ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 6.6.45
φησὶ γοῦν ἡ γραφή · λέγει ὁ Ἅιδης τῇ ἀπωλείᾳ · εἶδος μὲν αὐτοῦ οὐκ εἴδομεν , φωνὴν δὲ αὐτοῦ ἠκούσαμεν . οὐχ ὁ τόπος δή που φωνὴν λαβὼν εἶπεν τὰ προειρημένα , ἀλλ’ οἱ ἐν Ἅιδου καταταγέντες καὶ εἰς ἀπώλειαν ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότες καθάπερ ἔκ τινος νεὼς εἰς θάλασσαν ἑκόντες ἀπορρίψαντες , οὗτοι τοίνυν εἰσὶν οἱ ἐπακούσαντες τῆς θείας δυνάμεώς τε καὶ φωνῆς · ἐπεὶ τίς ἂν εὖ φρονῶν ἐν μιᾷ καταδίκῃ καὶ τὰς τῶν δικαίων καὶ τὰς τῶν ἁμαρτωλῶν ὑπολάβοι εἶναι ψυχάς , ἀδικίαν τῆς προνοίας καταχέων ; τί δ’ ; οὐχὶ δηλοῦσιν εὐηγγελίσθαι τὸν κύριον τοῖς τε ἀπολωλόσιν ἐν τῷ κατακλυσμῷ , μᾶλλον δὲ πεπεδημένοις , καὶ τοῖς ἐν φυλακῇ τε καὶ φρουρᾷ συνεχομένοις ; δέδεικται δὲ κάν τῷ δευτέρῳ Στρωματεῖ τοὺς ἀποστόλους ἀκολούθως τῷ κυρίῳ καὶ τοὺς ἐν Ἅιδου εὐηγγελισμένους · ἐχρῆν γάρ , οἶμαι , ὥσπερ κἀνταῦθα , οὕτως δὲ κἀκεῖσε τοὺς ἀρίστους τῶν μαθητῶν μιμητὰς γενέσθαι τοῦ διδασκάλου , ἵν’ ὃ μὲν τοὺς ἐξ Ἑβραίων , οἳ δὲ τὰ ἔθνη εἰς ἐπιστροφὴν ἀγάγωσι , τουτέστιν τοὺς ἐν δικαιοσύνῃ τῇ κατὰ νόμον καὶ κατὰ φιλοσοφίαν βεβιωκότας μέν , οὐ τελείως δέ , ἀλλ’ ἁμαρτητικῶς διαπεραναμένους τὸν βίον · τουτὶ γὰρ ἔπρεπεν τῇ θείᾳ οἰκονομίᾳ τοὺς ἀξίαν μᾶλλον ἐσχηκότας ἐν δικαιοσύνῃ καὶ προηγουμένως βεβιωκότας ἐπί τε τοῖς πλημμεληθεῖσι μετανενοηκότας , κἂν ἐν ἄλλῳ τόπῳ τύχωσιν ἐξομολογούμενοι . ἐν τοῖς τοῦ θεοῦ ὄντας τοῦ παντοκράτορος κατὰ τὴν οἰκείαν ἑκάστου γνῶσιν σωθῆναι .
Lemmas: φημί γοῦν ὁ γραφή · λέγω ὁ ᾍδης ὁ ἀπώλεια · εἶδος μέν αὐτός οὐ ὁράω , φωνή δέ αὐτός ἀκούω . οὐ ὁ τόπος δή που φωνή λαμβάνω λέγω ὁ προλέγω , ἀλλά ὁ ἐν ᾍδης κατατάσσω καί εἰς ἀπώλεια ἑαυτοῦ ἐκδίδωμι καθά ἐκ τις ναῦς εἰς θάλασσα ἑκών ἀπορρίπτω , οὗτος τοίνυν εἰμί ὁ ἐπακούω ὁ θεῖος δύναμις τε καί φωνή · ἐπεί τίς ἄν εὖ φρονέω ἐν εἷς καταδίκη καί ὁ ὁ δίκαιος καί ὁ ὁ ἁμαρτωλός ὑπολαμβάνω εἰμί ψυχή , ἀδικία ὁ πρόνοια καταχέω ; τίς δέ ; οὐ δηλόω εὐαγγελίζομαι ὁ κύριος ὁ τε ἀπόλλυμι ἐν ὁ κατακλυσμός , μάλα δέ πεδάω , καί ὁ ἐν φυλακή τε καί φρουρά συνέχω ; δείκνυμι δέ ἐν ὁ δεύτερος Στρωματεύς ὁ ἀπόστολος ἀκόλουθος ὁ κύριος καί ὁ ἐν ᾍδης εὐαγγελίζομαι · χρή γάρ , οἴομαι , ὥσπερ ἐνταῦθα , οὕτως δέ ἐκεῖσε ὁ ἀγαθός ὁ μαθητής μιμητής γίγνομαι ὁ διδάσκαλος , ἵνα ὅς μέν ὁ ἐκ Ἑβραῖος , ὁ δέ ὁ ἔθνος εἰς ἐπιστροφή ἄγω , τουτέστι ὁ ἐν δικαιοσύνη ὁ κατά νόμος καί κατά φιλοσοφία βιόω μέν , οὐ τέλειος δέ , ἀλλά ἁμαρτητικός διαπεραίνω ὁ βίος · οὗτος γάρ πρέπω ὁ θεῖος οἰκονομία ὁ ἄξιος μάλα ἔχω ἐν δικαιοσύνη καί προηγέομαι βιόω ἐπί τε ὁ πλημμελέω μετανοέω , ἐάν ἐν ἄλλος τόπος τυγχάνω ἐξομολογέω . ἐν ὁ ὁ θεός εἰμί ὁ παντοκράτωρ κατά ὁ οἰκεῖος ἕκαστος γνῶσις σῴζω .
clemens-alexandrinus.stromata 6.6.46
Ἐνεργεῖ δέ , οἶμαι , καὶ ὁ σωτήρ , ἐπεὶ τὸ σῴζειν ἔργον αὐτοῦ · ὅπερ οὖν καὶ πεποίηκεν , τοὺς εἰς αὐτὸν πιστεῦσαι βεβουλημένους διὰ τοῦ κηρύγματος , ὅποι ποτ’ ἔτυχον γεγονότες , ἑλκύσας εἰς σωτηρίαν . εἰ γοῦν ὁ κύριος δἰ οὐδὲν ἕτερον εἰς Ἅιδου κατῆλθεν ἢ διὰ τὸ εὐαγγελίσασθαι , ὥσπερ κατῆλθεν , ἤτοι πάντας εὐηγγελίσατο ἢ μόνους Ἑβραίους . εἰ μὲν οὖν πάντας , σωθήσονται πάντες οἱ πιστεύσαντες , κἂν ἐξ ἐθνῶν ὄντες τύχωσιν , ἐξομολογησάμενοι ἤδη ἐκεῖ , ἐπεὶ σωτήριοι καὶ παιδευτικαὶ αἱ κολάσεις τοῦ θεοῦ εἰς ἐπιστροφὴν ἄγουσαι καὶ τὴν μετάνοιαν τοῦ ἁμαρτωλοῦ μᾶλλον ἢ τὸν θάνατον αἱρούμεναι , καὶ ταῦτα καθαρώτερον διορᾶν δυναμένων τῶν σωμάτων ἀπηλλαγμένων ψυχῶν , κἂν πάθεσιν ἐπισκοτῶνται , διὰ τὸ μηκέτι ἐπιπροσθεῖσθαι σαρκίῳ · εἰ δὲ Ἰουδαίους μόνον εὐηγγελίσατο , οἷς ἔλειπεν ἡ διὰ τοῦ σωτῆρος ἐπίγνωσίς τε καὶ πίστις , δῆλόν που ὡς ἄρα ἀπροσωπολήπτου ὄντος τοῦ θεοῦ καὶ οἱ ἀπόστολοι , καθάπερ ἐνταῦθα , οὕτως κἀκεῖ τοὺς ἐξ ἐθνῶν ἐπιτηδείους εἰς ἐπιστροφὴν εὐηγγελίσαντο , καὶ καλῶς εἴρηται τῷ Ποιμένι · κατέβησαν οὖν μετ’ αὐτῶν εἰς τὸ ὕδωρ , ἀλλ’ οὗτοι μὲν ζῶντες κατέβησαν καὶ ζῶντες ἀνέβησαν · ἐκεῖνοι δὲ οἱ προκεκοιμημένοι νεκροὶ κατέβησαν , ζῶντες δὲ ἀνέβησαν .
Lemmas: ἐνεργέω δέ , οἴομαι , καί ὁ σωτήρ , ἐπεί ὁ σῴζω ἔργον αὐτός · ὅς οὖν καί ποιέω , ὁ εἰς αὐτός πιστεύω βούλομαι διά ὁ κήρυγμα , ὅποι ποτέ τυγχάνω γίγνομαι , ἕλκω εἰς σωτηρία . εἰ γοῦν ὁ κύριος διά οὐδείς ἕτερος εἰς ᾍδης κατέρχομαι ἤ διά ὁ εὐαγγελίζομαι , ὥσπερ κατέρχομαι , ἤτοι πᾶς εὐαγγελίζομαι ἤ μόνος Ἑβραῖος . εἰ μέν οὖν πᾶς , σῴζω πᾶς ὁ πιστεύω , ἐάν ἐκ ἔθνος εἰμί τυγχάνω , ἐξομολογέομαι ἤδη ἐκεῖ , ἐπεί σωτήριος καί παιδευτικός ὁ κόλασις ὁ θεός εἰς ἐπιστροφή ἄγω καί ὁ μετάνοια ὁ ἁμαρτωλός μάλα ἤ ὁ θάνατος αἱρέω , καί οὗτος καθαρός διοράω δύναμαι ὁ σῶμα ἀπαλλάσσω ψυχή , ἐάν πάθος ἐπισκοτέω , διά ὁ μηκέτι ἐπιπροσθέω σαρκίον · εἰ δέ Ἰουδαῖος μόνος εὐαγγελίζομαι , ὅς λείπω ὁ διά ὁ σωτήρ ἐπίγνωσις τε καί πίστις , δῆλος που ὡς ἄρα ἀπροσωπόληπτος εἰμί ὁ θεός καί ὁ ἀπόστολος , καθά ἐνταῦθα , οὕτως ἐκεῖ ὁ ἐκ ἔθνος ἐπιτήδειος εἰς ἐπιστροφή εὐαγγελίζομαι , καί καλός λέγω ὁ Ποιμήν · καταβαίνω οὖν μετά αὐτός εἰς ὁ ὕδωρ , ἀλλά οὗτος μέν ζάω καταβαίνω καί ζάω ἀναβαίνω · ἐκεῖνος δέ ὁ προκοιμάω νεκρός καταβαίνω , ζάω δέ ἀναβαίνω .
clemens-alexandrinus.stromata 6.6.47
Ναὶ μὴν καὶ σώματά φησι τὸ εὐαγγέλιον πολλὰ τῶν κεκοιμημένων ἀνεστάσθαι , εἰς ἀμείνω δηλονότι μετατεθειμένων τάξιν . γέγονεν ἄρα τις καθολικὴ κίνησις καὶ μετάθεσις κατὰ τὴν οἰκονομίαν τοῦ σωτῆρος . δίκαιος τοίνυν δικαίου καθὸ δίκαιός ἐστιν οὐ διαφέρει , ἐάν τε νομικὸς ᾖ ἐάν τε Ἕλλην · οὐ γὰρ Ἰουδαίων μόνων , πάντων δὲ ἀνθρώπων ὁ θεὸς κύριος , προσεχέστερον δὲ τῶν ἐγνωκότων πατήρ . εἰ γὰρ τὸ καλῶς βιοῦν καὶ νομίμως ἐστὶ βιοῦν καὶ τὸ εὐλόγως βιοῦν κατὰ νόμον ἐστὶ βιοῦν , ὀρθῶς δὲ βεβιωκότες οἱ πρὸ νόμου εἰς πίστιν ἐλογίσθησαν καὶ δίκαιοι εἶναι ἐκρίθησαν , δῆλόν που καὶ τοὺς ἐκτὸς νόμου γενομένους διὰ τὴν τῆς ψυχῆς ἰδιότητα , ὀρθῶς βεβιωκότας , εἰ καὶ ἐν Ἅιδου ἔτυχον ὄντες καὶ ἐν φρουρᾷ , ἐπακούσαντας τῆς τοῦ κυρίου φωνῆς , εἴτε τῆς αὐθεντικῆς εἴτε καὶ τῆς διὰ τῶν ἀποστόλων ἐνεργούσης , ᾗ τάχος ἐπιστραφῆναί τε καὶ πιστεῦσαι . μεμνήμεθα γὰρ ὅτι δύναμις τοῦ θεοῦ ἐστιν ὁ κύριος · καὶ οὐκ ἄν ποτε ἀσθενήσαι δύναμις . οὕτως οἶμαι δείκνυσθαι ἀγαθὸν μὲν τὸν θεόν , δυνατὸν δὲ τὸν κύριον σῴζειν μετὰ δικαιοσύνης καὶ ἰσότητος τῆς πρὸς τοὺς ἐπιστρέφοντας εἴτε ἐνταῦθα εἴτε καὶ ἀλλαχόθι . οὐ γὰρ ἐνταῦθα μόνον ἡ δύναμις ἡ ἐνεργητικὴ φθάνει , πάντῃ δέ ἐστι καὶ ἀεὶ ἐργάζεται .
Lemmas: ναί μήν καί σῶμα φημί ὁ εὐαγγέλιον πολύς ὁ κοιμάω ἀνίστημι , εἰς ἀγαθός δηλονότι μετατίθημι τάξις . γίγνομαι ἄρα τις καθολικός κίνησις καί μετάθεσις κατά ὁ οἰκονομία ὁ σωτήρ . δίκαιος τοίνυν δίκαιος καθό δίκαιος εἰμί οὐ διαφέρω , ἐάν τε νομικός εἰμί ἐάν τε Ἕλλην · οὐ γάρ Ἰουδαῖος μόνος , πᾶς δέ ἄνθρωπος ὁ θεός κύριος , προσεχής δέ ὁ γιγνώσκω πατήρ . εἰ γάρ ὁ καλός βιόω καί νόμιμος εἰμί βιόω καί ὁ εὔλογος βιόω κατά νόμος εἰμί βιόω , ὀρθός δέ βιόω ὁ πρό νόμος εἰς πίστις λογίζομαι καί δίκαιος εἰμί κρίνω , δῆλος που καί ὁ ἐκτός νόμος γίγνομαι διά ὁ ὁ ψυχή ἰδιότης , ὀρθός βιόω , εἰ καί ἐν ᾍδης τυγχάνω εἰμί καί ἐν φρουρά , ἐπακούω ὁ ὁ κύριος φωνή , εἴτε ὁ αὐθεντικός εἴτε καί ὁ διά ὁ ἀπόστολος ἐνεργέω , ὅς τάχος ἐπιστρέφω τε καί πιστεύω . μιμνῄσκω γάρ ὅτι δύναμις ὁ θεός εἰμί ὁ κύριος · καί οὐ ἄν ποτέ ἀσθενέω δύναμις . οὕτως οἴομαι δείκνυμι ἀγαθός μέν ὁ θεός , δυνατός δέ ὁ κύριος σῴζω μετά δικαιοσύνη καί ἰσότης ὁ πρός ὁ ἐπιστρέφω εἴτε ἐνταῦθα εἴτε καί ἀλλαχόθι . οὐ γάρ ἐνταῦθα μόνος ὁ δύναμις ὁ ἐνεργητικός φθάνω , πάντῃ δέ εἰμί καί ἀεί ἐργάζομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 6.6.48
Αὐτίκα ἐν τῷ Πέτρου κηρύγματι ὁ κύριός φησι πρὸς τοὺς μαθητὰς μετὰ τὴν ἀνάστασιν · ἐξελεξάμην ὑμᾶς δώδεκα , μαθητὰς κρίνας ἀξίους ἐμοῦ , οὓς ὁ κύριος ἠθέλησεν , καὶ ἀποστόλους πιστοὺς ἡγησάμενος εἶναι , πέμπων ἐπὶ τὸν κόσμον εὐαγγελίσασθαι τοὺς κατὰ τὴν οἰκουμένην ἀνθρώπους , γινώσκειν ὅτι εἷς θεός ἐστιν , διὰ τῆς τοῦ Χριστοῦ πίστεως ἐμῆς δηλοῦντας τὰ μέλλοντα , ὅπως οἱ ἀκούσαντες καὶ πιστεύσαντες σωθῶσιν , οἱ δὲ μὴ πιστεύσαντες ἀκούσαντες μαρτυρήσωσιν , οὐκ ἔχοντες ἀπολογίαν εἰπεῖν · › οὐκ ἠκούσαμεν . ‹ τί οὖν ; οὐχὶ καὶ ἐν Ἅιδου ἡ αὐτὴ γέγονεν οἰκονομία ; ἵνα κἀκεῖ πᾶσαι αἱ ψυχαὶ ἀκούσασαι τοῦ κηρύγματος ἢ τὴν μετάνοιαν ἐνδείξωνται ἢ τὴν κόλασιν δικαίαν εἶναι , δἰ ὧν οὐκ ἐπίστευσαν , ὁμολογήσωσιν . ἦν δ’ ἂν πλεονεξίας οὐ τῆς τυχούσης ἔργον τοὺς προεξεληλυθότας τῆς παρουσίας τοῦ κυρίου , μὴ εὐηγγελισμένους μηδὲ ἐξ αὐτῶν τὴν αἰτίαν παρασχομένους κατὰ τὸ πιστεῦσαι ἢ μή , ἤτοι τῆς σωτηρίας ἢ τῆς κολάσεως μετασχεῖν . οὐ γάρ που θέμις τοὺς μὲν ἀκρίτως καταδεδικάσθαι , μόνους δὲ τοὺς μετὰ τὴν παρουσίαν τῆς θείας ἀπολελαυκέναι δικαιοσύνης . πάσαις δ’ ἄνωθεν ταῖς ψυχαῖς εἴρηται ταῖς λογικαῖς · ὅσα ἐν ἀγνοίᾳ τις ὑμῶν ἐποίησεν μὴ εἰδὼς σαφῶς τὸν θεόν , ἐὰν ἐπιγνοὺς μετανοήσῃ , πάντα αὐτῷ ἀφεθήσεται τὰ ἁμαρτήματα . ἰδοὺ γάρ · φησί , τέθεικα πρὸ προσώπου ὑμῶν τὸν θάνατον καὶ τὴν ζωήν , ἐκλέξασθαι τὴν ζωήν , πρὸς σύγκρισιν ἐκλογῆς τεθεῖσθαι λέγων ὁ θεός , οὐ πεποιηκέναι ἄμφω .
Lemmas: αὐτίκα ἐν ὁ Πέτρος Κήρυγμα ὁ κύριος φημί πρός ὁ μαθητής μετά ὁ ἀνάστασις · ἐκλέγω σύ δώδεκα , μαθητής κρίνω ἄξιος ἐγώ , ὅς ὁ κύριος ἐθέλω , καί ἀπόστολος πιστός ἡγέομαι εἰμί , πέμπω ἐπί ὁ κόσμος εὐαγγελίζομαι ὁ κατά ὁ οἰκουμένη ἄνθρωπος , γιγνώσκω ὅτι εἷς θεός εἰμί , διά ὁ ὁ Χριστός πίστις ἐμός δηλόω ὁ μέλλω , ὅπως ὁ ἀκούω καί πιστεύω σῴζω , ὁ δέ μή πιστεύω ἀκούω μαρτυρέω , οὐ ἔχω ἀπολογία λέγω · › οὐ ἀκούω . ‹ τίς οὖν ; οὐ καί ἐν ᾍδης ὁ αὐτός γίγνομαι οἰκονομία ; ἵνα ἐκεῖ πᾶς ὁ ψυχή ἀκούω ὁ κήρυγμα ἤ ὁ μετάνοια ἐνδείκνυμι ἤ ὁ κόλασις δίκαιος εἰμί , διά ὅς οὐ πιστεύω , ὁμολογέω . εἰμί δέ ἄν πλεονεξία οὐ ὁ τυγχάνω ἔργον ὁ προεξέρχομαι ὁ παρουσία ὁ κύριος , μή εὐαγγελίζομαι μηδέ ἐκ αὐτός ὁ αἰτία παρέχω κατά ὁ πιστεύω ἤ μή , ἤτοι ὁ σωτηρία ἤ ὁ κόλασις μετέχω . οὐ γάρ που θέμις ὁ μέν ἄκριτος καταδικάζω , μόνος δέ ὁ μετά ὁ παρουσία ὁ θεῖος ἀπολαύω δικαιοσύνη . πᾶς δέ ἄνωθεν ὁ ψυχή λέγω ὁ λογικός · ὅσος ἐν ἄγνοια τις σύ ποιέω μή οἶδα σαφής ὁ θεός , ἐάν ἐπιγιγνώσκω μετανοέω , πᾶς αὐτός ἀφίημι ὁ ἁμάρτημα . ἰδού γάρ · φημί , τίθημι πρό πρόσωπον σύ ὁ θάνατος καί ὁ ζωή , ἐκλέγω ὁ ζωή , πρός σύγκρισις ἐκλογή τίθημι λέγω ὁ θεός , οὐ ποιέω ἄμφω .
clemens-alexandrinus.stromata 6.6.49
καὶ ἐν ἑτέρᾳ γραφῇ λέγει · ἐὰν ἀκούσητέ μου καὶ θελήσητε , τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς φάγεσθε · ἐὰν δὲ μὴ ἀκούσητέ μου μηδὲ θελήσητε , μάχαιρα ὑμᾶς κατέδεται · τὸ γὰρ στόμα κυρίου ἐλάλησεν ταῦτα . πάλιν δὲ ἄντικρυς ὁ Δαβίδ , μᾶλλον δὲ ὁ κύριος ἐκ προσώπου τοῦ ὁσίου ( εἷς δὲ οὗτος ἐκ καταβολῆς κόσμου , πᾶς ὁ διαφόροις χρόνοις διὰ πίστεως σωθείς τε καὶ σωθησόμενος ) · ηὐφράνθη μου ἡ καρδία καὶ ἠγαλλιάσατο ἡ γλῶσσά μου . ἔτι δὲ καὶ ἡ σάρξ μου κατασκηνώσει ἐπ’ ἐλπίδι , φησίν , ὅτι οὐκ ἐγκαταλείψεις τὴν ψυχήν μου εἰς Ἅιδην οὐδὲ δώσεις τὸν ὅσιόν σου ἰδεῖν διαφθοράν . ἐγνώρισάς μοι ὁδοὺς ζωῆς · πληρώσεις με εὐφροσύνης μετὰ τοῦ προσώπου σου .
Lemmas: καί ἐν ἕτερος γραφή λέγω · ἐάν ἀκούω ἐγώ καί ἐθέλω , ὁ ἀγαθός ὁ γῆ ἐσθίω · ἐάν δέ μή ἀκούω ἐγώ μηδέ ἐθέλω , μάχαιρα σύ κατεσθίω · ὁ γάρ στόμα κύριος λαλέω οὗτος . πάλιν δέ ἄντικρυς ὁ Δαυίδ , μάλα δέ ὁ κύριος ἐκ πρόσωπον ὁ ὅσιος ( εἷς δέ οὗτος ἐκ καταβολή κόσμος , πᾶς ὁ διάφορος χρόνος διά πίστις σῴζω τε καί σῴζω ) · εὐφραίνω ἐγώ ὁ καρδία καί ἀγαλλιάω ὁ γλῶσσα ἐγώ . ἔτι δέ καί ὁ σάρξ ἐγώ κατασκηνόω ἐπί ἐλπίς , φημί , ὅτι οὐ ἐγκαταλείπω ὁ ψυχή ἐγώ εἰς ᾍδης οὐδός δίδωμι ὁ ὅσιος σύ ὁράω διαφθορά . γνωρίζω ἐγώ ὁδός ζωή · πληρόω ἐγώ εὐφροσύνη μετά ὁ πρόσωπον σύ .
clemens-alexandrinus.stromata 6.6.50
Ὥσπερ οὖν τίμιος ὁ λαὸς τῷ κυρίῳ , οὕτως ὁ λαὸς ἅγιος ἅπας ἐστὶν σὺν τῷ Ἰουδαίῳ καὶ ὁ ἐξ ἐθνῶν ἐπιστρέφων , ὃς ὁ προσήλυτος προεφητεύετο . εἰκότως ἄρα βοῦν φησι καὶ ἄρκτον ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἔσεσθαι ἡ γραφή · βοῦς μὲν γὰρ εἴρηται ὁ Ἰουδαῖος ἐκ τοῦ κατὰ νόμον ὑπὸ ζυγὸν καθαροῦ κριθέντος ζῴου , ἐπεὶ καὶ διχηλεῖ καὶ μηρυκᾶται ὁ βοῦς · ὁ ἐθνικὸς δὲ διὰ τῆς ἄρκτου ἐμφαίνεται , ἀκαθάρτου καὶ ἀγρίου θηρίου · τίκτει δὲ τὸ ζῷον σάρκα ἀτύπωτον , ἣν σχηματίζει εἰς τὴν τοῦ θηρίου ὁμοιότητα τῇ γλώττῃ μόνον · λόγῳ γὰρ τυποῦται εἰς τὸ ἡμερῶσθαι ἐκ τοῦ θηριώδους βίου ὁ ἐξ ἐθνῶν ἐπιστρέφων , τιθασευθείς τε ἤδη καὶ αὐτὸς ὡς βοῦς ἁγνίζεται . αὐτίκα φησὶν ὁ προφήτης · σειρῆνες εὐλογήσουσίν με καὶ θυγατέρες στρουθῶν καὶ τὰ θηρία πάντα τοῦ ἀγροῦ . τῶν ἀκαθάρτων ζῴων τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ γιγνώσκεται , τουτέστι τοῦ κόσμου , ἐπεὶ τοὺς εἰς πίστιν ἀγρίους καὶ ῥυπαροὺς τὸν βίον μηδὲ τῇ κατὰ νόμον δικαιοσύνῃ κεκαθαρμένους θηρία προσαγορεύει . μεταβαλόντες μέντοι ἐκ τοῦ εἶναι θηρία διὰ τῆς κυριακῆς πίστεως ἄνθρωποι γίνονται θεοῦ , ἐκ τοῦ τὴν ἀρχὴν θελῆσαι μεταβάλλεσθαι εἰς τὸ γενέσθαι προκόπτοντες . τοὺς μὲν γὰρ προτρέπει ὁ κύριος , τοῖς δὲ ἤδη ἐγχειρήσασι καὶ χεῖρα ὀρέγει καὶ ἀνέλκει · οὐ γὰρ ὑποστέλλεται πρόσωπον ὁ πάντων δεσπότης οὐδὲ ἐντραπήσεται μέγεθος , ὅτι μικρὸν καὶ μέγαν αὐτὸς ἐποίησεν ὁμοίως τε προνοεῖ πάντων .
Lemmas: ὥσπερ οὖν τίμιος ὁ λαός ὁ κύριος , οὕτως ὁ λαός ἅγιος ἅπας εἰμί σύν ὁ Ἰουδαῖος καί ὁ ἐκ ἔθνος ἐπιστρέφω , ὅς ὁ προσήλυτος προφητεύω . ἔοικα ἄρα βοῦς φημί καί ἄρκτος ἐπί ὁ αὐτός εἰμί ὁ γραφή · βοῦς μέν γάρ λέγω ὁ Ἰουδαῖος ἐκ ὁ κατά νόμος ὑπό ζυγόν καθαρός κρίνω ζῷον , ἐπεί καί διχηλέω καί μηρυκάζω ὁ βοῦς · ὁ ἐθνικός δέ διά ὁ ἄρκτος ἐμφαίνω , ἀκάθαρτος καί ἄγριος θηρίον · τίκτω δέ ὁ ζῷον σάρξ ἀτύπωτος , ὅς σχηματίζω εἰς ὁ ὁ θηρίον ὁμοιότης ὁ γλῶσσα μόνος · λόγος γάρ τυπόω εἰς ὁ ἡμερόω ἐκ ὁ θηριώδης βίος ὁ ἐκ ἔθνος ἐπιστρέφω , τιθασεύω τε ἤδη καί αὐτός ὡς βοῦς ἁγνίζω . αὐτίκα φημί ὁ προφήτης · Σειρήν εὐλογέω ἐγώ καί θυγάτηρ στρουθός καί ὁ θηρίον πᾶς ὁ ἀγρός . ὁ ἀκάθαρτος ζῷον ὁ θηρίον ὁ ἀγρός γιγνώσκω , τουτέστι ὁ κόσμος , ἐπεί ὁ εἰς πίστις ἄγριος καί ῥυπαρός ὁ βίος μηδέ ὁ κατά νόμος δικαιοσύνη καθαρ́νω θηρίον προσαγορεύω . μεταβάλλω μέντοι ἐκ ὁ εἰμί θηρίον διά ὁ κυριακός πίστις ἄνθρωπος γίγνομαι θεός , ἐκ ὁ ὁ ἀρχή ἐθέλω μεταβάλλω εἰς ὁ γίγνομαι προκόπτω . ὁ μέν γάρ προτρέπω ὁ κύριος , ὁ δέ ἤδη ἐγχειρέω καί χείρ ὀρέγω καί ἀνέλκω · οὐ γάρ ὑποστέλλω πρόσωπον ὁ πᾶς δεσπότης οὐδέ ἐντρέπω μέγεθος , ὅτι μικρός καί μέγας αὐτός ποιέω ὅμοιος τε προνοέω πᾶς .
clemens-alexandrinus.stromata 6.6.51
καὶ ὁ Δαβίδ φησιν · εἰ καὶ ἐνεπάγησαν ἔθνη ἐν διαφθορᾷ ᾗ ἐποίησαν , ἐν παγίδι ταύτῃ ᾗ ἔκρυψαν συνελήφθη ὁ ποὺς αὐτῶν , ἀλλὰ ἐγένετο κύριος καταφυγὴ τῷ πένητι , βοηθὸς ἐν εὐκαιρίᾳ καὶ ἐν θλίψει . εὐκαίρως ἄρα εὐηγγελίσθησαν οἱ ἐν θλίψει ὄντες . καὶ διὰ τοῦτό φησιν · ἀναγγείλατε ἐν τοῖς ἔθνεσι τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτοῦ , ἵνα μὴ ἀδίκως κριθῶσιν . εἰ τοίνυν τοὺς ἐν σαρκὶ διὰ τοῦτο εὐηγγελίσατο , ἵνα μὴ καταδικασθῶσιν ἀδίκως , πῶς οὐ καὶ τοὺς προεξεληλυθότας τῆς παρουσίας αὐτοῦ διὰ τὴν αὐτὴν εὐηγγελίσατο αἰτίαν ; δίκαιος γὰρ ὁ κύριος καὶ δικαιοσύνην ἠγάπησεν , εὐθύτητα εἶδεν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ . ὁ δὲ ἀγαπῶν ἀδικίαν μισεῖ τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν .
Lemmas: καί ὁ Δαυίδ φημί · εἰ καί ἐμπήγνυμι ἔθνος ἐν διαφθορά ὅς ποιέω , ἐν παγίς οὗτος ὅς κρύπτω συλλαμβάνω ὁ πούς αὐτός , ἀλλά γίγνομαι κύριος καταφυγή ὁ πένης , βοηθός ἐν εὐκαιρία καί ἐν θλῖψις . εὔκαιρος ἄρα εὐαγγελίζω ὁ ἐν θλῖψις εἰμί . καί διά οὗτος φημί · ἀναγγέλλω ἐν ὁ ἔθνος ὁ ἐπιτήδευμα αὐτός , ἵνα μή ἄδικος κρίνω . εἰ τοίνυν ὁ ἐν σάρξ διά οὗτος εὐαγγελίζομαι , ἵνα μή καταδικάζω ἄδικος , πῶς οὐ καί ὁ προεξέρχομαι ὁ παρουσία αὐτός διά ὁ αὐτός εὐαγγελίζομαι αἰτία ; δίκαιος γάρ ὁ κύριος καί δικαιοσύνη ἀγαπάω , εὐθύτης ὁράω ὁ πρόσωπον αὐτός . ὁ δέ ἀγαπάω ἀδικία μισέω ὁ ἑαυτοῦ ψυχή .
clemens-alexandrinus.stromata 6.6.52
Εἰ γοῦν ἐν τῷ κατακλυσμῷ ἀπώλετο πᾶσα ἁμαρτωλὸς σάρξ , εἰς παιδείαν γενομένης αὐτοῖς τῆς κολάσεως , πρῶτον μὲν τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ παιδευτικὸν καὶ ἐνεργητικὸν τυγχάνον σῴζειν τοὺς ἐπιστρέφοντας πιστευτέον , ἔπειτα δὲ καὶ τὸ λεπτομερέστερον , ἡ ψυχή , οὐκ ἄν ποτε πρὸς τοῦ παχυμερεστέρου ὕδατος πάθοι τι δεινόν , διὰ λεπτότητα καὶ ἁπλότητα μὴ κρατουμένη , ᾗ καὶ ἀσώματος προσαγορεύεται . ὃ δ’ ἂν παχυμερὲς ἐκ τῆς ἁμαρτίας πεπαχυμμένον τύχῃ , τοῦτο ἀπορίπτεται σὺν τῷ σαρκικῷ πνεύματι τῷ κατὰ τῆς ψυχῆς ἐπιθυμοῦντι . ἤδη δὲ καὶ τῶν τὴν κοινότητα πρεσβευόντων ὁ κορυφαῖος Οὐαλεντῖνος ἐν τῇ Περὶ φίλων ὁμιλίᾳ κατὰ λέξιν γράφει · πολλὰ τῶν γεγραμμένων ἐν ταῖς δημοσίαις βίβλοις εὑρίσκεται γεγραμμένα ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ θεοῦ · τὰ γὰρ κοινὰ ταῦτα ἔστι τὰ ἀπὸ καρδίας ῥήματα , νόμος ὁ γραπτὸς ἐν καρδίᾳ · οὗτός ἐστιν ὁ λαὸς ὁ τοῦ ἠγαπημένου , ὁ φιλούμενος καὶ φιλῶν αὐτόν .
Lemmas: εἰ γοῦν ἐν ὁ κατακλυσμός ἀπόλλυμι πᾶς ἁμαρτωλός σάρξ , εἰς παιδεία γίγνομαι αὐτός ὁ κόλασις , πρῶτος μέν ὁ θέλημα ὁ θεός παιδευτικός καί ἐνεργητικός τυγχάνω σῴζω ὁ ἐπιστρέφω πιστευτέος , ἔπειτα δέ καί ὁ λεπτομερής , ὁ ψυχή , οὐ ἄν ποτέ πρός ὁ παχυμερής ὕδωρ πάσχω τις δεινός , διά λεπτότης καί ἁπλότης μή κρατέω , ὅς καί ἀσώματος προσαγορεύω . ὅς δέ ἄν παχυμερής ἐκ ὁ ἁμαρτία παχύνω τυγχάνω , οὗτος ἀπορίπτω σύν ὁ σαρκικός πνεῦμα ὁ κατά ὁ ψυχή ἐπιθυμέω . ἤδη δέ καί ὁ ὁ κοινότης πρεσβεύω ὁ κορυφαῖος Οὐαλεντῖνος ἐν ὁ Περι φίλος ὁμιλία κατά λέξις γράφω · πολύς ὁ γράφω ἐν ὁ δημόσιος βίβλος εὑρίσκω γράφω ἐν ὁ ἐκκλησία ὁ θεός · ὁ γάρ κοινός οὗτος εἰμί ὁ ἀπό καρδία ῥῆμα , νόμος ὁ γραπτός ἐν καρδία · οὗτος εἰμί ὁ λαός ὁ ὁ ἀγαπάω , ὁ φιλέω καί φιλέω αὐτός .
clemens-alexandrinus.stromata 6.6.53
δημοσίας γὰρ βίβλους εἴτε τὰς Ἰουδαϊκὰς λέγει γραφὰς εἴτε τὰς τῶν φιλοσόφων , κοινοποιεῖ τὴν ἀλήθειαν . Ἰσίδωρός τε ὁ Βασιλείδου υἱὸς ἅμα καὶ μαθητὴς ἐν τῷ πρώτῳ τῶν τοῦ προφήτου Παρχὼρ Ἐξηγητικῶν καὶ αὐτὸς κατὰ λέξιν γράφει · φασὶ δὲ οἱ Ἀττικοὶ μεμηνῦσθαί τινα Σωκράτει παρεπομένου δαίμονος αὐτῷ , καὶ Ἀριστοτέλης δαίμοσι κεχρῆσθαι πάντας ἀνθρώπους λέγει συνομαρτοῦσιν αὐτοῖς παρὰ τὸν χρόνον τῆς ἐνσωματώσεως . προφητικὸν τοῦτο μάθημα λαβὼν καὶ καταθέμενος εἰς τὰ ἑαυτοῦ βιβλία , μὴ ὁμολογήσας ὅθεν ὑφείλετο τὸν λόγον τοῦτον . καὶ πάλιν ἐν τῷ δευτέρῳ τῆς αὐτῆς συντάξεως ὧδέ πως γράφει · καὶ μή τις οἰέσθω , ὅ φαμεν ἴδιον εἶναι τῶν ἐκλεκτῶν , τοῦτο προειρημένον ὑπάρχειν ὑπό τινων φιλοσόφων · οὐ γάρ ἐστιν αὐτῶν εὕρεμα , τῶν δὲ προφητῶν σφετερισάμενοι προσέθηκαν τῷ ὑπάρχοντι κατ’ αὐτοὺς σοφῷ . αὖθίς τε ἐν τῷ αὐτῷ · καὶ γάρ μοι δοκεῖ τοὺς προσποιουμένους φιλοσοφεῖν , ἵνα μάθωσι τί ἐστιν ἡ ὑπόπτερος δρῦς καὶ τὸ ἐπ’ αὐτῇ πεποικιλμένον φᾶρος , πάντα ὅσα Φερεκύδης ἀλληγορήσας ἐθεολόγησεν , λαβὼν ἀπὸ τῆς τοῦ Χὰμ προφητείας τὴν ὑπόθεσιν
Lemmas: δημόσιος γάρ βίβλος εἴτε ὁ Ἰουδαικός λέγω γραφή εἴτε ὁ ὁ φιλόσοφος , κοινοποιέω ὁ ἀλήθεια . Ἰσίδωρος τε ὁ Βασιλείδης υἱός ἅμα καί μαθητής ἐν ὁ πρῶτος ὁ ὁ προφήτης Παρχώρ Ἐξηγητικός καί αὐτός κατά λέξις γράφω · φημί δέ ὁ Ἀττικός μηνύω τις Σωκράτης παρέπομαι δαίμων αὐτός , καί Ἀριστοτέλης δαίμων χράω πᾶς ἄνθρωπος λέγω συνομαρτέω αὐτός παρά ὁ χρόνος ὁ ἐνσωμάτωσις . προφητικός οὗτος μάθημα λαμβάνω καί κατατίθημι εἰς ὁ ἑαυτοῦ βιβλίον , μή ὁμολογέω ὅθεν ὑφαιρέω ὁ λόγος οὗτος . καί πάλιν ἐν ὁ δεύτερος ὁ αὐτός σύνταξις ὧδε πως γράφω · καί μή τις οἴομαι , ὅς φημί ἴδιος εἰμί ὁ ἐκλεκτός , οὗτος προλέγω ὑπάρχω ὑπό τις φιλόσοφος · οὐ γάρ εἰμί αὐτός εὕρεμα , ὁ δέ προφήτης σφετερίζω προστίθημι ὁ ὑπάρχω κατά αὐτός σοφός . αὖθις τε ἐν ὁ αὐτός · καί γάρ ἐγώ δοκέω ὁ προσποιέω φιλοσοφέω , ἵνα μανθάνω τίς εἰμί ὁ ὑπόπτερος δρῦς καί ὁ ἐπί αὐτός ποικίλλω φᾶρος , πᾶς ὅσος Φερεκύδης ἀλληγορέω θεολογέω , λαμβάνω ἀπό ὁ ὁ Χάμ προφητεία ὁ ὑπόθεσις
clemens-alexandrinus.stromata 6.7.54
ὡς πάλαι παρεσημειωσάμεθα , οὐ τὴν κατὰ ἑκάστην αἵρεσιν ἀγωγήν φαμεν , ἀλλ’ , ὅπερ ὄντως ἐστὶ φιλοσοφία , † ὀρθῶς σοφίαν τεχνικήν , τὴν ἐμπειρίαν παρέχουσαν τῶν περὶ τὸν βίον , τὴν δὲ σοφίαν ἔμπεδον γνῶσιν θείων τε καὶ ἀνθρωπίνων πραγμάτων , κατάληψίν τινα βεβαίαν οὖσαν καὶ ἀμετάπτωτον , συνειληφυῖαν τά τε ὄντα καὶ τὰ παρῳχηκότα καὶ τὰ μέλλοντα , ἣν ἐδιδάξατο ἡμᾶς διά τε τῆς παρουσίας διά τε τῶν προφητῶν ὁ κύριος . καὶ ἔστιν ἀμετάπτωτος ὑπὸ λόγου , παραδοθεῖσα τῇ αὐτῇ , ᾗ καὶ πάντως ἀληθὴς ὑπάρχει , βουλήσει , ὡς διὰ τοῦ υἱοῦ ἐγνωσμένη . καὶ ἣ μὲν αἰώνιός ἐστιν , ἣ δὲ χρόνῳ λυσιτελής , καὶ ἣ μὲν μία καὶ ἡ αὐτή . αἳ δὲ πολλαὶ καὶ διάφοροι . καὶ ἣ μὲν ἄνευ παθητικῆς τινος κινήσεως , ἣ δὲ μετὰ παθητικῆς ὀρέξεως . καὶ ἣ μὲν τέλειος , ἣ δὲ ἐνδεής .
Lemmas: ὡς πάλαι παρασημειόω , οὐ ὁ κατά ἕκαστος αἵρεσις ἀγωγή φημί , ἀλλά , ὅς ὄντως εἰμί φιλοσοφία , † ὀρθός σοφία τεχνικός , ὁ ἐμπειρία παρέχω ὁ περί ὁ βίος , ὁ δέ σοφία ἔμπεδος γνῶσις θεῖος τε καί ἀνθρώπινος πρᾶγμα , κατάληψις τις βέβαιος εἰμί καί ἀμετάπτωτος , συλλαμβάνω ὁ τε εἰμί καί ὁ παρῳχ́οηκε καί ὁ μέλλω , ὅς διδάσκω ἐγώ διά τε ὁ παρουσία διά τε ὁ προφήτης ὁ κύριος . καί εἰμί ἀμετάπτωτος ὑπό λόγος , παραδίδωμι ὁ αὐτός , ὅς καί πάντως ἀληθής ὑπάρχω , βούλησις , ὡς διά ὁ υἱός γιγνώσκω . καί ὁ μέν αἰώνιος εἰμί , ὁ δέ χρόνος λυσιτελής , καί ὁ μέν εἷς καί ὁ αὐτός . ὁ δέ πολύς καί διάφορος . καί ὁ μέν ἄνευ παθητικός τις κίνησις , ὁ δέ μετά παθητικός ὄρεξις . καί ὁ μέν τέλειος , ὁ δέ ἐνδεής .
clemens-alexandrinus.stromata 6.7.55
Ταύτης οὖν τῆς σοφίας ἐπιθυμεῖ ἡ φιλοσοφία , τῆς ψυχῆς καὶ τῆς ὀρθότητος τοῦ λόγου καὶ τῆς τοῦ βίου καθαρότητος , ἀγαπητικῶς καὶ φιλητικῶς διατεθεῖσα πρὸς τὴν σοφίαν καὶ πάντα πράττουσα ἕνεκα τοῦ τυχεῖν αὐτῆς . φιλόσοφοι δὲ λέγονται παρ’ ἡμῖν μὲν οἱ σοφίας ἐρῶντες τῆς τοῦ πάντων δημιουργοῦ καὶ διδασκάλου , τουτέστι γνώσεως τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ , παρ’ Ἕλλησι δὲ οἱ τῶν περὶ ἀρετῆς λόγων ἀντιλαμβανόμενοι . εἴη δ’ ἂν φιλοσοφία τὰ παρ’ ἑκάστῃ τῶν αἱρέσεων ( τῶν κατὰ φιλοσοφίαν λέγω ) ἀδιάβλητα δόγματα μετὰ τοῦ ὁμολογουμένου βίου εἰς μίαν ἀθροισθέντα ἐκλογήν . ἃ καὶ αὐτά . ἐκ τῆς βαρβάρου κλαπέντα θεοδωρήτου χάριτος , Ἑλληνικῷ κεκόσμηται λόγῳ · τῶν μὲν γὰρ κλέπται , ὧν δὲ καὶ παρήκουσαν · ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις ἃ μὲν κινούμενοι εἰρήκασιν , ἀλλ’ οὐ τελείως ἐξειργάσαντο , τὰ δὲ ἀνθρωπίνῳ στοχασμῷ τε καὶ ἐπιλογισμῷ , ἐν οἷς καὶ παραπίπτουσιν · ἐπιβάλλειν δ’ οἴονται τῇ ἀληθείᾳ οὗτοι μὲν τελείως , ὡς δ’ ἡμεῖς αὐτοὺς καταλαμβανόμεθα , μερικῶς .
Lemmas: οὗτος οὖν ὁ σοφία ἐπιθυμέω ὁ φιλοσοφία , ὁ ψυχή καί ὁ ὀρθότης ὁ λόγος καί ὁ ὁ βίος καθαρότης , ἀγαπητικός καί φιλητικός διατίθημι πρός ὁ σοφία καί πᾶς πράσσω ἕνεκα ὁ τυγχάνω αὐτός . φιλόσοφος δέ λέγω παρά ἐγώ μέν ὁ σοφία ἐράω ὁ ὁ πᾶς δημιουργός καί διδάσκαλος , τουτέστι γνῶσις ὁ υἱός ὁ θεός , παρά Ἕλλην δέ ὁ ὁ περί ἀρετή λόγος ἀντιλαμβάνω . εἰμί δέ ἄν φιλοσοφία ὁ παρά ἕκαστος ὁ αἵρεσις ( ὁ κατά φιλοσοφία λέγω ) ἀδιάβλητος δόγμα μετά ὁ ὁμολογέω βίος εἰς εἷς ἀθροίζω ἐκλογή . ὅς καί αὐτός . ἐκ ὁ βάρβαρος κλέπτω θεοδώρητος χάρις , Ἑλληνικός κοσμέω λόγος · ὁ μέν γάρ κλέπτης , ὅς δέ καί παρακούω · ἐν δέ ὁ ἄλλος ὅς μέν κινέω λέγω , ἀλλά οὐ τέλειος ἐξεργάζομαι , ὁ δέ ἀνθρώπινος στοχασμός τε καί ἐπιλογισμός , ἐν ὅς καί παραπίπτω · ἐπιβάλλω δέ οἴομαι ὁ ἀλήθεια οὗτος μέν τέλειος , ὡς δέ ἐγώ αὐτός καταλαμβάνω , μερικός .
clemens-alexandrinus.stromata 6.7.56
πλέον γοῦν τοῦ κόσμου τούτου οὐκ ἴσασιν οὐδέν . καὶ μὴν ὡς ἡ γεωμετρία περὶ μέτρα καὶ μεγέθη καὶ σχήματα πραγματευομένη διὰ τῆς ἐν τοῖς ἐπιπέδοις καταγραφῆς ἥ τε ζωγραφία τὸν ὀπτικὸν ὅλον τόπον ἐπὶ τῶν σκηνογραφουμένων φαίνεται παραλαμβάνουσα , ταύτῃ δὲ ψευδογραφεῖ τὴν ὄψιν , τοῖς κατὰ προσβολὴν τῶν ὀπτικῶν γραμμῶν σημείοις χρωμένη κατὰ τὸ τεχνικόν ( ἐντεῦθεν ἐπιφάσεις καὶ ὑποφάσεις καὶ φάσεις σῴζονται , καὶ τὰ μὲν δοκεῖ προὔχειν , τὰ δὲ εἰσέχειν , τὰ δ’ ἄλλως πως φαντάζεσθαι ἐν τῷ ὁμαλῷ καὶ λείῳ ) , οὕτω δὲ καὶ οἱ φιλόσοφοι ζωγραφίας δίκην ἀπομιμοῦνται τὴν ἀλήθειαν . φιλαυτία δὲ πάντων ἁμαρτημάτων αἰτία ἑκάστοις ἑκάστοτε . διόπερ οὐ χρὴ τὴν εἰς ἀνθρώπους δόξαν αἱρούμενον φίλαυτον εἶναι , ἀλλὰ τὸν θεὸν ἀγαπῶντα τῷ ὄντι ὅσιον μετὰ φρονήσεως γίνεσθαι .
Lemmas: πολύς γοῦν ὁ κόσμος οὗτος οὐ οἶδα οὐδείς . καί μήν ὡς ὁ γεωμετρία περί μέτρον καί μέγεθος καί σχῆμα πραγματεύομαι διά ὁ ἐν ὁ ἐπίπεδος καταγραφή ὁ τε ζωγραφία ὁ ὀπτικός ὅλος τόπος ἐπί ὁ σκηνογραφέω φαίνω παραλαμβάνω , οὗτος δέ ψευδογραφέω ὁ ὄψις , ὁ κατά προσβολή ὁ ὀπτικός γραμμή σημεῖον χράω κατά ὁ τεχνικός ( ἐντεῦθεν ἐπίφασις καί ὑπόφασις καί φάσις σῴζω , καί ὁ μέν δοκέω προυσσω , ὁ δέ εἰσέχω , ὁ δέ ἄλλος πως φαντάζω ἐν ὁ ὁμαλός καί λεῖος ) , οὕτως δέ καί ὁ φιλόσοφος ζωγραφία δίκη ἀπομιμέομαι ὁ ἀλήθεια . φιλαυτία δέ πᾶς ἁμάρτημα αἴτιος ἕκαστος ἑκάστοτε . διόπερ οὐ χρή ὁ εἰς ἄνθρωπος δόξα αἱρέω φίλαυτος εἰμί , ἀλλά ὁ θεός ἀγαπάω ὁ εἰμί ὅσιος μετά φρόνησις γίγνομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 6.7.57
ἂν οὖν τις τοῖς μερικοῖς ὡς τοῖς καθολικοῖς χρώμενος τύχῃ καὶ τὸ δοῦλον ὡς κύριον καὶ ἡγεμόνα τιμᾷ , σφάλλεται τῆς ἀληθείας οὐ συνιεὶς τὸ τῷ Δαβὶδ κατ’ ἐξομολόγησιν εἰρημένον · γῆν καὶ σποδὸν ὡσεὶ ἄρτον ἔφαγον . ἡ φιλαυτία δὲ καὶ ἡ οἴησις αὐτῷ γῆ ἐστι καὶ πλάνη . εἰ δὲ τοῦτο , ἐκ μαθήσεως ἡ γνῶσις καὶ ἡ ἐπιστήμη . μαθήσεως δ’ οὔσης ζητεῖν ἀνάγκη τὸν διδάσκαλον . Κλεάνθης μὲν γὰρ Ζήνωνα ἐπιγράφεται καὶ Θεόφραστος Ἀριστοτέλη Μητρόδωρός τε Ἐπίκουρον καὶ Πλάτων Σωκράτην · ἀλλὰ κἂν ἐπὶ Πυθαγόραν ἔλθω καὶ Φερεκύδην καὶ Θάλητα καὶ τοὺς πρώτους σοφούς , ἵσταμαι τὸν τούτων διδάσκαλον ζητῶν · κἂν Αἰγυπτίους εἴπῃς κἂν Ἰνδοὺς κἂν Βαβυλωνίους κἂν τοὺς Μάγους αὐτούς , οὐ παύσομαι τὸν τούτων διδάσκαλον ἀπαιτῶν . ἀνάγω δέ σε καὶ ἐπὶ τὴν πρώτην γένεσιν ἀνθρώπων , κἀκεῖθεν ἄρχομαι ζητεῖν , τίς ὁ διδάσκαλος ; ἀνθρώπων μὲν οὐδείς , οὐδέπω γὰρ μεμαθήκεσαν , ἀλλ’ οὐδὲ ἀγγέλων τις , οὔτε γάρ , ὡς μηνύουσιν οἱ ἄγγελοι καθὸ ἄγγελοι , οὕτως ἀκούουσιν ἄνθρωποι , οὔθ’ , ὡς ἡμῖν τὰ ὦτα , οὕτως ἐκείνοις ἡ γλῶττα . οὐδ’ ἂν ὄργανά τις δῴη φωνῆς ἀγγέλοις , χείλη λέγω καὶ τὰ τούτοις παρακείμενα καὶ φάρυγγα καὶ ἀρτηρίαν καὶ σπλάγχνα καὶ πνεῦμα καὶ πλησσόμενον ἀέρα . πολλοῦ γε δεῖ τὸν θεὸν ἐμβοᾶν , ἀπροσίτῳ ἁγιότητι καὶ ἀρχαγγέλων αὐτῶν κεχωρισμένον . ἤδη δὲ καὶ τοὺς ἀγγέλους μεμαθηκέναι παρειλήφαμεν τὴν ἀλήθειαν καὶ τοὺς ἐπὶ τούτων ἄρχοντας · γενητοὶ γάρ .
Lemmas: ἐάν οὖν τις ὁ μερικός ὡς ὁ καθολικός χράω τυγχάνω καί ὁ δοῦλος ὡς κύριος καί ἡγεμών τιμάω , σφάλλω ὁ ἀλήθεια οὐ συνίημι ὁ ὁ Δαυίδ κατά ἐξομολόγησις λέγω · γῆ καί σποδός ὡσεί ἄρτος ἐσθίω . ὁ φιλαυτία δέ καί ὁ οἴησις αὐτός γῆ εἰμί καί πλάνη . εἰ δέ οὗτος , ἐκ μάθησις ὁ γνῶσις καί ὁ ἐπιστήμη . μάθησις δέ εἰμί ζητέω ἀνάγκη ὁ διδάσκαλος . Κλεάνθης μέν γάρ Ζήνων ἐπιγράφω καί Θεόφραστος Ἀριστοτέλης Μητρόδωρος τε Ἐπίκουρος καί Πλάτων Σωκράτης · ἀλλά ἐάν ἐπί Πυθαγόρας ἔρχομαι καί Φερεκύδης καί Θάλης καί ὁ πρῶτος σοφός , ἵστημι ὁ οὗτος διδάσκαλος ζητέω · ἐάν Αἰγύπτιος λέγω ἐάν Ἰνδός ἐάν Βαβυλώνιος ἐάν ὁ Μάγος αὐτός , οὐ παύω ὁ οὗτος διδάσκαλος ἀπαιτέω . ἀνάγω δέ σύ καί ἐπί ὁ πρῶτος γένεσις ἄνθρωπος , ἐκεῖθεν ἄρχω ζητέω , τίς ὁ διδάσκαλος ; ἄνθρωπος μέν οὐδείς , οὐδέπω γάρ μανθάνω , ἀλλά οὐδέ ἄγγελος τις , οὔτε γάρ , ὡς μηνύω ὁ ἄγγελος καθό ἄγγελος , οὕτως ἀκούω ἄνθρωπος , οὔτε , ὡς ἐγώ ὁ οὖς , οὕτως ἐκεῖνος ὁ γλῶσσα . οὐδέ ἄν ὄργανον τις δίδωμι φωνή ἄγγελος , χεῖλος λέγω καί ὁ οὗτος παράκειμαι καί φάρυγξ καί ἀρτηρία καί σπλάγχνον καί πνεῦμα καί πλήσσω ἀήρ . πολύς γε δέω ὁ θεός ἐμβοάω , ἀπρόσιτος ἁγιότης καί ἀρχάγγελος αὐτός χωρίζω . ἤδη δέ καί ὁ ἄγγελος μανθάνω παραλαμβάνω ὁ ἀλήθεια καί ὁ ἐπί οὗτος ἄρχω · γενητός γάρ .
clemens-alexandrinus.stromata 6.7.58
λείπεται τοίνυν ὑπεξαναβάντας ἡμᾶς καὶ τὸν τούτων διδάσκαλον ποθεῖν . ἐπεὶ δὲ ἓν μὲν τὸ ἀγέννητον ὁ παντοκράτωρ θεός , ἓν δὲ καὶ τὸ προγεννηθέν , δἰ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν ( εἷς γὰρ τῷ ὄντι ἐστὶν ὁ θεός , ὃς ἀρχὴν τῶν ἁπάντων ἐποίησεν , μηνύων τὸν πρωτόγονον υἱὸν ὁ Πέτρος γράφει , συνεὶς ἀκριβῶς τό · ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν ) , σοφία δὲ οὗτος εἴρηται πρὸς ἁπάντων τῶν προφητῶν , οὗτός ἐστιν ὁ τῶν γενητῶν ἁπάντων διδάσκαλος , ὁ σύμβουλος τοῦ θεοῦ τοῦ τὰ πάντα προεγνωκότος . ὃ δὲ ἄνωθεν ἐκ πρώτης καταβολῆς κόσμου πολυτρόπως καὶ πολυμερῶς πεπαίδευκέν τε καὶ τελειοῖ . ὅθεν εἰκότως εἴρηται · μὴ εἴπητε ἑαυτοῖς διδάσκαλον ἐπὶ τῆς γῆς . ὁρᾷς ὁπόθεν ἔχει τὰς λαβὰς ἡ φιλοσοφία ἡ ἀληθής . κἂν ὁ νόμος εἰκὼν καὶ σκιὰ τῆς ἀληθείας τυγχάνῃ , σκιά γε ὁ νόμος τῆς ἀληθείας , ἀλλ’ ἡ φιλαυτία τῶν Ἑλλήνων διδασκάλους τινὰς ἀνθρώπους ἀνακηρύττει .
Lemmas: λείπω τοίνυν ὑπεξαναβαίνω ἐγώ καί ὁ οὗτος διδάσκαλος ποθέω . ἐπεί δέ εἷς μέν ὁ ἀγέννητος ὁ παντοκράτωρ θεός , εἷς δέ καί ὁ προγεννάω , διά ὅς ὁ πᾶς γίγνομαι καί χωρίς αὐτός γίγνομαι οὐδέ εἷς ( εἷς γάρ ὁ εἰμί εἰμί ὁ θεός , ὅς ἀρχή ὁ ἅπας ποιέω , μηνύω ὁ πρωτόγονος υἱός ὁ Πέτρος γράφω , συνίημι ἀκριβής ὁ · ἐν ἀρχή ποιέω ὁ θεός ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ ) , σοφία δέ οὗτος λέγω πρός ἅπας ὁ προφήτης , οὗτος εἰμί ὁ ὁ γενητός ἅπας διδάσκαλος , ὁ σύμβουλος ὁ θεός ὁ ὁ πᾶς προγιγνώσκω . ὅς δέ ἄνωθεν ἐκ πρῶτος καταβολή κόσμος πολύτροπος καί πολυμερῶς παιδεύω τε καί τελειόω . ὅθεν ἔοικα λέγω · μή λέγω ἑαυτοῦ διδάσκαλος ἐπί ὁ γῆ . ὁράω ὁπόθεν ἔχω ὁ λαβή ὁ φιλοσοφία ὁ ἀληθής . ἐάν ὁ νόμος εἰκών καί σκιά ὁ ἀλήθεια τυγχάνω , σκιά γε ὁ νόμος ὁ ἀλήθεια , ἀλλά ὁ φιλαυτία ὁ Ἕλλην διδάσκαλος τις ἄνθρωπος ἀνακηρύσσω .
clemens-alexandrinus.stromata 6.7.59
Ὡς οὖν ἐπὶ τὸν ποιητὴν τὸν θεὸν πᾶσα ἀνατρέχει πατριά , οὕτως καὶ ἐπὶ τὸν κύριον ἡ τῶν καλῶν διδασκαλία ἡ δικαιοῦσα καὶ εἰς τοῦτο χειραγωγοῦσά τε καὶ συλλαμβάνουσα . εἰ δ’ ἔκ τινος † ποιήσεως τὰ τῆς ἀληθείας ὁτῳδήποτε τρόπῳ λαβόντες σπέρματα οὐκ ἐξέθρεψάν τινες , γῇ δὲ ἀγόνῳ καὶ ἀνομβρίᾳ παραδεδωκότες ἀγρίαις συνεπνίξαντο βοτάναις , καθάπερ οἱ Φαρισαῖοι ἐξετράπησαν τοῦ νόμου ἀνθρωπίνας παρεισάγοντες διδασκαλίας , τούτων οὐχ ὁ διδάσκαλος αἴτιος , ἀλλ’ οἱ παρακούειν προῃρημένοι . οἱ πεισθέντες δὲ αὐτῶν τῇ τε τοῦ κυρίου παρουσίᾳ καὶ τῇ τῶν γραφῶν σαφηνείᾳ ἐν ἐπιγνώσει γίνονται τοῦ νόμου , καθάπερ καὶ οἱ ἀπὸ φιλοσοφίας διὰ τῆς τοῦ κυρίου διδασκαλίας ἐν ἐπιγνώσει τῆς ἀληθοῦς φιλοσοφίας καθίστανται . τὰ λόγια γὰρ κυρίου λόγια ἁγνά , ἀργύριον πεπυρωμένον δοκίμιον , τῇ γῇ κεκαθαρισμένον ἑπταπλασίως .
Lemmas: ὡς οὖν ἐπί ὁ ποιητής ὁ θεός πᾶς ἀνατρέχω πατριά , οὕτως καί ἐπί ὁ κύριος ὁ ὁ καλός διδασκαλία ὁ δικαιόω καί εἰς οὗτος χειραγωγέω τε καί συλλαμβάνω . εἰ δέ ἐκ τις † ποίησις ὁ ὁ ἀλήθεια ὅστις τρόπος λαμβάνω σπέρμα οὐ ἐκτρέφω τις , γῆ δέ ἄγονος καί ἀνομβρία παραδίδωμι ἄγριος συμπνίγω βοτάνη , καθά ὁ Φαρισαῖος ἐκτρέπω ὁ νόμος ἀνθρώπινος παρεισάγω διδασκαλία , οὗτος οὐ ὁ διδάσκαλος αἴτιος , ἀλλά ὁ παρακούω προαιρέω . ὁ πείθω δέ αὐτός ὁ τε ὁ κύριος παρουσία καί ὁ ὁ γραφή σαφήνεια ἐν ἐπίγνωσις γίγνομαι ὁ νόμος , καθά καί ὁ ἀπό φιλοσοφία διά ὁ ὁ κύριος διδασκαλία ἐν ἐπίγνωσις ὁ ἀληθής φιλοσοφία καθίστημι . ὁ λόγιον γάρ κύριος λόγιον ἁγνός , ἀργύριον πυρόω δοκίμιος , ὁ γῆ καθαρίζω ἑπταπλάσιος .
clemens-alexandrinus.stromata 6.7.60
ἤτοι ὡς ἄργυρος πολλάκις ἀποκαθαρθεὶς εἰς δοκίμιον καθίσταται ὁ δίκαιος , νόμισμα κυρίου γενόμενος καὶ χάραγμα βασιλικὸν ἀναδεξάμενος , ἤ , ἐπεὶ καὶ Σολομὼν λέγει γλῶσσαν δικαίου ἄργυρον πεπυρωμένον , τὴν δεδοκιμασμένην καὶ σοφὴν διδασκαλίαν ἐπαινετὴν καὶ ἀποδεκτὴν τυγχάνει μηνύων , ὅταν ἐκκεκαθαρμένη πλουσίως τυγχάνῃ τῇ γῇ , τουτέστιν ὅταν πολυτρόπως ἡ γνωστικὴ ψυχὴ ἁγιάζηται κατὰ τὴν ἀποχὴν τῶν γεωδῶν πυρώσεων . ἁγνίζεται δὲ καὶ τὸ σῶμα , ἐν ᾧ οἰκεῖ , ἐξιδιοποιούμενον εἰς εἰλικρίνειαν ἁγίου νεώ · ὁ δὲ ἐν τῷ σώματι καθαρισμὸς τῆς ψυχῆς πρῶτος οὗτός ἐστιν , ἡ ἀποχὴ τῶν κακῶν , ἥν τινες τελείωσιν ἡγοῦνται , καὶ ἔστιν ἁπλῶς τοῦ κοινοῦ πιστοῦ , Ἰουδαίου τε καὶ Ἕλληνος , ἡ τελείωσις αὕτη · τοῦ δὲ γνωστικοῦ μετὰ τὴν ἄλλοις νομιζομένην τελείωσιν ἡ δικαιοσύνη εἰς ἐνέργειαν εὐποιίας προβαίνει · καὶ ὅτῳ δὴ ἡ ἐπίτασις τῆς δικαιοσύνης εἰς ἀγαθοποιίαν ἐπιδέδωκεν , τούτῳ ἡ τελείωσις ἐν ἀμεταβόλῳ ἕξει εὐποιίας καθ’ ὁμοίωσιν τοῦ θεοῦ διαμένει · οἳ μὲν γὰρ σπέρμα Ἀβραάμ , δοῦλοι ἔτι τοῦ θεοῦ , οὗτοί εἰσιν οἱ κλητοί · υἱοὶ δὲ Ἰακὼβ οἱ ἐκλεκτοὶ αὐτοῦ , οἱ τῆς κακίας πτερνίσαντες τὴν ἐνέργειαν .
Lemmas: ἤτοι ὡς ἄργυρος πολλάκις ἀποκαθαίρω εἰς δοκιμεῖον καθίστημι ὁ δίκαιος , νόμισμα κύριος γίγνομαι καί χάραγμα βασιλικός ἀναδέχομαι , ἤ , ἐπεί καί Σολομών λέγω γλῶσσα δίκαιος ἄργυρος πυρόω , ὁ δοκιμάζω καί σοφός διδασκαλία ἐπαινετός καί ἀποδεκτός τυγχάνω μηνύω , ὅταν ἔκεκαθαρμαι πλούσιος τυγχάνω ὁ γῆ , τουτέστι ὅταν πολύτροπος ὁ γνωστικός ψυχή ἁγιάζω κατά ὁ ἀποχή ὁ γεώδης πύρωσις . ἁγνίζω δέ καί ὁ σῶμα , ἐν ὅς οἰκέω , ἐξιδιοποιέομαι εἰς εἰλικρίνεια ἅγιος ναός · ὁ δέ ἐν ὁ σῶμα καθαρισμός ὁ ψυχή πρῶτος οὗτος εἰμί , ὁ ἀποχή ὁ κακός , ὅς τις τελείωσις ἡγέομαι , καί εἰμί ἁπλῶς ὁ κοινός πιστός , Ἰουδαῖος τε καί Ἕλλην , ὁ τελείωσις οὗτος · ὁ δέ γνωστικός μετά ὁ ἄλλος νομίζω τελείωσις ὁ δικαιοσύνη εἰς ἐνέργεια εὐποιΐα προβαίνω · καί ὅστις δή ὁ ἐπίτασις ὁ δικαιοσύνη εἰς ἀγαθοποιία ἐπιδίδωμι , οὗτος ὁ τελείωσις ἐν ἀμετάβολος ἕξις εὐποιΐα κατά ὁμοίωσις ὁ θεός διαμένω · ὁ μέν γάρ σπέρμα Ἀβραάμ , δοῦλος ἔτι ὁ θεός , οὗτος εἰμί ὁ κλητός · υἱός δέ Ἰακώβ ὁ ἐκλεκτός αὐτός , ὁ ὁ κακία πτερνίζω ὁ ἐνέργεια .
clemens-alexandrinus.stromata 6.7.61
Εἰ τοίνυν αὐτόν τε τὸν Χριστὸν σοφίαν φαμὲν καὶ τὴν ἐνέργειαν αὐτοῦ τὴν διὰ τῶν προφητῶν , δἰ ἧς ἔστι τὴν γνωστικὴν παράδοσιν ἐκμανθάνειν , ὡς αὐτὸς κατὰ τὴν παρουσίαν τοὺς ἁγίους ἐδίδαξεν ἀποστόλους , σοφία εἴη ἂν ἡ γνῶσις , ἐπιστήμη οὖσα καὶ κατάληψις τῶν ὄντων τε καὶ ἐσομένων καὶ παρῳχηκότων βεβαία καὶ ἀσφαλής , ὡς ἂν παρὰ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ παραδοθεῖσα καὶ ἀποκαλυφθεῖσα . καὶ δὴ καὶ εἰ ἔστι τέλος τοῦ σοφοῦ ἡ θεωρία , ὀρέγεται μὲν ὁ ἔτι φιλοσοφῶν τῆς θείας ἐπιστήμης , οὐδέπω δὲ τυγχάνει , ἢν μὴ μαθήσει παραλάβῃ σαφηνισθεῖσαν αὐτῷ τὴν προφητικὴν φωνήν , δἰ ἧς τά τ’ ἐόντα τά τ’ ἐσόμενα πρό τ’ ἐόντα , ὅπως ἔχει τε καὶ ἔσχεν καὶ ἕξει , παραλαμβάνει . ἡ γνῶσις δὲ αὕτη κατὰ διαδοχὰς εἰς ὀλίγους ἐκ τῶν ἀποστόλων ἀγράφως παραδοθεῖσα κατελήλυθεν . Ἐντεῦθεν δὲ ἄρα γνῶσιν εἴτε σοφίαν συνασκηθῆναι χρὴ εἰς ἕξιν θεωρίας ἀίδιον καὶ ἀναλλοίωτον ·
Lemmas: εἰ τοίνυν αὐτός τε ὁ Χριστός σοφία φημί καί ὁ ἐνέργεια αὐτός ὁ διά ὁ προφήτης , διά ὅς εἰμί ὁ γνωστικός παράδοσις ἐκμανθάνω , ὡς αὐτός κατά ὁ παρουσία ὁ ἅγιος διδάσκω ἀπόστολος , σοφία εἰμί ἄν ὁ γνῶσις , ἐπιστήμη εἰμί καί κατάληψις ὁ εἰμί τε καί εἰμί καί παροͅχέω βέβαιος καί ἀσφαλής , ὡς ἄν παρά ὁ υἱός ὁ θεός παραδίδωμι καί ἀποκαλύπτω . καί δή καί εἰ εἰμί τέλος ὁ σοφός ὁ θεωρία , ὀρέγω μέν ὁ ἔτι φιλοσοφέω ὁ θεῖος ἐπιστήμη , οὐδέπω δέ τυγχάνω , ἐάν μή μάθησις παραλαμβάνω σαφηνίζω αὐτός ὁ προφητικός φωνή , διά ὅς ὁ τε εἰμί ὁ τε εἰμί πρό τε εἰμί , ὅπως ἔχω τε καί ἔχω καί ἔχω , παραλαμβάνω . ὁ γνῶσις δέ οὗτος κατά διαδοχή εἰς ὀλίγος ἐκ ὁ ἀπόστολος ἄγραφος παραδίδωμι κατέρχομαι . ἐντεῦθεν δέ ἄρα γνῶσις εἴτε σοφία συνασκέω χρή εἰς ἕξις θεωρία ἀίδιος καί ἀναλλοίωτος ·
clemens-alexandrinus.stromata 6.8.62
ἐπεὶ καὶ Παῦλος ἐν ταῖς ἐπιστολαῖς οὐ φιλοσοφίαν διαβάλλων φαίνεται , τὸν δὲ τοῦ γνωστικοῦ μεταλαμβάνοντα ὕψους οὐκέτι παλινδρομεῖν ἀξιοῖ ἐπὶ τὴν Ἑλληνικὴν φιλοσοφίαν , στοιχεῖα τοῦ κόσμου ταύτην ἀλληγορῶν , στοιχειωτικήν τινα οὖσαν καὶ προπαιδείαν τῆς ἀληθείας . διὸ καὶ τοῖς Ἑβραίοις γράφων τοῖς ἐπανακάμπτουσιν εἰς νόμον ἐκ πίστεως πάλιν φησὶ χρείαν ἔχετε τοῦ διδάσκειν ὑμᾶς , τίνα τὰ στοιχεῖα τῆς ἀρχῆς τῶν λογίων τοῦ θεοῦ , καὶ γεγόνατε χρείαν ἔχοντες γάλακτος καὶ οὐ στερεᾶς τροφῆς . ὡσαύτως ἄρα καὶ τοῖς ἐξ Ἑλλήνων ἐπιστρέφουσι Κολοσσαεῦσι · βλέπετε μή τις ὑμᾶς ἔσται ὁ συλαγωγῶν διὰ τῆς φιλοσοφίας καὶ κενῆς ἀπάτης κατὰ τὴν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων , κατὰ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου τούτου καὶ οὐ κατὰ Χριστόν , δελεάζων αὖθις εἰς φιλοσοφίαν ἀναδραμεῖν , τὴν στοιχειώδη διδασκαλίαν . κἂν λέγῃ τις κατὰ σύνεσιν ἀνθρώπων φιλοσοφίαν ηὑρῆσθαι πρὸς Ἑλλήνων , ἀλλὰ τὰς γραφὰς εὑρίσκω τὴν σύνεσιν θεόπεμπτον εἶναι λεγούσας .
Lemmas: ἐπεί καί Παῦλος ἐν ὁ ἐπιστολή οὐ φιλοσοφία διαβάλλω φαίνω , ὁ δέ ὁ γνωστικός μεταλαμβάνω ὕψος οὐκέτι παλινδρομέω ἀξιόω ἐπί ὁ Ἑλληνικός φιλοσοφία , στοιχεῖον ὁ κόσμος οὗτος ἀλληγορέω , στοιχειωτικός τις εἰμί καί προπαιδεία ὁ ἀλήθεια . διό καί ὁ Ἑβραῖος γράφω ὁ ἐπανακάμπτω εἰς νόμος ἐκ πίστις πάλιν φημί χρεία ἔχω ὁ διδάσκω σύ , τίς ὁ στοιχεῖον ὁ ἀρχή ὁ λόγιον ὁ θεός , καί γίγνομαι χρεία ἔχω γάλα καί οὐ στερεός τροφή . ὡσαύτως ἄρα καί ὁ ἐκ Ἕλλην ἐπιστρέφω Κολοσσαεύς · βλέπω μή τις σύ εἰμί ὁ συλαγωγέω διά ὁ φιλοσοφία καί κενός ἀπάτη κατά ὁ παράδοσις ὁ ἄνθρωπος , κατά ὁ στοιχεῖον ὁ κόσμος οὗτος καί οὐ κατά Χριστός , δελεάζω αὖθις εἰς φιλοσοφία ἀνατρέχω , ὁ στοιχειώδης διδασκαλία . ἐάν λέγω τις κατά σύνεσις ἄνθρωπος φιλοσοφία εὑρίσκω πρός Ἕλλην , ἀλλά ὁ γραφή εὑρίσκω ὁ σύνεσις θεόπεμπτος εἰμί λέγω .
clemens-alexandrinus.stromata 6.8.63
ὁ γοῦν ψαλμῳδὸς μεγίστην ἡγεῖται δωρεὰν τὴν σύνεσιν καὶ αἰτεῖ λέγων · δοῦλος σός εἰμι ἐγώ · συνέτισόν με . καὶ μή τι τὸ πολύπειρον τῆς γνώσεως αἰτούμενος ὁ Δαβὶδ γράφει · χρηστότητα καὶ παιδείαν καὶ γνῶσιν δίδαξόν με , ὅτι ταῖς ἐντολαῖς σου ἐπίστευσα . κυρίας δ’ εἶναι τὰς διαθήκας ὡμολόγηται καὶ τοῖς τιμιωτέροις δίδοσθαι . λέγει γοῦν ὁ ψαλμὸς πάλιν ἐπὶ τοῦ θεοῦ · οὐκ ἐποίησεν οὕτως οὐδενὶ ἔθνει , καὶ τὰ κρίματα αὐτοῦ οὐκ ἐδήλωσεν αὐτοῖς . τὸ δὲ οὐκ ἐποίησεν οὕτως πεποιηκέναι μὲν δηλοῖ , ἀλλ’ οὐχ οὕτως . ἐν συγκρίσει γοῦν τὸ οὕτως πρὸς τὴν ὑπεροχὴν τὴν καθ’ ἡμᾶς γινομένην · ἐξῆν δὲ δήπου τῷ προφήτῃ εἰπεῖν ἁπλῶς τὸ οὐκ ἐποίησεν ἄνευ τῆς προσθήκης τοῦ οὕτως . ναὶ μὴν καὶ ὁ Πέτρος ἐν ταῖς Πράξεσιν ἐπ’ ἀληθείας καταλαμβάνομαι φησίν , ὅτι προσωπολήπτης οὐκ ἔστιν ὁ θεός , ἀλλ’ ἐν παντὶ ἔθνει ὁ φοβούμενος αὐτὸν καὶ ἐργαζόμενος δικαιοσύνην δεκτὸς αὐτῷ ἐστιν .
Lemmas: ὁ γοῦν ψαλμῳδός μέγας ἡγέομαι δωρεά ὁ σύνεσις καί αἰτέω λέγω · δοῦλος σός εἰμί ἐγώ · συνετίζω ἐγώ . καί μή τις ὁ πολύπειρος ὁ γνῶσις αἰτέω ὁ Δαυίδ γράφω · χρηστότης καί παιδεία καί γνῶσις διδάσκω ἐγώ , ὅτι ὁ ἐντολή σύ πιστεύω . κύριος δέ εἰμί ὁ διαθήκη ὁμολογέω καί ὁ τίμιος δίδωμι . λέγω γοῦν ὁ ψαλμός πάλιν ἐπί ὁ θεός · οὐ ποιέω οὕτως οὐδείς ἔθνος , καί ὁ κρίμα αὐτός οὐ δηλόω αὐτός . ὁ δέ οὐ ποιέω οὕτως ποιέω μέν δηλόω , ἀλλά οὐ οὕτως . ἐν σύγκρισις γοῦν ὁ οὕτως πρός ὁ ὑπεροχή ὁ κατά ἐγώ γίγνομαι · ἔξεστι δέ δήπου ὁ προφήτης λέγω ἁπλῶς ὁ οὐ ποιέω ἄνευ ὁ προσθήκη ὁ οὕτως . ναί μήν καί ὁ Πέτρος ἐν ὁ Πρᾶξις ἐπί ἀλήθεια καταλαμβάνω φημί , ὅτι προσωπολήπτης οὐ εἰμί ὁ θεός , ἀλλά ἐν πᾶς ἔθνος ὁ φοβέω αὐτός καί ἐργάζομαι δικαιοσύνη δεκτός αὐτός εἰμί .
clemens-alexandrinus.stromata 6.8.64
οὐ χρόνῳ τοίνυν τὸ ἀπροσωπόληπτον τοῦ θεοῦ , ἀλλ’ ἐξ αἰῶνος , οὐδὲ μὴν ἤρξατό ποτε ἡ εὐεργεσία αὐτοῦ , ἀλλ’ οὐδὲ περιορίζεται τόποις ἢ ἀνθρώποις τισίν , οὐδὲ γὰρ μερικὴ ἡ εὐποιία αὐτοῦ . ἀνοίξατέ μοι πύλας δικαιοσύνης φησίν · ἐν αὐταῖς εἰσελθὼν ἐξομολογήσομαι τῷ κυρίῳ . αὕτη ἡ πύλη τοῦ κυρίου , δίκαιοι εἰσελεύσονται ἐν αὐτῇ . ἐξηγούμενος δὲ τὸ ῥητὸν τοῦ προφήτου Βαρνάβας ἐπιφέρει · πολλῶν πυλῶν ἀνεῳγυιῶν ἡ ἐν δικαιοσύνῃ αὕτη ἐστὶν ἡ ἐν Χριστῷ , ἐν ᾗ μακάριοι πάντες οἱ εἰσελθόντες . τῆς αὐτῆς ἔχεται ἐννοίας κἀκεῖνο τὸ προφητικόν · κύριος ἐπὶ ὑδάτων πολλῶν , οὐ τῶν διαθηκῶν τῶν διαφόρων μόνων , ἀλλὰ καὶ τῶν τῆς διδασκαλίας τρόπων τῶν τε ἐν Ἕλλησιν εἰς δικαιοσύνην ἀγόντων τῶν τε ἐν βαρβάροις . σαφῶς δὲ ἤδη καὶ ὁ Δαβὶδ μαρτυρῶν τῇ ἀληθείᾳ ψάλλει · ἀποστραφήτωσαν οἱ ἁμαρτωλοὶ εἰς τὸν Ἅιδην , πάντα τὰ ἔθνη τὰ ἐπιλανθανόμενα τοῦ θεοῦ . ἐπιλανθάνονται δὲ δηλονότι οὗ πρότερον ἐμέμνηντο , καὶ ὃν πρὶν ἢ ἐκλαθέσθαι ἐγίνωσκον , τοῦτον παραπέμπονται . ἦν ἄρα εἴδησίς τις ἀμαυρὰ τοῦ θεοῦ καὶ παρὰ τοῖς ἔθνεσι .
Lemmas: οὐ χρόνος τοίνυν ὁ ἀπροσωπόληπτος ὁ θεός , ἀλλά ἐκ αἰών , οὐδέ μήν ἄρχω ποτέ ὁ εὐεργεσία αὐτός , ἀλλά οὐδέ περιορίζω τόπος ἤ ἄνθρωπος τις , οὐδέ γάρ μερικός ὁ εὐποιία αὐτός . ἀνοίγνυμι ἐγώ πύλη δικαιοσύνη φημί · ἐν αὐτός εἰσέρχομαι ἐξομολογέω ὁ κύριος . οὗτος ὁ πύλη ὁ κύριος , δίκαιος εἰσέρχομαι ἐν αὐτός . ἐξηγέομαι δέ ὁ ῥητός ὁ προφήτης Βαρναβᾶς ἐπιφέρω · πολύς πύλη ἀνοίγνυμι ὁ ἐν δικαιοσύνη οὗτος εἰμί ὁ ἐν Χριστός , ἐν ὅς μακάριος πᾶς ὁ εἰσέρχομαι . ὁ αὐτός ἔχω ἔννοια ἐκεῖνος ὁ προφητικός · κύριος ἐπί ὕδωρ πολύς , οὐ ὁ διαθήκη ὁ διάφορος μόνος , ἀλλά καί ὁ ὁ διδασκαλία τρόπος ὁ τε ἐν Ἕλλην εἰς δικαιοσύνη ἄγω ὁ τε ἐν βάρβαρος . σαφής δέ ἤδη καί ὁ Δαυίδ μαρτυρέω ὁ ἀλήθεια ψάλλω · ἀποστραφήω ὁ ἁμαρτωλός εἰς ὁ ᾍδης , πᾶς ὁ ἔθνος ὁ ἐπιλανθάνομαι ὁ θεός . ἐπιλανθάνομαι δέ δηλονότι ὅς πρότερος μιμνῄσκω , καί ὅς πρίν ἤ ἐκλανθάνω γιγνώσκω , οὗτος παραπέμπω . εἰμί ἄρα εἴδησις τις ἀμαυρός ὁ θεός καί παρά ὁ ἔθνος .
clemens-alexandrinus.stromata 6.8.65
Καὶ ταυτὶ μὲν τῇδε ἐχέτω · πολυμαθῆ δὲ εἶναι χρὴ τὸν γνωστικόν · καί , ἐπειδὴ Ἕλληνές φασι Πρωταγόρου προκατάρξαντος παντὶ λόγῳ λόγον ἀντικεῖσθαι , παρεσκευάσθαι καὶ πρὸς τοὺς τοιούτους τῶν λόγων ἁρμόζει . λέγει γὰρ ἡ γραφή · ὁ τὰ πολλὰ λέγων καὶ ἀντακούσεται . παραβολὴν δὲ κυρίου τίς νοήσει , εἰ μὴ σοφὸς καὶ ἐπιστήμων καὶ ἀγαπῶν τὸν κύριον αὐτοῦ ; ἔστω τοίνυν πιστὸς ὁ τοιοῦτος , ἔστω δυνατὸς γνῶσιν ἐξειπεῖν , ἤτω σοφὸς ἐν διακρίσει λόγων , ἤτω γοργὸς ἐν ἔργοις , ἤτω ἁγνός . τοσούτῳ γὰρ μᾶλλον ταπεινοφρονεῖν ὀφείλει , ὅσῳ δοκεῖ μᾶλλον μείζων εἶναι , ὁ Κλήμης ἐν τῇ πρὸς Κορινθίους φησί . τοιοῦτος οἷός τε ἐκείνῳ πείθεσθαι τῷ παραγγέλματι · καὶ οὓς μὲν ἐκ πυρὸς ἁρπάζετε , διακρινομένους δὲ ἐλεᾶτε . ἀμέλει τὸ δρέπανον ἕνεκεν τοῦ κλαδεύειν προηγουμένως γέγονεν , ἀλλὰ καὶ πεπλεγμένα τὰ κλήματα διαστέλλομεν αὐτῷ καὶ ἀκάνθας κόπτομεν τῶν συμπεφυκυιῶν ταῖς ἀμπέλοις , αἷς οὐ ῥᾴδιόν ἐστι προσελθεῖν . ταῦτα δὲ πάντα τὴν ἀναφορὰν ἔχει ἐπὶ τὸ κλαδεῦσαι . πάλιν ἄνθρωπος προηγουμένως γέγονεν εἰς ἐπίγνωσιν θεοῦ , ἀλλὰ καὶ γεωργεῖ καὶ γεωμετρεῖ καὶ φιλοσοφεῖ , ὧν τὸ μὲν ἐπὶ τὸ ζῆν , τὸ δὲ ἐπὶ τὸ εὖ ζῆν , τὸ δὲ ἐπὶ τὸ μελετᾶν τὰ ἀποδεικτικὰ γεγένηται .
Lemmas: καί οὗτος μέν τῇδε ἔχω · πολυμαθής δέ εἰμί χρή ὁ γνωστικός · καί , ἐπειδή Ἕλλην φημί Πρωταγόρας προκατάρχομαι πᾶς λόγος λόγος ἀντίκειμαι , παρασκευάζω καί πρός ὁ τοιοῦτος ὁ λόγος ἁρμόζω . λέγω γάρ ὁ γραφή · ὁ ὁ πολύς λέγω καί ἀντακούω . παραβολή δέ κύριος τίς νοέω , εἰ μή σοφός καί ἐπιστήμων καί ἀγαπάω ὁ κύριος αὐτός ; εἰμί τοίνυν πιστός ὁ τοιοῦτος , εἰμί δυνατός γνῶσις ἐκλέγω , εἰμί σοφός ἐν διάκρισις λόγος , εἰμί γοργός ἐν ἔργον , εἰμί ἁγνός . τοσοῦτος γάρ μάλα ταπεινοφρονέω ὀφείλω , ὅσος δοκέω μάλα μέγας εἰμί , ὁ Κλήμης ἐν ὁ πρός Κορίνθιος φημί . τοιοῦτος οἷος τε ἐκεῖνος πείθω ὁ παράγγελμα · καί ὅς μέν ἐκ πῦρ ἁρπάζω , διακρίνω δέ ἐλεέω . ἀμέλει ὁ δρέπανον ἕνεκα ὁ κλαδέω προηγέομαι γίγνομαι , ἀλλά καί πλέκω ὁ κλῆμα διαστέλλω αὐτός καί ἄκανθα κόπτω ὁ συμφύω ὁ ἄμπελος , ὅς οὐ ῥᾴδιος εἰμί προσέρχομαι . οὗτος δέ πᾶς ὁ ἀναφορά ἔχω ἐπί ὁ κλαδάω . πάλιν ἄνθρωπος προηγέομαι γίγνομαι εἰς ἐπίγνωσις θεός , ἀλλά καί γεωργέω καί γεωμετρέω καί φιλοσοφέω , ὅς ὁ μέν ἐπί ὁ ζάω , ὁ δέ ἐπί ὁ εὖ ζάω , ὁ δέ ἐπί ὁ μελετάω ὁ ἀποδεικτικός γίγνομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 6.8.66
Ναὶ μὴν οἱ λέγοντες τὴν φιλοσοφίαν ἐκ τοῦ διαβόλου ὁρμᾶσθαι κἀκείνῳ ἐπιστησάτωσαν , ὅτι φησὶν ἡ γραφὴ μετασχηματίζεσθαι τὸν διάβολον εἰς ἄγγελον φωτός , τί ποιήσοντα ; εὔδηλον , ὅτι προφητεύσοντα . εἰ δὲ ὡς ἄγγελος φωτὸς προφητεύει , ἀληθῆ ἄρα ἐρεῖ . εἰ ἀγγελικὰ καὶ φωτεινά , προφητεύσει καὶ ὠφέλιμα τότε , ὅτε καὶ μετασχηματίζεται καθ’ ὁμοιότητα ἐνεργείας , κἂν ἄλλος ᾖ κατὰ τὸ ὑποκείμενον τῆς ἀποστασίας . ἐπεὶ πῶς ἂν ἀπατήσειέν τινα , μὴ διὰ τῶν ἀληθῶν ὑπαγόμενος τὸν φιλομαθῆ εἰς οἰκειότητα καὶ οὕτως ὕστερον εἰς ψεῦδος ὑποσύρων ; ἄλλως τε καὶ ἐπιστάμενος τὴν ἀλήθειαν εὑρεθήσεται , καὶ εἰ μὴ καταληπτικῶς , ἀλλ’ οὖν οὐκ ἄπειρός γε αὐτῆς . οὐ τοίνυν ψευδὴς ἡ φιλοσοφία , κἂν ὁ κλέπτης καὶ ὁ ψεύστης κατὰ μετασχηματισμὸν ἐνεργείας τὰ ἀληθῆ λέγῃ , οὐδὲ μὴν διὰ τὸν λέγοντα προκαταγνωστέον ἀμαθῶς καὶ τῶν λεγομένων , ὅπερ καὶ ἐπὶ τῶν προφητεύειν νῦν δὴ λεγομένων παρατηρητέον , ἀλλὰ τὰ λεγόμενα σκοπητέον , εἰ τῆς ἀληθείας ἔχεται .
Lemmas: ναί μήν ὁ λέγω ὁ φιλοσοφία ἐκ ὁ διάβολος ὁρμάω ἐκεῖνος ἐφίστημι , ὅτι φημί ὁ γραφή μετασχηματίζω ὁ διάβολος εἰς ἄγγελος φώς , τίς ποιέω ; εὔδηλος , ὅτι προφητεύω . εἰ δέ ὡς ἄγγελος φώς προφητεύω , ἀληθής ἄρα λέγω . εἰ ἀγγελικός καί φωτεινός , προφητεύω καί ὠφέλιμος τότε , ὅτε καί μετασχηματίζω κατά ὁμοιότης ἐνέργεια , ἐάν ἄλλος εἰμί κατά ὁ ὑπόκειμαι ὁ ἀποστασία . ἐπεί πῶς ἄν ἀπατάω τις , μή διά ὁ ἀληθής ὑπάγω ὁ φιλομαθής εἰς οἰκειότης καί οὕτως ὕστερον εἰς ψεῦδος ὑποσύρω ; ἄλλος τε καί ἐπίσταμαι ὁ ἀλήθεια εὑρίσκω , καί εἰ μή καταληπτικός , ἀλλά οὖν οὐ ἄπειρος γε αὐτός . οὐ τοίνυν ψευδής ὁ φιλοσοφία , ἐάν ὁ κλέπτης καί ὁ ψεύστης κατά μετασχηματισμός ἐνέργεια ὁ ἀληθής λέγω , οὐδέ μήν διά ὁ λέγω προκαταγιγνώσκω ἀμαθής καί ὁ λέγω , ὅς καί ἐπί ὁ προφητεύω νῦν δή λέγω παρατηρητέον , ἀλλά ὁ λέγω σκοπητέον , εἰ ὁ ἀλήθεια ἔχω .
clemens-alexandrinus.stromata 6.8.67
Ἤδη δὲ καὶ καθολικῷ λόγῳ πάντα τὰ ἀναγκαῖα καὶ λυσιτελῆ τῷ βίῳ θεόθεν ἥκειν εἰς ἡμᾶς λέγοντες οὐκ ἂν ἁμάρτοιμεν , τὴν δὲ φιλοσοφίαν καὶ μᾶλλον Ἕλλησιν , οἷον διαθήκην οἰκείαν αὐτοῖς , δεδόσθαι , ὑποβάθραν οὖσαν τῆς κατὰ Χριστὸν φιλοσοφίας , κἂν οἱ φιλοσοφοῦντες τὰ Ἑλλήνων ἐθελοκωφῶσι τὴν ἀλήθειαν , ἐξευτελίζοντες τὴν φωνὴν τὴν βαρβάρων ἢ καὶ ὑφορώμενοι τὸν ἐπηρτημένον τῷ πιστῷ κατὰ τοὺς πολιτικοὺς νόμους τοῦ θανάτου κίνδυνον . ὥσπερ δὲ ἐν τῇ βαρβάρῳ φιλοσοφίᾳ , οὕτως καὶ ἐν τῇ Ἑλληνικῇ ἐπεσπάρη τὰ ζιζάνια πρὸς τοῦ τῶν ζιζανίων οἰκείου γεωργοῦ . ὅθεν αἵ τε αἱρέσεις παρ’ ἡμῖν συνανεφύησαν τῷ γονίμῳ πυρῷ οἵ τε τὴν Ἐπικούρου ἀθεότητα καὶ τὴν ἡδονὴν καὶ ὅσα ἄλλα παρὰ τὸν ὀρθὸν λόγον ἐπέσπαρται τῇ Ἑλληνικῇ φιλοσοφίᾳ κηρύσσοντες νόθοι τῆς θεόθεν δωρηθείσης γεωργίας Ἕλλησιν ὑπάρχουσι καρποί .
Lemmas: ἤδη δέ καί καθολικός λόγος πᾶς ὁ ἀναγκαῖος καί λυσιτελής ὁ βίος θεόθεν ἥκω εἰς ἐγώ λέγω οὐ ἄν ἁμαρτάνω , ὁ δέ φιλοσοφία καί μάλα Ἕλλην , οἷος διαθήκη οἰκεῖος αὐτός , δίδωμι , ὑποβάθρα εἰμί ὁ κατά Χριστός φιλοσοφία , ἐάν ὁ φιλοσοφέω ὁ Ἕλλην ἐθελοκωφέω ὁ ἀλήθεια , ἐξευτελίζω ὁ φωνή ὁ βάρβαρος ἤ καί ὑφοράω ὁ ἐπαρτάω ὁ πιστός κατά ὁ πολιτικός νόμος ὁ θάνατος κίνδυνος . ὥσπερ δέ ἐν ὁ βάρβαρος φιλοσοφία , οὕτως καί ἐν ὁ Ἑλληνικός ἐπισπείρω ὁ ζιζάνιον πρός ὁ ὁ ζιζάνιον οἰκεῖος γεωργός . ὅθεν ὁ τε αἵρεσις παρά ἐγώ συναναφύω ὁ γόνιμος πυρός ὁ τε ὁ Ἐπίκουρος ἀθεότης καί ὁ ἡδονή καί ὅσος ἄλλος παρά ὁ ὀρθός λόγος ἐπισπείρω ὁ Ἑλληνικός φιλοσοφία κηρύσσω νόθος ὁ θεόθεν δωρέω γεωργία Ἕλλην ὑπάρχω καρπός .
clemens-alexandrinus.stromata 6.8.68
ταύτην σοφίαν τοῦ αἰῶνος τούτου τὴν φιλήδονον καὶ φίλαυτον ὁ ἀπόστολος λέγει , ὡς ἂν τὰ τοῦ κόσμου τοῦδε καὶ τὰ περὶ αὐτὸν μόνον διδάσκουσαν ὑποκειμένην τε ἀκολούθως κατὰ προστασίαν τοῖς τῇδε ἄρχουσι · διὸ καὶ στοιχειωτική τίς ἐστιν ἡ μερικὴ αὕτη φιλοσοφία , τῆς τελείας ὄντως ἐπιστήμης ἐπέκεινα κόσμου περὶ τὰ νοητὰ καὶ ἔτι τούτων τὰ πνευματικώτερα ἀναστρεφομένης , ἃ ἀφθαλμὸς οὐκ εἶδεν καὶ οὖς οὐκ ἤκουσεν οὐδὲ ἐπὶ καρδίαν ἀνέβη ἀνθρώπων , πρὶν ἢ διασαφῆσαι τὸν περὶ τούτων λόγον ἡμῖν τὸν διδάσκαλον , ἅγια ἁγίων καὶ ἔτι τούτων κατ’ ἐπανάβασιν τὰ ἁγιώτερα ἀποκαλύψαντος τοῖς γνησίως καὶ μὴ νόθως τῆς κυριακῆς υἱοθεσίας κληρονόμοις . αὐτίκα γὰρ τολμῶμεν φάναι ( ἐνταῦθα γὰρ ἡ πίστις ἡ γνωστική ) πάντων ἐπιστήμονα εἶναι καὶ πάντων περιληπτικόν , βεβαίᾳ καταλήψει κεχρημένον καὶ ἐπὶ τῶν ἡμῖν ἀπόρων , τὸν τῷ ὄντι γνωστικόν , ὁποῖος ἦν Ἰάκωβος , Πέτρος , Ἰωάννης , Παῦλος καὶ οἱ λοιποὶ ἀπόστολοι . γνώσεως γὰρ πλήρης ἡ προφητεία , ὡς ἂν παρὰ κυρίου δοθεῖσα καὶ διὰ κυρίου πάλιν τοῖς ἀποστόλοις σαφηνισθεῖσα · καὶ μή τι ἡ γνῶσις ἰδίωμα ψυχῆς τυγχάνει λογικῆς εἰς τοῦτο ἀσκουμένης , ἵνα διὰ τῆς γνώσεως εἰς ἀθανασίαν ἐπιγραφῇ . ἄμφω γὰρ δυνάμεις τῆς ψυχῆς , γνῶσίς τε καὶ ὁρμή .
Lemmas: οὗτος σοφία ὁ αἰών οὗτος ὁ φιλήδονος καί φίλαυτος ὁ ἀπόστολος λέγω , ὡς ἄν ὁ ὁ κόσμος ὅδε καί ὁ περί αὐτός μόνος διδάσκω ὑπόκειμαι τε ἀκόλουθος κατά προστασία ὁ τῇδε ἄρχων · διό καί στοιχειωτικός τίς εἰμί ὁ μερικός οὗτος φιλοσοφία , ὁ τέλειος ὄντως ἐπιστήμη ἐπέκεινα κόσμος περί ὁ νοητός καί ἔτι οὗτος ὁ πνευματικός ἀναστρέφω , ὅς ἀφθαλμὸς οὐ ὁράω καί οὖς οὐ ἀκούω οὐδέ ἐπί καρδία ἀναβαίνω ἄνθρωπος , πρίν ἤ διασαφέω ὁ περί οὗτος λόγος ἐγώ ὁ διδάσκαλος , ἅγιος ἅγιος καί ἔτι οὗτος κατά ἐπανάβασις ὁ ἅγιος ἀποκαλύπτω ὁ γνήσιος καί μή νόθος ὁ κυριακός υἱοθεσία κληρονόμος . αὐτίκα γάρ τολμάω φημί ( ἐνταῦθα γάρ ὁ πίστις ὁ γνωστικός ) πᾶς ἐπιστήμων εἰμί καί πᾶς περιληπτικός , βέβαιος κατάληψις χράω καί ἐπί ὁ ἐγώ ἄπορος , ὁ ὁ εἰμί γνωστικός , ὁποῖος εἰμί Ἰάκωβος , Πέτρος , Ἰωάννης , Παῦλος καί ὁ λοιπός ἀπόστολος . γνῶσις γάρ πλήρης ὁ προφητεία , ὡς ἄν παρά κύριος δίδωμι καί διά κύριος πάλιν ὁ ἀπόστολος σαφηνίζω · καί μή τις ὁ γνῶσις ἰδίωμα ψυχή τυγχάνω λογικός εἰς οὗτος ἀσκέω , ἵνα διά ὁ γνῶσις εἰς ἀθανασία ἐπιγράφω . ἄμφω γάρ δύναμις ὁ ψυχή , γνῶσις τε καί ὁρμή .
clemens-alexandrinus.stromata 6.8.69
εὑρίσκεται δ’ ἡ ὁρμὴ μετά τινα συγκατάθεσιν κίνησις οὖσα · ὁ γὰρ ὁρμήσας εἴς τινα πρᾶξιν πρότερον τὴν γνῶσιν τῆς πράξεως λαμβάνει , δεύτερον δὲ τὴν ὁρμήν . ἔτι κἀπὶ τοῦδε κατανοήσωμεν · ἐπειδὴ γὰρ τὸ μαθεῖν τοῦ πρᾶξαι πρεσβύτερόν ἐστιν ( φύσει γὰρ ὁ πράσσων τοῦτο , ὅ πρᾶξαι βούλεται , μανθάνει πρότερον ) καὶ ἡ μὲν γνῶσις ἐκ τοῦ μαθεῖν , τὸ πρᾶξαι δὲ ἐκ τοῦ ὁρμῆσαι , ἕπεται δὲ τῇ ἐπιστήμῃ ἡ ὁρμὴ μεθ’ ἣν ἡ πρᾶξις , ἀρχὴ καὶ δημιουργὸς πάσης λογικῆς πράξεως ἡ γνῶσις εἴη ἄν , ὥστ’ ἂν εἰκότως ταύτῃ μόνῃ χαρακτηρίζοιτο ἡ τῆς λογικῆς ἰδιότης ψυχῆς · τῷ ὄντι γὰρ ἡ μὲν ὁρμὴ καθάπερ γνῶσίς ἐστιν ἐπὶ τῶν ὄντων κινουμένη , γνῶσις δὲ αὐτὸ τοῦτο , θέα τίς ἐστι τῆς ψυχῆς τῶν ὄντων ἤτοι τινῶν , τελειωθεῖσα δὲ τῶν συμπάντων .
Lemmas: εὑρίσκω δέ ὁ ὁρμή μετά τις συγκατάθεσις κίνησις εἰμί · ὁ γάρ ὁρμάω εἰς τις πρᾶξις πρότερος ὁ γνῶσις ὁ πρᾶξις λαμβάνω , δεύτερος δέ ὁ ὁρμή . ἔτι ἐπί ὅδε κατανοέω · ἐπειδή γάρ ὁ μανθάνω ὁ πράσσω πρέσβυς εἰμί ( φύσις γάρ ὁ πράσσω οὗτος , ὅς πράσσω βούλομαι , μανθάνω πρότερος ) καί ὁ μέν γνῶσις ἐκ ὁ μανθάνω , ὁ πράσσω δέ ἐκ ὁ ὁρμάω , ἕπομαι δέ ὁ ἐπιστήμη ὁ ὁρμή μετά ὅς ὁ πρᾶξις , ἀρχή καί δημιουργός πᾶς λογικός πρᾶξις ὁ γνῶσις εἰμί ἄν , ὥστε ἄν ἔοικα οὗτος μόνος χαρακτηρίζω ὁ ὁ λογικός ἰδιότης ψυχή · ὁ εἰμί γάρ ὁ μέν ὁρμή καθά γνῶσις εἰμί ἐπί ὁ εἰμί κινέω , γνῶσις δέ αὐτός οὗτος , θέα τις εἰμί ὁ ψυχή ὁ εἰμί ἤτοι τις , τελειόω δέ ὁ σύμπας .