clemens-alexandrinus.paedagogus 3.11
Διὰ τοῦτο καὶ τὸ χρυσοφορεῖν καὶ τὸ ἐσθῆτι μαλακωτέρᾳ χρῆσθαι οὐ τέλεον περικοπτέον , χαλινωτέον δὲ τὰς ἀλόγους τῶν ὁρμῶν , μὴ εἰς τὸ ἁβροδίαιτον ἡμᾶς ἐνσείσωσιν φέρουσαι ὑπὸ πολλῆς τῆς ἀνέσεως ἐξαρπάσασαι · δεινὴ γὰρ ἡ τρυφὴ εἰς κόρον ἐξοκείλασα σκιρτῆσαι καὶ ἀναχαιτίσαι καὶ τὸν ἡνίοχον , [ καὶ ] τὸν παιδαγωγόν , ἀποσείσασθαι , ὃς πόρρωθεν ἀνακόπτων τὰς ἡνίας ἄγει καὶ φέρει πρὸς σωτηρίαν τὸν ἵππον τὸν ἀνθρώπειον , τὸ ἄλογον μέρος τῆς ψυχῆς τὸ περὶ ἡδονὰς καὶ ὀρέξεις ἐπιψόγους καὶ λίθους καὶ χρυσίον καὶ ἐσθῆτα ποικίλην καὶ τὴν ἄλλην χλιδὴν ἐκθηριούμενον · ἐκεῖνο μάλιστα ἐν νῷ ἔχοντες τὸ εἰρημένον ἁγίως » τὴν ἀναστροφὴν ὑμῶν ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἔχοντες καλήν , ἵνα ἐν ᾧ καταλαλοῦσιν ὑμῶν ὡς κακοποιῶν , ἐκ τῶν καλῶν ἔργων ἐποπτεύσαντες δοξάσωσι τὸν θεόν . « δίδωσιν οὖν ἡμῖν ὁ παιδαγωγὸς ἐσθῆτι χρῆσθαι τῇ λιτῇ , χρόᾳ δὲ τῇ λευκῇ , ὡς προειρήκαμεν , ἵνα μὴ τέχνῃ ποικιλλομένῃ , φύσει δὲ γεννωμένῃ οἰκειούμενοι , πᾶν ὅσον ἀπατηλὸν καὶ τῆς ἀληθείας καταψευδόμενον παρωσάμενοι τὸ μονότροπον καὶ μονοπρόσωπον τῆς ἀληθείας ἀσπασώμεθα . ἁβροδίαιτον ὀνειδίζων νεανίαν ὁ Σοφοκλῆς λέγει · γυναικομίμοις ἐμπρέπεις ἐσθήμασιν . ὡς γὰρ στρατιώτου καὶ ναύτου καὶ ἄρχοντος , οὕτως δὲ καὶ σώφρονός ἐστιν οἰκεία στολὴ ἡ ἀπερίεργος καὶ εὐσχήμων καὶ καθάριος . παρ᾿ ὃ καὶ ὁ ἐν τῷ νόμῳ περὶ τῆς λέπρας διὰ Μωυσέως τεθεὶς νόμος τὸ ποικίλον καὶ πολύστικτον ὡς οὐχ ὅσιον ἀπωθεῖται ταῖς ποικίλαις τοῦ ὄφεως φολίσιν ἐοικός . τὸν γοῦν μηκέτι διηνθισμένον ποικιλίᾳ χρωμάτων , ὅλον δὲ λευκωθέντα δι᾿ ὅλων ἀπὸ κεφαλῆς ἄκρας ἄχρι ποδῶν ἐσχάτων καθαρὸν εἶναι ἐθέλει , ἵνα κατὰ τὴν ἀπὸ τοῦ σώματος μετάβασιν τὸ ποικίλον καὶ πανοῦργον τῆς διανοίας μεθέμενοι πάθος τὸ ἀποίκιλτον καὶ ἀνενδοίαστον τῆς ἀληθείας ἁπλοῦν ἀγαπήσωμεν χρῶμα . ὁ δὲ καὶ ἐν τούτῳ ἄρα ζηλωτὴν Μωυσέως , ὁ πάντα ἄριστος Πλάτων , ὑφὴν ἐκείνην ἀποδέχεται , ᾗ μὴ πλέον ἔργον πρόσεστι γυναικὸς σώφρονος · » χρώματα δὲ λευκὰ πρέποντα ἂν εἴη σεμνότητι καὶ ἄλλοθι « λέγει » καὶ ἐν ὑφῇ · βάμματα δὲ μὴ προσφέρειν ἀλλ᾿ ἢ πρὸς τὰ πολέμου κοσμήματα . « εἰρηνικοῖς ἄρα ἀνθρώποις καὶ φωτεινοῖς κατάλληλον τὸ λευκόν . ὡς οὖν τὰ σημεῖα τὰ ἐγγυτάτω ὄντα τῶν αἰτίων παρόντα σημαίνει , μᾶλλον δὲ δείκνυσι τὴν τοῦ ἀποτελέσαντος ὕπαρξιν , οἷον καπνὸς μὲν πῦρ , εὔχροια δὲ καὶ εὐσφυξία ὑγίειαν , οὕτως καὶ παρ᾿ ἡμῖν ἡ τοιάδε στολὴ τοῦ ἤθους τὴν κατάστασιν ἐνδείκνυται . καθάριος δὲ καὶ ἀφελὴς ἡ σωφροσύνη , ἐπεὶ ἡ μὲν καθαριότης ἕξις ἐστὶν παρασκευαστικὴ διαίτης καθαρᾶς καὶ ἀμιγοῦς αἰσχροῖς , ἡ δὲ ἀφέλεια ἕξις ἀφαιρετικὴ τῶν περιττῶν . ἡ δὲ στερεὰ ἐσθὴς καὶ μάλιστα ἡ ἄγναφος ἀποστέγει τὸ θερμὸν τὸ ἐν τῷ σώματι , οὐχ ὅτι ἐν αὑτῇ ἔχει τὴν θερμότητα ἡ ἐσθής , ἀλλ᾿ ὅτι τὴν ἐν τῷ σώματι ἐξιοῦσαν ἀναστρέφει καὶ πάροδον αὐτῇ οὐ παρέχει , εἰ δὲ καὶ ἐμπέσοι τις , συλλαβοῦσα αὐτὴν ἐν αὑτῇ ἔχει καὶ ὑπ᾿ αὐτῆς θερμανθεῖσα ἀντιθερμαίνει τὸ σῶμα , δι᾿ ὃ καὶ χειμῶνος μάλιστα ταύτῃ χρηστέον · εὔκολος δὲ αὕτη · εὐκολία δέ ἐστιν ἕξις ἀπέριττος προσδεκτικὴ τῶν πρὸς τὸ ἀνελλιπὲς ἐξαρκούντων εἰς τὸν κατὰ λόγον , τὸν ὑγιῆ καὶ μακάριον , βίον . κεχρήσθω δὲ καὶ ἡ γυνὴ τῇ λιτῇ στολῇ καὶ τῇ σεμνῇ , μαλακωτέρᾳ δὲ μᾶλλον ἢ προσῆκεν ἀνδρί , πλὴν οὐ τέλεον ἀπηρυθριακυίᾳ , οὐ διαρρεούσῃ τῇ μαλακότητι . ἔστων δὲ αἱ ἐσθῆτες ἁρμόζουσαι ἡλικίᾳ , προσώπῳ , τόποις , φύσει , ἐπιτηδεύμασιν . » ἐνδύσασθαι « γὰρ παγκάλως ἡμῖν ὁ θεῖος ἀπόστολος συμβουλεύει » τὸν Χριστὸν Ἰησοῦν , καὶ τῆς σαρκὸς πρόνοιαν μὴ ποιεῖσθαι εἰς ἐπιθυμίας « . κωλύει δὲ βιαζομένους τὴν φύσιν ὁ λόγος τοὺς λοβοὺς τῶν ὠτίων τιτρᾶναι . διὰ τί γὰρ οὐχὶ καὶ τὴν ῥῖνα ; ἵνα δὴ κἀκεῖνο πληρωθῇ τὸ εἰρημένον · » ὥσπερ ἐνώτιον ἐν ῥινὶ ὑός , οὕτως γυναικὶ κακόφρονι κάλλος . « καθόλου γὰρ εἴ τις ἡγεῖται κοσμεῖσθαι χρυσίῳ , ἐλάττων ἐστὶν χρυσίου , ὁ δὲ ἐλάττων χρυσίου οὐκ ἔστι κύριος αὐτοῦ . ἀκοσμότερον δὲ ὁμολογεῖν ἑαυτὸν καὶ ἥττονα τοῦ Λυδίου ψήγματος πῶς οὐκ ἀτοπώτατον ; καθάπερ οὖν καὶ τὸ χρυσίον μιαίνεται τῆς συὸς τῇ ἀκαθαρσίᾳ τῷ ῥύγχει τὸν φορυτὸν ἐκταρασσούσης , οὕτως ἀσελγαίνειν αἱ τρυφητικώτεραι ὑπὸ τῆς περιουσίας ἐπαιρόμεναι τὸ κάλλος τὸ ἀληθινὸν καθυβρίζουσιν ἀφροδισίων μολυσμοῖς . δίδωσιν οὖν αὐταῖς δακτύλιον ἐκ χρυσίου , οὐδὲ τοῦτον εἰς κόσμον , ἀλλ᾿ εἰς τὸ ἀποσημαίνεσθαι τὰ οἴκοι φυλακῆς ἄξια διὰ τὴν ἐπιμέλειαν τῆς οἰκουρίας . εἰ γὰρ οἱ πάντες ἦσαν παιδαγωγούμενοι , οὐδὲν τῶν σφραγίδων ἔδει ἐπ᾿ ἴσης ὄντων δικαίων καὶ οἰκετῶν καὶ δεσποτῶν · ἐπεὶ δὲ ἡ ἀπαιδευσία πολλὴν ἐνδίδωσι ῥοπὴν εἰς ἀδικίαν , σφραγίδων ἐδεήθημεν . ἀλλ᾿ ἔστιν οὗ καθυφεῖναι τοῦ τόνου καιρός . καὶ γὰρ ἔσθ᾿ ὅτε συγγνωστέον ταῖς οὐκ εὐτυχούσαις περὶ γάμον σώφρονα καὶ τἀνδρὸς διὰ τὴν ἀρέσκειαν κοσμουμέναις . ὅρος δὲ αὐταῖς ἐπικείσθω ἡ πρὸς μόνους τοὺς ἑαυτῶν ἄνδρας φιλοτιμία . ἐγὼ μὲν οὐκ ἐβουλόμην τὴν σωματικὴν εὐπρέπειαν ἀσκεῖν αὐτάς , ἐπάγεσθαι δὲ τοὺς γήμαντας φιλανδρίᾳ σώφρονι , βιαστικῷ καὶ δικαίῳ φαρμάκῳ · πλὴν ἀλλ᾿ ἐπεὶ δυστυχεῖν βούλονται τὴν ψυχήν , προκείσθω αὐταῖς , εἴ γε σωφρονεῖν ἐθέλοιεν , τὰς ἀλόγους ὁρμὰς καὶ ἐπιθυμίας τῶν ἀνδρῶν καταπραΰνειν ἠρέμα · ἡσυχῇ δὲ αὐτοὺς ἐπὶ τὴν λιτότητα ὑπακτέον τῷ πρὸς ὀλίγον πρὸς τὸ σωφρονέστερον ἐθισμῷ . τὸ γὰρ σεμνὸν κατάστημα οὐ προσθήκῃ τοῦ φορτικοῦ , ἀλλὰ ἀφαιρέσει τοῦ περιττοῦ περιγίγνεται . καθάπερ οὖν ὠκύπτερα περικοπτέον τῶν γυναικῶν τὰ χρήματα τὰ τρυφητικά , χαυνότητας ἀβεβαίους καὶ κενὰς ἐμποιοῦντα ἡδονάς , ὑφ᾿ ὧν ἐπαιρόμεναι καὶ πτερούμεναι πολλάκις ἀποπέτονται τῶν γάμων . διὸ καὶ συστέλλειν χρὴ τὰς γυναῖκας κοσμίως καὶ περισφίγγειν αἰδοῖ σώφρονι , μὴ παραρρυῶσι τῆς ἀληθείας διὰ χαυνότητα . καλὸν μὲν οὖν ταῖς γαμεταῖς πεπιστευκότας ταῖς σφῶν τοὺς ἄνδρας τὴν οἰκουρίαν αὐταῖς ἐπιτρέπειν βοηθοῖς εἰς τοῦτο δεδομέναις . εἰ δὲ ἄρα δέοι καὶ ἡμᾶς ἐμπολιτευομένους καὶ ἄλλας τινὰς τῶν κατ᾿ ἀγρὸν διοικουμένους πράξεις , πολλάκις δὲ καὶ ἄνευ γυναικῶν γενομένους ὑπὲρ ἀσφαλείας ἀποσφραγίζεσθαί τινα , δίδωσιν καὶ ἡμῖν εἰς τοῦτο μόνον σημαντῆρα , τοὺς δὲ ἄλλους ἀπορριπτέον δακτυλίους , ἐπεὶ » κόσμος « κατὰ τὴν γραφὴν » χρυσοῦς φρονίμῳ παιδεία « . αἱ δὲ χρυσοφοροῦσαι τῶν γυναικῶν δεδιέναι μοι δοκοῦσιν , μή , ἢν ἀφέληταί τις αὐτῶν τὰ χρυσία , δοῦλαι νομισθῶσιν οὐ κοσμούμεναι . τὸ δὲ εὐγενὲς τῆς ἀληθείας , ἐν τῷ φύσει καλῷ κατὰ ψυχὴν ἐξεταζόμενον , οὐ πράσει καὶ ὠνῇ τὸν δοῦλον , ἀλλὰ τῇ γνώμῃ τῇ ἀνελευθέρῳ διακέκρικεν , ἡμῖν δὲ οὐ φαίνεσθαι ἐλευθέροις , ἀλλὰ εἶναι ἁρμόζει , τοῖς θεῷ μὲν παιδαγωγουμένοις , θεῷ δὲ εἰσπεποιημένοις . διὸ καὶ στάσιν καὶ κίνησιν καὶ βάδισμα καὶ ἐσθῆτα καὶ ἁπαξαπλῶς τὸν πάντα βίον ὅτι μάλιστα ἐλευθεριώτατον ἐπαναιρετέον . ἀλλὰ καὶ τὸν δακτύλιον οὐκ ἐπ᾿ ἄρθρῳ φορητέον τοῖς ἀνδράσι ( γυναικεῖον γὰρ τοῦτο ) , εἰς δὲ τὸν μικρὸν δάκτυλον , καὶ τούτου εἰς τοὔσχατον καθιέναι · ἔσται γὰρ οὕτως εὐεργὴς ἡ χείρ , ἐν οἷς αὐτῆς δεόμεθα · καὶ οὐ ῥᾷστα ὁ σημαντὴρ ἀποπεσεῖται τῇ μείζονι τοῦ ἄρθρου συνδέσει φυλαττόμενος . αἱ δὲ σφραγῖδες ἡμῖν ἔστων πελειὰς ἢ ἰχθὺς ἢ ναῦς οὐριοδρομοῦσα ἢ λύρα μουσική , ᾗ κέχρηται Πολυκράτης , ἢ ἄγκυρα ναυτική , ἣν Σέλευκος ἐνεχαράττετο τῇ γλυφῇ , κἂν ἁλιεύων τις ᾖ , ἀποστόλου μεμνήσεται καὶ τῶν ἐξ ὕδατος ἀνασπωμένων παιδίων · οὐ γὰρ εἰδώλων πρόσωπα ἐναποτυπωτέον , οἷς καὶ τὸ προσέχειν ἀπείρηται , οὐδὲ μὴν ξίφος ἢ τόξον τοῖς εἰρήνην διώκουσιν ἢ κύπελλα τοῖς σωφρονοῦσιν . πολλοὶ δὲ τῶν ἀκολάστων ἐγγεγλυμμένους ἔχουσι τοὺς ἐρωμένους ἢ τὰς ἑταίρας , ὡς μηδὲ ἐθελήσασιν αὐτοῖς λήθην ποτὲ ἐγγενέσθαι δυνηθῆναι τῶν ἐρωτικῶν παθημάτων διὰ τὴν ἐνδελεχῆ τῆς ἀκολασίας ὑπόμνησιν . Τριχῶν δὲ πέρι ταύτῃ δοκεῖ · ψιλὴ μὲν ἡ τῶν ἀνδρῶν κεφαλή , πλὴν εἰ μὴ οὔλας ἔχοι τὰς τρίχας , λάσιον δὲ τὸ γένειον , αἱ δὲ συνεστραμμέναι τῶν τριχῶν ἀπὸ τῆς κεφαλῆς μὴ καθικέσθωσαν ἄγαν εἰς πλοκάμους κατολισθαίνουσαι γυναικείους · ἀπόχρη γὰρ τὸ » ἠυγένειον « τοῖς ἀνδράσιν . εἰ δέ τις καὶ κείραιτό τι τοῦ γενείου , οὐ μέντοι πατελῶς ψιλωτέον αὐτό · αἰσχρὸν γὰρ τὸ θέαμα καὶ κατέγνωσται ἡ τοῦ γενείου ἐν χρῷ κουρὰ παρατίλσει καὶ λειότητι γειτνιῶσα . αὐτίκα γοῦν ὁ ψαλμῳδὸς τοῦ γενείου τερπόμενος τῇ κόμῃ » ὡς τὸ μύρον « φησὶ » τὸ καταβαῖνον ἐπὶ πώγωνα , τὸν πώγωνα τὸν Ἀαρών « · τῇ παλινῳδίᾳ τοῦ πώγωνος τὸ εὐπρεπὲς ὑμνήσας , τὸ πρόσωπον τῷ μύρῳ κατεγάνωσε κυρίου . ἐπεὶ δὲ οὐχ ὡραϊσμοῦ χάριν ἡ κουρὰ παραληπτέα , διὰ περίστασιν δέ , τὰς μὲν τῆς κεφαλῆς τρίχας ὡς μὴ αὐξόμεναι ταῖς ὄψεσιν ἐμποδίζοιεν καταβαίνουσαι , καὶ ἴσως τὰς ἐπὶ τῷ μύστακι μολυνομένας κατὰ τὴν τροφὴν περικαρτέον , οὐ ξυρῷ ( ἀγεννὲς γάρ ) , ἀλλὰ ταῖς δυοῖν μαχαίραις ταῖς κουρικαῖς , τὰς δὲ τοῦ γενείου μηδέν τι παραλυπούσας οὐκ ἐνοχλητέον , σεμνότητα μὲν τοῦ προσώπου καὶ κατάπληξιν γεννητικὴν * * ἐμποιούσας · πολλοὺς δὲ καὶ τὸ σχῆμα παραπαιδαγωγεῖ μὴ ἁμαρτάνειν διὰ τὸ εὐεξέλεγκτον , τοῖς δὲ ἀναφανδὸν ἁμαρτάνειν ἐθέλουσιν τὸ λανθάνον τοῦ σχήματος καὶ μὴ παράσημον ἐπιτερπέστατον , ὑφ᾿ ᾧ δεδυκότες οἷς ἔξεστι δι᾿ ἄγνοιαν πλημμελεῖν τοῖς πολλοῖς ἐξομοιούμενοι τὸ ἁμαρτάνειν ἀδεῶς κεκάρπωνται . οὐ μόνον οὖν αὐστηρὸν δεικνύει τὸν ἄνδρα τῆς κεφαλῆς τὸ ψιλόν , ἀλλὰ καὶ δυσπαθὲς κατασκευάζει τὸ κρανίον , προσομιλεῖν ἐθίζον καὶ κρύει καὶ καύματι , καὶ τὰς ἀπὸ τούτων διωθεῖται βλάβας , ἃς ἡ κόμη σπόγγου τρόπον εἰς ἑαυτὴν ἀναλαμβάνουσα , ἐγκατασκήπτει τῷ ἐγκεφάλῳ παράμονον ἐκ τῆς νοτίδος τὴν βλάβην . Ταῖς γυναιξὶ δὲ ἀπόχρη μαλάσσειν τὰς τρίχας καὶ ἀναδεῖσθαι τὴν κόμην εὐτελῶς περόνῃ τινὶ λιτῇ παρὰ τὸν αὐχένα , ἀφελεῖ θεραπείᾳ συναυξούσαις εἰς κάλλος γνήσιον τὰς σώφρονας κόμας . καὶ γὰρ αἱ περιπλοκαὶ τῶν τριχῶν αἱ ἑταιρικαὶ καὶ αἱ τῶν σειρῶν ἀναδέσεις πρὸς τῷ εἰδεχθεῖς αὐτὰς δεικνύναι κόπτουσι τὰς τρίχας , ἀποτίλλουσαι ταῖς πανούργοις ἐμπλοκαῖς , δι᾿ ἃς οὐδὲ θιγγάνουσι τῆς κεφαλῆς τῆς σφῶν αὐτῶν συγχεῖν τὰς τρίχας φοβούμεναι , ἀλλὰ καὶ ὁ ὕπνος αὐταῖς μετὰ δέους παραγίνεται , μὴ κατασκύλωσιν λαθοῦσαι τὸ σχῆμα τῆς ἐμπλοκῆς . ἀλλοτρίων δὲ αἱ προσθέσεις τριχῶν τέλεον ἔκβλητοι , ὀθνείας τε ἐπισκευάζεσθαι τῇ κεφαλῇ τὰς κόμας ἀθεώτατον νεκροῖς ἐνδιδυσκούσας πλοκάμοις τὸ κρανίον · τίνι γὰρ ὁ πρεσβύτερος ἐπιθήσει χεῖρα ; τίνα δὲ εὐλογήσει ; οὐ τὴν γυναῖκα τὴν κεκοσμημένην , ἀλλὰ τὰς ἀλλοτρίας τρίχας καὶ δι᾿ αὐτῶν ἄλλην κεφαλήν . εἰ δὲ » κεφαλὴ γυναικὸς μὲν ἀνήρ , ἀνδρὸς δὲ ὁ Χριστός « , πῶς οὐκ ἄθεον διττοῖς αὐτὰς περιπίπτειν ἁμαρτήμασιν ; τοὺς μὲν γὰρ ἀπατῶσι , τοὺς ἄνδρας , διὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς κόμης , καταισχύνουσι δὲ τὸν κύριον τὸ ὅσον ἐπ᾿ αὐταῖς ἑταιρικῶς κοσμούμεναι εἰς ἀπάτην ἀληθείας καὶ τὴν ὄντως οὖσαν καλὴν βλασφημοῦσαι κεφαλήν . οὐκοῦν οὐδὲ βαπτέον τὰς τρίχας οὐδὲ μὴν τὰς πολιὰς μεταχρωστέον · οὐδὲ γὰρ τὴν ἐσθῆτα ποικίλλειν συγκεχώρηται · καὶ μάλιστα τὸ γεραιὸν τῆς ἡλικίας καὶ ἀξιόπιστον οὐκ ἐπικαλυπτέον , ἀναδεικτέον δὲ ὑπ᾿ αὐγὰς τοῦ θεοῦ τὸ τίμημα εἰς σέβασμα τῶν νέων · καὶ γὰρ ἀναισχυντοῦσιν ἔσθ᾿ ὅτε πολιᾶς ἐπιφάνεια παιδαγωγοῦ δίκην ἐπιστᾶσα ἐπὶ σωφροσύνην μεθηρμόσατο αὐτοὺς καὶ κατεπλήξατο τῇ στιλπνότητι τῆς ὄψεως τὸ νεάζον τῆς ἐπιθυμίας . Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὰ πρόσωπα ἐντριπτέον αὐταῖς πανούργου σοφίας τερθρεύμασιν · ὑποδείξωμεν δὲ αὐταῖς κομμωτικὴν σώφρονα · κάλλος γὰρ ἄριστον πρῶτον μὲν τὸ ψυχικόν , ὡς πολλάκις ἐπεσημηνάμην , ὅταν ᾖ κεκοσμημένη ψυχὴ ἁγίῳ πνεύματι καὶ τοῖς ἐκ τούτου ἐμπνεομένη φαιδρύσμασιν , δικαιοσύνῃ , φρονήσει , ἀνδρείᾳ , σωφροσύνῃ φιλαγαθίᾳ τε καὶ αἰδοῖ , ἧς οὐδὲν εὐανθέστερον χρῶμα ἑώραται πώποτε . ἔπειτα καὶ τὸ σωματικὸν κάλλος ἠσκήσθω , » συμμετρία μελῶν καὶ μερῶν μετ᾿ εὐχροίας « . ἡ κομμωτικὴ τῆς ὑγείας ἐνταῦθα εὔθετος , καθ᾿ ἣν ἡ τοῦ εἰδώλου τοῦ ἐπιπλάστου εἰς τὸ ἀληθὲς μετάβασις κατὰ τὸ σχῆμα τὸ ἐκ τοῦ θεοῦ δεδομένον περιγίνεται . δεινὴ δὲ καλλωπίσαι κατὰ φύσιν ἡ τῶν ποτῶν εὐκρασία καὶ ἡ τῶν σιτίων συμμετρία . οὐ γὰρ μόνον τὴν ὑγίειαν ἴσχει τὸ σῶμα ἐκ τούτων , ἀλλὰ καὶ τὸ κάλλος διαφαίνεσθαι ποιεῖ . ἀπὸ γὰρ τοῦ πυρώδους τὸ στιλπνὸν καὶ μαρμαρυγῶδες περιγίνεται , ἀπὸ δὲ τοῦ ὑγροῦ τὸ λαμπρὸν καὶ κεχαρισμένον , ἀπὸ δὲ τοῦ ξηροῦ τὸ ἀνδρῶδες καὶ πάγιον , ἀπὸ δὲ τοῦ ἀερώδους τὸ εὔπνουν καὶ ἰσοστάσιον , ἐξ ὧν ὁ εὔρυθμος καὶ καλὸς οὗτος ἀνδριὰς τοῦ λόγου κεκόσμηται . ἄνθος δὲ τῆς ὑγιείας ἐλευθέριον τὸ κάλλος · ἣ μὲν γὰρ ἔνδον τοῦ σώματος ἐργάζεται , τὸ δὲ εἰς τὸ ἐκτὸς τοῦ σώματος ἐξανθῆσαν φανερὰν ἐνδείκνυται τὴν εὔχροιαν . αἱ γοῦν κάλλισται καὶ ὑγιεινόταται ἀγωγαὶ διαπονοῦσαι τὰ σώματα τὸ κάλλος τὸ γνήσιον καὶ παράμονον ἐργάζονται , ἕλκοντος ἐφ᾿ ἑαυτὸ τοῦ θερμοῦ τήν τε ἰκμάδα πᾶσαν καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ψυχρόν · ὁλκὸν δὲ εἰς ἑαυτὴν ἡ θερμότης ἐκριπιζομένη κινήσεσιν . ἐπειδὰν δὲ ἑλκύσῃ , ἀλεαινομένην ἠρέμα δι᾿ αὐτῶν ἀτμίζει τῶν σαρκῶν τὴν ἐκ τῆς τροφῆς περιουσίαν , ποσῇ μὲν τῇ ὑγρότητι , ὑπερβολῇ δὲ θερμότητος . διὸ καὶ ἡ προτέρα κενοῦται τροφή · ἀκινήτῳ δὲ τῷ σώματι τὸ βρωθὲν σιτίον οὐ προσφύεται , ἀλλὰ ἐκπίπτει , ὥσπερ ἀπὸ ψυχροῦ κλιβάνου ὁ ἄρτος ἢ ὅλος ἢ μόνον ὑπολειπόμενος τὸν πυθμένα . εἰκότως οὖν τοῖς περιττεύουσι κατὰ τὰς ἀποτρίψεις τὰ οὖρα καὶ τὰ σκύβαλα πλεονάζει , πλεονάζει δὲ καὶ τὰ ἄλλα περιττώματα αὐτοῖς , πρὸς δὲ καὶ οἱ ἱδρῶτες , οὐκ ἀναδιδομένης τῷ σώματι τῆς τροφῆς , ἀλλὰ εἰς τὰ περιττὰ ἐκχεομένης . ἐντεῦθεν καὶ αἱ λαγνεῖαι ὁρμῶνται , περὶ τὰ παιδοποιίας μόρια ἐπιρρεούσης τῆς περιττείας . διὸ κινήσεσι συμμέτροις [ διὸ ] τηκτέον ταύτην τὴν περιττείαν καὶ εἰς πέψιν ἀναχυτέον , δι᾿ ἧς τὸ κάλλος ἐρυθραίνεται . Ατοπον δὲ τοὺς » κατ᾿ εἰκόνα καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν θεοῦ « γεγονότας ὥσπερ ἀτιμάζοντας τὸ ἀρχέτυπον ἔπηλυν ἐπάγεσθαι κομμωτικήν , τὴν ἀνθρώπειον κακοτεχνίαν πρὸ τῆς θείας αἱρουμένους δημιουργίας . προσιέναι δὲ αὐτὰς ὁ παιδαγωγὸς κελεύει » ἐν καταστολῇ κοσμίῳ , μετὰ αἰδοῦς καὶ σωφροσύνης κοσμεῖν ἑαυτάς « , » ὑποτασσομένας τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν , ὡς καὶ εἴ τινες ἀπειθοῖεν τῷ λόγῳ , διὰ τῆς τῶν γυναικῶν ἀναστροφῆς ἄνευ λόγου κερδηθήσονται , ἐποπτεύσαντες « φησὶ » τὴν ἐν λόγῳ ἁγνὴν ἀναστροφὴν ὑμῶν · ὧν ἔστω οὐχ ὁ ἔξωθεν ἐμπλοκῆς καὶ περιθέσεως χρυσίων ἢ ἐνδύσεως ἱματίων κόσμος , ἀλλ᾿ ὁ κρυπτὸς τῆς καρδίας ἄνθρωπος ἐν τῷ ἀφθάρτῳ τοῦ πραέος καὶ ἡσυχίου πνεύματος , ὅ ἐστιν ἐνώπιον τοῦ θεοῦ πολυτελές . « ἡ δὲ αὐτουργία ταῖς γυναιξὶν μάλιστα τὸ γνήσιον ἐπιφέρει κάλλος γυμνάζουσα τὰ σώματα αὐτῶν καὶ σφᾶς αὐτὰς δι᾿ αὑτῶν κοσμοῦσα , οὐ τὸν ὑπ᾿ ἄλλων πεπονημένον προσφέρουσα κόσμον , ἄκοσμον καὶ ἀνελεύθερον καὶ ἑταιρικόν , ἀλλὰ τὸν ἑκάστης σώφρονος γυναικὸς διὰ τῶν χειρῶν αὐτῆς , ὁπότε χρῄζοι μάλιστα , ἀσκούμενον καὶ ἐξυφαινόμενον · οὐ γάρ ποτε καθήκει ἐξ ἀγορᾶς ὠνητοῖς , ἀλλὰ τοῖς οἰκουρικοῖς [ τοῖς ἰδίοις ] ἔργοις κοσμουμένας φαίνεσθαι τὰς κατὰ θεὸν πολιτευομένας . κάλλιστον γὰρ ἔργον γυνὴ οἰκουρὸς αὑτήν τε καὶ τὸν ἄνδρα τοῖς ἰδίοις περιβάλλουσα κοσμήμασι , δι᾿ ὧν ἀγάλλονται πάντες , οἱ μὲν παῖδες ἐπὶ τῇ μητρί , ὁ δὲ ἀνὴρ ἐπὶ τῇ γυναικί , αὕτη δὲ ἐπὶ τούτοις , πάντες δὲ ἐπὶ τῷ θεῷ . συλλήβδην γοῦν ταμιεῖον ἀρετῆς ἐστιν ἀνδρεία γυνή , ἥτις » σῖτα ὀκνηρὰ οὐκ ἔφαγεν , θεσμοὶ δὲ ἐλεημοσύνης ἐπὶ τῇ γλώσσῃ αὐτῆς « , ἥτις » τὸ στόμα αὐτῆς διήνοιξεν σοφῶς καὶ ἐννόμως , ἧς τὰ τέκνα ἐμακάρισαν ἀνιστάμενα « , ὡς διὰ Σολομῶντος λέγει ὁ ἅγιος λόγος , » ὁ δὲ ἀνὴρ αὐτῆς ἐνεκωμίασεν . γυνὴ γὰρ εὐσεβὴς εὐλογεῖται , φόβον δὲ κυρίου αὐτὴ αἰνείτω . « καὶ πάλιν · » γυνὴ ἀνδρεία στέφανος τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς . « Ἐπανορθωτέον δὲ ὅτι μάλιστα καὶ τὰ σχήματα καὶ τὰ βλέμματα καὶ τὰ βαδίσματα καὶ τὰς φωνάς . οὐ γὰρ ὥς τινες τὴν ὑπόκρισιν ζηλοῦσαι τῆς κωμῳδίας καὶ τὰς κατεαγυίας τῶν ὀρχηστῶν κινήσεις παραφυλάττουσαι παρὰ τὰς ὁμιλίας σκηνοβατοῦσιν , αὐτοῖς τοῖς κινήμασιν τοῖς ἁβροῖς καὶ τοῖς ὑγροῖς βαδίσμασιν καὶ φωναῖς ταῖς πεπλασμέναις κλαδαρὸν περιβλέπουσαι , δέλεαρ ἡδονῆς ἐξησκημέναι . » μέλι γὰρ ἀποστάζει ἀπὸ χειλέων γυναικὸς πόρνης , ἣ πρὸς χάριν λαλοῦσα λιπαίνει σὸν φάρυγγα , ὕστερον μέντοι πικρότερον χολῆς εὑρήσεις καὶ ἠκονημένον μᾶλλον ἢ μάχαιραν δίστομον · τῆς γὰρ ἀφροσύνης οἱ πόδες κατάγουσι τοὺς χρωμένους αὐτῇ μετὰ θανάτου εἰς Ἅιδην . « Σαμψὼν γοῦν τὸν γεννάδαν ἡ πόρνη νενίκηκεν , καὶ τὸν ἄνδρα ἔκειρεν αὐτοῦ ἑτέρα γυνή . ἀλλ᾿ οὐχ οὕτως ἠπάτησεν τὸν Ἰωσὴφ ἄλλη γυνή , νενίκηται δὲ ἡ πόρνη ἡ Αἰγυπτία , καὶ δεσμὰ σωφροσύνη λαμβάνουσα κρείττων ἀναφαίνεται λελυμένης . ἔχοι δ᾿ ἂν κἀκεῖνο ἄριστα τὸ εἰρημένον τὸ δ᾿ ὅλον οὐκ ἐπίσταμαι ἐγὼ ψιθυρίζειν οὐδὲ κατακεκλασμένως πλάγιον ποιήσας τὸν τράχηλον περιπατεῖν , ὥσπερ ἑτέρους ὁρῶ κιναίδους ἐνθάδε πολλοὺς ἐν ἄστει καὶ πεπιττοκοπημένους . αἱ δὲ γυναικεῖοι κινήσεις καὶ θρύψεις καὶ χλιδαὶ κολουστέαι παντελῶς · τὸ γὰρ ἁβροδίαιτον τῆς περὶ τὸν περίπατον κινήσεως καὶ τὸ » σαυλὰ βαίνειν « , ὥς φησιν Ἀνακρέων , κομιδῇ ἑταιρικά , ὥς γέ μοι φαίνεται . ἡ κωμῳδία φησὶν » τὰ ἴχνη τὰ ἑταιρικὰ ὥραν ἀπολείπειν καὶ τρυφήν « . » ἴχνη δὲ πορνικὰ οὐκ ἐρείδεται εἰς ἀλήθειαν · ὁδοὺς γὰρ ζωῆς οὐκ ἐπέρχεται , σφαλεραὶ δὲ αἱ τροχιαὶ αὐτῆς καὶ οὐκ εὔγνωστοι . « μάλιστα δὲ ὀφθαλμῶν φειστέον , ἐπεὶ τοῖς ποσὶν ἢ τοῖς ὀφθαλμοῖς ἄμεινον ὀλισθεῖν . ὁ γοῦν κύριος συντομώτατα ἰᾶται τὸ πάθος τοῦτο , » εἰ σκανδαλίζει σε ὁ ὀφθαλμός σου , ἔκκοψον αὐτόν « λέγων , ἐκ βάθρων ἀνασπῶν τὴν ἐπιθυμίαν · κλαδαραὶ δὲ ὄψεις καὶ τὸ ἐνιλλώπτειν , ὃ διὰ τῶν ὀφθαλμῶν βλεφαρίζειν ἐστίν , οὐδὲν ἀλλ᾿ ἢ διὰ τῶν ὀφθαλμῶν μοιχεύειν ἐστὶν ἀκροβολιζομένης τῆς ἐπιθυμίας δι᾿ αὐτῶν . πρὸ γὰρ τοῦ παντὸς σώματος διαφθείρονται οἱ ὀφθαλμοί . » θεωρῶν δὲ καλὰ ὀφθαλμὸς εὐφραίνει καρδίαν « , τουτέστι καλῶς μαθὼν θεωρεῖν εὐφραίνει , » ἐννεύων δὲ ὀφθαλμὸν μετὰ δόλου συνάγει ἀνδράσι λύπας . « τοιοῦτόν που τὸν θηλυδρίαν Σαρδανάπαλλον , τῶν Ἀσσυρίων τὸν βασιλέα , ἐπὶ κλίνῃ ἀναβάδην ἑζόμενον εἰσάγουσι πορφύραν ξαίνοντα καὶ τὰ λευκὰ τῶν ὀφθαλμῶν ἐπαναβάλλοντα . αἱ ταῦτα ἐπιτηδεύουσαι γυναῖκες ἰδίαις ὄψεσι προαγωγεύουσιν αὑτάς · » λύχνος γὰρ τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμός « , φησὶν ἡ γραφή , δι᾿ οὗ καταφαίνεται τὰ ἔνδον φωτὶ τῷ φαινομένῳ καταυγαζόμενα . » πορνεία δὲ γυναικὸς ἐν μετεωρισμῷ ὀφθαλμῶν . « » νεκρώσατε οὖν τὰ μέλη τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , πορνείαν , ἀκαθαρσίαν , πάθος , ἐπιθυμίαν κακὴν καὶ τὴν πλεονεξίαν , ἥτις ἐστὶν εἰδωλολατρεία , δι᾿ ἃ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ θεοῦ « , ὁ μὲν ἀπόστολος βοᾷ , ἡμεῖς δὲ ἀναζωπυροῦμεν τὰ πάθη καὶ οὐκ αἰσχυνόμεθα . αἳ μὲν αὐτῶν » μαστίχην ἐντραγοῦσαι « , περιιοῦσαι , σεσήρασι τοῖς παριοῦσιν , αἳ δὲ τὰς κεφαλάς , ὡς μὴ δακτύλους ἔχουσαι , ταῖς ὑπ᾿ αὐτῶν φερομέναις περόναις σκαλεύουσαι θρύπτονται , καὶ ταύτας ἢ χελώνης ἢ ἐλέφαντος ἢ τινος ἄλλου ζῴου νεκροῦ πεποιημένας πολυπραγμονοῦσιν · ἄλλαι δὲ καθάπερ ἐξανθήματά τινα ἔχουσαι πρὸς εὐπρέπειαν τῶν ὁρώντων εὐανθέσι περιχρίστοις κοσμούμεναι σπιλοῦσι τὰ πρόσωπα τὰ αὐτῶν . » ἄφρονα « τὴν τοιαύτην καὶ » θρασεῖαν γυναῖκα « διὰ Σολομῶντος λέγει , » ἣ οὐκ ἐπίσταται αἰσχύνην · ἐκάθισεν ἐπὶ θύραις τοῦ ἑαυτῆς οἴκου ἐπὶ δίφρου , ἐμφανῶς προσκαλουμένη τοὺς παριόντας ὁδόν , τοὺς εὐθύνοντας τὰς ἑαυτῶν τροχιάς « , διὰ τοῦ σχήματος αὐτῆς καὶ τοῦ βίου παντὸς δηλονότι λέγουσα , » τίς ἐστιν ὑμῶν ἀφρονέστατος ; ἐκκλινάτω πρός με . ἐνδεέσι δὲ φρονήσεως παρακελεύεται λέγουσα , ἄρτων κρυφίων ἡδέως ἅψασθε καὶ ὕδατος κλοπῆς γλυκεροῦ « , τὴν ἐπίκλοπον ταύτην Ἀφροδίτην λέγει . ἐντεῦθεν ὠφελημένος ὁ Βοιώτιος Πίνδαρος » γλυκύ τι « φησὶν » κλεπτόμενον μέλημα Κύπριδος « . » ὃ δὲ οὐκ οἶδεν ἄθλιος ὅτι γηγενεῖς παρ᾿ αὐτῇ ὀλοῦνται , καὶ ἐπὶ πέτευρον Ἅιδου συναντᾷ . ἀλλὰ ἀποπήδησον « , φησίν , » μὴ χρονίσῃς ἐν τῷ τόπῳ « ὁ παιδαγωγός , » μηδὲ ἐπιστήσῃς τὸ σὸν ὄμμα πρὸς αὐτήν . οὕτως γὰρ διαβήσῃ ὕδωρ ἀλλότριον καὶ ὑπερβήσῃ τὸν Ἀχέροντα . « διὰ τοῦτο τάδε λέγει κύριος διὰ Ἡσαΐου · » ἀνθ᾿ ὧν ἐπορεύθησαν αἱ θυγατέρες Σιὼν ὑψηλῷ τραχήλῳ καὶ ἐν νεύμασιν ὀφθαλμῶν , καὶ τῇ πορείᾳ ἅμα σύρουσαι τοὺς χιτῶνας καὶ τοῖς ποσὶ παίζουσαι , καὶ ταπεινώσει ὁ θεὸς τὰς θυγατέρας Σιὼν καὶ ἀνακαλύψει τὸ σχῆμα αὐτῶν « , τὸ ἄσχημον σχῆμα . Ἐγὼ μὲν οὐδὲ τὰς θεραπαίνας ἀξιῶ τὰς ἐπ᾿ ἀριστερᾶς ταῖς γυναιξὶν ἢ τὰς ἑπομένας αὐταῖς αἰσχρολογεῖν ἢ αἰσχροεργεῖν , σωφρονίζεσθαι δὲ αὐτὰς πρὸς τῶν δεσποινῶν · σφόδρα γοῦν ἐπιτιμητικώτατα ὁ κωμικὸς Φιλήμων φησίν · ἐξιὼν γυναικὸς ἐξόπισθ᾿ ἐλευθέρας βλέπω μόνην θεράπαιναν κατόπιν ἀκολουθεῖν καλὴν ἐκ τοῦ Πλαταιικοῦ τε παρακολουθοῦντά τινα ταύτῃ κατιλλώπτειν . ἀναστρέφει γὰρ ἐπὶ τὴν δέσποιναν ἡ τῆς θεραπαίνης ἀκολασία , ἐπιβάθραν ἐνδιδοῦσα τοῖς πειρῶσι τὰ ἥττονα τοῦ μὴ εὐλαβεῖσθαι τὰ μείζονα , διὰ τοῦ συγγιγνώσκειν τοῖς αἰσχροῖς τὸ μὴ καταγιγνώσκειν ἐμφαινούσης τῆς δεσποίνης . τὸ δὲ μὴ ἐπαγανακτεῖν τοῖς ἀκολασταίνουσιν σαφὲς γίνεται τεκμήριον γνώμης εἰς τὸ ὅμοιον ἐκτρεπομένης . » οἵα γὰρ δέσποινα « , φασὶν οἱ παροιμιαζόμενοι , » τοιάδε χἀ κύων . « Ἀποσκορακιστέον δὲ ἡμῖν καὶ τοῦ περιπάτου τὸ μανιῶδες , τὸ δὲ σεμνὸν καὶ τὸ σχολαῖον ἐκλεκτέον , οὐ τὸ βάδισμα τὸ μελλητικόν , οὐδὲ τὸ ἐν ταῖς ὁδοῖς σαλεύειν καὶ ἐξυπτιάζοντα παραβλέπειν εἰς τοὺς ἀπαντῶντας , εἰ ἀποβλέπουσιν εἰς αὐτόν , καθάπερ ἐπὶ σκηνῆς ἐμπομπεύοντα καὶ δακτυλοδεικτούμενον . οὐδὲ ὑπὸ οἰκετῶν ἀναστρέφεσθαι χρὴ πρὸς τὸ σιμὸν ὠθουμένους , ὥσπερ τοὺς τρυφητικωτέρους ὁρῶμεν , ἐρρωμένους εἶναι δοκοῦντας , ὑπὸ μαλακίας δὲ ψυχικῆς διατεθρυμμένους . ἀνδρὸς δὲ γενναίου σημεῖον οὐδὲν εἶναι δεῖ περιφανὲς ἐν τῷ προσώπῳ μαλακίας , ἀλλ᾿ οὐδὲ ἐν ἑτέρῳ μέρει τοῦ σώματος . μὴ τοίνυν μηδὲ ἐν κινήσεσιν μηδὲ ἐν σχέσεσιν εὑρεθείη ποθ᾿ ἡ ἀσχημοσύνη τῆς ἀνανδρίας . οὐδὲ μὴν καθάπερ ὑποζυγίοις τοῖς οἰκέταις χρηστέον τῷ ὑγιαίνοντι . ὡς γάρ τοι ἐκείνοις παραγγέλλεται » παντὶ φόβῳ τοῖς δεσπόταις , οὐ μόνον τοῖς ἀγαθοῖς καὶ ἐπιεικέσιν , ἀλλὰ καὶ τοῖς σκολιοῖς ὑποτάσσεσθαι « , φησὶν ὁ Πέτρος , οὕτως ἡ ἰσότης καὶ ἡ μακροθυμία καὶ ἡ φιλανθρωπία τοῖς δεσπόταις εὐάρμοστος . » τὸ γὰρ τέλος « , φησί , » πάντες ὁμόφρονες , συμπαθεῖς , φιλάδελφοι , εὔσπλαγχνοι , ταπεινόφρονες « καὶ τὰ ἐπὶ τούτοις , » ἵνα εὐλογίαν κληρονομήσητε . « καλήν τινα καὶ ἀξιέραστον ὑπογράφειν ὁ Κιτιεὺς ἔοικεν Ζήνων εἰκόνα νεανίᾳ καὶ οὕτως αὐτὸν ἀνδριαντουργεῖ · » ἔστω « , φησί , » καθαρὸν τὸ πρόσωπον , ὀφρὺς μὴ καθειμένη , μηδὲ ὄμμα ἀναπεπταμένον μηδὲ διακεκλασμένον , μὴ ὕπτιος ὁ τράχηλος , μηδὲ ἀνιέμενα τὰ τοῦ σώματος μέλη , ἀλλὰ [ τὰ ] μετέωρα ἐντόνοις ὅμοια , ὀρθόνους πρὸς τὸν λόγον ὀξύτης , καὶ κατοκωχὴ τῶν ὀρθῶς εἰρημένων , καὶ σχηματισμοὶ καὶ κινήσεις μηδὲν ἐνδιδοῦσαι τοῖς ἀκολάστοις ἐλπίδος . αἰδὼς μὲν ἐπανθείτω καὶ ἀρρενωπία · ἀπέστω δὲ καὶ ὁ ἀπὸ τῶν μυροπωλίων καὶ χρυσοχοείων καὶ ἐριοπωλίων ἄλυς καὶ ὁ ἀπὸ τῶν ἄλλων ἐργαστηρίων , ἔνθα ἑταιρικῶς κεκοσμημένοι , ὥσπερ αἱ ἐπὶ τέγους καθεζόμεναι , διημερεύουσι . « Μὴ τοίνουν μηδὲ οἱ ἄνδρες ἐπὶ τῶν κουρείων καὶ καπηλείων διατρίβοντες ἀδολεσχούντων στωμυλευόμενοι , καὶ τὰς παριούσας θηρώμενοι γυναῖκας παυσάσθων ποτέ · πολλοὺς δὲ καὶ βλασφημοῦντες εἰς γέλωτα οὐ παύονται . κωλυτέα γε μὴν ἔτι καὶ ἡ διὰ τῶν κύβων παιδιά , πρός δὲ καὶ ἡ διὰ τῶν ἀστραγάλων μελέτη πλεονεξίας , ἣν μεταχειρίζεσθαι φιλοῦσι . τοιαῦτά τινα τῆς τρυφῆς τὸ ἀταμίευτον αὐτοῖς κακοσχολοῦσιν ἐξευρίσκει · αἰτία γὰρ ἡ ἀργία · ματαίων δέ τις ἐρᾷ τῶν ἐκτὸς τῆς ἀληθείας ὄντων · οὐ γὰρ ἔστι καὶ ἄλλως θυμηδίαν ἄνευ βλάβης κτήσασθαι · τῆς δὲ ἑκάστου τῶν ἀνθρώπων διανοίας μίμησίς ἐστιν ἡ τοῦ βίου προαίρεσις . ἀλλ᾿ , ὡς ἔοικεν , μόναι αἱ μετὰ τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν συναναστροφαὶ ὠφελοῦσιν . ἔμπαλιν γοῦν τὴν μετὰ τῶν φαύλων συνδιαίτησιν ἀνθρώπων ὑώδη γνωρίζων ὁ πάνσοφος διὰ Μωυσέως παιδαγωγὸς χοιρείων ἀπηγόρευσεν μεταλαμβάνειν τῷ λαῷ τῷ πρεσβυτέρῳ , ἐμφαίνων μὴ δεῖν τοὺς θεὸν ἐπιβοωμένους ἀκαθάρτοις ἀναμίγνυσθαι ἀνθρώποις , οἳ δίκην ὑῶν ἡδοναῖς σωματικαῖς καὶ δεισαλέαις τροφαῖς καὶ γαργαλισμοῖς ἀσελγέσι κνηστιῶντες πρὸς ἀφροδίτην κακόχαρτον ἡδονὴν χαίρουσιν . ἀλλ᾿ οὐδ᾿ » ἴκτινα ἢ ὠκύπτερον μαστοφαγῆ ἢ αἰετὸν « φαγεῖν φησιν , οὐκ ἐγγιεῖς , λέγων , τοῖς δι᾿ ἁρπαγῆς τὸν βίον ποριζομένοις · καὶ τὰ ἄλλα δὲ ὁμοίως ἀλληγορεῖται . τίσιν οὖν οἰκειωτέον ; τοῖς δικαίοις , πάλιν ἀλληγορῶν φησιν . πᾶν γὰρ » διχηλοῦν καὶ μαρυκώμενον « καθαρόν ἐστιν , ὅτι τὸ διχηλοῦν δικαιοσύνην ἐμφαίνει τὴν ἰσοστάσιον μηρυκάζουσαν τὴν οἰκείαν δικαιοσύνης τροφήν , τὸν λόγον ἔκτοσθεν μὲν εἰσιόντα κατὰ ταὐτὰ τῇ τροφῇ διὰ κατηχήσεως , ἔνδοθεν δὲ ἀναπεμπόμενον ὥσπερ ἐκ κοιλίας τῆς διανοίας εἰς ἀνάμνησιν λογικήν . μηρυκάζει δὲ ὁ δίκαιος τὴν πνευματικὴν τροφὴν ἀνὰ στόμα ἔχων τὸν λόγον , καὶ διχηλεῖ ἡ δικαιοσύνη εἰκότως , κἀνταῦθα ἁγιάζουσα καὶ εἰς τὸν μέλλοντα παραπέμπουσα αἰῶνα . Οὐκοῦν οὐδὲ ἐπὶ τὰς θέας ὁ παιδαγωγὸς ἄξει ἡμᾶς , οὐδὲ ἀπεικότως τὰ στάδια καὶ τὰ θέατρα » καθέδραν λοιμῶν « προσείποι τις ἄν · » βουλὴ « γὰρ κἀνταῦθα πονηρὰ καθάπερ καὶ ἐπὶ τῷ δικαίῳ , διὸ καταρᾶται ὁ ἐπ᾿ αὐτῷ σύλλογος . πεπλήθασι γοῦν πολλῆς ἀταξίας καὶ παρανομίας αἱ συναγωγαὶ αὗται , καὶ αἱ προφάσεις τῆς συνηλύσεως ἀκοσμίας ἐστὶν αἰτία ἀναμὶξ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν συνιόντων ἐπὶ τὴν ἀλλήλων θέαν . ἐνταῦθα ἤδη περπερεύεται τὸ συνέδριον . λιχνευούσης γὰρ τῆς ὄψεως χλιαίνονται αἱ ὀρέξεις , καὶ ἰταμώτερον βλέπειν οἱ ὀφθαλμοὶ πρὸς τοὺς πλησίον ἐθιζόμενοι τῷ ἔχειν σχολὴν ἐφειμένην ἐκφλέγουσι τὰς ἐρωτικὰς ἐπιθυμίας . ἀπειρήσθων οὖν καὶ αἱ θέαι καὶ τὰ ἀκροάματα βωμολοχίας καὶ σπερμολογίας πολλῆς γέμοντα . τί μὲν γὰρ οὐκ ἐπιδείκνυνται αἰσχρὸν ἔργον ἐν θεάτροις ; τί δ᾿ οὐ προφέρονται ῥῆμα ἀναίσχυντον οἱ γελωτοποιοί ; οἱ δὲ ἀπολαύσαντες τῆς ἐν αὐτοῖς κακίας ἐναργεῖς οἴκοι ἀπομάσσονται τὰς εἰκόνας , ἔμπαλιν δὲ οἱ πρὸς ταῦτα ἀκήλητοι καὶ ἀπαθεῖς οὐκ ἂν περὶ τὰς ῥᾳθύμους ἡδονὰς σφαλεῖέν ποτε . εἰ γὰρ καὶ ἐν παιδιᾶς μέρει παραλαμβάνεσθαι φήσουσι τὰς θέας εἰς θυμηδίαν , οὐ σωφρονεῖνφήσαιμ᾿ ἂν τὰς πόλεις , αἷς καὶ τὸ παίζειν σπουδάζεται . οὐκέτι γὰρ παιδιαὶ αἱ φιλοδοξίαι ἀνηλεεῖς εἰς τοσοῦτον θανατῶσαι , ἀλλ᾿ οὐδὲ αἱ κενοσπουδίαι καὶ αἱ ἀλόγιστοι φιλοτιμίαι , πρὸς δὲ καὶ αἱ μάταιοι καταναλώσεις τῆς οὐσίας , οὐδὲ μὴν αἱ ἐπὶ τούτοις στάσεις ἔτι παιδιαί . τὸ δὲ ῥᾳθυμεῖν οὐδέποτε ὠνητέον κενοσπουδίᾳ . οὐ γὰρ πρὸ τοῦ βελτίονος ἕλοιτο ἄν ποτε ὁ νοῦν ἔχων τὸ ἥδιον . ἀλλ᾿ οὐ πάντες , φησί , φιλοσοφοῦμεν . μή τι οὖν οὐδὲ πάντες τὴν ζωὴν μετερχόμεθα ; τί σὺ λέγεις ; πῶς οὖν πεπίστευκας ; πῶς δὲ ἔτι ἀγαπᾷς τὸν θεὸν καὶ τὸν πλησίον σου μὴ φιλοσοφῶν ; πῶς δὲ σεαυτὸν ἀγαπᾷς , εἰ μὴ φιλοζωεῖς ; γράμματα , φησίν , οὐκ ἔμαθον . ἀλλ᾿ εἰ μὴ τὸ ἀναγιγνώσκειν ἔμαθες , τὸ ἀκούειν ἀναπολόγητον , ὅτι μὴ διδακτόν · πίστις δὲ οὐ σοφῶν τῶν κατὰ κόσμον , ἀλλὰ τῶν κατὰ θεόν ἐστιν τὸ κτῆμα · ἣ δὲ καὶ ἄνευ γραμμάτων ἐκπαιδεύεται , καὶ τὸ σύγγραμμα αὐτῆς τὸ ἰδιωτικὸν ἅμα καὶ θεῖον ἀγάπη κέκληται , σύνταγμα πνευματικόν . ἐξὸν δὲ ἀκροᾶσθαι μὲν σοφίας θεϊκῆς , ἀλλὰ καὶ πολιτεύσασθαι ἐξόν , ἀλλὰ καὶ τὰ ἐν κόσμῳ κοσμίως κατὰ θεὸν ἀγαγεῖν οὐ κεκώλυται . Καὶ ὁ πωλῶν τι ἢ ὠνούμενος μή ποτε εἴπῃ δύο τιμάς , ὧν ἂν ἢ ὠνῆται ἢ πιπράσκῃ , ἁπλῆν δὲ εἰπὼν καὶ ἀληθεύειν μελετῶν , ἂν μὴ τυγχάνῃ ταύτης , τυγχάνων τῆς ἀληθείας πλουτεῖ τῇ διαθέσει τῇ ὀρθῇ . ἔπαινος δὲ ὅρκος τε περὶ παντὸς τοῦ πωλουμένου ἀπέστω , ἀπέστω δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁ ὅρκος . καὶ ταύτῃ φιλοσοφούντων οἱ ἀγοραῖοι καὶ οἱ κάπηλοι · » οὐ γὰρ λήψῃ τὸ ὄνομα κυρίου ἐπὶ ματαίῳ , οὐ γὰρ μὴ καθαρίσῃ κύριος τὸν λαμβάνοντα τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐπὶ ματαίῳ . « τοὺς δὲ παρὰ ταῦτα πράττοντας , τοὺς φιλαργύρους , τοὺς ψεύστας , τοὺς ὑποκριτάς , τοὺς καπηλεύοντας τὴν ἀλήθειαν , τῆς πατρῴας ἐξέβαλεν αὐλῆς ὁ κύριος , μὴ βουλόμενος ἀδίκου ἐμπορίας ἢ λόγων ἢ τῶν ἐξ ὕλης κτημάτων οἶκον εἶναι τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ τὸν ἅγιον . Ἐπὶ δὲ τὴν ἐκκλησίαν ἀκτέον τὴν γυναῖκα καὶ τὸν ἄνδρα ἐστολισμένους κοσμίως , ἀπλάστῳ βαδίσματι , ἐχεμυθίαν ἀσπαζομένους , » ἀγάπην ἀνυπόκριτον « κεκτημένους , ἁγνοὺς τὰ σώματα , ἁγνοὺς τὰς καρδίας , ἐπιτηδείους προσεύξασθαι τῷ θεῷ . πλεῖον τοῦτο ἐχέτω ἡ γυνή · κεκαλύφθω τὰ πάντα , πλὴν εἰ μὴ οἴκοι τύχοι · σεμνὸν γὰρ τὸ σχῆμα καὶ ἀκατάσκοπον · καὶ οὔποτε αὐτὴ σφαλήσεται πρὸ τῶν ὀμμάτων τὴν αἰδῶ καὶ τὴν ἀμπεχόνην θεμένη οὐδὲ ἄλλον εἰς ὄλισθον ἁμαρτίας ἐκκαλέσεται τὸ πρόσωπον ἀπογυμνουμένη . τοῦτο γὰρ ὁ λόγος βούλεται , ἐπεὶ πρέπον αὐτῇ ἐγκεκαλυμμένῃ προσεύχεσθαι . τὴν δὲ Αἰνεία γυναῖκά φασι δι᾿ ὑπερβολὴν σεμνότητος μηδὲ τῆς Τροίας ἁλισκομένης περιδεᾶ γενομένην ἀποκαλύψασθαι , ἀλλὰ καίτοι φεύγουσαν ἐκ τῆς ἐκπυρώσεως μεῖναι συγκεκαλυμμένην . τοιούτους δὲ ἐχρῆν παρ᾿ ὅλον τὸν βίον φαίνεσθαι καὶ διαπλάττεσθαι τοὺς Χριστῷ τελουμένους οἵους σφᾶς ἐν ἐκκλησίαις ἐπὶ τὸ σεμνότερον σχηματίζουσιν , καὶ εἶναι , μὴ δοκεῖν εἶναι , τοιούτους , οὕτως πραεῖς , οὕτως εὐλαβεῖς , ἀγαπητικοὺς οὕτως · νυνὶ δὲ οὐκ οἶδ᾿ ὅπως συμμεταβάλλονται τοῖς τόποις καὶ τὰ σχήματα καὶ τοὺς τρόπους , καθάπερ καὶ τοὺς πολύποδας ταῖς πέτραις φασὶν ἐξομοιουμένους , αἷς ἄν προσομιλῶσιν , τοιούτους φαίνεσθαι καὶ τὴν χροιάν . τὸ γοῦν τῆς συναγωγῆς ἔνθεον μετὰ τὴν ἐνθένδε ἀπαλλαγὴν ἀποθέμενοι τοῖς πολλοῖς ἐξομοιοῦνται , μεθ᾿ ὧν καὶ διαιτῶνται · μᾶλλον δὲ ἐλέγχονται , τὴν ἐπίπλαστον ἀποθέμενοι τῆς σεμνότητος ὑπόκρισιν , οἷοι ὄντες ἐλελήθεσαν · καὶ τὸν περὶ θεοῦ λόγον σεβασάμενοι καταλελοίπασιν ἔνδον οὗ ἤκουσαν , ἔξωθεν δὲ ἄρα μετὰ τῶν ἀθέων ἀλύουσι , κρουμάτων καὶ τερετισμάτων ἐρωτικῶν αὐλῳδίας τε καὶ κρότου καὶ μέθης καὶ παντὸς ἀναπιμπλάμενοι συρφετοῦ · τοῦτο δὴ ᾄδοντες καὶ ἀντᾴδοντες αὐτοὶ οἱ πρόσθεν ἐξυμνοῦντες ἀθανασίαν , ἐπὶ τέλει τὴν ἐξωλεστάτην κακοὶ κακῶς ψάλλοντες παλινῳδίαν · » φάγωμεν καὶ πίωμεν , αὔριον γὰρ ἀποθνῄσκομεν . « οἳ δὲ οὐκ αὔριον ἀληθῶς , ἀλλ᾿ ἤδη τεθνήκασι τῷ θεῷ , θάπτοντες τοὺς σφετέρους νεκρούς , τουτέστιν αὑτοὺς εἰς θάνατον κατορύττοντες . ἀντιτάσσεται δὲ αὐτοῖς εὖ μάλα ἐρρωμένως ὁ ἀπόστολος · » μὴ πλανᾶσθε · οὔτε μοιχοὶ οὔτε μαλακοὶ οὔτε ἀρσενοκοῖται οὔτε κλέπται οὔτε πλεονέκται , οὐ μέθυσοι , οὐ λοίδοροι , « καὶ ὅσα ἄλλα τούτοις ἐπᾴδει , » βασιλείαν θεοῦ οὐ κληρονομήσουσιν . « εἰ δὲ καὶ εἰς βασιλείαν θεοῦ κεκλήμεθα , ἀξίως τῆς βασιλείας πολιτευώμεθα θεὸν ἀγαπῶντες καὶ τὸν πλησίον . ἀγάπη δὲ οὐκ ἐν φιλήματι , ἀλλ᾿ ἐν εὐνοίᾳ κρίνεται . οἳ δὲ οὐδὲν ἀλλ᾿ ἢ φιλήματι καταψοφοῦσι τὰς ἐκκλησίας , τὸ φιλοῦν ἔνδον οὐκ ἔχοντες αὐτό . καὶ γὰρ δὴ καὶ τοῦτο ἐκπέπληκεν ὑπονοίας αἰσχρᾶς καὶ βλασφημίας τὸ ἀνέδην χρῆσθαι τῷ φιλήματι , ὅπερ ἐχρῆν εἶναι μυστικόν ( » ἅγιον « αὐτὸ κέκληκεν ὁ ἀπόστολος ) , † ἀπογευομένης [ ἀξίως τῆς βασιλείας πολιτευώμεθα ] τῆς ψυχῆς τὴν εὔνοιαν διὰ στόματος σώφρονος καὶ μεμυκότος , δι᾿ οὗ μάλιστα διακονεῖται τρόπος ἥμερος . ἔστι δὲ καὶ ἄλλο ἄναγνον φίλημα , πλῆρες ἰοῦ , ἁγιωσύνην ὑποκρινόμενον . ἦ οὐκ ἴστε ὅτι καὶ τὰ φαλάγγια προσαπτόμενα μόνον τῷ στόματι ὀδύναις ἐπιτρίβει τοὺς ἀνθρώπους , φιλήματα δὲ πολλάκις ἐνίησιν ἰὸν ἀκολασίας ; σαφὲς τοίνυν ἡμῖν γεγένηται ὡς οὐκ ἔστιν ἀγάπη τὸ φίλημα · » ἡ γὰρ ἀγάπη τοῦ θεοῦ ἐστίν . « » αὕτη δέ ἐστιν ἡ ἀγάπη τοῦ θεοῦ , « φησὶν Ἰωάννης , » ἵνα τὰς ἐντολὰς τηρήσωμεν , « οὐχ ἵνα σαίνωμεν ἀλλήλους ἐν τῷ στόματι , » καὶ αἱ ἐντολαὶ αὐτοῦ βαρεῖαι οὐκ εἰσίν . « ἀλλὰ μὴν καὶ οἱ κατὰ τὰς ὁδοὺς τῶν ἀγαπητῶν ἀσπασμοὶ παρρησίας ἀνοήτου γέμοντες καταφανῶν τοῖς ἐκτὸς εἶναι βουλομένων οὐδὲ ἐλαχίστης μετέχουσι χάριτος . εἰ γὰρ » ἐν τῷ ταμιείῳ « μυστικῶς » προσεύχεσθαι « τῷ θεῷ δίκαιον , ἑπόμενον ἂν εἴη καὶ » τὸν πλησίον « , ὃν δεύτερον ἀγαπᾶν κελευόμεθα , ὁμοίως τῷ θεῷ καὶ μυστικῶς φιλοφρονεῖσθαι ἔνδοθεν ἐξαγοραζομένους τὸν καιρόν · τὸ γὰρ » ἅλας τῆς γῆς « ἡμεῖς , » ὃς δ᾿ ἂν εὐλογῇ « , φησί , » φίλον τὸ πρωΐ μεγάλῃ τῇ φωνῇ , καταρωμένου οὐδὲν διαφέρειν δόξει . « Δοκεῖ δὲ ὑπὲρ πάντα τῆς τῶν γυναικῶν ὄψεως ἀπεστράφθαι . οὐ γὰρ ἁψαμένους μόνον , ἀλλὰ καὶ θεασαμένους ἔστιν ἁμαρτεῖν , ὃ μάλιστα ἀποφεύγειν χρὴ τὸν γνησίως παιδαγωγούμενον . » οἱ ὀφθαλμοὶ γάρ σου ὀρθὰ βλεπέτωσαν , τὰ δὲ βλέφαρα νευέτω δίκαια · « μὴ γὰρ οὐκ ἐξὸν καὶ ἰδόντα καρτερεῖν ; ἀλλὰ τὸ ἐμπεσεῖν φυλακτέον . δυνατὸν γὰρ ἰδόντα ὀλισθεῖν , ἀμήχανον δὲ μὴ ἰδόντα ἐπιθυμεῖν . οὐ γὰρ τὸ καθαρεύειν μόνον ἀπόχρη τοῖς σώφροσιν , ἀλλὰ καὶ τὸ ἐκτὸς εἶναι τοῦ ψόγου σπουδαστέον πᾶσαν ἀποκλείσαντας ὑπονοίας αἰτίαν πρὸς συγκεφαλαίωσιν ἁγνείας , ὡς μὴ μόνον εἶναι ἡμᾶς πιστούς , ἀλλὰ καὶ ἀξιοπίστους φανῆναι . καὶ γὰρ οὖν καὶ τοῦτο παραφυλακτέον , ὥς φησιν ὁ ἀπόστολος , » μή τις ἡμᾶς μωμήσηται · προνοούμενοι γὰρ καλὰ οὐ μόνον ἐνώπιον κυρίου , ἀλλὰ καὶ ἐνώπιον ἀνθρώπων . « » ἀπόστρεψον δὲ τὸν ὀφθαλμὸν ἀπὸ γυναικὸς κεχαριτωμένης , καὶ μὴ καταμάνθανε κάλλος ἀλλότριον , « φησὶν ἡ γραφή . κἂν πύθῃ τὴν αἰτίαν , προσεπεξηγήσεταί σοι · » ἐν γὰρ κάλλει γυναικὸς πολλοὶ ἀπεπλανήθησαν , καὶ ἐκ τούτου φιλία ὡς πῦρ ἀνακαίεται , « εἰς πῦρ ἄγουσα ἀκατάπαυστον διὰ τὴν ἁμαρτίαν ἡ ἐκ πυρὸς ὁρμωμένη φιλία , ἣν ἔρωτα κεκλήκασιν .
Lemmas: διά οὗτος καί ὁ χρυσοφορέω καί ὁ ἐσθής μαλακός χράω οὐ τέλειος περικόπτω , χαλινόω δέ ὁ ἄλογος ὁ ὁρμή , μή εἰς ὁ ἁβροδίαιτος ἐγώ ἐνσείω φέρω ὑπό πολύς ὁ ἄνεσις ἐξαρπάζω · δεινός γάρ ὁ τρυφή εἰς κόρος ἐξοκέλλω σκιρτάω καί ἀναχαιτίζω καί ὁ ἡνίοχος , [ καί ] ὁ παιδαγωγός , ἀποσείω , ὅς πρόσωθεν ἀνακόπτω ὁ ἡνία ἄγω καί φέρω πρός σωτηρία ὁ ἵππος ὁ ἀνθρώπειος , ὁ ἄλογος μέρος ὁ ψυχή ὁ περί ἡδονή καί ὄρεξις ἐπίψογος καί λίθος καί χρυσίον καί ἐσθής ποικίλος καί ὁ ἄλλος χλιδή ἐκθηριόω · ἐκεῖνος μάλα ἐν νόος ἔχω ὁ λέγω ἅγιος » ὁ ἀναστροφή σύ ἐν ὁ ἔθνος ἔχω καλός , ἵνα ἐν ὅς καταλαλέω σύ ὡς κακοποιός , ἐκ ὁ καλός ἔργον ἐποπτεύω δοξάζω ὁ θεός . « δίδωμι οὖν ἐγώ ὁ παιδαγωγός ἐσθής χράω ὁ λιτός , χροιά δέ ὁ λευκός , ὡς προλέγω , ἵνα μή τέχνη ποικίλλω , φύσις δέ γεννάω οἰκειόω , πᾶς ὅσος ἀπατηλός καί ὁ ἀλήθεια καταψεύδομαι παρωθέω ὁ μονότροπος καί μονοπρόσωπος ὁ ἀλήθεια ἀσπάζομαι . ἁβροδίαιτος ὀνειδίζω νεανίας ὁ Σοφοκλῆς λέγω · γυναικόμιμος ἐμπρέπω ἔσθημα . ὡς γάρ στρατιώτης καί ναύτης καί ἄρχων , οὕτως δέ καί σώφρων εἰμί οἰκεῖος στολή ὁ ἀπερίεργος καί εὐσχήμων καί καθάρειος . παρά ὅς καί ὁ ἐν ὁ νόμος περί ὁ λέπρα διά Μωϋσῆς τίθημι νόμος ὁ ποικίλος καί πολύστικτος ὡς οὐ ὅσιος ἀπωθέω ὁ ποικίλος ὁ ὄφις φολίς ἔοικα . ὁ γοῦν μηκέτι διανθίζω ποικιλία χρῶμα , ὅλος δέ λευκόω διά ὅλος ἀπό κεφαλή ἄκρος ἄχρι πούς ἔσχατος καθαρός εἰμί ἐθέλω , ἵνα κατά ὁ ἀπό ὁ σῶμα μετάβασις ὁ ποικίλος καί πάνουργος ὁ διάνοια μεθίημι πάθος ὁ ἀποίκιλτος καί ἀνενδοίαστος ὁ ἀλήθεια ἁπλόος ἀγαπάω χρῶμα . ὁ δέ καί ἐν οὗτος ἄρα ζηλωτής Μωϋσῆς , ὁ πᾶς ἀγαθός Πλάτων , ὑφή ἐκεῖνος ἀποδέχομαι , ὅς μή πολύς ἔργον πρόσειμι γυνή σώφρων · » χρῶμα δέ λευκός πρέπω ἄν εἰμί σεμνότης καί ἄλλοθι « λέγω » καί ἐν ὑφή · βάμμα δέ μή προσφέρω ἀλλά ἤ πρός ὁ πόλεμος κόσμημα . « εἰρηνικός ἄρα ἄνθρωπος καί φωτεινός κατάλληλος ὁ λευκός . ὡς οὖν ὁ σημεῖον ὁ ἐγγύς εἰμί ὁ αἴτιος πάρειμι σημαίνω , μάλα δέ δείκνυμι ὁ ὁ ἀποτελέω ὕπαρξις , οἷος καπνός μέν πῦρ , εὔχροια δέ καί εὐσφυξία ὑγίεια , οὕτως καί παρά ἐγώ ὁ τοιόσδε στολή ὁ ἦθος ὁ κατάστασις ἐνδείκνυμι . καθάρειος δέ καί ἀφελής ὁ σωφροσύνη , ἐπεί ὁ μέν καθαριότης ἕξις εἰμί παρασκευαστικός δίαιτα καθαρός καί ἀμιγής αἰσχρός , ὁ δέ ἀφέλεια ἕξις ἀφαιρετικός ὁ περισσός . ὁ δέ στερεός ἐσθής καί μάλα ὁ ἄγναφος ἀποστέγω ὁ θερμός ὁ ἐν ὁ σῶμα , οὐ ὅτι ἐν ἑαυτοῦ ἔχω ὁ θερμότης ὁ ἐσθής , ἀλλά ὅτι ὁ ἐν ὁ σῶμα ἐξέρχομαι ἀναστρέφω καί πάροδος αὐτός οὐ παρέχω , εἰ δέ καί ἐμπίπτω τις , συλλαμβάνω αὐτός ἐν ἑαυτοῦ ἔχω καί ὑπό αὐτός θερμαίνω ἀντιθερμαίνω ὁ σῶμα , διά ὅς καί χειμών μάλα οὗτος χράω · εὔκολος δέ οὗτος · εὐκολία δέ εἰμί ἕξις ἀπέριττος προσδεκδικός ὁ πρός ὁ ἀνελλιπής ἐξαρκέω εἰς ὁ κατά λόγος , ὁ ὑγιής καί μακάριος , βίος . χράω δέ καί ὁ γυνή ὁ λιτός στολή καί ὁ σεμνός , μαλακός δέ μάλα ἤ προσήκω ἀνήρ , πλήν οὐ τέλειος ἀπερυθριάω , οὐ διαρρέω ὁ μαλακότης . εἰμί δέ ὁ ἐσθής ἁρμόζω ἡλικία , πρόσωπον , τόπος , φύσις , ἐπιτήδευμα . » ἐνδύω « γάρ πάγκαλος ἐγώ ὁ θεῖος ἀπόστολος συμβουλεύω » ὁ Χριστός Ἰησοῦς , καί ὁ σάρξ πρόνοια μή ποιέω εἰς ἐπιθυμία « . κωλύω δέ βιάζω ὁ φύσις ὁ λόγος ὁ λοβός ὁ ὠτίον τιτραίνω . διά τίς γάρ οὐ καί ὁ ῥίς ; ἵνα δή ἐκεῖνος πληρόω ὁ λέγω · » ὥσπερ ἐνώτιον ἐν ῥίς ὗς , οὕτως γυνή κακόφρων κάλλος . « καθόλου γάρ εἰ τις ἡγέομαι κοσμέω χρυσίον , ἐλαχύς εἰμί χρυσίον , ὁ δέ ἐλαχύς χρυσίον οὐ εἰμί κύριος αὐτός . ἄκοσμος δέ ὁμολογέω ἑαυτοῦ καί ἥσσων ὁ Λύδιος ψῆγμα πῶς οὐ ἄτοπος ; καθά οὖν καί ὁ χρυσίον μιαίνω ὁ ὗς ὁ ἀκαθαρσία ὁ ῥύγχος ὁ φορυτός ἐκταράσσω , οὕτως ἀσελγαίνω ὁ τρυφητικός ὑπό ὁ περιουσία ἐπαίρω ὁ κάλλος ὁ ἀληθινός καθυβρίζω ἀφροδίσιος μολυσμός . δίδωμι οὖν αὐτός δακτύλιος ἐκ χρυσίον , οὐδέ οὗτος εἰς κόσμος , ἀλλά εἰς ὁ ἀποσημαίνω ὁ οἴκοι φυλακή ἄξιος διά ὁ ἐπιμέλεια ὁ οἰκουρία . εἰ γάρ ὁ πᾶς εἰμί παιδαγωγέω , οὐδείς ὁ σφραγίς δέω ἐπί ἴσος εἰμί δίκαιος καί οἰκέτης καί δεσπότης · ἐπεί δέ ὁ ἀπαιδευσία πολύς ἐνδίδωμι ῥοπή εἰς ἀδικία , σφραγίς δέω . ἀλλά εἰμί ὅς καθυφίημι ὁ τόνος καιρός . καί γάρ εἰμί ὅτε συγγνωστέος ὁ οὐ εὐτυχέω περί γάμος σώφρων καί ἀνήρ διά ὁ ἀρέσκεια κοσμέω . ὅρος δέ αὐτός ἐπίκειμαι ὁ πρός μόνος ὁ ἑαυτοῦ ἀνήρ φιλοτιμία . ἐγώ μέν οὐ βούλομαι ὁ σωματικός εὐπρέπεια ἀσκέω αὐτός , ἐπάγω δέ ὁ γαμέω φιλανδρία σώφρων , βιαστικός καί δίκαιος φάρμακον · πλήν ἀλλά ἐπεί δυστυχέω βούλομαι ὁ ψυχή , πρόκειμαι αὐτός , εἰ γε σωφρονέω ἐθέλω , ὁ ἄλογος ὁρμή καί ἐπιθυμία ὁ ἀνήρ καταπραύνω ἠρέμα · ἡσυχῇ δέ αὐτός ἐπί ὁ λιτότης ὑπακτέον ὁ πρός ὀλίγος πρός ὁ σώφρων ἐθισμός . ὁ γάρ σεμνός κατάστημα οὐ προσθήκη ὁ φορτικός , ἀλλά ἀφαίρεσις ὁ περισσός περιγίγνομαι . καθά οὖν ὠκύπτερος περικόπτω ὁ γυνή ὁ χρῆμα ὁ τρυφητικός , χαυνότης ἀβέβαιος καί κενός ἐμποιέω ἡδονή , ὑπό ὅς ἐπαίρω καί πτερόω πολλάκις ἀποπέτομαι ὁ γάμος . διό καί συστέλλω χρή ὁ γυνή κόσμιος καί περισφίγγω αἰδώς σώφρων , μή παραρρέω ὁ ἀλήθεια διά χαυνότης . καλός μέν οὖν ὁ γαμετή πιστεύω ὁ σφεῖς ὁ ἀνήρ ὁ οἰκουρία αὐτός ἐπιτρέπω βοηθός εἰς οὗτος δίδωμι . εἰ δέ ἄρα δέω καί ἐγώ ἐμπολιτεύω καί ἄλλος τις ὁ κατά ἀγρός διοικέω πρᾶξις , πολλάκις δέ καί ἄνευ γυνή γίγνομαι ὑπέρ ἀσφάλεια ἀποσφραγίζω τις , δίδωμι καί ἐγώ εἰς οὗτος μόνος σημαντήρ , ὁ δέ ἄλλος ἀπορριπτέον δακτύλιος , ἐπεί » κόσμος « κατά ὁ γραφή » χρύσεος φρόνιμος παιδεία « . ὁ δέ χρυσοφορέω ὁ γυνή δείδω ἐγώ δοκέω , μή , ἐάν ἀφαιρέω τις αὐτός ὁ χρυσίον , δούλη νομίζω οὐ κοσμέω . ὁ δέ εὐγενής ὁ ἀλήθεια , ἐν ὁ φύσις καλός κατά ψυχή ἐξετάζω , οὐ πρᾶσις καί ὠνή ὁ δοῦλος , ἀλλά ὁ γνώμη ὁ ἀνελεύθερος διακρίνω , ἐγώ δέ οὐ φαίνω ἐλεύθερος , ἀλλά εἰμί ἁρμόζω , ὁ θεός μέν παιδαγωγέω , θεός δέ εἰσποιέω . διό καί στάσις καί κίνησις καί βάδισμα καί ἐσθής καί ἁπαξαπλῶς ὁ πᾶς βίος ὅτι μάλα ἐλευθέριος ἐπαναιρέω . ἀλλά καί ὁ δακτύλιος οὐ ἐπί ἄρθρον φορητέος ὁ ἀνήρ ( γυναικεῖος γάρ οὗτος ) , εἰς δέ ὁ μικρός δάκτυλος , καί οὗτος εἰς ἔσχατος καθίημι · εἰμί γάρ οὕτως εὐεργής ὁ χείρ , ἐν ὅς αὐτός δέω · καί οὐ ῥᾴδιος ὁ σημαντήρ ἀποπίπτω ὁ μέγας ὁ ἄρθρον σύνδεσις φυλάσσω . ὁ δέ σφραγίς ἐγώ εἰμί πελειάς ἤ ἰχθῦς ἤ ναῦς οὐριοδρομέω ἤ λύρα μουσικός , ὅς χράω Πολυκράτης , ἤ ἄγκυρα ναυτικός , ὅς Σέλευκος ἐγχαράσσω ὁ γλυφή , ἐάν ἁλιεύω τις εἰμί , ἀπόστολος μιμνῄσκω καί ὁ ἐκ ὕδωρ ἀνασπάω παιδίον · οὐ γάρ εἴδωλον πρόσωπον ἐναποτυπόω , ὅς καί ὁ προσέχω ἀπολέγω , οὐδέ μήν ξίφος ἤ τόξον ὁ εἰρήνη διώκω ἤ κύπελλον ὁ σωφρονέω . πολύς δέ ὁ ἀκόλαστος ἐγγλύφω ἔχω ὁ ἐράω ἤ ὁ ἑταίρα , ὡς μηδέ ἐθέλω αὐτός λήθη ποτέ ἐγγίγνομαι δύναμαι ὁ ἐρωτικός πάθημα διά ὁ ἐνδελεχής ὁ ἀκολασία ὑπόμνησις . θρίξ δέ περί οὗτος δοκέω · ψιλός μέν ὁ ὁ ἀνήρ κεφαλή , πλήν εἰ μή οὖλος ἔχω ὁ θρίξ , λάσιος δέ ὁ γένειον , ὁ δέ συστρέφω ὁ θρίξ ἀπό ὁ κεφαλή μή καθικνέομαι ἄγαν εἰς πλόκαμος κατολισθάνω γυναικεῖος · ἀποχράω γάρ ὁ » εὐγένειος « ὁ ἀνήρ . εἰ δέ τις καί κείρω τις ὁ γένειον , οὐ μέντοι πατελή ψιλωτέον αὐτός · αἰσχρός γάρ ὁ θέαμα καί καταγιγνώσκω ὁ ὁ γένειον ἐν χρώς κουρά παρατίλσις καί λειότης γειτνιάω . αὐτίκα γοῦν ὁ ψαλμῳδός ὁ γένειον τέρπω ὁ κόμη » ὡς ὁ μύρον « φημί » ὁ καταβαίνω ἐπί πώγων , ὁ πώγων ὁ Ἀαρών « · ὁ παλινῳδία ὁ πώγων ὁ εὐπρεπής ὑμνέω , ὁ πρόσωπον ὁ μύρον καταγανόω κύριος . ἐπεί δέ οὐ ὡραισμός χάριν ὁ κουρά παραληπτέος , διά περίστασις δέ , ὁ μέν ὁ κεφαλή θρίξ ὡς μή αὐξάνω ὁ ὄψις ἐμποδίζω καταβαίνω , καί ἴσως ὁ ἐπί ὁ μύσταξ μολύνω κατά ὁ τροφή περικαρ́ω , οὐ ξυρός ( ἀγεννής γάρ ) , ἀλλά ὁ δύο μάχαιρα ὁ κουρικός , ὁ δέ ὁ γένειον μηδείς τις παραλυπέω οὐ ἐνοχλέω , σεμνότης μέν ὁ πρόσωπον καί κατάπληξις γεννητικός * * ἐμποιέω · πολύς δέ καί ὁ σχῆμα παραπαιδαγωγέω μή ἁμαρτάνω διά ὁ εὐεξέλεγκτος , ὁ δέ ἀναφανδόν ἁμαρτάνω ἐθέλω ὁ λανθάνω ὁ σχῆμα καί μή παράσημος ἐπιτερπής , ὑπό ὅς δύω ὅς ἔξεστι διά ἄγνοια πλημμελέω ὁ πολύς ἐξομοιόω ὁ ἁμαρτάνω ἀδεής καρπόω . οὐ μόνος οὖν αὐστηρός δείκνυμι ὁ ἀνήρ ὁ κεφαλή ὁ ψιλός , ἀλλά καί δυσπαθής κατασκευάζω ὁ κρανίον , προσομιλέω ἐθίζω καί κρύος καί καῦμα , καί ὁ ἀπό οὗτος διωθέω βλάβη , ὅς ὁ κόμη σπόγγος τρόπος εἰς ἑαυτοῦ ἀναλαμβάνω , ἐγκατασκήπτω ὁ ἐγκέφαλος παράμονος ἐκ ὁ νοτίς ὁ βλάβη . ὁ γυνή δέ ἀποχράω μαλάσσω ὁ θρίξ καί ἀναδέω ὁ κόμη εὐτελής περόνη τις λιτός παρά ὁ αὐχήν , ἀφελής θεραπεία συναυξάνω εἰς κάλλος γνήσιος ὁ σώφρων κόμη . καί γάρ ὁ περιπλοκή ὁ θρίξ ὁ ἑταιρικός καί ὁ ὁ σειρά ἀνάδεσις πρός ὁ εἰδεχθής αὐτός δείκνυμι κόπτω ὁ θρίξ , ἀποτίλλω ὁ πάνουργος ἐμπλοκή , διά ὅς οὐδέ θιγγάνω ὁ κεφαλή ὁ σφεῖς αὐτός συγχέω ὁ θρίξ φοβέω , ἀλλά καί ὁ ὕπνος αὐτός μετά δέος παραγίγνομαι , μή κατασκύλλω λανθάνω ὁ σχῆμα ὁ ἐμπλοκή . ἀλλότριος δέ ὁ πρόσθεσις θρίξ τέλειος ἔκβλητος , ὀθνεῖος τε ἐπισκευάζω ὁ κεφαλή ὁ κόμη ἄθεος νεκρός ἐνδιδύσκω πλόκαμος ὁ κρανίον · τίς γάρ ὁ πρέσβυς ἐπιτίθημι χείρ ; τίς δέ εὐλογέω ; οὐ ὁ γυνή ὁ κοσμέω , ἀλλά ὁ ἀλλότριος θρίξ καί διά αὐτός ἄλλος κεφαλή . εἰ δέ » κεφαλή γυνή μέν ἀνήρ , ἀνήρ δέ ὁ Χριστός « , πῶς οὐ ἄθεος δισσός αὐτός περιπίπτω ἁμάρτημα ; ὁ μέν γάρ ἀπατάω , ὁ ἀνήρ , διά ὁ ὑποβολή ὁ κόμη , καταισχύνω δέ ὁ κύριος ὁ ὅσος ἐπί αὐτός ἑταιρικός κοσμέω εἰς ἀπάτη ἀλήθεια καί ὁ ὄντως εἰμί καλός βλασφημέω κεφαλή . οὐκοῦν οὐδέ βάπτω ὁ θρίξ οὐδέ μήν ὁ πολιά ομεταχρῶδα · οὐδέ γάρ ὁ ἐσθής ποικίλλω συγχωρέω · καί μάλα ὁ γεραιός ὁ ἡλικία καί ἀξιόπιστος οὐ ἐπικαλύπτω , ἀναδείκνυμι δέ ὑπό αὐγή ὁ θεός ὁ τίμημα εἰς σέβασμα ὁ νέος · καί γάρ ἀναισχυντέω εἰμί ὅτε πολιός ἐπιφάνεια παιδαγωγός δίκη ἐφίστημι ἐπί σωφροσύνη μεθαρμόζω αὐτός καί καταπλήσσω ὁ στιλπνότης ὁ ὄψις ὁ νεάζω ὁ ἐπιθυμία . ἀλλά οὐδέ ὁ πρόσωπον ἐντριράω αὐτός πάνουργος σοφία τέρθρευμα · ὑποδείκνυμι δέ αὐτός κομμωτικός σώφρων · κάλλος γάρ ἀγαθός πρῶτος μέν ὁ ψυχικός , ὡς πολλάκις ἐπισημαίνω , ὅταν εἰμί κοσμέω ψυχή ἅγιος πνεῦμα καί ὁ ἐκ οὗτος ἐμπνέω φαιδρῦσμα , δικαιοσύνη , φρόνησις , ἀνδρεία , σωφροσύνη φιλαγαθία τε καί αἰδώς , ὅς οὐδείς εὐανθής χρῶμα ὁράω πώποτε . ἔπειτα καί ὁ σωματικός κάλλος ἀσκέω , » συμμετρία μέλος καί μέρος μετά εὔχροια « . ὁ κομμωτικός ὁ ὑγεία ἐνταῦθα εὔθετος , κατά ὅς ὁ ὁ εἴδωλον ὁ ἐπίπλαστος εἰς ὁ ἀληθής μετάβασις κατά ὁ σχῆμα ὁ ἐκ ὁ θεός δίδωμι περιγίγνομαι . δεινός δέ καλλωπίζω κατά φύσις ὁ ὁ ποτόν εὐκρασία καί ὁ ὁ σιτίον συμμετρία . οὐ γάρ μόνος ὁ ὑγίεια ἴσχω ὁ σῶμα ἐκ οὗτος , ἀλλά καί ὁ κάλλος διαφαίνω ποιέω . ἀπό γάρ ὁ πυρώδης ὁ στιλπνός καί μαρμαρυγώδης περιγίγνομαι , ἀπό δέ ὁ ὑγρός ὁ λαμπρός καί χαρίζω , ἀπό δέ ὁ ξηρός ὁ ἀνδρώδης καί πάγιος , ἀπό δέ ὁ ἀερώδης ὁ εὔπνους καί ἰσοστάσιος , ἐκ ὅς ὁ εὔρυθμος καί καλός οὗτος ἀνδριάς ὁ λόγος κοσμέω . ἄνθος δέ ὁ ὑγίεια ἐλευθέριος ὁ κάλλος · ὁ μέν γάρ ἔνδον ὁ σῶμα ἐργάζομαι , ὁ δέ εἰς ὁ ἐκτός ὁ σῶμα ἐξανθέω φανερός ἐνδείκνυμι ὁ εὔχροια . ὁ γοῦν καλός καί ὑγιεινός ἀγωγή διαπονέω ὁ σῶμα ὁ κάλλος ὁ γνήσιος καί παράμονος ἐργάζομαι , ἕλκω ἐπί ἑαυτοῦ ὁ θερμός ὁ τε ἰκμάς πᾶς καί ὁ πνεῦμα ὁ ψυχρός · ὁλκός δέ εἰς ἑαυτοῦ ὁ θερμότης ἐκριπίζω κίνησις . ἐπειδάν δέ ἕλκω , ἀλεαίνω ἠρέμα διά αὐτός ἀτμίζω ὁ σάρξ ὁ ἐκ ὁ τροφή περιουσία , ποσός μέν ὁ ὑγρότης , ὑπερβολή δέ θερμότης . διό καί ὁ πρότερος κενόω τροφή · ἀκίνητος δέ ὁ σῶμα ὁ βιβρώσκω σιτίον οὐ προσφύω , ἀλλά ἐκπίπτω , ὥσπερ ἀπό ψυχρός κρίβανος ὁ ἄρτος ἤ ὅλος ἤ μόνος ὑπολείπω ὁ πυθμήν . ἔοικα οὖν ὁ περισσεύω κατά ὁ ἀπότριψις ὁ οὖρον καί ὁ σκύβαλον πλεονάζω , πλεονάζω δέ καί ὁ ἄλλος περίσσωμα αὐτός , πρός δέ καί ὁ ἱδρώς , οὐ ἀναδίδωμι ὁ σῶμα ὁ τροφή , ἀλλά εἰς ὁ περισσός ἐκχέω . ἐντεῦθεν καί ὁ λαγνεία ὁρμάω , περί ὁ παιδοποιΐα μόριον ἐπιρρέω ὁ περισσεία . διό κίνησις σύμμετρος [ διό ] τηκτέον οὗτος ὁ περισσεία καί εἰς πέψις ἀναχύω , διά ὅς ὁ κάλλος ἐρυθραίνομαι . ἄτοπος δέ ὁ » κατά εἰκών καί κατά ὁμοίωσις θεός « γίγνομαι ὥσπερ ἀτιμάζω ὁ ἀρχέτυπος ἔπηλυς ἐπάγω κομμωτικός , ὁ ἀνθρώπειος κακοτεχνία πρό ὁ θεῖος αἱρέω δημιουργία . προσέρχομαι δέ αὐτός ὁ παιδαγωγός κελεύω » ἐν καταστολή κόσμιος , μετά αἰδώς καί σωφροσύνη κοσμέω ἑαυτοῦ « , » ὑποτάσσω ὁ ἴδιος ἀνήρ , ὡς καί εἰ τις ἀπειθέω ὁ λόγος , διά ὁ ὁ γυνή ἀναστροφή ἄνευ λόγος κερδαίνω , ἐποπτεύω « φημί » ὁ ἐν λόγος ἁγνός ἀναστροφή σύ · ὅς εἰμί οὐ ὁ ἔξωθεν ἐμπλοκή καί περίθεσις χρυσίον ἤ ἔνδυσις ἱμάτιον κόσμος , ἀλλά ὁ κρυπτός ὁ καρδία ἄνθρωπος ἐν ὁ ἄφθαρτος ὁ πρᾶος καί ἡσύχιος πνεῦμα , ὅς εἰμί ἐνώπιον ὁ θεός πολυτελής . « ὁ δέ αὐτουργία ὁ γυνή μάλα ὁ γνήσιος ἐπιφέρω κάλλος γυμνάζω ὁ σῶμα αὐτός καί σφεῖς αὐτός διά ἑαυτοῦ κοσμέω , οὐ ὁ ὑπό ἄλλος πονέω προσφέρω κόσμος , ἄκοσμος καί ἀνελεύθερος καί ἑταιρικός , ἀλλά ὁ ἕκαστος σώφρων γυνή διά ὁ χείρ αὐτός , ὁπότε χρῄζω μάλα , ἀσκέω καί ἐξυφαίνω · οὐ γάρ ποτέ καθήκω ἐκ ἀγορά ὠνητός , ἀλλά ὁ οἰκουρικός [ ὁ ἴδιος ] ἔργον κοσμέω φαίνω ὁ κατά θεός πολιτεύω . καλός γάρ ἔργον γυνή οἰκουρός ἑαυτοῦ τε καί ὁ ἀνήρ ὁ ἴδιος περιβάλλω κόσμημα , διά ὅς ἀγάλλω πᾶς , ὁ μέν παῖς ἐπί ὁ μήτηρ , ὁ δέ ἀνήρ ἐπί ὁ γυνή , οὗτος δέ ἐπί οὗτος , πᾶς δέ ἐπί ὁ θεός . συλλήβδην γοῦν ταμιεῖον ἀρετή εἰμί ἀνδρεῖος γυνή , ὅστις » σῖτος ὀκνηρός οὐ ἐσθίω , θεσμός δέ ἐλεημοσύνη ἐπί ὁ γλῶσσα αὐτός « , ὅστις » ὁ στόμα αὐτός διανοίγνυμι σοφός καί ἔννομος , ὅς ὁ τέκνον μακαρίζω ἀνίστημι « , ὡς διά Σολομών λέγω ὁ ἅγιος λόγος , » ὁ δέ ἀνήρ αὐτός ἐγκωμιάζω . γυνή γάρ εὐσεβής εὐλογέω , φόβος δέ κύριος αὐτός αἰνέω . « καί πάλιν · » γυνή ἀνδρεῖος στέφανος ὁ ἀνήρ αὐτός . « ἐπανορθωτέος δέ ὅτι μάλα καί ὁ σχῆμα καί ὁ βλέμμα καί ὁ βάδισμα καί ὁ φωνή . οὐ γάρ ὡς τις ὁ ὑπόκρισις ζηλέω ὁ κωμῳδία καί ὁ κατάγνυμι ὁ ὀρχηστής κίνησις παραφυλάσσω παρά ὁ ὁμιλία σκηνοβατέω , αὐτός ὁ κίνημα ὁ ἁβρός καί ὁ ὑγρός βάδισμα καί φωνή ὁ πλάσσω κλαδαρός περιβλέπω , δέλεαρ ἡδονή ἐξασκέω . » μέλι γάρ ἀποστάζω ἀπό χεῖλος γυνή πόρνη , ὅς πρός χάρις λαλέω λιπαίνω σός φάρυγξ , ὕστερον μέντοι πικρός χολή εὑρίσκω καί ἀκονάω μάλα ἤ μάχαιρα δίστομος · ὁ γάρ ἀφροσύνη ὁ πούς κατάγω ὁ χράω αὐτός μετά θάνατος εἰς ᾍδης . « Σαμψών γοῦν ὁ γεννάδας ὁ πόρνη νικάω , καί ὁ ἀνήρ κείρω αὐτός ἕτερος γυνή . ἀλλά οὐ οὕτως ἀπατάω ὁ Ἰωσήφ ἄλλος γυνή , νικάω δέ ὁ πόρνη ὁ Αἰγύπτιος , καί δεσμός σωφροσύνη λαμβάνω κρατύς ἀναφαίνω λύω . ἔχω δέ ἄν ἐκεῖνος ἀγαθός ὁ λέγω ὁ δέ ὅλος οὐ ἐπίσταμαι ἐγώ ψιθυρίζω οὐδέ κατακλάω πλάγιος ποιέω ὁ τράχηλος περιπατέω , ὥσπερ ἕτερος ὁράω κίναιδος ἐνθάδε πολύς ἐν ἄστυ καί πισσοκοπέω . ὁ δέ γυναικεῖος κίνησις καί θρύψις καί χλιδή κολουστε͂ος παντελής · ὁ γάρ ἁβροδίαιτος ὁ περί ὁ περίπατος κίνησις καί ὁ » σαυλͅόν βαίνω « , ὡς φημί Ἀνακρέων , κομιδῇ ἑταιρικός , ὡς γε ἐγώ φαίνω . ὁ κωμῳδία φημί » ὁ ἴχνος ὁ ἑταιρικός ὥρα ἀπολείπω καί τρυφή « . » ἴχνος δέ πορνικός οὐ ἐρείδω εἰς ἀλήθεια · ὁδός γάρ ζωή οὐ ἐπέρχομαι , σφαλερός δέ ὁ τροχιά αὐτός καί οὐ εὔγνωστος . « μάλα δέ ὀφθαλμός φειστέον , ἐπεί ὁ πούς ἤ ὁ ὀφθαλμός ἀγαθός ὀλισθάνω . ὁ γοῦν κύριος σύντομος ἰάομαι ὁ πάθος οὗτος , » εἰ σκανδαλίζω σύ ὁ ὀφθαλμός σύ , ἐκκόπτω αὐτός « λέγω , ἐκ βάθρον ἀνασπάω ὁ ἐπιθυμία · κλαδαρός δέ ὄψις καί ὁ ἐνιλλώπτω , ὅς διά ὁ ὀφθαλμός βλεφαρίζω εἰμί , οὐδείς ἀλλά ἤ διά ὁ ὀφθαλμός μοιχεύω εἰμί ἀκροβολίζομαι ὁ ἐπιθυμία διά αὐτός . πρό γάρ ὁ πᾶς σῶμα διαφθείρω ὁ ὀφθαλμός . » θεωρέω δέ καλός ὀφθαλμός εὐφραίνω καρδία « , τουτέστι καλός μανθάνω θεωρέω εὐφραίνω , » ἐννεύω δέ ὀφθαλμός μετά δόλος συνάγω ἀνήρ λύπη . « τοιοῦτος που ὁ θηλυδρίας Σαρδανάπαλλος , ὁ Ἀσσύριος ὁ βασιλεύς , ἐπί κλίνη ἀναβάδην ἕζομαι εἰσάγω πορφύρα ξαίνω καί ὁ λευκός ὁ ὀφθαλμός ἐπαναβάλλω . ὁ οὗτος ἐπιτηδεύω γυνή ἴδιος ὄψις προαγωγεύω ἑαυτοῦ · » λύχνος γάρ ὁ σῶμα εἰμί ὁ ὀφθαλμός « , φημί ὁ γραφή , διά ὅς καταφαίνω ὁ ἔνδον φώς ὁ φαίνω καταυγάζω . » πορνεία δέ γυνή ἐν μετεωρισμός ὀφθαλμός . « » νεκρόω οὖν ὁ μέλος ὁ ἐπί ὁ γῆ , πορνεία , ἀκαθαρσία , πάθος , ἐπιθυμία κακός καί ὁ πλεονεξία , ὅστις εἰμί εἰδωλολατρία , διά ὅς ἔρχομαι ὁ ὀργή ὁ θεός « , ὁ μέν ἀπόστολος βοάω , ἐγώ δέ ἀναζωπυρέω ὁ πάθος καί οὐ αἰσχύνω . ὁ μέν αὐτός » μαστίχη ἐντραγεῖν « , περιέρχομαι , σαίρω ὁ παρέρχομαι , ὁ δέ ὁ κεφαλή , ὡς μή δάκτυλος ἔχω , ὁ ὑπό αὐτός φέρω περόνη σκαλεύω θρύπτω , καί οὗτος ἤ χελώνη ἤ ἐλέφας ἤ τις ἄλλος ζῷον νεκρός ποιέω πολυπραγμονέω · ἄλλος δέ καθά ἐξάνθημα τις ἔχω πρός εὐπρέπεια ὁ ὁράω εὐανθής περιχγαθός κοσμέω σπιλόω ὁ πρόσωπον ὁ αὐτός . » ἄφρων « ὁ τοιοῦτος καί » θρασύς γυνή « διά Σολομών λέγω , » ὅς οὐ ἐπίσταμαι αἰσχύνη · καθίζω ἐπί θύρα ὁ ἑαυτοῦ οἶκος ἐπί δίφρος , ἐμφανής προσκαλέω ὁ παρέρχομαι ὁδός , ὁ εὐθύνω ὁ ἑαυτοῦ τροχιά « , διά ὁ σχῆμα αὐτός καί ὁ βίος πᾶς δηλονότι λέγω , » τίς εἰμί σύ ἄφρων ; ἐκκλίνω πρός ἐγώ . ἐνδεής δέ φρόνησις παρακελεύομαι λέγω , ἄρτος κρύφιος ἡδύς ἅπτω καί ὕδωρ κλοπή γλυκύς « , ὁ ἐπίκλοπος οὗτος Ἀφροδίτη λέγω . ἐντεῦθεν ὠφελέω ὁ Βοιώτιος Πίνδαρος » γλυκύς τις « φημί » κλέπτω μέλημα Κύπρις « . » ὁ δέ οὐ οἶδα ἄθλιος ὅτι γηγενής παρά αὐτός ὄλλυμι , καί ἐπί πέτευρον ᾍδης συναντάω . ἀλλά ἀποπηδάω « , φημί , » μή χρονίζω ἐν ὁ τόπος « ὁ παιδαγωγός , » μηδέ ἐφίστημι ὁ σός ὄμμα πρός αὐτός . οὕτως γάρ διαβαίνω ὕδωρ ἀλλότριος καί ὑπερβαίνω ὁ Ἀχέρων . « διά οὗτος ὅδε λέγω κύριος διά Ἠσαΐας · » ἀντί ὅς πορεύω ὁ θυγάτηρ Σιών ὑψηλός τράχηλος καί ἐν νεῦμα ὀφθαλμός , καί ὁ πορεία ἅμα σύρω ὁ χιτών καί ὁ πούς παίζω , καί ταπεινόω ὁ θεός ὁ θυγάτηρ Σιών καί ἀνακαλύπτω ὁ σχῆμα αὐτός « , ὁ ἄσχημος σχῆμα . ἐγώ μέν οὐδέ ὁ θεράπαινα ἀξιόω ὁ ἐπί ἀριστερός ὁ γυνή ἤ ὁ ἕπομαι αὐτός αἰσχρολογέω ἤ αἰσχροεργέω , σωφρονίζω δέ αὐτός πρός ὁ δέσποινα · σφόδρα γοῦν ἐπιτιμητικός ὁ κωμικός Φιλήμων φημί · ἐξέρχομαι γυνή ἐξόπισθεν ἐλεύθερος βλέπω μόνος θεράπαινα κατόπιν ἀκολουθέω καλός ἐκ ὁ Πλαταιικός τε παρακολουθέω τις οὗτος κατιλλώπτω . ἀναστρέφω γάρ ἐπί ὁ δέσποινα ὁ ὁ θεράπαινα ἀκολασία , ἐπιβάθρα ἐνδίδωμι ὁ πειράω ὁ ἥσσων ὁ μή εὐλαβέομαι ὁ μέγας , διά ὁ συγγιγνώσκω ὁ αἰσχρός ὁ μή καταγιγνώσκω ἐμφαίνω ὁ δέσποινα . ὁ δέ μή ἐπαγανακτέω ὁ ἀκολασταίνω σαφής γίγνομαι τεκμήριον γνώμη εἰς ὁ ὅμοιος ἐκτρέπω . » οἷος γάρ δέσποινα « , φημί ὁ παροιμιάζω , » τοιόσδε ὁ κύων . « ἀποσκορακίζω δέ ἐγώ καί ὁ περίπατος ὁ μανιώδης , ὁ δέ σεμνός καί ὁ σχολαῖος ἐκλεκτέος , οὐ ὁ βάδισμα ὁ μελλητικός , οὐδέ ὁ ἐν ὁ ὁδός σαλεύω καί ἐξυπτιάζω παραβλέπω εἰς ὁ ἀπαντάω , εἰ ἀποβλέπω εἰς αὐτός , καθά ἐπί σκηνή ἐμπομπεύω καί δακτυλοδεικτέω . οὐδέ ὑπό οἰκέτης ἀναστρέφω χρή πρός ὁ σιμός ὠθέω , ὥσπερ ὁ τρυφητικός ὁράω , ἐρρωμένος εἰμί δοκέω , ὑπό μαλακία δέ ψυχικός διαθρύπτω . ἀνήρ δέ γενναῖος σημεῖον οὐδείς εἰμί δέω περιφανής ἐν ὁ πρόσωπον μαλακία , ἀλλά οὐδέ ἐν ἕτερος μέρος ὁ σῶμα . μή τοίνυν μηδέ ἐν κίνησις μηδέ ἐν σχέσις εὑρίσκω ποτέ ὁ ἀσχημοσύνη ὁ ἀνανδρία . οὐδέ μήν καθά ὑποζύγιον ὁ οἰκέτης χράω ὁ ὑγιαίνω . ὡς γάρ τοι ἐκεῖνος παραγγέλλω » πᾶς φόβος ὁ δεσπότης , οὐ μόνος ὁ ἀγαθός καί ἐπιεικής , ἀλλά καί ὁ σκολιός ὑποτάσσω « , φημί ὁ Πέτρος , οὕτως ὁ ἰσότης καί ὁ μακροθυμία καί ὁ φιλανθρωπία ὁ δεσπότης εὐάρμοστος . » ὁ γάρ τέλος « , φημί , » πᾶς ὁμόφρων , συμπαθής , φιλάδελφος , εὔσπλαγχνος , ταπεινόφρων « καί ὁ ἐπί οὗτος , » ἵνα εὐλογία κληρονομέω . « καλός τις καί ἀξιέραστος ὑπογράφω ὁ Κιτιεύς ἔοικα Ζήνων εἰκών νεανίας καί οὕτως αὐτός ἀνδριαντουργέω · » εἰμί « , φημί , » καθαρός ὁ πρόσωπον , ὀφρύς μή καθέζομαι , μηδέ ὄμμα ἀναπετάννυμι μηδέ διακλάω , μή ὕπτιος ὁ τράχηλος , μηδέ ἀνίημι ὁ ὁ σῶμα μέλος , ἀλλά [ ὁ ] μετέωρος ἔντονος ὅμοιος , ὁρθονόυς πρός ὁ λόγος ὀξύτης , καί κατοκωχή ὁ ὀρθός λέγω , καί σχηματισμός καί κίνησις μηδείς ἐνδίδωμι ὁ ἀκόλαστος ἐλπίς . αἰδώς μέν ἐπαναθέω καί ἀρρενωπία · ἄπειμι δέ καί ὁ ἀπό ὁ μυροπώλιον καί χρυσοχοεῖον καί ἐριοπώλιον ἄλυς καί ὁ ἀπό ὁ ἄλλος ἐργαστήριον , ἔνθα ἑταιρικός κοσμέω , ὥσπερ ὁ ἐπί τέγος καθέζομαι , διημερεύω . « μή τοινεω μηδέ ὁ ἀνήρ ἐπί ὁ κουρεῖον καί καπηλεῖον διατρίβω ἀδολεσχέω στωμυλεύομαι , καί ὁ παρέρχομαι θηράω γυνή παύω ποτέ · πολύς δέ καί βλασφημέω εἰς γέλως οὐ παύω . κωλυτέον γε μήν ἔτι καί ὁ διά ὁ κύβος παιδιά , πρός δέ καί ὁ διά ὁ ἀστράγαλος μελέτη πλεονεξία , ὅς μεταχειρίζω φιλέω . τοιοῦτος τις ὁ τρυφή ὁ ἀταμίευτος αὐτός κακοσχολέω ἐξευρίσκω · αἴτιος γάρ ὁ ἀργία · μάταιος δέ τις ἐράω ὁ ἐκτός ὁ ἀλήθεια εἰμί · οὐ γάρ εἰμί καί ἄλλος θυμηδία ἄνευ βλάβη κτάομαι · ὁ δέ ἕκαστος ὁ ἄνθρωπος διάνοια μίμησις εἰμί ὁ ὁ βίος προαίρεσις . ἀλλά , ὡς ἔοικα , μόνος ὁ μετά ὁ ἀγαθός ἀνήρ συναναστροφή ὠφελέω . ἔμπαλιν γοῦν ὁ μετά ὁ φαῦλος συνδιαίτησις ἄνθρωπος ὑώδης γνωρίζω ὁ πάνσοφος διά Μωϋσῆς παιδαγωγός χοίρειος ἀπαγορεύω μεταλαμβάνω ὁ λαός ὁ πρέσβυς , ἐμφαίνω μή δέω ὁ θεός ἐπιβοάω ἀκάθαρτος ἀναμείγνυμι ἄνθρωπος , ὅς δίκη ὗς ἡδονή σωματικός καί δεισαλε͂ος τροφή καί γαργαλισμός ἀσελγής κνηστιάω πρός ἀφροδίτη κακόχαρτος ἡδονή χαίρω . ἀλλά οὐδέ » ἴκτινος ἤ ὠκύπτερος μαστοφαγής ἤ ἀετός « ἐσθίω φημί , οὐ ἐγγίζω , λέγω , ὁ διά ἁρπαγή ὁ βίος πορίζω · καί ὁ ἄλλος δέ ὅμοιος ἀλληγορέω . τίς οὖν οἰκειόω ; ὁ δίκαιος , πάλιν ἀλληγορέω φημί . πᾶς γάρ » διχηλέω καί μαρυκάομαι « καθαρός εἰμί , ὅτι ὁ διχηλέω δικαιοσύνη ἐμφαίνω ὁ ἰσοστάσιος μηρυκάζω ὁ οἰκεῖος δικαιοσύνη τροφή , ὁ λόγος ἔκτοσθε μέν εἰσέρχομαι κατά αὐτός ὁ τροφή διά κατήχησις , ἔνδοθεν δέ ἀναπέμπω ὥσπερ ἐκ κοιλία ὁ διάνοια εἰς ἀνάμνησις λογικός . μηρυκάζω δέ ὁ δίκαιος ὁ πνευματικός τροφή ἀνά στόμα ἔχω ὁ λόγος , καί διχηλέω ὁ δικαιοσύνη ἔοικα , ἐνταῦθα ἁγιάζω καί εἰς ὁ μέλλω παραπέμπω αἰών . οὐκοῦν οὐδέ ἐπί ὁ θέα ὁ παιδαγωγός ἄγω ἐγώ , οὐδέ ἀπεικότως ὁ στάδιον καί ὁ θέατρον » καθέδρα λοιμός « προσλέγω τις ἄν · » βουλή « γάρ ἐνταῦθα πονηρός καθά καί ἐπί ὁ δίκαιος , διό καταράομαι ὁ ἐπί αὐτός σύλλογος . πλήθω γοῦν πολύς ἀταξία καί παρανομία ὁ συναγωγή οὗτος , καί ὁ πρόφασις ὁ συνηλυσίη ἀκοσμία εἰμί αἰτία ἀναμίξ ἀνήρ καί γυνή συνέρχομαι ἐπί ὁ ἀλλήλων θέα . ἐνταῦθα ἤδη περπερεύομαι ὁ συνέδριον . λιχνεύω γάρ ὁ ὄψις χλιαίνω ὁ ὄρεξις , καί ἰταμός βλέπω ὁ ὀφθαλμός πρός ὁ πλησίος ἐθίζω ὁ ἔχω σχολή ἐφέζομαι ἐκφλέγω ὁ ἐρωτικός ἐπιθυμία . ἀπολέγω οὖν καί ὁ θέα καί ὁ ἀκρόαμα βωμολοχία καί σπερμολογία πολύς γέμω . τίς μέν γάρ οὐ ἐπιδείκνυμι αἰσχρός ἔργον ἐν θέατρον ; τίς δέ οὐ προφέρω ῥῆμα ἀναίσχυντος ὁ γελωτοποιός ; ὁ δέ ἀπολαύω ὁ ἐν αὐτός κακία ἐναργής οἴκοι ἀπομάζω ὁ εἰκών , ἔμπαλιν δέ ὁ πρός οὗτος ἀκήλητος καί ἀπαθής οὐ ἄν περί ὁ ῥᾴθυμος ἡδονή σφάλλω ποτέ . εἰ γάρ καί ἐν παιδιά μέρος παραλαμβάνω φημί ὁ θέα εἰς θυμηδία , οὐ σωφρονέω ἄν ὁ πόλις , ὅς καί ὁ παίζω σπουδάζω . οὐκέτι γάρ παιδιά ὁ φιλοδοξία ἀνηλεής εἰς τοσοῦτος θανατάω , ἀλλά οὐδέ ὁ κενοσπουδία καί ὁ ἀλόγιστος φιλοτιμία , πρός δέ καί ὁ μάταιος κατανάλωσις ὁ οὐσία , οὐδέ μήν ὁ ἐπί οὗτος στάσις ἔτι παιδιά . ὁ δέ ῥαθυμέω οὐδέποτε ὠνητέος κενοσπουδία . οὐ γάρ πρό ὁ ἀγαθός αἱρέω ἄν ποτέ ὁ νόος ἔχω ὁ ἡδύς . ἀλλά οὐ πᾶς , φημί , φιλοσοφέω . μή τις οὖν οὐδέ πᾶς ὁ ζωή μετέρχομαι ; τίς σύ λέγω ; πῶς οὖν πιστεύω ; πῶς δέ ἔτι ἀγαπάω ὁ θεός καί ὁ πλησίος σύ μή φιλοσοφέω ; πῶς δέ σεαυτοῦ ἀγαπάω , εἰ μή φιλοζωέω ; γράμμα , φημί , οὐ μανθάνω . ἀλλά εἰ μή ὁ ἀναγιγνώσκω μανθάνω , ὁ ἀκούω ἀναπολόγητος , ὅτι μή διδακτός · πίστις δέ οὐ σοφός ὁ κατά κόσμος , ἀλλά ὁ κατά θεός εἰμί ὁ κτῆμα · ὁ δέ καί ἄνευ γράμμα ἐκπαιδεύω , καί ὁ σύγγραμμα αὐτός ὁ ἰδιωτικός ἅμα καί θεῖος ἀγάπη καλέω , σύνταγμα πνευματικός . ἔξεστι δέ ἀκροάομαι μέν σοφία θεικός , ἀλλά καί πολιτεύω ἔξεστι , ἀλλά καί ὁ ἐν κόσμος κόσμιος κατά θεός ἄγω οὐ κωλύω . καί ὁ πωλέω τις ἤ ὠνέομαι μή ποτέ λέγω δύο τιμή , ὅς ἄν ἤ ὠνέομαι ἤ πιπράσκω , ἁπλόος δέ λέγω καί ἀληθεύω μελετάω , ἐάν μή τυγχάνω οὗτος , τυγχάνω ὁ ἀλήθεια πλουτέω ὁ διάθεσις ὁ ὀρθός . ἔπαινος δέ ὅρκος τε περί πᾶς ὁ πωλέω ἄπειμι , ἄπειμι δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁ ὅρκος . καί οὗτος φιλοσοφέω ὁ ἀγοραῖος καί ὁ κάπηλος · » οὐ γάρ λαμβάνω ὁ ὄνομα κύριος ἐπί μάταιος , οὐ γάρ μή καθαρίζω κύριος ὁ λαμβάνω ὁ ὄνομα αὐτός ἐπί μάταιος . « ὁ δέ παρά οὗτος πράσσω , ὁ φιλάργυρος , ὁ ψεύστης , ὁ ὑποκριτής , ὁ καπηλεύω ὁ ἀλήθεια , ὁ πατρῷος ἐκβάλλω αὐλή ὁ κύριος , μή βούλομαι ἄδικος ἐμπορία ἤ λόγος ἤ ὁ ἐκ ὕλη κτῆμα οἶκος εἰμί ὁ οἶκος ὁ θεός ὁ ἅγιος . ἐπί δέ ὁ ἐκκλησία ἀκτέος ὁ γυνή καί ὁ ἀνήρ στολίζω κόσμιος , ἄπλαστος βάδισμα , ἐχεμυθία ἀσπάζομαι , » ἀγάπη ἀνυπόκριτος « κτάομαι , ἁγνός ὁ σῶμα , ἁγνός ὁ καρδία , ἐπιτήδειος προσεύχομαι ὁ θεός . πολύς οὗτος ἔχω ὁ γυνή · καλύπτω ὁ πᾶς , πλήν εἰ μή οἴκοι τυγχάνω · σεμνός γάρ ὁ σχῆμα καί ἀκατάσκοπος · καί οὔποτε αὐτός σφάλλω πρό ὁ ὄμμα ὁ αἰδώς καί ὁ ἀμπεχόνη τίθημι οὐδέ ἄλλος εἰς ὄλισθος ἁμαρτία ἐκκαλέω ὁ πρόσωπον ἀπογυμνόω . οὗτος γάρ ὁ λόγος βούλομαι , ἐπεί πρέπω αὐτός ἐγκαλύπτω προσεύχομαι . ὁ δέ Αἰνείας γυνή φημί διά ὑπερβολή σεμνότης μηδέ ὁ Τροία ἁλίσκομαι περιδεής γίγνομαι ἀποκαλύπτω , ἀλλά καίτοι φεύγω ἐκ ὁ ἐκπύρωσις μένω συγκαλύπτω . τοιοῦτος δέ χρή παρά ὅλος ὁ βίος φαίνω καί διαπλήσσω ὁ Χριστός τελέω οἷος σφεῖς ἐν ἐκκλησία ἐπί ὁ σεμνός σχηματίζω , καί εἰμί , μή δοκέω εἰμί , τοιοῦτος , οὕτως πραΰς , οὕτως εὐλαβής , ἀγαπητικός οὕτως · νυνί δέ οὐ οἶδα ὅπως συμμεταβάλλω ὁ τόπος καί ὁ σχῆμα καί ὁ τρόπος , καθά καί ὁ πολύπους ὁ πέτρα φημί ἐξομοιόω , ὅς ἄν προσομιλέω , τοιοῦτος φαίνω καί ὁ χροιά . ὁ γοῦν ὁ συναγωγή ἔνθεος μετά ὁ ἐνθένδε ἀπαλλαγή ἀποτίθημι ὁ πολύς ἐξομοιόω , μετά ὅς καί διαιτάω · μάλα δέ ἐλέγχω , ὁ ἐπίπλαστος ἀποτίθημι ὁ σεμνότης ὑπόκρισις , οἷος εἰμί λανθάνω · καί ὁ περί θεός λόγος σεβάζομαι καταλείπω ἔνδον ὅς ἀκούω , ἔξωθεν δέ ἄρα μετά ὁ ἄθεος ἀλύω , κροῦμα καί τερέτισμα ἐρωτικός αὐλῳδία τε καί κρότος καί μέθη καί πᾶς ἀναπίμπλημι συρφετός · οὗτος δή ἀείδω καί ἀνταείδω αὐτός ὁ πρόσθεν ἐξυμνέω ἀθανασία , ἐπί τέλος ὁ ἐξώλης κακός κακός ψάλλω παλινῳδία · » ἐσθίω καί πίνω , αὔριον γάρ ἀποθνῄσκω . « ὁ δέ οὐ αὔριον ἀληθής , ἀλλά ἤδη θνῄσκω ὁ θεός , θάπτω ὁ σφέτερος νεκρός , τουτέστι ἑαυτοῦ εἰς θάνατος κατορύσσω . ἀντιτάσσω δέ αὐτός εὖ μάλα ἐρρωμένος ὁ ἀπόστολος · » μή πλανάω · οὔτε μοιχός οὔτε μαλακός οὔτε ἀρσενοκοίτης οὔτε κλέπτης οὔτε πλεονέκτης , οὐ μέθυσος , οὐ λοίδορος , « καί ὅσος ἄλλος οὗτος ἐπαείδω , » βασιλεία θεός οὐ κληρονομέω . « εἰ δέ καί εἰς βασιλεία θεός καλέω , ἄξιος ὁ βασιλεία πολιτεύω θεός ἀγαπάζω καί ὁ πλησίον . ἀγάπη δέ οὐ ἐν φίλημα , ἀλλά ἐν εὔνοια κρίνω . ὁ δέ οὐδείς ἀλλά ἤ φίλημα καταψοφέω ὁ ἐκκλησία , ὁ φιλέω ἔνδον οὐ ἔχω αὐτός . καί γάρ δή καί οὗτος ἐκπίμπλημι ὑπόνοια αἰσχρός καί βλασφημία ὁ ἀνέδην χράω ὁ φίλημα , ὅς χρή εἰμί μυστικός ( » ἅγιος « αὐτός καλέω ὁ ἀπόστολος ) , † ἀπογεύω [ ἄξιος ὁ βασίλεια πολιτεύω ] ὁ ψυχή ὁ εὔνοια διά στόμα σώφρων καί μύω , διά ὅς μάλα διακονέω τρόπος ἥμερος . εἰμί δέ καί ἄλλος ἄναγνος φίλημα , πλήρης ἰός , ἁγιωσύνη ὑποκρίνομαι . ἦ οὐ οἶδα ὅτι καί ὁ φαλάγγιον προσάπτω μόνος ὁ στόμα ὀδύνη ἐπιτρίβω ὁ ἄνθρωπος , φίλημα δέ πολλάκις ἐνίημι ἰός ἀκολασία ; σαφής τοίνυν ἐγώ γίγνομαι ὡς οὐ εἰμί ἀγάπη ὁ φίλημα · » ὁ γάρ ἀγάπη ὁ θεός εἰμί . « » οὗτος δέ εἰμί ὁ ἀγάπη ὁ θεός , « φημί Ἰωάννης , » ἵνα ὁ ἐντολή τηρέω , « οὐ ἵνα σαίνω ἀλλήλων ἐν ὁ στόμα , » καί ὁ ἐντολή αὐτός βαρύς οὐ εἰμί . « ἀλλά μήν καί ὁ κατά ὁ ὁδός ὁ ἀγαπητός ἀσπασμός παρρησία ἀνόητος γέμω καταφανής ὁ ἐκτός εἰμί βούλομαι οὐδέ ἐλαχύς μετέχω χάρις . εἰ γάρ » ἐν ὁ ταμιεῖον « μυστικός » προσεύχομαι « ὁ θεός δίκαιος , ἕπομαι ἄν εἰμί καί » ὁ πλησίος « , ὅς δεύτερος ἀγαπάω κελεύω , ὅμοιος ὁ θεός καί μυστικός φιλοφρονέομαι ἔνδοθεν ἐξαγοράζω ὁ καιρός · ὁ γάρ » ἅλς ὁ γῆ « ἐγώ , » ὅς δέ ἄν εὐλογέω « , φημί , » φίλος ὁ πρωΐ μέγας ὁ φωνή , καταράομαι οὐδείς διαφέρω δοκέω . « δοκέω δέ ὑπέρ πᾶς ὁ ὁ γυνή ὄψις ἀποστρέφω . οὐ γάρ ἅπτω μόνος , ἀλλά καί θεάομαι εἰμί ἁμαρτάνω , ὅς μάλα ἀποφεύγω χρή ὁ γνήσιος παιδαγωγέω . » ὁ ὀφθαλμός γάρ σύ ὀρθός βλέπω , ὁ δέ βλέφαρον νεύω δίκαιος · « μή γάρ οὐ ἔξεστι καί ὁράω καρτερέω ; ἀλλά ὁ ἐμπίπτω φυλάσσω . δυνατός γάρ ὁράω ὀλισθάνω , ἀμήχανος δέ μή ὁράω ἐπιθυμέω . οὐ γάρ ὁ καθαρεύω μόνος ἀποχράω ὁ σώφρων , ἀλλά καί ὁ ἐκτός εἰμί ὁ ψόγος σπουδαστέος πᾶς ἀποκλείω ὑπόνοια αἰτία πρός συγκεφαλαίωσις ἁγνεία , ὡς μή μόνος εἰμί ἐγώ πιστός , ἀλλά καί ἀξιόπιστος φαίνω . καί γάρ οὖν καί οὗτος παραφυλακτέω , ὡς φημί ὁ ἀπόστολος , » μή τις ἐγώ μωμάομαι · προνοέω γάρ καλός οὐ μόνος ἐνώπιον κύριος , ἀλλά καί ἐνώπιον ἄνθρωπος . « » ἀποστρέφω δέ ὁ ὀφθαλμός ἀπό γυνή χαριτόω , καί μή καταμανθάνω κάλλος ἀλλότριος , « φημί ὁ γραφή . ἐάν πυνθάνομαι ὁ αἰτία , προσεπεξηγέομαι σύ · » ἐν γάρ κάλλος γυνή πολύς ἀποπλανάω , καί ἐκ οὗτος φιλία ὡς πῦρ ἀνακαίω , « εἰς πῦρ ἄγω ἀκατάπαυστος διά ὁ ἁμαρτία ὁ ἐκ πῦρ ὁρμάω φιλία , ὅς ἔρως καλέω .