ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 1.28.178
διὸ καὶ μόνη αὕτη ἐπὶ τὴν ἀληθῆ σοφίαν χειραγωγεῖ , ἥτις ἐστὶ δύναμις θεία , τῶν ὄντων ὡς ὄντων γνωστική , τὸ τέλειον ἔχουσα , παντὸς πάθους ἀπηλλαγμένη , οὐκ ἄνευ τοῦ σωτῆρος τοῦ καταγαγόντος ἡμῶν τῷ θείῳ λόγῳ τοῦ ὁρατικοῦ τῆς ψυχῆς τὴν ἐπιχυθεῖσαν ἐκ φαύλης ἀναστροφῆς ἄγνοιαν ἀχλυώδη καὶ τὸ βέλτιστον ἀποδεδωκότος , ὄφρ’ εὖ γινώσκοιμεν ἠμὲν θεὸν ἠδὲ καὶ ἄνδρα . οὗτός ἐστιν ὁ τῷ ὄντι δείξας ὅπως γνωστέον ἑαυτούς , οὗτος ὁ τῶν ὅλων τὸν πατέρα ἐκκαλύπτων , ᾧ ἂν βούληται , ὡς οἷόν τε τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν χωρῆσαι · οὐδεὶς γὰρ ἔγνω τὸν υἱὸν εἰ μὴ ὁ πατήρ , οὐδὲ τὸν πατέρα εἰ μὴ ὁ υἱὸς καὶ ᾧ ἂν ὁ υἱὸς ἀποκαλύψῃ .
Lemmas: διό καί μόνος οὗτος ἐπί ὁ ἀληθής σοφία χειραγωγέω , ὅστις εἰμί δύναμις θεῖος , ὁ εἰμί ὡς εἰμί γνωστικός , ὁ τέλειος ἔχω , πᾶς πάθος ἀπαλλάσσω , οὐ ἄνευ ὁ σωτήρ ὁ κατάγω ἐγώ ὁ θεῖος λόγος ὁ ὁρατικός ὁ ψυχή ὁ ἐπιχέω ἐκ φαῦλος ἀναστροφή ἄγνοια ἀχλυώδης καί ὁ ἀγαθός ἀποδίδωμι , ὄφρα εὖ γιγνώσκω ἠμέν θεός ἠδέ καί ἀνήρ . οὗτος εἰμί ὁ ὁ εἰμί δείκνυμι ὅπως γνωστέος ἑαυτοῦ , οὗτος ὁ ὁ ὅλος ὁ πατήρ ἐκκαλύπτω , ὅς ἄν βούλομαι , ὡς οἷος τε ὁ ἀνθρώπινος φύσις χωρέω · οὐδείς γάρ γιγνώσκω ὁ υἱός εἰ μή ὁ πατήρ , οὐδέ ὁ πατήρ εἰ μή ὁ υἱός καί ὅς ἄν ὁ υἱός ἀποκαλύπτω .
clemens-alexandrinus.stromata 1.28.179
εἰκότως ἄρα ὁ ἀπόστολος κατὰ ἀποκάλυψιν φησὶν ἐγνωκέναι τὸ μυστήριον , καθὼς προέγραψα ἐν ὀλίγῳ , πρὸς ὃ δύνασθε ἀναγινώσκοντες νοῆσαι τὴν σύνεσίν μου ἐν τῷ μυστηρίῳ τοῦ Χριστοῦ . πρὸς ὃ δύνασθε εἶπεν , ἐπεὶ ᾔδει τινὰς γάλα μόνον εἰληφότας , οὐδέπω δὲ καὶ βρῶμα , αὐτίκα οὐχ ἁπλῶς γάλα . τριχῶς δὲ ἡμῖν ἐκληπτέον τοῦ νόμου τὴν βούλησιν , ἢ ὡς σημεῖον ἐμφαίνουσαν ἢ ὡς ἐντολὴν κυροῦσαν εἰς πολιτείαν ὀρθὴν ἢ θεσπίζουσαν ὡς προφητείαν . ἀνδρῶν δὲ εὖ οἶδ’ ὅτι τὰ τοιαῦτα διακρίνειν τε καὶ λέγειν · οὐ γὰρ δὴ μία Μύκονος ἡ πᾶσα πρὸς νόησιν γραφή , ᾗ φασιν οἱ παροιμιαζόμενοι · διαλεκτικώτερον δὲ ὡς ἔνι μάλιστα προσιτέον αὐτῇ , τὴν ἀκολουθίαν τῆς θείας διδασκαλίας θηρωμένοις .
Lemmas: ἔοικα ἄρα ὁ ἀπόστολος κατά ἀποκάλυψις φημί γιγνώσκω ὁ μυστήριον , καθώς προγράφω ἐν ὀλίγος , πρός ὅς δύναμαι ἀναγιγνώσκω νοέω ὁ σύνεσις ἐγώ ἐν ὁ μυστήριον ὁ Χριστός . πρός ὅς δύναμαι λέγω , ἐπεί οἶδα τις γάλα μόνος λαμβάνω , οὐδέπω δέ καί βρῶμα , αὐτίκα οὐ ἁπλῶς γάλα . τριχῶς δέ ἐγώ ἐκληπτέον ὁ νόμος ὁ βούλησις , ἤ ὡς σημεῖον ἐμφαίνω ἤ ὡς ἐντολή κυρέω εἰς πολιτεία ὀρθός ἤ θεσπίζω ὡς προφητεία . ἀνήρ δέ εὖ οἶδα ὅτι ὁ τοιοῦτος διακρίνω τε καί λέγω · οὐ γάρ δή εἷς Μύκονος ὁ πᾶς πρός νόησις γραφή , ὅς φημί ὁ παροιμιάζω · διαλεκτικός δέ ὡς ἔνειμι μάλα προσιτέον αὐτός , ὁ ἀκολουθία ὁ θεῖος διδασκαλία θηράω .
clemens-alexandrinus.stromata 1.29.180
Ὅθεν παγκάλως ὁ παρὰ τῷ Πλάτωνι Αἰγύπτιος ἱερεύς · ὦ Σόλων , Σόλων , εἶπεν , Ἕλληνες ὑμεῖς αἰεὶ παῖδές ἐστε , οὐδ’ ἡντινοῦν ἐν ταῖς ψυχαῖς ἔχοντες δἰ ἀρχαίαν ἀκοὴν παλαιὰν δόξαν , γέρων δὲ Ἑλλήνων οὐκ ἔστιν οὐδείς · γέροντας , οἶμαι , εἰπὼν τοὺς τὰ πρεσβύτερα , τουτέστι τὰ ἡμέτερα , εἰδότας , ὡς ἔμπαλιν νέους τοὺς τὰ νεώτερα καὶ ὑπὸ Ἑλλήνων ἐπιτετηδευμένα , τὰ χθὲς καὶ πρῴην γενόμενα , ὡς παλαιὰ καὶ ἀρχαῖα ἱστοροῦντας . ἐπήγαγεν οὖν μάθημα χρόνῳ πολιόν , κατὰ βαρβαρικόν τινα τρόπον ἀπλάστῳ καὶ οὐκ εὐκρινεῖ χρωμένων ἡμῶν τῇ μεταφορᾷ . ἀτεχνῶς γοῦν οἱ εὐγνώμονες ὅλῳ τῷ πλάσματι τῷ τῆς ἑρμηνείας προσίασιν · ἐπὶ δὲ τῶν Ἑλλήνων φησὶ τὴν οἴησιν αὐτῶν παίδων βραχύ τι διαφέρειν μύθων · οὐ γὰρ μύθων παιδικῶν ἐξακουστέον οὐδὲ μὴν τῶν τοῖς παισὶ γενομένων μύθων · παῖδας δὲ εἴρηκεν αὐτούς γε τοὺς μύθους , ὡς ἂν μικρὸν διορώντων τῶν παρ’ Ἕλλησιν οἰησισόφων , αἰνιττόμενος τὸ μάθημα τὸ πολιόν , τὴν παρὰ βαρβάροις προγενεστάτην ἀλήθειαν , ᾧ ῥήματι ἀντέθηκε τὸ παῖς μῦθος , τὸ μυθικὸν τῆς τῶν νεωτέρων ἐπιβολῆς διελέγχων ὡς δίκην παίδων μηδὲν πρεσβύτερον ἐχούσης , ἄμφω κοινῶς τοὺς μύθους αὐτῶν καὶ τοὺς λόγους παιδικοὺς εἶναι παριστάς .
Lemmas: ὅθεν πάγκαλος ὁ παρά ὁ Πλάτων Αἰγύπτιος ἱερεύς · ὦ Σόλων , Σόλων , λέγω , Ἕλλην σύ ἀεί παῖς εἰμί , οὐδέ ὅστις ἐν ὁ ψυχή ἔχω διά ἀρχαῖος ἀκοή παλαιός δόξα , γέρων δέ Ἕλλην οὐ εἰμί οὐδείς · γέρων , οἴομαι , λέγω ὁ ὁ πρέσβυς , τουτέστι ὁ ἡμέτερος , οἶδα , ὡς ἔμπαλιν νέος ὁ ὁ νέος καί ὑπό Ἕλλην ἐπιτηδεύω , ὁ χθές καί πρῴην γίγνομαι , ὡς παλαιός καί ἀρχαῖος ἱστορέω . ἐπάγω οὖν μάθημα χρόνος πολιός , κατά βαρβαρικός τις τρόπος ἄπλαστος καί οὐ εὐκρινής χράω ἐγώ ὁ μεταφορά . ἄτεχνος γοῦν ὁ εὐγνώμων ὅλος ὁ πλάσμα ὁ ὁ ἑρμηνεία προσέρχομαι · ἐπί δέ ὁ Ἕλλην φημί ὁ οἴησις αὐτός παῖς βραχύς τις διαφέρω μῦθος · οὐ γάρ μῦθος παιδικός ἐξακουστέον οὐδέ μήν ὁ ὁ παῖς γίγνομαι μῦθος · παῖς δέ λέγω αὐτός γε ὁ μῦθος , ὡς ἄν μικρός διοράω ὁ παρά Ἕλλην οἰησίσοφος , αἰνίσσομαι ὁ μάθημα ὁ πολιός , ὁ παρά βάρβαρος προγενής ἀλήθεια , ὅς ῥῆμα ἀνατίθημι ὁ παῖς μῦθος , ὁ μυθικός ὁ ὁ νέος ἐπιβολή διελέγχω ὡς δίκη παῖς μηδείς πρέσβυς ἔχω , ἄμφω κοινός ὁ μῦθος αὐτός καί ὁ λόγος παιδικός εἰμί παρίστημι .
clemens-alexandrinus.stromata 1.29.181
θείως τοίνυν ἡ δύναμις ἡ τῷ Ἑρμᾷ κατὰ ἀποκάλυψιν λαλοῦσα τὰ ὁράματα φησὶ καὶ τὰ ἀποκαλύμματα διὰ τοὺς διψύχους , τοὺς διαλογιζομένους ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν , εἰ ἄρα ἔστι ταῦτα ἢ οὐκ ἔστιν . ὁμοίως δὲ καὶ αἱ ἐκ τῆς πολυμαθοῦς περιουσίας ἀποδείξεις ἰσχυροποιοῦσι καὶ βεβαιοῦσι καὶ θεμελιοῦσι τοὺς λόγους τοὺς ἀποδεικτικούς , ὅσον ἔτι αὐτῶν ὡς νέων φρένες ἠερέθονται . λαμπτὴρ ἄρα ἐντολὴ ἀγαθή , κατὰ τὴν γραφήν , νόμος δὲ φῶς ὁδοῦ · ὁδοὺς γὰρ βιότητος ἐλέγχει παιδεία . νόμος ὁ πάντων βασιλεὺς θνατῶν τε καὶ ἀθανάτων , λέγει Πίνδαρος . ἐγὼ δὲ τὸν θέμενον τὸν νόμον διὰ τούτων ἐξακούω καὶ τό γε Ἡσιόδειον ἐπὶ τοῦ πάντων λελέχθαι θεοῦ λαμβάνω , εἰ καὶ στοχαστικῶς εἴρηται τῷ ποιητῇ , ἀλλ’ οὐ καταληπτικῶς · τόνδε γὰρ ἀνθρώποισι νόμον διέταξε Κρονίων , ἰχθύσι μὲν καὶ θηρσὶ καὶ οἰωνοῖς πετεηνοῖς , ἐσθέμεν ἀλλήλους , ἐπεὶ οὐ δίκη ἐστὶ μετ’ αὐτῶν · ἀνθρώποισι δ’ ἔδωκε δίκην , ἣ πολλὸν ἀρίστη .
Lemmas: θεῖος τοίνυν ὁ δύναμις ὁ ὁ Ἑρμῆς κατά ἀποκάλυψις λαλέω ὁ ὅραμα φημί καί ὁ ἀποκάλυμμα διά ὁ δίψυχος , ὁ διαλογίζομαι ἐν ὁ καρδία αὐτός , εἰ ἄρα εἰμί οὗτος ἤ οὐ εἰμί . ὅμοιος δέ καί ὁ ἐκ ὁ πολυμαθής περιουσία ἀπόδειξις ἰσχυροποιέω καί βεβαιόω καί θεμελιόω ὁ λόγος ὁ ἀποδεικτικός , ὅσος ἔτι αὐτός ὡς νέος φρήν ἠερέθομαι . λαμπτήρ ἄρα ἐντολή ἀγαθός , κατά ὁ γραφή , νόμος δέ φάος ὁδός · ὁδός γάρ βιότης ἐλέγχω παιδεία . νόμος ὁ πᾶς βασιλεύς θνητός τε καί ἀθάνατος , λέγω Πίνδαρος . ἐγώ δέ ὁ τίθημι ὁ νόμος διά οὗτος ἐξακούω καί ὁ γε Ἡσιόδειος ἐπί ὁ πᾶς λέγω θεός λαμβάνω , εἰ καί στοχαστικός λέγω ὁ ποιητής , ἀλλά οὐ καταληπτικός · ὅδε γάρ ἄνθρωπος νόμος διατάσσω Κρονίων , ἰχθῦς μέν καί θήρ καί οἰωνός πετεινός , ἔσθω ἀλλήλων , ἐπεί οὐ δίκη εἰμί μετά αὐτός · ἄνθρωπος δέ δίδωμι δίκη , ὅς πολύς ἀγαθός .
clemens-alexandrinus.stromata 1.29.182
εἴτ’ οὖν τὸν ἅμα τῇ γενέσει φησὶ νόμον εἴτε καὶ τὸν αὖθις , δοθέντα , πλὴν ἐκ θεοῦ ὅ τε τῆς φύσεως ὅ τε τῆς μαθήσεως νόμος , εἷς ὤν , ὡς καὶ Πλάτων ἐν τῷ Πολιτικῷ ἕνα τὸν νομοθέτην φησίν , ἐν δὲ τοῖς Νόμοις ἕνα τὸν συνήσοντα τῶν μουσικῶν , διὰ τούτων διδάσκων τὸν λόγον εἶναι ἕνα καὶ τὸν θεὸν ἕνα . Μωυσῆς δὲ φαίνεται τὸν κύριον διαθήκην καλῶν , ἰδοὺ ἐγώ , λέγων , ἡ διαθήκη μου μετὰ σοῦ · ἐπεὶ καὶ πρότερον εἶπεν διαθήκην , † μὴ ζητεῖν αὐτὴν ἐν γραφῇ . ἔστι γὰρ διαθήκη ἣν ὁ αἴτιος τοῦ παντὸς θεὸς τίθεται , θεὸς δὲ παρὰ τὴν θέσιν εἴρηται καὶ τάξιν , τὴν διακόσμησιν . ἐν δὲ τῷ Πέτρου Κηρύγματι εὕροις ἂν νόμον καὶ λόγον τὸν κύριον προσαγορευόμενον . Ἀλλ’ ὁ μὲν κατὰ τὴν ἀληθῆ φιλοσοφίαν γνωστικῶν ὑπομνημάτων πρῶτος ἡμῖν Στρωματεὺς ἐνταυθοῖ περιγεγράφθω .
Lemmas: εἴτε οὖν ὁ ἅμα ὁ γένεσις φημί νόμος εἴτε καί ὁ αὖθις , δίδωμι , πλήν ἐκ θεός ὁ τε ὁ φύσις ὁ τε ὁ μάθησις νόμος , εἷς εἰμί , ὡς καί Πλάτων ἐν ὁ Πολιτικός εἷς ὁ νομοθέτης φημί , ἐν δέ ὁ Νόμος εἷς ὁ συνίημι ὁ μουσικός , διά οὗτος διδάσκω ὁ λόγος εἰμί εἷς καί ὁ θεός εἷς . Μωϋσῆς δέ φαίνω ὁ κύριος διαθήκη καλέω , ἰδού ἐγώ , λέγω , ὁ διαθήκη ἐγώ μετά σύ · ἐπεί καί πρότερος λέγω διαθήκη , † μή ζητέω αὐτός ἐν γραφή . εἰμί γάρ διαθήκη ὅς ὁ αἴτιος ὁ πᾶς θεός τίθημι , θεός δέ παρά ὁ θέσις λέγω καί τάξις , ὁ διακόσμησις . ἐν δέ ὁ Πέτρος Κήρυγμα εὑρίσκω ἄν νόμος καί λόγος ὁ κύριος προσαγορεύω . ἀλλά ὁ μέν κατά ὁ ἀληθής φιλοσοφία γνωστικός ὑπόμνημα πρῶτος ἐγώ Στρωματεύς ἐνταυθοῖ περιγράφω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.1.1
Ἑξῆς δ’ ἂν εἴη διαλαβεῖν , ἐπεὶ κλέπτας τῆς βαρβάρου φιλοσοφίας Ἕλληνας εἶναι προσεῖπεν ἡ γραφή , ὅπως τοῦτο δἰ ὀλίγων δειχθήσεται . οὐ γὰρ μόνον τὰ παράδοξα τῶν παρ’ ἡμῖν ἱστορουμένων ἀπομιμουμένους ἀναγράφειν αὐτοὺς παραστήσομεν , πρὸς δὲ τὰ κυριώτατα τῶν δογμάτων σκευωρουμένους καὶ παραχαράσσοντας , προγενεστέρων οὐσῶν τῶν παρ’ ἡμῖν γραφῶν , ὡς ἀπεδείξαμεν , διελέγξομεν ἔν τε τοῖς περὶ πίστεως περί τε σοφίας γνώσεώς τε καὶ ἐπιστήμης ἐλπίδος τε καὶ πίστεως περί τε μετανοίας καὶ ἐγκρατείας καὶ δὴ καὶ φόβου θεοῦ ( σμῆνος ἀτεχνῶς τῶν ἀληθείας ἀρετῶν , ὧν ὅσα γε ἀπαιτήσει ἡ κατὰ τὸν τόπον τὸν προκείμενον ὑποσημείωσις , περιληφθήσεται ) καὶ ὡς τὰ μάλιστα τὸ ἐπικεκρυμμένον τῆς βαρβάρου φιλοσοφίας , τὸ συμβολικὸν τοῦτο καὶ αἰνιγματῶδες εἶδος , ἐζήλωσαν οἱ πραγματικῶς τὰ τῶν ἀρχαίων φιλοσοφήσαντες , χρησιμώτατον , μᾶλλον δὲ ἀναγκαιότατον τῇ γνώσει τῆς ἀληθείας ὑπάρχον .
Lemmas: ἑξῆς δέ ἄν εἰμί διαλαμβάνω , ἐπεί κλέπτης ὁ βάρβαρος φιλοσοφία Ἕλλην εἰμί προσλέγω ὁ γραφή , ὅπως οὗτος διά ὀλίγος δείκνυμι . οὐ γάρ μόνος ὁ παράδοξος ὁ παρά ἐγώ ἱστορέω ἀπομιμέομαι ἀναγράφω αὐτός παρίστημι , πρός δέ ὁ κύριος ὁ δόγμα σκευωρέομαι καί παραχαράσσω , προγενής εἰμί ὁ παρά ἐγώ γραφή , ὡς ἀποδείκνυμι , διελέγχω ἐν τε ὁ περί πίστις περί τε σοφία γνῶσις τε καί ἐπιστήμη ἐλπίς τε καί πίστις περί τε μετάνοια καί ἐγκράτεια καί δή καί φόβος θεός ( σμῆνος ἄτεχνος ὁ ἀλήθεια ἀρετή , ὅς ὅσος γε ἀπαιτέω ὁ κατά ὁ τόπος ὁ πρόκειμαι ὑποσημείωσις , περιλαμβάνω ) καί ὡς ὁ μάλα ὁ ἐπικρύπτω ὁ βάρβαρος φιλοσοφία , ὁ συμβολικός οὗτος καί αἰνιγματώδης εἶδος , ζηλόω ὁ πραγματικός ὁ ὁ ἀρχαῖος φιλοσοφέω , χρήσιμος , μάλα δέ ἀναγκαῖος ὁ γνῶσις ὁ ἀλήθεια ὑπάρχω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.1.2
ἐπὶ τούτοις ἀκόλουθον οἶμαι ὑπὲρ ὧν κατατρέχουσιν ἡμῶν Ἕλληνες ἀπολογήσασθαι ὀλίγαις συγχρωμένους γραφαῖς . εἴ πως ἠρέμα καὶ ὁ Ἰουδαῖος ἐπαίων ἐπαΐων ἐπιστρέψαι δυνηθείη ἐξ ὧν ἐπίστευσεν εἰς ὗν οὐκ ἐπίστευσεν . διαδέξεται δὲ εἰκότως τοὺς γενναίους τῶν φιλοσόφων ἔλεγχος ἀγαπητικὸς τοῦ βίου τε αὐτῶν καὶ τῆς εὑρέσεως τῶν καινῶν δογμάτων , οὐκ ἀμυνομένων ἡμῶν τοὺς κατηγόρους ( πολλοῦ γε καὶ δεῖ , τοὺς εὐλογεῖν μεμαθηκότας τοὺς καταρωμένους , κἂν βλασφήμους κενῶς καταφέρωσιν ἡμῶν λόγους ) , ἀλλ’ εἰς ἐπιστροφὴν τὴν ἐκείνων αὐτῶν , εἴ πως ἐπαισχυνθεῖεν οἱ πάνσοφοι δἰ ἐλέγχου βαρβάρου σωφρονισθέντες , ὡς διιδεῖν ὀψὲ γοῦν δυνηθῆναι , ὁποῖα ἄρα εἴη τὰ μαθήματα , ἐφ’ ἃ στέλλονται τὰς ἀποδημίας τὰς διαποντίους . ὧν μὲν γὰρ δὴ κλέπται , καὶ δὴ καὶ ταῦτα ἀποδεικτέα περιαιρεθείσης αὐτοῖς τῆς φιλαυτίας , ἃ δὲ αὐτοὶ διζησάμενοι ἑαυτοὺς ἐξευρηκέναι φρυάττονται , τούτων ὁ ἔλεγχος · κατ’ ἐπακολούθημα δὲ καὶ περὶ τῆς ἐγκυκλίου καλουμένης παιδείας , εἰς ὅσα εὔχρηστος , περί τε ἀστρολογικῆς καὶ μαθηματικῆς καὶ μαγικῆς γοητείας τε ἐπιδραμητέον . αὐχοῦσι γὰρ δὴ καὶ ἐπὶ ταῖσδε οἱ Πανέλληνες ὡς μεγίσταις ἐπιστήμαις . ὃς δ’ ἐλέγχει μετὰ παρρησίας εἰρηνοποιεῖ .
Lemmas: ἐπί οὗτος ἀκόλουθος οἴομαι ὑπέρ ὅς κατατρέχω ἐγώ Ἕλλην ἀπολογέομαι ὀλίγος συγχράομαι γραφή . εἰ πως ἠρέμα καί ὁ Ἰουδαῖος ἐπαΐω ἐπαΐω ἐπιστρέφω δύναμαι ἐκ ὅς πιστεύω εἰς ὗς οὐ πιστεύω . διαδέχομαι δέ ἔοικα ὁ γενναῖος ὁ φιλόσοφος ἔλεγχος ἀγαπητικός ὁ βίος τε αὐτός καί ὁ εὕρεσις ὁ καινός δόγμα , οὐ ἀμύνω ἐγώ ὁ κατήγορος ( πολύς γε καί δέω , ὁ εὐλογέω μανθάνω ὁ καταράομαι , ἐάν βλάσφημος κενῶς καταφέρω ἐγώ λόγος ) , ἀλλά εἰς ἐπιστροφή ὁ ἐκεῖνος αὐτός , εἰ πως ἐπαισχύνομαι ὁ πάνσοφος διά ἔλεγχος βάρβαρος σωφρονίζω , ὡς διοράω ὀψέ γοῦν δύναμαι , ὁποῖος ἄρα εἰμί ὁ μάθημα , ἐπί ὅς στέλλω ὁ ἀποδημία ὁ διαπόντιος . ὅς μέν γάρ δή κλέπτης , καί δή καί οὗτος ἀποδεικτέον περιαιρέω αὐτός ὁ φιλαυτία , ὅς δέ αὐτός μιδιζῄσκω ἑαυτοῦ ἐξευρίσκω φρυάσσομαι , οὗτος ὁ ἔλεγχος · κατά ἐπακολούθημα δέ καί περί ὁ ἐγκύκλιος καλέω παιδεία , εἰς ὅσος εὔχρηστος , περί τε ἀστρολογικός καί μαθηματικός καί μαγικός γοητεία τε ἐπιδραμέω . αὐχέω γάρ δή καί ἐπί ὅδε ὁ Πανέλληνες ὡς μέγας ἐπιστήμη . ὅς δέ ἐλέγχω μετά παρρησία εἰρηνοποιέω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.1.3
ἔφαμεν δὲ πολλάκις ἤδη μήτε μεμελετηκέναι μήτε μὴν ἐπιτηδεύειν ἑλληνίζειν · ἱκανὸν γὰρ δὴ τοῦτο ἀποδημαγωγεῖν τῆς ἀληθείας τοὺς πολλούς , τὸ δὲ τῷ ὄντι φιλοσόφημα οὐκ εἰς τὴν γλῶσσαν , ἀλλ’ εἰς τὴν γνώμην ὀνήσει τοὺς ἐπαΐοντας . δεῖ δ’ , οἶμαι , τὸν ἀληθείας κηδόμενον οὐκ ἐξ ἐπιβολῆς καὶ φροντίδος τὴν φράσιν συνθεῖναι , πειρᾶσθαι δὲ ὀνομάζειν μόνον ὡς δύναται ὃ βούλεται · τοὺς γὰρ τῶν λέξεων ἐχομένους καὶ περὶ ταύτας ἀσχολουμένους διαδιδράσκει τὰ πράγματα . γεωργοῦ μὲν οὖν ἴδιον τὸ ἐν ἀκάνθαις φυόμενον ῥόδον ἀβλαβῶς λαβεῖν καὶ τεχνίτου τὸν ἐν ὀστρείου σαρκὶ κατορωρυγμένον μαργαρίτην ἐξευρεῖν , φασὶ δὲ καὶ τὰς ὄρνιθας ἡδίστην ἔχειν τὴν σαρκὸς ποιότητα , ὅτε οὐκ ἀφθόνου τροφῆς παρατεθείσης αὐταὶ σκαλεύουσαι τοῖς ποσὶν ἐκλέγονται μετὰ πόνου τὰς τροφάς . εἴ τις οὖν τοῦ ὁμοίου θεωρητικὸς ἐν πολλοῖς τοῖς πιθανοῖς τε καὶ Ἑλληνικοῖς τὸ ἀληθὲς διαλεληθέναι † ποθεῖ , καθάπερ ὑπὸ τοῖς μορμολυκείοις τὸ πρόσωπον τὸ ἀληθινόν , πολυπραγμονήσας θηράσεται . φησὶ γὰρ ἐν τῷ ὁράματι τῷ Ἑρμᾷ ἡ δύναμις ἡ φανεῖσα · ὃ ἐὰν ἐνδέχηταί σοι ἀποκαλυφθῆναι , ἀποκαλυφθήσεται .
Lemmas: φημί δέ πολλάκις ἤδη μήτε μελετάω μήτε μήν ἐπιτηδεύω ἑλληνίζω · ἱκανός γάρ δή οὗτος ἀποδημαγωγέω ὁ ἀλήθεια ὁ πολύς , ὁ δέ ὁ εἰμί φιλοσόφημα οὐ εἰς ὁ γλῶσσα , ἀλλά εἰς ὁ γνώμη ὀνίνημι ὁ ἐπαίω . δέω δέ , οἴομαι , ὁ ἀλήθεια κήδω οὐ ἐκ ἐπιβολή καί φροντίς ὁ φράσις συντίθημι , πειράω δέ ὀνομάζω μόνος ὡς δύναμαι ὅς βούλομαι · ὁ γάρ ὁ λέξις ἔχω καί περί οὗτος ἀσχολέω διαδιδράσκω ὁ πρᾶγμα . γεωργός μέν οὖν ἴδιος ὁ ἐν ἄκανθα φύω ῥόδος ἀβλαβής λαμβάνω καί τεχνίτης ὁ ἐν ὄστρεον σάρξ κατορύσσω μαργαρίτης ἐξευρίσκω , φημί δέ καί ὁ ὄρνις ἡδύς ἔχω ὁ σάρξ ποιότης , ὅτε οὐ ἄφθονος τροφή παρατίθημι αὐτός σκαλεύω ὁ πούς ἐκλέγω μετά πόνος ὁ τροφή . εἰ τις οὖν ὁ ὅμοιος θεωρητικός ἐν πολύς ὁ πιθανός τε καί Ἑλληνικός ὁ ἀληθής διαλανθάνω † ποθέω , καθά ὑπό ὁ μορμολυκεῖον ὁ πρόσωπον ὁ ἀληθινός , πολυπραγμονέω θηράω . φημί γάρ ἐν ὁ ὅραμα ὁ Ἑρμῆς ὁ δύναμις ὁ φαίνω · ὅς ἄν ἐνδέχομαι σύ ἀποκαλύπτω , ἀποκαλύπτω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.2.4
Ἐπὶ δὲ σῇ σοφίᾳ μὴ ἐπαίρου , αἱ Παροιμίαι λέγουσιν , ἐν πάσαις δὲ ὁδοῖς γνώριζε αὐτήν , ἵνα ὀρθοτομῇ τὰς ὁδούς σου · ὁ δὲ πούς σου οὐ μὴ προσκόπτῃ . βούλεται μὲν γὰρ διὰ τούτων δεῖξαι ἀκόλουθα δεῖν γενέσθαι τῷ λόγῳ τὰ ἔργα , ἤδη δὲ ἐμφαίνειν χρῆναι τὸ ἐξ ἁπάσης παιδείας χρήσιμον ἐκλεγομένους ἡμᾶς ἔχειν . αἱ δὴ ὁδοὶ σοφίας ποικίλαι ὀρθοτομεῖν ἐπὶ τὴν ὁδὸν τῆς ἀληθείας , ὁδὸς δὲ ἡ πίστις · ὁ δὲ πούς σου μὴ προσκοπτέτω , λέγει περί τινων ἐναντιοῦσθαι δοκούντων τῆ μιᾷ καὶ θείᾳ τῇ προνοητικῇ διοικήσει . ὅθεν ἐπάγει · μὴ ἴσθι φρόνιμος παρὰ σεαυτῷ , κατὰ τοὺς ἀθέους λογισμοὺς τοὺς ἀντιστασιώδεις τῇ οἰκονομίᾳ τοῦ θεοῦ , φοβοῦ δὲ τὸν μόνον δυνατὸν θεόν , ᾧ ἕπεται μηδὲν ἀντικεῖσθαι τῷ θεῷ . ἄλλως τε καὶ ἡ ἐπαγωγὴ διδάσκει σαφῶς , ὅτι ὁ θεῖος φόβος ἔκκλισίς ἐστι κακοῦ . φησὶ γάρ · καὶ ἔκκλινον ἀπὸ παντὸς κακοῦ . αὕτη παιδεία σοφίας · ὃν γάρ ἀγαπᾷ κύριος παιδεύει , ἀλγεῖν μὲν ποιῶν εἰς σύνεσιν , ἀποκαθιστὰς δὲ εἰς εἰρήνην καὶ ἀφθαρσίαν .
Lemmas: ἐπί δέ σός σοφία μή ἐπαίρω , ὁ Παροιμία λέγω , ἐν πᾶς δέ ὁδός γνωρίζω αὐτός , ἵνα ὀρθοτομέω ὁ ὁδός σύ · ὁ δέ πούς σύ οὐ μή προσκόπτω . βούλομαι μέν γάρ διά οὗτος δείκνυμι ἀκόλουθος δέω γίγνομαι ὁ λόγος ὁ ἔργον , ἤδη δέ ἐμφαίνω χρή ὁ ἐκ ἅπας παιδεία χρήσιμος ἐκλέγω ἐγώ ἔχω . ὁ δή ὁδός σοφία ποικίλος ὀρθοτομέω ἐπί ὁ ὁδός ὁ ἀλήθεια , ὁδός δέ ὁ πίστις · ὁ δέ πούς σύ μή προσκόπτω , λέγω περί τις ἐναντιόομαι δοκέω ὁ εἷς καί θεῖος ὁ προνοητικός διοίκησις . ὅθεν ἐπάγω · μή οἶδα φρόνιμος παρά σεαυτοῦ , κατά ὁ ἄθεος λογισμός ὁ ἀντιστάσιος ὁ οἰκονομία ὁ θεός , φοβέω δέ ὁ μόνος δυνατός θεός , ὅς ἕπομαι μηδείς ἀντίκειμαι ὁ θεός . ἄλλος τε καί ὁ ἐπαγωγή διδάσκω σαφής , ὅτι ὁ θεῖος φόβος ἔκκλισις εἰμί κακός . φημί γάρ · καί ἐκκλίνω ἀπό πᾶς κακός . οὗτος παιδεία σοφία · ὅς γάρ ἀγαπάω κύριος παιδεύω , ἀλγέω μέν ποιέω εἰς σύνεσις , ἀποκαθίστημι δέ εἰς εἰρήνη καί ἀφθαρσία .
clemens-alexandrinus.stromata 2.2.5
ἡ μὲν οὖν βάρβαρος φιλοσοφία , ἣν μεθέπομεν ἡμεῖς , τελεία τῷ ὄντι καὶ ἀληθής . φησὶ γοῦν ἐν τῇ Σοφίᾳ · αὐτὸς γάρ μοι δέδωκεν τῶν ὄντων γνῶσιν ἀψευδῆ , εἰδέναι σύστασιν κόσμου καὶ τὰ ἑξῆς ἕως καὶ δυνάμεις ῥιζῶν . ἐν τούτοις ἅπασι τὴν φυσικὴν ἐμπεριείληφε θεωρίαν τὴν κατὰ τὸν αἰσθητὸν κόσμον ἁπάντων τῶν γεγονότων . ἑξῆς δὲ καὶ περὶ τῶν νοητῶν αἰνίττεται δἰ ὧν ἐπάγει · ὅσα τέ ἐστι κρυπτὰ καὶ ἐμφανῆ ἔγνων · ἡ γὰρ πάντων τεχνῖτις ἐδίδαξέ με σοφία . ἔχεις ἐν βραχεῖ τὸ ἐπάγγελμα τῆς καθ’ ἡμᾶς φιλοσοφίας . ἀνάγει δὲ ἡ τούτων μάθησις , μετὰ ὀρθῆς πολιτείας ἀσκηθεῖσα , διὰ τῆς πάντων τεχνίτιδος σοφίας ἐπὶ τὸν ἡγεμόνα τοῦ παντός , δυσάλωτόν τι χρῆμα καὶ δυσθήρατον , ἐξαναχωροῦν ἀεὶ καὶ πόρρω ἀφιστάμενον τοῦ διώκοντος . ὁ δὲ αὐτὸς μακρὰν ὢν ἐγγυτάτω βέβηκεν , θαῦμα ἄρρητον · θεὸς ἐγγίζων ἐγώ , φησὶ κύριος · πόρρω μὲν κατ’ οὐσίαν ( πῶς γὰρ ἂν συνεγγίσαι ποτὲ τὸ γεννητὸν ἀγεννήτῳ ; ) , ἐγγυτάτω δὲ δυνάμει , ᾗ τὰ πάντα ἐγκεκόλπισται . εἰ ποιήσει τις κρύφα , φησί , τι , καὶ οὐκ ἐπόψομαι αὐτόν ; καὶ δὴ πάρεστιν ἀεὶ τῇ τε ἐποπτικῇ τε εὐεργετικῇ τῇ τε παιδευτικῇ ἁπτομένη ἡμῶν δυνάμει δύναμις τοῦ θεοῦ .
Lemmas: ὁ μέν οὖν βάρβαρος φιλοσοφία , ὅς μεθέπω ἐγώ , τέλειος ὁ εἰμί καί ἀληθής . φημί γοῦν ἐν ὁ Σοφία · αὐτός γάρ ἐγώ δίδωμι ὁ εἰμί γνῶσις ἀψευδής , οἶδα σύστασις κόσμος καί ὁ ἑξῆς ἕως καί δύναμις ῥίζα . ἐν οὗτος ἅπας ὁ φυσικός ἐμπεριλαμβάνω θεωρία ὁ κατά ὁ αἰσθητός κόσμος ἅπας ὁ γίγνομαι . ἑξῆς δέ καί περί ὁ νοητός αἰνίσσομαι διά ὅς ἐπάγω · ὅσος τε εἰμί κρυπτός καί ἐμφανής γιγνώσκω · ὁ γάρ πᾶς τεχνῖτις διδάσκω ἐγώ σοφία . ἔχω ἐν βραχύς ὁ ἐπάγγελμα ὁ κατά ἐγώ φιλοσοφία . ἀνάγω δέ ὁ οὗτος μάθησις , μετά ὀρθός πολιτεία ἀσκέω , διά ὁ πᾶς τέχνιτις σοφία ἐπί ὁ ἡγεμών ὁ πᾶς , δυσάλωτος τις χρῆμα καί δυσθήρατος , ἐξαναχωρέω ἀεί καί πρόσω ἀφίστημι ὁ διώκω . ὁ δέ αὐτός μακρός εἰμί ἐγγύς βαίνω , θαῦμα ἄρρητος · θεός ἐγγίζω ἐγώ , φημί κύριος · πρόσω μέν κατά οὐσία ( πῶς γάρ ἄν συνεγγίζω ποτέ ὁ γεννητός ἀγέννητος ; ) , ἐγγύς δέ δύναμις , ὅς ὁ πᾶς ἐγκολπίζω . εἰ ποιέω τις κρύφα , φημί , τις , καί οὐ ἐφοράω αὐτός ; καί δή πάρειμι ἀεί ὁ τε ἐποπτικός τε εὐεργετικός ὁ τε παιδευτικός ἅπτω ἐγώ δύναμις δύναμις ὁ θεός .
clemens-alexandrinus.stromata 2.2.6
ὅθεν ὁ Μωσῆς οὔποτε ἀνθρωπίνῃ σοφίᾳ γνωσθήσεσθαι τὸν θεὸν πεπεισμένος , ἐμφάνισόν μοι σεαυτὸν φησὶ καὶ εἰς τὸν γνόφον , οὗ ἦν ἡ φωνὴ τοῦ θεοῦ , εἰσελθεῖν βιάζεται , τουτέστιν εἰς τὰς ἀδύτους καὶ ἀειδεῖς περὶ τοῦ ὄντος ἐννοίας · οὐ γὰρ ἐν γνόφῳ ἢ τόπῳ ὁ θεός , ἀλλ’ ὑπεράνω καὶ τόπου καὶ χρόνου καὶ τῆς τῶν γεγονότων ἰδιότητος . διὸ οὐδ’ ἐν μέρει καταγίνεταί ποτε οὔτε περιέχων οὔτε περιεχόμενος ἢ κατὰ ὁρισμόν τινα ἢ κατὰ ἀποτομήν . ποῖον γὰρ οἶκον οἰκοδομήσετέ μοι ; λέγει κύριος · ἀλλ οὐδὲ ἑαυτῷ ᾠκοδόμησεν ἀχώρητος ὤν , κἂν ὁ οὐρανὸς θρόνος αὐτοῦ λέγηται , οὐδ’ οὕτω περιέχεται , ἐπαναπαύεται δὲ τερπόμενος τῇ δημιουργίᾳ . δῆλον οὖν ἡμῖν ἐπικεκρύφθαι τὴν ἀλήθειαν , ᾗ καὶ ἐξ ἑνὸς παραδείγματος ἤδη δέδεικται , μικρὸν δ’ ὕστερον καὶ διὰ πλειόνων παραστήσομεν .
Lemmas: ὅθεν ὁ Μωσῆς οὔποτε ἀνθρώπινος σοφία γιγνώσκω ὁ θεός πείθω , ἐμφανίζω ἐγώ σεαυτοῦ φημί καί εἰς ὁ γνόφος , οὗ εἰμί ὁ φωνή ὁ θεός , εἰσέρχομαι βιάζω , τουτέστι εἰς ὁ ἄδυτος καί ἀειδής περί ὁ εἰμί ἔννοια · οὐ γάρ ἐν γνόφος ἤ τόπος ὁ θεός , ἀλλά ὑπεράνω καί τόπος καί χρόνος καί ὁ ὁ γίγνομαι ἰδιότης . διό οὐδέ ἐν μέρος καταγίγνομαι ποτέ οὔτε περιέχω οὔτε περιέχω ἤ κατά ὁρισμός τις ἤ κατά ἀποτομή . ποῖος γάρ οἶκος οἰκοδομέω ἐγώ ; λέγω κύριος · ἀλλά οὐδέ ἑαυτοῦ οἰκοδομέω ἀχώρητος εἰμί , ἐάν ὁ οὐρανός θρόνος αὐτός λέγω , οὐδέ οὕτως περιέχω , ἐπαναπαύω δέ τέρπω ὁ δημιουργία . δῆλος οὖν ἐγώ ἐπικρύπτω ὁ ἀλήθεια , ὅς καί ἐκ εἷς παράδειγμα ἤδη δείκνυμι , μικρός δέ ὕστερον καί διά πολύς παρίστημι .
clemens-alexandrinus.stromata 2.2.7
πῶς δ’ οὐχὶ ἀποδοχῆς ἄξιοι οἵ τε μαθεῖν ἐθέλοντες οἵ τε δυνάμενοι κατὰ τὸν Σολομῶντα γνῶναι σοφίαν καὶ παιδείαν νοῆσαί τε λόγους φρονήσεως δέξασθαί τε στροφὰς λόγων νοῆσαί τε δικαιοσύνην ἀληθῆ ( ὡς οὔσης καὶ ἑτέρας τῆς μὴ κατὰ τὴν ἀλήθειαν διδασκομένης πρὸς τῶν νόμων τῶν Ἑλληνικῶν καὶ τῶν ἄλλων τῶν φιλοσόφων ) καὶ κρίματα , φησίν , εὐθῦναι , οὐ τὰ δικαστικά , ἀλλὰ τὸ κριτήριον τὸ ἐν ἡμῖν ὑγιὲς καὶ ἀπλανὲς ἔχειν δεῖν μηνύει , ἵνα δῷ ἀκάκοις πανουργίαν , παιδὶ δὲ νέῳ αἴσθησίν τε καὶ ἔννοιαν . τῶνδε γὰρ ἀκούσας σοφός , ὁ ὑπακούειν ταῖς ἐντολαῖς πεπεισμένος , σοφώτερος ἔσται κατὰ τὴν γνῶσιν , ὁ δὲ νοήμων κυβέρνησιν κτήσεται νοήσει τε παραβολὴν καὶ σκοτεινὸν λόγον ῥήσεις τε σοφῶν καὶ αἰνίγματα . οὐ γὰρ κιβδήλους οἱ ἔπιπνοι ἐκ θεοῦ λόγους προφέρουσιν οὐδ’ οἱ παρὰ τούτων ἐμπορευόμενοι οὐδὲ μὴν πάγας , αἷς οἱ πολλοὶ τῶν σοφιστῶν τοὺς τοὺς νέους ἐμπλέκουσι πρὸς οὐδὲν ἀληθὲς σχολάζοντες , ἀλλ’ οἱ μὲν τὸ ἅγιον πνεῦμα κεκτημένοι ἐρευνῶσι τὰ βάθη τοῦ θεοῦ , τουτέστι τῆς περὶ τὰς προφητείας ἐπικρύψεως ἐπήβολοι γίνονται · τῶν δὲ ἁγίων μεταδιδόναι τοῖς κυσὶν ἀπαγορεύεται , ἔστ’ ἂν μένῃ θηρία · οὐ γάρ ποτε ἐγκιρνάναι προσήκει φθονεροῖς καὶ τεταραγμένοις ἀπίστοις τε ἔτι ἤθεσιν , εἰς ὑλακὴν ζητήσεως ἀναιδέσι , τοῦ θείου καὶ καθαροῦ νάματος , τοῦ ζῶντος ὕδατος .
Lemmas: πῶς δέ οὐ ἀποδοχή ἄξιος ὁ τε μανθάνω ἐθέλω ὁ τε δύναμαι κατά ὁ Σολομών γιγνώσκω σοφία καί παιδεία νοέω τε λόγος φρόνησις δέχομαι τε στροφή λόγος νοέω τε δικαιοσύνη ἀληθής ( ὡς εἰμί καί ἕτερος ὁ μή κατά ὁ ἀλήθεια διδάσκω πρός ὁ νόμος ὁ Ἑλληνικός καί ὁ ἄλλος ὁ φιλόσοφος ) καί κρίμα , φημί , εὐθύνω , οὐ ὁ δικαστικός , ἀλλά ὁ κριτήριον ὁ ἐν ἐγώ ὑγιής καί ἀπλανής ἔχω δέω μηνύω , ἵνα δίδωμι ἄκακος πανουργία , παῖς δέ νέος αἴσθησις τε καί ἔννοια . ὅδε γάρ ἀκούω σοφός , ὁ ὑπακούω ὁ ἐντολή πείθω , σοφός εἰμί κατά ὁ γνῶσις , ὁ δέ νοήμων κυβέρνησις κτάομαι νοέω τε παραβολή καί σκοτεινός λόγος ῥῆσις τε σοφός καί αἴνιγμα . οὐ γάρ κίβδηλος ὁ ἔπιπνος ἐκ θεός λόγος προφέρω οὐδέ ὁ παρά οὗτος ἐμπορεύομαι οὐδέ μήν πάγη , ὅς ὁ πολύς ὁ σοφιστής ὁ ὁ νέος ἐμπλέκω πρός οὐδείς ἀληθής σχολάζω , ἀλλά ὁ μέν ὁ ἅγιος πνεῦμα κτάομαι ἐρευνάω ὁ βάθος ὁ θεός , τουτέστι ὁ περί ὁ προφητεία ἐπίκρυψις ἐπήβολος γίγνομαι · ὁ δέ ἅγιος μεταδίδωμι ὁ κύων ἀπαγορεύω , ἔστε ἄν μένω θηρίον · οὐ γάρ ποτέ ἐγκιρνάω προσήκω φθονερός καί ταράσσω ἄπιστος τε ἔτι ἦθος , εἰς ὑλακή ζήτησις ἀναιδής , ὁ θεῖος καί καθαρός νᾶμα , ὁ ζάω ὕδωρ .
clemens-alexandrinus.stromata 2.2.8
μὴ δὴ ὑπερεκχείσθω σοι ὕδατα ἔξω πηγῆς σου , εἰς δὲ σὰς πλατείας διαπορευέσθω σὰ ὕδατα . οὐ γὰρ φρονέουσι τοιαῦτα οἱ πολλοὶ ὁκοίοισ’ ἐγκυρέουσιν οὐδὲ μαθόντες γινώσκουσι , ἑωυτοῖσι δὲ δοκέουσι , κατὰ τὸν γενναῖον Ἡράκλειτον . ἆρ’ οὐ δοκεῖ σοι καὶ οὗτος τοὺς μὴ πιστεύοντας ψέγειν ; ὁ δὲ δίκαιός μου ἐκ πίστεως ζήσεται , ὁ προφήτης εἴρηκεν . λέγει δὲ καὶ ἄλλος προφήτης · ἐὰν μὴ πιστεύσητε , οὐδὲ μὴ συνῆτε . πῶς γὰρ τούτων ὑπερφυᾶ θεωρίαν χωρήσαι ποτ’ ἂν ψυχὴ διαμαχομένης ἔνδον τῆς περὶ τὴν μάθησιν ἀπιστίας ; πίστις δέ , ἣν διαβάλλουσι κενὴν καὶ βάρβαρον νομίζοντες Ἕλληνες , πρόληψις ἑκούσιός ἐστι , θεοσεβείας συγκατάθεσις , ἐλπιζομένων ὑπόστασις , πραγμάτων ἔλεγχος οὐ βλεπομένων , κατὰ τὸν θεῖον ἀπόστολον · ταύτῃ γὰρ μάλιστα ἐμαρτυρήθησαν οἱ πρεσβύτεροι · χωρὶς δὲ πίστεως ἀδύνατόν ἐστιν εὐαρεστῆσαι θεῷ .
Lemmas: μή δή ὑπερεκχέω σύ ὕδωρ ἔξω πηγή σύ , εἰς δέ σός πλατεῖα διαπορεύω σός ὕδωρ . οὐ γάρ φρονέω τοιοῦτος ὁ πολύς ὁποῖος ἐγκυρέω οὐδέ μανθάνω γιγνώσκω , ἑαυτοῦ δέ δοκέω , κατά ὁ γενναῖος Ἡράκλειτος . ἆρα οὐ δοκέω σύ καί οὗτος ὁ μή πιστεύω ψέγω ; ὁ δέ δίκαιος ἐγώ ἐκ πίστις ζάω , ὁ προφήτης λέγω . λέγω δέ καί ἄλλος προφήτης · ἐάν μή πιστεύω , οὐδέ μή συνίημι . πῶς γάρ οὗτος ὑπερφυής θεωρία χωρέω ποτέ ἄν ψυχή διαμάχομαι ἔνδον ὁ περί ὁ μάθησις ἀπιστία ; πίστις δέ , ὅς διαβάλλω κενός καί βάρβαρος νομίζω Ἕλλην , πρόληψις ἑκούσιος εἰμί , θεοσέβεια συγκατάθεσις , ἐλπίζω ὑπόστασις , πρᾶγμα ἔλεγχος οὐ βλέπω , κατά ὁ θεῖος ἀπόστολος · ταύτῃ γάρ μάλα μαρτυρέω ὁ πρέσβυς · χωρίς δέ πίστις ἀδύνατος εἰμί εὐαρεστέω θεός .
clemens-alexandrinus.stromata 2.2.9
ἄλλοι δ’ ἀφανοῦς πράγματος ἐννοητικὴν συγκατάθεσιν ἀπέδωκαν εἶναι τὴν πίστιν , ὥσπερ ἀμέλει τὴν ἀπόδειξιν ἀγνοουμένου πράγματος φανερὰν συγκατάθεσιν . εἰ μὲν οὖν προαίρεσίς ἐστιν , ὀρεκτική τινος οὖσα , ἡ ὄρεξις νῦν διανοητική , ἐπεὶ δὲ πράξεως ἀρχὴ ἡ προαίρεσις , πίστις εὑρίσκεται ἀρχὴ πράξεως , θεμέλιος ἔμφρονος προαιρέσεως προαποδεικνύντος τινὸς αὐτῷ διὰ τῆς πίστεως τὴν ἀπόδειξιν . ἐθελοντὴν δὲ συνέπεσθαι τῷ συμφέροντι συνέσεως ἀρχή . μεγάλην γοῦν εἰς γνῶσιν ῥοπὴν ἀπερίσπαστος παρέχει προαίρεσις . αὐτίκα ἡ μελέτη τῆς πίστεως ἐπιστήμη γίνεται θεμελίῳ βεβαίῳ ἐπερηρεισμένη . τὴν γοῦν ἐπιστήμην ὁρίζονται φιλοσόφων παῖδες ἕξιν ἀμετάπτωτον ὑπὸ λόγου . ἔστιν οὖν ἄλλη τις τοιαύτη κατάστασις ἀληθὴς θεοσεβείας αὐτῆς , ἧς μόνος διδάσκαλος ὁ λόγος ; οὐκ ἔγωγε οἶμαι . Θεόφραστος δὲ τὴν αἴσθησιν ἀρχὴν εἶναι πίστεώς φησιν · ἀπὸ γὰρ ταύτης αἱ ἀρχαὶ πρὸς τὸν λόγον τὸν ἐν ἡμῖν καὶ τὴν διάνοιαν ἐκτείνονται . ὁ πιστεύσας τοίνυν ταῖς γραφαῖς ταῖς θείαις , τὴν κρίσιν βεβαίαν ἔχων , ἀπόδειξιν ἀναντίρρητον τὴν τοῦ τὰς γραφὰς δεδωρημένου φωνὴν λαμβάνει θεοῦ . οὐκέτ’ οὖν πίστις γίνεται δἰ ἀποδείξεως ὠχυρωμένη . μακάριοι τοίνυν οἱ μὴ ἰδόντες καὶ πιστεύσαντες . αἱ γοῦν τῶν Σειρήνων ἐπικηλήσεις δύναμιν ὑπεράνθρωπον ἐνδεικνύμεναι ἐξέπληττον τοὺς παρατυγχάνοντας πρὸς τὴν τῶν λεγομένων παραδοχὴν σχεδὸν ἄκοντας εὐτρεπίζουσαι .
Lemmas: ἄλλος δέ ἀφανής πρᾶγμα ἐννοητικός συγκατάθεσις ἀποδίδωμι εἰμί ὁ πίστις , ὥσπερ ἀμέλει ὁ ἀπόδειξις ἀγνοέω πρᾶγμα φανερός συγκατάθεσις . εἰ μέν οὖν προαίρεσις εἰμί , ὀρεκτικός τις εἰμί , ὁ ὄρεξις νῦν διανοητικός , ἐπεί δέ πρᾶξις ἀρχή ὁ προαίρεσις , πίστις εὑρίσκω ἀρχή πρᾶξις , θεμέλιος ἔμφρων προαίρεσις προαποδείκνυμι τις αὐτός διά ὁ πίστις ὁ ἀπόδειξις . ἐθελοντήν δέ συνέπομαι ὁ συμφέρω σύνεσις ἀρχή . μέγας γοῦν εἰς γνῶσις ῥοπή ἀπερίσπαστος παρέχω προαίρεσις . αὐτίκα ὁ μελέτη ὁ πίστις ἐπιστήμη γίγνομαι θεμέλιος βέβαιος ἐπερείδω . ὁ γοῦν ἐπιστήμη ὁρίζω φιλόσοφος παῖς ἕξις ἀμετάπτωτος ὑπό λόγος . εἰμί οὖν ἄλλος τις τοιοῦτος κατάστασις ἀληθής θεοσέβεια αὐτός , ὅς μόνος διδάσκαλος ὁ λόγος ; οὐ ἐγώ οἴομαι . Θεόφραστος δέ ὁ αἴσθησις ἀρχή εἰμί πίστις φημί · ἀπό γάρ οὗτος ὁ ἀρχή πρός ὁ λόγος ὁ ἐν ἐγώ καί ὁ διάνοια ἐκτείνω . ὁ πιστεύω τοίνυν ὁ γραφή ὁ θεῖος , ὁ κρίσις βέβαιος ἔχω , ἀπόδειξις ἀναντίρρητος ὁ ὁ ὁ γραφή δωρέω φωνή λαμβάνω θεός . οὐκέτι οὖν πίστις γίγνομαι διά ἀπόδειξις ὀχυρόω . μακάριος τοίνυν ὁ μή ὁράω καί πιστεύω . ὁ γοῦν ὁ Σειρήν ἐπικηλέω δύναμις ὑπεράνθρωπος ἐνδείκνυμι ἐκπλήσσω ὁ παρατυγχάνω πρός ὁ ὁ λέγω παραδοχή σχεδόν ἄκων εὐτρεπίζω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.3.10
Ἐνταῦθα φυσικὴν ἡγοῦνται τὴν πίστιν οἱ ἀμφὶ τὸν Βασιλείδην , καθὸ καὶ ἐπὶ τῆς ἐκλογῆς τάττουσιν αὐτήν , τὰ μαθήματα ἀναποδείκτως εὑρίσκουσαν καταλήψει νοητικῇ . οἱ δὲ ἀπὸ Οὐαλεντίνου τὴν μὲν πίστιν τοῖς ἁπλοῖς ἀπονείμαντες ἡμῖν , αὑτοῖς δὲ τὴν γνῶσιν , τοῖς φύσει σῳζομένοις κατὰ τὴν τοῦ διαφέροντος πλεονεξίαν σπέρματος ἐνυπάρχειν βούλονται , μακρῷ δὴ κεχωρισμένην πίστεως , ᾗ τὸ πνευματικὸν τοῦ ψυχικοῦ , λέγοντες . ἔτι φασὶν οἱ ἀπὸ Βασιλείδου πίστιν ἅμα καὶ ἐκλογὴν οἰκείαν εἶναι καθ’ ἕκαστον διάστημα , κατ’ ἐπακολούθημα δ’ αὖ τῆς ἐκλογῆς τῆς ὑπερκοσμίου τὴν κοσμικὴν ἁπάσης φύσεως συνέπεσθαι πίστιν κατάλληλόν τε εἶναι τῇ ἑκάστου ἐλπίδι καὶ τῆς πίστεως τὴν δωρεάν .
Lemmas: ἐνταῦθα φυσικός ἡγέομαι ὁ πίστις ὁ ἀμφί ὁ Βασιλείδης , καθό καί ἐπί ὁ ἐκλογή τάσσω αὐτός , ὁ μάθημα ἀναπόδεικτος εὑρίσκω κατάληψις νοητικός . ὁ δέ ἀπό Οὐαλεντῖνος ὁ μέν πίστις ὁ ἁπλός ἀπονέμω ἐγώ , ἑαυτοῦ δέ ὁ γνῶσις , ὁ φύσις σῴζω κατά ὁ ὁ διαφέρω πλεονεξία σπέρμα ἐνυπάρχω βούλομαι , μακρός δή χωρίζω πίστις , ὅς ὁ πνευματικός ὁ ψυχικός , λέγω . ἔτι φημί ὁ ἀπό Βασιλείδης πίστις ἅμα καί ἐκλογή οἰκεῖος εἰμί κατά ἕκαστος διάστημα , κατά ἐπακολούθημα δέ αὖ ὁ ἐκλογή ὁ ὑπερκόσμιος ὁ κοσμικός ἅπας φύσις συνέπομαι πίστις κατάλληλος τε εἰμί ὁ ἕκαστος ἐλπίς καί ὁ πίστις ὁ δωρεά .
clemens-alexandrinus.stromata 2.3.11
οὐκέτ’ οὖν προαιρέσεως κατόρθωμα ἡ πίστις , εἰ φύσεως πλεονέκτημα , οὐδὲ ἀμοιβῆς δικαίας τεύξεται ἀναίτιος ὢν ὁ μὴ πιστεύσας , καὶ οὐκ αἴτιος ὁ πιστεύσας , πᾶσα δὲ ἡ τῆς πίστεως καὶ ἀπιστίας ἰδιότης καὶ διαφορότης οὔτ’ ἐπαίνῳ οὔτε μὴν ψόγῳ ὑποπέσοι ἂν ὀρθῶς λογιζομένοις , προηγουμένην ἔχουσα τὴν ἐκ τοῦ τὰ πάντα δυνατοῦ φυσικὴν ἀνάγκην γενομένην · νευροσπαστουμένων δὲ ἡμῶν ἀψύχων δίκην φυσικαῖς ἐνεργείαις τό τε ἑκούσιον καὶ τὸ ἀκούσιον παρέλκει ὁρμή τε ἡ προκαθηγουμένη τούτων . καὶ οὐκέτι ἔγωγε ἐννοῶ ζῷον τοῦτο , οὗ τὸ ὁρμητικὸν ἀνάγκην λέλογχεν ὑπὸ τῆς ἔξωθεν αἰτίας κινούμενον . ποῦ δὲ ἔτι ἡ τοῦ ποτὲ ἀπίστου μετάνοια , δἰ ἣν ἄφεσις ἁμαρτιῶν ; ὥστε οὐδὲ βάπτισμα ἔτι εὔλογον οὐδὲ μακαρία σφραγὶς οὐδὲ ὁ υἱὸς οὐδὲ ὁ πατήρ · ἀλλὰ θεός , οἶμαι , ἡ τῶν φύσεων αὐτοῖς εὑρίσκεται διανομή , τὸν θεμέλιον τῆς σωτηρίας , τὴν ἑκούσιον πίστιν , οὐκ ἔχουσα .
Lemmas: οὐκέτι οὖν προαίρεσις κατόρθωμα ὁ πίστις , εἰ φύσις πλεονέκτημα , οὐδέ ἀμοιβή δίκαιος τυγχάνω ἀναίτιος εἰμί ὁ μή πιστεύω , καί οὐ αἴτιος ὁ πιστεύω , πᾶς δέ ὁ ὁ πίστις καί ἀπιστία ἰδιότης καί διαφορότης οὔτε ἔπαινος οὔτε μήν ψόγος ὑποπίπτω ἄν ὀρθός λογίζομαι , προηγέομαι ἔχω ὁ ἐκ ὁ ὁ πᾶς δυνατός φυσικός ἀνάγκη γίγνομαι · νευροσπαστέω δέ ἐγώ ἄψυχος δίκη φυσικός ἐνέργεια ὁ τε ἑκούσιος καί ὁ ἀκούσιος παρέλκω ὁρμή τε ὁ προκαθηγέομαι οὗτος . καί οὐκέτι ἐγώ ἐννοέω ζῷον οὗτος , ὅς ὁ ὁρμητικός ἀνάγκη λαγχάνω ὑπό ὁ ἔξωθεν αἰτία κινέω . ποῦ δέ ἔτι ὁ ὁ ποτέ ἄπιστος μετάνοια , διά ὅς ἄφεσις ἁμαρτία ; ὥστε οὐδέ βάπτισμα ἔτι εὔλογος οὐδέ μακάριος σφραγίς οὐδέ ὁ υἱός οὐδέ ὁ πατήρ · ἀλλά θεός , οἴομαι , ὁ ὁ φύσις αὐτός εὑρίσκω διανομή , ὁ θεμέλιος ὁ σωτηρία , ὁ ἑκούσιος πίστις , οὐ ἔχω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.4.12
Ἡμεῖς δὲ οἱ τὴν αἵρεσιν καὶ φυγὴν δεδόσθαι τοῖς ἀνθρώποις αὐτοκρατορικὴν παρὰ τοῦ κυρίου διὰ τῶν γραφῶν παρειληφότες ἀμεταπτώτῳ κριτηρίῳ τῇ πίστει ἐπαναπαυώμεθα , τὸ πνεῦμα πρόθυμον ἐνδειξάμενοι , ὅτι εἱλόμεθα τὴν ζωὴν καὶ τῷ θεῷ διὰ τῆς ἐκείνου φωνῆς πεπιστεύκαμεν · καὶ ὁ τῷ λόγῳ πιστεύσας οἶδεν τὸ πρᾶγμα ἀληθές · ἀλήθεια γὰρ ὁ λόγος · ὁ δὲ ἀπιστήσας τῷ λέγοντι ἠπίστησε τῷ θεῷ . πίστει νοοῦμεν κατηρτίσθαι τοὺς αἰῶνας ῥήματι θεοῦ εἰς τὸ μὴ ἐκ φαινομένων τὸ βλεπόμενον γεγονέναι , φησὶν ὁ ἀπόστολος · πίστει πλείονα θυσίαν Ἄβελ παρὰ Κάιν προσήνεγκε , δἰ ἧς ἐμαρτυρήθη εἶναι δίκαιος , μαρτυροῦντος ἐπὶ τοῖς δώροις αὐτῷ τοῦ θεοῦ · καὶ δἰ αὐτῆς ἀποθανὼν ἔτι λαλεῖ καὶ τὰ ἑξῆς ἕως ἢ πρόσκαιρον ἔχειν ἁμαρτίας ἀπόλαυσιν . τούτους μὲν οὖν καὶ πρὸ νόμου ἡ πίστις δικαιώσασα κληρονόμους κατέστησε τῆς θείας ἐπαγγελίας .
Lemmas: ἐγώ δέ ὁ ὁ αἵρεσις καί φυγή δίδωμι ὁ ἄνθρωπος αὐτοκρατορικός παρά ὁ κύριος διά ὁ γραφή παραλαμβάνω ἀμετάπτωτος κριτήριον ὁ πίστις ἐπαναπαύω , ὁ πνεῦμα πρόθυμος ἐνδείκνυμι , ὅτι αἱρέω ὁ ζωή καί ὁ θεός διά ὁ ἐκεῖνος φωνή πιστεύω · καί ὁ ὁ λόγος πιστεύω οἶδα ὁ πρᾶγμα ἀληθής · ἀλήθεια γάρ ὁ λόγος · ὁ δέ ἀπιστέω ὁ λέγω ἀπιστέω ὁ θεός . πίστις νοέω καταρτίζω ὁ αἰών ῥῆμα θεός εἰς ὁ μή ἐκ φαίνω ὁ βλέπω γίγνομαι , φημί ὁ ἀπόστολος · πίστις πολύς θυσία Ἄβελ παρά Κάϊς προσφέρω , διά ὅς μαρτυρέω εἰμί δίκαιος , μαρτυρέω ἐπί ὁ δῶρον αὐτός ὁ θεός · καί διά αὐτός ἀποθνῄσκω ἔτι λαλέω καί ὁ ἑξῆς ἕως ἤ πρόσκαιρος ἔχω ἁμαρτία ἀπόλαυσις . οὗτος μέν οὖν καί πρό νόμος ὁ πίστις δικαιόω κληρονόμος καθίστημι ὁ θεῖος ἐπαγγελία .
clemens-alexandrinus.stromata 2.4.13
τί οὖν ἔτι τὰ τῆς πίστεως ἐκ τῆς παρ’ ἡμῖν ἱστορίας ἀναλεγόμενος παρατίθεμαι μαρτύρια ; ἐπιλείψει γάρ με διηγούμενον ὁ χρόνος περὶ Γεδεών , Βαράκ , Σαμψών , Ἰεφθάε Δαβίδ τε καὶ Σαμουὴλ καὶ τῶν προφητῶν καὶ τὰ τούτοις ἑπόμενα . τεσσάρων δὲ ὄντων ἐν οἷς τὸ ἀληθές , αἰσθήσεως , νοῦ , ἐπιστήμης , ὑπολήψεως , φύσει μὲν πρῶτος ὁ νοῦς , ἡμῖν δὲ καὶ πρὸς ἡμᾶς ἡ αἴσθησις , ἐκ δὲ αἰσθήσεως καὶ τοῦ νοῦ ἡ τῆς ἐπιστήμης συνίσταται οὐσία , κοινὸν δὲ νοῦ τε καὶ αἰσθήσεως τὸ ἐναργές . ἀλλ’ ἡ μὲν αἴσθησις ἐπιβάθρα τῆς ἐπιστήμης , ἡ πίστις δὲ διὰ τῶν αἰσθητῶν ὁδεύσασα ἀπολείπει τὴν ὑπόληψιν , πρὸς δὲ τὰ ἀψευδῆ σπεύδει καὶ εἰς τὴν ἀλήθειαν καταμένει . εἰ δέ τις λέγοι τὴν ἐπιστήμην ἀποδεικτικὴν εἶναι μετὰ λόγου , ἀκουσάτω ὅτι καὶ αἱ ἀρχαὶ ἀναπόδεικτοι · οὔτε γὰρ τέχνῃ οὔτε μὴν φρονήσει γνωσταί . ἣ μὲν γὰρ περὶ τὰ ἐνδεχόμενά ἐστιν ἄλλως ἔχειν , ἣ δὲ ποιητικὴ μόνον , οὐχὶ δὲ καὶ θεωρητική .
Lemmas: τίς οὖν ἔτι ὁ ὁ πίστις ἐκ ὁ παρά ἐγώ ἱστορία ἀναλέγω παρατίθημι μαρτύριον ; ἐπιλείπω γάρ ἐγώ διηγέομαι ὁ χρόνος περί Γεδεών , Βαράκ , Σαμψών , Ἰεφθάε Δαυίδ τε καί Σαμουήλ καί ὁ προφήτης καί ὁ οὗτος ἕπομαι . τέσσαρες δέ εἰμί ἐν ὅς ὁ ἀληθής , αἴσθησις , νόος , ἐπιστήμη , ὑπόληψις , φύσις μέν πρῶτος ὁ νόος , ἐγώ δέ καί πρός ἐγώ ὁ αἴσθησις , ἐκ δέ αἴσθησις καί ὁ νόος ὁ ὁ ἐπιστήμη συνίστημι οὐσία , κοινός δέ νόος τε καί αἴσθησις ὁ ἐναργής . ἀλλά ὁ μέν αἴσθησις ἐπιβάθρα ὁ ἐπιστήμη , ὁ πίστις δέ διά ὁ αἰσθητός ὁδεύω ἀπολείπω ὁ ὑπόληψις , πρός δέ ὁ ἀψευδής σπεύδω καί εἰς ὁ ἀλήθεια καταμένω . εἰ δέ τις λέγω ὁ ἐπιστήμη ἀποδεικτικός εἰμί μετά λόγος , ἀκούω ὅτι καί ὁ ἀρχή ἀναπόδεικτος · οὔτε γάρ τέχνη οὔτε μήν φρόνησις γνωστός . ὁ μέν γάρ περί ὁ ἐνδέχομαι εἰμί ἄλλος ἔχω , ὁ δέ ποιητικός μόνος , οὐ δέ καί θεωρητικός .
clemens-alexandrinus.stromata 2.4.14
πίστει οὖν ἐφικέσθαι μόνῃ οἷόν τε τῆς τῶν ὅλων ἀρχῆς . πᾶσα γὰρ ἐπιστήμη διδακτή ἐστι · τὸ δὲ διδακτὸν ἐκ προγινωσκομένου . οὐ προεγινώσκετο τὲ ἡ τῶν ὅλων ἀρχὴ τοῖς Ἕλλησιν , οὔτ’ οὖν Θαλῇ ὕδωρ ἐπισταμένῳ τὴν πρώτην αἰτίαν οὔτε τοῖς ἄλλοις φυσικοῖς τοῖς ἑξῆς · ἐπεὶ εἰ καὶ Ἀναξαγόρας πρῶτος ἐπέστησε τὸν νοῦν πράγμασιν , ἀλλ’ οὐδὲ οὗτος ἐτήρησε τὴν αἰτίαν τὴν ποιητικήν , δίνους τινὰς ἀνοήτους ἀναζωγραφῶν σὺν τῇ τοῦ νοῦ ἀπραξίᾳ τε καὶ ἀνοίᾳ . διὸ καί φησιν ὁ λόγος · μὴ εἴπητε ἑαυτοῖς διδάσκαλον ἐπὶ τῆς γῆς · ἡ μὲν γὰρ ἐπιστήμη ἕξις ἀποδεικτική , ἡ πίστις δὲ χάρις ἐξ ἀναποδείκτων εἰς τὸ καθόλου ἀναβιβάζουσα τὸ ἁπλοῦν , ὃ οὔτε σὺν ὕλῃ ἐστὶν οὔτε ὕλη οὔτε ὑπὸ ὕλης .
Lemmas: πίστις οὖν ἐφικνέομαι μόνος οἷος τε ὁ ὁ ὅλος ἀρχή . πᾶς γάρ ἐπιστήμη διδακτός εἰμί · ὁ δέ διδακτός ἐκ προγιγνώσκω . οὐ προγιγνώσκω τε ὁ ὁ ὅλος ἀρχή ὁ Ἕλλην , οὔτε οὖν Θαλῆς ὕδωρ ἐπίσταμαι ὁ πρῶτος αἰτία οὔτε ὁ ἄλλος φυσικός ὁ ἑξῆς · ἐπεί εἰ καί Ἀναξαγόρας πρῶτος ἐφίστημι ὁ νόος πρᾶγμα , ἀλλά οὐδέ οὗτος τηρέω ὁ αἰτία ὁ ποιητικός , δῖνος τις ἀνόητος ἀναζωγραφέω σύν ὁ ὁ νόος ἀπραξία τε καί ἄνοια . διό καί φημί ὁ λόγος · μή λέγω ἑαυτοῦ διδάσκαλος ἐπί ὁ γῆ · ὁ μέν γάρ ἐπιστήμη ἕξις ἀποδεικτικός , ὁ πίστις δέ χάρις ἐκ ἀναπόδεικτος εἰς ὁ καθόλου ἀναβιβάζω ὁ ἁπλόος , ὅς οὔτε σύν ὕλη εἰμί οὔτε ὕλη οὔτε ὑπό ὕλη .
clemens-alexandrinus.stromata 2.4.15
οἱ δὲ ἄπιστοι , ὡς ἔοικεν , ἐξ οὐρανοῦ καὶ τοῦ ἀοράτου πάντα ἕλκουσιν εἰς γῆν , ταῖς χερσὶν ἀτεχνῶν πέτρας καὶ δρῦς περιλαμβάνοντες κατὰ τὸν Πλάτωνα · τῶν γὰρ τοιούτων ἐφαπτόμενοι πάντων διισχυρίζονται τοῦτ’ εἶναι μόνον , ὃ παρέχει προσβολὴν καὶ ἐπαφήν τινα , ταὐτὸν σῶμα καὶ οὐσίαν ὁριζόμενοι . οἱ δὲ πρὸς αὐτοὺς ἀμφισβητοῦντες μάλα εὐλαβῶς ἄνωθεν . ἐξ ἀοράτου ποθὲν ἀμύνονται , νοητὰ ἄττα καὶ ἀσώματα εἴδη βιαζόμενοι τὴν ἀληθινὴν οὐσίαν εἶναι . ἰδοὺ δή . ποιῶ καινά , ὁ λόγος φησίν , ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδεν οὐδὲ οὖς ἤκουσεν οὐδὲ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου ἀνέβη · καινῷ ὀφθαλμῷ , καινῇ ἀκοῇ , καινῇ καρδίᾳ ὅσα ὁρατὰ καὶ ἀκουστὰ καὶ καταληπτὰ διὰ τῆς πίστεως καὶ συνέσεως , πνευματικῶς λεγόντων , ἀκουόντων , πραττόντων τῶν τοῦ κυρίου μαθητῶν . ἔστι γὰρ δόκιμον νόμισμα καὶ ἄλλο κίβδηλον , ὅπερ οὐδὲν ἔλαττον ἀπατᾷ τοὺς ἰδιώτας , οὐ μὴν τοὺς ἀργυραμοιβούς , οἵ ἴσασι μαθόντες τό τε παρακεχαραγμένον καὶ τὸ δόκιμον χωρίζειν καὶ διακρίνειν . οὕτως ὁ ἀργυραμοιβὸς τῷ ἰδιώτῃ τὸ νόμισμα τοῦτο μόνον . ὅτι κίβδηλόν ἐστι , φησί · τὸ δὲ πῶς , πῶς , μόνος ὁ τοῦ τραπεζίτου γνώριμος καὶ ὁ ἐπὶ τοῦτο ἀλειφόμενος μανθάνει . Ἀριστοτέλης δὲ τὸ ἑπόμενον τῇ ἐπιστήμῃ κρῖμα , ὡς ἀληθὲς τόδε τι , πίστιν εἶναί φησι . κυριώτερον οὖν τῆς ἐπιστήμης ἡ πίστις καὶ ἔστιν αὐτῆς κριτήριον .
Lemmas: ὁ δέ ἄπιστος , ὡς ἔοικα , ἐκ οὐρανός καί ὁ ἀόρατος πᾶς ἕλκω εἰς γῆ , ὁ χείρ ἄτεχνος πέτρα καί δρῦς περιλαμβάνω κατά ὁ Πλάτων · ὁ γάρ τοιοῦτος ἐφάπτω πᾶς διισχυρίζομαι οὗτος εἰμί μόνος , ὅς παρέχω προσβολή καί ἐπαφή τις , αὐτός σῶμα καί οὐσία ὁρίζω . ὁ δέ πρός αὐτός ἀμφισβητέω μάλα εὐλαβής ἄνωθεν . ἐκ ἀόρατος ποθεν ἀμύνω , νοητός τις καί ἀσώματος εἶδος βιάζω ὁ ἀληθινός οὐσία εἰμί . ἰδού δή . ποιέω καινός , ὁ λόγος φημί , ὅς ὀφθαλμός οὐ ὁράω οὐδέ οὖς ἀκούω οὐδέ ἐπί καρδία ἄνθρωπος ἀναβαίνω · καινός ὀφθαλμός , καινός ἀκοή , καινός καρδία ὅσος ὁρατός καί ἀκουστός καί καταληπτός διά ὁ πίστις καί σύνεσις , πνευματικός λέγω , ἀκούω , πράσσω ὁ ὁ κύριος μαθητής . εἰμί γάρ δόκιμος νόμισμα καί ἄλλος κίβδηλος , ὅς οὐδείς ἐλαχύς ἀπατάω ὁ ἰδιώτης , οὐ μήν ὁ ἀργυραμοιβός , ὅς οἶδα μανθάνω ὁ τε παραχαράσσω καί ὁ δόκιμος χωρίζω καί διακρίνω . οὕτως ὁ ἀργυραμοιβός ὁ ἰδιώτης ὁ νόμισμα οὗτος μόνος . ὅτι κίβδηλος εἰμί , φημί · ὁ δέ πῶς , πῶς , μόνος ὁ ὁ τραπεζίτης γνώριμος καί ὁ ἐπί οὗτος ἀλείφω μανθάνω . Ἀριστοτέλης δέ ὁ ἕπομαι ὁ ἐπιστήμη κρῖμα , ὡς ἀληθής ὅδε τις , πίστις εἰμί φημί . κύριος οὖν ὁ ἐπιστήμη ὁ πίστις καί εἰμί αὐτός κριτήριον .
clemens-alexandrinus.stromata 2.4.16
Ὑποκρίνεται δὲ τὴν πίστιν ἡ εἰκασία , ἀσθενὴς οὖσα ὑπόληψις , καθάπερ ὁ κόλαξ τὸν φίλον καὶ ὁ λύκος τὸν κύνα . ἐπειδὴ δὲ ὁρῶμεν ὅτι ὁ τέκτων μαθών τινα τεχνίτης γίνεται καὶ ὁ κυβερνήτης παιδευθεὶς τὴν τέχνην κυβερνᾶν δυνήσεται , οὐκ ἀπαρκεῖν λογιζόμενος τὸ βούλεσθαι καλὸν γενέσθαι κἀγαθόν , ἀνάγκη ἄρα πειθόμενον μαθεῖν · τὸ δὲ πείθεσθαι τῷ λόγῳ , ὃν διδάσκαλον ἀνηγορεύσαμεν , αὐτῷ ἐκείνῳ πιστεῦσαί ἐστι κατ’ οὐδὲν ἀντιβαίνοντα . πῶς γὰρ οἷόν τε ἀντεφίστασθαι τῷ θεῷ ; πιστὴ τοίνυν ἡ γνῶσις , γνωστὴ δὲ ἡ πίστις θείᾳ τινὶ ἀκολουθίᾳ τε καὶ ἀντακολουθίᾳ γίνεται . ναὶ μὴν καὶ ὁ Ἐπίκουρος , ὁ μάλιστα τῆς ἀληθείας προτιμήσας τὴν ἡδονήν . πρόληψιν εἶναι διανοίας τὴν πίστιν ὑπολαμβάνει · πρόληψιν δὲ ἀποδίδωσιν ἐπιβολὴν ἐπί τι ἐναργὲς καὶ ἐπὶ τὴν ἐναργῆ τοῦ πράγματος ἐπίνοιαν · μὴ δύνασθαι δὲ μηδένα μήτε ζητῆσαι μήτε ἀπορῆσαι μηδὲ μὴν δοξάσαι , ἀλλ’ οὐδὲ ἐλέγξαι χωρὶς προλήψεως .
Lemmas: ὑποκρίνω δέ ὁ πίστις ὁ εἰκασία , ἀσθενής εἰμί ὑπόληψις , καθά ὁ κόλαξ ὁ φίλος καί ὁ λύκος ὁ κύων . ἐπειδή δέ ὁράω ὅτι ὁ τέκτων μανθάνω τις τεχνίτης γίγνομαι καί ὁ κυβερνήτης παιδεύω ὁ τέχνη κυβερνάω δύναμαι , οὐ ἀπαρκέω λογίζομαι ὁ βούλομαι καλός γίγνομαι ἀγαθός , ἀνάγκη ἄρα πείθω μανθάνω · ὁ δέ πείθω ὁ λόγος , ὅς διδάσκαλος ἀναγορεύω , αὐτός ἐκεῖνος πιστεύω εἰμί κατά οὐδείς ἀντιβαίνω . πῶς γάρ οἷος τε ἀντεφίστημι ὁ θεός ; πιστός τοίνυν ὁ γνῶσις , γνωστός δέ ὁ πίστις θεῖος τις ἀκολουθία τε καί ἀντακολουθία γίγνομαι . ναί μήν καί ὁ Ἐπίκουρος , ὁ μάλα ὁ ἀλήθεια προτιμάω ὁ ἡδονή . πρόληψις εἰμί διάνοια ὁ πίστις ὑπολαμβάνω · πρόληψις δέ ἀποδίδωμι ἐπιβολή ἐπί τις ἐναργής καί ἐπί ὁ ἐναργής ὁ πρᾶγμα ἐπίνοια · μή δύναμαι δέ μηδείς μήτε ζητέω μήτε ἀπορέω μηδέ μήν δοξάζω , ἀλλά οὐδέ ἐλέγχω χωρίς πρόληψις .
clemens-alexandrinus.stromata 2.4.17
πῶς δ’ ἂν μὴ ἔχων τις πρόληψιν οὗ ἐφίεται μάθοι περὶ οὗ ζητεῖ ; ὁ μαθὼν δὲ ἤδη κατάληψιν ποιεῖ τὴν πρόληψιν . εἰ δὲ ὁ μανθάνων οὐκ ἄνευ προλήψεως μανθάνει τῆς τῶν λεγομένων παραδεκτικῆς , αὐτὸς μὲν ὦτα ἔχει τὰ ἀκουστικὰ τῆς ἀληθείας · μακάριος δὲ ὁ λέγων εἰς ὦτα ἀκουόντων , ὥσπερ ἀμέλει μακάριος καὶ αὐτὸς τῆς ὑπακοῆς . τὸ δὲ κατακοῦσαι συνεῖναί ἐστιν εἰ τοίνυν ἡ πίστις οὐδὲν ἄλλο ἢ πρόληψίς ἐστι διανοίας περὶ τὰ λεγόμενα καὶ τοῦτο ὑπακοή τε εἴρηται σύνεσίς τε καὶ πειθώ , οὐ μὴ μαθήσεταί τις ἄνευ πίστεως , ἐπεὶ μηδὲ ἄνευ προλήψεως . ἀληθὲς δ’ οὖν ὂν παντὸς μᾶλλον ἀποδείκνυται τὸ ὑπὸ τοῦ προφήτου εἰρημένον · ἐὰν μὴ πιστεύσητε , οὐδὲ μὴ συνῆτε . τοῦτο καὶ Ἡράκλειτος ὁ Ἐφέσιος τὸ λόγιον παραφράσας εἴρηκεν · ἐὰν μὴ ἔλπηται ἀνέλπιστον , οὐκ ἐξευρήσει , ἀνεξερεύνητον ἐὸν καὶ ἄπορον .
Lemmas: πῶς δέ ἄν μή ἔχω τις πρόληψις ὅς ἐφίημι μανθάνω περί ὅς ζητέω ; ὁ μανθάνω δέ ἤδη κατάληψις ποιέω ὁ πρόληψις . εἰ δέ ὁ μανθάνω οὐ ἄνευ πρόληψις μανθάνω ὁ ὁ λέγω παραδεκτικός , αὐτός μέν οὖς ἔχω ὁ ἀκουστικός ὁ ἀλήθεια · μακάριος δέ ὁ λέγω εἰς οὖς ἀκούω , ὥσπερ ἀμέλει μακάριος καί αὐτός ὁ ὑπακοή . ὁ δέ κατακούω σύνειμι εἰμί εἰ τοίνυν ὁ πίστις οὐδείς ἄλλος ἤ πρόληψις εἰμί διάνοια περί ὁ λέγω καί οὗτος ὑπακοή τε λέγω σύνεσις τε καί πειθώ , οὐ μή μανθάνω τις ἄνευ πίστις , ἐπεί μηδέ ἄνευ πρόληψις . ἀληθής δέ οὖν εἰμί πᾶς μάλα ἀποδείκνυμι ὁ ὑπό ὁ προφήτης λέγω · ἐάν μή πιστεύω , οὐδέ μή συνίημι . οὗτος καί Ἡράκλειτος ὁ Ἐφέσιος ὁ λόγιον παραφράζω λέγω · ἐάν μή ἔλπω ἀνέλπιστος , οὐ ἐξευρίσκω , ἀνεξερεύνητος εἰμί καί ἄπορος .
clemens-alexandrinus.stromata 2.4.18
ἀλλὰ καὶ Πλάτων ὁ φιλόσοφος ἐν τοῖς Νόμοις τὸν μέλλοντα μακάριόν τε καὶ εὐδαίμονα γενέσθαι τῆς ἀληθείας ἐξ ἀρχῆς εὐθὺς εἶναι μέτοχον χρῆναι φησίν , ἵν’ ὡς πλεῖστον χρόνον ἀληθὴς ὢν διαβιῴη · πιστὸς γάρ . ὃ δὲ ἄπιστος , ᾧ φίλον ψεῦδος ἑκούσιον · ὅτῳ δὲ ἀκούσιον , ἄνους · ὧν οὐδέτερον ζηλωτόν · ἄφιλος γὰρ πᾶς ὅ γε ἄπιστος καὶ ἀμαθής . καὶ μή τι ταύτην σοφίαν βασιλικὴν ἐν Εὐθυδήμῳ ἐπικεκρυμμένως λέγει . ἐν γοῦν τῷ Πολιτικῷ πρὸς λέξιν φησίν · ὥστε ἡ τοῦ ἀληθινοῦ βασιλέως ἐπιστήμη βασιλική , καὶ ὁ ταύτην κεκτημένος , ἐάν τε ἄρχων ἐάν τε ἰδιώτης ὢν τυγχάνῃ , πάντως κατά γε τὴν τέχνην αὐτὴν βασιλικὸς ὀρθῶς προσαγορευθήσεται . αὐτίκα οἱ εἰς τὸν Χριστὸν πεπιστευκότες χρηστοί τε εἰσὶ καὶ λέγονται , ὡς τῷ ὄντι βασιλικοὶ οἱ βασιλεῖ μεμελημένοι . ὡς γὰρ οἱ σοφοὶ σοφίᾳ εἰσὶ σοφοὶ καὶ οἱ νόμιμοι νόμῳ νόμιμοι . οὕτως Χριστῷ βασιλεῖ βασιλικοὶ Χριστοῦ οἱ Χριστιανοί . εἶθ’ ὑποβὰς ἐπιφέρει σαφῶς · τὸ μὲν ὀρθὸν ἂν εἴη νόμιμον καὶ νόμος φύσει ὢν ὁ λόγος ὁ ὀρθὸς καὶ οὐκ ἐν γράμμασιν οὐδὲ ἑτέροις . ὅ τε Ἐλεάτης ξένος τὸν βασιλικὸν καὶ πολιτικὸν ἄνδρα νόμον ἔμψυχον ἀποφαίνεται .
Lemmas: ἀλλά καί Πλάτων ὁ φιλόσοφος ἐν ὁ Νόμος ὁ μέλλω μακάριος τε καί εὐδαίμων γίγνομαι ὁ ἀλήθεια ἐκ ἀρχή εὐθύς εἰμί μέτοχος χρή φημί , ἵνα ὡς πολύς χρόνος ἀληθής εἰμί διαβιάω · πιστός γάρ . ὁ δέ ἄπιστος , ὅς φίλος ψεῦδος ἑκούσιος · ὅστις δέ ἀκούσιος , ἄνοος · ὅς οὐδέτερος ζηλωτός · ἄφιλος γάρ πᾶς ὁ γε ἄπιστος καί ἀμαθής . καί μή τις οὗτος σοφία βασιλικός ἐν Εὐθύδημος ἐπικεκρυμμένως λέγω . ἐν γοῦν ὁ Πολιτικός πρός λέξις φημί · ὥστε ὁ ὁ ἀληθινός βασιλεύς ἐπιστήμη βασιλικός , καί ὁ οὗτος κτάομαι , ἐάν τε ἄρχων ἐάν τε ἰδιώτης εἰμί τυγχάνω , πάντως κατά γε ὁ τέχνη αὐτός βασιλικός ὀρθός προσαγορεύω . αὐτίκα ὁ εἰς ὁ Χριστός πιστεύω χρηστός τε εἰμί καί λέγω , ὡς ὁ εἰμί βασιλικός ὁ βασιλεύς μέλω . ὡς γάρ ὁ σοφός σοφία εἰμί σοφός καί ὁ νόμιμος νόμος νόμιμος . οὕτως Χριστός βασιλεύς βασιλικός Χριστός ὁ Χριστιανός . εἶτα ὑποβαίνω ἐπιφέρω σαφής · ὁ μέν ὀρθός ἄν εἰμί νόμιμος καί νόμος φύσις εἰμί ὁ λόγος ὁ ὀρθός καί οὐ ἐν γράμμα οὐδέ ἕτερος . ὁ τε Ἐλεάτης ξένος ὁ βασιλικός καί πολιτικός ἀνήρ νόμος ἔμψυχος ἀποφαίνω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.4.19
τοιοῦτος δὲ ὁ πληρῶν μὲν τὸν νόμον , ποιῶν δὲ τὸ θέλημα τοῦ πατρός , ἀναγεγραμμένος δὲ ἄντικρυς ἐπὶ ξύλου τινὸς ὑψηλοῦ παράδειγμα θείας ἀρετῆς τοῖς διορᾶν δυναμένοις ἐκκείμενος . ἴσασι δὲ Ἕλληνες τὰς τῶν ἐν Λακεδαίμονι ἐφόρων σκυτάλας νόμῳ ἐπὶ ξύλων ἀναγεγραμμένας · ὁ δὲ ἐμὸς νόμος , ὡς προείρηται , βασιλικός τέ ἐστι καὶ ἔμψυχος καὶ λόγος ὁ ὀρθός · νόμος ὁ πάντων βασιλεὺς θνατῶν τε καὶ ἀθανάτων , ὡς ὁ Βοιώτιος ᾄδει Πίνδαρος . Σπεύσιππος γὰρ ἐν τῷ πρὸς Κλεοφῶντα πρώτῳ τὰ ὅμοια τῷ Πλάτωνι ἔοικε διὰ τούτου γράφειν · εἰ γὰρ ἡ βασιλεία σπουδαῖον ὅ τε σοφὸς μόνος βασιλεὺς καὶ ἄρχων , ὁ νόμος λόγος ὢν ὀρθὸς σπουδαῖος · ἃ καὶ ἔστιν . τούτοις ἀκόλουθα οἱ Στωϊκοὶ φιλόσοφοι δογματίζουσιν , βασιλείαν , ἱερωσύνην , προφητείαν , νομοθετικήν , πλοῦτον , κάλλος ἀληθινόν , εὐγένειαν , ἐλευθερίαν μόνῳ προσάπτοντες τῷ ὃ δὲ δυσεύρετος πάνυ σφόδρα καὶ πρὸς αὐτῶν ὁμολογεῖται .
Lemmas: τοιοῦτος δέ ὁ πληρόω μέν ὁ νόμος , ποιέω δέ ὁ θέλημα ὁ πατήρ , ἀναγράφω δέ ἄντικρυς ἐπί ξύλον τις ὑψηλός παράδειγμα θεῖος ἀρετή ὁ διοράω δύναμαι ἔκκειμαι . οἶδα δέ Ἕλλην ὁ ὁ ἐν Λακεδαίμων ἔφορος σκυτάλη νόμος ἐπί ξύλον ἀναγράφω · ὁ δέ ἐμός νόμος , ὡς προλέγω , βασιλικός τε εἰμί καί ἔμψυχος καί λόγος ὁ ὀρθός · νόμος ὁ πᾶς βασιλεύς θνητός τε καί ἀθάνατος , ὡς ὁ Βοιώτιος ἀείδω Πίνδαρος . Σπεύσιππος γάρ ἐν ὁ πρός Κλεοφῶν πρῶτος ὁ ὅμοιος ὁ Πλάτων ἔοικα διά οὗτος γράφω · εἰ γάρ ὁ βασιλεία σπουδαῖος ὁ τε σοφός μόνος βασιλεύς καί ἄρχων , ὁ νόμος λόγος εἰμί ὀρθός σπουδαῖος · ὅς καί εἰμί . οὗτος ἀκόλουθος ὁ Στωϊκός φιλόσοφος δογματίζω , βασιλεία , ἱερωσύνη , προφητεία , νομοθετικός , πλοῦτος , κάλλος ἀληθινός , εὐγένεια , ἐλευθερία μόνος προσάπτω ὁ ὁ δέ δυσεύρετος πάνυ σφόδρα καί πρός αὐτός ὁμολογέω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.5.20
Πάντα τοίνυν τὰ προειρημένα φαίνεται παρὰ Μωυσέως τοῦ μεγάλου ἐπὶ τοὺς Ἕλληνας διαδεδόσθαι δόγματα . πάντα μὲν οὖν τοῦ σοφοῦ ὑπάρχειν διὰ τούτων διδάσκει · καὶ διότι ἠλέησέν με ὁ θεός , ἔστι μοι πάντα . θεοφιλῆ δὲ αὐτὸν μηνύει λέγων · θεὸς Ἀβραάμ , θεὸς Ἰσαάκ , θεὸς Ἰακώβ . ὃ μὲν γὰρ φίλος ἄντικρυς κεκλημένος εὑρίσκεται , ὃ δὲ ὁρῶν τὸν θεὸν μετωνομασμένος δείκνυται · τόν τε Ἰσαὰκ ὡς καθωσιωμένον ἱερεῖον ἀλληγορήσας ἐξελέξατο ἑαυτῷ τύπον ἐσόμενον ἡμῖν οἰκονομίας σωτηρίου . παρά τε Ἕλλησιν ᾄδεται ὁ Μίνως ἐννέωρος βασιλεὺς ὀαριστὴς Διός , ἀκηκοότων αὐτῶν , ὅπως ποτὲ μετὰ Μωυσέως διελέγετο ὁ θεός , ὡς εἴ τις λαλήσαι πρὸς τὸν ἑαυτοῦ φίλον .
Lemmas: πᾶς τοίνυν ὁ προλέγω φαίνω παρά Μωϋσῆς ὁ μέγας ἐπί ὁ Ἕλλην διαδίδωμι δόγμα . πᾶς μέν οὖν ὁ σοφός ὑπάρχω διά οὗτος διδάσκω · καί διότι ἐλεέω ἐγώ ὁ θεός , εἰμί ἐγώ πᾶς . θεοφιλής δέ αὐτός μηνύω λέγω · θεός Ἀβραάμ , θεός Ἰσαάκ , θεός Ἰακώβ . ὁ μέν γάρ φίλος ἄντικρυς καλέω εὑρίσκω , ὁ δέ ὁράω ὁ θεός μετονομάζω δείκνυμι · ὁ τε Ἰσαάκ ὡς καθοσιόομαι ἱερεῖον ἀλληγορέω ἐκλέγω ἑαυτοῦ τύπος εἰμί ἐγώ οἰκονομία σωτήριος . παρά τε Ἕλλην ἀείδω ὁ Μίνως ἐννέωρος βασιλεύς ὀαριστής Ζεύς , ἀκούω αὐτός , ὅπως ποτέ μετά Μωϋσῆς διαλέγω ὁ θεός , ὡς εἰ τις λαλέω πρός ὁ ἑαυτοῦ φίλος .
clemens-alexandrinus.stromata 2.5.21
ἦν δ’ οὖν ὁ μὲν Μωυσῆς σοφός , βασιλεύς , νομοθέτης · ὁ σωτὴρ δὲ ἡμῶν ὑπερβάλλει πᾶσαν ἀνθρωπίνην φύσιν · καλὸς μὲν ὡς ἀγαπᾶσθαι μόνος πρὸς ἡμῶν τὸ κατὸν τὸ ἀληθινὸν ἐπιποθούντων , ἦν γὰρ τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν , βασιλεὺς δὲ καὶ ὑπὸ παίδων ἀπείρων ἔτι καὶ ὑπὸ Ἰουδαίων ἀπιστούντων καὶ ἀγνοούντων ἀναγορευόμενος καὶ πρὸς αὐτῶν προφητῶν ἀνακηρυττόμενος δείκνυται · πλούσιος δὲ εἰς τοσοῦτον , ὡς πᾶσαν τὴν καὶ τὸ ὑπὲρ γῆς καὶ ὑπ’ αὐτὴν χρυσίον ὑπερηφάνησεν σὺν καὶ δόξῃ πάσῃ διδόμενα αὐτῷ πρὸς τοῦ ἀντικειμένου . τί δεῖ λέγειν , ὡς μόνος ἀρχιερεὺς ὁ μόνος ἐπιστήμων τῆς τοῦ θεοῦ θεραπείας βασιλεὺς εἰρήνης Μελχισεδέκ , ὁ πάντων ἱκανώτατος ἀφηγεῖσθαι τοῦ τῶν ἀνθρώπων γένους ; νομοθέτης δὲ ὡς ἂν διδοὺς τὸν νόμον ἐν τῷ στόματι τῶν προφητῶν τά τε πρακτέα καὶ μὴ σαφέστατα ἐντελλόμενός τε καὶ διδάσκων .
Lemmas: εἰμί δέ οὖν ὁ μέν Μωϋσῆς σοφός , βασιλεύς , νομοθέτης · ὁ σωτήρ δέ ἐγώ ὑπερβάλλω πᾶς ἀνθρώπινος φύσις · καλός μέν ὡς ἀγαπάω μόνος πρός ἐγώ ὁ κάτειμι ὁ ἀληθινός ἐπιποθέω , εἰμί γάρ ὁ φάος ὁ ἀληθινός , βασιλεύς δέ καί ὑπό παῖς ἄπειρος ἔτι καί ὑπό Ἰουδαῖος ἀπιστέω καί ἀγνοέω ἀναγορεύω καί πρός αὐτός προφήτης ἀνακηρύσσω δείκνυμι · πλούσιος δέ εἰς τοσοῦτος , ὡς πᾶς ὁ καί ὁ ὑπέρ γῆ καί ὑπό αὐτός χρυσίον ὑπεραφανέω σύν καί δόξα πᾶς δίδωμι αὐτός πρός ὁ ἀντίκειμαι . τίς δέω λέγω , ὡς μόνος ἀρχιερεύς ὁ μόνος ἐπιστήμων ὁ ὁ θεός θεραπεία βασιλεύς εἰρήνη Μελχισεδέκ , ὁ πᾶς ἱκανός ἀφηγέομαι ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος ; νομοθέτης δέ ὡς ἄν δίδωμι ὁ νόμος ἐν ὁ στόμα ὁ προφήτης ὁ τε πράσσω καί μή σαφής ἐντέλλω τε καί διδάσκω .
clemens-alexandrinus.stromata 2.5.23
Τούτων δὴ ἐπιδεδειγμένων ἀναδράμωμεν αὖθις ἐπὶ τὸν περὶ τῆς πίστεως λόγον . ναὶ μὴν μετὰ πάσης ἀποδείξεως ὁ Πλάτων ὅτι πίστεως χρεία πανταχοῦ , ὧδέ πως παρίστησιν , ἐξυμνῶν ἅμα τὴν εἰρήνην · πιστὸς μὲν γὰρ καὶ ὑγιὴς ἐν στάσεσιν οὐκ ἄν που γένοιτο ἄνευ ξυμπάσης ἀρετῆς · μαχητικοὶ δὲ καὶ ἐθελονταὶ ἀποθνῄσκειν ἐν πολέμῳ τῶν μισθοφόρων εἰσὶν πάμπολλοι , ὧν πλεῖστοι γίνονται θρασεῖς καὶ ἄδικοι ὑβρισταί τε καὶ ἄφρονες , ἐκτὸς δή τινων μάλα ὀλίγων . εἰ δὴ ταῦτα ὀρθῶς λέγεται , πᾶς νομοθέτης , οὗ καὶ σμικρὸν ὄφελος , παρὰ τὴν μεγίστην ἀρετὴν ἀποβλέπων μάλιστα θήσεται τοὺς νόμους . αὕτη δέ ἐστι πιστότης , ἧς κατὰ πάντα καιρὸν χρῄζομεν ἔν τε εἰρήνῃ καὶ παντὶ πολέμῳ κἀν τῷ ἄλλῳ σύμπαντι βίῳ . συλλαβοῦσα γὰρ ἔοικε τὰς ἄλλας περιέχειν . τὸ δὲ ἄριστον οὔθ’ ὁ πόλεμος οὔτε ἡ στάσις · ἀπευκτὸν γὰρ τὸ δεηθῆναι τούτων , εἰρήνη δὲ πρὸς ἀλλήλους ἅμα καὶ φιλοφροσύνη τὸ κράτιστον . ἐκ δὴ τούτων καταφαίνεται μεγίστη μὲν εὐχὴ τὸ εἰρήνην ἔχειν κατὰ Πλάτωνα , μεγίστη δὲ ἀρετῶν μήτηρ ἡ πίστις .
Lemmas: οὗτος δή ἐπιδείκνυμι ἀνατρέχω αὖθις ἐπί ὁ περί ὁ πίστις λόγος . ναί μήν μετά πᾶς ἀπόδειξις ὁ Πλάτων ὅτι πίστις χρεία πανταχοῦ , ὧδε πως παρίστημι , ἐξυμνέω ἅμα ὁ εἰρήνη · πιστός μέν γάρ καί ὑγιής ἐν στάσις οὐ ἄν που γίγνομαι ἄνευ σύμπας ἀρετή · μαχητικός δέ καί ἐθελοντής ἀποθνῄσκω ἐν πόλεμος ὁ μισθοφόρος εἰμί πάμπολυς , ὅς πολύς γίγνομαι θρασύς καί ἄδικος ὑβριστής τε καί ἄφρων , ἐκτός δή τις μάλα ὀλίγος . εἰ δή οὗτος ὀρθός λέγω , πᾶς νομοθέτης , ὅς καί μικρός ὄφελος , παρά ὁ μέγας ἀρετή ἀποβλέπω μάλα τίθημι ὁ νόμος . οὗτος δέ εἰμί πιστότης , ὅς κατά πᾶς καιρός χρῄζω ἐν τε εἰρήνη καί πᾶς πόλεμος ἐν ὁ ἄλλος σύμπας βίος . συλλαμβάνω γάρ ἔοικα ὁ ἄλλος περιέχω . ὁ δέ ἀγαθός οὔτε ὁ πόλεμος οὔτε ὁ στάσις · ἀπευκτός γάρ ὁ δέω οὗτος , εἰρήνη δέ πρός ἀλλήλων ἅμα καί φιλοφροσύνη ὁ κρατύς . ἐκ δή οὗτος καταφαίνω μέγας μέν εὐχή ὁ εἰρήνη ἔχω κατά Πλάτων , μέγας δέ ἀρετή μήτηρ ὁ πίστις .