claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.7
λέοντας μὲν ἐν Αἰγύπτῳ σέβουσι , καὶ ἐξ αὐτῶν κέκληται πόλις · καὶ τὰ ἴδιά γε τῶν ἐκεῖ λεόντων εἰπεῖν ἄξιον . ἔχουσι νεὼς καὶ διατριβὰς εὖ μάλα ἀφθόνους , καὶ κρέα βοῶν αὐτοῖς ἐστιν ὁσημέραι , καὶ διασπαρακτὰ κεῖται γυμνὰ ὀστῶν καὶ ἰνῶν , καὶ ἐσθιόντων ἐπᾴδουσιν Αἰγυπτίᾳ φωνῇ . ἡ δὲ ὑπόθεσις τῆς ᾠδῆς , ʽμὴ βασκήνητέ τινα τῶν ὁρώντωνʼ , καὶ ἔοικεν ὡς ἂν εἴποις ἀντὶ περιάπτων τὸ ᾆσμα . ἐκθεοῦνται δὲ ἄρα παρʼ αὐτοῖς πολλοί , καὶ ἀντιπρόσωποί γε δίαιται ἀνειμέναι αὐτοῖς εἰσι . καὶ αἱ μὲν πρὸς τὴν ἕω θυρίδες , αἱ δὲ πρὸς τὴν ἑσπέραν ἀνεῳγμέναι κεχαρισμενωτέραν αὐτοῖς τὴν δίαιταν ἀποφαίνουσιν . ἔστι δὲ αὐτοῖς καὶ γυμνάσια ὑγιείας χάριν , καὶ πλησίον παλαῖστραι , ὁ δὲ ἀντίπαλος μόσχος τῶν εὐτραφῶν . καὶ πρὸς τοῦτον γυμνασάμενος , ἢν αὐτὸν καθέλῃ ʽδρᾷ δὲ βραδέως ὑπʼ ἀργίας αὐτὸ καὶ ἀθηρίασʼ , ἐμφορεῖταί τε καὶ ὑποστρέφει ἐς τὸ αὔλιον τὸ ἴδιον . διάπυρον δέ ἔστι τὸ ζῷον ἰσχυρῶς , καὶ ἐντεῦθεν καὶ Ἡφαίστῳ ἀνῆψαν αὐτὸ Αἰγύπτιοι · τὸ δὲ ἔξωθεν πῦρ δυσωπεῖται καὶ φεύγειπλήθει τοῦ ἔνδοθέν φασιν . ἐπειδὴ δὲ ἄγαν πυρῶδές ἐστι , οἶκον Ἡλίου φασὶν εἶναι · καὶ ὅταν γε ᾖ ἑαυτοῦ θερμότατος καὶ θερειότατος ὁ ἥλιος , λέοντι αὐτὸν πελάζειν φασί . προσέτι γε μὴν καὶ οἱ τὴν μεγάλην οἰκοῦντες Ἡλίου πόλιν ἐν τοῖς τοῦ θεοῦ προπυλαίοις τούσδε τρέφουσι τοὺς λέοντας , θειοτέρας τινὸς μοίρας ὡς Αἰγύπτιοί φασι μετειληχότας . καὶ γάρ τοι καὶ ὄναρ οἷσπερ οὖν ὁ θεός ἐστιν ἵλεως ἐπιστάντες προθεσπίζουσί τινα , καὶ τοὺς ἐπίορκον ὀμόσαντας οὐκ ἐς ἀναβολὰς ἀλλὰ ἤδη δικαιοῦσι , τοῦ θεοῦ τὴν ὀργὴν τὴν δικαίαν αὐτοῖς καταπνέοντος . λέγει δὲ καὶ Ἐμπεδοκλῆς τὴν ἀρίστην εἶναι μετοίκησιν τὴν τοῦ ἀνθρώπου , εἰ μὲν ἐς ζῷον ἡ λῆξις αὐτὸν μεταγάγοι , λέοντα γίνεσθαι · εἰ δὲ ἐς φυτόν , δάφνην . ἃ δὲ Ἐμπεδοκλῆς λέγει , ταῦτά ἐστιν ἐν θήρεσσι λέοντες ὀρειλεχέες χαμαιεῦναι γίνονται , δάφναι δʼ ἐνὶ δένδρεσιν ἠυκόμοισιν . εἰ δὲ δεῖ καὶ τῆς τῶν Αἰγυπτίων σοφίας ἐς φύσιν ἐκτρεπόντων καὶ τὰ τοιαῦτα ὤραν τίθεσθαι ʽδεῖ δέʼ , τὰ μὲν πρόσθια τοῦδε τοῦ ζῴου πυρὶ ἀποκρίνουσιν , ὕδατί γε μὴν τὰ κατόπιν . καὶ τὴν σφίγγα μέντοι τὴν διφυῆ Αἰγύπτιοί τε χειρουργοὶ γλύφοντες καὶ Θηβαῖοι μῦθοι κομπάζοντες δίμορφον ἡμῖν πειρῶνται δεικνύναι , σεμνύνοντες τῇ τε τοῦ παρθενωποῦ καὶ τῇ τοῦ λεοντοειδοῦς σώματος κράσει αὐτήν . τοῦτό τοι καὶ Εὐριπίδης ὑπαινίττεται λέγων οὐρὰν δʼ ὑπίλλασʼ ὑπὸ λεοντόπουν βάσιν καθίζετο . καὶ μέντοι καὶ τὸν Νεμεαῖον λέοντα τῆς σελήνης ἐκπεσεῖν φασι . λέγει γοῦν καὶ τὰ Ἐπιμενίδου ἔπη καὶ γὰρ ἐγὼ γένος εἰμὶ Σελήνης ἠυκόμοιο , ἣ δεινὸν φρίξασʼ ἀπεσείσατο θῆρα λέοντα ἐν Νεμέᾳ , ἀνάγουσʼ αὐτὸν διὰ πότνιαν Ἥραν . καὶ ταῦτα μὲν ἐς τοὺς μύθους ἀποκρίνωμεν , τά γε μὴν λεόντων ἴδια καὶ ἀνωτέρω καὶ νῦν δὲ ἀποχρώντως εἴρηται .
Lemmas: λέων μέν ἐν Αἴγυπτος σέβω , καί ἐκ αὐτός καλέω πόλις · καί ὁ ἴδιος γε ὁ ἐκεῖ λέων λέγω ἄξιος . ἔχω ναῦς καί διατριβή εὖ μάλα ἄφθονος , καί κρέας βοῦς αὐτός εἰμί ὁσημέραι , καί διασπαρακτός κεῖμαι γυμνός ὀστέον καί ἴνη , καί ἐσθίω ἐπαείδω Αἰγύπτιος φωνή . ὁ δέ ὑπόθεσις ὁ ἀοιδή , ἐμός βεσκήννω τις ὁ ὁράω , καί ἔοικα ὡς ἄν λέγω ἀντί περιάπτω ὁ ᾆσμα . ἐκθεόω δέ ἄρα παρά αὐτός πολύς , καί ἀντιπρόσωπος γε δίαιτα ἀνέιιυμι αὐτός εἰμί . καί ὁ μέν πρός ὁ ἠώς θυρίς , ὁ δέ πρός ὁ ἑσπέρα ἀνοίγνυμι κεχαρισμεν́ος αὐτός ὁ δίαιτα ἀποφαίνω . εἰμί δέ αὐτός καί γυμνάσιον ὑγίεια χάριν , καί πλησίον παλαίστρα , ὁ δέ ἀντίπαλος μόσχος ὁ εὐτραφής . καί πρός οὗτος γυμνάζω , ἐάν αὐτός καθαιρέω Ἔδρα δέ βραδύς ὑπό ἀργία αὐτός καί ἀθερίζω , ἐμφορέω τε καί ὑποστρέφω εἰς ὁ αὔλιον ὁ ἴδιος . διάπυρος δέ εἰμί ὁ ζῷον ἰσχυρός , καί ἐντεῦθεν καί Ἥφαιστος ἀνάπτω αὐτός Αἰγύπτιος · ὁ δέ ἔξωθεν πῦρ δυσωπέω καί φεύγω ὁ ἔνδοθεν φημί . ἐπειδή δέ ἄγαν πυρώδης εἰμί , οἶκος Ἥλιος φημί εἰμί · καί ὅταν γε εἰμί ἑαυτοῦ θερμός καί θέρειος ὁ ἥλιος , λέων αὐτός πελάζω φημί . προσέτι γε μήν καί ὁ ὁ μέγας οἰκέω Ἥλιος πόλις ἐν ὁ ὁ θεός προπύλαιος ὅδε τρέφω ὁ λέων , θεῖος τις μοῖρα ὡς Αἰγύπτιος φημί μετογιιλήσχω . καί γάρ τοι καί ὄναρ ὅς οὖν ὁ θεός εἰμί ἵλαος ἐφίστημι προθεσπίζω τις , καί ὁ ἐπίορκος ὄμνυμι οὐ εἰς ἀναβολή ἀλλά ἤδη δικαιόω , ὁ θεός ὁ ὀργή ὁ δίκαιος αὐτός καταπονέω . λέγω δέ καί Ἐμπεδοκλῆς ὁ ἀγαθός εἰμί μετοίκησις ὁ ὁ ἄνθρωπος , εἰ μέν εἰς ζῷον ὁ λῆξις αὐτός μετάγω , λέων γίγνομαι · εἰ δέ εἰς φυτόν , δάφνη . ὅς δέ Ἐμπεδοκλῆς λέγω , οὗτος εἰμί ἐν θήρ λέων ὀρειλεχής χαμαιεύνης γίγνομαι , δάφνη δέ ἐν δένδρον εὔκομος . εἰ δέ δέω καί ὁ ὁ Αἰγύπτιος σοφία εἰς φύσις ἐκτρέπω καί ὁ τοιοῦτος ὤρα τίθημι οἶδα δέω , ὁ μέν πρόσθιος ὅδε ὁ ζῷον πῦρ ἀποκρίνω , ὕδωρ γε μήν ὁ κατόπιν . καί ὁ σφίγξ μέντοι ὁ διφυής Αἰγύπτιος τε χειρουργός γλύφω καί Θηβαῖος μῦθος κομπάζω δίμορφος ἐγώ πειράω δείκνυμι , σεμνύνω ὁ τε ὁ παρθενωπός καί ὁ ὁ λεοντοειδής σῶμα κρᾶσις αὐτός . οὗτος τοι καί Εὐριπίδης ὑπαινίσσομαι λέγω οὐρά δέ ὑπιλαλσῄσκω ὑπό λεοντόπους βάσις καθίζω . καί μέντοι καί ὁ Νέμειος λέων ὁ σελήνη ἐκπίπτω φημί . λέγω γοῦν καί ὁ Ἐπιμενίδης ἔπος καί γάρ ἐγώ γένος εἰμί Σελήνη εὔκομος , ὅς δεινός φρίσσω ἀποσείω θήρ λέων ἐν Νεμέα , ἀνάγω αὐτός διά πότνια Ἥρα . καί οὗτος μέν εἰς ὁ μῦθος ἀποκρίνω , ὁ γε μήν λέων ἴδιος καί ἀνώτερος καί νῦν δέ ἀποχρώντως λέγω .