clemens-alexandrinus.paedagogus 2.8
Στεφάνων δὲ ἡμῖν καὶ μύρων χρῆσις οὐκ ἀναγκαία . ἐξοκέλλει γὰρ εἰς ἡδονὰς καὶ ῥᾳθυμίας , μάλιστα γειτνιώσης τῆς νυκτός . οἶδ᾿ ὅτι » ἀλάβαστρον μύρου « παρὰ τὸ δεῖπνον τὸ ἅγιον κομίσασα ἡ γυνὴ τοὺς πόδας ἤλειφεν τοῦ κυρίου καὶ ἧσεν αὐτόν . οἶδα δὲ καὶ χρυσῷ καὶ λίθῳ τιμίῳ τοὺς παλαιοὺς τῶν Ἑβραίων ἀναδουμένους βασιλεῖς . Ἀλλ᾿ ἡ μὲν γυνὴ μηδέπω τοῦ λόγου μεταλαβοῦσα ( ἔτι γὰρ ἦν ἁμαρτωλός ) , ὅπερ ἡγεῖτο τὸ κάλλιστον εἶναι παρ᾿ αὐτῇ , τὸ μύρον , τούτῳ τετίμηκε τὸν δεσπότην · ἀμέλει καὶ τῷ κόσμῳ τοῦ σώματος , ταῖς θριξὶ ταῖς ἑαυτῆς , ἀπεψᾶτο τὸ περιττὸν τοῦ μύρου , ἐπισπένδουσα τῷ κυρίῳ μετανοίας δάκρυα . διὰ τοῦτο » ἀφέωνται αὐτῆς αἱ ἁμαρτίαι « . δύναται δὲ τοῦτο σύμβολον εἶναι τῆς διδασκαλίας τῆς κυριακῆς καὶ τοῦ πάθους αὐτοῦ · μύρῳ γὰρ εὐώδει ἀλειφόμενοι οἱ πόδες θεϊκὴν αἰνίττονται διδασκαλίαν ἐπὶ τὰ πέρατα τῆς γῆς μετ᾿ εὐκλείας ὁδεύουσαν · » ἐξῆλθεν γὰρ ὁ φθόγγος αὐτῶν ἐπὶ τὰ πέρατα τῆς γῆς . « καὶ εἰ μὴ φορτικὸς εἶναι δοκῶ , οἱ πόδες οἱ τοῦ κυρίου οἱ μεμυρισμένοι ἀπόστολοί εἰσιν προφητείᾳ τῆς εὐωδίας τοῦ χρίσματος ἁγίου μεταλαβόντες πνεύματος . οἱ γοῦν περινοστήσαντες τὴν οἰκουμένην ἀπόστολοι καὶ τὸ εὐαγγέλιον κηρύξαντες πόδες ἀλληγοροῦνται κυρίου , περὶ ὧν καὶ διὰ τοῦ ψαλμῳδοῦ προθεσπίζει τὸ πνεῦμα · » προσκυνήσωμεν εἰς τὸν τόπον , οὗ ἔστησαν οἱ πόδες αὐτοῦ « , τοῦτ᾿ ἔστιν , οὗ ἔφθασαν οἱ πόδες αὐτοῦ οἱ ἀπόστολοι , δι᾿ ὧν κηρυσσόμενος ἐπὶ τὰ πέρατα ἧκεν τῆς γῆς . δάκρυα δὲ ἡ μετάνοιά ἐστι , καὶ λελυμέναι τρίχες φιλοκοσμίας ἐκήρυσσον ἀπαλλαγὴν καὶ τὴν μετὰ τοῦ κηρύγματος διὰ τὸν κύριον θλίψιν ἐν ὑπομοναῖς , τῆς παλαιᾶς ἐκείνης διὰ τὴν πίστιν τὴν νέαν λελυμένης κενοδοξίας . ἀλλὰ καὶ πάθος ἐμφαίνει δεσποτικὸν μυστικῶς ταύτῃ νοοῦσι · τὸ ἔλαιον αὐτός ἐστιν ὁ κύριος , ἀφ᾿ οὗ τὸ ἔλεος τὸ ἐφ᾿ ἡμᾶς · τὸ δὲ μύρον , δεδολωμένον ἔλαιον , ἐστὶν ὁ Ἰούδας ὁ προδότης , ᾧ τοὺς πόδας ἐχρίσθη κύριος τῆς ἐν κόσμῳ ἀναστροφῆς ἀπαλλαττόμενος · μυρίζονται γὰρ οἱ νεκροί · δάκρυα δέ ἐσμεν οἱ ἁμαρτωλοὶ μετανενοηκότες , οἱ εἰς αὐτὸν πεπιστευκότες , οἷς ἀφῆκεν τὰς ἁμαρτίας , καὶ αἱ τρίχες αἱ λελυμέναι πενθοῦσα Ἱερουσαλὴμ ἡ καταλελειμμένη , δι᾿ ἣν οἱ θρῆνοι οἱ προφητικοί . διδάξει δὲ ἡμᾶς αὐτὸς ὁ κύριος , ὅτι δεδολωμένος ὁ Ἰούδας ἐστίν , » ὃς ἂν ἐμβάψηται μετ᾿ ἐμοῦ « λέγων » εἰς τὸ τρύβλιον , οὗτός με παραδώσει « . ὁρᾷς τὸν συμπότην τὸν δόλιον ; καὶ αὐτὸς οὗτος ὁ Ἰούδας φιλήματι προὔδωκε τὸν διδάσκαλον · γέγονεν ὁ αὐτὸς ὑποκριτὴς καὶ φίλημα δεδολωμένον ἔχων , ἄλλον παλαιὸν μιμούμενος ὑποκριτήν , καὶ τὸν λαὸν ἐλέγχων ἐκεῖνον · » ὁ λαὸς οὗτος τοῖς χείλεσι φιλοῦσί με , ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πορρωτέρω ἐστὶν ἀπ᾿ ἐμοῦ . « οὐκ ἀπεικὸς οὖν αὐτὸν καταμηνύειν ἔλαιον μὲν ὡς μαθητὴν ἠλεημένον , δολερὸν δὲ ὡς προδότην ἔλαιον πεφαρμαγμένον . τοῦτο ἄρα ἦν ὃ προεφήτευον οἱ μυριζόμενοι πόδες , τὴν Ἰούδα προδοσίαν εἰς πάθος ὁδεύοντος κυρίου . καὶ αὐτὸς ὁ σωτὴρ ἀπονίπτων τοὺς πόδας τῶν μαθητῶν εἰς τὰς καλὰς πράξεις ἀποστέλλων αὐτούς , τὴν ὁδοιπορίαν αὐτῶν τὴν εἰς τὰς εὐεργεσίας τῶν ἐθνῶν ᾐνίξατο εὐπρεπῆ καὶ καθαρὰν προπαρασκευάσας τῇ ἰδίᾳ δυνάμει . ὤζεσέ τε ἐν τούτοις τὸ μύρον καὶ τὸ ἐπὶ πάντας φθάνον τῆς εὐωδίας ἔργον πεφήμισται · καὶ γὰρ πεπλήρωκεν τὸ πάθος τοῦ κυρίου ἡμᾶς μὲν εὐωδίας , Ἑβραίους δὲ ἁμαρτίας . σαφέστατα τοῦτο ἀπέδειξεν ὁ ἀπόστολος εἰπών · » τῷ θεῷ χάρις τῷ πάντοτε θριαμβεύοντι ἡμᾶς ἐν τῷ Χριστῷ καὶ τὴν ὀσμὴν τῆς γνώσεως αὐτοῦ φανεροῦντι δι᾿ ἡμῶν ἐν παντὶ τόπῳ · ὅτι κυρίου εὐωδία ἐσμὲν τῷ θεῷ ἐν τοῖς σῳζομένοις καὶ ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις · οἷς μὲν γὰρ ὀσμὴ ἐκ θανάτου εἰς θάνατον , οἷς δὲ ὀσμὴ ἐκ ζωῆς εἰς ζωήν . « Βασιλεῖς δὲ οἱ Ἰουδαίων χρυσῷ καὶ λίθοις τιμίοις συνθέτῳ καὶ ποικίλῳ χρώμενοι στεφάνῳ , οἱ χριστοί , τὸν Χριστὸν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς συμβολικῶς ἐπιφερόμενοι λελήθεσαν κεφαλῇ κοσμούμενοι κυρίου . λίθος γέ τοι τίμιος ἢ μαργαρίτης ἢ σμάραγδος αὐτὸν αἰνίττεται τὸν λόγον , χρυσὸς δὲ αὐτὸς πάλιν ὁ ἀδιάφθορος λόγος , ὁ τὸν ἰὸν τῆς φθορᾶς οὐκ ἐπιδεχόμενος . χρυσὸν αὐτῷ γεννηθέντι βασιλείας σύμβολον προσεκόμισαν οἱ μάγοι . μένει δὲ ἀθάνατος ὁ στέφανος οὗτος κατ᾿ εἰκόνα τοῦ κυρίου · οὐ γὰρ μαραίνεται ὡς ἄνθος . Οἶδα καὶ τὰ Ἀριστίππου τοῦ Κυρηναίου . ἁβροδίαιτος ἦν ὁ Ἀρίστιππος · σοφιστικὸν οὗτος ἐρωτᾷ τινα τοιοῦτον λόγον · ἵππος μύρῳ χριόμενος εἰς τὴν ἵππου ἀρετὴν οὐ βλάπτεται οὐδὲ κύων μυρισθεὶς εἰς τὴν κυνὸς ἀρετήν · οὐδὲ ἄνθρωπος ἄρα , ἐπήγαγεν καὶ συνήγαγεν . ἀλλ᾿ ἵππῳ μὲν καὶ κυνὶ οὐδὲ εἷς λόγος τοῦ μύρου , οἷς δὲ ἡ αἴσθησις λογικωτέρα , τούτοις ἡ ἀπόλαυσις ἐπιψογωτέρα κορασιώδεις ὀδμὰς ἐπιφερομένοις . τούτων δὲ τῶν μύρων ἄπειροι διαφοραί , βρένθιον καὶ μετάλλιον καὶ βασίλειον πλαγγόνιόν τε καὶ ψάγδας Αἰγύπτιος . Σιμωνίδης δὲ ἐν τοῖς ἰάμβοις οὐκ αἰδεῖται λέγων · κἀλειφόμην μύροισι καὶ θυμιάμασιν καὶ βακκάρι · καὶ γάρ τις ἔμπορος παρῆν . ἐπιτηδεύουσι δὲ καὶ τὸ ἀπὸ κρίνων μύρον καὶ τὸ ἀπὸ τῆς κύπρου , καὶ ἡ νάρδος εὐδοκιμεῖ παρ᾿ αὐτοῖς καὶ τὸ ἀπὸ τῶν ῥόδων ἄλειμμα καὶ τὰ ἄλλα , οἷς ἔτι χρῶνται γυναῖκες , ὑγρά τε καὶ ξηρὰ καὶ τὰ ἐπίπαστα καὶ ὑποθυμιώμενα μύρα · ἐπινοεῖται γὰρ αὐτοῖς ὁσημέραι πρὸς τὸ ἄπληστον τῆς ἐπιθυμίας τὸ ἀκόρεστον τῆς εὐωδίας · διὸ καὶ πολλῆς τινος ἀπειροκαλίας ἀποπνέουσιν . αἳ δὲ καὶ τὰς ἐσθῆτας καὶ τὰς στρωμνὰς καὶ τοὺς οἴκους ὑποθυμιῶσί τε καὶ καταρραίνουσιν , μονονουχὶ δὲ καὶ τὰς ἀμίδας ὄζειν ἀναγκάζει τοῦ μύρου ἡ τρυφή . εὖ μοι δοκοῦσι σχετλιάσαντες τῇ περὶ τοῦτο σπουδῇ τοσοῦτο τοῖς μύροις ἀποδιακεῖσθαί τινες τὴν ἀνδρωνῖτιν ἐκθηλύνουσιν , ὡς καὶ τοὺς τεχνίτας αὐτῶν , τοὺς μυρεψούς , τῶν εὐνομουμένων ἀπελαύνειν πόλεων καὶ τῶν ἀνθεινῶν ἐρίων τοὺς βαφεῖς ἀπελαύνειν καὶ αὐτούς · οὐ γὰρ θέμις δολερὰ εἵματα καὶ χρίσματα εἰς τὴν ἀληθείας παρεισιέναι πόλιν . χρὴ δὲ καὶ μάλα τοὺς μὲν ἄνδρας τοὺς παρ᾿ ἡμῖν μὴ μύρων , ἀλλὰ καλοκαγαθίας ὄζειν , γυνὴ δὲ ἀποπνείτω Χριστοῦ , τοῦ ἀλείμματος τοῦ βασιλικοῦ , μὴ διαπασμάτων καὶ μύρων , ἀεὶ δὲ τῷ σωφροσύνης ἀμβροσίῳ χρίσματι συναλειφέσθω , ἁγίῳ τερπομένη μύρῳ τῷ πνεύματι . τοῦτο σκευάζει Χριστὸς ἀνθρώποις γνωρίμοις , εὐωδίας ἄλειμμα , ἐκ τῶν οὐρανίων συντιθεὶς ἀρωμάτων τὸ μύρον . τούτῳ καὶ αὐτὸς ὁ κύριος συναλείφεται τῷ μύρῳ , ὡς διὰ Δαβὶδ μεμήνυται · » διὰ τοῦτο ἔχρισέν σε ὁ θεός , ὁ θεός σου , ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου · σμύρνα καὶ στακτὴ καὶ κασία ἀπὸ τῶν ἱματίων σου . « Ἀλλὰ γὰρ μὴ λάθωμεν ὥσπερ οἱ γῦπες τὰ μύρα βδελυττόμενοι ἢ οἱ κάνθαροι ( τούτους γὰρ ῥοδίνῳ χρισθέντας μύρῳ τελευτᾶν λέγουσιν ) , καὶ τούτων ἐγκριτέον ὀλίγα τινὰ τῶν μύρων ταῖς γυναιξίν , ὅσα μὴ καρῶσι τὸν ἄνδρα · αἱ γὰρ ὑπέρμετροι χρίσεις τῶν μύρων κηδείας , οὐ συμβιώσεως ἀποπνέουσιν . καίτοι καὶ τὸ ἔλαιον αὐτὸ ταῖς μελίτταις καὶ τοῖς ἐντόμοις ἐστὶ πολέμιον ζῴοις , ἀνθρώπων δὲ τοὺς μὲν ὤνησεν , ἔστιν δὲ οὓς εἰς μάχην ἐξεκαλέσατο , καὶ τοὺς πρότερον δειλοὺς ἀληλιμμένους τοῦτο ἐν τοῖς σταδίοις ἐκτρέπει εἰς τὸ τῆς ἀγωνίας πάμμαχον . μαλθακὸν δὲ ἔλαιον τὸ μύρον ὂν οὐκ οἴεσθε τὰ ἤθη τὰ γεννικὰ ἐκθηλύνειν δύνασθαι ; μάλιστα . ὥσπερ δὲ τὴν τρυφὴν καὶ τῆς γεύσεως ἀποκεκλείκαμεν , οὕτως ἀμέλει καὶ τῶν ὄψεων καὶ τῶν ὀσφρήσεων τὴν ἡδυπάθειαν ἐξορίζομεν , μὴ λάθωμεν ἣν ἐφυγαδεύσαμεν ἀκολασίαν , κάθοδον αὐτῇ διδόντες εἰς ψυχὴν διὰ τῶν αἰσθήσεων , οἱονεὶ διὰ θυρῶν ἀφρουρήτων . εἰ γοῦν τῆς εὐωδίας τὸ θυμίαμα τὸν μέγαν ἀρχιερέα , τὸν κύριον , ἀναφέρειν λέγοιεν τῷ θεῷ , μὴ θυσίαν ταύτην καὶ εὐωδίαν θυμιάματος νοούντων , ἀλλὰ γὰρ τὸ τῆς ἀγάπης δεκτὸν ἀναφέρειν τὸν κύριον , τὴν πνευματικὴν εὐωδίαν , εἰς τὸ θυσιαστήριον παραδεχέσθων . αὔταρκες μὲν οὖν τὸ ἔλαιον αὐτὸ λιπᾶναί τε τὴν ἐπιφάνειαν καὶ ἀνεῖναι τὸ νευρῶδες καί τινα τοῦ σώματος ὀσμὴν ἀναστεῖλαι βαρυτέραν , [ εἰ ] καὶ πρὸς τοῦτο τοῦ ἐλαίου δεοίμεθα ἄν · ἡ δὲ ἐπιτήδευσις τῆς εὐωδίας δέλεάρ ἐστι ῥᾳθυμίας , πόρρωθεν εἰς λίχνον ἐπιθυμίαν ἐπισπωμένης . πάντοθεν γὰρ ἀγώγιμος ὁ ἀκόλαστος καὶ ἀπὸ ἐδωδῆς καὶ ἀπὸ στρωμνῆς καὶ ἀπὸ συναναστροφῆς καὶ ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν καὶ ἐκ τῶν ὤτων καὶ ἐκ τῶν γνάθων , ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν μυκτήρων . καθάπερ οἱ βόες τοῖς κρίκοις καὶ τοῖς σχοίνοις , οὕτω δὲ καὶ ὁ ἀκόλαστος θυμιάμασι καὶ μύροις καὶ ταῖς ἀπὸ τῶν στεφάνων εὐωδίαις περιέλκεται . ἐπεὶ δὲ οὐδεμίαν χώραν ἀπονέμομεν ἡδονῇ πρὸς οὐδεμίαν συμπεπλεγμένῃ λυσιτελῆ τῷ βίῳ χρείαν , φέρε κἀνταῦθα διαστειλώμεθα , τὸ χρειῶδες αἱρούμενοι . εἰσὶ γάρ τινες εὐωδίαι οὐ καρωτικαὶ οὐδὲ ἐρωτικαί , οὔκουν συμπλοκῆς καὶ τῆς ἀκολάστου ἑταιρείας ἀποπνέουσαι , ὑγειναὶ δὲ μετὰ σωφροσύνης καὶ τὸν μὲν ἐγκέφαλον ὑποτρέφουσαι , ὁπηνίκα ἂν καχεκτῇ , ῥωννύουσαι δὲ καὶ τὸν στόμαχον . [ πολλοῦ τοίνυν δεῖ τοῖς ἄνθεσιν ἐπιψύχειν αὐτόν , ὁπότε ἀλεαίνεσθαι ἐθέλει τὸ νευρῶδες · ] οὐ γὰρ κατὰ πάντα ἀποσκορακιστέον τὴν χρῆσιν αὐτῶν , ἀλλ᾿ ὥσπερ φαρμάκῳ καὶ βοηθήματι χρηστέον τῷ μύρῳ πρός τε τὸ ἐπεγεῖραι τὴν ἀπαυδῶσαν δύναμιν καὶ πρὸς τοὺς κατάρρους καὶ πρὸς τὰς καταψύξεις δυσαρέστησίν τε , καθὰ καὶ ὁ κωμικός φησί που · μύροις ὑπαλείφεται τὰς ῥῖνας · ὑγιείας μέρος μέγιστον ὀδμὰς ἐγκεφάλῳ χρηστὰς ποιεῖν · καὶ ἡ τῶν ποδῶν διὰ τοῦ λίπους τῶν ἀναθερμαινόντων ἢ ἐμψυχόντων μύρων ἀνάτριψις ὠφελείας ἕνεκεν ἐπιτηδεύεται , ὡς δὴ ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τοῖς πεπληρωμένοις ὁλκήν τινα καὶ ὑποχώρησιν ἐπὶ τὰ μὴ κύρια τῶν μερῶν γίνεσθαι . ἡδονὴ δέ , ᾗ μὴ πρόσεστι τὸ χρειῶδες , ἤθους ἐστὶν ἑταιρικοῦ διαβολὴ καὶ φάρμακον ἐρεθισμῶν . διαφέρει δὲ ὅλως τὸ μυραλοιφεῖν τοῦ μύρῳ χρίεσθαι · τὸ μὲν γὰρ θηλυδριῶδες , τὸ δὲ χρίεσθαι τῷ μύρῳ καὶ λυσιτελεῖ ἔσθ᾿ ὅτε . Ἀρίστιππος γοῦν ὁ φιλόσοφος χρισάμενος μύρῳ κακοὺς κακῶς ἀπολωλέναι χρῆναι τοὺς κιναίδους ἔφασκεν τοῦ μύρου τὴν ὠφέλειαν εἰς λοιδορίαν διαβεβληκότας . » τίμα δὲ ἰατρὸν πρὸς χρείαν αὐτοῦ « , φησὶν ἡ γραφή · » καὶ γὰρ αὐτὸν ἔκτισεν ὁ ὕψιστος , παρὰ δὲ κυρίου ἐστὶν ἴασις . « εἶτα ἐπάγει · » καὶ μυρεψὸς ποιήσει μίγμα « , ὡς εἰς ὠφέλειαν δηλονότι , οὐκ εἰς ἡδυπάθειαν δεδομένων τῶν μύρων . οὐ γὰρ περὶ τὸ ἐρεθιστικὸν τῶν μύρων σπουδαστέον οὐδαμῶς , ἀλλὰ τὸ ὠφέλιμον ἐκλεκτέον , ὅπου γε καὶ τοῦ ἐλαίου τὴν γένεσιν ἀνῆκεν ὁ θεὸς ἀνθρώποις εἰς πόνων ἀρωγήν . αἱ δὲ ἀφραίνουσαι γυναῖκες βάπτουσαι μὲν τὰς πολιάς , μυρίζουσαι δὲ τὰς τρίχας πολιώτεραι θᾶττον γίνονται διὰ τὰ ἀρώματα ξηραντικὰ ὄντα . διὸ καὶ αὐχμηρότεροι φαίνονται οἱ μυριζόμενοι · ὁ δὲ αὐχμὸς πολιωτέρους ποιεῖ ( εἴτε γὰρ αὔανσις τριχὸς ἡ πολιὰ εἴτε ἔνδεια θερμοῦ ) , τῆς ξηρότητος τὴν οἰκείαν τῆς τριχὸς ἐκπινούσης τροφὴν τὴν ὑγρὰν καὶ πολιοὺς ἀποτελούσης . πῶς οὖν εἰκότως ἔτι ἀγαπῷεν ἂν τὰ μύρα , δι᾿ ἃ αἱ πολιαί , οἱ φεύγοντες πολιάς ; καθάπερ δὲ οἱ κύνες ῥινηλατοῦντες ἐκ τῆς ὀδμῆς ἀνιχνεύουσι τὰ θηρία , οὕτως ἐκ τῆς περιέργου τῶν μύρων εὐωδίας θηρῶσιν · οἱ σώφρονες τοὺς ἀσελγεῖς . Τοιαύτη δὲ καὶ τῶν στεφάνων ἡ χρῆσις , κωμαστικὴ καὶ πάροινος · ἄπερρε · μή μοι στέφανον ἀμφιθῇς κάρᾳ . ἦρος μὲν γὰρ ὥρᾳ λειμῶσιν ἐνδρόσοις καὶ μαλακοῖς , ποικίλοις χλοάζουσιν ἄνθεσιν , ἐνδιαιτᾶσθαι καλόν , αὐτοφυεῖ καὶ εἰλικρινεῖ τινι εὐωδίᾳ καθάπερ τὰς μελίττας τρεφομένους · τὸ δὲ πλεκτὸν στέφανον ἐξ ἀκηράτου λειμῶνος κοσμήσαντας οἴκοι περιφέρειν οὐ σωφρόνων · οὐ γὰρ ἁρμόδιον ῥόδων κάλυξιν ἢ ἴοις ἢ κρίνοις ἢ ἄλλοις τισὶ τοιούτοις ἄνθεσι χαίτην πυκάζεσθαι κωμαστικήν , διανθιζομένους τὴν χλόην . ἐμψύχει γὰρ χαίτην ἄλλως ὁ στέφανος περικείμενος καὶ δι᾿ ὑγρότητά [ τε ] καὶ διὰ ψυχρότητα . ταύτῃ καὶ οἱ ἰατροὶ ψυχρὸν εἶναι φυσιολογοῦντες τὸν ἐγκέφαλον μύρῳ χρίεσθαι ἀξιοῦσι τὰ στήθη καὶ μυκτῆρας ἄκρους , ὡς δυνηθῆναι τὴν πυρώδη ἀναθυμίασιν ἡσυχῇ διοδεύουσαν εὐρώστως ἀναθάλπειν τὴν ψυχρότητα . πολλοῦ τοίνυν δεῖ τοῖς ἄνθεσιν ἐπιψύχειν αὐτόν , ὁπότε ἀλεαίνεσθαι ἐθέλει τὸ νευρῶδες . ναὶ μὴν καὶ τὸ τερπνὸν τῆς ἀνθήσεως οἱ καταστεφθέντες ἀπολλύουσιν . οὔτε γὰρ ἀπολαύουσι τῆς ὄψεως οἱ ἀναδούμενοι τὸν στέφανον ὑπὲρ τὰς ὄψεις οὐδὲ μὴν τῆς εὐωδίας οἱ ἀπελαύνοντες ὑπὲρ τὰς ἀναπνοὰς τὰ ἄνθη · ἀναδιδούσης γὰρ ἄνω καὶ ἀναθυμιωμένης κατὰ φύσιν τῆς εὐωδίας ὑπὲρ τὴν κεφαλὴν ἔρημος τῆς ἀπολαύσεως ἡ ἀναπνοὴ καταλείπεται , ἀφαρπαζομένης τῆς εὐωδίας . ὥσπερ οὖν τὸ κάλλος , οὕτως καὶ τὸ ἄνθος τέρπει βλεπόμενον , καὶ χρὴ δι᾿ ὄψεως ἀπολαύοντας τῶν καλῶν δοξάζειν τὸν δημιουργόν . ἡ χρῆσις δὲ αὐτῶν ἐπιβλαβής , καὶ θᾶττον παρέρχεται μετανοίᾳ τιμωρουμένη . αὐτίκα δὴ μάλα καὶ διελέγχεται τὸ ἐφήμερον αὐτῶν · ἄμφω γὰρ μαραίνεσθον , καὶ τὸ ἄνθος καὶ τὸ κάλλος . ἀλλὰ καὶ τοὺς θιγγάνοντας αὐτοῖν τὸ μὲν ἐνέψυξεν , τὸ δὲ ἐξέκαυσεν . ἑνὶ δὲ λόγῳ ἡ παρὰ τὴν ὄψιν ἀπόλαυσις αὐτοῖν ὕβρις ἐστίν , οὐ τρυφή · τρυφᾶν δὲ ἡμῖν , ὡς ἐν παραδείσῳ , προσῆκεν σωφρόνως τῷ ὄντι παρεπομένοις τῇ γραφῇ . στέφανον μὲν γυναικὸς τὸν ἄνδρα ὑποληπτέον , ἀνδρὸς δὲ τὸν γάμον , ἄνθη δὲ τοῦ γάμου τὰ τέκνα ἀμφοῖν , ἃ δὴ τῶν σαρκικῶν λειμώνων ὁ θεῖος δρέπεται γεωργός . » στέφανος δὲ γερόντων τέκνα τέκνων , δόξα δὲ παισὶν οἱ πατέρες « , φησίν · ἡμῖν δὲ δόξα ὁ πατὴρ τῶν ὅλων , καὶ τῆς συμπάσης ἐκκλησίας στέφανος ὁ Χριστός . Καθάπερ δὲ αἱ ῥίζαι καὶ αἱ βοτάναι , οὕτως δὲ καὶ τὰ ἄνθη ἰδίας ἔχει ποιότητας καὶ τὰς μὲν ἐπωφελεῖς , τὰς δὲ ἐπιβλαβεῖς , ἔστι δὲ ἃς καὶ ἐπισφαλεῖς . ὁ γοῦν κιττὸς ἐμψύχει , ἡ δὲ καρύα πνεῦμα ἀφίησιν καρωτικόν , ὡς ἐμφαίνει καὶ τοὔνομα ἐτυμολογούμενον . νάρκισσος δὲ βαρύοδμόν ἐστιν ἄνθος , ἐλέγχει δὲ αὐτὸ ἡ προσηγορία νάρκαν ἐμποιοῦν τοῖς νεύροις . αἱ δὲ τῶν ῥόδων καὶ τῶν ἴων ἀποφοραὶ ἡσυχῇ οὖσαι ψυχραὶ συστέλλουσι καὶ ἐπιστύφουσι τὰς καρηβαρίας · ἡμῖν δὲ οὐχ ὁπωστιοῦν συμμεθύειν , ἀλλ᾿ οὐδὲ οἰνοῦσθαι ἐπιτέτραπται . ναὶ μὴν ὁ κρόκος καὶ τῆς κύπρου τὸ ἄνθος εἰς ὕπνον ἄλυπον ὑπάγετον . πολλὰ δὲ αὐτῶν φύσει ψυχρὸν ὄντα τὸν ἐγκέφαλον ἀναθάλπει ταῖς ἀποφοραῖς λεπτύνοντα τῆς κεφαλῆς τὰ περιττεύματα . ἐντεῦθεν καὶ τὸ ῥόδον ἐπωνόμασται , φασίν , ὅτι πάμπολυ τῆς ὀδωδῆς ἀφίησι ῥεῦμα · διὸ καὶ θᾶττον μαραίνεται . Ἀλλ᾿ οὐδὲ παρὰ τοῖς ἀρχαίοις τῶν Ἑλλήνων ἡ χρῆσίς πω τῶν στεφάνων ἦν . οὔτε γὰρ οἱ μνήστορες οὔθ᾿ οἱ ἁβροδίαιτοι κέχρηνται Φαίακες αὐτοῖς . ἐν δὲ τοῖς ἀγῶσι πρῶτον ἡ τῶν ἄθλων δόσις ἦν , δεύτερον δὲ ὁ περιαγερμός , τρίτον ἡ φυλλοβολία , τελευταῖον ὁ στέφανος , ἐπίδοσιν λαβούσης εἰς τρυφὴν τῆς Ἑλλάδος μετὰ τὰ Μηδικά . εἴργονται τοίνυν στεφάνων οἱ τῷ λόγῳ παιδαγωγούμενοι , οὐκ ἐπεὶ καταδεῖν δοκοῦσιν τὸν λόγον ἐν ἐγκεφάλῳ τοῦτον ἱδρυμένον , οὐδ᾿ ὅτι κωμαστικῆς ἀγερωχίας σύμβολον ὁ στέφανος εἴη ἄν , ἀλλὰ γὰρ ὅτι τοῖς εἰδώλοις κατωνόμασται . ὁ γοῦν Σοφοκλῆς τὸν νάρκισσον » ἀρχαῖον μεγάλων θεῶν στεφάνωμα « προσεῖπε , τῶν χθονίων λέγων · ῥόδῳ δὲ τὰς Μούσας Σαπφὼ καταστέφει · οὐ γὰρ † ἀπ᾿ ἀρχῆς ῥόδων τῶν ἐκ Πιερίας · κρίνῳ δὲ ἥδεσθαι τὴν Ἥραν φασὶν καὶ τὴν Ἄρτεμιν μυρρίνῃ . εἰ γὰρ καὶ τὰ μάλιστα μὲν δι᾿ ἄνθρωπον γέγονε τὰ ἄνθη , ταῦτα δὲ οἱ ἀνόητοι λαβόντες οὐκ εἰς τὴν ἰδίαν εὐχάριστον χρῆσιν , ἀλλ᾿ εἰς τὴν τῶν δαιμονίων ἀχάριστον ὑπηρεσίαν κατεχρήσαντο , ἀφεκτέον αὐτῶν » διὰ τὴν συνείδησιν « . ἀοχλήτου δὲ ἀμεριμνίας ὁ στέφανος σύμβολον · ταύτῃ καὶ τοὺς νεκροὺς καταστεφανοῦσιν , ᾧ λόγῳ καὶ τὰ εἴδωλα , ἔργῳ προσμαρτυροῦντες αὐτοῖς τὸ εἶναι νεκροῖς . οἱ μὲν γὰρ βακχεύοντες οὐδὲ ἄνευ στεφάνων ὀργιάζουσιν · ἐπὰν δὲ ἀμφιθῶνται τὰ ἄνθη , πρὸς τὴν τελετὴν ὑπερκάονται . οὐ δὴ κοινωνητέον οὐδ᾿ ὁπωστιοῦν δαίμοσιν , ἀλλ᾿ οὐδὲ τὴν εἰκόνα τοῦ θεοῦ τὴν ζῶσαν δίκην εἰδώλων τῶν νεκρῶν καταστεπτέον . ὁ γὰρ καλὸς τοῦ ἀμαράντου στέφανος ἀπόκειται τῷ καλῶς πεπολιτευμένῳ · τὸ ἄνθος τοῦτο γῆ βαστάζειν οὐ κεχώρηκεν · μόνον δὲ αὐτὸ καρποφορεῖν ἐπίσταται οὐρανός . πρὸς δὲ καὶ ἀλόγιστον ἀκηκοότας ἡμᾶς τὸν κύριον ἀκάνθαις ἐστεμμένον αὐτοὺς ἐντρυφῶντας τῷ σεμνῷ τοῦ κυρίου πάθει ἀναδεῖσθαι τοῖς ἄνθεσιν . ὁ μὲν γὰρ τοῦ κυρίου στέφανος ἡμᾶς ᾐνίττετο προφητικῶς τούς ποτε ἀκάρπους , τοὺς περικειμένους αὐτῷ διὰ τῆς ἐκκλησίας , ἧς ἐστιν κεφαλή · ἀλλὰ καὶ τῆς πίστεώς ἐστιν τύπος , ζωῆς μὲν διὰ τὴν οὐσίαν τοῦ ξύλου , εὐφροσύνης δὲ διὰ τὴν προσηγορίαν τοῦ στεφάνου , κινδύνου δὲ διὰ τὴν ἄκανθαν · οὐδὲ γὰρ ἀναιμωτεὶ προσιέναι τῷ λόγῳ ἔξεστιν . ὁ δὲ πλεκτὸς μαραίνεται στέφανος οὗτος καὶ τὸ πλέγμα τῆς σκολιότητος ἀναλύεται καὶ τὸ ἄνθος ξηραίνεται · μαραίνεται γὰρ ἡ δόξα τῶν τῷ κυρίῳ μὴ πεπιστευκότων . Ἰησοῦν δὲ ἐστεφάνωσαν ὑψωμένον τῆς αὑτῶν καταμαρτυροῦντες ἀμαθίας · τοῦτ᾿ αὐτὸ γὰρ οἱ σκληροκάρδιοι προφητείαν οὖσαν σεσοφισμένην οὐ νοοῦσιν , ἣν αὐτοὶ ὕβριν καλοῦσιν κυρίου . οὐκ ἔγνω τὸν κύριον ὁ λαὸς ὁ πεπλανημένος , οὐ περιτέτμηται τὸν λογισμόν , οὐ πεφώτισται τὸν σκοτισμόν , οὐκ εἶδεν τὸν θεόν , τὸν κύριον ἠρνήσατο , ἀπολώλεκεν τὸ εἶναι Ἰσραήλ , ἐδίωξεν τὸν θεόν , καθυβρίζειν ἤλπισε τὸν λόγον , καὶ ὃν ἐσταύρωσεν ὡς κακοῦργον , ἀνέστεψεν ὡς βασιλέα . διὰ τοῦτό τοι εἰς ὃν οὐκ ἐπίστευσαν ἄνθρωπον , τὸν φιλάνθρωπον θεὸν ἐπιγνώσονται κύριον καὶ δίκαιον · ὅτι αὐτοὶ παρεπίκραναν ἐπιδείξασθαι τὸν κύριον , τοῦτο αὐτῷ ὑψουμένῳ μεμαρτυρήκασι , τὸ διάδημα τῆς δικαιοσύνης τῷ ὑπὲρ πᾶν ὄνομά ἐπηρμένῳ περιάψαντες διὰ τῆς ἀειθαλοῦς ἀκάνθης . τὸ διάδημα τοῦτο τοῖς ἐπιβουλεύουσι πολέμιον ἐκώλυσεν αὐτούς , τοῖς συνεκκλησιάζουσιν φίλον ἐθρίγκωσεν αὐτούς · ὁ στέφανος οὗτος ἄνθος ἐστὶ τῶν πεπιστευκότων εἰς τὸν δεδοξασμένον , αἱμάσσει δὲ καὶ κολάζει τοὺς ἠπιστηκότας . ναὶ μὴν καὶ σύμβολόν ἐστι δεσποτικοῦ κατορθώματος , βαστάσαντος αὐτοῦ τῇ κεφαλῇ καὶ τῷ ἡγεμονικῷ τοῦ σώματος πάντα ἡμῶν τὰ πονηρά , δι᾿ ὧν ἐκεντούμεθα · αὐτὸς γὰρ τῷ ἰδίῳ πάθει ῥυσάμενος ἡμᾶς ἀπὸ σκανδάλων καὶ ἁμαρτιῶν καὶ τῶν τοιούτων ἀκανθῶν καὶ τὸν διάβολον καταργήσας εἰκότως ἐπευχόμενος εἴρηκεν · » ποῦ σου , θάνατε , τὸ κέντρον ; « καὶ ἡμεῖς μὲν ἐξ ἀκανθῶν τρυγῶμεν σταφυλὴν καὶ σῦκα ἀπὸ βάτων · οἳ δὲ εἰς τραύματα καταξαίνονται , ἐφ᾿ οὓς ἐξεπέτασε τὰς χεῖρας ἐπὶ λαὸν ἀπειθῆ καὶ ἄκαρπον . Ἔχοιμ᾿ ἄν σοι καὶ ἄλλο μυστικὸν ἐνταῦθα εἰπεῖν . ἐπεὶ γὰρ ὁ παγκρατὴς κύριος τῶν ὅλων , ὁπηνίκα νομοθετεῖν ἤρχετο τῷ λόγῳ , [ καὶ ] τῷ Μωσεῖ καταφανῆ ἐβούλετο γενέσθαι τὴν αὑτοῦ δύναμιν , ὄψις αὐτῷ δείκνυται θεοειδὴς φωτὸς μεμορφωμένου ἐπὶ φλεγομένῳ βάτῳ · τὸ δὲ ἀκανθῶδες φυτόν ἐστιν , ὁ βάτος · ἐπειδὴ δὲ ἐπαύσατο τῆς νομοθεσίας καὶ τῆς εἰς ἀνθρώπους ἐπιδημίας ὁ λόγος , ὁ κύριος μυστικῶς αὖθις ἀναστέφεται ἀκάνθῃ , ἐνθένδε ἀπιὼν ἐκεῖσε ὅθεν κατῆλθεν , ἀνακεφαλαιούμενος τὴν ἀρχὴν τῆς καθόδου τῆς παλαιᾶς , ὅπως ὁ διὰ βάτου τὸ πρῶτον ὀφθείς , ὁ λόγος , διὰ τῆς ἀκάνθης ὕστερον ἀναληφθεὶς μιᾶς ἔργον τὰ πάντα δείξῃ δυνάμεως , εἷς ὢν ἑνὸς · ὄντος τοῦ πατρός , ἀρχὴ καὶ τέλος αἰῶνος . Ἀλλ᾿ ἐξέβην γὰρ τοῦ παιδαγωγικοῦ τύπου τὸ διδασκαλικὸν εἶδος παρεισάγων , αὖθις οὖν ἐπὶ τὸ προκείμενον ἐπάνειμι . ὡς μὲν οὖν ἐν φαρμάκου μοίρᾳ ἰάσεως ἕνεκα , ἔσθ᾿ ὅπῃ δὲ καὶ διαχύσεως σώφρονος , οὐκ ἀποβλητέον τὴν ἀπὸ τῶν ἀνθῶν τέρψιν καὶ τὴν ἀπὸ τῶν μύρων τε καὶ θυμιαμάτων ὠφέλειαν , δεδηλώκαμεν . εἰ δὲ καὶ λέγοιέν τινες , τίς οὖν ἔτι χάρις ἀνθῶν τοῖς μὴ χρωμένοις αὐτοῖς , ἴστων ὡς ἄρα καὶ τὰ μύρα ἐξ αὐτῶν σκευάζεται καὶ ἔστι πολυωφελῆ · σούσινον μὲν ἐκ κρίνων καὶ λειρίων , ἔστι δὲ θερμαντικόν , ἀναστομωτικόν , ἑλκυστικόν , ὑγραντικόν , σμηκτικόν , λεπτομερές , χολῆς κινητικόν , μαλακτικόν · ναρκίσσινον δὲ τὸ ἐκ ναρκίσσου ἐπ᾿ ἴσης ὀνίνησι τῷ σουσίνῳ · μύρσινον δὲ τὸ ἐκ μύρτων καὶ μυρρίνης στυπτικόν , παρακατέχον τὰς ἀπὸ τοῦ σώματος ἀποφοράς · τὸ δὲ ἐκ ῥόδων ἐμψυκτικόν . καθόλου γὰρ καὶ ταῦτα εἰς τὴν ἡμετέραν εὐχρηστίαν δεδημιούργηται . » εἰσακούσατέ μου « , φησί , » καὶ ὡς ῥόδον πεφυτευμένον ἐπὶ ῥευμάτων ὑδάτων βλαστήσατε , ὡς λίβανος εὐωδιάσατε ὀσμήν , καὶ εὐλογήσατε κύριον ἐπὶ τὰ ἔργα αὐτοῦ . « καὶ πολὺς ἂν εἴη ὁ περὶ τούτων λόγος , εἰς τὰς ἀναγκαίας ὠφελείας λεγόντων ἡμῶν τὰ ἄνθη καὶ τὰ ἀρώματα , οὐκ εἰς τὰς ὕβρεις τῆς τρυφῆς γεγονέναι . εἰ δὲ καὶ ἄρα τι συγχωρητέον , ἀπόχρη τῆς ὀδμῆς ἀπολαύειν αὐτοῖς τῶν ἀνθῶν , μὴ καταστεφέτωσαν δέ · πολυωρεῖ γὰρ τὸν ἄνθρωπον ὁ πατὴρ καὶ τὴν ἰδίαν αὐτοῦ τέχνην τούτῳ παρέχει μόνῳ . λέγει γοῦν ἡ γραφή · » ὕδωρ καὶ πῦρ καὶ σίδηρος καὶ γάλα , σεμίδαλις πυροῦ καὶ μέλι , αἷμα σταφυλῆς καὶ ἔλαιον καὶ ἱμάτιον , ταῦτα πάντα τοῖς εὐσεβέσιν εἰς ἀγαθά . «
Lemmas: στέφανος δέ ἐγώ καί μύρον χρῆσις οὐ ἀναγκαῖος . ἐξοκέλλω γάρ εἰς ἡδονή καί ῥαθυμία , μάλα γειτνιάω ὁ νύξ . οἶδα ὅτι » ἀλάβαστρος μύρον « παρά ὁ δεῖπνον ὁ ἅγιος κομίζω ὁ γυνή ὁ πούς ἀλείφω ὁ κύριος καί ἤθω αὐτός . οἶδα δέ καί χρυσός καί λίθος τίμιος ὁ παλαιός ὁ Ἑβραῖος ἀναδέω βασιλεύς . ἀλλά ὁ μέν γυνή μηδέπω ὁ λόγος μεταλαμβάνω ( ἔτι γάρ εἰμί ἁμαρτωλός ) , ὅς ἡγέομαι ὁ καλός εἰμί παρά αὐτός , ὁ μύρον , οὗτος τιμάω ὁ δεσπότης · ἀμέλει καί ὁ κόσμος ὁ σῶμα , ὁ θρίξ ὁ ἑαυτοῦ , ἀφεψάω ὁ περισσός ὁ μύρον , ἐπισπένδω ὁ κύριος μετάνοια δάκρυον . διά οὗτος » ἀφίημι αὐτός ὁ ἁμαρτία « . δύναμαι δέ οὗτος σύμβολον εἰμί ὁ διδασκαλία ὁ κυριακός καί ὁ πάθος αὐτός · μύρον γάρ εὐώδης ἀλείφω ὁ πούς θεικός αἰνίσσομαι διδασκαλία ἐπί ὁ πέρας ὁ γῆ μετά εὔκλεια ὁδεύω · » ἐξέρχομαι γάρ ὁ φθόγγος αὐτός ἐπί ὁ πέρας ὁ γῆ . « καί εἰ μή φορτικός εἰμί δοκέω , ὁ πούς ὁ ὁ κύριος ὁ μυρίζω ἀπόστολος εἰμί προφητεία ὁ εὐωδία ὁ χρῖσμα ἅγιος μεταλαμβάνω πνεῦμα . ὁ γοῦν περινοστέω ὁ οἰκουμένη ἀπόστολος καί ὁ εὐαγγέλιον κηρύσσω πούς ἀλληγορέω κύριος , περί ὅς καί διά ὁ ψαλμῳδός προθεσπίζω ὁ πνεῦμα · » προσκυνέω εἰς ὁ τόπος , οὗ ἵστημι ὁ πούς αὐτός « , οὗτος εἰμί , οὗ φθάνω ὁ πούς αὐτός ὁ ἀπόστολος , διά ὅς κηρύσσω ἐπί ὁ πέρας ἥκω ὁ γῆ . δάκρυον δέ ὁ μετάνοια εἰμί , καί λύω θρίξ φιλοκοσμία κηρύσσω ἀπαλλαγή καί ὁ μετά ὁ κήρυγμα διά ὁ κύριος θλῖψις ἐν ὑπομονή , ὁ παλαιός ἐκεῖνος διά ὁ πίστις ὁ νέος λύω κενοδοξία . ἀλλά καί πάθος ἐμφαίνω δεσποτικός μυστικός ταύτῃ νοέω · ὁ ἔλαιον αὐτός εἰμί ὁ κύριος , ἀπό ὅς ὁ ἔλεος ὁ ἐπί ἐγώ · ὁ δέ μύρον , δολόω ἔλαιον , εἰμί ὁ Ἰούδας ὁ προδότης , ὅς ὁ πούς χρίω κύριος ὁ ἐν κόσμος ἀναστροφή ἀπαλλάσσω · μυρίζω γάρ ὁ νεκρός · δάκρυον δέ εἰμί ὁ ἁμαρτωλός μετανοέω , ὁ εἰς αὐτός πιστεύω , ὅς ἀφίημι ὁ ἁμαρτία , καί ὁ θρίξ ὁ λύω πενθέω Ἱεροσόλυμα ὁ καταλείπω , διά ὅς ὁ θρῆνος ὁ προφητικός . διδάσκω δέ ἐγώ αὐτός ὁ κύριος , ὅτι δολόω ὁ Ἰούδας εἰμί , » ὅς ἄν ἐμβάπτω μετά ἐγώ « λέγω » εἰς ὁ τρύβλιον , οὗτος ἐγώ παραδίδωμι « . ὁράω ὁ συμπότης ὁ δόλιος ; καί αὐτός οὗτος ὁ Ἰούδας φίλημα προδίδωμι ὁ διδάσκαλος · γίγνομαι ὁ αὐτός ὑποκριτής καί φίλημα δολόω ἔχω , ἄλλος παλαιός μιμέομαι ὑποκριτής , καί ὁ λαός ἐλέγχω ἐκεῖνος · » ὁ λαός οὗτος ὁ χεῖλος φιλέω ἐγώ , ὁ δέ καρδία αὐτός πρόσω εἰμί ἀπό ἐγώ . « οὐ ἀφίημι οὖν αὐτός καταμηνύω ἔλαιον μέν ὡς μαθητής ἐλεέω , δολερός δέ ὡς προδότης ἔλαιον φαρμάσσω . οὗτος ἄρα εἰμί ὅς προφητεύω ὁ μυρίζω πούς , ὁ Ἰούδας προδοσία εἰς πάθος ὁδεύω κύριος . καί αὐτός ὁ σωτήρ ἀπονίζω ὁ πούς ὁ μαθητής εἰς ὁ καλός πρᾶξις ἀποστέλλω αὐτός , ὁ ὁδοιπορία αὐτός ὁ εἰς ὁ εὐεργεσία ὁ ἔθνος αἰνίζω εὐπρεπής καί καθαρός προπαρασκευάζω ὁ ἴδιος δύναμις . ὄζλυμι τε ἐν οὗτος ὁ μύρον καί ὁ ἐπί πᾶς φθάνω ὁ εὐωδία ἔργον φημίζω · καί γάρ πληρόω ὁ πάθος ὁ κύριος ἐγώ μέν εὐωδία , Ἑβραῖος δέ ἁμαρτία . σαφής οὗτος ἀποδείκνυμι ὁ ἀπόστολος λέγω · » ὁ θεός χάρις ὁ πάντοτε θριαμβεύω ἐγώ ἐν ὁ Χριστός καί ὁ ὀσμή ὁ γνῶσις αὐτός φανερόω διά ἐγώ ἐν πᾶς τόπος · ὅτι κύριος εὐωδία εἰμί ὁ θεός ἐν ὁ σῴζω καί ἐν ὁ ἀπόλλυμι · ὅς μέν γάρ ὀσμή ἐκ θάνατος εἰς θάνατος , ὅς δέ ὀσμή ἐκ ζωή εἰς ζωή . « βασιλεύς δέ ὁ Ἰουδαῖος χρυσός καί λίθος τίμιος σύνθετος καί ποικίλος χράω στέφανος , ὁ χριστός , ὁ Χριστός ἐπί ὁ κεφαλή συμβολικός ἐπιφέρω λανθάνω κεφαλή κοσμέω κύριος . λίθος γε τοι τίμιος ἤ μαργαρίτης ἤ σμάραγδος αὐτός αἰνίσσομαι ὁ λόγος , χρυσός δέ αὐτός πάλιν ὁ ἀδιάφθορος λόγος , ὁ ὁ ἰός ὁ φθορά οὐ ἐπιδέχομαι . χρυσός αὐτός γεννάω βασιλεία σύμβολον προσκομίζω ὁ μάγος . μένω δέ ἀθάνατος ὁ στέφανος οὗτος κατά εἰκών ὁ κύριος · οὐ γάρ μαραίνω ὡς ἄνθος . οἶδα καί ὁ Ἀρίστιππος ὁ Κυρηναῖος . ἁβροδίαιτος εἰμί ὁ Ἀρίστιππος · σοφιστικός οὗτος ἐρωτάω τις τοιοῦτος λόγος · ἵππος μύρον χράω εἰς ὁ ἵππος ἀρετή οὐ βλάπτω οὐδέ κύων μυρίζω εἰς ὁ κύων ἀρετή · οὐδέ ἄνθρωπος ἄρα , ἐπάγω καί συνάγω . ἀλλά ἵππος μέν καί κύων οὐδέ εἷς λόγος ὁ μύρον , ὅς δέ ὁ αἴσθησις λογικός , οὗτος ὁ ἀπόλαυσις ἐπίψογος κορασιώδης ὀσμή ἐπιφέρω . οὗτος δέ ὁ μύρον ἄπειρος διαφορά , βρένθιον καί μεταλλάω καί βασίλειον πλαγγόνιος τε καί ψάγδας Αἰγύπτιος . Σιμωνίδης δέ ἐν ὁ ἴαμβος οὐ αἰδέομαι λέγω · ἀλείφω μύρον καί θυμίαμα καί βάκκαρις · καί γάρ τις ἔμπορος πάρειμι . ἐπιτηδεύω δέ καί ὁ ἀπό κρίνον μύρον καί ὁ ἀπό ὁ κύπρος , καί ὁ νάρδος εὐδοκιμέω παρά αὐτός καί ὁ ἀπό ὁ ῥόδον ἄλειμμα καί ὁ ἄλλος , ὅς ἔτι χράω γυνή , ὑγρός τε καί ξηρός καί ὁ ἐπίπαστος καί ὑποθυμιάω μύρον · ἐπινοέω γάρ αὐτός ὁσημέραι πρός ὁ ἄπληστος ὁ ἐπιθυμία ὁ ἀκόρεστος ὁ εὐωδία · διό καί πολύς τις ἀπειροκαλία ἀποπνέω . ὁ δέ καί ὁ ἐσθής καί ὁ στρωμνή καί ὁ οἶκος ὑποθυμιάω τε καί καταρραίνω , μονονού δέ καί ὁ ἀμίς ὄζω ἀναγκάζω ὁ μύρον ὁ τρυφή . εὖ ἐγώ δοκέω σχετλιάζω ὁ περί οὗτος σπουδή τοσοῦτος ὁ μύρον ἀποδιάκειμαι τις ὁ ἀνδρωνῖτις ἐκθηλύνω , ὡς καί ὁ τεχνίτης αὐτός , ὁ μυρεψός , ὁ εὐνομέομαι ἀπελαύνω πόλις καί ὁ ἀνθεινός ἔριον ὁ βαφεύς ἀπελαύνω καί αὐτός · οὐ γάρ θέμις δολερός εἷμα καί χρῖσμα εἰς ὁ ἀλήθεια παρείσειμι πόλις . χρή δέ καί μάλα ὁ μέν ἀνήρ ὁ παρά ἐγώ μή μύρον , ἀλλά καλοκαγαθία ὄζω , γυνή δέ ἀποπνέω Χριστός , ὁ ἄλειμμα ὁ βασιλικός , μή διάπασμα καί μύρον , ἀεί δέ ὁ σωφροσύνη ἀμβρόσιος χρῖσμα συναλείφω , ἅγιος τέρπω μύρον ὁ πνεῦμα . οὗτος σκευάζω Χριστός ἄνθρωπος γνώριμος , εὐωδία ἄλειμμα , ἐκ ὁ οὐράνιος συντίθημι ἄρωμα ὁ μύρον . οὗτος καί αὐτός ὁ κύριος συναλείφω ὁ μύρον , ὡς διά Δαυίδ μηνύω · » διά οὗτος χρίω σύ ὁ θεός , ὁ θεός σύ , ἔλαιον ἀγαλλίασις παρά ὁ μέτοχος σύ · σμύρνα καί στακτή καί κασία ἀπό ὁ ἱμάτιον σύ . « ἀλλά γάρ μή λανθάνω ὥσπερ ὁ γύψ ὁ μύρον βδελύσσομαι ἤ ὁ κάνθαρος ( οὗτος γάρ ῥόδινος χρίω μύρον τελευτάω λέγω ) , καί οὗτος ἐγκριτέος ὀλίγος τις ὁ μύρον ὁ γυνή , ὅσος μή καρόω ὁ ἀνήρ · ὁ γάρ ὑπέρμετρος χρῖσις ὁ μύρον κηδεία , οὐ συμβίωσις ἀποπνέω . καίτοι καί ὁ ἔλαιον αὐτός ὁ μέλισσα καί ὁ ἔντομος εἰμί πολέμιος ζῷον , ἄνθρωπος δέ ὁ μέν ὀνίνημι , εἰμί δέ ὅς εἰς μάχη ἐκκαλέω , καί ὁ πρότερος δειλός ἀλείφω οὗτος ἐν ὁ στάδιον ἐκτρέπω εἰς ὁ ὁ ἀγωνία πάμμαχος . μαλθακός δέ ἔλαιον ὁ μύρον εἰμί οὐ οἴομαι ὁ ἦθος ὁ γεννικός ἐκθηλύνω δύναμαι ; μάλα . ὥσπερ δέ ὁ τρυφή καί ὁ γεῦσις ἀποκλῄζω , οὕτως ἀμέλει καί ὁ ὄψις καί ὁ ὄσφρησις ὁ ἡδυπάθεια ἐξορίζω , μή λανθάνω ὅς φυγαδεύω ἀκολασία , κάθοδος αὐτός δίδωμι εἰς ψυχή διά ὁ αἴσθησις , οἷον διά θύρα ἀφρούρητος . εἰ γοῦν ὁ εὐωδία ὁ θυμίαμα ὁ μέγας ἀρχιερεύς , ὁ κύριος , ἀναφέρω λέγω ὁ θεός , μή θυσία οὗτος καί εὐωδία θυμίαμα νοέω , ἀλλά γάρ ὁ ὁ ἀγάπη δεκτός ἀναφέρω ὁ κύριος , ὁ πνευματικός εὐωδία , εἰς ὁ θυσιαστήριον παραδέχομαι . αὐτάρκης μέν οὖν ὁ ἔλαιον αὐτός λιπαίνω τε ὁ ἐπιφάνεια καί ἀνίημι ὁ νευρώδης καί τις ὁ σῶμα ὀσμή ἀναστέλλω βαρύς , [ εἰ ] καί πρός οὗτος ὁ ἔλαιον δέω ἄν · ὁ δέ ἐπιτήδευσις ὁ εὐωδία δέλεαρ εἰμί ῥαθυμία , πρόσωθεν εἰς λίχνος ἐπιθυμία ἐπισπάω . πάντοθεν γάρ ἀγώγιμος ὁ ἀκόλαστος καί ἀπό ἐδωδή καί ἀπό στρωμνή καί ἀπό συναναστροφή καί ἐκ ὁ ὀφθαλμός καί ἐκ ὁ οὖς καί ἐκ ὁ γνάθων , ἀλλά καί ἐκ ὁ μυκτήρ . καθά ὁ βοῦς ὁ κρίκος καί ὁ σχοῖνος , οὕτως δέ καί ὁ ἀκόλαστος θυμίαμα καί μύρον καί ὁ ἀπό ὁ στέφανος εὐωδία περιέλκω . ἐπεί δέ οὐδείς χώρα ἀπονέμω ἡδονή πρός οὐδείς συμπλέκω λυσιτελής ὁ βίος χρεία , φέρω ἐνταῦθα διαστέλλω , ὁ χρειώδης αἱρέω . εἰμί γάρ τις εὐωδία οὐ καρωτικός οὐδέ ἐρωτικός , οὔκουν συμπλοκή καί ὁ ἀκόλαστος ἑταιρεία ἀποπνέω , ὑγεινός δέ μετά σωφροσύνη καί ὁ μέν ἐγκέφαλος ὑποτρέφω , ὁπηνίκα ἄν καχεκτέω , ῥώννυμι δέ καί ὁ στόμαχος . [ πολύς τοίνυν δέω ὁ ἄνθος ἐπιψύχω αὐτός , ὁπότε ἀλεαίνω ἐθέλω ὁ νευρώδης · ] οὐ γάρ κατά πᾶς ἀποσκορακίζω ὁ χρῆσις αὐτός , ἀλλά ὥσπερ φάρμακον καί βοήθημα χράω ὁ μύρον πρός τε ὁ ἐπεγείρω ὁ ἀπαυδάω δύναμις καί πρός ὁ κατάρροος καί πρός ὁ κατάψυξις δυσαρέστησις τε , καθά καί ὁ κωμικός φημί που · μύρον ὑπαλείφω ὁ ῥίς · ὑγίεια μέρος μέγας ὀσμή ἐγκέφαλος χρηστός ποιέω · καί ὁ ὁ πούς διά ὁ λίπος ὁ ἀναθερμαίνω ἤ ἐμψύχω μύρον ἀνάτριψις ὠφέλεια ἕνεκα ἐπιτηδεύω , ὡς δή ἀπό ὁ κεφαλή ὁ πληρόω ὁλκή τις καί ὑποχώρησις ἐπί ὁ μή κύριος ὁ μέρος γίγνομαι . ἡδονή δέ , ὅς μή πρόσειμι ὁ χρειώδης , ἦθος εἰμί ἑταιρικός διαβολή καί φάρμακον ἐρεθισμός . διαφέρω δέ ὅλος ὁ μυραλοιφέω ὁ μύρον χρίω · ὁ μέν γάρ θηλυδριώδης , ὁ δέ χρίω ὁ μύρον καί λυσιτελέω εἰμί ὅτε . Ἀρίστιππος γοῦν ὁ φιλόσοφος χρίω μύρον κακός κακός ἀπόλλυμι χρή ὁ κίναιδος φάσκω ὁ μύρον ὁ ὠφέλεια εἰς λοιδορία διαβάλλω . » τιμάω δέ ἰατρός πρός χρεία αὐτός « , φημί ὁ γραφή · » καί γάρ αὐτός κτίζω ὁ ὕψιστος , παρά δέ κύριος εἰμί ἴασις . « εἶτα ἐπάγω · » καί μυρεψός ποιέω μίγμα « , ὡς εἰς ὠφέλεια δηλονότι , οὐ εἰς ἡδυπάθεια δίδωμι ὁ μύρον . οὐ γάρ περί ὁ ἐρεθιστικός ὁ μύρον σπουδαστέος οὐδαμῶς , ἀλλά ὁ ὠφέλιμος ἐκλεκτέος , ὅπου γε καί ὁ ἔλαιον ὁ γένεσις ἀνίημι ὁ θεός ἄνθρωπος εἰς πόνος ἀρωγή . ὁ δέ ἀφραίνω γυνή βάπτω μέν ὁ πολιά , μυρίζω δέ ὁ θρίξ πολιός ταχύς γίγνομαι διά ὁ ἄρωμα ξηραντικός εἰμί . διό καί αὐχμηρός φαίνω ὁ μυρίζω · ὁ δέ αὐχμός πολιός ποιέω ( εἴτε γάρ αὔανσις θρίξ ὁ πολιός εἴτε ἔνδεια θερμός ) , ὁ ξηρότης ὁ οἰκεῖος ὁ θρίξ ἐκπίνω τροφή ὁ ὑγρός καί πολιός ἀποτελέω . πῶς οὖν ἔοικα ἔτι ἀγαπάω ἄν ὁ μύρον , διά ὅς ὁ πολιά , ὁ φεύγω πολιά ; καθά δέ ὁ κύων ῥινηλατέω ἐκ ὁ ὀσμή ἀνιχνεύω ὁ θηρίον , οὕτως ἐκ ὁ περίεργος ὁ μύρον εὐωδία θηράω · ὁ σώφρων ὁ ἀσελγής . τοιοῦτος δέ καί ὁ στέφανος ὁ χρῆσις , κωμαστικός καί πάροινος · ἀπέρρω · μή ἐγώ στέφανος ἀμφιτίθημι κάρα . ἔαρ μέν γάρ ὥρα λειμών ἔνδροσος καί μαλακός , ποικίλος χλοάζω ἄνθος , ἐνδιαιτάομαι καλός , αὐτοφυής καί εἰλικρινής τις εὐωδία καθά ὁ μέλισσα τρέφω · ὁ δέ πλεκτός στέφανος ἐκ ἀκήρατος λειμών κοσμέω οἴκοι περιφέρω οὐ σώφρων · οὐ γάρ ἁρμόδιος ῥόδον κάλυξ ἤ ἴον ἤ κρίνον ἤ ἄλλος τις τοιοῦτος ἄνθος χαίτη πυκάζω κωμαστικός , διανθίζω ὁ χλόη . ἐμψύχω γάρ χαίτη ἄλλος ὁ στέφανος περίκειμαι καί διά ὑγρότης [ τε ] καί διά ψυχρότης . οὗτος καί ὁ ἰατρός ψυχρός εἰμί φυσιολογέω ὁ ἐγκέφαλος μύρον χρίω ἀξιόω ὁ στῆθος καί μυκτήρ ἄκρος , ὡς δύναμαι ὁ πυρώδης ἀναθυμίασις ἡσυχῇ διοδεύω εὔρωστος ἀναθάλπω ὁ ψυχρότης . πολύς τοίνυν δέω ὁ ἄνθος ἐπιψύχω αὐτός , ὁπότε ἀλεαίνω ἐθέλω ὁ νευρώδης . ναί μήν καί ὁ τερπνός ὁ ἄνθησις ὁ καταστέφω ἀπόλλυμι . οὔτε γάρ ἀπολαύω ὁ ὄψις ὁ ἀναδέω ὁ στέφανος ὑπέρ ὁ ὄψις οὐδέ μήν ὁ εὐωδία ὁ ἀπελαύνω ὑπέρ ὁ ἀναπνοή ὁ ἄνθος · ἀναδίδωμι γάρ ἄνω καί ἀναθυμιάω κατά φύσις ὁ εὐωδία ὑπέρ ὁ κεφαλή ἐρῆμος ὁ ἀπόλαυσις ὁ ἀναπνοή καταλείπω , ἀφαρπάζω ὁ εὐωδία . ὥσπερ οὖν ὁ κάλλος , οὕτως καί ὁ ἄνθος τέρπω βλέπω , καί χρή διά ὄψις ἀπολαύω ὁ καλός δοξάζω ὁ δημιουργός . ὁ χρῆσις δέ αὐτός ἐπιβλαβής , καί ταχύς παρέρχομαι μετάνοια τιμωρέω . αὐτίκα δή μάλα καί διελέγχω ὁ ἐφήμερον αὐτός · ἄμφω γάρ μαραίνω , καί ὁ ἄνθος καί ὁ κάλλος . ἀλλά καί ὁ θιγγάνω αὐτός ὁ μέν ἐμψύχω , ὁ δέ ἐκκαίω . εἷς δέ λόγος ὁ παρά ὁ ὄψις ἀπόλαυσις αὐτός ὕβρις εἰμί , οὐ τρυφή · τρυφάω δέ ἐγώ , ὡς ἐν παράδεισος , προσήκω σώφρων ὁ εἰμί παρέπομαι ὁ γραφή . στέφανος μέν γυνή ὁ ἀνήρ ὑπολαμβάνω , ἀνήρ δέ ὁ γάμος , ἄνθος δέ ὁ γάμος ὁ τέκνον ἄμφω , ὅς δή ὁ σαρκικός λειμών ὁ θεῖος δρέπω γεωργός . » στέφανος δέ γέρων τέκνον τέκνον , δόξα δέ παῖς ὁ πατήρ « , φημί · ἐγώ δέ δόξα ὁ πατήρ ὁ ὅλος , καί ὁ σύμπας ἐκκλησία στέφανος ὁ Χριστός . καθά δέ ὁ ῥίζα καί ὁ βοτάνη , οὕτως δέ καί ὁ ἄνθος ἴδιος ἔχω ποιότης καί ὁ μέν ἐπωφελής , ὁ δέ ἐπιβλαβής , εἰμί δέ ὅς καί ἐπισφαλής . ὁ γοῦν κισσός ἐμψύχω , ὁ δέ καρύα πνεῦμα ἀφίημι καρωτικός , ὡς ἐμφαίνω καί ὄνομα ἐτυμολογέω . νάρκισσος δέ βαρύοδμος εἰμί ἄνθος , ἐλέγχω δέ αὐτός ὁ προσηγορία νάρκα ἐμποιέω ὁ νεῦρον . ὁ δέ ὁ ῥόδον καί ὁ ἴων ἀποφορά ἡσυχῇ εἰμί ψυχρός συστέλλω καί ἐπιστύφω ὁ καρηβαρία · ἐγώ δέ οὐ ὁπωσοῦν συμμεθύω , ἀλλά οὐδέ οἰνόω ἐπιτρέπω . ναί μήν ὁ κρόκος καί ὁ κύπρος ὁ ἄνθος εἰς ὕπνος ἄλυπος ὑπάγω . πολύς δέ αὐτός φύσις ψυχρός εἰμί ὁ ἐγκέφαλος ἀναθάλπω ὁ ἀποφορά λεπτύνω ὁ κεφαλή ὁ περίσσευμα . ἐντεῦθεν καί ὁ ῥόδος ἐπονομάζω , φημί , ὅτι πάμπολυς ὁ ὀδωδή ἀφίημι ῥεῦμα · διό καί ταχύς μαραίνω . ἀλλά οὐδέ παρά ὁ ἀρχαῖος ὁ Ἕλλην ὁ χρῆσις πω ὁ στέφανος εἰμί . οὔτε γάρ ὁ μνήστωρ οὔτε ὁ ἁβροδίαιτος χράω Φαίαξ αὐτός . ἐν δέ ὁ ἀγών πρῶτος ὁ ὁ ἆθλον δόσις εἰμί , δεύτερος δέ ὁ περιαγερμός , τρίτος ὁ φυλλοβολία , τελευταῖος ὁ στέφανος , ἐπίδοσις λαμβάνω εἰς τρυφή ὁ Ἑλλάς μετά ὁ Μηδικός . ἔργω τοίνυν στέφανος ὁ ὁ λόγος παιδαγωγέω , οὐ ἐπεί καταδέω δοκέω ὁ λόγος ἐν ἐγκέφαλος οὗτος ἱδρύω , οὐδέ ὅτι κωμαστικός ἀγερωχία σύμβολον ὁ στέφανος εἰμί ἄν , ἀλλά γάρ ὅτι ὁ εἴδωλον κατονομάζω . ὁ γοῦν Σοφοκλῆς ὁ νάρκισσος » ἀρχαῖος μέγας θεός στεφάνωμα « προσλέγω , ὁ χθόνιος λέγω · ῥόδος δέ ὁ Μοῦσα Σαπφώ καταστέφω · οὐ γάρ † ἀπό ἀρχή ῥόδον ὁ ἐκ Πιερία · κρίνον δέ ἥδομαι ὁ Ἥρα φημί καί ὁ Ἄρτεμις μυρσίνη . εἰ γάρ καί ὁ μάλα μέν διά ἄνθρωπος γίγνομαι ὁ ἄνθος , οὗτος δέ ὁ ἀνόητος λαμβάνω οὐ εἰς ὁ ἴδιος εὐχάριστος χρῆσις , ἀλλά εἰς ὁ ὁ δαιμόνιον ἀχάριστος ὑπηρεσία καταχράω , ἀπέχω αὐτός » διά ὁ συνείδησις « . ἀόχλητος δέ ἀμεριμνία ὁ στέφανος σύμβολον · ταύτῃ καί ὁ νεκρός καταστεφανόω , ὅς λόγος καί ὁ εἴδωλον , ἔργον προσμαρτυρέω αὐτός ὁ εἰμί νεκρός . ὁ μέν γάρ Βακχεύω οὐδέ ἄνευ στέφανος ὀργιάζω · ἐπάν δέ ἀμφιθέω ὁ ἄνθος , πρός ὁ τελετή ὑπερκαίω . οὐ δή κοινωνητέον οὐδέ ὁπωσοῦν δαίμων , ἀλλά οὐδέ ὁ εἰκών ὁ θεός ὁ ζάω δίκη εἴδωλον ὁ νεκρός καταστέφω . ὁ γάρ καλός ὁ ἀμάραντος στέφανος ἀπόκειμαι ὁ καλός πολιτεύω · ὁ ἄνθος οὗτος γῆ βαστάζω οὐ χωρέω · μόνος δέ αὐτός καρποφορέω ἐπίσταμαι οὐρανός . πρός δέ καί ἀλόγιστος ἀκούω ἐγώ ὁ κύριος ἄκανθα στέφω αὐτός ἐντρυφάω ὁ σεμνός ὁ κύριος πάθος ἀναδέω ὁ ἄνθος . ὁ μέν γάρ ὁ κύριος στέφανος ἐγώ αἰνίσσομαι προφητικός ὁ ποτέ ἄκαρπος , ὁ περίκειμαι αὐτός διά ὁ ἐκκλησία , ὅς εἰμί κεφαλή · ἀλλά καί ὁ πίστις εἰμί τύπος , ζωή μέν διά ὁ οὐσία ὁ ξύλον , εὐφροσύνη δέ διά ὁ προσηγορία ὁ στέφανος , κίνδυνος δέ διά ὁ ἄκανθα · οὐδέ γάρ ἀναιμωτί προσέρχομαι ὁ λόγος ἔξεστι . ὁ δέ πλεκτός μαραίνω στέφανος οὗτος καί ὁ πλέγμα ὁ σκολιότης ἀναλύω καί ὁ ἄνθος ξηραίνω · μαραίνω γάρ ὁ δόξα ὁ ὁ κύριος μή πιστεύω . Ἰησοῦς δέ στεφανόω ὑψόω ὁ ἑαυτοῦ καταμαρτυρέω ἀμαθία · οὗτος αὐτός γάρ ὁ σκληροκάρδιος προφητεία εἰμί σοφίζω οὐ νοέω , ὅς αὐτός ὕβρις καλέω κύριος . οὐ γιγνώσκω ὁ κύριος ὁ λαός ὁ πλανάω , οὐ περιτέμνω ὁ λογισμός , οὐ φωτίζω ὁ σκοτισμός , οὐ ὁράω ὁ θεός , ὁ κύριος ἀρνέομαι , ἀπόλλυμι ὁ εἰμί Ἰσραήλ , διώκω ὁ θεός , καθυβρίζω ἐλπίζω ὁ λόγος , καί ὅς σταυρόω ὡς κακοῦργος , ἀναστέφω ὡς βασιλεύς . διά οὗτος τοι εἰς ὅς οὐ πιστεύω ἄνθρωπος , ὁ φιλάνθρωπος θεός ἐπιγιγνώσκω κύριος καί δίκαιος · ὅτι αὐτός ἐπικραίνω ἐπιδείκνυμι ὁ κύριος , οὗτος αὐτός ὑψόω μαρτυρέω , ὁ διάδημα ὁ δικαιοσύνη ὁ ὑπέρ πᾶς ὄνομα ἐπαίρω περιάπτω διά ὁ ἀειθαλής ἄκανθα . ὁ διάδημα οὗτος ὁ ἐπιβουλεύω πολέμιος κωλύω αὐτός , ὁ συνεκκλησιάζω φίλος θριγκόω αὐτός · ὁ στέφανος οὗτος ἄνθος εἰμί ὁ πιστεύω εἰς ὁ δοξάζω , αἱμάσσω δέ καί κολάζω ὁ ἀπιστέω . ναί μήν καί σύμβολον εἰμί δεσποτικός κατόρθωμα , βαστάζω αὐτός ὁ κεφαλή καί ὁ ἡγεμονικός ὁ σῶμα πᾶς ἐγώ ὁ πονηρός , διά ὅς κεντάω · αὐτός γάρ ὁ ἴδιος πάθος ἐρύω ἐγώ ἀπό σκάνδαλον καί ἁμαρτία καί ὁ τοιοῦτος ἄκανθα καί ὁ διάβολος καταργέω ἔοικα ἐπεύχομαι λέγω · » ποῦ σύ , θάνατος , ὁ κέντρον ; « καί ἐγώ μέν ἐκ ἄκανθα τρυγάω σταφυλή καί σῦκον ἀπό βάτος · ὁ δέ εἰς τραῦμα καταξαίνω , ἐπί ὅς ἐκπετάννυμι ὁ χείρ ἐπί λαός ἀπειθής καί ἄκαρπος . ἔχω ἄν σύ καί ἄλλος μυστικός ἐνταῦθα λέγω . ἐπεί γάρ ὁ παγκρατής κύριος ὁ ὅλος , ὁπηνίκα νομοθετέω ἄρχω ὁ λόγος , [ καί ] ὁ Μωϋσῆς καταφανής βούλομαι γίγνομαι ὁ ἑαυτοῦ δύναμις , ὄψις αὐτός δείκνυμι θεοειδής φώς μορφόω ἐπί φλέγω βάτος · ὁ δέ ἀκανθώδης φυτόν εἰμί , ὁ βάτος · ἐπειδή δέ παύω ὁ νομοθεσία καί ὁ εἰς ἄνθρωπος ἐπιδημία ὁ λόγος , ὁ κύριος μυστικός αὖθις ἀναστέφω ἄκανθα , ἐνθένδε ἀπέρχομαι ἐκεῖσε ὅθεν κατέρχομαι , ἀνακεφαλαιόομαι ὁ ἀρχή ὁ κάθοδος ὁ παλαιός , ὅπως ὁ διά βάτος ὁ πρῶτος ὁράω , ὁ λόγος , διά ὁ ἄκανθα ὕστερον ἀναλαμβάνω εἷς ἔργον ὁ πᾶς δείκνυμι δύναμις , εἷς εἰμί εἷς · εἰμί ὁ πατήρ , ἀρχή καί τέλος αἰών . ἀλλά ἐκβαίνω γάρ ὁ παιδαγωγικός τύπος ὁ διδασκαλικός εἶδος παρεισάγω , αὖθις οὖν ἐπί ὁ πρόκειμαι ἐπανέρχομαι . ὡς μέν οὖν ἐν φάρμακον μοῖρα ἴασις ἕνεκα , εἰμί ὅπῃ δέ καί διάχυσις σώφρων , οὐ ἀποβλητέος ὁ ἀπό ὁ ἄνθος τέρψις καί ὁ ἀπό ὁ μύρον τε καί θυμίαμα ὠφέλεια , δηλόω . εἰ δέ καί λέγω τις , τίς οὖν ἔτι χάρις ἄνθος ὁ μή χράω αὐτός , οἶδα ὡς ἄρα καί ὁ μύρον ἐκ αὐτός σκευάζω καί εἰμί πολυωφελής · σούσινος μέν ἐκ κρίνον καί λείριον , εἰμί δέ θερμαντικός , ἀναστομωτικός , ἑλκυστικός , ὑγραντικός , σμηκτικός , λεπτομερής , χολή κινητικός , μαλακτικός · ναρκίσσινος δέ ὁ ἐκ νάρκισσος ἐπί ἴσος ὀνίνημι ὁ σούσινος · μύρσινος δέ ὁ ἐκ μύρτον καί μυρσίνη στυπτικός , παρακατέχω ὁ ἀπό ὁ σῶμα ἀποφορά · ὁ δέ ἐκ ῥόδον ἐμψυκτικός . καθόλου γάρ καί οὗτος εἰς ὁ ἡμέτερος εὐχρηστία δημιουργέω . » εἰσακούω ἐγώ « , φημί , » καί ὡς ῥόδος φυτεύω ἐπί ῥεῦμα ὕδωρ βλαστάνω , ὡς λίβανος εὐωδιάζω ὀσμή , καί εὐλογέω κύριος ἐπί ὁ ἔργον αὐτός . « καί πολύς ἄν εἰμί ὁ περί οὗτος λόγος , εἰς ὁ ἀναγκαῖος ὠφέλεια λέγω ἐγώ ὁ ἄνθος καί ὁ ἄρωμα , οὐ εἰς ὁ ὕβρις ὁ τρυφή γίγνομαι . εἰ δέ καί ἄρα τις συγχωρέω , ἀποχράω ὁ ὀσμή ἀπολαύω αὐτός ὁ ἄνθος , μή καταστέφω δέ · πολυωρέω γάρ ὁ ἄνθρωπος ὁ πατήρ καί ὁ ἴδιος αὐτός τέχνη οὗτος παρέχω μόνος . λέγω γοῦν ὁ γραφή · » ὕδωρ καί πῦρ καί σίδηρος καί γάλα , σεμίδαλις πυρός καί μέλι , αἷμα σταφυλή καί ἔλαιον καί ἱμάτιον , οὗτος πᾶς ὁ εὐσεβής εἰς ἀγαθός . «