clemens-alexandrinus.protrepticus 6
Καὶ πολύς μοι ἐπιρρεῖ τοιοῦτος ὄχλος , οἱονεὶ μορμώ τινα , δαιμονίων παρεισάγων ξένων ἄτοπον σκιαγραφίαν , μυθολογῶν ὕθλῳ γραϊκῷ · πολλοῦ γε δεῖ ἀνδράσιν ἐπιτρέπειν ἀκροᾶσθαι τοιούτων λόγων , οἳ μηδὲ τοὺς παῖδας τοὺς ἑαυτῶν , τοῦτο δὴ τὸ λεγόμενον , κλαυθμυριζομένους ἐθίζομεν παρηγορεῖσθαι μυθίζοντες , ὀρρωδοῦντες συνανατρέφειν αὐτοῖς ἀθεότητα τὴν πρὸς τῶν δοκησισόφων δὴ τούτων καταγγελλομένην , μηδέν τι νηπίων μᾶλλον τἀληθὲς εἰδότων . τί γάρ , ὢ πρὸς τῆς ἀληθείας , τοὺς σοὶ πεπιστευκότας δεικνύεις ῥύσει καὶ φορᾷ δίναις τε ἀτάκτοις ὑποβεβλημένους ; τί δέ μοι εἰδώλων ἀναπίμπλης τὸν βίον , ἀνέμους τε ἢ ἀέρα ἢ πῦρ ἢ γῆν ἢ λίθους ἢ ξύλα ἢ σίδηρον , κόσμον τόνδε , θεοὺς ἀναπλάττουσα , θεοὺς δὲ καὶ τοὺς ἀστέρας τοὺς πλανήτας , τοῖς ὄντως πεπλανημένοις τῶν ἀνθρώπων διὰ τῆς πολυθρυλήτου ταύτης ἀστρολογίας , οὐκ ἀστρονομίας , μετεωρολογοῦσα καὶ ἀδολεσχοῦσα ; τὸν κύριον τῶν πνευμάτων ποθῶ , τὸν κύριον τοῦ πυρός , τὸν κόσμου δημιουργόν , τὸν ἡλίου ἡλίου φωταγωγόν · θεὸν ἐπιζητῶ , οὐ τὰ ἔργα τοῦ θεοῦ . τίνα δὴ λάβω παρὰ σοῦ συνεργὸν τῆς ζητήσεως ; οὐ γὰρ παντάπασιν ἀπεγνώκαμέν σε . εἰ βούλει , τὸν Πλάτωνα . πῇ δὴ οὖν ἐξιχνευτέον τὸν θεόν , ὦ Πλάτων ; » τὸν γὰρ πατέρα καὶ ποιητὴν τοῦδε τοῦ παντὸς εὑρεῖν τε ἔργον καὶ εὑρόντα εἰς ἅπαντας ἐξειπεῖν ἀδύνατον . « διὰ τί δῆτα , ὢ πρὸς αὐτοῦ ; » ῥητὸν γὰρ οὐδαμῶς ἐστίν . « εὖ γε , ὦ Πλάτων , ἐπαφᾶσαι τῆς ἀληθείας · ἀλλὰ μὴ ἀποκάμῃς · ξύν μοι λαβοῦ τῆς ζητήσεως τἀγαθοῦ πέρι · πᾶσιν γὰρ ἁπαξαπλῶς ἀνθρώποις , μάλιστα δὲ τοῖς περὶ λόγους ἐνδιατρίβουσιν ἐνέστακταί τις ἀπόρροια θεϊκή . οὗ δὴ χάριν καὶ ἄκοντες μὲν ὁμολογοῦσιν ἕνα γε εἶναι θεόν , ἀνώλεθρον καὶ ἀγένητον τοῦτον , ἄνω που περὶ τὰ νῶτα τοῦ οὐρανοῦ ἐν τῇ ἰδίᾳ καὶ οἰκείᾳ περιωπῇ ὄντως ὄντα ἀεί . θεὸν δὲ ποῖον , εἰπέ μοι , νοητέον ; τὸν πάνθ᾿ ὁρῶντα καὐτὸν οὐχ ὁρώμενον , Εὐριπίδης λέγει . πεπλανῆσθαι γοῦν ὁ Μένανδρός μοι δοκεῖ , ἔνθα φησίν ἥλιε , σὲ γὰρ δεῖ προσκυνεῖν πρῶτον θεῶν , δι᾿ ὃν θεωρεῖν ἔστι τοὺς ἄλλους θεούς · οὐδὲ γὰρ ἥλιος ἐπιδείξει ποτ᾿ ἂν τὸν θεὸν τὸν ἀληθῆ , ὁ δὲ λόγος ὁ ὑγιής , ὅς ἐστιν ἥλιος ψυχῆς , δι᾿ οὗ μόνου ἔνδον ἀνατείλαντος ἐν τῷ βάθει τοῦ νοῦ αὐτῆς καταυγάζεται τὸ ὄμμα · ὅθεν οὐκ ἀπεικότως ὁ Δημόκριτος » τῶν λογίων ἀνθρώπων ὀλίγους « φησίν » ἀνατείναντας τὰς χεῖρας ἐνταῦθα ὃν νῦν ἠέρα καλέομεν οἱ Ἕλληνες , [ πάντα ] Δία μυθεῖσθαι · καὶ γὰρ πάντα οὗτος οἶδεν καὶ διδοῖ πάντα καὶ ἀφαιρεῖται , καὶ βασιλεὺς οὗτος τῶν πάντων « . ταύτῃ πῃ καὶ Πλάτων διανοούμενος τὸν θεὸν αἰνίττεται » περὶ τὸν πάντων βασιλέα πάντ᾿ ἐστί , κἀκεῖνο αἴτιον ἁπάντων τῶν καλῶν . « τίς οὖν ὁ βασιλεὺς τῶν πάντων ; θεὸς τῆς τῶν ὄντων ἀληθείας τὸ μέτρον . ὥσπερ οὖν τῷ μέτρῳ καταληπτὰ τὰ μετρούμενα , οὑτωσὶ δὲ καὶ τῷ νοῆσαι τὸν θεὸν μετρεῖται καὶ καταλαμβάνεται ἡ ἀλήθεια . ὁ δὲ ἱερὸς ὄντως Μωυσῆς » οὐκ ἔσται « , φησίν , » ἐν τῷ μαρσίππῳ σου στάθμιον καὶ στάθμιον μέγα ἢ μικρόν , οὐδὲ ἔσται ἐν τῇ οἰκίᾳ σου μέτρον μέγα ἢ μικρόν , ἀλλ᾿ ἢ στάθμιον ἀληθινὸν καὶ δίκαιον ἔσται σοι , « στάθμιον καὶ μέτρον καὶ ἀριθμὸν τῶν ὅλων ὑπολαμβάνων τὸν θεόν · τὰ μὲν γὰρ ἄδικα καὶ ἄνισα εἴδωλα οἴκοι ἐν τῷ μαρσίππῳ καὶ ἐν τῇ ὡς ἔπος εἰπεῖν ῥυπώσῃ ψυχῇ κατακέκρυπται · τὸ δὲ μόνον δίκαιον μέτρον , ὁ μόνος ὄντως θεός , ἴσος ἀεὶ κατὰ τὰ αὐτὰ καὶ ὡσαύτως ἔχων , μετρεῖ τε πάντα καὶ σταθμᾶται , οἱονεὶ τρυτάνῃ τῇ δικαιοσύνῃ τὴν τῶν ὅλων ἀρρεπῶς περιλαμβάνων καὶ ἀνέχων φύσιν . » ὁ μὲν δὴ θεός , ὥσπερ καὶ ὁ παλαιὸς λόγος , ἀρχήν τε καὶ τελευτὴν καὶ μέσα τῶν ὄντων ἁπάντων ἔχων , εὐθεῖαν περαίνει κατὰ φύσιν περιπορευόμενος · τῷ δ᾿ ἀεὶ ξυνέπεται δίκη τῶν ἀπολειπομένων τοῦ θείου νόμου τιμωρός . « πόθεν , ὦ Πλάτων , ἀλήθειαν αἰνίττῃ ; πόθεν ἡ τῶν λόγων ἄφθονος χορηγία τὴν θεοσέβειαν μαντεύεται ; σοφώτερα , φησίν , τούτων βαρβάρων τὰ γένη . οἶδά σου τοὺς διδασκάλους , κἂν ἀποκρύπτειν ἐθέλῃς · γεωμετρίαν παρ᾿ Αἰγυπτίων μανθάνεις , ἀστρονομίαν παρὰ Βαβυλωνίων , ἐπῳδὰς τὰς ὑγιεῖς παρὰ Θρᾳκῶν λαμβάνεις , πολλά σε καὶ Ἀσσύριοι πεπαιδεύκασι , νόμους δὲ τοὺς ὅσοι ἀληθεῖς καὶ δόξαν τὴν τοῦ θεοῦ παρ᾿ αὐτῶν ὠφέλησαι τῶν Ἑβραίων , οἵτινες οὐκ ἀπάτῃσι κεναῖς , οὐδὲ ἔργα ἀνθρώπων χρύσεα καὶ χάλκεια καὶ ἀργύρου ἠδ᾿ ἐλέφαντος καὶ ξυλίνων λιθίνων τε βροτῶν εἴδωλα θανόντων τιμῶσιν , ὅσα πέρ τε βροτοὶ κενεόφρονι βουλῇ · ἀλλὰ γὰρ ἀείρουσι πρὸς οὐρανὸν ὠλένας ἁγνάς , ὄρθριοι ἐξ εὐνῆς , ἀεὶ χρόα ἁγνίζοντες ὕδασι , καὶ τιμῶσι μόνον τὸν ἀεὶ μεδέοντα ἀθάνατον . Καί μοι μὴ μόνον , ὦ φιλοσοφία , ἕνα τοῦτον Πλάτωνα , πολλοὺς δὲ καὶ ἄλλους παραστῆσαι σπούδασον , τὸν ἕνα ὄντως μόνον θεὸν ἀναφθεγγομένους θεὸν κατ᾿ ἐπίπνοιαν αὐτοῦ , εἴ που τῆς ἀληθείας ἐπιδράξαιντο . Ἀντισθένης μὲν γὰρ οὐ Κυνικὸν δὴ τοῦτο ἐνενόησεν , Σωκράτους δὲ ἅτε γνώριμος » θεὸν οὐδενὶ ἐοικέναι « φησίν · » διόπερ αὐτὸν οὐδεὶς ἐκμαθεῖν ἐξ εἰκόνος δύναται « . Ξενοφῶν δὲ ὁ Ἀθηναῖος διαρρήδην ἂν καὶ αὐτὸς περὶ τῆς ἀληθείας ἐγεγράφει τι μαρτυρῶν ὡς Σωκράτης , εἰ μὴ τὸ Σωκράτους ἐδεδίει φάρμακον · οὐδὲν δὲ ἧττον αἰνίττεται . » ὁ « γοῦν » τὰ πάντα « , φησί , » σείων καὶ ἀτρεμίζων ὡς μὲν μέγας τις καὶ δυνατός , φανερός · ὁποῖος δὲ τὴν μορφήν , ἀφανής · οὐδὲ μὴν ὁ παμφαὴς δοκῶν εἶναι ἥλιος οὐδ᾿ αὐτὸς ἔοικεν ὁρᾶν αὑτὸν ἐπιτρέπειν , ἀλλ᾿ ἤν τις ἀναιδῶς αὐτὸν θεάσηται , τὴν ὄψιν ἀφαιρεῖται . « πόθεν ἄρα ὁ τοῦ Γρύλλου σοφίζεται ἢ δηλαδὴ παρὰ τῆς προφήτιδος τῆς Ἑβραίων θεσπιζούσης ὧδέ πως ; τίς γὰρ σὰρξ δύναται τὸν ἐπουράνιον καὶ ἀληθῆ ὀφθαλμοῖσιν ἰδεῖν θεὸν ἄμβροτον , ὃς πόλον οἰκεῖ ; ἀλλ᾿ οὐδ᾿ ἀκτίνων κατεναντίον ἠελίοιο ἄνθρωποι στῆναι δυνατοί , θνητοὶ γεγαῶτες . Κλεάνθης δὲ ὁ Πηδασεύς , ὁ ἀπὸ τῆς Στοᾶς φιλόσοφος , οὐ θεογονίαν ποιητικήν , θεολογίαν δὲ ἀληθινὴν ἐνδείκνυται . οὐκ ἀπεκρύψατο τοῦ θεοῦ πέρι ὅτι περ εἶχεν φρονῶν · τἀγαθὸν ἐρωτᾷς μ᾿ οἷόν ἐστ᾿ ; ἄκουε δή · τεταγμένον , δίκαιον , ὅσιον , εὐσεβές , κρατοῦν ἑαυτοῦ , χρήσιμον , καλόν , δέον , αὐστηρόν , αὐθέκαστον , ἀεὶ συμφέρον , ἄφοβον , ἄλυπον , λυσιτελές , ἀνώδυνον , ὠφέλιμον , εὐάρεστον , ἀσφαλές , φίλον , ἔντιμον , ὁμολογούμενον * * * * * εὐκλεές , ἄτυφον , ἐπιμελές , πρᾶον , σφοδρόν , χρονιζόμενον , ἄμεμπτον , ἀεὶ διαμένον . ἀνελεύθερος πᾶς ὅστις εἰς δόξαν βλέπει , ὡς δὴ παρ᾿ ἐκείνης τευξόμενος καλοῦ τινος . ἐνταῦθα δὴ σαφῶς , οἶμαι , διδάσκει ὁποῖός ἐστιν ὁ θεός , καὶ ὡς ἡ δόξα ἡ κοινὴ καὶ ἡ συνήθεια τοὺς ἑπομένους αὐταῖν , ἀλλὰ μὴ τὸν θεὸν ἐπιζητοῦντας , ἐξανδραποδιζέσθην . οὐκ ἀποκρυπτέον οὐδὲ τοὺς ἀμφὶ τὸν Πυθαγόραν , οἵ φασιν » ὁ μὲν θεὸς εἷς , οὗτος δὲ οὐχ , ὥς τινες ὑπονοοῦσιν , ἐκτὸς τᾶς διακοσμήσιος , ἀλλ᾿ ἐν αὐτᾷ , ὅλος ἐν ὅλῳ τῷ κύκλῳ , ἐπίσκοπος πάσας γενέσιος , κρᾶσις τῶν ὅλων αἰώνων καὶ ἐργάτας τῶν αὐτοῦ δυνάμιων καὶ ἔργων ἁπάντων ἐν οὐρανῷ φωστὴρ καὶ πάντων πατήρ , νοῦς καὶ ψύχωσις τῶ ὅλω κύκλω , πάντων κίνασις . « ἀπόχρη καὶ τάδε εἰς ἐπίγνωσιν θεοῦ ἐπιπνοίᾳ θεοῦ πρὸς αὐτῶν μὲν ἀναγεγραμμένα , πρὸς δὲ ἡμῶν ἐξειλεγμένα τῷ γε καὶ σμικρὸν διαθρεῖν ἀλήθειαν δυναμένῳ .
Lemmas: καί πολύς ἐγώ ἐπιρρέω τοιοῦτος ὄχλος , οἷον μορμώ τις , δαιμόνιον παρεισάγω ξένος ἄτοπος σκιαγραφία , μυθολογέω ὕθλος γραϊκός · πολύς γε δέω ἀνήρ ἐπιτρέπω ἀκροάομαι τοιοῦτος λόγος , ὅς μηδέ ὁ παῖς ὁ ἑαυτοῦ , οὗτος δή ὁ λέγω , κλαυθμυρίζω ἐθίζω παρηγορέω μυθίζω , ὀρρωδέω συνανατρέφω αὐτός ἀθεότης ὁ πρός ὁ δοκησίσοφος δή οὗτος καταγγέλλω , μηδείς τις νήπιος μάλα ἀληθής οἶδα . τίς γάρ , ὦ πρός ὁ ἀλήθεια , ὁ σύ πιστεύω δείκνυμι ῥύσις καί φορά δίνη τε ἄτακτος ὑποβάλλω ; τίς δέ ἐγώ εἴδωλον ἀναπίμπλημι ὁ βίος , ἄνεμος τε ἤ ἀήρ ἤ πῦρ ἤ γῆ ἤ λίθος ἤ ξύλον ἤ σίδηρος , κόσμος ὅδε , θεός ἀναπλάσσω , θεός δέ καί ὁ ἀστήρ ὁ πλανήτης , ὁ ὄντως πλανάω ὁ ἄνθρωπος διά ὁ πολυθρύλητος οὗτος ἀστρολογία , οὐ ἀστρονομία , μετεωρολογέω καί ἀδολεσχέω ; ὁ κύριος ὁ πνεῦμα ποθέω , ὁ κύριος ὁ πῦρ , ὁ κόσμος δημιουργός , ὁ ἥλιος ἥλιος φωταγωγός · θεός ἐπιζητέω , οὐ ὁ ἔργον ὁ θεός . τίς δή λαμβάνω παρά σύ συνεργός ὁ ζήτησις ; οὐ γάρ παντάπασι ἀπογιγνώσκω σύ . εἰ βούλομαι , ὁ Πλάτων . πῇ δή οὖν ἐξιχνευτέος ὁ θεός , ὦ Πλάτων ; » ὁ γάρ πατήρ καί ποιητής ὅδε ὁ πᾶς εὑρίσκω τε ἔργον καί εὑρίσκω εἰς ἅπας ἐκλέγω ἀδύνατος . « διά τίς δῆτα , ὦ πρός αὐτός ; » ῥητός γάρ οὐδαμῶς εἰμί . « εὖ γε , ὦ Πλάτων , ἐπαφάω ὁ ἀλήθεια · ἀλλά μή ἀποκάμνω · σύν ἐγώ λαμβάνω ὁ ζήτησις ἀγαθός περί · πᾶς γάρ ἁπαξαπλῶς ἄνθρωπος , μάλα δέ ὁ περί λόγος ἐνδιατρίβω ἐνστάζω τις ἀπόρροια θεικός . ὅς δή χάριν καί ἄκων μέν ὁμολογέω εἷς γε εἰμί θεός , ἀνώλεθρος καί ἀγένητος οὗτος , ἄνω που περί ὁ νῶτον ὁ οὐρανός ἐν ὁ ἴδιος καί οἰκεῖος περιωπή ὄντως εἰμί ἀεί . θεός δέ ποῖος , λέγω ἐγώ , νοέω ; ὁ πᾶς ὁράω αὐτός οὐ ὁράω , Εὐριπίδης λέγω . πλανάω γοῦν ὁ Μένανδρος ἐγώ δοκέω , ἔνθα φημί ἥλιος , σύ γάρ δέω προσκυνέω πρῶτος θεός , διά ὅς θεωρέω εἰμί ὁ ἄλλος θεός · οὐδέ γάρ ἥλιος ἐπιδείκνυμι ποτέ ἄν ὁ θεός ὁ ἀληθής , ὁ δέ λόγος ὁ ὑγιής , ὅς εἰμί ἥλιος ψυχή , διά ὅς μόνος ἔνδον ἀνατέλλω ἐν ὁ βάθος ὁ νόος αὐτός καταυγάζω ὁ ὄμμα · ὅθεν οὐ ἀπεικότως ὁ Δημόκριτος » ὁ λόγιος ἄνθρωπος ὀλίγος « φημί » ἀνατείνω ὁ χείρ ἐνταῦθα ὅς νῦν ἀήρ καλέω ὁ Ἕλλην , [ πᾶς ] Ζεύς μυθέομαι · καί γάρ πᾶς οὗτος οἶδα καί δίδωμι πᾶς καί ἀφαιρέω , καί βασιλεύς οὗτος ὁ πᾶς « . ταύτῃ πη καί Πλάτων διανοέω ὁ θεός αἰνίσσομαι » περί ὁ πᾶς βασιλεύς πᾶς εἰμί , ἐκεῖνος αἴτιος ἅπας ὁ καλός . « τίς οὖν ὁ βασιλεύς ὁ πᾶς ; θεός ὁ ὁ εἰμί ἀλήθεια ὁ μέτρον . ὥσπερ οὖν ὁ μέτρον καταληπτός ὁ μετρέω , οὕτως δέ καί ὁ νοέω ὁ θεός μετρέω καί καταλαμβάνω ὁ ἀλήθεια . ὁ δέ ἱερός ὄντως Μωϋσῆς » οὐ εἰμί « , φημί , » ἐν ὁ μάρσιππος σύ στάθμιον καί στάθμιον μέγας ἤ μικρός , οὐδέ εἰμί ἐν ὁ οἰκία σύ μέτρον μέγας ἤ μικρός , ἀλλά ἤ στάθμιον ἀληθινός καί δίκαιος εἰμί σύ , « στάθμιον καί μέτρον καί ἀριθμός ὁ ὅλος ὑπολαμβάνω ὁ θεός · ὁ μέν γάρ ἄδικος καί ἄνισος εἴδωλον οἴκοι ἐν ὁ μάρσιππος καί ἐν ὁ ὡς ἔπος λέγω ῥυπάω ψυχή κατακρύπτω · ὁ δέ μόνος δίκαιος μέτρον , ὁ μόνος ὄντως θεός , ἴσος ἀεί κατά ὁ αὐτός καί ὡσαύτως ἔχω , μετρέω τε πᾶς καί σταθμάω , οἱονεί τρυτάνη ὁ δικαιοσύνη ὁ ὁ ὅλος ἀρρεπής περιλαμβάνω καί ἀνέχω φύσις . » ὁ μέν δή θεός , ὥσπερ καί ὁ παλαιός λόγος , ἀρχή τε καί τελευτή καί μέσος ὁ εἰμί ἅπας ἔχω , εὐθύς περαίνω κατά φύσις περιπορεύομαι · ὁ δέ ἀεί συνέπομαι δίκη ὁ ἀπολείπω ὁ θεῖος νόμος τιμωρός . « πόθεν , ὦ Πλάτων , ἀλήθεια αἰνίσσομαι ; πόθεν ὁ ὁ λόγος ἄφθονος χορηγία ὁ θεοσέβεια μαντεύομαι ; σοφός , φημί , οὗτος βάρβαρος ὁ γένος . οἶδα σύ ὁ διδάσκαλος , ἐάν ἀποκρύπτω ἐθέλω · γεωμετρία παρά Αἰγύπτιος μανθάνω , ἀστρονομία παρά Βαβυλώνιος , ἐπῳδή ὁ ὑγιής παρά Θρᾷξ λαμβάνω , πολύς σύ καί Ἀσσύριος παιδεύω , νόμος δέ ὁ ὅσος ἀληθής καί δόξα ὁ ὁ θεός παρά αὐτός ὠφελέω ὁ Ἑβραῖος , ὅστις οὐ ἀπάτη κενός , οὐδέ έργο ἄνθρωπος χρύσεος καί χάλκειος καί ἄργυρος ἠδέ ἐλέφας καί ξύλινος λίθινος τε βροτός εἴδωλον θνῄσκω τιμάω , ὅσος περ τε βροτός κενεόφρων βουλή · ἀλλά γάρ ἀείρω πρός οὐρανός ὠλένη ἁγνός , ὄρθριος ἐκ εὐνή , ἀεί χρώς ἁγνίζω ὕδωρ , καί τιμάω μόνος ὁ ἀεί μεδέων ἀθάνατος . καί ἐγώ μή μόνος , ὦ φιλοσοφία , εἷς οὗτος Πλάτων , πολύς δέ καί ἄλλος παρίστημι σπουδάζω , ὁ εἷς ὄντως μόνος θεός ἀναφθέγγομαι θεός κατά ἐπίπνοια αὐτός , εἰ που ὁ ἀλήθεια ἐπιδράσσομαι . Ἀντισθένης μέν γάρ οὐ Κυνικός δή οὗτος ἐννοέω , Σωκράτης δέ ἅτε γνώριμος » θεός οὐδείς ἔοικα « φημί · » διόπερ αὐτός οὐδείς ἐκμανθάνω ἐκ εἰκών δύναμαι « . Ξενοφῶν δέ ὁ Ἀθηναῖος διαρρήδην ἄν καί αὐτός περί ὁ ἀλήθεια γράφω τις μαρτυρέω ὡς Σωκράτης , εἰ μή ὁ Σωκράτης δείδω φάρμακον · οὐδείς δέ ἥσσων αἰνίσσομαι . » ὁ « γοῦν » ὁ πᾶς « , φημί , » σείω καί ἀτρεμίζω ὡς μέν μέγας τις καί δυνατός , φανερός · ὁποῖος δέ ὁ μορφή , ἀφανής · οὐδέ μήν ὁ παμφαής δοκέω εἰμί ἥλιος οὐδέ αὐτός ἔοικα ὁράω ἑαυτοῦ ἐπιτρέπω , ἀλλά ἐάν τις ἀναιδής αὐτός θεάομαι , ὁ ὄψις ἀφαιρέω . « πόθεν ἄρα ὁ ὁ Γρύλλος σοφίζω ἤ δηλαδή παρά ὁ προφῆτις ὁ Ἑβραῖος θεσπίζω ὧδε πως ; τίς γάρ σάρξ δύναμαι ὁ ἐπουράνιος καί ἀληθής ὀφθαλμός ὁράω θεός ἄμβροτος , ὅς πόλος οἰκέω ; ἀλλά οὐδέ ἀκτίς κατεναντίον ἥλιος ἄνθρωπος ἵστημι δυνατός , θνητός γίγνομαι . Κλεάνθης δέ ὁ Πηδασεύς , ὁ ἀπό ὁ Στοά φιλόσοφος , οὐ θεογονία ποιητικός , θεολογία δέ ἀληθινός ἐνδείκνυμι . οὐ ἀποκρύπτω ὁ θεός περί ὅστις περ ἔχω φρονέω · ἀγαθός ἐρωτάω ἐγώ οἷος εἰμί ; ἀκούω δή · τάσσω , δίκαιος , ὅσιος , εὐσεβής , κρατέω ἑαυτοῦ , χρήσιμος , καλός , δέω , αὐστηρός , αὐθέκαστος , ἀεί συμφέρω , ἄφοβος , ἄλυπος , λυσιτελής , ἀνώδυνος , ὠφέλιμος , εὐάρεστος , ἀσφαλής , φίλος , ἔντιμος , ὁμολογέω * * * * * εὐκλεής , ἄτυφος , ἐπιμελής , πρᾶος , σφοδρός , χρονίζω , ἄμεμπτος , ἀεί διαμένω . ἀνελεύθερος πᾶς ὅστις εἰς δόξα βλέπω , ὡς δή παρά ἐκεῖνος τυγχάνω καλός τις . ἐνταῦθα δή σαφής , οἴομαι , διδάσκω ὁποῖος εἰμί ὁ θεός , καί ὡς ὁ δόξα ὁ κοινός καί ὁ συνήθεια ὁ ἕπομαι αὐτός , ἀλλά μή ὁ θεός ἐπιζητέω , ἐξανδραποδίζω . οὐ ἀποκρύπτω οὐδέ ὁ ἀμφί ὁ Πυθαγόρας , ὅς φημί » ὁ μέν θεός εἷς , οὗτος δέ οὐ , ὡς τις ὑπονοέω , ἐκτός ὁ διακόσμησις , ἀλλά ἐν αὐτός , ὅλος ἐν ὅλος ὁ κύκλος , ἐπίσκοπος πᾶς γενέσιος , κρᾶσις ὁ ὅλος αἰών καί ἐργάτης ὁ αὐτός δυνάμι καί ἔργον ἅπας ἐν οὐρανός φωστήρ καί πᾶς πατήρ , νόος καί ψύχωσις ὁ ὅλος κύκλος , πᾶς κίνησις . « ἀποχράω καί ὅδε εἰς ἐπίγνωσις θεός ἐπίπνοια θεός πρός αὐτός μέν ἀναγράφω , πρός δέ ἐγώ ἐκλέγω ὁ γε καί μικρός διαθρέω ἀλήθεια δύναμαι .