clemens-alexandrinus.protrepticus 1
Ἀμφίων ὁ Θηβαῖος καὶ Ἀρίων ὁ Μηθυμναῖος ἄμφω μὲν ἤστην ᾠδικώ ( μῦθος δὲ ἄμφω · καὶ τὸ ᾆσμα εἰσέτι τοῦτο Ἑλλήνων ᾄδεται χορῷ ) , τέχνῃ τῇ μουσικῇ ὃ μὲν ἰχθὺν δελεάσας , ὃ δὲ Θήβας τειχίσας . Θρᾴκιος δὲ ἄλλος σοφιστὴς ( ἄλλος οὗτος μῦθος Ἑλληνικός ) ἐτιθάσευε τὰ θηρία γυμνῇ τῇ ᾠδῇ καὶ δὴ τὰ δένδρα , τὰς φηγούς , μετεφύτευε τῇ μουσικῇ . ἔχοιμ᾿ ἄν σοι καὶ ἄλλον τούτοις ἀδελφὸν διηγήσασθαι μῦθον καὶ ᾠδόν , Εὔνομον τὸν Λοκρὸν καὶ τέττιγα τὸν Πυθικόν . πανήγυρις Ἑλληνικὴ ἐπὶ νεκρῷ δράκοντι συνεκροτεῖτο Πυθοῖ , ἐπιτάφιον ἑρπετοῦ ᾄδοντος Εὐνόμου · ὕμνος ἢ θρῆνος ὄφεως ἦν ἡ ᾠδή , οὐκ ἔχω λέγειν · ἀγὼν δὲ ἦν καὶ ἐκιθάριζεν ὥρᾳ καύματος Εὔνομος , ὁπηνίκα οἱ τέττιγες ὑπὸ τοῖς πετάλοις ᾖδον ἀνὰ τὰ ὄρη θερόμενοι ἡλίῳ . ᾖδον δὲ ἄρα οὐ τῷ δράκοντι τῷ νεκρῷ , τῷ Πυθικῷ , ἀλλὰ τῷ θεῷ τῷ πανσόφῳ αὐτόνομον ᾠδήν , τῶν Εὐνόμου βελτίονα νόμων · ῥήγνυται χορδὴ τῷ Λοκρῷ · ἐφίπταται ὁ τέττιξ τῷ ζυγῷ · ἐτερέτιζεν ὡς ἐπὶ κλάδῳ τῷ ὀργάνῳ · καὶ τοῦ τέττιγος τῷ ᾄσματι ἁρμοσάμενος ὁ ᾠδὸς τὴν λείπουσαν ἀνεπλήρωσε χορδήν . οὔκουν ᾠδῇ τῇ Εὐνόμου ἄγεται ὁ τέττιξ , ὡς ὁ μῦθος βούλεται , χαλκοῦν ἀναστήσας Πυθοῖ τὸν Εὔνομον αὐτῇ τῇ κιθάρᾳ καὶ τὸν συναγωνιστὴν τοῦ Λοκροῦ · ὃ δὲ ἑκὼν ἐφίπταται καὶ ᾄδει ἑκών , Ἕλλησι δὲ δοκεῖ ὑποκριτὴς γεγονέναι μουσικῆς . Πῇ δὴ οὖν μύθοις κενοῖς πεπιστεύκατε , θέλγεσθαι μουσικῇ τὰ ζῷα ὑπολαμβάνοντες ; ἀληθείας δὲ ὑμῖν τὸ πρόσωπον τὸ φαιδρὸν μόνον , ὡς ἔοικεν , ἐπίπλαστον εἶναι δοκεῖ καὶ τοῖς ἀπιστίας ὑποπέπτωκεν ὀφθαλμοῖς . Κιθαιρὼν δὲ ἄρα καὶ Ἑλικὼν καὶ τὰ Ὀδρυσῶν ὄρη καὶ Θρᾳκῶν , τελεστήρια τῆς πλάνης , διὰ τὰ μυστήρια τεθείασται καὶ καθύμνηται . ἐγὼ μέν , εἰ καὶ μῦθός εἰσι , δυσανασχετῶ τοσαύταις ἐκτραγῳδουμέναις συμφοραῖς · ὑμῖν δὲ καὶ τῶν κακῶν αἱ ἀναγραφαὶ γεγόνασι δράματα καὶ τῶν δραμάτων οἱ ὑποκριταὶ θυμηδίας θεάματα . ἀλλὰ γὰρ τὰ μὲν δράματα καὶ τοὺς ληναΐζοντας ποιητάς , τέλεον ἤδη παροινοῦντας , κιττῷ που ἀναδήσαντες , ἀφραίνοντας ἐκτόπως τελετῇ βακχικῇ , αὐτοῖς σατύροις καὶ θιάσῳ μαινόλῃ , σὺν καὶ τῷ ἄλλῳ δαιμόνων χορῷ , Ἑλικῶνι καὶ Κιθαιρῶνι κατακλείσωμεν γεγηρακόσιν , κατάγωμεν δὲ ἄνωθεν ἐξ οὐρανῶν ἀλήθειαν ἅμα φανοτάτῃ φρονήσει εἰς ὄρος ἅγιον θεοῦ καὶ χορὸν [ τὸν ] ἅγιον τὸν προφητικόν . ἣ δὲ ὡς ὅτι μάλιστα τηλαυγὲς ἀποστίλβουσα φῶς καταυγαζέτω πάντῃ τοὺς ἐν σκότει κυλινδουμένους καὶ τῆς πλάνης τοὺς ἀνθρώπους ἀπαλλαττέτω , τὴν ὑπερτάτην ὀρέγουσα δεξιάν , τὴν σύνεσιν , εἰς σωτηρίαν . οἳ δὲ ἀνανεύσαντες καὶ ἀνακύψαντες Ἑλικῶνα μὲν καὶ Κιθαιρῶνα καταλειπόντων , οἰκούντων δὲ Σιών · » ἐκ γὰρ Σιὼν ἐξελεύσεται νόμος , καὶ λόγος κυρίου ἐξ Ἱερουσαλήμ « , λόγος οὐράνιος , ὁ γνήσιος ἀγωνιστὴς ἐπὶ τῷ παντὸς κόσμου θεάτρῳ στεφανούμενος . ᾄδει δέ γε ὁ Εὔνομος ὁ ἐμὸς οὐ τὸν Τερπάνδρου νόμον οὐδὲ τὸν Καπίωνος , οὐδὲ μὴν Φρύγιον ἢ Λύδιον ἢ Δώριον , ἀλλὰ τῆς καινῆς ἁρμονίας τὸν ἀίδιον νόμον , τὸν φερώνυμον τοῦ θεοῦ , τὸ ᾆσμα τὸ καινόν , τὸ Λευιτικόν , » νηπενθές τ᾿ ἄχολόν τε , κακῶν ἐπίληθες ἁπάντων « , γλυκύ τι καὶ ἀληθινὸν φάρμακον πένθους , ἐγκέκραται τῷ ᾄσματι . Ἐμοὶ μὲν οὖν δοκοῦσιν ὁ Θρᾴκιος ἐκεῖνος [ Ὀρφεὺς ] καὶ ὁ Θηβαῖος καὶ ὁ Μηθυμναῖος , ἄνδρες τινὲς οὐκ ἄνδρες , ἀπατηλοὶ γεγονέναι , προσχήματί τε μουσικῆς λυμηνάμενοι τὸν βίον , ἐντέχνῳ τινὶ γοητείᾳ δαιμονῶντες εἰς διαφθοράς , ὕβρεις ὀργιάζοντες , πένθη ἐκθειάζοντες , τοὺς ἀνθρώπους ἐπὶ τὰ εἴδωλα χειραγωγῆσαι πρῶτοι , ναὶ μὴν λίθοις καὶ ξύλοις , τουτέστιν ἀγάλμασι καὶ σκιαγραφίαις , ἀνοικοδομῆσαι τὴν σκαιότητα τοῦ ἔθους , τὴν καλὴν ὄντως ἐκείνην ἐλευθερίαν τῶν ὑπ᾿ οὐρανὸν πεπολιτευμένων ᾠδαῖς καὶ ἐπῳδαῖς ἐσχάτῃ δουλείᾳ καταζεύξαντες . Ἀλλ᾿ οὐ τοιόσδε ὁ ᾠδὸς ὁ ἐμὸς οὐδ᾿ εἰς μακρὰν καταλύσων ἀφῖκται τὴν δουλείαν τὴν πικρὰν τῶν τυραννούντων δαιμόνων , ὡς δὲ τὸν πρᾶον καὶ φιλάνθρωπον τῆς θεοσεβείας μετάγων ἡμᾶς ζυγὸν αὖθις εἰς οὐρανοὺς ἀνακαλεῖται τοὺς εἰς γῆν ἐρριμμένους . μόνος γοῦν τῶν πώποτε τὰ ἀργαλεώτατα θηρία , τοὺς ἀνθρώπους , ἐτιθάσευεν , πτηνὰ μὲν τοὺς κούφους αὐτῶν , ἑρπετὰ δὲ τοὺς ἀπατεῶνας , καὶ λέοντας μὲν τοὺς θυμικούς , σύας δὲ τοὺς ἡδονικούς , λύκους δὲ τοὺς ἁρπακτικούς . λίθοι δὲ καὶ ξύλα οἱ ἄφρονες · πρὸς δὲ καὶ λίθων ἀναισθητότερος ἄνθρωπος ἀγνοίᾳ βεβαπτισμένος . μάρτυς ἡμῖν προφητικὴ παρίτω φωνή , συνῳδὸς ἀληθείας , τοὺς ἐν ἀγνοίᾳ καὶ ἀνοίᾳ κατατετριμμένους οἰκτείρουσα · » δυνατὸς γὰρ ὁ θεὸς ἐκ τῶν λίθων τούτων ἐγεῖραι τέκνα τῷ Ἀβραάμ « . ὃς κατελεήσας τὴν ἀμαθίαν τὴν πολλὴν καὶ τὴν σκληροκαρδίαν τῶν εἰς τὴν ἀλήθειαν λελιθωμένων ἤγειρεν θεοσεβείας σπέρμα ἀρετῆς αἰσθόμενον ἐκ λίθων ἐκείνων , τῶν λίθοις πεπιστευκότων ἐθνῶν . αὖθις οὖν ἰοβόλους τινὰς καὶ παλιμβόλους ὑποκριτὰς ἐφοδεύοντας δικαιοσύνῃ » γεννήματα ἐχιδνῶν « κέκληκέ που · ἀλλὰ καὶ τούτων εἴ τις τῶν ὄφεων μετανοήσαι ἑκών , ἑπόμενος δὴ τῷ λόγῳ » ἄνθρωπος « γίνεται » θεοῦ « . » λύκους « δὲ ἄλλους ἀλληγορεῖ προβάτων κῳδίοις ἠμφιεσμένους , τοὺς ἐν ἀνθρώπων μορφαῖς ἁρπακτικοὺς αἰνιττόμενος . καὶ πάντα ἄρα ταῦτα τὰ ἀγριώτατα θηρία καὶ τοὺς τοιούτους λίθους ἡ οὐράνιος ᾠδὴ αὐτὴ μετεμόρφωσεν εἰς ἀνθρώπους ἡμέρους . » ἦμεν γάρ , ἦμέν ποτε καὶ ἡμεῖς ἀνόητοι , ἀπειθεῖς , πλανώμενοι , δουλεύοντες ἡδοναῖς καὶ ἐπιθυμίαις ποικίλαις , ἐν κακίᾳ καὶ φθόνῳ διάγοντες , στυγητοί , μισοῦντες ἀλλήλους « , ᾗ φησιν ἡ ἀποστολικὴ γραφή · » ὅτε δὲ ἡ χρηστότης καὶ ἡ φιλανθρωπία ἐπεφάνη τοῦ σωτῆρος ἡμῶν θεοῦ , οὐκ ἐξ ἔργων τῶν ἐν δικαιοσύνῃ , ἃ ἐποιήσαμεν ἡμεῖς , ἀλλὰ κατὰ τὸ αὐτοῦ ἔλεος ἔσωσεν ἡμᾶς . « ὅρα τὸ ᾆσμα τὸ καινὸν ὅσον ἴσχυσεν · ἀνθρώπους ἐκ λίθων καὶ ἀνθρώπους ἐκ θηρίων πεποίηκεν . οἱ δὲ τηνάλλως νεκροί , οἱ τῆς ὄντως οὔσης ἀμέτοχοι ζωῆς , ἀκροαταὶ μόνον γενόμενοι τοῦ ᾄσματος ἀνεβίωσαν . τοῦτό τοι καὶ τὸ πᾶν ἐκόσμησεν ἐμμελῶς καὶ τῶν στοιχείων τὴν διαφωνίαν εἰς τάξιν ἐνέτεινε συμφωνίας , ἵνα δὴ ὅλος ὁ κόσμος αὐτῷ ἁρμονία γένηται · καὶ θάλατταν μὲν ἀνῆκεν λελυμένην , γῆς δὲ ἐπιβαίνειν κεκώλυκεν αὐτήν , γῆν δ᾿ ἔμπαλιν ἐστερέωσεν φερομένην καὶ ὅρον αὐτὴν ἔπηξεν θαλάττης · ναὶ μὴν καὶ πυρὸς ὁρμὴν ἐμάλαξεν ἀέρι , οἱονεὶ Δώριον ἁρμονίαν κεράσας Λυδίῳ · καὶ τὴν ἀέρος ἀπηνῆ ψυχρότητα τῇ παραπλοκῇ τοῦ πυρὸς ἐτιθάσευεν , τοὺς νεάτους τῶν ὅλων φθόγγους τούτους κιρνὰς ἐμμελῶς . καὶ δὴ τὸ ᾆσμα τὸ ἀκήρατον , ἔρεισμα τῶν ὅλων καὶ ἁρμονία τῶν πάντων , ἀπὸ τῶν μέσων ἐπὶ τὰ πέρατα καὶ ἀπὸ τῶν ἄκρων ἐπὶ τὰ μέσα διαταθέν , ἡρμόσατο τόδε τὸ πᾶν , οὐ κατὰ τὴν Θρᾴκιον μουσικήν , τὴν παραπλήσιον Ἰουβάλ , κατὰ δὲ τὴν πάτριον τοῦ θεοῦ βούλησιν , ἣν ἐζήλωσε Δαυίδ . ὁ δὲ ἐκ Δαυὶδ καὶ πρὸ αὐτοῦ , ὁ τοῦ θεοῦ λόγος , λύραν μὲν καὶ κιθάραν , τὰ ἄψυχα ὄργανα , ὑπεριδών , κόσμον δὲ τόνδε καὶ δὴ καὶ τὸν σμικρὸν κόσμον , τὸν ἄνθρωπον , ψυχήν τε καὶ σῶμα αὐτοῦ , ἁγίῳ πνεύματι ἁρμοσάμενος , ψάλλει τῷ θεῷ διὰ τοῦ πολυφώνου ὀργάνου καὶ προσᾴδει τῷ ὀργάνῳ τῷ ἀνθρώπῳ . » σὺ γὰρ εἶ κιθάρα καὶ αὐλὸς καὶ ναὸς ἐμοί · « κιθάρα διὰ τὴν ἁρμονίαν , αὐλὸς διὰ τὸ πνεῦμα , ναὸς διὰ τὸν λόγον , ἵν᾿ ἣ μὲν κρέκῃ , τὸ δὲ ἐμπνέῃ , ὃ δὲ χωρήσῃ τὸν κύριον . ναὶ μὴν ὁ Δαυὶδ ὁ βασιλεύς , ὁ κιθαριστής , οὗ μικρῷ πρόσθεν ἐμνήσθημεν , προὔτρεπεν ὡς τὴν ἀλήθειαν , ἀπέτρεπε δὲ εἰδώλων , πολλοῦ γε ἔδει ὑμνεῖν αὐτὸν τοὺς δαίμονας ἀληθεῖ πρὸς αὐτοῦ διωκομένους μουσικῇ , ᾗ τοῦ Σαοὺλ ἐνεργουμένου ἐκείνοις ᾄδων μόνον αὐτὸν ἰάσατο . καλὸν ὁ κύριος ὄργανον ἔμπνουν τὸν ἄνθρωπον ἐξειργάσατο κατ᾿ εἰκόνα τὴν ἑαυτοῦ · ἀμέλει καὶ αὐτὸς ὄργανόν ἐστι τοῦ θεοῦ παναρμόνιον , ἐμμελὲς καὶ ἅγιον , σοφία ὑπερκόσμιος , οὐράνιος λόγος . Τί δὴ οὖν τὸ ὄργανον , ὁ τοῦ θεοῦ λόγος , ὁ κύριος , καὶ τὸ ᾆσμα τὸ καινὸν βούλεται ; ὀφθαλμοὺς ἀναπετάσαι τυφλῶν καὶ ὦτα ἀνοῖξαι κωφῶν καὶ σκάζοντας τὼ πόδε ἢ πλανωμένους εἰς δικαιοσύνην χειραγωγῆσαι , θεὸν ἀνθρώποις ἀφραίνουσιν ἐπιδεῖξαι , παῦσαι φθοράν , νικῆσαι θάνατον , υἱοὺς ἀπειθεῖς διαλλάξαι πατρί . φιλάνθρωπον τὸ ὄργανον τοῦ θεοῦ · ὁ κύριος ἐλεεῖ , παιδεύει , προτρέπει , νουθετεῖ , σῴζει , φυλάττει καὶ μισθὸν ἡμῖν τῆς μαθήσεως ἐκ περιουσίας βασιλείαν οὐρανῶν ἐπαγγέλλεται , τοῦτο μόνον ἀπολαύων ἡμῶν , ὃ σῳζόμεθα . κακία μὲν γὰρ τὴν ἀνθρώπων ἐπιβόσκεται φθοράν , ἡ δὲ ἀλήθεια ὥσπερ ἡ μέλιττα , λυμαινομένη τῶν ὄντων οὐδέν , ἐπὶ μόνης τῆς ἀνθρώπων ἀγάλλεται σωτηρίας . ἔχεις οὖν τὴν ἐπαγγελίαν , ἔχεις τὴν φιλανθρωπίαν · τῆς χάριτος μεταλάμβανε . καί μου τὸ ᾆσμα τὸ σωτήριον μὴ καινὸν οὕτως ὑπολάβῃς ὡς σκεῦος ἢ ὡς οἰκίαν · » πρὸ ἑωσφόρου « γὰρ ἦν , καὶ » ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεὸν καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος · « παλαιὰ δὲ ἡ πλάνη , καινὸν δὲ ἡ ἀλήθεια φαίνεται . εἴτ᾿ οὖν ἀρχαίους τοὺς Φρύγας διδάσκουσιν αἶγες μυθικαί , εἴτε αὖ τοὺς Ἀρκάδας οἱ προσελήνους ἀναγράφοντες ποιηταί , εἴτε μὴν αὖ τοὺς Αἰγυπτίους οἱ καὶ πρώτην ταύτην ἀναφῆναι τὴν γῆν θεούς τε καὶ ἀνθρώπους ὀνειρώσσοντες · ἀλλ᾿ οὐ πρὸ γε τοῦ κόσμου τοῦδε τούτων οὐδὲ εἷς , πρὸ δὲ τῆς τοῦ κόσμου καταβολῆς ἡμεῖς , οἱ τῷ δεῖν ἔσεσθαι ἐν αὐτῷ πρότερον γεγεννημένοι τῷ θεῷ , τοῦ θεοῦ λόγου τὰ λογικὰ πλάσματα ἡμεῖς , δι᾿ ὃν ἀρχαΐζομεν , ὅτι » ἐν ἀρχῇ ὁ λόγος ἦν . « ἀλλ᾿ ὅτι μὲν ἦν ὁ λόγος ἄνωθεν , ἀρχὴ θεία τῶν πάντων ἦν τε καὶ ἔστιν · ὅτι δὲ νῦν ὄνομα ἔλαβεν τὸ πάλαι καθωσιωμένον , καὶ τῆς δυνάμεως ἄξιον , ὁ Χριστός , καινὸν ᾆσμά μοι κέκληται . αἴτιος γοῦν ὁ λόγος , ὁ Χριστός , καὶ τοῦ εἶναι πάλαι ἡμᾶς ( ἦν γὰρ ἐν θεῷ ) , καὶ τοῦ εὖ εἶναι · νῦν δὴ ἐπεφάνη ἀνθρώποις αὐτὸς οὗτος ὁ λόγος , ὁ μόνος ἄμφω , θεός τε καὶ ἄνθρωπος , ἁπάντων ἡμῖν αἴτιος ἀγαθῶν · παρ᾿ οὗ τὸ εὖ ζῆν ἐκδιδασκόμενοι εἰς ἀίδιον ζωὴν παραπεμπόμεθα . κατὰ γὰρ τὸν θεσπέσιον ἐκεῖνον τοῦ κυρίου ἀπόστολον » ἡ χάρις ἡ τοῦ θεοῦ σωτήριος πᾶσιν ἀνθρώποις ἐπεφάνη , παιδεύουσα ἡμᾶς , ἵνα ἀρνησάμενοι τὴν ἀσέβειαν καὶ τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίας σωφρόνως καὶ δικαίως καὶ εὐσεβῶς ζήσωμεν ἐν τῷ νῦν αἰῶνι , προσδεχόμενοι τὴν μακαρίαν ἐλπίδα καὶ ἐπιφάνειαν τῆς δόξης τοῦ μεγάλου θεοῦ καὶ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . « τοῦτό ἐστι τὸ ᾆσμα τὸ καινόν , ἡ ἐπιφάνεια ἡ νῦν ἐκλάμψασα ἐν ἡμῖν τοῦ ἐν ἀρχῇ ὄντος καὶ προόντος λόγου · ἐπεφάνη δὲ ἔναγχος ὁ προὼν σωτήρ , ἐπεφάνη ὁ ἐν τῷ ὄντι ὤν , ὅτι » ὁ λόγος [ ὃς ] ἦν πρὸς τὸν θεόν , « διδάσκαλος , ἐπεφάνη ᾧ τὰ πάντα δεδημιούργηται λόγος , καὶ τὸ ζῆν ἐν ἀρχῇ μετὰ τοῦ πλάσαι παρασχὼν ὡς δημιουργός , τὸ εὖ ζῆν ἐδίδαξεν ἐπιφανεὶς ὡς διδάσκαλος , ἵνα τὸ ἀεὶ ζῆν ὕστερον ὡς θεὸς χορηγήσῃ . ὃ δὲ οὐ νῦν γε πρῶτον ᾤκτειρεν ἡμᾶς τῆς πλάνης , ἀλλ᾿ ἄνωθεν ἀρχῆθεν , νῦν δὲ ἤδη ἀπολλυμένους ἐπιφανεὶς περισέσωκεν . τὸ γὰρ πονηρὸν καὶ ἑρπηστικὸν θηρίον γοητεῦον καταδουλοῦται καὶ αἰκίζεται εἰσέτι νῦν τοὺς ἀνθρώπους , ἐμοὶ δοκεῖν , βαρβαρικῶς τιμωρούμενον , οἳ νεκροῖς τοὺς αἰχμαλώτους συνδεῖν λέγονται σώμασιν , ἔστ᾿ ἂν αὐτοῖς καὶ συσσαπῶσιν . ὁ γοῦν πονηρὸς οὑτοσὶ τύραννος καὶ δράκων , οὓς ἂν οἷός τε ᾖ ἐκ γενετῆς σφετερίσασθαι , λίθοις καὶ ξύλοις καὶ ἀγάλμασιν καὶ τοιούτοις τισὶν εἰδώλοις προσσφίγξας τῷ δεισιδαιμονίας ἀθλίῳ δεσμῷ , τοῦτο δὴ τὸ λεγόμενον , ζῶντας ἐπιφέρων συνέθαψεν αὐτούς , ἔστ᾿ ἂν καὶ συμφθαρῶσιν . οὗ δὴ χάριν ( εἷς γὰρ ὁ ἀπατεὼν ἄνωθεν μὲν τὴν Εὔαν , νῦν δὲ ἤδη καὶ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους εἰς θάνατον ὑποφέρων ) εἷς καὶ αὐτὸς ἐπίκουρος καὶ βοηθὸς ἡμῖν ὁ κύριος , προμηνύων ἀρχῆθεν προφητικῶς , νῦν δὲ ἤδη καὶ ἐναργῶς εἰς σωτηρίαν παρακαλῶν . φύγωμεν οὖν ἀποστολικῇ πειθόμενοι παραγγελίᾳ » τὸν ἄρχοντα τῆς ἐξουσίας τοῦ ἀέρος , τοῦ πνεύματος τοῦ νῦν ἐνεργοῦντος ἐν τοῖς υἱοῖς τῆς ἀπειθείας , « καὶ τῷ σωτῆρι τῷ κυρίῳ προσδράμωμεν , ὃς καὶ νῦν καὶ ἀεὶ προὔτρεπεν εἰς σωτηρίαν , διὰ τεράτων καὶ σημείων ἐν Αἰγύπτῳ , ἐν ἐρήμῳ δὲ διά τε τῆς βάτου καὶ τῆς ἀκολουθούσης χάριτι φιλανθρωπίας θεραπαίνης δίκην Ἑβραίοις νεφέλης . τούτων μὲν δὴ τῷ φόβῳ τούς σκληροκαρδίους προὔτρεπεν · ἤδη δὲ καὶ διὰ Μωσέως τοῦ πανσόφου καὶ τοῦ φιλαλήθους Ἡσαΐα καὶ παντὸς τοῦ προφητικοῦ χοροῦ λογικώτερον ἐπὶ τὸν λόγον ἐπιστρέφει τοὺς [ τὰ ] ὦτα κεκτημένους · καὶ ἔσθ᾿ ὅπῃ μὲν λοιδορεῖται , ἔστιν δ᾿ οὗ καὶ ἀπειλεῖ · τοὺς δὲ καὶ θρηνεῖ τῶν ἀνθρώπων · ᾄδει δὲ ἄλλοις , καθάπερ ἰατρὸς ἀγαθὸς τῶν νοσούντων σωμάτων τὰ μὲν καταπλάττων , τὰ δὲ καταλεαίνων , τὰ δὲ καταντλῶν , τὰ δὲ καὶ σιδήρῳ διαιρῶν , ἐπικαίων δὲ ἄλλα , ἔστι δ᾿ οὗ καὶ ἀποπρίων , εἴ πως οἷόν τε κἂν παρὰ μέρος ἢ μέλος τὸν ἄνθρωπον ὑγιᾶναι . πολύφωνός γε ὁ σωτὴρ καὶ πολύτροπος εἰς ἀνθρώπων σωτηρίαν · ἀπειλῶν νουθετεῖ , λοιδορούμενος ἐπιστρέφει , θρηνῶν ἐλεεῖ , ψάλλων παρακαλεῖ , διὰ βάτου λαλεῖ ( σημείων ἐκεῖνοι καὶ τεράτων ἔχρῃζον ) καὶ τῷ πυρὶ δεδίττεται τοὺς ἀνθρώπους , ἀνάπτων ἐκ κίονος τὴν φλόγα , δεῖγμα ὁμοῦ χάριτος καὶ φόβου · ἐὰν ὑπακούσῃς , τὸ φῶς , ἐὰν παρακούσῃς , τὸ πῦρ . ἐπειδὴ δὲ καὶ κίονος καὶ βάτου ἡ σὰρξ τιμιωτέρα , προφῆται μετ᾿ ἐκεῖνα φθέγγονται , αὐτὸς ἐν Ἡσαΐᾳ ὁ κύριος λαλῶν , αὐτὸς ἐν Ἡλίᾳ , ἐν στόματι προφητῶν αὐτός · σὺ δὲ ἀλλ᾿ εἰ προφήταις μὴ πιστεύεις , μῦθον δ᾿ ὑπολαμβάνεις καὶ τοὺς ἄνδρας καὶ τὸ πῦρ , αὐτός σοι λαλήσει ὁ κύριος , » ὃς ἐν μορφῇ θεοῦ ὑπάρχων οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα θεῷ · ἐκένωσεν δὲ ἑαυτόν « ὁ φιλοικτίρμων θεός , σῶσαι τὸν ἄνθρωπον γλιχόμενος · καὶ αὐτὸς ἤδη σοὶ ἐναργῶς ὁ λόγος λαλεῖ , δυσωπῶν τὴν ἀπιστίαν , ναί φημι , ὁ λόγος ὁ τοῦ θεοῦ ἄνθρωπος γενόμενος , ἵνα δὴ καὶ σὺ παρὰ ἀνθρώπου μάθῃς , πῇ ποτε ἄρα ἄνθρωπος γένηται θεός . εἶτ᾿ οὐκ ἄτοπον , ὦ φίλοι , τὸν μὲν θεὸν ἀεὶ προτρέπειν ἡμᾶς ἐπ᾿ ἀρετήν , ἡμᾶς δὲ ἀναδύεσθαι τὴν ὠφέλειαν καὶ ἀναβάλλεσθαι τὴν σωτηρίαν ; ἦ γὰρ οὐχὶ καὶ Ἰωάννης ἐπὶ σωτηρίαν παρακαλεῖ καὶ τὸ πᾶν γίνεται φωνὴ προτρεπτική ; πυθώμεθα τοίνυν αὐτοῦ · » τίς πόθεν εἶς ἀνδρῶν ; « Ἡλίας μὲν οὐκ ἐρεῖ , Χριστὸς δὲ εἶναι ἀρνήσεται · φωνὴ δὲ ὁμολογήσει ἐν ἐρήμῳ βοῶσα . τίς οὖν ἔστιν Ἰωάννης ; ὡς τύπῳ λαβεῖν , ἐξέστω εἰπεῖν , φωνὴ τοῦ λόγου προτρεπτικὴ ἐν ἐρήμῳ βοῶσα . τί βοᾷς , ὦ φωνή ; » εἰπὲ καὶ ἡμῖν . « » Εὐθείας ποιεῖτε τὰς ὁδοὺς κυρίου . « πρόδρομος Ἰωάννης καὶ ἡ φωνὴ πρόδρομος τοῦ λόγου , φωνὴ παρακλητική , προετοιμάζουσα εἰς σωτηρίαν , φωνὴ προτρέπουσα εἰς κληρονομίαν οὐρανῶν · δι᾿ ἣν ἡ στεῖρα καὶ ἔρημος ἄγονος οὐκέτι . ταύτην μοι τὴν κυοφορίαν προεθέσπισεν ἀγγέλου φωνή · πρόδρομος ἦν κἀκείνη τοῦ κυρίου , στεῖραν εὐαγγελιζομένη γυναῖκα , ὡς Ἰωάννης τὴν ἔρημον . διὰ ταύτην τοίνυν τοῦ λόγου τὴν φωνὴν ἡ στεῖρα εὐτεκνεῖ καὶ ἡ ἔρημος καρποφορεῖ · αἱ πρόδρομοι τοῦ κυρίου φωναὶ δύο , ἀγγέλου καὶ Ἰωάννου , αἰνίσσονταί μοι τὴν ἐναποκειμένην σωτηρίαν , ὡς ἐπιφανέντος τοῦ λόγου τοῦδε εὐτεκνίας ἡμᾶς καρπὸν ἀπενέγκασθαι , ζωὴν ἀίδιον . ἄμφω γοῦν ἐς ταὐτὸν ἀγαγοῦσα τὰ φωνὰ ἡ γραφὴ σαφηνίζει τὸ πᾶν · » ἀκουσάτω ἡ οὐ τίκτουσα · ῥηξάτω φωνὴν ἡ οὐκ ὠδίνουσα , ὅτι πλείονα τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου μᾶλλον ἢ τῆς ἐχούσης τὸν ἄνδρα . « ἡμῖν εὐηγγελίζετο ἄγγελος , ἡμᾶς προὔτρεπεν Ἰωάννης νοῆσαι τὸν γεωργόν , ζητῆσαι τὸν ἄνδρα . εἷς γὰρ καὶ ὁ αὐτὸς οὗτος , ὁ τῆς στείρας ἀνήρ , ὁ τῆς ἐρήμου γεωργός , ὁ τῆς θείας ἐμπλήσας δυνάμεως καὶ τὴν στεῖραν καὶ τὴν ἔρημον . ἐπεὶ γὰρ πολλὰ τὰ τέκνα τῆς εὐγενοῦς , ἄπαις δὲ ἦν διὰ ἀπείθειαν ἡ πολύπαις ἀνέκαθεν Ἑβραία γυνή , ἡ στεῖρα τὸν ἄνδρα λαμβάνει καὶ ἡ ἔρημος τὸν γεωργόν · εἶτα ἣ μὲν καρπῶν , ἣ δὲ πιστῶν , ἄμφω δὲ μητέρες διὰ τὸν λόγον · ἀπίστοις δὲ εἰσέτι νῦν καὶ στεῖρα καὶ ἔρημος περιλείπεται . ὁ μὲν Ἰωάννης , ὁ κῆρυξ τοῦ λόγου , ταύτῃ πῃ παρεκάλει ἑτοίμους γίνεσθαι εἰς θεοῦ , τοῦ Χριστοῦ , παρουσίαν , καὶ τοῦτο ἦν ὃ ᾐνίσσετο ἡ Ζαχαρίου σιωπή , ἀναμένουσα τὸν πρόδρομον τοῦ Χριστοῦ καρπόν , ἵνα τῆς ἀληθείας τὸ φῶς , ὁ λόγος , τῶν προφητικῶν αἰνιγμάτων τὴν μυστικὴν ἀπολύσηται σιωπήν , εὐαγγέλιον γενόμενος · σὺ δὲ εἰ ποθεῖς ἰδεῖν ὡς ἀληθῶς τὸν θεόν , καθαρσίων μεταλάμβανε θεοπρεπῶν , οὐ δάφνης πετάλων καὶ ταινιῶν τινων ἐρίῳ καὶ πορφύρᾳ πεποικιλμένων , δικαιοσύνην δὲ ἀναδησάμενος καὶ τῆς ἐγκρατείας τὰ πέταλα περιθέμενος · πολυπραγμόνει Χριστόν · » ἐγὼ γάρ εἰμι ἡ θύρα , « φησί που · ἣν ἐκμαθεῖν δεῖ νοῆσαι θελήσασι τὸν θεόν , ὅπως ἡμῖν ἀθρόας τῶν οὐρανῶν ἀναπετάσῃ τὰς πύλας · λογικαὶ γὰρ αἱ τοῦ λόγου πύλαι , πίστεως ἀνοιγνύμεναι κλειδί · » θεὸν οὐδεὶς ἔγνω , εἰ μὴ ὁ υἱὸς καὶ ᾧ ἂν ὁ υἱὸς ἀποκαλύψῃ . « θύραν δὲ εὖ οἶδ᾿ ὅτι τὴν ἀποκεκλεισμένην τέως ὁ ἀνοιγνὺς ὕστερον ἀποκαλύπτει τἄνδον καὶ δείκνυσιν ἃ μηδὲ γνῶναι οἷόν τε ἦν πρότερον , εἰ μὴ διὰ Χριστοῦ πεπορευμένοις , δι᾿ οὗ μόνου θεὸς ἐποπτεύεται .
Lemmas: Ἀμφίων ὁ Θηβαῖος καί Ἀρίων ὁ Μηθυμναῖος ἄμφω μέν εἰμί ᾠδικός ( μῦθος δέ ἄμφω · καί ὁ ᾆσμα εἰσέτι οὗτος Ἕλλην ἀείδω χορός ) , τέχνη ὁ μουσικός ὁ μέν ἰχθῦς δελεάζω , ὁ δέ Θῆβαι τειχίζω . Θρᾴκιος δέ ἄλλος σοφιστής ( ἄλλος οὗτος μῦθος Ἑλληνικός ) τιθασεύω ὁ θηρίον γυμνός ὁ ἀοιδή καί δή ὁ δένδρον , ὁ φηγός , μεταφυτεύω ὁ μουσική . ἔχω ἄν σύ καί ἄλλος οὗτος ἀδελφός διηγέομαι μῦθος καί ᾠδός , Εὔνομος ὁ Λοκρός καί τέττιξ ὁ Πυθικός . πανήγυρις Ἑλληνικός ἐπί νεκρός δράκων συγκροτέω Πυθώ , ἐπιτάφιος ἑρπετόν ἀείδω Εὔνομος · ὕμνος ἤ θρῆνος ὄφις εἰμί ὁ ἀοιδή , οὐ ἔχω λέγω · ἀγών δέ εἰμί καί κιθαρίζω ὥρα καῦμα Εὔνομος , ὁπηνίκα ὁ τέττιξ ὑπό ὁ πέταλον ἀείδω ἀνά ὁ ὄρος θέρω ἥλιος . ἀείδω δέ ἄρα οὐ ὁ δράκων ὁ νεκρός , ὁ Πυθικός , ἀλλά ὁ θεός ὁ πάνσοφος αὐτόνομος ἀοιδή , ὁ Εὔνομος ἀγαθός νόμος · ῥήγνυμι χορδή ὁ Λοκρός · ἐφίπταμαι ὁ τέττιξ ὁ ζυγόν · τερετίζω ὡς ἐπί κλάδος ὁ ὄργανον · καί ὁ τέττιξ ὁ ᾆσμα ἁρμόζω ὁ ᾠδός ὁ λείπω ἀναπληρόω χορδή . οὔκουν ἀοιδή ὁ Εὔνομος ἄγω ὁ τέττιξ , ὡς ὁ μῦθος βούλομαι , χάλκεος ἀνίστημι Πυθώ ὁ Εὔνομος αὐτός ὁ κιθάρα καί ὁ συναγωνιστής ὁ Λοκρός · ὁ δέ ἑκών ἐφίπταμαι καί ἀείδω ἑκών , Ἕλλην δέ δοκέω ὑποκριτής γίγνομαι μουσική . πῇ δή οὖν μῦθος κενός πιστεύω , θέλγω μουσική ὁ ζῷον ὑπολαμβάνω ; ἀλήθεια δέ σύ ὁ πρόσωπον ὁ φαιδρός μόνος , ὡς ἔοικα , ἐπίπλαστος εἰμί δοκέω καί ὁ ἀπιστία ὑποπίπτω ὀφθαλμός . Κιθαιρών δέ ἄρα καί Ἑλικών καί ὁ Ὀδρύσης ὄρος καί Θρᾷξ , τελεστήριον ὁ πλάνη , διά ὁ μυστήριον θειάζω καί καθυμνέω . ἐγώ μέν , εἰ καί μῦθος εἰμί , δυσανασχετέω τοσοῦτος ἐκτραγῳδέω συμφορά · σύ δέ καί ὁ κακός ὁ ἀναγραφή γίγνομαι δρᾶμα καί ὁ δρᾶμα ὁ ὑποκριτής θυμηδία θέαμα . ἀλλά γάρ ὁ μέν δρᾶμα καί ὁ ληναίζω ποιητής , τέλειος ἤδη παροινέω , κισσός που ἀναδέω , ἀφραίνω ἔκτοπος τελετή βακχικός , αὐτός Σάτυρος καί θίασος μαινόλης , σύν καί ὁ ἄλλος δαίμων χορός , Ἑλικών καί Κιθαιρών κατακλείω γηράσκω , κατάγω δέ ἄνωθεν ἐκ οὐρανός ἀλήθεια ἅμα φανός φρόνησις εἰς ὄρος ἅγιος θεός καί χορός [ ὁ ] ἅγιος ὁ προφητικός . ὁ δέ ὡς ὅτι μάλα τηλαυγής ἀποστίλβω φάος καταυγάζω πάντῃ ὁ ἐν σκότος κυλινδέω καί ὁ πλάνη ὁ ἄνθρωπος ἀπαλλάσσω , ὁ ὑπέρ ὀρέγω δεξιά , ὁ σύνεσις , εἰς σωτηρία . ὁ δέ ἀνανεύω καί ἀνακύπτω Ἑλικών μέν καί Κιθαιρών καταλείπω , οἰκέω δέ Σιών · » ἐκ γάρ Σιών ἐξέρχομαι νόμος , καί λόγος κύριος ἐκ Ἱεροσόλυμα « , λόγος οὐράνιος , ὁ γνήσιος ἀγωνιστής ἐπί ὁ πᾶς κόσμος θέατρον στεφανόω . ἀείδω δέ γε ὁ Εὔνομος ὁ ἐμός οὐ ὁ Τέρπανδρος νόμος οὐδέ ὁ Καπίων , οὐδέ μήν Φρύγιος ἤ Λύδιος ἤ Δώριος , ἀλλά ὁ καινός ἁρμονία ὁ ἀίδιος νόμος , ὁ φερώνυμος ὁ θεός , ὁ ᾆσμα ὁ καινός , ὁ Λευιτικός , » νηπενθής τε ἄχολος τε , κακός ἐπιλανθάνομαι ἅπας « , γλυκύς τις καί ἀληθινός φάρμακον πένθος , ἐγκεράννυμι ὁ ᾆσμα . ἐγώ μέν οὖν δοκέω ὁ Θρᾴκιος ἐκεῖνος [ Ὀρφεύς ] καί ὁ Θηβαῖος καί ὁ Μηθυμναῖος , ἀνήρ τις οὐ ἀνήρ , ἀπατηλός γίγνομαι , πρόσχημα τε μουσικός λυμαίνομαι ὁ βίος , ἔντεχνος τις γοητεία δαιμονάω εἰς διαφθορά , ὕβρις ὀργιάζω , πένθος ἐκθειάζω , ὁ ἄνθρωπος ἐπί ὁ εἴδωλον χειραγωγέω πρῶτος , ναί μήν λίθος καί ξύλον , τουτέστι ἄγαλμα καί σκιαγραφία , ἀνοικοδομέω ὁ σκαιότης ὁ ἔθος , ὁ καλός ὄντως ἐκεῖνος ἐλευθερία ὁ ὑπό οὐρανός πολιτεύω ἀοιδή καί ἐπῳδή ἔσχατος δουλεία καταζεύγνυμι . ἀλλά οὐ τοιόσδε ὁ ᾠδός ὁ ἐμός οὐδέ εἰς μακρός καταλύω ἀφικνέομαι ὁ δουλεία ὁ πικρός ὁ τυραννεύω δαίμων , ὡς δέ ὁ πρᾶος καί φιλάνθρωπος ὁ θεοσέβεια μετάγω ἐγώ ζυγόν αὖθις εἰς οὐρανός ἀνακαλέω ὁ εἰς γῆ ῥίπτω . μόνος γοῦν ὁ πώποτε ὁ ἀργαλέος θηρίον , ὁ ἄνθρωπος , τιθασεύω , πτηνός μέν ὁ κοῦφος αὐτός , ἑρπετόν δέ ὁ ἀπατεών , καί λέων μέν ὁ θυμικός , ὗς δέ ὁ ἡδονικός , λύκος δέ ὁ ἁρπακτικός . λίθος δέ καί ξύλον ὁ ἄφρων · πρός δέ καί λίθος ἀναίσθητος ἄνθρωπος ἄγνοια βαπτίζω . μάρτυς ἐγώ προφητικός παρέρχομαι φωνή , συνῳδός ἀλήθεια , ὁ ἐν ἄγνοια καί ἄνοια κατατρίβω οἰκτίρω · » δυνατός γάρ ὁ θεός ἐκ ὁ λίθος οὗτος ἐγείρω τέκνον ὁ Ἀβραάμ « . ὅς κατελεέω ὁ ἀμαθία ὁ πολύς καί ὁ σκληροκαρδία ὁ εἰς ὁ ἀλήθεια λιθόω ἐγείρω θεοσέβεια σπέρμα ἀρετή αἰσθάνομαι ἐκ λίθος ἐκεῖνος , ὁ λίθος πιστεύω ἔθνος . αὖθις οὖν ἰοβόλος τις καί παλίμβολος ὑποκριτής ἐφοδεύω δικαιοσύνη » γέννημα ἔχιδνα « καλέω που · ἀλλά καί οὗτος εἰ τις ὁ ὄφις μετανοέω ἑκών , ἕπομαι δή ὁ λόγος » ἄνθρωπος « γίγνομαι » θεός « . » λύκος « δέ ἄλλος ἀλληγορέω πρόβατον κῴδιον ἀμφιέννυμι , ὁ ἐν ἄνθρωπος μορφή ἁρπακτικός αἰνίσσομαι . καί πᾶς ἄρα οὗτος ὁ ἄγριος θηρίον καί ὁ τοιοῦτος λίθος ὁ οὐράνιος ἀοιδή αὐτός μεταμορφόω εἰς ἄνθρωπος ἥμερος . » εἰμί γάρ , εἰμί ποτέ καί ἐγώ ἀνόητος , ἀπειθής , πλανάω , δουλεύω ἡδονή καί ἐπιθυμία ποικίλος , ἐν κακία καί φθόνος διάγω , στυγητός , μισέω ἀλλήλων « , ὅς φημί ὁ ἀποστολικός γραφή · » ὅτε δέ ὁ χρηστότης καί ὁ φιλανθρωπία ἐπιφαίνω ὁ σωτήρ ἐγώ θεός , οὐ ἐκ ἔργον ὁ ἐν δικαιοσύνη , ὅς ποιέω ἐγώ , ἀλλά κατά ὁ αὐτός ἔλεος σῴζω ἐγώ . « ὁράω ὁ ᾆσμα ὁ καινός ὅσος ἰσχύω · ἄνθρωπος ἐκ λίθος καί ἄνθρωπος ἐκ θηρίον ποιέω . ὁ δέ τηνάλλως νεκρός , ὁ ὁ ὄντως εἰμί ἀμέτοχος ζωή , ἀκροατής μόνος γίγνομαι ὁ ᾆσμα ἀναβιόω . οὗτος τοι καί ὁ πᾶς κοσμέω ἐμμελής καί ὁ στοιχεῖον ὁ διαφωνία εἰς τάξις ἐντείνω συμφωνία , ἵνα δή ὅλος ὁ κόσμος αὐτός ἁρμονία γίγνομαι · καί θάλασσα μέν ἀνίημι λύω , γῆ δέ ἐπιβαίνω κωλύω αὐτός , γῆ δέ ἔμπαλιν στερεόω φέρω καί ὅρος αὐτός πήγνυμι θάλασσα · ναί μήν καί πῦρ ὁρμή μαλάσσω ἀήρ , οἷον Δώριος ἁρμονία κεράννυμι Λύδιος · καί ὁ ἀήρ ἀπηνής ψυχρότης ὁ παραπλοκή ὁ πῦρ τιθασεύω , ὁ νέατος ὁ ὅλος φθόγγος οὗτος κιρνάω ἐμμελής . καί δή ὁ ᾆσμα ὁ ἀκήρατος , ἔρεισμα ὁ ὅλος καί ἁρμονία ὁ πᾶς , ἀπό ὁ μέσος ἐπί ὁ πέρας καί ἀπό ὁ ἄκρον ἐπί ὁ μέσος διατείνω , ἁρμόζω ὅδε ὁ πᾶς , οὐ κατά ὁ Θρᾴκιος μουσική , ὁ παραπλήσιος Ἰουβάλ , κατά δέ ὁ πάτριος ὁ θεός βούλησις , ὅς ζηλόω Δαυίδ . ὁ δέ ἐκ Δαυίδ καί πρό αὐτός , ὁ ὁ θεός λόγος , λύρα μέν καί κιθάρα , ὁ ἄψυχος ὄργανον , ὑπεροράω , κόσμος δέ ὅδε καί δή καί ὁ μικρός κόσμος , ὁ ἄνθρωπος , ψυχή τε καί σῶμα αὐτός , ἅγιος πνεῦμα ἁρμόζω , ψάλλω ὁ θεός διά ὁ πολύφωνος ὄργανον καί προσᾴδω ὁ ὄργανον ὁ ἄνθρωπος . » σύ γάρ εἰμί κιθάρα καί αὐλός καί ναός ἐγώ · « κιθάρα διά ὁ ἁρμονία , αὐλός διά ὁ πνεῦμα , ναός διά ὁ λόγος , ἵνα ὁ μέν κρέκω , ὁ δέ ἐμπνέω , ὁ δέ χωρέω ὁ κύριος . ναί μήν ὁ Δαυίδ ὁ βασιλεύς , ὁ κιθαριστής , ὅς μικρός πρόσθεν μιμνῄσκω , προτρέπω ὡς ὁ ἀλήθεια , ἀποτρέπω δέ εἴδωλον , πολύς γε δέω ὑμνέω αὐτός ὁ δαίμων ἀληθής πρός αὐτός διώκω μουσική , ὅς ὁ Σαῦλος ἐνεργέω ἐκεῖνος ἀείδω μόνος αὐτός ἰάομαι . καλός ὁ κύριος ὄργανον ἔμπνους ὁ ἄνθρωπος ἐξεργάζομαι κατά εἰκών ὁ ἑαυτοῦ · ἀμέλει καί αὐτός ὄργανον εἰμί ὁ θεός παναρμόνιος , ἐμμελής καί ἅγιος , σοφία ὑπερκόσμιος , οὐράνιος λόγος . τίς δή οὖν ὁ ὄργανον , ὁ ὁ θεός λόγος , ὁ κύριος , καί ὁ ᾆσμα ὁ καινός βούλομαι ; ὀφθαλμός ἀναπετάννυμι τυφλός καί οὖς ἀνοίγνυμι κωφός καί σκάζω ὁ πούς ἤ πλανάω εἰς δικαιοσύνη χειραγωγέω , θεός ἄνθρωπος ἀφραίνω ἐπιδείκνυμι , παύω φθορά , νικάω θάνατος , υἱός ἀπειθής διαλλάσσω πατήρ . φιλάνθρωπος ὁ ὄργανον ὁ θεός · ὁ κύριος ἐλεέω , παιδεύω , προτρέπω , νουθετέω , σῴζω , φυλάσσω καί μισθός ἐγώ ὁ μάθησις ἐκ περιουσία βασιλεία οὐρανός ἐπαγγέλλω , οὗτος μόνος ἀπολαύω ἐγώ , ὅς σῴζω . κακία μέν γάρ ὁ ἄνθρωπος ἐπιβόσκομαι φθορά , ὁ δέ ἀλήθεια ὥσπερ ὁ μέλισσα , λυμαίνομαι ὁ εἰμί οὐδείς , ἐπί μόνος ὁ ἄνθρωπος ἀγάλλω σωτηρία . ἔχω οὖν ὁ ἐπαγγελία , ἔχω ὁ φιλανθρωπία · ὁ χάρις μεταλαμβάνω . καί ἐγώ ὁ ᾆσμα ὁ σωτήριος μή καινός οὕτως ὑπολαμβάνω ὡς σκεῦος ἤ ὡς οἰκία · » πρό ἑωσφόρος « γάρ εἰμί , καί » ἐν ἀρχή εἰμί ὁ λόγος καί ὁ λόγος εἰμί πρός ὁ θεός καί θεός εἰμί ὁ λόγος · « παλαιός δέ ὁ πλάνη , καινός δέ ὁ ἀλήθεια φαίνω . εἴτε οὖν ἀρχαῖος ὁ Φρύξ διδάσκω αἴξ μυθικός , εἴτε αὖ ὁ Ἀρκάς ὁ προσέληνος ἀναγράφω ποιητής , εἴτε μήν αὖ ὁ Αἰγύπτιος ὁ καί πρῶτος οὗτος ἀναφαίνω ὁ γῆ θεός τε καί ἄνθρωπος ὀνειρώσσω · ἀλλά οὐ πρό γε ὁ κόσμος ὅδε οὗτος οὐδέ εἷς , πρό δέ ὁ ὁ κόσμος καταβολή ἐγώ , ὁ ὁ δέω εἰμί ἐν αὐτός πρότερος γεννάω ὁ θεός , ὁ θεός λόγος ὁ λογικός πλάσμα ἐγώ , διά ὅς ἀρχαΐζω , ὅτι » ἐν ἀρχή ὁ λόγος εἰμί . « ἀλλά ὅτι μέν εἰμί ὁ λόγος ἄνωθεν , ἀρχή θεῖος ὁ πᾶς εἰμί τε καί εἰμί · ὅτι δέ νῦν ὄνομα λαμβάνω ὁ πάλαι καθοσιόομαι , καί ὁ δύναμις ἄξιος , ὁ Χριστός , καινός ᾆσμα ἐγώ καλέω . αἴτιος γοῦν ὁ λόγος , ὁ Χριστός , καί ὁ εἰμί πάλαι ἐγώ ( εἰμί γάρ ἐν θεός ) , καί ὁ εὖ εἰμί · νῦν δή ἐπιφαίνω ἄνθρωπος αὐτός οὗτος ὁ λόγος , ὁ μόνος ἄμφω , θεός τε καί ἄνθρωπος , ἅπας ἐγώ αἴτιος ἀγαθός · παρά ὅς ὁ εὖ ζάω ἐκδιδάσκω εἰς ἀίδιος ζωή παραπέμπω . κατά γάρ ὁ θεσπέσιος ἐκεῖνος ὁ κύριος ἀπόστολος » ὁ χάρις ὁ ὁ θεός σωτήριος πᾶς ἄνθρωπος ἐπιφαίνω , παιδεύω ἐγώ , ἵνα ἀρνέομαι ὁ ἀσέβεια καί ὁ κοσμικός ἐπιθυμία σώφρων καί δίκαιος καί εὐσεβής ζάω ἐν ὁ νῦν αἰών , προσδέχομαι ὁ μακάριος ἐλπίς καί ἐπιφάνεια ὁ δόξα ὁ μέγας θεός καί σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . « οὗτος εἰμί ὁ ᾆσμα ὁ καινός , ὁ ἐπιφάνεια ὁ νῦν ἐκλάμπω ἐν ἐγώ ὁ ἐν ἀρχή εἰμί καί προέρχομαι λόγος · ἐπιφαίνω δέ ἔναγχος ὁ προέρχομαι σωτήρ , ἐπιφαίνω ὁ ἐν ὁ εἰμί εἰμί , ὅτι » ὁ λόγος [ ὅς ] εἰμί πρός ὁ θεός , « διδάσκαλος , ἐπιφαίνω ὅς ὁ πᾶς δημιουργέω λόγος , καί ὁ ζάω ἐν ἀρχή μετά ὁ πλάσσω παρέχω ὡς δημιουργός , ὁ εὖ ζάω διδάσκω ἐπιφαίνω ὡς διδάσκαλος , ἵνα ὁ ἀεί ζάω ὕστερον ὡς θεός χορηγέω . ὁ δέ οὐ νῦν γε πρῶτος οἰκτίρω ἐγώ ὁ πλάνη , ἀλλά ἄνωθεν ἀρχῆθεν , νῦν δέ ἤδη ἀπόλλυμι ἐπιφαίνω περισῴζω . ὁ γάρ πονηρός καί ἑρπηστικός θηρίον γοητεύω καταδουλόω καί αἰκίζω εἰσέτι νῦν ὁ ἄνθρωπος , ἐγώ δοκέω , βαρβαρικός τιμωρέω , ὅς νεκρός ὁ αἰχμάλωτος συνδέω λέγω σῶμα , ἔστε ἄν αὐτός καί συσήπω . ὁ γοῦν πονηρός οὗτος τύραννος καί δράκων , ὅς ἄν οἷος τε εἰμί ἐκ γενετή σφετερίζω , λίθος καί ξύλον καί ἄγαλμα καί τοιοῦτος τις εἴδωλον προσσφίγγω ὁ δεισιδαιμονία ἄθλιος δεσμός , οὗτος δή ὁ λέγω , ζάω ἐπιφέρω συνθάπτω αὐτός , ἔστε ἄν καί συμφθείρω . ὅς δή χάριν ( εἷς γάρ ὁ ἀπατεών ἄνωθεν μέν ὁ Εὔα , νῦν δέ ἤδη καί ὁ ἄλλος ἄνθρωπος εἰς θάνατος ὑποφέρω ) εἷς καί αὐτός ἐπίκουρος καί βοηθός ἐγώ ὁ κύριος , προμηνύω ἀρχῆθεν προφητικός , νῦν δέ ἤδη καί ἐναργής εἰς σωτηρία παρακαλέω . φεύγω οὖν ἀποστολικός πείθω παραγγελία » ὁ ἄρχων ὁ ἐξουσία ὁ ἀήρ , ὁ πνεῦμα ὁ νῦν ἐνεργέω ἐν ὁ υἱός ὁ ἀπείθεια , « καί ὁ σωτήρ ὁ κύριος προστρέχω , ὅς καί νῦν καί ἀεί προτρέπω εἰς σωτηρία , διά τέρας καί σημεῖον ἐν Αἴγυπτος , ἐν ἐρῆμος δέ διά τε ὁ βάτος καί ὁ ἀκολουθέω χάρις φιλανθρωπία θεράπαινα δίκη Ἑβραῖος νεφέλη . οὗτος μέν δή ὁ φόβος ὁ σκληροκάρδιος προτρέπω · ἤδη δέ καί διά Μωϋσῆς ὁ πάνσοφος καί ὁ φιλαλήθης Ἡσαΐας καί πᾶς ὁ προφητικός χορός λογικός ἐπί ὁ λόγος ἐπιστρέφω ὁ [ ὁ ] οὖς κτάομαι · καί εἰμί ὅπῃ μέν λοιδορέω , εἰμί δέ οὗ καί ἀπειλέω · ὁ δέ καί θρηνέω ὁ ἄνθρωπος · ἀείδω δέ ἄλλος , καθά ἰατρός ἀγαθός ὁ νοσέω σῶμα ὁ μέν καταπλήσσω , ὁ δέ καταλεαίνω , ὁ δέ καταντλέω , ὁ δέ καί σίδηρος διαιρέω , ἐπικαίω δέ ἄλλος , εἰμί δέ ὅς καί ἀποπρίω , εἰ πως οἷος τε ἄν παρά μέρος ἤ μέλος ὁ ἄνθρωπος ὑγιαίνω . πολύφωνος γε ὁ σωτήρ καί πολύτροπος εἰς ἄνθρωπος σωτηρία · ἀπειλέω νουθετέω , λοιδορέω ἐπιστρέφω , θρηνέω ἐλεέω , ψάλλω παρακαλέω , διά βάτος λαλέω ( σημεῖον ἐκεῖνος καί τέρας χρῄζω ) καί ὁ πῦρ δειδίσσομαι ὁ ἄνθρωπος , ἀνάπτω ἐκ κίων ὁ φλόξ , δεῖγμα ὁμοῦ χάρις καί φόβος · ἐάν ὑπακούω , ὁ φάος , ἐάν παρακούω , ὁ πῦρ . ἐπειδή δέ καί κίων καί βάτος ὁ σάρξ τίμιος , προφήτης μετά ἐκεῖνος φθέγγομαι , αὐτός ἐν Ἠσαΐας ὁ κύριος λαλέω , αὐτός ἐν Ἡλίας , ἐν στόμα προφήτης αὐτός · σύ δέ ἀλλά εἰ προφήτης μή πιστεύω , μῦθος δέ ὑπολαμβάνω καί ὁ ἀνήρ καί ὁ πῦρ , αὐτός σύ λαλέω ὁ κύριος , » ὅς ἐν μορφή θεός ὑπάρχω οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος θεός · κενόω δέ ἑαυτοῦ « ὁ φιλοικτίρμων θεός , σῴζω ὁ ἄνθρωπος γλίχομαι · καί αὐτός ἤδη σύ ἐναργής ὁ λόγος λαλέω , δυσωπέω ὁ ἀπιστία , ναί φημί , ὁ λόγος ὁ ὁ θεός ἄνθρωπος γίγνομαι , ἵνα δή καί σύ παρά ἄνθρωπος μανθάνω , πῇ ποτέ ἄρα ἄνθρωπος γίγνομαι θεός . εἶτα οὐ ἄτοπος , ὦ φίλος , ὁ μέν θεός ἀεί προτρέπω ἐγώ ἐπί ἀρετή , ἐγώ δέ ἀναδύνω ὁ ὠφέλεια καί ἀναβάλλω ὁ σωτηρία ; ἦ γάρ οὐ καί Ἰωάννης ἐπί σωτηρία παρακαλέω καί ὁ πᾶς γίγνομαι φωνή προτρεπτικός ; πυνθάνομαι τοίνυν αὐτός · » τίς πόθεν εἰμί ἀνήρ ; « Ἡλίας μέν οὐ λέγω , Χριστός δέ εἰμί ἀρνέομαι · φωνή δέ ὁμολογέω ἐν ἐρῆμος βοάω . τίς οὖν εἰμί Ἰωάννης ; ὡς τύπος λαμβάνω , ἔξεστι λέγω , φωνή ὁ λόγος προτρεπτικός ἐν ἐρῆμος βοάω . τίς βοάω , ὦ φωνή ; » λέγω καί ἐγώ . « » εὐθύς ποιέω ὁ ὁδός κύριος . « πρόδρομος Ἰωάννης καί ὁ φωνή πρόδρομος ὁ λόγος , φωνή παρακλητικός , προετοιμάζω εἰς σωτηρία , φωνή προσρέπω εἰς κληρονομία οὐρανός · διά ὅς ὁ στεῖρα καί ἐρῆμος ἄγονος οὐκέτι . οὗτος ἐγώ ὁ κυοφορία προθεσπίζω ἄγγελος φωνή · πρόδρομος εἰμί ἐκεῖνος ὁ κύριος , στεῖρα εὐαγγελίζομαι γυνή , ὡς Ἰωάννης ὁ ἐρῆμος . διά οὗτος τοίνυν ὁ λόγος ὁ φωνή ὁ στεῖρα εὐτεκνέω καί ὁ ἐρῆμος καρποφορέω · ὁ πρόδρομος ὁ κύριος φωνή δύο , ἄγγελος καί Ἰωάννης , αἰνίσσομαι ἐγώ ὁ ἐναπόκειμαι σωτηρία , ὡς ἐπιφαίνω ὁ λόγος ὅδε εὐτεκνία ἐγώ καρπός ἀποφέρω , ζωή ἀίδιος . ἄμφω γοῦν εἰς αὐτός ἄγω ὁ φωνή ὁ γραφή σαφηνίζω ὁ πᾶς · » ἀκούω ὁ οὐ τίκτω · ῥήγνυμι φωνή ὁ οὐ ὠδίνω , ὅτι πολύς ὁ τέκνον ὁ ἐρῆμος μάλα ἤ ὁ ἔχω ὁ ἀνήρ . « ἐγώ εὐαγγελίζομαι ἄγγελος , ἐγώ προτρέπω Ἰωάννης νοέω ὁ γεωργός , ζητέω ὁ ἀνήρ . εἷς γάρ καί ὁ αὐτός οὗτος , ὁ ὁ στεῖρα ἀνήρ , ὁ ὁ ἐρῆμος γεωργός , ὁ ὁ θεῖος ἐμπίμπλημι δύναμις καί ὁ στεῖρα καί ὁ ἐρῆμος . ἐπεί γάρ πολύς ὁ τέκνον ὁ εὐγενής , ἄπαις δέ εἰμί διά ἀπείθεια ὁ πολύπαις ἀνέκαθεν Ἑβραῖος γυνή , ὁ στεῖρα ὁ ἀνήρ λαμβάνω καί ὁ ἐρῆμος ὁ γεωργός · εἶτα ὁ μέν καρπός , ὁ δέ πιστός , ἄμφω δέ μήτηρ διά ὁ λόγος · ἄπιστος δέ εἰσέτι νῦν καί στεῖρα καί ἐρῆμος περιλείπομαι . ὁ μέν Ἰωάννης , ὁ κῆρυξ ὁ λόγος , ταύτῃ πη παρακαλέω ἑτοῖμος γίγνομαι εἰς θεός , ὁ Χριστός , παρουσία , καί οὗτος εἰμί ὅς αἰνίσσομαι ὁ Ζαχαρίας σιωπή , ἀναμένω ὁ πρόδρομος ὁ Χριστός καρπός , ἵνα ὁ ἀλήθεια ὁ φάος , ὁ λόγος , ὁ προφητικός αἴνιγμα ὁ μυστικός ἀπολύω σιωπή , εὐαγγέλιον γίγνομαι · σύ δέ εἰ ποθέω ὁράω ὡς ἀληθής ὁ θεός , καθάρσιος μεταλαμβάνω θεοπρεπής , οὐ δάφνη πέταλον καί ταινία τις ἔριον καί πορφύρα ποικίλλω , δικαιοσύνη δέ ἀναδέω καί ὁ ἐγκράτεια ὁ πέταλον περιτίθημι · πολυπραγμονέω Χριστός · » ἐγώ γάρ εἰμί ὁ θύρα , « φημί που · ὅς ἐκμανθάνω δέω νοέω ἐθέλω ὁ θεός , ὅπως ἐγώ ἀθρόος ὁ οὐρανός ἀναπετάννυμι ὁ πύλη · λογικός γάρ ὁ ὁ λόγος πύλη , πίστις ἀνοίγνυμι κλείς · » θεός οὐδείς γιγνώσκω , εἰ μή ὁ υἱός καί ὅς ἄν ὁ υἱός ἀποκαλύπτω . « θύρα δέ εὖ οἶδα ὅτι ὁ ἀποκλῄζω τέως ὁ ἀνοίγνυμι ὕστερον ἀποκαλύπτω ἔνδον καί δείκνυμι ὅς μηδέ γιγνώσκω οἷος τε εἰμί πρότερος , εἰ μή διά Χριστός πορεύω , διά ὅς μόνος θεός ἐποπτεύω .