ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 3.15.97
εἰκότως οὖν φησι · κρεῖττον γαμεῖν ἢ πυροῦσθαι , ὅπως ὁ ἀνὴρ ἀποδιδῷ τῇ γυναικὶ τὴν ὀφειλὴν καὶ ἡ γυνὴ τῷ ἀνδρί , καὶ μὴ ἀποστερῶσιν ἀλλήλους τῆς διὰ τῆς θείας οἰκονομίας εἰς γένεσιν δοθείσης βοηθείας . ὃς δ’ ἂν μὴ μισήσῃ , φασί , πατέρα ἢ μητέρα ἢ γυναῖκα ἢ τέκνα , ἐμὸς εἶναι μαθητὴς οὐ δύναται . οὐ τὸ γένος μισεῖν παρακελεύεται · τίμα , γάρ φησι , πατέρα καὶ μητέρα , ἵνα εὖ σοι γένηται , ἀλλὰ μὴ ἀπάγου , φησίν , ἀλόγοις ὁρμαῖς μηδὲ μὴν τοῖς πολιτικοῖς ἔθεσι συνάπτου · οἶκος μὲν γὰρ ἐκ γένους συνίσταται , πόλεις δὲ ἐξ οἴκων , καθὼς καὶ ὁ Παῦλος τοὺς περὶ γάμον ἀσχολουμένους κόσμῳ ἀρέσκειν ἔφη . Πάλιν ὁ κύριός φησιν · ὁ γήμας μὴ ἐκβαλλέτω καὶ ὁ μὴ γαμήσας μὴ γαμείτω , ὁ κατὰ πρόθεσιν εὐνουχίας ὁμολογήσας μὴ γῆμαι ἄγαμος διαμενέτω .
Lemmas: ἔοικα οὖν φημί · κρατύς γαμέω ἤ πυρόω , ὅπως ὁ ἀνήρ ἀποδίδωμι ὁ γυνή ὁ ὀφειλή καί ὁ γυνή ὁ ἀνήρ , καί μή ἀποστερέω ἀλλήλων ὁ διά ὁ θεῖος οἰκονομία εἰς γένεσις δίδωμι βοήθεια . ὅς δέ ἄν μή μισέω , φημί , πατήρ ἤ μήτηρ ἤ γυνή ἤ τέκνον , ἐμός εἰμί μαθητής οὐ δύναμαι . οὐ ὁ γένος μισέω παρακελεύομαι · τιμάω , γάρ φημί , πατήρ καί μήτηρ , ἵνα εὖ σύ γίγνομαι , ἀλλά μή ἀπάγω , φημί , ἄλογος ὁρμή μηδέ μήν ὁ πολιτικός ἔθος συνάπτω · οἶκος μέν γάρ ἐκ γένος συνίστημι , πόλις δέ ἐκ οἶκος , καθώς καί ὁ Παῦλος ὁ περί γάμος ἀσχολέω κόσμος ἀρέσκω φημί . πάλιν ὁ κύριος φημί · ὁ γαμέω μή ἐκβάλλω καί ὁ μή γαμέω μή γαμέω , ὁ κατά πρόθεσις εὐνουχίας ὁμολογέω μή γαμέω ἄγαμος διαμένω .
clemens-alexandrinus.stromata 3.15.98
ἀμφοτέροις γοῦν ὁ αὐτὸς κύριος διὰ τοῦ προφήτου Ἡσαΐου τὰς καταλλήλους δίδωσιν ἐπαγγελίας ᾧδέ πως λέγων · μὴ λεγέτω ὁ εὐνοῦχος ὅτι ξύλον εἰμὶ ξηρόν · τάδε λέγει ὁ κύριος τοῖς εὐνούχοις · ἐὰν φυλάξητε τὰ σάββατά μου καὶ ποιήσητε πάντα ὅσα ἐντέλλομαι , δώσω ὑμῖν τόπον κρείττονα υἱῶν καὶ θυγατέρων · οὐ γὰρ μόνον ἡ εὐνουχία δικαιοῖ οὐδὲ μὴν τὸ τοῦ εὐνούχου σάββατον , ἐὰν μὴ ποιήσῃ τὰς ἐντολάς . τοῖς γαμήσασι δὲ ἐπιφέρει καί φησιν · οἱ ἐκλεκτοί μου οὐ πονέσουσιν εἰς κενὸν οὐδὲ τεκνοποιήσουσιν εἰς κατάραν , ὅτι σπέρμα εὐλογημένον ἐστὶν ὑπὸ κυρίου . τῷ γὰρ κατὰ λόγον τεκνοποιησαμένῳ καὶ ἀναθρεψαμένῳ καὶ παιδεύσαντι ἐν κυρίῳ καθάπερ καὶ τῷ διὰ τῆς ἀληθοῦς κατηχήσεως γεννήσαντι κεῖταί τις μισθὸς ὥσπερ καὶ τῷ ἐκλεκτῷ σπέρματι . ἄλλοι δὲ κατάραν τὴν παιδοποιίαν ἐκδέχονται καὶ οὐ συνιᾶσι κατ’ αὐτῶν ἐκείνων λέγουσαν τὴν γραφήν . οἱ γὰρ τῷ ὄντι τοῦ κυρίου ἐκλεκτοὶ οὐ δογματίζουσιν οὐδὲ τεκνοποιοῦσιν τὰ εἰς κατάραν ὥσπερ αἱ αἱρέσεις .
Lemmas: ἀμφότερος γοῦν ὁ αὐτός κύριος διά ὁ προφήτης Ἠσαΐας ὁ κατάλληλος δίδωμι ἐπαγγελία ὧδε πως λέγω · μή λέγω ὁ εὐνοῦχος ὅτι ξύλον εἰμί ξηρός · ὅδε λέγω ὁ κύριος ὁ εὐνοῦχος · ἐάν φυλάσσω ὁ σάββατον ἐγώ καί ποιέω πᾶς ὅσος ἐντέλλω , δίδωμι σύ τόπος κρατύς υἱός καί θυγάτηρ · οὐ γάρ μόνος ὁ εὐνουχίας δικαιόω οὐδέ μήν ὁ ὁ εὐνοῦχος σάββατον , ἐάν μή ποιέω ὁ ἐντολή . ὁ γαμέω δέ ἐπιφέρω καί φημί · ὁ ἐκλεκτός ἐγώ οὐ πονέω εἰς κενός οὐδέ τεκνοποιέω εἰς κατάρα , ὅτι σπέρμα εὐλογέω εἰμί ὑπό κύριος . ὁ γάρ κατά λόγος τεκνοποιέω καί ἀνατρέφω καί παιδεύω ἐν κύριος καθά καί ὁ διά ὁ ἀληθής κατήχησις γεννάω κεῖμαι τις μισθός ὥσπερ καί ὁ ἐκλεκτός σπέρμα . ἄλλος δέ κατάρα ὁ παιδοποιία ἐκδέχομαι καί οὐ συνίημι κατά αὐτός ἐκεῖνος λέγω ὁ γραφή . ὁ γάρ ὁ εἰμί ὁ κύριος ἐκλεκτός οὐ δογματίζω οὐδέ τεκνοποιέω ὁ εἰς κατάρα ὥσπερ ὁ αἵρεσις .
clemens-alexandrinus.stromata 3.15.99
εὐνοῦχος τοίνυν οὐχ ὁ κατηναγκασμένος τὰ μόρια οὐδὲ μὴν ὁ ἄγαμος εἴρηται , ἀλλ’ ὁ ἄγονος ἀληθείας . ξύλον οὗτος ξηρὸν ἦν πρότερον , ὑπακούσας δὲ τῷ λόγῳ καὶ φυλάξας τὰ σάββατα κατὰ ἀποχὴν ἁμαρτημάτων καὶ ποιήσας τὰς ἐντολὰς ἐντιμότερος ἔσται τῶν ἄνευ πολιτείας ὀρθῆς λόγῳ μόνῳ παιδευομένων . τεκνία , φησίν , ὀλίγον ἔτι μεθ’ ὑμῶν εἰμι , ὁ διδάσκαλος . διὸ καὶ Παῦλος Γαλάταις ἐπιστέλλων φησί · τεκνία μου , οὓς πάλιν ὠδίνω ἄχρις οὗ μορφωθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν . πάλιν τε αὖ Κορινθίοις γράφων ἐὰν γὰρ μυρίους παιδαγωγοὺς ἔχητε ἐν Χριστῷ λέγει , ἀλλ’ οὐ πολλοὺς πατέρας · ἐν γὰρ Χριστῷ διὰ τοῦ εὐαγγελίου ἐγὼ ὑμᾶς ἐγέννησα . διὰ τοῦτο οὐκ εἰσελεύσεται εὐνοῦχος εἰς ἐκκλησίαν θεοῦ , ὁ ἄγονος καὶ ἄκαρπος καὶ πολιτείᾳ καὶ λόγῳ , ἀλλ’ οἱ μὲν εὐνουχίσαντες ἑαυτοὺς ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας διὰ τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν μακάριοι οὗτοί εἰσιν οἱ τοῦ κόσμου νηστεύοντες .
Lemmas: εὐνοῦχος τοίνυν οὐ ὁ καταναγκάζω ὁ μόριον οὐδέ μήν ὁ ἄγαμος λέγω , ἀλλά ὁ ἄγονος ἀλήθεια . ξύλον οὗτος ξηρός εἰμί πρότερος , ὑπακούω δέ ὁ λόγος καί φυλάσσω ὁ σάββατον κατά ἀποχή ἁμάρτημα καί ποιέω ὁ ἐντολή ἔντιμος εἰμί ὁ ἄνευ πολιτεία ὀρθός λόγος μόνος παιδεύω . τεκνίον , φημί , ὀλίγος ἔτι μετά σύ εἰμί , ὁ διδάσκαλος . διό καί Παῦλος Γαλάτης ἐπιστέλλω φημί · τεκνίον ἐγώ , ὅς πάλιν ὠδίνω ἄχρι ὅς μορφόω Χριστός ἐν σύ . πάλιν τε αὖ Κορίνθιος γράφω ἐάν γάρ μυρίος παιδαγωγός ἔχω ἐν Χριστός λέγω , ἀλλά οὐ πολύς πατήρ · ἐν γάρ Χριστός διά ὁ εὐαγγέλιον ἐγώ σύ γεννάω . διά οὗτος οὐ εἰσέρχομαι εὐνοῦχος εἰς ἐκκλησία θεός , ὁ ἄγονος καί ἄκαρπος καί πολιτεία καί λόγος , ἀλλά ὁ μέν εὐνουχίζω ἑαυτοῦ ἀπό πᾶς ἁμαρτία διά ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός μακάριος οὗτος εἰμί ὁ ὁ κόσμος νηστεύω .
clemens-alexandrinus.stromata 3.16.100
Ἐπικατάρατος δὲ ἡ ἡμέρα ἐν ᾗ ἐτέχθην , καὶ μὴ ἔστω ἐπευκτέα ὁ Ἱερεμίας φησίν , οὐ τὴν γένεσιν ἁπλῶς ἐπικατάρατον λέγων , ἀλλ’ ἀποδυσπετῶν ἐπὶ τοῖς ἁμαρτήμασι τοῦ λαοῦ καὶ τῇ ἀπειθείᾳ · ἐπιφέρει γοῦν · διὰ τί γὰρ ἐγεννήθην τοῦ βλέπειν κόπους καὶ πόνους καὶ διετέλεσαν ἐν αἰσχύνῃ αἱ ἡμέραι μου ; αὐτίκα πάντες οἱ κηρύσσοντες τὴν ἀλήθειαν διὰ τὴν ἀπείθειαν τῶν ἀκουόντων ἐδιώκοντό τε καὶ ἐκινδύνευον . διὰ τί γὰρ οὐκ ἐγένετο ἡ μήτρα τῆς μητρός μου τάφος , ἵνα μὴ ἴδω τὸν μόχθον τοῦ Ἰακὼβ καὶ τὸν κόπον τοῦ γένους Ἰσραήλ ; Ἔσδρας ὁ προφήτης λέγει . οὐδεὶς καθαρὸς ἀπὸ ῥύπου , Ἰώβ φησιν , οὐδ’ εἰ μία ἡμέρα ἡ ζωὴ αὐτοῦ . λεγέτωσαν ἡμῖν ποῦ ἐπόρνευσεν τὸ γεννηθὲν παιδίον , ἢ πῶς ὑπὸ τὴν τοῦ Ἀδὰμ ὑποπέπτωκεν ἀρὰν τὸ μηθὲν ἐνεργῆσαν . ἀπολείπεται δὲ αὐτοῖς , ὡς ἔοικεν , ἀκολούθως λέγειν τὴν γένεσιν εἶναι κακήν , οὐ τὴν τοῦ σώματος μόνην , ἀλλὰ καὶ τὴν τῆς ψυχῆς δἰ ἣν καὶ τὸ σῶμα . καὶ ὅταν ὁ Δαβὶδ εἴπῃ ἐν ἁμαρτίαις συνελήφθην καὶ ἐν ἀνομίαις ἐκίσσησέν με ἡ μήτηρ μου , λέγει μὲν προφητικῶς μητέρα τὴν Εὔαν , ἀλλὰ ζώντων Εὔα μήτηρ ἐγένετο , καὶ εἰ ἐν ἁμαρτίᾳ συνελήφθη , ἀλλ’ οὐκ αὐτὸς ἐν ἁμαρτίᾳ οὐδὲ μὴν ἁμαρτία αὐτός .
Lemmas: ἐπικατάρατος δέ ὁ ἡμέρα ἐν ὅς τίκτω , καί μή εἰμί ἐπευκ́ω ὁ Ἱερεμίας φημί , οὐ ὁ γένεσις ἁπλῶς ἐπικατάρατος λέγω , ἀλλά ἀποδυσπετέω ἐπί ὁ ἁμάρτημα ὁ λαός καί ὁ ἀπείθεια · ἐπιφέρω γοῦν · διά τίς γάρ γεννάω ὁ βλέπω κόπος καί πόνος καί διατελέω ἐν αἰσχύνη ὁ ἡμέρα ἐγώ ; αὐτίκα πᾶς ὁ κηρύσσω ὁ ἀλήθεια διά ὁ ἀπείθεια ὁ ἀκούω διώκω τε καί κινδυνεύω . διά τίς γάρ οὐ γίγνομαι ὁ μήτρα ὁ μήτηρ ἐγώ τάφος , ἵνα μή ὁράω ὁ μόχθος ὁ Ἰακώβ καί ὁ κόπος ὁ γένος Ἰσραήλ ; Ἔσδρας ὁ προφήτης λέγω . οὐδείς καθαρός ἀπό ῥύπος , Ἰώβ φημί , οὐδέ εἰ εἷς ἡμέρα ὁ ζωή αὐτός . λέγω ἐγώ ποῦ πορνεύω ὁ γεννάω παιδίον , ἤ πῶς ὑπό ὁ ὁ Ἀδάμ ὑποπίπτω ἀρά ὁ μηδείς ἐνεργέω . ἀπολείπω δέ αὐτός , ὡς ἔοικα , ἀκόλουθος λέγω ὁ γένεσις εἰμί κακός , οὐ ὁ ὁ σῶμα μόνος , ἀλλά καί ὁ ὁ ψυχή διά ὅς καί ὁ σῶμα . καί ὅταν ὁ Δαυίδ λέγω ἐν ἁμαρτία συλλαμβάνω καί ἐν ἀνομία κισσάω ἐγώ ὁ μήτηρ ἐγώ , λέγω μέν προφητικός μήτηρ ὁ Εὔα , ἀλλά ζάω Εὔα μήτηρ γίγνομαι , καί εἰ ἐν ἁμαρτία συλλαμβάνω , ἀλλά οὐ αὐτός ἐν ἁμαρτία οὐδέ μήν ἁμαρτία αὐτός .
clemens-alexandrinus.stromata 3.16.101
εἰ δὲ καὶ πᾶς ὁ ἐπιστρέφων ἐξ ἁμαρτίας ἐπὶ τὴν πίστιν ἀπὸ τῆς συνηθείας τῆς ἁμαρτωλοῦ οἷον μητρὸς ἐπὶ τὴν ζωὴν ἐπιστρέφει , μαρτυρήσει μοι εἷς τῶν δώδεκα προφητῶν φήσας , εἰ δῶ πρωτότοκα ὑπὲρ ἀσεβείας , καρπὸν κοιλίας μου ὑπὲρ ἁμαρτίας ψυχῆς μου . οὐ διαβάλλει τὸν εἰπόντα αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε , ἀλλὰ τὰς πρώτας ἐκ γενέσεως ὁρμάς , καθ’ ἃς θεὸν οὐ γινώσκομεν , ἀσεβείας λέγει . εἰ δέ τις κατὰ τοῦτο λέγει κακὴν τὴν γένεσιν , καὶ κατ’ ἐκεῖνο εἰπάτω ἀγαθήν , καθὸ ἐν αὐτῇ τὴν ἀλήθειαν γινώσκομεν · ἐκνήψατε δικαίως καὶ μὴ ἁμαρτάνετε · ἀγνωσίαν γὰρ θεοῦ τινες ἔχουσι , δηλαδὴ οἱ ἁμαρτάνοντες · ἐπειδὴ ἡ πάλη ἡμῖν οὐ πρὸς αἷμα καὶ σάρκα , ἀλλὰ πρὸς τὰ πνευματικά , δυνατοὶ δὲ ἐκπειράσαι οἱ κοσμοκράτορες τοῦ σκότους , διὰ τοῦτο αἱ συγγνῶμαι . διὰ τοῦτο καὶ ὁ Παῦλος αὐτό μου τὸ σῶμα ὑποπιέζω καὶ δουλαγωγῶ φησίν , ὅτι πᾶς ὁ ἀγωνιζόμενος πάντα ἐγκρατεύεται ( ἀντὶ τοῦ εἰς πάντα ἐγκρατεύεται , οὐ πάντων ἀπεχόμενος , ἀλλ’ οἷς ἔκρινεν , ἐγκρατῶς χρώμενος ) , ἐκεῖνοι μὲν ἵνα φθαρτὸν στέφανον λάβωσιν , ἡμεῖς δὲ ἵνα ἄφθαρτον , νικῶντες ἐν τῇ πάλῃ , οὐχὶ δὲ ἀκονιτὶ στεφανούμενοι . ἤδη τινὲς καὶ τῆς παρθένου τὴν χήραν εἰς ἐγκράτειαν προτιμῶσι καταμεγαλοφρονήσασαν ἧς πεπείραται ἡδονῆς .
Lemmas: εἰ δέ καί πᾶς ὁ ἐπιστρέφω ἐκ ἁμαρτία ἐπί ὁ πίστις ἀπό ὁ συνήθεια ὁ ἁμαρτωλός οἷος μήτηρ ἐπί ὁ ζωή ἐπιστρέφω , μαρτυρέω ἐγώ εἷς ὁ δώδεκα προφήτης φημί , εἰ δίδωμι πρωτότοκος ὑπέρ ἀσέβεια , καρπός κοιλία ἐγώ ὑπέρ ἁμαρτία ψυχή ἐγώ . οὐ διαβάλλω ὁ λέγω αὐξάνω καί πληθύνω , ἀλλά ὁ πρῶτος ἐκ γένεσις ὁρμή , κατά ὅς θεός οὐ γιγνώσκω , ἀσέβεια λέγω . εἰ δέ τις κατά οὗτος λέγω κακός ὁ γένεσις , καί κατά ἐκεῖνος λέγω ἀγαθός , καθό ἐν αὐτός ὁ ἀλήθεια γιγνώσκω · ἐκνήφω δίκαιος καί μή ἁμαρτάνω · ἀγνωσία γάρ θεός τις ἔχω , δηλαδή ὁ ἁμαρτάνω · ἐπειδή ὁ πάλη ἐγώ οὐ πρός αἷμα καί σάρξ , ἀλλά πρός ὁ πνευματικός , δυνατός δέ ἐκπειράζω ὁ κοσμοκράτωρ ὁ σκότος , διά οὗτος ὁ συγγνώμη . διά οὗτος καί ὁ Παῦλος αὐτός ἐγώ ὁ σῶμα ὑποπιέζω καί δουλαγωγέω φημί , ὅτι πᾶς ὁ ἀγωνίζομαι πᾶς ἐγκρατεύομαι ( ἀντί ὁ εἰς πᾶς ἐγκρατεύομαι , οὐ πᾶς ἀπέχω , ἀλλά ὅς κρίνω , ἐγκρατής χράω ) , ἐκεῖνος μέν ἵνα φθαρτός στέφανος λαμβάνω , ἐγώ δέ ἵνα ἄφθαρτος , νικάω ἐν ὁ πάλη , οὐ δέ ἀκονιτί στεφανόω . ἤδη τις καί ὁ παρθένος ὁ χήρα εἰς ἐγκράτεια προτιμάω καταμεγαλοφρονέω ὅς πειράω ἡδονή .
clemens-alexandrinus.stromata 3.17.102
Εἰ δὲ ἡ γένεσις κακόν , ἐν κακῷ λεγόντων οἱ βλάσφημοι τὸν γενέσεως μετειληφότα κύριον , ἐν κακῷ τὴν γεννήσασαν παρθένον . οἴμοι τῶν κακῶν , βλασφημοῦσι τὸ βούλημα τοῦ θεοῦ καὶ τὸ μυστήριον τῆς κτίσεως , τὴν γένεσιν διαβάλλοντες . διὰ ταῦτα ἡ δόκησις Κασσιανῷ , διὰ ταῦτα καὶ Μαρκίωνι , ναὶ μὴν καὶ Οὐαλεντίνῳ τὸ σῶμα τὸ ψυχικόν , ὅτι φασίν · ὁ ἄνθρωπος παρωμοιώθη τοῖς κτήνεσιν εἰς συνδυασμὸν ἀφικνούμενος · ἀλλ’ ὅταν ἐπιβαίνειν ἀλλοτρίᾳ κοίτῃ ὀργήσας ὡς ἀληθῶς θελήσῃ , τότε τῷ ὄντι ὁ τοιοῦτος ἐκθηριοῦται · ἵπποι θηλυμανεῖς ἐγενήθησαν , ἕκαστος ἐπὶ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον ἐχρεμέτιζεν . κἂν ἀπὸ τῶν ἀλόγων ζῴων τὴν ἐπιτήδευσιν τῆς συνουσίας ὁ ὂφις εἰληφὼς καὶ παραπείσας τῇ κοινωνίᾳ τῆς Εὔας συγκαταθέσθαι τὸν Ἀδὰμ τύχῃ , ὡς ἂν μὴ φύσει ταύτῃ κεχρημένων τῶν πρωτοπλάστων , ὡς ἀξιοῦσί τινες , ἡ κτίσις πάλιν βλασφημεῖται ἀσθενεστέρους τοὺς ἀνθρώπους τῆς τῶν ἀλόγων φύσεως πεποιηκυῖα , οἷς κατηκολούθησαν οἱ πρωτόπλαστοι τοῦ θεοῦ .
Lemmas: εἰ δέ ὁ γένεσις κακός , ἐν κακός λέγω ὁ βλάσφημος ὁ γένεσις μεταλαμβάνω κύριος , ἐν κακός ὁ γεννάω παρθένος . οἴμοι ὁ κακός , βλασφημέω ὁ βούλημα ὁ θεός καί ὁ μυστήριον ὁ κτίσις , ὁ γένεσις διαβάλλω . διά οὗτος ὁ δόκησις Κασσιανός , διά οὗτος καί Μαρκίων , ναί μήν καί Οὐαλεντῖνος ὁ σῶμα ὁ ψυχικός , ὅτι φημί · ὁ ἄνθρωπος παρομοιόω ὁ κτῆνος εἰς συνδυασμός ἀφικνέομαι · ἀλλά ὅταν ἐπιβαίνω ἀλλότριος κοίτη ὀργάω ὡς ἀληθής ἐθέλω , τότε ὁ εἰμί ὁ τοιοῦτος ἐκθηριόω · ἵππος θηλυμανής γίγνομαι , ἕκαστος ἐπί ὁ γυνή ὁ πλησίον χρεμετίζω . ἐάν ἀπό ὁ ἄλογος ζῷον ὁ ἐπιτήδευσις ὁ συνουσία ὁ ὄφις λαμβάνω καί παραπείθω ὁ κοινωνία ὁ Εὔα συγκατατίθημι ὁ Ἀδάμ τυγχάνω , ὡς ἄν μή φύσις οὗτος χράω ὁ πρωτόπλαστος , ὡς ἀξιόω τις , ὁ κτίσις πάλιν βλασφημέω ἀσθενής ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁ ἄλογος φύσις ποιέω , ὅς κατακολουθέω ὁ πρωτόπλαστος ὁ θεός .
clemens-alexandrinus.stromata 3.17.103
εἰ δὲ ἡ μὲν φύσις ἦγεν αὐτοὺς ὡς καὶ τὰ ἄλογα πρὸς παιδοποιίαν , ἐκινήθησαν δὲ θᾶττον ἢ προσῆκον ἦν ἔτι νέοι πεφυκότες ἀπάτῃ παραχθέντες , δικαία μὲν ἡ κρίσις τοῦ θεοῦ ἐπὶ τοὺς οὐκ ἀναμείναντας τὸ βούλημα , ἁγία δὲ ἡ γένεσις δἰ ἣν ὁ κόσμος συνέστηκεν , δἰ ἣν αἱ οὐσίαι , δἰ ἣν αἱ φύσεις , δἰ ἣν ἄγγελοι , δἰ ἣν δυνάμεις , δἰ ἣν ψυχαί , δἰ ἣν ἐντολαί , δἰ ἣν νόμος , δἰ ἣν τὸ εὐαγγέλιον , δἰ ἣν ἡ γνῶσις τοῦ θεοῦ · καὶ πᾶσα σὰρξ χόρτος , καὶ πᾶσα δόξα ἀνθρώπου ὡς ἄνθος χόρτου · καὶ ὁ · μὲν χόρτος ξηραίνεται , τὸ δὲ ἄνθος καταπίπτει · ἀλλὰ τὸ ῥῆμα τοῦ κυρίου μένει , τὸ χρῖσαν τὴν ψυχὴν καὶ ἑνῶσαν τῷ πνεύματι . πῶς δ’ ἂν ἄνευ τοῦ σώματος ἡ κατὰ τὴν ἐκκλησίαν καθ’ ἡμᾶς οἰκονομία τέλος ἐλάμβανεν ; ὅπου γε καὶ αὐτὸς ἡ κεφαλὴ τῆς ἐκκλησίας ἐν σαρκὶ μέν , ἀειδὴς δὲ ἐλήλυθεν καὶ ἄμορφος , εἰς τὸ ἀειδὲς καὶ ἀσώματον τῆς θείας αἰτίας ἀποβλέπειν ἡμᾶς διδάσκων . δένδρον γὰρ ζωῆς , φησὶν ὁ προφήτης , ἐν ἐπιθυμίᾳ ἀγαθῇ γίνεται , διδάσκων ἐπιθυμίας ἀστείους καὶ καθαρὰς τὰς ἐν τῷ ζῶντι κυρίῳ .
Lemmas: εἰ δέ ὁ μέν φύσις ἄγω αὐτός ὡς καί ὁ ἄλογος πρός παιδοποιία , κινέω δέ ταχύς ἤ προσήκω εἰμί ἔτι νέος φύω ἀπάτη παράγω , δίκαιος μέν ὁ κρίσις ὁ θεός ἐπί ὁ οὐ ἀναμένω ὁ βούλημα , ἅγιος δέ ὁ γένεσις διά ὅς ὁ κόσμος συνίστημι , διά ὅς ὁ οὐσία , διά ὅς ὁ φύσις , διά ὅς ἄγγελος , διά ὅς δύναμις , διά ὅς ψυχή , διά ὅς ἐντολή , διά ὅς νόμος , διά ὅς ὁ εὐαγγέλιον , διά ὅς ὁ γνῶσις ὁ θεός · καί πᾶς σάρξ χόρτος , καί πᾶς δόξα ἄνθρωπος ὡς ἄνθος χόρτος · καί ὁ · μέν χόρτος ξηραίνω , ὁ δέ ἄνθος καταπίπτω · ἀλλά ὁ ῥῆμα ὁ κύριος μένω , ὁ χρίω ὁ ψυχή καί ἑνόω ὁ πνεῦμα . πῶς δέ ἄν ἄνευ ὁ σῶμα ὁ κατά ὁ ἐκκλησία κατά ἐγώ οἰκονομία τέλος λαμβάνω ; ὅπου γε καί αὐτός ὁ κεφαλή ὁ ἐκκλησία ἐν σάρξ μέν , ἀειδής δέ ἔρχομαι καί ἄμορφος , εἰς ὁ ἀειδής καί ἀσώματος ὁ θεῖος αἰτία ἀποβλέπω ἐγώ διδάσκω . δένδρον γάρ ζωή , φημί ὁ προφήτης , ἐν ἐπιθυμία ἀγαθός γίγνομαι , διδάσκω ἐπιθυμία ἀστεῖος καί καθαρός ὁ ἐν ὁ ζάω κύριος .
clemens-alexandrinus.stromata 3.17.104
ἤδη δὲ ἐθέλουσι τὴν ἀνδρὸς κατὰ γάμον πρὸς γυναῖκα ὁμιλίαν γνῶσιν εἰρημένην ἁμαρτίαν εἶναι · ταύτην γὰρ ὑπὸ τῆς βρώσεως μηνύεσθαι τοῦ ξύλου τοῦ καλοῦ καὶ πονηροῦ , διὰ τῆς τοῦ ἔγνω σημασίας παράβασιν ἐντολῆς διδάσκουσαν . εἰ δὲ τοῦτο , καὶ ἡ τῆς ἀληθείας γνῶσις βρῶσίς ἐστι τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς . ἔστιν οὖν κἀκείνου τοῦ ξύλου μεταλαβεῖν τὸν σώφρονα γάμον · προείρηται δὲ ἡμῖν ὡς καὶ καλῶς καὶ κακῶς ἔστι χρήσασθαι τῷ γάμῳ , καὶ τοῦτ’ ἔστι τὸ ξύλον τῆς γνώσεως , ἐὰν μὴ παρανομῶμεν τὸν γάμον . τί δέ ; οὐχὶ ὁ σωτὴρ ὥσπερ τὴν ψυχήν , οὕτω δὲ καὶ τὸ σῶμα ἰᾶτο τῶν παθῶν ; οὐκ ἂν δὲ εἰ ἐχθρὰ ἡ σὰρξ ἦν τῆς ψυχῆς , ἐπετείχιζεν αὐτῇ τὴν ἐχθρὰν δἰ ὑγείας ἐπισκευάζων . τοῦτο δέ φημι , ἀδελφοί , ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα βασιλείαν θεοῦ κληρονομῆσαι οὐ δύναται , οὐδὲ ἡ φθορὰ τὴν ἀφθαρσίαν κληρονομεῖ , ἡ γὰρ ἁμαρτία φθορὰ οὖσα οὐ δύναται κοινωνίαν ἔχειν μετὰ τῆς ἀφθαρσίας , ἥτις ἐστὶ δικαιοσύνη . οὕτως ἀνόητοι , φησίν , ἐστέ ; ἐναρξάμενοι πνεύματι νῦν σαρκὶ ἐπιτελεῖτε ;
Lemmas: ἤδη δέ ἐθέλω ὁ ἀνήρ κατά γάμος πρός γυνή ὁμιλία γνῶσις λέγω ἁμαρτία εἰμί · οὗτος γάρ ὑπό ὁ βρῶσις μηνύω ὁ ξύλον ὁ καλός καί πονηρός , διά ὁ ὁ γιγνώσκω σημασία παράβασις ἐντολή διδάσκω . εἰ δέ οὗτος , καί ὁ ὁ ἀλήθεια γνῶσις βρῶσις εἰμί ὁ ξύλον ὁ ζωή . εἰμί οὖν ἐκεῖνος ὁ ξύλον μεταλαμβάνω ὁ σώφρων γάμος · προλέγω δέ ἐγώ ὡς καί καλός καί κακός εἰμί χράω ὁ γάμος , καί οὗτος εἰμί ὁ ξύλον ὁ γνῶσις , ἐάν μή παρανομέω ὁ γάμος . τίς δέ ; οὐ ὁ σωτήρ ὥσπερ ὁ ψυχή , οὕτως δέ καί ὁ σῶμα ἰάομαι ὁ πάθος ; οὐ ἄν δέ εἰ ἐχθρός ὁ σάρξ εἰμί ὁ ψυχή , ἐπιτειχίζω αὐτός ὁ ἐχθρός διά ὑγεία ἐπισκευάζω . οὗτος δέ φημί , ἀδελφός , ὅτι σάρξ καί αἷμα βασιλεία θεός κληρονομέω οὐ δύναμαι , οὐδέ ὁ φθορά ὁ ἀφθαρσία κληρονομέω , ὁ γάρ ἁμαρτία φθορά εἰμί οὐ δύναμαι κοινωνία ἔχω μετά ὁ ἀφθαρσία , ὅστις εἰμί δικαιοσύνη . οὕτως ἀνόητος , φημί , εἰμί ; ἐνάρχομαι πνεῦμα νῦν σάρξ ἐπιτελέω ;
clemens-alexandrinus.stromata 3.18.105
Τὴν δικαιοσύνην τοίνυν καὶ τὴν ἁρμονίαν τοῦ σωτηρίου σεμνὴν οὖσαν καὶ βεβαίαν οἵ μὲν ἐπέτειναν , ὡς ἐπεδείξαμεν , βλασφήμως ἐκδεχόμενοι μετὰ πάσης ἀθεότητος τὴν ἐγκράτειαν , ἐξὸν ἑλέσθαι τὴν εὐνουχίαν κατὰ τὸν ὑγιῆ κανόνα μετ’ εὐσεβείας , εὐχαριστοῦντα μὲν ἐπὶ τῇ δοθείσῃ χάριτι , οὐ μισοῦντα δὲ τὴν κτίσιν οὐδὲ ἐξουθενοῦντα τοὺς γεγαμηκότας · κτιστὸς γὰρ ὁ κόσμος , κτιστὴ καὶ ἡ εὐνουχία , ἄμφω δὲ εὐχαριστούντων ἐν οἷς ἐτάχθησαν , εἰ γινώσκουσι καὶ ἐφ’ οἷς ἐτάχθησαν . οἳ δὲ ἀφηνιάσαντες ἐξύβρισαν , ἵπποι θηλυμανεῖς τῷ ὄντι γενόμενοι καὶ ἐπὶ ἐπὶ τὰς τῶν πλησίον χρεμετίζοντες , αὐτοί τε ἀκατασχέτως ἐκχεόμενοι καὶ τοὺς πλησίον ἀναπείθοντες φιληδονεῖν , ἀθλίως ἐπαΐοντες ἐκείνων τῶν γραφῶν , τὸν σὸν κλῆρον βάλε ἐν ἡμῖν , κοινὸν δὲ βαλλάντιον κτησώμεθα πάντες καὶ μαρσίππιον ἓν γενηθήτω ἡμῖν .
Lemmas: ὁ δικαιοσύνη τοίνυν καί ὁ ἁρμονία ὁ σωτήριος σεμνός εἰμί καί βέβαιος ὁ μέν ἐπιτείνω , ὡς ἐπιδείκνυμι , βλάσφημος ἐκδέχομαι μετά πᾶς ἀθεότης ὁ ἐγκράτεια , ἔξεστι αἱρέω ὁ εὐνουχίας κατά ὁ ὑγιής κανών μετά εὐσέβεια , εὐχαριστέω μέν ἐπί ὁ δίδωμι χάρις , οὐ μισέω δέ ὁ κτίσις οὐδέ ἐξουθενέω ὁ γαμέω · κτιστός γάρ ὁ κόσμος , κτιστός καί ὁ εὐνουχίας , ἄμφω δέ εὐχαριστέω ἐν ὅς τάσσω , εἰ γιγνώσκω καί ἐπί ὅς τάσσω . ὁ δέ ἀφηνιάζω ἐξυβρίζω , ἵππος θηλυμανής ὁ εἰμί γίγνομαι καί ἐπί ἐπί ὁ ὁ πλησίος χρεμετίζω , αὐτός τε ἀκατάσχετος ἐκχέω καί ὁ πλησίος ἀναπείθω φιληδονέω , ἄθλιος ἐπαΐω ἐκεῖνος ὁ γραφή , ὁ σός κλῆρος βάλλω ἐν ἐγώ , κοινός δέ βαλλάντιον κτάομαι πᾶς καί μαρσίππιον εἷς γίγνομαι ἐγώ .
clemens-alexandrinus.stromata 3.18.106
διὰ τούτους ὁ αὐτὸς προφήτης συμβουλεύων ἡμῖν λέγει · μὴ πορευθῇς ἐν ὁδῷ μετ’ αὐτῶν , ἔκκλινον τὸν πόδα σου ἐκ τῶν τρίβων αὐτῶν · οὐ γὰρ ἀδίκως ἐκτείνεται δίκτυα πτερωτοῖς · αὐτοὶ γὰρ αἱμάτων μετέχοντες θησαυρίζουσιν ἑαυτοῖς κακά , τουτέστι τῆς ἀκαθαρσίας ἀντιποιούμενοι καὶ τοὺς πλησίον τὰ ὅμοια ἐκδιδάσκοντες , πολεμισταί , πλῆκται ταῖς οὐραῖς αὐτῶν , κατὰ τὸν προφήτην , ἃς κέρκους Ἕλληνες καλοῦσιν . εἶεν δ’ ἂν οὓς αἰνίσσεται ἡ προφητεία , καταφερεῖς , ἀκρατεῖς , οἱ ταῖς οὐραῖς αὐτῶν πολεμισταί , σκότους καὶ ὀργῆς τέκνα , μιαιφόνοι αὐτῶν τε αὐθένται καὶ τῶν πλησίον ἀνδροφόνοι . ἐκκαθάρατε τὴν παλαιὰν ζύμην , ἵνα ἦτε νέον φύραμα , ὁ ἀπόστολος ἡμῖν ἐμβοᾷ . καὶ πάλιν ἀσχάλλων ἐπὶ τοιούτοις τισὶ διατάττεται μὴ συναναμίγνυσθαι , ἐάν τις ἀδελφὸς ὀνομαζόμενος ᾖ πόρνος ἢ πλεονέκτης ἢ εἰδωλολάτρης ἢ λοίδορος ἢ μέθυσος ἢ ἅρπαξ , τῷ τοιούτῳ μηδὲ συνεσθίειν . ἐγὼ γὰρ διὰ νόμου νόμῳ ἀπέθανον , λέγει , ἵνα θεῷ ζήσω . Χριστῷ συνεσταύρωμαι · ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ , ὡς ἔζων κατὰ τὰς ἐπιθυμίας , ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστὸς διὰ τῆς τῶν ἐντολῶν ὑπακοῆς ἁγνῶς καὶ μακαρίως · ὥστε τότε μὲν ἔζων ἐν σαρκὶ σαρκικῶς , ὃ δὲ νῦν ζῶ ἐν σαρκί , ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ .
Lemmas: διά οὗτος ὁ αὐτός προφήτης συμβουλεύω ἐγώ λέγω · μή πορεύω ἐν ὁδός μετά αὐτός , ἐκκλίνω ὁ πούς σύ ἐκ ὁ τρίβος αὐτός · οὐ γάρ ἄδικος ἐκτείνω δίκτυον πτερωτός · αὐτός γάρ αἷμα μετέχω θησαυρίζω ἑαυτοῦ κακός , τουτέστι ὁ ἀκαθαρσία ἀντιποιέω καί ὁ πλησίος ὁ ὅμοιος ἐκδιδάσκω , πολεμιστής , πλήκτης ὁ οὐρά αὐτός , κατά ὁ προφήτης , ὅς κέρκος Ἕλλην καλέω . εἰμί δέ ἄν ὅς αἰνίσσομαι ὁ προφητεία , καταφερής , ἀκρατής , ὁ ὁ οὐρά αὐτός πολεμιστής , σκότος καί ὀργή τέκνον , μιαιφόνος αὐτός τε αὐθέντης καί ὁ πλησίον ἀνδροφόνος . ἐκκαθαίρω ὁ παλαιός ζύμη , ἵνα εἰμί νέος φύραμα , ὁ ἀπόστολος ἐγώ ἐμβοάω . καί πάλιν ἀσχάλλω ἐπί τοιοῦτος τις διατάσσω μή συναναμείγνυμι , ἐάν τις ἀδελφός ὀνομάζω εἰμί πόρνος ἤ πλεονέκτης ἤ εἰδωλολάτρης ἤ λοίδορος ἤ μέθυσος ἤ ἅρπαξ , ὁ τοιοῦτος μηδέ συνεσθίω . ἐγώ γάρ διά νόμος νόμος ἀποθνῄσκω , λέγω , ἵνα θεός ζάω . Χριστός συσταυρόομαι · ζάω δέ οὐκέτι ἐγώ , ὡς ζάω κατά ὁ ἐπιθυμία , ζάω δέ ἐν ἐγώ Χριστός διά ὁ ὁ ἐντολή ὑπακοή ἁγνός καί μακαρίως · ὥστε τότε μέν ζάω ἐν σάρξ σαρκικός , ὅς δέ νῦν ζάω ἐν σάρξ , ἐν πίστις ζάω ὁ ὁ υἱός ὁ θεός .
clemens-alexandrinus.stromata 3.18.107
εἰς ὁδὸν ἐθνῶν μὴ ἀπέλθητε καὶ εἰς πόλιν Σαμαρειτῶν μὴ εἰσέλθητε , τῆς ἐναντίας πολιτείας ἀποτρέπων ἡμᾶς ὁ κύριος λέγει , ἐπεὶ ἡ καταστροφὴ ἀνδρῶν παρανόμων κακή . καὶ αὗταί εἰσιν αἱ ὁδοὶ πάντων τῶν συντελούντων τὰ ἄνομα . οὐαὶ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ , φησὶν ὁ κύριος · καλὸν ἦν αὐτῷ εἰ μὴ ἐγεννήθη , ἢ ἕνα τῶν ἐκλεκτῶν μου σκανδαλίσαι · κρεῖττον ἦν αὐτῷ περιτεθῆναι μύλον καὶ καταποντισθῆναι εἰς θάλασσαν , ἢ ἕνα τῶν ἐκλεκτῶν μου διαστρέψαι · τὸ γὰρ ὄνομα τοῦ θεοῦ δἰ αὐτοὺς βλασφημεῖται . ὅθεν γενναίως ὁ ἀπόστολος ἔγραψα ὑμῖν φησὶν ἐν τῇ ἐπιστολῇ μὴ συναναμίγνυσθαι πόρνοις ἕως τὸ δὲ σῶμα οὐ τῇ πορνείᾳ , ἀλλὰ τῷ κυρίῳ , καὶ ὁ κύριος τῷ σώματι . καὶ ὅτι οὐ τὸν γάμον πορνείαν λέγει , ἐπιφέρει · ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι ὁ κολλώμενος τῇ πόρνῃ ἓν σῶμά ἐστιν ; ἢ πόρνην τις ἐρεῖ τὴν παρθένον πρὶν ἢ γῆμαι ; καὶ μὴ ἀποστερεῖτε , φησίν , ἀλλήλους , εἰ μὴ ἐκ συμφώνου πρὸς καιρόν , διὰ τῆς ἀποστερεῖτε λέξεως τὸ ὀφείλημα τοῦ γάμου , τὴν παιδοποιίαν , ἐμφαίνων , ὅπερ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ἐδήλωσεν εἰπών , τῇ γυναικὶ ὁ ἀνὴρ τὴν ὀφειλὴν ἀποδιδότω , ὁμοίως δὲ καὶ ἡ γυνὴ τῷ ἀνδρί ,
Lemmas: εἰς ὁδός ἔθνος μή ἀπέρχομαι καί εἰς πόλις Σαμαρείτης μή εἰσέρχομαι , ὁ ἐναντίος πολιτεία ἀποτρέπω ἐγώ ὁ κύριος λέγω , ἐπεί ὁ καταστροφή ἀνήρ παράνομος κακός . καί οὗτος εἰμί ὁ ὁδός πᾶς ὁ συντελέω ὁ ἄνομος . οὐαί ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος , φημί ὁ κύριος · καλός εἰμί αὐτός εἰ μή γεννάω , ἤ εἷς ὁ ἐκλεκτός ἐγώ σκανδαλίζω · κρατύς εἰμί αὐτός περιτίθημι μύλος καί καταποντίζω εἰς θάλασσα , ἤ εἷς ὁ ἐκλεκτός ἐγώ διαστρέφω · ὁ γάρ ὄνομα ὁ θεός διά αὐτός βλασφημέω . ὅθεν γενναῖος ὁ ἀπόστολος γράφω σύ φημί ἐν ὁ ἐπιστολή μή συναναμείγνυμι πόρνος ἕως ὁ δέ σῶμα οὐ ὁ πορνεία , ἀλλά ὁ κύριος , καί ὁ κύριος ὁ σῶμα . καί ὅτι οὐ ὁ γάμος πορνεία λέγω , ἐπιφέρω · ἤ οὐ οἶδα ὅτι ὁ κολλάω ὁ πόρνη εἷς σῶμα εἰμί ; ἤ πόρνη τις λέγω ὁ παρθένος πρίν ἤ γαμέω ; καί μή ἀποστερέω , φημί , ἀλλήλων , εἰ μή ἐκ σύμφωνος πρός καιρός , διά ὁ ἀποστερέω λέξις ὁ ὀφείλημα ὁ γάμος , ὁ παιδοποιία , ἐμφαίνω , ὅς ἐν ὁ ἔμπροσθεν δηλόω λέγω , ὁ γυνή ὁ ἀνήρ ὁ ὀφειλή ἀποδίδωμι , ὅμοιος δέ καί ὁ γυνή ὁ ἀνήρ ,
clemens-alexandrinus.stromata 3.18.108
μεθ’ ἣν ἔκτισιν κατὰ τὴν οἰκουρίαν καὶ τὴν ἐν Χριστῷ πίστιν βοηθός , καὶ ἔτι σαφέστερον εἰπών · τοῖς γεγαμηκόσι παραγγέλλω , οὐκ ἐγώ , ἀλλ’ ὁ κύριος , γυναῖκα ἀπὸ ἀνδρὸς μὴ χωρισθῆναι ( ἐὰν δὲ καὶ χωρισθῇ , μενέτω ἄγαμος ἢ τῷ ἀνδρὶ καταλλαγήτω ) καὶ ἄνδρα γυναῖκα μὴ ἀφιέναι . τοῖς δὲ λοιποῖς λέγω ἐγώ , οὐχ ὁ κύριος · εἴ τις ἀδελφὸς ἕως νῦν δὲ ἅγιά ἐστι . τί δὲ λέγουσι πρὸς ταῦτα οἱ τοῦ νόμου κατατρέχοντες καὶ τοῦ γάμου ὡς κατὰ νόμον συγκεχωρημένου μόνον , οὐχὶ δὲ καὶ κατὰ τὴν διαθήκην τὴν καινήν ; τί πρὸς ταύτας εἰπεῖν ἔχουσι τὰς νομοθεσίας οἱ τὴν σπορὰν καὶ τὴν γένεσιν μυσαττόμενοι ; ἐπεὶ καὶ τὸν ἐπίσκοπον τοῦ οἴκου καλῶς προϊστάμενον νομοθετεῖ τῆς ἐκκλησίας ἀφηγεῖσθαι , οἶκον δὲ κυριακὸν μιᾶς γυναικὸς συνίστησι συζυγία .
Lemmas: μετά ὅς ἔκτεισις κατά ὁ οἰκουρία καί ὁ ἐν Χριστός πίστις βοηθός , καί ἔτι σαφής λέγω · ὁ γαμέω παραγγέλλω , οὐ ἐγώ , ἀλλά ὁ κύριος , γυνή ἀπό ἀνήρ μή χωρίζω ( ἐάν δέ καί χωρίζω , μένω ἄγαμος ἤ ὁ ἀνήρ καταλλάσσω ) καί ἀνήρ γυνή μή ἀφίημι . ὁ δέ λοιπός λέγω ἐγώ , οὐ ὁ κύριος · εἰ τις ἀδελφός ἕως νῦν δέ ἅγιος εἰμί . τίς δέ λέγω πρός οὗτος ὁ ὁ νόμος κατατρέχω καί ὁ γάμος ὡς κατά νόμος συγχωρέω μόνος , οὐ δέ καί κατά ὁ διαθήκη ὁ καινός ; τίς πρός οὗτος λέγω ἔχω ὁ νομοθεσία ὁ ὁ σπορά καί ὁ γένεσις μυσάττομαι ; ἐπεί καί ὁ ἐπίσκοπος ὁ οἶκος καλός προΐστημι νομοθετέω ὁ ἐκκλησία ἀφηγέομαι , οἶκος δέ κυριακός εἷς γυνή συνίστημι συζυγία .
clemens-alexandrinus.stromata 3.18.109
πάντα οὖν καθαρὰ τοῖς καθαροῖς , λέγει , τοῖς δὲ μεμιαμένοις καὶ ἀπίστοις οὐδὲν καθαρόν , ἀλλὰ μεμίαται αὐτῶν καὶ ὁ νοῦς καὶ ἡ συνείδησις . ἐπὶ δὲ τῆς παρὰ τὸν κανόνα ἡδονῆς μὴ πλανᾶσθε φησίν · οὔτε πόρνοι οὔτε εἰδωλολάτραι οὔτε μοιχοὶ οὔτε μαλακοὶ οὔτε ἀρσενοκοῖται οὔτε πλεονέκται οὔτε κλέπται , οὐ μέθυσοι , οὐ λοίδοροι , οὐχ ἅρπαγες βασιλείαν θεοῦ οὐ κληρονομήσουσιν . καὶ ἡμεῖς μὲν ἀπελουσάμεθα , οἱ ἐν τούτοις γενόμενοι , οἳ δέ , εἰς ταύτην ἀπολούοντες τὴν ἀσέλγειαν , ἐκ σωφροσύνης εἰς πορνείαν βαπτίζουσι , ταῖς ἡδοναῖς καὶ τοῖς πάθεσι χαρίζεσθαι δογματίζοντες , ἀκρατεῖς ἐκ σωφρόνων εἶναι διδάσκοντες καὶ τὴν ἐλπίδα τὴν σφῶν ταῖς τῶν μορίων ἀναισχυντίαις προσανέχοντες , ἀποκηρύκτους εἶναι τῆς βασιλείας τοῦ θεοῦ , ἀλλ’ οὐκ ἐγγράφους τοὺς φοιτητὰς παρασκευάζοντες , ψευδωνύμου γνώσεως προσηγορίᾳ τὴν εἰς τὸ ἐξώτερον σκότος ὁδοιπορίαν ἐπανῃρημένοι . τὸ λοιπόν , ἀδελφοί , ὅσα ἀληθῆ , ὅσα σεμνά , ὅσα δίκαια , ὅσα ἁγνά , ὅσα προσφιλῆ , ὅσα εὔφημα , εἴ τις ἀρετὴ καὶ εἴ τις ἔπαινος , ταῦτα λογίζεσθε · ὅσα καὶ ἐμάθετε καὶ παρελάβετε καὶ ἠκούσατε καὶ ἴδετε ἐν ἐμοί , ταῦτα πράσσετε · καὶ ὁ θεὸς τῆς εἰρήνης ἔσται μεθ’ ὑμῶν .
Lemmas: πᾶς οὖν καθαρός ὁ καθαρός , λέγω , ὁ δέ μέμιημι καί ἄπιστος οὐδείς καθαρός , ἀλλά μέμιιμαι αὐτός καί ὁ νόος καί ὁ συνείδησις . ἐπί δέ ὁ παρά ὁ κανών ἡδονή μή πλανάω φημί · οὔτε πόρνος οὔτε εἰδωλολάτρης οὔτε μοιχός οὔτε μαλακός οὔτε ἀρσενοκοίτης οὔτε πλεονέκτης οὔτε κλέπτης , οὐ μέθυσος , οὐ λοίδορος , οὐ ἅρπαξ βασιλεία θεός οὐ κληρονομέω . καί ἐγώ μέν ἀπολούω , ὁ ἐν οὗτος γίγνομαι , ὁ δέ , εἰς οὗτος ἀπολούω ὁ ἀσέλγεια , ἐκ σωφροσύνη εἰς πορνεία βαπτίζω , ὁ ἡδονή καί ὁ πάθος χαρίζω δογματίζω , ἀκρατής ἐκ σώφρων εἰμί διδάσκω καί ὁ ἐλπίς ὁ σφεῖς ὁ ὁ μόριον ἀναισχυντία προσανέχω , ἀποκήρυκτος εἰμί ὁ βασιλεία ὁ θεός , ἀλλά οὐ ἔγγραφος ὁ φοιτητής παρασκευάζω , ψευδώνυμος γνῶσις προσηγορία ὁ εἰς ὁ ἐξώτερος σκότος ὁδοιπορία ἐπαναλέγω . ὁ λοιπός , ἀδελφός , ὅσος ἀληθής , ὅσος σεμνός , ὅσος δίκαιος , ὅσος ἁγνός , ὅσος προσφιλής , ὅσος εὔφημος , εἰ τις ἀρετή καί εἰ τις ἔπαινος , οὗτος λογίζομαι · ὅσος καί μανθάνω καί παραλαμβάνω καί ἀκούω καί ὁράω ἐν ἐγώ , οὗτος πράσσω · καί ὁ θεός ὁ εἰρήνη εἰμί μετά σύ .
clemens-alexandrinus.stromata 3.18.110
καὶ ὁ Πέτρος ἐν τῇ ἐπιστολῇ τὰ ὅμοια λέγει · ὥστε τὴν πίστιν ὑμῶν καὶ ἐλπίδα εἶναι εἰς θεόν , τὰς ψυχὰς ὑμῶν ἡγνικότες ἐν τῇ ὑπακοῇ τῆς ἀληθείας , ὡς τέκνα ὑπακοῆς , μὴ συσχηματιζόμενοι ταῖς πρότερον ἐν τῇ ἀγνοίᾳ ὑμῶν ἐπιθυμίαις , ἀλλὰ κατὰ τὸν καλέσαντα ὑμᾶς ἅγιον καὶ αὐτοὶ ἅγιοι ἐν πάσῃ ἀναστροφῇ γενήθητε , διότι γέγραπται · › ἅγιοι ἔσεσθε , διότι ἐγὼ ἅγιος . ‹ Ἀλλὰ γὰρ πέρα τοῦ δέοντος ἡ πρὸς τοὺς ψευδωνύμους τῆς γνώσεως ὑποκριτὰς ἀναγκαία γενομένη ἀπήγαγεν ἡμᾶς καὶ εἰς μακρὸν ἐξέτεινε τὸν λόγον ἀντιλογία . ὅθεν καὶ ὁ τρίτος ἡμῖν τῶν κατὰ τὴν ἀληθῆ φιλοσοφίαν γνωστικῶν ὑπομνημάτων Στρωματεὺς τοῦτο ἔχει τὸ πέρας .
Lemmas: καί ὁ Πέτρος ἐν ὁ ἐπιστολή ὁ ὅμοιος λέγω · ὥστε ὁ πίστις σύ καί ἐλπίς εἰμί εἰς θεός , ὁ ψυχή σύ ἁγνίζω ἐν ὁ ὑπακοή ὁ ἀλήθεια , ὡς τέκνον ὑπακοή , μή συσχηματίζω ὁ πρότερος ἐν ὁ ἄγνοια σύ ἐπιθυμία , ἀλλά κατά ὁ καλέω σύ ἅγιος καί αὐτός ἅγιος ἐν πᾶς ἀναστροφή γίγνομαι , διότι γράφω · › ἅγιος εἰμί , διότι ἐγώ ἅγιος . ‹ ἀλλά γάρ πέρα ὁ δέω ὁ πρός ὁ ψευδώνυμος ὁ γνῶσις ὑποκριτής ἀναγκαῖος γίγνομαι ἀπάγω ἐγώ καί εἰς μακρός ἐκτείνω ὁ λόγος ἀντιλογία . ὅθεν καί ὁ τρίτος ἐγώ ὁ κατά ὁ ἀληθής φιλοσοφία γνωστικός ὑπόμνημα Στρωματεύς οὗτος ἔχω ὁ πέρας .
clemens-alexandrinus.stromata 4.1.1
Ἀκόλουθον δὴ οἶμαι περί τε μαρτυρίου διαλαβεῖν καὶ τίς ὁ τέλειος , οἷς ἐμπεριληφθήσεται κατὰ τὴν ἀπαίτησιν τῶν λεχθησομένων τὰ παρεπόμενα , καὶ ὡς ὁμοίως φιλοσοφητέον δούλῳ τε καὶ ἐλευθέρῳ κἂν ἀνὴρ ἢ γυνὴ τὸ γένος τυγχάνῃ · τά τε ἑξῆς περί τε πίστεως καὶ περὶ τοῦ ζητεῖν προσαποπληρώσαντες τὸ συμβολικὸν εἶδος παραθησόμεθα , ἵν’ ὡς ἐν ἐπιδρομῇ τὸν ἠθικὸν συμπερανάμενοι λόγον κεφαλαιωδῶς παραστήσωμεν τὴν εἰς Ἕλληνας ἐκ τῆς βαρβάρου φιλοσοφίας διαδοθεῖσαν ὠφέλειαν . μεθ’ ἣν ὑποτύπωσιν ἥ τε πρὸς τοὺς Ἕλληνας καὶ ἡ πρὸς τοὺς Ἰουδαίους κατ’ ἐπιτομὴν τῶν γραφῶν ἔκθεσις παραδοθήσεται καὶ ὅσα ἐν τοῖς πρὸ τούτου Στρωματεῦσι κατὰ τὴν τοῦ προοιμίου εἰσβολὴν ἐν ἑνὶ προθεμένοις τελειώσειν ὑπομνήματι τῷ πλήθει τῶν πραγμάτων ἀναγκαίως δουλεύσασι περιλαβεῖν οὐκ ἐξεγένετο .
Lemmas: ἀκόλουθος δέ οἴομαι περί τε μαρτύριον διαλαμβάνω καί τίς ὁ τέλειος , ὅς ἐμπεριλαμβάνω κατά ὁ ἀπαίτησις ὁ λέγω ὁ παρέπομαι , καί ὡς ὅμοιος φιλοσοφέω δοῦλος τε καί ἐλεύθερος ἐάν ἀνήρ ἤ γυνή ὁ γένος τυγχάνω · ὁ τε ἑξῆς περί τε πίστις καί περί ὁ ζητέω προσαποπληρόω ὁ συμβολικός εἶδος παρατίθημι , ἵνα ὡς ἐν ἐπιδρομή ὁ ἠθικός συμπεραίνω λόγος κεφαλαιώδης παρίστημι ὁ εἰς Ἕλλην ἐκ ὁ βάρβαρος φιλοσοφία διαδίδωμι ὠφέλεια . μετά ὅς ὑποτύπωσις ὁ τε πρός ὁ Ἕλλην καί ὁ πρός ὁ Ἰουδαῖος κατά ἐπιτομή ὁ γραφή ἔκθεσις παραδίδωμι καί ὅσος ἐν ὁ πρό οὗτος Στρωματεύς κατά ὁ ὁ προοίμιον εἰσβολή ἐν εἷς προτίθημι τελειόω ὑπόμνημα ὁ πλῆθος ὁ πρᾶγμα ἀναγκαῖος δουλεύω περιλαμβάνω οὐ ἐκγίγνομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 4.1.2
ἐπὶ τούτοις ὕστερον πληρωθείσης ὡς ἔνι μάλιστα τῆς κατὰ τὰ προκείμενα ἡμῖν ὑποτυπώσεως τὰ περὶ ἀρχῶν φυσιολογηθέντα τοῖς τε Ἕλλησι τοῖς τε ἄλλοις βαρβάροις , ὅσων ἧκον εἰς ἡμᾶς αἱ δόξαι , ἐξιστορητέον καὶ πρὸς τὰ κυριώτατα τῶν τοῖς φιλοσόφοις ἐπινενοημένων ἐγχειρητέον . οἷς ἑπόμενον ἂν εἴη μετὰ τὴν ἐπιδρομὴν τῆς θεολογίας τὰ περὶ προφητείας παραδεδομένα διαλαβεῖν , ὡς καὶ τὰς γραφὰς αἷς πεπιστεύκαμεν κυρίας οὔσας ἐξ αὐθεντείας παντοκρατορικῆς ἐπιδείξαντας προϊέναι δἰ αὐτῶν εἱρμῷ δύνασθαι καὶ ἁπάσαις ἐντεῦθεν ταῖς αἱρέσεσιν ἕνα δεικνύναι θεὸν καὶ κύριον παντοκράτορα τὸν διὰ νόμου καὶ προφητῶν , πρὸς δὲ καὶ τοῦ μακαρίου εὐαγγελίου γνησίως κεκηρυγμένον . πολλαὶ δὲ ἡμᾶς αἱ πρὸς τοὺς ἑτεροδόξους ἀντιρρήσεις ἐκδέχονται πειρωμένους τά τε ὑπ’ αὐτῶν προκομιζόμενα ἐγγράφως διαλύεσθαι πείθειν τε αὐτοὺς καὶ ἄκοντας , δἰ αὐτῶν ἐλέγχοντας τῶν γραφῶν .
Lemmas: ἐπί οὗτος ὕστερον πληρόω ὡς ἔνειμι μάλα ὁ κατά ὁ πρόκειμαι ἐγώ ὑποτύπωσις ὁ περί ἀρχή φυσιολογέω ὁ τε Ἕλλην ὁ τε ἄλλος βάρβαρος , ὅσος ἥκω εἰς ἐγώ ὁ δόξα , ἐξιστορέω καί πρός ὁ κύριος ὁ ὁ φιλόσοφος ἐπινοέω ἐγχειρητέον . ὅς ἕπομαι ἄν εἰμί μετά ὁ ἐπιδρομή ὁ θεολογία ὁ περί προφητεία παραδίδωμι διαλαμβάνω , ὡς καί ὁ γραφή ὅς πιστεύω κύριος εἰμί ἐκ αὐθεντία παντοκρατορικός ἐπιδείκνυμι προέρχομαι διά αὐτός εἱρμός δύναμαι καί ἅπας ἐντεῦθεν ὁ αἵρεσις εἷς δείκνυμι θεός καί κύριος παντοκράτωρ ὁ διά νόμος καί προφήτης , πρός δέ καί ὁ μακάριος εὐαγγέλιον γνήσιος κηρύσσω . πολύς δέ ἐγώ ὁ πρός ὁ ἑτερόδοξος ἀντίρρησις ἐκδέχομαι πειράω ὁ τε ὑπό αὐτός προκομίζω ἔγγραφος διαλύω πείθω τε αὐτός καί ἄκων , διά αὐτός ἐλέγχω ὁ γραφή .
clemens-alexandrinus.stromata 4.1.3
Τελειωθείσης τοίνυν τῆς προθέσεως ἡμῖν ἁπάσης ἐν οἷς , ἐὰν θελήσῃ τὸ πνεῦμα , ὑπομνήμασι πρὸς τὴν κατεπείγουσαν ἐξυπηρετοῦμεν χρείαν ( πολλὴ γὰρ ἡ τῶν προλέγεσθαι ὀφειλομένων τῆς ἀληθείας ἀνάγκη ) , τότε δὴ τὴν τῷ ὄντι γνωστικὴν φυσιολογίαν μέτιμεν , τὰ μικρὰ πρὸ τῶν μεγάλων μυηθέντες μυστηρίων , ὡς μηδὲν ἐμποδὼν τῇ θείᾳ ὄντως ἱεροφαντίᾳ γίνεσθαι προκεκαθαρμένων καὶ προδιατετυπωμένων τῶν προϊστορηθῆναι καὶ προπαραδοθῆναι δεόντων . ἡ γοῦν κατὰ τὸν τῆς ἀληθείας κανόνα γνωστικῆς παραδόσεως φυσιολογία , μᾶλλον δὲ ἐποπτεία , ἐκ τοῦ περὶ κοσμογονίας ἤρτηται λόγου , ἐνθένδε ἀναβαίνουσα ἐπὶ τὸ θεολογικὸν εἶδος . ὅθεν εἰκότως τὴν ἀρχὴν τῆς παραδόσεως ἀπὸ τῆς προφητευθείσης ποιησόμεθα γενέσεως , ἐν μέρει καὶ τὰ τῶν ἑτεροδόξων παρατιθέμενοι καὶ ὡς οἷόν τε ἡμῖν διαλύεσθαι πειρώμενοι . ἀλλὰ γὰρ τὸ μὲν γεγράψεται , ἢν θεός γε ἐθέλῃ καὶ ὅπως ἂν ἐμπνέῃ , νυνὶ δὲ ἐπὶ τὸ προκείμενον μετιτέον καὶ τὸν ἠθικὸν ἀποπληρωτέον λόγον .
Lemmas: τελειόω τοίνυν ὁ πρόθεσις ἐγώ ἅπας ἐν ὅς , ἐάν ἐθέλω ὁ πνεῦμα , ὑπόμνημα πρός ὁ κατεπείγω ἐξυπηρετέω χρεία ( πολύς γάρ ὁ ὁ προλέγω ὀφείλω ὁ ἀλήθεια ἀνάγκη ) , τότε δή ὁ ὁ εἰμί γνωστικός φυσιολογία μετέρχομαι , ὁ μικρός πρό ὁ μέγας μυέω μυστήριον , ὡς μηδείς ἐμποδών ὁ θεῖος ὄντως ἱεροφαντία γίγνομαι προκεκαθάρω καί προδιατυπόω ὁ προιστορέω καί προπαραδίδωμι δέω . ὁ γοῦν κατά ὁ ὁ ἀλήθεια κανών γνωστικός παράδοσις φυσιολογία , μάλα δέ ἐποπτεία , ἐκ ὁ περί κοσμογονία ἀρτέομαι λόγος , ἐνθένδε ἀναβαίνω ἐπί ὁ θεολογικός εἶδος . ὅθεν ἔοικα ὁ ἀρχή ὁ παράδοσις ἀπό ὁ προφητεύω ποιέω γένεσις , ἐν μέρος καί ὁ ὁ ἑτερόδοξος παρατίθημι καί ὡς οἷος τε ἐγώ διαλύω πειράω . ἀλλά γάρ ὁ μέν γράφω , ἐάν θεός γε ἐθέλω καί ὅπως ἄν ἐμπνέω , νυνί δέ ἐπί ὁ πρόκειμαι μετιτέον καί ὁ ἠθικός ἀποπληρόω λόγος .
clemens-alexandrinus.stromata 4.2.4
Ἔστω δὲ ἡμῖν τὰ ὑπομνήματα , ὡς πολλάκις εἴπομεν , διὰ τοὺς ἀνέδην ἀπείρως ἐντυγχάνοντας ποικίλως , ὡς αὐτό που τοὔνομά φησι , διεστρωμένα , ἀπ’ ἄλλου εἰς ἄλλο συνεχὲς μετιόντα , καὶ ἕτερον μέν τι κατὰ τὸν εἱρμὸν τῶν λόγων μηνύοντα , ἐνδεικνύμενα δὲ ἄλλο τι . χρυσὸν γὰρ οἱ διζήμενοι , φησὶν Ἡράκλειτος , γῆν πολλὴν ὀρύσσουσι καὶ εὑρίσκουσιν ὀλίγον , οἱ δὲ τοῦ χρυσοῦ ὄντως γένους τὸ συγγενὲς μεταλλεύοντες εὑρήσουσι τὸ πολὺ ἐν ὀλίγῳ · εὑρήσει γὰρ τὸν συνήσοντα ἕνα ἡ γραφή . συλλαμβάνουσι μὲν οὖν πρός τε ἀνάμνησιν πρός τε ἔμφασιν ἀληθείας τῷ οἵῳ τε ζητεῖν μετὰ λόγου οἱ τῶν ὑπομνημάτων Στρωματεῖς . δεῖ δὲ καὶ ἡμᾶς τούτοις προσεκπονεῖν καὶ προσεφευρίσκειν ἕτερα , ἐπεὶ καὶ τοῖς ὁδὸν ἀπιοῦσιν ἣν οὐκ ἴσασιν ἀρκεῖ τὴν φέρουσαν ὑποσημῆναι μόνον ,
Lemmas: εἰμί δέ ἐγώ ὁ ὑπόμνημα , ὡς πολλάκις λέγω , διά ὁ ἀνέδην ἄπειρος ἐντυγχάνω ποικίλος , ὡς αὐτός που ὄνομα φημί , διαστόρεννυμι , ἀπό ἄλλος εἰς ἄλλος συνεχής μετέρχομαι , καί ἕτερος μέν τις κατά ὁ εἱρμός ὁ λόγος μηνύω , ἐνδείκνυμι δέ ἄλλος τις . χρυσός γάρ ὁ δίζημαι , φημί Ἡράκλειτος , γῆ πολύς ὀρύσσω καί εὑρίσκω ὀλίγος , ὁ δέ ὁ χρυσός ὄντως γένος ὁ συγγενής μεταλλεύω εὑρίσκω ὁ πολύς ἐν ὀλίγος · εὑρίσκω γάρ ὁ συνίημι εἷς ὁ γραφή . συλλαμβάνω μέν οὖν πρός τε ἀνάμνησις πρός τε ἔμφασις ἀλήθεια ὁ οἷος τε ζητέω μετά λόγος ὁ ὁ ὑπόμνημα Στρωματεύς . δέω δέ καί ἐγώ οὗτος προσεκπονέω καί προσεφευρίσκω ἕτερος , ἐπεί καί ὁ ὁδός ἀπέρχομαι ὅς οὐ οἶδα ἀρκέω ὁ φέρω ὑποσημαίνω μόνος ,
clemens-alexandrinus.stromata 4.2.5
βαδιστέον δὲ τὸ μετὰ τοῦτο ἤδη καὶ τὴν λοιπὴν ἑαυτοῖς ἐξευρετέον , ὥσπερ φασὶ καὶ δούλῳ τινὶ χρωμένῳ ποτὲ τί ἂν ποιῶν τὸν δεσπότην ἀρέσαιτο ἀνειπεῖν τὴν Πυθίαν , εὑρήσεις ἐὰν ζητήσῃς . χαλεπὸν οὖν τῷ ὄντι ὡς ἔοικεν λανθάνον καλὸν ἐξευρεῖν , ἐπεὶ τῆς ἀρετῆς ἱδρὼς πρόκειται , μακρὸς δὲ καὶ ὄρθιος οἶμος ἐς αὐτὴν καὶ τρηχὺς τὸ πρῶτον · ἐπὴν δ’ εἰς ἄκρον ἵκηται , ῥηιδίη δἢπειτα πέλει , χαλεπή περ ἐοῦσα . στενὴ γὰρ τῷ ὄντι καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς κυρίου , καὶ βιαστῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ ὅθεν ζήτει φησὶ καὶ εὑρήσεις , τῆς βασιλικῆς ὄντως ἐχόμενος ὁδοῦ καὶ μὴ παρεκτρέχων .
Lemmas: βαδίζω δέ ὁ μετά οὗτος ἤδη καί ὁ λοιπός ἑαυτοῦ ἐξευρετέος , ὥσπερ φημί καί δοῦλος τις χράω ποτέ τίς ἄν ποιέω ὁ δεσπότης ἀρέσκω ἀναλέγω ὁ Πυθία , εὑρίσκω ἐάν ζητέω . χαλεπός οὖν ὁ εἰμί ὡς ἔοικα λανθάνω καλός ἐξευρίσκω , ἐπεί ὁ ἀρετή ἱδρώς πρόκειμαι , μακρός δέ καί ὄρθιος οἶμος εἰς αὐτός καί τραχύς ὁ πρῶτος · ἐπήν δέ εἰς ἄκρος ἱκνέομαι , ῥᾴδιος ἔπειτα πέλω , χαλεπός περ εἰμί . στενός γάρ ὁ εἰμί καί θλίβω ὁ ὁδός κύριος , καί βιαστής εἰμί ὁ βασιλεία ὁ θεός ὅθεν ζητέω φημί καί εὑρίσκω , ὁ βασιλικός ὄντως ἔχω ὁδός καί μή παρεκτρέχω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.2.6
εἰκότως οὖν πολὺ τὸ γόνιμον ἐν ὀλίγῳ σπέρματι τῶν ἐμπεριεχομένων τῇδε τῇ πραγματείᾳ δογμάτων , ὥσπερ τὸ παμβότανον τοῦ ἀγροῦ , φησὶν ἡ γραφή . ᾗ καὶ τὴν ἐπιγραφὴν κυρίαν ἔχουσιν οἱ τῶν ὑπομνημάτων Στρωματεῖς ἀτεχνῶς κατὰ τὴν παλαιὰν ἐκείνην ἀπηνθισμένοι προσφοράν , περὶ ἧς ὁ Σοφοκλῆς γράφει · ἦν μὲν γὰρ οἰὸς μαλλός , ἦν δ’ ἀπ’ ἀμπέλων σπονδή τε καὶ ῥὰξ εὖ τεθησαυρισμένη , ἐνῆν δὲ παγκάρπεια συμμιγὴς ὀλαῖς λίπος τ’ ἐλαίου καὶ τὸ ποικιλώτατον ξανθῆς μελίσσης κηρόπλαστον ὄργανον .
Lemmas: ἔοικα οὖν πολύς ὁ γόνιμος ἐν ὀλίγος σπέρμα ὁ ἐμπεριέχω ὅδε ὁ πραγματεία δόγμα , ὥσπερ ὁ παμβότανον ὁ ἀγρός , φημί ὁ γραφή . ὅς καί ὁ ἐπιγραφή κύριος ἔχω ὁ ὁ ὑπόμνημα Στρωματεύς ἄτεχνος κατά ὁ παλαιός ἐκεῖνος ἀπανθίζω προσφορά , περί ὅς ὁ Σοφοκλῆς γράφω · εἰμί μέν γάρ ὄις μαλλός , εἰμί δέ ἀπό ἄμπελος σπονδή τε καί ῥάξ εὖ θησαυρίζω , ἔνειμι δέ παγκάρπεια συμμιγής ὀλή λίπος τε ἔλαιον καί ὁ ποικίλος ξανθός μέλισσα κηρόπλαστος ὄργανον .
clemens-alexandrinus.stromata 4.2.7
αὐτίκα οἱ Στρωματεῖς ἡμῶν , κατὰ τὸν γεωργὸν Τιμοκλέους τοῦ κωμικοῦ σῦκα , ἔλαιον , ἰσχάδας , μέλι προσοδεύουσι , καθάπερ ἐκ παμφόρου χωρίου . δἰ ἣν εὐκαρπίαν ἐπιφέρει · σὺ μὲν εἰρεσιώνην , οὐ γεωργίαν λέγεις , ἐπιφωνεῖν γὰρ εἰώθεσαν Ἀθηναῖοι · εἰρεσιώνη σῦκα φέρει καὶ πίονας ἄρτους καὶ μέλι ἐν κοτύλῃ καὶ ἔλαιον ἀναψήσασθαι . χρὴ τοίνυν πολλάκις ὡς ἐν τοῖς πλοκάνοις διασείοντας καὶ ἀναρριπτοῦντας τὴν πολυμιγίαν τῶν σπερμάτων τὸν πυρὸν ἐκλέγειν .
Lemmas: αὐτίκα ὁ Στρωματεύς ἐγώ , κατά ὁ γεωργός Τιμοκλῆς ὁ κωμικός σῦκον , ἔλαιον , ἰσχάς , μέλι προσοδεύω , καθά ἐκ πάμφορος χωρίον . διά ὅς εὐκαρπία ἐπιφέρω · σύ μέν εἰρεσιώνη , οὐ γεωργία λέγω , ἐπιφωνέω γάρ εἴωθα Ἀθηναῖος · εἰρεσιώνη σῦκον φέρω καί πίων ἄρτος καί μέλι ἐν κοτύλη καί ἔλαιον ἀναψάω . χρή τοίνυν πολλάκις ὡς ἐν ὁ πλόκανον διασείω καί ἀναρρίπτω ὁ πολυμιγία ὁ σπέρμα ὁ πυρός ἐκλέγω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.3.8
οἱ πολλοὶ δὲ τῇ τῶν χειμώνων καταστάσει ὁμοίαν ἔχουσι τὴν διάθεσιν ἀνέδραστόν τε καὶ ἀλόγιστον . Πολλὰ ἀπιστία δέδρακεν ἀγαθὰ καὶ πίστις κακά . ὅ τε Ἐπίχαρμος μέμνασο ἀπιστεῖν φησίν · ἄρθρα ταῦτα τῶν φρενῶν . αὐτίκα τὸ μὲν ἀπιστεῖν τῇ ἀληθείᾳ θάνατον φέρει ὡς τὸ πιστεύειν ζωήν , ἔμπαλιν δὲ τὸ πιστεύειν τῷ ψεύδει , ἀπιστεῖν δὲ τῇ ἀληθείᾳ εἰς ἀπώλειαν ὑποσύρει . ὁ αὐτὸς λόγος ἐπί τε ἐγκρατείας καὶ ἀκρασίας . ἐγκρατεύεσθαι μὲν γὰρ ἀγαθοεργίας κακίας ἔργον , ἀπέχεσθαι δὲ ἀδικίας σωτηρίας ἀρχή . ᾗ μοι δοκεῖ τὸ σάββατον δἰ ἀποχῆς κακῶν ἐγκράτειαν αἰνίσσεσθαι καὶ τί ποτ’ ἐστὶν ᾧ διαφέρει θηρίων ἄνθρωπος . τούτου τε αὖ οἱ τοῦ θεοῦ ἄγγελοι σοφώτεροι · ἠλάττωσας αὐτόν , φησί , βραχύ τι παρ’ ἀγγέλους · οὐ γὰρ ἐπὶ τοῦ κυρίου ἐκδέχονται τὴν γραφήν * καίτοι κἀκεῖνος σάρκα ἔφερεν ) , ἐπὶ δὲ τοῦ τελείου καὶ γνωστικοῦ τῷ χρόνῳ καὶ τῷ ἐνδύματι ἐλαττουμένου παρὰ τοὺς ἀγγέλους . οὐκοῦν ἄλλο τι σοφίαν παρὰ τὴν ἐπιστήμην λέγω , ἐπεὶ μὴ διαφέρει ζωή · κοινὸν γὰρ τῇ φύσει τῇ θνητῇ , τουτέστι τῷ ἀνθρώπῳ , πρὸς τὸ ἀθανασίας κατηξιωμένον τὸ ζῆν , ἕξιν θεωρίας τε καὶ ἐγκρατείας θατέρου διαφέροντος .
Lemmas: ὁ πολύς δέ ὁ ὁ χειμών κατάστασις ὅμοιος ἔχω ὁ διάθεσις ἀνέδραστος τε καί ἀλόγιστος . πολύς ἀπιστία δράω ἀγαθός καί πίστις κακός . ὁ τε Ἐπίχαρμος μιμνῄσκω ἀπιστέω φημί · ἄρθρον οὗτος ὁ φρήν . αὐτίκα ὁ μέν ἀπιστέω ὁ ἀλήθεια θάνατος φέρω ὡς ὁ πιστεύω ζωή , ἔμπαλιν δέ ὁ πιστεύω ὁ ψεῦδος , ἀπιστέω δέ ὁ ἀλήθεια εἰς ἀπώλεια ὑποσύρω . ὁ αὐτός λόγος ἐπί τε ἐγκράτεια καί ἀκρασία . ἐγκρατεύομαι μέν γάρ ἀγαθοεργία κακία ἔργον , ἀπέχω δέ ἀδικία σωτηρία ἀρχή . ὅς ἐγώ δοκέω ὁ σάββατον διά ἀποχή κακός ἐγκράτεια αἰνίσσομαι καί τίς ποτέ εἰμί ὅς διαφέρω θηρίον ἄνθρωπος . οὗτος τε αὖ ὁ ὁ θεός ἄγγελος σοφός · ἐλασσόω αὐτός , φημί , βραχύς τις παρά ἄγγελος · οὐ γάρ ἐπί ὁ κύριος ἐκδέχομαι ὁ γραφή * καίτοι ἐκεῖνος σάρξ φέρω ) , ἐπί δέ ὁ τέλειος καί γνωστικός ὁ χρόνος καί ὁ ἔνδυμα ἐλασσόω παρά ὁ ἄγγελος . οὔκουν ἄλλος τις σοφία παρά ὁ ἐπιστήμη λέγω , ἐπεί μή διαφέρω ζωή · κοινός γάρ ὁ φύσις ὁ θνητός , τουτέστι ὁ ἄνθρωπος , πρός ὁ ἀθανασία καταξιόω ὁ ζάω , ἕξις θεωρία τε καί ἐγκράτεια ἕτερος διαφέρω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.3.9
ᾗ μοι δοκεῖ καὶ Πυθαγόρας σοφὸν μὲν εἶναι τὸν θεὸν λέγειν μόνον ( ἐπεὶ καὶ ὁ ἀπόστολος ἐν τῇ πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολῇ γράφει · εἰς ὑπακοὴν πίστεως εἰς πάντα τὰ ἔθνη γνωρισθέντος , μόνῳ σοφῷ θεῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ ) , ἑαυτὸν δὲ διὰ φιλίαν τὴν πρὸς τὸν θεὸν φιλόσοφον . διελέγετο γοῦν Μωυσεῖ , φησίν , ὁ θεὸς ὡς φίλος φίλῳ . τὸ μὲν οὖν ἀληθὲς τῷ θεῷ σαφές . αὐτίκα τὴν ἀλήθειαν γεννᾷ , ὁ γνωστικὸς δὲ ἀληθείας ἐρᾷ . ἴσθι , φησί , πρὸς τὸν μύρμηκα , ὦ ὀκνηρέ , καὶ μελίττης γενοῦ μαθητής , ὁ Σολομὼν λέγει · εἰ γὰρ ἑκάστου τῆς οἰκείας φύσεως ἔργον ἓν καὶ βοὸς ὁμοίως καὶ ἵππου καὶ κυνός , τί ἂν φήσαιμεν τοῦ ἀνθρώπου τὸ ἔργον τὸ οἰκεῖον ; ἔοικεν δ’ οἶμαι , κενταύρῳ , Θετταλικῷ πλάσματι , ἐκ λογικοῦ καὶ ἀλόγου συγκείμενος , ψυχῆς καὶ σώματος , ἀλλὰ τὸ μὲν σῶμα γῆν τε ἐργάζεται καὶ σπεύδει εἰς γῆν , τέταται δὲ ἡ ψυχὴ πρὸς τὸν θεόν , ἥ γε διὰ φιλοσοφίας τῆς ἀληθοῦς παιδευομένη , πρός τε τοὺς ἄνω σπεύδει συγγενεῖς , ἀποστραφεῖσα τῶν τοῦ σώματος ἐπιθυμιῶν πρός τε ταύταις πόνου τε καὶ φόβου · καίτοι πρὸς ἀγαθοῦ καὶ τὴν ὑπομονὴν καὶ τὸν φόβον ἐδείξαμεν . εἰ γὰρ διὰ νόμου ἐπίγνωσις ἁμαρτίας , ὡς οἱ κατατρέχοντες τοῦ νόμου φασί , καὶ › ἄχρι νόμου ἁμαρτία ἦν ἐν κόσμῳ , ‹ ἀλλὰ › χωρὶς νόμου ἁμαρτία νεκρὰ ‹ ἀντᾴδομεν αὐτοῖς . ὅταν γὰρ ἀφέλῃς τὸ αἴτιον τοῦ φόβου , τὴν ἁμαρτίαν , ἀφεῖλες τὸν φόβον , πολὺ δὲ ἔτι μᾶλλον τὴν κόλασιν , ὅταν ἀπῇ τὸ πεφυκὸς ἐπιθυμεῖν · δικαίῳ γὰρ οὐ κεῖται νόμος , ἡ γραφή φησιν .
Lemmas: ὅς ἐγώ δοκέω καί Πυθαγόρας σοφός μέν εἰμί ὁ θεός λέγω μόνος ( ἐπεί καί ὁ ἀπόστολος ἐν ὁ πρός Ῥωμαῖος ἐπιστολή γράφω · εἰς ὑπακοή πίστις εἰς πᾶς ὁ ἔθνος γνωρίζω , μόνος σοφός θεός διά Ἰησοῦς Χριστός ) , ἑαυτοῦ δέ διά φιλία ὁ πρός ὁ θεός φιλόσοφος . διαλέγω γοῦν Μωϋσῆς , φημί , ὁ θεός ὡς φίλος φίλος . ὁ μέν οὖν ἀληθής ὁ θεός σαφής . αὐτίκα ὁ ἀλήθεια γεννάω , ὁ γνωστικός δέ ἀλήθεια ἐράω . οἶδα , φημί , πρός ὁ μύρμηξ , ὦ ὀκνηρός , καί μέλισσα γίγνομαι μαθητής , ὁ Σολομών λέγω · εἰ γάρ ἕκαστος ὁ οἰκεῖος φύσις ἔργον εἷς καί βοῦς ὅμοιος καί ἵππος καί κύων , τίς ἄν φημί ὁ ἄνθρωπος ὁ ἔργον ὁ οἰκεῖος ; ἔοικα δέ οἴομαι , κένταυρος , Θεσσαλικός πλάσμα , ἐκ λογικός καί ἄλογος σύγκειμαι , ψυχή καί σῶμα , ἀλλά ὁ μέν σῶμα γῆ τε ἐργάζομαι καί σπεύδω εἰς γῆ , τείνω δέ ὁ ψυχή πρός ὁ θεός , ὅς γε διά φιλοσοφία ὁ ἀληθής παιδεύω , πρός τε ὁ ἄνω σπεύδω συγγενής , ἀποστράπτω ὁ ὁ σῶμα ἐπιθυμία πρός τε οὗτος πόνος τε καί φόβος · καίτοι πρός ἀγαθός καί ὁ ὑπομονή καί ὁ φόβος δείκνυμι . εἰ γάρ διά νόμος ἐπίγνωσις ἁμαρτία , ὡς ὁ κατατρέχω ὁ νόμος φημί , καί › ἄχρι νόμος ἁμαρτία εἰμί ἐν κόσμος , ‹ ἀλλά › χωρίς νόμος ἁμαρτία νεκρός ‹ ἀνταείδω αὐτός . ὅταν γάρ ἀφαιρέω ὁ αἴτιος ὁ φόβος , ὁ ἁμαρτία , ἀφαιρέω ὁ φόβος , πολύς δέ ἔτι μάλα ὁ κόλασις , ὅταν ἀπέρχομαι ὁ φύω ἐπιθυμέω · δίκαιος γάρ οὐ κεῖμαι νόμος , ὁ γραφή φημί .
clemens-alexandrinus.stromata 4.3.10
καλῶς οὖν Ἡράκλειτος δίκης ὄνομα φησὶν οὐκ ἂν ᾔδεσαν , εἰ ταῦτα μὴ ἦν , Σωκράτης δὲ νόμον ἕνεκα ἀγαθῶν οὐκ ἂν γενέσθαι . ἀλλ’ οὐδὲ τοῦτο ἔγνωσαν οἱ κατήγοροι , ὡς ὁ ἀπόστολός φησιν ὅτι ὁ ἀγαπῶν τὸν πλησίον κακὸν οὐκ ἐργάζεται · τὸ γὰρ οὐ φονεύσεις , οὐ μοιχεύσεις , οὐ κλέψεις , καὶ εἴ τις ἑτέρα ἐντολή , ἐν τούτῳ μόνῳ ἀνακεφαλαιοῦται τῷ λόγῳ , τῷ · › ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν . ‹ ταύτῃ που ἀγαπήσεις κύριον τὸν θεόν σου φησὶν ἐξ ὅλης καρδίας σου , καὶ ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν . εἰ δὴ ὁ τὸν πλησίον ἀγαπῶν κακὸν οὐκ ἐργάζεται καὶ πᾶσα ἐντολὴ ἐν τούτῳ ἀνακεφαλαιοῦται , τῷ ἀγαπᾶν τὸν πλησίον , αἱ τὸν φόβον ἐπαρτῶσαι ἐντολαὶ ἀγάπην , οὐ μῖσος κατασκευάζουσιν .
Lemmas: καλός οὖν Ἡράκλειτος δίκη ὄνομα φημί οὐ ἄν οἶδα , εἰ οὗτος μή εἰμί , Σωκράτης δέ νόμος ἕνεκα ἀγαθός οὐ ἄν γίγνομαι . ἀλλά οὐδέ οὗτος γιγνώσκω ὁ κατήγορος , ὡς ὁ ἀπόστολος φημί ὅτι ὁ ἀγαπάω ὁ πλησίος κακός οὐ ἐργάζομαι · ὁ γάρ οὐ φονεύω , οὐ μοιχεύω , οὐ κλέπτω , καί εἰ τις ἕτερος ἐντολή , ἐν οὗτος μόνος ἀνακεφαλαιόω ὁ λόγος , ὁ · › ἀγαπάω ὁ πλησίος σύ ὡς σεαυτοῦ . ‹ ταύτῃ που ἀγαπάω κύριος ὁ θεός σύ φημί ἐκ ὅλος καρδία σύ , καί ἀγαπάω ὁ πλησίος σύ ὡς σεαυτοῦ . εἰ δή ὁ ὁ πλησίος ἀγαπάω κακός οὐ ἐργάζομαι καί πᾶς ἐντολή ἐν οὗτος ἀνακεφαλαιόω , ὁ ἀγαπάω ὁ πλησίος , ὁ ὁ φόβος ἐπαρτάω ἐντολή ἀγάπη , οὐ μῖσος κατασκευάζω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.3.11
οὔκουν πάθος ὁ φόβος οὗ γεννητικὸς ὁ νόμος . ὥστε ὁ νόμος ἅγιος καὶ τῷ ὄντι πνευματικός ἐστι κατὰ τὸν ἀπόστολον . δεῖ δή , ὡς ἔοικε , τήν γε τοῦ σώματος φύσιν καὶ τὴν τῆς ψυχῆς οὐσίαν πολυπραγμονήσαντας τὸ ἑκατέρου τέλος καταλαβέσθαι καὶ μὴ τὸν θάνατον ἡγεῖσθαι κακόν · ὅτε γὰρ δοῦλοι ἦτε τῆς ἁμαρτίας , φησὶν ὁ ἀπόστολος , ἐλεύθεροι ἦτε τῇ δικαιοσύνῃ . τίνα οὖν καρπὸν εἴχετε τότε ; ἐφ’ οἷς νῦν ἐπαισχύνεσθε · τὸ γὰρ τέλος ἐκείνων θάνατος . νῦν δὲ ἐλευθερωθέντες ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας , δουλωθέντες δὲ τῷ θεῷ , ἔχετε τὸν καρπὸν ὑμῶν εἰς ἁγιασμόν , τὸ δὲ τέλος ζωὴν αἰώνιον . τὰ γὰρ ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας θάνατος , τὸ δὲ χάρισμα τοῦ θεοῦ ζωὴ αἰώνιος ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν .
Lemmas: οὔκουν πάθος ὁ φόβος ὅς γεννητικός ὁ νόμος . ὥστε ὁ νόμος ἅγιος καί ὁ εἰμί πνευματικός εἰμί κατά ὁ ἀπόστολος . δέω δή , ὡς ἔοικα , ὁ γε ὁ σῶμα φύσις καί ὁ ὁ ψυχή οὐσία πολυπραγμονέω ὁ ἑκάτερος τέλος καταλαμβάνω καί μή ὁ θάνατος ἡγέομαι κακός · ὅτε γάρ δοῦλος εἰμί ὁ ἁμαρτία , φημί ὁ ἀπόστολος , ἐλεύθερος εἰμί ὁ δικαιοσύνη . τίς οὖν καρπός ἔχω τότε ; ἐπί ὅς νῦν ἐπαισχύνομαι · ὁ γάρ τέλος ἐκεῖνος θάνατος . νῦν δέ ἐλευθερόω ἀπό ὁ ἁμαρτία , δουλόω δέ ὁ θεός , ἔχω ὁ καρπός σύ εἰς ἁγιασμός , ὁ δέ τέλος ζωή αἰώνιος . ὁ γάρ ὀψώνιον ὁ ἁμαρτία θάνατος , ὁ δέ χάρισμα ὁ θεός ζωή αἰώνιος ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ .
clemens-alexandrinus.stromata 4.3.12
Κινδυνεύει τοίνυν δεδεῖχθαι θάνατος μὲν εἶναι ἡ ἐν σώματι κοινωνία τῆς ψυχῆς ἁμαρτητικῆς οὔσης , ζωὴ δὲ ὁ χωρισμὸς τῆς ἁμαρτίας . πολλοὶ δὲ οἱ ἐν ποσὶ χάρακες καὶ τάφροι τῆς ἐπιθυμίας τά τε ὀργῆς καὶ θυμοῦ βάραθρα , ἃ διαπηδᾶν ἀνάγκη καὶ πᾶσαν ἀποφεύγειν τὴν τῶν ἐπιβουλῶν ἀνασκευὴν τὸν μηκέτι δἰ ἐσόπτρου τὴν γνῶσιν τοῦ θεοῦ κατοψόμενον · ἥμισυ γάρ τ’ ἀρετῆς ἀποαίνυται εὐρύοπα Ζεὺς ἀνέρος , εὖτ’ ἄν μιν κατὰ δούλιον ἦμαρ ἕλῃσι . δούλους δὲ τοὺς ὑπὸ ἁμαρτίαν καὶ ταῖς ἁμαρτίαις πεπραμένους , τοὺς φιληδόνους καὶ φιλοσωμάτους οἶδεν ἡ γραφή , καὶ θηρία μᾶλλον ἢ ἀνθρώπους , τοὺς παρομοιωθέντας τοῖς κτήνεσι , θηλυμανεῖς ἵππους ἐπὶ τὰς τῶν πλησίον χρεμετίζοντας · ὄνος ὑβριστὴς ὁ ἀκόλαστος , λύκος ἄγριος ὁ πλεονεκτικὸς καὶ ὄφις ὁ ἀπατεών . ὁ τοίνυν ἀπὸ τοῦ σώματος τῆς ψυχῆς χωρισμὸς ὁ παρ’ ὅλον τὸν βίον μελετώμενος τῷ φιλοσόφῳ προθυμίαν κατασκευάζει γνωστικὴν εὐκόλως δύνασθαι φέρειν τὸν τῆς φύσεως θάνατον , διάλυσιν ὄντα τῶν πρὸς τὸ σῶμα τῆς ψυχῆς δεσμῶν · ἐμοὶ γὰρ κόσμος ἐσταύρωται κἀγὼ τῷ κόσμῳ λέγει , βιῶ δὲ ἤδη ἐν σαρκὶ ὢν ὡς ἐν οὐρανῷ πολιτευόμενος .
Lemmas: κινδυνεύω τοίνυν δείκνυμι θάνατος μέν εἰμί ὁ ἐν σῶμα κοινωνία ὁ ψυχή ἁμαρτητικός εἰμί , ζωή δέ ὁ χωρισμός ὁ ἁμαρτία . πολύς δέ ὁ ἐν πούς χάραξ καί τάφρος ὁ ἐπιθυμία ὁ τε ὀργή καί θυμός βάραθρον , ὅς διαπηδάω ἀνάγκη καί πᾶς ἀποφεύγω ὁ ὁ ἐπιβουλή ἀνασκευή ὁ μηκέτι διά εἴσοπτρον ὁ γνῶσις ὁ θεός καθοράω · ἥμισυς γάρ τε ἀρετή ἀπαίνυμαι εὐρύοπα Ζεύς ἀνήρ , εὖτε ἄν μιν κατά δούλιος ἦμαρ αἱρέω . δοῦλος δέ ὁ ὑπό ἁμαρτία καί ὁ ἁμαρτία πιπράσκω , ὁ φιλήδονος καί φιλοσώματος οἶδα ὁ γραφή , καί θηρίον μάλα ἤ ἄνθρωπος , ὁ παρομοιόω ὁ κτῆνος , θηλυμανής ἵππος ἐπί ὁ ὁ πλησίον χρεμετίζω · ὄνος ὑβριστής ὁ ἀκόλαστος , λύκος ἄγριος ὁ πλεονεκτικός καί ὄφις ὁ ἀπατεών . ὁ τοίνυν ἀπό ὁ σῶμα ὁ ψυχή χωρισμός ὁ παρά ὅλος ὁ βίος μελετάω ὁ φιλόσοφος προθυμία κατασκευάζω γνωστικός εὔκολος δύναμαι φέρω ὁ ὁ φύσις θάνατος , διάλυσις εἰμί ὁ πρός ὁ σῶμα ὁ ψυχή δεσμός · ἐγώ γάρ κόσμος σταυρόω ἐγώ ὁ κόσμος λέγω , βιόω δέ ἤδη ἐν σάρξ εἰμί ὡς ἐν οὐρανός πολιτεύω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.4.13
Ὅθεν εἰκότως καλούμενος ὁ γνωστικὸς ὑπακούει ῥᾳδίως καὶ τῷ τὸ σωμάτιον αἰτοῦντι φέρων προσδίδωσι καὶ τὰ πάθη , προαποδυόμενος τοῦ σαρκίου ταῦτα , οὐχ ὑβρίζων τὸν πειράζοντα , παιδεύων δέ , οἶμαι , καὶ ἐλέγχων , ἐξ οἵης τιμῆς καὶ οἵου μήκεος ὄλβου , ὥς φησιν Ἐμπεδοκλῆς , ὧδε ἐλθὼν μετὰ θνητῶν ἀναστρέφεται . οὗτος ὡς ἀληθῶς μαρτυρεῖ αὑτῷ μὲν τὸ εἶναι πιστῷ γνησίῳ πρὸς τὸν θεόν , τῷ πειράζοντι δὲ μάτην ἐζηλωκέναι τὸν δἰ ἀγάπης πιστόν , τῷ δ’ αὖ κυρίῳ τὴν ἔνθεον πρὸς τὴν διδασκαλίαν πειθώ , ἧς οὐκ ἀποστήσεται θανάτου φόβῳ , ναὶ μὴν καὶ τοῦ κηρύγματος τὴν ἀλήθειαν συμβεβαιοῖ ἔργῳ , δυνατὸν εἶναι δεικνὺς τὸν πρὸς ὃν σπεύδει θεόν . θαυμάσαις ἂν τὴν ἀγάπην αὐτοῦ , ἥν ἐναργῶς διδάσκει εὐχαρίστως ἑνούμενος πρὸς τὸ συγγενές , οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τῷ τιμίῳ αἵματι τοὺς ἀπίστους δυσωπῶν .
Lemmas: ὅθεν ἔοικα καλέω ὁ γνωστικός ὑπακούω ῥᾴδιος καί ὁ ὁ σωμάτιον αἰτέω φέρω προσδίδωμι καί ὁ πάθος , προαποδύω ὁ σαρκίον οὗτος , οὐ ὑβρίζω ὁ πειράω , παιδεύω δέ , οἴομαι , καί ἐλέγχω , ἐκ οἷος τιμή καί οἷος μῆκος ὄλβος , ὡς φημί Ἐμπεδοκλῆς , ὧδε ἔρχομαι μετά θνητός ἀναστρέφω . οὗτος ὡς ἀληθής μαρτυρέω ἑαυτοῦ μέν ὁ εἰμί πιστός γνήσιος πρός ὁ θεός , ὁ πειράω δέ μάτην ζηλόω ὁ διά ἀγάπη πιστός , ὁ δέ αὖ κύριος ὁ ἔνθεος πρός ὁ διδασκαλία πειθώ , ὅς οὐ ἀφίστημι θάνατος φόβος , ναί μήν καί ὁ κήρυγμα ὁ ἀλήθεια συμβεβαιόω ἔργον , δυνατός εἰμί δείκνυμι ὁ πρός ὅς σπεύδω θεός . θαυμάζω ἄν ὁ ἀγάπη αὐτός , ὅς ἐναργής διδάσκω εὐχάριστος ἑνόω πρός ὁ συγγενής , οὐ μήν ἀλλά καί ὁ τίμιος αἷμα ὁ ἄπιστος δυσωπέω .
clemens-alexandrinus.stromata 4.4.14
οὗτος οὖν οὐ φόβῳ τὸ ἀρνεῖσθαι Χριστὸν διὰ τὴν ἐντολὴν ἐκκλινεῖ , ἵνα δὴ φόβῳ μάρτυς γένηται · οὐ μὴν οὐδὲ ἐλπίδι δωρεῶν ἡτοιμασμένων πιπράσκων τὴν πίστιν , ἀγάπῃ δὲ πρὸς τὸν κύριον ἀσμενέστατα τοῦδε τοῦ βίου ἀπολυθήσεται , χάριν ἴσως καὶ τῷ τὴν αἰτίαν παρασχομένῳ τῆς ἐνθένδε ἐξόδου καὶ τῷ τὴν ἐπιβουλὴν τεχνασαμένῳ ἐγνωκώς , πρόφασιν εὔλογον λαβών , ἥν οὐκ αὐτὸς παρέσχεν , ἑαυτὸν ἐπιδεῖξαι ὅς ἐστι , τῷ μὲν δἰ ὑπομονῆς , δἰ ἀγάπης δὲ κυρίῳ , δἰ ἧς ἀνεδείκνυτο τῷ κυρίῳ καὶ πρὸ τῆς γενέσεως τὴν προαίρεσιν τοῦ μαρτυρήσοντος εἰδότι . εὐθαρσήσας τοίνυν πρὸς φίλον τὸν κύριον , ὑπὲρ οὗ καὶ τὸ σῶμα ἑκὼν ἐπιδέδωκεν , πρὸς δὲ καὶ τὴν ψυχήν , ὡς οἱ δικασταὶ προσεδόκησαν , ἔρχεται , φίλε κασίγνητε ποιητικῶς ἀκούσας πρὸς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν διὰ τὴν τοῦ βίου ὁμοιότητα . αὐτίκα τελείωσιν τὸ μαρτύριον καλοῦμεν οὐχ ὅτι τέλος τοῦ βίου ὁ ἄνθρωπος ἔλαβεν ὡς οἱ λοιποί , ἀλλ’ ὅτι τέλειον ἔργον ἀγάπης ἀγάπης ἐνεδείξατο . καὶ οἱ παλαιοὶ δὲ τῶν παρ’ Ἕλλησι τῶν ἐν πολέμῳ ἀποθανόντων τὴν τελευτὴν ἐπαινοῦσιν , οὐ τὸ βιαίως ἀποθνῄσκειν συμβουλεύοντες , ἀλλ’ ὅτι ὁ κατὰ πόλεμον τελευτῶν ἀδεὴς τοῦ θανεῖν ἀπήλλακται , ἀποτμηθεὶς τοῦ σώματος , καὶ οὐ προκαμὼν τῇ ψυχῇ οὐδὲ καταμαλακισθείς , οἷα περὶ τὰς νόσους πάσχουσιν οἱ ἄνθρωποι · ἀπαλλάττονται γὰρ θηλυκευόμενοι καὶ ἱμειρόμενοι τοῦ ζῆν .
Lemmas: οὗτος οὖν οὐ φόβος ὁ ἀρνέομαι Χριστός διά ὁ ἐντολή ἐκκλίνω , ἵνα δή φόβος μάρτυς γίγνομαι · οὐ μήν οὐδέ ἐλπίς δωρεά ἑτοιμάζω πιπράσκω ὁ πίστις , ἀγάπη δέ πρός ὁ κύριος ἀσμενής ὅδε ὁ βίος ἀπολύω , χάρις ἴσως καί ὁ ὁ αἰτία παρέχω ὁ ἐνθένδε ἔξοδος καί ὁ ὁ ἐπιβουλή τεχνάομαι γιγνώσκω , πρόφασις εὔλογος λαμβάνω , ὅς οὐ αὐτός παρέχω , ἑαυτοῦ ἐπιδείκνυμι ὅς εἰμί , ὁ μέν διά ὑπομονή , διά ἀγάπη δέ κύριος , διά ὅς ἀναδείκνυμι ὁ κύριος καί πρό ὁ γένεσις ὁ προαίρεσις ὁ μαρτυρέω οἶδα . εὐθαρσέω τοίνυν πρός φίλος ὁ κύριος , ὑπέρ ὅς καί ὁ σῶμα ἑκών ἐπιδίδωμι , πρός δέ καί ὁ ψυχή , ὡς ὁ δικαστής προσδοκέω , ἔρχομαι , φίλος κασίγνητος ποιητικός ἀκούω πρός ὁ σωτήρ ἐγώ διά ὁ ὁ βίος ὁμοιότης . αὐτίκα τελείωσις ὁ μαρτύριον καλέω οὐ ὅτι τέλος ὁ βίος ὁ ἄνθρωπος λαμβάνω ὡς ὁ λοιπός , ἀλλά ὅτι τέλειος ἔργον ἀγάπη ἀγάπη ἐνδείκνυμι . καί ὁ παλαιός δέ ὁ παρά Ἕλλην ὁ ἐν πόλεμος ἀποθνῄσκω ὁ τελευτή ἐπαινέω , οὐ ὁ βίαιος ἀποθνῄσκω συμβουλεύω , ἀλλά ὅτι ὁ κατά πόλεμος τελευτάω ἀδεής ὁ θνῄσκω ἀπαλλάσσω , ἀποτέμνω ὁ σῶμα , καί οὐ προκάμνω ὁ ψυχή οὐδέ καταμαλακίζω , οἷος περί ὁ νόσος πάσχω ὁ ἄνθρωπος · ἀπαλλάσσω γάρ θηλυκεύω καί ἱμείρω ὁ ζάω .