ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 7.11.65
ὁ τοιοῦτος ἄρα κατεξανίσταται παντὸς φόβου , παντὸς δεινοῦ , οὐ μόνον θανάτου , ἀλλὰ καὶ πενίας καὶ νόσου ἀδοξίας τε καὶ τῶν ὅσα τούτοις συγγενῆ , ἀήττητος ἡδονῇ γενόμενος καὶ τῶν ἀλόγων ἐπιθυμιῶν κύριος . εὖ γὰρ οἶδεν τὰ ποιητέα καὶ μή , ἐγνωκὼς κατὰ κράτος τά τε τῷ ὄντι δεινὰ καὶ τὰ μή . ὅθεν ἐπιστημόνως ὑφίσταται ἃ δεῖν καὶ προσήκειν αὐτῷ ὁ λόγος ὑπαγορεύει , διακρίνων ἐπιστημόνως τὰ τῷ ὄντι θαρραλέα ( τουτέστι τὰ ἀγαθὰ ) ἀπὸ τῶν φαινομένων καὶ τὰ φοβερὰ ἀπὸ τῶν δοκούντων , οἷον θανάτου καὶ νόσου καὶ πενίας . ἅπερ δόξης μᾶλλον ἢ ἀληθείας ἔχεται . οὗτος ὁ τῷ ὄντι ἀγαθὸς ἀνὴρ ὁ ἔξω τῶν παθῶν , κατὰ τὴν ἕξιν ἢ διάθεσιν τῆς ἐναρέτου ψυχῆς ὑπερβὰς ὅλον τὸν ἐμπαθῆ βίον . τούτῳ » πάντα εἰς ἑαυτὸν ἀνήρτηται « πρὸς τὴν τοῦ τέλους κτῆσιν . τὰ μὲν γὰρ λεγόμενα τυχηρὰ δεινά , ταῦτα τῷ σπουδαίῳ οὐ φοβερά , ὅτι μὴ κακά , τὰ δὲ τῷ ὄντι δεινὰ ἀλλότρια Χριστιανοῦ τοῦ γνωστικοῦ ἐκ διαμέτρου χωροῦντα τοῖς ἀγαθοῖς , ἐπειδὴ κακά , καὶ ἀμήχανον ἅμα τῷ αὐτῷ τὰ ἐναντία κατὰ ταὐτὸν καὶ πρὸς τὸν αὐτὸν ἀπαντᾶν χρόνον . ἀμεμφῶς τοίνυν » ὑποκρινόμενος τὸ δρᾶμα τοῦ βίου « , ὅπερ ἂν ὁ θεὸς ἀγωνίσασθαι παράσχῃ , τά τε πρακτέα τά τε ὑπομενετέα γνωρίζει .
Lemmas: ὁ τοιοῦτος ἄρα κατεξανίσταμαι πᾶς φόβος , πᾶς δεινός , οὐ μόνος θάνατος , ἀλλά καί πενία καί νόσος ἀδοξία τε καί ὁ ὅσος οὗτος συγγενής , ἀήσσητος ἡδονή γίγνομαι καί ὁ ἄλογος ἐπιθυμία κύριος . εὖ γάρ οἶδα ὁ ποιέω καί μή , γιγνώσκω κατά κράτος ὁ τε ὁ εἰμί δεινός καί ὁ μή . ὅθεν ἐπιστήμων ὑφίστημι ὅς δέω καί προσήκω αὐτός ὁ λόγος ὑπαγορεύω , διακρίνω ἐπιστήμων ὁ ὁ εἰμί θαρσαλέος ( τουτέστι ὁ ἀγαθός ) ἀπό ὁ φαίνω καί ὁ φοβερός ἀπό ὁ δοκέω , οἷος θάνατος καί νόσος καί πενία . ὅς δόξα μάλα ἤ ἀλήθεια ἔχω . οὗτος ὁ ὁ εἰμί ἀγαθός ἀνήρ ὁ ἔξω ὁ πάθος , κατά ὁ ἕξις ἤ διάθεσις ὁ ἐνάρετος ψυχή ὑπερβαίνω ὅλος ὁ ἐμπαθής βίος . οὗτος » πᾶς εἰς ἑαυτοῦ ἀναρτέομαι « πρός ὁ ὁ τέλος κτῆσις . ὁ μέν γάρ λέγω τυχηρός δεινός , οὗτος ὁ σπουδαῖος οὐ φοβερός , ὅτι μή κακός , ὁ δέ ὁ εἰμί δεινός ἀλλότριος Χριστιανός ὁ γνωστικός ἐκ διάμετρος χωρέω ὁ ἀγαθός , ἐπειδή κακός , καί ἀμήχανος ἅμα ὁ αὐτός ὁ ἐναντίος κατά αὐτός καί πρός ὁ αὐτός ἀπαντάω χρόνος . ἄμεμπτος τοίνυν » ὑποκρίνω ὁ δρᾶμα ὁ βίος « , ὅς ἄν ὁ θεός ἀγωνίζομαι παρέχω , ὁ τε πράσσω ὁ τε ὑπομενετέον γνωρίζω .
clemens-alexandrinus.stromata 7.11.68
Τούτων οὖν αἰτία ἡ ἁγιωτάτη καὶ κυριωτάτη πάσης ἐπιστήμης ἀγάπη · διὰ γὰρ τὴν τοῦ ἀρίστου καὶ ἐξοχωτάτου θεραπείαν . ὃ δὴ τῷ ἑνὶ χαρακτηρίζεται , φίλον ὁμοῦ καὶ υἱὸν τὸν γνωστικὸν ἀπεργάζεται , » τέλειον « ὡς ἀληθῶς » ἄνδρα εἰς μέτρον ἡλικίας « αὐξήσαντα . ἀλλὰ καὶ [ ἡ ] ὁμόνοια ἡ περὶ ταὐτὸ πρᾶγμα συγκατάθεσίς ἐστι , τὸ δὲ ταὐτὸν ἕν ἐστιν , ἥ τε φιλία δι᾿ ὁμοιότητος περαίνεται , τῆς κοινότητος ἐν τῷ ἑνὶ κειμένης . ὁ ἄρα γνωστικός , τοῦ ἑνὸς ὄντως θεοῦ ἀγαπητικὸς ὑπάρχων , τέλειος ὄντως ἀνὴρ καὶ φίλος τοῦ θεοῦ , ἐν υἱοῦ καταλεγεὶς τάξει . ταυτὶ γὰρ ὀνόματα εὐγενείας καὶ γνώσεως καὶ τελειότητος κατὰ τὴν τοῦ θεοῦ ἐποπτείαν , ἣν κορυφαιοτάτην προκοπὴν ἡ γνωστικὴ ψυχὴ λαμβάνει , καθαρὰ τέλεον γενομένη , » πρόσωπον « , φησί , » πρὸς πρόσωπον « ὁρᾶν ἀιδίως καταξιουμένη τὸν παντοκράτορα θεόν . πνευματικὴ γὰρ ὅλη γενομένη πρὸς τὸ συγγενὲς χωρήσασα ἐν πνευματικῇ τῇ ἐκκλησίᾳ μένει εἰς τὴν ἀνάπαυσιν τοῦ θεοῦ .
Lemmas: οὗτος οὖν αἰτία ὁ ἅγιος καί κύριος πᾶς ἐπιστήμη ἀγάπη · διά γάρ ὁ ὁ ἀγαθός καί ἔξοχος θεραπεία . ὅς δή ὁ εἷς χαρακτηρίζω , φίλος ὁμοῦ καί υἱός ὁ γνωστικός ἀπεργάζομαι , » τέλειος « ὡς ἀληθής » ἀνήρ εἰς μέτρον ἡλικία « αὐξάνω . ἀλλά καί [ ὁ ] ὁμόνοια ὁ περί αὐτός πρᾶγμα συγκατάθεσις εἰμί , ὁ δέ αὐτός εἷς εἰμί , ὁ τε φιλία διά ὁμοιότης περαίνω , ὁ κοινότης ἐν ὁ εἷς κεῖμαι . ὁ ἄρα γνωστικός , ὁ εἷς ὄντως θεός ἀγαπητικός ὑπάρχω , τέλειος ὄντως ἀνήρ καί φίλος ὁ θεός , ἐν υἱός καταλέγω τάξις . οὗτος γάρ ὄνομα εὐγένεια καί γνῶσις καί τελειότης κατά ὁ ὁ θεός ἐποπτεία , ὅς κορυφαῖος προκοπή ὁ γνωστικός ψυχή λαμβάνω , καθαρός τέλειος γίγνομαι , » πρόσωπον « , φημί , » πρός πρόσωπον « ὁράω ἀίδιος καταξιόω ὁ παντοκράτωρ θεός . πνευματικός γάρ ὅλος γίγνομαι πρός ὁ συγγενής χωρέω ἐν πνευματικός ὁ ἐκκλησία μένω εἰς ὁ ἀνάπαυσις ὁ θεός .
clemens-alexandrinus.stromata 7.12.71
ἵνα εὐεργὸς γένηται πρὸς τὴν τῆς γνώσεως παραδοχήν . οὐχ ὁρᾶτε πῶς μαλάσσεται κηρὸς καὶ καθαίρεται χαλκός , ἵνα τὸν ἐπιόντα χαρακτῆρα παραδέξηται ; αὐτίκα ὡς ὁ θάνατος » χωρισμὸς ψυχῆς ἀπὸ σώματος « , οὕτως ἡ γνῶσις οἷον ὁ λογικὸς θάνατος , ἀπὸ τῶν παθῶν ἀπάγων καὶ χωρίζων τὴν ψυχὴν καὶ προάγων εἰς τὴν τῆς εὐποιίας ζωήν , ἵνα τότε εἴπῃ μετὰ παρρησίας πρὸς τὸν θεόν · ὡς θέλεις ζῶ . ὁ μὲν γὰρ » ἀνθρώποις ἀρέσκειν « προαιρούμενος » θεῷ ἀρέσαι οὐ δύναται « , ἐπεὶ μὴ τὰ συμφέροντα , ἀλλὰ τὰ τέρποντα αἱροῦνται οἱ πολλοί · ἀρέσκων δέ τις τῷ θεῷ τοῖς σπουδαίοις τῶν ἀνθρώπων εὐάρεστος κατ᾿ ἐπακολούθημα γίνεται . τερπνὰ τοίνυν τούτῳ πῶς ἔτι ἂν εἴη τὰ περὶ τὴν βρῶσιν καὶ πόσιν καὶ ἀφροδίσιον ἡδονήν . ὅπου γε καὶ λόγον φέροντά τινα ἡδονὴν καὶ κίνημα διανοίας καὶ ἐνέργημα τερπνὸν ὑφορᾶται ; » οὐδεὶς « γὰρ » δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν , θεῷ καὶ μαμωνᾷ . « οὐ τὸ ἀργύριον λέγων φησὶ ψιλῶς οὕτως . ἀλλὰ τὴν ἐκ τοῦ ἀργυρίου εἰς τὰς ποικίλας ἡδονὰς χορηγίαν · τῷ ὄντι οὐχ οἷόν τε τὸν θεὸν ἐγνωκότα μεγαλοφρόνως καὶ ἀληθῶς ταῖς ἀντικειμέναις δουλεύειν ἡδοναῖς .
Lemmas: ἵνα εὐεργός γίγνομαι πρός ὁ ὁ γνῶσις παραδοχή . οὐ ὁράω πῶς μαλάσσω κηρός καί καθαίρω χαλκός , ἵνα ὁ ἐπέρχομαι χαρακτήρ παραδείκνυμι ; αὐτίκα ὡς ὁ θάνατος » χωρισμός ψυχή ἀπό σῶμα « , οὕτως ὁ γνῶσις οἷος ὁ λογικός θάνατος , ἀπό ὁ πάθος ἀπάγω καί χωρίζω ὁ ψυχή καί προάγω εἰς ὁ ὁ εὐποιΐα ζωή , ἵνα τότε λέγω μετά παρρησία πρός ὁ θεός · ὡς ἐθέλω ζάω . ὁ μέν γάρ » ἄνθρωπος ἀρέσκω « προαιρέω » θεός ἀρέσκω οὐ δύναμαι « , ἐπεί μή ὁ συμφέρω , ἀλλά ὁ τέρπω αἱρέω ὁ πολύς · ἀρέσκω δέ τις ὁ θεός ὁ σπουδαῖος ὁ ἄνθρωπος εὐάρεστος κατά ἐπακολούθημα γίγνομαι . τερπνός τοίνυν οὗτος πῶς ἔτι ἄν εἰμί ὁ περί ὁ βρῶσις καί πόσις καί ἀφροδίσιος ἡδονή . ὅπου γε καί λόγος φέρω τις ἡδονή καί κίνημα διάνοια καί ἐνέργημα τερπνός ὑφοράω ; » οὐδείς « γάρ » δύναμαι δύο κύριος δουλεύω , θεός καί μαμωνᾶς . « οὐ ὁ ἀργύριον λέγω φημί ψιλός οὕτως . ἀλλά ὁ ἐκ ὁ ἀργύριον εἰς ὁ ποικίλος ἡδονή χορηγία · ὁ εἰμί οὐ οἷος τε ὁ θεός γιγνώσκω μεγαλόφρων καί ἀληθής ὁ ἀντίκειμαι δουλεύω ἡδονή .
clemens-alexandrinus.stromata 7.12.72
Εἷς μὲν οὖν μόνος ὁ ἀνεπιθύμητος ἐξ ἀρχῆς ὁ κύριος ὁ φιλάνθρωπος ὁ καὶ δι᾿ ἡμᾶς ἄνθρωπος · ὅσοι δὲ ἐξομοιοῦσθαι σπεύδουσι τῷ ὑπ᾿ αὐτοῦ δεδομένῳ χαρακτῆρι ἀνεπιθύμητοι ἐξ ἀσκήσεως γενέσθαι βιάζονται . ὁ γὰρ ἐπιθυμήσας καὶ κατασχὼν ἑαυτοῦ * , καθάπερ καὶ ἡ χήρα διὰ σωφροσύνης αὖθις παρθένος . οὗτος μισθὸς γνώσεως τῷ σωτῆρι καὶ διδασκάλῳ . ὃν αὐτὸς ᾔτησεν , τὴν ἀποχὴν τῶν κακῶν καὶ τὴν ἐνέργειαν τῆς εὐποιίας . δι᾿ ὧν ἡ σωτηρία περιγίνεται . ὥσπερ οὖν οἱ τὰς τέχνας μεμαθηκότες δι᾿ ὧν ἐπαιδεύθησαν πορίζουσι τὰς τροφάς . οὕτως ὁ γνωστικὸς δι᾿ ὧν ἐπίσταται πορίζων τὴν ζωὴν σῴζεται . ὁ γὰρ μὴ θελήσας τὸ τῆς ψυχῆς ἐκκόψαι πάθος ἑαυτὸν ἀπέκτεινεν . ἀλλ᾿ ὡς ἔοικεν ἀτροφία μὲν ἡ ἄγνοια τῆς ψυχῆς . τροφὴ δὲ ἡ γνῶσις . αὗται δέ εἰσιν αἱ γνωστικαὶ ψυχαί , ἃς ἀπείκασεν τὸ εὐαγγέλιον ταῖς ἡγιασμέναις παρθένοις ταῖς προσδεχομέναις τὸν κύριον . παρθένοι μὲν γὰρ ὡς κακῶν ἀπεσχημέναι , προσδεχόμεναι δὲ διὰ τὴν ἀγάπην τὸν κύριον . καὶ τὸ οἰκεῖον ἀνάπτουσαι φῶς εἰς τὴν τῶν πραγμάτων θεωρίαν , φρόνιμοι ψυχαὶ › ποθοῦμέν σε , ὦ κύριε , ‹ λέγουσαι . › ἤδη ποτὲ ἀπολαβεῖν . ἀκολούθως οἷς ἐνετείλω ἐζήσαμεν , μηδὲν τῶν παρηγγελμένων παραβεβηκυῖαι · διὸ καὶ τὰς ὑποσχέσεις ἀπαιτοῦμεν , εὐχόμεθα δὲ τὰ συμφέροντα , οὐ τὰ ἡδέα ὡς καθήκοντος τοῦ αἰτεῖν τὰ κάλλιστα παρὰ σοῦ · καὶ πάντα ἐπὶ συμφόρῳ δεξόμεθα . κἂν πονηρὰ εἶναι δοκῇ τὰ προσιόντα γυμνάσια , ἅτινα ἡμῖν προσφέρει ἡ σὴ οἰκονομία εἰς συνάσκησιν βεβαιότητος . ‹
Lemmas: εἷς μέν οὖν μόνος ὁ ἀνεπιθύμητος ἐκ ἀρχή ὁ κύριος ὁ φιλάνθρωπος ὁ καί διά ἐγώ ἄνθρωπος · ὅσος δέ ἐξομοιόω σπεύδω ὁ ὑπό αὐτός δίδωμι χαρακτήρ ἀνεπιθύμητος ἐκ ἄσκησις γίγνομαι βιάζω . ὁ γάρ ἐπιθυμέω καί κατέχω ἑαυτοῦ * , καθά καί ὁ χήρα διά σωφροσύνη αὖθις παρθένος . οὗτος μισθός γνῶσις ὁ σωτήρ καί διδάσκαλος . ὅς αὐτός αἰτέω , ὁ ἀποχή ὁ κακός καί ὁ ἐνέργεια ὁ εὐποιΐα . διά ὅς ὁ σωτηρία περιγίγνομαι . ὥσπερ οὖν ὁ ὁ τέχνη μανθάνω διά ὅς παιδεύω πορίζω ὁ τροφή . οὕτως ὁ γνωστικός διά ὅς ἐπίσταμαι πορίζω ὁ ζωή σῴζω . ὁ γάρ μή ἐθέλω ὁ ὁ ψυχή ἐκκόπτω πάθος ἑαυτοῦ ἀποκτείνω . ἀλλά ὡς ἔοικα ἀτροφία μέν ὁ ἄγνοια ὁ ψυχή . τροφή δέ ὁ γνῶσις . οὗτος δέ εἰμί ὁ γνωστικός ψυχή , ὅς ἀπεικάζω ὁ εὐαγγέλιον ὁ ἁγιάζω παρθένος ὁ προσδέχομαι ὁ κύριος . παρθένος μέν γάρ ὡς κακός ἀπέχω , προσδέχομαι δέ διά ὁ ἀγάπη ὁ κύριος . καί ὁ οἰκεῖος ἀνάπτω φάος εἰς ὁ ὁ πρᾶγμα θεωρία , φρόνιμος ψυχή › ποθέω σύ , ὦ κύριος , ‹ λέγω . › ἤδη ποτέ ἀπολαμβάνω . ἀκόλουθος ὅς ἐντέλλω ζάω , μηδείς ὁ παραγγέλλω παραβαίνω · διό καί ὁ ὑπόσχεσις ἀπαιτέω , εὔχομαι δέ ὁ συμφέρω , οὐ ὁ ἡδύς ὡς καθήκω ὁ αἰτέω ὁ καλός παρά σύ · καί πᾶς ἐπί σύμφορος δέχομαι . ἐάν πονηρός εἰμί δοκέω ὁ προσέρχομαι γυμνάσιον , ὅστις ἐγώ προσφέρω ὁ σός οἰκονομία εἰς συνάσκησις βεβαιότης . ‹
clemens-alexandrinus.stromata 7.12.73
Ὁ μὲν οὖν γνωστικὸς δι᾿ ὑπερβολὴν ὁσιότητος αἰτούμενος μᾶλλον ἀποτυχεῖν ἕτοιμος ἢ μὴ αἰτούμενος τυχεῖν . εὐχὴ γὰρ αὐτῷ ὁ βίος ἅπας καὶ ὁμιλία πρὸς θεόν , κἂν καθαρὸς ᾖ ἁμαρτημάτων . πάντως οὗ βούλεται τεύξεται . λέγει γὰρ ὁ θεὸς τῷ δικαίῳ · » αἴτησαι , καὶ δώσω σοί · ἐννοήθητι . καὶ ποιήσω . « ἐὰν μὲν οὖν συμφέροντα ᾖ , παραχρῆμα λήψεται · ἀσύμφορα δὲ οὐδέποτε αἰτήσεται , διὸ οὐδὲ λήψεται . οὕτως ἔσται ὃ βούλεται . κἄν τις ἡμῖν λέγῃ ἐπιτυγχάνειν τινὰς καὶ τῶν ἁμαρτωλῶν κατὰ τὰς αἰτήσεις , σπανίως μὲν τοῦτο διὰ τὴν τοῦ θεοῦ δικαίαν ἀγαθότητα , δίδοται δὲ τοῖς καὶ ἄλλους εὐεργετεῖν δυναμένοις . ὅθεν οὐ διὰ τὸν αἰτήσαντα ἡ δόσις γίνεται , ἀλλ᾿ ἡ οἰκονομία τὸν σῴζεσθαι δι᾿ αὐτοῦ μέλλοντα προορωμένη δικαίαν πάλιν ποιεῖται τὴν δωρεάν . τοῖς δ᾿ ὅσοι ἄξιοι τὰ ὄντως ἀγαθὰ καὶ μὴ αἰτουμένοις δίδοται . ὅταν οὖν μὴ κατὰ ἀνάγκην ἢ φόβον ἢ ἐλπίδα δίκαιός τις ᾖ , ἀλλ᾿ ἐκ προαιρέσεως , αὕτη ἡ ὁδὸς λέγεται βασιλική , ἣν τὸ βασιλικὸν ὁδεύει γένος , ὀλισθ ηραὶ δὲ αἱ ἄλλαι παρεκτροπαὶ καὶ κρημνώδεις . εἰ γοῦν τις ἀφέλοι τὸν φόβον καὶ τὴν τιμήν , οὐκ οἶδ᾿ εἰ ἔτι ὑποστήσονται τὰς θλίψεις οἱ γεννάδαι τῶν παρρησιαζομένων φιλοσόφων .
Lemmas: ὁ μέν οὖν γνωστικός διά ὑπερβολή ὁσιότης αἰτέω μάλα ἀποτυγχάνω ἑτοῖμος ἤ μή αἰτέω τυγχάνω . εὐχή γάρ αὐτός ὁ βίος ἅπας καί ὁμιλία πρός θεός , ἐάν καθαρός εἰμί ἁμάρτημα . πάντως ὅς βούλομαι τυγχάνω . λέγω γάρ ὁ θεός ὁ δίκαιος · » αἰτέω , καί δίδωμι σύ · ἐννοέω . καί ποιέω . « ἐάν μέν οὖν συμφέρω εἰμί , παραχρῆμα λαμβάνω · ἀσύμφορος δέ οὐδέποτε αἰτέω , διό οὐδέ λαμβάνω . οὕτως εἰμί ὅς βούλομαι . ἐάν τις ἐγώ λέγω ἐπιτυγχάνω τις καί ὁ ἁμαρτωλός κατά ὁ αἴτησις , σπάνιος μέν οὗτος διά ὁ ὁ θεός δίκαιος ἀγαθότης , δίδωμι δέ ὁ καί ἄλλος εὐεργετέω δύναμαι . ὅθεν οὐ διά ὁ αἰτέω ὁ δόσις γίγνομαι , ἀλλά ὁ οἰκονομία ὁ σῴζω διά αὐτός μέλλω προοράω δίκαιος πάλιν ποιέω ὁ δωρεά . ὁ δέ ὅσος ἄξιος ὁ ὄντως ἀγαθός καί μή αἰτέω δίδωμι . ὅταν οὖν μή κατά ἀνάγκη ἤ φόβος ἤ ἐλπίς δίκαιος τις εἰμί , ἀλλά ἐκ προαίρεσις , οὗτος ὁ ὁδός λέγω βασιλικός , ὅς ὁ βασιλικός ὁδεύω γένος , ὄλλυμι Ἥρα δέ ὁ ἄλλος παρεκτροπή καί κρημνώδης . εἰ γοῦν τις ἀφαιρέω ὁ φόβος καί ὁ τιμή , οὐ οἶδα εἰ ἔτι ὑφίστημι ὁ θλῖψις ὁ γεννάδας ὁ παρρησιάζομαι φιλόσοφος .
clemens-alexandrinus.stromata 7.12.75
Οὗτος ἐργάτης εὔθετος . χαίρων μὲν ἐφ᾿ οἷς ἔγνω , συστελλόμενος δὲ ἐφ᾿ οἷς ἐπεγκυλίεται τῇ τοῦ βίου ἀνάγκῃ . μηδέπω καταξιούμενος τῆς ὧν ἔγνω ἐνεργούσης μεταλήψεως . ταύτῃ τῷ βίῳ τῷδε ὡς ἀλλοτρίῳ ὅσον ἐν ἀνάγκης συγχρῆται μοίρᾳ . οἶδεν αὐτὸς καὶ τῆς νηστείας τὰ αἰνίγματα τῶν ἡμερῶν τούτων , τῆς τετράδος καὶ τῆς παρασκευῆς λέγω . ἐπιφημίζονται γὰρ ἣ μὲν Ἑρμοῦ . ἣ δὲ Ἀφροδίτης . αὐτίκα νηστεύει κατὰ τὸν βίον φιλαργυρίας τε ὁμοῦ καὶ φιληδονίας , ἐξ ὧν αἱ πᾶσαι ἐκφύονται κακίαι · πορνείας γὰρ ἤδη πολλάκις τρεῖς τὰς ἀνωτάτω διαφορὰς παρεστήσαμεν κατὰ τὸν ἀπόστολον , φιληδονίαν , φιλαργυρίαν , εἰδωλολατρείαν .
Lemmas: οὗτος ἐργάτης εὔθετος . χαίρω μέν ἐπί ὅς γιγνώσκω , συστέλλω δέ ἐπί ὅς ἐπεγκυλίω ὁ ὁ βίος ἀνάγκη . μηδέπω καταξιόω ὁ ὅς γιγνώσκω ἐνεργέω μετάληψις . οὗτος ὁ βίος ὅδε ὡς ἀλλότριος ὅσος ἐν ἀνάγκη συγχράομαι μοῖρα . οἶδα αὐτός καί ὁ νηστεία ὁ αἴνιγμα ὁ ἡμέρα οὗτος , ὁ τετράς καί ὁ παρασκευή λέγω . ἐπιφημίζω γάρ ὁ μέν Ἑρμῆς . ὁ δέ Ἀφροδίτη . αὐτίκα νηστεύω κατά ὁ βίος φιλαργυρία τε ὁμοῦ καί φιληδονία , ἐκ ὅς ὁ πᾶς ἐκφύω κακία · πορνεία γάρ ἤδη πολλάκις τρεῖς ὁ ἄνω διαφορά παρίστημι κατά ὁ ἀπόστολος , φιληδονία , φιλαργυρία , εἰδωλολατρεία .
clemens-alexandrinus.stromata 7.12.76
Νηστεύει τοίνυν καὶ κατὰ τὸν νόμον ἀπὸ τῶν πράξεων τῶν φαύλων καὶ κατὰ τὴν τοῦ εὐαγγελίου τελειότητα ἀπὸ τῶν ἐννοιῶν τῶν πονηρῶν . τούτῳ καὶ οἱ πειρασμοὶ προσάγονται οὐκ εἰς τὴν ἀποκάθαρσιν , ἀλλ᾿ εἰς τὴν τῶν πέλας , ὡς ἔφαμεν , ὠφέλειαν , εἰ πεῖραν λαβὼν πόνων καὶ ἀλγηδόνων κατεφρόνησεν καὶ παρεπέμψατο . ὁ δ᾿ αὐτὸς καὶ περὶ ἡδονῆς λόγος . μέγιστον γὰρ ἐν πείρᾳ γενόμενον εἶτα ἀποσχέσθαι . τί γὰρ μέγα εἰ ἃ μὴ οἶδέν τις ἐγκρατεύοιτο ; οὗτος ἐντολὴν τὴν κατὰ τὸ εὐαγγέλιον διαπραξάμενος κυριακὴν ἐκείνην τὴν ἡμέραν ποιεῖ , ὅταν ἀποβάλλῃ φαῦλον νόημα καὶ γνωστικὸν προσλάβῃ , τὴν ἐν αὑτῷ τοῦ κυρίου ἀνάστασιν δοξάζων . ἀλλὰ καὶ ὅταν ἐπιστημονικοῦ θεωρήματος κατάληψιν λάβῃ , τὸν κύριον ὁρᾶν νομίζει . τὰς ὄψεις αὐτοῦ πρὸς τὰ ἀόρατα χειραγωγῶν , κἂν βλέπειν δοκῇ ἃ μὴ βλέπειν ἐθέλῃ . κολάζων τὸ ὁρατικόν . ὅταν ἡδομένου ἑαυτοῦ κατὰ τὴν προσβολὴν τῆς ὄψεως συναίσθηται , ἐπεὶ τοῦτο μόνον ὁρᾶν βούλεται καὶ ἀκούειν ὃ προσῆκεν αὐτῷ . αὐτίκα τῶν ἀδελφῶν τὰς ψυχὰς θεωρῶν καὶ τῆς σαρκὸς τὸ κάλλος αὐτῇ βλέπει τῇ ψυχῇ , τῇ μόνον τὸ καλὸν ἄνευ τῆς σαρκικῆς ἡδονῆς ἐπισκοπεῖν εἰθισμένῃ .
Lemmas: νηστεύω τοίνυν καί κατά ὁ νόμος ἀπό ὁ πρᾶξις ὁ φαῦλος καί κατά ὁ ὁ εὐαγγέλιον τελειότης ἀπό ὁ ἔννοια ὁ πονηρός . οὗτος καί ὁ πειρασμός προσάγω οὐ εἰς ὁ ἀποκάθαρσις , ἀλλά εἰς ὁ ὁ πέλας , ὡς φημί , ὠφέλεια , εἰ πεῖρα λαμβάνω πόνος καί ἀλγηδών καταφρονέω καί παραπέμπω . ὁ δέ αὐτός καί περί ἡδονή λόγος . μέγας γάρ ἐν πεῖρα γίγνομαι εἶτα ἀπέχω . τίς γάρ μέγας εἰ ὅς μή οἶδα τις ἐγκρατεύομαι ; οὗτος ἐντολή ὁ κατά ὁ εὐαγγέλιον διαπράσσω κυριακός ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα ποιέω , ὅταν ἀποβάλλω φαῦλος νόημα καί γνωστικός προσλαμβάνω , ὁ ἐν ἑαυτοῦ ὁ κύριος ἀνάστασις δοξάζω . ἀλλά καί ὅταν ἐπιστημονικός θεώρημα κατάληψις λαμβάνω , ὁ κύριος ὁράω νομίζω . ὁ ὄψις αὐτός πρός ὁ ἀόρατος χειραγωγέω , ἐάν βλέπω δοκέω ὅς μή βλέπω ἐθέλω . κολάζω ὁ ὁρατικός . ὅταν ἥδομαι ἑαυτοῦ κατά ὁ προσβολή ὁ ὄψις συναισθάνομαι , ἐπεί οὗτος μόνος ὁράω βούλομαι καί ἀκούω ὅς προσήκω αὐτός . αὐτίκα ὁ ἀδελφός ὁ ψυχή θεωρέω καί ὁ σάρξ ὁ κάλλος αὐτός βλέπω ὁ ψυχή , ὁ μόνος ὁ καλός ἄνευ ὁ σαρκικός ἡδονή ἐπισκοπέω ἐθίζω .
clemens-alexandrinus.stromata 7.12.77
Ἀδελφοὶ δ᾿ εἰσὶ τῷ ὄντι κατὰ τὴν κτίσιν τὴν ἐξειλεγμένην καὶ κατὰ τὴν ὁμοήθειαν καὶ κατὰ τὴν τῶν ἔργων ὑπόστασιν , τὰ αὐτὰ ποιοῦντες καὶ νοοῦντες καὶ λαλοῦντες ἐνεργήματα ἅγια καὶ καλά , ἃ ὁ κύριος αὐτοὺς ἠθέλησεν ἐκλεκτοὺς ὄντας φρονεῖν . πίστις μὲν γὰρ ἐν τῷ τὰ αὐτὰ αἱρεῖσθαι , γνῶσις δὲ ἐν τῷ τὰ αὐτὰ μεμαθηκέναι καὶ φρονεῖν , ἐλπὶς δὲ ἐν τῷ τὰ αὐτὰ ποθεῖν . κἂν κατὰ τὸ ἀναγκαῖον τοῦ βίου ὀλίγον τι τῆς ὥρας περὶ τὴν τροφὴν ἀσχοληθῇ , χρεωκοπεῖσθαι οἴεται περισπώμενος ὑπὸ τοῦ πράγματος . ταύτῃ οὐδὲ ὄναρ ποτὲ μὴ ἁρμόζον ἐκλεκτῷ βλέπει . ἀτεχνῶς » ξένος γὰρ καὶ παρεπίδημος « ἐν τῷ βίῳ παντὶ πᾶς οὗτος , ὃς πόλιν οἰκῶν τῶν κατὰ τὴν πόλιν κατεφρόνησεν παρ᾿ ἄλλοις θαυμαζομένων , καὶ καθάπερ ἐν ἐρημίᾳ τῇ πόλει βιοῖ , ἵνα μὴ ὁ τόπος αὐτὸν ἀναγκάζῃ . ἀλλ᾿ ἡ προαίρεσις δεικνύῃ δίκαιον . ὁ γνωστικὸς οὗτος συνελόντι εἰπεῖν τὴν ἀποστολικὴν ἀπουσίαν ἀνταναπληροῖ βιοὺς ὀρθῶς , γιγνώσκων ἀκριβῶς , ὠφελῶν τοὺς ἐπιτηδείους , τὰ » ὄρη μεθιστὰς « τῶν πλησίον καὶ τὰς τῆς ψυχῆς αὐτῶν ἀνωμαλίας ἀποβάλλων . καίτοι ἕκαστος ἡμῶν αὑτοῦ τε ἀμπελὼν καὶ ἐργάτης . ὃ δὲ καὶ πράσσων τὰ ἄριστα λανθάνειν βούλεται τοὺς ἀνθρώπους , τὸν κύριον ἅμα καὶ ἑαυτὸν πείθων , ὅτι κατὰ τὰς ἐντολὰς βιοῖ , προκρίνων ταῦτα ἐξ ὧν εἶναι πεπίστευκεν ( » ὅπου γὰρ ὁ νοῦς τινος « , φησίν , » ἐκεῖ καὶ ὁ θησαυρὸς αὐτοῦ « ) , αὐτὸς ἑαυτὸν μειονεκτεῖ πρὸς τὸ μὴ ὑπεριδεῖν ποτε ἐν θλίψει γενόμενον ἀδελφὸν διὰ τὴν ἐν τῇ ἀγάπῃ τελείωσιν , ἐὰν ἐπίστηται μάλιστα ῥᾷον ἑαυτὸν τοῦ ἀδελφοῦ τὴν ἔνδειαν οἴσοντα .
Lemmas: ἀδελφός δέ εἰμί ὁ εἰμί κατά ὁ κτίσις ὁ ἐκλέγω καί κατά ὁ ὁμοήθεια καί κατά ὁ ὁ ἔργον ὑπόστασις , ὁ αὐτός ποιέω καί νοέω καί λαλέω ἐνέργημα ἅγιος καί καλός , ὅς ὁ κύριος αὐτός ἐθέλω ἐκλεκτός εἰμί φρονέω . πίστις μέν γάρ ἐν ὁ ὁ αὐτός αἱρέω , γνῶσις δέ ἐν ὁ ὁ αὐτός μανθάνω καί φρονέω , ἐλπίς δέ ἐν ὁ ὁ αὐτός ποθέω . ἐάν κατά ὁ ἀναγκαῖος ὁ βίος ὀλίγος τις ὁ ὥρα περί ὁ τροφή ἀσχολέω , χρεωκοπέω οἴομαι περισπάω ὑπό ὁ πρᾶγμα . ταύτῃ οὐδέ ὄναρ ποτέ μή ἁρμόζω ἐκλεκτός βλέπω . ἄτεχνος » ξένος γάρ καί παρεπίδημος « ἐν ὁ βίος πᾶς πᾶς οὗτος , ὅς πόλις οἰκέω ὁ κατά ὁ πόλις καταφρονέω παρά ἄλλος θαυμάζω , καί καθά ἐν ἐρημία ὁ πόλις βιόω , ἵνα μή ὁ τόπος αὐτός ἀναγκάζω . ἀλλά ὁ προαίρεσις δείκνυμι δίκαιος . ὁ γνωστικός οὗτος συναιρέω λέγω ὁ ἀποστολικός ἀπουσία ἀνταναπληρόω βιόω ὀρθός , γιγνώσκω ἀκριβής , ὠφελέω ὁ ἐπιτήδειος , ὁ » ὄρος μεθίστημι « ὁ πλησίον καί ὁ ὁ ψυχή αὐτός ἀνωμαλία ἀποβάλλω . καίτοι ἕκαστος ἐγώ ἑαυτοῦ τε ἀμπελών καί ἐργάτης . ὅς δέ καί πράσσω ὁ ἀγαθός λανθάνω βούλομαι ὁ ἄνθρωπος , ὁ κύριος ἅμα καί ἑαυτοῦ πείθω , ὅτι κατά ὁ ἐντολή βιόω , προκρίνω οὗτος ἐκ ὅς εἰμί πιστεύω ( » ὅπου γάρ ὁ νόος τις « , φημί , » ἐκεῖ καί ὁ θησαυρός αὐτός « ) , αὐτός ἑαυτοῦ μειονεκτέω πρός ὁ μή ὑπεροράω ποτέ ἐν θλῖψις γίγνομαι ἀδελφός διά ὁ ἐν ὁ ἀγάπη τελείωσις , ἐάν ἐπίσταμαι μάλα ῥᾴδιος ἑαυτοῦ ὁ ἀδελφός ὁ ἔνδεια φέρω .
clemens-alexandrinus.stromata 7.12.78
Ἡγεῖται γοῦν τὴν ἀλγηδόνα ἐκείνου ἴδιον ἄλγημα · κἂν ἐκ τῆς ἑαυτοῦ ἐνδείας παρεχόμενος δι᾿ εὐποιίαν πάθῃ τι δύσκολον , οὐ δυσχεραίνει ἐπὶ τούτῳ , προσαύξει δὲ ἔτι μᾶλλον τὴν εὐεργεσίαν . ἔχει γὰρ ἄκρατον πίστιν τὴν περὶ τῶν πραγμάτων , τὸ εὐαγγέλιον δι᾿ ἔργων καὶ θεωρίας ἐπαινῶν . καὶ δὴ » οὐ τὸν ἔπαινον παρὰ ἀνθρώπων , ἀλλὰ παρὰ τοῦ θεοῦ « καρποῦται , ἃ ἐδίδαξεν ὁ κύριος , ταῦτα ἐπιτελῶν . οὗτος περισπώμενος ὑπὸ τῆς ἰδίας ἐλπίδος οὐ γεύεται τῶν ἐν κόσμῳ καλῶν , πάντων τῶν ἐνταῦθα καταμεγαλοφρονῶν · οἰκτείρων τοὺς μετὰ θάνατον παιδευομένους διὰ τῆς κολάσεως ἀκουσίως ἐξομολογουμένους , εὐσυνείδητος πρὸς τὴν ἔξοδον καὶ ἀεὶ ἕτοιμος ὤν , ὡς ἂν » παρεπίδημος καὶ ξένος « τῶν τῇδε , κληρονομημάτων μόνων τῶν ἐδίων μεμνημένος , τὰ δὲ ἐνταῦθα πάντα ἀλλότρια ἡγούμενος · οὐ μόνον θαυμάζων τὰς τοῦ κυρίου ἐντολάς , ἀλλ᾿ ὡς ἔπος εἰπεῖν δι᾿ αὐτῆς τῆς γνώσεως μέτοχος ὢν τῆς θείας βουλήσεως , οἰκεῖος ὄντως τοῦ κυρίου καὶ τῶν ἐντολῶν , ἐξειλεγμένος ὡς δίκαιος . ἡγεμονικὸς δὲ καὶ βασιλικὸς ὡς [ ὁ ] γνωστικός , χρυσὸν μὲν πάντα τὸν ἐπὶ γῆς καὶ ὑπὸ γῆν καὶ βασιλείαν τὴν ἀπὸ περάτων ἐπὶ πέρατα ὠκεανοῦ ὑπερορῶν , ὡς μόνης τῆς τοῦ κυρίου ἀντέχεσθαι θεραπείας . διὸ καὶ ἐσθίων καὶ πίνων καὶ γαμῶν . ἐὰν ὁ λόγος αἱρῇ , ἀλλὰ καὶ ὀνείρους βλέπων τὰ ἅγια ποιεῖ καὶ νοεῖ · ταύτῃ καθαρὸς εἰς εὐχὴν πάντοτε . ὃ δὲ καὶ μετ᾿ ἀγγέλων εὔχεται . ὡς ἂν ἤδη καὶ » ἰσάγγελος « . οὐδὲ ἔξω ποτὲ τῆς ἁγίας φρουρᾶς γίνεται · κἂν μόνος εὔχηται . τὸν τῶν ἁγίων χορὸν συνιστάμενον ἔχει . Διττὴν οὗτος οἶδε πίστιν , καὶ τὴν μὲν τοῦ πιστεύοντος ἐνέργειαν . τὴν δὲ τοῦ πιστενομένου τὴν κατ᾿ ἀξίαν ὑπεροχήν , ἐπεὶ καὶ ἡ δικαιοσύνη διπλῆ .
Lemmas: ἡγέομαι γοῦν ὁ ἀλγηδών ἐκεῖνος ἴδιος ἄλγημα · ἐάν ἐκ ὁ ἑαυτοῦ ἔνδεια παρέχω διά εὐποιία πάσχω τις δύσκολος , οὐ δυσχεραίνω ἐπί οὗτος , προσαυξάνω δέ ἔτι μάλα ὁ εὐεργεσία . ἔχω γάρ ἄκρατος πίστις ὁ περί ὁ πρᾶγμα , ὁ εὐαγγέλιον διά ἔργον καί θεωρία ἐπαινέω . καί δή » οὐ ὁ ἔπαινος παρά ἄνθρωπος , ἀλλά παρά ὁ θεός « καρπόω , ὅς διδάσκω ὁ κύριος , οὗτος ἐπιτελέω . οὗτος περισπάω ὑπό ὁ ἴδιος ἐλπίς οὐ γεύω ὁ ἐν κόσμος καλός , πᾶς ὁ ἐνταῦθα καταμεγαλοφρονέω · οἰκτίρω ὁ μετά θάνατος παιδεύω διά ὁ κόλασις ἀκούσιος ἐξομολογέομαι , εὐσυνείδητος πρός ὁ ἔξοδος καί ἀεί ἑτοῖμος εἰμί , ὡς ἄν » παρεπίδημος καί ξένος « ὁ τῇδε , κληρονόμημα μόνος ὁ ἐσθίω μιμνῄσκω , ὁ δέ ἐνταῦθα πᾶς ἀλλότριος ἡγέομαι · οὐ μόνος θαυμάζω ὁ ὁ κύριος ἐντολή , ἀλλά ὡς ἔπος λέγω διά αὐτός ὁ γνῶσις μέτοχος εἰμί ὁ θεῖος βούλησις , οἰκεῖος ὄντως ὁ κύριος καί ὁ ἐντολή , ἐκλέγω ὡς δίκαιος . ἡγεμονικός δέ καί βασιλικός ὡς [ ὁ ] γνωστικός , χρυσός μέν πᾶς ὁ ἐπί γῆ καί ὑπό γῆ καί βασιλεία ὁ ἀπό πέρας ἐπί πέρας ὠκεανός ὑπεροράω , ὡς μόνος ὁ ὁ κύριος ἀντέχω θεραπεία . διό καί ἐσθίω καί πίνω καί γαμέω . ἐάν ὁ λόγος αἱρέω , ἀλλά καί ὄνειρος βλέπω ὁ ἅγιος ποιέω καί νοέω · οὗτος καθαρός εἰς εὐχή πάντοτε . ὁ δέ καί μετά ἄγγελος εὔχομαι . ὡς ἄν ἤδη καί » ἰσάγγελος « . οὐδέ ἔξω ποτέ ὁ ἅγιος φρουρά γίγνομαι · ἐάν μόνος εὔχομαι . ὁ ὁ ἅγιος χορός συνίστημι ἔχω . δισσός οὗτος οἶδα πίστις , καί ὁ μέν ὁ πιστεύω ἐνέργεια . ὁ δέ ὁ πιστενομενω ὁ κατά ἀξία ὑπεροχή , ἐπεί καί ὁ δικαιοσύνη διπλόος .
clemens-alexandrinus.stromata 7.12.80
Οὗτος ἐν ἕξει γενόμενος εὐποιητικῇ θᾶττον τοῦ λέγειν καλῶς εὐεργετεῖ , τὰ μὲν τῶν ἀδελφῶν ἁμαρτήματα μερίσασθαι εὐχόμενος εἰς ἐξομολόγησιν καὶ ἐπιστροφὴν τῶν συγγενῶν , κοινωνεῖν δὲ τῶν ἰδίων ἀγαθῶν προθυμούμενος τοῖς φιλτάτοις , αὐτοὶ δὲ οὕτως αὐτῷ οἱ φίλοι . αὔξων οὖν τὰ παρ᾿ αὐτῷ κατατιθέμενα σπέρματα καθ᾿ ἣν ἐνετείλατο κύριος γεωργίαν , ἀναμάρτητος μὲν μένει , ἐγκρατὴς δὲ γίνεται , καὶ μετὰ τῶν ὁμοίων διάγει τῷ πνεύματι ἐν τοῖς χοροῖς τῶν ἁγίων , κἂν ἐπὶ γῆς ἔτι κατέχηται . οὗτος δι᾿ ὅλης ἡμέρας καὶ νυκτὸς λέγων καὶ ποιῶν τὰ προστάγματα τοῦ κυρίου ὑπερευφραίνεται , οὐ πρωίας μόνον ἀναστὰς καὶ μέσον ἡμέρας , ἀλλὰ καὶ περιπατῶν καὶ κοιμώμενος , ἀμφιεννύμενός τε καὶ ἀποδυόμενος · καὶ διδάσκει τὸν υἱόν , ἐὰν υἱὸς ᾖ τὸ γένος , ἀχώριστος ὢν τῆς ἐντολῆς καὶ τῆς ἐλπίδος , εὐχαριστῶν ἀεὶ τῷ θεῷ καθάπερ τὰ ζῷα τὰ δοξολόγα τὰ διὰ Ἡσαΐου ἀλληγορούμενα , ὑπομονητικὸς πρὸς πᾶσαν πεῖραν · » ὁ κύριος « . φησίν , » ἔδωκεν , ὁ κύριος ἀφείλετο . « τοιοῦτος γὰρ καὶ ὁ Ἰώβ , ὃς καὶ τοῦ ἀφαιρεθῆναι τὰ ἐκτὸς σὺν καὶ τῇ τοῦ σώματος ὑγιείᾳ προαπέθετο πάντα διὰ τῆς πρὸς τὸν κύριον ἀγάπης . » ἦν γάρ « , φησί . » δίκαιος , ὅσιος , ἀπεχόμενος ἀπὸ πάσης πονηρίας . « τὸ δὲ » ὅσιον « τὰ πρὸς τὸν θεὸν δίκαια κατὰ τὴν πᾶσαν οἰκονομίαν μηνύει , ἃ δὴ ἐπιστάμενος γνωστικὸς ἦν . χρὴ γὰρ μήτε , ἐὰν ἀγαθὰ ᾖ , προστετηκέναι τούτοις ἀνθρωπίνοις οὖσι , μήτε αὖ , ἐὰν κακά , ἀπεχθάνεσθαι αὐτοῖς , ἀλλὰ ἐπάνω εἶναι ἀμφοῖν τὰ μὲν πατοῦντα , τὰ δὲ τοῖς δεομένοις παραπέμποντα . ἀσφαλὴς δὲ ἐν συμπεριφορᾷ ὁ γνωστικὸς μὴ λάθῃ [ ἢ ] ἡ συμπεριφορὰ διάθεσις γενομένη .
Lemmas: οὗτος ἐν ἕξις γίγνομαι εὐποιητικός ταχύς ὁ λέγω καλός εὐεργετέω , ὁ μέν ὁ ἀδελφός ἁμάρτημα μερίζω εὔχομαι εἰς ἐξομολόγησις καί ἐπιστροφή ὁ συγγενής , κοινωνέω δέ ὁ ἴδιος ἀγαθός προθυμέομαι ὁ φίλος , αὐτός δέ οὕτως αὐτός ὁ φίλος . αὐξάνω οὖν ὁ παρά αὐτός κατατίθημι σπέρμα κατά ὅς ἐντέλλω κύριος γεωργία , ἀναμάρτητος μέν μένω , ἐγκρατής δέ γίγνομαι , καί μετά ὁ ὅμοιος διάγω ὁ πνεῦμα ἐν ὁ χορός ὁ ἅγιος , ἐάν ἐπί γῆ ἔτι κατέχω . οὗτος διά ὅλος ἡμέρα καί νύξ λέγω καί ποιέω ὁ πρόσταγμα ὁ κύριος ὑπερευφραίνομαι , οὐ πρώϊος μόνος ἀνίστημι καί μέσος ἡμέρα , ἀλλά καί περιπατέω καί κοιμάω , ἀμφιέννυμι τε καί ἀποδύω · καί διδάσκω ὁ υἱός , ἐάν υἱός εἰμί ὁ γένος , ἀχώριστος εἰμί ὁ ἐντολή καί ὁ ἐλπίς , εὐχαριστέω ἀεί ὁ θεός καθά ὁ ζῷον ὁ δοξολόγος ὁ διά Ἠσαΐας ἀλληγορέω , ὑπομονητικός πρός πᾶς πεῖρα · » ὁ κύριος « . φημί , » δίδωμι , ὁ κύριος ἀφαιρέω . « τοιοῦτος γάρ καί ὁ Ἰώβ , ὅς καί ὁ ἀφαιρέω ὁ ἐκτός σύν καί ὁ ὁ σῶμα ὑγίεια προαποτίθημι πᾶς διά ὁ πρός ὁ κύριος ἀγάπη . » εἰμί γάρ « , φημί . » δίκαιος , ὅσιος , ἀπέχω ἀπό πᾶς πονηρία . « ὁ δέ » ὅσιος « ὁ πρός ὁ θεός δίκαιος κατά ὁ πᾶς οἰκονομία μηνύω , ὅς δή ἐπίσταμαι γνωστικός εἰμί . χρή γάρ μήτε , ἐάν ἀγαθός εἰμί , προστήκομαι οὗτος ἀνθρώπινος εἰμί , μήτε αὖ , ἐάν κακός , ἀπεχθάνομαι αὐτός , ἀλλά ἐπάνω εἰμί ἄμφω ὁ μέν πατέω , ὁ δέ ὁ δέω παραπέμπω . ἀσφαλής δέ ἐν συμπεριφορά ὁ γνωστικός μή λανθάνω [ ἤ ] ὁ συμπεριφορά διάθεσις γίγνομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 7.13.81
Οὐδέποτε τῶν εἰς αὐτὸν ἁμαρτησάντων μέμνηται , ἀλλὰ ἀφίησι . διὸ καὶ δικαίως εὔχεται , » ἄφες ἡμῖν « λέγων · » καὶ γὰρ ἡμεῖς ἀφίεμεν · « ἓν γάρ ἐστι καὶ τοῦτο ὧν ὁ θεὸς βούλεται . μηδενὸς ἐπιθυμεῖν . μηδένα μισεῖν · ἑνὸς γὰρ θελήματος ἔργον οἱ πάντες ἄνθρωποι . καὶ μή τι τὸν γνωστικὸν » τέλειον « εἶναι βουλόμενος ὁ σωτὴρ ἡμῶν » ὡς τὸν οὐράνιον πατέρα « . τουτέστιν ἑαυτόν . ὁ λέγων » δεῦτε . τέκνα . ἀκούσατέ μου φόβον κυρίου « , οὐ τῆς δι᾿ ἀγγέλων βοηθείας ἐπιδεῆ ἔτι εἶναι βούλεται τοῦτον , παρ᾿ ἑαυτοῦ δὲ ἄξιον γενόμενον λαμβάνειν . καὶ τὴν φρουρὰν ἔχειν παρ᾿ ἑαυτοῦ διὰ τῆς εὐπειθείας ; ὁ τοιοῦτος ἀπαιτεῖ παρὰ κυρίου , οὐχὶ δὲ καὶ αἰτεῖ . καὶ ἐπὶ τῶν πενομένων ἀδελφῶν οὐκ αὐτὸς αἰτήσεται ὁ γνωστικὸς [ οὐ ] χρημάτων περιουσίαν εἰς μετάδοσιν , ἐκείνοις δὲ ὧν δέονται χορηγίαν εὔξεται γενέσθαι . δίδωσι γὰρ οὕτως καὶ τὴν εὐχὴν τοῖς δεομένοις ὁ γνωστικὸς καὶ τὸ διὰ τῆς εὐχῆς ἀγνώστως ἅμα καὶ ἀτύφως παρέχεται . πενία μὲν οὖν πολλάκις καὶ νόσος καὶ τοιαῦται πεῖραι ἐπὶ νουθεσίᾳ προσφέρονται καὶ πρὸς διόρθωσιν τῶν παρεληλυθότων καὶ πρὸς ἐπιστροφὴν τῶν μελλόντων . ὁ τοιοῦτος τὸν ἐπικουφισμὸν τούτοις αἰτούμενος . ἅτε τὸ ἐξαίρετον τῆς γνώσεως ἔχων , οὐ διὰ κενοδοξίαν , ἀλλὰ δι᾿ αὐτὸ τὸ εἶναι γνωστικός , αὐτὸς ἐργάζεται τὴν εὐποιίαν . ὄργανον γενόμενος τῆς τοῦ θεοῦ ἀγαθότητος .
Lemmas: οὐδέποτε ὁ εἰς αὐτός ἁμαρτάνω μιμνῄσκω , ἀλλά ἀφίημι . διό καί δίκαιος εὔχομαι , » ἀφίημι ἐγώ « λέγω · » καί γάρ ἐγώ ἀφίημι · « εἷς γάρ εἰμί καί οὗτος ὅς ὁ θεός βούλομαι . μηδείς ἐπιθυμέω . μηδείς μισέω · εἷς γάρ θέλημα ἔργον ὁ πᾶς ἄνθρωπος . καί μή τις ὁ γνωστικός » τέλειος « εἰμί βούλομαι ὁ σωτήρ ἐγώ » ὡς ὁ οὐράνιος πατήρ « . τουτέστι ἑαυτοῦ . ὁ λέγω » δεῦτε . τέκνον . ἀκούω ἐγώ φόβος κύριος « , οὐ ὁ διά ἄγγελος βοήθεια ἐπιδεής ἔτι εἰμί βούλομαι οὗτος , παρά ἑαυτοῦ δέ ἄξιος γίγνομαι λαμβάνω . καί ὁ φρουρά ἔχω παρά ἑαυτοῦ διά ὁ εὐπείθεια ; ὁ τοιοῦτος ἀπαιτέω παρά κύριος , οὐ δέ καί αἰτέω . καί ἐπί ὁ πένομαι ἀδελφός οὐ αὐτός αἰτέω ὁ γνωστικός [ οὐ ] χρῆμα περιουσία εἰς μετάδοσις , ἐκεῖνος δέ ὅς δέω χορηγία εὔχομαι γίγνομαι . δίδωμι γάρ οὕτως καί ὁ εὐχή ὁ δέω ὁ γνωστικός καί ὁ διά ὁ εὐχή ἄγνωστος ἅμα καί ἄτυφος παρέχω . πενία μέν οὖν πολλάκις καί νόσος καί τοιοῦτος πεῖρα ἐπί νουθεσία προσφέρω καί πρός διόρθωσις ὁ παρέρχομαι καί πρός ἐπιστροφή ὁ μέλλω . ὁ τοιοῦτος ὁ ἐπικουφισμός οὗτος αἰτέω . ἅτε ὁ ἐξαιρετός ὁ γνῶσις ἔχω , οὐ διά κενοδοξία , ἀλλά διά αὐτός ὁ εἰμί γνωστικός , αὐτός ἐργάζομαι ὁ εὐποιία . ὄργανον γίγνομαι ὁ ὁ θεός ἀγαθότης .
clemens-alexandrinus.stromata 7.13.82
Λέγουσι δὲ ἐν ταῖς παραδόσεσι Ματθίαν τὸν ἀπόστολον παρ᾿ ἕκαστα εἰρηκέναι ὅτι » ἐὰν ἐκλεκτοῦ γείτων ἁμαρτήσῃ , ἥμαρτεν ὁ ἐκλεκτός · εἰ γὰρ οὕτως ἑαυτὸν ἦγεν , ὡς ὁ λόγος ὑπαγορεύει , κατῃδέσθη ἂν αὐτοῦ τὸν βίον καὶ ὁ γείτων εἰς τὸ μὴ ἁμαρτεῖν « . τί τοίνυν περὶ αὐτοῦ τοῦ γνωστικοῦ φήσαιμεν ἄν ; » ἢ οὐκ οἴδατε « , φησὶν ὁ ἀπόστολος . » ὅτι ναός ἐστε τοῦ θεοῦ ; « θεῖος ἄρα ὁ γνωστικὸς καὶ ἤδη ἅγιος , θεοφορῶν καὶ θεοφορούμενος . αὐτίκα τὸ ἁμαρτῆσαι ἀλλότριον παριστᾶσα ἡ γραφὴ τοὺς μὲν παραπεσόντας τοῖς ἀλλοφύλοις πιπράσκει · » μὴ ἐμβλέψῃς « δὲ » πρὸς ἐπιθυμίαν ἀλλοτρίᾳ γυναικὶ « λέγουσα . ἄντικρυς ἀλλότριον καὶ παρὰ φύσιν τοῦ ναοῦ τοῦ θεοῦ τὴν ἁμαρτίαν λέγει . ναὸς δέ ἐστιν ὃ μὲν μέγας , ὡς ἡ ἐκκλησία , ὃ δὲ μικρός . ὡς ὁ ἄνθρωπος ὁ τὸ σπέρμα σῴζων τὸ Ἀβραάμ . οὐκ ἄρα ἐπιθυμήσει τινὸς ἑτέρου ὁ ἔχων ἀναπαυόμενον τὸν θεόν . αὐτίκα πάντα τὰ ἐμποδὼν καταλιπὼν καὶ πᾶσαν τὴν περισπῶσαν αὐτὸν ὕλην ὑπερηφανήσας τέμνει διὰ τῆς ἐπιστήμης τὸν οὐρανόν . καὶ διελθὼν τὰς πνευματικὰς οὐσίας καὶ πᾶσαν ἀρχὴν καὶ ἐξουσίαν ἅπτεται τῶν θρόνων τῶν ἄκρων , ἐπ᾿ ἐκεῖνο μόνον ἱέμενος , [ ἐφ᾿ ] ὃ ἔγνω μόνον . μείξας οὖν τῇ περιστερᾷ τὸν ὄφιν τελείως ἅμα καὶ εὐσυνειδήτως βιοῖ , πίστιν ἐλπίδι κεράσας πρὸς τὴν τοῦ μέλλοντος ἀπεκδοχήν . αἴσθεται γὰρ τῆς δωρεᾶς ἧς ἔλαβεν ἄξιος γενόμενος τοῦ τυχεῖν , καὶ μετατεθεὶς ἐκ δουλείας εἰς υἱοθεσίαν . [ ἀν ] ἀκόλουθα τῇ ἐπιστήμῃ [ μήτε μὴ ] ( » γνοὺς τὸν θεὸν [ μᾶλλον δὲ ] γνωσθείς τε πρὸς αὐτοῦ « ) ἐπιτελεῖ , πρὸς ἀξίαν τῆς χάριτος ἐνδεικνύμενος τὰ ἐνεργήματα . ἕπεται γὰρ τὰ ἔργα τῇ γνώσει ὡς τῷ σώματι ἡ σκιά .
Lemmas: λέγω δέ ἐν ὁ Παράδοσις Ματθίας ὁ ἀπόστολος παρά ἕκαστος λέγω ὅτι » ἐάν ἐκλεκτός γείτων ἁμαρτάνω , ἁμαρτάνω ὁ ἐκλεκτός · εἰ γάρ οὕτως ἑαυτοῦ ἄγω , ὡς ὁ λόγος ὑπαγορεύω , καταιδέομαι ἄν αὐτός ὁ βίος καί ὁ γείτων εἰς ὁ μή ἁμαρτάνω « . τίς τοίνυν περί αὐτός ὁ γνωστικός φημί ἄν ; » ἤ οὐ οἶδα « , φημί ὁ ἀπόστολος . » ὅτι ναός εἰμί ὁ θεός ; « θεῖος ἄρα ὁ γνωστικός καί ἤδη ἅγιος , θεοφορέω καί θεοφορέω . αὐτίκα ὁ ἁμαρτέω ἀλλότριος παρίστημι ὁ γραφή ὁ μέν παραπίπτω ὁ ἀλλόφυλος πιπράσκω · » μή ἐμβλέπω « δέ » πρός ἐπιθυμία ἀλλότριος γυνή « λέγω . ἄντικρυς ἀλλότριος καί παρά φύσις ὁ ναός ὁ θεός ὁ ἁμαρτία λέγω . ναός δέ εἰμί ὁ μέν μέγας , ὡς ὁ ἐκκλησία , ὁ δέ μικρός . ὡς ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁ σπέρμα σῴζω ὁ Ἀβραάμ . οὐ ἄρα ἐπιθυμέω τις ἕτερος ὁ ἔχω ἀναπαύω ὁ θεός . αὐτίκα πᾶς ὁ ἐμποδών καταλείπω καί πᾶς ὁ περισπάω αὐτός ὕλη ὑπερηφανέω τέμνω διά ὁ ἐπιστήμη ὁ οὐρανός . καί διέρχομαι ὁ πνευματικός οὐσία καί πᾶς ἀρχή καί ἐξουσία ἅπτω ὁ θρόνος ὁ ἄκρος , ἐπί ἐκεῖνος μόνος ἵημι , [ ἐπί ] ὅς γιγνώσκω μόνος . μείγνυμι οὖν ὁ περιστερά ὁ ὄφις τέλειος ἅμα καί εὐσυνείδητος βιόω , πίστις ἐλπίς κεράννυμι πρός ὁ ὁ μέλλω ἀπεκδοχή . αἰσθάνομαι γάρ ὁ δωρεά ὅς λαμβάνω ἄξιος γίγνομαι ὁ τυγχάνω , καί μετατίθημι ἐκ δουλεία εἰς υἱοθεσία . [ ἐν ] ἀκόλουθος ὁ ἐπιστήμη [ μήτε μή ] ( » γιγνώσκω ὁ θεός [ μᾶλλον δέ ] γιγνώσκω τε πρός αὐτός « ) ἐπιτελέω , πρός ἀξία ὁ χάρις ἐνδείκνυμι ὁ ἐνέργημα . ἕπομαι γάρ ὁ ἔργον ὁ γνῶσις ὡς ὁ σῶμα ὁ σκιά .
clemens-alexandrinus.stromata 7.13.83
Ἐπ᾿ οὐδενὶ τοίνυν εἰκότως ταράσσεται τῶν συμβαινόντων οὐδὲ ὑποπτεύει τῶν κατὰ τὴν οἰκονομίαν ἐπὶ τῷ συμφέροντι γινομένων οὐδὲν οὐδὲ αἰσχύνεται ἀποθανεῖν , εὐσυνείδητος ὢν ταῖς ἐξουσίαις ὀφθῆναι , πάντας ὡς ἔπος εἰπεῖν τοὺς τῆς ψυχῆς ἀποκεκαθαρμένος σπίλους , ὅ γε εὖ μάλα ἐπιστάμενος ἄμεινον αὐτῷ μετὰ τὴν ἔξοδον γενήσεσθαι . ὅθεν οὐδέποτε τὸ ἡδὺ καὶ τὸ συμφέρον προκρίνει τῆς οἰκονομίας , γυμνάζων ἑαυτὸν διὰ τῶν ἐντολῶν , ἵνα καὶ πρὸς τὸν κύριον εὐάρεστος ἐν πᾶσι γένηται καὶ πρὸς τὸν κόσμον ἐπαινετός . ἐπεὶ τὰ πάντα ἐφ᾿ ἑνὸς τοῦ παντοκράτορος θεοῦ ἵσταται . » εἰς τὰ ἴδια « . φησίν , » ἦλθεν ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ καὶ οἱ ἴδιοι αὐτὸν οὐκ ἐδέξαντο . « διὸ καὶ κατὰ τὴν τῶν κοσμικῶν χρῆσιν οὐ μόνον εὐχαριστεῖ καὶ θαυμάζει τὴν κτίσιν , ἀλλὰ καὶ χρώμενος ὡς προσῆκεν ἐπαινεῖται . ἐπεὶ τὸ τέλος αὐτῷ δι᾿ ἐνεργείας γνωστικῆς τῆς κατὰ τὰς ἐντολὰς εἰς θεωρίαν περαιοῦται . ἐνθένδε ἤδη , δι᾿ ἐπιστήμης τὰ ἐφόδια τῆς θεωρίας καρπούμενος μεγαλοφρόνως τε τὸ τῆς γνώσεως ἀναδεξάμενος μέγεθος , πρόεισιν ἐπὶ τὴν ἁγίαν τῆς μεταθέσεως ἀμοιβήν . ἀκήκοεν γὰρ τοῦ ψαλμοῦ λέγοντος · » κυκλώσατε Σιὼν καὶ περιλάβετε αὐτήν , διηγήσασθε ἐν τοῖς πύργοις αὐτῆς « αἰνίσσεται γάρ . οἶμαι . τοὺς ὑψηλῶς προσδεξαμένους τὸν λόγον ὑψηλοὺς ὡς πύργους ἔσεσθαι καὶ βεβαίως ἔν τε τῇ πίστει καὶ τῇ γνώσει στήσεσθαι .
Lemmas: ἐπί οὐδείς τοίνυν ἔοικα ταράσσω ὁ συμβαίνω οὐδέ ὑποπτεύω ὁ κατά ὁ οἰκονομία ἐπί ὁ συμφέρω γίγνομαι οὐδείς οὐδέ αἰσχύνω ἀποθνῄσκω , εὐσυνείδητος εἰμί ὁ ἐξουσία ὁράω , πᾶς ὡς ἔπος λέγω ὁ ὁ ψυχή ἀποκεκαθάρμαι σπίλος , ὁ γε εὖ μάλα ἐπίσταμαι ἀγαθός αὐτός μετά ὁ ἔξοδος γίγνομαι . ὅθεν οὐδέποτε ὁ ἡδύς καί ὁ συμφέρω προκρίνω ὁ οἰκονομία , γυμνάζω ἑαυτοῦ διά ὁ ἐντολή , ἵνα καί πρός ὁ κύριος εὐάρεστος ἐν πᾶς γίγνομαι καί πρός ὁ κόσμος ἐπαινετός . ἐπεί ὁ πᾶς ἐπί εἷς ὁ παντοκράτωρ θεός ἵστημι . » εἰς ὁ ἴδιος « . φημί , » ἔρχομαι ὁ υἱός ὁ θεός καί ὁ ἴδιος αὐτός οὐ δέχομαι . « διό καί κατά ὁ ὁ κοσμικός χρῆσις οὐ μόνος εὐχαριστέω καί θαυμάζω ὁ κτίσις , ἀλλά καί χράω ὡς προσήκω ἐπαινέω . ἐπεί ὁ τέλος αὐτός διά ἐνέργεια γνωστικός ὁ κατά ὁ ἐντολή εἰς θεωρία περαιόω . ἐνθένδε ἤδη , διά ἐπιστήμη ὁ ἐφόδια ὁ θεωρία καρπόω μεγαλόφρων τε ὁ ὁ γνῶσις ἀναδέχομαι μέγεθος , πρόειμι ἐπί ὁ ἅγιος ὁ μετάθεσις ἀμοιβή . ἀκούω γάρ ὁ ψαλμός λέγω · » κυκλόω Σιών καί περιλαμβάνω αὐτός , διηγέομαι ἐν ὁ πύργος αὐτός « αἰνίσσομαι γάρ . οἴομαι . ὁ ὑψηλός προσδέχομαι ὁ λόγος ὑψηλός ὡς πύργος εἰμί καί βέβαιος ἐν τε ὁ πίστις καί ὁ γνῶσις ἵστημι .
clemens-alexandrinus.stromata 7.14.85
Καλὸν οὖν καὶ φρένας καλὰς ἐκ μετανοίας αὐτοὺς τῆς εἰς τὴν πίστιν μεταλαβεῖν . εἰ γὰρ καὶ ἐχθροὺς ἡ ἀλήθεια τοὺς παραζηλοῦντας κεκτῆσθαι δοκεῖ , ἀλλ᾿ οὔ τί γε αὐτὴ διεχθρεύεταί τινι . » ὅ « τε γὰρ » θεὸς ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους τὸν αὑτοῦ ἐπιλάμπει ἥλιον « καὶ τὸν κύριόν γε αὐτὸν ἐπὶ δικαίους ἔπεμψεν καὶ ἀδίκους , ὅ τε ἐξομοιοῦσθαι βιαζόμενος θεῷ , διὰ τῆς πολλῆς ἀμνησικακίας » ἀφεὶς ἑβδομηκοντάκις ἑπτά « ( οἶον κατὰ πάντα τὸν βίον καὶ καθ᾿ ὅλην τὴν κοσμικὴν περιήλυσιν ἑβδομάσιν ἀριθμουμέναις σημαινομένην ) , παντί τῳ χρηστεύεται , εἰ καί τις τὸν πάντα τοῦτον ἐν σαρκὶ βιοὺς χρόνον ἀδικεῖ τὸν γνωστικόν . οὐ γὰρ τὴν κρίσιν μόνην ἄλλοις ἐπιτρέπειν ἀξιοῖ τὸν σπουδαῖον τῶν ἠδικηκότων αὐτόν , ἀλλὰ καὶ παρ᾿ ἐκείνων αἰτεῖσθαι τῶν κριτῶν βούλεται τὸν δίκαιον τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν τοῖς εἰς αὐτὸν πεπλημμεληκόσι , καὶ εἰκότως · εἴ γε τὸ ἐκτὸς μόνον καὶ τὸ περὶ σῶμα , κἂν μέχρι θανάτου προβαίνῃ . πλεονεκτοῦσιν οἱ ἀδικεῖν ἐπιχειροῦντες , ὧν οὐδὲν οἰκεῖον τοῦ γνωστικοῦ . πῶς δ᾿ ἂν καὶ ἀγγέλους τις κρίναι τοὺς ἀποστάτας , αὐτὸς ἀποστάτης ἐκείνης τῆς κατὰ τὸ εὐαγγέλιον ἀμνησικακίας γενόμενος ; » διὰ τί οὐχὶ μᾶλλον ἀδικεῖσθε ; « φησί · » διὰ τί οὐχὶ μᾶλλον ἀποστερεῖσθε ; ἀλλὰ ὑμεῖς ἀδικεῖτε [ καὶ ἀποστερεῖτε ] « , εὐχόμενοι κατὰ τούτων δηλονότι τῶν κατ᾿ ἄγνοιαν πλημμελούντων , » καὶ ἀποστερεῖτε « τῆς τοῦ θεοῦ φιλανθρωπίας τε καὶ ἀγαθότητος τὸ ὅσον ἐφ᾿ ὑμῖν τοὺς καθ᾿ ὧν εὔχεσθε . » καὶ τοῦτο ἀδελφούς « , οὐ τοὺς κατὰ πίστιν μόνον . ἀλλὰ καὶ τοὺς προσηλύτους λέγων . εἰ γὰρ καὶ ὁ νῦν διεχθρεύων ὕστερον πιστεύσει .
Lemmas: καλός οὖν καί φρήν καλός ἐκ μετάνοια αὐτός ὁ εἰς ὁ πίστις μεταλαμβάνω . εἰ γάρ καί ἐχθρός ὁ ἀλήθεια ὁ παραζηλόω κτάομαι δοκέω , ἀλλά οὐ τις γε αὐτός διεχθρεύω τις . » ὅς « τε γάρ » θεός ἐπί δίκαιος καί ἄδικος ὁ ἑαυτοῦ ἐπιλάμπω ἥλιος « καί ὁ κύριος γε αὐτός ἐπί δίκαιος πέμπω καί ἄδικος , ὁ τε ἐξομοιόω βιάζω θεός , διά ὁ πολύς ἀμνησικακία » ἀφίημι ἑβδομηκοντάκις ἑπτά « ( οἷος κατά πᾶς ὁ βίος καί κατά ὅλος ὁ κοσμικός περιήλυσις ἑβδομάς ἀριθμέω σημαίνω ) , πᾶς τις χρηστεύομαι , εἰ καί τις ὁ πᾶς οὗτος ἐν σάρξ βιόω χρόνος ἀδικέω ὁ γνωστικός . οὐ γάρ ὁ κρίσις μόνος ἄλλος ἐπιτρέπω ἀξιόω ὁ σπουδαῖος ὁ ἀδικέω αὐτός , ἀλλά καί παρά ἐκεῖνος αἰτέω ὁ κριτής βούλομαι ὁ δίκαιος ὁ ἄφεσις ὁ ἁμαρτία ὁ εἰς αὐτός πλημμελέω , καί ἔοικα · εἰ γε ὁ ἐκτός μόνος καί ὁ περί σῶμα , ἐάν μέχρι θάνατος προβαίνω . πλεονεκτέω ὁ ἀδικέω ἐπιχειρέω , ὅς οὐδείς οἰκεῖος ὁ γνωστικός . πῶς δέ ἄν καί ἄγγελος τις κρίνω ὁ ἀποστάτης , αὐτός ἀποστάτης ἐκεῖνος ὁ κατά ὁ εὐαγγέλιον ἀμνησικακία γίγνομαι ; » διά τίς οὐ μάλα ἀδικέω ; « φημί · » διά τίς οὐ μάλα ἀποστερέω ; ἀλλά σύ ἀδικέω [ καί ἀποστερέω ] « , εὔχομαι κατά οὗτος δηλονότι ὁ κατά ἄγνοια πλημμελέω , » καί ἀποστερέω « ὁ ὁ θεός φιλανθρωπία τε καί ἀγαθότης ὁ ὅσος ἐπί σύ ὁ κατά ὅς εὔχομαι . » καί οὗτος ἀδελφός « , οὐ ὁ κατά πίστις μόνος . ἀλλά καί ὁ προσήλυτος λέγω . εἰ γάρ καί ὁ νῦν διεχθρεύω ὕστερον πιστεύω .
clemens-alexandrinus.stromata 7.14.86
οὐκ ἴσμεν οὐδέπω ἡμεῖς . ἐξ ὧν συνάγεται σαφῶς εἰ καὶ μὴ πάντας εἶναι , ἡμῖν γε αὐτοὺς δοκεῖν δεῖν εἶναι ἀδελφούς , ἤδη δὲ καὶ πάντας ἀνθρώπους ἑνὸς ὄντας ἔργον θεοῦ καὶ μίαν εἰκόνα ἐπὶ μίαν οὐσίαν περιβεβλημένους , κἂν τεθολωμένοι τύχωσιν ἄλλοι ἄλλων μᾶλλον , μόνος ὁ ἐπιστήμων γνωρίζει , καὶ τῶν κτισμάτων τὴν ἐνέργειαν . δι᾿ ἧς αὖθις τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ , προσκυνεῖ . » Ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι ἄδικοι βασιλείαν θεοῦ οὐ κληρονομήσουσιν ; « ἀδικεῖ οὖν ὁ ἀνταδικῶν εἴτ᾿ οὖν ἔργῳ εἴτε καὶ λόγῳ εἴτε καὶ τῇ τοῦ βούλεσθαι ἐννοίᾳ , ἣν μετὰ τὴν τοῦ νόμου παιδαγωγίαν τὸ εὐαγγέλιον περιγράφει . » καὶ ταῦτά τινες ἦτε « , τοιοῦτοι δηλονότι οἷοι ἔτι τυγχάνουσιν οἷς αὐτοὶ οὐ συγγινώσκετε . » ἀλλὰ ἀπελούσασθε « , οὐχ ἁπλῶς ὡς οἱ λοιποί , ἀλλὰ μετὰ γνώσεως τὰ πάθη τὰ ψυχικὰ ἀπερρύψασθε . εἰς τὸ ἐξομοιοῦσθαι ὅση δύναμις τῇ ἀγαθότητι τῆς τοῦ θεοῦ προνοίας διά τε τῆς ἀνεξικακίας διά τε τῆς ἀμνησικακίας , » ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους « τὸ εὐμενὲς τοῦ λόγου καὶ τῶν ἔργων καθάπερ ὁ ἥλιος ἐπιλάμποντες · ε(??)τ᾿ οὖν μεγαλονοίᾳ τοῦτο περιποιήσεται ὁ γνωστικὸς εἴτε μιμήσει τοῦ κρείττονος · τρίτη δ᾿ αἰτία τὸ » ἄφες καὶ ἀφεθήσεταί σοι ( ?? ) , βιαζομένης ὥσπερ τῆς ἐντολῆς εἰς σωτηρίαν δι᾿ ὑπερβολὴν ἀγαθότητος . » ἀλλ᾿ ἡγιάσθητε · « τῷ γὰρ εἰς τοῦτο ἥκοντι ἕξεως ἁγίῳ εἶναι συμβαίνει , μηδενὶ τῶν παθῶν κατὰ μηδένα τρόπον περιπίπτοντι .
Lemmas: οὐ οἶδα οὐδέπω ἐγώ . ἐκ ὅς συνάγω σαφής εἰ καί μή πᾶς εἰμί , ἐγώ γε αὐτός δοκέω δέω εἰμί ἀδελφός , ἤδη δέ καί πᾶς ἄνθρωπος εἷς εἰμί ἔργον θεός καί εἷς εἰκών ἐπί εἷς οὐσία περιβάλλω , ἐάν θολόω τυγχάνω ἄλλος ἄλλος μάλα , μόνος ὁ ἐπιστήμων γνωρίζω , καί ὁ κτίσμα ὁ ἐνέργεια . διά ὅς αὖθις ὁ θέλημα ὁ θεός , προσκυνέω . » ἤ οὐ οἶδα ὅτι ἄδικος βασιλεία θεός οὐ κληρονομέω ; « ἀδικέω οὖν ὁ ἀνταδικέω εἴτε οὖν ἔργον εἴτε καί λόγος εἴτε καί ὁ ὁ βούλομαι ἔννοια , ὅς μετά ὁ ὁ νόμος παιδαγωγία ὁ εὐαγγέλιον περιγράφω . » καί οὗτος τις εἰμί « , τοιοῦτος δηλονότι οἷος ἔτι τυγχάνω ὅς αὐτός οὐ συγγιγνώσκω . » ἀλλά ἀπολούω « , οὐ ἁπλῶς ὡς ὁ λοιπός , ἀλλά μετά γνῶσις ὁ πάθος ὁ ψυχικός ἀπορρύπτω . εἰς ὁ ἐξομοιόω ὅσος δύναμις ὁ ἀγαθότης ὁ ὁ θεός πρόνοια διά τε ὁ ἀνεξικακία διά τε ὁ ἀμνησικακία , » ἐπί δίκαιος καί ἄδικος « ὁ εὐμενής ὁ λόγος καί ὁ ἔργον καθά ὁ ἥλιος ἐπιλάμπω · ἔρχομαι οὖν μεγαλόνοια οὗτος περιποιέω ὁ γνωστικός εἴτε μίμησις ὁ κρατύς · τρίτος δέ αἰτία ὁ » ἀφίημι καί ἀφίημι σύ ( ?? ) , βιάζω ὥσπερ ὁ ἐντολή εἰς σωτηρία διά ὑπερβολή ἀγαθότης . » ἀλλά ἁγιάζω · « ὁ γάρ εἰς οὗτος ἥκω ἕξις ἅγιος εἰμί συμβαίνω , μηδείς ὁ πάθος κατά μηδείς τρόπος περιπίπτω .
clemens-alexandrinus.stromata 7.14.87
ἀλλ᾿ ο(??)ον ἀσάρκῳ ἤδη καὶ ἄνω τῆσδε τῆς γῆς [ ἁγίῳ ] γεγονότι . διόπερ » ἐδικαιώθητε « φησὶ » τῷ ὀνόματι τοῦ κυρίου « · ἐποιήθητε ὡς εἰπεῖν ὑπ᾿ αὐτοῦ δίκαιοι [ εἶναι ] ὡς αὐτός . καὶ » τῷ πνεύματι τῷ ἁγίῳ « ὡς ἔνι μάλιστα κατὰ δύναμιν ἀνεκράθητε . μὴ γὰρ οὐ » πάντα μοι ἔξεστιν . ἀλλ᾿ οὐκ ἐξουσιασθήσομαι « . φησί . παρὰ τὸ εὐαγγέλιόν τι ποιῆσαι ἢ νοῆσαι ἢ λαλῆσαι ; » τὰ δὲ βρώματα τῇ κοιλίᾳ καὶ ἡ κοιλία τοῖς βρώμασιν « . ἃ » ὁ θεὸς καταργήσει « , τουτέστιν τοὺς οὕτω λογιζομένους καὶ βιοῦντας ὡς διὰ τὸ ἐσθίειν γενομένους , μὴ οὐχὶ δὲ ἐσθίοντας ἵνα ζῶσι μὲν κατὰ τὸ ἀκόλουθον , κατὰ δὲ τὸ προηγούμενον τῇ γνώσει προσανέχοντας . καὶ μή τι οἷον σάρκας εἶναι τοῦ ἁγίου σώματος τούτους φησί ; σῶμα δὲ ἀλληγορεῖται ἡ ἐκκλησία κυρίου . ὁ πνευματικὸς καὶ ἄγιος χορός . ἐξ ὧν οἱ τὸ ὄνομα ἐπικεκλημένοι μόνον . βιοῦντες δὲ οὐ κατὰ λόγον . σάρκες εἰσί . » τὸ δὲ σῶμα « τοῦτο τὸ πνευματικόν . τουτέστιν ἡ ἁγία ἐκκλησία . » οὐ τῇ πορνείᾳ « οὐδὲ τῇ ἀπὸ τοῦ εὐαγγελίου ἀποστασίᾳ πρὸς τὸν ἐθνικὸν βίον κατ᾿ οὐδένα τρόπον οὐδ᾿ ὁπωστιοῦν οἰκειωτέον .
Lemmas: ἀλλά οἷος ἄσαρκος ἤδη καί ἄνω ὅδε ὁ γῆ [ ἅγιος ] γίγνομαι . διόπερ » δικαιόω « φημί » ὁ ὄνομα ὁ κύριος « · ποιέω ὡς λέγω ὑπό αὐτός δίκαιος [ ἔρχομαι ] ὡς αὐτός . καί » ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος « ὡς ἔνειμι μάλα κατά δύναμις ἀνακεράννυμι . μή γάρ οὐ » πᾶς ἐγώ ἔξεστι . ἀλλά οὐ ἐξουσιάζω « . φημί . παρά ὁ εὐαγγέλιον τις ποιέω ἤ νοέω ἤ λαλέω ; » ὁ δέ βρῶμα ὁ κοιλία καί ὁ κοιλία ὁ βρῶμα « . ὅς » ὁ θεός καταργέω « , τουτέστι ὁ οὕτως λογίζομαι καί βιόω ὡς διά ὁ ἐσθίω γίγνομαι , μή οὐ δέ ἐσθίω ἵνα ζάω μέν κατά ὁ ἀκόλουθος , κατά δέ ὁ προηγέομαι ὁ γνῶσις προσανέχω . καί μή τις οἷος σάρξ εἰμί ὁ ἅγιος σῶμα οὗτος φημί ; σῶμα δέ ἀλληγορέω ὁ ἐκκλησία κύριος . ὁ πνευματικός καί ἅγιος χορός . ἐκ ὅς ὁ ὁ ὄνομα ἐπικαλέω μόνος . βιάζω δέ οὐ κατά λόγος . σάρξ εἰμί . » ὁ δέ σῶμα « οὗτος ὁ πνευματικός . τουτέστι ὁ ἅγιος ἐκκλησία . » οὐ ὁ πορνεία « οὐδέ ὁ ἀπό ὁ εὐαγγέλιον ἀποστασία πρός ὁ ἐθνικός βίος κατά οὐδείς τρόπος οὐδέ ὁπωσοῦν οἰκειόω .
clemens-alexandrinus.stromata 7.15.89
Ἐπειδὴ δὲ ἀκόλουθόν ἐστι πρὸς τὰ ὑπὸ Ἑλλήνων καὶ Ἰουδαίων ἐπιφερόμενα ἡμῖν ἐγκλήματα ἀπολογήσασθαι . συνεπιλαμβάνονται δὲ ἔν τισι τῶν ἀποριῶν ὁμοίως τοῖς προειρημένοις καὶ αἱ περὶ τὴν ἀληθῆ διδασκαλίαν αἱρέσεις , εὖ ἂν ἔχοι , πρότερον διακαθάραντας τὰ ἐμποδών , εὐτρεπεῖς ἐπὶ τὰς τῶν ἀποριῶν λύσεις , εἰς τὸν ἑξῆς προϊέναι Στρωματέα . Πρῶτον μὲν οὖν αὐτὸ τοῦτο προσάγουσιν ἡμῖν λέγοντες , μὴ δεῖν π(??)στεύειν διὰ τὴν διαφωνίαν τῶν αἱρέσεων · παρὰ τίνι γὰρ καὶ ἡ ἀλήθεια ἄλλων ἄλλα δογματιζόντων ; πρὸς οὕς φαμεν ὅτι καὶ παρ᾿ ὑμῖν τοῖς Ἰουδαίοις καὶ παρὰ τοῖς δοκιμωτάτοις τῶν παρ᾿ Ἕλλησι φιλοσόφων πάμπολλαι γεγόνασιν αἱρέσεις . καὶ οὐ δήπου φατὲ δεῖν ὀκνεῖν ἤτοι φιλοσοφεῖν ἢ ἰουδαΐζειν τῆς διαφωνίας ἕνεκα τῆς πρὸς ἀλλήλας τῶν παρ᾿ ὑμῖν αἱρέσεων . ἔπειτα δὲ ἐπισπαρήσεσθαι τὰς αἱρέσεις τῇ ἀληθείᾳ , καθάπερ τῷ πυρῷ » τὰ ζιζάνια « . πρὸς τοῦ κυρίου προφητικῶς εἴρητο , καὶ ἀδύνατον μὴ γενέσθαι τὸ προειρημένον ἔσεσθαι · καὶ τούτου ἡ αἰτία , ὅτι παντὶ τῷ καλῷ μῶμος ἕπεται .
Lemmas: ἐπειδή δέ ἀκόλουθος εἰμί πρός ὁ ὑπό Ἕλλην καί Ἰουδαῖος ἐπιφέρω ἐγώ ἔγκλημα ἀπολογέομαι . συνεπιλαμβάνομαι δέ ἐν τις ὁ ἀπορία ὅμοιος ὁ προλέγω καί ὁ περί ὁ ἀληθής διδασκαλία αἵρεσις , εὖ ἄν ἔχω , πρότερος διακαθαίρω ὁ ἐμποδών , εὐτρεπής ἐπί ὁ ὁ ἀπορία λύσις , εἰς ὁ ἑξῆς προέρχομαι Στρωματεύς . πρῶτος μέν οὖν αὐτός οὗτος προσάγω ἐγώ λέγω , μή δέω ποιέω διά ὁ διαφωνία ὁ αἵρεσις · παρά τίς γάρ καί ὁ ἀλήθεια ἄλλος ἄλλος δογματίζω ; πρός ὅς φημί ὅτι καί παρά σύ ὁ Ἰουδαῖος καί παρά ὁ δόκιμος ὁ παρά Ἕλλην φιλόσοφος πάμπολυς γίγνομαι αἵρεσις . καί οὐ δήπου φημί δέω ὀκνέω ἤτοι φιλοσοφέω ἤ ἰουδαίζω ὁ διαφωνία ἕνεκα ὁ πρός ἀλλήλων ὁ παρά σύ αἵρεσις . ἔπειτα δέ ἐπισπείρω ὁ αἵρεσις ὁ ἀλήθεια , καθά ὁ πυρός » ὁ ζιζάνιον « . πρός ὁ κύριος προφητικός λέγω , καί ἀδύνατος μή γίγνομαι ὁ προλέγω εἰμί · καί οὗτος ὁ αἰτία , ὅτι πᾶς ὁ καλός μῶμος ἕπομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 7.15.90
Μή τι οὖν . εἰ καὶ παραβαίη τις συνθήκας καὶ τὴν ὁμολογίαν παρέλθοι τὴν πρὸς ἡμᾶς . διὰ τὸν ψευσάμενον τὴν ὁμολογίαν ἀφεξόμεθα τῆς ἀληθείας καὶ ἡμεῖς ; ἀλλ᾿ ὡς ἀψευδεῖν χρὴ τὸν ἐπιεικῆ καὶ μηδὲν ὧν ὑπέσχηται ἀκυροῦν . κἂν ἄλλοι τινὲς παραβαίνωσι συνθήκας . οὕτως καὶ ἡμᾶς κατὰ μηδένα τρόπον τὸν ἐκκλησιαστικὸν παραβαίνειν προσήκει κανόνα · καὶ μάλιστα τὴν περὶ τῶν μεγίστων ὁμολογίαν ἡμεῖς μὲν φυλάττομεν . οἵ δὲ παραβαίνουσι . πιστευτέον οὖν τοῖς βεβαίως ἐχομένοις τῆς ἀληθείας . ἤδη δὲ καὶ ὡς ἐν πλάτει χρωμένοις τῇδε τῇ ἀπολογίᾳ ἔνεστι φάναι πρὸς αὐτούς , ὅτι καὶ οἱ ἰατροὶ ἐναντίας δόξας κεκτημένοι κατὰ τὰς οἰκείας αἱρέσεις ἐπ᾿ ἴσης ἔργῳ θεραπεύουσιν . μή τι οὖν κάμνων τις τὸ σῶμα καὶ θεραπείας δεόμενος οὐ προσίεται ἰατρὸν διὰ τὰς ἐν τῇ ἰατρικῇ αἱρέσεις : οὐκ ἄρα οὐδὲ ὁ τὴν ψυχὴν νοσῶν καὶ εἰδώλων ἔμπλεως , ἕνεκά γε τοῦ ὑγιᾶναι καὶ εἰς θεὸν ἐπιστρέψαι . προφασίσαιτο ἄν ποτε τὰς αἱρέσεις . ναὶ μὴν » διὰ τοὺς δοκίμους « φησὶν » αἱ αἱρέσεις « . δοκίμους ἤτοι τοὺς εἰς πίστιν ἀφικνουμένους λέγει . ἐκλεκτικώτερον προσιόντας τῇ κυριακῇ διδασκαλίᾳ , καθάπερ τοὺς δοκίμους τραπεζίτας τὸ ἀκίβδηλον νόμισμα τοῦ κυρίου ἀπὸ τοῦ παραχαράγματος διακρίνοντας , ἢ τοὺς ἐν αὐτῇ τῇ πίστει δοκίμους ἤδη γενομένους κατά τε τὸν βίον κατά τε τὴν γνῶσιν .
Lemmas: μή τις οὖν . εἰ καί παραβαίνω τις συνθήκη καί ὁ ὁμολογία παρέρχομαι ὁ πρός ἐγώ . διά ὁ ψεύδω ὁ ὁμολογία ἀπέχω ὁ ἀλήθεια καί ἐγώ ; ἀλλά ὡς ἀψευδέω χρή ὁ ἐπιεικής καί μηδείς ὅς ὑπισχνέομαι ἀκυρόω . ἐάν ἄλλος τις παραβαίνω συνθήκη . οὕτως καί ἐγώ κατά μηδείς τρόπος ὁ ἐκκλησιαστικός παραβαίνω προσήκω κανών · καί μάλα ὁ περί ὁ μέγας ὁμολογία ἐγώ μέν φυλάσσω . ὁ δέ παραβαίνω . πιστευτέος οὖν ὁ βέβαιος ἔχω ὁ ἀλήθεια . ἤδη δέ καί ὡς ἐν πλάτος χράω ὅδε ὁ ἀπολογία ἔνειμι φημί πρός αὐτός , ὅτι καί ὁ ἰατρός ἐναντίος δόξα κτάομαι κατά ὁ οἰκεῖος αἵρεσις ἐπί ἴσος ἔργον θεραπεύω . μή τις οὖν κάμνω τις ὁ σῶμα καί θεραπεία δέω οὐ προσίημι ἰατρός διά ὁ ἐν ὁ ἰατρικός αἵρεσις : οὐ ἄρα οὐδέ ὁ ὁ ψυχή νοσέω καί εἴδωλον ἔμπλεος , ἕνεκα γε ὁ ὑγιαίνω καί εἰς θεός ἐπιστρέφω . προφασίζομαι ἄν ποτέ ὁ αἵρεσις . ναί μήν » διά ὁ δόκιμος « φημί » ὁ αἵρεσις « . δόκιμος ἤτοι ὁ εἰς πίστις ἀφικνέομαι λέγω . ἐκλεκτικός προσέρχομαι ὁ κυριακός διδασκαλία , καθά ὁ δόκιμος τραπεζίτης ὁ ἀκίβδηλος νόμισμα ὁ κύριος ἀπό ὁ παραχάραγμα διακρίνω , ἤ ὁ ἐν αὐτός ὁ πίστις δόκιμος ἤδη γίγνομαι κατά τε ὁ βίος κατά τε ὁ γνῶσις .
clemens-alexandrinus.stromata 7.15.92
Ματαία τοίνυν τοῖς Ἕλλησιν ἡ πρόφασις αὕτη · τοῖς μὲν γὰρ βουλομένοις ἐξέσται καὶ τὸ εὑρεῖν τὴν ἀλήθειαν , τοῖς δὲ αἰτίας ἀλόγους προβαλλομένοις ἀναπολόγητος ἡ κρίσις . πότερον γὰρ ἀναιροῦσιν ἢ συγκατατίθενται εἶναι ἀπόδειξιν ; οἶμαι πάντας ἂν ὁμολογήσειν ἄνευ τῶν τὰς αἰσθήσεις ἀναιρούντων . ἀποδείξεως δ᾿ οὔσης ἀνάγκη συγκαταβαίνειν εἰς τὰς ζητήσεις καὶ δι᾿ αὐτῶν τῶν γραφῶν ἐκμανθάνειν ἀποδεικτικῶς , ὅπως μὲν ἀπεσφάλησαν αἱ αἱρέσεις , ὅπως δὲ ἐν μόνῃ τῇ ἀληθείᾳ καὶ τῇ ἀρχαίᾳ ἐκκλησίᾳ ἥ τε ἀκριβεστάτη γνῶσις καὶ ἡ τῷ ὄντι ἀρίστη αἵρεσις . τῶν δὲ ἀπὸ τῆς ἀληθείας ἐκτρεπομένων οἳ μὲν σφᾶς αὐτοὺς μόνους , οἵ δὲ καὶ τοὺς πέλας ἐξαπατᾶν ἐπιχειροῦσιν . οἳ μὲν οὖν , δοξόσοφοι καλούμενοι , [ οἱ ] τὴν ἀλήθειαν εὑρηκέναι νομίζοντες , οὐκ ἔχοντες ἀπόδειξιν οὐδεμίαν ἀληθῆ , ἑαυτοὺς οὗτοι ἀπατῶσιν ἀναπεπαῦσθαι νομίζοντες · ὧν πλῆθος οὐκ ὀλίγον τάς τε ζητήσεις ἐκτρεπομένων διὰ τοὺς ἐλέγχους , ἀποφευγόντων δὲ καὶ τὰς διδασκαλίας διὰ τὴν κατάγνωσιν . οἳ δέ , τοὺς προσιόντας ἐξαπατῶντες , πανοῦργοι σφόδρα , οἳ καὶ παρακολουθοῦντες αὑτοῖς ὅτι μηδὲν ἐπίστανται , πιθανοῖς ὅμως ἐπιχειρήμασι σκοτίζουσι τὴν ἀλήθειαν . ἑτέρα δ᾿ , οἶμαι , τῶν πιθανῶν ἐπιχειρημάτων καὶ ἑτέρα τῶν ἀληθῶν ἡ φύσις . καὶ ὅτι τῶν αἱρέσεων ἀνάγκη τὴν ὀνομασίαν πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῆς ἀληθείας λέγεσθαι γινώσκομεν · ἀφ᾿ ἧς τινὰ ἀποσπάσαντες ἐπὶ λύμῃ τῶν ἀνθρώπων οἱ σοφισταί , ταῖς ἐξευρημέναις σφίσιν ἀνθρωπικαῖς τέχναις ἐγκατορύξαντες . αὐχοῦσι προΐστασθαι διατριβῆς μᾶλλον ἢ ἐκκλησίας .
Lemmas: μάταιος τοίνυν ὁ Ἕλλην ὁ πρόφασις οὗτος · ὁ μέν γάρ βούλομαι ἔξεστι καί ὁ εὑρίσκω ὁ ἀλήθεια , ὁ δέ αἰτία ἄλογος προβάλλω ἀναπολόγητος ὁ κρίσις . πότερος γάρ ἀναιρέω ἤ συγκατατίθημι εἰμί ἀπόδειξις ; οἴομαι πᾶς ἄν ὁμολογέω ἄνευ ὁ ὁ αἴσθησις ἀναιρέω . ἀπόδειξις δέ εἰμί ἀνάγκη συγκαταβαίνω εἰς ὁ ζήτησις καί διά αὐτός ὁ γραφή ἐκμανθάνω ἀποδεικτικός , ὅπως μέν ἀποσφάλλω ὁ αἵρεσις , ὅπως δέ ἐν μόνος ὁ ἀλήθεια καί ὁ ἀρχαῖος ἐκκλησία ὁ τε ἀκριβής γνῶσις καί ὁ ὁ εἰμί ἀγαθός αἵρεσις . ὁ δέ ἀπό ὁ ἀλήθεια ἐκτρέπω ὁ μέν σφεῖς αὐτός μόνος , ὁ δέ καί ὁ πέλας ἐξαπατάω ἐπιχειρέω . ὁ μέν οὖν , δοξόσοφος καλέω , [ ὁ ] ὁ ἀλήθεια εὑρίσκω νομίζω , οὐ ἔχω ἀπόδειξις οὐδείς ἀληθής , ἑαυτοῦ οὗτος ἀπατάω ἀναπαύω νομίζω · ὅς πλῆθος οὐ ὀλίγος ὁ τε ζήτησις ἐκτρέπω διά ὁ ἔλεγχος , ἀποφεύγω δέ καί ὁ διδασκαλία διά ὁ κατάγνωσις . ὁ δέ , ὁ προσέρχομαι ἐξαπατάω , πανοῦργος σφόδρα , ὅς καί παρακολουθέω ἑαυτοῦ ὅτι μηδείς ἐπίσταμαι , πιθανός ὅμως ἐπιχείρημα σκοτίζω ὁ ἀλήθεια . ἕτερος δέ , οἴομαι , ὁ πιθανός ἐπιχείρημα καί ἕτερος ὁ ἀληθής ὁ φύσις . καί ὅτι ὁ αἵρεσις ἀνάγκη ὁ ὀνομασία πρός ἀντιδιαστολή ὁ ἀλήθεια λέγω γιγνώσκω · ἀπό ὅς τις ἀποσπάω ἐπί λύμη ὁ ἄνθρωπος ὁ σοφιστής , ὁ ἐξευρίσκω σφεῖς ἀνθρωπικός τέχνη ἐγκατορύσσω . αὐχέω προΐστημι διατριβή μάλα ἤ ἐκκλησία .
clemens-alexandrinus.stromata 7.16.93
Ἀλλ᾿ οἱ πονεῖν ἕτοιμοι ἐπὶ τοῖς καλλίστοις οὐ πρότερον ἀποστήσονται ζητοῦντες τὴν ἀλήθειαν πρὶν ἂν τὴν ἀπόδειξιν ἀπ᾿ αὐτῶν λάβωσι τῶν γραφῶν . ἔστι μὲν οὖν κοινά τινα τῶν ἀνθρώπων κριτήρια καθάπερ τὰ αἰσθητήρια . τὰ δ᾿ ἄλλα τῶν βουληθέντων καὶ ἀσκησάντων τὰ ἀληθῆ . τὰ διὰ νοῦ καὶ λογισμοῦ τεχνικὰ λόγων ἀληθῶν τε καὶ ψευδῶν . μέγιστον δὲ τὸ καὶ τὴν οἴησιν ἀποθέσθαι . ἐν μέσῳ καταστάντας ἀκριβοῦς ἐπιστήμης καὶ προπετοῦς δοξοσοφίας , καὶ γνῶναι ὅτι ὁ τὴν αἰώνιον ἐλπίζων ἀνάπαυσιν γιγνώσκει καὶ τὴν εἴσοδον αὐτῆς ἐπίπονον οὖσαν καὶ » τεθλιμμένην « . ὁ δὲ ἅπαξ εὐαγγελισθεὶς καὶ » τὸ σωτήριόν « φησιν » ἰδών « , ἐν ᾗ ὥρᾳ ἂν ἐπιγνῷ , μὴ » ἐπιστρεφέσθω εἰς τὰ ὀπίσω καθάπερ ἡ Αὼτ γυνὴ « μηδὲ εἰς τὸν πρότερον βίον τὸν τοῖς αἰσθητοῖς προσανέχοντα , μηδὲ μὴν εἰς τὰς αἱρέσεις παλινδρομείτω · ἐρίζουσι γὰρ ἁμῇ γέ πῃ , τὸν ὄντα μὴ γινώσκουσαι θεόν . » ὁ γὰρ φιλῶν πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμέ « , τὸν ὄντως πατέρα καὶ διδάσκαλον τῆς ἀληθείας , τὸν ἀναγεννῶντα καὶ ἀνακτίζοντα καὶ τιθηνούμενον τὴν ψυχὴν τὴν ἐξειλεγμένην , » οὐκ ἔστι μου ἄξιος « , ἄξιος λέγει τοῦ εἶναι υἱὸς θεοῦ καὶ μαθητὴς θεοῦ ὁμοῦ καὶ φίλος καὶ συγγενής . » οὐδεὶς γὰρ εἰς τὰ ὀπίσω βλέπων καὶ ἐπιβάλλων τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπ᾿ ἄροτρον εὔθετος τῇ βασιλείᾳ τοῦ θεοῦ . « Ἀλλ᾿ . ὡς ἔοικεν . τοῖς πολλοῖς καὶ μέχρι νῦν δοκεῖ ἡ Μαριὰμ λεχὼ εἶναι διὰ τὴν τοῦ παιδίου γέννησιν , οὐκ οὖσα λεχώ ( καὶ γὰρ μετὰ τὸ τεκεῖν αὐτὴν μαιωθεῖσάν φασί τινες παρθένον εὑρεθῆναι ) ·
Lemmas: ἀλλά ὁ πονέω ἑτοῖμος ἐπί ὁ καλός οὐ πρότερος ἀφίστημι ζητέω ὁ ἀλήθεια πρίν ἄν ὁ ἀπόδειξις ἀπό αὐτός λαμβάνω ὁ γραφή . εἰμί μέν οὖν κοινός τις ὁ ἄνθρωπος κριτήριον καθά ὁ αἰσθητήριον . ὁ δέ ἄλλος ὁ βούλομαι καί ἀσκέω ὁ ἀληθής . ὁ διά νόος καί λογισμός τεχνικός λόγος ἀληθής τε καί ψευδής . μέγας δέ ὁ καί ὁ οἴησις ἀποτίθημι . ἐν μέσος καθίστημι ἀκριβής ἐπιστήμη καί προπετής δοξοσοφία , καί γιγνώσκω ὅτι ὁ ὁ αἰώνιος ἐλπίζω ἀνάπαυσις γιγνώσκω καί ὁ εἴσοδος αὐτός ἐπίπονος εἰμί καί » θλίβω « . ὁ δέ ἅπαξ εὐαγγελίζομαι καί » ὁ σωτήριον « φημί » ὁράω « , ἐν ὅς ὥρα ἄν ἐπιγιγνώσκω , μή » ἐπιστρέφω εἰς ὁ ὀπίσω καθά ὁ Ἀτώ γυνή « μηδέ εἰς ὁ πρότερος βίος ὁ ὁ αἰσθητός προσανέχω , μηδέ μήν εἰς ὁ αἵρεσις παλινδρομέω · ἐρίζω γάρ ἁμός γε πη , ὁ εἰμί μή γιγνώσκω θεός . » ὁ γάρ φιλέω πατήρ ἤ μήτηρ ὑπέρ ἐγώ « , ὁ ὄντως πατήρ καί διδάσκαλος ὁ ἀλήθεια , ὁ ἀναγεννάω καί ἀνακτίζω καί τιθηνέω ὁ ψυχή ὁ ἐκλέγω , » οὐ εἰμί ἐγώ ἄξιος « , ἄξιος λέγω ὁ εἰμί υἱός θεός καί μαθητής θεός ὁμοῦ καί φίλος καί συγγενής . » οὐδείς γάρ εἰς ὁ ὀπίσω βλέπω καί ἐπιβάλλω ὁ χείρ αὐτός ἐπί ἄροτρον εὔθετος ὁ βασιλεία ὁ θεός . « ἀλλά . ὡς ἔοικα . ὁ πολύς καί μέχρι νῦν δοκέω ὁ Μαρία λεχώ εἰμί διά ὁ ὁ παιδίον γέννησις , οὐ εἰμί λεχώ ( καί γάρ μετά ὁ τίκτω αὐτός μαιόομαι φημί τις παρθένος εὑρίσκω ) ·