clemens-alexandrinus.paedagogus 1.10
Εἰ τοίνυν τὴν περὶ τὸ ἐπιστύφειν τὴν ἀνθρωπότητα οἰκονομίαν , ἀγαθὴν οὖσαν καὶ σωτήριον , ἀναγκαίως ὑπὸ τοῦ λόγου παραλαμβανομένην ἐπεδείξαμεν πρός τε μετάνοιαν καὶ πρὸς τῶν ἁμαρτιῶν τὴν κώλυσιν εὔθετον γενομένην , ἑξῆς ἂν εἴη σκοπεῖν τὸ ἤπιον τοῦ λόγου · δίκαιος γὰρ οὗτος ἀποδέδεικται καὶ τὰς ἰδίας παρατίθεται γνώμας τὰς πρὸς σωτηρίαν παρακλητικάς , δι᾿ ὧν καὶ τὸ καλὸν καὶ τὸ συμφέρον πατρικῷ θελήματι γνωρίζειν ἡμῖν βούλεται . σκόπει δὲ ταῦτα · τὸ μὲν καλὸν τοῦ ἐγκωμιαστικοῦ , τὸ δὲ συμφέρον τοῦ συμβουλευτικοῦ · καὶ γὰρ οὖν τοῦ μὲν συμβουλευτικοῦ σχέσις τὸ προτρεπτικὸν καὶ ἀποτρεπτικόν , τοῦ δὲ ἐγκωμιαστικοῦ τὸ ἐπαινετικόν τε καὶ ψεκτικὸν γίνεται . πῶς γὰρ ἔχουσα ἡ διάνοια ἡ συμβουλευτικὴ προτρεπτικὴ γίνεται καὶ πῶς ἔχουσα ἀποτρεπτική . ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ ἐγκωμιαστικὸν πῶς μὲν ἔχον ψεκτικὸν γίνεται , πῶς δὲ ἔχον ἐπαινετικόν · περὶ ἃ καταγίνεται μάλιστα ὁ παιδαγωγὸς ὁ δίκαιος ὁ τοῦ ἡμετέρου συμφέροντος ἐστοχασμένος . ἀλλὰ γὰρ τὸ μὲν ψεκτικὸν καὶ ἀποτρεπτικὸν εἶδος ὑποδέδεικται ἡμῖν ἤδη πρότερον , νῦν δὲ αὖ τὸ προτρεπτικὸν καὶ ἐπαινετικὸν μεταχειριστέον καὶ καθάπερ ἐπὶ ζυγοῦ τὰς ἰσοστασίους ἀντισηκώσωμεν τοῦ δικαίου πλάστιγγας . Τῇ μὲν οὖν ἐπὶ τὰ συμφέροντα προτροπῇ ὁ παιδαγωγὸς διὰ Σολομῶντος ὧδέ πως χρῆται · » ἐγὼ ὑμᾶς , ἄνθρωποι , παρακαλῶ καὶ προΐεμαι ἐμὴν φωνὴν υἱοῖς ἀνθρώπων · ἐπακούσατέ μου , σεμνὰ γὰρ ἐρῶ « καὶ τὰ ἑξῆς . συμβουλεύει δὲ τὰ σωτήρια , ὅτι ἡ συμβουλὴ πρὸς αἵρεσίν ἐστι καὶ φυγὴν ἐπιτήδειος , καθάπερ ποιεῖ διὰ τοῦ Δαβὶδ λέγων » μακάριος ἀνὴρ ὃς οὐκ ἐπορεύθη ἐν βουλῇ ἀσεβῶν καὶ ἐν ὁδῷ ἁμαρτωλῶν οὐκ ἔστη καὶ ἐπὶ καθέδραν λοιμῶν οὐκ ἐκάθισεν · ἀλλ᾿ ἢ ἐν τῷ νόμῳ κυρίου τὸ θέλημα αὐτοῦ . « τῆς δὲ συμβουλίας μέρη τρία , τὸ μὲν ἐκ τῶν παρεληλυθότων χρόνων λαμβάνον τὰ παραδείγματα , οἷον τί ἔπαθον οἱ Ἑβραῖοι τῷ χρυσῷ εἰδωλολατρήσαντες ἐν μόσχῳ , καὶ τί ἔπαθον ἐκπορνεύσαντες καὶ τὰ ὅμοια , τὸ δὲ ἐκ τῶν παρόντων χρόνων κατανοούμενον , οἷον αἰσθητικῶς καταλαμβανόμενον , ὡς ἐκεῖνο εἴρηται πρὸς τοὺς ἐρομένους τὸν κύριον » εἰ αὐτὸς εἶ ὁ Χριστός , ἢ ἄλλον περιμένομεν « · » ἀπέλθετε . καὶ εἴπατε Ἰωάννῃ · τυφλοὶ ἀναβλέπουσιν , κωφοὶ ἀκούουσιν , λεπροὶ καθαρίζονται , ἀνίστανται νεκροί , καὶ μακάριός ἐστιν ὃς ἐὰν μὴ σκανδαλισθῇ ἐν ἐμοί . « τοῦτ᾿ ἄρα ἦν ὃ προφητεύων εἴρηκεν Δαβὶδ » καθὼς ἠκούσαμεν , οὕτως καὶ εἴδομεν « . ἐκ δὲ τῶν μελλόντων τὸ τρίτον συνίσταται μέρος τῆς συμβουλίας , ᾧ τὰ ἀποβησόμενα κελεύει φυλάττεσθαι · καθὸ κἀκεῖνο εἴρηται · » οἱ δὲ ἁμαρτίαις περιπεσόντες βληθήσονται εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον · ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων « καὶ τὰ παραπλήσια · ὡς ἐκ τούτων εἶναι συμφανὲς διὰ πάσης θεραπείας χωροῦντα τὸν κύριον εἰς σωτηρίαν ἐκκαλεῖσθαι τὴν ἀνθρωπότητα . τῇ δὲ παραμυθίᾳ παρηγορεῖ τὰ ἁμαρτήματα , μειῶν μὲν τὴν ἐπιθυμίαν , ἅμα δὲ καὶ ἐλπίδα ἐνδιδοὺς εἰς σωτηρίαν . φησὶ γὰρ δι᾿ Ἰεζεκιήλ · » ἐὰν ἐπιστραφῆτε ἐξ ὅλης τῆς καρδίας καὶ εἴπητε · πάτερ , ἀκούσομαι ὑμῶν ὥσπερ λαοῦ ἁγίου . « καὶ πάλιν λέγει · » δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι , κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς « καὶ τὰ ἐπὶ τούτοις , ἃ αὐτοπροσωπεῖ ὁ κύριος . σαφέστατα δὲ ἐπὶ τὴν ἀγαθωσύνην καλεῖ διὰ Σολομῶντος λέγων · » μακάριος ἄνθρωπος , ὃς εὗρεν σοφίαν , καὶ θνητός , ὃς εὗρεν φρόνησιν . « τὸ γὰρ ἀγαθὸν τῷ ζητοῦντι εὑρίσκεται καὶ ὁρᾶσθαι τῷ εὑρόντι φιλεῖ . ναὶ μὴν καὶ δι᾿ Ἱερεμίου τὴν φρόνησιν ἐξηγεῖται , » μακάριοί ἐσμεν , Ἰσραήλ « , λέγων , » ὅτι τὰ ἀρεστὰ τῷ θεῷ γνωστὰ ἡμῖν ἐστι « , γνωστὰ δὲ διὰ τοῦ λόγου , δι᾿ ὃν μακάριοι καὶ φρόνιμοι . φρόνησις γὰρ ἡ γνῶσις διὰ τοῦ αὐτοῦ προφήτου μηνύεται λέγοντος » ἄκουε , Ἰσραήλ , ἐντολὰς ζωῆς , ἐνωτίσασθε γνῶναι φρόνησιν . « διὰ δὲ Μωσέως ἔτι καὶ προσυπισχνεῖται δωρεὰν διὰ τὴν ὑπάρχουσαν φιλανθρωπίαν τοῖς σπεύδουσιν εἰς σωτηρίαν . φησὶ γάρ · » καὶ εἰσάξω ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν , ἣν ὤμοσεν κύριος τοῖς πατράσιν ὑμῶν · « πρὸς δὲ » καὶ εἰσάξω ὑμᾶς εἰς τὸ ὄρος τὸ ἅγιον καὶ εὐφρανῶ ὑμᾶς « διὰ Ἡσαΐου λέγει . Ἔστι δὲ καὶ ἄλλο εἶδος αὐτοῦ παιδαγωγίας , ὁ μακαρισμός · καὶ » μακάριος ἐκεῖνος « διὰ Δαβὶδ λέγει [ φησίν ] » ὁ μὴ ἁμαρτών , καὶ ἔσται ὡς τὸ ξύλον τὸ πεφυτευμένον παρὰ τὰς διεξόδους τῶν ὑδάτων , ὃ τὸν καρπὸν αὐτοῦ δώσει ἐν καιρῷ αὐτοῦ καὶ τὸ φύλλον αὐτοῦ οὐκ ἀπορρυήσεται « ( ταυτὶ μὲν καὶ πρὸς τὴν ἀνάστασιν ᾐνίξατο ) » καὶ πάντα ὅσα ἐὰν ποιήσῃ , κατευοδωθήσεται αὐτῷ . « τοιούτους ἡμᾶς γενέσθαι βούλεται , ἵν᾿ ὦμεν μακάριοι . ἔμπαλιν δὲ τὸ ἀντισηκοῦν τοῦ τῆς δικαιοσύνης ἐνδεικνύμενος ζυγοῦ » [ ἀλλ᾿ ἢ ] οὐχ οὕτως « φησίν » οἱ ἀσεβεῖς , οὐχ οὕτως , ἀλλ᾿ ἢ ὡς ὁ χνοῦς , ὃν ἐκριπτεῖ ὁ ἄνεμος ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς « . τὸ ἐπιτίμιον τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ τὸ εὐδιαφόρητον αὐτῶν καὶ τὸ ὑπηνέμιον δείξας ὁ παιδαγωγὸς ἀπετρέψατο τῆς αἰτίας διὰ τῆς ἐπιτιμίας , καὶ τὴν κόλασιν ἐπανατεινάμενος τὴν κατ᾿ ἀξίαν , τῆς εὐεργεσίας ἐνεδείξατο τὴν εὐποιίαν , τεχνικώτατα ἐπὶ τὴν χρῆσιν ἡμᾶς καὶ τὴν κτῆσιν τῶν καλῶν διὰ ταύτης καλῶν . ναὶ μὴν καὶ ἐπὶ τὴν γνῶσιν παρακαλεῖ διὰ μὲν τοῦ Ἱερεμίου λέγων · « τῇ ὁδῷ τοῦ θεοῦ εἰ ἐπορεύθης , κατῴκεις ἂν ἐν εἰρήνῃ εἰς τὸν αἰῶνα . « ὑποδεικνύων γὰρ ἐνταῦθα τὸν μισθὸν τῆς γνώσεως εἰς ἔρωτα αὐτῆς τοὺς συνετοὺς ἐκκαλεῖται καὶ τῷ πεπλανημένῳ συγγνώμην νέμων » ἐπίστρεφε γάρ , ἐπίστρεφε , ὡς ὁ τρυγῶν ἐπὶ τὸν κάρταλλον αὐτοῦ « λέγει . ὁρᾷς τὸ ἀγαθὸν τῆς δικαιοσύνης μετανοεῖν συμβουλευούσης ; ἔτι δὲ διὰ Ἱερεμίου φωτίζει τοῖς πλανωμένοις τὴν ἀλήθειαν · » τάδε λέγει κύριος · στῆτε ἐπὶ ταῖς ὁδοῖς καὶ ἴδετε καὶ ἐρωτήσατε τρίβους κυρίου αἰωνίας , ποία ἐστὶν ἡ τρίβος ἡ ἀγαθή , καὶ βαδίζετε ἐν αὐτῇ , καὶ εὑρήσετε ἁγνισμὸν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν . « ἄγει δὲ ἐπὶ τὴν μετάνοιαν σωτηρίας χάριν τῆς ἡμῶν . διὰ τοῦτό φησιν · » ἐὰν μετανοήσῃς , περικαθαριεῖ κύριος τὴν καρδίαν σου καὶ τὴν καρδίαν τοῦ σπέρματός σου . « ἐνῆν μὲν οὖν συνηγόρους ἡμῖν τῆς ζητήσεως ταύτης ἐπισπάσασθαι φιλοσόφους , οἵ φασιν ἐπαινετὸν εἶναι μόνον τὸν τέλειον , ψεκτὸν δὲ τὸν φαῦλον τυγχάνειν . ἀλλ᾿ ἐπεὶ συκοφαντοῦσί τινες τὸ μακάριον , ὡς πράγματ᾿ οὐκ ἔχον οὔτε αὐτὸ οὔτε ἄλλῳ τῳ παρεχόμενον , τὴν φιλανθρωπίαν ἀσυνετοῦντες αὐτοῦ , διὰ τούτους δὴ καὶ τοὺς ἔτι τὸ δίκαιον οὐ προσάπτοντας τῷ ἀγαθῷ , ὅδε ὁ λόγος ἡμῖν παρῃτήθη . ἑπόμενον γὰρ ἦν φάσκειν ἡμᾶς τὸ ἐπιπληκτικὸν καὶ ψεκτικὸν εἶδος τῆς παιδαγωγίας ἁρμόδιον εἶναι τοῖς ἀνθρώποις , ἐπεὶ πάντας ἀνθρώπους φαύλους λέγουσι · σοφὸς δὲ ὁ θεὸς μόνος , ἀφ᾿ οὗ ἡ σοφία , καὶ τέλειος μόνος , διὰ τοῦτο καὶ μόνος ἐπαινετός . ἀλλὰ οὐ συγχρῶμαι τῷ λόγῳ τῷδε , φημὶ δ᾿ οὖν ἔπαινον ἢ ψόγον ἢ ἐπαίνῳ τι ἐοικὸς καὶ ψόγῳ μάλιστα πάντων τοῖς ἀνθρώποις ἀναγκαιότατα φάρμακα . οἱ μὲν οὖν δυσίατοι , καθάπερ ὁ σίδηρος πρὸς τοῦ πυρὸς καὶ σφύρας καὶ ἄκμονος , τουτέστιν ἀπειλῆς , ἐλέγχου , ἐπιτιμήσεως ἐλαύνονται , οἱ δὲ αὐτῇ προσέχοντες τῇ πίστει οἷον αὐτοδίδακτοι καὶ προαιρετικοὶ αὔξονται τῷ ἐπαίνῳ · ἀρετὰ γὰρ ἐπαινεομένα δένδρον ὣς ἀέξεται . καί μοι δοκεῖν συνεὶς τοῦτο ὁ Σάμιος παραγγέλλει Πυθαγόρας · δειλὰ μὲν ἐκπρήξας ἐπιπλήσσεο , χρηστὰ δὲ τέρπου . τὸ δὲ ἐπιπλήσσειν καὶ νουθετεῖν καλεῖται , τὸ δὲ ἐτυμολογεῖται , ἡ νουθέτησις , νοῦ ἐνθεματισμός , ὡς εἶναι τὸ ἐπιπληκτικὸν εἶδος νοῦ περιποιητικόν . ἀλλὰ γὰρ μυρίαι ὅσαι προσεξεύρηνται παραγγελίαι εἰς κτῆσιν ἀγαθῶν καὶ φυγὴν κακῶν · » τοῖς γὰρ ἀσεβέσιν οὐκ ἔστιν εἰρήνη , λέγει κύριος . « διὰ τοῦτο φυλάττεσθαι τοῖς νηπίοις διὰ Σολομῶντος παραγγέλλει · » υἱέ , μὴ πλανήσωσί σε ἁμαρτωλοί , μηδὲ πορευθῇς μετ᾿ αὐτῶν ὁδούς , μηδὲ πορευθῇς , ἐὰν παρακαλέσωσίν σε λέγοντες · ἐλθὲ μεθ᾿ ἡμῶν , κοινώνησον αἵματος ἀθῴου , κρύψωμεν δὲ εἰς γῆν ἄνδρα δίκαιον ἀδίκως , ἀφανίσωμεν αὐτὸν ὥσπερ Ἅιδης ζῶντα . « τοῦτο μὲν οὖν καὶ περὶ τοῦ κυριακοῦ προφητεύεται πάθους · ὑποτίθεται δὲ καὶ δι᾿ Ἰεζεκιὴλ ἡ ζωὴ τὰς ἐντολάς · » ἡ ψυχὴ ἡ ἁμαρτάνουσα ἀποθανεῖται . ὁ δὲ ἄνθρωπος ὃς ἔσται δίκαιος , ὁ ποιῶν τὴν δικαιοσύνην , οὐκ ἐπὶ τῶν ὀρέων φάγεται , καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ οὐκ ἔθετο ἐπὶ τὰ ἐνθυμήματα οἴκου Ἰσραήλ , καὶ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ οὐ μὴ μιάνῃ , καὶ πρὸς γυναῖκα ἐν ἀφέδρῳ οὖσαν οὐκ ἐγγιεῖ , καὶ ἄνθρωπον οὐ καταδυναστεύσει , καὶ ἐνεχυρασμὸν ὀφείλοντος ἀποδώσει καὶ ἅρπαγμα οὐχ ἁρπάσει , τὸν ἄρτον αὐτοῦ τῷ πεινῶντι δώσει καὶ γυμνὸν περιβαλεῖ , τὸ ἀργύριον αὐτοῦ ἐπὶ τόκῳ οὐ δώσει καὶ πλεόνασμα οὐ λήψεται , καὶ ἐξ ἀδικίας ἀποστρέψει τὴν χεῖρα αὐτοῦ , καὶ κρίμα δίκαιον ποιήσει ἀνὰ μέσον ἀνδρὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ πλησίον αὐτοῦ , ἐν τοῖς προστάγμασί μου πεπόρευται καὶ τὰ δικαιώματά μου πεφύλακται τοῦ ποιῆσαι αὐτά · δίκαιος οὗτός ἐστι , ζωῇ ζήσεται , λέγει κύριος . « ταῦτα ὑποτύπωσιν Χριστιανῶν περιέχει πολιτείας καὶ προτροπὴν ἀξιόλογον εἰς μακάριον βίον , γέρας εὐζωΐας , ζωὴν αἰώνιον .
Lemmas: εἰ τοίνυν ὁ περί ὁ ἐπιστύφω ὁ ἀνθρωπότης οἰκονομία , ἀγαθός εἰμί καί σωτήριος , ἀναγκαῖος ὑπό ὁ λόγος παραλαμβάνω ἐπιδείκνυμι πρός τε μετάνοια καί πρός ὁ ἁμαρτία ὁ κώλῡσις εὔθετος γίγνομαι , ἑξῆς ἄν εἰμί σκοπέω ὁ ἤπιος ὁ λόγος · δίκαιος γάρ οὗτος ἀποδείκνυμι καί ὁ ἴδιος παρατίθημι γνώμη ὁ πρός σωτηρία παρακλητικός , διά ὅς καί ὁ καλός καί ὁ συμφέρω πατρικός θέλημα γνωρίζω ἐγώ βούλομαι . σκοπέω δέ οὗτος · ὁ μέν καλός ὁ ἐγκωμιαστικός , ὁ δέ συμφέρω ὁ συμβουλευτικός · καί γάρ οὖν ὁ μέν συμβουλευτικός σχέσις ὁ προτρεπτικός καί ἀποτρεπτικός , ὁ δέ ἐγκωμιαστικός ὁ ἐπαινετικός τε καί ψεκτικός γίγνομαι . πῶς γάρ ἔχω ὁ διάνοια ὁ συμβουλευτικός προτρεπτικός γίγνομαι καί πῶς ἔχω ἀποτρεπτικός . ὡσαύτως δέ καί ὁ ἐγκωμιαστικός πῶς μέν ἔχω ψεκτικός γίγνομαι , πῶς δέ ἔχω ἐπαινετικός · περί ὅς καταγίγνομαι μάλα ὁ παιδαγωγός ὁ δίκαιος ὁ ὁ ἡμέτερος συμφέρω στοχάζομαι . ἀλλά γάρ ὁ μέν ψεκτικός καί ἀποτρεπτικός εἶδος ὑποδείκνυμι ἐγώ ἤδη πρότερος , νῦν δέ αὖ ὁ προτρεπτικός καί ἐπαινετικός μεταχειριστέος καί καθά ἐπί ζυγόν ὁ ἰσοστάσιος ἀντισηκόω ὁ δίκαιος πλάστιγξ . ὁ μέν οὖν ἐπί ὁ συμφέρω προτροπή ὁ παιδαγωγός διά Σολομών ὧδε πως χράω · » ἐγώ σύ , ἄνθρωπος , παρακαλέω καί προίημι ἐμός φωνή υἱός ἄνθρωπος · ἐπακούω ἐγώ , σεμνός γάρ λέγω « καί ὁ ἑξῆς . συμβουλεύω δέ ὁ σωτήριος , ὅτι ὁ συμβουλή πρός αἵρεσις εἰμί καί φυγή ἐπιτήδειος , καθά ποιέω διά ὁ Δαυίδ λέγω » μακάριος ἀνήρ ὅς οὐ πορεύω ἐν βουλή ἀσεβής καί ἐν ὁδός ἁμαρτωλός οὐ ἵστημι καί ἐπί καθέδρα λοιμός οὐ καθίζω · ἀλλά ἤ ἐν ὁ νόμος κύριος ὁ θέλημα αὐτός . « ὁ δέ συμβουλία μέρος τρεῖς , ὁ μέν ἐκ ὁ παρέρχομαι χρόνος λαμβάνω ὁ παράδειγμα , οἷος τίς πάσχω ὁ Ἑβραῖος ὁ χρυσός εἰδωλολατράω ἐν μόσχος , καί τίς πάσχω ἐκπορνεύω καί ὁ ὅμοιος , ὁ δέ ἐκ ὁ πάρειμι χρόνος κατανοέω , οἷος αἰσθητικός καταλαμβάνω , ὡς ἐκεῖνος λέγω πρός ὁ ἔρομαι ὁ κύριος » εἰ αὐτός εἰμί ὁ Χριστός , ἤ ἄλλος περιμένω « · » ἀπέρχομαι . καί λέγω Ἰωάννης · τυφλός ἀναβλέπω , κωφός ἀκούω , λεπρός καθαρίζω , ἀνίστημι νεκρός , καί μακάριος εἰμί ὅς ἄν μή σκανδαλίζω ἐν ἐγώ . « οὗτος ἄρα εἰμί ὅς προφητεύω λέγω Δαυίδ » καθώς ἀκούω , οὕτως καί ὁράω « . ἐκ δέ ὁ μέλλω ὁ τρίτος συνίστημι μέρος ὁ συμβουλία , ὅς ὁ ἀποβαίνω κελεύω φυλάσσω · καθό ἐκεῖνος λέγω · » ὁ δέ ἁμαρτία περιπίπτω βάλλω εἰς ὁ σκότος ὁ ἐξώτερος · ἐκεῖ εἰμί ὁ κλαυθμός καί ὁ βρυγμός ὁ ὀδούς « καί ὁ παραπλήσιος · ὡς ἐκ οὗτος εἰμί συμφανής διά πᾶς θεραπεία χωρέω ὁ κύριος εἰς σωτηρία ἐκκαλέω ὁ ἀνθρωπότης . ὁ δέ παραμυθία παρηγορέω ὁ ἁμάρτημα , μειόω μέν ὁ ἐπιθυμία , ἅμα δέ καί ἐλπίς ἐνδίδωμι εἰς σωτηρία . φημί γάρ διά Ἰεζεκιήλ · » ἐάν ἐπιστρέφω ἐκ ὅλος ὁ καρδία καί λέγω · πατήρ , ἀκούω σύ ὥσπερ λαός ἅγιος . « καί πάλιν λέγω · » δεῦτε πρός ἐγώ πᾶς ὁ κοπιάω καί φορτίζω , ἐγώ ἀναπαύω σύ « καί ὁ ἐπί οὗτος , ὅς αὐτοπροσωπέω ὁ κύριος . σαφής δέ ἐπί ὁ ἀγαθωσύνη καλέω διά Σολομών λέγω · » μακάριος ἄνθρωπος , ὅς εὑρίσκω σοφία , καί θνητός , ὅς εὑρίσκω φρόνησις . « ὁ γάρ ἀγαθός ὁ ζητέω εὑρίσκω καί ὁράω ὁ εὑρίσκω φιλέω . ναί μήν καί διά Ἱερεμίας ὁ φρόνησις ἐξηγέομαι , » μακάριος εἰμί , Ἰσραήλ « , λέγω , » ὅτι ὁ ἀρεστός ὁ θεός γνωστός ἐγώ εἰμί « , γνωστός δέ διά ὁ λόγος , διά ὅς μακάριος καί φρόνιμος . φρόνησις γάρ ὁ γνῶσις διά ὁ αὐτός προφήτης μηνύω λέγω » ἀκούω , Ἰσραήλ , ἐντολή ζωή , ἐνωτίζομαι γιγνώσκω φρόνησις . « διά δέ Μωϋσῆς ἔτι καί προσυπισχνέομαι δωρεάν διά ὁ ὑπάρχω φιλανθρωπία ὁ σπεύδω εἰς σωτηρία . φημί γάρ · » καί εἰσάγω σύ εἰς ὁ γῆ ὁ ἀγαθός , ὅς ὄμνυμι κύριος ὁ πατήρ σύ · « πρός δέ » καί εἰσάγω σύ εἰς ὁ ὄρος ὁ ἅγιος καί εὐφραίνω σύ « διά Ἠσαΐας λέγω . εἰμί δέ καί ἄλλος εἶδος αὐτός παιδαγωγία , ὁ μακαρισμός · καί » μακάριος ἐκεῖνος « διά Δαυίδ λέγω [ φημί ] » ὁ μή ἁμαρτάνω , καί εἰμί ὡς ὁ ξύλον ὁ φυτεύω παρά ὁ διέξοδος ὁ ὕδωρ , ὅς ὁ καρπός αὐτός δίδωμι ἐν καιρός αὐτός καί ὁ φύλλον αὐτός οὐ ἀπορρέω « ( οὗτος μέν καί πρός ὁ ἀνάστασις αἰνίζω ) » καί πᾶς ὅσος ἄν ποιέω , κατευοδόω αὐτός . « τοιοῦτος ἐγώ γίγνομαι βούλομαι , ἵνα εἰμί μακάριος . ἔμπαλιν δέ ὁ ἀντισηκόω ὁ ὁ δικαιοσύνη ἐνδείκνυμι ζυγόν » [ ἀλλά ἤ ] οὐ οὕτως « φημί » ὁ ἀσεβής , οὐ οὕτως , ἀλλά ἤ ὡς ὁ χνόος , ὅς ἐκριπτέω ὁ ἄνεμος ἀπό πρόσωπον ὁ γῆ « . ὁ ἐπιτίμιον ὁ ἁμαρτωλός καί ὁ εὐδιαφόρητος αὐτός καί ὁ ὑπηνέμιος δείκνυμι ὁ παιδαγωγός ἀποτρέπω ὁ αἰτία διά ὁ ἐπιτιμία , καί ὁ κόλασις ἐπανατείνω ὁ κατά ἀξία , ὁ εὐεργεσία ἐνδείκνυμι ὁ εὐποιία , τεχνικός ἐπί ὁ χρῆσις ἐγώ καί ὁ κτῆσις ὁ καλός διά οὗτος καλός . ναί μήν καί ἐπί ὁ γνῶσις παρακαλέω διά μέν ὁ Ἱερεμίας λέγω · « ὁ ὁδός ὁ θεός εἰ ἐφορεύω , κατοικέω ἄν ἐν εἰρήνη εἰς ὁ αἰών . « ὑποδείκνυμι γάρ ἐνταῦθα ὁ μισθός ὁ γνῶσις εἰς ἔρως αὐτός ὁ συνετός ἐκκαλέω καί ὁ πλανάω συγγνώμη νέμω » ἐπιστρέφω γάρ , ἐπιστρέφω , ὡς ὁ τρυγάω ἐπί ὁ κάρταλλος αὐτός « λέγω . ὁράω ὁ ἀγαθός ὁ δικαιοσύνη μετανοέω συμβουλεύω ; ἔτι δέ διά Ἱερεμίας φωτίζω ὁ πλανάω ὁ ἀλήθεια · » ὅδε λέγω κύριος · ἵστημι ἐπί ὁ ὁδός καί ὁράω καί ἐρωτάω τρίβος κύριος αἰώνιος , ποῖος εἰμί ὁ τρίβος ὁ ἀγαθός , καί βαδίζω ἐν αὐτός , καί εὑρίσκω ἁγνισμός ὁ ψυχή σύ . « ἄγω δέ ἐπί ὁ μετάνοια σωτηρία χάριν ὁ ἐγώ . διά οὗτος φημί · » ἐάν μετανοέω , περικαθαρίζω κύριος ὁ καρδία σύ καί ὁ καρδία ὁ σπέρμα σύ . « ἔνειμι μέν οὖν συνήγορος ἐγώ ὁ ζήτησις οὗτος ἐπισπάω φιλόσοφος , ὅς φημί ἐπαινετός εἰμί μόνος ὁ τέλειος , ψεκτός δέ ὁ φαῦλος τυγχάνω . ἀλλά ἐπεί συκοφαντέω τις ὁ μακάριος , ὡς πρᾶγμα οὐ ἔχω οὔτε αὐτός οὔτε ἄλλος τις παρέχω , ὁ φιλανθρωπία ἀσυνετέω αὐτός , διά οὗτος δή καί ὁ ἔτι ὁ δίκαιος οὐ προσάπτω ὁ ἀγαθός , ὅδε ὁ λόγος ἐγώ παραιτέομαι . ἕπομαι γάρ εἰμί φάσκω ἐγώ ὁ ἐπιπληκτικός καί ψεκτικός εἶδος ὁ παιδαγωγία ἁρμόδιος εἰμί ὁ ἄνθρωπος , ἐπεί πᾶς ἄνθρωπος φαῦλος λέγω · σοφός δέ ὁ θεός μόνος , ἀπό ὅς ὁ σοφία , καί τέλειος μόνος , διά οὗτος καί μόνος ἐπαινετός . ἀλλά οὐ συγχράομαι ὁ λόγος ὅδε , φημί δέ οὖν ἔπαινος ἤ ψόγος ἤ ἔπαινος τις ἔοικα καί ψόγος μάλα πᾶς ὁ ἄνθρωπος ἀναγκαῖος φάρμακον . ὁ μέν οὖν δυσίατος , καθά ὁ σίδηρος πρός ὁ πῦρ καί σφῦρα καί ἄκμων , τουτέστι ἀπειλή , ἔλεγχος , ἐπιτίμησις ἐλαύνω , ὁ δέ αὐτός προσέχω ὁ πίστις οἷος αὐτοδίδακτος καί προαιρετικός αὐξάνω ὁ ἔπαινος · ἀρετή γάρ ἐπαινέω δένδρον ὡς ἀέξω . καί ἐγώ δοκέω συνίημι οὗτος ὁ Σάμιος παραγγέλλω Πυθαγόρας · δειλός μέν ἐκπράσσω ἐπιπλήσσω , χρηστός δέ τέρπω . ὁ δέ ἐπιπλήσσω καί νουθετέω καλέω , ὁ δέ ἐτυμολογέω , ὁ νουθέτησις , νόος ἐνθεματισμός , ὡς εἰμί ὁ ἐπιπληκτικός εἶδος νόος περιποιητικός . ἀλλά γάρ μυρίος ὅσος προσεξευρίσκω παραγγελία εἰς κτῆσις ἀγαθός καί φυγή κακός · » ὁ γάρ ἀσεβής οὐ εἰμί εἰρήνη , λέγω κύριος . « διά οὗτος φυλάσσω ὁ νήπιος διά Σολομών παραγγέλλω · » υἱός , μή πλανάω σύ ἁμαρτωλός , μηδέ πορεύω μετά αὐτός ὁδός , μηδέ πορεύω , ἐάν παρακαλέω σύ λέγω · ἔρχομαι μετά ἐγώ , κοινωνέω αἷμα ἀθῷος , κρύπτω δέ εἰς γῆ ἀνήρ δίκαιος ἄδικος , ἀφανίζω αὐτός ὥσπερ ᾍδης ζάω . « οὗτος μέν οὖν καί περί ὁ κυριακός προφητεύω πάθος · ὑποτίθημι δέ καί διά Ἰεζεκιήλ ὁ ζωή ὁ ἐντολή · » ὁ ψυχή ὁ ἁμαρτάνω ἀποθνῄσκω . ὁ δέ ἄνθρωπος ὅς εἰμί δίκαιος , ὁ ποιέω ὁ δικαιοσύνη , οὐ ἐπί ὁ ὄρος ἐσθίω , καί ὁ ὀφθαλμός αὐτός οὐ τίθημι ἐπί ὁ ἐνθύμημα οἶκος Ἰσραήλ , καί ὁ γυνή ὁ πλησίος αὐτός οὐ μή μιαίνω , καί πρός γυνή ἐν ἄφεδρος εἰμί οὐ ἐγγίζω , καί ἄνθρωπος οὐ καταδυναστεύω , καί ἐνεχυρασμός ὀφείλω ἀποδίδωμι καί ἅρπαγμα οὐ ἁρπάζω , ὁ ἄρτος αὐτός ὁ πεινάω δίδωμι καί γυμνός περιβάλλω , ὁ ἀργύριον αὐτός ἐπί τόκος οὐ δίδωμι καί πλεόνασμα οὐ λαμβάνω , καί ἐκ ἀδικία ἀποστρέφω ὁ χείρ αὐτός , καί κρίμα δίκαιος ποιέω ἀνά μέσος ἀνήρ καί ἀνά μέσος ὁ πλησίος αὐτός , ἐν ὁ πρόσταγμα ἐγώ πορεύω καί ὁ δικαίωμα ἐγώ φυλάσσω ὁ ποιέω αὐτός · δίκαιος οὗτος εἰμί , ζωή ζάω , λέγω κύριος . « οὗτος ὑποτύπωσις Χριστιανός περιέχω πολιτεία καί προτροπή ἀξιόλογος εἰς μακάριος βίος , γέρας εὐζωΐα , ζωή αἰώνιος .