claudius-aelianus.varia-historia 1.15
ἐκ διαδοχῆς φασιν ἐπῳάζειν τὰς περιστεράς . εἶτα τῶν νεοττῶν γενομένων ὁ ἄρρην ἐμπτύει αὐτοῖς , ἵνα μὴ βασκανθῶσι . τίκτει δὲ ᾠὰ δύο ἡ θήλεια , ὧν τὸ μὲν πρῶτον ἄρρεν ποιεῖ πάντως , τὸ δὲ δεύτερον θῆλυ . τίκτουσι δὲ αἱ περιστεραὶ κατὰ πᾶσαν ὥραν τοῦ ἔτους · ἔνθεν τοι καὶ δεκάκις τοῦ ἔτους ὠδίνουσι . λόγος δέ τις περίεισιν Αἰγύπτιος , λέγων δωδεκάκις τὰς ἐν Αἰγύπτῳ τίκτειν . λέγει δὲ Ἀριστοτέλης καὶ διάφορον εἶναι τῆς περιστερᾶς τὴν πελειάδα · τὴν μὲν γὰρ περιστερὰν εἶναι μείζονα , τὴν δὲ πελειάδα βραχυτέραν , καὶ τὴν μὲν περιστερὰν τιθασὸν γίνεσθαι , τὴν δὲ οὔ . λέγει δὲ ὁ αὐτὸς μὴ πρότερον ἐπιβαίνειν τὸν ἄρρενα τῇ θηλείᾳ πρὶν ἢ φιλῆσαι αὐτήν · μὴ γὰρ ἀνέχεσθαι τὰς θηλείας τὴν τῶν ἀρρένων ὁμιλίαν τοῦ φιλήματος ἔρημον . προστίθησι δὲ τούτοις καὶ ἐκεῖνο , ὅτι καὶ αἱ θήλειαι ἀλλήλας ἀναβαίνουσιν , ὅταν τῆς πρὸς ἄρρενα μίξεως ἀτυχήσωσι · καὶ οὐδὲν μὲν ἐς ἀλλήλας προΐενται , τίκτουσι δὲ ᾠά , ἐξ ὧν νεοττοὶ οὐ γίνονται αὐταῖς . εἰ δέ τι Καλλιμάχῳ χρὴ προσέχειν , φάτταν καὶ πυραλλίδα καὶ περιστερὰν καὶ τρυγόνα φησὶ μηδὲν ἀλλήλαις ἐοικέναι . Ἰνδοὶ δέ φασι λόγοι περιστερὰς ἐν Ἰνδοῖς γίνεσθαι μηλίνας τὴν χρόαν . Χάρων δὲ ὁ Λαμψακηνὸς περὶ τὸν Ἄθω φανῆναι περιστερὰς λευκὰς λέγει , ὅτε ἐνταῦθα ἀπώλοντο αἱ τῶν Περσῶν τριήρεις περικάμπτουσαι τὸν Ἄθω . ἐν Ἔρυκι δὲ τῆς Σικελίας , ἔνθα ἐστὶν ὁ τῆς Ἀφροδίτης νεὼς σεμνός τε καὶ ἅγιος , κατά τινα καιρὸν θύουσιν οἱ Ἐρυκινοὶ τὰ Ἀναγώγια , καὶ λέγουσι τὴν Ἀφροδίτην ἐς Λιβύην ἐκ Σικελίας ἀνάγεσθαι . τότε οὖν ἀφανεῖς ἐκ τοῦ χώρου αἱ περιστεραὶ γίνονται , ὥσπερ οὖν τῇ θεῷ συναποδημοῦσαι . κατά γε μὴν τὸν λοιπὸν χρόνον πάμπολύ τι πλῆθος τῶνδε τῶν ὀρνίθων ἐπιπολάζειν τῷ νεῷ τῆς θεοῦ ὡμολόγηται . Ἀχαϊκοὶ δὲ αὖ πάλιν λέγουσι λόγοι καὶ τὸν Δία αὐτὸν μεταβαλεῖν τὴν μορφὴν ἐς περιστεράν , ἐρασθέντα παρθένου Φθίας ὄνομα . ἐν Αἰγίῳ δὲ ᾤκει ἡ Φθία αὕτη .
Lemmas: ἐκ διαδοχή φημί ἐπῳάζω ὁ περιστερά . εἶτα ὁ νεοσσός γίγνομαι ὁ ἄρσην ἐμπτύω αὐτός , ἵνα μή βασκαίνω . τίκτω δέ ᾠόν δύο ὁ θῆλυς , ὅς ὁ μέν πρῶτος ἄρσην ποιέω πάντως , ὁ δέ δεύτερος θῆλυς . τίκτω δέ ὁ περιστερά κατά πᾶς ὥρα ὁ ἔτος · ἔνθεν τοι καί δεκάκις ὁ ἔτος ὠδίνω . λόγος δέ τις περίειμι Αἰγύπτιος , λέγω δωδεκάκις ὁ ἐν Αἴγυπτος τίκτω . λέγω δέ Ἀριστοτέλης καί διάφορος εἰμί ὁ περιστερά ὁ πελειάς · ὁ μέν γάρ περιστερά εἰμί μέγας , ὁ δέ πελειάς βραχύς , καί ὁ μέν περιστερά τιθασός γίγνομαι , ὁ δέ οὐ . λέγω δέ ὁ αὐτός μή πρότερος ἐπιβαίνω ὁ ἄρσην ὁ θῆλυς πρίν ἤ φιλέω αὐτός · μή γάρ ἀνέχω ὁ θῆλυς ὁ ὁ ἄρσην ὁμιλία ὁ φίλημα ἐρῆμος . προστίθημι δέ οὗτος καί ἐκεῖνος , ὅτι καί ὁ θῆλυς ἀλλήλων ἀναβαίνω , ὅταν ὁ πρός ἄρσην μίξις ἀτυχέω · καί οὐδείς μέν εἰς ἀλλήλων προίημι , τίκτω δέ ᾠόν , ἐκ ὅς νεοσσός οὐ γίγνομαι αὐτός . εἰ δέ τις Καλλίμαχος χρή προσέχω , φάσσα καί πυραλλίς καί περιστερά καί τρυγών φημί μηδείς ἀλλήλων ἔοικα . Ἰνδός δέ φημί λόγος περιστερά ἐν Ἰνδός γίγνομαι μήλινος ὁ χροιά . Χάρων δέ ὁ Λαμψακηνός περί ὁ Ἄθως φαίνω περιστερά λευκός λέγω , ὅτε ἐνταῦθα ἀπόλλυμι ὁ ὁ Πέρσης τριήρης περικάμπτω ὁ Ἄθως . ἐν Ἔρυξ δέ ὁ Σικελία , ἔνθα εἰμί ὁ ὁ Ἀφροδίτη ναῦς σεμνός τε καί ἅγιος , κατά τις καιρός θύω ὁ Ἐρυκινός ὁ Ἀναγώγια , καί λέγω ὁ Ἀφροδίτη εἰς Λιβύη ἐκ Σικελία ἀνάγω . τότε οὖν ἀφανής ἐκ ὁ χῶρος ὁ περιστερά γίγνομαι , ὥσπερ οὖν ὁ θεός συναποδημέω . κατά γε μήν ὁ λοιπός χρόνος πάμπολυς τις πλῆθος ὅδε ὁ ὄρνις ἐπιπολάζω ὁ νέος ὁ θεός ὁμολογέω . Ἀχαϊκός δέ αὖ πάλιν λέγω λόγος καί ὁ Ζεύς αὐτός μεταβάλλω ὁ μορφή εἰς περιστερά , ἔραμαι παρθένος Φθία ὄνομα . ἐν Αἴγιον δέ οἰκέω ὁ Φθία οὗτος .