claudius-aelianus.de-natura-animalium 15.10
κεφαλὴ δὲ ἄρα ἐκείνῳ καὶ στόμα γεράνου ἐστὶ τῆς πτηνῆς , λεπίδες δὲ αὐτῷ , γεράνου πτερὰ καὶ ταύτας εἴποις ἄν . ἔρχεται δὲ οὐχ ἑλικτὴν τὴν νῆξιν , ὥσπερ οὖν οἱ τῶν ἰχθύων κατὰ τὰς ἐγχέλεις στενοὶ καὶ μακροί . ἔχει δὲ ῥώμην καὶ μάλα ἁλτικήν · πηδᾷ γοῦν ὥσπερ ἀπὸ νευρᾶς οἰστὸς ἀφεθείς . λέγουσιν οὖν οἱ λόγοι οἱ μὲν Ἐπιδαύριοι τοῦτο τὸ ζῷον οὐδενὸς ἰχθύος ἔκγονον , ἀλλὰ τὰς πτηνὰς γεράνους φευγούσας τὸν Θρᾴκιον κρυμὸν καὶ τὸν ἑσπέριον τὸν ἄλλον ἐμπίπτειν μὲν τῷ πνεύματι , τάς γε μὴν θηλείας ἐς μίξιν οἰστρᾶσθαι , τοὺς δὲ ἄρρενας αὐταῖς ἐπιφλέγεσθαι , καὶ μέντοι καὶ ἐς τὴν πρὸς αὐτὰς ὁμιλίαν κυμαίνειν , καὶ διὰ ταῦτά τοι καὶ ἀναβαίνειν αὐτὰς ἐθέλειν , τὰς δὲ οὐχ ὑπομένειν · μὴ γὰρ οἵας τε εἶναι μετέωρον μίξιν φέρειν · τοὺς δὲ ἐγκρατεῖς οὐκ ἔχοντας γενέσθαι τοῦ πόθου , ἐκβάλλειν τὴν γονήν . καὶ εἰ μὲν τύχοιεν ὑπὲρ γῆς φερόμενοι , τὴν δὲ ἐκπίπτειν ἐς οὐδὲ ἕν , ἀλλʼ ἀπόλλυσθαι ἄλλως · εἰ δὲ ὑπὲρ τοῦ πελάγους πέτοιντο , ἐνταῦθά τοι τὴν θάλατταν ὥσπερ οὖν θησαύρισμα παραλαβοῦσαν φυλάττειν ἔμβρυον , καὶ γεννᾶν τὸ ζῷον τοῦτο , ἀλλʼ οὐ διαφθείρειν ὥσπερ ἔς τινα ἄγονον καὶ στερίφην γαστέρα ἐμπεσόν . καὶ τούτων μὲν τῶν λόγων ἅτερος καὶ δὴ διηνύσθη ὁ Ἐπιδαύριος . λέγει δὲ ἄλλος , οὗ τὸ γένος εὐκ οἶδα , ἑτέραν ὁδὸν τραπόμενος , εἶτα μέντοι οὐ ταὐτὰ ὁμολογεῖ , ὡς δʼ ἂν μὴ δοκοίην ἀμαθὴς εἶναι αὐτοῦ , λελέξεται μέντοι καὶ ἐκεῖνος . Δημόστρατος , οὗπερ οὖν καὶ ἀνωτέρω μνήμην ἐποιησάμην , εἶδον τὸν ἰχθὺν ἦ δʼ ὅς , καί μʼ ἐσῆλθεν αὐτοῦ θαῦμα , καὶ ἐβουλήθην αὐτὸν ποιῆσαι τάριχον , ἵνα εἴη καὶ ἄλλῳ βλέπειν . οὐκοῦν ἐνεργῶν ὄντων καὶ ἀνοιγνύντων τῶν μαγείρων αὐτόν , ἐπεσκόπουν τὰ σπλάγχνα αὐτός . ἀκάνθας τε εἶδον ἐξ ἑκατέρας τῆς πλευρᾶς συνιούσας τε καὶ ἐγκλινούσας τὰ πέρατα ἐς ἀλλήλας , τρίγωνοι δέ φησιν ἦσαν ὥσπερ οὖν καὶ αἱ κύρβεις , ἧπάρ τε ἐνέκειτό οἱ προῆκον ἐς μῆκος , ὑπέκειτο δὲ αὐτῷ καὶ χολὴ μακρὰν ἔχουσα τὴν φῦσαν κατὰ τὰ φασκώλια · εἶπες δʼ ἂν ἰδὼν τὴν χολὴν κύαμον ὑγρὸν εἶναι . ἐξαιρεθέντα οὖν ἄμφω , καὶ ἡ χολὴ καὶ τὸ ἧπαρ , τὸ μὲν ἕτερον διωγκώθη καὶ ἐῴκει ἰχθύος ἥπατι μεγίστου , διατήξασα δʼ ἡ χολὴ τὸν λίθον ʽκαὶ γάρ πως ἔτυχε τεθεῖσα ἐπὶ λίθοὐ εἶτα ἠφανίσθη . ἄμφω δὲ τὼ λόγω ἐνταῦθα ὁρίζομεν . θήραν δὲ πηλαμύδων εἰπεῖν μὴ πάνυ τι συνειθισμένην οὐκ ἔστιν ἔξω τῆσδε τῆς σπουδῆς . δέκα νεανίαι τὸ ἀκμαιότατον ἀνθοῦντες ἀναβαίνουσι ναῦν ἐλαφρὰν καὶ διὰ ταῦτά τοι καὶ ταχυτάτην · διανέμοντες δὲ ἑαυτοὺς ἐς ἑκατέραν ἴσους τὴν πλευρὰν καὶ κορεσθέντες εὖ μάλα τροφῆς , εἶτα μέντοι τοῖς ἐρετμοῖς ἕκαστος ἐπιχειροῦσι , πλανώμενοι δεῦρο καὶ ἐκεῖσε . κάθηται δὲ εἷς ἐπὶ τῆς πρύμνης , καὶ ἐντεῦθέν τε καὶ ἐκεῖθεν παρασείρους καθίησιν ὁρμιάς · ἤρτηνται δὲ τούτων καὶ ἄλλαι , καὶ συνῆπται πάσαις τὰ ἄγκιστρα , καὶ ἕκαστον ἄγκιστρον δέλεαρ φέρει Λακαίνης πορφύρας μαλλῷ κατειλημένον , καὶ πτερὸν μέντοι λάρου ἑκάστῳ ἀγκίστρῳ προσήρτηται , ὥστε ἡσυχῆ διασείεσθαι ὑπὸ τοῦ προσπίπτοντος ὕδατος . τούτων οὖν ἱμέρῳ προσνέουσιν αἱ πηλαμύδες · μία δὲ ἡ μάλιστα προτένθης ὅταν τὸ στόμα ἐναπερείσῃ , προσίασι καὶ αἱ λοιπαί , καὶ δονεῖται τὰ ἄγκιστρα ὑπὸ τὸν αὐτὸν καιρὸν περιπαρέντα τοῖς ἰχθύσιν . οἱ ἄνδρες οὖν τοῦ μὲν ἐρέττειν ἔτι ἀπέστησαν , παρῆκαν δὲ τὰς κώπας , ἐξαναστάντες δὲ ἀνασπῶσι τὰς μηρίνθους εὐαγρούσας καὶ μέντοι καὶ βριθομένας τοῖς ἰχθύσιν · ὅταν δὲ ἐς τὴν ναῦν ἐμπέσωσι , διαφαίνεται τῆς εὐθηρίας τὸ μαρτύριον ἐκ τοῦ πλήθους τῶν ἰχθύων τῶν ἑαλωκότων .
Lemmas: κεφαλή δέ ἄρα ἐκεῖνος καί στόμα γέρανος εἰμί ὁ πτηνός , λεπίς δέ αὐτός , γέρανος πτερόν καί οὗτος λέγω ἄν . ἔρχομαι δέ οὐ ἑλικτός ὁ νῆξις , ὥσπερ οὖν ὁ ὁ ἰχθῦς κατά ὁ ἔγχελυς στενός καί μακρός . ἔχω δέ ῥώμη καί μάλα ἁλτικός · πηδάω γοῦν ὥσπερ ἀπό νευρά ὀιστός ἀφίημι . λέγω οὖν ὁ λόγος ὁ μέν Ἐπιδαύριος οὗτος ὁ ζῷον οὐδείς ἰχθῦς ἔκγονος , ἀλλά ὁ πτηνός γέρανος φεύγω ὁ Θρᾴκιος κρυμός καί ὁ ἑσπέριος ὁ ἄλλος ἐμπίπτω μέν ὁ πνεῦμα , ὁ γε μήν θῆλυς εἰς μίξις οἰστράω , ὁ δέ ἄρσην αὐτός ἐπιφλέγω , καί μέντοι καί εἰς ὁ πρός αὐτός ὁμιλία κυμαίνω , καί διά οὗτος τοι καί ἀναβαίνω αὐτός ἐθέλω , ὁ δέ οὐ ὑπομένω · μή γάρ οἷος τε εἰμί μετέωρος μίξις φέρω · ὁ δέ ἐγκρατής οὐ ἔχω γίγνομαι ὁ πόθος , ἐκβάλλω ὁ γονή . καί εἰ μέν τυγχάνω ὑπέρ γῆ φέρω , ὁ δέ ἐκπίπτω εἰς οὐδέ εἷς , ἀλλά ἀπόλλυμι ἄλλος · εἰ δέ ὑπέρ ὁ πέλαγος πέτομαι , ἐνταῦθα τοι ὁ θάλασσα ὥσπερ οὖν θησαύρισμα παραλαμβάνω φυλάσσω ἔμβρυον , καί γεννάω ὁ ζῷον οὗτος , ἀλλά οὐ διαφθείρω ὥσπερ εἰς τις ἄγονος καί στέριφος γαστήρ ἐμπίπτω . καί οὗτος μέν ὁ λόγος ἕτερος καί δή διηνύω ὁ Ἐπιδαύριος . λέγω δέ ἄλλος , ὅς ὁ γένος εὐκ οἶδα , ἕτερος ὁδός τρέπω , εἶτα μέντοι οὐ αὐτός ὁμολογέω , ὡς δέ ἄν μή δοκέω ἀμαθής εἰμί αὐτός , λέγω μέντοι καί ἐκεῖνος . Δημόστρατος , ὅς οὖν καί ἀνώτερος μνήμη ποιέω , ὁράω ὁ ἰχθῦς ἠμί δέ ὅς , καί ἐγώ εἰσέρχομαι αὐτός θαῦμα , καί βούλομαι αὐτός ποιέω τάριχος , ἵνα εἰμί καί ἄλλος βλέπω . οὐκοῦν ἐνεργός εἰμί καί ἀνοίγνυμι ὁ μάγειρος αὐτός , ἐπισκοπέω ὁ σπλάγχνον αὐτός . ἄκανθα τε ὁράω ἐκ ἑκάτερος ὁ πλευρά συνέρχομαι τε καί ἐγκλίνω ὁ πέρας εἰς ἀλλήλων , τρίγωνος δέ φημί εἰμί ὥσπερ οὖν καί ὁ κύρβεις , ἧπαρ τε ἔγκειμαι ἕ προήκω εἰς μῆκος , ὑπόκειμαι δέ αὐτός καί χολή μακρός ἔχω ὁ φῦσα κατά ὁ φασκώλιον · λέγω δέ ἄν ὁράω ὁ χολή κύαμος ὑγρός εἰμί . ἐξαιρέω οὖν ἄμφω , καί ὁ χολή καί ὁ ἧπαρ , ὁ μέν ἕτερος διογκόω καί ἔοικα ἰχθῦς ἧπαρ μέγας , διατήγνυμι δέ ὁ χολή ὁ λίθος οἶκα γάρ πως τυγχάνω τίθημι ἐπί λίθος εἶτα ἀφανίζω . ἄμφω δέ ὁ λόγος ἐνταῦθα ὁρίζω . θήρα δέ πηλαμύς λέγω μή πάνυ τις συνοιθίζημαι οὐ εἰμί ἔξω ὅδε ὁ σπουδή . δέκα νεανίας ὁ ἀκμαῖος ἀνθέω ἀναβαίνω ναῦς ἐλαφρός καί διά οὗτος τοι καί ταχύς · διανέμω δέ ἑαυτοῦ εἰς ἑκάτερος ἴσος ὁ πλευρά καί κορέννυμι εὖ μάλα τροφή , εἶτα μέντοι ὁ ἐρετμόν ἕκαστος ἐπιχειρέω , πλανάω δεῦρο καί ἐκεῖσε . κάθημαι δέ εἷς ἐπί ὁ πρύμνα , καί ἐντεῦθεν τε καί ἐκεῖθεν παράσειρος καθίημι ὁρμιά · ἀρτέω δέ οὗτος καί ἄλλος , καί συνάπτω πᾶς ὁ ἄγκιστρον , καί ἕκαστος ἄγκιστρον δέλεαρ φέρω Λάκαινα πορφύρα μαλλός κατειλέω , καί πτερόν μέντοι λάρος ἕκαστος ἄγκιστρον προσαρτέω , ὥστε ἡσυχῆ διασείω ὑπό ὁ προσπίπτω ὕδωρ . οὗτος οὖν ἵμερος προσνέω ὁ πηλαμύς · εἷς δέ ὁ μάλα προτένθης ὅταν ὁ στόμα ἐναπερείδω , προσέρχομαι καί ὁ λοιπός , καί δονέω ὁ ἄγκιστρον ὑπό ὁ αὐτός καιρός περιπείρω ὁ ἰχθῦς . ὁ ἀνήρ οὖν ὁ μέν ἐρέσσω ἔτι ἀφίστημι , παρίημι δέ ὁ κώπη , ἐξανίστημι δέ ἀνασπάω ὁ μήρινθος εὐαγρέω καί μέντοι καί βρίθω ὁ ἰχθῦς · ὅταν δέ εἰς ὁ ναῦς ἐμπίπτω , διαφαίνω ὁ εὐθηρία ὁ μαρτύριον ἐκ ὁ πλῆθος ὁ ἰχθῦς ὁ ἁλίσκομαι .