clemens-alexandrinus.protrepticus 8
Ὥρα τοίνυν τῶν ἄλλων ἡμῖν τῇ τάξει προδιηνυσμένων ἐπὶ τὰς προφητικὰς ἰέναι γραφάς · καὶ γὰρ οἱ χρησμοὶ τὰς εἰς τὴν θεοσέβειαν ἡμῖν ἀφορμὰς ἐναργέστατα προτείνοντες θεμελιοῦσι τὴν ἀλήθειαν · γραφαὶ δὲ αἱ θεῖαι , εἰ καὶ πολιτεῖαι σώφρονες σύντομοι σωτηρίας ὁδοί , γυμναὶ κομμωτικῆς καὶ τῆς ἐκτὸς καλλιφωνίας καὶ στωμυλίας καὶ κολακείας ὑπάρχουσαι ἀνιστῶσιν ἀγχόμενον ὑπὸ κακίας τὸν ἄνθρωπον , ὑπεριδοῦσαι τὸν ὄλισθον τὸν βιωτικόν , μιᾷ καὶ τῇ αὐτῇ φωνῇ πολλὰ θεραπεύουσαι , ἀποτρέπουσαι μὲν ἡμᾶς τῆς ἐπιζημίου ἀπάτης , προτρέπουσαι δὲ ἐμφανῶς εἰς προὖπτον σωτηρίαν . αὐτίκα γοῦν ἡ προφῆτις ἡμῖν ᾀσάτω πρώτη Σίβυλλα τὸ ᾳσμα τὸ σωτήριον · οὗτος ἰδοὺ πάντεσσι σαφὴς ἀπλάνητος ὑπάρχει · ἔλθετε , μὴ σκοτίην δὲ διώκετε καὶ ζόφον αἰεί . ἠελίου γλυκυδερκές , ἰδού , φάος ἔξοχα λάμπει . γνῶτε δὲ κατθέμενοι σοφίην ἐν στήθεσιν ὑμῶν . εἷς θεός ἐστι , βροχάς , ἀνέμους , σεισμούς τ᾿ ἐπιπέμπων , ἀστεροπάς , λιμούς , λοιμοὺς καὶ κήδεα λυγρὰ καὶ νιφετούς , κρύσταλλα , τί δὴ καθ᾿ ἓν ἐξαγορεύω ; οὐρανοῦ ἡγεῖται , γαίης κρατεῖ , αὐτὸς ὑπάρχει · ἐνθέως σφόδρα τὴν μὲν ἀπάτην ἀπεικάζουσα τῷ σκότει , τὴν δὲ γνῶσιν ἡλίῳ καὶ φωτὶ τοῦ θεοῦ , ἄμφω δὲ παραθεμένη τῇ συγκρίσει , τὴν ἐκλογὴν διδάσκει · τὸ γὰρ ψεῦδος οὐ ψιλῇ τῇ παραθέσει τἀληθοῦς διασκεδάννυται , τῇ δὲ χρήσει τῆς ἀληθείας ἐκβιαζόμενον φυγαδεύεται . Ἱερεμίας δὲ ὁ προφήτης ὁ πάνσοφος , μᾶλλον δὲ ἐν Ἱερεμίᾳ τὸ ἅγιον πνεῦμα ἐπιδείκνυσι τὸν θεόν . » θεὸς ἐγγίζων ἐγώ εἰμι « , φησί , » καὶ οὐχὶ θεὸς πόρρωθεν . εἰ ποιήσει τι ἄνθρωπος ἐν κρυφαίοις , καὶ ἐγὼ οὐκ ὄψομαι αὐτόν ; οὐχὶ τοὺς οὐρανοὺς καὶ τὴν γῆν ἐγὼ πληρῶ ; λέγει κύριος . « πάλιν δὲ αὖ διὰ Ἡσαΐου » τίς μετρήσει « , φησί , » τὸν οὐρανὸν σπιθαμῇ καὶ πᾶσαν τὴν γῆν δρακί ; « ὅρα τὸ μέγεθος τοῦ θεοῦ καὶ καταπλάγηθι . τοῦτον προσκυνήσωμεν , ἐφ᾿ οὗ φησιν ὁ προφήτης » ἀπὸ προσώπου σου ὄρη τακήσονται , ὡς ἀπὸ προσώπου πυρὸς τήκεται κηρός . « οὗτος , φησίν , ἐστὶν ὁ θεός , » οὗ θρόνος μέν ἐστιν ὁ οὐρανός , ὑποπόδιον δὲ ἡ γῆ « , » ὃς ἐὰν ἀνοίξῃ τὸν οὐρανόν , τρόμος σε λήψεται . « βούλει καὶ περὶ τῶν εἰδώλων ἀκοῦσαι τί φησὶν ὁ προφήτης οὗτος ; » παραδειγματισθήσονται ἔμπροσθεν τοῦ ἡλίου καὶ ἔσται τὰ θνησιμαῖα αὐτῶν βρώματα τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοῖς θηρίοις τῆς γῆς , καὶ σαπήσεται ὑπὸ τοῦ ἡλίου καὶ τῆς σελήνης , ἃ αὐτοὶ ἠγάπησαν καὶ οἷς αὐτοὶ ἐδούλευσαν , καὶ ἐμπρησθήσεται ἡ πόλις αὐτῶν . « φθαρήσεσθαι δὲ καὶ τὰ στοιχεῖα καὶ τὸν κόσμον σὺν καὶ αὐτοῖς λέγει · » ἡ γῆ « , φησί , » παλαιωθήσεται καὶ ὁ οὐρανὸς παρελεύσεται « , » τὸ δὲ ῥῆμα κυρίου μένει εἰς τὸν αἰῶνα . « τί δὲ ὅταν πάλιν ἑαυτὸν δεικνύναι ὁ θεὸς βουληθῇ διὰ Μωυσέως ; » ἴδετε ἴδετε ὅτι ἐγώ εἰμι καὶ οὐκ ἔστι θεὸς ἕτερος πλὴν ἐμοῦ . ἐγὼ ἀποκτενῶ καὶ ζῆν ποιήσω · πατάξω κἀγὼ ἰάσομαι , καὶ οὐκ ἔστιν ὃς ἐξελεῖται ἐκ τῶν χειρῶν μου . « ἀλλὰ καὶ ἑτέρου ἐπακοῦσαι θέλεις χρησμῳδοῦ ; ἔχεις τὸν χορὸν πάντα τὸν προφητικόν , τοὺς συνθιασώτας τοῦ Μωυσέως . τί φησὶν αὐτοῖς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον διὰ Ὠσηέ ; οὐκ ὀκνήσω λέγειν » ἰδού , ἐγὼ στερεῶν βροντὴν καὶ κτίζων πνεῦμα « , οὗ αἱ χεῖρες τὴν στρατιὰν τοῦ οὐρανοῦ ἐθεμελίωσαν . ἔτι δὲ καὶ διὰ Ἡσαΐου ( καὶ ταύτην ἀπομνημονεύσω σοι τὴν φωνήν ) » ἐγώ εἰμι , ἐγώ εἰμι « , φησίν , » ὁ κύριος ὁ λαλῶν δικαιοσύνην καὶ ἀναγγέλλων ἀλήθειαν · συνάχθητε καὶ ἥκετε · βουλεύσασθε ἅμα , οἱ σῳζόμενοι ἀπὸ τῶν ἐθνῶν . οὐκ ἔγνωσαν οἱ αἴροντες τὸ ξύλον γλύμμα αὐτῶν , καὶ προσευχόμενοι θεοῖς οἳ οὐ σώσουσιν αὐτούς . « εἶθ᾿ ὑποβάς » ἐγώ , « φησίν , » ὁ θεός , καὶ οὐκ ἔστι πλὴν ἐμοῦ δίκαιος , καὶ σωτὴρ οὐκ ἔστι πάρεξ ἐμοῦ · ἐπιστράφητε πρός με καὶ σωθήσεσθε οἱ ἀπ᾿ ἐσχάτου τῆς γῆς . ἐγώ εἰμι ὁ θεὸς καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος · κατ᾿ ἐμαυτοῦ ὀμνύω . « τοῖς δὲ εἰδωλολάτραις δυσχεραίνει λέγων » τίνι ὡμοιώσατε κύριον ; ἢ τίνι ὁμοιώματι ὡμοιώσατε αὐτόν ; μὴ εἰκόνα ἐποίησεν τέκτων , ἢ χρυσοχόος χωνεύσας χρυσίον περιεχρύσωσεν αὐτόν ; « καὶ τὰ ἐπὶ τούτοις . μὴ οὖν ἔτι ὑμεῖς εἰδωλολάτραι ; ἀλλὰ κἂν νῦν φυλάξασθε τὰς ἀπειλάς · ὀλολύξει γὰρ τὰ γλυπτὰ καὶ τὰ χειροποίητα , μᾶλλον δὲ οἱ ἐπ᾿ αὐτοῖς πεποιθότες , ἀναίσθητος γὰρ ἡ ὕλη . ἔτι φησίν · » ὁ κύριος σείσει πόλεις κατοικουμένας καὶ τὴν οἰκουμένην ὅλην καταλήψεται τῇ χειρὶ ὡς νοσσιάν . « τί σοι σοφίας ἀναγγέλλω μυστήρια καὶ ῥήσεις ἐκ παιδὸς Ἑβραίου σεσοφισμένου ; » κύριος ἔκτισέν με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ , « καὶ » κύριος δίδωσι σοφίαν καὶ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ γνῶσις καὶ σύνεσις . « » ἕως πότε , ὀκνηρέ , κατάκεισαι ; πότε δὲ ἐξ ὕπνου ἐγερθήσῃ ; ἐὰν δὲ ἄοκνος ᾖς , ἥξει σοι ὥσπερ πηγὴ ὁ ἄμητός σου , « ὁ λόγος ὁ πατρικός , ὁ ἀγαθὸς λύχνος , ὁ κύριος ἐπάγων τὸ φῶς , τὴν πίστιν πᾶσι καὶ σωτηρίαν . » κύριος « γὰρ » ὁ ποιήσας τὴν γῆν ἐν τῇ ἰσχύι αὐτοῦ , « ὥς φησιν Ἱερεμίας , » ἀνώρθωσεν τὴν οἰκουμένην ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτοῦ . « ἀποπεσόντας γὰρ ἡμᾶς ἐπὶ τὰ εἴδωλα ἡ σοφία , ἥ ἐστιν ὁ λόγος αὐτοῦ , ἀνορθοῖ ἐπὶ τὴν ἀλήθειαν . καὶ αὕτη πρώτη τοῦ παραπτώματος ἀνάστασις · ὅθεν ἀποτρέπων εἰδωλολατρείας ἁπάσης ὁ θεσπέσιος παγκάλως ἀνακέκραγε Μωυσῆς · » ἄκουε Ἰσραήλ · κύριος ὁ θεός σου , κύριος εἷς ἐστι , « καὶ » κύριον τὸν θεόν σου προσκυνήσεις καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις · « νῦν δὴ οὖν σύνετε , ὦ ἄνθρωποι , κατὰ τὸν μακάριον ψαλμῳδὸν ἐκεῖνον τὸν Δαβίδ · » δράξασθε παιδείας , μή ποτε ὀργισθῇ κύριος , καὶ ἀπολεῖσθε ἐξ ὁδοῦ δικαίας , ὅταν ἐκκαυθῇ ἐν τάχει ὁ θυμὸς αὐτοῦ . μακάριοι πάντες οἱ πεποιθότες ἐπ᾿ αὐτῷ . « ἤδη δὲ ὑπεροικτείρων ἡμᾶς ὁ κύριος τὸ σωτήριον ἐνδίδωσι μέλος , οἷον ἐμβατήριον ῥυθμόν · » υἱοὶ ἀνθρώπων , ἕως πότε βαρυκάρδιοι ; ἵνα τί ἀγαπᾶτε ματαιότητα καὶ ζητεῖτε ψεῦδος ; « τίς οὖν ἡ ματαιότης καὶ τί τὸ ψεῦδος ; ὁ ἅγιος ἀπόστολος τοῦ κυρίου τοὺς Ἕλληνας αἰτιώμενος ἐξηγήσεταί σοι · » ὅτι γνόντες τὸν θεὸν οὐχ ὡς θεὸν ἐδόξασαν ἢ ηὐχαρίστησαν , ἀλλ᾿ ἐματαιώθησαν ἐν τοῖς διαλογισμοῖς αὐτῶν , καὶ ἤλλαξαν τὴν δόξαν τοῦ θεοῦ ἐν ὁμοιώματι εἰκόνος φθαρτοῦ ἀνθρώπου , καὶ ἐλάτρευσαν τῇ κτίσει παρὰ τὸν κτίσαντα . « καὶ μὴν ὅ γε θεὸς οὗτος , ὃς » ἐν ἀρχῇ ἐποίησε τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν · « σὺ δὲ τὸν μὲν θεὸν οὐ νοεῖς , τὸν δὲ οὐρανὸν προσκυνεῖς , καὶ πῶς οὐκ ἀσεβεῖς ; ἄκουε πάλιν προφήτου λέγοντος » ἐκλείψει μὲν ὁ ἥλιος καὶ ὁ οὐρανὸς σκοτισθήσεται , λάμψει δὲ ὁ παντοκράτωρ εἰς τὸν αἰῶνα , καὶ αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν σαλευθήσονται καὶ οἱ οὐρανοὶ εἱλιγήσονται ὡς δέρρις ἐκτεινόμενοι καὶ συστελλόμενοι « ( αὗται γὰρ αἱ προφητικαὶ φωναί ) » καὶ ἡ γῆ φεύξεται ἀπὸ προσώπου κυρίου . «
Lemmas: ὥρα τοίνυν ὁ ἄλλος ἐγώ ὁ τάξις προδιανύω ἐπί ὁ προφητικός ἔρχομαι γραφή · καί γάρ ὁ χρησμός ὁ εἰς ὁ θεοσέβεια ἐγώ ἀφορμή ἐναργής προτείνω θεμελιόω ὁ ἀλήθεια · γραφή δέ ὁ θεῖος , εἰ καί πολιτεία σώφρων σύντομος σωτηρία ὁδός , γυμνός κομμωτικός καί ὁ ἐκτός καλλιφωνία καί στωμυλία καί κολακεία ὑπάρχω ἀνίστημι ἄγχω ὑπό κακία ὁ ἄνθρωπος , ὑπεροράω ὁ ὄλισθος ὁ βιωτικός , εἷς καί ὁ αὐτός φωνή πολύς θεραπεύω , ἀποτρέπω μέν ἐγώ ὁ ἐπιζήμιος ἀπάτη , προσρέπω δέ ἐμφανής εἰς πρόοπτος σωτηρία . αὐτίκα γοῦν ὁ προφῆτις ἐγώ ἀείδω πρῶτος Σίβυλλα ὁ ᾆσμα ὁ σωτήριος · οὗτος ἰδού πᾶς σαφής ἀπλάνητος ὑπάρχω · ἔρχομαι , μή σκοτία δέ διώκω καί ζόφος ἀεί . ἥλιος γλυκυδερκής , ἰδού , φάος ἔξοχος λάμπω . γιγνώσκω δέ κατατίθημι σοφία ἐν στῆθος σύ . εἷς θεός εἰμί , βροχή , ἄνεμος , σεισμός τε ἐπιπέμπω , ἀστεροπή , λιμός , λοιμός καί κῆδος λυγρός καί νιφετός , κρύσταλλος , τίς δή κατά εἷς ἐξαγορεύω ; οὐρανός ἡγέομαι , γῆ κρατέω , αὐτός ὑπάρχω · ἔνθεος σφόδρα ὁ μέν ἀπάτη ἀπεικάζω ὁ σκότος , ὁ δέ γνῶσις ἥλιος καί φώς ὁ θεός , ἄμφω δέ παρατίθημι ὁ σύγκρισις , ὁ ἐκλογή διδάσκω · ὁ γάρ ψεῦδος οὐ ψιλός ὁ παράθεσις ἀληθής διασκεδάννυμι , ὁ δέ χρῆσις ὁ ἀλήθεια ἐκβιάζω φυγαδεύω . Ἱερεμίας δέ ὁ προφήτης ὁ πάνσοφος , μάλα δέ ἐν Ἱερεμίας ὁ ἅγιος πνεῦμα ἐπιδείκνυμι ὁ θεός . » θεός ἐγγίζω ἐγώ εἰμί « , φημί , » καί οὐ θεός πρόσωθεν . εἰ ποιέω τις ἄνθρωπος ἐν κρυφαῖος , καί ἐγώ οὐ ὁράω αὐτός ; οὐ ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ ἐγώ πληρόω ; λέγω κύριος . « πάλιν δέ αὖ διά Ἠσαΐας » τίς μετρέω « , φημί , » ὁ οὐρανός σπιθαμή καί πᾶς ὁ γῆ δράξ ; « ὁράω ὁ μέγεθος ὁ θεός καί καταπλήσσω . οὗτος προσκυνέω , ἐπί ὅς φημί ὁ προφήτης » ἀπό πρόσωπον σύ ὄρος τήκω , ὡς ἀπό πρόσωπον πῦρ τήκω κηρός . « οὗτος , φημί , εἰμί ὁ θεός , » ὅς θρόνος μέν εἰμί ὁ οὐρανός , ὑποπόδιον δέ ὁ γῆ « , » ὅς ἐάν ἀνοίγνυμι ὁ οὐρανός , τρόμος σύ λαμβάνω . « βούλομαι καί περί ὁ εἴδωλον ἀκούω τίς φημί ὁ προφήτης οὗτος ; » παραδειγματίζω ἔμπροσθεν ὁ ἥλιος καί εἰμί ὁ θνησιμαῖος αὐτός βρῶμα ὁ πετεινόν ὁ οὐρανός καί ὁ θηρίον ὁ γῆ , καί σήπω ὑπό ὁ ἥλιος καί ὁ σελήνη , ὅς αὐτός ἀγαπάω καί ὅς αὐτός δουλεύω , καί ἐμπίμπρημι ὁ πόλις αὐτός . « φθείρω δέ καί ὁ στοιχεῖον καί ὁ κόσμος σύν καί αὐτός λέγω · » ὁ γῆ « , φημί , » παλαιόω καί ὁ οὐρανός παρέρχομαι « , » ὁ δέ ῥῆμα κύριος μένω εἰς ὁ αἰών . « τίς δέ ὅταν πάλιν ἑαυτοῦ δείκνυμι ὁ θεός βούλομαι διά Μωϋσῆς ; » ὁράω ὁράω ὅτι ἐγώ εἰμί καί οὐ εἰμί θεός ἕτερος πλήν ἐγώ . ἐγώ ἀποκτείνω καί ζάω ποιέω · πατάσσω ἐγώ ἰάομαι , καί οὐ εἰμί ὅς ἐξαιρέω ἐκ ὁ χείρ ἐγώ . « ἀλλά καί ἕτερος ἐπακούω ἐθέλω χρησμῳδός ; ἔχω ὁ χορός πᾶς ὁ προφητικός , ὁ συνθιασώτης ὁ Μωϋσῆς . τίς φημί αὐτός ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος διά Ὠσηέ ; οὐ ὀκνέω λέγω » ἰδού , ἐγώ στερεόω βροντή καί κτίζω πνεῦμα « , ὅς ὁ χείρ ὁ στρατιά ὁ οὐρανός θεμελιόω . ἔτι δέ καί διά Ἠσαΐας ( καί οὗτος ἀπομνημονεύω σύ ὁ φωνή ) » ἐγώ εἰμί , ἐγώ εἰμί « , φημί , » ὁ κύριος ὁ λαλέω δικαιοσύνη καί ἀναγγέλλω ἀλήθεια · συνάγω καί ἥκω · βουλεύω ἅμα , ὁ σῴζω ἀπό ὁ ἔθνος . οὐ γιγνώσκω ὁ ἀείρω ὁ ξύλον γλύμμα αὐτός , καί προσεύχομαι θεός ὅς οὐ σῴζω αὐτός . « εἶτα ὑποβαίνω » ἐγώ , « φημί , » ὁ θεός , καί οὐ εἰμί πλήν ἐγώ δίκαιος , καί σωτήρ οὐ εἰμί παρέξ ἐγώ · ἐπιστρέφω πρός ἐγώ καί σῴζω ὁ ἀπό ἔσχατος ὁ γῆ . ἐγώ εἰμί ὁ θεός καί οὐ εἰμί ἄλλος · κατά ἐμαυτοῦ ὄμνυμι . « ὁ δέ εἰδωλολάτρης δυσχεραίνω λέγω » τίς ὁμοιόω κύριος ; ἤ τίς ὁμοίωμα ὁμοιόω αὐτός ; μή εἰκών ποιέω τέκτων , ἤ χρυσοχόος χωνεύω χρυσίον περιχρυσόω αὐτός ; « καί ὁ ἐπί οὗτος . μή οὖν ἔτι σύ εἰδωλολάτρης ; ἀλλά ἄν νῦν φυλάσσω ὁ ἀπειλή · ὀλολύζω γάρ ὁ γλυπτός καί ὁ χειροποίητος , μάλα δέ ὁ ἐπί αὐτός πείθω , ἀναίσθητος γάρ ὁ ὕλη . ἔτι φημί · » ὁ κύριος σείω πόλις κατοικέω καί ὁ οἰκουμένη ὅλος καταλαμβάνω ὁ χείρ ὡς νοσσιά . « τίς σύ σοφία ἀναγγέλλω μυστήριον καί ῥῆσις ἐκ παῖς Ἑβραῖος σοφίζω ; » κύριος κτίζω ἐγώ ἀρχή ὁδός αὐτός εἰς ἔργον αὐτός , « καί » κύριος δίδωμι σοφία καί ἀπό πρόσωπον αὐτός γνῶσις καί σύνεσις . « » ἕως πότε , ὀκνηρός , κατάκειμαι ; πότε δέ ἐκ ὕπνος ἐγείρω ; ἐάν δέ ἄοκνος εἰμί , ἥκω σύ ὥσπερ πηγή ὁ ἄμητος σύ , « ὁ λόγος ὁ πατρικός , ὁ ἀγαθός λύχνος , ὁ κύριος ἐπάγω ὁ φάος , ὁ πίστις πᾶς καί σωτηρία . » κύριος « γάρ » ὁ ποιέω ὁ γῆ ἐν ὁ ἰσχύς αὐτός , « ὡς φημί Ἱερεμίας , » ἀνορθόω ὁ οἰκουμένη ἐν ὁ σοφία αὐτός . « ἀποπίπτω γάρ ἐγώ ἐπί ὁ εἴδωλον ὁ σοφία , ὅς εἰμί ὁ λόγος αὐτός , ἀνορθόω ἐπί ὁ ἀλήθεια . καί οὗτος πρῶτος ὁ παράπτωμα ἀνάστασις · ὅθεν ἀποτρέπω εἰδωλολατρία ἅπας ὁ θεσπέσιος πάγκαλος ἀνακράζω Μωϋσῆς · » ἀκούω Ἰσραήλ · κύριος ὁ θεός σύ , κύριος εἷς εἰμί , « καί » κύριος ὁ θεός σύ προσκυνέω καί αὐτός μόνος λατρεύω · « νῦν δή οὖν συνίημι , ὦ ἄνθρωπος , κατά ὁ μακάριος ψαλμῳδός ἐκεῖνος ὁ Δαυίδ · » δράσσομαι παιδεία , μή ποτέ ὀργίζω κύριος , καί ἀπόλλυμι ἐκ ὁδός δίκαιος , ὅταν ἐκκαίω ἐν τάχος ὁ θυμός αὐτός . μακάριος πᾶς ὁ πείθω ἐπί αὐτός . « ἤδη δέ ὑπεροικτείρω ἐγώ ὁ κύριος ὁ σωτήριος ἐνδίδωμι μέλος , οἷος ἐμβατήριος ῥυθμός · » υἱός ἄνθρωπος , ἕως πότε βαρυκάρδιος ; ἵνα τίς ἀγαπάω ματαιότης καί ζητέω ψεῦδος ; « τίς οὖν ὁ ματαιότης καί τίς ὁ ψεῦδος ; ὁ ἅγιος ἀπόστολος ὁ κύριος ὁ Ἕλλην αἰτιάομαι ἐξηγέομαι σύ · » ὅτι γιγνώσκω ὁ θεός οὐ ὡς θεός δοξάζω ἤ εὐχαριστέω , ἀλλά ματαιόω ἐν ὁ διαλογισμός αὐτός , καί ἀλλάσσω ὁ δόξα ὁ θεός ἐν ὁμοίωμα εἰκών φθαρτός ἄνθρωπος , καί λατρεύω ὁ κτίσις παρά ὁ κτίζω . « καί μήν ὁ γε θεός οὗτος , ὅς » ἐν ἀρχή ποιέω ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ · « σύ δέ ὁ μέν θεός οὐ νοέω , ὁ δέ οὐρανός προσκυνέω , καί πῶς οὐ ἀσεβής ; ἀκούω πάλιν προφήτης λέγω » ἐκλείπω μέν ὁ ἥλιος καί ὁ οὐρανός σκοτίζω , λάμπω δέ ὁ παντοκράτωρ εἰς ὁ αἰών , καί ὁ δύναμις ὁ οὐρανός σαλεύω καί ὁ οὐρανός ἑλίσσω ὡς δέρρις ἐκτείνω καί συστέλλω « ( οὗτος γάρ ὁ προφητικός φωνή ) » καί ὁ γῆ φεύγω ἀπό πρόσωπον κύριος . «