ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 1.1.1
ἵνα ὑπὸ χεῖρα ἀναγινώσκῃς αὐτὰς καὶ δυνηθῇς φυλάξαι αὐτάς . πότερον δ’ οὐδ’ ὅλως ἢ τισὶ καταλειπτέον συγγράμματα ; καὶ εἰ μὲν τὸ πρότερον , τίς ἡ τῶν γραμμάτων χρεία ; εἰ δὲ τὸ ἕτερον , ἤτοι τοῖς σπουδαίοις ἢ τοῖς μή ; γελοῖον μεντἂν εἴη τὴν τῶν σπουδαίων ἀποδοκιμάζοντα γραφὴν τοὺς μὴ τοιούτους ἀποδέχεσθαι συντάττοντας . ἀλλ’ ἄρα θεοπόμπῳ μὲν καὶ Τιμαίῳ μύθους καὶ βλασφημίας συντάττουσιν , πρός δὲ καὶ Ἐπικούρῳ ἀθεότητος κατάρχοντι , ἔτι δὲ Ἱππώνακτι καὶ Ἀρχιλόχῳ αἰσχρῶς οὕτως ἐπιτρεπτέον γράφειν , τὸν δὲ τὴν ἀλήθειαν κηρύσσοντα κωλυτέον τοῖς ὕστερον ἀνθρώποις ὠφέλειαν ἀπολιπεῖν ; καλὸν δ’ οἶμαι καὶ παῖδας ἀγαθοὺς τοῖς ἔπειτα καταλείπειν . οἱ μέν γε παῖδες σωμάτων , ψυχῆς δὲ ἔγγονοι οἱ λόγοι . αὐτίκα πατέρας τοὺς κατηχήσαντάς φαμεν , κοινωνικὸν δὲ ἡ σοφία καὶ φιλάνθρωπον . λέγει γοῦν ὁ Σολομών · υἱέ , ἐὰν δεξάμενος ῥῆσιν ἐντολῆς ἐμῆς κρύψῃς παρὰ σεαυτῷ , ὑπακούσεται σοφίας τὸ οὖς σου . σπειρόμενον τὸν λόγον κρύπτεσθαι μηνύει καθάπερ ἐν γῇ τῇ τοῦ μανθάνοντος ψυχῇ , καὶ αὕτη πνευματικὴ φυτεία .
Lemmas: ἵνα ὑπό χείρ ἀναγιγνώσκω αὐτός καί δύναμαι φυλάσσω αὐτός . πότερος δέ οὐδέ ὅλος ἤ τις καταλειπτέον σύγγραμμα ; καί εἰ μέν ὁ πρότερος , τίς ὁ ὁ γράμμα χρεία ; εἰ δέ ὁ ἕτερος , ἤτοι ὁ σπουδαῖος ἤ ὁ μή ; γέλοιος ἄν εἰμί ὁ ὁ σπουδαῖος ἀποδοκιμάζω γραφή ὁ μή τοιοῦτος ἀποδέχομαι συντάσσω . ἀλλά ἄρα Θεόπομπος μέν καί Τίμαιος μῦθος καί βλασφημία συντάσσω , πρός δέ καί Ἐπίκουρος ἀθεότης κατάρχω , ἔτι δέ Ἵππωναξ καί Ἀρχίλοχος αἰσχρός οὕτως ἐπιτρεπτέον γράφω , ὁ δέ ὁ ἀλήθεια κηρύσσω κωλυτέον ὁ ὕστερον ἄνθρωπος ὠφέλεια ἀπολείπω ; καλός δέ οἴομαι καί παῖς ἀγαθός ὁ ἔπειτα καταλείπω . ὁ μέν γε παῖς σῶμα , ψυχή δέ ἔγγονος ὁ λόγος . αὐτίκα πατήρ ὁ κατηχέω φημί , κοινωνικός δέ ὁ σοφία καί φιλάνθρωπος . λέγω γοῦν ὁ Σολομών · υἱός , ἐάν δέχομαι ῥῆσις ἐντολή ἐμός κρύπτω παρά σεαυτοῦ , ὑπακούω σοφία ὁ οὖς σύ . σπείρω ὁ λόγος κρύπτω μηνύω καθά ἐν γῆ ὁ ὁ μανθάνω ψυχή , καί οὗτος πνευματικός φυτεία .
clemens-alexandrinus.stromata 1.1.2
διὸ καὶ ἐπιφέρει · καὶ παραβαλεῖς καρδίαν σου εἰς σύνεσιν , παραβαλεῖς δὲ αὐτὴν εἰς νουθέτησιν τῷ υἱῷ σου . ψυχὴ γάρ , οἶμαι , ψυχῇ καὶ πνεῦμα πνεύματι συναπτόμενα κατὰ τὴν τοῦ λόγου σπορὰν αὔξει τὸ καταβληθὲν καὶ ζῳογονεῖ · υἱὸς δὲ πᾶς ὁ παιδευόμενος καθ’ ὑπακοὴν τοῦ παιδεύοντος . υἱέ , φησίν , ἐμῶν θεσμῶν μὴ ἐπιλανθάνου . εἰ δὲ μὴ πάντων ἡ γνῶσις , ὄνος λύρας , ᾗ φασιν οἱ παροιμιαζόμενοι , τοῖς πολλοῖς τὰ συγγράμματα . ὕες γοῦν βορβόρῳ ἥδονται μᾶλλον ἢ καθαρῷ ὕδατι . διὰ τοῦτο , φησὶν ὁ κύριος , ἐν παραβολαῖς αὐτοῖς λαλῶ . ὅτι βλέποντες οὐ βλέπουσι καὶ ἀκούοντες οὐκ ἀκούουσι καὶ οὐ συνιᾶσι . τὴν ἄγνοιαν αὐτοῖς μὴ παρέχοντος τοῦ κυρίου ( μὴ γὰρ οὐ θεμιτὸν οὕτω φρονεῖν ) , ἀλλὰ τὴν ὑπάρχουσαν διελέγξαντος προφητικῶς καὶ ἀσυνέτους τῶν λεγομένων ἐσομένους μηνύσαντος .
Lemmas: διό καί ἐπιφέρω · καί παραβάλλω καρδία σύ εἰς σύνεσις , παραβάλλω δέ αὐτός εἰς νουθέτησις ὁ υἱός σύ . ψυχή γάρ , οἴομαι , ψυχή καί πνεῦμα πνεῦμα συνάπτω κατά ὁ ὁ λόγος σπορά αὐξάνω ὁ καταβάλλω καί ζῳογονέω · υἱός δέ πᾶς ὁ παιδεύω κατά ὑπακοή ὁ παιδεύω . υἱός , φημί , ἐμός θεσμός μή ἐπιλανθάνομαι . εἰ δέ μή πᾶς ὁ γνῶσις , ὄνος λύρα , ὅς φημί ὁ παροιμιάζω , ὁ πολύς ὁ σύγγραμμα . ὗς γοῦν βόρβορος ἥδομαι μάλα ἤ καθαρός ὕδωρ . διά οὗτος , φημί ὁ κύριος , ἐν παραβολή αὐτός λαλέω . ὅτι βλέπω οὐ βλέπω καί ἀκούω οὐ ἀκούω καί οὐ συνίημι . ὁ ἄγνοια αὐτός μή παρέχω ὁ κύριος ( μή γάρ οὐ θεμιτός οὕτως φρονέω ) , ἀλλά ὁ ὑπάρχω διελέγχω προφητικός καί ἀσύνετος ὁ λέγω εἰμί μηνύω .
clemens-alexandrinus.stromata 1.1.3
Ἤδη δὲ καταφαίνεται ἐκ περιουσίας ὁ σωτὴρ αὐτός , κατὰ τὴν τοῦ λαμβάνοντος δύναμιν , ἥν δεῖ ἐκ συνασκήσεως αὔξειν , τοῖς δούλοις τὰ ὑπάρχοντα διανείμας , αὖθις ἐπανελθὼν τιθέναι λόγον μετ’ αὐτῶν . ὁπηνίκα τοὺς μὲν αὐξήσαντας τὸ ἀργύριον αὐτοῦ , τοὺς ἐν ὀλίγῳ πιστούς , ἀποδεξάμενος καὶ ἐπαγγειλάμενος ἐπὶ πολλῶν καταστήσειν εἰς τὴν τοῦ κυρίου χαρὰν προσέταξεν εἰσελθεῖν . τῷ δὲ ἀποκρυψαμένῳ τὸ πιστευθὲν ἀργύριον εἰς τὸ ἐκδανεῖσαι καὶ αὐτὸ ὅπερ ἔλαβεν ἀποδιδόντι ἀργόν , πονηρὲ δοῦλε εἶπεν καὶ ὀκνηρέ , ἔδει σε βαλεῖν τὸ ἀργύριόν μου τοῖς τραπεζίταις , καὶ ἐλθὼν ἐγὼ ἐκομισάμην ἂν τὸ ἐμόν · ἐπὶ τούτοις ὁ ἀχρεῖος δοῦλος εἰς τὸ ἐξώτερον ἐμβληθήσεται σκότος . σὺ οὖν ἐνδυναμοῦ , καὶ Παῦλος λέγει , ἐν χάριτι τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ , καὶ ἃ ἤκουσας παρ’ ἐμοῦ διὰ πολλῶν μαρτύρων . ταῦτα παράθου πιστοῖς ἀνθρώποις , οἵτινες ἱκανοὶ ἔσονται καὶ ἑτέρους διδάξαι . καὶ πάλιν · σπούδασον σεαυτὸν δόκιμον παραστῆσαι τῷ θεῷ . ἐργάτην ἀνεπαίσχυντον , ὀρθοτομοῦντα τὸν λόγον τῆς ἀληθείας .
Lemmas: ἤδη δέ καταφαίνω ἐκ περιουσία ὁ σωτήρ αὐτός , κατά ὁ ὁ λαμβάνω δύναμις , ὅς δέω ἐκ συνάσκησις αὐξάνω , ὁ δοῦλος ὁ ὑπάρχω διανέμω , αὖθις ἐπανέρχομαι τίθημι λόγος μετά αὐτός . ὁπηνίκα ὁ μέν αὐξάνω ὁ ἀργύριον αὐτός , ὁ ἐν ὀλίγος πιστός , ἀποδέχομαι καί ἐπαγγέλλω ἐπί πολύς καθίστημι εἰς ὁ ὁ κύριος χαρά προστάσσω εἰσέρχομαι . ὁ δέ ἀποκρύπτω ὁ πιστεύω ἀργύριον εἰς ὁ ἐκδανείζω καί αὐτός ὅς λαμβάνω ἀποδίδωμι ἀργός , πονηρός δοῦλος λέγω καί ὀκνηρός , δέω σύ βάλλω ὁ ἀργύριον ἐγώ ὁ τραπεζίτης , καί ἔρχομαι ἐγώ κομίζω ἄν ὁ ἐμός · ἐπί οὗτος ὁ ἀχρεῖος δοῦλος εἰς ὁ ἐξώτερος ἐμβάλλω σκότος . σύ οὖν ἐνδυναμόω , καί Παῦλος λέγω , ἐν χάρις ὁ ἐν Χριστός Ἰησοῦς , καί ὅς ἀκούω παρά ἐγώ διά πολύς μάρτυς . οὗτος παρατίθημι πιστός ἄνθρωπος , ὅστις ἱκανός εἰμί καί ἕτερος διδάσκω . καί πάλιν · σπουδάζω σεαυτοῦ δόκιμος παρίστημι ὁ θεός . ἐργάτης ἀνεπαίσχυντος , ὀρθοτομέω ὁ λόγος ὁ ἀλήθεια .
clemens-alexandrinus.stromata 1.1.4
Εἰ τοίνυν ἄμφω κηρύττουσι τὸν λόγον , ὃ μὲν τῇ γραφῇ , ὃ δὲ τῇ φωνῇ , πῶς οὐκ ἄμφω ἀποδεκτέοι , ἐνεργὸν τὴν πίστιν διὰ τῆς ἀγάπης πεποιημένοι ; τῇ δὲ αἰτίᾳ τοῦ μὴ τὸ βέλτιστον ἑλομένου θεὸς ἀναίτιος . αὐτίκα τῶν μὲν ἐκδανεῖσαι τὸν λόγον ἔργον ἐστίν . τῶν δὲ δοκιμάσαι καὶ ἤτοι ἑλέσθαι ἢ μή . ἡ κρίσις δὲ ἐν αὐτοῖς κρίνεται . ἀλλ’ ἡ μὲν κηρυκικὴ ἐπιστήμη ἤδη πως ἀγγελική , ὁποτέρως ἂν ἐνεργῇ , διά τε τῆς χειρὸς διά τε τῆς γλώττης , ὠφελοῦσα · ὅτι ὁ σπείρων εἰς τὸ πνεῦμα ἐκ τοῦ πνεύματος θερίσει ζωὴν αἰώνιον · τὸ δὲ καλὸν ποιοῦντες μὴ ἐκκακῶμεν · συμβάλλεται γοῦν τὰ μέγιστα τῷ περιτυχόντι κατὰ τὴν θείαν πρόνοιαν , ἀρχὴν πίστεως , πολιτείας προθυμίαν , ὁρμὴν τὴν ἐπὶ τὴν ἀλήθειαν , κίνησιν ζητητικήν . ἴχνος γνώσεως . συνελόντι εἰπεῖν ἀφορμὰς δίδωσι σωτηρίας . οἱ δὲ ἐντραφέντες γνησίως τοῖς τῆς ἀληθείας λόγοις ἐφόδια ζωῆς ἀιδίου λαβόντες εἰς οὐρανὸν πτεροῦνται . θαυμασιώτατα τοίνυν ὁ ἀπόστολος ἐν παντὶ φησὶ συνιστάντες ἑαυτοὺς ὡς θεοῦ διάκονοι , ὡς πτωχοί , πολλοὺς δὲ πλουτίζοντες . ὡς μηδὲν ἔχοντες καὶ πάντα κατέχοντες · τὸ στόμα ἡμῶν ἀνέῳγε πρὸς ὑμᾶς . διαμαρτύρομαι δέ , τῷ Τιμοθέῳ φησὶν ἐπιστέλλων , ἐνώπιον τοῦ θεοῦ καὶ Χριστοῦ Ἰησοῦ καὶ τῶν ἐκλεκτῶν ἀγγέλων , ἵνα ταῦτα φυλάξῃς χωρὶς προκρίματος , μηδὲν ποιῶν κατὰ πρόσκλισιν .
Lemmas: εἰ τοίνυν ἄμφω κηρύσσω ὁ λόγος , ὅς μέν ὁ γραφή , ὁ δέ ὁ φωνή , πῶς οὐ ἄμφω ἀποδεκτέος , ἐνεργός ὁ πίστις διά ὁ ἀγάπη ποιέω ; ὁ δέ αἰτία ὁ μή ὁ ἀγαθός αἱρέω θεός ἀναίτιος . αὐτίκα ὁ μέν ἐκδανείζω ὁ λόγος ἔργον εἰμί . ὁ δέ δοκιμάζω καί ἤτοι αἱρέω ἤ μή . ὁ κρίσις δέ ἐν αὐτός κρίνω . ἀλλά ὁ μέν κηρυκικός ἐπιστήμη ἤδη πως ἀγγελικός , ὁπότερος ἄν ἐνεργέω , διά τε ὁ χείρ διά τε ὁ γλῶσσα , ὠφελέω · ὅτι ὁ σπείρω εἰς ὁ πνεῦμα ἐκ ὁ πνεῦμα θερίζω ζωή αἰώνιος · ὁ δέ καλός ποιέω μή ἐκκακέω · συμβάλλω γοῦν ὁ μέγας ὁ περιτυγχάνω κατά ὁ θεῖος πρόνοια , ἀρχή πίστις , πολιτεία προθυμία , ὁρμή ὁ ἐπί ὁ ἀλήθεια , κίνησις ζητητικός . ἴχνος γνῶσις . συναιρέω λέγω ἀφορμή δίδωμι σωτηρία . ὁ δέ ἐντρέφω γνήσιος ὁ ὁ ἀλήθεια λόγος ἐφόδια ζωή ἀίδιος λαμβάνω εἰς οὐρανός πτερόω . θαυμάσιος τοίνυν ὁ ἀπόστολος ἐν πᾶς φημί συνίστημι ἑαυτοῦ ὡς θεός διάκονος , ὡς πτωχός , πολύς δέ πλουτίζω . ὡς μηδείς ἔχω καί πᾶς κατέχω · ὁ στόμα ἐγώ ἀνοίγνυμι πρός σύ . διαμαρτύρομαι δέ , ὁ Τιμόθεος φημί ἐπιστέλλω , ἐνώπιον ὁ θεός καί Χριστός Ἰησοῦς καί ὁ ἐκλεκτός ἄγγελος , ἵνα οὗτος φυλάσσω χωρίς πρόκριμα , μηδείς ποιέω κατά πρόσκλισις .
clemens-alexandrinus.stromata 1.1.5
Ἀνάγκη τοίνυν ἄμφω τούτω δοκιμάζειν σφᾶς αὐτούς , τὸν μὲν εἰ ἄξιος λέγειν τε καὶ ὑπομνήματα καταλιμπάνειν , τὸν δὲ εἰ ἀκροᾶσθαί τε καὶ ἐντυγχάνειν δίκαιος · ᾗ καὶ τὴν εὐχαριστίαν τινὲς διανείμαντες . ὡς ἔθος , αὐτὸν δὴ ἕκαστον τοῦ λαοῦ λαβεῖν τὴν μοῖραν ἐπιτρέπουσιν . ἀρίστη γὰρ πρὸς τὴν ἀκριβῆ αἵρεσίν τε καὶ φυγὴν ἡ συνείδησις , θεμέλιος δὲ αὐτῆς βέβαιος ὀρθὸς βίος ἅμα μαθήσει τῇ καθηκούσῃ τό τε ἕπεσθαι ἑτέροις δοκιμασθεῖσιν ἤδη καὶ κατωρθωκόσιν ἄριστον πρός τε τῆς ἀληθείας τὴν νόησιν καὶ τὴν κατάπραξιν τῶν ἐντολῶν . ὥστε ὅς ἂν ἐσθίῃ τὸν ἄρτον καὶ πίνῃ τὸ ποτήριον τοῦ κυρίου ἀναξίως , ἔνοχος ἔσται τοῦ σώματος καὶ τοῦ αἵματος τοῦ κυρίου . δοκιμαζέτω δὲ ἄνθρωπος ἑαυτὸν καὶ οὕτως ἐκ τοῦ ἄρτου ἐσθιέτω καὶ ἐκ τοῦ ποτηρίου πινέτω .
Lemmas: ἀνάγκη τοίνυν ἄμφω οὗτος δοκιμάζω σφεῖς αὐτός , ὁ μέν εἰ ἄξιος λέγω τε καί ὑπόμνημα καταλείπω , ὁ δέ εἰ ἀκροάομαι τε καί ἐντυγχάνω δίκαιος · ὅς καί ὁ εὐχαριστία τις διανέμω . ὡς ἔθος , αὐτός δή ἕκαστος ὁ λαός λαμβάνω ὁ μοῖρα ἐπιτρέπω . ἀγαθός γάρ πρός ὁ ἀκριβής αἵρεσις τε καί φυγή ὁ συνείδησις , θεμέλιος δέ αὐτός βέβαιος ὀρθός βίος ἅμα μάθησις ὁ καθήκω ὁ τε ἕπομαι ἕτερος δοκιμάζω ἤδη καί κατορθόω ἀγαθός πρός τε ὁ ἀλήθεια ὁ νόησις καί ὁ κατάπραξις ὁ ἐντολή . ὥστε ὅς ἄν ἐσθίω ὁ ἄρτος καί πίνω ὁ ποτήριον ὁ κύριος ἀνάξιος , ἔνοχος εἰμί ὁ σῶμα καί ὁ αἷμα ὁ κύριος . δοκιμάζω δέ ἄνθρωπος ἑαυτοῦ καί οὕτως ἐκ ὁ ἄρτος ἐσθίω καί ἐκ ὁ ποτήριον πίνω .
clemens-alexandrinus.stromata 1.1.6
σκοπεῖσθαι οὖν ἀκόλουθον ἄν εἴη τῷ τὴν ὠφέλειαν τῶν πλησίον ἐπανῃρημένῳ , εἰ μὴ θρασέως καί τισιν ἀντιζηλούμενος ἐπεπήδησεν τῇ διδασκαλίᾳ , εἰ μὴ φιλόδοξος ἡ κοινωνία τοῦ λόγου , εἰ τοῦτον μόνον καρποῦται τὸν μισθόν , τὴν σωτηρίαν τῶν ἐπαϊόντων , τό τε μὴ πρὸς χάριν ὁμιλεῖν δωροδοκίας τε αὖ διαβολὴν διαπέφευγεν ὁ δἰ ὑπομνημάτων λαλῶν · οὔτε γάρ ποτε ἐν λόγῳ κολακείας ἐγενήθημεν , καθὼς οἴδατε , φησὶν ὁ ἀπόστολος , οὔτε προφάσει πλεονεξίας , θεὸς μάρτυς , οὔτε ζητοῦντες ἐξ ἀνθρώπων δόξαν , οὔτε ἀφ’ ὑμῶν οὔτε ἀπ’ ἄλλων . δυνάμενοι ἐν βάρει εἶναι ὡς Χριστοῦ ἀπόστολοι · ἀλλ’ ἐγενήθημεν ἤπιοι ἐν μέσῳ ὑμῶν , ὡς ἂν τροφὸς θάλπῃ τὰ ἑαυτῆς τέκνα . κατὰ ταὐτὰ δὲ καὶ τοὺς τῶν θείων μεταλαμβάνοντας λόγων παραφυλακτέον , εἰ μὴ περιεργίας ἕνεκεν ἱστορήσοντες , ὥσπερ τῶν πόλεων τὰ οἰκοδομήματα , εἰς τόδε ἀφικνοῦνται , εἰ μὴ μεταλήψεως χάριν τῶν κοσμικῶν προσίασιν κοινωνικοὺς τῶν ἐπιτηδείων μαθόντες τοὺς καθωσιωμένους τῷ Χριστῷ . ἀλλ’ οἳ μὲν ὑποκριταί , καὶ δὴ ἐάσθωσαν · εἰ δέ τις οὐ δοκεῖν δίκαιος , ἀλλ’ εἶναι θέλει , συνειδέναι τὰ κάλλιστα τοῦτον αὑτῷ προσήκει .
Lemmas: σκοπέω οὖν ἀκόλουθος ἄν εἰμί ὁ ὁ ὠφέλεια ὁ πλησίος ἐπαναλέγω , εἰ μή θρασύς καί τις ἀντιζηλόω ἐπιπηδάω ὁ διδασκαλία , εἰ μή φιλόδοξος ὁ κοινωνία ὁ λόγος , εἰ οὗτος μόνος καρπόω ὁ μισθός , ὁ σωτηρία ὁ ἐπαΐω , ὁ τε μή πρός χάρις ὁμιλέω δωροδοκία τε αὖ διαβολή διαφεύγω ὁ διά ὑπόμνημα λαλέω · οὔτε γάρ ποτέ ἐν λόγος κολακεία γίγνομαι , καθώς οἶδα , φημί ὁ ἀπόστολος , οὔτε πρόφασις πλεονεξία , θεός μάρτυς , οὔτε ζητέω ἐκ ἄνθρωπος δόξα , οὔτε ἀπό σύ οὔτε ἀπό ἄλλος . δύναμαι ἐν βάρος εἰμί ὡς Χριστός ἀπόστολος · ἀλλά γίγνομαι ἤπιος ἐν μέσος σύ , ὡς ἄν τροφός θάλπω ὁ ἑαυτοῦ τέκνον . κατά αὐτός δέ καί ὁ ὁ θεῖος μεταλαμβάνω λόγος παραφυλακτέω , εἰ μή περιεργία ἕνεκα ἱστορέω , ὥσπερ ὁ πόλις ὁ οἰκοδόμημα , εἰς ὅδε ἀφικνέομαι , εἰ μή μετάληψις χάριν ὁ κοσμικός προσέρχομαι κοινωνικός ὁ ἐπιτήδειος μανθάνω ὁ καθοσιόομαι ὁ Χριστός . ἀλλά ὁ μέν ὑποκριτής , καί δή ἐάω · εἰ δέ τις οὐ δοκέω δίκαιος , ἀλλά εἰμί ἐθέλω , σύνοιδα ὁ καλός οὗτος ἑαυτοῦ προσήκω .
clemens-alexandrinus.stromata 1.1.7
Εἰ γοῦν ὁ μὲν θερισμὸς πολύς , οἱ δὲ ἐργάται βραχεῖς , τῷ ὄντι δεῖσθαι καθήκει , ὅπως ὅτι μάλιστα πλειόνων ἡμῖν ἐργατῶν εὐπορία γένηται . ἡ γεωργία δὲ διττή · ἣ μὲν γὰρ ἄγραφος , ἣ δ’ ἔγγραφος . ὁποτέρως δ’ ἂν ὁ τοῦ κυρίου ἐργάτης σπείρῃ τοὺς εὐγενεῖς πυροὺς καὶ τοὺς στάχυς αὐξήσῃ τε καὶ θερίσῃ , θεῖος ὄντως ἀναφανήσεται γεωργός . ἐργάζεσθε , φησὶν ὁ κύριος , μὴ τὴν ἀπολλυμένην βρῶσιν ἀλλὰ τὴν μένουσαν εἰς ζωὴν αἰώνιον . τροφὴ δὲ ἢ διὰ σιτίων ἢ διὰ λόγων λαμβάνεται . καὶ τῷ ὄντι μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί , οἱ τοὺς ἐνταῦθα κατὰ τὸν βίον καἰ τὴν πλάνην πρὸς τῆς ἀγνοίας πολεμουμένους μεταδιδάσκοντες καὶ μετάγοντες εἰς εἰρήνην τὴν ἐν λόγῳ καὶ βίῳ τῷ κατὰ τὸν θεὸν καὶ τοὺς πεινῶντας δικαιοσύνην τρέφοντες τῇ τοῦ ἄρτου διανομῇ . εἰσὶ γὰρ καὶ ψυχαὶ ἰδίας ἔχουσαι τροφάς , αἳ μὲν κατ’ ἐπίγνωσιν καὶ ἐπιστήμην αὔξουσαι , αἳ σὲ τὴν Ἑλληνικὴν νεμόμεναι φιλοσοφίαν , ἧς καθάπερ καὶ τῶν καρύων οὐ τὸ πᾶν ἐδώδιμον . ὁ φυτεύων δὲ καὶ ὁ ποτίζων , τοῦ αὔξοντος ὄντες διάκονοι , ἕν εἰσι κατὰ τὴν διακονίαν . ἕκαστος δὲ τὸν ἴδιον μισθὸν λήψεται κατὰ τὸν ἴδιον κόπον . θεοῦ γάρ ἐσμεν συνεργοί · θεοῦ γεώργιον , θεοῦ οἰκοδομή ἐστε , κατὰ τὸν ἀπόστολον .
Lemmas: εἰ γοῦν ὁ μέν θερισμός πολύς , ὁ δέ ἐργάτης βραχύς , ὁ εἰμί δέω καθήκω , ὅπως ὅτι μάλα πολύς ἐγώ ἐργάτης εὐπορία γίγνομαι . ὁ γεωργία δέ δισσός · ὁ μέν γάρ ἄγραφος , ὁ δέ ἔγγραφος . ὁπότερος δέ ἄν ὁ ὁ κύριος ἐργάτης σπείρω ὁ εὐγενής πυρός καί ὁ στάχυς αὐξάνω τε καί θερίζω , θεῖος ὄντως ἀναφαίνω γεωργός . ἐργάζομαι , φημί ὁ κύριος , μή ὁ ἀπόλλυμι βρῶσις ἀλλά ὁ μένω εἰς ζωή αἰώνιος . τροφή δέ ὁ διά σιτίον ὁ διά λόγος λαμβάνω . καί ὁ εἰμί μακάριος ὁ εἰρηνοποιός , ὁ ὁ ἐνταῦθα κατά ὁ βίος καί ὁ πλάνη πρός ὁ ἄγνοια πολεμέω μεταδιδάσκω καί μετάγω εἰς εἰρήνη ὁ ἐν λόγος καί βίος ὁ κατά ὁ θεός καί ὁ πεινάω δικαιοσύνη τρέφω ὁ ὁ ἄρτος διανομή . εἰμί γάρ καί ψυχή ἴδιος ἔχω τροφή , ὁ μέν κατά ἐπίγνωσις καί ἐπιστήμη αὐξάνω , ὁ σύ ὁ Ἑλληνικός νέμω φιλοσοφία , ὅς καθά καί ὁ κάρυον οὐ ὁ πᾶς ἐδώδιμος . ὁ φυτεύω δέ καί ὁ ποτίζω , ὁ αὐξάνω εἰμί διάκονος , εἷς εἰμί κατά ὁ διακονία . ἕκαστος δέ ὁ ἴδιος μισθός λαμβάνω κατά ὁ ἴδιος κόπος . θεός γάρ εἰμί συνεργός · θεός γεώργιον , θεός οἰκοδομή εἰμί , κατά ὁ ἀπόστολος .
clemens-alexandrinus.stromata 1.1.8
οὔκουν οὐδὲ ἀπὸ συγκρίσεως τὸ δοκίμιον ποιεῖσθαι τοῖς ἀκροωμένοις ἐπιτρεπτέον οὐδὲ εἰς ἐξέτασιν ἔκδοτον παραδοτέον τὸν λόγον τοῖς ἐντεθραμμένοις λόγων παντοδαπῶν τέχναις καὶ δυνάμεσιν ἐπιχειρημάτων ὠγκωμένων , τοῖς προκατειλημμένοις ἤδη τὴν ψυχὴν καὶ μὴ προκεκενωμένοις . ὅταν δ’ ἐκ πίστεως ἕληταί τις ἑστιᾶσθαι , βέβαιος οὗτος εἰς θείων λόγων παραδοχήν , κρίσιν εὔλογον τὴν πίστιν κεκτημένος . ἕπεται δὲ ἐνθένδε αὐτῷ ἡ πειθὼ ἐκ περιουσίας . καὶ τοῦτ’ ἦν ἄρα τὸ προφητικὸν ἐκεῖνο · ἐὰν μὴ πιστεύσητε , οὐδὲ μὴ συνῆτε . ἄρ’ οὖν ὡς καιρὸν ἔχομεν , ἐργαζώμεθα τὸ ἀγαθὸν πρὸς πάντας , μάλιστα δὲ πρὸς τοὺς οἰκείους τῆς πίστεως . ἕκαστος δὲ τούτων κατὰ τὸν μακάριον Δαβὶδ εὐχαριστῶν ψαλλέτω · ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ καὶ καθαρισθήσομαι , πλυνεῖς με καὶ ὑπὲρ χιόνα λευκανθήσομαι . ἀκουτιεῖς με εὐφροσύνην καὶ ἀγαλλίασιν · ἀγαλλιάσονται ὀστᾶ τεταπεινωμένα . ἀπόστρεψον τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου , καὶ τὰς ἀνομίας μου ἐξάλειψον . καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοί , ὁ θεός , καὶ πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου . μὴ ἀπορρίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου σου , καὶ τὸ πνεῦμά σου τὸ ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ . ἀπόδος μοι τὴν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου , καὶ πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με .
Lemmas: οὔκουν οὐδέ ἀπό σύγκρισις ὁ δοκιμεῖον ποιέω ὁ ἀκροάομαι ἐπιτρεπτέον οὐδέ εἰς ἐξέτασις ἔκδοτος παραδοτέος ὁ λόγος ὁ ἐντρέφω λόγος παντοδαπής τέχνη καί δύναμις ἐπιχείρημα ὀγκόω , ὁ προκαταλαμβάνω ἤδη ὁ ψυχή καί μή προκενόω . ὅταν δέ ἐκ πίστις αἱρέω τις ἑστιάω , βέβαιος οὗτος εἰς θεῖος λόγος παραδοχή , κρίσις εὔλογος ὁ πίστις κτάομαι . ἕπομαι δέ ἐνθένδε αὐτός ὁ πειθώ ἐκ περιουσία . καί οὗτος εἰμί ἄρα ὁ προφητικός ἐκεῖνος · ἐάν μή πιστεύω , οὐδέ μή συνίημι . ἄρα οὖν ὡς καιρός ἔχω , ἐργάζομαι ὁ ἀγαθός πρός πᾶς , μάλα δέ πρός ὁ οἰκεῖος ὁ πίστις . ἕκαστος δέ οὗτος κατά ὁ μακάριος Δαυίδ εὐχαριστέω ψάλλω · ῥαντίζω ἐγώ ὕσσωπος καί καθαρίζω , πλύνω ἐγώ καί ὑπέρ χιών λευκαν́ͅζω . ἀκουτίζω ἐγώ εὐφροσύνη καί ἀγαλλίασις · ἀγαλλιάω ὀστέον ταπεινόω . ἀποστρέφω ὁ πρόσωπον σύ ἀπό ὁ ἁμαρτία ἐγώ , καί ὁ ἀνομία ἐγώ ἐξαλείφω . καρδία καθαρός κτίζω ἐν ἐγώ , ὁ θεός , καί πνεῦμα εὐθύς ἐγκαινίζω ἐν ὁ ἔγκατα ἐγώ . μή ἀπορρίπτω ἐγώ ἀπό ὁ πρόσωπον σύ , καί ὁ πνεῦμα σύ ὁ ἅγιος μή ἀνταναιρέω ἀπό ἐγώ . ἀποδίδωμι ἐγώ ὁ ἀγαλλίασις ὁ σωτήριος σύ , καί πνεῦμα ἡγεμονικός στηρίζω ἐγώ .
clemens-alexandrinus.stromata 1.1.9
Ὁ μὲν οὖν πρὸς παρόντας λέγων καὶ χρόνῳ δοκιμάζει καὶ κρίσει δικάζει καὶ διακρίνει τῶν ἄλλων τὸν οἷόν τε ἀκούειν , ἐπιτηρῶν τοὺς λόγους , τοὺς τρόπους , τὰ ἤθη , τὸν βίον , τὰς κινήσεις , τὰς σχέσεις , τὸ βλέμμα , τὸ φθέγμα , τὴν τρίοδον , τὴν πέτραν , τὴν πατουμένην ὁδόν , τὴν καρποφόρον γῆν , τὴν ὑλομανοῦσαν χώραν , τὴν εὔφορον καὶ καλὴν καὶ γεωργουμένην , τὴν πολυπλασιάσαι τὸν σπόρον δυναμένην . ὁ δὲ δἰ ὑπομνημάτων λαλῶν πρὸς τὸν θεὸν ἀφοσιοῦται ταῦτα κεκραγὼς ἐγγράφως , μὴ κέρδους ἕνεκα , μὴ κενοδοξίας χάριν , μὴ προσπαθείᾳ νικᾶσθαι , μὴ φόβῳ δουλοῦσθαι , μὴ ἡδονῇ ἐπαίρεσθαι , μόνης δὲ τῆς τῶν ἐντυγχανόντων ἀπολαύειν σωτηρίας , ἧς οὐδὲ κατὰ τὸ παρὸν μεταλαμβάνει , ἀλλὰ ἐλπίδι ἀπεκδεχόμενος τὴν ἀποδοθησομένην πάντως ἀμοιβὴν παρὰ τοῦ τὸν μισθὸν τοῖς ἐργάταις κατ’ ἀξίαν ἀποδώσειν ὑπεσχημένου . ἀλλ’ οὐδὲ ἀντιμισθίας ἐφίεσθαι χρὴ τῷ εἰς ἄνδρας ἐγγραφομένῳ . οὐ γὰρ ὁ μὲν καυχησάμενος εὐποιίαν τὴν ἀμοιβὴν ἀπείληφεν δἰ εὐδοξίας , ὁ δὲ τῶν προσηκόντων δἰ ἀντιμισθίαν πράσσων τι , ἤτοι ὡς εὐεῥ̣̣̓γὸς σπεύδων ἀπολαβεῖν ἢ ὡς κακοεργὸς τὴν ἀμοιβὴν περιιστάμενος , οὐχὶ τῇ κοσμικῇ ἐνέχεται συνηθεία ; δεῖ δὲ ὡς οἷόν τε τὸν κύριον μιμεῖσθαι . οὗτος δ’ ἂν εἴη ὁ τῷ θελήματι τοῦ θεοῦ ἐξυπηρετῶν , δωρεὰν λαβών , δωρεὰν διδούς , μισθὸν ἀξιόλογον ἀπολαμβάνων τὴν πολιτείαν αὐτήν οὐκ εἰσελεύσεται δὲ εἰς τὰ ἅγια μίσθωμα πόρνης φησίν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν πρός πάρειμι λέγω καί χρόνος δοκιμάζω καί κρίσις δικάζω καί διακρίνω ὁ ἄλλος ὁ οἷος τε ἀκούω , ἐπιτηρέω ὁ λόγος , ὁ τρόπος , ὁ ἦθος , ὁ βίος , ὁ κίνησις , ὁ σχέσις , ὁ βλέμμα , ὁ φθέγμα , ὁ τρίοδος , ὁ πέτρα , ὁ πατέω ὁδός , ὁ καρποφόρος γῆ , ὁ ὑλομανέω χώρα , ὁ εὔφορος καί καλός καί γεωργέω , ὁ πολυπλασιάζω ὁ σπόρος δύναμαι . ὁ δέ διά ὑπόμνημα λαλέω πρός ὁ θεός ἀφοσιόω οὗτος κράζω ἔγγραφος , μή κέρδος ἕνεκα , μή κενοδοξία χάριν , μή προσπάθεια νικάω , μή φόβος δουλόω , μή ἡδονή ἐπαίρω , μόνος δέ ὁ ὁ ἐντυγχάνω ἀπολαύω σωτηρία , ὅς οὐδέ κατά ὁ πάρειμι μεταλαμβάνω , ἀλλά ἐλπίς ἀπεκδέχομαι ὁ ἀποδίδωμι πάντως ἀμοιβή παρά ὁ ὁ μισθός ὁ ἐργάτης κατά ἀξία ἀποδίδωμι ὑπισχνέομαι . ἀλλά οὐδέ ἀντιμισθία ἐφίημι χρή ὁ εἰς ἀνήρ ἐγγράφω . οὐ γάρ ὁ μέν καυχάομαι εὐποιία ὁ ἀμοιβή ἀπολαμβάνω διά εὐδοξία , ὁ δέ ὁ προσήκω διά ἀντιμισθία πράσσω τις , ἤτοι ὡς Εὔεργος σπεύδω ἀπολαμβάνω ἤ ὡς κακοῦργος ὁ ἀμοιβή περιίστημι , οὐ ὁ κοσμικός ἐνέχω συνήθεια ; δέω δέ ὡς οἷος τε ὁ κύριος μιμέομαι . οὗτος δέ ἄν εἰμί ὁ ὁ θέλημα ὁ θεός ἐξυπηρετέω , δωρεά λαμβάνω , δωρεά δίδωμι , μισθός ἀξιόλογος ἀπολαμβάνω ὁ πολιτεία αὐτός οὐ εἰσέρχομαι δέ εἰς ὁ ἅγιος μίσθωμα πόρνη φημί .
clemens-alexandrinus.stromata 1.1.10
ἀπείρηται γοῦν προσφέρειν τῷ θυσιαστηρίῳ ἄλλαγμα κυνός · ὅτῳ δὲ ἀπήμβλυται κακῇ τροφῇ τε καὶ διδασκαλίᾳ τὸ τῆς ψυχῆς ὄμμα πρὸς τὸ οἰκεῖον φῶς , βαδιζέτω ἐπὶ τὴν ἀλήθειαν τὴν ἐγγράφως τὰ ἄγραφα δηλοῦσαν · οἱ διψῶντες , πορεύεσθε ἐφ’ ὕδωρ , Ἡσαΐας λέγει , καὶ πῖνε τὸ ὕδωρ ἀπὸ σῶν ἀγγείων , ὁ Σολομὼν παραινεῖ . ἐν γοῦν τοῖς Νόμοις ὁ ἐξ Ἑβραίων φιλόσοφος Πλάτων κελεύει τοὺς γεωργοὺς μὴ ἐπαρδεῦσαι μηδὲ λαμβάνειν ὕδωρ παρ’ ἑτέρων , ἐὰν μὴ πρότερον ὀρύξαντες παρ’ αὑτοῖς ἄχρι τῆς παρθενίου καλουμένης ἄνυδρον εὕρωσι τὴν γῆν . ἀπορίᾳ γὰρ ἐπαρκεῖν δίκαιον , ἀργίαν δὲ ἐφοδιάζειν οὐ καλόν · ᾗ καὶ φορτίον συνεπιτιθέναι μὲν εὔλογον . συγκαθαιρεῖν δὲ οὐ προσήκειν ὁ Πυθαγόρας ἔλεγεν . συνεξάπτει δὲ ἡ γραφὴ τὸ ζώπυρον τῆς ψυχῆς καὶ συντείνει τὸ οἰκεῖον ὄμμα πρὸς θεωρίαν , τάχα μέν τι καὶ ἐντιθεῖσα , οἷον ὁ ἐγκεντρίζων γεωργός , τὸ δὲ ἐνυπάρχον ἀνακινοῦσα . πολλοὶ γὰρ ἐν ἡμῖν κατὰ τὸν θεῖον ἀπόστολον ἀσθενεῖς καὶ ἄρρωστοι , καὶ κοιμῶνται ἱκανοί . εἰ δὲ ἑαυτοὺς διεκρίνομεν , οὐκ ἄν ἐκρινόμεθα .
Lemmas: ἀπολέγω γοῦν προσφέρω ὁ θυσιαστήριον ἄλλαγμα κύων · ὅστις δέ ἀπαμβλ́λυω κακός τροφή τε καί διδασκαλία ὁ ὁ ψυχή ὄμμα πρός ὁ οἰκεῖος φάος , βαδίζω ἐπί ὁ ἀλήθεια ὁ ἔγγραφος ὁ ἄγραφος δηλόω · ὁ διψάω , πορεύω ἐπί ὕδωρ , Ἡσαΐας λέγω , καί πίνω ὁ ὕδωρ ἀπό σός ἀγγεῖον , ὁ Σολομών παραινέω . ἐν γοῦν ὁ Νόμος ὁ ἐκ Ἑβραῖος φιλόσοφος Πλάτων κελεύω ὁ γεωργός μή ἐπαρδεύω μηδέ λαμβάνω ὕδωρ παρά ἕτερος , ἐάν μή πρότερος ὀρύσσω παρά ἑαυτοῦ ἄχρι ὁ παρθενίας καλέω ἄνυδρος εὑρίσκω ὁ γῆ . ἀπορία γάρ ἐπαρκέω δίκαιος , ἀργία δέ ἐφοδιάζω οὐ καλός · ὅς καί φορτίον συνεπιτίθημι μέν εὔλογος . συγκαθαιρέω δέ οὐ προσήκω ὁ Πυθαγόρας λέγω . συνεξάπτω δέ ὁ γραφή ὁ ζώπυρος ὁ ψυχή καί συντείνω ὁ οἰκεῖος ὄμμα πρός θεωρία , τάχα μέν τις καί ἐντίθημι , οἷος ὁ ἐγκεντρίζω γεωργός , ὁ δέ ἐνυπάρχω ἀνακινέω . πολύς γάρ ἐν ἐγώ κατά ὁ θεῖος ἀπόστολος ἀσθενής καί ἄρρωστος , καί κοιμάω ἱκανός . εἰ δέ ἑαυτοῦ διακρίνω , οὐ ἄν κρίνω .
clemens-alexandrinus.stromata 1.1.11
Ἤδη δὲ οὐ γραφὴ εἰς ἐπίδειξιν τετεχνασμένη ἥδε ἡ πραγματεία . ἀλλά μοι ὑπομνήματα εἰς γῆρας θησαυρίζεται , λήθης φάρμακον , εἴδωλον ἀτεχνῶς καὶ σκιογραφία τῶν ἐναργῶν καὶ ἐμψύχων ἐκείνων , ὧν κατηξιώθην ἐπακοῦσαι , λόγων τε καὶ ἀνδρῶν μακαρίων καὶ τῷ ὄντι ἀξιολόγων . τούτων ὃ μὲν ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος , ὁ Ἰωνικός , οἳ δὲ ἐπὶ τῆς μεγάλης Ἑλλάδος ( τῆς κοίλης θάτερος αὐτῶν Συρίας ἦν , ὃ δὲ ἀπ’ Αἰγύπτου ) . ἄλλοι δὲ ἀνὰ τὴν ἀνατολήν · καὶ ταύτης ὃ μὲν τῆς τῶν Ἀσσυρίων . ὃ δὲ ἐν Παλαιστίνῃ Ἑβραῖος ἀνέκαθεν · ὑστάτῳ δὲ περιτυχὼν ( δυνάμει δὲ οὗτος πρῶτος ἦν ) ἀνεπαυσάμην . ἐν Αἰγύπτῳ θηράσας λεληθότα . Σικελικὴ τῷ ὄντι ἡ μέλιττα προφητικοῦ τε καὶ ἀποστολικοῦ λειμῶνος τὰ ἄνθη δρεπόμενος ἀκήρατόν τι γνώσεως χρῆμα ταῖς τῶν ἀκροωμένων ἐνεγέννησε ψυχαῖς . Ἀλλ’ οἳ μὲν τὴν ἀληθῆ τῆς μακαρίας σῴζοντες διδασκαλίας παράδοσιν εὐθὺς ἀπὸ Πέτρου τε καὶ Ἰακώβου Ἰωάννου τε καὶ Παύλου τῶν ἁγίων ἀποστόλων , παῖς παρὰ πατρὸς ἐκδεχόμενος ( ὀλίγοι δὲ οἱ πατράσιν ὅμοιοι ) , ἧκον δὴ σὺν θεῷ καὶ εἰς ἡμᾶς τὰ προγονικὰ ἐκεῖνα καὶ ἀποστολικὰ καταθησόμενοι σπέρματα .
Lemmas: ἤδη δέ οὐ γραφή εἰς ἐπίδειξις τεχνάζω ὅδε ὁ πραγματεία . ἀλλά ἐγώ ὑπόμνημα εἰς γῆρας θησαυρίζω , λήθη φάρμακον , εἴδωλον ἄτεχνος καί σκιογραφία ὁ ἐναργής καί ἔμψυχος ἐκεῖνος , ὅς καταξιόω ἐπακούω , λόγος τε καί ἀνήρ μακάριος καί ὁ εἰμί ἀξιόλογος . οὗτος ὅς μέν ἐπί ὁ Ἑλλάς , ὁ Ἰωνικός , ὁ δέ ἐπί ὁ Μεγάλη Ἑλλάς ( ὁ κοῖλος θατέρως αὐτός Συρία εἰμί , ὁ δέ ἀπό Αἴγυπτος ) . ἄλλος δέ ἀνά ὁ ἀνατολή · καί οὗτος ὁ μέν ὁ ὁ Ἀσσύριος . ὁ δέ ἐν Παλαιστίνη Ἑβραῖος ἀνέκαθεν · ὕστατος δέ περιτυγχάνω ( δύναμις δέ οὗτος πρῶτος εἰμί ) ἀναπαύω . ἐν Αἴγυπτος θηράω λανθάνω . Σικελικός ὁ εἰμί ὁ μέλισσα προφητικός τε καί ἀποστολικός λειμών ὁ ἄνθος δρέπω ἀκήρατος τις γνῶσις χρῆμα ὁ ὁ ἀκροάομαι ἐγγεννάω ψυχή . ἀλλά ὁ μέν ὁ ἀληθής ὁ μακάριος σῴζω διδασκαλία παράδοσις εὐθύς ἀπό Πέτρος τε καί Ἰάκωβος Ἰωάννης τε καί Παῦλος ὁ ἅγιος ἀπόστολος , παῖς παρά πατήρ ἐκδέχομαι ( ὀλίγος δέ ὁ πατήρ ὅμοιος ) , ἥκω δή σύν θεός καί εἰς ἐγώ ὁ προγονικός ἐκεῖνος καί ἀποστολικός κατατίθημι σπέρμα .
clemens-alexandrinus.stromata 1.1.12
καὶ εὖ οἶδ’ ὅτι ἀγαλλιάσονται , οὐχὶ τῇ ἐκφράσει ἡσθέντες λέγω τῇδε , μόνῃ δὲ τῇ κατὰ τὴν ὑποσημείωσιν τηρήσει . ποθούσης γὰρ οἶμαι ψυχῆς τὴν μακαρίαν παράδοσιν ἀδιάδραστον φυλάττειν ἡ τοιάδε ὑποτύπωσις · ἀνδρὸς δὲ φιλοῦντος σοφίαν εὐφρανθήσεται πατήρ . τὰ φρέατα ἐξαντλούμενα διειδέστερον ὕδωρ ἀναδίδωσι , τρέπεται δὲ εἰς φθορὰν ὧν μεταλαμβάνει οὐδείς . καὶ τὸν σίδηρον ἡ χρῆσις καθαρώτερον φυλάσσει , ἡ δὲ ἀχρηστία ἰοῦ τούτῳ γεννητική . συνελόντι γὰρ φάναι ἡ συγγυμνασία ἕξιν ἐμποιεῖ ὑγιεινὴν καὶ πνεύμασι καὶ σώμασιν . οὐδεὶς ἅπτει λύχνον καὶ ὑπὸ τὸν μόδιον τίθησιν , ἀλλ’ ἐπὶ τῆς λυχνίας φαίνει τοῖς τῆς ἑστιάσεως τῆς αὐτῆς κατηξιωμένοις . τί γὰρ ὄφελος σοφίας μὴ σοφιζούσης τὸν οἷόν τε ἐπαΐειν ; ἔτι τε καὶ ὁ σωτὴρ σῴζει αἰεὶ καὶ αἰεὶ ἐργάζεται , ὡς βλέπει τὸν πατέρα . διδάσκων τις μανθάνει πλεῖον καὶ λέγων συνακροᾶται πολλάκις τοῖς ἐπακούουσιν αὐτοῦ · εἷς γὰρ ὁ διδάσκαλος καὶ τοῦ λέγοντος καὶ τοῦ ἀκροωμένου , ὁ ἐπιπηγάζων καὶ τὸν νοῦν καὶ τὸν λόγον .
Lemmas: καί εὖ οἶδα ὅτι ἀγαλλιάω , οὐ ὁ ἔκφρασις ἥδομαι λέγω ὅδε , μόνος δέ ὁ κατά ὁ ὑποσημείωσις τήρησις . ποθέω γάρ οἴομαι ψυχή ὁ μακάριος παράδοσις ἀδιάδραστος φυλάσσω ὁ τοιόσδε ὑποτύπωσις · ἀνήρ δέ φιλέω σοφία εὐφραίνω πατήρ . ὁ φρέαρ ἐξαντλέω διειδής ὕδωρ ἀναδίδωμι , τρέπω δέ εἰς φθορά ὅς μεταλαμβάνω οὐδείς . καί ὁ σίδηρος ὁ χρῆσις καθαρός φυλάσσω , ὁ δέ ἀχρηστία ἰός οὗτος γεννητικός . συναιρέω γάρ φημί ὁ συγγυμνασία ἕξις ἐμποιέω ὑγιεινός καί πνεῦμα καί σῶμα . οὐδείς ἅπτω λύχνος καί ὑπό ὁ μόδιος τίθημι , ἀλλά ἐπί ὁ λυχνία φαίνω ὁ ὁ ἑστίασις ὁ αὐτός καταξιόω . τίς γάρ ὄφελος σοφία μή σοφίζω ὁ οἷος τε ἐπαΐω ; ἔτι τε καί ὁ σωτήρ σῴζω ἀεί καί ἀεί ἐργάζομαι , ὡς βλέπω ὁ πατήρ . διδάσκω τις μανθάνω πολύς καί λέγω συνακροάομαι πολλάκις ὁ ἐπακούω αὐτός · εἷς γάρ ὁ διδάσκαλος καί ὁ λέγω καί ὁ ἀκροάομαι , ὁ ἐπιπηγάζω καί ὁ νόος καί ὁ λόγος .
clemens-alexandrinus.stromata 1.1.13
ᾗ καὶ οὐ κεκώλυκεν ὁ κύριος ἀπὸ ἀγαθοῦ † σαββατίζειν , μεταδιδόναι δὲ τῶν θείων μυστηρίων καὶ τοῦ φωτὸς ἐκείνου τοῦ ἁγίου τοῖς χωρεῖν δυναμένοις συγκεχώρηκεν . αὐτίκα οὐ πολλοῖς ἀπεκάλυψεν ἃ μὴ πολλῶν ἦν , ὀλίγοις δέ . οἷς προσήκειν ἠπίστατο , τοῖς οἵοις τε ἐκδέξασθαι καὶ τυπωθῆναι πρὸς αὐτά · τὰ δὲ ἀπόρρητα . καθάπερ ὁ θεός , λόγῳ πιστεύεται , οὐ γράμματι . κἄν τις λέγῃ γεγράφθαι οὐδὲν κρυπτὸν ὃ οὐ φανερωθήσεται , οὐδὲ κεκαλυμμένον ὃ οὐκ ἀποκαλυφθήσεται , ἀκουσάτω καὶ παρ’ ἡμῶν , ὅτι τῷ κρυπτῶς ἐπαΐοντι τὸ κρυπτὸν φανερωθήσεσθαι διὰ τοῦδε προεθέσπισεν τοῦ λογίου , καὶ τῷ παρακεκαλυμμένως τὰ παραδιδόμενα οἵῳ τε παραλαμβάνειν δηλωθήσεται τὸ κεκαλυμμένον ὡς ἡ ἀλήθεια , καὶ τὸ τοῖς πολλοῖς κρυπτόν , τοῦτο τοῖς ὀλίγοις φανερὸν γενήσεται · ἐπεὶ διὰ τί μὴ πάντες ἴσασι τὴν ἀλήθειαν ; διὰ τί δὲ μὴ ἠγαπήθη ἡ δικαιοσύνη , εἰ πάντων ἡ δικαιοσύνη ; ἀλλὰ γὰρ τὰ μυστήρια μυστικῶς παραδίδοται , ἵνα ᾖ ἐν στόματι λαλοῦντος καὶ ᾧ λαλεῖται , μᾶλλον δὲ οὐκ ἐν φωνῇ , ἀλλ’ ἐν τῷ νοεῖσθαι . δέδωκεν δὲ ὁ θεὸς τῇ ἐκκλησίᾳ τοὺς μὲν ἀποστόλους , τοὺς δὲ προφήτας , τοὺς δὲ εὐαγγελιστάς , τοὺς δὲ ποιμένας καὶ διδασκάλους , πρὸς τὸν καταρτισμὸν τῶν ἁγίων , εἰς ἔργον διακονίας , εἰς οἰκοδομὴν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ .
Lemmas: ᾗ καί οὐ κωλύω ὁ κύριος ἀπό ἀγαθός † σαββατίζω , μεταδίδωμι δέ ὁ θεῖος μυστήριον καί ὁ φώς ἐκεῖνος ὁ ἅγιος ὁ χωρέω δύναμαι συγχωρέω . αὐτίκα οὐ πολύς ἀποκαλύπτω ὅς μή πολύς εἰμί , ὀλίγος δέ . ὅς προσήκω ἐπίσταμαι , ὁ οἷος τε ἐκδέχομαι καί τυπόω πρός αὐτός · ὁ δέ ἀπόρρητος . καθά ὁ θεός , λόγος πιστεύω , οὐ γράμμα . ἐάν τις λέγω γράφω οὐδείς κρυπτός ὅς οὐ φανερόω , οὐδέ καλύπτω ὅς οὐ ἀποκαλύπτω , ἀκούω καί παρά ἐγώ , ὅτι ὁ κρυπτός ἐπαίω ὁ κρυπτός φανερόω διά ὅδε προθεσπίζω ὁ λόγιος , καί ὁ παρακεκαλυμμένως ὁ παραδίδωμι οἷος τε παραλαμβάνω δηλόω ὁ καλύπτω ὡς ὁ ἀλήθεια , καί ὁ ὁ πολύς κρυπτός , οὗτος ὁ ὀλίγος φανερός γίγνομαι · ἐπεί διά τίς μή πᾶς οἶδα ὁ ἀλήθεια ; διά τίς δέ μή ἀγαπάω ὁ δικαιοσύνη , εἰ πᾶς ὁ δικαιοσύνη ; ἀλλά γάρ ὁ μυστήριον μυστικός παραδίδωμι , ἵνα εἰμί ἐν στόμα λαλέω καί ὅς λαλέω , μάλα δέ οὐ ἐν φωνή , ἀλλά ἐν ὁ νοέω . δίδωμι δέ ὁ θεός ὁ ἐκκλησία ὁ μέν ἀπόστολος , ὁ δέ προφήτης , ὁ δέ εὐαγγελιστής , ὁ δέ ποιμήν καί διδάσκαλος , πρός ὁ καταρτισμός ὁ ἅγιος , εἰς ἔργον διακονία , εἰς οἰκοδομή ὁ σῶμα ὁ Χριστός .
clemens-alexandrinus.stromata 1.1.14
Ἡ μὲν οὖν τῶνδέ μοι τῶν ὑπομνημάτων γραφὴ ἀσθενὴς μὲν εὖ οἶδ’ ὅτι παραβαλλομένη πρὸς τὸ πνεῦμα ἐκεῖνο τὸ κεχαριτωμένον , οὗ κατηξιώθημεν ὑπακοῦσαι , εἰκὼν δ’ ἂν εἴη ἀναμιμνῄσκουσα τοῦ ἀρχετύπου τὸν θύρσῳ πεπληγότα · σοφῷ γάρ , φησί , λάλει , καὶ σοφώτερος ἔσται , καὶ τῷ ἔχοντι δὲ προστεθήσεται . ἐπαγγέλλεται δὲ οὐχ ὥστε ἑρμηνεῦσαι τὰ ἀπόρρητα ἱκανῶς , πολλοῦ γε καὶ δεῖ , μόνον δὲ τὸ ὑπομνῆσαι , εἴτε ὁπότε ἐκλαθοίμεθα εἴτε ὅπως μηδ’ ἐκλανθανώμεθα . πολλὰ δὲ εὖ οἶδα παρερρύηκεν ἡμᾶς χρόνου μήκει ἀγράφως διαπεσόντα . ὅθεν τὸ ἀσθενὲς τῆς μνήμης τῆς ἐμῆς ἐπικουφίζων , κεφαλαίων συστηματικὴν ἔκθεσιν μνήμης ὑπόμνημα σωτήριον πορίζων ἐμαυτῷ , ἀναγκαίως κέχρημαι τῇδε τῇ ὑποτυπώσει . ἔστι μὲν οὖν τινα μηδὲ ἀπομνημονευθέντα ἡμῖν ( πολλὴ γὰρ ἡ παρὰ τοῖς μακαρίοις δύναμις ἦν ἀνδράσιν ) , ἔστιν δὲ καὶ ἃ ἀνυποσημείωτα μεμενηκότα τῷ χρόνῳ νῦν ἀπέδρα , τὰ δὲ ὅσα ἐσβέννυτο ἐν αὐτῇ μαραινόμενα τῇ διανοίᾳ , ἐπεὶ μὴ ῥᾴδιος ἡ τοιάδε διακονία τοῖς μὴ δεδοκιμασμένοις , ταῦτα δὲ ἀναζωπυρῶν ὑπομνήμασι τὰ μὲν ἑκὼν παραπέμπομαι ἐκλέγων ἐπιστημόνως , φοβούμενος γράφειν ἃ καὶ λέγειν ἐφυλαξάμην , οὔ τί που φθορῶν ( οὐ γὰρ θέμις ) , δεδιὼς δὲ ἄρα περὶ τῶν ἐντυγχανόντων , μή πῃ ἑτέροσε σφαλεῖεν καὶ παιδὶ μάχαιραν , ᾗ φασιν οἱ παροιμιαζόμενοι , ὀρέγοντες εὑρεθῶμεν . οὐ γὰρ ἔστι τὰ γραφέντα μὴ οὐκ ἐκπεσεῖν καίτοι ἀνέκδοτα ὑπό γ’ ἐμοῦ μεμενηκότα . κυλιόμενα δὲ ἀεὶ μόνῃ μιᾷ χρώμενα τῇ ἐγγράφῳ φωνῇ πρὸς τὸν ἐπανερόμενον οὐδὲν πλέον παρὰ τὰ γεγραμμένα ἀποκρίνεται · δεῖται γὰρ ἐξ ἀνάγκης βοηθοῦ ἤτοι τοῦ συγγραψαμένου ἢ καὶ ἄλλου του εἰς τὸ αὐτὸ ἴχνος ἐμβεβηκότος .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ὅδε ἐγώ ὁ ὑπόμνημα γραφή ἀσθενής μέν εὖ οἶδα ὅτι παραβάλλω πρός ὁ πνεῦμα ἐκεῖνος ὁ χαριτόω , ὅς καταξιόω ὑπακούω , εἰκών δέ ἄν εἰμί ἀναμιμνῄσκω ὁ ἀρχέτυπον ὁ θύρσος πλήσσω · σοφός γάρ , φημί , λαλέω , καί σοφός εἰμί , καί ὁ ἔχω δέ προστίθημι . ἐπαγγέλλω δέ οὐ ὥστε ἑρμηνεύω ὁ ἀπόρρητος ἱκανός , πολύς γε καί δέω , μόνος δέ ὁ ὑπομιμνῄσκω , εἴτε ὁπότε ἐκλανθάνω εἴτε ὅπως μηδέ ἐκλανθάνω . πολύς δέ εὖ οἶδα παραρρέω ἐγώ χρόνος μῆκος ἄγραφος διαπίπτω . ὅθεν ὁ ἀσθενής ὁ μνήμη ὁ ἐμός ἐπικουφίζω , κεφάλαιος συστηματικός ἔκθεσις μνήμη ὑπόμνημα σωτήριος πορίζω ἐμαυτοῦ , ἀναγκαῖος χράω ὅδε ὁ ὑποτύπωσις . εἰμί μέν οὖν τις μηδέ ἀπομνημονεύω ἐγώ ( πολύς γάρ ὁ παρά ὁ μακάριος δύναμις εἰμί ἀνήρ ) , εἰμί δέ καί ὅς ἀνυποσημείωτος μένω ὁ χρόνος νῦν ἀποδιδράσκω , ὁ δέ ὅσος σβέννυμι ἐν αὐτός μαραίνω ὁ διάνοια , ἐπεί μή ῥᾴδιος ὁ τοιόσδε διακονία ὁ μή δοκιμάζω , οὗτος δέ ἀναζωπυρέω ὑπόμνημα ὁ μέν ἑκών παραπέμπω ἐκλέγω ἐπιστήμων , φοβέω γράφω ὅς καί λέγω φυλάσσω , οὐ τις που φθορά ( οὐ γάρ θέμις ) , δείδω δέ ἄρα περί ὁ ἐντυγχάνω , μή πη ἑτέροσε σφάλλω καί παῖς μάχαιρα , ὅς φημί ὁ παροιμιάζω , ὀρέγω εὑρίσκω . οὐ γάρ εἰμί ὁ γράφω μή οὐ ἐκπίπτω καίτοι ἀνέκδοτος ὑπό γε ἐγώ μένω . κυλίω δέ ἀεί μόνος εἷς χράω ὁ ἔγγραφος φωνή πρός ὁ ἐπανέρομαι οὐδείς πολύς παρά ὁ γράφω ἀποκρίνω · δέω γάρ ἐκ ἀνάγκη βοηθός ἤτοι ὁ συγγράφω ἤ καί ἄλλος τις εἰς ὁ αὐτός ἴχνος ἐμβαίνω .
clemens-alexandrinus.stromata 1.1.15
ἔστι δὲ ἃ καὶ αἰνίξεταί μοι γραφή , καὶ τοῖς μὲν παραστήσεται , τὰ δὲ μόνον ἐρεῖ , πειράσεται δὲ καὶ λανθάνουσα εἰπεῖν καὶ ἐπικρυπτομένη ἐκφῆναι καὶ δεῖξαι σιωπῶσα . τά τε παρὰ τῶν ἐπισήμων δογματιζόμενα αἱρέσεων παραθήσεται , καὶ τούτοις ἀντερεῖ πάνθ’ ὅσα προοικονομηθῆναι καθήκει τῆς κατὰ τὴν ἐποπτικὴν θεωρίαν γνώσεως , ἣ προβήσεται ἡμῖν κατὰ τὸν εὐκλεῆ καὶ σεμνὸν τῆς παραδόσεως κανόνα ἀπὸ τῆς τοῦ κόσμου γενέσεως προϊοῦσιν , τὰ ἀναγκαίως ἔχοντα προδιαληφθῆναι τῆς φυσικῆς θεωρίας προπαρατιθεμένη καὶ τὰ ἐμποδὼν ἱστάμενα τῇ ἀκολουθίᾳ προαπολυομένη , ὡς ἑτοίμους ἔχειν τὰς ἀκοὰς πρὸς τὴν παραδοχὴν τῆς γνωστικῆς παραδόσεως προκεκαθαρμένης τῆς γῆς ἀπό τε τῶν ἀκανθῶν καὶ τῆς πόας ἁπάσης γεωργικῶς εἰς καταφύτευσιν ἀμπελῶνος . ἀγὼν γὰρ καὶ ὁ προαγὼν καὶ μυστήρια τὰ πρὸ μυστηρίων , οὐδὲ ὀκνήσει συγχρήσασθαι φιλοσοφίας καὶ τῆς ἄλλης προπαιδείας τοῖς καλλίστοις τὰ ὑπομνήματα ἡμῖν . οὐ γὰρ μόνον δἰ Ἑβραίους καὶ τοὺς ὑπὸ νόμον κατὰ τὸν ἀπόστολον εὔλογον Ἰουδαῖον γενέσθαι , ἀλλὰ καὶ διὰ τοὺς Ἕλληνας Ἕλληνα , ἵνα πάντας κερδάνωμεν . κἀν τῇ πρὸς Κολασσαεῖς ἐπιστολῇ νουθετοῦντες γράφει πάντα ἄνθρωπον καὶ διδάσκοντες ἐν πάσῃ σοφίᾳ , ἵνα παραστήσωμεν πάντα ἄνθρωπον τέλειον ἐν Χριστῷ .
Lemmas: εἰμί δέ ὅς καί αἰνίζομαι ἐγώ γραφή , καί ὁ μέν παρίστημι , ὁ δέ μόνος λέγω , πειράω δέ καί λανθάνω λέγω καί ἐπικρύπτω ἐκφαίνω καί δείκνυμι σιωπάω . ὁ τε παρά ὁ ἐπίσημος δογματίζω αἵρεσις παρατίθημι , καί οὗτος ἀντιλέγω πᾶς ὅσος προοικονομέω καθήκω ὁ κατά ὁ ἐποπτικός θεωρία γνῶσις , ὅς προβαίνω ἐγώ κατά ὁ εὐκλεής καί σεμνός ὁ παράδοσις κανών ἀπό ὁ ὁ κόσμος γένεσις προέρχομαι , ὁ ἀναγκαῖος ἔχω προδιαλαμβάνω ὁ φυσικός θεωρία προπαρατίθημι καί ὁ ἐμποδών ἵστημι ὁ ἀκολουθία προαπολύω , ὡς ἑτοῖμος ἔχω ὁ ἀκοή πρός ὁ παραδοχή ὁ γνωστικός παράδοσις προκεκαθαρ́ννυμι ὁ γῆ ἀπό τε ὁ ἄκανθα καί ὁ πόα ἅπας γεωργικός εἰς καταφύτευσις ἀμπελών . ἀγών γάρ καί ὁ προαγών καί μυστήριον ὁ πρό μυστήριον , οὐδέ ὀκνέω συγχράομαι φιλοσοφία καί ὁ ἄλλος προπαιδεία ὁ καλός ὁ ὑπόμνημα ἐγώ . οὐ γάρ μόνος διά Ἑβραῖος καί ὁ ὑπό νόμος κατά ὁ ἀπόστολος εὔλογος Ἰουδαῖος γίγνομαι , ἀλλά καί διά ὁ Ἕλλην Ἕλλην , ἵνα πᾶς κερδαίνω . ἐν ὁ πρός Κολασσαεύς ἐπιστολή νουθετέω γράφω πᾶς ἄνθρωπος καί διδάσκω ἐν πᾶς σοφία , ἵνα παρίστημι πᾶς ἄνθρωπος τέλειος ἐν Χριστός .
clemens-alexandrinus.stromata 1.1.16
ἁρμόζει δὲ καὶ ἄλλως τῇ τῶν ὑπομνημάτων ὑποτυπώσει τὸ γλαφυρὸν τῆς θεωρίας . αὐτίκα καὶ ἡ τῆς χρηστομαθίας περιουσία οἷον ἥδυσμά τί ἐστιν παραπεπλεγμένον ἀθλητοῦ βρώματι , οὐ τρυφητιῶντος , ὄρεξιν δὲ ἀγαθὴν φιλοτιμίᾳ λαμβάνοντος . ψάλλοντες γοῦν τὸ ὑπέρτονον τῆς σεμνότητος ἐμμελῶς ἀνίεμεν . καθάπερ δὲ οἱ βουλόμενοι δήμῳ προσομιλῆσαι διὰ κήρυκος τοῦτο πολλάκις ποιοῦσιν ὡς μᾶλλον ἐξάκουστα γενέσθαι τὰ λεγόμενα , οὕτω κἀνταῦθα ( πρὸς πολλοὺς γὰρ ἡμῖν ὁ λόγος ὁ πρὸ αὐτῆς τῆς παραδόσεως λεγόμενος ) τὰς συνήθεις παραθετέον δόξας τε καὶ φωνὰς τὰς ἐμβοώσας παρ’ ἕκαστα αὐτοῖς δἰ ὧν μᾶλλον οἱ ἀκούοντες ἐπιστραφήσονται . καὶ δὴ συνελόντι φάναι ( ἐν πολλοῖς γὰρ τοῖς μαργαρίταις τοῖς μικροῖς ὁ εἷς , ἐν δὲ πολλῇ τῇ τῶν ἰχθύων ἄγρᾳ ὁ κάλλιχθυς ) χρόνῳ τε καὶ πόνῳ τἀληθὲς ἐκλάμψει ἀγαθοῦ παρατυχόντος βοηθοῦ · δἰ ἀνθρώπων γὰρ θεόθεν αἱ πλεῖσται εὐεργεσίαι χορηγοῦνται .
Lemmas: ἁρμόζω δέ καί ἄλλος ὁ ὁ ὑπόμνημα ὑποτύπωσις ὁ γλαφυρός ὁ θεωρία . αὐτίκα καί ὁ ὁ χρηστομάθεια περιουσία οἷος ἥδυσμα τις εἰμί παραπλέκω ἀθλητής βρῶμα , οὐ τρυφητιάω , ὄρεξις δέ ἀγαθός φιλοτιμία λαμβάνω . ψάλλω γοῦν ὁ ὑπέρτονος ὁ σεμνότης ἐμμελής ἀνίημι . καθά δέ ὁ βούλομαι δῆμος προσομιλέω διά κῆρυξ οὗτος πολλάκις ποιέω ὡς μάλα ἐξάκουστος γίγνομαι ὁ λέγω , οὕτως ἐνταῦθα ( πρός πολύς γάρ ἐγώ ὁ λόγος ὁ πρό αὐτός ὁ παράδοσις λέγω ) ὁ συνήθης παραθετέω δόξα τε καί φωνή ὁ ἐμβοάω παρά ἕκαστος αὐτός διά ὅς μάλα ὁ ἀκούω ἐπιστρέφω . καί δή συναιρέω φημί ( ἐν πολύς γάρ ὁ μαργαρίτης ὁ μικρός ὁ εἷς , ἐν δέ πολύς ὁ ὁ ἰχθῦς ἄγρα ὁ κάλλιχθυς ) χρόνος τε καί πόνος ἀληθής ἐκλάμπω ἀγαθός παρατυγχάνω βοηθός · διά ἄνθρωπος γάρ θεόθεν ὁ πολύς εὐεργεσία χορηγέω .
clemens-alexandrinus.stromata 1.1.17
πάντες μὲν οὖν ὅσοι ταῖς ὄψεσι κεχρήμεθα , θεωροῦμεν τὰ προσπίπτοντα αὐταῖς , ἄλλοι δὲ ἄλλων ἕνεκα . αὐτίκα οὐχ ὁμοίως θεωρεῖ τὸ πρόβατον ὁ μάγειρός τε καὶ ὁ ποιμήν · ὃ μὲν γὰρ εἰ πῖόν ἐστι πολυπραγμονεῖ , ὃ δὲ εἰς εὐγονίαν τηρεῖ . τὸ γάλα τοῦ προβάτου ὃ μέν τις ἀμελξάτω , εἰ χρῄζει τροφῆς , τὸν μαλλὸν κειράτω . εἰ σκέπης δεῖται . ὧδέ μοι καὶ τῆς Ἑλληνικῆς χρηστομαθίας ὁ καρπὸς προχωρείτω . οὐκ οἶμαι γάρ τινα οὕτως εὐτυχῆ γραφὴν ἡγεῖσθαι ᾗ μηδεὶς ἀντερεῖ , ἀλλ’ ἐκείνην εὔλογον νομιστέον ᾗ μηδεὶς εὐλόγως ἀντερεῖ . καὶ πρᾶξιν ἄρα καὶ αἵρεσιν ἀποδεκτέον οὐ τὴν ἀμεμφῆ , ἀλλ’ ἥν οὐδεὶς εὐλόγως καταμέμψεται . οὐκ εὐθὺς δ’ εἴ τις μὴ προηγουμένως ἐπιτελεῖ , κατὰ περίστασιν αὐτὸ ποιεῖ , ἀλλὰ οἰκονομούμενός τι θεοσόφως καὶ συμπεριφερόμενος ἐνεργήσει . οὔτε γὰρ ὁ ἔχων τὴν ἀρετὴν χρῄζει τῆς ἐπὶ τὴν ἀρετὴν ἔτι ὁδοῦ οὔθ’ ὁ ἐρρωμένος ἀναλήψεως . καθάπερ δ’ οἱ γεωργοὶ προαρδεύσαντες τὴν γῆν , οὕτω δὴ καὶ ἡμεῖς τῷ ποτίμῳ τῶν παρ’ Ἕλλησι λόγων προαρδεύομεν τὸ γεῶδες αὐτῶν , ὡς παραδέξασθαι τὸ καταβαλλόμενον σπέρμα πνευματικὸν καὶ τοῦτο εὐμαρῶς ἐκθρέψαι δύνασθαι .
Lemmas: πᾶς μέν οὖν ὅσος ὁ ὄψις χράω , θεωρέω ὁ προσπίπτω αὐτός , ἄλλος δέ ἄλλος ἕνεκα . αὐτίκα οὐ ὅμοιος θεωρέω ὁ πρόβατον ὁ μάγειρος τε καί ὁ ποιμήν · ὁ μέν γάρ εἰ πῖος εἰμί πολυπραγμονέω , ὁ δέ εἰς εὐγονία τηρέω . ὁ γάλα ὁ πρόβατον ὅς μέν τις ἀμέλγω , εἰ χρῄζω τροφή , ὁ μαλλός κείρω . εἰ σκέπη δέω . ὧδε ἐγώ καί ὁ Ἑλληνικός χρηστομάθεια ὁ καρπός προχωρέω . οὐ οἴομαι γάρ τις οὕτως εὐτυχής γραφή ἡγέομαι ὅς μηδείς ἀντιλέγω , ἀλλά ἐκεῖνος εὔλογος νομίζω ὅς μηδείς εὔλογος ἀντιλέγω . καί πρᾶξις ἄρα καί αἵρεσις ἀποδέχομαι οὐ ὁ ἄμεμπτος , ἀλλά ὅς οὐδείς εὔλογος καταμέμφομαι . οὐ εὐθύς δέ εἰ τις μή προηγέομαι ἐπιτελέω , κατά περίστασις αὐτός ποιέω , ἀλλά οἰκονομέω τις θεόσοφος καί συμπεριφέρω ἐνεργέω . οὔτε γάρ ὁ ἔχω ὁ ἀρετή χρῄζω ὁ ἐπί ὁ ἀρετή ἔτι ὁδός οὔτε ὁ ῥώννυμι ἀνάληψις . καθά δέ ὁ γεωργός προαρδεύω ὁ γῆ , οὕτως δή καί ἐγώ ὁ πότιμος ὁ παρά Ἕλλην λόγος προαρδεύω ὁ γεώδης αὐτός , ὡς παραδέχομαι ὁ καταβάλλω σπέρμα πνευματικός καί οὗτος εὐμαρής ἐκτρέφω δύναμαι .
clemens-alexandrinus.stromata 1.1.18
Περιέξουσι δὲ οἱ Στρωματεῖς ἀναμεμιγμένην τὴν ἀλήθειαν τοῖς φιλοσοφίας δόγμασι , μᾶλλον δὲ ἐγκεκαλυμμένην καὶ ἐπικεκρυμμένην , καθάπερ τῷ λεπύρῳ τὸ ἐδώδιμον τοῦ καρύου · ἁρμόζει γάρ , οἶμαι , τῆς ἀληθείας τὰ σπέρματα μόνοις φυλάσσεσθαι τοῖς τῆς πίστεως γεωργοῖς . οὐ λέληθεν δέ με καὶ τὰ θρυλούμενα πρός τινων ἀμαθῶς ψοφοδεῶν χρῆναι λεγόντων περὶ τὰ ἀναγκαιότατα καὶ συνέχοντα τὴν πίστιν καταγίνεσθαι , τὰ δὲ ἔξωθεν καὶ περιττὰ ὑπερβαίνειν μάτην ἡμᾶς τρίβοντα καὶ κατέχοντα περὶ τοῖς οὐδὲν συμβαλλομένοις πρὸς τὸ τέλος . οἳ δὲ καὶ πρὸς κακοῦ οὖςαν τὴν φιλοσοφίαν εἰσδεδυκέναι τὸν βίον νομίζουσιν ἐπὶ λύμῃ τῶν ἀνθρώπων πρός τινος εὑρετοῦ πονηροῦ . ἐγὼ δὲ ὅτι μὲν ἡ κακία κακὴν φύσιν ἔχει καὶ οὔποτ’ ἂν καλοῦ τινος ὑποσταίη γεωργὸς γενέσθαι , παρ’ ὅλους ἐνδείξομαι τοὺς Στρωματεῖς , αἰνισσόμενος ἁμῇ γέ πῃ θείας ἔργον προνοίας καὶ φιλοσοφίαν .
Lemmas: περιέχω δέ ὁ Στρωματεύς ἀναμίσγω ὁ ἀλήθεια ὁ φιλοσοφία δόγμα , μάλα δέ ἐγκαλύπτω καί ἐπικρύπτω , καθά ὁ λέπυρον ὁ ἐδώδιμος ὁ κάρυον · ἁρμόζω γάρ , οἴομαι , ὁ ἀλήθεια ὁ σπέρμα μόνος φυλάσσω ὁ ὁ πίστις γεωργός . οὐ λανθάνω δέ ἐγώ καί ὁ θρυλέω πρός τις ἀμαθής ψοφοδεής χρή λέγω περί ὁ ἀναγκαῖος καί συνέχω ὁ πίστις καταγίγνομαι , ὁ δέ ἔξωθεν καί περισσός ὑπερβαίνω μάτην ἐγώ τρίβω καί κατέχω περί ὁ οὐδείς συμβάλλω πρός ὁ τέλος . ὁ δέ καί πρός κακός οὖας ὁ φιλοσοφία εἰσδύνω ὁ βίος νομίζω ἐπί λύμη ὁ ἄνθρωπος πρός τις εὑρετός πονηρός . ἐγώ δέ ὅτι μέν ὁ κακία κακός φύσις ἔχω καί οὔποτε ἄν καλός τις ὑφίστημι γεωργός γίγνομαι , παρά ὅλος ἐνδείκνυμι ὁ Στρωματεύς , αἰνίσσομαι ἁμός γε πη θεῖος ἔργον πρόνοια καί φιλοσοφία .
clemens-alexandrinus.stromata 1.2.19
ὑπὲρ δὲ τῶν ὑπομνημάτων τῶν περιειληφότων κατὰ τοὺς ἀναγκαίους καιροὺς τὴν Ἑλληνικὴν δόξαν τοσοῦτόν φημι τοῖς φιλεγκλήμοσι · πρῶτον μὲν εἰ καὶ ἄχρηστος εἴη φιλοσοφία , εἰ εὔχρηστος ἡ τῆς ἀχρηστίας βεβαίωσις , εὔχρηστος · ἔπειτα οὐδὲ καταψηφίσασθαι τῶν Ἑλλήνων οἶόν τε ψιλῇ τῇ περὶ τῶν δογματισθέντων αὐτοῖς χρωμένους φράσει , μὴ συνεμβαίνοντας εἰς τὴν κατὰ μέρος ἄχρι συγγνώσεως ἐκκάλυψιν . πιστὸς γὰρ εὖ μάλα ὁ μετ’ ἐμπειρίας ἔλεγχος , ὅτι καὶ τελειοτάτη ἀπόδειξις εὑρίσκεται ἡ γνῶσις τῶν κατεγνωσμένων . πολλὰ δ’ οὖν καὶ μὴ συμβαλλόμενα εἰς τέλος συγκοσμεῖ τὸν τεχνίτην . καὶ ἄλλως ἡ πολυμαθία διασυστατικὴ τυγχάνει τοῦ παρατιθεμένου τὰ κυριώτατα τῶν δογμάτων πρὸς πειθὼ τῶν ἀκροωμένων καὶ θαυμασμὸν ἐγγεννῶσα τοῖς κατηχουμένοις πρὸς τὴν ἀλήθειαν συνίστησιν .
Lemmas: ὑπέρ δέ ὁ ὑπόμνημα ὁ περιλαμβάνω κατά ὁ ἀναγκαῖος καιρός ὁ Ἑλληνικός δόξα τοσοῦτος φημί ὁ φιλεγκλήμων · πρῶτος μέν εἰ καί ἄχρηστος εἰμί φιλοσοφία , εἰ εὔχρηστος ὁ ὁ ἀχρηστία βεβαίωσις , εὔχρηστος · ἔπειτα οὐδέ καταψηφίζομαι ὁ Ἕλλην οἷος τε ψιλός ὁ περί ὁ δογματίζω αὐτός χράω φράσις , μή συνεμβαίνω εἰς ὁ κατά μέρος ἄχρι σύγγνωσις ἐκκάλυψις . πιστός γάρ εὖ μάλα ὁ μετά ἐμπειρία ἔλεγχος , ὅτι καί τέλειος ἀπόδειξις εὑρίσκω ὁ γνῶσις ὁ καταγιγνώσκω . πολύς δέ οὖν καί μή συμβάλλω εἰς τέλος συγκοσμέω ὁ τεχνίτης . καί ἄλλος ὁ πολυμαθία διασυσταδικός τυγχάνω ὁ παρατίθημι ὁ κύριος ὁ δόγμα πρός πειθώ ὁ ἀκροάομαι καί θαυμασμός ἐγγεννάω ὁ κατηχέω πρός ὁ ἀλήθεια συνίστημι .
clemens-alexandrinus.stromata 1.2.20
ἀξιόπιστος δὲ ἡ τοιαύτη ψυχαγωγία , δἰ ἧς κεκαλυμμένην οἱ φιλομαθεῖς παραδέχονται τὴν ἀλήθειαν , πρὸς τὸ μήτε αὐτοὺς δοκεῖν τὴν φιλοσοφίαν λυμαίνεσθαι τὸν βίον , ψευδῶν πραγμάτων καὶ φαύλων ἔργων δημιουργὸν ὑπάρχουσαν , ᾗ τινες διαβεβλήκασιν , ἀληθείας οὖσαν εἰκόνα ἐναργῆ , θείαν δωρεὰν Ἕλλησι δεδομένην , μήτε ἡμᾶς ἀποσπᾶσθαι τῆς πίστεως , οἷον ὑπό τινος ἀπατηλοῦ τέχνης καταγοητευομένους , ἀλλ’ ὡς ἔπος εἰπεῖν , περιβολῇ πλείονι χρωμένους , ἁμῇ γέ πῃ συγγυμνασίαν τινὰ πίστεως ἀποδεικτικὴν ἐκπορίζεσθαι . ναὶ μὴν καὶ ἡ συναφὴ τῶν δογμάτων διὰ τῆς ἀντιπαραθέσεως τὴν ἀλήθειαν μνηστεύεται , δἰ ἧς ἐξηκολούθηκεν ἡ γνῶσις , οὐ κατὰ προηγούμενον λόγον τῆς φιλοσοφίας παρεισελθούσης , διὰ δὲ τὸν ἀπὸ τῆς γνώσεως καρπόν ἡμῶν βέβαιον λαμβανόντων πεῖσμα τῆς ἀληθοῦς καταλήψεως διὰ τῆς τῶν ὑπονοουμένων ἐπιστήμης . σιωπῶ γὰρ ὅτι οἱ Στρωματεῖς τῇ πολυμαθίᾳ σωματοποιούμενοι κρύπτειν ἐντέχνως τὰ τῆς γνώσεως βούλονται σπέρματα .
Lemmas: ἀξιόπιστος δέ ὁ τοιοῦτος ψυχαγωγία , διά ὅς καλύπτω ὁ φιλομαθής παραδέχομαι ὁ ἀλήθεια , πρός ὁ μήτε αὐτός δοκέω ὁ φιλοσοφία λυμαίνομαι ὁ βίος , ψευδής πρᾶγμα καί φαῦλος ἔργον δημιουργός ὑπάρχω , ὅς τις διαβάλλω , ἀλήθεια εἰμί εἰκών ἐναργής , θεῖος δωρεά Ἕλλην δίδωμι , μήτε ἐγώ ἀποσπάω ὁ πίστις , οἷος ὑπό τις ἀπατηλός τέχνη καταγοητεύω , ἀλλά ὡς ἔπος λέγω , περιβολή πολύς χράω , ἁμός γε πη συγγυμνασία τις πίστις ἀποδεικτικός ἐκπορίζω . ναί μήν καί ὁ συναφή ὁ δόγμα διά ὁ ἀντιπαράθεσις ὁ ἀλήθεια μνηστεύω , διά ὅς ἐξακολουθέω ὁ γνῶσις , οὐ κατά προηγέομαι λόγος ὁ φιλοσοφία παρεισέρχομαι , διά δέ ὁ ἀπό ὁ γνῶσις καρπός ἐγώ βέβαιος λαμβάνω πεῖσμα ὁ ἀληθής κατάληψις διά ὁ ὁ ὑπονοέω ἐπιστήμη . σιωπάω γάρ ὅτι ὁ Στρωματεύς ὁ πολυμαθία σωματοποιέω κρύπτω ἔντεχνος ὁ ὁ γνῶσις βούλομαι σπέρμα .
clemens-alexandrinus.stromata 1.2.21
καθάπερ οὖν ὁ τῆς ἄγρας ἐρωτικὸς ζητήσας . ἐρευνήσας , ἀνιχνεύσας , κυνοδρομήσας αἱρεῖ τὸ θηρίον , οὕτω καὶ τἀληθὲς γλυκύτητι φαίνεται ζητηθὲν καὶ πόνῳ πορισθέν . τί δή ποτ’ οὖν ὧδε διατετάχθαι φίλον ἔδοξεν εἶναι τοῖς ὑπομνήμασιν ; ὅτι μέγας ὁ κίνδυνος τὸν ἀπόρρητον ὡς ἀληθῶς τῆς ὄντως φιλοσοφίας λόγον ἐξορχήσασθαι τούτοις , οἳ ἀφειδῶς πρὸς πάντα μὲν ἀντιλέγειν ἐθέλουσιν οὐκ ἐν δίκῃ , πάντα δὲ ὀνόματα καὶ ῥήματα ἀπορρίπτουσιν οὐδαμῶς κοσμίως , αὑτούς τε ἀπατῶντες καὶ τοὺς ἐχομένους αὐτῶν γοητεύοντες . Ἑβραῖοι μὲν γὰρ σημεῖα αἰτοῦσιν , ᾗ φησιν ὁ ἀπόστολος , Ἕλληνες δὲ σοφίαν ζητοῦσι .
Lemmas: καθά οὖν ὁ ὁ ἄγρα ἐρωτικός ζητέω . ἐρευνάω , ἀνιχνεύω , κυνοδρομέω αἱρέω ὁ θηρίον , οὕτως καί ἀληθής γλυκύτης φαίνω ζητέω καί πόνος πορίζω . τίς δή ποτέ οὖν ὧδε διατάσσω φίλος δοκέω εἰμί ὁ ὑπόμνημα ; ὅτι μέγας ὁ κίνδυνος ὁ ἀπόρρητος ὡς ἀληθής ὁ ὄντως φιλοσοφία λόγος ἐξορχέομαι οὗτος , ὅς ἀφειδής πρός πᾶς μέν ἀντιλέγω ἐθέλω οὐ ἐν δίκη , πᾶς δέ ὄνομα καί ῥῆμα ἀπορρίπτω οὐδαμῶς κόσμιος , ἑαυτοῦ τε ἀπατάω καί ὁ ἔχω αὐτός γοητεύω . Ἑβραῖος μέν γάρ σημεῖον αἰτέω , ὅς φημί ὁ ἀπόστολος , Ἕλλην δέ σοφία ζητέω .
clemens-alexandrinus.stromata 1.3.22
Πολὺς δὲ ὁ τοιόσδε ὄχλος · οἳ μὲν αὐτῶν , ἡδοναῖς δεδουλωμένοι , ἀπιστεῖν ἐθέλοντες , γελῶσι τὴν ἁπάσης σεμνότητος ἀξίαν ἀλήθειαν , τὸ βάρβαρον ἐν παιδιᾷ τιθέμενοι , οἳ δέ τινες σφᾶς αὐτοὺς ἐπαίροντες διαβολὰς τοῖς λόγοις ἐξευρίσκειν βιάζονται , ζητήσεις ἐριστικὰς ἐκπορίζοντες , λεξειδίων θηράτορες , ζηλωταὶ τεχνυδρίων , ἐριδαντέες καὶ ἱμαντελικτέες , ὡς ὁ Ἀβδηρίτης ἐκεῖνός φησιν · στρεπτὴ γὰρ γλῶσσα , φησί , βροτῶν · πολέες δ’ ἔνι μῦθοι · παντοίων ἐπέων δὲ πολὺς νομὸς ἔνθα καὶ ἔνθα . καί · ὁπποῖόν κ’ εἴπῃσθα ἔπος . τοῖόν κ’ ἐπακούσαις . ταύτῃ γοῦν ἐπαιρόμενοι τῇ τέχνῃ οἱ κακοδαίμονες σοφισταὶ τῇ σφῶν αὐτῶν στωμυλλόμενοι τερθρείᾳ , ἀμφὶ τὴν διάκρισιν τῶν ὀνομάτων καὶ τὴν ποιὰν τῶν λέξεων σύνθεσίν τε καὶ περιπλοκὴν τὸν πάντα πονούμενοι βίον τρυγόνων ἀναφαίνονται λαλίστεροι · κνήθοντες καὶ γαργαλίζοντες οὐκ ἀνδρικῶς , ἐμοὶ δοκεῖν , τὰς ἀκοὰς τῶν κνήσασθαι γλιχομένων , ποταμὸς ἀτεχνῶς ῥημάτων , νοῦ δὲ σταλαγμός . ἀμέλει καὶ καθάπερ τῶν παλαιῶν ὑποδημάτων τὰ μὲν ἄλλα αὐτοῖς ἀσθενεῖ καὶ διαρρεῖ , μόνη δὲ ἡ γλῶσσα ὑπολείπεται .
Lemmas: πολύς δέ ὁ τοιόσδε ὄχλος · ὁ μέν αὐτός , ἡδονή δουλόω , ἀπιστέω ἐθέλω , γελάω ὁ ἅπας σεμνότης ἄξιος ἀλήθεια , ὁ βάρβαρος ἐν παιδιά τίθημι , ὁ δέ τις σφεῖς αὐτός ἐπαίρω διαβολή ὁ λόγος ἐξευρίσκω βιάζω , ζήτησις ἐριστικός ἐκπορίζω , λεξείδιον θηράτωρ , ζηλωτής τεχνύδριον , ἀριδαντή καί ἱμαντελικτής , ὡς ὁ Ἀβδηρίτης ἐκεῖνος φημί · στρεπτός γάρ γλῶσσα , φημί , βροτός · πολύς δέ ἔνειμι μῦθος · παντοῖος ἔπος δέ πολύς νόμος ἔνθα καί ἔνθα . καί · ὁποῖος ἄν λέγω ἔπος . τοῖος ἄν ἐπακούω . οὗτος γοῦν ἐπαίρω ὁ τέχνη ὁ κακοδαίμων σοφιστής ὁ σφεῖς αὐτός στωμύλλω τερθρεία , ἀμφί ὁ διάκρισις ὁ ὄνομα καί ὁ ποιός ὁ λέξις σύνθεσις τε καί περιπλοκή ὁ πᾶς πονέω βίος τρυγών ἀναφαίνω λάλος · κνήθω καί γαργαλίζω οὐ ἀνδρικός , ἐγώ δοκέω , ὁ ἀκοή ὁ κνάω γλίχομαι , ποταμός ἄτεχνος ῥῆμα , νόος δέ σταλαγμός . ἀμέλει καί καθά ὁ παλαιός ὑπόδημα ὁ μέν ἄλλος αὐτός ἀσθενέω καί διαρρέω , μόνος δέ ὁ γλῶσσα ὑπολείπω .
clemens-alexandrinus.stromata 1.3.23
παγκάλως ὁ Ἀθηναῖος ἀποτείνεται καὶ γράφει Σόλων · εἰς γὰρ γλῶσσαν ὁρᾶτε καὶ εἰς ἔπη αἱμύλου ἀνδρός · ὑμῶν δὲ εἷς μὲν ἕκαστος ἀλώπεκος ἴχνεσι βαίνει , σύμπασιν δὲ ὑμῖν χαῦνος ἔνεστι νόος . τοῦτό που αἰνίσσεται ἡ σωτήριος ἐκείνη φωνή · αἱ ἀλώπεκες φωλεοὺς ἔχουσιν , ὁ δὲ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἔχει ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίνῃ · μόνῳ γάρ , οἶμαι , τῷ πιστεύοντι , διακεκριμένῳ τέλεον τῶν ἄλλων τῶν πρὸς τῆς γραφῆς θηρίων εἰρημένων , ἐπαναπαύεται τὸ κεφάλαιον τῶν ὄντων . ὁ χρηστὸς καὶ ἥμερος λόγος . ὁ δρασσόμενος τοὺς σοφοὺς ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτῶν · κύριος γὰρ μόνος γινώσκει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν σοφῶν , ὅτι εἰσὶ μάταιοι , σοφοὺς δή που τοὺς σοφιστὰς τοὺς περὶ τὰς λέξεις καὶ τὰς τέχνας περιττοὺς καλούσης τῆς γραφῆς .
Lemmas: πάγκαλος ὁ Ἀθηναῖος ἀποτείνω καί γράφω Σόλων · εἰς γάρ γλῶσσα ὁράω καί εἰς ἔπος αἱμύλος ἀνήρ · σύ δέ εἷς μέν ἕκαστος ἀλώπηξ ἴχνος βαίνω , σύμπας δέ σύ χαῦνος ἔνειμι νόος . οὗτος που αἰνίσσομαι ὁ σωτήριος ἐκεῖνος φωνή · ὁ ἀλώπηξ φωλεός ἔχω , ὁ δέ υἱός ὁ ἄνθρωπος οὐ ἔχω ποῦ ὁ κεφαλή κλίνω · μόνος γάρ , οἴομαι , ὁ πιστεύω , διακρίνω τέλειος ὁ ἄλλος ὁ πρός ὁ γραφή θηρίον λέγω , ἐπαναπαύω ὁ κεφάλαιος ὁ εἰμί . ὁ χρηστός καί ἥμερος λόγος . ὁ δράσσομαι ὁ σοφός ἐν ὁ πανουργία αὐτός · κύριος γάρ μόνος γιγνώσκω ὁ διαλογισμός ὁ σοφός , ὅτι εἰμί μάταιος , σοφός δή που ὁ σοφιστής ὁ περί ὁ λέξις καί ὁ τέχνη περισσός καλέω ὁ γραφή .
clemens-alexandrinus.stromata 1.3.24
ὅθεν οἱ Ἕλληνες καὶ αὐτοὶ τοὺς περὶ ὁτιοῦν πολυπράγμονας σοφοὺς ἅμα καὶ σοφιστὰς παρωνύμως κεκλήκασι . Κρατῖνος γοῦν ἐν τοῖς Ἀρχιλόχοις ποιητὰς καταλέξας ἔφη · οἷον σοφιστῶν σμῆνος ἀνεδιφήσατε . Ἰοφῶν τε ὁμοίως ὡς ὁ κωμικὸς ἐν Αὐλῳδοῖς σατύροις ἐπὶ ῥαψῳδῶν καὶ ἄλλων τινῶν λέγει · καὶ γὰρ εἰσελήλυθεν πολλῶν σοφιστῶν ὄχλος ἐξηρτυμένος . ἐπὶ τούτων καὶ τῶν παραπλησίων ὅσοι τοὺς κενοὺς μεμελετήκασι λόγους ἡ θεία γραφὴ παγκάλως λέγει · ἀπολῶ τὴν σοφίαν τῶν σοφῶν , καὶ τὴν σύνεσιν τῶν συνετῶν ἀθετήσω .
Lemmas: ὅθεν ὁ Ἕλλην καί αὐτός ὁ περί ὁστισοῦν πολυπράγμων σοφός ἅμα καί σοφιστής παρώνυμος καλέω . Κρατῖνος γοῦν ἐν ὁ Ἀρχίλοχος ποιητής καταλέγω φημί · οἷος σοφιστής σμῆνος ἀναδιφάω . Ἰοφῶν τε ὅμοιος ὡς ὁ κωμικός ἐν Αὐλῳδός Σάτυρος ἐπί ῥαψῳδός καί ἄλλος τις λέγω · καί γάρ εἰσέρχομαι πολύς σοφιστής ὄχλος ἐξαρτύω . ἐπί οὗτος καί ὁ παραπλήσιος ὅσος ὁ κενός μελετάω λόγος ὁ θεῖος γραφή πάγκαλος λέγω · ἀπόλλυμι ὁ σοφία ὁ σοφός , καί ὁ σύνεσις ὁ συνετός ἀθετέω .
clemens-alexandrinus.stromata 1.4.25
Ὅμηρος δὲ καὶ τέκτονα σοφὸν καλεῖ καὶ περὶ τοῦ Μαργίτου , εἰ δὴ αὐτοῦ , ὧδέ πως γράφει · τὸν δ’ οὔτ’ ἂρ σκαπτῆρα θεοὶ θέσαν οὔτ’ ἀροτῆρα , οὔτ’ ἄλλως τι σοφόν , πάσης δ’ ἡμάρτανε τέχνης . Ἡσίοδος γὰρ τὸν κιθαριστὴν Λίνον παντοίας σοφίας δεδαηκότα εἰπών καὶ ναύτην οὐκ ὀκνεῖ λέγειν σοφόν , οὔτε τι ναυτιλίης σεσοφισμένον γράφων . Δανιὴλ δὲ ὁ προφήτης τὸ μυστήριον φησὶν ὃ ὁ βασιλεὺς ἐρωτᾷ , οὐκ ἔστι σοφῶν , μάγων , ἐπαοιδῶν , Γαζαρηνῶν δύναμις τοῦ ἀναγγεῖλαι τῷ βασιλεῖ , ἀλλ’ ἔστι θεὸς ἐν οὐρανῷ ἀποκαλύπτων . καὶ δὴ τοὺς Βαβυλῶνος σοφοὺς προσαγορεύει . ὅτι δὲ σοφίαν ὁμωνύμως καλεῖ ἡ γραφὴ πᾶσαν τὴν κοσμικὴν εἴτε ἐπιστήμην εἴτε τέχνην , πολλαὶ δέ εἰσιν αἱ κατ’ ἐπισύνθεσιν ἀνθρωπίνῳ λογισμῷ ἐπινενοημέναι , καὶ ὡς θεόθεν ἡ τεχνικὴ καὶ ἡ σοφὴ ἐπίνοια , σαφὲς ἔσται παραθεμένοις τήνδε τὴν λέξιν · καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων · ἰδοὺ ἀνακέκληκα τὸν Βεσελεὴλ τὸν τοῦ Οὐρί , τὸν Ὤρ , τῆς φυλῆς Ἰούδα , καὶ ἐνέπλησα αὐτὸν πνεῦμα θεῖον σοφίας καὶ συνέσεως καὶ ἐπιστήμης ἐν παντὶ ἔργῳ , διανοεῖσθαι καὶ ἀρχιτεκτονῆσαι . ἐργάζεσθαι τὸ χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον καὶ τὸν χαλκόν , καὶ τὴν ὑάκινθον καὶ τὴν πορφύραν καὶ τὸ κόκκινον , καὶ τὰ λιθουργικὰ καὶ τεκτονικὴν τῶν ξύλων , ἐργάζεσθαι κατὰ πάντα τὰ ἔργα .
Lemmas: Ὅμηρος δέ καί τέκτων σοφός καλέω καί περί ὁ Μαργίτης , εἰ δή αὐτός , ὧδε πως γράφω · ὁ δέ οὔτε ἄρα σκαπτήρ θεός τίθημι οὔτε ἀροτήρ , οὔτε ἄλλος τις σοφός , πᾶς δέ ἁμαρτάνω τέχνη . Ἡσίοδος γάρ ὁ κιθαριστής Λίνος παντοῖος σοφία δάω λέγω καί ναύτης οὐ ὀκνέω λέγω σοφός , οὔτε τις ναυτιλία σοφίζω γράφω . Δανιήλ δέ ὁ προφήτης ὁ μυστήριον φημί ὅς ὁ βασιλεύς ἐρωτάω , οὐ εἰμί σοφός , μάγος , ἐπαοιδός , Γαζαρηνός δύναμις ὁ ἀναγγέλλω ὁ βασιλεύς , ἀλλά εἰμί θεός ἐν οὐρανός ἀποκαλύπτω . καί δή ὁ Βαβυλών σοφός προσαγορεύω . ὅτι δέ σοφία ὁμώνυμος καλέω ὁ γραφή πάς ὁ κοσμικός εἴτε ἐπιστήμη εἴτε τέχνη , πολύς δέ εἰμί ὁ κατά ἐπισύνθεσις ἀνθρώπινος λογισμός ἐπινοέω , καί ὡς θεόθεν ὁ τεχνικός καί ὁ σοφός ἐπίνοια , σαφής εἰμί παρατίθημι ὅδε ὁ λέξις · καί λαλέω κύριος πρός Μωϋσῆς λέγω · ἰδού ἀνακαλέω ὁ Βεσελεήλ ὁ ὁ Οὐρίς , ὁ Ὤρ , ὁ φυλή Ἰούδας , καί ἐμπίμπλημι αὐτός πνεῦμα θεῖος σοφία καί σύνεσις καί ἐπιστήμη ἐν πᾶς ἔργον , διανοέω καί ἀρχιτεκτονέω . ἐργάζομαι ὁ χρυσίον καί ὁ ἀργύριον καί ὁ χαλκός , καί ὁ ὑάκινθος καί ὁ πορφύρα καί ὁ κόκκινος , καί ὁ λιθουργικός καί τεκτονικός ὁ ξύλον , ἐργάζομαι κατά πᾶς ὁ ἔργον .