ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 2.22.132
αὐτίκα ὁ Πλάτων τὴν ὁμοίωσιν ταύτην μετὰ ταπεινοφροσύνης ἔσεσθαι τῷ ἐναρέτῳ διδάσκων ἐκεῖνό που ἑρμηνεύει · πᾶς ὁ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται . λέγει γοῦν ἐν τοῖς Νόμοις · ὁ μὲν δὴ θεός , ὥσπερ καὶ ὁ παλαιὸς λόγος , ἀρχήν τε καὶ μέσα καὶ τελευτὴν τῶν πάντων ἔχων , εὐθείᾳ περαίνει κατὰ φύσιν περιπορευόμενος · τῷ δὲ αἰεὶ ξυνέπεται δίκη τῶν ἀπολειπομένων τοῦ θείου νόμου τιμωρός . ὁρᾷς ὅπως καὶ αὐτὸς εὐλάβειαν προσάγει τῷ θείῳ νόμῳ ; ἐπιφέρει γοῦν · ἧς ὁ μὲν εὐδαιμονήσειν μέλλων ἐχόμενος ξυνέπεται ταπεινὸς καὶ κεκοσμημένος . εἶτα τούτοις τὰ ἀκόλουθα συνάψας καὶ τῷ φόβῳ νουθετήσας ἐπιφέρει · τίς οὖν δὴ πρᾶξις φίλη καὶ ἀκόλουθος θεῷ ; μία καὶ ἕνα λόγον ἔχουσα ἀρχαῖον , ὅτι τῷ μὲν ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον ὄντι μετρίῳ φίλον ἂν εἴη , τὰ δὲ ἄμετρα οὔτε ἀλλήλοις οὔτε τοῖς ἐμμέτροις . τὸν οὖν τῷ θεῷ προσφιλῇ γενησόμενον εἰς δύναμιν ὅτι μάλιστα καὶ αὐτὸν τοιοῦτον ἀναγκαῖον γίνεσθαι .
Lemmas: αὐτίκα ὁ Πλάτων ὁ ὁμοίωσις οὗτος μετά ταπεινοφροσύνη εἰμί ὁ ἐνάρετος διδάσκω ἐκεῖνος που ἑρμηνεύω · πᾶς ὁ ταπεινόω ἑαυτοῦ ὑψόω . λέγω γοῦν ἐν ὁ Νόμος · ὁ μέν δή θεός , ὥσπερ καί ὁ παλαιός λόγος , ἀρχή τε καί μέσος καί τελευτή ὁ πᾶς ἔχω , εὐθύς περαίνω κατά φύσις περιπορεύομαι · ὁ δέ ἀεί συνέπομαι δίκη ὁ ἀπολείπω ὁ θεῖος νόμος τιμωρός . ὁράω ὅπως καί αὐτός εὐλάβεια προσάγω ὁ θεῖος νόμος ; ἐπιφέρω γοῦν · ὅς ὁ μέν εὐδαιμονέω μέλλω ἔχω συνέπομαι ταπεινός καί κοσμέω . εἶτα οὗτος ὁ ἀκόλουθος συνάπτω καί ὁ φόβος νουθετέω ἐπιφέρω · τίς οὖν δή πρᾶξις φίλος καί ἀκόλουθος θεός ; εἷς καί εἷς λόγος ἔχω ἀρχαῖος , ὅτι ὁ μέν ὅμοιος ὁ ὅμοιος εἰμί μέτριος φίλος ἄν εἰμί , ὁ δέ ἄμετρος οὔτε ἀλλήλων οὔτε ὁ ἔμμετρος . ὁ οὖν ὁ θεός προσφιλής γίγνομαι εἰς δύναμις ὅτι μάλα καί αὐτός τοιοῦτος ἀναγκαῖος γίγνομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 2.22.133
καὶ κατὰ τοῦτον δὴ τὸν λόγον ὁ μὲν σώφρων ἡμῶν θεῷ φίλος , ὅμοιος γάρ , ὅ τε μὴ σώφρων ἀνόμοιός τε καὶ διάφορος . τοῦτο ἀρχαῖον εἶναι φήσας τό δόγμα τὴν ἐκ τοῦ νόμου εἰς αὐτὸν ἥκουσαν διδασκαλίαν ᾐνίξατο . κἀν τῷ Θεαιτήτῳ τὰ κακὰ ἀμφὶ τὴν θνητὴν φύσιν καὶ τόνδε τὸν τόπον περιπολεῖν ἐξ ἀνάγκης δοὺς ἐπιφέρει · διὸ καὶ πειρᾶσθαι χρὴ ἐνθένδε ἐκεῖσε φεύγειν ὅτι τάχιστα · φυγὴ δὲ ὁμοίωσις θεῷ κατὰ τὸ δυνατόν · ὁμοίωσις δὲ δίκαιον καὶ ὅσιον μετὰ φρονήσεως γενέσθαι . Σπεύσιππός τε ὁ Πλάτωνος ἀδελφιδοῦς τὴν εὐδαιμονίαν φησὶν ἕξιν εἶναι τελείαν ἐν τοῖς κατὰ φύσιν ἔχουσιν ἢ ἕξιν ἀγαθῶν , ἧς δὴ καταστάσεως ἅπαντας μὲν ἀνθρώπους ὄρεξιν ἔχειν , στοχάζεσθαι δὲ τοὺς ἀγαθοὺς τῆς ἀοχλησίας . εἶεν δ’ ἂν αἱ ἀρεταὶ τῆς εὐδαιμονίας ἀπεργαστικαί . Ξενοκράτης τε ὁ Καλχηδόνιος τὴν εὐδαιμονίαν ἀποδίδωσι κτῆσιν τῆς οἰκείας ἀρετῆς καὶ τῆς ὑπηρετικῆς αὐτῇ δυνάμεως . εἶτα ὡς μὲν ἐν ᾧ γίνεται , φαίνεται λέγων τὴν ψυχήν · ὡς δ’ ὑφ’ ὧν , τὰς ἀρετάς · ὡς δ’ ἐξ ὧν ὡς μερῶν , τὰς καλὰς πράξεις καὶ τὰς σπουδαίας ἕξεις τε καὶ διαθέσεις καὶ κινήσεις καὶ σχέσεις · ὡς δ’ ὧν οὐκ ἄνευ , τὰ σωματικὰ καὶ τὰ ἐκτός . ὁ γὰρ Ξενοκράτους γνώριμος Πολέμων φαίνεται τὴν εὐδαιμονίαν αὐτάρκειαν εἶναι βουλόμενος ἀγαθῶν πάντων , ἢ τῶν πλείστων καὶ μεγίστων . δογματίζει γοῦν χωρὶς μὲν ἀρετῆς μηδέποτε ἂν εὐδαιμονίαν ὑπάρχειν , δίχα δὲ καὶ τῶν σωματικῶν καὶ τῶν ἐκτὸς τὴν ἀρετὴν αὐτάρκη πρὸς εὐδαιμονίαν εἶναι .
Lemmas: καί κατά οὗτος δή ὁ λόγος ὁ μέν σώφρων ἐγώ θεός φίλος , ὅμοιος γάρ , ὁ τε μή σώφρων ἀνόμοιος τε καί διάφορος . οὗτος ἀρχαῖος εἰμί φημί ὁ δόγμα ὁ ἐκ ὁ νόμος εἰς αὐτός ἥκω διδασκαλία αἰνίζω . ἐν ὁ Θεαίτητος ὁ κακός ἀμφί ὁ θνητός φύσις καί ὅδε ὁ τόπος περιπολέω ἐκ ἀνάγκη δίδωμι ἐπιφέρω · διό καί πειράω χρή ἐνθένδε ἐκεῖσε φεύγω ὅτι ταχύς · φυγή δέ ὁμοίωσις θεός κατά ὁ δυνατός · ὁμοίωσις δέ δίκαιος καί ὅσιος μετά φρόνησις γίγνομαι . Σπεύσιππος τε ὁ Πλάτων ἀδελφιδέος ὁ εὐδαιμονία φημί ἕξις εἰμί τέλειος ἐν ὁ κατά φύσις ἔχω ἤ ἕξις ἀγαθός , ὅς δή κατάστασις ἅπας μέν ἄνθρωπος ὄρεξις ἔχω , στοχάζομαι δέ ὁ ἀγαθός ὁ ἀοχλησία . εἰμί δέ ἄν ὁ ἀρετή ὁ εὐδαιμονία ἀπεργαστικός . Ξενοκράτης τε ὁ Καλχηδόνιος ὁ εὐδαιμονία ἀποδίδωμι κτῆσις ὁ οἰκεῖος ἀρετή καί ὁ ὑπηρετικός αὐτός δύναμις . εἶτα ὡς μέν ἐν ὅς γίγνομαι , φαίνω λέγω ὁ ψυχή · ὡς δέ ὑπό ὅς , ὁ ἀρετή · ὡς δέ ἐκ ὅς ὡς μέρος , ὁ καλός πρᾶξις καί ὁ σπουδαῖος ἕξις τε καί διάθεσις καί κίνησις καί σχέσις · ὡς δέ ὅς οὐ ἄνευ , ὁ σωματικός καί ὁ ἐκτός . ὁ γάρ Ξενοκράτης γνώριμος Πολέμων φαίνω ὁ εὐδαιμονία αὐτάρκεια εἰμί βούλομαι ἀγαθός πᾶς , ἤ ὁ πολύς καί μέγας . δογματίζω γοῦν χωρίς μέν ἀρετή μηδέποτε ἄν εὐδαιμονία ὑπάρχω , δίχα δέ καί ὁ σωματικός καί ὁ ἐκτός ὁ ἀρετή αὐτάρκης πρός εὐδαιμονία εἰμί .
clemens-alexandrinus.stromata 2.22.134
Καὶ τὰ μὲν ὧδε ἐχέτω , αἱ δὲ ἀντιρρήσεις αἱ πρὸς τὰς εἰρημένας δόξας κατὰ καιρὸν τεθήσονται , ἡμῖν δὲ αὐτοῖς εἰς τέλος ἀτελεύτητον ἀφικέσθαι πρόκειται πειθομένοις ταῖς ἐντολαῖς , τουτέστι τῷ θεῷ , καὶ κατ’ αὐτὰς βιώσασιν ἀνεπιλήπτως καὶ ἐπιστημόνως διὰ τῆς τοῦ θείου θελήματος γνώσεως · ἥ τε πρὸς τὸν ὀρθὸν λόγον ὡς οἷόν τε ἐξομοίωσις τέλος ἐστὶ καὶ εἰς τὴν τελείαν υἱοθεσίαν διὰ τοῦ υἱοῦ ἀποκατάστασις , δοξάζουσαν ἀεὶ τὸν πατέρα διὰ τοῦ μεγάλου ἀρχιερέως τοῦ ἀδελφοὺς καὶ συγκληρονόμους καταξιώσαντος ἡμᾶς εἰπεῖν . καὶ ὁ μὲν ἀπόστολος συντόμως τὸ τέλος ἐν τῇ πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολῇ διαγράφων λέγει · νυνὶ δὲ ἐλευθερωθέντες ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας . δουλωθέντες δὲ τῷ θεῷ , ἔχετε τὸν καρπὸν ὑμῶν εἰς ἁγιασμόν , τὸ δὲ τέλος ζωὴν αἰώνιον · διττὴν δὲ εἰδὼς τὴν ἐλπίδα , τὴν μὲν προσδοκωμένην , τὴν δὲ ἀπειλημμένην , ἤδη τέλος διδάσκει τὴν τῆς ἐλπίδος ἀποκατάστασιν · ἡ γὰρ ὑπομονή , φησί , δοκιμήν , ἡ δὲ δοκιμὴ ἐλπίδα · ἡ δὲ ἐλπὶς οὐ καταισχύνει , ὅτι ἡ ἀγάπη τοῦ θεοῦ ἐκκέχυται ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν διὰ πνεύματος ἁγίου τοῦ δοθέντος ἡμῖν.δἰ ἣν ἀγάπην καὶ ἡ εἰς τὴν ἐλπίδα ἀποκατάστασις , ἣν ἀνάπαυσιν ἀλλαχοῦ λέγει ἀποκεῖσθαι ἡμῖν .
Lemmas: καί ὁ μέν ὧδε ἔχω , ὁ δέ ἀντίρρησις ὁ πρός ὁ λέγω δόξα κατά καιρός τίθημι , ἐγώ δέ αὐτός εἰς τέλος ἀτελεύτητος ἀφικνέομαι πρόκειμαι πείθω ὁ ἐντολή , τουτέστι ὁ θεός , καί κατά αὐτός βιόω ἀνεπίληπτος καί ἐπιστήμων διά ὁ ὁ θεῖος θέλημα γνῶσις · ὁ τε πρός ὁ ὀρθός λόγος ὡς οἷος τε ἐξομοίωσις τέλος εἰμί καί εἰς ὁ τέλειος υἱοθεσία διά ὁ υἱός ἀποκατάστασις , δοξάζω ἀεί ὁ πατήρ διά ὁ μέγας ἀρχιερεύς ὁ ἀδελφός καί συγκληρόνομος καταξιόω ἐγώ λέγω . καί ὁ μέν ἀπόστολος σύντομος ὁ τέλος ἐν ὁ πρός Ῥωμαῖος ἐπιστολή διαγράφω λέγω · νυνί δέ ἐλευθερόω ἀπό ὁ ἁμαρτία . δουλόω δέ ὁ θεός , ἔχω ὁ καρπός σύ εἰς ἁγιασμός , ὁ δέ τέλος ζωή αἰώνιος · δισσός δέ οἶδα ὁ ἐλπίς , ὁ μέν προσδοκάω , ὁ δέ ἀπολαμβάνω , ἤδη τέλος διδάσκω ὁ ὁ ἐλπίς ἀποκατάστασις · ὁ γάρ ὑπομονή , φημί , δοκιμή , ὁ δέ δοκιμή ἐλπίς · ὁ δέ ἐλπίς οὐ καταισχύνω , ὅτι ὁ ἀγάπη ὁ θεός ἐκχέω ἐν ὁ καρδία ἐγώ διά πνεῦμα ἅγιος ὁ δίδωμι ἡμῖν.δἰ ὅς ἀγάπη καί ὁ εἰς ὁ ἐλπίς ἀποκατάστασις , ὅς ἀνάπαυσις ἀλλαχοῦ λέγω ἀπόκειμαι ἐγώ .
clemens-alexandrinus.stromata 2.22.135
τὰ ὅμοια καὶ παρὰ τῷ Ἰεζεκιὴλ εὕροις ἂν οὕτως ἔχοντα · ἡ ψυχὴ ἁμαρτάνουσα αὕτη ἀποθανεῖται . καὶ ἀνὴρ ὃς ἂν γένηται δίκαιος καὶ ποιήσῃ κρῖμα καὶ δικαιοσύνη , ἐπὶ τὰ ὄρη οὐκ ἔφαγεν , καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ οὐκ ἦρεν ἐπὶ τὰ εἴδωλα οἴκου Ἰσραήλ , καὶ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον οὐκ ἐμίανεν , καὶ πρὸς γυναῖκα ἐν χωρισμῷ ἀκαθαρσίας αὐτῆς οὐ προσῆλθεν ( οὐ γὰρ ἐφύβριστον τὴν ἀνθρώπου σπορὰν εἶναι βούλεται ) , καὶ ἄνδρα , φησί , μὴ κακώσῃ , ἐνεχύρασμα ὀφείλοντος ἀποδώσει , ἅρπαγμα οὐ μὴ ἁρπάσῃ , τὸν ἄρτον αὐτοῦ πεινῶντι δώσει , καὶ γυμνὸν περιβαλεῖ , τὸ ἀργύριον αὐτοῦ ἐπὶ τόκῳ οὐ δώσει , καὶ πλεονασμὸν οὐ λήψεται , ἐξ ἀδικίας ἀποστρέψει τὴν χεῖρα αὐτοῦ , κρῖμα ἀληθινὸν ποιήσει ἀνὰ μέσον ἀνδρὸς καὶ τοῦ πλησίον , ἐν τοῖς δικαιώμασί μου πορεύσεται καὶ τὰ δικαιώματά μου ἐφύλαξε τοῦ ποιῆσαι ἀλήθειαν · δίκαιός ἐστι , ζωῇ ζήσεται , λέγει ἀδωναῒ κύριος , ὅ τε Ἡσαΐας τὸν μὲν πιστεύσαντα εἰς σεμνότητα βίου , τὸν γνωστικὸν δὲ εἰς ἐπίστασιν παρακαλῶν , μὴ τὴν αὐτὴν εἶναι ἀρετὴν ἀνθρώπου καὶ θεοῦ παριστὰς ὧδέ φησι · ζητήσατε τὸν κύριον , καὶ ἐν τῷ εὑρίσκειν αὐτὸν ἐπικαλέσασθε · ἡνίκα δ’ ἂν ἐγγίζῃ ὑμῖν , ἀπολειπέτω ὁ ἀσεβὴς τὰς ὁδοὺς αὐτοὺς αὐτοῦ καὶ ἀνὴρ ἄνομος τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ καὶ ἐπιστραφήτω πρὸς κύριον , καὶ ἐλεηθήσεται
Lemmas: ὁ ὅμοιος καί παρά ὁ Ἰεζεκιήλ εὑρίσκω ἄν οὕτως ἔχω · ὁ ψυχή ἁμαρτάνω οὗτος ἀποθνῄσκω . καί ἀνήρ ὅς ἄν γίγνομαι δίκαιος καί ποιέω κρῖμα καί δικαιοσύνη , ἐπί ὁ ὄρος οὐ ἐσθίω , καί ὁ ὀφθαλμός αὐτός οὐ ἀείρω ἐπί ὁ εἴδωλον οἶκος Ἰσραήλ , καί ὁ γυνή ὁ πλησίος οὐ μιαίνω , καί πρός γυνή ἐν χωρισμός ἀκαθαρσία αὐτός οὐ προσέρχομαι ( οὐ γάρ ἐφύβριστος ὁ ἄνθρωπος σπορά εἰμί βούλομαι ) , καί ἀνήρ , φημί , μή κακόω , ἐνεχύρασμα ὀφείλω ἀποδίδωμι , ἅρπαγμα οὐ μή ἁρπάζω , ὁ ἄρτος αὐτός πεινάω δίδωμι , καί γυμνός περιβάλλω , ὁ ἀργύριον αὐτός ἐπί τόκος οὐ δίδωμι , καί πλεονασμός οὐ λαμβάνω , ἐκ ἀδικία ἀποστρέφω ὁ χείρ αὐτός , κρῖμα ἀληθινός ποιέω ἀνά μέσος ἀνήρ καί ὁ πλησίον , ἐν ὁ δικαίωμα ἐγώ πορεύω καί ὁ δικαίωμα ἐγώ φυλάσσω ὁ ποιέω ἀλήθεια · δίκαιος εἰμί , ζωή ζάω , λέγω ἀδωνᾶς κύριος , ὁ τε Ἡσαΐας ὁ μέν πιστεύω εἰς σεμνότης βίος , ὁ γνωστικός δέ εἰς ἐπίστασις παρακαλέω , μή ὁ αὐτός εἰμί ἀρετή ἄνθρωπος καί θεός παρίστημι ὧδε φημί · ζητέω ὁ κύριος , καί ἐν ὁ εὑρίσκω αὐτός ἐπικαλέω · ἡνίκα δέ ἄν ἐγγίζω σύ , ἀπολείπω ὁ ἀσεβής ὁ ὁδός αὐτός αὐτός καί ἀνήρ ἄνομος ὁ ὁδός αὐτός καί ἐπιστρέφω πρός κύριος , καί ἐλεέω
clemens-alexandrinus.stromata 2.22.136
ἕως καὶ τὰ διανοήματα ὑμῶν ἁπὸ τῆς διανοίας μου . ἡμεῖς τοίνυν κατὰ τὸν γενναῖον ἀπόστολον ἐκ πίστεως ἐλπίδα δικαιοσύνης ἀπεκδεχόμεθα . ἐν γὰρ Χριστῷ οὔτε περιτομή τι ἰσχύει οὔτε ἀκροβυστία , ἀλλὰ πίστις δἰ ἀγάπης ἐνεργουμένη . ἐπιθυμοῦμεν δὲ ἕκαστον ὑμῶν τὴν αὐτὴν ἐνδείκνυσθαι σπουδὴν πρὸς τὴν πληροφορίαν τῆς ἐλπίδος ἕως κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ ἀρχιερεὺς γενόμενος εἰς τὸν αἰῶνα . τὰ ὅμοια τῷ Παύλῳ καὶ ἡ πανάρετος σοφία λέγει · ὁ δὲ ἐμοῦ ἀκούων κατασκηνώσει ἐπ’ ἐλπίδι πεποιθώς · ἡ γὰρ τῆς ἐλπίδος ἀποκατάστασις ὁμωνύμως ἐλπὶς εἴρηται · διὸ τοῦ κατασκηνώσει τῇ λέξει παγκάλως προσέθηκε τὸ πεποιθώς , δεικνὺς τὸν τοιοῦτον ἀναπεπαῦσθαι ἀπολαβόντα ἣν ἤλπιζεν ἐλπίδα , διὸ καὶ ἐπιφέρει · καὶ ἡσυχάσει ἀφόβως ἀπὸ παντὸς κακοῦ . ἄντικρυς δὲ ὁ ἀπόστολος ἐν τῇ προτέρᾳ τῶν πρὸς Κορινθίους διαρρήδην φησί · μιμηταί μου γίνεσθε καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ , ἵνα γένηται ἐκεῖνο · εἰ ὑμεῖς ἐμοῦ , ἐγὼ δὲ Χριστοῦ , ὑμεῖς οὖν μιμηταὶ Χριστοῦ γίνεσθε , Χριστὸς δὲ θεοῦ . τὴν ἐξομοίωσιν τοίνυν τῷ θεῷ εἰς ὅσον οἷόν τε ἦν δίκαιον καὶ ὅσιον μετὰ φρονήσεως γενέσθαι σκοπὸν τῆς πίστεως ὑποτίθεται , τέλος δὲ τὴν ἐπὶ τῇ πίστει τῆς ἐπαγγελίας ἀποκατάστασιν . ἐκ τούτων οὖν αἱ πηγαὶ τῶν περὶ τέλους δογματισάντων ἅς προειρήκαμεν βλύζουσιν . ἀλλὰ τούτων μὲν ἅλις
Lemmas: ἕως καί ὁ διανόημα σύ ἀπό ὁ διάνοια ἐγώ . ἐγώ τοίνυν κατά ὁ γενναῖος ἀπόστολος ἐκ πίστις ἐλπίς δικαιοσύνη ἀπεκδέχομαι . ἐν γάρ Χριστός οὔτε περιτομή τις ἰσχύω οὔτε ἀκροβυστία , ἀλλά πίστις διά ἀγάπη ἐνεργέω . ἐπιθυμέω δέ ἕκαστος σύ ὁ αὐτός ἐνδείκνυμι σπουδή πρός ὁ πληροφορία ὁ ἐλπίς ἕως κατά ὁ τάξις Μελχισεδέκ ἀρχιερεύς γίγνομαι εἰς ὁ αἰών . ὁ ὅμοιος ὁ Παῦλος καί ὁ πανάρετος σοφία λέγω · ὁ δέ ἐγώ ἀκούω κατασκηνόω ἐπί ἐλπίς πείθω · ὁ γάρ ὁ ἐλπίς ἀποκατάστασις ὁμώνυμος ἐλπίς λέγω · διό ὁ κατασκηνόω ὁ λέξις πάγκαλος προστίθημι ὁ πείθω , δείκνυμι ὁ τοιοῦτος ἀναπαύω ἀπολαμβάνω ὅς ἐλπίζω ἐλπίς , διό καί ἐπιφέρω · καί ἡσυχάζω ἄφοβος ἀπό πᾶς κακός . ἄντικρυς δέ ὁ ἀπόστολος ἐν ὁ πρότερος ὁ πρός Κορίνθιος διαρρήδην φημί · μιμητής ἐγώ γίγνομαι καθώς ἐγώ Χριστός , ἵνα γίγνομαι ἐκεῖνος · εἰ σύ ἐγώ , ἐγώ δέ Χριστός , σύ οὖν μιμητής Χριστός γίγνομαι , Χριστός δέ θεός . ὁ ἐξομοίωσις τοίνυν ὁ θεός εἰς ὅσος οἷος τε εἰμί δίκαιος καί ὅσιος μετά φρόνησις γίγνομαι σκοπός ὁ πίστις ὑποτίθημι , τέλος δέ ὁ ἐπί ὁ πίστις ὁ ἐπαγγελία ἀποκατάστασις . ἐκ οὗτος οὖν ὁ πηγή ὁ περί τέλος δογματίζω ὅς προλέγω βλύζω . ἀλλά οὗτος μέν ἅλις
clemens-alexandrinus.stromata 2.23.137
Ἐπεὶ δὲ ἡδονῇ καὶ ἐπιθυμίᾳ ὑποπίπτειν γάμος δοκεῖ , καὶ περὶ τούτου διαληπτέον . γάμος μὲν οὖν ἐστι σύνοδος ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς ἡ πρώτη κατὰ νόμον ἐπὶ γνησίων τέκνων σπορᾷ . ὁ γοῦν κωμικὸς Μένανδρος παίδων ( φησὶν ) ἐπ’ ἀρότῳ γνησίων δίδωμί σοί γε τὴν ἐμαυτοῦ θυγατέρα . ζητοῦμεν δὲ εἰ γαμητέον , ὅπερ τῶν κατὰ τὸ πρός τί πως ἔχειν ὠνομασμένων ἐστίν . τίνι γὰρ γαμητέον καὶ πῶς ἔχοντι , καὶ τίνα καὶ πῶς ἔχουσαν ; οὔτε γὰρ παντὶ γαμητέον οὔτε πάντοτε , ἀλλὰ καὶ κρόνος ἐστὶν ἐν ᾧ καθήκει , καὶ πρόσωπον ᾧ προσήκει , καὶ ἡλικία μέχρι τίνος . οὔτε οὖν παντὶ γαμητέον πᾶσαν οὔτε πάντοτε , ἀλλ’ οὐδὲ παντελῶς καὶ ἀνέδην , ἀλλὰ τῷ πως ἔχοντι καὶ ὁποίαν καὶ ὁπότε δεῖ , καὶ χάριν παίδων καὶ κατὰ πάντα ὁμοίαν καὶ μὴ βίᾳ ἢ ἀνάγκῃ στέργουσαν τὸν ἀγαπῶντα ἄνδρα .
Lemmas: ἐπεί δέ ἡδονή καί ἐπιθυμία ὑποπίπτω γάμος δοκέω , καί περί οὗτος διαλαμβάνω . γάμος μέν οὖν εἰμί σύνοδος ἀνήρ καί γυνή ὁ πρῶτος κατά νόμος ἐπί γνήσιος τέκνον σπορά . ὁ γοῦν κωμικός Μένανδρος Παίδων ( φημί ) ἐπί ἄροτος γνήσιος δίδωμι σύ γε ὁ ἐμαυτοῦ θυγάτηρ . ζητέω δέ εἰ γαμέω , ὅς ὁ κατά ὁ πρός τίς πως ἔχω ὀνομάζω εἰμί . τίς γάρ γαμέω καί πῶς ἔχω , καί τίς καί πῶς ἔχω ; οὔτε γάρ πᾶς γαμέω οὔτε πάντοτε , ἀλλά καί Κρόνος εἰμί ἐν ὅς καθήκω , καί πρόσωπον ὅς προσήκω , καί ἡλικία μέχρι τίς . οὔτε οὖν πᾶς γαμέω πᾶς οὔτε πάντοτε , ἀλλά οὐδέ παντελής καί ἀνέδην , ἀλλά ὁ πως ἔχω καί ὁποῖος καί ὁπότε δέω , καί χάριν παῖς καί κατά πᾶς ὅμοιος καί μή βία ἤ ἀνάγκη στέργω ὁ ἀγαπάω ἀνήρ .
clemens-alexandrinus.stromata 2.23.138
ὅθεν ὁ Ἀβραάμ φησιν ἐπὶ τῆς γυναικὸς σκηπτόμενος ὡς ἀδελφῆς · ἀδελφή μοί ἐστιν ἐκ πατρός , ἀλλ’ οὐκ ἐκ μητρός , ἐγένετο δέ μοι καὶ εἰς γυναῖκα , τὰς ὁμομητρίους μὴ δεῖν ἄγεσθαι πρὸς γάμον διδάσκων . Ἐπίωμεν δὲ ἐν βραχεῖ τὴν ἱστορίαν . Πλάτων μὲν ἐν τοῖς ἐκτὸς ἀγαθοῖς τάττει τὸν γάμον , ἐπισκευάσας τὴν ἀθανασίαν τοῦ γένους ἡμῶν καὶ οἱονεὶ διαμονήν τινα παισὶ παίδων μεταλαμπαδευομένην . Δημόκριτος δὲ γάμον καὶ παιδοποιίαν παραιτεῖται διὰ τὰς πολλὰς ἐξ αὐτῶν ἀηδίας τε καὶ ἀφολκὰς ἀπὸ τῶν ἀναγκαιοτέρων . συγκατατάττεται δὲ αὐτῷ καὶ Ἐπίκουρος καὶ ὅσοι ἐν ἡδονῇ καὶ ἀοχλησίᾳ , ἔτι δὲ καὶ ἀλυπίᾳ τἀγαθὸν τίθενται . ἔτι κατὰ μὲν τοὺς ἀπὸ τῆς Στοᾶς ἀδιάφορον ὅ τε γάμος ἥ τε παιδοτροφία , κατὰ δὲ τοὺς ἐκ τοῦ Περιπάτου ἀγαθόν . συλλήβδην οὗτοι μέχρι γλώττης ἀγαγόντες τὰ δόγματα ἡδοναῖς ἐδουλώθησαν . οἳ μὲν παλλακίσιν , οἳ δὲ ἑταίραις μειρακίοις τε οἱ πλεῖστοι κεχρημένοι . ἡ σοφὴ δὲ ἐκείνη τετρακτὺς ἐν τῷ κήπῳ μετὰ τῆς ἑταίρας ἔργοις ἐκύδαινον τὴν ἡδονήν .
Lemmas: ὅθεν ὁ Ἀβραάμ φημί ἐπί ὁ γυνή σκήπτω ὡς ἀδελφή · ἀδελφή ἐγώ εἰμί ἐκ πατήρ , ἀλλά οὐ ἐκ μήτηρ , γίγνομαι δέ ἐγώ καί εἰς γυνή , ὁ ὁμομήτριος μή δέω ἄγω πρός γάμος διδάσκω . ἐπέρχομαι δέ ἐν βραχύς ὁ ἱστορία . Πλάτων μέν ἐν ὁ ἐκτός ἀγαθός τάσσω ὁ γάμος , ἐπισκευάζω ὁ ἀθανασία ὁ γένος ἐγώ καί οἱονεί διαμονή τις παῖς παῖς μεταλαμπαδεύω . Δημόκριτος δέ γάμος καί παιδοποιία παραιτέομαι διά ὁ πολύς ἐκ αὐτός ἀηδία τε καί ἀφολκή ἀπό ὁ ἀναγκαῖος . συγκατατάσσω δέ αὐτός καί Ἐπίκουρος καί ὅσος ἐν ἡδονή καί ἀοχλησία , ἔτι δέ καί ἀλυπία ἀγαθός τίθημι . ἔτι κατά μέν ὁ ἀπό ὁ Στοά ἀδιάφορος ὁ τε γάμος ὁ τε παιδοτροφία , κατά δέ ὁ ἐκ ὁ Περίπατος ἀγαθός . συλλήβδην οὗτος μέχρι γλῶσσα ἄγω ὁ δόγμα ἡδονή δουλόω . ὁ μέν παλλακίς , ὁ δέ ἑταίρα μειράκιον τε ὁ πολύς χράω . ὁ σοφός δέ ἐκεῖνος τετρακτύς ἐν ὁ κῆπος μετά ὁ ἑταίρα ἔργον κυδαίνω ὁ ἡδονή .
clemens-alexandrinus.stromata 2.23.139
οὐκ ἂν οὖν ἐκφύγοιεν τὴν Βουζύγιον ἀρὰν ὅσοι μὴ δοκιμάζοντες σφίσι συμφέρειν τινὰ ἑτέροις ταῦτα παρακελεύονται ποιεῖν , ἢ αὖ τοὔμπαλιν . τοῦτο βραχέως ἡ γραφὴ δεδήλωκεν εἰρηκυῖα · ὃ μισεῖς , ἄλλῳ οὐ ποιήσεις . πλὴν οἱ γάμον δοκιμάζοντες ἡ φύσις ἡμᾶς ἐποίησεν φασὶν εὐθέτους πρὸς γάμον , ὡς δῆλον ἐκ τῆς σωμάτων κατασκευῆς τῶν τε ἀρρένων καὶ τῶν θηλειῶν , καὶ τὸ αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε συνεχῶς ἐπιβοῶνται . εἰ δὲ καὶ ταῦθ’ οὕτως ἔχει , ἀλλ’ αἰσχρόν γε αὐτοῖς δοκείτω καὶ τῶν ἀλόγων ζῴων τὸν ὑπὸ θεοῦ δημιουργηθέντα ἄνθρωπον ἀκρατέστερον εἶναι , ἃ τὴν ἐπιμιξίαν οὐ ποιεῖται πρὸς πολλὰ καὶ ἀνέδην , ἀλλὰ πρὸς ἓν καὶ ὁμόφυλον , οἷαι αἱ πελιάδες καὶ αἱ φάσσαι καὶ τὸ τρυγόνων γένος καὶ ὅσα τούτοις παραπλήσια . ἔτι , φασίν , ὁ ἄτεκνος τῆς κατὰ φύσιν τελειότητος ἀπολείπεται ἅτε μὴ ἀντικαταστήσας τῆ χώρᾳ τὸν οἰκεῖον διάδοχον · τέλειος γὰρ ὁ πεποιηκὼς ἐξ αὑτοῦ τὸν ὅμοιον , μᾶλλον δὲ ἐπειδὰν κἀκεῖνον τὸ αὐτὸ πεποιηκότα ἐπίδῃ , τουτέστιν ὅταν εἰς τὴν αὐτὴν καταστήσῃ φύσιν τὸ τεκνωθὲν τῷ τεκνώσαντι .
Lemmas: οὐ ἄν οὖν ἐκφεύγω ὁ Βουζύγιος ἀρά ὅσος μή δοκιμάζω σφεῖς συμφέρω τις ἕτερος οὗτος παρακελεύομαι ποιέω , ἤ αὖ ἔμπαλιν . οὗτος βραχύς ὁ γραφή δηλόω λέγω · ὅς μισέω , ἄλλος οὐ ποιέω . πλήν ὁ γάμος δοκιμάζω ὁ φύσις ἐγώ ποιέω φημί εὔθετος πρός γάμος , ὡς δῆλος ἐκ ὁ σῶμα κατασκευή ὁ τε ἄρσην καί ὁ θῆλυς , καί ὁ αὐξάνω καί πληθύνω συνεχής ἐπιβοάω . εἰ δέ καί οὗτος οὕτως ἔχω , ἀλλά αἰσχρός γε αὐτός δοκέω καί ὁ ἄλογος ζῷον ὁ ὑπό θεός δημιουργέω ἄνθρωπος ἀκρατής εἰμί , ὅς ὁ ἐπιμιξία οὐ ποιέω πρός πολύς καί ἀνέδην , ἀλλά πρός εἷς καί ὁμόφυλος , οἷος ὁ πελιάς καί ὁ φάσσα καί ὁ τρυγών γένος καί ὅσος οὗτος παραπλήσιος . ἔτι , φημί , ὁ ἄτεκνος ὁ κατά φύσις τελειότης ἀπολείπω ἅτε μή ἀντικαθίστημι ὁ χώρα ὁ οἰκεῖος διάδοχος · τέλειος γάρ ὁ ποιέω ἐκ ἑαυτοῦ ὁ ὅμοιος , μάλα δέ ἐπειδάν ἐκεῖνος ὁ αὐτός ποιέω ἐφοράω , τουτέστι ὅταν εἰς ὁ αὐτός καθίστημι φύσις ὁ τεκνόω ὁ τεκνόω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.23.140
Γαμητέον οὖν πάντως καὶ τῆς πατρίδος ἕνεκα καὶ τῆς τῶν παίδων διαδοχῆς καὶ τῆς τοῦ κόσμου τὸ ὅσον ἐφ’ ἡμῖν συντελειώσεως . ἐπεὶ καὶ γάμον τινὰ οἰκτείρουσιν οἱ ποιηταὶ ἡμιτελῆ καὶ ἄπαιδα , μακαρίζουσι δὲ τὸν ἀμφιθαλῆ . αἱ δὲ σωματικαὶ νόσοι μάλιστα τὸν γάμον ἀναγκαῖον δεικνύουσιν · ἡ γὰρ τῆς γυναικὸς κηδεμονία καὶ τῆς παραμονῆς ἡ ἐκτένεια τὰς ἐκ τῶν ἄλλων οἰκείων καὶ φίλων ἔοικεν ὑπερτίθεσθαι προσκαρτερήσεις , ὅσῳ τῇ συμπαθείᾳ διαφέρειν καὶ προσεδρεύειν μάλιστα πάντων προαιρεῖται , καὶ τῷ ὄντι κατὰ τὴν γραφὴν ἀναγκαία βοηθός .
Lemmas: γαμέω οὖν πάντως καί ὁ πατρίς ἕνεκα καί ὁ ὁ παῖς διαδοχή καί ὁ ὁ κόσμος ὁ ὅσος ἐπί ἐγώ συντελείωσις . ἐπεί καί γάμος τις οἰκτίρω ὁ ποιητής ἡμιτελής καί ἄπαις , μακαρίζω δέ ὁ ἀμφιθαλής . ὁ δέ σωματικός νόσος μάλα ὁ γάμος ἀναγκαῖος δείκνυμι · ὁ γάρ ὁ γυνή κηδεμονία καί ὁ παραμονή ὁ ἐκτένεια ὁ ἐκ ὁ ἄλλος οἰκεῖος καί φίλος ἔοικα ὑπερτίθημι προσκαρτέρησις , ὅσος ὁ συμπάθεια διαφέρω καί προσεδρεύω μάλα πᾶς προαιρέω , καί ὁ εἰμί κατά ὁ γραφή ἀναγκαῖος βοηθός .
clemens-alexandrinus.stromata 2.23.141
ὁ γοῦν κωμικὸς Μένανδρος καταδραμὼν τοῦ γάμου , ἀλλὰ καὶ τὰ χρήσιμα ἀντιτιθεὶς ἀποκρίνεται τῷ εἰπόντι πρὸς τὸ πρᾶγμα ἔχω κακῶς . Β . ἐπαριστερῶς γὰρ αὐτὸ λαμβάνεις . εἶτ’ ἐπιφέρει · τὰ δυσχερῆ τε καὶ τὰ λυπήσοντά σε ὁρᾷς ἐν αὐτῷ , τὰ τὰ δὲ ἀγαθὰ οὐκ ἐπιβλέπεις καὶ τὰ ἑξῆς . βοηθεῖ δὲ ὁ γάμος καὶ ἐπὶ τῶν προβεβηκότων τῷ χρόνῳ παριστὰς τὴν γαμετὴν ἐπιμελομένην καὶ τοὺς ἐκ ταύτης παῖδας γηροβοσκοὺς ἐκτρέφων . παῖδες δὲ ἀνδρὶ κατθανόντι κληδόνες γεγάασι · φελλοὶ δ’ ὥς ἄγουσι δίκτυον , τὸν ἐκ βυθοῦ κλωστῆρα σῴζοντες λίνου κατὰ τὸν τραγικὸν Σοφοκλέα . οἵ τε νομοθέται οὐκ ἐπιτρέπουσι τὰς μεγίστας ἀρχὰς τοῖς μὴ γαμήσασι μετιέναι . αὐτίκα ὁ τῶν Λακώνων νομοθέτης οὐκ ἀγαμίου μόνον ἐπιτίμιον ἔστησεν , ἀλλὰ κακογαμίου καὶ ὀψιγαμίου καὶ μονοδιαιτησίας · ὁ δὲ γενναῖος Πλάτων καὶ τροφὴν γυναικὸς ἀποτίνειν εἰς τὸ δημόσιον κελεύει τὸν μὴ γήμαντα καὶ τὰς καθηκούσας δαπάνας ἀποδιδόναι τοῖς ἄρχουσιν · εἰ γὰρ μὴ γήμαντες οὐ παιδοποιήσονται , τὸ ὅσον ἐφ’ ἑαυτοῖς ἀνδρῶν σπάνιν ποιήσουσιν καὶ καταλύσουσι τάς τε πόλεις καὶ τὸν κόσμον τὸν ἐκ τούτων .
Lemmas: ὁ γοῦν κωμικός Μένανδρος κατατρέχω ὁ γάμος , ἀλλά καί ὁ χρήσιμος ἀντιτίθημι ἀποκρίνω ὁ λέγω πρός ὁ πρᾶγμα ἔχω κακός . Β . ἐπαριστερός γάρ αὐτός λαμβάνω . εἶτα ἐπιφέρω · ὁ δυσχερής τε καί ὁ λυπέω σύ ὁράω ἐν αὐτός , ὁ ὁ δέ ἀγαθός οὐ ἐπιβλέπω καί ὁ ἑξῆς . βοηθέω δέ ὁ γάμος καί ἐπί ὁ προβαίνω ὁ χρόνος παρίστημι ὁ γαμετή ἐπιμελέομαι καί ὁ ἐκ οὗτος παῖς γηροβοσκός ἐκτρέφω . παῖς δέ ἀνήρ καταθνῄσκω κληδών γίγνομαι · φελλός δέ ὡς ἄγω δίκτυον , ὁ ἐκ βυθός κλωστήρ σῴζω λίνος κατά ὁ τραγικός Σοφοκλῆς . ὁ τε νομοθέτης οὐ ἐπιτρέπω ὁ μέγας ἀρχή ὁ μή γαμέω μεθίημι . αὐτίκα ὁ ὁ Λάκων νομοθέτης οὐ ἀγαμία μόνος ἐπιτίμιον ἵστημι , ἀλλά κακογαμίου καί ὀψιγάμιον καί μονοδιαιτησία · ὁ δέ γενναῖος Πλάτων καί τροφή γυνή ἀποτίνω εἰς ὁ δημόσιος κελεύω ὁ μή γαμέω καί ὁ καθήκω δαπάνη ἀποδίδωμι ὁ ἄρχω · εἰ γάρ μή γαμέω οὐ παιδοποιέω , ὁ ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ ἀνήρ σπάνις ποιέω καί καταλύω ὁ τε πόλις καί ὁ κόσμος ὁ ἐκ οὗτος .
clemens-alexandrinus.stromata 2.23.142
τὸ δὲ τοιοῦτον ἀσεβὲς θείαν γένεσιν καταλυόντων . ἤδη δὲ ἄνανδρον καὶ ἀσθενὲς τὴν μετὰ γυναικὸς καὶ τέκνων φεύγειν συμβίωσιν . οὗ γὰρ ἡ ἀποβολὴ κακόν ἐστι , τούτου πάντως ἡ κτῆσις ἀγαθόν · ἔχει δ’ οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν . ἀλλὰ μὴν ἡ τῶν τέκνων ἀποβολὴ τῶν ἀνωτάτω κακῶν ἐστι , φασίν . ἡ οὖν τῶν τέκνων κτῆσις ἀγαθόν . εἰ δὲ τοῦτο , καὶ ὁ γάμος . ἄνευ δὲ πατρὸς ( φησὶ ) τέκνον οὐκ εἴη ποτ’ ἄν , ἄνευ δὲ μητρὸς οὐδὲ συλλαβὴ τέκνου .
Lemmas: ὁ δέ τοιοῦτος ἀσεβής θεῖος γένεσις καταλύω . ἤδη δέ ἄνανδρος καί ἀσθενής ὁ μετά γυνή καί τέκνον φεύγω συμβίωσις . ὅς γάρ ὁ ἀποβολή κακός εἰμί , οὗτος πάντως ὁ κτῆσις ἀγαθός · ἔχω δέ οὕτως καί ἐπί ὁ λοιπός . ἀλλά μήν ὁ ὁ τέκνον ἀποβολή ὁ ἄνω κακός εἰμί , φημί . ὁ οὖν ὁ τέκνον κτῆσις ἀγαθός . εἰ δέ οὗτος , καί ὁ γάμος . ἄνευ δέ πατήρ ( φημί ) τέκνον οὐ εἰμί ποτέ ἄν , ἄνευ δέ μήτηρ οὐδέ συλλαβή τέκνον .
clemens-alexandrinus.stromata 2.23.143
πατέρα δὲ γάμος ποιεῖ ὡς μητέρα ἀνήρ . εὐχὴν οὖν μεγίστην καὶ Ὅμηρος τίθεται ἄνδρα τε καὶ οἶκον , ἀλλ’ οὐχ ἁπλῶς , μετὰ ὁμοφροσύνης δὲ τῆς ἐσθλῆς · ὁ μὲν γὰρ τῶν ἄλλων γάμος ἐφ’ ἡδυπαθείᾳ ὁμονοεῖ , ὁ δὲ τῶν φιλοσοφούντων ἐπὶ τὴν κατὰ λόγον ὁμόνοιαν ἄγει , ὁ μὴ τὸ εἶδος , ἀλλὰ τὸ ἦθος ἐπιτρέπων ταῖς γυναιξὶ κοσμεῖσθαι μηδ’ ὡς ἐρωμέναις χρῆσθαι ταῖς γαμεταῖς προστάττων τοῖς ἀνδράσι σκοπὸν πεποιημένοις τὴν τῶν σωμάτων ὕβριν , ἀλλ’ εἰς βοήθειαν παντὸς τοῦ βίου καὶ τὴν ἀρίστην σωφροσύνην περιποιεῖσθαι τὸν γάμον . πυρῶν γὰρ οἶμαι καὶ κριθῶν τε αὖ κατὰ τοὺς οἰκείους καιροὺς καταβαλλομένων τιμιώτερός ἐστιν ὁ σπειρόμενος ἄνθρωπος , ᾧ πάντα φύεται , κἀκεῖνά γε καὶ νήφοντες καταβάλλουσι τὰ σπέρματα οἱ γεωργοὶ . πᾶν οὖν εἴ τι ῥυπαρὸν καὶ μεμολυσμένον ἐπιτήδευμα ἀφαγνιστέον τοῦ γάμου , ὡς μὴ ὀνειδισθείημεν τὴν τῶν ἀλόγων ζῴων σύνοδον τῆς ἀνθρωπίνης συζυγίας συνᾴδουσαν τῇ φύσει μᾶλλον κατὰ τὸν ὁμολογούμενον ὅρον .
Lemmas: πατήρ δέ γάμος ποιέω ὡς μήτηρ ἀνήρ . εὐχή οὖν μέγας καί Ὅμηρος τίθημι ἀνήρ τε καί οἶκος , ἀλλά οὐ ἁπλῶς , μετά ὁμοφροσύνη δέ ὁ ἐσθλός · ὁ μέν γάρ ὁ ἄλλος γάμος ἐπί ἡδυπάθεια ὁμονοέω , ὁ δέ ὁ φιλοσοφέω ἐπί ὁ κατά λόγος ὁμόνοια ἄγω , ὁ μή ὁ εἶδος , ἀλλά ὁ ἦθος ἐπιτρέπω ὁ γυνή κοσμέω μηδέ ὡς ἐράω χράω ὁ γαμετή προστάσσω ὁ ἀνήρ σκοπός ποιέω ὁ ὁ σῶμα ὕβρις , ἀλλά εἰς βοήθεια πᾶς ὁ βίος καί ὁ ἀγαθός σωφροσύνη περιποιέω ὁ γάμος . πυρός γάρ οἴομαι καί κριθή τε αὖ κατά ὁ οἰκεῖος καιρός καταβάλλω τίμιος εἰμί ὁ σπείρω ἄνθρωπος , ὅς πᾶς φύω , ἐκεῖνος γε καί νήφω καταβάλλω ὁ σπέρμα ὁ γεωργός . πᾶς οὖν εἰ τις ῥυπαρός καί μολύνω ἐπιτήδευμα ἀφαγνίζω ὁ γάμος , ὡς μή ὀνειδίζω ὁ ὁ ἄλογος ζῷον σύνοδος ὁ ἀνθρώπινος συζυγία συνᾴδω ὁ φύσις μάλα κατά ὁ ὁμολογέω ὅρος .
clemens-alexandrinus.stromata 2.23.144
θορόντα γοῦν ἔνια αὐτῶν ᾧ κελεύεται καιρῷ εὐθέως ἀπαλλάττεται καταλιπόντα τὴν δημιουργίαν τῇ διοικήσει . τοῖς τραγῳδοποιοῖς δὲ ἡ Πολυξένη καίτοι ἀποσφαττομένη ἀναγέγραπται , ἀλλὰ καὶ θνῄσκουσα ὅμως πολλὴν πρόνοιαν πεποιῆσθαι τοῦ εὐσχημόνως πεσεῖν , κρύπτους̓ ἃ κρύπτειν ὄμματα ἀρρένων ἐχρῆν . ἦν δὲ κἀκείνῃ γάμος ἡ συμφορά . τὸ ὑποπεσεῖν οὖν καὶ παραχωρῆσαι τοῖς πάθεσιν ἐσχάτη δουλεία , ὥσπερ ἀμέλει τὸ κρατεῖν τούτων ἐλευθερία μόνη . ἡ γοῦν θεία γραφὴ τοὺς παραβάντας τὰς ἐντολὰς πεπρᾶσθαι λέγει τοῖς ἀλλογενέσι , τουτέστιν ἁμαρτίαις ἀνοικείαις τῇ φύσει , ἄχρις ἂν ἐπιστρέψαντες μετανοήσωσι .
Lemmas: θρῴσκω γοῦν ἔνιοι αὐτός ὅς κελεύω καιρός εὐθύς ἀπαλλάσσω καταλείπω ὁ δημιουργία ὁ διοίκησις . ὁ τραγῳδοποιός δέ ὁ Πολυξένη καίτοι ἀποσφάζω ἀναγράφω , ἀλλά καί θνῄσκω ὅμως πολύς πρόνοια ποιέω ὁ εὐσχήμων πίπτω , κρύπτω ὅς κρύπτω ὄμμα ἄρσην χρή . εἰμί δέ ἐκεῖνος γάμος ὁ συμφορά . ὁ ὑποπίπτω οὖν καί παραχωρέω ὁ πάθος ἔσχατος δουλεία , ὥσπερ ἀμέλει ὁ κρατέω οὗτος ἐλευθερία μόνος . ὁ γοῦν θεῖος γραφή ὁ παραβαίνω ὁ ἐντολή πιπράσκω λέγω ὁ ἀλλογενής , τουτέστι ἁμαρτία ἀνοίκειος ὁ φύσις , ἄχρι ἄν ἐπιστρέφω μετανοέω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.23.145
Καθαρὸν οὖν τὸν γάμον ὥσπερ τι ἱερὸν ἄγαλμα τῶν μιαινόντων φυλακτέον , ἀνεγειρομένοις μὲν ἐκ τῶν ὕπνων μετὰ κυρίου , ἀπιοῦσι δὲ εἰς ὕπνον μετ’ εὐχαριστίας καὶ εὐχομένοις , ἠμὲν ὅτ’ εὐνάζῃ καὶ ὅτ’ ἂν φάος ἱερὸν ἔλθῃ , μαρτυρομένοις τὸν κύριον παρ’ ὅλον ἡμῶν τὸν βίον , τὸ μὲν θεοσεβεῖν τῇ ψυχῇ κεκτημένοις , τὸ σῶφρον δὲ μέχρι καὶ τοῦ σώματος ἄγουσιν . θεοφιλές γὰρ τῷ ὄντι ἀπὸ τῆς γλώττης ἐπὶ τὰ ἔργα τὸ κόσμιον διαχειραγωγεῖν , ὁδὸς δὲ ἐπ’ ἀναισχυντίαν ἡ αἰσχρολογία , καὶ τέλος ἀμφοῖν ἡ αἰσχρουργία . ὅτι δὲ γαμεῖν ἡ γραφὴ συμβουλεύει οὐδὲ ἀφίστασθαί ποτε τῆς συζυγίας ἐπιτρέπει , ἄντικρυς νομοθετεῖ · οὐκ ἀπολύσεις γυναῖκα πλὴν εἰ μὴ ἐπὶ λόγῳ πορνείας · μοιχείαν δὲ ἡγεῖται τὸ ἐπιγῆμαι ζῶντος θατέρου τῶν κεχωρισμένων .
Lemmas: καθαρός οὖν ὁ γάμος ὥσπερ τις ἱερός ἄγαλμα ὁ μιαίνω φυλάσσω , ἀνεγείρω μέν ἐκ ὁ ὕπνος μετά κύριος , ἀπέρχομαι δέ εἰς ὕπνος μετά εὐχαριστία καί εὔχομαι , ἠμέν ὅτε εὐνάζω καί ὅτε ἄν φάος ἱερός ἔρχομαι , μαρτύρομαι ὁ κύριος παρά ὅλος ἐγώ ὁ βίος , ὁ μέν θεοσεβέω ὁ ψυχή κτάομαι , ὁ σώφρων δέ μέχρι καί ὁ σῶμα ἄγω . θεοφιλής γάρ ὁ εἰμί ἀπό ὁ γλῶσσα ἐπί ὁ ἔργον ὁ κόσμιος διαχειραγωγέω , ὁδός δέ ἐπί ἀναισχυντία ὁ αἰσχρολογία , καί τέλος ἄμφω ὁ αἰσχρουργία . ὅτι δέ γαμέω ὁ γραφή συμβουλεύω οὐδέ ἀφίστημι ποτέ ὁ συζυγία ἐπιτρέπω , ἄντικρυς νομοθετέω · οὐ ἀπολύω γυνή πλήν εἰ μή ἐπί λόγος πορνεία · μοιχεία δέ ἡγέομαι ὁ ἐπιγαμέω ζάω ἕτερος ὁ χωρίζω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.23.146
ἀνύποπτον δὲ εἰς διαβολὴν δείκνυσι γυναῖκα τὸ μὴ καλλωπίζεσθαι μηδὲ μὴν κοσμεῖται πέρα τοῦ πρέποντος , εὐχαῖς καὶ δεήσεσι προσανέχουσαν ἐκτενῶς , τὰς μὲν ἐξόδους τῆς οἰκίας φυλαττομένην τὰς πολλάς , ἀποκλείουσαν δ’ ὡς οἷόν τε αὑτὴν τῆς πρὸς τοὺς οὐ προσήκοντας προσόψεως , προὐργιαίτερον τιθεμένην τῆς ἀκαίρου φλυαρίας τὴν οἰκουρίαν . ὁ δὲ ἀπολελυμένην λαμβάνων γυναῖκα μοιχᾶται , φησίν , ἐὰν γὰρ τις ἀπολύσῃ γυναῖκα , μοιχᾶται αὐτήν , τουτέστιν ἀναγκάζει μοιχευθῆναι . οὐ μόνον δὲ ὁ ἀπολύσας αἴτιος γίνεται τούτου , ἀλλὰ καὶ ὁ παραδεξάμενος αὐτήν , ἀφορμὴν παρέχων τοῦ ἁμαρτῆσαι τῇ γυναικί · εἰ γὰρ μὴ δέχοιτο , ἀνακάμψει πρὸς τὸν ἄνδρα .
Lemmas: ἀνύποπτος δέ εἰς διαβολή δείκνυμι γυνή ὁ μή καλλωπίζω μηδέ μήν κοσμέω πέρα ὁ πρέπω , εὐχή καί δέησις προσανέχω ἐκτενής , ὁ μέν ἔξοδος ὁ οἰκία φυλάσσω ὁ πολύς , ἀποκλείω δέ ὡς οἷος τε ἑαυτοῦ ὁ πρός ὁ οὐ προσήκω πρόσοψις , προὔργου τίθημι ὁ ἄκαιρος φλυαρία ὁ οἰκουρία . ὁ δέ ἀπολύω λαμβάνω γυνή μοιχάω , φημί , ἐάν γάρ τις ἀπολύω γυνή , μοιχάω αὐτός , τουτέστι ἀναγκάζω μοιχεύω . οὐ μόνος δέ ὁ ἀπολύω αἴτιος γίγνομαι οὗτος , ἀλλά καί ὁ παραδέχομαι αὐτός , ἀφορμή παρέχω ὁ ἁμαρτέω ὁ γυνή · εἰ γάρ μή δέχομαι , ἀνακάμπτω πρός ὁ ἀνήρ .
clemens-alexandrinus.stromata 2.23.147
τί οὖν ὁ νόμος ; πρὸς ἀναστολὴν τῆς εὐεπιφορίας τῶν παθῶν ἀναιρεῖσθαι προστάττει τὴν μοιχευθεῖσαν καὶ ἐπὶ τούτῳ ἐλεγχθεῖσαν · ἐὰν δὲ ἱέρεια ᾖ , πυρὶ παραδίδοσθαι προστάττει . λιθοβολεῖται δὲ καὶ ὁ μοιχός , ἀλλ’ οὐκ ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ , ἵνα μηδὲ ὁ θάνατος αὐτοῖς κοινὸς ᾖ . οὐ δὴ μάχεται τῷ εὐαγγελίῳ ὁ νόμος , συνᾴδει δὲ αὐτῷ . πῶς γὰρ οὐχί , ἑνὸς ὄντος ἀμφοῖν χορηγοῦ τοῦ κυρίου ; ἡ γάρ τοι πορνεύσασα ζῇ μὲν τῇ ἁμαρτίᾳ , ἀπέθανεν δὲ ταῖς ἐντολαῖς , ἡ δὲ μετανοήσασα οἶον ἀναγεννηθεῖσα κατὰ τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ βίου παλιγγενεσίαν ἔχει ζωῆς , τεθνηκυίας μὲν τῆς πόρνης τῆς παλαιᾶς , εἰς βίον δὲ παρελθούσης αὖθις τῆς κατὰ τὴν μετάνοιαν γεννηθείσης . μαρτυρεῖ τοῖς εἰρημένοις διὰ Ἰεζεκιὴλ τὸ πνεῦμα λέγον · οὐ βούλομαι τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ , ὡς τὸ ἐπιστρέψαι . αὐτίκα λιθόλευστοι γίνονται ὡς ἂν διὰ σκληροκαρδίαν ἀποθανόντες τῷ νόμῳ , ᾦ μὴ ἐπείσθησαν , τῇ δὲ ἱερείᾳ ἐπιτείνεται τὰ τῆς κολάσεως , ὅτι ᾧ πλεῖον ἐδόθη , οὗτος καὶ ἀπαιτηθήσεται . Περιγεγράφθω καὶ ὁ δεύτερος ἡμῖν ἐνθάδε Στρωματεὺς διὰ τὸ μῆκός τε καὶ πλῆθος τῶν κεφαλαίων .
Lemmas: τίς οὖν ὁ νόμος ; πρός ἀναστολή ὁ εὐεπιφορία ὁ πάθος ἀναιρέω προστάσσω ὁ μοιχεύω καί ἐπί οὗτος ἐλέγχω · ἐάν δέ ἱέρεια εἰμί , πῦρ παραδίδωμι προστάσσω . λιθοβολέω δέ καί ὁ μοιχός , ἀλλά οὐ ἐν ὁ αὐτός τόπος , ἵνα μηδέ ὁ θάνατος αὐτός κοινός εἰμί . οὐ δή μάχομαι ὁ εὐαγγέλιον ὁ νόμος , συνᾴδω δέ αὐτός . πῶς γάρ οὐ , εἷς εἰμί ἄμφω χορηγός ὁ κύριος ; ὁ γάρ τοι πορνεύω ζάω μέν ὁ ἁμαρτία , ἀποθνῄσκω δέ ὁ ἐντολή , ὁ δέ μετανοέω οἷος ἀναγεννάω κατά ὁ ἐπιστροφή ὁ βίος παλιγγενεσία ἔχω ζωή , θνῄσκω μέν ὁ πόρνη ὁ παλαιός , εἰς βίος δέ παρέρχομαι αὖθις ὁ κατά ὁ μετάνοια γεννάω . μαρτυρέω ὁ λέγω διά Ἰεζεκιήλ ὁ πνεῦμα λέγω · οὐ βούλομαι ὁ θάνατος ὁ ἁμαρτωλός , ὡς ὁ ἐπιστρέφω . αὐτίκα λιθόλευστος γίγνομαι ὡς ἄν διά σκληροκαρδία ἀποθνῄσκω ὁ νόμος , ὅς μή πείθω , ὁ δέ ἱερεία ἐπιτείνω ὁ ὁ κόλασις , ὅτι Ὧ πολύς δίδωμι , οὗτος καί ἀπαιτέω . περιγράφω καί ὁ δεύτερος ἐγώ ἐνθάδε Στρωματεύς διά ὁ μῆκος τε καί πλῆθος ὁ κεφάλαιος .
clemens-alexandrinus.stromata 3.1.1
Οἱ μὲν οὖν ἀμφὶ τὸν Οὐαλεντῖνον ἄνωθεν ἐκ τῶν θείων προβολῶν τὰς συζυγίας καταγαγόντες εὐαρεστοῦνται γάμῳ , οἱ δὲ ἀπὸ Βασιλείδου πυθομένων φασὶ ἀποστόλων μή ποτε ἄμεινόν ἐστι τὸ μὴ γαμεῖν ἀποκρίνασθαι λέγουσι τὸν κύριον · οὐ πάντες χωροῦσι τὸν λόγον τοῦτον · εἰσὶ γὰρ εὐνοῦχοι , οἳ μὲν ἐκ γενετῆς , οἳ δὲ ἐξ ἀνάγκης . ἐξηγοῦνται δὲ τὸ ῥητὸν ὧδέ πως · φυσικήν τινες ἔχουσι πρός γυναῖκα ἀποστροφὴν ἐκ γενετῆς , οἵτινες τῇ φυσικῇ ταύτῃ συγκράσει χρώμενοι καλῶς ποιοῦσι μὴ γαμοῦντες . οὗτοι , φασίν , εἰσὶν οἱ ἐκ γενετῆς εὐνοῦχοι · οἱ δὲ ἒξ ἀνάγκης , ἐκεῖνοι οἱ θεατρικοὶ ἀσκηταί , οἵτινες διὰ τὴν ἀνθολκὴν τῆς εὐδοξίας κρατοῦσιν ἑαυτῶν , οἱ δὲ ἐκτετμημένοι κατὰ συμφορὰν εὐνοῦχοι γεγόνασι κατὰ ἀνάγκην . οἱ τοίνυν κατὰ ἀνάγκην οὐ κατὰ λόγον εὐνοῦχοι γίνονται . οἱ δὲ ἕνεκα τῆς αἰωνίου βασιλείας εὐνουχίσαντες ἑαυτοὺς διὰ τά ἐκ τοῦ γάμου , φασί , συμβαίνοντα τὸν ἐπιλογισμὸν τοῦτον λαμβάνουσι , τὴν περὶ τὸν πορισμὸν τῶν ἐπιτηδείων ἀσχολίαν δεδιότες .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἀμφί ὁ Οὐαλεντῖνος ἄνωθεν ἐκ ὁ θεῖος προβολή ὁ συζυγία κατάγω εὐαρεστέω γάμος , ὁ δέ ἀπό Βασιλείδης πυνθάνομαι φημί ἀπόστολος μή ποτέ ἀγαθός εἰμί ὁ μή γαμέω ἀποκρίνω λέγω ὁ κύριος · οὐ πᾶς χωρέω ὁ λόγος οὗτος · εἰμί γάρ εὐνοῦχος , ὁ μέν ἐκ γενετή , ὁ δέ ἐκ ἀνάγκη . ἐξηγέομαι δέ ὁ ῥητός ὧδε πως · φυσικός τις ἔχω πρός γυνή ἀποστροφή ἐκ γενετή , ὅστις ὁ φυσικός οὗτος σύγκρασις χράω καλός ποιέω μή γαμέω . οὗτος , φημί , εἰμί ὁ ἐκ γενετή εὐνοῦχος · ὁ δέ ἐκ ἀνάγκη , ἐκεῖνος ὁ θεατρικός ἀσκητής , ὅστις διά ὁ ἀνθολκή ὁ εὐδοξία κρατέω ἑαυτοῦ , ὁ δέ ἐκτέμνω κατά συμφορά εὐνοῦχος γίγνομαι κατά ἀνάγκη . ὁ τοίνυν κατά ἀνάγκη οὐ κατά λόγος εὐνοῦχος γίγνομαι . ὁ δέ ἕνεκα ὁ αἰώνιος βασιλεία εὐνουχίζω ἑαυτοῦ διά ὁ ἐκ ὁ γάμος , φημί , συμβαίνω ὁ ἐπιλογισμός οὗτος λαμβάνω , ὁ περί ὁ πορισμός ὁ ἐπιτήδειος ἀσχολία δείδω .
clemens-alexandrinus.stromata 3.1.2
καὶ τὸ ἄμεινον γαμῆσαι ἢ πυροῦσθαι μὴ εἰς πῦρ ἐμβάλῃς τὴν ψυχήν σου λέγειν τὸν ἀπόστολον , νυκτὸς καὶ ἡμέρας ἀντέχων καὶ φοβούμενος μὴ τῆς ἐγκρατείας ἀποτίσῃς · πρὸς γὰρ τὸ ἀντέχειν γενομένη ψυχὴ μερίζεται τῆς ἐλπίδος . ἀντέχου τοίνυν , φησὶ κατὰ λέξιν ὁ Ἰσίδωρος ἐν τοῖς Ἠθικοῖς , μαχίμης γυναικός , ἵνα μὴ ἀποσπασθῇς τῆς χάριτος τοῦ θεοῦ , τό τε πῦρ ἀποσπερματίσας εὐσυνειδήτως προσεύχου . ὅταν δὲ ἡ εὐχαριστία σου , φησίν , εἰς αἴτησιν ὑποπέσῃ καὶ αἰτῇς τὸ λοιπὸν οὐ κατορθῶσαι , ἀλλὰ μὴ σφαλῆναι , γάμησον . ἀλλὰ νέος τίς ἐστιν ἢ πένης ἤ κατωφερὴς καὶ οὐ θέλει γῆμαι κατὰ τὸν λόγον , οὗτος τοῦ ἀδελφοῦ μὴ χωριζέσθω · λεγέτω ὅτι εἰσελήλυθα ἐγὼ εἰς τὰ ἅγια , οὐδὲν δύναμαι παθεῖν · ἐὰν δὲ ὑπόνοιαν ἔχῃ , εἰπάτω · ἀδελφέ , ἐπίθες μοι τὴν χεῖρα , ἵνα μὴ ἁμαρτήσω · καὶ λήψεται βοήθειαν καὶ νοητὴν καὶ αἰσθητήν . θελησάτω μόνον ἀπαρτίσαι τὸ καλὸν καὶ ἐπιτεύξεται .
Lemmas: καί ὁ ἀγαθός γαμέω ἤ πυρόω μή εἰς πῦρ ἐμβάλλω ὁ ψυχή σύ λέγω ὁ ἀπόστολος , νύξ καί ἡμέρα ἀντέχω καί φοβέω μή ὁ ἐγκράτεια ἀποτίνω · πρός γάρ ὁ ἀντέχω γίγνομαι ψυχή μερίζω ὁ ἐλπίς . ἀντέχω τοίνυν , φημί κατά λέξις ὁ Ἰσίδωρος ἐν ὁ Ἠθικός , μάχιμος γυνή , ἵνα μή ἀποσπάω ὁ χάρις ὁ θεός , ὁ τε πῦρ ἀποσπερματίζω εὐσυνείδητος προσεύχομαι . ὅταν δέ ὁ εὐχαριστία σύ , φημί , εἰς αἴτησις ὑποπίπτω καί αἰτέω ὁ λοιπός οὐ κατορθόω , ἀλλά μή σφάλλω , γαμέω . ἀλλά νέος τις εἰμί ἤ πένης ἤ κατωφερής καί οὐ ἐθέλω γαμέω κατά ὁ λόγος , οὗτος ὁ ἀδελφός μή χωρίζω · λέγω ὅτι εἰσέρχομαι ἐγώ εἰς ὁ ἅγιος , οὐδείς δύναμαι πάσχω · ἐάν δέ ὑπόνοια ἔχω , λέγω · ἀδελφός , ἐπιτίθημι ἐγώ ὁ χείρ , ἵνα μή ἁμαρτάνω · καί λαμβάνω βοήθεια καί νοητός καί αἰσθητός . ἐθέλω μόνος ἀπαρτίζω ὁ καλός καί ἐπιτυγχάνω .
clemens-alexandrinus.stromata 3.1.3
ἐνίοτε δὲ τῷ μὲν στόματι λέγομεν · οὐ θέλομεν ἁμαρτῆσαι , ἡ δὲ διάνοια ἔγκειται ἐπὶ τὸ ἁμαρτάνειν . ὁ τοιοῦτος διὰ φόβον οὐ ποιεῖ ὃ θέλει , ἵνα μὴ ἡ κόλασις αὐτῷ ἐλλογισθῇ · ἡ δὲ ἀνθρωπότης ἔχει τινὰ ἀναγκαῖα καὶ φυσικά , ἄλλα δὲ φυσικὰ μόνα . ἔχει τὸ περιβάλλεσθαι ἀναγκαῖον καὶ φυσικόν . φυσικὸν δὲ τὸ τῶν ἀφροδισίων , οὐκ ἀναγκαῖον δέ . Ταύτας παρεθέμην τὰς φωνὰς εἰς ἔλεγχον τῶν μὴ βιούντων ὀρθῶς Βασιλειδιανῶν , ὡς ἤτοι ἐχόντων ἐξουσίαν καὶ τοῦ ἁμαρτεῖν διὰ τὴν τελειότητα , ἢ πάντως γε σωθησομένων φύσει , κἂν νὺν ἁμάρτωσι , διὰ τὴν ἔμφυτον ἐκλογήν , ἐπεὶ μηδὲ ταὐτὰ αὐτοῖς πράττειν συγχωροῦσιν οἱ προπάτορες τῶν δογμάτων . μὴ τοίνυν ὑποδυόμενοι τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν ἐν ἔθνεσιν ἀκρατεστάτων ἀκολαστότερον βιοῦντες βλασφημίαν τῷ ὀνόματι προστριβέσθωσαν · οἱ γὰρ τοιοῦτοι ψευδαπόστολοι , ἐργάται δόλιοι , ἕως ὡν τὸ τέλος ἔσται κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν .
Lemmas: ἐνίοτε δέ ὁ μέν στόμα λέγω · οὐ ἐθέλω ἁμαρτέω , ὁ δέ διάνοια ἔγκειμαι ἐπί ὁ ἁμαρτάνω . ὁ τοιοῦτος διά φόβος οὐ ποιέω ὅς ἐθέλω , ἵνα μή ὁ κόλασις αὐτός ἐλλογίζομαι · ὁ δέ ἀνθρωπότης ἔχω τις ἀναγκαῖος καί φυσικός , ἄλλος δέ φυσικός μόνος . ἔχω ὁ περιβάλλω ἀναγκαῖος καί φυσικός . φυσικός δέ ὁ ὁ ἀφροδίσιος , οὐ ἀναγκαῖος δέ . οὗτος παρατίθημι ὁ φωνή εἰς ἔλεγχος ὁ μή βιάζω ὀρθός Βασιλειδιανός , ὡς ἤτοι ἔχω ἐξουσία καί ὁ ἁμαρτάνω διά ὁ τελειότης , ἤ πάντως γε σῴζω φύσις , ἐάν νῦν ἁμαρτάνω , διά ὁ ἔμφυτος ἐκλογή , ἐπεί μηδέ αὐτός αὐτός πράσσω συγχωρέω ὁ προπάτωρ ὁ δόγμα . μή τοίνυν ὑποδύω ὁ ὄνομα ὁ Χριστός καί ὁ ἐν ἔθνος ἄκρατος ἀκόλαστος βιάζω βλασφημία ὁ ὄνομα προστρίβω · ὁ γάρ τοιοῦτος ψευδαπόστολος , ἐργάτης δόλιος , ἕως ὅς ὁ τέλος εἰμί κατά ὁ ἔργον αὐτός .
clemens-alexandrinus.stromata 3.1.4
ἐγκράτεια τοίνυν σώματος ὑπεροψία κατὰ τὴν πρὸς θεὸν ὁμολογίαν . οὐ μόνον γὰρ περὶ τὰ ἀφροδίσια , ἀλλὰ καὶ περὶ τὰ ἄλλα , ἃ ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχὴ κακῶς οὐκ ἀρκουμένη τοῖς ἀναγκαίοις , ἡ ἐγκράτεια ἀναστρέφεται . ἔστι δὲ καὶ περὶ τὴν γλῶσσαν καὶ περὶ τὴν κτῆσιν καὶ περὶ τὴν χρῆσιν καὶ περὶ τὴν ἐπιθυμίαν ἐγκράτεια . οὐ διδάσκει δ’ αὕτη σωφρονεῖν μόνον , ἥ γε παρέχει σωφροσύνην ἡμῖν , δύναμις οὖσα καὶ θεία χάρις . τίνα οὖν τοῖς ἡμετέροις δοκεῖ περὶ τοῦ προκειμένου , λεκτέον · ἡμεῖς εὐνουχίαν μὲν καὶ οἷς τοῦτο δεδώρηται ὑπὸ θεοῦ μακαρίζομεν , μονογαμίαν δὲ καὶ τὴν περὶ τὸν ἕνα γάμον σεμνότητα θαυμάζομεν , συμπάσχειν δεῖν λέγοντες καὶ ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζειν , μή ποτέ τις δοκῶν καλῶς ἑστάναι καὶ αὐτὸς πέσῃ . περὶ δὲ τοῦ δευτέρου γάμου εἰ πυροῖ φησὶν ὁ ἀπόστολος , γάμησον .
Lemmas: ἐγκράτεια τοίνυν σῶμα ὑπεροψία κατά ὁ πρός θεός ὁμολογία . οὐ μόνος γάρ περί ὁ ἀφροδίσιος , ἀλλά καί περί ὁ ἄλλος , ὅς ἐπιθυμέω ὁ ψυχή κακός οὐ ἀρκέω ὁ ἀναγκαῖος , ὁ ἐγκράτεια ἀναστρέφω . εἰμί δέ καί περί ὁ γλῶσσα καί περί ὁ κτῆσις καί περί ὁ χρῆσις καί περί ὁ ἐπιθυμία ἐγκράτεια . οὐ διδάσκω δέ οὗτος σωφρονέω μόνος , ὅς γε παρέχω σωφροσύνη ἐγώ , δύναμις εἰμί καί θεῖος χάρις . τίς οὖν ὁ ἡμέτερος δοκέω περί ὁ πρόκειμαι , λεκτέος · ἐγώ εὐνουχίας μέν καί ὅς οὗτος δωρέω ὑπό θεός μακαρίζω , μονογαμία δέ καί ὁ περί ὁ εἷς γάμος σεμνότης θαυμάζω , συμπάσχω δέω λέγω καί ἀλλήλων ὁ βάρος βαστάζω , μή ποτέ τις δοκέω καλός ἵστημι καί αὐτός πίπτω . περί δέ ὁ δεύτερος γάμος εἰ πυρόω φημί ὁ ἀπόστολος , γαμέω .
clemens-alexandrinus.stromata 3.2.5
Οἱ δὲ ἀπὸ Καρποκράτους καὶ Ἐπιφάνους ἀναγόμενοι κοινὰς εἶναι τὰς γυναῖκας ἀξιοῦσιν , ἐξ , ὧν ἡ μεγίστη κατὰ τοῦ ὀνόματος ἐρρύη βλασφημία . Ἐπιφάνης οὗτος , οὗ καὶ τὰ συγγράμματα κομίζεται , υἱὸς ἦν Καρποκράτους καὶ μητρὸς Ἀλεξανδρείας τοὔνομα , τὰ μὲν πρὸς πατρὸς Ἀλεξανδρεύς , ἀπὸ δὲ μητρὸς Κεφαλληνεύς , ἔζησε δὲ τὰ πάντα ἔτη ἑπτακαίδεκα , καὶ θεὸς ἐν Σάμῃ τῆς Κεφαλληνίας τετίμηται , ἔνθα αὐτῷ ἱερὸν ῥυτῶν λίθων , βωμοί , τεμένη , μουσεῖον ᾠκοδόμηταί τε καὶ καθιέρωται , καὶ συνιόντες εἰς τὸ ἱερὸν οἱ Κεφαλλῆνες κατὰ νουμηνίαν γενέθλιον ἀποθέωσιν θύουσιν Ἐπιφάνει , σπένδουσί τε καὶ εὐωχοῦνται καὶ ὕμνοι ᾄδονται . ἐπαιδεύθη μὲν οὖν παρὰ τῷ πατρὶ τήν τε ἐγκύκλιον παιδείαν καὶ τὰ Πλάτωνος , καθηγήσατο δὲ τῆς μοναδικῆς γνώσεως , ἀφ’ οὗ καὶ ἡ τῶν Καρποκρατιανῶν αἵρεσις .
Lemmas: ὁ δέ ἀπό Καρποκράτης καί Ἐπιφάνης ἀνάγω κοινός εἰμί ὁ γυνή ἀξιόω , ἐκ , ὅς ὁ μέγας κατά ὁ ὄνομα ῥέω βλασφημία . ἐπιφανάω οὗτος , ὅς καί ὁ σύγγραμμα κομίζω , υἱός εἰμί Καρποκράτης καί μήτηρ Ἀλεξάνδρεια ὄνομα , ὁ μέν πρός πατήρ Ἀλεξανδρεύς , ἀπό δέ μήτηρ Κεφαλληνεύς , ζάω δέ ὁ πᾶς ἔτος ἑπτακαίδεκα , καί θεός ἐν Σάμη ὁ Κεφαλληνία τιμάω , ἔνθα αὐτός ἱερός ῥυτός λίθος , βωμός , τέμενος , μουσεῖον οἰκοδομέω τε καί καθιερόω , καί συνέρχομαι εἰς ὁ ἱερός ὁ Κεφαλλήν κατά νουμηνία γενέθλιος ἀποθέωσις θύω Ἐπιφάνης , σπένδω τε καί εὐωχέω καί ὕμνος ἀείδω . παιδεύω μέν οὖν παρά ὁ πατήρ ὁ τε ἐγκύκλιος παιδεία καί ὁ Πλάτων , καθηγέομαι δέ ὁ μοναδικός γνῶσις , ἀπό ὅς καί ὁ ὁ Καρποκρατιανός αἵρεσις .
clemens-alexandrinus.stromata 3.2.6
λέγει τοίνυν οὗτος ἐν τῷ Περὶ δικαιοσύνης τὴν δικαιοσύνην τοῦ θεοῦ κοινωνίαν τινὰ εἶναι μετ’ ἰσότητος . ἴσος γέ τοι πανταχόθεν ἐκταθεὶς οὐρανὸς κύκλῳ τὴν γῆν περιέχει πᾶσαν , καὶ πάντας ἡ νὺξ ἐπ’ ἴσης ἐπιδείκνυται τοὺς ἀστέρας , τόν τε τῆς ἡμέρας αἴτιον καὶ πατέρα τοῦ φωτὸς ἥλιον ὁ θεὸς ἐξέχεεν ἄνωθεν ἴσον ἐπὶ γῆς ἅπασι τοῖς βλέπειν δυναμένοις , οἳ δὲ κοινῇ πάντες βλέπουσιν , ἐπεὶ μὴ διακρίνει πλούσιον ἢ πένητα , δῆμον ἢ ἄρχοντα , ἄφρονάς τε καὶ φρονοῦντας , θηλείας ἄρσενας , ἐλευθέρους δούλους . ἀλλ’ οὐδὲ τῶν ἀλόγων παρὰ τοῦτο ποιεῖ τι , πᾶσι δὲ ἐπ’ ἴσης τοῖς ζῴοις κοινὸν αὐτὸν ἐκχέας ἄνωθεν ἀγαθοῖς τε καὶ φαύλοις τὴν δικαιοσύνην ἐμπεδοῖ μηδενὸς δυναμένου πλεῖον ἔχειν μηδὲ ἀφαιρεῖσθαι τὸν πλησίον , ἵν’ αὐτὸς κἀκείνου τὸ φῶς διπλασιάσας ἔχῃ . ἥλιος κοινὰς τροφὰς ζῴοις ἅπασιν ἀνατέλλει , δικαιοσύνης τῆς κοινῆς ἅπασιν ἐπ’ ἴσης δοθείσης , καὶ εἰς τὰ τοιαῦτα βοῶν γένος ὁμοίως γίνεται ὡς αἱ βόες καὶ συῶν ὡς οἱ σύες καὶ προβάτων ὡς τὰ πρόβατα καὶ τὰ λοιπὰ πάντα · δικαιοσύνη γὰρ ἐν αὐτοῖς ἀναφαίνεται ἡ κοινότης . ἔπειτα κατὰ κοινότητα πάντα ὁμοίως κατὰ γένος σπείρεται , τροφή τε κοινὴ χαμαὶ νεμομένοις ἀνεῖται πᾶσι τοῖς κτήνεσι καὶ πᾶσιν ἐπ’ ἴσης , οὐδενὶ νόμῳ κρατουμένη , τῇ δὲ παρὰ τοὺ διδόντος καὶ κελεύσαντος χορηγίᾳ συμφώνως ἅπασι παροῦσα .
Lemmas: λέγω τοίνυν οὗτος ἐν ὁ Περι δικαιοσύνη ὁ δικαιοσύνη ὁ θεός κοινωνία τις εἰμί μετά ἰσότης . ἴσος γε τοι πανταχόθεν ἐκτείνω οὐρανός κύκλος ὁ γῆ περιέχω πᾶς , καί πᾶς ὁ νύξ ἐπί ἴσος ἐπιδείκνυμι ὁ ἀστήρ , ὁ τε ὁ ἡμέρα αἴτιος καί πατήρ ὁ φώς ἥλιος ὁ θεός ἐκχέω ἄνωθεν ἴσος ἐπί γῆ ἅπας ὁ βλέπω δύναμαι , ὁ δέ κοινῇ πᾶς βλέπω , ἐπεί μή διακρίνω πλούσιος ἤ πένης , δῆμος ἤ ἄρχων , ἄφρων τε καί φρονέω , θῆλυς ἄρσην , ἐλεύθερος δοῦλος . ἀλλά οὐδέ ὁ ἄλογος παρά οὗτος ποιέω τις , πᾶς δέ ἐπί ἴσος ὁ ζῷον κοινός αὐτός ἐκχέω ἄνωθεν ἀγαθός τε καί φαῦλος ὁ δικαιοσύνη ἐμπεδόω μηδείς δύναμαι πολύς ἔχω μηδέ ἀφαιρέω ὁ πλησίος , ἵνα αὐτός ἐκεῖνος ὁ φάος διπλασιάζω ἔχω . ἥλιος κοινός τροφή ζῷον ἅπας ἀνατέλλω , δικαιοσύνη ὁ κοινός ἅπας ἐπί ἴσος δίδωμι , καί εἰς ὁ τοιοῦτος βοῦς γένος ὅμοιος γίγνομαι ὡς ὁ βοῦς καί ὗς ὡς ὁ ὗς καί πρόβατον ὡς ὁ πρόβατον καί ὁ λοιπός πᾶς · δικαιοσύνη γάρ ἐν αὐτός ἀναφαίνω ὁ κοινότης . ἔπειτα κατά κοινότης πᾶς ὅμοιος κατά γένος σπείρω , τροφή τε κοινός χαμαί νέμω ἀνίημι πᾶς ὁ κτῆνος καί πᾶς ἐπί ἴσος , οὐδείς νόμος κρατέω , ὁ δέ παρά ὁ δίδωμι καί κελεύω χορηγία συμφώνως ἅπας πάρειμι .
clemens-alexandrinus.stromata 3.2.7
ἀλλ’ οὐδὲ τὰ τῆς γενέσεως νόμον ἔχει γεγραμμένον ( μετεγράφη γὰρ ἄν ) , σπείρουσι δὲ καὶ γεννῶσιν ἐπ’ ἴσης , κοινωνίαν ὑπὸ δικαιοσύνης ἔμφυτον ἔχοντες . κοινῇ πᾶσιν ἐπ’ ἴσης ὀφθαλμὸν εἰς τὸ βλέπειν ὁ ποιητής τε καὶ πατὴρ πάντων δικαιοσύνῃ νομοθετήσας τῇ παρ’ αὐτοῦ παρέσχεν , οὐ διακρίνας θήλειαν ἄρρενος , οὐ λογικὸν ἀλόγου , καὶ καθάπαξ οὐδενὸς οὐδέν , ἰσότητι δὲ καὶ κοινότητι μερίσας τὸ βλέπειν ὁμοίως ἑνὶ κελεύσματι πᾶσι κεχάρισται . οἱ νόμοι δέ , φησίν , ἀνθρώπων ἀμαθίαν κολάζειν μὴ δυνάμενοι παρανομεῖν ἐδίδαξαν · ἡ γὰρ ἰδιότης τῶν νόμων τὴν κοινωνίαν τοῦ θείου νόμου κατέτεμεν καὶ παρατρώγει , μὴ συνιεὶς τὸ τοῦ ἀποστόλου ῥητόν , λέγοντος διὰ νόμου τὴν ἁμαρτίαν ἔγνων · τό τε ἐμὸν καὶ τὸ σόν φησι διὰ τῶν νόμων παρεισελθεῖν , μηκέτι εἰς καινότητα καρπουμένων μήτε γῆν μήτε κτήματα , ἀλλὰ μηδὲ γάμον · κοινῇ γὰρ ἅπασιν ἐποίησε τὰς ἀμπέλους , αἳ μήτε στρουθὸν μήτε κλέπτην ἀπαρνοῦνται , καὶ τὸν σῖτον οὕτως καὶ τοὺς ἄλλους καρπούς . ἡ δὲ κοινωνία παρανομηθεῖσα καὶ τὰ τῆς ἰσότητος ἐγέννησε θρεμμάτων καὶ καρπῶν κλέπτην .
Lemmas: ἀλλά οὐδέ ὁ ὁ γένεσις νόμος ἔχω γράφω ( μεταγράφω γάρ ἄν ) , σπείρω δέ καί γεννάω ἐπί ἴσος , κοινωνία ὑπό δικαιοσύνη ἔμφυτος ἔχω . κοινῇ πᾶς ἐπί ἴσος ὀφθαλμός εἰς ὁ βλέπω ὁ ποιητής τε καί πατήρ πᾶς δικαιοσύνη νομοθετέω ὁ παρά αὐτός παρέχω , οὐ διακρίνω θῆλυς ἄρσην , οὐ λογικός ἄλογος , καί καθάπαξ οὐδείς οὐδείς , ἰσότης δέ καί κοινότης μερίζω ὁ βλέπω ὅμοιος εἷς κέλευσμα πᾶς χαρίζω . ὁ νόμος δέ , φημί , ἄνθρωπος ἀμαθία κολάζω μή δύναμαι παρανομέω διδάσκω · ὁ γάρ ἰδιότης ὁ νόμος ὁ κοινωνία ὁ θεῖος νόμος κατατέμνω καί παρατρώγω , μή συνίημι ὁ ὁ ἀπόστολος ῥητός , λέγω διά νόμος ὁ ἁμαρτία γιγνώσκω · ὁ τε ἐμός καί ὁ σός φημί διά ὁ νόμος παρεισέρχομαι , μηκέτι εἰς καινότης καρπόω μήτε γῆ μήτε κτῆμα , ἀλλά μηδέ γάμος · κοινῇ γάρ ἅπας ποιέω ὁ ἄμπελος , ὅς μήτε στρουθός μήτε κλέπτης ἀπαρνέομαι , καί ὁ σῖτος οὕτως καί ὁ ἄλλος καρπός . ὁ δέ κοινωνία παρανομέω καί ὁ ὁ ἰσότης γεννάω θρέμμα καί καρπός κλέπτης .
clemens-alexandrinus.stromata 3.2.8
κοινῇ τοίνυν ὁ θεὸς ἅπαντα ἀνθρώπῳ ποιήσας καὶ τὸ θῆλυ τῷ ἄρρενι κοινῇ συναγαγὼν καὶ πάνθ’ ὁμοίως τὰ ζῷα κολλήσας τὴν δικαιοσύνην ἀνέφηνεν κοινωνίαν μετ’ ἰσότητος . οἳ δὲ γεγονότες οὕτω τὴν συνάγουσαν κοινωνίαν τὴν γένεσιν αὐτῶν ἀπηρνήθησαν καὶ φασιν · ὁ μίαν ἀγόμενος ἐχέτω , δυναμένων κοινωνεῖν ἁπάντων , ὥσπερ ἀπέφηνε τὰ λοιπὰ τῶν ζῴων . ταῦτα εἰπὼν κατὰ λέξιν πάλιν ὁμοίως αὐταῖς ταῖς λέξεσιν ἐπιφέρει · τὴν γὰρ ἐπιθυμίαν εὔτονον καὶ σφοδροτέραν ἐνεποίησε τοῖς ἄρρεσιν εἰς τὴν τῶν γενῶν παραμονήν , ἣν οὔτε νόμος οὔτε ἔθος οὔτε ἄλλο τι τῶν ὄντων ἀφανίσαι δύναται . θεοῦ γάρ ἐστι δόγμα . καὶ πῶς ἔτι οὗτος ἐν τῷ καθ’ ἡμᾶς ἐξετασθείη λόγῳ ἄντικρυς καὶ τὸν νόμον καὶ τὶ εὐαγγέλιον διὰ τούτων καθαιρῶν ; ὃ μὲν γάρ φησιν · οὐ μοιχεύσεις . τὸ δὲ πᾶς ὁ προσβλέπων κατ’ ἐπιθυμίαν ἤδη ἐμοίχευσεν λέγει . τὸ γὰρ οὐκ ἐπιθυμήσεις πρὸς τοῦ νόμου λεγόμενον τὸν ἔνα δείκνυσι θεὸν διὰ νόμου καὶ προφητῶν καὶ εὐαγγελίου κηρυσσόμενον · λέγει γάρ · οὐκ ἐπιθυμήσεις τῆς τοῦ πλησίον . ὁ πλησίον δὲ οὐχ ὁ Ἰουδαῖος τῶ Ἰουδαίῳ , ἀδελφὸς γὰρ καὶ ταὐτότης τοῦ πνεύματος , λείπεται δὴ πλησίον τὸν ἀλλοεθνῆ λέγειν . πῶς γὰρ οὐ πλησίον ὁ οἶός τε κοινωνῆσαι τοῦ πνεύματος ; οὐ γὰρ μόνων Ἑβραίων , ἀλλὰ καὶ ἐθνῶν πατὴρ Ἀβραάμ .
Lemmas: κοινῇ τοίνυν ὁ θεός ἅπας ἄνθρωπος ποιέω καί ὁ θῆλυς ὁ ἄρσην κοινῇ συνάγω καί πᾶς ὅμοιος ὁ ζῷον κολλάω ὁ δικαιοσύνη ἀναφαίνω κοινωνία μετά ἰσότης . ὁ δέ γίγνομαι οὕτως ὁ συνάγω κοινωνία ὁ γένεσις αὐτός ἀπαρνέομαι καί φημί · ὁ εἷς ἄγω ἔχω , δύναμαι κοινωνέω ἅπας , ὥσπερ ἀποφαίνω ὁ λοιπός ὁ ζῷον . οὗτος λέγω κατά λέξις πάλιν ὅμοιος αὐτός ὁ λέξις ἐπιφέρω · ὁ γάρ ἐπιθυμία εὔτονος καί σφοδρός ἐμποιέω ὁ ἄρσην εἰς ὁ ὁ γένος παραμονή , ὅς οὔτε νόμος οὔτε ἔθος οὔτε ἄλλος τις ὁ εἰμί ἀφανίζω δύναμαι . θεός γάρ εἰμί δόγμα . καί πῶς ἔτι οὗτος ἐν ὁ κατά ἐγώ ἐξετάζω λόγος ἄντικρυς καί ὁ νόμος καί τίς εὐαγγέλιον διά οὗτος καθαιρέω ; ὁ μέν γάρ φημί · οὐ μοιχεύω . ὁ δέ πᾶς ὁ προσβλέπω κατά ἐπιθυμία ἤδη μοιχεύω λέγω . ὁ γάρ οὐ ἐπιθυμέω πρός ὁ νόμος λέγω ὁ εἷς δείκνυμι θεός διά νόμος καί προφήτης καί εὐαγγέλιον κηρύσσω · λέγω γάρ · οὐ ἐπιθυμέω ὁ ὁ πλησίον . ὁ πλησίον δέ οὐ ὁ Ἰουδαῖος ὁ Ἰουδαῖος , ἀδελφός γάρ καί ταὐτότης ὁ πνεῦμα , λείπω δή πλησίον ὁ ἀλλοεθνής λέγω . πῶς γάρ οὐ πλησίον ὁ οἷος τε κοινωνέω ὁ πνεῦμα ; οὐ γάρ μόνος Ἑβραῖος , ἀλλά καί ἔθνος πατήρ Ἀβραάμ .
clemens-alexandrinus.stromata 3.2.9
εἰ δὲ ἡ μοιχευθεῖσα καὶ ὁ εἰς αὐτὴν πορνεύσας θανάτῳ κολάζεται , δῆλον δήπου τὴν ἐντολὴν τὴν λέγουσαν οὐκ ἐπιθυμήσεις τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον περὶ τῶν ἐθνῶν διαγορεύειν , ἵνα τις κατὰ νόμον καὶ τῆς τοῦ πλησίον καὶ τῆς ἀδελφῆς ἀποσχόμενος ἄντικρυς ἀκούσῃ παρὰ τοῦ κυρίου · ἐγὼ δὲ λέγω , οὐκ ἐπιθυμήσεις · ἡ δὲ τοῦ ἐγὼ μορίου προσθήκη προσεχεστέραν δείκνυσι τῆς ἐντολῆς τὴν ἐνέργειαν , καὶ ὅτι θεομαχεῖ ὅ τε Καρποκράτης ὅ τ’ Ἐπιφάνης , ὃς ἐν αὐτῷ τῷ πολυθρυλήτῳ βιβλίῳ , τῷ Περὶ δικαιοσύνης λέγω , ὧδέ πως ἐπιφέρει κατὰ λέξιν · ἔνθεν ὡς γελοῖον εἰρηκότος τοῦ νομοθέτου ῥῆνα τοῦτο ἀκουστέον › οὐκ ἐπιθυμήσεις ‹ πρὸς τὸ γελοιότερον εἰπεῖν › τῶν τοῦ πλησίον ‹ · αὐτὸς γὰρ ὁ τὴν ἐπιθυμίαν δοὺς ὡς συνέχουσαν τὰ τῆς γενέσεως ταύτην ἀφαιρεῖσθαι κελεύει μηδενὸς αὐτὴν ἀφελὼν ζῴου · τὸ δὲ › τῆς τοῦ πλησίον γυναικὸς ‹ ἰδιότητα τὴν κοινωνίαν ἀναγκάζων ἔτι γελοιότερον εἶκεν .
Lemmas: εἰ δέ ὁ μοιχεύω καί ὁ εἰς αὐτός πορνεύω θάνατος κολάζω , δῆλος δήπου ὁ ἐντολή ὁ λέγω οὐ ἐπιθυμέω ὁ γυνή ὁ πλησίον περί ὁ ἔθνος διαγορεύω , ἵνα τις κατά νόμος καί ὁ ὁ πλησίον καί ὁ ἀδελφή ἀπέχω ἄντικρυς ἀκούω παρά ὁ κύριος · ἐγώ δέ λέγω , οὐ ἐπιθυμέω · ὁ δέ ὁ ἐγώ μόριον προσθήκη προσεχής δείκνυμι ὁ ἐντολή ὁ ἐνέργεια , καί ὅτι θεομαχέω ὁ τε Καρποκράτης ὁ τε Ἐπιφάνης , ὅς ἐν αὐτός ὁ πολυθρύλητος βιβλίον , ὁ Περι δικαιοσύνη λέγω , ὧδε πως ἐπιφέρω κατά λέξις · ἔνθεν ὡς γέλοιος λέγω ὁ νομοθέτης Ρήνα οὗτος ἀκούω › οὐ ἐπιθυμέω ‹ πρός ὁ γέλοιος λέγω › ὁ ὁ πλησίον ‹ · αὐτός γάρ ὁ ὁ ἐπιθυμία δίδωμι ὡς συνέχω ὁ ὁ γένεσις οὗτος ἀφαιρέω κελεύω μηδείς αὐτός ἀφαιρέω ζῷον · ὁ δέ › ὁ ὁ πλησίον γυνή ‹ ἰδιότης ὁ κοινωνία ἀναγκάζω ἔτι γέλοιος ἔοικα .
clemens-alexandrinus.stromata 3.2.10
Καὶ ταῦτα μὲν οἱ γενναῖοι Καρποκρατιανοὶ δογματίζουσι . τούτους φασὶ καί τινας ἄλλους ζηλωτὰς τῶν ὁμοίων κακῶν εἰς τὰ δεῖπνα ἀθροιζομένους ( οὐ γὰρ ἀγάπην εἴποιμ’ ἂν ἔγωγε τὴν συνέλευσιν αὐτῶν ) , ἄνδρας ὁμοῦ καὶ γυναῖκας , μετὰ δὴ τὸ κορεσθῆναι ( ἐν πλησμονῇ τοι Κύπρις , ᾗ φασι ) τὸ καταισχῦνον αὐτῶν τὴν πορνικὴν ταύτην δικαιοσύνην ἐκποδὼν ποιησαμένους φῶς τῆ τοῦ λύχνου περιτροπῇ , μίγνυσθαι , ὅπως ἐθέλοιεν , αἷς βούλοιντο , μελετήσαντας δὲ ἐν τοιαύτῃ ἀγάπῃ τὴν κοινωνίαν , μεθ’ ἡμέραν ἤδη παρ’ ὧν ἂν ἐθελήσωσι γυναικῶν ἀπαιτεῖν τὴν τοῦ Καρποκρατείου , οὐ γὰρ θέμις εἰπεῖν θείου , νόμου ὑπακοήν . τοιαῦτα δὲ οἶμαι ταῖς κυνῶν καὶ συῶν καὶ τράγων λαγνείαις νομοθετεῖν τὸν Καρποκράτην ἔδει . δοκεῖ δέ μοι καὶ τοῦ Πλάτωνος παρακηκοέναι ἐν τῇ Πολιτείᾳ φαμένου κοινὰς εἶναι τὰς γυναῖκας πάντων , κοινὰν μὲν τὰς πρὸ τοῦ γάμου τῶν αἰτεῖσθαι μελλόντων , καθάπερ καὶ τὸ θέατρον κοινὸν τῶν θεωμένων φάσκοντος , τοῦ προκαταλαβόντος δὲ ἑκάστην ἑκάστου εἶναι καὶ οὐκέτι κοινὴν τὴν γεγαμημένην .
Lemmas: καί οὗτος μέν ὁ γενναῖος Καρποκρατιανός δογματίζω . οὗτος φημί καί τις ἄλλος ζηλωτής ὁ ὅμοιος κακός εἰς ὁ δεῖπνον ἀθροίζω ( οὐ γάρ ἀγάπη λέγω ἄν ἐγώ ὁ συνέλευσις αὐτός ) , ἀνήρ ὁμοῦ καί γυνή , μετά δή ὁ κορέννυμι ( ἐν πλησμονή τοι Κύπρις , ὅς φημί ) ὁ καταισχύνω αὐτός ὁ πορνικός οὗτος δικαιοσύνη ἐκποδών ποιέω φάος ὁ ὁ λύχνος περιτροπή , μείγνυμι , ὅπως ἐθέλω , ὅς βούλομαι , μελετάω δέ ἐν τοιοῦτος ἀγάπη ὁ κοινωνία , μετά ἡμέρα ἤδη παρά ὅς ἄν ἐθέλω γυνή ἀπαιτέω ὁ ὁ Καρποκρατεῖος , οὐ γάρ θέμις λέγω θεῖος , νόμος ὑπακοή . τοιοῦτος δέ οἴομαι ὁ κύων καί ὗς καί τράγος λαγνεία νομοθετέω ὁ Καρποκράτης δέω . δοκέω δέ ἐγώ καί ὁ Πλάτων παρακούω ἐν ὁ Πολιτεία φημί κοινός εἰμί ὁ γυνή πᾶς , κοινός μέν ὁ πρό ὁ γάμος ὁ αἰτέω μέλλω , καθά καί ὁ θέατρον κοινός ὁ θεάομαι φάσκω , ὁ προκαταλαμβάνω δέ ἕκαστος ἕκαστος εἰμί καί οὐκέτι κοινός ὁ γαμέω .
clemens-alexandrinus.stromata 3.2.11
Ξάνθος δὲ ἐν τοῖς ἐπιγραφομένοις Μαγικοῖς † μίγνυνται δὲ φησὶν οἱ Μάγοι μητράσι καὶ θυγατράσι καὶ ἀδελφαῖς μίγνυσθαι θεμιτὸν εἶναι κοινάς τε εἶναι τὰς γυναῖκας οὐ βίᾳ καὶ λάθρᾳ , ἀλλὰ συναινούντων ἀμφοτέρων , ὅταν θέλῃ γῆμαι ὁ ἕτερος τὴν τοῦ ἑτέρου . ἐπὶ τούτων οἶμαι καὶ τῶν ὁμοίων αἱρέσεων προφητικῶς Ἰούδαν ἐν τῆ ἐπιστολῇ εἰρηκέναι · ὁμοίως μέντοι καὶ οὗτοι ἐνυπνιαζόμενοι ( οὐ γὰρ ὕπαρ τῇ ἀληθείᾳ ἐπιβάλλουσιν ) ἕως καὶ τὸ στόμα αὐτῶν λαλεῖ ὑπέρογκα .
Lemmas: Ξάνθος δέ ἐν ὁ ἐπιγράφω Μαγικός † μείγνυμι δέ φημί ὁ Μάγος μήτηρ καί θυγάτηρ καί ἀδελφή μείγνυμι θεμιτός εἰμί κοινός τε εἰμί ὁ γυνή οὐ βία καί λάθρῃ , ἀλλά συναινέω ἀμφότερος , ὅταν ἐθέλω γαμέω ὁ ἕτερος ὁ ὁ ἕτερος . ἐπί οὗτος οἴομαι καί ὁ ὅμοιος αἵρεσις προφητικός Ἰούδας ἐν ὁ ἐπιστολή λέγω · ὅμοιος μέντοι καί οὗτος ἐνυπνιάζω ( οὐ γάρ ὕπαρ ὁ ἀλήθεια ἐπιβάλλω ) ἕως καί ὁ στόμα αὐτός λαλέω ὑπέρογκος .