ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 4.7.46
οἴδαμεν δὲ ὅτι τοῖς ἀγαπῶσι τὸν θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς τὸ ἀγαθόν , τοῖς κατὰ πρόθεσιν κλητοῖς οὖσι . ὅτι οὓς προέγνω , καὶ προώρισεν συμμόρφους τῆς εἰκόνος τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ , εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν πρωτότοκον ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς · οὓς δὲ προώρισεν , τούτους καὶ ἐκάλεσεν · οὓς δὲ ἐκάλεσεν , τούτους καὶ ἐδικαίωσεν · οὓς δὲ ἐδικαίωσε , τούτους καὶ ἐδόξασεν . ὁρᾷς δἰ ἀγάπην διδασκομένην μαρτυρίαν . κἂν δἰ ἀμοιβὴν ἀγαθῶν ἐθελήσῃς μαρτυρῆσαι , ἀκούσῃ πάλιν · τῇ γὰρ ἐλπίδι ἐσώθημεν · ἐλπὶς δὲ βλεπομένη οὐκ ἔστιν ἐλπίς · ὃ γὰρ βλέπει τις , τί καὶ ἐλπίζει ; εἰ δὲ ὃ οὐ βλέπομεν ἐλπίζομεν , δἰ ὑπομονῆς ἀπεκδεχόμεθα . ἀλλ’ εἰ καὶ πάσχομεν διὰ δικαιοσύνην , μακάριοι , φησὶν ὁ Πέτρος . τὸν δὲ φόβον αὐτῶν μὴ φοβηθῆτε μηδὲ ταραχθῆτε , κύριον δὲ τὸν Χριστὸν ἁγιάσατε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν , ἕτοιμοι δὲ ἀεὶ πρὸς ἀπολογίαν παντὶ τῷ αἰτοῦντι ὑμᾶς λόγον περὶ τῆς ἐν ὑμῖν ἐλπίδος , ἀλλὰ μετὰ πραΰτητος καὶ φόβου , συνείδησιν ἔχοντες ἀγαθήν , ἵνα ἐν ᾧ καταλαλεῖσθε , καταισχυνθῶσιν οἱ ἐπηρεάζοντες τὴν καλὴν ἀναστροφὴν ὑμῶν ἐν Χριστῷ . κρεῖττον γὰρ ἀγαθοποιοῦντας , εἰ θέλοι τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ , πάσχειν ἢ κακοποιοῦντας .
Lemmas: οἶδα δέ ὅτι ὁ ἀγαπάω ὁ θεός πᾶς συνεργέω εἰς ὁ ἀγαθός , ὁ κατά πρόθεσις κλητός εἰμί . ὅτι ὅς προγιγνώσκω , καί προορίζω σύμμορφος ὁ εἰκών ὁ υἱός αὐτός , εἰς ὁ εἰμί αὐτός πρωτότοκος ἐν πολύς ἀδελφός · ὅς δέ προορίζω , οὗτος καί καλέω · ὅς δέ καλέω , οὗτος καί δικαιόω · ὅς δέ δικαιόω , οὗτος καί δοξάζω . ὁράω διά ἀγάπη διδάσκω μαρτυρία . ἐάν διά ἀμοιβή ἀγαθός ἐθέλω μαρτυρέω , ἀκούω πάλιν · ὁ γάρ ἐλπίς σῴζω · ἐλπίς δέ βλέπω οὐ εἰμί ἐλπίς · ὅς γάρ βλέπω τις , τίς καί ἐλπίζω ; εἰ δέ ὅς οὐ βλέπω ἐλπίζω , διά ὑπομονή ἀπεκδέχομαι . ἀλλά εἰ καί πάσχω διά δικαιοσύνη , μακάριος , φημί ὁ Πέτρος . ὁ δέ φόβος αὐτός μή φοβέω μηδέ ταράσσω , κύριος δέ ὁ Χριστός ἁγιάζω ἐν ὁ καρδία σύ , ἑτοῖμος δέ ἀεί πρός ἀπολογία πᾶς ὁ αἰτέω σύ λόγος περί ὁ ἐν σύ ἐλπίς , ἀλλά μετά πραότης καί φόβος , συνείδησις ἔχω ἀγαθός , ἵνα ἐν ὅς καταλαλέω , καταισχύνω ὁ ἐπηρεάζω ὁ καλός ἀναστροφή σύ ἐν Χριστός . κρατύς γάρ ἀγαθοποιέω , εἰ ἐθέλω ὁ θέλημα ὁ θεός , πάσχω ἤ κακοποιέω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.7.47
Κἄν τις ἐρεσχελῶν λέγῃ · καὶ πῶς οἷόν τέ ἐστι τὴν σάρκα τὴν ἀσθενῆ πρὸς τὰς δυνάμεις καὶ τὰ πνεύματα τῶν ἐξουσιῶν ἀνθίστασθαι ; ἀλλ’ ἐκεῖνο γνωριζέτω ὅτι τῷ παντοκράτορι καὶ τῷ κυρίῳ θαρροῦντες ἀντιπολιτευόμεθα ταῖς ἀρχαῖς τοῦ σκότους καὶ τῷ θανάτῳ . ἔτι σοῦ λαλοῦντος , φησίν , ἐρεῖ · ἰδοὺ πάρειμι . ὅρα τὸν ἀήττητον βοηθόν , τὸν ὑπερασπίζοντα ἡμῶν . μὴ ξενίζεσθε τοίνυν , ὁ Πέτρος λέγει , τῇ ἐν ὑμῖν πυρώσει πρὸς πειρασμὸν ὑμῖν γινομένῃ , ὡς ξένου ὑμῖν συμβαίνοντος , ἀλλὰ καθὸ κοινωνεῖτε τοῖς τοῦ Χριστοῦ παθήμασι , χαίρετε , ἵνα καὶ ἐν τῇ ἀποκαλύψει τῆς δόξης αὐτοῦ χαρῆτε ἀγαλλιώμενοι . εἰ ὀνειδίζεσθε ἐν ὀνόματι Χριστοῦ , μακάριοι , ὅτι τὸ τῆς δόξης καὶ τὸ τοῦ θεοῦ πνεῦμα ἐφ’ ὑμᾶς ἀναπαύεται · καθάπερ γέγραπται ὅτι ἕνεκεν σοῦ θανατούμεθα ὅλην τὴν ἡμέραν , ἐλογίσθημεν ὡς πρόβατα σφαγῆς . ἀλλ’ ἐν τούτοις πᾶσιν ὑπερνικῶμεν διὰ τοῦ ἀγαπήσαντος ἡμᾶς .
Lemmas: ἐάν τις ἐρεσχελέω λέγω · καί πῶς οἷος τε εἰμί ὁ σάρξ ὁ ἀσθενής πρός ὁ δύναμις καί ὁ πνεῦμα ὁ ἐξουσία ἀνθίστημι ; ἀλλά ἐκεῖνος γνωρίζω ὅτι ὁ παντοκράτωρ καί ὁ κύριος θαρσέω ἀντιπολιτεύομαι ὁ ἀρχή ὁ σκότος καί ὁ θάνατος . ἔτι σύ λαλέω , φημί , λέγω · ἰδού πάρειμι . ὁράω ὁ ἀήσσητος βοηθός , ὁ ὑπερασπίζω ἐγώ . μή ξενίζω τοίνυν , ὁ Πέτρος λέγω , ὁ ἐν σύ πύρωσις πρός πειρασμός σύ γίγνομαι , ὡς ξένος σύ συμβαίνω , ἀλλά καθό κοινωνέω ὁ ὁ Χριστός πάθημα , χαίρω , ἵνα καί ἐν ὁ ἀποκάλυψις ὁ δόξα αὐτός χαίρω ἀγαλλιάω . εἰ ὀνειδίζω ἐν ὄνομα Χριστός , μακάριος , ὅτι ὁ ὁ δόξα καί ὁ ὁ θεός πνεῦμα ἐπί σύ ἀναπαύω · καθά γράφω ὅτι ἕνεκα σύ θανατόω ὅλος ὁ ἡμέρα , λογίζομαι ὡς πρόβατον σφαγή . ἀλλά ἐν οὗτος πᾶς ὑπερνικάω διά ὁ ἀγαπάω ἐγώ .
clemens-alexandrinus.stromata 4.7.48
ἃ δ’ ἐκπυθέσθαι τῆς ἐμῆς χρῄζεις φρενός , οὔτ’ ἂν καταίθων οὔτε κρατὸς ἐξ ἄκρου δεινοὺς καθιεὶς πρίονας εἰς ἄκρους πόδας πύθοἰ ἂν , οὐδ’ εἰ δεσμὰ πάντα προσβάλοις , ἀφόβως ἀνδρεϊζομένη παρὰ τῇ τραγῳδίᾳ λέγει γυνή . ἥ τε Ἀντιγόνη τοῦ Κρεοντείου καταφρονοῦσα κηρύγματος θαρσοῦσά φησιν · οὐ γάρ τί μοι Ζεὺς ἦν ὁ κηρύσσων τάδε · θεὸς δὲ ἡμῖν κηρύσσει καὶ πειστέον αὐτῷ · καρδίᾳ γὰρ πιστεύεται εἰς δικαιοσύνην , στόματι δὲ ὁμολογεῖται εἰς σωτηρίαν . λέγει γοῦν ἡ γραφή · › πᾶς ὁ πιστεύων ἐπ’ αὐτῷ οὐ καταισχυνθήσεται . ‹ εἰκότως οὖν Σιμωνίδης γράφει · ἔστι τις λόγος τὰν Ἀρετὰν ναίειν δυσαμβάτοις ἐπὶ πέτραις , νυμφᾶν δέ μιν θοᾶν χορὸν ἁγνὸν ἀμφέπειν · οὐδὲ πάντων βλεφάροις θνατῶν ἔσοπτος , ᾧ μὴ δακέθυμος ἱδρὼς ἔνδοθεν μόλῃ ἵκῃ τ’ ἐς ἄκρον ἀνδρείᾳ .
Lemmas: ὅς δέ ἐκπυνθάνομαι ὁ ἐμός χρῄζω φρήν , οὔτε ἄν καταίθω οὔτε κράς ἐκ ἄκρον δεινός καθίημι πρίων εἰς ἄκρος πούς πύθω ἄν , οὐδέ εἰ δεσμός πᾶς προσβάλλω , ἄφοβος ἀνδρεί̈ζω παρά ὁ τραγῳδία λέγω γυνή . ὁ τε Ἀντιγόνη ὁ Κρεόντειος καταφρονέω κήρυγμα θαρσέω φημί · οὐ γάρ τις ἐγώ Ζεύς εἰμί ὁ κηρύσσω ὅδε · θεός δέ ἐγώ κηρύσσω καί πείθω αὐτός · καρδία γάρ πιστεύω εἰς δικαιοσύνη , στόμα δέ ὁμολογέω εἰς σωτηρία . λέγω γοῦν ὁ γραφή · › πᾶς ὁ πιστεύω ἐπί αὐτός οὐ καταισχύνω . ‹ ἔοικα οὖν Σιμωνίδης γράφω · εἰμί τις λόγος ὁ Ἀρετή ναίω δυσάμβατος ἐπί πέτρα , νύμφη δέ μιν θοός χορός ἁγνός ἀμφιέπω · οὐδέ πᾶς βλέφαρον θνητός εἴσοπτος , ὅς μή δακέθυμος ἱδρώς ἔνδοθεν βλώσκω ἱκνέομαι τε εἰς ἄκρον ἀνδρεία .
clemens-alexandrinus.stromata 4.7.49
καὶ ὁ Πίνδαρος · νέων δὲ μέριμναι σὺν πόνοις εἱλισσόμεναι δόξαν εὑρίσκουσι , λάμπει δὲ χρόνῳ ἔργα μετ’ αἰθέρα λαμπευθέντα . ταύτης τῆς ἐννοίας καὶ Αἰσχύλος ἐπιλαβόμενός φησι · τῷ πονοῦντι δ’ ἐκ θεῶν ὀφείλεται τέκνωμα τοῦ πόνου κλέος . μόροι γὰρ μέζονες μέζονας μοίρας λαγχάνουσι καθ’ Ἡράκλειτον . τίς δ’ ἔστι δοῦλος τοῦ θανεῖν ἄφροντις ὤν ; οὐ γὰρ ἔδωκεν ἡμῖν ὁ θεὸς πνεῦμα δουλείας πάλιν εἰς φόβον , ἀλλὰ δυνάμεως καὶ ἀγάπης καὶ σωφρονισμοῦ . μὴ οὖν ἐπαισχυνθῇς τὸ μαρτύριον τοῦ κυρίου ἡμῶν μηδὲ ἐμὲ τὸν δέσμιον αὐτοῦ , τῷ Τιμοθέῳ γράφει . εἴη δ’ ἂν ὁ τοιοῦτος ὁ κολλώμενος τῷ ἀγαθῷ κατὰ τὸν ἀπόστολον , ἀποστυγῶν τὸ πονηρόν , ἀγάπην ἔχων ἀνυπόκριτον · ὁ γὰρ ἀγαπῶν τὸν ἕτερον νόμον πεπλήρωκεν · εἰ δὲ ὁ θεὸς τῆς ἐλπίδος οὗτός ἐστιν ᾧ μαρτυροῦμεν , ὥσπερ οὖν ἐστι , τὴν ἐλπίδα ἡμῶν ὁμολογοῦμεν εἰς τὴν ἐλπίδα σπεύδοντες · οἱ δὲ μεστοὶ τῆς ἀγαθωσύνης πεπληρωμένοι , φησί , πάσης τῆς γνώσεως .
Lemmas: καί ὁ Πίνδαρος · νέος δέ μέριμνα σύν πόνος ἑλίσσω δόξα εὑρίσκω , λάμπω δέ χρόνος ἔργον μετά αἰθήρ λαμπεύͅζω . οὗτος ὁ ἔννοια καί Αἰσχύλος ἐπιλαμβάνω φημί · ὁ πονέω δέ ἐκ θεός ὀφείλω τέκνωμα ὁ πόνος κλέος . μόρος γάρ μέγας μέγας μοῖρα λαγχάνω κατά Ἡράκλειτος . τίς δέ εἰμί δοῦλος ὁ θνῄσκω ἄφροντις εἰμί ; οὐ γάρ δίδωμι ἐγώ ὁ θεός πνεῦμα δουλεία πάλιν εἰς φόβος , ἀλλά δύναμις καί ἀγάπη καί σωφρονισμός . μή οὖν ἐπαισχύνομαι ὁ μαρτύριον ὁ κύριος ἐγώ μηδέ ἐγώ ὁ δέσμιος αὐτός , ὁ Τιμόθεος γράφω . εἰμί δέ ἄν ὁ τοιοῦτος ὁ κολλάω ὁ ἀγαθός κατά ὁ ἀπόστολος , ἀποστυγέω ὁ πονηρός , ἀγάπη ἔχω ἀνυπόκριτος · ὁ γάρ ἀγαπάω ὁ ἕτερος νόμος πληρόω · εἰ δέ ὁ θεός ὁ ἐλπίς οὗτος εἰμί ὅς μαρτυρέω , ὥσπερ οὖν εἰμί , ὁ ἐλπίς ἐγώ ὁμολογέω εἰς ὁ ἐλπίς σπεύδω · ὁ δέ μεστός ὁ ἀγαθωσύνη πληρόω , φημί , πᾶς ὁ γνῶσις .
clemens-alexandrinus.stromata 4.7.50
Ἰνδῶν οἱ φιλόσοφοι Ἀλεξάνδρῳ λέγουσι τῷ Μακεδόνι · σώματα μὲν μετάξεις ἐκ τόπου εἰς τόπον , ψυχὰς δ’ ἡμετέρας οὐκ ἀναγκάσεις ποιεῖν ἃ μὴ βουλόμεθα . πῦρ ἀνθρώποις μέγιστον κολαστήριον · τούτου ἡμεῖς καταφρονοῦμεν . κἀντεῦθεν Ἡράκλειτος ἓν ἀντὶ πάντων κλέος ᾑρεῖτο τοῖς δὲ πολλοῖς παραχωρεῖν ὁμολογεῖ κεκορῆσθαι ὅκωσπερ κτήνεσι . τοῦ σώματος γὰρ οὕνεκα οἱ πολλοὶ πόνοι , τοῦδ’ οὕνεκα οἶκον στεγανὸν ἐξευρήκαμεν λευκόν τε ὀρύττειν ἄργυρον σπείρειν τε γῆν , τά τε ἄλλα ὅσα ἡμεῖς ὀνόμασιν γινώσκομεν .
Lemmas: Ἰνδός ὁ φιλόσοφος Ἀλέξανδρος λέγω ὁ Μακεδών · σῶμα μέν μετάγω ἐκ τόπος εἰς τόπος , ψυχή δέ ἡμέτερος οὐ ἀναγκάζω ποιέω ὅς μή βούλομαι . πῦρ ἄνθρωπος μέγας κολαστήριον · οὗτος ἐγώ καταφρονέω . ἐντεῦθεν Ἡράκλειτος εἷς ἀντί πᾶς κλέος αἱρέω ὁ δέ πολύς παραχωρέω ὁμολογέω κορέννυμι ὅπως κτῆνος . ὁ σῶμα γάρ οὕνεκα ὁ πολύς πόνος , ὅδε οὕνεκα οἶκος στεγανός ἐξευρίσκω λευκός τε ὀρύσσω ἄργυρος σπείρω τε γῆ , ὁ τε ἄλλος ὅσος ἐγώ ὄνομα γιγνώσκω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.7.51
τοῖς μὲν οὖν πολλοῖς ἡ ματαιοπονία αὕτη αἱρετή , ἡμῖν δὲ ὁ ἀπόστολός φησι · τοῦτο δὲ γινώσκομεν , ὅτι ὁ παλαιὸς ἄνθρωπος ἡμῶν συνεσταύρωται , ἵνα καταργηθῇ τὸ σῶμα τῆς ἁμαρτίας , τοῦ μηκέτι δουλεύειν ἡμᾶς τῇ ἁμαρτίᾳ . ἀρ’ οὐκ ἐμφανῶς κἀκεῖνα ἐπιφέρει ὁ ἀπόστολος δεικνὺς τὸν καταισχυμμὸν τῆς πίστεως παρὰ τοῖς πολλοῖς ; δοκῶ γάρ , ὁ θεὸς ἡμᾶς τοὺς ἀποστόλους ἐσχάτους ἀπέδειξεν ὡς ἐπιθανατίους , ὅτι θέατρον ἐγενήθημεν τῷ κόσμῳ καὶ ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώποις · ἄχρι τῆς ἄρτι ὥρας καὶ πεινῶμεν καὶ διψῶμεν καὶ γυμνητεύομεν καὶ κολαφιζόμεθα καὶ ἀστατοῦμεν , διωκόμενοι ἀνεχόμεθα , δυσφημούμενοι παρακαλοῦμεν · ὡς περικαθάρματα τοῦ κόσμου ἐγενήθημεν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν πολύς ὁ ματαιοπονία οὗτος αἱρετός , ἐγώ δέ ὁ ἀπόστολος φημί · οὗτος δέ γιγνώσκω , ὅτι ὁ παλαιός ἄνθρωπος ἐγώ συσταυρόομαι , ἵνα καταργέω ὁ σῶμα ὁ ἁμαρτία , ὁ μηκέτι δουλεύω ἐγώ ὁ ἁμαρτία . ἆρα οὐ ἐμφανής ἐκεῖνος ἐπιφέρω ὁ ἀπόστολος δείκνυμι ὁ καταισχυμμός ὁ πίστις παρά ὁ πολύς ; δοκέω γάρ , ὁ θεός ἐγώ ὁ ἀπόστολος ἔσχατος ἀποδείκνυμι ὡς ἐπιθανάτιος , ὅτι θέατρον γίγνομαι ὁ κόσμος καί ἄγγελος καί ἄνθρωπος · ἄχρι ὁ ἄρτι ὥρα καί πεινάω καί διψάω καί γυμνητεύω καί κολαφίζω καί ἀστατέω , διώκω ἀνέχομαι , δυσφημέω παρακαλέω · ὡς περικάθαρμα ὁ κόσμος γίγνομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 4.7.52
τοιαῦτα καὶ τὰ τοῦ Πλάτωνος ἐν Πολιτείᾳ , κἂν στρεβλῶται ὁ δίκαιος κἂν ἐξορύττηται τὼ ὀφθαλμώ , ὅτι εὐδαίμων ἔσται . οὔκουν ἐπὶ τῇ τύχῃ τὸ τέλος ἕξει ποτὲ ὁ γνωστικὸς κείμενον , ἀλλ’ ἐπ’ αὐτῷ τὸ εὐδαιμονεῖν ἂν εἴη καὶ τὸ μακαρίῳ εἶναι βασιλικῷ τε φίλῳ τοῦ θεοῦ · κἂν ἀτιμίᾳ τις περιβάλλῃ τοῦτον φυγῇ τε καὶ δημεύσει καὶ ἐπὶ πᾶσι θανάτῳ , οὐκ ἀποσπασθήσεταί ποτε τῆς ἐλευθερίας καὶ κυριωτάτης πρὸς τὸν θεὸν ἀγάπης , ἣ πάντα στέγει καὶ πάντα ὑπομένει · καλῶς πάντα τὴν θείαν διοικεῖν πρόνοιαν πέπεισται ἡ ἀγάπη .
Lemmas: τοιοῦτος καί ὁ ὁ Πλάτων ἐν Πολιτεία , ἐάν στρεβλόω ὁ δίκαιος ἐάν ἐξορύσσω ὁ ὀφθαλμός , ὅτι εὐδαίμων εἰμί . οὔκουν ἐπί ὁ τύχη ὁ τέλος ἔχω ποτέ ὁ γνωστικός κεῖμαι , ἀλλά ἐπί αὐτός ὁ εὐδαιμονέω ἄν εἰμί καί ὁ μακάριος εἰμί βασιλικός τε φίλος ὁ θεός · ἐάν ἀτιμία τις περιβάλλω οὗτος φυγή τε καί δήμευσις καί ἐπί πᾶς θάνατος , οὐ ἀποσπάω ποτέ ὁ ἐλευθερία καί κύριος πρός ὁ θεός ἀγάπη , ὅς πᾶς στέγω καί πᾶς ὑπομένω · καλός πᾶς ὁ θεῖος διοικέω πρόνοια πείθω ὁ ἀγάπη .
clemens-alexandrinus.stromata 4.7.53
παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς , μιμηταί μου γίνεσθε , φησίν . ὁ μὲν οὖν πρῶτος βαθμὸς τῆς σωτηρίας ἡ μετὰ φόβον διδασκαλία , δἰ ἣν ἀπεχόμεθα τῆς ἀδικίας , δεύτερος δὲ ἡ ἐλπίς , δἰ ἣν ἐφιέμεθα τῶν βελτίστων , τελειοῖ δὲ ἡ ἀγάπη , ὡς προσῆκόν ἐστι , γνωστικῶς ἤδη παιδεύουσα . Ἕλληνες γὰρ οὐκ οἶδ’ ὅπως ἀνάγκῃ δεδωκότες ἀλόγῳ τὰ συμβαίνοντα ἄκοντες πείθεσθαι ὁμολογοῦσιν . ὁ γοῦν Εὐριπίδης λέγει · ἅ γ’ οὖν παραινῶ , ταῦτά μου δέξαι , γύναι . ἔφυ μὲν οὐδεὶς ὅστις οὐ πονεῖ βροτῶν , θάπτει τε τέκνα καὶ ἕτερα σπείρει νέα , αὐτός τε θνῄσκει . καὶ τάδ’ ἄχθονται βροτοί . εἶτα ἐπιφέρει · ταῦτα δεῖ στέγειν ἅπερ δεῖ κατὰ φύσιν διεκπερᾶν · οὐ δεινὸν οὐδὲν τῶν ἀναγκαίων βροτοῖς .
Lemmas: παρακαλέω οὖν σύ , μιμητής ἐγώ γίγνομαι , φημί . ὁ μέν οὖν πρῶτος βαθμός ὁ σωτηρία ὁ μετά φόβος διδασκαλία , διά ὅς ἀπέχω ὁ ἀδικία , δεύτερος δέ ὁ ἐλπίς , διά ὅς ἐφίημι ὁ ἀγαθός , τελειόω δέ ὁ ἀγάπη , ὡς προσήκω εἰμί , γνωστικός ἤδη παιδεύω . Ἕλλην γάρ οὐ οἶδα ὅπως ἀνάγκη δίδωμι ἄλογος ὁ συμβαίνω ἄκων πείθω ὁμολογέω . ὁ γοῦν Εὐριπίδης λέγω · ὅς γε οὖν παραινέω , οὗτος ἐγώ δέχομαι , γυνή . φύω μέν οὐδείς ὅστις οὐ πονέω βροτός , θάπτω τε τέκνον καί ἕτερος σπείρω νέος , αὐτός τε θνῄσκω . καί ὅδε ἄχθομαι βροτός . εἶτα ἐπιφέρω · οὗτος δέω στέγω ὅς δέω κατά φύσις διεκπεράω · οὐ δεινός οὐδείς ὁ ἀναγκαῖος βροτός .
clemens-alexandrinus.stromata 4.7.54
Πρόκειται δὲ τοῖς τελείωσιν σπεύδουσιν ἡ γνῶσις ἡ λογική , ἧς θεμέλιος ἡ ἁγία τριάς , πίστις , ἐλπίς , ἀγάπη · μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη . ἀμέλει πάντα ἔξεστιν , ἀλλ’ οὐ πάντα συμφέρει · πάντα ἔξεστιν , ἀλλ’ οὐ πάντα οἰκοδομεῖ , φησὶν ὁ ἀπόστολος . καὶ μηδεὶς τὸ ἑαυτοῦ ζητείτω μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ τοῦ ἑτέρου , ὡς ποιεῖν ὁμοῦ καὶ διδάσκειν δύνασθαι οἰκοδομοῦντα καὶ ἐποικοδομοῦντα . ὅτι μὲν γὰρ τοῦ κυρίου ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς , ὡμολόγηται , ἀλλ’ ἡ συνείδησις τοῦ ἀσθενοῦντος ὑποφέρεται . συνείδησιν δὲ λέγω οὐχὶ τὴν ἑαυτοῦ , ἀλλὰ τὴν τοῦ ἑτέρου . ἵνα τί γὰρ ἡ ἐλευθερία μου κρίνεται ὑπὸ ἄλλης συνειδήσεως ; εἰ ἐγὼ χάριτι μετέχω . τί βλασφημοῦμαι ὑπὲρ οὗ ἐγὼ εὐχαριστῶ ; εἴτε οὖν ἐσθίετε εἴτε πίνετε εἴτε τι ποιεῖτε , πάντα εἰς δόξαν θεοῦ ποιεῖτε . ἐν σαρκὶ γὰρ περιπατοῦντες οὐ κατὰ σάρκα στρατευόμεθα · τὰ γὰρ ὅπλα τῆς στρατείας ἡμῶν οὐ σαρκικά , ἀλλὰ δυνατὰ τῷ θεῷ πρὸς καθαίρεσιν ὀχυρωμάτων , λογισμοὺς καθαιροῦντες καὶ πᾶν ὕψωμα ἐπαιρόμενον κατὰ τῆς γνώσεως τοῦ κυρίου .
Lemmas: πρόκειμαι δέ ὁ τελείωσις σπεύδω ὁ γνῶσις ὁ λογικός , ὅς θεμέλιος ὁ ἅγιος τριάς , πίστις , ἐλπίς , ἀγάπη · μέγας δέ οὗτος ὁ ἀγάπη . ἀμέλει πᾶς ἔξεστι , ἀλλά οὐ πᾶς συμφέρω · πᾶς ἔξεστι , ἀλλά οὐ πᾶς οἰκοδομέω , φημί ὁ ἀπόστολος . καί μηδείς ὁ ἑαυτοῦ ζητέω μόνος , ἀλλά καί ὁ ὁ ἕτερος , ὡς ποιέω ὁμοῦ καί διδάσκω δύναμαι οἰκοδομέω καί ἐποικοδομέω . ὅτι μέν γάρ ὁ κύριος ὁ γῆ καί ὁ πλήρωμα αὐτός , ὁμολογέω , ἀλλά ὁ συνείδησις ὁ ἀσθενέω ὑποφέρω . συνείδησις δέ λέγω οὐ ὁ ἑαυτοῦ , ἀλλά ὁ ὁ ἕτερος . ἵνα τίς γάρ ὁ ἐλευθερία ἐγώ κρίνω ὑπό ἄλλος συνείδησις ; εἰ ἐγώ χάρις μετέχω . τίς βλασφημέω ὑπέρ ὅς ἐγώ εὐχαριστέω ; εἴτε οὖν ἐσθίω εἴτε πίνω εἴτε τις ποιέω , πᾶς εἰς δόξα θεός ποιέω . ἐν σάρξ γάρ περιπατέω οὐ κατά σάρξ στρατεύω · ὁ γάρ ὅπλον ὁ στρατεία ἐγώ οὐ σαρκικός , ἀλλά δυνατός ὁ θεός πρός καθαίρεσις ὀχύρωμα , λογισμός καθαιρέω καί πᾶς ὕψωμα ἐπαίρω κατά ὁ γνῶσις ὁ κύριος .
clemens-alexandrinus.stromata 4.7.55
τούτοις ὁ γνωστικὸς τοῖς ὅπλοις κορυσσόμενος , ὦ κύριε , φησί , δὸς περίστασιν καὶ λάβε ἐπίδειξιν , ἴτω τὸ δεινὸν τοῦτο , κινδύνων ὑπερφρονῶ διὰ τὴν πρὸς σὲ ἀγάπην · ὁθούνεκ’ ἀρετὴ τῶν ἐν ἀνθρώποις μόνη οὐκ ἐκ θυραίων τἀπίχειρα λαμβάνει , αὐτὴ δ’ ἑαυτὴν ἆθλα τῶν πόνων ἔχει . ἐνδύσασθε οὖν , ὡς ἐκλεκτοὶ τοῦ θεοῦ ἅγιοι καὶ ἠγαπημένοι , σπλάγχνα οἰκτιρμῶν , χρηστότητα , ταπεινοφροσύνην , πραότητα , μακροθυμίαν , ἐπὶ πᾶσι δὲ τούτοις τὴν ἀγάπην , ὅ ἐστι σύνδεσμος τῆς τελειότητος . καὶ ἡ εἰρήνη τοῦ Χριστοῦ βραβευέτω ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν , εἰς ἣν καὶ ἐκλήθητε ἐν ἑνὶ σώματι · καὶ εὐχάριστοι γίνεσθε , οἱ ἐν σώματι ἔτι ὄντες , καθάπερ οἱ παλαιοὶ δίκαιοι ἀπάθειαν ψυχῆς καὶ ἀταραξίαν καρπούμενοι ·
Lemmas: οὗτος ὁ γνωστικός ὁ ὅπλον κορύσσω , ὦ κύριος , φημί , δίδωμι περίστασις καί λαμβάνω ἐπίδειξις , ἔρχομαι ὁ δεινός οὗτος , κίνδυνος ὑπερφρονέω διά ὁ πρός σύ ἀγάπη · ὁθούνεκα ἀρετή ὁ ἐν ἄνθρωπος μόνος οὐ ἐκ θυραῖος ἐπίχειρον λαμβάνω , αὐτός δέ ἑαυτοῦ ἆθλον ὁ πόνος ἔχω . ἐνδύω οὖν , ὡς ἐκλεκτός ὁ θεός ἅγιος καί ἀγαπάω , σπλάγχνον οἰκτιρμός , χρηστότης , ταπεινοφροσύνη , πραότης , μακροθυμία , ἐπί πᾶς δέ οὗτος ὁ ἀγάπη , ὅς εἰμί σύνδεσμος ὁ τελειότης . καί ὁ εἰρήνη ὁ Χριστός βραβεύω ἐν ὁ καρδία σύ , εἰς ὅς καί καλέω ἐν εἷς σῶμα · καί εὐχάριστος γίγνομαι , ὁ ἐν σῶμα ἔτι εἰμί , καθά ὁ παλαιός δίκαιος ἀπάθεια ψυχή καί ἀταραξία καρπόω ·
clemens-alexandrinus.stromata 4.8.56
ἐπεὶ οὐ μόνον † Αἰσώπιοι καὶ Μακεδόνες καὶ Λάκωνες στρεβλούμενοι ἐκαρτέρουν , ὥς φησιν Ἐρατοσθένης ἐν τοῖς Περὶ ἀγαθῶν καὶ κακῶν , ἀλλὰ καὶ Ζήνων ὁ Ἐλεάτης ἀναγκαζόμενος κατειπεῖν τι τῶν ἀπορρήτων ἀντέσχεν πρὸς τὰς βασάνους οὐδὲν ἐξομολογούμενος , ὅς γε καὶ τελευτῶν τὴν γλῶσσαν ἐκτρώγων προσέπτυσε τῷ τυράννῳ , ὃν οἳ μὲν Νέαρχον , οἳ δὲ Δημύλον προσαγορεύουσιν . ὁμοίως δὲ καὶ Θεόδοτος ὁ Πυθαγόρειος ἐποίησεν καὶ Πραΰλος ὁ Λακύδου γνώριμος , ὥς φησι Τιμόθεος ὁ Περγαμηνὸς ἐν τῷ Περὶ τῆς τῶν φιλοσόφων ἀνδρείας καὶ Ἀχαϊκὸς ἐν τοῖς Ἠθικοῖς . ἀλλὰ καὶ Πόστουμος ὁ Ῥωμαῖος ληφθείς ὑπὸ Πευκετίωνος οὐχ ὅπως τι τῶν κεκρυμμένων οὐκ ἐδήλωσεν , ἀλλὰ καὶ τὴν χεῖρα ἐπὶ τοῦ πυρὸς θεὶς καθαπερεὶ χαλκὸν κατέτηκεν ἀτρέπτῳ πάνυ τῷ παραστήματι . τὰ γὰρ Ἀναξάρχου σιωπῶ πτίσσε ἐπιβοῶντος τὸν Ἀναξάρχου θύλακον · Ἀνάξαρχον γὰρ οὐ πτίσσεις , ὁπηνίκα πρὸς τοῦ τυράννου ὑπέροις σιδηροῖς ἐπτίσσετο .
Lemmas: ἐπεί οὐ μόνος † Αἰσώπιος καί Μακεδών καί Λάκων στρεβλόω καρτερέω , ὡς φημί Ἐρατοσθένης ἐν ὁ Περι ἀγαθός καί κακός , ἀλλά καί Ζήνων ὁ Ἐλεάτης ἀναγκάζω καταλέγω τις ὁ ἀπόρρητος ἀντέχω πρός ὁ βάσανος οὐδείς ἐξομολογέομαι , ὅς γε καί τελευτάω ὁ γλῶσσα ἐκτρώγω προσπτύω ὁ τύραννος , ὅς ὁ μέν Νέαρχος , ὁ δέ Δημύλος προσαγορεύω . ὅμοιος δέ καί Θεόδοτος ὁ Πυθαγόρειος ποιέω καί Πραΰλος ὁ Λακύδης γνώριμος , ὡς φημί Τιμόθεος ὁ Περγαμηνός ἐν ὁ Περι ὁ ὁ φιλόσοφος ἀνδρεία καί Ἀχαϊκός ἐν ὁ Ἠθικός . ἀλλά καί Πόστουμος ὁ Ῥωμαῖος λαμβάνω ὑπό Πευκετίων οὐ ὅπως τις ὁ κρύπτω οὐ δηλόω , ἀλλά καί ὁ χείρ ἐπί ὁ πῦρ τίθημι καθαπερεί χαλκός κατατήκω ἄτρεπτος πάνυ ὁ παράστημα . ὁ γάρ Ἀνάξαρχος σιωπάω πτίσσω ἐπιβοάω ὁ Ἀνάξαρχος θύλακος · Ἀνάξαρχος γάρ οὐ πτίσσω , ὁπηνίκα πρός ὁ τύραννος ὕπερον σιδήρεος πτίσσω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.8.57
Οὔτ’ οὖν ἡ τῆς εὐδαιμονίας ἐλπὶς οὔθ’ ἡ πρὸς τὸν θεὸν ἀγάπη δυσανασχετεῖ πρὸς τὰ ὑποπίπτοντα , μένει δὲ ἐλευθέρα , κἂν θηρίοις τοῖς ἀγριωτάτοις , κἂν τῷ παμφάγῳ ὑποπέσῃ πυρί , κἂν κατακτείνηται βασάνοις τυραννικαῖς , τῆς θείας ἀπαρτωμένη φιλίας ἀδούλωτος ἄνω περιπολεῖ , τὸ σῶμα παραδοῦσα τοῖς τούτου μόνου ἔχεσθαι δυναμένοις . Γέται δὲ ἔθνος βάρβαρον οὐκ ἄγευστον φιλοσοφίας πρεσβευτὴν αἱροῦνται πρὸς Ζάμολξιν ἥρωα κατ’ ἔτος . ὁ δὲ Ζάμολξις ἦν τῶν Πυθαγόρου γνωρίμων .
Lemmas: οὔτε οὖν ὁ ὁ εὐδαιμονία ἐλπίς οὔτε ὁ πρός ὁ θεός ἀγάπη δυσανασχετέω πρός ὁ ὑποπίπτω , μένω δέ ἐλεύθερος , ἐάν θηρίον ὁ ἄγριος , ἐάν ὁ παμφάγος ὑποπίπτω πῦρ , ἐάν κατακτείνω βάσανος τυραννικός , ὁ θεῖος ἀπαρτάω φιλία ἀδούλωτος ἄνω περιπολέω , ὁ σῶμα παραδίδωμι ὁ οὗτος μόνος ἔχω δύναμαι . Γέται δέ ἔθνος βάρβαρος οὐ ἄγευστος φιλοσοφία πρεσβευτής αἱρέω πρός Ζάμολξις ἥρως κατά ἔτος . ὁ δέ Ζάμολξις εἰμί ὁ Πυθαγόρας γνώριμος .
clemens-alexandrinus.stromata 4.8.58
ἀποσφάττεται οὖν ὁ δοκιμώτατος κριθεὶς ἀνιωμένων τῶν φιλοσοφησάντων μέν , οὐχ αἱρεθέντων δέ , ὡς ἀποδεδοκιμασμένων εὐδαίμονος ὑπηρεσίας . μεστὴ μὲν οὖν πᾶσα ἡ ἐκκλησία τῶν μελετησάντων τὸν ζωοποιὸν θάνατον εἰς Χριστὸν παρ’ ὅλον τὸν βίον καθάπερ ἀνδρῶν οὕτω δὲ καὶ γυναικῶν σωφρόνων . ἔξεστι γὰρ τῷ καθ’ ἡμᾶς πολιτευομένῳ καὶ ἄνευ γραμμάτων φιλοσοφεῖν , κἂν βάρβαρος ᾖ κἂν Ἕλλην κἂν δοῦλος κἂν γέρων κἂν παιδίον κἂν γυνή · κοινὴ τὰρ ἁπάντων τῶν ἀνθρώπων τῶν γε ἑλομένων ἡ σωφροσύνη · ὡμολόγηται δ’ ἡμῖν τὴν αὐτὴν φύσιν κατὰ γένος ἕκαστον τὴν αὐτὴν καὶ ἴσχειν ἀρετήν .
Lemmas: ἀποσφάζω οὖν ὁ δόκιμος κρίνω ἀνιάω ὁ φιλοσοφέω μέν , οὐ αἱρέω δέ , ὡς ἀποδοκιμάζω εὐδαίμων ὑπηρεσία . μεστός μέν οὖν πᾶς ὁ ἐκκλησία ὁ μελετάω ὁ ζωοποιός θάνατος εἰς Χριστός παρά ὅλος ὁ βίος καθά ἀνήρ οὕτως δέ καί γυνή σώφρων . ἔξεστι γάρ ὁ κατά ἐγώ πολιτεύω καί ἄνευ γράμμα φιλοσοφέω , ἐάν βάρβαρος εἰμί ἐάν Ἕλλην ἐάν δοῦλος ἐάν γέρων ἐάν παιδίον ἐάν γυνή · κοινός ἄρα ἅπας ὁ ἄνθρωπος ὁ γε αἱρέω ὁ σωφροσύνη · ὁμολογέω δέ ἐγώ ὁ αὐτός φύσις κατά γένος ἕκαστος ὁ αὐτός καί ἴσχω ἀρετή .
clemens-alexandrinus.stromata 4.8.59
οὐκ ἄλλην τοίνυν πρὸς τὴν ἀνθρωπότητα φύσιν ἔχειν ἡ γυνή , ἄλλην δὲ ὁ ἀνὴρ φαίνεται , ἀλλ’ ἢ τὴν αὐτήν , ὥστε καὶ τὴν ἀρετήν . εἰ δὲ ἀνδρὸς ἀρετὴ σωφροσύνη δήπουθεν καὶ δικαιοσύνη καὶ ὅσαι ταύταις ἀκόλουθοι νομίζονται , ἆρ’ ἀνδρὶ μόνῳ ἐναρέτῳ εἶναι προσήκει , γυναικὶ δὲ ἀκολάστῳ καὶ ἀδίκῳ ; ἀλλὰ ἀπρεπὲς τοῦτο καὶ λέγειν . σωφροσύνης οὖν ἐπιμελητέον καὶ δικαιοσύνης καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς ἁπάσης ὁμοίως μὲν γυναικί , ὁμοίως δὲ ἀνδρί , ἐλευθέρῳ τε καὶ δούλῳ , ἐπειδὴ μίαν καὶ τὴν αὐτὴν ἀρετὴν εἶναι τῆς αὐτῆς φύσεως συμβέβηκεν . τὸ μὲν τοίνυν τὴν αὐτὴν εἶναι φύσιν τοῦ θήλεος πρὸς τὸ ἄρρεν , καθὸ θῆλύ ἐστιν , οὐ φαμέν · πάντως γάρ τινα καὶ διαφορὰν ὑπάρχειν προσῆκεν ἑκατέρῳ τούτων , δἰ ἣν τὸ μὲν θῆλυ αὐτῶν , τὸ δὲ ἄρρεν γέγονεν · τὸ γοῦν κυοφορεῖν καὶ τὸ τίκτειν τῇ γυναικὶ προσεῖναί φαμεν , καθό θήλεια τυγχάνει , οὐ καθὸ ἄνθρωπος · εἰ δὲ μηδὲν ἦν τὸ διάφορον ἀνδρὸς καὶ γυναικός , τὰ αὐτά ἄν ἑκάτερον αὐτῶν ἔδρα τε καὶ ἔπασχεν .
Lemmas: οὐ ἄλλος τοίνυν πρός ὁ ἀνθρωπότης φύσις ἔχω ὁ γυνή , ἄλλος δέ ὁ ἀνήρ φαίνω , ἀλλά ἤ ὁ αὐτός , ὥστε καί ὁ ἀρετή . εἰ δέ ἀνήρ ἀρετή σωφροσύνη δήπουθεν καί δικαιοσύνη καί ὅσος οὗτος ἀκόλουθος νομίζω , ἆρα ἀνήρ μόνος ἐνάρετος εἰμί προσήκω , γυνή δέ ἀκόλαστος καί ἄδικος ; ἀλλά ἀπρεπής οὗτος καί λέγω . σωφροσύνη οὖν ἐπιμέλω καί δικαιοσύνη καί ὁ ἄλλος ἀρετή ἅπας ὅμοιος μέν γυνή , ὅμοιος δέ ἀνήρ , ἐλεύθερος τε καί δοῦλος , ἐπειδή εἷς καί ὁ αὐτός ἀρετή εἰμί ὁ αὐτός φύσις συμβαίνω . ὁ μέν τοίνυν ὁ αὐτός εἰμί φύσις ὁ θῆλυς πρός ὁ ἄρσην , καθό θῆλυς εἰμί , οὐ φημί · πάντως γάρ τις καί διαφορά ὑπάρχω προσήκω ἑκάτερος οὗτος , διά ὅς ὁ μέν θῆλυς αὐτός , ὁ δέ ἄρσην γίγνομαι · ὁ γοῦν κυοφορέω καί ὁ τίκτω ὁ γυνή πρόσειμι φημί , καθό θῆλυς τυγχάνω , οὐ καθό ἄνθρωπος · εἰ δέ μηδείς εἰμί ὁ διάφορος ἀνήρ καί γυνή , ὁ αὐτός ἄν ἑκάτερος αὐτός δράω τε καί πάσχω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.8.60
ᾗ μὲν τοίνυν ταὐτόν ἐστι , κατὰ ψυχήν , ταύτῃ ἐπὶ τὴν αὐτὴν ἀφίξεται ἀρετήν · ᾗ δὲ διάφορον , κατὰ τὴν δώματος ἰδιότητα , ἐπὶ τὰς κυήσεις καὶ τὴν οἰκουρίαν , θέλω γὰρ ὑμᾶς , φησὶν ὁ ἀπόστολος , εἰδέναι ὅτι παντὸς ἀνδρὸς ἡ κεφαλὴ ὁ Χριστός , κεφαλὴ δὲ γυναικὸς ὁ ἀνήρ . οὐ γάρ ἐστιν ἀνὴρ ἐκ γυναικός , ἀλλὰ γυνὴ ἐξ ἀνδρός . πλὴν οὔτε γυνὴ χωρὶς ἀνδρὸς οὔτε ἀνὴρ χωρὶς γυναικὸς ἐν κυρίῳ . ὡς γὰρ σώφρονα τὸν ἄνδρα καὶ τῶν ἡδονῶν κρείττονα δεῖν εἶναί φαμεν , οὕτω καὶ τὴν γυναῖκα σώφρονά τε ὁμοίως ἀξιώσαιμεν ἂν εἶναι καὶ πρὸς τὰς ἡδονὰς διαμάχεσθαι μεμελετηκυῖαν · λέγω δέ · πνεύματι περιπατεῖτε καὶ ἐπιθυμίαν σαρκὸς οὐ μὴ τελέσητε , ἡ ἀποστολικὴ συμβουλεύει ἐντολή · ἡ γὰρ σὰρξ ἐπιθυμεῖ κατὰ τοῦ πνεύματος , τὸ δὲ πνεῦμα κατὰ τῆς σαρκός . ταῦτα οὖν ἀντίκειται οὐχ ὡς κακὸν ἀγαθῷ , ἀλλ’ ὡς συμφερόντως μαχόμενα . ἐπιφέρει γοῦν ·
Lemmas: ᾗ μέν τοίνυν αὐτός εἰμί , κατά ψυχή , ταύτῃ ἐπί ὁ αὐτός ἀφικνέομαι ἀρετή · ὅς δέ διάφορος , κατά ὁ δῶμα ἰδιότης , ἐπί ὁ κύησις καί ὁ οἰκουρία , ἐθέλω γάρ σύ , φημί ὁ ἀπόστολος , οἶδα ὅτι πᾶς ἀνήρ ὁ κεφαλή ὁ Χριστός , κεφαλή δέ γυνή ὁ ἀνήρ . οὐ γάρ εἰμί ἀνήρ ἐκ γυνή , ἀλλά γυνή ἐκ ἀνήρ . πλήν οὔτε γυνή χωρίς ἀνήρ οὔτε ἀνήρ χωρίς γυνή ἐν κύριος . ὡς γάρ σώφρων ὁ ἀνήρ καί ὁ ἡδονή κρατύς δέω εἰμί φημί , οὕτως καί ὁ γυνή σώφρων τε ὅμοιος ἀξιόω ἄν εἰμί καί πρός ὁ ἡδονή διαμάχομαι μελετάω · λέγω δέ · πνεῦμα περιπατέω καί ἐπιθυμία σάρξ οὐ μή τελέω , ὁ ἀποστολικός συμβουλεύω ἐντολή · ὁ γάρ σάρξ ἐπιθυμέω κατά ὁ πνεῦμα , ὁ δέ πνεῦμα κατά ὁ σάρξ . οὗτος οὖν ἀντίκειμαι οὐ ὡς κακός ἀγαθός , ἀλλά ὡς συμφερόντως μάχομαι . ἐπιφέρω γοῦν ·
clemens-alexandrinus.stromata 4.8.61
ἵνα μὴ ἃ ἂν θέλητε ταῦτα ποιῆτε . φανερὰ δέ ἐστι τὰ ἔργα τῆς σαρκός , ἅτινά ἐστι πορνεία , ἀκαθαρσία , ἀσέλγεια , εἰδωλολατρεία , φαρμακεῖαι , ἔχθραι , ἔρεις , ζῆλοι , θυμοί , ἐριθίαι , διχοστασίαι , αἱρέσεις , φθόνοι , μέθαι , κῶμοι , καὶ τὰ ὅμοια τούτοις , ἃ προλέγω ὑμῖν καθὼς καὶ προεῖπον , ὅτι οἱ τὰ τοιαῦτα πράσσοντες βασιλείαν θεοῦ οὐ κληρονομήσουσιν . ὁ δὲ καρπὸς τοῦ πνεύματός ἐστιν ἀγάπη , χαρά , εἰρήνη , μακροθυμία , χρηστότης , ἐγκράτεια , ἀγαθωσύνη , πίστις , πραότης . σάρκα , οἶμαι , τοὺς ἁμαρτωλούς , ὡς πνεῦμα τοὺς δικαίους εἴρηκεν . ναὶ μὴν τὸ τῆς ἀνδρείας πρὸς τὸ εὐθαρσὲς καὶ τὸ ὑπομονητικὸν παραληπτέον , ὡς τῷ τύπτοντι τὴν σιαγόνα παραθεῖναι τὴν ἑτέραν καὶ τῷ τὸ ἱμάτιον αἴροντι καὶ τοῦ χιτῶνος παραχωρεῖν θυμοῦ κρατοῦντας ἐρρωμένως . οὐ γάρ τινας Ἀμαζόνας τὰ πολεμικὰ ἀνδρείας ἀσκοῦμεν τὰς γυναῖκας , ὅπου γε καὶ τοὺς ἄνδρας εἰρηνικοὺς εἶναι βουλόμεθα .
Lemmas: ἵνα μή ὅς ἄν ἐθέλω οὗτος ποιέω . φανερός δέ εἰμί ὁ ἔργον ὁ σάρξ , ὅστις εἰμί πορνεία , ἀκαθαρσία , ἀσέλγεια , εἰδωλολατρία , φαρμακεία , ἔχθρα , ῥέω , ζῆλος , θυμός , ἐριθεία , διχοστασία , αἵρεσις , φθόνος , μέθη , κῶμος , καί ὁ ὅμοιος οὗτος , ὅς προλέγω σύ καθώς καί προλέγω , ὅτι ὁ ὁ τοιοῦτος πράσσω βασιλεία θεός οὐ κληρονομέω . ὁ δέ καρπός ὁ πνεῦμα εἰμί ἀγάπη , χαρά , εἰρήνη , μακροθυμία , χρηστότης , ἐγκράτεια , ἀγαθωσύνη , πίστις , πραότης . σάρξ , οἴομαι , ὁ ἁμαρτωλός , ὡς πνεῦμα ὁ δίκαιος λέγω . ναί μήν ὁ ὁ ἀνδρεία πρός ὁ εὐθαρσής καί ὁ ὑπομονητικός παραληπτέος , ὡς ὁ τύπτω ὁ σιαγών παρατίθημι ὁ ἕτερος καί ὁ ὁ ἱμάτιον ἀείρω καί ὁ χιτών παραχωρέω θυμός κρατέω ἐρρωμένος . οὐ γάρ τις Ἀμαζών ὁ πολεμικός ἀνδρεία ἀσκέω ὁ γυνή , ὅπου γε καί ὁ ἀνήρ εἰρηνικός εἰμί βούλομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 4.8.62
ἀκούω δ’ ἔγωγε καὶ Σαυρομάτιδας γυναῖκας πολέμῳ χρωμένας ἀνδρῶν οὐκ ἔλαττον , καὶ Σακίδας ἄλλας , αἳ τοξεύουσιν εἰς τοὐπίσω φεύγειν προσποιούμεναι τοῖς ἀνδράσιν ἐπ’ ἴσης . οἶδα καὶ τὰς πλησίον τῆς Ἰβηρίας γυναῖκας ἔργῳ καὶ πόνῳ χρωμένας ἀνδρικῷ , κἂν πρὸς τὸ ἀποκυεῖν γένωνται οὐδὲν ἀνιείσας τῶν πρακτέων , ἀλλ’ ἐν αὐτῇ πολλάκις τῇ ἁμίλλῃ τῶν πόνων ἡ γυνὴ ἀποκυήσασα τὸ βρέφος ἀνελομένη οἴκαδε φέρει . ἤδη γοῦν αἱ κύνες οὐδὲν ἔλαττον τῶν ἀρρένων καὶ οἰκουροῦσι καὶ θηρεύουσι καὶ τὰς ποίμνας φυλάττουσι . Κρῆσσα κύων ἐλάφοιο κατ’ ἴχνιον ἔδραμε Γοργώ . φιλοσοφητέον οὖν καὶ ταῖς γυναιξὶν ἐμφερῶς τοῖς ἀνδράσι , κἂν βελτίους οἱ ἄρρενες τά τε πρῶτα ἐν πᾶσι φερόμενοι τυγχάνωσιν , ἐκτὸς εἰ μὴ καταμαλακισθεῖεν .
Lemmas: ἀκούω δέ ἐγώ καί Σαυρομάται γυνή πόλεμος χράω ἀνήρ οὐ ἐλαχύς , καί Σακίς ἄλλος , ὅς τοξεύω εἰς ὀπίσω φεύγω προσποιέω ὁ ἀνήρ ἐπί ἴσος . οἶδα καί ὁ πλησίον ὁ Ἰβηρία γυνή ἔργον καί πόνος χράω ἀνδρικός , ἐάν πρός ὁ ἀποκυέω γίγνομαι οὐδείς ἀνίημι ὁ πράσσω , ἀλλά ἐν αὐτός πολλάκις ὁ ἅμιλλα ὁ πόνος ὁ γυνή ἀποκυέω ὁ βρέφος ἀναιρέω οἴκαδε φέρω . ἤδη γοῦν ὁ κύων οὐδείς ἐλαχύς ὁ ἄρσην καί οἰκουρέω καί θηρεύω καί ὁ ποίμνη φυλάσσω . Κρής κύων ἔλαφος κατά ἴχνιον τρέχω Γοργώ . φιλοσοφέω οὖν καί ὁ γυνή ἐμφερής ὁ ἀνήρ , ἐάν ἀγαθός ὁ ἄρσην ὁ τε πρῶτος ἐν πᾶς φέρω τυγχάνω , ἐκτός εἰ μή καταμαλακίζω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.8.63
ἀναγκαῖον οὖν σύμπαντι τῷ τῶν ἀνθρώπων γένει παιδεία τε καὶ ἀρετή , εἴ γε ἐπὶ τὴν εὐδαιμονίαν σπεύδοιεν . καί πως οὐ μάτην Εὐριπίδης ποικίλως γράφει · ποτὲ μὲν πᾶσα γὰρ ἀνδρὸς κακίων ἄλοχος , κἂν ὁ κάκιστος γήμῃ τὴν εὐδοκιμοῦσαν · ποτὲ δὲ πᾶσα γὰρ δούλη ἐστὶν ἀνδρὸς ἡ σώφρων γυνή , ἡ δὲ μὴ σώφρων ἀνοίᾳ τὸν ξυνόντα ὑπερφέρει . οὐ μὲν γὰρ κρεῖσσον καὶ ἄρειον ἢ ὅθ’ ὁμοφρονέοντε νοήμασιν οἶκον ἔχητον ἀνὴρ ἠδὲ γυνή . κεφαλὴ τοίνυν τὸ ἡγεμονικόν . εἰ δὲ κύριος κεφαλὴ τοῦ ἀνδρός , κεφαλὴ δὲ γυναικὸς ὁ ἀνήρ , κύριος ὁ ἀνὴρ τῆς γυναικός , εἰκὼν καὶ δόξα θεοῦ ὑπάρχων .
Lemmas: ἀναγκαῖος οὖν σύμπας ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος παιδεία τε καί ἀρετή , εἰ γε ἐπί ὁ εὐδαιμονία σπεύδω . καί πως οὐ μάτην Εὐριπίδης ποικίλος γράφω · ποτέ μέν πᾶς γάρ ἀνήρ κακός ἄλοχος , ἐάν ὁ κακός γαμέω ὁ εὐδοκιμέω · ποτέ δέ πᾶς γάρ δούλη εἰμί ἀνήρ ὁ σώφρων γυνή , ὁ δέ μή σώφρων ἄνοια ὁ σύνειμι ὑπερφέρω . οὐ μέν γάρ κρατύς καί ἀρείων ἤ ὅτε ὁμοφρονέω νόημα οἶκος ἔχω ἀνήρ ἠδέ γυνή . κεφαλή τοίνυν ὁ ἡγεμονικός . εἰ δέ κύριος κεφαλή ὁ ἀνήρ , κεφαλή δέ γυνή ὁ ἀνήρ , κύριος ὁ ἀνήρ ὁ γυνή , εἰκών καί δόξα θεός ὑπάρχω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.8.64
διὸ καὶ ἐν τῇ πρὸς Ἐφεσίους γράφει · ὑποτασσόμενοι ἀλλήλοις ἐν φόβῳ θεοῦ · αἱ γυναῖκες τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν ὡς τῷ κυρίῳ , ὅτι ἀνήρ ἐστι κεφαλὴ τῆς γυναικὸς ὡς καὶ ὁ Χριστὸς κεφαλὴ τῆς ἐκκλησίας , αὐτὸς ὁ σωτὴρ τοῦ σώματος . ἀλλ’ ὡς ἡ ἐκκλησία ὑποτάσσεται τῷ Χριστῷ , οὕτως καὶ αἱ γυναῖκες τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν ἐν παντί . οἱ ἄνδρες , ἀγαπᾶτε τὰς γυναῖκας , καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησεν τὴν ἐκκλησίαν · οὕτω καὶ οἱ ἄνδρες ὀφείλουσιν ἀγαπᾶν τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας ὡς τὰ ἑαυτῶν σώματα . ὁ ἀγαπῶν τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα ἑαυτὸν ἀγαπᾷ · οὐδεὶς γάρ ποτε τὴν ἑαυτοῦ σάρκα ἐμίσησεν .
Lemmas: διό καί ἐν ὁ πρός Ἐφέσιος γράφω · ὑποτάσσω ἀλλήλων ἐν φόβος θεός · ὁ γυνή ὁ ἴδιος ἀνήρ ὡς ὁ κύριος , ὅτι ἀνήρ εἰμί κεφαλή ὁ γυνή ὡς καί ὁ Χριστός κεφαλή ὁ ἐκκλησία , αὐτός ὁ σωτήρ ὁ σῶμα . ἀλλά ὡς ὁ ἐκκλησία ὑποτάσσω ὁ Χριστός , οὕτως καί ὁ γυνή ὁ ἴδιος ἀνήρ ἐν πᾶς . ὁ ἀνήρ , ἀγαπάω ὁ γυνή , καθώς καί ὁ Χριστός ἀγαπάω ὁ ἐκκλησία · οὕτως καί ὁ ἀνήρ ὀφείλω ἀγαπάω ὁ ἑαυτοῦ γυνή ὡς ὁ ἑαυτοῦ σῶμα . ὁ ἀγαπάω ὁ ἑαυτοῦ γυνή ἑαυτοῦ ἀγαπάω · οὐδείς γάρ ποτέ ὁ ἑαυτοῦ σάρξ μισέω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.8.65
κἀν τῇ πρὸς Κολοσσαεῖς αἱ γυναῖκες φησίν , ὑποτάσσεσθε τοῖς ἀνδράσιν , ὡς ἀνήκει ἐν κυρίῳ . οἱ ἄνδρες , ἀγαπᾶτε τὰς γυναῖκας καὶ μὴ πικραίνεσθε πρὸς αὐτάς . τὰ τέκνα , ὑπακούετε τοῖς γονεῦσι κατὰ πάντα · τοῦτο γὰρ εὐάρεστον τῷ κυρίῳ . οἱ πατέρες , μὴ ἐρεθίζετε τὰ τέκνα ὑμῶν , ἵνα μὴ ἀθυμῶσιν . οἱ δοῦλοι , ὑπακούετε κατὰ πάντα τοῖς κατὰ σάρκα κυρίοις , μὴ ἐν ὀφθαλμοδουλείαις ὡς ἀνθρωπάρεσκοι , ἀλλ’ ἐν ἁπλότητι καρδίας φοβούμενοι τὸν κύριον . καὶ πᾶν ὃ ἐὰν ποιῆτε , ἐκ ψυχῆς ἐργάζεσθε ὡς τῷ κυρίῳ δουλεύοντες καὶ οὐκ ἀνθρώποις , εἰδότες ὅτι ἀπὸ κυρίου ἀπολήψεσθε τὴν ἀνταπόδοσιν τῆς κληρονομίας . τῷ γὰρ κυρίῳ Χριστῷ δουλεύετε · ὁ γὰρ ἄδικος κομίσεται ὃ ἠδίκησεν , καὶ οὐκ ἔστι προσωποληψία . οἱ κύριοι , τὸ δίκαιον καὶ τὴν ἰσότητα τοῖς δούλοις παρέχετε , εἰδότες ὅτι καὶ ὑμεῖς ἔχετε κύριον ἐν οὐρανῷ , ὅπου οὐκ ἔνι Ἕλλην καὶ Ἰουδαῖος , περιτομὴ καὶ ἀκροβυστία , βάρβαρος , Σκύθης , δοῦλος , ἐλεύθερος , ἀλλὰ πάντα καὶ ἐν πᾶσι Χριστός .
Lemmas: ἐν ὁ πρός Κολοσσαεύς ὁ γυνή φημί , ὑποτάσσω ὁ ἀνήρ , ὡς ἀνήκω ἐν κύριος . ὁ ἀνήρ , ἀγαπάω ὁ γυνή καί μή πικραίνω πρός αὐτός . ὁ τέκνον , ὑπακούω ὁ γονεύς κατά πᾶς · οὗτος γάρ εὐάρεστος ὁ κύριος . ὁ πατήρ , μή ἐρεθίζω ὁ τέκνον σύ , ἵνα μή ἀθυμέω . ὁ δοῦλος , ὑπακούω κατά πᾶς ὁ κατά σάρξ κύριος , μή ἐν ὀφθαλμοδουλεία ὡς ἀνθρωπάρεσκος , ἀλλά ἐν ἁπλότης καρδία φοβέω ὁ κύριος . καί πᾶς ὅς ἄν ποιέω , ἐκ ψυχή ἐργάζομαι ὡς ὁ κύριος δουλεύω καί οὐ ἄνθρωπος , οἶδα ὅτι ἀπό κύριος ἀπολαμβάνω ὁ ἀνταπόδοσις ὁ κληρονομία . ὁ γάρ κύριος Χριστός δουλεύω · ὁ γάρ ἄδικος κομίζω ὅς ἀδικέω , καί οὐ εἰμί προσωποληψία . ὁ κύριος , ὁ δίκαιος καί ὁ ἰσότης ὁ δοῦλος παρέχω , οἶδα ὅτι καί σύ ἔχω κύριος ἐν οὐρανός , ὅπου οὐ ἔνειμι Ἕλλην καί Ἰουδαῖος , περιτομή καί ἀκροβυστία , βάρβαρος , Σκύθης , δοῦλος , ἐλεύθερος , ἀλλά πᾶς καί ἐν πᾶς Χριστός .
clemens-alexandrinus.stromata 4.8.66
εἰκὼν δὲ τῆς οὐρανίου ἐκκλησίας ἡ ἐπίγειος , ὅπερ εὐχόμεθα καὶ ἐπὶ γῆς γενέσθαι τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ ὡς ἐν οὐρανῷ · ἐνδυσάμενοι σπλάγχνα οἰκτιρμοῦ , χρηστότητα , ταπεινοφροσύνην , πραότητα , μακροθυμίαν , ἀνεχόμενοι ἀλλήλων καὶ χαριζόμενοι ἑαυτοῖς , ἐάν τις πρός τινα ἔχῃ μομφήν · καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἐχαρίσατο ἡμῖν , οὕτως καὶ ἡμεῖς . ἐπὶ πᾶσι δὲ τούτοις ἡ ἀγάπη , ὅ ἐστι σύνδεσμος τῆς τελειότητος . καὶ ἡ εἰρήνη τοῦ Χριστοῦ βραβευέτω ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν , εἰς ἣν καὶ ἐκλήθητε ἐν ἑνὶ σώματι · καὶ εὐχάριστοι γίνεσθε . οὐδὲν γὰρ κωλύει πολλάκις τὴν αὐτὴν παρατίθεσθαι γραφὴν εἰς ἐντροπὴν Μαρκίωνος , ἤν πως μεταβάληται πεισθείς , εὐχάριστον δεῖν μαθὼν τὸν πιστὸν εἶναι τῷ δημιουργῷ θεῷ τῷ καλέσαντι ἡμᾶς καὶ εὐαγγελισαμένῳ ἐν σώματι .
Lemmas: εἰκών δέ ὁ οὐράνιος ἐκκλησία ὁ ἐπίγειος , ὅς εὔχομαι καί ἐπί γῆ γίγνομαι ὁ θέλημα ὁ θεός ὡς ἐν οὐρανός · ἐνδύω σπλάγχνον οἰκτιρμός , χρηστότης , ταπεινοφροσύνη , πραότης , μακροθυμία , ἀνέχω ἀλλήλων καί χαρίζω ἑαυτοῦ , ἐάν τις πρός τις ἔχω μομφή · καθώς καί ὁ Χριστός χαρίζω ἐγώ , οὕτως καί ἐγώ . ἐπί πᾶς δέ οὗτος ὁ ἀγάπη , ὅς εἰμί σύνδεσμος ὁ τελειότης . καί ὁ εἰρήνη ὁ Χριστός βραβεύω ἐν ὁ καρδία σύ , εἰς ὅς καί καλέω ἐν εἷς σῶμα · καί εὐχάριστος γίγνομαι . οὐδείς γάρ κωλύω πολλάκις ὁ αὐτός παρατίθημι γραφή εἰς ἐντροπή Μαρκίων , ἐάν πως μεταβάλλω πείθω , εὐχάριστος δέω μανθάνω ὁ πιστός εἰμί ὁ δημιουργός θεός ὁ καλέω ἐγώ καί εὐαγγελίζομαι ἐν σῶμα .
clemens-alexandrinus.stromata 4.8.67
Σαφῶς ἡμῖν ἐκ τούτων ἡ ἐκ πίστεως ἑνότης καὶ τίς ὁ τέλειος δέδεικται , ὥστε καὶ ἀκόντων τινῶν καὶ τὰ πλεῖστα ἐνισταμένων , κἂν κολάσεις ἐπαρτῶνται πρὸς τοῦ ἀνδρὸς ἢ πρὸς τοῦ δεσπότου , φιλοσοφήσει ὅ τε οἰκέτης ἥ τε γυνή . ναὶ μὴν καὶ ἐλεύθερος , κἂν πρὸς τυράννου θάνατος ἀπειλῆται τούτῳ , κἂν ἐπὶ δικαστήρια ἄγηται καὶ εἰς κινδύνους ἐσχάτους περιέλκηται περί τε τῆς κτήσεως ἁπάσης κινδυνεύσῃ , οὐκ ἀφέξεται τῆς θεοσεβείας οὐδ’ ὁπωστιοῦν · οὐδὲ ἀπαυδήσει ποτὲ ἡ μὲν γυνὴ φαύλῳ συνοικοῦσα ἀνδρί , ὁ δὲ υἱὸς ἐὰν φαῦλον ἔχῃ πατέρα ἢ πονηρὸν δεσπότην ὁ οἰκέτης , τῆς ἀρετῆς ἐχόμενοι γενναίως · ἀλλ’ ὡς ἀνδρὶ ἀποθνῄσκειν καλὸν ὑπέρ τε ἀρετῆς ὑπέρ τε ἐλευθερίας ὑπέρ τε ἑαυτοῦ , ὡσαύτως καὶ γυναικί · οὐ γὰρ τῆς τῶν ἀρρένων φύσεως τοῦτο ἴδιον , ἀλλὰ τῆς τῶν ἀγαθῶν .
Lemmas: σαφής ἐγώ ἐκ οὗτος ὁ ἐκ πίστις ἑνότης καί τίς ὁ τέλειος δείκνυμι , ὥστε καί ἄκων τις καί ὁ πολύς ἐνίστημι , ἐάν κόλασις ἐπαρτάω πρός ὁ ἀνήρ ἤ πρός ὁ δεσπότης , φιλοσοφέω ὁ τε οἰκέτης ὁ τε γυνή . ναί μήν καί ἐλεύθερος , ἐάν πρός τύραννος θάνατος ἀπειλέω οὗτος , ἐάν ἐπί δικαστήριον ἄγω καί εἰς κίνδυνος ἔσχατος περιέλκω περί τε ὁ κτῆσις ἅπας κινδυνεύω , οὐ ἀπέχω ὁ θεοσέβεια οὐδέ ὁπωσοῦν · οὐδέ ἀπαυδάω ποτέ ὁ μέν γυνή φαῦλος συνοικέω ἀνήρ , ὁ δέ υἱός ἐάν φαῦλος ἔχω πατήρ ἤ πονηρός δεσπότης ὁ οἰκέτης , ὁ ἀρετή ἔχω γενναῖος · ἀλλά ὡς ἀνήρ ἀποθνῄσκω καλός ὑπέρ τε ἀρετή ὑπέρ τε ἐλευθερία ὑπέρ τε ἑαυτοῦ , ὡσαύτως καί γυνή · οὐ γάρ ὁ ὁ ἄρσην φύσις οὗτος ἴδιος , ἀλλά ὁ ὁ ἀγαθός .
clemens-alexandrinus.stromata 4.8.68
πιστῶς οὖν καὶ ὁ πρεσβύτης καὶ ὁ νέος καὶ ὁ οἰκέτης ὑπακούων ταῖς ἐντολαῖς βιώσεταί τε καί , ἐὰν δέῃ , τεθνήξεται , ὅπερ ἂν εἴη διὰ θανάτου ζωοποιηθῆναι . ἴσμεν γοῦν καὶ παῖδας καὶ οἰκέτας καὶ γυναῖκας πολλάκις ἀκόντων πατέρων καὶ δεσποτῶν καὶ ἀνδρῶν βελτίστους γεγονέναι . οὔκουν ἔλαττον προθυμεῖσθαι χρὴ τοὺς μέλλοντας θεοσεβῶς ζήσειν , ἐπειδὰν εἴργειν αὐτούς τινες δοκῶσιν , ἀλλὰ πολὺ πλέον οἶμαι προσήκειν σπεύδειν τε καὶ ἀγωνίζεσθαι διαφερόντως , ὅπως ἂν μὴ ἡττηθέντες ἀποπέσωσι τῶν ἀρίστων καὶ ἀναγκαιοτάτων βουλευμάτων . οὐ γὰρ οἶμαι σύγκρισιν ἐπιδέχεσθαι πότερον ἄμεινον θιασώτην γενέσθαι τοῦ παντοκράτορος ἢ τὸ τῶν δαιμόνων ἑλέσθαι σκότος . τὰ μὲν γὰρ ἄλλων ἕνεκα πραττόμενα ἡμῖν ἑκάστοτε πράξαιμεν ἂν εἰς ἐκείνους ἀποβλέπειν πειρώμενοι , ὧν ἕνεκα γίνεσθαι δοκεῖ , μέτρον ἡγούμενοι τοῦτο τὸ ἐκείνοις κεχαρισμένον · ἃ δὲ αὑτῶν μᾶλλον ἤ τινων ἑτέρων , ταῦτα ἂν ἡμῖν γίγνοιτο μετὰ τῆς ἴσης σπουδῆς , ἐάν τε ἀρέσκειν τισὶ δοκῇ ἐάν τε καὶ μή .
Lemmas: πιστός οὖν καί ὁ πρεσβύτης καί ὁ νέος καί ὁ οἰκέτης ὑπακούω ὁ ἐντολή βιόω τε καί , ἐάν δέω , θνῄσκω , ὅς ἄν εἰμί διά θάνατος ζωοποιέω . οἶδα γοῦν καί παῖς καί οἰκέτης καί γυνή πολλάκις ἄκων πατήρ καί δεσπότης καί ἀνήρ ἀγαθός γίγνομαι . οὔκουν ἐλαχύς προθυμέομαι χρή ὁ μέλλω θεοσεβής ζάω , ἐπειδάν ἔργω αὐτός τις δοκέω , ἀλλά πολύς πολύς οἴομαι προσήκω σπεύδω τε καί ἀγωνίζομαι διαφερόντως , ὅπως ἄν μή ἡσσάομαι ἀποπίπτω ὁ ἀγαθός καί ἀναγκαῖος βούλευμα . οὐ γάρ οἴομαι σύγκρισις ἐπιδέχομαι πότερος ἀγαθός θιασώτης γίγνομαι ὁ παντοκράτωρ ἤ ὁ ὁ δαίμων αἱρέω σκότος . ὁ μέν γάρ ἄλλος ἕνεκα πράσσω ἐγώ ἑκάστοτε πράσσω ἄν εἰς ἐκεῖνος ἀποβλέπω πειράω , ὅς ἕνεκα γίγνομαι δοκέω , μέτρον ἡγέομαι οὗτος ὁ ἐκεῖνος χαρίζω · ὅς δέ ἑαυτοῦ μάλα ἤ τις ἕτερος , οὗτος ἄν ἐγώ γίγνομαι μετά ὁ ἴσος σπουδή , ἐάν τε ἀρέσκω τις δοκέω ἐάν τε καί μή .
clemens-alexandrinus.stromata 4.8.69
εἰ δὴ τῶν ἀδιαφόρων ἔνια τοιαύτην εἴληχε τιμὴν ὥστε καὶ ἀκόντων τινῶν αἱρετὰ εἶναι δοκεῖν , πολὺ δὲ πλέον τὴν ἀρετὴν περιμάχητον νομιστέον , μὴ εἰς ἄλλο τι ἀφορῶντας , ἀλλὰ εἰς αὐτὸ τὸ καλῶς πραχθῆναι δυνάμενον , ἐάν τε ἑτέρως δοκῇ τισιν ἐάν τε καὶ μή . καλῶς οὖν καὶ Ἐπίκουρος Μενοικεῖ γράφων · μήτε νέος τις ὢν μελλέτω φιλοσοφεῖν , μήτε γέρων ὑπάρχων κοπιάτω φιλοσοφῶν . οὔτε γὰρ ἄωρος οὐδείς ἐστιν οὔτε πάρωρος πρὸς τὸ κατὰ ψυχὴν ὑγιαίνειν . ὁ δὲ λέγων μήπω τοῦ φιλοσοφεῖν ὑπάρχειν ἢ παρεληλυθέναι τὴν ὥραν ὅμοιός ἐστι τῷ λέγοντι πρὸς εὐδαιμονίαν ἢ μήπω παρεῖναι τὴν ὥραν ἢ μηκέτ’ εἶναι . ὥστε φιλοσοφητέον καὶ νεωτέρῳ καὶ γέροντι , τῷ μὲν ὅπως γηράσκων νεάζῃ τοῖς ἀγαθοῖς διὰ τὴν χάριν τῶν γεγονότων , τῷ δὲ ὅπως νέος ἅμα καὶ παλαιὸς ᾖ διὰ τὴν ἀφοβίαν τῶν μελλόντων .
Lemmas: εἰ δή ὁ ἀδιάφορος ἔνιοι τοιοῦτος λαγχάνω τιμή ὥστε καί ἄκων τις αἱρετός εἰμί δοκέω , πολύς δέ πολύς ὁ ἀρετή περιμάχητος νομίζω , μή εἰς ἄλλος τις ἀφοράω , ἀλλά εἰς αὐτός ὁ καλός πράσσω δύναμαι , ἐάν τε ἕτερος δοκέω τις ἐάν τε καί μή . καλός οὖν καί Ἐπίκουρος Μενοικεύς γράφω · μήτε νέος τις εἰμί μέλλω φιλοσοφέω , μήτε γέρων ὑπάρχω κοπιάω φιλοσοφέω . οὔτε γάρ ἄωρος οὐδείς εἰμί οὔτε πάρωρος πρός ὁ κατά ψυχή ὑγιαίνω . ὁ δέ λέγω μήπω ὁ φιλοσοφέω ὑπάρχω ἤ παρέρχομαι ὁ ὥρα ὅμοιος εἰμί ὁ λέγω πρός εὐδαιμονία ἤ μήπω πάρειμι ὁ ὥρα ἤ μηκέτι εἰμί . ὥστε φιλοσοφέω καί νέος καί γέρων , ὁ μέν ὅπως γηράσκω νεάζω ὁ ἀγαθός διά ὁ χάρις ὁ γίγνομαι , ὁ δέ ὅπως νέος ἅμα καί παλαιός εἰμί διά ὁ ἀφοβία ὁ μέλλω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.9.70
Περὶ δὲ τοῦ μαρτυρίου διαρρήδην ὁ κύριος εἴρηκεν , καὶ τὰ διαφόρως γεγραμμένα συντάξωμεν · λέγω δὲ ὑμῖν , πᾶς ὃς ἐὰν ὁμολογήσῃ ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων , καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὁμολογήσει ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τῶν ἀγγέλων τοῦ θεοῦ · τὸν δὲ ἀρνησάμενόν με ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων ἀπαρνήσομαι αὐτὸν ἔμπροσθεν τῶν ἀγγέλων . ὃς γὰρ ἂν ἐπαισχυνθῇ με ἢ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ , καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτόν , ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ . πᾶς οὖν ὅστις ἐὰν ὁμολογήσῃ ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων , ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς . ὅταν δὲ φέρωσιν ὑμᾶς εἰς τὰς συναγωγὰς καὶ τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας , μὴ προμεριμνᾶτε πῶς ἀπολογηθῆτε ἢ τί εἴπητε · τὸ γὰρ ἅγιον πνεῦμα διδάξει ὑμᾶς ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ τί δεῖ εἰπεῖν .
Lemmas: περί δέ ὁ μαρτύριον διαρρήδην ὁ κύριος λέγω , καί ὁ διάφορος γράφω συντάσσω · λέγω δέ σύ , πᾶς ὅς ἄν ὁμολογέω ἐν ἐγώ ἔμπροσθεν ὁ ἄνθρωπος , καί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ὁμολογέω ἐν αὐτός ἔμπροσθεν ὁ ἄγγελος ὁ θεός · ὁ δέ ἀρνέομαι ἐγώ ἐνώπιον ὁ ἄνθρωπος ἀπαρνέομαι αὐτός ἔμπροσθεν ὁ ἄγγελος . ὅς γάρ ἄν ἐπαισχύνομαι ἐγώ ἤ ὁ ἐμός λόγος ἐν ὁ γενεά οὗτος ὁ μοιχαλίς καί ἁμαρτωλός , καί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐπαισχύνομαι αὐτός , ὅταν ἔρχομαι ἐν ὁ δόξα ὁ πατήρ αὐτός μετά ὁ ἄγγελος αὐτός . πᾶς οὖν ὅστις ἄν ὁμολογέω ἐν ἐγώ ἔμπροσθεν ὁ ἄνθρωπος , ὁμολογέω ἐγώ ἐν αὐτός ἔμπροσθεν ὁ πατήρ ἐγώ ὁ ἐν οὐρανός . ὅταν δέ φέρω σύ εἰς ὁ συναγωγή καί ὁ ἀρχή καί ὁ ἐξουσία , μή προμεριμνάω πῶς ἀπολογέομαι ἤ τίς λέγω · ὁ γάρ ἅγιος πνεῦμα διδάσκω σύ ἐν αὐτός ὁ ὥρα τίς δέω λέγω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.9.71
Τοῦτον ἐξηγούμενος τὸν τόπον Ἡρακλέων ὁ τῆς Οὐαλεντίνου σχολῆς δοκιμώτατος κατὰ λέξιν φησὶν ὁμολογίαν εἶναι τὴν μὲν ἐν πίστει καὶ πολιτείᾳ , τὴν δὲ ἐν φωνῇ . ἡ μὲν οὖν ἐν φωνῇ ὁμολογία καὶ ἐπὶ τῶν ἐξουσιῶν γίνεται , ἣν μόνην , φησίν , ὁμολογίαν ἡγοῦνται εἶναι οἱ πολλοὶ οὐχ ὑγιῶς , δύνανται δὲ ταύτην τὴν ὁμολογίαν καὶ οἱ ὑποκριταὶ ὁμολογεῖν . ἀλλ’ οὐδ’ εὑρεθήσεται οὗτος ὁ λόγος καθολικῶς εἰρημένος · οὐ γὰρ πάντες οἱ σῳζόμενοι ὡμολόγησαν τὴν διὰ τῆς φωνῆς ὁμολογίαν καὶ ἐξῆλθον , ἐξ ὧν Ματθαῖος , Φίλιππος , Θωμᾶς , Λευῒς καὶ ἄλλοι πολλοί . καὶ ἔστιν ἡ διὰ τῆς φωνῆς ὁμολογία οὐ καθολική , ἀλλὰ μερική . καθολικὴ δὲ ἣν νῦν λέγει , ἡ ἐν ἔργοις καὶ πράξεσι καταλλήλοις τῆς εἰς αὐτὸν πίστεως . ἕπεται δὲ ταύτῃ τῇ ὁμολογίᾳ καὶ ἡ μερικὴ ἡ ἐπὶ τῶν ἐξουσιῶν , ἐὰν δέῃ καὶ ὁ λόγος αἱρῇ . ὁμολογήσει γὰρ οὗτος καὶ τῇ φωνῇ , ὀρθῶς προομολογήσας πρότερον τῇ διαθέσει .
Lemmas: οὗτος ἐξηγέομαι ὁ τόπος Ἡρακλέων ὁ ὁ Οὐαλεντῖνος σχολή δόκιμος κατά λέξις φημί ὁμολογία εἰμί ὁ μέν ἐν πίστις καί πολιτεία , ὁ δέ ἐν φωνή . ὁ μέν οὖν ἐν φωνή ὁμολογία καί ἐπί ὁ ἐξουσία γίγνομαι , ὅς μόνος , φημί , ὁμολογία ἡγέομαι εἰμί ὁ πολύς οὐ ὑγιής , δύναμαι δέ οὗτος ὁ ὁμολογία καί ὁ ὑποκριτής ὁμολογέω . ἀλλά οὐδέ εὑρίσκω οὗτος ὁ λόγος καθολικός λέγω · οὐ γάρ πᾶς ὁ σῴζω ὁμολογέω ὁ διά ὁ φωνή ὁμολογία καί ἐξέρχομαι , ἐκ ὅς Ματθαῖος , Φίλιππος , Θωμᾶς , Λευΐς καί ἄλλος πολύς . καί εἰμί ὁ διά ὁ φωνή ὁμολογία οὐ καθολικός , ἀλλά μερικός . καθολικός δέ ὅς νῦν λέγω , ὁ ἐν ἔργον καί πρᾶξις κατάλληλος ὁ εἰς αὐτός πίστις . ἕπομαι δέ οὗτος ὁ ὁμολογία καί ὁ μερικός ὁ ἐπί ὁ ἐξουσία , ἐάν δέω καί ὁ λόγος αἱρέω . ὁμολογέω γάρ οὗτος καί ὁ φωνή , ὀρθός προομολογέω πρότερος ὁ διάθεσις .
clemens-alexandrinus.stromata 4.9.72
καὶ καλῶς ἐπὶ μὲν τῶν ὁμολογούντων › ἐν ἐμοὶ ‹ εἶπεν , ἐπὶ δὲ τῶν ἀρνουμένων τὸ › ἐμὲ ‹ προσέθηκεν . οὗτοι γάρ , κἂν τῇ φωνῇ ὁμολογήσωσιν αὐτόν , ἀρνοῦνται αὐτόν , τῇ πράξει μὴ ὁμολογοῦντες . μόνοι δ’ ἐν αὐτῷ ὁμολογοῦσιν οἱ ἐν τῇ κατ’ αὐτὸν ὁμολογίᾳ καὶ πράξει βιοῦντες , ἐν οἷς καὶ αὐτὸς ὁμολογεῖ ἐνειλημμένος αὐτοὺς καὶ ἐχόμενος ὑπὸ τούτων . διόπερ ἀρνήσασθαι αὐτὸν οὐδέποτε δύνανται · ἀρνοῦνται δὲ αὐτὸν οἱ μὴ ὄντες ἐν αὐτῷ . οὐ γὰρ εἶπεν › ὃς ἀρνήσηται ἐν ἐμοί ‹ , ἀλλ’ › ἐμέ ‹ · οὐδεὶς γάρ ποτε ὢν ἐν αὐτῷ ἀρνεῖται αὐτόν . τὸ δὲ › ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων , ‹ καὶ τῶν σῳζομένων καὶ τῶν ἐθνικῶν δὲ ὁμοίως παρ’ οἷς μὲν καὶ τῇ πολιτείᾳ , παρ’ οἷς δὲ καὶ τῇ φωνῇ .
Lemmas: καί καλός ἐπί μέν ὁ ὁμολογέω › ἐν ἐγώ ‹ λέγω , ἐπί δέ ὁ ἀρνέομαι ὁ › ἐγώ ‹ προστίθημι . οὗτος γάρ , ἐάν ὁ φωνή ὁμολογέω αὐτός , ἀρνέομαι αὐτός , ὁ πρᾶξις μή ὁμολογέω . μόνος δέ ἐν αὐτός ὁμολογέω ὁ ἐν ὁ κατά αὐτός ὁμολογία καί πρᾶξις βιάζω , ἐν ὅς καί αὐτός ὁμολογέω ἐλλαμβάνω αὐτός καί ἔχω ὑπό οὗτος . διόπερ ἀρνέομαι αὐτός οὐδέποτε δύναμαι · ἀρνέομαι δέ αὐτός ὁ μή εἰμί ἐν αὐτός . οὐ γάρ λέγω › ὅς ἀρνέομαι ἐν ἐγώ ‹ , ἀλλά › ἐγώ ‹ · οὐδείς γάρ ποτέ εἰμί ἐν αὐτός ἀρνέομαι αὐτός . ὁ δέ › ἔμπροσθεν ὁ ἄνθρωπος , ‹ καί ὁ σῴζω καί ὁ ἐθνικός δέ ὅμοιος παρά ὅς μέν καί ὁ πολιτεία , παρά ὅς δέ καί ὁ φωνή .
clemens-alexandrinus.stromata 4.9.73
Ταῦτα μὲν ὁ Ἡρακλέων · καὶ τὰ μὲν ἄλλα φαίνεται ὁμοδοξεῖν ἡμῖν κατὰ τὴν περικοπὴν ταύτην , ἐκεῖνο δὲ οὐκ ἐπέστησεν ὅτι εἰ καὶ μὴ πράξει τινὲς καὶ τῷ βίῳ ὡμολόγησαν τὸν Χριστὸν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων , τῷ μέντοι κατὰ φωνὴν ὁμολογεῖν ἐν δικαστηρίοις καὶ μέχρι θανάτου βασανιζομένους μὴ ἀρνεῖσθαι ἀπὸ διαθέσεως πεπιστευκέναι φαίνονται · διάθεσις δὲ ὁμολογουμένη καὶ μάλιστα ἡ μηδὲ θανάτῳ τρεπομένη ὑφ’ ἓν ἁπάντων τῶν παθῶν , ἃ δὴ διὰ τῆς σωματικῆς ἐπιθυμίας ἐγεννᾶτο , ἀποκοπὴν ποιεῖται · ἔστι γὰρ ὡς ἔπος εἰπεῖν ἐπὶ τέλει τοῦ βίου ἀθρόα κατὰ τὴν πρᾶξιν μετάνοια καὶ ἀληθὴς εἰς Χριστὸν ὁμολογία ἐπιμαρτυρούσης τῆς φωνῆς . εἰ δὲ τὸ πνεῦμα τοῦ πατρὸς ἐν ἡμῖν μαρτυρεῖ , πῶς ἔτι ὑποκριταί , οὓς φωνῇ μόνῃ μαρτυρεῖν εἴρηκεν ; δοθήσεται δέ τισιν , ἐὰν συμφέρῃ , ἀπολογήσασθαι , ἵνα διά τε τῆς μαρτυρίας διά τε τῆς ἀπολογίας ὠφελῶνται οἱ πάντες , ἰσχυροποιούμενοι μὲν οἱ κατ’ ἐκκλησίαν , θαυμάζοντες δὲ καὶ εἰς πίστιν ὑπαγόμενοι οἱ ἐξ ἐθνῶν τὴν σωτηρίαν πολυπραγμονήσαντες , οἱ λοιποὶ δὲ ὑπ’ ἐκπλήξεως κατεχόμενοι .
Lemmas: οὗτος μέν ὁ Ἡρακλέων · καί ὁ μέν ἄλλος φαίνω ὁμοδοξέω ἐγώ κατά ὁ περικοπή οὗτος , ἐκεῖνος δέ οὐ ἐφίστημι ὅτι εἰ καί μή πρᾶξις τις καί ὁ βίος ὁμολογέω ὁ Χριστός ἔμπροσθεν ὁ ἄνθρωπος , ὁ μέντοι κατά φωνή ὁμολογέω ἐν δικαστήριον καί μέχρι θάνατος βασανίζω μή ἀρνέομαι ἀπό διάθεσις πιστεύω φαίνω · διάθεσις δέ ὁμολογέω καί μάλα ὁ μηδέ θάνατος τρέπω ὑπό εἷς ἅπας ὁ πάθος , ὅς δή διά ὁ σωματικός ἐπιθυμία γεννάω , ἀποκοπή ποιέω · εἰμί γάρ ὡς ἔπος λέγω ἐπί τέλος ὁ βίος ἀθρόος κατά ὁ πρᾶξις μετάνοια καί ἀληθής εἰς Χριστός ὁμολογία ἐπιμαρτυρέω ὁ φωνή . εἰ δέ ὁ πνεῦμα ὁ πατήρ ἐν ἐγώ μαρτυρέω , πῶς ἔτι ὑποκριτής , ὅς φωνή μόνος μαρτυρέω λέγω ; δίδωμι δέ τις , ἐάν συμφέρω , ἀπολογέομαι , ἵνα διά τε ὁ μαρτυρία διά τε ὁ ἀπολογία ὠφελέω ὁ πᾶς , ἰσχυροποιέω μέν ὁ κατά ἐκκλησία , θαυμάζω δέ καί εἰς πίστις ὑπάγω ὁ ἐκ ἔθνος ὁ σωτηρία πολυπραγμονέω , ὁ λοιπός δέ ὑπό ἔκπληξις κατέχω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.9.74
ὥστε τὸ ὁμολογεῖν ἐκ παντὸς δεῖ , ἐφ’ ἡμῖν γάρ , ἀπολογεῖσθαι δὲ οὐκ ἐκ παντός , οὐ γὰρ καὶ τοῦτο ἐφ’ ἡμῖν . ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος , οὗτος σωθήσεται · ἐπεὶ τίς οὐκ ἂν τῶν εὖ φρονούντων βασιλεύειν ἐν θεῷ , ἀλλ’ οὐ δουλεύειν ἕλοιτο ; θεὸν οὖν ὁμολογοῦσί τινες εἰδέναι κατὰ τὸν ἀπόστολον , τοῖς δὲ ἔργοις ἀρνοῦνται , βδελυκτοὶ ὄντες καὶ ἀπειθεῖς καὶ πρὸς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἀδόκιμοι , οἳ δέ , κἂν τοῦτο μόνον ὁμολογήσωσιν , ἕν τι κατεπράξαντο ἐπὶ τέλει ἔργον ἀγαθόν . ἔοικεν οὖν τὸ μαρτύριον ἀποκάθαρσις εἶναι ἁμαρτιῶν μετὰ δόξης . αὐτίκα ὁ Ποιμήν φησιν · ἐκφεύξεσθε τὴν ἐνέργειαν τοῦ ἀγρίου θηρίου , ἐὰν ἡ καρδία ὑμῶν γένηται καθαρὰ καὶ ἄμωμος . ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὁ κύριος ἐξῃτήσατο ὑμᾶς ὁ σατανᾶς λέγει σινιάσαι · ἐγὼ δὲ παρῃτησάμην .
Lemmas: ὥστε ὁ ὁμολογέω ἐκ πᾶς δέω , ἐπί ἐγώ γάρ , ἀπολογέομαι δέ οὐ ἐκ πᾶς , οὐ γάρ καί οὗτος ἐπί ἐγώ . ὁ δέ ὑπομένω εἰς τέλος , οὗτος σῴζω · ἐπεί τίς οὐ ἄν ὁ εὖ φρονέω βασιλεύω ἐν θεός , ἀλλά οὐ δουλεύω αἱρέω ; θεός οὖν ὁμολογέω τις οἶδα κατά ὁ ἀπόστολος , ὁ δέ ἔργον ἀρνέομαι , βδελυκτός εἰμί καί ἀπειθής καί πρός πᾶς ἔργον ἀγαθός ἀδόκιμος , ὁ δέ , ἐάν οὗτος μόνος ὁμολογέω , εἷς τις καταπράσσω ἐπί τέλος ἔργον ἀγαθός . ἔοικα οὖν ὁ μαρτύριον ἀποκάθαρσις εἰμί ἁμαρτία μετά δόξα . αὐτίκα ὁ Ποιμήν φημί · ἐκφεύγω ὁ ἐνέργεια ὁ ἄγριος θηρίον , ἐάν ὁ καρδία σύ γίγνομαι καθαρός καί ἄμωμος . ἀλλά καί αὐτός ὁ κύριος ἐξαιτέω σύ ὁ σατανᾶς λέγω σινιάζω · ἐγώ δέ παραιτέομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 4.9.75
πρῶτος τοίνυν ὁ κύριος διὰ τὴν τῶν ἐπιβουλευόντων αὐτῷ ἀνθρώπων καὶ τὴν τῶν ἀπίστων ἀποκάθαρσιν ἔπιεν τὸ ποτήριον · ὃν μιμούμενοι οἱ ἀπόστολοι ὡς ἂν τῷ ὄντι γνωστικοὶ καὶ τέλειοι ὑπὲρ τῶν ἐκκλησιῶν ἃς ἔπηξαν ἔπαθον . οὕτως οὖν καὶ οἱ κατ’ ἴχνος τὸ ἀποστολικὸν πορευόμενοι γνωστικοὶ ἀναμάρτητοί τε εἶναι ὀφείλουσι καὶ δἰ ἀγάπην τὴν πρὸς τὸν κύριον ἀγαπᾶν καὶ τὸν πλησίον , ἵν’ , εἰ καλοίη περίστασις , ὑπὲρ ἐκκλησίας ἀσκανδάλιστοι τὰς θλίψεις ὑπομένοντες τὸ ποτήριον πίωσιν . ὅσοι δὲ ἔργῳ μὲν παρὰ τὸν βίον , λόγῳ δὲ ἐν δικαστηρίῳ μαρτυροῦσι κἂν ἐλπίδα ἐκδεχόμενοι , κἂν φόβον ὑφορώμενοι , βελτίους οὗτοι τῶν στόματι μόνον ὁμολογούντων τὴν σωτηρίαν . ἀλλ’ εἰ καὶ ὑπερβαίη τις ἐπὶ τὴν ἀγάπην , τῷ ὄντι μακάριος οὗτος καὶ γνήσιος μάρτυς , τελείως ὁμολογήσας καὶ ταῖς ἐντολαῖς καὶ τῷ θεῷ διὰ τοῦ κυρίου , ὃν ἀγαπήσας ἀδελφὸν ἐγνώρισεν , ὅλον ἑαυτὸν ἐπιδοὺς διὰ τὴν ἀγάπην τὴν πρὸς τὸν θεόν , οἷον παρακαταθήκην εὐγνωμόνως καὶ ἀγαπητικῶς ἀποδιδοὺς τὸν ἀπαιτούμενον ἄνθρωπον .
Lemmas: πρῶτος τοίνυν ὁ κύριος διά ὁ ὁ ἐπιβουλεύω αὐτός ἄνθρωπος καί ὁ ὁ ἄπιστος ἀποκάθαρσις πίνω ὁ ποτήριον · ὅς μιμέομαι ὁ ἀπόστολος ὡς ἄν ὁ εἰμί γνωστικός καί τέλειος ὑπέρ ὁ ἐκκλησία ὅς πήγνυμι πάσχω . οὕτως οὖν καί ὁ κατά ἴχνος ὁ ἀποστολικός πορεύω γνωστικός ἀναμάρτητος τε εἰμί ὀφείλω καί διά ἀγάπη ὁ πρός ὁ κύριος ἀγαπάω καί ὁ πλησίον , ἵνα , εἰ καλέω περίστασις , ὑπέρ ἐκκλησία ἀσκανδάλιστος ὁ θλῖψις ὑπομένω ὁ ποτήριον πίνω . ὅσος δέ ἔργον μέν παρά ὁ βίος , λόγος δέ ἐν δικαστήριον μαρτυρέω ἐάν ἐλπίς ἐκδέχομαι , ἐάν φόβος ὑφοράω , ἀγαθός οὗτος ὁ στόμα μόνος ὁμολογέω ὁ σωτηρία . ἀλλά εἰ καί ὑπερβαίνω τις ἐπί ὁ ἀγάπη , ὁ εἰμί μακάριος οὗτος καί γνήσιος μάρτυς , τέλειος ὁμολογέω καί ὁ ἐντολή καί ὁ θεός διά ὁ κύριος , ὅς ἀγαπάω ἀδελφός γνωρίζω , ὅλος ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι διά ὁ ἀγάπη ὁ πρός ὁ θεός , οἷος παρακαταθήκη εὐγνώμων καί ἀγαπητικός ἀποδίδωμι ὁ ἀπαιτέω ἄνθρωπος .
clemens-alexandrinus.stromata 4.10.76
Ἐπὰν δ’ ἔμπαλιν εἴπῃ ὅταν διώκωσιν ὑμᾶς ἐν τῇ πόλει ταύτῃ , φεύγετε εἰς τὴν ἄλλην , οὐχ ὡς κακὸν ὂν τὸ διώκεσθαι παραινεῖ φεύγειν οὐδ’ ὡς θάνατον φοβουμένους διὰ φυγῆς ἐκκλίνειν προστάττει τοῦτον · βούλεται δὲ ἡμᾶς μηδενὶ αἰτίους μηδὲ συναιτίους κακοῦ τινος γίνεσθαι , σφίσιν τε αὐτοῖς πρὸς δὲ καὶ τῷ διώκοντι καὶ τῷ ἀναιροῦντι · τρόπον γάρ τινα παραγγέλλει αὐτὸν περιίστασθαι , ὁ δὲ παρακούων τολμηρὸς καὶ ῥιψοκίνδυνος .
Lemmas: ἐπάν δέ ἔμπαλιν λέγω ὅταν διώκω σύ ἐν ὁ πόλις οὗτος , φεύγω εἰς ὁ ἄλλος , οὐ ὡς κακός εἰμί ὁ διώκω παραινέω φεύγω οὐδέ ὡς θάνατος φοβέω διά φυγή ἐκκλίνω προστάσσω οὗτος · βούλομαι δέ ἐγώ μηδείς αἴτιος μηδέ συναίτιος κακός τις γίγνομαι , σφεῖς τε αὐτός πρός δέ καί ὁ διώκω καί ὁ ἀναιρέω · τρόπος γάρ τις παραγγέλλω αὐτός περιίστημι , ὁ δέ παρακούω τολμηρός καί ῥιψοκίνδυνος .
clemens-alexandrinus.stromata 4.10.77
εἰ δὲ ὁ ἀναιρῶν ἄνθρωπον θεοῦ εἰς θεὸν ἁμαρτάνει , καὶ τοῦ ἀποκτειννύντος αὐτὸν ἔνοχος καθίσταται ὁ ἑαυτὸν προσάγων τῷ δικαστηρίῳ · οὗτος δ’ ἂν εἴη ὁ μὴ περιστελλόμενος τὸν διωγμόν , ἁλώσιμον διὰ θράσος παρέχων ἑαυτόν . οὗτός ἐστι τὸ ὅσον ἐφ’ ἑαυτῷ ὁ συνεργὸς γινόμενος τῇ τοῦ διώκοντος πονηρίᾳ , εἰ δὲ καὶ προσερεθίζοι , τέλεον αἴτιος , ἐκκαλούμενος τὸ θηρίον . ὡς δ’ αὕτως κἂν αἰτίαν μάχης παράσχῃ τινὰ ἢ ζημίας ἢ ἔχθρας ἢ δίκης , ἀφορμὴν ἐγέννησε διωγμοῦ . διὰ τοῦτ’ οὖν μηδενὸς ἀντέχεσθαι τῶν ἐν τῷ βίῳ προστέτακται ἡμῖν . ἀλλὰ καὶ τῷ αἴροντι τὸ ἱμάτιον καὶ τὸν χιτῶνα προσδιδόναι , οὐχ ἵνα ἀπροσπαθεῖς διαμένωμεν μόνον , ἀλλ’ ὡς μὴ ἀντιποιούμενοι τοὺς ἐπιδικαζομένους ἐφ’ ἑαυτοὺς ἀγριαίνωμεν καὶ δἰ ἡμῶν ἐπὶ τὴν τοῦ ὀνόματος διακινῶμεν βλασφημίαν .
Lemmas: εἰ δέ ὁ ἀναιρέω ἄνθρωπος θεός εἰς θεός ἁμαρτάνω , καί ὁ ἀποκτειννύω αὐτός ἔνοχος καθίστημι ὁ ἑαυτοῦ προσάγω ὁ δικαστήριον · οὗτος δέ ἄν εἰμί ὁ μή περιστέλλω ὁ διωγμός , ἁλώσιμος διά θράσος παρέχω ἑαυτοῦ . οὗτος εἰμί ὁ ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ ὁ συνεργός γίγνομαι ὁ ὁ διώκω πονηρία , εἰ δέ καί προσερεθίζω , τέλειος αἴτιος , ἐκκαλέω ὁ θηρίον . ὡς δέ αὔτως ἐάν αἰτία μάχη παρέχω τις ἤ ζημία ἤ ἔχθρα ἤ δίκη , ἀφορμή γεννάω διωγμός . διά οὗτος οὖν μηδείς ἀντέχω ὁ ἐν ὁ βίος προστάσσω ἐγώ . ἀλλά καί ὁ ἀείρω ὁ ἱμάτιον καί ὁ χιτών προσδίδωμι , οὐ ἵνα ἀπροσπαθής διαμένω μόνος , ἀλλά ὡς μή ἀντιποιέω ὁ ἐπιδικάζω ἐπί ἑαυτοῦ ἀγριαίνω καί διά ἐγώ ἐπί ὁ ὁ ὄνομα διακινέω βλασφημία .
clemens-alexandrinus.stromata 4.11.78
Ναί , φασίν , εἰ κήδεται ὑμῶν ὁ θεός , τί δήποτε διώκεσθε καὶ φονεύεσθε ; ἢ αὐτὸς ὑμᾶς εἰς τοῦτο ἐκδίδωσιν ; ἡμεῖς δὲ οὐχ οὕτως ὑπολαμβάνομεν τοῖς περιστατικοῖς περιπίπτειν ἡμᾶς τὸν κύριον βουληθῆναι , ἀλλὰ προφητικῶς τὰ συμβήσεσθαι μέλλοντα προειρηκέναι , ὡς διὰ τὸ ὄνομα αὐτοῦ διωχθησόμεθα . φονευθησόμεθα , ἀνασκινδυλευθησόμεθα . ὥστ’ οὐ διώκεσθαι ἠθέλησεν ἡμᾶς , ἀλλ’ ἃ πεισόμεθα προεμήνυσεν , διὰ τῆς τοῦ συμβήσεσθαι προαγορεύσεως εἰς καρτερίαν γυμνάσας , ᾗ τὴν κληρονομίαν ἐπηγγείλατο . καίτοι οὐ μόνοι , ἀλλὰ μετὰ πολλῶν κολαζόμεθα . ἀλλ’ ἐκεῖνοι , φασί , κακοῦργοι τυγχάνοντες δικαίως ὑπίσχουσι τὴν τιμωρίαν .
Lemmas: ναί , φημί , εἰ κήδω σύ ὁ θεός , τίς δήποτε διώκω καί φονεύω ; ἤ αὐτός σύ εἰς οὗτος ἐκδίδωμι ; ἐγώ δέ οὐ οὕτως ὑπολαμβάνω ὁ περιστατικός περιπίπτω ἐγώ ὁ κύριος βούλομαι , ἀλλά προφητικός ὁ συμβαίνω μέλλω προλέγω , ὡς διά ὁ ὄνομα αὐτός διώκω . φονεύω , ἀνασκινδυλεύͅζω . ὥστε οὐ διώκω ἐθέλω ἐγώ , ἀλλά ὅς πείθω προμηνύω , διά ὁ ὁ συμβαίνω προαγόρευσις εἰς καρτερία γυμνάζω , ὅς ὁ κληρονομία ἐπαγγέλλω . καίτοι οὐ μόνος , ἀλλά μετά πολύς κολάζω . ἀλλά ἐκεῖνος , φημί , κακοῦργος τυγχάνω δίκαιος ὑπίσχω ὁ τιμωρία .