clemens-alexandrinus.paedagogus 2.7
Ἀπέστω δέ , ἀπέστω ἡμῶν καὶ τὸ σκώπτειν ὕβρεως προκατάρχον , ἐξ ὧν ἔριδες καὶ μάχαι καὶ ἔχθραι διοιδαίνουσιν . ὕβριν δὲ ἔφαμεν μέθης εἶναι διάκονον . οὐκ ἐκ μόνων δὲ τῶν ἔργων , ἀλλὰ καὶ ἐκ λόγων ἄνθρωπος κρίνεται . » ἐν συμποσίῳ δέ « , φησί , » μὴ ἐλέγξῃς τὸν πλησίον καὶ λόγον ὀνειδισμοῦ μὴ εἴπῃς αὐτῷ . « εἰ γὰρ καὶ τὰ μάλιστα παραγγέλλεται ἁγίοις συνεῖναι , σκώπτειν τὸν ἅγιον ἁμαρτία · » ἐκ στόματος γὰρ ἀφρόνων « , φησὶν ἡ γραφή , » βακτηρία ὕβρεως « , ἐπιβάθραν ὕβρεως βακτηρίαν λέγουσα , ᾗ ἐπερείδεται καὶ ἐπαναπαύεται ἡ ὕβρις . ὅθεν ἄγαμαι τὸν ἀπόστολον κἀνταῦθα παραινοῦντα μηδὲ τὰ εὐτράπελα μηδὲ τὰ μὴ ἀνήκοντα προΐεσθαι ἡμᾶς ῥήματα . εἰ γὰρ δι᾿ ἀγάπην αἱ ἐπὶ τὰς ἑστιάσεις συνελεύσεις , συμποσίου δὲ τὸ τέλος ἡ πρὸς τοὺς συνόντας φιλοφροσύνη , παρεπόμενα δὲ τῇ ἀγάπῃ ἡ βρῶσις καὶ ἡ πόσις , πῶς οὐ λογικῶς ἀναστρεπτέον ; οὐδὲ διὰ τὴν ἀγάπην ἀπορητέον · εἰ γὰρ ὡς ἐπιτείνοντες τὴν πρὸς ἀλλήλους εὔνοιαν σύνιμεν , πῶς ἔχθρας διὰ τοῦ σκώπτειν σκαλεύομεν ; σιωπᾶν δὲ κρεῖττον ἢ ἀντιλέγειν ἁμαρτίαν ἀμαθίᾳ προσφερομένους . » μακάριος « ὡς ἀληθῶς » ἀνήρ , ὃς οὐκ ὠλίσθησεν ἐν στόματι αὐτοῦ καὶ οὐ κατενύγη ἐν λύπῃ ἁμαρτίας « , ἤτοι μετανοήσας ἐφ᾿ οἷς λαλήσας ἥμαρτεν ἢ ἐν τῷ μηδένα λυπῆσαι λαλήσας . καθόλου μὲν οὖν νέοι μὲν καὶ νεάνιδες ὡς ἐπίπαν τῶν τοιῶνδε ἀπεχέσθων εὐωχιῶν , ὡς μὴ σφάλλοιντο περὶ ἃ μὴ προσῆκεν · καὶ γὰρ ἀκούσματα ἀήθη καὶ θεάματα ἀπρεπῆ κυμαινομένης ἔτι ἐν αὐτοῖς τῆς πίστεως ἐκριπίζει τὴν διάνοιαν , συνεργεῖ δὲ αὐτοῖς τὸ ἄστατον τῆς ἡλικίας πρὸς τὸ εὐκατάφορον τῆς ἐπιθυμίας · ἔσθ᾿ ὅτε δὲ καὶ ἄλλοις παραίτιοι γίνονται σφαλμάτων , τὸ ἐπικίνδυνον τῆς ὥρας ἐπιδεικνύμενοι . εὖ γάρ τοι παραγγέλλειν ἡ σοφία φαίνεται · » μετὰ ὑπάνδρου γυναικὸς μὴ κάθου τὸ σύνολον καὶ μὴ συμμετακλιθῇς ἐπ᾿ ἀγκῶνα μετ᾿ αὐτῆς . « τοῦτ᾿ ἔστι μὴ συνδείπνει πυκνότερον , μηδὲ ἔσθιε μετ᾿ αὐτῆς . διὸ καὶ ἐπιφέρει · » μηδὲ συμβολὰς ποίει μετ᾿ αὐτῆς ἐν οἴνῳ , μή ποτε ἐκκλίνῃ ἡ καρδία σου ἐπ᾿ αὐτήν , καὶ τῷ αἵματί σου ὀλισθήσῃ εἰς ἀπώλειαν · « σφαλερὰ γὰρ ἡ πάροινος ἐλευθερία παρανθεῖν δυναμένη · ὕπανδρον δὲ ὠνόμασεν , ἐπεὶ μείζων ὁ κίνδυνος τῷ λῦσαι τὴν δέσιν τῆς συμβιώσεως πειρωμένῳ . εἰ δὲ καὶ ἀνάγκη τις περιτύχοι παριέναι κελεύουσα , αἳ μὲν κεκαλύφθων ἄγαν ἀμπεχόνῃ ἔκτοσθεν , ἔνδοθεν δὲ αἰδοῖ · ὅσαι δὲ μὴ ὕπανδροι , ἐσχάτη ταύταις διαβολὴ εἰς ἀνδρῶν παρεῖναι συμπόσιον καὶ ταῦτα οἰνωμένων . οἳ δὲ ἐπὶ τὴν κλισίαν τὰς ὄψεις πήξαντες ἀμετασάλευτοι τοῖς ἀγκῶσιν ἐρηρεισμένοι μόνοις παρέστων τοῖς ὠσίν · εἰ δὲ καὶ καθέζοιντο , μὴ ἐναλλὰξ τὼ πόδε ἐχόντων μηδὲ μὴν θάτερον τοῖν μηροῖν θατέρῳ ἐπιφερόντων ἢ τὴν χεῖρα τῷ γενείῳ ὑπερειδόντων · ἀγεννὲς γὰρ μὴ φέρειν αὑτόν , καὶ τοῦτο κατηγόρημα τοῦ νέου . συνεχὲς δὲ καὶ τὸ μετακινούμενον ἐναλλάττειν τὸ σχῆμα , κουφότητος σύμβολον . σώφρονος δὲ εὐθέως ἐν πόσει καὶ ἐν βρώσει τὸ ἔλαττον αἱρεῖσθαι καὶ τὸ σχολαίτερον , οὐ τὸ προπετέστερον , κἀν τῷ κατάρχεσθαι κἀν τοῖς διαλείμμασι , καὶ τὸ προκαταλήγειν δὲ καὶ τὸ ἀπροσπαθές . » φάγε « , φησίν , » ὡς ἄνθρωπος τὰ παρακείμενα , παῦσαι πρῶτος χάριν παιδείας , καὶ εἰ ἀνὰ μέσον πλειόνων ἐκάθισας , πρότερος αὐτῶν μὴ ἐκτείνῃς χεῖρα . « οὔκουν προεκπηδητέον ὑπὸ λαιμαργίας ἀναπειθομένους ποτὲ οὐδὲ μὴν ἐπιγλιχομένους παρεκτείνειν μέχρι πολλοῦ χρή , τῇ ἐφυστερήσει τὴν ἀκρασίαν ὁμολογοῦντας , ἀλλ᾿ οὐδὲ ἐν τῷ μεταξὺ προσκειμένους φαίνεσθαι καθάπερ τὰ θηρία τῇ βορᾷ οὐδὲ μὴν πλείονος ὄψου προσφέρεσθαι · οὐ γὰρ ὀψοφάγος φύσει , ἀλλὰ σιτοφάγος ἄνθρωπος . προανίστασθαι δὲ τῶν πολλῶν καὶ τοῦ συμποσίου ὑπεξιέναι ἐπιεικῶς ἀνδρὸς σώφρονος · » ἐν ὥρᾳ γάρ « , φησίν , » ἀναστάσεως μὴ οὐράγει καὶ ἀπότρεχε εἰς οἶκόν σου . « ἔλεγον δὲ οἱ δώδεκα προσκαλεσάμενοι τὸ πλῆθος τῶν μαθητῶν · » οὐκ ἀρεστόν ἐστιν ἡμᾶς καταλείψαντας τὸν λόγον τοῦ θεοῦ διακονεῖν τραπέζαις . « εἰ δὴ τοῦτο ἐφυλάξαντο , πολλῷ μᾶλλον γαστριμαργίαν ἔφευγον . οἱ δὲ αὐτοὶ οὗτοι ἀπόστολοι » τοῖς κατὰ τὴν Ἀντιόχειαν καὶ Συρίαν καὶ Κιλικίαν ἀδελφοῖς « ἐπιστέλλοντες » ἔδοξεν « ἔφασαν » τῷ πνεύματι τῷ ἁγίῳ καὶ ἡμῖν μηδὲν πλέον ἐπιθέσθαι ὑμῖν βάρος πλὴν τῶν ἐπάναγκες , ἀπέχεσθαι εἰδωλοθύτων καὶ αἵματος καὶ πνικτῶν καὶ τῆς πορνείας , ἐξ ὧν διατηροῦντες ἑαυτοὺς εὖ πράξετε « . φυλάττεσθαι δὲ τὰς παροινίας ὥσπερ καὶ τὸ κώνειον δεῖ · ἄμφω γὰρ ὑποσύρουσιν εἰς θάνατον . » χρὴ δὲ καὶ γελώτων εἴργεσθαι ἐξαισίων καὶ δακρύων « ὑπερμέτρων · πολλάκις γὰρ οἱ οἰνωμένοι καγχάσαντες ἐπὶ πλεῖστον , εἶτα μέντοι ὑπήχθησαν οὐκ οἶδ᾿ ὅπως παροινίᾳ τινὶ παραπειθόμενοι εἰς δάκρυα · ἀπᾴδει γὰρ τοῦ λόγου καὶ τὸ ἐκθηλύνεσθαι καὶ τὸ ἐξυβρίζειν . πρεσβῦται δὲ ὡς τέκνα ἀφορῶντες τοὺς νέους σπανιαίτατα μέν , ἴσως δ᾿ ἄν που καὶ παίξαιεν πρὸς αὐτούς , εἰς τοῦτο ἐπισκώπτοντες , ὃ παιδαγωγήσει τὸ εὔσχημον αὐτῶν . ἀμέλει πρὸς τὸν αἰσχυντηλὸν καὶ σιωπηλὸν ἔστι χαριεντίσασθαι ὧδέ πως · ὁ δὲ ἐμὸς υἱός , ἐκεῖνον λέγω τὸν σιωπῶντα , οὐ παύεται λαλῶν . ἐπιτείνει γὰρ τοῦ νέου τὴν αἰδῶ ἡ τοιαύτη ἐπίσκωψις ἐμφαίνουσα χαριέντως τὰ προσόντα αὐτῷ χρηστὰ διὰ τῆς τῶν φαύλων , ἃ μὴ πρόσεστιν αὐτῷ , διαβολῆς · ἐπίνοια γὰρ καὶ αὐτὴ διδασκαλικὴ διὰ τοῦ μὴ προσόντος κυροῦσα τὸ προσόν . ἀμέλει τοιοῦτόν τι ἐπικρίνει ὁ τὸν ὑδροπότην καὶ σώφρονα παροινεῖν καὶ μεθύειν λέγων . εἰ δὲ καὶ εἶέν τινες οἱ φιλοσκώμμονες , σιωπητέον ἡμῖν καὶ παραπεμπτέον τοὺς λόγους τοὺς περιττούς , ὥσπερ τὰς κύλικας τὰς πεπλρωμένας · ἐπισφαλὴς γὰρ ἡ τοιαύτη παιδιά · » στόμα δὲ προπετοῦς ἐγγίζει συντριβῇ · « » οὐ παραδέξῃ δὲ ἀκοὴν ματαίαν οὐδὲ συγκαταθήσῃ μετὰ τοῦ ἀδίκου γενέσθαι μάρτυς ἄδικος « οὔτε εἰς διαβολὰς οὔτε εἰς βλασφημίας , ἀλλ᾿ οὐδ᾿ εἰς κακοηθείας . ἐγὼ δ᾿ ἄν μοι δοκῶ καὶ μέτρον ἐπιθεῖναι φωνῆς τοῖς σώφροσιν , οἷς γε ἐφεῖται λαλεῖν , τὸν ἀντιδιαλεγόμενον . σιγὴ μὲν γὰρ ἀρετὴ γυναικῶν ἐστιν , ἀκίνδυνον δὲ τῶν νέων γέρας , λόγος δὲ ἀγαθὸς ἡλικίας δεδοκιμασμένης . » λάλησον , πρεσβύτερε , ἐν συμποσίῳ · πρέπει γάρ σοι · ἀλλ᾿ ἀπαραποδίστως λάλησον καὶ ἐν ἀκριβείᾳ ἐπιστήμης . νεανίσκε « , καὶ σοὶ ἐπιτρέπει ἡ σοφία , » λάλησον , εἰ χρεία σου , μόλις δὶς ἐπερωτηθεὶς κεφαλαίωσον λόγον ἐν ὀλίγοις . « ἄμφω δὲ οἱ διαλεγόμενοι τὸ φθέγμα τὸ σφῶν τῇ συμμετρίᾳ παραμετρούντων · τό τε γὰρ γεγωνὸς τῆς προφορᾶς μανιωδέστατον , τό τε ἀνήκουστον πρὸς τοὺς πέλας φθέγγεσθαι ἀναισθήτου · οὐ γὰρ ἀκούσονται . καὶ τὸ μὲν ἀγεννείας , τὸ δὲ αὐθαδείας τεκμήριον . ἀπέστω δὲ καὶ ἡ φιλονεικία κενῆς νίκης ἕνεκεν λόγων , ἐπεὶ τέλος ἡμῖν ἡ ἀταραξία , καὶ τοῦτο ἄρα ἐστὶν τὸ » εἰρήνη σοι « · » πρίν τε ἀκοῦσαί σε μὴ ἀποκρίνου ῥῆμα . « ἀλλὰ καὶ τὸ τεθρυμμένον τῆς φωνῆς θηλυδρίου , σώφρονος δὲ καὶ τὸ ἐν τῇ φωνῇ μεμετρημένον , μεγέθους τε ἅμα καὶ μήκους καὶ τάχους καὶ πλήθους εἴργοντος τὸ φθέγμα τὸ αὐτοῦ . οὔτε γὰρ μακρολογητέον ποτὲ οὔτε πολυλογητέον οὔτε ἀδολεσχητέον , ἀλλ᾿ οὐδὲ τροχαλῶς καὶ συνδιωκομένως ὁμιλητέον . καὶ γὰρ αὐτῇ τῇ φωνῇ , ὡς ἔπος εἰπεῖν , δικαιοσύνης μεταδοτέον τούς τε ἀκαιροβόας καὶ τοὺς κεκράκτας ἐπιστομιστέον . ταύτῃ γὰρ αὖ τὸν Θερσίτην πληγαῖς ᾐκίσατο ὁ σώφρων Ὀδυσσεύς , ὅτι μόνος ἀμετροεπὴς ἐκολῴα , ὅς ῥ᾿ ἔπεα φρεσὶν ᾗσιν ἄκοσμά τε πολλά τε ᾔδει , μάψ , ἀτὰρ οὐ κατὰ κόσμον . » φοβερὸς ἐν ἀπωλείᾳ αὐτοῦ ἀνὴρ γλωσσώδης . « τῶν γοῦν φλυάρων , καθάπερ τῶν παλαιῶν ὑποδημάτων , τὰ μὲν ἄλλα ὑπὸ τῆς κακίας κατατέτριπται , μόνη δὲ ἡ γλῶττα περιλείπεται εἰς βλάβην . ταύτῃ τοι βιωφελέστατα ἡ σοφία παραινεῖ » μὴ ἀδολεσχεῖν ἐν πλήθει πρεσβυτέρων « , ἄνωθεν δὲ ἡμῶν τὴν φλυαρίαν ἐκκόπτουσα , θεόθεν ἄρχουσα , μετριάζειν νομοθετοῦσα ὧδέ πως · » μὴ δευτερώσῃς λόγον ἐν προσευχῇ σου . « ποππυσμοὶ δὲ καὶ συριγμοὶ καὶ οἱ διὰ τῶν δακτύλων ψόφοι τῶν οἰκετῶν οἱ προκλητικοί , ἄλογοι σημασίαι οὖσαι λογικοῖς ἀνθρώποις ἐκκλιτέοι · παραιτητέον δὲ καὶ τὸ συνεχὲς ἀποπτύειν καὶ τὸ χρέμπτεσθαι βιαιότερον . μηδὲ ἀπομύττεσθαι παρὰ πότον · στοχαστέον γὰρ ἁμῇ γέ πῃ τῶν συνευωχουμένων , μὴ ἀποστέρξωσιν ἀπὸ ναυτίας τὴν τοιάνδε ἀκοσμίαν , ἣ κατήγορός ἐστιν ἀκρασίας · οὐ γὰρ κατὰ τὰ αὐτὰ τοῖς βουσὶν καὶ τοῖς ὄνοις ἡ φάτνη ἅμα καὶ ὁ κοπρών · καὶ γὰρ οἱ πολλοὶ ἀπομύττονται καὶ πτύουσιν ἅμα ἐν τῷ αὐτῷ καὶ δειπνοῦσι . πταρμὸς δὲ εἴ τῳ ἐπιγένοιτο , ὥσπερ ἀμέλει καὶ ἡ ἐρυγή , οὐκ ἐξηχεῖν δεήσει τοὺς πλησίον τῷ ψόφῳ τῆς αὐτῶν καταμαρτυροῦντας ἀπαιδευσίας , ἀλλ᾿ ἣ μὲν παραπεμπτέα , ἡ ἐρυγή , ἡσυχῇ σὺν τῷ ἐκπνεομένῳ ἀέρι σχηματιζομένῳ κοσμίως τῷ στόματι , οὐχὶ δὲ τραγικῶν δίκην προσωπείων διελκομένῳ καὶ κεχηνότι . πταρμοῦ δὲ τὸ ταρακτικὸν ἀφαιρετέον ἀπολαβομένοις πράως τὰς ἀναπνοάς · ταύτῃ γὰρ εὐσχημονέστατα τὴν ἀθρόαν τοῦ πνεύματος ἀπειλὴν ἐναποσβεστέον οἰκονομοῦντα τὴν διέξοδον , ὡς καὶ λαθεῖν πειρᾶσθαι , ἤν τι καὶ συνεξάξῃ ἐκβιαζόμενος ὁ ἀὴρ περίττωμα . ἀγερωχίας δὲ καὶ ἀταξίας σύμβολον τὸ προσθεῖναι τοῖς ἤχοις ἐθέλειν , μὴ οὐχὶ ἀφαιρεῖν . οἱ δὲ διαγλύφοντες τοὺς ὀδόντας αἱμάσσοντες τὰ οὖλα σφίσι τε αὐτοῖς εἰσὶν ἀηδεῖς καὶ τοῖς πλησίον ἀπεχθεῖς . ναὶ μὴν καὶ τῶν ὤτων οἱ γαργαλισμοὶ καὶ τῶν πταρμῶν οἱ ἐρεθισμοὶ ὑώδεις εἰσὶ κνησμοί , πορνείας ἀκολάστου μελετητικοί . καὶ τὰς ὑπ᾿ ὄψιν δὲ ἀσχημοσύνας παραιτητέον καὶ τὰς αἰσχρολογίας αὐτῶν . καθεστὼς δὲ καὶ τὸ βλέμμα ἔστω , καὶ ἡ τοῦ τραχήλου ἐπιστροφὴ καὶ ἡ κίνησις εὐσταθὴς καὶ ἡ τῶν χειρῶν κατὰ τὰς ὁμιλίας προφορά . καθόλου γὰρ ὁ Χριστιανὸς ἠρεμίας καὶ ἡσυχίας καὶ γαλήνης καὶ εἰρήνης οἰκεῖός ἐστιν .
Lemmas: ἄπειμι δέ , ἄπειμι ἐγώ καί ὁ σκώπτω ὕβρις προκατάρχομαι , ἐκ ὅς ἔρις καί μάχη καί ἔχθρα διοιδάνω . ὕβρις δέ φημί μέθη εἰμί διάκονος . οὐ ἐκ μόνος δέ ὁ ἔργον , ἀλλά καί ἐκ λόγος ἄνθρωπος κρίνω . » ἐν συμπόσιον δέ « , φημί , » μή ἐλέγχω ὁ πλησίος καί λόγος ὀνειδισμός μή λέγω αὐτός . « εἰ γάρ καί ὁ μάλα παραγγέλλω ἅγιος σύνειμι , σκώπτω ὁ ἅγιος ἁμαρτία · » ἐκ στόμα γάρ ἄφρων « , φημί ὁ γραφή , » βακτηρία ὕβρις « , ἐπιβάθρα ὕβρις βακτηρία λέγω , ὅς ἐπερείδω καί ἐπαναπαύω ὁ ὕβρις . ὅθεν ἄγαμαι ὁ ἀπόστολος ἐνταῦθα παρανέω μηδέ ὁ εὐτράπελος μηδέ ὁ μή ἀνήκω προίημι ἐγώ ῥῆμα . εἰ γάρ διά ἀγάπη ὁ ἐπί ὁ ἑστίασις συνέλευσις , συμπόσιον δέ ὁ τέλος ὁ πρός ὁ σύνειμι φιλοφροσύνη , παρέπομαι δέ ὁ ἀγάπη ὁ βρῶσις καί ὁ πόσις , πῶς οὐ λογικός ἀναστρεπτέος ; οὐδέ διά ὁ ἀγάπη ἀπορητέον · εἰ γάρ ὡς ἐπιτείνω ὁ πρός ἀλλήλων εὔνοια συνέρχομαι , πῶς ἔχθρα διά ὁ σκώπτω σκαλεύω ; σιωπάω δέ κρατύς ἤ ἀντιλέγω ἁμαρτία ἀμαθία προσφέρω . » μακάριος « ὡς ἀληθής » ἀνήρ , ὅς οὐ ὀλισθάνω ἐν στόμα αὐτός καί οὐ κατανύσσομαι ἐν λύπη ἁμαρτία « , ἤτοι μετανοέω ἐπί ὅς λαλέω ἁμαρτάνω ἤ ἐν ὁ μηδείς λυπέω λαλέω . καθόλου μέν οὖν νέος μέν καί νεᾶνις ὡς ἐπίπαν ὁ τοιόσδε ἀπέχω εὐωχία , ὡς μή σφάλλω περί ὅς μή προσήκω · καί γάρ ἄκουσμα ἀήθης καί θέαμα ἀπρεπής κυμαίνω ἔτι ἐν αὐτός ὁ πίστις ἐκριπίζω ὁ διάνοια , συνεργέω δέ αὐτός ὁ ἄστατος ὁ ἡλικία πρός ὁ εὐκατάφορος ὁ ἐπιθυμία · εἰμί ὅτε δέ καί ἄλλος παραίτιος γίγνομαι σφάλμα , ὁ ἐπικίνδυνος ὁ ὥρα ἐπιδείκνυμι . εὖ γάρ τοι παραγγέλλω ὁ σοφία φαίνω · » μετά ὕπανδρος γυνή μή κάθημαι ὁ σύνολος καί μή συμμετακλίνομαι ἐπί ἀγκών μετά αὐτός . « οὗτος εἰμί μή συνδειπνέω πυκνός , μηδέ ἐσθίω μετά αὐτός . διό καί ἐπιφέρω · » μηδέ συμβολή ποιέω μετά αὐτός ἐν οἶνος , μή ποτέ ἐκκλίνω ὁ καρδία σύ ἐπί αὐτός , καί ὁ αἷμα σύ ὀλισθάνω εἰς ἀπώλεια · « σφαλερός γάρ ὁ πάροινος ἐλευθερία παρανθέω δύναμαι · ὕπανδρος δέ ὀνομάζω , ἐπεί μέγας ὁ κίνδυνος ὁ λύω ὁ δέσις ὁ συμβίωσις πειράω . εἰ δέ καί ἀνάγκη τις περιτυγχάνω παρέρχομαι κελεύω , ὁ μέν καλύπτω ἄγαν ἀμπεχόνη ἔκτοσθε , ἔνδοθεν δέ αἰδώς · ὅσος δέ μή ὕπανδρος , ἔσχατος οὗτος διαβολή εἰς ἀνήρ πάρειμι συμπόσιον καί οὗτος οἰνόω . ὁ δέ ἐπί ὁ κλισία ὁ ὄψις πήγνυμι ἀμετασάλευτος ὁ ἀγκών ἐρείδω μόνος πάρειμι ὁ οὖς · εἰ δέ καί καθέζομαι , μή ἐναλλάξ ὁ πούς ἔχω μηδέ μήν ἕτερος ὁ μηρός ἕτερος ἐπιφέρω ἤ ὁ χείρ ὁ γένειον ὑπερείδω · ἀγεννής γάρ μή φέρω ἑαυτοῦ , καί οὗτος κατηγόρημα ὁ νέος . συνεχής δέ καί ὁ μετακινέω ἐναλλάσσω ὁ σχῆμα , κουφότης σύμβολον . σώφρων δέ εὐθύς ἐν πόσις καί ἐν βρῶσις ὁ ἐλαχύς αἱρέω καί ὁ σχολαῖος , οὐ ὁ προπετής , ἐν ὁ κατάρχω ἐν ὁ διάλειμμα , καί ὁ προκαταλήγω δέ καί ὁ ἀπροσπαθής . » ἐσθίω « , φημί , » ὡς ἄνθρωπος ὁ παράκειμαι , παύω πρῶτος χάριν παιδεία , καί εἰ ἀνά μέσος πολύς καθίζω , πρότερος αὐτός μή ἐκτείνω χείρ . « οὔκουν προεκπηδάω ὑπό λαιμαργία ἀναπείθω ποτέ οὐδέ μήν ἐπιγλίχομαι παρεκτείνω μέχρι πολύς χρή , ὁ ἐφυστερέω ὁ ἀκρασία ὁμολογέω , ἀλλά οὐδέ ἐν ὁ μεταξύ πρόσκειμαι φαίνω καθά ὁ θηρίον ὁ βορά οὐδέ μήν πολύς ὄψον προσφέρω · οὐ γάρ ὀψοφάγος φύσις , ἀλλά σιτοφάγος ἄνθρωπος . προανίστημι δέ ὁ πολύς καί ὁ συμπόσιον ὑπεξέρχομαι ἐπιεικής ἀνήρ σώφρων · » ἐν ὥρα γάρ « , φημί , » ἀνάστασις μή οὐραγέω καί ἀποτρέχω εἰς οἶκος σύ . « λέγω δέ ὁ δώδεκα προσκαλέω ὁ πλῆθος ὁ μαθητής · » οὐ ἀρεστός εἰμί ἐγώ καταλείπω ὁ λόγος ὁ θεός διακονέω τράπεζα . « εἰ δή οὗτος φυλάσσω , πολύς μάλα γαστριμαργία φεύγω . ὁ δέ αὐτός οὗτος ἀπόστολος » ὁ κατά ὁ Ἀντιοχεία καί Συρία καί Κιλικία ἀδελφός « ἐπιστέλλω » δοκέω « φημί » ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος καί ἐγώ μηδείς πολύς ἐπιτίθημι σύ βάρος πλήν ὁ ἐπανάγκης , ἀπέχω εἰδωλόθυτος καί αἷμα καί πνικτός καί ὁ πορνεία , ἐκ ὅς διατηρέω ἑαυτοῦ εὖ πράσσω « . φυλάσσω δέ ὁ παροινία ὥσπερ καί ὁ κώνειον δέω · ἄμφω γάρ ὑποσύρω εἰς θάνατος . » χρή δέ καί γέλως ἔργω ἐξαίσιος καί δάκρυον « ὑπέρμετρος · πολλάκις γάρ ὁ οἰνόω καγχάζω ἐπί πολύς , εἶτα μέντοι ὑπάγω οὐ οἶδα ὅπως παροινία τις παραπείθω εἰς δάκρυον · ἀπᾴδω γάρ ὁ λόγος καί ὁ ἐκθηλύνω καί ὁ ἐξυβρίζω . πρεσβύτης δέ ὡς τέκνον ἀφοράω ὁ νέος σφάνιαις μέν , ἴσως δέ ἄν που καί παίζω πρός αὐτός , εἰς οὗτος ἐπισκώπτω , ὅς παιδαγωγέω ὁ εὐσχήμων αὐτός . ἀμέλει πρός ὁ αἰσχυντηλός καί σιωπηλός εἰμί χαριεντίζομαι ὧδε πως · ὁ δέ ἐμός υἱός , ἐκεῖνος λέγω ὁ σιωπάω , οὐ παύω λαλέω . ἐπιτείνω γάρ ὁ νέος ὁ αἰδώς ὁ τοιοῦτος ἐπίσκωψις ἐμφαίνω χαρίεις ὁ πρόσειμι αὐτός χρηστός διά ὁ ὁ φαῦλος , ὅς μή πρόσειμι αὐτός , διαβολή · ἐπίνοια γάρ καί αὐτός διδασκαλικός διά ὁ μή πρόσειμι κυρέω ὁ πρόσειμι . ἀμέλει τοιοῦτος τις ἐπικρίνω ὁ ὁ ὑδροπότης καί σώφρων παροινέω καί μεθύω λέγω . εἰ δέ καί εἰμί τις ὁ φιλοσκώμμων , σιωπητέος ἐγώ καί παραπεμπτέος ὁ λόγος ὁ περισσός , ὥσπερ ὁ κύλιξ ὁ πληρόω · ἐπισφαλής γάρ ὁ τοιοῦτος παιδιά · » στόμα δέ προπετής ἐγγίζω συντριβή · « » οὐ παραδέχομαι δέ ἀκοή μάταιος οὐδέ συγκατατίθημι μετά ὁ ἄδικος γίγνομαι μάρτυς ἄδικος « οὔτε εἰς διαβολή οὔτε εἰς βλασφημία , ἀλλά οὐδέ εἰς κακοήθεια . ἐγώ δέ ἄν ἐγώ δοκέω καί μέτρον ἐπιτίθημι φωνή ὁ σώφρων , ὅς γε ἐφίημι λαλέω , ὁ ἀντιδιαλέγω . σιγή μέν γάρ ἀρετή γυνή εἰμί , ἀκίνδυνος δέ ὁ νέος γέρας , λόγος δέ ἀγαθός ἡλικία δοκιμάζω . » λαλέω , πρέσβυς , ἐν συμπόσιον · πρέπω γάρ σύ · ἀλλά ἀπαραπόδιστος λαλέω καί ἐν ἀκρίβεια ἐπιστήμη . νεανίσκος « , καί σύ ἐπιτρέπω ὁ σοφία , » λαλέω , εἰ χρεία σύ , μόλις δίς ἐπερωτάω κεφαλαιόω λόγος ἐν ὀλίγος . « ἄμφω δέ ὁ διαλέγω ὁ φθέγμα ὁ σφεῖς ὁ συμμετρία παραμετρέω · ὁ τε γάρ γέγωνα ὁ προφορά μανιώδης , ὁ τε ἀνήκουστος πρός ὁ πέλας φθέγγομαι ἀναίσθητος · οὐ γάρ ἀκούω . καί ὁ μέν ἀγέννεια , ὁ δέ αὐθάδεια τεκμήριον . ἄπειμι δέ καί ὁ φιλονικία κενός νίκη ἕνεκα λόγος , ἐπεί τέλος ἐγώ ὁ ἀταραξία , καί οὗτος ἄρα εἰμί ὁ » εἰρήνη σύ « · » πρίν τε ἀκούω σύ μή ἀποκρίνω ῥῆμα . « ἀλλά καί ὁ θρύπτω ὁ φωνή θηλυδρίας , σώφρων δέ καί ὁ ἐν ὁ φωνή μετρέω , μέγεθος τε ἅμα καί μῆκος καί τάχος καί πλῆθος ἔργω ὁ φθέγμα ὁ αὐτός . οὔτε γάρ μακρολογέω ποτέ οὔτε πολυλογέω οὔτε ἀδολεσχέω , ἀλλά οὐδέ τροχαλός καί συνδιώκω ὁμιλητέον . καί γάρ αὐτός ὁ φωνή , ὡς ἔπος λέγω , δικαιοσύνη μεταδοτέον ὁ τε ἄκαιροβοοι καί ὁ κεκράκτης ἐπιστομίζω . οὗτος γάρ αὖ ὁ Θερσίτης πληγή αἰκίζω ὁ σώφρων Ὀδυσσεύς , ὅτι μόνος ἀμετροεπής κολῳάω , ὅς ἄρα ἔπος φρήν ἑός ἄκοσμος τε πολύς τε οἶδα , μάψ , ἀτάρ οὐ κατά κόσμος . » φοβερός ἐν ἀπώλεια αὐτός ἀνήρ γλωσσώδης . « ὁ γοῦν φλύαρος , καθά ὁ παλαιός ὑπόδημα , ὁ μέν ἄλλος ὑπό ὁ κακία κατατρίβω , μόνος δέ ὁ γλῶσσα περιλείπομαι εἰς βλάβη . ταύτῃ τοι βιωφελής ὁ σοφία παραινέω » μή ἀδολεσχέω ἐν πλῆθος πρέσβυς « , ἄνωθεν δέ ἐγώ ὁ φλυαρία ἐκκόπτω , θεόθεν ἄρχω , μετριάζω νομοθετέω ὧδε πως · » μή δευτερόω λόγος ἐν προσευχή σύ . « ποππυσμός δέ καί συριγμός καί ὁ διά ὁ δάκτυλος ψόφος ὁ οἰκέτης ὁ προκλητικός , ἄλογος σημασία εἰμί λογικός ἄνθρωπος ἐκκλιτέον · παραιτητέος δέ καί ὁ συνεχής ἀποπτύω καί ὁ χρέμπτομαι βίαιος . μηδέ ἀπομύσσω παρά πότος · στοχάζομαι γάρ ἁμός γε πη ὁ συνευωχέομαι , μή ἀποστέργω ἀπό ναυτία ὁ τοιόσδε ἀκοσμία , ὅς κατήγορος εἰμί ἀκρασία · οὐ γάρ κατά ὁ αὐτός ὁ βοῦς καί ὁ ὄνος ὁ φάτνη ἅμα καί ὁ κοπρών · καί γάρ ὁ πολύς ἀπομύσσω καί πτύω ἅμα ἐν ὁ αὐτός καί δειπνέω . πταρμός δέ εἰ τις ἐπιγίγνομαι , ὥσπερ ἀμέλει καί ὁ ἐρυγή , οὐ ἐξηχέω δέω ὁ πλησίον ὁ ψόφος ὁ αὐτός καταμαρτυρέω ἀπαιδευσία , ἀλλά ὁ μέν παραπεμπτέος , ὁ ἐρυγή , ἡσυχῇ σύν ὁ ἐκπνέω ἀήρ σχηματίζω κόσμιος ὁ στόμα , οὐ δέ τραγικός δίκη προσωπεῖον διέλκω καί χάσκω . πταρμός δέ ὁ ταρακτικός ἀφαιρετέος ἀπολαμβάνω πρᾶος ὁ ἀναπνοή · οὗτος γάρ εὐσχήμων ὁ ἀθρόος ὁ πνεῦμα ἀπειλή ἐναποσβεστέω οἰκονομέω ὁ διέξοδος , ὡς καί λανθάνω πειράω , ἐάν τις καί συνεξάγω ἐκβιάζω ὁ ἀήρ περίσσωμα . ἀγερωχία δέ καί ἀταξία σύμβολον ὁ προστίθημι ὁ ἦχος ἐθέλω , μή οὐ ἀφαιρέω . ὁ δέ διαγλύφω ὁ ὀδούς αἱμάσσω ὁ οὖλον σφεῖς τε αὐτός εἰμί ἀηδής καί ὁ πλησίον ἀπεχθής . ναί μήν καί ὁ οὖς ὁ γαργαλισμός καί ὁ πταρμός ὁ ἐρεθισμός ὑώδης εἰμί κνησμός , πορνεία ἀκόλαστος μελετητικός . καί ὁ ὑπό ὄψις δέ ἀσχημοσύνη παραιτητέος καί ὁ αἰσχρολογία αὐτός . καθίστημι δέ καί ὁ βλέμμα εἰμί , καί ὁ ὁ τράχηλος ἐπιστροφή καί ὁ κίνησις εὐσταθής καί ὁ ὁ χείρ κατά ὁ ὁμιλία προφορά . καθόλου γάρ ὁ Χριστιανός ἠρεμία καί ἡσυχία καί γαλήνη καί εἰρήνη οἰκεῖος εἰμί .