clearchus-solensis.fragmenta 2.69
Ὅτι δὲ οὐ μόνον ἠπίσταντο τοὺς Ἰουδαίους , ἀλλὰ καὶ ἐθαύμαζον ὅσοις αὐτῶν ἐντύχοιεν οὐχ οἱ φαυλότατοι τῶν Ἑλλήνων , ἀλλ’ οἱ ἐπὶ σοφίᾳ μάλιστα τεθαυμασμένοι , ῥᾴδιον γνῶναι . Κλέαρχος γὰρ , ὁ Ἀριστοτέλους ὢν μαθητὴς καὶ τῶν ἐκ τοῦ Περιπάτου φιλοσόφων οὐδενὸς δεύτερος , ἐν τῷ πρώτῳ Περὶ ὕπνον βιβλίῳ φησὶν Ἀριστοτέλην τὸν διδάσκαλον αὐτοῦ περί τινος ἀνδρὸς Ἰουδαίου ταῦτα ἱστορεῖν , αὐτῷ τε τὸν λόγον Ἀριστοτέλει ἀνατίθησι . Ἔστι δ’ οὕτω γεγραμμένον . « Ἀλλὰ τὰ μὲν πολλὰ μακρὸν ἂν εἴη λέγειν · ὅσα δ’ ἔχει τῶν ἐκείνου θαυμασιότητά τινα καὶ φιλοσοφίαν , ὁμοίως διελθεῖν οὐ χεῖρον . Σαφῶς δ’ ἴσθι , εἶπεν , Ὑπεροχίδη , ὀνείροις ἴσα σοὶ δόξω λέγειν . Καὶ ὁ Ὑπεροχίδης εὐλαβούμενος , Δι’ αὐτὸ γὰρ , ἔφη , τοῦτο καὶ ζητοῦμεν ἀκοῦσαι πάντες . Οὐκοῦν , εἶπεν ὁ Ἀριστοτέλης , κατὰ τὸ τῶν ῥητορικῶν παράγγελμα , τὸ γένος αὐτοῦ πρῶτον διέλθωμεν , ἵνα μὴ ἀπειθῶμεν τοῖς τῶν ἀπαγγελιῶν διδασκάλοις . Δέγε , εἶπεν ὁ Ὑπεροχίδης , ὅ τι σοι δοκεῖ . Κἀκεῖνος τοίνυν τὸ μὲν γένος ἦν Ἰουδαῖος ἐκ τῆς Κοίλης Συρίας , οὗτοι δέ εἰσιν ἀπόγονοι τῶν ἐν Ἰνδοῖς φιλοσόφων . Καλοῦνται δὲ , ὥς φασιν , οἱ φιλόσοφοι παρὰ μὲν Ἰνδοῖς Καλανοὶ , παρὰ δὲ Σύροισ Ἰουδαῖοι , τοὔνομα λαβόντες ἀπὸ τοῦ τόπου · προσαγορεύεται γὰρ ὃν κατοικοῦσι τόπον , Ἰουδαία . Τὸ δὲ τῆς πόλεως αὐτῶν ὄνομα πάνυ σκολιόν ἐστιν , Ἱερουσαλὴμ γὰρ αὐτὴν καλοῦσιν . Οὗτος οὖν ὁ ἄνθρωπος ἐπιξενούμενός τε πολλοῖς κἀκ τῶν ἄνω τόπων εἰς τοὺς ἐπιθαλαττίους ὑποκαταβαίνων Ἑλληνικὸς ἦν , οὐ τῇ διαλέκτῳ μόνον , ἀλλὰ καὶ τῇ ψυχῇ . Καὶ τότε διατριβόντων ἡμῶν περὶ τὴν Ἀσίαν , παραβαλὼν εἰς τοὺς αὐτοὺς τόπους ἐν οἷς ἦμεν , ἐντυγχάνει ἡμῖν τε καί τισιν ἑτέροις τῶν σχολαστικῶν , πειρώμενος αὐτῶν τῆς σοφίας . Ὡς δὲ πολλοῖς τῶν ἐν παιδείᾳ συνῳκείωτο , « παρεδίδου τι μᾶλλον ὧν εἶχεν . » Ταῦτ’ εἴρηκεν Ἀριστοτέλης παρὰ τῷ Κλεάρχῳ , καὶ προσέτι πολλὴν καὶ θαυμάσιον καρτερίαν τοῦ Ἰουδαίου ἀνδρὸς ἐν τῇ διαίτῃ καὶ σωφροσύνῃ διεξιών . Ἔνεστι δὲ τοῖς βουλομένοις ἐξ αὐτοῦ τὸ πλέον γνῶναι τοῦ βιβλίου · φυλάττομαι γὰρ ἐγὼ τὰ πλείω τῶν ἱκανῶν παρατίθεσθαι . Κλέαρχος μὲν οὖν ἐν παρεκβάσει ταῦτ’ εἴρηκεν ( τὸ γὰρ προκείμενον αὐτῷ ἦν ἕτερον ) , οὕτως ἡμῶν μνημονεύσας .
Lemmas: ὅτι δέ οὐ μόνος ἐπίσταμαι ὁ Ἰουδαῖος , ἀλλά καί θαυμάζω ὅσος αὐτός ἐντυγχάνω οὐ ὁ φαῦλος ὁ Έλληνας , ἀλλά ὁ ἐπί σοφία μάλιστα θαυμάζω , ῥᾴδιος γιγνώσκω . Κλέαρχος γάρ , ὁ Ἀριστοτέλης εἰμί μαθητής καί ὁ ἐκ ὁ περίπατος φιλόσοφος οὐδείς δεύτερος , ἐν ὁ πρῶτος περι ὕπνος βιβλίον φημί Ἀριστοτέλης ὁ διδάσκαλος αὐτός περί τις ἀνήρ Ἰουδαῖος οὗτος ἱστορέω , αὐτός τε ὁ λόγος Ἀριστοτέλης ἀνατίθημι . εἰμί δέ οὕτως γράφω . « ἀλλά ὁ μέν πολύς μακρός ἄν εἰμί λέγω · ὅσος δέ ἔχω ὁ ἐκεῖνος θαυμασιότης τις καί φιλοσοφία , ὅμοιος διέρχομαι οὐ χείρων . σαφής δέ εἰμί , λέγω , Ὑπεροχίδης , ὄνειρος ἴσος σύ δοκέω λέγω . καί ὁ Ὑπεροχίδης εὐλαβέομαι , διά αὐτός γάρ , φημί , οὗτος καί ζητέω ἀκούω πᾶς . οὐκοῦν , λέγω ὁ Ἀριστοτέλης , κατά ὁ ὁ ῥητορικός παράγγελμα , ὁ γένος αὐτός πρῶτος διέρχομαι , ἵνα μή ἀπειθέω ὁ ὁ ἀπαγγελία διδάσκαλος . δέ , λέγω ὁ Ὑπεροχίδης , ὁ τίς σύ δοκέω . ἐκεῖνος τοίνυν ὁ μέν γένος εἰμί Ἰουδαῖος ἐκ ὁ κοῖλος Συρία , οὗτος δέ εἰμί ἀπόγονος ὁ ἐν Ἰνδός φιλόσοφος . καλέω δέ , ὅς φημί , ὁ φιλόσοφος παρά μέν Ἰνδός Καλανός , παρά δέ Σύρος Ἰουδαῖος , ὄνομα λαμβάνω ἀπό ὁ τόπος · προσαγορεύω γάρ ὅς κατοικέω τόπος , Ἰουδαία . ὁ δέ ὁ πόλις αὐτός ὄνομα πάνυ σκολιός εἰμί , Ἱεροσόλυμα γάρ αὐτός καλέω . οὗτος οὖν ὁ ἄνθρωπος ἐπιξενόομαι τε πολύς ἐκ ὁ ἄνω τόπος εἰς ὁ ἐπιθαλάσσιος ὑποκαταβαίνω Ἑλληνικός εἰμί , οὐ ὁ διάλεκτος μόνος , ἀλλά καί ὁ ψυχή . καί τότε διατρίβω ἐγώ περί ὁ Ἀσία , παραβάλλω εἰς ὁ αὐτός τόπος ἐν ὅς εἰμί , ἐντυγχάνω ἐγώ τε καί τις ἕτερος ὁ σχολαστικός , πειράω αὐτός ὁ σοφία . ὡς δέ πολύς ὁ ἐν παιδεία συνοικειόω , « παραδίδωμι τίς μᾶλλον ὅς ἔχω . » ταῦτα λέγω Ἀριστοτέλης παρά ὁ Κλέαρχος , καί προσέτι πολύς καί θαυμάσιος καρτερία ὁ Ἰουδαῖος ἀνήρ ἐν ὁ δίαιτα καί σωφροσύνη διεξέρχομαι . ἔνειμι δέ ὁ βούλομαι ἐκ αὐτός ὁ πλείων γιγνώσκω ὁ βιβλίο · φυλάσσω γάρ ἐγώ ὁ πλείων ὁ ἱκανός παρατίθημι . Κλέαρχος μέν οὖν ἐν παρέκβασις αὐτός λέγω ( ὁ γάρ πρόκειμαι αὐτός εἰμί ἕτερος ) , οὕτως ἐγώ μνημονεύω .