ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 5.4.20
ἐντεῦθεν αἱ προφητεῖαι οἵ τε χρησμοὶ λέγονται δἰ αἰνιγμάτων καὶ αἱ τελεταὶ τοῖς ἐντυγχάνουσιν ἀνέδην οὐ δείκνυνται , ἀλλὰ μετά τινων καθαρμῶν καὶ προρρήσεων · ἁ Μοῦσα γὰρ οὐ φιλοκερδής πω τότ’ ἦν οὐδ’ ἐργάτις · οὐδ’ ἐπέρναντο γλυκεῖαι μελίφθογγοι ποτὶ Τερψιχόρας ἀργυρωθεῖσαι πρόσωπα μαλθακόφωνοι ἀοιδαί . Αὐτίκα οἱ παρ’ Αἰγυπτίοις παιδευόμενοι πρῶτον μὲν πάντων τὴν Αἰγυπτίων γραμμάτων μέθοδον ἐκμανθάνουσι , τὴν ἐπιστολογραφικὴν καλουμένην · δευτέραν δὲ τὴν ἱερατικήν , ᾗ χρῶνται οἱ ἱερογραμματεῖς · ὑστάτην δὲ καὶ τελευταίαν τὴν ἱερογλυφικήν , ἧς ἣ μέν ἐστι διὰ τῶν πρώτων στοιχείων κυριολογική , ἣ δὲ συμβολική . τῆς δὲ συμβολικῆς ἣ μὲν κυριολογεῖται κατὰ μίμησιν , ἣ δ’ ὥσπερ τροπικῶς γράφεται , ἣ δὲ ἄντικρυς ἀλληγορεῖται κατά τινας αἰνιγμούς . Ἥλιον γοῦν γράψαι βουλόμενοι κύκλον ποιοῦσι , σελήνην δὲ σχῆμα μηνοειδὲς κατὰ τὸ κυριολογούμενον εἶδος . Τροπικῶς δὲ κατ’ οἰκειότητα μετάγοντες καὶ μετατιθέντες , τὰ δ’ ἐξαλλάττοντες , τὰ δὲ πολλαχῶς μετασχηματίζοντες χαράττουσιν .
Lemmas: ἐντεῦθεν ὁ προφητεία ὁ τε χρησμός λέγω διά αἴνιγμα καί ὁ τελετή ὁ ἐντυγχάνω ἀνέδην οὐ δείκνυμι , ἀλλά μετά τις καθαρμός καί πρόρρησις · ὁ Μοῦσα γάρ οὐ φιλοκερδής πω τότε εἰμί οὐδέ ἐργάτις · οὐδέ πιπράσκω γλυκύς μελίφθογγος πρός Τερψιχόρη ἀργυρόω πρόσωπον μαλθακόφωνος ἀοιδή . αὐτίκα ὁ παρά Αἰγύπτιος παιδεύω πρῶτος μέν πᾶς ὁ Αἰγύπτιος γράμμα μέθοδος ἐκμανθάνω , ὁ ἐπιστολογραφικός καλέω · δεύτερος δέ ὁ ἱερατικός , ὅς χράω ὁ ἱερογραμματεύς · ὕστερος δέ καί τελευταῖος ὁ ἱερογλυφικός , ὅς ὁ μέν εἰμί διά ὁ πρῶτος στοιχεῖον κυριολογικός , ὁ δέ συμβολικός . ὁ δέ συμβολικός ὁ μέν κυριολογέω κατά μίμησις , ὁ δέ ὥσπερ τροπικός γράφω , ὁ δέ ἄντικρυς ἀλληγορέω κατά τις αἰνιγμός . ἥλιος γοῦν γράφω βούλομαι κύκλος ποιέω , σελήνη δέ σχῆμα μηνοειδής κατά ὁ κυριολογέω εἶδος . τροπικός δέ κατά οἰκειότης μετάγω καί μετατίθημι , ὁ δέ ἐξαλλάσσω , ὁ δέ πολλαχῶς μετασχηματίζω χαράσσω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.4.21
τοὺς γοῦν τῶν βασιλέων ἐπαίνους , θεολογουμένοις μύθοις παραδιδόντες , ἀναγράφουσι διὰ τῶν ἀναγλύφων . Τοῦ δὲ κατὰ τοὺς αἰνιγμοὺς τρίτου εἴδους δεῖγμα ἔστω τόδε · τὰ μὲν γὰρ τῶν ἄλλων ἄστρων διὰ τὴν πορείαν τὴν λοξὴν ὄφεων σώμασιν ἀπείκαζον , τὸν δὲ ἥλιον τῷ τοῦ κανθάρου , ἐπειδὴ κυκλοτερὲς ἐκ τῆς βοείας ὄνθου σχῆμα πλασάμενος ἀντιπρόσωπος κυλίνδει . φασὶ δὲ καὶ ἑξάμηνον μὲν ὑπὸ γῆς , θάτερον δὲ τοῦ ἔτους τμῆμα τὸ ζῷον τοῦτο ὑπὲρ γῆς διαιτᾶσθαι σπερμαίνειν τε εἰς τὴν σφαῖραν καὶ γεννᾶν καὶ θῆλυν κάνθαρον μὴ γίνεσθαι . Πάντες οὖν , ὡς ἔπος εἰπεῖν , οἱ θεολογήσαντες βάρβαροί τε καὶ Ἕλληνες τὰς μὲν ἀρχὰς τῶν πραγμάτων ἀπεκρύψαντο , τὴν δὲ ἀλήθειαν αἰνίγμασι καὶ συμβόλοις ἀλληγορίαις τε αὖ καὶ μεταφοραῖς καὶ τοιούτοις τισὶ τρόποις παραδεδώκασιν , ὁποῖα καὶ παρ’ Ἕλλησι τὰ μαντεῖα , καὶ ὅ γε Ἀπόλλων ὁ Πύθιος Λοξίας λέγεται .
Lemmas: ὁ γοῦν ὁ βασιλεύς ἔπαινος , θεολογέω μῦθος παραδίδωμι , ἀναγράφω διά ὁ ἀνάγλυφος . ὁ δέ κατά ὁ αἰνιγμός τρίτος εἶδος δεῖγμα εἰμί ὅδε · ὁ μέν γάρ ὁ ἄλλος ἄστρον διά ὁ πορεία ὁ λοξός ὄφις σῶμα ἀπεικάζω , ὁ δέ ἥλιος ὁ ὁ κάνθαρος , ἐπειδή κυκλοτερής ἐκ ὁ βοείη ὄνθος σχῆμα πλάσσω ἀντιπρόσωπος κυλίνδω . φημί δέ καί ἑξαμηνος μέν ὑπό γῆ , ἕτερος δέ ὁ ἔτος τμῆμα ὁ ζῷον οὗτος ὑπέρ γῆ διαιτάω σπερμαίνω τε εἰς ὁ σφαῖρα καί γεννάω καί θῆλυς κάνθαρος μή γίγνομαι . πᾶς οὖν , ὡς ἔπος λέγω , ὁ θεολογέω βάρβαρος τε καί Ἕλλην ὁ μέν ἀρχή ὁ πρᾶγμα ἀποκρύπτω , ὁ δέ ἀλήθεια αἴνιγμα καί σύμβολον ἀλληγορία τε αὖ καί μεταφορά καί τοιοῦτος τις τρόπος παραδίδωμι , ὁποῖος καί παρά Ἕλλην ὁ μαντεῖον , καί ὁ γε Ἀπόλλων ὁ Πύθιος Λοξίας λέγω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.4.22
Ναὶ μὴν καὶ τῶν παρ’ Ἕλλησι σοφῶν καλουμένων τὰ ἀποφθέγματα ὀλίγαις λέξεσι μείζονος πράγματος δήλωσιν ἐμφαίνει , οἷον ἀμέλει τὸ χρόνου φείδου ἤτοι ἐπεὶ ὁ βίος βραχύς , οὐ δεῖν τὸν χρόνον τοῦτον εἰς μάτην καταναλῶσαι , ἣ κατ’ ἐναντιότητα φείσασθαι τῶν ἀναλωμάτων τῶν ἰδιωτικῶν , ἵνα κἂν πολλὰ ἔτη ζήσῃς , φησί , μὴ ἐπιλείπῃ σοι τὰ ἐπιτήδεια .
Lemmas: ναί μήν καί ὁ παρά Ἕλλην σοφός καλέω ὁ ἀπόφθεγμα ὀλίγος λέξις μέγας πρᾶγμα δήλωσις ἐμφαίνω , οἷος ἀμέλει ὁ χρόνος φείδομαι ἤτοι ἐπεί ὁ βίος βραχύς , οὐ δέω ὁ χρόνος οὗτος εἰς μάτην καταναλίσκω , ἤ κατά ἐναντιότης φείδομαι ὁ ἀνάλωμα ὁ ἰδιωτικός , ἵνα ἐάν πολύς ἔτος ζάω , φημί , μή ἐπιλείπω σύ ὁ ἐπιτήδειος .
clemens-alexandrinus.stromata 5.4.23
ὡσαύτως καὶ τὸ γνῶθι σαυτὸν πολλὰ ἐνδείκνυται , καὶ ὅτι θνητὸς εἶ καὶ ὅτι ἄνθρωπος ἐγένου , καὶ ἤδη πρὸς τὰς ἄλλας τοῦ βίου ὑπεροχὰς κατὰ σύγκρισιν ὅτι οὐδενὸς λόγου ὑπάρχεις , ἔνδοξον λέγων ἢ πλούσιον , ἢ τοὐναντίον , ὅτι πλούσιος ὢν καὶ ἔνδοξος οὐ παραμόνῳ σεμνύνῃ πλεονεκτήματι · καὶ εἰς τί γέγονας , γνῶθι , φησί , καὶ τίνος εἰκὼν ὑπάρχεις , τίς τέ σου ἡ οὐσία καὶ τίς ἡ δημιουργία καὶ ἡ πρὸς τὸ θεῖον οἰκείωσις τίς , καὶ τὰ τούτοις ὅμοια . λέγει δὲ καὶ διὰ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου τὸ πνεῦμα · δώσω σοι θησαυροὺς σκοτεινοὺς ἀποκρύφους . θησαυροὶ δὲ τοῦ θεοῦ καὶ πλοῦτος ἀνεκλιπὴς ἡ δυσθήρατός ἐστι σοφία .
Lemmas: ὡσαύτως καί ὁ γιγνώσκω σεαυτοῦ πολύς ἐνδείκνυμι , καί ὅτι θνητός εἰμί καί ὅτι ἄνθρωπος γίγνομαι , καί ἤδη πρός ὁ ἄλλος ὁ βίος ὑπεροχή κατά σύγκρισις ὅτι οὐδείς λόγος ὑπάρχω , ἔνδοξος λέγω ἤ πλούσιος , ἤ ἐναντίος , ὅτι πλούσιος εἰμί καί ἔνδοξος οὐ παράμονος σεμνύνω πλεονέκτημα · καί εἰς τίς γίγνομαι , γιγνώσκω , φημί , καί τίς εἰκών ὑπάρχω , τίς τε σύ ὁ οὐσία καί τίς ὁ δημιουργία καί ὁ πρός ὁ θεῖος οἰκείωσις τίς , καί ὁ οὗτος ὅμοιος . λέγω δέ καί διά Ἠσαΐας ὁ προφήτης ὁ πνεῦμα · δίδωμι σύ θησαυρός σκοτεινός ἀπόκρυφος . θησαυρός δέ ὁ θεός καί πλοῦτος ἀνεκλιπής ὁ δυσθήρατος εἰμί σοφία .
clemens-alexandrinus.stromata 5.4.24
Ἀλλὰ καὶ οἱ παρὰ τούτων τῶν προφητῶν τὴν θεολογίαν δεδιδαγμένοι ποιηταὶ δἰ ὑπονοίας πολλὰ φιλοσοφοῦσι , τὸν Ὀρφέα λέγω , τὸν Λίνον , τὸν Μουσαῖον , τὸν Ὅμηρον καὶ Ἡσίοδον καὶ τοὺς ταύτῃ σοφούς . παραπέτασμα δὲ αὐτοῖς πρὸς τοὺς πολλοὺς ἡ ποιητικὴ ψυχαγωγία · ὄνειροί τε καὶ σύμβολα ἀφανέστερα πάντα ταῖς ἀνθρώποις οὐ φθόνῳ ( οὐ γὰρ θέμις ἐμπαθῆ νοεῖν τὸν θεόν ) , ἀλλ’ ὅπως εἰς τὴν τῶν αἰνιγμάτων ἔννοιαν ἡ ζήτησις παρεισδύουσα ἐπὶ τὴν εὕρεσιν τῆς ἀληθείας ἀναδράμῃ . ταύτῃ τοι Σοφοκλῆς , ὁ τῆς τραγῳδίας ποιητής , φησί που · καὶ τὸν θεὸν τοιοῦτον ἐξεπίσταμαι · σοφοῖς μὲν αἰνικτῆρα θεσφάτων ἀεί , σκαιοῖς δὲ φαῦλον κἀν βραχεῖ διδάσκαλον , τὸ φαῦλον ἐπὶ τοῦ ἁπλοῦ τάσσων .
Lemmas: ἀλλά καί ὁ παρά οὗτος ὁ προφήτης ὁ θεολογία διδάσκω ποιητής διά ὑπόνοια πολύς φιλοσοφέω , ὁ Ὀρφεύς λέγω , ὁ Λίνος , ὁ Μουσαῖος , ὁ Ὅμηρος καί Ἡσίοδος καί ὁ ταύτῃ σοφός . παραπέτασμα δέ αὐτός πρός ὁ πολύς ὁ ποιητικός ψυχαγωγία · ὄνειρος τε καί σύμβολον ἀφανής πᾶς ὁ ἄνθρωπος οὐ φθόνος ( οὐ γάρ θέμις ἐμπαθής νοέω ὁ θεός ) , ἀλλά ὅπως εἰς ὁ ὁ αἴνιγμα ἔννοια ὁ ζήτησις παρεισδύνω ἐπί ὁ εὕρεσις ὁ ἀλήθεια ἀνατρέχω . ταύτῃ τοι Σοφοκλῆς , ὁ ὁ τραγῳδία ποιητής , φημί που · καί ὁ θεός τοιοῦτος ἐξεπίσταμαι · σοφός μέν αἰνικτήρ θέσφατος ἀεί , σκαιός δέ φαῦλος ἐν βραχύς διδάσκαλος , ὁ φαῦλος ἐπί ὁ ἁπλόος τάσσω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.4.25
ἄντικρυς γοῦν περὶ πάσης γραφῆς τῆς καθ’ ἡμᾶς ἐν τοῖς ψαλμοῖς γέγραπται ὡς ἐν παραβολῇ εἰρημένης · ἀκούσατε , λαός μου , τὸν νόμον μου , κλίνατε τὸ οὖς ὑμῶν εἰς τὰ ῥήματα τοῦ στόματός μου · ἀνοίξω ἐν παραβολαῖς τὸ στόμα μου , φθέγξομαι προβλήματα ἀπ’ ἀρχῆς . καὶ ὁ γενναῖος ἀπόστολος τὰ ὅμοια ὧδέ πως λέγει · σοφίαν δὲ λαλοῦμεν ἐν τοῖς τελείοις , σοφίαν δὲ οὐ τοῦ αἰῶνος τούτου οὐδὲ τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου τῶν καταργουμένων · ἀλλὰ λαλοῦμεν θεοῦ σοφίαν ἐν μυστηρίῳ , τὴν ἀποκεκρυμμένην , ἣν προώρισεν ὁ θεὸς πρὸ τῶν αἰώνων εἰς δόξαν ἡμῶν · ἣν οὐδεὶς τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου ἔγνωκεν · εἰ γὰρ ἔγνωσαν , οὐκ ἂν τὸν κύριον τῆς δόξης ἐσταύρωσαν . οἱ φιλόσοφοι δὲ οὐκ ἐνηργήθησαν ἐνυβρίσαι τὴν παρουσίαν τοῦ κυρίου · ἀπόκειται τοίνυν τὴν οἴησιν τῶν ἐν Ἰουδαίοις σοφῶν ἐπιραπίζειν τὸν ἀπόστολον · διὸ καὶ ἐπιφέρει · ἀλλὰ κηρύσσομεν καθὼς γέγραπται , φησίν , ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδεν καὶ οὖς οὐκ ἤκουσεν καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη , ἃ ἡτοίμασεν ὁ θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν . ἡμῖν γὰρ ἀπεκάλυψεν ὁ θεὸς διὰ τοῦ πνεύματος · τὸ γὰρ πνεῦμα πάντα ἐρευνᾷ , καὶ τὰ βάθη τοῦ θεοῦ . πνευματικὸν γὰρ καὶ γνωστικὸν οἶδεν τὸν τοῦ ἁγίου πνεύματος μαθητὴν τοῦ ἐκ θεοῦ χορηγουμένου , ὅ ἐστι νοῦς Χριστοῦ . ψυχικὸς δὲ ἄνθρωπος οὐ δέχεται τὰ τοῦ πνεύματος · μωρία γὰρ αὐτῷ ἐστιν .
Lemmas: ἄντικρυς γοῦν περί πᾶς γραφή ὁ κατά ἐγώ ἐν ὁ ψαλμός γράφω ὡς ἐν παραβολή λέγω · ἀκούω , λαός ἐγώ , ὁ νόμος ἐγώ , κλίνω ὁ οὖς σύ εἰς ὁ ῥῆμα ὁ στόμα ἐγώ · ἀνοίγνυμι ἐν παραβολή ὁ στόμα ἐγώ , φθέγγομαι πρόβλημα ἀπό ἀρχή . καί ὁ γενναῖος ἀπόστολος ὁ ὅμοιος ὧδε πως λέγω · σοφία δέ λαλέω ἐν ὁ τέλειος , σοφία δέ οὐ ὁ αἰών οὗτος οὐδέ ὁ ἄρχων ὁ αἰών οὗτος ὁ καταργέω · ἀλλά λαλέω θεός σοφία ἐν μυστήριον , ὁ ἀποκρύπτω , ὅς προορίζω ὁ θεός πρό ὁ αἰών εἰς δόξα ἐγώ · ὅς οὐδείς ὁ ἄρχων ὁ αἰών οὗτος γιγνώσκω · εἰ γάρ γιγνώσκω , οὐ ἄν ὁ κύριος ὁ δόξα σταυρόω . ὁ φιλόσοφος δέ οὐ ἐνεργέω ἐνυβρίζω ὁ παρουσία ὁ κύριος · ἀπόκειμαι τοίνυν ὁ οἴησις ὁ ἐν Ἰουδαῖος σοφός ἐπιρραπίζω ὁ ἀπόστολος · διό καί ἐπιφέρω · ἀλλά κηρύσσω καθώς γράφω , φημί , ὅς ὀφθαλμός οὐ ὁράω καί οὖς οὐ ἀκούω καί ἐπί καρδία ἄνθρωπος οὐ ἀναβαίνω , ὅς ἑτοιμάζω ὁ θεός ὁ ἀγαπάω αὐτός . ἐγώ γάρ ἀποκαλύπτω ὁ θεός διά ὁ πνεῦμα · ὁ γάρ πνεῦμα πᾶς ἐρευνάω , καί ὁ βάθος ὁ θεός . πνευματικός γάρ καί γνωστικός οἶδα ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα μαθητής ὁ ἐκ θεός χορηγέω , ὅς εἰμί νόος Χριστός . ψυχικός δέ ἄνθρωπος οὐ δέχομαι ὁ ὁ πνεῦμα · μωρία γάρ αὐτός εἰμί .
clemens-alexandrinus.stromata 5.4.26
αὐτίκα ὁ ἀπόστολος πρὸς ἀντιδιαστολὴν γνωστικῆς τελειότητος τὴν κοινὴν πίστιν πῇ μὲν θεμέλιον λέγει , πῇ δὲ γάλα , γράφων τὸν τρόπον τοῦτον · ἀδελφοί , οὐκ ἠδυνήθην λαλῆσαι ὑμῖν ὡς πνευματικοῖς , ἀλλ’ ὡς σαρκικοῖς , ὡς νηπίοις ἐν Χριστῷ . γάλα ὑμᾶς ἐπότισα , οὐ βρῶμα · οὔπω γὰρ ἐδύνασθε . ἀλλ’ οὐδὲ ἔτι νῦν δύνασθε , ἔτι γὰρ σαρκικοί ἐστε . ὅπου γὰρ ἐν ὑμῖν ζῆλος καὶ ἔρις , οὐχὶ σαρκικοί ἐστε καὶ κατὰ ἄνθρωπον περιπατεῖτε ; τὰ αἱρετὰ τοῖς ἁμαρτωλοῖς τῶν ἀνθρώπων , οἱ δὲ τούτων ἀπεσχημένοι τὰ θεῖα φρονοῦσι καὶ βρώματος γνωστικοῦ μεταλαμβάνουσιν . κατὰ τὴν χάριν , φησί , τὴν δοθεῖσάν μοι ὡς σοφὸς ἀρχιτέκτων θεμέλιον τέθεικα , ἄλλος δὲ ἐποικοδομεῖ χρυσίον καὶ ἀργύριον , λίθους τιμίους . ταῦτα γνωστικὰ ἐποικοδομήματα τῇ κρηπῖδι τῆς πίστεως τῆς εἰς Ἰησοῦν Χριστόν , καλάμη δὲ τὰ τῶν αἱρέσεων ἐπαναθήματα καὶ ξύλα καὶ χόρτος . ὁποῖον δὲ ἑκάστου τὸ ἔργον , τὸ πῦρ δοκιμάσει . τὴν γνωστικὴν οἰκοδομὴν κἀν τῇ πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολῇ αἰνισσόμενός φησιν · ἐπιποθῶ γὰρ ἰδεῖν ὑμᾶς , ἵνα τι μεταδῶ χάρισμα ὑμῖν πνευματικὸν εἰς τὸ στηριχθῆναι ὑμᾶς . ἀποκεκαλυμμένως δὲ οὐχ οἷόν τε ἦν τὰ τοιαῦτα τῶν χαρισμάτων ἐπιστέλλειν .
Lemmas: αὐτίκα ὁ ἀπόστολος πρός ἀντιδιαστολή γνωστικός τελειότης ὁ κοινός πίστις πῇ μέν θεμέλιος λέγω , πῇ δέ γάλα , γράφω ὁ τρόπος οὗτος · ἀδελφός , οὐ δύναμαι λαλέω σύ ὡς πνευματικός , ἀλλά ὡς σαρκικός , ὡς νήπιος ἐν Χριστός . γάλα σύ ποτίζω , οὐ βρῶμα · οὔπω γάρ δύναμαι . ἀλλά οὐδέ ἔτι νῦν δύναμαι , ἔτι γάρ σαρκικός εἰμί . ὅπου γάρ ἐν σύ ζῆλος καί ἔρις , οὐ σαρκικός εἰμί καί κατά ἄνθρωπος περιπατέω ; ὁ αἱρετός ὁ ἁμαρτωλός ὁ ἄνθρωπος , ὁ δέ οὗτος ἀποσχάω ὁ θεῖος φρονέω καί βρῶμα γνωστικός μεταλαμβάνω . κατά ὁ χάρις , φημί , ὁ δίδωμι ἐγώ ὡς σοφός ἀρχιτέκτων θεμέλιος τίθημι , ἄλλος δέ ἐποικοδομέω χρυσίον καί ἀργύριον , λίθος τίμιος . οὗτος γνωστικός ἐμποικοδόμημα ὁ κρηπίς ὁ πίστις ὁ εἰς Ἰησοῦς Χριστός , καλάμη δέ ὁ ὁ αἵρεσις ἐμπανάθημα καί ξύλον καί χόρτος . ὁποῖος δέ ἕκαστος ὁ ἔργον , ὁ πῦρ δοκιμάζω . ὁ γνωστικός οἰκοδομή ἐν ὁ πρός Ῥωμαῖος ἐπιστολή αἰνίσσομαι φημί · ἐπιποθέω γάρ ὁράω σύ , ἵνα τις μεταδίδωμι χάρισμα σύ πνευματικός εἰς ὁ στηρίζω σύ . ἀποκεκαλυμμένως δέ οὐ οἷος τε εἰμί ὁ τοιοῦτος ὁ χάρισμα ἐπιστέλλω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.5.27
Αὐτίκα τῆς βαρβάρου φιλοσοφίας πάνυ σφόδρα ἐπικεκρυμμένως ἤρτηται τὰ Πυθαγόρεια σύμβολα . Παραινεῖ γοῦν ὁ Σάμιος χελιδόνα ἐν οἰκίᾳ μὴ ἔχειν , τουτέστι λάλον καὶ ψιθυρὸν καὶ πρόγλωσσον ἄνθρωπον , μὴ δυνάμενον στέγειν ὧν ἂν μετάσχῃ , μὴ δέχεσθαι . χελιδὼν γὰρ καὶ τρυγών , ἀγροῦ στρουθία , ἔγνωσαν καιροὺς εἰσόδων αὐτῶν , φησὶν ἡ γραφή , καὶ οὐ χρή ποτε φλυαρίᾳ συνοικεῖν . ναὶ μὴν γογγύζουσα ἡ τρυγὼν μέμψεως καταλαλιὰν ἀχάριστον ἐμφαίνουσα εἰκότως ἐξοικίζεται · ὡς μή μοι τρύζητε παρήμενοι ἄλλοθεν ἄλλος . ἡ χελιδὼν δέ , ᾗ τὸν μῦθον αἰνίττεται τὸν Πανδίονος , ἀφοσιοῦσθαι ἀξία διὰ τὰ ἐπ’ ἐκείνῃ θρυλούμενα πάθη , ἐξ ὧν τὸν Τηρέα τὰ μὲν παθεῖν , τὰ δὲ καὶ δρᾶσαι παρειλήφαμεν . διώκει δὲ ἄρα καὶ τέττιγας τοὺς μουσικούς , ὅθεν ἀπωθεῖσθαι δίκαιος ὁ διώκτης τοῦ λόγου . ναὶ τὰν Ὄλυμπον καταδερκομέναν σκηπτοῦχον Ἥραν ἔστι μοι πιστὸν ταμιεῖον ἐπὶ γλώσσας , ἡ ποιητική φησιν . ὅ τε Αἰσχύλος · ἀλλ’ ἔστι κἀμοὶ κλεὶς ἐπὶ γλώσσῃ φύλαξ . Πάλιν ὁ Πυθαγόρας τῆς χύτρας ἀρθείσης ἀπὸ τοῦ πυρὸς τὸν ἐν τῇ σποδῷ τύπον μὴ ἀπολιπεῖν , ἀλλὰ συγχεῖν προσέταττεν καὶ ταράττειν ἀναστάντας ἐξ εὐνῆς τὰ στρώματα · οὐ γὰρ τὸν τῦφον ἀφανίζειν μόνον δεῖν ᾐνίττετο , ἀλλὰ μηδὲ ὀργῆς ἴχνος ἀπολιπεῖν , ἐπὰν δὲ ἀναζέσασα παύσηται , καθίστασθαι αὐτὴν καὶ πᾶσαν ἀπαλείφειν μνησικακίαν . ἥλιος δὲ ὑμῖν τῇ ὀργῇ , φησὶν ἡ γραφή , μὴ ἐπιδυέτω · καὶ ὁ εἰπὼν οὐκ ἐπιθυμήσεις πᾶσαν ἀφεῖλεν μνησικακίαν · θυμὸς γὰρ εὑρίσκεται ὁρμὴ ἐπιθυμίας ἡμέρου ψυχῆς κατ’ ἐξοχὴν ἀμύνης ἐφετικὸς ἀλόγως .
Lemmas: αὐτίκα ὁ βάρβαρος φιλοσοφία πάνυ σφόδρα ἐπικεκρυμμένως ἀρτέομαι ὁ Πυθαγόρειος σύμβολον . παραινέω γοῦν ὁ Σάμιος χελιδών ἐν οἰκία μή ἔχω , τουτέστι λάλος καί ψίθυρος καί πρόγλωσσος ἄνθρωπος , μή δύναμαι στέγω ὅς ἄν μετέχω , μή δέχομαι . χελιδών γάρ καί τρυγών , ἀγρός στρουθίον , γιγνώσκω καιρός εἴσοδος αὐτός , φημί ὁ γραφή , καί οὐ χρή ποτέ φλυαρία συνοικέω . ναί μήν γογγύζω ὁ τρυγών μέμψις καταλαλιά ἀχάριστος ἐμφαίνω ἔοικα ἐξοικίζω · ὡς μή ἐγώ τρύζω πάρημαι ἄλλοθεν ἄλλος . ὁ χελιδών δέ , ὅς ὁ μῦθος αἰνίσσομαι ὁ Πανδίων , ἀφοσιόω ἄξιος διά ὁ ἐπί ἐκεῖνος θρυλέω πάθος , ἐκ ὅς ὁ Τηρεύς ὁ μέν πάσχω , ὁ δέ καί δράω παραλαμβάνω . διώκω δέ ἄρα καί τέττιξ ὁ μουσικός , ὅθεν ἀπωθέω δίκαιος ὁ διώκτης ὁ λόγος . ναί ὁ Ὄλυμπος καταδέρκομαι σκηπτοῦχος Ἥρα εἰμί ἐγώ πιστός ταμιεῖον ἐπί γλῶσσα , ὁ ποιητικός φημί . ὁ τε Αἰσχύλος · ἀλλά εἰμί ἐγώ κλείς ἐπί γλῶσσα φύλαξ . πάλιν ὁ Πυθαγόρας ὁ χύτρα ἀείρω ἀπό ὁ πῦρ ὁ ἐν ὁ σποδός τύπος μή ἀπολείπω , ἀλλά συγχέω προστάσσω καί ταράσσω ἀνίστημι ἐκ εὐνή ὁ στρῶμα · οὐ γάρ ὁ τῦφος ἀφανίζω μόνος δέω αἰνίσσομαι , ἀλλά μηδέ ὀργή ἴχνος ἀπολείπω , ἐπάν δέ ἀναζέω παύω , καθίστημι αὐτός καί πᾶς ἀπαλείφω μνησικακία . ἥλιος δέ σύ ὁ ὀργή , φημί ὁ γραφή , μή ἐπιδύω · καί ὁ λέγω οὐ ἐπιθυμέω πᾶς ἀφαιρέω μνησικακία · θυμός γάρ εὑρίσκω ὁρμή ἐπιθυμία ἥμερος ψυχή κατά ἐξοχή ἄμυνα ἐφετικός ἄλογος .
clemens-alexandrinus.stromata 5.5.28
τῷ ὁμοίῳ τρόπῳ καὶ ἡ κοίτη ταράσσεσθαι παραινεῖται , ὡς μήτε ὀνειρωγμοῦ τινος μηδὲ μὴν ὕπνου μεθ’ ἡμέραν , ἀλλὰ μηδὲ τῆς ἐν νυκτὶ ἡδονῆς ἐπιμεμνῆσθαι ἔτι . τάχα δὲ καὶ φαντασίαν τὴν ζοφερὰν συγχεῖν τῷ τῆς ἀληθείας φωτὶ δεῖν ᾐνίσσετο · ὀργίζεσθε καὶ μὴ ἁμαρτάνετε , ὁ Δαβὶδ λέγει , μὴ συγκατατίθεσθαι τῇ φαντασίᾳ μηδὲ τὸ ἔργον ἐπάγειν κυροῦντα τὴν ὀργὴν χρῆναι διδάσκων . Πάλιν ἐπὶ γῆς μὴ πλεῖν Πυθαγόρειόν ἐστι σύμβολον , δηλοῖ δὲ τὰ τέλη καὶ τὰ ὅμοια τῶν μισθωμάτων ταραχώδη καὶ ἄστατα ὄντα παραιτεῖσθαι δεῖν . διὰ τοῦτό τοι ὁ λόγος τοὺς τελώνας λέγει δυσκόλως σωθήσεσθαι . Πάλιν δ’ αὖ δακτύλιον μὴ φορεῖν μηδὲ εἰκόνας αὐτοῖς ἐγχαράσσειν θεῶν παρεγγυᾷ ὁ Πυθαγόρας , ὥσπερ Μωυσῆς πρόπαλαι διαρρήδην ἐνομοθέτησεν μηδὲν δεῖν γλυπτὸν ἢ χωνευτὸν ἢ πλαστὸν ἢ γραπτὸν ἄγαλμά τε καὶ ἀπεικόνισμα ποιεῖσθαι , ὡς μὴ τοῖς αἰσθητοῖς προσανέχωμεν , ἐπὶ δὲ τὰ νοητὰ μετίωμεν · ἐξευτελίζει γὰρ τὴν τοῦ θείου σεμνότητα ἡ ἐν ἑτοίμῳ τῆς ὄψεως συνήθεια , καὶ τὴν νοητὴν οὐσίαν δἰ ὕλης σεβάζεσθαι ἀτιμάζειν ἐστὶν αὐτὴν δἰ αἰσθήσεως . διὸ καὶ τῶν Αἰγυπτίων ἱερέων οἱ σοφώτατοι τὸ τῆς Ἀθηνᾶς ἕδος ὕπαιθρον ἀφώρισαν , ὡς Ἑβραῖοι τὸν νεὼν ἄνευ ἀγάλματος εἱσάμενοι . εἰσὶ δὲ οἳ τὸν θεὸν σέβοντες οὐρανοῦ μίμημα ποιησάμενοι περιέχον τὰ ἄστρα προσκυνοῦσιν .
Lemmas: ὁ ὅμοιος τρόπος καί ὁ κοίτη ταράσσω παραινέω , ὡς μήτε ὀνειρωγμός τις μηδέ μήν ὕπνος μετά ἡμέρα , ἀλλά μηδέ ὁ ἐν νύξ ἡδονή ἐπιμιμνήσκομαι ἔτι . τάχα δέ καί φαντασία ὁ ζοφερός συγχέω ὁ ὁ ἀλήθεια φώς δέω αἰνίσσομαι · ὀργίζω καί μή ἁμαρτάνω , ὁ Δαυίδ λέγω , μή συγκατατίθημι ὁ φαντασία μηδέ ὁ ἔργον ἐπάγω κυρέω ὁ ὀργή χρή διδάσκω . πάλιν ἐπί γῆ μή πλέω Πυθαγόρειος εἰμί σύμβολον , δηλόω δέ ὁ τέλος καί ὁ ὅμοιος ὁ μίσθωμα ταραχώδης καί ἄστατος εἰμί παραιτέομαι δέω . διά οὗτος τοι ὁ λόγος ὁ τελώνης λέγω δύσκολος σῴζω . πάλιν δέ αὖ δακτύλιος μή φορέω μηδέ εἰκών αὐτός ἐγχαράσσω θεός παρεγγυάω ὁ Πυθαγόρας , ὥσπερ Μωϋσῆς πρόπαλαι διαρρήδην νομοθετέω μηδείς δέω γλυπτός ἤ χωνευτός ἤ πλαστός ἤ γραπτός ἄγαλμα τε καί ἀπεικόνισμα ποιέω , ὡς μή ὁ αἰσθητός προσανέχω , ἐπί δέ ὁ νοητός μετέρχομαι · ἐξευτελίζω γάρ ὁ ὁ θεῖος σεμνότης ὁ ἐν ἑτοῖμος ὁ ὄψις συνήθεια , καί ὁ νοητός οὐσία διά ὕλη σεβάζομαι ἀτιμάζω εἰμί αὐτός διά αἴσθησις . διό καί ὁ Αἰγύπτιος ἱερεύς ὁ σοφός ὁ ὁ Ἀθήνη ἕδος ὑπαίθριος ἀφορίζω , ὡς Ἑβραῖος ὁ ναός ἄνευ ἄγαλμα ἵζω . εἰμί δέ ὅς ὁ θεός σέβω οὐρανός μίμημα ποιέω περιέχω ὁ ἄστρον προσκυνέω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.5.29
ναὶ μὴν λεγούσης τῆς γραφῆς ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν ἡμετέραν , ἄξιον ἡγοῦμαι καὶ τὴν Εὐρύσου τοῦ Πυθαγορείου παραθέσθαι φωνὴν οὕτως ἔχουσαν , ὃς ἐν τῷ Περὶ τύχας τὸν δημιουργὸν φήσας αὑτῷ χρώμενον παραδείγματι ποιῆσαι τὸν ἄνθρωπον ἐπήγαγεν · τὸ δὲ σκᾶνος τοῖς λοιποῖς ὅμοιον , οἷα γεγονὸς ἐκ τᾶς αὐτᾶς ὕλας , ὑπὸ τεχνίτα δὲ εἰργασμένον λῴστω , ὃς ἐτεχνίτευσεν αὐτὸ ἀρχετύπῳ χρώμενος ἑαυτῷ . καὶ ὅλως ὁ Πυθαγόρας καὶ οἱ ἀπ’ αὐτοῦ σὺν καὶ Πλάτωνι μάλιστα τῶν ἄλλων φιλοσόφων σφόδρα τῷ νομοθέτῃ ὡμίλησαν , ὡς ἔστιν ἐξ αὐτῶν συμβαλέσθαι τῶν δογμάτων . καὶ κατά τινα μαντείας εὔστοχον φήμην οὐκ ἀθεεὶ συνδραμόντες ἔν τισι προφητικαῖς φωναῖς τὴν ἀλήθειαν κατὰ μέρη καὶ εἴδη διαλαβόντες , προσηγορίαις οὐκ ἀφεγγέσιν οὐδὲ ἔξωθεν τῆς τῶν πραγμάτων δηλώσεως πορευομέναις ἐτίμησαν , τῆς περὶ τὴν ἀλήθειαν οἰκειότητος ἔμφασιν εἰληφότες . ὅθεν ἡ μὲν Ἑλληνικὴ φιλοσοφία τῇ ἐκ τῆς θρυαλλίδος ἔοικεν λαμπηδόνι , ἣν ἀνάπτουσιν ἄνθρωποι , παρ’ ἡλίου κλέπτοντες ἐντέχνως τὸ φῶς · κηρυχθέντος δὲ τοῦ λόγου πᾶν ἐκεῖνο τὸ ἅγιον ἐξέλαμψεν φῶς . εἶτα κατὰ μὲν τὰς οἰκίας νύκτωρ χρησιμεύει τὸ κλέμμα , ἡμέρας δὲ καταυγάζεται τὸ πῦρ καὶ πᾶσα ἡ νὺξ ἐκφωτίζεται τῷ τοσούτῳ τοῦ νοητοῦ φωτὸς ἡλίῳ .
Lemmas: ναί μήν λέγω ὁ γραφή ποιέω ἄνθρωπος κατά εἰκών καί ὁμοίωσις ἡμέτερος , ἄξιος ἡγέομαι καί ὁ Ἔρυσος ὁ Πυθαγόρειος παρατίθημι φωνή οὕτως ἔχω , ὅς ἐν ὁ Περι τύχη ὁ δημιουργός φημί ἑαυτοῦ χράω παράδειγμα ποιέω ὁ ἄνθρωπος ἐπάγω · ὁ δέ σκῆνος ὁ λοιπός ὅμοιος , οἷος γίγνομαι ἐκ ὁ αὐτός ὕλη , ὑπό τεχνίτης δέ ἐργάζομαι λῷστος , ὅς τεχνιτεύω αὐτός ἀρχέτυπον χράω ἑαυτοῦ . καί ὅλος ὁ Πυθαγόρας καί ὁ ἀπό αὐτός σύν καί Πλάτων μάλα ὁ ἄλλος φιλόσοφος σφόδρα ὁ νομοθέτης ὁμιλέω , ὡς εἰμί ἐκ αὐτός συμβάλλω ὁ δόγμα . καί κατά τις μαντεία εὔστοχος φήμη οὐ ἀθεεί συντρέχω ἐν τις προφητικός φωνή ὁ ἀλήθεια κατά μέρος καί εἶδος διαλαμβάνω , προσηγορία οὐ ἀφεγγής οὐδέ ἔξωθεν ὁ ὁ πρᾶγμα δήλωσις πορεύω τιμάω , ὁ περί ὁ ἀλήθεια οἰκειότης ἔμφασις λαμβάνω . ὅθεν ὁ μέν Ἑλληνικός φιλοσοφία ὁ ἐκ ὁ θρυαλλίς ἔοικα λαμπηδών , ὅς ἀνάπτω ἄνθρωπος , παρά ἥλιος κλέπτω ἔντεχνος ὁ φάος · κηρύσσω δέ ὁ λόγος πᾶς ἐκεῖνος ὁ ἅγιος ἐκλάμπω φάος . εἶτα κατά μέν ὁ οἰκία νύκτωρ χρησιμεύω ὁ κλέμμα , ἡμέρα δέ καταυγάζω ὁ πῦρ καί πᾶς ὁ νύξ ἐκφωτίζω ὁ τοσοῦτος ὁ νοητός φώς ἥλιος .
clemens-alexandrinus.stromata 5.5.30
Αὐτίκα ἐπιτομὴν τῶν περὶ δικαιοσύνης εἰρημένων Μωυσεῖ ὁ Πυθαγόρας πεποίηται λέγων ζυγὸν μὴ ὑπερβαίνειν , τουτέστι μὴ παρέρχεσθαι τὸ πρὸς τὰς διανομὰς ἴσον , τιμῶντας τὴν δικαιοσύνην , ἣ φίλους ἀεὶ φίλοις πόλεις τε πόλεσι συμμάχους τε συμμάχοις συνδεῖ · τὸ γὰρ ἴσον νόμιμον ἀνθρώποις ἔφυ , τῷ πλέονι δ’ ἀεὶ πολέμιον καθίσταται τοὔλασσον ἐχθρᾶς θ’ ἡμέρας κατάρχεται κατὰ τὴν ποιητικὴν χάριν . διὰ τοῦτο ὁ κύριος ἄρατε τὸν ζυγόν μου φησίν , ὅτι χρηστός ἐστι καὶ ἀβαρής . καὶ τοῖς περὶ πρωτείων φιλονικοῦσι γνωρίμοις μετὰ ἁπλότητος τὴν ἰσότητα παρεγγυᾷ λέγων ὡς τὰ παιδία αὐτοὺς γενέσθαι δεῖν . ὡσαύτως καὶ ὁ ἀπόστολος μηδένα εἶναι ἐν Χριστῷ δοῦλον ἢ ἐλεύθερον γράφει ἢ Ἕλληνα ἢ Ἰουδαῖον · καινὴ γὰρ ἡ κτίσις ἡ ἐν Χριστῷ ἀφιλόνικος καὶ ἀπλεονέκτητος καὶ ἰσότης δικαία · φθόνος γὰρ ἔξω θείου χοροῦ ἵσταται καὶ ζῆλος καὶ λύπη , ᾗ καὶ οἱ μύσται καρδίαν ἐσθίειν ἀπαγορεύουσιν , μὴ χρῆναί ποτε διδάσκοντες βαρυθυμίαις καὶ ὀδύναις ἐπὶ τοῖς ἀβουλήτως συμβαίνουσι δάκνειν καὶ κατεσθίειν τὴν ψυχήν . ἄθλιος γοῦν ἐκεῖνος , ὅν φησι καὶ Ὅμηρος πλανώμενον μόνον ὅν θυμὸν κατέδειν .
Lemmas: αὐτίκα ἐπιτομή ὁ περί δικαιοσύνη λέγω Μωϋσῆς ὁ Πυθαγόρας ποιέω λέγω ζυγόν μή ὑπερβαίνω , τουτέστι μή παρέρχομαι ὁ πρός ὁ διανομή ἴσος , τιμάω ὁ δικαιοσύνη , ὅς φίλος ἀεί φίλος πόλις τε πόλις σύμμαχος τε σύμμαχος συνδέω · ὁ γάρ ἴσος νόμιμος ἄνθρωπος φύω , ὁ πολύς δέ ἀεί πολέμιος καθίστημι ἐλαχύς ἐχθρός τε ἡμέρα κατάρχω κατά ὁ ποιητικός χάρις . διά οὗτος ὁ κύριος ἀείρω ὁ ζυγόν ἐγώ φημί , ὅτι χρηστός εἰμί καί ἀβαρής . καί ὁ περί πρωτεῖον φιλονεικέω γνώριμος μετά ἁπλότης ὁ ἰσότης παρεγγυάω λέγω ὡς ὁ παιδίον αὐτός γίγνομαι δέω . ὡσαύτως καί ὁ ἀπόστολος μηδείς εἰμί ἐν Χριστός δοῦλος ἤ ἐλεύθερος γράφω ἤ Ἕλλην ἤ Ἰουδαῖος · καινός γάρ ὁ κτίσις ὁ ἐν Χριστός ἀφιλο͂νιξ καί ἀπλεονέκτητος καί ἰσότης δίκαιος · φθόνος γάρ ἔξω θεῖος χορός ἵστημι καί ζῆλος καί λύπη , ὅς καί ὁ μύστης καρδία ἐσθίω ἀπαγορεύω , μή χρή ποτέ διδάσκω βαρυθυμία καί ὀδύνη ἐπί ὁ ἀβούλητος συμβαίνω δάκνω καί κατεσθίω ὁ ψυχή . ἄθλιος γοῦν ἐκεῖνος , ὅς φημί καί Ὅμηρος πλανάω μόνος ὅς θυμός κατεσθίω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.5.31
Πάλιν αὖ δύο ὁδοὺς ὑποτιθεμένου τοῦ εὐαγγελίου καὶ τῶν ἀποστόλων ὁμοίως τοῖς προφήταις ἅπασι καὶ τὴν μὲν καλούντων στενὴν καὶ τεθλιμμένην τὴν κατὰ τὰς ἐντολὰς καὶ ἀπαγορεύσεις περιεσταλμένην , τὴν δὲ ἐναντίαν τὴν εἰς ἀπώλειαν φέρουσαν πλατεῖαν καὶ εὐρύχωρον . ἀκώλυτον ἡδοναῖς τε καὶ θυμῷ , καὶ φασκόντων μακάριος ἀνήρ , ὃς οὐκ ἐπορεύθη ἐν βουλῇ ἀσεβῶν καὶ ἐν ὁδῷ ἁμαρτωλῶν οὐκ ἔστη , ὅ τε τοῦ Κείου Προδίκου ἐπί τε τῆς Ἀρετῆς καὶ τῆς Κακίας μῦθος πρόεισιν , καὶ Πυθαγόρας οὐκ ὀκνεῖ ἀπαγορεύειν τὰς λεωφόρους ὁδοὺς βαδίζειν , προστάττων μὴ δεῖν ταῖς τῶν πολλῶν ἕπεσθαι γνώμαις ἀκρίτοις καὶ ἀνομολογουμέναις οὔσαις . Ἀριστόκριτος δ’ ἐν τῇ πρώτῃ τῶν πρὸς Ἡρακλεόδωρον ἀντιδοξουμένων μέμνηταί τινος ἐπιστολῆς οὕτως ἐχούσης · Βασιλεὺς Σκυθῶν Ἀτοίας Βυζαντίων δήμῳ . μὴ βλάπτετε προσόδους ἐμάς , ἵνα μὴ ἐμαὶ ἵπποι ὑμέτερον ὕδωρ πίωσι . συμβολικῶς γὰρ ὁ βάρβαρος τὸν μέλλοντα πόλεμον αὐτοῖς ἐπάγεσθαι παρεδήλωσεν . ὁμοίως καὶ Εὐφορίων ὁ ποιητὴς τὸν Νέστορα παράγει λέγοντα · οἱ δ’ οὔπω Σιμόεντος Ἀχαιίδας ἄρσαμεν ἵππους . Διὰ τοῦτό τοι καὶ Αἰγύπτιοι πρὸ τῶν ἱερῶν τὰς σφίγγας ἱδρύονται , ὡς αἰνιγματώδους τοῦ περὶ θεοῦ λόγου καὶ ἀσαφοῦς ὄντος , τάχα δὲ καὶ ὅτι φιλεῖν τε δεῖν καὶ φοβεῖσθαι τὸ θεῖον , ἀγαπᾶν μὲν ὡς προσηνὲς καὶ εὐμενὲς τοῖς ὁσίοις , δεδιέναι δὲ ὡς ἀπαραιτήτως δίκαιον τοῖς ἀνοσίοις . θηρίου γὰρ ὁμοῦ καὶ ἀνθρώπου ἡ σφὶγξ αἰνίσσεται τὴν εἰκόνα .
Lemmas: πάλιν αὖ δύο ὁδός ὑποτίθημι ὁ εὐαγγέλιον καί ὁ ἀπόστολος ὅμοιος ὁ προφήτης ἅπας καί ὁ μέν καλέω στενός καί θλίβω ὁ κατά ὁ ἐντολή καί ἀπαγόρευσις περιστέλλω , ὁ δέ ἐναντίος ὁ εἰς ἀπώλεια φέρω πλατύς καί εὐρύχωρος . ἀκώλυτος ἡδονή τε καί θυμός , καί φάσκω μακάριος ἀνήρ , ὅς οὐ πορεύω ἐν βουλή ἀσεβής καί ἐν ὁδός ἁμαρτωλός οὐ ἵστημι , ὁ τε ὁ Κέως Πρόδικος ἐπί τε ὁ Ἀρετή καί ὁ Κακία μῦθος πρόειμι , καί Πυθαγόρας οὐ ὀκνέω ἀπαγορεύω ὁ λαοφόρος ὁδός βαδίζω , προστάσσω μή δέω ὁ ὁ πολύς ἕπομαι γνώμη ἄκριτος καί ἀνομολογέομαι εἰμί . Ἀριστόκριτος δέ ἐν ὁ πρῶτος ὁ πρός Ἡρακλεόδωρος ἀντιδοξέω μιμνῄσκω τις ἐπιστολή οὕτως ἔχω · βασιλεύς Σκύθης Ἀτοία Βυζάντιος δῆμος . μή βλάπτω πρόσοδος ἐμός , ἵνα μή ἐμός ἵππος ὑμέτερος ὕδωρ πίνω . συμβολικός γάρ ὁ βάρβαρος ὁ μέλλω πόλεμος αὐτός ἐπάγω παραδηλόω . ὅμοιος καί Εὐφορίων ὁ ποιητής ὁ Νέστωρ παράγω λέγω · ὁ δέ οὔπω Σιμόεις Ἀχαιίς ἀραρίσκω ἵππος . διά οὗτος τοι καί Αἰγύπτιος πρό ὁ ἱερός ὁ Σφίγξ ἱδρύω , ὡς αἰνιγματώδης ὁ περί θεός λόγος καί ἀσαφής εἰμί , τάχα δέ καί ὅτι φιλέω τε δέω καί φοβέω ὁ θεῖος , ἀγαπάω μέν ὡς προσηνής καί εὐμενής ὁ ὅσιος , δείδω δέ ὡς ἀπαραίτητος δίκαιος ὁ ἀνόσιος . θηρίον γάρ ὁμοῦ καί ἄνθρωπος ὁ σφίγξ αἰνίσσομαι ὁ εἰκών .
clemens-alexandrinus.stromata 5.6.32
Μακρὸν δ’ ἂν εἴη πάντα ἐπεξιέναι τὰ προφητικὰ καὶ τὰ νομικὰ τὰ δἰ αἰνιγμάτων εἰρημένα ἐπιλεγομένους . σχεδὸν γὰρ ἡ πᾶσα ὧδέ πως θεσπίζεται γραφή . ἀπόχρη δ’ , οἶμαι , τῷ γε νοῦν κεκτημένῳ εἰς ἔνδειξιν τοῦ προκειμένου ὀλίγα τινὰ ἐκτεθέντα παραδείγματα . αὐτίκα ὁμολογεῖ τὴν ἐπίκρυψιν ἡ περὶ τὸν νεὼν τὸν παλαιὸν τῶν ἑπτὰ περιβόλων πρός τι ἀναφορὰ παρ’ Ἑβραίοις ἱστορουμένη ἥ τε κατὰ τὸν ποδήρη διασκευή , διὰ ποικίλων τῶν πρὸς τὰ φαινόμενα συμβόλων τὴν ἀπ’ οὐρανοῦ μέχρι γῆς αἰνισσομένη συνθήκην . τό τε κάλυμμα καὶ παραπέτασμα ὑακίνθῳ καὶ πορφύρᾳ κόκκῳ τε καὶ βύσσῳ πεποίκιλτο , ᾐνίττετο δ’ ἄρα , ὡς ἡ τῶν στοιχείων φύσις περιέχει τὴν ἀποκάλυψιν τοῦ θεοῦ · ἐξ ὕδατος μὲν γὰρ ἡ πορφύρα , βύσσος δὲ ἐκ γῆς , ὑάκινθός τε ὡμοίωται ἀέρι ζοφώδης ὤν , ὥσπερ ὁ κόκκος τῷ πυρί .
Lemmas: μακρός δέ ἄν εἰμί πᾶς ἐπεξέρχομαι ὁ προφητικός καί ὁ νομικός ὁ διά αἴνιγμα λέγω ἐπιλέγω . σχεδόν γάρ ὁ πᾶς ὧδε πως θεσπίζω γραφή . ἀποχράω δέ , οἴομαι , ὁ γε νόος κτάομαι εἰς ἔνδειξις ὁ πρόκειμαι ὀλίγος τις ἐκτίθημι παράδειγμα . αὐτίκα ὁμολογέω ὁ ἐπίκρυψις ὁ περί ὁ ναός ὁ παλαιός ὁ ἑπτά περίβολος πρός τις ἀναφορά παρά Ἑβραῖος ἱστορέω ὁ τε κατά ὁ ποδήρης διασκευή , διά ποικίλος ὁ πρός ὁ φαίνω σύμβολος ὁ ἀπό οὐρανός μέχρι γῆ αἰνίσσομαι συνθήκη . ὁ τε κάλυμμα καί παραπέτασμα ὑάκινθος καί πορφύρα κόκκος τε καί βύσσος ποικίλλω , αἰνίσσομαι δέ ἄρα , ὡς ὁ ὁ στοιχεῖον φύσις περιέχω ὁ ἀποκάλυψις ὁ θεός · ἐκ ὕδωρ μέν γάρ ὁ πορφύρα , βύσσος δέ ἐκ γῆ , ὑάκινθος τε ὁμοιόω ἀήρ ζοφώδης εἰμί , ὥσπερ ὁ κόκκος ὁ πῦρ .
clemens-alexandrinus.stromata 5.6.33
ἀνὰ μέσον δὲ τοῦ καλύμματος καὶ τοῦ παραπετάσματος , ἔνθα τοῖς ἱερεῦσιν ἐξῆν εἰσιέναι , θυμιατήριον ἔκειτο σύμβολον τῆς ἐν μέσῳ τῷ κόσμῳ τῷδε κειμένης γῆς , ἐξ ἧς αἱ ἀναθυμιάσεις . μέσος δὲ καὶ ὁ τόπος ἐκεῖνος τοῦ τε ἐντὸς τοῦ καταπετάσματος , ἔνθα μόνῳ τῷ ἀρχιερεῖ ἐπετέτραπτο ῥηταῖς εἰσιέναι ἡμέραις , καὶ τῆς ἔξωθεν περικειμένης αὐλαίας τῆς πᾶσιν ἀνειμένης Ἑβραίοις · διὸ μεσαίτατον οὐρανοῦ φασι καὶ γῆς · ἄλλοι δὲ κόσμου τοῦ νοητοῦ καὶ τοῦ αἰσθητοῦ λέγουσιν εἶναι σύμβολον . τὸ μὲν οὖν κάλυμμα κώλυμα λαϊκῆς ἀπιστίας ἐπίπροσθε τῶν πέντε τετάνυστο κιόνων , εἶργον τοὺς ἐν τῷ περιβόλῳ . ταύτῃ τοι μυστικώτατα πέντε ἄρτοι πρὸς τοῦ σωτῆρος κατακλῶνται καὶ πληθύνουσι τῷ ὄχλῳ τῶν ἀκροωμένων . πολὺς γὰρ ὁ τοῖς αἰσθητοῖς ὡς μόνοις οὖσι προσανέχων . ἄθρει δὴ περισκοπῶν , φησὶν ὁ Πλάτων , μή τις τῶν ἀμυήτων ἐπακούῃ . εἰσὶ δὲ οὗτοι οἱ οὐδὲν ἄλλο οἰόμενοι εἶναι ἢ οὗ ἂν ἀπρὶξ τοῖν χειροῖν λαβέσθαι δύναιντο , πράξεις δὲ καὶ γενέσεις καὶ πᾶν τὸ ἀόρατον οὐκ ἀποδεχόμενοι ὡς ἐν οὐσίας μέρει · τοιοῦτοι γὰρ οἱ τῇ πεντάδι τῶν αἰσθήσεων προσανέχοντες μόνῃ . ἄβατον δὲ ἀκοαῖς καὶ τοῖς ὁμογενέσιν ἡ νόησις τοῦ θεοῦ .
Lemmas: ἀνά μέσος δέ ὁ κάλυμμα καί ὁ παραπέτασμα , ἔνθα ὁ ἱερεύς ἔξεστι εἰσέρχομαι , θυμιατήριον κεῖμαι σύμβολον ὁ ἐν μέσος ὁ κόσμος ὅδε κεῖμαι γῆ , ἐκ ὅς ὁ ἀναθυμίασις . μέσος δέ καί ὁ τόπος ἐκεῖνος ὁ τε ἐντός ὁ καταπέτασμα , ἔνθα μόνος ὁ ἀρχιερεύς ἐπιτρέπω ῥητός εἰσέρχομαι ἡμέρα , καί ὁ ἔξωθεν περίκειμαι αὐλαία ὁ πᾶς ἀνίημι Ἑβραῖος · διό μέσος οὐρανός φημί καί γῆ · ἄλλος δέ κόσμος ὁ νοητός καί ὁ αἰσθητός λέγω εἰμί σύμβολον . ὁ μέν οὖν κάλυμμα κώλυμα λαικός ἀπιστία ἐπίπροσθεν ὁ πέντε τανύω κίων , ἔργω ὁ ἐν ὁ περίβολος . ταύτῃ τοι μυστικός πέντε ἄρτος πρός ὁ σωτήρ κατακλάω καί πληθύνω ὁ ὄχλος ὁ ἀκροάομαι . πολύς γάρ ὁ ὁ αἰσθητός ὡς μόνος εἰμί προσανέχω . ἀθρέω δή περισκοπέω , φημί ὁ Πλάτων , μή τις ὁ ἀμύητος ἐπακούω . εἰμί δέ οὗτος ὁ οὐδείς ἄλλος οἴομαι εἰμί ἤ ὅς ἄν ἀπρίξ ὁ χείρ λαμβάνω δύναμαι , πρᾶξις δέ καί γένεσις καί πᾶς ὁ ἀόρατος οὐ ἀποδέχομαι ὡς ἐν οὐσία μέρος · τοιοῦτος γάρ ὁ ὁ πεντάς ὁ αἴσθησις προσανέχω μόνος . ἄβατος δέ ἀκοή καί ὁ ὁμογενής ὁ νόησις ὁ θεός .
clemens-alexandrinus.stromata 5.6.34
ἐντεῦθεν πρόσωπον εἴρηται τοῦ πατρὸς ὁ υἱός , αἰσθήσεων πεντάδι σαρκοφόρος γενόμενος , ὁ λόγος ὁ τοῦ πατρῴου μηνυτὴς ἰδιώματος . εἰ δὲ ζῶμεν πνεύματι , πνεύματι καὶ στοιχῶμεν . διὰ πίστεως περιπατοῦμεν , οὐ διὰ εἴδους . ὁ καλὸς ἀπόστολος λέγει . ἔνδον μὲν οὖν τοῦ καλύμματος ἱερατικὴ κέκρυπται διακονία καὶ τοὺς ἐν αὐτῇ πονουμένους πολὺ τῶν ἔξω εἴργει . πάλιν τὸ παραπέτασμα τῆς εἰς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων παρόδου , κίονες τέτταρες αὐτόθι , ἁγίας μήνυμα τετράδος διαθηκῶν παλαιῶν , ἀτὰρ καὶ τὸ τετράγραμμον ὄνομα τὸ μυστικόν , ὃ περιέκειντο οἷς μόνοις τὸ ἄδυτον βάσιμον ἦν · λέγεται δὲ Ἰαουε , ὃ μεθερμηνεύεται ὁ ὢν καὶ ὁ ἐσόμενος . καὶ μὴν καὶ καθ’ Ἕλληνας θεὸς τὸ ὄνομα τετράδα περιέχει γραμμάτων . εἰς δὲ τὸν νοητὸν κόσμον μόνος ὁ κύριος ἀρχιερεὺς γενόμενος εἴσεισι , διὰ τῶν παθῶν εἰς τὴν τοῦ ἀρρήτου γνῶσιν παρεισδυόμενος , ὑπὲρ πᾶν ὄνομα ἐξαναχωρῶν , ὃ φωνῇ γνωρίζεται . ναὶ μὴν ἥ τε λυχνία ἐν τοῖς νοτίοις ἔκειτο τοῦ θυμιατηρίου , δἰ ἧς αἱ τῶν ἑπτὰ φωσφόρων κινήσεις δεδήλωνται νοτίους τὰς περιπολήσεις ποιουμένων . τρεῖς γὰρ ἑκατέρωθεν τῆς λυχνίας ἐμπεφύκασι κλάδοι καὶ ἐπ’ αὐτοῖς οἱ λύχνοι , ἐπεὶ καὶ ὁ ἥλιος ὥσπερ ἡ λυχνία μέσος τῶν ἄλλων πλανητῶν τεταγμένος τοῖς τε ὑπὲρ αὐτὸν τοῖς τε ὑπ’ αὐτὸν κατά τινα θείαν μουσικὴν ἐνδίδωσι τοῦ φωτός .
Lemmas: ἐντεῦθεν πρόσωπον λέγω ὁ πατήρ ὁ υἱός , αἴσθησις πεντάς σαρκοφόρος γίγνομαι , ὁ λόγος ὁ ὁ πατρῷος μηνυτής ἰδίωμα . εἰ δέ ζάω πνεῦμα , πνεῦμα καί στοιχέω . διά πίστις περιπατέω , οὐ διά εἶδος . ὁ καλός ἀπόστολος λέγω . ἔνδον μέν οὖν ὁ κάλυμμα ἱερατικός κρύπτω διακονία καί ὁ ἐν αὐτός πονέω πολύς ὁ ἔξω ἔργω . πάλιν ὁ παραπέτασμα ὁ εἰς ὁ ἅγιος ὁ ἅγιος πάροδος , κίων τέσσαρες αὐτόθι , ἅγιος μήνυμα τετράς διαθήκη παλαιός , ἀτάρ καί ὁ τετράγραμμος ὄνομα ὁ μυστικός , ὅς περίκειμαι ὅς μόνος ὁ ἄδυτος βάσιμος εἰμί · λέγω δέ Ἰαουε , ὅς μεθερμηνεύω ὁ εἰμί καί ὁ εἰμί . καί μήν καί κατά Ἕλλην θεός ὁ ὄνομα τετράς περιέχω γράμμα . εἰς δέ ὁ νοητός κόσμος μόνος ὁ κύριος ἀρχιερεύς γίγνομαι εἰσέρχομαι , διά ὁ πάθος εἰς ὁ ὁ ἄρρητος γνῶσις παρεισδύνω , ὑπέρ πᾶς ὄνομα ἐξαναχωρέω , ὅς φωνή γνωρίζω . ναί μήν ὁ τε λυχνία ἐν ὁ νότιος κεῖμαι ὁ θυμιατήριον , διά ὅς ὁ ὁ ἑπτά φώσφορος κίνησις δηλόω νότιος ὁ περιπόλησις ποιέω . τρεῖς γάρ ἑκατέρωθεν ὁ λυχνία ἐμφύω κλάδος καί ἐπί αὐτός ὁ λύχνος , ἐπεί καί ὁ ἥλιος ὥσπερ ὁ λυχνία μέσος ὁ ἄλλος πλανήτης τάσσω ὁ τε ὑπέρ αὐτός ὁ τε ὑπό αὐτός κατά τις θεῖος μουσική ἐνδίδωμι ὁ φώς .
clemens-alexandrinus.stromata 5.6.35
ἔχει δέ τι καὶ ἄλλο αἴνιγμα ἡ λυχνία ἡ χρυσῆ τοῦ σημείου τοῦ Χριστοῦ , οὐ τῷ σχήματι μόνῳ , ἀλλὰ καὶ τῷ φωτεμβολεῖν πολυτρόπως καὶ πολυμερῶς τοὺς εἰς αὐτὸν πιστεύοντας ἐλπίζοντάς τε καὶ βλέποντας διὰ τῆς τῶν πρωτοκτίστων διακονίας . φασὶ δ’ εἶναι ἑπτὰ ὀφθαλμοὺς κυρίου τὰ ἑπτὰ πνεύματα , τὰ ἐπαναπαυόμενα τῇ ῥάβδῳ τῇ ἀνθούσῃ ἐκ τῆς ῥίζης Ἰεσσαί . πρὸς δὲ τοῖς βορείοις τοῦ θυμιατηρίου τράπεζα εἶχε τὴν θέσιν , ἐφ’ ἧς ἡ παράθεσις τῶν ἄρτων , ὅτι τροφιμώτατα τῶν πνευμάτων τὰ βόρεια . εἶεν δ’ ἂν μοναί τινες εἰς ἓν σῶμα καὶ σύνοδον μίαν συμπνεουσῶν ἐκκλησιῶν . τά τε ἐπὶ τῆς ἁγίας κιβωτοῦ ἱστορούμενα μηνύει τὰ τοῦ νοητοῦ κόσμου τοῦ ἀποκεκρυμμένου καὶ ἀποκεκλεισμένου τοῖς πολλοῖς . ναὶ μὴν καὶ τὰ χρυσᾶ ἐκεῖνα ἀγάλματα , ἑξαπτέρυγον ἑκάτερον αὐτῶν , εἴτε τὰς δύο ἄρκτους , ὡς βούλονταί τινες , ἐμφαίνει , εἴτε , ὅπερ μᾶλλον , τὰ δύο ἡμισφαίρια , ἐθέλει δὲ τὸ ὄνομα τῶν Χερουβὶμ δηλοῦν ἐπίγνωσιν πολλήν . ἀλλὰ δώδεκα πτέρυγας ἄμφω ἔχει καὶ διὰ τοῦ ζῳδιακοῦ κύκλου καὶ τοῦ κατ’ αὐτὸν φερομένου χρόνου τὸν αἰσθητὸν κόσμον δηλοῖ .
Lemmas: ἔχω δέ τις καί ἄλλος αἴνιγμα ὁ λυχνία ὁ χρύσεος ὁ σημεῖον ὁ Χριστός , οὐ ὁ σχῆμα μόνος , ἀλλά καί ὁ φωτεμβολέω πολύτροπος καί πολυμερῶς ὁ εἰς αὐτός πιστεύω ἐλπίζω τε καί βλέπω διά ὁ ὁ πρωτόκτιστος διακονία . φημί δέ εἰμί ἑπτά ὀφθαλμός κύριος ὁ ἑπτά πνεῦμα , ὁ ἐπαναπαύω ὁ ῥάβδος ὁ ἀναθέω ἐκ ὁ ῥίζα Ἰεσσαί . πρός δέ ὁ βόρειος ὁ θυμιατήριον τράπεζα ἔχω ὁ θέσις , ἐπί ὅς ὁ παράθεσις ὁ ἄρτος , ὅτι τρόφιμος ὁ πνεῦμα ὁ βόρειος . εἰμί δέ ἄν μονή τις εἰς εἷς σῶμα καί σύνοδος εἷς συμπνέω ἐκκλησία . ὁ τε ἐπί ὁ ἅγιος κιβωτός ἱστορέω μηνύω ὁ ὁ νοητός κόσμος ὁ ἀποκρύπτω καί ἀποκλείω ὁ πολύς . ναί μήν καί ὁ χρύσεος ἐκεῖνος ἄγαλμα , ἑξαπτέρυγος ἑκάτερος αὐτός , εἴτε ὁ δύο ἄρκτος , ὡς βούλομαι τις , ἐμφαίνω , εἴτε , ὅς μάλα , ὁ δύο ἡμισφαίριον , ἐθέλω δέ ὁ ὄνομα ὁ χερουβίν δηλόω ἐπίγνωσις πολύς . ἀλλά δώδεκα πτέρυξ ἄμφω ἔχω καί διά ὁ ζῳδιακός κύκλος καί ὁ κατά αὐτός φέρω χρόνος ὁ αἰσθητός κόσμος δηλόω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.6.36
περὶ τούτων οἶμαι καὶ ἡ τραγῳδία φυσιολογοῦσά φησιν · ἀκάμας τε χρόνος περί τ’ ἀενάῳ ῥεύματι πλήρης φοιτᾷ τίκτων αὐτὸς ἑαυτόν , δίδυμοί τ’ ἄρκτοι ταῖς ὠκυπλάνοις πτερύγων ῥιπαῖς τὸν Ἀτλάντειον τηροῦσι πόλον . Ἄτλας δὲ ὁ μὴ πάσχων πόλος δύναται μὲν εἶναι καὶ ἡ ἀπλανὴς σφαῖρα , βέλτιον δὲ ἴσως αἰῶνα ἀκίνητον νοεῖσθαι . ἄμεινον δ’ ἡγοῦμαι τὴν κιβωτὸν ἐκ τοῦ Ἑβραϊκοῦ ὀνόματος θηβωθὰ καλουμένην ἄλλο τι σημαίνειν . ἑρμηνεύεται μὲν ἓν ἀνθ’ ἑνὸς πάντων τόπων . εἴτ’ οὖν ὀγδοὰς καὶ ὁ νοητὸς κόσμος εἴτε καὶ ὁ πάντων περιεκτικὸς ἀσχημάτιστός τε καὶ ἀόρατος δηλοῦται θεός , τὰ νῦν ὑπερκείσθω λέγειν · πλὴν ἀνάπαυσιν μηνύει τὴν μετὰ τῶν δοξολόγων πνευμάτων , ἃ αἰνίσσεται Χερουβίμ · οὐ γὰρ ἄν ποτε ὁ μηδὲ γλυπτὸν εἴδωλον δημιουργεῖν παραινέσας αὐτὸς ἀπεικόνιζεν τῶν ἁγίων ἄγαλμα , οὐδ’ ἔστι τὴν ἀρχὴν ἐπισύνθετόν τι καὶ αἰσθητὸν ζῷον ἐν οὐρανῷ ὧδέ πως ἔχον , σύμβολον δ’ ἐστὶ λογικῆς μὲν τὸ πρόσωπον ψυχῆς , πτέρυγες δὲ λειτουργίαι τε καὶ ἐνέργειαι αἱ μετάρσιοι δεξιῶν τε ἅμα καὶ λαιῶν δυνάμεων , ἡ φωνὴ δὲ δόξα εὐχάριστος ἐν ἀκαταπαύστῳ θεωρίᾳ .
Lemmas: περί οὗτος οἴομαι καί ὁ τραγῳδία φυσιολογέω φημί · Ἀκάμας τε χρόνος περί τε ἀέναος ῥεῦμα πλήρης φοιτάω τίκτω αὐτός ἑαυτοῦ , δίδυμος τε ἄρκτος ὁ ὠκύπλανος πτέρυξ ῥιπή ὁ Ἀτλάντειος τηρέω πόλος . Ἄτλας δέ ὁ μή πάσχω πόλος δύναμαι μέν εἰμί καί ὁ ἀπλανής σφαῖρα , ἀγαθός δέ ἴσως αἰών ἀκίνητος νοέω . ἀγαθός δέ ἡγέομαι ὁ κιβωτός ἐκ ὁ Ἑβραικός ὄνομα θηβωθά καλέω ἄλλος τις σημαίνω . ἑρμηνεύω μέν εἷς ἀντί εἷς πᾶς τόπος . εἶτα οὖν ὀγδοάς καί ὁ νοητός κόσμος εἴτε καί ὁ πᾶς περιεκτικός ἀσχημάτιστος τε καί ἀόρατος δηλόω θεός , ὁ νῦν ὑπερκέω λέγω · πλήν ἀνάπαυσις μηνύω ὁ μετά ὁ δοξώλογος πνεῦμα , ὅς αἰνίσσομαι χερουβίν · οὐ γάρ ἄν ποτέ ὁ μηδέ γλυπτός εἴδωλον δημιουργέω παραινέω αὐτός ἀπεικονίζω ὁ ἅγιος ἄγαλμα , οὐδέ εἰμί ὁ ἀρχή ἐπισύνθετος τις καί αἰσθητός ζῷον ἐν οὐρανός ὧδε πως ἔχω , σύμβολον δέ εἰμί λογικός μέν ὁ πρόσωπον ψυχή , πτέρυξ δέ λειτουργία τε καί ἐνέργεια ὁ μετάρσιος δεξιός τε ἅμα καί λαιός δύναμις , ὁ φωνή δέ δόξα εὐχάριστος ἐν ἀκατάπαυστος θεωρία .
clemens-alexandrinus.stromata 5.6.37
Ἀπόχρη μέχρι τοῦδε προχωρῆσαι τὴν μυστικὴν ἑρμηνείαν · τοῦ δὲ ἀρχιερέως ὁ ποδήρης κόσμου ἐστὶν αἰσθητοῦ σύμβολον , τῶν μὲν ἑπτὰ πλανητῶν οἱ πέντε λίθοι καὶ οἱ δύο ἄνθρακες διά τε τὸν Κρόνον καὶ τὴν Σελήνην · ὃ μὲν γὰρ μεσημβρινὸς καὶ ὑγρὸς καὶ γεώδης καὶ βαρύς , ἣ δὲ ἀερώδης · διὸ Ἄρτεμις πρός τινων εἴρηται ἀεροτόμος τις οὖσα , ζοφερὸς δὲ ὁ ἀήρ . συνεργοῦντας δὲ εἰς γένεσιν τῶν τῇδε τοὺς ἐφεστῶτας τοῖς πλανήταις κατὰ τὴν θείαν πρόνοιαν ἐπί τε τοῦ στήθους καὶ τῶν ὤμων εἰκότως ἱδρῦσθαι διαγράφει , δἰ ὧν ἡ πρᾶξις ἡ ἐπιγενεσιουργός , ἡ ἑβδομὰς ἡ πρώτη · στῆθος δ’ οἰκητήριον καρδίας τε καὶ ψυχῆς . εἶεν δ’ ἂν καὶ ἄλλως λίθοι ποικίλοι σωτηρίας τρόποι , οἳ μὲν ἐν τοῖς ὑπεραναβεβηκόσιν , οἳ δ’ ἐν τοῖς ὑποβεβηκόσιν ἱδρυμένοι παντὸς τοῦ σῳζομένου σώματος . οἵ τε τριακόσιοι ἑξήκοντα κώδωνες οἱ ἀπηρτημένοι τοῦ ποδήρους χρόνος ἐστὶν ἐνιαύσιος , ἐνιαυτὸς κυρίου δεκτός , κηρύσσων καὶ κατηχῶν τὴν μεγίστην τοῦ σωτῆρος ἐπιφάνειαν . ἀλλὰ καὶ ὁ πῖλος ὁ χρυσοῦς ὁ ἀνατεταμένος τὴν ἐξουσίαν μηνύει τὴν βασιλικὴν τοῦ κυρίου , εἴ γε ἡ κεφαλὴ τῆς ἐκκλησίας ὁ σωτήρ .
Lemmas: ἀποχράω μέχρι ὅδε προχωρέω ὁ μυστικός ἑρμηνεία · ὁ δέ ἀρχιερεύς ὁ ποδήρης κόσμος εἰμί αἰσθητός σύμβολον , ὁ μέν ἑπτά πλανήτης ὁ πέντε λίθος καί ὁ δύο ἄνθραξ διά τε ὁ Κρόνος καί ὁ Σελήνη · ὁ μέν γάρ μεσημβρινός καί ὑγρός καί γεώδης καί βαρύς , ὁ δέ ἀερώδης · διό Ἄρτεμις πρός τις λέγω ἀεροτόμος τις εἰμί , ζοφερός δέ ὁ ἀήρ . συνεργέω δέ εἰς γένεσις ὁ τῇδε ὁ ἐφίστημι ὁ πλανήτης κατά ὁ θεῖος πρόνοια ἐπί τε ὁ στῆθος καί ὁ ὦμος ἔοικα ἱδρύω διαγράφω , διά ὅς ὁ πρᾶξις ὁ ἐπιγενεσιουργός , ὁ ἑβδομάς ὁ πρῶτος · στῆθος δέ οἰκητήριος καρδία τε καί ψυχή . εἰμί δέ ἄν καί ἄλλος λίθος ποικίλος σωτηρία τρόπος , ὁ μέν ἐν ὁ ὑπεραναβαίνω , ὁ δέ ἐν ὁ ὑποβαίνω ἱδρύω πᾶς ὁ σῴζω σῶμα . ὁ τε τριακόσιοι ἑξήκοντα κώδων ὁ ἀπαρτάω ὁ ποδήρης χρόνος εἰμί ἐνιαύσιος , ἐνιαυτός κύριος δεκτός , κηρύσσω καί κατηχέω ὁ μέγας ὁ σωτήρ ἐπιφάνεια . ἀλλά καί ὁ πῖλος ὁ χρύσεος ὁ ἀνατείνω ὁ ἐξουσία μηνύω ὁ βασιλικός ὁ κύριος , εἰ γε ὁ κεφαλή ὁ ἐκκλησία ὁ σωτήρ .
clemens-alexandrinus.stromata 5.6.38
σημεῖον γοῦν ἡγεμονικωτάτης ἀρχῆς ὁ πῖλος ὁ ὑπὲρ αὐτήν · ἄλλως τε ἀκηκόαμεν , ὡς εἴρηται · καὶ τοῦ Χριστοῦ κεφαλὴ ὁ θεὸς καὶ πατὴρ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . ναὶ μὴν τὸ μὲν περιστήθιον ἔκ τε ἐπωμίδος , ἥ ἐστιν ἔργου σύμβολον , ἔκ τε τοῦ λογίου(τὸν λόγον δὲ τοῦτο αἰνίσσεται ) συνέστηκεν καὶ ἔστιν οὐρανοῦ εἰκὼν τοῦ λόγῳ γενομένου , τοῦ ὑποκειμένου τῇ κεφαλῇ τῶν πάντων τῷ Χριστῷ καὶ κατὰ τὰ αὐτὰ καὶ ὡσαύτως κινουμένου . οἱ οὖν ἐπὶ τῆς ἐπωμίδος σμαράγδου φωτεινοὶ λίθοι ἥλιον καὶ σελήνην μηνύουσι τοὺς συνεργοὺς τῆς φύσεως . χειρὸς δέ , οἶμαι , ὦμος ἀρχή . οἱ δὲ ἐπὶ τῷ στήθει τέτραχα τεταγμένοι δώδεκα τὸν ζῳδιακὸν διαγράφουσιν ἡμῖν κύκλον κατὰ τὰς τέσσαρας τοῦ ἔτους τροπάς . ἄλλως τε ἐχρῆν τῇ κεφαλῇ τῇ κυριακῇ νόμον μὲν καὶ προφήτας ὑποκεῖσθαι , δἰ ὧν οἱ δίκαιοι μηνύονται καθ’ ἑκατέρας τὰς διαθήκας · προφήτας γὰρ ἅμα καὶ δικαίους εἶναι τοὺς ἀποστόλους λέγοντες εὖ ἂν εἴποιμεν , ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ ἐνεργοῦντος διὰ πάντων ἁγίου πνεύματος . ὥσπερ δὲ ὁ κύριος ὑπεράνω τοῦ κόσμου παντός , μᾶλλον δὲ ἐπέκεινα τοῦ νοητοῦ , οὕτως καὶ τὸ ἐν τῷ πετάλῳ ἔγγραπτον ὄνομα ὑπεράνω πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας εἶναι ἠξίωται , ἔγγραπτον δὲ διά τε τὰς ἐντολὰς τὰς ἐγγράφους διά τε τὴν αἰσθητὴν παρουσίαν . ὄνομα δὲ εἴρηται θεοῦ , ἐπεί , ὡς βλέπει τοῦ πατρὸς τὴν ἀγαθότητα , ὁ υἱὸς ἐνεργεῖ , θεὸς σωτὴρ κεκλημένος , ἡ τῶν ὅλων ἀρχή , ἥτις ἀπεικόνισται μὲν ἐκ τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτου πρώτη καὶ πρὸ αἰώνων , τετύπωκεν δὲ τὰ μεθ’ ἑαυτὴν ἅπαντα γενόμενα .
Lemmas: σημεῖον γοῦν ἡγεμονικός ἀρχή ὁ πῖλος ὁ ὑπέρ αὐτός · ἄλλος τε ἀκούω , ὡς λέγω · καί ὁ Χριστός κεφαλή ὁ θεός καί πατήρ ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . ναί μήν ὁ μέν περιστήθιον ἐκ τε ἐπωμίς , ὅς εἰμί ἔργον σύμβολον , ἐκ τε ὁ λογία λόγος δέ οὗτος αἰνίσσομαι ) συνίστημι καί εἰμί οὐρανός εἰκών ὁ λόγος γίγνομαι , ὁ ὑπόκειμαι ὁ κεφαλή ὁ πᾶς ὁ Χριστός καί κατά ὁ αὐτός καί ὡσαύτως κινέω . ὁ οὖν ἐπί ὁ ἐπωμίς σμάραγδος φωτεινός λίθος ἥλιος καί σελήνη μηνύω ὁ συνεργός ὁ φύσις . χείρ δέ , οἴομαι , ὦμος ἀρχή . ὁ δέ ἐπί ὁ στῆθος τέτραχα τάσσω δώδεκα ὁ ζῳδιακός διαγράφω ἐγώ κύκλος κατά ὁ τέσσαρες ὁ ἔτος τροπή . ἄλλος τε χρή ὁ κεφαλή ὁ κυριακός νόμος μέν καί προφήτης ὑπόκειμαι , διά ὅς ὁ δίκαιος μηνύω κατά ἑκάτερος ὁ διαθήκη · προφήτης γάρ ἅμα καί δίκαιος εἰμί ὁ ἀπόστολος λέγω εὖ ἄν λέγω , εἷς καί ὁ αὐτός ἐνεργέω διά πᾶς ἅγιος πνεῦμα . ὥσπερ δέ ὁ κύριος ὑπεράνω ὁ κόσμος πᾶς , μάλα δέ ἐπέκεινα ὁ νοητός , οὕτως καί ὁ ἐν ὁ πέταλον ἔγγραπτος ὄνομα ὑπεράνω πᾶς ἀρχή καί ἐξουσία εἰμί ἀξιόω , ἔγγραπτος δέ διά τε ὁ ἐντολή ὁ ἔγγραφος διά τε ὁ αἰσθητός παρουσία . ὄνομα δέ λέγω θεός , ἐπεί , ὡς βλέπω ὁ πατήρ ὁ ἀγαθότης , ὁ υἱός ἐνεργέω , θεός σωτήρ καλέω , ὁ ὁ ὅλος ἀρχή , ὅστις ἀπεικονίζω μέν ἐκ ὁ θεός ὁ ἀόρατος πρῶτος καί πρό αἰών , τυπόω δέ ὁ μετά ἑαυτοῦ ἅπας γίγνομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 5.6.39
ναὶ μὴν τὸ λόγιον τὴν προφητείαν τὴν ἐκβοῶσαν τῷ λόγῳ καὶ κηρύσσουσαν καὶ τὴν κρίσιν τὴν ἐσομένην δηλοῖ , ἐπεὶ ὁ αὐτός ἐστι λόγος ὁ προφητεύων κρίνων τε ἅμα καὶ διακρίνων ἕκαστα . φασὶ δὲ καὶ τὸ ἔνδυμα , τὸν ποδήρη , τὴν κατὰ σάρκα προφητεύειν οἰκονομίαν , δἰ ἣν προσεχέστερον εἰς κόσμον ὤφθη . ταύτῃ τοι ἀποδὺς τὸν ἡγιασμένον χιτῶνα ὁ ἀρχιερεὺς ( κόσμος δὲ καὶ ἡ ἐν κόσμῳ κτίσις ἡγίασται πρὸς τοῦ καλὰ συγκαταθεμένου τὰ γινόμενα ) λούεται καὶ τὸν ἄλλον ἐνδύεται ἅγιον ἁγίου ὡς εἰπεῖν χιτῶνα , τὸν συνεισιόντα εἰς τὰ ἄδυτα αὐτῷ , ἐμοὶ δοκεῖν ἐμφαίνων τὸν Λευίτην καὶ γνωστικὸν ὡς ἂν τῶν ἄλλων ἱερέων ἄρχοντα , ὕδατι ἀπολελουμένων ἐκείνων καὶ πίστιν ἐνδεδυμένων μόνην καὶ τὴν ἰδίαν ἐκδεχομένων μονήν , αὐτὸν διακρίναντα τὰ νοητὰ τῶν αἰσθητῶν , κατ’ ἐπανάβασιν τῶν ἄλλων ἱερέων σπεύδοντα ἐπὶ τὴν τοῦ νοητοῦ δίοδον , τῶν τῇδε ἀπολουόμενον οὐκέτι ὕδατι , ὡς πρότερον ἐκαθαίρετο εἰς Λευιτικὴν ἐντασσόμενος φυλήν , ἀλλ’ ἤδη τῷ γνωστικῷ λόγῳ .
Lemmas: ναί μήν ὁ λόγιον ὁ προφητεία ὁ ἐκβοάω ὁ λόγος καί κηρύσσω καί ὁ κρίσις ὁ εἰμί δηλόω , ἐπεί ὁ αὐτός εἰμί λόγος ὁ προφητεύω κρίνω τε ἅμα καί διακρίνω ἕκαστος . φημί δέ καί ὁ ἔνδυμα , ὁ ποδήρης , ὁ κατά σάρξ προφητεύω οἰκονομία , διά ὅς προσεχής εἰς κόσμος ὁράω . ταύτῃ τοι ἀποδύνω ὁ ἁγιάζω χιτών ὁ ἀρχιερεύς ( κόσμος δέ καί ὁ ἐν κόσμος κτίσις ἁγιάζω πρός ὁ καλός συγκατατίθημι ὁ γίγνομαι ) λούω καί ὁ ἄλλος ἐνδύω ἅγιος ἅγιος ὡς λέγω χιτών , ὁ συνείσειμι εἰς ὁ ἄδυτος αὐτός , ἐγώ δοκέω ἐμφαίνω ὁ Λευίτης καί γνωστικός ὡς ἄν ὁ ἄλλος ἱερεύς ἄρχω , ὕδωρ ἀπολούω ἐκεῖνος καί πίστις ἐνδύω μόνος καί ὁ ἴδιος ἐκδέχομαι μονή , αὐτός διακρίνω ὁ νοητός ὁ αἰσθητός , κατά ἐπανάβασις ὁ ἄλλος ἱερεύς σπεύδω ἐπί ὁ ὁ νοητός δίοδος , ὁ τῇδε ἀπολούω οὐκέτι ὕδωρ , ὡς πρότερος καθαίρω εἰς Λευιτικός ἐντάσσω φυλή , ἀλλά ἤδη ὁ γνωστικός λόγος .
clemens-alexandrinus.stromata 5.6.40
καθαρὸς μὲν οὖν τὴν καρδίαν πᾶσαν , κατορθώσας δ’ εὖ μάλα καὶ τὴν πολιτείαν ἐπ’ ἄκρον , πέρα τοῦ ἱερέως ἐπὶ μεῖζον αὐξήσας , ἀτεχνῶς ἡγνισμένος καὶ λόγῳ καὶ βίῳ , ἐπενδυσάμενος τὸ γάνωμα τῆς δόξης , τοῦ πνευματικοῦ ἐκείνου καὶ τελείου ἀνδρὸς τὴν ἀπόρρητον κληρονομίαν ἀπολαβών , ἣν ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδεν καὶ οὖς οὐκ ἤκουσεν καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη , υἱὸς καὶ φίλος γενόμενος , πρόσωπον ἤδη πρὸς πρόσωπον ἐμπίπλαται τῆς ἀκορέστου θεωρίας . οὐδὲν δὲ οἷον αὐτοῦ ἐπακοῦσαι τοῦ λόγου , πλείονα τὸν νοῦν διὰ τῆς γραφῆς ἐνδιδόντος . λέγει γὰρ ὧδε · καὶ ἐκδύσεται τὴν στολὴν τὴν λινῆν , ἣν ἐνδεδύκει εἰσπορευόμενος εἰς τὰ ἅγια , καὶ ἀποθήσει αὐτὴν ἐκεῖ . καὶ λούσεται τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι ἐν τόπῳ ἁγίῳ καὶ ἐνδύσεται τὴν στολὴν αὐτοῦ . ἄλλως δ’ , οἶμαι , ὁ κύριος ἀποδύεταί τε καὶ ἐνδύεται κατιὼν εἰς αἴσθησιν , ἄλλως ὁ δἰ αὐτοῦ πιστεύσας ἀποδύεταί τε καὶ ἐπενδύεται , ὡς καὶ ὁ ἀπόστολος ἐμήνυσεν , τὴν ἡγιασμένην στολήν . ἐντεῦθεν κατ’ εἰκόνα τοῦ κυρίου ἀρχιερεῖς ἀπὸ τῆς ἁγιασθείσης ᾑροῦντο φυλῆς οἱ δοκιμώτατοι καὶ οἱ εἰς βασιλείαν καὶ οἱ εἰς προφητείαν ἐκλεκτοὶ ἐχρίοντο .
Lemmas: καθαρός μέν οὖν ὁ καρδία πᾶς , κατορθόω δέ εὖ μάλα καί ὁ πολιτεία ἐπί ἄκρος , πέρα ὁ ἱερεύς ἐπί μέγας αὐξάνω , ἄτεχνος ἁγνίζω καί λόγος καί βίος , ἐπενδύνω ὁ γάνωμα ὁ δόξα , ὁ πνευματικός ἐκεῖνος καί τέλειος ἀνήρ ὁ ἀπόρρητος κληρονομία ἀπολαμβάνω , ὅς ὀφθαλμός οὐ ὁράω καί οὖς οὐ ἀκούω καί ἐπί καρδία ἄνθρωπος οὐ ἀναβαίνω , υἱός καί φίλος γίγνομαι , πρόσωπον ἤδη πρός πρόσωπον ἐμπίμπλημι ὁ ἀκόρεστος θεωρία . οὐδείς δέ οἷος αὐτός ἐπακούω ὁ λόγος , πολύς ὁ νόος διά ὁ γραφή ἐνδίδωμι . λέγω γάρ ὧδε · καί ἐκδύω ὁ στολή ὁ λίνεος , ὅς ἐνδύω εἰσπορεύω εἰς ὁ ἅγιος , καί ἀποτίθημι αὐτός ἐκεῖ . καί λούω ὁ σῶμα αὐτός ὕδωρ ἐν τόπος ἅγιος καί ἐνδύω ὁ στολή αὐτός . ἄλλος δέ , οἴομαι , ὁ κύριος ἀποδύω τε καί ἐνδύω κατέρχομαι εἰς αἴσθησις , ἄλλος ὁ διά αὐτός πιστεύω ἀποδύω τε καί ἐπενδύνω , ὡς καί ὁ ἀπόστολος μηνύω , ὁ ἁγιάζω στολή . ἐντεῦθεν κατά εἰκών ὁ κύριος ἀρχιερεύς ἀπό ὁ ἁγιάζω αἱρέω φυλή ὁ δόκιμος καί ὁ εἰς βασιλεία καί ὁ εἰς προφητεία ἐκλεκτός χράω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.7.41
Ὅθεν καὶ Αἰγύπτιοι οὐ τοῖς ἐπιτυχοῦσι τὰ παρὰ σφίσιν ἀνετίθεντο μυστήρια οὐδὲ μὴν βεβήλοις τὴν τῶν θείων εἴδησιν ἐξέφερον , ἀλλ’ ἢ μόνοις γε τοῖς μέλλουσιν ἐπὶ βασιλείαν προϊέναι καὶ τῶν ἱερέων τοῖς κριθεῖσιν εἶναι δοκιμωτάτοις ἀπό τε τῆς τροφῆς καὶ τῆς παιδείας καὶ τοῦ γένους . Ὅμοια γοῦν τοῖς Ἑβραϊκοῖς κατά γε τὴν ἐπίκρυψιν καὶ τὰ τῶν Αἰγυπτίων αἰνίγματα . Αἰγυπτίων οἳ μὲν ἐπὶ πλοίου , οἳ δὲ ἐπὶ κροκοδείλου τὸν ἥλιον δεικνύουσι . σημαίνουσι δὲ ὅτι ὁ ἥλιος , δἰ ἀέρος γλυκεροῦ καὶ ὑγροῦ τὴν πορείαν ποιούμενος , γεννᾷ τὸν χρόνον , ὃν αἰνίσσεται ὁ κροκόδειλος διά τινα ἄλλην ἱερατικὴν ἱστορίαν . ναὶ μὴν καὶ ἐν Διοσπόλει τῆς Αἰγύπτου ἐπὶ τοῦ ἱεροῦ καλουμένου πυλῶνος διατετύπωται παιδίον μὲν γενέσεως σύμβολον , φθορᾶς δὲ ὁ γέρων , θεοῦ τε αὖ ὁ ἱέραξ . ὡς ὁ ἰχθὺς μίσους , καὶ κατ’ ἄλλο πάλιν σημαινόμενον ὁ κροκόδειλος ἀναιδείας .
Lemmas: ὅθεν καί Αἰγύπτιος οὐ ὁ ἐπιτυγχάνω ὁ παρά σφεῖς ἀνατίθημι μυστήριον οὐδέ μήν βέβηλος ὁ ὁ θεῖος εἴδησις ἐκφέρω , ἀλλά ἤ μόνος γε ὁ μέλλω ἐπί βασιλεία προέρχομαι καί ὁ ἱερεύς ὁ κρίνω εἰμί δόκιμος ἀπό τε ὁ τροφή καί ὁ παιδεία καί ὁ γένος . ὅμοιος γοῦν ὁ Ἑβραικός κατά γε ὁ ἐπίκρυψις καί ὁ ὁ Αἰγύπτιος αἴνιγμα . Αἰγύπτιος ὁ μέν ἐπί πλοῖον , ὁ δέ ἐπί κροκόδειλος ὁ ἥλιος δείκνυμι . σημαίνω δέ ὅτι ὁ ἥλιος , διά ἀήρ γλυκύς καί ὑγρός ὁ πορεία ποιέω , γεννάω ὁ χρόνος , ὅς αἰνίσσομαι ὁ κροκόδειλος διά τις ἄλλος ἱερατικός ἱστορία . ναί μήν καί ἐν Διόσπολις ὁ Αἴγυπτος ἐπί ὁ ἱερός καλέω πυλών διατυπόω παιδίον μέν γένεσις σύμβολον , φθορά δέ ὁ γέρων , θεός τε αὖ ὁ ἱέραξ . ὡς ὁ ἰχθῦς μῖσος , καί κατά ἄλλος πάλιν σημαίνω ὁ κροκόδειλος ἀναίδεια .
clemens-alexandrinus.stromata 5.7.42
φαίνεται τοίνυν συντιθέμενον τὸ πᾶν σύμβολον δηλωτικὸν εἶναι τοῦδε · ὦ γινόμενοι καὶ ἀπογινόμενοι , θεὸς μισεῖ ἀναίδειαν . τά τε ὦτα καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς οἱ δημιουργοῦντες ἐξ ὕλης τιμίας καθιεροῦσιν τοῖς θεοῖς ἀνατιθέντες εἰς τοὺς νεώς , τοῦτο δήπου αἰνισσόμενοι ὡς πάντα θεὸς ὁρᾷ καὶ ἀκούει . πρὸς τοῖσδε ἀλκῆς μὲν καὶ ῥώμης σύμβολον αὐτοῖς ὁ λέων · ὥσπερ ἀμέλει γῆς τε αὐτῆς καὶ γεωργίας καὶ τροφῆς ὁ βοῦς , ἀνδρείας τε καὶ παρρησίας ὁ ἵππος , ἀλκῆς τε αὖ μετὰ συνέσεως ἡ σφίγξ , τὸ μὲν σῶμα πᾶν λέοντος , τὸ πρόσωπον δὲ ἀνθρώπου ἔχουσα . ὁμοίως τε τούτοις σύνεσιν καὶ μνήμην καὶ κράτος καὶ τέχνην ὁ ἄνθρωπος αἰνισσόμενος τοῖς ἱεροῖς πρὸς αὐτῶν ἐγγλύφεται .
Lemmas: φαίνω τοίνυν συντίθημι ὁ πᾶς σύμβολον δηλωτικός εἰμί ὅδε · ὦ γίγνομαι καί ἀπογίγνομαι , θεός μισέω ἀναίδεια . ὁ τε οὖς καί ὁ ὀφθαλμός ὁ δημιουργέω ἐκ ὕλη τίμιος καθιερόω ὁ θεός ἀνατίθημι εἰς ὁ ναῦς , οὗτος δήπου αἰνίσσομαι ὡς πᾶς θεός ὁράω καί ἀκούω . πρός ὅδε ἀλκή μέν καί ῥώμη σύμβολον αὐτός ὁ λέων · ὥσπερ ἀμέλει γῆ τε αὐτός καί γεωργία καί τροφή ὁ βοῦς , ἀνδρεία τε καί παρρησία ὁ ἵππος , ἀλκή τε αὖ μετά σύνεσις ὁ σφίγξ , ὁ μέν σῶμα πᾶς λέων , ὁ πρόσωπον δέ ἄνθρωπος ἔχω . ὅμοιος τε οὗτος σύνεσις καί μνήμη καί κράτος καί τέχνη ὁ ἄνθρωπος αἰνίσσομαι ὁ ἱερός πρός αὐτός ἐγγλύφω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.7.43
ἤδη δὲ κἀν ταῖς καλουμέναις παρ’ αὐτοῖς κωμασίαις τῶν θεῶν χρυσᾶ ἀγάλματα , δύο μὲν κύνας , ἕνα δὲ ἱέρακα καὶ ἶβιν μίαν περιφέρουσι καὶ καλοῦσι τὰ τέσσαρα τῶν ἀγαλμάτων εἴδωλα τέσσαρα γράμματα . εἰσὶ γοῦν οἱ μὲν κύνες σύμβολα τῶν δυεῖν ἡμισφαιρίων , οἷον περιπολούντων καὶ φυλασσόντων · ὁ δὲ ἱέραξ ἡλίου · πυρώδης γὰρ καὶ ἀναιρετικός · αὐτίκα τὰς λοιμικὰς νόσους ἡλίῳ ἀνατιθέασιν · ἡ δὲ ἶβις σελήνης , τὰ μὲν σκιερὰ τῷ μέλανι , τὰ δὲ φωτεινὰ τῷ λευκῷ τῶν πτίλων εἰκαζόντων . εἰσὶν δ’ οἳ τοὺς μὲν τροπικοὺς πρὸς τῶν κυνῶν μηνύεσθαι βούλονται , οἳ δὴ διαφυλάσσουσι καὶ πυλωροῦσι τὴν ἐπὶ νότον καὶ ἄρκτον πάροδον τοῦ ἡλίου · τὸν δ’ ἰσημερινόν , ὑψηλὸν ὄντα καὶ διακεκαυμένον , ὁ ἱέραξ δηλοῖ , καθάπερ ἡ ἶβις τὸν λοξόν · ἀριθμοῦ γὰρ ἐπινοίας καὶ μέτρου μάλιστα τῶν ζῴων ἡ ἶβις ἀρχὴν παρεσχῆσθαι τοῖς Αἰγυπτίοις δοκεῖ , ὡς τῶν κύκλων ὁ λοξός .
Lemmas: ἤδη δέ ἐν ὁ καλέω παρά αὐτός κωμασία ὁ θεός χρύσεος ἄγαλμα , δύο μέν κύων , εἷς δέ ἱέραξ καί ἶβις εἷς περιφέρω καί καλέω ὁ τέσσαρες ὁ ἄγαλμα εἴδωλον τέσσαρες γράμμα . εἰμί γοῦν ὁ μέν κύων σύμβολον ὁ δύο ἡμισφαίριον , οἷος περιπολέω καί φυλάσσω · ὁ δέ ἱέραξ ἥλιος · πυρώδης γάρ καί ἀναιρετικός · αὐτίκα ὁ λοιμικός νόσος ἥλιος ἀνατίθημι · ὁ δέ ἶβις σελήνη , ὁ μέν σκιερός ὁ μέλας , ὁ δέ φωτεινός ὁ λευκός ὁ πτίλον εἰκάζω . εἰμί δέ ὅς ὁ μέν τροπικός πρός ὁ κύων μηνύω βούλομαι , ὅς δή διαφυλάσσω καί πυλωρέω ὁ ἐπί νότος καί ἄρκτος πάροδος ὁ ἥλιος · ὁ δέ ἰσημερινός , ὑψηλός εἰμί καί διακαίω , ὁ ἱέραξ δηλόω , καθά ὁ ἶβις ὁ λοξός · ἀριθμός γάρ ἐπίνοια καί μέτρον μάλα ὁ ζῷον ὁ ἶβις ἀρχή παρέχω ὁ Αἰγύπτιος δοκέω , ὡς ὁ κύκλος ὁ λοξός .
clemens-alexandrinus.stromata 5.8.44
Ἀλλὰ γὰρ οὐ μόνον Αἰγυπτίων οἱ λογικώτατοι , πρὸς δὲ καὶ τῶν ἄλλων βαρβάρων ὅσοι φιλοσοφίας ὠρέχθησαν , τὸ συμβολικὸν εἶδος ἐζήλωσαν . Φασὶ γοῦν καὶ Ἰδανθούραν τὸν Σκυθῶν βασιλέα , ὡς ἱστορεῖ Φερεκύδης ὁ Σύριος , Δαρείῳ διαβάντι τὸν Ἴστρον πόλεμον ἀπειλοῦντα πέμψαι σύμβολον ἀντὶ τῶν γραμμάτων μῦν , βάτραχον , ὄρνιθα , ὀιστόν , ἄροτρον . ἀπορίας δὲ οὔσης , οἷα εἰκός , ἐπὶ τούτοις Ὀροντοπάτας μὲν ὁ χιλίαρχος ἔλεγεν παραδώσειν αὐτοὺς τὴν ἀρχήν , τεκμαιρόμενος ἀπὸ μὲν τοῦ μυὸς τὰς οἰκήσεις , ἀπὸ δὲ τοῦ βατράχου τὰ ὕδατα τὸν ἀέρα τε ἀπὸ τῆς ὄρνιθος καὶ ἀπὸ τοῦ ὀιστοῦ τὰ ὅπλα , ἀπὸ δὲ τοῦ ἀρότρου τὴν χώραν . Ξιφόδρης δὲ ἔμπαλιν ἡρμήνευσεν · ἔφασκεν γάρ · ἐὰν μὴ ὡς ὄρνιθες ἀναπτῶμεν ἢ ὡς μύες κατὰ τῆς γῆς ἢ ὡς οἱ βάτραχοι καθ’ ὕδατος δύωμεν , οὐκ ἂν φύγοιμεν τὰ ἐκείνων βέλη , τῆς γὰρ χώρας οὔκ ἐσμεν κύριοι . Ἀνάχαρσίν τε τὸν Σκύθην φασὶ καὶ αὐτὸν κοιμώμενον κατέχειν τῇ μὲν λαιᾷ τὰ αἰδοῖα , τῇ δεξιᾷ δὲ τὸ στόμα , αἰνιττόμενον δεῖν μὲν ἀμφοῖν , μεῖζον δὲ εἶναι γλώττης κρατεῖν ἢ ἡδονῆς .
Lemmas: ἀλλά γάρ οὐ μόνος Αἰγύπτιος ὁ λογικός , πρός δέ καί ὁ ἄλλος βάρβαρος ὅσος φιλοσοφία ὀρέγω , ὁ συμβολικός εἶδος ζηλόω . φημί γοῦν καί Ἰδανθούρας ὁ Σκύθης βασιλεύς , ὡς ἱστορέω Φερεκύδης ὁ Σύριος , Δαρεῖος διαβαίνω ὁ Ἴστρος πόλεμος ἀπειλέω πέμπω σύμβολον ἀντί ὁ γράμμα μῦς , βάτραχος , ὄρνις , ὀϊστός , ἄροτρον . ἀπορία δέ εἰμί , οἷος ἔοικα , ἐπί οὗτος Ὀροντοπάτας μέν ὁ χιλίαρχος λέγω παραδίδωμι αὐτός ὁ ἀρχή , τεκμαίρομαι ἀπό μέν ὁ μῦς ὁ οἴκησις , ἀπό δέ ὁ βάτραχος ὁ ὕδωρ ὁ ἀήρ τε ἀπό ὁ ὄρνις καί ἀπό ὁ ὀιστός ὁ ὅπλον , ἀπό δέ ὁ ἄροτρον ὁ χώρα . Ξιφόδρης δέ ἔμπαλιν ἑρμηνεύω · φάσκω γάρ · ἐάν μή ὡς ὄρνις ἀναπτάζω ἤ ὡς μῦς κατά ὁ γῆ ἤ ὡς ὁ βάτραχος κατά ὕδωρ δύω , οὐ ἄν φεύγω ὁ ἐκεῖνος βέλος , ὁ γάρ χώρα οὐ εἰμί κύριος . Ἀνάχαρσις τε ὁ Σκύθης φημί καί αὐτός κοιμάω κατέχω ὁ μέν λαιός ὁ αἰδοῖον , ὁ δεξιός δέ ὁ στόμα , αἰνίσσομαι δέω μέν ἄμφω , μέγας δέ εἰμί γλῶσσα κρατέω ἤ ἡδονή .