clemens-alexandrinus.protrepticus 3
Φέρε δὴ οὖν καὶ τοῦτο προσθῶμεν , ὡς ἀπάνθρωποι καὶ μισάνθρωποι δαίμονες εἶεν ὑμῶν οἱ θεοὶ καὶ οὐχὶ μόνον ἐπιχαίροντες τῇ φρενοβλαβείᾳ τῶν ἀνθρώπων , πρὸς δὲ καὶ ἀνθρωποκτονίας ἀπολαύοντες · νυνὶ μὲν τὰς ἐν σταδίοις ἐνόπλους φιλονεικίας , νυνὶ δὲ τὰς ἐν πολέμοις ἀναρίθμους φιλοτιμίας ἀφορμὰς σφίσιν ἡδονῆς ποριζόμενοι , ὅπως ὅτι μάλιστα ἔχοιεν ἀνθρωπείων ἀνέδην ἐμφορεῖσθαι φόνων · ἤδη δὲ κατὰ πόλεις καὶ ἔθνη , οἱονεὶ λοιμοὶ ἐπισκήψαντες , σπονδὰς ἀπῄτησαν ἀνημέρους . Ἀριστομένης γοῦν ὁ Μεσσήνιος τῷ Ἰθωμήτῃ Διὶ τριακοσίους ἀπέσφαξεν , τοσαύτας ὁμοῦ καὶ τοιαύτας καλλιερεῖν οἰόμενος ἑκατόμβας · ἐν οἷς καὶ Θεόπομπος ἦν ὁ Λακεδαιμονίων βασιλεύς , ἱερεῖον εὐγενές . Ταῦροι δὲ τὸ ἔθνος , οἱ περὶ τὴν Ταυρικὴν Χερρόνησον κατοικοῦντες , οὓς ἂν τῶν ξένων παρ᾿ αὐτοῖς ἕλωσι , τούτων δὴ τῶν κατὰ θάλατταν ἐπταικότων , αὐτίκα μάλα τῇ Ταυρικῇ καταθύουσιν Ἀρτέμιδι · ταύτας σου τὰς θυσίας Εὐριπίδης ἐπὶ σκηνῆς τραγῳδεῖ . Μόνιμος δ᾿ ἱστορεῖ ἐν τῇ τῶν θαυμασίων συναγωγῇ ἐν Πέλλῃ τῆς Θετταλίας Ἀχαιὸν ἄνθρωπον Πηλεῖ καὶ Χείρωνι καταθύεσθαι · Λυκτίους γὰρ ( Κρητῶν δὲ ἔθνος εἰσὶν οὗτοι ) Ἀντικλείδης ἐν Νόστοις ἀποφαίνεται ἀνθρώπους ἀποσφάττειν τῷ Διί , καὶ Λεσβίους Διονύσῳ τὴν ὁμοίαν προσάγειν θυσίαν Δωσίδας λέγει · Φωκαεῖς δέ ( οὐδὲ γὰρ αὐτοὺς παραπέμψομαι ) — τούτους Πυθοκλῆς ἐν τρίτῳ Περὶ ὁμονοίας τῇ Ταυροπόλῳ Ἀρτέμιδι ἄνθρωπον ὁλοκαυτεῖν ἱστορεῖ . Ἐρεχθεὺς δὲ ὁ Ἀττικὸς καὶ Μάριος ὁ Ῥωμαῖος τὰς αὑτῶν ἐθυσάτην θυγατέρας · ὧν ὃ μὲν τῇ Φερεφάττῃ , ὡς Δημάρατος ἐν πρώτῃ Τραγῳδουμένων , ὃ δὲ τοῖς Ἀποτροπαίοις , ὁ Μάριος , ὡς Δωρόθεος ἐν τῇ τετάρτῃ Ἰταλικῶν ἱστορεῖ . φιλάνθρωποί γε ἐκ τούτων καταφαίνονται οἱ δαίμονες · πῶς δὲ οὐχ ὅσιοι ἀναλόγως οἱ δεισιδαίμονες ; οἳ μὲν σωτῆρες εὐφημούμενοι , οἳ δὲ σωτηρίαν αἰτούμενοι παρὰ τῶν ἐπιβούλων σωτηρίας . καλλιερεῖν γοῦν τοπάζοντες αὐτοῖς σφᾶς αὐτοὺς λελήθασιν ἀποσφάττοντες ἀνθρώπους . οὐ γὰρ οὖν παρὰ τὸν τόπον ἱερεῖον γίνεται ὁ φόνος , οὐδ᾿ εἰ Ἀρτέμιδί τις καὶ Διὶ ἐν . ἱερῷ δῆθεν χωρίῳ μᾶλλον ἢ ὀργῇ καὶ φιλαργυρίᾳ , ἄλλοις ὁμοίοις δαίμοσιν , ἐπὶ βωμοῖς ἢ ἐν ὁδοῖς ἀποσφάττοι τὸν ἄνθρωπον , [ ἱερὸν ] ἱερεῖον ἐπιφημίσας , ἀλλὰ φόνος ἐστὶ καὶ ἀνδροκτασία ἡ τοιαύτη θυσία . τί δὴ οὐν , ὦ σοφώτατοι τῶν ἄλλων ζῴων ἄνθρωποι , τὰ μὲν θηρία περιφεύγομεν τὰ ἀνήμερα , κἄν που περιτύχωμεν ἄρκῳ ἢ λέοντι , ἐκτρεπόμεθα , ὡς δ᾿ ὅτε τίς τε δράκοντα ἰδὼν παλίνορσος ἀπέστη οὔρεος ἐν βήσσῃς , ὑπό τε τρόμος ἔλλαβε γυῖα , ἄψ τ᾿ ἀνεχώρησεν · δαίμονας δὲ ὀλεθρίους καὶ ἀλιτηρίους ἐπιβούλους τε καὶ μισανθρώπους καὶ λυμεῶνας ὄντας προαισθόμενοι καὶ συνιέντες οὐκ ἐκ τρέπεσθε οὐδὲ ἀποστρέφεσθε ; τί δ᾿ ἂν καὶ ἀληθεύσαιεν οἱ κακοί , ἢ τίνα ἂν ὠφελήσαιεν ; αὐτίκα γοῦν ἔχω σοι βελτίονα τῶν ὑμεδαπῶν τούτων θεῶν , τῶν δαιμόνων , ἐπιδεῖξαι τὸν ἄνθρωπον , τοῦ Ἀπόλλωνος τοῦ μαντικοῦ τὸν Κῦρον καὶ τὸν Σόλωνα . φιλόδωρος ὑμῶν ὁ Φοῖβος , ἀλλ᾿ οὐ φιλάνθρωπος . προὔδωκε τὸν Κροῖσον τὸν φίλον καὶ τοῦ μισθοῦ ἐκλαθόμενος ( οὕτω φιλόδοξος ἦν ) ἀνήγαγε τὸν Κροῖσον διὰ τοῦ Ἅλυος ἐπὶ τὴν πυράν . οὕτω φιλοῦντες οἱ δαίμονες ὁδηγοῦσιν εἰς τὸ πῦρ . ἀλλ᾿ , ὦ φιλανθρωπότερε καὶ ἀληθέστερε τοῦ Ἀπόλλωνος ἄνθρωπε , τὸν ἐπὶ τῆς πυρᾶς οἴκτειρον δεδεμένον , καὶ σὺ μέν , ὦ Σόλων , μάντευσαι τὴν ἀλήθειαν , σὺ δέ , ὦ Κῦρε , κέλευσον ἀποσβεσθῆναι τὴν πυράν . σωφρόνησον ὕστατον γοῦν , ὦ Κροῖσε , τῷ πάθει μεταμαθών · ἀχάριστός ἐστιν ὃν προσκυνεῖς , λαμβάνει τὸν μισθὸν καὶ μετὰ τὸ χρυσίον ψεύδεται πάλιν . τέλος ἄρα οὐχ ὁ δαίμων , ἀλλὰ ὁ ἄνθρωπός σοι λέγει . οὐ λοξὰ μαντεύεται Σόλων · τοῦτον εὑρήσεις ἀληθῆ μόνον , ὦ βάρβαρε , τὸν χρησμόν · τοῦτον ἐπὶ τῆς πυρᾶς δοκιμάσεις . Ὅθεν ἔπεισί μοι θαυμάζειν τίσι ποτὲ φαντασίαις ἀπαχθέντες οἱ πρῶτοι πεπλανημένοι δεισιδαιμονίαν ἀνθρώποις κατήγγειλαν , δαίμονας ἀλιτηρίους νομοθετοῦντες σέβειν , εἴτε Φορωνεὺς ἐκεῖνος ἦν εἴτε Μέροψ εἴτε ἄλλος τις , οἳ νεὼς καὶ βωμοὺς ἀνέστησαν αὐτοῖς , πρὸς δὲ καὶ θυσίας παραστῆσαι πρῶτοι μεμύθευνται . καὶ γὰρ δὴ καὶ κατὰ χρόνους ὕστερον ἀνέπλαττον θεούς , οἷς προσκυνοῖεν . ἀμέλει τὸν Ἔρωτα τοῦτον τὸν ἐν τοῖς πρεσβυτάτοις τῶν θεῶν εἶναι λεγόμενον ἐτίμα πρότερον οὐδὲ εἷς πρὶν ἢ Χάρμον μειράκιόν τι ἑλεῖν καὶ βωμὸν ἱδρύσασθαι ἐν Ἀκαδημίᾳ χαριστήριον ἐπιτελοῦς γενομένης ἐπιθυμίας · καὶ τῆς νόσου τὴν ἀσέλγειαν Ἔρωτα κεκλήκασι , θεοποιοῦντες ἀκόλαστον ἐπιθυμίαν . Ἀθηναῖοι δὲ οὐδὲ τὸν Πᾶνα ᾔδεσαν ὅστις ἦν , πρὶν ἢ Φιλιππίδην εἰπεῖν αὐτοῖς . εἰκότως ἄρα ἀρχήν ποθεν ἡ δεισιδαιμονία λαβοῦσα κακίας ἀνοήτου γέγονε πηγή · εἶτα δὲ μὴ ἀνακοπεῖσα , ἀλλ᾿ εἰς ἐπίδοσιν ἐλθοῦσα καὶ πολλὴ δὴ ῥυεῖσα , δημιουργὸς πολλῶν καθίσταται δαιμόνων , ἑκατόμβας θύουσα καὶ πανηγύρεις ἐπιτελοῦσα καὶ ἀγάλματα ἀνιστᾶσα καὶ νεὼς ἀνοικοδομοῦσα , τοὺς δή — οὐ γὰρ οὐδὲ τούτους σιωπήσομαι , πρὸς δὲ καὶ αὐτοὺς ἐξελέγξω — νεὼς μὲν εὐφήμως ὀνομαζομένους , τάφους δὲ γενομένους [ τουτέστι τοὺς τάφους νεὼς ἐπικεκλημένους ] . ὑμεῖς δὲ ἀλλὰ κἂν νῦν δεισιδαιμονίας ἐκλάθεσθε , τοὺς τάφους τιμᾶν αἰσχυνόμενοι . ἐν τῷ νεῲ τῆς Ἀθηνᾶς ἐν Λαρίσῃ ἐν τῇ ἀκροπόλει τάφος ἐστὶν Ἀκρισίου , Ἀθήνησιν δὲ ἐν ἀκροπόλει Κέκροπος , ὥς φησιν Ἀντίοχος ἐν τῷ ἐνάτῳ τῶν Ἱστοριῶν . τί δὲ Ἐριχθόνιος ; οὐχὶ ἐν τῷ νεῲ τῆς Πολιάδος κεκήδευται ; Ἰμμάραδος δὲ ὁ Εὐμόλπου καὶ Δαείρας οὐχὶ ἐν τῷ περιβόλῳ τοῦ Ἐλευσινίου τοῦ ὑπὸ τῇ ἀκροπόλει ; αἱ δὲ Κελεοῦ θυγατέρες οὐχὶ ἐν Ἐλευσῖνι τετάφαται ; τί σοι καταλέγω τὰς ἐξ Ὑπερβορέων γυναῖκας ; Ὑπερόχη καὶ Λαοδίκη κέκλησθον , ἐν τῷ Ἀρτεμισίῳ ἐν Δήλῳ κεκήδευσθον , τὸ δὲ ἐν τῷ Ἀπόλλωνος τοῦ Δηλίου ἐστὶν ἱερῷ . Λεάνδριος δὲ Κλέοχον ἐν Μιλήτῳ τεθάφθαι ἐν τῷ Διδυμαίῳ φησίν . ἐνταῦθα τῆς Λευκοφρύνης τὸ μνημεῖον οὐκ ἄξιον παρελθεῖν ἑπομένους Ζήνωνι τῷ Μυνδίῳ , ἣ ἐν τῷ ἱερῷ τῆς Ἀρτέμιδος ἐν Μαγνησίᾳ κεκήδευται , οὐδὲ μὴν τὸν ἐν Τελμησσῷ βωμὸν τοῦ Ἀπόλλωνος · μνῆμα εἶναι καὶ τοῦτον Τελμησσοῦ τοῦ μάντεως ἱστοροῦσιν . Πτολεμαῖος δὲ ὁ τοῦ Ἀγησάρχου ἐν τῷ α΄ τῶν περὶ τὸν Φιλοπάτορα ἐν Πάφῳ λέγει ἐν τῷ τῆς Ἀφροδίτης ἱερῷ Κινύραν τε καὶ τοὺς Κινύρου ἀπογόνους κεκηδεῦσθαι . ἀλλὰ γὰρ ἐπιόντι μοι τοὺς προσκυνουμένους ὑμῖν τάφους ἐμοὶ μὲν οὐδ᾿ ὁ πᾶς ἂν ἀρκέσαι χρόνος · ὑμᾶς δὲ εἰ μὴ ὑπεισέρχεταί τις αἰσχύνη τῶν τολμωμένων , νεκροὶ ἄρα τέλεον ὄντες νεκροῖς [ ὄντως ] πεπιστευκότες περιέρχεσθε · ἆ δειλοί , τί κακὸν τόδε πάσχετε ; νυκτὶ μὲν ὑμῶν εἰλύαται κεφαλαί .
Lemmas: φέρω δή οὖν καί οὗτος προστίθημι , ὡς ἀπάνθρωπος καί μισάνθρωπος δαίμων εἰμί σύ ὁ θεός καί οὐ μόνος ἐπιχαίρω ὁ φρενοβλάβεια ὁ ἄνθρωπος , πρός δέ καί ἀνθρωποκτονία ἀπολαύω · νυνί μέν ὁ ἐν στάδιον ἔνοπλος φιλονικία , νυνί δέ ὁ ἐν πόλεμος ἀνάριθμος φιλοτιμία ἀφορμή σφεῖς ἡδονή πορίζω , ὅπως ὅτι μάλα ἔχω ἀνθρώπειος ἀνέδην ἐμφορέω φόνος · ἤδη δέ κατά πόλις καί ἔθνος , οἱονεί λοιμός ἐπισκήπτω , σπονδή ἀπαιτέω ἀνήμερος . Ἀριστομένης γοῦν ὁ Μεσσήνιος ὁ Ἰθωμήτης Ζεύς τριακόσιοι ἀποσφάζω , τοσοῦτος ὁμοῦ καί τοιοῦτος καλλιερέω οἴομαι ἑκατόμβη · ἐν ὅς καί Θεόπομπος εἰμί ὁ Λακεδαιμόνιος βασιλεύς , ἱερεῖον εὐγενής . ταῦρος δέ ὁ ἔθνος , ὁ περί ὁ Ταυρικός χερσόνησος κατοικέω , ὅς ἄν ὁ ξένος παρά αὐτός αἱρέω , οὗτος δή ὁ κατά θάλασσα πταίω , αὐτίκα μάλα ὁ Ταυρικός καταθύω Ἄρτεμις · οὗτος σύ ὁ θυσία Εὐριπίδης ἐπί σκηνή τραγῳδέω . μόνιμος δέ ἱστορέω ἐν ὁ ὁ θαυμάσιος συναγωγή ἐν Πέλλα ὁ Θεσσαλία Ἀχαιός ἄνθρωπος Πηλεύς καί Χείρων καταθύω · Λύκτιος γάρ ( Κρής δέ ἔθνος εἰμί οὗτος ) Ἀντικλείδης ἐν Νόστος ἀποφαίνω ἄνθρωπος ἀποσφάζω ὁ Ζεύς , καί Λέσβιος Διόνυσος ὁ ὅμοιος προσάγω θυσία Δωσίδας λέγω · Φωκαιεύς δέ ( οὐδέ γάρ αὐτός παραπέμπω ) — οὗτος Πυθοκλῆς ἐν τρίτος Περι ὁμόνοια ὁ Ταυρόπολος Ἄρτεμις ἄνθρωπος ὁλοκαυτέω ἱστορέω . Ἐρεχθεύς δέ ὁ Ἀττικός καί Μάριος ὁ Ῥωμαῖος ὁ ἑαυτοῦ θύω θυγάτηρ · ὅς ὁ μέν ὁ Φέρεφασσα , ὡς Δημάρατος ἐν πρῶτος Τραγῳδουμε͂νος , ὁ δέ ὁ Ἀποτρόπαιοι , ὁ Μάριος , ὡς Δωρόθεος ἐν ὁ τέταρτος Ἰταλικός ἱστορέω . φιλάνθρωπος γε ἐκ οὗτος καταφαίνω ὁ δαίμων · πῶς δέ οὐ ὅσιος ἀνάλογος ὁ δεισιδαίμων ; ὁ μέν σωτήρ εὐφημέω , ὁ δέ σωτηρία αἰτέω παρά ὁ ἐπίβουλος σωτηρία . καλλιερέω γοῦν τοπάζω αὐτός σφεῖς αὐτός λανθάνω ἀποσφάζω ἄνθρωπος . οὐ γάρ οὖν παρά ὁ τόπος ἱερεῖον γίγνομαι ὁ φόνος , οὐδέ εἰ Ἄρτεμις τις καί Ζεύς ἐν . ἱερός δῆθεν χωρίον μάλα ἤ ὀργή καί φιλαργυρία , ἄλλος ὅμοιος δαίμων , ἐπί βωμός ἤ ἐν ὁδός ἀποσφάζω ὁ ἄνθρωπος , [ ἱερός ] ἱερεῖον ἐπιφημίζω , ἀλλά φόνος εἰμί καί ἀνδροκτασία ὁ τοιοῦτος θυσία . τίς δή οὖν , ὦ σοφός ὁ ἄλλος ζῷον ἄνθρωπος , ὁ μέν θηρίον περιφεύγω ὁ ἀνήμερος , ἐάν που περιτυγχάνω ἄρκος ἤ λέων , ἐκτρέπω , ὡς δέ ὅτε τις τε δράκων ὁράω παλίνορσος ἀφίστημι ὄρος ἐν βῆσσα , ὑπό τε τρόμος λαμβάνω γυῖον , ἄψ τε ἀναχωρέω · δαίμων δέ ὀλέθριος καί ἀλιτήριος ἐπίβουλος τε καί μισάνθρωπος καί λυμεών εἰμί προαισθάνομαι καί συνίημι οὐ ἐκ τρέπω οὐδέ ἀποστρέφω ; τίς δέ ἄν καί ἀληθεύω ὁ κακός , ἤ τίς ἄν ὠφελέω ; αὐτίκα γοῦν ἔχω σύ ἀγαθός ὁ ὑμεδαπός οὗτος θεός , ὁ δαίμων , ἐπιδείκνυμι ὁ ἄνθρωπος , ὁ Ἀπόλλων ὁ μαντικός ὁ Κῦρος καί ὁ Σόλων . φιλόδωρος σύ ὁ Φοῖβος , ἀλλά οὐ φιλάνθρωπος . προδίδωμι ὁ Κροῖσος ὁ φίλος καί ὁ μισθός ἐκλανθάνω ( οὕτως φιλόδοξος εἰμί ) ἀνάγω ὁ Κροῖσος διά ὁ Ἅλυς ἐπί ὁ πυρή . οὕτως φιλέω ὁ δαίμων ὁδηγέω εἰς ὁ πῦρ . ἀλλά , ὦ φιλάνθρωπος καί ἀληθής ὁ Ἀπόλλων ἄνθρωπος , ὁ ἐπί ὁ πυρή οἰκτίρω δέω , καί σύ μέν , ὦ Σόλων , μαντεύομαι ὁ ἀλήθεια , σύ δέ , ὦ Κῦρος , κελεύω ἀποσβέννυμι ὁ πυρή . σωφρονέω ὕστερος γοῦν , ὦ Κροῖσος , ὁ πάθος μεταμανθάνω · ἀχάριστος εἰμί ὅς προσκυνέω , λαμβάνω ὁ μισθός καί μετά ὁ χρυσίον ψεύδω πάλιν . τέλος ἄρα οὐ ὁ δαίμων , ἀλλά ὁ ἄνθρωπος σύ λέγω . οὐ λοξός μαντεύομαι Σόλων · οὗτος εὑρίσκω ἀληθής μόνος , ὦ βάρβαρος , ὁ χρησμός · οὗτος ἐπί ὁ πυρή δοκιμάζω . ὅθεν ἔπειμι ἐγώ θαυμάζω τίς ποτέ φαντασία ἀπάγω ὁ πρῶτος πλανάω δεισιδαιμονία ἄνθρωπος καταγγέλλω , δαίμων ἀλιτήριος νομοθετέω σέβω , εἴτε Φορωνεύς ἐκεῖνος εἰμί εἴτε Μέροψ εἴτε ἄλλος τις , ὅς ναῦς καί βωμός ἀνίστημι αὐτός , πρός δέ καί θυσία παρίστημι πρῶτος μυθεύω . καί γάρ δή καί κατά χρόνος ὕστερον ἀναπλάσσω θεός , ὅς προσκυνέω . ἀμέλει ὁ Ἔρως οὗτος ὁ ἐν ὁ πρέσβυς ὁ θεός εἰμί λέγω τιμάω πρότερος οὐδέ εἷς πρίν ἤ Χάρμος μειράκιον τις αἱρέω καί βωμός ἱδρύω ἐν Ἀκαδήμεια χαριστήριος ἐπιτελής γίγνομαι ἐπιθυμία · καί ὁ νόσος ὁ ἀσέλγεια Ἔρως καλέω , θεοποιέω ἀκόλαστος ἐπιθυμία . Ἀθηναῖος δέ οὐδέ ὁ Πάν οἶδα ὅστις εἰμί , πρίν ἤ Φιλιππίδης λέγω αὐτός . ἔοικα ἄρα ἀρχή ποθεν ὁ δεισιδαιμονία λαμβάνω κακία ἀνόητος γίγνομαι πηγή · εἶτα δέ μή ἀνακόπτω , ἀλλά εἰς ἐπίδοσις ἔρχομαι καί πολύς δή ῥέω , δημιουργός πολύς καθίστημι δαίμων , ἑκατόμβη θύω καί πανήγυρις ἐπιτελέω καί ἄγαλμα ἀνίστημι καί ναῦς ἀνοικοδομέω , ὁ δή — οὐ γάρ οὐδέ οὗτος σιωπάω , πρός δέ καί αὐτός ἐξελέγχω — ναῦς μέν εὔφημος ὀνομάζω , τάφος δέ γίγνομαι [ τουτέστι ὁ τάφος ναός ἐπικαλέω ] . σύ δέ ἀλλά ἐάν νῦν δεισιδαιμονία ἐκλανθάνω , ὁ τάφος τιμάω αἰσχύνω . ἐν ὁ ναός ὁ Ἀθήνη ἐν Λάρισα ἐν ὁ ἀκρόπολις τάφος εἰμί Ἀκρίσιος , Ἀθήνησι δέ ἐν ἀκρόπολις Κέκροψ , ὡς φημί Ἀντίοχος ἐν ὁ ἔνατος ὁ Ἱστορίη . τίς δέ Ἐριχθόνιος ; οὐ ἐν ὁ ναός ὁ Πολιάς κηδεύω ; Ἰμμάραδος δέ ὁ Εὔμολπος καί Δάειρα οὐ ἐν ὁ περίβολος ὁ Ἐλευσίνιος ὁ ὑπό ὁ ἀκρόπολις ; ὁ δέ Κελεός θυγάτηρ οὐ ἐν Ἐλευσίς θάπτω ; τίς σύ καταλέγω ὁ ἐκ Ὑπερβόρεοι γυνή ; ὑπεροχέω καί Λαοδίκη καλέω , ἐν ὁ Ἀρτεμίσιον ἐν Δῆλος κηδεύω , ὁ δέ ἐν ὁ Ἀπόλλων ὁ Δήλιος εἰμί ἱερός . Λεάνδριος δέ Κλέοχος ἐν Μίλητος θάπτω ἐν ὁ Διδυμαῖος φημί . ἐνταῦθα ὁ Λευκοφρύνη ὁ μνημεῖον οὐ ἄξιος παρέρχομαι ἕπομαι Ζήνων ὁ Μύνδιος , ὅς ἐν ὁ ἱερόν ὁ Ἄρτεμις ἐν Μαγνησία κηδεύω , οὐδέ μήν ὁ ἐν Τελμησσός βωμός ὁ Ἀπόλλων · μνῆμα εἰμί καί οὗτος Τελμησσός ὁ μάντις ἱστορέω . Πτολεμαῖος δέ ὁ ὁ Ἀγήσαρχος ἐν ὁ αʹ ὁ περί ὁ Φιλοπάτωρ ἐν Πάφος λέγω ἐν ὁ ὁ Ἀφροδίτη ἱερός Κινύρης τε καί ὁ Κινύρης ἀπόγονος κηδεύω . ἀλλά γάρ ἐπέρχομαι ἐγώ ὁ προσκυνέω σύ τάφος ἐγώ μέν οὐδέ ὁ πᾶς ἄν ἀρκέω χρόνος · σύ δέ εἰ μή ὑπεισέρχομαι τις αἰσχύνη ὁ τολμάω , νεκρός ἄρα τέλειος εἰμί νεκρός [ ὄντως ] πιστεύω περιέρχομαι · ἆ δειλός , τίς κακός ὅδε πάσχω ; νύξ μέν σύ εἰλύω κεφαλή .