ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 6.16.143
ἑπτὰ μέν εἰσιν οἱ τὴν μεγίστην δύναμιν ἔχοντες πρωτόγονοι ἀγγέλων ἄρχοντες , ἑπτὰ δὲ καὶ οἱ ἀπὸ τῶν μαθημάτων τοὺς πλανήτας εἶναί φασιν ἀστέρας τὴν περίγειον διοίκησιν ἐπιτελοῦντας , ὑφ’ ὧν κατὰ συμπάθειαν οἱ Χαλδαῖοι πάντα γίνεσθαι νομίζουσι τὰ περὶ τὸν θνητὸν βίον , παρ’ ὃ καὶ περὶ τῶν μελλόντων λέγειν τινὰ ὑπισχνοῦνται , τῶν δὲ ἀπλανῶν ἑπτὰ μὲν αἱ πλειάδες , ἑπτάστεροι δὲ αἱ ἄρκτοι , καθ’ ἃς αἱ γεωργίαι καὶ ναυτιλίαι συμπεραιοῦνται , ἡ σελήνη τε δἰ ἑπτὰ ἡμερῶν λαμβάνει τοὺς μετασχηματισμούς . κατὰ μὲν οὖν τὴν πρώτην ἑβδομάδα διχότομος γίνεται , κατὰ δὲ τὴν δευτέραν πανσέληνος , τρίτῃ δὲ ἀπὸ τῆς ἀποκρούσεως αὖθις διχότομος , καὶ τετάρτῃ ἀφανίζεται . ἀλλὰ καὶ αὐτή , καθάπερ Σέλευκος ὁ μαθηματικὸς παραδίδωσιν , ἑπτάκις μετασχηματίζεται . γίνεται γὰρ ἐξ ἀφεγγοῦς μηνοειδής , εἶτα διχότομος , εἶτα ἀμφίκυρτος πανσέληνός τε καὶ κατὰ ἀπόκρουσιν πάλιν ἀμφίκυρτος διχότομός τε ὁμοίως καὶ μηνοειδής .
Lemmas: ἑπτά μέν εἰμί ὁ ὁ μέγας δύναμις ἔχω πρωτόγονος ἄγγελος ἄρχων , ἑπτά δέ καί ὁ ἀπό ὁ μάθημα ὁ πλανήτης εἰμί φημί ἀστήρ ὁ περίγειος διοίκησις ἐπιτελέω , ὑπό ὅς κατά συμπάθεια ὁ Χαλδαῖος πᾶς γίγνομαι νομίζω ὁ περί ὁ θνητός βίος , παρά ὅς καί περί ὁ μέλλω λέγω τις ὑπισχνέομαι , ὁ δέ ἀπλανής ἑπτά μέν ὁ πλειάδες , ἑπτάστερος δέ ὁ ἄρκτος , κατά ὅς ὁ γεωργία καί ναυτιλία συμπεραιόω , ὁ σελήνη τε διά ἑπτά ἡμέρα λαμβάνω ὁ μετασχηματισμός . κατά μέν οὖν ὁ πρῶτος ἑβδομάς διχότομος γίγνομαι , κατά δέ ὁ δεύτερος πανσέληνος , τρίτος δέ ἀπό ὁ ἀπόκρουσις αὖθις διχότομος , καί τέταρτος ἀφανίζω . ἀλλά καί αὐτός , καθά Σέλευκος ὁ μαθηματικός παραδίδωμι , ἑπτάκις μετασχηματίζω . γίγνομαι γάρ ἐκ ἀφεγγής μηνοειδής , εἶτα διχότομος , εἶτα ἀμφίκυρτος πανσέληνος τε καί κατά ἀπόκρουσις πάλιν ἀμφίκυρτος διχότομος τε ὅμοιος καί μηνοειδής .
clemens-alexandrinus.stromata 6.16.144
ἑπτατόνῳ φόρμιγγι νέους κελαδήσομεν ὕμνους , ποιητής τις οὐκ ἄσημος γράφει καὶ τὴν παλαιὰν λύραν ἑπτάφθογγον εἶναι διδάσκων . ἑπτὰ καὶ περὶ τῷ προσώπῳ τῷ ἡμετέρῳ ἐπίκειται τῶν αἰσθητηρίων τὰ ὄργανα , δύο μὲν τὰ τῶν ὀφθαλμῶν , δύο δὲ τὰ τῶν ἀκουστικῶν πόρων , δύο δὲ τὰ τῶν μυκτήρων , ἕβδομον δὲ τὸ τοῦ στόματος . τάς τε τῶν ἡλικιῶν μεταβολὰς κατὰ ἑβδομάδα γίνεσθαι Σόλωνος αἱ ἐλεγεῖαι δηλοῦσιν ὧδέ πως · παῖς μὲν ἄνηβος ἐὼν ἔτι νήπιος ἕρκος ὀδόντων φύσας ἐκβάλλει πρῶτον ἐν ἕπτ’ ἔτεσιν · τοὺς δ’ ἑτέρους ὅτε δὴ τελέσῃ θεὸς ἕπτ’ ἐνιαυτούς , ἥβης ἐκφαίνει σήματα γεινομένης · τῇ τριτάτῃ δὲ γένειον ἀεξομένων ἐπὶ γυίων λαχνοῦται , χροιῆς ἄνθος ἀμειβομένης · τῇ δὲ τετάρτῃ πᾶς τις ἐν ἑβδομάδι μέγ’ ἄριστος ἰσχύν , ἥν τ’ ἄνδρες σήματ’ ἔχους̓ ἀρετῆς · πέμπτῃ δ’ ὥριον ἄνδρα γάμου μεμνημένον εἶναι καὶ παίδων ζητεῖν εἰσοπίσω γενεήν · τῇ δ’ ἕκτῃ περὶ πάντα καταρτύεται νόος ἀνδρός , οὐδ’ ἕρδειν ἔθ’ ὁμῶς ἔργα μάταια θέλει · ἑπτὰ δὲ νοῦν καὶ γλῶσσαν ἐν ἑβδομάσιν μέγ’ ἄριστος ὀκτώ τ’ ἀμφοτέρων τέσσαρα καὶ δέκ’ ἔτη · τῇ δ’ ἐνάτῃ ἔτι μὲν δύναται , μετριώτερα δ’ αὐτοῦ πρὸς μεγάλην ἀρετὴν σῶμά τε καὶ δύναμις · τῇ δεκάτῃ δ’ ὅτε δὴ τελέσῃ θεὸς ἕπτ’ ἐνιαυτούς , οὐκ ἂν ἄωρος ἐὼν μοῖραν ἔχοι θανάτου .
Lemmas: ἑπτάτονος φόρμιγξ νέος κελαδέω ὕμνος , ποιητής τις οὐ ἄσημος γράφω καί ὁ παλαιός λύρα ἑπτάφθογγος εἰμί διδάσκω . ἑπτά καί περί ὁ πρόσωπον ὁ ἡμέτερος ἐπίκειμαι ὁ αἰσθητήριον ὁ ὄργανον , δύο μέν ὁ ὁ ὀφθαλμός , δύο δέ ὁ ὁ ἀκουστικός πόρος , δύο δέ ὁ ὁ μυκτήρ , ἕβδομος δέ ὁ ὁ στόμα . ὁ τε ὁ ἡλικία μεταβολή κατά ἑβδομάς γίγνομαι Σόλων ὁ ἐλεγεία δηλόω ὧδε πως · παῖς μέν ἄνηβος εἰμί ἔτι νήπιος ἕρκος ὀδούς φύω ἐκβάλλω πρῶτος ἐν ἑπτά ἔτος · ὁ δέ ἕτερος ὅτε δή τελέω θεός ἑπτά ἐνιαυτός , ἥβη ἐκφαίνω σῆμα γίγνομαι · ὁ τρίτατος δέ γένειον ἀέξω ἐπί γυῖον λαχνόομαι , χροιά ἄνθος ἀμείβω · ὁ δέ τέταρτος πᾶς τις ἐν ἑβδομάς μέγας ἀγαθός ἰσχύς , ὅς τε ἀνήρ σῆμα ἔχω ἀρετή · πέμπτος δέ ὥριος ἀνήρ γάμος μιμνῄσκω εἰμί καί παῖς ζητέω εἰσοπίζω γενεά · ὁ δέ ἕκτος περί πᾶς καταρτύω νόος ἀνήρ , οὐδέ ἔρδω ἔτι ὁμῶς ἔργον μάταιος ἐθέλω · ἑπτά δέ νόος καί γλῶσσα ἐν ἑβδομάς μέγας ἀγαθός ὀκτώ τε ἀμφότερος τέσσαρες καί δέκα ἔτος · ὁ δέ ἔνατος ἔτι μέν δύναμαι , μέτριος δέ αὐτός πρός μέγας ἀρετή σῶμα τε καί δύναμις · ὁ δέκατος δέ ὅτε δή τελέω θεός ἑπτά ἐνιαυτός , οὐ ἄν ἄωρος εἰμί μοῖρα ἔχω θάνατος .
clemens-alexandrinus.stromata 6.16.145
πάλιν ἐν ταῖς νόσοις κρίσιμος ἡ ἑβδόμη καὶ ἡ τεσσαρεσκαιδεκάτη , καθ’ ἃς ἡ φύσις διαγωνίζεται πρὸς τὰ νοσοποιὰ τῶν αἰτίων . καὶ μυρία τοιαῦτα ἁγιάζων τὸν ἀριθμὸν παρατίθεται Ἕρμιππος ὁ Βηρύτιος ἐν τῷ Περὶ ἑβδομάδος . σαφῶς δὲ τὸν περὶ ἑβδομάδος τε καὶ ὀγδοάδος μυστικὸν λόγον τοῖς γιγνώσκουσι παραδίδωσιν ὁ μακάριος Δαβὶδ ὧδέ πως ψάλλων · τὰ ἔτη ἡμῶν ὡς ἀράχνη ἐμελέτων . αἱ ἡμέραι τῶν ἐτῶν ἡμῶν ἐν αὐτοῖς ἑβδομήκοντα ἔτη , ἐὰν δὲ ἐν δυναστείαις , ὀγδοήκοντα ἔτη . † εἴη δ’ ἂν ἡμᾶς βασιλεύειν . ἵνα τοίνυν γενητὸν εἶναι τὸν κόσμον διδαχθῶμεν , μὴ ἐν χρόνῳ δὲ ποιεῖν τὸν θεὸν ὑπολάβωμεν , ἐπήγαγεν ἡ προφητεία · αὕτη ἡ βίβλος γενέσεως καὶ τῶν ἐν αὐτοῖς , ὅτε ἐγένετο · ᾗ ἡμέρᾳ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν . τὸ μὲν γὰρ ὅτε ἐγένετο ἀόριστον ἐκφορὰν καὶ ἄχρονον μηνύει , τὸ δὲ ᾗ ἡμέρᾳ ἐποίησεν ὁ θεός , τουτέστιν ἐν ᾗ καὶ δἰ ἧς τὰ πάντα ἐποίησεν , ἧς καὶ χωρὶς ἐγένετο οὐδὲ ἕν , τὴν δἰ υἱοῦ ἐνέργειαν δηλοῖ , ὅν φησιν ὁ Δαβίδ · αὕτη ἡ ἡμέρα ἥν ἐποίησεν ὁ κύριος · εὐφρανθῶμεν καὶ ἀγαλλιαθῶμεν ἐν αὐτῇ , τουτέστι κατὰ τὴν δἰ αὐτοῦ γνῶσιν παραδιδομένην τὴν θείαν ἑστίασιν εὐωχηθῶμεν . ἡμέρα γὰρ εἴρηται ὁ φωτίζων τὰ ἐπικεκρυμμένα λόγος καὶ δἰ οὗ εἰς φῶς καὶ γένεσιν ἕκαστον τῶν κτισμάτων παρῆλθεν . καὶ ὅλως ἡ δεκάλογος διὰ τοῦ ἰῶτα στοιχείου τὸ ὄνομα τὸ μακάριον δηλοῖ , λόγον ὄντα τὸν Ἰησοῦν παριστῶσα .
Lemmas: πάλιν ἐν ὁ νόσος κρίσιμος ὁ ἕβδομος καί ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος , κατά ὅς ὁ φύσις διαγωνίζομαι πρός ὁ νοσοποιός ὁ αἴτιος . καί μυρίος τοιοῦτος ἁγιάζω ὁ ἀριθμός παρατίθημι Ἕρμιππος ὁ Βηρύτιος ἐν ὁ Περι ἑβδομάς . σαφής δέ ὁ περί ἑβδομάς τε καί ὀγδοάς μυστικός λόγος ὁ γιγνώσκω παραδίδωμι ὁ μακάριος Δαυίδ ὧδε πως ψάλλω · ὁ ἔτος ἐγώ ὡς ἀράχνη μελετάω . ὁ ἡμέρα ὁ ἔτος ἐγώ ἐν αὐτός ἑβδομήκοντα ἔτος , ἐάν δέ ἐν δυναστεία , ὀγδοήκοντα ἔτος . † εἰμί δέ ἄν ἐγώ βασιλεύω . ἵνα τοίνυν γενητός εἰμί ὁ κόσμος διδάσκω , μή ἐν χρόνος δέ ποιέω ὁ θεός ὑπολαμβάνω , ἐπάγω ὁ προφητεία · οὗτος ὁ βίβλος γένεσις καί ὁ ἐν αὐτός , ὅτε γίγνομαι · ὅς ἡμέρα ποιέω ὁ θεός ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ . ὁ μέν γάρ ὅτε γίγνομαι ἀόριστος ἐκφορά καί ἄχρονος μηνύω , ὁ δέ ᾟ ἡμέρα ποιέω ὁ θεός , τουτέστι ἐν ὅς καί διά ὅς ὁ πᾶς ποιέω , ὅς καί χωρίς γίγνομαι οὐδέ εἷς , ὁ διά υἱός ἐνέργεια δηλόω , ὅς φημί ὁ Δαυίδ · οὗτος ὁ ἡμέρα ὅς ποιέω ὁ κύριος · εὐφραίνω καί ἀγαλλιάω ἐν αὐτός , τουτέστι κατά ὁ διά αὐτός γνῶσις παραδίδωμι ὁ θεῖος ἑστίασις εὐωχέω . ἡμέρα γάρ λέγω ὁ φωτίζω ὁ ἐπικρύπτω λόγος καί διά ὅς εἰς φάος καί γένεσις ἕκαστος ὁ κτίσμα παρέρχομαι . καί ὅλος ὁ δεκάλογος διά ὁ ἰῶτα στοιχεῖον ὁ ὄνομα ὁ μακάριος δηλόω , λόγος εἰμί ὁ Ἰησοῦς παρίστημι .
clemens-alexandrinus.stromata 6.16.146
Ὁ δὲ πέμπτος ἑξῆς ἐστι λόγος περὶ τιμῆς πατρὸς καὶ μητρός . πατέρα δὲ καὶ κύριον τὸν θεὸν λέγει σαφῶς . διὸ καὶ τοὺς ἐπιγνόντας αὐτὸν υἱοὺς ἀναγορεύει καὶ θεούς . κύριος οὖν καὶ πατὴρ ὁ κτίστης πάντων , μήτηρ δὲ οὐχ , ὥς τινες , ἡ οὐσία ἐξ ἧς γεγόναμεν , οὐδ’ , ὡς ἕτεροι ἐκδεδώκασιν , ἡ ἐκκλησία , ἀλλ’ ἡ θεία γνῶσις καὶ ἡ σοφία , ὥς φησι Σολομών , μητέρα δικαίων ἀνακαλῶν τὴν σοφίαν . καὶ ἔστι δἰ αὑτὴν αἱρετή . πᾶν τε αὖ τὸ καλὸν καὶ σεμνὸν παρὰ τοῦ θεοῦ δἰ υἱοῦ γιγνώσκεται . Ἕπεται τούτῳ ὁ περὶ μοιχείας λόγος . μοιχεία δ’ ἐστίν , ἐάν τις καταλιπὼν τὴν ἐκκλησιαστικὴν καὶ ἀληθῆ γνῶσιν καὶ τὴν περὶ θεοῦ διάληψιν ἐπὶ τὴν μὴ προσήκουσαν ἔρχηται ψευδῆ δόξαν , ἤτοι θεοποιῶν τι τῶν γενητῶν ἢ καὶ ἀνειδωλοποιῶν τι τῶν μὴ ὄντων εἰς ὑπέρβασιν , μᾶλλον δὲ ἔκβασιν γνώσεως . ἀλλοτρία δὲ τοῦ γνωστικοῦ ἡ ψευδὴς δόξα ὥσπερ ἡ ἀληθὴς οἰκεία τε καὶ σύζυγος .
Lemmas: ὁ δέ πέμπτος ἑξῆς εἰμί λόγος περί τιμή πατήρ καί μήτηρ . πατήρ δέ καί κύριος ὁ θεός λέγω σαφής . διό καί ὁ ἐπιγιγνώσκω αὐτός υἱός ἀναγορεύω καί θεός . κύριος οὖν καί πατήρ ὁ κτίστης πᾶς , μήτηρ δέ οὐ , ὡς τις , ὁ οὐσία ἐκ ὅς γίγνομαι , οὐδέ , ὡς ἕτερος ἐκδίδωμι , ὁ ἐκκλησία , ἀλλά ὁ θεῖος γνῶσις καί ὁ σοφία , ὡς φημί Σολομών , μήτηρ δίκαιος ἀνακαλέω ὁ σοφία . καί εἰμί διά ἑαυτοῦ αἱρετός . πᾶς τε αὖ ὁ καλός καί σεμνός παρά ὁ θεός διά υἱός γιγνώσκω . ἕπομαι οὗτος ὁ περί μοιχεία λόγος . μοιχεία δέ εἰμί , ἐάν τις καταλείπω ὁ ἐκκλησιαστικός καί ἀληθής γνῶσις καί ὁ περί θεός διάληψις ἐπί ὁ μή προσήκω ἔρχομαι ψευδής δόξα , ἤτοι θεοποιέω τις ὁ γενητός ἤ καί ἀνειδωλοποιέω τις ὁ μή εἰμί εἰς ὑπέρβασις , μάλα δέ ἔκβασις γνῶσις . ἀλλότριος δέ ὁ γνωστικός ὁ ψευδής δόξα ὥσπερ ὁ ἀληθής οἰκεῖος τε καί σύζυγος .
clemens-alexandrinus.stromata 6.16.147
διόπερ καὶ ὁ γενναῖος ἀπόστολος ἕν τι τῶν τῆς πορνείας εἰδῶν τὴν εἰδωλολατρείαν καλεῖ ἀκολούθως τῷ προφήτῃ λέγοντι · ἐμοίχευσεν τὸ ξύλον καὶ τὸν λίθον · τῷ ξύλῳ εἶπεν ὅτι πατήρ μου εἶ σύ · καὶ τῷ λίθῳ · σὺ ἐγέννησάς με . Ἔπειτα ὁ περὶ φόνου λόγος ἐπακολουθεῖ . φόνος δὲ ἔξαρσίς ἐστι βιαία . τὸν οὖν ἀληθῆ λόγον περὶ θεοῦ καὶ τῆς ἀιδιότητος αὐτοῦ ὁ βουλόμενος ἐξαίρειν , ἵνα τὸ ψεῦδος ἐγκρίνῃ , λέγων ἤτοι ἀπρονόητον εἶναι · τὸ πᾶν ἢ τὸν κόσμον ἀγένητον ἢ τῶν κατὰ τὴν ἀληθῆ διδασκαλίαν βεβαίων ἐξωλέστατος . Μετὰ δὲ τοῦτον ὁ περὶ κλοπῆς ἐστι λόγος . ὡς οὖν ὁ κλέπτων τὰ ἀλλότρια μεγάλως ἀδικῶν εἰκότως περιπίπτει τοῖς ἐπαξίοις κακοῖς , οὕτως ὁ τὰ θεῖα τῶν ἔργων σφετεριζόμενος διὰ τέχνης ἤτοι πλαστικῆς ἢ γραφικῆς καὶ λέγων ἑαυτὸν ποιητὴν εἶναι τῶν ζῴων καὶ φυτῶν , ὁμοίως τε οἱ οἱ τὴν ἀληθῆ φιλοσοφίαν ἀπομιμούμενοι κλέπται εἰσί . κἂν γεωργός τις ᾖ κἂν πατὴρ παιδίου , διάκονός ἐστι σπερμάτων καταβολῆς , ὁ θεὸς δὲ τὴν πάντων αὔξησιν καὶ τελείωσιν παρέχων εἰς τὸ κατὰ φύσιν προσάγει τὰ γινόμενα .
Lemmas: διόπερ καί ὁ γενναῖος ἀπόστολος εἷς τις ὁ ὁ πορνεία εἶδος ὁ εἰδωλολατρεία καλέω ἀκόλουθος ὁ προφήτης λέγω · μοιχεύω ὁ ξύλον καί ὁ λίθος · ὁ ξύλον λέγω ὅτι πατήρ ἐγώ εἰμί σύ · καί ὁ λίθος · σύ γεννάω ἐγώ . ἔπειτα ὁ περί φόνος λόγος ἐπακολουθέω . φόνος δέ ἐξαρσις εἰμί βίαιος . ὁ οὖν ἀληθής λόγος περί θεός καί ὁ ἀιδιότης αὐτός ὁ βούλομαι ἐξαίρω , ἵνα ὁ ψεῦδος ἐγκρίνω , λέγω ἤτοι ἀπρονόητος εἰμί · ὁ πᾶς ἤ ὁ κόσμος ἀγένητος ἤ ὁ κατά ὁ ἀληθής διδασκαλία βέβαιος ἐξώλης . μετά δέ οὗτος ὁ περί κλοπή εἰμί λόγος . ὡς οὖν ὁ κλέπτω ὁ ἀλλότριος μέγας ἀδικέω ἔοικα περιπίπτω ὁ ἐπάξιος κακός , οὕτως ὁ ὁ θεῖος ὁ ἔργον σφετερίζω διά τέχνη ἤτοι πλαστικός ἤ γραφικός καί λέγω ἑαυτοῦ ποιητής εἰμί ὁ ζῷον καί φυτόν , ὅμοιος τε ὁ ὁ ὁ ἀληθής φιλοσοφία ἀπομιμέομαι κλέπτης εἰμί . ἐάν γεωργός τις εἰμί ἐάν πατήρ παιδίον , διάκονος εἰμί σπέρμα καταβολή , ὁ θεός δέ ὁ πᾶς αὔξησις καί τελείωσις παρέχω εἰς ὁ κατά φύσις προσάγω ὁ γίγνομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 6.16.148
οἱ πλεῖστοι δὲ σὺν καὶ τοῖς φιλοσόφοις τὰς αὐξήσεις καὶ τὰς τροπὰς τοῖς ἄστροις κατὰ τὸ προηγούμενον ἀνατιθέασιν , ἀποστεροῦντες τὸ ὅσον ἐπ’ αὐτοῖς τὴν ἀκάματον δύναμιν τὸν πατέρα τῶν ὅλων . τὰ δὲ στοιχεῖα καὶ τὰ ἄστρα , τουτέστιν αἱ δυνάμεις αἱ διοικητικαί , προσετάγησαν ἐκτελεῖν τὰ εἰς οἰκονομίαν ἐπιτήδεια , καὶ αὐτά τε πείθεται ἄγεταί τε πρὸς τῶν ἐπιτεταγμένων αὐτοῖς , ᾗ ἂν ἡγῆται τὸ ῥῆμα κυρίου , ἐπείπερ ἡ θεία δύναμις ἐπικεκρυμμένως πάντα ἐνεργεῖν πέφυκεν . ὁ τοίνυν ἑαυτὸν φάμενος ἐπινενοηκέναι τι ἢ πεποιηκέναι τῶν πρὸς δημιουργίαν συντεινόντων εὔθυναν ὑφέξει τοῦ ἀσεβοῦς τολμήματος . Δέκατος δέ ἐστιν ὁ περὶ ἐπιθυμιῶν ἁπασῶν λόγος . καθάπερ οὖν ὁ τῶν μὴ καθηκόντων ἐπιθυμῶν εὐθύνεται , κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον οὐκ ἐφεῖται ψευδῶν πραγμάτων ἐπιθυμεῖν οὐδὲ ὑπολαμβάνειν τῶν ἐν γενέσει τὰ μὲν ἔμψυχα ἐξ ἑαυτῶν δύνασθαι , τὰ δὲ ἄψυχα καθάπαξ μὴ δύνασθαι σῴζειν ἢ βλάπτειν · κἄν τις λέγῃ τὴν ἀντίδοτον ἰᾶσθαι μὴ δύνασθαι καὶ τὸ κώνειον φθείρειν , σοφιζόμενος λέληθεν . οὐδὲν γὰρ τούτων ἐνεργεῖ ἄνευ τοῦ τῇ βοτάνῃ καὶ τῷ φαρμάκῳ χρωμένου , ὥσπερ οὐδ’ ἡ ἀξίνη ἄνευ τοῦ κόπτοντος οὐδὲ ὁ πρίων τοῦ πρίζοντος . ὡς δὲ καθ’ ἑαυτὰ μὲν οὐκ ἐνεργεῖ , ἔχει δέ τινας ποιότητας φυσικὰς τῇ τοῦ τεχνίτου ἐνεργείᾳ συντελούσας τὸ οἰκεῖον ἔργον , οὕτως τῇ καθολικῇ τοῦ θεοῦ προνοίᾳ διὰ τῶν προσεχέστερον κινουμένων καθ’ ὑπόβασιν εἰς τὰ ἐπὶ μέρους διαδίδοται ἡ δραστικὴ ἐνέργεια .
Lemmas: ὁ πολύς δέ σύν καί ὁ φιλόσοφος ὁ αὔξησις καί ὁ τροπή ὁ ἄστρον κατά ὁ προηγέομαι ἀνατίθημι , ἀποστερέω ὁ ὅσος ἐπί αὐτός ὁ ἀκάματος δύναμις ὁ πατήρ ὁ ὅλος . ὁ δέ στοιχεῖον καί ὁ ἄστρον , τουτέστι ὁ δύναμις ὁ διοικητικός , προστάσσω ἐκτελέω ὁ εἰς οἰκονομία ἐπιτήδειος , καί αὐτός τε πείθω ἄγω τε πρός ὁ ἐπιτάσσω αὐτός , ᾗ ἄν ἡγέομαι ὁ ῥῆμα κύριος , ἐπεί ὁ θεῖος δύναμις ἐπικεκρυμμένως πᾶς ἐνεργέω φύω . ὁ τοίνυν ἑαυτοῦ φημί ἐπινοέω τις ἤ ποιέω ὁ πρός δημιουργία συντείνω εὔθυνα ὑπέχω ὁ ἀσεβής τόλμημα . δέκατος δέ εἰμί ὁ περί ἐπιθυμία ἅπας λόγος . καθά οὖν ὁ ὁ μή καθήκω ἐπιθυμέω εὐθύνω , κατά ὁ αὐτός τρόπος οὐ ἐφίημι ψευδής πρᾶγμα ἐπιθυμέω οὐδέ ὑπολαμβάνω ὁ ἐν γένεσις ὁ μέν ἔμψυχος ἐκ ἑαυτοῦ δύναμαι , ὁ δέ ἄψυχος καθάπαξ μή δύναμαι σῴζω ἤ βλάπτω · ἐάν τις λέγω ὁ ἀντίδοτος ἰάομαι μή δύναμαι καί ὁ κώνειον φθείρω , σοφίζω λανθάνω . οὐδείς γάρ οὗτος ἐνεργέω ἄνευ ὁ ὁ βοτάνη καί ὁ φάρμακον χράω , ὥσπερ οὐδέ ὁ ἀξίνη ἄνευ ὁ κόπτω οὐδέ ὁ πρίων ὁ πρίζω . ὡς δέ κατά ἑαυτοῦ μέν οὐ ἐνεργέω , ἔχω δέ τις ποιότης φυσικός ὁ ὁ τεχνίτης ἐνέργεια συντελέω ὁ οἰκεῖος ἔργον , οὕτως ὁ καθολικός ὁ θεός πρόνοια διά ὁ προσεχής κινέω κατά ὑπόβασις εἰς ὁ ἐπί μέρος διαδίδωμι ὁ δραστικός ἐνέργεια .
clemens-alexandrinus.stromata 6.17.149
Ἀλλ’ , ὡς ἔοικεν , οἱ φιλόσοφοι τῶν Ἑλλήνων θεὸν ὀνομάζοντες οὐ γιγνώσκουσιν , ἐπεὶ μὴ σέβουσι κατὰ θεὸν τὸν θεόν . τὰ φιλοσοφούμενα δὲ παρ’ αὐτοῖς κατὰ τὸν Ἐμπεδοκλέα ὡς διὰ πολλῶν δὴ γλώσσης ἐλθόντα ματαίως ἐκκέχυται στομάτων , ὀλίγον τοῦ παντὸς ἰδόντων . ὡς γάρ που τὸ ἀπὸ τοῦ ἡλίου φῶς δἰ ὑελοῦ σκεύους πλήρους ὕδατος μεθοδεύει ἡ τέχνη εἰς πῦρ , οὕτω καὶ ἡ φιλοσοφία ἐκ τῆς θείας γραφῆς τὸ ἐμπύρευμα λαβοῦσα ἐν ὀλίγοις φαντάζεται . ναὶ μὴν ὡς τὸν αὐτὸν ἀέρα ἀναπνεῖ τὰ ζῷα ἅπαντα , ἄλλα δὲ ἄλλως καὶ εἴς τι διάφορον , οὕτως δὲ καὶ τὴν ἀλήθειαν μετίασιν οἱ πλείους , μᾶλλον δὲ τὸν περὶ ἀληθείας λόγον . οὐ γὰρ περὶ θεοῦ τι λέγουσιν , ἀλλὰ τὰ ἑαυτῶν πάθη ἐπὶ θεὸν ἀνάγοντες ἐξηγοῦνται . γέγονεν γὰρ αὐτοῖς ὁ βίος τὸ πιθανὸν ζητοῦσιν , οὐ τὸ ἀληθές · ἐκ μιμήσεως δὲ ἀλήθεια οὐ διδάσκεται , ἀλλ’ ἐκ μαθήσεως . οὐ γὰρ ἵνα δόξωμεν εἶναι χρηστοί , εἰς Χριστὸν πιστεύομεν , καθάπερ οὐδὲ εἰς τὸν ἥλιον ἕνεκά γε τοῦ φαίνεσθαι μόνον ἐν ἡλίῳ ὄντας παρερχόμεθα , ἀλλ’ ἐνταῦθα μὲν τοῦ ἀλεαίνεσθαι χάριν , ἐκεῖ δὲ τοῦ εἶναι καλοὶ καὶ ἀγαθοὶ ἕνεκα Χριστιανοὶ εἶναι βιαζόμεθα , ὅτι μάλιστα βιαστῶν ἐστιν ἡ βασιλεία , ἐκ ζητήσεως καὶ μαθήσεως καὶ συνασκήσεως τελείας τὸ γενέσθαι βασιλέα καρπουμένων .
Lemmas: ἀλλά , ὡς ἔοικα , ὁ φιλόσοφος ὁ Ἕλλην θεός ὀνομάζω οὐ γιγνώσκω , ἐπεί μή σέβω κατά θεός ὁ θεός . ὁ φιλοσοφέω δέ παρά αὐτός κατά ὁ Ἐμπεδοκλῆς ὡς διά πολύς δή γλῶσσα ἔρχομαι μάταιος ἐκχέω στόμα , ὀλίγος ὁ πᾶς ὁράω . ὡς γάρ που ὁ ἀπό ὁ ἥλιος φάος διά ὑελόν σκεῦος πλήρης ὕδωρ μεθοδεύω ὁ τέχνη εἰς πῦρ , οὕτως καί ὁ φιλοσοφία ἐκ ὁ θεῖος γραφή ὁ ἐμπύρευμα λαμβάνω ἐν ὀλίγος φαντάζω . ναί μήν ὡς ὁ αὐτός ἀήρ ἀναπνέω ὁ ζῷον ἅπας , ἄλλος δέ ἄλλος καί εἰς τις διάφορος , οὕτως δέ καί ὁ ἀλήθεια μετέρχομαι ὁ πολύς , μάλα δέ ὁ περί ἀλήθεια λόγος . οὐ γάρ περί θεός τις λέγω , ἀλλά ὁ ἑαυτοῦ πάθος ἐπί θεός ἀνάγω ἐξηγέομαι . γίγνομαι γάρ αὐτός ὁ βίος ὁ πιθανός ζητέω , οὐ ὁ ἀληθής · ἐκ μίμησις δέ ἀλήθεια οὐ διδάσκω , ἀλλά ἐκ μάθησις . οὐ γάρ ἵνα δοκέω εἰμί χρηστός , εἰς Χριστός πιστεύω , καθά οὐδέ εἰς ὁ ἥλιος ἕνεκα γε ὁ φαίνω μόνος ἐν ἥλιος εἰμί παρέρχομαι , ἀλλά ἐνταῦθα μέν ὁ ἀλεαίνω χάριν , ἐκεῖ δέ ὁ εἰμί καλός καί ἀγαθός ἕνεκα Χριστιανός εἰμί βιάζω , ὅτι μάλα βιαστής εἰμί ὁ βασιλεία , ἐκ ζήτησις καί μάθησις καί συνάσκησις τέλειος ὁ γίγνομαι βασιλεύς καρπόω .
clemens-alexandrinus.stromata 6.17.150
ὁ μιμούμενος ἄρα τὴν δόκησιν δολοῖ καὶ τὴν πρόληψιν . ὅταν δέ τις ἔναυσμα λαβών του πράγματος ἐξάψῃ τοῦτο ἔνδον ἐν τῇ ψυχῇ πόθῳ καὶ μαθήσει , πάντα ἐπὶ τούτοις κινεῖ πρὸς τὸ ἐπιγνῶναι . οὗ γάρ τις μὴ ἀντιλαμβάνεται , οὐδὲ ποθεῖ αὐτὸ οὐδὲ ἀσπάζεται τὴν ἐξ αὐτοῦ ὠφέλειαν . τὸ ὕστερον οὖν ὁ γνωστικὸς ἐπὶ τέλει τῶν κατορθωμάτων μιμεῖται τὸν κύριον , εἰς ὅσον ἐφικτὸν ἀνθρώποις , ποιότητά τινα κυριακὴν λαβὼν εἰς ἐξομοίωσιν θεοῦ . οἱ δὲ μὴ ἐπιστάμενοι τὴν γνῶσιν οὐδὲ κανονίζειν δύνανται τὴν ἀλήθειαν . μεταλαμβάνειν οὖν τῶν γνωστικῶν θεωρημάτων οὐχ οἷόν τε , ἐὰν μὴ τῶν προτέρων διανοημάτων κενώσωμεν ἑαυτούς . ἁπλῶς γὰρ οὕτως ἀλήθεια κοινῶς λέγεται παντὸς νοητοῦ τε καὶ αἰσθητοῦ . αὐτίκα ἔνεστι θεάσασθαι καὶ ζωγραφίας ἀλήθειαν παρὰ τὴν δημώδη καὶ μουσικῆς σεμνότητα παρὰ τὴν ἀκόλαστον . καὶ φιλοσοφίας οὖν ἐστιν ἀλήθειά τις παρὰ τοὺς ἄλλους φιλοσόφους καὶ κάλλος ἀληθινὸν παρὰ τὸ δεδολωμένον . οὔκουν ποτὲ τὰς ἐπὶ μέρους ἀληθείας , καθ’ ὧν ἡ ἀλήθεια κατηγορεῖται , αὐτὴν δὲ τὴν ἀλήθειαν πολυπραγμονητέον , οὐκ ὀνόματα ζητοῦντας μαθεῖν · τὸ γὰρ περὶ θεοῦ πρᾶγμα οὐκ ἔστιν ἕν , ἀλλὰ μυρία , διαφέρει δὲ τὸν θεὸν ζητεῖν ἢ τὰ περὶ θεοῦ . καθόλου δὲ εἰπεῖν περὶ ἑκάστου πράγματος τῆς οὐσίας τὰ συμβεβηκότα διακριτέον .
Lemmas: ὁ μιμέομαι ἄρα ὁ δόκησις δολόω καί ὁ πρόληψις . ὅταν δέ τις ἔναυσμα λαμβάνω ὁ πρᾶγμα ἐξάπτω οὗτος ἔνδον ἐν ὁ ψυχή πόθος καί μάθησις , πᾶς ἐπί οὗτος κινέω πρός ὁ ἐπιγιγνώσκω . ὅς γάρ τις μή ἀντιλαμβάνω , οὐδέ ποθέω αὐτός οὐδέ ἀσπάζομαι ὁ ἐκ αὐτός ὠφέλεια . ὁ ὕστερον οὖν ὁ γνωστικός ἐπί τέλος ὁ κατόρθωμα μιμέομαι ὁ κύριος , εἰς ὅσος ἐφικτός ἄνθρωπος , ποιότης τις κυριακός λαμβάνω εἰς ἐξομοίωσις θεός . ὁ δέ μή ἐπίσταμαι ὁ γνῶσις οὐδέ κανονίζω δύναμαι ὁ ἀλήθεια . μεταλαμβάνω οὖν ὁ γνωστικός θεώρημα οὐ οἷος τε , ἐάν μή ὁ πρότερος διανόημα κενόω ἑαυτοῦ . ἁπλῶς γάρ οὕτως ἀλήθεια κοινός λέγω πᾶς νοητός τε καί αἰσθητός . αὐτίκα ἔνειμι θεάομαι καί ζωγραφία ἀλήθεια παρά ὁ δημώδης καί μουσική σεμνότης παρά ὁ ἀκόλαστος . καί φιλοσοφία οὖν εἰμί ἀλήθεια τις παρά ὁ ἄλλος φιλόσοφος καί κάλλος ἀληθινός παρά ὁ δολόω . οὔκουν ποτέ ὁ ἐπί μέρος ἀλήθεια , κατά ὅς ὁ ἀλήθεια κατηγορέω , αὐτός δέ ὁ ἀλήθεια πολυπραγμονέω , οὐ ὄνομα ζητέω μανθάνω · ὁ γάρ περί θεός πρᾶγμα οὐ εἰμί εἷς , ἀλλά μυρίος , διαφέρω δέ ὁ θεός ζητέω ἤ ὁ περί θεός . καθόλου δέ λέγω περί ἕκαστος πρᾶγμα ὁ οὐσία ὁ συμβαίνω διακριτέος .
clemens-alexandrinus.stromata 6.17.151
Καί μοι ἀπόχρη φάναι θεὸν εἶναι τὸν κύριον πάντων . αὐτοτελῶς λῶς δὲ λέγω τὸν κύριον πάντων , οὐδενὸς ὑπολειπομένου κατὰ ἐξαίρεσιν . ἐπεὶ τοίνυν δύο εἰσὶν ἰδέαι τῆς ἀληθείας , τά τε ὀνόματα καὶ τὰ πράγματα , οἳ μὲν τὰ ὀνόματα λέγουσιν , οἱ περὶ τὰ κάλλη τῶν λόγων διατρίβοντες , οἱ παρ’ Ἕλλησι φιλόσοφοι , τὰ πράγματα δὲ παρ’ ἡμῖν ἐστι τοῖς βαρβάροις . αὐτίκα ὁ κύριος οὐ μάτην ἠθέλησεν εὐτελεῖ χρήσασθαι σώματος μορφῇ , ἵνα μή τις τὸ ὡραῖον ἐπαινῶν καὶ τὸ κάλλος θαυμάζων ἀφιστῆται τῶν λεγομένων καὶ τοῖς καταλειπομένοις προσανέχων ἀποτέμνηται τῶν νοητῶν . οὐ τοίνυν περὶ τὴν λέξιν , ἀλλὰ περὶ τὰ σημαινόμενα ἀναστρεπτέον . τοῖς μὲν οὖν τῆς λέξεως ἀντιληπτικοῖς καὶ μὴ κινηθεῖσι πρὸς γνῶσιν οὐ πιστεύεται ὁ λόγος , ἐπεὶ καὶ οἱ κόρακες ἀνθρωπείας ἀπομιμοῦνται φωνὰς ἔννοιαν οὐκ ἔχοντες οὗ λέγουσι πράγματος , ἀντίληψις δὲ νοερὰ πίστεως ἔχεται . οὕτως καὶ Ὅμηρος εἶπεν πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε , μὴ εἰδὼς τίς ὁ πατὴρ καὶ πῶς ὁ πατήρ .
Lemmas: καί ἐγώ ἀποχράω φημί θεός εἰμί ὁ κύριος πᾶς . αὐτοτελής λόω δέ λέγω ὁ κύριος πᾶς , οὐδείς ὑπολείπω κατά ἐξαίρεσις . ἐπεί τοίνυν δύο εἰμί ἰδέα ὁ ἀλήθεια , ὁ τε ὄνομα καί ὁ πρᾶγμα , ὁ μέν ὁ ὄνομα λέγω , ὁ περί ὁ κάλλος ὁ λόγος διατρίβω , ὁ παρά Ἕλλην φιλόσοφος , ὁ πρᾶγμα δέ παρά ἐγώ εἰμί ὁ βάρβαρος . αὐτίκα ὁ κύριος οὐ μάτην ἐθέλω εὐτελής χράω σῶμα μορφή , ἵνα μή τις ὁ ὡραῖος ἐπαινέω καί ὁ κάλλος θαυμάζω ἀφίστημι ὁ λέγω καί ὁ καταλείπω προσανέχω ἀποτέμνω ὁ νοητός . οὐ τοίνυν περί ὁ λέξις , ἀλλά περί ὁ σημαίνω ἀναστρεπτέος . ὁ μέν οὖν ὁ λέξις ἀντιληπτικός καί μή κινέω πρός γνῶσις οὐ πιστεύω ὁ λόγος , ἐπεί καί ὁ κόραξ ἀνθρώπειος ἀπομιμέομαι φωνή ἔννοια οὐ ἔχω ὅς λέγω πρᾶγμα , ἀντίληψις δέ νοερός πίστις ἔχω . οὕτως καί Ὅμηρος λέγω πατήρ ἀνήρ τε θεός τε , μή οἶδα τίς ὁ πατήρ καί πῶς ὁ πατήρ .
clemens-alexandrinus.stromata 6.17.152
ὡς δὲ τῷ χεῖρας ἔχοντι τὸ λαβεῖν κατὰ φύσιν καὶ τῷ ὀφθαλμοὺς ὑγιαίνοντας κεκτημένῳ τὸ φῶς ἰδεῖν , οὕτως τῷ πίστιν εἰληφότι τὸ γνώσεως μεταλαβεῖν οἰκεῖον πέφυκεν , εἰ προσεξεργάσασθαι καὶ προσοικοδομῆσαι χρυσόν , ἄργυρον , λίθους τιμίους τ̣̣̔̓ καταβληθέντι θεμελίῳ γλίχοιτο . οὐ τοίνυν ὑπισχνεῖται βούλεσθαι μεταλαμβάνειν , ἀλλὰ ἄρχεται · οὐδὲ μέλλειν , ἀλλ’ εἶναι βασιλικόν τε καὶ φωτεινὸν καὶ γνωστικὸν καθῆκεν , οὐδὲ ὀνόματι , ἀλλ’ ἔργῳ ἐθέλειν ἅπτεσθαι τῶν πραγμάτων προσῆκεν . ἀγαθὸς γὰρ ὢν ὁ θεὸς διὰ τὸ ἡγεμονικὸν τῆς κτίσεως ἁπάσης , σῴζεσθαι βουλόμενος τοῦτο , ἐπὶ τὸ ποιεῖν ἐτράπετο καὶ τὰ λοιπά , πρώτην ταύτην εὐεργεσίαν , τὸ γενέσθαι , ἀπ’ ἀρχῆς παρασχὼν αὐτοῖς · ἄμεινον γὰρ εἶναι πολλῷ τὸ εἶναι τοῦ μὴ εἶναι πᾶς ἄν τις ὁμολογήσειεν . ἔπειτα , ὡς ἐνεδέχετο φύσεως ἔχειν ἕκαστον , ἐγένετό τε καὶ γίνεται προκόπτον εἰς τὸ αὑτοῦ ἄμεινον .
Lemmas: ὡς δέ ὁ χείρ ἔχω ὁ λαμβάνω κατά φύσις καί ὁ ὀφθαλμός ὑγιαίνω κτάομαι ὁ φάος ὁράω , οὕτως ὁ πίστις λαμβάνω ὁ γνῶσις μεταλαμβάνω οἰκεῖος φύω , εἰ προσεξεργάζομαι καί προσοικοδομέω χρυσός , ἄργυρος , λίθος τίμιος τε καταβάλλω θεμέλιος γλίχομαι . οὐ τοίνυν ὑπισχνέομαι βούλομαι μεταλαμβάνω , ἀλλά ἄρχω · οὐδέ μέλλω , ἀλλά εἰμί βασιλικός τε καί φωτεινός καί γνωστικός καθίημι , οὐδέ ὄνομα , ἀλλά ἔργον ἐθέλω ἅπτω ὁ πρᾶγμα προσήκω . ἀγαθός γάρ ἀνά ὁ θεός διά ὁ ἡγεμονικός ὁ κτίσις ἅπας , σῴζω βούλομαι οὗτος , ἐπί ὁ ποιέω τρέπω καί ὁ λοιπός , πρῶτος οὗτος εὐεργεσία , ὁ γίγνομαι , ἀπό ἀρχή παρέχω αὐτός · ἀγαθός γάρ εἰμί πολύς ὁ εἰμί ὁ μή εἰμί πᾶς ἄν τις ὁμολογέω . ἔπειτα , ὡς ἐνδέχομαι φύσις ἔχω ἕκαστος , γίγνομαι τε καί γίγνομαι προκόπτω εἰς ὁ ἑαυτοῦ ἀγαθός .
clemens-alexandrinus.stromata 6.17.153
ὥστ’ οὐκ ἄτοπον καὶ τὴν φιλοσοφίαν ἐκ τῆς θείας προνοίας δεδόσθαι προπαιδεύουσαν εἰς τὴν διὰ Χριστοῦ τελείωσιν , ἢν μὴ ἐπαισχύνηται γνώσει βαρβάρῳ μαθητεύουσα προκόπτειν εἰς ἀλήθειαν . ἀλλ’ αἱ μὲν τρίχες ἠρίθμηνται καὶ τὰ εὐτελῆ κινήματα , φιλοσοφία δὲ πῶς οὐκ ἐν λόγῳ ; καίτοι καὶ τῷ Σαμψὼν ἐν ταῖς θριξὶν ἡ δύναμις ἐδόθη , ἵνα καὶ τὰς ἀποβλήτους τῶν ἐν τῷ βίῳ τέχνας , τὰς κειμένας καὶ μενούσας μετὰ τὴν ἔξοδον τῆς ψυχῆς χαμαί , μὴ ἄνευ τῆς θείας δυνάμεως ἐννοήσῃ δίδοσθαι . αὐτίκα , φησίν , ἡ πρόνοια ἄνωθεν ἐκ τῶν προηγουμένων καθάπερ κεφαλῆς εἰς πάντας διήκει , ὡς τὸ μύρον , φησί . τὸ καταβαῖνον ἐπὶ τὸν πώγωνα τὸν Ἀαρὼν καὶ ἐπὶ τὴν ᾤαν τοῦ ἐνδύματος αὐτοῦ ( τουτέστι τοῦ μεγάλου ἀρχιερέως , δἰ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν ) , οὐκ εἰς τὸν τοῦ σώματος κόσμον , ἔξωθεν δὲ τοῦ λαοῦ φιλοσοφία καθάπερ ἐσθής .
Lemmas: ὥστε οὐ ἄτοπος καί ὁ φιλοσοφία ἐκ ὁ θεῖος πρόνοια δίδωμι προπαιδεύω εἰς ὁ διά Χριστός τελείωσις , ἐάν μή ἐπαισχύνομαι γνῶσις βάρβαρος μαθητεύω προκόπτω εἰς ἀλήθεια . ἀλλά ὁ μέν θρίξ ἀριθμέω καί ὁ εὐτελής κίνημα , φιλοσοφία δέ πῶς οὐ ἐν λόγος ; καίτοι καί ὁ Σαμψών ἐν ὁ θρίξ ὁ δύναμις δίδωμι , ἵνα καί ὁ ἀπόβλητος ὁ ἐν ὁ βίος τέχνη , ὁ κεῖμαι καί μένω μετά ὁ ἔξοδος ὁ ψυχή χαμαί , μή ἄνευ ὁ θεῖος δύναμις ἐννοέω δίδωμι . αὐτίκα , φημί , ὁ πρόνοια ἄνωθεν ἐκ ὁ προηγέομαι καθά κεφαλή εἰς πᾶς διήκω , ὡς ὁ μύρον , φημί . ὁ καταβαίνω ἐπί ὁ πώγων ὁ Ἀαρών καί ἐπί ὁ ᾤα ὁ ἔνδυμα αὐτός ( τουτέστι ὁ μέγας ἀρχιερεύς , διά ὅς ὁ πᾶς γίγνομαι καί χωρίς αὐτός γίγνομαι οὐδέ εἷς ) , οὐ εἰς ὁ ὁ σῶμα κόσμος , ἔξωθεν δέ ὁ λαός φιλοσοφία καθά ἐσθής .
clemens-alexandrinus.stromata 6.17.154
οἱ τοίνυν φιλόσοφοι οἱ εἰς τὴν οἰκείαν συναίσθησιν πνεύματι αἰσθητικῷ συνασκηθέντες , ἐπὰν μὴ μέρος φιλοσοφίας , ἀλλὰ τὴν αὐτοτελῶς φιλοσοφίαν πολυπραγμονῶσι , φιλαλήθως τε καὶ ἀτύφως προσμαρτυροῦντες τῇ ἀληθείᾳ κἂν παρὰ τοῖς ἑτεροδόξοις ἐπὶ τῶν καλῶς εἰρημένων , προκόπτουσιν εἰς σύνεσιν , κατὰ τὴν θείαν διοίκησιν , τὴν ἄρρητον ἀγαθότητα , τὴν ἑκάστοτε εἰς τὸ ἄμεινον κατὰ τὸ ἐγχωροῦν προσαγομένην τὴν τῶν ὄντων φύσιν · ἔπειτα οὐχ Ἕλλησι μόνον , ἀλλὰ καὶ βαρβάροις ὁμιλήσαντες , ἐπὶ τὴν πίστιν ἐκ συνασκήσεως κοινῆς εἰς σύνεσιν ἰδίαν ἄγονται · παραδεξάμενοι δὲ τὸν θεμέλιον τῆς ἀληθείας , δύναμιν προσλαμβάνουσι προϊέναι πρόσω ἐπὶ τὴν ζήτησιν , κἀνθένδε ἀγαπῶσι μὲν μαθητευσάμενοι , γνώσεως δὲ ὀριγνώμενοι σπεύδουσιν εἰς σωτηρίαν . ταύτῃ φησὶν ἡ γραφὴ πνεῦμα αἰσθήσεως δεδόσθαι τοῖς τεχνίταις ἐκ τοῦ θεοῦ , τὸ δὲ οὐδὲν ἀλλ’ ἢ φρόνησίς ἐστι , δύναμις ψυχῆς θεωρητικὴ τῶν ὄντων καὶ τοῦ ἀκολούθου ὁμοίου τε καὶ ἀνομοίου διακριτική τε αὖ καὶ συνθετικὴ καὶ προστακτικὴ καὶ ἀπαγορευτικὴ τῶν τε μελλόντων καταστοχαστική . διατείνει δὲ οὐκ ἐπὶ τὰς τέχνας μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τὴν φιλοσοφίαν αὐτήν .
Lemmas: ὁ τοίνυν φιλόσοφος ὁ εἰς ὁ οἰκεῖος συναίσθησις πνεῦμα αἰσθητικός συνασκέω , ἐπάν μή μέρος φιλοσοφία , ἀλλά ὁ αὐτοτελής φιλοσοφία πολυπραγμονέω , φιλαλήθης τε καί ἄτυφος προσμαρτυρέω ὁ ἀλήθεια ἐάν παρά ὁ ἑτερόδοξος ἐπί ὁ καλός λέγω , προκόπτω εἰς σύνεσις , κατά ὁ θεῖος διοίκησις , ὁ ἄρρητος ἀγαθότης , ὁ ἑκάστοτε εἰς ὁ ἀγαθός κατά ὁ ἐγχωρέω προσάγω ὁ ὁ εἰμί φύσις · ἔπειτα οὐ Ἕλλην μόνος , ἀλλά καί βάρβαρος ὁμιλέω , ἐπί ὁ πίστις ἐκ συνάσκησις κοινός εἰς σύνεσις ἴδιος ἄγω · παραδέχομαι δέ ὁ θεμέλιος ὁ ἀλήθεια , δύναμις προσλαμβάνω προέρχομαι πρόσω ἐπί ὁ ζήτησις , ἐνθένδε ἀγαπάω μέν μαθητεύω , γνῶσις δέ ὀριγνάομαι σπεύδω εἰς σωτηρία . ταύτῃ φημί ὁ γραφή πνεῦμα αἴσθησις δίδωμι ὁ τεχνίτης ἐκ ὁ θεός , ὁ δέ οὐδείς ἀλλά ἤ φρόνησις εἰμί , δύναμις ψυχή θεωρητικός ὁ εἰμί καί ὁ ἀκόλουθος ὅμοιος τε καί ἀνόμοιος διακριτικός τε αὖ καί συνθετικός καί προστακτικός καί ἀπαγορευτικός ὁ τε μέλλω καταστοχαστικός . διατείνω δέ οὐ ἐπί ὁ τέχνη μόνος , ἀλλά καί ἐπί ὁ φιλοσοφία αὐτός .
clemens-alexandrinus.stromata 6.17.155
τί δή ποτε οὖν καὶ ὁ ὄφις φρόνιμος εἴρηται ; ἐπεὶ κἀν τοῖς πονηρεύμασιν ἔστιν εὑρεῖν ἀκολουθίαν τινὰ καὶ διάκρισιν καὶ σύνθεσιν καὶ στοχασμὸν τῶν μελλόντων . καὶ τὰ πλεῖστα τῶν ἀδικημάτων διὰ τοῦτο λανθάνει , ὅτι προσοικονομοῦνται σφίσιν οἱ κακοὶ τὸ πάντῃ τε καὶ πάντως τὰς τιμωρίας διαφεύγειν . πολυμερὴς δὲ οὖσα ἡ φρόνησις , δἰ ὅλου τεταμένη τοῦ κόσμου διά τε τῶν ἀνθρωπίνων ἁπάντων , καθ’ ἕκαστον αὐτῶν μεταβάλλει τὴν προσηγορίαν , καὶ ἐπειδὰν μὲν ἐπιβάλλῃ τοῖς πρώτοις αἰτίοις , νόησις καλεῖται , ὅταν δὲ ταύτην ἀποδεικτικῷ λόγῳ βεβαιώσηται , γνῶσίς τε καὶ σοφία καὶ ἐπιστήμη ὀνομάζεται , ἐν δὲ τοῖς εἰς εὐλάβειαν συντείνουσι γινομένη καὶ ἄνευ θεωρίας παραδεξαμένη τὸν ἀρχικὸν λόγον κατὰ τὴν ἐν αὐτῇ ἐξεργασίας τήρησιν πίστις λέγεται , κἀν τοῖς αἰσθητοῖς πιστωσαμένη τό γε δοκοῦν , ὡς ἐν τούτοις , ἀληθέστατον , δόξα ὀρθή , ἔν τε αὖ ταῖς μετὰ χειρουργίας πράξεσι τέχνη , ὅπου δ’ ἄνευ θεωρίας τῶν πρώτων αἰτίων τηρήσει τῶν ὁμοίων καὶ μεταβάσει ποιήσει τινὰ ὁρμὴν καὶ σύστασιν , ἐμπειρία προσαγορεύεται . ἴδιον δέ ἐστιν ἐκεῖνο καὶ τῷ ὄντι κύριον καὶ ἡγεμονικόν , ὃ ἐπὶ πᾶσι προσλαμβάνει μετὰ τὴν βεβαίαν πίστιν ἅγιον κατ’ ἐπισκοπὴν ὁ πιστεύσας πνεῦμα .
Lemmas: τίς δή ποτέ οὖν καί ὁ ὄφις φρόνιμος λέγω ; ἐπεί ἐν ὁ πονήρευμα εἰμί εὑρίσκω ἀκολουθία τις καί διάκρισις καί σύνθεσις καί στοχασμός ὁ μέλλω . καί ὁ πολύς ὁ ἀδίκημα διά οὗτος λανθάνω , ὅτι προσοικονομέω σφεῖς ὁ κακός ὁ πάντῃ τε καί πάντως ὁ τιμωρία διαφεύγω . πολυμερής δέ εἰμί ὁ φρόνησις , διά ὅλος τείνω ὁ κόσμος διά τε ὁ ἀνθρώπινος ἅπας , κατά ἕκαστος αὐτός μεταβάλλω ὁ προσηγορία , καί ἐπειδάν μέν ἐπιβάλλω ὁ πρῶτος αἴτιος , νόησις καλέω , ὅταν δέ οὗτος ἀποδεικτικός λόγος βεβαιόω , γνῶσις τε καί σοφία καί ἐπιστήμη ὀνομάζω , ἐν δέ ὁ εἰς εὐλάβεια συντείνω γίγνομαι καί ἄνευ θεωρία παραδέχομαι ὁ ἀρχικός λόγος κατά ὁ ἐν αὐτός ἐξεργασία τήρησις πίστις λέγω , ἐν ὁ αἰσθητός πιστόω ὁ γε δοκέω , ὡς ἐν οὗτος , ἀληθής , δόξα ὀρθός , ἐν τε αὖ ὁ μετά χειρουργία πρᾶξις τέχνη , ὅπου δέ ἄνευ θεωρία ὁ πρῶτος αἴτιος τήρησις ὁ ὅμοιος καί μετάβασις ποίησις τις ὁρμή καί σύστασις , ἐμπειρία προσαγορεύω . ἴδιος δέ εἰμί ἐκεῖνος καί ὁ εἰμί κύριος καί ἡγεμονικός , ὅς ἐπί πᾶς προσλαμβάνω μετά ὁ βέβαιος πίστις ἅγιος κατά ἐπισκοπή ὁ πιστεύω πνεῦμα .
clemens-alexandrinus.stromata 6.17.156
Διαφορωτέρας ἄρα αἰσθήσεως φιλοσοφία μεταλαβοῦσα , ὡς ἐκ τῶν προειρημένων δεδήλωται , φρονήσεως μετέχει . ἡ γοῦν περὶ τῶν νοηθέντων λογικὴ διέξοδος μετὰ αἱρέσεως καὶ συγκαταθέσεως διαλεκτικὴ λέγεται , βεβαιωτικὴ μὲν τῶν περὶ ἀληθείας λεγομένων δἰ ἀποδείξεως , διακρουστικὴ δὲ τῶν ἐπιφερομένων ἀποριῶν . κινδυνεύουσι τοίνυν οἱ φάσκοντες μὴ θεόθεν φιλοσοφίαν δεῦρο ἥκειν ἀδύνατον εἶναι λέγειν πάντα τὰ ἐπὶ μέρους γινώσκειν τὸν θεὸν μηδὲ μὴν πάντων εἶναι τῶν καλῶν αἴτιον , κἂν τῶν ἐπὶ μέρους ἕκαστον αὐτῶν τυγχάνῃ . οὐκ ἂν δὲ τὴν ἀρχὴν ὑπέστη τι τῶν ὄντων ἀβουλήτως ἔχοντος τοῦ θεοῦ , εἰ δὲ βουλομένου , θεόθεν ἡ φιλοσοφία , τοιαύτην εἶναι βουληθέντος αὐτήν , οἵα ἐστίν , διὰ τοὺς μὴ ἄλλως ἢ οὕτως ἀφεξομένους τῶν κακῶν . ὁ γάρ τοι θεὸς πάντα οἶδεν , οὐ μόνον τὰ ὄντα , ἀλλὰ καὶ τὰ ἐσόμενα καὶ ὡς ἔσται ἕκαστον , τάς τε ἐπὶ μέρους κινήσεις προορῶν πάντ’ ἐφορᾷ καὶ πάντ’ ἐπακούει , γυμνὴν ἔσωθεν τὴν ψυχὴν βλέπων , καὶ τὴν ἐπίνοιαν τὴν ἑκάστου τῶν κατὰ μέρος ἔχει δἰ αἰῶνος , καὶ ὅπερ ἐπὶ τῶν θεάτρων γίνεται καὶ ἐπὶ τῶν ἑκάστου μερῶν κατὰ τὴν ἐνόρασίν τε καὶ περιόρασιν καὶ συνόρασιν , τοῦτο ἐπὶ τοῦ θεοῦ γίνεται . ἀθρόως τε γὰρ πάντα καὶ ἕκαστον ἐν μέρει μιᾷ προσβολῇ προσβλέπει , οὐ πάντα μέντοι κατὰ τὴν προηγουμένην ἐπέρεισιν .
Lemmas: διάφορος ἄρα αἴσθησις φιλοσοφία μεταλαμβάνω , ὡς ἐκ ὁ προλέγω δηλόω , φρόνησις μετέχω . ὁ γοῦν περί ὁ νοέω λογικός διέξοδος μετά αἵρεσις καί συγκατάθεσις διαλεκτικός λέγω , βεβαιωτικός μέν ὁ περί ἀλήθεια λέγω διά ἀπόδειξις , διακρουστικός δέ ὁ ἐπιφέρω ἀπορία . κινδυνεύω τοίνυν ὁ φάσκω μή θεόθεν φιλοσοφία δεῦρο ἥκω ἀδύνατος εἰμί λέγω πᾶς ὁ ἐπί μέρος γιγνώσκω ὁ θεός μηδέ μήν πᾶς εἰμί ὁ καλός αἴτιος , ἐάν ὁ ἐπί μέρος ἕκαστος αὐτός τυγχάνω . οὐ ἄν δέ ὁ ἀρχή ὑφίστημι τις ὁ εἰμί ἀβούλητος ἔχω ὁ θεός , εἰ δέ βούλομαι , θεόθεν ὁ φιλοσοφία , τοιοῦτος εἰμί βούλομαι αὐτός , οἷος εἰμί , διά ὁ μή ἄλλος ἤ οὕτως ἀπέχω ὁ κακός . ὁ γάρ τοι θεός πᾶς οἶδα , οὐ μόνος ὁ εἰμί , ἀλλά καί ὁ εἰμί καί ὡς εἰμί ἕκαστος , ὁ τε ἐπί μέρος κίνησις προοράω πᾶς ἐφοράω καί πᾶς ἐπακούω , γυμνός ἔσωθεν ὁ ψυχή βλέπω , καί ὁ ἐπίνοια ὁ ἕκαστος ὁ κατά μέρος ἔχω διά αἰών , καί ὅς ἐπί ὁ θέατρον γίγνομαι καί ἐπί ὁ ἕκαστος μέρος κατά ὁ ἐνόρασις τε καί περιοράω καί συνοράω , οὗτος ἐπί ὁ θεός γίγνομαι . ἀθρόος τε γάρ πᾶς καί ἕκαστος ἐν μέρος εἷς προσβολή προσβλέπω , οὐ πᾶς μέντοι κατά ὁ προηγέομαι ἐπέρεισις .
clemens-alexandrinus.stromata 6.17.157
ἤδη γοῦν πολλὰ τῶν ἐν τῷ βίῳ καὶ διά τινος λογισμοῦ ἀνθρωπίνου λαμβάνει τὴν γένεσιν , θεόθεν τὴν ἔναυσιν εἰληφότα . αὐτίκα ἡ ὑγεία διὰ τῆς ἰατρικῆς καὶ ἡ εὐεξία διὰ τῆς ἀλειπτικῆς καὶ ὁ πλοῦτος διὰ τῆς χρηματιστικῆς λαμβάνει γένεσίν τε καὶ παρουσίαν κατὰ πρόνοιαν μὲν τὴν θείαν , κατὰ συνεργίαν δὲ τὴν ἀνθρωπίνην . θεόθεν δὲ καὶ ἡ σύνεσις . αὐτίκα τῇ τοῦ θεοῦ βουλήσει μάλιστα ἡ τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν προαίρεσις ὑπακούει . διόπερ κοινὰ μὲν τῶν ἀγαθῶν ἐστιν καὶ τῶν κακῶν ἀνθρώπων πολλὰ τῶν προτερημάτων , γίνεται δ’ ὅμως ὠφέλιμα μόνοις τοῖς ἀγαθοῖς τε καὶ σπουδαίοις , ὧν χάριν αὐτὰ ἐποίησεν ὁ θεός · πρὸς γὰρ τῶν ἀγαθῶν χρῆσιν ἀνδρῶν ἡ τῶν θεοδωρήτων δύναμις πέφυκεν . ἀλλὰ καὶ αἱ τῶν ἐναρέτων ἀνθρώπων ἐπίνοιαι κατὰ ἐπίπνοιαν θείαν γίγνονται , διατιθεμένης πως τῆς ψυχῆς καὶ διαδιδομένου τοῦ θείου θελήματος εἰς τὰς ἀνθρωπίνας ψυχάς , τῶν ἐν μέρει θείων λειτουργῶν συλλαμβανομένων εἰς τὰς τοιαύτας διακονίας · κατά τε γὰρ τὰ ἔθνη καὶ πόλεις νενέμηνται τῶν ἀγγέλων αἱ προστασίαι , τάχα δὲ καὶ τῶν ἐπὶ μέρους ἐνίοις ἀποτετάχαταί τινες .
Lemmas: ἤδη γοῦν πολύς ὁ ἐν ὁ βίος καί διά τις λογισμός ἀνθρώπινος λαμβάνω ὁ γένεσις , θεόθεν ὁ ἔναυσις λαμβάνω . αὐτίκα ὁ ὑγεία διά ὁ ἰατρικός καί ὁ εὐεξία διά ὁ ἀλειπτικός καί ὁ πλοῦτος διά ὁ χρηματιστικός λαμβάνω γένεσις τε καί παρουσία κατά πρόνοια μέν ὁ θεῖος , κατά συνεργία δέ ὁ ἀνθρώπινος . θεόθεν δέ καί ὁ σύνεσις . αὐτίκα ὁ ὁ θεός βούλησις μάλα ὁ ὁ ἀγαθός ἀνήρ προαίρεσις ὑπακούω . διόπερ κοινός μέν ὁ ἀγαθός εἰμί καί ὁ κακός ἄνθρωπος πολύς ὁ προτέρημα , γίγνομαι δέ ὅμως ὠφέλιμος μόνος ὁ ἀγαθός τε καί σπουδαῖος , ὅς χάριν αὐτός ποιέω ὁ θεός · πρός γάρ ὁ ἀγαθός χρῆσις ἀνήρ ὁ ὁ θεοδώρητος δύναμις φύω . ἀλλά καί ὁ ὁ ἐνάρετος ἄνθρωπος ἐπίνοια κατά ἐπίπνοια θεῖος γίγνομαι , διατίθημι πως ὁ ψυχή καί διαδίδωμι ὁ θεῖος θέλημα εἰς ὁ ἀνθρώπινος ψυχή , ὁ ἐν μέρος θεῖος λειτουργός συλλαμβάνω εἰς ὁ τοιοῦτος διακονία · κατά τε γάρ ὁ ἔθνος καί πόλις νέμω ὁ ἄγγελος ὁ προστασία , τάχα δέ καί ὁ ἐπί μέρος ἔνιοι ἀποτάσσω τις .
clemens-alexandrinus.stromata 6.17.158
ὁ γοῦν ποιμὴν καὶ τῶν καθ’ ἕκαστον κήδεται προβάτων , καὶ μάλιστα τούτοις σύνεστι προσεχεστέρα ἡ ἐπισκοπή , ὅσοι διαπρεπεῖς τὰς φύσεις τε καὶ δυνατοὶ τὰ πλήθη συνωφελεῖν ὑπάρχουσιν . οὗτοι δ’ εἰσὶν οἱ ἡγεμονικοὶ καὶ παιδευτικοί , δἰ ὧν ἡ ἐνέργεια τῆς προνοίας ἀριδήλως δείκνυται , ὁπηνίκα ἂν ἢ διὰ παιδείας ἢ δἰ ἀρχῆς τινος καὶ διοικήσεως εὖ ποιεῖν ἐθέλῃ τοὺς ἀνθρώπους ὁ θεός . ἐθέλει δὲ πάντοτε · διὸ συγκινεῖ τοὺς ἐπιτηδείους εἰς τὴν ὠφέλιμον ἐξεργασίαν τῶν πρὸς ἀρετήν τε καὶ εἰρήνην καὶ εἰς εὐποιίαν συντεινόντων . τὸ δὲ ἐνάρετον πᾶν ἀπ’ ἀρετῆς τέ ἐστι καὶ πρὸς ἀρετὴν ἀναφέρεται , καὶ ἤτοι πρὸς τὸ γενέσθαι σπουδαίους δίδοται ἢ πρὸς τὸ ὄντας χρῆσθαι τοῖς κατὰ φύσιν προτερήμασι · συνεργεῖ γὰρ ἔν τε τοῖς καθ’ ὅλου ἔν τε τοῖς ἐπὶ μέρους .
Lemmas: ὁ γοῦν ποιμήν καί ὁ κατά ἕκαστος κήδω πρόβατον , καί μάλα οὗτος σύνειμι προσεχής ὁ ἐπισκοπή , ὅσος διαπρεπής ὁ φύσις τε καί δυνατός ὁ πλῆθος συνωφελέω ὑπάρχω . οὗτος δέ εἰμί ὁ ἡγεμονικός καί παιδευτικός , διά ὅς ὁ ἐνέργεια ὁ πρόνοια ἀρίδηλος δείκνυμι , ὁπηνίκα ἄν ἤ διά παιδεία ἤ διά ἀρχή τις καί διοίκησις εὖ ποιέω ἐθέλω ὁ ἄνθρωπος ὁ θεός . ἐθέλω δέ πάντοτε · διό συγκινέω ὁ ἐπιτήδειος εἰς ὁ ὠφέλιμος ἐξεργασία ὁ πρός ἀρετή τε καί εἰρήνη καί εἰς εὐποιία συντείνω . ὁ δέ ἐνάρετος πᾶς ἀπό ἀρετή τε εἰμί καί πρός ἀρετή ἀναφέρω , καί ἤτοι πρός ὁ γίγνομαι σπουδαῖος δίδωμι ἤ πρός ὁ εἰμί χράω ὁ κατά φύσις προτέρημα · συνεργέω γάρ ἐν τε ὁ κατά ὅλος ἐν τε ὁ ἐπί μέρος .
clemens-alexandrinus.stromata 6.17.159
πῶς οὖν οὐκ ἄτοπον τὴν ἀταξίαν καὶ τὴν ἀδικίαν προσνέμοντας τῷ διαβόλῳ ἐναρέτου πράγματος τοῦτον , τῆς φιλοσοφίας , δοτῆρα ποιεῖν ; κινδυνεύει γὰρ εὐμενέστερος τοῖς Ἕλλησιν εἰς τὸ ἀγαθοὺς ἄνδρας γίγνεσθαι γεγονέναι τῆς θείας προνοίας τε καὶ γνώμης . ἔμπαλιν δ’ , οἶμαι , νόμου ἴδιον καὶ λόγου παντὸς ὀρθοῦ τὸ προσῆκον ἑκάστῳ καὶ τὸ ἴδιον καὶ τὸ ἐπιβάλλον ἀποδιδόναι . ὡς γὰρ ἡ λύρα μόνου τοῦ κιθαριστοῦ καὶ ὁ αὐλὸς τοῦ αὐλητοῦ , οὕτως τὰ προτερήματα τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν ἐστι κτήματα , καὶ καθάπερ φύσις τοῦ ἀγαθοποιοῦ τὸ ἀγαθοποιεῖν , ὡς τοῦ πυρὸς τὸ θερμαίνειν καὶ τοῦ φωτὸς τὸ φωτίζειν . κακὸν δὲ οὐκ ἂν ποιήσαι ἀγαθός , ὡς οὐδὲ τὸ φῶς σκοτώσει ἢ ψύξει τὸ πῦρ . οὕτως ἔμπαλιν ἡ κακία οὐκ ἄν τι ἐνάρετον ποιήσαι · ἐνέργεια γὰρ αὐτῆς τὸ κακοποιεῖν ὡς τοῦ σκότους τὸ συγχεῖν τὰς ὄψεις · οὐ τοίνυν κακίας ἔργον ἡ φιλοσοφία ἐναρέτους ποιοῦσα . λείπεται δὴ θεοῦ , οὗ μόνον τὸ ἀγαθύνειν ἔργον ἐστίν , καὶ πάνθ’ ὅσα παρὰ θεοῦ δίδοται , καλῶς δίδοταί τε καὶ λαμβάνεται . ναὶ μὴν ἡ χρῆσις τῆς φιλοσοφίας οὐκ ἔστιν ἀνθρώπων κακῶν · ἀλλ’ εἰ τοῖς ἀρίστοις τῶν Ἑλλήνων δέδοται , δῆλον καὶ ὅθεν δεδώρηται , παρὰ τῆς κατ’ ἀξίαν τὰ προσήκοντα ἑκάστοις ἀπονεμούσης δηλονότι προνοίας . εἰκότως οὖν Ἰουδαίοις μὲν νόμος , Ἕλλησι δὲ φιλοσοφία μέχρι τῆς παρουσίας , ἐντεῦθεν δὲ ἡ κλῆσις ἡ καθολική , εἰς περιούσιον δικαιοσύνης λαὸν κατὰ τὴν ἐκ πίστεως διδασκαλίαν συνάγοντος δἰ ἑνὸς τοῦ κυρίου τοῦ μόνου ἑνὸς ἀμφοῖν θεοῦ , Ἑλλήνων τε καὶ βαρβάρων , μᾶλλον δὲ παντὸς τοῦ τῶν ἀνθρώπων γένους .
Lemmas: πῶς οὖν οὐ ἄτοπος ὁ ἀταξία καί ὁ ἀδικία προσνέμω ὁ διάβολος ἐνάρετος πρᾶγμα οὗτος , ὁ φιλοσοφία , δοτήρ ποιέω ; κινδυνεύω γάρ εὐμενής ὁ Ἕλλην εἰς ὁ ἀγαθός ἀνήρ γίγνομαι γίγνομαι ὁ θεῖος πρόνοια τε καί γνώμη . ἔμπαλιν δέ , οἴομαι , νόμος ἴδιος καί λόγος πᾶς ὀρθός ὁ προσήκω ἕκαστος καί ὁ ἴδιος καί ὁ ἐπιβάλλω ἀποδίδωμι . ὡς γάρ ὁ λύρα μόνος ὁ κιθαριστής καί ὁ αὐλός ὁ αὐλητής , οὕτως ὁ προτέρημα ὁ ἀγαθός ἀνήρ εἰμί κτῆμα , καί καθά φύσις ὁ ἀγαθοποιός ὁ ἀγαθοποιέω , ὡς ὁ πῦρ ὁ θερμαίνω καί ὁ φώς ὁ φωτίζω . κακός δέ οὐ ἄν ποιέω ἀγαθός , ὡς οὐδέ ὁ φάος σκοτόω ἤ ψύχω ὁ πῦρ . οὕτως ἔμπαλιν ὁ κακία οὐ ἄν τις ἐνάρετος ποιέω · ἐνέργεια γάρ αὐτός ὁ κακοποιέω ὡς ὁ σκότος ὁ συγχέω ὁ ὄψις · οὐ τοίνυν κακία ἔργον ὁ φιλοσοφία ἐνάρετος ποιέω . λείπω δή θεός , ὅς μόνος ὁ ἀγαθύνω ἔργον εἰμί , καί πᾶς ὅσος παρά θεός δίδωμι , καλός δίδωμι τε καί λαμβάνω . ναί μήν ὁ χρῆσις ὁ φιλοσοφία οὐ εἰμί ἄνθρωπος κακός · ἀλλά εἰ ὁ ἀγαθός ὁ Ἕλλην δίδωμι , δῆλος καί ὅθεν δωρέω , παρά ὁ κατά ἀξία ὁ προσήκω ἕκαστος ἀπονέμω δηλονότι πρόνοια . ἔοικα οὖν Ἰουδαῖος μέν νόμος , Ἕλλην δέ φιλοσοφία μέχρι ὁ παρουσία , ἐντεῦθεν δέ ὁ κλῆσις ὁ καθολικός , εἰς περιούσιος δικαιοσύνη λαός κατά ὁ ἐκ πίστις διδασκαλία συνάγω διά εἷς ὁ κύριος ὁ μόνος εἷς ἄμφω θεός , Ἕλλην τε καί βάρβαρος , μάλα δέ πᾶς ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος .
clemens-alexandrinus.stromata 6.17.160
Φιλοσοφίαν πολλάκις εἰρήκαμεν τὸ κατὰ φιλοσοφίαν ἐπιτευκτικὸν τῆς ἀληθείας , κἂν μερικὸν τυγχάνῃ · ἤδη δὲ καὶ τὰ ἐν τέχναις ἀγαθὰ ὡς ἐν τέχναις θεόθεν ἔχει τὴν ἀρχήν . ὡς γὰρ τὸ τεχνικῶς τι ποιεῖν ἐν τοῖς τῆς τέχνης θεωρήμασι περιέχεται , οὕτω τὸ φρονίμως ὑπὸ τὴν φρόνησιν τέτακται · ἀρετὴ δὲ ἡ φρόνησις · καὶ ἴδιον αὐτῆς γνωρίζειν τά τε ἄλλα καὶ πολὺ πρότερον τὰ καθ’ ἑαυτήν · ἥ τε σοφία δύναμις οὖσα οὐκ ἄλλο τί ἐστιν ἢ ἐπιστήμη τῶν θείων καὶ τῶν ἀνθρωπείων ἀγαθῶν . τοῦ θεοῦ δὲ ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς . θεόθεν ἥκειν τὰ ἀγαθὰ τοῖς ἀνθρώποις διδάσκουσα εἴρηκεν ἡ γραφή . δυνάμει θείᾳ καὶ ἰσχύι τῆς διαδόσεως καθηκούσης εἰς ἀνθρωπίνην βοήθειαν . αὐτίκα τρεῖς τρόποι πάσης ὠφελείας τε καὶ μεταδόσεως ἄλλῳ παρ’ ἄλλου , ὃ μὲν κατὰ παρακολούθησιν ὡς ὁ παιδοτρίβης σχηματίζων τὸν παῖδα , ὃ δὲ καθ’ ὁμοίωσιν ὡς ὁ προτρεπόμενος ἕτερον εἰς ἐπίδοσιν τῷ προεπιδοῦναι , καὶ ὃ μὲν συνεργεῖ τῷ μανθάνοντι , ὃ δὲ συνωφελεῖ τὸν λαμβάνοντα . τρίτος δέ ἐστιν τρόπος ὁ κατὰ πρόσταξιν , ὁπόταν ὁ παιδοτρίβης μηκέτι διαπλάσσων τὸν μανθάνοντα μηδὲ ἐπιδεικνὺς δἰ ἑαυτοῦ τὸ πάλαισμα εἰς μίμησιν τῷ παιδί , ὡς ἤδη ἐντριβεστέρῳ , προστάττῃ ἐξ ὀνόματος τὸ πάλαισμα .
Lemmas: φιλοσοφία πολλάκις λέγω ὁ κατά φιλοσοφία ἐπιτευκτικός ὁ ἀλήθεια , ἐάν μερικός τυγχάνω · ἤδη δέ καί ὁ ἐν τέχνη ἀγαθός ὡς ἐν τέχνη θεόθεν ἔχω ὁ ἀρχή . ὡς γάρ ὁ τεχνικός τις ποιέω ἐν ὁ ὁ τέχνη θεώρημα περιέχω , οὕτως ὁ φρόνιμος ὑπό ὁ φρόνησις τάσσω · ἀρετή δέ ὁ φρόνησις · καί ἴδιος αὐτός γνωρίζω ὁ τε ἄλλος καί πολύς πρότερος ὁ κατά ἑαυτοῦ · ὁ τε σοφία δύναμις εἰμί οὐ ἄλλος τις εἰμί ἤ ἐπιστήμη ὁ θεῖος καί ὁ ἀνθρώπειος ἀγαθός . ὁ θεός δέ ὁ γῆ καί ὁ πλήρωμα αὐτός . θεόθεν ἥκω ὁ ἀγαθός ὁ ἄνθρωπος διδάσκω λέγω ὁ γραφή . δύναμις θεῖος καί ἰσχύς ὁ διάδοσις καθήκω εἰς ἀνθρώπινος βοήθεια . αὐτίκα τρεῖς τρόπος πᾶς ὠφέλεια τε καί μετάδοσις ἄλλος παρά ἄλλος , ὁ μέν κατά παρακολούθησις ὡς ὁ παιδοτρίβης σχηματίζω ὁ παῖς , ὁ δέ κατά ὁμοίωσις ὡς ὁ προτρέπω ἕτερος εἰς ἐπίδοσις ὁ προεπιδίδωμι , καί ὁ μέν συνεργέω ὁ μανθάνω , ὁ δέ συνωφελέω ὁ λαμβάνω . τρίτος δέ εἰμί τρόπος ὁ κατά πρόσταξις , ὁπόταν ὁ παιδοτρίβης μηκέτι διαπλάσσω ὁ μανθάνω μηδέ ἐπιδείκνυμι διά ἑαυτοῦ ὁ πάλαισμα εἰς μίμησις ὁ παῖς , ὡς ἤδη ἐντριβής , προστάσσω ἐκ ὄνομα ὁ πάλαισμα .
clemens-alexandrinus.stromata 6.17.161
ὁ γνωστικὸς τοίνυν θεόθεν λαβὼν τὸ δύνασθαι ὠφελεῖν ὀνίνησι τοὺς μὲν τῇ παρακολουθήσει σχηματίζων , τοὺς δὲ τῇ ἐξομοιώσει προτρεπόμενος , τοὺς δὲ καὶ τῇ προστάξει παιδεύων καὶ διδάσκων . ἀμέλει καὶ αὐτὸς τοῖς ἴσοις παρὰ τοῦ κυρίου ὠφέληται . οὕτως οὖν καὶ ἡ θεόθεν διατείνουσα εἰς ἀνθρώπους ὠφέλεια γνώριμος καθίσταται , συμπαρακαλούντων ἀγγέλων · καὶ δἰ ἀγγέλων γὰρ ἡ θεία δύναμις παρέχει τὰ ἀγαθά , εἴτ’ οὖν ὁρωμένων εἴτε καὶ μή . τοιοῦτος καὶ ὁ κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν τοῦ κυρίου τρόπος . ὁτὲ δὲ καὶ κατὰ τὰς ἐπινοίας τῶν ἀνθρώπων καὶ τοὺς ἐπιλογισμοὺς ἐμπνεῖ τι ἡ δύναμις καὶ ἐντίθησι ταῖς φρεσὶν ἰσχύν τε καὶ συναίσθησιν ἀκριβεστέραν , μένος τε καὶ θάρσος προθυμίας ἐπί τε τὰς ζητήσεις ἐπί τε τὰ ἔργα παρέχουσα . ἔκκειται δ’ ὅμως καὶ πρὸς μίμησίν τε καὶ ἐξομοίωσιν ἡμῖν θαυμαστὰ τῷ ὄντι καὶ ἅγια τὰ τῆς ἀρετῆς ὑποδείγματα διὰ τῶν ἀναγεγραμμένων πράξεων . καὶ μὲν δὴ καὶ τὸ τῆς προστάξεως εἶδος ἐμφανέστατον διά τε τῶν διαθηκῶν τῶν κυριακῶν διά τε τῶν παρ’ Ἕλλησι νόμων , ἀλλὰ καὶ τῶν κατὰ τὴν φιλοσοφίαν παρηγγελμένων . καὶ συνελόντι φάναι πᾶσα ὠφέλεια βιωτικὴ κατὰ μὲν τὸν ἀνωτάτω λόγον ἀπὸ τοῦ παντοκράτορος θεοῦ τοῦ πάντων ἐξηγουμένου πατρὸς δἰ υἱοῦ ἐπιτελεῖται , ὃς καὶ διὰ τοῦτο σωτὴρ πάντων ἀνθρώπων , φησὶν ὁ ἀπόστολος , μάλιστα δὲ πιστῶν , κατὰ δὲ τὸ προσεχὲς ὑπὸ τῶν προσεχῶν ἑκάστοις κατὰ τὴν τοῦ προσεχοῦς τῷ πρώτῳ αἰτίῳ κυρίου ἐπίταξίν τε καὶ πρόσταξιν .
Lemmas: ὁ γνωστικός τοίνυν θεόθεν λαμβάνω ὁ δύναμαι ὠφελέω ὀνίνημι ὁ μέν ὁ παρακολούθησις σχηματίζω , ὁ δέ ὁ ἐξομοίωσις προτρέπω , ὁ δέ καί ὁ πρόσταξις παιδεύω καί διδάσκω . ἀμέλει καί αὐτός ὁ ἴσος παρά ὁ κύριος ὠφελέω . οὕτως οὖν καί ὁ θεόθεν διατείνω εἰς ἄνθρωπος ὠφέλεια γνώριμος καθίστημι , συμπαρακαλέω ἄγγελος · καί διά ἄγγελος γάρ ὁ θεῖος δύναμις παρέχω ὁ ἀγαθός , εἶτα οὖν ὁράω εἴτε καί μή . τοιοῦτος καί ὁ κατά ὁ ἐπιφάνεια ὁ κύριος τρόπος . ὅτε δέ καί κατά ὁ ἐπίνοια ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἐπιλογισμός ἐμπνέω τις ὁ δύναμις καί ἐντίθημι ὁ φρήν ἰσχύς τε καί συναίσθησις ἀκριβής , μένος τε καί θάρσος προθυμία ἐπί τε ὁ ζήτησις ἐπί τε ὁ ἔργον παρέχω . ἔκκειμαι δέ ὅμως καί πρός μίμησις τε καί ἐξομοίωσις ἐγώ θαυμαστός ὁ εἰμί καί ἅγιος ὁ ὁ ἀρετή ὑπόδειγμα διά ὁ ἀναγράφω πρᾶξις . καί μέν δή καί ὁ ὁ πρόσταξις εἶδος ἐμφανής διά τε ὁ διαθήκη ὁ κυριακός διά τε ὁ παρά Ἕλλην νόμος , ἀλλά καί ὁ κατά ὁ φιλοσοφία παραγγέλλω . καί συναιρέω φημί πᾶς ὠφέλεια βιωτικός κατά μέν ὁ ἄνω λόγος ἀπό ὁ παντοκράτωρ θεός ὁ πᾶς ἐξηγέομαι πατήρ διά υἱός ἐπιτελέω , ὅς καί διά οὗτος σωτήρ πᾶς ἄνθρωπος , φημί ὁ ἀπόστολος , μάλα δέ πιστός , κατά δέ ὁ προσεχής ὑπό ὁ προσεχής ἕκαστος κατά ὁ ὁ προσεχής ὁ πρῶτος αἴτιος κύριος ἐπίταξις τε καί πρόσταξις .
clemens-alexandrinus.stromata 6.18.162
Ὁ γνωστικὸς δ’ ἡμῖν ἐν τοῖς κυριωτάτοις ἀεί ποτε διατρίβει · εἰ δέ που σχολὴ καὶ ἀνέσεως καιρὸς ἀπὸ τῶν προηγουμένων , ἀντὶ τῆς ἄλλης ῥᾳθυμίας καὶ τῆς Ἑλληνικῆς ἐφάπτεται φιλοσοφίας , οἷον τρωγάλιόν τι ἐπὶ τῷ δείπνῳ παροψώμενος , οὐ τῶν κρειττόνων ἀμελήσας , προσλαβὼν δέ , ἐφ’ ὅσον πρέπει , καὶ ταῦτα δἰ ἃς προεῖπον αἰτίας . οἱ δὲ τῶν οὐκ ἀναγκαίων καὶ περιττῶν τῆς φιλοσοφίας ὀρεχθέντες καὶ μόνοις τοῖς ἐριστικοῖς προσανέχοντες σοφίσμασι τῶν ἀναγκαίων καὶ κυριωτάτων ἀπελείφθησαν , τὰς σκιὰς ἀτεχνῶς τῶν λόγων διώκοντες . καλὸν μὲν οὖν τὸ πάντα ἐπίστασθαι · ὅτῳ δὲ ἀσθενεῖ ἐπεκτείνεσθαι ἡ ψυχὴ πρὸς τὴν πολυμαθῆ ἐμπειρίαν , τὰ προηγούμενα καὶ βελτίω αἱρήσεται μόνα . ἡ γὰρ τῷ ὄντι ἐπιστήμη , ἥν φαμεν μόνον ἔχειν τὸν γνωστικόν , κατάληψίς ἐστι βεβαία διὰ λόγων ἀληθῶν καὶ βεβαίων ἐπὶ τὴν τῆς αἰτίας γνῶσιν ἀνάγουσα , ὁ δὲ ἐπιστήμων τοῦ ἀληθοῦς περὶ ὁδηποτοῦν αὐτίκα καὶ τοῦ ψευδοῦς περὶ τὸ αὐτὸ ἐπιστήμων ὑπάρχει . καὶ γὰρ οὖν εὖ πως ἔχειν μοι φαίνεται ὁ λόγος ἐκεῖνος · εἰ φιλοσοφητέον , φιλοσοφητέον · αὐτὸ γάρ τι αὑτῷ ἀκολουθεῖ · ἀλλ’ εἰ καὶ μὴ φιλοσοφητέον · οὐ γάρ τις καταγνῴη ἄν τινος μὴ τοῦτο πρότερον ἐγνωκώς . φιλοσοφητέον ἄρα .
Lemmas: ὁ γνωστικός δέ ἐγώ ἐν ὁ κύριος ἀεί ποτέ διατρίβω · εἰ δέ που σχολή καί ἄνεσις καιρός ἀπό ὁ προηγέομαι , ἀντί ὁ ἄλλος ῥαθυμία καί ὁ Ἑλληνικός ἐφάπτω φιλοσοφία , οἷος τρωκτός τις ἐπί ὁ δεῖπνον παροψάομαι , οὐ ὁ κρατύς ἀμελέω , προσλαμβάνω δέ , ἐπί ὅσος πρέπω , καί οὗτος διά ὅς προλέγω αἰτία . ὁ δέ ὁ οὐ ἀναγκαῖος καί περισσός ὁ φιλοσοφία ὀρέγω καί μόνος ὁ ἐριστικός προσανέχω σόφισμα ὁ ἀναγκαῖος καί κύριος ἀπολείπω , ὁ σκιά ἄτεχνος ὁ λόγος διώκω . καλός μέν οὖν ὁ πᾶς ἐπίσταμαι · ὅστις δέ ἀσθενέω ἐπεκτείνω ὁ ψυχή πρός ὁ πολυμαθής ἐμπειρία , ὁ προηγέομαι καί ἀγαθός αἱρέω μόνος . ὁ γάρ ὁ εἰμί ἐπιστήμη , ὅς φημί μόνος ἔχω ὁ γνωστικός , κατάληψις εἰμί βέβαιος διά λόγος ἀληθής καί βέβαιος ἐπί ὁ ὁ αἰτία γνῶσις ἀνάγω , ὁ δέ ἐπιστήμων ὁ ἀληθής περί ὁσδηποτοῦν αὐτίκα καί ὁ ψευδής περί ὁ αὐτός ἐπιστήμων ὑπάρχω . καί γάρ οὖν εὖ πως ἔχω ἐγώ φαίνω ὁ λόγος ἐκεῖνος · εἰ φιλοσοφέω , φιλοσοφέω · αὐτός γάρ τις ἑαυτοῦ ἀκολουθέω · ἀλλά εἰ καί μή φιλοσοφέω · οὐ γάρ τις καταγνάω ἄν τις μή οὗτος πρότερος γιγνώσκω . φιλοσοφέω ἄρα .
clemens-alexandrinus.stromata 6.18.163
Τούτων οὕτως ἐχόντων τοὺς Ἕλληνας χρὴ διὰ νόμου καὶ προφητῶν ἐκμανθάνειν ἕνα μόνον σέβειν θεόν , τὸν ὄντως ὄντα παντοκράτορα , ἔπειτα διὰ τοῦ ἀποστόλου διδάσκεσθαι τοῦτο · ἡμῖν δὲ οὐδὲν εἴδωλον ἐν κόσμῳ , ἐπεὶ μηδὲν ἀπεικόνισμα τοῦ θεοῦ οἷόν τε ἐν γενητοῖς εἶναι , προσεπιδιδάσκεσθαι δὲ ὡς οὐδὲ τούτων ὧν σέβουσι τὰ ἀγάλματα εἶεν ἂν αἱ εἰκόνες · οὐ γάρ πω τοιοῦτον κατὰ τὸ σχῆμα τὸ τῶν ψυχῶν γένος ὁποῖα διαπλάσσουσιν Ἕλληνες τὰ ξόανα . ψυχαὶ μὲν γὰρ ἀόρατοι , οὐ μόνον αἱ λογικαί , ἀλλὰ καὶ αἱ τῶν ἀλόγων ζῴων , τὰ δὲ σώματα αὐτῶν μέρη μὲν αὐτῶν οὐδέποτε γίνεται τῶν ψυχῶν , ὄργανα δὲ ὧν μὲν ἐνιζήματα , ὧν δὲ ὀχήματα , ἄλλων δὲ ἄλλον τρόπον κτήματα .
Lemmas: οὗτος οὕτως ἔχω ὁ Ἕλλην χρή διά νόμος καί προφήτης ἐκμανθάνω εἷς μόνος σέβω θεός , ὁ ὄντως εἰμί παντοκράτωρ , ἔπειτα διά ὁ ἀπόστολος διδάσκω οὗτος · ἐγώ δέ οὐδείς εἴδωλον ἐν κόσμος , ἐπεί μηδείς ἀπεικόνισμα ὁ θεός οἷος τε ἐν γενητός εἰμί , προσεπιδιδάσκω δέ ὡς οὐδέ οὗτος ὅς σέβω ὁ ἄγαλμα εἰμί ἄν ὁ εἰκών · οὐ γάρ πω τοιοῦτος κατά ὁ σχῆμα ὁ ὁ ψυχή γένος ὁποῖος διαπλάσσω Ἕλλην ὁ ξόανον . ψυχή μέν γάρ ἀόρατος , οὐ μόνος ὁ λογικός , ἀλλά καί ὁ ὁ ἄλογος ζῷον , ὁ δέ σῶμα αὐτός μέρος μέν αὐτός οὐδέποτε γίγνομαι ὁ ψυχή , ὄργανον δέ ὅς μέν ἐμνίζημα , ὅς δέ ὄχημα , ἄλλος δέ ἄλλος τρόπος κτῆμα .
clemens-alexandrinus.stromata 6.18.164
ἀλλ’ οὐδὲ τῶν ὀργάνων τὰς εἰκόνας οἷόν τε ἀπομιμεῖσθαι ἐναργῶς , ἐπεὶ καὶ τὸν ἥλιόν τις , ὡς ὁρᾶται , πλασσέτω καὶ τὴν ἶριν τοῖς χρώμασιν ἀπεικαζέτω . ἐπὰν δὲ ἀπολείπωσι τὰ εἴδωλα , τότε ἀκούσονται τῆς γραφῆς · ἐὰν μὴ πλεονάσῃ ὑμῶν ἡ δικαιοσύνη πλεῖον τῶν γραμματέων καὶ Φαρισαίων , τῶν κατὰ ἀποχὴν κακῶν δικαιουμένων , τῷ μετὰ τῆς ἐν τούτοις τελειώσεως καὶ τὸν πλησίον ἀγαπᾶν καὶ εὐεργετεῖν δύνασθαι , οὐκ ἔσεσθε βασιλικοί . ἡ ἐπίτασις γὰρ τῆς κατὰ τὸν νόμον δικαιοσύνης τὸν γνωστικὸν δείκνυσιν . οὕτως τις κατὰ τὸ ἡγεμονοῦν τοῦ οἰκείου σώματος , τὴν κεφαλήν , ταγείς . ἐπὶ τὴν ἀκρότητα τῆς πίστεως χωρήσας , τὴν γνῶσιν αὐτήν , περὶ ἣν πάντα ἐστὶ τὰ αἰσθητήρια , ἀκροτάτης ὁμοίως τεύξεται τῆς κληρονομίας . τὸ δὲ ἡγεμονικὸν τῆς γνώσεως σαφῶς ὁ ἀπόστολος τοῖς διαθρεῖν δυναμένοις ἐνδείκνυται , τοῖς Ἑλλαδικοῖς ἐκείνοις γράφων Κορινθίοις ὧδέ πως · ἐλπίδα δὲ ἔχοντες αὐξανομένης τῆς πίστεως ὑμῶν ἐν ὑμῖν μεγαλυνθῆναι κατὰ τὸν κανόνα ἡμῶν εἰς περισσείαν , εἰς τὰ ὑπερέκεινα ὑμῶν εὐαγγελίσασθαι , οὐ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ κηρύγματος τὴν κατὰ τὸν τόπον λέγων ( ἐπεὶ καὶ ἐν Ἀχαΐᾳ πεπλεονακέναι τὴν πίστιν αὐτός φησιν ,
Lemmas: ἀλλά οὐδέ ὁ ὄργανον ὁ εἰκών οἷος τε ἀπομιμέομαι ἐναργής , ἐπεί καί ὁ ἥλιος τις , ὡς ὁράω , πλήσσω καί ὁ ἶρις ὁ χρῶμα ἀπεικάζω . ἐπάν δέ ἀπολείπω ὁ εἴδωλον , τότε ἀκούω ὁ γραφή · ἐάν μή πλεονάζω σύ ὁ δικαιοσύνη πολύς ὁ γραμματεύς καί Φαρισαῖος , ὁ κατά ἀποχή κακός δικαιόω , ὁ μετά ὁ ἐν οὗτος τελείωσις καί ὁ πλησίος ἀγαπάω καί εὐεργετέω δύναμαι , οὐ εἰμί βασιλικός . ὁ ἐπίτασις γάρ ὁ κατά ὁ νόμος δικαιοσύνη ὁ γνωστικός δείκνυμι . οὕτως τις κατά ὁ ἡγεμονέω ὁ οἰκεῖος σῶμα , ὁ κεφαλή , τάσσω . ἐπί ὁ ἀκρότης ὁ πίστις χωρέω , ὁ γνῶσις αὐτός , περί ὅς πᾶς εἰμί ὁ αἰσθητήριον , ἄκρος ὅμοιος τυγχάνω ὁ κληρονομία . ὁ δέ ἡγεμονικός ὁ γνῶσις σαφής ὁ ἀπόστολος ὁ διαθρέω δύναμαι ἐνδείκνυμι , ὁ Ἑλλαδικός ἐκεῖνος γράφω Κορίνθιος ὧδε πως · ἐλπίς δέ ἔχω αὐξάνω ὁ πίστις σύ ἐν σύ μεγαλύνω κατά ὁ κανών ἐγώ εἰς περισσεία , εἰς ὁ ὑπερέκεινα σύ εὐαγγελίζομαι , οὐ ὁ ἐπέκτασις ὁ κήρυγμα ὁ κατά ὁ τόπος λέγω ( ἐπεί καί ἐν Ἀχαία πλεονάζω ὁ πίστις αὐτός φημί ,
clemens-alexandrinus.stromata 6.18.165
φέρεται δὲ κἀν ταῖς Πράξεσι τῶν ἀποστόλων καὶ ἐν ταῖς Ἀθήναις κηρύξας τὸν λόγον ) , ἀλλὰ τὴν γνῶσιν διδάσκει , τελείωσιν οὖσαν τῆς πίστεως , ἐπέκεινα περισσεύειν τῆς κατηχήσεως κατὰ τὸ μεγαλεῖον τῆς τοῦ κυρίου διδασκαλίας καὶ τὸν ἐκκλησιαστικὸν κανόνα . διὸ καὶ ὑποβὰς ἐπιφέρει · εἰ δὲ καὶ ἰδιώτης τῷ λόγῳ , ἀλλ’ οὐ τῇ γνώσει . πλὴν οἵ γε ἐπὶ τῷ κατειλῆφθαι τὴν ἀλήθειαν αὐχοῦντες τῶν Ἑλλήνων εἰπάτωσαν ἡμῖν , παρὰ τίνος μαθόντες ἀλαζονεύονται . παρὰ θεοῦ μὲν γὰρ οὐκ ἂν φήσαιεν , παρὰ ἀνθρώπων δὲ ὁμολογοῦσιν . καὶ εἰ τοῦτο , ἤτοι γε παρ’ ἑαυτῶν ὀψὲ ἐκμαθόντες , ὥσπερ ἀμέλει καὶ τετυφωμένοι τινὲς αὐτῶν αὐχοῦσιν , ἢ παρ’ ἑτέρων τῶν ὁμοίων . ἀλλ’ οὐκ ἐχέγγυοι διδάσκαλοι περὶ θεοῦ λέγοντες ἄνθρωποι , καθὸ ἄνθρωποι · οὐ γὰρ ἀξιόχρεως ἄνθρωπός γε ὢν καὶ περὶ θεοῦ τἀληθῆ λέγειν , ὁ ἀσθενὴς καὶ ἐπίκηρος περὶ τοῦ ἀγεννήτου καὶ ἀφθάρτου καὶ τὸ ἔργον περὶ τοῦ πεποιηκότος .
Lemmas: φέρω δέ ἐν ὁ Πρᾶξις ὁ ἀπόστολος καί ἐν ὁ Ἀθῆναι κηρύσσω ὁ λόγος ) , ἀλλά ὁ γνῶσις διδάσκω , τελείωσις εἰμί ὁ πίστις , ἐπέκεινα περισσεύω ὁ κατήχησις κατά ὁ μεγαλεῖος ὁ ὁ κύριος διδασκαλία καί ὁ ἐκκλησιαστικός κανών . διό καί ὑποβαίνω ἐπιφέρω · εἰ δέ καί ἰδιώτης ὁ λόγος , ἀλλά οὐ ὁ γνῶσις . πλήν ὁ γε ἐπί ὁ καταλαμβάνω ὁ ἀλήθεια αὐχέω ὁ Ἕλλην λέγω ἐγώ , παρά τίς μανθάνω ἀλαζονεύομαι . παρά θεός μέν γάρ οὐ ἄν φημί , παρά ἄνθρωπος δέ ὁμολογέω . καί εἰ οὗτος , ἤτοι γε παρά ἑαυτοῦ ὀψέ ἐκμανθάνω , ὥσπερ ἀμέλει καί τυφόω τις αὐτός αὐχέω , ἤ παρά ἕτερος ὁ ὅμοιος . ἀλλά οὐ ἐχέγγυος διδάσκαλος περί θεός λέγω ἄνθρωπος , καθό ἄνθρωπος · οὐ γάρ ἀξιόχρεως ἄνθρωπος γε εἰμί καί περί θεός ἀληθής λέγω , ὁ ἀσθενής καί ἐπικηρος περί ὁ ἀγέννητος καί ἄφθαρτος καί ὁ ἔργον περί ὁ ποιέω .