ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 8.8.24
Τῶν δὲ ὑπὸ τὰς δέκα κατηγορίας ὑποτασσομένων τὰ μὲν καθ᾿ αὑτὰ λέγεται , ὡς αἱ ἐννέα κατηγορίαι , τὰ δὲ πρός τι . καὶ πάλιν τῶν ὑπὸ ταύτας τὰς δέκα κατηγορίας τὰ μέν ἐστι συνώνυμα , ὡς βοῦς καὶ ἄνθρωπος , καθὸ ζῷον · ἔστι γὰρ συνώνυμα ὧν τό τε ὄνομα ἀμφοῖν κοινόν , τὸ ζῷον , καὶ ὁ λόγος ὁ αὐτός , τουτέστιν ὁ ὅρος , [ τουτέστιν ] οὐσία ἔμψυχος · ἑτερώνυμα δὲ ὅσα περὶ τὸ αὐτὸ ὑποκείμενον ἐν διαφόροις ἐστὶν ὀνόμασιν , οἷον ἀνάβασις καὶ κατάβασις · ὁδὸς γὰρ ἡ αὐτή , ἤτοι εἰς τὸ ἄνω ἢ εἰς τὸ κάτω · τὸ δ᾿ ἄλλο εἶδος τῶν ἑτερωνύμων , οἷον ἵππος καὶ μέλας , καὶ ὄνομα καὶ λόγον ἕτερον ἀλλήλων ἔχοντα μηδὲ τοῦ ὑποκειμένου κοινωνοῦντα . ἕτερα δὴ λεκτέον , οὐχ ἑτερώνυμα . πολυώνυμα δὲ τὰ τὸν μὲν λόγον τὸν αὐτὸν ἔχοντα , ὄνομα δὲ διάφορον ὡς ἄορ , ξίφος , φάσγανον . παρώνυμα δ᾿ ἐστὶ τὰ παρά τι ἕτερον ὠνομασμένα , ὡς ἀπὸ τῆς ἀνδρείας ὁ ἀνδρεῖος . τὰ δὲ ὁμώνυμα τῷ αὐτῷ ὀνόματι χρώμενα , λόγον δὲ οὐ τὸν αὐτὸν ἔχοντα , οἷον ἄνθρωπος τό τε ζῷον καὶ γεγραμμένος . τῶν δὲ ὁμωνύμων τὰ μὲν ἀπὸ τύχης ὁμωνυμεῖ , ὡς Αἴας ὁ Λοκρὸς καὶ ὁ Σαλαμίνιος , τὰ δὲ ἀπὸ διανοίας , καὶ τούτων τὰ μὲν καθ᾿ ὁμοιότητα , ὡς ἄνθρωπος τό τε ζῷον καὶ ὁ γεγραμμένος , τὰ δὲ κατὰ ἀναλογίαν , ὡς » πόδες Ἴδης « καὶ οἱ ἡμέτεροι πόδες διὰ τὸ κατωτέρω εἶναι , τὰ δὲ κατ᾿ ἐνέργειαν , ὡς ποὺς πλοίου , δι᾿ οὗ τὸ πλοῖον πλεῖ , καὶ ποὺς ὁ ἡμέτερος , δι᾿ οὗ κινούμεθα . λέγεται ὁμώνυμα ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ καὶ πρὸς τὸ αὐτό , ὡς [ ἀπὸ ] τοῦ ἰατροῦ τὸ βιβλίον καὶ τὸ σμιλίον ἰατρικὰ ἀπό τε τοῦ χρωμένου ἰατροῦ καὶ πρὸς τὸν αὐτὸν λόγον τὸν ἰατρικόν .
Lemmas: ὁ δέ ὑπό ὁ δέκα κατηγορία ὑποτάσσω ὁ μέν κατά ἑαυτοῦ λέγω , ὡς ὁ ἐννέα κατηγορία , ὁ δέ πρός τις . καί πάλιν ὁ ὑπό οὗτος ὁ δέκα κατηγορία ὁ μέν εἰμί συνώνυμος , ὡς βοῦς καί ἄνθρωπος , καθό ζῷον · εἰμί γάρ συνώνυμος ὅς ὁ τε ὄνομα ἄμφω κοινός , ὁ ζῷον , καί ὁ λόγος ὁ αὐτός , τουτέστι ὁ ὅρος , [ τουτέστι ] οὐσία ἔμψυχος · ἑτερώνυμος δέ ὅσος περί ὁ αὐτός ὑπόκειμαι ἐν διάφορος εἰμί ὄνομα , οἷος ἀνάβασις καί κατάβασις · ὁδός γάρ ὁ αὐτός , ἤτοι εἰς ὁ ἄνω ἤ εἰς ὁ κάτω · ὁ δέ ἄλλος εἶδος ὁ ἑτερώνυμος , οἷος ἵππος καί μέλας , καί ὄνομα καί λόγος ἕτερος ἀλλήλων ἔχω μηδέ ὁ ὑπόκειμαι κοινωνέω . ἕτερος δή λεκτέος , οὐ ἑτερώνυμος . πολυώνυμος δέ ὁ ὁ μέν λόγος ὁ αὐτός ἔχω , ὄνομα δέ διάφορος ὡς ἄορ , ξίφος , φάσγανον . παρώνυμος δέ εἰμί ὁ παρά τις ἕτερος ὀνομάζω , ὡς ἀπό ὁ ἀνδρεία ὁ ἀνδρεῖος . ὁ δέ ὁμώνυμος ὁ αὐτός ὄνομα χράω , λόγος δέ οὐ ὁ αὐτός ἔχω , οἷος ἄνθρωπος ὁ τε ζῷον καί γράφω . ὁ δέ ὁμώνυμος ὁ μέν ἀπό τύχη ὁμωνυμέω , ὡς Αἴας ὁ Λοκρός καί ὁ Σαλαμίνιος , ὁ δέ ἀπό διάνοια , καί οὗτος ὁ μέν κατά ὁμοιότης , ὡς ἄνθρωπος ὁ τε ζῷον καί ὁ γράφω , ὁ δέ κατά ἀναλογία , ὡς » πούς Ἴδη « καί ὁ ἡμέτερος πούς διά ὁ κάτω εἰμί , ὁ δέ κατά ἐνέργεια , ὡς πούς πλοῖον , διά ὅς ὁ πλοῖον πλέω , καί πούς ὁ ἡμέτερος , διά ὅς κινέω . λέγω ὁμώνυμος ἀπό ὁ αὐτός καί πρός ὁ αὐτός , ὡς [ ἀπό ] ὁ ἰατρός ὁ βιβλίον καί ὁ σμιλίον ἰατρικός ἀπό τε ὁ χράω ἰατρός καί πρός ὁ αὐτός λόγος ὁ ἰατρικός .
clemens-alexandrinus.stromata 8.9.25
Τῶν αἰτίων τὰ μὲν προκαταρκτικά , τὰ δὲ συνεκτικά , τὰ δὲ συνεργά , τὰ δὲ ὧν οὐκ ἄνευ . προκαταρκτικὰ μὲν τὰ πρώτως ἀφορμὴν παρεχόμενα εἰς τὸ γίγνεσθαί τι , καθάπερ τὸ κάλλος τοῖς ἀκολάστοις τοῦ ἔρωτος · ὀφθὲν γὰρ αὐτοῖς τὴν ἐρωτικὴν διάθεσιν ἐμποιεῖ μόνον , οὐ μὴν κατηναγκασμένως . συνεκτικὰ δὲ ἅπερ συνωνύμως καὶ αὐτοτελῆ καλεῖται , ἐπειδήπερ αὐτάρκως δι᾿ αὑτῶν ποιητικά ἐστι τοῦ ἀποτελέσματος . ἑξῆς δὲ πάντα τὰ αἴτια ἐπὶ τοῦ μανθάνοντος δεικτέον . ὁ μὲν πατὴρ αἴτιόν ἐστι προκαταρκτικὸν τῆς μαθήσεως , ὁ διδάσκαλος δὲ συνεκτικόν . ἡ δὲ τοῦ μανθάνοντος φύσις συνεργὸν αἴτιον , ὁ δὲ χρόνος τῶν ὧν οὐκ ἄνευ λόγον ἐπέχει . Αἴτιον δὲ κυρίως λέγεται τὸ παρεκτικόν τινος ἐνεργητικῶς , ἐπεὶ καὶ τὸν σίδηρον τμητικόν φαμεν εἶναι οὐ μόνον ἐν τῷ τέμνειν , ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ μὴ τέμνειν · οὕτως οὖν καὶ τὸ παρεκτικὸν ἄμφω σημαίνει καὶ τὸ ἤδη ἐνεργοῦν καὶ τὸ μηδέπω μέν , δυνάμει δὲ κεχρημένον τοῦ ἐνεργῆσαι .
Lemmas: ὁ αἴτιος ὁ μέν προκαταρκτικός , ὁ δέ συνεκτικός , ὁ δέ συνεργός , ὁ δέ ὅς οὐ ἄνευ . προκαταρκτικός μέν ὁ πρῶτος ἀφορμή παρέχω εἰς ὁ γίγνομαι τις , καθά ὁ κάλλος ὁ ἀκόλαστος ὁ ἔρως · ὁράω γάρ αὐτός ὁ ἐρωτικός διάθεσις ἐμποιέω μόνος , οὐ μήν κατηναγκασμένως . συνεκτικός δέ ὅς συνώνυμος καί αὐτοτελής καλέω , ἐπειδή αὔταρκος διά ἑαυτοῦ ποιητικός εἰμί ὁ ἀποτέλεσμα . ἑξῆς δέ πᾶς ὁ αἴτιος ἐπί ὁ μανθάνω δείκνυμι . ὁ μέν πατήρ αἴτιος εἰμί προκαταρκτικός ὁ μάθησις , ὁ διδάσκαλος δέ συνεκτικός . ὁ δέ ὁ μανθάνω φύσις συνεργός αἴτιος , ὁ δέ χρόνος ὁ ὅς οὐ ἄνευ λόγος ἐπέχω . αἴτιος δέ κύριος λέγω ὁ παρεκτικός τις ἐνεργητικός , ἐπεί καί ὁ σίδηρος τμητικός φημί εἰμί οὐ μόνος ἐν ὁ τέμνω , ἀλλά καί ἐν ὁ μή τέμνω · οὕτως οὖν καί ὁ παρεκτικός ἄμφω σημαίνω καί ὁ ἤδη ἐνεργέω καί ὁ μηδέπω μέν , δύναμις δέ χράω ὁ ἐνεργέω .
clemens-alexandrinus.stromata 8.9.26
Οἳ μὲν οὖν σωμάτων , οἳ δ᾿ ἀσωμάτων φασὶν εἶναι τὰ αἴτια · οἳ δὲ τὸ μὲν σῶμα κυρίως αἴτιόν φασι , τὸ δὲ ἀσώματον καταχρηστικῶς καὶ οἷον αἰτιωδῶς · ἄλλοι δ᾿ ἔμπαλιν ἀναστρέφουσι , τὰ μὲν ἀσώματα κυρίως αἴτια λέγοντες , καταχρηστικῶς δὲ τὰ σώματα , οἷον τὴν τομὴν ἐνέργειαν οὖσαν ἀσώματον εἶναι καὶ αἰτίαν εἶναι τοῦ τέμνειν , ἐνεργείας οὔσης καὶ ἀσωμάτου , καὶ τοῦ τέμνεσθαι ὁμοίως τῇ τε μαχαίρᾳ καὶ τῷ τεμνομένῳ σώμασιν οὖσιν . Τὸ › τινῶν ἐστιν αἴτιον ‹ λέγεται τριχῶς , τὸ μὲν ὅ ἐστιν αἴτιον . οἷον ὁ ἀνδριαντοποιός , τὸ δὲ οὗ ἐστιν αἴτιον , οἷον τοῦ γίνεσθαι τὸν ἀνδριάντα , τὸ δὲ ᾧ ἐστιν αἴτιον , ὥσπερ τῇ ὕλῃ · τῷ χαλκῷ γὰρ αἴτιός ἐστι τοῦ γίνεσθαι τὸν ἀνδριάντα . τὸ γίνεσθαι οὖν καὶ τὸ τέμνεσθαι , τὰ οὗ ἐστιν αἴτιον , ἐνέργειαι οὖσαι ἀσώματοί εἰσιν . Εἰς ὃν λόγον κατηγορημάτων ἤ , ὥς τινες , λεκτῶν ( λεκτὰ γὰρ τὰ κατηγορήματα καλοῦσιν Κλεάνθης καὶ Ἀρχέδημος ) αἴτια τὰ αἴτια · ἤ , ὅπερ καὶ μᾶλλον , τὰ μὲν κατηγορημάτων αἴτια λεχθήσεται , οἷον τοῦ › τέμνεται ‹ , οὗ πτῶσις τὸ τέμνεσθαι , τὰ δ᾿ ἀξιωμάτων , ὡς τοῦ › ναῦς γίνεται ‹ , οὗ πάλιν [ ἡ ] πτῶσίς ἐστι τὸ ναῦν γίνεσθαι · Ἀριστοτέλης δὲ προσηγοριῶν , οἷον τῶν τοιούτων , οἰκίας , νεώς , καύσεως , τομῆς . ἡ πτῶσις δὲ ἀσώματος εἶναι ὁμολογεῖται · διὸ καὶ τὸ σόφισμα ἐκεῖνο οὕτως λύεται · › ὃ λέγεις , διέρχεταί σου διὰ τοῦ στόματος ‹ , ὅπερ ἀληθές , › οἰκίαν δὲ λέγεις , οἰκία ἄρα διὰ τοῦ στόματός σου διέρχεται ‹ , ὅπερ ψεῦδος · οὐδὲ γὰρ τὴν οἰκίαν λέγομεν σῶμα οὖσαν , ἀλλὰ τὴν πτῶσιν ἀσώματον οὖσαν , ἧς οἰκία τυγχάνει .
Lemmas: ὁ μέν οὖν σῶμα , ὁ δέ ἀσώματος φημί εἰμί ὁ αἴτιος · ὁ δέ ὁ μέν σῶμα κύριος αἴτιος φημί , ὁ δέ ἀσώματος καταχρηστικός καί οἷος αἰτιώδης · ἄλλος δέ ἔμπαλιν ἀναστρέφω , ὁ μέν ἀσώματος κύριος αἴτιος λέγω , καταχρηστικός δέ ὁ σῶμα , οἷος ὁ τομή ἐνέργεια εἰμί ἀσώματος εἰμί καί αἰτία εἰμί ὁ τέμνω , ἐνέργεια εἰμί καί ἀσώματος , καί ὁ τέμνω ὅμοιος ὁ τε μάχαιρα καί ὁ τέμνω σῶμα εἰμί . ὁ › τις εἰμί αἴτιος ‹ λέγω τριχῶς , ὁ μέν ὅς εἰμί αἴτιος . οἷος ὁ ἀνδριαντοποιός , ὁ δέ ὅς εἰμί αἴτιος , οἷος ὁ γίγνομαι ὁ ἀνδριάς , ὁ δέ ὅς εἰμί αἴτιος , ὥσπερ ὁ ὕλη · ὁ χαλκός γάρ αἴτιος εἰμί ὁ γίγνομαι ὁ ἀνδριάς . ὁ γίγνομαι οὖν καί ὁ τέμνω , ὁ ὅς εἰμί αἴτιος , ἐνέργεια εἰμί ἀσώματος εἰμί . εἰς ὅς λόγος κατηγόρημα ἤ , ὡς τις , λεκτός ( λεκτός γάρ ὁ κατηγόρημα καλέω Κλεάνθης καί Ἀρχέδημος ) αἴτιος ὁ αἴτιος · ἤ , ὅς καί μάλα , ὁ μέν κατηγόρημα αἴτιος λέγω , οἷος ὁ › τέμνω ‹ , ὅς πτῶσις ὁ τέμνω , ὁ δέ ἀξίωμα , ὡς ὁ › ναῦς γίγνομαι ‹ , ὅς πάλιν [ ὁ ] πτῶσις εἰμί ὁ ναῦς γίγνομαι · Ἀριστοτέλης δέ προσηγορία , οἷος ὁ τοιοῦτος , οἰκία , ναῦς , καῦσις , τομή . ὁ πτῶσις δέ ἀσώματος εἰμί ὁμολογέω · διό καί ὁ σόφισμα ἐκεῖνος οὕτως λύω · › ὅς λέγω , διέρχομαι σύ διά ὁ στόμα ‹ , ὅς ἀληθής , › οἰκία δέ λέγω , οἰκίον ἄρα διά ὁ στόμα σύ διέρχομαι ‹ , ὅς ψεῦδος · οὐδέ γάρ ὁ οἰκία λέγω σῶμα εἰμί , ἀλλά ὁ πτῶσις ἀσώματος εἰμί , ὅς οἰκίον τυγχάνω .
clemens-alexandrinus.stromata 8.9.27
Καὶ τὸν οἰκοδόμον οἰκοδομεὶν λέγομεν κατὰ τὴν ἐπὶ τὸ γενησόμενον ἀναφοράν . οὕτως φαμὲν χλαμύδα ὑφαίνεσθαι ** · τὸ γὰρ ποιοῦν ἐνεργείας δηλωτικὸν ὑπάρχει . οὐκ ἔστι δὲ ἑτέρου μὲν τὸ ποιοῦν , ἑτέρου δὲ τὸ αἴτιον , ἀλλὰ ταὐτοῦ [ τῆς χλαμύδος καὶ τῆς οἰκίας ] · καθ᾿ ὃ γὰρ αἴτιος τοῦ γίνεσθαι , κατὰ τοῦτο καὶ ποιητικός ἐστι τοῦ γίνεσθαι . τὸ [ δὲ ] αὐτὸ ἄρα αἴτιον καὶ ποιητικόν [ καὶ δι᾿ ὅ ] . καὶ εἰ μέν τί ἐστιν αἴτιον καὶ ποιητικόν , τοῦτο πάντως ἐστὶ καὶ δι᾿ ὅ , εἰ δέ τί ἐστι δι᾿ ὅ , οὐ πάντως τοῦτο καὶ αἴτιον . πολλὰ γοῦν ἐφ᾿ ἓν ἀποτέλεσμα συντρέχει , δι᾿ ἃ γίνεται τὸ τέλος , ἀλλ᾿ οὐκ ἔστι πάντα αἴτια . οὐ γὰρ ἂν ἐτεκνοκτόνησεν Μήδεια , εἰ μὴ ὠργίσθη , οὐδ᾿ ἂν ὠργίσθη . εἰ μὴ ἐζήλωσεν , οὐδὲ τοῦτο , εἰ μὴ ἠράσθη , οὐδὲ τοῦτο , εἰ μὴ Ἰάσων ἔπλευσεν εἰς Κόλχους , οὐδὲ τοῦτο , εἰ μὴ Ἀργὼ κατεσκευάσθη . οὐδὲ τοῦτο , εἰ μὴ τὰ ξύλα ἐκ τοῦ Πηλίου ἐτμήθη . ἐν τούτοις γὰρ ἅπασιν τοῦ › δι᾿ ὃ ‹ τυγχάνοντος οὐ πάντα τῆς τεκνοκτονίας αἴτια τυγχάνει , μόνη δὲ ἡ Μήδεια . [ Διὸ ] τὸ μὴ κωλῦον ἀνενέργητόν ἐστιν , διὸ οὐκ ἔστιν αἴτιον τὸ μὴ κωλῦον , ἀλλὰ τὸ κωλῦον . ἐν γὰρ τῷ ἐνεργεῖν καὶ δρᾶν τι τὸ αἴτιον νοεῖται .
Lemmas: καί ὁ οἰκοδόμος οἰκοδομέω λέγω κατά ὁ ἐπί ὁ γίγνομαι ἀναφορά . οὕτως φημί χλαμύς ὑφαίνω ** · ὁ γάρ ποιέω ἐνέργεια δηλωτικός ὑπάρχω . οὐ εἰμί δέ ἕτερος μέν ὁ ποιέω , ἕτερος δέ ὁ αἴτιος , ἀλλά αὐτός [ ὁ χλαμύς καί ὁ οἰκία ] · κατά ὅς γάρ αἴτιος ὁ γίγνομαι , κατά οὗτος καί ποιητικός εἰμί ὁ γίγνομαι . ὁ [ δέ ] αὐτός ἄρα αἴτιος καί ποιητικός [ καί διά ὁ ] . καί εἰ μέν τις εἰμί αἴτιος καί ποιητικός , οὗτος πάντως εἰμί καί διά ὅς , εἰ δέ τις εἰμί διά ὅς , οὐ πάντως οὗτος καί αἴτιος . πολύς γοῦν ἐπί εἷς ἀποτέλεσμα συντρέχω , διά ὅς γίγνομαι ὁ τέλος , ἀλλά οὐ εἰμί πᾶς αἴτιος . οὐ γάρ ἄν τεκνοκτονέω Μήδεια , εἰ μή ὀργίζω , οὐδέ ἄν ὀργίζω . εἰ μή ζηλόω , οὐδέ οὗτος , εἰ μή ἔραμαι , οὐδέ οὗτος , εἰ μή Ἰάσων πλέω εἰς Κόλχος , οὐδέ οὗτος , εἰ μή Ἀργώ κατασκευάζω . οὐδέ οὗτος , εἰ μή ὁ ξύλον ἐκ ὁ Πήλιον τέμνω . ἐν οὗτος γάρ ἅπας ὁ › διά ὅς ‹ τυγχάνω οὐ πᾶς ὁ τεκνοκτονία αἴτιος τυγχάνω , μόνος δέ ὁ Μήδεια . [ διό ] ὁ μή κωλύω ἀνενέργητος εἰμί , διό οὐ εἰμί αἴτιος ὁ μή κωλύω , ἀλλά ὁ κωλύω . ἐν γάρ ὁ ἐνεργέω καί δράω τις ὁ αἴτιος νοέω .
clemens-alexandrinus.stromata 8.9.28
ἔτι τὸ μὴ κωλῦον κεχώρισται τοῦ γινομένου ( διὰ τοῦτο γοῦν ἐπιτελεῖται , ὅτι τὸ δυνάμενον κωλύειν οὐ πάρεστιν ) , τὸ δὲ αἴτιον πρὸς τὸ γινόμενον · οὐκ ἂν οὖν εἴη αἴτιον τὸ μὴ κωλῦον . Τετραχῶς τὸ αἴτιον λέγεται τὸ ποιοῦν ὡς ὁ ἀνδριαντοποιός . καὶ ἡ ὕλη ὡς ὁ χαλκός , καὶ τὸ εἶδος ὡς ὁ χαρακτήρ , καὶ τὸ τέλος ὡς ἡ τιμὴ τοῦ γυμνασιάρχου . τῶν ὧν οὐκ ἄνευ λόγον ὁ χαλκὸς ἐπέχει πρὸς τὸ γενέσθαι τὸν ἀνδριάντα καὶ ὁμοίως ἐστὶν αἴτιον . πᾶν γὰρ οὗ χωρὶς οὐκ ἐνδεχόμενον γενέσθαι τὸ ἀποτέλεσμα , κατὰ ἀνάγκην ἐστὶν αἴτιον , αἴτιον δὲ οὐχ ἁπλῶς . οὐ γάρ ἐστι συνεκτικὸν τὸ οὗ μὴ ἄνευ . συνεργὸν δέ . πᾶν τὸ ἐνεργοῦν παρέχει τὸ ἀποτέλεσμα μετ᾿ ἐπιτηδειότητος τοῦ πάσχοντος · διατίθησι μὲν γὰρ τὸ αἴτιον , πάσχει δὲ ἕκαστον εἰς ὃ πέφυκέν τι . παρεκτικῆς τῆς ἐπιτηδειότητος οὔσης καὶ τῶν ὧν οὐκ ἄνευ λόγον ἐπεχούσης . ἄπρακτον οὖν τὸ αἴτιον ἄνευ τῆς ἐπιτηδειότητος , οὐκ ἔστιν δὲ αἰτία , ἀλλὰ συνεργός , ἐπεὶ πᾶν αἴτιον ἐν τῷ δρᾶν νοεῖται . αὑτὴν δὲ οὐκ ἂν ποιοίη ἡ γῆ . ὥστε οὐδὲ αἰτία ἂν εἴη ἑαυτῆς . καταγέλαστον δὲ τὸ λέγειν μὴ τὸ πῦρ αἴτιον τῆς καύσεως , ἀλλὰ τὰ ξύλα , μηδὲ τὴν μάχαιραν τῆς τομῆς , ἀλλὰ τὴν σάρκα . μηδὲ τοῦ καταπαλαισθῆναι τὸν ἀθλητὴν τὴν ἰσχὺν τοῦ ἀντιπάλου , τὴν ἑαυτοῦ δὲ ἀσθένειαν . Τὸ συνεκτικὸν αἴτιον οὐ δεῖται χρόνου · τὸ γὰρ καυτήριον ἅμα τῷ κατὰ τῆς σαρκὸς ἐπερεισθῆναι τὴν ἀλγηδόνα παρέχει . τῶν προκαταρκτικῶν τὰ μὲν χρόνου δεῖται , ἄχρις ἂν γένηται τὸ ἀποτέλεσμα , τὰ δὲ οὐ δεῖται , ὡς ἡ πτῶσις τοῦ κατάγματος . μή τι οὖν οὐ κατὰ στέρησιν χρόνου ἄχρονα λέγεται ταῦτα , ἀλλὰ κατὰ μείωσιν , ὡς καὶ τὸ ἐξαίφνης , μηδὲ αὐτὸ χωρὶς χρόνου γενόμενον .
Lemmas: ἔτι ὁ μή κωλύω χωρίζω ὁ γίγνομαι ( διά οὗτος γοῦν ἐπιτελέω , ὅτι ὁ δύναμαι κωλύω οὐ πάρειμι ) , ὁ δέ αἴτιος πρός ὁ γίγνομαι · οὐ ἄν οὖν εἰμί αἴτιος ὁ μή κωλύω . τετραχῶς ὁ αἴτιος λέγω ὁ ποιέω ὡς ὁ ἀνδριαντοποιός . καί ὁ ὕλη ὡς ὁ χαλκός , καί ὁ εἶδος ὡς ὁ χαρακτήρ , καί ὁ τέλος ὡς ὁ τιμή ὁ γυμνασίαρχος . ὁ ὅς οὐ ἄνευ λόγος ὁ χαλκός ἐπέχω πρός ὁ γίγνομαι ὁ ἀνδριάς καί ὅμοιος εἰμί αἴτιος . πᾶς γάρ ὅς χωρίς οὐ ἐνδέχομαι γίγνομαι ὁ ἀποτέλεσμα , κατά ἀνάγκη εἰμί αἴτιος , αἴτιος δέ οὐ ἁπλῶς . οὐ γάρ εἰμί συνεκτικός ὁ ὅς μή ἄνευ . συνεργός δέ . πᾶς ὁ ἐνεργέω παρέχω ὁ ἀποτέλεσμα μετά ἐπιτηδειότης ὁ πάσχω · διατίθημι μέν γάρ ὁ αἴτιος , πάσχω δέ ἕκαστος εἰς ὅς φύω τις . παρεκτικός ὁ ἐπιτηδειότης εἰμί καί ὁ ὅς οὐ ἄνευ λόγος ἐπέχω . ἄπρακτος οὖν ὁ αἴτιος ἄνευ ὁ ἐπιτηδειότης , οὐ εἰμί δέ αἰτία , ἀλλά συνεργός , ἐπεί πᾶς αἴτιος ἐν ὁ δράω νοέω . ἑαυτοῦ δέ οὐ ἄν ποιέω ὁ γῆ . ὥστε οὐδέ αἴτιος ἄν εἰμί ἑαυτοῦ . καταγέλαστος δέ ὁ λέγω μή ὁ πῦρ αἴτιος ὁ καῦσις , ἀλλά ὁ ξύλον , μηδέ ὁ μάχαιρα ὁ τομή , ἀλλά ὁ σάρξ . μηδέ ὁ καταπαλαίω ὁ ἀθλητής ὁ ἰσχύς ὁ ἀντίπαλος , ὁ ἑαυτοῦ δέ ἀσθένεια . ὁ συνεκτικός αἴτιος οὐ δέω χρόνος · ὁ γάρ καυτήριον ἅμα ὁ κατά ὁ σάρξ ἐπερείδω ὁ ἀλγηδών παρέχω . ὁ προκαταρκτικός ὁ μέν χρόνος δέω , ἄχρι ἄν γίγνομαι ὁ ἀποτέλεσμα , ὁ δέ οὐ δέω , ὡς ὁ πτῶσις ὁ κάταγμα . μή τις οὖν οὐ κατά στέρησις χρόνος ἄχρονος λέγω οὗτος , ἀλλά κατά μείωσις , ὡς καί ὁ ἐξαίφνης , μηδέ αὐτός χωρίς χρόνος γίγνομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 8.9.29
Πᾶν αἴτιον ὡς αἴτιον διπλῇ διανοίᾳ ληπτὸν τυγχάνει . ἐπεὶ τινὸς καὶ πρός τινι νοεῖται , τινὸς μέν , τοῦ ἀποτελέσματος , καθάπερ ἡ μάχαιρα τοῦ τέμνειν , πρός τινι δέ . [ καθάπερ ] τῷ ἐπιτηδείως ἔχοντι , καθάπερ τὸ πῦρ τῷ ξύλῳ · τὸν ἀδάμαντα γὰρ οὐ καύσει . τὸ αἴτιον τῶν πρός τι · κατὰ γὰρ τὴν πρὸς ἕτερον νοεῖται σχέσιν , ὥστε δυεῖν ἐπιβάλλομεν , ἵνα τὸ αἴτιον ὡς αἴτιον νοήσωμεν . Ὁ αὐτὸς καὶ περὶ τοῦ δημιουργοῦ καὶ ποιητοῦ λόγος καὶ πατρός . οὐκ ἔστιν αὐτό τι ἑαυτοῦ αἴτιον οὐδὲ ἑαυτοῦ τις πατήρ , ἐπεὶ τὸ πρῶτον γενήσεται δεύτερον · τό γε μὴν αἴτιον ἐνεργεῖ καὶ διατίθησι , τὸ ὑπὸ τοῦ αἰτίου γενόμενον πάσχει καὶ διατίθεται . οὐ δύναται δὲ τὸ αὐτὸ πρὸς ἑαυτῶ λαμβανόμενον ἐνεργεῖν ἅμα καὶ διατίθεσθαι . οὐδὲ υἱὸς εἶναι καὶ πατήρ . καὶ ἄλλως τὸ αἴτιον τοῦ ὑπ᾿ αὐτοῦ γινομένου προχρονεῖ κατὰ τὴν οὐσίαν , ὡς ἡ μάχαιρα τῆς τομῆς . οὐ δύναται δὲ τὸ αὐτὸ κατὰ τὸ αὐτὸ καὶ προχρονεῖν τῇ ὕλῃ . καθὸ αἴτιόν ἐστιν , ἅμα καὶ ὑστερεῖν καὶ ὑστεροχρονεῖν , καθὸ τῆς αἰτίας ἐστὶν ἔργον . διαφέρει τε τὸ εἶναι τοῦ γίνεσθαι · οὕτως καὶ αἴτιον μὲν τοῦ γινομένου , πατὴρ δὲ υἱοῦ . οὐκ ἐνδέχεται γὰρ τὸ αὐτὸ κατὰ τὸ αὐτὸ καὶ εἶναι ἅμα καὶ γίνεσθαι . οὐθὲν οὖν ἐστιν ἑαυτοῦ αἴτιον .
Lemmas: πᾶς αἴτιος ὡς αἴτιος διπλός διάνοια ληπτός τυγχάνω . ἐπεί τις καί πρός τις νοέω , τις μέν , ὁ ἀποτέλεσμα , καθά ὁ μάχαιρα ὁ τέμνω , πρός τις δέ . [ καθά ] ὁ ἐπιτήδειος ἔχω , καθά ὁ πῦρ ὁ ξύλον · ὁ ἀδάμας γάρ οὐ καίω . ὁ αἴτιος ὁ πρός τις · κατά γάρ ὁ πρός ἕτερος νοέω σχέσις , ὥστε δύο ἐπιβάλλω , ἵνα ὁ αἴτιος ὡς αἴτιος νοέω . ὁ αὐτός καί περί ὁ δημιουργός καί ποιητής λόγος καί πατήρ . οὐ εἰμί αὐτός τις ἑαυτοῦ αἴτιος οὐδέ ἑαυτοῦ τις πατήρ , ἐπεί ὁ πρῶτος γίγνομαι δεύτερος · ὁ γε μήν αἴτιος ἐνεργέω καί διατίθημι , ὁ ὑπό ὁ αἴτιος γίγνομαι πάσχω καί διατίθημι . οὐ δύναμαι δέ ὁ αὐτός πρός ἑαυτοῦ λαμβάνω ἐνεργέω ἅμα καί διατίθημι . οὐδέ υἱός εἰμί καί πατήρ . καί ἄλλος ὁ αἴτιος ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι προχρονέω κατά ὁ οὐσία , ὡς ὁ μάχαιρα ὁ τομή . οὐ δύναμαι δέ ὁ αὐτός κατά ὁ αὐτός καί προχρονέω ὁ ὕλη . καθό αἴτιος εἰμί , ἅμα καί ὑστερέω καί ὑστεροχρονέω , καθό ὁ αἰτία εἰμί ἔργον . διαφέρω τε ὁ εἰμί ὁ γίγνομαι · οὕτως καί αἴτιος μέν ὁ γίγνομαι , πατήρ δέ υἱός . οὐ ἐνδέχομαι γάρ ὁ αὐτός κατά ὁ αὐτός καί εἰμί ἅμα καί γίγνομαι . οὐδείς οὖν εἰμί ἑαυτοῦ αἴτιος .
clemens-alexandrinus.stromata 8.9.30
Ἀλλήλων οὐκ ἔστι τὰ αἴτια , ἀλλήλοις δὲ αἴτια . ἡ γὰρ σπληνικὴ διάθεσις προϋποκειμένη οὐ πυρετοῦ αἴτιος . ἀλλὰ τοῦ γίνεσθαι τὸν πυρετόν · καὶ ὁ πυρετὸς προϋποκείμενος οὐ σπληνός , ἀλλὰ τοῦ αὔξεσθαι τὴν διάθεσιν . οὕτως καὶ αἱ ἀρεταὶ ἀλλήλαις αἴτιαι τοῦ μὴ χωρίζεσθαι διὰ τὴν ἀντακολουθίαν , καὶ οἱ ἐπὶ τῆς ψαλίδος λίθοι ἀλλήλοις εἰσὶν αἴτιοι τοῦ μένειν κατηγορήματος , ἀλλήλων δὲ οὐκ εἰσὶν αἴτιοι , καὶ ὁ διδάσκαλος δὲ καὶ ὁ μανθάνων ἀλλήλοις εἰσὶν αἴτιοι τοῦ προκόπτειν κατηγορήματος . λέγεται δὲ ἀλλήλοις αἴτια ποτὲ μὲν τῶν αὐτῶν , ὡς ὁ ἔμπορος καὶ ὁ κάπηλος ἀλλήλοις εἰσὶν αἴτιοι τοῦ κερδαίνειν , ποτὲ δὲ ἄλλου καὶ ἄλλου , καθάπερ ἡ μάχαιρα καὶ ἡ σάρξ · ἣ μὲν γὰρ τῇ σαρκὶ τοῦ τέμνεσθαι , ἡ σὰρξ δὲ τῇ μαχαίρᾳ τοῦ τέμνειν . Τὸ » ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ « καὶ » ψυχὴν ἀντὶ ψυχῆς « . Ὁ μὲν γὰρ πλήξας τινὰ θανασίμως αἴτιός ἐστιν αὐτῷ τοῦ θανάτου ἢ τοῦ γίνεσθαι τὸν θάνατον , ἀντιπληγεὶς δὲ ὑπ᾿ αὐτοῦ θανασίμως ἔσχεν αὐτὸν ἀνταίτιον , οὐ καθὸ ἐγένετο αὐτῷ αἴτιος , καθ᾿ ἕτερον δέ . αἴτιος μὲν γὰρ αὐτῷ θανάτου ἐγένετο , οὐχ ὁ θάνατος δὲ τούτῳ πάλιν τὴν θανασίμην ἀντεπέθηκεν πληγήν , ἀλλ᾿ αὐτὸς ὁ τρωθείς , ὥστ᾿ ἄλλου μὲν αὐτὸς γέγονεν αἴτιος . ἄλλον δὲ ἔσχεν αἴτιον . καὶ ὁ ἀδικήσας ἄλλῳ μὲν αἴτιος καθίσταται τοῦ ἀδικηθέντος , ὁ δὲ ἀντιτιμωρεῖσθαι κελεύων νόμος οὐκ ἀδικήματος , ἀλλὰ τῷ μὲν ἐκδικίας , τῷ δὲ παιδείας . ὥστε οὐκ ἀλλήλων τὰ αἴτια ὡς αἴτια , ἀλλήλοις δέ ἐστιν αἴτια .
Lemmas: ἀλλήλων οὐ εἰμί ὁ αἴτιος , ἀλλήλων δέ αἴτιος . ὁ γάρ σπληνικός διάθεσις προυπόκειμαι οὐ πυρετός αἴτιος . ἀλλά ὁ γίγνομαι ὁ πυρετός · καί ὁ πυρετός προυπόκειμαι οὐ σπλήν , ἀλλά ὁ αὐξάνω ὁ διάθεσις . οὕτως καί ὁ ἀρετή ἀλλήλων αἴτιος ὁ μή χωρίζω διά ὁ ἀντακολουθία , καί ὁ ἐπί ὁ ψαλίς λίθος ἀλλήλων εἰμί αἴτιος ὁ μένω κατηγόρημα , ἀλλήλων δέ οὐ εἰμί αἴτιος , καί ὁ διδάσκαλος δέ καί ὁ μανθάνω ἀλλήλων εἰμί αἴτιος ὁ προκόπτω κατηγόρημα . λέγω δέ ἀλλήλων αἴτιος ποτέ μέν ὁ αὐτός , ὡς ὁ ἔμπορος καί ὁ κάπηλος ἀλλήλων εἰμί αἴτιος ὁ κερδαίνω , ποτέ δέ ἄλλος καί ἄλλος , καθά ὁ μάχαιρα καί ὁ σάρξ · ὁ μέν γάρ ὁ σάρξ ὁ τέμνω , ὁ σάρξ δέ ὁ μάχαιρα ὁ τέμνω . ὁ » ὀφθαλμός ἀντί ὀφθαλμός « καί » ψυχή ἀντί ψυχή « . ὁ μέν γάρ πλήσσω τις θανάσιμος αἴτιος εἰμί αὐτός ὁ θάνατος ἤ ὁ γίγνομαι ὁ θάνατος , ἀντιπλήσσω δέ ὑπό αὐτός θανάσιμος ἔχω αὐτός ἀνταιτέω , οὐ καθό γίγνομαι αὐτός αἴτιος , κατά ἕτερος δέ . αἴτιος μέν γάρ αὐτός θάνατος γίγνομαι , οὐ ὁ θάνατος δέ οὗτος πάλιν ὁ θανάσιμος ἀντεπιτίθημι πληγή , ἀλλά αὐτός ὁ τιτρώσκω , ὥστε ἄλλος μέν αὐτός γίγνομαι αἴτιος . ἄλλος δέ ἔχω αἴτιος . καί ὁ ἀδικέω ἄλλος μέν αἴτιος καθίστημι ὁ ἀδικέω , ὁ δέ ἀντιτιμωρέομαι κελεύω νόμος οὐ ἀδίκημα , ἀλλά ὁ μέν ἐκδικία , ὁ δέ παιδεία . ὥστε οὐ ἀλλήλων ὁ αἴτιος ὡς αἴτιος , ἀλλήλων δέ εἰμί αἴτιος .
clemens-alexandrinus.stromata 8.9.31
Ἔτι ζητεῖται εἰ πολλὰ κατὰ σύνοδον ἑνὸς αἴτια γίνεται αἴτια πολλά . οἱ γὰρ ἄνθρωποι οἱ συνελθόντες αἴτιοί εἰσι τοῦ καθέλκεσθαι τὴν ναῦν · ἀλλ᾿ οὐχ ἕκαστος κατ᾿ ἰδίαν αἴτιος.> ἀλλὰ σὺν τοῖς ἄλλοις , εἰ μή τι καὶ τὸ συναίτιον αἴτιον . ἄλλοι δέ φασιν , εἰ πολλὰ αἴτια , κατ᾿ ἰδίαν ἕκαστον ἑνὸς αἴτιον γίνεται . τοῦ γοῦν εὐδαιμονεῖν ἑνὸς ὄντος αἴτιαι τυγχάνουσιν αἱ ἀρεταὶ πολλαὶ οὖσαι , καὶ τοῦ θερμαίνεσθαι καὶ τοῦ ἀλγεῖν ὁμοίως πολλὰ τὰ αἴτια . μή τι οὖν αἱ πολλαὶ ἀρεταὶ μία ἐστὶ κατὰ δύναμιν καὶ τὰ θερμαίνοντα καὶ τὰ ἀλγύνοντα . καὶ τὸ πλῆθος δὲ τῶν ἀρετῶν κατὰ γένος ἓν τυγχάνον ἑνὸς αἴτιον γίνεται τοῦ εὐδαιμονεῖν . τῷ ὄντι δὲ προκαταρκτικὰ μὲν αἴτια ἑνὸς γίνεται πλείονα κατὰ γένος καὶ κατ᾿ εἶδος , καὶ κατὰ γένος μὲν τοῦ νοσεῖν ὁπωσοῦν , οἷον ψῦξις , ἔγκαυσις , κόπος , ἀπεψία , μέθη , κατ᾿ εἶδος δὲ τοῦ πυρετοῦ . τὰ δὲ συνεκτικὰ αἴτια κατὰ γένος μόνον , οὐκέτι δὲ καὶ κατ᾿ εἶδος . τοῦ γὰρ εὐωδιάζεσθαι κατὰ γένος ἑνὸς ὄντος πολλὰ τὰ αἴτια [ κατ᾿ εἶδος ] , οἷον λιβανωτός . ῥόδον , κρόκος , στύραξ , σμύρνα , μύρον · τὸ γὰρ ῥόδον οὐκ ἂν οὕτως εὐῶδες εἴη ὡς ἡ σμύρνα .
Lemmas: ἔτι ζητέω εἰ πολύς κατά σύνοδος εἷς αἴτιος γίγνομαι αἴτιος πολύς . ὁ γάρ ἄνθρωπος ὁ συνέρχομαι αἴτιος εἰμί ὁ καθέλκω ὁ ναῦς · ἀλλά οὐ ἕκαστος κατά ἴδιος αἴτιος ἀλλά σύν ὁ ἄλλος , εἰ μή τις καί ὁ συναίτιος αἴτιος . ἄλλος δέ φημί , εἰ πολύς αἴτιος , κατά ἴδιος ἕκαστος εἷς αἴτιος γίγνομαι . ὁ γοῦν εὐδαιμονέω εἷς εἰμί αἴτιος τυγχάνω ὁ ἀρετή πολύς εἰμί , καί ὁ θερμαίνω καί ὁ ἀλγέω ὅμοιος πολύς ὁ αἴτιος . μή τις οὖν ὁ πολύς ἀρετή εἷς εἰμί κατά δύναμις καί ὁ θερμαίνω καί ὁ ἀλγύνω . καί ὁ πλῆθος δέ ὁ ἀρετή κατά γένος εἷς τυγχάνω εἷς αἴτιος γίγνομαι ὁ εὐδαιμονέω . ὁ εἰμί δέ προκαταρκτικός μέν αἴτιος εἷς γίγνομαι πολύς κατά γένος καί κατά εἶδος , καί κατά γένος μέν ὁ νοσέω ὁπωσοῦν , οἷος ψῦξις , ἔγκαυσις , κόπος , ἀπεψία , μέθη , κατά εἶδος δέ ὁ πυρετός . ὁ δέ συνεκτικός αἴτιος κατά γένος μόνος , οὐκέτι δέ καί κατά εἶδος . ὁ γάρ εὐωδιάζω κατά γένος εἷς εἰμί πολύς ὁ αἴτιος [ κατά εἶδος ] , οἷος λιβανωτός . ῥόδος , κρόκος , στύραξ , σμύρνα , μύρον · ὁ γάρ ῥόδος οὐ ἄν οὕτως εὐώδης εἰμί ὡς ὁ σμύρνα .
clemens-alexandrinus.stromata 8.9.32
Τὸ δὲ αὐτὸ τῶν ἐναντίων αἴτιον γίνεται , ποτὲ μὲν παρὰ τὸ μέγεθος τοῦ αἰτίου καὶ τὴν δύναμιν . ποτὲ δὲ παρὰ τὴν ἐπιτηδειότητα τοῦ πάσχοντος . παρὰ μὲν τὴν ποιὰν δύναμιν · ἡ αὐτὴ χορδὴ παρὰ τὴν ἐπίτασιν ἢ τὴν ἄνεσιν ὀξὺν ἢ βαρὺν ἀποδίδωσι τὸν φθόγγον . παρὰ δὲ τὴν ἐπιτηδειότητα τῶν πασχόντων · τὸ μέλι γλυκάζει μὲν τοὺς ὑγιαίνοντας , πικράζει δὲ τοὺς πυρέσσοντας , καὶ εἷς καὶ ὁ αὐτὸς οἶνος τοὺς μὲν εἰς ὀργήν , τοὺς δὲ εἰς διάχυσιν ἄγει , καὶ ὁ αὐτὸς ἥλιος τήκει μὲν τὸν κηρόν , ξηραίνει δὲ τὸν πηλόν . Τῶν οὖν αἰτίων τὰ μέν ἐστι πρόδηλα , τὰ [ δὲ ] ἐπιλογισμῷ λαμβανόμενα , τὰ δὲ ἄδηλα , τὰ [ δὲ ] ἀναλογισμῷ . καὶ τῶν ἀδήλων τὰ μὲν πρὸς καιρὸν ἄδηλα , τὰ κατὰ μέν τινα καιρὸν ἀποκεκρυμμένα , κατὰ δέ τινα πάλιν ἔκδηλα βλεπόμενα , τὰ δὲ φύσει ἄδηλα , τὰ κατὰ μηδένα καιρὸν πρόδηλα γενέσθαι δυνάμενα . καὶ τῶν μὲν φύσει τὰ μέν καταληπτά , ἅπερ οὐκ ἄδηλά τινες ἐκάλουν διὰ σημείων ἀναλογιστικῶς λαμβανόμενα , καθάπερ ἡ συμμετρία τῶν λόγῳ θεωρητῶν πόρων , τὰ δὲ ἀκατάληπτα , τὰ κατὰ μηδένα τρόπον ὑπὸ κατάληψιν πεσεῖν δυνάμενα , ἃ δὴ καὶ ἄδηλα ἐν τῷ καθάπαξ λέγεται . Καὶ τὰ μὲν προκαταρκτικά , τὰ δὲ συνεκτικά , τὰ δὲ συναίτια , τὰ δὲ συνεργά . καὶ τὰ μὲν τοῦ κατὰ φύσιν , τὰ δὲ τοῦ παρὰ φύσιν , τὰ δὲ νόσου , καὶ κατὰ τὸ ὑποβεβηκὸς τὰ μὲν παθῶν , τὰ δὲ τοῦ μεγέθους αὐτῶν , τὰ δὲ χρόνων καὶ καιρῶν .
Lemmas: ὁ δέ αὐτός ὁ ἐναντίος αἴτιος γίγνομαι , ποτέ μέν παρά ὁ μέγεθος ὁ αἴτιος καί ὁ δύναμις . ποτέ δέ παρά ὁ ἐπιτηδειότης ὁ πάσχω . παρά μέν ὁ ποιός δύναμις · ὁ αὐτός χορδή παρά ὁ ἐπίτασις ἤ ὁ ἄνεσις ὀξύς ἤ βαρύς ἀποδίδωμι ὁ φθόγγος . παρά δέ ὁ ἐπιτηδειότης ὁ πάσχω · ὁ μέλι γλυκάζω μέν ὁ ὑγιαίνω , πικράζω δέ ὁ πυρέσσω , καί εἷς καί ὁ αὐτός οἶνος ὁ μέν εἰς ὀργή , ὁ δέ εἰς διάχυσις ἄγω , καί ὁ αὐτός ἥλιος τήκω μέν ὁ κηρός , ξηραίνω δέ ὁ πηλός . ὁ οὖν αἴτιος ὁ μέν εἰμί πρόδηλος , ὁ [ δέ ] ἐπιλογισμός λαμβάνω , ὁ δέ ἄδηλος , ὁ [ δέ ] ἀναλογισμός . καί ὁ ἄδηλος ὁ μέν πρός καιρός ἄδηλος , ὁ κατά μέν τις καιρός ἀποκρύπτω , κατά δέ τις πάλιν ἔκδηλος βλέπω , ὁ δέ φύσις ἄδηλος , ὁ κατά μηδείς καιρός πρόδηλος γίγνομαι δύναμαι . καί ὁ μέν φύσις ὁ μέν καταληπτός , ὅς οὐ ἄδηλος τις καλέω διά σημεῖον ἀναλογιστικός λαμβάνω , καθά ὁ συμμετρία ὁ λόγος θεωρητός πόρος , ὁ δέ ἀκατάληπτος , ὁ κατά μηδείς τρόπος ὑπό κατάληψις πίπτω δύναμαι , ὅς δή καί ἄδηλος ἐν ὁ καθάπαξ λέγω . καί ὁ μέν προκαταρκτικός , ὁ δέ συνεκτικός , ὁ δέ συναίτιος , ὁ δέ συνεργός . καί ὁ μέν ὁ κατά φύσις , ὁ δέ ὁ παρά φύσις , ὁ δέ νόσος , καί κατά ὁ ὑποβαίνω ὁ μέν πάθος , ὁ δέ ὁ μέγεθος αὐτός , ὁ δέ χρόνος καί καιρός .
clemens-alexandrinus.stromata 8.9.33
Τῶν μὲν οὖν προκαταρκτικῶν αἰρομένων μένει τὸ ἀποτέλεσμα , συνεκτικὸν δέ ἐστιν αἴτιον , οὗ παρόντος μένει τὸ ἀποτέλεσμα καὶ αἰρομένου αἴρεται . τὸ δὲ συνεκτικὸν συνωνύμως καὶ αὐτοτελὲς καλοῦσιν , ἐπειδὴ αὐτάρκως δι᾿ αὑτοῦ ποιητικόν ἐστι τοῦ ἀποτελέσματος . εἰ δὲ τὸ αὐτοτελὲς αἴτιον αὐτοτελοῦς ἐνεργείας ἐστὶ δηλωτικόν , τὸ συνεργὸν ὑπηρεσίαν σημαίνει καὶ τὴν σὺν ἑτέρῳ λειτουργίαν . εἰ μὲν οὖν μηδὲν παρέχεται , οὐδὲ συνεργὸν λεχθήσεται , εἰ δὲ παρέχεται , τούτου πάντως γίνεται αἴτιον οὗ καὶ παρέχεται , τουτέστιν τοῦ δι᾿ αὐτοῦ γινομένου . ἔστιν οὖν συνεργὸν οὗ παρόντος ἐγίνετο τὸ ἀποτέλεσμα , προδήλῳ μὲν οὖν παρόντος προδήλου , ἀδήλῳ δὲ ἀδήλου . καὶ τὸ συναίτιον δὲ ἐκ τοῦ γένους ἐστὶ τῶν αἰτίων , καθάπερ ὁ συστρατιώτης στρατιώτης καὶ ὁ συνέφηβος ἔφηβος τὸ μὲν οὖν συνεργὸν αἴτιον τῷ συνεκτικῷ πρὸς τὴν ἐπίτασιν βοηθεῖ τοῦ ὑπ᾿ αὐτοῦ γινομένου , τὸ δὲ συναίτιον οὐκ ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐστιν ἐννοίας · δύναται γὰρ συναίτιον ὑπάρχειν . κἂν μὴ συνεκτικὸν αἴτιον ᾖ τι . νοεῖται γὰρ σὺν ἑτέρῳ τὸ συναίτιον οὐδ᾿ αὐτῷ δυναμένῳ κατ᾿ ἰδίαν ποιῆσαι τὸ ἀποτέλεσμα . αἴτιον ὂν σὺν αἰτίῳ . διαφέρει δὲ τοῦ συναιτίου τὸ συνεργὸν εν τῷ τὸ μὲν συναίτιον μεθ᾿ ἑτέρου κατ᾿ ἰδίαν μὴ ποιοῦντος τὸ ἀποτέλεσμα παρέχειν , τὸ δὲ συνεργὸν [ ἐν τῷ ] κατ᾿ ἰδίαν μὴ ποιεῖν , ἑτέρῳ δὲ προσερχόμενον τῷ κατ᾿ ἰδίαν ποιοῦντι συνεργεῖν αὐτῷ πρὸς τὸ σφοδρότερον γίνεσθαι τὸ ἀποτέλεσμα . μάλιστα δὲ τὸ ἐκ προκαταρκτικοῦ συνεργὸν γεγονέναι πρὸς τὸ συνεργὸν> τὴν τοῦ αἰτίου διατείνειν δύναμιν παρίστησιν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν προκαταρκτικός ἀείρω μένω ὁ ἀποτέλεσμα , συνεκτικός δέ εἰμί αἴτιος , ὅς πάρειμι μένω ὁ ἀποτέλεσμα καί ἀείρω ἀείρω . ὁ δέ συνεκτικός συνώνυμος καί αὐτοτελής καλέω , ἐπειδή αὔταρκος διά ἑαυτοῦ ποιητικός εἰμί ὁ ἀποτέλεσμα . εἰ δέ ὁ αὐτοτελής αἴτιος αὐτοτελής ἐνέργεια εἰμί δηλωτικός , ὁ συνεργός ὑπηρεσία σημαίνω καί ὁ σύν ἕτερος λειτουργία . εἰ μέν οὖν μηδείς παρέχω , οὐδέ συνεργός λέγω , εἰ δέ παρέχω , οὗτος πάντως γίγνομαι αἴτιος ὅς καί παρέχω , τουτέστι ὁ διά αὐτός γίγνομαι . εἰμί οὖν συνεργός ὅς πάρειμι γίγνομαι ὁ ἀποτέλεσμα , πρόδηλος μέν οὖν πάρειμι πρόδηλος , ἄδηλος δέ ἄδηλος . καί ὁ συναίτιος δέ ἐκ ὁ γένος εἰμί ὁ αἴτιος , καθά ὁ συστρατιώτης στρατιώτης καί ὁ συνέφηβος ἔφηβος ὁ μέν οὖν συνεργός αἴτιος ὁ συνεκτικός πρός ὁ ἐπίτασις βοηθέω ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι , ὁ δέ συναίτιος οὐ ἐπί ὁ αὐτός εἰμί ἔννοια · δύναμαι γάρ συναίτιος ὑπάρχω . ἐάν μή συνεκτικός αἴτιος εἰμί τις . νοέω γάρ σύν ἕτερος ὁ συναίτιος οὐδέ αὐτός δύναμαι κατά ἴδιος ποιέω ὁ ἀποτέλεσμα . αἴτιος εἰμί σύν αἴτιος . διαφέρω δέ ὁ συναίτιος ὁ συνεργός ἐν ὁ ὁ μέν συναίτιος μετά ἕτερος κατά ἴδιος μή ποιέω ὁ ἀποτέλεσμα παρέχω , ὁ δέ συνεργός [ ἐν ὁ ] κατά ἴδιος μή ποιέω , ἕτερος δέ προσέρχομαι ὁ κατά ἴδιος ποιέω συνεργέω αὐτός πρός ὁ σφοδρός γίγνομαι ὁ ἀποτέλεσμα . μάλα δέ ὁ ἐκ προκαταρκτικός συνεργός γίγνομαι πρός ὁ συνεργός ὁ ὁ αἴτιος διατείνω δύναμις παρίστημι .