clemens-alexandrinus.paedagogus 2.10
Συνουσίας δὲ τὸν καιρὸν μόνοις τοῖς γεγαμηκόσιν ἀπολέλειπται σκοπεῖν , τοῖς δὲ γεγαμηκόσι σκοπὸς ἡ παιδοποιία , τέλος δὲ ἡ εὐτεκνία , καθάπερ καὶ τῷ γεωργῷ τῆς τῶν σπερμάτων καταβολῆς αἰτία μὲν ἡ τῆς τροφῆς προμήθεια , τέλος δὲ αὐτῷ τῆς γεωργίας ἡ τῶν καρπῶν συγκομιδή . μακρῷ δὲ ἀμείνων γεωργὸς ὁ ἔμψυχον σπείρων ἄρουραν · ὃ μὲν γὰρ ἐπικαίρου τροφῆς ὀριγνώμενος , ὃ δὲ τῆς τοῦ παντὸς διαμονῆς προμηθούμενος γεωργεῖ , καὶ ὃ μὲν δι᾿ ἑαυτόν , ὃ δὲ διὰ τὸν θεὸν φυτουργεῖ · » πληθύνεσθε « γὰρ εἴρηκεν , καὶ ὑπακουστέον · καὶ κατὰ τοῦτο εἰκὼν ὁ ἄνθρωπος γίνεται τοῦ θεοῦ , καθὸ εἰς γένεσιν ἀνθρώπου ἄνθρωπος συνεργεῖ . οὐ πᾶσα οὖν γῆ εὔθετος εἰς σπερμάτων ὑποδοχήν , εἰ δὲ καὶ πᾶσα , ἀλλ᾿ οὐχὶ τῷ αὐτῷ γεωργῷ · οὐδὲ μὴν εἰς πέτρας σπαρτέον οὐδὲ καθυβριστέον τὸ σπέρμα , ἀρχηγὸν γενέσεως οὐσίαν , συνεσπαρμένους ἔχουσαν τῆς φύσεως τοὺς λογισμούς · τοὺς δὲ κατὰ φύσιν λογισμοὺς ἀλόγως εἰς τοὺς παρὰ φύσιν καταισχύνειν πόρους ἄθεον κομιδῇ . ὁρᾶτε γοῦν ὁ πάνσοφος Μωσῆς ὅπως ποτὲ συμβολικῶς τὴν ἄκαρπον ἀποκρούεται σποράν , » οὐκ ἔδεσαι « λέγων » τὸν λαγὼν οὐδὲ τὴν ὕαιναν « . οὐ βούλεται τῆς ποιότητος αὐτῶν μεταλαμβάνειν τὸν ἄνθρωπον οὐδὲ μὴν τῆς ἴσης ἀσελγείας ἀπογεύσασθαι · κατακόρως γάρ τοι περὶ τὰς μίξεις τὰ ζῷα ταῦτα ἐπτόηνται · καὶ τὸν μὲν λαγὼ κατ᾿ ἔτος πλεονεκτεῖν φασι τὴν ἀφόδευσιν , ἰσαρίθμους οἷς βεβίωκεν ἔτεσιν ἴσχοντα τρύπας · ταύτῃ ἄρα τὴν κώλυσιν τῆς ἐδωδῆς τοῦ λαγὼ παιδεραστίας ἐμφαίνειν ἀποτροπήν · τὴν δὲ ὕαιναν ἐναλλὰξ ἀμείβειν τὸ ἄρρεν εἰς τὸ θῆλυ παρ᾿ ἔτος ἕκαστον , αἰνίττεσθαι δὲ μὴ χρῆν ἐπὶ μοιχείας ὁρμᾶν τὸν τῆς ὑαίνης ἀπεχόμενον . ἀλλὰ τὸ μὲν μὴ δεῖν ἐξομοιοῦσθαι τοῖσδε τοῖς ζῴοις διὰ τῆς προκειμένης ἀπαγορεύσεως ὁμολογουμένως τὸν πάνσοφον Μωσέα αἰνίττεσθαι σύμφημι κἀγώ · οὐ μέντοι τῇδε τῇ ἐξηγήσει τῶν συμβολικῶς εἰρημένων συγκατατίθεμαι . οὐ γὰρ ἄν ποτε βιασθείη φύσις εἰς μεταβολήν , τὸ δὲ ἅπαξ πεπλασμένον εἰς αὐτὴν οὐ θέμις ἀντιπλασθῆναι πάθει · τὸ γὰρ πάθος οὐ φύσις · παραχαράττειν δέ , οὐ μετακοσμεῖν τὸ πάθος εἴωθε τὴν πλάσιν · εἰ γὰρ καὶ τῶν ὀρνέων πολλὰ μεταβάλλειν κατὰ τὰς ὥρας λέγεται καὶ τὸ χρῶμα καὶ τὴν φωνήν ( οἷον ὁ κόσσυφος ξανθὸς μὲν ἐκ μέλανος , παταγητικὸς δὲ ἐξ ᾠδικοῦ γινόμενος · ὡσαύτως δὲ καὶ ἡ ἀηδὼν καὶ τὸ χρῶμα καὶ τὴν ᾠδὴν συμμεταβάλλει ταῖς τροπαῖς ) , ἀλλ᾿ οὔτι γε τὴν φύσιν αὐτὴν ἀμείβουσιν , ὡς θῆλυ γίγνεσθαι ἐκ τοῦ ἄρρενος κατὰ μετασχηματισμόν · ἀλλ᾿ ἡ μὲν τῶν πτερῶν νεοφυΐα νεαρᾶς ἐσθῆτος δίκην ἐξανθεῖ βαφήν τινα πτερῶν , ὀλίγῳ δ᾿ ὕστερον διαπνεῖ κατὰ τὴν χειμέριον ἀπειλήν , καθάπερ ἄνθος μαραινομένης τῆς χρόας · ἡ φωνὴ δὲ καὶ αὐτὴ τὸν ὅμοιον τρόπον τῷ κρύει πεπονημένη μαραίνεται · πυκνουμένης γὰρ τῆς ἐπιφανείας ἐκ τοῦ περιέχοντος αἱ περὶ τὸν αὐχένα πιεζόμεναί τε καὶ πυκνούμεναι ἀρτηρίαι προσαναθλίβουσι τὸ πνεῦμα , στενοχωρούμενον δὲ ἄγαν τοῦτο πνιγόμενον ἀποδίδωσι τὸν ἦχον . αὖθις οὖν συνεξομοιούμενον τῷ περιέχοντι καὶ τῶ ἦρι συγχαλώμενον ἐλευθεροῦται μὲν τῆς στενοχωρίας τὸ πνεῦμα φερόμενον δι᾿ εὐρυχώρων τῶν τέως μεμυκότων [ ἀρτηριῶν ] · οὐ μινυρίζει δὲ ἔτι τὸ μέλος τὸ μεμαραμμένον , ἀνθεῖ δὲ ἤδη λιγυρὸν καὶ χεῖται πλατύτερον τὸ φθέγμα αὐτῶν , καὶ ἤδη γίνεται τῆς φωνῆς τῶν ὀρνέων ἔαρ ἡ ᾠδή . Οὔκουν οὐδὲ τὴν ὕαιναν μεταβάλλειν τὴν φύσιν πιστευτέον ποτέ · οὐδὲ γὰρ αἰδοῖα ἔχει τὸ αὐτὸ ζῷον ἅμα ἄμφω , ἄρρενος καὶ θήλεος , καθὼς ὑπειλήφασί τινες , ἑρμαφροδίτους τερατολογοῦντες καὶ τρίτην ταύτην μεταξὺ θηλείας καὶ ἄρρενος ἀνδρόγυνον καινοτομοῦντες φύσιν . ἀπατῶνται δὲ εὖ μάλα τὸ φιλότεχνον τῆς παμμήτορος καὶ γενεσιουργοῦ φύσεως μὴ νοήσαντες · ἐπεὶ γάρ ἐστι τοῦτο λαγνίστατον τὸ ζῷον ἡ ὕαινα , ὑπὸ τὴν κέρκον πρὸ τοῦ πόρου τῆς περιττώσεως πέφυκεν αὐτῇ ἐξοχή τις σαρκικὴ παραπλησία τῷ σχήματι αἰδοίῳ θηλυκῷ · πόρον δὲ οὐδένα ἔχει τοῦτο τῆς σαρκὸς τὸ σχῆμα , εἴς τι χρειῶδες ἀπολήγοντα ἢ εἰς μήτραν ἢ εἰς ἀπευθυσμένον λέγω · μόνην δὲ ἄρα κοιλότητα ἔχει πολλήν , ᾗ τὴν λαγνείαν ὑποδέχεται τὴν κενήν , ὅταν ἀποστραφῶσι περὶ τὴν ἀποκύησιν ἀσχολούμενοι τῆς ἀποτέξεως οἱ πόροι . τὸ δὲ αὐτὸ τοῦτο ἄρρενί τε καὶ θηλείᾳ προσπέφυκεν ὑαίνῃ διὰ τὸν ὑπερβάλλοντα πασχητιασμόν · ἀλληλίζει γὰρ καὶ ὁ ἄρρην , ὅθεν καὶ σπανιαίτατα θήλειαν ἔστιν ὕαιναν λαβεῖν · οὐ γὰρ συνεχεῖς αἱ κυήσεις τῷ ζῴῳ γίγνονται τούτῳ πλεοναζούσης ἐν αὐτοῖς ἀδεῶς τῆς παρὰ φύσιν σπορᾶς . ταύτῃ μοι δοκεῖ καὶ ὁ Πλάτων ἐν Φαίδρῳ τὴν παιδεραστίαν ἀποκρουόμενος θηρίον αὐτὴν προσειπεῖν , ὅτι » τὸν χαλινὸν ἐνδακόντες « οἱ ταῖς ἡδοναῖς ἔκδοτοι λάγνοι » τετραπόδων νόμῳ βαίνουσι καὶ παιδοσπορεῖν ἐπιχειροῦσιν « · τοὺς δὲ ἀθέους » παρέδωκεν ὁ θεός « , ὥς φησιν ὁ ἀπόστολος , » εἰς πάθη ἀτιμίας · αἵ τε γὰρ θήλειαι αὐτῶν μετήλλαξαν τὴν φυσικὴν χρῆσιν εἰς τὴν παρὰ φύσιν , ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἄρρενες αὐτῶν ἀφέντες τὴν φυσικὴν χρῆσιν ἐξεκαύθησαν ἐν τῇ ὀρέξει αὐτῶν εἰς ἀλλήλους , ἄρρενες ἐν ἄρρεσι τὴν ἀσχημοσύνην κατεργαζόμενοι καὶ τὴν ἀντιμισθίαν , ἣν ἔδει , τῆς πλάνης αὐτῶν ἐν ἑαυτοῖς ἀπολαμβάνοντες . « καίτοι οὐδὲ τοῖς λαγνιστάτοις τῶν ζῴων συγκεχώρηκεν ἡ φύσις τὸν τῆς περιττώσεως πόρον ἐπιθοροῦν · τὸ μὲν γὰρ οὖρον εἰς κύστιν ἀποκρίνεται , ἡ δὲ ἐξυγρασμένη τροφὴ εἰς κοιλίαν , τὸ δάκρυον δὲ εἰς ὄμμα , αἷμα εἰς φλέβας , ῥύπος εἰς ὦτα , μύξαι ἐπὶ τὰς ῥῖνας καταφέρονται · συνεχὴς δὲ ἡ ἕδρα τῷ πέρατι τοῦ ἀπευθυσμένου , δι᾿ ᾗς ἀποπτύεται τὰ περιττώματα . μόνον δὲ ἄρα ἐπὶ τῶν ὑαινῶν ἡ ποικίλη φύσις ταῖς ὀχείαις ταῖς περιτταῖς μόριόν τι τοῦτο ἐπινενόηκεν περιττόν . διὸ καὶ μέχρι τινὸς κοῖλόν ἐστιν εἰς διακονίαν κνηστιώντων μορίων , ἀποτυφλοῦται δὲ ἐντεῦθεν ἡ κοιλότης · οὐ γὰρ εἰς γένεσιν δεδημιούργηται . ἐντεῦθεν συμφανὲς ἡμῖν ὁμολογουμένως παραιτεῖσθαι δεῖν τὰς ἀρρενομιξίας καὶ τὰς ἀκάρπους σπορὰς καὶ τὰς κατόπιν εὐνὰς καὶ τὰς ἀσυμφυεῖς ἀνδρογύνους κοινωνίας , ἑπομένους τῇ φύσει αὐτῇ ἀπαγορευούσῃ διὰ τῆς τῶν μορίων κατασκευῆς , οὐκ εἰς παραδοχὴν σπέρματος , εἰς δὲ τὴν πρόεσιν αὐτοῦ τὸ ἄρρεν ἀνδρωσάσῃ . ὁ δὲ Ἱερεμίας ὁπηνίκα ἂν φῇ , τοῦτ᾿ ἔστι δι᾿ αὐτοῦ τὸ πνεῦμα , » σπήλαιον ὑαίνης γέγονεν ὁ οἶκός μου « , τὴν ἐκ τῶν νεκρῶν σωμάτων μυσαττόμενος τροφὴν ἀλληγορίᾳ σοφῇ τὴν εἰδωλολατρείαν διαβέβληκε · δεῖ γὰρ ὡς ἀληθῶς ἁγνὸν εἰδώλων τὸν τοῦ ζῶντος οἶκον εἶναι θεοῦ . Πάλιν ὁ Μωσῆς καὶ τὸν λαγὼ ἐσθίειν ἀπαγορεύει · ὀχεύει πᾶσαν τὴν ὥραν ὁ λαγώς , καὶ ἐπιβαίνει συγκαθεσθείσης τῆς θηλείας κατόπιν ἐπιών · ἔστι γὰρ ὀπισθοβατικόν · κυεῖ δὲ κατὰ μῆνα καὶ ἐπικυΐσκεται · ὀχεύεται δὲ καὶ τίκτει , τεκοῦσα δὲ εὐθὺς ὀχεύεται ὑφ᾿ οὗ ἂν τύχῃ λαγωοῦ · οὐ γὰρ ἑνὶ ἀρκεῖται γάμῳ . καὶ συλλαμβάνει πάλιν ἔτι θηλαζομένη · ἔχει γὰρ τὴν ὑστέραν δικρόαν . καὶ οὐχὶ τὸ κένωμα μόνον τῆς ὑστέρας ἱκανὸν αὐτῇ γίνεται συνουσίας ὁρμητήριον · τὸ γὰρ κενὸν πᾶν ἐπιθυμεῖ πληρώσεως · συμβαίνει δ᾿ , ὅταν κυῶσι , θάτερον μέρος τῆς ὑστέρας κατέχεσθαι τῇ ἐπιθυμίᾳ καὶ ὀργᾶν . διὰ τοῦτο ἐπικυήσεις γίνονται αὐτοῖς . ἀπέχεσθαι τοίνυν σφοδρῶν τε ὀρέξεων καὶ ἐπαλλήλων συνουσιῶν καὶ τῆς πρὸς τὰς ἐγκύους ὁμιλίας καὶ ἀλληλοβασίας καὶ παιδοφθορίας καὶ μοιχείας καὶ λαγνείας ἡ τοῦ αἰνίγματος τοῦδε ἀπαγόρευσις παρῄνεσεν . Ταύτῃ τοι ἀναφανδόν , οὐ δι᾿ αἰνιγμάτων ἔτι , ὁ αὐτὸς ἀπηγόρευσεν Μωυσῆς γυμνῇ τῇ κεφαλῇ , » οὐ πορνεύσεις , οὐ μοιχεύσεις , οὐ παιδοφθορήσεις « λέγων . τὸ δὴ διάταγμα τοῦ λόγου παντὶ διατηρητέον σθένει , καὶ οὐδὲν οὐδαμῶς παρανομητέον , οὐδὲ ἀκυρωτέον τὰς ἐντολάς · ἐπιθυμίᾳ γὰρ κακῇ ὄνομα ὕβρις , καὶ τὸν τῆς ἐπιθυμίας ἵππον » ὑβριστὴν « ὁ Πλάτων προσεῖπεν , » ἵπποι θηλυμανεῖς ἐγενήθητέ μοι « ἀναγνούς . τὴν δὲ ἐπὶ τῇ ὕβρει δίκην γνωριοῦσιν ὑμῖν οἱ εἰς τὰ Σόδομα παραγεγονότες ἄγγελοι . οὗτοι τοὺς περᾶν ἐθελήσαντας σφᾶς [ ἐπαισχῦναι ] αὐτῇ πόλει κατέφλεξαν , δεῖγμα ἐναργὲς τοῦτο , λαγνείας ἐπικάρπιον τὸ πῦρ , ὑπογράφοντες · τὰ γὰρ τῶν παλαιῶν συμπτώματα , ὡς καὶ πρόσθεν εἴπομεν , εἰς τὴν ἡμετέραν ἀναγεγράφαται νουθεσίαν , ὡς μὴ τοῖς αὐτοῖς ἐνσχεθῆναι , φυλάξασθαι δὲ μὴ περιπεσεῖν τοῖς ἴσοις . χρὴ δὲ υἱοὺς μὲν ἡγεῖσθαι τοὺς παῖδας , εἰς δὲ τὰς γυναῖκας τὰς ἀλλοτρίας ὡς ἰδίας ἀφορᾶν θυγατέρας κρατεῖν τε ἡδονῶν γαστρός τε ἔτι καὶ τῶν ὑπὸ γαστέρα δεσπόζειν ἀρχικώτατον . εἰ γὰρ οὐδὲ τὸν δάκτυλον ὡς ἔτυχε σαλεύειν τῷ σοφῷ ὁ λόγος ἐπιτρέπει , ὡς ὁμολογοῦσιν οἱ Στωϊκοί , πῶς οὐχὶ πολὺ πλέον τοῦ συνουσιαστικοῦ ἐπικρατητέον μορίου τοῖς σοφίαν διώκουσιν ; ταύτῃ μοι δοκεῖ καὶ ὠνομάσθαι αἰδοῖον , ὅτι χρὴ παντὸς μᾶλλον τούτῳ τοῦ σώματος τῷ μέρει χρῆσθαι μετὰ αἰδοῦς · ἡ γὰρ φύσις ὥσπερ καὶ ταῖς τροφαῖς , οὕτω δὲ καὶ τοῖς κατὰ νόμον γάμοις ὅσον οἰκεῖον καὶ χρήσιμον καὶ εὐπρεπὲς ἐπέτρεψεν ἡμῖν , ἐπέτρεψεν δὲ ὀρέγεσθαι παιδοποιίας . ὅσοι δὲ τὴν ὑπερβολὴν διώκουσι , πταίουσι περὶ τὸ κατὰ φύσιν , σφᾶς αὐτοὺς βλάπτοντες κατὰ τὰς παρανόμους συνουσίας . ἔχει γὰρ ὀρθῶς παντὸς μᾶλλον μή ποτε κοινωνεῖν καθάπερ θηλειῶν πρὸς μῖξιν ἀφροδισίων τοῖς νέοις . διὸ καὶ » μὴ εἰς πέτρας τε καὶ λίθους σπείρειν « , φησὶν ὁ ἐκ Μωυσέως φιλόσοφος , » ὅτι μήποτε φύσιν τὴν αὑτοῦ ῥιζωθὲν λήψεται γόνιμον « . πάνυ γοῦν ἐμφανέστατα διὰ Μωυσέως ὁ λόγος παρήγγειλεν · » καὶ μετὰ ἄρρενος οὐ κοιμηθήσῃ κοίτην γυναικείαν , βδέλυγμα γάρ ἐστι . « πρὸς δὲ καὶ » ἀρούρας θηλείας ἀπέχεσθαι πάσης « , ὅτι μὴ τῆς ἰδίας , ὁ καλὸς ἐκ τῶν θείων ἀναλεγόμενος γραφῶν συνεβούλευσεν Πλάτων ἐκεῖθεν τὸ νόμιμον ἐκλαβών · » καὶ πρὸς τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον σου οὐ δώσεις κοίτην σοῦ σπέρματος τοῦ ἐκμιανθῆναι πρὸς αὐτήν . « » ἄθυτα δὲ παλλακίδων σπέρματα καὶ νόθα . « μὴ σπεῖρε οὗ » μὴ βούλοιο ἄν σοι φύεσθαι τὸ σπαρέν · « μηδὲ μὴν » ἅπτεσθαί τινος πλὴν γαμετῆς τὸ παράπαν τῆς ἑαυτοῦ γυναικός « , ἐξ ἧς μόνης καρποῦσθαι τὰς σαρκὸς ἡδονὰς δίκαιον εἰς διαδοχὰς γνησίας . νόμιμα γὰρ ταῦτα μόνα τῷ λόγῳ . θείας γέ τοι μοίρας τῆς δημιουργικῆς μεταλαβόντας σπέρμα οὐκ ἐκριπτέον οὐδὲ καθυβριστέον οὐδὲ μὴν κερασβόλα σπαρτέον . ὁ γοῦν αὐτὸς οὗτος Μωυσῆς καὶ ταῖς γαμεταῖς αὐταῖς ἀπαγορεύει πλησιάζειν , ἢν ταῖς ἐπιμηνίοις καθάρσεσιν ἐνεσχημέναι τύχωσιν . οὐ γάρ πω εὔλογον τῷ ἀποκαθάρματι τοῦ σώματος τὸ γονιμώτατον τοῦ σπέρματος καὶ μετ᾿ ὀλίγον ἄνθρωπον ὂν μολύνειν οὐδὲ μὴν ἀποκλύζειν τῷ ῥυπαρῷ τῆς ὕλης ῥεύματι καὶ ἀποκαθάρματι σπέρμα [ δὲ ] γενέσεως εὐφυοῦς τῶν τῆς μήτρας ἀποστερούμενον αὐλάκων . οὐδέ τινα τῶν παλαιῶν Ἑβραίων ἐγκύμονι τῇ αὑτοῦ γυναικὶ συνιόντα παρήγαγεν · ψιλὴ γὰρ ἡδονή , κἂν ἐν γάμῳ παραληφθῇ , παράνομός ἐστι καὶ ἄδικος καὶ ἄλογος · ἔμπαλιν δὲ ὁ Μωυσῆς ἀπάγει τῶν ἐγκύων τοὺς ἄνδρας ἄχρις ἂν ἀποκυήσωσιν · τῷ ὄντι γὰρ ἡ ὑστέρα ὑποκειμένη μὲν τῇ κύστει , ἐπικειμένη δὲ τῷ ἐντέρῳ τῷ καλουμένῳ ἀρχῷ ἐκτείνει τὸν τράχηλον μεταξὺ τῶν ὤμων ἐν τῇ κύστει , καὶ τὸ στόμιον τοῦ τραχήλου , ᾧ προσίεται τὸ σπέρμα , πεπληρωμένον μέμυκεν , αὖθίς τε ἀποκενοῦται καθαιρομένη κυήσει , ἀποθεμένη δὲ τὸν καρπὸν εἶτα ἐπιδέχεται τὸν σπόρον . οὐκ αἰσχρὸν δὲ ἡμῖν ἐπ᾿ ὠφελείᾳ τῶν ἀκουόντων τὰ κυητικὰ ὀνομάζειν ὄργανα , ὧν οὐκ ἐπῃσχύνθη τὴν δημιουργίαν ὁ θεός . διψῶσα τοίνυν ἡ ὑστέρα παιδοποιίας προσίεται τὴν σποράν , καὶ τὸ ἐπίψογον τῆς συνουσίας ἀρνεῖται , μετὰ τὴν σπορὰν ἀποκλείουσα τέλεον ἤδη τὴν ἀσέλγειαν μεμυκότι τῷ στόματι . αἱ δὲ ὀρέξεις αὐτῆς αἱ τέως περὶ τὰς φιλοστόργους συμπλοκὰς δεδονημέναι , ἀποστραφεῖσαι , ἔνδον περὶ τὴν παιδοποιίαν ἀσχολούμεναι συνεργοῦσι τῷ δημιουργῷ . οὐ δὴ θέμις ἐργαζομένην τὴν φύσιν ἤδη ἐνοχλεῖν ἔτι , περιττεύοντας εἰς ὕβριν · ὕβρις δέ , ἡ πολυώνυμος καὶ πολυειδής , ἐπειδὰν ἐκτραπῇ κατὰ τοῦτο τῆς ἀταξίας τὸ μέρος τὸ κατὰ τὴν ἀφροδίτην , λαγνεία κέκληται , τὸ λαϊκὸν καὶ δημῶδες καὶ τὸ ἄναγνον . τὸ περὶ τὰς ὀχείας [ τὸ ] καταφερές , ἐμφαίνοντος τοῦ ὀνόματος , ἐξ ὧν αὐξηθέντων τὸ πολὺ τῶν νοσημάτων πλῆθος ἐπισυμβαίνει , φιλοψία , φιλοινία , φιλογυνία , καὶ δὴ καὶ ἀσωτία καὶ φιληδονία πᾶσα , ὧν τυραννεύει ἐπιθυμία . μυρία δε τούτοις αὔξεται ἀδελφὰ παθήματα , ἐξ ὧν τὸ ἀκόλαστον κορυφοῦται ἦθος · λέγει δὲ ἡ γραφή · » ἑτοιμάζονται ἀκολάστοις μάστιγες καὶ τιμωρίαι ὤμοις ἀφρόνων « , τὴν ἰσχὺν τῆς ἀκολασίας καὶ τὴν εὔτονον ὑπομονὴν » ὤμους ἀφρόνων « καλοῦσα . διὰ τοῦτό τοι » ἀπόστησον ἀπὸ τῶν δούλων σου ἐλπίδας κενάς , καὶ ἐπιθυμίας « , φησίν , » ἀπρεπεῖς ἀπόστρεψον ἀπ᾿ ἐμοῦ , κοιλίας ὄρεξις καὶ συνουσιασμὸς μὴ καταλαβέτωσάν με « . πόρρωθεν οὖν ἀπερύκειν χρὴ τὴν πολλὴν τῶν ἐπιβούλων κακουργίαν · οὐ γὰρ εἰς τὴν Κράτητος πήραν μόνον , ἀλλ᾿ οὐδὲ εἰς τὴν ἡμετέραν πόλιν » εἰσπλεῖ οὐ μωρὸς παράσιτος οὐδὲ λίχνος πόρνος πυγῇ ἀγαλλόμενος , οὐ δολερὰ πόρνη , « ἀλλ᾿ οὐδὲ ἄλλο τι τοιοῦτον ἡδονῆς θηρίον . πολλὴ οὖν ἡμῖν ἐγκατεσπάρθω παρ᾿ ὅλον τὸν βίον ἀξιοπραγία . Καθόλου μὲν οὖν εἰ γαμητέον ἢ γάμου εἰς τὸ παντελὲς καθαρευτέον ( ἔχεται γὰρ ζητήσεως καὶ τοῦτο ) , ἐν τῷ Περὶ ἐγκρατείας ἡμῖν δεδήλωται . εἰ δὲ αὐτὸ τοῦτο , εἰ γαμητέον , ἐδέησε σκέψεως , πῶς ἂν ἐπιτραπείη ἀνέδην καθάπερ τροφῇ , οὕτω δὲ καὶ συνουσίᾳ ὡς ἀναγκαίῳ κεχρῆσθαι ἑκάστοτε ; ἔστι γοῦν συνιδεῖν ἐξ αὐτῆς καθάπερ στήμονας τὰ νεῦρα διαφορούμενα καὶ περὶ τὴν ἐπίτασιν τῆς ὁμιλίας διαρρηγνύμενα · ναὶ μὴν καὶ ἀχλὺν περισκεδάννυσι τοῖς αἰσθητηρίοις , κόπτει δὲ καὶ τοὺς τόνους . σαφὲς τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν ἀλόγων ζῴων καὶ ἐπὶ τῶν ἐν ἀσκήσει σωμάτων , ὧν οἱ ἀπεχόμενοι ἐν τοῖς ἀγῶσι τῶν ἀντιπάλων περιγίνονται , τὰ δὲ ἀπάγεται τῆς ὀχείας περιελκόμενα , μονονουχὶ συρόμενα , ἰσχύος ἁπάσης καὶ ὁρούσεως τέλεον κεκενωμένα . » μικρὰν ἐπιληψίαν « τὴν συνουσίαν ὁ Ἀβδηρίτης ἔλεγεν σοφιστής , νόσον ἀνίατον ἡγούμενος . ἦ γὰρ οὐχὶ καὶ ἐκλύσεις παρέπονται τῷ μεγέθει τῆς ἀπουσίας ἀνατιθέμεναι ; » ἄνθρωπος γὰρ ἐξ ἀνθρώπου ἐκφύεταί τε καὶ ἀποσπᾶται . « ὅρα τὸ μέγεθος τῆς βλάβης . ὅλος ἄνθρωπος ἀποσπᾶται κατὰ συνουσίας ἀπουσίαν · φησὶ γάρ · » τοῦτο νῦν ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστέων μου καὶ σὰρξ ἐκ τῆς σαρκός μου . « τοσοῦτον ἄρα ὁ ἄνθρωπος κενοῦται τῷ σπέρματι , ὅσος ὁρᾶται τῷ σώματι · ἀρχὴ γὰρ γενέσεως τὸ ἀπαλλαττόμενον . ἀλλὰ καὶ τῆς ὕλης ὁ βρασμὸς ἐκταράττει καὶ συγκρούει τὴν ἁρμονίαν τοῦ σώματος . ἀστεῖος οὖν μάλα ἐκεῖνος ὁ πρὸς τὸν ἐρόμενον πῶς ἔχοι πρὸς τὰ ἀφροδίσια , » εὐφήμει « , φήσας , » ἄνθρωπε , ἀσμενέστατα μέντοι αὐτὰ ἀπέφυγον ὥσπερ λυττῶντα καὶ ἄγριον δεσπότην . « ἀλλ᾿ ἐγκεκρίσθω δὴ ὁ γάμος καὶ ἐγκατατετάχθω · » πληθύνεσθαι « γὰρ ὁ κύριος βούλεται τὴν ἀνθρωπότητα , ἀλλ᾿ οὐκ » ἀσελγαίνετε « λέγει οὐδὲ σφᾶς αὐτοὺς καθάπερ εἰς ὀχείαν γεγονότας ἐκδίδοσθαι ἡδοναῖς ἠθέλησεν . δυσωπείτω δὲ ἡμᾶς ὁ παιδαγωγὸς δι᾿ Ἐζεκιὴλ βοῶν » περιτέμνεσθε τὴν πορνείαν ὑμῶν « . ἔχει τινὰ καιρὸν εὔθετον εἰς σπόρον καὶ τὰ ἄλογα τῶν ζῴων . τὸ δὲ μὴ εἰς παίδων γονὴν συνιέναι ἐνυβρίζειν ἐστὶ τῇ φύσει , ἣν χρὴ διδάσκαλον ἐπιγραφομένους τὰς σοφὰς τοῦ καιροῦ ἐπιτηρεῖν παιδαγωγίας , τὸ γῆρας λέγω καὶ τὴν παιδικὴν ἡλικίαν , παρεισάγουσαν ( τοῖς μὲν γὰρ οὐδέπω συνεχώρησεν , τοὺς δὲ οὐκέτι βούλεται γαμεῖν ) , πλὴν οὐ πάντοτε γαμεῖν . γάμος δὲ ἡ παιδοποιίας ὄρεξις , οὐχ ἡ τοῦ σπέρματος ἄτακτος ἔκκρισις ἡ παράνομος καὶ ἡ παράλογος . κατὰ φύσιν δ᾿ ἂν ἡμῖν χωροίη ὁ βίος ἅπας κρατοῦσι τῶν ἐπιθυμιῶν ἄνωθεν μὴ κτείνουσί τε τὸ ἐκ προνοίας θεϊκῆς φυόμενον τῶν ἀνθρώπων γένος κακοτέχνοις μηχαναῖς · αὗται γὰρ πορνείας ἐπικαλύμματι τοῖς ἐς παντελῆ κατασπῶσι φθορὰν φθορίοις συγχρώμεναι φαρμάκοις ἐξαμβλίσκουσιν ἅμα τῷ ἐμβρύῳ τὴν φιλανθρωπίαν . ἀλλ᾿ οἷς γε συγκεχώρηται γῆμαι , τούτοις ἐδέησεν παιδαγωγοῦ , ὡς μὴ μεθ᾿ ἡμέραν τὰ μυστικὰ τῆς φύσεως ἐκτελεῖσθαι ὄργια μηδὲ ἐξ ἐκκλησίας , φέρε , ἢ ἀγορᾶς ἥκοντα ἑωθινὸν ἀλεκτρυόνος ὀχεύειν δίκην , ὁπηνίκα εὐχῆς καὶ ἀναγνώσεως καὶ τῶν μεθ᾿ ἡμέραν εὐεργῶν ἔργων ὁ καιρός · ἑσπέρας δὲ ἀναπαύσασθαι καθήκει μετὰ τὴν ἑστίασιν καὶ μετὰ τὴν ἐπὶ ταῖς ἀπολαύσεσιν εὐχαριστίαν . οὐκ ἀεὶ δὲ καιρὸν ἐνδίδωσιν ἡ φύσις τὴν ἔντευξιν τοῦ γάμου τελειοῦσθαι · καὶ γὰρ ποθεινοτέρα ἡ χρονιωτέρα συμπλοκή . οὐ μὴν οὐδ᾿ ὡς ἐν σκότῳ νύκτωρ ἀκολαστητέον , ἀλλ᾿ ἐγκαθειρκτέον τῇ ψυχῇ τὸ αἰδῆμον οἱονεὶ φῶς τοῦ λογισμοῦ · οὐδὲν γὰρ τῆς ἱστουργούσης Πηνελόπης διοίσομεν , μεθ᾿ ἡμέραν μὲν τὰ σωφροσύνης ἐξυφαίνοντες δόγματα , νυκτὸς δὲ ἀναλύοντες , ἐπὴν εἰς κοίτην ἴωμεν · εἰ γὰρ σεμνότητα ἀσκητέον , ὥσπερ οὖν , πολὺ πλέον τῇ γυναικὶ τῇ ἑαυτοῦ τὴν σεμνότητα ἐπιδεικτέον τὰς ἀσχήμονας συμπλοκὰς παραιτούμενον καὶ τῆς πρὸς τοὺς πλησίον ἡ ἐχέγγυος πίστις οἴκοθεν παραγινέσθω . οὐ γὰρ ἔστιν , οὐκ ἔστι σεμνὸν παρ᾿ ἐκείνῃ νομισθῆναι , παρ᾿ ᾗ τὸ σεμνὸν οὐκ ἐμμάρτυρον δείκνυται ἐν αὐταῖς ἐκείναις ταῖς ὀξείαις ἡδοναῖς . εὔνοια δὲ ὀλισθηρῶς εἰς συνουσίαν ἔχειν ὁμολογοῦσα ὀλίγον ἀνθεῖ καὶ συγγηράσκει τῷ σώματι , ἔσθ᾿ ὅτε δὲ καὶ προγηράσκει μαρανθείσης τῆς ἐπιθυμίας , ὁπόταν τὴν γαμήλιον σωφροσύνην ἑταιρικαὶ καθυβρίσωσιν ἡδοναί · πτηναὶ γὰρ αἱ τῶν ἐρώντων καρδίαι καὶ σβέννυται μετανοίᾳ τὰ φίλτρα , τρέπεται δὲ πολλάκις τὸ φιλεῖν εἰς τὸ μισεῖν , ὁπόταν αἴσθηται τῆς καταγνώσεως ὁ κόρος . Ῥημάτων δὲ ἀκολάστων καὶ σχημάτων ἀσχημόνων ἑταιρικῶν τε φιλημάτων [ ὀνόματα πορνικὰ ] καὶ τοιουτωνί τινων λαγνευμάτων οὐδὲ ἐπιμνηστέον , τῷ μακαρίῳ πειθομένοις ἀποστόλῳ , διαρρήδην λέγοντι · » πορνεία δὲ καὶ ἀκαθαρσία πᾶσα ἢ πλεονεξία μηδὲ ὀνομαζέσθω ἐν ὑμῖν , καθὼς πρέπει ἁγίοις . « εὖ γοῦν τις εἰρηκέναι φαίνεται · » συνουσία ὤνησεν μὲν οὐδένα , ἀγαπητὸν δὲ εἰ μὴ ἔβλαψεν . « ἡ μὲν γὰρ κατὰ νόμον σφαλερά , εἰ μὴ ὅσον αὐτῆς ἐπὶ παιδοποιίᾳ , περὶ δὲ τῆς παρανόμου ἡ γραφὴ λέγει · » γυνὴ μισθία ἴση σιάλῳ λογισθήσεται , ὕπανδρος δὲ πύργος θανάτου τοῖς χρωμένοις . « κάπρῳ ἢ συῒ τὸ ἑταιρικὸν ἀπείκασε πάθος , θάνατον δὲ ζητούμενον εἴρηκεν τὴν μοιχείαν ἐπὶ πόρνῃ τηρουμένῃ . οἶκον δὲ καὶ πόλιν , ἐν ᾗ ἀσελγαίνουσιν , [ ναὶ μὴν ] καὶ ἡ παρ᾿ ὑμῖν ποιητικὴ ὀνειδίζουσά πως γράφει · μοιχεῖαι παρὰ σοί τε καὶ ἀνδρῶν μῖξις ἄθεσμος θηλυγενὴς ἄδικός τε , κακὴ πόλι , πάντ᾿ ἀκάθαρτε · ἔμπαλιν δὲ ἄγαται τοὺς σώφρονας · οὔτε ἐπ᾿ ἀλλοτρίᾳ κοίτῃ πόθον αἰσχρὸν ἔχοντας οὐδὲ ἐπ᾿ ἄρρενος ὕβριν ἀπεχθέα τε στυγερήν τε ὁρμωμένους , ὅτι παρὰ φύσιν · ταύτας ἡγοῦνται οἱ πολλοὶ τρυφάς , τὰς ἑαυτῶν ἁμαρτίας , οἱ δὲ τούτων ἐπιεικέστεροι γνωρίζουσι μὲν οὔσας αὐτὰς ἁμαρτίας , ἡττῶνται δὲ τῶν ἡδονῶν . καὶ τὸ σκότος αὐτοῖς ἐστι προκάλυμμα τῶν παθῶν · μοιχεύει γὰρ τὸν ἑαυτοῦ γάμον ὁ ἐταιριζόμενος αὐτόν , καὶ οὐκ ἀκούει τοῦ παιδαγωγοῦ βοῶντος · » ὁ ἄνθρωπος ὁ ἀναβαίνων ἐπὶ τῆς κλίνης αὐτοῦ , ὁ λέγων ἐν τῇ ψυχῇ · τίς με ὁρᾷ ; σκότος κύκλῳ μου , καὶ οἱ τοῖχοι σκέπη μου , καὶ οὐδεὶς βλέπει τὰς ἁμαρτίας μου · τί εὐλαβοῦμαι ; μὴ μνησθήσεται ὁ ὕψιστος . « ταλάντατος μὲν οὗτος , ὁφθαλμοὺς ἀνθρώπων δεδιὼς μόνους , λήσειν δὲ τὸν θεὸν ὑπονοῶν . » οὐ γὰρ γινώσκει « , φησὶν ἡ γραφή , » ὅτι ὁφθαλμοὶ κυρίου ὑψίστου μυριοπλασίως ἡλίου φωτεινότεροί εἰσιν , οἳ ἐπιβλέπουσι πάσας ὁδοὺς ἀνθρώπων καὶ κατανοοῦσιν εἰς ἀπόκρυφα μέρη . « ταύτῃ τε πάλιν ὁ παιδαγωγὸς αὐτοῖς ἀπειλεῖ διὰ Ἡσαΐου λέγων · » οὐαὶ οἱ ἐν κρυφῇ βουλὴν ποιοῦντες , καὶ ἐροῦσι · τίς ἡμᾶς ὁρᾷ ; « λήσεται μὲν γὰρ ἴσως τὸ αἰσθητὸν φῶς τις , τὸ δὲ νοητὸν ἀδύνατόν ἐστιν , ἢ ὥς φησιν Ἡράκλειτος · » τὸ μὴ δῦνόν ποτε πῶς ἄν τις λάθοι ; « μηδαμῶς τοίνυν ἐπικαλυπτώμεθα τὸ σκότος , τὸ γὰρ φῶς ἔνοικον ἡμῖν · » καὶ ἡ σκοτία « , φησίν , » αὐτὸ οὐ καταλαμβάνει « , καταυγάζεται δὲ [ αὐτὸ ] ἡ νὺξ τῷ σώφρονι λογισμῷ · λογισμοὺς δὲ ἀνδρῶν ἀγαθῶν [ οὓς ] ἀκοιμήτους λύχνους ὡνόμασεν ἡ γραφή . καίτοι τό γε πειρᾶσθαι λανθάνειν ἐφ᾿ οἷς πράττει τις ὁμολογοῦντος ἁμαρτάνειν ἐστίν , πᾶς δὲ ὅς ἁμαρτάνει , καὶ ἀδικεῖ εὐθύς , οὐχ οὕτως τὸν πέλας , ἂν μοιχεύῃ , ὡς ἑαυτόν , ὅτι μεμοίχευκεν · ἀλλὰ πάντως αὑτὸν χείρονα ἀποφαίνει καὶ ἀτιμότερον . ὁ γὰρ ἁμαρτάνων , παρ᾿ ὅσον ἁμαρτάνει , χείρων καὶ ἀτιμότερος αὐτὸς αὑτοῦ · πάντως δὲ ἤδη που καὶ ἀκολασία πρόσεστι τῶ ἡττωμένῳ αἰσχρᾶς ἡδονῆς · διὸ καὶ πάντως ὁ πορνεύων ἁπέθανεν θεῷ , καὶ καταλέλειπται ὑπὸ τοῦ λόγου , καθάπερ ὑπὸ τοῦ πνεύματος , νεκρός . βδελύττεται γὰρ τὸ ἅγιον μολύνεσθαι , ὥσπερ οὖν εἰκός . ἀεὶ δὲ καθαρῷ καθαροῦ θέμις θιγγάνειν · μὴ δὴ ἅμα χιτῶνι ἀποδυομένῳ ἀποδυσώμεθα καὶ τὴν αἰδῶ ποτε , ἐπεὶ οὐδέποτε τῷ δικαίῳ σωφροσύνην ἀποδύσασθαι θέμις . ἰδοὺ γὰρ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐπενδύσεται ἀφθαρσίαν , ὁπηνίκα ἂν τὸ ἀκόρεστον τῆς ἐπιθυμίας , τὸ εἰς ἀσέλγειαν ῥέον , ἐγκρατείᾳ παιδαγωγούμενον , ἀνέραστον γενόμενον τῆς φθορᾶς , ἀιδίῳ σωφροσύνῃ παραχωρήσῃ τὸν ἄνθρωπον · » ἐν γὰρ τῷ αἰῶνι τούτῳ γαμοῦσι καὶ γαμίσκονται « , καταργήσαντες δὲ τὰ τῆς σαρκὸς ἔργα , αὐτῇ καθαρᾷ τῇ σαρκὶ ἐπενδυσάμενοι τὴν ἀφθαρσίαν τὸ πρὸς μέτρον τῶν ἀγγέλων διώκομεν . ταύτῃ τοι καὶ Πλάτων ἐν Φιλήβῳ ὁ τῆς βαρβάρου μαθητὴς φιλοσοφίας ἀθέους κέκληκε μυστικῶς τοὺς τὸν θεὸν τὸν ἔνοικον αὐτοῖς , τὸν λόγον , διαφθείροντας καὶ μιαίνοντας τὸ ὅσον ἐφ᾿ ἑαυτοῖς ἐν τῇ τῶν παθῶν οἰκειώσει . οὐκ ἄρα ποτὲ θνητῶς βιωτέον ἁγιαζομένους θεῷ οὐδὲ μήν , ὥς φησιν ὁ Παῦλος , οὐ χρὴ πόρνης ποιεῖν μέλη τὰ τοῦ Χριστοῦ μέλη οὐδὲ μὴν νεὼν τῶν παθῶν τῶν αἰσχρῶν τὸν νεὼν τοῦ θεοῦ ποιητέον . μέμνησθε γὰρ τὰς τέτταρας καὶ εἴκοσι χιλιάδας διὰ πορνείαν ἀπωσμένας , τὰ δὲ παθήματα τῶν πορνευσάντων , ὡς ἤδη μοι λέλεκται , » τύποι « παιδαγωγοῦντες ἡμῶν τὰς ἐπιθυμίας εἰσίν . ἡμῖν δὲ ὁ παιδαγωγὸς παραινεῖ σαφέστατα · » ὀπίσω τῶν ἐπιθυμιῶν σου μὴ πορεύου , καὶ ἀπὸ τῶν ὀρέξεών σου κωλύου · « » οἶνος γὰρ καὶ γυναῖκες ἀποστήσουσι συνετούς , καὶ ὁ κολλώμενος πόρναις τολμηρότερος ἐκβήσεται , σῆψις καὶ σκώληξ κληρονομήσουσιν αὐτόν , καὶ ἐξαρθήσεται ἐν παραδειγματισμῷ μείζονι « , καὶ πάλιν ( οὐ γὰρ ἀποκάμνει ὠφελῶν ) · » ὁ δὲ ἀντοφθαλμῶν ἡδονῇ στεφανοῖ τὴν ζωὴν αὐτοῦ . « οὔκουν ἀφροδισίων ἡττᾶσθαι δίκαιον οὐδὲ μὴν κεχηνέναι περὶ τὰς ἐπιθυμίας , ἀλλ᾿ οὐδὲ ἐκπαθαίνεσθαι περὶ τὰς ἀλόγους ὀρέξεις οὐδὲ ἐπιθυμεῖν μολύνεσθαι . σπείρειν δὲ μόνον ἐπιτέτραπται τῷ γήμαντι ὡς γεωργῷ τὸ τηνικάδε , ὁπηνίκα ὁ καιρὸς δέχεται τὸν σπόρον . πρὸς δὲ δὴ τὴν ἄλλην ἀκρασίαν ἄριστον μὲν ὁ λόγος φάρμακον , βοηθεῖ δὲ καὶ ἡ ἔνδεια τοῦ κόρου , δι᾿ οὗ φλεγμαίνουσαι αἱ ἐπιθυμίαι σκιρτῶσι περὶ τὰς ἡδονάς . οὐκοῦν οὐδὲ ἐσθῆτος ἀντιποιητέον πολυτελοῦς καθάπερ οὐδὲ τροφῆς ποικίλης . αὐτὸς γοῦν ὁ κύριος διαιρῶν τὰς ὑποθήκας εἴς τε ψυχὴν καὶ σῶμα καὶ τρίτον τὰ ἐκτός , διὰ μὲν τὸ σῶμα τὰ ἐκτὸς πορίζεσθαι συμβουλεύει , διοικεῖν δὲ τὸ σῶμα τῇ ψυχῇ , παιδαγωγεῖ δὲ τὴν ψυχήν , » μὴ μεριμνᾶτε « λέγων » τῇ ψυχῇ ὑμῶν τί φάγητε , μηδὲ τῷ σώματι ὑμῶν τί ἐνδύσησθε · ἡ γὰρ ψυχὴ πλείων ἐστὶ τῆς τροφῆς καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος . « καὶ τῆς διδασκαλίας ἐναργὲς ὑπόδειγμα ἐπιφέρει · » κατανοήσατε τοὺς κόρακας , ὅτι οὐ σπείρουσιν οὐδὲ θερίζουσιν , οἷς οὐκ ἔστι ταμιεῖον καὶ ἀποθήκη , καὶ ὁ θεὸς τρέφει αὐτούς . οὐχ ὑμεῖς διαφέρετε τῶν πτηνῶν ; « καὶ ταῦτα μὲν περὶ τροφῆς · ὁμοίως δὲ καὶ περὶ ἐσθῆτος παρεγγυᾷ , ἣ τῶν τρίτων μετείληφε , τῶν ἐκτός , » κατανοήσατε « λέγων » τὰ κρίνα πῶς οὔτε νήθει οὔτε ὑφαίνει , λέγω δὲ ὑμῖν , ὅτι οὐδὲ Σολομὼν περιεβάλετο ὡς ἓν τούτων . « σφόδρα δὲ ἐπὶ πλούτῳ ἐκόμα ὁ Σολομὼν ὁ βασιλεύς . τί οὖν ὡραιότερον καὶ εὐανθέστερον ἀνθέων ; τί δὲ ἐπιτερπέστερον κρίνων [ ἢ μύρων ] ἢ ῥόδων ; » εἰ δὲ τὸν χόρτον σήμερον ἐν ἀγρῷ ὄντα καὶ αὔριον εἰς κλίβανον βαλλόμενον ὁ θεὸς οὕτως ἀμφιέννυσι , πόσῳ μᾶλλον ὑμᾶς , ὀλιγόπιστοι . καὶ ὑμεῖς μὴ ζητεῖτε τί φάγητε ἢ τί πίητε . « ἐνταῦθα τὸ » τί « μόριον τὴν ποικιλίαν τῆς τροφῆς ἐκβέβληκε , σημαίνεται γὰρ ἐκ τῆς γραφῆς τοῦτο · μὴ μεριμνᾶτε ποῖα φάγητε ἢ ποῖα πίητε · πλεονεξία γὰρ καὶ τρυφὴ μεριμνᾶν ταῦτα · τὸ δὲ φαγεῖν μόνον ψιλῶς νοούμενον ἀνάγκης ἐστὶ τεκμήριον , τὸ πλήρωμα , ὡς ἔφαμεν , τῆς ἐνδείας · τὸ δὲ » τί « ἐκ περισσοῦ , τὸ δὲ περιττὸν ἐκ τοῦ διαβόλου μεμήνυκεν ἡ γραφή . σαφηνίζει δὲ τὴν διάνοιαν ἡ ἐπιφερομένη λέξις . » μὴ γὰρ ζητεῖτε τί φάγητε ἢ τί πίητε « εἰπών , ἐπήγαγεν · » καὶ μὴ μετεωρίζεσθε · « μετεώρους δὲ ἀπὸ τῆς ἀληθείας ἀλαζονεία καὶ τρυφὴ ποιεῖ , καὶ ἡ εἰς τὰ περιττὰ ἀπασχολοῦσα ἡδυπάθεια ἀπάγει τῆς ἀληθείας · διὸ καί φησι παγκάλως · » ταῦτα δὲ πάντα τὰ ἔθνη τοῦ κόσμου ζητεῖ . « οἱ ἄτακτοι καὶ ἀνόητοι τὰ ἔθνη εἰσίν . τίνα δὲ λέγει » ταῦτα « ; τὴν τρυφήν , τὴν ἡδυπάθειαν , τὴν καρυκείαν , τὴν ὀψοφαγίαν , τὴν λαιμαργίαν · ταῦτά ἐστι τὸ » τί « . περὶ δὲ ψιλῆς τῆς τροφῆς , τῆς τε ξηρὰς καὶ τῆς ὑγρᾶς , ὡς ἀναγκαίων οὐσῶν , » οἶδε « , φησίν , » ὁ πατὴρ ὑμῶν ὅτι χρῄζετε « . εἰ δὲ ὅλως ζητητικοὶ γεγόναμεν , μὴ εἰς τρυφὴν τὸ ζητητικὸν ἀπολλύωμεν , ἀλλὰ εἰς τὴν εὕρεσιν τῆς ἀληθείας ἀναζωπυρήσωμεν . » ζητεῖτε γάρ « , φησί , » τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ , καὶ τὰ τῆς τροφῆς προστεθήσεται ὑμῖν . « εἰ τοίνυν ἐσθῆτος καὶ τροφῆς καὶ τῶν περιττῶν ἁπαξαπλῶς ὡς οὐκ ἀναγκαίαν ἀφαιρεῖται τὴν μέριμναν , τί χρὴ νοεῖν ἐρεῖν αὐτὸν περὶ φιλοκοσμίας βαφῆς τε ἐρίων καὶ ποικιλίας χρωμάτων καὶ λίθων περιεργίας καὶ χρυσίου ἐξεργασίας πλοκάμων τε ἔτι ἐπιτεχνητῶν καὶ βοστρύχων ἑλικτῶν , πρὸς δὲ καὶ ὀφθαλμῶν ὑπογραφῆς παρατίλσεών τε καὶ παραφυκισμῶν καὶ ψιμυθισμοῦ καὶ βαφῆς τριχῶν καὶ τῶν περὶ τὰς ἀπάτας ταύτας κακοτεχνιῶν ; οὐχὶ εὖ μάλα ἐκεῖνο δὴ ὑποτοπητέον , τὸ μικρῷ πρόσθεν εἰρημένον ἐπὶ τοῦ χόρτου , μὴ καὶ ἐπὶ τῶν ἀκόσμων φιλοκόσμων τούτων ᾖ λελεγμένον ; ἀγρὸς γὰρ ὁ κόσμος , καὶ πόα ἡμεῖς οἱ τῇ χάριτι δροσιζόμενοι τοῦ θεοῦ , καρέντες δὲ αὖθις ἀνατέλλομεν , ὡς ἐν τῷ Περὶ ἀναστάσεως διὰ πλειόνων δηλωθήσεται , χόρτος δὲ ὁ χυδαῖος ἀλληγορεῖται ὄχλος , ὁ τῆς ἐφημέρου εὐφροσύνης οἰκεῖος , ὁ πρὸς ὀλίγον ἀνθῶν , ὁ φιλόκοσμος καὶ φιλόδοξος καὶ πάντα μᾶλλον ἢ φιλαλήθης , εἰς οὐδὲν ἀλλ᾿ ἢ εἰς ὑπέκκαυμα εὔθετος πυρός . » Ἄνθρωπος γοῦν ἦν τις « , ὁ κύριος διηγούμενος λέγει , » πλούσιος σφόδρα , ὃς ἐνεδιδύσκετο πορφύραν καὶ βύσσον , εὐφραινόμενος καθ᾿ ἡμέραν λαμπρῶς · « οὗτος ὁ χόρτος ἦν · » πτωχὸς δέ τις ὄνομα Λάζαρος ἐβέβλητο εἰς τὸν πυλῶνα τοῦ πλουσίου εἱλκωμένος , ἐπιθυμῶν χορτασθῆναι ἐκ τῶν πιπτόντων τῆς τραπέζης τοῦ πλουσίου · « οὗτός ἐστιν ἡ πόα . ἀλλ᾿ ὃ μὲν ἐκολάζετο ἐν Ἅιδου , ὁ πλούσιος , μετέχων τοῦ πυρός , ὃ δὲ ἀνέθαλλεν ἐν κόλποις τοῦ πατρός . ἄγαμαι τῶν Λακεδαιμονίων τὴν πόλιν τὴν παλαιάν · μόναις ταῖς ἑταίραις ἀνθίνας ἐσθῆτας καὶ χρυσοῦν κόσμον ἐπέτρεψεν φορεῖν , ἀφαιρουμένη τῶν δοκίμων γυναικῶν τὴν φιλοκοσμίαν τῷ μόναις ἐφεῖναι καλλωπίζεσθαι ταῖς ἑταιρούσαις . Ἀθηναίων δὲ ἔμπαλιν οἱ ἄρχοντες οἱ τὸ ἀστικὸν πολίτευμα ἐζηλωκότες ἐκλαθόμενοι τῆς ἀνδρωνίτιδος ἐχρυσοφόρουν ποδήρεις χιτῶνας ἐνδυόμενοι [ καὶ ποδήρεις ἠμπίσχοντο · ] καὶ κρωβύλον , ὃ ἐμπλοκῆς ἐστιν εἶδος , ἀνεδοῦντο χρυσῶν ἐνέρσει τεττίγων κοσμούμενοι , τὸ γηγενὲς ὡς ἀληθῶς ἀπειροκαλίᾳ κιναιδίας ἐνδεικνύμενοι . ὁ δὲ τῶν ἀρχόντων τούτων ζῆλος καὶ εἰς τοὺς ἄλλους Ἴωνας διικνεῖτο , οὓς Ὅμηρος ἐκθηλύνων » ἑλκεσιπέπλους « καλεῖ . εἴδωλον οὖν τοῦ καλοῦ τὴν φιλοκοσμίαν , οὐχὶ δὲ αὐτὸ τὸ καλὸν προστρεπομένους , δι᾿ ὀνόματος ὡραίου πάλιν εἰδωλολατροῦντας , πόρρω τῆς ἀληθείας ἀποικιστέον , δόξῃ , οὐκ ἐπιστήμῃ , ὀνειροπολοῦντας τοῦ καλοῦ τὴν φύσιν . καὶ ἔστιν αὐτοῖς ὁ τῇδε βίος ἀγνοίας ὕπνος βαθύς , οὗ χρὴ ἐξεγειρομένους ἡμᾶς ἐπὶ τὸ ὄντων καλὸν καὶ κόσμιον σπεύδειν καὶ τούτου μόνου ἐφάπτεσθαι γλίχεσθαι καταλείποντας τὰ τῇδε κόσμια αὐτῷ κόσμῳ χαίρειν πρὶν ἢ τέλεον καταδαρθεῖν . φημὶ τοίνυν οὐκ ἄλλου τινὸς ἕνεκα δεηθῆναι ὑφασμάτων τὸν ἄνθρωπον ἢ σκέπης σώματος , πρὸς ἀπαλέξησιν κρυμῶν τε ὑπερβολῆς καὶ καυμάτων ἐπιτάσεως , μή τι ἡμᾶς παραλυποίη τοῦ περιέχοντος ἡ ἀμετρία . Εἰ δὴ οὗτός ἐστι τῆς ἐσθῆτος ὁ σκοπός , ὅρα μὴ οὐκ ἄλλη μὲν ἀνδράσιν , ἄλλη δὲ ἐσθὴς ἀπονεμητέα γυναιξίν · κοινὸν γὰρ ἀμφοῖν τὸ σκέπεσθαι κατὰ τὰ αὐτὰ τῷ ἐσθίειν καὶ πίνειν . κοινῆς οὖν οὔσης τῆς χρείας τὴν ὁμοίαν κατασκευὴν δοκιμάζομεν . ὡς γὰρ τὸ δεῖσθαι τῶν σκεπόντων κοινὸν ἑκατέροις , οὕτως καὶ τὰ σκέποντα παραπλήσια εἶναι χρή , εἰ δέ , καὶ σκέπην ταύτην παραληπτέον , καθ᾿ ἣν * * κρύπτειν ὄμματα θηλειῶν χρεών . εἰ γὰρ καὶ πλεονεκτεῖ τὸ θῆλυ διὰ τὴν ἀσθένειαν , τὸ ἔθος τῆς ἀγωγῆς τῆς κακῆς αἰτιατέον , δι᾿ ἣν πολλάκις φαύλοις διαίταις ἐντρεφόμενοι ἄνδρες γυναικῶν γεγόνασι θηλύτεροι · οὐ δὴ καθυφεῖναι χρὴ τοῦ τόνου . εἰ δὲ συμπεριφέρεσθαι χρή , ὀλίγον ἐνδοτέον αὐταῖς μαλακωτέροις χρῆσθαι τοῖς ὑφάσμασιν μόνον τὰς μεμωρημένας λεπτουργίας καὶ τὰς ἐν ταῖς ὑφαῖς περιέργους πλοκὰς ἐκποδὼν μεθιστάντας , νῆμα χρυσοῦ καὶ σῆρας Ἰνδικοὺς καὶ τοὺς περιέργους βόμβυκας χαίρειν ἐῶντας . σκώληξ φύεται τὸ πρῶτον , εἶτα ἐξ αὐτοῦ δασεῖα ἀναφαίνεται κάμπη , μεθ᾿ ἣν εἰς τρίτην μεταμόρφωσιν νεοχμοῦται βομβύλιον ( οἳ δὲ νεκύδαλλον αὐτὸ καλοῦσιν ) , ἐξ οὗ μακρὸς τίκτεται στήμων , καθάπερ ἐκ τῆς ἀράχνης ὁ τῆς ἀράχνης μίτος · τὰ γὰρ περιττὰ ταῦτα καὶ διαφανῆ ἔλεγχός ἐστι διανοίας οὐκ ἐρρωμένης , ὀλίγῳ παραπετάσματι τὴν αἰσχύνην τοῦ σώματος προαγωγεύοντα . οὐ γὰρ ἔτι σκέπη ἡ ἁβροδίαιτός ἐστιν ἐσθής , τὸ σχῆμα τῆς γυμνότητος κρύπτειν μὴ δυναμένη · προσπίπτουσα γὰρ ἡ τοιαύτη ἐσθὴς τῷ σώματι προστυποῦται αὐτῷ ὑγρότερον καὶ προσαναπλάττεται σαρκικῶς ἐμφῦσα τῷ σχήματι , καὶ τὸν τύπον ἐκμάττεται τῆς γυναικός , ὥστ᾿ οὐχ ὁρῶντι τὴν ὅλην τοῦ σώματος εἶναι φανερὰν διάθεσιν . Παραιτητέον δὲ τῆς ἐσθῆτος καὶ τὰς βαφάς · αὗται γὰρ πόρρω καὶ τῆς χρείας καὶ τῆς ἀληθείας πρὸς τῷ καὶ εἰς διαβολὴν τοῦ ἤθους ἐξανθεῖν · οὔτε γὰρ ἡ χρῆσις ὠφέλιμος ( οὐ γὰρ πρὸς τὸ κρύος εὔθετος ) οὔτε πρὸς σκέπην ἔχει τι περιττὸν παρὰ τὴν ἄλλην ἐσθῆτα ἢ τὸν ψόγον μόνον , καὶ τὸ ἐπιτερπὲς τῆς χροιᾶς τοὺς λίχνους ἀνιᾷ εἰς τὴν ἀνόητον ὀφθαλμίαν ἐρεθίζον , τοὺς δὲ λευκοὺς καὶ οὐ νόθους τὰ ἔνδον λευκαῖς καὶ ἀπεριέργοις ἁρμοδιώτατον ἐσθήσεσι χρῆσθαι . σαφῶς γοῦν καὶ καθαρῶς Δανιὴλ ὁ προφήτης » ἐτέθησαν « , φησί , » θρόνοι καὶ ἐκάθισεν ἐπ᾿ αὐτῶν ὡσεὶ παλαιὸς ἡμερῶν , καὶ τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ ὡσεὶ χιὼν λευκόν « . τοιαύτῃ χρώμενον στολῇ τὸν κύριον ἐν ὁράματι θεωρεῖ · καὶ ἡ Ἀποκάλυψίς φησιν · » εἶδον τὰς ψυχὰς τῶν μεμαρτυρηκότων ὑποκάτω τοῦ θυσιαστηρίου · καὶ ἐδόθη ἑκάστῳ στολὴ λευκή . « εἰ δὲ καὶ ἄλλο τι δέοι χρῶμα ζητεῖν , τὸ αὐτοφυὲς τῆς ἀληθείας ἀπόχρη βάμμα , αἱ δὲ τοῖς ἄνθεσιν ἐοικυῖαι ἐσθῆτες βακχικοῖς καὶ τελεστικοῖς καταλειπτέαι λήροις , πρὸς δὲ καὶ » ἡ προφύρα καὶ τὰ ἀργυρώματα « , ὥς φησιν ὁ κωμικός , » εἰς τοὺς τραγῳδοὺς χρήσιμα καὶ οὐκ εἰς τὸν βίον « , τὸν δὲ ἡμέτερον βίον πάντα μᾶλλον ἢ πομπὴν εἶναι χρεών . βάμμα γοῦν Σαρδιανικὸν καὶ ἄλλο ὀμφάκινον καὶ χλωρὸν ἕτερον ῥοδομιγές τε καὶ κοκκοβαφὲς καὶ ἄλλα μυρία διὰ σπουδῆς βάμματα ἐπινενόηται ταῖς ἐξώλοις ἡδυπαθείαις . Ὄψεως , οὐ σκέπης ἡ ἐσθὴς αὕτη . τά τε χρυσῷ πεποικιλμένα καὶ τὰ ἁλουργοβαφῆ καὶ ζῳωτὰ ( προσήνεμόν γέ τι τρύφημα τουτοῒ ) τόν τε μυροβαφῆ ἐκεῖνον κροκωτὸν καὶ τῶν ὑμενίνων τῶν περιόπτων τὰ πολυτελῆ καὶ ποικίλα ἱμάτια , ἔχοντα ζῴδια ἐν τῇ πορφύρᾳ , αὐτῇ τέχνῃ χαίρειν ἐατέον . » τί γὰρ ἂν φρόνιμον γυναῖκες ἐργάσαιντο ἢ λαμπρόν , αἳ καθήμεθα « , φησὶν ἡ κωμῳδία , ἐξηνθισμέναι , κροκωτοφοροῦσαι καὶ κεκαλλωπισμέναι ; παραινεῖ δὲ διαρρήδην ὁ παιδαγωγός · » ἐν περιβολῇ ἱματίου οὐ μὴ καυχήσῃ , μηδὲ ἐπαίρου ἐν δόξῃ πάσῃ ἀπαραμόνῳ οὔσῃ . « ἐπισκώπτων γοῦν τοὺς τοῖς μαλακοῖς ἠμφιεσμένους ἱματίοις ἐν τῷ εὐαγγελίῳ λέγει · » ἰδού , οἱ ἐν ἱματισμῷ ἐνδόξῳ καὶ ἐν τρυφῇ διάγοντες ἐν τοῖς βασιλείοις εἰσί « , τοῖς ἐπιγείοις βασιλείοις λέγει , τοῖς φθαρτοῖς , ἔνθα δοξοκαλία καὶ δοξοκοπία καὶ κολακεία καὶ πλάνη · οἱ δὲ τὴν οὐράνιον θεραπεύοντες αὐλὴν περὶ τὸν πάντων βασιλέα τὴν ἀκήρατον τῆς ψυχῆς ἐσθῆτα , τὴν σάρκα , ἁγιάζονται , καὶ ταύτῃ ἐπενδύονται ἀφθαρσίαν . καθάπερ οὖν ἡ ἄγαμος μόνῳ σχολάζει τῷ θεῷ καὶ ἡ φροντὶς αὐτῆς οὐ περισχίζεται , γημαμένη δὲ ἥ γε σώφρων διαιρεῖται τὸν βίον καὶ πρὸς θεὸν καὶ πρὸς ἄνδρα , ἡ δὲ ἄλλως φερομένη ὅλη γίνεται τοῦ γάμου , τοῦτ᾿ ἔστι τοῦ πάθους , τὸν αὐτόν , οἶμαι , τρόπον ἡ σώφρων γυνὴ σχολάζουσα μὲν τῷ ἀνδρὶ ἀνυποκρίτως θεοσεβεῖ , φιλοκοσμοῦσα δὲ ἀποπέπτωκεν καὶ τοῦ θεοῦ καὶ τοῦ γάμου τοῦ σώφρονος , τὸν κόσμον ἀντικαταλλαττομένη τἀνδρὸς κατὰ τὰ αὐτὰ τῇ Ἀργείᾳ ἑταίρᾳ , τῇ Ἐριφύλῃ λέγω , ἣ χρυσὸν φίλου ἀνδρὸς ἐδέξατο τιμήεντα . Ταύτῃ καὶ τὸν Κεῖον ἀποδέχομαι σοφιστὴν τὰς ἐοικυίας καὶ καταλλήλους ἀρετῆς καὶ κακίας εἰκόνας ὑπογράφοντα · τὴν μὲν αὐταῖν ἀφελῶς ἱσταμένην ἐποίησε καὶ λευχείμονα καὶ καθάριον , τὴν ἀρετήν , αἰδοῖ μόνῃ κεκοσμημένην ( τοιαύτην εἶναι χρὴ τὴν πίστιν , ἐνάρετον μετ᾿ αἰδοῦς ) , θατέραν δὲ τοὐναντίον εἰσάγει , τὴν κακίαν , περιττῇ μὲν ἐσθῆτι ἠμφιεσμένην , ἀλλοτρίῳ δὲ χρώματι γεγανωμένην · καὶ ἡ κίνησις αὐτῆς καὶ ἡ σχέσις πρὸς τὸ ἐπιτερπὲς ἐπιτηδευομένη ταῖς μαχλώσαις ἔκκειται σκιαγραφία γυναιξί . πρὸς οὐδεμίαν δὲ ὅλως ὁ ἑπόμενος τῷ λόγῳ αἰσχρὰν ἡδονὴν οἰκειώσεται · διὸ καὶ τῆς ἐσθῆτος τὸ χρειῶδες προκριτέον . κἂν ὁ λόγος τοῦτο ψάλλῃ διὰ Δαβὶδ περὶ τοῦ κυρίου λέγων » εὔφρανάν σε θυγατέρες βασιλέων ἐν τῇ τιμῇ σου · παρέστη ἡ βασίλισσα ἐκ δεξιῶν σου ἐν ἱματισμῷ διαχρύσῳ καὶ κροσσωτοῖς χρυσοῖς περιβεβλημένη « , οὐκ ἐσθῆτα τὴν τρυφητικὴν μεμήνυκεν , ἀλλὰ τὸν ἐκ πίστεως συνυφασμένον ἀκήρατον τῶν ἠλεημένων κόσμον τῆς ἐκκλησίας δεδήλωκεν , ἐν ᾗ ὁ ἄδολος Ἰησοῦς » ὡς χρυσὸς διαπρέπει « , καὶ οἱ κροσσοί , οἱ ἐκλεκτοί , οἱ χρυσοῖ . εἰ δὲ καὶ ὑφεῖναι χρὴ τοῦ τόνου διὰ τὰς γυναῖκας , λείαν τὴν ἐσθῆτα καὶ προσηνῆ πρὸς τὴν ἁφὴν ἐξυφαντέον , οὐχὶ δὲ καθάπερ τὰς γραφὰς πρὸς τὸ τερπνὸν τῆς ὄψεως ἐξανθιστέον · ἐξίτηλος μὲν γὰρ ἡ γραφὴ τῷ χρόνῳ γίνεται , αἱ δὲ ῥύψεις καὶ αἱ στύψεις τοῖς φαρμακώδεσι τῆς βαφῆς χυμοῖς ἐκτήκουσαι τὰ ἔρια τῶν ἀμπεχονῶν τὰς ὑφάνσεις ἀσθενεῖς ἀποτελοῦσι , τὸ δὲ οὐδ᾿ εἰς οἰκονομίαν εὔθετον . ἀπειροκαλία δὲ ἡ μεγίστη τοσοῦτον ἐπτοῆσθαι περὶ τοὺς πέπλους καὶ τὰς ξυστίδας καὶ τὰς ἐφαπτίδας χλαίνας τε καὶ χιτῶνας , » τά τ᾿ αἰδῶ ἀμφικαλύπτει « , Ὅμηρός φησιν . αἰσχύνομαι γὰρ ὡς ἀληθῶς ὁρῶν τοσοῦτον ἐκχεόμενον πλοῦτον εἰς τὴν αἰδοίων σκέπην . ὁ γάρ τοι ἀρχαῖος ἄνθρωπος ὁ ἐν τῷ παραδείσῳ κλάδοις καὶ φύλλοις τὴν σκέπην τῆς αἰσχύνης παρεμέτρει , νυνὶ δὲ ἐπεὶ τὰ πρόβατα ἡμῖν δεδημιούργηται , μὴ κατὰ τὰ αὐτὰ τοῖς προβάτοις ἀφραίνωμεν , παιδαγωγούμενοι δὲ τῷ λόγῳ τὸ πολυτελὲς τῆς ἐσθῆτος διελέγχωμεν ἐπιλέγοντες , τρίχες ἐστὲ προβάτων , κἂν Μίλητος αὐχῇ , κἂν Ἰταλία δοξάζηται , κἂν ὑπὸ διφθέραις φυλάττωνται αἱ τρίχες , περὶ ἃς μεμήνασιν οἱ πολλοί , ἀλλὰ ἡμῖν γε οὐ σπουδαστέον . Ὁ δὲ μακάριος Ἰωάννης καὶ τῶν προβάτων ὑπεριδὼν τὰς τρίχας ὀζούσας τρυφῆς τὰς τῶν καμήλων εἵλατο τρίχας καὶ ταύτας ἠμπίσχετο , τὸ εὐτελὲς καὶ ἄδολον τοῦ βίου ὑποτυπούμενος . καὶ γὰρ μέλι ἤσθιεν καὶ ἀκρίδας , γλυκεῖαν καὶ πνευματικὴν τροφήν , ἀτύφους καὶ σώφρονας τὰς ὁδοὺς τοῦ κυρίου παρασκευάζων . ἦ που γὰρ ἂν ἁλουργὴν χλανίδα περιεβάλετο ὁ τὴν ἀλαζονείαν τὴν πολιτικὴν ἐκτραπείς , εἰς δὲ τὴν ἔρημον * * τῆς ἐρημίας γαλήνην θεῷ πεπολιτευμένος ἐκτὸς πάσης κενοσπουδίας , ἀπειραγαθίας , μικροπρεπείας . μηλωτῇ δὲ ἐχρῆτο Ἠλίας ἐνδύματι καὶ ζώνῃ τὴν μηλωτὴν κατέσφιγγεν ἐκ τριχῶν πεποιημένῃ . Ἡσαΐας δέ , ἄλλος οὗτος προφήτης , » γυμνός τε καὶ ἀνυπόδετος « ἦν , πολλάκις δὲ καὶ σάκκον ἠμπίσχετο ταπεινοφροσύνης ἔνδυμα . εἰ δὲ καὶ Ἱερεμίαν καλεῖς , λινοῦν οὗτος περίζωμα εἶχε μόνον . ὡς δὲ τὰ εὐτραφῆ τῶν σωμάτων γυμνούμενα φανερωτέραν δείκνυσι τὴν ἀκμήν , οὕτως καὶ τῶν ἠθῶν τὸ κάλλος , μὴ ἐνειλούμενον ἀπειροκάλοις φλυαρίαις , τὸ μεγαλοπρεπὲς ἐνδείκνυται . Τὸ δὲ καὶ σύρειν τὰς ἐσθῆτας ἐπ᾿ ἄκρους καθιέντας τοὺς πόδας κομιδῇ ἀλαζονικόν , ἐμποδὼν τῇ ἐνεργείᾳ τοῦ περιπατεῖν γινόμενον . καλλύντρου δίκην ἐπισυρομένης τῆς ἐσθῆτος τὰς ἐπιπολαίους τῆς γῆς ἀχυρμιάς , οὐδὲ τῶν κατεαγότων τούτων δὴ τῶν τὴν κιναιδίαν τὴν ἄφωνον ἐπὶ ταῖς σκηναῖς μετιόντων ὀρχηστῶν ἀπορρέουσαν εἰς τοσοῦτον ὕβρεως τὴν ἐσθῆτα περιορώντων , οἷς οἱ ἐπιμελεῖς στολισμοὶ καὶ τῶν κρασπέδων αἱ ἀπαιωρήσεις καὶ τῶν σχημάτων οἱ περίεργοι ῥυθμοὶ βλακείας μικρολόγου ἐπισυρμὸν ἐμφαίνουσιν . κἂν τὸν ποδήρη τις παραφέρῃ τὸν κυρίου , ὁ ποικιλανθὴς ἐκεῖνος χιτὼν τὰ τῆς σοφίας ἄνθη δεικνύει , τὰς ποικίλας καὶ μὴ μαραινομένας γραφάς , τὰ λόγια τὰ κυρίου ταῖς τῆς ἀληθείας ἀπαστράπτοντα αὐγαῖς , τοιαύτην ἄλλην τὸν κύριον ἐσθῆτα διὰ τοῦ Δαβὶδ ἠμφίεσεν τὸ πνεῦμα ὧδέ πως ψάλλον · » ἐξομολόγησιν καὶ εὐπρέπειαν ἐνεδύσω , ἀναβαλλόμενος φῶς ὡς ἱμάτιον . « Καθάπερ οὖν περὶ τὴν κατασκευὴν τῶν ἐσθήτων καθαρευτέον πάσης ἀτοπίας , οὕτως δὲ καὶ τῆς χρήσεως τὴν ἀμετρίαν εὐλαβητέον . οὐδὲ γὰρ ὑπὲρ γόνυ καθάπερ τὰς Λακαίνας φασὶ παρθένους ἐστολίσθαι καλόν · οὐδὲν γὰρ μέρος ὁτιοῦν ἀπογυμνοῦσθαι γυναικὸς εὐπρεπές . καίτοι δυνατὸν ἀποφθέγξασθαι μάλα κοσμίως τὴν ἀστείαν ἐκείνην φωνὴν πρὸς τὸν εἰπόντα » καλὸς ὁ πῆχυς « , » ἀλλ᾿ οὐ δημόσιος « , καὶ » κνῆμαι καλαί « , » ἀλλὰ μόνου « , φάναι , » τοῦ ἀνδρὸς τοῦ ἐμοῦ « , καὶ » πρόσωπον εὐπρεπές « , » ἀλλὰ μόνου τοῦ γεγαμηκότος « . ἐγὼ δὲ οὐδὲ τὴν αἰτίαν τῶν τοιούτων ἐπαίνων θέλω παρέχειν τὰς σώφρονας τοῖς διὰ τῶν ἐπαίνων θηρωμένοις τὰ ἐπίψογα , καὶ οὐδ᾿ ὅτι γε παραγυμνοῦν τὸ σφυρὸν κεκώλυται μόνον ; ἐγκεκαλύφθαι δὲ καὶ τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ πρόσωπον ἐπεσκιάσθαι προστέτακται . οὐ γὰρ ὅσιον εἶναι θήρατρον ἀνθρώπων τὸ κάλλος τοῦ σώματος , οὐδὲ ἁλουργῷ παραπετάσματι χρωμένην περίβλεπτον ἐθέλειν γίνεσθαι τὴν γυναῖκα εὔλογον . εἴθε γὰρ καὶ τῆς ἐσθῆτος οἷόν τε ἦν ἐξελεῖν τὴν πορφύραν , ὡς μὴ ἐπὶ τὸ πρόσωπον τῶν χρωμένων τοὺς θεατὰς ἐπιστρέφειν · αἳ δὲ ὀλίγον κομιδῇ τὸ λοιπὸν τῆς ἀμπεχόνης ὑφαίνουσαι τὸ πᾶν ἁλουργὲς εἰργάσαντο ἐκφλέγουσαι τὰς ῥᾳθυμίας , καὶ δῆτα αὐτὰς περὶ τὰς μεμωρημένας ταύτας καὶ ἁβρὰς ἀλυούσας πορφύρας κατὰ τὸ ποιητικὸν δὴ ἐκεῖνο » ἔλλαβε πορφύρεος θάνατος « . διὰ ταύτην γοῦν τὴν πορφύραν ἡ Τύρος καὶ ἡ Σιδὼν καὶ τῆς Λακωνικῆς ἡ γείτων τῆς θαλάσσης ποθεινόταται · ἀνάγονται δὲ εὖ μάλα καὶ οἱ βαφεῖς αὐτῶν καὶ οἱ πορφυρευταὶ καὶ αὐτὰ τὰ κογχύλια διὰ τὸ αἷμα τούτωι ἐξανθεῖν τὴν πορφύραν . ἀλλὰ καὶ τοῖς λίχνοις ὑφάσμασιν ἐγκαταμιγνύουσαι αἱ δολεραὶ γυναῖκες καὶ τῶν ἀνδρῶν οἱ γυναικώδεις τὰς δολερὰς βαφὰς μαργαίνουσιν περὶ τὴν ἀμετρίαν , οὐκέτι τὰς ὀθόνας τὰς ἀπ᾿ Αἰγύπτου , ἄλλας δέ τινας ἐκ γῆς Ἑβραίων καὶ Κιλίκων ἐκποριζόμενοι γῆς . τὰ δὲ ἀμόργινα καὶ τὰ βύσσινα σιωπῶ · ὑπερεκπέπαικεν ἡ τρυφὴ καὶ τὴν ὀνομασίαν . δεῖ δὲ τὴν σκέπην , οἶμαι , αὐτὸ αὑτῆς κρεῖττον ἀποφαίνειν τὸ σκεπόμενον , ὡς τὸ ἄγαλμα τοῦ νεὼ καὶ τὴν ψυχὴν τοῦ σώματος καὶ τῆς ἐσθῆτος τὸ σῶμα . νυνὶ δὲ πᾶν τοὐναντίον , τὸ μὲν σῶμα αὐταῖς εἰ πιπράσκοιτο , οὐκ ἄν ποτε χιλίας εὕροι Ἀττικάς , μίαν δέ που ἐσθῆτα μυρίων ταλάντων ὠνούμεναι σφᾶς αὐτὰς ἀχρειοτέρας καὶ ἀτιμοτέρας τῶν ὑφασμάτων ἐλέγχουσιν . τί ποτ᾿ οὖν διώκετε τὰ σπάνια καὶ πολυτελῆ πρὸ τῶν ἐν μέσῳ καὶ τῶν εὐτελῶν ; ὅτι ἀγνοεῖτε τὸ ὄντως καλὸν καὶ τὸ ὄντως ἀγαθόν · καὶ ἀντὶ τῶν ὄντων τὰ δοκοῦντα παρὰ τοῖς ἀνοήτοις σπουδάζεται , οἳ τοῖς μεμηνόσιν ἐπ᾿ ἴσης τὰ λευκὰ ὡς μέλανα φαντάζονται .
Lemmas: συνουσία δέ ὁ καιρός μόνος ὁ γαμέω ἀπολείπω σκοπέω , ὁ δέ γαμέω σκοπός ὁ παιδοποιία , τέλος δέ ὁ εὐτεκνία , καθά καί ὁ γεωργός ὁ ὁ σπέρμα καταβολή αἴτιος μέν ὁ ὁ τροφή προμήθεια , τέλος δέ αὐτός ὁ γεωργία ὁ ὁ καρπός συγκομιδή . μακρός δέ ἀγαθός γεωργός ὁ ἔμψυχος σπείρω ἄρουρα · ὁ μέν γάρ ἐπίκαιρος τροφή ὀριγνάομαι , ὁ δέ ὁ ὁ πᾶς διαμονή προμηθέομαι γεωργέω , καί ὁ μέν διά ἑαυτοῦ , ὁ δέ διά ὁ θεός φυτουργέω · » πληθύνω « γάρ λέγω , καί ὑπακουστέον · καί κατά οὗτος εἰκών ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι ὁ θεός , καθό εἰς γένεσις ἄνθρωπος ἄνθρωπος συνεργέω . οὐ πᾶς οὖν γῆ εὔθετος εἰς σπέρμα ὑποδοχή , εἰ δέ καί πᾶς , ἀλλά οὐ ὁ αὐτός γεωργός · οὐδέ μήν εἰς πέτρα σπαρτέον οὐδέ καθυβρίζω ὁ σπέρμα , ἀρχηγός γένεσις οὐσία , συσπείρω ἔχω ὁ φύσις ὁ λογισμός · ὁ δέ κατά φύσις λογισμός ἄλογος εἰς ὁ παρά φύσις καταισχύνω πόρος ἄθεος κομιδῇ . ὁράω γοῦν ὁ πάνσοφος Μωσῆς ὅπως ποτέ συμβολικός ὁ ἄκαρπος ἀποκρούω σπορά , » οὐ ἔω « λέγω » ὁ λαγώς οὐδέ ὁ ὕαινα « . οὐ βούλομαι ὁ ποιότης αὐτός μεταλαμβάνω ὁ ἄνθρωπος οὐδέ μήν ὁ ἴσος ἀσέλγεια ἀπογεύω · κατάκορος γάρ τοι περί ὁ μίξις ὁ ζῷον οὗτος πτοέω · καί ὁ μέν λαγώς κατά ἔτος πλεονεκτέω φημί ὁ ἀφόδευσις , ἰσάριθμος ὅς βιόω ἔτος ἴσχω τρύπη · ταύτῃ ἄρα ὁ κώλῡσις ὁ ἐδωδή ὁ λαγώς παιδεραστία ἐμφαίνω ἀποτροπή · ὁ δέ ὕαινα ἐναλλάξ ἀμείβω ὁ ἄρσην εἰς ὁ θῆλυς παρά ἔτος ἕκαστος , αἰνίσσομαι δέ μή χρή ἐπί μοιχεία ὁρμάω ὁ ὁ ὕαινα ἀπέχω . ἀλλά ὁ μέν μή δέω ἐξομοιόω ὅδε ὁ ζῷον διά ὁ πρόκειμαι ἀπαγόρευσις ὁμολογουμένως ὁ πάνσοφος Μωϋσῆς αἰνίσσομαι σύμφημι ἐγώ · οὐ μέντοι ὅδε ὁ ἐξήγησις ὁ συμβολικός λέγω συγκατατίθημι . οὐ γάρ ἄν ποτέ βιάζω φύσις εἰς μεταβολή , ὁ δέ ἅπαξ πλάσσω εἰς αὐτός οὐ θέμις ἀντιπλάσσω πάθος · ὁ γάρ πάθος οὐ φύσις · παραχαράσσω δέ , οὐ μετακοσμέω ὁ πάθος εἴωθα ὁ πλάσις · εἰ γάρ καί ὁ ὄρνεον πολύς μεταβάλλω κατά ὁ ὥρα λέγω καί ὁ χρῶμα καί ὁ φωνή ( οἷος ὁ κόσσυφος ξανθός μέν ἐκ μέλας , παταγητικός δέ ἐκ ᾠδικός γίγνομαι · ὡσαύτως δέ καί ὁ ἀηδών καί ὁ χρῶμα καί ὁ ἀοιδή συμμεταβάλλω ὁ τροπή ) , ἀλλά οὔτι γε ὁ φύσις αὐτός ἀμείβω , ὡς θῆλυς γίγνομαι ἐκ ὁ ἄρσην κατά μετασχηματισμός · ἀλλά ὁ μέν ὁ πτερόν νεοφυΐα νεαρός ἐσθής δίκη ἐξανθέω βαφή τις πτερόν , ὀλίγος δέ ὕστερον διαπνέω κατά ὁ χειμέριος ἀπειλή , καθά ἄνθος μαραίνω ὁ χροιά · ὁ φωνή δέ καί αὐτός ὁ ὅμοιος τρόπος ὁ κρύος πονέω μαραίνω · πυκνόω γάρ ὁ ἐπιφάνεια ἐκ ὁ περιέχω ὁ περί ὁ αὐχήν πιέζω τε καί πυκνόω ἀρτηρία προσαναθλίβω ὁ πνεῦμα , στενοχωρέω δέ ἄγαν οὗτος πνίγω ἀποδίδωμι ὁ ἦχος . αὖθις οὖν συνεξομοιόω ὁ περιέχω καί ὁ ἔαρ συγχαλάω ἐλευθερόω μέν ὁ στενοχωρία ὁ πνεῦμα φέρω διά εὐρύχωρος ὁ τέως μύζω [ ἀρτηρία ] · οὐ μινυρίζω δέ ἔτι ὁ μέλος ὁ μαραίνω , ἀνθέω δέ ἤδη λιγυρός καί χέω πλατύς ὁ φθέγμα αὐτός , καί ἤδη γίγνομαι ὁ φωνή ὁ ὄρνεον ἔαρ ὁ ἀοιδή . οὔκουν οὐδέ ὁ ὕαινα μεταβάλλω ὁ φύσις πιστευτέος ποτέ · οὐδέ γάρ αἰδοῖον ἔχω ὁ αὐτός ζῷον ἅμα ἄμφω , ἄρσην καί θῆλυς , καθώς ὑπολαμβάνω τις , ἑρμαφρόδιτος τερατολογέω καί τρίτος οὗτος μεταξύ θῆλυς καί ἄρσην ἀνδρόγυνος καινοτομέω φύσις . ἀπατάω δέ εὖ μάλα ὁ φιλότεχνος ὁ παμμήτωρ καί γενεσιουργός φύσις μή νοέω · ἐπεί γάρ εἰμί οὗτος λάγνην ὁ ζῷον ὁ ὕαινα , ὑπό ὁ κέρκος πρό ὁ πόρος ὁ περίσσωσις φύω αὐτός ἐξοχή τις σαρκικός παραπλήσιος ὁ σχῆμα αἰδοῖον θηλυκός · πόρος δέ οὐδείς ἔχω οὗτος ὁ σάρξ ὁ σχῆμα , εἰς τις χρειώδης ἀπολήγω ἤ εἰς μήτρα ἤ εἰς ἀπευθύνω λέγω · μόνος δέ ἄρα κοιλότης ἔχω πολύς , ὅς ὁ λαγνεία ὑποδέχομαι ὁ κενός , ὅταν ἀποστράπτω περί ὁ ἀποκύησις ἀσχολέω ὁ ἀπότεξις ὁ πόρος . ὁ δέ αὐτός οὗτος ἄρσην τε καί θῆλυς προσφύω ὕαινα διά ὁ ὑπερβάλλω πασχητιασμός · ἀλληλίζω γάρ καί ὁ ἄρσην , ὅθεν καί σφάνιαις θῆλυς εἰμί ὕαινα λαμβάνω · οὐ γάρ συνεχής ὁ κύησις ὁ ζῷον γίγνομαι οὗτος πλεονάζω ἐν αὐτός ἀδεής ὁ παρά φύσις σπορά . ταύτῃ ἐγώ δοκέω καί ὁ Πλάτων ἐν Φαῖδρος ὁ παιδεραστία ἀποκρούω θηρίον αὐτός προσλέγω , ὅτι » ὁ χαλινός ἐνδάκνω « ὁ ὁ ἡδονή ἔκδοτος λάγνος » τετράπους νόμος βαίνω καί παιδοσπορέω ἐπιχειρέω « · ὁ δέ ἄθεος » παραδίδωμι ὁ θεός « , ὡς φημί ὁ ἀπόστολος , » εἰς πάθος ἀτιμία · ὁ τε γάρ θῆλυς αὐτός μεταλλάσσω ὁ φυσικός χρῆσις εἰς ὁ παρά φύσις , ὅμοιος δέ καί ὁ ἄρσην αὐτός ἀφίημι ὁ φυσικός χρῆσις ἐκκαίω ἐν ὁ ὄρεξις αὐτός εἰς ἀλλήλων , ἄρσην ἐν ἄρσην ὁ ἀσχημοσύνη κατεργάζομαι καί ὁ ἀντιμισθία , ὅς δέω , ὁ πλάνη αὐτός ἐν ἑαυτοῦ ἀπολαμβάνω . « καίτοι οὐδέ ὁ λάγνισς ὁ ζῷον συγχωρέω ὁ φύσις ὁ ὁ περίσσωσις πόρος ἐφιθορούω · ὁ μέν γάρ οὖρος εἰς κύστις ἀποκρίνω , ὁ δέ ἐξυγράζω τροφή εἰς κοιλία , ὁ δάκρυον δέ εἰς ὄμμα , αἷμα εἰς φλέψ , ῥύπος εἰς οὖς , μύξα ἐπί ὁ ῥίς καταφέρω · συνεχής δέ ὁ ἕδρα ὁ πέρας ὁ ἀπευθύνω , διά ὅς ἀποπτύω ὁ περίσσωμα . μόνος δέ ἄρα ἐπί ὁ ὕαινα ὁ ποικίλος φύσις ὁ ὀχεία ὁ περισσός μόριον τις οὗτος ἐπινοέω περισσός . διό καί μέχρι τις κοῖλος εἰμί εἰς διακονία κνηστιάω μόριον , ἀποτυφλόω δέ ἐντεῦθεν ὁ κοιλότης · οὐ γάρ εἰς γένεσις δημιουργέω . ἐντεῦθεν συμφανής ἐγώ ὁμολογουμένως παραιτέομαι δέω ὁ ἀρρενομιξία καί ὁ ἄκαρπος σπορά καί ὁ κατόπιν εὐνή καί ὁ ἀσυμφυής ἀνδρόγυνος κοινωνία , ἕπομαι ὁ φύσις αὐτός ἀπαγορεύω διά ὁ ὁ μόριον κατασκευή , οὐ εἰς παραδοχή σπέρμα , εἰς δέ ὁ πρόεσις αὐτός ὁ ἄρσην ἀνδρόω . ὁ δέ Ἱερεμίας ὁπηνίκα ἄν φημί , οὗτος εἰμί διά αὐτός ὁ πνεῦμα , » σπήλαιον ὕαινα γίγνομαι ὁ οἶκος ἐγώ « , ὁ ἐκ ὁ νεκρός σῶμα μυσάττομαι τροφή ἀλληγορία σοφός ὁ εἰδωλολατρεία διαβάλλω · δέω γάρ ὡς ἀληθής ἁγνός εἴδωλον ὁ ὁ ζάω οἶκος εἰμί θεός . πάλιν ὁ Μωσῆς καί ὁ λαγώς ἐσθίω ἀπαγορεύω · ὀχεύω πᾶς ὁ ὥρα ὁ λαγώς , καί ἐπιβαίνω συγκαθέζομαι ὁ θῆλυς κατόπιν ἐπέρχομαι · εἰμί γάρ ὀπισθοβάτης · κυέω δέ κατά μείς καί ἐπικυίσκομαι · ὀχεύω δέ καί τίκτω , τίκτω δέ εὐθύς ὀχεύω ὑπό ὅς ἄν τυγχάνω λαγώς · οὐ γάρ εἷς ἀρκέω γάμος . καί συλλαμβάνω πάλιν ἔτι θηλάζω · ἔχω γάρ ὁ ὕστερος δίκροος . καί οὐ ὁ κένωμα μόνος ὁ ὑστέρα ἱκανός αὐτός γίγνομαι συνουσία ὁρμητήριον · ὁ γάρ κενός πᾶς ἐπιθυμέω πλήρωσις · συμβαίνω δέ , ὅταν κυέω , ἕτερος μέρος ὁ ὑστέρα κατέχω ὁ ἐπιθυμία καί ὀργάω . διά οὗτος ἐπικύησις γίγνομαι αὐτός . ἀπέχω τοίνυν σφοδρός τε ὄρεξις καί ἐπάλληλος συνουσία καί ὁ πρός ὁ ἔγκυος ὁμιλία καί ἀλληλοβασία καί παιδοφθορία καί μοιχεία καί λαγνεία ὁ ὁ αἴνιγμα ὅδε ἀπαγόρευσις παραινέω . ταύτῃ τοι ἀναφανδόν , οὐ διά αἴνιγμα ἔτι , ὁ αὐτός ἀπαγορεύω Μωϋσῆς γυμνός ὁ κεφαλή , » οὐ πορνεύω , οὐ μοιχεύω , οὐ παιδοφθοράω « λέγω . ὁ δή διάταγμα ὁ λόγος πᾶς διατηρητέον σθένος , καί οὐδείς οὐδαμῶς παρανομέω , οὐδέ ἀκυρόω ὁ ἐντολή · ἐπιθυμία γάρ κακός ὄνομα ὕβρις , καί ὁ ὁ ἐπιθυμία ἵππος » ὑβριστής « ὁ Πλάτων προσλέγω , » ἵππος θηλυμανής γίγνομαι ἐγώ « ἀναγιγνώσκω . ὁ δέ ἐπί ὁ ὕβρις δίκη γνωρίζω σύ ὁ εἰς ὁ Σόδομα παραγίγνομαι ἄγγελος . οὗτος ὁ περάω ἐθέλω σφεῖς [ ἐπαισχύνη ] αὐτός πόλις καταφλέγω , δεῖγμα ἐναργής οὗτος , λαγνεία ἐπικάρπιος ὁ πῦρ , ὑπογράφω · ὁ γάρ ὁ παλαιός σύμπτωμα , ὡς καί πρόσθεν λέγω , εἰς ὁ ἡμέτερος ἀναγράφω νουθεσία , ὡς μή ὁ αὐτός ἐνέχω , φυλάσσω δέ μή περιπίπτω ὁ ἴσος . χρή δέ υἱός μέν ἡγέομαι ὁ παῖς , εἰς δέ ὁ γυνή ὁ ἀλλότριος ὡς ἴδιος ἀφοράω θυγάτηρ κρατέω τε ἡδονή γαστήρ τε ἔτι καί ὁ ὑπό γαστήρ δεσπόζω ἀρχικός . εἰ γάρ οὐδέ ὁ δάκτυλος ὡς τυγχάνω σαλεύω ὁ σοφός ὁ λόγος ἐπιτρέπω , ὡς ὁμολογέω ὁ Στωϊκός , πῶς οὐ πολύς πολύς ὁ συνουσιαστικός ἐπικρατέω μόριον ὁ σοφία διώκω ; ταύτῃ ἐγώ δοκέω καί ὀνομάζω αἰδοῖον , ὅτι χρή πᾶς μάλα οὗτος ὁ σῶμα ὁ μέρος χράω μετά αἰδώς · ὁ γάρ φύσις ὥσπερ καί ὁ τροφή , οὕτως δέ καί ὁ κατά νόμος γάμος ὅσος οἰκεῖος καί χρήσιμος καί εὐπρεπής ἐπιτρέπω ἐγώ , ἐπιτρέπω δέ ὀρέγω παιδοποιΐα . ὅσος δέ ὁ ὑπερβολή διώκω , πταίω περί ὁ κατά φύσις , σφεῖς αὐτός βλάπτω κατά ὁ παράνομος συνουσία . ἔχω γάρ ὀρθός πᾶς μάλα μή ποτέ κοινωνέω καθά θῆλυς πρός μίξις ἀφροδίσιος ὁ νέος . διό καί » μή εἰς πέτρα τε καί λίθος σπείρω « , φημί ὁ ἐκ Μωϋσῆς φιλόσοφος , » ὅτι μήποτε φύσις ὁ ἑαυτοῦ ῥιζόω λαμβάνω γόνιμος « . πάνυ γοῦν ἐμφανής διά Μωϋσῆς ὁ λόγος παραγγέλλω · » καί μετά ἄρσην οὐ κοιμάω κοίτη γυναικεῖος , βδέλυγμα γάρ εἰμί . « πρός δέ καί » ἄρουρα θῆλυς ἀπέχω πᾶς « , ὅτι μή ὁ ἴδιος , ὁ καλός ἐκ ὁ θεῖος ἀναλέγω γραφή συμβουλεύω Πλάτων ἐκεῖθεν ὁ νόμιμος ἐκλαμβάνω · » καί πρός ὁ γυνή ὁ πλησίον σύ οὐ δίδωμι κοίτη σύ σπέρμα ὁ ἐκμιαίνω πρός αὐτός . « » ἄθυτος δέ παλλακίς σπέρμα καί νόθος . « μή σπείρω οὗ » μή βούλομαι ἄν σύ φύω ὁ σπείρω · « μηδέ μήν » ἅπτω τις πλήν γαμετή ὁ παράπαν ὁ ἑαυτοῦ γυνή « , ἐκ ὅς μόνος καρπόω ὁ σάρξ ἡδονή δίκαιος εἰς διαδοχή γνήσιος . νόμιμος γάρ οὗτος μόνος ὁ λόγος . θεῖος γε τοι μοῖρα ὁ δημιουργικός μεταλαμβάνω σπέρμα οὐ ἐκριπτέω οὐδέ καθυβρίζω οὐδέ μήν κερασβόλος σπαρτέον . ὁ γοῦν αὐτός οὗτος Μωϋσῆς καί ὁ γαμετή αὐτός ἀπαγορεύω πλησιάζω , ἐάν ὁ ἐπιμήνιος κάθαρσις ἐνέχω τυγχάνω . οὐ γάρ πω εὔλογος ὁ ἀποκάθαρμα ὁ σῶμα ὁ γόνιμος ὁ σπέρμα καί μετά ὀλίγος ἄνθρωπος εἰμί μολύνω οὐδέ μήν ἀποκλύζω ὁ ῥυπαρός ὁ ὕλη ῥεῦμα καί ἀποκάθαρμα σπέρμα [ δέ ] γένεσις εὐφυής ὁ ὁ μήτρα ἀποστερέω αὖλαξ . οὐδέ τις ὁ παλαιός Ἑβραῖος ἐγκύμων ὁ ἑαυτοῦ γυνή συνέρχομαι παράγω · ψιλός γάρ ἡδονή , ἐάν ἐν γάμος παραλαμβάνω , παράνομος εἰμί καί ἄδικος καί ἄλογος · ἔμπαλιν δέ ὁ Μωϋσῆς ἀπάγω ὁ ἔγκυος ὁ ἀνήρ ἄχρι ἄν ἀποκυέω · ὁ εἰμί γάρ ὁ ὑστέρα ὑπόκειμαι μέν ὁ κύστις , ἐπίκειμαι δέ ὁ ἔντερον ὁ καλέω ἀρχός ἐκτείνω ὁ τράχηλος μεταξύ ὁ ὦμος ἐν ὁ κύστις , καί ὁ στόμιον ὁ τράχηλος , ὅς προσίημι ὁ σπέρμα , πληρόω μύω , αὖθις τε ἀποκενόω καθαίρω κύησις , ἀποτίθημι δέ ὁ καρπός εἶτα ἐπιδέχομαι ὁ σπόρος . οὐ αἰσχρός δέ ἐγώ ἐπί ὠφέλεια ὁ ἀκούω ὁ κυητικός ὀνομάζω ὄργανον , ὅς οὐ ἐπαισχύνομαι ὁ δημιουργία ὁ θεός . διψάω τοίνυν ὁ ὕστερος παιδοποιΐα προσίημι ὁ σπορά , καί ὁ ἐπίψογος ὁ συνουσία ἀρνέομαι , μετά ὁ σπορά ἀποκλείω τέλειος ἤδη ὁ ἀσέλγεια μύω ὁ στόμα . ὁ δέ ὄρεξις αὐτός ὁ τέως περί ὁ φιλόστοργος συμπλοκή δονέω , ἀποστράπτω , ἔνδον περί ὁ παιδοποιία ἀσχολέω συνεργέω ὁ δημιουργός . οὐ δή θέμις ἐργάζομαι ὁ φύσις ἤδη ἐνοχλέω ἔτι , περισσεύω εἰς ὕβρις · ὕβρις δέ , ὁ πολυώνυμος καί πολυειδής , ἐπειδάν ἐκτρέπω κατά οὗτος ὁ ἀταξία ὁ μέρος ὁ κατά ὁ ἀφροδίτη , λαγνεία καλέω , ὁ λαικός καί δημώδης καί ὁ ἄναγνος . ὁ περί ὁ ὀχεία [ ὁ ] καταφερής , ἐμφαίνω ὁ ὄνομα , ἐκ ὅς αὐξάνω ὁ πολύς ὁ νόσημα πλῆθος ἐπισυμβαίνω , φιλοψία , φιλοινία , φιλογυνία , καί δή καί ἀσωτία καί φιληδονία πᾶς , ὅς τυραννεύω ἐπιθυμία . μυρίος δέ οὗτος αὐξάνω ἀδελφός πάθημα , ἐκ ὅς ὁ ἀκόλαστος κορυφόω ἦθος · λέγω δέ ὁ γραφή · » ἑτοιμάζω ἀκόλαστος μάστιξ καί τιμωρία ὦμος ἄφρων « , ὁ ἰσχύς ὁ ἀκολασία καί ὁ εὔτονος ὑπομονή » ὦμος ἄφρων « καλέω . διά οὗτος τοι » ἀφίστημι ἀπό ὁ δοῦλος σύ ἐλπίς κενός , καί ἐπιθυμία « , φημί , » ἀπρεπής ἀποστρέφω ἀπό ἐγώ , κοιλία ὄρεξις καί συνουσιασμός μή καταλαμβάνω ἐγώ « . πρόσωθεν οὖν ἀπερύκω χρή ὁ πολύς ὁ ἐπίβουλος κακουργία · οὐ γάρ εἰς ὁ Κράτης πήρα μόνος , ἀλλά οὐδέ εἰς ὁ ἡμέτερος πόλις » εἰσπλέω οὐ μωρός παράσιτος οὐδέ λίχνος πόρνος πυγή ἀγάλλω , οὐ δολερός πόρνη , « ἀλλά οὐδέ ἄλλος τις τοιοῦτος ἡδονή θηρίον . πολύς οὖν ἐγώ ἐγκατασπείρω παρά ὅλος ὁ βίος ἀξιοπραγία . καθόλου μέν οὖν εἰ γαμέω ἤ γάμος εἰς ὁ παντελής καθαρευτέος ( ἔχω γάρ ζήτησις καί οὗτος ) , ἐν ὁ Περι ἐγκράτεια ἐγώ δηλόω . εἰ δέ αὐτός οὗτος , εἰ γαμέω , δέω σκέψις , πῶς ἄν ἐπιτρέπω ἀνέδην καθά τροφή , οὕτως δέ καί συνουσία ὡς ἀναγκαῖος χράω ἑκάστοτε ; εἰμί γοῦν συνοράω ἐκ αὐτός καθά στήμων ὁ νεῦρον διαφορέω καί περί ὁ ἐπίτασις ὁ ὁμιλία διαρρήγνυμι · ναί μήν καί ἀχλύς περισκεδάννυμι ὁ αἰσθητήριον , κόπτω δέ καί ὁ τόνος . σαφής οὗτος καί ἐπί ὁ ἄλογος ζῷον καί ἐπί ὁ ἐν ἄσκησις σῶμα , ὅς ὁ ἀπέχω ἐν ὁ ἀγών ὁ ἀντίπαλος περιγίγνομαι , ὁ δέ ἀπάγω ὁ ὀχεία περιέλκω , μονονού σύρω , ἰσχύς ἅπας καί ὄρουσις τέλειος κενόω . » μικρός ἐπιληψία « ὁ συνουσία ὁ Ἀβδηρίτης λέγω σοφιστής , νόσος ἀνίατος ἡγέομαι . ἦ γάρ οὐ καί ἔκλυσις παρέπομαι ὁ μέγεθος ὁ ἀπουσία ἀνατίθημι ; » ἄνθρωπος γάρ ἐκ ἄνθρωπος ἐκφύω τε καί ἀποσπάω . « ὁράω ὁ μέγεθος ὁ βλάβη . ὅλος ἄνθρωπος ἀποσπάω κατά συνουσία ἀπουσία · φημί γάρ · » οὗτος νῦν ὀστέον ἐκ ὁ ὀστέον ἐγώ καί σάρξ ἐκ ὁ σάρξ ἐγώ . « τοσοῦτος ἄρα ὁ ἄνθρωπος κενόω ὁ σπέρμα , ὅσος ὁράω ὁ σῶμα · ἀρχή γάρ γένεσις ὁ ἀπαλλάσσω . ἀλλά καί ὁ ὕλη ὁ βρασμός ἐκταράσσω καί συγκρούω ὁ ἁρμονία ὁ σῶμα . ἀστεῖος οὖν μάλα ἐκεῖνος ὁ πρός ὁ ἔρομαι πῶς ἔχω πρός ὁ ἀφροδίσιος , » εὐφημέω « , φημί , » ἄνθρωπος , ἀσμενής μέντοι αὐτός ἀποφεύγω ὥσπερ λυσσάω καί ἄγριος δεσπότης . « ἀλλά ἐγκρίνω δή ὁ γάμος καί ἐγκατατάσσω · » πληθύνω « γάρ ὁ κύριος βούλομαι ὁ ἀνθρωπότης , ἀλλά οὐ » ἀσελγαίνω « λέγω οὐδέ σφεῖς αὐτός καθά εἰς ὀχεία γίγνομαι ἐκδίδωμι ἡδονή ἐθέλω . δυσωπέω δέ ἐγώ ὁ παιδαγωγός διά Ἐζεκιήλ βοάω » περιτέμνω ὁ πορνεία σύ « . ἔχω τις καιρός εὔθετος εἰς σπόρος καί ὁ ἄλογος ὁ ζῷον . ὁ δέ μή εἰς παῖς γονή συνίημι ἐνυβρίζω εἰμί ὁ φύσις , ὅς χρή διδάσκαλος ἐπιγράφω ὁ σοφός ὁ καιρός ἐπιτηρέω παιδαγωγία , ὁ γῆρας λέγω καί ὁ παιδικός ἡλικία , παρεισάγω ( ὁ μέν γάρ οὐδέπω συγχωρέω , ὁ δέ οὐκέτι βούλομαι γαμέω ) , πλήν οὐ πάντοτε γαμέω . γάμος δέ ὁ παιδοποιΐα ὄρεξις , οὐ ὁ ὁ σπέρμα ἄτακτος ἔκκρισις ὁ παράνομος καί ὁ παράλογος . κατά φύσις δέ ἄν ἐγώ χωρέω ὁ βίος ἅπας κρατέω ὁ ἐπιθυμία ἄνωθεν μή κτείνω τε ὁ ἐκ πρόνοια θεικός φύω ὁ ἄνθρωπος γένος κακότεχνος μηχανή · οὗτος γάρ πορνεία ἐπικάλυμμα ὁ εἰς παντελής κατασπάω φθορά φθόριος συγχράομαι φάρμακον ἐξαμβλόω ἅμα ὁ ἔμβρυον ὁ φιλανθρωπία . ἀλλά ὅς γε συγχωρέω γαμέω , οὗτος δέω παιδαγωγός , ὡς μή μετά ἡμέρα ὁ μυστικός ὁ φύσις ἐκτελέω ὄργια μηδέ ἐκ ἐκκλησία , φέρω , ἤ ἀγορά ἥκω ἑωθινός ἀλεκτρυών ὀχεύω δίκη , ὁπηνίκα εὐχή καί ἀνάγνωσις καί ὁ μετά ἡμέρα εὐεργός ἔργον ὁ καιρός · ἑσπέρα δέ ἀναπαύω καθήκω μετά ὁ ἑστίασις καί μετά ὁ ἐπί ὁ ἀπόλαυσις εὐχαριστία . οὐ ἀεί δέ καιρός ἐνδίδωμι ὁ φύσις ὁ ἔντευξις ὁ γάμος τελειόω · καί γάρ ποθεινός ὁ χρόνιος συμπλοκή . οὐ μήν οὐδέ ὡς ἐν σκότος νύκτωρ ἀκολαεσ͂μι , ἀλλά ἐγκαθείρχω ὁ ψυχή ὁ αἰδήμων οἱονεί φάος ὁ λογισμός · οὐδείς γάρ ὁ ἱστουργέω Πηνελόπεια διαφέρω , μετά ἡμέρα μέν ὁ σωφροσύνη ἐξυφαίνω δόγμα , νύξ δέ ἀναλύω , ἐπήν εἰς κοίτη ἔρχομαι · εἰ γάρ σεμνότης ἀσκέω , ὥσπερ οὖν , πολύς πολύς ὁ γυνή ὁ ἑαυτοῦ ὁ σεμνότης ἐπιδεικτέος ὁ ἀσχήμων συμπλοκή παραιτέομαι καί ὁ πρός ὁ πλησίον ὁ ἐχέγγυος πίστις οἴκοθεν παραγίγνομαι . οὐ γάρ εἰμί , οὐ εἰμί σεμνός παρά ἐκεῖνος νομίζω , παρά ὅς ὁ σεμνός οὐ ἐμμάρτυρος δείκνυμι ἐν αὐτός ἐκεῖνος ὁ ὀξύς ἡδονή . εὔνοια δέ ὀλισθηρός εἰς συνουσία ἔχω ὁμολογέω ὀλίγος ἀνθέω καί συγγηράσκω ὁ σῶμα , εἰμί ὅτε δέ καί προγηράσκω μαραίνω ὁ ἐπιθυμία , ὁπόταν ὁ γαμήλιος σωφροσύνη ἑταιρικός καθυβρίζω ἡδονή · πτηνός γάρ ὁ ὁ ἐράω καρδία καί σβέννυμι μετάνοια ὁ φίλτρον , τρέπω δέ πολλάκις ὁ φιλέω εἰς ὁ μισέω , ὁπόταν αἰσθάνομαι ὁ κατάγνωσις ὁ κόρος . ῥῆμα δέ ἀκόλαστος καί σχῆμα ἀσχήμων ἑταιρικός τε φίλημα [ ὄνομα πορνικός ] καί τοιουτῶν τις λάγνευμα οὐδέ ἐπιμνηστέον , ὁ μακάριος πείθω ἀπόστολος , διαρρήδην λέγω · » πορνεία δέ καί ἀκαθαρσία πᾶς ἤ πλεονεξία μηδέ ὀνομάζω ἐν σύ , καθώς πρέπω ἅγιος . « εὖ γοῦν τις λέγω φαίνω · » συνουσία ὀνίνημι μέν οὐδείς , ἀγαπητός δέ εἰ μή βλάπτω . « ὁ μέν γάρ κατά νόμος σφαλερός , εἰ μή ὅσος αὐτός ἐπί παιδοποιία , περί δέ ὁ παράνομος ὁ γραφή λέγω · » γυνή μίσθιος ἴσος σίαλος λογίζομαι , ὕπανδρος δέ πύργος θάνατος ὁ χράω . « κάπρος ἤ ὗς ὁ ἑταιρικός ἀπεικάζω πάθος , θάνατος δέ ζητέω λέγω ὁ μοιχεία ἐπί πόρνη τηρέω . οἶκος δέ καί πόλις , ἐν ὅς ἀσελγαίνω , [ ναί μήν ] καί ὁ παρά σύ ποιητικός ὀνειδίζω πως γράφω · μοιχεία παρά σύ τε καί ἀνήρ μῖξις ἄθεσμος θηλυγενής ἄδικος τε , κακός πόλις , πᾶς ἀκάθαρτος · ἔμπαλιν δέ ἄγαμαι ὁ σώφρων · οὔτε ἐπί ἀλλότριος κοίτη πόθος αἰσχρός ἔχω οὐδέ ἐπί ἄρσην ὕβρις ἀπεχθής τε στυγερός τε ὁρμάω , ὅτι παρά φύσις · οὗτος ἡγέομαι ὁ πολύς τρυφή , ὁ ἑαυτοῦ ἁμαρτία , ὁ δέ οὗτος ἐπιεικής γνωρίζω μέν εἰμί αὐτός ἁμαρτία , ἡσσάομαι δέ ὁ ἡδονή . καί ὁ σκότος αὐτός εἰμί προκάλυμμα ὁ πάθος · μοιχεύω γάρ ὁ ἑαυτοῦ γάμος ὁ ἑταιρίζω αὐτός , καί οὐ ἀκούω ὁ παιδαγωγός βοάω · » ὁ ἄνθρωπος ὁ ἀναβαίνω ἐπί ὁ κλίνη αὐτός , ὁ λέγω ἐν ὁ ψυχή · τίς ἐγώ ὁράω ; σκότος κύκλος ἐγώ , καί ὁ τοῖχος σκέπη ἐγώ , καί οὐδείς βλέπω ὁ ἁμαρτία ἐγώ · τίς εὐλαβέομαι ; μή μιμνῄσκω ὁ ὕψιστος . « τάλας μέν οὗτος , ὀφθαλμός ἄνθρωπος δείδω μόνος , λανθάνω δέ ὁ θεός ὑπονοέω . » οὐ γάρ γιγνώσκω « , φημί ὁ γραφή , » ὅτι ὀφθαλμός κύριος ὕψιστος μυριοπλάσιος ἥλιος φωτεινός εἰμί , ὅς ἐπιβλέπω πᾶς ὁδός ἄνθρωπος καί κατανοέω εἰς ἀπόκρυφος μέρος . « ταύτῃ τε πάλιν ὁ παιδαγωγός αὐτός ἀπειλέω διά Ἠσαΐας λέγω · » οὐαί ὁ ἐν κρυφῇ βουλή ποιέω , καί λέγω · τίς ἐγώ ὁράω ; « λανθάνω μέν γάρ ἴσως ὁ αἰσθητός φάος τις , ὁ δέ νοητός ἀδύνατος εἰμί , ἤ ὡς φημί Ἡράκλειτος · » ὁ μή δύω ποτέ πῶς ἄν τις λανθάνω ; « μηδαμῶς τοίνυν ἐπικαλύπτω ὁ σκότος , ὁ γάρ φάος ἔνοικος ἐγώ · » καί ὁ σκοτία « , φημί , » αὐτός οὐ καταλαμβάνω « , καταυγάζω δέ [ αὐτός ] ὁ νύξ ὁ σώφρων λογισμός · λογισμός δέ ἀνήρ ἀγαθός [ ὅς ] ἀκοίμητος λύχνος ὀνομάζω ὁ γραφή . καίτοι ὁ γε πειράω λανθάνω ἐπί ὅς πράσσω τις ὁμολογέω ἁμαρτάνω εἰμί , πᾶς δέ ὅς ἁμαρτάνω , καί ἀδικέω εὐθύς , οὐ οὕτως ὁ πέλας , ἐάν μοιχεύω , ὡς ἑαυτοῦ , ὅτι μοιχεύω · ἀλλά πάντως ἑαυτοῦ κακός ἀποφαίνω καί ἄτιμος . ὁ γάρ ἁμαρτάνω , παρά ὅσος ἁμαρτάνω , κακός καί ἄτιμος αὐτός ἑαυτοῦ · πάντως δέ ἤδη που καί ἀκολασία πρόσειμι ὁ ἡσσάομαι αἰσχρός ἡδονή · διό καί πάντως ὁ πορνεύω ἀποθνῄσκω θεός , καί καταλείπω ὑπό ὁ λόγος , καθά ὑπό ὁ πνεῦμα , νεκρός . βδελύσσομαι γάρ ὁ ἅγιος μολύνω , ὥσπερ οὖν ἔοικα . ἀεί δέ καθαρός καθαρός θέμις θιγγάνω · μή δή ἅμα χιτών ἀποδύω ἀποδύω καί ὁ αἰδώς ποτέ , ἐπεί οὐδέποτε ὁ δίκαιος σωφροσύνη ἀποδύω θέμις . ἰδού γάρ ὁ φθαρτός οὗτος ἐπενδύνω ἀφθαρσία , ὁπηνίκα ἄν ὁ ἀκόρεστος ὁ ἐπιθυμία , ὁ εἰς ἀσέλγεια ῥέω , ἐγκράτεια παιδαγωγέω , ἀνέραστος γίγνομαι ὁ φθορά , ἀίδιος σωφροσύνη παραχωρέω ὁ ἄνθρωπος · » ἐν γάρ ὁ αἰών οὗτος γαμέω καί γαμίζω « , καταργέω δέ ὁ ὁ σάρξ ἔργον , αὐτός καθαρός ὁ σάρξ ἐπενδύνω ὁ ἀφθαρσία ὁ πρός μέτρον ὁ ἄγγελος διώκω . ταύτῃ τοι καί Πλάτων ἐν Φίληβος ὁ ὁ βάρβαρος μαθητής φιλοσοφία ἄθεος καλέω μυστικός ὁ ὁ θεός ὁ ἔνοικος αὐτός , ὁ λόγος , διαφθείρω καί μιαίνω ὁ ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ ἐν ὁ ὁ πάθος οἰκείωσις . οὐ ἄρα ποτέ θνητός βιωτέον ἁγιάζω θεός οὐδέ μήν , ὡς φημί ὁ Παῦλος , οὐ χρή πόρνη ποιέω μέλος ὁ ὁ Χριστός μέλος οὐδέ μήν ναός ὁ πάθος ὁ αἰσχρός ὁ ναός ὁ θεός ποιέω . μιμνῄσκω γάρ ὁ τέσσαρες καί εἴκοσι χιλιάς διά πορνεία ἀπωθέω , ὁ δέ πάθημα ὁ πορνεύω , ὡς ἤδη ἐγώ λέγω , » τύπος « παιδαγωγέω ἐγώ ὁ ἐπιθυμία εἰμί . ἐγώ δέ ὁ παιδαγωγός παραινέω σαφής · » ὀπίσω ὁ ἐπιθυμία σύ μή πορεύω , καί ἀπό ὁ ὄρεξις σύ κωλύω · « » οἶνος γάρ καί γυνή ἀφίστημι συνετός , καί ὁ κολλάω πόρνη τολμηρός ἐκβαίνω , σῆψις καί σκώληξ κληρονομέω αὐτός , καί ἐξαίρω ἐν παραδειγματισμός μέγας « , καί πάλιν ( οὐ γάρ ἀποκάμνω ὠφελέω ) · » ὁ δέ ἀντοφθαλμέω ἡδονή στεφανόω ὁ ζωή αὐτός . « οὔκουν ἀφροδίσιος ἡσσάομαι δίκαιος οὐδέ μήν χάσκω περί ὁ ἐπιθυμία , ἀλλά οὐδέ ἐκπαθαίνω περί ὁ ἄλογος ὄρεξις οὐδέ ἐπιθυμέω μολύνω . σπείρω δέ μόνος ἐπιτρέπω ὁ γαμέω ὡς γεωργός ὁ τηνικάδε , ὁπηνίκα ὁ καιρός δέχομαι ὁ σπόρος . πρός δέ δή ὁ ἄλλος ἀκρασία ἀγαθός μέν ὁ λόγος φάρμακον , βοηθέω δέ καί ὁ ἔνδεια ὁ κόρος , διά ὅς φλεγμαίνω ὁ ἐπιθυμία σκιρτάω περί ὁ ἡδονή . οὐκοῦν οὐδέ ἐσθής ἀντιποιέω πολυτελής καθά οὐδέ τροφή ποικίλος . αὐτός γοῦν ὁ κύριος διαιρέω ὁ ὑποθήκη εἰς τε ψυχή καί σῶμα καί τρίτος ὁ ἐκτός , διά μέν ὁ σῶμα ὁ ἐκτός πορίζω συμβουλεύω , διοικέω δέ ὁ σῶμα ὁ ψυχή , παιδαγωγέω δέ ὁ ψυχή , » μή μεριμνάω « λέγω » ὁ ψυχή σύ τίς ἐσθίω , μηδέ ὁ σῶμα σύ τίς ἐνδύω · ὁ γάρ ψυχή πολύς εἰμί ὁ τροφή καί ὁ σῶμα ὁ ἔνδυμα . « καί ὁ διδασκαλία ἐναργής ὑπόδειγμα ἐπιφέρω · » κατανοέω ὁ κόραξ , ὅτι οὐ σπείρω οὐδέ θερίζω , ὅς οὐ εἰμί ταμιεῖον καί ἀποθήκη , καί ὁ θεός τρέφω αὐτός . οὐ σύ διαφέρω ὁ πτηνός ; « καί οὗτος μέν περί τροφή · ὅμοιος δέ καί περί ἐσθής παρεγγυάω , ὅς ὁ τρίτος μεταλαμβάνω , ὁ ἐκτός , » κατανοέω « λέγω » ὁ κρίνον πῶς οὔτε νήθω οὔτε ὑφαίνω , λέγω δέ σύ , ὅτι οὐδέ Σολομών περιβάλλω ὡς εἷς οὗτος . « σφόδρα δέ ἐπί πλοῦτος κομάω ὁ Σολομών ὁ βασιλεύς . τίς οὖν ὡραῖος καί εὐανθής ἄνθος ; τίς δέ ἐπιτερπής κρίνον [ ἤ μύρον ] ἤ ῥόδον ; » εἰ δέ ὁ χόρτος σήμερον ἐν ἀγρός εἰμί καί αὔριον εἰς κρίβανος βάλλω ὁ θεός οὕτως ἀμφιέννυμι , πόσος μάλα σύ , ὀλιγόπιστος . καί σύ μή ζητέω τίς ἐσθίω ἤ τίς πίνω . « ἐνταῦθα ὁ » τίς « μόριον ὁ ποικιλία ὁ τροφή ἐκβάλλω , σημαίνω γάρ ἐκ ὁ γραφή οὗτος · μή μεριμνάω ποῖος ἐσθίω ἤ ποῖος πίνω · πλεονεξία γάρ καί τρυφή μεριμνάω οὗτος · ὁ δέ ἐσθίω μόνος ψιλός νοέω ἀνάγκη εἰμί τεκμήριον , ὁ πλήρωμα , ὡς φημί , ὁ ἔνδεια · ὁ δέ » τίς « ἐκ περισσός , ὁ δέ περισσός ἐκ ὁ διάβολος μηνύω ὁ γραφή . σαφηνίζω δέ ὁ διάνοια ὁ ἐπιφέρω λέξις . » μή γάρ ζητέω τίς ἐσθίω ἤ τίς πίνω « λέγω , ἐπάγω · » καί μή μετεωρίζω · « μετέωρος δέ ἀπό ὁ ἀλήθεια ἀλαζονεία καί τρυφή ποιέω , καί ὁ εἰς ὁ περισσός ἀπασχολέω ἡδυπάθεια ἀπάγω ὁ ἀλήθεια · διό καί φημί πάγκαλος · » οὗτος δέ πᾶς ὁ ἔθνος ὁ κόσμος ζητέω . « ὁ ἄτακτος καί ἀνόητος ὁ ἔθνος εἰμί . τίς δέ λέγω » οὗτος « ; ὁ τρυφή , ὁ ἡδυπάθεια , ὁ καρυκεία , ὁ ὀψοφαγία , ὁ λαιμαργία · οὗτος εἰμί ὁ » τίς « . περί δέ ψιλός ὁ τροφή , ὁ τε ξηρός καί ὁ ὑγρός , ὡς ἀναγκαῖος εἰμί , » οἶδα « , φημί , » ὁ πατήρ σύ ὅτι χρῄζω « . εἰ δέ ὅλος ζητητικός γίγνομαι , μή εἰς τρυφή ὁ ζητητικός ἀπολύω , ἀλλά εἰς ὁ εὕρεσις ὁ ἀλήθεια ἀναζωπυρέω . » ζητέω γάρ « , φημί , » ὁ βασιλεία ὁ θεός , καί ὁ ὁ τροφή προστίθημι σύ . « εἰ τοίνυν ἐσθής καί τροφή καί ὁ περισσός ἁπαξαπλῶς ὡς οὐ ἀναγκαῖος ἀφαιρέω ὁ μέριμνα , τίς χρή νοέω λέγω αὐτός περί φιλοκοσμία βαφή τε ἔριον καί ποικιλία χρῶμα καί λίθος περιεργία καί χρυσίον ἐξεργασία πλόκαμος τε ἔτι ἐπιτεχνητός καί βόστρυχος ἑλικτός , πρός δέ καί ὀφθαλμός ὑπογραφή παρατίλσις τε καί παραφυκισμός καί ψιμυθισμός καί βαφή θρίξ καί ὁ περί ὁ ἀπάτη οὗτος κακοτεχνία ; οὐ εὖ μάλα ἐκεῖνος δή ὑποτοπητέον , ὁ μικρός πρόσθεν λέγω ἐπί ὁ χόρτος , μή καί ἐπί ὁ ἄκοσμος φιλόκοσμος οὗτος εἰμί λέγω ; ἀγρός γάρ ὁ κόσμος , καί πόα ἐγώ ὁ ὁ χάρις δροσίζω ὁ θεός , κείρω δέ αὖθις ἀνατέλλω , ὡς ἐν ὁ Περι ἀνάστασις διά πολύς δηλόω , χόρτος δέ ὁ χυδαῖος ἀλληγορέω ὄχλος , ὁ ὁ ἐφήμερος εὐφροσύνη οἰκεῖος , ὁ πρός ὀλίγος ἀνθέω , ὁ φιλόκοσμος καί φιλόδοξος καί πᾶς μάλα ἤ φιλαλήθης , εἰς οὐδείς ἀλλά ἤ εἰς ὑπέκκαυμα εὔθετος πῦρ . » ἄνθρωπος γοῦν εἰμί τις « , ὁ κύριος διηγέομαι λέγω , » πλούσιος σφόδρα , ὅς ἐνδιδύσκω πορφύρα καί βύσσος , εὐφραίνω κατά ἡμέρα λαμπρός · « οὗτος ὁ χόρτος εἰμί · » πτωχός δέ τις ὄνομα Λάζαρος βάλλω εἰς ὁ πυλών ὁ πλούσιος ἑλκόω , ἐπιθυμέω χορτάζω ἐκ ὁ πίπτω ὁ τράπεζα ὁ πλούσιος · « οὗτος εἰμί ὁ πόα . ἀλλά ὁ μέν κολάζω ἐν ᾍδης , ὁ πλούσιος , μετέχω ὁ πῦρ , ὁ δέ ἀναθάλλω ἐν κόλπος ὁ πατήρ . ἄγαμαι ὁ Λακεδαιμόνιος ὁ πόλις ὁ παλαιός · μόνος ὁ ἑταίρα ἄνθινος ἐσθής καί χρύσεος κόσμος ἐπιτρέπω φορέω , ἀφαιρέω ὁ δόκιμος γυνή ὁ φιλοκοσμία ὁ μόνος ἐφίημι καλλωπίζω ὁ ἑταιρέω . Ἀθηναῖος δέ ἔμπαλιν ὁ ἄρχων ὁ ὁ ἀστικός πολίτευμα ζηλόω ἐκλανθάνω ὁ ἀνδρωνῖτις χρυσοφορέω ποδήρης χιτών ἐνδύω [ καί ποδήρης ἀμφί-ἴσχω · ] καί κρωβύλος , ὅς ἐμπλοκή εἰμί εἶδος , ἀναδέομαι χρύσεος ἔνερσις τέττιξ κοσμέω , ὁ γηγενής ὡς ἀληθής ἀπειροκαλία κιναιδία ἐνδείκνυμι . ὁ δέ ὁ ἄρχων οὗτος ζῆλος καί εἰς ὁ ἄλλος Ἴων διικνέομαι , ὅς Ὅμηρος ἐκθηλύνω » ἑλκεσίπεπλος « καλέω . εἴδωλον οὖν ὁ καλός ὁ φιλοκοσμία , οὐ δέ αὐτός ὁ καλός προστρέπω , διά ὄνομα ὡραῖος πάλιν εἰδωλολατρέω , πρόσω ὁ ἀλήθεια ἀποικιστέον , δόξα , οὐ ἐπιστήμη , ὀνειροπολέω ὁ καλός ὁ φύσις . καί εἰμί αὐτός ὁ τῇδε βίος ἄγνοια ὕπνος βαθύς , ὅς χρή ἐξεγείρω ἐγώ ἐπί ὁ εἰμί καλός καί κόσμιος σπεύδω καί οὗτος μόνος ἐφάπτω γλίχομαι καταλείπω ὁ τῇδε κόσμιος αὐτός κόσμος χαίρω πρίν ἤ τέλειος καταδαρθάνω . φημί τοίνυν οὐ ἄλλος τις ἕνεκα δέω ὕφασμα ὁ ἄνθρωπος ἤ σκέπη σῶμα , πρός ἀπαλέξησις κρυμός τε ὑπερβολή καί καῦμα ἐπίτασις , μή τις ἐγώ παραλυπέω ὁ περιέχω ὁ ἀμετρία . εἰ δή οὗτος εἰμί ὁ ἐσθής ὁ σκοπός , ὁράω μή οὐ ἄλλος μέν ἀνήρ , ἄλλος δέ ἐσθής ἀπονεμητέον γυνή · κοινός γάρ ἄμφω ὁ σκέπω κατά ὁ αὐτός ὁ ἐσθίω καί πίνω . κοινός οὖν εἰμί ὁ χρεία ὁ ὅμοιος κατασκευή δοκιμάζω . ὡς γάρ ὁ δέω ὁ σκέπω κοινός ἑκάτερος , οὕτως καί ὁ σκέπω παραπλήσιος εἰμί χρή , εἰ δέ , καί σκέπη οὗτος παραληπτέος , κατά ὅς * * κρύπτω ὄμμα θῆλυς χρεών . εἰ γάρ καί πλεονεκτέω ὁ θῆλυς διά ὁ ἀσθένεια , ὁ ἔθος ὁ ἀγωγή ὁ κακός αἰτιατέον , διά ὅς πολλάκις φαῦλος δίαιτα ἐντρέφω ἀνήρ γυνή γίγνομαι θῆλυς · οὐ δή καθυφίημι χρή ὁ τόνος . εἰ δέ συμπεριφέρω χρή , ὀλίγος ἐνδόω αὐτός μαλακός χράω ὁ ὕφασμα μόνος ὁ μώραμαι λεπτουργία καί ὁ ἐν ὁ ὑφή περίεργος πλοκή ἐκποδών μεθίστημι , νῆμα χρυσός καί Σήρ Ἰνδικός καί ὁ περίεργος βόμβυξ χαίρω ἐάω . σκώληξ φύω ὁ πρῶτος , εἶτα ἐκ αὐτός δασύς ἀναφαίνω κάμπη , μετά ὅς εἰς τρίτος μεταμόρφωσις νεοχμόω βομβύλιον ( ὁ δέ νεκύδαλλον αὐτός καλέω ) , ἐκ ὅς μακρός τίκτω στήμων , καθά ἐκ ὁ ἀράχνη ὁ ὁ ἀράχνη μίτος · ὁ γάρ περισσός οὗτος καί διαφανής ἔλεγχος εἰμί διάνοια οὐ ῥώννυμι , ὀλίγος παραπέτασμα ὁ αἰσχύνη ὁ σῶμα προαγωγεύω . οὐ γάρ ἔτι σκέπη ὁ ἁβροδίαιτος εἰμί ἐσθής , ὁ σχῆμα ὁ γυμνότης κρύπτω μή δύναμαι · προσπίπτω γάρ ὁ τοιοῦτος ἐσθής ὁ σῶμα προστυπόω αὐτός ὑγρός καί προσαναπλάσσω σαρκικός ἐμφύω ὁ σχῆμα , καί ὁ τύπος ἐκμάσσω ὁ γυνή , ὥστε οὐ ὁράω ὁ ὅλος ὁ σῶμα εἰμί φανερός διάθεσις . παραιτητέος δέ ὁ ἐσθής καί ὁ βαφή · οὗτος γάρ πρόσω καί ὁ χρεία καί ὁ ἀλήθεια πρός ὁ καί εἰς διαβολή ὁ ἦθος ἐξανθέω · οὔτε γάρ ὁ χρῆσις ὠφέλιμος ( οὐ γάρ πρός ὁ κρύος εὔθετος ) οὔτε πρός σκέπη ἔχω τις περισσός παρά ὁ ἄλλος ἐσθής ἤ ὁ ψόγος μόνος , καί ὁ ἐπιτερπής ὁ χροιά ὁ λίχνος ἀνιάω εἰς ὁ ἀνόητος ὀφθαλμία ἐρεθίζω , ὁ δέ λευκός καί οὐ νόθος ὁ ἔνδον λευκός καί ἀπερίεργος ἁρμόδιος ἐσθής χράω . σαφής γοῦν καί καθαρός Δανιήλ ὁ προφήτης » τίθημι « , φημί , » θρόνος καί καθίζω ἐπί αὐτός ὡσεί παλαιός ἡμέρα , καί ὁ ἔνδυμα αὐτός ὡσεί χιών λευκός « . τοιοῦτος χράω στολή ὁ κύριος ἐν ὅραμα θεωρέω · καί ὁ Ἀποκάλυψις φημί · » ὁράω ὁ ψυχή ὁ μαρτυρέω ὑποκάτω ὁ θυσιαστήριον · καί δίδωμι ἕκαστος στολή λευκός . « εἰ δέ καί ἄλλος τις δέω χρῶμα ζητέω , ὁ αὐτοφυής ὁ ἀλήθεια ἀποχράω βάμμα , ὁ δέ ὁ ἄνθος ἔοικα ἐσθής βακχικός καί τελεστικός καταλειπτέον λῆρος , πρός δέ καί » ὁ προφυράω καί ὁ ἀργύρωμα « , ὡς φημί ὁ κωμικός , » εἰς ὁ τραγῳδός χρήσιμος καί οὐ εἰς ὁ βίος « , ὁ δέ ἡμέτερος βίος πᾶς μάλα ἤ πομπή εἰμί χρεών . βάμμα γοῦν Σάρδεις καί ἄλλος ὀμφάκινος καί χλωρός ἕτερος ῥοδομιγής τε καί κοκκοβαφής καί ἄλλος μυρίος διά σπουδή βάμμα ἐπινοέω ὁ ἔξως ἡδυπάθεια . ὄψις , οὐ σκέπη ὁ ἐσθής οὗτος . ὁ τε χρυσός ποικίλλω καί ὁ ἁλουργοβηφής καί ζῳωτός ( προσήνεμος γε τις τρύφημα οὗτος ) ὁ τε μυροβαφής ἐκεῖνος κροκωτός καί ὁ ὑμένινος ὁ περίοπτος ὁ πολυτελής καί ποικίλος ἱμάτιον , ἔχω ζῴδιον ἐν ὁ πορφύρα , αὐτός τέχνη χαίρω ἐάω . » τίς γάρ ἄν φρόνιμος γυνή ἐργάζομαι ἤ λαμπρός , ὅς κάθημαι « , φημί ὁ κωμῳδία , ἐξανθίζω , κροκωτοφορέω καί καλλωπίζω ; παραινέω δέ διαρρήδην ὁ παιδαγωγός · » ἐν περιβολή ἱμάτιον οὐ μή καυχάομαι , μηδέ ἐπαίρω ἐν δόξα πᾶς ἀπαράμονος εἰμί . « ἐπισκώπτω γοῦν ὁ ὁ μαλακός ἀμφιέννυμι ἱμάτιον ἐν ὁ εὐαγγέλιον λέγω · » ἰδού , ὁ ἐν ἱματισμός ἔνδοξος καί ἐν τρυφή διάγω ἐν ὁ βασίλειον εἰμί « , ὁ ἐπίγειος βασίλειον λέγω , ὁ φθαρτός , ἔνθα δοξοκαλία καί δοξοκοπία καί κολακεία καί πλάνη · ὁ δέ ὁ οὐράνιος θεραπεύω αὐλή περί ὁ πᾶς βασιλεύς ὁ ἀκήρατος ὁ ψυχή ἐσθής , ὁ σάρξ , ἁγιάζω , καί οὗτος ἐπενδύνω ἀφθαρσία . καθά οὖν ὁ ἄγαμος μόνος σχολάζω ὁ θεός καί ὁ φροντίς αὐτός οὐ περισχίζω , γαμέω δέ ὁ γε σώφρων διαιρέω ὁ βίος καί πρός θεός καί πρός ἀνήρ , ὁ δέ ἄλλος φέρω ὅλος γίγνομαι ὁ γάμος , οὗτος εἰμί ὁ πάθος , ὁ αὐτός , οἴομαι , τρόπος ὁ σώφρων γυνή σχολάζω μέν ὁ ἀνήρ ἀνυπόκριτος θεοσεβής , φιλοκοσμέω δέ ἀποπίπτω καί ὁ θεός καί ὁ γάμος ὁ σώφρων , ὁ κόσμος ἀντικαταλλάσσομαι ἀνήρ κατά ὁ αὐτός ὁ Ἀργεῖος ἑταίρα , ὁ Ἐριφύλη λέγω , ὅς χρυσός φίλος ἀνήρ δέχομαι τιμήεις . οὗτος καί ὁ Κέως ἀποδέχομαι σοφιστής ὁ ἔοικα καί κατάλληλος ἀρετή καί κακία εἰκών ὑπογράφω · ὁ μέν αὐτός ἀφελής ἵστημι ποιέω καί λευχείμων καί καθάρειος , ὁ ἀρετή , αἰδώς μόνος κοσμέω ( τοιοῦτος εἰμί χρή ὁ πίστις , ἐνάρετος μετά αἰδώς ) , θατέρως δέ ἐναντίος εἰσάγω , ὁ κακία , περισσός μέν ἐσθής ἀμφιέννυμι , ἀλλότριος δέ χρῶμα γανόω · καί ὁ κίνησις αὐτός καί ὁ σχέσις πρός ὁ ἐπιτερπής ἐπιτηδεύω ὁ μαχλάω ἔκκειμαι σκιαγραφία γυνή . πρός οὐδείς δέ ὅλος ὁ ἕπομαι ὁ λόγος αἰσχρός ἡδονή οἰκειόω · διό καί ὁ ἐσθής ὁ χρειώδης προκριτέος . ἐάν ὁ λόγος οὗτος ψάλλω διά Δαυίδ περί ὁ κύριος λέγω » εὐφραίνω σύ θυγάτηρ βασιλεύς ἐν ὁ τιμή σύ · παρίστημι ὁ βασίλισσα ἐκ δεξιός σύ ἐν ἱματισμός διάχρυσος καί κροσσωτός χρύσεος περιβάλλω « , οὐ ἐσθής ὁ τρυφητικός μηνύω , ἀλλά ὁ ἐκ πίστις συνυφαίνω ἀκήρατος ὁ ἐλεέω κόσμος ὁ ἐκκλησία δηλόω , ἐν ὅς ὁ ἄδολος Ἰησοῦς » ὡς χρυσός διαπρέπω « , καί ὁ κροσσοί , ὁ ἐκλεκτός , ὁ χρύσεος . εἰ δέ καί ὑφίημι χρή ὁ τόνος διά ὁ γυνή , λεῖος ὁ ἐσθής καί προσηνής πρός ὁ ἁφή ἐξυφαν́ω , οὐ δέ καθά ὁ γραφή πρός ὁ τερπνός ὁ ὄψις ἐξανθιστάω · ἐξίτηλος μέν γάρ ὁ γραφή ὁ χρόνος γίγνομαι , ὁ δέ ῥύψις καί ὁ στῦψις ὁ φαρμακώδης ὁ βαφή χυμός ἐκτήκω ὁ ἔριον ὁ ἀμπεχόνη ὁ ὕφανσις ἀσθενής ἀποτελέω , ὁ δέ οὐδέ εἰς οἰκονομία εὔθετος . ἀπειροκαλία δέ ὁ μέγας τοσοῦτος πτοέω περί ὁ πέπλος καί ὁ ξυστίς καί ὁ ἐφαπτίς χλαῖνα τε καί χιτών , » ὁ τε αἰδώς ἀμφικαλύπτω « , Ὅμηρος φημί . αἰσχύνω γάρ ὡς ἀληθής ὁράω τοσοῦτος ἐκχέω πλοῦτος εἰς ὁ αἰδοῖον σκέπη . ὁ γάρ τοι ἀρχαῖος ἄνθρωπος ὁ ἐν ὁ παράδεισος κλάδος καί φύλλον ὁ σκέπη ὁ αἰσχύνη παραμετρέω , νυνί δέ ἐπεί ὁ πρόβατον ἐγώ δημιουργέω , μή κατά ὁ αὐτός ὁ πρόβατον ἀφραίνω , παιδαγωγέω δέ ὁ λόγος ὁ πολυτελής ὁ ἐσθής διελέγχω ἐπιλέγω , θρίξ εἰμί πρόβατον , ἐάν Μίλητος αὐχέω , ἐάν Ἰταλία δοξάζω , ἐάν ὑπό διφθέρα φυλάσσω ὁ θρίξ , περί ὅς μαίνομαι ὁ πολύς , ἀλλά ἐγώ γε οὐ σπουδαστέος . ὁ δέ μακάριος Ἰωάννης καί ὁ πρόβατον ὑπεροράω ὁ θρίξ ὄζω τρυφή ὁ ὁ κάμηλος αἱρέω θρίξ καί οὗτος ἀμφιίσχω , ὁ εὐτελής καί ἄδολος ὁ βίος ὑποτυπόω . καί γάρ μέλι ἐσθίω καί ἀκρίς , γλυκύς καί πνευματικός τροφή , ἄτυφος καί σώφρων ὁ ὁδός ὁ κύριος παρασκευάζω . ἦ που γάρ ἄν ἁλουργός χλανίς περιβάλλω ὁ ὁ ἀλαζονεία ὁ πολιτικός ἐκτρέπω , εἰς δέ ὁ ἐρῆμος * * ὁ ἐρημία γαλήνη θεός πολιτεύω ἐκτός πᾶς κενοσπουδία , ἀπειραγαθία , μικροπρέπεια . μηλωτή δέ χράω Ἠλίας ἔνδυμα καί ζώνη ὁ μηλωτή κατασφίγγω ἐκ θρίξ ποιέω . Ἡσαΐας δέ , ἄλλος οὗτος προφήτης , » γυμνός τε καί ἀνυπόδετος « εἰμί , πολλάκις δέ καί σάκκος ἀμφιίσχω ταπεινοφροσύνη ἔνδυμα . εἰ δέ καί Ἱερεμίας καλέω , λίνεος οὗτος περίζωμα ἔχω μόνος . ὡς δέ ὁ εὐτραφής ὁ σῶμα γυμνόω φανερός δείκνυμι ὁ ἀκμή , οὕτως καί ὁ ἦθος ὁ κάλλος , μή ἐνειλέω ἀπειρόκαλος φλυαρία , ὁ μεγαλοπρεπής ἐνδείκνυμι . ὁ δέ καί σύρω ὁ ἐσθής ἐπί ἄκρος καθίημι ὁ πούς κομιδῇ ἀλαζονικός , ἐμποδών ὁ ἐνέργεια ὁ περιπατέω γίγνομαι . κάλλυντρον δίκη ἐπισύρω ὁ ἐσθής ὁ ἐπιπόλαιος ὁ γῆ ἀχυρμιά , οὐδέ ὁ κατάγνυμι οὗτος δή ὁ ὁ κιναιδία ὁ ἄφωνος ἐπί ὁ σκηνή μετέρχομαι ὀρχηστής ἀπορρέω εἰς τοσοῦτος ὕβρις ὁ ἐσθής περιοράω , ὅς ὁ ἐπιμελής στολισμός καί ὁ κράσπεδον ὁ ἀπαιωρέομαι καί ὁ σχῆμα ὁ περίεργος ῥυθμός βλακεία μικρολόγος ἐπισυρμός ἐμφαίνω . ἐάν ὁ ποδήρης τις παραφέρω ὁ κύριος , ὁ ποικιλανθής ἐκεῖνος χιτών ὁ ὁ σοφία ἄνθος δείκνυμι , ὁ ποικίλος καί μή μαραίνω γραφή , ὁ λόγιον ὁ κύριος ὁ ὁ ἀλήθεια ἀπαστράπτω αὐγή , τοιοῦτος ἄλλος ὁ κύριος ἐσθής διά ὁ Δαυίδ ἀμφιάζω ὁ πνεῦμα ὧδε πως ψάλλω · » ἐξομολόγησις καί εὐπρέπεια ἐνδύω , ἀναβάλλω φάος ὡς ἱμάτιον . « καθά οὖν περί ὁ κατασκευή ὁ ἐσθής καθαρευτέος πᾶς ἀτοπία , οὕτως δέ καί ὁ χρῆσις ὁ ἀμετρία εὐλαβέομαι . οὐδέ γάρ ὑπέρ γόνυ καθά ὁ Λάκαινα φημί παρθένος στολίζω καλός · οὐδείς γάρ μέρος ὁστισοῦν ἀπογυμνόω γυνή εὐπρεπής . καίτοι δυνατός ἀποφθέγγομαι μάλα κόσμιος ὁ ἀστεῖος ἐκεῖνος φωνή πρός ὁ λέγω » καλός ὁ πῆχυς « , » ἀλλά οὐ δημόσιος « , καί » κνήμη καλός « , » ἀλλά μόνος « , φημί , » ὁ ἀνήρ ὁ ἐμός « , καί » πρόσωπον εὐπρεπής « , » ἀλλά μόνος ὁ γαμέω « . ἐγώ δέ οὐδέ ὁ αἰτία ὁ τοιοῦτος ἔπαινος ἐθέλω παρέχω ὁ σώφρων ὁ διά ὁ ἔπαινος θηράω ὁ ἐπίψογος , καί οὐδέ ὅτι γε παραγυμνόω ὁ σφυρόν κωλύω μόνος ; ἐγκαλύπτω δέ καί ὁ κεφαλή καί ὁ πρόσωπον ἐπισκιάζω προστάσσω . οὐ γάρ ὅσιος εἰμί θήρατρον ἄνθρωπος ὁ κάλλος ὁ σῶμα , οὐδέ ἁλουργός παραπέτασμα χράω περίβλεπτος ἐθέλω γίγνομαι ὁ γυνή εὔλογος . εἴθε γάρ καί ὁ ἐσθής οἷος τε εἰμί ἐξαιρέω ὁ πορφύρα , ὡς μή ἐπί ὁ πρόσωπον ὁ χράω ὁ θεατής ἐπιστρέφω · ὁ δέ ὀλίγος κομιδῇ ὁ λοιπός ὁ ἀμπεχόνη ὑφαίνω ὁ πᾶς ἁλουργής ἐργάζομαι ἐκφλέγω ὁ ῥαθυμία , καί δῆτα αὐτός περί ὁ μώραμαι οὗτος καί ἁβρός ἀλύω πορφύρα κατά ὁ ποιητικός δή ἐκεῖνος » λαμβάνω πορφύρεος θάνατος « . διά οὗτος γοῦν ὁ πορφύρα ὁ Τύρος καί ὁ Σιδών καί ὁ Λακωνικός ὁ γείτων ὁ θάλασσα ποθεινός · ἀνάγω δέ εὖ μάλα καί ὁ βαφεύς αὐτός καί ὁ πορφυρευτής καί αὐτός ὁ κογχύλιον διά ὁ αἷμα οὗτος ἐξανθέω ὁ πορφύρα . ἀλλά καί ὁ λίχνος ὕφασμα ἐγκαταμίγνυμαι ὁ δολερός γυνή καί ὁ ἀνήρ ὁ γυναικώδης ὁ δολερός βαφή μαργαίνω περί ὁ ἀμετρία , οὐκέτι ὁ ὀθόνη ὁ ἀπό Αἴγυπτος , ἄλλος δέ τις ἐκ γῆ Ἑβραῖος καί Κίλιξ ἐκπορίζω γῆ . ὁ δέ ἀμόργινος καί ὁ βύσσινος σιωπάω · ὑπερεκπαίω ὁ τρυφή καί ὁ ὀνομασία . δέω δέ ὁ σκέπη , οἴομαι , αὐτός ἑαυτοῦ κρατύς ἀποφαίνω ὁ σκέπω , ὡς ὁ ἄγαλμα ὁ ναός καί ὁ ψυχή ὁ σῶμα καί ὁ ἐσθής ὁ σῶμα . νυνί δέ πᾶς ἐναντίος , ὁ μέν σῶμα αὐτός εἰ πιπράσκω , οὐ ἄν ποτέ χίλιοι εὑρίσκω Ἀττικός , εἷς δέ που ἐσθής μυρίος τάλαντον ὠνέομαι σφεῖς αὐτός ἀχρεῖος καί ἄτιμος ὁ ὕφασμα ἐλέγχω . τίς ποτέ οὖν διώκω ὁ σπάνιος καί πολυτελής πρό ὁ ἐν μέσος καί ὁ εὐτελής ; ὅτι ἀγνοέω ὁ ὄντως καλός καί ὁ ὄντως ἀγαθός · καί ἀντί ὁ εἰμί ὁ δοκέω παρά ὁ ἀνόητος σπουδάζω , ὅς ὁ μαίνομαι ἐπί ἴσος ὁ λευκός ὡς μέλας φαντάζω .