clemens-alexandrinus.paedagogus 2.11
Παραπλήσιαι δὲ καὶ περὶ τὰς ὑποδέσεις εἰσὶν αἱ ἀλαζόνες τὴν πολλὴν βλακείαν κἀνταῦθα ἐπιδεικνύμεναι . αἰσχρὰ γοῦν ἀληθῶς τὰ σανδάλια ἐκεῖνα , ἐφ᾿ οἷς ἐστι τὰ χρυσᾶ ἄνθεμα , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἥλους ἑλικοειδῶς τοῖς καττύμασιν ἐγκατακρούειν ἀξιοῦσιν , πολλαὶ δὲ καὶ ἐρωτικοὺς ἀσπασμοὺς ἐγχαράττουσιν αὐτοῖς , ὡς ἂν ἐκ τῆς ἐπιβάσεως ῥυθμίζουσαι τὴν γῆν , τὸ ἑταιρικὸν τοῦ φρονήματος ἐκ τοῦ βαδίσματος ἐναποσφραγίσωνται . χαίρειν οὖν ἐατέον τὰς ἐπιχρύσους καὶ διαλίθους τῶν σανδαλίων ματαιοτεχνίας καὶ κρηπῖδας Ἀττικὰς καὶ τὰς Σικυωνίας καὶ τοὺς κοθόρνους , Περσικάς τε καὶ Τυρρηνικάς , προθεμένους δὲ καθὼς ἔθος τῇ ἀληθείᾳ ἡμῶν τὸν σκοπὸν τὸν ὀρθὸν τὸ κατὰ φύσιν ἐκλέγειν χρή . ἡ γὰρ χρῆσις τῶν ὑποδημάτων ἣ μὲν αὐτῶν εἰς σκέπην ποδῶν , ἣ δὲ εἰς προφυλακὴν τῶν προσπταισμάτων καὶ τῶν ὀρειβατικῶν τραχυτήτων τὴν πέλμα ποδὸς σῴζουσαν . γυναιξὶ μὲν οὖν τὸ λευκὸν ὑπόδημα συγχωρητέον , πλὴν εἰ μὴ ὁδεύοιεν , τότε δὲ τῷ ἀλειπτῷ χρηστέον . ἡλωμένων δὲ δέονται τῶν καττυμάτων αἱ ὁδεύουσαι . πλὴν τὰ πολλὰ ὑποδήμασι χρηστέον αὐταῖς · οὐ γὰρ ἁρμόζει γυμνὸν ἐπιδείκνυσθαι τὸν πόδα · ἄλλως τε καὶ εὐολίσθητον εἰς βλάβην ἡ γυνή . ἀνδρὶ δὲ εὖ μάλα ἁρμόδιον ἀνυποδησία , πλὴν εἰ μὴ στρατεύοιτο . καὶ γάρ πως ἐγγὺς τὸ ὑποδεδέσθαι τῷ δεδέσθαι . ἀσκητικώτατόν γέ τοι γυμνοῖς χρῆσθαι τοῖς ποσὶν καὶ πρὸς ὑγείαν καὶ εὐκολίαν εὔθετον , ἔνθα μὴ ἀνάγκη τις διακωλύοι . εἰ δὲ μὴ ὁδεύοιμεν , ἀλλὰ μηδὲ φέροιμεν τὴν ἀνυποδησίαν , βλαύταις ἢ φαικασίοις χρηστέον · κονίποδας αὐτὰ ἐκάλουν οἱ Ἀττικοί , διὰ τὸ πελάζειν μοι δοκεῖν τῇ κόνει τὼ πόδε . τῆς λιτῆς ὑποδέσεως ἀπόχρη μάρτυς Ἰωάννης , οὐκ ἄξιος εἶναι ὁμολογῶν τὸν ἱμάντα τῶν ὑποδημάτων λύειν τοῦ κυρίου . οὐ γάρ τι τῶν περιέργων ὑπεδέδετο ὁ τῆς ἀληθοῦς Ἑβραίοις φιλοσοφίας ὑποδεικνύμενος τὸν τύπον . τοῦτο δὲ εἰ καὶ αἰνίττεταί τι , ἐν ἄλλοις δηλωθήσεται .
Lemmas: παραπλήσιος δέ καί περί ὁ ὑπόδεσις εἰμί ὁ ἀλαζών ὁ πολύς βλακεία ἐνταῦθα ἐπιδείκνυμι . αἰσχρός γοῦν ἀληθής ὁ σανδάλιον ἐκεῖνος , ἐπί ὅς εἰμί ὁ χρύσεος ἄνθεμον , ἀλλά καί ὁ ἧλος ἑλικοειδής ὁ κάσσυμα ἐγκατακρούω ἀξιόω , πολύς δέ καί ἐρωτικός ἀσπασμός ἐγχαράσσω αὐτός , ὡς ἄν ἐκ ὁ ἐπίβασις ῥυθμίζω ὁ γῆ , ὁ ἑταιρικός ὁ φρόνημα ἐκ ὁ βάδισμα ἐναποσφραγίζω . χαίρω οὖν ἐάω ὁ ἐπίχρυσος καί διάλιθος ὁ σανδάλιον ματαιοτεχνία καί κρηπίς Ἀττικός καί ὁ Σικυώνιος καί ὁ κόθορνος , Περσικός τε καί Τυρρηνικός , προτίθημι δέ καθώς ἔθος ὁ ἀλήθεια ἐγώ ὁ σκοπός ὁ ὀρθός ὁ κατά φύσις ἐκλέγω χρή . ὁ γάρ χρῆσις ὁ ὑπόδημα ὁ μέν αὐτός εἰς σκέπη πούς , ὁ δέ εἰς προφυλακή ὁ πρόσπταισμα καί ὁ ὀρειβατικός τραχύτης ὁ πέλμα πούς σῴζω . γυνή μέν οὖν ὁ λευκός ὑπόδημα συγχωρέω , πλήν εἰ μή ὁδεύω , τότε δέ ὁ ἀλειπτός χράω . ἑλόομαι δέ δέω ὁ κάσσυμα ὁ ὁδεύω . πλήν ὁ πολύς ὑπόδημα χράω αὐτός · οὐ γάρ ἁρμόζω γυμνός ἐπιδείκνυμι ὁ πούς · ἄλλος τε καί εὐολίσθητος εἰς βλάβη ὁ γυνή . ἀνήρ δέ εὖ μάλα ἁρμόδιος ἀνυποδησία , πλήν εἰ μή στρατεύω . καί γάρ πως ἐγγύς ὁ ὑποδέω ὁ δέω . ἀσκητικός γε τοι γυμνός χράω ὁ πούς καί πρός ὑγεία καί εὐκολία εὔθετος , ἔνθα μή ἀνάγκη τις διακωλύω . εἰ δέ μή ὁδεύω , ἀλλά μηδέ φέρω ὁ ἀνυποδησία , βλαύτη ἤ φαικάσιον χράω · κονίποδες αὐτός καλέω ὁ Ἀττικός , διά ὁ πελάζω ἐγώ δοκέω ὁ κόνις ὁ πούς . ὁ λιτός ὑπόδεσις ἀποχράω μάρτυς Ἰωάννης , οὐ ἄξιος εἰμί ὁμολογέω ὁ ἱμάς ὁ ὑπόδημα λύω ὁ κύριος . οὐ γάρ τις ὁ περίεργος ὑποδέω ὁ ὁ ἀληθής Ἑβραῖος φιλοσοφία ὑποδείκνυμι ὁ τύπος . οὗτος δέ εἰ καί αἰνίσσομαι τις , ἐν ἄλλος δηλόω .