claudius-aelianus.fragmenta 39
οὗτος τὸ θεῖον παρ’ οὐδὲν ἐτίθετο . ἀδελφοὶ δὲ ἦσαν τρεῖς , οἳ μυρίοις ἀρρωστήμασι περιπλακέντες ἀπέθανον οἴκτιστα . ὅ γε μὴν Ἐπίκουρος ἔτι νέος ὢν αὐτὸς οὐ ῥᾳδίως ἀπὸ τῆς κλίνης οἷός τε ἦν κατιέναι , ἀμβλυώττων τε καὶ πρὸς τὴν τοῦ ἡλίου αἲγλην δειλὸς ὤν , καὶ τῷ φαιδροτάτῳ τε καὶ ἐναργεστάτῳ τῶν θεῶν ἀπεχθανόμενος · καὶ μέντοι καὶ τὴν τοῦ πυρὸς αὐγὴν ἀπεστρέφετο , αἷμά τε αὐτῷ διὰ τῶν πόρων ἀπεκρίνετο τῶν κάτω . τοσαύτη δὲ ἄρα ἡ σύντηξις ἡ τοῦ σώματος ἦν αὐτῷ , ὡς ἀδυνατεῖν καὶ τὴν τῶν ἱματίων φέρειν ἐπιβολήν . καὶ Μητρόδωρος δὲ καὶ Πολύαινος , ἄμφω τὼ ἑταίρω αὐτοῦ , κάκιστα ἀνθρώπων ἀπέθανον , καὶ μέντοι καὶ τῆς ἀθεΐας ἠνέγκαντο μισθὸν οὐδαμὰ οὐδαμῆ μεμπτόν . οὕτω δὲ ἄρα ἦν ἡδονῆς ἥττων ὁ Ἐπίκουρος , ὥστε διὰ τῶν ἐσχάτων ἐν ταῖς διαθήκαις αὐτοῦ ἔγραψε τῷ μὲν πατρὶ καὶ τῇ μητρὶ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς ἐναγίζειν ἅπαξ τοῦ ἔτους καὶ Μητροδώρῳ δὲ καὶ Πολυαίνῳ τοῖς προειρημένοις , ἑαυτῷ δὲ δὶς συσσιτεῖν , τῆς ἀσωτίας τὸ πλέον προτιμῶν καὶ ἐνταῦθα ὁ σοφός . καὶ τραπέζας λίθων πεποιῆσθαι καὶ ὡς ἀναθήματα ἐν τῷ τάφῳ προσέταξε τεθῆναι ὁ προτένθης τε καὶ ὀψοφάγος οὗτος . καὶ ταῦτα ἐπέσκηψεν οὐκ ὢν ἐν περιουσίᾳ . λυττῶν οὖν ταῖς ἐπιθυμίαις ἦν , ὥσπερ οὖν καὶ ἐκείνων σὺν αὐτῷ τεθνηξομένων . ἐξήλασαν δὲ τοὺς Ἐπικουρείους τῆς Ῥώμης δόγματι τῆς βουλῆς κοινῷ , καὶ Μεσσήνιοι δὲ ἐν Ἀρκαδίᾳ τοὺς ἐκ τῆς αὐτῆς οἱονεὶ φάτνης ἐδηδοκότας ἐξήλασαν , λυμεῶνας μὲν εἶναι τῶν νέων λέγοντες , κηλῖδα δὲ φιλοσοφίᾳ προσβάλλοντας διά τε μαλακίαν καὶ ἀθεότητα . καὶ προσέταξάν γε πρὸ τῶν τοῦ ἡλίου δυσμῶν ἔξω τῶν ὅρων τῆς Μεσσηνίας γῆς εἶναι αὐτούς , ἐκφρησθέντων δὲ τοὺς ἱερέας καθῆραι τὰ ἱερά . τούς γε μὴν τιμούχους ( καλοῦσι δὲ ταύτῃ τοὺς ἄρχοντας Μεσσήνιοι ) καὶ τὴν πόλιν καθῆραι πᾶσαν , οἷα δήπου λυμάτων τινῶν καὶ καθαρμάτων ἀπηλλαγμένην . ὁ τῶν τριῶν ἐκείνων τῶν ἐπιρρήτων εἷς . ζῶν δὲ παρῄει ἐς οὐδὲν ἱερόν , ἤλαυνον γὰρ ὡς ἐπάρατον καὶ ἐπίρρητον . ὅτι ἐν Κρήτῃ Λύκτιοι τῶν Ἐπικουρείων τινὰς ἐκεῖ παραβαλόντας ἐξήλασαν . καὶ νόμος ἐγράφη τῇ ἐπιχωρίῳ φωνῇ τοὺς τὴν θήλειαν σοφίαν καὶ ἀγεννῆ καὶ αἰσχρὰν ἐπινοήσαντας καὶ μέντοι καὶ τοῖς θεοῖς πολεμίους ἐκκεκηρῦχθαι τῆς Λύκτου . ἐὰν δέ τις ἀφίκηται θρασυνόμενος , καὶ τὰ ἐκ τοῦ νόμου παρ’ οὐδὲν ποιήσηται , δεδέσθω ἐν κύφωνι πρὸς τῷ ἀρχείῳ ἡμερῶν εἴκοσιν , ἐπιρρεόμενος μέλιτι γυμνὸς καὶ γάλακτι , ἵνα ᾔ μελίτταις καὶ μυίαις δεῖπνον , καὶ ἀναλώσωσι χρόνῳ τῷ προειρημένῳ αὐτόν . τούτου γε μὴν διελθόντος ἐὰν ἔτι περιῇ , κατὰ κρημνοῦ ὠθείσθω , στολὴν γυναικείαν περιβληθείς .
Lemmas: οὗτος ὁ θέω παρά οὐδείς τίθημι . ἀδελφός δέ εἰμί τρεῖς , ἕ μυρίος ἀρρώστημα περιπλέκω ἀποθνῄσκω οἴκτιστος . ὅς γε μήv Ἐπίκουρος ἔτι νέος εἰμί αὐτός οὖον ῥᾳδίως ἀπό ὁ κλίνη οἷος τε εἰμί κατέρχομαι , ἀμβλυώσσω τε καί πρός ὁ ὁ ἥλιος αἴγλη δειλός εἰμί , καί ὁ φαίδρος τε καί ἐναργής ὁ θεός ἀπεχθάνομαι · καί μέντοι καί ὁ ὁ πυρός αὐγή ἀποστρέφω , αἷμα τε αὐτός διά ὁ πόρος ἀποκρίνω ὁ κάτω . τοσοῦτος δέ ἄρα ὁ σύντηξις ὁ ὁ σῶμα εἰμί αὐτός , ὡς ἀδυνατέω καί ὁ ὁ ἱμάτιον φέρω ἐπιβολή . καί Μητρόδωρος δέ καί Πολύαινος , ἄμφω ὁ ἑταῖρος αὐτός , κακός ἄνθρωπος ἀποθνῄσκω , καί μέντοι καί ὁ ἀθεΐα φέρω μισθός οὐδαμός οὐδαμῆ μεμπτός . οὗτος δέ ἄρα εἰμί ἡδονή κακός ὁ Ἐπίκουρος , ὥστε διά ὁ ἔσχατος ἐν ὁ διαθήκη αὐτός γράφω ὁ μέν πατήρ καί ὁ μήτηρ καί ὁ ἀδελφός ἐναγίζω ἅπαξ ὁ ἔτος καί Μητρόδωρος δέ καί Πολύαινος ὁ προερέω , ἑαυτοῦ δέ δίς συσσιτέω , ὁ ἀσωτία ὁ πλέω προτιμάω καί ἐνταῦθα ὁ σοφός . καί τράπεζα λίθος ποιέω καί ὡς ἀνάθημα ἐν ὁ τάφος προστάσσω τίθημι ὁ προτένθης τε καί ὀψοφάγος οὗτος . καί οὗτος ἐπισκήπτω οὐ εἰμί ἐν περιουσία . λυσσάω οὖν ὁ ἐπιθυμία εἰμί , ὥσπερ οὖν καί ἐκεῖνος σύν αὐτός θνῄσκω . ἐξελαύνω δέ ὁ Ἐπικούρειος ὁ Ῥώμη δόγμα ὁ βουλή κοινός , καί Μεσσήνιος δέ ἐν Ἀρκαδία ὁ ἐκ ὁ αὐτός οἱονεί φάτνη ἐσθίω ἐξελαύνω , λυμεών μέν εἰμί ὁ νέος λέγω , κηλίς δέ φιλοσοφία προσβάλλω διά τε μαλακία καί ἀθεότης . καί προστάσσω γε πρό ὁ ὁ ἥλιος δυσμή ἔξω ὁ ὁράω ὁ Μεσσηνία γῆ εἰμί αὐτός , ἐκφέρω δέ ὁ ἱερεύς καθαίρω ὁ ἱερός . ὁ γε μήv τίμουχος ( καλέω δέ οὗτος ὁ ἄρχω Μεσσήνιος ) καί ὁ πόλις καθαίρω πᾶς , οἷος δήπου λῦμα τις καί κάθαρμα ἀπαλλάσσω . ὁ ὁ τρεῖς ἐκεῖνος ὁ ἐπίρρητος εἷς . ζῶ δέ πάρειμι εἰς οὐδείς ἱερός , ἐλαύνω γάρ ὡς ἐπαίρω καί ἐπίρρητος . ὅτι ἐν Κρήτη Λύκτιος ὁ Ἐπικούρειος τις ἐκεῖ Παραβάλοντας ἐξελαύνω . καί νόμος γράφω ὁ ἐπιχώριος φωνή ὁ ὁ θάλλω σοφία καί ἀγεννής καί αἰσχρός ἐπινοέω καί μέντοι καί ὁ θεός πολέμιος ἐκκηρύσσω ὁ Λύκτος . ἐάν δέ τις ἀφικνέομαι θρασύνω , καί ὁ ἐκ ὁ νόμος παρά οὐδείς ποιέω , δήω ἐν κύφων πρός ὁ ἀρχεῖον ἡμέρα εἴκοσι , ἐπιρρέω μέλι γυμνός καί γάλα , ἵνα ἠΐ μέλισσα καί μυῖα δεῖπνον , καί ἀναλίσκω χρόνος ὁ προερέω αὐτός . οὗτος γε μήv διέρχομαι ἐάν ἔτι περίειμι1 , κατά κρημνός ὠθέω , στολή γυναικεῖος περιβάλλω .