ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 2.17.77
ἡ δὲ ἐπιστήμη διὰ τοῦ λόγου συνίσταται καὶ ἀμετάπτωτός ἐστιν ἄλλῳ λόγῳ . Ἃ δὲ μὴ ποιοῦμεν , ἤτοι διὰ τὸ μὴ δύνασθαι ού ποιοῦμεν ἢ διὰ τὸ μὴ βούλεσθαι ἢ δἰ ἀμφότερα . οὐχ ἱπτάμεθα μὲν οὗν , ἐπειδὴ οὔτε δυνάμεθα οὔτε βουλόμεθα · οὐ νηχόμεθα δὲ φέρ’ εἰπεῖν ἄρτι , ἐπειδὴ δυνάμεθα μέν , οὐ βουλόμεθα δέ · οὐκ ἐσμὲν δὲ ὡς ὁ κύριος , ἐπειδὴ βουλόμεθα μέν , οὐ δυνάμεθα δέ . οὐδεὶς γὰρ μαθητὴς ὑπὲρ τὸν διδάσκαλον , ἀρκετὸν δὲ ἐὰν γενώμεθα ὡς ὁ διδάσκαλος , οὐ κατ’ οὐσίαν , ἀδύνατον γὰρ ἴσον εἶναι πρὸς τὴν ὕπαρξιν τὸ θέσει τῷ φύσει , τῷ δὲ ἀιδίους γεγονέναι καὶ τὴν τῶν ὄντων θεωρίαν ἐγνωκέναι καὶ υἱοὺς προσηγορεῦσθαι καὶ τὸν πατέρα ἀπὸ τῶν οἰκείων καθορᾶν μόνον . προηγεῖται τοίνυν πάντων τὸ βούλεσθαι · αἱ γὰρ λογικαὶ δυνάμεις τοῦ βούλεσθαι διάκονοι πεφύκασι · θέλε , φησί , καὶ δυνήσῃ · τοῦ γνωστικοῦ δὲ καὶ ἡ βούλησις καὶ ἡ κρίσις καὶ ἡ ἄσκησις ἡ αὐτή . εἰ τὰρ αἱ αὐταὶ αἱ προθέσεις , τὰ αὐτὰ καὶ τὰ δόγματα καὶ αἱ κρίσεις , ἵνα δὴ ὦσιν αὐτῷ καὶ οἱ λόγοι καὶ ὁ βίος καὶ ὁ τρόπος ἀκόλουθοι τῇ ἐνστάσει · καρδία δὲ εὐθεῖα ἐκζητεῖ γνώσεις καὶ ἐκείνων ἐπαΐει . ὁ θεὸς δεδίδαχέν με σοφίαν καὶ γνῶσιν ἁγίων ἔγνωκα .
Lemmas: ὁ δέ ἐπιστήμη διά ὁ λόγος συνίστημι καί ἀμετάπτωτος εἰμί ἄλλος λόγος . ὅς δέ μή ποιέω , ἤτοι διά ὁ μή δύναμαι οὐ ποιέω ἤ διά ὁ μή βούλομαι ἤ διά ἀμφότερος . οὐ πέτομαι μέν οὖν , ἐπειδή οὔτε δύναμαι οὔτε βούλομαι · οὐ νήχω δέ φέρω λέγω ἄρτι , ἐπειδή δύναμαι μέν , οὐ βούλομαι δέ · οὐ εἰμί δέ ὡς ὁ κύριος , ἐπειδή βούλομαι μέν , οὐ δύναμαι δέ . οὐδείς γάρ μαθητής ὑπέρ ὁ διδάσκαλος , ἀρκετός δέ ἐάν γίγνομαι ὡς ὁ διδάσκαλος , οὐ κατά οὐσία , ἀδύνατος γάρ ἴσος εἰμί πρός ὁ ὕπαρξις ὁ θέσις ὁ φύσις , ὁ δέ ἀίδιος γίγνομαι καί ὁ ὁ εἰμί θεωρία γιγνώσκω καί υἱός προσαγορεύω καί ὁ πατήρ ἀπό ὁ οἰκεῖος καθοράω μόνος . προηγέομαι τοίνυν πᾶς ὁ βούλομαι · ὁ γάρ λογικός δύναμις ὁ βούλομαι διάκονος φύω · ἐθέλω , φημί , καί δύναμαι · ὁ γνωστικός δέ καί ὁ βούλησις καί ὁ κρίσις καί ὁ ἄσκησις ὁ αὐτός . εἰ ἄρα ὁ αὐτός ὁ πρόθεσις , ὁ αὐτός καί ὁ δόγμα καί ὁ κρίσις , ἵνα δή εἰμί αὐτός καί ὁ λόγος καί ὁ βίος καί ὁ τρόπος ἀκόλουθος ὁ ἔνστασις · καρδία δέ εὐθύς ἐκζητέω γνῶσις καί ἐκεῖνος ἐπαίω . ὁ θεός διδάσκω ἐγώ σοφία καί γνῶσις ἅγιος γιγνώσκω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.18.78
Προφανεῖς μὲν οὖν καὶ πᾶσαι αἱ ἄλλαι ἀρεταί , αἱ παρὰ τῷ Μωυσεῖ ἀναγεγραμμέναι , ἀρχὴν Ἕλλησι παντὸς τοῦ ἠθικοῦ τόπου παρασχόμεναι , ἀνδρείαν λέγω καὶ σωφροσύνην καὶ φρόνησιν καὶ δικαιοσύνην καρτερίαν τε καὶ ὑπομονὴν καὶ τὴν σεμνότητα καὶ ἐγκράτειαν τήν τε ἐπὶ τούτοις εὐσέβειαν . ἀλλ’ ἡ μὲν εὐσέβεια παντί που δήλη τὸ ἀνωτάτω καὶ πρεσβύτατον αἴτιον σέβειν καὶ τιμᾶν διδάσκουσα . καὶ δικαιοσύνην δὲ αὐτὸς ὁ νόμος παρίστησι παιδεύων τήν τε φρόνησιν διὰ τῆς τῶν αἰσθητῶν εἰδώλων ἀποχῆς καὶ τῆς πρὸς τὸν ποιητὴν καὶ πατέρα τῶν ὅλων προσκληρώσεως , ἀφ’ ἧς δόξης οἷον πηγῆς πᾶσα σύνεσις αὔξεται .
Lemmas: προφανής μέν οὖν καί πᾶς ὁ ἄλλος ἀρετή , ὁ παρά ὁ Μωϋσῆς ἀναγράφω , ἀρχή Ἕλλην πᾶς ὁ ἠθικός τόπος παρέχω , ἀνδρεία λέγω καί σωφροσύνη καί φρόνησις καί δικαιοσύνη καρτερία τε καί ὑπομονή καί ὁ σεμνότης καί ἐγκράτεια ὁ τε ἐπί οὗτος εὐσέβεια . ἀλλά ὁ μέν εὐσέβεια πᾶς που δῆλος ὁ ἄνω καί πρέσβυς αἴτιος σέβω καί τιμάω διδάσκω . καί δικαιοσύνη δέ αὐτός ὁ νόμος παρίστημι παιδεύω ὁ τε φρόνησις διά ὁ ὁ αἰσθητός εἴδωλον ἀποχή καί ὁ πρός ὁ ποιητής καί πατήρ ὁ ὅλος προσκλήρωσις , ἀπό ὅς δόξα οἷος πηγή πᾶς σύνεσις αὐξάνω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.18.79
θυσίαι γὰρ ἀνόμων βδέλυγμα κυρίῳ , εὐχαὶ δὲ κατευθυνόντων δεκταὶ παρ’ αὐτῷ . ἐπεὶ οιαῦτα καὶ τὰ παρὰ Ἡσαΐᾳ · τί μοι πλῆθος τῶν θυσιῶν ὑμῶν ὑμῶν ; λέγει κύριος , καὶ πᾶσα ἡ περικοπή · λῦε πάντα σύνδεσμον ἀδικίας · αὕτη γὰρ θυσία θεῷ δεκτή , καρδία συντετριμμένη καὶ ζητοῦσα τὸν πεπλακότα . ζυγὰ δόλια βδέλυγμα ἔναντι θεοῦ , στάθμιον δὲ δίκαιον δεκτὸν αὐτῷ . ἐντεῦθεν ζυγὸν μὴ ὑπερβαίνειν Πυθαγόρας παραινεῖ . δικαιοσύνη δὲ δολία εἴρηται ἡ τῶν αἱρέσεων ἐπαγγελία , καὶ γλῶσσα μὲν ἀδίκων ἐξολεῖται , στόμα δὲ δικαίων ἀποστάζει σοφίαν . ἀλλὰ γὰρ τοὺς σοφοὺς καὶ φρονίμους φαύλους καλοῦσιν . μακρὸν δ’ ἂν εἴη περὶ τῶν ἀρετῶν τούτων μαρτυρίας παρατίθεσθαι , ἁπάσης ταύτας ἐξυμνούσης τῆς γραφῆς . ἐπεὶ δ’ οὖν τὴν μὲν ἀνδρείαν ὁρίζονται ἐπιστήμην δεινῶν καὶ οὐ δεινῶν καὶ τῶν μεταξύ , τὴν δὲ σωφροσύνην ἕξιν ἐν αἱρέσει καὶ φυγῇ σῴζουσαν τὰ τῆς φρονήσεως κρίματα , παράκειται τῇ μὲν ἀνδρείᾳ ἥ τε ὑπομονή , ἣν καρτερίαν καλοῦσιν , ἐπιστήμην ἐμμενετέων καὶ οὐκ ἐμμενετέων , ἥ τε μεγαλοψυχία , ἐπιστήμη τῶν συμβαινόντων ὑπεραίρουσα , ἀλλὰ καὶ τῇ σωφροσύνῃ ἡ εὐλάβεια , ἔκκλισις οὖσα σὺν λόγῳ .
Lemmas: θυσία γάρ ἄνομος βδέλυγμα κύριος , εὐχή δέ κατευθύνω δεκτός παρά αὐτός . ἐπεί οιαῦτοι καί ὁ παρά Ἠσαΐας · τίς ἐγώ πλῆθος ὁ θυσία σύ σύ ; λέγω κύριος , καί πᾶς ὁ περικοπή · λύω πᾶς σύνδεσμος ἀδικία · οὗτος γάρ θυσία θεός δεκτός , καρδία συντρίβω καί ζητέω ὁ πλάσσω . ζυγόν δόλιος βδέλυγμα ἔναντι θεός , στάθμιον δέ δίκαιος δεκτός αὐτός . ἐντεῦθεν ζυγόν μή ὑπερβαίνω Πυθαγόρας παραινέω . δικαιοσύνη δέ δόλιος λέγω ὁ ὁ αἵρεσις ἐπαγγελία , καί γλῶσσα μέν ἄδικος ἐξόλλυμι , στόμα δέ δίκαιος ἀποστάζω σοφία . ἀλλά γάρ ὁ σοφός καί φρόνιμος φαῦλος καλέω . μακρός δέ ἄν εἰμί περί ὁ ἀρετή οὗτος μαρτυρία παρατίθημι , ἅπας οὗτος ἐξυμνέω ὁ γραφή . ἐπεί δέ οὖν ὁ μέν ἀνδρεία ὁρίζω ἐπιστήμη δεινός καί οὐ δεινός καί ὁ μεταξύ , ὁ δέ σωφροσύνη ἕξις ἐν αἵρεσις καί φυγή σῴζω ὁ ὁ φρόνησις κρίμα , παράκειμαι ὁ μέν ἀνδρεία ὁ τε ὑπομονή , ὅς καρτερία καλέω , ἐπιστήμη ἐμμενετός καί οὐ ἐμμενετός , ὁ τε μεγαλοψυχία , ἐπιστήμη ὁ συμβαίνω ὑπεραίρω , ἀλλά καί ὁ σωφροσύνη ὁ εὐλάβεια , ἔκκλισις εἰμί σύν λόγος .
clemens-alexandrinus.stromata 2.18.80
Φυλακὴ δὲ τῶν ἐντολῶν , τήρησις οὖσα αὐτῶν ἀβλαβής , περιποίησίς ἐστιν ἀσφαλείας βίου . καὶ οὐκ ἔστιν ἄνευ ἀνδρείας καρτερικὸν εἶναι οὐδὲ μὴν ἄνευ σωφροσύνης ἐγκρατῆ . ἀντακολουθοῦσι δὲ ἀλλήλαις αἱ ἀρεταί , καἰ παρ’ ᾧ αἱ τῶν ἀρετῶν ἀκολουθίαι , παρὰ τούτῳ καὶ ἡ σωτηρία , τήρησις οὖσα τοῦ εὖ ἔχοντος . εἰκότως ἔτι περὶ τούτων διαλαβόντες τῶν ἀρετῶν περὶ πασῶν ἂν εἴημεν ἐσκεμμένοι , ὅτι ὁ μίαν ἔχων ἀρετὴν γνωστικῶς πάσας ἔχει διὰ τὴν ἀντακολουθίαν . αὐτίκα ἡ ἐγκράτεια διάθεσίς ἐστιν ἀνυπέρβατος τῶν κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον φανέντων . ἐγκρατεύεται δὲ ὁ κατέχων τὰς παρὰ τὸν ὀρθὸν λόγον ὁρμὰς ἢ ὁ κατέχων αὑτὸν ὥστε μὴ ὁρμᾶν παρὰ τὸν ὀρθὸν λόγον . σωφροσύνη δὲ αὕτη οὐκ ἄνευ ἀνδρείας , ἐπειδὴ ἐξ ἐντολῶν γίνεται ἑπομένη τῷ διατεταγμένῳ θεῷ φρόνησίς τε καὶ ἡ μιμητικὴ τῆς θείας διαθέσεως δικαιοσύνη , καθ’ ἣν ἐγκρατευόμενοι καθαροὶ πρὸς εὐσέβειαν καὶ τὴν ἑπομένην ἀκολούθως τῷ θεῷ πρᾶξιν στελλόμεθα , ἐξομοιούμενοι τῷ κυρίῳ κατὰ τὸ δυνατὸν ἡμῖν , ἐπικήροις τὴν φύσιν ὑπάρχουσιν .
Lemmas: φυλακή δέ ὁ ἐντολή , τήρησις εἰμί αὐτός ἀβλαβής , περιποίησις εἰμί ἀσφάλεια βίος . καί οὐ εἰμί ἄνευ ἀνδρεία καρτερικός εἰμί οὐδέ μήν ἄνευ σωφροσύνη ἐγκρατής . ἀντακολουθέω δέ ἀλλήλων ὁ ἀρετή , καί παρά ὅς ὁ ὁ ἀρετή ἀκολουθία , παρά οὗτος καί ὁ σωτηρία , τήρησις εἰμί ὁ εὖ ἔχω . ἔοικα ἔτι περί οὗτος διαλαμβάνω ὁ ἀρετή περί πᾶς ἄν εἰμί σκοπέω , ὅτι ὁ εἷς ἔχω ἀρετή γνωστικός πᾶς ἔχω διά ὁ ἀντακολουθία . αὐτίκα ὁ ἐγκράτεια διάθεσις εἰμί ἀνυπέρβατος ὁ κατά ὁ ὀρθός λόγος φαίνω . ἐγκρατεύομαι δέ ὁ κατέχω ὁ παρά ὁ ὀρθός λόγος ὁρμή ἤ ὁ κατέχω ἑαυτοῦ ὥστε μή ὁρμάω παρά ὁ ὀρθός λόγος . σωφροσύνη δέ οὗτος οὐ ἄνευ ἀνδρεία , ἐπειδή ἐκ ἐντολή γίγνομαι ἕπομαι ὁ διατάσσω θεός φρόνησις τε καί ὁ μιμητικός ὁ θεῖος διάθεσις δικαιοσύνη , κατά ὅς ἐγκρατεύομαι καθαρός πρός εὐσέβεια καί ὁ ἕπομαι ἀκόλουθος ὁ θεός πρᾶξις στέλλω , ἐξομοιόω ὁ κύριος κατά ὁ δυνατός ἐγώ , ἐπικηρος ὁ φύσις ὑπάρχω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.18.81
τοῦτο δέ ἐστι δίκαιον καὶ ὅσιον μετὰ φρονήσεως γενέσθαι . ἀνενδεὲς μὲν γὰρ τὸ θεῖον καὶ ἀπαθές , ὅθεν οὐδὲ ἐγκρατὲς κυρίως · οὐ γὰρ ὑποπίπτει πάθει ποτέ , ἵνα καὶ κρατήσῃ τοῦδε · ἡ δὲ ἡ δὲ ἡμετέρα φύσις ἐμπαθὴς οὖσα ἐγκρατείας δεῖται , δἰ ἧς πρὸς τὸ ὀλιγοδεὲς συνασκουμένη συνεγγίζειν πειρᾶται κατὰ διάθεσιν τῇ θείᾳ φύσει . ὁ γὰρ σπουδαῖος ὀλιγοδεής , ἀθανάτου καὶ θνητῆς φύσεως μεθόριος , τὸ μὲν ἐνδεὲς διά τε τὸ σῶμα διά τε τὴν γένεσιν αὐτὴν ἔχων , ὀλίγων δὲ διὰ τὴν λογικὴν ἐγκράτειαν δεῖσθαι δεδιδαγμένος . ἐπεὶ τίνα λόγον ἔχει τὸ ἀπειπεῖν τὸν νόμον ἀνδρὶ γυναικὸς ἀμπεχόνην ἀναλαμβάνειν ; ἢ οὐχὶ ἀνδρεΐζεσθαι ἡμᾶς βούλεται μήτε κατὰ τὸ σῶμα καὶ τὰ ἔργα μήτε κατὰ τὴν διάνοιαν καὶ τὸν λόγον ἐκθηλυνομένους ; ἠρρενῶσθαι γὰρ τὸν ἀληθείᾳ σχολάζοντα ἔν τε ὑπομοναῖς ἔν τε καρτερίαις κἀν τῷ βίῳ κἀν τῷ τρόπῳ κἀν τῷ λόγῳ κἀν τῇ ἀσκήσει νύκτωρ τε καὶ μεθ’ ἡμέραν καί , εἴ που μαρτυρίου δἰ αἵματος χωροῦντος ἐπικαταλάβοι χρεία , βούλεται .
Lemmas: οὗτος δέ εἰμί δίκαιος καί ὅσιος μετά φρόνησις γίγνομαι . ἀνενδεής μέν γάρ ὁ θεῖος καί ἀπαθής , ὅθεν οὐδέ ἐγκρατής κύριος · οὐ γάρ ὑποπίπτω πάθος ποτέ , ἵνα καί κρατέω ὅδε · ὁ δέ ὁ δέ ἡμέτερος φύσις ἐμπαθής εἰμί ἐγκράτεια δέω , διά ὅς πρός ὁ ὀλιγοδεής συνασκέω συνεγγίζω πειράω κατά διάθεσις ὁ θεῖος φύσις . ὁ γάρ σπουδαῖος ὀλιγοδεής , ἀθάνατος καί θνητός φύσις μεθόριος , ὁ μέν ἐνδεής διά τε ὁ σῶμα διά τε ὁ γένεσις αὐτός ἔχω , ὀλίγος δέ διά ὁ λογικός ἐγκράτεια δέω διδάσκω . ἐπεί τίς λόγος ἔχω ὁ ἀπολέγω ὁ νόμος ἀνήρ γυνή ἀμπεχόνη ἀναλαμβάνω ; ἤ οὐ ἀνδρεΐζω ἐγώ βούλομαι μήτε κατά ὁ σῶμα καί ὁ ἔργον μήτε κατά ὁ διάνοια καί ὁ λόγος ἐκθηλύνω ; ἀρρενόομαι γάρ ὁ ἀλήθεια σχολάζω ἐν τε ὑπομονή ἐν τε καρτερία ἐν ὁ βίος ἐν ὁ τρόπος ἐν ὁ λόγος ἐν ὁ ἄσκησις νύκτωρ τε καί μετά ἡμέρα καί , εἰ που μαρτύριον διά αἷμα χωρέω ἐπικαταλαμβάνω χρεία , βούλομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 2.18.82
πάλιν εἴ τις , φησί , νεωστὶ δειμάμενος οἰκίαν οὐκ ἔφθη εἰσοικίσασθαι , ἢ ἀμπελῶνα νεόφυτον ἐργασάμενος μηδέπω τοῦ καρποῦ μετείληφεν , ἢ παρθένον ἐγγυησάμενος οὐδέπω ἔγημεν , τούτους ἀφεῖσθαι τῆς στρατείας ὁ φιλάνθρωπος κελεύει νόμος , στρατηγικῶς μέν , ὡς μὴ περισπώμενοι πρὸς τὰς ἐπιθυμίας ἀπρόθυμοι τῷ πολέμῳ ἐξυπηρετῶμεν ( ἐλεύθεροι γὰρ τὰς ὁρμὰς οἱ ἀπροφασίστως τοῖς δεινοῖς ἐπαποδυόμενοι ) , φιλανθρώπως δέ , ἐπειδὴ τὰ κατὰ τοὺς πολέμους ἄδηλα , ἄδικον εἶναι λογισάμενος τὸν μὲν μὴ ὄνασθαι τῶν αὑτοῦ πόνων , ἕτερον δὲ τὰ τῶν καμόντων ἀταλαιπώρως λαβεῖν .
Lemmas: πάλιν εἰ τις , φημί , νεωστί δέμω οἰκία οὐ φθάνω εἰσοικίζω , ἤ ἀμπελών νεόφυτος ἐργάζομαι μηδέπω ὁ καρπός μεταλαμβάνω , ἤ παρθένος ἐνεγγυάω οὐδέπω γαμέω , οὗτος ἀφίημι ὁ στρατεία ὁ φιλάνθρωπος κελεύω νόμος , στρατηγικός μέν , ὡς μή περισπάω πρός ὁ ἐπιθυμία ἀπρόθυμος ὁ πόλεμος ἐξυπαρετάω ( ἐλεύθερος γάρ ὁ ὁρμή ὁ ἀπροφάσιστος ὁ δεινός ἐπαποδύομαι ) , φιλάνθρωπος δέ , ἐπειδή ὁ κατά ὁ πόλεμος ἄδηλος , ἄδικος εἰμί λογίζομαι ὁ μέν μή ὀνίνημι ὁ ἑαυτοῦ πόνος , ἕτερος δέ ὁ ὁ κάμνω ἀταλαίπωρος λαμβάνω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.18.83
ἔοικεν δὲ ὁ νόμος καὶ τὴν τῆς ψυχῆς ἐμφαίνειν ἀνδρείαν , δεῖν νομοθετῶν τὸν φυτεύσαντα καρποῦσθαι καὶ τὸν οἰκοδομησάμενον οἰκεῖν καὶ τὸν μνώμενον γαμεῖν , οὐ γὰρ ἀτελεῖς τὰς ἐλπίδας τοῖς ἀσκήσασι κατὰ τὸν λόγον τὸν γνωστικὸν κατασκευάσει · τελευτήσαντος γὰρ καὶ ζῶντος ἀνδρὸς ἀγαθοῦ οὐκ ἀπόλλυται ἐλπίς . ἐγώ , φησί , τοὺς ἐμὲ φιλοῦντας ἀγαπῶ , ἡ σοφία λέγει , οἱ δὲ ἐμὲ ζητοῦντες εὑρήσουσιν εἰρήνην καὶ τὰ ἑξῆς . τί δέ ; οὐχὶ αἱ Μαδιηναίων γυναῖκες τῷ κάλλει τῷ σφῶν πολεμοῦντας τοὺς Ἑβραίους ἐκ σωφροσύνης δἰ ἀκρασίαν εἰς ἀθεότητα ὑπηγάγοντο ; προσεταιρισάμεναι γὰρ αὐτοὺς ἐκ τῆς σεμνῆς ἀσκήσεως εἰς ἡδονὰς ἑταιρικὰς τῷ κάλλει δελεάσασαι ἐπί τε τὰς τῶν εἰδώλων θυσίας ἐπί τε τὰς ἀλλοδαπὰς ἐξέμηναν γυναῖκας · γυναικῶν δὲ ἅμα καὶ ἡδονῆς ἡττηθέντες ἀπέστησαν μὲν τοῦ θεοῦ , ἀπέστησαν δὲ καὶ τοῦ νόμου , καὶ μικροῦ δεῖν ὁ πᾶς λεὼς ὑποχείριος τοῖς πολεμίοις γυναικείῳ στρατηγήματι ἐγεγόνει , ἕως αὐτούς κινδυνεύοντας ἀνεχαίτισε νουθετήσας φόβος .
Lemmas: ἔοικα δέ ὁ νόμος καί ὁ ὁ ψυχή ἐμφαίνω ἀνδρεία , δέω νομοθετέω ὁ φυτεύω καρπόω καί ὁ οἰκοδομέω οἰκέω καί ὁ μνάομαι γαμέω , οὐ γάρ ἀτελής ὁ ἐλπίς ὁ ἀσκέω κατά ὁ λόγος ὁ γνωστικός κατασκευάζω · τελευτάω γάρ καί ζάω ἀνήρ ἀγαθός οὐ ἀπόλλυμι ἐλπίς . ἐγώ , φημί , ὁ ἐγώ φιλέω ἀγαπάω , ὁ σοφία λέγω , ὁ δέ ἐγώ ζητέω εὑρίσκω εἰρήνη καί ὁ ἑξῆς . τίς δέ ; οὐ ὁ Μαδιηναῖος γυνή ὁ κάλλος ὁ σφεῖς πολεμέω ὁ Ἑβραῖος ἐκ σωφροσύνη διά ἀκρασία εἰς ἀθεότης ὑπάγω ; προσεταιρίζομαι γάρ αὐτός ἐκ ὁ σεμνός ἄσκησις εἰς ἡδονή ἑταιρικός ὁ κάλλος δελεάζω ἐπί τε ὁ ὁ εἴδωλον θυσία ἐπί τε ὁ ἀλλοδαπός ἐκμαίνω γυνή · γυνή δέ ἅμα καί ἡδονή ἡσσάομαι ἀφίστημι μέν ὁ θεός , ἀφίστημι δέ καί ὁ νόμος , καί μικρός δέω ὁ πᾶς λαός ὑποχείριος ὁ πολέμιος γυναικεῖος στρατήγημα γίγνομαι , ἕως αὐτός κινδυνεύω ἀναχαιτίζω νουθετέω φόβος .
clemens-alexandrinus.stromata 2.18.84
αὐτίκα οἱ περιλειφθέντες φιλοκινδύνως τὸν ὑπὲρ εὐσεβείας ἀγῶνα ἀράμενοι κύριοι κατέστησαν τῶν πολεμίων . ἀρχὴ οὖν σοφίας θεοσέβεια , σύνεσις δὲ ἁγίων προμήθεια , τὸ δὲ γνῶναι νόμον διανοίας ἐστὶν ἀγαθῆς . οἱ τοίνυν ἐμπαθοῦς φόβου περιποιητικὸν τὸν νόμον ὑπολαβόντες οὔτε ἀγαθοὶ συνιέναι οὔτε ἐνενόησαν τῷ ὄντι τὸν νόμον . φόβος γὰρ κυρίου ζωὴν ποιεῖ . ὁ δὲ πλανώμενος ὀδυνηθήσεται ἐν πόνοις οἷς οὐκ ἐπισκέπτεται γνῶσις . ἀμέλει μυστικῶς ὁ Βαρνάβας ὁ δὲ θεός , ὁ τοῦ παντὸς κόσμου κυριεύων , φησί , δῴη καὶ ὑμῖν σοφίαν καὶ σύνεσιν , ἐπιστήμην , γνῶσιν τῶν δικαιωμάτων αὐτοῦ , ὑπομονήν . γίνεσθε οὖν θεοδίδακτοι , ἐκζητοῦντες τί ζητεῖ ὁ κύριος ἀφ’ ὑμῶν , ἵνα εὕρητε ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως . τοὺς τούτων ἐπηβόλους ἀγάπης τέκνα καὶ εἰρήνης γνωστικῶς προσηγόρευσεν . περί τε τῆς μεταδόσεως καὶ κοινωνίας πολλῶν ὄντων λόγων ἀπόχρη μόνον τοῦτο εἰπεῖν , ὅτι ὁ νόμος ἀπαγορεύει ἀδελφῷ δανείζειν ( ἀδελφὸν ὀνομάζων οὐ μόνον τὸν ἐκ τῶν αὐτῶν φύντα γονέων , ἀλλὰ καὶ ὃς ἂν ὁμόφυλος ᾖ ὁμογνώμων τε καὶ τοῦ αὐτοῦ λόγου κεκοινωνηκώς ) . οὐ δικαιῶν ἐκλέγειν τόκους ἐπὶ χρήμασιν , ἀλλὰ ἀνειμέναις χερσὶ καὶ γνώμαις χαρίζεσθαι τοῖς δεομένοις . θεὸς γὰρ ὁ κτίστης τοιᾶσδε χάριτος · ἤδη δὲ ὁ μεταδοτικὸς καὶ τόκους ἀξιολόγους λαμβάνει , τὰ τιμιώτατα τῶν ἐν ἀνθρώποις , ἡμερότητα , χρηστότητα , μεγαλόνοιαν , εὐφημίαν , εὔκλειαν .
Lemmas: αὐτίκα ὁ περιλείπομαι φιλοκίνδυνος ὁ ὑπέρ εὐσέβεια ἀγών ἀράομαι κύριος καθίστημι ὁ πολέμιος . ἀρχή οὖν σοφία θεοσέβεια , σύνεσις δέ ἅγιος προμήθεια , ὁ δέ γιγνώσκω νόμος διάνοια εἰμί ἀγαθός . ὁ τοίνυν ἐμπαθής φόβος περιποιητικός ὁ νόμος ὑπολαμβάνω οὔτε ἀγαθός συνίημι οὔτε ἐννοέω ὁ εἰμί ὁ νόμος . φόβος γάρ κύριος ζωή ποιέω . ὁ δέ πλανάω ὀδυνάω ἐν πόνος ὅς οὐ ἐπισκοπέω γνῶσις . ἀμέλει μυστικός ὁ Βαρναβᾶς ὁ δέ θεός , ὁ ὁ πᾶς κόσμος κυριεύω , φημί , δίδωμι καί σύ σοφία καί σύνεσις , ἐπιστήμη , γνῶσις ὁ δικαίωμα αὐτός , ὑπομονή . γίγνομαι οὖν θεοδίδακτος , ἐκζητέω τίς ζητέω ὁ κύριος ἀπό σύ , ἵνα εὑρίσκω ἐν ἡμέρα κρίσις . ὁ οὗτος ἐπήβολος ἀγάπη τέκνον καί εἰρήνη γνωστικός προσαγορεύω . περί τε ὁ μετάδοσις καί κοινωνία πολύς εἰμί λόγος ἀποχράω μόνος οὗτος λέγω , ὅτι ὁ νόμος ἀπαγορεύω ἀδελφός δανείζω ( ἀδελφός ὀνομάζω οὐ μόνος ὁ ἐκ ὁ αὐτός φύω γονεύς , ἀλλά καί ὅς ἄν ὁμόφυλος εἰμί ὁμογνώμων τε καί ὁ αὐτός λόγος κοινωνέω ) . οὐ δικαιόω ἐκλέγω τόκος ἐπί χρῆμα , ἀλλά ἀνίημι χείρ καί γνώμη χαρίζω ὁ δέω . θεός γάρ ὁ κτίστης τοιόσδε χάρις · ἤδη δέ ὁ μεταδοτικός καί τόκος ἀξιόλογος λαμβάνω , ὁ τίμιος ὁ ἐν ἄνθρωπος , ἡμερότης , χρηστότης , μεγαλόνοια , εὐφημία , εὔκλεια .
clemens-alexandrinus.stromata 2.18.85
Ἆρ’ οὐ δοκεῖ σοι φιλανθρωπίας εἶναι τὸ παράγγελμα τοῦτο ὥσπερ κἀκεῖνο , μισθὸν πένητος αὐθημερὸν ἀποδιδόναι ; ἀνυπερθέτως δεῖν διδάσκει ἐκτίνειν τὸν ἐπὶ ταῖς ὑπηρεσίαις μισθόν · παραλύεται γάρ , οἶμαι , ἡ προθυμία τοῦ πένητος ἀτροφήσαντος πρὸς τοὐπιόν . ἔτι , φησί , δανειστὴς μὴ ἐπιστῇ χρεώστου οἰκίᾳ , ἐνέχυρον μετὰ βίας ληψόμενος , ἀλλ’ ὃ μὲν ἔξω προφέρειν κελευέτω , ὃ δὲ ἔχων μὴ ἀναδυέσθω . ἔν τε τῷ ἀμήτῳ τὰ ἀποπίπτοντα τῶν δραγμάτων ἀναιρεῖσθαι κωλύει τοὺς κτήτορας , καθάπερ κἀν τῷ θερισμῷ ὑπολείπεσθαί τι παραινεῖ ἄτμητον , διὰ τούτου εὖ μάλα τοὺς μὲν κτήτορας εἰς κοινωνίαν καὶ μεγαλοφροσύνην συνασκῶν ἐκ τοῦ προϊέναι τι τῶν ἰδίων τοῖς δεομένοις , τοῖς πένησι δὲ ἀφορμὴν πορίζων τροφῶν .
Lemmas: ἆρα οὐ δοκέω σύ φιλανθρωπία εἰμί ὁ παράγγελμα οὗτος ὥσπερ ἐκεῖνος , μισθός πένης αὐθημερόν ἀποδίδωμι ; ἀνυπέρθετος δέω διδάσκω ἐκτίνω ὁ ἐπί ὁ ὑπηρεσία μισθός · παραλύω γάρ , οἴομαι , ὁ προθυμία ὁ πένης ἀτροφέω πρός ἔπειμι . ἔτι , φημί , δανειστής μή ἐφίστημι χρεώστης οἰκία , ἐνέχυρον μετά βία λαμβάνω , ἀλλά ὁ μέν ἔξω προφέρω κελεύω , ὁ δέ ἔχω μή ἀναδύνω . ἐν τε ὁ ἄμητος ὁ ἀποπίπτω ὁ δράγμα ἀναιρέω κωλύω ὁ κτήτωρ , καθά ἐν ὁ θερισμός ὑπολείπω τις παραινέω ἄτμητος , διά οὗτος εὖ μάλα ὁ μέν κτήτωρ εἰς κοινωνία καί μεγαλοφροσύνη συνασκέω ἐκ ὁ προέρχομαι τις ὁ ἴδιος ὁ δέω , ὁ πένης δέ ἀφορμή πορίζω τροφή .
clemens-alexandrinus.stromata 2.18.86
ὁρᾷς ὅπως ἡ νομοθεσία τὴν τοῦ θεοῦ δικαιοσύνην ἅμα καὶ ἀγαθότητα καταγγέλλει , τοῦ πᾶσιν ἀφθόνως χορηγοῦντος τὰς τροφάς ; ἔν τε αὖ τῇ τρυγῇ τὸ ἐπιέναι πάλιν τὰ καταλειφθέντα δρεπομένους καὶ τὸ τὰς ἀποπιπτούσας ῥῶγας συλλέγειν κεκώλυκεν · τὰ δ’ αὐτὰ καὶ τοῖς ἐλάας συλλέγουσι διατάσσεται . ναὶ μὴν καὶ αἱ δεκάται τῶν τε καρπῶν καὶ τῶν θρεμμάτων εὐσεβεῖν τε εἰς τὸ θεῖον καὶ μὴ πάντα εἶναι φιλοκερδεῖς , μεταδιδόναι δὲ φιλανθρωπίας καὶ τοῖς πλησίον ἐδίδασκον . ἐκ τούτων γάρ , οἶμαι . τῶν ἀπαρχῶν καὶ οἱ ἱερεῖς διετρέφοντο . ἤδη οὖν συνίεμεν εἰς εὐσέβειαν καὶ εἰς κοινωνίαν καὶ εἰς δικαιοσύνην καὶ εἰς φιλανθρωπίαν παιδευομένους ἡμᾶς πρὸς τοῦ νόμου ; ἦ γάρ ; οὐχὶ διὰ μὲν τοῦ ἑβδόμου ἔτους ἀργὴν ἀνίεσθαι τὴν χώραν προστάττει , τοὺς πένητας δὲ ἀδεῶς τοῖς κατὰ θεὸν φυεῖσι καρποῖς χρῆσθαι ἐκέλευεν , τῆς φύσεως τοῖς βουλομένοις γεωργούσης ; πῶς οὖν οὐ χρηστὸς ὁ νόμος καὶ δικαιοσύνης διδάσκαλος ; πάλιν τε αὖ τῷ πεντηκοστῷ ἔτει τὰ αὐτὰ ἐπιτελεῖν κελεύει , ἅ καὶ τῷ ἑβδόμῳ , προσαποδιδοὺς ἑκάστῳ τὸ ἴδιον εἴ τις ἐν τῷ μεταξὺ διά τινα περίστασιν ἀφῃρέθη χωρίον , τήν τε ἐπιθυμίαν τῶν κτᾶσθαι ποθούντων περιορίζων χρόνῳ μεμετρημένῳ καρπώσεως τούς τε πενίᾳ μακρᾷ ὑποσχόντας δίκην καὶ διὰ βίου κολαζομένους ἐλεῶν . ἐλεημοσύναι δὲ καὶ πίστεις φυλακαὶ βασιλικαί , εὐλογία δὲ εἰς κεφαλὴν τοῦ μεταδιδόντος καὶ ὁ ἐλεῶν πτωχοὺς μακαρισθήσεται , ὅτι τὴν ἀγάπην ἐνδείκνυται εἰς τὸν ὅμοιον διὰ τὴν ἀγάπην τὴν πρὸς τὸν δημιουργὸν τοῦ τῶν ἀνθρώπων γένους .
Lemmas: ὁράω ὅπως ὁ νομοθεσία ὁ ὁ θεός δικαιοσύνη ἅμα καί ἀγαθότης καταγγέλλω , ὁ πᾶς ἄφθονος χορηγέω ὁ τροφή ; ἐν τε αὖ ὁ τρυγάω ὁ ἐπέρχομαι πάλιν ὁ καταλείπω δρέπω καί ὁ ὁ ἀποπίπτω ῥώξ συλλέγω κωλύω · ὁ δέ αὐτός καί ὁ ἐλαία συλλέγω διατάσσω . ναί μήν καί ὁ δεκάτη ὁ τε καρπός καί ὁ θρέμμα εὐσεβέω τε εἰς ὁ θεῖος καί μή πᾶς εἰμί φιλοκερδής , μεταδίδωμι δέ φιλανθρωπία καί ὁ πλησίον διδάσκω . ἐκ οὗτος γάρ , οἴομαι . ὁ ἀπαρχή καί ὁ ἱερεύς διατρέφω . ἤδη οὖν συνίημι εἰς εὐσέβεια καί εἰς κοινωνία καί εἰς δικαιοσύνη καί εἰς φιλανθρωπία παιδεύω ἐγώ πρός ὁ νόμος ; ἦ γάρ ; οὐ διά μέν ὁ ἕβδομος ἔτος ἀργός ἀνίημι ὁ χώρα προστάσσω , ὁ πένης δέ ἀδεής ὁ κατά θεός φύω καρπός χράω κελεύω , ὁ φύσις ὁ βούλομαι γεωργέω ; πῶς οὖν οὐ χρηστός ὁ νόμος καί δικαιοσύνη διδάσκαλος ; πάλιν τε αὖ ὁ πεντηκοστός ἔτος ὁ αὐτός ἐπιτελέω κελεύω , ὅς καί ὁ ἕβδομος , προσαποδίδωμι ἕκαστος ὁ ἴδιος εἰ τις ἐν ὁ μεταξύ διά τις περίστασις ἀφαιρέω χωρίον , ὁ τε ἐπιθυμία ὁ κτάομαι ποθέω περιορίζω χρόνος μετρέω κάρπωσις ὁ τε πενία μακρός ὑπέχω δίκη καί διά βίος κολάζω ἐλεέω . ἐλεημοσύνη δέ καί πίστις φυλακή βασιλικός , εὐλογία δέ εἰς κεφαλή ὁ μεταδίδωμι καί ὁ ἐλεέω πτωχός μακαρίζω , ὅτι ὁ ἀγάπη ἐνδείκνυμι εἰς ὁ ὅμοιος διά ὁ ἀγάπη ὁ πρός ὁ δημιουργός ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος .
clemens-alexandrinus.stromata 2.18.87
Ἔχει μὲν οὖν καὶ ἄλλας † ἐκδόσεις τὰ προειρημένα φυσικωτέρας περί τε ἀναπαύσεως καὶ τῆς ἀπολήψεως τῆς κληρονομίας , ἀλλ’ οὐκ ἐν τῷ παρόντι λεκτέαι . ἀγάπη δὲ πολλαχῶς νοεῖται διὰ πραότητος , διὰ χρηστότητος , δἰ ὑπομονῆς , δἰ ἀφθονίας καὶ ἀζηλίας , δἰ ἀμισίας , δἰ ἀμνησικακίας · ἀμέριστός ἐστιν ἐν πᾶσιν , ἀδιάκριτος , κοινωνική . πάλιν ἐὰν ἴδῃς φησὶ τῶν οἰκείων ἢ φίλων ἢ καθόλου ὧν γνωρίζεις ἀνθρώπων ἐν ἐρημίᾳ πλανώμενον ὑποζύγιον , ἀπαγαγὼν ἀπόδος . κἂν οὖν τύχῃ μακρὰν ἀφεστὼς ὁ δεσπότης , μετὰ τῶν σαυτοῦ διαφυλάξας ἄχρις ἂν κομίσηται ἀπόδος . διὰ φυσικὴν κοινωνίαν διδάσκει τὸ εὕρημα παρακαταθήκην λογίζεσθαι μηδὲ μνησικακεῖν τῷ ἐχθρῷ .
Lemmas: ἔχω μέν οὖν καί ἄλλος † ἔκδοσις ὁ προλέγω φυσικός περί τε ἀνάπαυσις καί ὁ ἀπόληψις ὁ κληρονομία , ἀλλά οὐ ἐν ὁ πάρειμι λεκτέος . ἀγάπη δέ πολλαχῶς νοέω διά πραότης , διά χρηστότης , διά ὑπομονή , διά ἀφθονία καί ἀζηλία , διά ἀμισία , διά ἀμνησικακία · ἀμέριστος εἰμί ἐν πᾶς , ἀδιάκριτος , κοινωνικός . πάλιν ἐάν ὁράω φημί ὁ οἰκεῖος ἤ φίλος ἤ καθόλου ὅς γνωρίζω ἄνθρωπος ἐν ἐρημία πλανάω ὑποζύγιον , ἀπάγω ἀποδίδωμι . ἐάν οὖν τυγχάνω μακρός ἀφίστημι ὁ δεσπότης , μετά ὁ σεαυτοῦ διαφυλάσσω ἄχρι ἄν κομίζω ἀποδίδωμι . διά φυσικός κοινωνία διδάσκω ὁ εὕρημα παρακαταθήκη λογίζομαι μηδέ μνησικακέω ὁ ἐχθρός .
clemens-alexandrinus.stromata 2.18.88
πρόσταγμα κυρίου πηγὴ ζωῆς , ὡς ἀληθῶς , ποιεῖ ἐκκλίνειν ἐκ παγίδος θανάτου . τί δέ ; οὐχὶ τοὺς ἐπήλυδας ἀγαπᾶν κελεύει , οὐ μόνον ὡς φίλους καὶ συγγενεῖς , ἀλλ’ ὡς ἑαυτούς , κατά τε σῶμα καὶ ψυχήν ; ναὶ μὴν καὶ τὰ ἔθνη τετίμηκεν καὶ τοῖς γε κακῶς πεποιηκόσιν οὐ μνησιπονηρεῖ . ἄντικρυς χοῦν φησιν · οὐ βδελύξῃ Αἰγύπτιον , ὅτι πάροικος ἐγένου κατ’ Αἴγυπτον , ἤτοι τὸν ἐθνικὸν ἢ καὶ πάντα τὸν κοσμικὸν Αἰγύπτιον προσειπών · τούς τε πολεμίους , κἂν ἤδη τοῖς τείχεσιν ἐφεστῶτες ὦσιν ἑλεῖν τὴν πόλιν πειρώμενοι , μήπω νομίζεσθαι πολεμίους , ἄχρις ἂν αὐτοὺς ἐπικηρυκευσάμενοι προσκαλέσωνται πρὸς εἰρήνην . ναὶ μὴν καὶ τῇ αἰχμαλώτῳ οὐ πρὸς ὕβριν ὁμιλεῖν κελεύει , ἀλλὰ τὰς λ΄ ἡμέρας ἐπιτρέψας φησὶ πενθῆσαι οὓς βούλεται , μεταμφιάσας ὕστερον ὡς γαμετῇ νόμῳ συνέρχου · οὔτε γὰρ ἐφ’ ὕβρει τὰς συνουσίας οὐδὲ μὴν διὰ μισθαρνίαν ὡς ἑταίρας , ἀλλ’ ἢ διὰ μόνην τῶν τέκνων τὴν γένεσιν γίνεσθαι τὰς ὁμιλίας ἀξιοῖ .
Lemmas: πρόσταγμα κύριος πηγή ζωή , ὡς ἀληθής , ποιέω ἐκκλίνω ἐκ παγίς θάνατος . τίς δέ ; οὐ ὁ ἔπηλυς ἀγαπάω κελεύω , οὐ μόνος ὡς φίλος καί συγγενής , ἀλλά ὡς ἑαυτοῦ , κατά τε σῶμα καί ψυχή ; ναί μήν καί ὁ ἔθνος τιμάω καί ὁ γε κακός ποιέω οὐ μνησιποναρέω . ἄντικρυς χοῦς φημί · οὐ βδελύσσομαι Αἰγύπτιος , ὅτι πάροικος γίγνομαι κατά Αἴγυπτος , ἤτοι ὁ ἐθνικός ἤ καί πᾶς ὁ κοσμικός Αἰγύπτιος προσλέγω · ὁ τε πολέμιος , ἐάν ἤδη ὁ τεῖχος ἐφίστημι εἰμί αἱρέω ὁ πόλις πειράω , μήπω νομίζω πολέμιος , ἄχρι ἄν αὐτός ἐπικηρυκεύομαι προσκαλέω πρός εἰρήνη . ναί μήν καί ὁ αἰχμάλωτος οὐ πρός ὕβρις ὁμιλέω κελεύω , ἀλλά ὁ λʹ ἡμέρα ἐπιτρέπω φημί πενθέω ὅς βούλομαι , μεταμφιάζω ὕστερον ὡς γαμετή νόμος συνέρχομαι · οὔτε γάρ ἐπί ὕβρις ὁ συνουσία οὐδέ μήν διά μισθαρνία ὡς ἑταίρα , ἀλλά ἤ διά μόνος ὁ τέκνον ὁ γένεσις γίγνομαι ὁ ὁμιλία ἀξιόω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.18.89
ὁρᾷς φιλανθρωπίαν μετ’ ἐγκρατείας ; τῷ ἐρῶντι κυρίῳ τῆς αἰχμαλώτου γεγονότι οὐκ ἐπιτρέπει χαρίζεσθαι τῇ ἡδονῇ , ἀνακόπτει δὲ τὴν ἐπιθυμίαν διαστήματι μεμετρημένῳ καὶ προσέτι ἀποκείρει τῆς αἰχμαλώτου καὶ τὰς τρίχας , ἵνα τὸν ἐφύβριστον δυσωπήσῃ ἔρωτα · εἰ γὰρ λογισμὸς ἀναπείθει γῆμαι , καὶ γενομένης αἰσχρᾶς ἀνθέξεται . ἔπειτα ἐάν τις τῆς ἐπιθυμίας κατάκορος γενόμενος μηκέτι κοινωνεῖν τῇ αἰχμαλώτῳ καταξιώσῃ , μηδὲ πιπράσκειν ταύτην ἐξεῖναι διατάττεται , ἀλλὰ μηδὲ ἔτι θεράπαιναν ἔχειν , ἐλευθέραν δὲ εἶναι καὶ τῆς οἰκετίας ἀπαλλάττεσθαι βούλεται , ὡς μὴ γυναικὸς ἑτέρας ἐπεισελθούσης πάθῃ τι τῶν κατὰ ζηλοτυπίαν ἀνηκέστων .
Lemmas: ὁράω φιλανθρωπία μετά ἐγκράτεια ; ὁ ἐράω κύριος ὁ αἰχμάλωτος γίγνομαι οὐ ἐπιτρέπω χαρίζω ὁ ἡδονή , ἀνακόπτω δέ ὁ ἐπιθυμία διάστημα μετρέω καί προσέτι ἀποκείρω ὁ αἰχμάλωτος καί ὁ θρίξ , ἵνα ὁ ἐφύβριστος δυσωπέω ἔρως · εἰ γάρ λογισμός ἀναπείθω γαμέω , καί γίγνομαι αἰσχρός ἀντέχω . ἔπειτα ἐάν τις ὁ ἐπιθυμία κατάκορος γίγνομαι μηκέτι κοινωνέω ὁ αἰχμάλωτος καταξιόω , μηδέ πιπράσκω οὗτος ἔξεστι διατάσσω , ἀλλά μηδέ ἔτι θεράπαινα ἔχω , ἐλεύθερος δέ εἰμί καί ὁ οἰκετία ἀπαλλάσσω βούλομαι , ὡς μή γυνή ἕτερος ἐπεισέρχομαι πάσχω τις ὁ κατά ζηλοτυπία ἀνήκεστος .
clemens-alexandrinus.stromata 2.18.90
Τί δέ ; καὶ ἐχθρῶν ὑποζύγια ἀχθοφοροῦντα συνεπικουφίζειν καὶ συνεγείρειν προστάσσει πόρρωθεν διδάσκων ἡμᾶς ὁ κύριος ἐπιχαιρεκακίαν μὴ ἀσπάζεσθαι μηδὲ ἐφήδεσθαι τοῖς ἐχθροῖς , ἵνα τούτοις ἐγγυμνασαμένους ὑπὲρ τῶν ἐχθρῶν προσεύχεσθαι διδάξῃ . οὔτε γὰρ φθονεῖν καὶ ἐπὶ τοῖς τοῦ πέλας ἀγαθοῖς λυπεῖσθαι προσῆκεν οὐδὲ μὴν ἐπὶ τοῖς τοῦ πλησίον κακοῖς ἡδονὴν καρποῦσθαι . κἂν πλανώμενον μέντοι , φησίν , ἐχθροῦ τινος ὑποζύγιον εὕρῃς , τὰ τῆς διαφορᾶς παραλιπὼν ὑπεκκαύματα ἀπαγαγὼν ἀπόδος . τῇ γὰρ ἀμνηστίᾳ ἕπεται ἡ καλοκἀγαθία , καὶ ταύτῃ ἡ τῆς ἔχθρας διάλυσις . ἐντεῦθεν εἰς ὁμόνοιαν καταρτιζόμεθα , ἣ δὲ εἰς εὐδαιμονίαν χειραγωγεῖ . κἄν τινα ἐξ ἔθους ἐχθρὸν ὑπολάβῃς , παραλογιζόμενον δὲ τοῦτον ἀλόγως ἤτοι ἐπιθυμίᾳ ἢ καὶ θυμῷ καταλάβῃς , ἐπίστρεψον αὐτὸν εἰς καλοκἀγαθίαν .
Lemmas: τίς δέ ; καί ἐχθρός ὑποζύγιον ἀχθοφορέω συνεπικουφίζω καί συνεγείρω προστάσσω πρόσωθεν διδάσκω ἐγώ ὁ κύριος ἐπιχαιρεκακία μή ἀσπάζομαι μηδέ ἐφήδομαι ὁ ἐχθρός , ἵνα οὗτος ἐγγυμνάζω ὑπέρ ὁ ἐχθρός προσεύχομαι διδάσκω . οὔτε γάρ φθονέω καί ἐπί ὁ ὁ πέλας ἀγαθός λυπέω προσήκω οὐδέ μήν ἐπί ὁ ὁ πλησίος κακός ἡδονή καρπόω . ἐάν πλανάω μέντοι , φημί , ἐχθρός τις ὑποζύγιον εὑρίσκω , ὁ ὁ διαφορά παραλείπω ὑπέκκαυμα ἀπάγω ἀποδίδωμι . ὁ γάρ ἀμνηστία ἕπομαι ὁ καλοκἀγαθία , καί οὗτος ὁ ὁ ἔχθρα διάλυσις . ἐντεῦθεν εἰς ὁμόνοια καταρτίζω , ὁ δέ εἰς εὐδαιμονία χειραγωγέω . ἐάν τις ἐκ ἔθος ἐχθρός ὑπολαμβάνω , παραλογίζομαι δέ οὗτος ἄλογος ἤτοι ἐπιθυμία ἤ καί θυμός καταλαμβάνω , ἐπιστρέφω αὐτός εἰς καλοκἀγαθία .
clemens-alexandrinus.stromata 2.18.91
Ἆρα ἤδη καταφαίνεται φιλάνθρωπος καὶ χρηστὸς ὁ νόμος , ὁ εἰς Χριστὸν παιδαγωγῶν , θεός τε ὁ αὐτὸς ἀγαθὸς μετὰ δικαιοσύνης , ἀπ’ ἀρχῆς εἰς τέλος ἑκάστῳ γένει προσφυῶς εἰς σωτηρίαν κεχρημένος ; ἐλεᾶτε , φησὶν ὁ κύριος , ἵνα ἐλεηθῆτε · ἀφίετε , ἵνα ἀφεθῇ ὑμῖν · ὡς ποιεῖτε , οὕτως ποιηθήσεται ὑμῖν · ὡς δίδοτε , οὕτως δοθήσεται ὑμῖν · ὡς κρίνετε , οὕτως κριθήσεσθε · ὡς χρηστεύεσθε , οὕτως χρηστευθήσεται ὑμῖν · ᾧ μέτρῳ μετρεῖτε , ἀντιμετρηθήσεται ὑμῖν . Ἔτι τοὺς ἐπὶ τροφῇ δουλεύοντας ἀτιμάζεσθαι κωλύει , τοῖς τε ἐκ δανείων καταδουλωθεῖσιν ἐκεχειρίαν τὴν εἰς πᾶν δίδωσιν ἐνιαυτῷ ἑβδόμῳ . ἀλλὰ καὶ ἱκέτας ἐκδιδόναι εἰς κόλασιν κωλύει . παντὸς οὖν μᾶλλον ἀληθὲς τὸ λόγιον ἐκεῖνο · ὥσπερ δοκιμάζεται χρυσὸς καὶ ἄργυρος εἰς κάμινον , οὕτως ἐκλέγεται καρδίας ἀνθρώπων κύριος . καὶ ὁ μὲν ἐλεήμων ἀνὴρ μακροθυμεῖ , ἐν παντί τε μεριμνῶντι ἔνεστι σοφία · ἐμπεσεῖται γὰρ μέριμνα ἀνδρὶ νοήμονι , φροντιστής τε ὢν ζωὴν ζητήσει · καὶ ὁ ζητῶν τὸν θεὸν εὑρήσει γνῶσιν μετὰ δικαιοσύνης , οἱ δὲ ὀρθῶς ζητήσαντες αὐτὸν εἰρήνην εὗρον .
Lemmas: ἆρα ἤδη καταφαίνω φιλάνθρωπος καί χρηστός ὁ νόμος , ὁ εἰς Χριστός παιδαγωγέω , θεός τε ὁ αὐτός ἀγαθός μετά δικαιοσύνη , ἀπό ἀρχή εἰς τέλος ἕκαστος γένος προσφυής εἰς σωτηρία χράω ; ἐλεέω , φημί ὁ κύριος , ἵνα ἐλεέω · ἀφίημι , ἵνα ἀφίημι σύ · ὡς ποιέω , οὕτως ποιέω σύ · ὡς δίδωμι , οὕτως δίδωμι σύ · ὡς κρίνω , οὕτως κρίνω · ὡς χρηστεύομαι , οὕτως χρηστεύομαι σύ · ὅς μέτρον μετρέω , ἀντιμετρέω σύ . ἔτι ὁ ἐπί τροφή δουλεύω ἀτιμάζω κωλύω , ὁ τε ἐκ δάνειον καταδουλόω ἐκεχειρία ὁ εἰς πᾶς δίδωμι ἐνιαυτός ἕβδομος . ἀλλά καί ἱκέτης ἐκδίδωμι εἰς κόλασις κωλύω . πᾶς οὖν μάλα ἀληθής ὁ λόγιον ἐκεῖνος · ὥσπερ δοκιμάζω χρυσός καί ἄργυρος εἰς κάμινος , οὕτως ἐκλέγω καρδία ἄνθρωπος κύριος . καί ὁ μέν ἐλεήμων ἀνήρ μακροθυμέω , ἐν πᾶς τε μεριμνάω ἔνειμι σοφία · ἐμπίπτω γάρ μέριμνα ἀνήρ νοήμων , φροντιστής τε εἰμί ζωή ζητέω · καί ὁ ζητέω ὁ θεός εὑρίσκω γνῶσις μετά δικαιοσύνη , ὁ δέ ὀρθός ζητέω αὐτός εἰρήνη εὑρίσκω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.18.92
Ἐμοὶ δὲ δοκεῖ καὶ Πυθαγόρας τὸ ἥμερον τὸ περὶ τὰ ἄλογα ζῷα παρὰ τοῦ νόμου εἰληφέναι . αὐτίκα τῶν γεννωμένων κατά τε τὰς ποίμνας κατά τε τὰ αἰπόλια καὶ βουκόλια τῆς παραχρῆμα ἀπολαύσεως , μηδὲ ἐπὶ προφάσει θυσιῶν λαμβάνοντας , ἀπέχεσθαι διηγόρευσεν , ἐκγόνων τε ἕνεκα καὶ μητέρων , εἰς ἡμερότητα τὸν ἄνθρωπον κάτωθεν ἀπὸ τῶν ἀλόγων ζῴων ἀνατρέφων . χάρισαι γοῦν , φησί . τῇ μητρὶ τὸ ἔκγονον κἂν ἑπτὰ τὰς πρώτας ἡμέρας . εἰ γὰρ μηδὲν ἀναιτίως γίνεται , γάλα δὲ ἐπομβρεῖται ταῖς τετοκυίαις εἰς διατροφὴν τῶν ἐκγόνων , ὁ ἀποσπῶν τῆς τοῦ γάλακτος οἰκονομίας τὸ τεχθὲν ἀτιμάζει τὴν φύσιν . δυσωπείσθωσαν οὖν Ἕλληνες καὶ εἴ τις ἕτερός ἐστι τοῦ νόμου κατατρέχων , εἰ ὅ μὲν καὶ ἐπ’ ἀλόγων ζῴων χρηστεύεται , οἳ δὲ καὶ τὰ τῶν ἀνθρώπων ἐκτιθέασιν ἔκγονα , καίτοι μακρόθεν καὶ προφητικῶς ἀνακόπτοντος αὐτῶν τὴν ἀγριότητα τοῦ νόμου διὰ τῆς προειρημένης ἐντολῆς . εἰ γὰρ τῶν ἀλόγων τὰ ἔκγονα διαζεύγνυσθαι τῆς τεκούσης πρὸ τῆς γαλακτουχίας ἀπαγορεύει , πολὺ πλέον ἐπ’ ἀνθρώπων τὴν ὠμὴν καὶ ἀτιθάσευτον προθεραπεύει γνώμην , ἵν’ εἰ καὶ τῆς φύσεως , μαθήσεως γοῦν μὴ καταφρονῶσιν .
Lemmas: ἐγώ δέ δοκέω καί Πυθαγόρας ὁ ἥμερος ὁ περί ὁ ἄλογος ζῷον παρά ὁ νόμος λαμβάνω . αὐτίκα ὁ γεννάω κατά τε ὁ ποίμνη κατά τε ὁ αἰπόλιον καί βουκόλιον ὁ παραχρῆμα ἀπόλαυσις , μηδέ ἐπί πρόφασις θυσία λαμβάνω , ἀπέχω διαγορεύω , ἔκγονος τε ἕνεκα καί μήτηρ , εἰς ἡμερότης ὁ ἄνθρωπος κάτωθεν ἀπό ὁ ἄλογος ζῷον ἀνατρέφω . χαρίζω γοῦν , φημί . ὁ μήτηρ ὁ ἔκγονος ἐάν ἑπτά ὁ πρῶτος ἡμέρα . εἰ γάρ μηδείς ἀναίτιος γίγνομαι , γάλα δέ ἐπομβρέω ὁ τίκτω εἰς διατροφή ὁ ἔκγονος , ὁ ἀποσπάω ὁ ὁ γάλα οἰκονομία ὁ τίκτω ἀτιμάζω ὁ φύσις . δυσωπέω οὖν Ἕλλην καί εἰ τις ἕτερος εἰμί ὁ νόμος κατατρέχω , εἰ ὁ μέν καί ἐπί ἄλογος ζῷον χρηστεύομαι , ὁ δέ καί ὁ ὁ ἄνθρωπος ἐκτίθημι ἔκγονος , καίτοι μακρόθεν καί προφητικός ἀνακόπτω αὐτός ὁ ἀγριότης ὁ νόμος διά ὁ προλέγω ἐντολή . εἰ γάρ ὁ ἄλογος ὁ ἔκγονος διαζεύγνυμαι ὁ τίκτω πρό ὁ γαλακτουχία ἀπαγορεύω , πολύς πολύς ἐπί ἄνθρωπος ὁ ὠμός καί ἀτιθάσευτος προθεραπεύω γνώμη , ἵνα εἰ καί ὁ φύσις , μάθησις γοῦν μή καταφρονέω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.18.93
ἐρίφων μὲν γὰρ καὶ ἀρνῶν ἐμφορεῖσθαι ἐπιτέτραπται , καί τις ἴσως ἀπολογία τῷ διαζεύξαντι τῆς τεκούσης τὸ ἔκγονον · ἡ δὲ τοῦ παιδίου ἔκθεσις τίνα τὴν αἰτίαν ἔχει ; ἐχρῆν γὰρ μηδὲ τὴν ἀρχὴν γῆμαι τῷ μηδὲ παιδοποιεῖσθαι γλιχομένῳ ἢ δἰ ἡδονῆς ἀκρασίαν παιδοκτόνον γεγονέναι . πάλιν αὖ ὁ χρηστὸς νόμος ἀπαγορεύει ἡμέρᾳ τῇ αὐτῇ συγκαταθύειν ἔκγονον καὶ μητέρα . ἐντεῦθεν καὶ Ῥωμαῖοι , εἰ καί τις ἔγκυος καταδικασθείη τὴν ἐπὶ θανάτῳ , οὐ πρότερον ἐῶσιν ὑποσχεῖν τὴν τιμωρίαν πρὶν ἢ ἐκτεκεῖν . ἄντικρυς γοῦν καὶ ὅσα τῶν ζῴων κυοφορεῖ , ὁ νόμος οὐκ ἐπιτρέπει ἄχρις ἂν ἀποτέκῃ σφαγιάζεσθαι , μακρόθεν ἐπισχὼν τὴν εὐχέρειαν τῶν εἰς ἄνθρωπον ἀδικούντων . οὕτως ἄχρι καὶ τῶν ἀλόγων ζῴων τὸ ἐπιεικὲς ἀπέτεινεν , ἵνα ἐν τοῖς ἀνομογενέσιν ἀσκήσαντες πολλῇ τινι περιουσίᾳ φιλανθρωπίας ἐν τοῖς ὁμογενέσι χρησώμεθα .
Lemmas: ἔριφος μέν γάρ καί ἀρήν ἐμφορέω ἐπιτρέπω , καί τις ἴσως ἀπολογία ὁ διαζεύγνυμαι ὁ τίκτω ὁ ἔκγονος · ὁ δέ ὁ παιδίον ἔκθεσις τίς ὁ αἰτία ἔχω ; χρή γάρ μηδέ ὁ ἀρχή γαμέω ὁ μηδέ παιδοποιέω γλίχομαι ἤ διά ἡδονή ἀκρασία παιδοκτόνος γίγνομαι . πάλιν αὖ ὁ χρηστός νόμος ἀπαγορεύω ἡμέρα ὁ αὐτός συγκαταθύω ἔκγονος καί μήτηρ . ἐντεῦθεν καί Ῥωμαῖος , εἰ καί τις ἔγκυος καταδικάζω ὁ ἐπί θάνατος , οὐ πρότερος ἐάω ὑπέχω ὁ τιμωρία πρίν ἤ ἐκτίκτω . ἄντικρυς γοῦν καί ὅσος ὁ ζῷον κυοφορέω , ὁ νόμος οὐ ἐπιτρέπω ἄχρι ἄν ἀποτίκτω σφαγιάζομαι , μακρόθεν ἐπέχω ὁ εὐχέρεια ὁ εἰς ἄνθρωπος ἀδικέω . οὕτως ἄχρι καί ὁ ἄλογος ζῷον ὁ ἐπιεικής ἀποτείνω , ἵνα ἐν ὁ ἀνομογενής ἀσκέω πολύς τις περιουσία φιλανθρωπία ἐν ὁ ὁμογενής χράω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.18.94
οἳ δὲ καὶ περιλακτίζοντες τὰς γαστέρας πρὸ τῆς ἀποτέξεως ζῴων τινῶν , ἵνα δὴ γάλακτι ἀνακεκραμένην σάρακα θοινάζωνται , τάφον τῶν κυοφορουμένων τὴν εἰς γένεσιν κτισθεῖσαν μήτραν πεποιήκασι , διαρρήδην τοῦ νομοθέτου κελεύοντος ἀλλ οὐδὲ ἑψήσεις ἄρνα ἐν γάλακτι μητρὸς αὐτοῦ · μὴ γὰρ γινέσθω ἡ τοῦ ζῶντος τροφὴ ἥδυσμα τοῦ ἀναιρεθέντος ζῴου , φησίν , μηδὲ τὸ τῆς ζωῆς αἴτιον συνεργὸν τῇ τοῦ σώματος καταναλώσει γινέσθω . ὁ δὲ αὐτὸς νόμος διαγορεύει βοῦν ἀλοῦντα μὴ φιμοῦν · δεῖ γὰρ καὶ τὸν ἐργάτην τροφῆς ἀξιοῦσθαι . ἀπαγορεύει τε ἐν ταὐτῷ καταζευγνύναι πρὸς ἄροτον γῆς βοῦν καὶ ὄνον , τάχα μὲν καὶ τοῦ περὶ τὰ ζῷα ἀνοικείου στοχασάμενος , δηλῶν δ’ ἅμα μηδένα τῶν ἑτεροεθνῶν ἀδικεῖν καὶ ὑπὸ ζυγὸν ἄγειν , οὐδὲν ἔχοντας αἰτιάσασθαι ἢ τὸ ἀλλογενές , ὅπερ ἐστὶν ἀναίτιον , μήτε κακία μήτε ἀπὸ κακίας ὁρμώμενον . ἐμοὶ δὲ δοκεῖ καὶ μηνύειν ἡ ἀλληγορία , μὴ δεῖν ἐπ’ ἴσης καθαρῷ καὶ ἀκαθάρτῳ , πιστῷ πιστῷ τε καὶ ἀπίστῳ τῆς τοῦ λόγου μεταδιδόναι γεωργίας , διότι τὸ μέν ἐστι καθαρόν , ὁ βοῦς , ὄνος δὲ τῶν ἀκαθάρτων λελόγισται .
Lemmas: ὁ δέ καί περιλακτίζω ὁ γαστήρ πρό ὁ ἀπότεξις ζῷον τις , ἵνα δή γάλα ἀνακεράννυμι σάρακας θοινάζω , τάφος ὁ κυοφορέω ὁ εἰς γένεσις κτίζω μήτρα ποιέω , διαρρήδην ὁ νομοθέτης κελεύω ἀλλά οὐδέ ἕψω ἀρήν ἐν γάλα μήτηρ αὐτός · μή γάρ γίγνομαι ὁ ὁ ζάω τροφή ἥδυσμα ὁ ἀναιρέω ζῷον , φημί , μηδέ ὁ ὁ ζωή αἴτιος συνεργός ὁ ὁ σῶμα κατανάλωσις γίγνομαι . ὁ δέ αὐτός νόμος διαγορεύω βοῦς ἀλέω μή φιμόω · δέω γάρ καί ὁ ἐργάτης τροφή ἀξιόω . ἀπαγορεύω τε ἐν αὐτός καταζεύγνυμι πρός ἄροτος γῆ βοῦς καί ὄνος , τάχα μέν καί ὁ περί ὁ ζῷον ἀνοίκειος στοχάζομαι , δηλόω δέ ἅμα μηδείς ὁ ἑτεροεθνής ἀδικέω καί ὑπό ζυγόν ἄγω , οὐδείς ἔχω αἰτιάομαι ἤ ὁ ἀλλογενής , ὅς εἰμί ἀναίτιος , μήτε κακία μήτε ἀπό κακία ὁρμάω . ἐγώ δέ δοκέω καί μηνύω ὁ ἀλληγορία , μή δέω ἐπί ἴσος καθαρός καί ἀκάθαρτος , πιστός πιστός τε καί ἄπιστος ὁ ὁ λόγος μεταδίδωμι γεωργία , διότι ὁ μέν εἰμί καθαρός , ὁ βοῦς , ὄνος δέ ὁ ἀκάθαρτος λογίζομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 2.18.95
Δαψιλευόμενος δὲ τῇ φιλανθρωπίᾳ ὁ χρηστὸς λόγος μηδὲ ὅσα τῆς ἡμέρου ὕλης ἐστί , δενδροτομεῖν ταῦτα προσῆκον εἶναι διδάσκει , μηδὲ μὴν κείρειν ἐπὶ λύμῃ στάχυν πρὸ τοῦ θερισμοῦ , ἀλλὰ μηδὲ συνόλως καρπὸν ἥμερον διαφθείρειν μήτε τὸν γῆς μήτε τὸν τῆς ψυχῆς · οὐδὲ γὰρ τὴν τῶν πολεμίων χώραν τέμνειν ἐᾷ . ναὶ μὴν καὶ γεωργικοὶ παρὰ τοῦ νόμου καὶ ταῦτα ὠφέληνται · κελεύει γὰρ τὰ νεόφυτα τῶν δένδρων ἐπὶ τριετίαν ἑξῆς τιθηνεῖσθαι τάς τε περιττὰς ἐπιφύσεις ἀποτέμνοντας , ὑπὲρ τοῦ μὴ βαρυνόμενα πιέζεσθαι καὶ ὑπὲρ τοῦ μὴ κατακερματιζομένης τῆς τροφῆς δἰ ἔνδειαν ἐξασθενεῖν , γυροῦν τε καὶ περισκάπτειν , ὡς μηδὲν παραβλαστάνον κωλύῃ τὴν αὔξησιν . τόν τε καρπὸν οὐκ ἐᾷ δρέπεσθαι ἀτελῆ ἐξ ἀτελῶν , ἀλλὰ μετὰ τριετίαν ἔτει τετάρτῳ καθιερώσοντα τὴν ἀπαρχὴν τῷ θεῷ μετὰ τὸ τελεωθῆναι τὸ δένδρον .
Lemmas: δαψιλεύομαι δέ ὁ φιλανθρωπία ὁ χρηστός λόγος μηδέ ὅσος ὁ ἥμερος ὕλη εἰμί , δενδροτομέω οὗτος προσήκω εἰμί διδάσκω , μηδέ μήν κείρω ἐπί λύμη στάχυς πρό ὁ θερισμός , ἀλλά μηδέ σύνολος καρπός ἥμερος διαφθείρω μήτε ὁ γῆ μήτε ὁ ὁ ψυχή · οὐδέ γάρ ὁ ὁ πολέμιος χώρα τέμνω ἐάω . ναί μήν καί γεωργικός παρά ὁ νόμος καί οὗτος ὠφελέω · κελεύω γάρ ὁ νεόφυτος ὁ δένδρον ἐπί τριετία ἑξῆς τιθηνέω ὁ τε περισσός ἐπίφυσις ἀποτέμνω , ὑπέρ ὁ μή βαρύνω πιέζω καί ὑπέρ ὁ μή κατακερματίζω ὁ τροφή διά ἔνδεια ἐξασθενέω , γυρόω τε καί περισκάπτω , ὡς μηδείς παραβλαστάνω κωλύω ὁ αὔξησις . ὁ τε καρπός οὐ ἐάω δρέπω ἀτελής ἐκ ἀτελής , ἀλλά μετά τριετία ἔτος τέταρτος καθιερόω ὁ ἀπαρχή ὁ θεός μετά ὁ τελειόω ὁ δένδρον .
clemens-alexandrinus.stromata 2.18.96
εἴη δ’ ἂν οὗτος ὁ τῆς γεωργίας τύπος διδασκαλίας τρόπος , διδάσκων δεῖν τὰς παραφύσεις τῶν ἁμαρτιῶν ἐπικόπτειν καὶ τὰς συναναθαλλούσας τῷ γονίμῳ καρπῷ ματαίας τῆς ἐννοίας πόας , ἔστ’ ἂν τελειωθῇ καὶ βέβαιον γένηται τὸ ἔρνος τῆς πίστεως . τῷ γὰρ τετάρτῳ ἔτει , ἐπεὶ καὶ χρόνου χρεία τῷ κατηχουμένῳ βεβαίως , ἡ τετρὰς τῶν ἀρετῶν καθιεροῦται τῷ θεῷ , τῆς τρίτης ἤδη μονῆς συναπτούσης ἐπὶ τὴν τοῦ κυρίου τετάρτην ὑπόστασιν . Θυσία δὲ αἰνέσεως ὑπὲρ ὁλοκαυτώματα . οὗτος γάρ σοι , φησί . δίδωσιν ἰσχὺν ποιῆσαι δύναμιν . ἐὰν δὲ φωτισθῇ σοι τὰ πράγματα , λαβὼν καὶ κτησάμενος ἰσχὺν ἐν γνώσει ποίει δύναμιν . ἐμφαίνει γὰρ διὰ τούτων τά τε ἀγαθὰ τάς τε δωρεὰς παρὰ τοῦ θεοῦ χορηγεῖσθαι καὶ δεῖν ἡμᾶς , διακόνους γενομένους τῆς θείας χάριτος , σπείρειν τὰς τοῦ θεοῦ εὐποιίας καὶ τοὺς πλησιάζοντας κατασκευάζειν καλούς τε καὶ ἀγαθούς , ἵνα ὡς ὅτι μάλιστα ὁ μὲν σώφρων τοὺς ἐγκρατεῖς , ὁ δὲ ἀνδρεῖος τοὺς γενναίους συνετούς τε ὁ φρόνιμος καὶ δίκαιος τοὺς δικαίους ἐκτελῇ .
Lemmas: εἰμί δέ ἄν οὗτος ὁ ὁ γεωργία τύπος διδασκαλία τρόπος , διδάσκω δέω ὁ παράφυσις ὁ ἁμαρτία ἐπικόπτω καί ὁ συναναθάλλω ὁ γόνιμος καρπός μάταιος ὁ ἔννοια πόα , ἔστε ἄν τελειόω καί βέβαιος γίγνομαι ὁ ἔρνος ὁ πίστις . ὁ γάρ τέταρτος ἔτος , ἐπεί καί χρόνος χρεία ὁ κατηχέω βέβαιος , ὁ τετράς ὁ ἀρετή καθιερόω ὁ θεός , ὁ τρίτος ἤδη μονή συνάπτω ἐπί ὁ ὁ κύριος τέταρτος ὑπόστασις . θυσία δέ αἴνεσις ὑπέρ ὁλοκαύτωμα . οὗτος γάρ σύ , φημί . δίδωμι ἰσχύς ποιέω δύναμις . ἐάν δέ φωτίζω σύ ὁ πρᾶγμα , λαμβάνω καί κτάομαι ἰσχύς ἐν γνῶσις ποιέω δύναμις . ἐμφαίνω γάρ διά οὗτος ὁ τε ἀγαθός ὁ τε δωρεά παρά ὁ θεός χορηγέω καί δέω ἐγώ , διάκονος γίγνομαι ὁ θεῖος χάρις , σπείρω ὁ ὁ θεός εὐποιΐα καί ὁ πλησιάζω κατασκευάζω καλός τε καί ἀγαθός , ἵνα ὡς ὅτι μάλα ὁ μέν σώφρων ὁ ἐγκρατής , ὁ δέ ἀνδρεῖος ὁ γενναῖος συνετός τε ὁ φρόνιμος καί δίκαιος ὁ δίκαιος ἐκτελέω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.19.97
Οὗτός ἐστιν ὁ κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν , ὁ γνωστικός , ὁ μιμούμενος τὸν θεὸν καθ’ ὅσον οἷόν τε , μηδὲν παραλιπὼν τῶν εἰς τὴν ἐνδεχομένην ὁμοίωσιν , ἐγκρατευόμενος , ὑπομένων , δικαίως βιούς . βασιλεύων τῶν παθῶν , μεταδιδοὺς ὧν ἔχει , ὡς οἷός τέ ἐστιν , εὐεργετῶν καὶ λόγῳ καὶ ἔργῳ . οὗτος μέγιστος , φησίν , ἐν τῇ βασιλείᾳ ὃς ἂν ποιῇ καὶ διδάσκῃ μιμούμενος τὸν θεὸν τῷ παραπλήσια χαρίζεσθαι · κοινωφελεῖς γὰρ αἱ τοῦ θεοῦ δωρεαί . ὃς δ’ ἂν ἐγχειρῇ τι πράσσειν μεθ’ ὑπερηφανίας , τὸν θεὸν παροξύνει , φησίν · ἀλαζονεία γὰρ ψυχῆς ἐστι κακία , ἀφ’ ἧς καὶ τῶν ἄλλων κακιῶν μετανοεῖν κελεύει ἁρμοζομένοις τὸν βίον ἐξ ἀναρμοστίας πρὸς τὴν ἀμείνω μεταβολὴν διὰ τῶν τριῶν τούτων , στόματος , καρδίας , χειρῶν .
Lemmas: οὗτος εἰμί ὁ κατά εἰκών καί ὁμοίωσις , ὁ γνωστικός , ὁ μιμέομαι ὁ θεός κατά ὅσος οἷος τε , μηδείς παραλείπω ὁ εἰς ὁ ἐνδέχομαι ὁμοίωσις , ἐγκρατεύομαι , ὑπομένω , δίκαιος βιόω . βασιλεύω ὁ πάθος , μεταδίδωμι ὅς ἔχω , ὡς οἷος τε εἰμί , εὐεργετέω καί λόγος καί ἔργον . οὗτος μέγας , φημί , ἐν ὁ βασιλεία ὅς ἄν ποιέω καί διδάσκω μιμέομαι ὁ θεός ὁ παραπλήσιος χαρίζω · κοινωφελής γάρ ὁ ὁ θεός δωρεά . ὅς δέ ἄν ἐγχειρέω τις πράσσω μετά ὑπερηφανία , ὁ θεός παροξύνω , φημί · ἀλαζονεία γάρ ψυχή εἰμί κακία , ἀπό ὅς καί ὁ ἄλλος κακία μετανοέω κελεύω ἁρμόζω ὁ βίος ἐκ ἀναρμοστία πρός ὁ ἀγαθός μεταβολή διά ὁ τρεῖς οὗτος , στόμα , καρδία , χείρ .
clemens-alexandrinus.stromata 2.19.98
σύμβολον δ’ ἂμ εἴη ταῦτα , πράξεως μὲν αἱ χεῖρες , βουλῆς δὲ ἡ καρδία καὶ λόγου στόμα . καλῶς οὖν ἐπὶ τῶν μετανοούντων εἴρηται τὸ λόγιον ἐκεῖνο · τὸν θεὸν εἵλου σήμερον εἷναί σου θεόν , καὶ κύριος εἵλετό σε σήμερον γενέσθαι λαὸν αὐτῷ . τὸν γὰρ σπεύδοντα θεραπεύειν τὸ ὂν ἱκέτην ὄντα ἐξοικειοῦται ὁ θεός . κἂν εἷς τὸν ἀριθμόν , ἐπ’ ἴσης τῷ λαῷ τετίμηται · μέρος γὰρ ὢν τοῦ λαοῦ συμπληρωτικὸς αὐτοῦ γίνεται , ἀποκατασταθεὶς ἐξ οὗ ἦν , καλεῖται δὲ καὶ ἐκ μέρους τὸ πᾶν . αὕτη δὲ ἡ εὐγένεια ἐν τῷ ἑλέσθαι καὶ συνασκῆσαι τὰ κάλλιστα διαδείκνυται . ἐπεὶ τί τὸν Ἀδὰμ ὠφέλησεν ἡ τοσαύτη αὐτοῦ εὐγένεια ; πατὴρ δὲ αὐτοῦ θνητὸς οὐδείς · αὐτὸς γὰρ ἀνθρώπων τῶν ἐν γενέσει πατήρ . τὰ μὲν αἰσχρὰ οὗτος προθύμως εἵλετο ἑπόμενος τῇ γυναικί , τῶν δὲ ἀληθῶν καὶ καλῶν ἠμέλησεν · ἐφ’ οἷς θνητὸν ἀθανάτου βίον , ἀλλ’ οὐκ εἰς τέλος , ἀνθυπηλλάξατο .
Lemmas: σύμβολον δέ ἀνά εἰμί οὗτος , πρᾶξις μέν ὁ χείρ , βουλή δέ ὁ καρδία καί λόγος στόμα . καλός οὖν ἐπί ὁ μετανοέω λέγω ὁ λόγιον ἐκεῖνος · ὁ θεός αἱρέω σήμερον εἰμί σύ θεός , καί κύριος αἱρέω σύ σήμερον γίγνομαι λαός αὐτός . ὁ γάρ σπεύδω θεραπεύω ὁ εἰμί ἱκέτης εἰμί ἐξοικειόω ὁ θεός . ἐάν εἷς ὁ ἀριθμός , ἐπί ἴσος ὁ λαός τιμάω · μέρος γάρ εἰμί ὁ λαός συμπληρωτικός αὐτός γίγνομαι , ἀποκαθίστημι ἐκ ὅς εἰμί , καλέω δέ καί ἐκ μέρος ὁ πᾶς . οὗτος δέ ὁ εὐγένεια ἐν ὁ αἱρέω καί συνασκέω ὁ καλός διαδείκνυμι . ἐπεί τίς ὁ Ἀδάμ ὠφελέω ὁ τοσοῦτος αὐτός εὐγένεια ; πατήρ δέ αὐτός θνητός οὐδείς · αὐτός γάρ ἄνθρωπος ὁ ἐν γένεσις πατήρ . ὁ μέν αἰσχρός οὗτος πρόθυμος αἱρέω ἕπομαι ὁ γυνή , ὁ δέ ἀληθής καί καλός ἀμελέω · ἐπί ὅς θνητός ἀθάνατος βίος , ἀλλά οὐ εἰς τέλος , ἀνθυπαλλάσσω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.19.99
Νῶε δὲ ὁ μὴ οὕτω γενόμενος ὡς ὁ Ἀδὰμ ἐπισκοπῇ θείᾳ διασῴζεται · φέρων γὰρ αὑτὸν ἀνέθηκε τῷ θεῷ . τόν τε Ἀβραὰμ ἐκ τριῶν παιδοποιησάμενον γυναικῶν οὐ δἰ ἡδονῆς ἀπόλαυσιν , δἰ ἐλπίδα δέ , οἶμαι , τοῦ πληθῦναι τὸ γένος ἐν ἀρχῇ , εἶς μόνος διαδέχεται κληρονόμος τῶν πατρῴων ἀγαθῶι · , οἱ δὲ ἄλλοι διῳκίσθησαν τῆς συγγενείας · ἔκ τε αὐτοῦ διδύμων γενομένων ὁ νεώτερος κληρονομεῖ εὐάρεστος τῷ πατρὶ γενόμενος , καὶ τὰς εὐχὰς λαμβάνει , δουλεύει δὲ ὁ πρεσβύτερος αὐτῷ · ἀγαθὸν γὰρ μέγιστον τῷ φαύλῳ τὸ μὴ αὐτεξούσιον . ἡ δὲ οἰκονομία αὕτη καὶ προφητικὴ καὶ τυπική . ὅτι δὲ τοῦ σοφοῦ πάντα ἐστί , σαφῶς μηνύει λέγων · διότι ἠλέησέν με ὁ θεός , ἔστι μοι πάντα . ἑνὸς γὰρ δεῖν ὀρέγεσθαι διδάσκει , δἰ οὗ τὰ πάντα γέγονεν καὶ τοῖς ἀξίοις τὰ ἐπηγγελμένα νέμεται .
Lemmas: Νῶε δέ ὁ μή οὕτως γίγνομαι ὡς ὁ Ἀδάμ ἐπισκοπή θεῖος διασῴζω · φέρω γάρ ἑαυτοῦ ἀνατίθημι ὁ θεός . ὁ τε Ἀβραάμ ἐκ τρεῖς παιδοποιέω γυνή οὐ διά ἡδονή ἀπόλαυσις , διά ἐλπίς δέ , οἴομαι , ὁ πληθύνω ὁ γένος ἐν ἀρχή , εἷς μόνος διαδέχομαι κληρονόμος ὁ πατρῷος ἀγαθός · , ὁ δέ ἄλλος διοικίζω ὁ συγγένεια · ἐκ τε αὐτός δίδυμος γίγνομαι ὁ νέος κληρονομέω εὐάρεστος ὁ πατήρ γίγνομαι , καί ὁ εὐχή λαμβάνω , δουλεύω δέ ὁ πρέσβυς αὐτός · ἀγαθός γάρ μέγας ὁ φαῦλος ὁ μή αὐτεξούσιος . ὁ δέ οἰκονομία οὗτος καί προφητικός καί τυπικός . ὅτι δέ ὁ σοφός πᾶς εἰμί , σαφής μηνύω λέγω · διότι ἐλεέω ἐγώ ὁ θεός , εἰμί ἐγώ πᾶς . εἷς γάρ δέω ὀρέγω διδάσκω , διά ὅς ὁ πᾶς γίγνομαι καί ὁ ἄξιος ὁ ἐπαγγέλλω νέμω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.19.100
κληρονόμον οὖν τὸν σπουδαῖον γενόμενον τῆς βασιλείας συμπολίτην διὰ τῆς θείας σοφίας ἀναγράφει καὶ τῶν πάλαι δικαίων , τῶν κατὰ τὸν νόμον καὶ πρὸ νόμου νομίμως βεβιωκότων , ὧν αἱ πράξεις νόμοι γεγόνασιν εἰς ἡμᾶς . πάλιν τε αὖ βασιλέα τὸν σοφὸν διδάσκων τοὺς μὴ ὁμοφύλους ποιεῖ λέγοντας αὐτῷ · βασιλεὺς παρὰ θεοῦ σὺ ἐν ἡμῖν εἶ , ἐθελουσίῳ γνώμῃ τῶν ἀρχομένων διὰ ζῆλον ἀρετῆς ὑπακουόντων τῷ σπουδαίῳ . Πλάτων δὲ ὁ φιλόσοφος , εὐδαιμονίαν τέλος τιθέμενος , ὁμοίωσιν θεῷ φησιν αὐτὴν εἶναι κατὰ τὸ δυνατόν , εἴτε συνδραμών πως τῷ δόγματι τοῦ νόμου ( αἱ γὰρ μεγάλαι φύσεις καὶ γυμναὶ παθῶν εὐστοχοῦσί πως περὶ τὴν ἀλήθειαν , ὥς φησιν ὁ Πυθαγόρειος Φίλων τὰ Μωυσέως ἐξηγούμενος ) , εἴτε καὶ παρά τινων τότε λογίων ἀναδιδαχθεὶς ἅτε μαθήσεως ἀεὶ διψῶν . φησὶ γὰρ ὁ νόμος · ὀπίσω κυρίου τοῦ θεοῦ ὑμῶν πορεύεσθε καὶ τὰς ἐντολάς μου φυλάξετε . τὴν μὲν γὰρ ἐξομοίωσιν ὁ νόμος ἀκολουθίαν ὀνομάζει · ἡ δὲ τοιαύτη ἀκολουθία κατὰ δύναμιν ἐξομοιοῖ . γίνεσθε , φησὶν ὁ κύριος , ἐλεήμονες καὶ οἰκτίρμονες , ὡς ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος οἰκτίρμων ἐστίν .
Lemmas: κληρονόμος οὖν ὁ σπουδαῖος γίγνομαι ὁ βασιλεία συμπολίτης διά ὁ θεῖος σοφία ἀναγράφω καί ὁ πάλαι δίκαιος , ὁ κατά ὁ νόμος καί πρό νόμος νόμιμος βιόω , ὅς ὁ πρᾶξις νόμος γίγνομαι εἰς ἐγώ . πάλιν τε αὖ βασιλεύς ὁ σοφός διδάσκω ὁ μή ὁμόφυλος ποιέω λέγω αὐτός · βασιλεύς παρά θεός σύ ἐν ἐγώ εἰμί , ἐθελούσιος γνώμη ὁ ἄρχω διά ζῆλος ἀρετή ὑπακούω ὁ σπουδαῖος . Πλάτων δέ ὁ φιλόσοφος , εὐδαιμονία τέλος τίθημι , ὁμοίωσις θεός φημί αὐτός εἰμί κατά ὁ δυνατός , εἴτε συντρέχω πως ὁ δόγμα ὁ νόμος ( ὁ γάρ μέγας φύσις καί γυμνός πάθος εὐστοχέω πως περί ὁ ἀλήθεια , ὡς φημί ὁ Πυθαγόρειος Φίλων ὁ Μωϋσῆς ἐξηγέομαι ) , εἴτε καί παρά τις τότε λόγιον ἀναδιδάσκω ἅτε μάθησις ἀεί διψάω . φημί γάρ ὁ νόμος · ὀπίσω κύριος ὁ θεός σύ πορεύω καί ὁ ἐντολή ἐγώ φυλάσσω . ὁ μέν γάρ ἐξομοίωσις ὁ νόμος ἀκολουθία ὀνομάζω · ὁ δέ τοιοῦτος ἀκολουθία κατά δύναμις ἐξομοιόω . γίγνομαι , φημί ὁ κύριος , ἐλεήμων καί οἰκτίρμων , ὡς ὁ πατήρ σύ ὁ οὐράνιος οἰκτίρμων εἰμί .
clemens-alexandrinus.stromata 2.19.101
ἐντεῦθεν καὶ οἱ Στωϊκοὶ τὸ ἀκολούθως τῇ φύσει ζῆν τέλος εἶναι ἐδογμάτισαν , τὸν θεὸν εἰς φύσιν μετονομάσαντες ἀπρεπῶς , ἐπειδὴ ἡ φύσις καὶ εἰς φυτὰ καὶ εἰς σπαρτὰ καὶ εἰς δένδρα καἰ εἰς λίθους διατείνει . Σαφῶς τοίνυν εἴρηται · ἄνδρες κακοὶ οὐ νοοῦσι νόμον , οἱ δὲ ἀγαπῶντες νόμον προβάλλουσιν ἑαυτοῖς τεῖχος . σοφία γὰρ πανούργων ἐπιγνώσεται τὰς ὁδοὺς αὐτῆς , ἄνοια δὲ ἀφρόνων ἐν πλάνῃ . ἐπὶ τίνα γὰρ ἐπιβλέψω ἀλλ’ ἢ ἐπὶ τὸν πρᾷον καὶ ἡσύχιον καὶ τρέμοντά μου τοὺς λόγους ; ἡ προφητεία λέγει . Τριττὰ δὲ εἴδη φιλίας διδασκόμεθα , καὶ τούτων τὸ μὲν πρῶτον καὶ ἄριστον τὸ κατ’ ἀρετήν · στερρὰ γὰρ ἡ ἐκ λόγου ἀγάπη · τὸ δὲ δεύτερον καὶ μέσον τὸ κατ’ ἀμοιβήν · κοινωνικὸν δὲ τοῦτο καὶ μεταδοτικὸν καὶ βιωφελές · κοινὴ γὰρ ἡ ἐκ χάριτος φιλία · τὸ δὲ ὕστατον καὶ τρίτον ἡμεῖς μὲν τὸ ἐκ συνηθείας φαμέν , οἳ δὲ τὸ καθ’ ἡδονὴν τρεπτὸν καὶ μεταβλητόν .
Lemmas: ἐντεῦθεν καί ὁ Στωϊκός ὁ ἀκόλουθος ὁ φύσις ζάω τέλος εἰμί δογματίζω , ὁ θεός εἰς φύσις μετονομάζω ἀπρεπής , ἐπειδή ὁ φύσις καί εἰς φυτόν καί εἰς σπαρτός καί εἰς δένδρον καί εἰς λίθος διατείνω . σαφής τοίνυν λέγω · ἀνήρ κακός οὐ νοέω νόμος , ὁ δέ ἀγαπάζω νόμος προβάλλω ἑαυτοῦ τεῖχος . σοφία γάρ πάνουργος ἐπιγιγνώσκω ὁ ὁδός αὐτός , ἄνοια δέ ἄφρων ἐν πλάνη . ἐπί τίς γάρ ἐπιβλέπω ἀλλά ἤ ἐπί ὁ πρᾶος καί ἡσύχιος καί τρέμω ἐγώ ὁ λόγος ; ὁ προφητεία λέγω . τρισσός δέ εἶδος φιλία διδάσκω , καί οὗτος ὁ μέν πρῶτος καί ἀγαθός ὁ κατά ἀρετή · στερρός γάρ ὁ ἐκ λόγος ἀγάπη · ὁ δέ δεύτερος καί μέσος ὁ κατά ἀμοιβή · κοινωνικός δέ οὗτος καί μεταδοτικός καί βιωφελής · κοινός γάρ ὁ ἐκ χάρις φιλία · ὁ δέ ὕστερος καί τρίτος ἐγώ μέν ὁ ἐκ συνήθεια φημί , ὁ δέ ὁ κατά ἡδονή τρεπτός καί μεταβλητός .
clemens-alexandrinus.stromata 2.19.102
καί μοι δοκεῖ παγκάλως Ἱππόδαμος ὁ Πυθαγόρειος γράφειν · τᾶν φιλιᾶν ἃ μὲν ἐπιστάμας θεῶν , ἃ δ’ ἐκ παροχᾶς ἀνθρώπων , ἃ δὲ ἐξ ἁδονᾶς ζῴων . οὐκοῦν ἣ μέν τίς ἐστι φιλοσόφου φιλία , ἣ δὲ ἀνθρώπου , ἣ δὲ ζῴου . τῴ γὰρ ὄντι εἰκὼν τοῦ θεοῦ ἄνθρωπος εὐεργετῶν , ἐν ᾧ καὶ αὐτὸς εὐεργετεῖται · ὥσπερ γὰρ ὁ κυβερνήτης ἅμα σῴζει καὶ σῴζεται . διὰ τοῦτο ὅταν τις αἰτῶν τύχῃ , οὔ φησι τῷ διδόντι · καλῶς ἔδωκας , ἀλλά · καλῶς εἴληφας . οὕτω λαμβάνει μὲν ὁ διδούς , δίδωσι δὲ ὁ λαμβάνων . δίκαιοι δὲ οἰκτείρουσι καὶ ἐλεοῦσι , χρηστοὶ δὲ ἔσονται οἰκήτορες γῆς , ἄκακοι δὲ ὑπολειφθήσονται ἐπ’ αὐτῆς , οἱ δὲ παρανομοῦντες ἐξολοθρευθήσονται ἀπ’ αὐτῆς . καὶ μοι δοκεῖ τὸν πιστὸν προμαντευόμενος Ὅμηρος εἰρηκέναι δὸς φίλῳ . φίλῳ μὲν κοινωνητέον , ἵν’ ἔτι καὶ μᾶλλον περιμένῃ φίλος , ἐχθρῷ δὲ ἐπικουρητέον , ἵνα μὴ μείνῃ ἐχθρός · ἐπικουρίᾳ γὰρ εὔνοια μὲν συνδεῖται , λύεται δὲ ἔχθρα . ἀλλ’ εἰ καὶ προθυμία πρόκειται , καθὸ ἐὰν ἔχῃ εὐπρόσδεκτος , οὐ καθὸ οὐκ ἔχει . οὐ γὰρ ἵνα ἄλλοις ἄνεσις , ὑμῖν δὲ θλῖψις · ἀλλ’ ἐξ ἰσότητος ἐν τῷ νῦν καιρῷ καὶ τὰ ἑξῆς . ἐσκόρπισεν , ἔδωκεν τοῖς πένησιν , ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα ἡ γραφὴ λέγει . τῷ γὰρ κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν , ὡς καὶ πρόσθεν εἰρήκαμεν , οὐ τὸ κατὰ σῶμα μηνύεται , οὐ γὰρ θέμις θνητὸν ἀθανάτῳ ἐξομοιοῦσθαι , ἀλλ’ ἢ κατὰ νοῦν καὶ λογισμόν , ᾧ καὶ τὴν πρὸς τὸ εὐεργετεῖν καὶ τὴν πρὸς τὸ ἄρχειν ὁμοιότητα προσηκόντως ὁ κύριος ἐνσφραγίζεται · οὐ γὰρ αἱ ἡγεμονίαι σωμάτων ποιότησιν , ἀλλὰ διανοίας κρίσεσι κατορθοῦνται · βουλαῖς γὰρ ἀνδρῶν ( ὁσίων ) εὖ μὲν οἰκοῦνται πόλεις , εὖ δ’ οἶκος .
Lemmas: καί ἐγώ δοκέω πάγκαλος Ἱππόδαμος ὁ Πυθαγόρειος γράφω · ὁ φίλιος ὅς μέν ἐπιστήμη θεός , ὅς δέ ἐκ παροχή ἄνθρωπος , ὅς δέ ἐκ ἡδονή ζῷον . οὐκοῦν ὁ μέν τις εἰμί φιλόσοφος φιλία , ὁ δέ ἄνθρωπος , ὁ δέ ζῷον . ὁ γάρ εἰμί εἰκών ὁ θεός ἄνθρωπος εὐεργετέω , ἐν ὅς καί αὐτός εὐεργετέω · ὥσπερ γάρ ὁ κυβερνήτης ἅμα σῴζω καί σῴζω . διά οὗτος ὅταν τις αἰτέω τυγχάνω , οὐ φημί ὁ δίδωμι · καλός δίδωμι , ἀλλά · καλός λαμβάνω . οὕτως λαμβάνω μέν ὁ δίδωμι , δίδωμι δέ ὁ λαμβάνω . δίκαιος δέ οἰκτίρω καί ἐλεέω , χρηστός δέ εἰμί οἰκήτωρ γῆ , ἄκακος δέ ὑπολείπω ἐπί αὐτός , ὁ δέ παρανομέω ἐξολοθρεύω ἀπό αὐτός . καί ἐγώ δοκέω ὁ πιστός προμαντεύομαι Ὅμηρος λέγω δίδωμι φίλος . φίλος μέν κοινωνητέον , ἵνα ἔτι καί μάλα περιμένω φίλος , ἐχθρός δέ ἐπικουρέω , ἵνα μή μένω ἐχθρός · ἐπικουρία γάρ εὔνοια μέν συνδέω , λύω δέ ἔχθρα . ἀλλά εἰ καί προθυμία πρόκειμαι , καθό ἄν ἔχω εὐπρόσδεκτος , οὐ καθό οὐ ἔχω . οὐ γάρ ἵνα ἄλλος ἄνεσις , σύ δέ θλῖψις · ἀλλά ἐκ ἰσότης ἐν ὁ νῦν καιρός καί ὁ ἑξῆς . σκορπίζω , δίδωμι ὁ πένης , ὁ δικαιοσύνη αὐτός μένω εἰς ὁ αἰών ὁ γραφή λέγω . ὁ γάρ κατά εἰκών καί ὁμοίωσις , ὡς καί πρόσθεν λέγω , οὐ ὁ κατά σῶμα μηνύω , οὐ γάρ θέμις θνητός ἀθάνατος ἐξομοιόω , ἀλλά ἤ κατά νόος καί λογισμός , ὅς καί ὁ πρός ὁ εὐεργετέω καί ὁ πρός ὁ ἄρχω ὁμοιότης προσηκόντως ὁ κύριος ἐνσφραγίζω · οὐ γάρ ὁ ἡγεμονία σῶμα ποιότης , ἀλλά διάνοια κρίσις κατορθόω · βουλή γάρ ἀνήρ ( ὅσιος ) εὖ μέν οἰκέω πόλις , εὖ δέ οἶκος .
clemens-alexandrinus.stromata 2.20.103
Ἥ γε μὴν καρτερία καὶ αὐτὴ εἰς τὴν θείαν ἐξομοίωσιν βιάζεται δἰ ὑπομονῆς ἀπάθειαν καρπουμένη , εἴ τῳ ἔναυλα τὰ ἐπὶ τῶν περὶ τὸν Ἀνανίαν ἱστορούμενα , ὧν εἷς καὶ Δανιὴλ ὁ προφήτης ἦν , θείας πίστεως πεπληρωμένος . Βαβυλῶνα ᾤκει Δανιήλ , καθάπερ ὁ μὲν Λὼτ τὰ Σόδομα , τὴν Χαλδαίων δὲ γῆν ὁ Ἀβραὰμ ὁ μετ’ ὀλίγον φίλος τοῦ θεοῦ . κατήγαγεν οὖν εἰς ὄρυγμα θηρίων ἔμπλεων τὸν Δανιὴλ ὁ Βαβυλωνίων βασιλεύς , ἀνήγαγε δὲ αὐτὸν ἀβλαβῆ ὁ ἁπάντων βασιλεὺς ὁ πιστὸς κύριος . ταύτην κτήσεται τὴν ὑπομονὴν ὁ γνωστικὸς ᾗ γνωστικός , εὐλογήσει πειραζόμενος ὡς ὁ γενναῖος Ἰώβ , ὡς Ἰωνᾶς εὔξεται καταπινόμενος ὑπὸ κήτους ,
Lemmas: ὁ γε μήν καρτερία καί αὐτός εἰς ὁ θεῖος ἐξομοίωσις βιάζω διά ὑπομονή ἀπάθεια καρπόω , εἰ τις ἔναυλος ὁ ἐπί ὁ περί ὁ Ἁνανίας ἱστορέω , ὅς εἷς καί Δανιήλ ὁ προφήτης εἰμί , θεῖος πίστις πληρόω . Βαβυλών οἰκέω Δανιήλ , καθά ὁ μέν Λώτ ὁ Σόδομα , ὁ Χαλδαῖος δέ γῆ ὁ Ἀβραάμ ὁ μετά ὀλίγος φίλος ὁ θεός . κατάγω οὖν εἰς ὄρυγμα θηρίον ἔμπλεος ὁ Δανιήλ ὁ Βαβυλώνιος βασιλεύς , ἀνάγω δέ αὐτός ἀβλαβής ὁ ἅπας βασιλεύς ὁ πιστός κύριος . οὗτος κτάομαι ὁ ὑπομονή ὁ γνωστικός ὅς γνωστικός , εὐλογέω πειράω ὡς ὁ γενναῖος Ἰώβ , ὡς Ἰωνᾶς εὔχομαι καταπίνω ὑπό κῆτος ,
clemens-alexandrinus.stromata 2.20.104
καὶ ἡ πίστις αὐτὸν ἀποκαταστήσει Νινευίταις προφητεύοντα · κἂν μετὰ λεόντων καθειρχθῇ , ἡμερώσει τὰ θηρία , κἂν εἰς πῦρ ἐμβληθῇ , δροσισθήσεται , ἀλλ’ οὐκ ἐκπυρωθήσεται · μαρτυρήσει νύκτωρ , μαρτυρήσει μεθ’ ἡμέραν · ἐν λόγῳ , ἐν βίῳ , ἐν τρόπῳ μαρτυρήσει · σύνοικος ὢν τῷ κυρίῳ ὀαριστής τε καὶ συνέστιος κατὰ τὸ πνεῦμα διαμενεῖ , καθαρὸς μὲν τὴν σάρκα , καθαρὸς δὲ τὴν καρδίαν , ἡγιασμένος τὸν λόγον , ὁ κόσμος τούτῳ . φησίν , ἐσταύρωται καὶ αὐτὸς τῷ κόσμῳ . οὗτος τὸν σταυρὸν τοῦ σωτῆρος περιφέρων ἕπεται κυρίῳ μετ’ ἴχνιον ὥστε θεοῖο , ἅγιος ἁγίων γενόμενος .
Lemmas: καί ὁ πίστις αὐτός ἀποκαθίστημι Νινευίτης προφητεύω · ἐάν μετά λέων κατείργω , ἡμερόω ὁ θηρίον , ἐάν εἰς πῦρ ἐμβάλλω , δροσίζω , ἀλλά οὐ ἐκπυρόω · μαρτυρέω νύκτωρ , μαρτυρέω μετά ἡμέρα · ἐν λόγος , ἐν βίος , ἐν τρόπος μαρτυρέω · σύνοικος εἰμί ὁ κύριος ὀαριστής τε καί συνέστιος κατά ὁ πνεῦμα διαμένω , καθαρός μέν ὁ σάρξ , καθαρός δέ ὁ καρδία , ἁγιάζω ὁ λόγος , ὁ κόσμος οὗτος . φημί , σταυρόω καί αὐτός ὁ κόσμος . οὗτος ὁ σταυρός ὁ σωτήρ περιφέρω ἕπομαι κύριος μετά ἴχνιον ὥστε θεός , ἅγιος ἅγιος γίγνομαι .