claudius-aelianus.de-natura-animalium 4.1
ἀκολαστότατοι ὀρνίθων οἱ πέρδικές εἰσι . ταῦτά τοι καὶ τῶν θηλειῶν ἐρῶσι δριμύτατα , καὶ τῆς λαγνείας ἡττώμενοι συνεχέστατά εἰσιν οἵδε . οὐκοῦν οἱ τρέφοντες τοὺς ἀθλητὰς πέρδικας , ὅταν αὐτοὺς ἐς τὴν μάχην τὴν κατὰ ἀλλήλων ὑποθήγωσι , τὴν θήλειαν παρεστάναι ποιοῦσιν ἑκάστῳ τὴν σύννομον , σόφισμα τοῦτο δειλίας καὶ κάκης τῆς κατὰ τὴν ἀγωνίαν ἀντίπαλον αὐτοῖς εὑρόντες . οὐ γάρ τί που ἡττώμενος φανῆναι ἢ τῇ ἐρωμένῃ ἢ τῇ γαμετῇ ὁ πέρδιξ ὑπομένει · τεθνήξεται δὲ μᾶλλον παιόμενος ἢ ὁμόσε χωροῦντος ἀποστραφεὶς ἰδεῖν τολμήσει ταύτην ἀσχημόνως , παρʼ ᾗ βούλεται εὐδοκιμεῖν . τοῦτό τοι καὶ Κρῆτες ὑπὲρ τῶν ἐρωμένων ἐνενόουν . ἀκούω γὰρ Κρῆτα ἐραστὴν ἀγαθὸν τά τε ἄλλα καὶ τὰ πολέμια ἔχειν μὲν παιδικὰ εὐγενὲς μειράκιον ὥρᾳ διαπρεπὲς καὶ τὴν ψυχὴν ἀνδρεῖον καὶ πρὸς τὰ κάλλιστα τῶν μαθημάτων πεφυκὸς εὖ καὶ καλῶς , καλούμενον δὲ διʼ ἡλικίαν ἐς ὅπλα μηδέπω ʽεἶπόν γε μὴν ἀλλαχόθι καὶ τοῦ ἐραστοῦ καὶ τοῦ καλοῦ τὸ ὄνομἀ . ἀρετὰς μὲν οὖν ἐν τῇ μάχῃ τὸν νεανίαν ἀποδείξασθαί φασιν οἱ Κρῆτες , ἀθρόας δὲ ἐς αὐτὸν ὠθουμένης τῆς τῶν ἐχθρῶν φάλαγγος προσπταῖσαι νεκρῷ κειμένῳ , καὶ περιτραπῆναι λέγουσιν αὐτόν . τῶν οὖν τις πολεμίων , ὁ μάλιστα πλησίον , ἀνατεινάμενος παίειν ἔμελλε κατὰ τῶν μεταφρένων τὸν ἄνδρα · ὃ δὲ ἐπιστραφεὶς ʽμηδαμῶσʼ εἶπεν ʽαἰσχρὰν καὶ ἀναλκῆ πληγὴν ἐπαγάγῃς , ἀλλὰ κατὰ τῶν στέρνων ἀντίαν παῖσον , ἵνα μή μου δειλίαν ὁ ἐρώμενος καταψηφίσηται , καὶ φυλάξηται περιστεῖλαί με νεκρόν , καὶ μάλα γε ἀσχημονοῦντι προσελθεῖν οὐ τολμῶν.ʼ αἰδεσθῆναι μὲν οὖν ἄνθρωπον ὄντα φανῆναι κακὸν οὔπω θαυμαστόν · πέρδικι δὲ μετεῖναι αἰδοῦς ὑπέρσεμνον τοῦτο ἐκ τῆς φύσεως τὸ δῶρον . Ἀριστόδημος δὲ ὁ τρέσας καὶ Κλεώνυμος ὁ ῥίψας τὴν ἀσπίδα καὶ ὁ δειλὸς Πείσανδρος οὔτε τὰς πατρίδας ᾐδοῦντο οὔτε τὰς γαμετὰς οὔτε τὰ παιδία .
Lemmas: ἀκόλαστος ὄρνις ὁ πέρδιξ εἰμί . οὗτος τοι καί ὁ θῆλυς ἐράω δριμύς , καί ὁ λαγνεία ἡσσάομαι συνεχής εἰμί ὅδε . οὐκοῦν ὁ τρέφω ὁ ἀθλητής πέρδιξ , ὅταν αὐτός εἰς ὁ μάχη ὁ κατά ἀλλήλων ὑποθήγω , ὁ θῆλυς παρίστημι ποιέω ἕκαστος ὁ σύννομος , σόφισμα οὗτος δειλία καί κάκη ὁ κατά ὁ ἀγωνία ἀντίπαλος αὐτός εὑρίσκω . οὐ γάρ τις που ἡσσάομαι φαίνω ἤ ὁ ἐράω ἤ ὁ γαμετή ὁ πέρδιξ ὑπομένω · θνήχω δέ μάλα παίω ἤ ὁμόσε χωρέω ἀποστρέφω ὁράω τολμάω οὗτος ἀσχήμων , παρά ὅς βούλομαι εὐδοκιμέω . οὗτος τοι καί Κρής ὑπέρ ὁ ἐράω ἐννοέω . ἀκούω γάρ Κρής ἐραστής ἀγαθός ὁ τε ἄλλος καί ὁ πολέμιος ἔχω μέν παιδικός εὐγενής μειράκιον ὥρα διαπρεπής καί ὁ ψυχή ἀνδρεῖος καί πρός ὁ καλός ὁ μάθημα φύω εὖ καί καλός , καλέω δέ διά ἡλικία εἰς ὅπλον μηδέπω εἶπον γε μήν ἀλλαχόθι καί ὁ ἐραστής καί ὁ καλός ὁ ὄνομα . ἀρετή μέν οὖν ἐν ὁ μάχη ὁ νεανίας ἀποδείκνυμι φημί ὁ Κρής , ἀθρόος δέ εἰς αὐτός ὠθέω ὁ ὁ ἐχθρός φάλαγξ προσπταίω νεκρός κεῖμαι , καί περιτρέπω λέγω αὐτός . ὁ οὖν τις πολέμιος , ὁ μάλα πλησίον , ἀνατείνω παίω μέλλω κατά ὁ μετάφρενον ὁ ἀνήρ · ὁ δέ ἐπιστρέφω ʽμηδαμῶσʼ λέγω αἰσχρός καί ἀναλκής πληγή ἐπάγω , ἀλλά κατά ὁ στέρνον ἀντίος παίω , ἵνα μή ἐγώ δειλία ὁ ἐρώμενος καταψηφίζομαι , καί φυλάσσω περιστέλλω ἐγώ νεκρός , καί μάλα γε ἀσχημονέω προσέρχομαι οὐ τολμάω αἰδέομαι μέν οὖν ἄνθρωπος εἰμί φαίνω κακός οὔπω θαυμαστός · πέρδιξ δέ μέτειμι αἰδώς ὑπέρσεμνος οὗτος ἐκ ὁ φύσις ὁ δῶρον . Ἀριστόδημος δέ ὁ τρέω καί Κλεώνυμος ὁ ῥίπτω ὁ ἀσπίς καί ὁ δειλός Πείσανδρος οὔτε ὁ πατρίς αἰδέομαι οὔτε ὁ γαμετή οὔτε ὁ παιδίον .