claudius-aelianus.de-natura-animalium 3.13
αἱ γέρανοι γίνονται μὲν ἐν Θρᾴκῃ , ἣ δὲ χειμεριώτατον χωρίων ἐστὶ καὶ κρυμωδέστατον ὧν ἀκούω . οὐκοῦν φιλοῦσι τὴν χώραν ἐν ᾗ γεγόνασι , φιλοῦσι δὲ καὶ ἑαυτάς , καὶ νέμουσι τὸ μέν τι τοῖς ἤθεσι τοῖς πατρῴοις , τὸ δέ τι τῇ σφῶν αὐτῶν σωτηρίᾳ . τοῦ μὲν γὰρ θέρους κατὰ χώραν μένουσι , φθινοπώρου δὲ ἤδη μεσοῦντος ἐς Αἴγυπτόν τε καὶ Λιβύην ἀπαίρουσι καὶ Αἰθιοπίαν , ὥσπερ οὖν γῆς περίοδον εἰδυῖαι καὶ φύσεις ἀέρων καὶ ὡρῶν διαφοράς . καὶ χειμῶνα ἠρινὸν διαγαγοῦσαι , πάλιν ὅταν ὑπεύδια ἄρξηται καὶ εἰρηναῖα τὰ τοῦ ἀέρος , ὑποστρέφουσιν ὀπίσω . ποιοῦνται δὲ ἡγεμόνας τῆς πτήσεως τὰς ἤδη τῆς ὁδοῦ πεπειραμένας · εἶεν δʼ ἂν ὡς τὸ εἰκὸς αἱ πρεσβύτεραι . καὶ οὐραγεῖν δὲ τὰς τηλικαύτας ἀποκρίνουσι · μέσαι δὲ αὐτῶν αἱ νέαι τετάχαται . φυλάξασαι δὲ ἄνεμον οὖρον καὶ φίλον σφίσι καὶ κατόπιν ῥέοντα , χρώμεναί οἱ πομπῷ καὶ ἐπωθοῦντι ἐς τὸ πρόσω , εἶτα μέντοι τρίγωνον ὀξυγώνιον τὸ σχῆμα τῆς πτήσεως ἀποφήνασαι , ἵνα ἐμπίπτουσαι τῷ ἀέρι διακόπτωσιν αὐτὸν ῥᾷστα , τῆς πορείας ἔχονται . οὕτω μὲν δὴ θερίζουσί τε καὶ χειμάζουσι γέρανοι · σοφίαν δὲ ἥγηνται ἄνθρωποι θαυμαστὴν τοῦ Περσῶν βασιλέως ἐς ἐπιστήμην ἀέρων κράσεως , Σοῦσα καὶ Ἐκβάτανα ᾅδοντες καὶ τὰς δεῦρο καὶ ἐκεῖσε τοῦ Πέρσου τεθρυλημένας μεταβάσεις . ὅταν δὲ προσφερόμενον ἀετὸν αἱ γέρανοι θεάσωνται , γενόμεναι κυκλόσε καὶ κολπωσάμεναι ἀπειλοῦσιν ὡς ἀντιταξόμεναι · ὃ δὲ κρούεται τὸ πτερόν . ἀλλήλων δὲ τοῖς πυγαίοις ἐπερείδουσαι τὰ ῥάμφη , εἶτα μέντοι τρόπον τινὰ τὴν πτῆσιν συνδέουσι , καὶ τὸν κάματον σφίσιν εὐκάματον ἀποφαίνουσι , πεφεισμένως ἀναπαυόμεναι ἐς ἀλλήλας αἱ αὐταί . ἐν δὲ γῇ μηκίστῃ πηγῆς ὅταν τύχωσιν , ἀναπαύονται νύκτωρ καὶ καθεύδουσι , τρεῖς δὲ ἢ τέσσαρες προφυλάττουσι τῶν λοιπῶν καὶ ὑπὲρ τοῦ μὴ κατακοιμίσαι τὴν φυλακὴν ἑστᾶσι μὲν ἀσκωλιάζουσαι , τῷ γε μὴν μετεώρῳ ποδὶ λίθον κατέχουσι τοῖς ὄνυξι μάλα ἐγκρατῶς τε καὶ εὐλαβῶς , ἵνα ἐάν ποτε λάθωσιν ἑαυτὰς ἐς ὕπνον ὑπολισθάνουσαι , πεσὼν καὶ ὑποκτυπήσας ὁ λίθος ἀποδαρθάνειν καταναγκάσῃ . γέρανος δὲ λίθον ὅνπερ οὖν καταπίνει ὑπὲρ τοῦ ἔχειν ἕρμα , χρυσοῦ βάσανός ἐστιν , ὅταν οἷον ὁρμισαμένη καὶ καταχθεῖσα εἶτα μέντοι ἀνεμέσῃ αὐτόν .
Lemmas: ὁ γέρανος γίγνομαι μέν ἐν Θρᾴκη , ὅς δέ χειμέριος χωρίον εἰμί καί κρυμώδης ὅς ἀκούω . οὐκοῦν φιλέω ὁ χώρα ἐν ὅς γίγνομαι , φιλέω δέ καί ἑαυτοῦ , καί νέμω ὁ μέν τις ὁ ἦθος ὁ πατρῷος , ὁ δέ τις ὁ σφεῖς αὐτός σωτηρία . ὁ μέν γάρ θέρος κατά χώρα μένω , φθινόπωρον δέ ἤδη μεσόω εἰς Αἴγυπτος τε καί Λιβύη ἀπαίρω καί Αἰθιοπία , ὥσπερ οὖν γῆ περίοδος οἶδα καί φύσις ἀήρ καί ὥρα διαφορά . καί χειμών ἠρινός διαγεάγω , πάλιν ὅταν ὑπεύδιος ἄρχω καί εἰρηναῖος ὁ ὁ ἀήρ , ὑποστρέφω ὀπίσω . ποιέω δέ ἡγεμών ὁ πτῆσις ὁ ἤδη ὁ ὁδός πειράω · εἰμί δέ ἄν ὡς ὁ ἔοικα ὁ πρέσβυς . καί οὐραγέω δέ ὁ τηλικοῦτος ἀποκρίνω · μέσος δέ αὐτός ὁ νέος τάσσω . φυλάσσω δέ ἄνεμος οὖρος καί φίλος σφεῖς καί κατόπιν ῥέω , χράω ἕ πομπός καί ἐπωθέω εἰς ὁ πρόσω , εἶτα μέντοι τρίγωνος ὀξυγώνιος ὁ σχῆμα ὁ πτῆσις ἀποφαίνω , ἵνα ἐμπίπτω ὁ ἀήρ διακόπτω αὐτός ῥᾴδιος , ὁ πορεία ἔχω . οὕτως μέν δή θερίζω τε καί χειμάζω γέρανος · σοφία δέ ἡγέομαι ἄνθρωπος θαυμαστός ὁ Πέρσης βασιλεύς εἰς ἐπιστήμη ἀήρ κρᾶσις , Σοῦσα καί Ἐκβάτανα ἀείδω καί ὁ δεῦρο καί ἐκεῖσε ὁ Πέρσης τίγθρυλημαι μετάβασις . ὅταν δέ προσφέρω ἀετός ὁ γέρανος θεάομαι , γίγνομαι κυκλόσε καί κολπόω ἀπειλέω ὡς ἀντιτάζω · ὁ δέ κρούω ὁ πτερόν . ἀλλήλων δέ ὁ πυγαῖον ἐπερείδω ὁ ῥάμφος , εἶτα μέντοι τρόπος τις ὁ πτῆσις συνδέω , καί ὁ κάματος σφεῖς εὐκάματος ἀποφαίνω , πεφεισμένως ἀναπαύω εἰς ἀλλήλων ὁ αὐτός . ἐν δέ γῆ μήκιστος πηγή ὅταν τυγχάνω , ἀναπαύω νύκτωρ καί καθεύδω , τρεῖς δέ ἤ τέσσαρες προφυλάσσω ὁ λοιπός καί ὑπέρ ὁ μή κατακοιμίζω ὁ φυλακή ἵστημι μέν ἀσκωλιάζω , ὁ γε μήν μετέωρος πούς λίθος κατέχω ὁ ὄνυξ μάλα ἐγκρατής τε καί εὐλαβής , ἵνα ἐάν ποτέ λανθάνω ἑαυτοῦ εἰς ὕπνος ὑπολισθάνω , πίπτω καί ὑποκτυπέω ὁ λίθος ἀποδαρθάνω καταναγκάζω . γέρανος δέ λίθος ὅς οὖν καταπίνω ὑπέρ ὁ ἔχω ἕρμα , χρυσός βάσανος εἰμί , ὅταν οἷος ὁρμίζω καί κατάγω εἶτα μέντοι ἀνεμέω αὐτός .