claudius-aelianus.varia-historia 2.4
Φαλάριδος ὑμῖν ἔργον οὐ μάλα ἐκείνῳ σύνηθες εὶπεῖν ἐθέλω · τὸ δὲ ἔργον φιλανθρωπίαν ἄμαχον ὁμολογεῖ , καὶ διὰ τοῦτο ἀλλότριον ἐκείνου δοκεῖ . Χαρίτων ἦν Ἀκραγαντῖνος φιλόκαλος ἄνθρωπος καὶ περὶ τὴν ὥραν τὴν τῶν νέων ἐσπουδακὼς δαιμονίως · διαπύρως δὲ ἠράσθη μάλιστα Μελανίππου Ἀκραγαντίνου καὶ ἐκείνου καὶ τὴν ψυχὴν ἀγαθοῦ καὶ τὸ κάλλος διαφέροντος . τοῦτον ἐλύπησέ τι Φάλαρις τὸν Μελάνιππον · δικαζομένῳ γὰρ αὐτῷ πρός τινα τῶν ἑταίρων αὐτοῦ τοῦ Φαλάριδος προσέταξεν ὁ τύραννος τὴν γραφὴν καταθέσθαι . τοῦ δὲ μὴ πειθομένου ὃ δὲ ἠπείλησε τὰ ἔσχατα δράσειν αὐτὸν μὴ ὑπακούσαντα . ﻿ καὶ ἐκεῖνος μὲν παρὰ τὴν δίκην ἐκράτησεν ἀνάγκῃ προστάξαντος τοῦ Φαλάριδος , οἱ δὲ ἄρχοντες τὴν γραφὴν τοῦ ἀγῶνος ἠφάνισαν . βαρέως δὲ ἐπὶ τούτοις ὁ νεανίσκος ἤνεγκεν ὑβρίσθαι λέγων , καὶ ὡμολόγει τὴν ὀργὴν τὴν ἑαυτοῦ πρὸς τὸν ἐραστήν , καὶ ἠξίου κοινωνὸν αὐτὸν γενέσθαι τῆς ἐπιθέσεως τῆς κατʼ αὐτοῦ , καὶ ἄλλους δὲ ἔσπευδε προσλαβεῖν τῶν νεανίσκων , οὓς μάλιστα ᾔδει περὶ τὴν τοιαύτην πρᾶξιν θερμοτάτους . ὁρῶν δὲ αὐτὸν ὁ Χαρίτων ἐνθουσιῶντα καὶ ὑπὸ τῆς ὀργῆς ἀναφλεγόμενον , καὶ γινώσκων ὅτι τῶν πολιτῶν οὐδεὶς αὐτοῖς συλλήψεται δέει τῷ ἐκ τοῦ τυράννου , καὶ αὐτὸς ἔφη πάλαι τοῦτο ἐπιθυμεῖν καὶ σπεύδειν ἐκ παντὸς τὴν πατρίδα ῥύσασθαι τῆς δουλείας τῆς καταλαβούσης · ἀσφαλὲς δὲ μὴ εἶναι πρὸς πολλοὺς τὰ τοιαῦτα ἐκφέρειν . ἠξίου δὴ τὸν Μελάνιππόν οἱ συγχωρῆσαι ἀκριβέστερον ὑπὲρ τούτων διασκέψασθαι καὶ ἐᾶσαι παραφυλάξαι τὸν χρόνον τὸν ἐπιτήδειον ἐς τὴν πρᾶξιν . συνεχώρησε τὸ μειράκιον . ἐφʼ ἑαυτοῦ τοίνυν ὁ Χαρίτων βαλόμενος τὸ πᾶν τόλμημα , καὶ κοινωνὸν αὐτοῦ μὴ θελήσας παραλαβεῖν τὸν ἐρώμενον , ἵνʼ εἰ καταφωραθείη , αὐτὸς ὑπέχοι τὴν δίκην , ἀλλὰ μὴ καὶ ἐκεῖνον ἐς ταὐτὰ ἐμβάλοι , ἡνίκα οἱ ἐδόκει καλῶς ἔχειν , ἐγχειρίδιον λαβὼν ὡρμᾶτο ἐπὶ τὸν τύραννον . οὐ μὴν ἔλαθε , πάνυ σφόδρα ἀκριβῶς τῶν δορυφόρων τὰ τοιαῦτα φυλαττόντων . ἐμβληθεὶς δὲ ὑπὸ τοῦ Φαλάριδος ἐς τὸ δεσμωτήριον καὶ στρεβλούμενος ἵνʼ εἴποι τοὺς συνεγνωκότας , ὃ δὲ ἐνεκαρτέρει καὶ ἐνήθλει ταῖς βασάνοις . ἐπεὶ δὲ μακρὸν τοῦτο ἦν , ὁ Μελάνιππος ἧκεν ἐπὶ τὸν Φάλαριν , καὶ ὡμολόγησεν οὐ μόνον κοινωνὸς εἶναι τῷ Χαρίτωνι , ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἄρξαι τῆς ἐπιβουλῆς . τοῦ δὲ πυνθανομένου τὴν αἰτίαν , εἶπε τὸν ἐξ ἀρχῆς λόγον καὶ τὴν τῆς γραφῆς ἄρσιν , καὶ ἐπὶ τούτοις ὡμολόγει περιαλγῆσαι . θαυμάσας οὖν ἀμφοτέρους ἀφῆκε τῆς τιμωρίας , προστάξας αὐθημερὸν ἀπελθεῖν μὴ μόνον τῆς Ἀκραγαντίνων πόλεως ἀλλὰ καὶ τῆς Σικελίας · συνεχώρησε δὲ αὐτοῖς τὰ ἴδια δίκαια καρποῦσθαι . τούτους ὕστερον ἡ Πυθία καὶ τὴν φιλίαν αὐτῶν ὕμνησε διὰ τούτων τῶν ἐπῶν θείας ἡγητῆρες ἐφημερίοις φιλότητος εὐδαίμων Χαρίτων καὶ Μελάνιππος ἔφυ , τοῦ θεοῦ τὸν ἔρωτα αὐτῶν θείαν ὀνομάσαντος φιλίαν .
Lemmas: Φάλαρις σύ ἔργον οὐ μάλα ἐκεῖνος συνήθης λέγω ἐθέλω · ὁ δέ ἔργον φιλανθρωπία ἄμαχος ὁμολογέω , καί διά οὗτος ἀλλότριος ἐκεῖνος δοκέω . Χαρίτων εἰμί Ἀκραγαντῖνος φιλόκαλος ἄνθρωπος καί περί ὁ ὥρα ὁ ὁ νέος σπουδάζω δαιμόνιος · διάπυρος δέ ἔραμαι μάλα Μελάνιππος Ἀκραγαντῖνος καί ἐκεῖνος καί ὁ ψυχή ἀγαθός καί ὁ κάλλος διαφέρω . οὗτος λυπέω τις Φάλαρις ὁ Μελάνιππος · δικάζω γάρ αὐτός πρός τις ὁ ἑταῖρος αὐτός ὁ Φάλαρις προστάσσω ὁ τύραννος ὁ γραφή κατατίθημι . ὁ δέ μή πείθω ὁ δέ ἀπειλέω ὁ ἔσχατος δράω αὐτός μή ὑπακούω . ﻿ καί ἐκεῖνος μέν παρά ὁ δίκη κρατέω ἀνάγκη προστάσσω ὁ Φάλαρις , ὁ δέ ἄρχων ὁ γραφή ὁ ἀγών ἀφανίζω . βαρύς δέ ἐπί οὗτος ὁ νεανίσκος φέρω ὑβρίζω λέγω , καί ὁμολογέω ὁ ὀργή ὁ ἑαυτοῦ πρός ὁ ἐραστής , καί ἀξιόω κοινωνός αὐτός γίγνομαι ὁ ἐπίθεσις ὁ κατά αὐτός , καί ἄλλος δέ σπεύδω προσλαμβάνω ὁ νεανίσκος , ὅς μάλα οἶδα περί ὁ τοιοῦτος πρᾶξις θερμός . ὁράω δέ αὐτός ὁ Χαρίτων ἐνθουσιάω καί ὑπό ὁ ὀργή ἀναφλέγω , καί γιγνώσκω ὅτι ὁ πολίτης οὐδείς αὐτός συλλαμβάνω δέος ὁ ἐκ ὁ τύραννος , καί αὐτός φημί πάλαι οὗτος ἐπιθυμέω καί σπεύδω ἐκ πᾶς ὁ πατρίς ἐρύω ὁ δουλεία ὁ καταλαμβάνω · ἀσφαλής δέ μή εἰμί πρός πολύς ὁ τοιοῦτος ἐκφέρω . ἀξιόω δή ὁ Μελάνιππος ἕ συγχωρέω ἀκριβής ὑπέρ οὗτος διασκοπέω καί ἐάω παραφυλάσσω ὁ χρόνος ὁ ἐπιτήδειος εἰς ὁ πρᾶξις . συγχωρέω ὁ μειράκιον . ἐπί ἑαυτοῦ τοίνυν ὁ Χαρίτων βάλλω ὁ πᾶς τόλμημα , καί κοινωνός αὐτός μή ἐθέλω παραλαμβάνω ὁ ἐράω , ἵνα εἰ καταφωράω , αὐτός ὑπέχω ὁ δίκη , ἀλλά μή καί ἐκεῖνος εἰς αὐτός ἐμβάλλω , ἡνίκα ἕ δοκέω καλός ἔχω , ἐγχειρίδιον λαμβάνω ὁρμάω ἐπί ὁ τύραννος . οὐ μήν λανθάνω , πάνυ σφόδρα ἀκριβής ὁ δορυφόρος ὁ τοιοῦτος φυλάσσω . ἐμβάλλω δέ ὑπό ὁ Φάλαρις εἰς ὁ δεσμωτήριον καί στρεβλόω ἵνα λέγω ὁ συγγιγνώσκω , ὁ δέ ἐγκαρτερέω καί ἐναθλέω ὁ βάσανος . ἐπεί δέ μακρός οὗτος εἰμί , ὁ Μελάνιππος ἥκω ἐπί ὁ Φάλαρις , καί ὁμολογέω οὐ μόνος κοινωνός εἰμί ὁ Χαρίτων , ἀλλά καί αὐτός ἄρχω ὁ ἐπιβουλή . ὁ δέ πυνθάνομαι ὁ αἰτία , λέγω ὁ ἐκ ἀρχή λόγος καί ὁ ὁ γραφή ἄρσις , καί ἐπί οὗτος ὁμολογέω περιαλγέω . θαυμάζω οὖν ἀμφότερος ἀφίημι ὁ τιμωρία , προστάσσω αὐθημερόν ἀπέρχομαι μή μόνος ὁ Ἀκραγαντῖνος πόλις ἀλλά καί ὁ Σικελία · συγχωρέω δέ αὐτός ὁ ἴδιος δίκαιος καρπόω . οὗτος ὕστερον ὁ Πυθία καί ὁ φιλία αὐτός ὑμνέω διά οὗτος ὁ ἔπος θεῖος ἡγητήρ ἐφημέριος φιλότης εὐδαίμων Χάρις καί Μελάνιππος φύω , ὁ θεός ὁ ἔρως αὐτός θεῖος ὀνομάζω φιλία .