clemens-alexandrinus.paedagogus 2.3
Ἐκπωμάτων τοίνυν ἀργυρίου καὶ χρυσίου πεποιημένων λιθοκολλήτων τε ἄλλων ἄθετος ἡ χρῆσις , ὄψεως ἀπάτη μόνον · εἴτε γὰρ αὐτοῖς ἐγχέαι τις θερμοῦ κράματος , διαπυρουμένων τῶν σκευῶν ἐπώδυνος ἡ λῆψις , εἴτε αὖ ψυχρὸν πάλιν ἐγχέαι , μεταδίδωσι τῆς ποιότητος ἡ ὕλη λυμαινομένη τὸ κρᾶμα καὶ ἔστιν ἐπιβλαβὴς ἡ πόσις ἡ πλουσία . ἐρρέτων τοίνυν Θηρίκλειοί τινες κύλικες καὶ Ἀντιγονίδες κάνθαροί τε καὶ λαβρώνιοι καὶ λεπασταὶ καὶ τῶν ἐκπωμάτων εἴδη τὰ μυρία ψυκτῆρές τε ἐπὶ τούτοις καὶ οἰνοχόαι · » χρυσός τε γὰρ ἁπαξαπλῶς καὶ ἄργυρος ἰδίᾳ τε καὶ δημοσίᾳ ἐστὶν ἐπίφθονον κτῆμα « τὴν χρείαν ὑπερβεβηκὸς κτήσασθαί τε σπάνιον καὶ τηρῆσαι δύσκολον καὶ οὐκ ἐπιτήδειον χρήσασθαι . ναὶ μὴν καὶ τορευτῶν περίεργος ἐφ᾿ ὑέλῳ κενοδοξία εἰς θραῦσιν διὰ τέχνης ἑτοιμοτέρᾳ δεδιέναι τε ἅμα καὶ πίνειν διδάσκουσα περιοριστέα τῆς εὐνομίας ἡμῶν · κλιντῆρες δὲ ἀργυροῖ καὶ λεκάναι καὶ ὀξύβαφα καὶ πινακίσκοι καὶ τρύβλια , πρὸς ἐπὶ τούτοις σκεύη ἀργυρᾶ τε καὶ χρυσᾶ , τὰ μὲν εἰς διακονίαν τροφῆς , τὰ δὲ καὶ εἰς ἄλλας τινάς , ἃς αἰσχύνομαι καὶ λέγειν , χρείας , κέδρου τε εὐκεάτοιο καὶ θύου καὶ ἐβένου καὶ ἐλέφαντος τρίποδες ἠσκημένοι κλῖναί τε ἀργυρόποδες καὶ ἐλεφαντοκόλλητοι χρυσόστικτοί τε καὶ χελώνης πεποικιλμέναι κύτει κλισιάδες στρωμναί τε ἁλουργεῖς καὶ ἄλλων χρωμάτων δυσπορίστων , ἀπειροκάλου τρυφῆς τεκμήρια , φθόνου καὶ βλακείας ἐπίβουλα πλεονεκτήματα , παραπεμπτέα ἅπαντα , οὐδ᾿ ἡντινοῦν ἀξιόλογον ἔχοντα σπουδήν . » ὁ γὰρ καιρὸς συνεσταλμένος ἐστίν « , ὥς φησιν ὁ ἀπόστολος . * * τοῦτο ὑπολείπεται μὴ γελοίως σχηματισθῆναι , καθάπερ ἐν ταῖς πομπαῖς ὁρῶνταί τινες ἔξωθεν κεχρισμέναι καταπληκτικῶς εἰς σεμνότητα , τὰ ἔνδον ἄθλιοι . τοῦτο δὴ διασαφῶν ἀκριβέστερον ἐπήγαγεν · » λοιπόν ἐστιν ἵνα καὶ οἱ ἔχοντες γυναῖκας ὡς μὴ ἔχοντες ὦσιν καὶ οἱ ἀγοράζοντες ὡς μὴ κατέχοντες . « εἰ δὲ ἐπὶ γάμου ταῦτα , ἐφ᾿ οὗ φησιν ὁ θεὸς » πληθύνεσθε « , πῶς οἴεσθε τὴν ἀπειροκαλίαν ἐξ αὐθεντείας κυριακῆς ἐξοριστέαν ; διὰ τοῦτο καὶ » πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα « , λέγει κύριος , » καὶ πτωχοῖς δός , καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι · « ἕπου τῷ θεῷ γυμνὸς ἀλαζονείας , γυμνὸς ἐπικήρου πομπῆς , τὸ σόν , τὸ ἀγαθὸν τὸ ἀναφαίρετον μόνον,τὴν εἰς τὸν θεὸν πίστιν , τὴν εἰς τὸν παθόντα ὁμολογίαν , τὴν εἰς ἀνθρώπους εὐεργεσίαν κεκτημένος , κτῆμα τιμαλφέστατον . ἐγὼ δὲ καὶ Πλάτωνα ἀποδέχομαι ἄντικρυς νομοθετοῦντα , » ὡς οὔτε ἀργυροῦν δεῖ πλοῦτον οὔτε χρυσοῦν « [ ἀσκεῖν ] ἔχειν , ἀλλὰ μηδὲ σκεῦος ἀχρεῖον , ὃ μὴ μετὰ τῆς ἀναγκαίας χρήσεως καὶ μέτριόν ἐστιν , ὡς εἰς πολλὰ τὸ αὐτὸ εὔθετον εἴη , καθαιροῖτο δὲ ἡ πολυκτημοσύνη . παγκάλως γοῦν ἡ θεία που λέγει γραφή , πρὸς τοὺς φιλαύτους καὶ ἀλαζόνας ἀποτεινομένη · » ποῦ εἰσιν οἱ ἄρχοντες τῶν ἐθνῶν καὶ οἱ κυριεύοντες τῶν θηρίων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς , οἱ ἐν τοῖς ὀρνέοις τοῦ οὐρανοῦ ἐμπαίζοντες , οἱ τὸ ἀργύριον θησαυρίζοντες καὶ τὸ χρυσίον , ᾧ ἐπεποίθεισαν ἄνθρωποι , καὶ οὐκ ἔστι τέλος τῆς κτήσεως αὐτῶν , οἱ τὸ ἀργύριόν τε καὶ τὸ χρυσίον τεκταίνοντες καὶ μεριμνῶντες ; οὐκ ἔστιν ἐξεύρεσις τῶν ἔργων αὐτῶν · ἠφανίσθησαν καὶ εἰς Ἅιδου κατέβησαν . « οὗτος τῆς ἀπειροκαλίας ὁ μισθός . εἰ γάρ τοι γεωργοῦσιν ἡμῖν δικέλλης ἐστὶν χρεία καὶ ἀρότρου , μάκελλαν δ᾿ οὐκ ἄν τις ἀργυρᾶν οὐδὲ ἄμην χρυσῆν χαλκεύοι , τῷ δὲ εὐεργῷ τῆς ὕλης , οὐ τῷ πλουσίῳ , εἰς γεηπονίαν συγχρώμεθα , τί κωλύει καὶ περὶ τὰ σκεύη τὰ ἐνοικίδια τὴν αὐτὴν ἔχειν διάνοιαν τοὺς τοῦ ὁμοίου θεωρητικούς ; ὧν μέτρον ἡ χρεία , μὴ ἡ πολυτέλεια γινέσθω . τί γάρ ; εἰπέ μοι · τὸ μαχαίριον τὸ ἐπιτραπέζιον , ἢν μὴ ἀργυρόηλον ᾖ ἢ ἐξ ἐλέφαντος πεποιημένον τὴν λαβήν , οὐ τέμνει ; ἢ ἐπὶ τὴν μοῖραν τοῦ κρέως Ἰνδικὸν σίδηρον χαλκευτέον , καθάπερ συμμαχικόν τι παρακαλοῦντας ; τί δέ ; εἰ κεραμεοῦν εἴη τὸ χερνίβιον , οὐ δέξεται τὸ ἀπόνιμμα τῆς χειρός ; οὐδὲ ὁ ποδονιπτὴρ τὸ ἀπόνιμμα τοῦ ποδός ; ἀναξιοπαθήσει δὲ ἄρα καὶ ἡ τράπεζα ἡ ἐξ ἐλέφαντος τοὺς πόδας ἐσκευασμένη ὀβολιαῖον ἄρτον βαστάσασα , οὐδὲ μὴν ὁ λύχνος διακονήσει τὸ φῶς , ὅτι κεραμέως , οὐ χρυσοχόου ἔργον ἐστίν . ἐγὼ δέ φημι καὶ τοῦ σκίμποδος οὐδὲν κακίω παρεχομένου κατάκλισιν τῆς ἐλεφαντίνης κλίνης , τῆς δὲ σισύρας ἱκανωτάτης οὔσης ὑπεστρῶσθαι , ὥστε μὴ δεῖσθαι πορφυρίδων ἢ φοινικίδων , κατεγνῶσθαι ὅμως τῆς εὐτελείας δι᾿ ἀβελτερίαν ἀρχεκάκου τρυφῆς . Τίς ἡ τοσαύτη πλάνη , τίς ἡ δοξοκαλία , ὁρᾶτε . ὁ κύριος τρυβλίῳ ἐπωψᾶτο εὐτελεῖ καὶ κατέκλινεν τοὺς μαθητὰς ἐπὶ τῆς πόας χαμαὶ καὶ τοὺς πόδας ἔνιπτεν αὐτῶν σαβάνῳ περιζωσάμενος , ὁ ἄτυφος θεὸς καὶ κύριος τῶν ὅλων , οὐκ ἀργυροῦν δὴ ποδονιπτῆρα περιφέρων ἀπ᾿ οὐρανοῦ . καὶ τὴν Σαμαρῖτιν ᾔτει πιεῖν σκεύει κεραμεῷ τοῦ φρέατος ἀνιμῶσαν , οὐκ ἐπιζητῶν τὸ βασιλικὸν χρυσίον , σβεννύναι δὲ τὸ δίψος εὐκόλως διδάσκων · σκοπὸν γὰρ τὴν χρείαν ἐτίθετο , οὐ τὴν ἀπειραγαθίαν . ἤσθιεν δὲ καὶ ἔπινεν παρὰ τὰς εὐωχίας , οὐ γῆς ἐξορύττων μέταλλα , οὐδὲ ἀργύρου καὶ χρυσοῦ , τοῦτ᾿ ἔστιν ἰοῦ , προσόζουσιν σκευαρίοις χρώμενος , οἷον ἀναπνεῖ τῆς τετυφωμένης ὕλης [ ὁ ἰός ] . καθόλου γὰρ καὶ τὰς τροφὰς καὶ τὰς ἐσθῆτας καὶ τὰ σκεύη καὶ τἄλλα πάντα τὰ κατὰ τὸν οἶκον συλλήβδην λέγω ἀκόλουθα εἶναι ταῖς ἐνστάσεσιν τοῦ Χριστιανοῦ δεῖ , κατὰ τὸ πρόσφορον οἰκειούμενα τῷ προσώπῳ , τῇ ἡλικίᾳ , τῇ ἐπιτηδεύσει , τῷ καιρῷ . ἑνὸς γὰρ ὄντας θεράποντας θεοῦ χρὴ καὶ τὰ κτήματα καὶ τὰ ἐπ᾿ αὐτοῖς ἔπιπλα ἑνὸς ἐπιδείκνυσθαι σύμβολα βίου καλοῦ , καὶ τὸν καθ᾿ ἕνα τῶν ἀνθρώπων ἀδιακρίτῳ πίστει , τῇ μονοπροσώπῳ ταύτῃ ἐνστάσει , τὰ ἐξῆς ἀκόλουθα καὶ σύμφωνα τῇ διαθέσει τῇ μιᾷ φαίνεσθαι ποιοῦντα . ἅ δὲ καὶ κτώμεθα μὴ χαλεπῶς καὶ χρώμενοι εὐκόλως ἐπαινοῦμεν καὶ φυλάττομεν ῥᾳδίως καὶ κοινωνοῦμεν εὐκόλως αὐτῶν , ἀμείνω . ἀμείνω δὴ τὰ χρήσιμα , βελτίω δὲ δήπουθεν τὰ εὐτελέστερα τῶν πλουσίων . τὸ δὲ ὅλον ὁ πλοῦτος οὐκ ὀρθῶς κυβερνώμενος ἀκρόπολίς ἐστι κακίας , περὶ ὅν ὀφθαλμιῶντες οἱ πολλοὶ οὐκ ἄν ποτε εἰς τὴν βασιλείαν παρεισέλθοιεν τῶν οὐρανῶν , νοσοῦντες μὲν περὶ τὰ κοσμικά , ὑπερηφάνως δὲ ζῶντες διὰ τὰς τρυφάς . χρὴ δὲ προειληφέναι τοὺς ἐπὶ σωτηρίᾳ σπεύδοντας ὡς ἄρα χρήσεως μὲν ἕνεκεν ἡ πᾶσα ἡμῖν κτίσις , αὐταρκείας δὲ χάριν ἡ κτῆσις , ἥν καὶ ἐξ ὀλίγων ἄν τις περιποιήσαιτο . μάταιοι γὰρ οἱ δι᾿ ἀπληστίαν ἐπ᾿ αὐτοῖς χαίροντες κειμηλίοις · » ὁ δὲ συνάγων τοὺς μισθούς « , φησίν , » συνήγαγεν εἰς δεσμὸν τετρυπημένον . « οὗτός ἐστιν ὁ συνάγων καὶ ἀποκλείων τὸν σπόρον καὶ ἐλαττούμενος , ὁ μηδενὶ μεταδιδούς . χλεύη δὲ καὶ γέλως πλατὺς οὐροδόχας ἀργυρᾶς καὶ ἀμίδας ὑελᾶς ἐπιφέρεσθαι τοὺς ἄνδρας , καθάπερ ἐπάγονται τοὺς συμβούλους τοὺς ἑαυτῶν , καὶ τὰς πλουτούσας ταύτας ἀλόγως γυναῖκας χρυσοῦ ποιεῖσθαι τῶν ἐκκρίσεων τὰ ἐκδοχεῖα , ὡς μηδὲ ἀποτρίψασθαι ἐξὸν ταῖς πλουσίας μὴ τετυφωμένως · ηὐξάμην δ᾿ ἂν αὐτοῖς παρ᾿ ὅλον τὸν βίον σκυβάλων ἄξιον κρίνεσθαι τὸ χρυσίον . νυνὶ δὲ ἡ ἀκρόπολις τῆς κακίας ἡ φιλαργυρία εὕρηται , ἣν ὁ ἀπόστολος ῥίζαν ἁπάντων εἶναι τῶν κακῶν φησίν , » ἧς τινες ὀρεγόμενοι ἀπεπλανήθησαν τῆς πίστεως καὶ ἑαυτοὺς περιέπειραν ὀδύναις πολλαῖς « . πλοῦτος δὲ ἄριστος ἡ τῶν ἐπιθυμιῶν πενία καὶ ἡ μεγαλοφροσύνη ἡ ἀληθής , οὐ τὸ ἐπὶ πλούτῳ μεγαλοφρονεῖν , τούτου δὲ καταφρονεῖν · τὸ δὲ ἐπὶ τοῖς σκεύεσι μεγαλαυχεῖν αἰσχρὸν κομιδῇ · οὐ γὰρ σπουδάζειν ἔτι περὶ τούτων πάνυ δίκαιον , ἃ καὶ ἐξ ἀγορᾶς τῷ βουλομένῳ ἔξεστιν ὠνήσασθαι , σοφία δὲ οὐκ ὠνητὴ νομίσματι γηΐνῳ οὐδ᾿ ἐν ἀγορᾷ , ἀλλ᾿ ἐν οὐρανῷ πιπράσκεται καὶ πιπράσκεται νομίσματι δικαίῳ , τῷ λόγῳ τῷ ἀφθάρτῳ , τῷ βασιλικῷ χρυσίῳ .
Lemmas: ἔκπωμα τοίνυν ἀργύριον καί χρυσίον ποιέω λιθοκόλλητος τε ἄλλος ἄθετος ὁ χρῆσις , ὄψις ἀπάτη μόνος · εἴτε γάρ αὐτός ἐγχύνω τις θερμός κρᾶμα , διαπυρόομαι ὁ σκεῦος ἐπώδυνος ὁ λῆψις , εἴτε αὖ ψυχρός πάλιν ἐγχύνω , μεταδίδωμι ὁ ποιότης ὁ ὕλη λυμαίνομαι ὁ κρᾶμα καί εἰμί ἐπιβλαβής ὁ πόσις ὁ πλούσιος . ἔρρω τοίνυν Θηρίκλειος τις κύλιξ καί Ἀντιγονίς κάνθαρος τε καί λαβρώνιος καί λεπαστή καί ὁ ἔκπωμα εἶδος ὁ μυρίος ψυκτήρ τε ἐπί οὗτος καί οἰνοχόη · » χρυσός τε γάρ ἁπαξαπλῶς καί ἄργυρος ἴδιος τε καί δημοσίᾳ εἰμί ἐπίφθονος κτῆμα « ὁ χρεία ὑπερβαίνω κτάομαι τε σπάνιος καί τηρέω δύσκολος καί οὐ ἐπιτήδειος χράω . ναί μήν καί τορευτής περίεργος ἐπί ὕαλος κενοδοξία εἰς θραῦσις διά τέχνη ἑτοῖμος δείδω τε ἅμα καί πίνω διδάσκω περιορίω ὁ εὐνομία ἐγώ · κλιντήρ δέ ἀργύρεος καί λεκάνη καί ὀξύβαφον καί πινακίσκος καί τρύβλιον , πρός ἐπί οὗτος σκεῦος ἀργύρεος τε καί χρύσεος , ὁ μέν εἰς διακονία τροφή , ὁ δέ καί εἰς ἄλλος τις , ὅς αἰσχύνω καί λέγω , χρεία , κέδρος τε εὐκέατος καί θύον καί ἔβενος καί ἐλέφας τρίπους ἀσκέω κλίνη τε ἀργυρόπους καί ἐλεφαντοκόλλητος χρυσόστικτος τε καί χελώνη ποικίλλω κύτος κλισιάδες στρωμνή τε ἁλουργής καί ἄλλος χρῶμα δυσπόριστος , ἀπειρόκαλος τρυφή τεκμήριον , φθόνος καί βλακεία ἐπίβουλος πλεονέκτημα , παραπεμπτέος ἅπας , οὐδέ ὅστις ἀξιόλογος ἔχω σπουδή . » ὁ γάρ καιρός συστέλλω εἰμί « , ὡς φημί ὁ ἀπόστολος . * * οὗτος ὑπολείπω μή γέλοιος σχηματίζω , καθά ἐν ὁ πομπή ὁράω τις ἔξωθεν χρίω καταπληκτικός εἰς σεμνότης , ὁ ἔνδον ἄθλιος . οὗτος δή διασαφέω ἀκριβής ἐπάγω · » λοιπός εἰμί ἵνα καί ὁ ἔχω γυνή ὡς μή ἔχω εἰμί καί ὁ ἀγοράζω ὡς μή κατέχω . « εἰ δέ ἐπί γάμος οὗτος , ἐπί ὅς φημί ὁ θεός » πληθύνω « , πῶς οἴομαι ὁ ἀπειροκαλία ἐκ αὐθεντία κυριακός ἐξοριστέον ; διά οὗτος καί » πωλέω σύ ὁ ὑπάρχω « , λέγω κύριος , » καί πτωχός δίδωμι , καί δεῦρο ἀκολουθέω ἐγώ · « ἕπομαι ὁ θεός γυμνός ἀλαζονεία , γυμνός ἐπίκηρος πομπή , ὁ σός , ὁ ἀγαθός ὁ ἀναφαίρετος μόνος εἰς ὁ θεός πίστις , ὁ εἰς ὁ πάσχω ὁμολογία , ὁ εἰς ἄνθρωπος εὐεργεσία κτάομαι , κτῆμα τιμαλφής . ἐγώ δέ καί Πλάτων ἀποδέχομαι ἄντικρυς νομοθετέω , » ὡς οὔτε ἀργύρεος δέω πλοῦτος οὔτε χρύσεος « [ ἀσκέω ] ἔχω , ἀλλά μηδέ σκεῦος ἀχρεῖος , ὅς μή μετά ὁ ἀναγκαῖος χρῆσις καί μέτριος εἰμί , ὡς εἰς πολύς ὁ αὐτός εὔθετος εἰμί , καθαιρέω δέ ὁ πολυκτημοσύνη . πάγκαλος γοῦν ὁ θεῖος που λέγω γραφή , πρός ὁ φίλαυτος καί ἀλαζών ἀποτείνω · » ποῦ εἰμί ὁ ἄρχων ὁ ἔθνος καί ὁ κυριεύω ὁ θηρίον ὁ ἐπί ὁ γῆ , ὁ ἐν ὁ ὄρνεον ὁ οὐρανός ἐμπαίζω , ὁ ὁ ἀργύριον θησαυρίζω καί ὁ χρυσίον , ὅς πείθω ἄνθρωπος , καί οὐ εἰμί τέλος ὁ κτῆσις αὐτός , ὁ ὁ ἀργύριον τε καί ὁ χρυσίον τεκταίνομαι καί μεριμνάω ; οὐ εἰμί ἐξεύρεσις ὁ ἔργον αὐτός · ἀφανίζω καί εἰς ᾍδης καταβαίνω . « οὗτος ὁ ἀπειροκαλία ὁ μισθός . εἰ γάρ τοι γεωργέω ἐγώ δίκελλα εἰμί χρεία καί ἄροτρον , μάκελλα δέ οὐ ἄν τις ἀργύρεος οὐδέ ἄμη χρύσεος χαλκεύω , ὁ δέ εὐεργός ὁ ὕλη , οὐ ὁ πλούσιος , εἰς γεηπονία συγχράομαι , τίς κωλύω καί περί ὁ σκεῦος ὁ ἐνοικίδιος ὁ αὐτός ἔχω διάνοια ὁ ὁ ὅμοιος θεωρητικός ; ὅς μέτρον ὁ χρεία , μή ὁ πολυτέλεια γίγνομαι . τίς γάρ ; λέγω ἐγώ · ὁ μαχαίριον ὁ ἐπιτραπέζιος , ἐάν μή ἀργυρόηλος εἰμί ἤ ἐκ ἐλέφας ποιέω ὁ λαβή , οὐ τέμνω ; ἤ ἐπί ὁ μοῖρα ὁ κρέας Ἰνδικός σίδηρος χαλκεύω , καθά συμμαχικός τις παρακαλέω ; τίς δέ ; εἰ κεραμεοῦς εἰμί ὁ χερνίβιον , οὐ δέχομαι ὁ ἀπόνιμμα ὁ χείρ ; οὐδέ ὁ ποδονιπτήρ ὁ ἀπόνιμμα ὁ πούς ; ἀναξιοπαθέω δέ ἄρα καί ὁ τράπεζα ὁ ἐκ ἐλέφας ὁ πούς σκευάζω ὀβολιαῖος ἄρτος βαστάζω , οὐδέ μήν ὁ λύχνος διακονέω ὁ φάος , ὅτι κεραμεύς , οὐ χρυσόχοος ἔργον εἰμί . ἐγώ δέ φημί καί ὁ σκίμπους οὐδείς κακός παρέχω κατάκλισις ὁ ἐλεφάντινος κλίνη , ὁ δέ σισύρα ἱκανός εἰμί ὑποστόρεννυμι , ὥστε μή δέω πορφυρίς ἤ φοινικίς , καταγιγνώσκω ὅμως ὁ εὐτέλεια διά ἀβελτερία ἀρχέκακος τρυφή . τίς ὁ τοσοῦτος πλάνη , τίς ὁ δοξοκαλία , ὁράω . ὁ κύριος τρύβλιον ἐποψάομαι εὐτελής καί κατακλίνω ὁ μαθητής ἐπί ὁ πόα χαμαί καί ὁ πούς νίζω αὐτός σάβανον περιζώννυμι , ὁ ἄτυφος θεός καί κύριος ὁ ὅλος , οὐ ἀργύρεος δή ποδονιπτήρ περιφέρω ἀπό οὐρανός . καί ὁ Σαμαρῖτις αἰτέω πίνω σκεῦος κεραμεοῦς ὁ φρέαρ ἀνιμάω , οὐ ἐπιζητέω ὁ βασιλικός χρυσίον , σβέννυμι δέ ὁ δίψος εὔκολος διδάσκω · σκοπός γάρ ὁ χρεία τίθημι , οὐ ὁ ἀπειραγαθία . ἐσθίω δέ καί πίνω παρά ὁ εὐωχία , οὐ γῆ ἐξορύσσω μέταλλον , οὐδέ ἄργυρος καί χρυσός , οὗτος εἰμί ἰός , προσόζω σκευάριον χράω , οἷος ἀναπνέω ὁ τυφόω ὕλη [ ὁ ἰός ] . καθόλου γάρ καί ὁ τροφή καί ὁ ἐσθής καί ὁ σκεῦος καί ἄλλος πᾶς ὁ κατά ὁ οἶκος συλλήβδην λέγω ἀκόλουθος εἰμί ὁ ἔνστασις ὁ Χριστιανός δέω , κατά ὁ πρόσφορος οἰκειόω ὁ πρόσωπον , ὁ ἡλικία , ὁ ἐπιτήδευσις , ὁ καιρός . εἷς γάρ εἰμί θεράπων θεός χρή καί ὁ κτῆμα καί ὁ ἐπί αὐτός ἔπιπλα εἷς ἐπιδείκνυμι σύμβολον βίος καλός , καί ὁ κατά εἷς ὁ ἄνθρωπος ἀδιάκριτος πίστις , ὁ μονοπρόσωπος οὗτος ἔνστασις , ὁ ἑξῆς ἀκόλουθος καί σύμφωνος ὁ διάθεσις ὁ εἷς φαίνω ποιέω . ὅς δέ καί κτάομαι μή χαλεπός καί χράω εὔκολος ἐπαινέω καί φυλάσσω ῥᾴδιος καί κοινωνέω εὔκολος αὐτός , ἀγαθός . ἀγαθός δή ὁ χρήσιμος , ἀγαθός δέ δήπουθεν ὁ εὐτελής ὁ πλούσιος . ὁ δέ ὅλος ὁ πλοῦτος οὐ ὀρθός κυβερνάω ἀκρόπολις εἰμί κακία , περί ὅς ὀφθαλμιάω ὁ πολύς οὐ ἄν ποτέ εἰς ὁ βασιλεία παρεισέρχομαι ὁ οὐρανός , νοσέω μέν περί ὁ κοσμικός , ὑπερήφανος δέ ζάω διά ὁ τρυφή . χρή δέ προλαμβάνω ὁ ἐπί σωτηρία σπεύδω ὡς ἄρα χρῆσις μέν ἕνεκα ὁ πᾶς ἐγώ κτίσις , αὐτάρκεια δέ χάριν ὁ κτῆσις , ὅς καί ἐκ ὀλίγος ἄν τις περιποιέω . μάταιος γάρ ὁ διά ἀπληστία ἐπί αὐτός χαίρω κειμήλιον · » ὁ δέ συνάγω ὁ μισθός « , φημί , » συνάγω εἰς δεσμός τρυπάω . « οὗτος εἰμί ὁ συνάγω καί ἀποκλείω ὁ σπόρος καί ἐλασσόω , ὁ μηδείς μεταδίδωμι . χλεύη δέ καί γέλως πλατύς οὐροδόχη ἀργύρεος καί ἀμίς ὑεύς ἐπιφέρω ὁ ἀνήρ , καθά ἐπάγω ὁ σύμβουλος ὁ ἑαυτοῦ , καί ὁ πλουτέω οὗτος ἄλογος γυνή χρυσός ποιέω ὁ ἔκκρισις ὁ ἐκδοχεῖον , ὡς μηδέ ἀποτρίβω ἔξεστι ὁ πλούσιος μή τετυφωμένως · εὔχομαι δέ ἄν αὐτός παρά ὅλος ὁ βίος σκύβαλον ἄξιος κρίνω ὁ χρυσίον . νυνί δέ ὁ ἀκρόπολις ὁ κακία ὁ φιλαργυρία εὑρίσκω , ὅς ὁ ἀπόστολος ῥίζα ἅπας εἰμί ὁ κακός φημί , » ὅς τις ὀρέγω ἀποπλανάω ὁ πίστις καί ἑαυτοῦ περιπείρω ὀδύνη πολύς « . πλοῦτος δέ ἀγαθός ὁ ὁ ἐπιθυμία πενία καί ὁ μεγαλοφροσύνη ὁ ἀληθής , οὐ ὁ ἐπί πλοῦτος μεγαλοφρονέω , οὗτος δέ καταφρονέω · ὁ δέ ἐπί ὁ σκεῦος μεγαλαυχέω αἰσχρός κομιδῇ · οὐ γάρ σπουδάζω ἔτι περί οὗτος πάνυ δίκαιος , ὅς καί ἐκ ἀγορά ὁ βούλομαι ἔξεστι ὠνέομαι , σοφία δέ οὐ ὠνητός νόμισμα γηϊνός οὐδέ ἐν ἀγορά , ἀλλά ἐν οὐρανός πιπράσκω καί πιπράσκω νόμισμα δίκαιος , ὁ λόγος ὁ ἄφθαρτος , ὁ βασιλικός χρυσίον .