clemens-alexandrinus.quis-dives-salvetur 26
» Εσονται οἱ πρῶτοι ἔσχατοι καὶ οἱ ἔσχατοι πρῶτοι . « τοῦτο πολύχουν μέν ἐστι κατὰ τὴν ὑπόνοιαν καὶ τὸν σαφηνισμόν , οὐ μὴν ἔν γε τῷ παρόντι τὴν ζήτησιν ἀπαιτεῖ · οὐ γὰρ μόνον ῥέπει πρὸς τοὺς πολυκτήμονας , ἀλλ᾿ ἁπλῶς πρὸς ἅπαντας ἀνθρώπους τοὺς πίστει καθάπαξ ἑαυτοὺς ἐπιδιδόντας . ὥστε τοῦτο μὲν ἀνακείσθω τὰ νῦν . τὸ δέ γε προκείμενον ἡμῖν οἶμαι μηδέν τι ἐνδεέστερον τῆς ἐπαγγελίας δεδεῖχθαι , ὅτι τοὺς πλουσίους οὐδένα τρόπον ὁ σωτὴρ κατ᾿ αὐτόν γε τὸν πλοῦτον καὶ τὴν περιβολὴν τῆς κτήσεως ἀποκέκλεικεν οὐδ᾿ αὐτοῖς ἀποτετάφρευκεν τὴν σωτηρίαν , εἴ γε δύναιντο καὶ βούλοιντο ὑποκύπτειν τοῦ θεοῦ ταῖς ἐντολαῖς καὶ τῶν προσκαίρων προτιμῷεν τὴν ἑαυτῶν ζωὴν καὶ βλέποιεν πρὸς τὸν κύριον ἀτενεῖ τῷ βλέμματι , καθάπερ εἰς ἀγαθοῦ κυβερνήτου νεῦμα δεδορκότες , τί βούλεται , τί προστάσσει , τί σημαίνει , τί δίδωσι τοῖς αὑτοῦ ναύταις [ τὸ ] σύνθημα , ποῦ καὶ πόθεν τὸν ὅρμον ἐπαγγέλλεται . τί γὰρ ἀδικεῖ τις , εἰ προσέχων τὴν γνώμην καὶ φειδόμενος πρὸ τῆς πίστεως βίον ἱκανὸν συνελέξατο ; ἢ καὶ τὸ τούτου μᾶλλον ἀνέγκλητον , εἰ εὐθὺς ὑπὸ τοῦ θεοῦ τοῦ τὴν τύχην νέμοντος εἰς οἶκον τοιούτων ἀνθρώπων εἰσῳκίσθη καὶ γένος ἀμφιλαφὲς τοῖς χρήμασιν [ ἰσχῦον ] καὶ τῷ πλούτῳ κρατοῦν ; εἰ γὰρ διὰ τὴν ἀκούσιον ἐν πλούτῳ γένεσιν ἀπελήλαται ζωῆς , ἀδικεῖται μᾶλλον ὑπὸ τοῦ γειναμένου θεοῦ , προσκαίρου μὲν ἡδυπαθείας κατηξιωμένος , ἀιδίου δὲ ζωῆς ἀπεστερημένος , τί δ᾿ ὅλως πλοῦτον ἐχρῆν ἐκ γῆς ἀνατεῖλαί ποτε , εἰ χορηγὸς καὶ πρόξενός ἐστι θανάτου ; ἀλλ᾿ εἰ δύναταί τις ἐνδοτέρω τῶν ὑπαρχόντων κάμπτειν τῆς ἐξουσίας καὶ μέτρια φρονεῖν καὶ σωφρονεῖν καὶ θεὸν μόνον ζητεῖν καὶ θεὸν ἀναπνεῖν καὶ θεῷ συμπολιτεύεσθαι . πτωχὸς οὗτος παρέστηκε ταῖς ἐντολαῖς , ἐλεύθερος , ἀήττητος , ἄνοσος , ἄτρωτος ὑπὸ χρημάτων · εἰ δὲ μή , θᾶττον κάμηλος διὰ βελόνης εἰσελεύσεται ἢ ὁ τοιοῦτος πλούσιος ἐπὶ τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ παρελεύσεται . σημαινέτω μὲν οὖν τι καὶ ὑψηλότερον ἡ κάμηλος διὰ στενῆς ὁδοῦ καὶ τεθλιμμένης φθάνουσα τὸν πλούσιον , ὅπερ ἐν τῇ περὶ ἀρχῶν καὶ θεολογίας ἐξηγήσει μυστήριον τοῦ σωτῆρος ὑπάρχει μαθεῖν ·
Lemmas: » εἰμί ὁ πρῶτος ἔσχατος καί ὁ ἔσχατος πρῶτος . « οὗτος πολύχοος μέν εἰμί κατά ὁ ὑπόνοια καί ὁ σαφηνισμός , οὐ μήν ἐν γε ὁ πάρειμι ὁ ζήτησις ἀπαιτέω · οὐ γάρ μόνος ῥέπω πρός ὁ πολυκτήμων , ἀλλά ἁπλῶς πρός ἅπας ἄνθρωπος ὁ πίστις καθάπαξ ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι . ὥστε οὗτος μέν ἀνάκειμαι ὁ νῦν . ὁ δέ γε πρόκειμαι ἐγώ οἴομαι μηδείς τις ἐνδεής ὁ ἐπαγγελία δείκνυμι , ὅτι ὁ πλούσιος οὐδείς τρόπος ὁ σωτήρ κατά αὐτός γε ὁ πλοῦτος καί ὁ περιβολή ὁ κτῆσις ἀποκλῄζω οὐδέ αὐτός ἀποταφρεύω ὁ σωτηρία , εἰ γε δύναμαι καί βούλομαι ὑποκύπτω ὁ θεός ὁ ἐντολή καί ὁ πρόσκαιρος προτιμάω ὁ ἑαυτοῦ ζωή καί βλέπω πρός ὁ κύριος ἀτενής ὁ βλέμμα , καθά εἰς ἀγαθός κυβερνήτης νεῦμα δέρκομαι , τίς βούλομαι , τίς προστάσσω , τίς σημαίνω , τίς δίδωμι ὁ ἑαυτοῦ ναύτης [ ὁ ] σύνθημα , ποῦ καί πόθεν ὁ ὅρμος ἐπαγγέλλω . τίς γάρ ἀδικέω τις , εἰ προσέχω ὁ γνώμη καί φείδομαι πρό ὁ πίστις βίος ἱκανός συλλέγω ; ἤ καί ὁ οὗτος μάλα ἀνέγκλητος , εἰ εὐθύς ὑπό ὁ θεός ὁ ὁ τύχη νέμω εἰς οἶκος τοιοῦτος ἄνθρωπος εἰσοικίζω καί γένος ἀμφιλαφής ὁ χρῆμα [ ἰσχύω ] καί ὁ πλοῦτος κρατέω ; εἰ γάρ διά ὁ ἀκούσιος ἐν πλοῦτος γένεσις ἀπελαύνω ζωή , ἀδικέω μάλα ὑπό ὁ γίγνομαι θεός , πρόσκαιρος μέν ἡδυπάθεια καταξιόω , ἀίδιος δέ ζωή ἀποστερέω , τίς δέ ὅλος πλοῦτος χρή ἐκ γῆ ἀνατέλλω ποτέ , εἰ χορηγός καί πρόξενος εἰμί θάνατος ; ἀλλά εἰ δύναμαι τις ἔνδον ὁ ὑπάρχω κάμπτω ὁ ἐξουσία καί μέτριος φρονέω καί σωφρονέω καί θεός μόνος ζητέω καί θεός ἀναπνέω καί θεός συμπολιτεύω . πτωχός οὗτος παρίστημι ὁ ἐντολή , ἐλεύθερος , ἀήσσητος , ἄνοσος , ἄτρωτος ὑπό χρῆμα · εἰ δέ μή , ταχύς κάμηλος διά ῥαφίς εἰσέρχομαι ἤ ὁ τοιοῦτος πλούσιος ἐπί ὁ βασιλεία ὁ θεός παρέρχομαι . σημαίνω μέν οὖν τις καί ὑψηλός ὁ κάμηλος διά στενός ὁδός καί θλίβω φθάνω ὁ πλούσιος , ὅς ἐν ὁ περί ἀρχή καί θεολογία ἐξήγησις μυστήριον ὁ σωτήρ ὑπάρχω μανθάνω ·