ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.127
Τοιαῦτα καὶ ὁ Πάριος Ἀρχίλοχος λέγει · ὦ Ζεῦ , πάτερ Ζεῦ , σὸν μὲν οὐρανοῦ κράτος , σὺ δ’ ἔργα ἐπ’ ἀνθρώπων ὁρᾷς λεωργὰ κἀθέμιστα . πάλιν ἡμῖν ᾀσάτω ὁ Θρᾴκιος Ὀρφεύς · χεῖρα δὲ δεξιτερὴν ἐπὶ τέρματος ὠκεανοῖο πάντοθεν ἐκτέτακεν , γαίη δ’ ὑπὸ ποσσὶ βέβηκεν . ταῦτα ἐμφανῶς ἐκεῖθεν εἴληπται · ὁ κύριος σώσει πόλεις κατοικουμένας , καὶ τὴν οἰκουμένην ὅλην καταλήψεται τῇ χειρὶ ὡς νεοσσιάν · κύριος ὁ ποιήσας τὴν γῆν ἐν ἰσχύι τῇ αὑτοῦ , ὥς φησιν Ἱερεμίας , καὶ ἀνορθώσας τὴν οἰκουμένην ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτοῦ . ἔτι πρὸς τοῖσδε Φωκυλίδης τοὺς ἀγγέλους δαίμονας καλῶν , τοὺς μὲν εἶναι ἀγαθοὺς αὐτῶν , τοὺς δὲ φαύλους διὰ τούτων παρίστησιν , ἐπεὶ καὶ ἡμεῖς ἀποστάτας τινὰς παρειλήφαμεν · ἀλλ’ ἄρα δαίμονές εἰσιν ἐπ’ ἀνδράσιν ἄλλοτε ἄλλοι · οἳ μὲν ἐπερχομένου κακοῦ ἀνέρας ἐκλύσασθαι .
Lemmas: τοιοῦτος καί ὁ Πάριος Ἀρχίλοχος λέγω · ὦ Ζεύς , πατήρ Ζεύς , σός μέν οὐρανός κράτος , σύ δέ ἔργον ἐπί ἄνθρωπος ὁράω λεωργός ἀθέμιστος . πάλιν ἐγώ ἀείδω ὁ Θρᾴκιος Ὀρφεύς · χείρ δέ δεξιτερός ἐπί τέρμα ὠκεανός πάντοθεν ἐκτείνω , γῆ δέ ὑπό πούς βαίνω . οὗτος ἐμφανής ἐκεῖθεν λαμβάνω · ὁ κύριος σῴζω πόλις κατοικέω , καί ὁ οἰκουμένη ὅλος καταλαμβάνω ὁ χείρ ὡς νεοσσιά · κύριος ὁ ποιέω ὁ γῆ ἐν ἰσχύς ὁ ἑαυτοῦ , ὡς φημί Ἱερεμίας , καί ἀνορθόω ὁ οἰκουμένη ἐν ὁ σοφία αὐτός . ἔτι πρός ὅδε Φωκυλίδης ὁ ἄγγελος δαίμων καλέω , ὁ μέν εἰμί ἀγαθός αὐτός , ὁ δέ φαῦλος διά οὗτος παρίστημι , ἐπεί καί ἐγώ ἀποστάτης τις παραλαμβάνω · ἀλλά ἄρα δαίμων εἰμί ἐπί ἀνήρ ἄλλοτε ἄλλος · ὁ μέν ἐπέρχομαι κακός ἀνήρ ἐκλύω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.128
καλῶς οὖν καὶ Φιλήμων ὁ κωμικὸς τὴν εἰδωλολατρείαν ἐκκόπτει διὰ τούτων · οὐκ ἔστιν ἡμῖν οὐδεμία Τύχη θεός , οὐκ ἔστιν , ἀλλὰ ταὐτόματον ὃ γίγνεται ὡς ἔτυχ ἑκάστῳ , προσαγορεύεται τύχη . Σοφοκλῆς δὲ ὁ τραγῳδοποιὸς οὐδὲ θεοῖς , λέγει , αὐθαίρετα πάντα πέλονται , νόσφι Διός · κεῖνος γὰρ ἔχει τέλος ἠδὲ καὶ ἀρχήν . ὅ τε Ὀρφεύς · ἓν κράτος , εἷς δαίμων γένετο , μέγας οὐρανὸν αἴθων , ἓν δὲ τὰ πάντα τέτυκται , ἐν ᾧ τάδε πάντα κυκλεῖται , πῦρ καὶ ὕδωρ καὶ γαῖα ,
Lemmas: καλός οὖν καί Φιλήμων ὁ κωμικός ὁ εἰδωλολατρεία ἐκκόπτω διά οὗτος · οὐ εἰμί ἐγώ οὐδείς Τύχη θεός , οὐ εἰμί , ἀλλά αὐτόματον ὅς γίγνομαι ὡς τυγχάνω ἕκαστος , προσαγορεύω τύχη . Σοφοκλῆς δέ ὁ τραγῳδοποιός οὐδέ θεός , λέγω , αὐθαίρετος πᾶς πέλω , νόσφι Ζεύς · ἐκεῖνος γάρ ἔχω τέλος ἠδέ καί ἀρχή . ὁ τε Ὀρφεύς · εἷς κράτος , εἷς δαίμων γίγνομαι , μέγας οὐρανός αἴθω , εἷς δέ ὁ πᾶς τεύχω , ἐν ὅς ὅδε πᾶς κυκλέω , πῦρ καί ὕδωρ καί γῆ ,
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.129
καὶ τὰ ἐπὶ τούτοις . Πίνδαρός τε ὁ μελοποιὸς οἷον ἐκβακχεύεται , ἄντικρυς εἰπών · τί θεός ; ὅ τι τὸ πᾶν . καὶ πάλιν · θεὸς ὁ πάντα τεύχων βροτοῖς . ἐπὰν δὲ εἴπῃ · τί ἔλπεαι σοφίαν ; ὀλίγον τοι ἀνὴρ ὑπὲρ ἀνδρὸς ἔχει . τὰ θεῶν βουλεύματα ἐρευνᾶσαι βροτέᾳ φρενὶ δύσκολον · θνατᾶς δ’ ἀπὸ ματρὸς ἔφυ , ἐκεῖθεν ἔσπακε τὴν διάνοιαν · τίς ἔγνω νοῦν κυρίου ; ἢ τίς σύμβουλος αὐτοῦ ἐγένετο ; ἀλλὰ καὶ Ἡσίοδος δἰ ὧν γράφει συνᾴδει τοῖς προειρημένοις · μάντις δ’ οὐδείς ἐστιν ἐπιχθονίων ἀνθρώπων , ὅστις ἂν εἰδείη Ζηνὸς νόον αἰγιόχοιο . εἰκότως ἄρα Σόλων ὁ Ἀθηναῖος ἐν ταῖς ἐλεγείαις , καὶ αὐτὸς κατακολουθήσας Ἡσιόδῳ , πάντῃ δ’ ἀθανάτων ἀφανὴς νόος ἀνθρώποισι γράφει .
Lemmas: καί ὁ ἐπί οὗτος . Πίνδαρος τε ὁ μελοποιός οἷος ἐκβακχεύω , ἄντικρυς λέγω · τίς θεός ; ὅς τις ὁ πᾶς . καί πάλιν · θεός ὁ πᾶς τεύχω βροτός . ἐπάν δέ λέγω · τίς ἔλπω σοφία ; ὀλίγος τοι ἀνήρ ὑπέρ ἀνήρ ἔχω . ὁ θεός βούλευμα ἐρευνάω βρότειος φρήν δύσκολος · θνητός δέ ἀπό μήτηρ φύω , ἐκεῖθεν σπάω ὁ διάνοια · τίς γιγνώσκω νόος κύριος ; ἤ τίς σύμβουλος αὐτός γίγνομαι ; ἀλλά καί Ἡσίοδος διά ὅς γράφω συνᾴδω ὁ προλέγω · μάντις δέ οὐδείς εἰμί ἐπιχθόνιος ἄνθρωπος , ὅστις ἄν οἶδα Ζεύς νόος αἰγίοχος . ἔοικα ἄρα Σόλων ὁ Ἀθηναῖος ἐν ὁ ἐλεγεία , καί αὐτός κατακολουθέω Ἡσίοδος , πάντῃ δέ ἀθάνατος ἀφανής νόος ἄνθρωπος γράφω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.130
Πάλιν , τοῦ Μωυσέως εἰς μόχθους καὶ πόνους διὰ τὴν παράβασιν τέξεσθαι τὴν γυναῖκα προφητεύσαντος , ποιητής τις οὐκ ἄσημος γράφει · οὐδέ ποτ’ ἦμαρ παύσονται καμάτου καὶ ὀιζύος , οὐδέ τι νύκτωρ στεινόμενοι · χαλεπὰς δὲ θεοὶ δώσουσι μερίμνας . ἔτι Ὅμηρος μέν , εἰπὼν αὐτὸς δὲ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα , δίκαιον τὸν θεὸν μηνύει · Μένανδρος δὲ ὁ κωμικός , ἀγαθὸν ἑρμηνεύων τὸν θεόν , φησίν · ἅπαντι δαίμων ἀνδρὶ συμπαρίσταται εὐθὺς γενομένῳ μυσταγωγὸς τοῦ βίου ἀγαθός · κακὸν γὰρ δαίμονα οὐ νομιστέον εἶναι , βίον βλάπτοντα χρηστόν . εἶτα ἐπιφέρει · ἅπαντα δ’ ἀγαθὸν εἶναι τὸν θεόν , ἤτοι πάντα θεὸν ἀγαθὸν λέγων ἤ , ὅπερ καὶ μᾶλλον , ἐν πᾶσι τὸν θεὸν ἀγαθὸν εἶναι .
Lemmas: πάλιν , ὁ Μωϋσῆς εἰς μόχθος καί πόνος διά ὁ παράβασις τίκτω ὁ γυνή προφητεύω , ποιητής τις οὐ ἄσημος γράφω · οὐδέ ποτέ ἦμαρ παύω κάματος καί ὀϊζύς , οὐδέ τις νύκτωρ στείνω · χαλεπός δέ θεός δίδωμι μέριμνα . ἔτι Ὅμηρος μέν , λέγω αὐτός δέ χρύσεος πατήρ τιταίνω τάλαντον , Δίκαιος ὁ θεός μηνύω · Μένανδρος δέ ὁ κωμικός , ἀγαθός ἑρμηνεύω ὁ θεός , φημί · ἅπας δαίμων ἀνήρ συμπαρίστημι εὐθύς γίγνομαι μυσταγωγός ὁ βίος ἀγαθός · κακός γάρ δαίμων οὐ νομίζω εἰμί , βίος βλάπτω χρηστός . εἶτα ἐπιφέρω · ἅπας δέ ἀγαθός εἰμί ὁ θεός , ἤτοι πᾶς θεός ἀγαθός λέγω ἤ , ὅς καί μάλα , ἐν πᾶς ὁ θεός ἀγαθός ἔρχομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.131
Πάλιν αὖ Αἰσχύλος μὲν ὁ τραγῳδοποιός , τὴν δύναμιν τοῦ θεοῦ παρατιθέμενος , οὐκ ὀκνεῖ καὶ ὕψιστον αὐτὸν προσαγορεύειν διὰ τούτων · χώριζε θνητῶν τὸν θεὸν καὶ μὴ δόκει ὅμοιον σαυτῷ σάρκινον καθεστάναι . οὐκ οἶσθα δ’ αὐτόν · ποτὲ μὲν ὡς πῦρ φαίνεται ἄπλατος ὁρμή , ποτὲ δὲ ὕδωρ , ποτὲ γνόφος · καὶ θηρσὶν αὐτὸς γίνεται παρεμφερής , ἀνέμῳ νεφέλῃ τε καὶ ἀστραπῇ , βροντῇ , βροχῇ . ὑπηρετεῖ δὲ αὐτῷ θάλασσα καὶ πέτραι , καὶ πᾶσα πηγὴ καὶ ὕδατος συστήματα . τρέμει δ’ ὄρη καὶ γαῖα καὶ πελώριος βυθὸς θαλάσσης καὶ ὀρέων ὕψος μέγα , ἐπὰν ἐπιβλέψῃ γοργὸν ὄμμα δεσπότου . πάντα δυνατὴ γὰρ δόξα ὑψίστου θεοῦ . ἀρ’ οὐ δοκεῖ σοι ἐκεῖνο παραφράζειν τὸ ἀπὸ προσώπου κυρίου τρέμει ἡ γῆ ;
Lemmas: πάλιν αὖ Αἰσχύλος μέν ὁ τραγῳδοποιός , ὁ δύναμις ὁ θεός παρατίθημι , οὐ ὀκνέω καί ὕψιστος αὐτός προσαγορεύω διά οὗτος · χωρίζω θνητός ὁ θεός καί μή δοκέω ὅμοιος σεαυτοῦ σάρκινος καθίστημι . οὐ οἶδα δέ αὐτός · ποτέ μέν ὡς πῦρ φαίνω ἄπλατος ὁρμή , ποτέ δέ ὕδωρ , ποτέ γνόφος · καί θήρ αὐτός γίγνομαι παρεμφερής , ἄνεμος νεφέλη τε καί ἀστραπή , βροντή , βροχή . ὑπηρετέω δέ αὐτός θάλασσα καί πέτρα , καί πᾶς πηγή καί ὕδωρ σύστημα . τρέμω δέ ὄρος καί γῆ καί πελώριος βυθός θάλασσα καί ὄρος ὕψος μέγας , ἐπάν ἐπιβλέπω γοργός ὄμμα δεσπότης . πᾶς δυνατός γάρ δόξα ὕψιστος θεός . ἆρα οὐ δοκέω σύ ἐκεῖνος παραφράζω ὁ ἀπό πρόσωπον κύριος τρέμω ὁ γῆ ;
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.132
Ἐπὶ τούτοις ὁ μαντικώτατος Ἀπόλλων , μαρτυρῶν τῇ δόξῃ τοῦ θεοῦ , λέγειν ἀναγκάζεται περὶ τῆς Ἀθηνᾶς , ἡνίκα ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα ἐστράτευον οἱ Μῆδοι , ὡς ἐδεῖτό τε καὶ ἱκέτευε τὸν Δία περὶ τῆς Ἀττικῆς . ἔχει δὲ ὧδε ὁ χρησμός · οὐ δύναται Παλλὰς Δἴ Ὀλύμπιον ἐξιλάσασθαι , λισσομένη πολλοῖσι λόγοις καὶ μήτιδι πυκνῇ · πολλοὺς δ’ ἀθανάτων νηοὺς μαλερῷ πυρὶ δώσει , οἵ που νῦν ἱδρῶτι ῥεεύμενοι ἑστήκασιν δείματι παλλόμενοι , καὶ τὰ ἐπὶ τούτοις .
Lemmas: ἐπί οὗτος ὁ μαντικός Ἀπόλλων , μαρτυρέω ὁ δόξα ὁ θεός , λέγω ἀναγκάζω περί ὁ Ἀθήνη , ἡνίκα ἐπί ὁ Ἑλλάς στρατεύω ὁ Μῆδος , ὡς δέω τε καί ἱκετεύω ὁ Ζεύς περί ὁ Ἀττική . ἔχω δέ ὧδε ὁ χρησμός · οὐ δύναμαι Παλλάς Ζεύς Ὀλύμπιος ἐξιλάσκομαι , λίσσομαι πολύς λόγος καί μῆτις πυκνός · πολύς δέ ἀθάνατος ναός μαλερός πῦρ δίδωμι , ὅς που νῦν ἱδρώς ῥέω ἵστημι δεῖμα πάλλω , καί ὁ ἐπί οὗτος .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.133
Θεαρίδας δὲ ἐν τῷ Περὶ φύσεως γράφει · ἁ ἀρχὰ τῶν ὄντων , ἀρχὰ μὲν ὄντως ἀληθινά , μία · κείνα γὰρ ἐν ἀρχᾷ τέ ἐστιν ἓν καὶ μόνον , οὐδέ τις ἔσθ’ ἕτερος χωρὶς μεγάλου βασιλῆος , Ὀρφεὺς λέγει · ᾧ πειθόμενος ὁ κωμικὸς Δίφιλος γνωμικώτατα τὸν ὄντα πάντων , φησί , πατέρα τοῦτον διὰ τέλους τίμα μόνον , ἀγαθῶν τοσούτων εὑρετὴν καὶ κτίστορα . εἰκότως τοίνυν καὶ Πλάτων ἐθίζει τὰς βελτίστας φύσεις ἀφικνεῖσθαι πρὸς τὸ μάθημα , ὃ ἐν τῷ πρόσθεν ἔφαμεν εἶναι μέγιστον , ἰδεῖν τε τἀγαθὸν καὶ ἀναβῆναι ἐκείνην τὴν ἀνάβασιν . τοῦτο δέ , ὡς ἔοικεν , οὐκ ὀστράκου ἂν εἴη περιστροφή , ἀλλὰ ψυχῆς περιαγωγή , ἐκ νυκτερινῆς τινος ἡμέρας εἰς ἀληθινὴν τοῦ ὄντος οὖσαν ἐπάνοδον , ἣν δὴ φιλοσοφίαν ἀληθῆ φήσομεν εἶναι . καὶ τοὺς ταύτης μετασχόντας τοῦ χρυσοῦ γένους κρίνει , ἐστὲ μὲν δὴ πάντες ἀδελφοί λέγων , οἱ δὲ τοῦ χρυσοῦ γένους ἀκριβέστατα καὶ πάντῃ . Τοῦ πατρὸς ἄρα καὶ ποιητοῦ τῶν συμπάντων ἐμφύτως καὶ ἀδιδάκτως ἀντιλαμβάνεται πάντα πρὸς πάντων , τὰ μὲν ἄψυχα συμπαθοῦντα τῷ ζῴῳ , τῶν δὲ ἐμψύχων τὰ μὲν ἤδη ἀθάνατα καθ’ ἡμέραν ἐργαζόμενα , τῶν δὲ ἔτι θνητῶν τὰ μὲν ἐν φόβῳ , καὶ διὰ τῆς μητρὸς αὐτῶν ἔτι κατὰ γαστρὸς ὀχούμενα , τὰ δὲ αὐτεξουσίῳ , καὶ τῶν ἀνθρώπων πάντες Ἕλληνές τε καὶ βάρβαροι . γένος δ’ οὐδὲν οὐδαμοῦ τῶν γεωργούντων οὐδὲ νομάδων , ἀλλ’ οὐδὲ τῶν πολιτικῶν δύναται ζῆν , μὴ προκατειλημμένον τῇ τοῦ κρείττονος πίστει . διὸ πᾶν μὲν ἔθνος ἑῴων , πᾶν δὲ ἑσπερίων ἁπτόμενον ᾐόνων βόρειόν τε καὶ τὰ πρὸς τῷ νότῳ πάντα μίαν ἔχει καὶ τὴν αὐτὴν πρόληψιν περὶ τοῦ καταστησαμένου τὴν ἡγεμονίαν , εἴ γε καὶ τὰ καθολικώτατα τῶν ἐνεργημάτων αὐτοῦ διαπεφοίτηκεν ἐπ’ ἴσης πάντα ·
Lemmas: Θεαρίδης δέ ἐν ὁ Περι φύσις γράφω · ὁ ἀρχή ὁ εἰμί , ἀρχή μέν ὄντως ἀληθινός , εἷς · ἐκεῖνος γάρ ἐν ἀρχή τε εἰμί εἷς καί μόνος , οὐδέ τις εἰμί ἕτερος χωρίς μέγας βασιλεύς , Ὀρφεύς λέγω · ὅς πείθω ὁ κωμικός Δίφιλος γνωμικός ὁ εἰμί πᾶς , φημί , πατήρ οὗτος διά τέλος τιμάω μόνος , ἀγαθός τοσοῦτος εὑρετής καί κτίστωρ . ἔοικα τοίνυν καί Πλάτων ἐθίζω ὁ ἀγαθός φύσις ἀφικνέομαι πρός ὁ μάθημα , ὅς ἐν ὁ πρόσθεν φημί εἰμί μέγας , ὁράω τε ἀγαθός καί ἀναβαίνω ἐκεῖνος ὁ ἀνάβασις . οὗτος δέ , ὡς ἔοικα , οὐ ὄστρακον ἄν εἰμί περιστροφή , ἀλλά ψυχή περιαγωγή , ἐκ νυκτερινός τις ἡμέρα εἰς ἀληθινός ὁ εἰμί εἰμί ἐπάνοδος , ὅς δή φιλοσοφία ἀληθής φημί εἰμί . καί ὁ οὗτος μετέχω ὁ χρυσός γένος κρίνω , εἰμί μέν δή πᾶς ἀδελφός λέγω , ὁ δέ ὁ χρυσός γένος ἀκριβής καί πάντῃ . ὁ πατήρ ἄρα καί ποιητής ὁ σύμπας ἔμφυτος καί ἀδίδακτος ἀντιλαμβάνω πᾶς πρός πᾶς , ὁ μέν ἄψυχος συμπαθέω ὁ ζῷον , ὁ δέ ἔμψυχος ὁ μέν ἤδη ἀθάνατος κατά ἡμέρα ἐργάζομαι , ὁ δέ ἔτι θνητός ὁ μέν ἐν φόβος , καί διά ὁ μήτηρ αὐτός ἔτι κατά γαστήρ ὀχέω , ὁ δέ αὐτεξούσιος , καί ὁ ἄνθρωπος πᾶς Ἕλλην τε καί βάρβαρος . γένος δέ οὐδείς οὐδαμοῦ ὁ γεωργέω οὐδέ νομάς , ἀλλά οὐδέ ὁ πολιτικός δύναμαι ζάω , μή προκαταλαμβάνω ὁ ὁ κρατύς πίστις . διό πᾶς μέν ἔθνος ἑῷος , πᾶς δέ ἑσπέριος ἅπτω ἠιών βόρειος τε καί ὁ πρός ὁ νότος πᾶς εἷς ἔχω καί ὁ αὐτός πρόληψις περί ὁ καθίστημι ὁ ἡγεμονία , εἰ γε καί ὁ καθολικός ὁ ἐνέργημα αὐτός διαφοιτάω ἐπί ἴσος πᾶς ·
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.134
πολὺ δὲ πλέον οἱ παρ’ Ἕλλησι πολυπράγμονες ἐκ τῆς βαρβάρου ὁρμώμενοι φιλοσοφίας τῷ ἀοράτῳ καὶ μόνῳ καὶ δυνατωτάτῳ καὶ τεχνικωτάτῳ καὶ τῶν καλλίστων αἰτιωτάτῳ τὴν προνομίαν ἔδοσαν , τὰ ἀκόλουθα τούτοις , εἰ μὴ κατηχηθεῖεν πρὸς ἡμῶν , οὐκ ἐπιστάμενοι , ἀλλ’ οὐδ’ αὐτὸν ὅπως νοεῖσθαι πέφυκεν τὸν θεόν , μόνον δ’ , ὡς ἤδη πολλάκις εἰρήκαμεν , κατὰ περίφρασιν ἀληθῆ . εἰκότως οὖν ὁ ἀπόστολος ἢ Ἰουδαίων μόνων φησὶν ὁ θεός ; οὐχὶ καὶ Ἑλλήνων ; οὐ μόνον προφητικῶς λέγων καὶ τοὺς ἐξ Ἑλλήνων πιστεύοντας Ἕλληνας εἴσεσθαι τὸν θεόν , ἀλλὰ κἀκεῖνο μηνύων , ὡς δυνάμει μὲν ὁ κύριος καὶ θεὸς πάντων ἂν εἴη καὶ τῷ ὄντι παντοκράτωρ , κατὰ δὲ τὴν γνῶσιν οὐ πάντων θεός · οὔτε γὰρ ὅ ἐστιν οὔθ’ ὅπως κύριος καὶ πατὴρ καὶ ποιητής , οὐδὲ τὴν ἄλλην ἴσασιν οἰκονομίαν τῆς ἀληθείας , μὴ οὐ πρὸς αὐτῆς διδαχθέντες .
Lemmas: πολύς δέ πολύς ὁ παρά Ἕλλην πολυπράγμων ἐκ ὁ βάρβαρος ὁρμάω φιλοσοφία ὁ ἀόρατος καί μόνος καί δυνατός καί τεχνικός καί ὁ καλός αἴτιος ὁ προνομία δίδωμι , ὁ ἀκόλουθος οὗτος , εἰ μή κατηχέω πρός ἐγώ , οὐ ἐπίσταμαι , ἀλλά οὐδέ αὐτός ὅπως νοέω φύω ὁ θεός , μόνος δέ , ὡς ἤδη πολλάκις λέγω , κατά περίφρασις ἀληθής . ἔοικα οὖν ὁ ἀπόστολος ἤ Ἰουδαῖος μόνος φημί ὁ θεός ; οὐ καί Ἕλλην ; οὐ μόνος προφητικός λέγω καί ὁ ἐκ Ἕλλην πιστεύω Ἕλλην οἶδα ὁ θεός , ἀλλά ἐκεῖνος μηνύω , ὡς δύναμις μέν ὁ κύριος καί θεός πᾶς ἄν εἰμί καί ὁ εἰμί παντοκράτωρ , κατά δέ ὁ γνῶσις οὐ πᾶς θεός · οὔτε γάρ ὅς εἰμί οὔτε ὅπως κύριος καί πατήρ καί ποιητής , οὐδέ ὁ ἄλλος οἶδα οἰκονομία ὁ ἀλήθεια , μή οὐ πρός αὐτός διδάσκω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.135
Ὡσαύτως καὶ τὰ προφητικὰ τὴν αὐτὴν ἔχει τῷ ἀποστολικῷ λόγῳ δύναμιν . Ἡσαΐας μὲν γάρ φησιν · εἰ δὲ λέγετε · ἐπὶ κύριον τὸν θεὸν ἡμῶν πεποίθαμεν · νῦν μίχθητε τῷ κυρίῳ μου βασιλεῖ τῶν Ἀσσυρίων . καὶ ἐπιφέρει · καὶ νῦν μὴ ἄνευ κυρίου ἀνέβημεν ἐπὶ τὴν χώραν ταύτην τοῦ πολεμῆσαι αὐτήν ; Ἰωνᾶς δὲ ὁ καὶ αὐτὸς προφήτης τὸ αὐτὸ αἰνίσσεται δἰ ὧν φησιν · καὶ εἰσῆλθεν πρὸς αὐτὸν ὁ πρῳρεὺς καὶ εἶπεν αὐτῷ · τί σὺ ῥέγχεις ; ἀνάστηθι , ἐπικαλοῦ τὸν θεόν σου , ὅπως διασώσῃ ἡμᾶς καὶ μὴ ἀπολώμεθα . τὸ μὲν γὰρ ὁ θεός σου τῷ κατ’ ἐπίγνωσιν εἰδότι εἶπεν , τῷ δὲ ὅπως διασώσῃ ἡμᾶς ὁ θεὸς τὴν συναίσθησιν τῶν εἰς τὸν παντοκράτορα ἐπιβαλόντων τὸν νοῦν ἐθνῶν ἐδήλωσεν τῶν μηδέπω πεπιστευκότων . καὶ πάλιν ὁ αὐτός · καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς · δοῦλος κυρίου ἐγώ εἰμι καὶ κύριον τὸν θεὸν τοῦ οὐρανοῦ ἐγὼ φοβοῦμαι .
Lemmas: ὡσαύτως καί ὁ προφητικός ὁ αὐτός ἔχω ὁ ἀποστολικός λόγος δύναμις . Ἡσαΐας μέν γάρ φημί · εἰ δέ λέγω · ἐπί κύριος ὁ θεός ἐγώ πείθω · νῦν μείγνυμι ὁ κύριος ἐγώ βασιλεύς ὁ Ἀσσύριος . καί ἐπιφέρω · καί νῦν μή ἄνευ κύριος ἀναβαίνω ἐπί ὁ χώρα οὗτος ὁ πολεμέω αὐτός ; Ἰωνᾶς δέ ὁ καί αὐτός προφήτης ὁ αὐτός αἰνίσσομαι διά ὅς φημί · καί εἰσέρχομαι πρός αὐτός ὁ πρῳρεύς καί λέγω αὐτός · τίς σύ ῥέγκω ; ἀνίστημι , ἐπικαλέω ὁ θεός σύ , ὅπως διασῴζω ἐγώ καί μή ἀπόλλυμι . ὁ μέν γάρ ὁ θεός σύ ὁ κατά ἐπίγνωσις οἶδα λέγω , ὁ δέ ὅπως διασῴζω ἐγώ ὁ θεός ὁ συναίσθησις ὁ εἰς ὁ παντοκράτωρ ἐπιβάλλω ὁ νόος ἔθνος δηλόω ὁ μηδέπω πιστεύω . καί πάλιν ὁ αὐτός · καί λέγω πρός αὐτός · δοῦλος κύριος ἐγώ εἰμί καί κύριος ὁ θεός ὁ οὐρανός ἐγώ φοβέω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.136
αὖθίς τε ὁ αὐτός · καὶ εἶπαν · μηδαμῶς , κύριε · μὴ ἀπολώμεθα ἕνεκεν τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου τούτου . Μαλαχίας δὲ ὁ προφήτης ἄντικρυς ἐμφαίνει τὸν θεὸν λέγοντα · θυσίαν οὐ προσδέξομαι ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν , διότι ἀπ’ ἀνατολῆς ἡλίου ἕως δυσμῶν τὸ ὄνομά μου δεδόξασται ἐν τοῖς ἔθνεσι , καὶ ἐν παντὶ τόπῳ θυσία μοι προσφέρεται . καὶ πάλιν · διότι βασιλεὺς μέγας ἐγώ εἰμι , λέγει κύριος παντοκράτωρ , καὶ τὸ ὄνομά μου ἐπιφανὲς ἐν τοῖς ἔθνεσιν . ποῖον ὄνομα ; ἐν μὲν τοῖς πεπιστευκόσιν ὁ υἱὸς πατέρα μηνύων , ἐν δὲ τοῖς Ἕλλησι τὸ θεὸς ποιητής . τό τε αὐτεξούσιον ὁ Πλάτων ἐνδείκνυται διὰ τῶνδε · ἀρετὴ δὲ ἀδέσποτον , ἣν τιμῶν καὶ ἀτιμάζων πλέον καὶ ἔλαττον ἕκαστος αὐτῆς μεθέξει . αἰτία ἑλομένου · θεὸς ἀναίτιος . κακῶν γὰρ ὁ θεὸς οὔποτε αἴτιος . Ὦ Τρῶες ἀρηίφιλοι , ὁ λυρικός φησι , Ζεὺς ὑψιμέδων , ὃς ἅπαντα δέρκεται , οὐκ αἴτιος θνατοῖς μεγάλων ἀχέων · ἀλλ’ ἐν μέσῳ κεῖται κιχεῖν πᾶσιν ἀνθρώποισι Δίκαν ὁσίαν , ἁγνᾶς Εὐνομίας ἀκόλουθον καὶ πινυτᾶς θέμιδος · ὀλβίων παῖδες οἵ νιν εὑρόντες σύνοικον .
Lemmas: αὖθις τε ὁ αὐτός · καί λέγω · μηδαμῶς , κύριος · μή ἀπόλλυμι ἕνεκα ὁ ψυχή ὁ ἄνθρωπος οὗτος . Μαλαχίας δέ ὁ προφήτης ἄντικρυς ἐμφαίνω ὁ θεός λέγω · θυσία οὐ προσδέχομαι ἐκ ὁ χείρ σύ , διότι ἀπό ἀνατολή ἥλιος ἕως δυσμή ὁ ὄνομα ἐγώ δοξάζω ἐν ὁ ἔθνος , καί ἐν πᾶς τόπος θυσία ἐγώ προσφέρω . καί πάλιν · διότι βασιλεύς μέγας ἐγώ εἰμί , λέγω κύριος παντοκράτωρ , καί ὁ ὄνομα ἐγώ ἐπιφανής ἐν ὁ ἔθνος . ποῖος ὄνομα ; ἐν μέν ὁ πιστεύω ὁ υἱός πατήρ μηνύω , ἐν δέ ὁ Ἕλλην ὁ θεός ποιητής . ὁ τε αὐτεξούσιος ὁ Πλάτων ἐνδείκνυμι διά ὅδε · ἀρετή δέ ἀδέσποτος , ὅς τιμάω καί ἀτιμάζω πολύς καί ἐλαχύς ἕκαστος αὐτός μετέχω . αἰτία αἱρέω · θεός ἀναίτιος . κακός γάρ ὁ θεός οὔποτε αἴτιος . ὦ Τρώς Ἀρηΐφιλος , ὁ λυρικός φημί , Ζεύς ὑψιμέδων , ὅς ἅπας δέρκομαι , οὐ αἴτιος θνητός μέγας ἄχος · ἀλλά ἐν μέσος κεῖμαι κιχάνω πᾶς ἄνθρωπος Δίκη ὅσιος , ἁγνός Εὐνομίη ἀκόλουθος καί πινυτός Θέμις · ὄλβιος παῖς ὅς νιν εὑρίσκω σύνοικος .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.137
Πίνδαρος δὲ ἄντικρυς καὶ σωτῆρα Δία συνοικοῦντα Θέμιδι εἰσάγει , βασιλέα , σωτῆρα δίκαιον , ἑρμηνεύων ὧδέ πως · πρῶτα μὲν εὔβουλον Θέμιν οὐρανίαν , χρυσέαισιν ἵπποισιν Ὠκεανοῦ παρὰ παγᾶν Μοῖραι ποτὶ κλίμακα σεμνὰν ἆγον Ὀλύμπου λιπαρὰν καθ’ ὁδόν , σωτῆρος ἀρχαίαν ἄλοχον Διὸς ἔμμεν · ἁ δὲ τὰς χρυσάμπυκας ἀγλαοκάρπους τίκτεν ἀλαθέας Ὥρας . ὁ τοίνυν μὴ πειθόμενος τῇ ἀληθείᾳ , διδασκαλίᾳ δὲ ἀνθρωπίνῃ τετυφωμένος , δυσδαίμων , ἄθλιός τε καὶ κατὰ τὸν Εὐριπίδην , ὃς τάδε λεύσσων θεὸν οὐχὶ νοεῖ , μετεωρολόγων δ’ ἑκὰς ἔρριψεν σκολιὰς ἀπάτας , ὧν ἀτηρὰ γλῶσσα εἰκοβολεῖ περὶ τῶν ἀφανῶν , οὐδὲν γνώμης μετέχουσα .
Lemmas: Πίνδαρος δέ ἄντικρυς καί σωτήρ Ζεύς συνοικέω Θέμις εἰσάγω , βασιλεύς , σωτήρ δίκαιος , ἑρμηνεύω ὧδε πως · πρῶτος μέν εὔβουλος Θέμις οὐράνιος , χρύσεος ἵππος Ὠκεανός παρά πάγη Μοῖρα πρός κλῖμαξ σεμνός ἄγω Ὄλυμπος λιπαρός κατά ὁδός , σωτήρ ἀρχαῖος ἄλοχος Ζεύς εἰμί · ὁ δέ ὁ χρυσάμπυξ ἀγλαόκαρπος τίκτω ἀληθής Ὥρα . ὁ τοίνυν μή πείθω ὁ ἀλήθεια , διδασκαλία δέ ἀνθρώπινος τυφόω , δυσδαίμων , ἄθλιος τε καί κατά ὁ Εὐριπίδης , ὅς ὅδε λεύσσω θεός οὐ νοέω , μετεωρολόγος δέ ἑκάς ῥίπτω σκολιός ἀπάτη , ὅς ἀτηρός γλῶσσα εἰκοβολέω περί ὁ ἀφανής , οὐδείς γνώμη μετέχω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.138
Ἀφικόμενος οὖν ἐπὶ τὴν ἀληθῆ μάθησιν ὁ βουλόμενος ἀκουέτω μὲν Παρμενίδου τοῦ Ἐλεάτου ὑπισχνουμένου · εἴσῃ δ’ αἰθερίαν τε φύσιν τά τ’ ἐν αἰθέρι πάντα σήματα καὶ καθαρᾶς εὐαγέος ἠελίοιο λαμπάδος ἔργ’ ἀίδηλα καὶ ὁππόθεν ἐξεγένοντο , ἔργα τε κύκλωπος πεύσῃ περίφοιτα σελήνης καὶ φύσιν , εἰδήσεις δὲ καὶ οὐρανὸν ἀμφὶς ἔχοντα , ἔνθεν ἔφυ τε καὶ ὥς μιν ἄγουσα ἐπέδησεν Ἀνάγκη πείρατ’ ἔχειν ἄστρων , Μητροδώρου τε , καίτοι Ἐπικουρείου γενομένου , ἐνθέως ταῦτά γε εἰρηκότος · μέμνησο , Μενέστρατε , διότι , θνητὸς φὺς καὶ λαβὼν βίον ὡρισμένον , ἀναβὰς τῇ ψυχῇ ἕως ἐπὶ τὸν αἰῶνα καὶ τὴν ἀπειρίαν τῶν πραγμάτων κατεῖδες καὶ › τὰ ἐσσόμενα πρό τ’ ἐόντα ‹ . ὅτε σὺν εὐδαίμονι χορῷ κατὰ τὸν Πλάτωνα μακαρίαν ὄψιν τε καὶ θέαν ἐποπτεύσομεν . ἑπόμενοι μετὰ μὲν Διὸς ἡμεῖς , ἄλλοι δὲ μετ’ ἄλλων θεῶν , τελετῶν , ᾗ θέμις λέγειν , μακαριωτάτην τελούμενοι , ἣν ὀργιάζομεν , ὁλόκληροι μὲν αὐτοὶ καὶ ἀπαθεῖς κακῶν , ὅσα ἡμᾶς ἐν ὑστέρῳ χρόνῳ ὑπέμεινεν , ὁλόκληρα δὲ καὶ ἀτρεμῆ φάσματα μυούμενοί τε καὶ ἐποπτεύοντες ἐν αὐγῇ καθαρᾷ , καθαροὶ καὶ ἀσήμαντοι τούτου , ὃ νῦν σῶμα περιφέροντες ὀνομάζομεν , ὀστρέου τρόπον δεδεσμευμένοι .
Lemmas: ἀφικνέομαι οὖν ἐπί ὁ ἀληθής μάθησις ὁ βούλομαι ἀκούω μέν Παρμενίδης ὁ Ἐλεάτης ὑπισχνέομαι · οἶδα δέ αἰθέριος τε φύσις ὁ τε ἐν αἰθήρ πᾶς σῆμα καί καθαρός εὐαγής ἥλιος λαμπάς ἔργον ἀίδηλος καί ὁπόθεν ἐκγίγνομαι , ἔργον τε κύκλωψ πυνθάνομαι περίφοιτος σελήνη καί φύσις , ὁράω δέ καί οὐρανός ἀμφίς ἔχω , ἔνθεν φύω τε καί ὡς μιν ἄγω ἐπιδέω Ἀνάγκη πεῖραρ ἔχω ἄστρον , Μητρόδωρος τε , καίτοι Ἐπικούρειος γίγνομαι , ἔνθεος οὗτος γε λέγω · μιμνῄσκω , Μενέστρατος , διότι , θνητός φύω καί λαμβάνω βίος ὁρίζω , ἀναβαίνω ὁ ψυχή ἕως ἐπί ὁ αἰών καί ὁ ἀπειρία ὁ πρᾶγμα κατοράω καί › ὁ εἰμί πρό τε εἰμί ‹ . ὅτε σύν εὐδαίμων χορός κατά ὁ Πλάτων μακάριος ὄψις τε καί θέα ἐποπτεύω . ἕπομαι μετά μέν Ζεύς ἐγώ , ἄλλος δέ μετά ἄλλος θεός , τελετή , ὅς θέμις λέγω , μακάριος τελέω , ὅς ὀργιάζω , ὁλόκληρος μέν αὐτός καί ἀπαθής κακός , ὅσος ἐγώ ἐν ὕστερος χρόνος ὑπομένω , ὁλόκληρος δέ καί ἀτρεμής φάσμα μυέω τε καί ἐποπτεύω ἐν αὐγή καθαρός , καθαρός καί ἀσήμαντος οὗτος , ὅς νῦν σῶμα περιφέρω ὀνομάζω , ὄστρεον τρόπος δεσμεύω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.139
Οἱ δὲ Πυθαγόρειοι τὸν οὐρανὸν τὸν ἀντίχθονα καλοῦσιν , ἐφ’ ἧς γῆς δἰ Ἱερεμίου · τάξω σε εἰς τέκνα , καὶ δώσω σοι γῆν ἐκλεκτὴν κληρονομίαν θεοῦ παντοκράτορος , ἣν οἱ κληρονομήσαντες βασιλεύσουσι γῆς . Καὶ μυρία ἐπὶ μυρίοις ἐπιρρεῖ μοι παρατίθεσθαι , συμμετρίας δ’ οὖν ἕνεκα καταπαυστέον ἤδη τὸν λόγον , ὅπως μὴ τὸ τοῦ τραγῳδοποιοῦ Ἀγάθωνος πάθωμεν καὶ αὐτοί · τὸ μὲν πάρεργον ἔργον ὣς ἡγούμενοι , τὸ δ’ ἔργον ὡς πάρεργον ἐκπονούμενοι .
Lemmas: ὁ δέ Πυθαγόρειος ὁ οὐρανός ὁ ἀντίχθων καλέω , ἐπί ὅς γῆ διά Ἱερεμίας · τάσσω σύ εἰς τέκνον , καί δίδωμι σύ γῆ ἐκλεκτός κληρονομία θεός παντοκράτωρ , ὅς ὁ κληρονομέω βασιλεύω γῆ . καί μυρίος ἐπί μυρίος ἐπιρρέω ἐγώ παρατίθημι , συμμετρία δέ οὖν ἕνεκα καταπαυστέον ἤδη ὁ λόγος , ὅπως μή ὁ ὁ τραγῳδοποιός Ἀγάθων πάσχω καί αὐτός · ὁ μέν πάρεργος ἔργον ὡς ἡγέομαι , ὁ δέ ἔργον ὡς πάρεργον ἐκπονέω .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.140
Δεδειγμένου τοίνυν σαφῶς , ὡς οἶμαι , ὅπως κλέπτας εἰρῆσθαι πρὸς τοῦ κυρίου τοὺς Ἕλληνας ἐξακουστέον , ἑκὼν παραλείπω τὰ τῶν φιλοσόφων δόγματα . εἰ γὰρ καὶ τὰς λέξεις ἐπίοιμεν αὐτῶν , οὐκ ἂν φθάνοιμεν , πλῆθος ὅσον ὑπομνημάτων συνερανίζοντες , ἐκ τῆς βαρβάρου φιλοσοφίας πᾶσαν φερομένην τὴν παρ’ Ἕλλησιν ἐνδεικνύμενοι σοφίαν . ἧς θεωρίας οὐδὲν ἧττον αὖθις ἐφαψόμεθα κατὰ τὸ ἀναγκαῖον , ὁπηνίκα ἂν τὰς περὶ ἀρχῶν δόξας τὰς παρ’ Ἕλλησι φερομένας ἀναλεγώμεθα . πλὴν καὶ τοῦτο ἡμῖν ἐκ τῶν εἰρημένων ἡμῖν ἡσυχῇ παρίσταται σκοπεῖν , ὃν τρόπον ταῖς Ἑλληνικαῖς τῷ οἵῳ τε ὄντι διανήχεσθαι τὰ ἐν αὐτοῖς κύματα ἐντευκτέον βίβλοις . ὄλβιος , ὡς ἔοικεν , ἄρα ἐστὶν κατὰ τὸν Ἐμπεδοκλέα , ὃς θείων πραπίδων ἐκτήσατο πλοῦτον , δειλὸς δ’ ᾧ σκοτόεσσα θεῶν πέρι δόξα μέμηλεν . γνῶσιν καὶ ἀγνωσίαν ὅρους εὐδαιμονίας κακοδαιμονίας τε θείως ἐδήλωσεν . χρὴ γὰρ εὖ μάλα πολλῶν ἴστορας φιλοσόφους ἄνδρας εἶναι καθ’ Ἡράκλειτον , καὶ τῷ ὄντι ἀνάγκη πολλὰ πλανηθῆναι διζήμενον ἔμμεναι ἐσθλόν .
Lemmas: δείκνυμι τοίνυν σαφής , ὡς οἴομαι , ὅπως κλέπτης λέγω πρός ὁ κύριος ὁ Ἕλλην ἐξακουστέον , ἑκών παραλείπω ὁ ὁ φιλόσοφος δόγμα . εἰ γάρ καί ὁ λέξις ἐπέρχομαι αὐτός , οὐ ἄν φθάνω , πλῆθος ὅσος ὑπόμνημα συνερανίζω , ἐκ ὁ βάρβαρος φιλοσοφία πᾶς φέρω ὁ παρά Ἕλλην ἐνδείκνυμι σοφία . ὅς θεωρία οὐδείς ἥσσων αὖθις ἐφάπτω κατά ὁ ἀναγκαῖος , ὁπηνίκα ἄν ὁ περί ἀρχή δόξα ὁ παρά Ἕλλην φέρω ἀναλέγω . πλήν καί οὗτος ἐγώ ἐκ ὁ λέγω ἐγώ ἡσυχῇ παρίστημι σκοπέω , ὅς τρόπος ὁ Ἑλληνικός ὁ οἷος τε εἰμί διανήχομαι ὁ ἐν αὐτός κῦμα ἐντεύχω βίβλος . ὄλβιος , ὡς ἔοικα , ἄρα εἰμί κατά ὁ Ἐμπεδοκλῆς , ὅς θεῖος πραπίδες κτάομαι πλοῦτος , δειλός δέ ὅς σκοτόεις θεός περί δόξα μέλω . γνῶσις καί ἀγνωσία ὅρος εὐδαιμονία κακοδαιμονία τε θεῖος δηλόω . χρή γάρ εὖ μάλα πολύς ἵστωρ φιλόσοφος ἀνήρ εἰμί κατά Ἡράκλειτος , καί ὁ εἰμί ἀνάγκη πολύς πλανάω δίζημαι εἰμί ἐσθλός .
clemens-alexandrinus.stromata 5.13.141
ἤδη μὲν οὖν δῆλον ἡμῖν ἐκ τῶν προειρημένων ὡς ἀίδιος ἡ τοῦ θεοῦ εὐποιία τυγχάνει καὶ εἰς πάντας ἐξ ἀρχῆς ἀνάρχου ἴση ἀτεχνῶς ἡ φυσικὴ δικαιοσύνη , κατ’ ἀξίαν ἑκάστου γένους γενομένη , οὐκ ἀρξαμένη ποτέ · οὐ γὰρ ἀρχὴν τοῦ κύριος καὶ ἀγαθὸς εἶναι εἴληφεν ὁ θεὸς ὢν ἀεὶ ὅ ἐστιν , οὐδὲ μὴν παύσεταί ποτε ἀγαθοποιῶν , κἂν εἰς τέλος ἀγάγῃ ἕκαστα . μεταλαμβάνει δὲ τῆς εὐποιίας ἕκαστος ἡμῶν πρὸς ὃ βούλεται , ἐπεὶ τὴν διαφορὰν τῆς ἐκλογῆς ἀξία γενομένη ψυχῆς αἵρεσίς τε καὶ συνάσκησις πεποίηκεν . Ὧδε μὲν οὖν καὶ ὁ πέμπτος ἡμῖν τῶν κατὰ τὴν ἀληθῆ φιλοσοφίαν γνωστικῶν ὑπομνημάτων Στρωματεὺς περαιούσθω .
Lemmas: ἤδη μέν οὖν δῆλος ἐγώ ἐκ ὁ προλέγω ὡς ἀίδιος ὁ ὁ θεός εὐποιία τυγχάνω καί εἰς πᾶς ἐκ ἀρχή ἄναρχος ἴσος ἄτεχνος ὁ φυσικός δικαιοσύνη , κατά ἀξία ἕκαστος γένος γίγνομαι , οὐ ἄρχω ποτέ · οὐ γάρ ἀρχή ὁ κύριος καί ἀγαθός εἰμί λαμβάνω ὁ θεός εἰμί ἀεί ὅς εἰμί , οὐδέ μήν παύω ποτέ ἀγαθοποιέω , ἐάν εἰς τέλος ἄγω ἕκαστος . μεταλαμβάνω δέ ὁ εὐποιΐα ἕκαστος ἐγώ πρός ὅς βούλομαι , ἐπεί ὁ διαφορά ὁ ἐκλογή ἄξιος γίγνομαι ψυχή αἵρεσις τε καί συνάσκησις ποιέω . ὧδε μέν οὖν καί ὁ πέμπτος ἐγώ ὁ κατά ὁ ἀληθής φιλοσοφία γνωστικός ὑπόμνημα Στρωματεύς περαιόω .
clemens-alexandrinus.stromata 6.1.1
Ὁ δὲ δὴ ἕκτος καὶ ὁμοῦ ὁ ἕβδομος ἡμῖν τῶν κατὰ τὴν ἀληθῆ φιλοσοφίαν γνωστικῶν ὑπομνημάτων Στρωματεύς , διαγράψας ὡς ἔνι μάλιστα τὸν ἠθικὸν λόγον ἐν τούτοις περαιούμενον καὶ παραστήσας , ὅστις ἂν εἴη κατὰ τὸν βίον ὁ γνωστικός , πρόεισι δείξων τοῖς φιλοσόφοις οὐδαμῶς ἄθεον τοῦτον , ὡς ὑπειλήφασιν , μόνον δὲ τῷ ὄντι θεοσεβῆ , τὸν τρόπον τῆς θρῃσκείας τοῦ γνωστικοῦ κεφαλαιωδῶς ἐκτιθέμενος , ὅσα γε εἰς γραφὴν ὑπομνηστικὴν ἀκίνδυνον ἐγχαράξαι · ἐργάζεσθαι γὰρ τὴν βρῶσιν τὴν εἰς αἰῶνα παραμένουσαν ὁ κύριος ἐνετείλατο , καί που ὁ προφήτης λέγει · μακάριος ὁ σπείρων ἐπὶ πᾶν ὕδωρ , οὗ μόσχος καὶ ὄνος πατεῖ , ὁ ἐκ νόμου καὶ ἐξ ἐθνῶν εἰς τὴν μίαν πίστιν συναγόμενος λαός . ὁ δὲ ἀσθενῶν λάχανα ἐσθίει κατὰ τὸν γενναῖον ἀπόστολον . φθάσας δὲ ὁ Παιδαγωγὸς ἡμῖν ἐν τρισὶ διαιρούμενος βίβλοις τὴν ἐκ παίδων ἀγωγήν τε καὶ τροφὴν παρέστησεν , τουτέστιν ἐκ κατηχήσεως συναύξουσαν τῇ πίστει πολιτείαν καὶ προπαρασκευάζουσαν τοῖς εἰς ἄνδρας ἐγγραφομένοις ἐνάρετον τὴν ψυχὴν εἰς ἐπιστήμης γνωστικῆς παραδοχήν . ἐναργῶς οὖν τῶν Ἑλλήνων μαθόντων ἐκ τῶν λεχθησομένων διὰ τῶνδε ἡμῖν , ὡς ἀνοσίως τὸν θεοφιλῆ διώκοντες ἀσεβοῦσιν αὐτοί , τότε ἤδη , προϊόντων τῶν ὑπομνημάτων κατὰ τὸν τῶν Στρωματέων χαρακτῆρα , ἐπιλυτέον τά τε ὑπὸ Ἑλλήνων τά τε ὑπὸ βαρβάρων προσαπορούμενα ἡμῖν περὶ τῆς τοῦ κυρίου παρουσίας .
Lemmas: ὁ δέ δή ἕκτος καί ὁμοῦ ὁ ἕβδομος ἐγώ ὁ κατά ὁ ἀληθής φιλοσοφία γνωστικός ὑπόμνημα Στρωματεύς , διαγράφω ὡς ἔνειμι μάλα ὁ ἠθικός λόγος ἐν οὗτος περαιόω καί παρίστημι , ὅστις ἄν εἰμί κατά ὁ βίος ὁ γνωστικός , πρόειμι δείκνυμι ὁ φιλόσοφος οὐδαμῶς ἄθεος οὗτος , ὡς ὑπολαμβάνω , μόνος δέ ὁ εἰμί θεοσεβής , ὁ τρόπος ὁ θρησκεία ὁ γνωστικός κεφαλαιώδης ἐκτίθημι , ὅσος γε εἰς γραφή ὑπομνηστικός ἀκίνδυνος ἐγχαράσσω · ἐργάζομαι γάρ ὁ βρῶσις ὁ εἰς αἰών παραμένω ὁ κύριος ἐντέλλω , καί που ὁ προφήτης λέγω · μακάριος ὁ σπείρω ἐπί πᾶς ὕδωρ , ὅς μόσχος καί ὄνος πατέω , ὁ ἐκ νόμος καί ἐκ ἔθνος εἰς ὁ εἷς πίστις συνάγω λαός . ὁ δέ ἀσθενέω λάχανον ἐσθίω κατά ὁ γενναῖος ἀπόστολος . φθάνω δέ ὁ Παιδαγωγός ἐγώ ἐν τρεῖς διαιρέω βίβλος ὁ ἐκ παῖς ἀγωγή τε καί τροφή παρίστημι , τουτέστι ἐκ κατήχησις συναυξάνω ὁ πίστις πολιτεία καί προπαρασκευάζω ὁ εἰς ἀνήρ ἐγγράφω ἐνάρετος ὁ ψυχή εἰς ἐπιστήμη γνωστικός παραδοχή . ἐναργής οὖν ὁ Ἕλλην μανθάνω ἐκ ὁ λέγω διά ὅδε ἐγώ , ὡς ἀνόσιος ὁ θεοφιλής διώκω ἀσεβέω αὐτός , τότε ἤδη , προέρχομαι ὁ ὑπόμνημα κατά ὁ ὁ Στρωματεύς χαρακτήρ , ἐπιλύω ὁ τε ὑπό Ἕλλην ὁ τε ὑπό βάρβαρος προσαπορέω ἐγώ περί ὁ ὁ κύριος παρουσία .
clemens-alexandrinus.stromata 6.1.2
Ἐν μὲν οὖν τῷ λειμῶνι τὰ ἄνθη ποικίλως ἀνθοῦντα κἀν τῷ παραδείσῳ ἡ τῶν ἀκροδρύων φυτεία οὐ κατὰ εἶδος ἕκαστον κεχώρισται τῶν ἀλλογενῶν ( ᾗ καὶ Λειμῶνάς τινες καὶ Ἑλικῶνας καὶ Κηρία καὶ Πέπλους συναγωγὰς φιλομαθεῖς ποικίλως ἐξανθισάμενοι συνεγράψαντο ) · τοῖς δ’ ὡς ἔτυχεν ἐπὶ μνήμην ἐλθοῦσι καὶ μήτε τῇ τάξει μήτε τῇ φράσει διακεκαθαρμένοις , διεσπαρμένοις δὲ ἐπίτηδες ἀναμίξ , ἡ τῶν Στρωματέων ἡμῖν ὑποτύπωσις λειμῶνος δίκην πεποίκιλται . καὶ δὴ ὧδε ἔχοντες ἐμοί τε ὑπομνήματα εἶεν ἂν ζώπυρα , τῷ τε εἰς γνῶσιν ἐπιτηδείῳ , εἴ πως περιτύχοι τοῖσδε , πρὸς τὸ συμφέρον καὶ ὠφέλιμον μετὰ ἱδρῶτος ἡ ζήτησις γενήσεται · οὐ γὰρ μόνον τῶν σιτίων τὸν πόνον , πολὺ δὲ πλέον καὶ τῆς γνώσεως ἡγεῖσθαι δίκαιον , τοῖς διὰ στενῆς καὶ τεθλιμμένης τῆς κυριακῆς ὄντως ὁδοῦ εἰς τὴν ἀίδιον καὶ μακαρίαν παραπεμπομένοις σωτηρίαν · ἡ γνῶσις δὲ ἡμῶν καὶ ὁ παράδεισος ὁ πνευματικὸς αὐτὸς ἡμῶν ὁ σωτὴρ ὑπάρχει , εἰς ὃν καταφυτευόμεθα , μετατεθέντες καὶ μεταμοσχευθέντες εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθὴν ἐκ βίου τοῦ παλαιοῦ · ἡ μεταβολὴ δὲ τῆς φυτείας εἰς εὐκαρπίαν συμβάλλεται . φῶς οὖν ὁ κύριος καὶ γνῶσις ἡ ἀληθής , εἰς ὃν μετετέθημεν .
Lemmas: ἐν μέν οὖν ὁ λειμών ὁ ἄνθος ποικίλος ἀναθέω ἐν ὁ παράδεισος ὁ ὁ ἀκρόδρυα φυτεία οὐ κατά εἶδος ἕκαστος χωρίζω ὁ ἀλλογενής ( ὅς καί Λειμών τις καί Ἑλικών καί Κηρίον καί Πέπλος συναγωγή φιλομαθής ποικίλος ἐξανθίζω συγγράφω ) · ὁ δέ ὡς τυγχάνω ἐπί μνήμη ἔρχομαι καί μήτε ὁ τάξις μήτε ὁ φράσις διακαθαίρω , διασπείρω δέ ἐπίτηδες ἀναμίξ , ὁ ὁ Στρωματεύς ἐγώ ὑποτύπωσις λειμών δίκη ποικίλλω . καί δή ὧδε ἔχω ἐγώ τε ὑπόμνημα εἰμί ἄν ζώπυρον , ὁ τε εἰς γνῶσις ἐπιτήδειος , εἰ πως περιτυγχάνω ὅδε , πρός ὁ συμφέρω καί ὠφέλιμος μετά ἱδρώς ὁ ζήτησις γίγνομαι · οὐ γάρ μόνος ὁ σιτίον ὁ πόνος , πολύς δέ πολύς καί ὁ γνῶσις ἡγέομαι δίκαιος , ὁ διά στενός καί θλίβω ὁ κυριακός ὄντως ὁδός εἰς ὁ ἀίδιος καί μακάριος παραπέμπω σωτηρία · ὁ γνῶσις δέ ἐγώ καί ὁ παράδεισος ὁ πνευματικός αὐτός ἐγώ ὁ σωτήρ ὑπάρχω , εἰς ὅς καταφυτεύω , μετατίθημι καί μεταμοσχεύω εἰς ὁ γῆ ὁ ἀγαθός ἐκ βίος ὁ παλαιός · ὁ μεταβολή δέ ὁ φυτεία εἰς εὐκαρπία συμβάλλω . φάος οὖν ὁ κύριος καί γνῶσις ὁ ἀληθής , εἰς ὅς μετατίθημι .
clemens-alexandrinus.stromata 6.1.3
Λέγεται δὲ καὶ ἄλλως διττὴ ἡ γνῶσις , ἣ μὲν κοινῶς , ἡ ἐν πᾶσιν ἀνθρώποις ὁμοίως σύνεσίς τε καὶ ἀντίληψις κατὰ τὸ γνωρίζειν ἕκαστον τῶν ὑποκειμένων πανδήμως ἐμφαινομένη , ἧς οὐ μόνον αἱ λογικαὶ δυνάμεις , ἀλλ’ ἴσως καὶ αἱ ἄλογοι μεθέξουσιν , ἣν οὐκ ἄν ποτε ἔγωγε γνῶσίν γε ὀνομάσαιμι , τὴν καὶ δἰ αἰσθητηρίων ἀντιλαμβάνεσθαι πεφυκυῖαν · ἡ δὲ ἐξαιρέτως ὀνομαζομένη γνῶσις ἀπὸ τῆς γνώμης καὶ τοῦ λόγου χαρακτηρίζεται , καθ’ ἣν μόναι αἱ λογικαὶ δυνάμεις γνώσεις γενήσονται , αἱ τοῖς νοητοῖς κατὰ ψιλὴν τὴν τῆς ψυχῆς ἐνέργειαν εἰλικρινῶς ἐπιβάλλουσαι · χρηστὸς ἀνήρ , φησὶν ὁ Δαβίδ , ὁ οἰκτίρμων τῶν παραπολλυμένων τῇ πλάνῃ καὶ κιχρῶν ἐκ μεταδόσεως τοῦ λόγου τῆς ἀληθείας , οὐχ ὡς ἔτυχεν , ἀλλὰ γὰρ οἰκονομήσει τοὺς λόγους αὐτοῦ ἐν κρίσει , ἐπιλογισμῷ βαθεῖ · οὗτος ἐσκόρπισεν , ἔδωκεν τοῖς πένησιν .
Lemmas: λέγω δέ καί ἄλλος δισσός ὁ γνῶσις , ὅς μέν κοινός , ὁ ἐν πᾶς ἄνθρωπος ὅμοιος σύνεσις τε καί ἀντίληψις κατά ὁ γνωρίζω ἕκαστος ὁ ὑπόκειμαι πάνδημος ἐμφαίνω , ὅς οὐ μόνος ὁ λογικός δύναμις , ἀλλά ἴσως καί ὁ ἄλογος μετέχω , ὅς οὐ ἄν ποτέ ἐγώ γνῶσις γε ὀνομάζω , ὁ καί διά αἰσθητήριον ἀντιλαμβάνω φύω · ὁ δέ ἐξαιρετός ὀνομάζω γνῶσις ἀπό ὁ γνώμη καί ὁ λόγος χαρακτηρίζω , κατά ὅς μόνος ὁ λογικός δύναμις γνῶσις γίγνομαι , ὁ ὁ νοητός κατά ψιλός ὁ ὁ ψυχή ἐνέργεια εἰλικρινής ἐπιβάλλω · χρηστός ἀνήρ , φημί ὁ Δαυίδ , ὁ οἰκτίρμων ὁ παραπόλλυμι ὁ πλάνη καί κιχράω ἐκ μετάδοσις ὁ λόγος ὁ ἀλήθεια , οὐ ὡς τυγχάνω , ἀλλά γάρ οἰκονομέω ὁ λόγος αὐτός ἐν κρίσις , ἐπιλογισμός βαθύς · οὗτος σκορπίζω , δίδωμι ὁ πένης .
clemens-alexandrinus.stromata 6.2.4
Πρὸ δὲ τῆς εἰς τὸ προκείμενον ἐγχειρήσεως ἐν προοιμίου εἴδει προσαποδοτέον τῷ πέρατι τοῦ πέμπτου Στρωματέως τὰ ἐνδέοντα . Ἐπεὶ γὰρ παρεστήσαμεν τὸ συμβολικὸν εἶδος ἀρχαῖον εἶναι , κεχρῆσθαι δὲ αὐτῷ οὐ μόνον τοὺς προφήτας τοὺς παρ’ ἡμῖν , ἀλλὰ καὶ τῶν Ἑλλήνων τῶν παλαιῶν τοὺς πλείονας καὶ τῶν ἄλλων τῶν κατὰ τὰ ἔθνη βαρβάρων οὐκ ὀλίγους , ἐχρῆν δὲ καὶ τὰ μυστήρια ἐπελθεῖν τῶν τελουμένων · ταῦτα μὲν ὑπερτίθεμαι διασαφήσων , ὁπηνίκα ἂν τὰ περὶ ἀρχῶν τοῖς Ἕλλησιν εἰρημένα ἐπιόντες διελέγχωμεν · τῆσδε γὰρ ἔχεσθαι τῆς θεωρίας ἐπιδείξομεν καὶ τὰ μυστήρια · παραστήσαντες δὲ τὴν ἔμφασιν τῆς Ἑλληνικῆς διανοίας ἐκ τῆς διὰ τῶν γραφῶν εἰς ἡμᾶς δεδομένης ἀληθείας περιαυγασθεῖσαν , καθ’ ὃ σημαινόμενον διήκειν εἰς αὐτοὺς τὴν κλοπὴν τῆς ἀληθείας ἐκδεχόμενοι , εἰ μὴ ἐπαχθὲς εἰπεῖν , ἀπεδείξαμεν , φέρε μάρτυρας τῆς κλοπῆς αὐτοὺς καθ’ ἑαυτῶν παραστήσωμεν τοὺς Ἕλληνας · οἱ γὰρ τὰ οἰκεῖα οὕτως ἄντικρυς παρ’ ἀλλήλων ὑφαιρούμενοι βεβαιοῦσι μὲν τὸ κλέπται εἶναι , σφετερίζεσθαι δ’ ὅμως καὶ ἄκοντες τὴν παρ’ ἡμῶν ἀλήθειαν εἰς τοὺς ὁμοφύλους λάθρᾳ διαδείκνυνται . οἱ γὰρ μηδὲ ἑαυτῶν , σχολῇ γε τῶν ἡμετέρων ἀφέξονται .
Lemmas: πρό δέ ὁ εἰς ὁ πρόκειμαι ἐγχείρησις ἐν προοίμιον εἶδος προσαποδοτέον ὁ πέρας ὁ πέμπτος Στρωματεύς ὁ ἐνδέω . ἐπεί γάρ παρίστημι ὁ συμβολικός εἶδος ἀρχαῖος εἰμί , χράω δέ αὐτός οὐ μόνος ὁ προφήτης ὁ παρά ἐγώ , ἀλλά καί ὁ Ἕλλην ὁ παλαιός ὁ πολύς καί ὁ ἄλλος ὁ κατά ὁ ἔθνος βάρβαρος οὐ ὀλίγος , χρή δέ καί ὁ μυστήριον ἐπέρχομαι ὁ τελέω · οὗτος μέν ὑπερτίθημι διασαφέω , ὁπηνίκα ἄν ὁ περί ἀρχή ὁ Ἕλλην λέγω ἐπέρχομαι διελέγχω · ὅδε γάρ ἔχω ὁ θεωρία ἐπιδείκνυμι καί ὁ μυστήριον · παρίστημι δέ ὁ ἔμφασις ὁ Ἑλληνικός διάνοια ἐκ ὁ διά ὁ γραφή εἰς ἐγώ δίδωμι ἀλήθεια περιαυγάζω , κατά ὅς σημαίνω διήκω εἰς αὐτός ὁ κλοπή ὁ ἀλήθεια ἐκδέχομαι , εἰ μή ἐπαχθής λέγω , ἀποδείκνυμι , φέρω μάρτυς ὁ κλοπή αὐτός κατά ἑαυτοῦ παρίστημι ὁ Ἕλλην · ὁ γάρ ὁ οἰκεῖος οὕτως ἄντικρυς παρά ἀλλήλων ὑφαιρέω βεβαιόω μέν ὁ κλέπτης εἰμί , σφετερίζω δέ ὅμως καί ἄκων ὁ παρά ἐγώ ἀλήθεια εἰς ὁ ὁμόφυλος λάθρῃ διαδείκνυμι . ὁ γάρ μηδέ ἑαυτοῦ , σχολή γε ὁ ἡμέτερος ἀπέχω .
clemens-alexandrinus.stromata 6.2.5
καὶ τὰ μὲν κατὰ φιλοσοφίαν σιωπήσομαι δόγματα , αὐτῶν ὁμολογούντων ἐγγράφως τῶν τὰς αἱρέσεις διανεμομένων , ὡς μὴ ἀχάριστοι ἐλεγχθεῖεν , παρὰ Σωκράτους εἰληφέναι τὰ κυριώτατα τῶν δογμάτων . ὀλίγοις δὲ τῶν καθωμιλημένων καὶ παρὰ τοῖς Ἕλλησιν εὐδοκίμων ἀνδρῶν χρησάμενος μαρτυρίοις , τὸ κλεπτικὸν διελέγξας εἶδος αὐτῶν , ἀδιαφόρως τοῖς χρόνοις καταχρώμενος , ἐπὶ τὰ ἑξῆς τρέψομαι . Ὀρφέως τοίνυν ποιήσαντος · ὣς οὐ κύντερον ἦν καὶ ῥίγιον ἄλλο γυναικός , Ὅμηρος ἄντικρυς λέγει · ὣς οὐκ αἰνότερον καὶ κύντερον ἄλλο γυναικός . Γράψαντός τε Μουσαίου · ὡς αἰεὶ τέχνη μέγ’ ἀμείνων ἰσχύος ἐστίν , Ὅμηρος λέγει · μήτι τοι δρυτόμος περιγίνεται ἠὲ βίηφι . Πάλιν τοῦ Μουσαίου ποιήσαντος · ὡς δ’ αὔτως καὶ φύλλα φύει ζείδωρος ἄρουρα · ἄλλα μὲν ἐν μελίῃσιν ἀποφθίνει , ἄλλα δὲ φύει · ὣς δὲ καὶ ἀνθρώπων γενεὴν καὶ φῦλον ἑλίσσει , Ὅμηρος μεταγράφει · φύλλα τὰ μέν τ’ ἄνεμος χαμάδις χέει , ἄλλα δέ θ’ ὕλη τηλεθόωσα φύει , ἔαρος δ’ ἐπιγίνεται ὥρη · ὣς ἀνδρῶν γενεὴ ἣ μὲν φύει , ἣ δ’ ἀπολήγει . Πάλιν δ’ αὖ Ὁμήρου εἰπόντος · οὐχ ὁσίη κταμένοισιν ἐπ’ ἀνδράσιν εὐχετάασθαι , Ἀρχίλοχός τε καὶ Κρατῖνος γράφουσιν , ὃ μέν · οὐ γὰρ ἐσθλὰ κατθανοῦσι κερτομεῖν ἐπ’ ἀνδράσιν , Κρατῖνος δὲ ἐν τοῖς Λάκωσι · φοβερὸν ἀνθρώποις τόδ’ αὖ , κταμένοις ἐπ’ αἰζηοῖσι καυχᾶσθαι μέγα .
Lemmas: καί ὁ μέν κατά φιλοσοφία σιωπάω δόγμα , αὐτός ὁμολογέω ἔγγραφος ὁ ὁ αἵρεσις διανέμω , ὡς μή ἀχάριστος ἐλέγχω , παρά Σωκράτης λαμβάνω ὁ κύριος ὁ δόγμα . ὀλίγος δέ ὁ καθομιλέω καί παρά ὁ Ἕλλην εὐδόκιμος ἀνήρ χράω μαρτύριον , ὁ κλεπτικός διελέγχω εἶδος αὐτός , ἀδιάφορος ὁ χρόνος καταχράομαι , ἐπί ὁ ἑξῆς τρέπω . Ὀρφεύς τοίνυν ποιέω · ὡς οὐ κύντερος εἰμί καί ῥίγιον ἄλλος γυνή , Ὅμηρος ἄντικρυς λέγω · ὡς οὐ αἰνός καί κύντερος ἄλλος γυνή . γράφω τε Μουσαῖος · ὡς ἀεί τέχνη μέγας ἀγαθός ἰσχύς εἰμί , Ὅμηρος λέγω · μήτι σύ δρυτόμος περιγίγνομαι ἤ βία . πάλιν ὁ Μουσαῖος ποιέω · ὡς δέ αὔτως καί φύλλον φύω ζείδωρος ἄρουρα · ἄλλος μέν ἐν μελία ἀποφθίνω , ἄλλος δέ φύω · ὡς δέ καί ἄνθρωπος γενεά καί φῦλον ἑλίσσω , Ὅμηρος μεταγράφω · φύλλον ὁ μέν τε ἄνεμος χαμάδις χέω , ἄλλος δέ τε ὕλη τηλεθάω φύω , ἔαρ δέ ἐπιγίγνομαι ὥρα · ὡς ἀνήρ γενεά ὁ μέν φύω , ὁ δέ ἀπολήγω . πάλιν δέ αὖ Ὅμηρος λέγω · οὐ ὅσιος κτείνω ἐπί ἀνήρ εὐχετάομαι , Ἀρχίλοχος τε καί Κρατῖνος γράφω , ὁ μέν · οὐ γάρ ἐσθλός καταθνῄσκω κερτομέω ἐπί ἀνήρ , Κρατῖνος δέ ἐν ὁ Λάκων · φοβερός ἄνθρωπος ὅδε αὖ , κτείνω ἐπί αἰζηός καυχάομαι μέγας .
clemens-alexandrinus.stromata 6.2.6
Αὖθίς τε ὁ Ἀρχίλοχος τὸ Ὁμηρικὸν ἐκεῖνο μεταφέρων · ἀασάμην , οὐδ’ αὐτὸς ἀναίνομαι · ἀντί νυ πολλῶν , ὧδέ πως γράφει · ἤμβλακον , καί πού τινα ἄλλον ἥδ’ ἄτη κιχήσατο · καθάπερ ἀμέλει κἀκεῖνο τὸ ἔπος · ξυνὸς ἐνυάλιος , καί τε κτανέοντα κατέκτα , μεταποιῶν αὐτὸς ὧδέ πως ἐξήνεγκεν · † ἔρξω · ἐτήτυμον γὰρ ξυνὸς ἀνθρώποις Ἄρης . ἔτι κἀκεῖνο μεταφράζων · νίκης ἀνθρώποισι θεῶν ἐν † πείρᾳ κεῖται , διὰ τοῦδε τοῦ ἰάμβου δῆλός ἐστι · καὶ νέους θάρρυνε , νίκης δὲ ἐν θεοῖσι πείρατα .
Lemmas: αὖθις τε ὁ Ἀρχίλοχος ὁ Ὁμηρικός ἐκεῖνος μεταφέρω · ἀάω , οὐδέ αὐτός ἀναίνομαι · ἀντί νυν πολύς , ὧδε πως γράφω · ἀμπλακεῖν , καί που τις ἄλλος ὅδε ἄτη κιχάνω · καθά ἀμέλει ἐκεῖνος ὁ ἔπος · ξυνός ἐνυάλιος , καί τε κτείνω κατακτείνω , μεταποιέω αὐτός ὧδε πως ἐκφέρω · † ἔρδω · ἐτήτυμος γάρ ξυνός ἄνθρωποσ Ἄρης . ἔτι ἐκεῖνος μεταφράζω · νίκη ἄνθρωπος θεός ἐν † πεῖρα κεῖμαι , διά ὅδε ὁ ἴαμβος δῆλος εἰμί · καί νέος θαρσύνω , νίκη δέ ἐν θεός πεῖραρ .
clemens-alexandrinus.stromata 6.2.7
Πάλιν Ὁμήρου εἰπόντος · ἀνιπτόποδες , χαμαιεῦναι , Εὐριπίδης ἐν Ἐρεχθεῖ γράφει · ἐν ἀστρώτῳ πέδῳ εὕδουσι , πηγαῖς δ’ οὐχ ὑγραίνουσιν πόδας . Ἀρχιλόχου τε ὁμοίως εἰρηκότος · ἀλλ’ ἄλλος ἄλλῳ κραδίην ἰαίνεται , παρὰ τὸ Ὁμηρικόν · ἄλλος γάρ τ’ ἄλλοισιν ἀνὴρ ἐπιτέρπεται ἔργοις , Εὐριπίδης ἐν τῷ Οἰνεῖ φησιν · ἀλλὰ ἄλλος ἄλλοις μᾶλλον ἥδεται τρόποις . Ἀκήκοα δὲ Αἰσχύλου μὲν λέγοντος · οἴκοι μένειν χρὴ τὸν καλῶς εὐδαίμονα — καὶ τὸν κακῶς πράσσοντα καὶ τοῦτον μένειν , Εὐριπίδου δὲ τὰ ὅμοια ἐπὶ τῆς σκηνῆς βοῶντος · μακάριος ὅστις εὐτυχῶν οἴκοι μένει , ἀλλὰ καὶ Μενάνδρου ὧδέ πως κωμῳδοῦντος · οἴκοι μένειν χρὴ καὶ μένειν ἐλεύθερον , ἢ μηκέτ’ εἶναι τὸν καλῶς εὐδαίμονα .
Lemmas: πάλιν Ὅμηρος λέγω · ἀνιπτόπους , χαμαιεύνης , Εὐριπίδης ἐν Ἐρεχθεύς γράφω · ἐν ἄστρωτος πέδον εὕδω , πηγή δέ οὐ ὑγραίνω πούς . Ἀρχίλοχος τε ὅμοιος λέγω · ἀλλά ἄλλος ἄλλος καρδία ἰαίνω , παρά ὁ Ὁμηρικός · ἄλλος γάρ τε ἄλλος ἀνήρ ἐπιτέρπομαι ἔργον , Εὐριπίδης ἐν ὁ Οἰνεύς φημί · ἀλλά ἄλλος ἄλλος μάλα ἥδομαι τρόπος . ἀκούω δέ Αἰσχύλος μέν λέγω · οἴκοι μένω χρή ὁ καλός εὐδαίμων — καί ὁ κακός πράσσω καί οὗτος μένω , Εὐριπίδης δέ ὁ ὅμοιος ἐπί ὁ σκηνή βοάω · μακάριος ὅστις εὐτυχέω οἴκοι μένω , ἀλλά καί Μένανδρος ὧδε πως κωμῳδέω · οἴκοι μένω χρή καί μένω ἐλεύθερος , ἤ μηκέτι εἰμί ὁ καλός εὐδαίμων .
clemens-alexandrinus.stromata 6.2.8
Πάλιν Θεόγνιδος μὲν λέγοντος · οὐκ ἔστιν φεύγοντι φίλος καὶ πιστὸς ἑταῖρος , Εὐριπίδης πεποίηκεν · πένητα φεύγει πᾶς τις ἐκποδὼν φίλος . Ἐπιχάρμου τε εἰπόντος · ὦ θύγατερ , αἰαῖ τύχας · συνοικεῖς ὦν νέῳ γ’ ἔσσα παλαιτέρα , καὶ ἐπάγοντος · ὃ μὲν γὰρ ἄλλην λαμβάνει νεάνιδα , ἃ δ’ ἄλλον ἄλλῃ δῆτα μαστεύει τινά , Εὐριπίδης γράφει · κακὸν γυναῖκα πρὸς νέον ζεῦξαι νέαν · ? ὃ μὲν γὰρ ἄλλης λέκτρον ἱμείρει λαβεῖν , ἣ δ’ ἐνδεὴς τοῦδ’ οὖσα βουλεύει κακά . Ἔτι Εὐριπίδου μὲν ἐν τῇ Μηδείᾳ εἰπόντος · κακοῦ γὰρ ἀνδρὸς δῶρα ὄνησιν οὐκ ἔχει , Σοφοκλῆς ἐν τῷ Αἴαντι τῷ μαστιγοφόρῳ ἐκεῖνό φησι τὸ ἰαμβεῖον · ἐχθρῶν δ’ ἄδωρα δῶρα καὶ οὐκ ὀνήσιμα . Σόλωνος δὲ ποιήσαντος · τίκτει γὰρ κόρος ὕβριν , ὅταν πολὺς ὄλβος ἕπηται . ἄντικρυς ὁ Θέογνις γράφει · τίκτει τοι κόρος ὕβριν , ὅταν κακῷ ὄλβος ἕπηται . ὅθεν καὶ ὁ Θουκυδίδης ἐν ταῖς ἱστορίαις εἰώθασιν δὲ οἱ πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων φησίν , οἷς ἂν μάλιστα καὶ δἰ ἐλαχίστου ἀπροσδόκητος εὐπραγία ἔλθῃ , εἰς ὕβριν τρέπεσθαι . καὶ Φίλιστος ὁμοίως τὰ αὐτὰ μιμεῖται ὧδε λέγων · · εἰώθασι γὰρ μάλιστα οἱ παρὰ δόξαν ἀπροσδοκήτως εὖ πράσσοντες εἰς ὕβριν τρέπεσθαι .
Lemmas: πάλιν Θέογνις μέν λέγω · οὐ εἰμί φεύγω φίλος καί πιστός ἑταῖρος , Εὐριπίδης ποιέω · πένης φεύγω πᾶς τις ἐκποδών φίλος . Ἐπίχαρμος τε λέγω · ὦ θυγάτηρ , αἰαῖ τύχη · συνοικέω οὖν νέος γε ἔσσα παλαιός , καί ἐπάγω · ὁ μέν γάρ ἄλλος λαμβάνω νεᾶνις , ὅς δέ ἄλλος ἄλλῃ δῆτα μαστεύω τις , Εὐριπίδης γράφω · κακός γυνή πρός νέος ζεύγνυμι νέος · ? ὁ μέν γάρ ἄλλος λέκτρον ἱμείρω λαμβάνω , ὁ δέ ἐνδεής ὅδε εἰμί βουλεύω κακός . ἔτι Εὐριπίδης μέν ἐν ὁ Μήδεια λέγω · κακός γάρ ἀνήρ δῶρον ὄνησις οὐ ἔχω , Σοφοκλῆς ἐν ὁ Αἴας ὁ μαστιγοφόρος ἐκεῖνος φημί ὁ ἰαμβεῖος · ἐχθρός δέ ἄδωρος δῶρον καί οὐ ὀνήσιμος . Σόλων δέ ποιέω · τίκτω γάρ κόρος ὕβρις , ὅταν πολύς ὄλβος ἕπομαι . ἄντικρυς ὁ Θέογνις γράφω · τίκτω σύ κόρος ὕβρις , ὅταν κακός ὄλβος ἕπομαι . ὅθεν καί ὁ Θουκυδίδης ἐν ὁ ἱστορία εἴωθα δέ ὁ πολύς ὁ ἄνθρωπος φημί , ὅς ἄν μάλα καί διά ἐλαχύς ἀπροσδόκητος εὐπραγία ἔρχομαι , εἰς ὕβρις τρέπω . καί Φίλιστος ὅμοιος ὁ αὐτός μιμέομαι ὧδε λέγω · · εἴωθα γάρ μάλα ὁ παρά δόξα ἀπροσδόκητος εὖ πράσσω εἰς ὕβρις τρέπω .
clemens-alexandrinus.stromata 6.2.9
Πάλιν Εὐριπίδου ποιήσαντος · ἐκ γὰρ πατρὸς καὶ μητρὸς ἐκπονουμένων σκληρὰς διαίτας οἱ γόνοι βελτίονες , Κριτίας γράφει · ἄρχομαι δέ τοι ἀπὸ γενετῆς ἀνθρώπου · πῶς ἂν βέλτιστος τὸ σῶμα γένοιτο καὶ ἰσχυρότατος ; εἰ ὁ φυτεύων γυμνάζοιτο καὶ ἐσθίοι ἐρρωμένως καὶ ταλαιπωροίη τὸ σῶμα καὶ ἡ μήτηρ τοῦ παιδίου τοῦ μέλλοντος ἔσεσθαι ἰσχύοι τὸ σῶμα καὶ γυμνάζοιτο . Αὖθίς τε Ὁμήρου ἐπὶ τῆς ἡφαιστοτεύκτου ἀσπίδος εἰπόντος · ἐν μὲν γαῖαν ἔτευξ̓ , ἐν δ’ οὐρανόν , ἐν δὲ θάλασσαν · ἐν δ’ ἐτίθει ποταμοῖο μέγα σθένος Ὠκεανοῖο . Φερεκύδης ὁ Σύριος λέγει · Ζᾶς ποιεῖ φᾶρος μέγα τε καὶ καλὸν καὶ ἐν αὐτῷ ποικίλλει γῆν καὶ Ὠγηνὸν καὶ τὰ Ὠγηνοῦ δώματα . Ὁμήρου τε εἰπόντος · αἰδώς , ἥτ’ ἄνδρας μέγα σίνεται ἠδ’ ὀνίνησιν , Εὐριπίδης ἐν Ἐρεχθεῖ γράφει · αἰδοῦς δὲ καὐτὸς δυσκρίτως ἔχω πέρι · καὶ δεῖ γὰρ αὐτῆς κἄστιν αὖ κακὸν μέγα .
Lemmas: πάλιν Εὐριπίδης ποιέω · ἐκ γάρ πατήρ καί μήτηρ ἐκπονέω σκληρός δίαιτα ὁ γόνος ἀγαθός , Κριτίας γράφω · ἄρχω δέ σύ ἀπό γενετή ἄνθρωπος · πῶς ἄν ἀγαθός ὁ σῶμα γίγνομαι καί ἰσχυρός ; εἰ ὁ φυτεύω γυμνάζω καί ἐσθίω ἐρρωμένος καί ταλαιπωρέω ὁ σῶμα καί ὁ μήτηρ ὁ παιδίον ὁ μέλλω εἰμί ἰσχύω ὁ σῶμα καί γυμνάζω . αὖθις τε Ὅμηρος ἐπί ὁ ἡφαιστότευκτος ἀσπίς λέγω · ἐν μέν γῆ τεύχω , ἐν δέ οὐρανός , ἐν δέ θάλασσα · ἐν δέ τίθημι ποταμός μέγας σθένος Ὠκεανός . Φερεκύδης ὁ Σύριος λέγω · ζάω ποιέω φᾶρος μέγας τε καί καλός καί ἐν αὐτός ποικίλλω γῆ καί Ὠγηνός καί ὁ Ὠγηνός δῶμα . Ὅμηρος τε λέγω · αἰδώς , ὅστε ἀνήρ μέγας σίνομαι ἠδέ ὀνίνημι , Εὐριπίδης ἐν Ἐρεχθεύς γράφω · αἰδώς δέ αὐτός δύσκριτος ἔχω περί · καί δέω γάρ αὐτός εἰμί αὖ κακός μέγας .
clemens-alexandrinus.stromata 6.2.10
Λάβοις δ’ ἂν ἐκ παραλλήλου τῆς κλοπῆς τὰ χωρία κἀκ τῶν συνακμασάντων καὶ ἀνταγωνισαμένων σφίσι τὰ τοιαῦτα , Εὐριπίδου μὲν ἐκ τοῦ Ὀρέστου · ὦ φίλον ὕπνου θέλγητρον , ἐπίκουρον νόσου , Σοφοκλέους δ’ ἐκ τῆς Ἐριφύλης · ἄπελθε · κινεῖς ὕπνον ἰητρὸν νόσου , καὶ Εὐριπίδου μὲν ἐξ Ἀντιγόνης · ὀνόματι μεμπτὸν τὸ νόθον , ἡ φύσις δ’ ἴση , Σοφοκλέους δὲ ἐξ Ἀλεαδῶν · ἅπαν τὸ χρηστὸν τὴν ἴσην ἔχει φύσιν , πάλιν Εὐριπίδου μὲν ἐκ Τημένου · τῷ γὰρ πονοῦντι καὶ θεὸς συλλαμβάνει , Σοφοκλέους δὲ ἐν Μίνῳ · οὐκ ἔστι τοῖς μὴ δρῶσι σύμμαχος τύχη , ναὶ μὴν Εὐριπίσου μὲν ἐξ Ἀλεξάνδρου · χρόνος δὲ δείξει σʼ · ᾧ τεκμηρίῳ μαθὼν ἢ χρηστὸν ὄντα γνώσομαί σε ἤτοι κακόν , Σοφοκλέους δὲ ἐξ Ἱππόνου · πρὸς ταῦτα κρύπτε μηδέν , ὡς ὁ πάνθ’ ὁρῶν καὶ πάντ’ ἀκούων πάντ’ ἀναπτύσσει χρόνος .
Lemmas: λαμβάνω δέ ἄν ἐκ παράλληλος ὁ κλοπή ὁ χωρίον ἐκ ὁ συνακμάζω καί ἀνταγωνίζομαι σφεῖς ὁ τοιοῦτος , Εὐριπίδης μέν ἐκ ὁ Ὀρέστης · ὦ φίλος ὕπνος θέλγητρον , ἐπίκουρος νόσος , Σοφοκλῆς δέ ἐκ ὁ Ἐριφύλη · ἀπέρχομαι · κινέω ὕπνος ἰατρός νόσος , καί Εὐριπίδης μέν ἐκ Ἀντιγόνη · ὄνομα μεμπτός ὁ νόθος , ὁ φύσις δέ ἴσος , Σοφοκλῆς δέ ἐκ Ἀλεάδης · ἅπας ὁ χρηστός ὁ ἴσος ἔχω φύσις , πάλιν Εὐριπίδης μέν ἐκ Τήμενος · ὁ γάρ πονέω καί θεός συλλαμβάνω , Σοφοκλῆς δέ ἐν Μίνως · οὐ εἰμί ὁ μή δράω σύμμαχος τύχη , ναί μήν ευριπισος μέν ἐκ Ἀλέξανδρος · χρόνος δέ δείκνυμι σύ · ὅς τεκμήριον μανθάνω ἤ χρηστός εἰμί γιγνώσκω σύ ἤτοι κακός , Σοφοκλῆς δέ ἐκ Ἱππόνοος · πρός οὗτος κρύπτω μηδείς , ὡς ὁ πᾶς ὁράω καί πᾶς ἀκούω πᾶς ἀναπτύσσω χρόνος .
clemens-alexandrinus.stromata 6.2.11
Ἀλλὰ κἀκεῖνα ὁμοίως ἐπιδράμωμεν . Εὐμήλου γὰρ ποιήσαντος · Μνημοσύνης καὶ Ζηνὸς Ὀλυμπίου ἐννέα κοῦραι , Σόλων τῆς ἐλεγείας ὧδε ἄρχεται · Μνημοσύνης καὶ Ζηνὸς Ὀλυμπίου ἀγλαὰ τέκνα . Πάλιν αὖ τὸ Ὁμηρικὸν παραφράζων Εὐριπίδης · τίς πόθεν εἶς ἀνδρῶν ; πόθι τοι πτόλις ἠδὲ τοκῆες ; τοῖσδε χρῆται τοῖς ἰαμβείοις ἐν τῷ Αἰγεῖ · ποίαν σε φῶμεν γαῖαν ἐκλελοιπότα πόλει ξενοῦσθαι τῇδε ; τίς πάτρας ὅρος ; τίς ἔσθ’ ὁ φύσας ; τοῦ κεκήρυξαι πατρός ; Τί δ’ ; οὐ Θεόγνιδος εἰπόντος · οἶνος πινόμενος πουλὺς κακός · ἢν δέ τις αὐτῷ χρῆται ἐπισταμένως , οὐ κακὸν ἀλλ’ ἀγαθόν , Πανὐαςςις γράφει · ὡς οἶνος θνητοῖσι θεῶν πάρα δῶρον ἄριστον , πινόμενος κατὰ μέτρον , ὑπέρμετρος δὲ χερείων .
Lemmas: ἀλλά ἐκεῖνος ὅμοιος ἐπιτρέχω . Εὔμηλος γάρ ποιέω · Μνημοσύνη καί Ζεύς Ὀλύμπιος ἐννέα κόρη , Σόλων ὁ ἐλεγεία ὧδε ἄρχω · Μνημοσύνη καί Ζεύς Ὀλύμπιος ἀγλαός τέκνον . πάλιν αὖ ὁ Ὁμηρικός παραφράζω Εὐριπίδης · τίς πόθεν εἰμί ἀνήρ ; πόθι σύ πόλις ἠδέ τοκεύς ; ὅδε χράω ὁ ἰαμβεῖος ἐν ὁ Αἰγεύς · ποῖος σύ φημί γῆ ἐκλείπω πόλις ξενόω ὅδε ; τίς πάτρα ὅρος ; τίς εἰμί ὁ φύω ; ὁ κηρύσσω πατήρ ; τίς δέ ; οὐ Θέογνις λέγω · οἶνος πίνω πολύς κακός · ἐάν δέ τις αὐτός χράω ἐπισταμένως , οὐ κακός ἀλλά ἀγαθός , Πανύασσις γράφω · ὡς οἶνος θνητός θεός παρά δῶρον ἀγαθός , πίνω κατά μέτρον , ὑπέρμετρος δέ χερείων .
clemens-alexandrinus.stromata 6.2.12
Ἀλλὰ καὶ Ἡσιόδου λέγοντος · σοὶ δ’ ἐγὼ ἀντὶ πυρὸς δώσω κακόν , ᾧ κεν ἅπαντες τέρπωνται , Εὐριπίδης ποιεῖ · ἀντὶ πυρὸς γὰρ ἄλλο πῦρ μεῖζον καὶ δυσμαχώτερον βλάστον γυναῖκες . Πρὸς τούτοις Ὁμήρου λέγοντος · γαστέρα δ’ οὔ πως ἔστιν ἀποπλῆσαι μεμαυῖαν , οὐλομένην , ἣ πολλὰ κάκ’ ἀνθρώποισι δίδωσιν , Εὐριπίδης ποιεῖ · νικᾷ δὲ χρεία μ’ ἡ κακῶς τε ὀλουμένη γαστήρ , ἀφ’ πάντα γίνεται κακά . Ἔτι Καλλίᾳ τῷ κωμικῷ γράφοντι · μετὰ μαινομένων φασὶν χρῆναι μαίνεσθαι πάντας ὁμοίως , Μένανδρος ἐν Πωλουμένοις παρισάζεται λέγων · οὐ πανταχοῦ τὸ φρόνιμον ἁρμόττει παρόν · καὶ συμμανῆναι δ’ ἔνια δεῖ . Ἀντιμάχου τε τοῦ Τηίου εἰπόντος · ἐκ γὰρ δώρων πολλὰ κάκ’ ἀνθρώποισι πέλονται , Ἀγίας ἐποίησεν · δῶρα γὰρ ἀνθρώπων νοῦν ἤπαφεν ἠδὲ καὶ ἔργα .
Lemmas: ἀλλά καί Ἡσίοδος λέγω · σύ δέ ἐγώ ἀντί πῦρ δίδωμι κακός , ὅς ἄν ἅπας τέρπω , Εὐριπίδης ποιέω · ἀντί πῦρ γάρ ἄλλος πῦρ μέγας καί δύσμαχος βλαστάνω γυνή . πρός οὗτος Ὅμηρος λέγω · γαστήρ δέ οὐ πως εἰμί ἀποπίμπλημι μέμαα , ὄλλυμι , ὅς πολύς κακός ἄνθρωπος δίδωμι , Εὐριπίδης ποιέω · νικάω δέ χρεία ἐγώ ὁ κακός τε ὄλλυμι γαστήρ , ἀπό πᾶς γίγνομαι κακός . ἔτι Καλλίας ὁ κωμικός γράφω · μετά μαίνομαι φημί χρή μαίνομαι πᾶς ὅμοιος , Μένανδρος ἐν Πωλουμένος παρισάζομαι λέγω · οὐ πανταχοῦ ὁ φρόνιμος ἁρμόζω πάρειμι · καί συμμαίνομαι δέ ἔνιοι δέω . Ἀντίμαχος τε ὁ Τήϊος λέγω · ἐκ γάρ δῶρον πολύς κακός ἄνθρωπος πέλω , Ἀγίας ποιέω · δῶρον γάρ ἄνθρωπος νόος ἀπαπαφίσκω ἠδέ καί ἔργον .
clemens-alexandrinus.stromata 6.2.13
Ἡσιόδου δὲ εἰπόντος · οὐ μὲν γάρ τι γυναικὸς ἀνὴρ ληίζετ’ ἄμεινον τῆς ἀγαθῆς · τῆς δ’ αὖτε κακῆς οὐ ῥίγιον ἄλλο , Σιμωνίδης εἶπεν · γυναικὸς οὐδὲν χρῆμα ἀνὴρ ληίζεται ἐσθλῆς ἄμεινον οὐδὲ ῥίγιον κακῆς . Πάλιν Ἐπιχάρμου εἰπόντος · ὡς πολὺν ζήσων χρόνον χὠς ὀλίγον οὕτως διανοοῦ . Εὐριπίδης γράφει · τί δήποτε ὄλβῳ μὴ σαφεῖ βεβηκότες οὐ ζῶμεν ὡς ἥδιστα μὴ λυπούμενοι ; Ὁμοίως τοῦ κωμικοῦ Διφίλου εἰπόντος · εὐμετάβολός ἐστιν ἀνθρώπων βίος , Ποσείδιππος · οὐδεὶς ἄλυπος τὸν βίον διήγαγεν ἄνθρωπος ὢν οὐδὲ μέχρι τοῦ τέλους πάλιν ἔμεινεν ἀτυχῶν . καὶ κατάλληλά σοί φησιν ὁ Πλάτων γράφων περὶ ἀνθρώπου εὐμεταβόλου ζῴου . Αὖθις Εὐριπίδου εἰπόντος · ὦ πολύμοχθος βιοτὴ θνητοῖς , ὡς ἐπὶ παντὶ σφαλερὰ κεῖσαι , καὶ τὰ μὲν αὔξεις , τὰ δὲ ἀποφθινύθεις , καὶ οὐκ ἔστιν ὅρος κείμενος οὐδεὶς εἰς ὅντινα χρὴ τελέσαι θνητοῖς , πλὴν ὅταν ἔλθῃ κρυερὰ Διόθεν θανάτου πεμφθεῖσα τελευτή , Δίφιλος γράφει · οὐκ ἔστι βίος ὃς οὐχὶ κέκτηται κακά , λύπας , μερίμνας , ἁρπαγάς , στρέβλας , νόσους . τούτων ὁ θάνατος καθάπερ ἰατρὸς φανεὶς ἀνέπαυσε τοὺς ἔχοντας ἀναπαύσας ὕπνῳ .
Lemmas: Ἡσίοδος δέ λέγω · οὐ μέν γάρ τις γυνή ἀνήρ ληΐζομαι ἀγαθός ὁ ἀγαθός · ὁ δέ αὖτε κακός οὐ ῥίγιον ἄλλος , Σιμωνίδης λέγω · γυνή οὐδείς χρῆμα ἀνήρ ληΐζομαι ἐσθλός ἀγαθός οὐδέ ῥίγιον κακός . πάλιν Ἐπίχαρμος λέγω · ὡς πολύς ζάω χρόνος ὡς ὀλίγος οὕτως διανοόω . Εὐριπίδης γράφω · τίς δήποτε ὄλβος μή σαφής βαίνω οὐ ζάω ὡς ἡδύς μή λυπέω ; ὅμοιος ὁ κωμικός Δίφιλος λέγω · εὐμετάβολος εἰμί ἄνθρωπος βίος , Ποσείδιππος · οὐδείς ἄλυπος ὁ βίος διάγω ἄνθρωπος εἰμί οὐδέ μέχρι ὁ τέλος πάλιν μένω ἀτυχέω . καί κατάλληλος σύ φημί ὁ Πλάτων γράφω περί ἄνθρωπος εὐμετάβολος ζῷον . αὖθις Εὐριπίδης λέγω · ὦ πολύμοχθος βιοτή θνητός , ὡς ἐπί πᾶς σφαλερός κεῖμαι , καί ὁ μέν αὐξάνω , ὁ δέ ἀποφθινύθω , καί οὐ εἰμί ὅρος κεῖμαι οὐδείς εἰς ὅστις χρή τελέω θνητός , πλήν ὅταν ἔρχομαι κρυερός Ζεύς θάνατος πέμπω τελευτή , Δίφιλος γράφω · οὐ εἰμί βίος ὅς οὐ κτάομαι κακός , λύπη , μέριμνα , ἁρπαγή , στρέβλη , νόσος . οὗτος ὁ θάνατος καθά ἰατρός φαίνω ἀναπαύω ὁ ἔχω ἀναπαύω ὕπνος .
clemens-alexandrinus.stromata 6.2.14
Ἔτι τοῦ Εὐριπίδου εἰπόντος · πολλαὶ μορφαὶ τῶν δαιμονίων , πολλὰ δ’ ἀέλπτως κραίνουσι θεοί , ὁ τραγικὸς ὁμοίως Θεοδέκτης γράφει · τὸ μὴ βεβαίους τὰς βροτῶν εἶναι τύχας . Βακχυλίδου τε εἰρηκότος · παύροισι δὲ θνητῶν τὸν ἅπαντα χρόνον δαίμων ἔδωκεν πράσσοντας ἐν καιρῷ πολιοκρόταφον γῆρας ἱκνεῖσθαι , πρὶν ἐγκῦρσαι δύᾳ , Μοσχίων ὁ κωμικὸς γράφει · κεῖνος δ’ ἁπάντων ἐστὶ μακαριώτατος . ὃς διὰ τέλους ζῶν ὁμαλὸν ἤσκησεν βίον . Εὕροις δ’ ἂν καὶ Θεόγνιδος εἰπόντος · οὔτοι χρήσιμόν ἐστι νέα γυνὴ ἀνδρὶ γέροντι · οὐ γὰρ πηδαλίῳ πείθεται ὡς ἄκατος , Ἀριστοφάνη τὸν κωμικὸν γράφοντα · αἰσχρὸν νέᾳ γυναικὶ πρεσβύτης ἀνήρ . Ἀνακρέοντος γὰρ ποιήσαντος · Ἔρωτα γὰρ τὸν ἁβρὸν μέλομαι βρύοντα μίτραις πολυανθέμοις ἀείδειν · ὅδε καὶ θεῶν δυνάστης , ὅδε καὶ βροτοὺς δαμάζει , Εὐριπίδης γράφει · Ἔρως γὰρ ἄνδρας οὐ μόνους ἐπέρχεται οὐδ’ αὖ γυναῖκας , ἀλλὰ καὶ θεῶν ἄνω ψυχὰς ταράσσει κἀπὶ πόντον ἔρχεται .
Lemmas: ἔτι ὁ Εὐριπίδης λέγω · πολύς μορφή ὁ δαιμόνιον , πολύς δέ ἄελπτος κραίνω θεός , ὁ τραγικός ὅμοιος Θεοδέκτης γράφω · ὁ μή βέβαιος ὁ βροτός εἰμί τύχη . Βακχυλίδης τε λέγω · παῦρος δέ θνητός ὁ ἅπας χρόνος δαίμων δίδωμι πράσσω ἐν καιρός πολιοκρόταφος γῆρας ἱκνέομαι , πρίν ἐγκύρω δύη , Μοσχίων ὁ κωμικός γράφω · ἐκεῖνος δέ ἅπας εἰμί μακάριος . ὅς διά τέλος ζάω ὁμαλός ἀσκέω βίος . εὑρίσκω δέ ἄν καί Θέογνις λέγω · οὔτοι χρήσιμος εἰμί νέος γυνή ἀνήρ γέρων · οὐ γάρ πηδάλιον πείθω ὡς ἄκατος , Ἀριστοφάνης ὁ κωμικός γράφω · αἰσχρός νέος γυνή πρεσβύτης ἀνήρ . Ἀνακρέων γάρ ποιέω · ἔρως γάρ ὁ ἁβρός μέλω βρύω μίτρα πολυάνθεμος ἀείδω · ὅδε καί θεός δυνάστης , ὅδε καί βροτός δαμάζω , Εὐριπίδης γράφω · ἔρως γάρ ἀνήρ οὐ μόνος ἐπέρχομαι οὐδέ αὖ γυνή , ἀλλά καί θεός ἄνω ψυχή ταράσσω ἐπί πόντος ἔρχομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 6.2.15
Ἀλλ’ ἵνα μὴ ἐπὶ πλέον προΐῃ ὁ λόγος φιλοτιμουμένων ἡμῶν τὸ εὐεπίφορον εἰς κλοπὴν τῶν Ἑλλήνων κατὰ τοὺς λόγους τε καὶ τὰ δόγματα ἐπιδεικνύναι , φέρε ἄντικρυς μαρτυροῦντα ἡμῖν Ἱππίαν τὸν σοφιστὴν τὸν Ἠλεῖον , ὃς εἰς τὸν αὐτὸν περὶ τοῦ προκειμένου μοι σκέμματος ἥκει λόγον , παραστησώμεθα ὧδέ πως λέγοντα · τούτων ἴσως εἴρηται τὰ μὲν Ὀρφεῖ , τὰ δὲ Μουσαίῳ , κατὰ βραχὺ ἄλλῳ ἀλλαχοῦ τὰ δὲ Ἡσιόδῳ , τὰ δὲ Ὁμήρῳ , τὰ δὲ τοῖς ἄλλοις τῶν ποιητῶν . τὰ δὲ ἐν συγγραφαῖς τὰ μὲν Ἕλλησι , τὰ δὲ βαρβάροις · ἐγὼ δὲ ἐκ πάντων τούτων τὰ μάλιστα ὁμόφυλα συνθεὶς τοῦτον καινὸν καὶ πολυειδῆ τὸν λόγον ποιήσομαι .
Lemmas: ἀλλά ἵνα μή ἐπί πολύς προίημι ὁ λόγος φιλοτιμέομαι ἐγώ ὁ εὐεπίφορος εἰς κλοπή ὁ Ἕλλην κατά ὁ λόγος τε καί ὁ δόγμα ἐπιδείκνυμι , φέρω ἄντικρυς μαρτυρέω ἐγώ Ἱππίας ὁ σοφιστής ὁ Ἠλεῖος , ὅς εἰς ὁ αὐτός περί ὁ πρόκειμαι ἐγώ σκέμμα ἥκω λόγος , παρίστημι ὧδε πως λέγω · οὗτος ἴσως λέγω ὁ μέν Ὀρφεύς , ὁ δέ Μουσαῖος , κατά βραχύς ἄλλος ἀλλαχοῦ ὁ δέ Ἡσίοδος , ὁ δέ Ὅμηρος , ὁ δέ ὁ ἄλλος ὁ ποιητής . ὁ δέ ἐν συγγραφή ὁ μέν Ἕλλην , ὁ δέ βάρβαρος · ἐγώ δέ ἐκ πᾶς οὗτος ὁ μάλιστα ὁμόφυλος συντίθημι οὗτος καινός καί πολυειδής ὁ λόγος ποιέω .