ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 4.4.15
διὰ ταῦτα οὐδὲ καθαρὰν ἀπολύουσιν τὴν ψυχήν , ἀλλ’ ὥσπερ μολυβδίδας τὰς ἐπιθυμίας μεθ’ ἑαυτῆς φερομένην , εἰ μή τινες τούτων ἐλλόγιμοι κατ’ ἀρετὴν γεγόνασιν . εἰσὶ δὲ καὶ οἳ ἐν πολέμῳ μετ’ ἐπιθυμιῶν ἀποθνῄσκουσιν , οὐδὲν οὗτοι διαφέροντες . ἢ εἰ καὶ νόσῳ κατεμαραίνοντο . εἰ τοίνυν ἡ πρὸς θεὸν ὁμολογία μαρτυρία ἐστί , πᾶσα ἡ καθαρῶς πολιτευσαμένη ψυχὴ μετ’ ἐπιγνώσεως τοῦ θεοῦ , ἡ ταῖς ἐντολαῖς ὑπακηκουῖα , μάρτυς ἐστὶ καὶ βίῳ καὶ λόγῳ , ὅπως ποτὲ τοῦ σώματος ἀπαλλάττεται , οἷον αἷμα τὴν πίστιν ἀνὰ τὸν βίον ἅπαντα , πρὸς δὲ καὶ τὴν ἔξοδον προχέουσα . αὐτίκα ὁ κύριος ἐν τῷ εὐαγγελίῳ φησίν · ὃς ἂν καταλείψῃ πατέρα ἢ μητέρα ἢ ἀδελφοὺς καὶ τὰ ἑξῆς ἕνεκεν τοῦ εὐαγγελίου καὶ τοῦ ὀνόματός μου μακάριος οὑτοσί , οὐ τὴν ἁπλῆν ἐμφαίνων μαρτυρίαν , ἀλλὰ τὴν γνωστικήν , ὡς κατὰ τὸν κανόνα τοῦ εὐαγγελίου πολιτευσάμενος διὰ τῆς πρὸς τὸν κύριον ἀγάπης · γνῶσιν γὰρ σημαίνει ἡ τοῦ ὀνόματος εἴδησις καὶ ἡ τοῦ εὐαγγελίου νόησις , ἀλλ’ οὐ ψιλὴν τὴν προσηγορίαν , ἀπολιπεῖν μὲν γένος τὸ κοσμικόν , ἀπολιπεῖν δὲ οὐσίαν καὶ κτῆσιν πᾶσαν διὰ τὸ ἀπροσπαθῶς βιοῦν . μήτηρ γοῦν ἡ πατρὶς καὶ τροφὸς ἀλληγορεῖται , πατέρες δὲ οἱ νόμοι οἱ πολιτικοί . ἃ δὴ ὑπεροπτέον εὐχαρίστως τῷ μεγαλόφρονι δικαίῳ ἕνεκεν τοῦ φίλον γενέσθαι τῷ θεῷ καὶ τυχεῖν τῶν δεξιῶν μερῶν τοῦ ἁγιάσματος , καθάπερ καὶ οἱ ἀπόστολοι πεποιήκασιν .
Lemmas: διά οὗτος οὐδέ καθαρός ἀπολύω ὁ ψυχή , ἀλλά ὥσπερ μολυβδίς ὁ ἐπιθυμία μετά ἑαυτοῦ φέρω , εἰ μή τις οὗτος ἐλλόγιμος κατά ἀρετή γίγνομαι . εἰμί δέ καί ὅς ἐν πόλεμος μετά ἐπιθυμία ἀποθνῄσκω , οὐδείς οὗτος διαφέρω . ἤ εἰ καί νόσος καταμαραίνω . εἰ τοίνυν ὁ πρός θεός ὁμολογία μαρτυρία εἰμί , πᾶς ὁ καθαρός πολιτεύω ψυχή μετά ἐπίγνωσις ὁ θεός , ὁ ὁ ἐντολή ὑπακούω , μάρτυς εἰμί καί βίος καί λόγος , ὅπως ποτέ ὁ σῶμα ἀπαλλάσσω , οἷος αἷμα ὁ πίστις ἀνά ὁ βίος ἅπας , πρός δέ καί ὁ ἔξοδος προχέω . αὐτίκα ὁ κύριος ἐν ὁ εὐαγγέλιον φημί · ὅς ἄν καταλείβω πατήρ ἤ μήτηρ ἤ ἀδελφός καί ὁ ἑξῆς ἕνεκα ὁ εὐαγγέλιον καί ὁ ὄνομα ἐγώ μακάριος οὗτος , οὐ ὁ ἁπλόος ἐμφαίνω μαρτυρία , ἀλλά ὁ γνωστικός , ὡς κατά ὁ κανών ὁ εὐαγγέλιον πολιτεύω διά ὁ πρός ὁ κύριος ἀγάπη · γνῶσις γάρ σημαίνω ὁ ὁ ὄνομα εἴδησις καί ὁ ὁ εὐαγγέλιον νόησις , ἀλλά οὐ ψιλός ὁ προσηγορία , ἀπολείπω μέν γένος ὁ κοσμικός , ἀπολείπω δέ οὐσία καί κτῆσις πᾶς διά ὁ ἀπροσπαθής βιόω . μήτηρ γοῦν ὁ πατρίς καί τροφός ἀλληγορέω , πατήρ δέ ὁ νόμος ὁ πολιτικός . ὅς δή ὑπεροπτέον εὐχάριστος ὁ μεγαλόφρων δίκαιος ἕνεκα ὁ φίλος γίγνομαι ὁ θεός καί τυγχάνω ὁ δεξιός μέρος ὁ ἁγίασμα , καθά καί ὁ ἀπόστολος ποιέω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.4.16
Εἶτα Ἡράκλειτος μέν φησιν ἀρηιφάτους θεοὶ τιμῶσι καὶ ἄνθρωποι , καὶ Πλάτων ἐν τῷ πέμπτῳ τῆς Πολιτείας γράφει · τῶν δὲ δὴ ἀποθανόντων ἐπὶ στρατείας ὃς ἂν εὐδοκιμήσας τελευτήσῃ , ἆρ’ οὐ πρῶτον μὲν φήσομεν τοῦ χρυσοῦ γένους εἶναι ; πάντων γε μάλιστα . τὸ δὲ χρυσοῦν γένος πρὸς θεῶν ἐστι τῶν κατ’ οὐρανὸν καὶ τὴν ἀπλανῆ σφαῖραν , οἳ μάλιστα τὴν ἡγεμονίαν ἔχουσι τῆς κατ’ ἀνθρώπους προνοίας . τινὲς δὲ τῶν αἱρετικῶν τοῦ κυρίου παρακηκοότες ἀσεβῶς ἅμα καὶ δειλῶς φιλοζωοῦσι , μαρτυρίαν λέγοντες ἀληθῆ εἶναι τὴν τοῦ ὄντως ὄντος γνῶσιν θεοῦ , ὅπερ καὶ ἡμεῖς ὁμολογοῦμεν , φονέα δὲ εἶναι αὐτὸν ἑαυτοῦ καὶ αὐθέντην τὸν διὰ θανάτου ὁμολογήσαντα , καὶ ἄλλα τοιαῦτα δειλίας σοφίσματα εἰς μέσον κομίζοντες . πρὸς οὓς εἰρήσεται ὁπόταν καιρὸς ἀπαιτῇ · διαφέρονται γὰρ ἡμῖν περὶ ἀρχάς .
Lemmas: εἶτα Ἡράκλειτος μέν φημί ἀρείφατος θεός τιμάω καί ἄνθρωπος , καί Πλάτων ἐν ὁ πέμπτος ὁ Πολιτεία γράφω · ὁ δέ δή ἀποθνῄσκω ἐπί στρατεία ὅς ἄν εὐδοκιμέω τελευτάω , ἆρα οὐ πρῶτος μέν φημί ὁ χρυσός γένος εἰμί ; πᾶς γε μάλα . ὁ δέ χρύσεος γένος πρός θεός εἰμί ὁ κατά οὐρανός καί ὁ ἀπλανής σφαῖρα , ὅς μάλα ὁ ἡγεμονία ἔχω ὁ κατά ἄνθρωπος πρόνοια . τις δέ ὁ αἱρετικός ὁ κύριος παρακούω ἀσεβής ἅμα καί δειλός φιλοζωέω , μαρτυρία λέγω ἀληθής εἰμί ὁ ὁ ὄντως εἰμί γνῶσις θεός , ὅς καί ἐγώ ὁμολογέω , φονεύς δέ εἰμί αὐτός ἑαυτοῦ καί αὐθέντης ὁ διά θάνατος ὁμολογέω , καί ἄλλος τοιοῦτος δειλία σόφισμα εἰς μέσος κομίζω . πρός ὅς λέγω ὁπόταν καιρός ἀπαιτέω · διαφέρω γάρ ἐγώ περί ἀρχή .
clemens-alexandrinus.stromata 4.4.17
ψέγομεν δὲ καὶ ἡμεῖς τοὺς ἐπιπηδήσαντας τῷ θανάτῳ · εἰσὶ γάρ τινες οὐχ ἡμέτεροι , μόνου τοῦ ὀνόματος κοινωνοί , οἳ δὴ αὑτοὺς παραδιδόναι σπεύδουσι τῇ πρὸς τὸν δημιουργὸν ἀπεχθείᾳ , οἱ ἄθλιοι θανατῶντες . τούτους ἐξάγειν ἑαυτοὺς ἀμαρτύρως λέγομεν , κἂν δημοσίᾳ κολάζωνται . οὐ γὰρ τὸν χαρακτῆρα σῴζουσι τοῦ μαρτυρίου τοῦ πιστοῦ , τὸν ὄντως θεὸν μὴ γνωρίσαντες , θανάτῳ δὲ ἑαυτοὺς ἐπιδιδόασι κενῷ , καθάπερ καὶ οἱ τῶν Ἰνδῶν γυμνοσοφισταὶ ματαίῳ πυρί . ἐπεὶ δ’ οἱ ψευδώνυμοι οὗτοι τὸ σῶμα διαβάλλουσι , μαθέτωσαν ὅτι καὶ ἡ τοῦ σώματος εὐαρμοστία συμβάλλεται τῇ διανοίᾳ πρὸς τὴν εὐφυΐαν .
Lemmas: ψέγω δέ καί ἐγώ ὁ ἐπιπηδάω ὁ θάνατος · εἰμί γάρ τις οὐ ἡμέτερος , μόνος ὁ ὄνομα κοινωνός , ὅς δή ἑαυτοῦ παραδίδωμι σπεύδω ὁ πρός ὁ δημιουργός ἀπέχθεια , ὁ ἄθλιος θανατάω . οὗτος ἐξάγω ἑαυτοῦ ἀμάρτυρος λέγω , ἐάν δημοσίᾳ κολάζω . οὐ γάρ ὁ χαρακτήρ σῴζω ὁ μαρτύριον ὁ πιστός , ὁ ὄντως θεός μή γνωρίζω , θάνατος δέ ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι κενός , καθά καί ὁ ὁ Ἰνδός γυμνοσοφισταί μάταιος πῦρ . ἐπεί δέ ὁ ψευδώνυμος οὗτος ὁ σῶμα διαβάλλω , μανθάνω ὅτι καί ὁ ὁ σῶμα εὐαρμοστία συμβάλλω ὁ διάνοια πρός ὁ εὐφυΐα .
clemens-alexandrinus.stromata 4.4.18
δἰ ὃ ἐν τῷ τρίτῳ τῆς Πολιτείας ὁ Πλάτων εἶπεν , ὃν μάλιστα ἐπιβοῶνται μάρτυρα τὴν γένεσιν κακίζοντες , ἐπιμελεῖσθαι σώματος δεῖν ψυχῆς ἕνεκα ἁρμονίας , δἰ οὗ βιοῦν τέ ἐστι καὶ ὀρθῶς βιοῦν καταγγέλλοντα τῆς ἀληθείας τὸ κήρυγμα · διὰ γὰρ τοῦ ζῆν καὶ τῆς ὑγείας ὁδεύοντες ἐκμανθάνομεν τὴν γνῶσιν . ᾧ δὲ οὐδὲ τὸ τυχὸν προσελθεῖν ἔστιν εἰς ὕψος ἄνευ τοῦ ἐν τοῖς ἀναγκαίοις εἶναι καὶ δἰ αὐτῶν πάντα ποιεῖν τὰ πρὸς τὴν γνῶσιν συντείνοντα , τὸ εὖ ζῆν τούτῳ πῶς οὐχ αἱρετέον ; ἐν γοῦν τῷ ζῆν τὸ εὖ ζῆν κατορθοῦται , καὶ εἰς ἕξιν ἀιδιότητος παραπέμπεται ὁ διὰ σώματος μελετήσας εὐζωίαν .
Lemmas: διά ὅς ἐν ὁ τρίτος ὁ Πολιτεία ὁ Πλάτων λέγω , ὅς μάλα ἐπιβοάω μάρτυς ὁ γένεσις κακίζω , ἐπιμελέομαι σῶμα δέω ψυχή ἕνεκα ἁρμονία , διά ὅς βιόω τε εἰμί καί ὀρθός βιόω καταγγέλλω ὁ ἀλήθεια ὁ κήρυγμα · διά γάρ ὁ ζάω καί ὁ ὑγεία ὁδεύω ἐκμανθάνω ὁ γνῶσις . ὅς δέ οὐδέ ὁ τυγχάνω προσέρχομαι εἰμί εἰς ὕψος ἄνευ ὁ ἐν ὁ ἀναγκαῖος εἰμί καί διά αὐτός πᾶς ποιέω ὁ πρός ὁ γνῶσις συντείνω , ὁ εὖ ζάω οὗτος πῶς οὐ αἱρέω ; ἐν γοῦν ὁ ζάω ὁ εὖ ζάω κατορθόω , καί εἰς ἕξις ἀιδιότης παραπέμπω ὁ διά σῶμα μελετάω εὐζωΐα .
clemens-alexandrinus.stromata 4.5.19
Θαυμάζειν δὲ ἄξιον καὶ τῶν Στωικῶν οἵτινές φασι μηδὲν τὴν ψυχὴν ὑπὸ τοῦ σώματος διατίθεσθαι μήτε πρὸς κακίαν ὑπὸ τῆς νόσου μήτε πρὸς ἀρετὴν ὑπὸ τῆς ὑγιείας · ἀλλ’ ἀμφότερα ταῦτα λέγουσιν ἀδιάφορα εἶναι . καίτοι καὶ Ἰὼβ ἐγκρατείας ὑπερβολῇ καὶ πίστεως ὑπεροχῇ πένης μὲν ἐκ πλουσίου , ἄτιμος δὲ ἐξ ἐνδόξου , αἰσχρὸς δὲ ἐκ καλοῦ καὶ νοσερὸς ἐξ ὑγιεινοῦ γενόμενος ἡμῖν ἐστι παράδειγμα ἀγαθὸν ἀναγεγραμμένος , δυσωπῶν τὸν πειράσαντα , εὐλογῶν τὸν πλάσαντα , φέρων οὕτω τὰ δεύτερα ὡς καὶ τὰ πρότερα , διδάσκων εὖ μάλα τοῖς περιστατικοῖς ἅπασιν οἷόν τε εἶναι καλῶς χρῆσθαι τὸν γνωστικόν . καὶ ὅτι γε εἰκόνες τὰ παλαιὰ κατορθώματα εἰς τὰ ἡμεδαπὰ ἐπανορθώματα ἔκκεινται , ἐμφαίνων ὁ ἀπόστολος ὥστε τοὺς δεσμούς μου φησὶ φανεροὺς ἐν Χριστῷ γενέσθαι ἐν ὅλῳ τῷ πραιτωρίῳ καὶ τοῖς λοιποῖς πᾶσι , καὶ τοὺς πλείονας τῶν ἀδελφῶν ἐν κυρίῳ πεποιθότας τοῖς δεσμοῖς μου περισσοτέρως τολμᾶν ἀφόβως τὸν λόγον τοῦ θεοῦ λαλεῖν , ἐπεὶ καὶ τὰ μαρτύρια ἐπιστροφῆς ἐστι παραδείγματα ἐνδόξως ἡγιασμένα . ὅσα γὰρ ἐγράφη , λέγει , εἰς τὴν ἡμετέραν διδασκαλίαν ἐγράφη , ἵνα διὰ τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς παρακλήσεως τῶν γραφῶν τὴν ἐλπίδα ἔχωμεν τῆς παρακλήσεως .
Lemmas: θαυμάζω δέ ἄξιος καί ὁ Στωϊκός ὅστις φημί μηδείς ὁ ψυχή ὑπό ὁ σῶμα διατίθημι μήτε πρός κακία ὑπό ὁ νόσος μήτε πρός ἀρετή ὑπό ὁ ὑγίεια · ἀλλά ἀμφότερος οὗτος λέγω ἀδιάφορος εἰμί . καίτοι καί Ἰώβ ἐγκράτεια ὑπερβολή καί πίστις ὑπεροχή πένης μέν ἐκ πλούσιος , ἄτιμος δέ ἐκ ἔνδοξος , αἰσχρός δέ ἐκ καλός καί νοσερός ἐκ ὑγιεινός γίγνομαι ἐγώ εἰμί παράδειγμα ἀγαθός ἀναγράφω , δυσωπέω ὁ πειράω , εὐλογέω ὁ πλάσσω , φέρω οὕτως ὁ δεύτερος ὡς καί ὁ πρότερος , διδάσκω εὖ μάλα ὁ περιστατικός ἅπας οἷος τε εἰμί καλός χράω ὁ γνωστικός . καί ὅτι γε εἰκών ὁ παλαιός κατόρθωμα εἰς ὁ ἡμεδαπός ἐπανόρθωμα ἔκκειμαι , ἐμφαίνω ὁ ἀπόστολος ὥστε ὁ δεσμός ἐγώ φημί φανερός ἐν Χριστός γίγνομαι ἐν ὅλος ὁ πραιτώριον καί ὁ λοιπός πᾶς , καί ὁ πολύς ὁ ἀδελφός ἐν κύριος πείθω ὁ δεσμός ἐγώ περισσός τολμάω ἄφοβος ὁ λόγος ὁ θεός λαλέω , ἐπεί καί ὁ μαρτύριον ἐπιστροφή εἰμί παράδειγμα ἔνδοξος ἁγιάζω . ὅσος γάρ γράφω , λέγω , εἰς ὁ ἡμέτερος διδασκαλία γράφω , ἵνα διά ὁ ὑπομονή καί ὁ παράκλησις ὁ γραφή ὁ ἐλπίς ἔχω ὁ παράκλησις .
clemens-alexandrinus.stromata 4.5.20
Ἔοικε δέ πως παρούσης ἀλγηδόνος ἡ ψυχὴ νεύειν ἀπ’ αὐτῆς καὶ τίμιον ἡγεῖσθαι τὴν ἀπαλλαγὴν τῆς παρούσης ὀδύνης . ἀμέλει κατ’ ἐκεῖνο καιροῦ καὶ μαθημάτων ῥᾳθυμεῖ , ὁπηνίκα καὶ αἱ ἄλλαι ἀπημέληνται ἀρεταί . καὶ οὐ δήπου τὴν ἀρετὴν αὐτὴν πάσχειν φαμέν ( οὐδὲ γὰρ νοσεῖ ἡ ἀρετή ) , ὁ δὲ ἀμφοῖν μετεσχηκώς , ἀρετῆς καὶ νόσου , ὑπὸ τοῦ κατεπείγοντος θλίβεται · κἂν μὴ καταμεγαλοφρονῶν τύχῃ , ὁ μηδέπω τὴν ἕξιν τῆς ἐγκρατείας περιποιησάμενος ἐξίσταται , ἴσον τε εὑρίσκεται τῷ φεύγειν τὸ μὴ ὑπομεῖναι .
Lemmas: ἔοικα δέ πως πάρειμι ἀλγηδών ὁ ψυχή νεύω ἀπό αὐτός καί τίμιος ἡγέομαι ὁ ἀπαλλαγή ὁ πάρειμι ὀδύνη . ἀμέλει κατά ἐκεῖνος καιρός καί μάθημα ῥᾳθυμέω , ὁπηνίκα καί ὁ ἄλλος ἀπαμελέομαι ἀρετή . καί οὐ δήπου ὁ ἀρετή αὐτός πάσχω φημί ( οὐδέ γάρ νοσέω ὁ ἀρετή ) , ὁ δέ ἄμφω μετέχω , ἀρετή καί νόσος , ὑπό ὁ κατεπείγω θλίβω · ἐάν μή καταμεγαλοφρονέω τυγχάνω , ὁ μηδέπω ὁ ἕξις ὁ ἐγκράτεια περιποιέω ἐξίστημι , ἴσος τε εὑρίσκω ὁ φεύγω ὁ μή ὑπομένω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.5.21
ὁ δὲ αὐτὸς λόγος καὶ περὶ πενίας , ἐπεὶ καὶ αὕτη τῶν ἀναγκαίων , τῆς θεωρίας λέγω καὶ τῆς καθαρᾶς ἀναμαρτησίας , ἀπασχολεῖν βιάζεται τὴν ψυχήν , περὶ τοὺς πορισμοὺς διατρίβειν ἀναγκάζουσα τὸν μὴ ὅλον ἑαυτὸν δἰ ἀγάπης ἀνατεθεικότα τῷ θεῷ , ὥσπερ ἔμπαλιν ἥ τε ὑγίεια καὶ ἡ τῶν ἐπιτηδείων ἀφθονία ἐλευθέραν καὶ ἀνεμπόδιστον φυλάσσει τὴν ψυχὴν τὴν εὖ χρῆσθαι τοῖς παροῦσι γινώσκουσαν · θλῖψιν , γάρ φησιν ὁ ἀπόστολος , τῇ σαρκὶ ἕξουσιν οἱ τοιοῦτοι , ἐγὼ δὲ ὑμῶν φείδομαι . θέλω γὰρ ὑμᾶς ἀμερίμνους εἶναι πρὸς τὸ εὔσχημον καὶ εὐπάρεδρον τῷ κυρίῳ ἀπερισπάστως .
Lemmas: ὁ δέ αὐτός λόγος καί περί πενία , ἐπεί καί οὗτος ὁ ἀναγκαῖος , ὁ θεωρία λέγω καί ὁ καθαρός ἀναμαρτησία , ἀπασχολέω βιάζω ὁ ψυχή , περί ὁ πορισμός διατρίβω ἀναγκάζω ὁ μή ὅλος ἑαυτοῦ διά ἀγάπη ἀνατίθημι ὁ θεός , ὥσπερ ἔμπαλιν ὁ τε ὑγίεια καί ὁ ὁ ἐπιτήδειος ἀφθονία ἐλεύθερος καί ἀνεμπόδιστος φυλάσσω ὁ ψυχή ὁ εὖ χράω ὁ πάρειμι γιγνώσκω · θλῖψις , γάρ φημί ὁ ἀπόστολος , ὁ σάρξ ἔχω ὁ τοιοῦτος , ἐγώ δέ σύ φείδομαι . ἐθέλω γάρ σύ ἀμέριμνος εἰμί πρός ὁ εὐσχήμων καί εὐπάρεδρος ὁ κύριος ἀπερίσπαστος .
clemens-alexandrinus.stromata 4.5.22
τούτων οὖν ἀνθεκτέον οὐ δἰ αὐτά , ἀλλὰ διὰ τὸ σῶμα , ἡ δὲ τοῦ σώματος ἐπιμέλεια διὰ τὴν ψυχὴν γίνεται , ἐφ’ ἣν ἡ ἀναφορά . ἐν ταύτῃ γὰρ μαθεῖν ἀνάγκη τὸν γνωστικῶς πολιτευόμενον τὰ προσήκοντα , ἐπεὶ τό γε μὴ εἶναι τὴν ἡδονὴν ἀγαθὸν ὡμολόγηται ἐκ τοῦ κακὰς εἶναί τινας ἡδονάς . ἔπειτα δὲ εἴ τινας μὲν αἱρούμεθα τῶν ἡδονῶν , τινὰς δὲ φεύγομεν , οὐ πᾶσα ἡδονὴ ἀγαθόν . ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἀλγηδόνων ὁ αὐτὸς λόγος , ὧν τὰς μὲν ὑπομένομεν , τὰς δὲ φεύγομεν , ἡ δὲ αἵρεσις καὶ φυγὴ κατ’ ἐπιστήμην γίνεται · ὥστε τὴν ἐπιστήμην εἶναι τὸ ἀγαθόν , οὐ τὴν ἡδονήν , δἰ ἣν ἔστιν ὅτε καὶ τὴν ποιὰν ἡδονὴν αἱρησόμεθα .
Lemmas: οὗτος οὖν ἀνθεκτέον οὐ διά αὐτός , ἀλλά διά ὁ σῶμα , ὁ δέ ὁ σῶμα ἐπιμέλεια διά ὁ ψυχή γίγνομαι , ἐπί ὅς ὁ ἀναφορά . ἐν οὗτος γάρ μανθάνω ἀνάγκη ὁ γνωστικός πολιτεύω ὁ προσήκω , ἐπεί ὁ γε μή εἰμί ὁ ἡδονή ἀγαθός ὁμολογέω ἐκ ὁ κακός εἰμί τις ἡδονή . ἔπειτα δέ εἰ τις μέν αἱρέω ὁ ἡδονή , τις δέ φεύγω , οὐ πᾶς ἡδονή ἀγαθός . ὅμοιος δέ καί ἐπί ὁ ἀλγηδών ὁ αὐτός λόγος , ὅς ὁ μέν ὑπομένω , ὁ δέ φεύγω , ὁ δέ αἵρεσις καί φυγή κατά ἐπιστήμη γίγνομαι · ὥστε ὁ ἐπιστήμη εἰμί ὁ ἀγαθός , οὐ ὁ ἡδονή , διά ὅς εἰμί ὅτε καί ὁ ποιός ἡδονή αἱρέω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.5.23
αὐτίκα ὁ μάρτυς ἡδονὴν τὴν δἰ ἐλπίδος διὰ τῆς παρούσης ἀλγηδόνος αἱρεῖται . εἰ δὲ κατὰ μὲν δίψαν ἡ ἀλγηδὼν νοεῖται , κατὰ τὴν πόσιν δὲ ἡ ἡδονή , ποιητικὴ τῆς ἡδονῆς ἡ ἀλγηδὼν ἡ προϋπάρξασα γίνεται · ἀγαθοῦ δὲ ποιητικὸν τὸ κακὸν οὐκ ἂν γένοιτο , οὐθέτερον οὖν κακόν . ὁ μὲν οὖν Σιμωνίδης , καθάπερ καὶ Ἀριστοτέλης , ὑγιαίνειν μὲν ἄριστον ἀνδρί , γράφει , δεύτερον δὲ φυὰν καλὸν γενέσθαι , τρίτον δὲ πλουτεῖν ἀδόλως . καὶ ὁ Μεγαρεὺς Θέογνις · χρὴ πενίην φεύγοντα καὶ εἰς βαθυκήτεα πόντον ῥιπτεῖν καὶ πετρέων , Κύρνε , κατ’ ἠλιβάτων . ἔμπαλιν δὲ Ἀντιφάνης ὁ κωμικὸς ὁ πλοῦτος φησί , † πλέον θάτερον βλέποντας παραλαβὼν τυφλοὺς ποιεῖ .
Lemmas: αὐτίκα ὁ μάρτυς ἡδονή ὁ διά ἐλπίς διά ὁ πάρειμι ἀλγηδών αἱρέω . εἰ δέ κατά μέν δίψα ὁ ἀλγηδών νοέω , κατά ὁ πόσις δέ ὁ ἡδονή , ποιητικός ὁ ἡδονή ὁ ἀλγηδών ὁ προυπάρχω γίγνομαι · ἀγαθός δέ ποιητικός ὁ κακός οὐ ἄν γίγνομαι , οὐθέτερος οὖν κακός . ὁ μέν οὖν Σιμωνίδης , καθά καί Ἀριστοτέλης , ὑγιαίνω μέν ἀγαθός ἀνήρ , γράφω , δεύτερος δέ φυή καλός γίγνομαι , τρίτος δέ πλουτέω ἄδολος . καί ὁ Μεγαρεύς Θέογνις · χρή πενία φεύγω καί εἰς βαθυκήτης πόντος ῥίπτω καί πέτρα , Κύρνος , κατά ἠλίβατος . ἔμπαλιν δέ Ἀντιφάνης ὁ κωμικός ὁ πλοῦτος φημί , † πολύς ἕτερος βλέπω παραλαμβάνω τυφλός ποιέω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.5.24
αὐτίκα πρὸς τῶν ποιητῶν τυφλὸς ἐκ γενετῆς κηρύττεται · καί οἱ γείνατο κοῦρον , ὃς οὐκ ἠλέκτορα εἶδεν , φησὶν ὁ Χαλκιδεὺς Εὐφορίων . κακὸν οὖν ἦν τι παίδευμα εἰς εὐανδρίαν ὁ πλοῦτος ἀνθρώποισιν αἵ τ’ ἄγαν τρυφαί , ἐν τῷ Ἀλεξάνδρῳ ὁ Εὐριπίδης πεποίηκεν . εἴρηταί γε · ἡ πενία σοφίαν ἔλαχε διὰ τὸ συγγενές . ἁ φιλοχρηματία δὲ οὐ Σπάρταν μόνον , ἀλλὰ καὶ πᾶσαν πόλιν ἕλοι ἄν . οὔκουν μόνον νόμισμα λευκὸς ἄργυρος ἢ χρυσός ἐστιν , ἀλλὰ καὶ ἀρετὴ βροτοῖς , ὥς φησιν ὁ Σοφοκλῆς .
Lemmas: αὐτίκα πρός ὁ ποιητής τυφλός ἐκ γενετή κηρύσσω · καί ἕ γίγνομαι κόρος , ὅς οὐ ἠλέκτωρ ὁράω , φημί ὁ Χαλκιδεύς Εὐφορίων . κακός οὖν εἰμί τις παίδευμα εἰς εὐανδρία ὁ πλοῦτος ἄνθρωπος ὁ τε ἄγαν τρυφή , ἐν ὁ Ἀλέξανδρος ὁ Εὐριπίδης ποιέω . λέγω γε · ὁ πενία σοφία λαγχάνω διά ὁ συγγενής . ὁ φιλοχρηματία δέ οὐ Σπάρτη μόνος , ἀλλά καί πᾶς πόλις αἱρέω ἄν . οὔκουν μόνος νόμισμα λευκός ἄργυρος ἤ χρυσός εἰμί , ἀλλά καί ἀρετή βροτός , ὡς φημί ὁ Σοφοκλῆς .
clemens-alexandrinus.stromata 4.6.25
Ὁ σωτὴρ ἡμῶν ὁ ἅγιος καὶ ἐπὶ τῶν πνευματικῶν καὶ ἐπὶ τῶν αἰσθητῶν τὴν πενίαν καὶ τὸν πλοῦτον καὶ τὰ τούτοις ὅμοια ἔταξεν · εἰπὼν γὰρ μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης σαφῶς ἡμᾶς διδάσκει ἐν πάσῃ περιστάσει τὸν μάρτυρα ζητεῖν · ὃς ἐὰν πτωχὸς ᾖ διὰ δικαιοσύνην , μαρτυρεῖ δικαιοσύνην ἀγαθὸν εἶναι ἣν ἠγάπησεν , κἂν πεινῇ κἂν διψῇ διὰ δικαιοσύνην , μαρτυρεῖ δικαιοσύνην τὸ ἄριστον τυγχάνειν .
Lemmas: ὁ σωτήρ ἐγώ ὁ ἅγιος καί ἐπί ὁ πνευματικός καί ἐπί ὁ αἰσθητός ὁ πενία καί ὁ πλοῦτος καί ὁ οὗτος ὅμοιος τάσσω · λέγω γάρ μακάριος ὁ διώκω ἕνεκα δικαιοσύνη σαφής ἐγώ διδάσκω ἐν πᾶς περίστασις ὁ μάρτυς ζητέω · ὅς ἄν πτωχός εἰμί διά δικαιοσύνη , μαρτυρέω δικαιοσύνη ἀγαθός εἰμί ὅς ἀγαπάω , ἐάν πεινάω ἐάν διψάω διά δικαιοσύνη , μαρτυρέω δικαιοσύνη ὁ ἀγαθός τυγχάνω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.6.26
ὁμοίως δὲ καὶ ὁ κλαίων καὶ ὁ πενθῶν διὰ δικαιοσύνην μαρτυρεῖ τῷ βελτίστῳ νόμῳ εἶναι καλῷ . ὡς οὖν τοὺς δεδιωγμένους , οὕτω δὲ καὶ τοὺς πεινῶντας καὶ τοὺς διψῶντας διὰ δικαιοσύνην μακαρίους λέγει , ὁ τὸν γνήσιον ἀποδεχόμενος πόθον ὃν οὐδὲ λιμὸς διακόψαι ἴσχυσεν . κἂν τὴν δικαιοσύνην αὐτὴν πεινῶσι , μακάριοι · μακάριοι δὲ καὶ οἱ πτωχοὶ εἴτε πνεύματι εἴτε περιουσίᾳ διὰ δικαιοσύνην δηλονότι . μή τι οὖν οὐχ ἁπλῶς τοὺς πένητας , ἀλλὰ τοὺς ἐθελήσαντας διὰ δικαιοσύνην πτωχοὺς γενέσθαι , τούτους μακαρίζει , τοὺς καταμεγαλοφρονήσαντας τῶν ἐνταῦθα τιμῶν εἰς περιποίησιν τἀγαθοῦ , ὁμοίως δὲ καὶ τοὺς καλοὺς τὸ ἦθος καὶ τὸ σῶμα δἰ ἁγνείαν γενομένους τούς τε εὐγενεῖς καὶ ἐνδόξους , τοὺς διὰ δικαιοσύνην εἰς υἱοθεσίαν ἐληλακότας καὶ διὰ τοῦτο εἰληφότας ἐξουσίαν τέκνα θεῦ γενέσθαι καὶ ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων περιπατεῖν κυριεύειν τε καὶ δαιμόνων καὶ τῆς τοῦ ἀντικειμένου στρατιᾶς .
Lemmas: ὅμοιος δέ καί ὁ κλαίω καί ὁ πενθέω διά δικαιοσύνη μαρτυρέω ὁ ἀγαθός νόμος εἰμί καλός . ὡς οὖν ὁ διώκω , οὕτως δέ καί ὁ πεινάω καί ὁ διψάω διά δικαιοσύνη μακάριος λέγω , ὁ ὁ γνήσιος ἀποδέχομαι πόθος ὅς οὐδέ λιμός διακόπτω ἰσχύω . ἐάν ὁ δικαιοσύνη αὐτός πεινάω , μακάριος · μακάριος δέ καί ὁ πτωχός εἴτε πνεῦμα εἴτε περιουσία διά δικαιοσύνη δηλονότι . μή τις οὖν οὐ ἁπλῶς ὁ πένης , ἀλλά ὁ ἐθέλω διά δικαιοσύνη πτωχός γίγνομαι , οὗτος μακαρίζω , ὁ καταμεγαλοφρονέω ὁ ἐνταῦθα τιμή εἰς περιποίησις ἀγαθός , ὅμοιος δέ καί ὁ καλός ὁ ἦθος καί ὁ σῶμα διά ἁγνεία γίγνομαι ὁ τε εὐγενής καί ἔνδοξος , ὁ διά δικαιοσύνη εἰς υἱοθεσία ἐλαύνω καί διά οὗτος λαμβάνω ἐξουσία τέκνον θεῦ γίγνομαι καί ἐπάνω ὄφις καί σκορπίος περιπατέω κυριεύω τε καί δαίμων καί ὁ ὁ ἀντίκειμαι στρατιά .
clemens-alexandrinus.stromata 4.6.27
καὶ ὅλως ἡ κυριακὴ ἄσκησις ἀπάγει τὴν ψυχὴν τοῦ σώματος εὐχαρίστως , εἴ γε καὶ αὐτὴ αὑτὴν κατὰ μετάθεσιν ἀποσπᾷ . ὁ γὰρ εὑρὼν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἀπολέσει αὐτὴν καὶ ὁ ἀπολέσας εὑρήσει αὐτήν , ἢν μόνον τὸ ἐπίκηρον ἡμῶν ἐπιβάλωμεν τῇ τοῦ θεοῦ ἀφθαρσίᾳ . θέλημα δὲ τοῦ θεοῦ ἐπίγνωσις τοῦ θεοῦ . ἥτις ἐστὶ κοινωνία ἀφθαρσίας . ὁ τοίνυν ἐπιγινώσκων κατὰ τὸν τῆς μετανοίας λόγον ἁμαρτωλὸν τὴν ψυχὴν ἀπολέσει αὐτὴν τῆς ἁμαρτίας ἧς ἀπέσπασται , ἀπολέσας δὲ εὑρήσει κατὰ τὴν ὑπακοὴν τὴν ἀναζήσασαν μὲν τῇ πίστει , ἀποθανοῦσαν δὲ τῇ ἁμαρτίᾳ . τοῦτ’ οὖν ἐστι τὸ εὑρεῖν τὴν ψυχήν , τὸ γνῶναι ἑαυτόν .
Lemmas: καί ὅλος ὁ κυριακός ἄσκησις ἀπάγω ὁ ψυχή ὁ σῶμα εὐχάριστος , εἰ γε καί αὐτός ἑαυτοῦ κατά μετάθεσις ἀποσπάω . ὁ γάρ εὑρίσκω ὁ ψυχή αὐτός ἀπόλλυμι αὐτός καί ὁ ἀπόλλυμι εὑρίσκω αὐτός , ἐάν μόνος ὁ ἐπικηρος ἐγώ ἐπιβάλλω ὁ ὁ θεός ἀφθαρσία . θέλημα δέ ὁ θεός ἐπίγνωσις ὁ θεός . ὅστις εἰμί κοινωνία ἀφθαρσία . ὁ τοίνυν ἐπιγιγνώσκω κατά ὁ ὁ μετάνοια λόγος ἁμαρτωλός ὁ ψυχή ἀπόλλυμι αὐτός ὁ ἁμαρτία ὅς ἀποσπάω , ἀπόλλυμι δέ εὑρίσκω κατά ὁ ὑπακοή ὁ ἀναζέω μέν ὁ πίστις , ἀποθνῄσκω δέ ὁ ἁμαρτία . οὗτος οὖν εἰμί ὁ εὑρίσκω ὁ ψυχή , ὁ γιγνώσκω ἑαυτοῦ .
clemens-alexandrinus.stromata 4.6.28
τὴν δὲ μεταστροφὴν τὴν ἐπὶ τὰ θεῖα οἱ μὲν Στωικοὶ ἐκ μεταβολῆς φασι γενέσθαι μεταβαλούσης τῆς ψυχῆς εἰς σοφίαν , Πλάτων δὲ τῆς ψυχῆς ἐπὶ τὰ ἀμείνω περιαγωγὴν λαβούσης καὶ μεταστροφὴν ἐκ νυκτερινῆς τινος ἡμέρας . αὐτίκα εὔλογον ἐξαγωγὴν τῷ σπουδαίῳ συγχωροῦσι καὶ οἱ φιλόσοφοι , εἴ τι τοῦ πράσσειν οὕτω στερήσειεν αὐτόν , ὡς μηκέτι ἀπολελεῖφθαι αὐτῷ μηδὲ ἐλπίδα τῆς πράξεως · ὁ δὲ ἐκβιασάμενος δικαστὴς ἀρνεῖσθαι τὸν ἠγαπημένον διελέγχειν μοι δοκεῖ τὸν φίλον τῷ θεῷ καὶ τὸν μή . ἐνταῦθα οὐδὲ σύγκρισις ἔτι ἀπολείπεται τί ἄν τις καὶ μᾶλλον ἕλοιτο , ἀπειλὴν ἀνθρωπίνην ἢ τὴν ἀγάπην τοῦ θεοῦ · καί πως ἡ τῶν κακῶν πράξεων ἀποχὴ μείωσίς τε καὶ σβέσις τῶν κακιῶν εὑρίσκεται , καθαιρουμένης τῆς ἐνεργείας αὐτῶν διὰ τῆς ἀπραξίας , καὶ τοῦτ’ ἔστι , πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα καὶ δὸς πτωχοῖς , καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι , τουτέστιν τοῖς ὑπὸ τοῦ κυρίου λεγομένοις ἕπου .
Lemmas: ὁ δέ μεταστροφή ὁ ἐπί ὁ θεῖος ὁ μέν Στωϊκός ἐκ μεταβολή φημί γίγνομαι μεταβάλλω ὁ ψυχή εἰς σοφία , Πλάτων δέ ὁ ψυχή ἐπί ὁ ἀγαθός περιαγωγή λαμβάνω καί μεταστροφή ἐκ νυκτερινός τις ἡμέρα . αὐτίκα εὔλογος ἐξαγωγή ὁ σπουδαῖος συγχωρέω καί ὁ φιλόσοφος , εἰ τις ὁ πράσσω οὕτως στερέω αὐτός , ὡς μηκέτι ἀπολείπω αὐτός μηδέ ἐλπίς ὁ πρᾶξις · ὁ δέ ἐκβιάζω δικαστής ἀρνέομαι ὁ ἀγαπάω διελέγχω ἐγώ δοκέω ὁ φίλος ὁ θεός καί ὁ μή . ἐνταῦθα οὐδέ σύγκρισις ἔτι ἀπολείπω τίς ἄν τις καί μάλα αἱρέω , ἀπειλή ἀνθρώπινος ἤ ὁ ἀγάπη ὁ θεός · καί πως ὁ ὁ κακός πρᾶξις ἀποχή μείωσις τε καί σβέσις ὁ κακία εὑρίσκω , καθαιρέω ὁ ἐνέργεια αὐτός διά ὁ ἀπραξία , καί οὗτος εἰμί , πωλέω σύ ὁ ὑπάρχω καί δίδωμι πτωχός , καί δεῦρο ἀκολουθέω ἐγώ , τουτέστι ὁ ὑπό ὁ κύριος λέγω ἕπομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 4.6.29
ὑπάρχοντα δέ φασί τινες αὐτὸν εἰρηκέναι τὰ ἐν τῇ ψυχῇ ἀλλότρια , καὶ πῶς τοῖς πτωχοῖς ταῦτα διανέμεται , οὐκ ἔχουσιν εἰπεῖν · ἀλλ’ ὁ θεὸςγὰρ πάντα πᾶσι μερίζει κατ’ ἀξίαν δικαίας οὔσης τῆς οἰκονομίας · καταφρονήσας οὖν , φησί , τῶν ὑπαρχόντων , ἃ ὁ θεὸς μερίζει , διὰ τῆς σῆς μεγαλειότητος , ἕπου τοῖς ὑπ’ ἐμοῦ λεγομένοις , σπεύδων πρὸς τὴν τοῦ πνεύματος ἄνοδον , οὐκ ἀποχῇ κακῶν μόνον δικαιωθείς , πρὸς δὲ καὶ τῇ κυριακῇ τελειωθεὶς εὐποιίᾳ . αὐτίκα τὸν καυχώμενον τελείως τὰ ἐκ τοῦ νόμου προστάγματα πεπληρωκέναι διήλεγχε μὴ τὸν πλησίον ἀγαπήσαντα · εὐεργεσίαν δὲ ἀγάπη ἐπαγγέλλεται ἡ κυριεύουσα τοῦ σαββάτου κατ’ ἐπανάβασιν γνωστικήν . δεῖν δ’ οἶμαι μήτε διὰ φόβον κολάσεως μήτε διά τινας ἐπαγγελίας δόσεως , δἰ αὐτὸ δὲ τὸ ἀγαθὸν προσεληλυθέναι τῷ σωτηρίῳ λόγῳ .
Lemmas: ὑπάρχω δέ φημί τις αὐτός λέγω ὁ ἐν ὁ ψυχή ἀλλότριος , καί πῶς ὁ πτωχός οὗτος διανέμω , οὐ ἔχω λέγω · ἀλλά ὁ θεὸςγὰρ πᾶς πᾶς μερίζω κατά ἀξία δίκαιος εἰμί ὁ οἰκονομία · καταφρονέω οὖν , φημί , ὁ ὑπάρχω , ὅς ὁ θεός μερίζω , διά ὁ σός μεγαλειότης , ἕπομαι ὁ ὑπό ἐγώ λέγω , σπεύδω πρός ὁ ὁ πνεῦμα ἄνοδος , οὐ ἀποχή κακός μόνος δικαιόω , πρός δέ καί ὁ κυριακός τελειόω εὐποιία . αὐτίκα ὁ καυχάομαι τέλειος ὁ ἐκ ὁ νόμος πρόσταγμα πληρόω διελέγχω μή ὁ πλησίος ἀγαπάω · εὐεργεσία δέ ἀγάπη ἐπαγγέλλω ὁ κυριεύω ὁ σάββατον κατά ἐπανάβασις γνωστικός . δέω δέ οἴομαι μήτε διά φόβος κόλασις μήτε διά τις ἐπαγγελία δόσις , διά αὐτός δέ ὁ ἀγαθός προσέρχομαι ὁ σωτήριος λόγος .
clemens-alexandrinus.stromata 4.6.30
οἱ τοιοῦτοι ἐκ δεξιῶν ἵστανται τοῦ ἁγιάσματος · οἱ δὲ διὰ τῆς τῶν φθαρτῶν δόσεως οἰόμενοι ἀντικαταλλάσσεσθαι τὰ τῆς ἀφθαρσίας ἐν τῇ τῶν δυεῖν ἀδελφῶν παραβολῇ μίσθιοι κέκληνται , καὶ μή τί γε ἐνταῦθα τὸ καθ’ ὁμοίωσιν καὶ εἰκόνα ἀνακύπτει , ἵν’ οἳ μὲν κατὰ τὴν πρὸς τὸν σωτῆρα ὁμοίωσιν συμπολιτεύωνται , οἱ δὲ ἐξ εὐωνύμων ἱστάμενοι κατὰ τὴν τούτων εἰκόνα . † τρία τοίνυν ἐστὶν ἀπὸ τῆς ἀληθείας , μιᾶς ῥίζης ἀμφοῖν ὑποκειμένης , αἱρέσεως δὲ οὐκ ἴσης , μᾶλλον δὲ τῆς κατὰ τὴν αἵρεσιν διαφορᾶς οὐκ ἴσης . διαφέρει δ’ οἶμαι , τὸ κατὰ μίμησιν ἑλέσθαι τοῦ κατὰ γνῶσιν ἑλομένου , ὡς τὸ πεπυρωμένον καὶ τὸ πεφωτισμένον τοῦ πυρὸς καὶ τοῦ φωτός . φῶς οὖν τῆς κατὰ τὴν γραφὴν ὁμοιότητος ὁ Ἰσραήλ , ὁ δὲ ἄλλος εἰκών . τί δὲ βούλεται ἡ τοῦ Λαζάρου παραβολὴ τῷ κυρίῳ πλουσίου καὶ πένητος εἰκόνα δεικνύουσα ; τί δὲ οὐδεὶς δύναται δυσὶ δουλεύειν κυρίοις , θεῷ καὶ μαμωνᾷ , τὴν φιλαργυρίαν οὕτως ὀνομάσαντος τοῦ κυρίου ;
Lemmas: ὁ τοιοῦτος ἐκ δεξιός ἵστημι ὁ ἁγίασμα · ὁ δέ διά ὁ ὁ φθαρτός δόσις οἴομαι ἀντικαταλλάσσομαι ὁ ὁ ἀφθαρσία ἐν ὁ ὁ δύο ἀδελφός παραβολή μίσθιος καλέω , καί μή τις γε ἐνταῦθα ὁ κατά ὁμοίωσις καί εἰκών ἀνακύπτω , ἵνα ὁ μέν κατά ὁ πρός ὁ σωτήρ ὁμοίωσις συμπολιτεύω , ὁ δέ ἐκ εὐώνυμος ἵστημι κατά ὁ οὗτος εἰκών . † τρεῖς τοίνυν εἰμί ἀπό ὁ ἀλήθεια , εἷς ῥίζα ἄμφω ὑπόκειμαι , αἵρεσις δέ οὐ ἴσος , μάλα δέ ὁ κατά ὁ αἵρεσις διαφορά οὐ ἴσος . διαφέρω δέ οἴομαι , ὁ κατά μίμησις αἱρέω ὁ κατά γνῶσις αἱρέω , ὡς ὁ πυρόω καί ὁ φωτίζω ὁ πῦρ καί ὁ φώς . φάος οὖν ὁ κατά ὁ γραφή ὁμοιότης ὁ Ἰσραήλ , ὁ δέ ἄλλος εἰκών . τίς δέ βούλομαι ὁ ὁ Λάζαρος παραβολή ὁ κύριος πλούσιος καί πένης εἰκών δείκνυμι ; τίς δέ οὐδείς δύναμαι δύο δουλεύω κύριος , θεός καί μαμωνᾶς , ὁ φιλαργυρία οὕτως ὀνομάζω ὁ κύριος ;
clemens-alexandrinus.stromata 4.6.31
αὐτίκα εἰς τὴν κλῆσιν τοῦ δείπνου οἱ φιλοκτήμονες κληθέντες οὐκ ἀπαντῶσιν , οὐ διὰ τὸ κεκτῆσθαι , ἀλλὰ διὰ τὸ προσπαθῶς κεκτῆσθαι . αἱ ἀλώπεκες ἄρα φωλεοὺς ἔχουσι . τοὺς ἀμφὶ τὸν μεταλλευόμενον καὶ γεωρυχούμενον διατρίβοντας πλοῦτον κακοήθεις ἀνθρώπους καὶ γηγενεῖς ἀλώπεκας προσεῖπεν . ὡσαύτως καὶ ἐπὶ τοῦ Ἡρώδου ὑπάγετε , εἴπατε τῇ ἀλώπεκι ταύτῃ , ἰδού , ἐκβάλλω δαιμόνια καὶ ἰάσεις ἀποτελῶ σήμερον καὶ αὔριον , καὶ τῇ τρίτῃ τελειοῦμαι · πετεινὰ γὰρ οὐρανοῦ τοὺς οὐρανῷ τῶν ἄλλων ὀρνέων διακεκριμένους , καθαροὺς τῷ ὄντι , τοὺς εἰς τὴν τοῦ οὐρανίου λόγου γνῶσιν πτητικοὺς προσεῖπεν . οὐ γὰρ δὴ μόνον πλούτου καὶ δόξης καὶ γάμου , ἀλλὰ καὶ πενίας τῷ μὴ φέροντι μυρίαι φροντίδες , καὶ μή τι ταύτας ἐν τῇ παραβολῇ τοῦ τετραμεροῦς σπόρου ᾐνίξατο τὰς μερίμνας , τὸ σπέρμα τοῦ λόγου φήσας τὸ εἰς ἀκάνθας καὶ φραγμοὺς πεσὸν συμπνιγῆναι ὑπ’ αὐτῶν καὶ μὴ καρποφορῆσαι δυνηθῆναι .
Lemmas: αὐτίκα εἰς ὁ κλῆσις ὁ δεῖπνον ὁ φιλοκτήμων καλέω οὐ ἀπαντάω , οὐ διά ὁ κτάομαι , ἀλλά διά ὁ προσπαθής κτάομαι . ὁ ἀλώπηξ ἄρα φωλεός ἔχω . ὁ ἀμφί ὁ μεταλλεύω καί γεωρυχέω διατρίβω πλοῦτος κακοήθης ἄνθρωπος καί γηγενής ἀλώπηξ προσλέγω . ὡσαύτως καί ἐπί ὁ Ἡρώδης ὑπάγω , λέγω ὁ ἀλώπηξ οὗτος , ἰδού , ἐκβάλλω δαιμόνιον καί ἴασις ἀποτελέω σήμερον καί αὔριον , καί ὁ τρίτος τελειόω · πετεινόν γάρ οὐρανός ὁ οὐρανός ὁ ἄλλος ὄρνεον διακρίνω , καθαρός ὁ εἰμί , ὁ εἰς ὁ ὁ οὐράνιος λόγος γνῶσις πτητικός προσλέγω . οὐ γάρ δή μόνος πλοῦτος καί δόξα καί γάμος , ἀλλά καί πενία ὁ μή φέρω μυρίος φροντίς , καί μή τις οὗτος ἐν ὁ παραβολή ὁ τετραμερής σπόρος αἰνίζω ὁ μέριμνα , ὁ σπέρμα ὁ λόγος φημί ὁ εἰς ἄκανθα καί φραγμός πίπτω συμπνίγω ὑπό αὐτός καί μή καρποφορέω δύναμαι .
clemens-alexandrinus.stromata 4.6.32
μαθεῖν οὖν ἀνάγκη ὅπως ἑκάστῳ τῶν προσπιπτόντων χρηστέον ὡς δἰ εὐζωίας γνωστικῆς εἰς ἕξιν ἀιδίου συνασκηθῆναι ζωῆς . εἶδον , γάρ φησι , τὸν ἀσεβῆ ὑπερυψούμενον καὶ ἐπαιρόμενον ὡς τὰς κέδρους τοῦ Λιβάνου , καὶ παρῆλθον , λέγει ἡ γραφή , καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦν · καὶ ἐζήτησα αὐτὸν καὶ οὐχ εὑρέθη ὁ τόπος αὐτοῦ . φύλασσε ἀκακίαν καὶ ἴδε εὐθύτητα , ὅτι ἔστιν ἐγκατάλειμμα ἀνθρώπῳ εἰρηνικῷ . οὗτος δ’ ἂν εἴη ὁ ἀνυποκρίτως ἐξ ὅλης καρδίας πιστεύων καὶ πάσῃ τῇ ψυχῇ γαληνιῶν · ὁ γὰρ λαὸς ὁ ἕτερος τοῖς χείλεσι τιμᾷ , ἡ δὲ καρδία αὐτοῦ πόρρω ἄπεστιν ἀπὸ κυρίου . τῷ στόματι αὐτῶν εὐλογοῦσι , τῇ δὲ καρδίᾳ αὐτῶν καταρῶνται · ἠγάπησαν αὐτὸν ἐν τῷ στόματι αὐτῶν καὶ τῇ γλώσσῃ αὐτῶν ἐψεύσαντο αὐτόν . ἡ δὲ καρδία αὐτῶν οὐκ εὐθεῖα μετ’ αὐτοῦ , οὐδὲ ἐπιστώθησαν ἐν τῇ διαθήκῃ αὐτοῦ .
Lemmas: μανθάνω οὖν ἀνάγκη ὅπως ἕκαστος ὁ προσπίπτω χράω ὡς διά εὐζωΐα γνωστικός εἰς ἕξις ἀίδιος συνασκέω ζωή . ὁράω , γάρ φημί , ὁ ἀσεβής ὑπερυψόω καί ἐπαίρω ὡς ὁ κέδρος ὁ Λίβανος , καί παρέρχομαι , λέγω ὁ γραφή , καί ἰδού οὐ εἰμί · καί ζητέω αὐτός καί οὐ εὑρίσκω ὁ τόπος αὐτός . φυλάσσω ἀκακία καί ὁράω εὐθύτης , ὅτι εἰμί ἐγκατάλειμμα ἄνθρωπος εἰρηνικός . οὗτος δέ ἄν εἰμί ὁ ἀνυπόκριτος ἐκ ὅλος καρδία πιστεύω καί πᾶς ὁ ψυχή γαληνιάω · ὁ γάρ λαός ὁ ἕτερος ὁ χεῖλος τιμάω , ὁ δέ καρδία αὐτός πρόσω ἄπειμι ἀπό κύριος . ὁ στόμα αὐτός εὐλογέω , ὁ δέ καρδία αὐτός καταράομαι · ἀγαπάω αὐτός ἐν ὁ στόμα αὐτός καί ὁ γλῶσσα αὐτός ψεύδω αὐτός . ὁ δέ καρδία αὐτός οὐ εὐθύς μετά αὐτός , οὐδέ πιστόω ἐν ὁ διαθήκη αὐτός .
clemens-alexandrinus.stromata 4.6.33
διὰ τοῦτο ἄλαλα γενηθήτω τὰ χείλη τὰ δόλια · τὰ λαλοῦντα κατὰ τοῦ δικαίου ἀνομίαν . καὶ πάλιν · ἐξολεθρεύσαι κύριος πάντα τὰ χείλη τὰ δόλια καὶ γλῶσσαν μεγαλορήμονα , τοὺς εἰπόντας · τὴν γλῶσσαν ἡμῶν μεγαλυνοῦμεν , τὰ χείλη ἡμῶν παρ’ ἡμῖν ἐστι · τίς ἡμῶν κύριός ἐστιν ; ἀπὸ ταλαιπωρίας τῶν πτωχῶν καὶ τοῦ στεναγμοῦ τῶν πενήτων νῦν ἀναστήσομαι , λέγει κύριος · θήσομαι ἐν σωτηρίῳ . παρρησιάσομαι ἐν αὐτῷ , ταπεινοφρονούντων γάρ ἐστιν ὁ Χριστός , οὐκ ἐπαιρομένων ἐπὶ τὸ ποίμνιον αὐτοῦ . μὴ θησαυρίζετε τοίνυν ὑμῖν θησαυροὺς ἐπὶ τῆς ἐπὶ τῆς γῆς , ὅπου σὴς καὶ βρῶσις ἀφανίζει καὶ κλέπται διορύσσουσι καὶ κλέπτουσι , τάχα μὲν τοὺς φιλοκτήμονας ὀνειδίζων λέγει ὁ κύριος , τάχα δὲ καὶ τοὺς ἁπλῶς μεριμνητάς τε καὶ φροντιστάς , ἤδη δὲ καὶ τοὺς φιλοσωμάτους · ἔρωτες γὰρ καὶ νόσοι καὶ οἱ φαῦλοι διαλογισμοὶ διορύσσουσι τὸν λογισμὸν καὶ τὸν ὅλον ἄνθρωπον , ὁ δὲ τῷ ὄντι θησαυρὸς ἡμῶν ἔνθα ἡ συγγένεια τοῦ νοῦ . ἔτι τὸ κοινωνικὸν τῆς δικαιοσύνης παραδίδωσιν , ἐμφαίνων δεῖν ἀποδιδόναι τῇ συνηθείᾳ τῆς παλαιᾶς ἀναστροφῆς τὰ ὑπ’ αὐτῆς ἡμῖν περικτηθέντα καὶ ἐπὶ τὸν θεὸν ἀνατρέχειν ἔλεον αἰτουμένους . οὗτός ἐστι τῷ ὄντι βαλλάντιον μὴ παλαιούμενον , ἐφόδιον ζωῆς ἀιδίου , θησαυρὸς ἀνέκλειπτος ἐν οὐρανῷ , ὅτι ἐλεῶν ἐλεήσω ὃν ἂν ἐλεῶ φησὶ κύριος .
Lemmas: διά οὗτος ἄλαλος γίγνομαι ὁ χεῖλος ὁ δόλιος · ὁ λαλέω κατά ὁ δίκαιος ἀνομία . καί πάλιν · ἐξολεθρεύω κύριος πᾶς ὁ χεῖλος ὁ δόλιος καί γλῶσσα μεγ̈αλορήμων , ὁ λέγω · ὁ γλῶσσα ἐγώ μεγαλύνω , ὁ χεῖλος ἐγώ παρά ἐγώ εἰμί · τίς ἐγώ κύριος εἰμί ; ἀπό ταλαιπωρία ὁ πτωχός καί ὁ στεναγμός ὁ πένης νῦν ἀνίστημι , λέγω κύριος · τίθημι ἐν σωτήριος . παρρησιάζομαι ἐν αὐτός , ταπεινοφρονέω γάρ εἰμί ὁ Χριστός , οὐ ἐπαίρω ἐπί ὁ ποίμνιον αὐτός . μή θησαυρίζω τοίνυν σύ θησαυρός ἐπί ὁ ἐπί ὁ γῆ , ὅπου σής καί βρῶσις ἀφανίζω καί κλέπτης διορύσσω καί κλέπτω , τάχα μέν ὁ φιλοκτήμων ὀνειδίζω λέγω ὁ κύριος , τάχα δέ καί ὁ ἁπλῶς μεριμνητής τε καί φροντιστής , ἤδη δέ καί ὁ φιλοσώματος · ἔρως γάρ καί νόσος καί ὁ φαῦλος διαλογισμός διορύσσω ὁ λογισμός καί ὁ ὅλος ἄνθρωπος , ὁ δέ ὁ εἰμί θησαυρός ἐγώ ἔνθα ὁ συγγένεια ὁ νόος . ἔτι ὁ κοινωνικός ὁ δικαιοσύνη παραδίδωμι , ἐμφαίνω δέω ἀποδίδωμι ὁ συνήθεια ὁ παλαιός ἀναστροφή ὁ ὑπό αὐτός ἐγώ περικτάομαι καί ἐπί ὁ θεός ἀνατρέχω ἔλεος αἰτέω . οὗτος εἰμί ὁ εἰμί βαλλάντιον μή παλαιόω , ἐφόδιον ζωή ἀίδιος , θησαυρός ἀνέκλειπτος ἐν οὐρανός , ὅτι ἐλεέω ἐλεέω ὅς ἄν ἐλεέω φημί κύριος .
clemens-alexandrinus.stromata 4.6.34
λέγει δὲ ταῦτα καὶ τοῖς θέλουσι διὰ τὴν δικαιοσύνην πτωχεῦσαι · ἀκηκόασι γὰρ διὰ τῆς ἐντολῆς , ὅτι πλατεῖα καὶ εὐρύχωρος ὁδὸς ἀπάγει εἰς τὴν ἀπώλειαν καὶ πολλοὶ οἱ διερχόμενοι δἰ αὐτῆς · οὐ περὶ ἄλλου τινός , ἀλλὰ περὶ ἀσωτίας καὶ φιλογυνίας , φιλοδοξίας , φιλαρχίας καὶ τῶν ὁμοίων διαλέγεται παθῶν · ἄφρον , γὰρ οὕτως ἔφη , ὅτι τῇ νυκτὶ ταύτῃ ἀπαιτοῦσί σου τὴν ψυχήν · ἃ δὲ ἡτοίμασας αὐτῇ , τίνι γένηται ; καὶ τὰ μὲν τῆς ἐντολῆς ὧδε ἔχει κατὰ λέξιν · φυλάσσεσθε τοίνυν ἀπὸ πάσης πλεονεξίας , ὅτι οὐκ ἐν τῷ περισσεύειν τινὶ τὰ ὑπάρχοντά ἐστιν ἡ ζωὴ αὐτοῦ . τί γὰρ ὠφελεῖται ἄνθρωπος , ἐὰν τὸν κόσμον ὅλον κερδήσῃ , τὴν δὲ ψυχὴν αὐτοῦ ζημιωθῇ ; ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ ; διὰ τοῦτο λέγω · μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ ὑμῶν τί φάγητε , μηδὲ τῷ σώματι τί περιβάλητε · ἡ γὰρ ψυχὴ πλείων ἐστὶ τῆς τροφῆς καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος . καὶ πάλιν · οἶδεν γὰρ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὅτι χρῄζετε τούτων ἀπάντων · ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν καὶ τὴν δικαιοσύνην , ταῦτα γὰρ μεγάλα , τὰ δὲ μικρὰ καὶ περὶ τὸν βίον , ταῦτα προστεθήσεται ὑμῖν .
Lemmas: λέγω δέ οὗτος καί ὁ ἐθέλω διά ὁ δικαιοσύνη πτωχεύω · ἀκούω γάρ διά ὁ ἐντολή , ὅτι πλατύς καί εὐρύχωρος ὁδός ἀπάγω εἰς ὁ ἀπώλεια καί πολύς ὁ διέρχομαι διά αὐτός · οὐ περί ἄλλος τις , ἀλλά περί ἀσωτία καί φιλογυνία , φιλοδοξία , φιλαρχία καί ὁ ὅμοιος διαλέγω πάθος · ἄφρων , γάρ οὕτως φημί , ὅτι ὁ νύξ οὗτος ἀπαιτέω σύ ὁ ψυχή · ὅς δέ ἑτοιμάζω αὐτός , τίς γίγνομαι ; καί ὁ μέν ὁ ἐντολή ὧδε ἔχω κατά λέξις · φυλάσσω τοίνυν ἀπό πᾶς πλεονεξία , ὅτι οὐ ἐν ὁ περισσεύω τις ὁ ὑπάρχω εἰμί ὁ ζωή αὐτός . τίς γάρ ὠφελέω ἄνθρωπος , ἐάν ὁ κόσμος ὅλος κερδαίνω , ὁ δέ ψυχή αὐτός ζημιόω ; ἤ τίς δίδωμι ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα ὁ ψυχή αὐτός ; διά οὗτος λέγω · μή μεριμνάω ὁ ψυχή σύ τίς ἐσθίω , μηδέ ὁ σῶμα τίς περιβάλλω · ὁ γάρ ψυχή πολύς εἰμί ὁ τροφή καί ὁ σῶμα ὁ ἔνδυμα . καί πάλιν · οἶδα γάρ ὁ πατήρ σύ ὅτι χρῄζω οὗτος ἅπας · ζητέω δέ πρῶτος ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός καί ὁ δικαιοσύνη , οὗτος γάρ μέγας , ὁ δέ μικρός καί περί ὁ βίος , οὗτος προστίθημι σύ .
clemens-alexandrinus.stromata 4.6.35
ἆρ’ οὐκ ἄντικρυς τὸν γνωστικὸν μεθέπειν ἡμᾶς παρακελεύεται βίον ἔργῳ τε καὶ λόγῳ ζητεῖν τὴν ἀλήθειαν προτρέπει ; πλούσιον τοίνυν οὐ τὴν δόσιν , ἀλλὰ τὴν προαίρεσιν λογίζεται ὁ παιδεύων τὴν ψυχὴν Χριστός . Ζακχαῖον τοίνυν , οἳ δὲ Ματθίαν φασίν , ἀρχιτελώνην , ἀκηκοότα τοῦ κυρίου καταξιώσαντος πρὸς αὐτὸν γενέσθαι , ἰδοὺ τὰ ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μου δίδωμι ἐλεημοσύνην φάναι , κύριε , καὶ εἴ τινός τι ἐσυκοφάντησα , τετραπλοῦν ἀποδίδωμι . ἐφ’ οὗ καὶ ὁ σωτὴρ εἶπεν · ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐλθὼν σήμερον τὸ ἀπολωλὸς εὗρεν . πάλιν τε αὖ θεασάμενος εἰς τὸ γαζοφυλάκιον τὸν μὲν πλούσιον ἀναλόγως τῇ κτήσει βεβληκότα , τὴν δὲ χήραν χαλκοῦς δύο πλεῖον ἔφη τὴν χήραν βεβληκέναι πάντων · ὃ μὲν γὰρ ἀπὸ τοῦ περισσεύματος , ἣ δὲ ἐκ τῆς ὑστερήσεως συνεισήνεγκεν .
Lemmas: ἆρα οὐ ἄντικρυς ὁ γνωστικός μεθέπω ἐγώ παρακελεύομαι βίος ἔργον τε καί λόγος ζητέω ὁ ἀλήθεια προτρέπω ; πλούσιος τοίνυν οὐ ὁ δόσις , ἀλλά ὁ προαίρεσις λογίζομαι ὁ παιδεύω ὁ ψυχή Χριστός . Ζακχαῖος τοίνυν , ὁ δέ Ματθίας φημί , ἀρχιτελώνης , ἀκούω ὁ κύριος καταξιόω πρός αὐτός γίγνομαι , ἰδού ὁ ἥμισυς ὁ ὑπάρχω ἐγώ δίδωμι ἐλεημοσύνη φημί , κύριος , καί εἰ τις τις συκοφαντέω , τετραπλόος ἀποδίδωμι . ἐπί ὅς καί ὁ σωτήρ λέγω · ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἔρχομαι σήμερον ὁ ἀπόλλυμι εὑρίσκω . πάλιν τε αὖ θεάομαι εἰς ὁ γαζοφυλάκιον ὁ μέν πλούσιος ἀνάλογος ὁ κτῆσις βάλλω , ὁ δέ χήρα χάλκεος δύο πολύς φημί ὁ χήρα βάλλω πᾶς · ὁ μέν γάρ ἀπό ὁ περίσσευμα , ὁ δέ ἐκ ὁ ὑστέρησις συνεισφέρω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.6.36
ὅτι δὲ πάντα ἐπὶ τὴν παίδευσιν τῆς ψυχῆς ἀνήγαγεν , μακάριοι φησὶν οἱ πραεῖς , ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν γῆν . πραεῖς δέ εἰσιν οἱ τὴν ἄσπειστον μάχην τὴν ἐν τῇ ψυχῇ καταπεπαυκότες θυμοῦ καὶ ἐπιθυμίας καὶ τῶν τούτοις ὑποβεβλημένων εἰδῶν . πραεῖς δὲ τοὺς κατὰ προαίρεσιν , οὐ κατ’ ἀνάγκην ἐπαινεῖ . εἰσὶ γὰρ παρὰ κυρίῳ καὶ μισθοὶ καὶ μοναὶ πλείονες κατὰ ἀναλογίαν βίων · ὃς γὰρ ἂν δέξηται , φησί , προφήτην εἰς ὄνομα προφήτου , μισθὸν προφήτου λήψεται , καὶ ὃς ἂν δέξηται δίκαιον εἰς ὄνομα δικαίου , μισθὸν δικαίου λήψεται , καὶ ὃς ἂν δέξηται ἕνα τῶν μαθητῶν τούτων τῶν μικρῶν , τὸν μισθὸν οὐκ ἀπολέσει . πάλιν τε αὐ τὰς κατ’ ἀξίαν διαφοράς , τῆς ἀρετῆς εὐγενεῖς ἀμοιβάς . διὰ τῶν ὡρῶν τῶν οὐχ ὁμοίων τὸν ἀριθμόν , πρὸς δὲ καὶ διὰ τοῦ ἑκάστῳ τῶν ἐργατῶν ἀποδοθέντος ἴσου μισθοῦ ( τουτέστι τῆς σωτηρίας , ἣν τὸ δηνάριον αἰνίσσεται ) τὸ ἐπ’ ἴσης δίκαιον μεμήνυκεν τῶν κατὰ τὰς ἀκαταλλήλους ὥρας ἐργασαμένων .
Lemmas: ὅτι δέ πᾶς ἐπί ὁ παίδευσις ὁ ψυχή ἀνάγω , μακάριος φημί ὁ πραΰς , ὅτι αὐτός κληρονομέω ὁ γῆ . πραΰς δέ εἰμί ὁ ὁ ἄσπειστος μάχη ὁ ἐν ὁ ψυχή καταπαύω θυμός καί ἐπιθυμία καί ὁ οὗτος ὑποβάλλω εἶδος . πραΰς δέ ὁ κατά προαίρεσις , οὐ κατά ἀνάγκη ἐπαινέω . εἰμί γάρ παρά κύριος καί μισθός καί μονή πολύς κατά ἀναλογία βίος · ὅς γάρ ἄν δέχομαι , φημί , προφήτης εἰς ὄνομα προφήτης , μισθός προφήτης λαμβάνω , καί ὅς ἄν δέχομαι δίκαιος εἰς ὄνομα δίκαιος , μισθός δίκαιος λαμβάνω , καί ὅς ἄν δέχομαι εἷς ὁ μαθητής οὗτος ὁ μικρός , ὁ μισθός οὐ ἀπόλλυμι . πάλιν τε αὖ ὁ κατά ἀξία διαφορά , ὁ ἀρετή εὐγενής ἀμοιβή . διά ὁ ὥρα ὁ οὐ ὅμοιος ὁ ἀριθμός , πρός δέ καί διά ὁ ἕκαστος ὁ ἐργάτης ἀποδίδωμι ἴσος μισθός ( τουτέστι ὁ σωτηρία , ὅς ὁ δηνάριον αἰνίσσομαι ) ὁ ἐπί ἴσος δίκαιος μηνύω ὁ κατά ὁ ἀκατάλληλος ὥρα ἐργάζομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 4.6.37
ἐργάσονται μὲν οὖν κατὰ τὰς μονὰς τὰς ἀναλόγους ὧν κατηξιώθησαν γερῶν , συνεργοὶ τῆς ἀρρήτου οἰκονομίας καὶ λειτουργίας . οἳ δὲ δὴ ἂν δόξωσι διαφερόντως πρὸς τὸ ὁσίως βιῶναι προκεκρίσθαι , φησὶν ὁ Πλάτων , οὗτοί εἰσιν οἱ τῶνδε μὲν τῶν ἐν τῇ γῇ ἐλευθερούμενοί τε καὶ ἀπαλλαττόμενοι ὥσπερ δεσμωτηρίων , ἄνω δὲ εἰς καθαρὰν οἴκησιν ἀφικνούμενοι · διὰ σαφεστέρων τε αὖ τὸ αὐτὸ ὧδέ πως λέγει · τούτων δὲ αὐτῶν οἱ ἐν φιλοσοφίᾳ ἱκανῶς καθηράμενοι ἄνευ τε σωμάτων ζῶσι τὸ παράπαν εἰς τὸν ἅπαντα χρόνον , καίτοι σχήματά τινα περιτίθησι ταῖς μὲν ἀέρινα αὐτῶν , ταῖς δὲ καὶ πύρινα . ἔτι ἐπιφέρει · καὶ εἰς οἰκήσεις ἔτι τούτων καλλίους ἀφικνοῦνται , ἃς οὔτε ῥᾴδιον δηλῶσαι οὔτε ὁ χρόνος ἱκανὸς ἐν τῷ παρόντι . ὅθεν εἰκότως μακάριοι οἱ πενθοῦντες , ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται . οἱ γὰρ μετανοήσαντες ἐφ’ οἷς κακῶς προβεβιώκασιν , εἰς τὴν κλῆσιν παρέσονται · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ παρακληθῆναι . τοῦ μετανοοῦντος δὲ τρόποι δύο , ὁ μὲν κοινότερος φόβος ἐπὶ τοῖς πραχθεῖσιν , ὁ δὲ ἰδιαίτερος ἡ δυσωπία ἡ πρὸς ἑαυτὴν τῆς ψυχῆς ἐκ συνειδήσεως , εἴτ’ οὖν ἐνταῦθα εἴτε καὶ ἀλλαχῇ , ἐπεὶ μηδεὶς τόπος ἀργὸς εὐποιίας θεοῦ .
Lemmas: ἐργάζομαι μέν οὖν κατά ὁ μονή ὁ ἀνάλογος ὅς καταξιόω γέρας , συνεργός ὁ ἄρρητος οἰκονομία καί λειτουργία . ὁ δέ δή ἐάν δοκέω διαφερόντως πρός ὁ ὅσιος βιόω προκρίνω , φημί ὁ Πλάτων , οὗτος εἰμί ὁ ὅδε μέν ὁ ἐν ὁ γῆ ἐλευθερόω τε καί ἀπαλλάσσω ὥσπερ δεσμωτήριον , ἄνω δέ εἰς καθαρός οἴκησις ἀφικνέομαι · διά σαφής τε αὖ ὁ αὐτός ὧδε πως λέγω · οὗτος δέ αὐτός ὁ ἐν φιλοσοφία ἱκανός καθαίρω ἄνευ τε σῶμα ζάω ὁ παράπαν εἰς ὁ ἅπας χρόνος , καίτοι σχῆμα τις περιτίθημι ὁ μέν ἀέρινος αὐτός , ὁ δέ καί πύρινον . ἔτι ἐπιφέρω · καί εἰς οἴκησις ἔτι οὗτος καλός ἀφικνέομαι , ὅς οὔτε ῥᾴδιος δηλόω οὔτε ὁ χρόνος ἱκανός ἐν ὁ πάρειμι . ὅθεν ἔοικα μακάριος ὁ πενθέω , ὅτι αὐτός παρακαλέω . ὁ γάρ μετανοέω ἐπί ὅς κακός προβιόω , εἰς ὁ κλῆσις πάρειμι · οὗτος γάρ εἰμί ὁ παρακαλέω . ὁ μετανοέω δέ τρόπος δύο , ὁ μέν κοινός φόβος ἐπί ὁ πράσσω , ὁ δέ ἴδιος ὁ δυσωπία ὁ πρός ἑαυτοῦ ὁ ψυχή ἐκ συνείδησις , εἴτε οὖν ἐνταῦθα εἴτε καί ἀλλαχῆ , ἐπεί μηδείς τόπος ἀργός εὐποιΐα θεός .
clemens-alexandrinus.stromata 4.6.38
πάλιν φησίν · μακάριοι οἱ ἐλεήμονες , ὅτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται . ὁ δὲ ἔλεος οὐχ ᾗ τινες τῶν φιλοσόφων ὑπειλήφασι , λύπη ἐπ’ ἀλλοτρίαις συμφοραῖς , μᾶλλον δὲ ἀστεῖόν τί ἐστιν , ὡς οἱ προφῆται λέγουσιν · ἔλεον , γάρ φησι , θέλω καὶ οὐ θυσίαν . ἐλεήμονας δ’ εἶναι βούλεται οὐ μόνον τοὺς ἔλεον ποιοῦντας , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐθέλοντας ἐλεεῖν , κἂν μὴ δύνωνται , οἷς κατὰ προαίρεσιν τὸ ἐνεργεῖν πάρεστιν · ἐνίοτε γὰρ βουλόμεθα δἰ ἀργυρίου δόσεως ἢ διὰ σωματικῆς σπουδῆς ἔλεον ποιῆσαι , ὡς δεομένῳ ἐπαρκέσαι ἢ νοσοῦντι ὑπουργῆσαι ἢ ἐν περιστάσει γενομένῳ παραστῆναι , καὶ οὐχ οἷοί τέ ἐσμεν ἤτοι διὰ πενίαν ἢ νόσον ἢ γῆρας ( φυσικὴ γὰρ νόσος καὶ τοῦτο ) ἐξυπηρετῆσαι τῇ προαιρέσει ἐφ’ ἣν ὁρμώμεθα , μὴ δυνηθέντες ἐπὶ τέλος ἀγαγεῖν ὃ βεβουλήμεθα . τῆς αὐτῆς οὖν τιμῆς μεθέξουσι τοῖς δυνηθεῖσιν οἱ βεβουλημένοι , ὧν ἡ προαίρεσις ἴση , κἂν πλεονεκτῶσιν ἕτεροι τῇ περιουσίᾳ .
Lemmas: πάλιν φημί · μακάριος ὁ ἐλεήμων , ὅτι αὐτός ἐλεέω . ὁ δέ ἔλεος οὐ ὅς τις ὁ φιλόσοφος ὑπολαμβάνω , λύπη ἐπί ἀλλότριος συμφορά , μάλα δέ ἀστεῖος τις εἰμί , ὡς ὁ προφήτης λέγω · ἔλεος , γάρ φημί , ἐθέλω καί οὐ θυσία . ἐλεήμων δέ εἰμί βούλομαι οὐ μόνος ὁ ἔλεος ποιέω , ἀλλά καί ὁ ἐθέλω ἐλεέω , ἐάν μή δύναμαι , ὅς κατά προαίρεσις ὁ ἐνεργέω πάρειμι · ἐνίοτε γάρ βούλομαι διά ἀργύριον δόσις ἤ διά σωματικός σπουδή ἔλεος ποιέω , ὡς δέω ἐπαρκέω ἤ νοσέω ὑπουργέω ἤ ἐν περίστασις γίγνομαι παρίστημι , καί οὐ οἷος τε εἰμί ἤτοι διά πενία ἤ νόσος ἤ γῆρας ( φυσικός γάρ νόσος καί οὗτος ) ἐξυπηρετέω ὁ προαίρεσις ἐπί ὅς ὁρμάω , μή δύναμαι ἐπί τέλος ἄγω ὅς βούλομαι . ὁ αὐτός οὖν τιμή μετέχω ὁ δύναμαι ὁ βούλομαι , ὅς ὁ προαίρεσις ἴσος , ἐάν πλεονεκτέω ἕτερος ὁ περιουσία .
clemens-alexandrinus.stromata 4.6.39
Ἐπεὶ δὲ τῶν ἀπαγόντων εἰς τὴν τελείωσιν τῆς σωτηρίας ὁδοὶ εὑρίσκονται δύο , ἔργα καὶ γνῶσις , μακαρίους εἶπεν τοὺς καθαροὺς τὴν καρδίαν , ὅτι αὐτοὶ τὸν θεὸν ὄψονται . κἂν τῷ ὄντι τὸ ἀληθὲς σκοπῶμεν , ἡ γνῶσις , ᾗ τοῦ ἡγεμονικοῦ τῆς ψυχῆς κάθαρσίς ἐστι , καὶ ἐνέργειά ἐστιν ἀγαθή . ἀγαθὰ γοῦν τὰ μὲν αὐτὰ καθ’ ἑαυτά , τὰ δὲ μετέχοντα τῶν ἀγαθῶν , ὡς τὰς καλὰς πράξεις φαμέν · ἄνευ δὲ τῶν μεταξύ , ἃ δὴ ὕλης ἐπέχει τάξιν , οὔθ’ αἱ ἀγαθαὶ οὔθ’ αἱ κακαὶ συνίστανται πράξεις , οἷον ζωῆς λέγω καὶ ὑγιείας τῶν τε ἄλλων τῶν ἀναγκαίων ἢ περιστατικῶν . καθαροὺς οὖν κατὰ τὰς σωματικὰς ἐπιθυμίας καὶ ἁγίους τοὺς διαλογισμοὺς τοὺς εἰς ἐπίγνωσιν τοῦ θεοῦ ἀφικνουμένους εἶναι βούλεται , ἵνα μηδὲν ἔχῃ νόθον ἐπιπροσθοῦν τῇ δυνάμει ἑαυτοῦ τὸ ἡγεμονικόν .
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ ἀπάγω εἰς ὁ τελείωσις ὁ σωτηρία ὁδός εὑρίσκω δύο , ἔργον καί γνῶσις , μακάριος λέγω ὁ καθαρός ὁ καρδία , ὅτι αὐτός ὁ θεός ὁράω . ἐάν ὁ εἰμί ὁ ἀληθής σκοπέω , ὁ γνῶσις , ὅς ὁ ἡγεμονικός ὁ ψυχή κάθαρσις εἰμί , καί ἐνέργεια εἰμί ἀγαθός . ἀγαθός γοῦν ὁ μέν αὐτός κατά ἑαυτοῦ , ὁ δέ μετέχω ὁ ἀγαθός , ὡς ὁ καλός πρᾶξις φημί · ἄνευ δέ ὁ μεταξύ , ὅς δή ὕλη ἐπέχω τάξις , οὔτε ὁ ἀγαθός οὔτε ὁ κακός συνίστημι πρᾶξις , οἷος ζωή λέγω καί ὑγίεια ὁ τε ἄλλος ὁ ἀναγκαῖος ἤ περιστατικός . καθαρός οὖν κατά ὁ σωματικός ἐπιθυμία καί ἅγιος ὁ διαλογισμός ὁ εἰς ἐπίγνωσις ὁ θεός ἀφικνέομαι εἰμί βούλομαι , ἵνα μηδείς ἔχω νόθος ἐπιπροσθέω ὁ δύναμις ἑαυτοῦ ὁ ἡγεμονικός .
clemens-alexandrinus.stromata 4.6.40
ὅταν τοίνυν ἐνδιατρίψῃ θεωρίᾳ , τῷ θείῳ καθαρῶς ὁμιλῶν , ὁ γνωστικῶς μετέχων τῆς ἁγίας ποιότητος , προσεχέστερον ἐν ἕξει γίνεται ταὐτότητος ἀπαθοῦς , ὡς μηκέτι ἐπιστήμην ἔχειν καὶ γνῶσιν κεκτῆσθαι , ἐπιστήμην δὲ εἶναι καὶ γνῶσιν . Μακάριοι τοίνυν οἱ εἰρηνοποιοί . τὸν ἀντιστρατηγοῦντα νόμον τῷ φρονήματι τοῦ νοῦ ἡμῶν , τοῦ θυμοῦ τὰς ἀπειλὰς καὶ τῆς ἐπιθυμίας τὰ δελέατα τά τε ἄλλα πάθη , ὅσα πολεμεῖ τὸν λογισμόν , τιθασεύσαντες καὶ ἐξημερώσαντες , οἱ μετ’ ἐπιστήμης ἔργων τε ἀγαθῶν καὶ λόγου ἀληθοῦς καταβιώσαντες εἰς υἱοθεσίαν ἀποκατασταθήσονται τὴν προσφιλεστάτην . εἴη δ’ ἂν ἡ τελεία εἰρηνοποίησις ἡ ἐπὶ παντὶ τῷ συμβαίνοντι ἄτρεπτον φυλάσσουσα τὸ εἰρηνικόν , ἁγίαν τε καὶ καλὴν τὴν διοίκησιν λέγουσα , ἐν ἐπιστήμῃ θείων καὶ ἀνθρωπίνων πραγμάτων καθεστῶσα , δἰ ἧς τὰς ἐν τῷ κόσμῳ ἐναντιότητας ἁρμονίαν κτίσεως καλλίστην λογίζεται . εἰρηνοποιοῦσι δὲ καὶ τοὺς ἐνταῦθα πολεμουμένους τοῖς τῆς ἁμαρτίας στρατηγήμασι , μεταδιδάσκοντες ἐπὶ τὴν πίστιν καὶ τὴν εἰρήνην μετιέναι .
Lemmas: ὅταν τοίνυν ἐνδιατρίβω θεωρία , ὁ θεῖος καθαρός ὁμιλέω , ὁ γνωστικός μετέχω ὁ ἅγιος ποιότης , προσεχής ἐν ἕξις γίγνομαι ταὐτότης ἀπαθής , ὡς μηκέτι ἐπιστήμη ἔχω καί γνῶσις κτάομαι , ἐπιστήμη δέ εἰμί καί γνῶσις . μακάριος τοίνυν ὁ εἰρηνοποιός . ὁ ἀντιστρατηγέω νόμος ὁ φρόνημα ὁ νόος ἐγώ , ὁ θυμός ὁ ἀπειλή καί ὁ ἐπιθυμία ὁ δέλεαρ ὁ τε ἄλλος πάθος , ὅσος πολεμέω ὁ λογισμός , τιθασεύω καί ἐξημερόω , ὁ μετά ἐπιστήμη ἔργον τε ἀγαθός καί λόγος ἀληθής καταβιόω εἰς υἱοθεσία ἀποκαθίστημι ὁ προσφιλής . εἰμί δέ ἄν ὁ τέλειος εἰρηνοποίησις ὁ ἐπί πᾶς ὁ συμβαίνω ἄτρεπτος φυλάσσω ὁ εἰρηνικός , ἅγιος τε καί καλός ὁ διοίκησις λέγω , ἐν ἐπιστήμη θεῖος καί ἀνθρώπινος πρᾶγμα καθίστημι , διά ὅς ὁ ἐν ὁ κόσμος ἐναντιότης ἁρμονία κτίσις καλός λογίζομαι . εἰρηνοποιέω δέ καί ὁ ἐνταῦθα πολεμέω ὁ ὁ ἁμαρτία στρατήγημα , μεταδιδάσκω ἐπί ὁ πίστις καί ὁ εἰρήνη μεθίημι .
clemens-alexandrinus.stromata 4.6.41
Κεφάλαιον δ’ , οἶμαι , πάσης ἀρετῆς κύριος παιδεύων ἡμᾶς τὸ δεῖν γνωστικώτερον δἰ ἀγάπην τὴν πρὸς τὸν θεὸν θανάτου καταφρονεῖν · μακάριοι , φησίν , οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης , ὅτι αὐτοὶ υἱοὶ θεοῦ κληθήσονται , ἢ ὥς τινες τῶν μετατιθέντων τὰ εὐαγγέλια · μακάριοι , φησίν , οἱ δεδιωγμένοι ὑπὲρ τῆς δικαιοσύνης , ὅτι αὐτοὶ ἔσονται τέλειοι . καὶ μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκα ἐμοῦ , ὅτι ἕξουσι τόπον ὅπου οὐ διωχθήσονται . καὶ μακάριοί ἐστε , ὅταν οἱ ἄνθρωποι μισήσωσιν ὑμᾶς , ὅταν ἀφορίσωσιν , ὅταν ἐκβάλωσι τὸ ὄνομα ὑμῶν ὡς πονηρὸν ἕνεκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου · ἐὰν μὴ βδελυσσώμεθα δηλονότι τοὺς διώκοντας καὶ ὑπομένωμεν τὰς παρ’ αὐτῶν τιμωρίας , μὴ μισοῦντες αὐτούς , βράδιον ἢ προσεδοκήσαμεν πεπειρᾶσθαι διανοούμενοι , ἀλλὰ κἀκεῖνο γινώσκοντες πρόφασιν εἶναι μαρτυρίου τὸν ὁντινοῦν πειρασμόν .
Lemmas: κεφάλαιος δέ , οἴομαι , πᾶς ἀρετή κύριος παιδεύω ἐγώ ὁ δέω γνωστικός διά ἀγάπη ὁ πρός ὁ θεός θάνατος καταφρονέω · μακάριος , φημί , ὁ διώκω ἕνεκα δικαιοσύνη , ὅτι αὐτός υἱός θεός καλέω , ἤ ὡς τις ὁ μετατίθημι ὁ εὐαγγέλιον · μακάριος , φημί , ὁ διώκω ὑπέρ ὁ δικαιοσύνη , ὅτι αὐτός εἰμί τέλειος . καί μακάριος ὁ διώκω ἕνεκα ἐγώ , ὅτι ἔχω τόπος ὅπου οὐ διώκω . καί μακάριος εἰμί , ὅταν ὁ ἄνθρωπος μισέω σύ , ὅταν ἀφορίζω , ὅταν ἐκβάλλω ὁ ὄνομα σύ ὡς πονηρός ἕνεκα ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος · ἐάν μή βδελύσσομαι δηλονότι ὁ διώκω καί ὑπομένω ὁ παρά αὐτός τιμωρία , μή μισέω αὐτός , βραδύς ἤ προσδοκάω πειράω διανοέω , ἀλλά ἐκεῖνος γιγνώσκω πρόφασις εἰμί μαρτύριον ὁ ὅστις πειρασμός .
clemens-alexandrinus.stromata 4.7.42
Εἶτα ὁ μὲν ψευσάμενος καὶ ἑαυτὸν ἄπιστον δείξας καὶ μεταστὰς εἰς τὴν τοῦ διαβόλου στρατείαν ἐν τίνι , οἰόμεθα , ἔστι κακῷ ; ψεύδεται τοίνυν τὸν κύριον , μᾶλλον δὲ τὴν ἑαυτοῦ διέψευσται ἐλπίδα ὃς οὐ πιστεύει τῷ θεῷ . οὐ πιστεύει δὲ ὁ μὴ ποιῶν ἃ ἐνετείλατο . τί δέ ; οὐχ ἑαυτὸν ἀρνεῖται ὁ ἀρνούμενος τὸν κύριον ; οὐ γὰρ ἀφαιρεῖται τῆς κυρίας τὸν δεσπότην ὅ γε καὶ στερίσκων αὑτὸν τῆς πρὸς ἐκεῖνον οἰκειότητος . ὁ τοίνυν ἀρνούμενος τὸν σωτῆρα ἀρνεῖται τὴν ζωήν , ὅτι ζωὴ ἦν τὸ φῶς . ὀλιγοπίστους τούτους οὐ λέγει , ἀλλὰ ἀπίστους καὶ ὑποκριτάς , τὸ μὲν ὄνομα ἐπιγεγραμμένους , τὸ δ’ εἶναι πιστοὺς ἀρνουμένους · πιστὸς δὲ εἴρηται καὶ δοῦλος καὶ φίλος . ὥστε εἴ τις ἑαυτὸν ἀγαπᾷ , ἀγαπᾷ τὸν κύριον καὶ ὁμολογεῖ τὴν σωτηρίαν .
Lemmas: εἶτα ὁ μέν ψεύδω καί ἑαυτοῦ ἄπιστος δείκνυμι καί μεθίστημι εἰς ὁ ὁ διάβολος στρατεία ἐν τίς , οἴομαι , εἰμί κακός ; ψεύδω τοίνυν ὁ κύριος , μάλα δέ ὁ ἑαυτοῦ διαψεύδω ἐλπίς ὅς οὐ πιστεύω ὁ θεός . οὐ πιστεύω δέ ὁ μή ποιέω ὅς ἐντέλλω . τίς δέ ; οὐ ἑαυτοῦ ἀρνέομαι ὁ ἀρνέομαι ὁ κύριος ; οὐ γάρ ἀφαιρέω ὁ κυρία ὁ δεσπότης ὁ γε καί στερίσκω ἑαυτοῦ ὁ πρός ἐκεῖνος οἰκειότης . ὁ τοίνυν ἀρνέομαι ὁ σωτήρ ἀρνέομαι ὁ ζωή , ὅτι ζωή εἰμί ὁ φάος . ὀλιγόπιστος οὗτος οὐ λέγω , ἀλλά ἄπιστος καί ὑποκριτής , ὁ μέν ὄνομα ἐπιγράφω , ὁ δέ εἰμί πιστός ἀρνέομαι · πιστός δέ λέγω καί δοῦλος καί φίλος . ὥστε εἰ τις ἑαυτοῦ ἀγαπάω , ἀγαπάω ὁ κύριος καί ὁμολογέω ὁ σωτηρία .
clemens-alexandrinus.stromata 4.7.43
ἵνα σώσῃ τὴν ψυχήν . καίτοι κἂν ὑπεραποθάνῃς τοῦ πλησίον δἰ ἀγάπην , πλησίον δὲ ἡμῶν τὸν σωτῆρα ὑπολάβῃς ( θεὸς γὰρ ἐγγίζων ὁ σῴζων πρὸς τὸ σῳζόμενον ἐλέχθη ) , θανῇ θάνατον ἑλόμενος διὰ ζωὴν καὶ σεαυτοῦ μᾶλλον ἢ ἐκείνου ἕνεκεν παθών · καὶ μή τι διὰ τοῦτο ἀδελφὸς εἴρηται · ὅτι ὁ δἰ ἀγάπην τὴν πρὸς τὸν θεὸν παθὼν διὰ τὴν ἰδίαν ἔπαθε σωτηρίαν ὅ τε αὖ διὰ τὴν ἰδίαν ἀποθνῄσκων σωτηρίαν διὰ τὴν ἀγάπην ὑπομένει τοῦ κυρίου . καὶ γὰρ αὐτὸς ζωὴ ὢν δἰ οὓς ἔπαθεν παθεῖν ἠθέλησεν , ἵνα τῷ πάθει ζήσωμεν αὐτοῦ · τί με λέγετε · κύριε κύριε , φησί , καὶ οὐ ποιεῖτε ἃ λέγω ; ὁ μὲν γὰρ τοῖς χείλεσιν ἀγαπῶν λαός , τὴν δὲ καρδίαν μακρὰν ἔχων ἀπὸ τοῦ κυρίου ἄλλος ἐστίν , ἄλλῳ πεπεισμένος , καὶ ἑκὼν τούτῳ ἑαυτὸν πέπρακεν · ὅσοι δὲ τὰς ἐντολὰς τοῦ σωτῆρος ἐπιτελοῦσιν , καθ’ ἑκάστην πρᾶξιν μαρτυροῦσι , ποιοῦντες μὲν ὃ θέλει , ἀκολούθως δὲ ὀνομάζοντες τὸν κύριον καὶ δἰ ἔργου μαρτυροῦντες ᾧ πείθονται εἶναι , οἱ τὴν σάρκα σὺν ταῖς ἐπιθυμίαις καὶ τοῖς παθήμασι σταυρώσαντες . εἰ ζῶμεν πνεύματι , πνεύματι καὶ στοιχῶμεν , λέγει . ὁ σπείρων εἰς τὴν σάρκα ἑαυτοῦ ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν , ὁ δὲ σπείρων εἰς τὸ πνεῦμα ἐκ τοῦ πνεύματος θερίσει ζωὴν αἰώνιον .
Lemmas: ἵνα σῴζω ὁ ψυχή . καίτοι ἐάν ὑπεραποθνῄσκω ὁ πλησίος διά ἀγάπη , πλησίος δέ ἐγώ ὁ σωτήρ ὑπολαμβάνω ( θεός γάρ ἐγγίζω ὁ σῴζω πρός ὁ σῴζω λέγω ) , θνῄσκω θάνατος αἱρέω διά ζωή καί σεαυτοῦ μάλα ἤ ἐκεῖνος ἕνεκα πάσχω · καί μή τις διά οὗτος ἀδελφός λέγω · ὅτι ὁ διά ἀγάπη ὁ πρός ὁ θεός πάσχω διά ὁ ἴδιος πάσχω σωτηρία ὁ τε αὖ διά ὁ ἴδιος ἀποθνῄσκω σωτηρία διά ὁ ἀγάπη ὑπομένω ὁ κύριος . καί γάρ αὐτός ζωή εἰμί διά ὅς πάσχω πάσχω ἐθέλω , ἵνα ὁ πάθος ζάω αὐτός · τίς ἐγώ λέγω · κύριος κύριος , φημί , καί οὐ ποιέω ὅς λέγω ; ὁ μέν γάρ ὁ χεῖλος ἀγαπάω λαός , ὁ δέ καρδία μακρός ἔχω ἀπό ὁ κύριος ἄλλος εἰμί , ἄλλος πείθω , καί ἑκών οὗτος ἑαυτοῦ πιπράσκω · ὅσος δέ ὁ ἐντολή ὁ σωτήρ ἐπιτελέω , κατά ἕκαστος πρᾶξις μαρτυρέω , ποιέω μέν ὅς ἐθέλω , ἀκόλουθος δέ ὀνομάζω ὁ κύριος καί διά ἔργον μαρτυρέω ὅς πείθω εἰμί , ὁ ὁ σάρξ σύν ὁ ἐπιθυμία καί ὁ πάθημα σταυρόω . εἰ ζάω πνεῦμα , πνεῦμα καί στοιχέω , λέγω . ὁ σπείρω εἰς ὁ σάρξ ἑαυτοῦ ἐκ ὁ σάρξ θερίζω φθορά , ὁ δέ σπείρω εἰς ὁ πνεῦμα ἐκ ὁ πνεῦμα θερίζω ζωή αἰώνιος .
clemens-alexandrinus.stromata 4.7.44
Τοῖς δὲ ἀθλίοις τῶν ἀνθρώπων θάνατος εἶναι ὁ βιαιότατος ἡ δἰ αἵματος μαρτυρία τοῦ κυρίου δοκεῖ , οὐκ εἰδόσι τῆς ὄντως οὔσης ζωῆς ἀρχὴν εἶναι τὴν τοιαύτην τοῦ θανάτου πύλην . καὶ οὔτε τὰς τιμὰς τὰς μετὰ θάνατον τῶν ὁσίως βεβιωκότων οὔτε τὰς κολάσεις τῶν ἀδίκως καὶ ἀσελγῶς πεπολιτευμένων συνεῖναι βούλονται , οὐκ ἐκ τῶν ἡμετέρων μόνον λέγω γραφῶν ( σχεδὸν γὰρ πᾶσαι αἱ ἐντολαὶ ταῦτα μηνύουσιν ) , ἀλλ’ οὐδὲ τῶν οἰκείων ἐθέλουσιν ὑπακοῦσαι λόγων . Θεανὼ γὰρ ἡ Πυθαγορικὴ γράφει · ἦν γὰρ ἂν τῷ ὄντι τοῖς κακοῖς εὐωχία ὁ βίος πονηρευσαμένοις ἔπειτα τελευτῶσιν , εἰ μὴ ἦν ἀθάνατος ἡ ψυχή , καὶ Πλάτων ἐν Φαίδωνι εἰ μὲν γὰρ ἦν ὁ θάνατος τοῦ παντὸς ἀπαλλαγή , ἕρμαιον ἂν ἦν καὶ τὰ ἑξῆς .
Lemmas: ὁ δέ ἄθλιος ὁ ἄνθρωπος θάνατος εἰμί ὁ βίαιος ὁ διά αἷμα μαρτυρία ὁ κύριος δοκέω , οὐ οἶδα ὁ ὄντως εἰμί ζωή ἀρχή εἰμί ὁ τοιοῦτος ὁ θάνατος πύλη . καί οὔτε ὁ τιμή ὁ μετά θάνατος ὁ ὅσιος βιόω οὔτε ὁ κόλασις ὁ ἄδικος καί ἀσελγής πολιτεύω σύνειμι βούλομαι , οὐ ἐκ ὁ ἡμέτερος μόνος λέγω γραφή ( σχεδόν γάρ πᾶς ὁ ἐντολή οὗτος μηνύω ) , ἀλλά οὐδέ ὁ οἰκεῖος ἐθέλω ὑπακούω λόγος . Θεανώ γάρ ὁ Πυθαγορικός γράφω · εἰμί γάρ ἄν ὁ εἰμί ὁ κακός εὐωχία ὁ βίος πονηρεύομαι ἔπειτα τελευτάω , εἰ μή εἰμί ἀθάνατος ὁ ψυχή , καί Πλάτων ἐν Φαίδων εἰ μέν γάρ εἰμί ὁ θάνατος ὁ πᾶς ἀπαλλαγή , ἑρμαῖος ἄν εἰμί καί ὁ ἑξῆς .
clemens-alexandrinus.stromata 4.7.45
οὐκ ἔστιν οὖν κατὰ τὸν Αἰσχύλου Τήλεφον νοεῖν ἁπλῆν οἶμον εἰς Ἅιδου φέρειν , ὁδοὶ δὲ πολλαὶ αἱ ἀπάγουσαι , ἁμαρτίαι πολυπλανεῖς . τούτους , ὡς ἔοικε , τοὺς ἀπίστους διακωμῳδῶν Ἀριστοφάνης ἄγετε ( φησίν ) , ἄνδρες ἀμαυρόβιοι , φύλλων γενεᾷ προσόμοιοι , ὀλιγοδρανέες , πλάσματα κηροῦ , σκιοειδέα φῦλα , ἀμενηνοί , ἀπτῆνες , ἐφημέριοι . καὶ ὁ Ἐπίχαρμος αὕτα φύσις ἀνθρώπων , ἀσκοὶ πεφυσημένοι . ἡμῖν δὲ ὁ σωτὴρ εἴρηκεν · τὸ πνεῦμα πρόθυμον , ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής · διότι τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς ἔχθρα εἰς θεὸν ὁ ἀπόστολος ἐξηγεῖται , τῷ γὰρ νόμῳ τοῦ θεοῦ οὐχ ὑποτάσσεται , οὐδὲ γὰρ δύναται · οἱ δὲ ἐν σαρκὶ ὄντες θεῷ ἀρέσαι οὐ δύνανται . καὶ ἐπεκδιηγούμενος ἐπιφέρει , ἵνα μὴ ὡς Μαρκίων ἀχαρίστως ἐκδέξηταί τις τὴν δημιουργίαν κακήν · εἰ δὲ Χριστὸς ἐν ὑμῖν , τὸ μὲν σῶμα νεκρὸν δἰ ἁμαρτίαν , τὸ δὲ πνεῦμα ζωὴ διὰ δικαιοσύνην . πάλιν τε αὖ · εἰ γὰρ κατὰ σάρκα ζῆτε , μέλλετε ἀποθνῄσκειν · λογίζομαι γὰρ ὅτι οὐκ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν ἀποκαλυφθῆναι εἰς ἡμᾶς , εἴπερ συμπάσχομεν , ἵνα καὶ συνδοξασθῶμεν , ὡς συγκληρονόμοι Χριστοῦ .
Lemmas: οὐ εἰμί οὖν κατά ὁ Αἰσχύλος Τήλεφος νοέω ἁπλόος οἶμος εἰς ᾍδης φέρω , ὁδός δέ πολύς ὁ ἀπάγω , ἁμαρτία πολυπλανής . οὗτος , ὡς ἔοικα , ὁ ἄπιστος διακωμῳδέω Ἀριστοφάνης ἄγω ( φημί ) , ἀνήρ ἀμαυρόβιος , φύλλον γενεά προσόμοιος , ὀλιγοδρανής , πλάσμα κηρός , σκιοειδής φῦλον , ἀμενηνός , ἀπτήν , ἐφημέριος . καί ὁ Ἐπίχαρμος οὗτος φύσις ἄνθρωπος , ἀσκός φυσάω . ἐγώ δέ ὁ σωτήρ λέγω · ὁ πνεῦμα πρόθυμος , ὁ δέ σάρξ ἀσθενής · διότι ὁ φρόνημα ὁ σάρξ ἔχθρα εἰς θεός ὁ ἀπόστολος ἐξηγέομαι , ὁ γάρ νόμος ὁ θεός οὐ ὑποτάσσω , οὐδέ γάρ δύναμαι · ὁ δέ ἐν σάρξ εἰμί θεός ἀρέσκω οὐ δύναμαι . καί ἐπεκδιηγέομαι ἐπιφέρω , ἵνα μή ὡς Μάρκιος ἀχάριστος ἐκδέχομαι τις ὁ δημιουργία κακός · εἰ δέ Χριστός ἐν σύ , ὁ μέν σῶμα νεκρός διά ἁμαρτία , ὁ δέ πνεῦμα ζωή διά δικαιοσύνη . πάλιν τε αὖ · εἰ γάρ κατά σάρξ ζάω , μέλλω ἀποθνῄσκω · λογίζομαι γάρ ὅτι οὐ ἄξιος ὁ πάθημα ὁ νῦν καιρός πρός ὁ μέλλω δόξα ἀποκαλύπτω εἰς ἐγώ , εἴπερ συμπάσχω , ἵνα καί συνδοξάζω , ὡς συγκληρονόμος Χριστός .