ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 4.26.169
ἄλλος δ’ αὖ προφήτης φησίν · ἄκουε , οὐρανέ , καὶ ἐνωτίζου , γῆ , τὴν σύνεσιν ἀκοὴν εἰπών , καὶ οὐρανὸν τὴν τοῦ γνωστικοῦ ψυχὴν τὴν οὐρανοῦ καὶ τῶν θείων θέαν ἐπανῃρημένου καὶ ταύτῃ Ἰσραηλίτην γεγονέναι · ἔμπαλιν γὰρ αὖ τὸν ἑλόμενον τὴν ἀμαθίαν καὶ τὴν σκληροκαρδίαν γῆν εἴρηκεν καὶ τὸ ἐνωτίζου ἀπὸ τῶν ὀργάνων τῆς ἀκοῆς τῶν ὤτων προσηγόρευσεν , τὰ σαρκικὰ τοῖς προσανέχουσι τοῖς αἰσθητοῖς ἀπονείμας . οὗτοί εἰσι περὶ ὧν Μιχαίας ὁ προφήτης λέγει · ἀκούσατε λαοὶ λόγον κυρίου οἱ συνοικοῦντες ὀδύναις . καὶ ὁ Ἀβραὰμ μηδαμῶς , εἶπεν , κύριε , ὁ κρίνων τὴν γῆν , ἐπεὶ ὁ ἀπιστήσας κατὰ τὴν σωτήριον φωνὴν ἤδη κέκριται .
Lemmas: ἄλλος δέ αὖ προφήτης φημί · ἀκούω , οὐρανός , καί ἐνωτίζομαι , γῆ , ὁ σύνεσις ἀκοή λέγω , καί οὐρανός ὁ ὁ γνωστικός ψυχή ὁ οὐρανός καί ὁ θεῖος θέα ἐπαναλέγω καί οὗτος Ἰσραηλίτης γίγνομαι · ἔμπαλιν γάρ αὖ ὁ αἱρέω ὁ ἀμαθία καί ὁ σκληροκαρδία γῆ λέγω καί ὁ ἐνωτίζομαι ἀπό ὁ ὄργανον ὁ ἀκοή ὁ οὖς προσαγορεύω , ὁ σαρκικός ὁ προσανέχω ὁ αἰσθητός ἀπονέμω . οὗτος εἰμί περί ὅς Μιχαίας ὁ προφήτης λέγω · ἀκούω λαός λόγος κύριος ὁ συνοικέω ὀδύνη . καί ὁ Ἀβραάμ μηδαμῶς , λέγω , κύριος , ὁ κρίνω ὁ γῆ , ἐπεί ὁ ἀπιστέω κατά ὁ σωτήριος φωνή ἤδη κρίνω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.26.170
γέγραπται δὲ κἀν ταῖς Βασιλείαις ἡ κρίσις καὶ ἡ ἀπόφασις τοῦ κυρίου ὧδε ἔχουσα · δικαίων εἰσακούει ὁ θεός , ἀσεβεῖς δὲ οὐ σῴζει , παρὰ τὸ μὴ βούλεσθαι εἰδέναι αὐτοὺς τὸν θεόν · ἄτοπα γὰρ οὐ συντελέσει ὁ παντοκράτωρ . τί πρὸς ταύτην ἔτι φθέγγονται τὴν φωνὴν αἱ αἱρέσεις , ἀγαθὸν θεὸν τὸν παντοκράτορα κηρυττούσης τῆς γραφῆς καὶ ἀναίτιον κακίας τε καὶ ἀδικίας , εἴ γε ἡ μὲν ἄγνοια διὰ τὸ μὴ γινώσκειν φύεται , ὁ θεὸς δὲ οὐδὲν ἄτοπον ποιεῖ ; οὗτος γάρ ἐστι , φησίν , ὁ θεὸς ἡμῶν καὶ οὐκ ἔστι πλὴν αὐτοῦ σῴζων · οὐδὲ γάρ ἐστιν ἀδικία παρὰ τῷ θεῷ κατὰ τὸν ἀπόστολον . σαφῶς δὲ ἔτι ὁ προφήτης τὴν βουλήν τοῦ θεοῦ καὶ τὴν προκοπὴν τὴν γνωστικὴν διὰ τούτων διδάσκει · καὶ νῦν , Ἰσραήλ , τί κύριος ὁ θεός σου αἰτεῖται παρὰ σοῦ , ἀλλ’ ἢ φοβεῖσθαι κύριον τὸν θεόν σου καὶ πορεύεσθαι ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ καὶ ἀγαπᾶν αὐτὸν καὶ λατρεύειν αὐτῷ μόνῳ ; τοῦτο αἰτεῖται παρὰ σοῦ , τοῦ τὴν ἐξουσίαν ἔχοντος ἑλέσθαι τὴν σωτηρίαν .
Lemmas: γράφω δέ ἐν ὁ Βασίλεια ὁ κρίσις καί ὁ ἀπόφασις ὁ κύριος ὧδε ἔχω · δίκαιος εἰσακούω ὁ θεός , ἀσεβής δέ οὐ σῴζω , παρά ὁ μή βούλομαι οἶδα αὐτός ὁ θεός · ἄτοπος γάρ οὐ συντελέω ὁ παντοκράτωρ . τίς πρός οὗτος ἔτι φθέγγομαι ὁ φωνή ὁ αἵρεσις , ἀγαθός θεός ὁ παντοκράτωρ κηρύσσω ὁ γραφή καί ἀναίτιος κακία τε καί ἀδικία , εἰ γε ὁ μέν ἄγνοια διά ὁ μή γιγνώσκω φύω , ὁ θεός δέ οὐδείς ἄτοπος ποιέω ; οὗτος γάρ εἰμί , φημί , ὁ θεός ἐγώ καί οὐ εἰμί πλήν αὐτός σῴζω · οὐδέ γάρ εἰμί ἀδικία παρά ὁ θεός κατά ὁ ἀπόστολος . σαφής δέ ἔτι ὁ προφήτης ὁ βουλή ὁ θεός καί ὁ προκοπή ὁ γνωστικός διά οὗτος διδάσκω · καί νῦν , Ἰσραήλ , τίς κύριος ὁ θεός σύ αἰτέω παρά σύ , ἀλλά ἤ φοβέω κύριος ὁ θεός σύ καί πορεύω ἐν πᾶς ὁ ὁδός αὐτός καί ἀγαπάω αὐτός καί λατρεύω αὐτός μόνος ; οὗτος αἰτέω παρά σύ , ὁ ὁ ἐξουσία ἔχω αἱρέω ὁ σωτηρία .
clemens-alexandrinus.stromata 4.26.171
Τί τοίνυν οἱ Πυθαγόρειοι βουλόμενοι μετὰ φωνῆς εὔχεσθαι κελεύουσιν ; ἐμοὶ δοκεῖ οὐχ ὅτι τὸ θεῖον ᾤοντο μὴ δύνασθαι τῶν ἡσυχῇ φθεγγομένων ἐπαΐειν , ἀλλ’ ὅτι δικαίας ἐβούλοντο εἶναι τὰς εὐχάς , οἵας οὐκ ἄν τις αἰδεσθείη ποιεῖσθαι πολλῶν συνειδότων . ἡμεῖς δὲ περὶ μὲν τῆς εὐχῆς κατὰ καιρὸν προϊόντος τοῦ λόγου διαληψόμεθα , τὰ δὲ ἔργα κεκραγότα ἔχειν ὀφείλομεν ὡς ἐν ἡμέρᾳ περιπατοῦντες . λαμψάτω γάρ σου τὰ ἔργα . καὶ ἰδοὺ ἄνθρωπος καὶ τὰ ἔργα αὐτοῦ πρὸ προσώπου αὐτοῦ . ἰδοὺ γὰρ ὁ θεὸς καὶ τὰ ἔργα αὐτοῦ . θεὸν χρὴ μιμεῖσθαι εἰς ὅσον δύναμις τῷ γνωστικῷ . ἐμοὶ δὲ καὶ οἱ ποιηταὶ τοὺς ἐκλεκτοὺς παρὰ σφίσι θεοειδέας προσαγορεύειν δοκοῦσι καὶ δίους καὶ ἀντιθέους καὶ Διὶ μῆτιν ἀταλάντους καὶ θεοῖς ἐναλίγκια μήδἐ ἔχοντας καὶ θεοεικέλους , τὸ κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν περιτρώγοντες .
Lemmas: τίς τοίνυν ὁ Πυθαγόρειος βούλομαι μετά φωνή εὔχομαι κελεύω ; ἐγώ δοκέω οὐ ὅτι ὁ θεῖος οἴομαι μή δύναμαι ὁ ἡσυχῇ φθέγγομαι ἐπαΐω , ἀλλά ὅτι δίκαιος βούλομαι εἰμί ὁ εὐχή , οἷος οὐ ἄν τις αἰδέομαι ποιέω πολύς σύνοιδα . ἐγώ δέ περί μέν ὁ εὐχή κατά καιρός προέρχομαι ὁ λόγος διαλαμβάνω , ὁ δέ ἔργον κράζω ἔχω ὀφείλω ὡς ἐν ἡμέρα περιπατέω . λάμπω γάρ σύ ὁ ἔργον . καί ἰδού ἄνθρωπος καί ὁ ἔργον αὐτός πρό πρόσωπον αὐτός . ἰδού γάρ ὁ θεός καί ὁ ἔργον αὐτός . θεός χρή μιμέομαι εἰς ὅσος δύναμις ὁ γνωστικός . ἐγώ δέ καί ὁ ποιητής ὁ ἐκλεκτός παρά σφεῖς θεοειδής προσαγορεύω δοκέω καί δῖος καί ἀντίθεος καί Ζεύς μῆτις ἀτάλαντος καί θεός ἐναλίγκιος μῆδος ἔχω καί θεοείκελος , ὁ κατά εἰκών καί ὁμοίωσις περιτρώγω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.26.172
ὁ μὲν οὖν Εὐριπίδης χρύσεαι δή μοι πτέρυγες περὶ νώτῳ φησὶ καὶ τὰ Σειρήνων ἐρόεντα πέδιλα ἁρμόζεται , βάσομαί τ’ ἐς αἰθέρα πολὺν ἀερθεὶς Ζηνὶ προσμίξων . ἐγὼ δὲ ἂν εὐξαίμην τὸ πνεῦμα τοῦ Χριστοῦ πτερῶσαί με εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ τὴν ἐμήν · λέγουσι γὰρ καὶ οἱ Στωϊκοὶ τὸν μὲν οὐρανὸν κυρίως πόλιν , τὰ δὲ ἐπὶ γῆς ἐνταῦθα οὐκέτι πόλεις · λέγεσθαι μὲν γάρ , οὐκ εἶναι δέ · σπουδαῖον γὰρ ἡ πόλις καὶ ὁ δῆμος ἀστεῖόν τι σύστημα καὶ πλῆθος ἀνθρώπων ὑπὸ νόμου διοικούμενον , καθάπερ ἡ ἐκκλησία ὑπὸ λόγου , ἀπολιόρκητος ἀτυράννητος πόλις ἐπὶ γῆς , θέλημα θεῖον ἐπὶ γῆς ὡς ἐν οὐρανῷ . εἰκόνας τῆσδε τῆς πόλεως καὶ οἱ ποιηταὶ κτίζουσι γράφοντες · αἱ γὰρ Ὑπερβόρεοι καὶ Ἀριμάσπειοι πόλεις καὶ τὰ Ἠλύσια πεδία δικαίων πολιτεύματα · ἴσμεν δὲ καὶ τὴν Πλάτωνος πόλιν παράδειγμα ἐν οὐρανῷ κειμένην .
Lemmas: ὁ μέν οὖν Εὐριπίδης χρύσεος δή ἐγώ πτέρυξ περί νῶτον φημί καί ὁ Σειρήν ἐρόεις πέδιλον ἁρμόζω , βαίνω τε εἰς αἰθήρ πολύς ἀείρω Ζεύς προσμείγνυμι . ἐγώ δέ ἄν εὔχομαι ὁ πνεῦμα ὁ Χριστός πτερόω ἐγώ εἰς ὁ Ἱεροσόλυμα ὁ ἐμός · λέγω γάρ καί ὁ Στωϊκός ὁ μέν οὐρανός κύριος πόλις , ὁ δέ ἐπί γῆ ἐνταῦθα οὐκέτι πόλις · λέγω μέν γάρ , οὐ εἰμί δέ · σπουδαῖος γάρ ὁ πόλις καί ὁ δῆμος ἀστεῖος τις σύστημα καί πλῆθος ἄνθρωπος ὑπό νόμος διοικέω , καθά ὁ ἐκκλησία ὑπό λόγος , ἀπολιόρκητος ἀτυράννητος πόλις ἐπί γῆ , θέλημα θεῖος ἐπί γῆ ὡς ἐν οὐρανός . εἰκών ὅδε ὁ πόλις καί ὁ ποιητής κτίζω γράφω · ὁ γάρ Ὑπερβόρεοι καί Ἀριμάσπειος πόλις καί ὁ Ἠλύσιος πεδίον δίκαιος πολίτευμα · οἶδα δέ καί ὁ Πλάτων πόλις παράδειγμα ἐν οὐρανός κεῖμαι .
clemens-alexandrinus.stromata 5.1.1
Περὶ μὲν τοῦ γνωστικοῦ τοσαῦτα ὡς ἐν ἐπιδρομῇ , χωρῶμεν δὲ ἤδη ἐπὶ τὰ ἑξῆς , καὶ δὴ τὴν πίστιν αὖθις διαθρητέον · εἰσὶ γὰρ οἱ τὴν μὲν πίστιν ἡμῶν περὶ περὶ τοῦ υἱοῦ , τὴν δὲ γνῶσιν περὶ τοῦ πατρὸς εἶναι διαστέλλοντες . λέληθεν δὲ αὐτοὺς ὅτι πιστεῦσαι μὲν ἀληθῶς τῷ υἱῷ δεῖ , ὅτι τε υἱὸς καὶ ὅτι ἦλθεν καὶ πῶς καὶ διὰ τί καὶ περὶ τοῦ πάθους , γνῶναι δὲ ἀνάγκη τίς ἐστὶν ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ . ἤδη δὲ οὔτε ἡ γνῶσις ἄνευ πίστεως οὔθ’ ἡ πίστις ἄνευ γνώσεως , οὐ μὴν οὐδὲ ὁ πατὴρ ἄνευ υἱοῦ · ἅμα γὰρ τῷ πατὴρ υἱοῦ πατήρ , υἱὸς δὲ περὶ πατρὸς ἀληθὴς διδάσκαλος . καὶ ἵνα τις πιστεύσῃ τῷ υἱῷ , γνῶναι δεῖ τὸν πατέρα πρὸς ὃν καὶ ὁ υἱός . αὖθίς τε ἵνα τὸν πατέρα ἐπιγνῶμεν , πιστεῦσαι δεῖ τῷ υἱῷ , ὅτι ὁ τοῦ θεοῦ υἱὸς διδάσκει · ἐκ πίστεως γὰρ εἰς γνῶσιν , διὰ υἱοῦ πατήρ · γνῶσις δὲ υἱοῦ καὶ πατρὸς ἡ κατὰ τὸν κανόνα τὸν γνωστικὸν τὸν τῷ ὄντι γνωστικὸν ἐπιβολὴ καὶ διάληψίς ἐστιν ἀληθείας διὰ τῆς ἀληθείας . ἡμεῖς ἄρα ἐσμὲν οἱ ἐν τῷ ἀπιστουμένῳ πιστοὶ καὶ οἱ ἐν τῷ ἀγνώστῳ γνωστικοί , τουτέστιν ἐν τῷ πᾶσιν ἀγνοουμένῳ καὶ ἀπιστουμένῳ , ὀλίγοις δὲ πιστευομένῳ τε καὶ γινωσκομένῳ γνωστικοί · γνωστικοὶ δὲ οὐ λόγῳ , ἔργα ἀπογραφόμενοι , ἀλλ’ αὐτῇ τῇ θεωρίᾳ .
Lemmas: περί μέν ὁ γνωστικός τοσοῦτος ὡς ἐν ἐπιδρομή , χωρέω δέ ἤδη ἐπί ὁ ἑξῆς , καί δή ὁ πίστις αὖθις διαθρέω · εἰμί γάρ ὁ ὁ μέν πίστις ἐγώ περί περί ὁ υἱός , ὁ δέ γνῶσις περί ὁ πατήρ εἰμί διαστέλλω . λανθάνω δέ αὐτός ὅτι πιστεύω μέν ἀληθής ὁ υἱός δέω , ὅτι τε υἱός καί ὅτι ἔρχομαι καί πῶς καί διά τίς καί περί ὁ πάθος , γιγνώσκω δέ ἀνάγκη τίς εἰμί ὁ υἱός ὁ θεός . ἤδη δέ οὔτε ὁ γνῶσις ἄνευ πίστις οὔτε ὁ πίστις ἄνευ γνῶσις , οὐ μήν οὐδέ ὁ πατήρ ἄνευ υἱός · ἅμα γάρ ὁ πατήρ υἱός πατήρ , υἱός δέ περί πατήρ ἀληθής διδάσκαλος . καί ἵνα τις πιστεύω ὁ υἱός , γιγνώσκω δέω ὁ πατήρ πρός ὅς καί ὁ υἱός . αὖθις τε ἵνα ὁ πατήρ ἐπιγιγνώσκω , πιστεύω δέω ὁ υἱός , ὅτι ὁ ὁ θεός υἱός διδάσκω · ἐκ πίστις γάρ εἰς γνῶσις , διά υἱός πατήρ · γνῶσις δέ υἱός καί πατήρ ὁ κατά ὁ κανών ὁ γνωστικός ὁ ὁ εἰμί γνωστικός ἐπιβολή καί διάληψις εἰμί ἀλήθεια διά ὁ ἀλήθεια . ἐγώ ἄρα εἰμί ὁ ἐν ὁ ἀπιστέω πιστός καί ὁ ἐν ὁ ἄγνωστος γνωστικός , τουτέστι ἐν ὁ πᾶς ἀγνοέω καί ἀπιστέω , ὀλίγος δέ πιστεύω τε καί γιγνώσκω γνωστικός · γνωστικός δέ οὐ λόγος , ἔργον ἀπογράφω , ἀλλά αὐτός ὁ θεωρία .
clemens-alexandrinus.stromata 5.1.2
Μακάριος ὁ λέγων εἰς ὦτα ἀκουόντων · πίστις δὲ ὦτα ψυχῆς , καὶ ταύτην αἰνίσσεται τὴν πίστιν ὁ κύριος λέγων ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω , ἵνα δὴ πιστεύσας συνῇ ἃ λέγει , ὡς λέγει . ἀλλά τοι καὶ Ὅμηρος ὁ ποιητῶν πρεσβύτατος ἐπὶ τοῦ αἰσθάνεσθαι τῷ ἀκούειν , εἰδικῷ ἀντὶ γενικοῦ , χρησάμενος μάλιστα δέ τ’ ἔκλυον αὐτοὶ γράφει · τὸ γὰρ ὅλον ἡ συνῳδία καὶ ἡ συμφωνία τῆς ἀμφοῖν πίστεως εἰς ἓν πέρας καταγίνεται τὴν σωτηρίαν . μάρτυς ἡμῖν νημερτὴς ὁ ἀπόστολος λέγων · ἐπιποθῶ γὰρ ἰδεῖν ὑμᾶς , ἵνα τι μεταδῶ χάρισμα ὑμῖν πνευματικὸν εἰς τὸ στηριχθῆναι ὑμᾶς · τοῦτο δέ ἐστι συμπαρακληθῆναι ἐν ὑμῖν διὰ τῆς ἐν ἀλλήλοις πίστεως ὑμῶν τε καὶ ἐμοῦ . καὶ πάλιν ὑποβὰς ἐπάγει · δικαιοσύνη δὲ θεοῦ ἐν αὐτῷ ἀποκαλύπτεται ἐκ πίστεως εἰς πίστιν . φαίνεται οὖν ὁ ἀπόστολος διττὴν καταγγέλλων πίστιν , μᾶλλον δὲ μίαν , αὔξησιν καὶ τελείωσιν ἐπιδεχομένην · ἡ μὲν γὰρ κοινὴ πίστις καθάπερ θεμέλιος ὑπόκειται ( τοῖς γοῦν θεραπευθῆναι ποθοῦσιν ὁ κύριος πιστῶς κινουμένοις ἐπέλεγεν · ἡ πίστις σου σέσωκέν σε · ) , ἡ δὲ ἐξαίρετος ἐποικοδομουμένη συντελειοῦται τῷ πιστῷ καὶ συναπαρτίζεται αὖ τῇ ἐκ μαθήσεως περιγινομένῃ καὶ τοῦ λόγου τὰς ἐντολὰς ἐπιτελεῖν , ὁποῖοι ἦσαν οἱ ἀπόστολοι , ἐφ’ ὧν τὴν πίστιν ὄρη μετατιθέναι καὶ δένδρα μεταφυτεύειν δύνασθαι εἴρηται .
Lemmas: μακάριος ὁ λέγω εἰς οὖς ἀκούω · πίστις δέ οὖς ψυχή , καί οὗτος αἰνίσσομαι ὁ πίστις ὁ κύριος λέγω ὁ ἔχω οὖς ἀκούω ἀκούω , ἵνα δή πιστεύω συνέρχομαι ὅς λέγω , ὡς λέγω . ἀλλά τοι καί Ὅμηρος ὁ ποιητής πρέσβυς ἐπί ὁ αἰσθάνομαι ὁ ἀκούω , εἰδικός ἀντί γενικός , χράω μάλα δέ τε κλύω αὐτός γράφω · ὁ γάρ ὅλος ὁ συνῳδία καί ὁ συμφωνία ὁ ἄμφω πίστις εἰς εἷς πέρας καταγίγνομαι ὁ σωτηρία . μάρτυς ἐγώ νημερτής ὁ ἀπόστολος λέγω · ἐπιποθέω γάρ ὁράω σύ , ἵνα τις μεταδίδωμι χάρισμα σύ πνευματικός εἰς ὁ στηρίζω σύ · οὗτος δέ εἰμί συμπαρακαλέω ἐν σύ διά ὁ ἐν ἀλλήλων πίστις σύ τε καί ἐγώ . καί πάλιν ὑποβαίνω ἐπάγω · δικαιοσύνη δέ θεός ἐν αὐτός ἀποκαλύπτω ἐκ πίστις εἰς πίστις . φαίνω οὖν ὁ ἀπόστολος δισσός καταγγέλλω πίστις , μάλα δέ εἷς , αὔξησις καί τελείωσις ἐπιδέχομαι · ὁ μέν γάρ κοινός πίστις καθά θεμέλιος ὑπόκειμαι ( ὁ γοῦν θεραπεύω ποθέω ὁ κύριος πιστός κινέω ἐπιλέγω · ὁ πίστις σύ σῴζω σύ · ) , ὁ δέ ἐξαιρετός ἐποικοδομέω συντελειόω ὁ πιστός καί συναπαρτίζω αὖ ὁ ἐκ μάθησις περιγίγνομαι καί ὁ λόγος ὁ ἐντολή ἐπιτελέω , ὁποῖος εἰμί ὁ ἀπόστολος , ἐπί ὅς ὁ πίστις ὄρος μετατίθημι καί δένδρον μεταφυτεύω δύναμαι λέγω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.1.3
ὅθεν αἰσθόμενοι τοῦ μεγαλείου τῆς δυνάμεως ἠξίουν προστιθέναι αὐτοῖς πίστιν τὴν ὡς κόκκον σινάπεως ἐπιδάκνουσαν ὠφελίμως τὴν ψυχὴν καὶ ἐν αὐτῇ αὔξουσαν μεγαλωστί , ὡς ἐπαναπαύεσθαι αὐτῇ τοὺς περὶ τῶν μεταρσίων λόγους . εἰ γὰρ φύσει τις τὸν θεὸν ἐπίσταται , ὡς Βασιλείδης οἴεται , νόησιν τὴν ἐξαίρετον πίστιν ἅμα καὶ βασιλείαν καὶ καλῶν κτίσιν , † οὐσίας ἀξίαν τοῦ ποιήσαντος πλησίον ὑπάρχειν αὐτήν , ἑρμηνεύων , οὐσίαν , ἀλλ’ οὐκ ἐξουσίαν , καὶ φύσιν καὶ ὑπόστασιν , κτίσεως ἀνυπερθέτου κάλλος ἀδιόριστον , οὐχὶ δὲ ψυχῆς αὐτεξουσίου λογικὴν συγκατάθεσιν λέγει τὴν πίστιν . παρέλκουσι τοίνυν αἱ ἐντολαὶ αἵ τε κατὰ τὴν παλαιὰν αἵ τε κατὰ τὴν νέαν διαθήκην , φύσει σῳζομένου , ὡς Οὐαλεντῖνος βούλεται , τινὸς καὶ φύσει πιστοῦ καὶ ἐκλεκτοῦ ὄντος , ὡς Βασιλείδης νομίζει . ἦν δ’ ἂν καὶ δίχα τῆς τοῦ σωτῆρος παρουσίας χρόνῳ ποτὲ ἀναλάμψαι δύνασθαι τὴν φύσιν . εἰ δὲ ἀναγκαίαν τὴν ἐπιδημίαν τοῦ κυρίου φήσαιεν , οἴχεται αὐτοῖς τὰ τῆς φύσεως ἰδιώματα , μαθήσει καὶ καθάρσει καὶ τῇ τῶν ἔργων εὐποιίᾳ , ἀλλ’ οὐ φύσει σῳζομένης τῆς ἐκλογῆς .
Lemmas: ὅθεν αἰσθάνομαι ὁ μεγαλεῖος ὁ δύναμις ἀξιόω προστίθημι αὐτός πίστις ὁ ὡς κόκκος σίναπι ἐπιδάκνω ὠφέλιμος ὁ ψυχή καί ἐν αὐτός αὐξάνω μεγαλωστί , ὡς ἐπαναπαύω αὐτός ὁ περί ὁ μετάρσιος λόγος . εἰ γάρ φύσις τις ὁ θεός ἐπίσταμαι , ὡς Βασιλείδης οἴομαι , νόησις ὁ ἐξαιρετός πίστις ἅμα καί βασιλεία καί καλός κτίσις , † οὐσία ἀξία ὁ ποιέω πλησίον ὑπάρχω αὐτός , ἑρμηνεύω , οὐσία , ἀλλά οὐ ἐξουσία , καί φύσις καί ὑπόστασις , κτίσις ἀνυπέρθετος κάλλος ἀδιόριστος , οὐ δέ ψυχή αὐτεξούσιος λογικός συγκατάθεσις λέγω ὁ πίστις . παρέλκω τοίνυν ὁ ἐντολή ὁ τε κατά ὁ παλαιός ὁ τε κατά ὁ νέος διαθήκη , φύσις σῴζω , ὡς Οὐαλεντῖνος βούλομαι , τις καί φύσις πιστός καί ἐκλεκτός εἰμί , ὡς Βασιλείδης νομίζω . εἰμί δέ ἄν καί δίχα ὁ ὁ σωτήρ παρουσία χρόνος ποτέ ἀναλάμπω δύναμαι ὁ φύσις . εἰ δέ ἀναγκαῖος ὁ ἐπιδημία ὁ κύριος φημί , οἴχομαι αὐτός ὁ ὁ φύσις ἰδίωμα , μάθησις καί κάθαρσις καί ὁ ὁ ἔργον εὐποιία , ἀλλά οὐ φύσις σῴζω ὁ ἐκλογή .
clemens-alexandrinus.stromata 5.1.4
ὁ γοῦν Ἀβραὰμ δἰ ἀκοῆς πιστεύσας τῇ φωνῇ τῇ ὑπὸ τὴν δρῦν τὴν ἐν Μαμβρῇ ἐπαγγειλαμένῃ σοὶ δίδωμι τὴν γῆν ταύτην καὶ τῷ σπέρματί σου ἤτοι ἐκλεκτὸς ἦν ἢ οὔ ; ἀλλ’ εἰ μὲν οὐκ ἦν , πῶς εὐθέως ἐπίστευσεν οἷον φυσικῶς ; εἰ δὲ ἦν ἐκλεκτός , λέλυται αὐτοῖς ἡ ὑπόθεσις , εὑρισκομένης καὶ πρὸ τῆς τοῦ κυρίου παρουσίας ἐκλογῆς καὶ δὴ καὶ σῳζομένης · ἐλογίσθη γὰρ αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην . ἐὰν γάρ τις τις τολμήσας λέγῃ Μαρκίωνι ἑπόμενος τὸν δημιουργὸν σῴζειν τὸν εἰς αὐτὸν πιστεύσαντα τὴν ἰδίαν αὐτοῦ σωτηρίαν , παρευδοκιμηθήσεται αὐτῷ ἡ τοῦ ἀγαθοῦ δύναμις , ὀψὲ καὶ μετὰ τὸν ὑπ’ αὐτῶν εὐφημούμενον δημιουργὸν ἐπιβαλλομένη σῴζειν καὶ αὐτὴ ἤτοι μαθήσει ἢ καὶ μιμήσει τούτου . ἀλλὰ κἂν οὕτως ἔχων σῴζῃ κατ’ αὐτοὺς ὁ ἀγαθός , οὔτε τοὺς ἰδίους οὔτε μετὰ τῆς γνώμης τοῦ πεποιηκότος τὴν κτίσιν ἐπιχειρεῖ τὴν σωτηρίαν , βίᾳ δὲ ἢ δόλῳ . καὶ πῶς ἔτι ἀγαθὸς ὁ οὕτως καὶ ὕστερος ; εἰ δὲ ὁ τόπος διαφέρει καὶ ἡ μονὴ τοῦ παντοκράτορος λείπεται ἀπὸ τῆς τοῦ ἀγαθοῦ θεοῦ μονῆς , ἀλλ’ ἡ τοῦ σῴζοντος βούλησις οὐκ ἀπολείπεται τοῦ ἀγαθοῦ ἥ γε προκατάρξασα .
Lemmas: ὁ γοῦν Ἀβραάμ διά ἀκοή πιστεύω ὁ φωνή ὁ ὑπό ὁ δρῦς ὁ ἐν Μαμβρῆ ἐπαγγέλλω σύ δίδωμι ὁ γῆ οὗτος καί ὁ σπέρμα σύ ἤτοι ἐκλεκτός εἰμί ἤ οὐ ; ἀλλά εἰ μέν οὐ εἰμί , πῶς εὐθύς πιστεύω οἷος φυσικός ; εἰ δέ εἰμί ἐκλεκτός , λύω αὐτός ὁ ὑπόθεσις , εὑρίσκω καί πρό ὁ ὁ κύριος παρουσία ἐκλογή καί δή καί σῴζω · λογίζομαι γάρ αὐτός εἰς δικαιοσύνη . ἐάν γάρ τις τις τολμάω λέγω Μαρκίων ἕπομαι ὁ δημιουργός σῴζω ὁ εἰς αὐτός πιστεύω ὁ ἴδιος αὐτός σωτηρία , παρευδοκιμέω αὐτός ὁ ὁ ἀγαθός δύναμις , ὀψέ καί μετά ὁ ὑπό αὐτός εὐφημέω δημιουργός ἐπιβάλλω σῴζω καί αὐτός ἤτοι μάθησις ἤ καί μίμησις οὗτος . ἀλλά ἐάν οὕτως ἔχω σῴζω κατά αὐτός ὁ ἀγαθός , οὔτε ὁ ἴδιος οὔτε μετά ὁ γνώμη ὁ ποιέω ὁ κτίσις ἐπιχειρέω ὁ σωτηρία , βία δέ ἤ δόλος . καί πῶς ἔτι ἀγαθός ὁ οὕτως καί ὕστερος ; εἰ δέ ὁ τόπος διαφέρω καί ὁ μονή ὁ παντοκράτωρ λείπω ἀπό ὁ ὁ ἀγαθός θεός μονή , ἀλλά ὁ ὁ σῴζω βούλησις οὐ ἀπολείπω ὁ ἀγαθός ὁ γε προκατάρχομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 5.1.5
Ἀνόητοι ἄρα οἱ ἄπιστοι ἐκ τῶν προδιηνυσμένων ἡμῖν δείκνυνται · αἱ γὰρ τρίβοι αὐτῶν διεστραμμέναι καὶ οὐκ ἴσασιν εἰρήνην φησὶν ὁ προφήτης · τὰς δὲ μωρὰς καὶ ἀπαιδεύτους ζητήσεις παραιτεῖσθαι ὁ θεσπέσιος παρῄνεσε Παῦλος , ὅτι γεννῶσι μάχας · ὅ τε Αἰσχύλος κέκραγε · τὰ μηδὲν ὠφελοῦντα μὴ πόνει μάτην . τὴν μὲν γὰρ μετὰ πίστεως συνιοῦσαν ζήτησιν , ἐποικοδομοῦσαν τῷ θεμελίῳ τῆς πίστεως τὴν μεγαλοπρεπῆ τῆς ἀληθείας γνῶσιν , ἀρίστην ἴσμεν . ἴσμεν δὲ ὡς ἄρα οὔτε τὰ φανερὰ ζητεῖται ( οἷον εἰ ἡμέρα ἐστὶν ἡμέρας οὔσης ) , οὔτε τὰ ἄδηλα καὶ οὐδέποτε γενησόμενα φανερά ( ὡς τὸ εἰ ἄρτιοί εἰσιν οἱ ἀστέρες ἢ περιττοί ) , ἀλλ’ οὐδὲ τὰ ἀντιστρέφοντα ( ἀντιστρέφει δὲ ἃ καὶ τοῖς τὸν ἐναντίον χειρίζουσι λόγον ἐπ’ ἴσης ἔστιν εἰπεῖν , ὡς τὸ εἰ ζῷον τὸ κατὰ γαστρὸς ἢ οὐ ζῷον ) · τέταρτός ἐστι τρόπος , ὅταν ἐκ θατέρου τούτων μέρους ἀναντίρρητον καὶ ἄλυτον ἐνθύμημα προτείνηται . εἰ τοίνυν ἡ τοῦ ζητεῖν αἰτία κατὰ πάντας τοὺς τρόπους ἀναιρεῖται , πίστις ἐμπεδοῦται · προτείνομεν γὰρ αὐτοῖς τὸ ἀναντίρρητον ἐκεῖνο , ὃ ὁ θεός ἐστιν ὁ λέγων καὶ περὶ ἑνὸς ἑκάστου ὧν ἐπιζητῶ παριστὰς ἐγγράφως .
Lemmas: ἀνόητος ἄρα ὁ ἄπιστος ἐκ ὁ προδιανύω ἐγώ δείκνυμι · ὁ γάρ τρίβος αὐτός διαστρέφω καί οὐ οἶδα εἰρήνη φημί ὁ προφήτης · ὁ δέ μωρός καί ἀπαίδευτος ζήτησις παραιτέομαι ὁ θεσπέσιος παραινέω Παῦλος , ὅτι γεννάω μάχη · ὁ τε Αἰσχύλος κράζω · ὁ μηδείς ὠφελέω μή πονέω μάτην . ὁ μέν γάρ μετά πίστις συνέρχομαι ζήτησις , ἐποικοδομέω ὁ θεμέλιος ὁ πίστις ὁ μεγαλοπρεπής ὁ ἀλήθεια γνῶσις , ἀγαθός οἶδα . οἶδα δέ ὡς ἄρα οὔτε ὁ φανερός ζητέω ( οἷος εἰ ἡμέρα εἰμί ἡμέρα εἰμί ) , οὔτε ὁ ἄδηλος καί οὐδέποτε γίγνομαι φανερός ( ὡς ὁ εἰ ἄρτιος εἰμί ὁ ἀστήρ ἤ περισσός ) , ἀλλά οὐδέ ὁ ἀντιστρέφω ( ἀντιστρέφω δέ ὅς καί ὁ ὁ ἐναντίος χειρίζω λόγος ἐπί ἴσος εἰμί λέγω , ὡς ὁ εἰ ζῷον ὁ κατά γαστήρ ἤ οὐ ζῷον ) · τέταρτος εἰμί τρόπος , ὅταν ἐκ ἕτερος οὗτος μέρος ἀναντίρρητος καί ἄλυτος ἐνθύμημα προτείνω . εἰ τοίνυν ὁ ὁ ζητέω αἰτία κατά πᾶς ὁ τρόπος ἀναιρέω , πίστις ἐμπεδόω · προτείνω γάρ αὐτός ὁ ἀναντίρρητος ἐκεῖνος , ὅς ὁ θεός εἰμί ὁ λέγω καί περί εἷς ἕκαστος ὅς ἐπιζητέω παρίστημι ἔγγραφος .
clemens-alexandrinus.stromata 5.1.6
τίς οὖν οὕτως ἄθεος ὡς ἀπιστεῖν θεῷ καὶ τὰς ἀποδείξεις ὡς παρὰ ἀνθρώπων ἀπαιτεῖν τοῦ θεοῦ ; πάλιν τῶν ζητημάτων ἃ μὲν αἰσθήσεως δεῖται , οἷον ἐὰν ζητῇ τις , εἰ τὸ πῦρ θερμὸν ἢ ἡ χιὼν λευκή · τινὰ δὲ νουθεσίας καὶ ἐπιπλήξεως , ὥς φησιν Ἀριστοτέλης , ὡς τὸ ἐρώτημα ἐκεῖνο , εἰ χρὴ γονεῖς τιμᾶν . ἔστιν δὲ ἃ καὶ κολάσεως ἄξια , ὁποῖόν ἐστι τὸ αἰτεῖν ἀποδείξεις , εἰ πρόνοιά ἐστι . προνοίας τοίνυν οὔσης , μὴ κατὰ πρόνοιαν γεγονέναι πᾶσαν τήν τε προφητείαν καὶ τὴν περὶ τὸν σωτῆρα οἰκονομίαν ἡγεῖσθαι ἀνόσιον , καὶ ἴσως οὐδὲ χρὴ τὰ τοιαῦτα πειρᾶσθαι ἀποδεικνύναι , φανερᾶς οὔσης τῆς θείας προνοίας ἔκ τε τῆς ὄψεως τῶν ὁρωμένων πάντων , τεχνικῶν καὶ σοφῶν ποιημάτων , καὶ τῶν μὲν τάξει γινομένων , τῶν δὲ τάξει φανερουμένων · ὁ δὲ μεταδοὺς ἡμῖν τοῦ εἶναί τε καὶ ζῆν μεταδέδωκεν καὶ τοῦ λόγου , λογικῶς τε ἅμα καὶ εὖ ζῆν ἐθέλων ἡμᾶς · ὁ γὰρ τοῦ πατρὸς τῶν ὅλων λόγος οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ προφορικός , σοφία δὲ καὶ χρηστότης φανερωτάτη τοῦ θεοῦ δύναμίς τε αὖ παγκρατὴς καὶ τῷ ὄντι θεία , οὐδὲ τοῖς μὴ ὁμολογοῦσιν ἀκατανόητος , θέλημα παντοκρατορικόν .
Lemmas: τίς οὖν οὕτως ἄθεος ὡς ἀπιστέω θεός καί ὁ ἀπόδειξις ὡς παρά ἄνθρωπος ἀπαιτέω ὁ θεός ; πάλιν ὁ ζήτημα ὅς μέν αἴσθησις δέω , οἷος ἐάν ζητέω τις , εἰ ὁ πῦρ θερμός ἤ ὁ χιών λευκός · τις δέ νουθεσία καί ἐπίπληξις , ὡς φημί Ἀριστοτέλης , ὡς ὁ ἐρώτημα ἐκεῖνος , εἰ χρή γονεύς τιμάω . εἰμί δέ ὅς καί κόλασις ἄξιος , ὁποῖος εἰμί ὁ αἰτέω ἀπόδειξις , εἰ πρόνοια εἰμί . πρόνοια τοίνυν εἰμί , μή κατά πρόνοια γίγνομαι πᾶς ὁ τε προφητεία καί ὁ περί ὁ σωτήρ οἰκονομία ἡγέομαι ἀνόσιος , καί ἴσως οὐδέ χρή ὁ τοιοῦτος πειράω ἀποδείκνυμι , φανερός εἰμί ὁ θεῖος πρόνοια ἐκ τε ὁ ὄψις ὁ ὁράω πᾶς , τεχνικός καί σοφός ποίημα , καί ὁ μέν τάξις γίγνομαι , ὁ δέ τάξις φανερόω · ὁ δέ μεταδίδωμι ἐγώ ὁ εἰμί τε καί ζάω μεταδίδωμι καί ὁ λόγος , λογικός τε ἅμα καί εὖ ζάω ἐθέλω ἐγώ · ὁ γάρ ὁ πατήρ ὁ ὅλος λόγος οὐ οὗτος εἰμί ὁ προφορικός , σοφία δέ καί χρηστότης φανερός ὁ θεός δύναμις τε αὖ παγκρατής καί ὁ εἰμί θεῖος , οὐδέ ὁ μή ὁμολογέω ἀκατανόητος , θέλημα παντοκρατορικός .
clemens-alexandrinus.stromata 5.1.7
Ἐπεὶ δὲ οἳ μὲν ἄπιστοι , οἳ δὲ ἐριστικοί , οὐ πάντες τυγχάνουσι τῆς τελειότητος τοῦ ἀγαθοῦ . οὔτε γὰρ ἄνευ προαιρέσεως τυχεῖν οἷόν τε , οὐ μὴν οὐδὲ τὸ πᾶν ἐπὶ τῇ γνώμῃ τῇ ἡμετέρᾳ κεῖται , οἷον τὸ ἀποβησόμενον . χάριτι γὰρ σῳζόμεθα , οὐκ ἄνευ μέντοι τῶν καλῶν ἔργων , ἀλλὰ δεῖ μὲν πεφυκότας πρὸς τὸ ἀγαθὸν σπουδήν τινα περιποιήσασθαι πρὸς αὐτό · δεῖ δὲ καὶ τὴν γνώμην ὑγιῆ κεκτῆσθαι τὴν ἀμετανόητον πρὸς τὴν θήραν τοῦ καλοῦ , πρὸς ὅπερ μάλιστα τῆς θείας χρῄζομεν χάριτος διδασκαλίας τε ὀρθῆς καὶ εὐμαθείας ἁγνῆς καὶ τῆς τοῦ πατρὸς πρὸς αὑτὸν ὁλκῆς · ἐνδεδεμένοι γὰρ τῷ γεώδει σώματι τῶν μὲν αἰσθητῶν διὰ σώματος ἀντιλαμβανόμεθα , τῶν δὲ νοητῶν δἰ αὐτῆς τῆς λογικῆς ἐφαπτόμεθα δυνάμεως . ἐὰν δέ τις αἰσθητῶς τὰ πάντα καταλήψεσθαι προσδοκήσῃ . πόρρωθεν τῆς ἀληθείας πέπτωκεν · πνευματικῶς γοῦν ὁ ἀπόστολος ἐπὶ τῆς γνώσεως τοῦ θεοῦ γράφει · βλέπομεν γὰρ νῦν ὡς δἰ ἐσόπτρου , τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον . ὀλίγοις γὰρ ἡ τῆς ἀληθείας θέα δέδοται . λέγει γοῦν καὶ Πλάτων ἐν τῇ Ἐπινομίδι · οὔ φημι δυνατὸν εἶναι πᾶσιν ἀνθρώποις μακαρίοις τε καὶ εὐδαίμοσι γίνεσθαι πλὴν ὀλίγων · μέχρι περ ἂν ζῶμεν , τοῦτο διορίζομαι · καλὴ δὲ ἐλπὶς τελευτήσαντι τυχεῖν ἁπάντων . τὰ ἴσα τούτοις βούλεται τὰ παρὰ Μωυσεῖ · οὐδεὶς ὄψεταί μου τὸ πρόσωπον καὶ ζήσεται · δῆλον γὰρ μηδένα ποτὲ δύνασθαι παρὰ τὸν τῆς ζωῆς χρόνον τὸν θεὸν ἐναργῶς καταλαβέσθαι · οἱ καθαροὶ δὲ τῇ καρδίᾳ τὸν θεὸν ὄψονται , ἐπὰν εἰς τὴν ἐσχάτην ἀφίκωνται τελείωσιν . ἐπεὶ γὰρ ἠσθένει πρὸς κατάληψιν τῶν ὄντων ἡ ψυχή , θείου διδασκάλου ἐδεήθημεν · καταπέμπεται ὁ σωτήρ , τῆς ἀγαθοῦ κτήσεως διδάσκαλός τε καὶ χορηγός , τὸ ἀπόρρητον τῆς μεγάλης προνοίας ἅγιον γνώρισμα .
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ μέν ἄπιστος , ὁ δέ ἐριστικός , οὐ πᾶς τυγχάνω ὁ τελειότης ὁ ἀγαθός . οὔτε γάρ ἄνευ προαίρεσις τυγχάνω οἷος τε , οὐ μήν οὐδέ ὁ πᾶς ἐπί ὁ γνώμη ὁ ἡμέτερος κεῖμαι , οἷος ὁ ἀποβαίνω . χάρις γάρ σῴζω , οὐ ἄνευ μέντοι ὁ καλός ἔργον , ἀλλά δέω μέν φύω πρός ὁ ἀγαθός σπουδή τις περιποιέω πρός αὐτός · δέω δέ καί ὁ γνώμη ὑγιής κτάομαι ὁ ἀμετανόητος πρός ὁ θήρα ὁ καλός , πρός ὅς μάλα ὁ θεῖος χρῄζω χάρις διδασκαλία τε ὀρθός καί εὐμάθεια ἁγνός καί ὁ ὁ πατήρ πρός ἑαυτοῦ ὁλκή · ἐνδέω γάρ ὁ γεώδης σῶμα ὁ μέν αἰσθητός διά σῶμα ἀντιλαμβάνω , ὁ δέ νοητός διά αὐτός ὁ λογικός ἐφάπτω δύναμις . ἐάν δέ τις αἰσθητός ὁ πᾶς καταλαμβάνω προσδοκάω . πρόσωθεν ὁ ἀλήθεια πίπτω · πνευματικός γοῦν ὁ ἀπόστολος ἐπί ὁ γνῶσις ὁ θεός γράφω · βλέπω γάρ νῦν ὡς διά εἴσοπτρον , τότε δέ πρόσωπον πρός πρόσωπον . ὀλίγος γάρ ὁ ὁ ἀλήθεια θέα δίδωμι . λέγω γοῦν καί Πλάτων ἐν ὁ Ἐπινομίς · οὐ φημί δυνατός εἰμί πᾶς ἄνθρωπος μακάριος τε καί εὐδαίμων γίγνομαι πλήν ὀλίγος · μέχρι περ ἄν ζάω , οὗτος διορίζω · καλός δέ ἐλπίς τελευτάω τυγχάνω ἅπας . ὁ ἴσος οὗτος βούλομαι ὁ παρά Μωϋσῆς · οὐδείς ὁράω ἐγώ ὁ πρόσωπον καί ζάω · δῆλος γάρ μηδείς ποτέ δύναμαι παρά ὁ ὁ ζωή χρόνος ὁ θεός ἐναργής καταλαμβάνω · ὁ καθαρός δέ ὁ καρδία ὁ θεός ὁράω , ἐπάν εἰς ὁ ἔσχατος ἀφικνέομαι τελείωσις . ἐπεί γάρ ἀσθενέω πρός κατάληψις ὁ εἰμί ὁ ψυχή , θεῖος διδάσκαλος δέω · καταπέμπω ὁ σωτήρ , ὁ ἀγαθός κτῆσις διδάσκαλος τε καί χορηγός , ὁ ἀπόρρητος ὁ μέγας πρόνοια ἅγιος γνώρισμα .
clemens-alexandrinus.stromata 5.1.8
ποῦ τοίνυν γραμματεύς ; ποῦ συζητητὴς τοῦ αἰῶνος τούτου ; οὐχὶ ἐμώρανεν ὁ θεὸς τὴν σοφίαν τοῦ κόσμου τούτου ; φησί . καὶ πάλιν · ἀπολῶ τὴν σοφίαν τῶν σοφῶν καὶ τὴν σύνεσιν τῶν συνετῶν ἀθετήσω , τῶν δοκησισόφων καὶ ἐριστικῶν τούτων δηλονότι . παγκάλως γοῦν Ἱερεμίας φησί · τάδε λέγει κύριος · στῆτε ἐπὶ ταῖς ὁδοῖς καὶ ἐρωτήσατε τρίβους αἰωνίας , ποία ἐστὶν ἡ ὁδὸς ἡ ἀγαθή , καὶ βαδίσατε ἐν αὐτῇ , καὶ εὑρήσετε ἁγνισμὸν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν . ἐρωτήσατε , φησί , καὶ πύθεσθε παρὰ τῶν εἰδότων ἀφιλονίκως καὶ ἀδηρίτως . μαθόντες δὲ ἄρα τῆς ἀληθείας τὴν ὁδὸν εὐθεῖαν βαδίζωμεν ἀμεταστρεπτί , ἄχρις ἂν περιτύχωμεν τῷ ποθουμένῳ . εἰκότως ἄρα ὁ μὲν βασιλεὺς Ῥωμαίων ( Νουμᾶς ὄνομα αὐτῷ ) Πυθαγόρειος ὢν πρῶτος ἀνθρώπων ἁπάντων Πίστεως καὶ Εἰρήνης ἱερὸν ἱδρύσατο . τῷ δὲ Ἀβραὰμ πιστεύσαντι δικαιοσύνη ἐλογίσθη . οὗτος τὴν μετάρσιον τῶν κατὰ τὸν ἀέρα συμβαινόντων καὶ τὴν μετέωρον τῶν κατὰ τὸν οὐρανὸν κινουμένων φιλοσοφίαν μετιὼν Ἀβρὰμ ἐκαλεῖτο , ὃ μεθερμηνεύεται πατὴρ μετέωρος · ὕστερον δὲ ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανόν , εἴτε τὸν υἱὸν ἐν τῷ πνεύματι ἰδών , ὡς ἐξηγοῦνταί τινες , εἴτε ἄγγελον ἔνδοξον , εἴτε καὶ ἄλλως ἐπιγνοὺς θεὸν κρείττονα τῆς ποιήσεως καὶ πάσης τῆς ἐν αὐτῇ τάξεως , προσλαμβάνει τὸ ἄλφα , τὴν γνῶσιν τοῦ ἑνὸς καὶ μόνου θεοῦ , καὶ λέγεται Ἀβραάμ , ἀντὶ φυσιολόγου σοφὸς καὶ φιλόθεος γενόμενος . ἑρμηνεύεται μὲν γὰρ πατὴρ ἐκλεκτὸς ἠχοῦς · ἠχεῖ μὲν γὰρ ὁ γεγωνὸς λόγος , πατὴρ δὲ τούτου ὁ νοῦς , ἐξειλεγμένος δὲ ὁ τοῦ σπουδαίου νοῦς .
Lemmas: ποῦ τοίνυν γραμματεύς ; ποῦ συζητητής ὁ αἰών οὗτος ; οὐ μωραίνω ὁ θεός ὁ σοφία ὁ κόσμος οὗτος ; φημί . καί πάλιν · ἀπόλλυμι ὁ σοφία ὁ σοφός καί ὁ σύνεσις ὁ συνετός ἀθετέω , ὁ δοκησίσοφος καί ἐριστικός οὗτος δηλονότι . πάγκαλος γοῦν Ἱερεμίας φημί · ὅδε λέγω κύριος · ἵστημι ἐπί ὁ ὁδός καί ἐρωτάω τρίβος αἰώνιος , ποῖος εἰμί ὁ ὁδός ὁ ἀγαθός , καί βαδίζω ἐν αὐτός , καί εὑρίσκω ἁγνισμός ὁ ψυχή σύ . ἐρωτάω , φημί , καί πυνθάνομαι παρά ὁ οἶδα ἀφιλόνεικος καί ἀδήριτος . μανθάνω δέ ἄρα ὁ ἀλήθεια ὁ ὁδός εὐθύς βαδίζω ἀμεταστρεπτί , ἄχρι ἄν περιτυγχάνω ὁ ποθέω . ἔοικα ἄρα ὁ μέν βασιλεύς Ῥωμαῖος ( Νουμᾶς ὄνομα αὐτός ) Πυθαγόρειος εἰμί πρῶτος ἄνθρωπος ἅπας Πίστις καί Εἰρήνη ἱερός ἱδρύω . ὁ δέ Ἀβραάμ πιστεύω δικαιοσύνη λογίζομαι . οὗτος ὁ μετάρσιος ὁ κατά ὁ ἀήρ συμβαίνω καί ὁ μετέωρος ὁ κατά ὁ οὐρανός κινέω φιλοσοφία μετέρχομαι Ἀβράμ καλέω , ὅς μεθερμηνεύω πατήρ μετέωρος · ὕστερον δέ ἀναβλέπω εἰς ὁ οὐρανός , εἴτε ὁ υἱός ἐν ὁ πνεῦμα ὁράω , ὡς ἐξηγέομαι τις , εἴτε ἄγγελος ἔνδοξος , εἴτε καί ἄλλος ἐπιγιγνώσκω θεός κρατύς ὁ ποίησις καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός τάξις , προσλαμβάνω ὁ ἄλφα , ὁ γνῶσις ὁ εἷς καί μόνος θεός , καί λέγω Ἀβραάμ , ἀντί φυσιόλογος σοφός καί φιλόθεος γίγνομαι . ἑρμηνεύω μέν γάρ πατήρ ἐκλεκτός ἠχώ · ἠχέω μέν γάρ ὁ γεγωνός λόγος , πατήρ δέ οὗτος ὁ νόος , ἐκλέγω δέ ὁ ὁ σπουδαῖος νόος .
clemens-alexandrinus.stromata 5.1.9
Καί μοι σφόδρα ἐπαινεῖν ἔπεισι τὸν Ἀκραγαντῖνον ποιητὴν ἐξυμνοῦντα τὴν πίστιν ὧδέ πως · ὦ φίλοι , οἶδα μὲν οὕνεκ’ ἀληθείη παρὰ μύθοις , οὓς ἐγὼ ἐξερέω · μάλα δ’ ἀργαλέη ἥ γε τέτυκται ἀνδράσι καὶ δύσζηλος ἐπὶ φρένα πίστιος ὁρμή . διὰ τοῦτο καὶ ὁ ἀπόστολος παρακαλεῖ , ἵνα ἡ πίστις ἡμῶν μὴ ᾖ ἐν σοφίᾳ ἀνθρώπων τῶν πείθειν ἐπαγγελλομένων , ἀλλ’ ἐν δυνάμει θεοῦ , τῇ μόνῃ καὶ ἄνευ τῶν ἀποδείξεων διὰ ψιλῆς τῆς πίστεως σῴζειν δυναμένῃ . † δοκεόντων γὰρ ὁ δοκιμώτατος γινώσκει φυλάσσειν · καὶ μέντοι καὶ δίκη καταλήψεται ψευδῶν τέκτονας καὶ μάρτυρας , ὁ Ἐφέσιός φησιν . οἶδεν γὰρ καὶ οὗτος ἐκ τῆς βαρβάρου φιλοσοφίας μαθὼν τὴν διὰ πυρὸς κάθαρσιν τῶν κακῶς βεβιωκότων , ἣν ὕστερον ἐκπύρωσιν ἐκάλεσαν οἱ Στωικοί · καθ’ ὃν καὶ τὸν ἰδίως ποιὸν ἀναστήσεσθαι δογματίζουσι , τοῦτ’ ἐκεῖνο τὴν ἀνάστασιν περιέποντες . ὁ δὲ Πλάτων τὴν γῆν χρόνοις τισὶ διὰ πυρὸς καθαίρεσθαι καὶ ὕδατος ὧδέ πώς φησι · πολλαὶ κατὰ πολλὰ φθοραὶ γεγόνασιν ἀνθρώπων καὶ ἔσονται , πυρὶ μὲν καὶ ὕδατι μέγισται , μυρίοις δὲ καὶ ἄλλοις ἕτεραι βραχύτεραι . καὶ μετ’ ὀλίγα ἐπιφέρει · τὸ δ’ ἀληθές ἐστι τῶν περὶ γῆν καὶ κατ’ οὐρανὸν ἰόντων παράλλαξις καὶ διὰ μακρῶν χρόνων γινομένη τῶν ἐπὶ γῆς πυρὶ πολλῷ φθορά . ἔπειτα περὶ τοῦ κατακλυσμοῦ ἐποίσει · ὅταν δ’ αὖ θεοὶ γῆν ὕδασι καθαίροντες κατακλύζωσιν , οἱ μὲν ἐν τοῖς ὄρεσι διασῴζονται , βουκόλοι νομεῖς , οἱ δ’ ἐν ταῖς παρ’ ἡμῖν πόλεσιν εἰς τὴν θάλασσαν ὑπὸ τῶν ποταμῶν φέρονται .
Lemmas: καί ἐγώ σφόδρα ἐπαινέω ἔπειμι ὁ Ἀκραγαντῖνος ποιητής ἐξυμνέω ὁ πίστις ὧδε πως · ὦ φίλος , οἶδα μέν οὕνεκα ἀλήθεια παρά μῦθος , ὅς ἐγώ ἐξερέω · μάλα δέ ἀργαλέος ὁ γε τεύχω ἀνήρ καί δύσζηλος ἐπί φρήν πίστις ὁρμή . διά οὗτος καί ὁ ἀπόστολος παρακαλέω , ἵνα ὁ πίστις ἐγώ μή εἰμί ἐν σοφία ἄνθρωπος ὁ πείθω ἐπαγγέλλω , ἀλλά ἐν δύναμις θεός , ὁ μόνος καί ἄνευ ὁ ἀπόδειξις διά ψιλός ὁ πίστις σῴζω δύναμαι . † δοκέω γάρ ὅς δόκιμος γιγνώσκω φυλάσσω · καί μέντοι καί δίκη καταλαμβάνω ψευδής τέκτων καί μάρτυς , ὁ Ἐφέσιος φημί . οἶδα γάρ καί οὗτος ἐκ ὁ βάρβαρος φιλοσοφία μανθάνω ὁ διά πῦρ κάθαρσις ὁ κακός βιόω , ὅς ὕστερον ἐκπύρωσις καλέω ὁ Στωϊκός · κατά ὅς καί ὁ ἴδιος ποιός ἀνίστημι δογματίζω , οὗτος ἐκεῖνος ὁ ἀνάστασις περιέπω . ὁ δέ Πλάτων ὁ γῆ χρόνος τις διά πῦρ καθαίρω καί ὕδωρ ὧδε πως φημί · πολύς κατά πολύς φθορά γίγνομαι ἄνθρωπος καί εἰμί , πῦρ μέν καί ὕδωρ μέγας , μυρίος δέ καί ἄλλος ἕτερος βραχύς . καί μετά ὀλίγος ἐπιφέρω · ὁ δέ ἀληθής εἰμί ὁ περί γῆ καί κατά οὐρανός ἔρχομαι παράλλαξις καί διά μακρός χρόνος γίγνομαι ὁ ἐπί γῆ πῦρ πολύς φθορά . ἔπειτα περί ὁ κατακλυσμός ἐπιφέρω · ὅταν δέ αὖ θεός γῆ ὕδωρ καθαίρω κατακλύζω , ὁ μέν ἐν ὁ ὄρος διασῴζω , βούκολος νομεύς , ὁ δέ ἐν ὁ παρά ἐγώ πόλις εἰς ὁ θάλασσα ὑπό ὁ ποταμός φέρω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.1.10
Παρεστήσαμεν δ’ ἐν τῷ πρώτῳ Στρωματεῖ κλέπτας λέγεσθαι τοὺς τῶν Ἑλλήνων φιλοσόφους , παρὰ Μωυσέως καὶ τῶν προφητῶν τὰ κυριώτατα τῶν δογμάτων οὐκ εὐχαρίστως εἰληφότας . οἷς δὴ κἀκεῖνα προσθήσομεν , ὡς οἱ ἄγγελοι ἐκεῖνοι οἱ τὸν ἄνω κλῆρον εἰληχότες κατολισθήσαντες εἰς ἡδονὰς ἐξεῖπον τὰ ἀπόρρητα ταῖς γυναιξίν , ὅσα γε εἰς γνῶσιν αὐτῶν ἀφῖκτο , κρυπτόντων τῶν ἄλλων ἀγγέλων , μᾶλλον δὲ τηρούντων εἰς τὴν τοῦ κυρίου παρουσίαν . ἐκεῖθεν ἡ τῆς προνοίας διδασκαλία ἐρρύη καὶ ἡ τῶν μετεώρων ἀποκάλυψις . τῆς προφητείας δὲ ἤδη εἰς τοὺς τῶν Ἑλλήνων ποιητὰς διαδοθείσης ἡ δογματικὴ πραγματεία τοῖς φιλοσόφοις πῇ μὲν ἀληθὴς κατὰ στοχασμὸν ἐπιβαλλομένοις , πῇ δὲ πεπλανημένη τὸ ἐπικεκρυμμένον τῆς προφητικῆς ἀλληγορίας μὴ συνιέντων γέγονεν , ὃ καὶ παρασημήνασθαι πρόκειται διὰ βραχέων ἐπιδραμοῦσι τὰ κατεπείγοντα .
Lemmas: παρίστημι δέ ἐν ὁ πρῶτος Στρωματεύς κλέπτης λέγω ὁ ὁ Ἕλλην φιλόσοφος , παρά Μωϋσῆς καί ὁ προφήτης ὁ κύριος ὁ δόγμα οὐ εὐχάριστος λαμβάνω . ὅς δή ἐκεῖνος προστίθημι , ὡς ὁ ἄγγελος ἐκεῖνος ὁ ὁ ἄνω κλῆρος λαγχάνω κατολισθάνω εἰς ἡδονή ἐκλέγω ὁ ἀπόρρητος ὁ γυνή , ὅσος γε εἰς γνῶσις αὐτός ἀφικνέομαι , κρύπτω ὁ ἄλλος ἄγγελος , μάλα δέ τηρέω εἰς ὁ ὁ κύριος παρουσία . ἐκεῖθεν ὁ ὁ πρόνοια διδασκαλία ῥέω καί ὁ ὁ μετέωρος ἀποκάλυψις . ὁ προφητεία δέ ἤδη εἰς ὁ ὁ Ἕλλην ποιητής διαδίδωμι ὁ δογματικός πραγματεία ὁ φιλόσοφος πῇ μέν ἀληθής κατά στοχασμός ἐπιβάλλω , πῇ δέ πλανάω ὁ ἐπικρύπτω ὁ προφητικός ἀλληγορία μή συνίημι γίγνομαι , ὅς καί παρασημαίνομαι πρόκειμαι διά βραχύς ἐπιτρέχω ὁ κατεπείγω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.1.11
Τὴν πίστιν τοίνυν οὐκ ἀργὴν καὶ μόνην , ἀλλὰ σὺν ζητήσει δεῖν προβαίνειν φαμέν . οὐ γὰρ τοῦτο λέγω μηδ’ ὅλως ζητεῖν · ζήτει γάρ , καὶ εὑρήσεις λέγει . τὸ δὲ ζητούμενον ἁλωτόν , ἐκφεύγει δὲ τἀμελούμενον , κατὰ τὸν Σοφοκλέα . τὰ δ’ ὅμοια καὶ Μένανδρος ὁ κωμικὸς λέγει · πάντα τὰ ζητούμενα δεῖσθαι μερίμνης φασὶν οἱ σοφώτατοι . ἀλλὰ τὸ μὲν διορατικὸν τῆς ψυχῆς ἀποτείνειν πρὸς τὴν εὕρεσιν χρὴ καὶ τὰ ἐμποδὼν διακαθαίρειν φιλονικίαν τε αὖ καὶ φθόνον καὶ τὴν ἔριν αὐτὴν τὴν κάκιστα ἐξ ἀνθρώπων ὀλουμένην ἀπορρῖψαι τέλεον . παγκάλως γὰρ ὁ Φλειάσιος Τίμων γράφει · φοιτᾷ δὲ βροτολοιγὸς Ἔρις κενεὸν λελακυῖα , Νείκης ἀνδροφόνοιο κασιγνήτη καὶ ἔριθος · ἥ τ’ ἀλαὴ περὶ πάντα κυλίνδεται , αὐτὰρ ἔπειτα ἐς βροτοῦ ἐστήριξε κάρη καὶ ἐς ἐλπίδα βάλλει . ἔπειτα ὀλίγον ὑποβὰς ἐπιφέρει · τίς γὰρ τούσδ’ ὀλοῇ ἔριδι ξυνέηκε μάχεσθαι ; Ἠχοῦς σύνδρομος ὄχλος · ὃ γὰρ σιγῶσι χολωθεὶς νοῦσον ἐπ’ ἀνέρας ὦρσε λάλην , ὀλέκοντο δὲ πολλοὶ περὶ ψευδαποφάσκοντος λόγου καὶ κερατίνου διαλεληθότος τε αὖ καὶ κροκοδειλίνου σωρίτου τε ἔτι καὶ ἐγκεκαλυμμένου περί τε ἀμφιβολιῶν καὶ σοφισμάτων .
Lemmas: ὁ πίστις τοίνυν οὐ ἀργός καί μόνος , ἀλλά σύν ζήτησις δέω προβαίνω φημί . οὐ γάρ οὗτος λέγω μηδέ ὅλος ζητέω · ζητέω γάρ , καί εὑρίσκω λέγω . ὁ δέ ζητέω ἁλωτός , ἐκφεύγω δέ ἀμελέω , κατά ὁ Σοφοκλῆς . ὁ δέ ὅμοιος καί Μένανδρος ὁ κωμικός λέγω · πᾶς ὁ ζητέω δέω μέριμνα φημί ὁ σοφός . ἀλλά ὁ μέν διορατικός ὁ ψυχή ἀποτείνω πρός ὁ εὕρεσις χρή καί ὁ ἐμποδών διακαθαίρω φιλονικία τε αὖ καί φθόνος καί ὁ ἔρις αὐτός ὁ κακός ἐκ ἄνθρωπος ὄλλυμι ἀπορρίπτω τέλειος . πάγκαλος γάρ ὁ Φλιάσιος Τίμων γράφω · φοιτάω δέ βροτολοιγός Ἔρις κενός λάσκω , Νείκη ἀνδροφόνος κασιγνήτη καί ἔριθος · ὁ τε ἀλαός περί πᾶς κυλίνδω , ἀτάρ ἔπειτα εἰς βροτός στηρίζω κάρα καί εἰς ἐλπίς βάλλω . ἔπειτα ὀλίγος ὑποβαίνω ἐπιφέρω · τίς γάρ ὅδε ὀλοός ἔρις συνίημι μάχομαι ; ἠχώ σύνδρομος ὄχλος · ὁ γάρ σιγάω χολόω νόσος ἐπί ἀνήρ ὄρνυμι λάλη , ὀλέκω δέ πολύς Περι ψευδαποφέσκω λόγος καί κεράτινος διαλανθάνω τε αὖ καί κροκοδείλινος σωρίτης τε ἔτι καί ἐγκαλύπτω περί τε ἀμφιβολία καί σόφισμα .
clemens-alexandrinus.stromata 5.1.12
Τὸ δὲ ἄρα ζητεῖν περὶ θεοῦ , ἂν μὴ εἰς ἔριν , ἀλλὰ εἰς εὕρεσιν τείνῃ , σωτήριόν ἐστι . γέγραπται γὰρ ἐν τῷ Δαβίδ · φάγονται πένητες καὶ ἐμπλησθήσονται καὶ αἰνέσουσι κύριον οἱ ἐκζητοῦντες αὐτόν · ζήσεται ἡ καρδία αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος . οἱ γὰρ ζητοῦντες κατὰ τὴν ζήτησιν τὴν ἀληθῆ αἰνοῦντες κύριον ἐμπλησθήσονται τῆς δόσεως τῆς παρὰ τοῦ θεοῦ , τουτέστι τῆς γνώσεως , καὶ ζήσεται ἡ ψυχὴ αὐτῶν · καρδία γὰρ ἡ ψυχὴ ἀλληγορεῖται ἡ τὴν ζωὴν χορηγήσασα , ὅτι δἰ υἱοῦ ὁ πατὴρ γνωρίζεται . οὐδὲ μὴν πᾶσιν ἀνέδην τοῖς λέγουσί τε καὶ γράφουσιν ἔκδοτα τὰ ὦτα παρέχειν χρή , ἐπεὶ καὶ αἱ κύλικες πρὸς πολλῶν λαμβανόμεναι τῶν ὤτων καταρυπανθεῖσαι ἀποβάλλουσι μὲν τὰ ὦτα , πρὸς δὲ τούτοις ἀποπίπτουσαι κατάγνυνται καὶ αὐταί . τὸν αὐτὸν γὰρ τρόπον καὶ οἱ ταῖς πολλαῖς φλυαρίαις καταρυπάναντες τὴν ἁγνὴν τῆς πίστεως ἀκοὴν τέλος ἤδη ἐκκωφούμενοι πρὸς τὴν ἀλήθειαν ἀχρεῖοί τε γίγνονται καὶ εἰς γῆν ἀποπίπτουσιν .
Lemmas: ὁ δέ ἄρα ζητέω περί θεός , ἐάν μή εἰς ἔρις , ἀλλά εἰς εὕρεσις τείνω , σωτήριος εἰμί . γράφω γάρ ἐν ὁ Δαυίδ · ἐσθίω πένης καί ἐμπίμπλημι καί αἰνέω κύριος ὁ ἐκζητέω αὐτός · ζάω ὁ καρδία αὐτός εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ὁ γάρ ζητέω κατά ὁ ζήτησις ὁ ἀληθής αἰνέω κύριος ἐμπίμπλημι ὁ δόσις ὁ παρά ὁ θεός , τουτέστι ὁ γνῶσις , καί ζάω ὁ ψυχή αὐτός · καρδία γάρ ὁ ψυχή ἀλληγορέω ὁ ὁ ζωή χορηγέω , ὅτι διά υἱός ὁ πατήρ γνωρίζω . οὐδέ μήν πᾶς ἀνέδην ὁ λέγω τε καί γράφω ἔκδοτος ὁ οὖς παρέχω χρή , ἐπεί καί ὁ κύλιξ πρός πολύς λαμβάνω ὁ οὖς καταρυπαίνω ἀποβάλλω μέν ὁ οὖς , πρός δέ οὗτος ἀποπίπτω κατάγνυμι καί αὐτός . ὁ αὐτός γάρ τρόπος καί ὁ ὁ πολύς φλυαρία καταρυπαίνω ὁ ἁγνός ὁ πίστις ἀκοή τέλος ἤδη ἐκκωφέω πρός ὁ ἀλήθεια ἀχρεῖος τε γίγνομαι καί εἰς γῆ ἀποπίπτω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.1.13
οὔκουν εἰκῇ τοῖς παιδίοις παρακελευόμεθα τῶν ὤτων λαμβανομένοις φιλεῖν τοὺς προσήκοντας , τοῦτο δήπου αἰνιττόμενοι δἰ ἀκοῆς ἐγγίγνεσθαι τῆς ἀγάπης τὴν συναίσθησιν , ἀγάπη δὲ ὁ θεὸς ὁ τοῖς ἀγαπῶσι γνωστός , ὡς πιστὸς ὁ θεὸς ὁ τοῖς πιστοῖς παραδιδόμενος διὰ τῆς μαθήσεως . καὶ χρὴ ἐξοικειοῦσθαι ἡμᾶς αὐτῷ δἰ ἀγάπης τῆς θείας , ἵνα δὴ τὸ ὅμοιον τῷ ὁμοίῳ θεωρῶμεν , κατακούοντες τοῦ λόγου τῆς ἀληθείας ἀδόλως καὶ καθαρῶς δίκην τῶν πειθομένων ἡμῖν παίδων . καὶ τοῦτο ἦν ὃ ᾐνίξατο ὅστις ἄρα ἦν ἐκεῖνος ὁ ἐπιγράψας τῇ εἰσόδῳ τοῦ ἐν Ἐπιδαύρῳ νεώ · ἁγνὸν χρὴ νηοῖο θυώδεος ἐντὸς ἰόντα ἔμμεναι · ἁγνείη δ’ ἐστὶ φρονεῖν ὅσια . κἂν μὴ γένησθε ὡς τὰ παιδία ταῦτα , οὐκ εἰσελεύσεσθε , φησίν , εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν · ἐνταῦθα γὰρ ὁ νεὼς τοῦ θεοῦ , τρισὶν ἡδρασμένος θεμελίοις , πίστει , ἐλπίδι , ἀγάπῃ , φαίνεται .
Lemmas: οὔκουν εἰκῇ ὁ παιδίον παρακελεύομαι ὁ οὖς λαμβάνω φιλέω ὁ προσήκω , οὗτος δήπου αἰνίσσομαι διά ἀκοή ἐγγίγνομαι ὁ ἀγάπη ὁ συναίσθησις , ἀγάπη δέ ὁ θεός ὁ ὁ ἀγαπάω γνωστός , ὡς πιστός ὁ θεός ὁ ὁ πιστός παραδίδωμι διά ὁ μάθησις . καί χρή ἐξοικειόω ἐγώ αὐτός διά ἀγάπη ὁ θεῖος , ἵνα δή ὁ ὅμοιος ὁ ὅμοιος θεωρέω , κατακούω ὁ λόγος ὁ ἀλήθεια ἄδολος καί καθαρός δίκη ὁ πείθω ἐγώ παῖς . καί οὗτος εἰμί ὅς αἰνίζω ὅστις ἄρα εἰμί ἐκεῖνος ὁ ἐπιγράφω ὁ εἴσοδος ὁ ἐν Ἐπίδαυρος ναός · ἁγνός χρή ναός θυώδης ἐντός ἔρχομαι εἰμί · ἁγνεία δέ εἰμί φρονέω ὅσιος . ἐάν μή γίγνομαι ὡς ὁ παιδίον οὗτος , οὐ εἰσέρχομαι , φημί , εἰς ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός · ἐνταῦθα γάρ ὁ ναῦς ὁ θεός , τρεῖς ἑδράζω θεμέλιος , πίστις , ἐλπίς , ἀγάπη , φαίνω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.2.14
Περὶ μὲν οὖν πίστεως ἱκανὰ μαρτύρια τῶν παρ’ Ἕλλησι γραφῶν παρατεθείμεθα · ὡς δὲ μὴ ἐπὶ μήκιστον παρεξίωμεν καὶ περὶ τῆς ἐλπίδος καὶ τῆς ἀγάπης πλεῖστα φιλοτιμούμενοι συναγαγεῖν , ἀπόχρη μόνα ταῦτα εἰπεῖν , ὡς ἐν τῷ Κρίτωνι ὁ Σωκράτης , πρὸ τοῦ ζῆν τὸ εὖ ζῆν καὶ τεθνάναι τιθέμενος , ἐλπίδα τινὰ ἑτέρου βίου μετὰ τὴν τελευτὴν ἔχειν οἴεται . καὶ γὰρ καὶ ἐν τῷ Φαίδρῳ αὐτὴν καθ’ αὑτὴν γενομένην τὴν ψυχὴν λέγων μόνην δύνασθαι τῆς ἀληθινῆς σοφίας καὶ κρείττονος τῆς ἀνθρωπίνης δυνάμεως μεταλαβεῖν , ὅταν αὐτὴν ὁ ἐνθένδε ἔρως εἰς οὐρανὸν πτερώσῃ , διὰ τῆς φιλοσόφου ἀγάπης εἰς τὸ τῆς ἐλπίδος τέλος ἀφικομένην φησὶν ἄλλου βίου ἀιδίου ἀρχὴν λαμβάνειν .
Lemmas: περί μέν οὖν πίστις ἱκανός μαρτύριον ὁ παρά Ἕλλην γραφή παρατίθημι · ὡς δέ μή ἐπί μήκιστος παρεξέρχομαι καί περί ὁ ἐλπίς καί ὁ ἀγάπη πολύς φιλοτιμέομαι συνάγω , ἀποχράω μόνος οὗτος λέγω , ὡς ἐν ὁ Κρίτων ὁ Σωκράτης , πρό ὁ ζάω ὁ εὖ ζάω καί θνῄσκω τίθημι , ἐλπίς τις ἕτερος βίος μετά ὁ τελευτή ἔχω οἴομαι . καί γάρ καί ἐν ὁ Φαῖδρος αὐτός κατά ἑαυτοῦ γίγνομαι ὁ ψυχή λέγω μόνος δύναμαι ὁ ἀληθινός σοφία καί κρατύς ὁ ἀνθρώπινος δύναμις μεταλαμβάνω , ὅταν αὐτός ὁ ἐνθένδε ἔρως εἰς οὐρανός πτερόω , διά ὁ φιλόσοφος ἀγάπη εἰς ὁ ὁ ἐλπίς τέλος ἀφικνέομαι φημί ἄλλος βίος ἀίδιος ἀρχή λαμβάνω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.2.15
ἐν δὲ τῷ Συμποσίῳ πᾶσι μὲν ἔρωτα φυσικὸν ἐγκεκρᾶσθαι λέγει τῆς τοῦ ὁμοίου γενέσεως , καὶ τοῖς μὲν ἀνθρώποις ἀνθρώπων μόνον , τῷ δὲ σπουδαίῳ τοῦ παραπλησίου . ἀδύνατον δ’ ἐστὶ τοῦτο ποιῆσαι τὸν σπουδαῖον μὴ ἔχοντα τελείους τὰς ἀρετάς , καθ’ ἃς παιδεύσει τοὺς προσιόντας νέους καί , ὡς ἐν Θεαιτήτῳ φησί , γεννήσει καὶ ἀνθρώπους ἀποτελέσει · κυεῖν γὰρ τοὺς μὲν κατὰ σῶμα , τοὺς δὲ κατὰ ψυχήν , ἐπεὶ καὶ παρὰ τοῖς βαρβάροις φιλοσόφοις τὸ κατηχῆσαί τε καὶ φωτίσαι ἀναγεννῆσαι λέγεται , καὶ ἐγὼ ὑμᾶς ἐγέννησα ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ὁ καλός που λέγει ἀπόστολος . ὁ δὲ Ἐμπεδοκλῆς ἐν ταῖς ἀρχαῖς καὶ φιλότητα συγκαταριθμεῖται , συγκριτικήν τινα ἀγάπην νοῶν , ἣν σὺ νόῳ δέρκευ μηδ’ ὄμμασιν ἧσο τεθηπώς . ἀλλὰ καὶ Παρμενίδης ἐν τῷ αὐτοῦ ποιήματι περὶ τῆς Ἐλπίδος αἰνισσόμενος τὰ τοιαῦτα λέγει · λεῦσσε δ’ ὅμως ἀπεόντα νόῳ παρεόντα βεβαίως · οὐ γὰρ ἀποτμήξει τὸ ἐὸν τοῦ ἐόντος ἔχεσθαι οὔτε σκιδνάμενον πάντῃ πάντως κατὰ κόσμον οὔτε συνιστάμενον ·
Lemmas: ἐν δέ ὁ Συμπόσιον πᾶς μέν ἔρως φυσικός ἐγκράζω λέγω ὁ ὁ ὅμοιος γένεσις , καί ὁ μέν ἄνθρωπος ἄνθρωπος μόνος , ὁ δέ σπουδαῖος ὁ παραπλήσιος . ἀδύνατος δέ εἰμί οὗτος ποιέω ὁ σπουδαῖος μή ἔχω τέλειος ὁ ἀρετή , κατά ὅς παιδεύω ὁ προσέρχομαι νέος καί , ὡς ἐν Θεαίτητος φημί , γεννάω καί ἄνθρωπος ἀποτελέω · κυέω γάρ ὁ μέν κατά σῶμα , ὁ δέ κατά ψυχή , ἐπεί καί παρά ὁ βάρβαρος φιλόσοφος ὁ κατηχέω τε καί φωτίζω ἀναγεννάω λέγω , καί ἐγώ σύ γεννάω ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ καλός που λέγω ἀπόστολος . ὁ δέ Ἐμπεδοκλῆς ἐν ὁ ἀρχή καί φιλότης συγκαταριθμέω , συγκριτικός τις ἀγάπη νοέω , ὅς σύ νόος δέρκομαι μηδέ ὄμμα ἧμαι τέθηπα . ἀλλά καί Παρμενίδης ἐν ὁ ἑαυτοῦ ποίημα περί ὁ Ἐλπίς αἰνίσσομαι ὁ τοιοῦτος λέγω · λεύσσω δέ ὅμως ἄπειμι νόος πάρειμι βέβαιος · οὐ γάρ ἀποτμήγω ὁ εἰμί ὁ εἰμί ἔχω οὔτε σκίδνημι πάντῃ πάντως κατά κόσμος οὔτε συνίστημι ·
clemens-alexandrinus.stromata 5.3.16
ἐπεὶ καὶ ὁ ἐλπίζων , καθάπερ ὁ πιστεύων , τῷ νῷ ὁρᾷ τὰ νοητὰ καὶ τὰ μέλλοντα . εἰ τοίνυν φαμέν τι εἶναι δίκαιον , φαμὲν δὲ καὶ καλόν , ἀλλὰ καὶ ἀλήθειάν τι λέγομεν , οὐδὲν δὲ πώποτε τῶν τοιούτων τοῖς ὀφθαλμοῖς εἴδομεν ἀλλ’ ἢ μόνῳ τῷ νῷ , ὁ δὲ λόγος τοῦ θεοῦ ἐγώ φησιν εἰμὶ ἡ ἀλήθεια · νῷ ἄρα θεωρητὸς ὁ λόγος . τοὺς δὲ ἀληθινούς , ἔφη , φιλοσόφους τίνας λέγεις ; τοὺς τῆς ἀληθείας , ἦν δ’ ἐγώ , φιλοθεάμονας . ἐν δὲ τῷ Φαίδρῳ περὶ ἀληθείας ὡς ἰδέας λέγων ὁ Πλάτων δηλώσει . ἡ δὲ ἰδέα ἐννόημα τοῦ θεοῦ , ὅπερ οἱ βάρβαροι λόγον εἰρήκασι τοῦ θεοῦ · ἔχει δὲ τὰ τῆς λέξεως ὧδε · τολμητέον γὰρ οὖν τό γε ἀληθὲς εἰπεῖν ἄλλως τε καὶ περὶ ἀληθείας λέγοντα · ἡ γὰρ ἀχρώματός τε καὶ ἀσχημάτιστος καὶ ἀναφὴς οὐσία ὄντως οὖσα ψυχῆς κυβερνήτῃ μόνῳ νῷ θεατή . προελθὼν δὲ ὁ λόγος δημιουργίας αἴτιος , ἔπειτα καὶ ἑαυτὸν γεννᾷ , ὅταν ὁ λόγος σὰρξ γένηται , ἵνα καὶ θεαθῇ . ὁ τοίνυν δίκαιος ζητήσει εὕρεσιν ἀγαπητικήν , εἰς ἣν σπεύδων εὐτυχεῖ · τῷ κρούοντι , γάρ φησιν , ἀνοιγήσεται · αἰτεῖτε καὶ δοθήσεται ὑμῖν · οἱ γὰρ ἁρπάζοντες τὴν βασιλείαν βιασταὶ οὐ τοῖς ἐριστικοῖς λόγοις , ἐνδελεχείᾳ δὲ ὀρθοῦ βίου ἀδιαλείπτοις τε εὐχαῖς ἐκβιάζεσθαι εἴρηνται , τὰς ἐπὶ τοῖς προτέροις ἁμαρτήμασιν ἀπηλειφότες κηλῖδας . τὴν μέντοι κακότητα καὶ ἰλαδὸν ἔστιν ἑλέσθαι . τῷ δ’ αὖ πονοῦντι καὶ θεὸς συλλαμβάνει . οὖ γὰρ ἐν μέσοισι κεῖται δῶρα δυσμάχητα Μοισᾶν τὠπιτυχόντι φέρειν .
Lemmas: ἐπεί καί ὁ ἐλπίζω , καθά ὁ πιστεύω , ὁ νόος ὁράω ὁ νοητός καί ὁ μέλλω . εἰ τοίνυν φημί τις εἰμί δίκαιος , φημί δέ καί καλός , ἀλλά καί ἀλήθεια τις λέγω , οὐδείς δέ πώποτε ὁ τοιοῦτος ὁ ὀφθαλμός ὁράω ἀλλά ἤ μόνος ὁ νόος , ὁ δέ λόγος ὁ θεός ἐγώ φημί εἰμί ὁ ἀλήθεια · νόος ἄρα θεωρητός ὁ λόγος . ὁ δέ ἀληθινός , φημί , φιλόσοφος τίς λέγω ; ὁ ὁ ἀλήθεια , εἰμί δέ ἐγώ , φιλοθεάμων . ἐν δέ ὁ Φαῖδρος περί ἀλήθεια ὡς ἰδέα λέγω ὁ Πλάτων δηλόω . ὁ δέ ἰδέα ἐννόημα ὁ θεός , ὅς ὁ βάρβαρος λόγος λέγω ὁ θεός · ἔχω δέ ὁ ὁ λέξις ὧδε · τολμάω γάρ οὖν ὁ γε ἀληθής λέγω ἄλλος τε καί περί ἀλήθεια λέγω · ὁ γάρ ἀχρώματος τε καί ἀσχημάτιστος καί ἀναφής οὐσία ὄντως εἰμί ψυχή κυβερνήτης μόνος νόος θεατός . προέρχομαι δέ ὁ λόγος δημιουργία αἴτιος , ἔπειτα καί ἑαυτοῦ γεννάω , ὅταν ὁ λόγος σάρξ γίγνομαι , ἵνα καί θεάομαι . ὁ τοίνυν δίκαιος ζητέω εὕρεσις ἀγαπητικός , εἰς ὅς σπεύδω εὐτυχέω · ὁ κρούω , γάρ φημί , ἀνοίγνυμι · αἰτέω καί δίδωμι σύ · ὁ γάρ ἁρπάζω ὁ βασιλεία βιαστής οὐ ὁ ἐριστικός λόγος , ἐνδελέχεια δέ ὀρθός βίος ἀδιάλειπτος τε εὐχή ἐκβιάζω λέγω , ὁ ἐπί ὁ πρότερος ἁμάρτημα ἀπαλείφω κηλίς . ὁ μέντοι κακότης καί ἰλαδόν εἰμί αἱρέω . ὁ δέ αὖ πονέω καί θεός συλλαμβάνω . οὐ γάρ ἐν μέσος κεῖμαι δῶρον δυσμάχητος Μοῦσα ἐπιτυγχάνω φέρω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.3.17
ἡ γοῦν τῆς ἀγνοίας ἐπίστασις τὸ πρῶτόν ἐστι μάθημα τῷ κατὰ λόγον βαδίζοντι . ἀγνοήσας τις ἐζήτησεν , καὶ ζητήσας εὑρίσκει τὸν διδάσκαλον εὑρών τε ἐπίστευσεν καὶ πιστεύσας ἤλπισεν ἀγαπήσας τε ἐντεῦθεν ἐξομοιοῦται τῷ ἠγαπημένῳ , τοῦτ’ εἶναι σπεύδων ὃ φθάσας ἠγάπησεν . τοιαύτην τινὰ μέθοδον Σωκράτης ὑποδείκνυσιν Ἀλκιβιάδῃ ὧδε πυνθανομένῳ · Οὐκ ἂν οἴει ἄλλως εἰδέναι με περὶ τῶν δικαίων ; — Ναί , εἴ γε εὕροις . — Ἀλλ’ οὐκ ἂν εὑρεῖν με ἡγῇ ; — Καὶ μάλα γε , εἰ ζητήσαις . — Εἶτα ζητῆσαι οὐκ ἂν οἴει με ; — Ἔγωγε , εἰ οἰηθείης γε μὴ εἰδέναι . ταύτῃ τοι καὶ αἱ τῶν φρονίμων παρθένων λαμπάδες αἱ νύκτωρ ἀνημμέναι ἐν πολλῷ τῆς ἀγνοίας σκότει , ἣν νύκτα ᾐνίξατο ἡ γραφή · φρόνιμοι ψυχαί , καθαραὶ ὡς παρθένοι , συνεῖσαι σφᾶς αὐτὰς ἐν ἀγνοίᾳ καθεστώσας κοσμικῇ , τὸ φῶς ἀνάπτουσι καὶ τὸν νοῦν ἐγείρουσι καὶ φωτίζουσι τὸ σκότος καὶ τὴν ἄγνοιαν ἐξελαύνουσι καὶ ζητοῦσι τὴν ἀλήθειαν καὶ τοῦ διδασκάλου τὴν ἐπιφάνειαν ἀναμένουσι . φιλόσοφον μὲν οὖν , ἦν δ’ ἐγώ , πλῆθος ἀδύνατον γενέσθαι . ναρθηκοφόροι μὲν πολλοί , βάκχοι δέ τε παῦροι κατὰ τὸν Πλάτωνα . πολλοὶ γὰρ κλητοί , ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί · καὶ οὐκ ἐν πᾶσι φησὶν ὁ ἀπόστολος ἡ γνῶσις . προσεύχεσθε δὲ ἵνα ῥυσθῶμεν ἀπὸ τῶν ἀτόπων καὶ πονηρῶν ἀνθρώπων · οὐ γὰρ πάντων ἡ πίστις . καὶ ἡ Κλεάνθους δὲ τοῦ Στωϊκοῦ φιλόσοφος ποιητικὴ ὧδέ πως τὰ ὅμοια γράφει · μὴ πρὸς δόξαν ὅρα , ἐθέλων σοφὸς αἶψα γενέσθαι , μηδὲ φοβοῦ πολλῶν ἄκριτον καὶ ἀναιδέα δόξαν . οὐ γὰρ πλῆθος ἔχει συνετὴν κρίσιν οὔτε δικαίων οὔτε καλῶν , ὀλίγοις δὲ παρ’ ἀνδράσι τοῦτό κεν εὕροις .
Lemmas: ὁ γοῦν ὁ ἄγνοια ἐπίστασις ὁ πρῶτος εἰμί μάθημα ὁ κατά λόγος βαδίζω . ἀγνοέω τις ζητέω , καί ζητέω εὑρίσκω ὁ διδάσκαλος εὑρίσκω τε πιστεύω καί πιστεύω ἐλπίζω ἀγαπάω τε ἐντεῦθεν ἐξομοιόω ὁ ἀγαπάω , οὗτος εἰμί σπεύδω ὅς φθάνω ἀγαπάω . τοιοῦτος τις μέθοδος Σωκράτης ὑποδείκνυμι Ἀλκιβιάδης ὧδε πυνθάνομαι · οὐ ἄν οἴομαι ἄλλος οἶδα ἐγώ περί ὁ δίκαιος ; — ναί , εἰ γε εὑρίσκω . — ἀλλά οὐ ἄν εὑρίσκω ἐγώ ἡγέομαι ; — καί μάλα γε , εἰ ζητέω . — εἶτα ζητέω οὐ ἄν οἴομαι ἐγώ ; — ἐγώ , εἰ οἴομαι γε μή οἶδα . ταύτῃ τοι καί ὁ ὁ φρόνιμος παρθένος λαμπάς ὁ νύκτωρ ἀνάπτω ἐν πολύς ὁ ἄγνοια σκότος , ὅς νύξ αἰνίζω ὁ γραφή · φρόνιμος ψυχή , καθαρός ὡς παρθένος , συνίημι σφεῖς αὐτός ἐν ἄγνοια καθίστημι κοσμικός , ὁ φάος ἀνάπτω καί ὁ νόος ἐγείρω καί φωτίζω ὁ σκότος καί ὁ ἄγνοια ἐξελαύνω καί ζητέω ὁ ἀλήθεια καί ὁ διδάσκαλος ὁ ἐπιφάνεια ἀναμένω . φιλόσοφος μέν οὖν , εἰμί δέ ἐγώ , πλῆθος ἀδύνατος γίγνομαι . ναρθηκοφόρος μέν πολύς , Βάκχος δέ τε παῦρος κατά ὁ Πλάτων . πολύς γάρ κλητός , ὀλίγος δέ ἐκλεκτός · καί οὐ ἐν πᾶς φημί ὁ ἀπόστολος ὁ γνῶσις . προσεύχομαι δέ ἵνα ἐρύω ἀπό ὁ ἄτοπος καί πονηρός ἄνθρωπος · οὐ γάρ πᾶς ὁ πίστις . καί ὁ Κλεάνθης δέ ὁ Στωϊκός φιλόσοφος ποιητικός ὧδε πως ὁ ὅμοιος γράφω · μή πρός δόξα ὁράω , ἐθέλω σοφός αἶψα γίγνομαι , μηδέ φοβέω πολύς ἄκριτος καί ἀναιδής δόξα . οὐ γάρ πλῆθος ἔχω συνετός κρίσις οὔτε δίκαιος οὔτε καλός , ὀλίγος δέ παρά ἀνήρ οὗτος ἄν εὑρίσκω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.3.18
γνωμικώτερον δὲ ὁ κωμικὸς ἐν βραχεῖ · αἰσχρὸν δὲ κρίνειν τὰ καλὰ τῷ πολλῷ ψόφῳ . ἀκηκόασι γάρ , οἶμαι , τῆς καλῆς ἐκείνης λεγούσης ἡμῖν σοφίας · εἰς μέσον ἀσυνέτων συντήρησον καιρόν , εἰς μέσον δὲ διανοουμένων ἐνδελέχιζε . καὶ πάλιν · σοφοὶ κρύψουσιν αἴσθησιν · ἐνέχυρον γὰρ τῆς ἀληθείας τὴν ἀπόδειξιν ἀπαιτοῦσιν οἰ πολλοὶ οὐκ ἀρκούμενοι ψιλῇ τῇ ἐκ πίστεως σωτηρίᾳ . ἀλλὰ κακοῖς μὲν κάρτα πέλει κρατέουσιν ἀπιστεῖν · ὡς δὲ παρ’ ἡμετέρης κέλεται πιστώματα Μούσης , γνῶθι διατμηθέντος ἐνὶ σπλάγχνοισι λόγοιο . τοῖς μὲν γὰρ κακοῖς τοῦτο σύνηθες , φησὶν ὁ Ἐμπεδοκλῆς , τὸ ἐθέλειν κρατεῖν τῶν ἀληθῶν διὰ τοῦ ἀπιστεῖν . ὅτι δέ ἐστι τὰ ἡμέτερα ἔνδοξα καὶ πιστεύεσθαι ἄξια , γνώσονται Ἕλληνες τοῦ λόγου μᾶλλον ἐξεταζομένου διὰ τῶν ἑπομένων · τῷ γὰρ ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον ἐκδιδασκόμεθα . ὅτι ἀποκρίνου φησὶν ὁ Σολομὼν τῷ μωρῷ ἐκ τῆς μωρίας αὐτοῦ . διὸ καὶ τοῖς τὴν σοφίαν αἰτοῦσι τὴν παρ’ αὐτοῖς ὀρεκτέον τὰ οἰκεῖα , ὡς ἂν ῥᾷστα διὰ τῶν ἰδίων εἰς πίστιν ἀληθείας εἰκότως ἀφίκοιντο · τοῖς γὰρ πᾶσι πάντα ἐγενόμην , λέγει , ἵνα τοὺς πάντας κερδήσω , ἐπεὶ καὶ τῆς θείας χάριτος ὁ ὑετὸς ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους καταπέμπεται · ἢ Ἰουδαίων μόνων ἐστὶν ὁ θεός ; οὐχὶ καὶ ἐθνῶν ; ναὶ καὶ ἐθνῶν , εἴπερ εἶς ὁ θεός , ὁ γενναῖος κέκραγεν ἀπόστολος .
Lemmas: γνωμικός δέ ὁ κωμικός ἐν βραχύς · αἰσχρός δέ κρίνω ὁ καλός ὁ πολύς ψόφος . ἀκούω γάρ , οἴομαι , ὁ καλός ἐκεῖνος λέγω ἐγώ σοφία · εἰς μέσος ἀσύνετος συντηρέω καιρός , εἰς μέσος δέ διανοέω ἐνδελεχίζω . καί πάλιν · σοφός κρύπτω αἴσθησις · ἐνέχυρον γάρ ὁ ἀλήθεια ὁ ἀπόδειξις ἀπαιτέω ὁ πολύς οὐ ἀρκέω ψιλός ὁ ἐκ πίστις σωτηρία . ἀλλά κακός μέν κάρτα πέλω κρατέω ἀπιστέω · ὡς δέ παρά ἡμέτερος κέλομαι πίστωμα Μοῦσα , γιγνώσκω διατμέω ἐν σπλάγχνον λόγος . ὁ μέν γάρ κακός οὗτος συνήθης , φημί ὁ Ἐμπεδοκλῆς , ὁ ἐθέλω κρατέω ὁ ἀληθής διά ὁ ἀπιστέω . ὅτι δέ εἰμί ὁ ἡμέτερος ἔνδοξος καί πιστεύω ἄξιος , γιγνώσκω Ἕλλην ὁ λόγος μάλα ἐξετάζω διά ὁ ἕπομαι · ὁ γάρ ὅμοιος ὁ ὅμοιος ἐκδιδάσκω . ὅτι ἀποκρίνω φημί ὁ Σολομών ὁ μωρός ἐκ ὁ μωρία αὐτός . διό καί ὁ ὁ σοφία αἰτέω ὁ παρά αὐτός ὀρεκτέος ὁ οἰκεῖος , ὡς ἄν ῥᾴδιος διά ὁ ἴδιος εἰς πίστις ἀλήθεια ἔοικα ἀφικνέομαι · ὁ γάρ πᾶς πᾶς γίγνομαι , λέγω , ἵνα ὁ πᾶς κερδαίνω , ἐπεί καί ὁ θεῖος χάρις ὁ ὑετός ἐπί δίκαιος καί ἄδικος καταπέμπω · ἤ Ἰουδαῖος μόνος εἰμί ὁ θεός ; οὐ καί ἔθνος ; ναί καί ἔθνος , εἴπερ εἷς ὁ θεός , ὁ γενναῖος κράζω ἀπόστολος .
clemens-alexandrinus.stromata 5.4.19
Ἀλλ’ ἐπεὶ μήτε τῷ ἀγαθῷ δικαίως μήτε τῇ γνώσει εἰς σωτηρίαν πιστεύειν ἐθέλουσιν , ἡμεῖς αὐτοὶ τὰ ἐκείνων ἴδια ἡγούμενοι ὅτι πάντα τοῦ θεοῦ , καὶ μάλιστα ἐπειδὴ τὰ καλὰ παρ’ ἡμῶν ὥρμηται τοῖς Ἕλλησιν , ἐγχειρῶμεν αὐτοῖς , ὡς ἀκούειν πεφύκασι · τὸ γὰρ συνετὸν ἤτοι τὸ δίκαιον ὁ πολὺς οὗτος ὄχλος οὐκ ἐκ τῆς ἀληθείας , ἀλλ’ ἐξ ὧν ἂν ἡσθῇ , δοκιμάζει . ἥδοιτο δ’ ἂν οὐχ ἑτέροις μᾶλλον ἢ τοῖς ὁμοίοις αὐτοῦ · ὅσον γὰρ τυφλὸν ἔτι καὶ κωφόν , οὐ ξύνεσιν ἔχον οὐδὲ φιλοθεάμονος ψυχῆς ὄψιν ἀθαμβῆ τε καὶ ὀξυδερκῆ , ἣν ὁ σωτὴρ ἐντίθησι μόνος , ὥσπερ ἐν τελεταῖς ἀμύητον ἢ ἐν χορείαις ἄμουσον , οὔπω καθαρὸν ὂν οὐδὲ ἄξιον ἁγνῆς ἀληθείας , ἐκμελὲς δὲ καὶ ἄτακτον καὶ ὑλικόν , ἔτι ἔξω θείου χοροῦ ἵστασθαι δεῖ · πνευματικοῖς γὰρ πνευματικὰ συγκρίνομεν . διὰ τοῦτό τοι τῆς ἐπικρύψεως τὸν τρόπον , θεῖον ὄντα ὡς ἀληθῶς καὶ ἀναγκαιότατον ἡμῖν διὰ τὸν ἐν τῷ ἀδύτῳ τῆς ἀληθείας ἀποκείμενον , ἱερὸν ἀτεχνῶς λόγον , Αἰγύπτιοι μὲν διὰ τῶν παρ’ αὐτοῖς ἀδύτων καλουμένων , Ἑβραῖοι δὲ διὰ τοῦ παραπετάσματος ᾐνίξαντο , δἰ οὗ μόνοις ἐξῆν ἐπιβαίνειν αὐτῶν τοῖς ἱερωμένοις , τουτέστι τοῖς ἀνακειμένοις τῷ θεῷ , τοῖς περιτετμημένοις τὰς τῶν παθῶν ἐπιθυμίας διὰ τὴν πρὸς μόνον τὸ θεῖον ἀγάπην · οὐ καθαρῷ γὰρ καθαροῦ ἐφάπτεσθαι οὐ θεμιτὸν εἶναι συνεδόκει καὶ Πλάτωνι .
Lemmas: ἀλλά ἐπεί μήτε ὁ ἀγαθός δίκαιος μήτε ὁ γνῶσις εἰς σωτηρία πιστεύω ἐθέλω , ἐγώ αὐτός ὁ ἐκεῖνος ἴδιος ἡγέομαι ὅτι πᾶς ὁ θεός , καί μάλα ἐπειδή ὁ καλός παρά ἐγώ ὁρμάω ὁ Ἕλλην , ἐγχειρέω αὐτός , ὡς ἀκούω φύω · ὁ γάρ συνετός ἤτοι ὁ δίκαιος ὁ πολύς οὗτος ὄχλος οὐ ἐκ ὁ ἀλήθεια , ἀλλά ἐκ ὅς ἄν ἥδομαι , δοκιμάζω . ἥδομαι δέ ἄν οὐ ἕτερος μάλα ἤ ὁ ὅμοιος αὐτός · ὅσος γάρ τυφλός ἔτι καί κωφός , οὐ σύνεσις ἔχω οὐδέ φιλοθεάμων ψυχή ὄψις ἀθαμβής τε καί ὀξυδερκής , ὅς ὁ σωτήρ ἐντίθημι μόνος , ὥσπερ ἐν τελετή ἀμύητος ἤ ἐν χορεία ἄμουσος , οὔπω καθαρός εἰμί οὐδέ ἄξιος ἁγνός ἀλήθεια , ἐκμελής δέ καί ἄτακτος καί ὑλικός , ἔτι ἔξω θεῖος χορός ἵστημι δέω · πνευματικός γάρ πνευματικός συγκρίνω . διά οὗτος τοι ὁ ἐπίκρυψις ὁ τρόπος , θεῖος εἰμί ὡς ἀληθής καί ἀναγκαῖος ἐγώ διά ὁ ἐν ὁ ἄδυτος ὁ ἀλήθεια ἀπόκειμαι , ἱερός ἄτεχνος λόγος , Αἰγύπτιος μέν διά ὁ παρά αὐτός ἄδυτος καλέω , Ἑβραῖος δέ διά ὁ παραπέτασμα αἰνίσσομαι , διά ὅς μόνος ἔξεστι ἐπιβαίνω αὐτός ὁ ἱεράομαι , τουτέστι ὁ ἀνάκειμαι ὁ θεός , ὁ περιτέμνω ὁ ὁ πάθος ἐπιθυμία διά ὁ πρός μόνος ὁ θεῖος ἀγάπη · οὐ καθαρός γάρ καθαρός ἐφάπτω οὐ θεμιτός εἰμί συνδοκέω καί Πλάτων .