claudius-aelianus.de-natura-animalium 5.3
ὁ ποταμὸς ὁ Ἰνδὸς ἄθηρός ἐστι , μόνος δὲ ἐν αὐτῷ τίκτεται σκώληξ φασί . καὶ τὸ μὲν εἶδος αὐτῷ ὁποῖον δήπου καὶ τοῖς ἐκ τῶν ξύλων γεννωμένοις τε καὶ τρεφομένοις , ἑπτὰ δὲ πήχεων τὸ μῆκος προήκουσιν οἱ ἐκεῖθι , εὑρεθεῖεν δʼ ἂν καὶ μείζους ἔτι καὶ ἐλάττους · τὸ πάχος δὲ αὐτῶν δεκαετὴς παῖς γεγονὼς μόλις ταῖς χερσὶ περιβάλλειν ἀρκέσει . τούτοις δὴ ἄνω μὲν εἷς ὀδοὺς προσπέφυκε , κάτω δὲ ἄλλος , τετράγωνοι δὲ ἄμφω , πυγόνος δὲ τὸ μῆκος . τοσοῦτον δὲ ἄρα τῶν ὀδόντων αὐτοῖς τὸ κράτος ἐστί . πᾶν ὅ τι ἂν ὑπʼ αὐτοῖς λάβωσι συντρίβουσι ῥᾷστα , ἐάν τε λίθος ᾖ ἐάν τε ἥμερον ζῷον ἢ ἄγριον . καὶ μεθʼ ἡμέραν μὲν κάτω καὶ ἐν τῷ βυθῷ τοῦ ποταμοῦ διατρίβουσι , τῷ πηλῷ καὶ τῇ ἰλύι φιληδοῦντες , καὶ ἐντεῦθεν οὐκ εἰσὶν ἔκδηλοι · νύκτωρ δὲ προΐασιν ἐς τὴν γῆν , καὶ ὅτῳ ἂν περιτύχωσιν , ἢ ἵππῳ ἢ βοῖ ἢ ὄνῳ , συντρίβουσιν αὐτόν , εἶτα σύρουσιν ἐς τὰ ἑαυτῶν ἤθη , καὶ ἐσθίουσιν ἐν τῷ ποταμῷ , καὶ πάντα βρύκουσι τὰ μέλη πλὴν τῆς τοῦ ζῴου κοιλίας . εἰ δὲ αὐτοὺς καὶ ἐν ἡμέρᾳ πιέζοι λιμός , εἴτε κάμηλος πίνοι ἐπὶ τῆς ὄχθης εἴτε βοῦς , ὑπανερπύσαντες καὶ λαβόμενοι ἄκρων τῶν χειλέων μάλα εὐλαβῶς , ὁρμῇ βιαιοτάτῃ καὶ ἕλξει ἐγκρατεῖ ἐς τὸ ὕδωρ ἄγουσι , καὶ δεῖπνον ἴσχουσι . δορὰ δὲ ἕκαστον περιαμπέχει τὸ πάχος καὶ δύο δακτύλων . ἄγρα δὲ αὐτῶν καὶ θήρα τὸν τρόπον τόνδε τετέχνασται . ἄγκιστρον παχὺ καὶ ἰσχυρὸν ἁλύσει σιδηρᾷ προσηρτημένον καθιᾶσι , προσδήσαντες αὐτῷ λευκολίνου ταλαντιαῖον ὅπλον , ἐρίῳ κατειλήσαντες καὶ τὸ καὶ τό , ἵνα μὴ διατράγῃ ὁ σκώληξ αὐτά , ἀναπήξαντες δὲ ἐς τὸ ἄγκιστρον ἄρνα ἢ ἔριφον , εἶτα μέντοι ἐς τὸ τοῦ ποταμοῦ ὕδωρ μεθιᾶσιν . ἔχονται δὲ ἄνθρωποι τοῦ ὅπλου καὶ τριάκοντα , καὶ ἕκαστος ἀκόντιόν τε ἐνηγκύληται καὶ μάχαιραν παρήρτηται . καὶ παράκειται ξύλα εὐτρεπῆ , παίειν εἰ δέοι · κρανείας δέ ἐστι ταῦτα , ἰσχυρὰ ἄγαν . εἶτα περισχεθέντα τῷ ἀγκίστρῳ καὶ τὸ δέλεαρ καταπιόντα τὸν σκώληκα ἀνέλκουσι , θηραθέντα δὲ ἀποκτείνουσι , καὶ πρὸς τὴν εἵλην κρεμῶσι τριάκοντα ἡμερῶν . λείβεται δὲ ἐξ αὐτοῦ ἔλαιον παχὺ ἐς ἀγγεῖα κεράμου · ἀφίησι δὲ ἕκαστον ζῷον ἐς κοτύλας δέκα . τοῦτο δὴ τὸ ἔλαιον τῷ βασιλεῖ τῶν Ἰνδῶν κομίζουσι , σημεῖα ἐπιβαλόντες · ἔχειν γὰρ αὐτοῦ ἄλλον οὐδὲ ὅσον ῥανίδα ἐφεῖται . ἀχρεῖον δέ ἐστι τὸ λοιπὸν τοῦ ζῴου σκῆνος . ἔχει δὲ ἄρα τὸ ἔλαιον ἰσχὺν ἐκείνην . ὅντινα ἂν ξύλων σωρὸν καταπρῆσαί τε καὶ ἐς ἀνθρακιὰν στορέσαι θελήσῃς , κοτύλην ἐπιχέας τοῦδε ἐξάψεις , μὴ πρότερον ὑποχέας πυρὸς σπέρμα · εἰ δὲ καταπρῆσαι ἄνθρωπον ἢ ζῷον , σὺ μὲν ἐπιχεῖς , τὸ δὲ παραχρῆμα ἐνεπρήσθη . τούτῳ τοί φασι τὸν τῶν Ἰνδῶν βασιλέα καὶ τὰς πόλεις αἱρεῖν τὰς ἐς ἔχθραν προελθούσας οἱ , καὶ μήτε κριοὺς μήτε χελώνας μήτε τὰς ἄλλας ἑλεπόλεις ἀναμένειν , ἐπεὶ καταπιμπρὰς ᾕρηκεν · ἀγγεῖα γὰρ κεραμεᾶ ὅσον κοτύλην ἕκαστον χωροῦντα ἐμπλήσας αὐτοῦ καὶ ἀποφράξας ἄνωθεν ἐς τὰς πύλας σφενδονᾷ . ὅταν δὲ τύχῃ τῶν θυρίδων , τὰ μὲν ἀγγεῖα προσαράττεται καὶ ἀπερράγη , καὶ τὸ ἔλαιον κατώλισθε , καὶ τῶν θυρῶν πῦρ κατεχύθη , καὶ ἄσβεστόν ἐστι . καὶ ὅπλα δὲ κάει καὶ ἀνθρώπους μαχομένους , καὶ ἄπλετόν ἐστι τὴν ἰσχύν . κοιμίζεται δὲ καὶ ἀφανίζεται πολλοῦ φορυτοῦ καταχυθέντος . λέγει ὁ Κνίδιος Κτησίας ταῦτα .
Lemmas: ὁ ποταμός ὁ Ἰνδός ἄθηρος εἰμί , μόνος δέ ἐν αὐτός τίκτω σκώληξ φημί . καί ὁ μέν εἶδος αὐτός ὁποῖος δήπου καί ὁ ἐκ ὁ ξύλον γεννάω τε καί τρέφω , ἑπτά δέ πῆχυς ὁ μῆκος προήκω ὁ ἐκεῖθι , εὑρίσκω δέ ἄν καί μέγας ἔτι καί ἐλαχύς · ὁ πάχος δέ αὐτός δεκαετής παῖς γίγνομαι μόλις ὁ χείρ περιβάλλω ἀρκέω . οὗτος δή ἄνω μέν εἷς ὀδούς προσφύω , κάτω δέ ἄλλος , τετράγωνος δέ ἄμφω , πυγών δέ ὁ μῆκος . τοσοῦτος δέ ἄρα ὁ ὀδούς αὐτός ὁ κράτος εἰμί . πᾶς ὅς τις ἄν ὑπό αὐτός λαμβάνω συντρίβω ῥᾴδιος , ἐάν τε λίθος εἰμί ἐάν τε ἥμερος ζῷον ἤ ἄγριος . καί μετά ἡμέρα μέν κάτω καί ἐν ὁ βυθός ὁ ποταμός διατρίβω , ὁ πηλός καί ὁ ἰλύς φιληδέω , καί ἐντεῦθεν οὐ εἰμί ἔκδηλος · νύκτωρ δέ προΐρχομαι εἰς ὁ γῆ , καί ὅστις ἄν περιτυγχάνω , ἤ ἵππος ἤ βοῖ ἤ ὄνος , συντρίβω αὐτός , εἶτα σύρω εἰς ὁ ἑαυτοῦ ἦθος , καί ἐσθίω ἐν ὁ ποταμός , καί πᾶς βρύκω ὁ μέλος πλήν ὁ ὁ ζῷον κοιλία . εἰ δέ αὐτός καί ἐν ἡμέρα πιέζω λιμός , εἴτε κάμηλος πίνω ἐπί ὁ ὄχθη εἴτε βοῦς , ὑπανερπύζω καί λαμβάνω ἄκρος ὁ χεῖλος μάλα εὐλαβής , ὁρμή βίαιος καί ἕλξις ἐγκρατής εἰς ὁ ὕδωρ ἄγω , καί δεῖπνον ἴσχω . δορά δέ ἕκαστος περιαμπέχω ὁ πάχος καί δύο δάκτυλος . ἄγρα δέ αὐτός καί θήρα ὁ τρόπος ὅδε τετιχνέλσω . ἄγκιστρον παχύς καί ἰσχυρός ἅλυσις σιδήρεος προσαρτάω καθάρχομαι , προσδέω αὐτός λευκόλινον ταλαντιαῖος ὅπλον , ἔριον κατειλέω καί ὁ καί ὁ , ἵνα μή διατρώγω ὁ σκώληξ αὐτός , ἀναπήγνυμι δέ εἰς ὁ ἄγκιστρον ἀρήν ἤ ἔριφος , εἶτα μέντοι εἰς ὁ ὁ ποταμός ὕδωρ μεθίημι . ἔχω δέ ἄνθρωπος ὁ ὅπλον καί τριάκοντα , καί ἕκαστος ἀκόντιον τε ἐνηγκαιρύω καί μάχαιρα παραρτέω . καί παράκειμαι ξύλον εὐτρεπής , παίω εἰ δέω · κράνεια δέ εἰμί οὗτος , ἰσχυρός ἄγαν . εἶτα περισχίσκε ὁ ἄγκιστρον καί ὁ δέλεαρ καταπίειμι ὁ σκώληξ ἀνέλκω , θηράω δέ ἀποκτείνω , καί πρός ὁ εἵλη κρεμάω τριάκοντα ἡμέρα . λείβω δέ ἐκ αὐτός ἔλαιον παχύς εἰς ἀγγεῖον κέραμος · ἀφίημι δέ ἕκαστος ζῷον εἰς κοτύλη δέκα . οὗτος δή ὁ ἔλαιον ὁ βασιλεύς ὁ Ἰνδός κομίζω , σημεῖον ἐπιβάλλω · ἔχω γάρ αὐτός ἄλλος οὐδέ ὅσος ῥανίς ἐφίημι . ἀχρεῖος δέ εἰμί ὁ λοιπός ὁ ζῷον σκῆνος . ἔχω δέ ἄρα ὁ ἔλαιον ἰσχύς ἐκεῖνος . ὅστις ἄν ξύλον σωρός καταπίμπρημι τε καί εἰς ἀνθρακιά στόρνυμι ἐθέλω , κοτύλη ἐπιχέω ὅδε ἐξάπτω , μή πρότερος ὑποχέω πῦρ σπέρμα · εἰ δέ καταπίμπρημι ἄνθρωπος ἤ ζῷον , σύ μέν ἐπιχέω , ὁ δέ παραχρῆμα ἐμπίμπρημι . οὗτος τοι φημί ὁ ὁ Ἰνδός βασιλεύς καί ὁ πόλις αἱρέω ὁ εἰς ἔχθρα προέρχομαι ἕ , καί μήτε κριός μήτε χελώνη μήτε ὁ ἄλλος ἑλέπολις ἀναμένω , ἐπεί καταπιμπιδράσκω αἱρέω · ἀγγεῖον γάρ κεραμεοῦς ὅσος κοτύλη ἕκαστος χωρέω ἐμπίμπλημι αὐτός καί ἀποφράσσω ἄνωθεν εἰς ὁ πύλη σφενδονάω . ὅταν δέ τυγχάνω ὁ θυρίς , ὁ μέν ἀγγεῖον προσαράσσω καί ἀπορρήγνυμι , καί ὁ ἔλαιον κατώλιδομαι , καί ὁ θύρα πῦρ καταχέω , καί ἄσβεστος εἰμί . καί ὅπλον δέ κάω καί ἄνθρωπος μάχομαι , καί ἄπλετος εἰμί ὁ ἰσχύς . κοιμίζω δέ καί ἀφανίζω πολύς φορυτός καταχέω . λέγω ὁ Κνίδιος Κτησίας οὗτος .