claudius-aelianus.de-natura-animalium 4.27
τὸν γρῦπα ἀκούω τὸ ζῷον τὸ Ἰνδικὸν τετράπουν εἶναι κατὰ τοὺς λέοντας , καὶ ἔχειν ὄνυχας καρτεροὺς ὡς ὅτι μάλιστα , καὶ τούτους μέντοι τοῖς τῶν λεόντων παραπλησίους · κατάπτερον δὲ εἶναι , καὶ τῶν μὲν νωτιαίων πτερῶν τὴν χρόαν μέλαιναν ᾅδουσι , τὰ δὲ πρόσθια ἐρυθρά φασι , τάς γε μὴν πτέρυγας αὐτὰς οὐκέτι τοιαύτας , ἀλλὰ λευκάς . τὴν δέρην δὲ αὐτῶν κυανοῖς διηνθίσθαι τοῖς πτεροῖς Κτησίας ἱστορεῖ , στόμα δὲ ἔχειν ἀετῶδες καὶ τὴν κεφαλὴν ὁποίαν οἱ χειρουργοῦντες γράφουσί τε καὶ πλάττουσι . φλογώδεις δὲ τοὺς ὀφθαλμούς φησιν αὐτοῦ . νεοττιὰς δὲ ἐπὶ τῶν ὀρῶν ποιεῖται , καὶ τέλειον μὲν λαβεῖν ἀδύνατόν ἐστι , νεοττοὺς δὲ αἱροῦσι . καὶ Βάκτριοι μὲν γειτνιῶντες Ἰνδοῖς λέγουσιν αὐτοὺς φύλακας εἶναι τοῦ χρυσοῦ τοῦ αὐτόθι , καὶ ὀρύττειν τε αὐτόν φασιν αὐτοὺς καὶ ἐκ τούτου τὰς καλιὰς ὑποπλέκειν , τὸ δὲ ἀπορρέον Ἰνδοὺς λαμβάνειν . Ἰνδοὶ δὲ οὔ φασιν αὐτοὺς φρουροὺς εἶναι τοῦ προειρημένου · μηδὲ γὰρ δεῖσθαι χρυσίου γρῦπας ʽκαὶ ταῦτα εἰ λέγουσι , πιστὰ ἔμοιγε δοκοῦσι λέγεινʼ · ἀλλὰ αὐτοὺς μὲν ἐπὶ τὴν τοῦ χρυσίου ἄθροισιν ἀφικνεῖσθαι , τοὺς δὲ ὑπέρ τε τῶν σφετέρων βρεφῶν δεδιέναι καὶ τοῖς ἐπιοῦσι μάχεσθαι . καὶ διαγωνίζεσθαι μὲν πρὸς τὰ ἄλλα ζῷα καὶ κρατεῖν ῥᾷστα , λέοντι δὲ μὴ ἀνθίστασθαι μηδὲ ἐλέφαντι . δεδιότες δὲ ἄρα τὴν τῶνδε τῶν θηρίων ἀλκὴν οἱ ἐπιχώριοι , μεθʼ ἡμέραν ἐπὶ τὸν χρυσὸν οὐ στέλλονται , νύκτωρ δὲ ἔρχονται · ἐοίκασι γὰρ τηνικάδε τοῦ καιροῦ λανθάνειν μᾶλλον . ὁ δὲ χῶρος οὗτος , ἔνθα οἵ τε γρῦπες διαιτῶνται καὶ τὰ χρυσεῖά ἐστιν , ἔρημος πέφυκε δεινῶς . ἀφικνοῦνται δὲ οἱ τῆς ὕλης τῆς προειρημένης θηραταὶ κατὰ χιλίους τε καὶ δὶς τοσούτους ὡπλισμένοι , καὶ ἄμας κομίζουσι σάκκους τε , καὶ ὀρύττουσιν ἀσέληνον ἐπιτηροῦντες νύκτα . ἐὰν μὲν οὖν λάθωσι τοὺς γρῦπας , ὤνηνται διπλῆν τὴν ὄνησιν · καὶ γὰρ σώζονται καὶ μέντοι καὶ οἴκαδε τὸν φόρτον κομίζουσι , καὶ ἐκκαθήραντες οἱ μαθόντες χρυσοχοεῖν σοφίᾳ τινὶ σφετέρᾳ πάμπολυν πλοῦτον ὑπὲρ τῶν κινδύνων ἔχουσι τῶν προειρημένων · ἐὰν δὲ κατάφωροι γένωνται , ἀπολώλασιν . ἐπανέρχονται δὲ ἐς τὰ οἰκεῖα ὡς πυνθάνομαι διʼ ἔτους τρίτου καὶ τετάρτου .
Lemmas: ὁ γρύψ ἀκούω ὁ ζῷον ὁ Ἰνδικός τετράπους εἰμί κατά ὁ λέων , καί ἔχω ὄνυξ καρτερός ὡς ὅτι μάλα , καί οὗτος μέντοι ὁ ὁ λέων παραπλήσιος · κατάπτερος δέ εἰμί , καί ὁ μέν νωτιαῖος πτερόν ὁ χροιά μέλας ᾄδω , ὁ δέ πρόσθιος ἐρυθρός φημί , ὁ γε μήν πτέρυξ αὐτός οὐκέτι τοιοῦτος , ἀλλά λευκός . ὁ δειρή δέ αὐτός κυάνεος διανθίζω ὁ πτερόν Κτησίας ἱστορέω , στόμα δέ ἔχω ἀετώδης καί ὁ κεφαλή ὁποῖος ὁ χειρουργέω γράφω τε καί πλάσσω . φλογώδης δέ ὁ ὀφθαλμός φημί αὐτός . νεοσσιά δέ ἐπί ὁ ὄρος ποιέω , καί τέλειος μέν λαμβάνω ἀδύνατος εἰμί , νεοσσός δέ αἱρέω . καί Βάκτριος μέν γειτνιάω Ἰνδός λέγω αὐτός φύλαξ εἰμί ὁ χρυσός ὁ αὐτόθι , καί ὀρύσσω τε αὐτός φημί αὐτός καί ἐκ οὗτος ὁ καλιάς ὑποπλέκω , ὁ δέ ἀπορρέω Ἰνδός λαμβάνω . Ἰνδός δέ οὐ φημί αὐτός φρουρός εἰμί ὁ προλέγω · μηδέ γάρ δέω χρυσίον γρύψ οἶκα οὗτος εἰ λέγω , πιστός ἐγώ δοκέω λέγω · ἀλλά αὐτός μέν ἐπί ὁ ὁ χρυσίον ἄθροισις ἀφικνέομαι , ὁ δέ ὑπέρ τε ὁ σφέτερος βρέφος δείδω καί ὁ ἐπέρχομαι μάχομαι . καί διαγωνίζομαι μέν πρός ὁ ἄλλος ζῷον καί κρατέω ῥᾴδιος , λέων δέ μή ἀνθίστημι μηδέ ἐλέφας . δείδω δέ ἄρα ὁ ὅδε ὁ θηρίον ἀλκή ὁ ἐπιχώριος , μετά ἡμέρα ἐπί ὁ χρυσός οὐ στέλλω , νύκτωρ δέ ἔρχομαι · ἔοικα γάρ τηνικάδε ὁ καιρός λανθάνω μάλα . ὁ δέ χῶρος οὗτος , ἔνθα ὁ τε γρύψ διαιτάω καί ὁ χρυσεῖον εἰμί , ἐρῆμος φύω δεινός . ἀφικνέομαι δέ ὁ ὁ ὕλη ὁ προλέγω θηρατής κατά χίλιοι τε καί δίς τοσοῦτος ὁπλίζω , καί ἄμη κομίζω σάκκος τε , καί ὀρύσσω ἀσέληνος ἐπιτηρέω νύξ . ἐάν μέν οὖν λανθάνω ὁ γρύψ , ὠνέομαι διπλόος ὁ ὄνησις · καί γάρ σώζω καί μέντοι καί οἴκαδε ὁ φόρτος κομίζω , καί ἐκκαθαίρω ὁ μανθάνω χρυσοχοέω σοφία τις σφέτερος πάμπολυς πλοῦτος ὑπέρ ὁ κίνδυνος ἔχω ὁ προλέγω · ἐάν δέ κατάφωρος γίγνομαι , ἀπόλλυμι . ἐπανέρχομαι δέ εἰς ὁ οἰκεῖος ὡς πυνθάνομαι διά ἔτος τρίτος καί τέταρτος .