clemens-alexandrinus.protrepticus 2
Ἄδυτα τοίνυν ἄθεα μὴ πολυπραγμονεῖτε μηδὲ βαράθρων στόματα τερατείας ἔμπλεα ἢ λέβητα Θεσπρώτιον ἢ τρίποδα Κιρραῖον ἢ Δωδωναῖον χαλκεῖον · γεράνδρυον δὲ ψάμμοις ἐρήμαις τετιμημένον καὶ τὸ αὐτόθι μαντεῖον αὐτῇ δρυῒ μεμαρασμένον μύθοις γεγηρακόσι καταλείψατε . σεσίγηται γοῦν ἡ Κασταλίας πηγὴ καὶ Κολοφῶνος ἄλλη πηγή , καὶ τὰ ἄλλα ὁμοίως τέθνηκε νάματα μαντικὰ καὶ δὴ τοῦ τύφου κενὰ ὀψὲ μέν , ὅμως δ᾿ οὖν διελήλεγκται τοῖς ἰδίοις συνεκρεύσαντα μύθοις . διήγησαι ἡμῖν καὶ τῆς ἄλλης μαντικῆς , μᾶλλον δὲ μανικῆς , τὰ ἄχρηστα χρηστήρια , τὸν Κλάριον , τὸν Πύθιον , τὸν Διδυμέα , τὸν Ἀμφιάρεω , τὸν † Ἀπόλλω , τὸν Ἀμφίλοχον , εἰ δὲ βούλει , καὶ τερατοσκόπους καὶ οἰωνοσκόπους καὶ τοὺς ὀνείρων κριτὰς ἀνιέρου σὺν αὐτοῖς · στῆσον δὲ ὁμοῦ παρὰ τὸν Πύθιον τοὺς ἀλευρομάντεις ἄγων καὶ κριθομάντεις καὶ τοὺς εἰσέτι παρὰ τοῖς πολλοῖς τετιμημένους ἐγγαστριμύθους · ναὶ μὴν ἄδυτα Αἰγυπτίων καὶ Τυρρηνῶν νεκυομαντεῖαι σκότῳ παραδιδόσθων . μανικὰ ταῦτα ὡς ἀληθῶς ἀνθρώπων ἀπίστων σοφιστήρια καὶ πλάνης ἀκράτου κυβευτήρια · συνέμποροι τῆσδε τῆς γοητείας αἶγες [ αἱ ] ἐπὶ μαντικὴν ἠσκημέναι καὶ κόρακες ἀνθρώποις χρᾶν ὑπὸ ἀνθρώπων διδασκόμενοι . Τί δ᾿ εἴ σοι καταλέγοιμι τὰ μυστήρια ; οὐκ ἐξορχήσομαι μέν , ὥσπερ Ἀλκιβιάδην λέγουσιν , ἀπογυμνώσω δὲ εὖ μάλα ἀνὰ τὸν τῆς ἀληθείας λόγον τὴν γοητείαν τὴν ἐγκεκρυμμένην αὐτοῖς καὶ αὐτούς γε τοὺς καλουμένους ὑμῶν θεούς , ὧν αἱ τελεταὶ αἱ μυστικαί , οἷον ἐπὶ σκηνῆς τοῦ βίου τοῖς τῆς ἀληθείας ἐκκυκλήσω θεαταῖς . Διόνυσον μαινόλην ὀργιάζουσι Βάκχοι ὠμοφαγίᾳ τὴν ἱερομανίαν ἄγοντες καὶ τελίσκουσι τὰς κρεονομίας τῶν φόνων ἀνεστεμμένοι τοῖς ὄφεσιν , ἐπολολύζοντες Εὐάν , Εὔαν ἐκείνην , δι᾿ ἣν ἡ πλάνη παρηκολούθησεν · καὶ σημεῖον ὀργίων βακχικῶν ὄφις ἐστὶ τετελεσμένος . αὐτίκα γοῦν κατὰ τὴν ἀκριβῆ τῶν Ἑβραίων φωνὴν τὸ ὄνομα τὸ Ἕυια δασυνόμενον ἑρμηνεύεται ὄφις ἡ θήλεια · Δηὼ δὲ καὶ Κόρη δρᾶμα ἤδη ἐγενέσθην μυστικόν , καὶ τὴν πλάνην καὶ τὴν ἁρπαγὴν καὶ τὸ πένθος αὐταῖν Ἐλευσὶς δᾳδουχεῖ . Καί μοι δοκεῖ τὰ ὄργια καὶ τὰ μυστήρια δεῖν ἐτυμολογεῖν , τὰ μὲν ἀπὸ τῆς ὀργῆς τῆς Δηοῦς τῆς πρὸς Δία γεγενημένης , τὰ δὲ ἀπὸ τοῦ μύσους τοῦ συμβεβηκότος περὶ τὸν Διόνυσον · εἰ δὲ καὶ ἀπὸ Μυοῦντός τινος Ἀττικοῦ , ὃν ἐν κυνηγίᾳ διαφθαρῆναι Ἀπολλόδωρος λέγει , οὐ φθόνος · ὑμῶν δεδόξασται τὰ μυστήρια ἐπιτυμβίῳ τιμῇ . πάρεστι δὲ καὶ ἄλλως μυθήριά σοι νοεῖν ἀντιστοιχούντων τῶν γραμμάτων τὰ μυστήρια · θηρεύουσι γὰρ εἰ καὶ ἄλλοι τινές , ἀτὰρ δὴ καὶ οἱ μῦθοι οἱ τοιοίδε Θρᾳκῶν τοὺς βαρβαρικωτάτους , Φρυγῶν τοὺς ἀνοητοτάτους , Ἑλλήνων τοὺς δεισιδαίμονας . ὄλοιτο οὖν ὁ τῆσδε ἄρξας τῆς ἀπάτης ἀνθρώποις , εἴτε ὁ Δάρδανος , ὁ Μητρὸς θεῶν καταδείξας τὰ μυστήρια , εἴτε Ἠετίων , ὁ τὰ Σαμοθρᾴκων ὄργια καὶ τελετὰς ὑποστησάμενος , εἴτε ὁ Φρὺξ ἐκεῖνος ὁ Μίδας , ὁ παρὰ τοῦ Ὀδρύσου μαθών , ἔπειτα διαδοὺς τοῖς ὑποτεταγμένοις ἔντεχνον ἀπάτην . οὐ γάρ με ὁ Κύπριος ὁ νησιώτης Κινύρας παραπείσαι ποτ᾿ ἄν , τὰ περὶ τὴν Ἀφροδίτην μαχλῶντα ὄργια ἐκ νυκτὸς ἡμέρᾳ παραδοῦναι τολμήσας , φιλοτιμούμενος θειάσαι πόρνην πολίτιδα . Μελάμποδα δὲ τὸν Ἀμυθάονος ἄλλοι φασὶν ἐξ Αἰγύπτου μετακομίσαι τῇ Ἑλλάδι τὰς Δηοῦς ἑορτάς , πένθος ὑμνούμενον . τούτους ἔγωγ᾿ ἂν ἀρχεκάκους φήσαιμι μύθων ἀθέων καὶ δεισιδαιμονίας ὀλεθρίου πατέρας , σπέρμα κακίας καὶ φθορᾶς ἐγκαταφυτεύσαντας τῷ βίῳ τὰ μυστήρια . Ἤδη δέ , καὶ γὰρ καιρός , αὐτὰ ὑμῶν τὰ ὄργια ἐξελέγξω ἀπάτης καὶ τερατείας ἔμπλεα . καὶ εἰ μεμύησθε , ἐπιγελάσεσθε μᾶλλον τοῖς μύθοις ὑμῶν τούτοις τοῖς τιμωμένοις . ἀγορεύσω δὲ ἀναφανδὸν τὰ κεκρυμμένα , οὐκ αἰδούμενος λέγειν ἃ προσκυνεῖν οὐκ αἰσχύνεσθε . ἡ μὲν οὖν » ἀφρογενής « τε καὶ » κυπρογενής « , ἡ Κινύρᾳ φίλη ( τὴν Ἀφροδίτην λέγω , τὴν » φιλομηδέα , ὅτι μηδέων ἐξεφαάνθη , « μηδέων ἐκείνων τῶν ἀποκεκομμένων Οὐρανοῦ , τῶν λάγνων , τῶν μετὰ τὴν τομὴν τὸ κῦμα βεβιασμένων ) , ὡς ἀσελγῶν ὑμῖν μορίων ἄξιος [ Ἀφροδίτη ] γίνεται καρπός , ἐν ταῖς τελεταῖς ταύτης τῆς πελαγίας ἡδονῆς τεκμήριον τῆς γονῆς ἁλῶν χόνδρος καὶ φαλλὸς τοῖς μυουμένοις τὴν τέχνην τὴν μοιχικὴν ἐπιδίδοται · νόμισμα δὲ εἰσφέρουσιν αὐτῇ οἱ μυούμενοι , ὡς ἑταίρᾳ ἐρασταί . Δηοῦς δὲ μυστήρια [ καὶ ] Διὸς πρὸς μητέρα Δήμητρα ἀφροδίσιοι συμπλοκαὶ καὶ μῆνις ( οὐκ οἶδ᾿ ὅ τι φῶ λοιπόν , μητρὸς ἢ γυναικός ) τῆς Δηοῦς , ἧς δὴ χάριν Βριμὼ προσαγορευθῆναι λέγεται , καὶ ἱκετηρίαι Διὸς καὶ πόμα χολῆς καὶ καρδιουλκίαι καὶ ἀρρητουργίαι · ταὐτὰ οἱ Φρύγες τελίσκουσιν Ἄττιδι καὶ Κυβέλῃ καὶ Κορύβασιν · τεθρυλήκασιν δὲ ὡς ἄρα ἀποσπάσας ὁ Ζεὺς τοῦ κριοῦ τοὺς διδύμους φέρων ἐν μέσοις ἔρριψε τοῖς κόλποις τῆς Δηοῦς , τιμωρίαν ψευδῆ τῆς βιαίας συμπλοκῆς ἐκτιννύων , ὡς ἑαυτὸν δῆθεν ἐκτεμών . τὰ σύμβολα τῆς μυήσεως ταύτης ἐκ περιουσίας παρατεθέντα οἶδ᾿ ὅτι κινήσει γέλωτα καὶ μὴ γελασείουσιν ὑμῖν διὰ τοὺς ἐλέγχους · » ἐκ τυμπάνου ἔφαγον · ἐκ κυμβάλου ἔπιον · ἐκερνοφόρησα · ὑπὸ τὸν παστὸν ὑπέδυν . « ταῦτα οὐχ ὕβρις τὰ σύμβολα ; οὐ χλεύη τὰ μυστήρια ; τί δ᾿ εἰ καὶ τὰ ἐπίλοιπα προσθείην ; κυεῖ μὲν ἡ Δημήτηρ , ἀνατρέφεται δὲ ἡ Κόρη , μίγνυται δ᾿ αὖθις ὁ γεννήσας οὑτοσὶ Ζεὺς τῇ Φερεφάττῃ , τῇ ἰδίᾳ θυγατρί , μετὰ τὴν μητέρα τὴν Δηώ , ἐκλαθόμενος τοῦ προτέρου μύσους [ πατὴρ καὶ φθορεὺς κόρης ὁ Ζεύς ] καὶ μίγνυται δράκων γενόμενος , ὅς ἦν , ἐλεγχθείς . Σαβαζίων γοῦν μυστηρίων σύμβολον τοῖς μυουμένοις ὁ διὰ κόλπου θεός · δράκων δέ ἐστιν οὗτος , διελκόμενος τοῦ κόλπου τῶν τελουμένων , ἔλεγχος ἀκρασίας Διός . κυεῖ καὶ ἡ Φερέφαττα παῖδα ταυρόμορφον · ἀμέλει , φησί τις ποιητὴς εἰδωλικός , ταῦρος δράκοντος καὶ πατὴρ ταύρου δράκων , ἐν ὄρει τὸ κρύφιον , βουκόλος , τὸ κέντρον , βουκολικόν , οἶμαι , κέντρον τὸν νάρθηκα ἐπικαλῶν , ὃν δὴ ἀναστέφουσιν οἱ βάκχοι . βούλει καὶ τὰ Φερεφάττης ἀνθολόγια διηγήσωμαί σοι καὶ τὸν κάλαθον καὶ τὴν ἁρπαγὴν τὴν ὑπὸ Ἀιδωνέως καὶ τὸ χάσμα τῆς γῆς καὶ τὰς ὗς τὰς Εὐβουλέως τὰς συγκαταποθείσας ταῖν θεαῖν , δι᾿ ἣν αἰτίαν ἐν τοῖς Θεσμοφορίοις μεγαρίζοντες χοίρους ἐμβάλλουσιν ; ταύτην τὴν μυθολογίαν αἱ γυναῖκες ποικίλως κατὰ πόλιν ἑορτάζουσι , Θεσμοφόρια , Σκιροφόρια , Ἀρρητοφόρια , πολυτρόπως τὴν Φερεφάττης ἐκτραγῳδοῦσαι ἁρπαγήν . τὰ γὰρ Διονύσου μυστήρια τέλεον ἀπάνθρωπα · ὃν εἰσέτι παῖδα ὄντα ἐνόπλῳ κινήσει περιχορευόντων Κουρήτων , δόλῳ δὲ ὑποδύντων Τιτάνων , ἀπατήσαντες παιδαριώδεσιν ἀθύρμασιν , οὗτοι δὴ οἱ Τιτᾶνες διέσπασαν , ἔτι νηπίαχον ὄντα , ὡς ὁ τῆς Τελετῆς ποιητὴς Ὀρφεύς φησιν ὁ Θρᾴκιος · κῶνος καὶ ῥόμβος καὶ παίγνια καμπεσίγυια , μῆλά τε χρύσεα καλὰ παρ᾿ Ἑσπερίδων λιγυφώνων . καὶ τῆσδε ὑμῖν τῆς τελετῆς τὰ ἀχρεῖα σύμβολα οὐκ ἀχρεῖον εἰς κατάγνωσιν παραθέσθαι · ἀστράγαλος , σφαῖρα , στρόβιλος , μῆλα , ῥόμβος , ἔσοπτρον , πόκος . Ἀθηνᾶ μὲν οὖν τὴν καρδίαν τοῦ Διονύσου ὑφελομένη Παλλὰς ἐκ τοῦ πάλλειν τὴν καρδίαν προσηγορεύθη · οἱ δὲ Τιτᾶνες , οἱ καὶ διασπάσαντες αὐτόν , λέβητά τινα τρίποδι ἐπιθέντες καὶ τοῦ Διονύσου ἐμβαλόντες τὰ μέλη , καθήψουν πρότερον · ἔπειτα ὀβελίσκοις περιπείραντες » ὑπείρεχον Ἡφαίστοιο . « Ζεὺς δὲ ὕστερον ἐπιφανείς ( εἰ θεὸς ἦν , τάχα που τῆς κνίσης τῶν ὀπτωμένων κρεῶν μεταλαβών , ἧς δὴ τὸ » γέρας λαχεῖν « ὁμολογοῦσιν ὑμῶν οἱ θεοί ) κεραυνῷ τοὺς Τιτᾶνας αἰκίζεται καὶ τὰ μέλη τοῦ Διονύσου Ἀπόλλωνι τῷ παιδὶ παρακατατίθεται καταθάψαι . ὃ δέ , οὐ γὰρ ἠπείθησε Διί , εἰς τὸν Παρνασσὸν φέρων κατατίθεται διεσπασμένον τὸν νεκρόν . Εἰ θέλεις δ᾿ ἐποπτεῦσαι καὶ Κορυβάντων ὄργια , τὸν τρίτον ἀδελφὸν ἀποκτείναντες οὗτοι τὴν κεφαλὴν τοῦ νεκροῦ φοινικίδι ἐπεκαλυψάτην καὶ καταστέψαντε ἐθαψάτην , φέροντες ἐπὶ χαλκῆς ἀσπίδος ὑπὸ τὰς ὑπωρείας τοῦ Ὀλύμπου . καὶ ταῦτ᾿ ἔστι τὰ μυστήρια , συνελόντι φάναι , φόνοι καὶ τάφοι · οἱ δὲ ἱερεῖς οἱ τῶνδε , οὓς Ἀνακτοτελεστὰς οἷς μέλον καλεῖν καλοῦσι , προσεπιτερατεύονται τῇ συμφορᾷ , ὁλόριζον ἀπαγορεύοντες σέλινον ἐπὶ τραπέζης τιθέναι · οἴονται γὰρ δὴ ἐκ τοῦ αἵματος τοῦ ἀπορρυέντος τοῦ Κορυβαντικοῦ τὸ σέλινον ἐκπεφυκέναι · ὥσπερ ἀμέλει καὶ αἱ θεσμοφοριάζουσαι τῆς ῥοιᾶς τοὺς κόκκους παραφυλάττουσιν ἐσθίειν τοὺς ἀποπεπτωκότας χαμαί , ἐκ τῶν τοῦ Διονύσου αἵματος σταγόνων βεβλαστηκέναι νομίζουσαι τὰς ῥοιάς . Καβείρους δὲ τοὺς Κορύβαντας καλοῦντες καὶ τελετὴν Καβειρικὴν καταγγέλλουσιν · αὐτὼ γὰρ δὴ τούτω τὼ ἀδελφοκτόνω τὴν κίστην ἀνελομένω , ἐν ᾗ τὸ τοῦ Διονύσου αἰδοῖον ἀπέκειτο , εἰς Τυρρηνίαν κατήγαγον , εὐκλεοῦς ἔμποροι φορτίου · κἀνταῦθα διετριβέτην , φυγάδε ὄντε , τὴν πολυτίμητον εὐσεβείας διδασκαλίαν , αἰδοῖα καὶ κίστην , θρῃσκεύειν παραθεμένω Τυρρηνοῖς . δι᾿ ἣν αἰτίαν οὐκ ἀπεικότως τὸν Διόνυσόν τινες Ἄττιν προσαγορεύεσθαι θέλουσιν , αἰδοίων ἐστερημένον . Καὶ τί θαυμαστὸν εἰ Τυρρηνοὶ οἱ βάρβαροι αἰσχροῖς οὕτως τελίσκονται παθήμασιν , ὅπου γε Ἀθηναίοις καὶ τῇ ἄλλῃ Ἑλλάδι , αἰδοῦμαι καὶ λέγειν , αἰσχύνης ἔμπλεως ἡ περὶ τὴν Δηὼ μυθολογία ; ἀλωμένη γὰρ ἡ Δηὼ κατὰ ζήτησιν τῆς θυγατρὸς τῆς Κόρης περὶ τὴν Ἐλευσῖνα ( τῆς Ἀττικῆς δέ ἐστι τοῦτο τὸ χωρίον ) ἀποκάμνει καὶ φρέατι ἐπικαθίζει λυπουμένη . τοῦτο τοῖς μυουμένοις ἀπαγορεύεται εἰσέτι νῦν , ἵνα μὴ δοκοῖεν οἱ τετελεσμένοι μιμεῖσθαι τὴν ὀδυρομένην . ᾤκουν δὲ τηνικάδε τὴν Ἐλευσῖνα οἱ γηγενεῖς · ὀνόματα αὐτοῖς Βαυβὼ καὶ Δυσαύλης καὶ Τριπτόλεμος , ἔτι δὲ Εὔμολπός τε καὶ Εὐβουλεύς · βουκόλος ὁ Τριπτόλεμος ἦν , ποιμὴν δὲ ὁ Εὔμολπος , συβώτης δὲ ὁ Εὐβουλεύς · ἀφ᾿ ὧν τὸ Εὐμολπιδῶν καὶ τὸ Κηρύκων τὸ ἱεροφαντικὸν δὴ τοῦτο Ἀθήνησι γένος ἤνθησεν . καὶ δὴ ( οὐ γὰρ ἀνήσω μὴ οὐχὶ εἰπεῖν ) ξενίσασα ἡ Βαυβὼ τὴν Δηὼ ὀρέγει κυκεῶνα αὐτῇ · τῆς δὲ ἀναινομένης λαβεῖν καὶ πιεῖν οὐκ ἐθελούσης ( πενθήρης γὰρ ἦν ) περιαλγὴς ἡ Βαυβὼ γενομένη , ὡς ὑπεροραθεῖσα δῆθεν , ἀναστέλλεται τὰ αἰδοῖα καὶ ἐπιδεικνύει τῇ θεῷ · ἣ δὲ τέρπεται τῇ ὄψει ἡ Δηὼ καὶ μόλις ποτὲ δέχεται τὸ ποτόν , ἡσθεῖσα τῷ θεάματι . ταῦτ᾿ ἔστι τὰ κρύφια τῶν Ἀθηναίων μυστήρια . ταῦτά τοι καὶ Ὀρφεὺς ἀναγράφει . παραθήσομαι δέ σοι αὐτὰ τοῦ Ὀρφέως τὰ ἔπη , ἵν᾿ ἔχῃς μάρτυρα τῆς ἀναισχυντίας τὸν μυσταγωγόν · ὣς εἰποῦσα πέπλους ἀνεσύρετο , δεῖξε δὲ πάντα σώματος οὐδὲ πρέποντα τύπον · παῖς δ᾿ ἦεν Ἴακχος , χειρί τέ μιν ῥίπτασκε γελῶν Βαυβοῦς ὑπὸ κόλποις · ἡ δ᾿ ἐπεὶ οὖν μείδησε θεά , μείδησ᾿ ἐνὶ θυμῷ , δέξατο δ᾿ αἰόλον ἄγγος , ἐν ᾧ κυκεὼν ἐνέκειτο . κἄστι τὸ σύνθημα Ἐλευσινίων μυστηρίων · » ἐνήστευσα , ἔπιον τὸν κυκεῶνα , ἔλαβον ἐκ κίστης , ἐργασάμενος ἀπεθέμην εἰς κάλαθον καὶ ἐκ καλάθου εἰς κίστην . « καλά γε τὰ θεάματα καὶ θεᾷ πρέποντα . ἄξια μὲν οὖν νυκτὸς τὰ τελέσματα καὶ πυρὸς καὶ τοῦ » μεγαλήτορος « , μᾶλλον δὲ ματαιόφρονος Ἐρεχθειδῶν δήμου , πρὸς δὲ καὶ τῶν ἄλλων Ἑλλήνων , οὕστινας » μένει τελευτήσαντας ἅσσα οὐδὲ ἔλπονται . « τίσι δὴ μαντεύεται Ἡράκλειτος ὁ Ἐφέσιος ; » νυκτιπόλοις , μάγοις , βάκχοις , λήναις , μύσταις , « τούτοις ἀπειλεῖ τὰ μετὰ θάνατον , τούτοις μαντεύεται τὸ πῦρ · » τὰ γὰρ νομιζόμενα κατὰ ἀνθρώπους μυστήρια ἀνιερωστὶ μυοῦνται . « νόμος οὖν καὶ ὑπόληψις κενὴ τὰ μυστήρια καὶ τοῦ δράκοντος ἀπάτη τίς ἐστιν θρῃσκευομένη , τὰς ἀμυήτους ὄντως μυήσεις καὶ τὰς ἀνοργιάστους τελετὰς εὐσεβείᾳ νόθῳ προστρεπομένων . οἷαι δὲ καὶ αἱ κίσται αἱ μυστικαί · δεῖ γὰρ ἀπογυμνῶσαι τὰ ἅγια αὐτῶν καὶ τὰ ἄρρητα ἐξειπεῖν . οὐ σησαμαῖ ταῦτα καὶ πυραμίδες καὶ τολύπαι καὶ πόπανα πολυόμφαλα χόνδροι τε ἁλῶν καὶ δράκων , ὄργιον Διονύσου Βασσάρου ; οὐχὶ δὲ ῥοιαὶ πρὸς τοῖσδε καὶ κράδαι νάρθηκές τε καὶ κιττοί , πρὸς δὲ καὶ φθοῖς καὶ μήκωνες ; ταῦτ᾿ ἔστιν αὐτῶν τὰ ἅγια . καὶ προσέτι Γῆς Θέμιδος τὰ ἀπόρρητα σύμβολα ὀρίγανον , λύχνος , ξίφος , κτεὶς γυναικεῖος , ὅς ἐστιν , εὐφήμως καὶ μυστικῶς εἰπεῖν , μόριον γυναικεῖον . ὢ τῆς ἐμφανοῦς ἀναισχυντίας . πάλαι μὲν ἀνθρώποις σωφρονοῦσιν ἐπικάλυμμα ἡδονῆς νὺξ ἦν σιωπωμένη · νυνὶ δὲ τοῖς μυουμένοις πεῖρα τῆς ἀκρασίας νύξ ἐστι λαλουμένη , καὶ τὸ πῦρ ἐλέγχει τὰ πάθη δᾳδουχούμενον . ἀπόσβεσον , ὦ ἱεροφάντα , τὸ πῦρ · αἰδέσθητι , δᾳδοῦχε , τὰς λαμπάδας · ἐλέγχει σου τὸν Ἴακχον τὸ φῶς · ἐπίτρεψον ἀποκρύψαι τῇ νυκτὶ τὰ μυστήρια · σκότει τετιμήσθω τὰ ὄργια · τὸ πῦρ οὐχ ὑποκρίνεται . ἐλέγχειν καὶ κολάζειν κελεύεται . Ταῦτα τῶν ἀθέων τὰ μυστήρια · ἀθέους δὲ εἰκότως ἀποκαλῶ τούτους , οἳ τὸν ὄντως ὄντα θεὸν ἠγνοήκασιν , παιδίον δὲ ὑπὸ Τιτάνων διασπώμενον καὶ γύναιον πενθοῦν καὶ μόρια ἄρρητα ὡς ἀληθῶς ὑπ᾿ αἰσχύνης ἀναισχύντως σέβουσιν , διττῇ ἐνεσχημένοι τῇ ἀθεότητι , προτέρᾳ μέν , καθ᾿ ἣν ἀγνοοῦσι τὸν θεόν , τὸν ὄντως ὄντα μὴ γνωρίζοντες θεόν , ἑτέρᾳ δὲ καὶ δευτέρᾳ δὴ ταύτῃ τῇ πλάνῃ τοὺς οὐκ ὄντας ὡς ὄντας νομίζοντες καὶ θεοὺς τούτους ὀνομάζοντες τοὺς οὐκ ὄντως ὄντας , μᾶλλον δὲ οὐδὲ ὄντας , μόνου δὲ τοῦ ὀνόματος τετυχηκότας . διὰ τοῦτό τοι καὶ ὁ ἀπόστολος διελέγχει ἡμᾶς » καὶ ἦτε ξένοι « λέγων » τῶν διαθηκῶν τῆς ἐπαγγελίας , ἐλπίδα μὴ ἔχοντες καὶ ἄθεοι ἐν τῷ κόσμῳ . « Πολλὰ κἀγαθὰ γένοιτο τῷ τῶν Σκυθῶν βασιλεῖ , ὅστις ποτὲ ἦν [ Ἀνάχαρσις ] . οὗτος τὸν πολίτην τὸν ἑαυτοῦ , τὴν παρὰ Κυζικηνοῖς μητρὸς τῶν θεῶν τελετὴν ἀπομιμούμενον παρὰ Σκύθαις τύμπανόν τε ἐπικτυποῦντα καὶ κύμβαλον ἐπηχοῦντα καὶ τοῦ τραχήλου τινὰ μηναγύρτην ἐξηρτημένον , κατετόξευσεν , ὡς ἄνανδρον αὐτόν τε παρ᾿ Ἕλλησι γεγενημένον καὶ τῆς θηλείας τοῖς ἄλλοις Σκυθῶν διδάσκαλον νόσου . ὧν δὴ χάριν ( οὐ γὰρ οὐδαμῶς ἀποκρυπτέον ) θαυμάζειν ἔπεισί μοι ὅτῳ τρόπῳ Εὐήμερον τὸν Ἀκραγαντῖνον καὶ Νικάνορα τὸν Κύπριον καὶ Διαγόραν καὶ Ἵππωνα τὼ Μηλίω τόν τε Κυρηναῖον ἐπὶ τούτοις ἐκεῖνον ( [ ὁ ] Θεόδωρος ὄνομα αὐτῷ ) καί τινας ἄλλους συχνούς , σωφρόνως βεβιωκότας καὶ καθεωρακότας ὀξύτερόν που τῶν λοιπῶν ἀνθρώπων τὴν ἀμφὶ τοὺς θεοὺς τούτους πλάνην , ἀθέους ἐπικεκλήκασιν , εἰ καὶ τὴν ἀλήθειαν αὐτὴν μὴ νενοηκότας , ἀλλὰ τὴν πλάνην γε ὑπωπτευκότας , ὅπερ οὐ σμικρὸν εἰς ἀλήθειαν φρονήσεως ζώπυρον ἀναφύεται σπέρμα · ὧν ὃ μέν τις παρεγγυᾷ τοῖς Αἰγυπτίοις , » εἰ θεοὺς νομίζετε , μὴ θρηνεῖτε αὐτοὺς μηδὲ κόπτεσθε · εἰ δὲ πενθεῖτε αὐτούς , μηκέτι τούτους ἡγεῖσθε εἶναι θεούς , « ὃ δ᾿ Ἡρακλέα ἐκ ξύλου λαβὼν κατεσκευασμένον ( ἔτυχε δὲ ἕψων τι οἴκοι , οἷα εἰκός ) » εἶα δή , ὦ Ἡράκλεις « , εἶπεν · » νῦν σοι ἤδη καιρός , ὥσπερ Εὐρυσθεῖ , ἀτὰρ δὴ καὶ ἡμῖν ὑπουργῆσαι τὸν τρισκαιδέκατον τοῦτον ἆθλον καὶ Διαγόρᾳ τοὔψον παρασκευάσαι « , » κἆτ᾿ αὐτὸν εἰς τὸ πῦρ ἐνέθηκεν ὡς ξύλον . « Ἀκρότητες ἄρα ἀμαθίας ἀθεότης καὶ δεισιδαιμονία , ὧν ἐκτὸς μένειν σπουδαστέον . οὐχ ὁρᾷς τὸν ἱεροφάντην τῆς ἀληθείας Μωσέα προστάττοντα θλαδίαν καὶ ἀποκεκομμένον μὴ ἐκκλησιάζειν , καὶ προσέτι τὸν ἐκ πόρνης ; αἰνίττεται δὲ διὰ μὲν τῶν προτέρων τὸν ἄθεον τρόπον τὸν τῆς θείας καὶ γονίμου δυνάμεως ἐστερημένον , διὰ δὲ τοῦ λοιποῦ τοῦ τρίτου τὸν πολλοὺς ἐπιγραφόμενον ψευδωνύμους θεοὺς ἀντὶ τοῦ μόνου ὄντος θεοῦ , ὥσπερ ὁ ἐκ τῆς πόρνης τοὺς πολλοὺς ἐπιγράφεται πατέρας ἀγνοίᾳ τοῦ πρὸς ἀλήθειαν πατρός . ἦν δέ τις ἔμφυτος ἀρχαία πρὸς οὐρανὸν ἀνθρώποις κοινωνία , ἀγνοίᾳ μὲν ἐσκοτισμένη , ἄφνω δέ που διεκθρῴσκουσα τοῦ σκότους καὶ ἀναλάμπουσα , οἷον δὴ ἐκεῖνο λέλεκταί τινι τὸ ὁρᾷς τὸν ὑψοῦ τόνδ᾿ ἄπειρον αἰθέρα καὶ γῆν πέριξ ἔχονθ᾿ ὑγραῖς ἐν ἀγκάλαις ; καὶ τὸ ὦ γῆς ὄχημα κἀπὶ γῆς ἔχων ἕδραν , ὅστις ποτ᾿ εἶ σύ , δυστόπαστος εἰσιδεῖν , καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα ποιητῶν ᾄδουσι παῖδες . ἔννοιαι δὲ ἡμαρτημέναι καὶ παρηγμέναι τῆς εὐθείας , ὀλέθριαι ὡς ἀληθῶς , τὸ οὐράνιον φυτόν , τὸν ἄνθρωπον , οὐρανίου ἐξέτρεψαν διαίτης καὶ ἐξετάνυσαν ἐπὶ γῆς , γηΐνοις προσανέχειν ἀναπείσασαι πλάσμασιν . οἳ μὲν γὰρ εὐθέως ἀμφὶ τὴν οὐρανοῦ θέαν ἀπατώμενοι καὶ ὄψει μόνῃ πεπιστευκότες τῶν ἀστέρων τὰς κινήσεις ἐπιθεώμενοι ἐθαύμασάν τε καὶ ἐξεθείασαν , θεοὺς ἐκ τοῦ θεῖν ὀνομάσαντες τοὺς ἀστέρας , καὶ προσεκύνησαν ἥλιον , ὡς Ἰνδοί , καὶ σελήνην , ὡς Φρύγες · οἳ δὲ τῶν ἐκ γῆς φυομένων τοὺς ἡμέρους δρεπόμενοι καρποὺς Δηὼ τὸν σῖτον , ὡς Ἀθηναῖοι , καὶ Διόνυσον τὴν ἄμπελον , ὡς Θηβαῖοι , προσηγόρευσαν . ἄλλοι τὰς ἀμοιβὰς τῆς κακίας ἐπισκοπήσαντες θεοποιοῦσι τὰς ἀντιδόσεις προσκυνοῦντες καὶ τὰς συμφοράς . ἐντεῦθεν τὰς Ἐρινύας καὶ τὰς Εὐμενίδας Παλαμναίους τε καὶ Προστροπαίους , ἔτι δὲ Ἀλάστορας ἀναπεπλάκασιν οἱ ἀμφὶ τὴν σκηνὴν ποιηταί . φιλοσόφων δὲ ἤδη τινὲς καὶ αὐτοὶ μετὰ τοὺς ποιητικοὺς τῶν ἐν ὑμῖν παθῶν ἀνειδωλοποιοῦσι τύπους τὸν Φόβον καὶ τὸν Ἔρωτα καὶ τὴν Χαρὰν καὶ τὴν Ἐλπίδα , ὥσπερ ἀμέλει καὶ Ἐπιμενίδης ὁ παλαιὸς Ὕβρεως καὶ Ἀναιδείας Ἀθήνησιν ἀναστήσας βωμούς · οἳ δὲ ἐξ αὐτῶν ὁρμώμενοι τῶν πραγμάτων ἐκθεοῦνται τοῖς ἀνθρώποις καὶ σωματικῶς ἀναπλάττονται , Δίκη τις καὶ Κλωθὼ καὶ Λάχεσις καὶ Ἄτροπος καὶ Εἱμαρμένη , Αὐξώ τε καὶ Θαλλώ , αἱ Ἀττικαί . ἕκτος ἐστὶν εἰσηγητικὸς τρόπος ἀπάτης θεῶν περιποιητικός , καθ᾿ ὃν ἀριθμοῦσι θεοὺς τοὺς δώδεκα · ὧν καὶ θεογονίαν Ἡσίοδος ᾄδει τὴν αὑτοῦ , καὶ ὅσα θεολογεῖ Ὅμηρος . τελευταῖος δὲ ὑπολείπεται ( ἑπτὰ γὰρ οἱ ἅπαντες οὗτοι τρόποι ) ὁ ἀπὸ τῆς θείας εὐεργεσίας τῆς εἰς τοὺς ἀνθρώπους καταγινομένης ὁρμώμενος . τὸν γὰρ · εὐεργετοῦντα μὴ συνιέντες θεὸν ἀνέπλασάν τινας σωτῆρας Διοσκούρους καὶ Ἡρακλέα ἀλεξίκακον καὶ Ἀσκληπιὸν ἰατρόν . αὗται μὲν αἱ ὀλισθηραί τε καὶ ἐπιβλαβεῖς παρεκβάσεις τῆς ἀληθείας , καθέλκουσαι οὐρανόθεν τὸν ἄνθρωπον καὶ εἰς βάραθρον περιτρέπουσαι . ἐθέλω δὲ ὑμῖν ἐν χρῷ τοὺς θεοὺς αὐτοὺς · ἐπιδεῖξαι ὁποῖοί τινες καὶ εἴ τινες , ἵν᾿ ἤδη ποτὲ τῆς πλάνης λήξητε , αὖθις δὲ παλινδρομήσητε εἰς οὐρανόν . » ἦμεν γάρ που καὶ ἡμεῖς τέκνα ὀργῆς , ὡς καὶ οἱ λοιποί · ὁ δὲ θεὸς πλούσιος ὢν ἐν ἐλέει , διὰ τὴν πολλὴν ἀγάπην αὐτοῦ , ἣν ἠγάπησεν ἡμᾶς , ὄντας ἤδη νεκροὺς τοῖς παραπτώμασιν συνεζωοποίησεν τῷ Χριστῷ . « ζῶν γὰρ ὁ λόγος καὶ ὁ συνταφεὶς Χριστῷ συνυψοῦται θεῷ . οἱ δὲ ἔτι ἄπιστοι » τέκνα ὀργῆς « ὀνομάζονται , τρεφόμενα ὀργῇ · ἡμεῖς δὲ οὐκ ὀργῆς θρέμματα ἔτι , οἱ τῆς πλάνης ἀπεσπασμένοι , ᾄσσοντες δὲ ἐπὶ τὴν ἀλήθειαν . ταύτῃ τοι ἡμεῖς οἱ τῆς ἀνομίας υἱοί ποτε διὰ τὴν φιλανθρωπίαν τοῦ λόγου νῦν υἱοὶ γεγόναμεν τοῦ θεοῦ · ὑμῖν δὲ καὶ ὁ ὑμέτερος ὑποδύεται ποιητὴς ὁ Ἀκραγαντῖνος Ἐμπεδοκλῆς · τοιγάρτοι χαλεπῇσιν ἀλύοντες κακότησιν οὔ ποτε δειλαίων ἀχέων λωφήσετε θυμόν . τὰ μὲν δὴ πλεῖστα μεμύθευται καὶ πέπλασται περὶ θεῶν ὑμῖν · τὰ δὲ [ καὶ ] ὅσα γεγενῆσθαι ὑπείληπται , ταῦτα δὲ περὶ ἀνθρώπων αἰσχρῶν καὶ ἀσελγῶς βεβιωκότων ἀναγέγραπται · τύφῳ καὶ μανίῃ δὲ βαδίζετε καὶ τρίβον ὀρθὴν εὐθεῖαν προλιπόντες ἀπήλθετε τὴν δι᾿ ἀκανθῶν καὶ σκολόπων . τί πλανᾶσθε , βροτοί ; παύσασθε , μάταιοι , καλλίπετε σκοτίην νυκτός , φωτὸς δὲ λάβεσθε . ταῦτα ἡμῖν ἡ προφητικὴ παρεγγυᾷ καὶ ποιητικὴ Σίβυλλα · παρεγγυᾷ δὲ καὶ ἡ ἀλήθεια , γυμνοῦσα τῶν καταπληκτικῶν τουτωνὶ καὶ ἐκπληκτικῶν προσωπείων τὸν ὄχλον τῶν θεῶν , συνωνυμίαις τισὶ τὰς δοξοποιίας διελέγχουσα . Αὐτίκα γοῦν εἰσὶν οἳ τρεῖς τοὺς Ζῆνας ἀναγράφουσιν , τὸν μὲν Αἰθέρος ἐν Ἀρκαδίᾳ , τὼ δὲ λοιπὼ τοῦ Κρόνου παῖδε , τούτοιν τὸν μὲν ἐν Κρήτῃ , θάτερον δὲ ἐν Ἀρκαδίᾳ πάλιν . εἰσὶ δὲ οἳ πέντε Ἀθηνᾶς ὑποτίθενται , τὴν μὲν Ἡφαίστου , τὴν Ἀθηναίαν · τὴν δὲ Νείλου , τὴν Αἰγυπτίαν · τρίτην τὴν τοῦ Κρόνου , τὴν πολέμου εὑρέτιν · τετάρτην τὴν Διός , ἣν Μεσσήνιοι Κορυφασίαν ἀπὸ τῆς μητρὸς ἐπικεκλήκασιν · ἐπὶ πᾶσι τὴν Πάλλαντος καὶ Τιτανίδος τῆς Ὠκεανοῦ , ἣ τὸν πατέρα δυσσεβῶς καταθύσασα τῷ πατρῴῳ κεκόσμηται δέρματι ὥσπερ κῳδίῳ . ναὶ μὴν Ἀπόλλωνα ὁ μὲν Ἀριστοτέλης πρῶτον Ἡφαίστου καὶ Ἀθηνᾶς ( ἐνταῦθα δὴ οὐκέτι παρθένος ἡ Ἀθηνᾶ ) , δεύτερον ἐν Κρήτῃ τὸν Κύρβαντος , τρίτον τὸν Διὸς καὶ τέταρτον τὸν Ἀρκάδα τὸν Σιληνοῦ · Νόμιος οὗτος κέκληται παρὰ Ἀρκάσιν · ἐπὶ τούτοις τὸν Λίβυν καταλέγει τὸν Ἄμμωνος · ὁ δὲ Δίδυμος ὁ γραμματικὸς τούτοις ἕκτον ἐπιφέρει τὸν Μάγνητος . πόσοι δὲ καὶ νῦν Ἀπόλλωνες , ἀναρίθμητοι θνητοὶ καὶ ἐπίκηροί τινες ἄνθρωποι , εἰσίν , οἱ παραπλησίως τοῖς προειρημένοις ἐκείνοις κεκλημένοι ; τί δ᾿ εἴ σοι τοὺς πολλοὺς εἴποιμι Ἀσκληπιοὺς ἢ τοὺς Ἑρμᾶς τοὺς ἀριθμουμένους ἢ τοὺς Ἡφαίστους τοὺς μυθολογουμένους ; μὴ καὶ περιττὸς εἶναι δόξω τὰς ἀκοὰς ὑμῶν τοῖς πολλοῖς τούτοις ἐπικλύζων ὀνόμασιν ; ἀλλ᾿ αἵ γε πατρίδες αὐτοὺς καὶ αἱ τέχναι καὶ οἱ βίοι , πρὸς δέ γε καὶ οἱ τάφοι ἀνθρώπους γεγονότας διελέγχουσιν . Ἄρης γοῦν ὁ καὶ παρὰ τοῖς ποιηταῖς , ὡς οἷόν τε , τετιμημένος , Ἆρες , Ἄρες , βροτολοιγέ , μιαιφόνε , τειχεσιπλῆτα , ὁ ἀλλοπρόσαλλος οὗτος καὶ ἀνάρσιος , ὡς μὲν Ἐπίχαρμός φησι , Σπαρτιάτης ἦν · Σοφοκλῆς δὲ Θρᾷκα οἶδεν αὐτόν · ἄλλοι δὲ Ἀρκάδα . τοῦτον δὲ Ὅμηρος δεδέσθαι φησὶν ἐπὶ μῆνας τρισκαίδεκα · τλῆ μὲν Ἄρης , ὅτε μιν Ὦτος κρατερός τ᾿ Ἐπιάλτης , παῖδες Ἀλωῆος , δῆσαν κρατερῷ ἐνὶ δεσμῷ · χαλκέῳ δ᾿ ἐν κεράμῳ δέδετο τρισκαίδεκα μῆνας . πολλὰ κἀγαθὰ Κᾶρες σχοῖεν , οἵ καταθύουσιν αὐτῷ τοὺς κύνας . Σκύθαι δὲ τοὺς ὄνους ἱερεύοντες μὴ παυέσθων , ὡς Ἀπολλόδωρός φησι καὶ Καλλίμαχος , Φοῖβος Ὑπερβορέοισιν ὄνων ἐπιτέλλεται ἱροῖς . ὁ αὐτὸς δὲ ἀλλαχοῦ τέρπουσιν λιπαραὶ Φοῖβον ὀνοσφαγίαι . Ἥφαιστος δέ , ὃν ἔρριψεν ἐξ Ὀλύμπου Ζεὺς » βηλοῦ ἀπὸ θεσπεσίοιο « , ἐν Λήμνῳ καταπεσὼν ἐχάλκευε , πηρωθεὶς τὼ πόδε , » ὑπὸ δὲ κνῆμαι ῥώοντο ἀραιαί . « ἔχεις καὶ ἰατρόν , οὐχὶ χαλκέα μόνον ἐν θεοῖς · ὁ δὲ ἰατρὸς φιλάργυρος ἦν , Ἀσκληπιὸς ὄνομα αὐτῷ . καί σοι τὸν σὸν παραθήσομαι ποιητήν , τὸν Βοιώτιον Πίνδαρον · ἔτραπε κἀκεῖνον ἀγάνορι μισθῷ χρυσὸς ἐν χερσὶ φανείς · χερσὶ δ᾿ ἄρα Κρονίων ῥίψας δι᾿ ἀμφοῖν ἀμπνοὰν στέρνων καθεῖλεν ὠκέως , αἴθων δὲ κεραυνὸς ἐνέσκηψε μόρον , καὶ Εὐριπίδης Ζεὺς γὰρ κατακτὰς παῖδα τὸν ἐμὸν αἴτιος Ἀσκληπιόν , στέρνοισιν ἐμβαλὼν φλόγα . οὗτος μὲν οὖν κεῖται κεραυνωθεὶς ἐν τοῖς Κυνοσουρίδος ὁρίοις . Φιλόχορος δὲ ἐν Τήνῳ Ποσειδῶνά φησι τιμᾶσθαι ἰατρόν , Κρόνῳ δὲ ἐπικεῖσθαι Σικελίαν καὶ ἐνταῦθα αὐτὸν τεθάφθαι . Πατροκλῆς τε ὁ Θούριος καὶ Σοφοκλῆς ὁ νεώτερος ἔν τισι τραγῳδίαις ἱστορεῖτον τοῖν Διοσκούροιν πέρι · ἀνθρώπω τινὲ τούτω τὼ Διοσκούρω ἐπικήρω ἐγενέσθην , εἴ τῳ ἱκανὸς πιστώσασθαι Ὅμηρος τὸ λελεγμένον τοὺς δ᾿ ἤδη κάτεχεν φυσίζοος αἶα ἐν Λακεδαίμονι αὖθι , φίλῃ ἐν πατρίδι γαίῃ . προσίτω δὲ καὶ ὁ τὰ Κυπριακὰ ποιήματα γράψας Κάστωρ μὲν θνητός , θανάτου δέ οἱ αἶσα πέπρωται · αὐτὰρ ὅ γ᾿ ἀθάνατος Πολυδεύκης , ὄζος Ἄρηος . τοῦτο μὲν ποιητικῶς ἐψεύσατο · Ὅμηρος δὲ ἀξιοπιστότερος αὐτοῦ εἰπὼν περὶ ἀμφοῖν τοῖν Διοσκούροιν , πρὸς δὲ καὶ τὸν Ἡρακλέα εἴδωλον ἐλέγξας · » φῶτα « γὰρ » Ἡρακλῆα , μεγάλων ἐπιίστορα ἔργων « . Ἡρακλέα οὖν καὶ αὐτὸς Ὅμηρος θνητὸν οἶδεν ἄνθρωπον , Ἱερώνυμος δὲ ὁ φιλόσοφος καὶ τὴν σχέσιν αὐτοῦ ὑφηγεῖται τοῦ σώματος , μικρόν , φριξότριχα , ῥωστικόν · Δικαίαρχος δὲ σχιζίαν , νευρώδη , μέλανα , γρυπόν , ὑποχαροπόν , τετανότριχα . οὗτος οὖν ὁ Ἡρακλῆς δύο πρὸς τοῖς πεντήκοντα ἔτη βεβιωκὼς κατέστρεψε τὸν βίον διὰ τῆς ἐν Οἴτῃ πυρᾶς κεκηδευμένος . Τὰς δὲ Μούσας , ἃς Ἀλκμὰν Διὸς καὶ Μνημοσύνης γενεαλογεῖ καὶ οἱ λοιποὶ ποιηταὶ καὶ συγγραφεῖς ἐκθειάζουσιν καὶ σέβουσιν , ἤδη δὲ καὶ ὅλαι πόλεις μουσεῖα τεμενίζουσιν αὐταῖς , Μυσὰς οὔσας θεραπαινίδας ταύτας ἐώνηται Μεγακλὼ ἡ θυγάτηρ ἡ Μάκαρος . ὁ δὲ Μάκαρ Λεσβίων μὲν ἐβασίλευεν , διεφέρετο δὲ ἀεὶ πρὸς τὴν γυναῖκα , ἠγανάκτει δὲ ἡ Μεγακλὼ ὑπὲρ τῆς μητρός · τί δ᾿ οὐκ ἔμελλε ; καὶ Μυσὰς θεραπαινίδας ταύτας τοσαύτας τὸν ἀριθμὸν ὠνεῖται καὶ καλεῖ Μοίσας κατὰ τὴν διαλεκτον τὴν Αἰολέων . ταύτας ἐδιδάξατο ᾄδειν καὶ κιθαρίζειν τὰς πράξεις τὰς παλαιὰς ἐμμελῶς . αἳ δὲ συνεχῶς κιθαρίζουσαι καὶ καλῶς κατεπᾴδουσαι τὸν Μάκαρα ἔθελγον καὶ κατέπαυον τῆς ὀργῆς . οὗ δὴ χάριν ἡ Μεγακλὼ χαριστήριον αὐτὰς ὑπὲρ τῆς μητρὸς ἀνέθηκε χαλκᾶς καὶ ἀνὰ πάντα ἐκέλευσε τιμᾶσθαι τὰ ἱερά . καὶ αἱ μὲν Μοῦσαι τοιαίδε · ἡ δὲ ἱστορία παρὰ Μυρσίλῳ τῷ Λεσβίῳ . Ἀκούετε δὴ οὖν τῶν παρ᾿ ὑμῖν θεῶν τοὺς ἔρωτας καὶ τὰς παραδόξους τῆς ἀκρασίας μυθολογίας καὶ τραύματα αὐτῶν καὶ δεσμὰ καὶ γέλωτας καὶ μάχας δουλείας τε ἔτι καὶ συμπόσια συμπλοκάς τ᾿ αὖ καὶ δάκρυα καὶ πάθη καὶ μαχλώσας ἡδονάς . κάλει μοι τὸν Ποσειδῶ καὶ τὸν χορὸν τῶν διεφθαρμένων ὑπ᾿ αὐτοῦ , τὴν Ἀμφιτρίτην , τὴν Ἀμυμώνην , τὴν Ἀλόπην , τὴν Μελανίππην , τὴν Ἀλκυόνην , τὴν Ἱπποθόην , τὴν Χιόνην , τὰς ἄλλας τὰς μυρίας · ἐν αἷς δὴ καὶ τοσαύταις οὔσαις ἔτι τοῦ Ποσειδῶνος ὑμῶν ἐστενοχωρεῖτο τὰ πάθη . κάλει μοι καὶ τὸν Ἀπόλλω · Φοῖβός ἐστιν οὗτος καὶ μάντις ἁγνὸς καὶ σύμβουλος ἀγαθός · ἀλλ᾿ οὐ ταῦτα ἡ Στερόπη λέγει οὐδὲ ἡ Αἴθουσα οὐδὲ ἡ Ἀρσινόη οὐδὲ ἡ Ζευξίππη οὐδὲ ἡ Προθόη οὐδὲ ἡ Μάρπησσα οὐδὲ ἡ Ὑψιπύλη · Δάφνη γὰρ ἐξέφυγε μόνη καὶ τὸν μάντιν καὶ τὴν φθοράν . αὐτός τε ὁ Ζεὺς ἐπὶ πᾶσιν ἡκέτω , ὁ » πατὴρ « καθ᾿ ὑμᾶς » ἀνδρῶν τε θεῶν τε « · τοσοῦτος περὶ τὰ ἀφροδίσια ἐξεχύθη , ὡς ἐπιθυμεῖν μὲν πασῶν , ἐκπληροῦν δὲ εἰς πάσας τὴν ἐπιθυμίαν . ἐνεπίμπλατο γοῦν γυναικῶν οὐχ ἧττον ἢ αἰγῶν ὁ Θμουιτῶν τράγος . καὶ σοῦ , ὦ Ὅμηρε , τεθαύμακα τὰ ποιήματα · ἦ , καὶ κυανέῃσιν ἐπ᾿ ὀφρύσι νεῦσε Κρονίων · ἀμβρόσιαι δ᾿ ἄρα χαῖται ἐπερρώσαντο ἄνακτος κρατὸς ἀπ᾿ ἀθανάτοιο · μέγαν δ᾿ ἐλέλιξεν Ὄλυμπον . σεμνὸν ἀναπλάττεις , Ὅμηρε , τὸν Δία καὶ νεῦμα περιάπτεις αὐτῷ τετιμημένον . ἀλλ᾿ ἐὰν ἐπιδείξῃς μόνον , ἄνθρωπε , τὸν κεστόν ἐξελέγχεται [ καὶ ] ὁ Ζεὺς καὶ ἡ κόμη καταισχύνεται . εἰς ὅσον δ᾿’ ἐλήλακεν ἀσελγείας ὁ Ζεὺς ἐκεῖνος ὁ μετ᾿ Ἀλκμήνης τοσαύτας ἡδυπαθήσας νύκτας · οὐδὲ γὰρ αἱ νύκτες αἱ ἐννέα τῷ ἀκολάστῳ μακραί ( ἅπας δὲ ἔμπαλιν ὁ βίος ἀκρασίᾳ βραχὺς ἦν ) , ἵνα δὴ ἡμῖν τὸν ἀλεξίκακον σπείρῃ θεόν . Διὸς υἱὸς Ἡρακλῆς , Διὸς ὡς ἀληθῶς , ὁ ἐκ μακρᾶς γεννώμενος νυκτός , τοὺς μὲν ἄθλους τοὺς δώδεκα πολλῷ ταλαιπωρησάμενος χρόνῳ , τὰς δὲ πεντήκοντα Θεστίου θυγατέρας νυκτὶ διαφθείρας μιᾷ , μοιχὸς ὁμοῦ καὶ νυμφίος τοσούτων γενόμενος παρθένων . οὔκουν ἀπεικότως οἱ ποιηταὶ » σχέτλιον « τοῦτον » καὶ αἰσυλοεργὸν « ἀποκαλοῦσιν . μακρὸν δ᾿ ἂν εἴη μοιχείας αὐτοῦ παντοδαπὰς καὶ παίδων διηγεῖσθαι φθοράς . οὐδὲ γὰρ οὐδὲ παίδων ἀπέσχοντο οἱ παρ᾿ ὑμῖν θεοί , ὃ μέν τις Ὕλα , ὃ δὲ Ὑακίνθου , ὃ δὲ Πέλοπος , ὃ δὲ Χρυσίππου , ὃ δὲ Γανυμήδους ἐρῶντες . τούτους ὑμῶν αἱ γυναῖκες προσκυνούντων τοὺς θεούς , τοιούτους δὲ εὐχέσθων εἶναι τοὺς ἄνδρας τοὺς ἑαυτῶν , οὕτω σώφρονας , ἵν᾿ ὦσιν ὅμοιοι τοῖς θεοῖς τὰ ἴσα ἐζηλωκότες · τούτους ἐθιζόντων οἱ παῖδες ὑμῶν σέβειν , ἵνα καὶ ἄνδρες γένωνται εἰκόνα πορνείας ἐναργῆ τοὺς θεοὺς παραλαμβάνοντες . ἀλλ᾿ οἱ μὲν ἄρρενες αὐτοῖς τῶν θεῶν ἴσως μόνοι ᾄττουσι περὶ τὰ ἀφροδίσια · θηλύτεραι δὲ θεαὶ μένον αἰδοῖ οἴκοι ἑκάστη , φησὶν Ὅμηρος , αἰδούμεναι [ αἱ θεαὶ ] διὰ σεμνότητα Ἀφροδίτην ἰδεῖν μεμοιχευμένην . αἳ δὲ ἀκολασταίνουσιν ἐμπαθέστερον ἐν τῇ μοιχείᾳ δεδεμέναι , Ἠὼς ἐπὶ Τιθωνῷ , Σελήνη δ᾿ ἐπὶ Ἐνδυμίωνι , Νηρηῒς ἐπὶ Αἰακῷ καὶ ἐπὶ Πηλεῖ Θέτις , ἐπὶ δὲ Ἰασίωνι Δημήτηρ καὶ ἐπὶ Ἀδώνιδι Φερέφαττα . Ἀφροδίτη δὲ ἐπ᾿ Ἄρει κατῃσχυμμένη μετῆλθεν ἐπὶ Κινύραν καὶ Ἀγχίσην ἔγημεν καὶ Φαέθοντα ἐλόχα καὶ ἤρα Ἀδώνιδος , ἐφιλονείκει δὲ τῇ βοώπιδι καὶ ἀποδυσάμεναι διὰ μῆλον αἱ θεαὶ γυμναὶ προσεῖχον τῷ ποιμένι , εἴ τις αὐτῷ δόξει καλή . Ἴθι δὴ καὶ τοὺς ἀγῶνας ἐν βραχεῖ περιοδεύσωμεν καὶ τὰς ἐπιτυμβίους ταυτασὶ πανηγύρεις καταλύσωμεν , Ἰσθμιά τε καὶ Νέμεα καὶ Πύθια καὶ τὰ ἐπὶ τούτοις Ὀλύμπια . Πυθοῖ μὲν οὖν ὁ δράκων ὁ Πύθιος θρῃσκεύεται καὶ τοῦ ὄφεως ἡ πανήγυρις καταγγέλλεται Πύθια · Ἰσθμοῖ δὲ σκύβαλον προσέπτυσεν ἐλεεινὸν ἡ θάλαττα καὶ Μελικέρτην ὀδύρεται τὰ Ἴσθμια · Νεμέασι δὲ ἄλλο παιδίον Ἀρχέμορος κεκήδευται καὶ τοῦ παιδίου ὁ ἐπιτάφιος προσαγορεύεται Νέμεα · Πῖσα δὲ ὑμῖν τάφος ἐστίν , ὦ Πανέλληνες , ἡνιόχου Φρυγός , καὶ τοῦ Πέλοπος τὰς χοάς , τὰ Ὀλύμπια , ὁ Φειδίου σφετερίζεται Ζεύς . μυστήρια ἦσαν ἄρα , ὡς ἔοικεν , οἱ ἀγῶνες ἐπὶ νεκροῖς διαθλούμενοι , ὥσπερ καὶ τὰ λόγια , καὶ δεδήμευνται ἄμφω . ἀλλὰ τὰ μὲν ἐπὶ Ἄγρᾳ μυστήρια καὶ τὰ ἐν Ἁλιμοῦντι τῆς Ἀττικῆς Ἀθήνησι περιώρισται · αἶσχος δὲ ἤδη κοσμικὸν οἵ τε ἀγῶνες καὶ οἱ φαλλοὶ οἱ Διονύσῳ ἐπιτελούμενοι , κακῶς ἐπινενεμημένοι τὸν βίον . Διόνυσος γὰρ κατελθεῖν εἰς Ἅιδου γλιχόμενος ἠγνόει τὴν ὁδόν , ὑπισχνεῖται δ᾿ αὐτῷ φράσειν τις , Πρόσυμνος τοὔνομα , οὐκ ἀμισθί · ὁ δὲ μισθὸς οὐ καλός , ἀλλὰ Διονύσῳ καλός · καὶ ἀφροδίσιος ἦν ἡ χάρις , ὁ μισθός , ὃν ᾐτεῖτο , Διόνυσος · βουλομένῳ δὲ τῷ θεῷ γέγονεν ἡ αἴτησις , καὶ δὴ ὑπισχνεῖται παρέξειν αὐτῷ , εἰ ἀναζεύξοι , ὅρκῳ πιστωσάμενος τὴν ὑπόσχεσιν . μαθὼν ἀπῆρεν · ἐπανῆλθεν αὖθις · οὐ καταλαμβάνει τὸν Πρόσυμνον ( ἐτεθνήκει γάρ ) · ἀφοσιούμενος τῷ ἐραστῇ ὁ Διόνυσος ἐπὶ τὸ μνημεῖον ὁρμᾷ καὶ πασχητιᾷ . κλάδον οὖν συκῆς , ὡς ἔτυχεν , ἐκτεμὼν ἀνδρείου μορίου σκευάζεται τρόπον ἐφέζεταί τε τῷ κλάδῳ , τὴν ὑπόσχεσιν ἐκτελῶν τῷ νεκρῷ . ὑπόμνημα τοῦ πάθους τούτου μυστικὸν φαλλοὶ κατὰ πόλεις ἀνίστανται Διονύσῳ · » εἰ μὴ γὰρ Διονύσῳ πομπὴν ἐποιοῦντο καὶ ὕμνεον ᾄσματα αἰδοίοισιν ἀναιδέστατα , εἴργασται « , φησὶν Ἡράκλειτος , » ωὐτὸς δὲ Ἅιδης καὶ Διόνυσος , ὅτεῳ μαίνονται καὶ ληναΐζουσιν « , οὐ διὰ τὴν μέθην τοῦ σώματος , ὡς ἐγὼ οἶμαι , τοσοῦτον ὅσον διὰ τὴν ἐπονείδιστον τὴς ἀσελγείας ἱεροφαντίαν . Εἰκότως ἄρα οἱ τοιοίδε ὑμῶν θεοὶ δοῦλοι , δοῦλοι παθῶν γεγονότες , ἀλλὰ καὶ πρὸ τῶν Εἱλώτων καλουμένων τῶν παρὰ Λακεδαιμονίοις δούλειον ὑπεισῆλθεν ζυγὸν Ἀπόλλων Ἀδμήτῳ ἐν Φεραῖς , Ἡρακλῆς ἐν Σάρδεσιν Ὀμφάλῃ , Λαομέδοντι δ᾿ ἐθήτευε Ποσειδῶν καὶ Ἀπόλλων , καθάπερ ἀχρεῖος οἰκέτης , μηδὲ ἐλευθερίας δήπουθεν δυνηθεὶς τυχεῖν παρὰ τοῦ προτέρου δεσπότου · τότε καὶ τὰ Ἰλίου τείχη ἀνῳκοδομησάτην τῷ Φρυγί . Ὅμηρος δὲ τὴν Ἀθηνᾶν οὐκ αἰσχύνεται παραφαίνειν λέγων τῷ Ὀδυσσεῖ » χρύσεον λύχνον ἔχουσαν « ἐν χεροῖν · τὴν δὲ Ἀφροδίτην ἀνέγνωμεν , οἷον ἀκόλαστόν τι θεραπαινίδιον , παραθεῖναι φέρουσαν τῇ Ἑλένῃ τὸν δίφρον τοῦ μοιχοῦ κατὰ πρόσωπον , ὅπως αὐτὸν εἰς συνουσίαν ὑπαγάγηται . Πανύασσις γὰρ πρὸς τούτοις καὶ ἄλλους παμπόλλους ἀνθρώποις λατρεῦσαι θεοὺς ἱστορεῖ ὧδέ πως γράφων · τλῆ μὲν Δημήτηρ , τλῆ δὲ κλυτὸς Ἀμφιγυήεις , τλῆ δὲ Ποσειδάων , τλῆ δ᾿ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων ἀνδρὶ παρὰ θνητῷ θητευέμεν εἰς ἐνιαυτόν · τλῆ δὲ καὶ ὀβριμόθυμος Ἄρης ὑπὸ πατρὸς ἀνάγκης , καὶ τὰ ἐπὶ τούτοις . Τούτοις οὖν εἰκότως ἕπεται τοὺς ἐρωτικοὺς ὑμῶν καὶ παθητικοὺς τούτους θεοὺς ἀνθρωποπαθεῖς ἐκ παντὸς εἰσάγειν τρόπου . » καὶ γάρ θην κείνοις θνητὸς χρώς . « τεκμηριοῖ δὲ Ὅμηρος , μάλα ἀκριβῶς Ἀφροδίτην ἐπὶ τῷ τραύματι παρεισάγων ὀξὺ καὶ μέγα ἰάχουσαν αὐτόν τε τὸν πολεμικώτατον Ἄρη ὑπὸ τοῦ Διομήδους κατὰ τοῦ κενεῶνος οὐτασμένον διηγούμενος . Πολέμων δὲ καὶ τὴν Ἀθηνᾶν ὑπὸ Ὀρνύτου τρωθῆναι λέγει · ναὶ μὴν καὶ τὸν Ἀιδωνέα ὑπὸ Ἡρακλέους τοξευθῆναι Ὅμηρος λέγει καὶ τὸν Ἥλιον [ Αὐγέαν ] Πανύασσις ἱστορεῖ . ἤδη δὲ καὶ τὴν Ἥραν τὴν ζυγίαν ἱστορεῖ ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ Ἡρακλέους ὁ αὐτὸς οὗτος Πανύασσις » ἐν Πύλῳ ἠμαθόεντι « . Σωσίβιος δὲ καὶ τὸν Ἡρακλέα πρὸς τῶν Ἱπποκοωντιδῶν κατὰ τῆς χειρὸς οὐτασθῆναι λέγει . εἰ δὲ τραύματα , καὶ αἵματα · οἱ γὰρ ἰχῶρες οἱ ποιητικοὶ εἰδεχθέστεροι καὶ τῶν αἱμάτων , σῆψις γὰρ αἵματος ἰχὼρ νοεῖται . ἀνάγκη τοίνυν θεραπείας καὶ τροφὰς παρεισάγειν αὐτοῖς , ὧν εἰσιν ἐνδεεῖς . διὸ τράπεζαι καὶ μέθαι καὶ γέλωτες καὶ συνουσίαι , οὐκ ἂν ἀφροδισίοις χρωμένων ἀνθρωπίνοις οὐδὲ παιδοποιουμένων οὐδὲ μὴν ὑπνωσσόντων , εἰ ἀθάνατοι καὶ ἀνενδεεῖς καὶ ἀγήρῳ ὑπῆρχον . μετέλαβεν δὲ καὶ τραπέζης ἀνθρωπίνης παρὰ τοῖς Αἰθίοψιν , ἀπανθρώπου δὲ καὶ ἀθέσμου αὐτὸς ὁ Ζεὺς παρὰ Λυκάονι τῷ Ἀρκάδι ἑστιώμενος · ἀνθρωπείων γοῦν ἐνεφορεῖτο σαρκῶν οὐχ ἑκών . ἠγνόει γὰρ ὁ θεὸς ὡς ἄρα Λυκάων ὁ Ἀρκὰς ὁ ἑστιάτωρ αὐτοῦ τὸν παῖδα κατασφάξας τὸν αὑτοῦ ( Νύκτιμος ὄνομα αὐτῷ ) παραθείη ὄψον τῷ Διί . καλός γε ὁ Ζεὺς ὁ μαντικός , ὁ ξένιος , ὁ ἱκέσιος , ὁ μειλίχιος , ὁ πανομφαῖος , ὁ προστροπαῖος · μᾶλλον δὲ ὁ ἄδικος , ὁ ἄθεσμος , ὁ ἄνομος , ὁ ἀνόσιος , ὁ ἀπάνθρωπος , ὁ βίαιος , ὁ φθορεύς , ὁ μοιχός , ὁ ἐρωτικός . ἀλλὰ τότε μὲν ἦν , ὅτε τοιοῦτος ἦν , ὅτε ἄνθρωπος ἦν , νῦν δὲ ἤδη μοι δοκοῦσι καὶ οἱ μῦθοι ὑμῖν γεγηρακέναι . δράκων ὁ Ζεὺς οὐκέτι , οὐ κύκνος ἐστίν , οὐκ ἀετός , οὐκ ἄνθρωπος ἐρωτικός · οὐχ ἵπταται θεός , οὐ παιδεραστεῖ , οὐ φιλεῖ , οὐ βιάζεται , καίτοι πολλαὶ καὶ καλαὶ καὶ νῦν ἔτι γυναῖκες καὶ Λήδας εὐπρεπέστεραι καὶ Σεμέλης ἀκμαιότεραι , μειράκια δὲ ὡραιότερα καὶ πολιτικώτερα τοῦ Φρυγίου βουκόλου . ποῦ νῦν ἐκεῖνος ὁ ἀετός ; . ποῦ δὲ ὁ κύκνος ; ποῦ δὲ αὐτὸς ὁ Ζεύς ; γεγήρακε μετὰ τοῦ πτεροῦ · οὐ γὰρ δήπου μετανοεῖ τοῖς ἐρωτικοῖς οὐδὲ παιδεύεται σωφρονεῖν . γυμνοῦται δὲ ὑμῖν ὁ μῦθος · ἀπέθανεν ἡ Λήδα , ἀπέθανεν ὁ κύκνος , ἀπέθανεν ὁ ἀετός . ζήτει σου τὸν Δία · μὴ τὸν οὐρανόν , ἀλλὰ τὴν γῆν πολυπραγμόνει . ὁ Κρής σοι διηγήσεται , παρ᾿ ᾧ καὶ τέθαπται · Καλλίμαχος ἐν ὕμνοις καὶ γὰρ τάφον , ὦ ἄνα , σεῖο Κρῆτες ἐτεκτήναντο . τέθνηκε γὰρ ὁ Ζεὺς ( μὴ δυσφόρει ) ὡς Λήδα , ὡς κύκνος , ὡς ἀετός , ὡς ἄνθρωπος ἐρωτικός , ὡς δράκων . Ἤδη δὲ καὶ αὐτοὶ φαίνονται οἱ δεισιδαίμονες ἄκοντες μέν , ὅμως δ᾿ οὖν συνιέντες τὴν πλάνην τὴν περὶ τοὺς θεούς · οὐ γὰρ ἀπὸ δρυός εἰσι παλαιφάτου οὐδ᾿ ἀπὸ πέτρης , ἀλλ᾿ ἀνδρῶν γένος εἰσί , μικρὸν δὲ ὕστερον καὶ δρύες ὄντες εὑρεθήσονται καὶ πέτραι . Ἀγαμέμνονα γοῦν τινα Δία ἐν Σπάρτῃ τιμᾶσθαι Στάφυλος ἱστορεῖ · Φανοκλῆς δὲ ἐν Ἔρωσιν ἢ Καλοῖς Ἀγαμέμνονα τὸν Ἑλλήνων βασιλέα Ἀργύννου νεὼν Ἀφροδίτης ἵστασθαι ἐπ᾿ Ἀργύννῳ τῷ ἐρωμένῳ . Ἄρτεμιν δὲ Ἀρκάδες Ἀπαγχομένην καλουμένην προστρέπονται , ὥς φησι Καλλίμαχος ἐν Αἰτίοις . καὶ Κονδυλῖτις ἐν Μηθύμνῃ ἑτέρα τετίμηται Ἄρτεμις . ἔστι δὲ καὶ Ποδάγρας ἄλλης Ἀρτέμιδος ἐν τῇ Λακωνικῇ ἱερόν , ὥς φησι Σωσίβιος . Πολέμων δὲ Κεχηνότος Ἀπόλλωνος οἶδεν ἄγαλμα , καὶ Ὀψοφάγου πάλιν Ἀπόλλωνος ἄλλο ἐν Ἤλιδι τιμώμενον . ἐνταῦθα Ἀπομυίῳ Διὶ θύουσιν Ἠλεῖοι · Ῥωμαῖοι δὲ Ἀπομυίῳ Ἡρακλεῖ καὶ Πυρετῷ δὲ καὶ Φόβῳ θύουσιν , οὓς καὶ αὐτοὺς μετὰ τῶν ἀμφὶ τὸν Ἡρακλέα ἐγγράφουσιν . ἐῶ δὲ Ἀργείους καὶ Λάκωνας · Ἀφροδίτην Τυμβωρύχον θρῃσκεύουσιν Ἀργεῖοι [ καὶ Λάκωνες ] , καὶ Χελύτιδα δὲ Ἄρτεμιν Σπαρτιᾶται σέβουσιν · ἐπεὶ τὸ βήττειν χελύττειν καλοῦσιν . οἴει ποθὲν παρέγγραπτα ταῦτά σοι κομίζεσθαι τὰ ὑφ᾿ ἡμῶν παρατιθέμενα ; οὐδὲ τοὺς σοὺς γνωρίζειν ἔοικας συγγραφεῖς , οὓς ἐγὼ μάρτυρας ἐπὶ τὴν σὴν ἀπιστίαν καλῶ , ἀθέου χλεύης , ὦ δείλαιοι , τὸν πάντα ὑμῶν ἀβίωτον ὄντως βίον ἐμπεπληκότας . οὐχὶ μέντοι Ζεὺς φαλακρὸς ἐν Ἄργει , τιμωρὸς δὲ ἄλλος ἐν Κύπρῳ τετίμησθον ; οὐχὶ δὲ Ἀφροδίτῃ περιβασοῖ μὲν Ἀργεῖοι , ἑταίρᾳ δὲ Ἀθηναῖοι καὶ καλλιπύγῳ θύουσιν Συρακούσσιοι , ἣν Νίκανδρος ὁ ποιητὴς » καλλίγλουτόν « που κέκληκεν ; Διόνυσον δὲ ἤδη σιωπῶ τὸν χοιροψάλαν · Σικυώνιοι τοῦτον προσκυνοῦσιν ἐπὶ τῶν γυναικείων τάξαντες τὸν Διόνυσον μορίων , ἔφορον αἴσχους τὸν ὕβρεως σεβάζοντες ἀρχηγόν . τοιοίδε μὲν αὐτοῖς οἱ θεοί , τοιοίδε καὶ αὐτοί , παίζοντες ἐν θεοῖς , μᾶλλον δὲ ἐμπαίζοντες καὶ ἐνυβρίζοντες σφίσιν αὐτοῖς . καὶ πόσῳ βελτίους Αἰγύπτιοι κωμηδὸν καὶ κατὰ πόλεις τὰ ἄλογα τῶν ζῴων ἐκτετιμηκότες ἤπερ Ἕλληνες τοιούτους προσκυνοῦντες θεούς ; τὰ μὲν γὰρ εἰ καὶ θηρία , ἀλλ᾿ οὐ μοιχικά , ἀλλ᾿ οὐ μάχλα , παρὰ φύσιν δὲ θηρεύει ἡδονὴν οὐδὲ ἕν . οἳ δὲ ὁποῖοι , τί καὶ χρὴ λέγειν ἔτι , ἀποχρώντως αὐτῶν διεληλεγμένων ; ἀλλ᾿ οὖν γε Αἰγύπτιοι , ὧν νῦν δὴ ἐμνήσθην , κατὰ τὰς θρῃσκείας τὰς σφῶν ἐσκέδανται · σέβουσι δὲ αὐτῶν Συηνῖται φάγρον τὸν ἰχθύν , μαιώτην δὲ ( ἄλλος οὗτος ἰχθύς ) οἱ τὴν Ἐλεφαντίνην οἰκοῦντες , Ὀξυρυγχῖται τὸν φερώνυμον τῆς χώρας αὐτῶν ὁμοίως ἰχθύν , ἔτι γε μὴν Ἡρακλεοπολῖται ἰχνεύμονα , Σαϊται δὲ καὶ Θηβαῖοι πρόβατον , Λυκοπολῖται δὲ λύκον , Κυνοπολῖται δὲ κύνα , τὸν Ἆπιν Μεμφῖται , Μενδήσιοι τὸν τράγον . ὑμεῖς δὲ οἱ πάντ᾿ ἀμείνους Αἰγυπτίων ( ὀκνῶ δὲ εἰπεῖν χείρους ) , οἳ τοὺς Αἰγυπτίους ὁσημέραι γελῶντες οὐ παύεσθε , ποῖοί τινες καὶ περὶ τὰ ἄλογα ζῷα ; Θεσσαλοὶ μὲν ὑμῶν τοὺς πελαργοὺς τετιμήκασι διὰ τὴν συνήθειαν , Θηβαῖοι δὲ τὰς γαλᾶς διὰ τὴν Ἡρακλέους γένεσιν . τί δὲ πάλιν Θετταλοί ; μύρμηκας ἱστοροῦνται σέβειν , ἐπεὶ τὸν Δία μεμαθήκασιν ὁμοιωθέντα μύρμηκι τῇ Κλήτορος θυγατρὶ Εὐρυμεδούσῃ μιγῆναι καὶ Μυρμιδόνα γεννῆσαι · Πολέμων δὲ τοὺς ἀμφὶ τὴν Τρωάδα κατοικοῦντας ἱστορεῖ τοὺς ἐπιχωρίους μῦς σέβειν , οὓς σμίνθους καλοῦσιν , ὅτι τὰς νευρὰς τῶν πολεμίων διέτρωγον τῶν τόξων · καὶ Σμίνθιον Ἀπόλλωνα ἀπὸ τῶν μυῶν ἐκείνων ἐπεφήμισαν . Ἡρακλείδης δὲ ἐν Κτίσεσιν ἱερῶν περὶ τὴν Ἀκαρνανίαν φησίν , ἔνθα τὸ Ἄκτιόν ἐστιν ἀκρωτήριον καὶ τοῦ Ἀπόλλωνος τοῦ Ἀκτίου τὸ ἱερόν , ταῖς μυίαις προθύεσθαι βοῦν . οὐδὲ μὴν Σαμίων ἐκλήσομαι ( πρόβατον , ὥς φησιν Εὐφορίων , σέβουσι Σάμιοι ) οὐδέ γε τῶν τὴν Φοινίκην Σύρων κατοικούντων , ὧν οἳ μὲν τὰς περιστεράς , οἳ δὲ τοὺς ἰχθῦς οὕτω σέβουσι περιττῶς ὡς Ἠλεῖοι τὸν Δία . Εἶεν δή · ἐπειδὴ οὐ θεοί , οὓς θρῃσκεύετε , αὖθις ἐπισκέψασθαί μοι δοκεῖ εἰ ὄντως εἶεν δαίμονες , δευτέρᾳ ταύτῃ , ὡς ὑμεῖς φατέ , ἐγκαταλεγόμενοι τάξει . εἰ γὰρ οὖν δαίμονες , λίχνοι τε καὶ μιαροί . ἔστι μὲν ἐφευρεῖν καὶ ἀναφανδὸν οὕτω κατὰ πόλεις δαίμονας ἐπιχωρίους τιμὴν ἐπιδρεπομένους , παρὰ Κυθνίοις Μενέδημον , παρὰ Τηνίοις Καλλισταγόραν , παρὰ Δηλίοις Ἄνιον , παρὰ Λάκωσιν Ἀστράβακον . τιμᾶται δέ τις καὶ Φαληροῖ κατὰ πρύμναν ἥρως · καὶ ἡ Πυθία συνέταξε θύειν Πλαταιεῦσιν Ἀνδροκράτει καὶ Δημοκράτει καὶ Κυκλαίῳ καὶ Λεύκωνι τῶν Μηδικῶν ἀκμαζόντων ἀγώνων . ἔστι καὶ ἄλλους παμπόλλους συνιδεῖν δαίμονας τῷ γε καὶ σμικρὸν διαθρεῖν δυναμένῳ · τρὶς γὰρ μύριοί εἰσιν ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ δαίμονες ἀθάνατοι , φύλακες μερόπων ἀνθρώπων . τίνες εἰσὶν οἱ φύλακες , ὦ Βοιώτιε , μὴ φθονέσῃς λέγειν . ἢ δῆλον ὡς οὗτοι καὶ οἱ τούτων ἐπιτιμότεροι , οἱ μεγάλοι δαίμονες , ὁ Ἀπόλλων , ἡ Ἄρτεμις , ἡ Λητώ , ἡ Δημήτηρ , ἡ Κόρη , ὁ Πλούτων , ὁ Ἡρακλῆς , αὐτὸς ὁ Ζεύς . ἀλλ᾿ οὐκ ἀποδρᾶναι ἡμᾶς φυλάττουσιν , Ἀσκραῖε , μὴ ἁμαρτάνειν δὲ ἴσως , οἱ ἁμαρτιῶν δῆτα οὐ πεπειραμένοι . ἐνταῦθα δὴ τὸ παροιμιῶδες ἐπιφθέγξασθαι ἁρμόττει » πατὴρ ἀνουθέτητα παῖδα νουθετεῖ . « εἰ δ᾿ ἄρα καὶ εἰσὶ φύλακες οὗτοι , οὐκ εὐνοίᾳ τῇ πρὸς ἡμᾶς περιπαθεῖς , τῆς δὲ ὑμεδαπῆς ἀπωλείας ἐχόμενοι , κολάκων δίκην ἐγχρίμπτονται τῷ βίῳ , δελεαζόμενοι καπνῷ . αὐτοί που ἐξομολογοῦνται οἱ δαίμονες τὴν γαστριμαργίαν τὴν αὑτῶν , λοιβῆς τε κνίσης τε · τὸ γὰρ λάχομεν γέρας ἡμεῖς , λέγοντες . τίνα δ᾿ ἂν φωνὴν ἄλλην , εἰ φωνὴν λάβοιεν Αἰγυπτίων θεοί , οἷα αἴλουροι καὶ γαλαῖ , προήσονται ἢ τὴν Ὁμηρικήν τε καὶ ποιητικήν , τῆς κνίσης τε καὶ ὀψαρτυτικῆς φίλην ; τοιοίδε μέντοι παρ᾿ ὑμῖν οἵ τε δαίμονες καὶ οἱ θεοὶ καὶ εἴ τινες ἡμίθεοι ὥσπερ ἡμίονοι κέκληνται · οὐδὲ γὰρ οὐδὲ ὀνομάτων ὑμῖν πενία πρὸς τὰς τῆς ἀσεβείας συνθέσεις .
Lemmas: ἄδυτος τοίνυν ἄθεος μή πολυπραγμονέω μηδέ βάραθρος στόμα τερατεία ἔμπλεος ἤ λέβης Θεσπρώτιος ἤ τρίπους Κιρραῖος ἤ Δωδωναῖος χαλκεῖον · γεράνδρυον δέ ψάμμος ἐρῆμος τιμάω καί ὁ αὐτόθι μαντεῖον αὐτός δρῦς μαραίνω μῦθος γηράσκω καταλείβω . σιγάω γοῦν ὁ Κασταλία πηγή καί Κολοφών ἄλλος πηγή , καί ὁ ἄλλος ὅμοιος θνῄσκω νᾶμα μαντικός καί δή ὁ τῦφος κενός ὀψέ μέν , ὅμως δέ οὖν διελέγχω ὁ ἴδιος συνεκρέω μῦθος . διηγέομαι ἐγώ καί ὁ ἄλλος μαντικός , μάλα δέ μανικός , ὁ ἄχρηστος χρηστήριον , ὁ Κλάριος , ὁ Πύθιος , ὁ Διδυμεύς , ὁ Ἀμφιάραος , ὁ † Ἀπόλλων , ὁ Ἀμφίλοχος , εἰ δέ βούλομαι , καί τερατοσκόπος καί οἰωνοσκόπος καί ὁ ὄνειρος κριτής ἀνιερόω σύν αὐτός · ἵστημι δέ ὁμοῦ παρά ὁ Πύθιος ὁ ἀλευρόμαντις ἄγω καί κριθόμαντις καί ὁ εἰσέτι παρά ὁ πολύς τιμάω ἐγγαστρίμυθος · ναί μήν ἄδυτος Αἰγύπτιος καί Τυρρηνός νεκυομαντεία σκότος παραδίδωμι . μανικός οὗτος ὡς ἀληθής ἄνθρωπος ἄπιστος σοφιστήριον καί πλάνη ἄκρατος κυβευτήριον · συνέμπορος ὅδε ὁ γοητεία αἴξ [ ὁ ] ἐπί μαντικός ἀσκέω καί κόραξ ἄνθρωπος χράω ὑπό ἄνθρωπος διδάσκω . τίς δέ εἰ σύ καταλέγω ὁ μυστήριον ; οὐ ἐξορχέομαι μέν , ὥσπερ Ἀλκιβιάδης λέγω , ἀπογυμνόω δέ εὖ μάλα ἀνά ὁ ὁ ἀλήθεια λόγος ὁ γοητεία ὁ ἐγκρύπτω αὐτός καί αὐτός γε ὁ καλέω σύ θεός , ὅς ὁ τελετή ὁ μυστικός , οἷος ἐπί σκηνή ὁ βίος ὁ ὁ ἀλήθεια ἐκκυκλέω θεατής . Διόνυσος μαινόλης ὀργιάζω Βάκχος ὠμοφαγία ὁ ἱερομανία ἄγω καί τελίσκω ὁ κρεονομία ὁ φόνος ἀναστέφω ὁ ὄφις , ἐπολολύζω Εὐάν , Εὔα ἐκεῖνος , διά ὅς ὁ πλάνη παρακολουθέω · καί σημεῖον ὄργια βακχικός ὄφις εἰμί τελέω . αὐτίκα γοῦν κατά ὁ ἀκριβής ὁ Ἑβραῖος φωνή ὁ ὄνομα ὁ Ἕυια δασύνω ἑρμηνεύω ὄφις ὁ θῆλυς · Δηώ δέ καί Κόρα δρᾶμα ἤδη γίγνομαι μυστικός , καί ὁ πλάνη καί ὁ ἁρπαγή καί ὁ πένθος αὐτός Ἐλευσίς δᾳδουχέω . καί ἐγώ δοκέω ὁ ὄργια καί ὁ μυστήριον δέω ἐτυμολογέω , ὁ μέν ἀπό ὁ ὀργή ὁ Δηώ ὁ πρός Ζεύς γίγνομαι , ὁ δέ ἀπό ὁ μύσος ὁ συμβαίνω περί ὁ Διόνυσος · εἰ δέ καί ἀπό Μυόεις τις Ἀττικός , ὅς ἐν κυνηγία διαφθείρω Ἀπολλόδωρος λέγω , οὐ φθόνος · σύ δοξάζω ὁ μυστήριον ἐπιτύμβιος τιμή . πάρειμι δέ καί ἄλλος μυθήρια σύ νοέω ἀντιστοιχέω ὁ γράμμα ὁ μυστήριον · θηρεύω γάρ εἰ καί ἄλλος τις , ἀτάρ δή καί ὁ μῦθος ὁ τοιόσδε Θρᾴκιος ὁ βαρβαρικός , Φρύξ ὁ ἀνόητος , Ἕλλην ὁ δεισιδαίμων . ὄλλυμι οὖν ὁ ὅδε ἄρχω ὁ ἀπάτη ἄνθρωπος , εἴτε ὁ Δάρδανος , ὁ Μήτηρ θεός καταδείκνυμι ὁ μυστήριον , εἴτε Ἠετίων , ὁ ὁ Σαμόθρᾳξ ὄργια καί τελετή ὑφίστημι , εἴτε ὁ Φρύξ ἐκεῖνος ὁ Μίδας , ὁ παρά ὁ Ὄδρυσος μανθάνω , ἔπειτα διαδίδωμι ὁ ὑποτάσσω ἔντεχνος ἀπάτη . οὐ γάρ ἐγώ ὁ Κύπριος ὁ νησιώτης Κινύρης παραπείθω ποτέ ἄν , ὁ περί ὁ Ἀφροδίτη μάχλημι ὄργια ἐκ νύξ ἡμέρα παραδίδωμι τολμάω , φιλοτιμέομαι θειάζω πόρνη πόλιτις . Μελαμπόδης δέ ὁ Ἀμυθάων ἄλλος φημί ἐκ Αἴγυπτος μετακομίζω ὁ Ἑλλάς ὁ Δηώ ἑορτή , πένθος ὑμνέω . οὗτος ἐγώ ἄν ἀρχέκακος φημί μῦθος ἄθεος καί δεισιδαιμονία ὀλέθριος πατήρ , σπέρμα κακία καί φθορά ἐγκαταφυτεύω ὁ βίος ὁ μυστήριον . ἤδη δέ , καί γάρ καιρός , αὐτός σύ ὁ ὄργια ἐξελέγχω ἀπάτη καί τερατεία ἔμπλεος . καί εἰ μυάω , ἐπιγελάω μάλα ὁ μῦθος σύ οὗτος ὁ τιμάω . ἀγορεύω δέ ἀναφανδόν ὁ κρύπτω , οὐ αἰδέομαι λέγω ὅς προσκυνέω οὐ αἰσχύνω . ὁ μέν οὖν » ἀφρογενής « τε καί » Κυπρογενής « , ὁ Κινύρης φίλος ( ὁ Ἀφροδίτη λέγω , ὁ » φιλομηδής , ὅτι μῆδος ἐκφαίνω , « μῆδος ἐκεῖνος ὁ ἀποκόπτω Οὐρανός , ὁ λάγνος , ὁ μετά ὁ τομή ὁ κῦμα βιάζω ) , ὡς ἀσελγής σύ μόριον ἄξιος [ Ἀφροδίτη ] γίγνομαι καρπός , ἐν ὁ τελετή οὗτος ὁ πελάγιος ἡδονή τεκμήριον ὁ γονή ἅλς χόνδρος καί φαλλός ὁ μυέω ὁ τέχνη ὁ μοιχικός ἐπιδίδωμι · νόμισμα δέ εἰσφέρω αὐτός ὁ μυέω , ὡς ἑταίρα ἐραστής . Δηώ δέ μυστήριον [ καί ] Ζεύς πρός μήτηρ Δημήτηρ Ἀφροδίσιος συμπλοκή καί μῆνις ( οὐ ὅδε ὅς τις φημί λοιπός , μήτηρ ἤ γυνή ) ὁ Δηώ , ὅς δή χάριν Βριμώ προσαγορεύω λέγω , καί ἱκετήριος Ζεύς καί πόμα χολή καί καρδιουλκία καί ἀρρητουργία · αὐτός ὁ Φρύξ τελίσκω Ἄττης καί Κυβέλη καί Κορύβας · θρυλέω δέ ὡς ἄρα ἀποσπάω ὁ Ζεύς ὁ κριός ὁ δίδυμος φέρω ἐν μέσος ῥίπτω ὁ κόλπος ὁ Δηώ , τιμωρία ψευδής ὁ βίαιος συμπλοκή ἐκτίννυμι , ὡς ἑαυτοῦ δῆθεν ἐκτέμνω . ὁ σύμβολον ὁ μύησις οὗτος ἐκ περιουσία παρατίθημι ὅδε ὅτι κινέω γέλως καί μή γελασείω σύ διά ὁ ἔλεγχος · » ἐκ τύμπανον ἐσθίω · ἐκ κύμβαλον πίνω · κερνοφορέω · ὑπό ὁ παστός ὑποδύω . « οὗτος οὐ ὕβρις ὁ σύμβολον ; οὐ χλεύη ὁ μυστήριον ; τίς δέ εἰ καί ὁ ἐπίλοιπος προστίθημι ; κυέω μέν ὁ Δημήτηρ , ἀνατρέφω δέ ὁ Κόρα , μείγνυμι δέ αὖθις ὁ γεννάω οὗτος Ζεύς ὁ Φέρεφασσα , ὁ ἴδιος θυγάτηρ , μετά ὁ μήτηρ ὁ Δηώ , ἐκλανθάνω ὁ πρότερος μύσος [ πατήρ καί φθορεύς κόρη ὁ Ζεύς ] καί μείγνυμι δράκων γίγνομαι , ὅς εἰμί , ἐλέγχω . Σαβάζιος γοῦν μυστήριον σύμβολον ὁ μυέω ὁ διά κόλπος θεός · δράκων δέ εἰμί οὗτος , διέλκω ὁ κόλπος ὁ τελέω , ἔλεγχος ἀκρασία Ζεύς . κυέω καί ὁ Φερέφασσα παῖς ταυρόμορφος · ἀμέλει , φημί τις ποιητής εἰδωλικός , ταῦρος δράκων καί πατήρ ταῦρος δράκων , ἐν ὄρος ὁ κρύφιος , βούκολος , ὁ κέντρον , βουκολικός , οἴομαι , κέντρον ὁ νάρθηξ ἐπικαλέω , ὅς δή ἀναστέφω ὁ Βάκχος . βούλομαι καί ὁ Φέρεφασσα ἀνθολόγιον διηγέομαι σύ καί ὁ κάλαθος καί ὁ ἁρπαγή ὁ ὑπό ᾍδης καί ὁ χάσμα ὁ γῆ καί ὁ ὗς ὁ Εὐβουλεύς ὁ συγκαταπίνω ὁ θεός , διά ὅς αἰτία ἐν ὁ Θεσμοφόρια μεγαρίζω χοῖρος ἐμβάλλω ; οὗτος ὁ μυθολογία ὁ γυνή ποικίλος κατά πόλις ἑορτάζω , Θεσμοφόρια , Σκιροφόρια , Ἀρρητοφόρια , πολύτροπος ὁ Φέρεφασσα ἐκτραγῳδέω ἁρπαγή . ὁ γάρ Διόνυσος μυστήριον τέλειος ἀπάνθρωπος · ὅς εἰσέτι παῖς εἰμί ἔνοπλος κίνησις περιχορεύω Κούρητες , δόλος δέ ὑποδύω Τιτάν , ἀπατάω παιδαριώδης ἄθυρμα , οὗτος δή ὁ Τιτάν διασπάω , ἔτι νηπίαχος εἰμί , ὡς ὁ ὁ Τελετή ποιητής Ὀρφεύς φημί ὁ Θρᾴκιος · κῶνος καί ῥόμβος καί παίγνιον καμπεσίγυιος , μῆλον τε χρύσεος καλός παρά Ἑσπερίς λιγύφωνος . καί ὅδε σύ ὁ τελετή ὁ ἀχρεῖος σύμβολον οὐ ἀχρεῖος εἰς κατάγνωσις παρατίθημι · ἀστράγαλος , σφαῖρα , στρόβιλος , μῆλον , ῥόμβος , ἔσοπτρον , πόκος . Ἀθήνη μέν οὖν ὁ καρδία ὁ Διόνυσος ὑφαιρέω Παλλάς ἐκ ὁ πάλλω ὁ καρδία προσαγορεύω · ὁ δέ Τιτάν , ὁ καί διασπάω αὐτός , λέβης τις τρίπους ἐπιτίθημι καί ὁ Διόνυσος ἐμβάλλω ὁ μέλος , καθέψω πρότερος · ἔπειτα ὀβελίσκος περιπείρω » ὑπερέχω Ἥφαιστος . « Ζεύς δέ ὕστερον ἐπιφαίνω ( εἰ θεός εἰμί , τάχα που ὁ κνῖσα ὁ ὀπτάω κρέας μεταλαμβάνω , ὅς δή ὁ » γέρας λαγχάνω « ὁμολογέω σύ ὁ θεός ) κεραυνός ὁ Τιτάν αἰκίζω καί ὁ μέλος ὁ Διόνυσος Ἀπόλλων ὁ παῖς παρακατατίθεμαι καταθάπτω . ὁ δέ , οὐ γάρ ἀπειθέω Ζεύς , εἰς ὁ Παρνασσός φέρω κατατίθημι διασπάω ὁ νεκρός . εἰ ἐθέλω δέ ἐποπτεύω καί Κορύβας ὄργια , ὁ τρίτος ἀδελφός ἀποκτείνω οὗτος ὁ κεφαλή ὁ νεκρός φοινικίς ἐπικαλύπτω καί καταστέφω θάπτω , φέρω ἐπί χάλκεος ἀσπίς ὑπό ὁ ὑπώρεια ὁ Ὄλυμπος . καί οὗτος εἰμί ὁ μυστήριον , συναιρέω φημί , φόνος καί τάφος · ὁ δέ ἱερεύς ὁ ὅδε , ὅς Ἀνακτοτελεστής ὅς μέλω καλέω καλέω , προσεπιτερατεύομαι ὁ συμφορά , ὁλόριζος ἀπαγορεύω σέλινον ἐπί τράπεζα τίθημι · οἴομαι γάρ δή ἐκ ὁ αἷμα ὁ ἀπορρέω ὁ Κορυβαντικός ὁ σέλινον ἐκφύω · ὥσπερ ἀμέλει καί ὁ θεσμοφοριάζω ὁ ῥοιά ὁ κόκκος παραφυλάσσω ἐσθίω ὁ ἀποπίπτω χαμαί , ἐκ ὁ ὁ Διόνυσος αἷμα σταγών βλαστάνω νομίζω ὁ ῥόα . Κάβειροι δέ ὁ Κορύβας καλέω καί τελετή Καβειρικός καταγγέλλω · αὐτός γάρ δή οὗτος ὁ ἀδελφοκτόνος ὁ κίστη ἀναιρέω , ἐν ὅς ὁ ὁ Διόνυσος αἰδοῖον ἀπόκειμαι , εἰς Τυρρηνία κατάγω , εὐκλεής ἔμπορος φορτίον · ἐνταῦθα διατρίβω , φυγάς εἰμί , ὁ πολυτίμητος εὐσέβεια διδασκαλία , αἰδοῖον καί κίστη , θρησκεύω παρατίθημι Τυρρηνός . διά ὅς αἰτία οὐ ἀπεικότως ὁ Διόνυσος τις Ἄττις προσαγορεύω ἐθέλω , αἰδοῖον στερέω . καί τίς θαυμαστός εἰ Τυρρηνός ὁ βάρβαρος αἰσχρός οὕτως τελίσκω πάθημα , ὅπου γε Ἀθηναῖος καί ὁ ἄλλος Ἑλλάς , αἰδέομαι καί λέγω , αἰσχύνη ἔμπλεος ὁ περί ὁ Δηώ μυθολογία ; ἀλάομαι γάρ ὁ Δηώ κατά ζήτησις ὁ θυγάτηρ ὁ Κόρα περί ὁ Ἐλευσίς ( ὁ Ἀττική δέ εἰμί οὗτος ὁ χωρίον ) ἀποκάμνω καί φρέαρ ἐπικαθίζω λυπέω . οὗτος ὁ μυέω ἀπαγορεύω εἰσέτι νῦν , ἵνα μή δοκέω ὁ τελέω μιμέομαι ὁ ὀδύρομαι . οἰκέω δέ τηνικάδε ὁ Ἐλευσίς ὁ γηγενής · ὄνομα αὐτός Βαυβώ καί Δυσαύλης καί Τριπτόλεμος , ἔτι δέ Εὔμολπος τε καί Εὐβουλεύς · βούκολος ὁ Τριπτόλεμος εἰμί , ποιμήν δέ ὁ Εὔμολπος , συβώτης δέ ὁ Εὐβουλεύς · ἀπό ὅς ὁ Εὐμολπίδαι καί ὁ Κήρυξ ὁ ἱεροφαντικός δή οὗτος Ἀθήνησι γένος ἀνθέω . καί δή ( οὐ γάρ ἀνίημι μή οὐ λέγω ) ξενίζω ὁ Βαυβώ ὁ Δηώ ὀρέγω κυκεών αὐτός · ὁ δέ ἀναίνομαι λαμβάνω καί πίνω οὐ ἐθέλω ( πενθήρης γάρ εἰμί ) περιαλγής ὁ Βαυβώ γίγνομαι , ὡς ὑπεροράω δῆθεν , ἀναστέλλω ὁ αἰδοῖον καί ἐπιδείκνυμι ὁ θεός · ὁ δέ τέρπω ὁ ὄψις ὁ Δηώ καί μόλις ποτέ δέχομαι ὁ ποτός , ἥδομαι ὁ θέαμα . οὗτος εἰμί ὁ κρύφιος ὁ Ἀθηναῖος μυστήριον . οὗτος τοι καί Ὀρφεύς ἀναγράφω . παρατίθημι δέ σύ αὐτός ὁ Ὀρφεύς ὁ ἔπος , ἵνα ἔχω μάρτυς ὁ ἀναισχυντία ὁ μυσταγωγός · ὡς λέγω πέπλος ἀνασύρομαι , δείκνυμι δέ πᾶς σῶμα οὐδέ πρέπω τύπος · παῖς δέ εἰμί Ἴακχος , χείρ τε μιν ῥίπτω γελάω Βαυβώ ὑπό κόλπος · ὁ δέ ἐπεί οὖν μειδάω θεά , μειδάω ἐν θυμός , δέχομαι δέ αἰόλος ἄγγος , ἐν ὅς κυκεών ἔγκειμαι . εἰμί ὁ σύνθημα Ἐλευσίνιος μυστήριον · » νηστεύω , πίνω ὁ κυκεών , λαμβάνω ἐκ κίστη , ἐργάζομαι ἀποτίθημι εἰς κάλαθος καί ἐκ κάλαθος εἰς κίστη . « καλός γε ὁ θέαμα καί θεά πρέπω . ἄξιος μέν οὖν νύξ ὁ τέλεσμα καί πῦρ καί ὁ » μεγαλήτωρ « , μάλα δέ ματαιόφρων Ἐρεχθεῖδαι δῆμος , πρός δέ καί ὁ ἄλλος Ἕλλην , ὅστις » μένω τελευτάω ὅστις οὐδέ ἔλπω . « τίς δή μαντεύομαι Ἡράκλειτος ὁ Ἐφέσιος ; » νυκτιπόλος , μάγος , Βάκχος , λῆναι , μύστης , « οὗτος ἀπειλέω ὁ μετά θάνατος , οὗτος μαντεύομαι ὁ πῦρ · » ὁ γάρ νομίζω κατά ἄνθρωπος μυστήριον ἀνιερωστί μυόω . « νόμος οὖν καί ὑπόληψις κενός ὁ μυστήριον καί ὁ δράκων ἀπάτη τις εἰμί θρησκεύω , ὁ ἀμύητος ὄντως μύησις καί ὁ ἀνοργίαστος τελετή εὐσέβεια νόθος προστρέπω . οἷος δέ καί ὁ κίστη ὁ μυστικός · δέω γάρ ἀπογυμνόω ὁ ἅγιος αὐτός καί ὁ ἄρρητος ἐκλέγω . οὐ σησαμῆ οὗτος καί πυραμίς καί τολύπη καί πόπανον πολυόμφαλος χόνδρος τε ἅλς καί δράκων , ὀργάω Διόνυσος Βάσσαρος ; οὐ δέ ῥοιά πρός ὅδε καί κράδη νάρθηξ τε καί κισσός , πρός δέ καί φθόϊς καί μήκων ; οὗτος εἰμί αὐτός ὁ ἅγιος . καί προσέτι Γῆ Θέμις ὁ ἀπόρρητος σύμβολον ὀρίγανον , λύχνος , ξίφος , κτείς γυναικεῖος , ὅς εἰμί , εὔφημος καί μυστικός λέγω , μόριον γυναικεῖος . ὦ ὁ ἐμφανής ἀναισχυντία . πάλαι μέν ἄνθρωπος σωφρονέω ἐπικάλυμμα ἡδονή νύξ εἰμί σιωπάω · νυνί δέ ὁ μυέω πεῖρα ὁ ἀκρασία νύξ εἰμί λαλέω , καί ὁ πῦρ ἐλέγχω ὁ πάθος δᾳδουχέω . ἀποσβέννυμι , ὦ ἱεροφάντης , ὁ πῦρ · αἰδέομαι , δᾳδοῦχος , ὁ λαμπάς · ἐλέγχω σύ ὁ Ἴακχος ὁ φάος · ἐπιτρέπω ἀποκρύπτω ὁ νύξ ὁ μυστήριον · σκότος τιμάω ὁ ὄργια · ὁ πῦρ οὐ ὑποκρίνω . ἐλέγχω καί κολάζω κελεύω . οὗτος ὁ ἄθεος ὁ μυστήριον · ἄθεος δέ ἔοικα ἀποκαλέω οὗτος , ὅς ὁ ὄντως εἰμί θεός ἀγνοέω , παιδίον δέ ὑπό Τιτάν διασπάω καί γύναιον πενθέω καί μόριον ἄρρητος ὡς ἀληθής ὑπό αἰσχύνη ἀναίσχυντος σέβω , δισσός ἐνέχω ὁ ἀθεότης , πρότερος μέν , κατά ὅς ἀγνοέω ὁ θεός , ὁ ὄντως εἰμί μή γνωρίζω θεός , ἕτερος δέ καί δεύτερος δή οὗτος ὁ πλάνη ὁ οὐ εἰμί ὡς εἰμί νομίζω καί θεός οὗτος ὀνομάζω ὁ οὐ ὄντως εἰμί , μάλα δέ οὐδέ εἰμί , μόνος δέ ὁ ὄνομα τυγχάνω . διά οὗτος τοι καί ὁ ἀπόστολος διελέγχω ἐγώ » καί εἰμί ξένος « λέγω » ὁ διαθήκη ὁ ἐπαγγελία , ἐλπίς μή ἔχω καί ἄθεος ἐν ὁ κόσμος . « πολύς ἀγαθός γίγνομαι ὁ ὁ Σκύθης βασιλεύς , ὅστις ποτέ εἰμί [ Ἀνάχαρσις ] . οὗτος ὁ πολίτης ὁ ἑαυτοῦ , ὁ παρά Κυζικηνός μήτηρ ὁ θεός τελετή ἀπομιμέομαι παρά Σκύθης τύμπανον τε ἐπικτυπέω καί κύμβαλον ἐπηχέω καί ὁ τράχηλος τις μηναγύρτης ἐξαρτάω , κατατοξεύω , ὡς ἄνανδρος αὐτός τε παρά Ἕλλην γίγνομαι καί ὁ θῆλυς ὁ ἄλλος Σκύθης διδάσκαλος νόσος . ὅς δή χάριν ( οὐ γάρ οὐδαμῶς ἀποκρύπτω ) θαυμάζω ἔπειμι ἐγώ ὅστις τρόπος Εὐήμερος ὁ Ἀκραγαντῖνος καί Νικάνωρ ὁ Κύπριος καί Διαγόρας καί Ἵππων ὁ Μήλιος ὁ τε Κυρηναῖος ἐπί οὗτος ἐκεῖνος ( [ ὁ ] Θεόδωρος ὄνομα αὐτός ) καί τις ἄλλος συχνός , σώφρων βιόω καί καθοράω ὀξύς που ὁ λοιπός ἄνθρωπος ὁ ἀμφί ὁ θεός οὗτος πλάνη , ἄθεος ἐπικαλέω , εἰ καί ὁ ἀλήθεια αὐτός μή νοέω , ἀλλά ὁ πλάνη γε ὑποπτεύω , ὅς οὐ μικρός εἰς ἀλήθεια φρόνησις ζώπυρος ἀναφύω σπέρμα · ὅς ὁ μέν τις παρεγγυάω ὁ Αἰγύπτιος , » εἰ θεός νομίζω , μή θρηνέω αὐτός μηδέ κόπτω · εἰ δέ πενθέω αὐτός , μηκέτι οὗτος ἡγέομαι εἰμί θεός , « ὁ δέ Ἡρακλῆς ἐκ ξύλον λαμβάνω κατασκευάζω ( τυγχάνω δέ ἕψω τις οἴκοι , οἷος ἔοικα ) » εἶα δή , ὦ Ἡρακλῆς « , λέγω · » νῦν σύ ἤδη καιρός , ὥσπερ Εὐρυσθεύς , ἀτάρ δή καί ἐγώ ὑπουργέω ὁ τρισκαιδέκατος οὗτος ἆθλον καί Διαγόρας ὄψον παρασκευάζω « , » ἄατος αὐτός εἰς ὁ πῦρ ἐντίθημι ὡς ξύλον . « ἀκρότης ἄρα ἀμαθία ἀθεότης καί δεισιδαιμονία , ὅς ἐκτός μένω σπουδαστέος . οὐ ὁράω ὁ ἱεροφάντης ὁ ἀλήθεια Μωϋσῆς προστάσσω θλαδίας καί ἀποκόπτω μή ἐκκλησιάζω , καί προσέτι ὁ ἐκ πόρνη ; αἰνίσσομαι δέ διά μέν ὁ πρότερος ὁ ἄθεος τρόπος ὁ ὁ θεῖος καί γόνιμος δύναμις στερέω , διά δέ ὁ λοιπός ὁ τρίτος ὁ πολύς ἐπιγράφω ψευδώνυμος θεός ἀντί ὁ μόνος εἰμί θεός , ὥσπερ ὁ ἐκ ὁ πόρνη ὁ πολύς ἐπιγράφω πατήρ ἄγνοια ὁ πρός ἀλήθεια πατήρ . εἰμί δέ τις ἔμφυτος ἀρχαῖος πρός οὐρανός ἄνθρωπος κοινωνία , ἄγνοια μέν σκοτίζω , ἄφνω δέ που διεκθρῴσκω ὁ σκότος καί ἀναλάμπω , οἷος δή ἐκεῖνος λέγω τις ὁ ὁράω ὁ ὑψοῦ ὅδε ἄπειρος αἰθήρ καί γῆ πέριξ ἔχω ὑγρός ἐν ἀγκάλη ; καί ὁ ὦ γῆ ὄχημα ἐπί γῆ ἔχω ἕδρα , ὅστις ποτέ εἰμί σύ , δυστόπαστος εἰσοράω , καί ὅσος ἄλλος τοιοῦτος ποιητής ἀείδω παῖς . ἔννοια δέ ἁμαρτάνω καί παράγω ὁ εὐθύς , ὀλέθριος ὡς ἀληθής , ὁ οὐράνιος φυτόν , ὁ ἄνθρωπος , οὐράνιος ἐκτρέπω δίαιτα καί ἐκτανύω ἐπί γῆ , γήϊνος προσανέχω ἀναπείθω πλάσμα . ὁ μέν γάρ εὐθύς ἀμφί ὁ οὐρανός θέα ἀπατάω καί ὄψις μόνος πιστεύω ὁ ἀστήρ ὁ κίνησις ἐπιθεάομαι θαυμάζω τε καί ἐκθειάζω , θεός ἐκ ὁ θέω ὀνομάζω ὁ ἀστήρ , καί προσκυνέω ἥλιος , ὡς Ἰνδός , καί σελήνη , ὡς Φρύξ · ὁ δέ ὁ ἐκ γῆ φύω ὁ ἥμερος δρέπω καρπός Δηώ ὁ σῖτος , ὡς Ἀθηναῖος , καί Διόνυσος ὁ ἄμπελος , ὡς Θηβαῖος , προσαγορεύω . ἄλλος ὁ ἀμοιβή ὁ κακία ἐπισκοπέω θεοποιέω ὁ ἀντίδοσις προσκυνέω καί ὁ συμφορά . ἐντεῦθεν ὁ Ἐρινύς καί ὁ Εὐμενίδες Παλαμναῖος τε καί Προστρόπαιος , ἔτι δέ Ἀλάστωρ ἀναπλάσσω ὁ ἀμφί ὁ σκηνή ποιητής . φιλόσοφος δέ ἤδη τις καί αὐτός μετά ὁ ποιητικός ὁ ἐν σύ πάθος ἀνειδωλοποιέω τύπος ὁ Φόβος καί ὁ Ἔρως καί ὁ Χαρά καί ὁ Ἐλπίς , ὥσπερ ἀμέλει καί Ἐπιμενίδης ὁ παλαιός Ὕβρις καί Ἀναίδεια Ἀθήνησι ἀνίστημι βωμός · ὁ δέ ἐκ αὐτός ὁρμάω ὁ πρᾶγμα ἐκθεόω ὁ ἄνθρωπος καί σωματικός ἀναπλάσσω , Δίκη τις καί Κλωθώ καί Λάχεσις καί Ἄτροπος καί Εἱμαρμένη , Αὐξώ τε καί Θαλλώ , ὁ Ἀττικός . ἕκτος εἰμί εἰσηγητικός τρόπος ἀπάτη θεός περιποιητικός , κατά ὅς ἀριθμέω θεός ὁ δώδεκα · ὅς καί θεογονία Ἡσίοδος ἀείδω ὁ ἑαυτοῦ , καί ὅσος θεολογέω Ὅμηρος . τελευταῖος δέ ὑπολείπω ( ἑπτά γάρ ὁ ἅπας οὗτος τρόπος ) ὁ ἀπό ὁ θεῖος εὐεργεσία ὁ εἰς ὁ ἄνθρωπος καταγίγνομαι ὁρμάω . ὁ γάρ · εὐεργετέω μή συνίημι θεός ἀναπλάσσω τις σωτήρ Διόσκοροι καί Ἡρακλῆς ἀλεξίκακος καί Ἀσκληπιός ἰατρός . οὗτος μέν ὁ ὀλισθηρός τε καί ἐπιβλαβής παρέκβασις ὁ ἀλήθεια , καθέλκω οὐρανόθεν ὁ ἄνθρωπος καί εἰς βάραθρον περιτρέπω . ἐθέλω δέ σύ ἐν χρώς ὁ θεός αὐτός · ἐπιδείκνυμι ὁποῖος τις καί εἰ τις , ἵνα ἤδη ποτέ ὁ πλάνη λήγω , αὖθις δέ παλινδρομέω εἰς οὐρανός . » εἰμί γάρ που καί ἐγώ τέκνον ὀργή , ὡς καί ὁ λοιπός · ὁ δέ θεός πλούσιος εἰμί ἐν ἔλεος , διά ὁ πολύς ἀγάπη αὐτός , ὅς ἀγαπάω ἐγώ , εἰμί ἤδη νεκρός ὁ παράπτωμα συζωοποιέω ὁ Χριστός . « ζάω γάρ ὁ λόγος καί ὁ συνθάπτω Χριστός συνυψόω θεός . ὁ δέ ἔτι ἄπιστος » τέκνον ὀργή « ὀνομάζω , τρέφω ὀργή · ἐγώ δέ οὐ ὀργή θρέμμα ἔτι , ὁ ὁ πλάνη ἀποσπάω , ἀίσσω δέ ἐπί ὁ ἀλήθεια . ταύτῃ τοι ἐγώ ὁ ὁ ἀνομία υἱός ποτέ διά ὁ φιλανθρωπία ὁ λόγος νῦν υἱός γίγνομαι ὁ θεός · σύ δέ καί ὁ ὑμέτερος ὑποδύω ποιητής ὁ Ἀκραγαντῖνος Ἐμπεδοκλῆς · τοιγάρ χαλεπός ἀλύω κακότης οὐ ποτέ δείλαιος ἄχος λωφάω θυμός . ὁ μέν δή πολύς μυθεύω καί πλάσσω περί θεός σύ · ὁ δέ [ καί ] ὅσος γίγνομαι ὑπολαμβάνω , οὗτος δέ περί ἄνθρωπος αἰσχρός καί ἀσελγής βιόω ἀναγράφω · τῦφος καί μανία δέ βαδίζω καί τρίβος ὀρθός εὐθύς προλείπω ἀπέρχομαι ὁ διά ἄκανθα καί σκόλοψ . τίς πλανάω , βροτός ; παύω , μάταιος , καταλείπω σκοτία νύξ , φώς δέ λαμβάνω . οὗτος ἐγώ ὁ προφητικός παρεγγυάω καί ποιητικός Σίβυλλα · παρεγγυάω δέ καί ὁ ἀλήθεια , γυμνόω ὁ καταπληκτικός οὗτος καί ἐκπληκτικός προσωπεῖον ὁ ὄχλος ὁ θεός , συνωνυμία τις ὁ δοξοποιΐα διελέγχω . αὐτίκα γοῦν εἰμί ὅς τρεῖς ὁ Ζήν ἀναγράφω , ὁ μέν αἰθήρ ἐν Ἀρκαδία , ὁ δέ λοιπός ὁ Κρόνος παῖς , οὗτος ὁ μέν ἐν Κρήτη , ἕτερος δέ ἐν Ἀρκαδία πάλιν . εἰμί δέ ὅς πέντε Ἀθήνη ὑποτίθημι , ὁ μέν Ἥφαιστος , ὁ Ἀθήνη · ὁ δέ Νεῖλος , ὁ Αἰγύπτιος · τρίτος ὁ ὁ Κρόνος , ὁ πόλεμος εὑρετής · τέταρτος ὁ Ζεύς , ὅς Μεσσήνιος Κορυφασία ἀπό ὁ μήτηρ ἐπικαλέω · ἐπί πᾶς ὁ Πάλλας καί Τιτανίς ὁ Ὠκεανός , ὅς ὁ πατήρ δυσσεβής καταθύω ὁ πατρῷος κοσμέω δέρμα ὥσπερ κῴδιον . ναί μήν Ἀπόλλων ὁ μέν Ἀριστοτέλης πρῶτος Ἥφαιστος καί Ἀθήνη ( ἐνταῦθα δή οὐκέτι παρθένος ὁ Ἀθήνη ) , δεύτερος ἐν Κρήτη ὁ Κύρβας , τρίτος ὁ Ζεύς καί τέταρτος ὁ Ἀρκάς ὁ Σιληνός · Νόμιος οὗτος καλέω παρά Ἀρκάς · ἐπί οὗτος ὁ Λίβυς καταλέγω ὁ Ἄμμων · ὁ δέ Δίδυμος ὁ γραμματικός οὗτος ἕκτος ἐπιφέρω ὁ Μάγνης . πόσος δέ καί νῦν Ἀπόλλων , ἀναρίθμητος θνητός καί ἐπικηρος τις ἄνθρωπος , εἰμί , ὁ παραπλήσιος ὁ προλέγω ἐκεῖνος καλέω ; τίς δέ εἰ σύ ὁ πολύς λέγω Ἀσκληπιός ἤ ὁ Ἑρμῆς ὁ ἀριθμέω ἤ ὁ Ἥφαιστος ὁ μυθολογέω ; μή καί περισσός εἰμί δοκέω ὁ ἀκοή σύ ὁ πολύς οὗτος ἐπικλύζω ὄνομα ; ἀλλά ὁ γε πατρίς αὐτός καί ὁ τέχνη καί ὁ βίος , πρός δέ γε καί ὁ τάφος ἄνθρωπος γίγνομαι διελέγχω . Ἄρης γοῦν ὁ καί παρά ὁ ποιητής , ὡς οἷος τε , τιμάω , Ἄρης , Ἄρης , βροτολοιγός , μιαιφόνος , τειχεσιπλήτης , ὁ ἀλλοπρόσαλλος οὗτος καί ἀνάρσιος , ὡς μέν Ἐπίχαρμος φημί , Σπαρτιάτης εἰμί · Σοφοκλῆς δέ Θρᾷξ οἶδα αὐτός · ἄλλος δέ Ἀρκάς . οὗτος δέ Ὅμηρος δέω φημί ἐπί μείς τρεισκαίδεκα · τλάω μέν Ἄρης , ὅτε μιν Ὦτος κρατερός τε Ἐπιάλτης , παῖς Ἀλωεύς , δέω κρατερός ἐν δεσμός · χάλκεος δέ ἐν κέραμος δέω τρεισκαίδεκα μείς . πολύς ἀγαθός Κάρ ἔχω , ὅς καταθύω αὐτός ὁ κύων . Σκύθης δέ ὁ ὄνος ἱερεύω μή παύω , ὡς Ἀπολλόδωρος φημί καί Καλλίμαχος , Φοῖβος Ὑπερβόρεος ὄνος ἐπιτέλλω ἱερός . ὁ αὐτός δέ ἀλλαχοῦ τέρπω λιπαρός Φοῖβος ὀνοσφαγία . Ἥφαιστος δέ , ὅς ῥίπτω ἐκ Ὄλυμπος Ζεύς » βηλός ἀπό θεσπέσιος « , ἐν Λῆμνος καταπίπτω χαλκεύω , πηρόω ὁ πούς , » ὑπό δέ κνήμη ῥώομαι ἀραιός . « ἔχω καί ἰατρός , οὐ χαλκεύς μόνος ἐν θεός · ὁ δέ ἰατρός φιλάργυρος εἰμί , Ἀσκληπιός ὄνομα αὐτός . καί σύ ὁ σός παρατίθημι ποιητής , ὁ Βοιώτιος Πίνδαρος · τρέπω ἐκεῖνος ἀγήνωρ μισθός χρυσός ἐν χείρ φαίνω · χείρ δέ ἄρα Κρονίων ῥίπτω διά ἄμφω ἀναπνοή στέρνον καθαιρέω ὠκύς , αἴθων δέ κεραυνός ἐνσκήπτω μόρος , καί Εὐριπίδης Ζεύς γάρ κατακτείνω παῖς ὁ ἐμός αἴτιος Ἀσκληπιός , στέρνον ἐμβάλλω φλόξ . οὗτος μέν οὖν κεῖμαι κεραυνόω ἐν ὁ Κυνοσουρίς ὅριον . Φιλόχορος δέ ἐν Τῆνος Ποσειδῶν φημί τιμάω ἰατρός , Κρόνος δέ ἐπίκειμαι Σικελία καί ἐνταῦθα αὐτός θάπτω . Πάτροκλος τε ὁ Θούριος καί Σοφοκλῆς ὁ νέος ἐν τις τραγῳδία ἱστορέω ὁ Διόσκοροι περί · ἄνθρωπος τί οὗτος ὁ Διόσκοροι ἐπικηρος γίγνομαι , εἰ τις ἱκανός πιστόω Ὅμηρος ὁ λέγω ὁ δέ ἤδη κατέχω φυσίζους αἶα ἐν Λακεδαίμων αὖθι , φίλος ἐν πατρίς γῆ . προσέρχομαι δέ καί ὁ ὁ Κυπριακός ποίημα γράφω Κάστωρ μέν θνητός , θάνατος δέ ἕ αἶσα πόρω · αὐτάρ ὁ γε ἀθάνατος Πολυδεύκης , ὄζος Ἄρης . οὗτος μέν ποιητικός ψεύδω · Ὅμηρος δέ ἀξιόπιστος αὐτός λέγω περί ἄμφω ὁ Διόσκοροι , πρός δέ καί ὁ Ἡρακλῆς εἴδωλον ἐλέγχω · » φώς « γάρ » Ἡρακλῆς , μέγας ἐπιΐστωρ ἔργον « . Ἡρακλῆς οὖν καί αὐτός Ὅμηρος θνητός οἶδα ἄνθρωπος , Ἱερώνυμος δέ ὁ φιλόσοφος καί ὁ σχέσις αὐτός ὑφηγέομαι ὁ σῶμα , μικρός , φριξόθριξ , ῥωστικός · Δικαίαρχος δέ σχιζίας , νευρώδης , μέλας , γρυπός , ὑποχαροπός , τετανόθριξ . οὗτος οὖν ὁ Ἡρακλῆς δύο πρός ὁ πεντήκοντα ἔτος βιόω καταστρέφω ὁ βίος διά ὁ ἐν Οἴτη πυρή κηδεύω . ὁ δέ Μοῦσα , ὅς Ἀλκμάν Ζεύς καί Μνημοσύνη γενεαλογέω καί ὁ λοιπός ποιητής καί συγγραφεύς ἐκθειάζω καί σέβω , ἤδη δέ καί ὅλος πόλις μουσεῖον τεμενίζω αὐτός , Μυσή εἰμί θεραπαινίς οὗτος ὠνέομαι Μεγακλώ ὁ θυγάτηρ ὁ Μάκαρ . ὁ δέ Μάκαρ Λέσβιος μέν βασιλεύω , διαφέρω δέ ἀεί πρός ὁ γυνή , ἀγανακτέω δέ ὁ Μεγακλώ ὑπέρ ὁ μήτηρ · τίς δέ οὐ μέλλω ; καί Μυσή θεραπαινίς οὗτος τοσοῦτος ὁ ἀριθμός ὠνέομαι καί καλέω Μοῦσα κατά ὁ διάλεκτος ὁ Αἰολεύς . οὗτος διδάσκω ἀείδω καί κιθαρίζω ὁ πρᾶξις ὁ παλαιός ἐμμελής . ὁ δέ συνεχής κιθαρίζω καί καλός κατεπᾴδω ὁ Μάκαρ θέλγω καί καταπαύω ὁ ὀργή . ὅς δή χάριν ὁ Μεγακλώ χαριστήριος αὐτός ὑπέρ ὁ μήτηρ ἀνατίθημι χάλκεος καί ἀνά πᾶς κελεύω τιμάω ὁ ἱερόν . καί ὁ μέν Μοῦσα τοιόσδε · ὁ δέ ἱστορία παρά Μυρσίλος ὁ Λέσβιος . ἀκούω δή οὖν ὁ παρά σύ θεός ὁ ἔρως καί ὁ παράδοξος ὁ ἀκρασία μυθολογία καί τραῦμα αὐτός καί δεσμός καί γέλως καί μάχη δουλεία τε ἔτι καί συμπόσιον συμπλοκή τε αὖ καί δάκρυον καί πάθος καί μαχόλεννυμι ἡδονή . καλέω ἐγώ ὁ Ποσειδῶν καί ὁ χορός ὁ διαφθείρω ὑπό αὐτός , ὁ Ἀμφιτρίτη , ὁ Ἀμυμώνη , ὁ Ἀλόπη , ὁ Μελανίππη , ὁ Ἀλκυόνη , ὁ Ἱπποθόη , ὁ Χιόνη , ὁ ἄλλος ὁ μυρίος · ἐν ὅς δή καί τοσοῦτος εἰμί ἔτι ὁ Ποσειδῶν σύ στενοχωρέω ὁ πάθος . καλέω ἐγώ καί ὁ Ἀπόλλων · Φοῖβος εἰμί οὗτος καί μάντις ἁγνός καί σύμβουλος ἀγαθός · ἀλλά οὐ οὗτος ὁ Στερόπης λέγω οὐδέ ὁ Αἰθούσα οὐδέ ὁ Ἀρσινόη οὐδέ ὁ Ζευξίππη οὐδέ ὁ Προθόη οὐδέ ὁ Μάρπησσα οὐδέ ὁ Ὑψιπύλη · δάφνη γάρ ἐκφεύγω μόνος καί ὁ μάντις καί ὁ φθορά . αὐτός τε ὁ Ζεύς ἐπί πᾶς ἥκω , ὁ » πατήρ « κατά σύ » ἀνήρ τε θεός τε « · τοσοῦτος περί ὁ ἀφροδίσιος ἐκχέω , ὡς ἐπιθυμέω μέν πᾶς , ἐκπληρόω δέ εἰς πᾶς ὁ ἐπιθυμία . ἐμπίμπλημι γοῦν γυνή οὐ ἥσσων ἤ αἴξ ὁ Θμουΐτη τράγος . καί σύ , ὦ Ὅμηρος , θαυμάζω ὁ ποίημα · ἠμί , καί κυάνεος ἐπί ὀφρύς νεύω Κρονίων · ἀμβρόσιος δέ ἄρα χαίτη ἐπιρρώομαι ἄναξ κράς ἀπό ἀθάνατος · μέγας δέ ἐλελίζω Ὄλυμπος . σεμνός ἀναπλάσσω , Ὅμηρος , ὁ Ζεύς καί νεῦμα περιάπτω αὐτός τιμάω . ἀλλά ἐάν ἐπιδείκνυμι μόνος , ἄνθρωπος , ὁ κεστός ἐξελέγχω [ καί ] ὁ Ζεύς καί ὁ κόμη καταισχύνω . εἰς ὅσος ἐσθίω ἐλαύνω ἀσέλγεια ὁ Ζεύς ἐκεῖνος ὁ μετά Ἀλκμήνη τοσοῦτος ἡδυπαθέω νύξ · οὐδέ γάρ ὁ νύξ ὁ ἐννέα ὁ ἀκόλαστος μακρός ( ἅπας δέ ἔμπαλιν ὁ βίος ἀκρασία βραχύς εἰμί ) , ἵνα δή ἐγώ ὁ ἀλεξίκακος σπείρω θεός . Ζεύς υἱός Ἡρακλῆς , Ζεύς ὡς ἀληθής , ὁ ἐκ μακρός γεννάω νύξ , ὁ μέν ἆθλος ὁ δώδεκα πολύς ταλαιπωρέω χρόνος , ὁ δέ πεντήκοντα Θέστιος θυγάτηρ νύξ διαφθείρω εἷς , μοιχός ὁμοῦ καί νυμφίος τοσοῦτος γίγνομαι παρθένος . οὔκουν ἀπεικότως ὁ ποιητής » σχέτλιος « οὗτος » καί αἰσυλοεργός « ἀποκαλέω . μακρός δέ ἄν εἰμί μοιχεία αὐτός παντοδαπός καί παῖς διηγέομαι φθορά . οὐδέ γάρ οὐδέ παῖς ἀπέχω ὁ παρά σύ θεός , ὁ μέν τις Ὕλη , ὁ δέ Ὑάκινθος , ὁ δέ Πέλοψ , ὁ δέ Χρύσιππος , ὁ δέ Γανυμήδης ἐράω . οὗτος σύ ὁ γυνή προσκυνέω ὁ θεός , τοιοῦτος δέ εὔχομαι εἰμί ὁ ἀνήρ ὁ ἑαυτοῦ , οὕτως σώφρων , ἵνα εἰμί ὅμοιος ὁ θεός ὁ ἴσος ζηλόω · οὗτος ἐθίζω ὁ παῖς σύ σέβω , ἵνα καί ἀνήρ γίγνομαι εἰκών πορνεία ἐναργής ὁ θεός παραλαμβάνω . ἀλλά ὁ μέν ἄρσην αὐτός ὁ θεός ἴσως μόνος ἀίσσω περί ὁ ἀφροδίσιος · θῆλυς δέ θεά μένω αἰδώς οἴκοι ἕκαστος , φημί Ὅμηρος , αἰδέομαι [ ὁ θεά ] διά σεμνότης Ἀφροδίτη ὁράω μοιχεύω . ὁ δέ ἀκολασταίνω ἐμπαθής ἐν ὁ μοιχεία δέω , Ἠώς ἐπί Τιθωνός , Σελήνη δέ ἐπί Ἐνδυμίων , Νηρηΐς ἐπί Αἰακός καί ἐπί Πηλεύς Θέτις , ἐπί δέ Ἰασίων Δημήτηρ καί ἐπί Ἄδωνις Φερέφασσα . Ἀφροδίτη δέ ἐπί Ἄρης καταισχύνω μετέρχομαι ἐπί Κινύρης καί Ἀγχίσης γαμέω καί Φαέθων λοχάω καί ἐράω Ἄδωνις , φιλονεικέω δέ ὁ βοῶπις καί ἀποδύω διά μῆλον ὁ θεά γυμνός προσέχω ὁ ποιμήν , εἰ τις αὐτός δοκέω καλός . ἔρχομαι δή καί ὁ ἀγών ἐν βραχύς περιοδεύω καί ὁ ἐπιτύμβιος οὗτος πανήγυρις καταλύω , Ἴσθμια τε καί Νέμεα καί Πύθια καί ὁ ἐπί οὗτος Ὀλύμπιος . Πυθώ μέν οὖν ὁ δράκων ὁ Πύθιος θρησκεύω καί ὁ ὄφις ὁ πανήγυρις καταγγέλλω Πύθια · Ἰσθμοῖ δέ σκύβαλον προσπτύω ἐλεεινός ὁ θάλασσα καί Μελικέρτης ὀδύρομαι ὁ Ἴσθμια · Νεμέα δέ ἄλλος παιδίον Ἀρχέμορος κηδεύω καί ὁ παιδίον ὁ ἐπιτάφιος προσαγορεύω Νέμεα · Πῖσα δέ σύ τάφος εἰμί , ὦ Πανέλληνες , ἡνίοχος Φρύξ , καί ὁ Πέλοψ ὁ χοή , ὁ Ὀλύμπιος , ὁ Φειδίας σφετερίζω Ζεύς . μυστήριον εἰμί ἄρα , ὡς ἔοικα , ὁ ἀγών ἐπί νεκρός διαθλάω , ὥσπερ καί ὁ λόγιον , καί δημεύω ἄμφω . ἀλλά ὁ μέν ἐπί Ἄγρα μυστήριον καί ὁ ἐν Ἁλιμόεις ὁ Ἀττική Ἀθήνησι περιορίζω · αἶσχος δέ ἤδη κοσμικός ὁ τε ἀγών καί ὁ φαλλός ὁ Διόνυσος ἐπιτελέω , κακός ἐπινέμω ὁ βίος . Διόνυσος γάρ κατέρχομαι εἰς ᾍδης γλίχομαι ἀγνοέω ὁ ὁδός , ὑπισχνέομαι δέ αὐτός φράζω τις , Πρόσυμνος ὄνομα , οὐ ἀμισθί · ὁ δέ μισθός οὐ καλός , ἀλλά Διόνυσος καλός · καί Ἀφροδίσιος εἰμί ὁ χάρις , ὁ μισθός , ὅς αἰτέω , Διόνυσος · βούλομαι δέ ὁ θεός γίγνομαι ὁ αἴτησις , καί δή ὑπισχνέομαι παρέχω αὐτός , εἰ ἀναζεύγνυμι , ὅρκος πιστόω ὁ ὑπόσχεσις . μανθάνω ἀπαίρω · ἐπανέρχομαι αὖθις · οὐ καταλαμβάνω ὁ Πρόσυμνος ( θνῄσκω γάρ ) · ἀφοσιόω ὁ ἐραστής ὁ Διόνυσος ἐπί ὁ μνημεῖον ὁρμάω καί πασχητιάω . κλάδος οὖν συκῆ , ὡς τυγχάνω , ἐκτέμνω ἀνδρεῖος μόριον σκευάζω τρόπος ἐφέζομαι τε ὁ κλάδος , ὁ ὑπόσχεσις ἐκτελέω ὁ νεκρός . ὑπόμνημα ὁ πάθος οὗτος μυστικός φαλλός κατά πόλις ἀνίστημι Διόνυσος · » εἰ μή γάρ Διόνυσος πομπή ποιέω καί ὑμνέω ᾆσμα αἰδοῖος ἀναιδής , ἐργάζομαι « , φημί Ἡράκλειτος , » αὐτός δέ ᾍδης καί Διόνυσος , ὅστις μαίνομαι καί ληναΐζω « , οὐ διά ὁ μέθη ὁ σῶμα , ὡς ἐγώ οἴομαι , τοσοῦτος ὅσος διά ὁ ἐπονείδιστος ὁ ἀσέλγεια ἱεροφαντία . ἔοικα ἄρα ὁ τοιόσδε σύ θεός δοῦλος , δοῦλος πάθος γίγνομαι , ἀλλά καί πρό ὁ Εἵλως καλέω ὁ παρά Λακεδαιμόνιος δουλεία ὑπεισέρχομαι ζυγόν Ἀπόλλων Ἄδμητος ἐν Φεραί , Ἡρακλῆς ἐν Σάρδεις Ὀμφάλη , Λαομέδων δέ θητεύω Ποσειδῶν καί Ἀπόλλων , καθά ἀχρεῖος οἰκέτης , μηδέ ἐλευθερία δήπουθεν δύναμαι τυγχάνω παρά ὁ πρότερος δεσπότης · τότε καί ὁ Ἴλιος τεῖχος ἀνοικοδομέω ὁ Φρύξ . Ὅμηρος δέ ὁ Ἀθήνη οὐ αἰσχύνω παραφαίνω λέγω ὁ Ὀδυσσεύς » χρύσεος λύχνος ἔχω « ἐν χείρ · ὁ δέ Ἀφροδίτη ἀναγιγνώσκω , οἷος ἀκόλαστος τις θεραπαινίδιον , παρατίθημι φέρω ὁ Ἑλένη ὁ δίφρος ὁ μοιχός κατά πρόσωπον , ὅπως αὐτός εἰς συνουσία ὑπάγω . Πανύασσις γάρ πρός οὗτος καί ἄλλος πάμπολυς ἄνθρωπος λατρεύω θεός ἱστορέω ὧδε πως γράφω · τλάω μέν Δημήτηρ , τλάω δέ κλυτός Ἀμφιγυήεις , τλάω δέ Ποσειδῶν , τλάω δέ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων ἀνήρ παρά θνητός θητεύω εἰς ἐνιαυτός · τλάω δέ καί ὀβριμόθυμος Ἄρης ὑπό πατήρ ἀνάγκη , καί ὁ ἐπί οὗτος . οὗτος οὖν ἔοικα ἕπομαι ὁ ἐρωτικός σύ καί παθητικός οὗτος θεός ἀνθρωποπαθής ἐκ πᾶς εἰσάγω τρόπος . » καί γάρ θήν ἐκεῖνος θνητός χρώς . « τεκμηριόω δέ Ὅμηρος , μάλα ἀκριβής Ἀφροδίτη ἐπί ὁ τραῦμα παρεισάγω ὀξύς καί μέγας ἰάχω αὐτός τε ὁ πολεμικός Ἄρης ὑπό ὁ Διομήδης κατά ὁ κενεών οὐτάζω διηγέομαι . πόλεμος δέ καί ὁ Ἀθήνη ὑπό Ὄρνυτος τιτρώσκω λέγω · ναί μήν καί ὁ ᾍδης ὑπό Ἡρακλῆς τοξεύω Ὅμηρος λέγω καί ὁ Ἥλιος [ Αὐγείας ] Πανύασσις ἱστορέω . ἤδη δέ καί ὁ Ἥρα ὁ ζύγιος ἱστορέω ὑπό ὁ αὐτός Ἡρακλῆς ὁ αὐτός οὗτος Πανύασσις » ἐν Πύλος ἠμαθόεις « . Σωσίβιος δέ καί ὁ Ἡρακλῆς πρός ὁ Ἱπποκοωντίδαι κατά ὁ χείρ οὐτάζω λέγω . εἰ δέ τραῦμα , καί αἷμα · ὁ γάρ ἰχώρ ὁ ποιητικός εἰδεχθής καί ὁ αἷμα , σῆψις γάρ αἷμα ἰχώρ νοέω . ἀνάγκη τοίνυν θεραπεία καί τροφή παρεισάγω αὐτός , ὅς εἰμί ἐνδεής . διό τράπεζα καί μέθη καί γέλως καί συνουσία , οὐ ἄν ἀφροδίσιος χράω ἀνθρώπινος οὐδέ παιδοποιέω οὐδέ μήν ὑπνώσσω , εἰ ἀθάνατος καί ἀνενδεής καί ἀγήραος ὑπάρχω . μεταλαμβάνω δέ καί τράπεζα ἀνθρώπινος παρά ὁ Αἰθίοψ , ἀπάνθρωπος δέ καί ἄθεσμος αὐτός ὁ Ζεύς παρά Λυκάων ὁ Ἀρκάς ἑστιάω · ἀνθρώπειος γοῦν ἐμφορέω σάρξ οὐ ἑκών . ἀγνοέω γάρ ὁ θεός ὡς ἄρα Λυκάων ὁ Ἀρκάς ὁ ἑστιάτωρ αὐτός ὁ παῖς κατασφάζω ὁ ἑαυτοῦ ( Νύκτιμος ὄνομα αὐτός ) παρατίθημι ὄψον ὁ Ζεύς . καλός γε ὁ Ζεύς ὁ μαντικός , ὁ ξένιος , ὁ ἱκέσιος , ὁ μειλίχιος , ὁ πανομφαῖος , ὁ προστροπαῖος · μάλα δέ ὁ ἄδικος , ὁ ἄθεσμος , ὁ ἄνομος , ὁ ἀνόσιος , ὁ ἀπάνθρωπος , ὁ βίαιος , ὁ φθορεύς , ὁ μοιχός , ὁ ἐρωτικός . ἀλλά τότε μέν εἰμί , ὅτε τοιοῦτος εἰμί , ὅτε ἄνθρωπος εἰμί , νῦν δέ ἤδη ἐγώ δοκέω καί ὁ μῦθος σύ γηράσκω . δράκων ὁ Ζεύς οὐκέτι , οὐ κύκνος εἰμί , οὐ ἀετός , οὐ ἄνθρωπος ἐρωτικός · οὐ πέτομαι θεός , οὐ παιδεραστέω , οὐ φιλέω , οὐ βιάζω , καίτοι πολύς καί καλός καί νῦν ἔτι γυνή καί Λήδη εὐπρεπής καί Σεμέλη ἀκμαῖος , μειράκιον δέ ὡραῖος καί πολιτικός ὁ Φρύγιος βούκολος . ποῦ νῦν ἐκεῖνος ὁ ἀετός ; . ποῦ δέ ὁ κύκνος ; ποῦ δέ αὐτός ὁ Ζεύς ; γηράσκω μετά ὁ πτερόν · οὐ γάρ δήπου μετανοέω ὁ ἐρωτικός οὐδέ παιδεύω σωφρονέω . γυμνόω δέ σύ ὁ μῦθος · ἀποθνῄσκω ὁ Λήδη , ἀποθνῄσκω ὁ κύκνος , ἀποθνῄσκω ὁ ἀετός . ζητέω σύ ὁ Ζεύς · μή ὁ οὐρανός , ἀλλά ὁ γῆ πολυπραγμονέω . ὁ Κρής σύ διηγέομαι , παρά ὅς καί θάπτω · Καλλίμαχος ἐν ὕμνος καί γάρ τάφος , ὦ ἄναξ , σύ Κρής τεκταίνομαι . θνῄσκω γάρ ὁ Ζεύς ( μή δυσφορέω ) ὡς Λήδη , ὡς κύκνος , ὡς ἀετός , ὡς ἄνθρωπος ἐρωτικός , ὡς δράκων . ἤδη δέ καί αὐτός φαίνω ὁ δεισιδαίμων ἄκων μέν , ὅμως δέ οὖν συνίημι ὁ πλάνη ὁ περί ὁ θεός · οὐ γάρ ἀπό δρῦς εἰμί παλαίφατος οὐδέ ἀπό πέτρα , ἀλλά ἀνήρ γένος εἰμί , μικρός δέ ὕστερον καί δρῦς εἰμί εὑρίσκω καί πέτρα . Ἀγαμέμνων γοῦν τις Ζεύς ἐν Σπάρτη τιμάω Στάφυλος ἱστορέω · Φανοκλῆς δέ ἐν Ἔρως ἤ Καλός Ἀγαμέμνων ὁ Ἕλλην βασιλεύς Ἄργυννος ναός Ἀφροδίτη ἵστημι ἐπί Ἄργυννος ὁ ἐράω . Ἄρτεμις δέ Ἀρκάς Ἀπαγχομένη καλέω προστρέπω , ὡς φημί Καλλίμαχος ἐν Αἴτιος . καί Κονδυλῖτις ἐν Μηθύμνη ἕτερος τιμάω Ἄρτεμις . εἰμί δέ καί Ποδάγρα ἄλλος Ἄρτεμις ἐν ὁ Λακωνικός ἱερός , ὡς φημί Σωσίβιος . πόλεμος δέ Κεχηνώ Ἀπόλλων οἶδα ἄγαλμα , καί Ὀψόφαγος πάλιν Ἀπόλλων ἄλλος ἐν Ἦλις τιμάω . ἐνταῦθα Ἀπόμυιος Ζεύς θύω Ἠλεῖος · Ῥωμαῖος δέ Ἀπόμυιος Ἡρακλῆς καί Πυρετός δέ καί Φόβος θύω , ὅς καί αὐτός μετά ὁ ἀμφί ὁ Ἡρακλῆς ἐγγράφω . ἐάω δέ Ἀργεῖος καί Λάκων · Ἀφροδίτη Τυμβωρύχος θρησκεύω Ἀργεῖος [ καί Λάκων ] , καί Χελῦτις δέ Ἄρτεμις Σπαρτιάτης σέβω · ἐπεί ὁ βήσσω χελύσσω καλέω . οἴομαι ποθεν παρέγγραπτος οὗτος σύ κομίζω ὁ ὑπό ἐγώ παρατίθημι ; οὐδέ ὁ σός γνωρίζω ἔοικα συγγραφεύς , ὅς ἐγώ μάρτυς ἐπί ὁ σός ἀπιστία καλέω , ἄθεος χλεύη , ὦ δείλαιος , ὁ πᾶς σύ ἀβίωτος ὄντως βίος ἐμπίμπλημι . οὐ μέντοι Ζεύς φαλακρός ἐν Ἄργος , τιμωρός δέ ἄλλος ἐν Κύπρος τιμάω ; οὐ δέ Ἀφροδίτη περιβάζω μέν Ἀργεῖος , ἑταίρα δέ Ἀθηναῖος καί καλλίπυγος θύω Συρακούσσιος , ὅς Νίκανδρος ὁ ποιητής » καλλίγλουτος « που καλέω ; Διόνυσος δέ ἤδη σιωπάω ὁ χοιροψάλας · Σικυώνιος οὗτος προσκυνέω ἐπί ὁ γυναικεῖος τάσσω ὁ Διόνυσος μόριον , ἔφορος αἶσχος ὁ ὕβρις σεβάζομαι ἀρχηγός . τοιόσδε μέν αὐτός ὁ θεός , τοιόσδε καί αὐτός , παίζω ἐν θεός , μάλα δέ ἐμπαίζω καί ἐνυβρίζω σφεῖς αὐτός . καί πόσος ἀγαθός Αἰγύπτιος κωμηδόν καί κατά πόλις ὁ ἄλογος ὁ ζῷον ἐκτιμάω ἤ Ἕλλην τοιοῦτος προσκυνέω θεός ; ὁ μέν γάρ εἰ καί θηρίον , ἀλλά οὐ μοιχικός , ἀλλά οὐ μάχλος , παρά φύσις δέ θηρεύω ἡδονή οὐδέ εἷς . ὁ δέ ὁποῖος , τίς καί χρή λέγω ἔτι , ἀποχρώντως αὐτός διελέγχω ; ἀλλά οὖν γε Αἰγύπτιος , ὅς νῦν δή μιμνῄσκω , κατά ὁ θρησκεία ὁ σφεῖς σκεδάω · σέβω δέ αὐτός Συηνίτης φάγρος ὁ ἰχθῦς , μαιώτης δέ ( ἄλλος οὗτος ἰχθῦς ) ὁ ὁ Ἐλεφαντίνη οἰκέω , Ὀξυρυγχίτης ὁ φερώνυμος ὁ χώρα αὐτός ὅμοιος ἰχθῦς , ἔτι γε μήν Ἡρακλεοπολίτης ἰχνεύμων , Σαΐτης δέ καί Θηβαῖος πρόβατον , Λυκοπολίτης δέ λύκος , Κυνοπολίτης δέ κύων , ὁ Ἆπις Μεμφίτης , Μενδήσιος ὁ τράγος . σύ δέ ὁ πᾶς ἀγαθός Αἰγύπτιος ( ὀκνέω δέ λέγω κακός ) , ὅς ὁ Αἰγύπτιος ὁσημέραι γελάω οὐ παύω , ποῖος τις καί περί ὁ ἄλογος ζῷον ; Θεσσαλός μέν σύ ὁ πελαργός τιμάω διά ὁ συνήθεια , Θηβαῖος δέ ὁ γαλέη διά ὁ Ἡρακλῆς γένεσις . τίς δέ πάλιν Θεσσαλός ; μύρμηξ ἱστορέω σέβω , ἐπεί ὁ Ζεύς μανθάνω ὁμοιόω μύρμηξ ὁ Κλήτωρ θυγάτηρ Εὐρυμέδουσα μείγνυμι καί Μυρμιδών γεννάω · πόλεμος δέ ὁ ἀμφί ὁ Τρωάς κατοικέω ἱστορέω ὁ ἐπιχώριος μῦς σέβω , ὅς σμίνθος καλέω , ὅτι ὁ νευρά ὁ πολέμιος διατρώγω ὁ τόξον · καί Σμίνθιος Ἀπόλλων ἀπό ὁ μῦς ἐκεῖνος ἐπιφημίζω . Ἡρακλείδης δέ ἐν Κτίσις ἱερός περί ὁ Ἀκαρνανία φημί , ἔνθα ὁ Ἄκτιον εἰμί ἀκρωτήριον καί ὁ Ἀπόλλων ὁ Ἄκτιος ὁ ἱερός , ὁ μυῖα προθύω βοῦς . οὐδέ μήν Σάμιος ἐκλανθάνω ( πρόβατον , ὡς φημί Εὐφορίων , σέβω Σάμιος ) οὐδέ γε ὁ ὁ Φοινίκη Σύρος κατοικέω , ὅς ὁ μέν ὁ περιστερά , ὁ δέ ὁ ἰχθῦς οὕτως σέβω περισσός ὡς Ἠλεῖος ὁ Ζεύς . εἰμί δή · ἐπειδή οὐ θεός , ὅς θρησκεύω , αὖθις ἐπισκοπέω ἐγώ δοκέω εἰ ὄντως εἰμί δαίμων , δεύτερος οὗτος , ὡς σύ φημί , ἐγκαταλέγω τάξις . εἰ γάρ οὖν δαίμων , λίχνος τε καί μιαρός . εἰμί μέν ἐφευρίσκω καί ἀναφανδόν οὕτως κατά πόλις δαίμων ἐπιχώριος τιμή ἐπιδρέπω , παρά Κύθνιος Μενέδημος , παρά Τήνιος Καλλισταγόρης , παρά Δήλιος Ἄνιος , παρά Λάκων Ἀστράβακος . τιμάω δέ τις καί Φαληροῖ κατά πρύμνα ἥρως · καί ὁ Πυθία συντάσσω θύω Πλαταιεύς Ἀνδροκράτης καί Δημοκράτης καί Κυκλαῖος καί Λεύκων ὁ Μηδικός ἀκμάζω ἀγών . εἰμί καί ἄλλος πάμπολυς συνοράω δαίμων ὁ γε καί μικρός διαθρέω δύναμαι · τρίς γάρ μυρίος εἰμί ἐπί χθών πολυβότειρα δαίμων ἀθάνατος , φύλαξ μέροψ ἄνθρωπος . τίς εἰμί ὁ φύλαξ , ὦ Βοιώτιος , μή φθονέω λέγω . ἤ δῆλος ὡς οὗτος καί ὁ οὗτος ἐπίτιμος , ὁ μέγας δαίμων , ὁ Ἀπόλλων , ὁ Ἄρτεμις , ὁ Λητώ , ὁ Δημήτηρ , ὁ Κόρα , ὁ Πλούτων , ὁ Ἡρακλῆς , αὐτός ὁ Ζεύς . ἀλλά οὐ ἀποδιδράσκω ἐγώ φυλάσσω , Ἀσκραῖος , μή ἁμαρτάνω δέ ἴσως , ὁ ἁμαρτία δῆτα οὐ πειράω . ἐνταῦθα δή ὁ παροιμιώδης ἐπιφθέγγομαι ἁρμόζω » πατήρ ἀνουθέτητος παῖς νουθετέω . « εἰ δέ ἄρα καί εἰμί φύλαξ οὗτος , οὐ εὔνοια ὁ πρός ἐγώ περιπαθής , ὁ δέ ὑμεδαπός ἀπώλεια ἔχω , κόλαξ δίκη ἐγχρίμπτω ὁ βίος , δελεάζω καπνός . αὐτός που ἐξομολογέομαι ὁ δαίμων ὁ γαστριμαργία ὁ ἑαυτοῦ , λοιβή τε κνῖσα τε · ὁ γάρ λαγχάνω γέρας ἐγώ , λέγω . τίς δέ ἄν φωνή ἄλλος , εἰ φωνή λαμβάνω Αἰγύπτιος θεός , οἷος αἴλουρος καί γαλέη , προίημι ἤ ὁ Ὁμηρικός τε καί ποιητικός , ὁ κνῖσα τε καί ὀψαρτυτικός φίλος ; τοιόσδε μέντοι παρά σύ ὁ τε δαίμων καί ὁ θεός καί εἰ τις ἡμίθεος ὥσπερ ἡμίονος καλέω · οὐδέ γάρ οὐδέ ὄνομα σύ πενία πρός ὁ ὁ ἀσέβεια σύνθεσις .