clemens-alexandrinus.quis-dives-salvetur 3
καὶ μήτε καταθρασυνομένους αὐθάδως τῶν πλουσίων κλητῶν μήτε αὖ πάλιν ὑποπίπτοντας αὐτοῖς διὰ οἰκείαν φιλοκέρδειαν , πρῶτον μὲν αὐτῶν ἐξαιρεῖν τῷ λόγῳ τὴν κενὴν ἀπόγνωσιν καὶ δηλοῦν μετὰ τῆς δεούσης ἐξηγήσεως τῶν λογίων τοῦ κυρίου διότι οὐκ ἀποκέκοπται τέλεον αὐτοῖς ἡ κληρονομία τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν , ἐὰν ὑπακούσωσι ταῖς ἐντολαῖς · εἶθ᾿ ὁπόταν μάθωσιν ὡς ἀδεὲς δεδίασι δέος καὶ ὅτι βουλομένους αὐτοὺς ὁ σωτὴρ ἀσμένως δέχεται , τότε καὶ προδεικνύναι καὶ μυσταγωγεῖν , ὅπως ἂν καὶ δι᾿ οἵων ἔργων τε καὶ διαθέσεων ἐπαύραιντο τῆς ἐλπίδος , ὡς οὔτ᾿ ἀμηχάνου καθεστώσης αὐτοῖς οὔτε τοὐναντίον εἰκῇ περιγινομένης . ἀλλ᾿ ὅνπερ τρόπον ἔχει τὸ τῶν ἀθλητῶν , ἵνα μικρὰ καὶ ἐπίκηρα μεγάλοις καὶ ἀφθάρτοις παραβάλωμεν , τουτὶ καὶ ἐφ᾿ ἑαυτοῦ ὁ κατὰ κόσμον πλουτῶν λογιζέσθω . καὶ γὰρ ἐκείνων ὁ μὲν ὅτι δυνήσεται νικᾶν καὶ στεφάνων τυγχάνειν ἀπελπίσας οὐδ᾿ ὅλως ἐπὶ τὴν ἄθλησιν ἀπεγράψατο . ὁ δὲ ταύτην μὲν ἐμβαλόμενος τῇ γνώμῃ τὴν ἐλπίδα , πόνους δὲ καὶ γυμνάσια καὶ τροφὰς μὴ προσιέμενος προσφόρους , ἀστεφάνωτος διεγένετο καὶ διήμαρτε τῶν ἐλπίδων . οὕτως τις καὶ τὴν ἐπίγειον ταύτην περιβεβλημένος περιβολὴν μήτε τὴν ἀρχὴν ἑαυτὸν τῶν ἄθλων τοῦ σωτῆρος ἐκκηρυσσέτω , πιστός γε ὢν καὶ τὸ μεγαλεῖον συνορῶν τῆς τοῦ θεοῦ φιλανθρωπίας , μήτε μὴν αὖθις ἀνάσκητος καὶ ἀναγώνιστος μείνας ἀκονιτὶ κἀνιδρωτὶ τῶν στεφάνων τῆς ἀφθαρσίας ἐλπιζέτω μεταλαβεῖν · ἀλλ᾿ αὑτὸν ὑποβαλέτω φέρων γυμναστῇ μὲν τῶ λόγῳ . ἀγωνοθέτῃ δὲ τῷ Χριστῷ · τροφὴ δὲ αὐτῷ καὶ ποτὸν γενέσθω τεταγμένον ἡ καινὴ διαθήκη τοῦ κυρίου . γυμνάσια δὲ αἱ ἐντολαί . εὐσχημοσύνη δὲ καὶ κόσμος αἱ καλαὶ διαθέσεις , ἀγάπη , πίστις . ἐλπίς , γνῶσις ἀληθείας . . . . . . . . . . . . . πραότης , εὐσπλαγχνία , σεμνότης , ἵν᾿ , ὅταν ἡ ἐσχάτη σάλπιγξ ὑποσημήνῃ τοῦ δρόμου καὶ τῆς ἐντεῦθεν ἐξόδου καθάπερ ἐκ σταδίου τοῦ βίου , μετ᾿ ἀγαθοῦ τοῦ συνειδότος τῷ ἀθλοθέτῃ παραστῇ νικηφόρος , ὡμολογημένος τῆς ἄνω πατρίδος ἄξιος , εἰς ἣν μετὰ στεφάνων καὶ κηρυγμάτων ἀγγελικῶν ἐπανέρχεται .
Lemmas: καί μήτε καταθρασύνομαι αὐθάδης ὁ πλούσιος κλητός μήτε αὖ πάλιν ὑποπίπτω αὐτός διά οἰκεῖος φιλοκέρδεια , πρῶτος μέν αὐτός ἐξαιρέω ὁ λόγος ὁ κενός ἀπόγνωσις καί δηλόω μετά ὁ δέω ἐξήγησις ὁ λόγιος ὁ κύριος διότι οὐ ἀποκόπτω τέλειος αὐτός ὁ κληρονομία ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός , ἐάν ὑπακούω ὁ ἐντολή · εἶτα ὁπόταν μανθάνω ὡς ἀδεής δείδω δέος καί ὅτι βούλομαι αὐτός ὁ σωτήρ ἄσμενος δέχομαι , τότε καί προδείκνυμι καί μυσταγωγέω , ὅπως ἄν καί διά οἷος ἔργον τε καί διάθεσις ἐπαυρέω ὁ ἐλπίς , ὡς οὔτε ἀμήχανος καθίστημι αὐτός οὔτε ἐναντίος εἰκῇ περιγίγνομαι . ἀλλά ὅς τρόπος ἔχω ὁ ὁ ἀθλητής , ἵνα μικρός καί ἐπικηρος μέγας καί ἄφθαρτος παραβάλλω , οὗτος καί ἐπί ἑαυτοῦ ὁ κατά κόσμος πλουτέω λογίζομαι . καί γάρ ἐκεῖνος ὁ μέν ὅτι δύναμαι νικάω καί στέφανος τυγχάνω ἀπελπίζω οὐδέ ὅλος ἐπί ὁ ἄθλησις ἀπογράφω . ὁ δέ οὗτος μέν ἐμβάλλω ὁ γνώμη ὁ ἐλπίς , πόνος δέ καί γυμνάσιον καί τροφή μή προσίημι πρόσφορος , ἀστεφάνωτος διαγίγνομαι καί διαμαρτάνω ὁ ἐλπίς . οὕτως τις καί ὁ ἐπίγειος οὗτος περιβάλλω περιβολή μήτε ὁ ἀρχή ἑαυτοῦ ὁ ἆθλον ὁ σωτήρ ἐκκηρύσσω , πιστός γε εἰμί καί ὁ μεγαλεῖος συνοράω ὁ ὁ θεός φιλανθρωπία , μήτε μήν αὖθις ἀνάσκητος καί ἀναγώνιστος μένω ἀκονιτί ἀνιδρωτί ὁ στέφανος ὁ ἀφθαρσία ἐλπίζω μεταλαμβάνω · ἀλλά ἑαυτοῦ ὑποβάλλω φέρω γυμναστής μέν ὁ λόγος . ἀγωνοθέτης δέ ὁ Χριστός · τροφή δέ αὐτός καί ποτόν γίγνομαι τάσσω ὁ καινός διαθήκη ὁ κύριος . γυμνάσιον δέ ὁ ἐντολή . εὐσχημοσύνη δέ καί κόσμος ὁ καλός διάθεσις , ἀγάπη , πίστις . ἐλπίς , γνῶσις ἀλήθεια . . . . . . . . . . . . . πραότης , εὐσπλαγχνία , σεμνότης , ἵνα , ὅταν ὁ ἔσχατος σάλπιγξ ὑποσημαίνω ὁ δρόμος καί ὁ ἐντεῦθεν ἔξοδος καθά ἐκ στάδιον ὁ βίος , μετά ἀγαθός ὁ σύνοιδα ὁ ἀθλοθέτης παρίστημι νικηφόρος , ὁμολογέω ὁ ἄνω πατρίς ἄξιος , εἰς ὅς μετά στέφανος καί κήρυγμα ἀγγελικός ἐπανέρχομαι .