clemens-alexandrinus.paedagogus 2.2
» Οἴνῳ δὲ ὀλίγῳ χρῶ « , τῷ Τιμοθέῳ ὑδροποτοῦντι , » διὰ τὸν στόμαχόν σου « , φησὶν ὁ ἀπόστολος , παγκάλως νοσηλευομένῳ καὶ πλαδῶντι σώματι κατάλληλον τὸ ἐπιστῦφον βοήθημα προσφέρων , ὀλίγον δὲ ἐγκρίνων τοῦτο , μὴ λάθῃ τὸ βοήθημα διὰ πλῆθος ἄλλης θεραπείας δεόμενον . φυσικὸν μὲν οὖν καὶ νηφάλιον ποτὸν ἀναγκαῖον διψῶσίν ἐστιν ὕδωρ . τοῦτο ἐκ τῆς ἀκροτόμου πέτρας κατειβόμενον τοῖς παλαιοῖς τῶν Ἑβραίων μονότροπον σωφροσύνης ὁ κύριος ἐχορήγει ποτόν , νήφειν δὲ μάλιστα ἐχρῆν τοὺς ἔτι πλανωμένους . ἔπειτα ἡ ἄμπελος ἡ ἁγία τὸν βότρυν ἐβλάστησεν τὸν προφητικόν . τοῦτο σημεῖον τοῖς εἰς ἀνάπαυσιν ἐκ τῆς πλάνης πεπαιδαγωγημένοις , ὁ μέγας βότρυς , ὁ λόγος ὁ ὑπὲρ ἡμῶν θλιβείς , τὸ αἷμα τῆς σταφυλῆς ὕδατι κίρνασθαι ἐθελήσαντος τοῦ λόγου , ὡς καὶ τὸ αἷμα αὐτοῦ σωτηρίᾳ κίρναται διττὸν δὲ τὸ αἷμα τοῦ κυρίου · τὸ μέν ἐστιν αὐτοῦ σαρκικόν , ᾧ τῆς φθορᾶς λελυτρώμεθα , τὸ δὲ πνευματικόν , τοῦτ᾿ ἔστιν ᾧ κεχρίσμεθα . καὶ τοῦτ᾿ ἔστι πιεῖν τὸ αἷμα τοῦ Ἰησοῦ , τῆς κυριακῆς μεταλαβεῖν ἀφθαρσίας · ἰσχὺς δὲ τοῦ λόγου τὸ πνεῦμα , ὡς αἷμα σαρκός . ἀναλόγως τοίνυν κίρναται ὁ μὲν οἶνος τῷ ὕδατι , τῷ δὲ ἀνθρώπῳ τὸ πνεῦμα , καὶ τὸ μὲν εἰς πίστιν εὐωχεῖ , τὸ κρᾶμα , τὸ δὲ εἰς ἀφθαρσίαν ὁδηγεῖ , τὸ πνεῦμα , ἡ δὲ ἀμφοῖν αὖθις κρᾶσις ποτοῦ τε καὶ λόγου εὐχαριστία κέκληται , χάρις ἐπαινουμένη καὶ καλή , ἧς οἱ κατὰ πίστιν μεταλαμβάνοντες ἁγιάζονται καὶ σῶμα καὶ ψυχήν , τὸ θεῖον κρᾶμα τὸν ἄνθρωπον τοῦ πατρικοῦ βουλήματος πνεύματι καὶ λόγῳ συγκιρνάντος μυστικῶς · καὶ γὰρ ὡς ἀληθῶς μὲν τὸ πνεῦμα ᾠκείωται τῇ ὑπ᾿ αὐτοῦ φερομένῃ ψυχῇ , ἡ δὲ σὰρξ τῷ λόγῳ , δι᾿ ἣν » ὁ λόγος γέγονεν σάρξ « . ἄγαμαι τοίνυν τοὺς αὐστηρὸν ἐπανῃρημένους βίον καὶ τῆς σωφροσύνης τὸ φάρμακον ἐπιποθοῦντας τὸ ὕδωρ , φεύγοντας δὲ ὅτι μάλιστα πορρωτάτω τὸν οἶνον οἷον πυρὸς ἀπειλήν . Ἀρέσκει οὖν τοὺς παῖδας καὶ τὰς κόρας ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἀπέχεσθαι τοῦ φαρμάκου τούτου · οὐ γὰρ κατάλληλον ζεούσῃ ἡλικίᾳ τῶν ὑγρῶν τὸ θερμότατον ἐπεγχεῖν , τὸν οἶνον , οἱονεὶ πῦρ ἐποχετεύοντας πυρί , ἐξ οὗ ὁρμαί τε ἄγριαι καὶ φλεγμαίνουσαι ἐπιθυμίαι καὶ διάπυρον ἦθος ἐκκαίεται προπετεῖς τε οἱ νέοι ἔνδοθεν χλιαινόμενοι ἐπὶ τὰς ὀρέξεις γίνονται , ὡς δὴ προὖπτον αὐτῶν τὴν βλάβην ἐλέγχεσθαι διὰ τοῦ σώματος , πεπαινομένων θᾶττον ἢ προσῆκεν τῶν τῆς ἐπιθυμίας μελῶν . ὀργῶσι γοῦν ἀναιδέστερον ἀναζέοντος οἴνου καὶ οἰδοῦσι μαστοί τε καὶ μόρια προκηρύσσοντες ἤδη πορνείας εἰκόνα καὶ τῆς ψυχῆς τὸ τραῦμα φλεγμαίνειν ἀναγκάζει τὸ σῶμα σφυγμοί τε ἀναιδεῖς περιεργίαν διώκουσιν εἰς παρανομίας ἐκκαλούμενοι τὸν κόσμιον . ἐνθένδε ἤδη τῆς ἡλικίας τὸ γλεῦκος ὑπερβάλλει τῆς αἰδοῦς τοὺς ὅρους . χρὴ δέ , ὡς ἔνι μάλιστα , κατασβεννύναι πειρᾶσθαι τὰς ὁρμὰς τῶν νέων , ἀφαιροῦντας μὲν τὸ ὑπέκκαυμα , τὸ τῆς ἀπειλῆς βακχικόν , ἐπεισχέοντας δὲ τὸ ἀντιφάρμακον τῆς ἐκζέσεως , ὃ καὶ τὴν ψυχὴν τυφομένην ἤδη καθέξει καὶ τὰ μόρια ἐφέξει διοιδοῦντα καὶ κατακοιμίσει τὸν ἐρεθισμὸν τῆς ἤδη σαλευομένης ἐπιθυμίας . Οἱ δὲ ἀκμάζοντες μεθ᾿ ἡμέραν μὲν ἀρίστου μεταλαβόντες , οἷς κατάλληλον τὸ ἄριστον , ἄρτου μόνον ἀπογευσάμενοι ἀπεχέσθων πάμπαν τοῦ ποτοῦ πρὸς τὸ ἀναπίνεσθαι τὴν περιττὴν ὑγρότητα αὐτῶν ἀνασφογγιζομένην ξηροφαγίᾳ . καὶ γὰρ τὸ συνεχὲς πτύειν καὶ ἀπομύσσεσθαι καὶ περὶ τὰς ἐκκρίσεις σπεύδειν ἀκρασίας τεκμήριον ἐκ τῆς ἀμέτρου προσφορᾶς ὑπερχεομένων τῶν ὑγρῶν τῷ σώματι . εἰ δὲ καὶ ἐπιγίνοιτο δίψα , ἀκείσθων ὕδατι τὸ πάθος οὐ πολλῷ · οὐδὲ γὰρ ὕδατος ἀνέδην ἐμφορεῖσθαι καθήκει , ὡς μὴ ἐκκλύζοιτο ἡ τροφή , καταλεαίνοιτο δὲ εἰς πέψιν καταταττομένων μὲν εἰς τὸν ὄγκον τῶν σιτίων , ὀλίγων δὲ παντάπασιν εἰς τὰς ἐκκρίσεις χωρούντων . πρέπει δὲ καὶ ἄλλως ταῖς θεϊκαῖς φροντίσιν μὴ οἰνοβαρεῖν · ὁ γὰρ » ἄκρατος « κατὰ τὸν κωμικὸν » ὀλίγα ἀναγκάζει φρονεῖν « , μή τι δὲ οὐδὲ σωφρονεῖν . εἰς δὲ ἑσπέραν τοῦ δείπνου περὶ τὴν ὥραν οἴνῳ χρηστέον , ἐπειδὰν μηκέτι τοῖς ἀναγνώσμασιν σχολάζωμεν τοῖς νηφαλιωτέροις . τὸ τηνίκα δὲ ψυχρότερον καὶ τὸ περιέχον παρὰ τὸ μεθ᾿ ἡμέραν γίγνεται , ὡς δεῖν ὑποτρέφειν τὴν ἐκλείπουσαν ἔμφυτον ἀλέαν ἐπεισάκτῳ θερμότητι , ὀλίγῳ δὲ τῷ οἴνῳ κἀνταῦθα · οὐ γὰρ μέχρι τῶν ὕβρεως προϊτέον κρατήρων . Τοῖς δὲ ἤδη παρηβηκόσιν ἱλαρώτερον ἐπιτρεπτέον μεταλαμβάνειν τοῦ ποτοῦ , τὸ καταψυχόμενον τῆς ἡλικίας , οἷον μαραινόμενον ὑπὸ χρόνου , ἀναζωπυροῦντας ἀβλαβῶς τῷ τῆς ἀμπέλου φαρμάκῳ · οὐδὲ γὰρ ὡς ἐπὶ πλεῖστον ἐγκυμαίνονται ἔτι τῶν πρεσβυτέρων αἱ ὀρέξεις περὶ τὰ τῆς μέθης ναυάγια · καθωρμισμένοι μὲν οἷον ἀγκύραις τῷ λόγῳ καὶ τῶ χρόνῳ τὴν ζάλην τῶν ἐπιθυμιῶν τὴν καταιγίζουσαν ἐκ μέθης ῥᾷον φέρουσιν , οἷς ἴσως καὶ χαριεντίσασθαί τι ἔξεστι παρὰ τὰς εὐωχίας . ἀλλὰ καὶ τούτοις ὅρος ἔστω τοῦ ποτοῦ μέχρις οὗ τὸν λογισμὸν ἄσειστον διατηρήσωσιν καὶ τὴν μνήμην ἐνεργὸν καὶ τὸ σῶμα ἀσάλευτον οἴνῳ καὶ ἀκράδαντον · ἀκροθώρακα τοῦτον καλοῦσιν οἱ περὶ ταῦτα δεινοί . καλὸν οὖν τὸ προκαταλήγειν διὰ τὸν ὄλισθον . Ἀρτώριος δέ τις ἐν τῷ Περὶ μακροβιοτίας , μέμνημαι γάρ , ἐφ᾿ ὅσον βρέξαι τὰ σιτία μόνον οἴεται δεῖν προάγειν , ἵνα μακροτέραν κτησώμεθα τὴν ζωήν . ἁρμόδιον τοίνυν τὸν οἶνον τοὺς μὲν ἐν θεραπείας μέρει προσφέρεσθαι διὰ τὴν ὑγείαν μόνην , τοὺς δὲ ἐπ᾿ ἀνέσει καὶ διαχύσει . οἶνος γὰρ πρῶτον μὲν αὐτὸν αὑτῷ ἵλεω ποιεῖ τὸν πιόντα μᾶλλον ἢ πρότερον καὶ τοῖς συμπόταις μειλίχιον καὶ τοῖς οἰκέταις πραΰτερον καὶ προσηνέστερον τοῖς φίλοις , παροινηθεὶς δὲ ἀμείβεται τὴν ὕβριν · θερμὸς γὰρ ὢν καὶ χυμοὺς ἔχων ἡδεῖς , κεκραμένος ἐμμελῶς τὰ μὲν γλίσχρα τῶν περιττωμάτων διατήκει θερμότητι , τοὺς δὲ δριμεῖς καὶ φαύλους ταῖς εὐωδίαις κεράννυσι χυμούς . εὖ γοῦν ἐκεῖνο εἴρηται · » ἀγαλλίαμα ψυχῆς καὶ καρδίας οἶνος ἔκτισται ἀπ᾿ ἀρχῆς πινόμενος αὐτάρκης . « κίρνασθαι δὲ ἄριστον ὕδατι ὡς πλείστῳ τὸν οἶνον καὶ [ μὴ ὡς ὕδωρ ἐπιζητεῖσθαι καὶ ] ἀπαμβλύνεσθαι πρὸς τὴν μέθην καὶ μὴ ὡς ὕδωρ ἐπεγχεῖσθαι διὰ τὴν φιλοινίαν · ἄμφω μὲν γὰρ τοῦ θεοῦ ποιήματα , καὶ ταύτῃ πρὸς ὑγείαν συνερεῖ ἡ κρᾶσις ἡ ἀμφοῖν , ὕδατός τε καὶ οἴνου , ὅτι ἐκ τοῦ ἀναγκαίου καὶ τοῦ χρησίμου ὁ βίος συνέστηκεν . τῷ μὲν οὖν ἀναγκαίῳ τῷ ὕδατι ὡς ὅτι πλείστῳ ἐγκαταμικτέον καὶ τοῦ χρησίμου · οἴνῳ δὲ ἀμέτρῳ ἡ μὲν γλῶττα παραποδίζεται , παρίεται δὲ τὰ χείλη , ὀφθαλμοὶ δὲ παρατρέπονται , οἷον κολυμβώσης τῆς ὄψεως ὑπὸ τοῦ πλήθους τῆς ὑγρότητος , καὶ ψεύδεσθαι βεβιασμένοι κύκλῳ μὲν ἡγοῦνται περιφέρεσθαι τὰ πάντα , ἀριθμεῖν δὲ οὐ δύνανται τὰ πόρρω ὡς ἔστι μόνα · καὶ μὴν ὁρᾶν μοι δύο μὲν ἡλίους δοκῶ , μεθύων ὁ Θηβαῖος ἔλεγεν γέρων · κινουμένη μὲν γὰρ ὑπὸ τῆς τοῦ οἴνου θερμότητος ἡ ὄψις πυκνότερον πολλαπλασίονα τοῦ ἑνὸς φαντάζεται τὴν οὐσίαν · διαφέρει δ᾿ οὐδὲν ἢ τὴν ὄψιν κινεῖν ἢ τὸ ὁρώμενον · ταὐτὸν γὰρ ἐξ ἀμφοῖν ἡ ὄψις πέπονθεν τῆς τοῦ ὑποκειμένου καταλήψεως διὰ τὸν σάλον ἀκριβῶς ἐφικέσθαι μὴ δυναμένη . καὶ αἱ βάσεις καθάπερ ῥεύματι ὑποφέρονται λυγμοί τε καὶ ἔμετοι καὶ παραφροσύναι ἐπεισεκώμασαν . πᾶς γὰρ οἰνωθεὶς ἀνὴρ κατὰ τὴν τραγῳδίαν ἥσσων μὲν ὀργῆς ἐστιν , τοῦ δὲ νοῦ κενός , φιλεῖ τε πολλὴν γλῶτταν ἐκχέας μάτην ἄκων ἀκούειν ἅπερ ἑκὼν εἶπεν κακῶς . καὶ πρό γε τῆς τραγῳδίας ἡ σοφία κέκραγεν · » οἶνος πινόμενος πολὺς ἐν ἐρεθισμῷ καὶ παντὶ πτώματι πληθύνει . « Διὸ οἱ μὲν πλεῖστοι ἀνίεσθαί φασιν δεῖν παρὰ τοὺς πότους καὶ τὰ σπουδαῖα εἰς ἕω ὑπερτίθεσθαι . ἐγὼ δὲ τότε μάλιστα τὸν λόγον συνευωχησόμενον ἀξιῶ παρεισάγειν παιδαγωγήσοντα τὴν οἰνοφλυγίαν , μὴ λάθῃ παραπεσοῦσα εἰς μέθην ἡ εὐωχία · ὡς γὰρ ὀφθαλμοὺς οὐκ ἄν τις εὖ φρονῶν πρὶν ἢ ἐπὶ τὸν ὕπνον ἰέναι ἀξιώσειε μύειν , οὕτως οὐδὲ τὸν λόγον ἀπεῖναι τοῦ συμποσίου ὀρθῶς ἄν τις βουληθείη οὐδὲ προκατακοιμίζειν αὐτὸν τῶν πράξεων ἐπιτηδεύσαι ἂν καλῶς . ἀλλ᾿ οὐδὲ ἀφίστασθαί ποτε δυνήσεται τῶν οἰκείων ὁ λόγος αὐτῷ , οὐδ᾿ ἂν καθεύδωμεν · καὶ γὰρ ἐπὶ τὸν ὕπνον παρακλητέον . τελεία γὰρ ἡ σοφία θείων οὖσα καὶ ἀνθρωπίνων πραγμάτων ἐπιστήμη ἐμπεριλαβοῦσα τὰ ὅλα , κατ᾿ ἐκεῖνο , καθ᾿ ὃ ἂν ἐπισκοπῇ τὴν ἀνθρώπων ἀγέλην , τέχνη γίνεται περὶ βίον , καὶ ταύτῃ πάντῃ συμπάρεστιν ἐφ᾿ ὅσον βιοῦμεν , ἀεὶ τὸ ἴδιον ἔργον ἐκτελοῦσα , τὴν εὐζωΐαν . οἱ δὲ κακοδαίμονες οἱ ἀπελαύνοντες σωφροσύνην εὐωχίας μακαριστὸν ἡγοῦνται βίον τὴν ἀκοσμίαν τὴν περὶ τὰ συμπόσια , ὧν ἐστι τὸ ζῆν οὐδὲν ἀλλ᾿ ἢ κῶμος , κραιπάλη , βαλανεῖα , ἄκρατος , ἀμίδες , ἀργία , πότος . ὁρᾶν γοῦν ἔστιν αὐτῶν τινας ἡμιμεθεῖς , σφαλλομένους , περὶ τοῖς τραχήλοις ἔχοντας στεφάνους ὥσπερ τοὺς ἀμφορεῖς , διαπυτίζοντας ἀλλήλοις τὸν ἄκρατον φιλοτησίας ὀνόματι , ἄλλους δὲ πλήρεις κραιπάλης , αὐχμῶντας , ὠχριῶντας , τὰ πρόσωπα πελιδνοὺς καὶ ἔτι ἐπὶ τῇ χθιζῇ μέθῃ ἄλλην ἕωθεν αὖθις ἀναντλοῦντας μέθην . καλόν , ὦ φίλοι , καλὸν καταμαθόντας ὅτι μάλιστα πόρρωθεν τὴν εἰκόνα ταύτην τὴν γελοίαν ἅμα καὶ ἐλεεινὴν σφᾶς αὐτοὺς πρὸς τὸ ἄμεινον σχηματίζειν , ὀρρωδοῦντας μὴ ἄρα πῃ καὶ ἡμεῖς παραπλήσιον θέαμα ἄλλοις καὶ γέλως γενώμεθα . ἀστείως ἄρα εἴρηται · » ὡς ἄρα κάμινος μὲν δοκιμάζει στόμωμα ἐν βαφῇ , οἶνος δὲ καρδίαν ὑπερηφάνων ἐν μέθῃ . « μέθη μὲν οὖν ἐστιν ἀκράτου χρῆσις σφοδροτέρα , παροινία δὲ ἡ ἐκ τῆς χρήσεως ἀκοσμία , κραιπάλη δὲ ἡ ἐπὶ τῇ μέθῃ δυσαρέστησις καὶ ἀηδία ἀπὸ τοῦ τὸ κάρα πάλλειν ὠνομασμένη . τοῦτον τὸν βίον , εἰ βίον καλεῖν χρή , ῥᾴθυμον ὄντα καὶ περὶ τὰς ἡδυπαθείας κεκινημένον καὶ περὶ τὴν οἰνοφλυγίαν ἐπτοημένον ἡ θεία σοφία ὑφορωμένη παραγγέλλει τοῖς αὑτῆς τέκνοις · » μὴ ἴσθι οἰνοπότης μηδὲ ἐκτείνου συμβολαῖς , κρεῶν ἀγορασμοῖς , πᾶς γὰρ μέθυσος καὶ πορνοκόπος πτωχεύσει καὶ ἐνδύσεται διερρηγμένα πᾶς ὑπνώδης . « ὑπνώδης γὰρ πᾶς ὁ μὴ εἰς σοφίαν ἐγρηγορῶν , ἀλλὰ ὑπὸ μέθης βαπτιζόμενος εἰς ὕπνον . καὶ διερρωγότα , φησίν , ἐνδύσεται ὁ πάροινος , ἐπαισχυνθήσεται τῇ μέθῃ διὰ τοὺς κατοπτεύοντας . ὀπαὶ γὰρ ἁμαρτωλοῦ τὰ διερρωγότα τοῦ ὕφους τοῦ σαρκικοῦ φιληδονίαις κατατετρημένα , δι᾿ ὧν ἡ αἰσχύνη ἔνδοθεν τῆς ψυχῆς ἐπιθεωρεῖται , ἡ ἁμαρτία , δι᾿ ἣν οὐδὲ σωθήσεται ῥᾳδίως τὸ ὕφος τὸ ἀπεσπασμένον πάντοθεν εἰς πολλὰς κατασηπόμενον ἐπιθυμίας , τὸ ἀπεσχισμένον τῆς σωτηρίας . ταύτῃ νουθετικώτατα ἐπιφέρει · » τίνι οὐαί ; τίνι θόρυβος ; τίνι κρίσις ; τίνι ἀηδεῖς λέσχαι ; τίνι συντρίμματα διακενῆς ; « ὁρᾶτε ὅλον διερρωγότα τὸν φίλοινον , ὃς παρορᾷ μὲν τὸν λόγον αὐτόν , ἔκδοτον δὲ αὑτὸν συνεχώρησεν τῇ μέθῃ , ὅσα τούτῳ ἠπείλησεν ἡ γραφή · καὶ πάλιν ἐπιφέρει τῇ ἀπειλῇ · » τίνος πελιδνοὶ οἱ ὀφθαλμοί ; οὐ τῶν ἐγχρονιζόντων ἐν οἴνοις ; οὐ τῶν ἰχνευόντων ποῦ πότοι γίνονται ; « ἐνταῦθα μὲν καὶ νεκρὸν ἤδη τῷ λόγῳ τὸν φιλοπότην ἀποφαίνεται , διὰ τῶν ὀφθαλμῶν τῶν πελιδνῶν , ὃ τοῖς νεκροῖς σημεῖον ἐπιφαίνεται , τὸν ἐν κυρίῳ θάνατον αὐτῷ καταγγείλασα · ἡ γὰρ ἀμνηστία τῶν εἰς τὴν ἀληθῆ συντεινόντων ζωὴν ἐπὶ τὴν φθορὰν ῥέπει . εἰκότως οὖν στερρότατα ὁ παιδαγωγὸς ἀπαγορεύει τῆς ἡμετέρας κηδόμενος σωτηρίας · » μὴ πίνετε οἶνον ἐπὶ μέθῃ . « διὰ τί , πεύσῃ ; » ὅτι « , φησί , » τὸ στόμα σου τότε λαλήσει σκολιά , κατακείσῃ δὲ ὥσπερ ἐν καρδίᾳ θαλάσσης καὶ ὥσπερ κυβερνήτης ἐν πολλῷ κλύδωνι . « ἐντεῦθεν καὶ ἡ ποιητικὴ ὠφελημένη λέγει · οἶνός τε , ὃς πυρὶ ἶσον ἔχει μένος , εὖτ᾿ ἂν ἐς ἄνδρας ἔλθῃ , κυμαίνει δ᾿ οἷα Λίβυσσαν ἅλα βορέης ἠὲ νότος , τὰ δὲ κεκρυμμένα πάντα φαίνει , ἁμαρτοεπής · οἶνος μεθύουσιν ὄλισθος , οἶνος ψυχαπάτης καὶ τὰ ἑξῆς . ὁρᾶτε τοῦ ναυαγίου τὸν κίνδυνον ; περικλύζεται μὲν ἡ καρδία πολυποσίᾳ , τὸ δὲ πλῆθος τῆς οἰνοφλυγίας θαλάττης εἴκασεν ἀπειλῇ , ἐν ᾗ βεβυθισμένον τὸ σῶμα ὥσπερ ναῦς δέδυκεν εἰς βυθὸν ἀκοσμίας ταῖς τοῦ οἴνου τρικυμίαις ἐπικεχωσμένον , ὁ δὲ κυβερνήτης , ὁ νοῦς ὁ ἀνθρώπινος , περιφέρεται τῷ κλύδωνι ὑπερεχούσης τῆς μέθης , ἐνθαλαττεύων τε ἰλιγγιᾷ τῷ ζόφῳ τῆς καταιγίδος , τοῦ τῆς ἀληθείας ἀστοχήσας λιμένος , ἕως ἂν περιπεσὼν ὑφάλοις πέτραις αὐτὸς αὑτὸν ἐξοκείλας εἰς ἡδονὰς διαφθείρῃ . Εἰκότως οὖν καὶ ὁ ἀπόστολος παραγγέλλει · » μὴ μεθύσκεσθε ἐν οἴνῳ , ᾧ ἐστιν ἀσωτία πολλή « , τὸ ἄσωστον τῆς μέθης διὰ τῆς ἀσωτίας αἰνιξάμενος . εἰ γὰρ καὶ τὸ ὕδωρ οἶνον ἐν τοῖς γάμοις πεποίηκεν , οὐκ ἐπέτρεψεν μεθύειν , τὸ δὲ ὑδαρὲς τοῦ φρονήματος ἐζωοποίησεν , τοῦ νόμου † τὴν ἐργάτιν ἐξ Ἀδάμ , τὸν κόσμον ὅλον αἵματι πληρώσας ἀμπέλου , ποτὸν ἀληθείας , τὸ κρᾶμα τοῦ νόμου τοῦ παλαιοῦ καὶ τοῦ λόγου τοῦ νέου , εἰς συμπλήρωσιν τοῦ χρόνου τοῦ προκατηλλαγμένου θεοσεβείᾳ παρασχών . μυστικὸν ἄρα σύμβολον ἡ γραφὴ αἵματος ἁγίου οἶνον ὠνόμασεν , τὴν δὲ ἐκ τοῦ οἴνου ἑωλοκρασίαν διελέγχουσα » ἀκόλαστον οἶνος « φησὶν » καὶ ὑβριστικὸν μέθη « . ἀρέσκει τοίνυν τῷ λόγῳ τῷ ὀρθῷ χειμῶνος μὲν διὰ τὸ κρύος πίνειν μέχρι τοῦ μὴ ῥιγοῦν , οἷς εὐχερὲς τὸ ῥιγοῦν , τοῦ δὲ ἄλλου καιροῦ διὰ τὴν τῶν ἐντοσθιδίων θεραπείαν . ὡς γὰρ τροφαῖς ἐπὶ τὸ μὴ πεινῆν , οὕτως καὶ ποτῷ ἐπὶ τὸ μὴ διψῆν χρηστέον , παραφυλάττοντας τὸν ὄλισθον ἀκριβῶς · ἀκροσφαλὴς γὰρ ἡ τοῦ οἴνου παρείσδυσις . οὕτω δ᾿ ἂν καὶ ἡ ψυχὴ ἡμῶν ὑπάρξαι καθαρὰ καὶ ξηρὰ καὶ φωτοειδής , » αὐγὴ δὲ ψυχὴ ξηρὰ σοφωτάτη καὶ ἀρίστη « . ταύτῃ δὲ καὶ ἐποπτική , οὐδέ ἐστιν κάθυγρος ταῖς ἐκ τοῦ οἴνου ἀναθυμιάσεσιν νεφέλης δίκην σωματοποιουμένη . Οὐ πολυπραγμονητέον τοίνυν τὸν οἶνον τὸν Δῖον , ἂν ἀπῇ , οὐδὲ τὸν Ἀριούσιον , ὅταν μὴ παρῇ . δίψα γὰρ ἐνδείας τινός ἐστι πάθος καὶ τὸ κατάλληλον ἐπιζητεῖ βοήθημα πρὸς ἀναπλήρωσιν , οὐ τετυφωμένον ποτόν . πλαδώσης δὲ ὀρέξεως δι᾿ ἀκρασίαν αἱ διαπόντιοι οἰνηγίαι , παραφρονούσης καὶ πρὸ τῆς μέθης περὶ τὰς ἐπιθυμίας τῆς ψυχῆς . Θάσιός τε γὰρ ὁ εὐώδης καὶ ὁ εὔπνους Λέσβιος καὶ Κρής τις γλυκὺς καὶ Συρακούσσιος ἡδὺς καὶ Μενδήσιός τις Αἰγύπτιος καὶ ὁ νησιώτης Νάξιος καὶ ἀνθοσμίας τις ἄλλος τῆς Ἰταλῶν γῆς , πολλὰ ταῦτα ὀνόματα · σώφρονι συμπότῃ οἶνος εἷς , ἑνὸς γεώργιον θεοῦ . τί γὰρ οὐκ ἀπόχρη ὁ ἐπιχώριος ἀποπληρῶσαι τὴν ἐπιθυμίαν ; εἰ μή τι καὶ τὸ ὕδωρ ἐποίσονται , ὡς οἱ βασιλεῖς οἱ ἀνόητοι [ Χόασπις ποταμὸς οὕτω λεγόμενος τῆς Ἰνδικῆς , οὗ κάλλιστον ὕδωρ εἰς πόσιν ] τὸ Χοάσπειον , καθάπερ καὶ τοὺς φίλους , οὕτω δὲ καὶ τὸ ὕδωρ ἐπαγόμενοι . ταλανίζει τοὺς πλουσίους εἰς τρυφὴν κἀνταῦθα τὸ ἅγιον πνεῦμα διὰ τοῦ Ἀμὼς ἐκφωνῆσαν · » οἱ πίνοντες τὸν διυλισμένον οἶνον καὶ ἐπὶ κλίνης ἐλεφαντίνης « , φησί , » κατακείμενοι « , καὶ ὅσα τούτοις ἀκόλουθα ἐν ὀνείδους ἐπήγαγεν μέρει . Προνοητέον δὲ μάλιστα τῆς εὐσχημοσύνης ( καὶ τὴν Ἀθηνᾶν φησιν ὁ μῦθος , ἥτις ποτὲ ἦν , προμηθουμένην αὑτῆς τῶν αὐλῶν ἀπορρῖψαι τὸ ἐπιτερπὲς διὰ τὸ ἀπρεπὲς τῆς ὄψεως ) , ὡς ἀδιαστρόφῳ τῶ προσώπῳ πιεῖν , μὴ ἄδην σπάσαντας μηδὲ πρὸς πόσεως τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀσχημονεῖν ἀναγκάζοντας , ἀμυστὶ ἕλκοντας ὑπὸ ἀκρασίας , μηδὲ περιχεῖν τὸ γένειον ἢ τὴν ἐσθῆτα καταβρέχειν , ἀθρόου τοῦ ποτοῦ ἐπεισχεομένου , μονονουχὶ ἐμπλύνοντας καὶ ἐναποκλυζομένους ταῖς φιάλαις τὸ πρόσωπον τὸ αὑτῶν . καὶ γὰρ ὁ κελαρυσμὸς ῥαγδαίου τοῦ ποτοῦ φερομένου σὺν πολλῷ τῷ πνεύματι ἐπισπωμένου , ὥσπερ εἰς κεραμεοῦν ἄγγος ἐγχεομένου , ἠχοῦντος τοῦ λαιμοῦ διὰ τὸν ῥοώδη καταβροχθισμόν , αἰσχρόν , καὶ ἀπρεπὲς τὸ θέαμα τῆς ἀκρασίας , πρὸς δὲ καὶ ἐπιβλαβὲς [ τὸ ] ἐπιτήδευμα τῷ μεταλαμβάνοντι ἡ φιλοποσία . μὴ σπεύσῃς εἰς βλάβην , ὦ οὗτος . οὐχ ἁρπάζεταί σου τὸ ποτόν · σοὶ δέδοται καὶ ἀναμένει σε . μὴ διαρραγῆναι σπουδάσῃς , χανδὸν ἑλκύσας · πίμπλαταί σου ἡ δίψα , κἂν βράδιον πίῃς , τὸ κόσμιον προσλαβοῦσα , κοσμίως καταμεριζομένου τοῦ ποτοῦ · οὐ γὰρ ἀφαιρεῖται τῶ χρόνῳ ὃ προαρπάζει ἡ ἀκρασία . » ἐν οἴνῳ δέ « , φησί , » μὴ ἀνδρίζου , πολλοὺς γὰρ ἠχρείωσεν ὁ οἶνος . « » Μέθῃ δὲ μάλιστα οἱ Σκύθαι χρῶνται Κελτοί τε καὶ Ἴβηρες καὶ Θρᾷκες , πολεμικὰ ξύμπαντα ὄντα ταῦτα γένη , καὶ καλὸν καὶ εὔδαιμον ἐπιτήδευμα ἐπιτηδεύειν νενομίκασιν · « ἡμεῖς δὲ τὸ εἰρηνικὸν γένος εἰς ἀπόλαυσιν , οὐκ εἰς ὕβριν ἑστιώμενοι νηφαλίους πίνωμεν φιλοτησίας , ἵνα δὴ τῷ ὄντι οἰκείως τῷ ὀνόματι δειχθῶσιν φιλότητες . πῶς οἴεσθε πεπωκέναι τὸν κύριον , ὁπηνίκα δι᾿ ἡμᾶς ἄνθρωπος ἐγένετο ; οὕτως ἀναισχύντως ὡς ἡμεῖς ; οὐχὶ ἀστείως ; οὐχὶ κοσμίως ; οὐκ ἐπιλελογισμένως ; εὖ γὰρ ἴστε , μετέλαβεν οἴνου καὶ αὐτός · καὶ γὰρ ἄνθρωπος καὶ αὐτός · καὶ εὐλόγησέν γε τὸν οἶνον , εἰπών · » λάβετε , πίετε · τοῦτό μού ἐστιν τὸ αἷμα · « αἷμα τῆς ἀμπέλου τὸν λόγον τὸν » περὶ πολλῶν ἐκχεόμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν « , εὐφροσύνης ἅγιον ἀλληγορεῖ νᾶμα . καὶ ὅτι μὲν σωφρονεῖν τὸν πίνοντα δεῖ , δι᾿ ὧν ἐδίδασκεν παρὰ τὰς εὐωχίας ἔδειξεν σαφῶς · οὐ γὰρ μεθύων ἐδίδασκεν . ὅτι δὲ οἶνος ἦν τὸ εὐλογηθέν , ἀπέδειξε πάλιν πρὸς τοὺς μαθητὰς λέγων · » οὐ μὴ πίω ἐκ τοῦ γενήματος τῆς ἀμπέλου ταύτης , μέχρις ἂν πίω αὐτὸ μεθ᾿ ὑμῶν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ πατρός μου . « ἀλλ᾿ ὅτι γε οἶνος ἦν τὸ πινόμενον πρὸς τοῦ κυρίου , πάλιν αὐτὸς περὶ ἑαυτοῦ λέγει τὴν Ἰουδαίων ἐπονειδίζων σκληροκαρδίαν · » ἦλθεν γάρ « , φησίν , » ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου , καὶ λέγουσιν · ἰδοὺ ἄνθρωπος φάγος καὶ οἰνοπότης , τελωνῶν φίλος . « τουτὶ μὲν ἡμῖν καὶ πρὸς τοὺς Ἐγκρατητὰς καλουμένους παραπεπαίχθω . Αἱ δὲ γυναῖκες , τὸ εὔσχημον ἐπαναιρούμεναι δῆθεν , ὡς μὴ ταῖς πλατείαις κύλιξιν διαχέουσαι τὰ χείλη περιρραγεῖς γένωνται πλατυνομένου τοῦ στόματος , στεναῖς κομιδῇ κατὰ τὸ στόμιον ἀλαβάστροις ἀσχημόνως πίνουσαι ἀνακλῶσι μὲν τὰς κεφαλάς , γυμνοῦσι δὲ τοὺς τραχήλους , οὐ κοσμίως , ἐμοὶ δοκεῖν , καὶ τὸν λάρυγγα διατείνουσαι περὶ τὴν κατάποσιν βροχθίζουσιν , οἷον ἀπογυμνούμεναι τοῖς συμπόταις ἃ δύνανται , ἐρυγάς τε ἀνδρώδεις ἐπισπώμεναι , μᾶλλον δὲ ἀνδραποδώδεις , προσεπιθρύπτονται σπαταλῶσαι · οὐδεὶς γὰρ ψόφος οἰκεῖος ἀνδρὶ λογικῷ , ἔτι δὲ μᾶλλον γυναικί , ᾗ καὶ τὸ συνειδέναι αὐτὴν ἑαυτῇ , ἥτις εἴη , μόνον αἰσχύνην φέρει . » ὀργὴ δέ « , φησίν , » μεγάλη γυνὴ μέθυσος « , οἱονεὶ χόλος θεοῦ οἰνομάχλη γυνή . διὰ τί ; ὅτι » ἀσχημοσύνην αὐτῆς οὐ συγκαλύπτει « . ταχὺ γὰρ εἰς ἀταξίαν ὑποσύρεται γυνή , κἂν μόνον ἐπιδῷ τὴν προαίρεσιν εἰς ἡδονάς . καὶ οὐχὶ ἀλαβάστροις πίνειν κεκωλύκαμεν · ἀλλὰ τὸ ἐπιτηδεύειν ἐν τούτοις μόνον πίνειν ὡς ἀλαζονικὸν περικόπτομεν , τοῖς παρατυχοῦσιν ἀπροσπαθῶς χρῆσθαι συμβουλεύοντες , πόρρωθεν ἄνωθεν ὀλισθανούσας ἀνακόπτοντες αὐταῖς τὰς ὀρέξεις . ἡ δ᾿ οὖν πρὸς ἐρυγὴν ἀναπλωτάζουσα τοῦ ἀέρος ἔφελξις ἡσυχῇ παραπεμπτέα . κατ᾿ οὐδένα δὲ τρόπον ταῖς γυναιξὶν ἐπιτρεπτέον παραγυμνούσας τι τοῦ σώματος καταφαίνεσθαι , μὴ σφαλεῖεν ἄμφω , οἳ μὲν ἐρεθιζόμενοι κατασκοπεῖν , αἳ δὲ τῶν ἀνδρῶν ἐφ᾿ ἑαυτὰς ἐπισπώμεναι τὰς ὄψεις . ἀεὶ δὲ ὡς παρόντος τοῦ κυρίου κοσμίως ἀναστρεπτέον ἡμῖν , μή πῃ ἄρα καὶ ἡμῖν ὡς Κορινθίοις ὁ ἀπόστολος χαλεπήνας εἴπῃ · » συνερχομένων ὑμῶν οὐκ ἔστι κυριακὸν δεῖπνον φαγεῖν . « Ἐμοὶ δοκεῖ ὁ ἀκέφαλος πρὸς τῶν μαθηματικῶν καλούμενος ὁ πρὸ τοῦ ἀστέρος τοῦ † πλανωμένου καταριθμούμενος συνιζηκυίας τῆς κεφαλῆς εἰς τὸ στῆθος τοὺς ὀψοφάγους καὶ ἡδονικοὺς καὶ τοὺς ἑτοίμους εἰς μέθην αἰνίττεσθαι . καὶ γὰρ οὖν κἀν τούτοις τὸ λογιστικὸν ἵδρυται οὐκ ἐν τῇ κεφαλῇ , ἀλλ᾿ ἐν τοῖς ἐντοσθιδίοις , πάθεσιν ἐπιθυμίᾳ τε καὶ θυμῷ δεδουλωμένον . ὥστε ὅτῳ τρόπῳ Ἐλπήνωρ » ἀστραγάλων ἐάγη « καταπεσὼν ὑπὸ μέθης , οὕτω τούτων ὁ ἐγκέφαλος ἄνωθεν ἰλιγγιάσας ὑπὸ μέθης ἐπὶ τὸ ἧπαρ καὶ τὴν καρδίαν , τουτέστιν ἐπὶ τὴν φιληδονίαν καὶ τὸν θυμόν , καταπίπτει πτῶμα μεῖζον ἤ φασι ποιητῶν παῖδες πρὸς τοῦ Διὸς τὸν Ἥφαιστον οὐρανόθεν ἐρρίφθαι χαμαί . » πόνος δὲ ἀγρυπνίας « , φησί , » καὶ χολέρα καὶ στρόφος μετὰ ἀνδρὸς ἀπλήστου . « διὰ τοῦτό τοι καὶ ἡ τοῦ Νῶε παροινία ἀνάγραπτος γεγένηται , ἵνα ὡς ὅτι μάλιστα τὴν μέθην φυλαττώμεθα , ἐμφανῆ καὶ ἔγγραπτον τὴν εἰκόνα τοῦ παραπτώματος ἔχοντες , δι᾿ ἣν οἱ σκεπάσαντες τὴν ἀσχημοσύνην τῆς μέθης εὐλογοῦνται παρὰ κυρίῳ . συντομώτατα τοίνυν ἐμπεριλαβοῦσα ἡ γραφὴ ἅπαντα ἐν ἑνὶ λόγῳ εἴρηκεν · » τὸ ἱκανὸν ἀνθρώπῳ πεπαιδευμένῳ οἶνος , καὶ ἐπὶ τῆς κοίτης αὐτοῦ ἀναπαύσεται . «
Lemmas: » οἶνος δέ ὀλίγος χράω « , ὁ Τιμόθεος ὑδροποτέω , » διά ὁ στόμαχος σύ « , φημί ὁ ἀπόστολος , πάγκαλος νοσηλεύω καί πλαδάω σῶμα κατάλληλος ὁ ἐπιστύφω βοήθημα προσφέρω , ὀλίγος δέ ἐγκρίνω οὗτος , μή λανθάνω ὁ βοήθημα διά πλῆθος ἄλλος θεραπεία δέω . φυσικός μέν οὖν καί νηφάλιος ποτός ἀναγκαῖος διψάω εἰμί ὕδωρ . οὗτος ἐκ ὁ ἀκρότομος πέτρα κατείβω ὁ παλαιός ὁ Ἑβραῖος μονότροπος σωφροσύνη ὁ κύριος χορηγέω ποτός , νήφω δέ μάλα χρή ὁ ἔτι πλανάω . ἔπειτα ὁ ἄμπελος ὁ ἅγιος ὁ βότρυς βλαστάνω ὁ προφητικός . οὗτος σημεῖον ὁ εἰς ἀνάπαυσις ἐκ ὁ πλάνη παιδαγωγέω , ὁ μέγας βότρυς , ὁ λόγος ὁ ὑπέρ ἐγώ θλίβω , ὁ αἷμα ὁ σταφυλή ὕδωρ κιρνάω ἐθέλω ὁ λόγος , ὡς καί ὁ αἷμα αὐτός σωτηρία κιρνάω δισσός δέ ὁ αἷμα ὁ κύριος · ὁ μέν εἰμί αὐτός σαρκικός , ὅς ὁ φθορά λυτρόω , ὁ δέ πνευματικός , οὗτος εἰμί ὅς χρίω . καί οὗτος εἰμί πίνω ὁ αἷμα ὁ Ἰησοῦς , ὁ κυριακός μεταλαμβάνω ἀφθαρσία · ἰσχύς δέ ὁ λόγος ὁ πνεῦμα , ὡς αἷμα σάρξ . ἀνάλογος τοίνυν κιρνάω ὁ μέν οἶνος ὁ ὕδωρ , ὁ δέ ἄνθρωπος ὁ πνεῦμα , καί ὁ μέν εἰς πίστις εὐωχέω , ὁ κρᾶμα , ὁ δέ εἰς ἀφθαρσία ὁδηγέω , ὁ πνεῦμα , ὁ δέ ἄμφω αὖθις κρᾶσις ποτόν τε καί λόγος εὐχαριστία καλέω , χάρις ἐπαινέω καί καλός , ὅς ὁ κατά πίστις μεταλαμβάνω ἁγιάζω καί σῶμα καί ψυχή , ὁ θεῖος κρᾶμα ὁ ἄνθρωπος ὁ πατρικός βούλημα πνεῦμα καί λόγος συγκιρνάω μυστικός · καί γάρ ὡς ἀληθής μέν ὁ πνεῦμα οἰκειόω ὁ ὑπό αὐτός φέρω ψυχή , ὁ δέ σάρξ ὁ λόγος , διά ὅς » ὁ λόγος γίγνομαι σάρξ « . ἄγαμαι τοίνυν ὁ αὐστηρός ἐπαναλέγω βίος καί ὁ σωφροσύνη ὁ φάρμακον ἐπιποθέω ὁ ὕδωρ , φεύγω δέ ὅτι μάλα πόρρω ὁ οἶνος οἷος πῦρ ἀπειλή . ἀρέσκω οὖν ὁ παῖς καί ὁ κόρη ὡς ἐπί ὁ πολύς ἀπέχω ὁ φάρμακον οὗτος · οὐ γάρ κατάλληλος ζέω ἡλικία ὁ ὑγρός ὁ θερμός ἐπεγχέω , ὁ οἶνος , οἷον πῦρ ἐποχετεύω πῦρ , ἐκ ὅς ὁρμή τε ἄγριος καί φλεγμαίνω ἐπιθυμία καί διάπυρος ἦθος ἐκκαίω προπετής τε ὁ νέος ἔνδοθεν χλιαίνω ἐπί ὁ ὄρεξις γίγνομαι , ὡς δή πρόοπτος αὐτός ὁ βλάβη ἐλέγχω διά ὁ σῶμα , πεπαίνω ταχύς ἤ προσήκω ὁ ὁ ἐπιθυμία μέλος . ὀργάω γοῦν ἀναιδής ἀναζέω οἶνος καί οἰδέω μαστός τε καί μόριον προκηρύσσω ἤδη πορνεία εἰκών καί ὁ ψυχή ὁ τραῦμα φλεγμαίνω ἀναγκάζω ὁ σῶμα σφυγμός τε ἀναιδής περιεργία διώκω εἰς παρανομία ἐκκαλέω ὁ κόσμιος . ἐνθένδε ἤδη ὁ ἡλικία ὁ γλεῦκος ὑπερβάλλω ὁ αἰδώς ὁ ὅρος . χρή δέ , ὡς ἔνειμι μάλα , κατασβέννυμι πειράω ὁ ὁρμή ὁ νέος , ἀφαιρέω μέν ὁ ὑπέκκαυμα , ὁ ὁ ἀπειλή βακχικός , ἐπεισχέω δέ ὁ ἀντιφάρμακον ὁ ἔκζεσις , ὅς καί ὁ ψυχή τύφω ἤδη κατέχω καί ὁ μόριον ἐπέχω διοιδέω καί κατακοιμίζω ὁ ἐρεθισμός ὁ ἤδη σαλεύω ἐπιθυμία . ὁ δέ ἀκμάζω μετά ἡμέρα μέν ἄριστον μεταλαμβάνω , ὅς κατάλληλος ὁ ἄριστον , ἄρτος μόνος ἀπογεύω ἀπέχω πάμπαν ὁ ποτός πρός ὁ ἀναπίνω ὁ περισσός ὑγρότης αὐτός ἀνασφογγίζω ξηροφαγία . καί γάρ ὁ συνεχής πτύω καί ἀπομύσσω καί περί ὁ ἔκκρισις σπεύδω ἀκρασία τεκμήριον ἐκ ὁ ἄμετρος προσφορά ὑπερχέω ὁ ὑγρός ὁ σῶμα . εἰ δέ καί ἐπιγίγνομαι δίψα , ἀκέομαι ὕδωρ ὁ πάθος οὐ πολύς · οὐδέ γάρ ὕδωρ ἀνέδην ἐμφορέω καθήκω , ὡς μή ἐκκλύζω ὁ τροφή , καταλεαίνω δέ εἰς πέψις κατατάσσω μέν εἰς ὁ ὄγκος ὁ σιτίον , ὀλίγος δέ παντάπασι εἰς ὁ ἔκκρισις χωρέω . πρέπω δέ καί ἄλλος ὁ θεικός φροντίς μή οἰνοβαρέω · ὁ γάρ » ἄκρατος « κατά ὁ κωμικός » ὀλίγος ἀναγκάζω φρονέω « , μή τις δέ οὐδέ σωφρονέω . εἰς δέ ἑσπέρα ὁ δεῖπνον περί ὁ ὥρα οἶνος χράω , ἐπειδάν μηκέτι ὁ ἀνάγνωσμα σχολάζω ὁ νηφάλιος . ὁ τηνίκα δέ ψυχρός καί ὁ περιέχω παρά ὁ μετά ἡμέρα γίγνομαι , ὡς δέω ὑποτρέφω ὁ ἐκλείπω ἔμφυτος ἀλέα ἐπείσακτος θερμότης , ὀλίγος δέ ὁ οἶνος ἐνταῦθα · οὐ γάρ μέχρι ὁ ὕβρις προιτέον κρατήρ . ὁ δέ ἤδη παρηβάω ἱλαρός ἐπιτρεπτέον μεταλαμβάνω ὁ ποτόν , ὁ καταψύχω ὁ ἡλικία , οἷος μαραίνω ὑπό χρόνος , ἀναζωπυρέω ἀβλαβής ὁ ὁ ἄμπελος φάρμακον · οὐδέ γάρ ὡς ἐπί πολύς ἐγκυμαίνω ἔτι ὁ πρέσβυς ὁ ὄρεξις περί ὁ ὁ μέθη ναυάγιον · καθορμίζω μέν οἷος ἄγκυρα ὁ λόγος καί ὁ χρόνος ὁ ζάλη ὁ ἐπιθυμία ὁ καταιγίζω ἐκ μέθη ῥᾴδιος φέρω , ὅς ἴσως καί χαριεντίζομαι τις ἔξεστι παρά ὁ εὐωχία . ἀλλά καί οὗτος ὅρος εἰμί ὁ ποτός μέχρι ὅς ὁ λογισμός ἄσειστος διατηρέω καί ὁ μνήμη ἐνεργός καί ὁ σῶμα ἀσάλευτος οἶνος καί ἀκράδαντος · ἀκροθώραξ οὗτος καλέω ὁ περί οὗτος δεινός . καλός οὖν ὁ προκαταλήγω διά ὁ ὄλισθος . Ἀρτώριος δέ τις ἐν ὁ Περι μακροβιοτία , μιμνῄσκω γάρ , ἐπί ὅσος βρέχω ὁ σιτίον μόνος οἴομαι δέω προάγω , ἵνα μακρός κτάομαι ὁ ζωή . ἁρμόδιος τοίνυν ὁ οἶνος ὁ μέν ἐν θεραπεία μέρος προσφέρω διά ὁ ὑγεία μόνος , ὁ δέ ἐπί ἄνεσις καί διάχυσις . οἶνος γάρ πρῶτος μέν αὐτός ἑαυτοῦ ἵλαος ποιέω ὁ πίνω μάλα ἤ πρότερος καί ὁ συμπότης μειλίχιος καί ὁ οἰκέτης πραΰς καί προσηνής ὁ φίλος , παροινέω δέ ἀμείβω ὁ ὕβρις · θερμός γάρ εἰμί καί χυμός ἔχω ἡδύς , κεράννυμι ἐμμελής ὁ μέν γλίσχρος ὁ περίσσωμα διατήκω θερμότης , ὁ δέ δριμύς καί φαῦλος ὁ εὐωδία κεράννυμι χυμός . εὖ γοῦν ἐκεῖνος λέγω · » ἀγαλλίαμα ψυχή καί καρδία οἶνος κτίζω ἀπό ἀρχή πίνω αὐτάρκης . « κιρνάω δέ ἀγαθός ὕδωρ ὡς πολύς ὁ οἶνος καί [ μή ὡς ὕδωρ ἐπιζητέω καί ] ἀπαμβλύνω πρός ὁ μέθη καί μή ὡς ὕδωρ ἐπεγχέω διά ὁ φιλοινία · ἄμφω μέν γάρ ὁ θεός ποίημα , καί οὗτος πρός ὑγεία συλλέγω ὁ κρᾶσις ὁ ἄμφω , ὕδωρ τε καί οἶνος , ὅτι ἐκ ὁ ἀναγκαῖος καί ὁ χρήσιμος ὁ βίος συνίστημι . ὁ μέν οὖν ἀναγκαῖος ὁ ὕδωρ ὡς ὅτι πολύς ἐγκαταμίχω καί ὁ χρήσιμος · οἶνος δέ ἄμετρος ὁ μέν γλῶσσα παραποδίζω , παρίημι δέ ὁ χεῖλος , ὀφθαλμός δέ παρατρέπω , οἷος κολυμβάω ὁ ὄψις ὑπό ὁ πλῆθος ὁ ὑγρότης , καί ψεύδω βιάζω κύκλος μέν ἡγέομαι περιφέρω ὁ πᾶς , ἀριθμέω δέ οὐ δύναμαι ὁ πρόσω ὡς εἰμί μόνος · καί μήν ὁράω ἐγώ δύο μέν ἥλιος δοκέω , μεθύω ὁ Θηβαῖος λέγω γέρων · κινέω μέν γάρ ὑπό ὁ ὁ οἶνος θερμότης ὁ ὄψις πυκνός πολλαπλασίων ὁ εἷς φαντάζω ὁ οὐσία · διαφέρω δέ οὐδείς ἤ ὁ ὄψις κινέω ἤ ὁ ὁράω · αὐτός γάρ ἐκ ἄμφω ὁ ὄψις πάσχω ὁ ὁ ὑπόκειμαι κατάληψις διά ὁ σάλος ἀκριβής ἐφικνέομαι μή δύναμαι . καί ὁ βάσις καθά ῥεῦμα ὑποφέρω λυγμός τε καί ἔμετος καί παραφροσύνη ἐπεισκωμάζω . πᾶς γάρ οἰνόω ἀνήρ κατά ὁ τραγῳδία ἥσσων μέν ὀργή εἰμί , ὁ δέ νόος κενός , φιλέω τε πολύς γλῶσσα ἐκχέω μάτην ἄκων ἀκούω ὅς ἑκών λέγω κακός . καί πρό γε ὁ τραγῳδία ὁ σοφία κράζω · » οἶνος πίνω πολύς ἐν ἐρεθισμός καί πᾶς πτῶμα πληθύνω . « διό ὁ μέν πολύς ἀνίημι φημί δέω παρά ὁ πότος καί ὁ σπουδαῖος εἰς ἠώς ὑπερτίθημι . ἐγώ δέ τότε μάλα ὁ λόγος συνευωχέομαι ἀξιόω παρεισάγω παιδαγωγέω ὁ οἰνοφλυγία , μή λανθάνω παραπίπτω εἰς μέθη ὁ εὐωχία · ὡς γάρ ὀφθαλμός οὐ ἄν τις εὖ φρονέω πρίν ἤ ἐπί ὁ ὕπνος ἔρχομαι ἀξιόω μύω , οὕτως οὐδέ ὁ λόγος ἄπειμι ὁ συμπόσιον ὀρθός ἄν τις βούλομαι οὐδέ προκατακοιμίζω αὐτός ὁ πρᾶξις ἐπιτηδεύω ἄν καλός . ἀλλά οὐδέ ἀφίστημι ποτέ δύναμαι ὁ οἰκεῖος ὁ λόγος αὐτός , οὐδέ ἐάν καθεύδω · καί γάρ ἐπί ὁ ὕπνος παρακλητέος . τέλειος γάρ ὁ σοφία θεῖος εἰμί καί ἀνθρώπινος πρᾶγμα ἐπιστήμη ἐμπεριλαμβάνω ὁ ὅλος , κατά ἐκεῖνος , κατά ὅς ἄν ἐπισκοπέω ὁ ἄνθρωπος ἀγέλη , τέχνη γίγνομαι περί βίος , καί οὗτος πάντῃ συμπάρειμι ἐπί ὅσος βιάζω , ἀεί ὁ ἴδιος ἔργον ἐκτελέω , ὁ εὐζωΐα . ὁ δέ κακοδαίμων ὁ ἀπελαύνω σωφροσύνη εὐωχία μακαριστός ἡγέομαι βίος ὁ ἀκοσμία ὁ περί ὁ συμπόσιον , ὅς εἰμί ὁ ζάω οὐδείς ἀλλά ἤ κῶμος , κραιπάλη , βαλανεῖον , ἄκρατος , ἀμίς , ἀργία , πότος . ὁράω γοῦν εἰμί αὐτός τις ἡμιμεθής , σφάλλω , περί ὁ τράχηλος ἔχω στέφανος ὥσπερ ὁ ἀμφορεύς , διαπυτίζω ἀλλήλων ὁ ἄκρατος φιλοτήσιος ὄνομα , ἄλλος δέ πλήρης κραιπάλη , αὐχμέω , ὠχριάω , ὁ πρόσωπον πελιδνός καί ἔτι ἐπί ὁ χθιζός μέθη ἄλλος ἕωθεν αὖθις ἀναντλέω μέθη . καλός , ὦ φίλος , καλός καταμανθάνω ὅτι μάλα πρόσωθεν ὁ εἰκών οὗτος ὁ γέλοιος ἅμα καί ἐλεεινός σφεῖς αὐτός πρός ὁ ἀγαθός σχηματίζω , ὀρρωδέω μή ἄρα πη καί ἐγώ παραπλήσιος θέαμα ἄλλος καί γέλως γίγνομαι . ἀστεῖος ἄρα λέγω · » ὡς ἄρα κάμινος μέν δοκιμάζω στόμωμα ἐν βαφή , οἶνος δέ καρδία ὑπερήφανος ἐν μέθη . « μέθη μέν οὖν εἰμί ἄκρατος χρῆσις σφοδρός , παροινία δέ ὁ ἐκ ὁ χρῆσις ἀκοσμία , κραιπάλη δέ ὁ ἐπί ὁ μέθη δυσαρέστησις καί ἀηδία ἀπό ὁ ὁ κάρα πάλλω ὀνομάζω . οὗτος ὁ βίος , εἰ βίος καλέω χρή , ῥᾴθυμος εἰμί καί περί ὁ ἡδυπάθεια κινέω καί περί ὁ οἰνοφλυγία πτοέω ὁ θεῖος σοφία ὑφοράω παραγγέλλω ὁ ἑαυτοῦ τέκνον · » μή οἶδα οἰνοπότης μηδέ ἐκτείνω συμβολή , κρέας ἀγορασμός , πᾶς γάρ μέθυσος καί πορνοκόπος πτωχεύω καί ἐνδύω διαρρήγνυμι πᾶς ὑπνώδης . « ὑπνώδης γάρ πᾶς ὁ μή εἰς σοφία ἐγρηγορέω , ἀλλά ὑπό μέθη βαπτίζω εἰς ὕπνος . καί διαρρήγνυμι , φημί , ἐνδύω ὁ πάροινος , ἐπαισχύνομαι ὁ μέθη διά ὁ κατοπτεύω . ὀπή γάρ ἁμαρτωλός ὁ διαρρήγνυμι ὁ ὕφος ὁ σαρκικός φιληδονία κατατετραίνω , διά ὅς ὁ αἰσχύνη ἔνδοθεν ὁ ψυχή ἐπιθεωρέω , ὁ ἁμαρτία , διά ὅς οὐδέ σῴζω ῥᾴδιος ὁ ὕφος ὁ ἀποσπάω πάντοθεν εἰς πολύς κατασήπω ἐπιθυμία , ὁ ἀποσχίζω ὁ σωτηρία . οὗτος νουθετητικός ἐπιφέρω · » τίς οὐαί ; τίς θόρυβος ; τίς κρίσις ; τίς ἀηδής λέσχη ; τίς σύντριμμα διακενῆς ; « ὁράω ὅλος διαρρήγνυμι ὁ φίλοινος , ὅς παροράω μέν ὁ λόγος αὐτός , ἔκδοτος δέ ἑαυτοῦ συγχωρέω ὁ μέθη , ὅσος οὗτος ἀπειλέω ὁ γραφή · καί πάλιν ἐπιφέρω ὁ ἀπειλή · » τίς πελιδνός ὁ ὀφθαλμός ; οὐ ὁ ἐγχρονίζω ἐν οἶνος ; οὐ ὁ ἰχνεύω ποῦ πότος γίγνομαι ; « ἐνταῦθα μέν καί νεκρός ἤδη ὁ λόγος ὁ φιλοπότης ἀποφαίνω , διά ὁ ὀφθαλμός ὁ πελιδνός , ὅς ὁ νεκρός σημεῖον ἐπιφαίνω , ὁ ἐν κύριος θάνατος αὐτός καταγγέλλω · ὁ γάρ ἀμνηστία ὁ εἰς ὁ ἀληθής συντείνω ζωή ἐπί ὁ φθορά ῥέπω . ἔοικα οὖν στερρός ὁ παιδαγωγός ἀπαγορεύω ὁ ἡμέτερος κήδω σωτηρία · » μή πίνω οἶνος ἐπί μέθη . « διά τίς , πυνθάνομαι ; » ὅτι « , φημί , » ὁ στόμα σύ τότε λαλέω σκολιός , κατάκειμαι δέ ὥσπερ ἐν καρδία θάλασσα καί ὥσπερ κυβερνήτης ἐν πολύς κλύδων . « ἐντεῦθεν καί ὁ ποιητικός ὠφελέω λέγω · οἶνος τε , ὅς πῦρ ἴσος ἔχω μένος , εὖτε ἄν εἰς ἀνήρ ἔρχομαι , κυμαίνω δέ οἷος Λίβυς ἅλς βορέας ἤ νότος , ὁ δέ κρύπτω πᾶς φαίνω , ἁμαρτοεπής · οἶνος μεθύω ὄλισθος , οἶνος ψυχαπάτης καί ὁ ἑξῆς . ὁράω ὁ ναυάγιον ὁ κίνδυνος ; περικλύζω μέν ὁ καρδία πολυποσία , ὁ δέ πλῆθος ὁ οἰνοφλυγία θάλασσα εἰκάζω ἀπειλή , ἐν ὅς βυθίζω ὁ σῶμα ὥσπερ ναῦς δύω εἰς βυθός ἀκοσμία ὁ ὁ οἶνος τρικυμία ἐπιχόω , ὁ δέ κυβερνήτης , ὁ νόος ὁ ἀνθρώπινος , περιφέρω ὁ κλύδων ὑπερέχω ὁ μέθη , ἐνθαλασσεύω τε ἰλιγγιάω ὁ ζόφος ὁ καταιγίς , ὁ ὁ ἀλήθεια ἀστοχέω λιμήν , ἕως ἄν περιπίπτω ὕφαλος πέτρα αὐτός ἑαυτοῦ ἐξοκέλλω εἰς ἡδονή διαφθείρω . ἔοικα οὖν καί ὁ ἀπόστολος παραγγέλλω · » μή μεθύσκω ἐν οἶνος , ὅς εἰμί ἀσωτία πολύς « , ὁ ἄσωστος ὁ μέθη διά ὁ ἀσωτία αἰνίσσομαι . εἰ γάρ καί ὁ ὕδωρ οἶνος ἐν ὁ γάμος ποιέω , οὐ ἐπιτρέπω μεθύω , ὁ δέ ὑδαρής ὁ φρόνημα ζωοποιέω , ὁ νόμος † ὁ ἐργάτις ἐκ Ἀδάμ , ὁ κόσμος ὅλος αἷμα πληρόω ἄμπελος , ποτόν ἀλήθεια , ὁ κρᾶμα ὁ νόμος ὁ παλαιός καί ὁ λόγος ὁ νέος , εἰς συμπλήρωσις ὁ χρόνος ὁ προκαταλλάσσω θεοσέβεια παρέχω . μυστικός ἄρα σύμβολον ὁ γραφή αἷμα ἅγιος οἶνος ὀνομάζω , ὁ δέ ἐκ ὁ οἶνος ἑωλοκρασία διελέγχω » ἀκόλαστος οἶνος « φημί » καί ὑβριστικός μέθη « . ἀρέσκω τοίνυν ὁ λόγος ὁ ὀρθός χειμών μέν διά ὁ κρύος πίνω μέχρι ὁ μή ῥιγόω , ὅς εὐχερής ὁ ῥιγόω , ὁ δέ ἄλλος καιρός διά ὁ ὁ ἐντοσθίδια θεραπεία . ὡς γάρ τροφή ἐπί ὁ μή πεινάω , οὕτως καί ποτός ἐπί ὁ μή διψάω χράω , παραφυλάσσω ὁ ὄλισθος ἀκριβής · ἀκροσφαλής γάρ ὁ ὁ οἶνος παρείσδυσις . οὕτως δέ ἄν καί ὁ ψυχή ἐγώ ὑπάρχω καθαρός καί ξηρός καί φωτοειδής , » αὐγή δέ ψυχή ξηρός σοφός καί ἀγαθός « . οὗτος δέ καί ἐποπτικός , οὐδέ εἰμί κάθυγρος ὁ ἐκ ὁ οἶνος ἀναθυμίασις νεφέλη δίκη σωματοποιέω . οὐ πολυπραγμονέω τοίνυν ὁ οἶνος ὁ Δῖος , ἐάν ἀπέρχομαι , οὐδέ ὁ Ἀριούσιος , ὅταν μή παρέρχομαι . δίψα γάρ ἔνδεια τις εἰμί πάθος καί ὁ κατάλληλος ἐπιζητέω βοήθημα πρός ἀναπλήρωσις , οὐ τυφόω ποτός . πλαδάω δέ ὄρεξις διά ἀκρασία ὁ διαπόντιος οἰνηγία , παραφρονέω καί πρό ὁ μέθη περί ὁ ἐπιθυμία ὁ ψυχή . Θάσιος τε γάρ ὁ εὐώδης καί ὁ εὔπνους Λέσβιος καί Κρής τις γλυκύς καί Συρακούσσιος ἡδύς καί Μενδήσιος τις Αἰγύπτιος καί ὁ νησιώτης Νάξιος καί ἀνθοσμίας τις ἄλλος ὁ Ἰταλός γῆ , πολύς οὗτος ὄνομα · σώφρων συμπότης οἶνος εἷς , εἷς γεώργιον θεός . τίς γάρ οὐ ἀποχράω ὁ ἐπιχώριος ἀποπληρόω ὁ ἐπιθυμία ; εἰ μή τις καί ὁ ὕδωρ ἐπιφέρω , ὡς ὁ βασιλεύς ὁ ἀνόητος [ Χόασπις ποταμός οὕτως λέγω ὁ Ἰνδικός , ὅς καλός ὕδωρ εἰς πόσις ] ὁ Χοάσπειον , καθά καί ὁ φίλος , οὕτως δέ καί ὁ ὕδωρ ἐπάγω . ταλανίζω ὁ πλούσιος εἰς τρυφή ἐνταῦθα ὁ ἅγιος πνεῦμα διά ὁ Ἀμώς ἐκφωνέω · » ὁ πίνω ὁ διυλίζω οἶνος καί ἐπί κλίνη ἐλεφάντινος « , φημί , » κατάκειμαι « , καί ὅσος οὗτος ἀκόλουθος ἐν ὄνειδος ἐπάγω μέρος . προνοητέον δέ μάλα ὁ εὐσχημοσύνη ( καί ὁ Ἀθήνη φημί ὁ μῦθος , ὅστις ποτέ εἰμί , προμηθέομαι ἑαυτοῦ ὁ αὐλός ἀπορρίπτω ὁ ἐπιτερπής διά ὁ ἀπρεπής ὁ ὄψις ) , ὡς ἀδιάστροφος ὁ πρόσωπον πίνω , μή ἅδην σπάω μηδέ πρός πόσις ὁ ὀφθαλμός ἀσχημονέω ἀναγκάζω , ἀμυστί ἕλκω ὑπό ἀκρασία , μηδέ περιχέω ὁ γένειον ἤ ὁ ἐσθής καταβρέχω , ἀθρόος ὁ ποτόν ἐπεισχέω , μονονού ἐμπλύνω καί ἐναποκλύζω ὁ φιάλη ὁ πρόσωπον ὁ ἑαυτοῦ . καί γάρ ὁ κελαρυσμός ῥαγδαῖος ὁ ποτός φέρω σύν πολύς ὁ πνεῦμα ἐπισπάω , ὥσπερ εἰς κεραμεοῦς ἄγγος ἐγχέω , ἠχέω ὁ λαιμός διά ὁ ῥοώδης καταβροχθισμός , αἰσχρός , καί ἀπρεπής ὁ θέαμα ὁ ἀκρασία , πρός δέ καί ἐπιβλαβής [ ὁ ] ἐπιτήδευμα ὁ μεταλαμβάνω ὁ φιλοποσία . μή σπεύδω εἰς βλάβη , ὦ οὗτος . οὐ ἁρπάζω σύ ὁ ποτός · σύ δίδωμι καί ἀναμένω σύ . μή διαράσσω σπουδάζω , χανδόν ἕλκω · πίμπλημι σύ ὁ δίψα , ἐάν βραδύς πίνω , ὁ κόσμιος προσλαμβάνω , κόσμιος καταμερίζω ὁ ποτόν · οὐ γάρ ἀφαιρέω ὁ χρόνος ὅς προαρπάζω ὁ ἀκρασία . » ἐν οἶνος δέ « , φημί , » μή ἀνδρίζω , πολύς γάρ ἀχρειόω ὁ οἶνος . « » μέθη δέ μάλα ὁ Σκύθης χράω Κελτοί τε καί Ἴβηρ καί Θρᾷξ , πολεμικός σύμπας εἰμί οὗτος γένος , καί καλός καί εὐδαίμων ἐπιτήδευμα ἐπιτηδεύω νομίζω · « ἐγώ δέ ὁ εἰρηνικός γένος εἰς ἀπόλαυσις , οὐ εἰς ὕβρις ἑστιάω νηφάλιος πίνω φιλοτήσιος , ἵνα δή ὁ εἰμί οἰκεῖος ὁ ὄνομα δείκνυμι φιλότης . πῶς οἴομαι πίνω ὁ κύριος , ὁπηνίκα διά ἐγώ ἄνθρωπος γίγνομαι ; οὕτως ἀναίσχυντος ὡς ἐγώ ; οὐ ἀστεῖος ; οὐ κόσμιος ; οὐ ἐπιλογίζομαι ; εὖ γάρ οἶδα , μεταλαμβάνω οἶνος καί αὐτός · καί γάρ ἄνθρωπος καί αὐτός · καί εὐλογέω γε ὁ οἶνος , λέγω · » λαμβάνω , πίνω · οὗτος ἐγώ εἰμί ὁ αἷμα · « αἷμα ὁ ἄμπελος ὁ λόγος ὁ » περί πολύς ἐκχέω εἰς ἄφεσις ἁμαρτία « , εὐφροσύνη ἅγιος ἀλληγορέω νᾶμα . καί ὅτι μέν σωφρονέω ὁ πίνω δέω , διά ὅς διδάσκω παρά ὁ εὐωχία δείκνυμι σαφής · οὐ γάρ μεθύω διδάσκω . ὅτι δέ οἶνος εἰμί ὁ εὐλογέω , ἀποδείκνυμι πάλιν πρός ὁ μαθητής λέγω · » οὐ μή πίνω ἐκ ὁ γένημα ὁ ἄμπελος οὗτος , μέχρι ἄν πίνω αὐτός μετά σύ ἐν ὁ βασιλεία ὁ πατήρ ἐγώ . « ἀλλά ὅτι γε οἶνος εἰμί ὁ πίνω πρός ὁ κύριος , πάλιν αὐτός περί ἑαυτοῦ λέγω ὁ Ἰουδαῖος ἐπονειδίζω σκληροκαρδία · » ἔρχομαι γάρ « , φημί , » ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , καί λέγω · ἰδού ἄνθρωπος φάγος καί οἰνοπότης , τελώνης φίλος . « οὗτος μέν ἐγώ καί πρός ὁ Ἐγκρατητής καλέω παραπαίζω . ὁ δέ γυνή , ὁ εὐσχήμων ἐπαναιρέω δῆθεν , ὡς μή ὁ πλατύς κύλιξ διηχέω ὁ χεῖλος περιρραγής γίγνομαι πλατύνω ὁ στόμα , στενός κομιδῇ κατά ὁ στόμιον ἀλάβαστρον ἀσχήμων πίνω ἀνακλάω μέν ὁ κεφαλή , γυμνόω δέ ὁ τράχηλος , οὐ κόσμιος , ἐγώ δοκέω , καί ὁ λάρυγξ διατείνω περί ὁ κατάποσις βροχθίζω , οἷος ἀπογυμνόω ὁ συμπότης ὅς δύναμαι , ἐρυγή τε ἀνδρώδης ἐπισπάω , μάλα δέ ἀνδραποδώδης , προσεπιθρύπτω σπαταλάω · οὐδείς γάρ ψόφος οἰκεῖος ἀνήρ λογικός , ἔτι δέ μάλα γυνή , ὅς καί ὁ σύνοιδα αὐτός ἑαυτοῦ , ὅστις εἰμί , μόνος αἰσχύνη φέρω . » ὀργή δέ « , φημί , » μέγας γυνή μέθυσος « , οἱονεί χόλος θεός οἰνομάχλη γυνή . διά τίς ; ὅτι » ἀσχημοσύνη αὐτός οὐ συγκαλύπτω « . ταχύς γάρ εἰς ἀταξία ὑποσύρω γυνή , ἐάν μόνος ἐπιδίδωμι ὁ προαίρεσις εἰς ἡδονή . καί οὐ ἀλάβαστρον πίνω κωλύω · ἀλλά ὁ ἐπιτηδεύω ἐν οὗτος μόνος πίνω ὡς ἀλαζονικός περικόπτω , ὁ παρατυγχάνω ἀπροσπαθής χράω συμβουλεύω , πρόσωθεν ἄνωθεν ὀλισθάνω ἀνακόπτω αὐτός ὁ ὄρεξις . ὁ δέ οὖν πρός ἐρυγή ἀναπλωτάζω ὁ ἀήρ ἔφελξις ἡσυχῇ παραπεμπτέος . κατά οὐδείς δέ τρόπος ὁ γυνή ἐπιτρεπτέον παραγυμνόω τις ὁ σῶμα καταφαίνω , μή σφάλλω ἄμφω , ὁ μέν ἐρεθίζω κατασκοπέω , ὁ δέ ὁ ἀνήρ ἐπί ἑαυτοῦ ἐπισπάω ὁ ὄψις . ἀεί δέ ὡς πάρειμι ὁ κύριος κόσμιος ἀναστρεπτέος ἐγώ , μή πη ἄρα καί ἐγώ ὡς Κορίνθιος ὁ ἀπόστολος χαλεπαίνω λέγω · » συνέρχομαι σύ οὐ εἰμί κυριακός δεῖπνον ἐσθίω . « ἐγώ δοκέω ὁ ἀκέφαλος πρός ὁ μαθηματικός καλέω ὁ πρό ὁ ἀστήρ ὁ † πλανάω καταριθμέω συνιζηκίσκω ὁ κεφαλή εἰς ὁ στῆθος ὁ ὀψόφαγος καί ἡδονικός καί ὁ ἑτοῖμος εἰς μέθη αἰνίσσομαι . καί γάρ οὖν ἐν οὗτος ὁ λογιστικός ἱδρύω οὐ ἐν ὁ κεφαλή , ἀλλά ἐν ὁ ἐντοσθίδια , πάθος ἐπιθυμία τε καί θυμός δουλόω . ὥστε ὅστις τρόπος Ἐλπήνωρ » ἀστράγαλος ἄγνυμι « καταπίπτω ὑπό μέθη , οὕτως οὗτος ὁ ἐγκέφαλος ἄνωθεν ἰλιγγιάω ὑπό μέθη ἐπί ὁ ἧπαρ καί ὁ καρδία , τουτέστι ἐπί ὁ φιληδονία καί ὁ θυμός , καταπίπτω πτῶμα μέγας ἤ φημί ποιητής παῖς πρός ὁ Ζεύς ὁ Ἥφαιστος οὐρανόθεν ρροπίω χαμαί . » πόνος δέ ἀγρυπνία « , φημί , » καί χολέρα καί στρόφος μετά ἀνήρ ἄπληστος . « διά οὗτος τοι καί ὁ ὁ Νῶε παροινία ἀνάγραπτος γίγνομαι , ἵνα ὡς ὅτι μάλα ὁ μέθη φυλάσσω , ἐμφανής καί ἔγγραπτος ὁ εἰκών ὁ παράπτωμα ἔχω , διά ὅς ὁ σκεπάζω ὁ ἀσχημοσύνη ὁ μέθη εὐλογέω παρά κύριος . σύντομος τοίνυν ἐμπεριλαμβάνω ὁ γραφή ἅπας ἐν εἷς λόγος λέγω · » ὁ ἱκανός ἄνθρωπος παιδεύω οἶνος , καί ἐπί ὁ κοίτη αὐτός ἀναπαύω . «