ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.stromata 6.11.95
σύνες ἤδη μοι τὸ μυστήριον τῆς ἀληθείας , συγγνώμην ἀπονέμων , εἰ περαιτέρω προβαίνειν τῆς ἐξεργασίας ὀκνῶ , τουτὶ μόνον ἀνακηρύσσων · πάντα δἰ αὐτοῦ ἐγένετο καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν . ἀμέλει λίθος ἀκρογωνιαῖος εἴρηται , ἐν ᾧ πᾶσα οἰκοδομὴ συναρμολογουμένη αὔξει εἰς ναὸν ἅγιον θεοῦ κατὰ τὸν θεῖον ἀπόστολον . σιωπῶ τὰ νῦν τὴν ἐν τῷ εὐαγγελίῳ παραβολὴν λέγουσαν · ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ σαγήνην εἰς θάλασσαν βεβληκότι κἀκ τοῦ πλήθους τῶν ἑαλωκότων ἰχθύων τὴν ἐκλογὴν τῶν ἀμεινόνων ποιουμένῳ . ἤδη δὲ καὶ τὰς τέσσαρας ἀρετὰς ἄντικρυς ἡ παρ’ ἡ παρ’ ἡμῖν σοφία ὧδέ πως ἀνακηρύσσει , ὥστε καὶ τούτων τὰς πηγὰς τοῖς Ἕλλησιν παρὰ Ἑβραίων δεδόσθαι . μαθεῖν δ’ ἐκ τῶνδ’ ἔξεστιν · καὶ εἰ δικαιοσύνην ἀγαπᾷ τις , οἱ πόνοι ταύτης εἰσὶν ἀρεταί · σωφροσύνην γὰρ καὶ φρόνησιν ἐκδιδάσκει . δικαιοσύνην καὶ ἀνδρείαν , ὧν χρησιμώτερον οὐδέν ἐστιν ἐν βίῳ ἀνθρώποις . ἐπὶ πᾶσιν εἰδέναι αὐτοὺς κἀκεῖνο ἐχρῆν , ὅτι φύσει μὲν γεγόναμεν πρὸς ἀρετήν , οὐ μὴν ὥστε ἔχειν αὐτὴν ἐκ γενετῆς , ἀλλὰ πρὸς τὸ κτήσασθαι ἐπιτήδειοι .
Lemmas: συνίημι ἤδη ἐγώ ὁ μυστήριον ὁ ἀλήθεια , συγγνώμη ἀπονέμω , εἰ πέρα προβαίνω ὁ ἐξεργασία ὀκνέω , οὗτος μόνος ἀνακηρύσσω · πᾶς διά αὐτός γίγνομαι καί χωρίς αὐτός γίγνομαι οὐδέ εἷς . ἀμέλει λίθος ἀκρογωνιαῖος λέγω , ἐν ὅς πᾶς οἰκοδομή συναρμολογέω αὐξάνω εἰς ναός ἅγιος θεός κατά ὁ θεῖος ἀπόστολος . σιωπάω ὁ νῦν ὁ ἐν ὁ εὐαγγέλιον παραβολή λέγω · ὅμοιος εἰμί ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός ἄνθρωπος σαγήνη εἰς θάλασσα βάλλω ἐκ ὁ πλῆθος ὁ ἁλίσκομαι ἰχθῦς ὁ ἐκλογή ὁ ἀγαθός ποιέω . ἤδη δέ καί ὁ τέσσαρες ἀρετή ἄντικρυς ὁ παρά ὁ παρά ἐγώ σοφία ὧδε πως ἀνακηρύσσω , ὥστε καί οὗτος ὁ πηγή ὁ Ἕλλην παρά Ἑβραῖος δίδωμι . μανθάνω δέ ἐκ ὅδε ἔξεστι · καί εἰ δικαιοσύνη ἀγαπάω τις , ὁ πόνος οὗτος εἰμί ἀρετή · σωφροσύνη γάρ καί φρόνησις ἐκδιδάσκω . δικαιοσύνη καί ἀνδρεία , ὅς χρήσιμος οὐδείς εἰμί ἐν βίος ἄνθρωπος . ἐπί πᾶς οἶδα αὐτός ἐκεῖνος χρή , ὅτι φύσις μέν γίγνομαι πρός ἀρετή , οὐ μήν ὥστε ἔχω αὐτός ἐκ γενετή , ἀλλά πρός ὁ κτάομαι ἐπιτήδειος .
clemens-alexandrinus.stromata 6.12.96
Ὧι λόγῳ λύεται τὸ πρὸς τῶν αἱρετικῶν ἀπορούμενον ἡμῖν , πότερον τέλειος ἐπλάσθη ὁ Ἀδὰμ ἢ ἀτελής · ἀλλ’ εἰ μὲν ἀτελής , πῶς τελείου θεοῦ ἀτελὲς τὸ ἔργον καὶ μάλιστα ἄνθρωπος ; εἰ δὲ τέλειος , πῶς παραβαίνει τὰς ἐντολάς ; ἀκούσονται γὰρ καὶ παρ’ ἡμῶν ὅτι τέλειος κατὰ τὴν κατασκευὴν οὐκ ἐγένετο , πρὸς δὲ τὸ ἀναδέξασθαι τὴν ἀρετὴν ἐπιτήδειος · διαφέρει γὰρ δή που ἐπὶ τὴν ἀρετὴν γεγονέναι ἐπιτήδειον πρὸς τὴν κτῆσιν αὐτῆς · ἡμᾶς δὲ ἐξ ἡμῶν αὐτῶν βούλεται σῴζεσθαι . αὕτη οὖν φύσις ψυχῆς ἐξ ἑαυτῆς ὁρμᾶν · εἶτα λογικοὶ ὄντες λογικῆς οὔσης τῆς φιλοσοφίας συγγενές τι ἔχομεν πρὸς αὐτήν · ἡ δὲ ἐπιτηδειότης φορὰ μέν ἐστι πρὸς ἀρετήν , ἀρετὴ δ’ οὔ . Πάντες μὲν οὖν , ὡς ἔφην , πρὸς ἀρετῆς κτῆσιν πεφύκασιν , ἀλλ’ ὃ μὲν μᾶλλον , ὃ δ’ ἧττον πρόεισι τῇ τε μαθήσει τῇ τε ἀσκήσει , διὸ καὶ οἳ μὲν ἐξήρκεσαν μέχρι τῆς τελείας ἀρετῆς , οἳ δὲ μέχρι τινὸς ἔφθασαν , ἀμεληθέντες δ’ αὖ τινες , καὶ εἰ ἄλλως ἦσαν εὐφυεῖς , εἰς τοὐναντίον ἀπετράπησαν . πολὺ δὲ μᾶλλον ἡ μεγέθει πασῶν μαθήσεων καὶ ἀληθείᾳ διαφέρουσα γνῶσις χαλεπωτάτη κτήσασθαι καὶ ἐν πολλῷ καμάτῳ περιγίνεται .
Lemmas: ὅς λόγος λύω ὁ πρός ὁ αἱρετικός ἀφοράω ἐγώ , πότερος τέλειος πλάσσω ὁ Ἀδάμ ἤ ἀτελής · ἀλλά εἰ μέν ἀτελής , πῶς τέλειος θεός ἀτελής ὁ ἔργον καί μάλα ἄνθρωπος ; εἰ δέ τέλειος , πῶς παραβαίνω ὁ ἐντολή ; ἀκούω γάρ καί παρά ἐγώ ὅτι τέλειος κατά ὁ κατασκευή οὐ γίγνομαι , πρός δέ ὁ ἀναδέχομαι ὁ ἀρετή ἐπιτήδειος · διαφέρω γάρ δή που ἐπί ὁ ἀρετή γίγνομαι ἐπιτήδειος πρός ὁ κτῆσις αὐτός · ἐγώ δέ ἐκ ἐγώ αὐτός βούλομαι σῴζω . οὗτος οὖν φύσις ψυχή ἐκ ἑαυτοῦ ὁρμάω · εἶτα λογικός εἰμί λογικός εἰμί ὁ φιλοσοφία συγγενής τις ἔχω πρός αὐτός · ὁ δέ ἐπιτηδειότης φορά μέν εἰμί πρός ἀρετή , ἀρετή δέ οὐ . πᾶς μέν οὖν , ὡς φημί , πρός ἀρετή κτῆσις φύω , ἀλλά ὁ μέν μάλα , ὁ δέ ἥσσων πρόειμι ὁ τε μάθησις ὁ τε ἄσκησις , διό καί ὁ μέν ἐξαίρω μέχρι ὁ τέλειος ἀρετή , ὁ δέ μέχρι τις φθάνω , ἀμελέω δέ αὖ τις , καί εἰ ἄλλος εἰμί εὐφυής , εἰς ἐναντίος ἀποτρέπω . πολύς δέ μάλα ὁ μέγεθος πᾶς μάθησις καί ἀλήθεια διαφέρω γνῶσις χαλεπός κτάομαι καί ἐν πολύς κάματος περιγίγνομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 6.12.97
ἀλλ’ , ὡς ἔοικεν , οὐκ ἔγνωσαν μυστήρια θεοῦ , ὅτι ὁ θεὸς ἔκτισεν τὸν ἄνθρωπον ἐπὶ ἀφθαρσίᾳ καὶ εἰκόνα τῆς ἰδίας ἰδιότητος ἐποίησεν αὐτόν , καθ’ ἣν ἰδιότητα τοῦ πάντα εἰδότος ὁ γνωστικὸς καὶ δίκαιος καὶ ὅσιος μετὰ φρονήσεως εἰς μέτρον ἡλικίας τελείας ἀφικνεῖσθαι σπεύδει . ὅτι δ’ οὐ μόνον αἱ πράξεις καὶ αἱ ἔννοιαι , ἀλλὰ καὶ οἱ λόγοι καθαρεύουσι τῷ γνωστικῷ . ἐδοκίμασας τὴν καρδίαν μου , ἐπεσκέψω νυκτὸς φησίν · ἐπύρωσάς με καὶ οὐχ εὑρέθη ἐν ἐμοὶ ἀδικία , ὅπως ἂν μὴ λαλήσῃ τὸ στόμα μου τὰ ἔργα τῶν ἀνθρώπων . καὶ τί λέγει τὰ ἔργα τῶν ἀνθρώπων ; αὐτὴν τὴν ἁμαρτίαν γνωρίζει , οὐ παραχθεῖσαν ἐπὶ μετάνοιαν ( κοινὸν γὰρ τοῦτο καὶ τῶν ἄλλων πιστῶν ) , ἀλλ’ ὅ ἐστιν ἁμαρτία · οὐδὲ γὰρ τῆσδέ τινος καταγινώσκει , ἀλλ’ ἁπλῶς πάσης τῆς ἁμαρτίας · οὐδ’ ὃ ἐποίησέν τις κακῶς , ἀλλὰ τὸ μὴ ποιητέον συνίστησιν . ὅθεν καὶ ἡ μετάνοια δισσή · ἣ μὲν κοινὴ ἐπὶ τῷ πεπλημμεληκέναι , ἣ δέ , τὴν φύσιν τῆς ἁμαρτίας καταμαθοῦσα , ἀφίστασθαι τοῦ ἁμαρτάνειν αὐτοῦ κατὰ προηγούμενον λόγον πείθει , ᾧ ἕπεται τὸ μὴ ἁμαρτάνειν .
Lemmas: ἀλλά , ὡς ἔοικα , οὐ γιγνώσκω μυστήριον θεός , ὅτι ὁ θεός κτίζω ὁ ἄνθρωπος ἐπί ἀφθαρσία καί εἰκών ὁ ἴδιος ἰδιότης ποιέω αὐτός , κατά ὅς ἰδιότης ὁ πᾶς οἶδα ὁ γνωστικός καί δίκαιος καί ὅσιος μετά φρόνησις εἰς μέτρον ἡλικία τέλειος ἀφικνέομαι σπεύδω . ὅτι δέ οὐ μόνος ὁ πρᾶξις καί ὁ ἔννοια , ἀλλά καί ὁ λόγος καθαρεύω ὁ γνωστικός . δοκιμάζω ὁ καρδία ἐγώ , ἐπισκοπέω νύξ φημί · πυρόω ἐγώ καί οὐ εὑρίσκω ἐν ἐγώ ἀδικία , ὅπως ἄν μή λαλέω ὁ στόμα ἐγώ ὁ ἔργον ὁ ἄνθρωπος . καί τίς λέγω ὁ ἔργον ὁ ἄνθρωπος ; αὐτός ὁ ἁμαρτία γνωρίζω , οὐ παράγω ἐπί μετάνοια ( κοινός γάρ οὗτος καί ὁ ἄλλος πιστός ) , ἀλλά ὅς εἰμί ἁμαρτία · οὐδέ γάρ ὅδε τις καταγιγνώσκω , ἀλλά ἁπλῶς πᾶς ὁ ἁμαρτία · οὐδέ ὅς ποιέω τις κακός , ἀλλά ὁ μή ποιέω συνίστημι . ὅθεν καί ὁ μετάνοια δισσός · ὁ μέν κοινός ἐπί ὁ πλημμελέω , ὁ δέ , ὁ φύσις ὁ ἁμαρτία καταμανθάνω , ἀφίστημι ὁ ἁμαρτάνω αὐτός κατά προηγέομαι λόγος πείθω , ὅς ἕπομαι ὁ μή ἁμαρτάνω .
clemens-alexandrinus.stromata 6.12.98
Μὴ τοίνυν λεγόντων ὡς ὁ ἀδικῶν καὶ ἁμαρτάνων κατ’ ἐνέργειαν δαιμόνων πλημμελεῖ , ἐπεὶ κἂν ἀθῷος γένοιτο , τὰ δὲ αὐτὰ τοῖς δαιμονίοις κατὰ τὸ ἁμαρτάνειν αἱρούμενος , ἀνέδραστος καὶ κοῦφος καὶ εὐμετάβολος ἐν ἐπιθυμίαις , ὡς δαίμων , γίνεται ἄνθρωπος δαιμονικός . αὐτίκα ὁ μὲν κακὸς φύσι , ἁμαρτητικὸς διὰ κακίαν γενόμενος , φαῦλος καθέστηκεν , ἔχων ἣν ἑκὼν εἵλετο · ἁμαρτητικὸς δὲ ὢν καὶ κατὰ τὰς πράξεις διαμαρτάνει · ἔμπαλιν δὲ ὁ σπουδαῖος κατορθοῖ . διὸ οὐ μόνον τὰς ἀρετάς , ἀλλὰ καὶ τὰς πράξεις τὰς καλὰς ἀγαθὰ καλοῦμεν · τῶν δὲ ἀγαθῶν ἴσμεν τὰ μὲν αὐτὰ δἰ αὑτὰ αἱρετά , ὡς τὴν γνῶσιν ( οὐ γὰρ ἄλλο τι ἐξ αὐτῆς θηρῶμεν , ἐπειδὰν παρῇ , ἢ μόνον τὸ παρεῖναι αὐτὴν καὶ ἐν ἀδιαλείπτῳ θεωρίᾳ ἡμᾶς εἶναι καὶ εἰς αὐτὴν καὶ δἰ αὐτὴν ἀγωνίζεσθαι ) , τὰ δὲ δἰ ἕτερα , ὡς τὴν πίστιν διὰ τὴν ἐξ αὐτῆς περιγενομένην φυγήν τε τῆς κολάσεως καὶ ὠφέλειαν τὴν ἐκ τῆς ἀνταποδόσεως . φόβος μὲν γὰρ αἴτιος τοῦ μὴ ἁμαρτάνειν τοῖς πολλοῖς , ἐπαγγελία δὲ ἀφορμὴ τοῦ διώκειν ὑπακοήν , δἰ ἧς ἡ σωτηρία .
Lemmas: μή τοίνυν λέγω ὡς ὁ ἀδικέω καί ἁμαρτάνω κατά ἐνέργεια δαίμων πλημμελέω , ἐπεί ἄν ἀθῷος γίγνομαι , ὁ δέ αὐτός ὁ δαιμόνιον κατά ὁ ἁμαρτάνω αἱρέω , ἀνέδραστος καί κοῦφος καί εὐμετάβολος ἐν ἐπιθυμία , ὡς δαίμων , γίγνομαι ἄνθρωπος δαιμονικός . αὐτίκα ὁ μέν κακός φύσις , ἁμαρτητικός διά κακία γίγνομαι , φαῦλος καθίστημι , ἔχω ὅς ἑκών αἱρέω · ἁμαρτητικός δέ εἰμί καί κατά ὁ πρᾶξις διαμαρτάνω · ἔμπαλιν δέ ὁ σπουδαῖος κατορθόω . διό οὐ μόνος ὁ ἀρετή , ἀλλά καί ὁ πρᾶξις ὁ καλός ἀγαθός καλέω · ὁ δέ ἀγαθός οἶδα ὁ μέν αὐτός διά ἑαυτοῦ αἱρετός , ὡς ὁ γνῶσις ( οὐ γάρ ἄλλος τις ἐκ αὐτός θηράω , ἐπειδάν παρέρχομαι , ἤ μόνος ὁ πάρειμι αὐτός καί ἐν ἀδιάλειπτος θεωρία ἐγώ εἰμί καί εἰς αὐτός καί διά αὐτός ἀγωνίζομαι ) , ὁ δέ διά ἕτερος , ὡς ὁ πίστις διά ὁ ἐκ αὐτός περιγίγνομαι φυγή τε ὁ κόλασις καί ὠφέλεια ὁ ἐκ ὁ ἀνταπόδοσις . φόβος μέν γάρ αἴτιος ὁ μή ἁμαρτάνω ὁ πολύς , ἐπαγγελία δέ ἀφορμή ὁ διώκω ὑπακοή , διά ὅς ὁ σωτηρία .
clemens-alexandrinus.stromata 6.12.99
τελειότατον ἄρα ἀγαθὸν ἡ γνῶσις , δἰ αὑτὴν οὖσα αἱρετή , κατ’ ἐπακολούθημα δὲ καὶ τὰ διὰ ταύτης ἀκολουθοῦντα καλά . καὶ ἡ κόλασις τῷ μὲν κολαζομένῳ διορθώσεως αἰτία , τοῖς δὲ διορᾶν πόρρωθεν δυναμένοις παράδειγμα γίνεται , δἰ οὗ τὸ συνεμπίπτειν τοῖς ὁμοίοις ἀνακόπτουσιν . δεξώμεθα οὖν τὴν γνῶσιν οὐ τῶν ἀποβαινόντων ἐφιέμενοι , ἀλλ’ αὐτοῦ ἕνεκα τοῦ γινώσκειν ἀσπαζόμενοι . πρώτη γὰρ ὠφέλεια ἡ ἕξις ἡ γνωστική , ἡδονὰς ἀβλαβεῖς παρεχομένη καὶ ἀγαλλίασιν καὶ νῦν καὶ εἰς ὕστερον . τὴν δὲ ἀγαλλίασιν εὐφροσύνην εἶναί φασιν , ἐπιλογισμὸν οὖσαν τῆς κατὰ τὴν ἀλήθειαν ἀρετῆς διά τινος ἑστιάσεως καὶ διαχύσεως ψυχικῆς . τὰ δὲ μετέχοντα τῆς γνώσεως ἔργα αἱ ἀγαθαὶ καὶ καλαὶ καλαὶ πράξεις εἰσίν . πλοῦτος μὲν γὰρ ἀληθὴς ὁ ἐν ταῖς κατὰ τὴν ἀρετὴν πράξεσι πλεονασμός , πενία δὲ ἡ κατὰ τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίας ἀπορία . αἱ κτήσεις γὰρ καὶ χρήσεις τῶν ἀναγκαίων οὐ τὴν ποιότητα ἔχουσι βλαβεράν , ἀλλὰ τὴν παρὰ τὸ μέτρον ποσότητα .
Lemmas: τέλειος ἄρα ἀγαθός ὁ γνῶσις , διά ἑαυτοῦ εἰμί αἱρετός , κατά ἐπακολούθημα δέ καί ὁ διά οὗτος ἀκολουθέω καλός . καί ὁ κόλασις ὁ μέν κολάζω διόρθωσις αἰτία , ὁ δέ διοράω πρόσωθεν δύναμαι παράδειγμα γίγνομαι , διά ὅς ὁ συνεμπίπτω ὁ ὅμοιος ἀνακόπτω . δείκνυμι οὖν ὁ γνῶσις οὐ ὁ ἀποβαίνω ἐφίημι , ἀλλά αὐτός ἕνεκα ὁ γιγνώσκω ἀσπάζομαι . πρῶτος γάρ ὠφέλεια ὁ ἕξις ὁ γνωστικός , ἡδονή ἀβλαβής παρέχω καί ἀγαλλίασις καί νῦν καί εἰς ὕστερον . ὁ δέ ἀγαλλίασις εὐφροσύνη εἰμί φημί , ἐπιλογισμός εἰμί ὁ κατά ὁ ἀλήθεια ἀρετή διά τις ἑστίασις καί διάχυσις ψυχικός . ὁ δέ μετέχω ὁ γνῶσις ἔργον ὁ ἀγαθός καί καλός καλός πρᾶξις εἰμί . πλοῦτος μέν γάρ ἀληθής ὁ ἐν ὁ κατά ὁ ἀρετή πρᾶξις πλεονασμός , πενία δέ ὁ κατά ὁ κοσμικός ἐπιθυμία ἀπορία . ὁ κτῆσις γάρ καί χρῆσις ὁ ἀναγκαῖος οὐ ὁ ποιότης ἔχω βλαβερός , ἀλλά ὁ παρά ὁ μέτρον ποσότης .
clemens-alexandrinus.stromata 6.12.100
διόπερ τὰς ἐπιθυμίας ὁ γνωστικὸς περιγράφει κατά τε τὴν κτῆσιν κατά τε τὴν χρῆσιν , οὐχ ὑπερβαίνων τὸν τῶν ἀναγκαίων ὅρον . τὸ ζῆν ἄρα τὸ ἐνταῦθα ἀναγκαῖον ἡγούμενος εἰς ἐπιστήμης συναύξησιν καὶ τὴν περιποίησιν τῆς γνώσεως , οὐ τὸ ζῆν , ἀλλὰ τὸ εὖ ζῆν περὶ πλείστου ποιήσεται , μήτ’ οὖν παῖδας μήτ’ αὖ γάμον ἢ τοὺς γονεῖς τῆς πρὸς τὸν θεὸν ἀγάπης καὶ τῆς ἐν βίῳ δικαιοσύνης προτιμῶν . ἀδελφὴ δὲ τούτῳ ἡ γυνὴ μετὰ τὴν παιδοποιίαν , ὡς καὶ ὁμοπατρία , κρίνεται , τότε μόνον τοῦ ἀνδρὸς ἀναμιμνῃσκομένη , ὁπηνίκα ἂν τοῖς τέκνοις προσβλέπῃ , ὡς ἂν ἀδελφὴ τῷ ὄντι ἐσομένη καὶ μετὰ τὴν ἀπόθεσιν τῆς σαρκὸς τῆς διαχωριζούσης καὶ διοριζούσης τὴν γνῶσιν τῶν πνευματικῶν τῇ ἰδιότητι τῶν σχημάτων . αὐταὶ γὰρ καθ’ αὑτὰς ἐπ’ ἴσης εἰσὶ ψυχαὶ αἱ ψυχαὶ οὐθέτεραι , οὔτε ἄρρενες οὔτε θήλειαι , ἐπὰν μήτε γαμῶσι μήτε γαμίσκωνται · καὶ μή τι οὕτως μετατίθεται εἰς τὸν ἄνδρα ἡ γυνή , ἀθήλυντος ἐπ’ ἴσης καὶ ἀνδρικὴ καὶ τελεία γενομένη .
Lemmas: διόπερ ὁ ἐπιθυμία ὁ γνωστικός περιγράφω κατά τε ὁ κτῆσις κατά τε ὁ χρῆσις , οὐ ὑπερβαίνω ὁ ὁ ἀναγκαῖος ὅρος . ὁ ζάω ἄρα ὁ ἐνταῦθα ἀναγκαῖος ἡγέομαι εἰς ἐπιστήμη συναύξησις καί ὁ περιποίησις ὁ γνῶσις , οὐ ὁ ζάω , ἀλλά ὁ εὖ ζάω περί πολύς ποιέω , μήτε οὖν παῖς μήτε αὖ γάμος ἤ ὁ γονεύς ὁ πρός ὁ θεός ἀγάπη καί ὁ ἐν βίος δικαιοσύνη προτιμάω . ἀδελφή δέ οὗτος ὁ γυνή μετά ὁ παιδοποιία , ὡς καί ὁμοπάτριος , κρίνω , τότε μόνος ὁ ἀνήρ ἀναμιμνῄσκω , ὁπηνίκα ἄν ὁ τέκνον προσβλέπω , ὡς ἄν ἀδελφή ὁ εἰμί εἰμί καί μετά ὁ ἀπόθεσις ὁ σάρξ ὁ διαχωρίζω καί διορίζω ὁ γνῶσις ὁ πνευματικός ὁ ἰδιότης ὁ σχῆμα . αὐτός γάρ κατά ἑαυτοῦ ἐπί ἴσος εἰμί ψυχή ὁ ψυχή οὐθέτερος , οὔτε ἄρσην οὔτε θῆλυς , ἐπάν μήτε γαμέω μήτε γαμίσκω · καί μή τις οὕτως μετατίθημι εἰς ὁ ἀνήρ ὁ γυνή , ἀθήλυντος ἐπί ἴσος καί ἀνδρικός καί τέλειος γίγνομαι .
clemens-alexandrinus.stromata 6.12.101
τοῦτ’ ἦν ἄρα ὁ τῆς Σάρρας γένεσιν παιδὸς εὐαγγελισθείσης γέλως , οὐκ ἀπιστησάσης , οἶμαι , τῷ ἀγγέλῳ , καταιδεσθείσης δὲ ἐκείνην αὖθις τὴν ὁμιλίαν , δἰ ἧς ἔμελλεν παιδὸς γενήσεσθαι μήτηρ . καὶ μή τι ἔκτοτε ὁ Ἀβραάμ , ὁπηνίκα παρὰ τῷ βασιλεῖ τῆς Αἰγύπτου διὰ τὸ τῆς Σάρρας ἐκινδύνευεν κάλλος , οἰκείως αὐτὴν ἀδελφὴν προσεῖπεν καὶ ὁμοπατρίαν , ἀλλ’ ὁμομητρίαν οὐδέπω . Τοῖς μὲν οὖν ἐξ ἁμαρτιῶν μετανενοηκόσι καὶ μὴ στερεῶς πεπιστευκόσι διὰ τῶν δεήσεων παρέχει ὁ θεὸς τὰ αἰτήματα , τοῖς δ’ ἀναμαρτήτως καὶ γνωστικῶς βιοῦσιν ἐννοησαμένοις μόνον δίδωσιν . αὐτίκα τῇ Ἄννῃ ἐννοηθείσῃ μόνον τοῦ παιδὸς ἐδόθη σύλληψις τοῦ Σαμουήλ . αἴτησαι , φησὶν ἡ γραφή , καὶ ποιήσω · ἐννοήθητι καὶ δώσω . καρδιογνώστην γὰρ τὸν θεὸν παρειλήφαμεν , οὐκ ἐκ κινήματος ψυχῆς τεκμαιρόμενον καθάπερ ἡμεῖς οἱ ἄνθρωποι , ἀλλ’ οὐδὲ ἐκ τοῦ ἀποβαίνοντος ( γελοῖον γὰρ οὕτως νοεῖν ) , οὐδέ , ὡς ὁ ἀρχιτέκτων γενόμενον τὸ ἔργον ἐπῄνεσε , καὶ ὁ θεὸς οὕτως ποιήσας τὸ φῶς , ἔπειτα ἰδών , καλὸν εἶπεν · ὃ δέ , καὶ πρὶν ἢ ποιῆσαι , οἷον ἔσται , εἰδώς , τοῦτο ἐπῄνεσεν · τὸ δ’ ἐγένετο δυνάμει ποιοῦντος καλὸν ἄνωθεν διὰ τῆς ἀνάρχου προθέσεως τὸ ἐσόμενον ἐνεργείᾳ καλόν . αὐτίκα τὸ ἐσόμενον ἤδη προεῖπεν εἶναι καλόν , τῆς φράσεως ὑπερβατῷ κρυψάσης τὴν ἀλήθειαν .
Lemmas: οὗτος εἰμί ἄρα ὁ ὁ Σάρρα γένεσις παῖς εὐαγγελίζομαι γέλως , οὐ ἀπιστέω , οἴομαι , ὁ ἄγγελος , καταιδέομαι δέ ἐκεῖνος αὖθις ὁ ὁμιλία , διά ὅς μέλλω παῖς γίγνομαι μήτηρ . καί μή τις ἔκτοτε ὁ Ἀβραάμ , ὁπηνίκα παρά ὁ βασιλεύς ὁ Αἴγυπτος διά ὁ ὁ Σάρρα κινδυνεύω κάλλος , οἰκεῖος αὐτός ἀδελφή προσλέγω καί ὁμοπάτριος , ἀλλά ὁμομήτριος οὐδέπω . ὁ μέν οὖν ἐκ ἁμαρτία μετανοέω καί μή στερεός πιστεύω διά ὁ δέησις παρέχω ὁ θεός ὁ αἴτημα , ὁ δέ ἀναμάρτητος καί γνωστικός βιόω ἐννοέω μόνος δίδωμι . αὐτίκα ὁ Ἄννα ἐννοέω μόνος ὁ παῖς δίδωμι σύλληψις ὁ Σαμουήλ . αἰτέω , φημί ὁ γραφή , καί ποιέω · ἐννοέω καί δίδωμι . καρδιογνώστης γάρ ὁ θεός παραλαμβάνω , οὐ ἐκ κίνημα ψυχή τεκμαίρομαι καθά ἐγώ ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά οὐδέ ἐκ ὁ ἀποβαίνω ( γέλοιος γάρ οὕτως νοέω ) , οὐδέ , ὡς ὁ ἀρχιτέκτων γίγνομαι ὁ ἔργον ἐπαινέω , καί ὁ θεός οὕτως ποιέω ὁ φάος , ἔπειτα ὁράω , καλός λέγω · ὅς δέ , καί πρίν ἤ ποιέω , οἷος εἰμί , οἶδα , οὗτος ἐπαινέω · ὁ δέ γίγνομαι δύναμις ποιέω καλός ἄνωθεν διά ὁ ἄναρχος πρόθεσις ὁ εἰμί ἐνέργεια καλός . αὐτίκα ὁ εἰμί ἤδη προλέγω εἰμί καλός , ὁ φράσις ὑπερβατόν κρύπτω ὁ ἀλήθεια .
clemens-alexandrinus.stromata 6.12.102
Εὔχεται τοίνυν ὁ γνωστικὸς καὶ κατὰ τὴν ἔννοιαν πᾶσαν ὥραν , δἰ ἀγάπης οἰκειούμενος τῷ θεῷ . καὶ τὰ μὲν πρῶτα ἄφεσιν ἁμαρτιῶν αἰτήσεται , μετὰ δὲ τὸ μηκέτι ἁμαρτάνειν ἔτι τὸ εὖ ποιεῖν δύνασθαι καὶ πᾶσαν τὴν κατὰ τὸν κύριον δημιουργίαν τε καὶ οἰκονομίαν συνιέναι , ἵνα δή , καθαρὸς τὴν καρδίαν γενόμενος , δἰ ἐπιγνώσεως τῆς διὰ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον τὴν μακαρίαν θέαν μυηθῇ , ἐπακούσας τῆς λεγούσης γραφῆς ἀγαθὸν νηστεία μετὰ προσευχῆς · νηστεῖαι δὲ ἀποχὰς κακῶν μηνύουσιν πάντων ἁπαξαπλῶς , τῶν τε κατ’ ἐνέργειαν καὶ κατὰ λόγον καὶ κατὰ τὴν διάνοιαν αὐτήν . ὡς ἔοικεν οὖν ἡ δικαιοσύνη τετράγωνός ἐστι , πάντοθεν ἴση καὶ ὁμοία ἐν λόγῳ , ἐν ἔργῳ , ἐν ἀποχῇ κακῶν , ἐν εὐποιίᾳ , ἐν τελειότητι γνωστικῇ , οὐδαμῇ οὐδαμῶς χωλεύουσα , ἵνα μὴ ἄδικός τε καὶ ἄνισος φανῇ . ᾗ μὲν οὖν τίς ἐστι δίκαιος , πάντως οὗτος καὶ πιστός , ᾗ δὲ πιστός , οὐδέπω καὶ δίκαιος , τὴν κατὰ προκοπὴν καὶ τελείωσιν δικαιοσύνην λέγω , καθ’ ἣν ὁ γνωστικὸς δίκαιος λέγεται .
Lemmas: εὔχομαι τοίνυν ὁ γνωστικός καί κατά ὁ ἔννοια πᾶς ὥρα , διά ἀγάπη οἰκειόω ὁ θεός . καί ὁ μέν πρῶτος ἄφεσις ἁμαρτία αἰτέω , μετά δέ ὁ μηκέτι ἁμαρτάνω ἔτι ὁ εὖ ποιέω δύναμαι καί πᾶς ὁ κατά ὁ κύριος δημιουργία τε καί οἰκονομία συνίημι , ἵνα δή , καθαρός ὁ καρδία γίγνομαι , διά ἐπίγνωσις ὁ διά ὁ υἱός ὁ θεός πρόσωπον πρός πρόσωπον ὁ μακάριος θέα μυέω , ἐπακούω ὁ λέγω γραφή ἀγαθός νηστεία μετά προσευχή · νηστεία δέ ἀποχή κακός μηνύω πᾶς ἁπαξαπλῶς , ὁ τε κατά ἐνέργεια καί κατά λόγος καί κατά ὁ διάνοια αὐτός . ὡς ἔοικα οὖν ὁ δικαιοσύνη τετράγωνος εἰμί , πάντοθεν ἴσος καί ὅμοιος ἐν λόγος , ἐν ἔργον , ἐν ἀποχή κακός , ἐν εὐποιία , ἐν τελειότης γνωστικός , οὐδαμῇ οὐδαμῶς χωλεύω , ἵνα μή ἄδικος τε καί ἄνισος φαίνω . ᾗ μέν οὖν τις εἰμί δίκαιος , πάντως οὗτος καί πιστός , ᾗ δέ πιστός , οὐδέπω καί δίκαιος , ὁ κατά προκοπή καί τελείωσις δικαιοσύνη λέγω , κατά ὅς ὁ γνωστικός δίκαιος λέγω .
clemens-alexandrinus.stromata 6.12.103
αὐτίκα τῷ Ἀβραὰμ πιστῷ γενομένῳ ἐλογίσθη εἰς δικαιοσύνην , εἰς τὸ μεῖζον καὶ τελειότερον τῆς πίστεως προβεβηκότι . οὐ γὰρ ὁ ἀπεχόμενος μόνον τῆς κακῆς πράξεως δίκαιος , ἐὰν μὴ προσεξεργάσηται καὶ τὸ εὖ ποιεῖν καὶ τὸ γινώσκειν , δἰ ἣν αἰτίαν τῶν μὲν ἀφεκτέον , τὰ δ’ ἐνεργητέον . διὰ τῶν ὅπλων τῆς δικαιοσύνης τῶν δεξιῶν καὶ ἀριστερῶν φησὶν ὁ ἀπόστολος παραπέμπεσθαι τὸν δίκαιον εἰς κληρονομίαν τὴν ἄκραν , ὑπὸ τῶν μὲν πεφραγμένον , τοῖς δὲ καὶ ἐνεργοῦντα . οὐ γὰρ ἡ σκέπη μόνη τῆς παντευχίας καὶ ἡ τῶν ἁμαρτημάτων ἀποχὴ ἱκανὴ πρὸς τελείωσιν , εἰ μὴ προσλάβοι τὸ ἔργον τῆς δικαιοσύνης , τὴν εἰς εὐποιίαν ἐνέργειαν . τότε ὁ περιδέξιος ἡμῖν καὶ γνωστικὸς ἐν δικαιοσύνῃ ἀποκαλύπτεται , δεδοξασμένος ἤδη κἀνθένδε καθάπερ ὁ Μωυσῆς τὸ πρόσωπον , ὅπερ ἐν τοῖς πρόσθεν ἰδίωμα χαρακτηριστικὸν τῆς δικαίας εἰρήκαμεν ψυχῆς . καθάπερ γὰρ τοῖς ἐρίοις ἡ στῦψις τῆς βαφῆς ἐμμείνασα τὴν ἰδιότητα καὶ παραλλαγὴν πρὸς τὰ λοιπὰ παρέχει ἔρια , οὕτως κἀπὶ τῆς ψυχῆς ὁ μὲν πόνος παρῆλθεν , μένει δὲ τὸ καλόν , καὶ τὸ μὲν ἡδὺ καταλείπεται , ἀναμάσσεται δὲ τὸ αἰσχρόν . αὗται γὰρ ἑκατέρας ψυχῆς χαρακτηριστικαὶ ποιότητες , ἀφ’ ὧν γνωρίζεται ἡ μὲν δεδοξασμένη , ἡ δὲ κατεγνωσμένη .
Lemmas: αὐτίκα ὁ Ἀβραάμ πιστός γίγνομαι λογίζομαι εἰς δικαιοσύνη , εἰς ὁ μέγας καί τέλειος ὁ πίστις προβαίνω . οὐ γάρ ὁ ἀπέχω μόνος ὁ κακός πρᾶξις δίκαιος , ἐάν μή προσεξεργάζομαι καί ὁ εὖ ποιέω καί ὁ γιγνώσκω , διά ὅς αἰτία ὁ μέν ἀπέχω , ὁ δέ ἐνεργητέος . διά ὁ ὅπλον ὁ δικαιοσύνη ὁ δεξιός καί ἀριστερός φημί ὁ ἀπόστολος παραπέμπω ὁ δίκαιος εἰς κληρονομία ὁ ἄκρος , ὑπό ὁ μέν φράσσω , ὁ δέ καί ἐνεργέω . οὐ γάρ ὁ σκέπη μόνος ὁ παντευχία καί ὁ ὁ ἁμάρτημα ἀποχή ἱκανός πρός τελείωσις , εἰ μή προσλαμβάνω ὁ ἔργον ὁ δικαιοσύνη , ὁ εἰς εὐποιία ἐνέργεια . τότε ὁ περιδέξιος ἐγώ καί γνωστικός ἐν δικαιοσύνη ἀποκαλύπτω , δοξάζω ἤδη ἐνθένδε καθά ὁ Μωϋσῆς ὁ πρόσωπον , ὅς ἐν ὁ πρόσθεν ἰδίωμα χαρακτηριστικός ὁ δίκαιος λέγω ψυχή . καθά γάρ ὁ ἔριον ὁ στῦψις ὁ βαφή ἐμμένω ὁ ἰδιότης καί παραλλαγή πρός ὁ λοιπός παρέχω ἔριον , οὕτως ἐπί ὁ ψυχή ὁ μέν πόνος παρέρχομαι , μένω δέ ὁ καλός , καί ὁ μέν ἡδύς καταλείπω , ἀναμάσσω δέ ὁ αἰσχρός . οὗτος γάρ ἑκάτερος ψυχή χαρακτηριστικός ποιότης , ἀπό ὅς γνωρίζω ὁ μέν δοξάζω , ὁ δέ καταγιγνώσκω .
clemens-alexandrinus.stromata 6.12.104
ναὶ μὴν καθάπερ τῷ Μωυσεῖ ἐκ τῆς δικαιοπραγίας καὶ τῆς κατὰ τὸ συνεχὲς πρὸς τὸν θεὸν τὸν λαλοῦντα αὐτῷ ὁμιλίας ἐπίχροιά τις ἐπεκάθιζε τῷ προσώπῳ δεδοξασμένη , οὕτως καὶ τῇ δικαίᾳ ψυχῇ θεία τις ἀγαθωσύνης δύναμις κατά τε ἐπισκοπὴν κατά τε τὴν προφητείαν κατά τε τὴν διοικητικὴν ἐνέργειαν ἐγχριπτομένη οἷον ἀπαυγάσματος νοεροῦ καθάπερ ἡλιακῆς ἀλέας ἐναποσημαίνεταί τι , δικαιοσύνης σφραγῖδα ἐπιφανῆ , φῶς ἡνωμένον ψυχῇ δἰ ἀγάπης ἀδιαστάτου , θεοφορουμένης . ἐνταῦθα ἡ ἐξομοίωσις ἡ πρὸς τὸν σωτῆρα θεὸν ἀνακύπτει τῷ γνωστικῷ , εἰς ὅσον ἀνθρωπίνῃ θεμιτὸν φύσει , γινομένῳ τελείῳ ὡς ὁ πατήρ , φησίν , ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς . αὐτός ἐστιν ὁ εἰπών · τεκνία , ἔτι μικρὸν μεθ’ ὑμῶν εἰμι , ἐπεὶ καὶ ὁ θεός , οὐχ ᾗ φύσει ἀγαθός ἐστι , ταύτῃ μένει μακάριος καὶ ἄφθαρτος , οὔτε πράγματ’ ἔχων οὔτε ἄλλῳ παρέχων ποιῶν δὲ ἰδίως ἀγαθά , θεὸς ὄντως καὶ πατὴρ ἀγαθὸς ὤν τε καὶ γινόμενος ἐν ἀδιαλείπτοις εὐποιίαις , ἐν ταὐτότητι τῆς ἀγαθωσύνης ἀπαραβάτως μένει . τί γὰρ ὄφελος ἀγαθοῦ μὴ ἐνεργοῦντος μηδὲ ἀγαθύνοντος ;
Lemmas: ναί μήν καθά ὁ Μωϋσῆς ἐκ ὁ δικαιοπραγία καί ὁ κατά ὁ συνεχής πρός ὁ θεός ὁ λαλέω αὐτός ὁμιλία ἐπίχροια τις ἐπικαθίζω ὁ πρόσωπον δοξάζω , οὕτως καί ὁ δίκαιος ψυχή θεῖος τις ἀγαθωσύνη δύναμις κατά τε ἐπισκοπή κατά τε ὁ προφητεία κατά τε ὁ διοικητικός ἐνέργεια ἐγχρίπτομαι οἷος ἀπαύγασμα νοερός καθά ἡλιακός ἀλέα ἐναποσημαίνω τις , δικαιοσύνη σφραγίς ἐπιφανής , φάος ἑνόω ψυχή διά ἀγάπη ἀδιάστατος , θεοφορέω . ἐνταῦθα ὁ ἐξομοίωσις ὁ πρός ὁ σωτήρ θεός ἀνακύπτω ὁ γνωστικός , εἰς ὅσος ἀνθρώπινος θεμιτός φύσις , γίγνομαι τέλειος ὡς ὁ πατήρ , φημί , ὁ ἐν ὁ οὐρανός . αὐτός εἰμί ὁ λέγω · τεκνίον , ἔτι μικρός μετά σύ εἰμί , ἐπεί καί ὁ θεός , οὐ ὅς φύσις ἀγαθός εἰμί , ταύτῃ μένω μακάριος καί ἄφθαρτος , οὔτε πρᾶγμα ἔχω οὔτε ἄλλος παρέχω ποιέω δέ ἴδιος ἀγαθός , θεός ὄντως καί πατήρ ἀγαθός εἰμί τε καί γίγνομαι ἐν ἀδιάλειπτος εὐποιΐα , ἐν ταὐτότης ὁ ἀγαθωσύνη ἀπαράβατος μένω . τίς γάρ ὄφελος ἀγαθός μή ἐνεργέω μηδέ ἀγαθύνω ;
clemens-alexandrinus.stromata 6.13.105
Ὁ τοίνυν μετριοπαθήσας τὰ πρῶτα καὶ εἰς ἀπάθειαν μελετήσας αὐξήσας τε εἰς εὐποιίαν γνωστικῆς τελειότητος ἰσάγγελος μὲν ἐνταῦθα · φωτεινὸς δὲ ἤδη καὶ ὡς ὁ ἥλιος λάμπων κατὰ τὴν εὐεργεσίαν σπεύδει τῇ γνώσει τῇ δικαίᾳ δἰ ἀγάπης θεοῦ ἐπὶ τὴν ἁγίαν μονὴν καθάπερ οἱ ἀπόστολοι , οὐχ , ὅτι ἦσαν ἐκλεκτοί , γενόμενοι ἀπόστολοι κατά τι φύσεως ἐξαίρετον ἰδίωμα , ἐπεὶ καὶ ὁ Ἰούδας ἐξελέγη σὺν αὐτοῖς , ἀλλ’ οἷοί τε ἦσαν ἀπόστολοι γενέσθαι ἐκλεγέντες πρὸς τοῦ καὶ τὰ τέλη προορωμένου . ὁ γοῦν μὴ σὺν αὐτοῖς ἐκλεγεὶς Ματθίας , ἄξιον ἑαυτὸν παρασχόμενος τοῦ γενέσθαι ἀπόστολον , ἀντικατατάσσεται Ἰούδα .
Lemmas: ὁ τοίνυν μετριοπαθέω ὁ πρῶτος καί εἰς ἀπάθεια μελετάω αὐξάνω τε εἰς εὐποιία γνωστικός τελειότης ἰσάγγελος μέν ἐνταῦθα · φωτεινός δέ ἤδη καί ὡς ὁ ἥλιος λάμπω κατά ὁ εὐεργεσία σπεύδω ὁ γνῶσις ὁ δίκαιος διά ἀγάπη θεός ἐπί ὁ ἅγιος μονή καθά ὁ ἀπόστολος , οὐ , ὅτι εἰμί ἐκλεκτός , γίγνομαι ἀπόστολος κατά τις φύσις ἐξαιρετός ἰδίωμα , ἐπεί καί ὁ Ἰούδας ἐκλέγω σύν αὐτός , ἀλλά οἷος τε εἰμί ἀπόστολος γίγνομαι ἐκλέγω πρός ὁ καί ὁ τέλος προοράω . ὁ γοῦν μή σύν αὐτός ἐκλέγω Ματθίας , ἄξιος ἑαυτοῦ παρέχω ὁ γίγνομαι ἀπόστολος , ἀντικατατάσσω Ἰούδας .
clemens-alexandrinus.stromata 6.13.106
ἔξεστιν οὖν καὶ νῦν ταῖς κυριακαῖς ἐνασκήσαντας ἐντολαῖς , κατὰ τὸ εὐαγγέλιον τελείως βιώσαντας καὶ γνωστικῶς , εἰς τὴν ἐκλογὴν τῶν ἀποστόλων ἐγγραφῆναι . οὗτος πρεσβύτερός ἐστι τῷ ὄντι τῆς ἐκκλησίας καὶ διάκονος ἀληθὴς τῆς τοῦ θεοῦ βουλήσεως , ἐὰν ποιῇ καὶ διδάσκῃ τὰ τοῦ κυρίου , οὐχ ὑπ’ ἀνθρώπων χειροτονούμενος οὐδ’ , ὅτι πρεσβύτερος , δίκαιος νομιζόμενος , ἀλλ’ , ὅτι δίκαιος , ἐν πρεσβυτερίῳ καταλεγόμενος · κἂν ἐνταῦθα ἐπὶ γῆς πρωτοκαθεδρίᾳ μὴ τιμηθῇ , ἐν τοῖς εἴκοσι καὶ τέσσαρσι καθεδεῖται θρόνοις τὸν λαὸν κρίνων , ὥς φησιν ἐν τῇ ἀποκαλύψει Ἰωάννης . μία μὲν γὰρ τῷ ὄντι διαθήκη ἡ σωτήριος ἀπὸ καταβολῆς κόσμου εἰς ἡμᾶς διήκουσα , κατὰ διαφόρους γενεάς τε καὶ χρόνους διάφορος εἶναι τὴν δόσιν ὑποληφθεῖσα . ἀκόλουθον γὰρ εἶναι μίαν ἀμετάθετον σωτηρίας δόσιν παρ’ ἑνὸς θεοῦ δἰ ἑνὸς κυρίου πολυτρόπως ὠφελοῦσαν , δἰ ἣν αἰτίαν τὸ μεσότοιχον αἴρεται τὸ διορίζον τοῦ Ἰουδαίου τὸν Ἕλληνα εἰς περιούσιον λαόν .
Lemmas: ἔξεστι οὖν καί νῦν ὁ κυριακός ἐνασκέω ἐντολή , κατά ὁ εὐαγγέλιον τέλειος βιόω καί γνωστικός , εἰς ὁ ἐκλογή ὁ ἀπόστολος ἐγγράφω . οὗτος πρέσβυς εἰμί ὁ εἰμί ὁ ἐκκλησία καί διάκονος ἀληθής ὁ ὁ θεός βούλησις , ἐάν ποιέω καί διδάσκω ὁ ὁ κύριος , οὐ ὑπό ἄνθρωπος χειροτονέω οὐδέ , ὅτι πρέσβυς , δίκαιος νομίζω , ἀλλά , ὅτι δίκαιος , ἐν πρεσβυτέριον καταλέγω · ἐάν ἐνταῦθα ἐπί γῆ πρωτοκαθεδρία μή τιμάω , ἐν ὁ εἴκοσι καί τέσσαρες καθέζομαι θρόνος ὁ λαός κρίνω , ὡς φημί ἐν ὁ ἀποκάλυψις Ἰωάννης . εἷς μέν γάρ ὁ εἰμί διαθήκη ὁ σωτήριος ἀπό καταβολή κόσμος εἰς ἐγώ διήκω , κατά διάφορος γενεά τε καί χρόνος διάφορος εἰμί ὁ δόσις ὑπολαμβάνω . ἀκόλουθος γάρ εἰμί εἷς ἀμετάθετος σωτηρία δόσις παρά εἷς θεός διά εἷς κύριος πολύτροπος ὠφελέω , διά ὅς αἰτία ὁ μεσότοιχον ἀείρω ὁ διορίζω ὁ Ἰουδαῖος ὁ Ἕλλην εἰς περιούσιος λαός .
clemens-alexandrinus.stromata 6.13.107
καὶ οὕτως ἄμφω εἰς τὴν ἑνότητα τῆς πίστεως καταντῶσιν , καὶ ἡ ἐξ ἀμφοῖν ἐκλογὴ μία . καὶ τῶν ἐκλεκτῶν , φησίν , ἐκλεκτότεροι οἱ κατὰ τὴν τελείαν γνῶσιν καὶ τῆς ἐκκλησίας αὐτῆς ἀπηνθισμένοι καὶ τῇ μεγαλοπρεπεστάτῃ δόξῃ τετιμημένοι , κριταί τε καὶ διοικηταί , ἐπ’ ἴσης ἔκ τε Ἰουδαίων ἔκ τε Ἑλλήνων , οἱ τέσσαρες καὶ εἴκοσι , διπλασιασθείσης τῆς χάριτος · ἐπεὶ καὶ αἱ ἐνταῦθα κατὰ τὴν ἐκκλησίαν προκοπαὶ ἐπισκόπων , πρεσβυτέρων , διακόνων μιμήματα , οἶμαι , ἀγγελικῆς δόξης κἀκείνης τῆς οἰκονομίας τυγχάνουσιν , ἣν ἀναμένειν φασὶν αἱ γραφαὶ τοὺς κατ’ ἴχνος τῶν ἀποστόλων ἐν τελειώσει δικαιοσύνης κατὰ τὸ εὐαγγέλιον βεβιωκότας . ἐν νεφέλαις τούτους ἀρθέντας γράφει ὁ ἀπόστολος διακονήσειν μὲν τὰ πρῶτα , ἔπειτα ἐγκαταταγῆναι τῷ πρεσβυτερίῳ κατὰ προκοπὴν δόξης ( δόξα γὰρ δόξης διαφέρει ) , ἄχρις ἂν εἰς τέλειον ἄνδρα αὐξήσωσιν .
Lemmas: καί οὕτως ἄμφω εἰς ὁ ἑνότης ὁ πίστις καταντάω , καί ὁ ἐκ ἄμφω ἐκλογή εἷς . καί ὁ ἐκλεκτός , φημί , ἐκλεκτός ὁ κατά ὁ τέλειος γνῶσις καί ὁ ἐκκλησία αὐτός ἀπανθίζω καί ὁ μεγαλοπρεπής δόξα τιμάω , κριτής τε καί διοικητής , ἐπί ἴσος ἐκ τε Ἰουδαῖος ἐκ τε Ἕλλην , ὁ τέσσαρες καί εἴκοσι , διπλασιάζω ὁ χάρις · ἐπεί καί ὁ ἐνταῦθα κατά ὁ ἐκκλησία προκοπή ἐπίσκοπος , πρέσβυς , διάκονος μίμημα , οἴομαι , ἀγγελικός δόξα κά̓κες ὁ οἰκονομία τυγχάνω , ὅς ἀναμένω φημί ὁ γραφή ὁ κατά ἴχνος ὁ ἀπόστολος ἐν τελείωσις δικαιοσύνη κατά ὁ εὐαγγέλιον βιόω . ἐν νεφέλη οὗτος ἀείρω γράφω ὁ ἀπόστολος διακονέω μέν ὁ πρῶτος , ἔπειτα ἐγκατατάσσω ὁ πρεσβυτέριον κατά προκοπή δόξα ( δόξα γάρ δόξα διαφέρω ) , ἄχρι ἄν εἰς τέλειος ἀνήρ αὐξάνω .
clemens-alexandrinus.stromata 6.14.108
οἱ τοιοῦτοι κατὰ τὸν Δαβὶδ καταπαύσουσιν ἐν ὄρει ἁγίῳ θεοῦ , τῇ ἀνωτάτω ἐκκλησίᾳ , καθ’ ἣν οἱ φιλόσοφοι συνάγονται τοῦ θεοῦ , οἱ τῷ ὄντι Ἰσραηλῖται οἱ καθαροὶ τὴν καρδίαν , ἐν οἷς δόλος οὐδείς , οἱ μὴ καταμείναντες ἐν ἑβδομάδι ἀναπαύσεως , ἀγαθοεργίᾳ δὲ θείας ἐξομοιώσεως εἰς ὀγδοαδικῆς εὐεργεσίας κληρονομίαν ὑπερκύψαντες , ἀκορέστου θεωρίας εἰλικρινεῖ ἐποπτείᾳ προσανέχοντες . ἔστιν δὲ καὶ ἄλλα , φησὶν ὁ κύριος , πρόβατα , ἃ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης , ἄλλης αὐλῆς καὶ μονῆς ἀναλόγως τῆς πίστεως κατηξιωμένα . τὰ δὲ ἐμὰ πρόβατα τῆς ἐμῆς ἀκούει φωνῆς συνιέντα γνωστικῶς τὰς ἐντολάς · τὸ δ’ ἔστιν μεγαλοφρόνως καὶ ἀξιολόγως ἐκδέχεσθαι σὺν καὶ τῇ τῶν ἔργων ἀνταποδόσει τε καὶ ἀντακολουθίᾳ . ὥστε ὅταν ἀκούσωμεν ἡ πίστις σου σέσωκέν σε , οὐχ ἁπλῶς τοὺς ὁπωσοῦν πιστεύσαντας σωθήσεσθαι λέγειν αὐτὸν ἐκδεχόμεθα , ἐὰν μὴ καὶ τὰ ἔργα ἐπακολουθήσῃ . αὐτίκα Ἰουδαίοις μόνοις ταύτην ἔλεγε τὴν φωνὴν τοῖς νομικῶς καὶ ἀνεπιλήπτως βεβιωκόσιν , οἷς μόνον ἡ εἰς τὸν κύριον ὑπελείπετο πίστις .
Lemmas: ὁ τοιοῦτος κατά ὁ Δαυίδ καταπαύω ἐν ὄρος ἅγιος θεός , ὁ ἄνω ἐκκλησία , κατά ὅς ὁ φιλόσοφος συνάγω ὁ θεός , ὁ ὁ εἰμί Ἰσραηλίτης ὁ καθαρός ὁ καρδία , ἐν ὅς δόλος οὐδείς , ὁ μή καταμένω ἐν ἑβδομάς ἀνάπαυσις , ἀγαθοεργία δέ θεῖος ἐξομοίωσις εἰς ὀγδοαδικός εὐεργεσία κληρονομία ὑπερκύπτω , ἀκόρεστος θεωρία εἰλικρινής ἐποπτεία προσανέχω . εἰμί δέ καί ἄλλος , φημί ὁ κύριος , πρόβατον , ὅς οὐ εἰμί ἐκ ὁ αὐλή οὗτος , ἄλλος αὐλή καί μονή ἀνάλογος ὁ πίστις καταξιόω . ὁ δέ ἐμός πρόβατον ὁ ἐμός ἀκούω φωνή συνίημι γνωστικός ὁ ἐντολή · ὁ δέ εἰμί μεγαλόφρων καί ἀξιόλογος ἐκδέχομαι σύν καί ὁ ὁ ἔργον ἀνταπόδοσις τε καί ἀντακολουθία . ὥστε ὅταν ἀκούω ὁ πίστις σύ σῴζω σύ , οὐ ἁπλῶς ὁ ὁπωσοῦν πιστεύω σῴζω λέγω αὐτός ἐκδέχομαι , ἐάν μή καί ὁ ἔργον ἐπακολουθέω . αὐτίκα Ἰουδαῖος μόνος οὗτος λέγω ὁ φωνή ὁ νομικός καί ἀνεπίληπτος βιόω , ὅς μόνος ὁ εἰς ὁ κύριος ὑπολείπω πίστις .
clemens-alexandrinus.stromata 6.14.109
οὐκ ἂν οὖν μετὰ ἀκρασίας πιστὸς εἴη , ἀλλὰ κἂν μὴ ἐξέλθῃ τὴν σάρκα , ἀποθέσθαι τὰ πάθη ἀνάγκη τοῦτον , ὡς εἰς τὴν μονὴν τὴν οἰκείαν χωρῆσαι δυνηθῆναι . πλέον δέ ἐστι τοῦ πιστεῦσαι τὸ γνῶναι , καθάπερ ἀμέλει τοῦ σωθῆναι τὸ καὶ μετὰ τὸ σωθῆναι τιμῆς τῆς ἀνωτάτω ἀξιωθῆναι . διὰ πολλῆς τοίνυν τῆς παιδείας ἀπεκδυσάμενος τὰ πάθη ὁ πιστὸς ἡμῖν μέτεισιν ἐπὶ τὴν βελτίονα τῆς προτέρας μονήν , μεγίστην κόλασιν ἐπιφερόμενος τὸ ἰδίωμα τῆς μετανοίας ὧν ἐξήμαρτεν μετὰ τὸ βάπτισμα . ἀνιᾶται γοῦν ἔτι μᾶλλον ἤτοι μηδέπω ἢ καὶ μηδ’ ὅλως τυγχάνων ὧν ἄλλους ὁρᾷ μετειληφότας . πρὸς δὲ καὶ ἐπαισχύνεται τοῖς πλημμεληθεῖσιν αὐτῷ , αἳ δὴ μέγισται κολάσεις εἰσὶ τῷ πιστῷ . ἀγαθὴ γὰρ ἡ τοῦ θεοῦ δικαιοσύνη καὶ δικαία ἐστὶν ἡ ἀγαθότης αὐτοῦ . κἂν παύσωνται ἄρα που αἱ τιμωρίαι κατὰ τὴν ἀποπλήρωσιν τῆς ἐκτίσεως καὶ τῆς ἑκάστου ἀποκαθάρσεως , μεγίστην ἔχουσι παραμένουσαν λύπην οἱ τῆς ἄλλης ἄξιοι εὑρεθέντες αὐλῆς τὴν ἐπὶ τῷ μὴ συνεῖναι τοῖς διὰ δικαιοσύνην δοξασθεῖσιν .
Lemmas: οὐ ἄν οὖν μετά ἀκρασία πιστός εἰμί , ἀλλά ἐάν μή ἐξέρχομαι ὁ σάρξ , ἀποτίθημι ὁ πάθος ἀνάγκη οὗτος , ὡς εἰς ὁ μονή ὁ οἰκεῖος χωρέω δύναμαι . πολύς δέ εἰμί ὁ πιστεύω ὁ γιγνώσκω , καθά ἀμέλει ὁ σῴζω ὁ καί μετά ὁ σῴζω τιμή ὁ ἄνω ἀξιόω . διά πολύς τοίνυν ὁ παιδεία ἀπεκδύομαι ὁ πάθος ὁ πιστός ἐγώ μετέρχομαι ἐπί ὁ ἀγαθός ὁ πρότερος μονή , μέγας κόλασις ἐπιφέρω ὁ ἰδίωμα ὁ μετάνοια ὅς ἐξαμαρτάνω μετά ὁ βάπτισμα . ἀνιάω γοῦν ἔτι μάλα ἤτοι μηδέπω ἤ καί μηδέ ὅλος τυγχάνω ὅς ἄλλος ὁράω μεταλαμβάνω . πρός δέ καί ἐπαισχύνομαι ὁ πλημμελέω αὐτός , ὅς δή μέγας κόλασις εἰμί ὁ πιστός . ἀγαθός γάρ ὁ ὁ θεός δικαιοσύνη καί δίκαιος εἰμί ὁ ἀγαθότης αὐτός . ἐάν παύω ἄρα που ὁ τιμωρία κατά ὁ ἀποπλήρωσις ὁ ἔκτεισις καί ὁ ἕκαστος ἀποκάθαρσις , μέγας ἔχω παραμένω λύπη ὁ ὁ ἄλλος ἄξιος εὑρίσκω αὐλή ὁ ἐπί ὁ μή σύνειμι ὁ διά δικαιοσύνη δοξάζω .
clemens-alexandrinus.stromata 6.14.110
Αὐτίκα ὁ Σολομὼν σοφὸν καλῶν τὸν γνωστικὸν περὶ τῶν θαυμαζόντων αὐτοῦ τὸ ἀξίωμα τῆς μονῆς τάδε φησίν · ὄψονται γὰρ τελευτὴν σοφοῦ καὶ οὐ νοήσουσι , τί ἐβουλεύσατο περὶ αὐτοῦ καὶ εἰς τί ἠσφαλίσατο αὐτὸν ὁ κύριος · ἐπί τε τῆς δόξης ἐροῦσιν αὐτοῦ · οὗτος ἦν ὃν ἔσχομέν ποτε εἰς γέλωτα καὶ εἰς παραβολὴν ὀνειδισμοῦ , οἱ ἄφρονες · τὸν βίον αὐτοῦ ἐλογισάμεθα μανίαν καὶ τὴν τελευτὴν αὐτοῦ ἄτιμον · πῶς κατελογίσθη ἐν υἱοῖς θεοῦ καὶ ἐν ἁγίοις ὁ κλῆρος αὐτοῦ ἐστιν ; οὐ μόνον τοίνυν ὁ πιστός , ἀλλὰ καὶ ὁ ἐθνικὸς δικαιότατα κρίνεται . ἐπειδὴ γὰρ ᾔδει ὁ θεός , ἅτε προγνώστης ὤν , μὴ πιστεύσοντα τοῦτον , οὐδὲν ἧττον , ὅπως τήν γε καθ’ ἑαυτὸν ἀναδέξηται τελείωσιν , ἔδωκεν μὲν φιλοσοφίαν αὐτῷ , ἀλλὰ πρὸ τῆς πίστεως , ἔδωκεν δὲ τὸν ἥλιον καὶ τὴν σελήνην καὶ τὰ ἄστρα εἰς θρῃσκείαν , ἃ ἐποίησεν ὁ θεὸς τοῖς ἔθνεσιν , φησὶν ὁ νόμος , ἵνα μὴ τέλεον ἄθεοι γενόμενοι τελέως καὶ διαφθαρῶσιν . οἱ δὲ κἀν ταύτῃ γενόμενοι τῇ ἐντολῇ ἀγνώμονες , γλυπτοῖς προσεσχηκότες ἀγάλμασι , ἂν μὴ μετανοήσωσι , κρίνονται , οἳ μέν , ὅτι δυνηθέντες οὐκ ἠθέλησαν πιστεῦσαι τῷ θεῷ , οἳ δέ , ὅτι καὶ θελήσαντες οὐκ ἐξεπόνησαν περιγενέσθαι πιστοί ·
Lemmas: αὐτίκα ὁ Σολομών σοφός καλέω ὁ γνωστικός περί ὁ θαυμάζω αὐτός ὁ ἀξίωμα ὁ μονή ὅδε φημί · ὁράω γάρ τελευτή σοφός καί οὐ νοέω , τίς βουλεύω περί αὐτός καί εἰς τίς ἀσφαλίζω αὐτός ὁ κύριος · ἐπί τε ὁ δόξα λέγω αὐτός · οὗτος εἰμί ὅς ἔχω ποτέ εἰς γέλως καί εἰς παραβολή ὀνειδισμός , ὁ ἄφρων · ὁ βίος αὐτός λογίζομαι μανία καί ὁ τελευτή αὐτός ἄτιμος · πῶς καταλογίζομαι ἐν υἱός θεός καί ἐν ἅγιος ὁ κλῆρος αὐτός εἰμί ; οὐ μόνος τοίνυν ὁ πιστός , ἀλλά καί ὁ ἐθνικός δίκαιος κρίνω . ἐπειδή γάρ οἶδα ὁ θεός , ἅτε προγνώστης εἰμί , μή πιστεύω οὗτος , οὐδείς ἥσσων , ὅπως ὁ γε κατά ἑαυτοῦ ἀναδέχομαι τελείωσις , δίδωμι μέν φιλοσοφία αὐτός , ἀλλά πρό ὁ πίστις , δίδωμι δέ ὁ ἥλιος καί ὁ σελήνη καί ὁ ἄστρον εἰς θρησκεία , ὅς ποιέω ὁ θεός ὁ ἔθνος , φημί ὁ νόμος , ἵνα μή τέλειος ἄθεος γίγνομαι τέλειος καί διαφθείρω . ὁ δέ ἐν οὗτος γίγνομαι ὁ ἐντολή ἀγνώμων , γλυπτός προσέχω ἄγαλμα , ἐάν μή μετανοέω , κρίνω , ὁ μέν , ὅτι δύναμαι οὐ ἐθέλω πιστεύω ὁ θεός , ὁ δέ , ὅτι καί ἐθέλω οὐ ἐκπονέω περιγίγνομαι πιστός ·
clemens-alexandrinus.stromata 6.14.111
ναὶ μὴν κἀκεῖνοι οἱ ἀπὸ τῆς τῶν ἄστρων σεβήσεως μὴ ἐπαναδραμόντες ἐπὶ τὸν τούτων ποιητήν . ὁδὸς γὰρ ἦν αὕτη δοθεῖσα τοῖς ἔθνεσιν ἀνακῦψαι πρὸς θεὸν διὰ τῆς τῶν ἄστρων θρῃσκείας . οἱ δὲ μὴ ἐπὶ τούτοις θελήσαντες ἐπιμεῖναι τοῖς δοθεῖσιν αὐτοῖς ἀστράσιν , ἀλλὰ καὶ τούτων ἀποπεσόντες εἰς λίθους καὶ ξύλα , ὡς χνοῦς , φησίν , ἐλογίσθησαν καὶ ὡς σταγὼν ἀπὸ κάδου , περισσοὶ εἰς σωτηρίαν , οἱ ἀπορριπτόμενοι τοῦ σώματος . ὥσπερ οὖν τὸ μὲν ἁπλῶς σῴζειν τῶν μέσων ἐστίν , τὸ δ’ ὀρθῶς καὶ δεόντως κατόρθωμα , οὕτως καὶ πᾶσα πρᾶξις γνωστικοῦ μὲν κατόρθωμα , τοῦ δὲ ἁπλῶς πιστοῦ μέση πρᾶξις λέγοιτ’ ἄν , μηδέπω κατὰ λόγον ἐπιτελουμένη μηδὲ μὴν κατ’ ἐπίστασιν κατορθουμένη , πᾶσα δὲ ἔμπαλιν τοῦ ἐθνικοῦ ἁμαρτητική · οὐ γὰρ τὸ ἁπλῶς εὖ πράττειν , ἀλλὰ τὸ πρός τινα σκοπὸν τὰς πράξεις ποιεῖσθαι καὶ κατὰ λόγον ἐνεργεῖν καθῆκον αἱ γραφαὶ παριστᾶσιν .
Lemmas: ναί μήν ἐκεῖνος ὁ ἀπό ὁ ὁ ἄστρον σέβησις μή ἐπανατρέχω ἐπί ὁ οὗτος ποιητής . ὁδός γάρ εἰμί οὗτος δίδωμι ὁ ἔθνος ἀνακύπτω πρός θεός διά ὁ ὁ ἄστρον θρησκεία . ὁ δέ μή ἐπί οὗτος ἐθέλω ἐπιμένω ὁ δίδωμι αὐτός ἀστήρ , ἀλλά καί οὗτος ἀποπίπτω εἰς λίθος καί ξύλον , ὡς χνόος , φημί , λογίζομαι καί ὡς σταγών ἀπό κάδος , περισσός εἰς σωτηρία , ὁ ἀπορρίπτω ὁ σῶμα . ὥσπερ οὖν ὁ μέν ἁπλῶς σῴζω ὁ μέσος εἰμί , ὁ δέ ὀρθός καί δεόντως κατόρθωμα , οὕτως καί πᾶς πρᾶξις γνωστικός μέν κατόρθωμα , ὁ δέ ἁπλῶς πιστός μέσος πρᾶξις λέγω ἄν , μηδέπω κατά λόγος ἐπιτελέω μηδέ μήν κατά ἐπίστασις κατορθόω , πᾶς δέ ἔμπαλιν ὁ ἐθνικός ἁμαρτητικός · οὐ γάρ ὁ ἁπλῶς εὖ πράσσω , ἀλλά ὁ πρός τις σκοπός ὁ πρᾶξις ποιέω καί κατά λόγος ἐνεργέω καθήκω ὁ γραφή παρίστημι .
clemens-alexandrinus.stromata 6.14.112
καθάπερ οὖν τοῖς ἀπείροις τοῦ λυρίζειν λύρας οὐχ ἁπτέον οὐδὲ μὴν τοῖς ἀπείροις τοῦ αὐλεῖν αὐλῶν , οὕτως οὐδὲ πραγμάτων ἁπτέον τοῖς μὴ τὴν γνῶσιν εἰληφόσι καὶ εἰδόσιν ὅπως αὐτοῖς παρ’ ὅλον τὸν βίον χρηστέον . τὸν γουν τῆς ἐλευθερίας ἀγῶνα οὐ μόνον ἐν πολέμοις ἀγωνίζονται οἱ πολέμων ἀθληταί , ἀλλὰ καὶ ἐν συμποσίοις καὶ ἐπὶ κοίτης κἀν τοῖς δικαστηρίοις οἱ ἀλειψάμενοι τῷ λόγῳ , αἰχμάλωτοι γενέσθαι ἡδονῆς αἰσχυνόμενοι · οὐ μήποτε τὰν ἀρετὰν ἀλλάξομαι ἀντ’ ἀδίκου κέρδους . ἄδικον δὲ ἄντικρυς κέρδος ἡδονὴ καὶ λύπη πόθος τε καὶ φόβος καὶ συνελόντι εἰπεῖν τὰ πάθη τῆς ψυχῆς , ὧν τὸ παραυτίκα τερπνὸν ἀνιαρὸν εἰς τοὐπιόν . τί γὰρ ὄφελος , ἐὰν τὸν κόσμον κερδήσῃς , φησί , τὴν δὲ ψυχὴν ἀπολέσῃς ; δῆλον οὖν τοὺς μὴ ἐπιτελοῦντας τὰς καλὰς πράξεις οὐδὲ γιγνώσκειν τὰ ὠφέλιμα ἑαυτοῖς . εἰ δὲ τοῦτο , οὐδὲ εὔξασθαι ὀρθῶς οἷοί τε οὗτοι παρὰ τοῦ θεοῦ λαβεῖν τὰ ἀγαθά , ἀγνοοῦντες τὰ ὄντως ἀγαθά , οὐδ’ ἂν λαβόντες αἴσθοιντο τῆς δωρεᾶς οὐδ’ ἄν τι ἀπολαύσειαν κατ’ ἀξίαν οὗ μὴ ἔγνωσαν , ὑπό τε τῆς ἀπειρίας τοῦ χρήσασθαι τοῖς δοθεῖσι καλῶς ὑπό τε τῆς ἄγαν ἀμαθίας , μηδέπω πῶς χρηστέον ταῖς θείαις δωρεαῖς ἐγνωκότες . ἀμαθία δὲ ἀγνοίας αἰτία .
Lemmas: καθά οὖν ὁ ἄπειρος ὁ λυρίζω λύρα οὐ ἁπτέον οὐδέ μήν ὁ ἄπειρος ὁ αὐλέω αὐλός , οὕτως οὐδέ πρᾶγμα ἁπτέον ὁ μή ὁ γνῶσις λαμβάνω καί οἶδα ὅπως αὐτός παρά ὅλος ὁ βίος χράω . ὁ γοῦν ὁ ἐλευθερία ἀγών οὐ μόνος ἐν πόλεμος ἀγωνίζομαι ὁ πόλεμος ἀθλητής , ἀλλά καί ἐν συμπόσιον καί ἐπί κοίτη ἐν ὁ δικαστήριον ὁ ἀλείφω ὁ λόγος , αἰχμάλωτος γίγνομαι ἡδονή αἰσχύνω · οὐ μήποτε ὁ ἀρετή ἀλλάσσω ἀντί ἄδικος κέρδος . ἄδικος δέ ἄντικρυς κέρδος ἡδονή καί λύπη πόθος τε καί φόβος καί συναιρέω λέγω ὁ πάθος ὁ ψυχή , ὅς ὁ παραυτίκα τερπνός ἀνιαρός εἰς ἔπειμι . τίς γάρ ὄφελος , ἐάν ὁ κόσμος κερδαίνω , φημί , ὁ δέ ψυχή ἀπόλλυμι ; δῆλος οὖν ὁ μή ἐπιτελέω ὁ καλός πρᾶξις οὐδέ γιγνώσκω ὁ ὠφέλιμος ἑαυτοῦ . εἰ δέ οὗτος , οὐδέ εὔχομαι ὀρθός οἷος τε οὗτος παρά ὁ θεός λαμβάνω ὁ ἀγαθός , ἀγνοέω ὁ ὄντως ἀγαθός , οὐδέ ἄν λαμβάνω αἰσθάνομαι ὁ δωρεά οὐδέ ἄν τις ἀπολαύω κατά ἀξία ὅς μή γιγνώσκω , ὑπό τε ὁ ἀπειρία ὁ χράω ὁ δίδωμι καλός ὑπό τε ὁ ἄγαν ἀμαθία , μηδέπω πῶς χράω ὁ θεῖος δωρεά γιγνώσκω . ἀμαθία δέ ἄγνοια αἰτία .
clemens-alexandrinus.stromata 6.14.113
Καί μοι δοκεῖ κομπώδους μὲν εἶναι ψυχῆς καύχημα , πλὴν εὐσυνειδήτου , ἐπιφθέγγεσθαι τοῖς κατὰ περίστασιν συμβαίνουσι · πρὸς ταῦθ’ ὅ τι χρὴ καὶ παλαμάσθων · τὸ γὰρ εὖ μετ’ ἐμοῦ καὶ τὸ δίκαιον σύμμαχον ἔσται , καὶ οὐ μή ποτε ἁλῶ , καλὰ πράσσων . αὕτη δὲ ἡ εὐσυνειδησία τὸ ὅσιον τὸ πρὸς τὸν θεὸν καὶ τὸ πρὸς τοὺς ἀνθρώπους δίκαιον διασῴζει , καθαρὰν τὴν ψυχὴν φυλάττουσα διανοήμασι σεμνοῖς καὶ λόγοις ἁγνοῖς καὶ τοῖς δικαίοις ἔργοις . οὕτως δύναμιν λαβοῦσα κυριακὴν ἡ ψυχὴ μελετᾷ εἶναι θεός , κακὸν μὲν οὐδὲν ἄλλο πλὴν ἀγνοίας εἶναι νομίζουσα καὶ τῆς μὴ κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον ἐνεργείας , ἀεὶ δὲ εὐχαριστοῦσα ἐπὶ πᾶσι τῷ θεῷ δἰ ἀκοῆς δικαίας καὶ ἀναγνώσεως θείας , διὰ ζητήσεως ἀληθοῦς , διὰ προσφορᾶς ἁγίας , δἰ εὐχῆς μακαρίας , αἰνοῦσα , ὑμνοῦσα , εὐλογοῦσα , ψάλλουσα · οὐ διορίζεταί ποτε τοῦ θεοῦ κατ’ οὐδένα καιρὸν ἡ τοιάδε ψυχή . εἰκότως οὖν εἴρηται · καὶ οἱ πεποιθότες ἐπ’ αὐτῷ συνήσουσιν ἀλήθειαν , καὶ οἱ πιστοὶ ἐν ἀγάπῃ προσμενοῦσιν αὐτῷ . ὁρᾷς οἷα περὶ τῶν γνωστικῶν διαλέγεται ἡ σοφία .
Lemmas: καί ἐγώ δοκέω κομπώδης μέν εἰμί ψυχή καύχημα , πλήν εὐσυνείδητος , ἐπιφθέγγομαι ὁ κατά περίστασις συμβαίνω · πρός οὗτος ὅς τις χρή καί παλαμάομαι · ὁ γάρ εὖ μετά ἐγώ καί ὁ δίκαιος σύμμαχος εἰμί , καί οὐ μή ποτέ ἁλίσκομαι , καλός πράσσω . οὗτος δέ ὁ εὐσυνειδησία ὁ ὅσιος ὁ πρός ὁ θεός καί ὁ πρός ὁ ἄνθρωπος δίκαιος διασῴζω , καθαρός ὁ ψυχή φυλάσσω διανόημα σεμνός καί λόγος ἁγνός καί ὁ δίκαιος ἔργον . οὕτως δύναμις λαμβάνω κυριακός ὁ ψυχή μελετάω εἰμί θεός , κακός μέν οὐδείς ἄλλος πλήν ἄγνοια εἰμί νομίζω καί ὁ μή κατά ὁ ὀρθός λόγος ἐνέργεια , ἀεί δέ εὐχαριστέω ἐπί πᾶς ὁ θεός διά ἀκοή δίκαιος καί ἀνάγνωσις θεῖος , διά ζήτησις ἀληθής , διά προσφορά ἅγιος , διά εὐχή μακάριος , αἰνέω , ὑμνέω , εὐλογέω , ψάλλω · οὐ διορίζω ποτέ ὁ θεός κατά οὐδείς καιρός ὁ τοιόσδε ψυχή . ἔοικα οὖν λέγω · καί ὁ πείθω ἐπί αὐτός συνίημι ἀλήθεια , καί ὁ πιστός ἐν ἀγάπη προσμένω αὐτός . ὁράω οἷος περί ὁ γνωστικός διαλέγω ὁ σοφία .
clemens-alexandrinus.stromata 6.14.114
ἀναλόγως ἄρα καὶ αἱ μοναὶ ποικίλαι κατ’ ἀξίαν τῶν πιστευσάντων . αὐτίκα ὁ Σολομών · δοθήσεται γὰρ αὐτῷ τῆς πίστεως ἡ χάρις ἐκλεκτὴ καὶ κλῆρος ἐν ναῷ κυρίου θυμηρέστερος . τὸ συγκριτικὸν γὰρ δείκνυσι μὲν τὰ ὑποβεβηκότα ἐν τῷ ναῷ τοῦ θεοῦ , ὅς ἐστιν ἡ πᾶσα ἐκκλησία , ἀπολείπει δὲ ἐννοεῖν καὶ τὸ ὑπερθετικόν , ἔνθα ὁ κύριός ἐστιν . ταύτας ἐκλεκτὰς οὔσας τὰς τρεῖς μονὰς οἱ ἐν τῷ εὐαγγελίῳ ἀριθμοὶ αἰνίσσονται , ὁ τριάκοντα καὶ ὁ ἑξήκοντα καὶ ὁ ἑκατόν . καὶ ἡ μὲν τελεία κληρονομία τῶν εἰς ἄνδρα τέλειον ἀφικνουμένων κατ’ εἰκόνα τοῦ κυρίου , ἡ δὲ ὁμοίωσις οὐχ , ὥς τινες , ἡ κατὰ τὸ σχῆμα τὸ ἀνθρώπειον ̔ἄθεος γὰρ ἥδε ἡ ἐπιφορἄ οὐδὲ μὴν ἡ κατ’ ἀρετήν , ἡ πρὸς τὸ πρῶτον αἴτιον · ἀσεβὴς γὰρ καὶ ἥδε ἡ ἔκδοσις , τὴν αὐτὴν ἀρετὴν εἶναι ἀνθρώπου καὶ τοῦ παντοκράτορος θεοῦ προσδοκησάντων · ὑπέλαβες , φησίν ἀνομίαν , ὅτι ἔσομαί σοι ὅμοιος · ἀλλ’ ἀρκετὸν γὰρ τῷ μαθητῇ γενέσθαι ὡς ὁ διδάσκαλος , λέγει ὁ διδάσκαλος . καθ’ ὁμοίωσιν οὖν τοῦ θεοῦ ὁ εἰς υἱοθεσίαν καὶ φιλίαν τοῦ θεοῦ καταταγεὶς κατὰ τὴν συγκληρονομίαν τῶν κυρίων καὶ θεῶν γίνεται , ἐάν , καθὼς αὐτὸς ἐδίδαξεν ὁ κύριος , κατὰ τὸ εὐαγγέλιον τελειωθῇ .
Lemmas: ἀνάλογος ἄρα καί ὁ μονή ποικίλος κατά ἀξία ὁ πιστεύω . αὐτίκα ὁ Σολομών · δίδωμι γάρ αὐτός ὁ πίστις ὁ χάρις ἐκλεκτός καί κλῆρος ἐν ναός κύριος θυμαρής . ὁ συγκριτικός γάρ δείκνυμι μέν ὁ ὑποβαίνω ἐν ὁ ναός ὁ θεός , ὅς εἰμί ὁ πᾶς ἐκκλησία , ἀπολείπω δέ ἐννοέω καί ὁ ὑπερθετικός , ἔνθα ὁ κύριος εἰμί . οὗτος ἐκλεκτός εἰμί ὁ τρεῖς μονή ὁ ἐν ὁ εὐαγγέλιον ἀριθμός αἰνίσσομαι , ὁ τριάκοντα καί ὁ ἑξήκοντα καί ὁ ἑκατόν . καί ὁ μέν τέλειος κληρονομία ὁ εἰς ἀνήρ τέλειος ἀφικνέομαι κατά εἰκών ὁ κύριος , ὁ δέ ὁμοίωσις οὐ , ὡς τις , ὁ κατά ὁ σχῆμα ὁ ἀνθρώπειος ἄθεος γάρ ὅδε ὁ ἐπιφορά οὐδέ μήν ὁ κατά ἀρετή , ὁ πρός ὁ πρῶτος αἴτιος · ἀσεβής γάρ καί ὅδε ὁ ἔκδοσις , ὁ αὐτός ἀρετή εἰμί ἄνθρωπος καί ὁ παντοκράτωρ θεός προσδοκάω · ὑπολαμβάνω , φημί ἀνομία , ὅτι εἰμί σύ ὅμοιος · ἀλλά ἀρκετός γάρ ὁ μαθητής γίγνομαι ὡς ὁ διδάσκαλος , λέγω ὁ διδάσκαλος . κατά ὁμοίωσις οὖν ὁ θεός ὁ εἰς υἱοθεσία καί φιλία ὁ θεός κατατάσσω κατά ὁ συγκληρονομία ὁ κύριος καί θεός γίγνομαι , ἐάν , καθώς αὐτός διδάσκω ὁ κύριος , κατά ὁ εὐαγγέλιον τελειόω .
clemens-alexandrinus.stromata 6.15.115
Ὁ γνωστικὸς ἄρα τὴν προσεχεστέραν ἀναμάσσεται ὁμοιότητα , τὴν διάνοιαν τὴν τοῦ διδασκάλου , ἥντινα ἐκεῖνος νοῶν ἐνετείλατό τε καὶ συνεβούλευσε τοῖς φρονίμοις καὶ σώφροσι , ταύτην συνιείς , ὡς ὁ διδάξας ἐβούλετο , καὶ ἰδίᾳ τὴν νόησιν ἀναλαβὼν τὴν μεγαλοπρεπῆ , διδάξας μὲν ἀξιολόγως ἐπὶ τῶν δωμάτων τοὺς ὑψηλῶς οἰκοδομεῖσθαι δυναμένους , προκατάρξας δὲ τῆς τῶν λεγομένων ἐνεργείας κατὰ τὸ ὑπόδειγμα τῆς πολιτείας · δυνατὰ γὰρ ἐνετείλατο , καὶ δεῖ τῷ ὄντι ἀρχικὸν εἶναι καὶ ἡγεμονικὸν τὸν βασιλικόν τε καὶ Χριστιανόν , ἐπεὶ μὴ τῶν ἔξω μόνον θηρίων κατακυριεύειν ἐτάγημεν , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν ἡμῖν αὐτοῖς ἀγρίων παθῶν . κατ’ ἐπίστασιν οὖν , ὡς ἔοικεν , τοῦ κακοῦ καὶ ἀγαθοῦ βίου σῴζεται ὁ γνωστικός , πλέον τῶν γραμματέων καὶ Φαρισαίων συνιείς τε καὶ ἐνεργῶν . ἔντεινον καὶ κατευοδοῦ καὶ βασίλευε , ὁ Δαβὶδ γράφει , ἕνεκεν ἀληθείας καὶ πραότητος καὶ δικαιοσύνης , καὶ ὁδηγήσει σε θαυμαστῶς ἡ δεξιά σου , τουτέστιν ὁ κύριος . τίς οὖν σοφὸς καὶ συνήσει ταῦτα ; συνετὸς καὶ γνώσεται αὐτά ; διότι εὐθεῖαι αἱ ὁδοὶ τοῦ κυρίου , φησὶν ὁ προφήτης , δηλῶν μόνον δύνασθαι τὸν γνωστικὸν τὰ ἐπικεκρυμμένως πρὸς τοῦ πνεύματος εἰρημένα νοήσειν τε καὶ διασαφήσειν · καὶ ὁ συνίων ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἐκείνῳ σιωπήσεται , λέγει ἡ γραφή , δηλονότι πρὸς τοὺς ἀναξίους ἐξειπεῖν , ὅτι φησὶν ὁ κύριος · ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω , οὐ πάντων εἶναι τὸ ἀκούειν καὶ συνιέναι λέγων .
Lemmas: ὁ γνωστικός ἄρα ὁ προσεχής ἀναμάσσω ὁμοιότης , ὁ διάνοια ὁ ὁ διδάσκαλος , ὅστις ἐκεῖνος νοέω ἐντέλλω τε καί συμβουλεύω ὁ φρόνιμος καί σώφρων , οὗτος συνίημι , ὡς ὁ διδάσκω βούλομαι , καί ἴδιος ὁ νόησις ἀναλαμβάνω ὁ μεγαλοπρεπής , διδάσκω μέν ἀξιόλογος ἐπί ὁ δῶμα ὁ ὑψηλός οἰκοδομέω δύναμαι , προκατάρχομαι δέ ὁ ὁ λέγω ἐνέργεια κατά ὁ ὑπόδειγμα ὁ πολιτεία · δυνατός γάρ ἐντέλλω , καί δέω ὁ εἰμί ἀρχικός εἰμί καί ἡγεμονικός ὁ βασιλικός τε καί Χριστιανός , ἐπεί μή ὁ ἔξω μόνος θηρίον κατακυριεύω τάσσω , ἀλλά καί ὁ ἐν ἐγώ αὐτός ἄγριος πάθος . κατά ἐπίστασις οὖν , ὡς ἔοικα , ὁ κακός καί ἀγαθός βίος σῴζω ὁ γνωστικός , πολύς ὁ γραμματεύς καί Φαρισαῖος συνίημι τε καί ἐνεργέω . ἐντείνω καί κατευοδόω καί βασιλεύω , ὁ Δαυίδ γράφω , ἕνεκα ἀλήθεια καί πραότης καί δικαιοσύνη , καί ὁδηγέω σύ θαυμαστός ὁ δεξιός σύ , τουτέστι ὁ κύριος . τίς οὖν σοφός καί συνίημι οὗτος ; συνετός καί γιγνώσκω αὐτός ; διότι εὐθύς ὁ ὁδός ὁ κύριος , φημί ὁ προφήτης , δηλόω μόνος δύναμαι ὁ γνωστικός ὁ ἐπικεκρυμμένως πρός ὁ πνεῦμα λέγω νοέω τε καί διασαφέω · καί ὁ συνίημι ἐν ὁ καιρός ἐκεῖνος ἐκεῖνος σιωπάω , λέγω ὁ γραφή , δηλονότι πρός ὁ ἀνάξιος ἐκλέγω , ὅτι φημί ὁ κύριος · ὁ ἔχω οὖς ἀκούω ἀκούω , οὐ πᾶς εἰμί ὁ ἀκούω καί συνίημι λέγω .
clemens-alexandrinus.stromata 6.15.116
αὐτίκα ὁ Δαβὶδ σκοτεινὸν ὕδωρ ἐν νεφέλαις ἀέρων γράφει · ἀπὸ τῆς τηλαυγήσεως ἐνώπιον αὐτοῦ αἱ νεφέλαι διῆλθον , χάλαζα καὶ ἄνθρακες πυρός , ἐπικεκρυμμένους τοὺς ἁγίους λόγους εἶναι διδάσκων . καὶ δὴ τοῖς μὲν γνωστικοῖς διειδεῖς καὶ τηλαυγεῖς καθάπερ χάλαζαν ἀβλαβῆ καταπέμπεσθαι θεόθεν μηνύει , σκοτεινοὺς δὲ τοῖς πολλοῖς καθάπερ τοὺς ἐκ πυρὸς ἀπεσβεσμένους ἄνθρακας , οὓς εἰ μή τις ἀνάψαι καὶ ἀναζωπυρήσαι , οὐκ ἐκφλεγήσονται οὐδ’ ἐμφωτισθήσονται . κύριος , οὖν φησι , δίδωσί μοι γλῶσσαν παιδείας τοῦ γνῶναι ἐν καιρῷ , ἡνίκα δεῖ εἰπεῖν λόγον , οὐ κατὰ τὸ μαρτύριον μόνον , ἀλλὰ γὰρ καὶ τὸν κατ’ ἐρώτησιν καὶ ἀπόκρισιν · καὶ ἡ παιδεία κυρίου ἀνοίγει μου τὸ στόμα . γνωστικοῦ ἄρα καὶ τὸ εἰδέναι χρῆσθαι τῷ λόγῳ καὶ ὁπότε καὶ ὅπως καὶ πρὸς οὕστινας .
Lemmas: αὐτίκα ὁ Δαυίδ σκοτεινός ὕδωρ ἐν νεφέλη ἀήρ γράφω · ἀπό ὁ τηλαύγησις ἐνώπιον αὐτός ὁ νεφέλη διέρχομαι , χάλαζα καί ἄνθραξ πῦρ , ἐπικρύπτω ὁ ἅγιος λόγος εἰμί διδάσκω . καί δή ὁ μέν γνωστικός διειδής καί τηλαυγής καθά χάλαζα ἀβλαβής καταπέμπω θεόθεν μηνύω , σκοτεινός δέ ὁ πολύς καθά ὁ ἐκ πῦρ ἀποσβέννυμι ἄνθραξ , ὅς εἰ μή τις ἀνάπτω καί ἀναζωπυρέω , οὐ ἐκφλέγω οὐδέ ἐμφωτίζω . κύριος , οὖν φημί , δίδωμι ἐγώ γλῶσσα παιδεία ὁ γιγνώσκω ἐν καιρός , ἡνίκα δέω λέγω λόγος , οὐ κατά ὁ μαρτύριον μόνος , ἀλλά γάρ καί ὁ κατά ἐρώτησις καί ἀπόκρισις · καί ὁ παιδεία κύριος ἀνοίγνυμι ἐγώ ὁ στόμα . γνωστικός ἄρα καί ὁ οἶδα χράω ὁ λόγος καί ὁπότε καί ὅπως καί πρός ὅστις .
clemens-alexandrinus.stromata 6.15.117
ἤδη δὲ καὶ ὁ ἀπόστολος , λέγων κατὰ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου καὶ οὐ κατὰ Χριστόν , τὴν μὲν διδασκαλίαν τὴν Ἑλληνικὴν στοιχειώδη παραδίδωσιν εἶναι , τελείαν δὲ τὴν κατὰ Χριστόν , καθάπερ ἤδη πρότερον ἐμηνύσαμεν . Αὐτίκα ἡ ἀγριέλαιος ἐγκεντρίζεται εἰς τὴν πιότητα τῆς ἐλαίας καὶ δὴ καὶ φύεται ὁμοειδῶς ταῖς ἡμέροις ἐλαίαις · χρῆται γὰρ τὸ ἐμφυτευόμενον ἀντὶ γῆς τῷ δένδρῳ τῷ ἐν ᾧ φυτεύεται · πάντα δὲ ὁμοῦ τὰ φυτὰ ἐκ κελεύσματος θείου βεβλάστηκεν . διὸ κἂν ἀγριέλαιος ὁ κότινος τυγχάνῃ , ἀλλὰ τοὺς ὀλυμπιονίκας στέφει καὶ τὴν ἄμπελον ἡ πτελέα εἰς ὕψος ἀνάγουσα εὐκαρπεῖν διδάσκει . ὁρῶμεν δὲ ἤδη πλείονα τὴν τροφὴν ἐπισπώμενα τὰ ἄγρια τῶν δένδρων διὰ τὸ μὴ δύνασθαι πέττειν . τὰ οὖν ἄγρια τῶν ἡμέρων ἀπεπτότερα ὑπάρχει , καὶ τὸ αἴτιον τοῦ ἄγρια εἶναι αὐτὰ στέρησις δυνάμεως πεπτικῆς .
Lemmas: ἤδη δέ καί ὁ ἀπόστολος , λέγω κατά ὁ στοιχεῖον ὁ κόσμος καί οὐ κατά Χριστός , ὁ μέν διδασκαλία ὁ Ἑλληνικός στοιχειώδης παραδίδωμι εἰμί , τέλειος δέ ὁ κατά Χριστός , καθά ἤδη πρότερος μηνύω . αὐτίκα ὁ ἀγριέλαιος ἐγκεντρίζω εἰς ὁ πιότης ὁ ἐλαία καί δή καί φύω ὁμοειδής ὁ ἥμερος ἐλαία · χράω γάρ ὁ ἐμφυτεύω ἀντί γῆ ὁ δένδρον ὁ ἐν ὅς φυτεύω · πᾶς δέ ὁμοῦ ὁ φυτόν ἐκ κέλευθος θεῖος βλαστάνω . διό ἐάν ἀγριέλαιος ὁ κότινος τυγχάνω , ἀλλά ὁ ὀλυμπιονίκης στέφω καί ὁ ἄμπελος ὁ πτελέα εἰς ὕψος ἀνάγω εὐκαρπέω διδάσκω . ὁράω δέ ἤδη πολύς ὁ τροφή ἐπισπάω ὁ ἄγριος ὁ δένδρον διά ὁ μή δύναμαι πέσσω . ὁ οὖν ἄγριος ὁ ἥμερος ἄπεπτος ὑπάρχω , καί ὁ αἴτιος ὁ ἄγριος εἰμί αὐτός στέρησις δύναμις πεπτικός .
clemens-alexandrinus.stromata 6.15.118
λαμβάνει τοίνυν τροφὴν μὲν πλείονα ἡ ἐγκεντρισθεῖσα ἐλαία διὰ τὸ ἀγρίαν ἐμφύεσθαι · οἷον δὲ ἥδε πέττειν ἐθίζεται τὴν τροφήν , συνεξομοιουμένη τῇ πιότητι τῆς ἡμέρου , ὣς δὲ καὶ ὁ φιλόσοφος , ἀγρίᾳ εἰκαζόμενος ἐλαίᾳ , πολὺ τὸ ἄπεπτον ἔχων , διὰ τὸ εἶναι ζητητικὸς καὶ εὐπαρακολούθητος καὶ ὀρεκτικὸς τῆς πιότητος τῆς ἀληθείας , ἐὰν προσλάβῃ τὴν θείαν διὰ πίστεως δύναμιν , τῇ χρηστῇ καὶ ἡμέρῳ ἐγκαταφυτευθεὶς γνώσει , καθάπερ ἡ ἀγριέλαιος ἐγκεντρισθεῖσα τῷ ὄντως καλῷ καὶ ἐλεήμονι λόγῳ πέττει τε τὴν παραδιδομένην τροφὴν καὶ καλλιέλαιος γίνεται . ὁ γάρ τοι ἐγκεντρισμὸς τὰς ἀχρείους εὐγενεῖς ποιεῖ καὶ τὰς ἀφόρους φορίμους γίνεσθαι βιάζεται τέχνῃ τῇ γεωργικῇ καὶ ἐπιστήμῃ τῇ γνωστικῇ .
Lemmas: λαμβάνω τοίνυν τροφή μέν πολύς ὁ ἐγκεντρίζω ἔλαιον διά ὁ ἄγριος ἐμφύω · οἷος δέ ὅδε πέσσω ἐθίζω ὁ τροφή , συνεξομοιόω ὁ πιότης ὁ ἥμερος , ὡς δέ καί ὁ φιλόσοφος , ἄγριος εἰκάζω ἐλαία , πολύς ὁ ἄπεπτος ἔχω , διά ὁ εἰμί ζητητικός καί εὐπαρακολούθητος καί ὀρεκτικός ὁ πιότης ὁ ἀλήθεια , ἐάν προσλαμβάνω ὁ θεῖος διά πίστις δύναμις , ὁ χρηστός καί ἥμερος ἐγκαταφυτεύω γνῶσις , καθά ὁ ἀγριέλαιος ἐγκεντρίζω ὁ ὄντως καλός καί ἐλεήμων λόγος πέσσω τε ὁ παραδίδωμι τροφή καί καλλιέλαιος γίγνομαι . ὁ γάρ τοι ἐγκεντρισμός ὁ ἀχρεῖος εὐγενής ποιέω καί ὁ ἄφορος φόριμος γίγνομαι βιάζω τέχνη ὁ γεωργικός καί ἐπιστήμη ὁ γνωστικός .
clemens-alexandrinus.stromata 6.15.119
Φασὶ δ’ οὖν γίνεσθαι τὸν ἐγκεντρισμὸν κατὰ τρόπους τέσσαρας · ἕνα μὲν καθ’ ὃν μεταξὺ τοῦ ξύλου καὶ τοῦ φλοιοῦ ἐναρμόζειν δεῖ τὸ ἐγκεντριζόμενον , ὡς κατηχοῦνται οἱ ἐξ ἐθνῶν ἰδιῶται ἐξ ἐπιπολῆς δεχόμενοι τὸν λόγον · θάτερον δὲ ὅταν τὸ ξύλον σχίσαντες εἰς αὐτὸ ἐμβάλωσι τὸ εὐγενὲς φυτόν , ὃ συμβαίνει ἐπὶ τῶν φιλοσοφησάντων · διατμηθέντων γὰρ αὐτοῖς τῶν δογμάτων ἡ ἐπίγνωσις τῆς ἀληθείας ἐγγίνεται · ὣς δὲ καὶ Ἰουδαίοις διοιχθείσης τῆς παλαιᾶς γραφῆς τὸ νέον καὶ εὐγενὲς ἐγκεντρίζεται τῆς ἐλαίας φυτόν . ὁ τρίτος δὲ ἐγκεντρισμὸς τῶν ἀγριάδων καὶ τῶν αἱρετικῶν ἅπτεται τῶν μετὰ βίας εἰς τὴν ἀλήθειαν μεταγομένων · ἀποξύσαντες γὰρ ἑκάτερον ἐπίσφηνον ὀξεῖ δρεπάνῳ μέχρι τοῦ τὴν ἐντεριώνην γυμνῶσαι μέν , μὴ ἑλκῶσαι δέ , δεσμεύουσι πρὸς ἄλληλα . τέταρτος δέ ἐστιν ἐγκεντρισμοῦ τρόπος ὁ λεγόμενος ἐνοφθαλμισμός · περιαιρεῖται γὰρ ἀπὸ εὐγενοῦς στελέχους ὀφθαλμός , συμπεριγραφομένου αὐτῷ καὶ τοῦ φλοιοῦ κύκλῳ ὅσον παλαιστιαῖον μῆκος , εἶτα ἐναποξύεται τὸ στέλεχος κατ’ ὀφθαλμὸν ἴσον τῇ περιγραφῇ , καὶ οὕτως ἐντίθεται περισχοινιζόμενον καὶ περιχριόμενον πηλῷ , τηρουμένου τοῦ ὀφθαλμοῦ ἀπαθοῦς καὶ ἀμολύντου . εἶδος τοῦτο γνωστικῆς διδασκαλίας , διαθρεῖν τὰ πράγματα δυναμένης , ἀμέλει καὶ ἐπὶ ἡμέρων δένδρων τοῦτο μάλιστα χρησιμεύει τὸ εἶδος .
Lemmas: φημί δέ οὖν γίγνομαι ὁ ἐγκεντρισμός κατά τρόπος τέσσαρες · εἷς μέν κατά ὅς μεταξύ ὁ ξύλον καί ὁ φλοιός ἐναρμόζω δέω ὁ ἐγκεντρίζω , ὡς κατηχέω ὁ ἐκ ἔθνος ἰδιώτης ἐκ ἐπιπολή δέχομαι ὁ λόγος · ἕτερος δέ ὅταν ὁ ξύλον σχίζω εἰς αὐτός ἐμβάλλω ὁ εὐγενής φυτόν , ὅς συμβαίνω ἐπί ὁ φιλοσοφέω · διατέμνω γάρ αὐτός ὁ δόγμα ὁ ἐπίγνωσις ὁ ἀλήθεια ἐγγίγνομαι · ὡς δέ καί Ἰουδαῖος διοίγνυμι ὁ παλαιός γραφή ὁ νέος καί εὐγενής ἐγκεντρίζω ὁ ἐλαία φυτόν . ὁ τρίτος δέ ἐγκεντρισμός ὁ ἀγριάς καί ὁ αἱρετικός ἅπτω ὁ μετά βία εἰς ὁ ἀλήθεια μετάγω · ἀποξύω γάρ ἑκάτερος ἐπίσφηνος ὀξύς δρέπανον μέχρι ὁ ὁ ἐντεριώνη γυμνόω μέν , μή ἑλκόω δέ , δεσμεύω πρός ἀλλήλων . τέταρτος δέ εἰμί ἐγκεντρισμός τρόπος ὁ λέγω ἐνοφθαλμισμός · περιαιρέω γάρ ἀπό εὐγενής στέλεχος ὀφθαλμός , συμπεριγράφω αὐτός καί ὁ φλοιός κύκλος ὅσος παλαστιαῖος μῆκος , εἶτα ἐναποξύω ὁ στέλεχος κατά ὀφθαλμός ἴσος ὁ περιγραφή , καί οὕτως ἐντίθημι περισχοινίζω καί περιχρίω πηλός , τηρέω ὁ ὀφθαλμός ἀπαθής καί ἀμόλυντος . εἶδος οὗτος γνωστικός διδασκαλία , διαθρέω ὁ πρᾶγμα δύναμαι , ἀμέλει καί ἐπί ἥμερος δένδρον οὗτος μάλα χρησιμεύω ὁ εἶδος .