ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 7.7.45
Ἀξιολόγως [ ὁ ] γοῦν τὰ περὶ θεοῦ διειληφώς , δεδιδαγμένος πρὸς αὐτῆς τῆς ἀληθείας χοροῦ μυστικοῦ , λόγῳ τῷ προτρέποντι ἐπὶ> τὸ μέγεθος τῆς ἀρετῆς . κατ᾿ ἀξίαν αὐτήν τε καὶ τὰ ἀπ᾿ αὐτῆς ἐνδεικνυμένῳ , χρῆται , μετὰ διάρματος ἐνθέου τῆς εὐχῆς τοῖς νοητοῖς καὶ πνευματικοῖς ὡς ἔνι μάλιστα γνωστικῶς οἰκειούμενος . ὅθεν ἥμερος καὶ πρᾶος ἀεί , εὐπρόσιτος , εὐαπάντητος , ἀνεξίκακος , εὐγνώμων , εὐσυνείδητος , αὐστηρός · οὗτος ἡμῖν ὁ αὐστηρὸς οὐκ εἰς τὸ ἀδιάφθορον μόνον , ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ ἀπείραστον ( οὐδαμῇ γὰρ ἐνδόσιμον οὐδὲ ἁλώσιμον ἡδονῇ τε καὶ λύπῃ τὴν ψυχὴν παρίστησιν ) . δικαστής , ἐὰν ὁ λόγος καλῇ . ἀκλινὴς γενόμενος μηδ᾿ ὁτιοῦν τοῖς πάθεσι χαριζόμενος , ἀμεταστάτως ᾗ πέφυκεν τὸ δίκαιον πορεύεσθαι βαδίζων , πεπεισμένος εὖ μάλα παγκάλως διοικεῖσθαι τὰ πάντα καὶ εἰς τὸ ἄμεινον ἀεὶ τὴν προκοπὴν προϊέναι ταῖς ἀρετὴν ἑλομέναις ψυχαῖς , ἔστ᾿ ἂν ἐπ᾿ αὐτὸ ἀφίκωνται τὸ ἀγαθόν , » ἐπὶ προθύροις « ὡς εἰπεῖν τοῦ πατρὸς προσεχεῖς τῷ μεγάλῳ ἀρχιερεῖ γενόμεναι . Οὗτος ἡμῖν ὁ γνωστικὸς ὁ πιστός , ὁ πεπεισμένος ἄριστα διοικεῖσθαι τὰ κατὰ τὸν κόσμον . ἀμέλει πᾶσιν εὐαρεστεῖται τοῖς συμβαίνουσιν .
Lemmas: ἀξιόλογος [ ὁ ] γοῦν ὁ περί θεός διαλαμβάνω , διδάσκω πρός αὐτός ὁ ἀλήθεια χορός μυστικός , λόγος ὁ προσρέπω ἐπί ὁ μέγεθος ὁ ἀρετή . κατά ἀξία αὐτός τε καί ὁ ἀπό αὐτός ἐνδείκνυμι , χράω , μετά δίαρμα ἔνθεος ὁ εὐχή ὁ νοητός καί πνευματικός ὡς ἐν μάλα γνωστικός οἰκειόω . ὅθεν ἥμερος καί πρᾶος ἀεί , εὐπρόσιτος , εὐαπάντητος , ἀνεξίκακος , εὐγνώμων , εὐσυνείδητος , αὐστηρός · οὗτος ἐγώ ὁ αὐστηρός οὐ εἰς ὁ ἀδιάφθορος μόνος , ἀλλά καί εἰς ὁ ἀπείραστος ( οὐδαμῇ γάρ ἐνδόσιμος οὐδέ ἁλώσιμος ἡδονή τε καί λύπη ὁ ψυχή παρίστημι ) . δικαστής , ἐάν ὁ λόγος καλέω . ἀκλινής γίγνομαι μηδέ ὁστισοῦν ὁ πάθος χαρίζω , ἀμετάστατος ᾗ φύω ὁ δίκαιος πορεύω βαδίζω , πείθω εὖ μάλα πάγκαλος διοικέω ὁ πᾶς καί εἰς ὁ ἀγαθός ἀεί ὁ προκοπή προέρχομαι ὁ ἀρετή αἱρέω ψυχή , ἔστε ἄν ἐπί αὐτός ἀφικνέομαι ὁ ἀγαθός , » ἐπί πρόθυρον « ὡς λέγω ὁ πατήρ προσεχής ὁ μέγας ἀρχιερεύς γίγνομαι . οὗτος ἐγώ ὁ γνωστικός ὁ πιστός , ὁ πείθω ἀγαθός διοικέω ὁ κατά ὁ κόσμος . ἀμέλει πᾶς εὐαρεστέω ὁ συμβαίνω .
clemens-alexandrinus.stromata 7.7.46
εὐλόγως οὖν οὐδὲν ἐπιζητεῖ τῶν κατὰ τὸν βίον εἰς τὴν ἀναγκαίαν χρῆσιν εὐθέτων , πεπεισμένος ὡς ὁ τὰ πάντα εἰδὼς θεὸς ὅ τι αν συμφέρῃ καὶ οὐκ αἰτουμένοις τοῖς ἀγαθοῖς χορηγεῖ . καθάπερ γάρ , οἶμαι , τῷ τεχνικῷ τεχνικῶς καὶ τῷ ἐθνικῷ ἐθνικῶς , οὕτω καὶ τῷ γνωστικῷ γνωστικῶς ἕκαστα ἀποδίδοται . καὶ ὁ μὲν ἐξ ἐθνῶν ἐπιστρέφων τὴν πίστιν , ὁ δὲ εἰς γνῶσιν ἐπαναβαίνων » τῆς ἀγάπης τὴν τελειότητα « αἰτήσεται . κορυφαῖος δ᾿ ἤδη ὁ γνωστικὸς θεωρίαν εὔχεται αὔξειν τε καὶ παραμένειν , καθάπερ ὁ κοινὸς ἄνθρωπος τὸ συνεχὲς ὑγιαίνειν . ναὶ μὴν μηδὲ ἀποπεσεῖν ποτε τῆς ἀρετῆς αἰτήσεται , συνεργῶν μάλιστα πρὸς τὸ ἄπτωτος διαγενέσθαι . οἶδεν γὰρ καὶ τῶν ἀγγέλων τινὰς ὑπὸ ῥᾳθυμίας ὀλισθήσαντας αὖθις χαμαὶ μηδέπω τέλεον εἰς τὴν μίαν ἐκείνην ἕξιν ἐκ τῆς εἰς τὴν διπλόην ἐπιτηδειότητος ἐκθλίψαντας ἑαυτούς . τῷ δὲ ἐνθένδε εἰς γνώσεως ἀκρότητα καὶ τὸ ἐπαναβεβηκὸς ὕψος ἀνδρὸς ἐντελοῦς γεγυμνασμένῳ πρὸ ὁδοῦ τὰ κατὰ χρόνον καὶ τόπον ἅπαντα , ἀμεταπτώτως βιοῦν ἑλομένῳ καὶ ἀσκοῦντι διὰ τὴν τῆς γνώμης πάντοθεν μονότονον ἑδραιότητα · ὅσοις δὲ βρίθουσά τις ἔτι ὑπολείπεται † γωνία κάτω ῥέπουσα , [ καὶ ] κατασπᾶται τὸ διὰ τῆς πίστεως ἀναγόμενον . τῷ ἄρα ἀναπόβλητον τὴν ἀρετὴν ἀσκήσει γνωστικῇ πεποιημένῳ φυσιοῦται ἡ ἕξις , καὶ καθάπερ τῷ λίθῳ τὸ βάρος , οὕτως τῷδε ἡ ἐπιστήμη ἀναπόβλητος οὐκ ἀκουσίως , ἀλλ᾿ ἑκουσίως , δυνάμει λογικῇ καὶ γνωστικῇ καὶ προνοητικῇ , καθίσταται .
Lemmas: εὔλογος οὖν οὐδείς ἐπιζητέω ὁ κατά ὁ βίος εἰς ὁ ἀναγκαῖος χρῆσις εὔθετος , πείθω ὡς ὁ ὁ πᾶς οἶδα θεός ὅς τις ἄν συμφέρω καί οὐ αἰτέω ὁ ἀγαθός χορηγέω . καθά γάρ , οἴομαι , ὁ τεχνικός τεχνικός καί ὁ ἐθνικός ἐθνικός , οὕτως καί ὁ γνωστικός γνωστικός ἕκαστος ἀποδίδωμι . καί ὁ μέν ἐκ ἔθνος ἐπιστρέφω ὁ πίστις , ὁ δέ εἰς γνῶσις ἐπαναβαίνω » ὁ ἀγάπη ὁ τελειότης « αἰτέω . κορυφαῖος δέ ἤδη ὁ γνωστικός θεωρία εὔχομαι αὐξάνω τε καί παραμένω , καθά ὁ κοινός ἄνθρωπος ὁ συνεχής ὑγιαίνω . ναί μήν μηδέ ἀποπίπτω ποτέ ὁ ἀρετή αἰτέω , συνεργέω μάλα πρός ὁ ἄπτωτος διαγίγνομαι . οἶδα γάρ καί ὁ ἄγγελος τις ὑπό ῥαθυμία ὀλισθάνω αὖθις χαμαί μηδέπω τέλειος εἰς ὁ εἷς ἐκεῖνος ἕξις ἐκ ὁ εἰς ὁ διπλόη ἐπιτηδειότης ἐκθλίβω ἑαυτοῦ . ὁ δέ ἐνθένδε εἰς γνῶσις ἀκρότης καί ὁ ἐπαναβαίνω ὕψος ἀνήρ ἐντελής γυμνάζω πρό ὁδός ὁ κατά χρόνος καί τόπος ἅπας , ἀμετάπτωτος βιόω αἱρέω καί ἀσκέω διά ὁ ὁ γνώμη πάντοθεν μονότονος ἑδραιότης · ὅσος δέ βρίθω τις ἔτι ὑπολείπω † γωνία κάτω ῥέπω , [ καί ] κατασπάω ὁ διά ὁ πίστις ἀνάγω . ὁ ἄρα ἀναπόβλητος ὁ ἀρετή ἄσκησις γνωστικός ποιέω φυσιόω ὁ ἕξις , καί καθά ὁ λίθος ὁ βάρος , οὕτως ὅδε ὁ ἐπιστήμη ἀναπόβλητος οὐ ἀκούσιος , ἀλλά ἑκούσιος , δύναμις λογικός καί γνωστικός καί προνοητικός , καθίστημι .
clemens-alexandrinus.stromata 7.7.47
Ἐπεὶ δὲ τὸ μὴ ἀποβληθὲν δι᾿ εὐλαβείας δι᾿ εὐλογιστίας ἀναπόβλητον γίνεται , τῆς μὲν εὐλαβείας πρὸς τὸ μὴ ἁμαρτάνειν , τῆς δὲ εὐλογιστίας πρὸς τὸ ἀναπόβλητον τῆς ἀρετῆς ἀνθέξεται . ἡ γνῶσις δὲ ἔοικεν τὴν εὐλογιστίαν παρέχειν , διορᾶν διδάσκουσα τὰ βοηθεῖν πρὸς τὴν παραμονὴν τῆς ἀρετῆς δυνάμενα . μέγιστον ἄρα ἡ γνῶσις τοῦ θεοῦ . διὸ καὶ ταύτῃ σῴζεται τὸ ἀναπόβλητον τῆς ἀρετῆς . ὁ δὲ ἐγνωκὼς τὸν θεὸν ὅσιος καὶ εὐσεβής . μόνος ἄρα ὁ γνωστικὸς εὐσεβὴς ἡμῖν εἶναι δέδεικται . οὗτος χαίρει μὲν ἐπὶ τοῖς παροῦσιν ἀγαθοῖς , γέγηθεν δὲ ἐπὶ τοῖς ἐπηγγελμένοις , ὡς ἤδη παροῦσιν . οὐ γὰρ λέληθεν αὐτὸν ὡς ἂν ἀπόντα ἔτι , δι᾿ ὧν ἔγνω φθάσας οἷά ἐστιν . τῇ γνώσει οὖν πεπεισμένος [ καὶ ] ὡς ἔστιν ἕκαστον τῶν μελλόντων κέκτηται τοῦτο . τὸ γὰρ ἐνδεὲς καὶ ἐπιδεὲς πρὸς τὸ ἐπιβάλλον μετρεῖται . εἰ γοῦν σοφίαν κέκτηται καὶ θεῖον ἡ σοφία , ὁ ἀνενδεοῦς μετέχων ἀνενδεὴς εἴη ἄν . οὐ γὰρ ἡ τῆς σοφίας μετάδοσις κινούντων καὶ ἰσχόντων ἀλλήλους τῆς τε ἐνεργείας καὶ τοῦ μετέχοντος γίνεται , οὐδὲ ἀφαιρουμένου τινὸς οὐδὲ ἐνδεοῦς γινομένου · ἀμείωτος δ᾿ οὖν ἡ ἐνέργεια δι᾿ αὐτῆς τῆς μεταδόσεως δείκνυται . οὕτως οὖν πάντα ἔχει τὰ ἀγαθὰ ὁ γνωστικὸς ἡμῖν κατὰ τὴν δύναμιν , οὐδέπω δὲ καὶ κατὰ τὸν ἀριθμόν , ἐπεὶ κἂν ἀμετάθετος ἦν κατὰ τὰς ὀφειλομένας ἐνθέους προκοπάς τε καὶ διοικήσεις . Τούτῳ συλλαμβάνει καὶ ὁ θεὸς προσεχεστέρᾳ τιμήσας ἐπισκοπῇ .
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ μή ἀποβάλλω διά εὐλάβεια διά εὐλογιστία ἀναπόβλητος γίγνομαι , ὁ μέν εὐλάβεια πρός ὁ μή ἁμαρτάνω , ὁ δέ εὐλογιστία πρός ὁ ἀναπόβλητος ὁ ἀρετή ἀντέχω . ὁ γνῶσις δέ ἔοικα ὁ εὐλογιστία παρέχω , διοράω διδάσκω ὁ βοηθέω πρός ὁ παραμονή ὁ ἀρετή δύναμαι . μέγας ἄρα ὁ γνῶσις ὁ θεός . διό καί ταύτῃ σῴζω ὁ ἀναπόβλητος ὁ ἀρετή . ὁ δέ γιγνώσκω ὁ θεός ὅσιος καί εὐσεβής . μόνος ἄρα ὁ γνωστικός εὐσεβής ἐγώ εἰμί δείκνυμι . οὗτος χαίρω μέν ἐπί ὁ πάρειμι ἀγαθός , γηθέω δέ ἐπί ὁ ἐπαγγέλλω , ὡς ἤδη πάρειμι . οὐ γάρ λανθάνω αὐτός ὡς ἄν ἄπειμι ἔτι , διά ὅς γιγνώσκω φθάνω οἷος εἰμί . ὁ γνῶσις οὖν πείθω [ καί ] ὡς εἰμί ἕκαστος ὁ μέλλω κτάομαι οὗτος . ὁ γάρ ἐνδεής καί ἐπιδεής πρός ὁ ἐπιβάλλω μετρέω . εἰ γοῦν σοφία κτάομαι καί θεῖος ὁ σοφία , ὁ ἀνενδεής μετέχω ἀνενδεής εἰμί ἄν . οὐ γάρ ὁ ὁ σοφία μετάδοσις κινέω καί ἴσχω ἀλλήλων ὁ τε ἐνέργεια καί ὁ μετέχω γίγνομαι , οὐδέ ἀφαιρέω τις οὐδέ ἐνδεής γίγνομαι · ἀμείωτος δέ οὖν ὁ ἐνέργεια διά αὐτός ὁ μετάδοσις δείκνυμι . οὕτως οὖν πᾶς ἔχω ὁ ἀγαθός ὁ γνωστικός ἐγώ κατά ὁ δύναμις , οὐδέπω δέ καί κατά ὁ ἀριθμός , ἐπεί ἄν ἀμετάθετος εἰμί κατά ὁ ὀφείλω ἔνθεος προκοπή τε καί διοίκησις . οὗτος συλλαμβάνω καί ὁ θεός προσεχής τιμάω ἐπισκοπή .
clemens-alexandrinus.stromata 7.7.48
ἢ γὰρ οὐχὶ τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν χάριν καὶ εἰς τὴν τούτων χρῆσιν καὶ ὠφέλειαν , μᾶλλον δὲ σωτηρίαν τὰ πάντα γέγονεν ; οὔκουν ἀφέλοιτο ἂν τούτους τὰ δι᾿ ἀρετήν , δι᾿ οὓς τὰ γεγονότα . δῆλον γὰρ ὡς τὴν φύσιν αὐτῶν τὴν ἀγαθὴν καὶ τὴν προαίρεσιν τὴν ἁγίαν τιμῴη ἂν ὅς γε καὶ τοῖς εὖ βιοῦν ἐπανῃρημένοις ἰσχὺν πρὸς τὴν λοιπὴν σωτηρίαν ἐμπνεῖ , τοῖς μὲν προτρέπων μόνον . τοῖς δὲ ἀξίοις γενομένοις ἐξ ἑαυτῶν καὶ συλλαμβανόμενος · ἐπιγεννηματικὸν γὰρ ἅπαν τῷ γνωστικῷ τὸ ἀγαθόν , εἴ γε δὴ τὸ τέλος ἐστὶν αὐτῷ ἐπίστασθαι καὶ πράσσειν ἐπιστημόνως ἕκαστον . ὡς δὲ ὁ ἰατρὸς ὑγείαν παρέχεται τοῖς συνεργοῦσι πρὸς ὑγείαν , οὕτως καὶ ὁ θεὸς τὴν ἀίδιον σωτηρίαν τοῖς συνεργοῦσι πρὸς γνῶσίν τε καὶ εὐπραγίαν , σὺν δὲ τῷ ποιεῖν , ὄντων ἐφ᾿ ἡμῖν ἃ προστάττουσιν αἱ ἐντολαί , καὶ ἡ ἐπαγγελία τελειοῦται . καί μοι δοκεῖ κἀκεῖνο καλῶς παρὰ τοῖς Ἕλλησι λέγεσθαι · ἀθλητής τις οὐκ ἀγεννὴς ἐν τοῖς πάλαι πολλῷ τῷ χρόνῳ τὸ σωμάτιον εὖ μάλα πρὸς ἀνδρείαν ἀσκήσας εἰς Ὀλύμπι᾿ ἀναβάς , εἰς τοῦ Πισαίου Διὸς τὸ ἄγαλμα ἀποβλέψας , » εἰ πάντα « , εἶπεν » ὦ Ζεῦ , δεόντως μοι τὰ πρὸς τὸν ἀγῶνα παρεσκεύασται , ἀπόδος φέρων δικαίως τὴν νίκην ἐμοί « . Ὧιδε γὰρ καὶ τῷ γνωστικῷ , ἀνεπιλήπτως καὶ εὐσυνειδήτως τὰ παρ᾿ ἑαυτοῦ πάντα ἐκπεπληρωκότι εἴς τε τὴν μάθησιν εἴς τε τὴν συνάσκησιν εἴς τε τὴν εὐποιίαν καὶ εἰς τὴν εὐαρέστησιν τῷ θεῷ , τὸ πᾶν συναίρεται πρὸς τὴν τελειοτάτην σωτηρίαν . ταῦτ᾿ οὖν ἀπαιτεῖται παρ᾿ ἡμῶν . τὰ ἐφ᾿ ἡμῖν καὶ τῶν πρὸς ἡμᾶς ἀνηκόντων , παρόντων τε καὶ ἀπόντων , αἵρεσίς τε καὶ πόθος καὶ κτῆσις καὶ χρῆσις καὶ διαμονή .
Lemmas: ἦ γάρ οὐ ὁ ἀγαθός ἀνήρ χάριν καί εἰς ὁ οὗτος χρῆσις καί ὠφέλεια , μάλα δέ σωτηρία ὁ πᾶς γίγνομαι ; οὔκουν ἀφαιρέω ἄν οὗτος ὁ διά ἀρετή , διά ὅς ὁ γίγνομαι . δῆλος γάρ ὡς ὁ φύσις αὐτός ὁ ἀγαθός καί ὁ προαίρεσις ὁ ἅγιος τιμάω ἄν ὅς γε καί ὁ εὖ βιόω ἐπαναλέγω ἰσχύς πρός ὁ λοιπός σωτηρία ἐμπνέω , ὁ μέν προτρέπω μόνος . ὁ δέ ἄξιος γίγνομαι ἐκ ἑαυτοῦ καί συλλαμβάνω · ἐπιγεννηματικός γάρ ἅπας ὁ γνωστικός ὁ ἀγαθός , εἰ γε δή ὁ τέλος εἰμί αὐτός ἐπίσταμαι καί πράσσω ἐπιστήμων ἕκαστος . ὡς δέ ὁ ἰατρός ὑγεία παρέχω ὁ συνεργέω πρός ὑγεία , οὕτως καί ὁ θεός ὁ ἀίδιος σωτηρία ὁ συνεργέω πρός γνῶσις τε καί εὐπραγία , σύν δέ ὁ ποιέω , εἰμί ἐπί ἐγώ ὅς προστάσσω ὁ ἐντολή , καί ὁ ἐπαγγελία τελειόω . καί ἐγώ δοκέω ἐκεῖνος καλός παρά ὁ Ἕλλην λέγω · ἀθλητής τις οὐ ἀγεννής ἐν ὁ πάλαι πολύς ὁ χρόνος ὁ σωμάτιον εὖ μάλα πρός ἀνδρεία ἀσκέω εἰς Ὀλυμπιεῖον ἀναβαίνω , εἰς ὁ Πισαῖος Ζεύς ὁ ἄγαλμα ἀποβλέπω , » εἰ πᾶς « , λέγω » ὦ Ζεύς , δεόντως ἐγώ ὁ πρός ὁ ἀγών παρασκευάζω , ἀποδίδωμι φέρω δίκαιος ὁ νίκη ἐγώ « . ὧδε γάρ καί ὁ γνωστικός , ἀνεπίληπτος καί εὐσυνείδητος ὁ παρά ἑαυτοῦ πᾶς ἐκπληρόω εἰς τε ὁ μάθησις εἰς τε ὁ συνάσκησις εἰς τε ὁ εὐποιία καί εἰς ὁ εὐαρέστησις ὁ θεός , ὁ πᾶς συναίρω πρός ὁ τέλειος σωτηρία . οὗτος οὖν ἀπαιτέω παρά ἐγώ . ὁ ἐπί ἐγώ καί ὁ πρός ἐγώ ἀνήκω , πάρειμι τε καί ἄπειμι , αἵρεσις τε καί πόθος καί κτῆσις καί χρῆσις καί διαμονή .
clemens-alexandrinus.stromata 7.7.49
Διὸ καὶ ἄχραντον τὴν ψυχὴν ἔχειν χρὴ καὶ ἀμίαντον εἰλικρινῶς τὸν προσομιλοῦντα τῷ θεῷ , μάλιστα μὲν ἀγαθὸν τελέως ἑαυτὸν ἐξειργασμένον . εἰ δὲ μή , κἂν προκόπτοντα ἐπὶ τὴν γνῶσιν καὶ ἐφιέμενον αὐτῆς , τῶν δὲ τῆς κακίας ἔργων τέλεον ἀπεσπασμένον . ἀλλὰ καὶ τὰς εὐχὰς ἁπάσας ἐπιεικῶς ἅμα καὶ μετ᾿ ἐπιεικῶν ποιεῖσθαι πρέπον ἐστίν · σφαλερὸν γὰρ τοῖς ἑτέρων ἁμαρτήμασι συνεπιγράφεσθαι . περὶ τούτων ἄρα ὁ γνωστικὸς καὶ συνεύξεται τοῖς κοινότερον πεπιστευκόσι , περὶ ὧν καὶ συμπράττειν καθήκει . ἅπας δὲ ὁ βίος αὐτοῦ πανήγυρις ἁγία . αὐτίκα θυσίαι μὲν αὐτῷ εὐχαί τε καὶ αἶνοι καὶ αἱ πρὸ τῆς ἑστιάσεως ἐντεύξεις τῶν γραφῶν , ψαλμοὶ δὲ καὶ ὕμνοι παρὰ τὴν ἑστίασιν πρό τε τῆς κοίτης , ἀλλὰ καὶ νύκτωρ εὐχαὶ πάλιν . διὰ τούτων ἑαυτὸν ἑνοποιεῖ τῷ » θείῳ χορῷ « , ἐκ τῆς συνεχοῦς μνήμης εἰς ἀείμνηστον θεωρίαν ἐντεταγμένος . τί δ᾿ ; οὐ καὶ τὴν ἄλλην θυσίαν τὴν κατὰ τοὺς δεομένους ἐπίδοσιν καὶ δογμάτων καὶ χρημάτων γιγνώσκει ; καὶ μάλα . ἀλλὰ τῇ διὰ στόματος εὐχῇ οὐ πολυλόγῳ χρῆται , παρὰ τοῦ κυρίου καὶ ἃ χρὴ αἰτεῖσθαι μαθών . ἐν παντὶ τοίνυν τόπῳ . οὐκ ἄντικρυς δὲ οὐδὲ ἐμφανῶς τοῖς πολλοῖς εὔξεται · ὃ δὲ καὶ περιπάτῳ χρώμενος καὶ ὁμιλίᾳ καὶ ἡσυχίᾳ καὶ ἀναγνώσει καὶ τοῖς ἔργοις τοῖς κατὰ λόγον κατὰ πάντα τρόπον εὔχεται · κἂν ἐν αὐτῷ » τῷ ταμιείῳ « τῆς ψυχῆς ἐννοηθῇ μόνον καὶ » ἀλαλήτοις στεναγμοῖς ἐπικαλέσηται τὸν πατέρα « , ὃ δὲ ἐγγὺς καὶ ἔτι λαλοῦντος πάρεστιν . τριῶν δ᾿ ὄντων πάσης πράξεως τελῶν διὰ μὲν τὸ καλὸν καὶ τὸ συμφέρον πάντα ἐνεργεῖ , τὸ δὲ ἐπιτελεῖν διὰ τὸ ἡδὺ τοῖς τὸν κοινὸν βίον διώκουσιν καταλιμπάνει .
Lemmas: διό καί ἄχραντος ὁ ψυχή ἔχω χρή καί ἀμίαντος εἰλικρινής ὁ προσομιλέω ὁ θεός , μάλα μέν ἀγαθός τέλειος ἑαυτοῦ ἐξεργάζομαι . εἰ δέ μή , ἄν προκόπτω ἐπί ὁ γνῶσις καί ἐφίημι αὐτός , ὁ δέ ὁ κακία ἔργον τέλειος ἀποσπάω . ἀλλά καί ὁ εὐχή ἅπας ἐπιεικής ἅμα καί μετά ἐπιεικής ποιέω πρέπω εἰμί · σφαλερός γάρ ὁ ἕτερος ἁμάρτημα συνεπιγράφω . περί οὗτος ἄρα ὁ γνωστικός καί συνεύχομαι ὁ κοινός πιστεύω , περί ὅς καί συμπράσσω καθήκω . ἅπας δέ ὁ βίος αὐτός πανήγυρις ἅγιος . αὐτίκα θυσία μέν αὐτός εὐχή τε καί αἶνος καί ὁ πρό ὁ ἑστίασις ἔντευξις ὁ γραφή , ψαλμός δέ καί ὕμνος παρά ὁ ἑστίασις πρό τε ὁ κοίτη , ἀλλά καί νύκτωρ εὐχή πάλιν . διά οὗτος ἑαυτοῦ ἑνοποιέω ὁ » θεῖος χορός « , ἐκ ὁ συνεχής μνήμη εἰς ἀείμνηστος θεωρία ἐντάσσω . τίς δέ ; οὐ καί ὁ ἄλλος θυσία ὁ κατά ὁ δέω ἐπίδοσις καί δόγμα καί χρῆμα γιγνώσκω ; καί μάλα . ἀλλά ὁ διά στόμα εὐχή οὐ πολύλογος χράω , παρά ὁ κύριος καί ὅς χρή αἰτέω μανθάνω . ἐν πᾶς τοίνυν τόπος . οὐ ἄντικρυς δέ οὐδέ ἐμφανής ὁ πολύς εὔχομαι · ὁ δέ καί περίπατος χράω καί ὁμιλία καί ἡσυχία καί ἀνάγνωσις καί ὁ ἔργον ὁ κατά λόγος κατά πᾶς τρόπος εὔχομαι · ἐάν ἐν αὐτός » ὁ ταμιεῖον « ὁ ψυχή ἐννοέω μόνος καί » ἀλάλητος στεναγμός ἐπικαλέω ὁ πατήρ « , ὁ δέ ἐγγύς καί ἔτι λαλέω πάρειμι . τρεῖς δέ εἰμί πᾶς πρᾶξις τέλος διά μέν ὁ καλός καί ὁ συμφέρω πᾶς ἐνεργέω , ὁ δέ ἐπιτελέω διά ὁ ἡδύς ὁ ὁ κοινός βίος διώκω καταλείπω .
clemens-alexandrinus.stromata 7.8.50
Πολλοῦ γε δεῖ τὸν ἐν τοιαύτῃ εὐσεβείᾳ ἐξεταζόμενον πρόχειρον εἶναι περί τε τὸ ψεύσασθαι περί τε τὸ ὀμόσαι . ὅρκος μὲν γάρ ἐστιν ὁμολογία καθοριστικὴ μετὰ προσπαραλήψεως θείας . ὁ δὲ ἅπαξ πιστὸς πῶς ἂν ἑαυτὸν ἄπιστον παράσχοι , ὡς καὶ ὅρκου δεῖσθαι , οὐχὶ δὲ ἐμπέδως καὶ καθωρισμένως ὅρκον εἶναι τούτῳ τὸν βίον ; ζῇ τε καὶ πολιτεύεται καὶ τὸ πιστὸν τῆς ὁμολογίας ἐν ἀμεταπτώτῳ καὶ ἑδραίῳ δείκνυσι βίῳ τε καὶ λόγῳ . εἰ δὲ ἐν τῇ κρίσει τοῦ δρῶντος καὶ λαλοῦντος τὸ ἀδικεῖν , οὐχὶ δὲ ἐν τῷ πάθει κεῖται τοῦ ἀδικουμένου , οὔτε ψεύσεται οὔτε ἐπιορκήσει ὡς ἀδικῶν τὸ θεῖον , τοῦτο φύσει ἀβλαβές ὑπάρχειν εἰδώς · ἀλλ᾿ οὐδὲ διὰ τὸν πλησίον ψεύσεται ἢ παραβήσεταί τι , ὅν γε ἀγαπᾶν μεμάθηκεν , κἂν μὴ συνήθης τυγχάνῃ · δι᾿ ἑαυτὸν δὲ ἄρ᾿ ἔτι μᾶλλον οὔτε ψεύσεται οὔτε ἐπιορκήσει , εἴ γε ἑκὼν οὐκ ἄν ποτε ἄδικος εἰς ἑαυτὸν εὑρεθείη . ἀλλ᾿ οὐδὲ ὀμεῖται , ἐπὶ μὲν τῆς συγκαταθέσεως μόνον τὸ » ναί « , ἐπὶ δὲ τῆς ἀρνήσεως τὸ » οὔ « προελόμενος τάσσειν ἐπίρρημα . ὀμνύναι γάρ ἐστι τὸ ὅρκον ἢ * ὡς ἂν ὅρκον ἀπὸ διανοίας προσφέρεσθαι παραστατικῶς .
Lemmas: πολύς γε δέω ὁ ἐν τοιοῦτος εὐσέβεια ἐξετάζω πρόχειρος εἰμί περί τε ὁ ψεύδω περί τε ὁ ὄμνυμι . ὅρκος μέν γάρ εἰμί ὁμολογία καθορισδικός μετά προσπαράληψις θεῖος . ὁ δέ ἅπαξ πιστός πῶς ἄν ἑαυτοῦ ἄπιστος παρέχω , ὡς καί ὅρκος δέω , οὐ δέ ἔμπεδος καί καθορίζω ὅρκος εἰμί οὗτος ὁ βίος ; ζάω τε καί πολιτεύω καί ὁ πιστός ὁ ὁμολογία ἐν ἀμετάπτωτος καί ἑδραῖος δείκνυμι βίος τε καί λόγος . εἰ δέ ἐν ὁ κρίσις ὁ δράω καί λαλέω ὁ ἀδικέω , οὐ δέ ἐν ὁ πάθος κεῖμαι ὁ ἀδικέω , οὔτε ψεύδω οὔτε ἐπιορκέω ὡς ἀδικέω ὁ θεῖος , οὗτος φύσις ἀβλαβής ὑπάρχω οἶδα · ἀλλά οὐδέ διά ὁ πλησίος ψεύδω ἤ παραβαίνω τις , ὅς γε ἀγαπάω μανθάνω , ἐάν μή συνήθης τυγχάνω · διά ἑαυτοῦ δέ ἄρα ἔτι μάλα οὔτε ψεύδω οὔτε ἐπιορκέω , εἰ γε ἑκών οὐ ἄν ποτέ ἄδικος εἰς ἑαυτοῦ εὑρίσκω . ἀλλά οὐδέ ὄμνυμι , ἐπί μέν ὁ συγκατάθεσις μόνος ὁ » ναί « , ἐπί δέ ὁ ἄρνησις ὁ » οὐ « προαιρέω τάσσω ἐπίρρημα . ὄμνυμι γάρ εἰμί ὁ ὅρκος ἤ * ὡς ἄν ὅρκος ἀπό διάνοια προσφέρω παραστατικός .
clemens-alexandrinus.stromata 7.8.51
ἀρκεῖ τοίνυν αὐτῷ ἤτοι τῇ συγκαταθέσει ἢ τῇ ἀρνήσει προσθεῖναι τὸ » ἀληθῶς λέγω « εἰς παράστασιν τῶν μὴ διορώντων αὐτοῦ τὸ βέβαιον τῆς ἀποκρίσεως . ἔχειν γάρ , οἶμαι , χρὴ πρὸς μὲν τοὺς ἔξω τὸν βίον ἀξιόπιστον , ὡς μηδὲ ὅρκον αἰτεῖσθαι , πρὸς ἑαυτὸν δὲ καὶ τοὺς συνιέντας εὐγνωμοσύνην , ἥτις ἐστὶν ἑκούσιος δικαιοσύνη . αὐτίκα εὔορκος μέν , οὐ μὴν εὐεπίφορος ἐπὶ τὸ ὀμνύναι ὁ γνωστικός , ὅ γε σπανίως ἐπὶ τὸ ὀμνύναι ἀφικνούμενος , οὕτως μέντοι ὡς ἔφαμεν . καίτοι τὸ ἀληθεύειν κατὰ τὸν ὅρκον μετὰ συμφωνίας τῆς κατὰ τὸ ἀληθὲς γίνεται · τὸ εὐορκεῖν οὖν συμβαίνει κατὰ τὴν κατόρθωσιν τὴν ἐν τοῖς καθήκουσιν . ποῦ τοίνυν ἔτι τοῦ ὅρκου χρεία τῷ κατὰ ἄκρον ἀληθείας βιοῦντι ; ὁ μὲν οὖν μηδὲ ὀμνὺς πολλοῦ γε δεῖ ἐπιορκήσει , ὁ δὲ μηδὲν παραβαίνων τῶν κατὰ τὰς συνθήκας οὐδ᾿ ἂν ὀμόσαι πώποτε , ὅπου γε τῆς τε παραβάσεως καὶ τῆς ἐπιτελέσεως ἐν τοῖς ἔργοις ἡ κύρωσις , ὥσπερ ἀμέλει τὸ ψεύδεσθαι καὶ τὸ ψευδορκεῖν ἐν τῷ λέγειν καὶ τῷ ὀμνύναι παρὰ τὸ καθῆκον . ὁ δὲ δικαίως βιοῦς μηδὲν παραβαίνων τῶν καθηκόντων , ἔνθα ἡ κρίσις ἡ τῆς ἀληθείας ἐξετάζεται , τοῖς ἔργοις εὐορκεῖ · παρέλκει τοίνυν αὐτῷ τὸ κατὰ τὴν γλῶτταν μαρτύριον . πεπεισμένος οὖν πάντῃ τὸν θεὸν εἶναι πάντοτε καὶ αἰδούμενος μὴ ἀληθεύειν ἀνάξιόν τε αὑτοῦ τὸ ψεύδεσθαι γινώσκων , τῇ συνειδήσει τῇ θείᾳ καὶ τῇ ἑαυτοῦ ἀρκεῖται μόναις · καὶ ταύτῃ οὐ ψεύδεται οὐδὲ παρὰ τὰς συνθήκας τι ποιεῖ , ταύτῃ δὲ οὐδὲ ὄμνυσιν ὅρκον ἀπαιτηθεὶς οὐδὲ ἔξαρνός ποτε γίνεται , ἵνα μὴ ψεύσηται , κἂν ἐναποθνήσκῃ ταῖς βασάνοις .
Lemmas: ἀρκέω τοίνυν αὐτός ἤτοι ὁ συγκατάθεσις ἤ ὁ ἄρνησις προστίθημι ὁ » ἀληθής λέγω « εἰς παράστασις ὁ μή διοράω αὐτός ὁ βέβαιος ὁ ἀπόκρισις . ἔχω γάρ , οἴομαι , χρή πρός μέν ὁ ἔξω ὁ βίος ἀξιόπιστος , ὡς μηδέ ὅρκος αἰτέω , πρός ἑαυτοῦ δέ καί ὁ συνίημι εὐγνωμοσύνη , ὅστις εἰμί ἑκούσιος δικαιοσύνη . αὐτίκα εὔορκος μέν , οὐ μήν εὐεπίφορος ἐπί ὁ ὄμνυμι ὁ γνωστικός , ὁ γε σπάνιος ἐπί ὁ ὄμνυμι ἀφικνέομαι , οὕτως μέντοι ὡς φημί . καίτοι ὁ ἀληθεύω κατά ὁ ὅρκος μετά συμφωνία ὁ κατά ὁ ἀληθής γίγνομαι · ὁ εὐορκέω οὖν συμβαίνω κατά ὁ κατόρθωσις ὁ ἐν ὁ καθήκω . ποῦ τοίνυν ἔτι ὁ ὅρκος χρεία ὁ κατά ἄκρον ἀλήθεια βιάζω ; ὁ μέν οὖν μηδέ ὄμνυμι πολύς γε δέω ἐπιορκέω , ὁ δέ μηδείς παραβαίνω ὁ κατά ὁ συνθήκη οὐδέ ἄν ὄμνυμι πώποτε , ὅπου γε ὁ τε παράβασις καί ὁ ἐπιτέλεσις ἐν ὁ ἔργον ὁ κύρωσις , ὥσπερ ἀμέλει ὁ ψεύδω καί ὁ ψευδορκέω ἐν ὁ λέγω καί ὁ ὄμνυμι παρά ὁ καθήκω . ὁ δέ δίκαιος βιόω μηδείς παραβαίνω ὁ καθήκω , ἔνθα ὁ κρίσις ὁ ὁ ἀλήθεια ἐξετάζω , ὁ ἔργον εὐορκέω · παρέλκω τοίνυν αὐτός ὁ κατά ὁ γλῶσσα μαρτύριον . πείθω οὖν πάντῃ ὁ θεός εἰμί πάντοτε καί αἰδέομαι μή ἀληθεύω ἀνάξιος τε ἑαυτοῦ ὁ ψεύδω γιγνώσκω , ὁ συνείδησις ὁ θεῖος καί ὁ ἑαυτοῦ ἀρκέω μόνος · καί ταύτῃ οὐ ψεύδω οὐδέ παρά ὁ συνθήκη τις ποιέω , ταύτῃ δέ οὐδέ ὄμνυμι ὅρκος ἀπαιτέω οὐδέ ἔξαρνος ποτέ γίγνομαι , ἵνα μή ψεύδω , ἐάν ἐναποθνῄσκω ὁ βάσανος .
clemens-alexandrinus.stromata 7.9.52
Πλεῖον δέ τι καὶ μᾶλλον ἐπιτείνει τὸ γνωστικὸν ἀξίωμα ὁ τὴν προστασίαν τῆς τῶν ἑτέρων διδασκαλίας ἀναλαβών , τοῦ μεγίστου ἐπὶ γῆς ἀγαθοῦ τὴν οἰκονομίαν λόγῳ τε καὶ ἔργῳ ἀναδεξάμενος , δι᾿ ἧς πρὸς τὸ θεῖον συνάφειάν τε καὶ κοινωνίαν ἐμμεσιτεύει . ὡς δὲ οἱ τὰ ἐπίγεια θρῃσκεύοντες τοῖς ἀγάλμασι καθάπερ ἐπαΐουσι προσεύχονται , τὰς βεβαίας ἐπὶ τούτων τιθέμενοι συνθήκας , οὕτως ἐπὶ τῶν ἐμψύχων ἀγαλμάτων , τῶν ἀνθρώπων , ἡ μεγαλοπρέπεια τοῦ λόγου ἡ ἀληθὴς πρὸς τοῦ ἀξιοπίστου παραλαμβάνεται διδασκάλου , καὶ ἡ εἰς τούτους εὐεργεσία εἰς αὐτὸν ἀναφέρεται τὸν κύριον , οὗ κατ᾿ εἰκόνα παιδεύων ὁ τῷ ὄντι ἄνθρωπος δημιουργεῖ καὶ μεταρρυθμίζει καινίζων εἰς σωτηρίαν τὸν κατηχούμενον ἄνθρωπον . ὡς γὰρ τὸν σίδηρον Ἄρην προσαγορεύουσιν Ἕλληνες καὶ τὸν οἶνον Διόνυσον κατά τινα ἀναφοράν , οὕτως ὁ γνωστικός , ἰδίαν σωτηρίαν ἡγούμενος τὴν τῶν πέλας ὠφέλειαν , ἄγαλμα ἔμψυχον εἰκότως ἂν τοῦ κυρίου λέγοιτο , οὐ κατὰ τὴν τῆς μορφῆς ἰδιότητα , ἀλλὰ κατὰ τὸ τῆς δυνάμεως σύμβολον καὶ κατὰ τὸ τῆς κηρύξεως ὁμοίωμα .
Lemmas: πολύς δέ τις καί μάλα ἐπιτείνω ὁ γνωστικός ἀξίωμα ὁ ὁ προστασία ὁ ὁ ἕτερος διδασκαλία ἀναλαμβάνω , ὁ μέγας ἐπί γῆ ἀγαθός ὁ οἰκονομία λόγος τε καί ἔργον ἀναδέχομαι , διά ὅς πρός ὁ θεῖος συνάφεια τε καί κοινωνία ἐμμεσιτεύω . ὡς δέ ὁ ὁ ἐπίγειος θρησκεύω ὁ ἄγαλμα καθά ἐπαίω προσεύχομαι , ὁ βέβαιος ἐπί οὗτος τίθημι συνθήκη , οὕτως ἐπί ὁ ἔμψυχος ἄγαλμα , ὁ ἄνθρωπος , ὁ μεγαλοπρέπεια ὁ λόγος ὁ ἀληθής πρός ὁ ἀξιόπιστος παραλαμβάνω διδάσκαλος , καί ὁ εἰς οὗτος εὐεργεσία εἰς αὐτός ἀναφέρω ὁ κύριος , ὅς κατά εἰκών παιδεύω ὁ ὁ εἰμί ἄνθρωπος δημιουργέω καί μεταρρυθμίζω καινίζω εἰς σωτηρία ὁ κατηχέω ἄνθρωπος . ὡς γάρ ὁ σίδηρος Ἄρης προσαγορεύω Ἕλλην καί ὁ οἶνος Διόνυσος κατά τις ἀναφορά , οὕτως ὁ γνωστικός , ἴδιος σωτηρία ἡγέομαι ὁ ὁ πέλας ὠφέλεια , ἄγαλμα ἔμψυχος ἔοικα ἄν ὁ κύριος λέγω , οὐ κατά ὁ ὁ μορφή ἰδιότης , ἀλλά κατά ὁ ὁ δύναμις σύμβολον καί κατά ὁ ὁ κήρυξις ὁμοίωμα .
clemens-alexandrinus.stromata 7.9.53
Πᾶν ἄρα ὅτιπερ ἂν ἐν νῷ , τοῦτο καὶ ἐπὶ γλώσσης φέρει πρὸς τοὺς ἐπαΐειν ἀξίους ἐκ τῆς συγκαταθέσεως , [ καὶ ] ἀπὸ γνώμης λέγων ἅμα καὶ βιούς . ἀληθῆ τε γὰρ φρονεῖ ἅμα καὶ ἀληθεύει , πλὴν εἰ μή ποτε ἐν θεραπείας μέρει , καθάπερ ἰατρὸς πρὸς νοσοῦντας ἐπὶ σωτηρίᾳ τῶν καμνόντων , ψεύσεται ἢ ψεῦδος ἐρεῖ κατὰ τοὺς σοφιστάς . αὐτίκα Τιμόθεον ὁ γενναῖος περιέτεμεν ἀπόστολος , κεκραγὼς καὶ γράφων περιτομὴν τὴν χειροποίητον οὐδὲν ὠφελεῖν · ἀλλ᾿ ἵνα μή , ἀθρόως ἀποσπῶν τοῦ νόμου πρὸς τὴν ἐκ πίστεως τῆς καρδίας περιτομήν , ἀφηνιάζοντας ἔτι τοὺς ἀκροωμένους τῶν Ἑβραίων ἀπορρῆξαι τῆς συναγωγῆς ἀναγκάσῃ , συμπεριφερόμενος Ἰουδαίοις » Ἰουδαῖος ἐγένετο . ἵνα πάντας κερδήσῃ « . ὁ τοίνυν μέχρι τῆς συμπεριφορᾶς [ διὰ τὴν τῶν πέλας σωτηρίαν ] συγκαταβαίνων ψιλῆς διὰ τὴν τῶν δι᾿ οὓς συμπεριφέρεται σωτηρίαν , οὐδεμιᾶς ὑποκρίσεως διὰ τὸν ἐπηρτημένον τοῖς δικαίοις ἀπὸ τῶν ζηλούντων κίνδυνον μετέχων , οὗτος οὐδαμῶς ἀναγκάζεται · ἐπὶ δὲ τῶν πλησίον ὠφελείᾳ μόνῃ ποιήσει τινά , ἃ οὐκ ἂν προηγουμένως αὐτῷ πραχθείη , εἰ μὴ δι᾿ ἐκείνους ποιοίη . οὗτος ἑαυτὸν ἐπιδίδωσιν ὑπὲρ τῆς ἐκκλησίας , ὑπὲρ τῶν γνωρίμων οὓς αὐτὸς » εγέννησεν « ἐν πίστει , εἰς ὑπόδειγμα τοῖς διαδέξασθαι τὴν ἄκραν οἰκονομίαν τοῦ φιλανθρώπου καὶ φιλοθέου παιδευτοῦ δυναμένοις . εἰς παράστασιν τῆς ἀληθείας τῶν λόγων . εἰς ἐνέργειαν τῆς ἀγάπης τῆς πρὸς τὸν κύριον . ἀδούλωτος οὗτος ἐν φόβῳ , ἀληθὴς ἐν λόγῳ , καρτερικὸς ἐν πόνῳ , μηδὲ ἐν τῷ προφορικῷ λόγῳ ψεύσασθαι θέλων ποτὲ κἀν τούτῳ τὸ ἀναμάρτητον πάντοτε κατορθῶν . ἐπεὶ τὸ ψεῦδος αὐτό , ἅτε μετά τινος δόλου εἰρημένον , οὐκ ἀργός ἐστι λόγος , ἀλλ᾿ εἰς κακίαν ἐνεργεῖ .
Lemmas: πᾶς ἄρα ὅστις ἄν ἐν νόος , οὗτος καί ἐπί γλῶσσα φέρω πρός ὁ ἐπαΐω ἄξιος ἐκ ὁ συγκατάθεσις , [ καί ] ἀπό γνώμη λέγω ἅμα καί βιόω . ἀληθής τε γάρ φρονέω ἅμα καί ἀληθεύω , πλήν εἰ μή ποτέ ἐν θεραπεία μέρος , καθά ἰατρός πρός νοσέω ἐπί σωτηρία ὁ κάμνω , ψεύδω ἤ ψεῦδος λέγω κατά ὁ σοφιστής . αὐτίκα Τιμόθεος ὁ γενναῖος περιτέμνω ἀπόστολος , κράζω καί γράφω περιτομή ὁ χειροποίητος οὐδείς ὠφελέω · ἀλλά ἵνα μή , ἀθρόος ἀποσπάω ὁ νόμος πρός ὁ ἐκ πίστις ὁ καρδία περιτομή , ἀφηνιάζω ἔτι ὁ ἀκροάομαι ὁ Ἑβραῖος ἀπορρήγνυμι ὁ συναγωγή ἀναγκάζω , συμπεριφέρω Ἰουδαῖος » Ἰουδαῖος γίγνομαι . ἵνα πᾶς κερδαίνω « . ὁ τοίνυν μέχρι ὁ συμπεριφορά [ διά ὁ ὁ πέλας σωτηρία ] συγκαταβαίνω ψιλός διά ὁ ὁ διά ὅς συμπεριφέρω σωτηρία , οὐδείς ὑπόκρισις διά ὁ ἐπαρτάω ὁ δίκαιος ἀπό ὁ ζηλέω κίνδυνος μετέχω , οὗτος οὐδαμῶς ἀναγκάζω · ἐπί δέ ὁ πλησίος ὠφέλεια μόνος ποιέω τις , ὅς οὐ ἄν προηγέομαι αὐτός πράσσω , εἰ μή διά ἐκεῖνος ποιέω . οὗτος ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι ὑπέρ ὁ ἐκκλησία , ὑπέρ ὁ γνώριμος ὅς αὐτός » γεννάω « ἐν πίστις , εἰς ὑπόδειγμα ὁ διαδέχομαι ὁ ἄκρος οἰκονομία ὁ φιλάνθρωπος καί φιλόθεος παιδευτής δύναμαι . εἰς παράστασις ὁ ἀλήθεια ὁ λόγος . εἰς ἐνέργεια ὁ ἀγάπη ὁ πρός ὁ κύριος . ἀδούλωτος οὗτος ἐν φόβος , ἀληθής ἐν λόγος , καρτερικός ἐν πόνος , μηδέ ἐν ὁ προφορικός λόγος ψεύδω ἐθέλω ποτέ ἐν οὗτος ὁ ἀναμάρτητος πάντοτε κατορθόω . ἐπεί ὁ ψεῦδος αὐτός , ἅτε μετά τις δόλος λέγω , οὐ ἀργός εἰμί λόγος , ἀλλά εἰς κακία ἐνεργέω .
clemens-alexandrinus.stromata 7.9.54
πάντοθεν ἄρα μαρτυρεῖ τῇ ἀληθείᾳ μόνος ὁ γνωστικὸς καὶ ἔργῳ καὶ λόγῳ · ἀεὶ γὰρ κατορθοῖ ἐν πᾶσι πάντως , καὶ ἐν λόγῳ καὶ ἐν πράξει καὶ ἐν αὐτῇ τῇ ἐννοίᾳ . Αὕτη μὲν οὖν , ὡς ἐν ἐπιδρομῇ φάναι , ἡ τοῦ Χριστιανοῦ θεοσέβεια . εἰ δὴ καθηκόντως ταῦτα ποιεῖ καὶ κατὰ λόγον τὸν ὀρθόν , εὐσεβῶς ποιεῖ καὶ δικαίως . εἰ δὲ ταῦτα οὕτως ἔχει . μόνος ἂν εἴη τῷ ὄντι εὐσεβής τε καὶ δίκαιος καὶ θεοσεβὴς ὁ γνωστικός . οὐκ ἄρα ἄθεος ὁ Χριστιανός ( τουτὶ γὰρ ἦν τὸ προκείμενον ἐπιδεῖξαι τοῖς φιλοσόφοις ) , ὥστε οὐδὲν κακὸν ἢ αἰσχρόν , ὅ ἐστιν ἄδικον , κατὰ μηδένα τρόπον ἐνεργήσει ποτέ . ἀκολούθως τοίνυν οὐδὲ ἀσεβεῖ , ἀλλ᾿ ἢ μόνος τῷ ὄντι θεοσεβεῖ ὁσίως καὶ προσηκόντως , τὸν ὄντως ὄντα θεὸν πανηγεμόνα καὶ παμ βασιλέα καὶ παντοκράτορα κατὰ τὴν ἀληθῆ θεοσέβειαν ὁσίως προστρεπόμενος .
Lemmas: πάντοθεν ἄρα μαρτυρέω ὁ ἀλήθεια μόνος ὁ γνωστικός καί ἔργον καί λόγος · ἀεί γάρ κατορθόω ἐν πᾶς πάντως , καί ἐν λόγος καί ἐν πρᾶξις καί ἐν αὐτός ὁ ἔννοια . οὗτος μέν οὖν , ὡς ἐν ἐπιδρομή φημί , ὁ ὁ Χριστιανός θεοσέβεια . εἰ δή καθήκω οὗτος ποιέω καί κατά λόγος ὁ ὀρθός , εὐσεβής ποιέω καί δίκαιος . εἰ δέ οὗτος οὕτως ἔχω . μόνος ἄν εἰμί ὁ εἰμί εὐσεβής τε καί δίκαιος καί θεοσεβής ὁ γνωστικός . οὐ ἄρα ἄθεος ὁ Χριστιανός ( οὗτος γάρ εἰμί ὁ πρόκειμαι ἐπιδείκνυμι ὁ φιλόσοφος ) , ὥστε οὐδείς κακός ἤ αἰσχρός , ὅς εἰμί ἄδικος , κατά μηδείς τρόπος ἐνεργέω ποτέ . ἀκόλουθος τοίνυν οὐδέ ἀσεβέω , ἀλλά ἤ μόνος ὁ εἰμί θεοσεβής ὅσιος καί προσηκόντως , ὁ ὄντως εἰμί θεός πανηγεμών καί ΠΑΜ βασιλεύς καί παντοκράτωρ κατά ὁ ἀληθής θεοσέβεια ὅσιος προστρέπω .
clemens-alexandrinus.stromata 7.10.55
Ἔστιν γάρ , ὡς ἔπος εἰπεῖν , ἡ γνῶσις τελείωσίς τις ἀνθρώπου ὡς ἀνθρώπου , διὰ τῆς τῶν θείων ἐπιστήμης συμπληρουμένη κατά τε τὸν τρόπον καὶ τὸν βίον καὶ τὸν λόγον , σύμφωνος καὶ ὁμόλογος ἑαυτῇ τε καὶ τῷ θείῳ λόγῳ . διὰ ταύτης γὰρ τελειοῦται ἡ πίστις , ὡς τελείου τοῦ πιστοῦ ταύτῃ μόνως γιγνομένου . πίστις μὲν οὖν ἐνδιάθετόν τί ἐστιν ἀγαθόν , καὶ ἄνευ τοῦ ζητεῖν τὸν θεὸν ὁμολογοῦσα εἶναι τοῦτον καὶ δοξάζουσα ὡς ὄντα . ὅθεν χρή , ἀπὸ ταύτης ἀναγόμενον τῆς πίστεως καὶ αὐξηθέντα ἐν αὐτῇ χάριτι τοῦ θεοῦ , τὴν περὶ αὐτοῦ κομίσασθαι ὡς οἷόν τέ ἐστιν γνῶσιν . γνῶσιν δὲ σοφίας τῆς κατὰ διδασκαλίαν ἐγγινομένης διαφέρειν φαμέν . ᾗ μὲν γάρ τί ἐστι γνῶσις , ταύτῃ πάντως καὶ σοφία τυγχάνει , ᾗ δέ τι σοφία . οὐ πάντως γνῶσις . ἐν μόνῃ γὰρ τῇ τοῦ προφορικοῦ λόγου * τὸ τῆς σοφίας ὄνομα φαντάζεται . πλὴν ἀλλὰ τὸ μὴ διστάσαι περὶ θεοῦ , πιστεῦσαι δὲ θεμέλιος γνώσεως , ἄμφω δὲ ὁ Χριστός , ὅ τε θεμέλιος ἥ τε ἐποικοδομή , δι᾿ οὗ καὶ ἡ ἀρχὴ καὶ τὰ τέλη . καὶ τὰ μὲν ἄκρα οὐ διδάσκεται , ἥ τε ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος , πίστις λέγω καὶ ἡ ἀγάπη , ἡ γνῶσις δὲ ἐκ παραδόσεως διαδιδομένη κατὰ χάριν θεοῦ τοῖς ἀξίους σφᾶς αὐτοὺς τῆς διδασκαλίας παρεχομένοις οἷον παρακα ταθήκη ἐγχειρίζεται , ἀφ᾿ ἧς τὸ τῆς ἀγάπης ἀξίωμα ἐκλάμπει ἐκ φωτὸς εἰς φῶς . εἴρηται γὰρ » τῷ ἔχοντι προστεθήσεται « , τῇ μὲν πίστει ἡ γνῶσις , τῇ δὲ γνώσει ἡ ἀγάπη , τῇ ἀγάπῃ δὲ ἡ κληρονομία .
Lemmas: εἰμί γάρ , ὡς ἔπος λέγω , ὁ γνῶσις τελείωσις τις ἄνθρωπος ὡς ἄνθρωπος , διά ὁ ὁ θεῖος ἐπιστήμη συμπληρόω κατά τε ὁ τρόπος καί ὁ βίος καί ὁ λόγος , σύμφωνος καί ὁμόλογος ἑαυτοῦ τε καί ὁ θεῖος λόγος . διά οὗτος γάρ τελειόω ὁ πίστις , ὡς τέλειος ὁ πιστός οὗτος μόνος γίγνομαι . πίστις μέν οὖν ἐνδιάθετος τίς εἰμί ἀγαθός , καί ἄνευ ὁ ζητέω ὁ θεός ὁμολογέω εἰμί οὗτος καί δοξάζω ὡς εἰμί . ὅθεν χρή , ἀπό οὗτος ἀνάγω ὁ πίστις καί αὐξάνω ἐν αὐτός χάρις ὁ θεός , ὁ περί αὐτός κομίζω ὡς οἷος τε εἰμί γνῶσις . γνῶσις δέ σοφία ὁ κατά διδασκαλία ἐγγίγνομαι διαφέρω φημί . ᾗ μέν γάρ τις εἰμί γνῶσις , ταύτῃ πάντως καί σοφία τυγχάνω , ᾗ δέ τις σοφία . οὐ πάντως γνῶσις . ἐν μόνος γάρ ὁ ὁ προφορικός λόγος * ὁ ὁ σοφία ὄνομα φαντάζω . πλήν ἀλλά ὁ μή διστάζω περί θεός , πιστεύω δέ θεμέλιος γνῶσις , ἄμφω δέ ὁ Χριστός , ὁ τε θεμέλιος ὁ τε ἐποικοδομή , διά ὅς καί ὁ ἀρχή καί ὁ τέλος . καί ὁ μέν ἄκρος οὐ διδάσκω , ὁ τε ἀρχή καί ὁ τέλος , πίστις λέγω καί ὁ ἀγάπη , ὁ γνῶσις δέ ἐκ παράδοσις διαδίδωμι κατά χάρις θεός ὁ ἄξιος σφεῖς αὐτός ὁ διδασκαλία παρέχω οἷος παρακαίνω τείνω ἐγχειρίζω , ἀπό ὅς ὁ ὁ ἀγάπη ἀξίωμα ἐκλάμπω ἐκ φώς εἰς φάος . λέγω γάρ » ὁ ἔχω προστίθημι « , ὁ μέν πίστις ὁ γνῶσις , ὁ δέ γνῶσις ὁ ἀγάπη , ὁ ἀγάπη δέ ὁ κληρονομία .
clemens-alexandrinus.stromata 7.10.56
γίνεται δὲ τοῦτο , ὁπόταν τις κρεμασθῇ τοῦ κυρίου διά τε πίστεως διά τε γνώσεως διά τε ἀγάπης καὶ συναναβῇ αὐτῷ ἔνθα ἐστὶν ὁ τῆς πίστεως ἡμῶν καὶ ἀγάπης θεὸς καὶ φρουρός · ὅθεν ἐπὶ τέλει ἡ γνῶσις παραδίδοται τοῖς εἰς τοῦτο ἐπιτηδείοις καὶ ἐγκρίτοις διὰ τὸ πλείονος παρασκευῆς καὶ προγυμνασίας δεῖσθαι καὶ πρὸς τὸ ἀκούειν τῶν λεγομένων καὶ εἰς καταστολὴν βίου καὶ εἰς τὸ ἐπὶ πλέον τῆς κατὰ νόμον δικαιοσύνης κατ᾿ ἐπίτασιν προεληλυθέναι . αὕτη πρὸς τέλος ἄγει τὸ ἀτελεύτητον καὶ τέλειον , προδιδάσκουσα τὴν ἐσομένην ἡμῖν κατὰ τὸν θεὸν μετὰ θεῶν δίαιταν , ἀπολυθέντων ἡμῶν κολάσεως καὶ τιμωρίας ἁπάσης . ἃς ἐκ τῶν ἁμαρτημάτων εἰς παιδείαν ὑπομένομεν σωτήριον · μεθ᾿ ἣν ἀπολύτρωσιν τὸ γέρας καὶ αἱ τιμαὶ τελειωθεῖσιν ἀποδίδονται , πεπαυμένοις μὲν τῆς καθάρσεως , πεπαυμένοις δὲ καὶ λειτουργίας τῆς ἄλλης , κἂν ἁγία ᾖ καὶ ἐν ἁγίοις · ἔπειτα καθαροὺς τῇ καρδίᾳ γενομένους κατὰ τὸ προσεχὲς τοῦ κυρίου προσμένει τῇ θεωρίᾳ τῇ ἀιδίῳ ἀποκατάστασις . καὶ θεοὶ τὴν προσηγορίαν κέκληνται , [ οἱ ] σύνθρονοι τῶν ἄλλων θεῶν , τῶν ὑπὸ τῷ σωτῆρι πρώτων τεταγμένων , γενησόμενοι . ταχεῖα τοίνυν εἰς κάθαρσιν ἡ γνῶσις καὶ ἐπιτήδειος εἰς τὴν ἐπὶ τὸ κρεῖττον εὐπρόσδεκτον μεταβολήν .
Lemmas: γίγνομαι δέ οὗτος , ὁπόταν τις κρεμάννυμι ὁ κύριος διά τε πίστις διά τε γνῶσις διά τε ἀγάπη καί συναναβαίνω αὐτός ἔνθα εἰμί ὁ ὁ πίστις ἐγώ καί ἀγάπη θεός καί φρουρός · ὅθεν ἐπί τέλος ὁ γνῶσις παραδίδωμι ὁ εἰς οὗτος ἐπιτήδειος καί ἔγκριτος διά ὁ πολύς παρασκευή καί προγυμνασία δέω καί πρός ὁ ἀκούω ὁ λέγω καί εἰς καταστολή βίος καί εἰς ὁ ἐπί πολύς ὁ κατά νόμος δικαιοσύνη κατά ἐπίτασις προέρχομαι . οὗτος πρός τέλος ἄγω ὁ ἀτελεύτητος καί τέλειος , προδιδάσκω ὁ εἰμί ἐγώ κατά ὁ θεός μετά θεός δίαιτα , ἀπολύω ἐγώ κόλασις καί τιμωρία ἅπας . ὅς ἐκ ὁ ἁμάρτημα εἰς παιδεία ὑπομένω σωτήριος · μετά ὅς ἀπολύτρωσις ὁ γέρας καί ὁ τιμή τελειόω ἀποδίδωμι , παύω μέν ὁ κάθαρσις , παύω δέ καί λειτουργία ὁ ἄλλος , ἐάν ἅγιος εἰμί καί ἐν ἅγιος · ἔπειτα καθαρός ὁ καρδία γίγνομαι κατά ὁ προσεχής ὁ κύριος προσμένω ὁ θεωρία ὁ ἀίδιος ἀποκατάστασις . καί θεός ὁ προσηγορία καλέω , [ ὁ ] σύνθρονος ὁ ἄλλος θεός , ὁ ὑπό ὁ σωτήρ πρῶτος τάσσω , γίγνομαι . ταχύς τοίνυν εἰς κάθαρσις ὁ γνῶσις καί ἐπιτήδειος εἰς ὁ ἐπί ὁ κρατύς εὐπρόσδεκτος μεταβολή .
clemens-alexandrinus.stromata 7.10.57
ὅθεν καὶ ῥᾳδίως εἰς τὸ συγγενὲς τῆς ψυχῆς θεῖόν τε καὶ ἅγιον μετοικίζει καὶ διά τινος οἰκείου φωτὸς διαβιβάζει τὰς προκοπὰς τὰς μυστικὰς τὸν ἄνθρωπον , ἄχρις ἂν εἰς τὸν κορυφαῖον ἀποκαταστήσῃ τῆς ἀναπαύσεως τόπον , τὸν καθαρὸν τῇ καρδίᾳ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον ἐπιστημονικῶς καὶ καταληπτικῶς τὸν θεὸν ἐποπτεύειν διδάξασα . ἐνταῦθα γάρ που τῆς γνωστικῆς ψυχῆς ἡ τελείωσις , πάσης καθάρσεώς τε καὶ λειτουργίας ὑπεκβᾶσαν σὺν τῷ κυρίῳ γίγνεσθαι , ὅπου ἐστὶν προσεχῶς ὑποτεταγμένη . ἡ μὲν οὖν πίστις σύντομός ἐστιν , ὡς εἰπεῖν , τῶν κατεπειγόντων γνῶσις , ἡ γνῶσις δὲ ἀπόδειξις τῶν διὰ πίστεως παρειλημμένων ἰσχυρὰ καὶ βέβαιος , διὰ τῆς κυριακῆς διδασκαλίας ἐποικοδομουμένη τῇ πίστει εἰς τὸ ἀμετάπτωτον καὶ μετ᾿ ἐπιστήμης [ καὶ ] καταληπτὸν παραπέμπουσα . καί μοι δοκεῖ πρώτη τις εἶναι μεταβολὴ σωτήριος ἡ ἐξ ἐθνῶν εἰς πίστιν , ὡς προεῖπον , δευτέρα δὲ ἡ ἐκ πίστεως εἰς γνῶσιν · ἣ δέ , εἰς ἀγάπην περαιουμένη , ἐνθένδε ἤδη φίλον φίλῳ τὸ γιγνῶσκον τῷ γιγνωσκομένῳ παρίστησιν . καὶ τάχα ὁ τοιοῦτος ἐνθένδε ἤδη προλαβὼν ἔχει τὸ » ἰσάγγελος « εἶναι . μετὰ γοῦν τὴν ἐν σαρκὶ τελευταίαν ὑπεροχὴν ἀεὶ κατὰ τὸ προσῆκον ἐπὶ τὸ κρεῖττον μεταβάλλων , εἰς τὴν πατρῴαν αὐλὴν ἐπὶ τὴν κυριακὴν ὄντως διὰ τῆς ἁγίας ἑβδομάδος ἐπείγεται μονήν , ἐσόμενος , ὡς εἰπεῖν , φῶς ἑστὸς καὶ μένον ἀιδίως , πάντῃ πάντως ἄτρεπτον .
Lemmas: ὅθεν καί ῥᾴδιος εἰς ὁ συγγενής ὁ ψυχή θεῖος τε καί ἅγιος μετοικίζω καί διά τις οἰκεῖος φώς διαβιβάζω ὁ προκοπή ὁ μυστικός ὁ ἄνθρωπος , ἄχρι ἄν εἰς ὁ κορυφαῖος ἀποκαθίστημι ὁ ἀνάπαυσις τόπος , ὁ καθαρός ὁ καρδία πρόσωπον πρός πρόσωπον ἐπιστημονικός καί καταληπτικός ὁ θεός ἐποπτεύω διδάσκω . ἐνταῦθα γάρ που ὁ γνωστικός ψυχή ὁ τελείωσις , πᾶς κάθαρσις τε καί λειτουργία ὑπεκβαίνω σύν ὁ κύριος γίγνομαι , ὅπου εἰμί προσεχής ὑποτάσσω . ὁ μέν οὖν πίστις σύντομος εἰμί , ὡς λέγω , ὁ κατεπείγω γνῶσις , ὁ γνῶσις δέ ἀπόδειξις ὁ διά πίστις παραλαμβάνω ἰσχυρός καί βέβαιος , διά ὁ κυριακός διδασκαλία ἐποικοδομέω ὁ πίστις εἰς ὁ ἀμετάπτωτος καί μετά ἐπιστήμη [ καί ] καταληπτός παραπέμπω . καί ἐγώ δοκέω πρῶτος τις εἰμί μεταβολή σωτήριος ὁ ἐκ ἔθνος εἰς πίστις , ὡς προλέγω , δεύτερος δέ ὁ ἐκ πίστις εἰς γνῶσις · ὁ δέ , εἰς ἀγάπη περαιόω , ἐνθένδε ἤδη φίλος φίλος ὁ γιγνώσκω ὁ γιγνώσκω παρίστημι . καί τάχα ὁ τοιοῦτος ἐνθένδε ἤδη προλαμβάνω ἔχω ὁ » ἰσάγγελος « εἰμί . μετά γοῦν ὁ ἐν σάρξ τελευταῖος ὑπεροχή ἀεί κατά ὁ προσήκω ἐπί ὁ κρατύς μεταβάλλω , εἰς ὁ πατρῷος αὐλή ἐπί ὁ κυριακός ὄντως διά ὁ ἅγιος ἑβδομάς ἐπείγω μονή , εἰμί , ὡς λέγω , φάος ἵστημι καί μένω ἀίδιος , πάντῃ πάντως ἄτρεπτος .
clemens-alexandrinus.stromata 7.10.58
Ὁ πρῶτος τῆς κυριακῆς ἐνεργείας τρόπος τῆς εἰρημένης ἡμῖν κατὰ τὴν θεοσέβειαν ἀμοιβῆς δεῖγμα . πολλῶν ὅσων μαρτυρίων ὄντων παραστήσομαι ἓν κεφαλαιωδῶς πρὸς τοῦ προφήτου Δαβὶδ ὧδέ πως εἰρημένον · » τίς ἀναβήσεται εἰς τὸ ὄρος τοῦ κυρίου ; ἢ τίς στήσεται ἐν τόπῳ ἁγίῳ αὐτοῦ ; ἀθῷος χερσὶ καὶ καθαρὸς τῇ καρδίᾳ , ὃς οὐκ ἔλαβεν ἐπὶ ματαίῳ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ οὐδὲ ὤμοσεν ἐπὶ δόλῳ τῷ πλησίον αὐτοῦ · οὗτος λήψεται εὐλογίαν παρὰ κυρίου καὶ ἐλεημοσύνην παρὰ θεοῦ σωτῆρος αὐτοῦ . αὕτη ἡ γενεὰ ζητούντων τὸν κύριον , ζητούντων τὸ πρόσωπον τοῦ θεοῦ Ἰακώβ . « συντόμως , οἶμαι , τὸν γνωστικὸν ἐμήνυσεν ὁ προφήτης · κατὰ παραδρομὴν δ᾿ , ὡς ἔοικεν , ἡμῖν θεὸν εἶναι τὸν σωτῆρα ἀπέδειξεν ὁ Δαβὶδ » πρόσωπον « αὐτὸν εἰπὼν » τοῦ θεοῦ Ἰακώβ « , τὸν εὐαγγελισάμενον καὶ διδάξαντα περὶ τοῦ πατρός . διὸ καὶ ὁ ἀπόστολος » χαρακτῆρα τῆς δόξης τοῦ πατρὸς « τὸν υἱὸν προσεῖπεν , τὸν τὴν ἀλήθειαν περὶ τοῦ θεοῦ διδάξαντα καὶ χαρακτηρίσαντα ὅτι » θεὸς καὶ πατὴρ εἷς « καὶ μόνος ὁ παντοκράτωρ , » ὃν οὐδεὶς ἔγνω εἰ μὴ ὁ υἱός , καὶ ᾧ ἐὰν ὁ υἱὸς ἀποκαλύψῃ « . ἕνα δὲ εἶναι τὸν θεὸν διὰ τοῦ » ζητούντων τὸ πρόσωπον τοῦ θεοῦ Ἰακὼβ « μεμήνυται , ὃν » μόνον « ὄντα θεὸν πατέρα » ἀγαθὸν « χαρακτηρίζει ὁ σωτὴρ ἡμῶν καὶ θεός . ἡ γενεὰ δὲ τῶν ζητούντων αὐτὸν » τὸ γένος « ἐστὶ » τὸ ἐκλεκτόν « , τὸ ζητητικὸν εἰς γνῶσιν .
Lemmas: ὁ πρῶτος ὁ κυριακός ἐνέργεια τρόπος ὁ λέγω ἐγώ κατά ὁ θεοσέβεια ἀμοιβή δεῖγμα . πολύς ὅσος μαρτύριον εἰμί παρίστημι εἷς κεφαλαιώδης πρός ὁ προφήτης Δαυίδ ὧδε πως λέγω · » τίς ἀναβαίνω εἰς ὁ ὄρος ὁ κύριος ; ἤ τίς ἵστημι ἐν τόπος ἅγιος αὐτός ; ἀθῷος χείρ καί καθαρός ὁ καρδία , ὅς οὐ λαμβάνω ἐπί μάταιος ὁ ψυχή αὐτός οὐδέ ὄμνυμι ἐπί δόλος ὁ πλησίος αὐτός · οὗτος λαμβάνω εὐλογία παρά κύριος καί ἐλεημοσύνη παρά θεός σωτήρ αὐτός . οὗτος ὁ γενεά ζητέω ὁ κύριος , ζητέω ὁ πρόσωπον ὁ θεός Ἰακώβ . « σύντομος , οἴομαι , ὁ γνωστικός μηνύω ὁ προφήτης · κατά παραδρομή δέ , ὡς ἔοικα , ἐγώ θεός εἰμί ὁ σωτήρ ἀποδείκνυμι ὁ Δαυίδ » πρόσωπον « αὐτός λέγω » ὁ θεός Ἰακώβ « , ὁ εὐαγγελίζομαι καί διδάσκω περί ὁ πατήρ . διό καί ὁ ἀπόστολος » χαρακτήρ ὁ δόξα ὁ πατήρ « ὁ υἱός προσλέγω , ὁ ὁ ἀλήθεια περί ὁ θεός διδάσκω καί χαρακτηρίζω ὅτι » θεός καί πατήρ εἷς « καί μόνος ὁ παντοκράτωρ , » ὅς οὐδείς γιγνώσκω εἰ μή ὁ υἱός , καί ὅς ἄν ὁ υἱός ἀποκαλύπτω « . εἷς δέ εἰμί ὁ θεός διά ὁ » ζητέω ὁ πρόσωπον ὁ θεός Ἰακώβ « μηνύω , ὅς » μόνος « εἰμί θεός πατήρ » ἀγαθός « χαρακτηρίζω ὁ σωτήρ ἐγώ καί θεός . ὁ γενεά δέ ὁ ζητέω αὐτός » ὁ γένος « εἰμί » ὁ ἐκλεκτός « , ὁ ζητητικός εἰς γνῶσις .
clemens-alexandrinus.stromata 7.10.59
Διὰ τοῦτο καὶ ὁ ἀπόστολός φησιν · » οὐδὲν ὑμᾶς ὠφελήσω , ἐὰν μὴ ὑμῖν λαλήσω ἢ ἐν ἀποκαλύψει ἢ ἐν γνώσει ἢ ἐν προφητείᾳ ἢ ἐν διδαχῇ . « καίτοι πράσσεταί τινα καὶ πρὸς τῶν μὴ γνωστικῶν ὀρθῶς , ἀλλ᾿ οὐ κατὰ λόγον , οἷον ἐπὶ ἀνδρείας . ἔνιοι γὰρ ἐκ φύσεως θυμοειδεῖς γενόμενοι , εἶτα ἄνευ τοῦ λόγου τοῦτο θρέψαντες , ἀλόγως ἐπὶ τὰ πολλὰ ὁρμῶσι καὶ ὅμοια τοῖς ἀνδρείοις δρῶσιν , ὥστε ἐνίοτε τὰ αὐτὰ κατορθοῦν οἷον βασάνους ὑπομένειν εὐκόλως , ἀλλ᾿ οὔτε ἀπὸ τῆς αὐτῆς αἰτίας τῷ γνωστικῷ οὔτε καὶ τὸ αὐτὸ προθέμενοι , οὐδ᾿ » ἂν τὸ σῶμα ἅπαν ἐπιδιδῶσιν « · » ἀγάπην γὰρ οὐκ ἔχουσι « κατὰ τὸν ἀπόστολον τὴν διὰ τῆς γνώσεως γεννωμένην . πᾶσα οὖν ἡ διὰ τοῦ ἐπιστήμονος πρᾶξις εὐπραγία , ἡ δὲ διὰ τοῦ ἀνεπιστήμονος κακοπραγία , κἂν ἔνστασιν σῴζῃ . ἐπεὶ μὴ ἐκ λογισμοῦ ἀνδρίζεται μηδὲ ἐπί τι χρήσιμον τῶν ἐπὶ ἀρετὴν καὶ ἀπὸ ἀρετῆς καταστρεφόντων τὴν πρᾶξιν κατευθύνει . ὁ δὲ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀρετῶν , ὥστε καὶ ἐπὶ θεοσεβείας ἀνὰ λόγον . οὐ μόνον τοίνυν τοιοῦτος ἡμῖν κατὰ τὴν ὁσιότητα ὁ γνωστικός , ἀκόλουθα δὲ τῇ ἐπιστημονικῇ θεοσεβείᾳ καὶ τὰ περὶ τὴν ἄλλην πολιτείαν ἐπαγγέλματα . τὸν βίον γὰρ τοῦ γνωστικοῦ διαγράφειν ἡμῖν πρόκειται τὰ νῦν , οὐχὶ τὴν τῶν δογμάτων θεωρίαν παρατίθεσθαι , ἣν ὕστερον κατὰ τὸν ἐπιβάλλοντα καιρὸν ἐκθησόμεθα , σῴζοντες ἅμα καὶ τὴν ἀκολουθίαν .
Lemmas: διά οὗτος καί ὁ ἀπόστολος φημί · » οὐδείς σύ ὠφελέω , ἐάν μή σύ λαλέω ἤ ἐν ἀποκάλυψις ἤ ἐν γνῶσις ἤ ἐν προφητεία ἤ ἐν διδαχή . « καίτοι πράσσω τις καί πρός ὁ μή γνωστικός ὀρθός , ἀλλά οὐ κατά λόγος , οἷος ἐπί ἀνδρεία . ἔνιοι γάρ ἐκ φύσις θυμοειδής γίγνομαι , εἶτα ἄνευ ὁ λόγος οὗτος τρέφω , ἄλογος ἐπί ὁ πολύς ὁρμάω καί ὅμοιος ὁ ἀνδρεῖος δράω , ὥστε ἐνίοτε ὁ αὐτός κατορθόω οἷος βάσανος ὑπομένω εὔκολος , ἀλλά οὔτε ἀπό ὁ αὐτός αἰτία ὁ γνωστικός οὔτε καί ὁ αὐτός προτίθημι , οὐδέ » ἐάν ὁ σῶμα ἅπας ἐπιδίδωμι « · » ἀγάπη γάρ οὐ ἔχω « κατά ὁ ἀπόστολος ὁ διά ὁ γνῶσις γεννάω . πᾶς οὖν ὁ διά ὁ ἐπιστήμων πρᾶξις εὐπραγία , ὁ δέ διά ὁ ἀνεπιστήμων κακοπραγία , ἐάν ἔνστασις σῴζω . ἐπεί μή ἐκ λογισμός ἀνδρίζω μηδέ ἐπί τις χρήσιμος ὁ ἐπί ἀρετή καί ἀπό ἀρετή καταστρέφω ὁ πρᾶξις κατευθύνω . ὁ δέ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ ἄλλος ἀρετή , ὥστε καί ἐπί θεοσέβεια ἀνά λόγος . οὐ μόνος τοίνυν τοιοῦτος ἐγώ κατά ὁ ὁσιότης ὁ γνωστικός , ἀκόλουθος δέ ὁ ἐπιστημονικός θεοσέβεια καί ὁ περί ὁ ἄλλος πολιτεία ἐπάγγελμα . ὁ βίος γάρ ὁ γνωστικός διαγράφω ἐγώ πρόκειμαι ὁ νῦν , οὐ ὁ ὁ δόγμα θεωρία παρατίθημι , ὅς ὕστερον κατά ὁ ἐπιβάλλω καιρός ἐκτίθημι , σῴζω ἅμα καί ὁ ἀκολουθία .
clemens-alexandrinus.stromata 7.11.60
Περὶ μὲν οὖν τῶν ὅλων ἀληθῶς καὶ μεγαλοπρεπῶς διείληφεν , ὡς ἂν θείαν χωρήσας διδασκαλίαν . ἀρξάμενος γοῦν ἐκ τοῦ θαυμάζειν τὴν κτίσιν , δεῖγμα τοῦ δύνασθαι λαβεῖν τὴν γνῶσιν κομίζων οἴκοθεν . πρόθυμος μαθητὴς τοῦ κυρίου γίνεται . εὐθέως δὲ ἀκούσας θεόν τε καὶ πρόνοιαν ἐπίστευσεν ἐξ ὧν ἐθαύμασεν . ἐνθένδε οὖν ὁρμώμενος ἐκ παντὸς τρόπου συνεργεῖ πρὸς τὴν μάθησιν . πάντ᾿ ἐκεῖνα ποιῶν δι᾿ ὧν λαβεῖν δυνήσεται τὴν γνῶσιν ὧν ποθεῖ ( πόθος δὲ κατὰ προκοπὴν πίστεως ἅμα ζητήσει κραθεὶς συνίσταται ) , τὸ δ᾿ ἐστὶν ἄξιον γενέσθαι τῆς τοσαύτης καὶ τηλικαύτης θεωρίας . οὕτως γεύσεται τοῦ θελήματος τοῦ θεοῦ ὁ γνωστικός · οὐ γὰρ τὰς ἀκοάς . ἀλλὰ τὴν ψυχὴν παρίστησι τοῖς ὑπὸ τῶν λεγομένων δηλουμένοις πράγμασιν . οὐσίας τοίνυν καὶ τὰ πράγματα αὐτὰ παραλαβὼν διὰ τῶν λόγων εἰκότως καὶ τὴν ψυχὴν ἐπὶ τὰ δέοντα ἄγει . τὸ » μὴ μοιχεύσῃς . μὴ φονεύσῃς « ἰδίως ἐκλαμβάνων ὡς εἴρηται τῷ γνωστικῷ . οὐχ ὡς παρὰ τοῖς ἄλλοις ὑπείληπται .
Lemmas: περί μέν οὖν ὁ ὅλος ἀληθής καί μεγαλοπρεπής διαλαμβάνω , ὡς ἄν θεῖος χωρέω διδασκαλία . ἄρχω γοῦν ἐκ ὁ θαυμάζω ὁ κτίσις , δεῖγμα ὁ δύναμαι λαμβάνω ὁ γνῶσις κομίζω οἴκοθεν . πρόθυμος μαθητής ὁ κύριος γίγνομαι . εὐθύς δέ ἀκούω θεός τε καί πρόνοια πιστεύω ἐκ ὅς θαυμάζω . ἐνθένδε οὖν ὁρμάω ἐκ πᾶς τρόπος συνεργέω πρός ὁ μάθησις . πᾶς ἐκεῖνος ποιέω διά ὅς λαμβάνω δύναμαι ὁ γνῶσις ὅς ποθέω ( πόθος δέ κατά προκοπή πίστις ἅμα ζήτησις κεράννυμι συνίστημι ) , ὁ δέ εἰμί ἄξιος γίγνομαι ὁ τοσοῦτος καί τηλικοῦτος θεωρία . οὕτως γεύω ὁ θέλημα ὁ θεός ὁ γνωστικός · οὐ γάρ ὁ ἀκοή . ἀλλά ὁ ψυχή παρίστημι ὁ ὑπό ὁ λέγω δηλέομαι πρᾶγμα . οὐσία τοίνυν καί ὁ πρᾶγμα αὐτός παραλαμβάνω διά ὁ λόγος ἔοικα καί ὁ ψυχή ἐπί ὁ δέω ἄγω . ὁ » μή μοιχεύω . μή φονεύω « ἴδιος ἐκλαμβάνω ὡς λέγω ὁ γνωστικός . οὐ ὡς παρά ὁ ἄλλος ὑπολαμβάνω .
clemens-alexandrinus.stromata 7.11.61
Πρόεισιν οὖν ἐγγυμναζόμενος τῇ ἐπιστημονικῇ θεωρίᾳ εἰς τὸ ἐναγωνίσασθαι τοῖς καθολικώτερον καὶ μεγαλοπρεπέστερον εἰρημένοις . εἰδὼς εὖ μάλα ὅτι » ὁ διδάσκων ἄνθρωπον γνῶσιν « κατὰ τὸν προφήτην » κύριός « ἐστιν , διὰ στόματος ἀνθρωπίνου κύριος ἐνεργῶν · ταύτῃ καὶ σάρκα ἀνείληφεν . εἰκότως οὖν οὐδέποτε τὸ ἡδὺ πρὸ τοῦ συμφέροντος αἱρεῖται . οὐδ᾿ ἂν προκαλῆται αὐτὸν κατά τινα περίστασιν προκαταληφθέντα ἑταιρικῶς ἐκβιαζομένη ὡραία γυνή , ἐπεὶ μηδὲ τὸν Ἰωσὴφ παράγειν τῆς ἐνστάσεως ἴσχυσεν ἡ τοῦ δεσπότου γυνή . ἀπεδύσατο δὲ αὐτῇ πρὸς βίαν κατεχούσῃ τὸν χιτῶνα . γυμνὸς μὲν τῆς ἁμαρτίας γενόμενος . τὸ κόσμιον δὲ τοῦ ἤθους περιβαλλόμενος . εἰ γὰρ καὶ οἱ τοῦ δεσπότου ὀφθαλμοὶ οὐχ ἑώρων , τοῦ Αἰγυπτίου λέγω . τὸν Ἰωσήφ , ἀλλ᾿ οἵ γε τοῦ παντοκράτορος ἐπεσκόπουν . ἡμεῖς μὲν γὰρ τῆς φωνῆς ἀκούομεν καὶ τὰ σώματα θεωροῦμεν , ὁ θεὸς δὲ τὸ πρᾶγμα , ἀφ᾿ οὗ φέρεται τὸ φωνεῖν καὶ βλέπειν , ἐξετάζει . ἀκολούθως ἄρα κἂν νόσος ἐπίῃ καί τι τῶν περιστατικῶν τῷ γνωστικῷ , καὶ δὴ μάλιστα ὁ φοβερώτατος θάνατος , ἄτρεπτος μένει κατὰ τὴν ψυχήν , πάντα εἰδὼς τὰ τοιαῦτα κτίσεως ἀνάγκην εἶναι , ἀλλὰ καὶ οὕτως δυνάμει τοῦ θεοῦ » φάρμακον « γίνεσθαι » σωτηρίας « , διὰ παιδείας τοὺς ἀπηνέστερον μεταρρυθμιζομένους εὐεργετοῦντα , πρὸς τῆς ἀγαθῆς ὄντως κατ᾿ ἀξίαν μεριζόμενα προνοίας .
Lemmas: πρόειμι οὖν ἐγγυμνάζω ὁ ἐπιστημονικός θεωρία εἰς ὁ ἐναγωνίζομαι ὁ καθολικός καί μεγαλοπρεπής λέγω . οἶδα εὖ μάλα ὅτι » ὁ διδάσκω ἄνθρωπος γνῶσις « κατά ὁ προφήτης » κύριος « εἰμί , διά στόμα ἀνθρώπινος κύριος ἐνεργέω · οὗτος καί σάρξ ἀναλαμβάνω . ἔοικα οὖν οὐδέποτε ὁ ἡδύς πρό ὁ συμφέρω αἱρέω . οὐδέ ἐάν προκαλέω αὐτός κατά τις περίστασις προκαταλαμβάνω ἑταιρικός ἐκβιάζω ὡραῖος γυνή , ἐπεί μηδέ ὁ Ἰωσήφ παράγω ὁ ἔνστασις ἰσχύω ὁ ὁ δεσπότης γυνή . ἀποδύω δέ αὐτός πρός βία κατέχω ὁ χιτών . γυμνός μέν ὁ ἁμαρτία γίγνομαι . ὁ κόσμιος δέ ὁ ἦθος περιβάλλω . εἰ γάρ καί ὁ ὁ δεσπότης ὀφθαλμός οὐ ὁράω , ὁ Αἰγύπτιος λέγω . ὁ Ἰωσήφ , ἀλλά ὁ γε ὁ παντοκράτωρ ἐπισκοπέω . ἐγώ μέν γάρ ὁ φωνή ἀκούω καί ὁ σῶμα θεωρέω , ὁ θεός δέ ὁ πρᾶγμα , ἀπό ὅς φέρω ὁ φωνέω καί βλέπω , ἐξετάζω . ἀκόλουθος ἄρα ἐάν νόσος ἐπέρχομαι καί τις ὁ περιστατικός ὁ γνωστικός , καί δή μάλα ὁ φοβερός θάνατος , ἄτρεπτος μένω κατά ὁ ψυχή , πᾶς οἶδα ὁ τοιοῦτος κτίσις ἀνάγκη εἰμί , ἀλλά καί οὕτως δύναμις ὁ θεός » φάρμακον « γίγνομαι » σωτηρία « , διά παιδεία ὁ ἀπηνής μεταρρυθμίζω εὐεργετέω , πρός ὁ ἀγαθός ὄντως κατά ἀξία μερίζω πρόνοια .
clemens-alexandrinus.stromata 7.11.62
Χρώμενος τοίνυν τοῖς κτιστοῖς . ὁπόταν αἱρῇ λόγος , εἰς ὅσον αἱρεῖ . κατὰ τὴν ἐπὶ τὸν κτίσαντα εὐχαριστίαν καὶ τῆς ἀπολαύσεως κύριος καθίσταται . οὐ μνησικακεῖ ποτε , οὐ χαλεπαίνει οὐδενί , κἂν μίσους ἄξιος τυγχάνῃ , ἐφ᾿ οἷς διαπράττεται · σέβει μὲν γὰρ τὸν ποιητήν , ἀγαπᾷ δὲ τὸν κοινωνὸν τοῦ βίου . οἰκτείρων καὶ ὑπερευχόμενος αὐτοῦ διὰ τὴν ἄγνοιαν αὐτοῦ . καὶ δὴ καὶ συμπάσχει τῷ σώματι τῷ φύσει παθητῷ ἐνδεδεμένος , ἀλλ᾿ οὐ πρωτοπαθεῖ κατὰ τὸ πάθος . κατὰ γοῦν τὰς ἀκουσίους περιστάσεις ἀνάγων ἑαυτὸν ἀπὸ τῶν πόνων ἐπὶ τὰ οἰκεῖα οὐ συναποφέρεται τοῖς ἀλλοτρίοις αὐτοῦ , συμπεριφέρεται δὲ τοῖς ἀναγκαίοις αὐτοῦ μόνον εἰς ὅσον ἀβλαβὴς τηρεῖται ἡ ψυχή . οὐ γάρ που ἐν ὑπολήψει , ἀλλ᾿ οὐδὲ ἐν τῷ δοκεῖν πιστὸς εἶναι βούλεται , γνώσει δὲ καὶ ἀληθείᾳ . ὅ ἐστιν ἔργῳ βεβαίῳ καὶ λόγῳ [ καὶ ] ἐνεργῷ . οὐκοῦν οὐ μόνον ἐπαινεῖ τὰ καλά , ἀλλὰ καὶ αὐτὸς βιάζεται εἶναι καλός , ἐκ τοῦ » ἀγαθοῦ καὶ πιστοῦ δούλου « μεταβαίνων δι᾿ ἀγάπης εἰς » φίλον « διὰ τὸ τέλεον τῆς ἕξεως , ὃ ἐκ μαθήσεως τῆς ἀληθοῦς καὶ συνασκήσεως πολλῆς καθαρῶς ἐκτήσατο .
Lemmas: χράω τοίνυν ὁ κτιστός . ὁπόταν αἱρέω λόγος , εἰς ὅσος αἱρέω . κατά ὁ ἐπί ὁ κτίζω εὐχαριστία καί ὁ ἀπόλαυσις κύριος καθίστημι . οὐ μνησικακέω ποτέ , οὐ χαλεπαίνω οὐδείς , ἐάν μῖσος ἄξιος τυγχάνω , ἐπί ὅς διαπράσσω · σέβω μέν γάρ ὁ ποιητής , ἀγαπάω δέ ὁ κοινωνός ὁ βίος . οἰκτίρω καί ὑπερεύχομαι αὐτός διά ὁ ἄγνοια αὐτός . καί δή καί συμπάσχω ὁ σῶμα ὁ φύσις παθητός ἐνδέω , ἀλλά οὐ πρωτοπαθέω κατά ὁ πάθος . κατά γοῦν ὁ ἀκούσιος περίστασις ἀνάγω ἑαυτοῦ ἀπό ὁ πόνος ἐπί ὁ οἰκεῖος οὐ συναποφέρω ὁ ἀλλότριος αὐτός , συμπεριφέρω δέ ὁ ἀναγκαῖος αὐτός μόνος εἰς ὅσος ἀβλαβής τηρέω ὁ ψυχή . οὐ γάρ που ἐν ὑπόληψις , ἀλλά οὐδέ ἐν ὁ δοκέω πιστός εἰμί βούλομαι , γνῶσις δέ καί ἀλήθεια . ὅς εἰμί ἔργον βέβαιος καί λόγος [ καί ] ἐνεργός . οὐκοῦν οὐ μόνος ἐπαινέω ὁ καλός , ἀλλά καί αὐτός βιάζω εἰμί καλός , ἐκ ὁ » ἀγαθός καί πιστός δοῦλος « μεταβαίνω διά ἀγάπη εἰς » φίλος « διά ὁ τέλειος ὁ ἕξις , ὅς ἐκ μάθησις ὁ ἀληθής καί συνάσκησις πολύς καθαρός κτάομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 7.11.63
Ὡς ἂν οὖν ἐπ᾿ ἄκρον γνώσεως ἥκειν βιαζόμενος . τῷ ἤθει κεκοσμημένος , τῷ σχήματι κατεσταλμένος , πάντα ἐκεῖνα ἔχων ὅσα πλεονεκτήματά ἐστιν τοῦ κατ᾿ ἀλήθειαν γνωστικοῦ , εἰς τὰς εἰκόνας ἀφορῶν τὰς καλάς , πολλοὺς μὲν τοὺς κατωρθωκότας πρὸ αὐτοῦ πατριάρχας , παμπόλλους δὲ προφήτας , ἀπείρους δ᾿ ὅσους ἡμῖν ἀριθμῷ λογιζόμενος ἀγγέλους καὶ τὸν ἐπὶ πᾶσι κύριον τὸν διδάξαντα καὶ παραστήσαντα δυνατὸν εἶναι τὸν κορυφαῖον ἐκεῖνον κτήσασθαι βίον , διὰ τοῦτο τὰ πρόχειρα πάντα τοῦ κόσμου καλὰ οὐκ ἀγαπᾷ , ἵνα μὴ καταμείνῃ χαμαί , ἀλλὰ τὰ ἐλπιζόμενα . μᾶλλον δὲ τὰ ἐγνωσμένα ἤδη . εἰς κατάληψιν δὲ ἐλπιζόμενα . ταύτῃ ἄρα τοὺς πόνους καὶ τὰς βασάνους καὶ τὰς θλίψεις , οὐχ ὡς παρὰ τοῖς φιλοσόφοις οἱ ἀνδρεῖοι . ἐλπίδι τοῦ παύσασθαι μὲν τὰ ἐνεστῶτα ἀλγεινά , αὖθις δὲ τῶν ἡδέων μετασχεῖν , ὑπομένει , ἀλλ᾿ ἡ γνῶσις αὐτῷ πεῖσμα βεβαιότατον ἐνεγέννησεν τῆς τῶν μελλόντων [ ἐλπίδων ] ἀπολήψεως . διόπερ οὐ μόνον τῶν ἐνταῦθα κολάσεων , ἀλλὰ καὶ τῶν ἡδέων ἁπάντων καταφρονεῖ . φασὶ γοῦν τὸν μακάριον Πέτρον θεασάμενον τὴν αὑτοῦ γυναῖκα ἀγομένην τὴν ἐπὶ θάνατον , ἡσθῆναι μὲν τῆς κλήσεως χάριν καὶ τῆς εἰς οἶκον ἀνακομιδῆς , ἐπιφωνῆσαι δὲ εὖ μάλα προτρεπτικῶς τε καὶ παρακλητικῶς , ἐξ ὀνόματος προσειπόντα » μέμνησο , ὦ αὕτη , τοῦ κυρίου « .
Lemmas: ὡς ἄν οὖν ἐπί ἄκρον γνῶσις ἥκω βιάζω . ὁ ἦθος κοσμέω , ὁ σχῆμα καταστέλλω , πᾶς ἐκεῖνος ἔχω ὅσος πλεονέκτημα εἰμί ὁ κατά ἀλήθεια γνωστικός , εἰς ὁ εἰκών ἀφοράω ὁ καλός , πολύς μέν ὁ κατορθόω πρό αὐτός πατριάρχης , πάμπολυς δέ προφήτης , ἄπειρος δέ ὅσος ἐγώ ἀριθμός λογίζομαι ἄγγελος καί ὁ ἐπί πᾶς κύριος ὁ διδάσκω καί παρίστημι δυνατός εἰμί ὁ κορυφαῖος ἐκεῖνος κτάομαι βίος , διά οὗτος ὁ πρόχειρος πᾶς ὁ κόσμος καλός οὐ ἀγαπάω , ἵνα μή καταμένω χαμαί , ἀλλά ὁ ἐλπίζω . μάλα δέ ὁ γιγνώσκω ἤδη . εἰς κατάληψις δέ ἐλπίζω . ταύτῃ ἄρα ὁ πόνος καί ὁ βάσανος καί ὁ θλῖψις , οὐ ὡς παρά ὁ φιλόσοφος ὁ ἀνδρεῖος . ἐλπίς ὁ παύω μέν ὁ ἐνίστημι ἀλγεινός , αὖθις δέ ὁ ἡδύς μετέχω , ὑπομένω , ἀλλά ὁ γνῶσις αὐτός πεῖσμα βέβαιος ἐγγεννάω ὁ ὁ μέλλω [ ἐλπίς ] ἀπόληψις . διόπερ οὐ μόνος ὁ ἐνταῦθα κόλασις , ἀλλά καί ὁ ἡδύς ἅπας καταφρονέω . φημί γοῦν ὁ μακάριος Πέτρος θεάομαι ὁ ἑαυτοῦ γυνή ἄγω ὁ ἐπί θάνατος , ἥδομαι μέν ὁ κλῆσις χάριν καί ὁ εἰς οἶκος ἀνακομιδή , ἐπιφωνέω δέ εὖ μάλα προτρεπτικός τε καί παρακλητικός , ἐκ ὄνομα προσλέγω » μιμνῄσκω , ὦ οὗτος , ὁ κύριος « .
clemens-alexandrinus.stromata 7.11.64
τοιοῦτος ἦν ὁ τῶν μακαρίων γάμος καὶ ἡ μέχρι τῶν φιλτάτων τελεία διάθεσις . ταύτῃ καὶ ὁ ἀπόστολος » ὁ γαμῶν » ὡς μὴ γαμῶν « . ἀπροσπαθῆ τὸν γάμον ἀξιῶν εἶναι καὶ » ἀπερίσπαστον « τῆς πρὸς τὸν κύριον ἀγάπης . ἧς ἔχεσθαι ἀποδημούσῃ τοῦ βίου πρὸς τὸν κύριον τῇ γυναικὶ ὁ τῷ ὄντι ἀνὴρ παρῄνεσεν . ἆρ᾿ οὐ πρόδηλος ἦν ἡ πίστις αὐτοῖς τῆς μετὰ θάνατον ἐλπίδος τοῖς καὶ ἐν αὐταῖς τῶν κολάσεων ταῖς ἀκμαῖς εὐχαριστοῦσι τῷ θεῷ ; βεβαίαν γάρ , οἶμαι , τὴν πίστιν ἐκέκτηντο . ᾗ κατηκολούθουν πισταὶ καὶ αἱ ἐνέργειαι . ἔστιν οὖν ἐν πάσῃ περιστάσει ἐρρωμένη τοῦ γνωστικοῦ ἡ ψυχή , οἷον ἀθλητοῦ τὸ σῶμα ἐν ἄκρᾳ εὐεξίᾳ καὶ ῥώμῃ καθεστηκυῖα . εὔβουλος μὲν γὰρ ὑπάρχει περὶ τὰ ἀνθρώπων , τῷ δικαίῳ τὸ πρακτέον γνωματεύουσα , τὰς ἀρχὰς θεόθεν ἄνωθεν * καὶ πρὸς τὴν θείαν ἐξομοίωσιν πραότητα ἡδονῶν καὶ λυπῶν σωματικῶν περιπεποιημένη · κατεξανίσταται δὲ τῶν φόβων εὐθαρσῶς καὶ πεποιθότως τῷ θεῷ . ἀτεχνῶς οὖν ἐπίγειος εἰκὼν θείας δυνάμεως ἡ γνωστικὴ ψυχή . τελείᾳ ἀρετῇ κεκοσμημένη . ἐκ πάντων ἅμα τούτων , φύσεως . ἀσκήσεως , λόγου , συνηυξημένῃ . τοῦτο τὸ κάλλος τῆς ψυχῆς » νεὼς « γίνεται » τοῦ ἁγίου πνεύματος « , ὅταν διάθεσιν ὁμολογουμένην τῷ εὐαγγελίῳ κατὰ πάντα κτήσηται τὸν βίον .
Lemmas: τοιοῦτος εἰμί ὁ ὁ μακάριος γάμος καί ὁ μέχρι ὁ φίλος τέλειος διάθεσις . οὗτος καί ὁ ἀπόστολος » ὁ γαμέω » ὡς μή γαμέω « . ἀπροσπαθής ὁ γάμος ἀξιόω εἰμί καί » ἀπερίσπαστος « ὁ πρός ὁ κύριος ἀγάπη . ὅς ἔχω ἀποδημέω ὁ βίος πρός ὁ κύριος ὁ γυνή ὁ ὁ εἰμί ἀνήρ παραινέω . ἆρα οὐ πρόδηλος εἰμί ὁ πίστις αὐτός ὁ μετά θάνατος ἐλπίς ὁ καί ἐν αὐτός ὁ κόλασις ὁ ἀκμή εὐχαριστέω ὁ θεός ; βέβαιος γάρ , οἴομαι , ὁ πίστις κτάομαι . ὅς κατακολουθέω πιστός καί ὁ ἐνέργεια . εἰμί οὖν ἐν πᾶς περίστασις ῥώννυμι ὁ γνωστικός ὁ ψυχή , οἷος ἀθλητής ὁ σῶμα ἐν ἄκρος εὐεξία καί ῥώμη καθίστημι . εὔβουλος μέν γάρ ὑπάρχω περί ὁ ἄνθρωπος , ὁ δίκαιος ὁ πράσσω γνωματεύω , ὁ ἀρχή θεόθεν ἄνωθεν * καί πρός ὁ θεῖος ἐξομοίωσις πραότης ἡδονή καί λύπη σωματικός περιποιέω · κατεξανίσταμαι δέ ὁ φόβος εὐθαρσής καί πεποιθότως ὁ θεός . ἄτεχνος οὖν ἐπίγειος εἰκών θεῖος δύναμις ὁ γνωστικός ψυχή . τέλειος ἀρετή κοσμέω . ἐκ πᾶς ἅμα οὗτος , φύσις . ἄσκησις , λόγος , συναυξάνω . οὗτος ὁ κάλλος ὁ ψυχή » ναῦς « γίγνομαι » ὁ ἅγιος πνεῦμα « , ὅταν διάθεσις ὁμολογέω ὁ εὐαγγέλιον κατά πᾶς κτάομαι ὁ βίος .