clemens-alexandrinus.protrepticus 9
Καὶ μυρίας ἂν ἔχοιμί σοι γραφὰς παραφέρειν , ὧν οὐδὲ » κεραία παρελεύσεται μία , « μὴ οὐχὶ ἐπιτελὴς γενομένη · τὸ γὰρ στόμα κυρίου , τὸ ἅγιον πνεῦμα , ἐλάλησεν ταῦτα . » μὴ τοίνυν μηκέτι , « φησίν , » υἱέ μου , ὀλιγώρει παιδείας κυρίου , μηδ᾿ ἐκλύου ὑπ᾿ αὐτοῦ ἐλεγχόμενος . « ὢ τῆς ὑπερβαλλούσης φιλανθρωπίας · οὐδ᾿ ὡς μαθηταῖς ὁ διδάσκαλος οὐδ᾿ ὡς οἰκέταις ὁ κύριος οὐδ᾿ ὡς θεὸς ἀνθρώποις , » πατὴρ δὲ ὣς ἤπιος « νουθετεῖ υἱούς . εἶτα Μωυσῆς μὲν ὁμολογεῖ » ἔμφοβος εἶναι καὶ ἔντρομος , « ἀκούων περὶ τοῦ λόγου , σὺ δὲ τοῦ λόγου ἀκροώμενος τοῦ θείου οὐ δέδιας ; οὐκ ἀγωνιᾷς ; οὐχὶ ἅμα τε εὐλαβῇ καὶ σπεύδεις ἐκμαθεῖν , τουτέστι σπεύδεις εἰς σωτηρίαν , φοβούμενος τὴν ὀργήν , ἀγαπήσας τὴν χάριν , ζηλώσας τὴν ἐλπίδα , ἵνα ἐκκλίνῃς τὴν κρίσιν ; ἥκετε ἥκετε , ὦ νεολαία ἡ ἐμή · » ἢν γὰρ μὴ αὖθις ὡς τὰ παιδία γένησθε καὶ ἀναγεννηθῆτε , « ὥς φησιν ἡ γραφή , τὸν ὄντως ὄντα πατέρα οὐ μὴ ἀπολάβητε , » οὐδ᾿ οὐ μὴ εἰσελεύσεσθέ ποτε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν . « πῶς γὰρ εἰσελθεῖν ἐπιτέτραπται τῷ ξένῳ ; ἀλλ᾿ ὅταν , οἶμαι , ἐγγραφῇ καὶ πολιτευθῇ καὶ τὸν πατέρα ἀπολάβῃ , τότε » ἐν τοῖς τοῦ πατρὸς « γενήσεται , τότε κληρονομῆσαι καταξιωθήσεται , τότε τῆς βασιλείας τῆς πατρῴας κοινωνήσει τῷ γνησίῳ , τῷ » ἠγαπημένῳ « · αὕτη γὰρ ἡ πρωτότοκος ἐκκλησία ἡ ἐκ πολλῶν ἀγαθῶν συγκειμένη παιδίων · ταῦτ᾿ ἔστι τὰ » πρωτότοκα τὰ ἐναπογεγραμμένα ἐν οὐρανοῖς « καὶ τοσαύταις » μυριάσιν ἀγγέλων « συμπανηγυρίζοντα · πρωτότοκοι δὲ παῖδες ἡμεῖς οἱ τρόφιμοι τοῦ θεοῦ , οἱ τοῦ » πρωτοτόκου « γνήσιοι φίλοι , οἱ πρῶτοι τῶν ἄλλων ἀνθρώπων τὸν θεὸν νενοηκότες , οἱ πρῶτοι τῶν ἁμαρτιῶν ἀπεσπασμένοι , οἱ πρῶτοι τοῦ διαβόλου κεχωρισμένοι . νυνὶ δὲ τοσούτῳ τινές εἰσιν ἀθεώτεροι , ὅσῳ φιλανθρωπότερος ὁ θεός · ὃ μὲν γὰρ ἐκ δούλων υἱοὺς ἡμᾶς γενέσθαι βούλεται , οἳ δὲ καὶ υἱοὶ γενέσθαι ὑπερηφανήκασιν . ὢ τῆς ἀπονοίας τῆς πολλῆς · τὸν κύριον ἐπαισχύνεσθε . ἐλευθερίαν ἐπαγγέλλεται , ὑμεῖς δὲ εἰς δουλείαν ἀποδιδράσκετε . σωτηρίαν χαρίζεται , ὑμεῖς δὲ εἰς θάνατον ὑποφέρεσθε . ζωὴν δωρεῖται αἰώνιον , ὑμεῖς δὲ τὴν κόλασιν ἀναμένετε · καὶ » τὸ πῦρ « δὲ προσκοπεῖτε , » ὃ ἡτοίμασεν ὁ κύριος τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ . « διὰ τοῦτο ὁ μακάριος ἀπόστολος » μαρτύρομαι ἐν κυρίῳ , « φησίν , » μηκέτι ὑμᾶς περιπατεῖν , καθὼς καὶ τὰ ἔθνη περιπατεῖ ἐν ματαιότητι τοῦ νοὸς αὐτῶν , ἐσκοτισμένοι τῇ διανοίᾳ ὄντες καὶ ἀπηλλοτριωμένοι τῆς ζωῆς τοῦ θεοῦ , διὰ τὴν ἄγνοιαν τὴν οὖσαν ἐν αὐτοῖς , διὰ τὴν πώρωσιν τῆς καρδίας αὐτῶν · οἵτινες ἑαυτοὺς παρέδωκαν ἀπηλγηκότες τῇ ἀσελγείᾳ εἰς ἐργασίαν ἀκαθαρσίας πάσης καὶ πλεονεξίας . « τοιούτου μάρτυρος ἐλέγχοντος τὴν τῶν ἀνθρώπων ἄνοιαν καὶ θεὸν ἐπιβοωμένου , τί δὴ ἕτερον ὑπολείπεται τοῖς ἀπίστοις ἢ κρίσις καὶ καταδίκη ; οὐ κάμνει δὲ ὁ κύριος παραινῶν , ἐκφοβῶν , προτρέπων , διεγείρων , νουθετῶν · ἀφυπνίζει γέ τοι καὶ τοῦ σκότους αὐτοῦ τοὺς πεπλανημένους διανίστησιν · » ἔγειρε , « φησίν , » ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ τῶν νεκρῶν , καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστὸς κύριος , « ὁ τῆς ἀναστάσεως ἥλιος , ὁ » πρὸ ἑωσφόρου « γεννώμενος , ὁ ζωὴν χαρισάμενος ἀκτῖσιν ἰδίαις . μὴ οὖν περιφρονείτω τις τοῦ λόγου , μὴ λάθῃ καταφρονῶν ἑαυτοῦ . λέγει γάρ που ἡ γραφή · » σήμερον ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε , μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν ὡς ἐν τῷ παραπικρασμῷ κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ πειρασμοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ , οὗ ἐπείρασαν οἱ πατέρες ὑμῶν ἐν δοκιμασίᾳ . « ἡ δὲ δοκιμασία τίς ἐστιν εἰ θέλεις μαθεῖν , τὸ ἅγιόν σοι πνεῦμα ἐξηγήσεται · » καὶ εἶδον τὰ ἔργα μου , « φησί , » τεσσαράκοντα ἔτη · δι᾿ ὃ προσώχθισα τῇ γενεᾷ ταύτῃ καὶ εἶπον · ἀεὶ πλανῶνται τῇ καρδίᾳ · αὐτοὶ δὲ οὐκ ἔγνωσαν τὰς ὁδούς μου , ὡς ὤμοσα ἐν τῇ ὀργῇ μου · εἰ εἰσελεύσονται εἰς τὴν κατάπαυσίν μου . « ὁρᾶτε τὴν ἀπειλήν · ὁρᾶτε τὴν προτροπήν · ὁρᾶτε τὴν τιμήν · τί δὴ οὖν ἔτι τὴν χάριν εἰς ὀργὴν μεταλλάσσομεν καὶ οὐχὶ ἀναπεπταμέναις ταῖς ἀκοαῖς καταδεχόμενοι τὸν λόγον ἐν ἁγναῖς ξενοδοχοῦμεν ταῖς ψυχαῖς τὸν θεόν ; μεγάλη γὰρ τῆς ἐπαγγελίας αὐτοῦ ἡ χάρις , ἐὰν σήμερον τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσωμεν · τὸ δὲ σήμερον καθ᾿ ἑκάστην [ αὐτοῦ ] αὔξεται τὴν ἡμέραν , ἔστ᾿ ἂν ἡ σήμερον ὀνομάζηται . μέχρι δὲ συντελείας καὶ ἡ σήμερον καὶ ἡ μάθησις διαμένει · καὶ τότε ἡ ὄντως σήμερον ἡ ἀνελλιπὴς τοῦ θεοῦ ἡμέρα τοῖς αἰῶσι συνεκτείνεται . ἀεὶ οὖν τῆς φωνῆς ὑπακούωμεν τοῦ θείου λόγου · ἡ σήμερον γὰρ ἀιδίου αἰῶνός ἐστιν εἰκών , σύμβολον δὲ τοῦ φωτὸς ἡ ἡμέρα , φῶς δὲ ὁ λόγος ἀνθρώποις , δι᾿ οὗ καταυγαζόμεθα τὸν θεόν . εἰκότως ἄρα πιστεύσασι μὲν καὶ ὑπακούουσιν ἡ χάρις ὑπερπλεονάσει , ἀπειθήσασι δὲ καὶ πλανωμένοις κατὰ καρδίαν ὁδούς τε τὰς κυριακὰς μὴ ἐγνωκόσιν , ἃς εὐθείας ποιεῖν καὶ εὐτρεπίζειν παρήγγειλεν Ἰωάννης , τούτοις δὲ προσώχθισεν ὁ θεὸς καὶ ἀπειλεῖ · καὶ δὴ καὶ τὸ τέλος τῆς ἀπειλῆς αἰνιγματωδῶς ἀπειλήφασιν οἱ παλαιοὶ τῶν Ἑβραίων πλανῆται · οὐ γὰρ εἰσελθεῖν εἰς τὴν κατάπαυσιν λέγονται διὰ τὴν ἀπιστίαν , πρὶν ἢ σφᾶς αὐτοὺς κατακολουθήσαντας τῷ Μωυσέως διαδόχῳ ὀψέ ποτε ἔργῳ μαθεῖν οὐκ ἂν ἄλλως σωθῆναι μὴ οὐχὶ ὡς Ἰησοῦς πεπιστευκότας . φιλάνθρωπος δὲ ὢν ὁ κύριος πάντας ἀνθρώπους » εἰς ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας « παρακαλεῖ , ὁ τὸν παράκλητον ἀποστέλλων . τίς οὖν ἡ ἐπίγνωσις ; θεοσέβεια · » θεοσέβεια δὲ πρὸς πάντα ὠφέλιμος « κατὰ τὸν Παῦλον , » ἐπαγγελίαν ἔχουσα ζωῆς τῆς νῦν καὶ τῆς μελλούσης . « πόσου ὡμολογήσατε , ὦ ἄνθρωποι , εἰ ἐπιπράσκετο σωτηρία ἀίδιος , ὠνήσασθαι ἄν ; οὐδὲ εἰ τὸν Πακτωλόν τις ὅλον , τοῦ χρυσίου τὸ ῥεῦμα τὸ μυθικόν , ἀπομετρήσαι , ἀντάξιον σωτηρίας μισθὸν ἀριθμήσει . μὴ οὖν ἀποκάμητε · ἔξεστιν ὑμῖν , ἢν ἐθέλητε , ἐξωνήσασθαι τὴν πολυτίμητον σωτηρίαν οἰκείῳ θησαυρῷ , ἀγάπῃ καὶ πίστει ζωῆς , ὅς ἐστιν ἀξιόλογος μισθός . ταύτην ἡδέως τὴν τιμὴν ὁ θεὸς λαμβάνει . » ἠλπίκαμεν γὰρ ἐπὶ θεῷ ζῶντι , ὅς ἐστι σωτὴρ πάντων ἀνθρώπων , μάλιστα πιστῶν . « οἱ δὲ ἄλλοι περιπεφυκότες τῷ κόσμῳ , οἷα φυκία τινὰ ἐνάλοις πέτραις , ἀθανασίας ὀλιγωροῦσιν , καθάπερ ὁ Ἰθακήσιος γέρων οὐ τῆς ἀληθείας καὶ τῆς ἐν οὐρανῷ πατρίδος , πρὸς δὲ καὶ τοῦ ὄντως ὄντος ἱμειρόμενοι φωτός , ἀλλὰ τοῦ καπνοῦ . θεοσέβεια δέ , ἐξομοιοῦσα τῷ θεῷ κατὰ τὸ δυνατὸν τὸν ἄνθρωπον , κατάλληλον ἐπιγράφεται διδάσκαλον θεὸν τὸν καὶ μόνον ἀπεικάσαι κατ᾿ ἀξίαν δυνάμενον ἄνθρωπον θεῷ . ταύτην ὁ ἀπόστολος τὴν διδασκαλίαν θείαν ὄντως ἐπιστάμενος » σὺ δέ , ὦ Τιμόθεε , « φησίν , » ἀπὸ βρέφους ἱερὰ γράμματα οἶδας , τὰ δυνάμενά σε σοφίσαι εἰς σωτηρίαν διὰ πίστεως ἐν Χριστῷ . « ἱερὰ γὰρ ὡς ἀληθῶς τὰ ἱεροποιοῦντα καὶ θεοποιοῦντα γράμματα , ἐξ ὧν γραμμάτων καὶ συλλαβῶν τῶν ἱερῶν τὰς συγκειμένας γραφάς , τὰ συντάγματα , ὁ αὐτὸς ἀκολούθως ἀπόστολος » θεοπνεύστους « καλεῖ , » ὠφελίμους οὔσας πρὸς διδασκαλίαν , πρὸς ἔλεγχον , πρὸς ἐπανόρθωσιν , πρὸς παιδείαν τὴν ἐν δικαιοσύνῃ , ἵνα ἄρτιος ᾖ ὁ τοῦ θεοῦ ἄνθρωπος πρὸς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἐξηρτημένος . « οὐκ ἄν τις οὕτως ἐκπλαγείη τῶν ἄλλων ἁγίων τὰς προτροπὰς ὡς αὐτὸν τὸν κύριον τὸν φιλάνθρωπον · οὐδὲν γὰρ ἀλλ᾿ ἢ τοῦτο ἔργον μόνον ἐστὶν αὐτῷ σῴζεσθαι τὸν ἄνθρωπον . βοᾷ γοῦν ἐπείγων εἰς σωτηρίαν αὐτὸς » ἤγγικεν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν · « ἐπιστρέφει τοὺς ἀνθρώπους πλησιάζοντας τῷ φόβῳ . ταύτῃ καὶ ὁ ἀπόστολος τοῦ κυρίου παρακαλῶν τοὺς Μακεδόνας ἑρμηνεὺς γίνεται τῆς θείας φωνῆς , » ὁ κύριος ἤγγικεν « λέγων , » εὐλαβεῖσθε μὴ καταληφθῶμεν κενοί . « ὑμεῖς δὲ ἐς τοσοῦτον ἀδεεῖς , μᾶλλον δὲ ἄπιστοι , μήτε αὐτῷ πειθόμενοι τῷ κυρίῳ μήτε τῷ Παύλῳ , καὶ ταῦτα ὑπὲρ Χριστοῦ δεδεμένῳ . » γεύσασθε καὶ ἴδετε ὅτι χρηστὸς ὁ θεός . « ἡ πίστις εἰσάξει , ἡ πεῖρα διδάξει , ἡ γραφὴ παιδαγωγήσει » δεῦτε , ὦ τέκνα , « λέγουσα , » ἀκούσατέ μου , φόβον κυρίου διδάξω ὑμᾶς . « εἶτα ὡς ἤδη πεπιστευκόσι συντόμως ἐπιλέγει » τίς ἐστιν ἄνθρωπος ὁ θέλων ζωήν , ἀγαπῶν ἡμέρας ἰδεῖν ἀγαθάς ; « ἡμεῖς ἐσμεν , φήσομεν , οἱ τἀγαθοῦ προσκυνηταί , οἱ τῶν ἀγαθῶν ζηλωταί . ἀκούσατε οὖν » οἱ μακράν , « ἀκούσατε » οἱ ἐγγύς · « οὐκ ἀπεκρύβη τινὰς ὁ λόγος · φῶς ἐστι κοινόν , ἐπιλάμπει πᾶσιν ἀνθρώποις · οὐδεὶς Κιμμέριος ἐν λόγῳ · σπεύσωμεν εἰς σωτηρίαν , ἐπὶ τὴν παλιγγενεσίαν · εἰς μίαν ἀγάπην συναχθῆναι οἱ πολλοὶ κατὰ τὴν τῆς μοναδικῆς οὐσίας ἕνωσιν σπεύσωμεν · ἀγαθοεργούμενοι ἀναλόγως ἑνότητα διώκωμεν , τὴν ἀγαθὴν ἐκζητοῦντες μονάδα . ἡ δὲ ἐκ πολλῶν ἕνωσις ἐκ πολυφωνίας καὶ διασπορᾶς ἁρμονίαν λαβοῦσα θεϊκὴν μία γίνεται συμφωνία , ἑνὶ χορευτῇ καὶ διδασκάλῳ τῷ λόγῳ ἑπομένη , ἐπ᾿ αὐτὴν τὴν ἀλήθειαν ἀναπαυομένη , » Ἀββᾶ « λέγουσα » ὁ πατήρ « · ταύτην ὁ θεὸς τὴν φωνὴν τὴν ἀληθινὴν ἀσπάζεται παρὰ τῶν αὐτοῦ παίδων πρώτην καρπούμενος .
Lemmas: καί μυρίος ἄν ἔχω σύ γραφή παραφέρω , ὅς οὐδέ » κεραία παρέρχομαι εἷς , « μή οὐ ἐπιτελής γίγνομαι · ὁ γάρ στόμα κύριος , ὁ ἅγιος πνεῦμα , λαλέω οὗτος . » μή τοίνυν μηκέτι , « φημί , » υἱός ἐγώ , ὀλιγωρέω παιδεία κύριος , μηδέ ἐκλύω ὑπό αὐτός ἐλέγχω . « ὦ ὁ ὑπερβάλλω φιλανθρωπία · οὐδέ ὡς μαθητής ὁ διδάσκαλος οὐδέ ὡς οἰκέτης ὁ κύριος οὐδέ ὡς θεός ἄνθρωπος , » πατήρ δέ ὡς ἤπιος « νουθετέω υἱός . εἶτα Μωϋσῆς μέν ὁμολογέω » ἔμφοβος εἰμί καί ἔντρομος , « ἀκούω περί ὁ λόγος , σύ δέ ὁ λόγος ἀκροάομαι ὁ θεῖος οὐ δείδω ; οὐ ἀγωνιάω ; οὐ ἅμα τε εὐλαβέομαι καί σπεύδω ἐκμανθάνω , τουτέστι σπεύδω εἰς σωτηρία , φοβέω ὁ ὀργή , ἀγαπάω ὁ χάρις , ζηλόω ὁ ἐλπίς , ἵνα ἐκκλίνω ὁ κρίσις ; ἥκω ἥκω , ὦ νεολαία ὁ ἐμός · » ἐάν γάρ μή αὖθις ὡς ὁ παιδίον γίγνομαι καί ἀναγεννάω , « ὡς φημί ὁ γραφή , ὁ ὄντως εἰμί πατήρ οὐ μή ἀπολαμβάνω , » οὐδέ οὐ μή εἰσέρχομαι ποτέ εἰς ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός . « πῶς γάρ εἰσέρχομαι ἐπιτρέπω ὁ ξένος ; ἀλλά ὅταν , οἴομαι , ἐγγράφω καί πολιτεύω καί ὁ πατήρ ἀπολαμβάνω , τότε » ἐν ὁ ὁ πατήρ « γίγνομαι , τότε κληρονομέω καταξιόω , τότε ὁ βασιλεία ὁ πατρῷος κοινωνέω ὁ γνήσιος , ὁ » ἀγαπάω « · οὗτος γάρ ὁ πρωτότοκος ἐκκλησία ὁ ἐκ πολύς ἀγαθός σύγκειμαι παιδίον · οὗτος εἰμί ὁ » πρωτότοκος ὁ ἐναπογράφω ἐν οὐρανός « καί τοσοῦτος » μυριάς ἄγγελος « συμπανηγυρίζω · πρωτότοκος δέ παῖς ἐγώ ὁ τρόφιμος ὁ θεός , ὁ ὁ » πρωτότοκος « γνήσιος φίλος , ὁ πρῶτος ὁ ἄλλος ἄνθρωπος ὁ θεός νοέω , ὁ πρῶτος ὁ ἁμαρτία ἀποσπάω , ὁ πρῶτος ὁ διάβολος χωρίζω . νυνί δέ τοσοῦτος τις εἰμί ἄθεος , ὅσος φιλάνθρωπος ὁ θεός · ὁ μέν γάρ ἐκ δοῦλος υἱός ἐγώ γίγνομαι βούλομαι , ὁ δέ καί υἱός γίγνομαι ὑπεραφανέω . ὦ ὁ ἀπόνοια ὁ πολύς · ὁ κύριος ἐπαισχύνομαι . ἐλευθερία ἐπαγγέλλω , σύ δέ εἰς δουλεία ἀποδιδράσκω . σωτηρία χαρίζω , σύ δέ εἰς θάνατος ὑποφέρω . ζωή δωρέω αἰώνιος , σύ δέ ὁ κόλασις ἀναμένω · καί » ὁ πῦρ « δέ προσκοπέω , » ὅς ἑτοιμάζω ὁ κύριος ὁ διάβολος καί ὁ ἄγγελος αὐτός . « διά οὗτος ὁ μακάριος ἀπόστολος » μαρτύρομαι ἐν κύριος , « φημί , » μηκέτι σύ περιπατέω , καθώς καί ὁ ἔθνος περιπατέω ἐν ματαιότης ὁ νόος αὐτός , σκοτίζω ὁ διάνοια εἰμί καί ἀπαλλοτριόω ὁ ζωή ὁ θεός , διά ὁ ἄγνοια ὁ εἰμί ἐν αὐτός , διά ὁ πώρωσις ὁ καρδία αὐτός · ὅστις ἑαυτοῦ παραδίδωμι ἀπαλγέω ὁ ἀσέλγεια εἰς ἐργασία ἀκαθαρσία πᾶς καί πλεονεξία . « τοιοῦτος μάρτυς ἐλέγχω ὁ ὁ ἄνθρωπος ἄνοια καί θεός ἐπιβοάω , τίς δή ἕτερος ὑπολείπω ὁ ἄπιστος ἤ κρίσις καί καταδίκη ; οὐ κάμνω δέ ὁ κύριος παραινέω , ἐκφοβέω , προτρέπω , διεγείρω , νουθετέω · ἀφυπνίζω γε τοι καί ὁ σκότος αὐτός ὁ πλανάω διανίσταμαι · » ἐγείρω , « φημί , » ὁ καθεύδω καί ἀνίστημι ἐκ ὁ νεκρός , καί ἐπιφαύσκω σύ ὁ Χριστός κύριος , « ὁ ὁ ἀνάστασις ἥλιος , ὁ » πρό ἑωσφόρος « γεννάω , ὁ ζωή χαρίζω ἀκτίς ἴδιος . μή οὖν περιφρονέω τις ὁ λόγος , μή λανθάνω καταφρονέω ἑαυτοῦ . λέγω γάρ που ὁ γραφή · » σήμερον ἐάν ὁ φωνή αὐτός ἀκούω , μή σκληρύνω ὁ καρδία σύ ὡς ἐν ὁ παραπικρασμός κατά ὁ ἡμέρα ὁ πειρασμός ἐν ὁ ἐρῆμος , οὗ πειράω ὁ πατήρ σύ ἐν δοκιμασία . « ὁ δέ δοκιμασία τίς εἰμί εἰ ἐθέλω μανθάνω , ὁ ἅγιος σύ πνεῦμα ἐξηγέομαι · » καί ὁράω ὁ ἔργον ἐγώ , « φημί , » τεσσαράκοντα ἔτος · διά ὅς προσοχθίζω ὁ γενεά οὗτος καί λέγω · ἀεί πλανάω ὁ καρδία · αὐτός δέ οὐ γιγνώσκω ὁ ὁδός ἐγώ , ὡς ὄμνυμι ἐν ὁ ὀργή ἐγώ · εἰ εἰσέρχομαι εἰς ὁ κατάπαυσις ἐγώ . « ὁράω ὁ ἀπειλή · ὁράω ὁ προτροπή · ὁράω ὁ τιμή · τίς δή οὖν ἔτι ὁ χάρις εἰς ὀργή μεταλλάσσω καί οὐ ἀναπετάννυμι ὁ ἀκοή καταδέχομαι ὁ λόγος ἐν ἁγνός ξενοδοκέω ὁ ψυχή ὁ θεός ; μέγας γάρ ὁ ἐπαγγελία αὐτός ὁ χάρις , ἐάν σήμερον ὁ φωνή αὐτός ἀκούω · ὁ δέ σήμερον κατά ἕκαστος [ αὐτός ] αὐξάνω ὁ ἡμέρα , ἔστε ἄν ὁ σήμερον ὀνομάζω . μέχρι δέ συντέλεια καί ὁ σήμερον καί ὁ μάθησις διαμένω · καί τότε ὁ ὄντως σήμερον ὁ ἀνελλιπής ὁ θεός ἡμέρα ὁ αἰών συνεκτείνω . ἀεί οὖν ὁ φωνή ὑπακούω ὁ θεῖος λόγος · ὁ σήμερον γάρ ἀίδιος αἰών εἰμί εἰκών , σύμβολον δέ ὁ φώς ὁ ἡμέρα , φάος δέ ὁ λόγος ἄνθρωπος , διά ὅς καταυγάζω ὁ θεός . ἔοικα ἄρα πιστεύω μέν καί ὑπακούω ὁ χάρις ὑπερπλεονάζω , ἀπειθέω δέ καί πλανάω κατά καρδία ὁδός τε ὁ κυριακός μή γιγνώσκω , ὅς εὐθύς ποιέω καί εὐτρεπίζω παραγγέλλω Ἰωάννης , οὗτος δέ προσοχθίζω ὁ θεός καί ἀπειλέω · καί δή καί ὁ τέλος ὁ ἀπειλή αἰνιγματώδης ἀπολαμβάνω ὁ παλαιός ὁ Ἑβραῖος πλανήτης · οὐ γάρ εἰσέρχομαι εἰς ὁ κατάπαυσις λέγω διά ὁ ἀπιστία , πρίν ἤ σφεῖς αὐτός κατακολουθέω ὁ Μωϋσῆς διάδοχος ὀψέ ποτέ ἔργον μανθάνω οὐ ἄν ἄλλος σῴζω μή οὐ ὡς Ἰησοῦς πιστεύω . φιλάνθρωπος δέ εἰμί ὁ κύριος πᾶς ἄνθρωπος » εἰς ἐπίγνωσις ὁ ἀλήθεια « παρακαλέω , ὁ ὁ παράκλητος ἀποστέλλω . τίς οὖν ὁ ἐπίγνωσις ; θεοσέβεια · » θεοσέβεια δέ πρός πᾶς ὠφέλιμος « κατά ὁ Παῦλος , » ἐπαγγελία ἔχω ζωή ὁ νῦν καί ὁ μέλλω . « πόσος ὁμολογέω , ὦ ἄνθρωπος , εἰ πιπράσκω σωτηρία ἀίδιος , ὠνέομαι ἄν ; οὐδέ εἰ ὁ Πακτωλός τις ὅλος , ὁ χρυσίον ὁ ῥεῦμα ὁ μυθικός , ἀπομετρέω , ἀντάξιος σωτηρία μισθός ἀριθμέω . μή οὖν ἀποκάμνω · ἔξεστι σύ , ἐάν ἐθέλω , ἐξωνέομαι ὁ πολυτίμητος σωτηρία οἰκεῖος θησαυρός , ἀγάπη καί πίστις ζωή , ὅς εἰμί ἀξιόλογος μισθός . οὗτος ἡδύς ὁ τιμή ὁ θεός λαμβάνω . » ἐλπίζω γάρ ἐπί θεός ζάω , ὅς εἰμί σωτήρ πᾶς ἄνθρωπος , μάλα πιστός . « ὁ δέ ἄλλος περιφύζω ὁ κόσμος , οἷος φυκίον τις ἔναλος πέτρα , ἀθανασία ὀλιγωρέω , καθά ὁ Ἰθακήσιος γέρων οὐ ὁ ἀλήθεια καί ὁ ἐν οὐρανός πατρίς , πρός δέ καί ὁ ὄντως εἰμί ἱμείρω φώς , ἀλλά ὁ καπνός . θεοσέβεια δέ , ἐξομοιόω ὁ θεός κατά ὁ δυνατός ὁ ἄνθρωπος , κατάλληλος ἐπιγράφω διδάσκαλος θεός ὁ καί μόνος ἀπεικάζω κατά ἀξία δύναμαι ἄνθρωπος θεός . οὗτος ὁ ἀπόστολος ὁ διδασκαλία θεῖος ὄντως ἐπίσταμαι » σύ δέ , ὦ Τιμόθεος , « φημί , » ἀπό βρέφος ἱερός γράμμα οἶδα , ὁ δύναμαι σύ σοφίζω εἰς σωτηρία διά πίστις ἐν Χριστός . « ἱερός γάρ ὡς ἀληθής ὁ ἱεροποιέω καί θεοποιέω γράμμα , ἐκ ὅς γράμμα καί συλλαβή ὁ ἱερός ὁ σύγκειμαι γραφή , ὁ σύνταγμα , ὁ αὐτός ἀκόλουθος ἀπόστολος » θεόπνευστος « καλέω , » ὠφέλιμος εἰμί πρός διδασκαλία , πρός ἔλεγχος , πρός ἐπανόρθωσις , πρός παιδεία ὁ ἐν δικαιοσύνη , ἵνα ἄρτιος εἰμί ὁ ὁ θεός ἄνθρωπος πρός πᾶς ἔργον ἀγαθός ἐξαρτάω . « οὐ ἄν τις οὕτως ἐκπλάσσω ὁ ἄλλος ἅγιος ὁ προτροπή ὡς αὐτός ὁ κύριος ὁ φιλάνθρωπος · οὐδείς γάρ ἀλλά ἤ οὗτος ἔργον μόνος εἰμί αὐτός σῴζω ὁ ἄνθρωπος . βοάω γοῦν ἐπείγω εἰς σωτηρία αὐτός » ἐγγίζω ὁ βασιλεία ὁ οὐρανός · « ἐπιστρέφω ὁ ἄνθρωπος πλησιάζω ὁ φόβος . οὗτος καί ὁ ἀπόστολος ὁ κύριος παρακαλέω ὁ Μακεδών ἑρμηνεύς γίγνομαι ὁ θεῖος φωνή , » ὁ κύριος ἐγγίζω « λέγω , » εὐλαβέομαι μή καταλαμβάνω κενός . « σύ δέ εἰς τοσοῦτος ἀδεής , μάλα δέ ἄπιστος , μήτε αὐτός πείθω ὁ κύριος μήτε ὁ Παῦλος , καί οὗτος ὑπέρ Χριστός δέω . » γεύω καί ὁράω ὅτι χρηστός ὁ θεός . « ὁ πίστις εἰσάγω , ὁ πεῖρα διδάσκω , ὁ γραφή παιδαγωγέω » δεῦτε , ὦ τέκνον , « λέγω , » ἀκούω ἐγώ , φόβος κύριος διδάσκω σύ . « εἶτα ὡς ἤδη πιστεύω σύντομος ἐπιλέγω » τίς εἰμί ἄνθρωπος ὁ ἐθέλω ζωή , ἀγαπάω ἡμέρα ὁράω ἀγαθός ; « ἐγώ εἰμί , φημί , ὁ ἀγαθός προσκυνητής , ὁ ὁ ἀγαθός ζηλωτής . ἀκούω οὖν » ὁ μακρός , « ἀκούω » ὁ ἐγγύς · « οὐ ἀποκρύπτω τις ὁ λόγος · φάος εἰμί κοινός , ἐπιλάμπω πᾶς ἄνθρωπος · οὐδείς Κιμμέριος ἐν λόγος · σπεύδω εἰς σωτηρία , ἐπί ὁ παλιγγενεσία · εἰς εἷς ἀγάπη συνάγω ὁ πολύς κατά ὁ ὁ μοναδικός οὐσία ἕνωσις σπεύδω · ἀγαθοεργέω ἀνάλογος ἑνότης διώκω , ὁ ἀγαθός ἐκζητέω μονάς . ὁ δέ ἐκ πολύς ἕνωσις ἐκ πολυφωνία καί διασπορά ἁρμονία λαμβάνω θεικός εἷς γίγνομαι συμφωνία , εἷς χορευτής καί διδάσκαλος ὁ λόγος ἕπομαι , ἐπί αὐτός ὁ ἀλήθεια ἀναπαύω , » Ἀββᾶ « λέγω » ὁ πατήρ « · οὗτος ὁ θεός ὁ φωνή ὁ ἀληθινός ἀσπάζομαι παρά ὁ αὐτός παῖς πρῶτος καρπόω .