ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
clemens-alexandrinus.fragmenta 1
Ἡσυχίαν μὲν λόγοις ἐπιτήδευε , ἡσυχίαν δὲ ἔργοις , ὡσαύτως δὲ ἐν γλώττῃ καὶ βαδίσματι · σφοδρότητα δὲ ἀπόφευγε προπετῆ · οὕτως γὰρ ὁ νοῦς διαμενεῖ βέβαιος , καὶ οὐχ ὑπὸ τῆς σφοδρότητος ταραχώδης γενόμενος ἀσθενὴς ἔσται καὶ βραχὺς περὶ φρόνησιν καὶ σκοτεινὸν ὁρῶν οὐδὲ ἡττηθήσεται μὲν γαστριμαργίας , ἡττηθήσεται δὲ ἐπιζέοντος θυμοῦ , ἡττηθήσεται δὲ τῶν ἄλλων παθῶν , ἕτοιμον αὐτοῖς ἅρπαγμα προκείμενος . τὸν γὰρ νοῦν δεῖ τῶν παθῶν ἐπικρατεῖν ὑψηλὸν ἐπὶ ἡσύχου θρόνου καθήμενον ἀφορῶντα πρὸς θεόν . μηδὲν ὀξυχολίας ἀνάπλεος ἔσο περὶ ὀργάς , μηδὲ νωθρὸς ἐν λόγοις , μηδὲ ἐν βαδίσμασιν ὄκνου πεπληρωμένος , ἵνα σοι ῥυθμὸς ἀγαθὸς τὴν ἡσυχίαν κοσμῇ καὶ θειῶδές τι καὶ ἱερὸν τὸ σχῆμα φαίνηται . φυλάττου δὲ καὶ τῆς ὑπερηφανίας τὰ σύμβολα , σχῆμα ὑψαυχενοῦν καὶ κεφαλὴν ἐξηρμένην καὶ βῆμα ποδῶν ἁβρὸν καὶ μετέωρον .
Lemmas: ἡσυχία μέν λόγος ἐπιτηδεύω , ἡσυχία δέ ἔργον , ὡσαύτως δέ ἐν γλῶσσα καί βάδισμα · σφοδρότης δέ ἀποφεύγω προπετής · οὕτως γάρ ὁ νόος διαμένω βέβαιος , καί οὐ ὑπό ὁ σφοδρότης ταραχώδης γίγνομαι ἀσθενής εἰμί καί βραχύς περί φρόνησις καί σκοτεινός ὁράω οὐδέ ἡσσάομαι μέν γαστριμαργία , ἡσσάομαι δέ ἐπιζέω θυμός , ἡσσάομαι δέ ὁ ἄλλος πάθος , ἑτοῖμος αὐτός ἅρπαγμα πρόκειμαι . ὁ γάρ νόος δέω ὁ πάθος ἐπικρατέω ὑψηλός ἐπί ἥσυχος θρόνος κάθημαι ἀφοράω πρός θεός . μηδείς ὀξυχολία ἀνάπλεος εἰμί περί ὀργή , μηδέ νωθρός ἐν λόγος , μηδέ ἐν βάδισμα ὄκνος πληρόω , ἵνα σύ ῥυθμός ἀγαθός ὁ ἡσυχία κοσμέω καί θειώδης τις καί ἱερός ὁ σχῆμα φαίνω . φυλάσσω δέ καί ὁ ὑπερηφανία ὁ σύμβολον , σχῆμα ὑψαυχενέω καί κεφαλή ἐξαίρω καί βῆμα πούς ἁβρός καί μετέωρος .
clemens-alexandrinus.fragmenta 2
Ἤπιά σοι πρὸς τοὺς ἀπαντῶντας ἔστω τὰ ῥήματα , καὶ προσηγορίαι γλυκεῖαι · αἰδὼς δὲ πρὸς γυναῖκας καὶ βλέμμα τετραμμένον εἰς γῆν . λάλει δὲ περιεσκεμμένως ἅπαντα , καὶ τῇ φωνῇ τὸ χρήσιμον ἀποδίδου , τῇ χρείᾳ τῶν ἀκουόντων τὸ φθέγμα μετρῶν , ἄχρι ἂν καὶ ἐξάκουστον ᾖ , καὶ μήτε διαφεῦγον τὴν ἀκοὴν τῶν παρόντων ὑπὸ σμικρότητος , μήτε ὑπερβάλλον μείζονι τῇ κραυγῇ . φυλάττου δὲ ὅπως μηδέν ποτε λαλήσῃς ὃ μὴ προεσκέψω καὶ προενόησας · μηδὲ προχείρως καὶ μεταξὺ τῶν τοῦ ἑτέρου λόγων ὑπόβαλλε τοὺς σαυτοῦ δεῖ γὰρ ἀνὰ μέρος ἀκούειν καὶ διαλέγεσθαι , χρόνῳ μερίζοντα λόγον καὶ σιωπήν · μάνθανε δὲ ἀσμένως , καὶ ἀφθόνως δίδασκε , μηδὲ ὑπὸ φθόνου ποτὲ σοφίαν ἀποκρύπτου πρὸς τοὺς ἑτέρους , μηδὲ μαθήσεως ἀφίστασο δι’ αἰδῶ . ὕπεικε πρεσβυτέροις ἴσα πατράσιν · τίμα θεράποντας θεοῦ · κάταρχε σοφίας καὶ ἀρετῆς . μηδὲ ἐριστικὸς ἔσο πρὸς τοὺς φίλους , μηδὲ χλευαστὴς κατ’ αὐτῶν καὶ γελωτοποιός · ψεῦδος δὲ καὶ δόλον καὶ ὕβριν ἰσχυρῶς παραίτου · σὺν εὐφημίᾳ δὲ φέρε καὶ τὸν ὑπερήφανον καὶ ὑβριστὴν ὡς πρᾷός τε καὶ μεγαλόψυχος ἀνήρ .
Lemmas: ἤπιος σύ πρός ὁ ἀπαντάω εἰμί ὁ ῥῆμα , καί προσηγορία γλυκύς · αἰδώς δέ πρός γυνή καί βλέμμα τρέπω εἰς γῆ . λαλέω δέ περιεσκεμμένως ἅπας , καί ὁ φωνή ὁ χρήσιμος ἀποδίδημι , ὁ χρεία ὁ ἀκούω ὁ φθέγμα μετρέω , ἄχρι ἄν καί ἐξάκουστος εἰμί , καί μήτε διαφεύγω ὁ ἀκοή ὁ πάρειμι ὑπό μικρότης , μήτε ὑπερβάλλω μέγας ὁ κραυγή . φυλάσσω δέ ὅπως μηδείς ποτέ λαλέω ὅς μή προσκέπτομαι καί προνοοῦμαι · μηδέ πρόχειρος καί μεταξύ ὁ ὁ ἕτερος λόγος ὑποβάλλω ὁ σεαυτοῦ δέω γάρ ἀνά μέρος ἀκούω καί διαλέγω , χρόνος μερίζω λόγος καί σιωπή · μανθάνω δέ ἄσμενος , καί ἄφθονος διδάσκω , μηδέ ὑπό φθόνος ποτέ σοφία ἀποκρύπτω πρός ὁ ἕτερος , μηδέ μάθησις ἀφίστημι διά αἰδώς . ὑπείκω πρέσβυς ἴσος πατήρ · τιμάω θεράπων θεός · κατάρχω σοφία καί ἀρετή . μηδέ ἐριστικός εἰμί πρός ὁ φίλος , μηδέ χλευαστής κατά αὐτός καί γελωτοποιός · ψεῦδος δέ καί δόλος καί ὕβρις ἰσχυρός παραιτύσκω · σύν εὐφημία δέ φέρω καί ὁ ὑπερήφανος καί ὑβριστής ὡς πρᾶος τε καί μεγαλόψυχος ἀνήρ .
clemens-alexandrinus.fragmenta 3
Κείσθω δέ σοι πάντα εἰς θεὸν καὶ ἔργα καὶ λόγοι , καὶ πάντα ἀνάφερε Χριστῷ τὰ σαυτοῦ , καὶ πυκνῶς ἐπὶ θεὸν τρέπε τὴν ψυχήν , καὶ τὸ νόημα ἐπέρειδε τῇ Χριστοῦ δυνάμει ὥσπερ ἐν λιμένι τινὶ τῷ θείῳ φωτὶ τοῦ σωτῆρος ἀναπαυόμενον ἀπὸ πάσης λαλιᾶς τε καὶ πράξεως . καὶ μεθ’ ἡμέραν πολλάκις μὲν ἀνθρώποις κοίνου τὴν σεαυτοῦ φρόνησιν , θεῷ δὲ ἐπὶ πλεῖστον ἐν νυκτὶ ὁμοίως καὶ ἐν ἡμέρᾳ · μὴ γὰρ ὕπνος σε ἐπικρατείτω πολὺς τῶν πρὸς θεὸν εὐχῶν τε καὶ ὕμνων · θανάτῳ γὰρ ὁ μακρὸς ὕπνος ἐφάμιλλος . μέτοχος Χριστοῦ ἀεὶ καθίστασο τοῦ τὴν θείαν αὐγὴν καταλάμποντος ἐξ οὐρανοῦ · εὐφροσύνη γὰρ ἔστω σοι διηνεκὴς καὶ ἄπαυστος ὁ Χριστός .
Lemmas: κεῖμαι δέ σύ πᾶς εἰς θεός καί ἔργον καί λόγος , καί πᾶς ἀναφέρω Χριστός ὁ σεαυτοῦ , καί πυκνός ἐπί θεός τρέπω ὁ ψυχή , καί ὁ νόημα ἐπερείδω ὁ Χριστός δύναμις ὥσπερ ἐν λιμήν τις ὁ θεῖος φώς ὁ σωτήρ ἀναπαύω ἀπό πᾶς λαλιά τε καί πρᾶξις . καί μετά ἡμέρα πολλάκις μέν ἄνθρωπος κοινόω ὁ σεαυτοῦ φρόνησις , θεός δέ ἐπί πολύς ἐν νύξ ὅμοιος καί ἐν ἡμέρα · μή γάρ ὕπνος σύ ἐπικρατέω πολύς ὁ πρός θεός εὐχή τε καί ὕμνος · θάνατος γάρ ὁ μακρός ὕπνος ἐφάμιλλος . μέτοχος Χριστός ἀεί καθίστημι ὁ ὁ θεῖος αὐγή καταλάμπω ἐκ οὐρανός · εὐφροσύνη γάρ εἰμί σύ διηνεκής καί ἄπαυστος ὁ Χριστός .
clemens-alexandrinus.fragmenta 4
Μηδὲ λῦε τὸν τῆς ψυχῆς τόνον ἐν εὐωχίᾳ καὶ ποτῶν ἀνέσει , ἱκανὸν δὲ ἡγοῦ τῷ σώματι τὸ χρειῶδες . καὶ μὴ πρόσθεν ἐπείγου πρὸς τροφὰς πρὶν ἢ καὶ δείπνου παρῇ καιρός · ἄρτος δὲ ἔστω σοι τὸ δεῖπνον , καὶ πόαι γῆς προσέστωσαν καὶ τὰ ἐκ δένδρων ὡραῖα · ἴθι δὲ ἐπὶ τὴν τροφὴν εὐσταθῶς καὶ μὴ λυσσώδη γαστριμαργίαν ἐπιφαίνων · μηδὲ σαρκοβόρος μηδὲ φίλοινος ἔσο , ὁπότε μὴ νόσος τις ἴασιν ἐπὶ ταύτην ἄγοι . ἀλλ’ ἀντὶ τῶν ἐν τούτοις ἡδονῶν τὰς ἐν λόγοις θείοις καὶ ὕμνοις εὐφροσύνας αἱροῦ τῇ παρὰ θεοῦ σοι χορηγουμένας σοφίᾳ , οὐράνιός τε ἀεί σε φροντὶς ἀναγέτω πρὸς οὐρανόν .
Lemmas: Μήδος λύω ὁ ὁ ψυχή τόνος ἐν εὐωχία καί ποτόν ἄνεσις , ἱκανός δέ ἡγέομαι ὁ σῶμα ὁ χρειώδης . καί μή πρόσθεν ἐπείγω πρός τροφή πρίν ἤ καί δεῖπνον παρέρχομαι καιρός · ἄρτος δέ εἰμί σύ ὁ δεῖπνον , καί πόα γῆ πρόσειμι καί ὁ ἐκ δένδρον ὡραῖος · ἔρχομαι δέ ἐπί ὁ τροφή εὐσταθής καί μή λυσσώδης γαστριμαργία ἐπιφαίνω · μηδέ σαρκοβόρος μηδέ φίλοινος εἰμί , ὁπότε μή νόσος τις ἴασις ἐπί οὗτος ἄγω . ἀλλά ἀντί ὁ ἐν οὗτος ἡδονή ὁ ἐν λόγος θεῖος καί ὕμνος εὐφροσύνη αἱρέω ὁ παρά θεός σύ χορηγέω σοφία , οὐράνιος τε ἀεί σύ φροντίς ἀνάγω πρός οὐρανός .
clemens-alexandrinus.fragmenta 5
Καὶ τὰς πολλὰς περὶ σώματος ἀνίει μερίμνας τεθαρσηκὼς ἐλπίσι ταῖς πρὸς θεόν , ὅτι σοί γε τὰ ἀναγκαῖα παρέξει διαρκῆ τροφήν τε τὴν εἰς ζωὴν καὶ κάλυμμα σώματος καὶ χειμερινοῦ ψύχους ἀλεξητήρια . τοῦ γὰρ δὴ σοῦ βασιλέως γῆ τε ἅπασα καὶ ὅσα ἐκφύεται · ὡς μέλη δὲ αὑτοῦ τῶν αὑτοῦ θεραπόντων ὑπερβαλλόντως περιέπει καθάπερ ἱερὰ καὶ ναοὺς αὑτοῦ . διὰ δὴ τοῦτο μηδὲ νόσους ὑπερβαλλούσας δέδιθι μηδὲ γήρως ἔφοδον χρόνῳ προσδοκωμένου · παύσεται γὰρ καὶ νόσος , ὅταν ὁλοψύχῳ προθέσει ποιῶμεν τὰς αὐτοῦ ἐντολάς .
Lemmas: καί ὁ πολύς περί σῶμα ἀνίημι μέριμνα θαρσέω ἐλπίς ὁ πρός θεός , ὅτι σύ γε ὁ ἀναγκαῖος παρέχω διαρκής τροφή τε ὁ εἰς ζωή καί κάλυμμα σῶμα καί χειμερινός ψῦχος ἀλεξητήριος . ὁ γάρ δή σός βασιλεύς γῆ τε ἅπας καί ὅσος ἐκφύω · ὡς μέλος δέ ἑαυτοῦ ὁ ἑαυτοῦ θεράπων ὑπερβαλλόντως περιέπω καθά ἱερόν καί ναός ἑαυτοῦ . διά δή οὗτος μηδέ νόσος ὑπερβάλλω δείδω μηδέ γῆρας ἔφοδος χρόνος προσδοκάω · παύω γάρ καί νόσος , ὅταν ὁλόψυχος πρόθεσις ποιέω ὁ αὐτός ἐντολή .
clemens-alexandrinus.fragmenta 6
Ταῦτα εἰδὼς καὶ πρὸς νόσους ἰσχυρὰν κατασκεύαζε τὴν ψυχήν , εὐθάρσησον ὥσπερ τις ἀνὴρ ἐν σταδίοις ἄριστος ἀτρέπτῳ τῇ δυνάμει τοὺς πόνους ὑφίστασθαι . μηδὲ ὑπὸ λύπης πάνυ πιέζου τὴν ψυχήν , εἴτε νόσος ἐπικειμένη βαρύνει εἴτε ἄλλο τι συμπίπτει δυσχερές , ἀλλὰ γενναίως ἀνθίστα τοῖς πόνοις τὸ νόημα , χάριτας ἀνάγων θεῷ καὶ ἐν μέσοις τοῖς ἐπιπόνοις πράγμασι ἅτε δὴ σοφώτερά τε ἀνθρώπων φρονοῦντι καὶ ἅπερ οὐ δυνατὸν οὐδὲ ῥᾴδιον ἀνθρώποις εὑρεῖν . ἐλέει δὲ κακουμένους , καὶ τὴν παρὰ τοῦ θεοῦ βοήθειαν ἐπ’ ἀνθρώποις αἰτοῦ · ἐπινεύσει γὰρ αἰτοῦντι τῷ φίλῳ τὴν χάριν , καὶ τοῖς κακουμένοις ἐπικουρίαν παρέξει , τὴν αὑτοῦ δύναμιν γνώριμον ἀνθρώποις καθιστάναι βουλόμενος , ὡς ἂν εἰς ἐπίγνωσιν ἐλθόντες ἐπὶ θεὸν ἀνίωσιν καὶ τῆς αἰωνίου μακαριότητος ἀπολαύσωσιν , ἐπειδὰν ὁ τοῦ θεοῦ υἱὸς παραγένηται ἀγαθὰ τοῖς ἰδίοις ἀποκαθιστῶν .
Lemmas: οὗτος οἶδα καί πρός νόσος ἰσχυρός κατασκευάζω ὁ ψυχή , εὐθαρσέω ὥσπερ τις ἀνήρ ἐν στάδιον ἀγαθός ἄτρεπτος ὁ δύναμις ὁ πόνος ὑφίστημι . μηδέ ὑπό λύπη πάνυ πιέζω ὁ ψυχή , εἴτε νόσος ἐπίκειμαι βαρύνω εἴτε ἄλλος τις συμπίπτω δυσχερής , ἀλλά γενναῖος ἀνθίστημι ὁ πόνος ὁ νόημα , χάρις ἀνάγω θεός καί ἐν μέσος ὁ ἐπίπονος πρᾶγμα ἅτε δή σοφός τε ἄνθρωπος φρονέω καί ὅς οὐ δυνατός οὐδέ ῥᾴδιος ἄνθρωπος εὑρίσκω . ἐλεέω δέ κακόω , καί ὁ παρά ὁ θεός βοήθεια ἐπί ἄνθρωπος αἰτέω · ἐπινεύω γάρ αἰτέω ὁ φίλος ὁ χάρις , καί ὁ κακόω ἐπικουρία παρέχω , ὁ ἑαυτοῦ δύναμις γνώριμος ἄνθρωπος καθίστημι βούλομαι , ὡς ἄν εἰς ἐπίγνωσις ἔρχομαι ἐπί θεός ἀνίημι καί ὁ αἰώνιος μακαριότης ἀπολαύω , ἐπειδάν ὁ ὁ θεός υἱός παραγίγνομαι ἀγαθός ὁ ἴδιος ἀποκαθιστάω .