claudius-aelianus.de-natura-animalium 15.11
ἡ χερσαία γαλῆ ὅτι ἦν ἄνθρωπος ἤκουσα · καὶ ὅτι τοῦτο ἐκαλεῖτο , καὶ ὅτι ἦν γόης καὶ φαρμακίς , καὶ ὅτι δεινῶς ἀκόλαστος ἦν καὶ ἀφροδίτην παράνομον ἐνόσει , καὶ ταῦτα ἐς ἀκοὴν τὴν ἐμὴν ἀφίκετο · καὶ ὡς ἐς τοῦτο τὸ ζῷον τὸ κακὸν ἔτρεψεν αὐτὴν Ἑκάτης τῆς θεοῦ μῆνις οὐδὲ τοῦτό με λέληθεν . ἡ μὲν οὖν θεὸς ἵλεως ἔστω · μύθους δὲ ἐῶ καὶ μυθολογίαν ἄλλοις . ὅτι δέ ἐστι θηρίον ἐπιβουλότατον , καὶ νεκροῖς ἀνθρώποις ἐπιτίθενται γαλαῖ , καὶ μὴ φυλαττομένοις ἐπιπηδῶσι , καὶ συλῶσι τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ ἐκροφοῦσι , δῆλόν ἐστι . φασὶ δὲ καὶ ὄρχεις γαλῆς γυναικὶ κατʼ ἐπιβουλὴν ἢ ἑκούσῃ περιαφθέντας ἐπίσχειν τοῦ ἔτι μητέρα γίνεσθαι , καὶ ἀναστέλλειν μίξεως . σπλάγχνα δὲ γαλῆς σκευασίαν τινὰ προσλαβόντα , ἣν ἴστωσαν οἱ σοφοὶ ταῦτα , καὶ ἐς οἶνον ἐμβληθέντα κατʼ ἐπιβουλήν , φιλίαν ὡς λόγος διίστησι , καὶ ἡνωμένην τέως εὔνοιαν διακόπτει . καὶ ὑπὲρ μὲν τούτων τοὺς γόητάς τε καὶ φαρμακέας Ἄρει φίλῳ κολάζειν καὶ δικαιοῦν καταλείπωμεν . εἴη δʼ ἂν καὶ ἰχθὺς γαλῆ , σμικρὸς οὗτος , καὶ οὐδέν τι κοινὸν πρὸς τοὺς καλουμένους γαλεοὺς ἔχων . οἱ μὲν γάρ εἰσι σελάχη καὶ πελάγιοι , καὶ ἐς μέγεθος προήκοντες εἶτα μέντοι κυνὶ ἐοίκασιν · ἡ γαλῆ δέ , φαίης ἂν αὐτὴν εἶναι τὸν καλούμενον ἥπατον . ἰχθὺς δὲ ἔστιν αὕτη βραχύς , καὶ τὼ ὀφθαλμὼ ἐπιμέμυκε · κόρας δὲ ἔχει κυανοῦ χρόᾳ προσεικασμένας . καὶ τὸ μὲν γένειον ἔχει τοῦ ἡπάτου μεῖζον , ἡττᾶται δὲ αὖ πάλιν τοῦ χρέμητος κατά γε τοῦτο . πετραίαν δὲ οὖσαν τὴν γαλῆν καὶ νεμομένην φυκία ἀκούω πάντων σωμάτων οἷς ἂν νεκροῖς ἐντύχῃ τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ ταύτην ὡς τὴν χερσαίαν ἐσθίειν . χρῶνται δὲ αὐτῇ ἐς τὰ ὅμοια ἁλιεῖς ὅσοι κατὰ τοὺς Ἠπειρώτας φαρμακεύουσι πονηροὶ καὶ οὗτοι σοφισταὶ κακῶν . ἐπεὶ δὲ ὠμοβόρον ἐστὶ τὸ τῶν ἰχθύων τῶνδε φῦλον , πᾶν τὸ ταῖς ὑδροθηρίαις γένος συμβιοῦν καὶ τὰς ὑποδύσεις τὰς κατωτάτω μετιὸν μελαίνουσι τὰς ἑαυτῶν βάσεις καὶ τὰ κοῖλα τῶν χειρῶν , ἀφανίζειν πειρώμενοι τὴν ἐξ αὐτῶν αὐγήν · τὰ γάρ τοι τῶν ἀνθρώπων μέλη , ὡς ὅτι μάλιστα ἐκλάμποντα ἐν τῷ ὕδατι , ἐφολκὰ τῶν ἰχθύων τούτων ἐστίν .
Lemmas: ὁ χερσαῖος γαλέη ὅτι εἰμί ἄνθρωπος ἀκούω · καί ὅτι οὗτος καλέω , καί ὅτι εἰμί γόης καί φαρμακίς , καί ὅτι δεινός ἀκόλαστος εἰμί καί ἀφροδίτη παράνομος νοσέω , καί οὗτος εἰς ἀκοή ὁ ἐμός ἀφικνέομαι · καί ὡς εἰς οὗτος ὁ ζῷον ὁ κακός τρέπω αὐτός Ἑκάτη ὁ θεός μῆνις οὐδέ οὗτος ἐγώ λανθάνω . ὁ μέν οὖν θεός ἵλαος εἰμί · μῦθος δέ ἐάω καί μυθολογία ἄλλος . ὅτι δέ εἰμί θηρίον ἐπίβουλος , καί νεκρός ἄνθρωπος ἐπιτίθημι γαλέη , καί μή φυλάσσω ἐπιπηδάω , καί συλάω ὁ ὀφθαλμός καί ἐκροφέω , δῆλος εἰμί . φημί δέ καί ὄρχις γαλέη γυνή κατά ἐπιβουλή ἤ ἑκών περίαπω ἐπίσχω ὁ ἔτι μήτηρ γίγνομαι , καί ἀναστέλλω μίξις . σπλάγχνον δέ γαλέη σκευασία τις προσλαμβάνω , ὅς οἶδα ὁ σοφός οὗτος , καί εἰς οἶνος ἐμβάλλω κατά ἐπιβουλή , φιλία ὡς λόγος διίστημι , καί ἑνόω τέως εὔνοια διακόπτω . καί ὑπέρ μέν οὗτος ὁ γόης τε καί φαρμακεύς Ἄρης φίλος κολάζω καί δικαιόω καταλείπω . εἰμί δέ ἄν καί ἰχθῦς γαλέη , μικρός οὗτος , καί οὐδείς τις κοινός πρός ὁ καλέω γαλεός ἔχω . ὁ μέν γάρ εἰμί σέλαχος καί πελάγιος , καί εἰς μέγεθος προήκω εἶτα μέντοι κύων γιοίσκω · ὁ γαλέη δέ , φημί ἄν αὐτός εἰμί ὁ καλέω ἥπατος . ἰχθῦς δέ εἰμί οὗτος βραχύς , καί ὁ ὀφθαλμός ἐπιμμύκνω · κόρη δέ ἔχω κυάνεος χροιά πρόσεικασμαι . καί ὁ μέν γένειον ἔχω ὁ ἥπατος μέγας , ἡσσάομαι δέ αὖ πάλιν ὁ χρέμης κατά γε οὗτος . πετραῖος δέ εἰμί ὁ γαλέη καί νέμω φυκίον ἀκούω πᾶς σῶμα ὅς ἄν νεκρός ἐντυγχάνω ὁ ὀφθαλμός καί οὗτος ὡς ὁ χερσαῖος ἐσθίω . χράω δέ αὐτός εἰς ὁ ὅμοιος ἁλιεύς ὅσος κατά ὁ Ἠπειρώτης φαρμακεύω πονηρός καί οὗτος σοφιστής κακός . ἐπεί δέ ὠμοβόρος εἰμί ὁ ὁ ἰχθῦς ὅδε φῦλον , πᾶς ὁ ὁ ὑδροθηρία γένος συμβιόω καί ὁ ὑπόδυσις ὁ κάτω μετέρχομαι μελαίνω ὁ ἑαυτοῦ βάσις καί ὁ κοῖλος ὁ χείρ , ἀφανίζω πειράω ὁ ἐκ αὐτός αὐγή · ὁ γάρ τοι ὁ ἄνθρωπος μέλος , ὡς ὅτι μάλα ἐκλάμπω ἐν ὁ ὕδωρ , ἐφολκή ὁ ἰχθῦς οὗτος εἰμί .