἀστεῖος πάνυ ὁ Διογένης , ἐπί οἰκία μοχθηρός τις εὑρίσκω ἐπιγράφω · ὁ καλλίνικος Ἡρακλῆς ἐνθάδε κατοικέω · μηδείς εἰσέρχομαι κακός , » καί πῶς « φημί » ὁ κύριος εἰσέρχομαι ὁ οἰκία ; « ὁ αὐτός δέ οὗτος πᾶς ξύλον καί πᾶς λίθος , ὁ δή λέγω . λιπαρός προσκυνέω , ἔριον πυρρός καί ἅλς χόνδρος καί δαίς σκίλλα τε καί θεῖος δείδω , πρός ὁ γόης καταγοητεύω κατά τις ἀκάθαρτος καθαρμός . θεός δέ , ὁ ὁ εἰμί θεός , ἅγιος μόνος οἶδα ὁ ὁ δίκαιος ἦθος , ὥσπερ ἐναγής ὁ ἄδικος καί μοχθηρός . ὁράω γοῦν εἰμί ὁ ᾠόν ὁ ἀπό ὁ περικαθαίρω , εἰ θάλπω , ζωογονέω . οὐ ἄν δέ οὗτος γίγνομαι , εἰ ἀναλαμβάνω ὁ ὁ περικαθαίρω κακός . χαρίεις γοῦν καί ὁ κωμικός Δίφιλος κωμῳδέω ὁ γόης διά ὅδε · Προιτίδες ἁγνίζω κόρη καί ὁ πατήρ αὐτός Προῖτος Ἀβαντιάδης καί γραῦς πέμπτος ἐπί ὅδε δαίς εἷς σκίλλα τε εἷς , τόσος σῶμα φώς , θεῖος τε ἄσφαλτος τε πολύφλοισβος τε θάλασσα ἐκ ἀκαλαρρείτης βαθύρροος Ὠκεανός . ἀλλά μάκαρ Ἀήρ διά ὁ νέφος διαπέμπω Ἀντικύρη , ἵνα ὅδε κόρις κηφήν ποιέω .
clemens-alexandrinus.stromata 7.4.27
Εὖ γὰρ καὶ ὁ Μένανδρος · εἰ μέν τι κακὸν ἀληθὲς εἶχες . Φειδία . ζητεῖν ἀληθὲς φάρμακον τούτου σ᾿ ἔδει . νῦν δ᾿ οὐκ ἔχεις · κενὸν εὑρὲ καὶ τὸ φάρμακον πρὸς τὸ κενόν · οἰήθητι δὲ ὠφελεῖν τί σε . περιμαξάτωσάν σε αἱ γυναῖκες ἐν κύκλῳ καὶ περιθεωσάτωσαν · ἀπὸ κρουνῶν τριῶν ὕδατι περίρραναι ἐμβαλὼν ἅλας , φακούς . πᾶς ἁγνός ἐστιν ὁ μηδὲν ἑαυτῷ κακὸν συνειδώς . Αὐτίκα ἡ τραγῳδία λέγει · Ὀρέστα . τίς σε ἀπόλλυσιν νόσος ; Ἡ σύνεσις . ὅτι σύνοιδα δεινὰ εἰργασμένος . τῷ γὰρ ὄντι ἡ ἁγνεία οὐκ ἄλλη τίς ἐστιν πλὴν ἡ τῶν ἁμαρτημάτων ἀποχή . Καλῶς ἄρα καὶ Ἐπίχαρμός φησι · καθαρὸν ἂν τὸν νοῦν ἔχῃς , ἅπαν τὸ σῶμα καθαρὸς εἶ . Αὐτίκα καὶ τὰς ψυχὰς προκαθαίρειν χρεών φαμεν ἀπὸ τῶν φαύλων καὶ μοχθηρῶν δογμάτων διὰ τοῦ λόγου τοῦ ὀρθοῦ , καὶ τότε οὕτως ἐπὶ τὴν τῶν προηγουμένων κεφαλαίων ὑπόμνησιν τρέπεσθαι , ἐπεὶ καὶ πρὸ τῆς τῶν μυστηρίων παραδόσεως καθαρμούς τινας προσάγειν τοῖς μυεῖσθαι μέλλουσιν ἀξιοῦσιν , ὡς δέον τὴν ἄθεον ἀποθεμένους δόξαν ἐπὶ τὴν ἀληθῆ τρέπεσθαι παράδοσιν .
Lemmas: εὖ γάρ καί ὁ Μένανδρος · εἰ μέν τις κακός ἀληθής ἔχω . Φειδίας . ζητέω ἀληθής φάρμακον οὗτος σύ δέω . νῦν δέ οὐ ἔχω · κενός εὑρίσκω καί ὁ φάρμακον πρός ὁ κενός · οἴομαι δέ ὠφελέω τις σύ . περιμάσσω σύ ὁ γυνή ἐν κύκλος καί περιθεόω · ἀπό κρουνός τρεῖς ὕδωρ περιρραίνω ἐμβάλλω ἅλς , φακός . πᾶς ἁγνός εἰμί ὁ μηδείς ἑαυτοῦ κακός σύνοιδα . αὐτίκα ὁ τραγῳδία λέγω · Ὀρέστης . τίς σύ ἀπόλλυμι νόσος ; ὁ σύνεσις . ὅτι σύνοιδα δεινός ἐργάζομαι . ὁ γάρ εἰμί ὁ ἁγνεία οὐ ἄλλος τις εἰμί πλήν ὁ ὁ ἁμάρτημα ἀποχή . καλός ἄρα καί Ἐπίχαρμος φημί · καθαρός ἐάν ὁ νόος ἔχω , ἅπας ὁ σῶμα καθαρός εἰμί . αὐτίκα καί ὁ ψυχή προκαθαίρω χρεών φημί ἀπό ὁ φαῦλος καί μοχθηρός δόγμα διά ὁ λόγος ὁ ὀρθός , καί τότε οὕτως ἐπί ὁ ὁ προηγέομαι κεφάλαιος ὑπόμνησις τρέπω , ἐπεί καί πρό ὁ ὁ μυστήριον παράδοσις καθαρμός τις προσάγω ὁ μυέω μέλλω ἀξιόω , ὡς δέω ὁ ἄθεος ἀποτίθημι δόξα ἐπί ὁ ἀληθής τρέπω παράδοσις .
clemens-alexandrinus.stromata 7.5.28
Ἢ γὰρ οὐ καλῶς καὶ ἀληθῶς οὐκ ἐν τόπῳ τινὶ περιγράφομεν τὸν ἀπερίληπτον οὐδ᾿ ἐν ἱεροῖς καθείργνυμεν » χειροποιήτοις « τὸ πάντων περιεκτικόν ; τί δ᾿ ἂν καὶ οἰκοδόμων καὶ λιθοξόων καὶ βαναύσου τέχνης ἅγιον εἴη ἔργον ; οὐχὶ ἀμείνους τούτων οἱ τὸν ἀέρα καὶ τὸ περιέχον , μᾶλλον δὲ τὸν ὅλον κόσμον καὶ τὸ σύμπαν ἄξιον ἡγησάμενοι τῆς τοῦ θεοῦ ὑπεροχῆς ; γελοῖον μεντἂν εἴη , ὡς αὐτοί φασιν οἱ φιλόσοφοι , ἄνθρωπον , ὄντα » παίγνιον θεοῦ « , θεὸν ἐργάζεσθαι καὶ γίγνεσθαι παιδιὰν τέχνης τὸν θεόν . ἐπεὶ τὸ γινόμενον ταὐτὸν καὶ ὅμοιον τῷ ἐξ οὗ γίνεται , ὡς τὸ ἐξ ἐλέφαντος ἐλεφάντινον καὶ τὸ ἐκ χρυσοῦ χρυσοῦν · τὰ δὲ πρὸς ἀνθρώπων βαναύσων κατασκευαζόμενα ἀγάλματά τε καὶ ἱερὰ ἐκ τῆς ὕλης τῆς ἀργῆς γίνεται , ὥστε καὶ αὐτὰ ἂν εἴη ἀργὰ καὶ ὑλικὰ καὶ βέβηλα . κἂν τὴν τέχνην ἐκτελέσῃς , τῆς βαναυσίας μετείληφεν · οὐκέτ᾿ οὖν ἱερὰ καὶ θεῖα τῆς τέχνης τὰ ἔργα . τί δ᾿ ἂν καὶ ἱδρύοιτο μηδενὸς ἀνιδρύτου τυγχάνοντος . ἐπεὶ πάντα ἐν τόπῳ ; ναὶ μὴν τὸ ἱδρυμένον ὑπό τινος ἱδρύεται πρότερον ἀνίδρυτον ὄν . εἴπερ οὖν ὁ θεὸς ἱδρύεται πρὸς ἀνθρώπων , ἀνίδρυτός ποτε ἦν καὶ οὐδ᾿ ὅλως ἦν . τοῦτο γὰρ ἂν εἴη ἀνίδρυτον , τὸ οὐκ ὄν · ἐπειδήπερ πᾶν τὸ μὴ ὂν ἱδρύεται . τὸ δὲ ὂν ὑπὸ τοῦ μὴ ὄντος οὐκ ἂν ἱδρυνθείη , ἀλλ᾿ οὐδ᾿ ὑπ᾿ ἄλλου ὄντος · ὂν γάρ ἐστι καὶ αὐτό .
Lemmas: ἤ γάρ οὐ καλός καί ἀληθής οὐ ἐν τόπος τις περιγράφω ὁ ἀπερίληπτος οὐδέ ἐν ἱερόν κατέργνυμι » χειροποίητος « ὁ πᾶς περιεκτικός ; τίς δέ ἄν καί οἰκοδόμος καί λιθόξοος καί βάναυσος τέχνη ἅγιος εἰμί ἔργον ; οὐ ἀγαθός οὗτος ὁ ὁ ἀήρ καί ὁ περιέχω , μάλα δέ ὁ ὅλος κόσμος καί ὁ σύμπας ἄξιος ἡγέομαι ὁ ὁ θεός ὑπεροχή ; γέλοιος ἄν εἰμί , ὡς αὐτός φημί ὁ φιλόσοφος , ἄνθρωπος , εἰμί » παίγνιον θεός « , θεός ἐργάζομαι καί γίγνομαι παιδιά τέχνη ὁ θεός . ἐπεί ὁ γίγνομαι αὐτός καί ὅμοιος ὁ ἐκ ὅς γίγνομαι , ὡς ὁ ἐκ ἐλέφας ἐλεφάντινος καί ὁ ἐκ χρυσός χρύσεος · ὁ δέ πρός ἄνθρωπος βάναυσος κατασκευάζω ἄγαλμα τε καί ἱερός ἐκ ὁ ὕλη ὁ ἀργός γίγνομαι , ὥστε καί αὐτός ἄν εἰμί ἀργός καί ὑλικός καί βέβηλος . ἐάν ὁ τέχνη ἐκτελέω , ὁ βαναυσία μεταλαμβάνω · οὐκέτι οὖν ἱερός καί θεῖος ὁ τέχνη ὁ ἔργον . τίς δέ ἄν καί ἱδρύω μηδείς ἀνίδρυτος τυγχάνω . ἐπεί πᾶς ἐν τόπος ; ναί μήν ὁ ἱδρύω ὑπό τις ἱδρύω πρότερος ἀνίδρυτος εἰμί . εἴπερ οὖν ὁ θεός ἱδρύω πρός ἄνθρωπος , ἀίδρυτος ποτέ εἰμί καί οὐδέ ὅλος εἰμί . οὗτος γάρ ἄν εἰμί ἀνίδρυτος , ὁ οὐ εἰμί · ἐπειδή πᾶς ὁ μή εἰμί ἱδρύω . ὁ δέ εἰμί ὑπό ὁ μή εἰμί οὐ ἄν ἱδρύω , ἀλλά οὐδέ ὑπό ἄλλος εἰμί · εἰμί γάρ εἰμί καί αὐτός .
clemens-alexandrinus.stromata 7.6.30
Καθάπερ οὖν οὐ περιγράφεται τόπῳ θεὸς οὐδὲ ἀπεικονίζεταί ποτε ζῴου σχήματι . οὕτως οὐδὲ ὁμοιοπαθὴς οὐδὲ ἐνδεὴς καθάπερ τὰ γενητά . ὡς θυσιῶν , δίκην τροφῆς , διὰ λιμὸν ἐπιθυμεῖν . ὧν ἅπτεται πάθος . φθαρτὰ πάντα ἐστί , καὶ τῷ μὴ τρεφομένῳ προσάγειν βορὰν μάταιον . καὶ ὅ γε κωμικὸς ἐκεῖνος Φερεκράτης ἐν Αὐτομόλοις χαριέντως αὐτοὺς πεποίηκεν τοὺς θεοὺς καταμεμφομένους τοῖς ἀνθρώποις τῶν ἱερῶν · ὅτε τοῖσι θεοῖσ[ι ] θύετε , πρώτιστα ἀποκρίνετε τοῖς ἱερεῦσιν τὸ νομιζόμενον , κἄπειθ᾿ ὑμῖν , εἶτ᾿ ( αἰσχύνη τὸ κατειπεῖν ) εὖ τὼ μηρὼ περιλέψαντες [ κομιδῇ ] μέχρι βουβώνων κρέα πάντα καὶ τὴν ὀσφὺν κομιδῇ ψιλήν , λοιπὸν τὸν σπόνδυλον αὐτὸν ὥσπερ ῥίνῃ ῥινήσαντες νέμεθ᾿ ὥσπερ [ καὶ ] τοῖς κυσὶν ἡμῖν , εἶτ᾿ ἀλλήλους αἰσχυνόμενοι θυλήμασι κρύπτετε πολλοῖς . Εὔβουλος δὲ ὁ καὶ αὐτὸς κωμικὸς ὧδέ πως περὶ τῶν θυσιῶν γράφει · αὐτοῖς δὲ τοῖς θεοῖσι τὴν κέρκον μόνην καὶ μηρὸν ὥσπερ παιδερασταῖς θύετε . καὶ παραγαγὼν τὸν Διόνυσον ἐν Σεμέλῃ διαστελλόμενον πεποίηκεν · πρῶτον μὲν ὅταν ἐμοί τι θύωσίν τινες , θύουσιν αἷμα , κύστιν , ἧπαρ , καρδίαν , ὑμέν᾿ ἐπιπόλαιον · οὐδ᾿ ἐγὼ γὰρ ἐσθίω γλυκεῖαν οὐδὲ μηρίαν .
Lemmas: καθά οὖν οὐ περιγράφω τόπος θεός οὐδέ ἀπεικονίζω ποτέ ζῷον σχῆμα . οὕτως οὐδέ ὁμοιοπαθής οὐδέ ἐνδεής καθά ὁ γενητός . ὡς θυσία , δίκη τροφή , διά λιμός ἐπιθυμέω . ὅς ἅπτω πάθος . φθαρτός πᾶς εἰμί , καί ὁ μή τρέφω προσάγω βορά μάταιος . καί ὁ γε κωμικός ἐκεῖνος Φερεκράτης ἐν Αὐτόμολος χαρίεις αὐτός ποιέω ὁ θεός καταμέμφομαι ὁ ἄνθρωπος ὁ ἱερός · ὅτε ὁ θεός ] θύω , πρῶτος ἀποκρίνω ὁ ἱερεύς ὁ νομίζω , ἔπειτα σύ , εἶτα ( αἰσχύνη ὁ καταλέγω ) εὖ ὁ μηρός περιλέπω [ κομιδή ] μέχρι βουβών κρέας πᾶς καί ὁ ὀσφῦς κομιδῇ ψιλός , λοιπός ὁ σφόνδυλος αὐτός ὥσπερ ῥίνη ῥινέω νέμω ὥσπερ [ καί ] ὁ κύων ἐγώ , εἶτα ἀλλήλων αἰσχύνω θύλημα κρύπτω πολύς . εὔβουλος δέ ὁ καί αὐτός κωμικός ὧδε πως περί ὁ θυσία γράφω · αὐτός δέ ὁ θεός ὁ κέρκος μόνος καί μηρός ὥσπερ παιδεραστής θύω . καί παράγω ὁ Διόνυσος ἐν Σεμέλη διαστέλλω ποιέω · πρῶτος μέν ὅταν ἐγώ τις θύω τις , θύω αἷμα , κύστις , ἧπαρ , καρδία , ὑμήν ἐπιπόλαιος · οὐδέ ἐγώ γάρ ἐσθίω γλυκύς οὐδέ μηρία .
clemens-alexandrinus.stromata 7.6.31
Μένανδρός τε τὴν ὀσφὺν ἄκραν πεποίηκεν καὶ τὴν χολὴν ὀστέα τὰ ἄβρωτα ( φησί ) τοῖς θεοῖς ἐπιθέντες αὐτοὶ τὰ ἄλλα ἀναλίσκουσιν . Ἢ γὰρ οὐχ ἡ τῶν ὁλοκαυτωμάτων κνῖσα καὶ τοῖς θηρίοις φευκτέα ; εἰ δὲ τῷ ὄντι ἡ κνῖσα γέρας ἐστὶ θεῶν τῶν παρ᾿ Ἕλλησιν , οὐκ ἂν φθάνοιεν καὶ τοὺς μαγείρους θεοποιοῦντες , οἳ τῆς ἴσης εὐδαιμονίας ἀξιοῦνται , καὶ τὸν ἰπνὸν αὐτὸν προσκυνοῦντες προσεχέστερον γινόμενον τῇ κνίσῃ τῇ πολυτιμήτῳ . καί που Ἡσίοδος κατά τινα μερισμὸν κρεῶν ἀπατηθέντα φησὶ πρὸς τοῦ Προμηθέως τὸν Δία λαβεῖν » ὀστέα λευκὰ βοὸς δολίῃ ἐπὶ τέχνῃ « κεκαλυμμένα » ἀργέτι δημῷ « · ἐκ τοῦ δ᾿ ἀθανάτοισιν ἐπὶ χθονὶ φῦλ᾿ ἀνθρώπων καίουσ᾿ ὀστέα λευκὰ θυηέντων ἐπὶ βωμῶν . ἀλλ᾿ οὐκ ἂν οὐδαμῶς φασι κατὰ τὴν ἐκ τῆς ἐνδείας ἐπιθυμίαν κακούμενον τρέφεσθαι τὸν θεόν . ὅμοιον οὖν αὐτὸν φυτῷ ποιήσουσιν ἀνορέκτως τρεφόμενον καὶ τοῖς φωλεύουσι θηρίοις . φασὶ γοῦν ταῦτα εἴτε ὑπὸ τῆς κατὰ τὸν ἀέρα παχύτητος εἴτ᾿ αὖ καὶ ἐξ αὐτῆς τῆς τοῦ οἰκείου σώματος ἀναθυμιάσεως τρεφόμενα ἀβλαβῶς αὔξειν . καίτοι εἰ ἀνενδεῶς τρέφεται αὐτοῖς τὸ θεῖον , τίς ἔτι χρεία τροφῆς τῷ ἀνενδεεῖ ; εἰ δὲ τιμώμενον χαίρει , φύσει ἀνενδεὲς ὑπάρχον , οὐκ ἀπεικότως ἡμεῖς δι᾿ εὐχῆς τιμῶμεν τὸν θεόν , καὶ ταύτην τὴν θυσίαν ἀρίστην καὶ ἁγιωτάτην μετὰ δικαιοσύνης ἀναπέμπομεν , τῷ δικαιοτάτῳ λόγῳ γεραίροντες , δι᾿ οὗ παραλαμβάνομεν τὴν γνῶσιν , διὰ τούτου δοξάζοντες ὃν μεμαθήκαμεν . ἔστι γοῦν τὸ παρ᾿ ἡμῖν θυσιαστήριον ἐνταῦθα τὸ ἐπίγειον [ τὸ ] ἄθροισμα τῶν ταῖς εὐχαῖς ἀνακειμένων , μίαν ὥσπερ ἔχον φωνὴν τὴν κοινὴν καὶ μίαν γνώμην . Αἱ δὲ διὰ τῆς ὀσφρήσεως . εἰ καὶ θειότεραι τῶν διὰ στόματος . τροφαί . ἀλλὰ ἀναπνοῆς εἰσι δηλωτικαί . τί οὖν φασι περὶ τοῦ θεοῦ ;
Lemmas: Μένανδρος τε ὁ ὀσφῦς ἄκρος ποιέω καί ὁ χολή ὀστέον ὁ ἄβρωτος ( φημί ) ὁ θεός ἐπιτίθημι αὐτός ὁ ἄλλος ἀναλίσκω . ἤ γάρ οὐ ὁ ὁ ὁλοκαύτωμα κνῖσα καί ὁ θηρίον φευκτέος ; εἰ δέ ὁ εἰμί ὁ κνῖσα γέρας εἰμί θεός ὁ παρά Ἕλλην , οὐ ἄν φθάνω καί ὁ μάγειρος θεοποιέω , ὅς ὁ ἴσος εὐδαιμονία ἀξιόω , καί ὁ ἰπνός αὐτός προσκυνέω προσεχής γίγνομαι ὁ κνῖσα ὁ πολυτίμητος . καί που Ἡσίοδος κατά τις μερισμός κρέας ἀπατάω φημί πρός ὁ Προμηθεύς ὁ Ζεύς λαμβάνω » ὀστέον λευκός βοῦς δόλιος ἐπί τέχνη « καλύπτω » ἀργής δημός « · ἐκ ὁ δέ ἀθάνατος ἐπί χθών φῦλον ἄνθρωπος καίω ὀστέον λευκός θυήεις ἐπί βωμός . ἀλλά οὐ ἄν οὐδαμῶς φημί κατά ὁ ἐκ ὁ ἔνδεια ἐπιθυμία κακόω τρέφω ὁ θεός . ὅμοιος οὖν αὐτός φυτόν ποιέω ἀνόρεκτος τρέφω καί ὁ φωλεύω θηρίον . φημί γοῦν οὗτος εἴτε ὑπό ὁ κατά ὁ ἀήρ παχύτης εἴτε αὖ καί ἐκ αὐτός ὁ ὁ οἰκεῖος σῶμα ἀναθυμίασις τρέφω ἀβλαβής αὐξάνω . καίτοι εἰ ἀνενδεής τρέφω αὐτός ὁ θεῖος , τίς ἔτι χρεία τροφή ὁ ἀνενδεής ; εἰ δέ τιμάω χαίρω , φύσις ἀνενδεής ὑπάρχω , οὐ ἀπεικότως ἐγώ διά εὐχή τιμάω ὁ θεός , καί οὗτος ὁ θυσία ἀγαθός καί ἅγιος μετά δικαιοσύνη ἀναπέμπω , ὁ δίκαιος λόγος γεραίρω , διά ὅς παραλαμβάνω ὁ γνῶσις , διά οὗτος δοξάζω ὅς μανθάνω . εἰμί γοῦν ὁ παρά ἐγώ θυσιαστήριον ἐνταῦθα ὁ ἐπίγειος [ ὁ ] ἄθροισμα ὁ ὁ εὐχή ἀνάκειμαι , εἷς ὥσπερ ἔχω φωνή ὁ κοινός καί εἷς γνώμη . ὁ δέ διά ὁ ὄσφρησις . εἰ καί θεῖος ὁ διά στόμα . τροφή . ἀλλά ἀναπνοή εἰμί δηλωτικός . τίς οὖν φημί περί ὁ θεός ;
clemens-alexandrinus.stromata 7.6.34
ἤδη δὲ τὰ μὲν χερσαῖα καὶ τὰ πτηνὰ τὸν αὐτὸν ταῖς ἡμετέραις ψυχαῖς ἀναπνέοντα ἀέρα τρέφεται , συγγενῆ τῷ ἀέρι τὴν ψυχὴν κεκτημένα . τοὺς δὲ ἰχθῦς οὐδὲ ἀναπνεῖν φασι τοῦτον τὸν ἀέρα , ἀλλ᾿ ἐκεῖνον ὃς ἐγκέκραται τῷ ὕδατι εὐθέως κατὰ τὴν πρώτην γένεσιν , καθάπερ καὶ τοῖς λοιποῖς στοιχείοις , ὃ καὶ δεῖγμα τῆς ὑλικῆς διαμονῆς . Δεῖ τοίνυν » θυσίας προσφέρειν τῷ θεῷ μὴ πολυτελεῖς , ἀλλὰ θεοφιλεῖς « . καὶ τὸ θυμίαμα ἐκεῖνο τὸ σύνθετον τὸ ἐν τῷ νόμῳ τὸ ἐκ πολλῶν γλωσσῶν τε καὶ φωνῶν κατὰ τὴν εὐχὴν συγκείμενον , μᾶλλον δὲ τὸ ἐκ διαφόρων ἐθνῶν τε καὶ φύσεων τῇ κατὰ τὰς διαθήκας δόσει σκευαζόμενον » εἰς τὴν ἑνότητα τῆς πίστεως « καὶ κατὰ τοὺς αἴνους συναγόμενον , καθαρῷ μὲν τῷ νῷ , δικαίᾳ δὲ καὶ ὀρθῇ τῇ πολιτείᾳ , ἐξ ὁσίων ἔργων εὐχῆς τε δικαίας · ἐπεὶ τίς ὧδε μῶρος , κατὰ τὴν ποιητικὴν χάριν , καὶ λίαν ἀνειμένως εὔπειστος ἀνδρῶν , ὅστις ἐλπίζει θεοὺς ὀστῶν ἀσάρκων καὶ χολῆς πυρουμένης , ἃ καὶ κυσὶν πεινῶσιν οὐχὶ βρώσιμα , χαίρειν ἅπαντας καὶ γέρας λαχεῖν τόδε χάριν τε τούτων τοῖσι δρῶσιν ἐκτίνειν , κἂν πειραταὶ κἂν λῃσταὶ κἂν τύραννοι τύχωσιν ; φαμὲν δ᾿ ἡμεῖς ἁγιάζειν τὸ πῦρ οὐ τὰ κρέα , ἀλλὰ τὰς ἁμαρτωλοὺς ψυχάς , πῦρ οὐ τὸ παμφάγον καὶ βάναυσον , ἀλλὰ τὸ φρόνιμον λέγοντες , τὸ » διικνούμενον διὰ ψυχῆς « τῆς διερχομένης τὸ πῦρ .
Lemmas: ἤδη δέ ὁ μέν χερσαῖος καί ὁ πτηνός ὁ αὐτός ὁ ἡμέτερος ψυχή ἀναπνέω ἀήρ τρέφω , συγγενής ὁ ἀήρ ὁ ψυχή κτάομαι . ὁ δέ ἰχθῦς οὐδέ ἀναπνέω φημί οὗτος ὁ ἀήρ , ἀλλά ἐκεῖνος ὅς ἐγκεράννυμι ὁ ὕδωρ εὐθύς κατά ὁ πρῶτος γένεσις , καθά καί ὁ λοιπός στοιχεῖον , ὅς καί δεῖγμα ὁ ὑλικός διαμονή . δέω τοίνυν » θυσία προσφέρω ὁ θεός μή πολυτελής , ἀλλά θεοφιλής « . καί ὁ θυμίαμα ἐκεῖνος ὁ σύνθετος ὁ ἐν ὁ νόμος ὁ ἐκ πολύς γλῶσσα τε καί φωνή κατά ὁ εὐχή σύγκειμαι , μάλα δέ ὁ ἐκ διάφορος ἔθνος τε καί φύσις ὁ κατά ὁ διαθήκη δόσις σκευάζω » εἰς ὁ ἑνότης ὁ πίστις « καί κατά ὁ αἶνος συνάγω , καθαρός μέν ὁ νόος , δίκαιος δέ καί ὀρθός ὁ πολιτεία , ἐκ ὅσιος ἔργον εὐχή τε δίκαιος · ἐπεί τίς ὧδε μωρός , κατά ὁ ποιητικός χάρις , καί λίαν ἀνειμένως εὔπειστος ἀνήρ , ὅστις ἐλπίζω θεός ὀστέον ἄσαρκος καί χολή πυρόω , ὅς καί κύων πεινάω οὐ βρώσιμος , χαίρω ἅπας καί γέρας λαγχάνω ὅδε χάρις τε οὗτος ὁ δράω ἐκτίνω , ἐάν πειρατής ἐάν λῃστής ἐάν τύραννος τυγχάνω ; φημί δέ ἐγώ ἁγιάζω ὁ πῦρ οὐ ὁ κρέας , ἀλλά ὁ ἁμαρτωλός ψυχή , πῦρ οὐ ὁ παμφάγος καί βάναυσος , ἀλλά ὁ φρόνιμος λέγω , ὁ » διικνέομαι διά ψυχή « ὁ διέρχομαι ὁ πῦρ .
clemens-alexandrinus.stromata 7.7.35
Σέβειν δὲ δεῖν ἐγκελευόμεθα καὶ τιμᾶν τὸν [ αὐτὸν καὶ ] λόγον , σωτῆρά τε αὐτὸν καὶ ἡγεμόνα εἶναι πεισθέντες , καὶ δι᾿ αὐτοῦ τὸν πατέρα , οὐκ ἐν ἐξαιρέτοις ἡμέραις , ὥσπερ ἄλλοι τινές , ἀλλὰ συνεχῶς τὸν ὅλον βίον τοῦτο πράττοντες καὶ κατὰ πάντα τρόπον . ἀμέλει » τὸ γένος τὸ ἐκλεκτὸν « » ἑπτάκις τῆς ἡμέρας ᾔνεσά σοι « φησί , κατ᾿ ἐντολὴν δικαιούμενον . ὅθεν οὔτε ὡρισμένον τόπον * οὔτε ἐξαίρετον ἱερὸν οὐδὲ μὴν ἑορτάς τινας καὶ ἡμέρας ἀποτεταγμένας , ἀλλὰ τὸν πάντα βίον ὁ γνωστικὸς ἐν παντὶ τόπῳ , κἂν καθ᾿ ἑαυτὸν μόνος ὢν τυγχάνῃ καὶ ὅπου τινὰς ἂν τῶν ὁμοίως πεπιστευκότων ἔχῃ , τιμᾷ τὸν θεόν , τουτέστιν χάριν ὁμολογεῖ τῆς γνώσεως καὶ τῆς πολιτείας . εἰ δὲ ἡ παρουσία τινὸς ἀνδρὸς ἀγαθοῦ διὰ τὴν ἐντροπὴν καὶ τὴν αἰδῶ πρὸς τὸ κρεῖττον ἀεὶ σχηματίζει τὸν ἐντυγχάνοντα , πῶς οὐ μᾶλλον ὁ συμπαρὼν ἀεὶ διὰ τῆς γνώσεως καὶ τοῦ βίου καὶ τῆς εὐχαριστίας ἀδιαλείπτως τῷ θεῷ οὐκ εὐλόγως ἂν ἑαυτοῦ παρ᾿ ἕκαστα κρείττων εἴη εἰς πάντα καὶ τὰ ἔργα καὶ τοὺς λόγους καὶ τὴν διάθεσιν ; τοιοῦτος ὁ πάντῃ παρεῖναι τὸν θεὸν πεπεισμένος , οὐχὶ δὲ ἐν τόποις τισὶν ὡρισμένοις κατακεκλεισμένον ὑπολαβών , ἵνα δὴ χωρὶς αὐτοῦ ποτε οἰηθεὶς εἶναι καὶ νύκτωρ καὶ μεθ᾿ ἡμέραν ἀκολασταίνῃ . πάντα τοίνυν τὸν βίον ἑορτὴν ἄγοντες , πάντῃ πάντοθεν παρεῖναι τὸν θεὸν πεπεισμένοι , γεωργοῦμεν αἰνοῦντες , πλέομεν ὑμνοῦντες . κατὰ τὴν ἄλλην πολιτείαν ἐντέχνως ἀναστρεφόμεθα . προσεχέστερον δὲ ὁ γνωστικὸς οἰκειοῦται θεῷ σεμνὸς ὢν ἅμα καὶ ἱλαρὸς ἐν πᾶσι . σεμνὸς μὲν διὰ τὴν ἐπὶ τὸ θεῖον ἐπιστροφήν . ἱλαρὸς δὲ διὰ τὸν ἐπιλογισμὸν τῶν ἀνθρωπείων ἀγαθῶν ὧν ἔδωκεν ἡμῖν ὁ θεός . Φαίνεται δὲ τὸ ἔξοχον τῆς γνώσεως ὁ προφήτης ὧδε παριστάς ·
Lemmas: σέβω δέ δέω ἐγκελεύω καί τιμάω ὁ [ αὐτός καί ] λόγος , σωτήρ τε αὐτός καί ἡγεμών εἰμί πείθω , καί διά αὐτός ὁ πατήρ , οὐ ἐν ἐξαιρετός ἡμέρα , ὥσπερ ἄλλος τις , ἀλλά συνεχής ὁ ὅλος βίος οὗτος πράσσω καί κατά πᾶς τρόπος . ἀμέλει » ὁ γένος ὁ ἐκλεκτός « » ἑπτάκις ὁ ἡμέρα αἰνέω σύ « φημί , κατά ἐντολή δικαιόω . ὅθεν οὔτε ὁρίζω τόπος * οὔτε ἐξαιρετός ἱερός οὐδέ μήν ἑορτή τις καί ἡμέρα ἀποτάσσω , ἀλλά ὁ πᾶς βίος ὁ γνωστικός ἐν πᾶς τόπος , ἐάν κατά ἑαυτοῦ μόνος εἰμί τυγχάνω καί ὅπου τις ἄν ὁ ὅμοιος πιστεύω ἔχω , τιμάω ὁ θεός , τουτέστι χάριν ὁμολογέω ὁ γνῶσις καί ὁ πολιτεία . εἰ δέ ὁ παρουσία τις ἀνήρ ἀγαθός διά ὁ ἐντροπή καί ὁ αἰδώς πρός ὁ κρατύς ἀεί σχηματίζω ὁ ἐντυγχάνω , πῶς οὐ μάλα ὁ συμπάρειμι ἀεί διά ὁ γνῶσις καί ὁ βίος καί ὁ εὐχαριστία ἀδιάλειπτος ὁ θεός οὐ εὔλογος ἄν ἑαυτοῦ παρά ἕκαστος κρατύς εἰμί εἰς πᾶς καί ὁ ἔργον καί ὁ λόγος καί ὁ διάθεσις ; τοιοῦτος ὁ πάντῃ πάρειμι ὁ θεός πείθω , οὐ δέ ἐν τόπος τις ὁρίζω κατακλείω ὑπολαμβάνω , ἵνα δή χωρίς αὐτός ποτέ οἴομαι εἰμί καί νύκτωρ καί μετά ἡμέρα ἀκολασταίνω . πᾶς τοίνυν ὁ βίος ἑορτή ἄγω , πάντῃ πάντοθεν πάρειμι ὁ θεός πείθω , γεωργέω αἰνέω , πλέω ὑμνέω . κατά ὁ ἄλλος πολιτεία ἔντεχνος ἀναστρέφω . προσεχής δέ ὁ γνωστικός οἰκειόω θεός σεμνός εἰμί ἅμα καί ἱλαρός ἐν πᾶς . σεμνός μέν διά ὁ ἐπί ὁ θεῖος ἐπιστροφή . ἱλαρός δέ διά ὁ ἐπιλογισμός ὁ ἀνθρώπειος ἀγαθός ὅς δίδωμι ἐγώ ὁ θεός . φαίνω δέ ὁ ἔξοχος ὁ γνῶσις ὁ προφήτης ὧδε παρίστημι ·
clemens-alexandrinus.stromata 7.7.36
» χρηστότητα καὶ παιδείαν καὶ γνῶσιν δίδαξόν με · « κατ᾿ ἐπανάβασιν αὐξήσας τὸ ἡγεμονικὸν τῆς τελειότητος . οὗτος ἄρα ὄντως ὁ βασιλικὸς ἄνθρωπος , οὗτος ἱερεὺς ὅσιος τοῦ θεοῦ . ὅπερ ἔτι καὶ νῦν παρὰ τοῖς λογιωτάτοις τῶν βαρβάρων σῴζεται τὸ ἱερατικὸν γένος εἰς βασιλείαν προσαγόντων . οὗτος οὖν οὐδαμῇ μὲν ἑαυτὸν εἰς ὀχλοκρασίαν τὴν τῶν θεάτρων δεσπότιν ἐνδίδωσιν . τὰ λεγόμενα δὲ καὶ πραττόμενα καὶ ὁρώμενα ἡδονῆς ἀσώτου χάριν οὐδὲ ὄναρ προσίεται · οὔτ᾿ οὖν ταύτας τὰς ἡδονὰς τῆς θέας οὔτε τὰς διὰ τῶν ἄλλων ἀπολαυσμάτων ποικιλίας , οἷον θυμιαμάτων πολυτέλειαν τὴν ὄσφρησιν γοητεύουσαν ἢ βρωμάτων συγκαττύσεις καὶ τὰς ἐξ οἴνων διαφόρων ἀπολαύσεις δελεαζούσας τὴν γεῦσιν , οὐδὲ τὰς πολυανθεῖς καὶ εὐώδεις πλοκὰς ἐκθηλυνούσας δι᾿ αἰσθήσεως τὴν ψυχήν · πάντων δὲ τὴν σεμνὴν ἀπόλαυσιν ἐπὶ τὸν θεὸν ἀναγαγὼν ἀεὶ καὶ τῆς βρώσεως καὶ τοῦ πόματος καὶ τοῦ χρίσματος τῷ δοτῆρι τῶν ὅλων ἀπάρχεται , χάριν ὁμολογῶν καὶ [ διὰ ] τῆς δωρεᾶς καὶ τῆς χρήσεως διὰ λόγου τοῦ δοθέντος αὐτῷ . σπανίως εἰς τὰς ἑστιάσεις τὰς συμποτικὰς ἀπαντῶν . πλὴν εἰ μὴ τὸ φιλικὸν καὶ ὁμονοητικὸν ἐπαγγελλόμενον αὐτῷ τὸ συμπόσιον ἀφικέσθαι προτρέψαι . πέπεισται γὰρ εἰδέναι πάντα τὸν θεὸν καὶ ἐπαΐειν , οὐχ ὅτι τῆς φωνῆς μόνον , ἀλλὰ καὶ τῆς ἐννοίας , ἐπεὶ καὶ ἡ ἀκοὴ ἐν ἡμῖν , διὰ σωματικῶν πόρων ἐνεργουμένη , οὐ διὰ τῆς σωματικῆς δυνάμεως ἔχει τὴν ἀντίληψιν , ἀλλὰ διά τινος ψυχικῆς αἰσθήσεως καὶ τῆς διακριτικῆς τῶν σημαινουσῶν τι φωνῶν νοήσεως .
Lemmas: » χρηστότης καί παιδεία καί γνῶσις διδάσκω ἐγώ · « κατά ἐπανάβασις αὐξάνω ὁ ἡγεμονικός ὁ τελειότης . οὗτος ἄρα ὄντως ὁ βασιλικός ἄνθρωπος , οὗτος ἱερεύς ὅσιος ὁ θεός . ὅς ἔτι καί νῦν παρά ὁ λόγιος ὁ βάρβαρος σῴζω ὁ ἱερατικός γένος εἰς βασιλεία προσάγω . οὗτος οὖν οὐδαμῇ μέν ἑαυτοῦ εἰς ὀχλοκρασία ὁ ὁ θέατρον δεσπότις ἐνδίδωμι . ὁ λέγω δέ καί πράσσω καί ὁράω ἡδονή ἄσωτος χάριν οὐδέ ὄναρ προσίημι · οὔτε οὖν οὗτος ὁ ἡδονή ὁ θέα οὔτε ὁ διά ὁ ἄλλος ἀπόλαυσμα ποικιλία , οἷος θυμίαμα πολυτέλεια ὁ ὄσφρησις γοητεύω ἤ βρῶμα σύγκαττυσις καί ὁ ἐκ οἶνος διάφορος ἀπόλαυσις δελεάζω ὁ γεῦσις , οὐδέ ὁ πολυανθής καί εὐώδης πλοκή ἐκθηλύνω διά αἴσθησις ὁ ψυχή · πᾶς δέ ὁ σεμνός ἀπόλαυσις ἐπί ὁ θεός ἀνάγω ἀεί καί ὁ βρῶσις καί ὁ πόμα καί ὁ χρῖσμα ὁ δοτήρ ὁ ὅλος ἀπάρχομαι , χάρις ὁμολογέω καί [ διά ] ὁ δωρεά καί ὁ χρῆσις διά λόγος ὁ δίδωμι αὐτός . σπάνιος εἰς ὁ ἑστίασις ὁ συμποτικός ἀπαντάω . πλήν εἰ μή ὁ φιλικός καί ὁμονοητικός ἐπαγγέλλω αὐτός ὁ συμπόσιον ἀφικνέομαι προσρέπω . πείθω γάρ οἶδα πᾶς ὁ θεός καί ἐπαΐω , οὐ ὅτι ὁ φωνή μόνος , ἀλλά καί ὁ ἔννοια , ἐπεί καί ὁ ἀκοή ἐν ἐγώ , διά σωματικός πόρος ἐνεργέω , οὐ διά ὁ σωματικός δύναμις ἔχω ὁ ἀντίληψις , ἀλλά διά τις ψυχικός αἴσθησις καί ὁ διακριτικός ὁ σημαίνω τις φωνή νόησις .
clemens-alexandrinus.stromata 7.7.37
Οὔκουν ἀνθρωποειδὴς ὁ θεὸς τοῦδ᾿ ἕνεκα , [ καὶ ] ἵνα ἀκούσῃ , οὐδὲ αἰσθήσεων αὐτῷ δεῖ , καθάπερ ἤρεσεν τοῖς Στωικοῖς , μάλιστα ἀκοῆς καὶ ὄψεως , μὴ γὰρ δύνασθαί ποτε ἑτέρως ἀντιλαβέσθαι · ἀλλὰ καὶ τὸ εὐπαθὲς τοῦ ἀέρος καὶ ἡ ὀξυτάτη συναίσθησις τῶν ἀγγέλων ἥ τε τοῦ συνειδότος ἐπαφωμένη τῆς ψυχῆς δύναμις δυνάμει τινὶ ἀρρήτῳ καὶ ἄνευ τῆς αἰσθητῆς ἀκοῆς ἅμα νοήματι πάντα γινώσκει · κἂν μὴ τὴν φωνήν τις ἐξικνεῖσθαι πρὸς τὸν θεὸν λέγῃ κάτω περὶ τὸν ἀέρα κυλινδουμένην , ἀλλὰ τὰ νοήματα τῶν ἁγίων τέμνει οὐ μόνον τὸν ἀέρα , ἀλλὰ καὶ τὸν ὅλον κόσμον . φθάνει δὲ ἡ θεία δύναμις , καθάπερ φῶς , ὅλην διιδεῖν τὴν ψυχήν . τί δ᾿ ; οὐχὶ καὶ αἱ προαιρέσεις φθάνουσι πρὸς τὸν θεὸν προϊεῖσαι τὴν φωνὴν τὴν ἑαυτῶν ; οὐχὶ δὲ καὶ ὑπὸ τῆς συνειδήσεως πορθμεύονται ; τίνα καὶ φωνὴν ἀναμείναι ἂν ὁ κατὰ πρόθεσιν τὸν ἐκλεκτὸν καὶ πρὸ τῆς γενέσεως τό τε ἐσόμενον ὡς ἤδη ὑπάρχον ἐγνωκώς ; ἢ οὐχὶ πάντῃ εἰς τὸ βάθος τῆς ψυχῆς ἁπάσης τὸ φῶς τῆς δυνάμεως ἐκλάμπει , » τὰ ταμιεῖα ἐρευνῶντος « , ᾗ φησιν ἡ γραφή . » τοῦ λύχνου « τῆς δυνάμεως ; ὅλος γὰρ ἀκοὴ καὶ ὅλος ὀφθαλμός , ἵνα τις τούτοις χρήσηται τοῖς ὀνόμασιν , ὁ θεός .
Lemmas: οὔκουν ἀνθρωποειδής ὁ θεός ὅδε ἕνεκα , [ καί ] ἵνα ἀκούω , οὐδέ αἴσθησις αὐτός δέω , καθά ἀρέσκω ὁ Στωϊκός , μάλα ἀκοή καί ὄψις , μή γάρ δύναμαι ποτέ ἕτερος ἀντιλαμβάνω · ἀλλά καί ὁ εὐπαθής ὁ ἀήρ καί ὁ ὀξύς συναίσθησις ὁ ἄγγελος ὁ τε ὁ σύνοιδα ἐπαφάω ὁ ψυχή δύναμις δύναμις τις ἄρρητος καί ἄνευ ὁ αἰσθητός ἀκοή ἅμα νόημα πᾶς γιγνώσκω · ἐάν μή ὁ φωνή τις ἐξικνέομαι πρός ὁ θεός λέγω κάτω περί ὁ ἀήρ κυλινδέω , ἀλλά ὁ νόημα ὁ ἅγιος τέμνω οὐ μόνος ὁ ἀήρ , ἀλλά καί ὁ ὅλος κόσμος . φθάνω δέ ὁ θεῖος δύναμις , καθά φάος , ὅλος διοράω ὁ ψυχή . τίς δέ ; οὐ καί ὁ προαίρεσις φθάνω πρός ὁ θεός προίημι ὁ φωνή ὁ ἑαυτοῦ ; οὐ δέ καί ὑπό ὁ συνείδησις πορθμεύω ; τίς καί φωνή ἀναμένω ἄν ὁ κατά πρόθεσις ὁ ἐκλεκτός καί πρό ὁ γένεσις ὁ τε εἰμί ὡς ἤδη ὑπάρχω γιγνώσκω ; ἤ οὐ πάντῃ εἰς ὁ βάθος ὁ ψυχή ἅπας ὁ φάος ὁ δύναμις ἐκλάμπω , » ὁ ταμιεῖον ἐρευνάω « , ὅς φημί ὁ γραφή . » ὁ λύχνος « ὁ δύναμις ; ὅλος γάρ ἀκοή καί ὅλος ὀφθαλμός , ἵνα τις οὗτος χράω ὁ ὄνομα , ὁ θεός .
clemens-alexandrinus.stromata 7.7.38
Καθόλου τοίνυν οὐδεμίαν σῴζει θεοσέβειαν οὔτε ἐν ὕμνοις οὔτε ἐν λόγοις , ἀλλ᾿ οὐδὲ ἐν γραφαῖς ἢ δόγμασιν ἡ μὴ πρέπουσα περὶ τοῦ θεοῦ ὑπόληψις , ἀλλ᾿ εἰς ταπεινὰς καὶ ἀσχήμονας ἐκτρεπομένη ἐννοίας τε καὶ ὑπονοίας . ὅθεν ἡ τῶν πολλῶν εὐφημία δυσφημίας οὐδὲν διαφέρει διὰ τὴν τῆς ἀληθείας ἄγνοιαν . ὧν μὲν οὖν αἱ ὀρέξεις εἰσὶ καὶ ἐπιθυμίαι καὶ ὅλως εἰπεῖν αἱ ὁρμαί , τούτων εἰσὶ καὶ αἱ εὐχαί . διόπερ οὐδεὶς ἐπιθυμεῖ πόματος , ἀλλὰ τοῦ πιεῖν τὸ ποτόν , οὐδὲ μὴν κληρονομίας , ἀλλὰ τοῦ κληρονομῆσαι , οὑτωσὶ δὲ οὐδὲ γνώσεως . ἀλλὰ τοῦ γνῶναι · οὐδὲ γὰρ πολιτείας ὀρθῆς , ἀλλὰ τοῦ πολιτεύεσθαι . τούτων οὖν αἱ εὐχαὶ ὧν καὶ αἰτήσεις , καὶ τούτων αἱ αἰτήσεις ὧν καὶ ἐπιθυμίαι . τὸ δὲ εὔχεσθαι καὶ ὀρέγεσθαι καταλλήλως γίνεται εἰς τὸ ἔχειν τὰ ἀγαθὰ καὶ τὰ παρακείμενα ὠφελήματα τῇ κτήσει . ἀεὶ τοίνυν ὁ γνωστικὸς τὴν εὐχὴν καὶ τὴν αἴτησιν τῶν ὄντως ἀγαθῶν τῶν περὶ ψυχὴν ποιεῖται , καὶ εὔχεται συνεργῶν ἅμα καὶ αὐτὸς εἰς ἕξιν ἀγαθότητος ἐλθεῖν , ὡς μηκέτι ἔχειν τὰ ἀγαθὰ καθάπερ μαθήματά τινα παρακείμενα , εἶναι δὲ ἀγαθόν .
Lemmas: καθόλου τοίνυν οὐδείς σῴζω θεοσέβεια οὔτε ἐν ὕμνος οὔτε ἐν λόγος , ἀλλά οὐδέ ἐν γραφή ἤ δόγμα ὁ μή πρέπω περί ὁ θεός ὑπόληψις , ἀλλά εἰς ταπεινός καί ἀσχήμων ἐκτρέπω ἔννοια τε καί ὑπόνοια . ὅθεν ὁ ὁ πολύς εὐφημία δυσφημία οὐδείς διαφέρω διά ὁ ὁ ἀλήθεια ἄγνοια . ὅς μέν οὖν ὁ ὄρεξις εἰμί καί ἐπιθυμία καί ὅλος λέγω ὁ ὁρμή , οὗτος εἰμί καί ὁ εὐχή . διόπερ οὐδείς ἐπιθυμέω πόμα , ἀλλά ὁ πίνω ὁ ποτόν , οὐδέ μήν κληρονομία , ἀλλά ὁ κληρονομέω , οὕτως δέ οὐδέ γνῶσις . ἀλλά ὁ γιγνώσκω · οὐδέ γάρ πολιτεία ὀρθός , ἀλλά ὁ πολιτεύω . οὗτος οὖν ὁ εὐχή ὅς καί αἴτησις , καί οὗτος ὁ αἴτησις ὅς καί ἐπιθυμία . ὁ δέ εὔχομαι καί ὀρέγω κατάλληλος γίγνομαι εἰς ὁ ἔχω ὁ ἀγαθός καί ὁ παράκειμαι ὠφέλημα ὁ κτῆσις . ἀεί τοίνυν ὁ γνωστικός ὁ εὐχή καί ὁ αἴτησις ὁ ὄντως ἀγαθός ὁ περί ψυχή ποιέω , καί εὔχομαι συνεργέω ἅμα καί αὐτός εἰς ἕξις ἀγαθότης ἔρχομαι , ὡς μηκέτι ἔχω ὁ ἀγαθός καθά μάθημα τις παράκειμαι , εἰμί δέ ἀγαθός .
clemens-alexandrinus.stromata 7.7.39
διὸ καὶ τούτοις μάλιστα προσήκει εὔχεσθαι τοῖς εἰδόσι τε τὸ θεῖον ὡς χρὴ καὶ τὴν πρόσφορον ἀρετὴν ἔχουσιν αὐτῷ , οἳ ἴσασι τίνα τὰ ὄντως ἀγαθὰ καὶ τίνα αἰτητέον καὶ πότε καὶ πῶς ἕκαστα . ἐσχάτη δὲ ἀμαθία παρὰ τῶν μὴ θεῶν ὡς θεῶν αἰτεῖσθαι ἢ τὰ μὴ συμφέροντα αἰτεῖσθαι , φαντασίᾳ ἀγαθῶν κακὰ αἰτουμένους σφίσιν . ὅθεν εἰκότως ἑνὸς ὄντος τοῦ ἀγαθοῦ θεοῦ παρ᾿ αὐτοῦ μόνου τῶν ἀγαθῶν τὰ μὲν δοθῆναι , τὰ δὲ παραμεῖναι εὐχόμεθα ἡμεῖς τε καὶ οἱ ἄγγελοι . ἀλλ᾿ οὐχ ὁμοίως . οὐ γάρ ἐστι ταὐτὸν αἰτεῖσθαι παραμεῖναι τὴν δόσιν ἢ τὴν ἀρχὴν σπουδάζειν λαβεῖν . καὶ ἡ ἀποτροπὴ δὲ τῶν κακῶν εἶδος εὐχῆς . ἀλλ᾿ οὐκ ἐπὶ τῇ τῶν ἀνθρώπων βλάβῃ τῇ τοιᾷδε συγχρηστέον εὐχῇ ποτε , πλὴν εἰ μὴ τὴν ἐπιστροφὴν τῆς δικαιοσύνης τεχναζόμενος τοῖς [ δ᾿ ] » ἀπηλγηκόσιν « ὁ γνωστικὸς οἰκονομοίη τὴν αἴτησιν . ἔστιν οὖν . ὡς εἰπεῖν τολμηρότερον , ὁμιλία πρὸς τὸν θεὸν ἡ εὐχή · κἂν ψιθυρίζοντες ἄρα μηδὲ τὰ χείλη ἀνοίγοντες μετὰ σιγῆς προσλαλῶμεν , ἔνδοθεν κεκράγαμεν · πᾶσαν γὰρ τὴν ἐνδιάθετον ὁμιλίαν ὁ θεὸς ἀδιαλείπτως ἐπαΐει .
Lemmas: διό καί οὗτος μάλα προσήκω εὔχομαι ὁ οἶδα τε ὁ θεῖος ὡς χρή καί ὁ πρόσφορος ἀρετή ἔχω αὐτός , ὅς οἶδα τίς ὁ ὄντως ἀγαθός καί τίς αἰτητέον καί πότε καί πῶς ἕκαστος . ἔσχατος δέ ἀμαθία παρά ὁ μή θεός ὡς θεός αἰτέω ἤ ὁ μή συμφέρω αἰτέω , φαντασία ἀγαθός κακός αἰτέω σφεῖς . ὅθεν ἔοικα εἷς εἰμί ὁ ἀγαθός θεός παρά αὐτός μόνος ὁ ἀγαθός ὁ μέν δίδωμι , ὁ δέ παραμένω εὔχομαι ἐγώ τε καί ὁ ἄγγελος . ἀλλά οὐ ὅμοιος . οὐ γάρ εἰμί αὐτός αἰτέω παραμένω ὁ δόσις ἤ ὁ ἀρχή σπουδάζω λαμβάνω . καί ὁ ἀποτροπή δέ ὁ κακός εἶδος εὐχή . ἀλλά οὐ ἐπί ὁ ὁ ἄνθρωπος βλάβη ὁ τοιόσδε συγχράομαι εὐχή ποτέ , πλήν εἰ μή ὁ ἐπιστροφή ὁ δικαιοσύνη τεχνάζω ὁ [ δέ ] » ἀπαλγέω « ὁ γνωστικός οἰκονομέω ὁ αἴτησις . εἰμί οὖν . ὡς λέγω τολμηρός , ὁμιλία πρός ὁ θεός ὁ εὐχή · ἐάν ψιθυρίζω ἄρα μηδέ ὁ χεῖλος ἀνοίγνυμι μετά σιγή προσλαλέω , ἔνδοθεν κράζω · πᾶς γάρ ὁ ἐνδιάθετος ὁμιλία ὁ θεός ἀδιάλειπτος ἐπαίω .
clemens-alexandrinus.stromata 7.7.40
Ταύτῃ καὶ προσανατείνομεν τὴν κεφαλὴν καὶ τὰς χεῖρας εἰς οὐρανὸν αἴρομεν τούς τε πόδας ἐπεγείρομεν κατὰ τὴν τελευταίαν τῆς εὐχῆς συνεκφώνησιν , ἐπακολουθοῦντες τῇ προθυμίᾳ τοῦ πνεύματος εἰς τὴν νοητὴν οὐσίαν , καί , συναφιστάνειν τῷ λόγῳ τὸ σῶμα τῆς γῆς πειρώμενοι , μετάρσιον ποιησάμενοι » τὴν ψυχὴν ἐπτερωμένην « τῷ πόθῳ τῶν κρειττόνων , ἐπὶ » τὰ ἅγια « χωρεῖν βιαζόμεθα , τοῦ δεσμοῦ καταμεγαλοφρονοῦντες τοῦ σαρκικοῦ . ἴσμεν γὰρ εὖ μάλα τὸν γνωστικὸν τὴν ὑπέκβασιν παντὸς τοῦ κόσμου , ὥσπερ ἀμέλει τῆς Αἰγύπτου οἱ Ἰουδαῖοι , ἑκουσίως ποιούμενον , ἐνδεικνύμενον ἐναργῶς παντὸς μᾶλλον ὡς ὅτι μάλιστα σύνεγγυς ἔσοιτο τοῦ θεοῦ . εἰ δέ τινες καὶ ὥρας τακτὰς ἀπονέμουσιν εὐχῇ , ὡς τρίτην φέρε καὶ ἕκτην καὶ ἐνάτην , ἀλλ᾿ οὖν γε ὁ γνωστικὸς παρὰ ὅλον εὔχεται τὸν βίον , δι᾿ εὐχῆς συνεῖναι μὲν σπεύδων θεῷ , καταλελοιπέναι δέ , συνελόντι εἰπεῖν , πάντα ὅσα μὴ χρησιμεύει γενομένῳ ἐκεῖ , ὡς ἂν ἐνθένδε ἤδη τὴν τελείωσιν ἀπειληφὼς τοῦ κατὰ ἀγάπην δρωμένου . ἀλλὰ καὶ τὰς τῶν ὡρῶν διανομὰς τριχῇ διεσταμένας καὶ ταῖς ἴσαις εὐχαῖς τετιμημένας ἴσασιν οἱ γνωρίζοντες τὴν μακαρίαν τῶν ἁγίων τριάδα μονῶν .
Lemmas: οὗτος καί προσανατείνω ὁ κεφαλή καί ὁ χείρ εἰς οὐρανός ἀείρω ὁ τε πούς ἐπεγείρω κατά ὁ τελευταῖος ὁ εὐχή συνεκφώνησις , ἐπακολουθέω ὁ προθυμία ὁ πνεῦμα εἰς ὁ νοητός οὐσία , καί , συναφιστάνω ὁ λόγος ὁ σῶμα ὁ γῆ πειράω , μετάρσιος ποιέω » ὁ ψυχή πτερόω « ὁ πόθος ὁ κρατύς , ἐπί » ὁ ἅγιος « χωρέω βιάζω , ὁ δεσμός καταμεγαλοφρονέω ὁ σαρκικός . οἶδα γάρ εὖ μάλα ὁ γνωστικός ὁ ὑπέκβασις πᾶς ὁ κόσμος , ὥσπερ ἀμέλει ὁ Αἴγυπτος ὁ Ἰουδαῖος , ἑκούσιος ποιέω , ἐνδείκνυμι ἐναργής πᾶς μάλα ὡς ὅτι μάλα σύνεγγυς εἰμί ὁ θεός . εἰ δέ τις καί ὥρα τακτός ἀπονέμω εὐχή , ὡς τρίτος φέρω καί ἕκτος καί ἔνατος , ἀλλά οὖν γε ὁ γνωστικός παρά ὅλος εὔχομαι ὁ βίος , διά εὐχή σύνειμι μέν σπεύδω θεός , καταλείπω δέ , συναιρέω λέγω , πᾶς ὅσος μή χρησιμεύω γίγνομαι ἐκεῖ , ὡς ἄν ἐνθένδε ἤδη ὁ τελείωσις ἀπολαμβάνω ὁ κατά ἀγάπη δράω . ἀλλά καί ὁ ὁ ὥρα διανομή τριχῆ διίστημι καί ὁ ἴσος εὐχή τιμάω οἶδα ὁ γνωρίζω ὁ μακάριος ὁ ἅγιος τριάς μονή .
clemens-alexandrinus.stromata 7.7.41
Ἐνταῦθα γενόμενος ὑπεμνήσθην τῶν περὶ τοῦ μὴ δεῖν εὔχεσθαι πρός τινων ἑτεροδόξων , τουτέστιν τῶν ἀμφὶ τὴν Προδίκου αἵρεσιν , παρεισαγομένων δογμάτων . ἵνα οὖν μηδὲ ἐπὶ ταύτῃ αὐτῶν τῇ ἀθέῳ σοφίᾳ ὡς ξένῃ ὀγκύλλωνται αἱρέσει , μαθέτωσαν προειλῆφθαι μὲν ὑπὸ τῶν Κυρηναϊκῶν λεγομένων φιλοσόφων · ἀντιρρήσεως δ᾿ ὅμως τεύξεται κατὰ καιρὸν ἡ τῶν ψευδωνύμων τούτων ἀνόσιος γνῶσις , ὡς μὴ νῦν παρεισδυομένη τὸ ὑπόμνημα , οὐκ ὀλίγη οὖσα ἡ τούτων καταδρομὴ διακόπτῃ τὸν ἐν χερσὶ λόγον , δεικνύντων ἡμῶν μόνον ὄντως ὅσιον καὶ θεοσεβῆ τὸν τῷ ὄντι κατὰ τὸν ἐκκλησιαστικὸν κανόνα γνωστικόν , ᾧ μόνῳ ἡ αἴτησις κατὰ τὴν τοῦ θεοῦ βούλησιν ἀπονενεμημένη γίνεται καὶ αἰτήσαντι καὶ ἐννοηθέντι . ὥσπερ γὰρ πᾶν ὃ βούλεται , δύναται ὁ θεός , οὕτως » πᾶν ὃ ἂν [ ὁ ] αἰτήσῃ « , ὁ γνωστικὸς » λαμβάνει « . καθόλου γὰρ ὁ θεὸς οἶδεν τούς τε ἀξίους τῶν ἀγαθῶν καὶ μή · ὅθεν τὰ προσήκοντα ἑκάστοις δίδωσιν . διὸ πολλάκις μὲν αἰτήσασιν ἀναξίοις οὐκ ἂν δοίη , δοίη δὲ ἀξίοις δηλονότι ὑπάρχουσιν . οὐ μὴν παρέλκει ἡ αἴτησις , κἂν χωρὶς ἀξιώσεως διδῶται τὰ ἀγαθά . αὐτίκα ἥ τε εὐχαριστία ἥ τε τῶν πέλας εἰς ἐπιστροφὴν αἴτησις ἔργον ἐστὶ τοῦ γνωστικοῦ . ᾗ καὶ ὁ κύριος ηὔχετο , εὐχαριστῶν μὲν ἐφ᾿ οἷς ἐτελείωσεν τὴν διακονίαν , εὐχόμενος δὲ ὡς πλείστους ὅσους ἐν ἐπιγνώσει γενέσθαι , ἵν᾿ ἐν τοῖς σῳζομένοις διὰ τῆς σωτηρίας κατ᾿ ἐπίγνωσιν ὁ θεὸς δοξάζηται καὶ ὁ μόνος ἀγαθὸς καὶ ὁ μόνος σωτὴρ δι᾿ υἱοῦ ἐξ αἰῶνος εἰς αἰῶνα ἐπιγινώσκηται . καίτοι καὶ ἡ πίστις τοῦ λήψεσθαι εἶδος εὐχῆς ἐναποκειμένης γνωστικῶς .
Lemmas: ἐνταῦθα γίγνομαι ὑπομιμνῄσκω ὁ περί ὁ μή δέω εὔχομαι πρός τις ἑτερόδοξος , τουτέστι ὁ ἀμφί ὁ Πρόδικος αἵρεσις , παρεισάγω δόγμα . ἵνα οὖν μηδέ ἐπί οὗτος αὐτός ὁ ἄθεος σοφία ὡς ξένος ὀγκύλλομαι αἵρεσις , μανθάνω προλαμβάνω μέν ὑπό ὁ Κυρηναικός λέγω φιλόσοφος · ἀντίρρησις δέ ὅμως τυγχάνω κατά καιρός ὁ ὁ ψευδώνυμος οὗτος ἀνόσιος γνῶσις , ὡς μή νῦν παρεισδύνω ὁ ὑπόμνημα , οὐ ὀλίγος εἰμί ὁ οὗτος καταδρομή διακόπτω ὁ ἐν χείρ λόγος , δείκνυμι ἐγώ μόνος ὄντως ὅσιος καί θεοσεβής ὁ ὁ εἰμί κατά ὁ ἐκκλησιαστικός κανών γνωστικός , ὅς μόνος ὁ αἴτησις κατά ὁ ὁ θεός βούλησις ἀπονέμω γίγνομαι καί αἰτέω καί ἐννοέω . ὥσπερ γάρ πᾶς ὅς βούλομαι , δύναμαι ὁ θεός , οὕτως » πᾶς ὅς ἄν [ ὁ ] αἰτέω « , ὁ γνωστικός » λαμβάνω « . καθόλου γάρ ὁ θεός οἶδα ὁ τε ἄξιος ὁ ἀγαθός καί μή · ὅθεν ὁ προσήκω ἕκαστος δίδωμι . διό πολλάκις μέν αἰτέω ἀνάξιος οὐ ἄν δίδωμι , δίδωμι δέ ἄξιος δηλονότι ὑπάρχω . οὐ μήν παρέλκω ὁ αἴτησις , ἐάν χωρίς ἀξίωσις δίδωμι ὁ ἀγαθός . αὐτίκα ὁ τε εὐχαριστία ὁ τε ὁ πέλας εἰς ἐπιστροφή αἴτησις ἔργον εἰμί ὁ γνωστικός . ὅς καί ὁ κύριος εὔχομαι , εὐχαριστέω μέν ἐπί ὅς τελειόω ὁ διακονία , εὔχομαι δέ ὡς πολύς ὅσος ἐν ἐπίγνωσις γίγνομαι , ἵνα ἐν ὁ σῴζω διά ὁ σωτηρία κατά ἐπίγνωσις ὁ θεός δοξάζω καί ὁ μόνος ἀγαθός καί ὁ μόνος σωτήρ διά υἱός ἐκ αἰών εἰς αἰών ἐπιγιγνώσκω . καίτοι καί ὁ πίστις ὁ λαμβάνω εἶδος εὐχή ἐναπόκειμαι γνωστικός .
clemens-alexandrinus.stromata 7.7.42
ἀλλ᾿ εἰ ἀφορμή τις ὁμιλίας τῆς πρὸς τὸν θεὸν γίνεται ἡ εὐχή , οὐδεμίαν ἀφορμὴν παραλειπτέον τῆς προσόδου τῆς πρὸς τὸν θεόν . ἀμέλει συμπλακεῖσα τῇ μακαρίᾳ προνοίᾳ ἡ τοῦ γνωστικοῦ ὁσιότης κατὰ τὴν ἑκούσιον ὁμολογίαν τελείαν τὴν εὐεργεσίαν ἐπιδείκνυσι τοῦ θεοῦ . οἱονεὶ γὰρ ἀντεπιστροφή τίς ἐστι τῆς προνοίας ἡ τοῦ γνωστικοῦ ὁσιότης καὶ ἀντίστροφος εὔνοια τοῦ φίλου τοῦ θεοῦ . οὔτε γὰρ ὁ θεὸς ἄκων ἀγαθὸς ὃν τρόπον τὸ πῦρ θερμαντικὸν ( ἑκούσιος δὲ ἡ τῶν ἀγαθῶν μετάδοσις αὐτῷ . κἂν προλαμβάνῃ τὴν αἴτησιν ) οὔτε μὴν ἄκων σωθήσεται ὁ σῳζόμενος · οὐ γάρ ἐστιν ἄψυχος , ἀλλὰ παντὸς μᾶλλον ἑκουσίως καὶ προαιρετικῶς σπεύσει πρὸς σωτηρίαν . διὸ καὶ τὰς ἐντολὰς ἔλαβεν ὁ ἄνθρωπος ὡς ἂν ἐξ αὑτοῦ ὁρμητικὸς πρὸς ὁπότερον ἂν καὶ βούλοιτο τῶν τε αἱρετῶν καὶ τῶν φευκτῶν . οὔκουν ὁ θεὸς ἀνάγκῃ ἀγαθοποιεῖ , κατὰ προαίρεσιν δὲ εὖ ποιεῖ τοὺς ἐξ αὑτῶν ἐπιστρέφοντας . οὐ γὰρ ὑπηρετική γέ ἐστιν [ ἡ ] εἰς ἡμᾶς θεόθεν ἥκουσα . οἷον ἐκ χειρόνων εἰς κρείττονας προϊοῦσα . ἡ πρόνοια , κατ᾿ ἔλεον δὲ τῆς ἡμετέρας ἀσθενείας αἱ προσεχεῖς τῆς προνοίας ἐνεργοῦνται οἰκονομίαι . καθάπερ καὶ ἡ τῶν ποιμένων εἰς τὰ πρόβατα καὶ ἡ τοῦ βασιλέως πρὸς τοὺς ἀρχομένους , καὶ ἡμῶν αὐτῶν πειθηνίως πρὸς τοὺς ἡγουμένους ἐχόντων τοὺς τεταγμένως διέποντας καθ᾿ ἣν ἐνεχειρίσθησαν τάξιν ἐκ θεοῦ . θεράποντες ἄρα καὶ θεραπευταὶ τοῦ θείου οἱ ἐλευθερικωτάτην καὶ βασιλικωτάτην θεραπείαν προσάγοντες , τὴν διὰ τῆς θεοσεβοῦς γνώμης τε καὶ γνώσεως .
Lemmas: ἀλλά εἰ ἀφορμή τις ὁμιλία ὁ πρός ὁ θεός γίγνομαι ὁ εὐχή , οὐδείς ἀφορμή παραλείπω ὁ πρόσοδος ὁ πρός ὁ θεός . ἀμέλει συμπλέκω ὁ μακάριος πρόνοια ὁ ὁ γνωστικός ὁσιότης κατά ὁ ἑκούσιος ὁμολογία τέλειος ὁ εὐεργεσία ἐπιδείκνυμι ὁ θεός . οἱονεί γάρ ἀντεπιστροφή τις εἰμί ὁ πρόνοια ὁ ὁ γνωστικός ὁσιότης καί ἀντίστροφος εὔνοια ὁ φίλος ὁ θεός . οὔτε γάρ ὁ θεός ἄκων ἀγαθός ὅς τρόπος ὁ πῦρ θερμαντικός ( ἑκούσιος δέ ὁ ὁ ἀγαθός μετάδοσις αὐτός . ἐάν προλαμβάνω ὁ αἴτησις ) οὔτε μήν ἄκων σῴζω ὁ σῴζω · οὐ γάρ εἰμί ἄψυχος , ἀλλά πᾶς μάλα ἑκούσιος καί προαιρετικός σπεύδω πρός σωτηρία . διό καί ὁ ἐντολή λαμβάνω ὁ ἄνθρωπος ὡς ἄν ἐκ ἑαυτοῦ ὁρμητικός πρός ὁπότερος ἄν καί βούλομαι ὁ τε αἱρετός καί ὁ φευκτός . οὔκουν ὁ θεός ἀνάγκη ἀγαθοποιέω , κατά προαίρεσις δέ εὖ ποιέω ὁ ἐκ ἑαυτοῦ ἐπιστρέφω . οὐ γάρ ὑπηρετικός γε εἰμί [ ὁ ] εἰς ἐγώ θεόθεν ἥκω . οἷος ἐκ κακός εἰς κρατύς προέρχομαι . ὁ πρόνοια , κατά ἔλεος δέ ὁ ἡμέτερος ἀσθένεια ὁ προσεχής ὁ πρόνοια ἐνεργέω οἰκονομία . καθά καί ὁ ὁ ποιμήν εἰς ὁ πρόβατον καί ὁ ὁ βασιλεύς πρός ὁ ἄρχω , καί ἐγώ αὐτός πειθήνιος πρός ὁ ἡγέομαι ἔχω ὁ τεταγμένως διέπω κατά ὅς ἐγχειρίζω τάξις ἐκ θεός . θεράπων ἄρα καί θεραπευτής ὁ θεῖος ὁ ἐλευθερικός καί βασιλικός θεραπεία προσάγω , ὁ διά ὁ θεοσεβής γνώμη τε καί γνῶσις .
clemens-alexandrinus.stromata 7.7.43
Πᾶς οὖν καὶ τόπος ἱερὸς τῷ ὄντι , ἐν ᾧ τὴν ἐπίνοιαν τοῦ θεοῦ λαμβάνομεν , καὶ χρόνος . ὅταν δὲ ὁ εὐπροαίρετος ὁμοῦ καὶ εὐχάριστος δι᾿ εὐχῆς αἰτῆται , ἁμῇ γέ πῃ συνεργεῖ τι πρὸς τὴν λῆψιν , ἀσμένως δι᾿ ὧν εὔχεται τὸ ποθούμενον λαμβάνων . ἐπὰν γὰρ τὸ παρ᾿ ἡμῶν εὐεπίφορον ὁ τῶν ἀγαθῶν λάβῃ δοτήρ , ἀθρόα πάντα τῇ συλλήψει αὐτῇ ἕπεται τὰ ἀγαθά . ἀμέλει ἐξετάζεται διὰ τῆς εὐχῆς ὁ τρόπος , πῶς ἔχει πρὸς τὸ προσῆκον . εἰ δὲ ἡ φωνὴ καὶ ἡ λέξις τῆς νοήσεως χάριν δέδοται ἡμῖν , πῶς οὐχὶ αὐτῆς τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ νοῦ ἐπακούει ὁ θεός , ὅπου γε ἤδη ψυχὴ ψυχῆς καὶ νοῦς νοὸς ἐπαΐει ; ὅθεν τὰς πολυφώνους γλώσσας οὐκ ἀναμένει ὁ θεὸς καθάπερ οἱ παρὰ ἀνθρώπων ἑρμηνεῖς , ἀλλ᾿ ἁπαξαπλῶς ἁπάντων γνωρίζει τὰς νοήσεις , καὶ ὅπερ ἡμῖν ἡ φωνὴ σημαίνει , τοῦτο τῷ θεῷ ἡ ἔννοια ἡμῶν λαλεῖ , ἣν καὶ πρὸ τῆς δημιουργίας εἰς νόησιν ἥξουσαν ἠπίστατο . ἔξεστιν οὖν μηδὲ φωνῇ τὴν εὐχὴν παραπέμπειν , συντείνοντα μόνον [ δ᾿ ] ἔνδοθεν τὸ πνευματικὸν πᾶν εἰς φωνὴν τὴν νοητὴν κατὰ τὴν ἀπερίσπαστον πρὸς τὸν θεὸν ἐπιστροφήν . Ἐπεὶ δὲ γενεθλίου ἡμέρας εἰκὼν ἡ ἀνατολὴ κἀκεῖθεν τὸ φῶς αὔξεται » ἐκ σκότους λάμψαν « τὸ πρῶτον , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἐν ἀγνοίᾳ κυλινδουμένοις ἀνέτειλεν γνώσεως ἀληθείας ἡμέρα κατὰ λόγον τοῦ ἡλίου , πρὸς τὴν ἑωθινὴν ἀνατολὴν αἱ εὐχαί . ὅθεν καὶ τὰ παλαίτατα τῶν ἱερῶν πρὸς δύσιν ἔβλεπεν , ἵνα οἱ ἀπαντιπρόσωπον τῶν ἀγαλμάτων ἱστάμενοι πρὸς ἀνατολὴν τρέπεσθαι διδάσκωνται . » κατευθυνθήτω ἡ προσευχή μου ὡς θυμίαμα ἐνώπιόν σου , ἔπαρσις τῶν χειρῶν μου θυσία ἑσπερινή « , οἱ ψαλμοὶ λέγουσιν .
Lemmas: πᾶς οὖν καί τόπος ἱερός ὁ εἰμί , ἐν ὅς ὁ ἐπίνοια ὁ θεός λαμβάνω , καί χρόνος . ὅταν δέ ὁ εὐπροαίρετος ὁμοῦ καί εὐχάριστος διά εὐχή αἰτέω , ἁμός γε πη συνεργέω τις πρός ὁ λῆψις , ἄσμενος διά ὅς εὔχομαι ὁ ποθέω λαμβάνω . ἐπάν γάρ ὁ παρά ἐγώ εὐεπίφορος ὁ ὁ ἀγαθός λαμβάνω δοτήρ , ἀθρόος πᾶς ὁ σύλληψις αὐτός ἕπομαι ὁ ἀγαθός . ἀμέλει ἐξετάζω διά ὁ εὐχή ὁ τρόπος , πῶς ἔχω πρός ὁ προσήκω . εἰ δέ ὁ φωνή καί ὁ λέξις ὁ νόησις χάριν δίδωμι ἐγώ , πῶς οὐ αὐτός ὁ ψυχή καί ὁ νόος ἐπακούω ὁ θεός , ὅπου γε ἤδη ψυχή ψυχή καί νόος νόος ἐπαίω ; ὅθεν ὁ πολύφωνος γλῶσσα οὐ ἀναμένω ὁ θεός καθά ὁ παρά ἄνθρωπος ἑρμηνεύς , ἀλλά ἁπαξαπλῶς ἅπας γνωρίζω ὁ νόησις , καί ὅς ἐγώ ὁ φωνή σημαίνω , οὗτος ὁ θεός ὁ ἔννοια ἐγώ λαλέω , ὅς καί πρό ὁ δημιουργία εἰς νόησις ἥκω ἐπίσταμαι . ἔξεστι οὖν μηδέ φωνή ὁ εὐχή παραπέμπω , συντείνω μόνος [ δέ ] ἔνδοθεν ὁ πνευματικός πᾶς εἰς φωνή ὁ νοητός κατά ὁ ἀπερίσπαστος πρός ὁ θεός ἐπιστροφή . ἐπεί δέ γενέθλιος ἡμέρα εἰκών ὁ ἀνατολή ἐκεῖθεν ὁ φάος αὐξάνω » ἐκ σκότος λάμπω « ὁ πρῶτος , ἀλλά καί ὁ ἐν ἄγνοια κυλινδέω ἀνατέλλω γνῶσις ἀλήθεια ἡμέρα κατά λόγος ὁ ἥλιος , πρός ὁ ἑωθινός ἀνατολή ὁ εὐχή . ὅθεν καί ὁ παλαιός ὁ ἱερός πρός δύσις βλέπω , ἵνα ὁ ἀπαντιπρόσωπον ὁ ἄγαλμα ἵστημι πρός ἀνατολή τρέπω διδάσκω . » κατευθύνω ὁ προσευχή ἐγώ ὡς θυμίαμα ἐνώπιον σύ , ἔπαρσις ὁ χείρ ἐγώ θυσία ἑσπερινός « , ὁ ψαλμός λέγω .