ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 6.18.166
εἶθ’ ὁ μὴ περὶ αὑτοῦ τἀληθῆ λέγειν δυνάμενος ἆρ’ οὐ πλέον οὐδὲ τὰ περὶ θεοῦ πιστευτέος ; ὅσον γὰρ δυνάμει θεοῦ λείπεται ἄνθρωπος , τοσοῦτον καὶ ὁ λόγος αὐτοῦ ἐξασθενεῖ , κἂν μὴ θεόν , ἀλλὰ περὶ θεοῦ λέγῃ καὶ τοῦ θείου λόγου . ἀσθενὴς γὰρ φύσει ὁ ἀνθρώπειος λόγος καὶ ἀδύνατος φράσαι θεόν , οὐ τοὔνομα λέγω ( κοινὸν γὰρ τοῦτο οὐ φιλοσόφων μόνον ὀνομάζειν , ἀλλὰ καὶ ποιητῶν ) οὐδὲ τὴν οὐσίαν ( ἀδύνατον γάρ ) , ἀλλὰ τὴν δύναμιν καὶ τὰ ἔργα τοῦ θεοῦ . καίτοι οἱ ἐπιγραφόμενοι θεὸν διδάσκαλον μόγις εἰς ἔννοιαν ἀφικνοῦνται θεοῦ , τῆς χάριτος αὐτοῖς συλλαμβανούσης εἰς ποσὴν ἐπίγνωσιν , οἷον θελήματι θέλημα καὶ τῷ ἁγίῳ πνεύματι τὸ ἅγιον πνεῦμα θεωρεῖν ἐθίζοντες , ὅτι πνεῦμα τὰ βάθη τοῦ θεοῦ ἐρευνᾷ , ψυχικὸς δὲ ἄνθρωπος οὐ δέχεται τὰ τοῦ πνεύματος . μόνη τοίνυν ἡ παρ’ ἡμῖν θεοδίδακτός ἐστι σοφία , ἀφ’ ἧς αἱ πᾶσαι πηγαὶ τῆς σοφίας ἤρτηνται , ὅσαι γε τῆς ἀληθείας στοχάζονται . ἀμέλει ὡς ἂν τοῦ κυρίου ἥκοντος εἰς ἀνθρώπους τοῦ διδάξοντος ἡμᾶς μυρίοι σημάντορες , καταγγελεῖς , ἑτοιμασταί , πρόδρομοι ἄνωθεν ἐκ καταβολῆς κόσμου , δἰ ἔργων , διὰ λόγων προμηνύοντες , προφητεύοντες ἐλεύσεσθαι , καὶ ποῦ καὶ πῶς καὶ τίνα τὰ σημεῖα .
Lemmas: εἶτα ὁ μή περί ἑαυτοῦ ἀληθής λέγω δύναμαι ἆρα οὐ πολύς οὐδέ ὁ περί θεός πιστευτέος ; ὅσος γάρ δύναμις θεός λείπω ἄνθρωπος , τοσοῦτος καί ὁ λόγος αὐτός ἐξασθενέω , ἐάν μή θεός , ἀλλά περί θεός λέγω καί ὁ θεῖος λόγος . ἀσθενής γάρ φύσις ὁ ἀνθρώπειος λόγος καί ἀδύνατος φράζω θεός , οὐ ὄνομα λέγω ( κοινός γάρ οὗτος οὐ φιλόσοφος μόνος ὀνομάζω , ἀλλά καί ποιητής ) οὐδέ ὁ οὐσία ( ἀδύνατος γάρ ) , ἀλλά ὁ δύναμις καί ὁ ἔργον ὁ θεός . καίτοι ὁ ἐπιγράφω θεός διδάσκαλος μόγις εἰς ἔννοια ἀφικνέομαι θεός , ὁ χάρις αὐτός συλλαμβάνω εἰς ποσός ἐπίγνωσις , οἷος θέλημα θέλημα καί ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁ ἅγιος πνεῦμα θεωρέω ἐθίζω , ὅτι πνεῦμα ὁ βάθος ὁ θεός ἐρευνάω , ψυχικός δέ ἄνθρωπος οὐ δέχομαι ὁ ὁ πνεῦμα . μόνος τοίνυν ὁ παρά ἐγώ θεοδίδακτος εἰμί σοφία , ἀπό ὅς ὁ πᾶς πηγή ὁ σοφία ἀρτάω , ὅσος γε ὁ ἀλήθεια στοχάζομαι . ἀμέλει ὡς ἄν ὁ κύριος ἥκω εἰς ἄνθρωπος ὁ διδάσκω ἐγώ μυρίος σημάντωρ , καταγγελεύς , ἑτοιμαστής , πρόδρομος ἄνωθεν ἐκ καταβολή κόσμος , διά ἔργον , διά λόγος προμηνύω , προφητεύω ἔρχομαι , καί ποῦ καί πῶς καί τίς ὁ σημεῖον .
clemens-alexandrinus.stromata 6.18.167
ἀμέλει πόρρωθεν προμελετᾷ ὁ νόμος καὶ ἡ προφητεία , ἔπειτα δὲ ὁ πρόδρομος δείκνυσι τὸν παρόντα , μεθ’ ὃν οἱ κήρυκες τῆς ἐπιφανείας τὴν δύναμιν ἐκδιδάσκοντες μηνύουσιν . μόνοις καὶ οὐδὲ τούτοις ἅπασιν ἤρεσαν , ἀλλὰ Πλάτωνι μὲν Σωκράτης καὶ Ξενοκράτει Πλάτων , Ἀριστοτέλης δὲ Θεοφράστῳ καὶ Κλεάνθει Ζήνων , οἳ τοὺς ἰδίους μόνον αἱρετιστὰς ἔπεισαν · ὁ δέ γε τοῦ διδασκάλου τοῦ ἡμετέρου λόγος οὐκ ἔμεινεν ἐν Ἰουδαίᾳ μόνῃ , καθάπερ ἐν τῇ Ἑλλάδι ἡ φιλοσοφία , ἐχύθη δὲ ἀνὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην , πείθων Ἑλλήνων τε ὁμοῦ καὶ βαρβάρων κατὰ ἔθνος καὶ κώμην καὶ πόλιν πᾶσαν οἴκους ὅλους καὶ ἰδίᾳ ἕκαστον τῶν ἐπακηκοότων καὶ αὐτῶν γε τῶν φιλοσόφων οὐκ ὀλίγους ἤδη ἐπὶ τὴν ἀλήθειαν μεθιστάς . καὶ τὴν μὲν φιλοσοφίαν τὴν Ἑλληνικὴν ἐὰν ὁ τυχὼν ἄρχων κωλύσῃ , οἴχεται παραχρῆμα , τὴν δὲ ἡμετέραν διδασκαλίαν ἔκτοτε σὺν καὶ τῇ πρώτῃ καταγγελίᾳ κωλύουσιν ὁμοῦ βασιλεῖς καὶ τύραννοι καὶ οἱ κατὰ μέρος ἄρχοντες καὶ ἡγεμόνες μετὰ τῶν μισθοφόρων ἁπάντων , πρὸς δὲ καὶ τῶν ἀπείρων ἀνθρώπων , καταστρατευόμενοί τε ἡμῶν καὶ ὅση δύναμις ἐκκόπτειν πειρώμενοι · ἣ δὲ καὶ μᾶλλον ἀνθεῖ · οὐ γὰρ ὡς ἀνθρωπίνη ἀποθνῄσκει διδασκαλία οὐδ’ ὡς ἀσθενὴς μαραίνεται δωρεά ( οὐδεμία γὰρ ἀσθενὴς δωρεὰ θεοῦ ) , μένει δὲ ἀκώλυτος , διωχθήσεσθαι εἰς τέλος προφητευθεῖσα .
Lemmas: ἀμέλει πρόσωθεν προμελετάω ὁ νόμος καί ὁ προφητεία , ἔπειτα δέ ὁ πρόδρομος δείκνυμι ὁ πάρειμι , μετά ὅς ὁ κῆρυξ ὁ ἐπιφάνεια ὁ δύναμις ἐκδιδάσκω μηνύω . μόνος καί οὐδέ οὗτος ἅπας ἀρέσκω , ἀλλά Πλάτων μέν Σωκράτης καί Ξενοκράτης Πλάτων , Ἀριστοτέλης δέ Θεόφραστος καί Κλεάνθης Ζήνων , ὅς ὁ ἴδιος μόνος αἱρετιστής πείθω · ὁ δέ γε ὁ διδάσκαλος ὁ ἡμέτερος λόγος οὐ μένω ἐν Ἰουδαία μόνος , καθά ἐν ὁ Ἑλλάς ὁ φιλοσοφία , χέω δέ ἀνά πᾶς ὁ οἰκουμένη , πείθω Ἕλλην τε ὁμοῦ καί βάρβαρος κατά ἔθνος καί κώμη καί πόλις πᾶς οἶκος ὅλος καί ἴδιος ἕκαστος ὁ ἐπακούω καί αὐτός γε ὁ φιλόσοφος οὐ ὀλίγος ἤδη ἐπί ὁ ἀλήθεια μεθίστημι . καί ὁ μέν φιλοσοφία ὁ Ἑλληνικός ἐάν ὁ τυγχάνω ἄρχων κωλύω , οἴχομαι παραχρῆμα , ὁ δέ ἡμέτερος διδασκαλία ἔκτοτε σύν καί ὁ πρῶτος καταγγελία κωλύω ὁμοῦ βασιλεύς καί τύραννος καί ὁ κατά μέρος ἄρχων καί ἡγεμών μετά ὁ μισθοφόρος ἅπας , πρός δέ καί ὁ ἄπειρος ἄνθρωπος , καταστρατεύω τε ἐγώ καί ὅσος δύναμις ἐκκόπτω πειράω · ὁ δέ καί μάλα ἀνθέω · οὐ γάρ ὡς ἀνθρώπινος ἀποθνῄσκω διδασκαλία οὐδέ ὡς ἀσθενής μαραίνω δωρεά ( οὐδείς γάρ ἀσθενής δωρεά θεός ) , μένω δέ ἀκώλυτος , διώκω εἰς τέλος προφητεύω .
clemens-alexandrinus.stromata 6.18.168
εἶτα περὶ μὲν ποιητικῆς Πλάτων κοῦφον γάρ τι χρῆμα καὶ ἱερὸν ποιητὴς γράφει καὶ οὐχ οἷός τε ποιεῖν . πρὶν ἂν ἔνθεός τε καὶ ἔκφρων γένηται . καὶ ὁ Δημόκριτος ὁμοίως · ποιητὴς δὲ ἅσσα μὲν ἂν γράφῃ μετ’ ἐνθουσιασμοῦ καὶ ἱεροῦ πνεύματος , καλὰ κάρτα ἐστίν . ἴσμεν δὲ οἷα ποιηταὶ λέγουσιν . τοὺς δὲ τοῦ παντοκράτορος προφήτας θεοῦ οὐκ ἄν τις καταπλαγείη , ὄργανα θείας γενομένους φωνῆς ; Καθάπερ οὖν ἀνδριάντα ἀποπλασάμενοι τοῦ γνωστικοῦ , ἤδη μὲν ἐπεδείξαμεν , οἷός ἐστι , μέγεθός τε καὶ κάλλος ἤθους αὐτοῦ ὡς ἐν ὑπογραφῇ δηλώσαντες · ὁποῖος γὰρ κατὰ τὴν θεωρίαν ἐν τοῖς φυσικοῖς , μετὰ ταῦτα δηλωθήσεται , ἐπὰν περὶ γενέσεως κόσμου διαλαμβάνειν ἀρξώμεθα .
Lemmas: εἶτα περί μέν ποιητικός Πλάτων κοῦφος γάρ τις χρῆμα καί ἱερός ποιητής γράφω καί οὐ οἷος τε ποιέω . πρίν ἄν ἔνθεος τε καί ἔκφρων γίγνομαι . καί ὁ Δημόκριτος ὅμοιος · ποιητής δέ ὅστις μέν ἄν γράφω μετά ἐνθουσιασμός καί ἱερός πνεῦμα , καλός κάρτα εἰμί . οἶδα δέ οἷος ποιητής λέγω . ὁ δέ ὁ παντοκράτωρ προφήτης θεός οὐ ἄν τις καταπλάσσω , ὄργανον θεῖος γίγνομαι φωνή ; καθά οὖν ἀνδριάς ἀποπλάζω ὁ γνωστικός , ἤδη μέν ἐπιδείκνυμι , οἷος εἰμί , μέγεθος τε καί κάλλος ἦθος αὐτός ὡς ἐν ὑπογραφεύς δηλόω · ὁποῖος γάρ κατά ὁ θεωρία ἐν ὁ φυσικός , μετά οὗτος δηλόω , ἐπάν περί γένεσις κόσμος διαλαμβάνω ἄρχω .
clemens-alexandrinus.stromata 7.1.1
Ἤδη δὲ καιρὸς ἡμᾶς παραστῆσαι τοῖς Ἕλλησι μόνον ὄντως εἶναι θεοσεβῆ τὸν γνωστικόν , ὡς ἀναμαθόντας τοὺς φιλοσόφους , οἷός τίς ἐστιν ὁ τῷ ὄντι Χριστιανός , τῆς ἑαυτῶν ἀμαθίας καταγνῶναι , εἰκῇ μὲν καὶ ὡς ἔτυχεν διώκοντας τοὔνομα , μάτην δὲ ἀθέους ἀποκαλοῦντας τοὺς τὸν τῷ ὄντι θεὸν ἐγνωκότας . ἐναργεστέροις δ᾿ . οἶμαι , πρὸς τοὺς φιλοσόφους χρῆσθαι προσήκει τοῖς λόγοις , ὡς ἐπαΐειν ἐκ τῆς παρ᾿ αὐτοῖς παιδείας ἤδη γεγυμνασμένους δύνασθαι , καὶ εἰ μηδέπω ἀξίους ἑαυτοὺς μεταλαβεῖν τῆς τοῦ πιστεῦσαι δυνάμεως παρεσχήκασι . τῶν δὲ λέξεων τῶν προφητικῶν ἐπὶ τοῦ παρόντος οὐκ ἐπιμνησθησόμεθα . κατὰ τοὺς ἐπικαίρους τόπους ὕστερον ταῖς γραφαῖς συγχρησόμενοι · τὰ δ᾿ ἐξ αὐτῶν δηλούμενα σημανοῦμεν κεφαλαιωδῶς τὸν χριστιανισμὸν ὑπογράφοντες , ἵνα μὴ διακόπτωμεν τὸ συνεχὲς τοῦ λόγου συμπαραλαμβάνοντες τὰς γραφάς , καὶ ταῦτα τοῖς μηδέπω συνιεῖσιν τὰς λέξεις αὐτῶν . ἐπὰν δὲ τὰ σημαινόμενα ἐνδειξώμεθα , τότε αὐτοῖς ἐκ περιουσίας πιστεύσασι καὶ τὰ μαρτύρια φανερωθήσεται . ( κἂν ἑτεροῖά τισι τῶν πολλῶν καταφαίνηται τὰ ὑφ᾿ ἡμῶν λεγόμενα τῶν κυριακῶν γραφῶν , ἰστέον ὅτι ἐκεῖθεν ἀναπνεῖ τε καὶ ζῇ , καὶ τὰς ἀφορμὰς ἀπ᾿ αὐτῶν ἔχοντα τὸν νοῦν μόνον , οὐ τὴν λέξιν . παριστᾶν ἐπαγγέλλεται . ) ἥ τε γὰρ ἐπὶ πλέον ἐπεξεργασία . μὴ κατὰ καιρὸν γινομένη , περισσὴ δόξειεν ἂν εἰκότως , τό τε μηδ᾿ ὅλως ἐπεσκέφθαι τὸ κατεπεῖγον ῥᾴθυμον κομιδῇ καὶ ἐνδεές . » μακάριοι « δὲ ὡς ἀληθῶς » οἱ ἐξερευνῶντες τὰ μαρτύρια κυρίου . ἐν ὅλῃ καρδίᾳ ἐκζητήσουσιν αὐτόν · « μαρτυροῦσιν δὲ περὶ κυρίου ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται .
Lemmas: ἤδη δέ καιρός ἐγώ παρίστημι ὁ Ἕλλην μόνος ὄντως εἰμί θεοσεβής ὁ γνωστικός , ὡς ἀναμανθάνω ὁ φιλόσοφος , οἷος τίς εἰμί ὁ ὁ εἰμί Χριστιανός , ὁ ἑαυτοῦ ἀμαθία καταγιγνώσκω , εἰκῇ μέν καί ὡς τυγχάνω διώκω ὄνομα , μάτην δέ ἄθεος ἀποκαλέω ὁ ὁ ὁ εἰμί θεός γιγνώσκω . ἐναργής δέ . οἴομαι , πρός ὁ φιλόσοφος χράω προσήκω ὁ λόγος , ὡς ἐπαΐω ἐκ ὁ παρά αὐτός παιδεία ἤδη γυμνάζω δύναμαι , καί εἰ μηδέπω ἄξιος ἑαυτοῦ μεταλαμβάνω ὁ ὁ πιστεύω δύναμις παρέχω . ὁ δέ λέξις ὁ προφητικός ἐπί ὁ πάρειμι οὐ ἐπιμιμνήσκομαι . κατά ὁ ἐπίκαιρος τόπος ὕστερον ὁ γραφή συγχράομαι · ὁ δέ ἐκ αὐτός δηλόω σημαίνω κεφαλαιώδης ὁ χριστιανισμός ὑπογράφω , ἵνα μή διακόπτω ὁ συνεχής ὁ λόγος συμπαραλαμβάνω ὁ γραφή , καί οὗτος ὁ μηδέπω συνίημι ὁ λέξις αὐτός . ἐπάν δέ ὁ σημαίνω ἐνδείκνυμι , τότε αὐτός ἐκ περιουσία πιστεύω καί ὁ μαρτύριον φανερόω . ( ἐάν ἑτεροῖος τις ὁ πολύς καταφαίνω ὁ ὑπό ἐγώ λέγω ὁ κυριακός γραφή , οἶδα ὅτι ἐκεῖθεν ἀναπνέω τε καί ζάω , καί ὁ ἀφορμή ἀπό αὐτός ἔχω ὁ νόος μόνος , οὐ ὁ λέξις . παρίστημι ἐπαγγέλλω . ) ὁ τε γάρ ἐπί πολύς ἐπεξεργασία . μή κατά καιρός γίγνομαι , περισσός δοκέω ἄν ἔοικα , ὁ τε μηδέ ὅλος ἐπισκοπέω ὁ κατεπείγω ῥᾴθυμος κομιδῇ καί ἐνδεής . » μακάριος « δέ ὡς ἀληθής » ὁ ἐξερευνάω ὁ μαρτύριον κύριος . ἐν ὅλος καρδία ἐκζητέω αὐτός · « μαρτυρέω δέ περί κύριος ὁ νόμος καί ὁ προφήτης .
clemens-alexandrinus.stromata 7.1.2
Πρόκειται τοίνυν παραστῆσαι ἡμῖν μόνον τὸν γνωστικὸν ὅσιόν τε καὶ εὐσεβῆ , θεοπρεπῶς τὸν τῷ ὄντι θεὸν θρῃσκεύοντα · τῷ θεοπρεπεῖ δὲ τὸ θεοφιλὲς ἕπεται καὶ φιλόθεον . τίμιον μὲν οὖν ἅπαν τὸ ὑπερέχον ἡγεῖται κατὰ τὴν ἀξίαν · καὶ τιμητέον ἐν μὲν τοῖς αἰσθητοῖς τοὺς ἄρχοντας καὶ τοὺς γονεῖς καὶ πάντα τὸν πρεσβύτερον , ἐν δὲ τοῖς διδακτοῖς τὴν ἀρχαιοτάτην φιλοσοφίαν καὶ τὴν πρεσβίστην προφητείαν . ἐν δὲ τοῖς νοητοῖς τὸ πρεσβύτατον ἐν γενέσει , τὴν ἄχρονον ἄναρχον ἀρχήν τε καὶ ἀπαρχὴν τῶν ὄντων , τὸν υἱόν · παρ᾿ οὗ ἐκμανθάνειν ἔστιν τὸ ἐπέκεινα αἴτιον , τὸν πατέρα τῶν ὅλων , τὸ πρέσβιστον καὶ πάντων εὐεργετικώτατον , οὐκέτι φωνῇ παραδιδόμενον , σεβάσματι δὲ καὶ σιγῇ μετὰ ἐκπλήξεως ἁγίας σεβαστὸν καὶ σεπτὸν κυριώτατα . λεγόμενον μὲν πρὸς τοῦ κυρίου ὡς οἷόν τε ἦν ἐπαΐειν τοῖς μανθάνουσι . νοούμενον δὲ πρός γε τῶν ἐξειλεγμένων εἰς γνῶσιν παρὰ κυρίου . » τῶν τὰ αἰσθητήρια « φησὶν ὁ ἀπόστολος » συγγεγυμνασμένων « .
Lemmas: πρόκειμαι τοίνυν παρίστημι ἐγώ μόνος ὁ γνωστικός ὅσιος τε καί εὐσεβής , θεοπρεπής ὁ ὁ εἰμί θεός θρησκεύω · ὁ θεοπρεπής δέ ὁ θεοφιλής ἕπομαι καί φιλόθεος . τίμιος μέν οὖν ἅπας ὁ ὑπερέχω ἡγέομαι κατά ὁ ἀξία · καί τιμάω ἐν μέν ὁ αἰσθητός ὁ ἄρχων καί ὁ γονεύς καί πᾶς ὁ πρέσβυς , ἐν δέ ὁ διδακτός ὁ ἀρχαῖος φιλοσοφία καί ὁ πρέσβιστος προφητεία . ἐν δέ ὁ νοητός ὁ πρέσβυς ἐν γένεσις , ὁ ἄχρονος ἄναρχος ἀρχή τε καί ἀπαρχή ὁ εἰμί , ὁ υἱός · παρά ὅς ἐκμανθάνω εἰμί ὁ ἐπέκεινα αἴτιος , ὁ πατήρ ὁ ὅλος , ὁ πρέσβιστος καί πᾶς εὐεργετικός , οὐκέτι φωνή παραδίδωμι , σέβασμα δέ καί σιγή μετά ἔκπληξις ἅγιος σεβαστός καί σεπτός κύριος . λέγω μέν πρός ὁ κύριος ὡς οἷος τε εἰμί ἐπαΐω ὁ μανθάνω . νοέω δέ πρός γε ὁ ἐκλέγω εἰς γνῶσις παρά κύριος . » ὁ ὁ αἰσθητήριον « φημί ὁ ἀπόστολος » συγγυμνάζω « .
clemens-alexandrinus.stromata 7.1.3
Θεραπεία τοίνυν τοῦ θεοῦ ἡ συνεχὴς ἐπιμέλεια τῆς ψυχῆς τῷ γνωστικῷ καὶ ἡ περὶ τὸ θεῖον αὐτοῦ κατὰ τὴν ἀδιάλειπτον ἀγάπην ἀσχολία . τῆς γὰρ περὶ τοὺς ἀνθρώπους θεραπείας ἣ μὲν βελτιωτική , ἣ δὲ ὑπηρετική . ἰατρικὴ μὲν σώματος , φιλοσοφία δὲ ψυχῆς βελτιωτική . γονεῦσι μὲν ἐκ παίδων καὶ ἡγεμόσιν ἐκ τῶν ὑποτεταγμένων ὑπηρετικὴ ὠφέλεια προσγίνεται · ὁμοίως δὲ καὶ κατὰ τὴν ἐκκλησίαν τὴν μὲν βελτιωτικὴν οἱ πρεσβύτεροι σῴζουσιν εἰκόνα , τὴν ὑπηρετικὴν δὲ οἱ διάκονοι . ταύτας ἄμφω τὰς διακονίας ἄγγελοί τε ὑπηρετοῦνται τῷ θεῷ κατὰ τὴν τῶν περιγείων οἰκονομίαν καὶ αὐτὸς ὁ γνωστικός , θεῷ μὲν διακονούμενος , ἀνθρώποις δὲ τὴν βελτιωτικὴν ἐνδεικνύμενος θεωρίαν , ὅπως ἂν καὶ παιδεύειν ᾖ τεταγμένος εἰς τὴν τῶν ἀνθρώπων ἐπανόρθωσιν . θεοσεβὴς γὰρ μόνος ὁ καλῶς καὶ ἀνεπιλήπτως περὶ τὰ ἀνθρώπεια ἐξυπηρετῶν τῷ θεῷ . ὥσπερ γὰρ θεραπεία φυτῶν ἀρίστη καθ᾿ ἣν γίγνονται οἱ καρποὶ καὶ συγκομίζονται ἐπιστήμῃ καὶ ἐμπειρίᾳ γεωργικῇ , τὴν ὠφέλειαν τὴν ἐξ αὐτῶν παρεχομένη τοῖς ἀνθρώποις , οὕτως ἡ θεοσέβεια τοῦ γνωστικοῦ , τοὺς καρποὺς τῶν δι᾿ αὐτοῦ πιστευσάντων ἀνθρώπων εἰς ἑαυτὴν ἀναδεχομένη . ἐν ἐπιγνώσει πλειόνων γιγνομένων καὶ ταύτῃ σῳζομένων . συγκομιδὴν ἀρίστην δι᾿ ἐμπειρίας ἐργάζεται . εἰ δ᾿ ἡ θεοπρέπεια ἕξις ἐστὶ τὸ πρέπον τῷ θεῷ σῴζουσα . θεοφιλὴς ὁ θεοπρεπὴς μόνος · οὗτος δ᾿ ἂν εἴη ὁ εἰδὼς τὸ πρέπον καὶ κατὰ τὴν ἐπιστήμην καὶ κατὰ τὸν βίον , ὅπως βιωτέον τῷ ἐσομένῳ καὶ δὴ ἐξομοιουμένῳ ἤδη θεῷ .
Lemmas: θεραπεία τοίνυν ὁ θεός ὁ συνεχής ἐπιμέλεια ὁ ψυχή ὁ γνωστικός καί ὁ περί ὁ θεῖος αὐτός κατά ὁ ἀδιάλειπτος ἀγάπη ἀσχολία . ὁ γάρ περί ὁ ἄνθρωπος θεραπεία ὁ μέν βελτιωδικός , ὁ δέ ὑπηρετικός . ἰατρικός μέν σῶμα , φιλοσοφία δέ ψυχή βελτιωδικός . γονεύς μέν ἐκ παῖς καί ἡγεμών ἐκ ὁ ὑποτάσσω ὑπηρετικός ὠφέλεια προσγίγνομαι · ὅμοιος δέ καί κατά ὁ ἐκκλησία ὁ μέν βελτιωτικός ὁ πρέσβυς σῴζω εἰκών , ὁ ὑπηρετικός δέ ὁ διάκονος . οὗτος ἄμφω ὁ διακονία ἄγγελος τε ὑπηρετέω ὁ θεός κατά ὁ ὁ περίγειος οἰκονομία καί αὐτός ὁ γνωστικός , θεός μέν διακονέω , ἄνθρωπος δέ ὁ βελτιωτικός ἐνδείκνυμι θεωρία , ὅπως ἄν καί παιδεύω εἰμί τάσσω εἰς ὁ ὁ ἄνθρωπος ἐπανόρθωσις . θεοσεβής γάρ μόνος ὁ καλός καί ἀνεπίληπτος περί ὁ ἀνθρώπειος ἐξυπηρετέω ὁ θεός . ὥσπερ γάρ θεραπεία φυτόν ἀγαθός κατά ὅς γίγνομαι ὁ καρπός καί συγκομίζω ἐπιστήμη καί ἐμπειρία γεωργικός , ὁ ὠφέλεια ὁ ἐκ αὐτός παρέχω ὁ ἄνθρωπος , οὕτως ὁ θεοσέβεια ὁ γνωστικός , ὁ καρπός ὁ διά αὐτός πιστεύω ἄνθρωπος εἰς ἑαυτοῦ ἀναδέχομαι . ἐν ἐπίγνωσις πολύς γίγνομαι καί οὗτος σῴζω . συγκομιδή ἀγαθός διά ἐμπειρία ἐργάζομαι . εἰ δέ ὁ θεοπρέπεια ἕξις εἰμί ὁ πρέπω ὁ θεός σῴζω . θεοφιλής ὁ θεοπρεπής μόνος · οὗτος δέ ἄν εἰμί ὁ οἶδα ὁ πρέπω καί κατά ὁ ἐπιστήμη καί κατά ὁ βίος , ὅπως βιωτέον ὁ εἰμί καί δή ἐξομοιόω ἤδη θεός .
clemens-alexandrinus.stromata 7.1.4
Ταύτῃ ἄρα φιλόθεος [ τε τὸ πρῶτον ] . ὡς γὰρ ὸ τιμῶν τὸν πατέρα φιλοπάτωρ , οὕτως ὁ τιμῶν τὸν θεὸν φιλόθεος . ᾗ καί μοι καταφαίνεται τρία εἶναι τῆς γνωστικῆς δυνάμεως ἀποτελέσματα , πρῶτον τὸ γινώσκειν τὰ πράγματα , δεύτερον τὸ ἐπιτελεῖν ὅ τι ἂν ὁ λόγος ὑπαγορεύῃ , καὶ τρίτον τὸ παραδιδόναι δύνασθαι θεοπρεπῶς τὰ παρὰ τῇ ἀληθείᾳ ἐπικεκρυμμένα . ὁ τοίνυν θεὸν πεπεισμένος εἶναι παντοκράτορα καὶ τὰ θεῖα μυστήρια παρὰ τοῦ μονογενοῦς παιδὸς αὐτοῦ ἐκμαθών , πῶς οὗτος ἄθεος ; ἄθεος μὲν γὰρ ὁ μὴ νομίζων εἶναι θεόν , δεισιδαίμων δὲ ὁ δεδιὼς τὰ δαιμόνια . ὁ πάντα θειάζων καὶ ξύλον καὶ λίθον καὶ πνεῦμα ἄνθρωπον τὸν μὴ λογικῶς βιοῦντα καταδεδουλωμένον .
Lemmas: ταύτῃ ἄρα φιλόθεος [ τε ὁ πρῶτος ] . ὡς γάρ ὁ τιμάω ὁ πατήρ φιλοπάτωρ , οὕτως ὁ τιμάω ὁ θεός φιλόθεος . ᾟ καί ἐγώ καταφαίνω τρεῖς εἰμί ὁ γνωστικός δύναμις ἀποτέλεσμα , πρῶτος ὁ γιγνώσκω ὁ πρᾶγμα , δεύτερος ὁ ἐπιτελέω ὅς τις ἄν ὁ λόγος ὑπαγορεύω , καί τρίτος ὁ παραδίδωμι δύναμαι θεοπρεπής ὁ παρά ὁ ἀλήθεια ἐπικρύπτω . ὁ τοίνυν θεός πείθω εἰμί παντοκράτωρ καί ὁ θεῖος μυστήριον παρά ὁ μονογενής παῖς αὐτός ἐκμανθάνω , πῶς οὗτος ἄθεος ; ἄθεος μέν γάρ ὁ μή νομίζω εἰμί θεός , δεισιδαίμων δέ ὁ δείδω ὁ δαιμόνιον . ὁ πᾶς θειάζω καί ξύλον καί λίθος καί πνεῦμα ἄνθρωπος ὁ μή λογικός βιόω καταδουλόω .
clemens-alexandrinus.stromata 7.2.5
Πίστις οὖν τοῦ εἰδέναι θεὸν ἡ πρώτη μετὰ τῆς τοῦ σωτῆρος διδασκαλίας τὴν πεποίθησιν τὸ κατὰ μηδένα τρόπον ἄδικα δρᾶν , τοῦτ᾿ εἶναι πρέπον ἡγεῖσθαι τῇ ἐπιγνώσει τοῦ θεοῦ . ταύτῃ κράτιστον μὲν ἐν γῇ ἄνθρωπος ὁ θεοσεβέστατος , κράτιστον δὲ ἐν οὐρανῷ ἄγγελος , τὸ πλησιαίτερον κατὰ τόπον καὶ ἤδη καθαρώτερον τῆς αἰωνίου καὶ μακαρίας ζωῆς μεταλαγχάνον . τελειοτάτη δὲ καὶ ἁγιωτάτη καὶ κυριωτάτη καὶ ἡγεμονικωτάτη καὶ βασιλικωτάτη καὶ εὐεργετικωτάτη ἡ υἱοῦ φύσις ἡ τῷ μόνῳ παντοκράτορι προσεχεστάτη . αὕτη ἡ μεγίστη ὑπεροχή , ἣ τὰ πάντα διατάσσεται κατὰ τὸ θέλημα τοῦ πατρὸς καὶ τὸ πᾶν ἄριστα οἰακίζει , ἀκαμάτῳ καὶ ἀτρύτῳ δυνάμει πάντα ἐργαζομένη , δι᾿ ὧν ἐνεργεῖ τὰς ἀποκρύφους ἐννοίας ἐπιβλέπουσα . οὐ γὰρ ἐξίσταταί ποτε τῆς αὑτοῦ περιωπῆς ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ , οὐ μεριζόμενος , οὐκ ἀποτεμνόμενος , οὐ μεταβαίνων ἐκ τόπου εἰς τόπον , πάντῃ δὲ ὢν πάντοτε καὶ μηδαμῇ περιεχόμενος , ὅλος νοῦς , ὅλος φῶς πατρῷον , ὅλος ὀφθαλμός . πάντα ὁρῶν , πάντα ἀκούων , εἰδὼς πάντα . δυνάμει τὰς δυνάμεις ἐρευνῶν . τούτῳ πᾶσα ὑποτέτακται στρατιὰ ἀγγέλων τε καὶ θεῶν , τῷ λόγῳ τῷ πατρικῷ τὴν ἁγίαν οἰκονομίαν ἀναδεδεγμένῳ » διὰ τὸν ὑποτάξαντα « , δι᾿ ὅν καὶ πάντες αὐτοῦ οἱ ἄνθρωποι . ἀλλ᾿ οἳ μὲν » κατ᾿ ἐπίγνωσιν « , οἳ δὲ οὐδέπω . καὶ οἳ μὲν ὡς φίλοι , οἳ δὲ ὡς οἰκέται πιστοί , οἳ δὲ ὡς ἁπλῶς οἰκέται . Ὁ διδάσκαλος οὗτος ὁ παιδεύων μυστηρίοις μὲν τὸν γνωστικόν .
Lemmas: πίστις οὖν ὁ οἶδα θεός ὁ πρῶτος μετά ὁ ὁ σωτήρ διδασκαλία ὁ πεποίθησις ὁ κατά μηδείς τρόπος ἄδικος δράω , οὗτος εἰμί πρέπω ἡγέομαι ὁ ἐπίγνωσις ὁ θεός . ταύτῃ κρατύς μέν ἐν γῆ ἄνθρωπος ὁ θεοσεβής , κρατύς δέ ἐν οὐρανός ἄγγελος , ὁ πλησίος κατά τόπος καί ἤδη καθαρός ὁ αἰώνιος καί μακάριος ζωή μεταλαγχάνω . τέλειος δέ καί ἅγιος καί κύριος καί ἡγεμονικός καί βασιλικός καί εὐεργετικός ὁ υἱός φύσις ὁ ὁ μόνος παντοκράτωρ προσεχής . οὗτος ὁ μέγας ὑπεροχή , ὅς ὁ πᾶς διατάσσω κατά ὁ θέλημα ὁ πατήρ καί ὁ πᾶς ἀγαθός οἰακίζω , ἀκάματος καί ἄτρυτος δύναμις πᾶς ἐργάζομαι , διά ὅς ἐνεργέω ὁ ἀπόκρυφος ἔννοια ἐπιβλέπω . οὐ γάρ ἐξίστημι ποτέ ὁ ἑαυτοῦ περιωπή ὁ υἱός ὁ θεός , οὐ μερίζω , οὐ ἀποτέμνω , οὐ μεταβαίνω ἐκ τόπος εἰς τόπος , πάντῃ δέ εἰμί πάντοτε καί μηδαμῇ περιέχω , ὅλος νόος , ὅλος φάος πατρῷος , ὅλος ὀφθαλμός . πᾶς ὁράω , πᾶς ἀκούω , οἶδα πᾶς . δύναμις ὁ δύναμις ἐρευνάω . οὗτος πᾶς ὑποτάσσω στρατιά ἄγγελος τε καί θεός , ὁ λόγος ὁ πατρικός ὁ ἅγιος οἰκονομία ἀναδέχομαι » διά ὁ ὑποτάσσω « , διά ὅς καί πᾶς αὐτός ὁ ἄνθρωπος . ἀλλά ὁ μέν » κατά ἐπίγνωσις « , ὁ δέ οὐδέπω . καί ὁ μέν ὡς φίλος , ὁ δέ ὡς οἰκέτης πιστός , ὁ δέ ὡς ἁπλῶς οἰκέτης . ὁ διδάσκαλος οὗτος ὁ παιδεύω μυστήριον μέν ὁ γνωστικός .
clemens-alexandrinus.stromata 7.2.6
ἐλπίσι δὲ ἀγαθαῖς τὸν πιστόν , καὶ παιδείᾳ τῇ ἐπανορθωτικῇ δι᾿ αἰσθητικῆς ἐνεργείας τὸν σκληροκάρδιον . ἐντεῦθεν ἡ πρόνοια ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ καὶ πανταχοῦ . υἱὸν δὲ εἶναι τοῦ θεοῦ , καὶ τοῦτον εἶναι τὸν σωτῆρα καὶ κύριον ὃν ἡμεῖς φαμεν , ἄντικρυς αἱ θεῖαι παριστᾶσι προφητεῖαι . ταύτῃ ὁ πάντων κύριος Ἑλλήνων τε καὶ βαρβάρων τοὺς ἐθέλοντας πείθει · οὐ γὰρ βιάζεται τὸν ἐξ αὑτοῦ τὴν σωτηρίαν λαβεῖν διὰ τοῦ ἑλέσθαι καὶ πάντα ἀποπληρῶσαι τὰ παρ᾿ αὑτοῦ πρὸς τὸ λαβέσθαι τῆς ἐλπίδος δυνάμενον . οὗτός ἐστιν ὁ διδοὺς καὶ τοῖς Ἕλλησι τὴν φιλοσοφίαν διὰ τῶν ὑποδεεστέρων ἀγγέλων · εἰσὶ γὰρ συνδιανενεμημένοι προστάξει θείᾳ τε καὶ ἀρχαίᾳ ἄγγελοι κατὰ ἔθνη . ἀλλ᾿ ἡ » μερὶς κυρίου « ἡ δόξα τῶν πιστευόντων . ἤτοι γὰρ οὐ φροντίζει πάντων ἀνθρώπων ὁ κύριος ( καὶ τοῦτο ἢ τῷ μὴ δύνασθαι πάθοι ἄν , ὅπερ οὐ θεμιτόν . ἀσθενείας γὰρ σημεῖον , ἢ τῷ μὴ βούλεσθαι δυνάμενος , οὐκ ἀγαθοῦ δὲ τὸ πάθος · οὔκουν ὑπὸ τρυφῆς ῥᾴθυμος ὁ δι᾿ ἡμᾶς τὴν παθητὴν ἀναλαβὼν σάρκα ) ἢ κήδεται τῶν συμπάντων . ὅπερ καὶ καθήκει τῷ κυρίῳ πάντων γενομένῳ . σωτὴρ γάρ ἐστιν , οὐχὶ τῶν μέν , τῶν δ᾿ οὔ · πρὸς δὲ ὅσον ἐπιτηδειότητος ἕκαστος εἶχεν , τὴν ἑαυτοῦ διένειμεν εὐεργεσίαν , Ἕλλησί τε καὶ βαρβάροις καὶ τοῖς ἐκ τούτων προωρισμένοις μέν , κατὰ δὲ τὸν οἰκεῖον καιρὸν κεκλημένοις πιστοῖς τε καὶ ἐκλεκτοῖς .
Lemmas: ἐλπίς δέ ἀγαθός ὁ πιστός , καί παιδεία ὁ ἐπανορθωτικός διά αἰσθητικός ἐνέργεια ὁ σκληροκάρδιος . ἐντεῦθεν ὁ πρόνοια ἴδιος καί δημοσίᾳ καί πανταχοῦ . υἱός δέ εἰμί ὁ θεός , καί οὗτος εἰμί ὁ σωτήρ καί κύριος ὅς ἐγώ φημί , ἄντικρυς ὁ θεῖος παρίστημι προφητεία . οὗτος ὁ πᾶς κύριος Ἕλλην τε καί βάρβαρος ὁ ἐθέλω πείθω · οὐ γάρ βιάζω ὁ ἐκ ἑαυτοῦ ὁ σωτηρία λαμβάνω διά ὁ αἱρέω καί πᾶς ἀποπληρόω ὁ παρά ἑαυτοῦ πρός ὁ λαμβάνω ὁ ἐλπίς δύναμαι . οὗτος εἰμί ὁ δίδωμι καί ὁ Ἕλλην ὁ φιλοσοφία διά ὁ ὑποδεής ἄγγελος · εἰμί γάρ συνδιανέμω πρόσταξις θεῖος τε καί ἀρχαῖος ἄγγελος κατά ἔθνος . ἀλλά ὁ » μερίς κύριος « ὁ δόξα ὁ πιστεύω . ἤτοι γάρ οὐ φροντίζω πᾶς ἄνθρωπος ὁ κύριος ( καί οὗτος ἤ ὁ μή δύναμαι πάσχω ἄν , ὅς οὐ θεμιτός . ἀσθένεια γάρ σημεῖον , ἤ ὁ μή βούλομαι δύναμαι , οὐ ἀγαθός δέ ὁ πάθος · οὔκουν ὑπό τρυφή ῥᾴθυμος ὁ διά ἐγώ ὁ παθητός ἀναλαμβάνω σάρξ ) ἤ κήδω ὁ σύμπας . ὅς καί καθήκω ὁ κύριος πᾶς γίγνομαι . σωτήρ γάρ εἰμί , οὐ ὁ μέν , ὁ δέ οὐ · πρός δέ ὅσος ἐπιτηδειότης ἕκαστος ἔχω , ὁ ἑαυτοῦ διανέμω εὐεργεσία , Ἕλλην τε καί βάρβαρος καί ὁ ἐκ οὗτος προορίζω μέν , κατά δέ ὁ οἰκεῖος καιρός καλέω πιστός τε καί ἐκλεκτός .
clemens-alexandrinus.stromata 7.2.7
Οὔτ᾿ οὖν φθονοίη ποτ᾿ ἄν τισιν ὁ πάντας μὲν ἐπ᾿ ἴσης κεκληκώς , κώς , ἐξαιρέτους δὲ τοῖς ἐξαιρέτως πεπιστευκόσιν ἀπονείμας τιμάς . οὔθ᾿ ὑφ᾿ ἑτέρου κωλυθείη ποτ᾿ ἂν ὁ πάντων κύριος καὶ μάλιστα ἐξυπηρετῶν τῷ τοῦ ἀγαθοῦ καὶ παντοκράτορος θελήματι πατρός . ἀλλ᾿ οὐδὲ ἅπτεται τοῦ κυρίου ἀπαθοῦς ἀνάρχως γενομένου φθόνος . οὐδὲ μὴν τὰ ἀνθρώπων οὕτως ἔχει ὡς φθονητὰ εἶναι πρὸς τοῦ κυρίου · ἄλλος δὲ ὁ φθονῶν , οὗ καὶ πάθος ἥψατο . καὶ μὴν οὐδ᾿ ὑπὸ ἀγνοίας ἔστιν εἰπεῖν μὴ βούλεσθαι σῴζειν τὴν ἀνθρωπότητα τὸν κύριον διὰ τὸ μὴ εἰδέναι ὅπως ἑκάστου ἐπιμελητέον . ἄγνοια γὰρ οὐχ ἅπτεται τοῦ υἱοῦ τοῦ πρὸ καταβολῆς κόσμου συμβούλου γενομένου τοῦ πατρός . αὕτη γὰρ ἦν ἡ σοφία » ᾗ προσέχαιρεν « ὁ παντοκράτωρ θεός · » δύναμις « γὰρ τοῦ » θεοῦ « ὁ υἱός , ἅτε πρὸ πάντων τῶν γενομένων ἀρχικώτατος λόγος τοῦ πατρός , καὶ » σοφία « αὐτοῦ κυρίως ἂν καὶ διδάσκαλος λεχθείη τῶν δι᾿ αὐτοῦ πλασθέντων . οὐδὲ μὴν ὑπό τινος ἡδονῆς περισπώμενος καταλείποι ποτ᾿ ἂν τὴν ἀνθρώπων κηδεμονίαν , ὅς γε καὶ τὴν σάρκα τὴν ἐμπαθῆ φύσει γενομένην ἀναλαβὼν εἰς ἕξιν ἀπαθείας ἐπαίδευσεν . πῶς δ᾿ ἂν εἴη σωτὴρ καὶ κύριος , εἰ μὴ πάντων σωτὴρ καὶ κύριος ; ἀλλὰ τῶν μὲν πεπιστευκότων σωτὴρ διὰ τὸ γνῶναι βεβουλῆσθαι , τῶν δὲ ἀπειθησάντων κύριος , ἔστ᾿ ἂν ἐξομολογήσασθαι δυνηθέντες οἰκείας καὶ καταλλήλου τῆς δι᾿ αὐτοῦ τύχωσιν εὐεργεσίας . πᾶσα δὲ ἡ τοῦ κυρίου ἐνέργεια ἐπὶ τὸν παντοκράτορα τὴν ἀναφορὰν ἔχει , καὶ ἔστιν ὡς εἰπεῖν πατρική τις ἐνέργεια ὁ υἱός .
Lemmas: οὔτε οὖν φθονέω ποτέ ἄν τις ὁ πᾶς μέν ἐπί ἴσος καλέω , Κῶς , ἐξαιρετός δέ ὁ ἐξαιρετός πιστεύω ἀπονέμω τιμή . οὔτε ὑπό ἕτερος κωλύω ποτέ ἄν ὁ πᾶς κύριος καί μάλα ἐξυπηρετέω ὁ ὁ ἀγαθός καί παντοκράτωρ θέλημα πατήρ . ἀλλά οὐδέ ἅπτω ὁ κύριος ἀπαθής ἄναρχος γίγνομαι φθόνος . οὐδέ μήν ὁ ἄνθρωπος οὕτως ἔχω ὡς φθονητός εἰμί πρός ὁ κύριος · ἄλλος δέ ὁ φθονέω , ὅς καί πάθος ἅπτω . καί μήν οὐδέ ὑπό ἄγνοια εἰμί λέγω μή βούλομαι σῴζω ὁ ἀνθρωπότης ὁ κύριος διά ὁ μή οἶδα ὅπως ἕκαστος ἐπιμέλω . ἄγνοια γάρ οὐ ἅπτω ὁ υἱός ὁ πρό καταβολή κόσμος σύμβουλος γίγνομαι ὁ πατήρ . οὗτος γάρ εἰμί ὁ σοφία » ὅς προσχαίρω « ὁ παντοκράτωρ θεός · » δύναμις « γάρ ὁ » θεός « ὁ υἱός , ἅτε πρό πᾶς ὁ γίγνομαι ἀρχικός λόγος ὁ πατήρ , καί » σοφία « αὐτός κύριος ἄν καί διδάσκαλος λέγω ὁ διά αὐτός πλάσσω . οὐδέ μήν ὑπό τις ἡδονή περισπάω καταλείπω ποτέ ἄν ὁ ἄνθρωπος κηδεμονία , ὅς γε καί ὁ σάρξ ὁ ἐμπαθής φύσις γίγνομαι ἀναλαμβάνω εἰς ἕξις ἀπάθεια παιδεύω . πῶς δέ ἄν εἰμί σωτήρ καί κύριος , εἰ μή πᾶς σωτήρ καί κύριος ; ἀλλά ὁ μέν πιστεύω σωτήρ διά ὁ γιγνώσκω βούλομαι , ὁ δέ ἀπειθέω κύριος , ἔστε ἄν ἐξομολογέομαι δύναμαι οἰκεῖος καί κατάλληλος ὁ διά αὐτός τυγχάνω εὐεργεσία . πᾶς δέ ὁ ὁ κύριος ἐνέργεια ἐπί ὁ παντοκράτωρ ὁ ἀναφορά ἔχω , καί εἰμί ὡς λέγω πατρικός τις ἐνέργεια ὁ υἱός .
clemens-alexandrinus.stromata 7.2.8
οὐκ ἂν οὖν ποτε ὁ σωτὴρ μισάνθρωπος , ὅς γε διὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν φιλανθρωπίαν σαρκὸς ἀνθρωπίνης εὐπάθειαν οὐχ ὑπεριδών , ἀλλ᾿ ἐνδυσάμενος , ἐπὶ τὴν κοινὴν τῶν ἀνθρώπων ἐλήλυθεν σωτηρίαν · κοινὴ γὰρ ἡ πίστις τῶν ἑλομένων . ἀλλ᾿ οὐδὲ τοῦ ἰδίου ποτ᾿ ἂν ἀμελοίη ἔργου τῷ μόνῳ τῶν ἄλλων ζῴων ἀνθρώπῳ ἔννοιαν κατὰ τὴν δημιουργίαν ἐνεστάχθαι θεοῦ . οὐδ᾿ ἂν βελτίων τις ἄλλη καὶ ἁρμονιωτέρα διοίκησις ἀνθρώπων εἴη τῷ θεῷ τῆς τεταγμένης . προσήκει γοῦν ἀεὶ τῷ κρείττονι κατὰ φύσιν ἡγεῖσθαι τοῦ χείρονος , καὶ τῷ δυναμένῳ καλῶς τι διέπειν ἀποδεδόσθαι τὴν ἐκείνου διοίκησιν . ἔστιν δὲ τὸ ὡς ἀληθῶς ἄρχον τε καὶ ἡγεμονοῦν ὁ θεῖος λόγος καὶ ἡ τούτου πρόνοια , πάντα μὲν ἐφορῶσα . μηδενὸς δὲ τῶν οἰκείων ἑαυτῆς παρορῶσα τὴν ἐπιμέλειαν . οὗτοι δ᾿ ἂν εἶεν οἱ ἑλόμενοι οἰκεῖοι εἶναι αὐτῷ . οἱ διὰ πίστεως τελειούμενοι . οὕτως ἁπάντων τῶν ἀγαθῶν θελήματι τοῦ παντοκράτορος πατρὸς αἴτιος ὁ υἱὸς καθίσταται , πρωτουργὸς κινήσεως δύναμις . ἄληπτος αἰσθήσει . οὐ γὰρ ὃ ἦν , τοῦτο ὤφθη τοῖς χωρῆσαι μὴ δυναμένοις διὰ τὴν ἀσθένειαν τῆς σαρκός , αἰσθητὴν δὲ ἀναλαβὼν σάρκα τὸ δυνατὸν ἀνθρώποις κατὰ τὴν ὑπακοὴν τῶν ἐντολῶν δείξων ἀφίκετο . Δύναμις οὖν πατρικὴ ὑπάρχων ῥᾳδίως περιγίνεται ὧν ἂν ἐθέλῃ .
Lemmas: οὐ ἄν οὖν ποτέ ὁ σωτήρ μισάνθρωπος , ὅς γε διά ὁ ὑπερβάλλω φιλανθρωπία σάρξ ἀνθρώπινος εὐπάθεια οὐ ὑπεροράω , ἀλλά ἐνδύω , ἐπί ὁ κοινός ὁ ἄνθρωπος ἔρχομαι σωτηρία · κοινός γάρ ὁ πίστις ὁ αἱρέω . ἀλλά οὐδέ ὁ ἴδιος ποτέ ἄν ἀμελέω ἔργον ὁ μόνος ὁ ἄλλος ζῷον ἄνθρωπος ἔννοια κατά ὁ δημιουργία ἐνστάζω θεός . οὐδέ ἄν ἀγαθός τις ἄλλος καί ἁρμόνιος διοίκησις ἄνθρωπος εἰμί ὁ θεός ὁ τάσσω . προσήκω γοῦν ἀεί ὁ κρατύς κατά φύσις ἡγέομαι ὁ κακός , καί ὁ δύναμαι καλός τις διέπω ἀποδίδωμι ὁ ἐκεῖνος διοίκησις . εἰμί δέ ὁ ὡς ἀληθής ἄρχω τε καί ἡγεμονέω ὁ θεῖος λόγος καί ὁ οὗτος πρόνοια , πᾶς μέν ἐφοράω . μηδείς δέ ὁ οἰκεῖος ἑαυτοῦ παροράω ὁ ἐπιμέλεια . οὗτος δέ ἄν εἰμί ὁ αἱρέω οἰκεῖος εἰμί αὐτός . ὁ διά πίστις τελειόω . οὕτως ἅπας ὁ ἀγαθός θέλημα ὁ παντοκράτωρ πατήρ αἴτιος ὁ υἱός καθίστημι , πρωτουργός κίνησις δύναμις . ἄληπτος αἴσθησις . οὐ γάρ ὅς εἰμί , οὗτος ὁράω ὁ χωρέω μή δύναμαι διά ὁ ἀσθένεια ὁ σάρξ , αἰσθητός δέ ἀναλαμβάνω σάρξ ὁ δυνατός ἄνθρωπος κατά ὁ ὑπακοή ὁ ἐντολή δείκνυμι ἀφικνέομαι . δύναμις οὖν πατρικός ὑπάρχω ῥᾴδιος περιγίγνομαι ὅς ἄν ἐθέλω .
clemens-alexandrinus.stromata 7.2.9
οὐδὲ τὸ μικρότατον ἀπολείπων τῆς ἑαυτοῦ διοικήσεως ἀφρόντιστον · οὐδὲ γὰρ ἂν ἔτι ἦν αὐτῷ τὸ ὅλον εὖ εἰργασμένον . δυνάμεως δ᾿ , οἶμαι . τῆς μεγίστης ἡ πάντων τῶν μερῶν καὶ μέχρι τοῦ μικροτάτου προήκουσα δι᾿ ἀκριβείας ἐξέτασις , πάντων εἰς τὸν πρῶτον διοικητὴν τῶν ὅλων ἐκ θελήματος πατρὸς κυβερνῶντα τὴν πάντων σωτηρίαν ἀφορώντων , ἑτέρων ὑφ᾿ ἑτέρους ἡγουμένους τεταγμένων . ἔστ᾿ ἄν τις ἐπὶ τὸν μέγαν ἀφίκηται ἀρχιερέα . ἀπὸ μιᾶς γὰρ ἄνωθεν ἀρχῆς τῆς κατὰ τὸ θέλημα ἐνεργούσης ἤρτηται τὰ πρῶτα καὶ δεύτερα καὶ τρίτα · εἶτα ἐπὶ τέλει τοῦ φαινομένου τῷ ἄκρῳ ἡ μακαρία ἀγγελοθεσία , καὶ δὴ μέχρις ἡμῶν αὐτῶν ἄλλοι ὑπ᾿ ἄλλοις ἐξ ἑνὸς καὶ δι᾿ ἑνὸς σῳζόμενοί τε καὶ σῴζοντες διατετάχαται . ὡς οὖν συγκινεῖται καὶ μακροτάτη σιδήρου μοῖρα τῷ τῆς Ἡρακλείας λίθου πνεύματι διὰ πολλῶν τῶν σιδηρῶν ἐκτεινομένῳ δακτυλίων , οὕτω καὶ τῷ ἁγίῳ πνεύματι ἑλκόμενοι οἱ μὲν ἐνάρετοι οἰκειοῦνται τῇ πρώτῃ μονῇ , ἐφεξῆς δ᾿ ἄλλοι μέχρι τῆς τελευταίας , οἱ δὲ ὑπὸ ἀσθενείας κακοί , δι᾿ ἀπληστίαν ἄδικον καχεξίᾳ περιπεπτωκότες , οὔτε κρατοῦντες οὔτε κρατούμενοι περικαταρρέουσιν ἑλιχθέντες τοῖς πάθεσι καὶ ἀποπίπτουσι χαμαί . νόμος γὰρ ἄνωθεν οὗτος , αἱρεῖσθαι τὸν βουλόμενον ἀρετήν .
Lemmas: οὐδέ ὁ μικρός ἀπολείπω ὁ ἑαυτοῦ διοίκησις ἀφρόντιστος · οὐδέ γάρ ἄν ἔτι εἰμί αὐτός ὁ ὅλος εὖ ἐργάζομαι . δύναμις δέ , οἴομαι . ὁ μέγας ὁ πᾶς ὁ μέρος καί μέχρι ὁ μικρός προήκω διά ἀκρίβεια ἐξέτασις , πᾶς εἰς ὁ πρῶτος διοικητής ὁ ὅλος ἐκ θέλημα πατήρ κυβερνάω ὁ πᾶς σωτηρία ἀφοράω , ἕτερος ὑπό ἕτερος ἡγέομαι τάσσω . ἔστε ἄν τις ἐπί ὁ μέγας ἀφικνέομαι ἀρχιερεύς . ἀπό εἷς γάρ ἄνωθεν ἀρχή ὁ κατά ὁ θέλημα ἐνεργέω ἀρτέομαι ὁ πρῶτος καί δεύτερος καί τρίτος · εἶτα ἐπί τέλος ὁ φαίνω ὁ ἄκρον ὁ μακάριος ἀγγελοθεσία , καί δή μέχρι ἐγώ αὐτός ἄλλος ὑπό ἄλλος ἐκ εἷς καί διά εἷς σῴζω τε καί σῴζω διατάσσω . ὡς οὖν συγκινέω καί μακρός σίδηρος μοῖρα ὁ ὁ Ἡράκλεια λίθος πνεῦμα διά πολύς ὁ σιδήρεος ἐκτείνω δακτύλιον , οὕτως καί ὁ ἅγιος πνεῦμα ἕλκω ὁ μέν ἐνάρετος οἰκειόω ὁ πρῶτος μονή , ἐφεξῆς δέ ἄλλος μέχρι ὁ τελευταῖος , ὁ δέ ὑπό ἀσθένεια κακός , διά ἀπληστία ἄδικος καχεξία περιπίπτω , οὔτε κρατέω οὔτε κρατέω περικαταρρέω ἑλίσσω ὁ πάθος καί ἀποπίπτω χαμαί . νόμος γάρ ἄνωθεν οὗτος , αἱρέω ὁ βούλομαι ἀρετή .
clemens-alexandrinus.stromata 7.2.10
διὸ καὶ αἱ ἐντολαὶ αἱ κατὰ νόμον τε καὶ αἱ πρὸ τοῦ νόμου οὐκ ἐννόμοις ( » δικαίῳ γὰρ νόμος οὐ κεῖται « ) τὸν μὲν ἑλόμενον ζωὴν ἀίδιον καὶ μακάριον γέρας λαμβάνειν ἔταξαν , τὸν δ᾿ αὖ κακίᾳ ἡσθέντα συνεῖναι οἷς εἵλετο συνεχώρησαν , πάλιν τε αὖ τὴν βελτιουμένην ἑκάστοτε ψυχὴν εἰς ἀρετῆς ἐπίγνωσιν καὶ δικαιοσύνης αὔξησιν βελτίονα ἀπολαμβάνειν ἐν τῷ παντὶ τὴν τάξιν , κατὰ προκοπὴν ἑκάστην » ἐπεκτεινομένην « εἰς ἕξιν ἀπαθείας , ἄχρις ἂν » καταντήσῃ εἰς ἄνδρα τέλειον « , τῆς γνώσεώς τε ὁμοῦ καὶ κληρονομίας ὑπεροχήν . αὗται αἱ σωτήριοι περιτροπαὶ κατὰ τὴν τῆς μεταβολῆς τάξιν ἀπομερίζονται καὶ χρόνοις καὶ τόποις καὶ τιμαῖς καὶ γνώσεσι καὶ κληρονομίαις καὶ λειτουργίαις , καθ᾿ ἑκάστην ἑκάστη ἕως τῆς ἐπαναβεβηκυίας καὶ προσεχοῦς τοῦ κυρίου ἐν ἀιδιότητι θεωρίας . ἀγωγὸν δὲ τὸ ἐραστὸν πρὸς τὴν ἑαυτοῦ θεωρίαν παντὸς τοῦ ὅλον ἑαυτὸν τῇ τῆς γνώσεως ἀγάπῃ ἐπιβεβληκότος τῇ θεωρίᾳ .
Lemmas: διό καί ὁ ἐντολή ὁ κατά νόμος τε καί ὁ πρό ὁ νόμος οὐ ἔννομος ( » δίκαιος γάρ νόμος οὐ κεῖμαι « ) ὁ μέν αἱρέω ζωή ἀίδιος καί μακάριος γέρας λαμβάνω τάσσω , ὁ δέ αὖ κακία ἥδομαι σύνειμι ὅς αἱρέω συγχωρέω , πάλιν τε αὖ ὁ βελτιόω ἑκάστοτε ψυχή εἰς ἀρετή ἐπίγνωσις καί δικαιοσύνη αὔξησις ἀγαθός ἀπολαμβάνω ἐν ὁ πᾶς ὁ τάξις , κατά προκοπή ἕκαστος » ἐπεκτείνω « εἰς ἕξις ἀπάθεια , ἄχρι ἄν » καταντάω εἰς ἀνήρ τέλειος « , ὁ γνῶσις τε ὁμοῦ καί κληρονομία ὑπεροχή . οὗτος ὁ σωτήριος περιτροπή κατά ὁ ὁ μεταβολή τάξις ἀπομερίζω καί χρόνος καί τόπος καί τιμή καί γνῶσις καί κληρονομία καί λειτουργία , κατά ἕκαστος ἕκαστος ἕως ὁ ἐπαναβαίνω καί προσεχής ὁ κύριος ἐν ἀιδιότης θεωρία . ἀγωγός δέ ὁ ἐραστός πρός ὁ ἑαυτοῦ θεωρία πᾶς ὁ ὅλος ἑαυτοῦ ὁ ὁ γνῶσις ἀγάπη ἐπιβάλλω ὁ θεωρία .
clemens-alexandrinus.stromata 7.2.11
διὸ καὶ τὰς ἐντολὰς [ ἃς ] ἔδωκεν τάς τε προτέρας τάς τε δευτέρας ἐκ μιᾶς ἀρυτόμενος πηγῆς ὁ κύριος , οὔτε τοὺς πρὸ νόμου ἀνόμους εἶναι ὑπεριδὼν οὔτ᾿ αὖ τοὺς μὴ ἐπαΐοντας τῆς βαρβάρου φιλοσοφίας ἀφηνιάσαι συγχωρήσας . τοῖς μὲν γὰρ ἐντολάς , τοῖς δὲ φιλοσοφίαν παρασχὼν » συνέκλεισεν « τὴν ἀπιστίαν εἰς τὴν παρουσίαν , ὅθεν ἀναπολόγητός ἐστι πᾶς ὁ μὴ πιστεύσας . ἄγει γὰρ ἐξ ἑκατέρας προκοπῆς Ἑλληνικῆς τε καὶ βαρβάρου ἐπὶ τὴν διὰ πίστεως τελείωσιν . εἰ δέ τις Ἑλλήνων ὑπερβὰς τὸ προηγούμενον τῆς φιλοσοφίας τῆς Ἑλληνικῆς εὐθέως ὥρμησεν ἐπὶ τὴν ἀληθῆ διδασκαλίαν , ὑπερεδίσκευσεν οὗτος , κἂν ἰδιώτης ᾖ , τὴν ἐπίτομον τῆς σωτηρίας διὰ πίστεως εἰς τελείωσιν ἑλόμενος .
Lemmas: διό καί ὁ ἐντολή [ ὅς ] δίδωμι ὁ τε πρότερος ὁ τε δεύτερος ἐκ εἷς ἀρύω πηγή ὁ κύριος , οὔτε ὁ πρό νόμος ἄνομος εἰμί ὑπεροράω οὔτε αὖ ὁ μή ἐπαίω ὁ βάρβαρος φιλοσοφία ἀφηνιάζω συγχωρέω . ὁ μέν γάρ ἐντολή , ὁ δέ φιλοσοφία παρέχω » συγκλείω « ὁ ἀπιστία εἰς ὁ παρουσία , ὅθεν ἀναπολόγητος εἰμί πᾶς ὁ μή πιστεύω . ἄγω γάρ ἐκ ἑκάτερος προκοπή Ἑλληνικός τε καί βάρβαρος ἐπί ὁ διά πίστις τελείωσις . εἰ δέ τις Ἕλλην ὑπερβαίνω ὁ προηγέομαι ὁ φιλοσοφία ὁ Ἑλληνικός εὐθύς ὁρμάω ἐπί ὁ ἀληθής διδασκαλία , ὑπερδισκεύω οὗτος , ἐάν ἰδιώτης εἰμί , ὁ ἐπίτομος ὁ σωτηρία διά πίστις εἰς τελείωσις αἱρέω .
clemens-alexandrinus.stromata 7.2.12
Πάντ᾿ οὖν ὅσα μηδὲν ἐκώλυεν ἑκούσιον εἶναι τῷ ἀνθρώπῳ τὴν αἵρεσιν , συνεργὰ πρὸς ἀρετὴν ἐποίησέν τε καὶ ἔδειξεν . ὅπως ἁμῇ γέ πῃ καὶ τοῖς ἀμυδρῶς διορᾶν δυναμένοις ὁ τῷ ὄντι μόνος εἷς παντοκράτωρ ἀγαθὸς ἀναφαίνηται θεός , ἐξ αἰῶνος εἰς αἰῶνα σῴζων διὰ υἱοῦ , κακίας δ᾿ αὖ πάντῃ πάντως ἀναίτιος . πρὸς γὰρ τὴν τοῦ ὅλου σωτηρίαν τῷ τῶν ὅλων κυρίῳ πάντα ἐστὶ διατεταγμένα καὶ καθόλου καὶ ἐπὶ μέρους . ἔργον οὖν τῆς δικαιοσύνης τῆς σωτηρίου ἐπὶ τὸ ἄμεινον αἰεὶ κατὰ τὸ ἐνδεχόμενον ἕκαστον προάγειν . πρὸς γὰρ τὴν σωτηρίαν τοῦ κρείττονος καὶ διαμονὴν ἀναλόγως τοῖς ἑαυτῶν ἤθεσι διοικεῖται καὶ τὰ μικρότερα . αὐτίκα μεταβάλλει πᾶν τὸ ἐνάρετον εἰς ἀμείνους οἰκήσεις . τῆς μεταβολῆς αἰτίαν τὴν αἵρεσιν τῆς γνώσεως ἔχον . ἣν αὐτοκρατορικὴν ἐκέκτητο ἡ ψυχή . παιδεύσεις δὲ αἱ ἀναγκαῖαι ἀγαθότητι τοῦ ἐφορῶντος μεγάλου κριτοῦ διά τε τῶν προσεχῶν ἀγγέλων διά τε προκρίσεων ποικίλων καὶ διὰ τῆς κρίσεως τῆς παντελοῦς τοὺς ἐπὶ πλέον » ἀπηλγηκότας « ἐκβιάζονται μετανοεῖν .
Lemmas: πᾶς οὖν ὅσος μηδείς κωλύω ἑκούσιος εἰμί ὁ ἄνθρωπος ὁ αἵρεσις , συνεργός πρός ἀρετή ποιέω τε καί δείκνυμι . ὅπως ἁμός γε πη καί ὁ ἀμυδρός διοράω δύναμαι ὁ ὁ εἰμί μόνος εἷς παντοκράτωρ ἀγαθός ἀναφαίνω θεός , ἐκ αἰών εἰς αἰών σῴζω διά υἱός , κακία δέ αὖ πάντῃ πάντως ἀναίτιος . πρός γάρ ὁ ὁ ὅλος σωτηρία ὁ ὁ ὅλος κύριος πᾶς εἰμί διατάσσω καί καθόλου καί ἐπί μέρος . ἔργον οὖν ὁ δικαιοσύνη ὁ σωτήριος ἐπί ὁ ἀγαθός ἀεί κατά ὁ ἐνδέχομαι ἕκαστος προάγω . πρός γάρ ὁ σωτηρία ὁ κρατύς καί διαμονή ἀνάλογος ὁ ἑαυτοῦ ἦθος διοικέω καί ὁ μικρός . αὐτίκα μεταβάλλω πᾶς ὁ ἐνάρετος εἰς ἀγαθός οἴκησις . ὁ μεταβολή αἰτία ὁ αἵρεσις ὁ γνῶσις ἔχω . ὅς αὐτοκρατορικός κτάομαι ὁ ψυχή . παίδευσις δέ ὁ ἀναγκαῖος ἀγαθότης ὁ ἐφοράω μέγας κριτής διά τε ὁ προσεχής ἄγγελος διά τε πρόκρισις ποικίλος καί διά ὁ κρίσις ὁ παντελής ὁ ἐπί πολύς » ἀπαλγέω « ἐκβιάζω μετανοέω .
clemens-alexandrinus.stromata 7.3.13
» Τὰ δ᾿ ἄλλα σιγῶ « , δοξάζων τὸν κύριον . πλὴν ἐκείνας φημὶ τὰς γνωστικὰς ψυχάς . τῇ μεγαλοπρεπείᾳ τῆς θεωρίας ὑπερβαινούσας ἑκάστης ἁγίας τάξεως τὴν πολιτείαν . καθ᾿ ἃς αἱ μακάριαι θεῶν οἰκήσεις διωρισμέναι διακεκλήρωνται , ἁγίας ἐν ἁγίοις λογισθείσας καὶ μετακομισθείσας ὅλας ἐξ ὅλων , εἰς ἀμείνους ἀμεινόνων τόπων τόπους ἀφικομένας , οὐκ ἐν κατόπτροις ἢ διὰ κατόπτρων ἔτι τὴν θεωρίαν ἀσπαζομένας τὴν θείαν , ἐναργῆ δὲ ὡς ἔνι μάλιστα καὶ ἀκριβῶς εἰλικρινῆ τὴν ἀκόρεστον ὑπερφυῶς ἀγαπώσαις ψυχαῖς ἑστιωμένας θέαν . ἀιδίως ἀίδιον εὐφροσύνην [ ἀκόρεστον ] καρπουμένας εἰς τοὺς ἀτελευτήτους αἰῶνας , ταυτότητι τῆς ὑπεροχῆς ἁπάσας τετιμημένας διαμένειν . αὕτη τῶν » καθαρῶν τῇ καρδίᾳ « ἡ καταληπτικὴ θεωρία . αὕτη τοίνυν ἡ ἐνέργεια τοῦ τελειωθέντος γνωστικοῦ , προσομιλεῖν τῷ θεῷ διὰ τοῦ μεγάλου ἀρχιερέως , ἐξομοιούμενον εἰς δύναμιν τῷ κυρίῳ διὰ πάσης τῆς εἰς τὸν θεὸν θεραπείας , ἥτις εἰς τὴν τῶν ἀνθρώπων διατείνει σωτηρίαν κατὰ κηδεμονίαν τῆς εἰς ἡμᾶς εὐεργεσίας κατά τε αὖ τὴν λειτουργίαν κατά τε τὴν διδασκαλίαν κατά τε τὴν δι᾿ ἔργων εὐποιίαν . ναὶ μὴν ἑαυτὸν κτίζει καὶ δημιουργεῖ , πρὸς δὲ καὶ τοὺς ἐπαΐοντας αὐτοῦ κοσμεῖ ἐξομοιούμενος θεῷ ὁ γνωστικός , τῷ φύσει τὸ ἀπαθὲς κεκτημένῳ τὸ ἐξ ἀσκήσεως εἰς ἀπάθειαν συνεσταλμένον ὡς ἔνι μάλιστα ἐξομοιῶν , καὶ ταῦτα » ἀπερισπάστως « προσομιλῶν τε καὶ συνὼν τῷ κυρίῳ . ἡμερότης δ᾿ . οἶμαι , καὶ φιλανθρωπία καὶ μεγαλοπρεπὴς θεοσέβεια γνωστικῆς ἐξομοιώσεως κανόνες .
Lemmas: » ὁ δέ ἄλλος σιγάω « , δοξάζω ὁ κύριος . πλήν ἐκεῖνος φημί ὁ γνωστικός ψυχή . ὁ μεγαλοπρέπεια ὁ θεωρία ὑπερβαίνω ἕκαστος ἅγιος τάξις ὁ πολιτεία . κατά ὅς ὁ μακάριος θεός οἴκησις διορίζω διακληρόω , ἅγιος ἐν ἅγιος λογίζομαι καί μετακομίζω ὅλος ἐκ ὅλος , εἰς ἀγαθός ἀγαθός τόπος τόπος ἀφικνέομαι , οὐ ἐν κάτοπτρον ἤ διά κάτοπτρον ἔτι ὁ θεωρία ἀσπάζομαι ὁ θεῖος , ἐναργής δέ ὡς ἐν μάλα καί ἀκριβής εἰλικρινής ὁ ἀκόρεστος ὑπερφυής ἀγαπάω ψυχή ἑστιάω θέα . ἀίδιος ἀίδιος εὐφροσύνη [ ἀκόρεστος ] καρπόω εἰς ὁ ἀτελεύτητος αἰών , ταὐτότης ὁ ὑπεροχή ἅπας τιμάω διαμένω . οὗτος ὁ » καθαρός ὁ καρδία « ὁ καταληπτικός θεωρία . οὗτος τοίνυν ὁ ἐνέργεια ὁ τελειόω γνωστικός , προσομιλέω ὁ θεός διά ὁ μέγας ἀρχιερεύς , ἐξομοιόω εἰς δύναμις ὁ κύριος διά πᾶς ὁ εἰς ὁ θεός θεραπεία , ὅστις εἰς ὁ ὁ ἄνθρωπος διατείνω σωτηρία κατά κηδεμονία ὁ εἰς ἐγώ εὐεργεσία κατά τε αὖ ὁ λειτουργία κατά τε ὁ διδασκαλία κατά τε ὁ διά ἔργον εὐποιία . ναί μήν ἑαυτοῦ κτίζω καί δημιουργέω , πρός δέ καί ὁ ἐπαίω αὐτός κοσμέω ἐξομοιόω θεός ὁ γνωστικός , ὁ φύσις ὁ ἀπαθής κτάομαι ὁ ἐκ ἄσκησις εἰς ἀπάθεια συστέλλω ὡς ἔνειμι μάλα ἐξομοιόω , καί οὗτος » ἀπερίσπαστος « προσομιλέω τε καί σύνειμι ὁ κύριος . ἡμερότης δέ . οἴομαι , καί φιλανθρωπία καί μεγαλοπρεπής θεοσέβεια γνωστικός ἐξομοίωσις κανών .
clemens-alexandrinus.stromata 7.3.14
ταύτας φημὶ τὰς ἀρετὰς » θυσίαν δεκτὴν « εἶναι παρὰ θεῷ . τὴν ἄτυφον καρδίαν μετ᾿ ἐπιστήμης ὀρθῆς » ὁλοκάρπωμα τοῦ θεοῦ « λεγούσης τῆς γραφῆς . ἐκφωτιζομένου εἰς ἕνωσιν ἀδιάκριτον παντὸς τοῦ ἀναληφθέντος εἰς ἁγιωσύνην ἀνθρώπου · σφᾶς γὰρ αὐτοὺς αἰχμαλωτίζειν καὶ ἑαυτοὺς ἀναιρεῖν » τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον τὸν κατὰ τὰς ἐπιθυμίας φθειρόμενον « ἀποκτιννύντας καὶ » τὸν καινὸν « ἀνιστάντας ἐκ τοῦ θανάτου τῆς παλαιᾶς διαστροφῆς τό τε εὐαγγέλιον ὅ τε ἀπόστολος κελεύουσι , τὰ μὲν πάθη ἀποτιθεμένους , ἀναμαρτήτους δὲ γινομένους . τοῦτ᾿ ἦν ἄρα ὃ ᾐνίσσετο καὶ ὁ νόμος τὸν ἁμαρτωλὸν ἀναιρεῖσθαι κελεύων . τὸ μετατίθεσθαι ἐκ θανάτου εἰς ζωήν , τὴν ἐκ πίστεως ἀπάθειαν . ὃ μὴ συνιέντες οἱ νομοδιδάσκαλοι , φιλόνικον ἐκδεξάμενοι τὸν νόμον , ἀφορμὰς τοῖς μάτην διαβάλλειν ἐπιχειροῦσι παρεσχήκασι . δι᾿ ἣν αἰτίαν οὐ θύομεν εἰκότως ἀνενδεεῖ τῷ θεῷ τῷ τὰ πάντα τοῖς πᾶσι παρεσχημένῳ , τὸν δ᾿ ὑπὲρ ἡμῶν ἱερευθέντα δοξάζομεν σφᾶς αὐτοὺς ἱερεύοντες εἴς τε τὸ ἀνενδεὲς ἐκ τοῦ ἀνενδεοῦς καὶ εἰς τὸ ἀπαθὲς ἐκ τοῦ ἀπαθοῦς . μόνῃ γὰρ τῇ ἡμετέρᾳ σωτηρίᾳ ὁ θεὸς ἥδεται . εἰκότως ἄρα τῷ μὴ νικωμένῳ ἡδοναῖς θυσίαν οὐ προσάγομεν . κάτω που καὶ οὐδὲ μέχρι νεφῶν τῶν παχυτάτων . μακρὰν δὲ καὶ τούτων , τῆς διὰ τοῦ καπνοῦ ἀναθυμιάσεως φθανούσης εἰς οὓς καὶ φθάνει .
Lemmas: οὗτος φημί ὁ ἀρετή » θυσία δεκτός « εἰμί παρά θεός . ὁ ἄτυφος καρδία μετά ἐπιστήμη ὀρθός » ὁλοκάρπωμα ὁ θεός « λέγω ὁ γραφή . ἐκφωτίζω εἰς ἕνωσις ἀδιάκριτος πᾶς ὁ ἀναλαμβάνω εἰς ἁγιωσύνη ἄνθρωπος · σφεῖς γάρ αὐτός αἰχμαλωτίζω καί ἑαυτοῦ ἀναιρέω » ὁ παλαιός ἄνθρωπος ὁ κατά ὁ ἐπιθυμία φθείρω « ἀποκτείνω καί » ὁ καινός « ἀνίστημι ἐκ ὁ θάνατος ὁ παλαιός διαστροφή ὁ τε εὐαγγέλιον ὁ τε ἀπόστολος κελεύω , ὁ μέν πάθος ἀποτίθημι , ἀναμάρτητος δέ γίγνομαι . οὗτος εἰμί ἄρα ὅς αἰνίσσομαι καί ὁ νόμος ὁ ἁμαρτωλός ἀναιρέω κελεύω . ὁ μετατίθημι ἐκ θάνατος εἰς ζωή , ὁ ἐκ πίστις ἀπάθεια . ὅς μή συνίημι ὁ νομοδιδάσκαλος , φιλόνικος ἐκδέχομαι ὁ νόμος , ἀφορμή ὁ μάτην διαβάλλω ἐπιχειρέω παρέχω . διά ὅς αἰτία οὐ θύω ἔοικα ἀνενδεής ὁ θεός ὁ ὁ πᾶς ὁ πᾶς παρέχω , ὁ δέ ὑπέρ ἐγώ ἱερεύω δοξάζω σφεῖς αὐτός ἱερεύω εἰς τε ὁ ἀνενδεής ἐκ ὁ ἀνενδεής καί εἰς ὁ ἀπαθής ἐκ ὁ ἀπαθής . μόνος γάρ ὁ ἡμέτερος σωτηρία ὁ θεός ἥδομαι . ἔοικα ἄρα ὁ μή νικάω ἡδονή θυσία οὐ προσάγω . κάτω που καί οὐδέ μέχρι νέφος ὁ παχύς . μακρός δέ καί οὗτος , ὁ διά ὁ καπνός ἀναθυμίασις φθάνω εἰς ὅς καί φθάνω .
clemens-alexandrinus.stromata 7.3.15
οὔτ᾿ οὖν ἐνδεὲς οὐδὲ μὴν φιλήδονον φιλοκερδές τε ἢ φιλοχρήματον τὸ θεῖον . πλῆρες ὂν καὶ πάντα παρέχον παντὶ τῷ γενητῷ καὶ ἐνδεεῖ , οὔτε θυσίαις οὐδὲ μὴν ἀναθήμασιν οὐδ᾿ αὖ δόξῃ καὶ τιμῇ κηλεῖται [ τὸ θεῖον ] ἢ παράγεται τοιούτοις τισίν , ἀλλ᾿ ὅμοιον τοῖς καλοῖς κἀγαθοῖς ἀνδράσι φαίνεται , οἳ τὸ δίκαιον οὐκ ἄν ποτε προδῷεν ἢ φόβου ἕνεκεν ἀπειλουμένου ἢ δώρων ὑποσχέσει μειζόνων . ὅσοι δ᾿ οὐ καθεοράκασι τὸ αὐθαίρετον τῆς ἀνθρωπίνης ψυχῆς καὶ ἀδούλωτον πρὸς ἐκλογὴν βίου , δυσχεραίνοντες τοῖς γινομένοις πρὸς τῆς ἀπαιδεύτου ἀδικίας . οὐ νομίζουσιν εἶναι θεόν . ἴσοι τούτοις κατὰ τὴν δόξαν οἵ . τῇ τῶν ἡδονῶν ἀκρασίᾳ καὶ ταῖς ἐξαισίοις λύπαις καὶ ταῖς ἀβουλήτοις τύχαις περιπίπτοντες καὶ πρὸς τὰς συμφορὰς ἀπαυδῶντες , οὔ φασιν εἶναι θεόν , ἢ ὄντα μὴ εἶναι πανεπίσκοπον . ἄλλοι δέ εἰσιν οἳ πεπεισμένοι παραιτητοὺς εἶναι θυσίαις καὶ δώροις τοὺς νομιζομένους θεούς . συναιρομένους ὡς εἰπεῖν αὐτῶν ταῖς ἀκολασίαις . καὶ οὐδ᾿ ἐθέλουσι πιστεύειν μόνον εἶναι τὸν ὄντως θεὸν τὸν ἐν ταυτότητι τῆς δικαίας ἀγαθωσύνης ὄντα .
Lemmas: οὔτε οὖν ἐνδεής οὐδέ μήν φιλήδονος φιλοκερδής τε ἤ φιλοχρήματος ὁ θεῖος . πλήρης εἰμί καί πᾶς παρέχω πᾶς ὁ γενητός καί ἐνδεής , οὔτε θυσία οὐδέ μήν ἀνάθημα οὐδέ αὖ δόξα καί τιμή κηλέω [ ὁ θεῖος ] ἤ παράγω τοιοῦτος τις , ἀλλά ὅμοιος ὁ καλός ἀγαθός ἀνήρ φαίνω , ὅς ὁ δίκαιος οὐ ἄν ποτέ τίπροδῃι ἤ φόβος ἕνεκα ἀπειλέω ἤ δῶρον ὑπόσχεσις μέγας . ὅσος δέ οὐ καθοράω ὁ αὐθαίρετος ὁ ἀνθρώπινος ψυχή καί ἀδούλωτος πρός ἐκλογή βίος , δυσχεραίνω ὁ γίγνομαι πρός ὁ ἀπαίδευτος ἀδικία . οὐ νομίζω εἰμί θεός . ἴσος οὗτος κατά ὁ δόξα ὅς . ὁ ὁ ἡδονή ἀκρασία καί ὁ ἐξαίσιος λύπη καί ὁ ἀβούλητος τύχη περιπίπτω καί πρός ὁ συμφορά ἀπαυδάω , οὐ φημί εἰμί θεός , ἤ εἰμί μή εἰμί πανεπίσκοπος . ἄλλος δέ εἰμί ὅς πείθω παραιτητός εἰμί θυσία καί δῶρον ὁ νομίζω θεός . συναίρω ὡς λέγω αὐτός ὁ ἀκολασία . καί οὐδέ ἐθέλω πιστεύω μόνος εἰμί ὁ ὄντως θεός ὁ ἐν ταὐτότης ὁ δίκαιος ἀγαθωσύνη εἰμί .
clemens-alexandrinus.stromata 7.3.16
Εὐσεβὴς ἄρα ὁ γνωστικός , ὁ πρῶτον ἑαυτοῦ ἐπιμελόμενος . ἔπειτα τῶν πλησίον . ἵν᾿ ὡς ἄριστοι γενώμεθα · καὶ γὰρ ὁ υἱὸς πατρὶ ἀγαθῷ χαρίζεται σπουδαῖον ἑαυτὸν καὶ ὅμοιον τῷ πατρὶ παρεχόμενος . καὶ ἄρχοντι ὁ ἀρχόμενος · ὅτι τὸ πιστεύειν τε καὶ πείθεσθαι ἐφ᾿ ἡμῖν · κακῶν δὲ αἰτίαν καὶ ὕλης ἄν τις ἀσθένειαν ὑπολάβοι καὶ τὰς ἀβουλήτους τῆς ἀγνοίας ὁρμὰς τάς τε ἀλόγους δι᾿ ἀμαθίαν ἀνάγκας · ὧν ὑπεράνω καθάπερ θηρίων διὰ μαθήσεως ὁ γνωστικὸς γενόμενος . τὴν θείαν προαίρεσιν μιμούμενος , εὖ ποιεῖ τοὺς ἐθέλοντας τῶν ἀνθρώπων κατὰ δύναμιν · κἂν εἰς ἀρχὴν καταστῇ ποτε , καθάπερ ὁ Μωσῆς , ἐπὶ σωτηρίᾳ τῶν ἀρχομένων ἡγήσεται καὶ τὸ ἄγριον καὶ ἄπειστον ἐξημερώσεται τιμῇ μὲν τῶν ἀρίστων , κολάσει δὲ τῶν μοχθηρῶν . τῇ κατὰ λόγον εἰς παιδείαν ἐγγραφομένῃ . μάλιστα γὰρ ἄγαλμα θεῖον καὶ θεῷ προσεμφερὲς ἀνθρώπου δικαίου ψυχή , ἐν ᾗ διὰ τῆς τῶν παραγγελμάτων ὑπακοῆς τεμενίζεται καὶ ἐνιδρύεται ὁ πάντων ἡγεμὼν θνητῶν τε καὶ ἀθανάτων . βασιλεύς τε καὶ γεννήτωρ τῶν καλῶν , νόμος ὢν ὄντως καὶ θεσμὸς καὶ λόγος αἰώνιος , ἰδίᾳ τε ἑκάστοις καὶ κοινῇ πᾶσιν εἷς ὢν σωτήρ . οὗτος ὁ τῷ ὄντι μονογενής , ὁ τῆς τοῦ παμβασιλέως καὶ παντοκράτορος πατρὸς δόξης χαρακτήρ . ἐναποσφραγιζόμενος τῷ γνωστικῷ τὴν τελείαν θεωρίαν κατ᾿ εἰκόνα τὴν ἑαυτοῦ , ὡς εἶναι τρίτην ἤδη τὴν θείαν εἰκόνα τὴν ὅση δύναμις ἐξομοιουμένην πρὸς τὸ δεύτερον αἴτιον , πρὸς τὴν ὄντως ζωήν , δι᾿ ἣν ζῶμεν τὴν ἀληθῆ ζωήν , οἷον ἀπογράφοντες τὸν γνωστικὸν τύπον γινόμενον ἡμῖν . περὶ τὰ βέβαια καὶ παντελῶς ἀναλλοίωτα ἀναστρεφόμενον .
Lemmas: εὐσεβής ἄρα ὁ γνωστικός , ὁ πρῶτος ἑαυτοῦ ἐπιμελέομαι . ἔπειτα ὁ πλησίον . ἵνα ὡς ἀγαθός γίγνομαι · καί γάρ ὁ υἱός πατήρ ἀγαθός χαρίζω σπουδαῖος ἑαυτοῦ καί ὅμοιος ὁ πατήρ παρέχω . καί ἄρχων ὁ ἄρχω · ὅτι ὁ πιστεύω τε καί πείθω ἐπί ἐγώ · κακός δέ αἰτία καί ὕλη ἄν τις ἀσθένεια ὑπολαμβάνω καί ὁ ἀβούλητος ὁ ἄγνοια ὁρμή ὁ τε ἄλογος διά ἀμαθία ἀνάγκη · ὅς ὑπεράνω καθά θηρίον διά μάθησις ὁ γνωστικός γίγνομαι . ὁ θεῖος προαίρεσις μιμέομαι , εὖ ποιέω ὁ ἐθέλω ὁ ἄνθρωπος κατά δύναμις · ἐάν εἰς ἀρχή καθίστημι ποτέ , καθά ὁ Μωσῆς , ἐπί σωτηρία ὁ ἄρχω ἡγέομαι καί ὁ ἄγριος καί ἄπειστος ἐξημερόω τιμή μέν ὁ ἀγαθός , κόλασις δέ ὁ μοχθηρός . ὁ κατά λόγος εἰς παιδεία ἐγγράφω . μάλα γάρ ἄγαλμα θεῖος καί θεός προσεμφερής ἄνθρωπος δίκαιος ψυχή , ἐν ὅς διά ὁ ὁ παράγγελμα ὑπακοή τεμενίζω καί ἐνιδρύω ὁ πᾶς ἡγεμών θνητός τε καί ἀθάνατος . βασιλεύς τε καί γεννήτωρ ὁ καλός , νόμος εἰμί ὄντως καί θεσμός καί λόγος αἰώνιος , ἴδιος τε ἕκαστος καί κοινῇ πᾶς εἷς εἰμί σωτήρ . οὗτος ὁ ὁ εἰμί μονογενής , ὁ ὁ ὁ παμβασιλεύς καί παντοκράτωρ πατήρ δόξα χαρακτήρ . ἐναποσφραγίζω ὁ γνωστικός ὁ τέλειος θεωρία κατά εἰκών ὁ ἑαυτοῦ , ὡς εἰμί τρίτος ἤδη ὁ θεῖος εἰκών ὁ ὅσος δύναμις ἐξομοιόω πρός ὁ δεύτερος αἴτιος , πρός ὁ ὄντως ζωή , διά ὅς ζάω ὁ ἀληθής ζωή , οἷος ἀπογράφω ὁ γνωστικός τύπος γίγνομαι ἐγώ . περί ὁ βέβαιος καί παντελής ἀναλλοίωτος ἀναστρέφω .
clemens-alexandrinus.stromata 7.3.17
Ἄρχων οὖν ἑαυτοῦ καὶ τῶν ἑαυτοῦ , βεβαίαν κατάληψιν τῆς θείας ἐπιστήμης κεκτημένος , τῇ ἀληθείᾳ γνησίως πρόσεισιν . ἡ γὰρ τῶν νοητῶν γνῶσις καὶ κατάληψις βεβαία δεόντως ἂν λέγοιτο ἐπιστήμη . ἧς τὸ μὲν περὶ τὰ θεῖα ἔργον ἔχει σκοπεῖν τί μὲν τὸ πρῶτον αἴτιον . τί δέ . δι᾿ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο καὶ χωρὶς οὗ γέγονεν οὐδέν · « τίνα τε αὖ τὰ μὲν ὡς διήκοντα , τὰ δὲ ὡς περιέχοντα , καὶ τίνα μὲν συνημμένα , τίνα δὲ διεζευγμένα , καὶ τίνα τούτων ἕκαστον ἔχει τὴν τάξιν καὶ ἣν δύναμιν καὶ ἣν λειτουργίαν εἰσφέρεται ἕκαστον . ἐν δὲ αὖ τοῖς ἀνθρωπίνοις τί τε αὐτός ἐστιν ὁ ἄνθρωπος καὶ τί αὐτῷ κατὰ φύσιν ἢ παρὰ φύσιν ἐστίν , πῶς τε αὖ ποιεῖν ἢ πάσχειν προσήκει , τίνες τε ἀρεταὶ τούτου καὶ κακίαι τίνες , περί τε ἀγαθῶν καὶ κακῶν καὶ τῶν μέσων , ὅσα τε περὶ ἀνδρείας καὶ φρονήσεως καὶ σωφροσύνης τῆς τε ἐπὶ πᾶσι παντελοῦς ἀρετῆς δικαιοσύνης . ἀλλὰ τῇ μὲν φρονήσει καὶ δικαιοσύνῃ εἰς τὴν τῆς σοφίας κατακέχρηται κτῆσιν , τῇ δὲ ἀνδρείᾳ οὐκ ἐν τῷ τὰ περιστατικὰ ὑπομένειν μόνον , ἀλλὰ κἀν τῷ ἡδονῆς τε καὶ ἐπιθυμίας , λύπης τε αὖ καὶ ὀργῆς κρατεῖν καὶ καθόλου πρὸς πᾶν ἤτοι τὸ μετὰ βίας ἢ μετὰ ἀπάτης τινὸς ψυχαγωγοῦν ἡμᾶς ἀντιτάσσεσθαι . οὐ γὰρ ὑπομένειν δεῖ τὰς κακίας καὶ τὰ κακά . ἀλλ᾿ ἀπωθεῖσθαι , καὶ τὰ φοβερὰ ὑπομένειν . χρήσιμος οὖν καὶ ἡ ἀλγηδὼν εὑρίσκεται κατά τε τὴν ἰατρικὴν καὶ παιδευτικὴν καὶ κολαστικήν , καὶ διὰ ταύτης ἤθη διορθοῦνται εἰς ὠφέλειαν ἀνθρώπων .
Lemmas: ἄρχων οὖν ἑαυτοῦ καί ὁ ἑαυτοῦ , βέβαιος κατάληψις ὁ θεῖος ἐπιστήμη κτάομαι , ὁ ἀλήθεια γνήσιος πρόσειμι . ὁ γάρ ὁ νοητός γνῶσις καί κατάληψις βέβαιος δεόντως ἄν λέγω ἐπιστήμη . ὅς ὁ μέν περί ὁ θεῖος ἔργον ἔχω σκοπέω τίς μέν ὁ πρῶτος αἴτιος . τίς δέ . διά ὅς ὁ πᾶς γίγνομαι καί χωρίς ὅς γίγνομαι οὐδείς · « τίς τε αὖ ὁ μέν ὡς διήκω , ὁ δέ ὡς περιέχω , καί τίς μέν συνάπτω , τίς δέ διαζεύγνυμαι , καί τίς οὗτος ἕκαστος ἔχω ὁ τάξις καί ὅς δύναμις καί ὅς λειτουργία εἰσφέρω ἕκαστος . ἐν δέ αὖ ὁ ἀνθρώπινος τίς τε αὐτός εἰμί ὁ ἄνθρωπος καί τίς αὐτός κατά φύσις ἤ παρά φύσις εἰμί , πῶς τε αὖ ποιέω ἤ πάσχω προσήκω , τίς τε ἀρετή οὗτος καί κακία τίς , περί τε ἀγαθός καί κακός καί ὁ μέσος , ὅσος τε περί ἀνδρεία καί φρόνησις καί σωφροσύνη ὁ τε ἐπί πᾶς παντελής ἀρετή δικαιοσύνη . ἀλλά ὁ μέν φρόνησις καί δικαιοσύνη εἰς ὁ ὁ σοφία καταχράω κτῆσις , ὁ δέ ἀνδρεία οὐ ἐν ὁ ὁ περιστατικός ὑπομένω μόνος , ἀλλά ἐν ὁ ἡδονή τε καί ἐπιθυμία , λύπη τε αὖ καί ὀργή κρατέω καί καθόλου πρός πᾶς ἤτοι ὁ μετά βία ἤ μετά ἀπάτη τις ψυχαγωγέω ἐγώ ἀντιτάσσω . οὐ γάρ ὑπομένω δέω ὁ κακία καί ὁ κακός . ἀλλά ἀπωθέω , καί ὁ φοβερός ὑπομένω . χρήσιμος οὖν καί ὁ ἀλγηδών εὑρίσκω κατά τε ὁ ἰατρικός καί παιδευτικός καί κολαστικός , καί διά οὗτος ἦθος διορθόω εἰς ὠφέλεια ἄνθρωπος .
clemens-alexandrinus.stromata 7.3.18
εἴδη δὲ τῆς ἀνδρείας καρτερία , μεγαλοφροσύνη , μεγαλοψυχία , ἐλευθεριότης καὶ μεγαλοπρέπεια . [ καὶ ] δι᾿ ἣν αἰτίαν οὔτε μέμψεως οὔτε κακοδοξίας τῆς ἐκ τῶν πολλῶν ἀντιλαμβάνεται ὁ γνωστικὸς οὔτε δόξαις οὔτε κολακείαις ὑποβέβληται , ἔν τε τῷ ὑπομένειν πόνους , διαπραττόμενος ἅμα τι τῶν προσηκόντων καὶ ἀνδρείως ὑπεράνω πάντων τῶν περιστατικῶν γινόμενος , ἀνὴρ τῷ ὄντι ἐν τοῖς ἄλλοις ἀναφαίνεται ἀνθρώποις · σῴζων τε αὖ τὴν φρόνησιν σωφρονεῖ ἐν ἡσυχιότητι τῆς ψυχῆς , παραδεκτικὸς τῶν ἐπαγγελλομένων καλῶν ὡς οἰκείων κατὰ τὴν ἀποστροφὴν τῶν αἰσχρῶν ὡς ἀλλοτρίων , γενόμενος κόσμιος καὶ ὑπερκόσμιος , ἐν κόσμῳ καὶ τάξει πάντα πράσσων καὶ οὐδὲν οὐδαμῇ πλημμελῶν , πλουτῶν μὲν ὡς ὅτι μάλιστα ἐν τῷ μηδενὸς ἐπιθυμεῖν , ἅτε ὀλιγοδεὴς ὢν καὶ ἐν περιουσίᾳ παντὸς ἀγαθοῦ διὰ τὴν γνῶσιν τἀγαθοῦ . δικαιοσύνης γὰρ αὐτοῦ πρῶτον ἔργον τὸ μετὰ τῶν ὁμοφύλων φιλεῖν διάγειν καὶ συνεῖναι τούτοις ἔν τε γῇ καὶ οὐρανῷ .
Lemmas: εἶδος δέ ὁ ἀνδρεία καρτερία , μεγαλοφροσύνη , μεγαλοψυχία , ἐλευθεριότης καί μεγαλοπρέπεια . [ καί ] διά ὅς αἰτία οὔτε μέμψις οὔτε κακοδοξία ὁ ἐκ ὁ πολύς ἀντιλαμβάνω ὁ γνωστικός οὔτε δόξα οὔτε κολακεία ὑποβάλλω , ἐν τε ὁ ὑπομένω πόνος , διαπράσσω ἅμα τις ὁ προσήκω καί ἀνδρεῖος ὑπεράνω πᾶς ὁ περιστατικός γίγνομαι , ἀνήρ ὁ εἰμί ἐν ὁ ἄλλος ἀναφαίνω ἄνθρωπος · σῴζω τε αὖ ὁ φρόνησις σωφρονέω ἐν ἡσυχιότης ὁ ψυχή , παραδεκτικός ὁ ἐπαγγέλλω καλός ὡς οἰκεῖος κατά ὁ ἀποστροφή ὁ αἰσχρός ὡς ἀλλότριος , γίγνομαι κόσμιος καί ὑπερκόσμιος , ἐν κόσμος καί τάξις πᾶς πράσσω καί οὐδείς οὐδαμῇ πλημμελέω , πλουτέω μέν ὡς ὅτι μάλα ἐν ὁ μηδείς ἐπιθυμέω , ἅτε ὀλιγοδεής εἰμί καί ἐν περιουσία πᾶς ἀγαθός διά ὁ γνῶσις ἀγαθός . δικαιοσύνη γάρ αὐτός πρῶτος ἔργον ὁ μετά ὁ ὁμόφυλος φιλέω διάγω καί σύνειμι οὗτος ἐν τε γῆ καί οὐρανός .
clemens-alexandrinus.stromata 7.3.19
ταύτῃ καὶ μεταδοτικὸς οὗν ( ?? ) ν ᾖ κεκτημένος φιλάνθρωπός τε , μισοπονηρότατος ὢν κατὰ τὴν τελείαν ἀποστροφὴν κακουργίας ἁπάσης . μαθεῖν ἄρα δεῖ πιστὸν εἶναι καὶ ἑαυτῷ καὶ τοῖς πέλας καὶ ταῖς ἐντολαῖς ὑπήκοον . οὗτος γάρ ἐστιν » ὁ θεράπων τοῦ θεοῦ « ὁ ἑκὼν ταῖς ἐντολαῖς ὑπαγόμενος . ὁ δὲ ἤδη μὴ διὰ τὰς ἐντολάς . δι᾿ αὐτὴν δὲ τὴν γνῶσιν » καθαρὸς τῇ καρδίᾳ « , » φίλος « οὗτος » τοῦ θεοῦ « . οὔτε γὰρ φύσει τὴν ἀρετὴν γεννώμεθα ἔχοντες . οὔτε γενομένοις . ὥσπερ ἄλλα τινὰ τῶν τοῦ σώματος μερῶν . φυσικῶς ὕστερον ἐπιγίνεται ( ἐπεὶ οὐδ᾿ ἂν ἦν ἔθ᾿ ἑκούσιον οὐδὲ ἐπαινετόν ) οὐδὲ μὴν ἐκ [ τῆς ] τῶν συμβάντων καὶ τῆς ἐπιγινομένης συνηθείας , ὃν τρόπον ἡ διάλεκτος , τελειοῦται ἡ ἀρετή ( σχεδὸν γὰρ ἡ κακία τοῦτον ἐγγίνεται τὸν τρόπον ) · οὐ μὴν οὐδὲ ἐκ τέχνης τινὸς ἤτοι τῶν ποριστικῶν ἢ τῶν περὶ τὸ σῶμα θεραπευτικῶν ἡ γνῶσις περιγίνεται · ἀλλ᾿ οὐδ᾿ ἐκ παιδείας τῆς ἐγκυκλίου · ἀγαπητὸν γὰρ εἰ παρασκευάσαι μόνον τὴν ψυχὴν καὶ διακονῆσαι δύναιτο . οἱ νόμοι γὰρ οἱ πολιτικοὶ μοχθηρὰς ἴσως πράξεις ἐπισχεῖν οἷοί τε ,
Lemmas: οὗτος καί μεταδοτικός ἐν ( ?? ) ν εἰμί κτάομαι φιλάνθρωπος τε , μισοπόνηρος εἰμί κατά ὁ τέλειος ἀποστροφή κακουργία ἅπας . μανθάνω ἄρα δέω πιστός εἰμί καί ἑαυτοῦ καί ὁ πέλας καί ὁ ἐντολή ὑπήκοος . οὗτος γάρ εἰμί » ὁ θεράπων ὁ θεός « ὁ ἑκών ὁ ἐντολή ὑπάγω . ὁ δέ ἤδη μή διά ὁ ἐντολή . διά αὐτός δέ ὁ γνῶσις » καθαρός ὁ καρδία « , » φίλος « οὗτος » ὁ θεός « . οὔτε γάρ φύσις ὁ ἀρετή γεννάω ἔχω . οὔτε γίγνομαι . ὥσπερ ἄλλος τις ὁ ὁ σῶμα μέρος . φυσικός ὕστερον ἐπιγίγνομαι ( ἐπεί οὐδέ ἄν εἰμί ἔτι ἑκούσιος οὐδέ ἐπαινετός ) οὐδέ μήν ἐκ [ ὁ ] ὁ συμβαίνω καί ὁ ἐπιγίγνομαι συνήθεια , ὅς τρόπος ὁ διάλεκτος , τελειόω ὁ ἀρετή ( σχεδόν γάρ ὁ κακία οὗτος ἐγγίγνομαι ὁ τρόπος ) · οὐ μήν οὐδέ ἐκ τέχνη τις ἤτοι ὁ ποριστικός ἤ ὁ περί ὁ σῶμα θεραπευτικός ὁ γνῶσις περιγίγνομαι · ἀλλά οὐδέ ἐκ παιδεία ὁ ἐγκύκλιος · ἀγαπητός γάρ εἰ παρασκευάζω μόνος ὁ ψυχή καί διακονέω δύναμαι . ὁ νόμος γάρ ὁ πολιτικός μοχθηρός ἴσως πρᾶξις ἐπέχω οἷος τε ,