ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 6.8.70
καίτοι φασί τινες τὸν σοφὸν ἄνθρωπον πεπεῖσθαι εἶναί τινα ἀκατάληπτα , ὡς καὶ περὶ τούτων ἔχειν τινὰ κατάληψιν , καταλαμβάνοντος , ὅτι ἀκατάληπτα ἔσται τὰ ἀκατάληπτα . ὅπερ ἐστὶ κοινὸν καὶ τῶν ὀλίγον προορᾶσθαι δυναμένων · βεβαιοῖ γὰρ ὁ τοιοῦτος εἶναί τινα ἀκατάληπτα . ὁ γνωστικὸς δὲ ἐκεῖνος , περὶ οὗ λέγω , τὰ δοκοῦντα ἀκατάληπτα εἶναι τοῖς ἄλλοις αὐτὸς καταλαμβάνει , πιστεύσας ὅτι οὐδὲν ἀκατάληπτον τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ , ὅθεν οὐδὲ ἀδίδακτον · ὁ γὰρ δἰ ἀγάπην τὴν πρὸς ἡμᾶς παθὼν οὐδὲν ἂν ὑποστείλαιτο εἰς διδασκαλίαν τῆς γνώσεως . γίνεται τοίνυν αὕτη ἡ πίστις ἀπόδειξις βεβαία , ἐπεὶ τοῖς ὑπὸ τοῦ θεοῦ παραδοθεῖσιν ἀλήθεια ἕπεται . εἰ δὲ καὶ πολυπειρίαν ποθεῖ τις , οἶδεν τὰ ἀρχαῖα καὶ τὰ μέλλοντα εἰκάζει , ἐπίσταται στροφὰς λόγων καὶ λύσεις αἰνιγμάτων , σημεῖα καὶ τέρατα προγινώσκει καὶ ἐκβάσεις καιρῶν καὶ χρόνων ὁ τῆς σοφίας μαθητής .
Lemmas: καίτοι φημί τις ὁ σοφός ἄνθρωπος πείθω εἰμί τις ἀκατάληπτος , ὡς καί περί οὗτος ἔχω τις κατάληψις , καταλαμβάνω , ὅτι ἀκατάληπτος εἰμί ὁ ἀκατάληπτος . ὅς εἰμί κοινός καί ὁ ὀλίγος προοράω δύναμαι · βεβαιόω γάρ ὁ τοιοῦτος εἰμί τις ἀκατάληπτος . ὁ γνωστικός δέ ἐκεῖνος , περί ὅς λέγω , ὁ δοκέω ἀκατάληπτος εἰμί ὁ ἄλλος αὐτός καταλαμβάνω , πιστεύω ὅτι οὐδείς ἀκατάληπτος ὁ υἱός ὁ θεός , ὅθεν οὐδέ ἀδίδακτος · ὁ γάρ διά ἀγάπη ὁ πρός ἐγώ πάσχω οὐδείς ἄν ὑποστέλλω εἰς διδασκαλία ὁ γνῶσις . γίγνομαι τοίνυν οὗτος ὁ πίστις ἀπόδειξις βέβαιος , ἐπεί ὁ ὑπό ὁ θεός παραδίδωμι ἀλήθεια ἕπομαι . εἰ δέ καί πολυπειρία ποθέω τις , οἶδα ὁ ἀρχαῖος καί ὁ μέλλω εἰκάζω , ἐπίσταμαι στροφή λόγος καί λύσις αἴνιγμα , σημεῖον καί τέρας προγιγνώσκω καί ἔκβασις καιρός καί χρόνος ὁ ὁ σοφία μαθητής .
clemens-alexandrinus.stromata 6.9.71
Τοιοῦτος γὰρ ὁ γνωστικός , ὡς μόνοις τοῖς διὰ τὴν διαμονὴν τοῦ σώματος γινομένοις πάθεσι περιπίπτειν , οἷον πείνῃ , δίψει καὶ τοῖς ὁμοίοις . ἀλλ’ ἐπὶ μὲν τοῦ σωτῆρος τὸ σῶμα ἀπαιτεῖν ὡς σῶμα τὰς ἀναγκαίας ὑπηρεσίας εἰς διαμονήν , γέλως ἂν εἴη · ἔφαγεν γὰρ οὐ διὰ τὸ σῶμα , δυνάμει συνεχόμενον ἁγίᾳ , ἀλλ’ ὡς μὴ τοὺς συνόντας ἄλλως περὶ αὐτοῦ φρονεῖν ὑπεισέλθοι , ὥσπερ ἀμέλει ὕστερον δοκήσει τινὲς αὐτὸν πεφανερῶσθαι ὑπέλαβον · αὐτὸς δὲ ἁπαξαπλῶς ἀπαθὴς ἦν , εἰς ὃν οὐδὲν παρεισδύεται κίνημα παθητικὸν οὔτε ἡδονὴ οὔτε λύπη . οἱ δὲ ἀπόστολοι ὀργῆς καὶ φόβου καὶ ἐπιθυμίας διὰ τῆς κυριακῆς διδασκαλίας γνωστικώτερον κρατήσαντες καὶ τὰ δοκοῦντα ἀγαθὰ τῶν παθητικῶν κινημάτων , οἷον θάρσος , ζῆλον , χαράν , εὐθυμίαν , οὐδὲ αὐτὰ ἀνεδέξαντο , ἐμπέδῳ τινὶ τῆς διανοίας καταστάσει μηδὲ καθ’ ὁτιοῦν μεταβαλλόμενοι , ἀλλ’ ἐν ἕξει ἀσκήσεως ἀεὶ μένοντες ἀναλλοίωτοι μετά γε τὴν τοῦ κυρίου ἀνάστασιν . κἂν γὰρ μετὰ λόγου γινόμενα τὰ προειρημένα ἀγαθά τις ἐκδέχηται , ἀλλ’ οὖν γε ἐπὶ τοῦ τελείου οὐ παραδεκτέον , ὃς οὔτε θαρσεῖν ἔχει ( οὐδὲ γὰρ ἐν δεινοῖς γίνεται , μηδὲν δεινὸν ἡγούμενος τῶν ἐν τῷ βίῳ , οὐδὲ ἀποστῆσαί τι καὶ ἄνευ τούτου αὐτὸν τῆς πρὸς τὸν θεὸν ἀγάπης δύναται ) , οὔτε εὐθυμίας χρεία ἐστίν ( οὐδὲ γὰρ εἰς λύπην ἐμπίπτει , πάντα καλῶς γίνεσθαι πεπεισμένος ) οὐδὲ μὴν θυμοῦται ( οὐδὲ γάρ ἐστιν ὅ τι συγκινήσει αὐτὸν πρὸς θυμόν , ἀγαπῶντα ἀεὶ τὸν θεὸν καὶ πρὸς τούτῳ μόνῳ ὅλον τετραμμένον καὶ διὰ τοῦτο μηδὲν τῶν κτισμάτων τοῦ θεοῦ μεμισηκότα ) · ἀλλ’ οὐδὲ ζηλοῖ * οὐδὲ γὰρ ἐνδεῖ τι αὐτῷ πρὸς ἐξομοίωσιν τῷ καλῷ καὶ ἀγαθῷ εἶναι · οὐδὲ ἄρα φιλεῖ τινα τὴν κοινὴν ταύτην φιλίαν , ἀλλ’ ἀγαπᾷ τὸν κτίστην διὰ τῶν κτισμάτων ) .
Lemmas: τοιοῦτος γάρ ὁ γνωστικός , ὡς μόνος ὁ διά ὁ διαμονή ὁ σῶμα γίγνομαι πάθος περιπίπτω , οἷος πεῖνα , δίψος καί ὁ ὅμοιος . ἀλλά ἐπί μέν ὁ σωτήρ ὁ σῶμα ἀπαιτέω ὡς σῶμα ὁ ἀναγκαῖος ὑπηρεσία εἰς διαμονή , γέλως ἄν εἰμί · ἐσθίω γάρ οὐ διά ὁ σῶμα , δύναμις συνέχω ἅγιος , ἀλλά ὡς μή ὁ σύνειμι ἄλλος περί αὐτός φρονέω ὑπεισέρχομαι , ὥσπερ ἀμέλει ὕστερον δόκησις τις αὐτός φανερόω ὑπολαμβάνω · αὐτός δέ ἁπαξαπλῶς ἀπαθής εἰμί , εἰς ὅς οὐδείς παρεισδύνω κίνημα παθητικός οὔτε ἡδονή οὔτε λύπη . ὁ δέ ἀπόστολος ὀργή καί φόβος καί ἐπιθυμία διά ὁ κυριακός διδασκαλία γνωστικός κρατέω καί ὁ δοκέω ἀγαθός ὁ παθητικός κίνημα , οἷος θάρσος , ζῆλος , χαρά , εὐθυμία , οὐδέ αὐτός ἀναδέχομαι , ἔμπεδος τις ὁ διάνοια κατάστασις μηδέ κατά ὁστισοῦν μεταβάλλω , ἀλλά ἐν ἕξις ἄσκησις ἀεί μένω ἀναλλοίωτος μετά γε ὁ ὁ κύριος ἀνάστασις . ἐάν γάρ μετά λόγος γίγνομαι ὁ προλέγω ἀγαθός τις ἐκδέχομαι , ἀλλά οὖν γε ἐπί ὁ τέλειος οὐ παραδεκτέος , ὅς οὔτε θαρσέω ἔχω ( οὐδέ γάρ ἐν δεινός γίγνομαι , μηδείς δεινός ἡγέομαι ὁ ἐν ὁ βίος , οὐδέ ἀφίστημι τις καί ἄνευ οὗτος αὐτός ὁ πρός ὁ θεός ἀγάπη δύναμαι ) , οὔτε εὐθυμία χρεία εἰμί ( οὐδέ γάρ εἰς λύπη ἐμπίπτω , πᾶς καλός γίγνομαι πείθω ) οὐδέ μήν θυμόω ( οὐδέ γάρ εἰμί ὅς τις συγκινέω αὐτός πρός θυμός , ἀγαπάω ἀεί ὁ θεός καί πρός οὗτος μόνος ὅλος τρέπω καί διά οὗτος μηδείς ὁ κτίσμα ὁ θεός μισέω ) · ἀλλά οὐδέ ζηλόω * οὐδέ γάρ ἐνδέω τις αὐτός πρός ἐξομοίωσις ὁ καλός καί ἀγαθός εἰμί · οὐδέ ἄρα φιλέω τις ὁ κοινός οὗτος φιλία , ἀλλά ἀγαπάω ὁ κτίστης διά ὁ κτίσμα ) .
clemens-alexandrinus.stromata 6.9.72
οὔτ’ οὖν ἐπιθυμίᾳ καὶ ὀρέξει τινὶ περιπίπτει οὔτε ἐνδεής ἐστι κατά γε τὴν ψυχὴν τῶν ἄλλων τινός , συνὼν ἤδη δἰ ἀγάπης τῷ ἐραστῷ , ᾧ δὴ ᾠκείωται κατὰ τὴν αἵρεσιν , καὶ τῇ ἐξ ἀσκήσεως ἕξει τούτῳ προσεχέστερον συνεγγίζων , μακάριος ὢν διὰ τὴν τῶν ἀγαθῶν περιουσίαν , ὥστε ἕνεκά γε τούτων ἐξομοιοῦσθαι βιάζεται τῷ διδασκάλῳ εἰς ἀπάθειαν · νοερὸς γὰρ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ , καθ’ ὃ ὁ τοῦ νοῦ εἰκονισμὸς ὁρᾶται ἐν μόνῳ τῷ ἀνθρώπῳ , ᾗ καὶ θεοειδὴς καὶ θεοείκελος ὁ ἀγαθὸς ἀνὴρ κατὰ ψυχὴν ὅ τε αὖ θεὸς ἀνθρωποειδής · τὸ γὰρ εἶδος ἑκάστου ὁ νοῦς , ᾧ χαρακτηριζόμεθα . παρ’ ὃ καὶ οἱ εἰς ἄνθρωπον ἁμαρτάνοντες ἀνόσιοί τε καὶ ἀσεβεῖς . λῆρος γὰρ καὶ τὸ φάσκειν τὸν γνωστικὸν καὶ τέλειον μὴ δεῖν ἀφαιρεῖν θυμοῦ καὶ θάρσους , ὡς μὴ καὶ ἄνευ τούτων κατεξαναστησομένου τῶν περιστάσεων οὐδ’ ὑπομενοῦντος τὰ δεινά ,
Lemmas: οὔτε οὖν ἐπιθυμία καί ὄρεξις τις περιπίπτω οὔτε ἐνδεής εἰμί κατά γε ὁ ψυχή ὁ ἄλλος τις , σύνειμι ἤδη διά ἀγάπη ὁ ἐραστός , ὅς δή οἰκειόω κατά ὁ αἵρεσις , καί ὁ ἐκ ἄσκησις ἕξις οὗτος προσεχής συνεγγίζω , μακάριος εἰμί διά ὁ ὁ ἀγαθός περιουσία , ὥστε ἕνεκα γε οὗτος ἐξομοιόω βιάζω ὁ διδάσκαλος εἰς ἀπάθεια · νοερός γάρ ὁ λόγος ὁ θεός , κατά ὅς ὁ ὁ νόος εἰκονισμός ὁράω ἐν μόνος ὁ ἄνθρωπος , ᾗ καί θεοειδής καί θεοείκελος ὁ ἀγαθός ἀνήρ κατά ψυχή ὁ τε αὖ θεός ἀνθρωποειδής · ὁ γάρ εἶδος ἕκαστος ὁ νόος , ὅς χαρακτηρίζω . παρά ὅς καί ὁ εἰς ἄνθρωπος ἁμαρτάνω ἀνόσιος τε καί ἀσεβής . λῆρος γάρ καί ὁ φάσκω ὁ γνωστικός καί τέλειος μή δέω ἀφαιρέω θυμός καί θάρσος , ὡς μή καί ἄνευ οὗτος κατεξανίσταμαι ὁ περίστασις οὐδέ ὑπομένω ὁ δεινός ,
clemens-alexandrinus.stromata 6.9.73
ἀλλ’ , εἰ καὶ τὴν εὐθυμίαν ἀφέλοιμεν αὐτοῦ , πάντως ὑπὸ τῶν λυπηρῶν συγχεθησομένου καὶ διὰ τοῦτο κάκιστα ἀπαλλάξοντος τοῦ ζῆν . τῆς δ’ ἐπιθυμίας εἰ μὴ μετείη αὐτῷ , ᾗ τισιν ἔδοξεν , οὐκ ἂν † τῶν ὁμοίων τοῖς καλοῖς κἀγαθοῖς , φασίν , ἔφεσιν λάβοι . εἰ γοῦν ἡ πᾶσα οἰκείωσις ἡ πρὸς τὰ καλὰ μετ’ ὀρέξεως γίνεται , πῶς ἀπαθὴς μένει , φασίν , ὁ τῶν καλῶν ὀρεγόμενος ; ἀλλ’ οὐκ ἴσασιν , ὡς ἔοικεν , οὗτοι τὸ θεῖον τῆς ἀγάπης · οὐ γάρ ἐστιν ἔτι ὄρεξις τοῦ ἀγαπῶντος ἡ ἀγάπη , στερκτικὴ δὲ οἰκείωσις , εἰς τὴν ἑνότητα τῆς πίστεως ἀποκαθεστακυῖα τὸν γνωστικόν , χρόνου καὶ τόπου μὴ προσδεόμενον . ὅ δ’ ἐν οἷς ἔσται , δἰ ἀγάπης ἤδη γενόμενος , τὴν ἐλπίδα προειληφὼς διὰ τῆς γνώσεως , οὐδὲ ὀρέγεταί τινος , ἔχων ὡς οἷόν τε αὐτὸ τὸ ὀρεκτόν . εἰκότως τοίνυν ἐν τῇ μιᾷ ἕξει μένει τῇ ἀμεταβόλῳ γνωστικῶς ἀγαπῶν , οὐδ’ ἄρα ζηλώσει ἐξομοιωθῆναι τοῖς καλοῖς εἶναι , δἰ ἀγάπης ἔχων τοῦ κάλλους . θάρσους τε καὶ ἐπιθυμίας τίς ἔτι τούτῳ χρεία τὴν ἐκ τῆς ἀγάπης οἰκείωσιν πρὸς τὸν ἀπαθῆ θεὸν ἀπειληφότι καὶ διὰ τῆς ἀγάπης ἑαυτὸν εἰς τοὺς φίλους ἐγγεγραφότι ;
Lemmas: ἀλλά , εἰ καί ὁ εὐθυμία ἀφαιρέω αὐτός , πάντως ὑπό ὁ λυπηρός συγχεθόω καί διά οὗτος κακός ἀπαλλάσσω ὁ ζάω . ὁ δέ ἐπιθυμία εἰ μή μέτειμι αὐτός , ᾗ τις δοκέω , οὐ ἄν † ὁ ὅμοιος ὁ καλός ἀγαθός , φημί , ἔφεσις λαμβάνω . εἰ γοῦν ὁ πᾶς οἰκείωσις ὁ πρός ὁ καλός μετά ὄρεξις γίγνομαι , πῶς ἀπαθής μένω , φημί , ὁ ὁ καλός ὀρέγω ; ἀλλά οὐ οἶδα , ὡς ἔοικα , οὗτος ὁ θεῖος ὁ ἀγάπη · οὐ γάρ εἰμί ἔτι ὄρεξις ὁ ἀγαπάω ὁ ἀγάπη , στερκτικός δέ οἰκείωσις , εἰς ὁ ἑνότης ὁ πίστις ἀποκαθίστημι ὁ γνωστικός , χρόνος καί τόπος μή προσδέω . ὅς δέ ἐν ὅς εἰμί , διά ἀγάπη ἤδη γίγνομαι , ὁ ἐλπίς προλαμβάνω διά ὁ γνῶσις , οὐδέ ὀρέγω τις , ἔχω ὡς οἷος τε αὐτός ὁ ὀρεκτός . ἔοικα τοίνυν ἐν ὁ εἷς ἕξις μένω ὁ ἀμετάβολος γνωστικός ἀγαπάω , οὐδέ ἄρα ζηλόω ἐξομοιόω ὁ καλός εἰμί , διά ἀγάπη ἔχω ὁ κάλλος . θάρσος τε καί ἐπιθυμία τίς ἔτι οὗτος χρεία ὁ ἐκ ὁ ἀγάπη οἰκείωσις πρός ὁ ἀπαθής θεός ἀπολαμβάνω καί διά ὁ ἀγάπη ἑαυτοῦ εἰς ὁ φίλος ἐγγράφω ;
clemens-alexandrinus.stromata 6.9.74
ἐξαιρετέον ἄρα τὸν γνωστικὸν ἡμῖν καὶ τέλειον ἀπὸ παντὸς ψυχικοῦ πάθους · ἡ μὲν γὰρ γνῶσις συνάσκησιν , ἡ συνάσκησις δὲ ἕξιν ἢ διάθεσιν , ἡ κατάστασις δὲ ἡ τοιάδε ἀπάθειαν ἐργάζεται , οὐ μετριοπάθειαν · ἀπάθειαν γὰρ καρποῦται παντελὴς τῆς ἐπιθυμίας ἐκκοπή . ἀλλ’ οὐδὲ ἐκείνων τῶν θρυλουμένων ἀγαθῶν , τουτέστι τῶν παρακειμένων τοῖς πάθεσιν παθητικῶν ἀγαθῶν , μεταλαμβάνει ὁ γνωστικός , οἷον εὐφροσύνης λέγω ( ἥτις παράκειται τῇ ἡδονῇ ) καὶ κατηφείας ( αὕτη γὰρ τῇ λύπῃ παρέζευκται ) καὶ εὐλαβείας ( ὑπέσταλκεν γὰρ τῷ φόβῳ ) , ἀλλ’ οὐδὲ θυμοῦ ( παρὰ τὴν ὀργὴν οὗτος τέτακται ) ,
Lemmas: ἐξαιρετέος ἄρα ὁ γνωστικός ἐγώ καί τέλειος ἀπό πᾶς ψυχικός πάθος · ὁ μέν γάρ γνῶσις συνάσκησις , ὁ συνάσκησις δέ ἕξις ἤ διάθεσις , ὁ κατάστασις δέ ὁ τοιόσδε ἀπάθεια ἐργάζομαι , οὐ μετριοπάθεια · ἀπάθεια γάρ καρπόω παντελής ὁ ἐπιθυμία ἐκκοπή . ἀλλά οὐδέ ἐκεῖνος ὁ θρυλέω ἀγαθός , τουτέστι ὁ παράκειμαι ὁ πάθος παθητικός ἀγαθός , μεταλαμβάνω ὁ γνωστικός , οἷος εὐφροσύνη λέγω ( ὅστις παράκειμαι ὁ ἡδονή ) καί κατήφεια ( οὗτος γάρ ὁ λύπη παραζεύγνυμι ) καί εὐλάβεια ( ὑποστέλλω γάρ ὁ φόβος ) , ἀλλά οὐδέ θυμός ( παρά ὁ ὀργή οὗτος τάσσω ) ,
clemens-alexandrinus.stromata 6.9.75
κἂν λέγωσί τινες μηκέτ’ εἶναι ταῦτα κακά , ἀλλ’ ἤδη ἀγαθά . ἀδύνατον γὰρ τὸν ἅπαξ τελειωθέντα δἰ ἀγάπης καὶ τὴν ἀπλήρωτον τῆς θεωρίας εὐφροσύνην ἀιδίως καὶ ἀκορέστως ἑστιώμενον ἐπὶ τοῖς μικροῖς καὶ χαμαιζήλοις ἔτι τέρπεσθαι · τίς γὰρ ὑπολείπεται ἔτι τούτῳ εὔλογος αἰτία ἐπὶ τὰ κοσμικὰ παλινδρομεῖν ἀγαθὰ τῷ τὸ ἀπρόσιτον ἀπειληφότι φῶς κἂν μηδέπω κατὰ τὸν χρόνον καὶ τὸν τόπον , ἀλλ’ ἐκείνῃ γε τῇ γνωστικῇ ἀγάπῃ , δἰ ἣν καὶ ἡ κληρονομία καὶ ἡ παντελὴς ἕπεται ἀποκατάστασις , βεβαιοῦντος δἰ ἔργων τοῦ μισθαποδότου , ὃ διὰ τοῦ ἑλέσθαι γνωστικῶς διὰ τῆς ἀγάπης φθάσας προείληφεν ὁ γνωστικός ; ἦ γὰρ οὐχί , ἀποδημῶν πρὸς τὸν κύριον δἰ ἀγάπην τὴν πρὸς αὐτόν , κἂν τὸ σκῆνος αὐτοῦ ἐπὶ γῆς θεωρῆται , ἑαυτὸν μὲν οὐκ ἐξάγει τοῦ βίου ( οὐ γὰρ ἐπιτέτραπται αὐτῷ ) , ἐξήγαγεν δὲ τὴν ψυχὴν τῶν παθῶν ( συγκεχώρηται γὰρ αὐτῷ ) ζῇ τε αὖ νεκρώσας τὰς ἐπιθυμίας καὶ οὐκέτι συγχρῆται τῷ σώματι , μόνον δὲ αὐτῷ ἐπιτρέπει χρῆσθαι τοῖς ἀναγκαίοις , ἵνα μὴ τὴν αἰτίαν τῆς διαλύσεως παράσχῃ ;
Lemmas: ἐάν λέγω τις μηκέτι εἰμί οὗτος κακός , ἀλλά ἤδη ἀγαθός . ἀδύνατος γάρ ὁ ἅπαξ τελειόω διά ἀγάπη καί ὁ ἀπλήρωτος ὁ θεωρία εὐφροσύνη ἀίδιος καί ἀκόρεστος ἑστιάω ἐπί ὁ μικρός καί χαμαίζηλος ἔτι τέρπω · τίς γάρ ὑπολείπω ἔτι οὗτος εὔλογος αἰτία ἐπί ὁ κοσμικός παλινδρομέω ἀγαθός ὁ ὁ ἀπρόσιτος ἀπολαμβάνω φάος ἐάν μηδέπω κατά ὁ χρόνος καί ὁ τόπος , ἀλλά ἐκεῖνος γε ὁ γνωστικός ἀγάπη , διά ὅς καί ὁ κληρονομία καί ὁ παντελής ἕπομαι ἀποκατάστασις , βεβαιόω διά ἔργον ὁ μισθαποδότης , ὅς διά ὁ αἱρέω γνωστικός διά ὁ ἀγάπη φθάνω προλαμβάνω ὁ γνωστικός ; ἦ γάρ οὐ , ἀποδημέω πρός ὁ κύριος διά ἀγάπη ὁ πρός αὐτός , ἐάν ὁ σκῆνος αὐτός ἐπί γῆ θεωρέω , ἑαυτοῦ μέν οὐ ἐξάγω ὁ βίος ( οὐ γάρ ἐπιτρέπω αὐτός ) , ἐξάγω δέ ὁ ψυχή ὁ πάθος ( συγχωρέω γάρ αὐτός ) ζάω τε αὖ νεκρόω ὁ ἐπιθυμία καί οὐκέτι συγχράομαι ὁ σῶμα , μόνος δέ αὐτός ἐπιτρέπω χράω ὁ ἀναγκαῖος , ἵνα μή ὁ αἰτία ὁ διάλυσις παρέχω ;
clemens-alexandrinus.stromata 6.9.76
Πῶς οὖν ἔτι τούτῳ τῆς ἀνδρείας χρεία , μὴ γινομένῳ ἐν δεινοῖς , τῷ γε μὴ παρόντι , ὅλως δὲ ἤδη συνόντι τῷ ἐραστῷ ; τίς δὲ καὶ σωφροσύνης ἀνάγκη μὴ χρῄζοντι αὐτῆς ; τὸ γὰρ ἔχειν τοιαύτας ἐπιθυμίας , ὡς σωφροσύνης δεῖσθαι πρὸς τὴν τούτων ἐγκράτειαν , οὐδέπω καθαροῦ , ἀλλ’ ἐμπαθοῦς , ἀνδρεία τε διὰ φόβον καὶ δειλίαν παραλαμβάνεται . οὐ γὰρ δὴ πρέπον ἔτι τὸν φίλον τοῦ θεοῦ , ὃν προώρισεν ὁ θεὸς πρὸ καταβολῆς κόσμου εἰς τὴν ἄκραν ἐγκαταλεγῆναι υἱοθεσίαν , ἡδοναῖς ἢ φόβοις περιπίπτειν καὶ περὶ τὴν καταστολὴν ἀπασχολεῖσθαι τῶν παθῶν . τολμήσας γὰρ φήσαιμ’ ἄν · καθάπερ προωρισμένως κεῖται δἰ ὧν πράξει οὗ τεύξεται , οὕτως καὶ αὐτὸς προορίσας ἔχει δἰ ὧν ἔγνω ὃν ἠγάπησεν , οὐκ ἔχων δυστέκμαρτον τὸ μέλλον , καθάπερ οἱ πολλοὶ στοχαζόμενοι βιοῦσιν , ἀπειληφὼς δὲ διὰ πίστεως γνωστικῆς , ὃ τοῖς ἄλλοις ἄδηλον .
Lemmas: πῶς οὖν ἔτι οὗτος ὁ ἀνδρεία χρεία , μή γίγνομαι ἐν δεινός , ὁ γε μή πάρειμι , ὅλος δέ ἤδη σύνειμι ὁ ἐραστός ; τίς δέ καί σωφροσύνη ἀνάγκη μή χρῄζω αὐτός ; ὁ γάρ ἔχω τοιοῦτος ἐπιθυμία , ὡς σωφροσύνη δέω πρός ὁ οὗτος ἐγκράτεια , οὐδέπω καθαρός , ἀλλά ἐμπαθής , ἀνδρεία τε διά φόβος καί δειλία παραλαμβάνω . οὐ γάρ δή πρέπω ἔτι ὁ φίλος ὁ θεός , ὅς προορίζω ὁ θεός πρό καταβολή κόσμος εἰς ὁ ἄκρος ἐγκαταλέγω υἱοθεσία , ἡδονή ἤ φόβος περιπίπτω καί περί ὁ καταστολή ἀπασχολέω ὁ πάθος . τολμάω γάρ φημί ἄν · καθά προορίζω κεῖμαι διά ὅς πράσσω ὅς τυγχάνω , οὕτως καί αὐτός προορίζω ἔχω διά ὅς γιγνώσκω ὅς ἀγαπάω , οὐ ἔχω δυστέκμαρτος ὁ μέλλω , καθά ὁ πολύς στοχάζομαι βιόω , ἀπολαμβάνω δέ διά πίστις γνωστικός , ὅς ὁ ἄλλος ἄδηλος .
clemens-alexandrinus.stromata 6.9.77
κἄστιν αὐτῷ δἰ ἀγάπην ἐνεστὸς ἤδη τὸ μέλλον · πεπίστευκεν γὰρ διά τε τῆς προφητείας διά τε τῆς παρουσίας τῷ μὴ ψευδομένῳ θεῷ καὶ , ὅ πεπίστευκεν , ἔχει καὶ κρατεῖ τῆς ἐπαγγελίας ( ἀλήθεια δὲ ὁ ἐπαγγειλάμενος ) καὶ τὸ τέλος τῆς ἐπαγγελίας διὰ τῆς ἀξιοπιστίας τοῦ ἐπαγγειλαμένου κατ’ ἐπιστήμην βεβαίως ἀπείληφεν . ὁ δὲ τὴν ἐν οἷς ἐστι κατάστασιν βεβαίαν τῶν μελλόντων κατάληψιν εἰδὼς δἰ ἀγάπης προαπαντᾷ τῷ μέλλοντι . αὐτίκα οὐδὲ εὔξεται τυχεῖν τῶν τῇδε ὁ τεύξεσθαι πεπεισμένος τῶν ὄντως ἀγαθῶν , ἔχεσθαι δὲ ἀεὶ τῆς ἐπηβόλου καὶ κατορθωτικῆς πίστεως . καὶ πρὸς τοῖσδε παμπόλλους ὡς ὅτι μάλιστα ὁμοίους αὐτῷ γενέσθαι εὔξεται , εἰς δόξαν τοῦ θεοῦ , ἣ κατ’ ἐπίγνωσιν τελειοῦται · σωτήριος γάρ τις ὁ τῷ σωτῆρι ἐξομοιούμενος , εἰς ὅσον ἀνθρωπίνῃ φύσει χωρῆσαι τὴν εἰκόνα θέμις , ἀπαραβάτως τὰ κατὰ τὰς ἐντολὰς κατορθῶν . οὗ δ’ ἔστι τὸ θρῃσκεύειν τὸ θεῖον διὰ τῆς ὄντως δικαιοσύνης , ἔργων τε καὶ γνώσεως ,
Lemmas: εἰμί αὐτός διά ἀγάπη ἐνίστημι ἤδη ὁ μέλλω · πιστεύω γάρ διά τε ὁ προφητεία διά τε ὁ παρουσία ὁ μή ψεύδω θεός καί , ὅς πιστεύω , ἔχω καί κρατέω ὁ ἐπαγγελία ( ἀλήθεια δέ ὁ ἐπαγγέλλω ) καί ὁ τέλος ὁ ἐπαγγελία διά ὁ ἀξιοπιστία ὁ ἐπαγγέλλω κατά ἐπιστήμη βέβαιος ἀπολαμβάνω . ὁ δέ ὁ ἐν ὅς εἰμί κατάστασις βέβαιος ὁ μέλλω κατάληψις οἶδα διά ἀγάπη προαπαντάω ὁ μέλλω . αὐτίκα οὐδέ εὔχομαι τυγχάνω ὁ τῇδε ὁ τυγχάνω πείθω ὁ ὄντως ἀγαθός , ἔχω δέ ἀεί ὁ ἐπήβολος καί κατορθωτικός πίστις . καί πρός ὅδε πάμπολυς ὡς ὅτι μάλα ὅμοιος αὐτός γίγνομαι εὔχομαι , εἰς δόξα ὁ θεός , ὅς κατά ἐπίγνωσις τελειόω · σωτήριος γάρ τις ὁ ὁ σωτήρ ἐξομοιόω , εἰς ὅσος ἀνθρώπινος φύσις χωρέω ὁ εἰκών θέμις , ἀπαράβατος ὁ κατά ὁ ἐντολή κατορθόω . ὅς δέ εἰμί ὁ θρησκεύω ὁ θεῖος διά ὁ ὄντως δικαιοσύνη , ἔργον τε καί γνῶσις ,
clemens-alexandrinus.stromata 6.9.78
τούτου φωνὴν κατὰ τὴν εὐχὴν οὐκ ἀναμένει κύριος , αἴτησαι λέγων καὶ ποιήσω · ἐννοήθητι καὶ δώσω . Καθόλου γὰρ ἐν τῷ τρεπομένῳ τὸ ἄτρεπτον ἀδύνατον λαβεῖν πῆξιν καὶ σύστασιν , ἐν τροπῇ δὲ τῇ συνεχεῖ , καὶ διὰ τοῦτο ἀστάτου τοῦ ἡγεμονικοῦ γινομένου , ἡ ἑκτικὴ δύναμις οὐ σῴζεται . ὃ γὰρ ὑπὸ τῶν ἔξωθεν ὑπεισιόντων καὶ προσπιπτόντων ἀεὶ μεταβάλλεται , πῶς ἄν ποτε ἐν ἕξει καὶ διαθέσει καὶ συλλήβδην ἐν ἐπιστήμης κατοχῇ γένοιτ’ ἄν ; καίτοι καὶ οἱ φιλόσοφοι τὰς ἀρετὰς ἕξεις καὶ διαθέσεις καὶ ἐπιστήμας οἴονται . ὡς δὲ οὐ συγγεννᾶται τοῖς ἀνθρώποις , ἀλλ’ ἐπίκτητός ἐστιν ἡ γνῶσις καὶ προσοχῆς μὲν δεῖται κατὰ τὰς ἀρχὰς ἡ μάθησις αὐτῆς ἐκθρέψεώς τε καὶ αὐξήσεως , ἔπειτα δὲ ἐκ τῆς ἀδιαλείπτου μελέτης εἰς ἕξιν ἔρχεται , οὕτως ἐν ἕξει τελειωθεῖσα τῇ μυστικῇ ἀμετάπτωτος δἰ ἀγάπην μένει · οὐ γὰρ μόνον τὸ πρῶτον αἴτιον καὶ τὸ ὑπ’ αὐτοῦ γεγεννημένον αἴτιον κατείληφεν καὶ περὶ τούτων ἐμπέδως ἔχει , μονίμως μονίμους καὶ ἀμεταπτώτους καὶ ἀκινήτους λόγους κεκτημένος , ἀλλὰ καὶ περὶ ἀγαθῶν καὶ περὶ κακῶν περί τε γενέσεως ἁπάσης καὶ συλλήβδην εἰπεῖν , περὶ ὧν ἐλάλησεν ὁ κύριος , τὴν ἀκριβεστάτην ἐκ καταβολῆς κόσμου εἰς τέλος ἀλήθειαν παρ’ αὐτῆς ἔχει τῆς ἀληθείας μαθών , οὐκ , εἴ πού τι φανείη πιθανὸν ἢ κατὰ λόγον Ἑλληνικὸν ἀναγκαστικόν , πρὸ αὐτῆς αἱρούμενος τῆς ἀληθείας , τὰ δὲ εἰρημένα ὑπὸ κυρίου σαφῆ καὶ πρόδηλα λαβών . κἂν τοῖς ἄλλοις ᾖ ἔτι κεκρυμμένα , ἤδη περὶ πάντων εἴληφε τὴν γνῶσιν . τὰ λόγια δὲ τὰ παρ’ ἡμῖν θεσπίζει περί τε τῶν ὄντων ὡς ἔστι , περί τε τῶν μελλόντων ὡς ἔσται , περί τε τῶν γεγονότων ὡς ἐγένετο .
Lemmas: οὗτος φωνή κατά ὁ εὐχή οὐ ἀναμένω κύριος , αἰτέω λέγω καί ποιέω · ἐννοέω καί δίδωμι . καθόλου γάρ ἐν ὁ τρέπω ὁ ἄτρεπτος ἀδύνατος λαμβάνω πῆξις καί σύστασις , ἐν τροπή δέ ὁ συνεχής , καί διά οὗτος ἄστατος ὁ ἡγεμονικός γίγνομαι , ὁ ἑκτικός δύναμις οὐ σῴζω . ὅς γάρ ὑπό ὁ ἔξωθεν ὑπείσειμι καί προσπίπτω ἀεί μεταβάλλω , πῶς ἄν ποτέ ἐν ἕξις καί διάθεσις καί συλλήβδην ἐν ἐπιστήμη κατοχή γίγνομαι ἄν ; καίτοι καί ὁ φιλόσοφος ὁ ἀρετή ἕξις καί διάθεσις καί ἐπιστήμη οἴομαι . ὡς δέ οὐ συγγεννάω ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά ἐπίκτητος εἰμί ὁ γνῶσις καί προσοχή μέν δέω κατά ὁ ἀρχή ὁ μάθησις αὐτός ἔκθρεψις τε καί αὔξησις , ἔπειτα δέ ἐκ ὁ ἀδιάλειπτος μελέτη εἰς ἕξις ἔρχομαι , οὕτως ἐν ἕξις τελειόω ὁ μυστικός ἀμετάπτωτος διά ἀγάπη μένω · οὐ γάρ μόνος ὁ πρῶτος αἴτιος καί ὁ ὑπό αὐτός γεννάω αἴτιος καταλαμβάνω καί περί οὗτος ἔμπεδος ἔχω , μόνιμος μόνιμος καί ἀμετάπτωτος καί ἀκίνητος λόγος κτάομαι , ἀλλά καί περί ἀγαθός καί περί κακός περί τε γένεσις ἅπας καί συλλήβδην λέγω , περί ὅς λαλέω ὁ κύριος , ὁ ἀκριβής ἐκ καταβολή κόσμος εἰς τέλος ἀλήθεια παρά αὐτός ἔχω ὁ ἀλήθεια μανθάνω , οὐ , εἰ που τις φαίνω πιθανός ἤ κατά λόγος Ἑλληνικός ἀναγκαστικός , πρό αὐτός αἱρέω ὁ ἀλήθεια , ὁ δέ λέγω ὑπό κύριος σαφής καί πρόδηλος λαμβάνω . ἐάν ὁ ἄλλος εἰμί ἔτι κρύπτω , ἤδη περί πᾶς λαμβάνω ὁ γνῶσις . ὁ λόγιον δέ ὁ παρά ἐγώ θεσπίζω περί τε ὁ εἰμί ὡς εἰμί , περί τε ὁ μέλλω ὡς εἰμί , περί τε ὁ γίγνομαι ὡς γίγνομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 6.9.79
ἔν τε τοῖς ἐπιστημονικοῖς , μόνος ὢν ἐπιστήμων , κρατιστεύσει καὶ τὸν περὶ τἀγαθοῦ λόγον πρεσβεύσει , τοῖς νοητοῖς προσκείμενος ἀεί , ἀπ’ ἐκείνων ἄνωθεν τῶν ἀρχετύπων τὴν περὶ τὰ ἀνθρώπεια αὑτοῦ διοίκησιν ἀπογραφόμενος , καθάπερ οἱ πλοϊζόμενοι καὶ πρὸς τὸ ἄστρον τὴν ναῦν κατευθύνοντες , πρὸς πᾶσαν καθήκουσαν πρᾶξιν ἑτοίμως ἔχειν παρεσκευασμένος , πάντα τὰ ὀχληρὰ καὶ δεινὰ εἰθισμένος ὑπερορᾶν , ὅταν ὑπομεῖναι δέῃ , μηδὲν προπετὲς μηδὲ ἀσύμφωνον μήτε αὑτῷ μήτε τοῖς κοινοῖς ποτε ἐπιτελῶν , προορατικὸς ὢν καὶ ἄκαμπτος ἡδοναῖς ταῖς τε ὕπαρ ταῖς τε δἰ ὀνειράτων · διαίτῃ γὰρ λιτῇ καὶ αὐταρκείᾳ συνειθισμένος σωφρονικῶς , εὐσταλὴς μετὰ σεμνότητος ὑπάρχει , ὀλίγων τῶν ἀναγκαίων πρὸς τὸ διαζῆν δεόμενος , μηδὲν περιττὸν πραγματευόμενος , ἀλλὰ μηδὲ ταῦτα ὡς προηγούμενα , ἐκ δὲ τῆς κατὰ τὸν βίον κοινωνίας ὡς ἀναγκαῖα τῇ τῆς σαρκὸς ἐπιδημίᾳ , εἰς ὅσον ἀνάγκη , προσιέμενος · προηγουμένη γὰρ αὐτῷ ἡ γνῶσις .
Lemmas: ἐν τε ὁ ἐπιστημονικός , μόνος εἰμί ἐπιστήμων , κρατιστεύω καί ὁ περί ἀγαθός λόγος πρεσβεύω , ὁ νοητός πρόσκειμαι ἀεί , ἀπό ἐκεῖνος ἄνωθεν ὁ ἀρχέτυπος ὁ περί ὁ ἀνθρώπειος ἑαυτοῦ διοίκησις ἀπογράφω , καθά ὁ πλοίζομαι καί πρός ὁ ἄστρον ὁ ναῦς κατευθύνω , πρός πᾶς καθήκω πρᾶξις ἑτοῖμος ἔχω παρασκευάζω , πᾶς ὁ ὀχληρός καί δεινός ἐθίζω ὑπεροράω , ὅταν ὑπομένω δέω , μηδείς προπετής μηδέ ἀσύμφωνος μήτε ἑαυτοῦ μήτε ὁ κοινός ποτέ ἐπιτελέω , προορατικός εἰμί καί ἄκαμπτος ἡδονή ὁ τε ὕπαρ ὁ τε διά ὄνειρος · δίαιτα γάρ λιτός καί αὐτάρκεια συνεθίζω σωφρονικός , εὐσταλής μετά σεμνότης ὑπάρχω , ὀλίγος ὁ ἀναγκαῖος πρός ὁ διαζάω δέω , μηδείς περισσός πραγματεύομαι , ἀλλά μηδέ οὗτος ὡς προηγέομαι , ἐκ δέ ὁ κατά ὁ βίος κοινωνία ὡς ἀναγκαῖος ὁ ὁ σάρξ ἐπιδημία , εἰς ὅσος ἀνάγκη , προσίημι · προηγέομαι γάρ αὐτός ὁ γνῶσις .
clemens-alexandrinus.stromata 6.10.80
Κατ’ ἐπακολούθημα τοίνυν καὶ τοῖς εἰς γνῶσιν γυμνάζουσιν αὐτὸν προσανάκειται , παρ’ ἑκάστου μαθήματος τὸ πρόσφορον τῇ ἀληθείᾳ λαμβάνων , τῆς μὲν μουσικῆς τὴν ἐν τοῖς ἡρμοσμένοις ἀναλογίαν διώκων , ἐν δὲ τῇ ἀριθμητικῇ τὰς αὐξήσεις καὶ μειώσεις τῶν ἀριθμῶν παρασημειούμενος καὶ τὰς πρὸς ἀλλήλους σχέσεις καὶ ὡς τὰ πλεῖστα ἀναλογίᾳ τινὶ ἀριθμῶν ὑποπέπτωκεν , ἐν δὲ τῇ γεωμετρικῇ οὐσίαν αὐτὴν ἐφ’ ἑαυτῆς θεωρῶν καὶ ἐθιζόμενος συνεχές τι διάστημα νοεῖν καὶ οὐσίαν ἀμετάβλητον . ἑτέραν τῶνδε τῶν σωμάτων οὖσαν · ἔκ τε αὖ τῆς ἀστρονομίας γῆθεν αἰωρούμενος τῷ νῷ συνυψωθήσεται οὐρανῷ καὶ τῇ περιφορᾷ συμπεριπολήσει , ἱστορῶν ἀεὶ τὰ θεῖα καὶ τὴν πρὸς ἄλληλα συμφωνίαν , ἀφ’ ὧν ὁρμώμενος Ἀβραὰμ εἰς τὴν τοῦ κτίσαντος ὑπεξανέβη γνῶσιν . ἀλλὰ καὶ τῇ διαλεκτικῇ προσχρήσεται ὁ γνωστικός , τὴν εἰς εἴδη τῶν γενῶν ἐκλεγόμενος διαίρεσιν , καὶ τὴν τῶν ὄντων προσήσεται διάκρισιν , μέχρις ἂν τῶν πρώτων καὶ ἁπλῶν ἐφάψηται . οἱ πολλοὶ δὲ καθάπερ οἱ παῖδες τὰ μορμολυκεῖα , οὕτως δεδίασι τὴν Ἑλληνικὴν φιλοσοφίαν , φοβούμενοι μὴ ἀπαγάγῃ αὐτούς .
Lemmas: κατά ἐπακολούθημα τοίνυν καί ὁ εἰς γνῶσις γυμνάζω αὐτός προσανάκειμαι , παρά ἕκαστος μάθημα ὁ πρόσφορος ὁ ἀλήθεια λαμβάνω , ὁ μέν μουσικός ὁ ἐν ὁ ἁρμόζω ἀναλογία διώκω , ἐν δέ ὁ ἀριθμητικός ὁ αὔξησις καί μείωσις ὁ ἀριθμός παρασημειόομαι καί ὁ πρός ἀλλήλων σχέσις καί ὡς ὁ πολύς ἀναλογία τις ἀριθμός ὑποπίπτω , ἐν δέ ὁ γεωμετρικός οὐσία αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ θεωρέω καί ἐθίζω συνεχής τις διάστημα νοέω καί οὐσία ἀμετάβλητος . ἕτερος ὅδε ὁ σῶμα εἰμί · ἐκ τε αὖ ὁ ἀστρονομία γῆθεν αἰωρέω ὁ νόος συνυψόω οὐρανός καί ὁ περιφορά συμπεριπολέω , ἱστορέω ἀεί ὁ θεῖος καί ὁ πρός ἀλλήλων συμφωνία , ἀπό ὅς ὁρμάω Ἀβραάμ εἰς ὁ ὁ κτίζω ὑπεξαναβαίνω γνῶσις . ἀλλά καί ὁ διαλεκτικός προσχράομαι ὁ γνωστικός , ὁ εἰς εἶδος ὁ γένος ἐκλέγω διαίρεσις , καί ὁ ὁ εἰμί προσίημι διάκρισις , μέχρι ἄν ὁ πρῶτος καί ἁπλόος ἐφάπτω . ὁ πολύς δέ καθά ὁ παῖς ὁ μορμολυκεῖον , οὕτως δείδω ὁ Ἑλληνικός φιλοσοφία , φοβέω μή ἀπάγω αὐτός .
clemens-alexandrinus.stromata 6.10.81
εἰ δὲ τοιαύτη παρ’ αὐτοῖς ἐστιν ἡ πίστις ( οὐ γὰρ ἂν γνῶσιν εἴποιμι ) , ἵνα λυθῇ πιθανολογίᾳ , λυθήτω , διὰ τούτου μάλιστα ὁμολογούντων οὐχ ἕξειν τὴν ἀλήθειαν · ἀνίκητος γάρ , φησίν , ἡ ἀλήθεια , ψευδοδοξία δὲ καταλύεται . αὐτίκα πορφύραν ἐξ ἀντιπαραθέσεως ἄλλης πορφύρας ἐκλεγόμεθα . ὥστ’ εἴ τις ὁμολογεῖ καρδίαν μὴ ἔχειν διηρθρωμένην , τράπεζαν οὐκ ἔχει τὴν τῶν ἀργυραμοιβῶν οὐδὲ μὴν τὸ κριτήριον τῶν λόγων . καὶ πῶς ἔτι τραπεζίτης οὗτος , δοκιμάσαι μὴ δυνάμενος καὶ διακρῖναι τὸ ἀκίβδηλον νόμισμα τοῦ παραχαράγματος ; κέκραγεν δὲ ὁ Δαβίδ · ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα οὐ σαλευθήσεται δίκαιος · οὔτ’ οὖν ἀπατηλῷ λόγῳ οὐδὲ μὴν πεπλανημένῃ ἡδονῇ , ὅθεν οὐδὲ τῆς οἰκείας κληρονομίας σαλευθήσεται . ἀπὸ ἀκοῆς ἄρα πονηρᾶς οὐ φοβηθήσεται . οὔτ’ οὖν διαβολῆς κενῆς οὐδὲ μὴν ψευδοδοξίας τῆς περὶ αὑτόν , ἀλλ’ οὐδὲ τοὺς πανούργους δεδίξεται λόγους ὁ διαγνῶναι τούτους δυνάμενος πρός τε τὸ ἐρωτᾶν ὀρθῶς καὶ ἀποκρίνασθαι · οἷον θριγκὸς γάρ ἐστι διαλεκτική , ὡς μὴ καταπατεῖσθαι πρὸς τῶν σοφιστῶν τὴν ἀλήθειαν . ἐπαινουμένους γὰρ χρὴ ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἁγίῳ τοῦ κυρίου κατὰ τὸν προφήτην εὐφραίνεσθαι τὴν καρδίαν ζητοῦντας τὸν κύριον . ζητήσατε οὖν αὐτὸν καὶ κραταιώθητε , ζητήσατε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ διὰ παντὸς παντοίως . πολυμερῶς γὰρ καὶ πολυτρόπως λαλήσας οὐχ ἁπλῶς γνωρίζεται .
Lemmas: εἰ δέ τοιοῦτος παρά αὐτός εἰμί ὁ πίστις ( οὐ γάρ ἄν γνῶσις λέγω ) , ἵνα λύω πιθανολογία , λύω , διά οὗτος μάλα ὁμολογέω οὐ ἔχω ὁ ἀλήθεια · ἀνίκητος γάρ , φημί , ὁ ἀλήθεια , ψευδοδοξία δέ καταλύω . αὐτίκα πορφύρα ἐκ ἀντιπαράθεσις ἄλλος πορφύρα ἐκλέγω . ὥστε εἰ τις ὁμολογέω καρδία μή ἔχω διαρθρόω , τράπεζα οὐ ἔχω ὁ ὁ ἀργυραμοιβός οὐδέ μήν ὁ κριτήριον ὁ λόγος . καί πῶς ἔτι τραπεζίτης οὗτος , δοκιμάζω μή δύναμαι καί διακρίνω ὁ ἀκίβδηλος νόμισμα ὁ παραχάραγμα ; κράζω δέ ὁ Δαυίδ · ὅτι εἰς ὁ αἰών οὐ σαλεύω δίκαιος · οὔτε οὖν ἀπατηλός λόγος οὐδέ μήν πλανάω ἡδονή , ὅθεν οὐδέ ὁ οἰκεῖος κληρονομία σαλεύω . ἀπό ἀκοή ἄρα πονηρός οὐ φοβέω . οὔτε οὖν διαβολή κενός οὐδέ μήν ψευδοδοξία ὁ περί ἑαυτοῦ , ἀλλά οὐδέ ὁ πάνουργος δειδίσσομαι λόγος ὁ διαγιγνώσκω οὗτος δύναμαι πρός τε ὁ ἐρωτάω ὀρθός καί ἀποκρίνω · οἷος θριγκός γάρ εἰμί διαλεκτικός , ὡς μή καταπατέω πρός ὁ σοφιστής ὁ ἀλήθεια . ἐπαινέω γάρ χρή ἐν ὁ ὄνομα ὁ ἅγιος ὁ κύριος κατά ὁ προφήτης εὐφραίνω ὁ καρδία ζητέω ὁ κύριος . ζητέω οὖν αὐτός καί κραταιόω , ζητέω ὁ πρόσωπον αὐτός διά πᾶς παντοίως . πολυμερῶς γάρ καί πολύτροπος λαλέω οὐ ἁπλῶς γνωρίζω .
clemens-alexandrinus.stromata 6.10.82
Οὔκουν ὡς ἀρεταῖς ταύταις συγχρώμενος ἡμῖν ὁ γνωστικὸς πολυμαθὴς ἔσται , ἀλλὰ συνεργοῖς τισι , κἀν τῷ διαστέλλειν τά τε κοινὰ καὶ τὰ ἴδια προσήσεται τὴν ἀλήθειαν · ἔστι γὰρ πάσης πλάνης καὶ ψευδοδοξίας αἴτιον τὸ μὴ δύνασθαι διακρίνειν , πῇ τε ἀλλήλοις τὰ ὄντα κοινωνεῖ καὶ πῇ διενήνοχεν . εἰ δὲ μὴ κατὰ τὰ διωρισμένα τις τὸν λόγον ἐφοδεύοι , λήσεται συγχέας τά τε κοινὰ καὶ τὰ ἴδια , τούτου δὲ γινομένου εἰς ἀνοδίαν καὶ πλάνην ἐμπίπτειν ἀναγκαῖον . ἡ διαστολὴ δὲ τῶν τε ὀνομάτων τῶν τε πραγμάτων κἀν ταῖς γραφαῖς αὐταῖς μέγα φῶς ἐντίκτει ταῖς ψυχαῖς · ἀναγκαῖον γὰρ ἐπακούειν τῶν τε πλείονα σημαινουσῶν λέξεων καὶ τῶν πλειόνων , ὅταν ἕν τι σημαίνωσιν · ὅθεν καὶ τὸ ὀρθῶς ἀποκρίνεσθαι περιγίνεται . τὴν πολλὴν δὲ ἀχρηστίαν παραιτητέον , ἀπασχολοῦσαν περὶ τὰ μηδὲν προσήκοντα , οἱονεὶ δὲ συναιτίοις προγυμνάσμασιν εἴς τε τὴν ἀκριβῆ παράδοσιν τῆς ἀληθείας , ὅσον ἐφικτόν , καὶ ἀπερίσπαστον συγχρωμένου τοῖς μαθήμασι τοῦ γνωστικοῦ καὶ εἰς προφυλακὴν τῶν κακοτεχνούντων λόγων πρὸς ἐκκοπὴν τῆς ἀληθείας .
Lemmas: οὔκουν ὡς ἀρετή οὗτος συγχράομαι ἐγώ ὁ γνωστικός πολυμαθής εἰμί , ἀλλά συνεργός τις , ἐν ὁ διαστέλλω ὁ τε κοινός καί ὁ ἴδιος προσίημι ὁ ἀλήθεια · εἰμί γάρ πᾶς πλάνη καί ψευδοδοξία αἴτιος ὁ μή δύναμαι διακρίνω , πῇ τε ἀλλήλων ὁ εἰμί κοινωνέω καί πῇ διαφέρω . εἰ δέ μή κατά ὁ διορίζω τις ὁ λόγος ἐφοδεύω , λανθάνω συγχέω ὁ τε κοινός καί ὁ ἴδιος , οὗτος δέ γίγνομαι εἰς ἀνοδία καί πλάνη ἐμπίπτω ἀναγκαῖος . ὁ διαστολή δέ ὁ τε ὄνομα ὁ τε πρᾶγμα ἐν ὁ γραφή αὐτός μέγας φάος ἐντίκτω ὁ ψυχή · ἀναγκαῖος γάρ ἐπακούω ὁ τε πολύς σημαίνω λέξις καί ὁ πολύς , ὅταν εἷς τις σημαίνω · ὅθεν καί ὁ ὀρθός ἀποκρίνω περιγίγνομαι . ὁ πολύς δέ ἀχρηστία παραιτητέος , ἀπασχολέω περί ὁ μηδείς προσήκω , οἱονεί δέ συναίτιος προγύμνασμα εἰς τε ὁ ἀκριβής παράδοσις ὁ ἀλήθεια , ὅσος ἐφικτός , καί ἀπερίσπαστος συγχράομαι ὁ μάθημα ὁ γνωστικός καί εἰς προφυλακή ὁ κακοτεχνέω λόγος πρός ἐκκοπή ὁ ἀλήθεια .
clemens-alexandrinus.stromata 6.10.83
οὐκ ἀπολειφθήσεται τοίνυν τῶν προκοπτόντων περὶ τὰς μαθήσεις τὰς ἐγκυκλίους καὶ τὴν Ἑλληνικὴν φιλοσοφίαν , ἀλλ’ οὐ κατὰ τὸν προηγούμενον λόγον , τὸν δὲ ἀναγκαῖον καὶ δεύτερον καὶ περιστατικόν · οἷς γὰρ ἂν πανούργως χρήσωνται οἱ κατὰ τὰς αἱρέσεις πονούμενοι , τούτοις ὁ γνωστικὸς εἰς εὖ καταχρήσεται . μερικῆς οὖν τυγχανούσης τῆς κατὰ τὴν Ἑλληνικὴν φιλοσοφίαν ἐμφαινομένης ἀληθείας , ἡ τῷ ὄντι ἀλήθεια , ὥσπερ ἥλιος ἐπιλάμψας τὰ χρώματα καὶ τὸ λευκὸν καὶ τὸ μέλαν , ὁποῖον ἕκαστον αὐτῶν , διαδείκνυσιν , οὕτως δὲ καὶ αὐτὴ πᾶσαν ἐλέγχει σοφιστικὴν πιθανολογίαν . εἰκότως ἄρα προαναπεφώνηται καὶ τοῖς Ἕλλησιν · ἀρχὰ μεγάλας ἀρετᾶς , ὤνασσα ἀλήθεια .
Lemmas: οὐ ἀπολείπω τοίνυν ὁ προκόπτω περί ὁ μάθησις ὁ ἐγκύκλιος καί ὁ Ἑλληνικός φιλοσοφία , ἀλλά οὐ κατά ὁ προηγέομαι λόγος , ὁ δέ ἀναγκαῖος καί δεύτερος καί περιστατικός · ὅς γάρ ἄν πανοῦργος χράω ὁ κατά ὁ αἵρεσις πονέω , οὗτος ὁ γνωστικός εἰς εὖ καταχράω . μερικός οὖν τυγχάνω ὁ κατά ὁ Ἑλληνικός φιλοσοφία ἐμφαίνω ἀλήθεια , ὁ ὁ εἰμί ἀλήθεια , ὥσπερ ἥλιος ἐπιλάμπω ὁ χρῶμα καί ὁ λευκός καί ὁ μέλας , ὁποῖος ἕκαστος αὐτός , διαδείκνυμι , οὕτως δέ καί αὐτός πᾶς ἐλέγχω σοφιστικός πιθανολογία . ἔοικα ἄρα προαναφωνέω καί ὁ Ἕλλην · ἀρχή μέγας ἀρετή , ἄνασσα ἀλήθεια .
clemens-alexandrinus.stromata 6.11.84
Καθάπερ οὖν ἐπὶ τῆς ἀστρονομίας ἔχομεν ὑπόδειγμα τὸν Ἀβραάμ , οὕτως ἐπὶ τῆς ἀριθμητικῆς τὸν αὐτὸν Ἀβραάμ . ἀκούσας γὰρ ὅτι αἰχμάλωτος ἐλήφθη ὁ Λώτ , τοὺς ἰδίους οἰκογενεῖς τιη΄ ἀριθμήσας καὶ ἐπεξελθὼν πάμπολυν ἀριθμὸν τῶν πολεμίων χειροῦται . φασὶν οὖν εἶναι τοῦ μὲν κυριακοῦ σημείου τύπον κατὰ τὸ σχῆμα τὸ τριακοσιοστὸν στοιχεῖον , τὸ δὲ ἰῶτα καὶ τὸ ἦτα τοὔνομα σημαίνειν τὸ σωτήριον · μηνύεσθαι τοίνυν τοὺς Ἀβραὰμ οἰκείους εἶναι κατὰ τὴν σωτηρίαν , τοὺς τῷ σημείῳ καὶ τῷ ὀνόματι προσπεφευγότας , κυρίους γεγονέναι τῶν αἰχμαλωτιζόντων καὶ τῶν τούτοις ἀκολουθούντων παμπόλλων ἀπίστων ἐθνῶν . ἤδη δὲ ὁ μὲν τριακόσια ἀριθμὸς τριάς ἐστιν ἐν ἑκατοντάδι , ἡ δεκὰς δὲ ὁμολογεῖται παντέλειος εἶναι . ὁ δὲ ὀκτώ , κύβος ὁ πρῶτος , ἡ ἰσότης ἐν ἁπάσαις ταῖς διαστάσεσι , μήκους , πλάτους , βάθους . Αἵ τε ἡμέραι τῶν ἀνθρώπων ἔσονται , φησίν , ἔτη ρκ΄ . ἔστι δὲ ὁ ἀριθμὸς ἀπὸ μονάδος κατὰ σύνθεσιν πεντεκαιδέκατος , σελήνη δὲ πεντεκαιδεκάτῃ πλησιφαὴς γίνεται .
Lemmas: καθά οὖν ἐπί ὁ ἀστρονομία ἔχω ὑπόδειγμα ὁ Ἀβραάμ , οὕτως ἐπί ὁ ἀριθμητικός ὁ αὐτός Ἀβραάμ . ἀκούω γάρ ὅτι αἰχμάλωτος λαμβάνω ὁ Λώτ , ὁ ἴδιος οἰκογενής τιηʹ ἀριθμέω καί ἐπεξέρχομαι πάμπολυς ἀριθμός ὁ πολέμιος χειρόω . φημί οὖν εἰμί ὁ μέν κυριακός σημεῖον τύπος κατά ὁ σχῆμα ὁ τριακοσιοστός στοιχεῖον , ὁ δέ ἰῶτα καί ὁ ἦτα ὄνομα σημαίνω ὁ σωτήριος · μηνύω τοίνυν ὁ Ἀβραάμ οἰκεῖος εἰμί κατά ὁ σωτηρία , ὁ ὁ σημεῖον καί ὁ ὄνομα προσφεύγω , κύριος γίγνομαι ὁ αἰχμαλωτίζω καί ὁ οὗτος ἀκολουθέω πάμπολυς ἄπιστος ἔθνος . ἤδη δέ ὁ μέν τριακόσιοι ἀριθμός τριάς εἰμί ἐν ἑκατοντάς , ὁ δεκάς δέ ὁμολογέω παντέλειος εἰμί . ὁ δέ ὀκτώ , κύβος ὁ πρῶτος , ὁ ἰσότης ἐν ἅπας ὁ διάστασις , μῆκος , πλάτος , βάθος . ὁ τε ἡμέρα ὁ ἄνθρωπος εἰμί , φημί , ἔτος ρκʹ . εἰμί δέ ὁ ἀριθμός ἀπό μονάς κατά σύνθεσις πεντεκαιδέκατος , σελήνη δέ πεντεκαιδέκατος πλησιφαής γίγνομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 6.11.85
ἔστι δὲ καὶ ἄλλως ὁ ἑκατὸν εἴκοσι τρίγωνος ἀριθμὸς καὶ συνέστηκεν ἐξ ἰσότητος μὲν τοῦ ξδ΄ ὧν ἡ κατὰ μέρος σύνθεσις τετραγώνους γεννᾷ , α΄ γ΄ ε΄ ζ΄ θ΄ ια΄ ιγ΄ ιε΄ , ἐξ ἀνισότητος δὲ τοῦ νς΄ , ἑπτὰ τῶν ἀπὸ δυάδος ἀρτίων , οἳ γεννῶσι τοὺς ἑτερομήκεις , β΄ δ΄ ς΄ η΄ ι΄ ιβ΄ ιδ΄ . κατ’ ἄλλο πάλιν σημαινόμενον συνέστηκεν ὁ ἑκατὸν κ΄ ἀριθμὸς ἐκ τεσσάρων , ἑνὸς μὲν τριγώνου τοῦ πεντεκαιδεκάτου , ἑτέρου δὲ τετραγώνου τοῦ κε΄ , τρίτου δὲ πενταγώνου τοῦ λε΄ , τετάρτου δὲ ἑξαγώνου τοῦ με΄ . κατὰ γὰρ τὴν αὐτὴν ἀναλογίαν ὁ ε΄ παρείληπται καθ’ ἕκαστον εἶδος · τῶν μὲν γὰρ τριγώνων ἀπὸ μονάδος ε΄ ὁ ιε΄ , τῶν δὲ τετραγώνων ὁ κε΄ , καὶ τῶν ἑξῆς ἀναλόγως . ναὶ μὴν ὁ κε΄ ἀριθμός , ε΄ ἀπὸ μονάδος ὤν , τῆς Λευιτικῆς φυλῆς εἶναι σύμβολον λέγεται , ὁ δὲ λε΄ καὶ αὐτὸς ἔχεται τοῦ ἐκ τῶν διπλασίων διαγράμματος ἀριθμητικοῦ καὶ γεωμετρικοῦ καὶ ἁρμονικοῦ τοῦ ς΄ η΄ θ΄ ιβ΄ , ὧν ἡ σύνθεσις γεννᾷ τὸν λε΄ · ἐν ταύταις ταῖς ἡμέραις Ἰουδαῖοι διαπλάσσεσθαι τὰ ἑπτάμηνα λέγουσιν . ὁ δὲ με΄ τοῦ ἐκ τῶν τριπλασίων διαγράμματος τοῦ ς΄ θ΄ ιβ΄ ιη΄ , ὧν ἡ σύνθεσις γεννᾷ τὸν με΄ , καὶ ἐν ταύταις ὁμοίως ταῖς ἡμέραις τὰ ἐννεάμηνα διαπλάσσεσθαί φασι .
Lemmas: εἰμί δέ καί ἄλλος ὁ ἑκατόν εἴκοσι τρίγωνος ἀριθμός καί συνίστημι ἐκ ἰσότης μέν ὁ ξδʹ ὅς ὁ κατά μέρος σύνθεσις τετράγωνος γεννάω , αʹ γʹ πέντε ζʹ θʹ ιαʹ ιγʹ ιεʹ , ἐκ ἀνισότης δέ ὁ νς΄ , ἑπτά ὁ ἀπό δυάς ἄρτιος , ὅς γεννάω ὁ ἑτερομήκης , βʹ δʹ ς΄ ηʹ ιʹ ιβʹ ιδʹ . κατά ἄλλος πάλιν σημαίνω συνίστημι ὁ ἑκατόν ἄν ἀριθμός ἐκ τέσσαρες , εἷς μέν τρίγωνον ὁ πεντεκαιδέκατος , ἕτερος δέ τετράγωνος ὁ κε# , τρίτος δέ πεντάγωνος ὁ λεʹ , τέταρτος δέ ἑξάγωνος ὁ μεʹ . κατά γάρ ὁ αὐτός ἀναλογία ὁ πέντε παραλαμβάνω κατά ἕκαστος εἶδος · ὁ μέν γάρ τρίγων ἀπό μονάς πέντε ὁ ιεʹ , ὁ δέ τετράγωνος ὁ κε# , καί ὁ ἑξῆς ἀνάλογος . ναί μήν ὁ κε# ἀριθμός , πέντε ἀπό μονάς εἰμί , ὁ Λευιτικός φυλή εἰμί σύμβολον λέγω , ὁ δέ λεʹ καί αὐτός ἔχω ὁ ἐκ ὁ διπλασίων διάγραμμα ἀριθμητικός καί γεωμετρικός καί ἁρμονικός ὁ ς΄ ηʹ θʹ ιβʹ , ὅς ὁ σύνθεσις γεννάω ὁ λεʹ · ἐν οὗτος ὁ ἡμέρα Ἰουδαῖος διαπλάσσω ὁ ἑπτάμηνος λέγω . ὁ δέ μεʹ ὁ ἐκ ὁ τριπλασίων διάγραμμα ὁ ς΄ θʹ ιβʹ ιηʹ , ὅς ὁ σύνθεσις γεννάω ὁ μεʹ , καί ἐν οὗτος ὅμοιος ὁ ἡμέρα ὁ ἐννεάμηνος διαπλάσσω φημί .
clemens-alexandrinus.stromata 6.11.86
Τοῦτο μὲν οὖν τὸ εἶδος τοῦ ἀριθμητικοῦ ὑποδείγματος · γεωμετρίας δὲ ἔστω μαρτύριον ἡ κατασκευαζομένη σκηνὴ καὶ τεκταινομένη κιβωτός , ἀναλογίαις τισὶ λογικωτάταις , θείαις ἐπινοίαις κατασκευαζόμεναι , κατὰ συνέσεως δόσιν , ἐκ τῶν αἰσθητῶν εἰς τὰ νοητά , μᾶλλον δὲ ἐκ τῶνδε εἰς τὰ ἅγια καὶ τῶν ἁγίων τὰ ἅγια μεταγούσης ἡμᾶς . τὰ μὲν γὰρ τετράγωνα ξύλα τῷ τὸ τετράγωνον σχῆμα πάντῃ βεβηκέναι ὀρθὰς γωνίας ἐπιτελοῦν τὸ ἀσφαλὲς δηλοῖ . καὶ μῆκος μὲν τριακόσιοι πήχεις τοῦ κατασκευάσματος , πλάτος δὲ ν΄ , βάθος δὲ λ΄ · καὶ εἰς πῆχυν ἄνωθεν συντελεῖται , ἐκ τῆς πλατείας βάσεως ἀποξυνομένη πυραμίδος τρόπον , ἡ κιβωτός , τῶν διὰ πυρὸς καθαιρομένων καὶ δοκιμαζομένων σύμβολον . ἡ γεωμετρικὴ αὕτη παρέχεται ἀναλογία εἰς παραπομπὴν τῶν ἁγίων ἐκείνων μονῶν , ὧν τὰς διαφορὰς αἱ διαφοραὶ τῶν ἀριθμῶν τῶν ὑποτεταγμένων μηνύουσιν .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν ὁ εἶδος ὁ ἀριθμητικός ὑπόδειγμα · γεωμετρία δέ εἰμί μαρτύριον ὁ κατασκευάζω σκηνή καί τεκταίνομαι κιβωτός , ἀναλογία τις λογικός , θεῖος ἐπίνοια κατασκευάζω , κατά σύνεσις δόσις , ἐκ ὁ αἰσθητός εἰς ὁ νοητός , μάλα δέ ἐκ ὅδε εἰς ὁ ἅγιος καί ὁ ἅγιος ὁ ἅγιος μετάγω ἐγώ . ὁ μέν γάρ τετράγωνος ξύλον ὁ ὁ τετράγωνος σχῆμα πάντῃ βαίνω ὀρθός γωνία ἐπιτελέω ὁ ἀσφαλής δηλόω . καί μῆκος μέν τριακόσιοι πῆχυς ὁ κατασκεύασμα , πλάτος δέ νʹ , βάθος δέ λʹ · καί εἰς πῆχυς ἄνωθεν συντελέω , ἐκ ὁ πλατύς βάσις ἀποξύνω πυραμίς τρόπος , ὁ κιβωτός , ὁ διά πῦρ καθαίρω καί δοκιμάζω σύμβολον . ὁ γεωμετρικός οὗτος παρέχω ἀναλογία εἰς παραπομπή ὁ ἅγιος ἐκεῖνος μονή , ὅς ὁ διαφορά ὁ διαφορά ὁ ἀριθμός ὁ ὑποτάσσω μηνύω .
clemens-alexandrinus.stromata 6.11.87
οἱ δὲ ἐμφερόμενοι λόγοι εἰσὶν ἑξαπλάσιοι ὡς τὰ τριακόσια τῶν ν΄ , καὶ δεκαπλάσιοι ὡς τῶν λ΄ δεκαπλάσια τὰ τριακόσια , καὶ ἐπιδίμοιροι · τὰ γὰρ ν΄ τῶν λ΄ ἐπιδίμοιρα . εἰσὶ δ’ οἳ τοὺς τριακοσίους πήχεις σύμβολον τοῦ κυριακοῦ σημείου λέγουσι , τοὺς ν΄ δὲ τῆς ἐλπίδος καὶ τῆς ἀφέσεως τῆς κατὰ τὴν πεντηκοστήν , καὶ τοὺς λ΄ ἤ , ὡς ἔν τισι , δώδεκα τὸ κήρυγμα δηλοῦν ἱστοροῦσιν , ὅτι τριακοστῷ μὲν ἐκήρυξεν ὁ κύριος ἔτει , ιβ΄ δὲ ἦσαν οἱ ἀπόστολοι , καὶ εἰς πῆχυν συντελεῖσθαι τὸ κατασκεύασμα , εἰς μονάδα τελευτώσης τῆς τοῦ δικαίου προκοπῆς καὶ εἰς τὴν ἑνότητα τῆς πίστεως . Ἡ δὲ τράπεζα ἡ ἐν τῷ ναῷ πηχῶν ἐγεγόνει ἕξ , καὶ πόδες οἱ τέσσαρες ἀνὰ πῆχυν ἕνα ἥμισυ . συνάγουσιν οὖν τοὺς πάντας πήχεις δώδεκα , συμφώνως τῷ κατὰ τὸν ἐνιαύσιον κύκλον ἑλιγμῷ τῶν μηνῶν τῶν ιβ΄ , καθ’ οὓς τὰ πάντα φύει τε καὶ τελεσφορεῖ ἡ γῆ ταῖς τέσσαρσιν ὥραις οἰκειουμένη . γῆς δ’ , οἶμαι , εἰκόνα ἡ τράπεζα δηλοῖ , τέσσαρσιν ἐπερειδομένη ποσί , θέρει , μετοπώρῳ , ἔαρι , χειμῶνι , δἰ ὧν ὁδεύει τὸ ἔτος . διὸ καὶ κυμάτια στρεπτά φησιν ἔχειν τὴν τράπεζαν , ἤτοι ὅτι περιόδοις καιρῶν κυκλεῖται τὰ πάντα , ἢ καὶ τάχα τὴν ὠκεανῷ περιρρεομένην ἐδήλου γῆν .
Lemmas: ὁ δέ ἐμφέρω λόγος εἰμί ἑξαπλάσιος ὡς ὁ τριακόσιοι ὁ νʹ , καί δεκαπλάσιος ὡς ὁ λʹ δεκαπλάσιος ὁ τριακόσιοι , καί ἐπιδίμοιρος · ὁ γάρ νʹ ὁ λʹ ἐφεδίμοιρος . εἰμί δέ ὅς ὁ τριακόσιοι πῆχυς σύμβολον ὁ κυριακός σημεῖον λέγω , ὁ νʹ δέ ὁ ἐλπίς καί ὁ ἄφεσις ὁ κατά ὁ πεντηκοστός , καί ὁ λʹ ἤ , ὡς ἐν τις , δώδεκα ὁ κήρυγμα δηλόω ἱστορέω , ὅτι τριακοστός μέν κηρύσσω ὁ κύριος ἔτος , ιβʹ δέ εἰμί ὁ ἀπόστολος , καί εἰς πῆχυς συντελέω ὁ κατασκεύασμα , εἰς μονάς τελευτάω ὁ ὁ δίκαιος προκοπή καί εἰς ὁ ἑνότης ὁ πίστις . ὁ δέ τράπεζα ὁ ἐν ὁ ναός πῆχυς γίγνομαι ἕξ , καί πούς ὁ τέσσαρες ἀνά πῆχυς εἷς ἥμισυς . συνάγω οὖν ὁ πᾶς πῆχυς δώδεκα , συμφώνως ὁ κατά ὁ ἐνιαύσιος κύκλος ἑλιγμός ὁ μείς ὁ ιβʹ , κατά ὅς ὁ πᾶς φύω τε καί τελεσφορέω ὁ γῆ ὁ τέσσαρες ὥρα οἰκειόω . γῆ δέ , οἴομαι , εἰκών ὁ τράπεζα δηλόω , τέσσαρες ἐπερείδω πούς , θέρος , μετόπωρον , ἔαρ , χειμών , διά ὅς ὁδεύω ὁ ἔτος . διό καί κυμάτιον στρεπτόν φημί ἔχω ὁ τράπεζα , ἤτοι ὅτι περίοδος καιρός κυκλέω ὁ πᾶς , ἤ καί τάχα ὁ ὠκεανός περιλέγω δηλόω γῆ .
clemens-alexandrinus.stromata 6.11.88
Ἔτι τῆς μουσικῆς παράδειγμα ψάλλων ὁμοῦ καὶ προφητεύων ἐκκείσθω Δαβίδ , ὑμνῶν τὸν θεὸν ἐμμελῶς . προσήκει δὲ εὖ μάλα τὸ ἐναρμόνιον γένος τῇ δωριστὶ ἁρμονίᾳ καὶ τῇ φρυγιστὶ τὸ διάτονον , ὥς φησιν Ἀριστόξενος . ἡ τοίνυν ἁρμονία τοῦ βαρβάρου ψαλτηρίου , τὸ σεμνὸν ἐμφαίνουσα τοῦ μέλους , ἀρχαιοτάτη τυγχάνουσα , ὑπόδειγμα Τερπάνδρῳ μάλιστα γίνεται πρὸς ἁρμονίαν τὴν Δώριον ὑμνοῦντι τὸν Δία ὧδέ πως · Ζεῦ πάντων ἀρχά , πάντων ἁγήτωρ , Ζεῦ . σοὶ πέμπω ταύταν ὕμνων ἀρχάν . εἴη δ’ ἂν τῷ ψαλμῳδῷ κιθάρα ἀλληγορουμένη κατὰ μὲν τὸ πρῶτον σημαινόμενον ὁ κύριος , κατὰ δὲ τὸ δεύτερον οἱ προσεχῶς κρούοντες τὰς ψυχὰς ὑπὸ μουσηγέτῃ τῷ κυρίῳ . κἂν ὁ σῳζόμενος λέγηται λαὸς κιθάρα , κατ’ ἐπίπνοιαν τοῦ λόγου καὶ κατ’ ἐπίγνωσιν τοῦ θεοῦ δοξάζων μουσικῶς ἐξακούεται , κρουόμενος εἰς πίστιν τῷ λόγῳ . λάβοις δ’ ἂν καὶ ἄλλως μουσικὴν συμφωνίαν τὴν ἐκκλησιαστικὴν νόμου καὶ προφητῶν ὁμοῦ καὶ ἀποστόλων σὺν καὶ τῷ εὐαγγελίῳ τήν τε ὑποβεβηκυῖαν , τὴν καθ’ ἕκαστον προφήτην κατὰ τὰς μεταπηδήσεις τῶν προσώπων συνῳδίαν .
Lemmas: ἔτι ὁ μουσικός παράδειγμα ψάλλω ὁμοῦ καί προφητεύω ἔκκειμαι Δαυίδ , ὑμνέω ὁ θεός ἐμμελής . προσήκω δέ εὖ μάλα ὁ ἐναρμόνιος γένος ὁ Δωριστί ἁρμονία καί ὁ Φρυγιστί ὁ διάτονος , ὡς φημί Ἀριστόξενος . ὁ τοίνυν ἁρμονία ὁ βάρβαρος ψαλτήριον , ὁ σεμνός ἐμφαίνω ὁ μέλος , ἀρχαῖος τυγχάνω , ὑπόδειγμα Τέρπανδρος μάλα γίγνομαι πρός ἁρμονία ὁ Δώριος ὑμνέω ὁ Ζεύς ὧδε πως · Ζεύς πᾶς ἀρχή , πᾶς ἡγήτωρ , Ζεύς . σύ πέμπω ταῦτος ὕμνος ἀρχή . εἰμί δέ ἄν ὁ ψαλμῳδός κιθάρα ἀλληγορέω κατά μέν ὁ πρῶτος σημαίνω ὁ κύριος , κατά δέ ὁ δεύτερος ὁ προσεχής κρούω ὁ ψυχή ὑπό Μουσαγέτης ὁ κύριος . ἐάν ὁ σῴζω λέγω λαός κιθάρα , κατά ἐπίπνοια ὁ λόγος καί κατά ἐπίγνωσις ὁ θεός δοξάζω μουσικός ἐξακούω , κρούω εἰς πίστις ὁ λόγος . λαμβάνω δέ ἄν καί ἄλλος μουσικός συμφωνία ὁ ἐκκλησιαστικός νόμος καί προφήτης ὁμοῦ καί ἀπόστολος σύν καί ὁ εὐαγγέλιον ὁ τε ὑποβαίνω , ὁ κατά ἕκαστος προφήτης κατά ὁ μεταπήδησις ὁ πρόσωπον συνῳδία .
clemens-alexandrinus.stromata 6.11.89
Ἀλλ’ , ὡς ἔοικεν , οἱ πλεῖστοι τῶν τὸ ὄνομα ἐπιγραφομένων καθάπερ οἱ τοῦ Ὀδυσσέως ἑταῖροι ἀγροίκως μετίασι τὸν λόγον , οὐ τὰς Σειρῆνας , ἀλλὰ τὸν ῥυθμὸν καὶ τὸ μέλος παρερχόμενοι , ἀμαθίᾳ βύσαντες τὰ ὦτα , ἐπείπερ ἴσασιν οὐ δυνησόμενοι ἅπαξ ὑποσχόντες τὰς ἀκοὰς Ἑλληνικοῖς μαθήμασι μετὰ ταῦτα τοῦ νόστου τυχεῖν . τῷ δ’ ἀπανθιζομένῳ τὸ χρειῶδες εἰς ὠφέλειαν τῶν κατηχουμένων καὶ μάλιστα Ἑλλήνων ὄντων ( τοῦ κυρίου δὲ ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς ) οὐκ ἀφεκτέον τῆς φιλομαθίας ἀλόγων δίκην ζῴων , πλείω δ’ ὡς ἔνι μάλιστα βοηθήματα τοῖς ἐπαΐουσιν ἐρανιστέον . πλὴν οὐδαμῶς τούτοις ἐνδιατριπτέον ἀλλ’ ἢ εἰς μόνον τὸ ἀπ’ αὐτῶν χρήσιμον , ὡς λαβόντας τοῦτο καὶ κτησαμένους ἀπιέναι οἴκαδε δύνασθαι ἐπὶ τὴν ἀληθῆ φιλοσοφίαν , πεῖσμα τῇ ψυχῇ βέβαιον τὴν ἐκ πάντων ἀσφάλειαν πεπορισμένους . Ἁπτέον ἄρα μουσικῆς εἰς κατακόσμησιν ἤθους καὶ καταστολήν .
Lemmas: ἀλλά , ὡς ἔοικα , ὁ πολύς ὁ ὁ ὄνομα ἐπιγράφω καθά ὁ ὁ Ὀδυσσεύς ἑταῖρος ἄγροικος μετέρχομαι ὁ λόγος , οὐ ὁ Σειρήν , ἀλλά ὁ ῥυθμός καί ὁ μέλος παρέρχομαι , ἀμαθία βύω ὁ οὖς , ἐπεί οἶδα οὐ δύναμαι ἅπαξ ὑπέχω ὁ ἀκοή Ἑλληνικός μάθημα μετά οὗτος ὁ νόστος τυγχάνω . ὁ δέ ἀπανθίζω ὁ χρειώδης εἰς ὠφέλεια ὁ κατηχέω καί μάλα Ἕλλην εἰμί ( ὁ κύριος δέ ὁ γῆ καί ὁ πλήρωμα αὐτός ) οὐ ἀπέχω ὁ φιλομαθία ἄλογος δίκη ζῷον , πολύς δέ ὡς ἔνειμι μάλα βοήθημα ὁ ἐπαίω ἐρανίζω . πλήν οὐδαμῶς οὗτος ἐνδιατριπτέον ἀλλά ἤ εἰς μόνος ὁ ἀπό αὐτός χρήσιμος , ὡς λαμβάνω οὗτος καί κτάομαι ἀπέρχομαι οἴκαδε δύναμαι ἐπί ὁ ἀληθής φιλοσοφία , πεῖσμα ὁ ψυχή βέβαιος ὁ ἐκ πᾶς ἀσφάλεια πορίζω . ἁπτέον ἄρα μουσική εἰς κατακόσμησις ἦθος καί καταστολή .
clemens-alexandrinus.stromata 6.11.90
ἀμέλει καὶ παρὰ πότον τὸ ψάλλειν ἀλλήλοις προπίνομεν , κατεπᾴδοντες ἡμῶν τὸ ἐπιθυμητικὸν καὶ τὸν θεὸν δοξάζοντες ἐπὶ τῇ ἀφθόνῳ τῶν ἀνθρωπείων ἀπολαύσεων δωρεᾷ τῶν τε εἰς τὴν τοῦ σώματος τῶν τε εἰς τὴν τῆς ψυχῆς αὔξησιν τροφῶν ἀιδίως ἐπιχορηγηθεισῶν . περιττὴ δὲ μουσικὴ ἀποπτυστέα ἡ κατακλῶσα τὰς ψυχὰς καὶ εἰς ποικιλίαν ἐμβάλλουσα τοτὲ μὲν θρηνώδη , τοτὲ δὲ ἀκόλαστον καὶ ἡδυπαθῆ , τοτὲ δὲ ἐκβακχευομένην καὶ μανικήν . ὁ αὐτὸς λόγος καὶ περὶ ἀστρονομίας · αὕτη γάρ , μετὰ τὴν τῶν μεταρσίων ἱστορίαν περί τε σχήματος τοῦ παντὸς καὶ φορᾶς οὐρανοῦ τῆς τε τῶν ἄστρων κινήσεως πλησιαίτερον τῇ κτιζούσῃ δυνάμει προσάγουσα τὴν ψυχήν , εὐαισθήτως ἔχειν διδάσκει ὡρῶν ἐτείων , ἀέρων μεταβολῆς , ἐπιτολῶν ἄστρων · ἐπεὶ καὶ ναυτιλία καὶ γεωργία τῆς ἀπὸ ταύτης χρείας πεπλήρωται , καθάπερ τῆς γεωμετρίας ἀρχιτεκτονική τε καὶ οἰκοδομική . παρακολουθητικὴν δ’ ὡς ἔνι μάλιστα τὴν ψυχὴν καὶ τοῦτο παρασκευάζει τὸ μάθημα τοῦ τε ἀληθοῦς διορατικὴν καὶ τοῦ ψεύδους διελεγκτικήν , ὁμολογιῶν τε καὶ ἀναλογιῶν εὑρετικήν , ὥστε ἐν τοῖς ἀνομοίοις τὸ ὅμοιον θηρᾶν , ἐνάγει τε ἡμᾶς ἐπὶ τὸ εὑρεῖν ἀπλατὲς μῆκος καὶ ἐπιφάνειαν ἀβαθῆ καὶ σημεῖον ἀμερὲς καὶ ἐπὶ τὰ νοητὰ μετατίθησιν ἀπὸ τῶν αἰσθητῶν .
Lemmas: ἀμέλει καί παρά πότος ὁ ψάλλω ἀλλήλων προπίνω , κατεπᾴδω ἐγώ ὁ ἐπιθυμητικός καί ὁ θεός δοξάζω ἐπί ὁ ἄφθονος ὁ ἀνθρώπειος ἀπόλαυσις δωρεά ὁ τε εἰς ὁ ὁ σῶμα ὁ τε εἰς ὁ ὁ ψυχή αὔξησις τροφή ἀίδιος ἐπιχορηγέω . περισσός δέ μουσική ἀποπτύω ὁ κατακλάω ὁ ψυχή καί εἰς ποικιλία ἐμβάλλω τότε μέν θρηνώδης , τότε δέ ἀκόλαστος καί ἡδυπαθής , τότε δέ ἐκΒακχεύω καί μανικός . ὁ αὐτός λόγος καί περί ἀστρονομία · οὗτος γάρ , μετά ὁ ὁ μετάρσιος ἱστορία περί τε σχῆμα ὁ πᾶς καί φορά οὐρανός ὁ τε ὁ ἄστρον κίνησις πλησίος ὁ κτίζω δύναμις προσάγω ὁ ψυχή , εὐαίσθητος ἔχω διδάσκω ὥρα ἔτειος , ἀήρ μεταβολή , ἐπιτολή ἄστρον · ἐπεί καί ναυτιλία καί γεωργία ὁ ἀπό οὗτος χρεία πληρόω , καθά ὁ γεωμετρία ἀρχιτεκτονικός τε καί οἰκοδομικός . παρακολουθητικός δέ ὡς ἔνειμι μάλα ὁ ψυχή καί οὗτος παρασκευάζω ὁ μάθημα ὁ τε ἀληθής διορατικός καί ὁ ψευδής διελεγκτικός , ὁμολογία τε καί ἀναλογία εὑρετικός , ὥστε ἐν ὁ ἀνόμοιος ὁ ὅμοιος θηράω , ἐνάγω τε ἐγώ ἐπί ὁ εὑρίσκω ἀπλατής μῆκος καί ἐπιφάνεια ἀβαθής καί σημεῖον ἀμερής καί ἐπί ὁ νοητός μετατίθημι ἀπό ὁ αἰσθητός .
clemens-alexandrinus.stromata 6.11.91
Συνεργὰ τοίνυν φιλοσοφίας τὰ μαθήματα καὶ αὐτὴ ἡ φιλοσοφία εἰς τὸ περὶ ἀληθείας διαλαβεῖν . αὐτίκα ἡ χλαμὺς πόκος ἦν τὸ πρῶτον , εἶτα ἐξάνθη κρόκη τε ἐγένετο καὶ στήμων , καὶ τότε ὑφάνθη . προπαρασκευασθῆναι τοίνυν τὴν ψυχὴν καὶ ποικίλως ἐργασθῆναι χρή , εἰ μέλλοι ἀρίστη κατασκευάζεσθαι , ἐπεὶ τῆς ἀληθείας τὸ μέν ἐστι γνωστικόν , τὸ δὲ ποιητικόν , ἐρρύηκεν δὲ ἀπὸ τοῦ θεωρητικοῦ , δεῖται δὲ ἀσκήσεως καὶ συγγυμνασίας πολλῆς καὶ ἐμπειρίας . ἀλλὰ καὶ τοῦ θεωρητικοῦ τὸ μέν τί ἐστι πρὸς τοὺς πέλας , τὸ δὲ ὡς πρὸς αὐτόν . διόπερ καὶ τὴν παιδείαν οὕτως χρὴ συνεσκευάσθαι , ὥστε ἀμφοτέροις ἐνηρμόσθαι . ἔνεστι μὲν οὖν αὐτάρκως τὰ συνεκτικὰ τῶν πρὸς γνῶσιν φερόντων ἐκμαθόντα ἐφ’ ἡσυχίας τοῦ λοιποῦ μένειν ἀναπεπαυμένον , κατευθύνοντα τὰς πράξεις πρὸς τὴν θεωρίαν · διὰ δὲ τὴν τῶν πέλας ὠφέλειαν τῶν μὲν ἐπὶ τὸ γράφειν ἱεμένων , τῶν δὲ ἐπὶ τὸ παραδιδόναι στελλομένων τὸν λόγον ἥ τε ἄλλη παιδεία χρήσιμος ἥ τε τῶν γραφῶν τῶν κυριακῶν ἀνάγνωσις εἰς ἀπόδειξιν τῶν λεγομένων ἀναγκαία , καὶ μάλιστα , ἐὰν ἀπὸ τῆς Ἑλληνικῆς ἀνάγωνται παιδείας οἱ ἐπαΐοντες .
Lemmas: συνεργός τοίνυν φιλοσοφία ὁ μάθημα καί αὐτός ὁ φιλοσοφία εἰς ὁ περί ἀλήθεια διαλαμβάνω . αὐτίκα ὁ χλαμύς πόκος εἰμί ὁ πρῶτος , εἶτα ξαίνω κρόκη τε γίγνομαι καί στήμων , καί τότε ὑφαίνω . προπαρασκευάζω τοίνυν ὁ ψυχή καί ποικίλος ἐργάζομαι χρή , εἰ μέλλω ἀγαθός κατασκευάζω , ἐπεί ὁ ἀλήθεια ὁ μέν εἰμί γνωστικός , ὁ δέ ποιητικός , ῥέω δέ ἀπό ὁ θεωρητικός , δέω δέ ἄσκησις καί συγγυμνασία πολύς καί ἐμπειρία . ἀλλά καί ὁ θεωρητικός ὁ μέν τις εἰμί πρός ὁ πέλας , ὁ δέ ὡς πρός αὐτός . διόπερ καί ὁ παιδεία οὕτως χρή συσκευάζω , ὥστε ἀμφότερος ἐναρμόζω . ἔνειμι μέν οὖν αὔταρκος ὁ συνεκτικός ὁ πρός γνῶσις φέρω ἐκμανθάνω ἐπί ἡσυχία ὁ λοιπός μένω ἀναπαύω , κατευθύνω ὁ πρᾶξις πρός ὁ θεωρία · διά δέ ὁ ὁ πέλας ὠφέλεια ὁ μέν ἐπί ὁ γράφω ἵημι , ὁ δέ ἐπί ὁ παραδίδωμι στέλλω ὁ λόγος ὁ τε ἄλλος παιδεία χρήσιμος ὁ τε ὁ γραφή ὁ κυριακός ἀνάγνωσις εἰς ἀπόδειξις ὁ λέγω ἀναγκαῖος , καί μάλα , ἐάν ἀπό ὁ Ἑλληνικός ἀνάγω παιδεία ὁ ἐπαΐω .
clemens-alexandrinus.stromata 6.11.92
τοιαύτην τινὰ ἐκκλησίαν ὁ Δαβὶδ διαγράφει · παρέστη ἡ βασίλισσα ἐκ δεξιῶν σου , ἐν ἱματισμῷ διαχρύσῳ , περιβεβλημένη πεποικιλμένοις , καὶ τοῖς Ἑλληνικοῖς καὶ περιττοῖς · ἐν κροσσωτοῖς χρυσοῖς , περιβεβλημένη πεποικιλμένοις . ἡ ἀλήθεια δὲ διὰ τοῦ κυρίου . βουλὴν γάρ σου , φησί , τίς ἔγνω , εἰ μὴ σὺ δέδωκας σοφίαν καὶ ἔπεμψας τὸ ἅγιόν σου πνεῦμα ἀπὸ ὑψίστων ; καὶ οὕτως διωρθώθησαν αἱ τρίβοι τῶν ἐπὶ τῆς γῆς , καὶ τὰ ἀρεστά σου ἐδιδάχθησαν οἱ ἄνθρωποι καὶ τῇ σοφίᾳ ἐσώθησαν . ὁ γνωστικὸς γὰρ οἶδεν κατὰ τὴν γραφὴν τὰ ἀρχαῖα καὶ τὰ μέλλοντα εἰκάζει , ἐπίσταται στροφὰς λόγων καὶ λύσεις αἰνιγμάτων , σημεῖα καὶ τέρατα προγινώσκει καὶ ἐκβάσεις καιρῶν καὶ χρόνων , ὡς προειρήκαμεν .
Lemmas: τοιοῦτος τις ἐκκλησία ὁ Δαυίδ διαγράφω · παρίστημι ὁ βασίλισσα ἐκ δεξιός σύ , ἐν ἱματισμός διάχρυσος , περιβάλλω ποικίλλω , καί ὁ Ἑλληνικός καί περισσός · ἐν κροσσωτός χρύσεος , περιβάλλω ποικίλλω . ὁ ἀλήθεια δέ διά ὁ κύριος . βουλή γάρ σύ , φημί , τίς γιγνώσκω , εἰ μή σύ δίδωμι σοφία καί πέμπω ὁ ἅγιος σύ πνεῦμα ἀπό ὕψιστος ; καί οὕτως διορθόω ὁ τρίβος ὁ ἐπί ὁ γῆ , καί ὁ ἀρεστός σύ διδάσκω ὁ ἄνθρωπος καί ὁ σοφία σῴζω . ὁ γνωστικός γάρ οἶδα κατά ὁ γραφή ὁ ἀρχαῖος καί ὁ μέλλω εἰκάζω , ἐπίσταμαι στροφή λόγος καί λύσις αἴνιγμα , σημεῖον καί τέρας προγιγνώσκω καί ἔκβασις καιρός καί χρόνος , ὡς προλέγω .
clemens-alexandrinus.stromata 6.11.93
ὁρᾷς τὴν τῶν μαθημάτων πηγὴν ἐκ τῆς σοφίας ὁρμωμένην ; τοῖς δὲ ὑποκρούουσι , τί γὰρ ὄφελος εἰδέναι τὰς αἰτίας τοῦ πῶς κινεῖται ὁ ἥλιος , φέρε εἰπεῖν , καὶ τὰ λοιπὰ ἄστρα ἢ τὰ γεωμετρικὰ θεωρήματα ἐπεσκέφθαι ἢ τὰ διαλεκτικὰ καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον μαθημάτων , πρὸς γὰρ καθηκόντων ἀπόδοσιν ταῦτα μηδὲν ὠφελεῖν , εἶναί τε ἀνθρωπίνην σύνεσιν τὴν Ἑλληνικὴν φιλοσοφίαν . μὴ γὰρ εἶναι διδακτὴν τῆς ἀληθείας , ἐκεῖνα λεκτέον , πρῶτον μέν . ὅτι καὶ περὶ τὰ μέγιστα τῶν ὄντων πταίουσιν οὗτοι , τουτέστι τὴν προαίρεσιν τοῦ νοῦ . οἱ γὰρ φυλάσσοντες , φησίν , ὁσίως τὰ ὅσια ὁσιωθήσονται , καὶ οἱ διδαχθέντες αὐτὰ εὑρήσουσιν ἀπολογίαν . ὁ γνωστικὸς γὰρ μόνος εὐλόγως πάντα ὁσίως πράξει τὰ πρακτέα , ὡς μεμάθηκεν κατὰ τὴν τοῦ κυρίου διδασκαλίαν δἰ ἀνθρώπων παραλαβών . πάλιν τε αὖ ἀκούειν ἔξεστιν · ἐν γὰρ χειρὶ αὐτοῦ , τουτέστι τῇ δυνάμει καὶ σοφίᾳ , καὶ ἡμεῖς καὶ οἱ λόγοι ἡμῶν πᾶσά τε φρόνησις καὶ ἐργατειῶν ἐπιστήμη . οὐθὲν γὰρ ἀγαπᾷ ὁ θεὸς εἰ μὴ τὸν σοφίᾳ συνοικοῦντα . ἔπειτα δὲ οὐκ ἀνέγνωσαν τὸ πρὸς τοῦ Σολομῶντος εἰρημένον . περὶ γὰρ νεὼς κατασκευῆς διαλαβὼν ἄντικρύς φησιν · τεχνῖτις δὲ σοφία κατεσκεύασεν · ἡ δὲ σή , πάτερ , διακυβερνᾷ πρόνοια .
Lemmas: ὁράω ὁ ὁ μάθημα πηγή ἐκ ὁ σοφία ὁρμάω ; ὁ δέ ὑποκρούω , τίς γάρ ὄφελος οἶδα ὁ αἰτία ὁ πῶς κινέω ὁ ἥλιος , φέρω λέγω , καί ὁ λοιπός ἄστρον ἤ ὁ γεωμετρικός θεώρημα ἐπισκοπέω ἤ ὁ διαλεκτικός καί ὁ ἄλλος ἕκαστος μάθημα , πρός γάρ καθήκω ἀπόδοσις οὗτος μηδείς ὠφελέω , εἰμί τε ἀνθρώπινος σύνεσις ὁ Ἑλληνικός φιλοσοφία . μή γάρ εἰμί διδακτός ὁ ἀλήθεια , ἐκεῖνος λεκτέος , πρῶτος μέν . ὅτι καί περί ὁ μέγας ὁ εἰμί πταίω οὗτος , τουτέστι ὁ προαίρεσις ὁ νόος . ὁ γάρ φυλάσσω , φημί , ὅσιος ὁ ὅσιος ὁσιόω , καί ὁ διδάσκω αὐτός εὑρίσκω ἀπολογία . ὁ γνωστικός γάρ μόνος εὔλογος πᾶς ὅσιος πράσσω ὁ πράσσω , ὡς μανθάνω κατά ὁ ὁ κύριος διδασκαλία διά ἄνθρωπος παραλαμβάνω . πάλιν τε αὖ ἀκούω ἔξεστι · ἐν γάρ χείρ αὐτός , τουτέστι ὁ δύναμις καί σοφία , καί ἐγώ καί ὁ λόγος ἐγώ πᾶς τε φρόνησις καί ἐργατεία ἐπιστήμη . οὐδείς γάρ ἀγαπάω ὁ θεός εἰ μή ὁ σοφία συνοικέω . ἔπειτα δέ οὐ ἀναγιγνώσκω ὁ πρός ὁ Σολομών λέγω . περί γάρ ναῦς κατασκευή διαλαμβάνω ἄντικρυς φημί · τεχνῖτις δέ σοφία κατασκευάζω · ὁ δέ σός , πατήρ , διακυβερνάω πρόνοια .
clemens-alexandrinus.stromata 6.11.94
καὶ πῶς οὐκ ἄλογον τεκτονικῆς καὶ ναυπηγικῆς χεῖρον νομίζειν φιλοσοφίαν ; τάχα που καὶ ὁ κύριος τὸ πλῆθος ἐκεῖνο τῶν ἐπὶ τῆς πόας κατακλιθέντων καταντικρὺ τῆς Τιβεριάδος τοῖς ἰχθύσι τοῖς δυσὶ καὶ τοῖς έ τοῖς κριθίνοις διέθρεψεν ἄρτοις , αἰνισσόμενος τὴν προπαιδείαν Ἑλλήνων τε καὶ Ἰουδαίων πρὸ τοῦ θείου πυροῦ τῆς κατὰ τὸν νόμον γεωργουμένης τροφῆς · προπετεστέρα γὰρ εἰς ὥραν θέρους τοῦ πυροῦ μᾶλλον ἡ κριθή . τὴν δὲ ἀνὰ τὸν κλύδωνα τὸν ἐθνικὸν γεννωμένην τε καὶ φερομένην φιλοσοφίαν Ἑλληνικὴν οἱ ἰχθύες ἐμήνυον , εἰς διατροφὴν ἐκτενῆ τοῖς ἔτι χαμαὶ κειμένοις δεδομένοι · αὐξήσαντες μὲν οὐκέτι καθάπερ τῶν ἄρτων τὰ κλάσματα , τῆς δὲ τοῦ κυρίου μεταλαβόντες εὐλογίας τὴν ἀνάστασιν τῆς θειότητος διὰ τῆς τοῦ λόγου δυνάμεως ἐνεπνεύσθησαν . ἀλλ’ εἰ καὶ περίεργος εἶ , ἔκλαβε θάτερον τῶν ἰχθύων τὴν ἐγκύκλιον , τὸν λοιπὸν δὲ αὐτὴν ἐκείνην τὴν ἐπαναβεβηκυῖαν μηνύειν φιλοσοφίαν , αἳ δῆτα † συνάλογοι λόγου τοῦ κυριακοῦ · χορὸς δὲ ἀναύδων ἰχθύων ἐπερρόθει , ἡ μοῦσα ἡ τραγικὴ εἴρηκέν που . κἀμὲ δεῖ ἐλαττοῦσθαι , αὔξειν δὲ μόνον ἤδη λοιπὸν τὸν κυριακὸν λόγον , εἰς ὃν περαιοῦται ὁ νόμος , ὁ προφήτης εἴρηκεν Ἰωάννης .
Lemmas: καί πῶς οὐ ἄλογος τεκτονικός καί ναυπηγικός κακός νομίζω φιλοσοφία ; τάχα που καί ὁ κύριος ὁ πλῆθος ἐκεῖνος ὁ ἐπί ὁ πόα κατακλίνω καταντικρύ ὁ Τιβεριάς ὁ ἰχθῦς ὁ δύο καί ὁ ἔ ὁ κρίθινος διατρέφω ἄρτος , αἰνίσσομαι ὁ προπαιδεία Ἕλλην τε καί Ἰουδαῖος πρό ὁ θεῖος πυρός ὁ κατά ὁ νόμος γεωργέω τροφή · προπετής γάρ εἰς ὥρα θέρος ὁ πυρός μάλα ὁ κριθή . ὁ δέ ἀνά ὁ κλύδων ὁ ἐθνικός γεννάω τε καί φέρω φιλοσοφία Ἑλληνικός ὁ ἰχθῦς μηνύω , εἰς διατροφή ἐκτενής ὁ ἔτι χαμαί κεῖμαι δίδωμι · αὐξάνω μέν οὐκέτι καθά ὁ ἄρτος ὁ κλάσμα , ὁ δέ ὁ κύριος μεταλαμβάνω εὐλογία ὁ ἀνάστασις ὁ θειότης διά ὁ ὁ λόγος δύναμις ἐμπίμπνευμι . ἀλλά εἰ καί περίεργος εἰμί , ἐκλαμβάνω ἕτερος ὁ ἰχθῦς ὁ ἐγκύκλιος , ὁ λοιπός δέ αὐτός ἐκεῖνος ὁ ἐπαναβαίνω μηνύω φιλοσοφία , ὅς δῆτα † συνάλογος λόγος ὁ κυριακός · χορός δέ ἄναυδος ἰχθῦς ἐπιρροθέω , ὁ μοῦσα ὁ τραγικός λέγω που . ἐγώ δέω ἐλασσόω , αὐξάνω δέ μόνος ἤδη λοιπός ὁ κυριακός λόγος , εἰς ὅς περαιόω ὁ νόμος , ὁ προφήτης λέγω Ἰωάννης .