clemens-alexandrinus.protrepticus 12
Φύγωμεν οὖν τὴν συνήθειαν , φύγωμεν οἷον ἄκραν χαλεπὴν ἢ Χαρύβδεως ἀπειλὴν ἢ Σειρῆνας μυθικάς · ἄγχει τὸν ἄνθρωπον , τῆς ἀληθείας ἀποτρέπει , ἀπάγει τῆς ζωῆς , παγίς ἐστιν , βάραθρόν ἐστιν , βόθρος ἐστί , λίχνον ἐστὶν κακὸν ἡ συνήθεια · κείνου μὲν καπνοῦ καὶ κύματος ἐκτὸς ἔεργε νῆα . φεύγωμεν , ὦ συνναῦται , φεύγωμεν τὸ κῦμα τοῦτο , πῦρ ἐρεύγεται , νῆσός ἐστι πονηρὰ ὀστοῖς καὶ νεκροῖς σεσωρευμένη , ᾄδει δὲ ἐν αὐτῇ πορνίδιον ὡραῖον , ἡδονή , πανδήμῳ τερπόμενον μουσικῇ · δεῦρ᾿ ἄγ᾿ ἰών , πολύαιν᾿ Ὀδυσεῦ , μέγα κῦδος Ἀχαιῶν , νῆα κατάστησον , ἵνα θειοτέρην ὄπ᾿ ἀκούσῃς . ἐπαινεῖ σε , ὦ ναῦτα , καὶ πολυύμνητον λέγει , καὶ τὸ κῦδος τῶν Ἑλλήνων ἡ πόρνη σφετερίζεται · ἔασον αὐτὴν ἐπινέμεσθαι τοὺς νεκρούς , πνεῦμά σοι οὐράνιον βοηθεῖ · πάριθι τὴν ἡδονήν , βουκολεῖ · μηδὲ γυνή σε νόον πυγοστόλος ἐξαπατάτω , αἱμύλα κωτίλλουσα , τεὴν διφῶσα καλιήν . παράπλει τὴν ᾠδήν , θάνατον ἐργάζεται · ἐὰν ἐθέλῃς μόνον , νενίκηκας τὴν ἀπώλειαν καὶ τῷ ξύλῳ προσδεδεμένος ἁπάσης ἔσῃ τῆς φθορᾶς λελυμένος , κυβερνήσει σε ὁ λόγος ὁ τοῦ θεοῦ , καὶ τοῖς λιμέσι καθορμίσει τῶν οὐρανῶν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον · τότε μου κατοπτεύσεις τὸν θεὸν καὶ τοῖς ἁγίοις ἐκείνοις τελεσθήσῃ μυστηρίοις καὶ τῶν ἐν οὐρανοῖς ἀπολαύσεις ἀποκεκρυμμένων , τῶν ἐμοὶ τετηρημένων , » ἃ οὔτε οὖς ἤκουσεν οὔτε ἐπὶ καρδίαν ἀνέβη « τινός . καὶ μὴν ὁρᾶν μοι δύο μὲν ἡλίους δοκῶ , δισσὰς δὲ Θήβας βαχκεύων ἔλεγέν τις εἰδώλοις , ἀγνοίᾳ μεθύων ἀκράτῳ · ἐγὼ δ᾿ ἂν αὐτὸν οἰκτείραιμι παροινοῦντα καὶ τὸν οὕτω παρανοοῦντα ἐπὶ σωτηρίαν παρακαλέσαιμι σωφρονοῦσαν , ὅτι καὶ κύριος μετάνοιαν ἁμαρτωλοῦ καὶ οὐχὶ θάνατον ἀσπάζεται . ἧκε , ὦ παραπλήξ , μὴ θύρσῳ σκηριπτόμενος , μὴ κιττῷ ἀναδούμενος , ῥῖψον τὴν μίτραν , ῥῖψον τὴν νεβρίδα , σωφρόνησον · δείξω σοι τὸν λόγον καὶ τοῦ λόγου τὰ μυστήρια , κατὰ τὴν σὴν διηγούμενος εἰκόνα . ὄρος ἐστὶ τοῦτο θεῷ πεφιλημένον , οὐ τραγῳδίαις ὡς Κιθαιρὼν ὑποκείμενον , ἀλλὰ τοῖς ἀληθείας ἀνακείμενον δράμασιν , ὄρος νηφάλιον , ἁγναῖς ὕλαις σύσκιον · βακχεύουσι δὲ ἐν αὐτῷ οὐχ αἱ Σεμέλης » τῆς κεραυνίας « ἀδελφαί , αἱ μαινάδες , αἱ δύσαγνον κρεανομίαν μυούμεναι , ἀλλ᾿ αἱ τοῦ θεοῦ θυγατέρες , αἱ ἀμνάδες αἱ καλαί , τὰ σεμνὰ τοῦ λόγου θεσπίζουσαι ὄργια , χορὸν ἀγείρουσαι σώφρονα . ὁ χορὸς οἱ δίκαιοι , τὸ ᾆσμα ὕμνος ἐστὶ τοῦ πάντων βασιλέως · ψάλλουσιν αἱ κόραι , δοξάζουσιν ἄγγελοι , προφῆται λαλοῦσιν , ἦχος στέλλεται μουσικῆς , δρόμῳ τὸν θίασον διώκουσιν , σπεύδουσιν οἱ κεκλημένοι πατέρα ποθοῦντες ἀπολαβεῖν . ἧκέ μοι , ὦ πρέσβυ , καὶ σύ , τὰς Θήβας λιπὼν καὶ τὴν μαντικὴν καὶ τὴν βακχείαν ἀπορρίψας πρὸς ἀλήθειαν χειραγωγοῦ · ἰδού σοι τὸ ξύλον ἐπερείδεσθαι δίδωμι · σπεῦσον , Τειρεσία , πίστευσον · ὄψει · Χριστὸς ἐπιλάμπει φαιδρότερον ἡλίου , δι᾿ ὃν ὀφθαλμοὶ τυφλῶν ἀναβλέπουσιν · νύξ σε φεύξεται , πῦρ φοβηθήσεται , θάνατος οἰχήσεται · ὄψει τοὺς οὐρανούς , ὦ γέρον , ὁ Θήβας μὴ βλέπων . Ὢ τῶν ἁγίων ὡς ἀληθῶς μυστηρίων , ὢ φωτὸς ἀκηράτου . δᾳδουχοῦμαι τοὺς οὐρανοὺς καὶ τὸν θεὸν ἐποπτεῦσαι , ἅγιος γίνομαι μυούμενος , ἱεροφαντεῖ δὲ ὁ κύριος καὶ τὸν μύστην σφραγίζεται φωταγωγῶν , καὶ παρατίθεται τῷ πατρὶ τὸν πεπιστευκότα αἰῶσι τηρούμενον . ταῦτα τῶν ἐμῶν μυστηρίων τὰ βακχεύματα · εἰ βούλει , καὶ σὺ μυοῦ , καὶ χορεύσεις μετ᾿ ἀγγέλων ἀμφὶ τὸν ἀγένητον καὶ ἀνώλεθρον καὶ μόνον ὄντως θεόν , συνυμνοῦντος ἡμῖν τοῦ θεοῦ λόγου . ἀίδιος οὗτος Ἰησοῦς , εἷς [ ὁ ] μέγας ἀρχιερεὺς θεοῦ τε ἑνὸς τοῦ αὐτοῦ καὶ πατρός , ὑπὲρ ἀνθρώπων εὔχεται καὶ ἀνθρώποις ἐγκελεύεται » κέκλυτε , μυρία φῦλα « , μᾶλλον δὲ ὅσοι τῶν ἀνθρώπων λογικοί , καὶ βάρβαροι καὶ Ἕλληνες · τὸ πᾶν ἀνθρώπων γένος καλῶ , ὧν ἐγὼ δημιουργὸς θελήματι πατρός . ἥκετε ὡς ἐμέ , ὑφ᾿ ἕνα ταχθησόμενοι θεὸν καὶ τὸν ἕνα λόγον τοῦ θεοῦ , καὶ μὴ μόνον τῶν ἀλόγων ζῴων πλεονεκτεῖτε τῷ λόγῳ , ἐκ δὲ τῶν θνητῶν ἁπάντων ὑμῖν ἀθανασίαν μόνοις καρπώσασθαι δίωμι . ἐθέλω γάρ , ἐθέλω καὶ ταύτης ὑμῖν μεταδοῦναι τῆς χάριτος , ὁλόκληρον χορηγῶν τὴν εὐεργεσίαν , ἀφθαρσίαν · καὶ λόγον χαρίζομαι ὑμῖν , τὴν γνῶσιν τοῦ θεοῦ , τέλειον ἐμαυτὸν χαρίζομαι . τοῦτό εἰμι ἐγώ , τοῦτο βούλεται ὁ θεός , τοῦτο συμφωνία ἐστί , τοῦτο ἁρμονία πατρός , τοῦτο υἱός , τοῦτο Χριστός , τοῦτο ὁ λόγος τοῦ θεοῦ , βραχίων κυρίου , δύναμις τῶν ὅλων , τὸ θέλημα τοῦ πατρός . ὦ πάλαι μὲν εἰκόνες , οὐ πᾶσαι δὲ ἐμφερεῖς , διορθώσασθαι ὑμᾶς πρὸς τὸ ἀρχέτυπον βούλομαι , ἵνα μοι καὶ ὅμοιοι γένησθε . χρίσω ὑμᾶς τῷ πίστεως ἀλείμματι , δι᾿ οὗ τὴν φθορὰν ἀποβάλλετε , καὶ γυμνὸν δικαιοσύνης ἐπιδείξω τὸ σχῆμα , δι᾿ οὗ πρὸς τὸν θεὸν ἀναβαίνετε . » δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι , κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς · ἄρατε τὸν ζυγόν μου ἐφ᾿ ὑμᾶς καὶ μάθετε ἀπ᾿ ἐμοῦ , ὅτι πραΰς εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ , καὶ εὑρήσετε ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν · ὁ γὰρ ζυγός μου χρηστὸς καὶ τὸ φορτίον μου ἐλαφρόν ἐστιν . « σπεύσωμεν , δράμωμεν , ὦ θεοφιλῆ καὶ θεοείκελα τοῦ λόγου [ ἄνθρωποι ] ἀγάλματα · σπεύσωμεν , δράμωμεν , ἄρωμεν τὸν ζυγὸν αὐτοῦ , ἐπιβάλωμεν ἀφθαρσίᾳ , καλὸν ἡνίοχον ἀνθρώπων τὸν Χριστὸν ἀγαπήσωμεν · τὸν πῶλον ὑποζύγιον ἤγαγε σὺν τῶ παλαιῷ · καὶ τῶν ἀνθρώπων τὴν συνωρίδα καταζεύξας , εἰς ἀθανασίαν κατιθύνει τὸ ἅρμα , σπεύδων πρὸς τὸν θεὸν πληρῶσαι ἐναργῶς ὃ ᾐνίξατο , πρότερον μὲν εἰς Ἱερουσαλήμ , νῦν δὲ εἰσελαύνων οὐρανούς , κάλλιστον θέαμα τῷ πατρὶ υἱὸς ἀίδιος νικηφόρος . φιλότιμοι τοίνυν πρὸς τὰ καλὰ καὶ θεοφιλεῖς ἄνθρωποι γενώμεθα , καὶ τῶν ἀγαθῶν τὰ μέγιστα , θεὸν καὶ ζωήν , κτησώμεθα . ἀρωγὸς δὲ ὁ λόγος · θαρρῶμεν αὐτῷ καὶ μή ποτε ἡμᾶς τοσοῦτος ἀργύρου καὶ χρυσοῦ , μὴ δόξης ἐπέλθῃ πόθος , ὅσος αὐτοῦ τοῦ τῆς ἀληθείας λόγου . οὐδὲ γὰρ οὐδὲ τῷ θεῷ αὐτῷ ἀρεστόν , εἰ ἡμεῖς τὰ μὲν πλείστου ἄξια περὶ ἐλαχίστου ποιούμεθα , ἀγνοίας δὲ καὶ ἀμαθίας καὶ ῥᾳθυμίας καὶ εἰδωλολατρείας ὕβρεις περιφανεῖς καὶ τὴν ἐσχάτην δυσσέβειαν περὶ πλείονος αἱρούμεθα . οὐ γὰρ ἀπὸ τρόπου φιλοσόφων παῖδες πάντα ὅσα πράττουσιν οἱ ἀνόητοι . ἀνοσιουργεῖν καὶ ἀσεβεῖν νομίζουσιν καὶ αὐτήν γε [ ἔτι ] τὴν ἄγνοιαν μανίας εἶδος ὑπογράφοντες οὐδὲν ἄλλο ἢ μεμηνέναι τοὺς πολλοὺς ὁμολογοῦσιν . οὐ δὴ οὖν ἀμφιβάλλειν αἱρεῖ ὁ λόγος , ὁπότερον αὐτοῖν ἄμεινον , σωφρονεῖν ἢ μεμηνέναι · ἐχομένους δὲ ἀπρὶξ τῆς ἀληθείας παντὶ σθένει ἕπεσθαι χρὴ τῷ θεῷ σωφρονοῦντας καὶ πάντα αὐτοῦ νομίζειν , ὥσπερ ἔστι , πρὸς δὲ καὶ ἡμᾶς τὸ κάλλιστον τῶν κτημάτων μεμαθηκότας ὄντας αὐτοῦ , σφᾶς αὐτοὺς ἐπιτρέπειν τῷ θεῷ , ἀγαπῶντας κύριον τὸν θεὸν καὶ τοῦτο παρ᾿ ὅλον τὸν βίον ἔργον ἡγουμένους . εἰ δὲ » κοινὰ τὰ φίλων « , θεοφιλὴς δὲ ὁ ἄνθρωπος ( καὶ γὰρ οὖν φίλος τῷ θεῷ , μεσιτεύοντος τοῦ λόγου ) , γίνεται δὴ οὖν τὰ πάντα τοῦ ἀνθρώπου , ὅτι τὰ πάντα τοῦ θεοῦ , καὶ κοινὰ ἀμφοῖν τοῖν φίλοιν τὰ πάντα , τοῦ θεοῦ καὶ ἀνθρώπου . ὥρα οὖν ἡμῖν μόνον τὸν θεοσεβῆ [ Χριστιανὸν ] εἰπεῖν πλούσιόν τε καὶ σώφρονα καὶ εὐγενῆ καὶ ταύτῃ εἰκόνα τοῦ θεοῦ μεθ᾿ ὁμοιώσεως , καὶ λέγειν καὶ πιστεύειν » δίκαιον καὶ ὅσιον μετὰ φρονήσεως « γενόμενον ὑπὸ Χριστοῦ Ἰησοῦ καὶ εἰς τοσοῦτον ὅμοιον ἤδη καὶ θεῷ . οὐκ ἀποκρύπτεται γοῦν ὁ προφήτης τὴν χάριν λέγων , » ἐγὼ εἶπον ὅτι θεοί ἐστε καὶ υἱοὶ ὑψίστου πάντες . « ἡμᾶς γάρ , ἡμᾶς εἰσπεποίηται καὶ ἡμῶν ἐθέλει μόνων κεκλῆσθαι πατήρ , οὐ τῶν ἀπειθούντων . καὶ γὰρ οὖν ὧδέ πως ἔχει τὰ ἡμέτερα τῶν Χριστοῦ ὀπαδῶν · οἷαι μὲν αἱ βουλαί , τοῖοι καὶ οἱ λόγοι , ὁποῖοι δὲ οἱ λόγοι , τοιαίδε καὶ αἱ πράξεις , καὶ ὁποῖα τὰ ἔργα , τοιοῦτος ὁ βίος · χρηστὸς ὁ σύμπας ἀνθρώπων βίος τῶν Χριστὸν ἐγνωκότων . Ἅλις οἶμαι τῶν λόγων , εἰ καὶ μακροτέρω προῆλθον ὑπὸ φιλανθρωπίας ὅ τι περ εἶχον ἐκ θεοῦ ἐκχέων , ὡς ἂν ἐπὶ τὸ μέγιστον τῶν ἀγαθῶν , τὴν σωτηρίαν , παρακαλῶν · περὶ γάρ τοι τῆς παῦλαν οὐδαμῇ οὐδαμῶς ἐχούσης ζωῆς οὐκ ἐθέλουσιν οὐδ᾿ οἱ λόγοι παύσασθαί ποτε ἱεροφαντοῦντες . ὑμῖν δὲ ἔτι τοῦτο περιλείπεται πέρας τὸ λυσιτελοῦν ἑλέσθαι , ἢ κρίσιν ἢ χάριν · ὡς ἔγωγε οὐδ᾿ ἀμφιβάλλειν ἀξιῶ , πότερον ἄμεινον αὐτοῖν · οὐδὲ μὴν συγκρίνεσθαι θέμις ζωὴν ἀπωλείᾳ .
Lemmas: φεύγω οὖν ὁ συνήθεια , φεύγω οἷος ἄκρα χαλεπός ἤ Χάρυβδις ἀπειλή ἤ Σειρήν μυθικός · ἄγχω ὁ ἄνθρωπος , ὁ ἀλήθεια ἀποτρέπω , ἀπάγω ὁ ζωή , παγίς εἰμί , βάραθρον εἰμί , βόθρος εἰμί , λίχνος εἰμί κακός ὁ συνήθεια · ἐκεῖνος μέν καπνός καί κῦμα ἐκτός ἔργω ναῦς . φεύγω , ὦ συνναύτης , φεύγω ὁ κῦμα οὗτος , πῦρ ἐρεύγομαι , νῆσος εἰμί πονηρός ὀστέον καί νεκρός σωρεύω , ἀείδω δέ ἐν αὐτός πορνίδιον ὡραῖος , ἡδονή , πάνδημος τέρπω μουσική · δεῦρο ἄγω ἔρχομαι , πολύαινος Ὀδυσσεύς , μέγας κῦδος Ἀχαιός , ναῦς καθίστημι , ἵνα θεῖος ὄψ ἀκούω . ἐπαινέω σύ , ὦ ναύτης , καί πολυύμνητος λέγω , καί ὁ κῦδος ὁ Ἕλλην ὁ πόρνη σφετερίζω · ἐάω αὐτός ἐπινέμω ὁ νεκρός , πνεῦμα σύ οὐράνιος βοηθέω · παρέρχομαι ὁ ἡδονή , βουκολέω · μηδέ γυνή σύ νόος πυγοστόλος ἐξαπατάω , αἱμύλος κωτίλλω , τεός διφάω καλιά . παραπλέω ὁ ἀοιδή , θάνατος ἐργάζομαι · ἐάν ἐθέλω μόνος , νικάω ὁ ἀπώλεια καί ὁ ξύλον προσδέω ἅπας εἰμί ὁ φθορά λύω , κυβερνάω σύ ὁ λόγος ὁ ὁ θεός , καί ὁ λιμήν καθορμίζω ὁ οὐρανός ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος · τότε ἐγώ κατοπτεύω ὁ θεός καί ὁ ἅγιος ἐκεῖνος τελέω μυστήριον καί ὁ ἐν οὐρανός ἀπολαύω ἀποκρύπτω , ὁ ἐγώ τηρέω , » ὅς οὔτε οὖς ἀκούω οὔτε ἐπί καρδία ἀναβαίνω « τις . καί μήν ὁράω ἐγώ δύο μέν ἥλιος δοκέω , δισσός δέ Θῆβαι βακχεύω λέγω τις εἴδωλον , ἄγνοια μεθύω ἄκρατος · ἐγώ δέ ἄν αὐτός οἰκτίρω παροινέω καί ὁ οὕτως παρανοέω ἐπί σωτηρία παρακαλέω σωφρονέω , ὅτι καί κύριος μετάνοια ἁμαρτωλός καί οὐ θάνατος ἀσπάζομαι . ἵημι , ὦ παραπλήξ , μή θύρσος σκηρίπτομαι , μή κισσός ἀναδέω , ῥίπτω ὁ μίτρα , ῥίπτω ὁ νεβρίς , σωφρονέω · δείκνυμι σύ ὁ λόγος καί ὁ λόγος ὁ μυστήριον , κατά ὁ σός διηγέομαι εἰκών . ὄρος εἰμί οὗτος θεός φιλέω , οὐ τραγῳδία ὡς Κιθαιρών ὑπόκειμαι , ἀλλά ὁ ἀλήθεια ἀνάκειμαι δρᾶμα , ὄρος νηφάλιος , ἁγνός ὕλη σύσκιος · Βακχεύω δέ ἐν αὐτός οὐ ὁ Σεμέλη » ὁ κεραυνία « ἀδελφή , ὁ μαινάς , ὁ δύσαγνος κρεανομία μυέω , ἀλλά ὁ ὁ θεός θυγάτηρ , ὁ ἀμνάς ὁ καλός , ὁ σεμνός ὁ λόγος θεσπίζω ὄργια , χορός ἀγείρω σώφρων . ὁ χορός ὁ δίκαιος , ὁ ᾆσμα ὕμνος εἰμί ὁ πᾶς βασιλεύς · ψάλλω ὁ κόρη , δοξάζω ἄγγελος , προφήτης λαλέω , ἦχος στέλλω μουσικός , δρόμος ὁ θίασος διώκω , σπεύδω ὁ καλέω πατήρ ποθέω ἀπολαμβάνω . ἵημι ἐγώ , ὦ πρέσβυς , καί σύ , ὁ Θῆβαι λείπω καί ὁ μαντικός καί ὁ Βακχεία ἀπορρίπτω πρός ἀλήθεια χειραγωγέω · ἰδού σύ ὁ ξύλον ἐπερείδω δίδωμι · σπεύδω , Τειρεσίης , πιστεύω · ὁράω · Χριστός ἐπιλάμπω φαιδρός ἥλιος , διά ὅς ὀφθαλμός τυφλός ἀναβλέπω · νύξ σύ φεύγω , πῦρ φοβέω , θάνατος οἴχομαι · ὁράω ὁ οὐρανός , ὦ γέρων , ὁ Θῆβαι μή βλέπω . ὦ ὁ ἅγιος ὡς ἀληθής μυστήριον , ὦ φώς ἀκήρατος . δᾳδουχέω ὁ οὐρανός καί ὁ θεός ἐποπτεύω , ἅγιος γίγνομαι μυέω , ἱεροφαντέω δέ ὁ κύριος καί ὁ μύστης σφραγίζω φωταγωγέω , καί παρατίθημι ὁ πατήρ ὁ πιστεύω αἰών τηρέω . οὗτος ὁ ἐμός μυστήριον ὁ Βάκχευμα · εἰ βούλομαι , καί σύ μυόω , καί χορεύω μετά ἄγγελος ἀμφί ὁ ἀγένητος καί ἀνώλεθρος καί μόνος ὄντως θεός , συνυμνέω ἐγώ ὁ θεός λόγος . ἀίδιος οὗτος Ἰησοῦς , εἷς [ ὁ ] μέγας ἀρχιερεύς θεός τε εἷς ὁ αὐτός καί πατήρ , ὑπέρ ἄνθρωπος εὔχομαι καί ἄνθρωπος ἐγκελεύω » κλύω , μυρίος φῦλον « , μάλα δέ ὅσος ὁ ἄνθρωπος λογικός , καί βάρβαρος καί Ἕλλην · ὁ πᾶς ἄνθρωπος γένος καλέω , ὅς ἐγώ δημιουργός θέλημα πατήρ . ἥκω ὡς ἐγώ , ὑπό εἷς τάσσω θεός καί ὁ εἷς λόγος ὁ θεός , καί μή μόνος ὁ ἄλογος ζῷον πλεονεκτέω ὁ λόγος , ἐκ δέ ὁ θνητός ἅπας σύ ἀθανασία μόνος καρπόω δείδω . ἐθέλω γάρ , ἐθέλω καί οὗτος σύ μεταδίδωμι ὁ χάρις , ὁλόκληρος χορηγέω ὁ εὐεργεσία , ἀφθαρσία · καί λόγος χαρίζω σύ , ὁ γνῶσις ὁ θεός , τέλειος ἐμαυτοῦ χαρίζω . οὗτος εἰμί ἐγώ , οὗτος βούλομαι ὁ θεός , οὗτος συμφωνία εἰμί , οὗτος ἁρμονία πατήρ , οὗτος υἱός , οὗτος Χριστός , οὗτος ὁ λόγος ὁ θεός , βραχίων κύριος , δύναμις ὁ ὅλος , ὁ θέλημα ὁ πατήρ . ὦ πάλαι μέν εἰκών , οὐ πᾶς δέ ἐμφερής , διορθόω σύ πρός ὁ ἀρχέτυπος βούλομαι , ἵνα ἐγώ καί ὅμοιος γίγνομαι . χρίω σύ ὁ πίστις ἄλειμμα , διά ὅς ὁ φθορά ἀποβάλλω , καί γυμνός δικαιοσύνη ἐπιδείκνυμι ὁ σχῆμα , διά ὅς πρός ὁ θεός ἀναβαίνω . » δεῦτε πρός ἐγώ πᾶς ὁ κοπιάω καί φορτίζω , ἐγώ ἀναπαύω σύ · ἀείρω ὁ ζυγόν ἐγώ ἐπί σύ καί μανθάνω ἀπό ἐγώ , ὅτι πραΰς εἰμί καί ταπεινός ὁ καρδία , καί εὑρίσκω ἀνάπαυσις ὁ ψυχή σύ · ὁ γάρ ζυγός ἐγώ χρηστός καί ὁ φορτίον ἐγώ ἐλαφρός εἰμί . « σπεύδω , τρέχω , ὦ θεοφιλής καί θεοείκελος ὁ λόγος [ ἄνθρωπος ] ἄγαλμα · σπεύδω , τρέχω , ἀείρω ὁ ζυγόν αὐτός , ἐπιβάλλω ἀφθαρσία , καλός ἡνίοχος ἄνθρωπος ὁ Χριστός ἀγαπάω · ὁ πῶλος ὑποζύγιον ἄγω σύν ὁ παλαιός · καί ὁ ἄνθρωπος ὁ συνωρίς καταζεύγνυμι , εἰς ἀθανασία κατιθύνω ὁ ἅρμα , σπεύδω πρός ὁ θεός πληρόω ἐναργής ὅς αἰνίζω , πρότερος μέν εἰς Ἱεροσόλυμα , νῦν δέ εἰσελαύνω οὐρανός , καλός θέαμα ὁ πατήρ υἱός ἀίδιος νικηφόρος . φιλότιμος τοίνυν πρός ὁ καλός καί θεοφιλής ἄνθρωπος γίγνομαι , καί ὁ ἀγαθός ὁ μέγας , θεός καί ζωή , κτάομαι . ἀρωγός δέ ὁ λόγος · θαρσέω αὐτός καί μή ποτέ ἐγώ τοσοῦτος ἄργυρος καί χρυσός , μή δόξα ἐπέρχομαι πόθος , ὅσος αὐτός ὁ ὁ ἀλήθεια λόγος . οὐδέ γάρ οὐδέ ὁ θεός αὐτός ἀρεστός , εἰ ἐγώ ὁ μέν πολύς ἄξιος περί ἐλαχύς ποιέω , ἄγνοια δέ καί ἀμαθία καί ῥαθυμία καί εἰδωλολατρία ὕβρις περιφανής καί ὁ ἔσχατος δυσσέβεια περί πολύς αἱρέω . οὐ γάρ ἀπό τρόπος φιλόσοφος παῖς πᾶς ὅσος πράσσω ὁ ἀνόητος . ἀνοσιουργέω καί ἀσεβέω νομίζω καί αὐτός γε [ ἔτι ] ὁ ἄγνοια μανία εἶδος ὑπογράφω οὐδείς ἄλλος ἤ μαίνομαι ὁ πολύς ὁμολογέω . οὐ δή οὖν ἀμφιβάλλω αἱρέω ὁ λόγος , ὁπότερος αὐτός ἀγαθός , σωφρονέω ἤ μαίνομαι · ἔχω δέ ἀπρίξ ὁ ἀλήθεια πᾶς σθένος ἕπομαι χρή ὁ θεός σωφρονέω καί πᾶς αὐτός νομίζω , ὥσπερ εἰμί , πρός δέ καί ἐγώ ὁ καλός ὁ κτῆμα μανθάνω εἰμί αὐτός , σφεῖς αὐτός ἐπιτρέπω ὁ θεός , ἀγαπάω κύριος ὁ θεός καί οὗτος παρά ὅλος ὁ βίος ἔργον ἡγέομαι . εἰ δέ » κοινός ὁ φίλος « , θεοφιλής δέ ὁ ἄνθρωπος ( καί γάρ οὖν φίλος ὁ θεός , μεσιτεύω ὁ λόγος ) , γίγνομαι δή οὖν ὁ πᾶς ὁ ἄνθρωπος , ὅτι ὁ πᾶς ὁ θεός , καί κοινός ἄμφω ὁ φίλος ὁ πᾶς , ὁ θεός καί ἄνθρωπος . ὥρα οὖν ἐγώ μόνος ὁ θεοσεβής [ χριστιανός ] λέγω πλούσιος τε καί σώφρων καί εὐγενής καί οὗτος εἰκών ὁ θεός μετά ὁμοίωσις , καί λέγω καί πιστεύω » δίκαιος καί ὅσιος μετά φρόνησις « γίγνομαι ὑπό Χριστός Ἰησοῦς καί εἰς τοσοῦτος ὅμοιος ἤδη καί θεός . οὐ ἀποκρύπτω γοῦν ὁ προφήτης ὁ χάρις λέγω , » ἐγώ λέγω ὅτι θεός εἰμί καί υἱός ὕψιστος πᾶς . « ἐγώ γάρ , ἐγώ εἰσποιέω καί ἐγώ ἐθέλω μόνος καλέω πατήρ , οὐ ὁ ἀπειθέω . καί γάρ οὖν ὧδε πως ἔχω ὁ ἡμέτερος ὁ Χριστός ὀπηδός · οἷος μέν ὁ βουλή , τοῖος καί ὁ λόγος , ὁποῖος δέ ὁ λόγος , τοιόσδε καί ὁ πρᾶξις , καί ὁποῖος ὁ ἔργον , τοιοῦτος ὁ βίος · χρηστός ὁ σύμπας ἄνθρωπος βίος ὁ Χριστός γιγνώσκω . ἅλις οἴομαι ὁ λόγος , εἰ καί μακρός προέρχομαι ὑπό φιλανθρωπία ὅς τις περ ἔχω ἐκ θεός ἐκχέω , ὡς ἄν ἐπί ὁ μέγας ὁ ἀγαθός , ὁ σωτηρία , παρακαλέω · περί γάρ τοι ὁ παῦλα οὐδαμῇ οὐδαμῶς ἔχω ζωή οὐ ἐθέλω οὐδέ ὁ λόγος παύω ποτέ ἱεροφαντέω . σύ δέ ἔτι οὗτος περιλείπομαι πέρας ὁ λυσιτελέω αἱρέω , ἤ κρίσις ἤ χάρις · ὡς ἐγώ οὐδέ ἀμφιβάλλω ἀξιόω , πότερος ἀγαθός αὐτός · οὐδέ μήν συγκρίνω θέμις ζωή ἀπώλεια .