clemens-alexandrinus.paedagogus 3.2
Οὐκ ἄρα ἡ πρόσοψις τοῦ ἐκτὸς ἀνθρώπου , ἀλλὰ ἡ ψυχὴ καλλωπιστέα τῷ τῆς καλοκἀγαθίας κοσμήματι · εἴη δ᾿ ἂν καὶ τὴν σάρκα εἰπεῖν τῷ τῆς ἐγκρατείας κόσμῳ . αἳ δέ , τὴν ἐπιφάνειαν καλλωπιζόμεναι καὶ τὰ βάθη χερσούμεναι , λελήθασι σφᾶς αὐτὰς κατὰ τοὺς Αἰγυπτίων κοσμοῦσαι ναούς · προπύλαια παρ᾿ αὐτοῖς καὶ προτεμενίσματα ἐξήσκηται , ἄλση τε καὶ ὀργάδες , κίοσίν τε παμπόλλοις ἐστεφάνωνται αἱ αὐλαί · τοῖχοι δὲ ἀποστίλβουσι ξενικοῖς λίθοις καὶ γραφῆς ἐντέχνου [ οἷς ] ἐνδεῖ οὐδὲ ἕν · χρυσῷ δὲ καὶ ἀργύρῳ καὶ ἠλέκτρῳ παραστίλβουσιν οἱ ναοί , καὶ τοῖς ἀπὸ Ἰνδίας καὶ Αἰθιοπίας πεποικιλμένοι μαρμαίρουσι λιθιδίοις , τὰ δὲ ἄδυτα χρυσοπάστοις ἐπισκιάζεται πέπλοις · ἀλλ᾿ ἢν παρεισέλθῃς εἰς τὸ βάθος τοῦ περιβόλου σπεύδων ἐπὶ τὴν θέαν τοῦ κρείττονος , ζητήσεις τὸ ἄγαλμα τὸ ἔνοικον τοῦ νεώ , παστοφόρος δὲ ἤ τις ἄλλος τῶν ἱεροποιούντων περὶ τὸ τέμενος σεμνὸν δεδορκώς , παιᾶνα τῇ Αἰγυπτίων ᾄδων γλώττῃ , ὀλίγον ἐπαναστείλας τοῦ καταπετάσματος , ὡς δείξων τὸν θεόν , πλατὺν ἡμῖν ἐνδίδωσι γέλωτα τοῦ σεβάσματος . οὐ γὰρ θεὸς ὁ ζητούμενος ἔνδον εὑρεθήσεται , ἐφ᾿ ὃν ἐσπεύσαμεν , αἴλουρος δὲ ἢ κροκόδειλος ἢ αὐτόχθων ὄφις ἤ τι τοιοῦτον θηρίον ἀνάξιον μὲν τοῦ νεώ , χηραμοῦ δὲ ἢ φωλεοῦ ἢ βορβόρου ἀντάξιον · ὁ θεὸς Αἰγυπτίων ἐπὶ στρωμνῆς ἁλουργῆς καταφαίνεται κυλιόμενον θηρίον . ταύτῃ μοι δοκοῦσιν αἱ χρυσοφοροῦσαι γυναῖκες , τῶν πλοκάμων τοὺς ἐνουλισμοὺς ἀσκοῦσαι χρίσματά τε παρειῶν καὶ ὑπογραφὰς ὀφθαλμῶν καὶ βαφὰς μετιοῦσαι τριχῶν καὶ τὴν ἄλλην βλακείαν κακομηχανώμεναι , κοσμοῦσαι τὸν περίβολον τὸν σαρκικόν , αἰγυπτιάζουσαι ὡς ἀληθῶς , ἐπισπᾶσθαι τοὺς δεισιδαίμονας ἐραστάς . ἀλλ᾿ ἢν ἀποκαλύψῃ τις τὸ καταπέτασμα τοῦ νεώ , τὸν κεκρύφαλον λέγω , τὴν βαφήν , τὴν ἐσθῆτα , τὸ χρυσίον , τὸ φῦκος , τὰ ἐντρίμματα , τουτέστι τὸ ἐκ τούτων συγκείμενον ὕφος , [ τὸ καταπέτασμα , ] ὡς ἔνδον εὑρήσων τὸ κάλλος τὸ ἀληθινόν , μυσάξεται , εὖ οἶδ᾿ ἐγώ . οὐ γὰρ τὴν εἰκόνα τοῦ θεοῦ κατοικοῦσαν ἔνδον εὑρήσει τὴν ἀξιόλογον , πόρνη δὲ ἀντ᾿ αὐτῆς καὶ μοιχαλὶς τῆς ψυχῆς κατείληφε τὸ ἄδυτον , τό τε ἀληθινὸν θηρίον ἐλεγχθήσεται ψιμυθίῳ πίθηκος ἐντετριμμμένος , καὶ ὁ παλίμβολος ὄφις ἐκεῖνος διαβιβρώσκων τὸ νοερὸν τῆς ἀνθρώπου διὰ τῆς φιλοδοξίας χηραμὸν ἔχει τὴν ψυχήν · πάντα φαρμάκων ὀλεθρίων ἐμπλήσας καὶ τὸν ἑαυτοῦ τῆς πλάνης ἐνερευξάμενος ἰὸν μετεσκεύασεν τὰς γυναῖκας εἰς πόρνας ὁ προαγωγὸς οὗτος δράκων ( οὐ γὰρ γυναικός , ἀλλ᾿ ἑταίρας τὸ φιλόκοσμον ) · αἳ τῆς παρὰ μὲν τοῖς ἀνδράσιν οἰκουρίας ὀλίγα φροντίζουσιν , λύσασαι δὲ τἀνδρὸς τὸ βαλλάντιον ἐκτρέπουσι τὰς χορηγίας εἰς ἐπιθυμίας , ὡς πολλοὺς ἔχοιεν τοῦ καλαὶ δοκεῖν εἶναι μάρτυρας , καὶ τὴν πᾶσαν ἡμέραν κομμωτικῇ προσκαθεζόμεναι ἀργυρωνήτοις σχολάζουσιν ἀνδραπόδοις . καθάπερ οὖν ὄψον πονηρὸν ἡδύνουσι τὴν σάρκα καὶ τὴν μὲν ἡμέραν κομμωτικῇ προστετήκασι θαλαμευόμεναι , μὴ ἐλεγχθῶσιν ξανθιζόμεναι , ἑσπέρας δὲ καθάπερ ἐκ φωλεοῦ πρὸς τὸν λύχνον τὸ νόθον τοῦτο προσέρπει κάλλος · συνεργεῖ γὰρ καὶ ἡ μέθη καὶ τὸ ἀμυδρὸν τοῦ φωτὸς πρὸς τὴν ἐπίθεσιν αὐτῶν . καὶ τὴν μὲν ξανθίζουσαν τοὺς πλοκάμους ὁ κωμικὸς Μένανδρος εἴργει τῆς οἰκίας · νῦν δ᾿ ἕρπε ἀπ᾿ οἴκων τῶνδε · τὴν γυναῖκα γὰρ τὴν σώφρονα οὐ δεῖ τὰς τρίχας ξανθὰς ποιεῖν , ἀλλ᾿ οὐδὲ τὰς παρειὰς φυκοῦν οὐδὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑπογράφεσθαι . λελήθασι δὲ σφᾶς αἱ κακοδαίμονες τὸ οἰκεῖον ἀπολλύουσαι κάλλος τοῦ ὀθνείου τῇ ἐπεισαγωγῇ · ἅμα γοῦν ἡμέρᾳ σπαρασσόμεναι καὶ ἀποτριβόμεναι καὶ φυράμασί τισι καταπλαττόμεναι ψήχουσι μὲν τὸν χρῶτα , θρύπτουσι δὲ τὴν σάρκα τοῖς φαρμάκοις καὶ τῇ περιεργίᾳ τῶν ῥυμμάτων τὸ οἰκεῖον μαραίνουσιν ἄνθος . διὰ τοῦτό τοι ὠχραὶ μὲν ἐκ καταπλασμάτων καταφαίνονται , εὐάλωτοι δὲ ὑπὸ νόσων γίνονται τακερὰν ἤδη τὴν σάρκα φαρμάκοις τὴν ἐσκιαγραφημένην ἔχουσαι , τῶν ἀνθρώπων τὸν δημιουργὸν ἀτιμάζουσαι , ὡς οὐ κατ᾿ ἀξίαν δεδωρημένον τὸ κάλλος . εἰκότως ἀργαὶ πρὸς οἰκουρίας γίνονται , καθάπερ ἐζωγραφημέναι , καθεζόμεναι εἰς θέαν , οὐκ εἰς οἰκουρίαν γεγενημέναι . διὰ τοῦτό τοι ἡ παρὰ τῷ κωμικῷ ἐπιλογιστικὴ γυνὴ λέγει · τί δ᾿ ἂν γυναῖκες φρόνιμον ἐργασαίμεθα ἢ λαμπρόν , αἳ καθήμεθ᾿ ἐξανθισμέναι , τῶν ἐλευθέρων γυναικῶν λυμαινόμεναι τὸν χαρακτῆρα , οἴκων ἀνατροπὰς καὶ γάμων ἐκτροπὰς καὶ παίδων ὑποβολὰς περιποιούμεναι . τοῦτο αὐτὸ γάρ τοι καὶ Ἀντιφάνης ὁ κωμικὸς ἐν Μαλθακῇ τὸ ἑταιρικὸν τῶν γυναικῶν ἐπισκώπτει τὰ κοινὰ πάσαις ῥήματα εἰς τὴν κατατριβὴν ἐξηυρημένα λέγων ἔρχεται , μετέρχεται αὖ , προσέρχεται αὖ , μετέρχεται , ἥκει , πάρεστι , ῥύπτεται , προσέρχεται , σμῆται , κτενίζεται , ἐμβέβηκε , τρίβεται , λοῦται , σκοπεῖται , στέλλεται , μυρίζεται , κοσμεῖται , ἀλείφεται · † ἂν δ᾿ ἔχοι τι , ἀπάγχεται . τρὶς γάρ , οὐχ ἅπαξ ἀπολωλέναι δίκαιαι κροκοδείλων ἀποπάτοις χρώμεναι καὶ σηπεδόνων ἀφροῖς ἐγχριόμεναι , καὶ ταῖς ὀφρύσι τὴν ἀσβόλην ἀναματτόμεναι καὶ ψιμυθίῳ τὰς παρειὰς ἐντριβόμεναι . αἱ τοίνυν καὶ τοῖς ἐθνικοῖς προσκορεῖς ποιηταῖς διὰ τὸν τρόπον πῶς οὐκ ἂν ἀπόβλητοι τῇ ἀληθείᾳ γένοιντο ; ἕτερος γοῦν κωμικὸς ἐλέγχων αὐτὰς Ἄλεξις · καὶ γὰρ καὶ τούτου παραθήσομαι τὴν λέξιν δυσωποῦσαν τῷ περιέργῳ τῆς ἑρμηνείας τὸ ἀδιάτρεπτον τῆς ἀναισχυντίας · οὐ γὰρ εἰς τοσοῦτον περίεργος ἦν · ἐγὼ δὲ αἰσχύνομαι κωμῳδουμένης ἐς τοσοῦτον τῆς γυναικωνίτιδος , ἣ » βοηθὸς « γενομένη εἶτα μέντοι προσαπολλύει καὶ τὸν ἄνδρα . πρῶτα μὲν γὰρ ἐς τὸ κέρδος καὶ τὸ συλᾶν τοὺς πέλας πάντα τὰ ἄλλα [ ἔργα ] αὐταῖς πάρεργα γίγνεται . τυγχάνει μικρά τις οὖσα · φελλὸς ἐν ταῖς βαυκίσιν ἐγκεκάττυται . μακρά τις · διάβαθρον λεπτὸν φορεῖ τὴν τε κεφαλὴν ἐπὶ τὸν ὦμον καταβαλοῦσα ἐξέρχεται · τοῦτο τοῦ μήκους ἀφεῖλεν . οὐκ ἔχει τις ἰσχία · ὑπενέδυσ᾿ ἐρραμμένα αὐτήν , ὥστε τὴν εὐπυγίαν ἀναβοᾶν τοὺς εἰσιδόντας . κοιλίαν ἁδρὰν ἔχει · τιτθί᾿ ἔστ᾿ αὐταῖσι τούτων ὧν ἔχουσ(ιν ) οἱ κωμικοί · ὀρθὰ προσθεῖσαι τοιαῦτα τοὐνδυτὸν τῆς κοιλίας ὡσπερεὶ κοντοῖσι τούτοις εἰς τὸ πρόσθ(εν ) ἀπήγαγον . τὰς ὀφρῦς πυρρὰς ἔχει τις · ζωγραφοῦσιν ἀσβόλῳ . συμβέβηκ(εν ) εἶναι μέλαιναν · κατέπλασε ψιμυθίῳ · λευκόχρως λίαν τις ἐστίν · παιδέρωτ᾿ ἐντρίβεται . καλὸν ἔχει τοῦ σώματός τι · τοῦτο γυμνὸν δεικνύει . εὐφυεῖς ὀδόντας ἔσχεν · ἐξ ἀνάγκης δεῖ γελᾶν , ἵνα θεωρῶσ(ιν ) οἱ παρόντες τὸ στόμα ὡς κομψὸν φορεῖ . ἂν δὲ μὴ χαίρῃ γελῶσα , διατελεῖ τὴν ἡμέραν ξυλήφιον μυρρίνης ἔχουσα λεπτὸν ὀρθὸν ἐν τοῖς χείλεσιν , ὥστε τῷ χρόνῳ σεσηρέν᾿ , ἄν τε βούλητ᾿ ἄν τε μή . Ταῦτα ὑμῖν εἰς τὴν ἀποτροπὴν τῆς φιλοκόσμου κακομηχανίας ἐκ σοφίας κοσμικῆς παρατίθεμαι , παμμάχως σῴζειν ἐθελήσαντος ἡμᾶς τοῦ λόγου , μετὰ μικρὸν δὲ καὶ ταῖς θείαις ἐπιστύψω γραφαῖς . φιλεῖ δέ πως τὸ μὴ λανθάνον δι᾿ αἰσχύνην τῶν ἐλέγχων ἀφίστασθαι τῶν ἁμαρτημάτων . ὡς δὲ ἡ καταπεπλασμένη χεὶρ καὶ ὁ περιαληλιμμένος ὀφθαλμὸς ὑπόνοιαν τοῦ νοσοῦντος ἐκ τῆς ὄψεως ἐνδείκνυται , οὕτως τὰ ἐντρίμματα καὶ αἱ βαφαὶ νοσοῦσαν ἐν βάθει τὴν ψυχὴν αἰνίττονται . ἡμῖν δὲ παριέναι » ποταμὸν ἀλλότριον « ὁ θεῖος παραινεῖ παιδαγωγός , τὴν ἀλλοτρίαν γυναῖκα , τὴν μάχλον , ποταμὸν ἀλλότριον ἀλληγορῶν , πᾶσιν ἐπιρρέουσαν , πᾶσι δι᾿ ἀσέλγειαν πορνικὴν εἰς τρυφὴν ἐκχεομένην · » ἀπὸ ὕδατος ἀλλοτρίου ἀπόσχου « , φησίν , » καὶ ἀπὸ πηγῆς ἀλλοτρίας μὴ πίῃς « , τὸ ῥεῦμα τῆς ἡδυπαθείας φυλάξασθαι παραινῶν , » ἵνα πολὺν ζήσωμεν χρόνον , προστεθῇ δὲ ἡμῖν ἔτη ζωῆς « , εἴτε ἀλλοτρίαν ἡδονὴν μὴ θηρωμένοις εἴτε καὶ τὰς αἱρέσεις ἐκτρεπομένοις . φιλοψία μὲν οὖν καὶ φιλοινία εἰ καὶ πάθη μεγάλα , ἀλλ᾿ οὐ τοσαῦτα τὸ μέγεθος ὁπόση ἡ φιλοκοσμία . τράπεζα πλήρης καὶ κύλικες ἐπάλληλοι ἱκαναὶ πληρῶσαι τὴν λαιμαργίαν · τοῖς δὲ φιλοχρύσοις καὶ φιλοπορφύροις καὶ φιλολίθοις οὔτε ὁ ὑπὲρ γῆς καὶ ὑπὸ γῆν χρυσὸς αὐτάρκης οὔτε ἡ Τυρίων θάλαττα οὔτε μὴν ὁ φόρτος ὁ ἀπ᾿ Ἰνδῶν καὶ Αἰθιόπων , ἀλλ᾿ οὐδὲ ὁ Πακτωλὸς ὁ ῥέων τὸν πλοῦτον . οὐδ᾿ ἂν Μίδας τις αὐτῶν γένηται , πεπλήρωται , ἀλλὰ ἔτι πένης ἐστὶ πλοῦτον ἄλλον ποθῶν , ἕτοιμοι δὲ οὗτοι συναποθανεῖν χρυσίῳ . εἰ δὲ καὶ ὁ Πλοῦτος τυφλός , ὥσπερ οὖν , αἱ περὶ αὐτὸν ἐπτοημέναι καὶ συμπαθοῦσαι πῶς οὐ τυφλώττουσιν ; ὅρον γοῦν ἐπιθυμίας οὐκ ἔχουσαι εἰς ἀναισχυντίαν ἐξοκέλλουσιν · δεῖ γὰρ αὐταῖς καὶ θεάτρου καὶ πομπῆς καὶ πλήθους θεατῶν καὶ πλάνης ἐν ἱεροῖς καὶ τῆς ἐν τοῖς ἀμφόδοις διατριβῆς , ὡς πᾶσιν αὐτὰς γίνεσθαι καταφανεῖς . κοσμοῦνται γὰρ ἵνα ἄλλοις ἀρέσκοιεν αἱ ἐν προσώπῳ καυχώμεναι , οὐκ ἐν καρδίᾳ · ὡς γὰρ τὸν δραπέτην τὰ στίγματα , οὕτω τὴν μοιχαλίδα δείκνυσι τὰ ἀνθίσματα . » κἂν περιβάλῃ κόκκινον καὶ κοσμήσῃ κόσμῳ χρυσῷ , καὶ ἐὰν χρίσῃ στίμμι τοὺς ὀφθαλμούς σου , εἰς μάτην ὁ ὡραϊσμός σου « , ὁ λόγος διὰ Ἱερεμίου φησίν . Εἶτα οὐκ ἄτοπον ἵππους μὲν καὶ ὄρνεις καὶ τὰ ἄλλα ζῷα ἐκ τῆς χλόης καὶ τῶν λειμώνων ἀνίστασθαι καὶ ἀνίπτασθαι οἰκείῳ κόσμῳ χαίροντα , χαίτῃ ἱππικῇ καὶ χροιᾷ φυσικῇ καὶ πτερώσει ποικίλῃ , ὡς δὲ ἐνδεέστερον καὶ τῆς θηρείου φύσεως ἡ γυνὴ ἀκαλλὴς εἰς τοσοῦτον εἶναι οἴεται , ὡς ὀθνείου δεῖσθαι κάλλους , ὠνητοῦ καὶ σκιαγραφουμένου ; κεκρύφαλοι μέν γε καὶ κεκρυφάλων διαφοραὶ καὶ περίεργοι πλοκαί , ἀλλὰ καὶ τῶν τριχῶν οἱ μυρίοι σχηματισμοὶ κατόπτρων τε πολυτίμητοι κατασκευαί , οἷς κατασχηματίζονται θηρῶσαι τοὺς δίκην παίδων ἀφρόνων περὶ τὰς μορφὰς ἐπτοημένους , τέλεον ἀπηρυθριακυιῶν ἐστι γυναικῶν , ἃς ἑταίρας καλῶν οὐκ ἄν τις ἀφαμάρτοι προσωπεῖα ποιούσας τὰ πρόσωπα . ἡμῖν δὲ ὁ λόγος παραινεῖ » μὴ σκοπεῖν τὰ βλεπόμενα , ἀλλὰ τὰ μὴ βλεπόμενα · τὰ γὰρ βλεπόμενα πρόσκαιρα , τὰ δὲ μὴ βλεπόμενα αἰώνια « . ὃ δὲ καὶ πέρα τῆς ἀτοπίας προβέβηκεν , τῆς ἐπιπλάστου μορφῆς τῆς ἑαυτῶν οἷον ἀνδραγαθήματός τινος ἢ ἐπανορθώματος κάτοπτρα ἐπινενοήκασιν , ἐφ᾿ ἧς ἀπάτης μάλιστα κάλυμμα ἐπιτιθέναι ἐχρῆν · οὐδὲ γάρ , ὡς ὁ μῦθος Ἑλλήνων ἔχει , Ναρκίσσῳ προεχώρησεν τῷ καλῷ τῆς ἑαυτοῦ εἰκόνος γενέσθαι θεατήν . εἰ δὲ οὐδεμίαν εἰκόνα ὁ Μωυσῆς παραγγέλλει ποιεῖσθαι τοῖς ἀνθρώποις ἀντίτεχνον τῷ θεῷ , πῶς ἂν εὐλόγως ποιοῖεν αἱ γυναῖκες αὗται σφῶν κατὰ ἀνάκλασιν ἀπομιμούμεναι τὰς εἰκόνας εἰς τοῦ προσώπου τὴν ψευδοποιίαν ; ἀλλὰ καὶ τῷ Σαμουὴλ τῷ προφήτῃ , ὁπότε πέμπεται ἕνα χρῖσαι τῶν υἱῶν Ἰεσσαὶ εἰς βασιλέα , [ καὶ ] τὸν πρεσβύτατον τῶν παίδων αὐτοῦ καλὸν καὶ μέγαν ἰδόντι , ὁπότε τὸ χρῖσμα προέβαλεν ὁ Σαμουὴλ ἡσθεὶς ἐπ᾿ αὐτῷ , » εἶπεν « , φησίν , » ὁ κύριος αὐτῷ · μὴ ἐπιβλέψῃς εἰς τὴν ὄψιν αὐτοῦ καὶ τὸ ὕψος τοῦ μεγέθους αὐτοῦ , ὅτι ἀπῶσμαι αὐτόν . ἄνθρωπος μὲν γὰρ εἰς ὀφθαλμοὺς ὄψεται καὶ κύριος εἰς καρδίαν « , καὶ οὐκ ἔχρισε τὸν καλὸν τὸ σῶμα , ἀλλὰ τὸν καλὸν τὴν ψυχήν . εἰ οὖν τὸ φυσικὸν τοῦ σώματος κάλλος ἔλαττον τοῦ ψυχικοῦ λογίζεται κύριος , τί περὶ τοῦ νόθου φρονεῖ , ἅπαν τὸ ψεῦσμα ἄρδην ἐκβαλών ; » διὰ πίστεως γὰρ περιπατοῦμεν , οὐ διὰ εἴδους . « σαφέστατα γοῦν ὁ κύριος διὰ τοῦ Ἀβραὰμ διδάσκει καὶ πατρίδος καὶ συγγενέων καὶ κτήσεως καὶ πλούτου παντὸς καταφρονεῖν τὸν ἑπόμενον τῷ θεῷ , ποιήσας αὐτὸν ἔπηλυν , καὶ διὰ τοῦτο καὶ » φίλον « αὐτὸν ὠνόμασεν τῆς οἴκοι καταφρονήσαντα περιουσίας · εὐπατρίδης γὰρ ἦν καὶ εὔπορος σφόδρα . τριακοσίοις γοῦν καὶ ὀκτωκαίδεκα οἰκέταις ἰδίοις κεχείρωται τοὺς τέσσαρας βασιλεῖς τοὺς αἰχμαλωτεύσαντας τὸν Λώτ . μόνην εὑρίσκομεν τὴν Ἐσθὴρ δικαίως κοσμουμένην . ἐκαλλωπίζετο μυστικῶς ἡ γυνὴ βασιλεῖ τῷ ἑαυτῆς , ἀλλὰ τὸ κάλλος αὐτῆς ἐκεῖνο λύτρον εὑρίσκεται φονευομένου λαοῦ . Ὅτι δὲ ἑταίρας μὲν ποιεῖ τὰς γυναῖκας ὁ καλλωπισμός , ἀνδρογύνους δὲ τοὺς ἄνδρας καὶ μοιχικούς , μάρτυς ἡμῖν ὁ τραγικὸς διηγούμενος ὧδέ πως · ἐλθὼν δὲ ἐκ Φρυγῶν ὁ τὰς θεὰς κρίνων ὅδε , ὡς ὁ μῦθος Ἀργείων ἔχει , Λακεδαίμονα , ἀνθηρὸς μὲν εἱμάτων στολῇ χρυσῷ τε λαμπρός , βαρβάρῳ χλιδήματι , ἐρῶν ἐρῶσαν ᾤχετ᾿ ἐξαναρπάσας Ἑλένην πρὸς Ἴδης βούσταθμα , ἔκδημον λαβὼν Μενέλαον . ὢ κάλλους μοιχικοῦ · ἀνέτρεψε τὴν Ἑλλάδα ἡ βάρβαρος φιλοκοσμία καὶ ἡ ἀνδρόγυνος τρυφή · σωφροσύνην διέφθειρεν Λακωνικὴν ἐσθὴς καὶ χλιδὴ καὶ κάλλος ὡραῖον · αἱ βάρβαροι φιλοκοσμίαι ἑταίραν ἤλεγξαν τὴν Διὸς θυγατέρα . οὐκ ἦν παιδαγωγὸς αὐτοῖς ἀνακόπτων τὰς ἐπιθυμίας οὐδὲ μὴν ὁ λέγων » μὴ μοιχεύσῃς « οὐδὲ ὁ » μὴ ἐπιθυμήσῃς « λέγων μηδὲ εἰς μοιχείαν ὁδεύσῃς δι᾿ ἐπιθυμίας , ἀλλὰ μηδὲ τὰς ὀρέξεις ἐκκαύσῃς διὰ φιλοκοσμίας . οἷον αὐτοῖς τὸ ἐπὶ τούτοις ἐξηκολούθησεν τέλος , καὶ ὅσων ἀπέλαυσαν κακῶν οἱ φιλαυτίαν κωλῦσαι μὴ θελήσαντες · ἤπειροι κεκίνηνται δύο ἀπαιδεύτοις ἡδοναῖς καὶ κλονεῖται τὰ πάντα μειρακίῳ βαρβάρῳ · Ἑλλὰς ὅλη ναυτίλλεται , στενοχωρεῖται δὲ ἡ θάλασσα ἠπείρους φέρουσα · πόλεμος ἐκριπίζεται μακρός , καὶ μάχαι καταρρήγνυνται καρτεραί , καὶ νεκρῶν ἐμπίμπλαται τὰ πεδία · ἐνυβρίζει τῷ ναυστάθμῳ ὁ βάρβαρος · ἀδικία κρατεῖ καὶ τοῦ ποιητικοῦ Διὸς ἐκείνου τὸ ὄμμα τοὺς Θρᾷκας βλέπει · εὐγενὲς αἷμα βάρβαρα πίνει πεδία καὶ ποταμῶν ῥεύματα σώμασιν ἵσταται νεκροῖς · στήθη κρούεται θρήνοις καὶ τὸ πένθος ἐπινέμεται τὴν γῆν · πάντες δὲ σείονται πόδες πολυπιδάκου Ἴδης καὶ κορυφαί , Τρώων τε πόλις καὶ νῆες Ἀχαιῶν . ποῖ φύγωμεν , Ὅμηρε , καὶ στῶμεν ; δεῖξον ἡμῖν γῆν μὴ κεκινημένην . * * * μὴ θίγῃς ἡνιῶν , παιδίον , ἄπειρος ὤν , μηδὲ ἀναβῇς τὸν δίφρον ἐλαύνειν μὴ μαθών · δυσὶν ἡνιόχοις οὐρανὸς ἥδεται , οἷς μόνοις ἐλαυνόμενον ἄγεται τὸ πῦρ . μετάγεται γὰρ ἡ διάνοια ὑπὸ ἡδονῆς , καὶ τὸ ἀκήρατον τοῦ λογισμοῦ μὴ παιδαγωγούμενον τῷ λόγῳ εἰς ἀσέλγειαν κατολισθαίνει καὶ μισθὸν τοῦ παραπτώματος τὸ ἀπόπτωμα λαμβάνει . δεῖγμά σοι τούτων οἱ ἄγγελοι τοῦ θεοῦ τὸ κάλλος καταλελοιπότες διὰ κάλλος μαραινόμενον καὶ τοσοῦτον ἐξ οὐρανῶν ἀποπεσόντες χαμαί . ἀλλὰ καὶ Σικιμῖται κολάζονται καταπεπτωκότες τὴν ἁγίαν ὑβρίζοντες παρθένον · τάφος ἡ κόλασις αὐτοῖς καὶ τὸ μνημόσυνον τῆς ἐπιτιμίας εἰς σωτηρίαν παιδαγωγεῖ .
Lemmas: οὐ ἄρα ὁ πρόσοψις ὁ ἐκτός ἄνθρωπος , ἀλλά ὁ ψυχή καλλωπιστής ὁ ὁ καλοκἀγαθία κόσμημα · εἰμί δέ ἄν καί ὁ σάρξ λέγω ὁ ὁ ἐγκράτεια κόσμος . ὁ δέ , ὁ ἐπιφάνεια καλλωπίζω καί ὁ βάθος χερσόω , λανθάνω σφεῖς αὐτός κατά ὁ Αἰγύπτιος κοσμέω ναός · προπύλαιος παρά αὐτός καί προτεμένισμα ἐξασκέω , ἄλσος τε καί ὀργάς , κίων τε πάμπολυς στεφανόω ὁ αὐλή · τοῖχος δέ ἀποστίλβω ξενικός λίθος καί γραφή ἔντεχνος [ ὅς ] ἐνδέω οὐδέ εἷς · χρυσός δέ καί ἄργυρος καί ἤλεκτρον παραστίλβω ὁ ναός , καί ὁ ἀπό Ἰνδία καί Αἰθιοπία ποικίλλω μαρμαίρω λιθίδιον , ὁ δέ ἄδυτος χρυσόπαστος ἐπισκιάζω πέπλος · ἀλλά ἐάν παρεισέρχομαι εἰς ὁ βάθος ὁ περίβολος σπεύδω ἐπί ὁ θέα ὁ κρατύς , ζητέω ὁ ἄγαλμα ὁ ἔνοικος ὁ ναός , παστοφόρος δέ ἤ τις ἄλλος ὁ ἱεροποιέω περί ὁ τέμενος σεμνός δέρκομαι , παιάν ὁ Αἰγύπτιος ἀείδω γλῶσσα , ὀλίγος ἐπαναστέλλω ὁ καταπέτασμα , ὡς δείκνυμι ὁ θεός , πλατύς ἐγώ ἐνδίδωμι γέλως ὁ σέβασμα . οὐ γάρ θεός ὁ ζητέω ἔνδον εὑρίσκω , ἐπί ὅς σπεύδω , αἴλουρος δέ ἤ κροκόδειλος ἤ αὐτόχθων ὄφις ἤ τις τοιοῦτος θηρίον ἀνάξιος μέν ὁ ναός , χηραμός δέ ἤ φωλεός ἤ βόρβορος ἀντάξιος · ὁ θεός Αἰγύπτιος ἐπί στρωμνή ἁλουργής καταφαίνω κυλίω θηρίον . οὗτος ἐγώ δοκέω ὁ χρυσοφορέω γυνή , ὁ πλόκαμος ὁ ἐνουλισμός ἀσκέω χρῖσμα τε παρειά καί ὑπογραφή ὀφθαλμός καί βαφή μετέρχομαι θρίξ καί ὁ ἄλλος βλακεία κακομηχανώννυμι , κοσμέω ὁ περίβολος ὁ σαρκικός , αἰγυπτιάζω ὡς ἀληθής , ἐπισπάω ὁ δεισιδαίμων ἐραστής . ἀλλά ἐάν ἀποκαλύπτω τις ὁ καταπέτασμα ὁ ναός , ὁ κεκρύφαλος λέγω , ὁ βαφή , ὁ ἐσθής , ὁ χρυσίον , ὁ φῦκος , ὁ ἔντριμμα , τουτέστι ὁ ἐκ οὗτος σύγκειμαι ὕφος , [ ὁ καταπέτασμα , ] ὡς ἔνδον εὑρίσκω ὁ κάλλος ὁ ἀληθινός , μυσάζω , εὖ οἶδα ἐγώ . οὐ γάρ ὁ εἰκών ὁ θεός κατοικέω ἔνδον εὑρίσκω ὁ ἀξιόλογος , πόρνη δέ ἀντί αὐτός καί μοιχαλίς ὁ ψυχή καταλαμβάνω ὁ ἄδυτος , ὁ τε ἀληθινός θηρίον ἐλέγχω ψιμύθιον πίθηκος ἐντρίβω , καί ὁ παλίμβολος ὄφις ἐκεῖνος διαβιβρώσκω ὁ νοερός ὁ ἄνθρωπος διά ὁ φιλοδοξία χηραμός ἔχω ὁ ψυχή · πᾶς φάρμακον ὀλέθριος ἐμπίμπλημι καί ὁ ἑαυτοῦ ὁ πλάνη ἐνερεύγω ἰός μετασκευάζω ὁ γυνή εἰς πόρνη ὁ προαγωγός οὗτος δράκων ( οὐ γάρ γυνή , ἀλλά ἑταίρα ὁ φιλόκοσμος ) · ὁ ὁ παρά μέν ὁ ἀνήρ οἰκουρία ὀλίγος φροντίζω , λύω δέ ἀνήρ ὁ βαλλάντιον ἐκτρέπω ὁ χορηγία εἰς ἐπιθυμία , ὡς πολύς ἔχω ὁ καλός δοκέω εἰμί μάρτυς , καί ὁ πᾶς ἡμέρα κομμωτικός προσκαθέζομαι ἀργυρώνητος σχολάζω ἀνδράποδον . καθά οὖν ὄψον πονηρός ἡδύνω ὁ σάρξ καί ὁ μέν ἡμέρα κομμωτικός προστήκομαι θαλαμεύω , μή ἐλέγχω ξανθίζω , ἑσπέρα δέ καθά ἐκ φωλεός πρός ὁ λύχνος ὁ νόθος οὗτος προσέρπω κάλλος · συνεργέω γάρ καί ὁ μέθη καί ὁ ἀμυδρός ὁ φώς πρός ὁ ἐπίθεσις αὐτός . καί ὁ μέν ξανθίζω ὁ πλόκαμος ὁ κωμικός Μένανδρος ἔργω ὁ οἰκία · νῦν δέ ἕρπω ἀπό οἶκος ὅδε · ὁ γυνή γάρ ὁ σώφρων οὐ δέω ὁ θρίξ ξανθός ποιέω , ἀλλά οὐδέ ὁ παρειά φυκόω οὐδέ ὁ ὀφθαλμός ὑπογράφω . λανθάνω δέ σφεῖς ὁ κακοδαίμων ὁ οἰκεῖος ἀπολύω κάλλος ὁ ὀθνεῖος ὁ ἐπεισαγωγή · ἅμα γοῦν ἡμέρα σπαράσσω καί ἀποτρίβω καί φύραμα τις καταπλήσσω ψήχω μέν ὁ χρώς , θρύπτω δέ ὁ σάρξ ὁ φάρμακον καί ὁ περιεργία ὁ ῥύμμα ὁ οἰκεῖος μαραίνω ἄνθος . διά οὗτος τοι ὠχρός μέν ἐκ κατάπλασμα καταφαίνω , εὐάλωτος δέ ὑπό νόσος γίγνομαι τακερός ἤδη ὁ σάρξ φάρμακον ὁ σκιαγραφέω ἔχω , ὁ ἄνθρωπος ὁ δημιουργός ἀτιμάζω , ὡς οὐ κατά ἀξία δωρέω ὁ κάλλος . ἔοικα ἀργός πρός οἰκουρία γίγνομαι , καθά ζωγραφέω , καθέζομαι εἰς θέα , οὐ εἰς οἰκουρία γίγνομαι . διά οὗτος τοι ὁ παρά ὁ κωμικός ἐπιλογιστικός γυνή λέγω · τίς δέ ἄν γυνή φρόνιμος ἐργάζομαι ἤ λαμπρός , ὅς κάθημαι ξανθίζω , ὁ ἐλεύθερος γυνή λυμαίνομαι ὁ χαρακτήρ , οἶκος ἀνατροπή καί γάμος ἐκτροπή καί παῖς ὑποβολή περιποιέω . οὗτος αὐτός γάρ τοι καί Ἀντιφάνης ὁ κωμικός ἐν Μαλθακή ὁ ἑταιρικός ὁ γυνή ἐπισκώπτω ὁ κοινός πᾶς ῥῆμα εἰς ὁ κατατριβή ἐξευρίσκω λέγω ἔρχομαι , μετέρχομαι αὖ , προσέρχομαι αὖ , μετέρχομαι , ἥκω , πάρειμι , ῥύπτω , προσέρχομαι , σμάω , κτενίζω , ἐμβαίνω , τρίβω , λούω , σκοπέω , στέλλω , μυρίζω , κοσμέω , ἀλείφω · † ἐάν δέ ἔχω τις , ἀπάγχω . τρίς γάρ , οὐ ἅπαξ ἀπόλλυμι δίκαιος κροκόδειλος ἀπόπατος χράω καί σηπεδών ἀφρός ἐγχράω , καί ὁ ὀφρύς ὁ ἀσβόλη ἀναμάσσω καί ψιμύθιον ὁ παρειά ἐντρίβω . ὁ τοίνυν καί ὁ ἐθνικός προσκορής ποιητής διά ὁ τρόπος πῶς οὐ ἄν ἀπόβλητος ὁ ἀλήθεια γίγνομαι ; ἕτερος γοῦν κωμικός ἐλέγχω αὐτός Ἄλεξις · καί γάρ καί οὗτος παρατίθημι ὁ λέξις δυσωπέω ὁ περίεργος ὁ ἑρμηνεία ὁ ἀδιάτρεπτος ὁ ἀναισχυντία · οὐ γάρ εἰς τοσοῦτος περίεργος εἰμί · ἐγώ δέ αἰσχύνω κωμῳδέω εἰς τοσοῦτος ὁ γυναικωνῖτις , ὅς » βοηθός « γίγνομαι εἶτα μέντοι προσαπολύω καί ὁ ἀνήρ . πρῶτος μέν γάρ εἰς ὁ κέρδος καί ὁ συλάω ὁ πέλας πᾶς ὁ ἄλλος [ έργο ] αὐτός πάρεργος γίγνομαι . τυγχάνω μικρός τις εἰμί · φελλός ἐν ὁ βαυκίδες ἐγκασσύω . μακρός τις · διάβαθρον λεπτός φορέω ὁ τε κεφαλή ἐπί ὁ ὦμος καταβάλλω ἐξέρχομαι · οὗτος ὁ μῆκος ἀφαιρέω . οὐ ἔχω τις ἰσχίον · ὑπενδύω ῥάπτω αὐτός , ὥστε ὁ εὐπυγία ἀναβοάω ὁ εἰσοράω . κοιλία ἁδρός ἔχω · τιτθίον εἰμί αὐτός οὗτος ὅς ἔχω ) ὁ κωμικός · ὀρθός προστίθημι τοιοῦτος ἐνδυτός ὁ κοιλία ὡσπερεί κοντός οὗτος εἰς ὁ προστίθημι ) ἀπάγω . ὁ ὀφρύς πυρρός ἔχω τις · ζωγραφέω ἄσβολος . συμβαίνω ) εἰμί μέλας · καταπλάσσω ψιμύθιον · λευκόχρως λίαν τις εἰμί · παιδέρως ἐντρίβω . καλός ἔχω ὁ σῶμα τις · οὗτος γυμνός δείκνυμι . εὐφυής ὀδούς ἔχω · ἐκ ἀνάγκη δέω γελάω , ἵνα θεωρέω ) ὁ πάρειμι ὁ στόμα ὡς κομψός φορέω . ἐάν δέ μή χαίρω γελάω , διατελέω ὁ ἡμέρα ξυλήφιον μυρσίνη ἔχω λεπτός ὀρθός ἐν ὁ χεῖλος , ὥστε ὁ χρόνος σαίρω , ἐάν τε βούλομαι ἐάν τε μή . οὗτος σύ εἰς ὁ ἀποτροπή ὁ φιλόκοσμος κακομηχανία ἐκ σοφία κοσμικός παρατίθημι , πάμμαχος σῴζω ἐθέλω ἐγώ ὁ λόγος , μετά μικρός δέ καί ὁ θεῖος ἐπιστύφω γραφή . φιλέω δέ πως ὁ μή λανθάνω διά αἰσχύνη ὁ ἔλεγχος ἀφίστημι ὁ ἁμάρτημα . ὡς δέ ὁ καταπλάσσω χείρ καί ὁ περιαλείφω ὀφθαλμός ὑπόνοια ὁ νοσέω ἐκ ὁ ὄψις ἐνδείκνυμι , οὕτως ὁ ἔντριμμα καί ὁ βαφή νοσέω ἐν βάθος ὁ ψυχή αἰνίσσομαι . ἐγώ δέ παρέρχομαι » ποταμός ἀλλότριος « ὁ θεῖος παραινέω παιδαγωγός , ὁ ἀλλότριος γυνή , ὁ μάχλος , ποταμός ἀλλότριος ἀλληγορέω , πᾶς ἐπιρρέω , πᾶς διά ἀσέλγεια πορνικός εἰς τρυφή ἐκχέω · » ἀπό ὕδωρ ἀλλότριος ἀπέχω « , φημί , » καί ἀπό πηγή ἀλλότριος μή πίνω « , ὁ ῥεῦμα ὁ ἡδυπάθεια φυλάσσω παραινέω , » ἵνα πολύς ζάω χρόνος , προστίθημι δέ ἐγώ ἔτος ζωή « , εἴτε ἀλλότριος ἡδονή μή θηράω εἴτε καί ὁ αἵρεσις ἐκτρέπω . φιλοψία μέν οὖν καί φιλοινία εἰ καί πάθος μέγας , ἀλλά οὐ τοσοῦτος ὁ μέγεθος ὁπόσος ὁ φιλοκοσμία . τράπεζα πλήρης καί κύλιξ ἐπάλληλος ἱκανός πληρόω ὁ λαιμαργία · ὁ δέ φιλόχρυσος καί φίλοπορφυρος καί φιλόλιθος οὔτε ὁ ὑπέρ γῆ καί ὑπό γῆ χρυσός αὐτάρκης οὔτε ὁ Τύριος θάλασσα οὔτε μήν ὁ φόρτος ὁ ἀπό Ἰνδός καί Αἰθίοψ , ἀλλά οὐδέ ὁ Πακτωλός ὁ ῥέω ὁ πλοῦτος . οὐδέ ἐάν Μίδας τις αὐτός γίγνομαι , πληρόω , ἀλλά ἔτι πένης εἰμί πλοῦτος ἄλλος ποθέω , ἑτοῖμος δέ οὗτος συναποθνῄσκω χρυσίον . εἰ δέ καί ὁ Πλοῦτος τυφλός , ὥσπερ οὖν , ὁ περί αὐτός πτοέω καί συμπαθέω πῶς οὐ τυφλώττω ; ὅρος γοῦν ἐπιθυμία οὐ ἔχω εἰς ἀναισχυντία ἐξοκέλλω · δέω γάρ αὐτός καί θέατρον καί πομπή καί πλῆθος θεατής καί πλάνη ἐν ἱερόν καί ὁ ἐν ὁ ἄμφοδον διατριβή , ὡς πᾶς αὐτός γίγνομαι καταφανής . κοσμέω γάρ ἵνα ἄλλος ἀρέσκω ὁ ἐν πρόσωπον καυχάομαι , οὐ ἐν καρδία · ὡς γάρ ὁ δραπέτης ὁ στίγμα , οὕτως ὁ μοιχαλίς δείκνυμι ὁ ἀνθ́ισμα . » ἐάν περιβάλλω κόκκινος καί κοσμέω κόσμος χρύσεος , καί ἐάν χρίω στίμμι ὁ ὀφθαλμός σύ , εἰς μάτην ὁ ὡραισμός σύ « , ὁ λόγος διά Ἱερεμίας φημί . εἶτα οὐ ἄτοπος ἵππος μέν καί ὄρνις καί ὁ ἄλλος ζῷον ἐκ ὁ χλόη καί ὁ λειμών ἀνίστημι καί ἀναπέτομαι οἰκεῖος κόσμος χαίρω , χαίτη ἱππικός καί χροιά φυσικός καί πτέρωσις ποικίλος , ὡς δέ ἐνδεής καί ὁ θήρειος φύσις ὁ γυνή ἀκαλλής εἰς τοσοῦτος εἰμί οἴομαι , ὡς ὀθνεῖος δέω κάλλος , ὠνητός καί σκιαγραφέω ; κεκρύφαλος μέν γε καί κεκρύφαλος διαφορά καί περίεργος πλοκή , ἀλλά καί ὁ θρίξ ὁ μυρίος σχηματισμός κάτοπτρον τε πολυτίμητος κατασκευή , ὅς κατασχηματίζω θηράω ὁ δίκη παῖς ἄφρων περί ὁ μορφή πτοέω , τέλειος ἀπερυθριάω εἰμί γυνή , ὅς ἑταίρα καλός οὐ ἄν τις ἀφαμαρτάνω προσωπεῖον ποιέω ὁ πρόσωπον . ἐγώ δέ ὁ λόγος παραινέω » μή σκοπέω ὁ βλέπω , ἀλλά ὁ μή βλέπω · ὁ γάρ βλέπω πρόσκαιρος , ὁ δέ μή βλέπω αἰώνιος « . ὅς δέ καί πέρα ὁ ἀτοπία προβαίνω , ὁ ἐπίπλαστος μορφή ὁ ἑαυτοῦ οἷος ἀνδραγάθημα τις ἤ ἐπανόρθωμα κάτοπτρον ἐπινοέω , ἐπί ὅς ἀπάτη μάλα κάλυμμα ἐπιτίθημι χρή · οὐδέ γάρ , ὡς ὁ μῦθος Ἕλλην ἔχω , Νάρκισσος προχωρέω ὁ καλός ὁ ἑαυτοῦ εἰκών γίγνομαι θεατής . εἰ δέ οὐδείς εἰκών ὁ Μωϋσῆς παραγγέλλω ποιέω ὁ ἄνθρωπος ἀντίτεχνος ὁ θεός , πῶς ἄν εὔλογος ποιέω ὁ γυνή οὗτος σφεῖς κατά ἀνάκλασις ἀπομιμέομαι ὁ εἰκών εἰς ὁ πρόσωπον ὁ ψευδοποιΐα ; ἀλλά καί ὁ Σαμουήλ ὁ προφήτης , ὁπότε πέμπω εἷς χρίω ὁ υἱός Ἰεσσαί εἰς βασιλεύς , [ καί ] ὁ πρέσβυς ὁ παῖς αὐτός καλός καί μέγας ὁράω , ὁπότε ὁ χρῖσμα προβάλλω ὁ Σαμουήλ ἥδομαι ἐπί αὐτός , » λέγω « , φημί , » ὁ κύριος αὐτός · μή ἐπιβλέπω εἰς ὁ ὄψις αὐτός καί ὁ ὕψος ὁ μέγεθος αὐτός , ὅτι ἀπωθέω αὐτός . ἄνθρωπος μέν γάρ εἰς ὀφθαλμός ὁράω καί κύριος εἰς καρδία « , καί οὐ χρίω ὁ καλός ὁ σῶμα , ἀλλά ὁ καλός ὁ ψυχή . εἰ οὖν ὁ φυσικός ὁ σῶμα κάλλος ἐλαχύς ὁ ψυχικός λογίζομαι κύριος , τίς περί ὁ νόθος φρονέω , ἅπας ὁ ψεῦσμα ἄρδην ἐκβάλλω ; » διά πίστις γάρ περιπατέω , οὐ διά εἶδος . « σαφής γοῦν ὁ κύριος διά ὁ Ἀβραάμ διδάσκω καί πατρίς καί συγγενής καί κτῆσις καί πλοῦτος πᾶς καταφρονέω ὁ ἕπομαι ὁ θεός , ποιέω αὐτός ἔπηλυς , καί διά οὗτος καί » φίλος « αὐτός ὀνομάζω ὁ οἴκοι καταφρονέω περιουσία · εὐπατρίδης γάρ εἰμί καί εὔπορος σφόδρα . τριακόσιοι γοῦν καί ὀκτωκαίδεκα οἰκέτης ἴδιος χειρόω ὁ τέσσαρες βασιλεύς ὁ αἰχμαλωτεύω ὁ Λώτ . μόνος εὑρίσκω ὁ Ἐσθήρ δίκαιος κοσμέω . καλλωπίζω μυστικός ὁ γυνή βασιλεύς ὁ ἑαυτοῦ , ἀλλά ὁ κάλλος αὐτός ἐκεῖνος λύτρον εὑρίσκω φονεύω λαός . ὅτι δέ ἑταίρα μέν ποιέω ὁ γυνή ὁ καλλωπισμός , ἀνδρόγυνος δέ ὁ ἀνήρ καί μοιχικός , μάρτυς ἐγώ ὁ τραγικός διηγέομαι ὧδε πως · ἔρχομαι δέ ἐκ Φρύξ ὁ ὁ θεά κρίνω ὅδε , ὡς ὁ μῦθος Ἀργεῖος ἔχω , Λακεδαίμων , ἀνθηρός μέν εἷμα στολή χρυσός τε λαμπρός , βάρβαρος χλίδημα , ἐράω ἐράω οἴχομαι ἐξαναρπάζω Ἑλένη πρός Ἴδη βούσταθμον , ἔκδημος λαμβάνω Μενέλαος . ὦ κάλλος μοιχικός · ἀνατρέπω ὁ Ἑλλάς ὁ βάρβαρος φιλοκοσμία καί ὁ ἀνδρόγυνος τρυφή · σωφροσύνη διαφθείρω Λακωνικός ἐσθής καί χλιδή καί κάλλος ὡραῖος · ὁ βάρβαρος φιλοκοσμία ἑταίρα ἐλέγχω ὁ Ζεύς θυγάτηρ . οὐ εἰμί παιδαγωγός αὐτός ἀνακόπτω ὁ ἐπιθυμία οὐδέ μήν ὁ λέγω » μή μοιχεύω « οὐδέ ὁ » μή ἐπιθυμέω « λέγω μηδέ εἰς μοιχεία ὁδεύω διά ἐπιθυμία , ἀλλά μηδέ ὁ ὄρεξις ἐκκαίω διά φιλοκοσμία . οἷος αὐτός ὁ ἐπί οὗτος ἐξακολουθέω τέλος , καί ὅσος ἀπολαύω κακός ὁ φιλαυτία κωλύω μή ἐθέλω · ἤπειρος κινέω δύο ἀπαίδευτος ἡδονή καί κλονέω ὁ πᾶς μειράκιον βάρβαρος · Ἑλλάς ὅλος ναυτίλλομαι , στενοχωρέω δέ ὁ θάλασσα ἤπειρος φέρω · πόλεμος ἐκριπίζω μακρός , καί μάχη καταρρήγνυμι καρτερός , καί νεκρός ἐμπίμπλημι ὁ πεδίον · ἐνυβρίζω ὁ ναύσταθμος ὁ βάρβαρος · ἀδικία κρατέω καί ὁ ποιητικός Ζεύς ἐκεῖνος ὁ ὄμμα ὁ Θρᾷξ βλέπω · εὐγενής αἷμα βάρβαρος πίνω πεδίον καί ποταμός ῥεῦμα σῶμα ἵστημι νεκρός · στῆθος κρούω θρῆνος καί ὁ πένθος ἐπινέμω ὁ γῆ · πᾶς δέ σείω πούς πολυπίδακος Ἴδη καί κορυφή , Τρώς τε πόλις καί ναῦς Ἀχαιός . ποῖ φεύγω , Ὅμηρος , καί ἵστημι ; δείκνυμι ἐγώ γῆ μή κινέω . * * * μή θιγγάνω ἡνία , παιδίον , ἄπειρος εἰμί , μηδέ ἀναβαίνω ὁ δίφρος ἐλαύνω μή μανθάνω · δύο ἡνίοχος οὐρανός ἥδομαι , ὅς μόνος ἐλαύνω ἄγω ὁ πῦρ . μετάγω γάρ ὁ διάνοια ὑπό ἡδονή , καί ὁ ἀκήρατος ὁ λογισμός μή παιδαγωγέω ὁ λόγος εἰς ἀσέλγεια κατολισθάνω καί μισθός ὁ παράπτωμα ὁ ἀπόπτωμα λαμβάνω . δεῖγμα σύ οὗτος ὁ ἄγγελος ὁ θεός ὁ κάλλος καταλείπω διά κάλλος μαραίνω καί τοσοῦτος ἐκ οὐρανός ἀποπίπτω χαμαί . ἀλλά καί Σικιμίτης κολάζω καταπίπτω ὁ ἅγιος ὑβρίζω παρθένος · τάφος ὁ κόλασις αὐτός καί ὁ μνημόσυνον ὁ ἐπιτιμία εἰς σωτηρία παιδαγωγέω .