clemens-alexandrinus.protrepticus 11
Μικρὸν δέ , εἰ βούλει , ἄνωθεν ἄθρει τὴν θείαν εὐεργεσίαν . ὁ πρῶτος [ ὁτὲ ] ἐν παραδείσῳ ἔπαιζε λελυμένος , ἐπεὶ παιδίον ἦν τοῦ θεοῦ · ὅτε δὲ ὑποπίπτων ἡδονῇ ( ὄφις ἀλληγορεῖται ἡδονὴ ἐπὶ γαστέρα ἕρπουσα , κακία γηΐνη , εἰς ὕλας στρεφομένη ) παρήγετο ἐπιθυμίαις , ὁ παῖς ἀνδριζόμενος ἀπειθείᾳ καὶ παρακούσας τοῦ πατρὸς ᾐσχύνετο τὸν θεόν . οἷον ἴσχυσεν ἡδονή · ὁ δι᾿ ἁπλότητα λελυμένος ἄνθρωπος ἁμαρτίαις εὑρέθη δεδεμένος . τῶν δεσμῶν λῦσαι τοῦτον ὁ κύριος αὖθις ἠθέλησεν , καὶ σαρκὶ ἐνδεθείς ( μυστήριον θεῖον τοῦτο ) τὸν ὄφιν ἐχειρώσατο καὶ τὸν τύραννον ἐδουλώσατο , τὸν θάνατον , καί , τὸ παροδοξότατον , ἐκεῖνον τὸν ἄνθρωπον τὸν ἡδονῇ πεπλανημένον , τὸν τῇ φθορᾷ δεδεμένον , χερσὶν ἡπλωμέναις ἔδειξε λελυμένον . ὢ θαύματος μυστικοῦ · κέκλιται μὲν ὁ κύριος , ἀνέστη δὲ ἄνθρωπος καὶ ὁ ἐκ τοῦ παραδείσου πεσὼν μεῖζον ὑπακοῆς ἆθλον , οὐρανούς , ἀπολαμβάνει . διό μοι δοκεῖ , ἐπεὶ αὐτὸς ἧκεν ὡς ἡμᾶς οὐρανόθεν ὁ λόγος , ἡμᾶς ἐπ᾿ ἀνθρωπίνην ἰέναι μὴ χρῆναι διδασκαλίαν ἔτι , Ἀθήνας καὶ τὴν ἄλλην Ἑλλάδα , πρὸς δὲ καὶ Ἰωνίαν πολυπραγμονοῦντας . εἰ γὰρ ἡμῖν [ ὁ ] διδάσκαλος ὁ πληρώσας τὰ πάντα δυνάμεσιν ἁγίαις , δημιουργίᾳ σωτηρίᾳ εὐεργεσίᾳ , νομοθεσίᾳ προφητείᾳ διδασκαλίᾳ , πάντα νῦν ὁ διδάσκαλος κατηχεῖ καὶ τὸ πᾶν ἤδη Ἀθῆναι καὶ Ἑλλὰς γέγονεν τῷ λόγῳ . οὐ γὰρ δὴ μύθῳ μὲν ἐπιστεύετε ποιητικῷ τὸν Μίνω τὸν Κρῆτα τοῦ Διὸς ὀαριστὴν ἀναγράφοντι , ἡμᾶς δὲ ἀπιστήσετε μαθητὰς θεοῦ γεγονότας , τὴν ὄντως ἀληθῆ σοφίαν ἐπανῃρημένους , ἣν φιλοσοφίας ἄκροι μόνον ᾐνίξαντο , οἱ δὲ τοῦ Χριστοῦ μαθηταὶ καὶ κατειλήφασι καὶ ἀνεκήρυξαν . καὶ δὴ καὶ πᾶς , ὡς ἔπος εἰπεῖν , * * ὁ Χριστὸς οὐ μερίζεται · οὔτε βάρβαρός ἐστιν οὔτε Ἰουδαῖος οὔτε Ἕλλην , οὐκ ἄρρεν , οὐ θῆλυ · καινὸς δὲ ἄνθρωπος θεοῦ πνεύματι ἁγίῳ μεταπεπλασμένος . εἶθ᾿ αἱ μὲν ἄλλαι συμβουλαί τε καὶ ὑποθῆκαι λυπραὶ καὶ περὶ τῶν ἐπὶ μέρους εἰσίν , εἰ γαμητέον , εἰ πολιτευτέον , εἰ παιδοποιητέον · καθολικὴ δὲ ἄρα προτροπὴ μόνη καὶ πρὸς ὅλον δηλαδὴ τὸν βίον , ἐν παντὶ καιρῷ , ἐν πάσῃ περιστάσει πρὸς τὸ κυριώτατον τέλος , τὴν ζωήν , συντείνουσα ἡ θεοσέβεια · καθ᾿ ὃ καὶ μόνον ἐπάναγκές ἐστι ζῆν , ἵνα ζήσωμεν ἀεί · φιλοσοφία δέ , ᾗ φασιν οἱ πρεσβύτεροι , πολυχρόνιός ἐστι συμβουλή , σοφίας ἀίδιον μνηστευομένη ἔρωτα · » ἐντολὴ δὲ κυρίου τηλαυγής , φωτίζουσα ὀφθαλμούς , « ἀπόλαβε τὸν Χριστόν , ἀπόλαβε τὸ βλέπειν , ἀπόλαβέ σου τὸ φῶς , ὄφρ᾿ εὖ γινώσκοις ἠμὲν θεὸν ἠδὲ καὶ ἄνδρα . » γλυκὺς « ὁ λόγος ὁ φωτίσας ἡμᾶς » ὑπὲρ χρυσίον καὶ λίθον τίμιον · ποθεινός ἐστιν ὑπὲρ μέλι καὶ κηρίον . « πῶς γὰρ οὐ ποθεινὸς ὁ τὸν ἐν σκότει κατορωρυγμένον νοῦν ἐναργῆ ποιησάμενος καὶ τὰ » φωσφόρα « τῆς ψυχῆς ἀποξύνας » ὄμματα « ; καὶ γὰρ ὥσπερ » ἡλίου μὴ ὄντος ἕνεκα τῶν ἄλλων ἄστρων νὺξ ἂν ἦν τὰ πάντα « , οὕτως εἰ μὴ τὸν λόγον ἔγνωμεν καὶ τούτῳ κατηυγάσθημεν , οὐδὲν ἂν τῶν σιτευομένων ὀρνίθων ἐλειπόμεθα , ἐν σκότει πιαινόμενοι καὶ θανάτῳ τρεφόμενοι . χωρήσωμεν τὸ φῶς , ἵνα χωρήσωμεν τὸν θεόν · χωρήσωμεν τὸ φῶς καὶ μαθητεύσωμεν τῷ κυρίῳ . τοῦτό τοι καὶ ἐπήγγελται τῷ πατρὶ » διηγήσομαι τὸ ὄνομά σου τοῖς ἀδελφοῖς μου · ἐν μέσῳ ἐκκλησίας ὑμνήσω σε « . ὕμνησον καὶ διήγησαί μοι τὸν πατέρα σου τὸν θεόν · σώσει σου τὰ διηγήματα , παιδεύσει με ἡ ᾠδή . ὡς μέχρι νῦν ἐπλανώμην ζητῶν τὸν θεόν , ἐπεὶ δέ με φωταγωγεῖς , κύριε , κύριε , καὶ τὸν θεὸν εὑρίσκω διὰ σοῦ καὶ τὸν πατέρα ἀπολαμβάνω παρὰ σοῦ , γίνομαί σου συγκληρονόμος , ἐπεὶ τὸν ἀδελφὸν οὐκ ἐπῃσχύνθης . Ἀφέλωμεν οὖν , ἀφέλωμεν τὴν λήθην τῆς ἀληθείας · τὴν ἄγνοιαν καὶ τὸ σκότος τὸ ἐμποδὼν ὡς ἀχλὺν ὄψεως καταγαγόντες τὸν ὄντως ὄντα θεὸν ἐποπτεύσωμεν , ταύτην αὐτῷ πρῶτον ἀνυμνήσαντες τὴν φωνήν » χαῖρε φῶς · « φῶς ἡμῖν ἐξ οὐρανοῦ τοῖς ἐν σκότει κατορωρυγμένοις καὶ ἐν σκιᾷ θανάτου κατακεκλεισμένοις ἐξέλαμψεν ἡλίου καθαρώτερον , ζωῆς τῆς ἐνταῦθα γλυκύτερον . τὸ φῶς ἐκεῖνο ζωή ἐστιν ἀίδιος , καὶ ὅσα μετείληφεν αὐτοῦ , ζῇ , ἡ νὺξ δὲ εὐλαβεῖται τὸ φῶς καὶ δύνουσα διὰ τὸν φόβον παραχωρεῖ τῇ ἡμέρᾳ κυρίου · τὰ πάντα φῶς ἀκοίμητον γέγονεν καὶ ἡ δύσις εἰς ἀνατολὴν περιέστηκεν . τοῦτο ἡ κτίσις ἡ καινὴ βεβούληται · ὁ γὰρ τὰ πάντα καθιππεύων » δικαιοσύνης ἥλιος « ἐπ᾿ ἴσης περιπολεῖ τὴν ἀνθρωπότητα , τὸν πατέρα μιμούμενος , ὃς » ἐπὶ πάντας ἀνθρώπους ἀνατέλλει τὸν ἥλιον αὐτοῦ « , καὶ καταψεκάζει τὴν δρόσον τῆς ἀληθείας . οὗτος τὴν δύσιν εἰς ἀνατολὴν μετήγαγεν καὶ τὸν θάνατον εἰς ζωὴν ἀνεσταύρωσεν , ἐξαρπάσας δὲ τῆς ἀπωλείας τὸν ἄνθρωπον προσεκρέμασεν αἰθέρι , μεταφυτεύων τὴν φθορὰν εἰς ἀφθαρσίαν καὶ γῆν μεταβάλλων εἰς οὐρανούς , ὁ τοῦ θεοῦ γεωργός , » δεξιὰ σημαίνων , λαοὺς δ᾿ ἐπὶ ἔργον « ἀγαθὸν » ἐγείρων , μιμνῄσκων βιότοιο « ἀληθινοῦ , καὶ τὸν μέγαν ὄντως καὶ θεῖον καὶ ἀναφαίρετον τοῦ πατρὸς κλῆρον χαριζόμενος ἡμῖν , οὐρανίῳ διδασκαλίᾳ θεοποιῶν τὸν ἄνθρωπον , » διδοὺς νόμους εἰς τὴν διάνοιαν αὐτῶν καὶ ἐπὶ καρδίαν γράφων αὐτούς . « τίνας ὑπογράφει νόμους ; » ὅτι πάντες εἴσονται τὸν θεὸν ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου , καὶ ἵλεως « , φησὶν ὁ θεός , » ἔσομαι αὐτοῖς καὶ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν οὐ μὴ μνησθῶ . « δεξώμεθα τοὺς νόμους τῆς ζωῆς , πεισθῶμεν προτρεπομένῳ θεῷ , μάθωμεν αὐτόν , ἵνα ἵλεως ᾖ , ἀποδῶμεν καὶ μὴ δεομένῳ μισθὸν εὐχάριστον , εὐπείθειαν , οἷόν τι ἐνοίκιον [ τὴν εὐσέβειαν ] τῷ θεῷ τῆς ἐνταῦθα ἐνοικήσεως . χρύσεα χαλκείων , ἑκατόμβοι᾿ ἐννεαβοίων , ὀλίγης πίστεως γῆν σοι δίδωσι τὴν τοσαύτην γεωργεῖν , ὕδωρ πίνειν καὶ ἄλλο πλεῖν , ἀέρα ἀναπνεῖν , πῦρ ὑπουργεῖν , κόσμον οἰκεῖν · ἐντεῦθεν εἰς οὐρανοὺς ἀποικίαν στείλασθαί σοι συγκεχώρηκεν · τὰ μεγάλα ταῦτα καὶ τοσαῦτά σοι δημιουργήματα καὶ χαρίσματα ὀλίγης πίστεως μεμίσθωκεν . εἶθ᾿ οἱ μὲν τοῖς γόησι πεπιστευκότες τὰ περίαπτα καὶ τὰς ἐπαοιδὰς ὡς σωτηρίους δῆθεν ἀποδέχονται , ὑμεῖς δὲ οὐ βούλεσθε τὸν οὐράνιον αὐτὸν περιάψασθαι , τὸν σωτῆρα λόγον , καὶ τῇ ἐπῳδῇ τοῦ θεοῦ πιστεύσαντες ἀπαλλαγῆναι μὲν παθῶν , ἃ δὴ ψυχῆς νόσοι , ἀποσπασθῆναι δὲ ἁμαρτίας ; θάνατος γὰρ ἀίδιος ἁμαρτία . ἦ τέλεον νωδοὶ καὶ τυφλοὶ καθάπερ οἱ σπάλακες οὐδὲν ἄλλο ἢ ἐσθίοντες ἐν σκότῳ διαιτᾶσθε , περικαταρρέοντες τῇ φθορᾷ . ἀλλ᾿ ἔστιν , ἔστιν ἡ ἀλήθεια ἡ κεκραγυῖα » ἐκ σκότους φῶς λάμψει « . λαμψάτω οὖν ἐν τῷ ἀποκεκρυμμένῳ τοῦ ἀνθρώπου , ἐν τῇ καρδίᾳ , τὸ φῶς , καὶ τῆς γνώσεως αἱ ἀκτῖνες ἀνατειλάτωσαν τὸν ἐγκεκρυμμένον ἔνδον ἐκφαίνουσαι καὶ ἀποστίλβουσαι ἄνθρωπον , τὸν μαθητὴν τοῦ φωτός , τὸν Χριστοῦ γνώριμόν τε καὶ συγκληρονόμον , μάλιστα ἐπειδὰν τὸ τιμιώτατον καὶ σεβασμιώτατον εὐσεβεῖ τε καὶ ἀγαθῷ παιδὶ ἀγαθοῦ πατρὸς ὄνομα εἰς γνῶσιν ἀφίκηται , προστάττοντος ἤπια καὶ τῷ παιδὶ ἐγκελευομένου τὰ σωτήρια . ὁ δὲ πειθόμενος αὐτῷ κατὰ πάντα δὴ πλεονεκτεῖ · ἕπεται τῷ θεῷ , πείθεται τῷ πατρί , ἔγνω πλανώμενος αὐτόν , ἠγάπησε τὸν θεόν , ἠγάπησε τὸν πλησίον , ἐπλήρωσε τὴν ἐντολήν , τὸ ἆθλον ἐπιζητεῖ , τὴν ἐπαγγελίαν ἀπαιτεῖ . Πρόκειται δὲ ἀεὶ τῷ θεῷ τὴν ἀνθρώπων ἀγέλην σῴζειν . ταύτῃ καὶ τὸν ἀγαθὸν ποιμένα ὁ ἀγαθὸς ἀπέστειλεν θεός · ἁπλώσας δὲ ὁ λόγος τὴν ἀλήθειαν ἔδειξε τοῖς ἀνθρώποις τὸ ὕψος τῆς σωτηρίας , ὅπως ἢ μετανοήσαντες σωθῶσιν ἢ μὴ ὑπακούσαντες κριθῶσιν . τοῦτο τῆς δικαιοσύνης τὸ κήρυγμα , ὑπακούουσιν εὐαγγέλιον , παρακούσασιν κριτήριον . ἀλλὰ σάλπιγξ μὲν » ἡ μεγαλόκλονος « ἠχήσασα στρατιώτας συνήγαγεν καὶ πόλεμον κατήγγειλεν , Χριστὸς δὲ εἰρηνικὸν ἐπὶ τὰ πέρατα τῆς γῆς ἐπιπνεύσας μέλος οὐ συνάξει ἄρα τοὺς εἰρηνικοὺς στρατιώτας τοὺς ἑαυτοῦ ; συνήγαγε μὲν οὖν , ὦ ἄνθρωπε , τὸ στρατιωτικὸν τὸ ἀναίμακτον αἵματι καὶ λόγῳ , καὶ τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν αὐτοῖς ἐνεχείρισεν . σάλπιγξ ἐστὶ Χριστοῦ τὸ εὐαγγέλιον αὐτοῦ · ὃ μὲν ἐσάλπισεν , ἡμεῖς δὲ ἠκούσαμεν . ἐξοπλισώμεθα εἰρηνικῶς , » ἐνδυσάμενοι τὸν θώρακα τῆς δικαιοσύνης « καὶ τὴν ἀσπίδα τῆς πίστεως ἀναλαβόντες καὶ τὴν κόρυν τοῦ σωτηρίου περιθέμενοι καὶ » τὴν μάχαιραν τοῦ πνεύματος , ὅ ἐστι ῥῆμα θεοῦ « , ἀκονήσωμεν . οὕτως ἡμᾶς ὁ ἀπόστολος εἰρηνικῶς ἐκτάττει · ταῦτα ἡμῶν τὰ ὅπλα τὰ ἄτρωτα · τούτοις ἐξοπλισάμενοι παραταξώμεθα τῷ πονηρῷ · τὰ πεπυρακτωμένα τοῦ πονηροῦ ἀποσβέσωμεν βέλη ταῖς ὑδατίναις ἀκμαῖς ταῖς ὑπὸ τοῦ λόγου βεβαμμέναις , εὐχαρίστοις ἀμειβόμενοι τὰς εὐποιίας εὐλογίαις καὶ τὸν θεὸν τῷ θείῳ γεραίροντες λόγῳ . » ἔτι γὰρ λαλοῦντός σου ἐρεῖ , « φησίν , » ἰδοὺ πάρειμι . « Ὢ τῆς ἁγίας καὶ μακαρίας ταύτης δυνάμεως , δι᾿ ἧς ἀνθρώποις συμπολιτεύεται θεός . λῷον οὖν καὶ ἄμεινον τῆς ἀρίστης τῶν ὄντων οὐσίας μιμητὴν ὁμοῦ καὶ θεραπευτὴν γενέσθαι · οὐ γὰρ μιμεῖσθαί τις δυνήσεται τὸν θεὸν ἢ δι᾿ ὧν ὁσίως θεραπεύει οὐδ᾿ αὖ θεραπεύειν καὶ σέβειν ἢ μιμούμενος . ὅ γέ τοι οὐράνιος καὶ θεῖος ὄντως ἔρως ταύτῃ προσγίνεται τοῖς ἀνθρώποις , ὅταν ἐν αὐτῇ που τῇ ψυχῇ τὸ ὄντως καλὸν ὑπὸ τοῦ θείου λόγου ἀναζωπυρούμενον ἐκλάμπειν δυνηθῇ · καὶ τὸ μέγιστον , ἅμα τῷ βουληθῆναι γνησίως τὸ σωθῆναι συντρέχει , ὁμοζυγούντων , ὡς ἔπος εἰπεῖν , προαιρέσεως καὶ ζωῆς . τοιγάρτοι μόνη αὕτη ἡ τῆς ἀληθείας προτροπὴ τοῖς πιστοτάτοις ἀπείκασται τῶν φίλων μέχρι τῆς ἐσχάτης ἀναπνοῆς παραμένουσα καὶ παραπομπὸς ἀγαθὴ ὅλῳ καὶ τελείῳ τῷ τῆς ψυχῆς πνεύματι τοῖς εἰς οὐρανὸν ἀπαίρουσι γενομένη . τί δή σε προτρέπω ; σωθῆναί σε ἐπείγομαι . τοῦτο Χριστὸς βούλεται · ἑνὶ λόγῳ ζωήν σοι χαρίζεται . καὶ τίς ἐστιν οὗτος ; μάθε συντόμως · λόγος ἀληθείας , λόγος ἀφθαρσίας , ὁ ἀναγεννῶν τὸν ἄνθρωπον , εἰς ἀλήθειαν αὐτὸν ἀναφέρων , τὸ κέντρον τῆς σωτηρίας , ὁ ἐξελαύνων τὴν φθοράν , ὁ ἐκδιώκων τὸν θάνατον , ὁ ἐν ἀνθρώποις οἰκοδομήσας νεών , ἵνα ἐν ἀνθρώποις ἱδρύσῃ τὸν θεόν . ἅγνισον τὸν νεών , καὶ τὰς ἡδονὰς καὶ τὰς ῥᾳθυμίας ὥσπερ ἄνθος ἐφήμερον καταλίμπανε ἀνέμῳ καὶ πυρί , σωφροσύνης δὲ τοὺς καρποὺς γεώργησον ἐμφρόνως , καὶ σεαυτὸν ἀκροθίνιον ἀνάστησον τῷ θεῷ , ὅπως οὐκ ἔργον μόνον , ἀλλὰ καὶ χάρις ᾖς τοῦ θεοῦ · πρέπει δὲ ἄμφω τῷ Χριστοῦ γνωρίμῳ , καὶ βασιλείας ἄξιον φανῆναι καὶ βασιλείας κατηξιῶσθαι .
Lemmas: μικρός δέ , εἰ βούλομαι , ἄνωθεν ἀθρέω ὁ θεῖος εὐεργεσία . ὁ πρῶτος [ ὅτε ] ἐν παράδεισος παίζω λύω , ἐπεί παιδίον εἰμί ὁ θεός · ὅτε δέ ὑποπίπτω ἡδονή ( ὄφις ἀλληγορέω ἡδονή ἐπί γαστήρ ἕρπω , κακία γηΐνος , εἰς ὕλη στρέφω ) παράγω ἐπιθυμία , ὁ παῖς ἀνδρίζω ἀπείθεια καί παρακούω ὁ πατήρ αἰσχύνω ὁ θεός . οἷος ἰσχύω ἡδονή · ὁ διά ἁπλότης λύω ἄνθρωπος ἁμαρτία εὑρίσκω δέω . ὁ δεσμός λύω οὗτος ὁ κύριος αὖθις ἐθέλω , καί σάρξ ἐνδέω ( μυστήριον θεῖος οὗτος ) ὁ ὄφις χειρόω καί ὁ τύραννος δουλόω , ὁ θάνατος , καί , ὁ παροδοξότατον , ἐκεῖνος ὁ ἄνθρωπος ὁ ἡδονή πλανάω , ὁ ὁ φθορά δέω , χείρ ἁπλόω δείκνυμι λύω . ὦ θαῦμα μυστικός · κλίνω μέν ὁ κύριος , ἀνίστημι δέ ἄνθρωπος καί ὁ ἐκ ὁ παράδεισος πίπτω μέγας ὑπακοή ἆθλον , οὐρανός , ἀπολαμβάνω . διό ἐγώ δοκέω , ἐπεί αὐτός ἥκω ὡς ἐγώ οὐρανόθεν ὁ λόγος , ἐγώ ἐπί ἀνθρώπινος ἔρχομαι μή χρή διδασκαλία ἔτι , Ἀθῆναι καί ὁ ἄλλος Ἑλλάς , πρός δέ καί Ἰωνία πολυπραγμονέω . εἰ γάρ ἐγώ [ ὁ ] διδάσκαλος ὁ πληρόω ὁ πᾶς δύναμις ἅγιος , δημιουργία σωτηρία εὐεργεσία , νομοθεσία προφητεία διδασκαλία , πᾶς νῦν ὁ διδάσκαλος κατηχέω καί ὁ πᾶς ἤδη Ἀθῆναι καί Ἑλλάς γίγνομαι ὁ λόγος . οὐ γάρ δή μῦθος μέν πιστεύω ποιητικός ὁ Μίνως ὁ Κρής ὁ Ζεύς ὀαριστής ἀναγράφω , ἐγώ δέ ἀπιστέω μαθητής θεός γίγνομαι , ὁ ὄντως ἀληθής σοφία ἐπαναλέγω , ὅς φιλοσοφία ἄκρος μόνος αἰνίσσομαι , ὁ δέ ὁ Χριστός μαθητής καί καταλαμβάνω καί ἀνακηρύσσω . καί δή καί πᾶς , ὡς ἔπος λέγω , * * ὁ Χριστός οὐ μερίζω · οὔτε βάρβαρος εἰμί οὔτε Ἰουδαῖος οὔτε Ἕλλην , οὐ ἄρσην , οὐ θῆλυς · καινός δέ ἄνθρωπος θεός πνεῦμα ἅγιος μεταπλάσσω . εἶτα ὁ μέν ἄλλος συμβουλή τε καί ὑποθήκη λυπρός καί περί ὁ ἐπί μέρος εἰμί , εἰ γαμέω , εἰ πολιτευτέον , εἰ παιδοποιητέον · καθολικός δέ ἄρα προτροπή μόνος καί πρός ὅλος δηλαδή ὁ βίος , ἐν πᾶς καιρός , ἐν πᾶς περίστασις πρός ὁ κύριος τέλος , ὁ ζωή , συντείνω ὁ θεοσέβεια · κατά ὅς καί μόνος ἐπανάγκης εἰμί ζάω , ἵνα ζάω ἀεί · φιλοσοφία δέ , ὅς φημί ὁ πρέσβυς , πολυχρόνιος εἰμί συμβουλή , σοφία ἀίδιος μνηστεύω ἔρως · » ἐντολή δέ κύριος τηλαυγής , φωτίζω ὀφθαλμός , « ἀπολαμβάνω ὁ Χριστός , ἀπολαμβάνω ὁ βλέπω , ἀπολαμβάνω σύ ὁ φάος , ὄφρα εὖ γιγνώσκω ἠμέν θεός ἠδέ καί ἀνήρ . » γλυκύς « ὁ λόγος ὁ φωτίζω ἐγώ » ὑπέρ χρυσίον καί λίθος τίμιος · ποθεινός εἰμί ὑπέρ μέλι καί κηρίον . « πῶς γάρ οὐ ποθεινός ὁ ὁ ἐν σκότος κατορύσσω νόος ἐναργής ποιέω καί ὁ » φωσφόρος « ὁ ψυχή ἀποξύνω » ὄμμα « ; καί γάρ ὥσπερ » ἥλιος μή εἰμί ἕνεκα ὁ ἄλλος ἄστρον νύξ ἄν εἰμί ὁ πᾶς « , οὕτως εἰ μή ὁ λόγος γιγνώσκω καί οὗτος καταυγάζω , οὐδείς ἄν ὁ σιτεύω ὄρνις λείπω , ἐν σκότος πιαίνω καί θάνατος τρέφω . χωρέω ὁ φάος , ἵνα χωρέω ὁ θεός · χωρέω ὁ φάος καί μαθητεύω ὁ κύριος . οὗτος τοι καί ἐπαγγέλλω ὁ πατήρ » διηγέομαι ὁ ὄνομα σύ ὁ ἀδελφός ἐγώ · ἐν μέσος ἐκκλησία ὑμνέω σύ « . ὑμνέω καί διηγέομαι ἐγώ ὁ πατήρ σύ ὁ θεός · σῴζω σύ ὁ διήγημα , παιδεύω ἐγώ ὁ ἀοιδή . ὡς μέχρι νῦν πλανάω ζητέω ὁ θεός , ἐπεί δέ ἐγώ φωταγωγέω , κύριος , κύριος , καί ὁ θεός εὑρίσκω διά σύ καί ὁ πατήρ ἀπολαμβάνω παρά σύ , γίγνομαι σύ συγκληρονόμος , ἐπεί ὁ ἀδελφός οὐ ἐπαισχύνομαι . ἀφαιρέω οὖν , ἀφαιρέω ὁ λήθη ὁ ἀλήθεια · ὁ ἄγνοια καί ὁ σκότος ὁ ἐμποδών ὡς ἀχλύς ὄψις κατάγω ὁ ὄντως εἰμί θεός ἐποπτεύω , οὗτος αὐτός πρῶτος ἀνυμνέω ὁ φωνή » χαίρω φάος · « φάος ἐγώ ἐκ οὐρανός ὁ ἐν σκότος κατορύσσω καί ἐν σκιά θάνατος κατακλείω ἐκλάμπω ἥλιος καθαρός , ζωή ὁ ἐνταῦθα γλυκύς . ὁ φάος ἐκεῖνος ζωή εἰμί ἀίδιος , καί ὅσος μεταλαμβάνω αὐτός , ζάω , ὁ νύξ δέ εὐλαβέομαι ὁ φάος καί δύω διά ὁ φόβος παραχωρέω ὁ ἡμέρα κύριος · ὁ πᾶς φάος ἀκοίμητος γίγνομαι καί ὁ δύσις εἰς ἀνατολή περιίστημι . οὗτος ὁ κτίσις ὁ καινός βούλομαι · ὁ γάρ ὁ πᾶς καθιππεύω » δικαιοσύνη ἥλιος « ἐπί ἴσος περιπολέω ὁ ἀνθρωπότης , ὁ πατήρ μιμέομαι , ὅς » ἐπί πᾶς ἄνθρωπος ἀνατέλλω ὁ ἥλιος αὐτός « , καί καταψεκάζω ὁ δρόσος ὁ ἀλήθεια . οὗτος ὁ δύσις εἰς ἀνατολή μετάγω καί ὁ θάνατος εἰς ζωή ἀνασταυρόω , ἐξαρπάζω δέ ὁ ἀπώλεια ὁ ἄνθρωπος προσκρεμάννυμι αἰθήρ , μεταφυτεύω ὁ φθορά εἰς ἀφθαρσία καί γῆ μεταβάλλω εἰς οὐρανός , ὁ ὁ θεός γεωργός , » δεξιός σημαίνω , λαός δέ ἐπί ἔργον « ἀγαθός » ἐγείρω , μιμνῄσκω βίοτος « ἀληθινός , καί ὁ μέγας ὄντως καί θεῖος καί ἀναφαίρετος ὁ πατήρ κλῆρος χαρίζω ἐγώ , οὐράνιος διδασκαλία θεοποιέω ὁ ἄνθρωπος , » δίδωμι νόμος εἰς ὁ διάνοια αὐτός καί ἐπί καρδία γράφω αὐτός . « τίς ὑπογράφω νόμος ; » ὅτι πᾶς οἶδα ὁ θεός ἀπό μικρός ἕως μέγας , καί ἵλαος « , φημί ὁ θεός , » εἰμί αὐτός καί ὁ ἁμαρτία αὐτός οὐ μή μιμνῄσκω . « δείκνυμι ὁ νόμος ὁ ζωή , πείθω προσρέπω θεός , μανθάνω αὐτός , ἵνα ἵλαος εἰμί , ἀποδίδωμι καί μή δέω μισθός εὐχάριστος , εὐπείθεια , οἷος τις ἐνοίκιος [ ὁ εὐσέβεια ] ὁ θεός ὁ ἐνταῦθα ἐνοίκησις . χρύσεος χάλκειος , ἑκατόμβοιος ἐννεάβοιος , ὀλίγος πίστις γῆ σύ δίδωμι ὁ τοσοῦτος γεωργέω , ὕδωρ πίνω καί ἄλλος πλέω , ἀήρ ἀναπνέω , πῦρ ὑπουργέω , κόσμος οἰκέω · ἐντεῦθεν εἰς οὐρανός ἀποικία στέλλω σύ συγχωρέω · ὁ μέγας οὗτος καί τοσοῦτος σύ δημιούργημα καί χάρισμα ὀλίγος πίστις μισθόω . εἶτα ὁ μέν ὁ γόης πιστεύω ὁ περίαπτος καί ὁ ἐπῳδή ὡς σωτήριος δῆθεν ἀποδέχομαι , σύ δέ οὐ βούλομαι ὁ οὐράνιος αὐτός περιάπτω , ὁ σωτήρ λόγος , καί ὁ ἐπῳδή ὁ θεός πιστεύω ἀπαλλάσσω μέν πάθος , ὅς δή ψυχή νόσος , ἀποσπάω δέ ἁμαρτία ; θάνατος γάρ ἀίδιος ἁμαρτία . ἦ τέλειος νωδός καί τυφλός καθά ὁ σπάλαξ οὐδείς ἄλλος ἤ ἐσθίω ἐν σκότος διαιτάω , περικαταρρέω ὁ φθορά . ἀλλά εἰμί , εἰμί ὁ ἀλήθεια ὁ κράζω » ἐκ σκότος φάος λάμπω « . λάμπω οὖν ἐν ὁ ἀποκρύπτω ὁ ἄνθρωπος , ἐν ὁ καρδία , ὁ φάος , καί ὁ γνῶσις ὁ ἀκτίς ἀνατέλλω ὁ ἐγκρύπτω ἔνδον ἐκφαίνω καί ἀποστίλβω ἄνθρωπος , ὁ μαθητής ὁ φώς , ὁ Χριστός γνώριμος τε καί συγκληρονόμος , μάλα ἐπειδάν ὁ τίμιος καί σεβάσμιος εὐσεβής τε καί ἀγαθός παῖς ἀγαθός πατήρ ὄνομα εἰς γνῶσις ἀφικνέομαι , προστάσσω ἤπιος καί ὁ παῖς ἐγκελεύω ὁ σωτήριος . ὁ δέ πείθω αὐτός κατά πᾶς δή πλεονεκτέω · ἕπομαι ὁ θεός , πείθω ὁ πατήρ , γιγνώσκω πλανάω αὐτός , ἀγαπάω ὁ θεός , ἀγαπάω ὁ πλησίος , πληρόω ὁ ἐντολή , ὁ ἆθλον ἐπιζητέω , ὁ ἐπαγγελία ἀπαιτέω . πρόκειμαι δέ ἀεί ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος ἀγέλη σῴζω . οὗτος καί ὁ ἀγαθός ποιμήν ὁ ἀγαθός ἀποστέλλω θεός · ἁπλόω δέ ὁ λόγος ὁ ἀλήθεια δείκνυμι ὁ ἄνθρωπος ὁ ὕψος ὁ σωτηρία , ὅπως ἤ μετανοέω σῴζω ἤ μή ὑπακούω κρίνω . οὗτος ὁ δικαιοσύνη ὁ κήρυγμα , ὑπακούω εὐαγγέλιον , παρακούω κριτήριον . ἀλλά σάλπιγξ μέν » ὁ μεγαλόκλονος « ἠχέω στρατιώτης συνάγω καί πόλεμος καταγγέλλω , Χριστός δέ εἰρηνικός ἐπί ὁ πέρας ὁ γῆ ἐπιπνέω μέλος οὐ συνάγω ἄρα ὁ εἰρηνικός στρατιώτης ὁ ἑαυτοῦ ; συνάγω μέν οὖν , ὦ ἄνθρωπος , ὁ στρατιωτικός ὁ ἀναίμακτος αἷμα καί λόγος , καί ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός αὐτός ἐγχειρίζω . σάλπιγξ εἰμί Χριστός ὁ εὐαγγέλιον αὐτός · ὁ μέν σαλπίζω , ἐγώ δέ ἀκούω . ἐξοπλίζω εἰρηνικός , » ἐνδύω ὁ θώραξ ὁ δικαιοσύνη « καί ὁ ἀσπίς ὁ πίστις ἀναλαμβάνω καί ὁ κόρυς ὁ σωτήριος περιτίθημι καί » ὁ μάχαιρα ὁ πνεῦμα , ὅς εἰμί ῥῆμα θεός « , ἀκονάω . οὕτως ἐγώ ὁ ἀπόστολος εἰρηνικός ἐκτάσσω · οὗτος ἐγώ ὁ ὅπλον ὁ ἄτρωτος · οὗτος ἐξοπλίζω παρατάσσω ὁ πονηρός · ὁ πυρακτόω ὁ πονηρός ἀποσβέννυμι βέλος ὁ ὑδάτινος ἀκμή ὁ ὑπό ὁ λόγος βάπτω , εὐχάριστος ἀμείβω ὁ εὐποιΐα εὐλογία καί ὁ θεός ὁ θεῖος γεραίρω λόγος . » ἔτι γάρ λαλέω σύ λέγω , « φημί , » ἰδού πάρειμι . « ὦ ὁ ἅγιος καί μακάριος οὗτος δύναμις , διά ὅς ἄνθρωπος συμπολιτεύω θεός . λωΐων οὖν καί ἀγαθός ὁ ἀγαθός ὁ εἰμί οὐσία μιμητής ὁμοῦ καί θεραπευτής γίγνομαι · οὐ γάρ μιμέομαι τις δύναμαι ὁ θεός ἤ διά ὅς ὅσιος θεραπεύω οὐδέ αὖ θεραπεύω καί σέβω ἤ μιμέομαι . ὁ γε τοι οὐράνιος καί θεῖος ὄντως ἔρως ταύτῃ προσγίγνομαι ὁ ἄνθρωπος , ὅταν ἐν αὐτός που ὁ ψυχή ὁ ὄντως καλός ὑπό ὁ θεῖος λόγος ἀναζωπυρέω ἐκλάμπω δύναμαι · καί ὁ μέγας , ἅμα ὁ βούλομαι γνήσιος ὁ σῴζω συντρέχω , ὁμοζυγέω , ὡς ἔπος λέγω , προαίρεσις καί ζωή . τοιγάρ μόνος οὗτος ὁ ὁ ἀλήθεια προτροπή ὁ πιστός ἀπεικάζω ὁ φίλος μέχρι ὁ ἔσχατος ἀναπνοή παραμένω καί παραπομπός ἀγαθός ὅλος καί τέλειος ὁ ὁ ψυχή πνεῦμα ὁ εἰς οὐρανός ἀπαίρω γίγνομαι . τίς δή σύ προτρέπω ; σῴζω σύ ἐπείγω . οὗτος Χριστός βούλομαι · εἷς λόγος ζωή σύ χαρίζω . καί τίς εἰμί οὗτος ; μανθάνω σύντομος · λόγος ἀλήθεια , λόγος ἀφθαρσία , ὁ ἀναγεννάω ὁ ἄνθρωπος , εἰς ἀλήθεια αὐτός ἀναφέρω , ὁ κέντρον ὁ σωτηρία , ὁ ἐξελαύνω ὁ φθορά , ὁ ἐκδιώκω ὁ θάνατος , ὁ ἐν ἄνθρωπος οἰκοδομέω ναός , ἵνα ἐν ἄνθρωπος ἱδρύω ὁ θεός . ἁγνίζω ὁ ναός , καί ὁ ἡδονή καί ὁ ῥαθυμία ὥσπερ ἄνθος ἐφήμερος καταλείπω ἄνεμος καί πῦρ , σωφροσύνη δέ ὁ καρπός γεωργέω ἔμφρων , καί σεαυτοῦ ἀκροθίνιον ἀνίστημι ὁ θεός , ὅπως οὐ ἔργον μόνος , ἀλλά καί χάρις εἰμί ὁ θεός · πρέπω δέ ἄμφω ὁ Χριστός γνώριμος , καί βασιλεία ἄξιος φαίνω καί βασιλεία καταξιόω .