clemens-alexandrinus.paedagogus 3.12
Ἐγὼ δὲ καὶ τοῖς γεγαμηκόσι παραινέσαιμι ἂν οἴκοι τὰς γυναῖκας τὰς σφῶν μήποτε κατὰ πρόσωπον οἰκετῶν φιλεῖν . οὐδὲ γὰρ προσγελᾶν δούλοις Ἀριστοτέλης εἴα ποτέ , πολλοῦ γε καὶ δεῖ κατ᾿ ὄψιν αὐτῶν φιλοφρονούμενον φαίνεσθαι τὴν γυναῖκα . ἄμεινον δὲ οἴκοθεν ἀρξαμένους ἀπὸ τοῦ γάμου τὴν σεμνότητα ἐπιδείκνυσθαι . μεγίστη γὰρ ἡ σωφροσύνης συζυγία καθαρᾶς ἡδονῆς ἀποπνέουσα . πάνυ γοῦν θαυμασίως ἡ τραγῳδία . φεῦ φεῦ , γυναῖκες , ( φησίν ) ὡς ἐν ἀνθρώποις ἄρα οὐ χρυσός , οὐ τυραννίς , οὐ πλούτου χλιδὴ τοσοῦτον εἶχε διαφόρους τὰς ἡδονὰς ὡς ἀνδρὸς ἐσθλοῦ καὶ γυναικὸς εὐσεβοῦς γνώμη δικαία καὶ φρονοῦσα τἄνδικα . ταῦτα τῆς δικαιοσύνης τὰ παραγγέλματα καὶ παρὰ τοῖς τὴν κοσμικὴν μετιοῦσι σοφίαν ἐκφωνηθέντα οὐ παραιτητέον . ἐγνωκότες οὖν » τὸ ἑκάστου ἔργον , ἐν φόβῳ τὸν τῆς παροικίας ὑμῶν χρόνον ἀναστράφητε , εἰδότες ὅτι οὐ φθαρτοῖς , ἀργυρίῳ ἢ χρυσίῳ , ἐλυτρώθημεν ἐκ τῆς ματαίας ἡμῶν ἀναστροφῆς πατροπαραδότου , ἀλλὰ τιμίῳ αἵματι ὡς ἀμνοῦ ἀμώμου καὶ ἀσπίλου Χριστοῦ . « » ἀρκετὸς οὖν ὁ παρεληλυθὼς χρόνος , « ὁ Πέτρος φησί , » τὸ βούλημα τῶν ἐθνῶν κατειργάσθαι , πεπορευμένους ἐν ἀσελγείαις , ἐπιθυμίαις , οἰνοφλυγίαις , κώμοις , πότοις καὶ ἀθεμίτοις εἰδωλολατρείαις . « ὅρον ἔχωμεν τὸν σταυρὸν τοῦ κυρίου , ᾧ περισταυρούμεθα καὶ περιθριγκούμεθα τῶν προτέρων ἁμαρτιῶν . ἀναγεννηθέντες τοίνυν προσηλωθῶμεν [ ἐν ] τῇ ἀληθείᾳ καὶ ἀνανήψωμέν τε καὶ ἁγιασθῶμεν , » ὅτι οἱ ὀφθαλμοὶ κυρίου ἐπὶ δικαίους καὶ ὦτα αὐτοῦ εἰς δέησιν αὐτῶν , πρόσωπον δὲ κυρίου ἐπὶ ποιοῦντας κακά . καὶ τίς ὁ κακώσων ἡμᾶς , ἐὰν τοῦ ἀγαθοῦ ζηλωταὶ γενώμεθα ; « ἡ δὲ ἀρίστη ἀγωγὴ εὐταξία ἐστίν , παντελὴς οὖσα εὐσχημοσύνη καὶ δύναμις τεταγμένη βεβαία , τῶν ἑξῆς ἀλλήλοις κειμένων ἐν ἔργῳ καλῶς ἀποδοτική , κατ᾿ ἀρετὴν ἀνυπέρβλητος . Ταῦτα , εἰ καὶ τραχύτερον προηνέχθην οἰκονομούμενος τῆς ἐπανορθώσεως τὴν σωτηρίαν , ἐμοὶ μὲν λελέχθων , φησὶν ὁ παιδαγωγός , ἐπειδὴ » ὁ ἐλέγχων μετὰ παρρησίας εἰρηνοποιεῖ , « ὑμεῖς δὲ εἰ μὲν ἀκούσεσθέ μου , σωθήσεσθε , εἰ δ᾿ οὐ προσέξετε τοῖς εἰρημένοις , οὔ μοι μέλει · μέλει δὲ ὅμως καὶ οὕτως · » τὴν γὰρ μετάνοιαν τοῦ ἁμαρτωλοῦ μᾶλλον ἢ τὸν θάνατον αἱρεῖται . « » ἢν δὲ εἰσακούσητέ μου , τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς φάγεσθε « , ὁ παιδαγωγὸς πάλιν λέγει , γῆς ἀγαθὰ τὰ ἀνθρώπεια ὀνομάζων καλά , τὸ κάλλος , τὸν πλοῦτον , τὴν ὑγίειαν καὶ τὴν ἰσχύν , τὴν τροφήν · ἀγαθὰ μὲν γὰρ ὄντως » ἃ οὔτε οὖς ἤκουσεν οὔτε ἐπὶ καρδίαν ἀνέβη ποτέ « , περὶ τὸν ὄντως ὄντα βασιλέα τὰ ὄντως ὄντα ἀγαθὰ ὄντα καὶ ἀναμένοντα ἡμᾶς · ἀγαθῶν γάρ ἐστι καὶ δοτὴρ καὶ φύλαξ · κατὰ μετουσίαν δὲ ἐκείνων τὰ τῇδε συνωνυμεῖ , παιδαγωγοῦντος ἐνθέως τοῦ λόγου τὴν ἀνθρώπων ἀσθένειαν ἀπὸ τῶν αἰσθητῶν ἐπὶ τὴν νόησιν . Ὅσα μὲν οὖν οἴκοι παραφυλακτέον καὶ ὡς τὸν βίον ἐπανορθωτέον , ὁ παιδαγωγὸς ἡμῖν ἅδην διείλεκται · ἃ δ᾿ οὖν καὶ κατὰ τὰς ὁδοὺς ὁμιλεῖν αὐτῷ φίλον τοῖς παιδίοις ἄχρις ἂν ἀγάγῃ αὐτὰ πρὸς τὸν διδάσκαλον , ταῦτα δὲ ἡμῖν ἐν κεφαλαίου μέρει δι᾿ αὐτῶν ὑποτίθεται καὶ παρατίθεται τῶν γραφῶν , γυμνὰς παρατιθέμενος τὰς παραγγελίας , ἁρμοζόμενος μὲν τῷ χρόνῳ τῆς καθοδηγήσεως , τὰς δὲ ἐξηγήσεις αὐτῶν ἐπιτρέπων τῷ διδασκάλῳ · καὶ γὰρ ὁ νόμος αὐτοῦ τὸν φόβον ὑπεκλύειν βούλεται τὸ ἑκούσιον ἐλευθερώσας εἰς πίστιν . ἄκους , φησίν , ὦ παιδίον καλῶς παιδαγωγούμενον , τὰ κεφάλαια τῆς σωτηρίας , γυμνώσω γὰρ τὸ ἦθος τὸ ἐμαυτοῦ , καί σοι ταύτας τὰς καλὰς ἐντολὰς ὑποθήσομαι , δι᾿ ὧν ἀφίξῃ πρὸς σωτηρίαν . ἄγω δέ σε τὴν ὁδὸν τὴν σωτήριον . ἀπόστα τῶν τῆς πλάνης ὁδῶν , » ὅτι κύριος γινώσκει ὁδὸν δικαίων , καὶ ὁδὸς ἀσεβῶν ἀπολεῖται . « ἕπου τοίνυν , ὦ παιδίον , τὴν ἀγαθὴν ὁδόν , ἣν ἄν σοι ἐξηγήσωμαι , τὰ ὦτά μοι ὑποσχὼν τὰ ἀκουστικά , » καὶ δώσω σοι θησαυροὺς σκοτεινούς , ἀποκρύφους , ἀοράτους « ἔθνεσιν , ἡμῖν δὲ ὁρατούς · » σοφίας δὲ θησαυροὶ ἀνέκλειπτοι « , οὓς θαυμάζων ὁ ἀπόστολος » ὢ βάθος « φησὶ » πλούτου καὶ σοφίας « . θησαυροὶ δὲ ὑφ᾿ ἑνὸς πολλοὶ χορηγούμενοι θεοῦ , οἳ μὲν διὰ τοῦ νόμου , οἳ δὲ διὰ προφητῶν ἀποκαλύπτονται , οἳ δὲ τῷ θείῳ στόματι , ἄλλος δὲ τοῦ πνεύματος τῇ ἑπτάδι ἐπᾴδων · εἷς δὲ ὢν ὁ κύριος διὰ πάντων τούτων ὁ αὐτός ἐστιν παιδαγωγός . ἔστι μὲν οὖν αὐτόθεν κεφαλαιώδης ὑποθήκη καὶ βιωτικὴ παραίνεσις , πάντα ἐμπεριέχουσα · » καθὼς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι , ποιεῖτε αὐτοῖς . « δυνατὸν δὲ καὶ διὰ δυεῖν ἐμπεριλαβεῖν τὰς ἐντολάς , ὥς φησιν ὁ κύριος · » ἀγαπήσεις τὸν θεόν σου ἐν ὅλῃ καρδίᾳ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ἰσχύι σου , καὶ τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν . « εἶτα » ἐκ τούτων « ἐπιφέρει » ὅλος ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται κρέμανται . « ναὶ μὴν καὶ πρὸς τὸν πυθόμενον , » τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω ; « » τὰς ἐντολὰς οἶδας « ἀπεκρίνατο · τοῦ δὲ καταφήσαντος » τοῦτο ποίει « φησὶ » καὶ σωθήσῃ « . οὐ μὴν ἀλλὰ διαιρετικώτερον τὸ φιλάνθρωπον τοῦ παιδαγωγοῦ διὰ τῶν ποικίλων καὶ σωτηρίων ἐντολῶν παραθετέον , ὡς ἔχοιμεν πρὸς ἀφθόνου διατάξεως τῶν γραφῶν καὶ τῆς σωτηρίας ἑτοιμοτέραν τὴν εὕρεσιν . Ἔστιν ἡμῖν ἡ δεκάλογος ἡ διὰ Μωυσέως , ἁπλῷ καὶ μονογενεῖ αἰνιττομένη στοιχείῳ , † προσηγορίαν σωτήριον ἁμαρτιῶν περιγράφουσα » οὐ μοιχεύσεις , οὐκ εἰδωλολατρήσεις « , οὐ παιδοφθορήσεις , » οὐ κλέψεις , οὐ ψευδομαρτυρήσεις · τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα « , καὶ τὰ ἀκόλουθα τούτοις . ταῦτα ἡμῖν παραφυλακτέον καὶ ὅσα ἄλλα κατὰ τὰς ἀναγνώσεις τῶν βιβλίων παραγγέλλεται . παραγγέλλει δὲ καὶ διὰ Ἡσαΐου · » λούσασθε , καθαροὶ γένεσθε , ἀφέλετε τὰς πονηρίας ἀπὸ τῶν ψυχῶν ὑμῶν ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν μου · μάθετε καλὸν ποιεῖν , ἐκζητήσατε κρίσιν , ῥύσασθε ἀδικούμενον , κρίνατε ὀρφανῷ , δικαιώσατε χήραν · καὶ δεῦτε καὶ διαλεχθῶμεν , λέγει κύριος . « πολλὰς δ᾿ ἂν καὶ παρὰ τοῖς ἄλλοις εὕροιμεν ὑποθήκας , οἷον φέρε , εὐχῆς μὲν πέρι · » τὰ ἔργα τὰ ἀγαθά « , φησίν , » εὐχὴ κυρίῳ δεκτή « , λέγει ἡ γραφή . καὶ ὁ τρόπος τῆς εὐχῆς ὑπαγορεύεται · » ἐὰν ἴδῃς « , φησί , » γυμνόν , περίβαλε , καὶ ἀπὸ τῶν οἰκείων τοῦ σπέρματός σου οὐχ ὑπερόψει . τότε φανήσεται πρώιμον τὸ φῶς σου , καὶ τὰ ἱμάτιά σου ταχὺ ἀνατελεῖ , καὶ προπορεύσεται ἔμπροσθεν ἡ δικαιοσύνη σου , καὶ ἡ δόξα τοῦ θεοῦ περιστελεῖ σε . « τίς οὖν ὁ καρπὸς τῆς εὐχῆς ταύτης ; » τότε ἐπιβοήσῃ , καὶ ὁ θεὸς ὑπακούσεταί σου · ἔτι λαλοῦντός σου ἐρεῖ · ἰδοὺ πάρειμι . « περὶ δὲ νηστείας » ἵνα τί μοι « , φησίν , » νηστεύετε ; λέγει κύριος . οὐ ταύτην τὴν νηστείαν ἐγὼ ἐξελεξάμην , καὶ ἡμέραν ἄνθρωπον ταπεινοῦν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ · οὐδ᾿ ἂν κάμψῃς ὡς κρίκον τὸν τράχηλόν σου καὶ σάκκον καὶ σποδὸν ὑποστρώσῃ , οὐδ᾿ οὕτως καλέσετε νηστείαν δεκτήν . « τί οὖν αἰνίττεται ἡ νηστεία ; » ἰδοὺ αὕτη « , φησίν , » ἡ νηστεία , ἣν ἐγὼ ἐξελεξάμην , λέγει κύριος . λῦε πάντα σύνδεσμον ἀδικίας , διάλυε στραγγαλιὰς βιαίων συναλλαγμάτων , ἀπόλυε τεθραυσμένους ἐν ἀφέσει , καὶ πᾶσαν ἄδικον συγγραφὴν διάσπα . διάθρυπτε πεινῶντι τὸν ἄρτον σου , καὶ πτωχοὺς ἀστέγους εἴσαγε εἰς τὸν οἶκόν σου · ἐὰν ἴδῃς γυμνόν , περίβαλε . « ναὶ μὴν καὶ περὶ θυσιῶν · » τί μοι πλῆθος τῶν θυσιῶν ὑμῶν ; λέγει κύριος . πλήρης εἰμὶ ὁλοκαυτωμάτων κριῶν , καὶ στέαρ ἀρνῶν καὶ αἷμα ταύρων καὶ ἐρίφων οὐ βούλομαι , οὐδ᾿ ἄν ἔρχησθε ὀφθῆναί μοι . τίς γὰρ ἐξεζήτησεν ταῦτα ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν ; πατεῖν μου τὴν αὐλὴν οὐ προσθήσεσθε · ἐὰν φέρητε σεμίδαλιν , μάταιον · θυμίαμα , βδέλυγμά μοί ἐστιν · τὰς νουμηνίας ὑμῶν καὶ τὰ σάββατα οὐκ ἀνέχομαι . « πῶς οὖν θύσω τῷ κυρίῳ ; » θυσία « , φησίν , » τῷ κυρίῳ πνεῦμα συντετριμμένον . « πῶς οὖν στέψω ἢ μύρῳ χρίσω ; ἢ τί θυμιάσω τῷ κυρίῳ ; » ὀσμή « , φησίν , » εὐωδίας τῷ θεῷ καρδία δοξάζουσα τὸν πεπλακότα αὐτήν . « ταῦτα στέφη καὶ θυσίαι καὶ ἀρώματα καὶ ἄνθη τοῦ θεοῦ . ἔτι περὶ ἀνεξικακίας · » ἐὰν ἁμάρτῃ « , φησίν , » ὁ ἀδελφός σου , ἐπιτίμησον αὐτῷ , καὶ ἐὰν μετανοήσῃ , ἄφες αὐτῷ . ἐὰν ἑπτάκις τῆς ἡμέρας ἁμάρτῃ εἰς σὲ καὶ τὸ ἑπτάκις ἐπιστρέφῃ πρός σε λέγων · μετανοῶ , ἄφες αὐτῷ · « καὶ τοῖς μὲν στρατευομένοις διὰ Ἰωάννου παραγγέλλει ἀρκεῖσθαι μόνοις τοῖς ὀψωνίοις , τοῖς δὲ τελώναις μηδὲν πλέον πράσσειν παρὰ τὰ διατεταγμένα · δικαστῇ δὲ » οὐ λήψῃ « φησὶ » πρόσωπον ἐν κρίσει , τὰ γὰρ δῶρα ἐκτυφλοῖ ὀφθαλμοὺς βλεπόντων καὶ λυμαίνεται ῥήματα δίκαια · « » ῥύσασθε ἀδικουμένους . « ἀλλὰ καὶ τοῖς οἰκονομικοῖς · » κτῆσις ἐπισπουδαζομένη μετὰ ἀνομίας ἐλάσσων γίνεται . « ναὶ μὴν καὶ περὶ ἀγάπης · » ἀγάπη « , φησί , » καλύπτει πλῆθος ἁμαρτιῶν · « καὶ περὶ πολιτείας · » ἀπόδοτε τὰ Καίσαρος Καίσαρι καὶ τὰ τοῦ θεοῦ τῷ θεῷ · « ὅρκου δὲ πέρι καὶ μνησικακίας · » μὴ ἐγὼ ἐνετειλάμην τοῖς πατράσιν ὑμῶν ἐκπορευομένοις ἐκ γῆς Αἰγύπτου προσενέγκαι μοι ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίας · ἀλλὰ τοῦτο ἐνετειλάμην αὐτοῖς · ἕκαστος ὑμῶν κατὰ τοῦ πλησίον ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ μὴ μνησικακείτω , ὅρκον ψευδῆ μὴ ἀγαπάτω . « ἀλλὰ καὶ ψεύσταις καὶ τετυφωμένοις προσαπειλεῖ , τοῖς μὲν ὧδέ πως · » οὐαὶ τοῖς λέγουσι τὸ γλυκὺ πικρὸν καὶ τὸ πικρὸν γλυκύ « , τοῖς δὲ ὡδί · » οὐαὶ οἱ συνετοὶ ἐν ἑαυτοῖς καὶ ἐνώπιον αὐτῶν ἐπιστήμονες · « » ὁ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται , καὶ ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται . « καὶ τοὺς μὲν ἐλεήμονας μακαρίζει , » ὅτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται « , ὀργὴν δὲ ἡ σοφία ταλανίζει , » ὅτι ἄρα ἀπολέσει καὶ φρονίμους . « ἤδη δὲ ἀγαπᾶν τοὺς ἐχθροὺς κελεύει καὶ τοὺς καταρωμένους ἡμᾶς εὐλογεῖν προσεύχεσθαί τε ὑπὲρ τῶν ἐπηρεαζόντων ἡμᾶς . » τῷ τύπτοντί σε « , φησίν , » εἰς τὴν σιαγόνα πάρεχε καὶ τὴν ἄλλην , καὶ ἐὰν ἄρῃ σού τις τὸν χιτῶνα , μὴ κωλύσῃς καὶ τὸ ἱμάτιον . « περὶ δὲ τῆς πίστεως · » πάντα ὅσα ἐὰν αἰτήσησθε ἐν τῇ προσευχῇ πιστεύοντες , λήψεσθε « , φησίν · » πιστὸν δὲ ἀπίστοις οὐδὲν « κατὰ Πίνδαρον . καὶ οἰκέταις μὲν χρηστέον ὡς ἑαυτοῖς . ἄνθρωποι γάρ εἰσιν ὡς ἡμεῖς · » ὁ γὰρ θεὸς πᾶσι , τοῖς ἐλευθέροις καὶ τοῖσι δούλοις , ἐστίν , ἂν σκοπῇς , ἴσος . « δεῖ δὲ καὶ τοὺς πλημμελοῦντας τῶν οἰκετῶν οὐ κολάζειν , ἐπιτιμᾶν δέ · » ὁ γὰρ φειδόμενος « , φησί , » τῆς βακτηρίας ἑαυτοῦ μισεῖ τὸν ἑαυτοῦ υἱόν . « ἔτι τὴν μὲν φιλοδοξίαν ἀποσκορακίζει . » οὐαὶ ὑμῖν , Φαρισαῖοι « , λέγων , » ὅτι ἀγαπᾶτε τὴν πρωτοκαθεδρίαν ἐν ταῖς συναγωγαῖς καὶ τοὺς ἀσπασμοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς . « τὴν δὲ μετάνοιαν τοῦ ἁμαρτωλοῦ ἀσπάζεται , τὴν ἑπομένην ταῖς ἁμαρτίαις μετάνοιαν ἀγαπῶν · μόνος γὰρ ἀναμάρτητος αὐτὸς ὁ λόγος · τὸ μὲν ( γὰρ ) ἐξαμαρτάνειν ἅπασιν ἔμφυτον καὶ κοινόν , ἀναδραμεῖν δὲ τὴν ἁμαρτίαν οὐ τοῦ τυχόντος ἀνδρός , ἀλλὰ ἀξιολόγου . περὶ δὲ τῆς μεταδόσεως » δεῦτε « εἶπε » πρός με πάντες οἱ εὐλογημένοι , κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου . ἐπείνασα γὰρ καὶ δεδώκατέ μοι φαγεῖν , ἐδίψησα καὶ ἐποτίσατέ με , ξένος ἤμην καὶ συνηγάγετέ με , γυμνὸς καὶ περιεβάλετέ με , ἀσθενὴς καὶ ἐπεσκέψασθέ με , ἐν φυλακῇ ἤμην καὶ ἤλθετε πρός με . « καὶ πότε τι τούτων τῷ κυρίῳ πεποιήκαμεν ἡμεῖς ; αὐτὸς ἐρεῖ πάλιν ὁ παιδαγωγὸς τὴν εὐποιίαν [ καὶ ] τῶν ἀδελφῶν ἀγαπητικῶς εἰς ἑαυτὸν μετατρέπων καὶ λέγων · » ἐφ᾿ ὅσον ἐποιήσατε τοῖς μικροῖς τούτοις , ἐμοὶ ἐποιήσατε . καὶ ἀπελεύσονται οἱ τοιοῦτοι εἰς ζωὴν αἰώνιον . « Τοιοίδε μὲν οἱ λογικοὶ νόμοι , οἱ παρακλητικοὶ λόγοι οὐκ ἐν πλαξὶ λιθίναις δακτύλῳ γεγραμμέναις κυρίου , ἀλλ᾿ ἐν καρδίαις ἀνθρώπων ἐναπογεγραμμένοι ταῖς μόνον φθορὰν οὐκ ἐπιδεχομέναις . διὰ τοῦτό τοι κατεάγασιν αἱ πλάκες τῶν σκληροκαρδίων , ἵν᾿ αἱ πίστεις τῶν νηπίων ἐν μαλθακαῖς τυπωθῶσιν διανοίαις . ἄμφω δὲ τὼ νόμω διηκόνουν τῷ λόγῳ εἰς παιδαγωγίαν τῆς ἀνθρωπότητος , ὃ μὲν διὰ Μωυσέως , ὃ δὲ δι᾿ ἀποστόλων . οἵα γοῦν καὶ δι᾿ ἀποστόλων ἡ παιδαγωγία . ἀναγκαῖόν μοι δοκεῖ καὶ περὶ τοῦ εἴδους διαλεχθῆναι τούτου , μᾶλλον δὲ ἐμαυτοῦ μεμνημένος ὁ παιδαγωγός φησιν αὐτός , οὗ σπερματικῶς πάλιν τὰς ὑποθήκας ἐκθήσομαι · » ἀποθέμενοι τὸ ψεῦδος λαλεῖτε ἀλήθειαν ἕκαστος μετὰ τοῦ πλησίον αὐτοῦ , ὅτι ἐσμὲν ἀλλήλων μέλη . ὁ ἥλιος μὴ ἐπιδυέτω ἐπὶ τῷ παροργισμῷ ὑμῶν , μηδὲ δίδοτε τόπον τῷ διαβόλῳ . ὁ κλέπτων μηκέτι κλεπτέτω , μᾶλλον δὲ κοπιάτω ἐργαζόμενος τὸ ἀγαθόν , ἵνα ἔχῃ μεταδιδόναι τῷ χρῄζοντι . πᾶσα πικρία καὶ ὀργὴ καὶ θυμὸς καὶ κραυγὴ καὶ βλασφημία ἀρθήτω ἀφ᾿ ὑμῶν σὺν πάσῃ κακίᾳ . γίνεσθε εἰς ἀλλήλους χρηστοί , εὔσπλαγχνοι , χαριζόμενοι ἑαυτοῖς , καθὼς καὶ ὁ θεὸς ἐν Χριστῷ ἐχαρίσατο ὑμῖν . γίνεσθε οὖν φρόνιμοι καὶ μιμηταὶ τοῦ θεοῦ , ὡς τέκνα ἀγαπητά , καὶ περιπατεῖτε ἐν ἀγάπῃ , καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς . « » αἱ μὲν γυναῖκες τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν ὑποτασσέσθωσαν , ὡς τῷ κυρίῳ , οἱ δὲ ἄνδρες τὰς γυναῖκας τὰς ἑαυτῶν ἀγαπάτωσαν , καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησεν τὴν ἐκκλησίαν . « ἀγαπάτωσαν οὖν ἀλλήλους οἱ συνεζευγμένοι » ὡς τὰ ἴδια σώματα « . » τὰ τέκνα , ὑπακούετε τοῖς γονεῦσιν ὑμῶν . οἱ πατέρες , μὴ παροργίζετε τὰ τέκνα ὑμῶν , ἀλλ᾿ ἐκτρέφετε αὐτὰ ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ κυρίου . οἱ δοῦλοι , ὑπακούετε τοῖς κατὰ σάρκα κυρίοις μετὰ φόβου καὶ τρόμου ἐν ἁπλότητι τῆς καρδίας ὑμῶν ὡς τῷ Χριστῷ , ἐκ ψυχῆς μετ᾿ εὐνοίας δουλεύοντες . καὶ οἱ κύριοι , εὖ ποιεῖτε τοὺς οἰκέτας ὑμῶν , ἀνιέντες τὴν ἀπειλήν , εἰδότες ὅτι καὶ αὐτῶν καὶ ὑμῶν ὁ κύριός ἐστιν ἐν οὐρανοῖς , καὶ προσωποληψία οὐκ ἔστιν . « » εἰ ζῶμεν πνεύματι , πνεύματι καὶ στοιχῶμεν . μὴ γινώμεθα κενόδοξοι , ἀλλήλους προκαλούμενοι , ἀλλήλοις φθονοῦντες . ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζετε , καὶ οὕτως ἀναπληρώσατε τὸν νόμον τοῦ Χριστοῦ . μὴ πλανᾶσθε , θεὸς οὐ μυκτηρίζεται . τὸ καλὸν ποιοῦντες μὴ ἐγκακῶμεν · καιρῷ γὰρ ἰδίῳ θερίσομεν μὴ ἐκλυόμενοι . « » εἰρηνεύετε ἐν ἑαυτοῖς . παρακαλοῦμεν δὲ ὑμᾶς , ἀδελφοί , νουθετεῖτε τοὺς ἀτάκτους , παραμυθεῖσθε τοὺς ὀλιγοψύχους , ἀντέχεσθε τῶν ἀσθενῶν , μακροθυμεῖτε πρὸς πάντας . ὁρᾶτε μή τις κακὸν ἀντὶ κακοῦ τινι ἀποδῷ . τὸ πνεῦμα μὴ σβέννυτε , προφητείας μὴ ἐξουθενεῖτε · πάντα · δὲ δοκιμάζετε , τὸ καλὸν κατέχετε · ἀπὸ παντὸς εἴδους πονηροῦ ἀπέχεσθε . « » τῇ προσευχῇ προσκαρτερεῖτε , γρηγοροῦντες ἐν αὐτῇ ἐν εὐχαριστίᾳ . ἐν σοφίᾳ περιπατεῖτε πρὸς τοὺς ἔξω τὸν καιρὸν ἐξαγοραζόμενοι . ὁ λόγος ὑμῶν πάντοτε ἐν χάριτι , ἅλατι ἠρτυμένος , εἰδέναι πῶς δεῖ ὑμᾶς ἑνὶ ἑκάστῳ ἀποκρίνεσθαι . « » ἐντρέφεσθε τοῖς λόγοις τῆς πίστεως · γυμνάζεσθε πρὸς εὐσέβειαν . ἡ γὰρ σωματικὴ γυμνασία πρὸς ὀλίγον ἐστὶν ὠφέλιμος , ἡ δὲ εὐσέβεια πρὸς πάντα ὠφέλιμός ἐστιν , ἐπαγγελίαν ἔχουσα τῆς ζωῆς τῆς νῦν καὶ τῆς μελλούσης . « » οἱ πιστοὺς ἔχοντες δεσπότας μὴ καταφρονείτωσαν , ὅτι ἀδελφοί εἰσιν , ἀλλὰ μᾶλλον δουλευέτωσαν , ὅτι πιστοί εἰσιν . « » ὁ μεταδιδοὺς ἔστω ἐν ἁπλότητι , ὁ προϊστάμενος ἐν σπουδῇ , ὁ ἐλεῶν ἐν ἱλαρότητι . ἡ ἀγάπη ἀνυπόκριτος . ἀποστυγοῦντες τὸ πονηρόν , κολλώμενοι τῷ ἀγαθῷ · τῇ φιλαδελφίᾳ εἰς ἀλλήλους φιλόστοργοι , τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι , τῇ σπουδῇ μὴ ὀκνηροί , τῷ πνεύματι ζέοντες , τῷ κυρίῳ δουλεύοντες , τῇ ἐλπίδι χαίροντες , τῇ θλίψει ὑπομένοντες , τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦντες , τὴν φιλοξενίαν διώκοντες , ταῖς χρείαις τῶν ἁγίων κοινωνοῦντες . « Ὀλίγα ταῦτα ἐκ πολλῶν δείγματος χάριν ἀπ᾿ αὐτῶν διεξελθὼν τῶν θείων γραφῶν ὁ παιδαγωγὸς τοῖς αὑτοῦ παρατίθεται παισίν , δι᾿ ὧν , ὡς ἔπος εἰπεῖν , ἄρδην ἐκκόπτεται κακία καὶ περιγράφεται ἀδικία . μυρίαι δὲ ὅσαι ὑποθῆκαι εἰς πρόσωπα ἐκλεκτὰ διατείνουσαι ἐγγεγράφαται ταῖς βίβλοις ταῖς ἁγίαις , αἳ μὲν πρεσβυτέροις , αἳ δὲ ἐπισκόποις καὶ διακόνοις , ἄλλαι χήραις , περὶ ὧν ἄλλος ἂν εἴη λέγειν καιρός . πολλὰ δὲ καὶ δι᾿ αἰνιγμάτων , πολλὰ δὲ καὶ διὰ παραβολῶν τοῖς ἐντυγχάνουσιν ἔξεστιν ὠφελεῖσθαι . ἀλλ᾿ οὐκ ἐμόν , φησὶν ὁ παιδαγωγός , διδάσκειν ἔτι ταῦτα , διδασκάλου δὲ εἰς τὴν ἐξήγησιν τῶν ἁγίων ἐκείνων λόγων χρῄζομεν , πρὸς ὃν ἡμῖν βαδιστέον . καὶ δὴ ὥρα γε ἐμοὶ μὲν πεπαῦσθαι τῆς παιδαγωγίας , ὑμᾶς δὲ ἀκροᾶσθαι τοῦ διδασκάλου . παραλαβὼν δὲ οὗτος ὑμᾶς ὑπὸ καλῇ τεθραμμένους ἀγωγῇ ἐκδιδάξεται τὰ λόγια . διδασκαλεῖον δὲ ἡ ἐκκλησία ἥδε καὶ ὁ νυμφίος ὁ μόνος διδάσκαλος , ἀγαθοῦ πατρὸς ἀγαθὸν βούλημα , σοφία γνήσιος , ἁγίασμα γνώσεως · » καὶ αὐτὸς ἱλασμός ἐστι περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν , « ὥς φησιν ὁ Ἰωάννης , ὁ ἰώμενος ἡμῶν καὶ σῶμα καὶ ψυχήν , τὸν ἀίδιον ἄνθρωπον , Ἰησοῦς , » οὐ περὶ τῶν ἡμετέρων δὲ μόνον ἁμαρτιῶν , ἀλλὰ καὶ περὶ ὅλου τοῦ κόσμου . καὶ ἐν τούτῳ γιγνώσκομεν ὅτι ἐγνώκαμεν αὐτόν , ἐὰν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηρῶμεν . ὁ λέγων ὅτι ἔγνωκα αὐτόν , καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ μὴ τηρῶν , ψεύστης ἐστί , καὶ ἐν τούτῳ ἡ ἀλήθεια οὐκ ἔστιν · ὃς δ᾿ ἂν τηρῇ αὐτοῦ τὸν λόγον , ἀληθῶς ἐν τούτῳ ἡ ἀγάπη τοῦ θεοῦ τετελείωται . ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐν αὐτῷ ἐσμεν · ὁ λέγων ἐν αὐτῷ μένειν ὀφείλει καθὼς κἀκεῖνος περιεπάτησεν καὶ αὐτός περιπατεῖν . « Ὢ τῆς μακαρίου θρέμματα παιδαγωγίας · τὸ καλὸν τῆς ἐκκλησίας πληρώσωμεν πρόσωπον καὶ πρὸς τὴν ἀγαθὴν προσδράμωμεν οἱ νήπιοι μητέρα , κἂν ἀκροαταὶ τοῦ λόγου γενώμεθα , τὴν μακαρίαν δοξάζωμεν οἰκονομίαν , δι᾿ ἣν παιδαγωγεῖται μὲν ὁ ἄνθρωπος , ἁγιάζεται δὲ ὡς θεοῦ παιδίον , καὶ πολιτεύεται μὲν ἐν οὐρανοῖς ἐπὶ γῆς παιδαγωγούμενος , πατέρα δὲ ἐκεῖ λαμβάνει , ὃν ἐπὶ γῆς μανθάνει . πάντα ὁ λόγος καὶ ποιεῖ καὶ διδάσκει καὶ παιδαγωγεῖ . ἵππος ἄγεται χαλινῷ , καὶ ταῦρος ἄγεται ζυγῷ , θηρίον βρόχῳ ἁλίσκεται , ὁ δ᾿ ἄνθρωπος μεταπλάσσεται λόγῳ , ᾧ θηρία τιθασεύεται καὶ νηκτὰ δελεάζεται καὶ πτηνὰ κατασύρεται . οὗτος ὡς ἀληθῶς τεχνάζεται ἵππῳ χαλινόν , ταύρῳ ζυγόν , θηρίῳ βρόχον , κάλαμον ἰχθύι , πάγην ὀρνέῳ · οὗτος πολιτεύεται καὶ γεωργεῖ , ἄρχει καὶ ὑπουργεῖ καὶ τὰ ὅλα δημιουργεῖ · ἐν μὲν γαῖαν ἔτευξ᾿ , ἐν δ᾿ οὐρανόν , ἐν δὲ θάλασσαν , ἐν δὲ τὰ τείρεα πάντα , τά τ᾿ οὐρανὸς ἐστεφάνωται . ὢ τῶν θείων δημιουργημάτων , ὢ τῶν θείων παραγγελμάτων · ὕδωρ τοῦτο , ἐν ἑαυτῷ κυμαινέτω · πῦρ τοῦτο , τὴν ὀργὴν συνεχέτω , ἀὴρ τοῦτο , εἰς αἰθέρα πλανάσθω · γῆ δὲ καὶ πεπήχθω καὶ φερέσθω , ὅταν ἐγὼ θέλω . ἄνθρωπον ἔτι πλάσαι βούλομαι · ὕλην ἔχω τὰ στοιχεῖα · συνοικῶ μου τῷ πλάσματι . ἐάν με γνωρίσῃς , δουλεύσει σοι τὸ πῦρ . τοσοῦτος ὁ λόγος οὗτος ὁ παιδαγωγὸς ὁ τοῦ κόσμου καὶ τοῦ ἀνθρώπου δημιουργὸς καὶ δι᾿ αὐτὸν ἤδη καὶ τοῦ κόσμου παιδαγωγός · οὗ τῇ ἐγκελεύσει ἄμφω συνεστήκαμεν προσμένοντες τὴν κρίσιν . » οὐ γὰρ ὑπόκλοπον φορεῖ βροτοῖσι φωνάεντα λόγον † ἔσται λόγος σοφία , « ὥς φησι Βακχυλίδης . τὰ δὲ » ἄμεμπτα καὶ ἀκέραια καὶ ἄμωμα τοῦ θεοῦ « κατὰ τὸν Παῦλον » τέκνα μέσον γενεᾶς σκολιᾶς καὶ διεστραμμένης φωστήρων δίκην ἐν κόσμῳ φαίνεσθε « . Ὅπερ οὖν λοιπὸν ἐπὶ τοιαύτῃ πανηγύρει τοῦ λόγου , τῷ λόγῳ προσευξώμεθα · ἵλαθι τοῖς σοῖς , παιδαγωγέ , παιδίοις , πατήρ , ἡνίοχε Ἰσραήλ , υἱὲ καὶ πατήρ , ἓν ἄμφω , κύριε . δὸς δὲ ἡμῖν τοῖς σοῖς ἑπομένοις παραγγέλμασιν τὸ ὁμοίωμα πληρῶσαι τῆς εἰκόνος αἰσθάνεσθαί τε κατὰ κράτος ἀγαθοῦ τοῦ θεοῦ κριτοῦ τε μὴ πικροῦ , καὶ πάρασχε ἅπαντα αὐτός , ἐν εἰρήνῃ τῇ σῇ πολιτευομένους , ἐν τῇ σῇ μετατιθεμένους πόλει , ἀκυμάντως τῆς ἁμαρτίας τὸν κλύδωνα διαπλεύσαντας , γαληνιῶντας ἁγίῳ συμφέρεσθαι πνεύματι , σοφίᾳ τῇ ἀνεκφράστῳ · νύκτωρ , καθ᾿ ἡμέραν , εἰς τὴν τελείαν ἡμέραν , αἰνοῦντας εὐχάριστον αἶνον τῷ μόνῳ πατρὶ καὶ υἱῷ , υἱῷ καὶ πατρί , παιδαγωγῷ καὶ διδασκάλῳ υἱῷ , σὺν καὶ τῷ ἁγίῳ πνεύματι . πάντα τῷ ἑνί , ἐν ᾧ τὰ πάντα , δι᾿ ὃν τὰ πάντα ἕν , δι᾿ ὃν τὸ ἀεί , οὗ μέλη πάντες , οὗ δόξα , αἰῶνες , πάντα τῷ ἀγαθῷ , πάντα τῷ καλῷ , πάντα τῷ σοφῷ , τῷ δικαίῳ τὰ πάντα . ᾧ ἡ δόξα καὶ νῦν καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας . ἀμήν . Ἐπεὶ δὲ εἰς τὴν ἐκκλησίαν ἡμᾶς καταστήσας ὁ παιδαγωγὸς αὐτὸς ἑαυτῷ παρακατέθετο τῷ διδασκαλικῷ καὶ πανεπισκόπῳ λόγῳ , καλῶς ἂν ἔχοι ἡμᾶς ἐνταῦθα γενομένους μισθὸν εὐχαριστίας δικαίας κατάλληλον ἀστείου παιδαγωγίας αἶνον ἀναπέμψαι κυρίῳ . Στόμιον πώλων ἀδαῶν , πτερὸν ὀρνίθων ἀπλανῶν , οἴαξ νηῶν ἀτρεκής , ποιμὴν ἀρνῶν βασιλικῶν · τοὺς σοὺς ἀφελεῖς παῖδας ἄγειρον , αἰνεῖν ἁγίως , ὑμνεῖν ἀδόλως ἀκάκοις στόμασιν παίδων ἡγήτορα Χριστόν . ἁγίων βασιλεῦ , λόγε πανδαμάτωρ πατρὸς ὑψίστου , σοφίας πρύτανι , στήριγμα πόνων αἰωνοχαρές , βροτέας γενεᾶς σῶτερ Ἰησοῦ , ποιμήν , ἀροτήρ , οἴαξ , στόμιον , πτερὸν οὐράνιον παναγοῦς ποίμνης , ἁλιεῦ μερόπων τῶν σῳζομένων πελάγους κακίας , ἰχθῦς ἁγνοὺς κύματος ἐχθροῦ γλυκερῇ ζωῇ δελεάζων . ἡγοῦ προβάτων λογικῶν ποιμὴν ἅγι᾿ , ἡγοῦ βασιλεῦ παίδων ἀνεπάφων . ἴχνια Χριστοῦ ὁδὸς οὐρανία . λόγος ἀέναος , αἰὼν ἄπλετος , φῶς ἀίδιον , ἐλέους πηγή , ῥεκτὴρ ἀρετῆς σεμνῇ βιοτῇ θεὸν ὑμνούντων , Χριστὲ Ἰησοῦ , γάλα οὐράνιον μαστῶν γλυκερῶν νύμφης , χαρίτων σοφίας τῆς σῆς , ἐκθλιβόμενον οἱ νηπίαχοι ἀταλοῖς στόμασιν ἀτιταλλόμενοι , θηλῆς λογικῆς πνεύματι δροσερῷ ἐμπιμπλάμενοι , αἴνους ἀφελεῖς , ὕμνους ἀτρεκεῖς βασιλεῖ Χριστῷ , μισθοὺς ὁσίους ζωῆς διδαχῆς , μέλπωμεν ὁμοῦ , πέμπωμεν ἁπλῶς παῖδα κρατερόν . χορὸς εἰρήνης οἱ χριστόγονοι · λαὸς σώφρων , ψάλλωμεν ὁμοῦ θεὸν εἰρήνης .
Lemmas: ἐγώ δέ καί ὁ γαμέω παραινέω ἄν οἴκοι ὁ γυνή ὁ σφεῖς μήποτε κατά πρόσωπον οἰκέτης φιλέω . οὐδέ γάρ προσγελάω δοῦλος Ἀριστοτέλης ἐάω ποτέ , πολύς γε καί δέω κατά ὄψις αὐτός φιλοφρονέομαι φαίνω ὁ γυνή . ἀγαθός δέ οἴκοθεν ἄρχω ἀπό ὁ γάμος ὁ σεμνότης ἐπιδείκνυμι . μέγας γάρ ὁ σωφροσύνη συζυγία καθαρός ἡδονή ἀποπνέω . πάνυ γοῦν θαυμάσιος ὁ τραγῳδία . φεῦ φεῦ , γυνή , ( φημί ) ὡς ἐν ἄνθρωπος ἄρα οὐ χρυσός , οὐ τυραννίς , οὐ πλοῦτος χλιδή τοσοῦτος ἔχω διάφορος ὁ ἡδονή ὡς ἀνήρ ἐσθλός καί γυνή εὐσεβής γνώμη δίκαιος καί φρονέω ἔνδικος . οὗτος ὁ δικαιοσύνη ὁ παράγγελμα καί παρά ὁ ὁ κοσμικός μετέρχομαι σοφία ἐκφωνέω οὐ παραιτητέος . γιγνώσκω οὖν » ὁ ἕκαστος ἔργον , ἐν φόβος ὁ ὁ παροικία σύ χρόνος ἀναστρέφω , οἶδα ὅτι οὐ φθαρτός , ἀργύριον ἤ χρυσίον , ἐλυτρόω ἐκ ὁ μάταιος ἐγώ ἀναστροφή πατροπαράδοτος , ἀλλά τίμιος αἷμα ὡς ἀμνός ἄμωμος καί ἄσπιλος Χριστός . « » ἀρκετός οὖν ὁ παρέρχομαι χρόνος , « ὁ Πέτρος φημί , » ὁ βούλημα ὁ ἔθνος κατεργάζομαι , πορεύω ἐν ἀσέλγεια , ἐπιθυμία , οἰνοφλυγία , κῶμος , πότος καί ἀθέμιστος εἰδωλολατρεία . « ὅρος ἔχω ὁ σταυρός ὁ κύριος , ὅς περισταυρόω καί περιθριγκόω ὁ πρότερος ἁμαρτία . ἀναγεννάω τοίνυν προσηλόω [ ἐν ] ὁ ἀλήθεια καί ἀνανήφω τε καί ἁγιάζω , » ὅτι ὁ ὀφθαλμός κύριος ἐπί δίκαιος καί οὖς αὐτός εἰς δέησις αὐτός , πρόσωπον δέ κύριος ἐπί ποιέω κακός . καί τίς ὁ κακόω ἐγώ , ἐάν ὁ ἀγαθός ζηλωτής γίγνομαι ; « ὁ δέ ἀγαθός ἀγωγή εὐταξία εἰμί , παντελής εἰμί εὐσχημοσύνη καί δύναμις τάσσω βέβαιος , ὁ ἑξῆς ἀλλήλων κεῖμαι ἐν ἔργον καλός ἀποδοτικός , κατά ἀρετή ἀνυπέρβλητος . οὗτος , εἰ καί τραχύς προφέρω οἰκονομέω ὁ ἐπανόρθωσις ὁ σωτηρία , ἐγώ μέν λέγω , φημί ὁ παιδαγωγός , ἐπειδή » ὁ ἐλέγχω μετά παρρησία εἰρηνοποιέω , « σύ δέ εἰ μέν ἀκούω ἐγώ , σῴζω , εἰ δέ οὐ προσέχω ὁ λέγω , οὐ ἐγώ μέλω · μέλω δέ ὅμως καί οὕτως · » ὁ γάρ μετάνοια ὁ ἁμαρτωλός μάλα ἤ ὁ θάνατος αἱρέω . « » ἐάν δέ εἰσακούω ἐγώ , ὁ ἀγαθός ὁ γῆ ἐσθίω « , ὁ παιδαγωγός πάλιν λέγω , γῆ ἀγαθός ὁ ἀνθρώπειος ὀνομάζω καλός , ὁ κάλλος , ὁ πλοῦτος , ὁ ὑγίεια καί ὁ ἰσχύς , ὁ τροφή · ἀγαθός μέν γάρ ὄντως » ὅς οὔτε οὖς ἀκούω οὔτε ἐπί καρδία ἀναβαίνω ποτέ « , περί ὁ ὄντως εἰμί βασιλεύς ὁ ὄντως εἰμί ἀγαθός εἰμί καί ἀναμένω ἐγώ · ἀγαθός γάρ εἰμί καί δοτήρ καί φύλαξ · κατά μετουσία δέ ἐκεῖνος ὁ τῇδε συνωνυμέω , παιδαγωγέω ἔνθεος ὁ λόγος ὁ ἄνθρωπος ἀσθένεια ἀπό ὁ αἰσθητός ἐπί ὁ νόησις . ὅσος μέν οὖν οἴκοι παραφυλακτέω καί ὡς ὁ βίος ἐπανορθωτέος , ὁ παιδαγωγός ἐγώ ἅδην διαλέγω · ὅς δέ οὖν καί κατά ὁ ὁδός ὁμιλέω αὐτός φίλος ὁ παιδίον ἄχρι ἄν ἄγω αὐτός πρός ὁ διδάσκαλος , οὗτος δέ ἐγώ ἐν κεφάλαιος μέρος διά αὐτός ὑποτίθημι καί παρατίθημι ὁ γραφή , γυμνός παρατίθημι ὁ παραγγελία , ἁρμόζω μέν ὁ χρόνος ὁ καθοδήγησις , ὁ δέ ἐξήγησις αὐτός ἐπιτρέπω ὁ διδάσκαλος · καί γάρ ὁ νόμος αὐτός ὁ φόβος ὑπεκλύω βούλομαι ὁ ἑκούσιος ἐλευθερόω εἰς πίστις . ἄκος , φημί , ὦ παιδίον καλός παιδαγωγέω , ὁ κεφάλαιος ὁ σωτηρία , γυμνόω γάρ ὁ ἦθος ὁ ἐμαυτοῦ , καί σύ οὗτος ὁ καλός ἐντολή ὑποτίθημι , διά ὅς ἀφικνέομαι πρός σωτηρία . ἄγω δέ σύ ὁ ὁδός ὁ σωτήριος . ἀφίστημι ὁ ὁ πλάνη ὁδός , » ὅτι κύριος γιγνώσκω ὁδός δίκαιος , καί ὁδός ἀσεβής ἀπόλλυμι . « ἕπομαι τοίνυν , ὦ παιδίον , ὁ ἀγαθός ὁδός , ὅς ἄν σύ ἐξηγέομαι , ὁ οὖς ἐγώ ὑπέχω ὁ ἀκουστικός , » καί δίδωμι σύ θησαυρός σκοτεινός , ἀπόκρυφος , ἀόρατος « ἔθνος , ἐγώ δέ ὁρατός · » σοφία δέ θησαυρός ἀνέκλειπτος « , ὅς θαυμάζω ὁ ἀπόστολος » ὦ βάθος « φημί » πλοῦτος καί σοφία « . θησαυρός δέ ὑπό εἷς πολύς χορηγέω θεός , ὁ μέν διά ὁ νόμος , ὁ δέ διά προφήτης ἀποκαλύπτω , ὁ δέ ὁ θεῖος στόμα , ἄλλος δέ ὁ πνεῦμα ὁ ἑπτάς ἐπαείδω · εἷς δέ εἰμί ὁ κύριος διά πᾶς οὗτος ὁ αὐτός εἰμί παιδαγωγός . εἰμί μέν οὖν αὐτόθεν κεφαλαιώδης ὑποθήκη καί βιωτικός παραίνεσις , πᾶς ἐμπεριέχω · » καθώς ἐθέλω ἵνα ποιέω σύ ὁ ἄνθρωπος , ποιέω αὐτός . « δυνατός δέ καί διά δύο ἐμπεριλαμβάνω ὁ ἐντολή , ὡς φημί ὁ κύριος · » ἀγαπάω ὁ θεός σύ ἐν ὅλος καρδία σύ καί ἐν ὅλος ὁ ψυχή σύ καί ἐν ὅλος ὁ ἰσχύς σύ , καί ὁ πλησίος σύ ὡς σεαυτοῦ . « εἶτα » ἐκ οὗτος « ἐπιφέρω » ὅλος ὁ νόμος καί ὁ προφήτης κρεμάννυμι . « ναί μήν καί πρός ὁ πυνθάνομαι , » τίς ποιέω ζωή αἰώνιος κληρονομέω ; « » ὁ ἐντολή οἶδα « ἀποκρίνω · ὁ δέ κατάφημι » οὗτος ποιέω « φημί » καί σῴζω « . οὐ μήν ἀλλά διαιρετικός ὁ φιλάνθρωπος ὁ παιδαγωγός διά ὁ ποικίλος καί σωτήριος ἐντολή παραθετέω , ὡς ἔχω πρός ἄφθονος διάταξις ὁ γραφή καί ὁ σωτηρία ἑτοῖμος ὁ εὕρεσις . εἰμί ἐγώ ὁ δεκάλογος ὁ διά Μωϋσῆς , ἁπλόος καί μονογενής αἰνίσσομαι στοιχεῖον , † προσηγορία σωτήριος ἁμαρτία περιγράφω » οὐ μοιχεύω , οὐ εἰδωλολατρέω « , οὐ παιδοφθοράω , » οὐ κλέπτω , οὐ ψευδομαρτυρέω · τιμάω ὁ πατήρ σύ καί ὁ μήτηρ « , καί ὁ ἀκόλουθος οὗτος . οὗτος ἐγώ παραφυλακτέω καί ὅσος ἄλλος κατά ὁ ἀνάγνωσις ὁ βιβλίον παραγγέλλω . παραγγέλλω δέ καί διά Ἠσαΐας · » λούω , καθαρός γίγνομαι , ἀφαιρέω ὁ πονηρία ἀπό ὁ ψυχή σύ ἀπέναντι ὁ ὀφθαλμός ἐγώ · μανθάνω καλός ποιέω , ἐκζητέω κρίσις , ἐρύω ἀδικέω , κρίνω ὀρφανός , δικαιόω χήρα · καί δεῦτε καί διαλέγω , λέγω κύριος . « πολύς δέ ἄν καί παρά ὁ ἄλλος εὑρίσκω ὑποθήκη , οἷος φέρω , εὐχή μέν περί · » ὁ ἔργον ὁ ἀγαθός « , φημί , » εὐχή κύριος δεκτός « , λέγω ὁ γραφή . καί ὁ τρόπος ὁ εὐχή ὑπαγορεύω · » ἐάν ὁράω « , φημί , » γυμνός , περιβάλλω , καί ἀπό ὁ οἰκεῖος ὁ σπέρμα σύ οὐ ὑπεροράω . τότε φαίνω πρώϊμος ὁ φάος σύ , καί ὁ ἱμάτιον σύ ταχύς ἀνατέλλω , καί προπορεύω ἔμπροσθεν ὁ δικαιοσύνη σύ , καί ὁ δόξα ὁ θεός περιστέλλω σύ . « τίς οὖν ὁ καρπός ὁ εὐχή οὗτος ; » τότε ἐπιβοάω , καί ὁ θεός ὑπακούω σύ · ἔτι λαλέω σύ λέγω · ἰδού πάρειμι . « περί δέ νηστεία » ἵνα τίς ἐγώ « , φημί , » νηστεύω ; λέγω κύριος . οὐ οὗτος ὁ νηστεία ἐγώ ἐκλέγω , καί ἡμέρα ἄνθρωπος ταπεινόω ὁ ψυχή αὐτός · οὐδέ ἄν κάμπτω ὡς κρίκος ὁ τράχηλος σύ καί σάκκος καί σποδός ὑποστόρεννυμι , οὐδέ οὕτως καλέω νηστεία δεκτός . « τίς οὖν αἰνίσσομαι ὁ νηστεία ; » ἰδού οὗτος « , φημί , » ὁ νηστεία , ὅς ἐγώ ἐκλέγω , λέγω κύριος . λύω πᾶς σύνδεσμος ἀδικία , διαλύω στραγγαλιά βίαιος συνάλλαγμα , ἀπολύω θραύω ἐν ἄφεσις , καί πᾶς ἄδικος συγγραφή διασπάω . διαθρύπτω πεινάω ὁ ἄρτος σύ , καί πτωχός ἄστεγος εἰσάγω εἰς ὁ οἶκος σύ · ἐάν ὁράω γυμνός , περιβάλλω . « ναί μήν καί περί θυσία · » τίς ἐγώ πλῆθος ὁ θυσία σύ ; λέγω κύριος . πλήρης εἰμί ὁλοκαύτωμα κριός , καί στέαρ ἀρήν καί αἷμα ταῦρος καί ἔριφος οὐ βούλομαι , οὐδέ ἄν ἔρχομαι ὁράω ἐγώ . τίς γάρ ἐκζητέω οὗτος ἐκ ὁ χείρ σύ ; πατέω ἐγώ ὁ αὐλή οὐ προστίθημι · ἐάν φέρω σεμίδαλις , μάταιος · θυμίαμα , βδέλυγμα ἐγώ εἰμί · ὁ νεομηνία σύ καί ὁ σάββατον οὐ ἀνέχω . « πῶς οὖν θύω ὁ κύριος ; » θυσία « , φημί , » ὁ κύριος πνεῦμα συντρίβω . « πῶς οὖν στέφω ἤ μύρον χρίω ; ἤ τίς θυμιάω ὁ κύριος ; » ὀσμή « , φημί , » εὐωδία ὁ θεός καρδία δοξάζω ὁ πλάσσω αὐτός . « οὗτος στέφος καί θυσία καί ἄρωμα καί ἄνθος ὁ θεός . ἔτι περί ἀνεξικακία · » ἐάν ἁμαρτάνω « , φημί , » ὁ ἀδελφός σύ , ἐπιτιμάω αὐτός , καί ἐάν μετανοέω , ἀφίημι αὐτός . ἐάν ἑπτάκις ὁ ἡμέρα ἁμαρτάνω εἰς σύ καί ὁ ἑπτάκις ἐπιστρέφω πρός σύ λέγω · μετανοέω , ἀφίημι αὐτός · « καί ὁ μέν στρατεύω διά Ἰωάννης παραγγέλλω ἀρκέω μόνος ὁ ὀψώνιον , ὁ δέ τελώνης μηδείς πολύς πράσσω παρά ὁ διατάσσω · δικαστής δέ » οὐ λαμβάνω « φημί » πρόσωπον ἐν κρίσις , ὁ γάρ δῶρον ἐκτυφλόω ὀφθαλμός βλέπω καί λυμαίνομαι ῥῆμα δίκαιος · « » ἐρύω ἀδικέω . « ἀλλά καί ὁ οἰκονομικός · » κτῆσις ἐπισπουδάζω μετά ἀνομία ἐλαχύς γίγνομαι . « ναί μήν καί περί ἀγάπη · » ἀγάπη « , φημί , » καλύπτω πλῆθος ἁμαρτία · « καί περί πολιτεία · » ἀποδίδωμι ὁ Καῖσαρ Καῖσαρ καί ὁ ὁ θεός ὁ θεός · « ὅρκος δέ περί καί μνησικακία · » μή ἐγώ ἐντέλλω ὁ πατήρ σύ ἐκπορεύω ἐκ γῆ Αἴγυπτος προσφέρω ἐγώ ὁλοκαύτωμα καί θυσία · ἀλλά οὗτος ἐντέλλω αὐτός · ἕκαστος σύ κατά ὁ πλησίος ἐν ὁ καρδία αὐτός μή μνησικακέω , ὅρκος ψευδής μή ἀγαπάω . « ἀλλά καί ψεύστης καί τυφόω προσαπειλέω , ὁ μέν ὧδε πως · » οὐαί ὁ λέγω ὁ γλυκύς πικρός καί ὁ πικρός γλυκύς « , ὁ δέ ὡδί · » οὐαί ὁ συνετός ἐν ἑαυτοῦ καί ἐνώπιον αὐτός ἐπιστήμων · « » ὁ ταπεινόω ἑαυτοῦ ὑψόω , καί ὁ ὑψόω ἑαυτοῦ ταπεινόω . « καί ὁ μέν ἐλεήμων μακαρίζω , » ὅτι αὐτός ἐλεέω « , ὀργή δέ ὁ σοφία ταλανίζω , » ὅτι ἄρα ἀπόλλυμι καί φρόνιμος . « ἤδη δέ ἀγαπάω ὁ ἐχθρός κελεύω καί ὁ καταράομαι ἐγώ εὐλογέω προσεύχομαι τε ὑπέρ ὁ ἐπηρεάζω ἐγώ . » ὁ τύπτω σύ « , φημί , » εἰς ὁ σιαγών παρέχω καί ὁ ἄλλος , καί ἐάν ἀείρω σύ τις ὁ χιτών , μή κωλύω καί ὁ ἱμάτιον . « περί δέ ὁ πίστις · » πᾶς ὅσος ἄν αἰτέω ἐν ὁ προσευχή πιστεύω , λαμβάνω « , φημί · » πιστός δέ ἄπιστος οὐδείς « κατά Πίνδαρος . καί οἰκέτης μέν χράω ὡς ἑαυτοῦ . ἄνθρωπος γάρ εἰμί ὡς ἐγώ · » ὁ γάρ θεός πᾶς , ὁ ἐλεύθερος καί ὁ δοῦλος , εἰμί , ἐάν σκοπέω , ἴσος . « δέω δέ καί ὁ πλημμελέω ὁ οἰκέτης οὐ κολάζω , ἐπιτιμάω δέ · » ὁ γάρ φείδομαι « , φημί , » ὁ βακτηρία ἑαυτοῦ μισέω ὁ ἑαυτοῦ υἱός . « ἔτι ὁ μέν φιλοδοξία ἀποσκορακίζω . » οὐαί σύ , Φαρισαῖος « , λέγω , » ὅτι ἀγαπάω ὁ πρωτοκαθεδρία ἐν ὁ συναγωγή καί ὁ ἀσπασμός ἐν ὁ ἀγορά . « ὁ δέ μετάνοια ὁ ἁμαρτωλός ἀσπάζομαι , ὁ ἕπομαι ὁ ἁμαρτία μετάνοια ἀγαπάω · μόνος γάρ ἀναμάρτητος αὐτός ὁ λόγος · ὁ μέν ( γάρ ) ἐξαμαρτάνω ἅπας ἔμφυτος καί κοινός , ἀνατρέχω δέ ὁ ἁμαρτία οὐ ὁ τυγχάνω ἀνήρ , ἀλλά ἀξιόλογος . περί δέ ὁ μετάδοσις » δεῦτε « λέγω » πρός ἐγώ πᾶς ὁ εὐλογέω , κληρονομέω ὁ ἑτοιμάζω σύ βασιλεία ἀπό καταβολή κόσμος . πεινάω γάρ καί δίδωμι ἐγώ ἐσθίω , διψάω καί ποτίζω ἐγώ , ξένος εἰμί καί συνάγω ἐγώ , γυμνός καί περιβάλλω ἐγώ , ἀσθενής καί ἐπισκοπέω ἐγώ , ἐν φυλακή εἰμί καί ἔρχομαι πρός ἐγώ . « καί πότε τις οὗτος ὁ κύριος ποιέω ἐγώ ; αὐτός λέγω πάλιν ὁ παιδαγωγός ὁ εὐποιία [ καί ] ὁ ἀδελφός ἀγαπητικός εἰς ἑαυτοῦ μετατρέπομαι καί λέγω · » ἐπί ὅσος ποιέω ὁ μικρός οὗτος , ἐγώ ποιέω . καί ἀπέρχομαι ὁ τοιοῦτος εἰς ζωή αἰώνιος . « τοιόσδε μέν ὁ λογικός νόμος , ὁ παρακλητικός λόγος οὐ ἐν πλάξ λίθινος δάκτυλος γράφω κύριος , ἀλλά ἐν καρδία ἄνθρωπος ἐναπογράφω ὁ μόνος φθορά οὐ ἐπιδέχομαι . διά οὗτος τοι κατάγνυμι ὁ πλάξ ὁ σκληροκάρδιος , ἵνα ὁ πίστις ὁ νήπιος ἐν μαλθακός τυπόω διάνοια . ἄμφω δέ ὁ νόμος διακονέω ὁ λόγος εἰς παιδαγωγία ὁ ἀνθρωπότης , ὁ μέν διά Μωϋσῆς , ὁ δέ διά ἀπόστολος . οἷος γοῦν καί διά ἀπόστολος ὁ παιδαγωγία . ἀναγκαῖος ἐγώ δοκέω καί περί ὁ εἶδος διαλέγω οὗτος , μάλα δέ ἐμαυτοῦ μιμνῄσκω ὁ παιδαγωγός φημί αὐτός , ὅς σπερματικός πάλιν ὁ ὑποθήκη ἐκτίθημι · » ἀποτίθημι ὁ ψεῦδος λαλέω ἀλήθεια ἕκαστος μετά ὁ πλησίον αὐτός , ὅτι εἰμί ἀλλήλων μέλος . ὁ ἥλιος μή ἐπιδύω ἐπί ὁ παροργισμός σύ , μηδέ δίδωμι τόπος ὁ διάβολος . ὁ κλέπτω μηκέτι κλέπτω , μάλα δέ κοπιάω ἐργάζομαι ὁ ἀγαθός , ἵνα ἔχω μεταδίδωμι ὁ χρῄζω . πᾶς πικρία καί ὀργή καί θυμός καί κραυγή καί βλασφημία ἀείρω ἀπό σύ σύν πᾶς κακία . γίγνομαι εἰς ἀλλήλων χρηστός , εὔσπλαγχνος , χαρίζω ἑαυτοῦ , καθώς καί ὁ θεός ἐν Χριστός χαρίζω σύ . γίγνομαι οὖν φρόνιμος καί μιμητής ὁ θεός , ὡς τέκνον ἀγαπητός , καί περιπατέω ἐν ἀγάπη , καθώς καί ὁ Χριστός ἀγαπάω ἐγώ . « » ὁ μέν γυνή ὁ ἴδιος ἀνήρ ὑποτάσσω , ὡς ὁ κύριος , ὁ δέ ἀνήρ ὁ γυνή ὁ ἑαυτοῦ ἀγαπάω , καθώς καί ὁ Χριστός ἀγαπάω ὁ ἐκκλησία . « ἀγαπάω οὖν ἀλλήλων ὁ συζεύγνυμι » ὡς ὁ ἴδιος σῶμα « . » ὁ τέκνον , ὑπακούω ὁ γονεύς σύ . ὁ πατήρ , μή παροργίζω ὁ τέκνον σύ , ἀλλά ἐκτρέφω αὐτός ἐν παιδεία καί νουθεσία κύριος . ὁ δοῦλος , ὑπακούω ὁ κατά σάρξ κύριος μετά φόβος καί τρόμος ἐν ἁπλότης ὁ καρδία σύ ὡς ὁ Χριστός , ἐκ ψυχή μετά εὔνοια δουλεύω . καί ὁ κύριος , εὖ ποιέω ὁ οἰκέτης σύ , ἀνίημι ὁ ἀπειλή , οἶδα ὅτι καί αὐτός καί σύ ὁ κύριος εἰμί ἐν οὐρανός , καί προσωποληψία οὐ εἰμί . « » εἰ ζάω πνεῦμα , πνεῦμα καί στοιχέω . μή γίγνομαι κενόδοξος , ἀλλήλων προκαλέω , ἀλλήλων φθονέω . ἀλλήλων ὁ βάρος βαστάζω , καί οὕτως ἀναπληρόω ὁ νόμος ὁ Χριστός . μή πλανάω , θεός οὐ μυκτηρίζω . ὁ καλός ποιέω μή ἐγκακέω · καιρός γάρ ἴδιος θερίζω μή ἐκλύω . « » εἰρηνεύω ἐν ἑαυτοῦ . παρακαλέω δέ σύ , ἀδελφός , νουθετέω ὁ ἄτακτος , παραμυθέομαι ὁ ὀλιγόψυχος , ἀντέχω ὁ ἀσθενής , μακροθυμέω πρός πᾶς . ὁράω μή τις κακός ἀντί κακός τις ἀποδίδωμι . ὁ πνεῦμα μή σβέννυμι , προφητεία μή ἐξουθενέω · πᾶς · δέ δοκιμάζω , ὁ καλός κατέχω · ἀπό πᾶς εἶδος πονηρός ἀπέχω . « » ὁ προσευχή προσκαρτερέω , γρηγορέω ἐν αὐτός ἐν εὐχαριστία . ἐν σοφία περιπατέω πρός ὁ ἔξω ὁ καιρός ἐξαγοράζω . ὁ λόγος σύ πάντοτε ἐν χάρις , ἅλας ἀρτύω , οἶδα πῶς δέω σύ εἷς ἕκαστος ἀποκρίνω . « » ἐντρέφω ὁ λόγος ὁ πίστις · γυμνάζω πρός εὐσέβεια . ὁ γάρ σωματικός γυμνασία πρός ὀλίγος εἰμί ὠφέλιμος , ὁ δέ εὐσέβεια πρός πᾶς ὠφέλιμος εἰμί , ἐπαγγελία ἔχω ὁ ζωή ὁ νῦν καί ὁ μέλλω . « » ὁ πιστός ἔχω δεσπότης μή καταφρονέω , ὅτι ἀδελφός εἰμί , ἀλλά μάλα δουλεύω , ὅτι πιστός εἰμί . « » ὁ μεταδίδωμι εἰμί ἐν ἁπλότης , ὁ προΐστημι ἐν σπουδή , ὁ ἐλεέω ἐν ἱλαρότης . ὁ ἀγάπη ἀνυπόκριτος . ἀποστυγέω ὁ πονηρός , κολλάω ὁ ἀγαθός · ὁ φιλαδελφία εἰς ἀλλήλων φιλόστοργος , ὁ τιμή ἀλλήλων προηγέομαι , ὁ σπουδή μή ὀκνηρός , ὁ πνεῦμα ζέω , ὁ κύριος δουλεύω , ὁ ἐλπίς χαίρω , ὁ θλῖψις ὑπομένω , ὁ προσευχή προσκαρτερέω , ὁ φιλοξενία διώκω , ὁ χρεία ὁ ἅγιος κοινωνέω . « ὀλίγος οὗτος ἐκ πολύς δεῖγμα χάριν ἀπό αὐτός διεξέρχομαι ὁ θεῖος γραφή ὁ παιδαγωγός ὁ ἑαυτοῦ παρατίθημι παῖς , διά ὅς , ὡς ἔπος λέγω , ἄρδην ἐκκόπτω κακία καί περιγράφω ἀδικία . μυρίος δέ ὅσος ὑποθήκη εἰς πρόσωπον ἐκλεκτός διατείνω ἐγγράφω ὁ βίβλος ὁ ἅγιος , ὁ μέν πρέσβυς , ὁ δέ ἐπίσκοπος καί διάκονος , ἄλλος χήρα , περί ὅς ἄλλος ἄν εἰμί λέγω καιρός . πολύς δέ καί διά αἴνιγμα , πολύς δέ καί διά παραβολή ὁ ἐντυγχάνω ἔξεστι ὠφελέω . ἀλλά οὐ ἐμός , φημί ὁ παιδαγωγός , διδάσκω ἔτι οὗτος , διδάσκαλος δέ εἰς ὁ ἐξήγησις ὁ ἅγιος ἐκεῖνος λόγος χρῄζω , πρός ὅς ἐγώ βαδίζω . καί δή ὥρα γε ἐγώ μέν παύω ὁ παιδαγωγία , σύ δέ ἀκροάομαι ὁ διδάσκαλος . παραλαμβάνω δέ οὗτος σύ ὑπό καλός τρέφω ἀγωγή ἐκδιδάσκω ὁ λόγιον . διδασκαλεῖον δέ ὁ ἐκκλησία ὅδε καί ὁ νυμφίος ὁ μόνος διδάσκαλος , ἀγαθός πατήρ ἀγαθός βούλημα , σοφία γνήσιος , ἁγίασμα γνῶσις · » καί αὐτός ἱλασμός εἰμί περί ὁ ἁμαρτία ἐγώ , « ὡς φημί ὁ Ἰωάννης , ὁ ἰάομαι ἐγώ καί σῶμα καί ψυχή , ὁ ἀίδιος ἄνθρωπος , Ἰησοῦς , » οὐ περί ὁ ἡμέτερος δέ μόνος ἁμαρτία , ἀλλά καί περί ὅλος ὁ κόσμος . καί ἐν οὗτος γιγνώσκω ὅτι γιγνώσκω αὐτός , ἐάν ὁ ἐντολή αὐτός τηρέω . ὁ λέγω ὅτι γιγνώσκω αὐτός , καί ὁ ἐντολή αὐτός μή τηρέω , ψεύστης εἰμί , καί ἐν οὗτος ὁ ἀλήθεια οὐ εἰμί · ὅς δέ ἄν τηρέω αὐτός ὁ λόγος , ἀληθής ἐν οὗτος ὁ ἀγάπη ὁ θεός τελειόω . ἐν οὗτος γιγνώσκω ὅτι ἐν αὐτός εἰμί · ὁ λέγω ἐν αὐτός μένω ὀφείλω καθώς ἐκεῖνος περιπατέω καί αὐτός περιπατέω . « ὦ ὁ μακάριος θρέμμα παιδαγωγία · ὁ καλός ὁ ἐκκλησία πληρόω πρόσωπον καί πρός ὁ ἀγαθός προστρέχω ὁ νήπιος μήτηρ , ἐάν ἀκροατής ὁ λόγος γίγνομαι , ὁ μακάριος δοξάζω οἰκονομία , διά ὅς παιδαγωγέω μέν ὁ ἄνθρωπος , ἁγιάζω δέ ὡς θεός παιδίον , καί πολιτεύω μέν ἐν οὐρανός ἐπί γῆ παιδαγωγέω , πατήρ δέ ἐκεῖ λαμβάνω , ὅς ἐπί γῆ μανθάνω . πᾶς ὁ λόγος καί ποιέω καί διδάσκω καί παιδαγωγέω . ἵππος ἄγω χαλινός , καί ταῦρος ἄγω ζυγόν , θηρίον βρόχος ἁλίσκομαι , ὁ δέ ἄνθρωπος μεταπλάσσω λόγος , ὅς θηρίον τιθασεύω καί νηκτός δελεάζω καί πτηνός κατασύρω . οὗτος ὡς ἀληθής τεχνάζω ἵππος χαλινός , ταῦρος ζυγόν , θηρίον βρόχος , κάλαμος ἰχθῦς , πάγη ὄρνεον · οὗτος πολιτεύω καί γεωργέω , ἄρχω καί ὑπουργέω καί ὁ ὅλος δημιουργέω · ἐν μέν γῆ τεύχω , ἐν δέ οὐρανός , ἐν δέ θάλασσα , ἐν δέ ὁ τεῖρος πᾶς , ὁ τε οὐρανός στεφανόω . ὦ ὁ θεῖος δημιούργημα , ὦ ὁ θεῖος παράγγελμα · ὕδωρ οὗτος , ἐν ἑαυτοῦ κυμαίνω · πῦρ οὗτος , ὁ ὀργή συνέχω , ἀήρ οὗτος , εἰς αἰθήρ πλανάω · γῆ δέ καί πήγνυμι καί φέρω , ὅταν ἐγώ ἐθέλω . ἄνθρωπος ἔτι πλάσσω βούλομαι · ὕλη ἔχω ὁ στοιχεῖον · συνοικέω ἐγώ ὁ πλάσμα . ἐάν ἐγώ γνωρίζω , δουλεύω σύ ὁ πῦρ . τοσοῦτος ὁ λόγος οὗτος ὁ παιδαγωγός ὁ ὁ κόσμος καί ὁ ἄνθρωπος δημιουργός καί διά αὐτός ἤδη καί ὁ κόσμος παιδαγωγός · ὅς ὁ ἐγκέλευσις ἄμφω συνίστημι προσμένω ὁ κρίσις . » οὐ γάρ ὑπόκλοπος φορέω βροτός φωνήεις λόγος † εἰμί λόγος σοφία , « ὡς φημί Βακχυλίδης . ὁ δέ » ἄμεμπτος καί ἀκέραιος καί ἄμωμος ὁ θεός « κατά ὁ Παῦλος » τέκνον μέσος γενεά σκολιός καί διαστρέφω φωστήρ δίκη ἐν κόσμος φαίνω « . ὅς οὖν λοιπός ἐπί τοιοῦτος πανήγυρις ὁ λόγος , ὁ λόγος προσεύχομαι · ἵλημι ὁ σός , παιδαγωγός , παιδίον , πατήρ , ἡνίοχος Ἰσραήλ , υἱός καί πατήρ , εἷς ἄμφω , κύριος . δίδωμι δέ ἐγώ ὁ σός ἕπομαι παράγγελμα ὁ ὁμοίωμα πληρόω ὁ εἰκών αἰσθάνομαι τε κατά κράτος ἀγαθός ὁ θεός κριτής τε μή πικρός , καί παράσχω ἅπας αὐτός , ἐν εἰρήνη ὁ σός πολιτεύω , ἐν ὁ σός μετατίθημι πόλις , ἀκύμαντος ὁ ἁμαρτία ὁ κλύδων διαπλέω , γαληνιάω ἅγιος συμφέρω πνεῦμα , σοφία ὁ ἀνέκφραστος · νύκτωρ , κατά ἡμέρα , εἰς ὁ τέλειος ἡμέρα , αἰνέω εὐχάριστος αἶνος ὁ μόνος πατήρ καί υἱός , υἱός καί πατήρ , παιδαγωγός καί διδάσκαλος υἱός , σύν καί ὁ ἅγιος πνεῦμα . πᾶς ὁ εἷς , ἐν ὅς ὁ πᾶς , διά ὅς ὁ πᾶς εἷς , διά ὅς ὁ ἀεί , ὅς μέλος πᾶς , ὅς δόξα , αἰών , πᾶς ὁ ἀγαθός , πᾶς ὁ καλός , πᾶς ὁ σοφός , ὁ δίκαιος ὁ πᾶς . ὅς ὁ δόξα καί νῦν καί εἰς ὁ αἰών . ἀμήν . ἐπεί δέ εἰς ὁ ἐκκλησία ἐγώ καθίστημι ὁ παιδαγωγός αὐτός ἑαυτοῦ παρακατατίθημι ὁ διδασκαλικός καί πανεπίσκοπος λόγος , καλός ἄν ἔχω ἐγώ ἐνταῦθα γίγνομαι μισθός εὐχαριστία δίκαιος κατάλληλος ἀστεῖος παιδαγωγία αἶνος ἀναπέμπω κύριος . Στόμιος πῶλος ἀδαής , πτερόν ὄρνις ἀπλανής , οἴαξ ναός ἀτρεκής , ποιμήν ἀρήν βασιλικός · ὁ σός ἀφελής παῖς ἀγείρω , αἰνέω ἅγιος , ὑμνέω ἄδολος ἄκακος στόμα παῖς ἡγήτωρ Χριστός . ἅγιος βασιλεύς , λόγος πανδαμάτωρ πατήρ ὕψιστος , σοφία πρύτανις , στήριγμα πόνος αἰωνοχαρές , βρότειος γενεά σωτήρ Ἰησοῦς , ποιμήν , ἀροτήρ , οἴαξ , στόμιον , πτερόν οὐράνιος παναγής ποίμνη , ἁλιεύς μέροψ ὁ σῴζω πέλαγος κακία , ἰχθύς ἁγνός κῦμα ἐχθρός γλυκερός ζωή δελεάζω . ἡγέομαι πρόβατον λογικός ποιμήν ἅγιος , ἡγέομαι βασιλεύς παῖς ἀνέπαφος . ἰχνεία Χριστός οὐδός οὐράνιος . λόγος ἀέναος , αἰών ἄπλετος , φάος ἀίδιος , ἔλεος πηγή , ῥεκτήρ ἀρετή σεμνός βιοτή θεός ὑμνέω , Χριστός Ἰησοῦς , γάλα οὐράνιος μαστός γλυκερός νύμφη , χάρις σοφία ὁ σός , ἐκθλίβω ὁ νηπίαχος ἀταλός στόμα ἀτιτάλλω , θηλή λογικός πνεῦμα δροσερός ἐμπίμπλημι , αἶνος ἀφελής , ὕμνος ἀτρεκής βασιλεύς Χριστός , μισθός ὅσιος ζωή διδαχή , μέλπω ὁμοῦ , πέμπω ἁπλῶς παῖς καρτερός . χορός εἰρήνη ὁ χριστόγονος · λαός σώφρων , ψάλλω ὁμοῦ θεός εἰρήνη .