clemens-alexandrinus.quis-dives-salvetur 20
Ταῦτα μὴ συνιεὶς κατὰ τρόπον ὁ πολυχρήματος καὶ ἔννομος ἄνθρωπος μηδὲ ὅπως ὁ αὐτὸς καὶ πτωχὸς δύναται εἶναι καὶ πλούσιος καὶ ἔχειν τε χρήματα καὶ μὴ ἔχειν καὶ χρῆσθαι τῷ κόσμῳ καὶ μὴ χρῆσθαι , ἀπῆλθε στυγνὸς καὶ κατηφής , λιπὼν τὴν τάξιν τῆς ζωῆς . ἧς ἐπιθυμεῖν μόνον . ἀλλ᾿ οὐχὶ καὶ τυχεῖν ἠδύνατο , τὸ δύσκολον ποιήσας ἀδύνατον αὐτὸς ἑαυτῷ . δύσκολον γὰρ ἦν μὴ περιάγεσθαι μηδὲ καταστράπτεσθαι τὴν ψυχὴν ὑπὸ τῶν προσόντων ἁβρῶν τῷ προδήλῳ πλούτῳ καὶ ἀνθηρῶν γοητευμάτων , οὐκ ἀδύνατον δὲ τὸ καὶ ἐν τούτῳ λαβέσθαι σωτηρίας , εἴ τις ἑαυτὸν ἀπὸ τοῦ αἰσθητοῦ πλούτου ἐπὶ τὸν νοητὸν καὶ θεοδίδακτον μεταγάγοι καὶ μάθοι τοῖς ἀδιαφόροις χρῆσθαι καλῶς καὶ ἰδίως καὶ ὡς ἂν εἰς ζωὴν αἰώνιον ὁρμήσαι . καὶ οἱ μαθηταὶ δὲ τὸ πρῶτον μὲν καὶ αὐτοὶ περιδεεῖς καὶ καταπλῆγες γεγόνασιν . ἀκούσαντες τί δήποτε ; ἆρά γε ὅτι χρήματα καὶ αὐτοὶ ἐκέκτηντο πολλά ; ἀλλὰ καὶ αὐτὰ ταῦτα τὰ δικτύφια καὶ ἄγκιστρα καὶ τὰ ὑπηρετικὰ σκαφίδια ἀφῆκαν πάλαι , ἅπερ ἦν αὐτοῖς μόνα . τί οὖν φοβηθέντες λέγουσι · » τίς δύναται σωθῆναι ; « καλῶς ἤκουσαν καὶ ὡς μαθηταὶ τοῦ παραβολικῶς καὶ ἀ σαφῶς λεχθέντος ὑπὸ τοῦ κυρίου καὶ ᾔσθοντο τοῦ βάθους τῶν λόγων . ἕνεκα μὲν οὖν χρημάτων ἀκτημοσύνης εὐέλπιδες ἦσαν πρὸς σωτηρίαν · ἐπειδὴ δὲ συνῄδεσαν ἑαυτοῖς μήπω τὰ πάθη τέλεον ἀποτεθειμένοις ( ἀρτιμαθεῖς γὰρ ἦσαν καὶ νεωστὶ πρὸς τοῦ σωτῆρος ἠνδρολογημένοι ) , » περισσῶς ἐξεπλήσσοντο « καὶ ἀπεγίνωσκον ἑαυτοὺς οὐδέν τι ἧττον ἐκείνου τοῦ πολυχρημάτου καὶ δεινῶς τῆς κτήσεως περιεχομένου . ἥν γε προέκρινεν ζωῆς αἰωνίου . ἄξιον οὖν ἦν τοῖς μαθηταῖς φόβου πάντως . εἰ καὶ ὁ χρήματα κεκτημένος καὶ ὁ τῶν παθῶν ἔγκυος , ὧν ἐπλούτουν καὶ αὐτοί , παραπλησίως ἀπελασθήσονται οὐρανῶν · ἀπαθῶν γὰρ καὶ καθαρῶν ψυχῶν ἐστιν ἡ σωτηρία .
Lemmas: οὗτος μή συνίημι κατά τρόπος ὁ πολυχρήματος καί ἔννομος ἄνθρωπος μηδέ ὅπως ὁ αὐτός καί πτωχός δύναμαι εἰμί καί πλούσιος καί ἔχω τε χρῆμα καί μή ἔχω καί χράω ὁ κόσμος καί μή χράω , ἀπέρχομαι στυγνός καί κατηφής , λείπω ὁ τάξις ὁ ζωή . ὅς ἐπιθυμέω μόνος . ἀλλά οὐ καί τυγχάνω δύναμαι , ὁ δύσκολος ποιέω ἀδύνατος αὐτός ἑαυτοῦ . δύσκολος γάρ εἰμί μή περιάγω μηδέ καταστράπτω ὁ ψυχή ὑπό ὁ πρόσειμι ἁβρός ὁ πρόδηλος πλοῦτος καί ἀνθηρός γοήτευμα , οὐ ἀδύνατος δέ ὁ καί ἐν οὗτος λαμβάνω σωτηρία , εἰ τις ἑαυτοῦ ἀπό ὁ αἰσθητός πλοῦτος ἐπί ὁ νοητός καί θεοδίδακτος μετάγω καί μανθάνω ὁ ἀδιάφορος χράω καλός καί ἴδιος καί ὡς ἄν εἰς ζωή αἰώνιος ὁρμάω . καί ὁ μαθητής δέ ὁ πρῶτος μέν καί αὐτός περιδεής καί καταπλήξ γίγνομαι . ἀκούω τίς δήποτε ; ἆρα γε ὅτι χρῆμα καί αὐτός κτάομαι πολύς ; ἀλλά καί αὐτός οὗτος ὁ δικτύφιον καί ἄγκιστρον καί ὁ ὑπηρετικός σκαφίδιον ἀφίημι πάλαι , ὅς εἰμί αὐτός μόνος . τίς οὖν φοβέω λέγω · » τίς δύναμαι σῴζω ; « καλός ἀκούω καί ὡς μαθητής ὁ παραβολικός καί α σαφής λέγω ὑπό ὁ κύριος καί αἰσθάνομαι ὁ βάθος ὁ λόγος . ἕνεκα μέν οὖν χρῆμα ἀκτημοσύνη εὔελπις εἰμί πρός σωτηρία · ἐπειδή δέ σύνοιδα ἑαυτοῦ μήπω ὁ πάθος τέλειος ἀποτίθημι ( ἀρτιμαθής γάρ εἰμί καί νεωστί πρός ὁ σωτήρ ἀνδρολογέω ) , » περισσός ἐκπλήσσω « καί ἀπογιγνώσκω ἑαυτοῦ οὐδείς τις ἥσσων ἐκεῖνος ὁ πολυχρήματος καί δεινός ὁ κτῆσις περιέχω . ὅς γε προκρίνω ζωή αἰώνιος . ἄξιος οὖν εἰμί ὁ μαθητής φόβος πάντως . εἰ καί ὁ χρῆμα κτάομαι καί ὁ ὁ πάθος ἔγκυος , ὅς πλουτέω καί αὐτός , παραπλήσιος ἀπελαύνω οὐρανός · ἀπαθής γάρ καί καθαρός ψυχή εἰμί ὁ σωτηρία .