clemens-alexandrinus.excerpta-ex-theodoto 27
Ὁ ἱερεὺς εἰσιὼν ἐντὸς τοῦ καταπετάσματος τοῦ δευτέρου τό τε πέταλον ἀπετίθει παρὰ τῷ θυσιαστηρίῳ τοῦ θυμιάματος , αὐτὸς δὲ ἐν σιγῇ τὸ ἐν τῇ καρδίᾳ ἐγκεχαραγμένον ὄνομα ἔχων εἰσῄει , δεικνὺς τὴν ἀπόθεσιν τοῦ καθάπερ πετάλου χρυσοῦ καθαροῦ γενομένου καὶ κούφου διὰ τὴν κάθαρσιν , τοῦ ὥσπερ σώματος τῆς ψυχῆς [ ἀπόθεσιν ] , ἐν ᾧ ἐγκεχάρακτο τὸ γάνωμα τῆς θεοσεβείας , δι᾿ οὗ ταῖς ἀρχαῖς καὶ ταῖς ἐξουσίαις ἐγινώσκετο τὸ ὄνομα περικείμενος . ἀποτίθεται δὲ τοῦτο τὸ σῶμα , τὸ πέταλον τὸ ἀβαρὲς γενόμενον , ἐντὸς τοῦ καταπετάσματος τοῦ δευτέρου , ἐν τῷ νοητῷ κόσμῳ , ὅ ἐστι δεύτερον ὁλοσχερὲς καταπέτασμα τοῦ παντός , παρὰ τὸ θυσιαστήριον τοῦ θυμιάματος , παρὰ τοὺς λειτουργοὺς τῶν ἀναφερομένων εὐχῶν ἀγγέλους . γυμνὴ δὲ ἡ ψυχὴ ἐν δυνάμει τοῦ συνειδότος , οἶον σῶμα τῆς δυνάμεως γενομένη μεταβαίνει εἰς τὰ πνευματικά . λογικὴ τῷ ὄντι καὶ ἀρχιερατικὴ γενομένη , ὡς ἂν ἐμψυχουμένη ὡς εἰπεῖν ὑπὸ τοῦ λόγου προσεχῶς ἤδη , καθάπερ οἱ ἀρχάγγελοι τῶν ἀγγέλων ἀρχιερεῖς γενόμενοι καὶ τούτων πάλιν οἱ πρωτόκτιστοι . ποῦ δὲ ἔτι γραφῆς καὶ μαθήσεως κατόρθωμα τῇ ψυχῇ ἐκείνῃ τῇ καθαρᾷ γενομένῃ , ὅπου καὶ ἀξιοῦται » πρόσωπον πρὸς πρόσωπον « θεὸν ὁρᾶν ; τὴν γοῦν ἀγγελικὴν διδασκαλίαν ὑπερβᾶσα καὶ τὸ ὄνομα τὸ διδασκόμενον ἐγγράφως ἐπὶ τὴν γνῶσιν καὶ κατάληψιν τῶν πραγμάτων ἔρχεται . οὐκέτι νύμφη . ἀλλ᾿ ἤδη λόγος γενόμενος καὶ παρὰ τῷ νυμφίῳ καταλύων μετὰ τῶν πρωτοκλήτων καὶ πρωτοκτίστων . φίλων μὲν δι᾿ ἀγάπην , υἱῶν δὲ διὰ τὴν διδασκαλίαν καὶ ὑπακοήν , ἀδελφῶν δὲ διὰ τὸ τῆς γενέσεως κοινόν . ὥστε τὸ μὲν τῆς οἰκονομίας ἦν , τὸ πέταλον περικεῖσθαι καὶ μανθάνειν εἰς γνῶσιν , τὸ δὲ δυνάμεως . τὸ θεοφόρον γίνεσθαι τὸν ἄνθρωπον προσεχῶς ἐνεργούμενον ὑπὸ τοῦ κυρίου καὶ καθάπερ σῶμα αὐτοῦ γινόμενον .
Lemmas: ὁ ἱερεύς εἰσέρχομαι ἐντός ὁ καταπέτασμα ὁ δεύτερος ὁ τε πέταλον ἀποτίθημι παρά ὁ θυσιαστήριον ὁ θυμίαμα , αὐτός δέ ἐν σιγή ὁ ἐν ὁ καρδία ἐγχαράσσω ὄνομα ἔχω εἰσέρχομαι , δείκνυμι ὁ ἀπόθεσις ὁ καθά πέταλον χρυσός καθαρός γίγνομαι καί κοῦφος διά ὁ κάθαρσις , ὁ ὥσπερ σῶμα ὁ ψυχή [ ἀπόθεσις ] , ἐν ὅς ἐγχαράσσω ὁ γάνωμα ὁ θεοσέβεια , διά ὅς ὁ ἀρχή καί ὁ ἐξουσία γιγνώσκω ὁ ὄνομα περίκειμαι . ἀποτίθημι δέ οὗτος ὁ σῶμα , ὁ πέταλον ὁ ἀβαρής γίγνομαι , ἐντός ὁ καταπέτασμα ὁ δεύτερος , ἐν ὁ νοητός κόσμος , ὅς εἰμί δεύτερος ὁλοσχερής καταπέτασμα ὁ πᾶς , παρά ὁ θυσιαστήριον ὁ θυμίαμα , παρά ὁ λειτουργός ὁ ἀναφέρω εὐχή ἄγγελος . γυμνός δέ ὁ ψυχή ἐν δύναμις ὁ σύνοιδα , οἷος σῶμα ὁ δύναμις γίγνομαι μεταβαίνω εἰς ὁ πνευματικός . λογικός ὁ εἰμί καί ἀρχιερατικός γίγνομαι , ὡς ἄν ἐμψυχόω ὡς λέγω ὑπό ὁ λόγος προσεχής ἤδη , καθά ὁ ἀρχάγγελος ὁ ἄγγελος ἀρχιερεύς γίγνομαι καί οὗτος πάλιν ὁ πρωτόκτιστος . ποῦ δέ ἔτι γραφή καί μάθησις κατόρθωμα ὁ ψυχή ἐκεῖνος ὁ καθαρός γίγνομαι , ὅπου καί ἀξιόω » πρόσωπον πρός πρόσωπον « θεός ὁράω ; ὁ γοῦν ἀγγελικός διδασκαλία ὑπερβαίνω καί ὁ ὄνομα ὁ διδάσκω ἔγγραφος ἐπί ὁ γνῶσις καί κατάληψις ὁ πρᾶγμα ἔρχομαι . οὐκέτι νύμφη . ἀλλά ἤδη λόγος γίγνομαι καί παρά ὁ νυμφίος καταλύω μετά ὁ πρωτόκλατος καί πρωτόκτιστος . φίλος μέν διά ἀγάπη , υἱός δέ διά ὁ διδασκαλία καί ὑπακοή , ἀδελφός δέ διά ὁ ὁ γένεσις κοινός . ὥστε ὁ μέν ὁ οἰκονομία εἰμί , ὁ πέταλον περίκειμαι καί μανθάνω εἰς γνῶσις , ὁ δέ δύναμις . ὁ θεοφόρος γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος προσεχής ἐνεργέω ὑπό ὁ κύριος καί καθά σῶμα αὐτός γίγνομαι .