claudius-aelianus.varia-historia 3.18
Περιηγεῖταί τινα Θεόπομπος συνουσίαν Μίδου τοῦ Φρυγὸς καὶ Σιληνοῦ . νύμφης δὲ παῖς ὁ Σιληνὸς οὗτος , θεοῦ μὲν ἀφανέστερος τὴν φύσιν , ἀνθρώπου δὲ κρείττων , ἐπεὶ καὶ ἀθάνατος ἦν . πολλὰ μὲν οὖν καὶ ἄλλα ἀλλήλοις διελέχθησαν , καὶ ὑπὲρ τούτων δὲ ὁ Σιληνὸς ἔλεγε πρὸς τὸν Μίδαν . τὴν μὲν Εὐρώπην καὶ τὴν Ἀσίαν καὶ τὴν Λιβύην νήσους εἶναι , ἃς περιρρεῖν κύκλῳ τὸν Ὠκεανόν , ἤπειρον δὲ εἶναι μόνην ἐκείνην τὴν ἔξω τούτου τοῦ κόσμου . καὶ τὸ μὲν μέγεθος αὐτῆς ἄπειρον διηγεῖτο . τρέφειν δὲ τὰ ἄλλα ζῷα μεγάλα , καὶ τοὺς ἀνθρώπους δὲ τῶν ἐνταυθοῖ διπλασίονας τὸ μέγεθος , καὶ χρόνον ζῆν αὐτοὺς οὐχ ὅσον ἡμεῖς , ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνον διπλοῦν . καὶ πολλὰς μὲν εἶναι καὶ μεγάλας πόλεις καὶ βίων ἰδιότητας , καὶ νόμους αὐτοῖς τετάχθαι ἐναντίως κειμένους τοῖς παρʼ ἡμῖν νομιζομένοις . δύο δὲ εἶναι πόλεις ἔλεγε μεγέθει μεγίστας , οὐδὲν δὲ ἀλλήλαις ἐοικέναι · καὶ τὴν μὲν ὀνομάζεσθαι Μάχιμον , τὴν δὲ Εὐσεβῆ . τοὺς μὲν οὖν Εὐσεβεῖς ἐν εἰρήνῃ τε διάγειν καὶ πλούτῳ βαθεῖ , καὶ λαμβάνειν τοὺς καρποὺς ἐκ τῆς γῆς χωρὶς ἀρότρων καὶ βοῶν , γεωργεῖν δὲ καὶ σπείρειν οὐδὲν αὐτοῖς ἔργον εἶναι . καὶ διατελοῦσιν ʽἦ δʼ ὃσʼ ὑγιεῖς καὶ ἄνοσοι , καὶ καταστρέφουσι τὸν ἑαυτῶν βίον γελῶντες εὖ μάλα καὶ ἡδόμενοι . οὕτω δὲ ἀναμφιλόγως εἰσὶ δίκαιοι , ὡς μηδὲ τοὺς θεοὺς πολλάκις ἀπαξιοῦν ἐπιφοιτᾶν αὐτοῖς . οἱ δὲ τῆς Μαχίμου πόλεως μαχιμώτατοί τέ εἰσι καὶ αὐτοὶ καὶ γίνονται μεθʼ ὅπλων , καὶ ἀεὶ πολεμοῦσι , καὶ καταστρέφονται τοὺς ὁμόρους , καὶ παμπόλλων ἐθνῶν μία πόλις κρατεῖ αὕτη . εἰσὶ δὲ οἱ οἰκήτορες οὐκ ἐλάττους διακοσίων μυριάδων . ἀποθνήσκουσι δὲ τὸν μὲν ἄλλον χρόνον νοσήσαντες · σπάνιον δὲ τοῦτο , ἐπεὶ τά γε πολλὰ ἐν τοῖς πολέμοις ἢ ﻿ λίθοις ἢ ξύλοις παιόμενοι · ἄτρωτοι γάρ εἰσι σιδήρῳ . χρυσοῦ δὲ ἔχουσι καὶ ἀργύρου ἀφθονίαν , ὡς ἀτιμότερον εἶναι παρʼ αὐτοῖς τὸν χρυσὸν τοῦ παρʼ ἡμῖν σιδήρου . ἐπιχειρῆσαι δέ ποτε καὶ διαβῆναι τούτους ἐς τάσδε τὰς ἡμεδαπὰς νήσους ἔλεγε , καὶ διαπλεύσαντάς γε τὸν Ὠκεανὸν μυριάσι χιλίαις ἀνθρώπων ἕως Ὑπερβορέων ἀφικέσθαι . καὶ πυθομένους τῶν παρʼ ἡμῖν τούτους εἶναι τοὺς εὐδαιμονεστάτους , καταφρονῆσαι ὡς φαύλως καὶ ταπεινῶς πράττοντας , καὶ διὰ ταῦτα ἀτιμάσαι προελθεῖν περαιτέρω . τὸ δὲ ἔτι θαυμασιώτερον προσετίθει . μέροπάς τινας οὕτω καλουμένους ἀνθρώπους οἰκεῖν παρʼ αὐτοῖς ἔφη πόλεις πολλὰς καὶ μεγάλας , ἐπʼ ἐσχάτῳ δὲ τῆς χώρας αὐτῶν τόπον εἶναι καὶ ὀνομάζεσθαι Ἄνοστον , ἐοικέναι δὲ χάσματι , κατειλῆφθαι δὲ οὔτε ὑπὸ σκότους οὔτε ὑπὸ φωτός , ἀέρα δὲ ἐπικεῖσθαι ἐρυθήματι μεμιγμένον θολερῷ . δύο δὲ ποταμοὺς περὶ τοῦτον τὸν τόπον ῥεῖν , καὶ τὸν μὲν Ἡδονῆς καλεῖσθαι τὸν δὲ Λύπης · καὶ παρʼ ἑκάτερον τούτων ἑστηκέναι δένδρα τὸ μέγεθος πλατάνου μεγάλης . φέρειν δὲ καρποὺς τὰ μὲν παρὰ τὸν τῆς Λύπης ποταμὸν τοιαύτην ἔχοντας τὴν φύσιν . ἐάν τις αὐτῶν ἀπογεύσηται , τοσοῦτον ἐκβάλλει δακρύων , ὥστε κατατήκεσθαι πάντα τὸν ἑαυτοῦ βίον τὸν λοιπὸν θρηνοῦντα , καὶ οὕτω τελευτᾶν . τὰ δὲ ἕτερα τὰ παραπεφυκότα τῷ τῆς Ἡδονῆς ποταμῷ ἀντίπαλον ἐκφέρειν καρπόν . ὃς γὰρ ἂν γεύσηται τούτων , τῶν μὲν ἄλλων τῶν πρότερον ἐπιθυμιῶν παύεται , ἀλλὰ καὶ εἴ του ἤρα καὶ αὐτοῦ λαμβάνει λήθην , καὶ γίνεται κατὰ βραχὺ νεώτερος καὶ τὰς φθανούσας ἡλικίας καὶ τὰς ἤδη διελθούσας ἀναλαμβάνει ὀπίσω . τὸ μὲν γὰρ γῆρας ἀπορρίψας ἐπὶ τὴν ἀκμὴν ὑποστρέφει , εἶτα ἐπὶ τὴν τῶν μειρακίων ἡλικίαν ἀναχωρεῖ , εἶτα παῖς γίνεται , εἶτα βρέφος , καὶ ἐπὶ τούτοις ἐξαναλώθη . καὶ ταῦτα εἴ τῳ πιστὸς ὁ Χῖος λέγων , πεπιστεύσθω · ἐμοὶ δὲ δεινὸς εἶναι δοκεῖ μυθολόγος καὶ ἐν τούτοις καὶ ἐν ἄλλοις δέ .
Lemmas: περιηγέομαι τις Θεόπομπος συνουσία Μίδας ὁ Φρύξ καί Σιληνός . νύμφη δέ παῖς ὁ Σειληνός οὗτος , θεός μέν ἀφανής ὁ φύσις , ἄνθρωπος δέ κρατύς , ἐπεί καί ἀθάνατος εἰμί . πολύς μέν οὖν καί ἄλλος ἀλλήλων διαλέγω , καί ὑπέρ οὗτος δέ ὁ Σειληνός λέγω πρός ὁ Μίδας . ὁ μέν Εὐρώπη καί ὁ Ἀσία καί ὁ Λιβύη νῆσος εἰμί , ὅς περιρρέω κύκλος ὁ Ὠκεανός , ἤπειρος δέ εἰμί μόνος ἐκεῖνος ὁ ἔξω οὗτος ὁ κόσμος . καί ὁ μέν μέγεθος αὐτός ἄπειρος διηγέομαι . τρέφω δέ ὁ ἄλλος ζῷον μέγας , καί ὁ ἄνθρωπος δέ ὁ ἐνταυθοῖ διπλασίων ὁ μέγεθος , καί χρόνος ζάω αὐτός οὐ ὅσος ἐγώ , ἀλλά καί ἐκεῖνος διπλόος . καί πολύς μέν εἰμί καί μέγας πόλις καί βίος ἰδιότης , καί νόμος αὐτός τάσσω ἐναντίος κεῖμαι ὁ παρά ἐγώ νομίζω . δύο δέ εἰμί πόλις λέγω μέγεθος μέγας , οὐδείς δέ ἀλλήλων ἔοικα · καί ὁ μέν ὀνομάζω μαχιμυς , ὁ δέ Εὐσεβής . ὁ μέν οὖν Εὐσεβής ἐν εἰρήνη τε διάγω καί πλοῦτος βαθύς , καί λαμβάνω ὁ καρπός ἐκ ὁ γῆ χωρίς ἄροτρον καί βοῦς , γεωργέω δέ καί σπείρω οὐδείς αὐτός ἔργον εἰμί . καί διατελέω ἵημι δέ ὅσος ὑγιής καί ἄνοσος , καί καταστρέφω ὁ ἑαυτοῦ βίος γελάω εὖ μάλα καί ἥδομαι . οὕτως δέ ἀναμφίλογος εἰμί δίκαιος , ὡς μηδέ ὁ θεός πολλάκις ἀπαξιόω ἐπιφοιτάω αὐτός . ὁ δέ ὁ μαχιμυς πόλις μάχιμος τε εἰμί καί αὐτός καί γίγνομαι μετά ὅπλον , καί ἀεί πολεμέω , καί καταστρέφω ὁ ὅμορος , καί πάμπολυς ἔθνος εἷς πόλις κρατέω οὗτος . εἰμί δέ ὁ οἰκήτωρ οὐ ἐλαχύς διακόσιοι μυριάς . ἀποθνῄσκω δέ ὁ μέν ἄλλος χρόνος νοσέω · σπάνιος δέ οὗτος , ἐπεί ὁ γε πολύς ἐν ὁ πόλεμος ἤ ﻿ λίθος ἤ ξύλον παίω · ἄτρωτος γάρ εἰμί σίδηρος . χρυσός δέ ἔχω καί ἄργυρος ἀφθονία , ὡς ἄτιμος εἰμί παρά αὐτός ὁ χρυσός ὁ παρά ἐγώ σίδηρος . ἐπιχειρέω δέ ποτέ καί διαβαίνω οὗτος εἰς ὅδε ὁ ἡμεδαπός νῆσος λέγω , καί διαπλέω γε ὁ Ὠκεανός μυριάς χίλιοι ἄνθρωπος ἕως Ὑπερβόρεοι ἀφικνέομαι . καί πυνθάνομαι ὁ παρά ἐγώ οὗτος εἰμί ὁ εὐδαίμων , καταφρονέω ὡς φαῦλος καί ταπεινός πράσσω , καί διά οὗτος ἀτιμάζω προέρχομαι περαιτέρω . ὁ δέ ἔτι θαυμάσιος προστίθημι . μέροψ τις οὕτως καλέω ἄνθρωπος οἰκέω παρά αὐτός φημί πόλις πολύς καί μέγας , ἐπί ἔσχατος δέ ὁ χώρα αὐτός τόπος εἰμί καί ὀνομάζω Ἄνοστος , ἔοικα δέ χάσμα , καταλαμβάνω δέ οὔτε ὑπό σκότος οὔτε ὑπό φώς , ἀήρ δέ ἐπίκειμαι ἐρύθημα μείγνυμι θολερός . δύο δέ ποταμός περί οὗτος ὁ τόπος ῥέω , καί ὁ μέν Ἡδονή καλέω ὁ δέ Λύπης · καί παρά ἑκάτερος οὗτος ἵστημι δένδρον ὁ μέγεθος πλάτανος μέγας . φέρω δέ καρπός ὁ μέν παρά ὁ ὁ Λύπη ποταμός τοιοῦτος ἔχω ὁ φύσις . ἐάν τις αὐτός ἀπογεύω , τοσοῦτος ἐκβάλλω δάκρυον , ὥστε κατατήκω πᾶς ὁ ἑαυτοῦ βίος ὁ λοιπός θρηνέω , καί οὕτως τελευτάω . ὁ δέ ἕτερος ὁ παραφύομαι ὁ ὁ Ἡδονή ποταμός ἀντίπαλος ἐκφέρω καρπός . ὅς γάρ ἄν γεύω οὗτος , ὁ μέν ἄλλος ὁ πρότερος ἐπιθυμία παύω , ἀλλά καί εἰ τις ἐράω καί αὐτός λαμβάνω λήθη , καί γίγνομαι κατά βραχύς νέος καί ὁ φθάνω ἡλικία καί ὁ ἤδη διέρχομαι ἀναλαμβάνω ὀπίσω . ὁ μέν γάρ γῆρας ἀπορρίπτω ἐπί ὁ ἀκμή ὑποστρέφω , εἶτα ἐπί ὁ ὁ μειράκιον ἡλικία ἀναχωρέω , εἶτα παῖς γίγνομαι , εἶτα βρέφος , καί ἐπί οὗτος ἐξαναλίσκω . καί οὗτος εἰ τις πιστός ὁ Χῖος λέγω , πιστεύω · ἐγώ δέ δεινός εἰμί δοκέω μυθολόγος καί ἐν οὗτος καί ἐν ἄλλος δέ .