claudius-aelianus.de-natura-animalium 5.39
λέγει Δημόκριτος τῶν ζῴων μόνον τὸν λέοντα ἐκπεπταμένοις τίκτεσθαι τοῖς ὀφθαλμοῖς , ἤδη τρόπον τινὰ τεθυμωμένον καὶ ἐξ ὠδίνων δρασείοντά τι γεννικόν . ἐφύλαξαν δὲ ἄλλοι καὶ καθεύδων ὅτι κινεῖ τὴν οὐράν , ἐνδεικνύμενος ὡς τὸ εἰκὸς ὅτι μὴ πάντῃ ἀτρεμεῖ , μηδὲ μὴν κυκλωσάμενος αὐτὸν καὶ περιελθὼν ὁ ὕπνος καθεῖλεν , ὥσπερ οὖν καὶ τῶν ζῴων τὰ λοιπά . τοιοῦτόν τι φυλάξαντας Αἰγυπτίους ὑπὲρ αὐτοῦ κομπάζειν φασὶ λέγοντας ὅτι κρείττων ὕπνου λέων ἐστὶν ἀγρυπνῶν ἀεί . ταύτῃ τοι καὶ ἡλίῳ ἀποκρίνειν αὐτὸν αὐτοὺς πέπυσμαι · καὶ γάρ τοι καὶ τὸν ἥλιον θεῶν ὄντα φιλοπονώτατον ἢ ἄνω τῆς γῆς ὁρᾶσθαι ἢ τὴν κάτω πορείαν ἰέναι μὴ ἡσυχάζοντα . ὅμηρόν τε μάρτυρα Αἰγύπτιοι ἐπάγονται λέγοντα ἠέλιόν τʼ ἀκάμαντα . ἔστι δὲ πρὸς τῇ ῥώμῃ καὶ συνετὸς ὁ λέων . ταῖς γοῦν βουσὶν ἐπιβουλεύει νύκτωρ φοιτῶν ἐς τὰ αὔλια . Ὅμηρος δὲ ἄρα ᾔδει καὶ τοῦτο λέγων βόες ὥς ἅς τε λέων ἐφόβησε μολὼν ἐν νυκτὸς ἀμολγῷ . καὶ ἐκπλήττει μὲν ὑπὸ τῆς ἀλκῆς πάσας , μίαν δὲ ἐξαρπάσας ἔδει . ὅταν δὲ ἐς κόρον ἐμπλησθῇ , βούλεται μὲν ταμιεύσασθαι καὶ ἐς αὖθις , αἰδὼς δὲ ἴσχει αὐτὸν φρουρεῖν παραμένοντα , ὡς τροφῆς χήτει λιμὸν δεδιότα . οὐκοῦν περιχανὼν ἐμπνεῖ μὲν τοῦ καθʼ ἑαυτὸν ἄσθματος , καὶ τούτῳ τὴν φυλακὴν ἐπιτρέπει , ἀπαλλάττεταί γε μὴν αὐτός · τὰ δὲ ἄλλα ζῷα ἥκοντα καὶ αἰσθανόμενα ὅτου λείψανόν ἐστι τὸ κείμενον , οὐ τολμᾷ προσάψασθαι , ἀλλὰ ἀπαλλάττεται δεδιότα δοκεῖν συλᾶν καὶ περικόπτειν τι τοῦ σφετέρου βασιλέως . τῷ δὲ ἄρα εἰ μὲν εὐθηρία γένοιτο καὶ εὐερμία , λήθην τοῦ πρώτου λαμβάνει καὶ ὡς ἕωλον ἀτιμάσας ἀπαλλάττεται · εἰ δὲ μή , ὡς ἐπʼ οἰκεῖον θησαύρισμα παραγίνεται . ὅταν δὲ ὑπερπλησθῇ , κενοῖ ἑαυτὸν ἡσυχίᾳ καὶ ἀσιτίᾳ , ἢ αὖ πάλιν πιθήκῳ περιτυχὼν καὶ τούτου φαγὼν κενοῦται τὴν γαστέρα ταῖς ἐκείνου λαπάξας σαρξίν . ἦν δὲ ἄρα δίκαιος ὁ λέων καὶ οἷος ἄνδρʼ ἐπαμύνασθαι , ὅτε τις πρότερος χαλεπήνῃ . τῷ γοῦν ἐπιόντι ἀνθίσταται καὶ τὴν ἀλκαίαν ἐπισείων καὶ ἑλίττων κατὰ τῶν πλευρῶν εἶτα ἐγείρει ἑαυτὸν ὥσπερ οὖν ὑποθήγων μύωπι . τόν γε μὴν βαλόντα μέν , οὐ τυχόντα δὲ τῇ ἴσῃ ἀμυνούμενος φοβεῖ μέν , λυπεῖ δὲ οὐδὲ ἕν . ἡμερωθείς γε μὴν ἐξέτι νεαροῦ πραότατός ἐστι καὶ ἐντυχεῖν ἡδύς , καὶ ἔστι φιλοπαίστης , καὶ πᾶν ὅ τι οὖν ὑπομένει πραόνως τῷ τροφεῖ χαριζόμενος . Ἄννων γοῦν λέοντα εἶχε σκευαγωγόν , καὶ Βερενίκῃ λέων πρᾶος συνῆν , τῶν κομμωτῶν διαφέρων οὐδὲ ἕν . ἐφαίδρυνε γοῦν τῇ γλώττῃ τὸ πρόσωπον αὐτῆς , καὶ τὰς ῥυτίδας ἐλέαινε , καὶ ἦν ὁμοτράπεζος , πράως τε καὶ εὐτάκτως ἐσθίων καὶ ἀνθρωπικῶς . καὶ Ὀνόμαρχος δὲ ὁ Κατάνης τύραννος καὶ ὁ Κλεομένους υἱὸς συσσίτους εἶχον λέοντας .
Lemmas: λέγω Δημόκριτος ὁ ζῷον μόνος ὁ λέων ἐκφέπτημι τίκτω ὁ ὀφθαλμός , ἤδη τρόπος τις θυμόω καί ἐκ ὠδίς δρασείω τις γεννικός . φυλάσσω δέ ἄλλος καί καθεύδω ὅτι κινέω ὁ οὐρά , ἐνδείκνυμι ὡς ὁ ἔοικα ὅτι μή πάντῃ ἀτρεμέω , μηδέ μήν κυκλόω αὐτός καί περιέρχομαι ὁ ὕπνος καθαιρέω , ὥσπερ οὖν καί ὁ ζῷον ὁ λοιπός . τοιοῦτος τις φυλάσσω Αἰγύπτιος ὑπέρ αὐτός κομπάζω φημί λέγω ὅτι κρατύς ὕπνος λέων εἰμί ἀγρυπνέω ἀεί . ταύτῃ τοι καί ἥλιος ἀποκρίνω αὐτός αὐτός πυνθάνομαι · καί γάρ τοι καί ὁ ἥλιος θεός εἰμί φιλόπονος ἤ ἄνω ὁ γῆ ὁράω ἤ ὁ κάτω πορεία ἔρχομαι μή ἡσυχάζω . ὅμηρος τε μάρτυς Αἰγύπτιος ἐπάγω λέγω ἥλιος τε ἀκάμας . εἰμί δέ πρός ὁ ῥώμη καί συνετός ὁ λέων . ὁ γοῦν βοῦς ἐπιβουλεύω νύκτωρ φοιτάω εἰς ὁ αὔλιον . Ὅμηρος δέ ἄρα οἶδα καί οὗτος λέγω βοῦς ὡς ὅς τε λέων φοβέω βλώσκω ἐν νύξ ἀμολγός . καί ἐκπλήσσω μέν ὑπό ὁ ἀλκή πᾶς , εἷς δέ ἐξαρπάζω δέω . ὅταν δέ εἰς κόρος ἐμπίμπλημι , βούλομαι μέν ταμιεύω καί εἰς αὖθις , αἰδώς δέ ἴσχω αὐτός φρουρέω παραμένω , ὡς τροφή χῆτος λιμός δείδω . οὐκοῦν περιχάσκω ἐμπνέω μέν ὁ κατά ἑαυτοῦ ἄσθμα , καί οὗτος ὁ φυλακή ἐπιτρέπω , ἀπαλλάσσω γε μήν αὐτός · ὁ δέ ἄλλος ζῷον ἥκω καί αἰσθάνομαι ὅστις λείψανον εἰμί ὁ κεῖμαι , οὐ τολμάω προσάπτω , ἀλλά ἀπαλλάσσω δείδω δοκέω συλάω καί περικόπτω τις ὁ σφέτερος βασιλεύς . ὁ δέ ἄρα εἰ μέν εὐθηρία γίγνομαι καί εὐερμία , λήθη ὁ πρῶτος λαμβάνω καί ὡς ἕωλος ἀτιμάζω ἀπαλλάσσω · εἰ δέ μή , ὡς ἐπί οἰκεῖος θησαύρισμα παραγίγνομαι . ὅταν δέ ὑπερπίμπλημι , κενόω ἑαυτοῦ ἡσυχία καί ἀσιτία , ἤ αὖ πάλιν πίθηκος περιτυγχάνω καί οὗτος ἐσθίω κενόω ὁ γαστήρ ὁ ἐκεῖνος λαπάσσω σάρξ . εἰμί δέ ἄρα δίκαιος ὁ λέων καί οἷος ἀνήρ ἐπαμύνω , ὅτε τις πρότερος χαλεπαίνω . ὁ γοῦν ἐπέρχομαι ἀνθίστημι καί ὁ ἀλκαία ἐπισείω καί ἑλίσσω κατά ὁ πλευρά εἶτα ἐγείρω ἑαυτοῦ ὥσπερ οὖν ὑποθήγω μύωψ . ὁ γε μήν βάλλω μέν , οὐ τυγχάνω δέ ὁ ἴσος ἀμύνω φοβέω μέν , λυπέω δέ οὐδέ εἷς . ἡμερόω γε μήν ἐξέτι νεαρός πρᾶος εἰμί καί ἐντυγχάνω ἡδύς , καί εἰμί φιλοπαίστης , καί πᾶς ὅς τις οὖν ὑπομένω πραόνως ὁ τροφεύς χαρίζω . Ἄννων γοῦν λέων ἔχω σκευαγωγός , καί Βερενίκη λέων πρᾶος σύνειμι , ὁ κομμωτής διαφέρω οὐδέ εἷς . φαιδρύνω γοῦν ὁ γλῶσσα ὁ πρόσωπον αὐτός , καί ὁ ῥυτίς λεαίνω , καί εἰμί ὁμοτράπεζος , πρᾶος τε καί εὐτάκτως ἐσθίω καί ἀνθρωπικός . καί Ὀνόμαρχος δέ ὁ Κατάνη τύραννος καί ὁ Κλεομένης υἱός σύσσιτος ἔχω λέων .