claudius-aelianus.de-natura-animalium 16.5
ἀκούω δὲ ἔγωγε καὶ Ἰνδὸν ἔποπα διπλασίονα τοῦ παρʼ ἡμῖν καὶ ὡραιότερον ἰδεῖν . καὶ Ὅμηρος μὲν λέγει βασιλεῖ κεῖσθαι ἄγαλμα Ἕλληνι χαλινὸν καὶ κόσμον ἵππου , ὁ δὲ ἔποψ οὗτος Ἰνδῶν βασιλεῖ ἄθυρμά ἐστι , καὶ διὰ χειρῶν αὐτὸν φέρει , καὶ ἥδεται αὐτῷ , καὶ συνεχὲς ἐνορᾷ τὴν ἀγλαΐαν τεθηπὼς τοῦ ὄρνιθος καὶ τὸ κάλλος τὸ αὐτοφυές . ἐπᾴδουσι δὲ ἄρα τῷδε τῷ ὀρνέῳ καὶ μῦθον Βραχμᾶνες , καὶ ὅ γε μῦθος ὁ ᾀδόμενος οὗτός ἐστιν . παῖς ἐγένετο Ἰνδῶν βασιλεῖ , καὶ ἀδελφοὺς εἶχεν , οἵπερ οὖν ἀνδρωθέντες ἐκδικώτατοί τε γίνονται καὶ λεωργότατοι . καὶ τούτου μὲν ὡς νεωτάτου καταφρονοῦσι , τὸν δὲ πατέρα ἐκερτόμουν καὶ τὴν μητέρα , τὸ γῆρας αὐτῶν ἐκφαυλίσαντες . ἀναίνονται οὗν ἐκεῖνοι τὴν σὺν τούτοις διατριβήν , καὶ ᾤχοντο φεύγοντες ὅ τε παῖς καὶ οἱ γέροντες . συντόνου δὲ ἄρα αὐτοὺς πορείας διαδεξαμένης , οἳ μὲν ἀπεῖπον καὶ ἀποθνήσκουσιν , ὁ δὲ παῖς οὐκ ὠλιγώρησεν αὐτῶν , ἀλλʼ ἔθαψεν αὐτοὺς ἐν ἑαυτῷ , ξίφει τὴν κεφαλὴν διατεμών . ἀγασθέντα δὲ τὸν πάντʼ ἐφορῶντα Ἥλιον οἱ αὐτοί φασι τῆς εὐσεβείας τὴν ὑπερβολήν , ὄρνιν αὐτὸν ἀποφῆναι , κάλλιστον μὲν ὄψει , μακραίωνα δὲ τὸν βίον · ὑπανέστηκε δέ οἱ καὶ λόφος ἐκ τῆς κορυφῆς , οἱονεὶ μνημεῖον τοῦτο τῶν πεπραγμένων ὅτε ἔφευγεν . τοιαῦτα ἄττα καὶ Ἀθηναῖοι ὑπὲρ τοῦ κορύδου τερατευόμενοι προσεῖχον μύθῳ τινί , ᾧπερ οὖν ἀκολουθῆσαί μοι δοκεῖ καὶ Ἀριστοφάνης ὁ τῆς κωμῳδίας ποιητὴς ἐν Ὄρνισι λέγων ἀμαθὴς γὰρ ἔφυς κοὐ πολυπράγμων , οὐδʼ Αἴσωπον πεπάτηκας , ὃς ἔφασκε λέγων κορυδὸν πάντων πρώτην ὄρνιθα γενέσθαι , προτέραν τῆς γῆς , κἄπειτα νόσῳ τὸν πατέρʼ αὐτῆς ἀποθνήσκειν · γῆν δʼ οὐκ εἶναι , τὸν δὲ προκεῖσθαι πεμπταῖον . τὴν δʼ ἀποροῦσαν ὑπʼ ἀμηχανίας τὸν πατέρʼ αὐτῆς ἐν τῇ κεφαλῇ κατορύξαι . ἔοικεν οὖν ἐξ Ἰνδῶν τὸ μυθολόγημα ἐπʼ ἄλλου μὲν ὄρνιθος , ἐπιρρεῦσαι δʼ οὖν καὶ τοῖς Ἕλλησιν . ὠγύγιον γάρ τι μῆκος χρόνου λέγουσι Βραχμᾶνες , ἐξ οὗ ταῦτα τῷ ἔποπι τῷ Ἰνδῷ ἔτι ἀνθρώπῳ ὄντι καὶ παιδὶ τήν γε ἡλικίαν ἐς τοὺς γειναμένους πέπρακται .
Lemmas: ἀκούω δέ ἐγώ καί Ἰνδός ἔποψ διπλάσιος ὁ παρά ἐγώ καί ὡραῖος ὁράω . καί Ὅμηρος μέν λέγω βασιλεύς κεῖμαι ἄγαλμα Ἕλλην χαλινός καί κόσμος ἵππος , ὁ δέ ἔποψ οὗτος Ἰνδός βασιλεύς ἄθυρμα εἰμί , καί διά χείρ αὐτός φέρω , καί ἥδομαι αὐτός , καί συνεχής ἐνοράω ὁ ἀγλαία τέθηπα ὁ ὄρνις καί ὁ κάλλος ὁ αὐτοφυής . ἐπαίͅδω δέ ἄρα ὅδε ὁ ὄρνεον καί μῦθος Βραχμᾶνες , καί ὁ γε μῦθος ὁ ᾀδέομαι οὗτος εἰμί . παῖς γίγνομαι Ἰνδός βασιλεύς , καί ἀδελφός ἔχω , ὅς οὖν ἀνδρόω ἔκδικος τε γίγνομαι καί λεωργός . καί οὗτος μέν ὡς νέος καταφρονέω , ὁ δέ πατήρ κερτομέω καί ὁ μήτηρ , ὁ γῆρας αὐτός ἐκφαυλίζω . ἀναίνομαι οὖν ἐκεῖνος ὁ σύν οὗτος διατριβή , καί οἴχομαι φεύγω ὁ τε παῖς καί ὁ γέρων . σύντονος δέ ἄρα αὐτός πορεία διαδέχομαι , ὁ μέν ἀπολέγω καί ἀποθνήσκω , ὁ δέ παῖς οὐ ὀλιγωρέω αὐτός , ἀλλά θάσσω αὐτός ἐν ἑαυτοῦ , ξίφος ὁ κεφαλή διατέμνω . ἀγάζω δέ ὁ πᾶς ἐφοράω Ἥλιος ὁ αὐτός φημί ὁ εὐσέβεια ὁ ὑπερβολή , ὄρνις αὐτός ἀποφαίνω , καλός μέν ὄψις , μακραίων δέ ὁ βίος · ὑπαναμιστῄκκω δέ ἕ καί λόφος ἐκ ὁ κορυφή , οἱονεί μνημεῖον οὗτος ὁ πράσσω ὅτε φεύγω . τοιοῦτος τις καί Ἀθηναῖος ὑπέρ ὁ κόρυδος τερατεύομαι προσέχω μῦθος τις , ὅς οὖν ἀκολουθέω ἐγώ δοκέω καί Ἀριστοφάνης ὁ ὁ κωμῳδία ποιητής ἐν Ὄρνις λέγω ἀμαθής γάρ φύω οὐ πολυπράγμων , οὐδέ Αἴσωπος πατήω , ὅς φάσκω λέγω κορυδός πᾶς πρῶτος ὄρνις γίγνομαι , πρότερος ὁ γῆ , ἔπειτα νόσος ὁ πατήρ αὐτός ἀποθνῄσκω · γῆ δέ οὐ εἰμί , ὁ δέ πρόκειμαι πεμπταῖος . ὁ δέ ἀπορέω ὑπό ἀμηχανία ὁ πατήρ αὐτός ἐν ὁ κεφαλή κατορύσσω . ἔοικα οὖν ἐκ Ἰνδός ὁ μυθολόγημα ἐπί ἄλλος μέν ὄρνις , ἐπιρρέω δέ οὖν καί ὁ Ἕλλην . ὠγύγιος γάρ τις μῆκος χρόνος λέγω Βραχμᾶνες , ἐκ ὅς οὗτος ὁ ἔποψ ὁ Ἰνδός ἔτι ἄνθρωπος εἰμί καί παῖς ὁ γε ἡλικία εἰς ὁ γίγνομαι πράσσω .