clemens-alexandrinus.quis-dives-salvetur 1
Οἱ μὲν τοὺς ἐγκωμιαστικοὺς λόγους τοῖς πλουσίοις δωροφοροῦντες οὐ μόνον κόλακες καὶ ἀνελεύθεροι δικαίως ἂν ἔμοιγε κρίνεσθαι δοκοῖεν , ὡς ἐπὶ πολλῷ προσποιούμενοι χαρίσασθαι τὰ ἀχάριστα . ἀλλὰ καὶ ἀσεβεῖς καὶ ἐπίβουλοι · ἀσεβεῖς μὲν , ὅτι παρέντες αἰνεῖν καὶ δοξάζειν τὸν μόνον τέλειον καὶ ἀγαθὸν θεόν , ἐξ οὗ τὰ πάντα καὶ δι᾿ οὗ τὰ πάντα καὶ εἰς ὃν τὰ πάντα , περιάπτουσι το . . . . . . . . . . . τὸ γέρας ἀνθρώποις ἐνασ . . . . . . . . . . . βίῳ κυλινδουμένοις . . . . . . . τὸ κεφάλαιον ὑποκείμενον τῇ κρίσει τοῦ θεοῦ · ἐπίβουλοι δέ , ὅτι καὶ αὐτῆς τῆς περιουσίας καθ᾿ αὑτὴν ἱκανῆς οὔσης χαυνῶσαι τὰς ψυχὰς τῶν κεκτημένων καὶ διαφθεῖραι καὶ ἀποστῆσαι τῆς ὁδοῦ , δι᾿ ἧς ἐπιτυχεῖν ἔστι σωτηρίας , οἳ δὲ προσεκπλήσσουσι τὰς γνώμας τῶν πλουσίων ταῖς ἡδοναῖς τῶν ἀμέτρων ἐπαίνων ἐπαίροντες καὶ καθάπαξ τῶν ὅλων πραγμάτων πλὴν τοῦ πλούτου , δι᾿ ὃν θαυμάζονται . παρασκευάζοντες ὑπερφρονεῖν , τὸ δὴ τοῦ λόγου πῦρ ἐπὶ πῦρ μετοχετεύοντες , τύφῳ τῦφον ἐπαντλοῦντες καὶ ὄγκον πλούτῳ προσανατιθέντες βαρεῖ φύσει φορτίον βαρύτερον , οὗ μᾶλλον ἐχρῆν ἀφαιρεῖν καὶ περικόπτειν , ὡς σφαλεροῦ νοσήματος καὶ θανατηφόρου · τῷ γὰρ ὑψουμένῳ καὶ μεγαλυνομένῳ παραπέπηγεν ἀντίστροφος ἡ πρὸς τὸ ταπεινὸν μεταβολὴ καὶ πτῶσις , ὡς ὁ θεῖος διδάσκει λόγος . ἐμοὶ δὲ φαίνεται μακρῷ φιλανθρωπότερον εἶναι τοῦ θεραπεύειν . . . . . . . . . . . . τοὺς πλουτοῦντας . . . . . . . . . . ἐπὶ κακῷ τὸ συναίρεσθαι . . . . . . . . . . τὴν σωτηρίαν αὐτοῖς . . . . . . . . . . . . . . ἅπαντα τὸν δυνατὸν τρόπον , τοῦτο μὲν ἐξαιτουμένους παρὰ θεοῦ τοῦ βεβαίως καὶ ἡδέως τοῖς ἑαυτοῦ τέκνοις τὰ τοιαῦτα προϊεμένου , τοῦτο δὲ λόγῳ διὰ τῆς χάριτος τοῦ σωτῆρος ἰωμένους τὰς ψυχὰς αὐτῶν , φωτίζοντας καὶ προσάγοντας ἐπὶ τὴν τῆς ἀληθείας κτῆσιν , ἧς ὁ τυχὼν καὶ ἔργοις ἀγαθοῖς ἐλλαμπρυνόμενος μόνος τὸ βραβεῖον τῆς αἰωνίου ζωῆς ἀναιρήσεται . δεῖται δὲ καὶ ἡ εὐχὴ ψυχῆς εὐρώστου καὶ λιπαροῦς ἄχρι τῆς ἐσχάτης ἡμέρας τοῦ βίου συμμεμετρημένης καὶ ἡ πολιτεία διαθέσεως χρηστῆς καὶ μονίμου καὶ πάσαις ταῖς ἐντολαῖς τοῦ σωτῆρος ἐπεκτεινομένης .
Lemmas: ὁ μέν ὁ ἐγκωμιαστικός λόγος ὁ πλούσιος δωροφορέω οὐ μόνος κόλαξ καί ἀνελεύθερος δίκαιος ἄν ἐγώ κρίνω δοκέω , ὡς ἐπί πολύς προσποιέω χαρίζω ὁ ἀχάριστος . ἀλλά καί ἀσεβής καί ἐπίβουλος · ἀσεβής μέν , ὅτι παρίημι αἰνέω καί δοξάζω ὁ μόνος τέλειος καί ἀγαθός θεός , ἐκ ὅς ὁ πᾶς καί διά ὅς ὁ πᾶς καί εἰς ὅς ὁ πᾶς , περιάπτω το . . . . . . . . . . . ὁ γέρας ἄνθρωπος νάω . . . . . . . . . . . βίος κυλινδέω . . . . . . . ὁ κεφάλαιος ὑπόκειμαι ὁ κρίσις ὁ θεός · ἐπίβουλος δέ , ὅτι καί αὐτός ὁ περιουσία κατά ἑαυτοῦ ἱκανός εἰμί χαυνόω ὁ ψυχή ὁ κτάομαι καί διαφθείρω καί ἀφίστημι ὁ ὁδός , διά ὅς ἐπιτυγχάνω εἰμί σωτηρία , ὁ δέ προσεκπλήσσω ὁ γνώμη ὁ πλούσιος ὁ ἡδονή ὁ ἄμετρος ἔπαινος ἐπαίρω καί καθάπαξ ὁ ὅλος πρᾶγμα πλήν ὁ πλοῦτος , διά ὅς θαυμάζω . παρασκευάζω ὑπερφρονέω , ὁ δή ὁ λόγος πῦρ ἐπί πῦρ μετοχετεύω , τῦφος τῦφος ἐπαντλέω καί ὄγκος πλοῦτος προσανατίθεμαι βαρύς φύσις φορτίον βαρύς , ὅς μάλα χρή ἀφαιρέω καί περικόπτω , ὡς σφαλερός νόσημα καί θανατηφόρος · ὁ γάρ ὑψόω καί μεγαλύνω παραπήγνυμι ἀντίστροφος ὁ πρός ὁ ταπεινός μεταβολή καί πτῶσις , ὡς ὁ θεῖος διδάσκω λόγος . ἐγώ δέ φαίνω μακρός φιλάνθρωπος εἰμί ὁ θεραπεύω . . . . . . . . . . . . ὁ πλουτέω . . . . . . . . . . ἐπί κακός ὁ συναίρω . . . . . . . . . . ὁ σωτηρία αὐτός . . . . . . . . . . . . . . ἅπας ὁ δυνατός τρόπος , οὗτος μέν ἐξαιτέω παρά θεός ὁ βέβαιος καί ἡδύς ὁ ἑαυτοῦ τέκνον ὁ τοιοῦτος προίημι , οὗτος δέ λόγος διά ὁ χάρις ὁ σωτήρ ἰάομαι ὁ ψυχή αὐτός , φωτίζω καί προσάγω ἐπί ὁ ὁ ἀλήθεια κτῆσις , ὅς ὁ τυγχάνω καί ἔργον ἀγαθός ἐλλαμπρύνομαι μόνος ὁ βραβεῖον ὁ αἰώνιος ζωή ἀναιρέω . δέω δέ καί ὁ εὐχή ψυχή εὔρωστος καί λιπαρής ἄχρι ὁ ἔσχατος ἡμέρα ὁ βίος συμμετρέω καί ὁ πολιτεία διάθεσις χρηστός καί μόνιμος καί πᾶς ὁ ἐντολή ὁ σωτήρ ἐπεκτείνω .