claudius-aelianus.varia-historia 3.19
λέγεται τὴν διαφορὰν Ἀριστοτέλους πρὸς Πλάτωνα τὴν πρώτην ἐκ τούτων γενέσθαι . οὐκ ἠρέσκετο τῷ βίῳ αὐτοῦ ὁ Πλάτων οὐδὲ τῇ κατασκευῇ τῇ περὶ τὸ σῶμα . καὶ γὰρ ἐσθῆτι ἐχρῆτο περιέργῳ ὁ Ἀριστοτέλης καὶ ὑποδέσει , καὶ κουρὰν δὲ ἐκείρετο καὶ ταύτην ἀήθη Πλάτωνι , καὶ δακτυλίους δὲ πολλοὺς φορῶν ἐκαλλύνετο ἐπὶ τούτῳ · καὶ μωκία δέ τις ἦν αὐτοῦ περὶ τὸ πρόσωπον , καὶ ἄκαιρος στωμυλία λαλοῦντος κατηγόρει καὶ αὕτη τὸν τρόπον αὐτοῦ . πάντα δὲ ταῦτα ὡς ἔστιν ἀλλότρια φιλοσόφου , δῆλον . ἅπερ οὖν ὁρῶν ὁ Πλάτων οὐ προσίετο τὸν ἄνδρα , προετίμα δὲ αὐτοῦ Ξενοκράτην καὶ Σπεύσιππον καὶ Ἀμύκλαν καὶ ἄλλους , τῇ τε λοιπῇ δεξιούμενος αὐτοὺς τιμῇ καὶ οὖν καὶ τῇ κοινωνίᾳ τῶν λόγων . ἀποδημίας δὲ γενομένης ποτὲ τῷ Ξενοκράτει ἐς τὴν πατρίδα , ἐπέθετο τῷ Πλάτωνι ὁ Ἀριστοτέλης , χορόν τινα τῶν ὁμιλητῶν τῶν ἑαυτοῦ περιστησάμενος , ὧν ἦν Μνάσων τε ὁ Φωκεὺς καὶ ἄλλοι τοιοῦτοι . ἐνόσει δὲ τότε ὁ Σπεύσιππος , καὶ διὰ ταῦτα ἀδύνατος ἦν συμβαδίζειν τῷ Πλάτωνι . ὁ δὲ Πλάτων ὀγδοήκοντα ἔτη ἐγεγόνει , καὶ ὁμοῦ τι διὰ τὴν ἡλικίαν ἐπελελοίπει τὰ τῆς μνήμης αὐτόν . ἐπιθέμενος οὖν αὐτῷ καὶ ἐπιβουλεύων ὁ Ἀριστοτέλης , καὶ φιλοτίμως πάνυ τὰς ἐρωτήσεις ποιούμενος καὶ τρόπον τινὰ καὶ ἐλεγκτικῶς , ἀδικῶν ἅμα καὶ ἀγνωμονῶν ἦν δῆλος · καὶ διὰ ταῦτα ἀποστὰς ὁ Πλάτων τοῦ ἔξω περιπάτου , ἔνδον ἐβάδιζε σὺν τοῖς ἑταίροις . τριῶν δὲ μηνῶν διαγενομένων ὁ Ξενοκράτης ἀφίκετο ἐκ τῆς ἀποδημίας , καὶ καταλαμβάνει τὸν Ἀριστοτέλη βαδίζοντα οὗ κατέλιπε τὸν Πλάτωνα . ὁρῶν δὲ αὐτὸν μετὰ τῶν γνωρίμων οὐ πρὸς Πλάτωνα ἀναχωροῦντα ἐκ τοῦ περιπάτου , ἀλλὰ καθʼ ἑαυτὸν ἀπιόντα ἐς τὴν πόλιν , ἤρετό τινα τῶν ἐν τῇ περιπάτῳ ὅπου ποτὲ εἴη ὁ Πλάτων · ὑπώπτευε γὰρ αὐτὸν μαλακίζεσθαι . ὃ δὲ ἀπεκρίνατο ʽἐκεῖνος μὲν οὐ νοσεῖ , ἐνοχλῶν δὲ αὐτὸν Ἀριστοτέλης παραχωρῆσαι πεποίηκε τοῦ περιπάτου , καὶ ἀναχωρήσας ἐν τῷ κήπῳ τῷ ἑαυτοῦ φιλοσοφεῖ.ʼ ὁ δὲ Ξενοκράτης ἀκούσας παραχρῆμα ἧκε πρὸς Πλάτωνα , καὶ κατέλαβε διαλεγόμενον τοῖς σὺν ἑαυτῷ · ἦσαν δὲ μάλα συχνοὶ καὶ ἄξιοι λόγου καὶ οἱ μάλιστα δοκοῦντες τῶν νέων ἐπιφανεῖς . ἐπεὶ δὲ ἐπαύσατο τῆς ὁμιλίας , ἠσπάσατό τε ὡς τὸ εἰκὸς τὸν Ξενοκράτην φιλανθρώπως καὶ αὖ πάλιν ὁ Ξενοκράτης ἐκεῖνον ὁμοίως . διαλυθείσης δὲ τῆς συνουσίας οὐδὲν οὔτε εἰπὼν πρὸς τὸν Πλάτωνα ὁ Ξενοκράτης οὔτε ἀκούσας , συναγαγὼν τοὺς ἑταίρους τῷ Σπευσίππῳ πάνυ ἰσχυρῶς ἐπέπληξε παραχωρήσαντι τοῦ περιπάτου Ἀριστοτέλει , αὐτός τε ἐπέθετο τῷ Σταγειρίτῃ κατὰ τὸ καρτερόν , καὶ ἐς τοσοῦτον προῆλθε φιλοτιμίας , ὡς ἐξελάσαι αὐτὸν καὶ ἀποδοῦναι τὸ σύνηθες χωρίον τῷ Πλάτωνι .
Lemmas: λέγω ὁ διαφορά Ἀριστοτέλης πρός Πλάτων ὁ πρῶτος ἐκ οὗτος γίγνομαι . οὐ ἀρέσκω ὁ βίος αὐτός ὁ Πλάτων οὐδέ ὁ κατασκευή ὁ περί ὁ σῶμα . καί γάρ ἐσθής χράω περίεργος ὁ Ἀριστοτέλης καί ὑπόδεσις , καί κουρά δέ κείρω καί οὗτος ἀήθης Πλάτων , καί δακτύλιος δέ πολύς φορέω καλλύνω ἐπί οὗτος · καί μωκία δέ τις εἰμί αὐτός περί ὁ πρόσωπον , καί ἄκαιρος στωμυλία λαλέω κατηγορέω καί οὗτος ὁ τρόπος αὐτός . πᾶς δέ οὗτος ὡς εἰμί ἀλλότριος φιλόσοφος , δῆλος . ὅς οὖν ὁράω ὁ Πλάτων οὐ προσίημι ὁ ἀνήρ , προτιμάω δέ αὐτός Ξενοκράτης καί Σπεύσιππος καί Ἀμύκλης καί ἄλλος , ὁ τε λοιπός δεξιόομαι αὐτός τιμή καί οὖν καί ὁ κοινωνία ὁ λόγος . ἀποδημία δέ γίγνομαι ποτέ ὁ Ξενοκράτης εἰς ὁ πατρίς , ἐπιτίθημι ὁ Πλάτων ὁ Ἀριστοτέλης , χορός τις ὁ ὁμιλητής ὁ ἑαυτοῦ περιίστημι , ὅς εἰμί Μνάσων τε ὁ Φωκεύς καί ἄλλος τοιοῦτος . νοσέω δέ τότε ὁ Σπεύσιππος , καί διά οὗτος ἀδύνατος εἰμί συμβαδίζω ὁ Πλάτων . ὁ δέ Πλάτων ὀγδοήκοντα ἔτος γίγνομαι , καί ὁμοῦ τις διά ὁ ἡλικία ἐπιλείπω ὁ ὁ μνήμη αὐτός . ἐπιτίθημι οὖν αὐτός καί ἐπιβουλεύω ὁ Ἀριστοτέλης , καί φιλότιμος πάνυ ὁ ἐρώτησις ποιέω καί τρόπος τις καί ἐλεγκτικός , ἀδικέω ἅμα καί ἀγνωμονέω εἰμί δῆλος · καί διά οὗτος ἀφίστημι ὁ Πλάτων ὁ ἔξω περίπατος , ἔνδον βαδίζω σύν ὁ ἑταῖρος . τρεῖς δέ μείς διαγίγνομαι ὁ Ξενοκράτης ἀφικνέομαι ἐκ ὁ ἀποδημία , καί καταλαμβάνω ὁ Ἀριστοτέλης βαδίζω οὗ καταλείπω ὁ Πλάτων . ὁράω δέ αὐτός μετά ὁ γνώριμος οὐ πρός Πλάτων ἀναχωρέω ἐκ ὁ περίπατος , ἀλλά κατά ἑαυτοῦ ἀπέρχομαι εἰς ὁ πόλις , ἔρομαι τις ὁ ἐν ὁ περίπατος ὅπου ποτέ εἰμί ὁ Πλάτων · ὑποπτεύω γάρ αὐτός μαλακίζομαι . ὁ δέ ἀποκρίνω ἔοικα μέν οὐ νοσέω , ἐνοχλέω δέ αὐτός Ἀριστοτέλης παραχωρέω ποιέω ὁ περίπατος , καί ἀναχωρέω ἐν ὁ κῆπος ὁ ἑαυτοῦ φιλοσοφέω ὁ δέ Ξενοκράτης ἀκούω παραχρῆμα ἵημι πρός Πλάτων , καί καταλαμβάνω διαλέγω ὁ σύν ἑαυτοῦ · εἰμί δέ μάλα συχνός καί ἄξιος λόγος καί ὁ μάλα δοκέω ὁ νέος ἐπιφανής . ἐπεί δέ παύω ὁ ὁμιλία , ἀσπάζομαι τε ὡς ὁ ἔοικα ὁ Ξενοκράτης φιλάνθρωπος καί αὖ πάλιν ὁ Ξενοκράτης ἐκεῖνος ὅμοιος . διαλύω δέ ὁ συνουσία οὐδείς οὔτε λέγω πρός ὁ Πλάτων ὁ Ξενοκράτης οὔτε ἀκούω , συνάγω ὁ ἑταῖρος ὁ Σπεύσιππος πάνυ ἰσχυρός ἐπιπλήσσω παραχωρέω ὁ περίπατος Ἀριστοτέλης , αὐτός τε ἐπιτίθημι ὁ Σταγειρίτης κατά ὁ καρτερός , καί εἰς τοσοῦτος προέρχομαι φιλοτιμία , ὡς ἐξελαύνω αὐτός καί ἀποδίδωμι ὁ συνήθης χωρίον ὁ Πλάτων .