ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 2.5.24
εἰκότως οὖν εἴρηται παρὰ τῷ Σολομῶντι σοφία ἐν στόματι πιστῶν , ἐπεὶ καὶ Ξενοκράτης ἐν τῷ Περὶ φρονήσεως τὴν σοφίαν ἐπιστήμην τῶν πρώτων αἰτίων καὶ τῆς νοητῆς οὐσίας εἶναί φησι , τὴν φρόνησιν ἡγούμενος διττήν , τὴν μὲν πρακτικήν , τὴν δὲ θεωρητικήν , ἣν δὴ σοφίαν ὑπάρχειν ἀνθρωπίνην . διόπερ ἡ μὲν σοφία φρόνησις , οὐ μὴν πᾶσα φρόνησις σοφία . δέδεικται δὲ τῆς τῶν ὅλων ἀρχῆς ἐπιστήμη πίστις , ἀλλ’ οὐκ ἀπόδειξις εἶναι . καὶ γὰρ ἄτοπον , τοὺς μὲν Πυθαγόρου τοῦ Σαμίου ζηλωτὰς τῶν ζητουμένων τὰς ἀποδείξεις παραιτουμένους τὸ αὐτὸς ἔφα πίστιν ἡγεῖσθαι καὶ ταύτῃ ἀρκεῖσθαι μόνῃ τῇ φωνῇ πρὸς τὴν βεβαίωσιν ὧν ἀκηκόασι , τοὺς δὲ τῆς ἀληθείας φιλοθεάμονας , ἀπιστεῖν ἐπιχειροῦντας ἀξιοπίστῳ διδασκάλῳ , τῷ μόνῳ σωτῆρι θεῷ , βασάνους τῶν λεγομένων ἀπαιτεῖν παρ’ αὐτοῦ . ὃ δὲ ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω λέγει . καὶ τίς οὗτος ; Ἐπίχαρμος εἰπάτω · νοῦς ὁρῇ καὶ νοῦς ἀκούει , τἄλλα κωφὰ καὶ τυφλά . ἀπίστους εἶναί τινας ἐπιστύφων Ἡράκλειτός φησιν , ἀκοῦσαι οὐκ ἐπιστάμενοι οὐδ’ εἰπεῖν , ὠφεληθεὶς δήπουθεν παρὰ Σολομῶντος , ἐὰν ἀγαπήσῃς ἀκούειν . ἐκδέξῃ , καὶ ἐὰν κλίνῃς τὸ οὖς σου , σοφὸς ἔσῃ .
Lemmas: ἔοικα οὖν λέγω παρά ὁ Σολομών σοφία ἐν στόμα πιστός , ἐπεί καί Ξενοκράτης ἐν ὁ Περι φρόνησις ὁ σοφία ἐπιστήμη ὁ πρῶτος αἴτιος καί ὁ νοητός οὐσία εἰμί φημί , ὁ φρόνησις ἡγέομαι δισσός , ὁ μέν πρακτικός , ὁ δέ θεωρητικός , ὅς δή σοφία ὑπάρχω ἀνθρώπινος . διόπερ ὁ μέν σοφία φρόνησις , οὐ μήν πᾶς φρόνησις σοφία . δείκνυμι δέ ὁ ὁ ὅλος ἀρχή ἐπιστήμη πίστις , ἀλλά οὐ ἀπόδειξις εἰμί . καί γάρ ἄτοπος , ὁ μέν Πυθαγόρας ὁ Σάμιος ζηλωτής ὁ ζητέω ὁ ἀπόδειξις παραιτέομαι ὁ αὐτός φημί πίστις ἡγέομαι καί οὗτος ἀρκέω μόνος ὁ φωνή πρός ὁ βεβαίωσις ὅς ἀκούω , ὁ δέ ὁ ἀλήθεια φιλοθεάμων , ἀπιστέω ἐπιχειρέω ἀξιόπιστος διδάσκαλος , ὁ μόνος σωτήρ θεός , βάσανος ὁ λέγω ἀπαιτέω παρά αὐτός . ὁ δέ ὁ ἔχω οὖς ἀκούω ἀκούω λέγω . καί τίς οὗτος ; Ἐπίχαρμος λέγω · νόος ὁράω καί νόος ἀκούω , ἄλλος κωφός καί τυφλός . ἄπιστος εἰμί τις ἐπιστύφω Ἡράκλειτος φημί , ἀκούω οὐ ἐπίσταμαι οὐδέ λέγω , ὠφελέω δήπουθεν παρά Σολομών , ἐάν ἀγαπάω ἀκούω . ἐκδέχομαι , καί ἐάν κλίνω ὁ οὖς σύ , σοφός εἰμί .
clemens-alexandrinus.stromata 2.6.25
Κύριε , τίς ἐπίστευσεν τῇ ἀκοῇ ἡμῶν ; Ἡσαΐας φησίν . ἡ μὲν γὰρ πίστις ἐξ ἀκοῆς , ἡ δὲ ἀκοὴ διὰ ῥήματος θεοῦ , φησὶν ὁ ἀπόστολος . πῶς οὖν ἐπικαλέσονται εἰς ὃν οὐκ ἐπίστευσαν ; πῶς δὲ πιστεύσουσιν οὗ οὐκ ἤκουσαν ; πῶς δὲ ἀκούσουσι χωρὶς κηρύσσοντος ; πῶς δὲ κηρύξωσιν , ἐὰν μὴ ἀποσταλῶσι ; καθὼς γέγραπται · ὡς ὡραῖοι οἱ πόδες τῶν εὐαγγελιζομένων τὰ ἀγαθά . ὁρᾷς πῶς ἀνάγει τὴν πίστιν δἰ ἀκοῆς καὶ τῆς τῶν ἀποστόλων κηρύξεως ἐπὶ τὸ ῥῆμα κυρίου καὶ τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ ; οὐδέπω συνίεμεν ἀπόδειξιν εἶναι τὸ ῥῆμα κυρίου ; ὥσπερ οὖν τὸ σφαιρίζειν οὐκ ἐκ τοῦ κατὰ τέχνην πέμποντος τὴν σφαῖραν ἤρτηται μόνον , ἀλλὰ καὶ τοῦ εὐρύθμως ἀποδεχομένου προσδεῖ αὐτῷ , ἵνα δὴ κατὰ νόμους τοὺς σφαιριστικοὺς τὸ γυμνάσιον ἐκτελῆται , οὕτω καὶ τὴν διδασκαλίαν ἀξιόπιστον εἶναι συμβέβηκεν , ὅταν ἡ πίστις τῶν ἀκροωμένων , τέχνη τις ὡς εἰπεῖν ὑπάρχουσα φυσική , πρὸς μάθησιν συλλαμβάνῃ .
Lemmas: κύριος , τίς πιστεύω ὁ ἀκοή ἐγώ ; Ἡσαΐας φημί . ὁ μέν γάρ πίστις ἐκ ἀκοή , ὁ δέ ἀκοή διά ῥῆμα θεός , φημί ὁ ἀπόστολος . πῶς οὖν ἐπικαλέω εἰς ὅς οὐ πιστεύω ; πῶς δέ πιστεύω ὅς οὐ ἀκούω ; πῶς δέ ἀκούω χωρίς κηρύσσω ; πῶς δέ κηρύσσω , ἐάν μή ἀποστέλλω ; καθώς γράφω · ὡς ὡραῖος ὁ πούς ὁ εὐαγγελίζομαι ὁ ἀγαθός . ὁράω πῶς ἀνάγω ὁ πίστις διά ἀκοή καί ὁ ὁ ἀπόστολος κήρυξις ἐπί ὁ ῥῆμα κύριος καί ὁ υἱός ὁ θεός ; οὐδέπω συνίημι ἀπόδειξις εἰμί ὁ ῥῆμα κύριος ; ὥσπερ οὖν ὁ σφαιρίζω οὐ ἐκ ὁ κατά τέχνη πέμπω ὁ σφαῖρα ἀρτέομαι μόνος , ἀλλά καί ὁ εὔρυθμος ἀποδέχομαι προσδέω αὐτός , ἵνα δή κατά νόμος ὁ σφαιριστικός ὁ γυμνάσιον ἐκτελέω , οὕτως καί ὁ διδασκαλία ἀξιόπιστος εἰμί συμβαίνω , ὅταν ὁ πίστις ὁ ἀκροάομαι , τέχνη τις ὡς λέγω ὑπάρχω φυσικός , πρός μάθησις συλλαμβάνω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.6.26
συνεργεῖ οὖν καὶ γῆ γόνιμος ὑπάρχουσα πρὸς τὴν τῶν σπερμάτων καταβολήν . οὔτε γὰρ τῆς ἀρίστης παιδεύσεως ὄφελός τι ἄνευ τῆς τοῦ μανθάνοντος παραδοχῆς οὔτε μὴν προφητείας , τῆς τῶν ἀκουόντων εὐπειθείας μὴ παρούσης . καὶ γὰρ τὰ κάρφη τὰ ξηρά , ἕτοιμα ὄντα καταδέχεσθαι τὴν δύναμιν τὴν καυστικήν , ῥᾷον ἐξάπτεται , καὶ ἡ λίθος ἡ θρυλουμένη ἕλκει τὸν σίδηρον διὰ συγγένειαν , ὥσπερ καὶ τὸ δάκρυον τὸ σούχειον ἐπισπᾶται τὰ κάρφη καὶ τὸ ἤλεκτρον τὰς ᾀχυρμιὰς ἀνακινεῖ · πείθεται δὲ αὐτοῖς τὰ ἑλκόμενα ἀρρήτῳ ἑλκόμενα πνεύματι οὐχ ὡς αἴτια , ἀλλ’ ὡς συναίτια . διπλοῦ τοίνυν ὄντος τοῦ τῆς κακίας εἴδους , τοῦ μὲν μετὰ ἀπάτης καὶ τοῦ λανθάνειν , τοῦ κὲ μετὰ βίας ἄγοντος καὶ φέροντος , ὁ θεῖος λόγος κέκραγεν πάντας συλλήβδην καλῶν , εἰδὼς μὲν καὶ μάλιστα τοὺς μὴ πεισθησομένους , ὅμως δ’ οὖν , ὅτι ἐφ’ ἡμῖν τὸ πείθεσθαί τε καὶ μή , ὡς μὴ ἔχειν ἄγνοιαν προφασίσασθαί τινας , δικαίαν τὴν κλῆσιν πεποίηται , τὸ κατὰ δύναμιν δὲ ἑκάστου ἀπαιτεῖ . τοῖς μὲν γὰρ ὁμοῦ τῷ θέλειν καὶ τὸ δύνασθαι πάρεστιν , ἐκ συνασκήσεως ηὐξηκόσι τοῦτο καὶ κεκαθαρμένοις · οἵ δέ , εἰ καὶ μήπω δύνανται , τὸ βούλεσθαι ἤδη ἔχουσιν . ἔργον δὲ τὸ μὲν βούλεσθαι ψυχῆς , τὸ πράττειν δὲ οὐκ ἄνευ σώματος . οὐδὲ μὴν τῷ τέλει παραμετρεῖται μόνῳ τὰ πράγματα , ἀλλὰ καὶ τῇ ἑκάστου κρίνεται προαιρέσει , εἰ ῥᾳδίως εἵλετο , εἰ ἐφ’ οἶς ἥμαρτεν μετενόησεν , εἰ σύνεσιν ἔλαβεν ἐφ’ οἷς ἔπταισεν , καὶ μετέγνω , ὅπερ ἐστὶ μετὰ ταῦτα ἔγνω · βραδεῖα γὰρ γνῶσις μετάνοια , γνῶσις δὲ ἡ πρώτη ἀναμαρτησία .
Lemmas: συνεργέω οὖν καί γῆ γόνιμος ὑπάρχω πρός ὁ ὁ σπέρμα καταβολή . οὔτε γάρ ὁ ἀγαθός παίδευσις ὄφελος τις ἄνευ ὁ ὁ μανθάνω παραδοχή οὔτε μήν προφητεία , ὁ ὁ ἀκούω εὐπείθεια μή πάρειμι . καί γάρ ὁ κάρφος ὁ ξηρός , ἑτοῖμος εἰμί καταδέχομαι ὁ δύναμις ὁ καυστικός , ῥᾴδιος ἐξάπτω , καί ὁ λίθος ὁ θρυλέω ἕλκω ὁ σίδηρος διά συγγένεια , ὥσπερ καί ὁ δάκρυον ὁ σούχειον ἐπισπάω ὁ κάρφος καί ὁ ἤλεκτρον ὁ ἀχυρμιά ἀνακινέω · πείθω δέ αὐτός ὁ ἕλκω ἄρρητος ἕλκω πνεῦμα οὐ ὡς αἴτιος , ἀλλά ὡς συναίτιος . διπλόος τοίνυν εἰμί ὁ ὁ κακία εἶδος , ὁ μέν μετά ἀπάτη καί ὁ λανθάνω , ὁ ἄν μετά βία ἄγω καί φέρω , ὁ θεῖος λόγος κράζω πᾶς συλλήβδην καλέω , οἶδα μέν καί μάλα ὁ μή πείθω , ὅμως δέ οὖν , ὅτι ἐπί ἐγώ ὁ πείθω τε καί μή , ὡς μή ἔχω ἄγνοια προφασίζομαι τις , δίκαιος ὁ κλῆσις ποιέω , ὁ κατά δύναμις δέ ἕκαστος ἀπαιτέω . ὁ μέν γάρ ὁμοῦ ὁ ἐθέλω καί ὁ δύναμαι πάρειμι , ἐκ συνάσκησις αὐξάνω οὗτος καί καθαρ́ω · ὁ δέ , εἰ καί μήπω δύναμαι , ὁ βούλομαι ἤδη ἔχω . ἔργον δέ ὁ μέν βούλομαι ψυχή , ὁ πράσσω δέ οὐ ἄνευ σῶμα . οὐδέ μήν ὁ τέλος παραμετρέω μόνος ὁ πρᾶγμα , ἀλλά καί ὁ ἕκαστος κρίνω προαίρεσις , εἰ ῥᾴδιος αἱρέω , εἰ ἐπί ὅς ἁμαρτάνω μετανοέω , εἰ σύνεσις λαμβάνω ἐπί ὅς πταίω , καί μεταγιγνώσκω , ὅς εἰμί μετά οὗτος γιγνώσκω · βραδύς γάρ γνῶσις μετάνοια , γνῶσις δέ ὁ πρῶτος ἀναμαρτησία .
clemens-alexandrinus.stromata 2.6.27
πίστεως οὖν καὶ ἡ μετάνοια κατόρθωμα · ἐὰν γὰρ μὴ πιστεύσῃ ἁμάρτημα εἶναι ᾧ προκατείχετο , οὐδὲ μεταθήσεται · κἂν μὴ πιστεύσῃ κόλασιν μὲν ἐπηρτῆσθαι τῷ πλημμελοῦντι , σωτηρίαν δὲ τῷ κατὰ τὰς ἐντολὰς βιοῦντι , οὐδ’ οὕτως μεταβαλεῖται . ἤδη δὲ καὶ ἡ ἐλπὶς ἐκ πίστεως συνέστηκεν . ὁρίζονται γοῦν οἱ ἀπὸ Βασιλείδου τὴν πίστιν ψυχῆς συγκατάθεσιν πρός τι τῶν μὴ κινούντων αἴσθησιν διὰ τὸ μὴ παρεῖναι . ἐλπὶς δὲ προσδοκία κτήσεως ἀγαθοῦ · πιστὴν δὲ ἀνάγκη τὴν προσδοκίαν εἶναι . πιστὸς δὲ ὁ ἀπαραβάτως τηρητικὸς τῶν ἐγχειρισθέντων · ἐγχειρίζονται δὲ ἡμῖν οἱ περὶ θεοῦ λόγοι καὶ οἱ θεῖοι λόγοι , αἱ ἐντολαί , σὺν τῇ καταπράξει τῶν παραγγελμάτων . οὗτός ἐστιν ὁ δοῦλος ὁ πιστός , ὁ πρὸς τοῦ κυρίου ἐπαινούμενος . ἐπὰν δὲ εἴπῃ πιστὸς ὁ θεός , ᾧ ἀποφαινομένῳ πιστεύειν ἄξιον , μηνύει · ἀποφαίνεται δὲ ὁ λόγος αὐτοῦ , καὶ αὐτὸς ἂν εἴη πιστὸς ὁ θεός . πῶς οὖν εἰ τὸ πιστεύειν ὑπολαμβάνειν ἐστί , βέβαια τὰ παρ’ αὐτῶν οἱ φιλόσοφοι νομίζουσιν ; οὐ γάρ ἐστιν ὑπόληψις ἡ ἑκούσιος πρὸ ἀποδείξεως συγκατάθεσις , ἀλλὰ συγκατάθεσις ἰσχυρῷ τινι .
Lemmas: πίστις οὖν καί ὁ μετάνοια κατόρθωμα · ἐάν γάρ μή πιστεύω ἁμάρτημα εἰμί ὅς προκατέχω , οὐδέ μετατίθημι · ἐάν μή πιστεύω κόλασις μέν ἐπαρτάω ὁ πλημμελέω , σωτηρία δέ ὁ κατά ὁ ἐντολή βιάζω , οὐδέ οὕτως μεταβάλλω . ἤδη δέ καί ὁ ἐλπίς ἐκ πίστις συνίστημι . ὁρίζω γοῦν ὁ ἀπό Βασιλείδης ὁ πίστις ψυχή συγκατάθεσις πρός τις ὁ μή κινέω αἴσθησις διά ὁ μή πάρειμι . ἐλπίς δέ προσδοκία κτῆσις ἀγαθός · πιστός δέ ἀνάγκη ὁ προσδοκία εἰμί . πιστός δέ ὁ ἀπαράβατος τηρητικός ὁ ἐγχειρίζω · ἐγχειρίζω δέ ἐγώ ὁ περί θεός λόγος καί ὁ θεῖος λόγος , ὁ ἐντολή , σύν ὁ κατάπραξις ὁ παράγγελμα . οὗτος εἰμί ὁ δοῦλος ὁ πιστός , ὁ πρός ὁ κύριος ἐπαινέω . ἐπάν δέ λέγω πιστός ὁ θεός , ὅς ἀποφαίνω πιστεύω ἄξιος , μηνύω · ἀποφαίνω δέ ὁ λόγος αὐτός , καί αὐτός ἄν εἰμί πιστός ὁ θεός . πῶς οὖν εἰ ὁ πιστεύω ὑπολαμβάνω εἰμί , βέβαιος ὁ παρά αὐτός ὁ φιλόσοφος νομίζω ; οὐ γάρ εἰμί ὑπόληψις ὁ ἑκούσιος πρό ἀπόδειξις συγκατάθεσις , ἀλλά συγκατάθεσις ἰσχυρός τις .
clemens-alexandrinus.stromata 2.6.28
τίς δ’ ἂν εἴη δυνατώτερος θεοῦ ; ἡ δὲ ἀπιστία ὑπόληψις τοῦ ἀντικειμένου ἀσθενὴς ἀποφατική , καθάπερ ἡ δυσπιστία ἕξις δυσπαράδεκτος πίστεως . καὶ ἡ μὲν πίστις ὑπόληψις ἑκούσιος καὶ πρόληψις εὐγνώμων πρὸ καταλήψεως , προσδοκία δὲ μέλλοντος · ἡ δὲ τῶν ἄλλων προσδοκία δόξα ἀδήλου · πεποίθησις δὲ διάληψις βεβαία περί τινος . διὸ πιστεύομεν , ᾧ ἂν πεποιθότες ὦμεν , εἰς δόξαν θείαν καὶ σωτηρίαν · πεποίθαμεν δὲ τῷ μόνῳ θεῷ , ὃν γινώσκομεν ὅτι οὐ παραβήσεται τὰ καλῶς ἡμῖν ἐπηγγελμένα καὶ διὰ ταῦτα δεδημιουργημένα καὶ δεδωρημένα ὑπ’ αὐτοῦ ἡμῖν εὐνοϊκῶς . εὔνοια δέ ἐστι βούλησις ἀγαθῶν ἑτέρῳ ἕνεκεν αὐτοῦ ἐκείνου . ὃ μὲν γάρ ἐστιν ἀνενδεής · εἰς ἡμᾶς δὲ ἡ εὐεργεσία καὶ ἡ παρὰ τοῦ κυρίου εὐμένεια καταλήγει , εὔνοια θεία οὖσα καὶ εὔνοια πρὸς τὸ εὖ ποιεῖν οὖσα . εἰ δὲ τῷ Ἀβραὰμ πιστεύσαντι ἐλογίσθη εἰς δικαιοσύνην , σπέρμα δὲ Ἀβραὰμ ἡμεῖς δἰ ἀκοῆς , καὶ ἡμῖν πιστευτέον . Ἰσραηλῖται γὰρ ἡμεῖς οἱ μὴ διὰ σημείων , δἰ ἀκοῆς δὲ εὐπειθεῖς . διὰ τοῦτο εὐφράνθητι , στεῖρα ἡ οὐ τίκτουσα , ῥῆξον καὶ βόησον , φησίν , ἡ οὐκ ὠδίνουσα · ὅτι πολλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου μᾶλλον ἢ τῆς ἐχούσης τὸν ἄνδρα . ἐβίωσας εἰς τὸ περίφραγμα τοῦ λαοῦ , ἐνευλογήθησαν τὰ τέκνα σου εἰς τὰς σκηνὰς τῶν πατέρων . εἰ δὲ αἱ αὐταὶ μοναὶ ὑπὸ τῆς προφητείας ἡμῖν τε αὖ καὶ τοῖς πατριάρχαις καταγγέλλονται , εἶς ἀμφοῖν ταῖν διαθήκαιν δείκνυται ὁ θεός .
Lemmas: τίς δέ ἄν εἰμί δυνατός θεός ; ὁ δέ ἀπιστία ὑπόληψις ὁ ἀντίκειμαι ἀσθενής ἀποφατικός , καθά ὁ δυσπιστία ἕξις δυσπαράδεκτος πίστις . καί ὁ μέν πίστις ὑπόληψις ἑκούσιος καί πρόληψις εὐγνώμων πρό κατάληψις , προσδοκία δέ μέλλω · ὁ δέ ὁ ἄλλος προσδοκία δόξα ἄδηλος · πεποίθησις δέ διάληψις βέβαιος περί τις . διό πιστεύω , ὅς ἄν πείθω εἰμί , εἰς δόξα θεῖος καί σωτηρία · πείθω δέ ὁ μόνος θεός , ὅς γιγνώσκω ὅτι οὐ παραβαίνω ὁ καλός ἐγώ ἐπαγγέλλω καί διά οὗτος δημιουργέω καί δωρέω ὑπό αὐτός ἐγώ εὐνοϊκός . εὔνοια δέ εἰμί βούλησις ἀγαθός ἕτερος ἕνεκα αὐτός ἐκεῖνος . ὁ μέν γάρ εἰμί ἀνενδεής · εἰς ἐγώ δέ ὁ εὐεργεσία καί ὁ παρά ὁ κύριος εὐμένεια καταλήγω , εὔνοια θεῖος εἰμί καί εὔνοια πρός ὁ εὖ ποιέω εἰμί . εἰ δέ ὁ Ἀβραάμ πιστεύω λογίζομαι εἰς δικαιοσύνη , σπέρμα δέ Ἀβραάμ ἐγώ διά ἀκοή , καί ἐγώ πιστευτέος . Ἰσραηλίτης γάρ ἐγώ ὁ μή διά σημεῖον , διά ἀκοή δέ εὐπειθής . διά οὗτος εὐφραίνω , στεῖρα ὁ οὐ τίκτω , ῥήγνυμι καί βοάω , φημί , ὁ οὐ ὠδίνω · ὅτι πολύς ὁ τέκνον ὁ ἐρῆμος μάλα ἤ ὁ ἔχω ὁ ἀνήρ . βιόω εἰς ὁ περίφραγμα ὁ λαός , ἐνευλογέομαι ὁ τέκνον σύ εἰς ὁ σκηνή ὁ πατήρ . εἰ δέ ὁ αὐτός μονή ὑπό ὁ προφητεία ἐγώ τε αὖ καί ὁ πατριάρχης καταγγέλλω , εἷς ἄμφω ὁ διαθήκη δείκνυμι ὁ θεός .
clemens-alexandrinus.stromata 2.6.29
ἐπιφέρει γοῦν σαφέστερον · ἐκληρονόμησας τὴν διαθήκην τοῦ Ἰσραήλ , τῇ ἐξ ἐθνῶν κλήσει λέγων , τῇ στείρᾳ ποτὲ τούτου τοῦ ἀνδρός , ὅς ἐστιν ὁ λόγος , τῇ ἐρήμῳ πρότερον τοῦ νυμφίου . ὁ δὲ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται , τῆς κατὰ τὴν διαθήκην καὶ τὰς ἐντολάς , ἐπειδὴ δύο αὗται ὀνόματι καὶ χρόνῳ , καθ’ ἡλικίαν καὶ προκοπὴν οἰκονομικῶς δεδομέναι , δυνάμει μία οὖσαι , ἣ μὲν παλαιά , ἣ δὲ καινή , διὰ υἱοῦ παρ’ ἑνὸς θεοῦ χορηγοῦνται . ᾗ καὶ ὁ ἀπόστολος ἐν τῇ πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολῇ λέγει · δικαιοσύνη γὰρ θεοῦ ἐν αὐτῷ ἀποκαλύπτεται ἐκ πίστεως εἰς πίστιν , τὴν μίαν τὴν ἐκ προφητείας εἰς εὐαγγέλιον τετελειωμένην δἰ ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ κυρίου διδάσκων σωτηρίαν . ταύτην , ἔφη , παρατίθεμαί σοι τὴν παραγγελίαν , τέκνον Τιμόθεε , κατὰ τὰς προαγούσας ἐπὶ σὲ προφητείας , ἵνα στρατεύσῃ ἐν αὐταῖς τὴν καλὴν στρατείαν , ἔχων πίστιν καὶ ἀγαθὴν συνείδησιν , ἥν τινες ἀπωσάμενοι περὶ τὴν πίστιν ἐναυάγησαν , ὅτι τὴν θεόθεν ἥκουσαν συνείδησιν ἀπιστίᾳ κατεμίαναν .
Lemmas: ἐπιφέρω γοῦν σαφής · κληρονομέω ὁ διαθήκη ὁ Ἰσραήλ , ὁ ἐκ ἔθνος κλῆσις λέγω , ὁ στεῖρα ποτέ οὗτος ὁ ἀνήρ , ὅς εἰμί ὁ λόγος , ὁ ἐρῆμος πρότερος ὁ νυμφίος . ὁ δέ δίκαιος ἐκ πίστις ζάω , ὁ κατά ὁ διαθήκη καί ὁ ἐντολή , ἐπειδή δύο οὗτος ὄνομα καί χρόνος , κατά ἡλικία καί προκοπή οἰκονομικός δίδωμι , δύναμις εἷς εἰμί , ὁ μέν παλαιός , ὁ δέ καινός , διά υἱός παρά εἷς θεός χορηγέω . ὅς καί ὁ ἀπόστολος ἐν ὁ πρός Ῥωμαῖος ἐπιστολή λέγω · δικαιοσύνη γάρ θεός ἐν αὐτός ἀποκαλύπτω ἐκ πίστις εἰς πίστις , ὁ εἷς ὁ ἐκ προφητεία εἰς εὐαγγέλιον τελειόω διά εἷς καί ὁ αὐτός κύριος διδάσκω σωτηρία . οὗτος , φημί , παρατίθημι σύ ὁ παραγγελία , τέκνον Τιμόθεος , κατά ὁ προάγω ἐπί σύ προφητεία , ἵνα στρατεύω ἐν αὐτός ὁ καλός στρατεία , ἔχω πίστις καί ἀγαθός συνείδησις , ὅς τις ἀπωθέω περί ὁ πίστις ναυαγέω , ὅτι ὁ θεόθεν ἥκω συνείδησις ἀπιστία καταμιαίνω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.6.30
οὔκουν † ἔτ’ εἰκότως πρόχειρον τὴν πίστιν διαβλητέον ὡς εὔκολόν τε καὶ πάνδημον καὶ προσέτι τῶν τυχόντων . εἰ γὰρ ἀνθρώπινον ἦν τὸ ἐπιτήδευμα , ὡς Ἕλληνες ὑπέλαβον , κἂν ἀπέσβη · ἣ δὲ αὔξει καὶ οὐκ ἔστιν ἔνθα οὐκ ἔστιν . φημὶ τοίνυν τὴν πίστιν , εἴτε ὑπὸ ἀγάπης ἐθεμελιώθη εἴτε καὶ ὑπὸ φόβου , ᾗ φασιν οἱ κατήγοροι , θεῖόν τι εἶναι , μήτε ὑπὸ ἄλλης φιλίας κοσμικῆς διασπωμένην μήτε ὑπὸ φόβου παρόντος διαλυομένην . ἡ μὲν γὰρ ἀγάπη τῇ πρὸς τὴν πίστιν φιλίᾳ τοὺς πιστοὺς ποιεῖ , ἡ δὲ πίστις ἕδρασμα ἀγάπης ἀντεπάγουσα τὴν εὐποιίαν , ὅτε καὶ ὁ τοῦ νόμου παιδαγωγὸς φόβος ἀφ’ ὧν πιστεύεται . καὶ φόβος εἶναι πιστεύεται . εἰ γὰρ ἐν τῷ ἐνεργεῖν τὸ εἶναι δείκνυται . ὃ δὲ μέλλων καὶ ἀπειλῶν , οὐχὶ δὲ ἐνεργῶν καὶ παρών , πιστεύεται καὶ εἶναι πιστευόμενος οὐκ αὐτὸς τῆς πίστεως γεννητικός , ὅ γε πρὸς αὐτῆς ἀξιόπιστος εἶναι δοκιμασθείς .
Lemmas: οὔκουν † ἔτι ἔοικα πρόχειρος ὁ πίστις διαβλητέω ὡς εὔκολος τε καί πάνδημος καί προσέτι ὁ τυγχάνω . εἰ γάρ ἀνθρώπινος εἰμί ὁ ἐπιτήδευμα , ὡς Ἕλλην ὑπολαμβάνω , ἄν ἀποσβέννυμι · ὁ δέ αὐξάνω καί οὐ εἰμί ἔνθα οὐ εἰμί . φημί τοίνυν ὁ πίστις , εἴτε ὑπό ἀγάπη θεμελιόω εἴτε καί ὑπό φόβος , ᾗ φημί ὁ κατήγορος , θεῖος τις εἰμί , μήτε ὑπό ἄλλος φιλία κοσμικός διασπάω μήτε ὑπό φόβος πάρειμι διαλύω . ὁ μέν γάρ ἀγάπη ὁ πρός ὁ πίστις φιλία ὁ πιστός ποιέω , ὁ δέ πίστις ἕδρασμα ἀγάπη ἀντεπάγω ὁ εὐποιία , ὅτε καί ὁ ὁ νόμος παιδαγωγός φόβος ἀπό ὅς πιστεύω . καί φόβος εἰμί πιστεύω . εἰ γάρ ἐν ὁ ἐνεργέω ὁ εἰμί δείκνυμι . ὅς δέ μέλλω καί ἀπειλέω , οὐ δέ ἐνεργέω καί πάρειμι , πιστεύω καί εἰμί πιστεύω οὐ αὐτός ὁ πίστις γεννητικός , ὁ γε πρός αὐτός ἀξιόπιστος εἰμί δοκιμάζω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.6.31
θεία τοίνυν ἡ τοσαύτη μεταβολὴ ἐξ ἀπιστίας πιστόν τινα γενόμενον καὶ τῇ ἐλπίδι καὶ τῷ φόβῳ πιστεῦσαι . καὶ δὴ ἡ πρώτη πρὸς σωτηρίαν νεῦσις ἡ πίστις ἡμῖν ἀναφαίνεται , μεθ’ ἣν φόβος τε καὶ ἐλπὶς καὶ μετάνοια σύν τε ἐγκρατείᾳ καὶ ὑπομονῇ προκόπτουσαι ἄγουσιν ἡμᾶς ἐπί τε ἀγάπην ἐπί τε γνῶσιν . εἰκότως οὖν ὁ ἀπόστολος Βαρνάβας ἀφ’ οὗ φησὶν ἔλαβον . μέρος ἐσπούδασα κατὰ μικρὸν ὑμῖν πέμψαι , ἵνα μετὰ τῆς πίστεως ὑμῶν τελείαν ἔχητε καὶ τὴν γνῶσιν . τῆς μὲν οὖν πίστεως ἡμῶν εἰσιν οἱ συλλήπτορες φόβος καὶ ὑπομονή , τὰ δὲ συμμαχοῦντα ἡμῖν μακροθυμία καὶ ἐγκράτεια . τούτων οὖν , φησί , τὰ πρὸς τὸν κύριον μενόντων ἁγνῶς . συνευφραίνονται αὐτοῖς σοφία , σύνεσις , ἐπιστήμη , γνῶσις . στοιχείων γοῦν οὐσῶν τῆς γνώσεως τῶν προειρημένων ἀρετῶν στοιχειωδεστέραν εἶναι συμβέβηκε τὴν πίστιν , οὕτως ἀναγκαίαν τῷ γνωστικῷ ὑπάρχουσαν , ὡς τῷ κατὰ τὸν κόσμον τόνδε βιοῦντι πρὸς τὸ ζῆν τὸ ἀναπνεῖν · ὡς δ’ ἄνευ τῶν τεσσάρων στοιχείων οὐκ ἔστι ζῆν , οὐδ’ ἄνευ πίστεως γνῶσιν ἐπακολουθῆσαι . αὕτη τοίνυν κρηπὶς ἀληθείας .
Lemmas: θεῖος τοίνυν ὁ τοσοῦτος μεταβολή ἐκ ἀπιστία πιστός τις γίγνομαι καί ὁ ἐλπίς καί ὁ φόβος πιστεύω . καί δή ὁ πρῶτος πρός σωτηρία νεῦσις ὁ πίστις ἐγώ ἀναφαίνω , μετά ὅς φόβος τε καί ἐλπίς καί μετάνοια σύν τε ἐγκράτεια καί ὑπομονή προκόπτω ἄγω ἐγώ ἐπί τε ἀγάπη ἐπί τε γνῶσις . ἔοικα οὖν ὁ ἀπόστολος Βαρναβᾶς ἀπό ὅς φημί λαμβάνω . μέρος σπουδάζω κατά μικρός σύ πέμπω , ἵνα μετά ὁ πίστις σύ τέλειος ἔχω καί ὁ γνῶσις . ὁ μέν οὖν πίστις ἐγώ εἰμί ὁ συλλήπτωρ φόβος καί ὑπομονή , ὁ δέ συμμαχέω ἐγώ μακροθυμία καί ἐγκράτεια . οὗτος οὖν , φημί , ὁ πρός ὁ κύριος μένω ἁγνός . συνευφραίνω αὐτός σοφία , σύνεσις , ἐπιστήμη , γνῶσις . στοιχεῖον γοῦν εἰμί ὁ γνῶσις ὁ προλέγω ἀρετή στοιχειώδης εἰμί συμβαίνω ὁ πίστις , οὕτως ἀναγκαῖος ὁ γνωστικός ὑπάρχω , ὡς ὁ κατά ὁ κόσμος ὅδε βιάζω πρός ὁ ζάω ὁ ἀναπνέω · ὡς δέ ἄνευ ὁ τέσσαρες στοιχεῖον οὐ εἰμί ζάω , οὐδέ ἄνευ πίστις γνῶσις ἐπακολουθέω . οὗτος τοίνυν κρηπίς ἀλήθεια .
clemens-alexandrinus.stromata 2.7.32
Οἱ δὲ τοῦ φόβου κατηγοροῦντες κατατρέχουσι τοῦ νόμου , εἰ δὲ τοῦ νόμου , δῆλόν που ὡς καὶ τοῦ δεδωκότος τὸν νόμον θεοῦ . τρία γὰρ ταῦτα ἐξ ἀνάγκης ὑφέστηκεν περὶ τὸ ὑποκείμενον , ὁ διοικῶν , ἡ διοίκησις , τὸ διοικούμενον . εἰ γοῦν καθ’ ὑπόθεσιν ἐξέλοιεν τὸν νόμον , ἀνάγκη δήπου ἕκαστον ὃς ἄγεται ὑπὸ ἐπιθυμίας , ἡδονῇ χαριζόμενον ἀμελεῖν μὲν τοῦ καλῶς ἔχοντος , ὑπερφρονεῖν δὲ τοῦ θείου , ἀσεβεῖν δὲ ἅμα καὶ ἀδικεῖν ἀδεῶς ἀποσκιρτήσαντα τῆς ἀληθείας . ναί , φασίν , ἄλογος ἔκκλισις ὁ φόβος ἐστὶ καὶ πάθος . τί σὺ λέγεις ; καὶ πῶς ἄν σοι ἔτι σῴζοιτο οὗτος ὁ ὅρος διὰ λόγου δοθείσης μοι τῆς ἐντολῆς ; ἐντολὴ δὲ ἀπαγορεύει , τὸν φόβον ἐπαρτῶσα διὰ παιδείαν τῶν οὕτως ἐπιδεχομένων νουθετεῖσθαι . οὐ τοίνυν ἄλογος ὁ φόβος , λογικὸς μὲν οὖν · πῶς γὰρ οὔ , παραινῶν οὐ φονεύσεις , οὐ μοιχεύσεις , οὐ κλέψεις , οὐ ψευδομαρτυρήσεις ; ἀλλ’ εἰ σοφίζονται τὰ ὀνόματα , εὐλάβειαν καλούντων οἱ φιλόσοφοι τὸν τοῦ νόμου φόβον .
Lemmas: ὁ δέ ὁ φόβος κατηγορέω κατατρέχω ὁ νόμος , εἰ δέ ὁ νόμος , δῆλος που ὡς καί ὁ δίδωμι ὁ νόμος θεός . τρεῖς γάρ οὗτος ἐκ ἀνάγκη ὑφίστημι περί ὁ ὑπόκειμαι , ὁ διοικέω , ὁ διοίκησις , ὁ διοικέω . εἰ γοῦν κατά ὑπόθεσις ἐξαιρέω ὁ νόμος , ἀνάγκη δήπου ἕκαστος ὅς ἄγω ὑπό ἐπιθυμία , ἡδονή χαρίζω ἀμελέω μέν ὁ καλός ἔχω , ὑπερφρονέω δέ ὁ θεῖος , ἀσεβέω δέ ἅμα καί ἀδικέω ἀδεής ἀποσκιρτάω ὁ ἀλήθεια . ναί , φημί , ἄλογος ἔκκλισις ὁ φόβος εἰμί καί πάθος . τίς σύ λέγω ; καί πῶς ἄν σύ ἔτι σῴζω οὗτος ὁ ὅρος διά λόγος δίδωμι ἐγώ ὁ ἐντολή ; ἐντολή δέ ἀπαγορεύω , ὁ φόβος ἐπαρτάω διά παιδεία ὁ οὕτως ἐπιδέχομαι νουθετέω . οὐ τοίνυν ἄλογος ὁ φόβος , λογικός μέν οὖν · πῶς γάρ οὐ , παραινέω οὐ φονεύω , οὐ μοιχεύω , οὐ κλέπτω , οὐ ψευδομαρτυρέω ; ἀλλά εἰ σοφίζω ὁ ὄνομα , εὐλάβεια καλέω ὁ φιλόσοφος ὁ ὁ νόμος φόβος .
clemens-alexandrinus.stromata 2.7.33
εὔλογον οὖσαν ἔκκλισιν . ὀνοματομάχους τούτους οὐκ ἄπο τρόπου ὁ Φασηλίτης ἐκάλει Κριτόλαος . ἀστεία μὲν οὖν ἤδη καὶ καλλίστη πέφηνε τοῖς ἐγκαλοῦσιν ἡμῖν ἡ ἐντολὴ ὀνόματος ἐναλλαγῇ νοηθεῖσα . ἡ οὖν εὐλάβεια λογικὴ δείκνυται , τοῦ βλάπτοντος ἔκκλισις οὖσα , ἐξ ἧς ἡ μετάνοια τῶν προημαρτημένων φύεται . ἀρχὴ γὰρ σοφίας φόβος κυρίου , σύνεσις δὲ ἀγαθὴ πᾶσι τοῖς ποιοῦσιν αὐτήν . τὴν σοφίας λέγει ποίησιν , ἥ ἐστι φόβος θεοῦ ὁδοποιῶν εἰς σοφίαν . εἰ δὲ ὁ νόμος φόβου ἐμποιητικός , ἀρχὴ σοφίας γνῶσις νόμου , καὶ οὐκ ἔστιν ἄνευ νόμου σοφός . ἄσοφοι τοίνυν οἱ παραιτούμενοι τὸν νόμον , ᾧ ἕπεται ἀθέους αὐτοὺς λογίζεσθαι . παιδεία δὲ ἀρχὴ σοφίας . σοφίαν δὲ καὶ παιδείαν ἀσεβεῖς ἐξουθενήσουσιν , λέγει ἡ γραφή .
Lemmas: εὔλογος εἰμί ἔκκλισις . ὀνοματομάχος οὗτος οὐ ἀπό τρόπος ὁ Φασηλίτης καλέω Κριτόλαος . ἀστεῖος μέν οὖν ἤδη καί καλός φαίνω ὁ ἐγκαλέω ἐγώ ὁ ἐντολή ὄνομα ἐναλλαγή νοέω . ὁ οὖν εὐλάβεια λογικός δείκνυμι , ὁ βλάπτω ἔκκλισις εἰμί , ἐκ ὅς ὁ μετάνοια ὁ προαμαρτάνω φύω . ἀρχή γάρ σοφία φόβος κύριος , σύνεσις δέ ἀγαθός πᾶς ὁ ποιέω αὐτός . ὁ σοφία λέγω ποίησις , ὅς εἰμί φόβος θεός ὁδοποιέω εἰς σοφία . εἰ δέ ὁ νόμος φόβος ἐμποιητικός , ἀρχή σοφία γνῶσις νόμος , καί οὐ εἰμί ἄνευ νόμος σοφός . ἄσοφος τοίνυν ὁ παραιτέομαι ὁ νόμος , ὅς ἕπομαι ἄθεος αὐτός λογίζομαι . παιδεία δέ ἀρχή σοφία . σοφία δέ καί παιδεία ἀσεβής ἐξουθενέω , λέγω ὁ γραφή .
clemens-alexandrinus.stromata 2.7.34
Τινα δὲ τὰ φοβερὰ ὁ νόμος καταγγέλλει , θεασώμεθα . εἰ μὲν τὰ μεταξὺ ἀρετῆς καὶ κακίας , οἷον πενίαν καὶ νόσον καὶ ἀδοξίαν καὶ δυσγένειαν καὶ ὅσα παραπλήσια , ταῦτα μὲν καὶ οἱ κατὰ πόλιν νόμοι προτείνοντες ἐπαινοῦνται , καὶ τοῖς ἐκ Περιπάτου τρία γένη τῶν ἀγαθῶν εἰσηγουμένοις καὶ τὰ τούτων ἐναντία λογιζομένοις εἶναι κακὰ ἁρμόνιος ἥδε ἡ δόξα · ἡμῖν δὲ ὁ δοθεὶς νόμος τὰ τῷ ὄντι κακὰ ἀποφεύγειν προστάττει , μοιχείαν , ἀσέλγειαν , παιδεραστίαν , ἄγνοιαν , ἀδικίαν , νόσον ψυχῆς , θάνατον , οὐ τὸν διαλύοντα ψυχὴν ἀπὸ σώματος , ἀλλὰ τὸν διαλύοντα ψυχὴν ἀπὸ ἀληθείας · δειναὶ γὰρ καὶ φοβεραὶ τῷ ὄντι κακίαι αὗται καὶ αἱ ἀπὸ τούτων ἐνέργειαι · οὐ μὴν ἀδίκως ἐκτείνεσθαι δίκτυα πτερωτοῖς λέγουσιν οἱ χρησμοὶ οἱ θεῖο , αὐτοὶ γὰρ αἱμάτων μετέχοντες θησαυρίζουσιν ἑαυτοῖς κακά · πῶς οὖν ἔτι οὐκ ἀγαθὸς ὁ νόμος πρός τινων αἱρέσεων λέγεται ἐπιβοωμένων τὸν ἀπόστολον λέγοντα διὰ γὰρ νόμου γνῶσις ἁμαρτίας ; πρὸς οὕς φαμεν · ὁ νόμος οὐκ ἐποίησεν , ἀλλ’ ἔδειξεν τὴν ἁμαρτίαν · προστάξας γὰρ ἃ ποιητέον ἤλεγξε τὰ μὴ ποιητέα . ἀγαθοῦ δὲ τὸ μὲν σωτήριον ἐκδιδάξαι , τὸ δὲ δηλητήριον ἐπιδεῖξαι , καὶ τῷ μὲν χρῆσθαι συμβουλεῦσαι , τὸ δὲ ἀποφυγεῖν κελεῦσαι .
Lemmas: τίς δέ ὁ φοβερός ὁ νόμος καταγγέλλω , θεάομαι . εἰ μέν ὁ μεταξύ ἀρετή καί κακία , οἷος πενία καί νόσος καί ἀδοξία καί δυσγένεια καί ὅσος παραπλήσιος , οὗτος μέν καί ὁ κατά πόλις νόμος προτείνω ἐπαινέω , καί ὁ ἐκ Περίπατος τρεῖς γένος ὁ ἀγαθός εἰσηγέομαι καί ὁ οὗτος ἐναντίος λογίζομαι εἰμί κακός ἁρμόνιος ὅδε ὁ δόξα · ἐγώ δέ ὁ δίδωμι νόμος ὁ ὁ εἰμί κακός ἀποφεύγω προστάσσω , μοιχεία , ἀσέλγεια , παιδεραστία , ἄγνοια , ἀδικία , νόσος ψυχή , θάνατος , οὐ ὁ διαλύω ψυχή ἀπό σῶμα , ἀλλά ὁ διαλύω ψυχή ἀπό ἀλήθεια · δεινός γάρ καί φοβερός ὁ εἰμί κακία οὗτος καί ὁ ἀπό οὗτος ἐνέργεια · οὐ μήν ἄδικος ἐκτείνω δίκτυον πτερωτός λέγω ὁ χρησμός ὁ θέω , αὐτός γάρ αἷμα μετέχω θησαυρίζω ἑαυτοῦ κακός · πῶς οὖν ἔτι οὐ ἀγαθός ὁ νόμος πρός τις αἵρεσις λέγω ἐπιβοάω ὁ ἀπόστολος λέγω διά γάρ νόμος γνῶσις ἁμαρτία ; πρός ὅς φημί · ὁ νόμος οὐ ποιέω , ἀλλά δείκνυμι ὁ ἁμαρτία · προστάσσω γάρ ὅς ποιέω ἐλέγχω ὁ μή ποιέω . ἀγαθός δέ ὁ μέν σωτήριος ἐκδιδάσκω , ὁ δέ δηλητήριος ἐπιδείκνυμι , καί ὁ μέν χράω συμβουλεύω , ὁ δέ ἀποφεύγω κελεύω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.7.35
αὐτίκα ὁ ἀπόστολος , ὃν οὐ συνιᾶσι , γνῶσιν εἶπεν ἁμαρτίας διὰ νόμου πεφανερῶσθαι , οὐχὶ ὑπόστασιν εἰληφέναι . πῶς δ’ οὐκ ἀγαθὸς ὁ παιδεύων νόμος , ὁ παιδαγωγὸς εἰς Χριστὸν δοθείς , ἵνα δὴ ἐπιστρέψωμεν διὰ φόβου παιδευτικῶς κατευθυνόμενοι πρὸς τὴν διὰ Χριστοῦ τελείωσιν ; οὐ βούλομαι , φησίν , τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ ὡς τὴν μετάνοιαν αὐτοῦ . μετάνοιαν δὲ ἐντολὴ ποιεῖ , κωλυτικὴ μὲν τῶν μὴ ποιητέων , ἐπαγγελτικὴ δὲ τῶν εὐεργεσιῶν . θάνατον , οἶμαι , τὴν ἄγνοιαν λέγει · καὶ ὁ ἐγγὺς κυρίου πλήρης μαστίγων · ὁ συνεγγίζων δηλονότι τῇ γνώσει κινδύνων , φόβων , ἀνιῶν , θλίψεων διὰ τὸν πόθον τῆς ἀληθείας ἀπολαύει · υἱὸς γὰρ πεπαιδευμένος σοφὸς ἀπέβη , καὶ διεσώθη ἀπὸ καύματος υἱὸς νοήμων , υἱὸς δὲ νοήμων δέξεται ἐντολάς . καὶ Βαρνάβας ὁ ἀπόστολος οὐαὶ οἱ συνετοὶ παρ’ ἑαυτοῖς καὶ ἐνώπιον αὐτῶν ἐπιστήμονες προτάξας ἐπήγαγεν · πνευματικοὶ γενώμεθα , ναὸς τέλειος τῷ θεῷ . ἐφ’ ὅσον ἐστὶν ἐφ’ ἡμῖν , μελετῶμεν τὸν φόβον τοῦ θεοῦ καὶ φυλάσσειν ἀγωνιζώμεθα τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ , ἵνα ἐν τοῖς δικαιώμασιν αὐτοῦ εὐφρανθῶμεν . ὅθεν ἀρχὴ σοφίας φόβος θεοῦ θείως λέλεκται .
Lemmas: αὐτίκα ὁ ἀπόστολος , ὅς οὐ συνίημι , γνῶσις λέγω ἁμαρτία διά νόμος φανερόω , οὐ ὑπόστασις λαμβάνω . πῶς δέ οὐ ἀγαθός ὁ παιδεύω νόμος , ὁ παιδαγωγός εἰς Χριστός δίδωμι , ἵνα δή ἐπιστρέφω διά φόβος παιδευτικός κατευθύνω πρός ὁ διά Χριστός τελείωσις ; οὐ βούλομαι , φημί , ὁ θάνατος ὁ ἁμαρτωλός ὡς ὁ μετάνοια αὐτός . μετάνοια δέ ἐντολή ποιέω , κωλυτικός μέν ὁ μή ποιητής , ἐπαγγελτικός δέ ὁ εὐεργεσία . θάνατος , οἴομαι , ὁ ἄγνοια λέγω · καί ὁ ἐγγύς κύριος πλήρης μάστιξ · ὁ συνεγγίζω δηλονότι ὁ γνῶσις κίνδυνος , φόβος , ἀνιάω , θλῖψις διά ὁ πόθος ὁ ἀλήθεια ἀπολαύω · υἱός γάρ παιδεύω σοφός ἀποβαίνω , καί διασῴζω ἀπό καῦμα υἱός νοήμων , υἱός δέ νοήμων δέχομαι ἐντολή . καί Βαρναβᾶς ὁ ἀπόστολος οὐαί ὁ συνετός παρά ἑαυτοῦ καί ἐνώπιον αὐτός ἐπιστήμων προτάσσω ἐπάγω · πνευματικός γίγνομαι , ναός τέλειος ὁ θεός . ἐπί ὅσος εἰμί ἐπί ἐγώ , μελετάω ὁ φόβος ὁ θεός καί φυλάσσω ἀγωνίζομαι ὁ ἐντολή αὐτός , ἵνα ἐν ὁ δικαίωμα αὐτός εὐφραίνω . ὅθεν ἀρχή σοφία φόβος θεός θεῖος λέγω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.8.36
Ἐνταῦθα οἱ ἀμφὶ τὸν Βασιλείδην τοῦτο ἐξηγούμενοι τὸ ῥητὸν αὐτόν φασιν Ἄρχοντα ἐπακούσαντα τὴν φάσιν τοῦ διακονουμένου πνεύματος ἐκπλαγῆναι τῷ τε ἀκούσματι καὶ τῷ θεάματι παρ’ ἐλπίδας εὐηγγελισμένον , καὶ τὴν ἔκπληξιν αὐτοῦ φόβον κληθῆναι ἀρχὴν γενόμενον σοφίας φυλοκρινητικῆς τε καὶ διακριτικῆς καὶ τελεωτικῆς καὶ ἀποκαταστατικῆς · οὐ γὰρ μόνον τὸν κόσμον , ἀλλὰ καὶ τὴν ἐκλογὴν διακρίνας ὁ ἐπὶ πᾶσι προπέμπει , ἔοικε δὲ καὶ Οὐαλεντῖνος ἔν τινι ἐπιστολῇ τοιαῦτά τινα ἐν νῷ λαβὼν αὐταῖς γράφειν ταῖς λέξεσι · καὶ ὡσπερεὶ φόβος ἐπ’ ἐκείνου τοῦ πλάσματος ὑπῆρξε τοῖς ἀγγέλοις , ὅτε μείζονα ἐφθέγξατο τῆς πλάσεως διὰ τὸν ἀοράτως ἐν αὐτῷ σπέρμα δεδωκότα τῆς ἄνωθεν οὐσίας καὶ παρρησιαζόμενον · οὕτω καὶ ἐν ταῖς γενεαῖς τῶν κοσμικῶν ἀνθρώπων φόβοι τὰ ἔργα τῶν ἀνθρώπων τοῖς ποιοῦσιν ἐγένετο , οἷον ἀνδριάντες καὶ εἰκόνες καὶ πάνθ’ ἃ χεῖρες ἀνύουσιν εἰς ὄνομα θεοῦ · εἰς γὰρ ὄνομα Ἀνθρώπου πλασθεὶς Ἀδὰμ φόβον παρέσχεν προόντος Ἀνθρώπου . ὡς δὴ αὐτοῦ ἐν αὐτῷ καθεστῶτος καὶ κατεπλάγησαν καὶ ταχὺ τὸ ἔργον ἠφάνισαν .
Lemmas: ἐνταῦθα ὁ ἀμφί ὁ Βασιλείδης οὗτος ἐξηγέομαι ὁ ῥητός αὐτός φημί Ἄρχων ἐπακούω ὁ φάσις ὁ διακονέω πνεῦμα ἐκπλήγνυμι ὁ τε ἄκουσμα καί ὁ θέαμα παρά ἐλπίς εὐαγγελίζομαι , καί ὁ ἔκπληξις αὐτός φόβος καλέω ἀρχή γίγνομαι σοφία φυλοκρινητικός τε καί διακριτικός καί τελωτικός καί ἀποκαταστατικός · οὐ γάρ μόνος ὁ κόσμος , ἀλλά καί ὁ ἐκλογή διακρίνω ὁ ἐπί πᾶς προπέμπω , ἔοικα δέ καί Οὐαλεντῖνος ἐν τις ἐπιστολή τοιοῦτος τις ἐν νόος λαμβάνω αὐτός γράφω ὁ λέξις · καί ὡσπερεί φόβος ἐπί ἐκεῖνος ὁ πλάσμα ὑπάρχω ὁ ἄγγελος , ὅτε μέγας φθέγγομαι ὁ πλάσις διά ὁ ἀόρατος ἐν αὐτός σπέρμα δίδωμι ὁ ἄνωθεν οὐσία καί παρρησιάζομαι · οὕτως καί ἐν ὁ γενεά ὁ κοσμικός ἄνθρωπος φόβος ὁ ἔργον ὁ ἄνθρωπος ὁ ποιέω γίγνομαι , οἷος ἀνδριάς καί εἰκών καί πᾶς ὅς χείρ ἀνύω εἰς ὄνομα θεός · εἰς γάρ ὄνομα Ἄνθρωπος πλάσσω Ἀδάμ φόβος παρέχω προέρχομαι Ἄνθρωπος . ὡς δή αὐτός ἐν αὐτός καθίστημι καί καταπλήσσω καί ταχύς ὁ ἔργον ἀφανίζω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.8.37
Μιᾶς δ’ οὔσης ἀρχῆς , ὡς δειχθήσεται ὕστερον , τερετίσματα καὶ μινυρίσματα ἀναπλάσσοντες οἵδε οἱ ἄνδρες φανήσονται . ἐπειδὴ δὲ ἐκ νόμου καὶ προφητῶν προπαιδεύεσθαι διὰ κυρίου τῷ θεῶ συμφέρειν ἔδοξεν , ἀρχὴ σοφίας φόβος εἴρηται κυρίου , παρὰ κυρίου διὰ Μωυσέως δοθεὶς τοῖς ἀπειθοῦσι καὶ σκληροκαρδίοις · οὓς γὰρ οὐχ αἱρεῖ λόγος , τιθασεύει τούτους φόβος . ὃ καὶ προϊδὼν ἄνωθεν ὁ παιδεύων λόγος ἑκατέρῳ τῶν τρόπων , ἐκκαθαίρων οἰκείως εἰς θεοσέβειαν , ἥρμοσεν ὄργανον . ἔστι μὲν οὖν ἡ ἔκπληξις φόβος ἐκ φαντασίας ἀσυνήθους ἢ ἐπ’ ἀπροσδοκήτῳ φαντασίᾳ , † ἅτε καὶ ἀγγελίας . φόβος δὲ ὡς γεγονότι ἢ ὄντι ἢ θαυμασιότης ὑπερβάλλουσα . οὐ συνορῶσι τοίνυν ἐμπαθῆ ποιήσαντες δἰ ἐκπλήξεως τὸν μέγιστον καὶ πρὸς αὐτῶν ἀνυμνούμενον θεὸν καὶ πρό τῆς ἐκπλήξεως ἐν ἀγνοίᾳ γενόμενον . εἰ δὴ ἄγνοια προκατῆρξε τῆς ἐκπλήξεως , ἡ δ’ ἔκπληξις καὶ ὁ φόβος ἀρχὴ σοφίας τοῦ θεοῦ γεγένηται , κινδυνεύει τῆς τε σοφίας τοῦ θεοῦ καὶ τῆς κοσμοποιίας ἁπάσης , ἀλλὰ καὶ τῆς ἀποκαταστάσεως αὐτῆς τῆς ἐκλογῆς ἄγνοια προκατάρχειν αἰτιωδῶς .
Lemmas: εἷς δέ εἰμί ἀρχή , ὡς δείκνυμι ὕστερον , τερέτισμα καί μινύρισμα ἀναπλάσσω ὅδε ὁ ἀνήρ φανάω . ἐπειδή δέ ἐκ νόμος καί προφήτης προπαιδεύω διά κύριος ὁ θεός συμφέρω δοκέω , ἀρχή σοφία φόβος λέγω κύριος , παρά κύριος διά Μωϋσῆς δίδωμι ὁ ἀπειθέω καί σκληροκάρδιος · ὅς γάρ οὐ αἱρέω λόγος , τιθασεύω οὗτος φόβος . ὅς καί προοράω ἄνωθεν ὁ παιδεύω λόγος ἑκάτερος ὁ τρόπος , ἐκκαθαίρω οἰκεῖος εἰς θεοσέβεια , ἁρμόζω ὄργανον . εἰμί μέν οὖν ὁ ἔκπληξις φόβος ἐκ φαντασία ἀσυνήθης ἤ ἐπί ἀπροσδόκητος φαντασία , † ἅτε καί ἀγγελία . φόβος δέ ὡς γίγνομαι ἤ εἰμί ἤ θαυμασιότης ὑπερβάλλω . οὐ συνοράω τοίνυν ἐμπαθής ποιέω διά ἔκπληξις ὁ μέγας καί πρός αὐτός ἀνυμνέω θεός καί πρό ὁ ἔκπληξις ἐν ἄγνοια γίγνομαι . εἰ δή ἄγνοια προκατέρδω ὁ ἔκπληξις , ὁ δέ ἔκπληξις καί ὁ φόβος ἀρχή σοφία ὁ θεός γίγνομαι , κινδυνεύω ὁ τε σοφία ὁ θεός καί ὁ κοσμοποιία ἅπας , ἀλλά καί ὁ ἀποκατάστασις αὐτός ὁ ἐκλογή ἄγνοια προκατάρχομαι αἰτιώδης .
clemens-alexandrinus.stromata 2.8.38
πότερον οὖν τῶν καλῶν ἢ φαύλων ἡ ἄγνοια ; ἀλλ’ εἰ μὲν τῶν καλῶν , τί παύεται ἐκπλήξει ; καὶ παρέλκει ὁ διάκονος αὐτοῖς καὶ τὸ κήρυγμα καὶ τὸ βάπτισμα . εἰ δὲ τῶν φαύλων , πῶς τῶν καλλίστων αἴτιον τὸ κακόν ; εἰ μὴ γὰρ προϋπῆρχεν ἄγνοια , οὐκ ἂν ὁ διάκονος κατῆλθεν , οὐδ’ ἂν ἔκπληξις εἷλε τὸν Ἄρχοντα , ὡς αὐτοὶ λέγουσιν , οὐδ’ ἂν ἀρχὴν σοφίας ἐκ τοῦ φόβου ἔλαβεν εἰς τὴν φυλοκρίνησιν τῆς τε ἐκλογῆς τῶν τε κοσμικῶν . εἰ δὲ ὁ φόβος τοῦ προόντος Ἀνθρώπου ἐπιβούλους τοῦ σφετέρου πλάσματος πεποίηκε τοὺς ἀγγέλους , ὡς ἐνιδρυμένου τῷ δημιουργήματι ἀοράτου τοῦ σπέρματος τῆς ἄνωθεν οὐσίας , ἢ ὑπολήψει κενῇ παρεζήλωσαν , ὅπερ ἀπίθανον , ἀγγέλους δημιουργίας ἧς ἐπιστεύθησαν οἷον τέκνου τινὸς αὐθέντας γενέσθαι , ἄγνοιαν πᾶσαν κατεγνωσμένους · ἢ προγνώσει ἐνεχόμενοι κεκίνηνται , ἀλλ’ οὐκ ἂν ἐπεβούλευσαν δἰ οὗ ἐπεχείρησαν , ᾧ προέγνωσαν , οὐδ’ ἂν κατεπλάγησαν τὸ ἔργον τὸ αὑτῶν , ἐκ προγνώσεως τὸ ἄνωθεν σπέρμα νενοηκότες · ἢ τὸ τελευταῖον γνώσει πεποιθότες ἐτόλμησαν · ὃ καὶ αὐτὸ ἀδύνατον , μαθόντας τὸ διαφέρον τὸ ἐν πληρώματι Ἀνθρώπῳ ἐπιβουλεύειν , ἔτι καὶ τὸ κατ’ ἐἰκόνα , ἐν ᾧ καὶ τὸ ἀρχέτυπον καὶ τὸ σὺν τῇ γνώσει τῇ λοιπῇ ἄφθαρτον παρειλήφεσαν .
Lemmas: πότερος οὖν ὁ καλός ἤ φαῦλος ὁ ἄγνοια ; ἀλλά εἰ μέν ὁ καλός , τίς παύω ἔκπληξις ; καί παρέλκω ὁ διάκονος αὐτός καί ὁ κήρυγμα καί ὁ βάπτισμα . εἰ δέ ὁ φαῦλος , πῶς ὁ καλός αἴτιος ὁ κακός ; εἰ μή γάρ προϋπάρχω ἄγνοια , οὐ ἄν ὁ διάκονος κατέρχομαι , οὐδέ ἄν ἔκπληξις αἱρέω ὁ Ἄρχων , ὡς αὐτός λέγω , οὐδέ ἄν ἀρχή σοφία ἐκ ὁ φόβος λαμβάνω εἰς ὁ φυλοκρίνησις ὁ τε ἐκλογή ὁ τε κοσμικός . εἰ δέ ὁ φόβος ὁ προέρχομαι Ἄνθρωπος ἐπίβουλος ὁ σφέτερος πλάσμα ποιέω ὁ ἄγγελος , ὡς ἐνιδρύω ὁ δημιούργημα ἀόρατος ὁ σπέρμα ὁ ἄνωθεν οὐσία , ἤ ὑπόληψις κενός παραζηλόω , ὅς ἀπίθανος , ἄγγελος δημιουργία ὅς πιστεύω οἷος τέκνον τις αὐθέντης γίγνομαι , ἄγνοια πᾶς καταγιγνώσκω · ἤ πρόγνωσις ἐνέχω κινέω , ἀλλά οὐ ἄν ἐπιβουλεύω διά ὅς ἐπιχειρέω , ὅς προγιγνώσκω , οὐδέ ἄν καταπλήσσω ὁ ἔργον ὁ ἑαυτοῦ , ἐκ πρόγνωσις ὁ ἄνωθεν σπέρμα νοέω · ἤ ὁ τελευταῖος γνῶσις πείθω τολμάω · ὅς καί αὐτός ἀδύνατος , μανθάνω ὁ διαφέρω ὁ ἐν πλήρωμα Ἄνθρωπος ἐπιβουλεύω , ἔτι καί ὁ κατά εἰκών , ἐν ὅς καί ὁ ἀρχέτυπος καί ὁ σύν ὁ γνῶσις ὁ λοιπός ἄφθαρτος παραλαμβάνω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.8.39
Τούτοις τε οὖν αὐτοῖς καὶ ἑτέροις τισί , μάλιστα δὲ τοῖς ἀπὸ Μαρκίωνος ἐμβοᾷ οὐκ ἐπαΐουσιν ἡ γραφή · ὁ δὲ ἐμοῦ ἀκούων ἀναπαήσεται ἐπ’ εἰρήνης πεποιθώς , καὶ ἡσυχάσει ἀφόβως ἀπὸ παντὸς κακοῦ . τί τοίνυν τὸν νόμον βούλονται ; κακὸν μὲν οὖν οὐ φήσουσι , δίκαιον δέ , διαστέλλοντες τὸ ἀγαθὸν τοῦ δικαίου . ὁ δὲ κύριος φοβεῖσθαι τὸ κακὸν προστάττων οὐ κακῷ τὸ κακὸν ἀπαλλάττει , τῷ δὲ ἐναντίῳ τὸ ἐναντίον καταλύει . ἀγαθῷ δὲ κακὸν ἐναντίον , ὡς δίκαιον ἀδίκῳ . εἰ τοίνυν κακῶν ἀποχὴν ἀφοβίαν εἴρηκεν ἣν ὁ τοῦ κυρίου φόβος ἐργάζεται , ἀγαθὸν ὁ φόβος , καὶ ὁ ἐκ τοῦ νόμου φόβος οὐ μόνον δίκαιος , ἀλλὰ καὶ ἀγαθὸς κακίαν ἀναιρῶν · φόβῳ δὲ ἀφοβίαν εἰσάγων οὐ πάθει ἀπάθειαν , παιδείᾳ δὲ μετριοπάθειαν ἐμποιεῖ . ἐπὰν οὖν ἀκούσωμεν · τίμα τὸν κύριον καὶ ἰσχύσεις , πλὴν δὲ αὐτοῦ μὴ φοβοῦ ἄλλον , τὸ φοβεῖσθαι ἁμαρτάνειν , ἕπεσθαι δὲ ταῖς ὑπὸ θεοῦ δοθείσαις ἐντολαῖς τιμὴν εἶναι τοῦ θεοῦ ἐκδεχόμεθα .
Lemmas: οὗτος τε οὖν αὐτός καί ἕτερος τις , μάλα δέ ὁ ἀπό Μαρκίων ἐμβοάω οὐ ἐπαίω ὁ γραφή · ὁ δέ ἐγώ ἀκούω ἀναπαίω ἐπί εἰρήνη πείθω , καί ἡσυχάζω ἄφοβος ἀπό πᾶς κακός . τίς τοίνυν ὁ νόμος βούλομαι ; κακός μέν οὖν οὐ φημί , δίκαιος δέ , διαστέλλω ὁ ἀγαθός ὁ δίκαιος . ὁ δέ κύριος φοβέω ὁ κακός προστάσσω οὐ κακός ὁ κακός ἀπαλλάσσω , ὁ δέ ἐναντίος ὁ ἐναντίος καταλύω . ἀγαθός δέ κακός ἐναντίος , ὡς δίκαιος ἄδικος . εἰ τοίνυν κακός ἀποχή ἀφοβία λέγω ὅς ὁ ὁ κύριος φόβος ἐργάζομαι , ἀγαθός ὁ φόβος , καί ὁ ἐκ ὁ νόμος φόβος οὐ μόνος δίκαιος , ἀλλά καί ἀγαθός κακία ἀναιρέω · φόβος δέ ἀφοβία εἰσάγω οὐ πάθος ἀπάθεια , παιδεία δέ μετριοπάθεια ἐμποιέω . ἐπάν οὖν ἀκούω · τιμάω ὁ κύριος καί ἰσχύω , πλήν δέ αὐτός μή φοβέω ἄλλος , ὁ φοβέω ἁμαρτάνω , ἕπομαι δέ ὁ ὑπό θεός δίδωμι ἐντολή τιμή εἰμί ὁ θεός ἐκδέχομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 2.8.40
δέος δέ ἐστι φόβος θείου . ἀλλ’ εἰ καὶ πάθος ὁ φόβος , ὡς βούλονταί τινες , ὅτι φόβος ἐστὶ πάθος , οὐχ ὁ πᾶς φόβος πάθος . ἡ γοῦν δεισιδαιμονία πάθος , φόβος δαιμόνων οὖσα ἐκπαθῶν τε καὶ ἐμπαθῶν · ἔμπαλιν οὖν ὁ τοῦ ἀπαθοῦς θεοῦ φόβος ἀπαθής · φοβεῖται γάρ τις οὐ τὸν θεόν , ἀλλὰ τὸ ἀποπεσεῖν τοῦ θεοῦ · ὁ δὲ τοῦτο δεδιὼς τὸ τοῖς κακοῖς περιπεσεῖν φοβεῖται καὶ δέδιεν τὰ κακά · ὁ δεδιὼς δὲ τὸ πτῶμα ἄφθαρτον ἑαυτὸν καὶ ἀπαθῆ εἶναι βούλεται . σοφὸς φοβηθεὶς ἐξέκλινεν ἀπὸ κακοῦ , ὁ δὲ ἄφρων μίγνυται πεποιθώς , ἡ γραφὴ λέγει · αὖθίς τε ἐν φόβῳ κυρίου ἐλπὶς ἰσχύος φησίν .
Lemmas: δέος δέ εἰμί φόβος θεῖος . ἀλλά εἰ καί πάθος ὁ φόβος , ὡς βούλομαι τις , ὅτι φόβος εἰμί πάθος , οὐ ὁ πᾶς φόβος πάθος . ὁ γοῦν δεισιδαιμονία πάθος , φόβος δαίμων εἰμί ἐκπαθής τε καί ἐμπαθής · ἔμπαλιν οὖν ὁ ὁ ἀπαθής θεός φόβος ἀπαθής · φοβέω γάρ τις οὐ ὁ θεός , ἀλλά ὁ ἀποπίπτω ὁ θεός · ὁ δέ οὗτος δείδω ὁ ὁ κακός περιπίπτω φοβέω καί δείδω ὁ κακός · ὁ δείδω δέ ὁ πτῶμα ἄφθαρτος ἑαυτοῦ καί ἀπαθής εἰμί βούλομαι . σοφός φοβέω ἐκκλίνω ἀπό κακός , ὁ δέ ἄφρων μείγνυμι πείθω , ὁ γραφή λέγω · αὖθις τε ἐν φόβος κύριος ἐλπίς ἰσχύς φημί .
clemens-alexandrinus.stromata 2.9.41
Ἀνάγει γοῦν ὁ τοιοῦτος φόβος ἐπί τε τὴν μετάνοιαν ἐπί τε τὴν ἐλπίδα . ἐλπὶς δὲ προσδοκία ἀγαθῶν ἡ ἀπόντος ἀγαθοῦ εὔελπις . ἀμέλει καὶ ἡ εὐεμπτωσία λαμβάνεται εἰς ἐλπίδα , ἣν ἐπὶ τὴν ἀγάπην χειραγωγεῖν μεμαθήκαμεν . ἀγάπη δὲ ὁμόνοια ἂν εἴη τῶν κατὰ τὸν λόγον καὶ τὸν βίον καὶ τὸν τρόπον ἢ συνελόντι φάναι κοινωνία βίου ἢ ἐκτένεια φιλίας καὶ φιλοστοργίας μετὰ λόγου ὀρθοῦ περὶ χρῆσιν ἑταίρω . ὁ δὲ ἑταῖρος ἕτερος ἐγώ · ᾗ καὶ ἀδελφοὺς τοὺς τῷ αὐτῷ λόγῳ ἀναγεννηθέντας προσαγορεύομεν . παράκειται δὲ τῇ ἀγάπῃ ἥ τε φιλοξενία , φιλοτεχνία τις οὖσα περὶ χρῆσιν ξένων · ξένοι δὲ ὧν ξένα τὰ κοσμικά . κοσμικοὺς γὰρ τοὺς εἰς γῆν ἐλπίζοντας καὶ τὰς σαρκικὰς ἐπιθυμίας ἐξακούομεν · μὴ συσχηματίζεσθε , φησὶν ὁ ἀπόστολος , τῷ αἰῶνι τούτῳ , ἀλλὰ μεταμορφοῦσθε τῇ ἀνακαινώσει τοῦ νοός , εἰς τὸ δοκιμάζειν ὑμᾶς τί τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ , τὸ ἀγαθὸν καὶ εὐάρεστον καὶ τέλειον . ἀναστρέφει τοίνυν ἡ φιλοξενία περὶ τὸ ὠφέλιμον τοῖς ξένοις , ξένοι δὲ οἱ ἐπίξενοι , ἐπίξενοι δὲ οἱ φίλοι , φίλοι δὲ οἱ ἀδελφοί · φίλε κασίγνητε φησὶν Ὅμηρος , ἥ τε φιλανθρωπία , δἰ ἣν καὶ ἡ φιλοστοργία , φιλικὴ χρῆσις ἀνθρώπων ὑπάρχουσα , ἥ τε φιλοστοργία , φιλοτεχνία τις οὖσα περὶ στέρξιν φίλων ἢ οἰκείων , συμπαρομαρτοῦσιν ἀγάπῃ .
Lemmas: ἀνάγω γοῦν ὁ τοιοῦτος φόβος ἐπί τε ὁ μετάνοια ἐπί τε ὁ ἐλπίς . ἐλπίς δέ προσδοκία ἀγαθός ὁ ἄπειμι ἀγαθός εὔελπις . ἀμέλει καί ὁ εὐεμπτωσία λαμβάνω εἰς ἐλπίς , ὅς ἐπί ὁ ἀγάπη χειραγωγέω μανθάνω . ἀγάπη δέ ὁμόνοια ἄν εἰμί ὁ κατά ὁ λόγος καί ὁ βίος καί ὁ τρόπος ἤ συναιρέω φημί κοινωνία βίος ἤ ἐκτένεια φιλία καί φιλοστοργία μετά λόγος ὀρθός περί χρῆσις ἑταῖρος . ὁ δέ ἑταῖρος ἕτερος ἐγώ · ὅς καί ἀδελφός ὁ ὁ αὐτός λόγος ἀναγεννάω προσαγορεύω . παράκειμαι δέ ὁ ἀγάπη ὁ τε φιλοξενία , φιλοτεχνία τις εἰμί περί χρῆσις ξένος · ξένος δέ ὅς ξένος ὁ κοσμικός . κοσμικός γάρ ὁ εἰς γῆ ἐλπίζω καί ὁ σαρκικός ἐπιθυμία ἐξακούω · μή συσχηματίζω , φημί ὁ ἀπόστολος , ὁ αἰών οὗτος , ἀλλά μεταμορφόω ὁ ἀνακαίνωσις ὁ νόος , εἰς ὁ δοκιμάζω σύ τίς ὁ θέλημα ὁ θεός , ὁ ἀγαθός καί εὐάρεστος καί τέλειος . ἀναστρέφω τοίνυν ὁ φιλοξενία περί ὁ ὠφέλιμος ὁ ξένος , ξένος δέ ὁ ἐπίξενος , ἐπίξενος δέ ὁ φίλος , φίλος δέ ὁ ἀδελφός · φίλος κασίγνητος φημί Ὅμηρος , ὁ τε φιλανθρωπία , διά ὅς καί ὁ φιλοστοργία , φιλικός χρῆσις ἄνθρωπος ὑπάρχω , ὁ τε φιλοστοργία , φιλοτεχνία τις εἰμί περί στέρξις φίλος ἤ οἰκεῖος , συμπαρομαρτέω ἀγάπη .
clemens-alexandrinus.stromata 2.9.42
εἰ δ’ ὁ τῷ ὄντι ἄνθρωπος ὁ ἐν ἡμῖν ἐστιν ὁ πνευματικός , φιλαδελφία ἡ φιλανθρωπία τοῖς τοῦ αὐτοῦ πνεύματος κεκοινωνηκόσιν · στέρξις δ’ αὖ τήρησίς ἐστιν εὐνοίας ἢ ἀγαπήσεως , ἀγάπησις δὲ ἀπόδεξις παντελής , καὶ τὸ ἀγαπᾶν ἀρέσκεσθαι τῷ ἤδει , ἀγόμενόν τε καὶ ἀπαγόμενον · ἄγονται δὲ εἰς ταὐτότητα δἰ ὁμόνοιαν , ἐπιστήμην οὖσαν κοινῶν ἀγαθῶν · καὶ γὰρ ἡ ὁμογνωμοσύνη συμφωνία γνωμῶν . καὶ ἡ ἀγάπη φησὶν ἀνυπόκριτος ἔστω ἡμῖν , αὐτοί τε ἀποστυγοῦντες τὸ πονηρὸν γινώμεθα , κολλώμενοι τῷ ἀγαθῷ τῇ φιλαδελφίᾳ τε καὶ τὰ ἑξῆς ἕως εἰ δυνατόν , τὸ ἐξ ὑμῶν , μετὰ πάντων ἀνθρώπων εἰρηνεύοντες . ἔπειτα μὴ νικῶ λέγει ὑπὸ τοῦ κακοῦ , ἀλλὰ νίκα ἐν τῷ ἀγαθῷ τὸ κακόν . Ἰουδαίοις τε ὁ αὐτὸς ἀπόστολος μαρτυρεῖν ὁμολογεῖ ὅτι ζῆλον θεοῦ ἔχουσιν , ἀλλ’ οὐ κατ’ ἐπίγνωσιν · ἀγνοοῦντες γὰρ τὴν τοῦ θεοῦ δικαιοσύνην , καὶ τὴν ἰδίαν ζητοῦντες στῆσαι , τῇ δικαιοσύνῃ τοῦ θεοῦ οὐχ ὑπετάγησαν · οὐ γὰρ τὸ βούλημα τοῦ νόμου ἔγνωσάν τε καὶ ἐποίησαν , ἀλλ’ ὃ ὑπέλαβον αὐτοί , τοῦτο καὶ βούλεσθαι τὸν νόμον ᾠήθησαν · οὐδ’ ὡς προφητεύοντι τῷ νόμῳ ἐπίστευσαν , λόγῳ δὲ ψιλῷ καὶ φόβῳ , ἀλλ’ οὐ διαθέσει καὶ πίστει ἠκολούθησαν · τέλος γὰρ νόμου Χριστὸς εἰς δικαιοσύνην , ὁ ὑπὸ νόμου προφητευθείς , παντὶ τῷ πιστεύοντι .
Lemmas: εἰ δέ ὁ ὁ εἰμί ἄνθρωπος ὁ ἐν ἐγώ εἰμί ὁ πνευματικός , φιλαδελφία ὁ φιλανθρωπία ὁ ὁ αὐτός πνεῦμα κοινωνέω · στέρξις δέ αὖ τήρησις εἰμί εὔνοια ἤ ἀγάπησις , ἀγάπησις δέ ἀπόδειξις παντελής , καί ὁ ἀγαπάω ἀρέσκω ὁ ἦδος , ἄγω τε καί ἀπάγω · ἄγω δέ εἰς ταὐτότης διά ὁμόνοια , ἐπιστήμη εἰμί κοινός ἀγαθός · καί γάρ ὁ ὁμογνωμοσύνη συμφωνία γνώμη . καί ὁ ἀγάπη φημί ἀνυπόκριτος εἰμί ἐγώ , αὐτός τε ἀποστυγέω ὁ πονηρός γίγνομαι , κολλάω ὁ ἀγαθός ὁ φιλαδελφία τε καί ὁ ἑξῆς ἕως εἰ δυνατός , ὁ ἐκ σύ , μετά πᾶς ἄνθρωπος εἰρηνεύω . ἔπειτα μή νικάω λέγω ὑπό ὁ κακός , ἀλλά νικάω ἐν ὁ ἀγαθός ὁ κακός . Ἰουδαῖος τε ὁ αὐτός ἀπόστολος μαρτυρέω ὁμολογέω ὅτι ζῆλος θεός ἔχω , ἀλλά οὐ κατά ἐπίγνωσις · ἀγνοέω γάρ ὁ ὁ θεός δικαιοσύνη , καί ὁ ἴδιος ζητέω ἵστημι , ὁ δικαιοσύνη ὁ θεός οὐ ὑποτάσσω · οὐ γάρ ὁ βούλημα ὁ νόμος γιγνώσκω τε καί ποιέω , ἀλλά ὅς ὑπολαμβάνω αὐτός , οὗτος καί βούλομαι ὁ νόμος οἴομαι · οὐδέ ὡς προφητεύω ὁ νόμος πιστεύω , λόγος δέ ψιλός καί φόβος , ἀλλά οὐ διάθεσις καί πίστις ἀκολουθέω · τέλος γάρ νόμος Χριστός εἰς δικαιοσύνη , ὁ ὑπό νόμος προφητεύω , πᾶς ὁ πιστεύω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.9.43
ὅθεν εἴρηται τούτοις παρὰ Μωυσέως · ἐγὼ παραζηλώσω ὑμᾶς ἐπ’ οὐκ ἔθνει , ἐπ’ ἔθνει ἀσυνέτῳ παροργιῶ ὑμᾶς , τῷ εἰς ὑπακοὴν δηλονότι εὐτρεπεῖ γενομένῳ . καὶ διὰ Ἡσαΐου εὑρέθην λέγει τοῖς ἐμὲ μὴ ζητοῦσιν , ἐμφανὴς ἐγενόμην τοῖς ἐμὲ μὴ ἐπερωτῶσι , πρὸ τῆς τοῦ κυρίου παρουσίας δηλαδή , μεθ’ ἣν καὶ τῷ Ἰσραὴλ ἐκεῖνα τὰ προφητευθέντα οἰκείως λέγεται νῦν · ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου ὅλην τὴν ἡμέραν ἐπὶ λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα . ὁρᾷς τὴν αἰτίαν τῆς ἐξ ἐθνῶν κλήσεως σαφῶς πρὸς τοῦ προφήτου ἀπείθειαν τοῦ λαοῦ καὶ ἀντιλογίαν εἰρημένην ; εἶθ’ ἡ ἀγαθότης καὶ ἐπὶ τούτοις δείκνυται τοῦ θεοῦ · φησὶ γὰρ ὁ ἀπόστολος · ἀλλὰ τῷ αὐτῶν παραπτώματι ἡ σωτηρία τοῖς ἔθνεσιν εἰς τὸ παραζηλῶσαι αὐτοὺς καὶ μετανοῆσαι βουληθῆναι . ὁ Ποιμὴν δὲ ἁπλῶς ἐπὶ τῶν κεκοιμημένων θεὶς τὴν λέξιν δικαίους οἶδέ τινας ἐν ἔθνεσι καὶ ἐν Ἰουδαίοις οὐ μόνον πρὸ τῆς τοῦ κυρίου παρουσίας , ἀλλὰ καὶ πρὸ νόμου κατὰ τὴν πρὸς θεὸν εὐαρέστησιν , ὡς Ἄβελ , ὡς Νῶε , ὡς εἴ τις ἕτερος δίκαιος .
Lemmas: ὅθεν λέγω οὗτος παρά Μωϋσῆς · ἐγώ παραζηλόω σύ ἐπί οὐ ἔθνος , ἐπί ἔθνος ἀσύνετος παροργίζω σύ , ὁ εἰς ὑπακοή δηλονότι εὐτρεπής γίγνομαι . καί διά Ἠσαΐας εὑρίσκω λέγω ὁ ἐγώ μή ζητέω , ἐμφανής γίγνομαι ὁ ἐγώ μή ἐπερωτάω , πρό ὁ ὁ κύριος παρουσία δηλαδή , μετά ὅς καί ὁ Ἰσραήλ ἐκεῖνος ὁ προφητεύω οἰκεῖος λέγω νῦν · ἐκπετάννυμι ὁ χείρ ἐγώ ὅλος ὁ ἡμέρα ἐπί λαός ἀπειθέω καί ἀντιλέγω . ὁράω ὁ αἰτία ὁ ἐκ ἔθνος κλῆσις σαφής πρός ὁ προφήτης ἀπείθεια ὁ λαός καί ἀντιλογία λέγω ; εἶτα ὁ ἀγαθότης καί ἐπί οὗτος δείκνυμι ὁ θεός · φημί γάρ ὁ ἀπόστολος · ἀλλά ὁ αὐτός παράπτωμα ὁ σωτηρία ὁ ἔθνος εἰς ὁ παραζηλόω αὐτός καί μετανοέω βούλομαι . ὁ ποιμήν δέ ἁπλῶς ἐπί ὁ κοιμάω τίθημι ὁ λέξις δίκαιος οἶδα τις ἐν ἔθνος καί ἐν Ἰουδαῖος οὐ μόνος πρό ὁ ὁ κύριος παρουσία , ἀλλά καί πρό νόμος κατά ὁ πρός θεός εὐαρέστησις , ὡς Ἄβελ , ὡς Νῶε , ὡς εἰ τις ἕτερος δίκαιος .
clemens-alexandrinus.stromata 2.9.44
φησὶ γοῦν τοὺς ἀποστόλους καὶ διδασκάλους τοὺς κηρύξαντας τὸ ὄνομα τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ καὶ κοιμηθέντας τῇ δυνάμει καὶ τῇ πίστει κηρῦξαι τοῖς προκεκοιμημένοις . εἶτα ἐπιφέρει · καὶ αὐτοὶ ἔδωκαν αὐτοῖς τὴν σφραγῖδα τοῦ κηρύγματος . κατέβησαν οὖν μετ’ αὐτῶν εἰς τὸ ὕδωρ καὶ πάλιν ἀνέβησαν . ἀλλ’ οὗτοι ζῶντες κατέβησαν καὶ πάλιν ζῶντες ἀνέβησαν · ἐκεῖνοι δὲ οἱ προκεκοιμημένοι νεκροὶ κατέβησαν , ζῶντες δὲ ἀνέβησαν , διὰ τούτων οὖν ἐζωοποιήθησαν καὶ ἐπέγνωσαν τὸ ὄνομα τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ . διὰ τοῦτο καὶ συνανέβησαν μετ’ αὐτῶν καὶ συνήρμοσαν εἰς τὴν οἰκοδομὴν τοῦ πύργου καὶ ἀλατόμητοι συνῳκοδομήθησαν · ἐν δικαιοσύνῃ γὰρ ἐκοιμήθησαν καὶ ἐν μεγάλῃ ἁγνείᾳ , μόνην δὲ τὴν σφραγῖδα ταύτην οὐκ ἔσχον . ὅταν γὰρ ἔθνη τὰ μὴ νόμον ἔχοντα φύσει τὰ τοῦ νόμου ποιῶσιν , οὗτοι νόμον μὴ ἔχοντες ἑαυτοῖς εἰσι νόμος κατὰ τὸν ἀπόστολον .
Lemmas: φημί γοῦν ὁ ἀπόστολος καί διδάσκαλος ὁ κηρύσσω ὁ ὄνομα ὁ υἱός ὁ θεός καί κοιμάω ὁ δύναμις καί ὁ πίστις κηρύσσω ὁ προκοιμάω . εἶτα ἐπιφέρω · καί αὐτός δίδωμι αὐτός ὁ σφραγίς ὁ κήρυγμα . καταβαίνω οὖν μετά αὐτός εἰς ὁ ὕδωρ καί πάλιν ἀναβαίνω . ἀλλά οὗτος ζάω καταβαίνω καί πάλιν ζάω ἀναβαίνω · ἐκεῖνος δέ ὁ προκοιμάω νεκρός καταβαίνω , ζάω δέ ἀναβαίνω , διά οὗτος οὖν ζωοποιέω καί ἐπιγιγνώσκω ὁ ὄνομα ὁ υἱός ὁ θεός . διά οὗτος καί συναναβαίνω μετά αὐτός καί συναρμόζω εἰς ὁ οἰκοδομή ὁ πύργος καί ἀλατόμητος συνοικοδομέω · ἐν δικαιοσύνη γάρ κοιμάω καί ἐν μέγας ἁγνεία , μόνος δέ ὁ σφραγίς οὗτος οὐ ἔχω . ὅταν γάρ ἔθνος ὁ μή νόμος ἔχω φύσις ὁ ὁ νόμος ποιέω , οὗτος νόμος μή ἔχω ἑαυτοῦ εἰμί νόμος κατά ὁ ἀπόστολος .
clemens-alexandrinus.stromata 2.9.45
Ὡς μὲν οὖν ἀντακολουθοῦσιν ἀλλήλαις αἱ ἀρεταί , τί χρὴ λέγειν , ἐπιδεδειγμένου ἤδη ὡς πίστις μὲν ἐπὶ μετανοίᾳ ἐλπίδι τε , εὐλάβεια δὲ ἐπὶ πίστει , καὶ ἡ ἐν τούτοις ἐπιμονή τε καὶ ἄσκησις ἅμα μαθήσει συμπεραιοῦται εἰς ἀγάπην , ἣ δὲ τῇ γνώσει τελειοῦται ; ἐκεῖνο δὲ ἐξ ἀνάγκης παρασημειωτέον ὡς μόνον τὸ θεῖον σοφὸν εἶναι φύσει νοεῖσθαι χρή · διὸ καὶ ἡ σοφία δύναμις θεοῦ ἡ διδάξασα τὴν ἀλήθειαν · κἀνταῦθά που εἴληπται ἡ τελείωσις τῆς γνώσεως . φιλεῖ δὲ καὶ ἀγαπᾷ τὴν ἀλήθειαν ὁ φιλόσοφος , ἐκ τοῦ θεράπων εἶναι γνήσιος δἰ ἀγάπην ἤδη φίλος νομισθείς . ταύτης δὲ ἀρχὴ τὸ θαυμάσαι τὰ πράγματα , ὡς Πλάτων ἐν Θεαιτήτῳ λέγει , καὶ Ματθίας ἐν ταῖς Παραδόσεσι παραινῶν θαύμασον τὰ παρόντα , βαθμὸν τοῦτον πρῶτον τῆς ἐπέκεινα γνώσεως ὑποτιθέμενος · ᾗ κἀν τῷ καθ’ Ἑβραίους εὐαγγελίῳ ὁ θαυμάσας βασιλεύσει γέγραπται καὶ ὁ βασιλεύσας ἀναπαήσεται . ἀδύνατον οὖν τὸν ἀμαθῆ , ἔστ’ ἂν μένῃ ἀμαθής , φιλοσοφεῖν , τόν γε μὴ ἔννοιαν σοφίας εἰληφότα , φιλοσοφίας οὔσης ὀρέξεως τοῦ ὄντως ὄντος καὶ τῶν εἰς τοῦτο συντεινόντων μαθημάτων . κἂν τὸ ποιεῖν καλῶς ᾖ τισιν ἐξησκημένον , ἀλλὰ τὸ ἐπίστασθαι , ὡς χρηστέον καὶ ποιητέον , συνεκπονητέον , καθὸ καὶ ὁμοιοῦταί τις θεῷ , θεῷ λέγω τῷ σωτῆρι , θεραπεύων τὸν τῶν ὅλων θεὸν διὰ τοῦ ἀρχιερέως λόγου , δἰ οὗ καθορᾶται τὰ κατ’ ἀλήθειαν καλὰ καὶ δίκαια . εὐσέβεια ἔστι πρᾶξις ἑπομένη καὶ ἀκόλουθος θεῷ .
Lemmas: ὡς μέν οὖν ἀντακολουθέω ἀλλήλων ὁ ἀρετή , τίς χρή λέγω , ἐπιδείκνυμι ἤδη ὡς πίστις μέν ἐπί μετάνοια ἐλπίς τε , εὐλάβεια δέ ἐπί πίστις , καί ὁ ἐν οὗτος ἐπιμονή τε καί ἄσκησις ἅμα μάθησις συμπεραιόω εἰς ἀγάπη , ὅς δέ ὁ γνῶσις τελειόω ; ἐκεῖνος δέ ἐκ ἀνάγκη παρασημειωτέον ὡς μόνος ὁ θεῖος σοφός εἰμί φύσις νοέω χρή · διό καί ὁ σοφία δύναμις θεός ὁ διδάσκω ὁ ἀλήθεια · ἐνταῦθα που λαμβάνω ὁ τελείωσις ὁ γνῶσις . φιλέω δέ καί ἀγαπάω ὁ ἀλήθεια ὁ φιλόσοφος , ἐκ ὁ θεράπων εἰμί γνήσιος διά ἀγάπη ἤδη φίλος νομίζω . οὗτος δέ ἀρχή ὁ θαυμάζω ὁ πρᾶγμα , ὡς Πλάτων ἐν Θεαίτητος λέγω , καί Ματθίας ἐν ὁ Παράδοσις παραινέω θαυμάζω ὁ πάρειμι , βαθμός οὗτος πρῶτος ὁ ἐπέκεινα γνῶσις ὑποτίθημι · ᾗ ἐν ὁ κατά Ἑβραῖος εὐαγγέλιον ὁ θαυμάζω βασιλεύω γράφω καί ὁ βασιλεύω ἀναπαίω . ἀδύνατος οὖν ὁ ἀμαθής , ἔστε ἄν μένω ἀμαθής , φιλοσοφέω , ὁ γε μή ἔννοια σοφία λαμβάνω , φιλοσοφία εἰμί ὄρεξις ὁ ὄντως εἰμί καί ὁ εἰς οὗτος συντείνω μάθημα . ἐάν ὁ ποιέω καλός εἰμί τις ἐξασκέω , ἀλλά ὁ ἐπίσταμαι , ὡς χράω καί ποιέω , συνεκπονέω , καθό καί ὁμοιόω τις θεός , θεός λέγω ὁ σωτήρ , θεραπεύω ὁ ὁ ὅλος θεός διά ὁ ἀρχιερεύς λόγος , διά ὅς καθοράω ὁ κατά ἀλήθεια καλός καί δίκαιος . εὐσέβεια εἰμί πρᾶξις ἕπομαι καί ἀκόλουθος θεός .
clemens-alexandrinus.stromata 2.10.46
Τριῶν τοίνυν τούτων ἀντέχεται ὁ ἡμεδαπὸς φιλόσοφος , πρῶτον μὲν τῆς θεωρίας , δεύτερον δὲ τῆς τῶν ἐντολῶν ἐπιτελέσεως , τρίτον ἀνδρῶν ἀγαθῶν κατασκευῆς · ἃ δὴ συνελθόντα τὸν γνωστικὸν ἐπιτελεῖ . ὅ τι δ’ ἂν ἐνδέῃ τούτων , χωλεύει τὰ τῆς γνώσεως . ὅθεν θείως ἡ γραφή φησι · καὶ εἶπεν κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων · λάλησον τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς · ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν · κατὰ τὰ ἐπιτηδεύματα γῆς Αἰγύπτου , ἐν ᾗ κατῳκήσατε ἐν αὐτῇ , οὐ ποιήσετε · καὶ κατὰ τὰ ἐπιτηδεύματα γῆς Χαναάν , εἰς ἣν ἐγὼ εἰσάγω ὑμᾶς ἐκεῖ , οὐ ποιήσετε · καὶ τοῖς νομίμοις αὐτῶν οὐ πορεύσεσθε · τὰ κρίματά μου ποιήσετε καὶ τὰ προστάγματά μου φυλάξεσθε , πορεύεσθαι ἐν αὐτοῖς · ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν . καὶ φυλάξεσθε πάντα τὰ προστάγματά μου , καὶ ποιήσετε αὐτά . ὁ ποιήσας αὐτὰ ἄνθρωπος ζήσεται ἐν αὐτοῖς · ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν .
Lemmas: τρεῖς τοίνυν οὗτος ἀντέχω ὁ ἡμεδαπός φιλόσοφος , πρῶτος μέν ὁ θεωρία , δεύτερος δέ ὁ ὁ ἐντολή ἐπιτέλεσις , τρίτος ἀνήρ ἀγαθός κατασκευή · ὅς δή συνέρχομαι ὁ γνωστικός ἐπιτελέω . ὅς τις δέ ἄν ἐνδέω οὗτος , χωλεύω ὁ ὁ γνῶσις . ὅθεν θεῖος ὁ γραφή φημί · καί λέγω κύριος πρός Μωϋσῆς λέγω · λαλέω ὁ υἱός Ἰσραήλ καί λέγω πρός αὐτός · ἐγώ κύριος ὁ θεός σύ · κατά ὁ ἐπιτήδευμα γῆ Αἴγυπτος , ἐν ὅς κατοικέω ἐν αὐτός , οὐ ποιέω · καί κατά ὁ ἐπιτήδευμα γῆ Χαναάν , εἰς ὅς ἐγώ εἰσάγω σύ ἐκεῖ , οὐ ποιέω · καί ὁ νόμιμος αὐτός οὐ πορεύω · ὁ κρίμα ἐγώ ποιέω καί ὁ πρόσταγμα ἐγώ φυλάσσω , πορεύω ἐν αὐτός · ἐγώ κύριος ὁ θεός σύ . καί φυλάσσω πᾶς ὁ πρόσταγμα ἐγώ , καί ποιέω αὐτός . ὁ ποιέω αὐτός ἄνθρωπος ζάω ἐν αὐτός · ἐγώ κύριος ὁ θεός σύ .
clemens-alexandrinus.stromata 2.10.47
εἴτ’ οὖν κόσμου καὶ ἀπάτης εἴτε παθῶν καὶ κακιῶν σύμβολον Αἴγυπτος καὶ ἡ Χανανῖτις γῆ , ὧν μὲν ἀφεκτέον , ὁποῖα δὲ ἐπιτηδευτέον ὡς θεῖα καὶ οὐ κοσμικά , ἐπιδείκνυσιν ἡμῖν τὸ λόγιον . ὅταν δὲ εἴπῃ ὁ ποιήσας ἄνθρωπος ζήσεται ἐν αὐτοῖς , τήν τε Ἑβραίων αὐτῶν ἐπανόρθωσιν τήν τε τῶν πέλας , ἡμῶν αὐτῶν , συνάσκησίν τε καὶ προκοπὴν ζωὴν λέγει αὐτῶν τε καὶ ἡμῶν . οἱ γάρ νεκροὶ τοῖς παραπτώμασι συζωοποιοῦνται Χριστῷ διὰ τῆς ἡμετέρας διαθήκης . πολλάκις δὲ ἐπαναλαμβάνουσα ἡ γραφὴ τὸ ἐγὼ κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν δυσωπεῖ μὲν διατρεπτικώτατα , ἕπεσθαι διδάσκουσα τῷ τὰς ἐντολὰς δεδωκότι θεῷ , ὑπομιμνῄσκει δὲ ἠρέμα ζητεῖν τὸν θεὸν καὶ ὡς οἷόν τε γινώσκειν ἐπιχειρεῖν , ἥτις ἂν εἴη θεωρία μεγίστη , ἡ ἐποπτική , ἡ τῷ ὄντι ἐπιστήμη , ἡ ἀμετάπτωτος λόγῳ γινομένη . αὕτη ἂν εἴη μόνη ἡ τῆς σοφίας γνῶσις , ἧς οὐδέποτε χωρίζεται ἡ δικαιοπραγία .
Lemmas: εἴτε οὖν κόσμος καί ἀπάτη εἴτε πάθος καί κακία σύμβολον Αἴγυπτος καί ὁ Χανηνῖτις γῆ , ὅς μέν ἀπέχω , ὁποῖος δέ ἐπιτηδευτέος ὡς θεῖος καί οὐ κοσμικός , ἐπιδείκνυμι ἐγώ ὁ λόγιον . ὅταν δέ λέγω ὁ ποιέω ἄνθρωπος ζάω ἐν αὐτός , ὁ τε Ἑβραῖος αὐτός ἐπανόρθωσις ὁ τε ὁ πέλας , ἐγώ αὐτός , συνάσκησις τε καί προκοπή ζωή λέγω αὐτός τε καί ἐγώ . ὁ γάρ νεκρός ὁ παράπτωμα συζωοποιέω Χριστός διά ὁ ἡμέτερος διαθήκη . πολλάκις δέ ἐπαναλαμβάνω ὁ γραφή ὁ ἐγώ κύριος ὁ θεός σύ δυσωπέω μέν διατρεπτικός , ἕπομαι διδάσκω ὁ ὁ ἐντολή δίδωμι θεός , ὑπομιμνῄσκω δέ ἠρέμα ζητέω ὁ θεός καί ὡς οἷος τε γιγνώσκω ἐπιχειρέω , ὅστις ἄν εἰμί θεωρία μέγας , ὁ ἐποπτικός , ὁ ὁ εἰμί ἐπιστήμη , ὁ ἀμετάπτωτος λόγος γίγνομαι . οὗτος ἄν εἰμί μόνος ὁ ὁ σοφία γνῶσις , ὅς οὐδέποτε χωρίζω ὁ δικαιοπραγία .
clemens-alexandrinus.stromata 2.11.48
Ἀλλ’ ἡ μὲν τῶν οἰησισόφων , εἴτε αἱρέσεις εἶεν βάρβαροι εἴτε οἱ παρ’ Ἕλλησι φιλόσοφοι , γνῶσις φυσιοῖ κατὰ τὸν ἀπόστολον · πιστὴ δὲ ἡ γνῶσις ἥτις ἂν εἴη ἐπιστημονικὴ ἀπόδειξις τῶν κατὰ τὴν ἀληθῆ φιλοσοφίαν παραδιδομένων . φήσαιμεν δ’ ἂν αὐτὴν λόγον εἶναι τοῖς ἀμφισβητουμένοις ἐκ τῶν ὁμολογουμένων ἐκπορίζοντα τὴν πίστιν . πίστεως δ’ οὔσης διττῆς , τῆς μὲν ἐπιστημονικῆς , τῆς δὲ δοξαστικῆς , οὐθὲν κωλύει ἀπόδειξιν ὀνομάζειν διττήν , τὴν μὲν ἐπιστημονικήν , τὴν δὲ δοξαστικήν . ἐπεὶ καὶ ἡ γνῶσις καὶ ἡ πρόγνωσις διττὴ λέγεται , ἣ μὲν ἀπηκριβωμένην ἔχουσα τὴν ἑαυτῆς φύσιν , ἣ δὲ ἐλλιπῆ . καὶ μή τι ἡ παρ’ ἡμῖν ἀπόδειξις μόνη ἂν εἴη ἀληθής , ἅτε ἐκ θείων χορηγουμένη γραφῶν , τῶν ἱερῶν γραμμάτων καὶ τῆς θεοδιδάκτου σοφίας κατὰ τὸν ἀπόστολον . μάθησις γοῦν καὶ τὸ πείθεσθαι ταῖς ἐντολαῖς , ὅ ἐστι πιστεύειν τῷ θεῷ . καὶ ἡ πίστις δύναμίς τις τοῦ θεοῦ , ἰσχὺς οὖσα τῆς ἀληθείας .
Lemmas: ἀλλά ὁ μέν ὁ οἰησίσοφος , εἴτε αἵρεσις εἰμί βάρβαρος εἴτε ὁ παρά Ἕλλην φιλόσοφος , γνῶσις φυσιόω κατά ὁ ἀπόστολος · πιστός δέ ὁ γνῶσις ὅστις ἄν εἰμί ἐπιστημονικός ἀπόδειξις ὁ κατά ὁ ἀληθής φιλοσοφία παραδίδωμι . φημί δέ ἄν αὐτός λόγος εἰμί ὁ ἀμφισβητέω ἐκ ὁ ὁμολογέω ἐκπορίζω ὁ πίστις . πίστις δέ εἰμί δισσός , ὁ μέν ἐπιστημονικός , ὁ δέ δοξαστικός , οὐδείς κωλύω ἀπόδειξις ὀνομάζω δισσός , ὁ μέν ἐπιστημονικός , ὁ δέ δοξαστικός . ἐπεί καί ὁ γνῶσις καί ὁ πρόγνωσις δισσός λέγω , ὁ μέν ἀπακριβόομαι ἔχω ὁ ἑαυτοῦ φύσις , ὁ δέ ἐλλιπής . καί μή τις ὁ παρά ἐγώ ἀπόδειξις μόνος ἄν εἰμί ἀληθής , ἅτε ἐκ θεῖος χορηγέω γραφή , ὁ ἱερός γράμμα καί ὁ θεοδίδακτος σοφία κατά ὁ ἀπόστολος . μάθησις γοῦν καί ὁ πείθω ὁ ἐντολή , ὅς εἰμί πιστεύω ὁ θεός . καί ὁ πίστις δύναμις τις ὁ θεός , ἰσχύς εἰμί ὁ ἀλήθεια .