ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 4.22.138
οὐκ ἐγκρατὴς οὗτος ἔτι , ἀλλ’ ἐν ἕξει γέγονεν ἀπαθείας , σχῆμα θεῖον ἐπενδύσασθαι ἀναμένων . ἐὰν ποιήσῃς , φησίν , ἐλεημοσύνην , μηδεὶς γινωσκέτω , καὶ ἐὰν νηστεύσῃς , ἄλειψαι , ἵνα ὁ θεὸς μόνος γινώσκῃ , ἀνθρώπων δὲ οὐδὲ εἷς , ἀλλ’ οὐδὲ αὐτὸς ὁ ἐλεῶν ὅτι ἐλεεῖ , γινώσκειν ὀφείλει · ἔσται γὰρ οὕτω ποτὲ μὲν οἰκτίρμων , ἄλλοτε δὲ οὔ . ἐπὰν δὲ ἐν ἕξει ποιήσῃ τὸ εὐεργετητικόν , φύσιν ἀγαθοῦ μιμήσεται · ἡ δὲ διάθεσις καὶ φύσις ἔσται καὶ συνάσκησις . οὐ δεῖ δὲ ἀρθέντας μετατεθῆναι , ἀλλὰ βαδίζοντας ἀφικέσθαι οἷ δεῖ , διὰ πάσης τῆς στενῆς διελθόντας ὁδοῦ · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἑλκυσθῆναι ὑπὸ τοῦ πατρός , τὸ ἄξιον γενέσθαι τὴν δύναμιν τῆς χάριτος παρὰ τοῦ θεοῦ λαβεῖν καὶ ἀκωλύτως ἀναδραμεῖν · κἂν μισῶσι τὸν ἐκλεκτόν τινες , οἶδεν οὗτος τὴν ἄγνοιαν αὐτῶν , οἰκτείρων τῆς ἀμαθίας τὴν γνώμην αὐτῶν .
Lemmas: οὐ ἐγκρατής οὗτος ἔτι , ἀλλά ἐν ἕξις γίγνομαι ἀπάθεια , σχῆμα θεῖος ἐπενδύω ἀναμένω . ἐάν ποιέω , φημί , ἐλεημοσύνη , μηδείς γιγνώσκω , καί ἐάν νηστεύω , ἀλείφω , ἵνα ὁ θεός μόνος γιγνώσκω , ἄνθρωπος δέ οὐδέ εἷς , ἀλλά οὐδέ αὐτός ὁ ἐλεέω ὅτι ἐλεέω , γιγνώσκω ὀφείλω · εἰμί γάρ οὕτως ποτέ μέν οἰκτίρμων , ἄλλοτε δέ οὐ . ἐπάν δέ ἐν ἕξις ποιέω ὁ εὐεργετητικός , φύσις ἀγαθός μιμέομαι · ὁ δέ διάθεσις καί φύσις εἰμί καί συνάσκησις . οὐ δέω δέ ἀείρω μετατίθημι , ἀλλά βαδίζω ἀφικνέομαι οἷ δέω , διά πᾶς ὁ στενός διέρχομαι ὁδός · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἕλκω ὑπό ὁ πατήρ , ὁ ἄξιος γίγνομαι ὁ δύναμις ὁ χάρις παρά ὁ θεός λαμβάνω καί ἀκώλυτος ἀνατρέχω · ἐάν μισέω ὁ ἐκλεκτός τις , οἶδα οὗτος ὁ ἄγνοια αὐτός , οἰκτίρω ὁ ἀμαθία ὁ γνώμη αὐτός .
clemens-alexandrinus.stromata 4.22.139
εἰκότως οὖν ἡ γνῶσις αὕτη ἀγαπᾷ καὶ τοὺς ἀγνοοῦντας διδάσκει τε καὶ παιδεύει τὴν πᾶσαν κτίσιν τοῦ παντοκράτορος θεοῦ τιμᾶν . εἰ δὲ ἀγαπᾶν μεμάθηκε τὸν θεόν , οὐχ ἕξει τὴν ἀρετὴν ἀπόβλητον οὗτος οὐδαμῶς οὔτε ὕπαρ οὔτε ὄναρ οὐδὲ κατὰ φαντασίαν τινά · ἐπεὶ μηδ’ ἐξίσταταί ποθ’ ἑαυτῆς ἡ ἕξις ἀποπεσοῦσα τοῦ ἕξις εἶναι , εἴτ’ οὖν ἕξις ἡ γνῶσις εἴτε διάθεσις εἶναι λέγοιτο . τῷ γὰρ μὴ παρεισιέναι ποτὲ ἐννοίας διαφόρους ἀναλλοίωτον τὸ ἡγεμονικὸν μένον οὐ προσλαμβάνει τινὰ ἑτεροίωσιν φαντασιῶν , τὰς ἐκ τῶν μεθημερινῶν κινήσεων ἀνειδωλοποιίας ὀνειρῶττον . διὰ τοῦτό τοι καὶ ὁ κύριος ἐγρηγορέναι παραγγέλλει , ὥστε μηδὲ ὄναρ ἡμῶν παθαίνεσθαί ποτε τὴν ψυχήν , ἀλλὰ καὶ τῆς νυκτὸς τὴν πολιτείαν ὡς ἐν ἡμέρα ἐνεργουμένην καθαρὰν καὶ ἀκηλίδωτον διαφυλάττειν προστάττει . αὕτη γὰρ ἡ κατὰ δύναμιν ἐξομοίωσις πρὸς θεὸν τὸ φυλάττειν τὸν νοῦν ἐν τῇ κατὰ τὰ αὐτὰ σχέσει · αὕτη δὲ νοῦ σχέσις ὡς νοῦ , ἡ δὲ ποικίλη διάθεσις γίνεται τῇ πρὸς τὰ ὑλικὰ προσπαθείᾳ .
Lemmas: ἔοικα οὖν ὁ γνῶσις οὗτος ἀγαπάω καί ὁ ἀγνοέω διδάσκω τε καί παιδεύω ὁ πᾶς κτίσις ὁ παντοκράτωρ θεός τιμάω . εἰ δέ ἀγαπάω μανθάνω ὁ θεός , οὐ ἔχω ὁ ἀρετή ἀπόβλητος οὗτος οὐδαμῶς οὔτε ὕπαρ οὔτε ὄναρ οὐδέ κατά φαντασία τις · ἐπεί μηδέ ἐξίστημι ποτέ ἑαυτοῦ ὁ ἕξις ἀποπίπτω ὁ ἕξις εἰμί , εἴτε οὖν ἕξις ὁ γνῶσις εἴτε διάθεσις εἰμί λέγω . ὁ γάρ μή παρείσειμι ποτέ ἔννοια διάφορος ἀναλλοίωτος ὁ ἡγεμονικός μένω οὐ προσλαμβάνω τις ἑτεροίωσις φαντασία , ὁ ἐκ ὁ μεθημερινός κίνησις ἀνειδωλοποιΐα ὀνειρώσσω . διά οὗτος τοι καί ὁ κύριος ἐγείρω παραγγέλλω , ὥστε μηδέ ὄναρ ἐγώ παθαίνω ποτέ ὁ ψυχή , ἀλλά καί ὁ νύξ ὁ πολιτεία ὡς ἐν ἡμέρα ἐνεργέω καθαρός καί ἀκηλίδωτος διαφυλάσσω προστάσσω . οὗτος γάρ ὁ κατά δύναμις ἐξομοίωσις πρός θεός ὁ φυλάσσω ὁ νόος ἐν ὁ κατά ὁ αὐτός σχέσις · οὗτος δέ νόος σχέσις ὡς νόος , ὁ δέ ποικίλος διάθεσις γίγνομαι ὁ πρός ὁ ὑλικός προσπάθεια .
clemens-alexandrinus.stromata 4.22.140
ᾗ μοι δοκοῦσιν εὐφρόνην κεκληκέναι τὴν νύκτα , ἐπειδὴ τηνικάδε ἡ ψυχὴ πεπαυμένη τῶν αἰσθήσεων συννεύει πρὸς αὑτὴν καὶ μᾶλλον μετέχει τῆς φρονήσεως . διὰ ταῦτ’ οὖν καὶ αἱ τελεταὶ γίνονται νυκτὸς μάλιστα , σημαίνουσαι τὴν ἐν νυκτὶ τῆς ψυχῆς συστολὴν ἀπὸ τοῦ σώματος . ἄρ’ οὖν μὴ καθεύδωμεν ὡς οἱ λοιποί , ἀλλὰ γρηγορῶμεν καὶ νήφωμεν . οἱ γὰρ καθεύδοντες νυκτὸς καθεύδουσι καὶ οἱ μεθυσκόμενοι νυκτὸς μεθύουσιν · ἡμεῖς δὲ ἡμέρας ὄντες νήφωμεν , ἐνδυσάμενοι θώρακα πίστεως καὶ ἀγάπης καὶ περικεφαλαίαν ἐλπίδα σωτηρίου .
Lemmas: ὅς ἐγώ δοκέω εὐφρόνη καλέω ὁ νύξ , ἐπειδή τηνικάδε ὁ ψυχή παύω ὁ αἴσθησις συννεύω πρός ἑαυτοῦ καί μάλα μετέχω ὁ φρόνησις . διά οὗτος οὖν καί ὁ τελετή γίγνομαι νύξ μάλα , σημαίνω ὁ ἐν νύξ ὁ ψυχή συστολή ἀπό ὁ σῶμα . ἄρα οὖν μή καθεύδω ὡς ὁ λοιπός , ἀλλά γρηγορέω καί νήφω . ὁ γάρ καθεύδω νύξ καθεύδω καί ὁ μεθύσκω νύξ μεθύω · ἐγώ δέ ἡμέρα εἰμί νήφω , ἐνδύω θώραξ πίστις καί ἀγάπη καί περικεφαλαία ἐλπίς σωτήριος .
clemens-alexandrinus.stromata 4.22.141
ὅσα δ’ αὖ περὶ ὕπνου λέγουσι , τὰ αὐτὰ χρὴ καὶ περὶ θανάτου ἐξακούειν . ἑκάτερος γὰρ δηλοῖ τὴν ἀπόστασιν τῆς ψυχῆς , ὃ μὲν μᾶλλον , ὃ δὲ ἧττον , ὅπερ ἐστὶ καὶ παρὰ Ἡρακλείτου λαβεῖν · ἄνθρωπος ἐν εὐφρόνῃ † φάος ἅπτεται ἑαυτῷ ἀποθανών , ἀποσβεσθείς ὄψεις · ζῶν δὲ ἅπτεται τεθνεῶτος εὕδων , ἀποσβεσθεὶς ὄψεις · ἐγρηγορὼς ἅπτεται εὕδοντος . μακάριοι γὰρ οἱ εἰδότες τὸν καιρὸν κατὰ τὸν ἀπόστολον , ὅτι ὥρα ὑμᾶς ἤδη ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι · νῦν γὰρ ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία ἢ ὅτε ἐπιστεύσαμεν . ἡ νὺξ προέκοψεν , ἡ δὲ ἡμέρα ἤγγικεν . ἀποθώμεθα οὖν τὰ ἔργα τοῦ σκότους , ἐνδυσώμεθα δὲ τὰ ὅπλα τοῦ φωτός . ἡμέραν δὲ τὸν υἱὸν ἀλληγορεῖ καὶ φῶς , τάς τε αὖ παραγγελίας ὅπλα φωτὸς μεταφορικῶς . ταύτῃ τοι λελουμένους φασὶ δεῖν ἐπὶ τὰς ἱεροποιίας καὶ τὰς εὐχὰς ἰέναι , καθαροὺς καὶ λαμπρούς ·
Lemmas: ὅσος δέ αὖ περί ὕπνος λέγω , ὁ αὐτός χρή καί περί θάνατος ἐξακούω . ἑκάτερος γάρ δηλόω ὁ ἀπόστασις ὁ ψυχή , ὅς μέν μάλα , ὅς δέ ἥσσων , ὅς εἰμί καί παρά Ἡράκλειτος λαμβάνω · ἄνθρωπος ἐν εὐφρόνη † φάος ἅπτω ἑαυτοῦ ἀποθνῄσκω , ἀποσβέννυμι ὄψις · ζάω δέ ἅπτω θνῄσκω εὕδω , ἀποσβέννυμι ὄψις · ἐγείρω ἅπτω εὕδω . μακάριος γάρ ὁ οἶδα ὁ καιρός κατά ὁ ἀπόστολος , ὅτι ὥρα σύ ἤδη ἐκ ὕπνος ἐγείρω · νῦν γάρ ἐγγύς ἐγώ ὁ σωτηρία ἤ ὅτε πιστεύω . ὁ νύξ προκόπτω , ὁ δέ ἡμέρα ἐγγίζω . ἀποτίθημι οὖν ὁ ἔργον ὁ σκότος , ἐνδύω δέ ὁ ὅπλον ὁ φώς . ἡμέρα δέ ὁ υἱός ἀλληγορέω καί φάος , ὁ τε αὖ παραγγελία ὅπλον φώς μεταφορικός . ταύτῃ τοι λούω φημί δέω ἐπί ὁ ἱεροποιία καί ὁ εὐχή ἔρχομαι , καθαρός καί λαμπρός ·
clemens-alexandrinus.stromata 4.22.142
καὶ τοῦτο μὲν συμβόλου χάριν γίνεται τὸ ἔξωθεν κεκοσμῆσθαί τεκαὶ ἡγνίσθαι , ἁγνεία δέ ἐστι φρονεῖν ὅσια , καὶ δὴ καὶ εἰκὼν τοῦ βαπτίσματος εἴη ἂν ἐκ Μωυσέως παραδεδομένη τοῖς ποιηταῖς ὧδέ πως · ἣ δ’ ὑδρηναμένη , καθαρὰ χροῒ εἵματ’ ἔχουσα , ἡ Πηνελόπη ἐπὶ τὴν εὐχὴν ἔρχεται · Τηλέμαχος δέ , χεῖρας νιψάμενος πολιῆς ἁλός , εὔχετ’ Ἀθήνῃ . ἔθος ταῦτο Ἰουδαίων , ὡς καὶ τὸ πολλάκις ἐπὶ κοίτῃ βαπτίζεσθαι . εὖ γοῦν κἀκεῖνο εἴρηται · ἴσθι μὴ λουτρῷ , ἀλλὰ νόῳ καθαρός . ἁγνεία γάρ , οἶμαι , τελεία ἡ τοῦ νοῦ καὶ τῶν ἔργων καὶ τῶν διανοημάτων , πρὸς δὲ καὶ τῶν λόγων εἰλικρίνεια καὶ τελευταία ἡ κατὰ τὰ ἐνύπνια ἀναμαρτησία .
Lemmas: καί οὗτος μέν σύμβολος χάριν γίγνομαι ὁ ἔξωθεν κοσμέω τεκαὶ ἁγνίζω , ἁγνεία δέ εἰμί φρονέω ὅσιος , καί δή καί εἰκών ὁ βάπτισμα εἰμί ἄν ἐκ Μωϋσῆς παραδίδωμι ὁ ποιητής ὧδε πως · ὁ δέ ὑδραίνω , καθαρός χρώς εἷμα ἔχω , ὁ Πηνελόπεια ἐπί ὁ εὐχή ἔρχομαι · Τηλέμαχος δέ , χείρ νίζω πολιός ἅλς , εὔχομαι Ἀθήνη . ἔθος ταῦτο Ἰουδαῖος , ὡς καί ὁ πολλάκις ἐπί κοίτη βαπτίζω . εὖ γοῦν ἐκεῖνος λέγω · οἶδα μή λουτρόν , ἀλλά νόος καθαρός . ἁγνεία γάρ , οἴομαι , τέλειος ὁ ὁ νόος καί ὁ ἔργον καί ὁ διανόημα , πρός δέ καί ὁ λόγος εἰλικρίνεια καί τελευταῖος ὁ κατά ὁ ἐνύπνιον ἀναμαρτησία .
clemens-alexandrinus.stromata 4.22.143
Ἱκανὴ δέ , οἶμαι , ἀνθρώπῳ κάθαρσις μετάνοια ἀκριβὴς καὶ βεβαία , εἴ γε κατεγνωκότες ἑαυτῶν ἐπὶ ταῖς προγενομέναις πράξεσι προΐεμεν τὸ πρόσθεν , μετὰ ταῦτα νοήσαντες καὶ τὸν νοῦν ἐξαναδύντες τῶν τε κατ’ αἴσθησιν τερπόντων καὶ τῶν πρόσθεν πλημμελημάτων . εἰ γοῦν τὴν ἐπιστήμην ἐτυμολογεῖν χρὴ καὶ ἀπὸ τῆς στάσεως τὴν ἐπιβολὴν αὐτῆς ληπτέον , ὅτι ἵστησιν ἡμῶν ἐν τοῖς πράγμασι τὴν ψυχήν , ἄλλοτε ἄλλως πρότερον φερομένην , ὡσαύτως καὶ τὴν πίστιν ἐτυμολογητέον τὴν περὶ τὸ ὂν στάσιν τῆς ψυχῆς ἡμῶν . ἡμεῖς δὲ τὸν ἀεὶ καὶ ἐν πᾶσι δίκαιον ποθοῦμεν μαθεῖν , ὃς μήτε τὴν ἐκ τοῦ νόμου δεδιὼς κόλασιν μήτε τὴν τῶν συνόντων καὶ ἐπεξιόντων τοῖς πλημμεληθεῖσι μισοπονηρίαν εὐλαβούμενος μήτε τὸν ἐξ αὐτῶν τῶν ἀδικουμένων κίνδυνον ὑφορώμενος διαμένει δίκαιος · ὁ γὰρ διὰ ταῦτα τοῦ πράττειν τι τῶν ἀδίκων ἀπεχόμενος οὐχ ἑκὼν χρηστός , φόβῳ δὲ ἀγαθός . καὶ ὅ γε Ἐπίκουρος ἀδικεῖν ἐπὶ κέρδει τινὶ βούλεσθαι οὔ φησι τὸν κατ’ αὐτὸν σοφόν · πίστιν γὰρ λαβεῖν περὶ τοῦ λαθεῖν οὐ δύνασθαι . ὥστε εἰ πεισθήσεται λήσειν , ἀδικήσει κατ’ αὐτόν .
Lemmas: ἱκανός δέ , οἴομαι , ἄνθρωπος κάθαρσις μετάνοια ἀκριβής καί βέβαιος , εἰ γε καταγιγνώσκω ἑαυτοῦ ἐπί ὁ προγίγνομαι πρᾶξις προίημι ὁ πρόσθεν , μετά οὗτος νοέω καί ὁ νόος ἐξαναδύομαι ὁ τε κατά αἴσθησις τέρπω καί ὁ πρόσθεν πλημμέλημα . εἰ γοῦν ὁ ἐπιστήμη ἐτυμολογέω χρή καί ἀπό ὁ στάσις ὁ ἐπιβολή αὐτός λαμβάνω , ὅτι ἵστημι ἐγώ ἐν ὁ πρᾶγμα ὁ ψυχή , ἄλλοτε ἄλλος πρότερος φέρω , ὡσαύτως καί ὁ πίστις ἐτυμολογέω ὁ περί ὁ εἰμί στάσις ὁ ψυχή ἐγώ . ἐγώ δέ ὁ ἀεί καί ἐν πᾶς δίκαιος ποθέω μανθάνω , ὅς μήτε ὁ ἐκ ὁ νόμος δείδω κόλασις μήτε ὁ ὁ σύνειμι καί ἐπεξέρχομαι ὁ πλημμελέω μισοπονηρία εὐλαβέομαι μήτε ὁ ἐκ αὐτός ὁ ἀδικέω κίνδυνος ὑφοράω διαμένω δίκαιος · ὁ γάρ διά οὗτος ὁ πράσσω τις ὁ ἄδικος ἀπέχω οὐ ἑκών χρηστός , φόβος δέ ἀγαθός . καί ὁ γε Ἐπίκουρος ἀδικέω ἐπί κέρδος τις βούλομαι οὐ φημί ὁ κατά αὐτός σοφός · πίστις γάρ λαμβάνω περί ὁ λανθάνω οὐ δύναμαι . ὥστε εἰ πείθω λανθάνω , ἀδικέω κατά αὐτός .
clemens-alexandrinus.stromata 4.22.144
καὶ τοιαῦτα μὲν τὰ σκοτεινὰ δόγματα · εἰ δὲ καὶ ἐλπίδι τῆς ἐπὶ δικαίοις παρὰ τοῦ θεοῦ ἀμοιβῆς ἀφέξεταί τις τοῦ ἀδικεῖν , οὐδ’ οὗτος ἑκὼν χρηστεύσεται · ὡς γὰρ ἐκεῖνον ὁ φόβος , οὕτω τοῦτον ὁ μισθὸς δικαιοῖ , μᾶλλον δὲ δίκαιον εἶναι δοκεῖν δείκνυσι . τὴν δὲ ἐλπίδα τὴν μετὰ θάνατον οὐ μόνον οἱ τὴν βάρβαρον σοφίαν μετιόντες ἴσασι τοῖς μὲν ἀγαθοῖς καλήν , τοῖς δὲ φαύλοις ἔμπαλιν , ἀλλὰ καὶ οἱ Πυθαγόρειοι · τέλος γὰρ κἀκεῖνοι τὴν ἐλπίδα ὑπηγόρευον τοῖς φιλοσοφοῦσιν . ὅπου γε καὶ ὁ Σωκράτης ἐν Φαίδωνι μετὰ ἀγαθῆς ἐλπίδος φησὶ τὰς καλὰς ψυχὰς ἐνθένδε ἀπιέναι , καὶ πάλιν τοὺς πονηροὺς κακίζων ἀντιτίθησι ζῶσι γὰρ μετὰ κακῆς ἐλπίδος λέγων . συνᾴδειν τούτῳ καὶ ὁ Ἡράκλειτος φαίνεται δἰ ὧν φησι περὶ τῶν ἀνθρώπων διαλεγόμενος · ἀνθρώπους μένει ἀποθανόντας ἅσσα οὐκ ἔλπονται οὐδὲ δοκέουσιν .
Lemmas: καί τοιοῦτος μέν ὁ σκοτεινός δόγμα · εἰ δέ καί ἐλπίς ὁ ἐπί δίκαιος παρά ὁ θεός ἀμοιβή ἀπέχω τις ὁ ἀδικέω , οὐδέ οὗτος ἑκών χρηστεύομαι · ὡς γάρ ἐκεῖνος ὁ φόβος , οὕτως οὗτος ὁ μισθός δικαιόω , μάλα δέ δίκαιος εἰμί δοκέω δείκνυμι . ὁ δέ ἐλπίς ὁ μετά θάνατος οὐ μόνος ὁ ὁ βάρβαρος σοφία μετέρχομαι οἶδα ὁ μέν ἀγαθός καλός , ὁ δέ φαῦλος ἔμπαλιν , ἀλλά καί ὁ Πυθαγόρειος · τέλος γάρ ἐκεῖνος ὁ ἐλπίς ὑπαγορεύω ὁ φιλοσοφέω . ὅπου γε καί ὁ Σωκράτης ἐν Φαίδων μετά ἀγαθός ἐλπίς φημί ὁ καλός ψυχή ἐνθένδε ἀπέρχομαι , καί πάλιν ὁ πονηρός κακίζω ἀντιτίθημι ζάω γάρ μετά κακός ἐλπίς λέγω . συνᾴδω οὗτος καί ὁ Ἡράκλειτος φαίνω διά ὅς φημί περί ὁ ἄνθρωπος διαλέγω · ἄνθρωπος μένω ἀποθνῄσκω ὅστις οὐ ἔλπω οὐδέ δοκέω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.22.145
Θείως οὖν ὁ Παῦλος Ῥωμαίοις ἄντικρυς ἐπιστέλλει · ἡ θλῖψις ὑπομονὴν κατεργάζεται , ἡ δὲ ὑπομονὴ δοκιμήν , ἡ δὲ δοκιμὴ ἐλπίδα , ἡ δὲ ἐλπὶς οὐ καταισχύνει . δἰ ἐλπίδα μὲν γὰρ τὴν μέλλουσαν ἡ ὑπομονή · ἐλπὶς δὲ ὁμωνύμως καὶ ἡ τῆς ἐλπίδος ἀπόδοσίς τε καὶ ἀποκατάστασις , ἣ καὶ οὐ καταισχύνει μὴ ὀνειδιζομένη ἔτι . ὁ δὲ ψιλῇ κλήσει καθὸ κέκληται ὑπακούων οὔτε διὰ φόβον οὔτε διὰ ἡδονὰς ἐπὶ τὴν γνῶσιν ἵεται · οὐ γὰρ περισκέπτεται εἴ τι λυσιτελὲς ἔξωθεν ἕπεται κέρδος ἢ ἀπόλαυσις αὐτῷ , ἀγάπῃ δὲ τοῦ ὄντως ὄντος ἐραστοῦ ἑλκόμενος καὶ πρὸς τὸ δέον ἀγόμενος θεοσεβεῖ .
Lemmas: θεῖος οὖν ὁ Παῦλος Ῥωμαῖος ἄντικρυς ἐπιστέλλω · ὁ θλῖψις ὑπομονή κατεργάζομαι , ὁ δέ ὑπομονή δοκιμή , ὁ δέ δοκιμή ἐλπίς , ὁ δέ ἐλπίς οὐ καταισχύνω . διά ἐλπίς μέν γάρ ὁ μέλλω ὁ ὑπομονή · ἐλπίς δέ ὁμώνυμος καί ὁ ὁ ἐλπίς ἀπόδοσις τε καί ἀποκατάστασις , ὅς καί οὐ καταισχύνω μή ὀνειδίζω ἔτι . ὁ δέ ψιλός κλῆσις καθό καλέω ὑπακούω οὔτε διά φόβος οὔτε διά ἡδονή ἐπί ὁ γνῶσις ἵημι · οὐ γάρ περισκέπτομαι εἰ τις λυσιτελής ἔξωθεν ἕπομαι κέρδος ἤ ἀπόλαυσις αὐτός , ἀγάπη δέ ὁ ὄντως εἰμί ἐραστής ἕλκω καί πρός ὁ δέω ἄγω θεοσεβέω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.22.146
ὅθεν οὐδ’ εἰ καθ’ ὑπόθεσιν ἐξουσίαν λάβοι παρὰ τοῦ θεοῦ πράττειν τὰ ἀπηγορευμένα ἀτιμώρητος ὤν , οὐδ’ εἰ καὶ μισθὸν τὰ μακάρων ἀγαθὰ λήψεσθαι ἐπὶ τοῖσδε ἐπαγγελίαν προσλάβοι , ἀλλ’ εἰ καὶ λήσεσθαι τὸν θεὸν ἐφ’ οἷς πράττει πεισθείη , ὅπερ ἀδύνατον , πρᾶξαί τι παρὰ τὸν λόγον τὸν ὀρθὸν ἐθελήσαι ποτ’ ἄν , τὸ ὄντως καλὸν καὶ αἱρετὸν ἐξ ἑαυτοῦ καὶ ταύτῃ ἀγαπητὸν εἶναι ἅπαξ ἑλόμενος · οὐ γὰρ ἐν γαστρὸς βορᾷ τὸ χρηστὸν εἶναι διειλήφαμεν . ἀκήκοεν δ’ ἐκεῖνος ὡς βρῶμα ἡμᾶς οὐ παραστήσει οὐδὲ μὴν γάμος , ἀλλ’ οὐδὲ ἀποχὴ γάμου ἐν ἀγνωσίᾳ , ἀλλὰ τὸ κατ’ ἀρετὴν ἔργον τὸ γνωστικόν , ἐπεὶ καὶ ὁ κύων τὸ ζῷον τὸ ἄλογον ἐγκρατὲς λεγέσθω τὸν ἐπαιρόμενον τὴν βακτηρίαν δεδιὸς καὶ διὰ τοῦτο τοῦ ὄψου ἀπεχόμενον . τῶν τοιούτων εὖ ἴσθι ὅτι περιαιρεθεῖσα θεῖσα ἡ ὑπόσχεσις ἡ προεπηγγελμένη καὶ ὁ φόβος περιγραφεὶς ὁ ἐπηπειλημένος καὶ χωρισθεὶς ὁ κίνδυνος ὁ ἐπηρτημένος τὴν πρόθεσιν ἐλέγχει .
Lemmas: ὅθεν οὐδέ εἰ κατά ὑπόθεσις ἐξουσία λαμβάνω παρά ὁ θεός πράσσω ὁ ἀπαγορεύω ἀτιμώρητος εἰμί , οὐδέ εἰ καί μισθός ὁ μάκαρ ἀγαθός λαμβάνω ἐπί ὅδε ἐπαγγελία προσλαμβάνω , ἀλλά εἰ καί λανθάνω ὁ θεός ἐπί ὅς πράσσω πείθω , ὅς ἀδύνατος , πράσσω τις παρά ὁ λόγος ὁ ὀρθός ἐθέλω ποτέ ἄν , ὁ ὄντως καλός καί αἱρετός ἐκ ἑαυτοῦ καί οὗτος ἀγαπητός εἰμί ἅπαξ αἱρέω · οὐ γάρ ἐν γαστήρ βορά ὁ χρηστός εἰμί διαλαμβάνω . ἀκούω δέ ἐκεῖνος ὡς βρῶμα ἐγώ οὐ παρίστημι οὐδέ μήν γάμος , ἀλλά οὐδέ ἀποχή γάμος ἐν ἀγνωσία , ἀλλά ὁ κατά ἀρετή ἔργον ὁ γνωστικός , ἐπεί καί ὁ κύων ὁ ζῷον ὁ ἄλογος ἐγκρατής λέγω ὁ ἐπαίρω ὁ βακτηρία δείδω καί διά οὗτος ὁ ὄψον ἀπέχω . ὁ τοιοῦτος εὖ οἶδα ὅτι περιαιρέω τίθημι ὁ ὑπόσχεσις ὁ προεπαγγέλλομαι καί ὁ φόβος περιγράφω ὁ ἐπαπειλέω καί χωρίζω ὁ κίνδυνος ὁ ἐπαρτάω ὁ πρόθεσις ἐλέγχω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.23.147
Οὐ γὰρ αὐτῇ τῇ φύσει τοῦ πράγματος οἰκειοῦνται ὡς τῷ ὄντι γνωστικῶς καταλαβέσθαι καλὰ μὲν εἶναι πάντα ὅσα εἰς χρῆσιν ἡμῶν ἐκτίσθη , ὡς γάμον φέρε εἰπεῖν καὶ παιδοποιίαν μετὰ σωφροσύνης παρειλημμένα , καλοῦ δὲ εἶναι ἄμεινον τὸ διὰ τὴν πρὸς τὸ θεῖον ἐξομοίωσιν ἀπαθῆ καὶ ἐνάρετον γενέσθαι . τοῖς δὲ ἔξωθεν εὐχρήστοις ἢ δυσχρήστοις προσαγόμενοι τῶν μὲν ἀπέχονται , τῶν δ’ οὔ · ἀλλὰ καὶ ὧν ἀφίστανται , μυσαττόμενοι ταῦτα φαίνονται , τὴν κτίσιν καὶ τὸν δημιουργὸν διαβάλλοντες , κἀν τῷ δοκεῖν πιστῶς ἀναστρέφεσθαι τὴν κρίσιν ἔχουσιν ἀνόσιον . τὸ δὲ οὐκ ἐπιθυμήσεις οὔτε ἀνάγκης τῆς ἐκ φόβου δεῖται , τῆς βιαζομένης ἀπέχεσθαι τῶν ἡδέων , οὔτε μισθοῦ τοῦ δἰ ἐπαγγελίας ἀναπείθοντος ἀνακόπτειν τὰς ὁρμάς · οὐδὲ τὴν ὑπακοὴν διὰ τὴν ἐντολήν . διὰ δὲ τὴν ἐπαγγελίαν αἱροῦνται οἱ διὰ τὴν ἐπαγγελίαν ὑπακηκοότες τῷ θεῷ , δελέατι ἡδονῆς ᾑρημένοι ,
Lemmas: οὐ γάρ αὐτός ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα οἰκειόω ὡς ὁ εἰμί γνωστικός καταλαμβάνω καλός μέν εἰμί πᾶς ὅσος εἰς χρῆσις ἐγώ κτίζω , ὡς γάμος φέρω λέγω καί παιδοποιία μετά σωφροσύνη παραλαμβάνω , καλός δέ εἰμί ἀγαθός ὁ διά ὁ πρός ὁ θεῖος ἐξομοίωσις ἀπαθής καί ἐνάρετος γίγνομαι . ὁ δέ ἔξωθεν εὔχρηστος ἤ δύσχρηστος προσάγω ὁ μέν ἀπέχω , ὁ δέ οὐ · ἀλλά καί ὅς ἀφίστημι , μυσάττομαι οὗτος φαίνω , ὁ κτίσις καί ὁ δημιουργός διαβάλλω , ἐν ὁ δοκέω πιστός ἀναστρέφω ὁ κρίσις ἔχω ἀνόσιος . ὁ δέ οὐ ἐπιθυμέω οὔτε ἀνάγκη ὁ ἐκ φόβος δέω , ὁ βιάζω ἀπέχω ὁ ἡδύς , οὔτε μισθός ὁ διά ἐπαγγελία ἀναπείθω ἀνακόπτω ὁ ὁρμή · οὐδέ ὁ ὑπακοή διά ὁ ἐντολή . διά δέ ὁ ἐπαγγελία αἱρέω ὁ διά ὁ ἐπαγγελία ὑπακούω ὁ θεός , δέλεαρ ἡδονή αἱρέω ,
clemens-alexandrinus.stromata 4.23.148
οὐδὲ μὴν ἡ τῶν αἰσθητῶν ἀποστροφὴ τὴν πρὸς τὰ νοητὰ οἰκείωσιν ἀκολούθως ποιοίη ἄν , ἔμπαλιν δὲ ἡ πρὸς τὰ νοητὰ οἰκείωσις κατὰ φύσιν περιαγωγὴ τῷ γνωστικῷ ἀπὸ τῶν αἰσθητῶν γίνεται κατ’ ἐκλογὴν τῶν καλῶν τἀγαθὸν ἑλομένῳ γνωστικῶς , θαυμάζοντι μὲν τὴν γένεσιν καὶ ἁγιάζοντι τὸν ποιητήν , ἁγιάζοντι δὲ τὴν πρὸς τὸ θεῖον ἐξομοίωσιν · αὐτὰρ ἐγὼν ἐμὲ λύσομαι τῆς ἐπιθυμίας , φήσει , διὰ τὴν πρὸς σὲ οἰκείωσιν , κύριε . καλὴ γὰρ ἡ κτισθεῖσα δὴ οἰκονομία καὶ πάντα εὖ διοικεῖται , οὐδὲν ἀναιτίως γίνεται , ἐν τοῖς σοῖς εἶναί με δεῖ , παντοκράτορ · κἂν ἐνταῦθα ὦ , παρὰ σοί εἰμι · ἀδεὴς δ’ εἶναι θέλω , ἵνα σοὶ συνεγγίζειν δυνηθῶ , καὶ ὀλίγοις ἀρκεῖσθαι , μελετῶν τὴν σὴν ἐκλογὴν τὴν δικαίαν τῶν καλῶν ἀπὸ τῶν ὁμοίων .
Lemmas: οὐδέ μήν ὁ ὁ αἰσθητός ἀποστροφή ὁ πρός ὁ νοητός οἰκείωσις ἀκόλουθος ποιέω ἄν , ἔμπαλιν δέ ὁ πρός ὁ νοητός οἰκείωσις κατά φύσις περιαγωγή ὁ γνωστικός ἀπό ὁ αἰσθητός γίγνομαι κατά ἐκλογή ὁ καλός ἀγαθός αἱρέω γνωστικός , θαυμάζω μέν ὁ γένεσις καί ἁγιάζω ὁ ποιητής , ἁγιάζω δέ ὁ πρός ὁ θεῖος ἐξομοίωσις · ἀτάρ ἐγώ ἐγώ λύω ὁ ἐπιθυμία , φημί , διά ὁ πρός σύ οἰκείωσις , κύριος . καλός γάρ ὁ κτίζω δή οἰκονομία καί πᾶς εὖ διοικέω , οὐδείς ἀναίτιος γίγνομαι , ἐν ὁ σός εἰμί ἐγώ δέω , παντοκράτωρ · ἐάν ἐνταῦθα εἰμί , παρά σύ εἰμί · ἀδεής δέ εἰμί ἐθέλω , ἵνα σύ συνεγγίζω δύναμαι , καί ὀλίγος ἀρκέω , μελετάω ὁ σός ἐκλογή ὁ δίκαιος ὁ καλός ἀπό ὁ ὅμοιος .
clemens-alexandrinus.stromata 4.23.149
μυστικώτατα καὶ ὁσιώτατα ὁ ἀπόστολος διδάσκων ἡμᾶς τὴν ἀληθῶς εὐχάριστον ἐκλογὴν οὐ κατὰ ἀπεκλογὴν τῶν ἑτέρων ὡς φαύλων , ἀλλ’ ὡς καλῶν καλλίονα ποιεῖσθαι μεμήνυκεν εἰπών · ὥστε καὶ ὁ γαμίζων τὴν παρθένον αὐτοῦ καλῶς ποιεῖ , καὶ ὁ μὴ γαμίζων κρεῖσσον ποιεῖ πρὸς τὸ εὔσχημον καὶ εὐπάρεδρον τῷ κυρίῳ ἀπερισπάστως . ἴσμεν δὲ τὰ μὲν δυσπόριστα οὐκ ἀναγκαῖα , τὰ δὲ ἀναγκαῖα εὐπόριστα γεγενῆσθαι φιλαγάθως παρὰ τοῦ θεοῦ . διόπερ ὁ Δημόκριτος εὖ λέγει , ὡς φύσις τε καὶ διδαχὴ παραπλήσιόν ἐστι καὶ τὴν αἰτίαν συντόμως προσαποδέδωκεν · καὶ γὰρ ἡ διδαχὴ μεταρυθμίζει τὸν ἄνθρωπον , μεταρυθμοῦσα δὲ φύσις ποιεῖ , καὶ διήνεγκεν οὐδὲν ἢ φύσει πλασθῆναι τοιόνδε ἢ χρόνῳ καὶ μαθήσει μετατυπωθῆναι . ἄμφω δὲ ὁ κύριος παρέσχηται τὸ μὲν κατὰ τὴν δημιουργίαν , τὸ δὲ κατὰ τὴν ἐκ τῆς διαθήκης ἀνάκτισίν τε καὶ ἀνανέωσιν . τὸ δὲ συμφέρον τῷ κυριωτέρῳ τοῦτο αἱρετώτερον , κυριώτατον δὲ πάντων ἡ διάνοια . ὅτῳ τοίνυν τὰ τῷ ὄντι καλὰ φαίνεται ἥδιστα , παρ’ αὑτοῦ πορίζεται ὃν ποθεῖ καρπόν , τὴν τῆς ψυχῆς εὐστάθειαν . ὁ δὲ ἐμοῦ ἀκούων , φησίν , ἀναπαύσεται ἐπ’ εἰρήνῃ πεποιθὼς καὶ ἡσυχάσει ἀφόβως ἀπὸ παντὸς κακοῦ . ἴσθι πεποιθὼς ἐν ὅλῃ καρδίᾳ σου καὶ τῇ διανοίᾳ σου ἐπὶ τῷ θεῷ . τούτῳ δυνατὸν τῷ τρόπῳ τὸν γνωστικὸν ἤδη γενέσθαι θεόν · ἐγὼ εἶπα · θεοί ἐστε καὶ υἱοὶ ὑψίστου .
Lemmas: μυστικός καί ὅσιος ὁ ἀπόστολος διδάσκω ἐγώ ὁ ἀληθής εὐχάριστος ἐκλογή οὐ κατά ἀπεκλογή ὁ ἕτερος ὡς φαῦλος , ἀλλά ὡς καλός καλός ποιέω μηνύω λέγω · ὥστε καί ὁ γαμίζω ὁ παρθένος αὐτός καλός ποιέω , καί ὁ μή γαμίζω κρατύς ποιέω πρός ὁ εὐσχήμων καί εὐπάρεδρος ὁ κύριος ἀπερίσπαστος . οἶδα δέ ὁ μέν δυσπόριστος οὐ ἀναγκαῖος , ὁ δέ ἀναγκαῖος εὐπόριστος γίγνομαι φιλάγαθος παρά ὁ θεός . διόπερ ὁ Δημόκριτος εὖ λέγω , ὡς φύσις τε καί διδαχή παραπλήσιος εἰμί καί ὁ αἰτία σύντομος προσαποδίδωμι · καί γάρ ὁ διδαχή μεταρρυθμίζω ὁ ἄνθρωπος , μεταρρυθμόω δέ φύσις ποιέω , καί διαφέρω οὐδείς ἤ φύσις πλάσσω τοιόσδε ἤ χρόνος καί μάθησις μετατυπόω . ἄμφω δέ ὁ κύριος παρέχω ὁ μέν κατά ὁ δημιουργία , ὁ δέ κατά ὁ ἐκ ὁ διαθήκη ἀνάκτισις τε καί ἀνανέωσις . ὁ δέ συμφέρω ὁ κύριος οὗτος αἱρετός , κύριος δέ πᾶς ὁ διάνοια . ὅστις τοίνυν ὁ ὁ εἰμί καλός φαίνω ἡδύς , παρά ἑαυτοῦ πορίζω ὅς ποθέω καρπός , ὁ ὁ ψυχή εὐστάθεια . ὁ δέ ἐγώ ἀκούω , φημί , ἀναπαύω ἐπί εἰρήνη πείθω καί ἡσυχάζω ἄφοβος ἀπό πᾶς κακός . οἶδα πείθω ἐν ὅλος καρδία σύ καί ὁ διάνοια σύ ἐπί ὁ θεός . οὗτος δυνατός ὁ τρόπος ὁ γνωστικός ἤδη γίγνομαι θεός · ἐγώ λέγω · θεός εἰμί καί υἱός ὕψιστος .
clemens-alexandrinus.stromata 4.23.150
φησὶ δὲ καὶ ὁ Ἐμπεδοκλῆς τῶν σοφῶν τὰς ψυχὰς θεοὺς γίνεσθαι ὧδέ πως γράφων · εἰς δὲ τέλος μάντεις τε καὶ ὑμνοπόλοι καὶ ἰητροὶ καὶ πρόμοι ἀνθρώποισιν ἐπιχθονίοισι πέλονται · ἔνθεν ἀναβλαστοῦσι θεοὶ τιμῇσι φέριστοι . Ὁ μὲν οὖν ἄνθρωπος ἁπλῶς οὕτως κατ’ ἰδέαν πλάσσεται τοῦ συμφυοῦς πνεύματος · οὐδὲ γὰρ ἀνείδεος οὐδ’ ἀσχημάτιστος ἐν τῷ τῆς φύσεως ἐργαστηρίῳ δημιουργεῖται , ἔνθα μυστικῶς ἀνθρώπου ἐκτελεῖται γένεσις , κοινῆς οὔσης καὶ τῆς τέχνης καὶ τῆς οὐσίας , ὁ δέ τις ἄνθρωπος κατὰ τύπωσιν τὴν ἐγγινομένην τῇ ψυχῇ ὧν ἂν αἱρήσηται χαρακτηρίζεται . ᾗ καὶ τὸν Ἀδὰμ τέλειον μὲν ὡς πρὸς τὴν πλάσιν γεγονέναι φαμέν · οὐδὲν γὰρ τῶν χαρακτηριζόντων τὴν ἀνθρώπου ἰδέαν τε καὶ μορφὴν ἐνεδέησεν αὐτῷ . ὃ δὲ ἐν τῷ γίνεσθαι τὴν τελείωσιν ἐλάμβανεν καὶ δἰ ὑπακοῆς ἐδικαιοῦτο , τοῦτο ἦν ἀπανδρούμενον τὸ ἐπ’ αὐτῷ κείμενον · αἰτίᾳ δὲ ἑλομένου , καὶ ἔτι μᾶλλον τὸ κωλυθὲν ἑλομένου , ὁ θεὸς ἀναίτιος · διττὴ γὰρ ἡ γένεσις , ἣ μὲν τῶν γεννωμένων , ἣ δὲ τῶν γινομένων .
Lemmas: φημί δέ καί ὁ Ἐμπεδοκλῆς ὁ σοφός ὁ ψυχή θεός γίγνομαι ὧδε πως γράφω · εἰς δέ τέλος μάντις τε καί ὑμνοπόλος καί ἰατρός καί πρόμος ἄνθρωπος ἐπιχθόνιος πέλω · ἔνθεν ἀναβλαστέω θεός τιμή φέριστος . ὁ μέν οὖν ἄνθρωπος ἁπλῶς οὕτως κατά ἰδέα πλάσσω ὁ συμφυής πνεῦμα · οὐδέ γάρ ἀνείδεος οὐδέ ἀσχημάτιστος ἐν ὁ ὁ φύσις ἐργαστήριον δημιουργέω , ἔνθα μυστικός ἄνθρωπος ἐκτελέω γένεσις , κοινός εἰμί καί ὁ τέχνη καί ὁ οὐσία , ὁ δέ τις ἄνθρωπος κατά τύπωσις ὁ ἐγγίγνομαι ὁ ψυχή ὅς ἄν αἱρέω χαρακτηρίζω . ὅς καί ὁ Ἀδάμ τέλειος μέν ὡς πρός ὁ πλάσις γίγνομαι φημί · οὐδείς γάρ ὁ χαρακτηρίζω ὁ ἄνθρωπος ἰδέα τε καί μορφή ἐνδέω αὐτός . ὅς δέ ἐν ὁ γίγνομαι ὁ τελείωσις λαμβάνω καί διά ὑπακοή δικαιόω , οὗτος εἰμί ἀπανδρόομαι ὁ ἐπί αὐτός κεῖμαι · αἰτία δέ αἱρέω , καί ἔτι μάλα ὁ κωλύω αἱρέω , ὁ θεός ἀναίτιος · δισσός γάρ ὁ γένεσις , ὁ μέν ὁ γεννάω , ὁ δέ ὁ γίγνομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 4.23.151
καὶ ἡ μὲν τοῦ ἀνθρώπου ἀνδρεία ἐμπαθοῦς ὄντος , φασί , κατὰ τὴν οὐσίαν ἄφοβον καὶ ἀήττητον τὸν μετέχοντα αὐτῆς ποιεῖ , καὶ ἔστι δορυφόρος τοῦ νοῦ ὁ θυμὸς ἐν ὑπομονῇ καὶ καρτερίᾳ καὶ τοῖς ὁμοίοις , ἐπὶ δὲ τῇ ἐπιθυμίᾳ τάττεται καὶ ἡ σωφροσύνη καὶ ἡ σωτήριος φρόνησις , θεὸς δὲ ἀπαθὴς ἄθυμός τε καὶ ἀνεπιθύμητος · καὶ οὐ ταύτῃ ἄφοβος ᾗ τὰ δεινὰ οὐκ ἐκκλίνει οὐδὲ μὴν σώφρων ᾗ τῶν ἐπιθυμιῶν ἄρχει · οὔτε γὰρ ἂν περιπέσοι τινὶ δεινῷ ἡ τοῦ θεοῦ φύσις οὔτε φεύγει ὁ θεὸς δειλίαν , ὥσπερ οὐδὲ ἐπιθυμήσει , ἵνα καὶ ἄρξῃ ἐπιθυμίας . μυστικῶς οὖν ἐφ’ ἡμῶν καὶ τὸ Πυθαγόρειον ἐλέγετο ἕνα γενέσθαι καὶ τὸν ἄνθρωπον δεῖν , ἐπεὶ καὶ αὐτὸς ὁ ἀρχιερεὺς εἷς , ἑνὸς ὄντος τοῦ θεοῦ κατὰ τὴν ἀμετάτρεπτον τοῦ ἀεὶ θεῖν τὰ ἀγαθὰ ἕξιν .
Lemmas: καί ὁ μέν ὁ ἄνθρωπος ἀνδρεία ἐμπαθής εἰμί , φημί , κατά ὁ οὐσία ἄφοβος καί ἀήσσητος ὁ μετέχω αὐτός ποιέω , καί εἰμί δορυφόρος ὁ νόος ὁ θυμός ἐν ὑπομονή καί καρτερία καί ὁ ὅμοιος , ἐπί δέ ὁ ἐπιθυμία τάσσω καί ὁ σωφροσύνη καί ὁ σωτήριος φρόνησις , θεός δέ ἀπαθής ἄθυμος τε καί ἀνεπιθύμητος · καί οὐ ταύτῃ ἄφοβος ᾗ ὁ δεινός οὐ ἐκκλίνω οὐδέ μήν σώφρων ᾗ ὁ ἐπιθυμία ἄρχω · οὔτε γάρ ἄν περιπίπτω τις δεινός ὁ ὁ θεός φύσις οὔτε φεύγω ὁ θεός δειλία , ὥσπερ οὐδέ ἐπιθυμέω , ἵνα καί ἄρχω ἐπιθυμία . μυστικός οὖν ἐπί ἐγώ καί ὁ Πυθαγόρειος λέγω εἷς γίγνομαι καί ὁ ἄνθρωπος δέω , ἐπεί καί αὐτός ὁ ἀρχιερεύς εἷς , εἷς εἰμί ὁ θεός κατά ὁ ἀμετάτρεπτος ὁ ἀεί θέω ὁ ἀγαθός ἕξις .
clemens-alexandrinus.stromata 4.23.152
αὐτίκα ὁ σωτὴρ διὰ τῆς ἐπιθυμίας συνανῄρει καὶ τὸν θυμόν , τιμωρίας ὄντα ἐπιθυμίαν · καθόλου γὰρ τὸ παθητικὸν παντὶ γένει ἐπιθυμίας , εἰς δὲ τὴν ἀπάθειαν θεούμενος ἄνθρωπος ἀχράντως μοναδικὸς γίνεται . καθάπερ οὖν οἱ ἐν θαλάττῃ ἀπὸ ἀγκύρας τονούμενοι ἕλκουσι μὲν τὴν ἄγκυραν , οὐκ ἐκείνην δὲ ἐπισπῶνται , ἀλλ’ ἑαυτοὺς ἐπὶ τὴν ἄγκυραν , οὕτως οἱ κατὰ τὸν γνωστικὸν βίον ἐπισπώμενοι τὸν θεὸν ἑαυτοὺς ἔλαθον προσαγόμενοι πρὸς τὸν θεόν · θεὸν γὰρ ὁ θεραπεύων ἑαυτὸν θεραπεύει . ἐν οὖν τῷ θεωρητικῷ βίῳ ἑαυτοῦ τις ἐπιμελεῖται θρῃσκεύων τὸν θεὸν καὶ διὰ τῆς ἰδίας εἰλικρινοῦς καθάρσεως ἐποπτεύει τὸν θεὸν ἅγιον ἁγίως · ἡ γὰρ σωφροσύνη ἐν παραστάσει γε νοουμένη ἑαυτὴν ἐπισκοποῦσα καὶ θεωροῦσα ἀδιαλείπτως ἐξομοιοῦται κατὰ δύναμιν θεῷ .
Lemmas: αὐτίκα ὁ σωτήρ διά ὁ ἐπιθυμία συναναιρέω καί ὁ θυμός , τιμωρία εἰμί ἐπιθυμία · καθόλου γάρ ὁ παθητικός πᾶς γένος ἐπιθυμία , εἰς δέ ὁ ἀπάθεια θεάομαι ἄνθρωπος ἄχραντος μοναδικός γίγνομαι . καθά οὖν ὁ ἐν θάλασσα ἀπό ἄγκυρα τονέω ἕλκω μέν ὁ ἄγκυρα , οὐ ἐκεῖνος δέ ἐπισπάω , ἀλλά ἑαυτοῦ ἐπί ὁ ἄγκυρα , οὕτως ὁ κατά ὁ γνωστικός βίος ἐπισπάω ὁ θεός ἑαυτοῦ λανθάνω προσάγω πρός ὁ θεός · θεός γάρ ὁ θεραπεύω ἑαυτοῦ θεραπεύω . ἐν οὖν ὁ θεωρητικός βίος ἑαυτοῦ τις ἐπιμελέομαι θρησκεύω ὁ θεός καί διά ὁ ἴδιος εἰλικρινής κάθαρσις ἐποπτεύω ὁ θεός ἅγιος ἅγιος · ὁ γάρ σωφροσύνη ἐν παράστασις γε νοέω ἑαυτοῦ ἐπισκοπέω καί θεωρέω ἀδιάλειπτος ἐξομοιόω κατά δύναμις θεός .
clemens-alexandrinus.stromata 4.24.153
Αὐτίκα τὸ ἐφ’ ἡμῖν ἐστιν οὗπερ ἐπ’ ἴσης αὐτοῦ τε κύριοί ἐσμεν καὶ τοῦ ἀντικειμένου αὐτῷ , ὡς τὸ φιλοσοφεῖν ἢ μή , καὶ τὸ πιστεύειν ἢ ἀπιστεῖν . διὰ γοῦν τὸ ἑκατέρου τῶν ἀντικειμένων ἐπ’ ἴσης εἶναι ἡμᾶς κυρίους δυνατὸν εὑρίσκεται τὸ ἐφ’ ἡμῖν . καὶ δὴ αἱ ἐντολαὶ οἷαί τε γενέσθαι καὶ μὴ γενέσθαι ὑφ’ ἡμῶν , οἷς εὐλόγως ἕπεται ἔπαινός τε καὶ ψόγος , οἵ τ’ αὖ κολαζόμενοι ἕνεκεν τῶν γενομένων αὐτοῖς ἁμαρτημάτων ἐπ’ αὐτοῖς μόνοις κολάζονται · παρῆλθε γὰρ τὰ γενόμενα οὐδὲ ἀγένητον γένοιτ’ ἄν ποτε τὸ γενόμενον . ἀφίενται γοῦν πρὸς τοῦ κυρίου αἱ πρὸ τῆς πίστεως ἁμαρτίαι , οὐχ ἵνα μὴ ὦσι γενόμεναι , ἀλλ’ ὡς μὴ γενόμεναι . πλὴν οὐδὲ πάσας ὁ Βασιλείδης φησί . μόνας δὲ τὰς ἀκουσίους καὶ κατὰ ἄγνοιαν ἀφίεσθαι , καθάπερ ἀνθρώπου τινός , ἀλλ’ οὐ θεοῦ τὴν τοσαύτην παρεχομένου δωρεάν . τούτῳ φησὶν ἡ γραφή · ὑπέλαβες , ἄνομε , ὅτι ἔσομαί σοι ὅμοιος . ἀλλ’ εἰ καὶ ἐπὶ ταῖς ἑκουσίοις κολαζόμεθα , οὐχ ἵνα μὴ γένωνται γενόμεναι , ἀλλ’ ὅτι ἐγένοντο , τιμωρούμεθα . κόλασις δὲ τὸν ἁμαρτήσαντα οὐκ ὠφελεῖ εἰς τὸ μὴ πεποιηκέναι , ἀλλ’ εἰς τὸ μηκέτι ἁμαρτάνειν μηδὲ μὴν ἄλλον τινὰ τοῖς ὁμοίοις περιπεσεῖν .
Lemmas: αὐτίκα ὁ ἐπί ἐγώ εἰμί ὅς ἐπί ἴσος αὐτός τε κύριος εἰμί καί ὁ ἀντίκειμαι αὐτός , ὡς ὁ φιλοσοφέω ἤ μή , καί ὁ πιστεύω ἤ ἀπιστέω . διά γοῦν ὁ ἑκάτερος ὁ ἀντίκειμαι ἐπί ἴσος εἰμί ἐγώ κύριος δυνατός εὑρίσκω ὁ ἐπί ἐγώ . καί δή ὁ ἐντολή οἷος τε γίγνομαι καί μή γίγνομαι ὑπό ἐγώ , ὅς εὔλογος ἕπομαι ἔπαινος τε καί ψόγος , ὁ τε αὖ κολάζω ἕνεκα ὁ γίγνομαι αὐτός ἁμάρτημα ἐπί αὐτός μόνος κολάζω · παρέρχομαι γάρ ὁ γίγνομαι οὐδέ ἀγένητος γίγνομαι ἄν ποτέ ὁ γίγνομαι . ἀφίημι γοῦν πρός ὁ κύριος ὁ πρό ὁ πίστις ἁμαρτία , οὐ ἵνα μή εἰμί γίγνομαι , ἀλλά ὡς μή γίγνομαι . πλήν οὐδέ πᾶς ὁ Βασιλείδης φημί . μόνος δέ ὁ ἀκούσιος καί κατά ἄγνοια ἀφίημι , καθά ἄνθρωπος τις , ἀλλά οὐ θεός ὁ τοσοῦτος παρέχω δωρεά . οὗτος φημί ὁ γραφή · ὑπολαμβάνω , ἄνομος , ὅτι εἰμί σύ ὅμοιος . ἀλλά εἰ καί ἐπί ὁ ἑκούσιος κολάζω , οὐ ἵνα μή γίγνομαι γίγνομαι , ἀλλά ὅτι γίγνομαι , τιμωρέω . κόλασις δέ ὁ ἁμαρτάνω οὐ ὠφελέω εἰς ὁ μή ποιέω , ἀλλά εἰς ὁ μηκέτι ἁμαρτάνω μηδέ μήν ἄλλος τις ὁ ὅμοιος περιπίπτω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.24.154
ἐνταῦθα οὖν ὁ ἀγαθὸς θεὸς διὰ τρεῖς ταύτας παιδεύει αἰτίας · πρῶτον μὲν ἵν’ αὐτὸς ἀμείνων αὑτοῦ γένηται ὁ παιδευόμενος , ἔπειτα ὅπως οἱ δἰ ὑποδειγμάτων σωθῆναι δυνάμενοι προανακρούωνται νουθετούμενοι , καὶ τρίτον ὡς μὴ ὁ ἀδικούμενος εὐκαταφρόνητος ᾖ καὶ ἐπιτήδειος ἀδικεῖσθαι . δύο δὲ καὶ οἱ τρόποι τῆς ἐπανορθώσεως , ὃ μὲν διδασκαλικός , ὃ δὲ κολαστικός , ὃν καὶ παιδευτικὸν εἰρήκαμεν . ἰστέον μέντοι τοὺς μετὰ τὸ λουτρὸν τοῖς ἁμαρτήμασι περιπίπτοντας τούτους εἶναι τοὺς παιδευομένους · τὰ μὲν γὰρ προενεργηθέντα ἀφείθη , τὰ δὲ ἐπιγινόμενα ἐκκαθαίρεται . περὶ τῶν ἀπίστων εἴρηται λελογίσθαι τούτους ὡς χνοῦν , ὅν ἐκρίπτει ὁ ἄνεμος ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς , καὶ ὡς σταγόνα ἀπὸ κάδου .
Lemmas: ἐνταῦθα οὖν ὁ ἀγαθός θεός διά τρεῖς οὗτος παιδεύω αἰτία · πρῶτος μέν ἵνα αὐτός ἀγαθός ἑαυτοῦ γίγνομαι ὁ παιδεύω , ἔπειτα ὅπως ὁ διά ὑπόδειγμα σῴζω δύναμαι προανακρούω νουθετέω , καί τρίτος ὡς μή ὁ ἀδικέω εὐκαταφρόνητος εἰμί καί ἐπιτήδειος ἀδικέω . δύο δέ καί ὁ τρόπος ὁ ἐπανόρθωσις , ὁ μέν διδασκαλικός , ὁ δέ κολαστικός , ὅς καί παιδευτικός λέγω . οἶδα μέντοι ὁ μετά ὁ λουτρόν ὁ ἁμάρτημα περιπίπτω οὗτος εἰμί ὁ παιδεύω · ὁ μέν γάρ προενεργέω ἀφίημι , ὁ δέ ἐπιγίγνομαι ἐκκαθαίρω . περί ὁ ἄπιστος λέγω λογίζομαι οὗτος ὡς χνόος , ὅς ἐκρίπτω ὁ ἄνεμος ἀπό πρόσωπον ὁ γῆ , καί ὡς σταγών ἀπό κάδος .
clemens-alexandrinus.stromata 4.25.155
Ὄλβιος ὅστις τῆς ἱστορίας ἔσχε μάθησιν , μήτε πολιτῶν ἐπὶ πημοσύνην μήτ’ εἰς ἀδίκους πράξεις ὁρμῶν , ἀλλ’ ἀθανάτου καθορῶν φύσεως κόσμον ἀγήρω , πῇ τε συνέστη καὶ † ὅπῃ καὶ ὅπως . τοῖς δὲ τοιούτοις οὐδέποτ’ αἰσχρῶν ἔργων μελέτημα προσίζει . εἰκότως οὖν καὶ Πλάτων τὸν τῶν ἰδεῶν θεωρητικὸν θεὸν ἐν ἀνθρώποις ζήσεσθαί φησι · νοῦς δὲ χώρα ἰδεῶν , νοῦς δὲ ὁ θεός . τὸν οὖν ἀοράτου θεοῦ θεωρητικὸν θεὸν ἐν ἀνθρώποις ζῶντα εἴρηκεν καὶ ἐν τῷ Σοφιστῇ δὲ τὸν Ἐλεάτην ξένον διαλεκτικὸν ὄντα ὁ Σωκράτης θεὸν ὠνόμασεν , οἵους τοὺς θεοὺς ξείνοισιν ἐοικότας ἀλλοδαποῖσιν ἐπιφοιτῶντας τοῖς ἄστεσιν . ὅταν γὰρ ψυχὴ γενέσεως ὑπεξαναβᾶσα καθ’ ἑαυτήν τε ᾖ καὶ ὁμιλῇ τοῖς εἴδεσιν , οἷός ἐστιν ὁ ἐν τῷ Θεαιτήτῳ κορυφαῖος , οἷον ἄγγελος ἤδη γενόμενος σὺν Χριστῷ ἔσται , θεωρητικὸς ὤν , ἀεὶ τὸ βούλημα τοῦ θεοῦ σκοπῶν , τῷ ὄντι οἶος πεπνυμένος , τοὶ δ’ ὡς σκιαὶ ἀίσσουσιν · νεκροὶ γὰρ τοὺς ἑαυτῶν θάπτουσι νεκρούς . ὅθεν Ἱερεμίας λέγει · πληρώσω αὐτὴν νεκρῶν γηγενῶν , οὓς ἔπαισεν ἡ ὀργή μου .
Lemmas: ὄλβιος ὅστις ὁ ἱστορία ἔχω μάθησις , μήτε πολίτης ἐπί πημοσύνη μήτε εἰς ἄδικος πρᾶξις ὁρμάω , ἀλλά ἀθάνατος καθοράω φύσις κόσμος ἀγήραος , πῇ τε συνίστημι καί † ὅπῃ καί ὅπως . ὁ δέ τοιοῦτος οὐδέποτε αἰσχρός ἔργον μελέτημα προσίζω . ἔοικα οὖν καί Πλάτων ὁ ὁ ἰδέα θεωρητικός θεός ἐν ἄνθρωπος ζάω φημί · νόος δέ χώρα ἰδέα , νόος δέ ὁ θεός . ὁ οὖν ἀόρατος θεός θεωρητικός θεός ἐν ἄνθρωπος ζάω λέγω καί ἐν ὁ Σοφιστής δέ ὁ Ἐλεάτης ξένος διαλεκτικός εἰμί ὁ Σωκράτης θεός ὀνομάζω , οἷος ὁ θεός ξένος ἔοικα ἀλλοδαπός ἐπιφοιτάω ὁ ἄστυ . ὅταν γάρ ψυχή γένεσις ὑπεξαναβαίνω κατά ἑαυτοῦ τε εἰμί καί ὁμιλέω ὁ εἶδος , οἷος εἰμί ὁ ἐν ὁ Θεαίτητος κορυφαῖος , οἷος ἄγγελος ἤδη γίγνομαι σύν Χριστός εἰμί , θεωρητικός εἰμί , ἀεί ὁ βούλημα ὁ θεός σκοπέω , ὁ εἰμί οἶος πέπνυμαι , ὁ δέ ὡς σκιά ἀΐσσω · νεκρός γάρ ὁ ἑαυτοῦ θάπτω νεκρός . ὅθεν Ἱερεμίας λέγω · πληρόω αὐτός νεκρός γηγενής , ὅς παίω ὁ ὀργή ἐγώ .
clemens-alexandrinus.stromata 4.25.156
ὁ μὲν οὖν θεὸς ἀναπόδεικτος ὢν οὐκ ἔστιν ἐπιστημονικός , ὁ δὲ υἱὸς σοφία τέ ἐστι καὶ ἐπιστήμη καὶ ἀλήθεια καὶ ὅσα ἄλλα τούτῳ συγγενῆ , καὶ δὴ καὶ ἀπόδειξιν ἔχει καὶ διέξοδον . πᾶσαι δὲ αἱ δυνάμεις τοῦ πνεύματος συλλήβδην μὲν ἕν τι πρᾶγμα γενόμεναι συντελοῦσιν εἰς τὸ αὐτό , τὸν υἱόν , ἀπαρέμφατος δέ ἐστι τῆς περὶ ἑκάστης αὐτοῦ τῶν δυνάμεων ἐννοίας . καὶ δὴ οὐ γίνεται ἀτεχνῶς ἓν ὡς ἕν , οὐδὲ πολλὰ ὡς μέρη ὁ υἱός , ἀλλ’ ὡς πάντα ἕν . ἔνθεν καὶ πάντα · κύκλος γὰρ αὐτὸς πασῶν τῶν δυνάμεων εἰς ἓν εἰλουμένων καὶ ἑνουμένων .
Lemmas: ὁ μέν οὖν θεός ἀναπόδεικτος εἰμί οὐ εἰμί ἐπιστημονικός , ὁ δέ υἱός σοφία τε εἰμί καί ἐπιστήμη καί ἀλήθεια καί ὅσος ἄλλος οὗτος συγγενής , καί δή καί ἀπόδειξις ἔχω καί διέξοδος . πᾶς δέ ὁ δύναμις ὁ πνεῦμα συλλήβδην μέν εἷς τις πρᾶγμα γίγνομαι συντελέω εἰς ὁ αὐτός , ὁ υἱός , ἀπαρέμφατος δέ εἰμί ὁ περί ἕκαστος αὐτός ὁ δύναμις ἔννοια . καί δή οὐ γίγνομαι ἄτεχνος εἷς ὡς εἷς , οὐδέ πολύς ὡς μέρος ὁ υἱός , ἀλλά ὡς πᾶς εἷς . ἔνθεν καί πᾶς · κύκλος γάρ αὐτός πᾶς ὁ δύναμις εἰς εἷς εἴλω καί ἑνόω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.25.157
διὰ τοῦτο ἄλφα καὶ ὦ ὁ λόγος εἴρηται , οὗ μόνου τὸ τέλος ἀρχὴ γίνεται καὶ τελευτᾷ πάλιν ἐπὶ τὴν ἄνωθεν ἀρχήν , οὐδαμοῦ διάστασιν λαβών . διὸ δὴ καὶ τὸ εἰς αὐτὸν καὶ τὸ δἰ αὐτοῦ πιστεῦσαι μοναδικόν ἐστι γενέσθαι , ἀπερισπάστως ἑνούμενον ἐν αὐτῷ , τὸ δὲ ἀπιστῆσαι διστάσαι ἐστὶ καὶ διαστῆναι καὶ μερισθῆναι . διὰ τοῦτο τάδε λέγει κύριος · πᾶς υἱὸς ἀλλογενὴς ἀπερίτμητος καρδίᾳ καὶ ἀπερίτμητος σαρκί , τουτέστιν ἀκάθαρτος σώματί τε καὶ πνεύματι , οὐκ εἰσελεύσεται εἰς τὰ ἅγια ἀπὸ τῶν ἀλλογενῶν ἐν μέσῳ οἴκου Ἰσραήλ , ἀλλ’ ἢ οἱ Λευῖται . ἀλλογενεῖς δὲ εἴρηκεν τοὺς μὴ πιστεῦσαι βουληθέντας , ἀλλ’ ἀπιστεῖν ἐθέλοντας .
Lemmas: διά οὗτος ἄλφα καί ὦ ὁ λόγος λέγω , ὅς μόνος ὁ τέλος ἀρχή γίγνομαι καί τελευτάω πάλιν ἐπί ὁ ἄνωθεν ἀρχή , οὐδαμοῦ διάστασις λαμβάνω . διό δή καί ὁ εἰς αὐτός καί ὁ διά αὐτός πιστεύω μοναδικός εἰμί γίγνομαι , ἀπερίσπαστος ἑνόω ἐν αὐτός , ὁ δέ ἀπιστέω διστάζω εἰμί καί διΐστημι καί μερίζω . διά οὗτος ὅδε λέγω κύριος · πᾶς υἱός ἀλλογενής ἀπερίτμητος καρδία καί ἀπερίτμητος σάρξ , τουτέστι ἀκάθαρτος σῶμα τε καί πνεῦμα , οὐ εἰσέρχομαι εἰς ὁ ἅγιος ἀπό ὁ ἀλλογενής ἐν μέσος οἶκος Ἰσραήλ , ἀλλά ἤ ὁ Λευίτης . ἀλλογενής δέ λέγω ὁ μή πιστεύω βούλομαι , ἀλλά ἀπιστέω ἐθέλω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.25.158
μόνοι τοίνυν οἱ καθαρῶς βιοῦντες ἱερεῖς ὄντως τοῦ θεοῦ . διὰ τοῦτο πασῶν περιτεμνομένων τῶν φυλῶν ἁγιώτεραι ἐλογίσθησαν αἱ εἰς ἀρχιερεῖς τε καὶ βασιλεῖς καὶ προφήτας χρίουσαι . ὅθεν μηδὲ ἅπτεσθαι νεκρῶν αὐτοὺς κελεύει μηδ’ ἐπεισιέναι κατοιχομένοις , οὐχ ὡς μιαροῦ τοῦ σώματος ὄντος , ἀλλ’ ὡς τῆς ἁμαρτίας καὶ ἀπειθείας σαρκικῆς τε οὔσης καὶ ἐνσωμάτου καὶ νεκρᾶς καὶ διὰ τοῦτο βδελυκτῆς . μόνῳ οὖν πατρὶ καὶ μητέρι υἱῷ τε καὶ θυγατρὶ τελευτήσαντι ἐπιτέτραπται ἐπεισιέναι τὸν ἱερέα , ὅτι συγγενεῖς οὗτοι σαρκὸς καὶ σπέρματος μόνοι , παρ’ ὧν τὴν προσεχῆ αἰτίαν τῆς εἰς τὸν βίον παρόδου καὶ ὁ ἱερεὺς εἴληφεν . καθαρίζονται δὲ καὶ οὗτοι ἡμέραις ἑπτὰ δἰ ὅσων ἡ γένεσις τελειοῦται · τῇ ἑβδόμῃ γὰρ ἡ ἀνάπαυσις θρῃσκεύεται , τῇ δὲ ὀγδόῃ ἱλασμὸν προσφέρει , ὡς ἐν τῷ Ἰεζεκιὴλ γέγραπται , καθ’ ὃν ἱλασμὸν ἔστι λαβεῖν τὴν ἐπαγγελίαν .
Lemmas: μόνος τοίνυν ὁ καθαρός βιάζω ἱερεύς ὄντως ὁ θεός . διά οὗτος πᾶς περιτέμνω ὁ φυλή ἅγιος λογίζομαι ὁ εἰς ἀρχιερεύς τε καί βασιλεύς καί προφήτης χρίω . ὅθεν μηδέ ἅπτω νεκρός αὐτός κελεύω μηδέ ἐπεισέρχομαι κατοίχομαι , οὐ ὡς μιαρός ὁ σῶμα εἰμί , ἀλλά ὡς ὁ ἁμαρτία καί ἀπείθεια σαρκικός τε εἰμί καί ἐνσώματος καί νεκρός καί διά οὗτος βδελυκτός . μόνος οὖν πατήρ καί μήτηρ υἱός τε καί θυγάτηρ τελευτάω ἐπιτρέπω ἐπεισέρχομαι ὁ ἱερεύς , ὅτι συγγενής οὗτος σάρξ καί σπέρμα μόνος , παρά ὅς ὁ προσεχής αἰτία ὁ εἰς ὁ βίος πάροδος καί ὁ ἱερεύς λαμβάνω . καθαρίζω δέ καί οὗτος ἡμέρα ἑπτά διά ὅσος ὁ γένεσις τελειόω · ὁ ἕβδομος γάρ ὁ ἀνάπαυσις θρησκεύω , ὁ δέ ὄγδοος ἱλασμός προσφέρω , ὡς ἐν ὁ Ἰεζεκιήλ γράφω , κατά ὅς ἱλασμός εἰμί λαμβάνω ὁ ἐπαγγελία .
clemens-alexandrinus.stromata 4.25.159
τέλειος δ’ , οἶμαι , καθαρισμὸς ἡ διὰ νόμου καὶ προφητῶν εἰς τὸ εὐαγγέλιον πίστις · ἱλασμὸς δὲ ἡ δἰ ὑπακοῆς πάσης ἁγνεία σὺν καὶ τῇ ἀποθέσει τῶν κοσμικῶν εἰς τὴν ἐκ τῆς ἀπολύσεως τῆς ψυχῆς εὐχάριστον τοῦ σκήνους ἀπόδοσιν . εἴτ’ οὖν ὁ χρόνος εἴη ὁ διὰ τῶν ἑπτὰ περιόδων τῶν ἀριθμουμένων εἰς τὴν ἀκροτάτην ἀνάπαυσιν ἀποκαθιστὰς εἴτε ἑπτὰ οὐρανοί , οὕς τινες ἀριθμοῦσι κατ’ ἐπανάβασιν , εἴτε καὶ ἡ ἀπλανὴς χώρα ἡ πλησιάζουσα τῷ νοητῷ κόσμῳ ὀγδοὰς λέγοιτο , πλὴν ἐξαναδῦναι γενέσεώς τε καὶ ἁμαρτίας χρῆναι λέγει τὸν γνωστικόν . ἐπὶ γοῦν ταῖς ἑπτὰ ἡμέραις τὰ ἱερεῖα ὑπὲρ ἁμαρτιῶν θύεται , ἔτι γὰρ τροπῆς εὐλάβεια καὶ τῆς ἑβδόμης ἅπτεται περιφορᾶς .
Lemmas: τέλειος δέ , οἴομαι , καθαρισμός ὁ διά νόμος καί προφήτης εἰς ὁ εὐαγγέλιον πίστις · ἱλασμός δέ ὁ διά ὑπακοή πᾶς ἁγνεία σύν καί ὁ ἀπόθεσις ὁ κοσμικός εἰς ὁ ἐκ ὁ ἀπόλυσις ὁ ψυχή εὐχάριστος ὁ σκῆνος ἀπόδοσις . εἴτε οὖν ὁ χρόνος εἰμί ὁ διά ὁ ἑπτά περίοδος ὁ ἀριθμέω εἰς ὁ ἄκρος ἀνάπαυσις ἀποκαθίστημι εἴτε ἑπτά οὐρανός , ὅς τις ἀριθμέω κατά ἐπανάβασις , εἴτε καί ὁ ἀπλανής χώρα ὁ πλησιάζω ὁ νοητός κόσμος ὀγδοάς λέγω , πλήν ἐξαναδύομαι γένεσις τε καί ἁμαρτία χρή λέγω ὁ γνωστικός . ἐπί γοῦν ὁ ἑπτά ἡμέρα ὁ ἱερεῖον ὑπέρ ἁμαρτία θύω , ἔτι γάρ τροπή εὐλάβεια καί ὁ ἕβδομος ἅπτω περιφορά .
clemens-alexandrinus.stromata 4.25.160
Ἰὼβ δὲ ὁ δίκαιος αὐτὸς φησὶ γυμνὸς ἐξῆλθον ἐκ κοιλίας μητρός μου , γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι ἐκεῖ , οὐ κτημάτων γυμνός ( τοῦτο μὲν γὰρ μικρόν τε καὶ κοινόν ) , ἀλλ’ ὡς δίκαιος γυμνὸς ἄπεισι κακίας τε καὶ ἁμαρτίας καὶ τοῦ ἑπομένου τοῖς ἀδίκως βιώσασιν ἀειδοῦς εἰδώλου · τοῦτο γὰρ ἦν τὸ εἰρημένον ἐὰν μὴ στραφέντες γένησθε ὡς τὰ παιδία , καθαροὶ μὲν τὴν σάρκα , ἅγιοι δὲ τὴν ψυχὴν κατὰ ἀποχὴν κακῶν ἔργων , δεικνύντος τοῦ θεοῦ ὅτι τοιούτους ἡμᾶς εἶναι βούλεται , οἵους καὶ γεγέννηκεν ἐκ μήτρας ὕδατος · γένεσις γὰρ γένεσιν διαδεχομένη κατὰ προκοπὴν ἀπαθανατίζειν βούλεται , τῶν δὲ ἀσεβῶν ὁ λύχνος σβεσθήσεται .
Lemmas: Ἰώβ δέ ὁ δίκαιος αὐτός φημί γυμνός ἐξέρχομαι ἐκ κοιλία μήτηρ ἐγώ , γυμνός καί ἀπέρχομαι ἐκεῖ , οὐ κτῆμα γυμνός ( οὗτος μέν γάρ μικρός τε καί κοινός ) , ἀλλά ὡς δίκαιος γυμνός ἀπέρχομαι κακία τε καί ἁμαρτία καί ὁ ἕπομαι ὁ ἄδικος βιόω ἀειδής εἴδωλον · οὗτος γάρ εἰμί ὁ λέγω ἐάν μή στρέφω γίγνομαι ὡς ὁ παιδίον , καθαρός μέν ὁ σάρξ , ἅγιος δέ ὁ ψυχή κατά ἀποχή κακός ἔργον , δείκνυμι ὁ θεός ὅτι τοιοῦτος ἐγώ εἰμί βούλομαι , οἷος καί γεννάω ἐκ μήτρα ὕδωρ · γένεσις γάρ γένεσις διαδέχομαι κατά προκοπή ἀπαθανατίζω βούλομαι , ὁ δέ ἀσεβής ὁ λύχνος σβέννυμι .
clemens-alexandrinus.stromata 4.25.161
ναὶ μὴν τὴν κατά τε σῶμα κατά τε ψυχὴν ἁγνείαν , ἣν μέτεισιν ὁ γνωστικός , ὁ πάνσοφος Μωυσῆς ἐκπρεπῶς τῇ ἐπαναλήψει χρησάμενος ἐμήνυσεν , τὸ ἀδιάφθορον τοῦ τε σώματος τῆς τε ψυχῆς διαγράφων ἐπὶ τῆς Ῥεβέκκας ὧδέ πως · ἡ δὲ παρθένος ἦν καλή , παρθένος ἦν , ἀνὴρ οὐκ ἔγνω αὐτήν . Ῥεβέκκα δὲ ἑρμηνεύεται θεοῦ δόξα , θεοῦ δὲ δόξα ἀφθαρσία . αὕτη ἡ τῷ ὄντι δικαιοσύνη , μὴ πλεονεκτεῖν ἐν θατέρῳ , ὅλον δὲ εἶναι ἡγιασμένον νεὼν τοῦ κυρίου . δικαιοσύνη οὖν ἐστιν εἰρήνη βίου καὶ εὐστάθεια , ἐφ’ ἣν ὁ κύριος ἀπέλυε λέγων · ἄπελθε εἰς εἰρήνην · Σαλὴμ γὰρ ἑρμηνεύεται εἰρήνη , ἧς ὁ σωτὴρ ἡμῶν ἀναγράφεται βασιλεύς , ὅν φησι Μωυσῆς , Μελχισεδὲκ βασιλεὺς Σαλὴμ ὁ ἱερεὺς τοῦ θεοῦ τοῦ ὑψίστου , ὁ τὸν οἶνον καὶ τὸν ἄρτον τὴν ἡγιασμένην διδοὺς τροφὴν εἰς τύπον εὐχαριστίας . καὶ δὴ ἑρμηνεύεται ὁ Μελχισεδὲκ βασιλεὺς δίκαιος , συνωνυμία δέ ἐστι δικαιοσύνης καὶ εἰρήνης .
Lemmas: ναί μήν ὁ κατά τε σῶμα κατά τε ψυχή ἁγνεία , ὅς μετέρχομαι ὁ γνωστικός , ὁ πάνσοφος Μωϋσῆς ἐκπρεπής ὁ ἐπανάληψις χράω μηνύω , ὁ ἀδιάφθορος ὁ τε σῶμα ὁ τε ψυχή διαγράφω ἐπί ὁ Ῥεβέκκα ὧδε πως · ὁ δέ παρθένος εἰμί καλός , παρθένος εἰμί , ἀνήρ οὐ γιγνώσκω αὐτός . Ῥεβέκκα δέ ἑρμηνεύω θεός δόξα , θεός δέ δόξα ἀφθαρσία . οὗτος ὁ ὁ εἰμί δικαιοσύνη , μή πλεονεκτέω ἐν ἕτερος , ὅλος δέ εἰμί ἁγιάζω ναός ὁ κύριος . δικαιοσύνη οὖν εἰμί εἰρήνη βίος καί εὐστάθεια , ἐπί ὅς ὁ κύριος ἀπολύω λέγω · ἀπέρχομαι εἰς εἰρήνη · Σαλήμ γάρ ἑρμηνεύω εἰρήνη , ὅς ὁ σωτήρ ἐγώ ἀναγράφω βασιλεύς , ὅς φημί Μωϋσῆς , Μελχισεδέκ βασιλεύς Σαλήμ ὁ ἱερεύς ὁ θεός ὁ ὕψιστος , ὁ ὁ οἶνος καί ὁ ἄρτος ὁ ἁγιάζω δίδωμι τροφή εἰς τύπος εὐχαριστία . καί δή ἑρμηνεύω ὁ Μελχισεδέκ βασιλεύς δίκαιος , συνωνυμία δέ εἰμί δικαιοσύνη καί εἰρήνη .
clemens-alexandrinus.stromata 4.25.162
Βασιλείδης δὲ ὑποστατὰς Δικαιοσύνην τε καὶ τὴν θυγατέρα αὐτῆς τὴν Εἰρήνην ὑπολαμβάνει ἐν ὀγδοάδι μένειν ἐνδιατεταγμένας . Μετιτέον δὴ ἀπὸ τῶν φυσικωτέρων ἐπὶ τὰ προφανέστερα τὰ ἠθικά · ὁ γὰρ περὶ ἐκείνων λόγος μετὰ τὴν ἐν χερσὶ πραγματείαν ἕψεται . αὐτὸς οὖν ἡμᾶς ὁ σωτὴρ ἀτεχνῶς κατὰ τὴν τραγῳδίαν μυσταγωγεῖ , ὁρῶν ὁρῶντας καὶ δίδωσιν ὄργια . κἂν πύθῃ · τὰ δὲ ὄργια ἐστὶ τίν’ ἰδέαν ἔχοντά σοι ; ἀκούσῃ πάλιν · ἄρρητ’ ἀβακχεύτοισιν εἰδέναι βροτῶν , κἂν πολυπραγμονῇ τις ὁποῖα εἴη , αὖθις ἀκουσάτω · οὐ θέμις ἀκοῦσαί σε , ἔστι δ’ ἄξἰ εἰδέναι · ἀσέβειαν ἀσκοῦντα ὄργἰ ἐχθαίρει θεοῦ · ὁ θεὸς δὲ ἄναρχος , ἀρχὴ τῶν ὅλων παντελής , ἀρχῆς ποιητικός . ᾗ μὲν οὖν ἐστιν οὐσία , ἀρχὴ τοῦ φυσικοῦ τόπου · καθ’ ὅσον ἐστὶν τἀγαθόν , τοῦ ἠθικοῦ · ᾗ δ’ αὖ ἐστι νοῦς . τοῦ λογικοῦ καὶ κριτικοῦ τόπου · ὅθεν καὶ διδάσκαλος μόνος ὁ λόγος . υἱὸς τοῦ νοῦ πατρός , ὁ παιδεύων τὸν ἄνθρωπον .
Lemmas: Βασιλείδης δέ ὑποστατής Δικαιοσύνη τε καί ὁ θυγάτηρ αὐτός ὁ Εἰρήνη ὑπολαμβάνω ἐν ὀγδοάς μένω ἐνδιατάσσω . μετιτέον δή ἀπό ὁ φυσικός ἐπί ὁ προφανής ὁ ἠθικός · ὁ γάρ περί ἐκεῖνος λόγος μετά ὁ ἐν χείρ πραγματεία ἕπομαι . αὐτός οὖν ἐγώ ὁ σωτήρ ἄτεχνος κατά ὁ τραγῳδία μυσταγωγέω , ὁράω ὁράω καί δίδωμι ὄργια . ἐάν πυνθάνομαι · ὁ δέ ὄργια εἰμί τίς ἰδέα ἔχω σύ ; ἀκούω πάλιν · ἄρρητος ἀβάκχευτος οἶδα βροτός , ἐάν πολυπραγμονέω τις ὁποῖος εἰμί , αὖθις ἀκούω · οὐ θέμις ἀκούω σύ , εἰμί δέ ἄξιος οἶδα · ἀσέβεια ἀσκέω ὄργια ἐχθαίρω θεός · ὁ θεός δέ ἄναρχος , ἀρχή ὁ ὅλος παντελής , ἀρχή ποιητικός . ᾗ μέν οὖν εἰμί οὐσία , ἀρχή ὁ φυσικός τόπος · κατά ὅσος εἰμί ἀγαθός , ὁ ἠθικός · ᾗ δέ αὖ εἰμί νόος . ὁ λογικός καί κριτικός τόπος · ὅθεν καί διδάσκαλος μόνος ὁ λόγος . υἱός ὁ νόος πατήρ , ὁ παιδεύω ὁ ἄνθρωπος .
clemens-alexandrinus.stromata 4.26.163
Οὔκουν εὐλόγως οἱ κατατρέχοντες τῆς πλάσεως καὶ κακίζοντες τὸ σῶμα , οὐ συνορῶντες τὴν κατασκευὴν τοῦ ἀνθρώπου ὀρθὴν πρὸς τὴν οὐρανοῦ θέαν γενομένην καὶ τὴν τῶν αἰσθήσεων ὀργανοποιίαν πρὸς γνῶσιν συντείνουσαν τά τε μέλη καὶ μέρη πρὸς τὸ καλόν , οὐ πρὸς ἡδονὴν εὔθετα . ὅθεν ἐπιδεκτικὸν γίνεται τῆς τιμιωτάτης τῷ θεῷ ψυχῆς τὸ οἰκητήριον τοῦτο καὶ πνεύματος ἁγίου κατὰ τὸν τῆς ψυχῆς τε καὶ σώματος ἁγιασμὸν καταξιοῦται τῷ τοῦ σωτῆρος καταρτισμῷ τελειούμενον . καὶ δὴ ἡ ἀντακολουθία τῶν τριῶν ἀρετῶν περὶ τὸν ἄνθρωπον εὑρίσκεται τὸν γνωστικὸν ἠθικῶς τε καὶ φυσικῶς καὶ λογικῶς περὶ τὸ θεῖον πραγματευόμενον . σοφία μὲν γὰρ ἐπιστήμη τῶν θείων καὶ τῶν ἀνθρωπίνων , δικαιοσύνη δὲ συμφωνία τῶν τῆς ψυχῆς μερῶν , ὁσιότης δὲ θεραπεία τοῦ θεοῦ . εἰ δέ τις διαβάλλεσθαι τὴν σάρκα καὶ δἰ αὐτῆς τὴν γένεσιν φάσκοι παραθεὶς Ἡσαΐαν λέγοντα πᾶσα σὰρξ χόρτος καὶ πᾶσα δόξα ἀνθρώπου ὡς ἄνθος χόρτου · ἐξηράνθη ὁ χόρτος καὶ τὸ ἄνθος ἐξέπεσεν · τὸ δὲ ῥῆμα κυρίου μένει εἰς τὸν αἰῶνα , ἀκουσάτω ἑρμηνεύοντος τὸ ζητούμενον διὰ Ἱερεμίου τοῦ πνεύματος · καὶ διέσπειρα αὐτοὺς ὡς φρύγανα πετώμενα ὑπὸ ἀνέμου εἰς ἔρημον .
Lemmas: οὔκουν εὔλογος ὁ κατατρέχω ὁ πλάσις καί κακίζω ὁ σῶμα , οὐ συνοράω ὁ κατασκευή ὁ ἄνθρωπος ὀρθός πρός ὁ οὐρανός θέα γίγνομαι καί ὁ ὁ αἴσθησις ὀργανοποιία πρός γνῶσις συντείνω ὁ τε μέλος καί μέρος πρός ὁ καλός , οὐ πρός ἡδονή εὔθετος . ὅθεν ἐπιδεκτικός γίγνομαι ὁ τίμιος ὁ θεός ψυχή ὁ οἰκητήριον οὗτος καί πνεῦμα ἅγιος κατά ὁ ὁ ψυχή τε καί σῶμα ἁγιασμός καταξιόω ὁ ὁ σωτήρ καταρτισμός τελειόω . καί δή ὁ ἀντακολουθία ὁ τρεῖς ἀρετή περί ὁ ἄνθρωπος εὑρίσκω ὁ γνωστικός ἠθικός τε καί φυσικός καί λογικός περί ὁ θεῖος πραγματεύομαι . σοφία μέν γάρ ἐπιστήμη ὁ θεῖος καί ὁ ἀνθρώπινος , δικαιοσύνη δέ συμφωνία ὁ ὁ ψυχή μέρος , ὁσιότης δέ θεραπεία ὁ θεός . εἰ δέ τις διαβάλλω ὁ σάρξ καί διά αὐτός ὁ γένεσις φάσκω παρατίθημι Ἡσαΐας λέγω πᾶς σάρξ χόρτος καί πᾶς δόξα ἄνθρωπος ὡς ἄνθος χόρτος · ξηραίνω ὁ χόρτος καί ὁ ἄνθος ἐκπίπτω · ὁ δέ ῥῆμα κύριος μένω εἰς ὁ αἰών , ἀκούω ἑρμηνεύω ὁ ζητέω διά Ἱερεμίας ὁ πνεῦμα · καί διασπείρω αὐτός ὡς φρύγανον πετάω ὑπό ἄνεμος εἰς ἐρῆμος .
clemens-alexandrinus.stromata 4.26.164
οὗτος ὁ κλῆρος καὶ μερὶς τοῦ ἀπειθεῖν ὑμᾶς , λέγει κύριος · ὡς ἐπελάθου μου καὶ ἤλπισας ἐπὶ ψεύδεσι , κἀγὼ ἀποκαλύψω τὰ ὀπίσω σου ἐπὶ πρόσωπόν σου , καὶ ὀφθήσεται ἡ ἀτιμία σου , μοιχεία σου καὶ χρεμετισμός σου καὶ τὰ ἑξῆς . τοῦτο γὰρ τὸ ἄνθος τοῦ χόρτου , καὶ τὸ κατὰ σάρκα περιπατεῖν καὶ σαρκικοὺς εἶναι κατὰ τὸν ἀπόστολον , ἐν ἁμαρτίαις ὄντας . κρεῖττον μὲν τοῦ ἀνθρώπου ὡμολόγηται ἡ ψυχή , ἧττον δὲ τὸ σῶμα , ἀλλ’ οὔτε ἀγαθὸν ἡ ψυχὴ φύσει οὔτε αὖ κακὸν φύσει τὸ σῶμα οὐδὲ μὴν ὃ μή ἐστιν ἀγαθόν , τοῦτο εὐθέως κακόν . εἰσὶ γὰρ οὖν καὶ μεσότητές τινες καὶ προηγμένα καὶ ἀποπροηγμένα ἐν τοῖς μέσοις . ἐχρῆν δὴ οὖν τὴν σύνθεσιν τοῦ ἀνθρώπου ἐν αἰσθητοῖς γενομένην ἐκ διαφόρων συνεστάναι , ἀλλ’ οὐκ ἐξ ἐναντίων , σώματός τε καὶ ψυχῆς .
Lemmas: οὗτος ὁ κλῆρος καί μερίς ὁ ἀπειθέω σύ , λέγω κύριος · ὡς ἐπιλανθάνω ἐγώ καί ἐλπίζω ἐπί ψεῦδος , ἐγώ ἀποκαλύπτω ὁ ὀπίσω σύ ἐπί πρόσωπον σύ , καί ὁράω ὁ ἀτιμία σύ , μοιχεία σύ καί χρεμετισμός σύ καί ὁ ἑξῆς . οὗτος γάρ ὁ ἄνθος ὁ χόρτος , καί ὁ κατά σάρξ περιπατέω καί σαρκικός εἰμί κατά ὁ ἀπόστολος , ἐν ἁμαρτία εἰμί . κρατύς μέν ὁ ἄνθρωπος ὁμολογέω ὁ ψυχή , ἥσσων δέ ὁ σῶμα , ἀλλά οὔτε ἀγαθός ὁ ψυχή φύσις οὔτε αὖ κακός φύσις ὁ σῶμα οὐδέ μήν ὅς μή εἰμί ἀγαθός , οὗτος εὐθύς κακός . εἰμί γάρ οὖν καί μεσότης τις καί προάγω καί ἀποπροάγω ἐν ὁ μέσος . χρή δή οὖν ὁ σύνθεσις ὁ ἄνθρωπος ἐν αἰσθητός γίγνομαι ἐκ διάφορος συνίστημι , ἀλλά οὐ ἐκ ἐναντίος , σῶμα τε καί ψυχή .
clemens-alexandrinus.stromata 4.26.165
ἀεὶ τοίνυν αἱ ἀγαθαὶ πράξεις ὡς ἀμείνους τῷ κρείττονι τῷ πνευματικῷ προσάπτονται , αἱ δὲ φιλήδονοι καὶ ἁμαρτητικαὶ τῷ ἥττονι τῷ ἁμαρτητικῷ περιτίθενται . αὐτίκα ἡ τοῦ σοφοῦ τε καὶ γνωστικοῦ ψυχή , οἷον ἐπιξενουμένη τῷ σώματι , σεμνῶς αὐτῷ καὶ τιμητικῶς προσφέρεται , οὐ προσπαθῶς , ὅσον οὐδέπω , ἐὰν ὁ καιρὸς τῆς ἀποδημίας καλῇ , ἀπολείπουσα τὸ σκῆνος . πάροικος , φησίν , ἐν τῇ γῇ καὶ παρεπίδημος ἐγώ εἰμι μεθ’ ὑμῶν . καὶ ἐντεῦθεν ξένην τὴν ἐκλογὴν τοῦ κόσμου ὁ Βασιλείδης εἴληφε λέγειν , ὡς ἂν ὑπερκόσμιον φύσει οὖσαν . τὸ δ’ οὐχ οὕτως ἔχει . ἑνὸς γὰρ τὰ πάντα θεοῦ , καὶ οὐκ ἄν τις εἴη φύσει τοῦ κόσμου ξένος , μιᾶς μὲν τῆς οὐσίας οὔσης , ἑνὸς δὲ τοῦ θεοῦ , ἀλλ’ ὁ ἐκλεκτὸς ὡς ξένος πολιτεύεται , κτητά τε καὶ ἀπόκτητα εἰδὼς πάντα .
Lemmas: ἀεί τοίνυν ὁ ἀγαθός πρᾶξις ὡς ἀγαθός ὁ κρατύς ὁ πνευματικός προσάπτω , ὁ δέ φιλήδονος καί ἁμαρτητικός ὁ ἥσσων ὁ ἁμαρτητικός περιτίθημι . αὐτίκα ὁ ὁ σοφός τε καί γνωστικός ψυχή , οἷος ἐπιξενόομαι ὁ σῶμα , σεμνός αὐτός καί τιμητικός προσφέρω , οὐ προσπαθής , ὅσος οὐδέπω , ἐάν ὁ καιρός ὁ ἀποδημία καλέω , ἀπολείπω ὁ σκῆνος . πάροικος , φημί , ἐν ὁ γῆ καί παρεπίδημος ἐγώ εἰμί μετά σύ . καί ἐντεῦθεν ξένος ὁ ἐκλογή ὁ κόσμος ὁ Βασιλείδης λαμβάνω λέγω , ὡς ἄν ὑπερκόσμιος φύσις εἰμί . ὁ δέ οὐ οὕτως ἔχω . εἷς γάρ ὁ πᾶς θεός , καί οὐ ἄν τις εἰμί φύσις ὁ κόσμος ξένος , εἷς μέν ὁ οὐσία εἰμί , εἷς δέ ὁ θεός , ἀλλά ὁ ἐκλεκτός ὡς ξένος πολιτεύω , κτητός τε καί ἀπόκτητος οἶδα πᾶς .
clemens-alexandrinus.stromata 4.26.166
Ὅσα δὲ τριττὰ εἶναι ἀγαθὰ οἱ Περιπατητικοὶ θέλουσι , χρῆται αὐτοῖς , ἀλλὰ καὶ τῷ σώματι , ὥς τις μακρὰν στελλόμενος ἀποδημίαν πανδοχείοις καὶ ταῖς παρ’ ὁδὸν οἰκήσεσιν , ἐπιμελούμενος μὲν καὶ κοσμῶν τὸν τόπον ἔνθα καταλύει , ἀπολείπων δὲ τὴν οἴκησιν καὶ τὴν κτῆσιν καθάπερ καὶ τὴν χρῆσιν ἀπροσπαθῶς , προθύμως τῷ ἀπάγοντι τοῦ βίου συνεπόμενος , οὐδαμῶς ὀπίσω κατ’ οὐδεμίαν ἀφορμὴν ἐπιστρεφόμενος , εὐχαριστήσας μὲν ἐπὶ τῇ παροικίᾳ , εὐλογῶν δὲ δὲ ἐπὶ τῇ ἐξόδῳ , τὴν μονὴν ἀσπαζόμενος τὴν ἐν οὐρανῷ . οἴδαμεν γὰρ ὅτι , ἐὰν ἡ ἐπίγειος ἡμῶν οἰκία τοῦ σκήνους καταλυθῇ , οἰκοδομὴν ἐκ θεοῦ ἔχομεν , οἰκίαν ἀχειροποίητον αἰώνιον ἐν τοῖς οὐρανοῖς . καὶ γὰρ ἐν τούτῳ στενάζομεν , τὸ οἰκητήριον ἡμῶν τὸ ἐξ οὐρανοῦ ἐπενδύσασθαι ἐπιποθοῦντες , εἴ γε καὶ ἐνδυσάμενοι οὐ γυμνοὶ εὑρεθησόμεθα · διὰ πίστεως γὰρ περιπατοῦμεν , οὐ διὰ εἴδους , ὡς ὁ ἀπόστολός φησιν . εὐδοκοῦμεν δὲ μᾶλλον ἐκδημῆσαι ἐκ τοῦ σώματος καὶ ἐνδημῆσαι πρὸς τὸν θεόν . ἐν συγκρίσει δὲ τὸ μᾶλλον , ἡ δὲ σύγκρισις ἐπὶ τῶν καθ’ ὁμοίωσιν ὑποπιπτόντων , ὡς ὁ ἀνδρειότερος ἀνδρείων ἀνδρειότερος , δειλῶν δὲ ἀνδρειότατος .
Lemmas: ὅσος δέ τρισσός εἰμί ἀγαθός ὁ Περιπατητικός ἐθέλω , χράω αὐτός , ἀλλά καί ὁ σῶμα , ὡς τις μακρός στέλλω ἀποδημία πανδοχεῖον καί ὁ παρά ὁδός οἴκησις , ἐπιμελέομαι μέν καί κοσμέω ὁ τόπος ἔνθα καταλύω , ἀπολείπω δέ ὁ οἴκησις καί ὁ κτῆσις καθά καί ὁ χρῆσις ἀπροσπαθής , πρόθυμος ὁ ἀπάγω ὁ βίος συνέπομαι , οὐδαμῶς ὀπίσω κατά οὐδείς ἀφορμή ἐπιστρέφω , εὐχαριστέω μέν ἐπί ὁ παροικία , εὐλογέω δέ δέ ἐπί ὁ ἔξοδος , ὁ μονή ἀσπάζομαι ὁ ἐν οὐρανός . οἶδα γάρ ὅτι , ἐάν ὁ ἐπίγειος ἐγώ οἰκίον ὁ σκῆνος καταλύω , οἰκοδομή ἐκ θεός ἔχω , οἰκία ἀχειροποίητος αἰώνιος ἐν ὁ οὐρανός . καί γάρ ἐν οὗτος στενάζω , ὁ οἰκητήριον ἐγώ ὁ ἐκ οὐρανός ἐπενδύω ἐπιποθέω , εἰ γε καί ἐνδύω οὐ γυμνός εὑρίσκω · διά πίστις γάρ περιπατέω , οὐ διά εἶδος , ὡς ὁ ἀπόστολος φημί . εὐδοκέω δέ μάλα ἐκδημέω ἐκ ὁ σῶμα καί ἐνδημέω πρός ὁ θεός . ἐν σύγκρισις δέ ὁ μάλα , ὁ δέ σύγκρισις ἐπί ὁ κατά ὁμοίωσις ὑποπίπτω , ὡς ὁ ἀνδρεῖος ἀνδρεῖος ἀνδρεῖος , δειλός δέ ἀνδρεῖος .
clemens-alexandrinus.stromata 4.26.167
ὅθεν ἐπήγαγεν · διὸ φιλοτιμούμεθα , εἴτε ἐκδημοῦντες εἴτε ἐνδημοῦντες , εὐάρεστοι εἶναι αὐτῷ , τῷ ἑνὶ δηλονότι θεῷ , οὗ τὰ πάντα ἔργον τε καὶ κτίσις , ὅ τε κόσμος καὶ τὰ ὑπερκόσμια . ἄγαμαι τὸν Ἐπίχαρμον σαφῶς λέγοντα · εὐσεβὴς νόῳ πεφυκὼς οὐ πάθοις κ’ οὐδὲν κακὸν κατθανών , ἄνω τὸ πνεῦμα διαμένει κατ’ οὐρανόν · καὶ τὸν μελοποιὸν ᾄδοντα · ψυχαὶ δ’ ἀσεβῶν ὑπουράνιοι γαίᾳ πωτῶνται ἐν ἄλγεσι φονίοις ὑπὸ ζεύγλαις ἀφύκτοις κακῶν , εὐσεβῶν δὲ ἐπουράνιοι νάουσι , μολπαῖς μάκαρα μέγαν ἀείδους̓ ἐν ὕμνοις · οὔκουν οὐρανόθεν καταπέμπεται δεῦρο ἐπὶ τὰ ἥττω ψυχή , ὁ θεὸς γὰρ ἐπὶ τὰ ἀμείνω πάντα ἐργάζεται , ἀλλ’ ἡ τὸν ἄριστον ἑλομένη βίον ἐκ θεοῦ δικαιοσύνης γῆς οὐρανὸν ἀνταλλάσσεται .
Lemmas: ὅθεν ἐπάγω · διό φιλοτιμέομαι , εἴτε ἐκδημέω εἴτε ἐνδημέω , εὐάρεστος εἰμί αὐτός , ὁ εἷς δηλονότι θεός , ὅς ὁ πᾶς ἔργον τε καί κτίσις , ὁ τε κόσμος καί ὁ ὑπερκόσμιος . ἄγαμαι ὁ Ἐπίχαρμος σαφής λέγω · εὐσεβής νόος φύω οὐ πάσχω ἄν οὐδείς κακός καταθνῄσκω , ἄνω ὁ πνεῦμα διαμένω κατά οὐρανός · καί ὁ μελοποιός ἀείδω · ψυχή δέ ἀσεβής ὑπουράνιος γῆ πωτάομαι ἐν ἄλγος φόνιος ὑπό ζεύγλη ἄφυκτος κακός , εὐσεβής δέ ἐπουράνιος νάω , μολπή μάκαρ μέγας ἀείδω ἐν ὕμνος · οὔκουν οὐρανόθεν καταπέμπω δεῦρο ἐπί ὁ ἥσσων ψυχή , ὁ θεός γάρ ἐπί ὁ ἀγαθός πᾶς ἐργάζομαι , ἀλλά ὁ ὁ ἀγαθός αἱρέω βίος ἐκ θεός δικαιοσύνη γῆ οὐρανός ἀνταλλάσσω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.26.168
Εἰκότως οὖν γνώσεως ἐπήβολος ὁ Ἰὼβ γενόμενος νῦν οἶδα εἶπεν ὅτι πάντα δύνασαι , ἀδυνατεῖ δέ σοι οὐθέν . τίς γὰρ ἀπαγγέλλει μοι ἃ οὐκ ᾔδειν , μεγάλα καὶ θαυμαστὰ ἃ οὐκ ἠπιστάμην ; ἐγὼ δὲ ἐφαύλισα ἐμαυτὸν ἡγησάμενος ἐμαυτὸν εἶναι γῆν καὶ σποδόν . ὁ γὰρ ἐν ἀγνοίᾳ ὢν ἁμαρτητικός τέ ἐστι καὶ γῆ καὶ σποδός , ὁ δ’ ἐν γνώσει καθεστώς , ἐξομοιούμενος θεῷ εἰς ὅσον δύναται , ἤδη πνευματικὸς καὶ διὰ τοῦτο ἐκλεκτός . ὅτι δὲ τοὺς ἀνοήτους καὶ ἀπειθεῖς γῆν καλεῖ ἡ γραφή , σαφὲς ποιήσει Ἱερεμίας ὁ προφήτης κατὰ Ἰωακεὶμ καὶ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ λέγων · γῆ γῆ , ἄκουε λόγον κυρίου · γράψον τὸν ἄνδρα τοῦτον ἐκκήρυκτον ἄνθρωπον .
Lemmas: ἔοικα οὖν γνῶσις ἐπήβολος ὁ Ἰώβ γίγνομαι νῦν οἶδα λέγω ὅτι πᾶς δύναμαι , ἀδυνατέω δέ σύ οὐδείς . τίς γάρ ἀπαγγέλλω ἐγώ ὅς οὐ οἶδα , μέγας καί θαυμαστός ὅς οὐ ἐπίσταμαι ; ἐγώ δέ φαυλίζω ἐμαυτοῦ ἡγέομαι ἐμαυτοῦ εἰμί γῆ καί σποδός . ὁ γάρ ἐν ἄγνοια εἰμί ἁμαρτητικός τε εἰμί καί γῆ καί σποδός , ὁ δέ ἐν γνῶσις καθίστημι , ἐξομοιόω θεός εἰς ὅσος δύναμαι , ἤδη πνευματικός καί διά οὗτος ἐκλεκτός . ὅτι δέ ὁ ἀνόητος καί ἀπειθής γῆ καλέω ὁ γραφή , σαφής ποιέω Ἱερεμίας ὁ προφήτης κατά Ιωακιμ καί ὁ ἀδελφός αὐτός λέγω · γῆ γῆ , ἀκούω λόγος κύριος · γράφω ὁ ἀνήρ οὗτος ἐκκήρυκτος ἄνθρωπος .