claudius-aelianus.de-natura-animalium 7.15
ποταμὸν ἐλέφαντες διέρχονται οἱ μὲν ἔτι νέοι διανηχόμενοι · οἱ δὲ ἤδη τέλειοι , καὶ εἰ καλύπτοιντο ὑπὸ τοῦ ῥεύματος , ἀνέχουσι μέντοι τὰς προβοσκίδας ὑπὲρ τὸ ὕδωρ , τὰ δὲ ἀρτιγενῆ πώλια ἐπὶ τῶν ὀδόντων φέρουσιν αἱ μητέρες . τῶν μὲν οὖν κινδύνων καὶ πόνων οἱ νέοι κατάρχονται , ποτοῦ δὲ ἄρα καὶ τροφῆς ἀφίστανται τοῖς πρεσβυτέροις αἰδῶ νέμοντες , καὶ τῶν Λυκούργου νόμων δέονται οἵδε οὐδὲ ἕν . γήρᾳ δὲ παρειμένον ἐλέφαντα ἢ νόσῳ κατειλημμένον οὐκ ἄν ποτε οἱ συναγελαζόμενοι καταλίποιεν , ἀλλὰ πιστῶς παραμένουσι , καὶ ἀναρρῶσαι σπεύδουσι τῇ τε ἄλλῃ καὶ ἐὰν διώκωνται , καὶ ὑπὲρ αὐτοῦ μάχονται , καὶ τιτρώσκονται παραμένοντες , φυγεῖν δυνάμενοι . καὶ τὰ βρέφη δὲ τὰ νεαρὰ οὐκ ἄν ποτε αἱ τεκοῦσαι προδοῖεν , ἀλλὰ καὶ ἐκείνοις ἐκεῖναι πιστῶς παραμένουσι , καίτοι τῶν θηρώντων ἐγκειμένων , καὶ πρότερόν γε τὴν ψυχὴν ἀπολίποιεν ἂν ἢ τὰ τέκνα . ἐγὼ δὲ ᾔδειν μειράκιον ὢν ἄνθρωπον πρεσβῦτιν Λαινίλλαν ὄνομα , καὶ ἐδείκνυτο ὑπὸ πάντων , καὶ ἐπʼ αὐτῇ μῦθος ἐλέγετο , καὶ ὅ γε μῦθος τοιόσδε ἦν . οἱ πρεσβύτεροι πρός με ἔφασκον ἐκείνην τὴν ἄνθρωπον ἐρασθεῖσαν οἰκέτου δριμέως αὐτῷ μὲν συγκαθεύδειν , κηλῖδα δὲ ἄρα παισὶ τοῖς ἑαυτῆς περιάπτειν . οἳ δὲ εὐγενεῖς ἦσαν , καὶ ἐς τὴν βουλὴν τὴν Ῥωμαίων ἐτέλουν ἐκ πατέρων τε καὶ τῶν ἄνω τοῦ γένους . οἱ τοίνυν παῖδες αἰδούμενοι τῇ μητρὶ ἤχθοντο τοιαῦτα δρώσῃ , καὶ πράως ὑπενουθέτουν , καὶ τοῦ πραττομένου τὴν αἰσχύνην ἐπέλεγον ἡσυχῆ · ἣ δὲ κυμαίνουσα ἐκ τῆς ἐπιθυμίας , καὶ τὸν ἔρωτα ἐπίπροσθεν τῶν υἱέων ποιησαμένη , καταγορεύει αὐτῶν πρὸς τὸν ἄρχοντα , καὶ λέγει ὡς ἐπιβουλεύοιεν αὐτῷ . ὃ δὲ ἔχων ἐς διαβολὰς τὸ οὖς ῥᾴδιον , καὶ ὑπόπτης ὢν καὶ δειλὸς ʽπάθη δὲ ταῦτα ἀγεννοῦς διανοίασʼ ἐπίστευσε . καὶ οἳ μὲν οὐδὲν ἀδικοῦντες ἀπέθνησκον , ἣ δὲ ἆθλον τοῦ κατειπεῖν ἠνέγκατο δούλῳ συγκαθεύδειν ἀνέδην . ὦ πατρῷοι θεοὶ καὶ Ἄρτεμι λοχεία Εἰλείθυιαί τε θυγατέρες Ἥρας , τί ἂν ἔτι Μήδειαν εἴποιμεν τὴν Κόλχον ἢ Πρόκνην τὴν Ἀτθίδα , τῶν ἔναγχός τε καὶ καθʼ ἡμᾶς παθῶν μνημονεύσαντες ;
Lemmas: ποταμός ἐλέφας διέρχομαι ὁ μέν ἔτι νέος διανήχομαι · ὁ δέ ἤδη τέλειος , καί εἰ καλύπτω ὑπό ὁ ῥεῦμα , ἀνέχω μέντοι ὁ προβοσκίς ὑπέρ ὁ ὕδωρ , ὁ δέ ἀρτιγενής πώλιον ἐπί ὁ ὀδούς φέρω ὁ μήτηρ . ὁ μέν οὖν κίνδυνος καί πόνος ὁ νέος κατάρχω , ποτόν δέ ἄρα καί τροφή ἀφίστημι ὁ πρέσβυς αἰδώς νέμω , καί ὁ Λυκοῦργος νόμος δέω ὅδε οὐδέ εἷς . γῆρας δέ παρίημι ἐλέφας ἤ νόσος καταλαμβάνω οὐ ἄν ποτέ ὁ συναγελάζομαι καταλείπω , ἀλλά πιστός παραμένω , καί ἀναρρώννυμι σπεύδω ὁ τε ἄλλος καί ἐάν διώκω , καί ὑπέρ αὐτός μάχομαι , καί τιτρώσκω παραμένω , φεύγω δύναμαι . καί ὁ βρέφος δέ ὁ νεαρός οὐ ἄν ποτέ ὁ τεκέω προδίδωμι , ἀλλά καί ἐκεῖνος ἐκεῖνος πιστός παραμένω , καίτοι ὁ θηράω ἔγκειμαι , καί πρότερος γε ὁ ψυχή ἀπολείπω ἄν ἤ ὁ τέκνον . ἐγώ δέ οἶδα μειράκιον εἰμί ἄνθρωπος πρεσβῦτις Λαινίλλα ὄνομα , καί δείκνυμι ὑπό πᾶς , καί ἐπί αὐτός μῦθος λέγω , καί ὁ γε μῦθος τοιόσδε εἰμί . ὁ πρέσβυς πρός ἐγώ φάσκω ἐκεῖνος ὁ ἄνθρωπος ἔραμαι οἰκέτης δριμύς αὐτός μέν συγκαθεύδω , κηλίς δέ ἄρα παῖς ὁ ἑαυτοῦ περιάπτω . ὁ δέ εὐγενής εἰμί , καί εἰς ὁ βουλή ὁ Ῥωμαῖος τελέω ἐκ πατήρ τε καί ὁ ἄνω ὁ γένος . ὁ τοίνυν παῖς αἰδέομαι ὁ μήτηρ ἄχθομαι τοιοῦτος δράω , καί πρᾶος ὑπονουθετέω , καί ὁ πράττω ὁ αἰσχύνη ἐπιλέγω ἡσυχῆ · ὁ δέ κυμαίνω ἐκ ὁ ἐπιθυμία , καί ὁ ἔρως ἐπίπροσθεν ὁ υἱός ποιέω , καταγορεύω αὐτός πρός ὁ ἄρχων , καί λέγω ὡς ἐπιβουλεύω αὐτός . ὁ δέ ἔχω εἰς διαβολή ὁ οὖς ῥᾴδιος , καί ὑπόπτης εἰμί καί δειλός ʽπάθη δέ οὗτος ἀγεννής διανοέομαι πιστεύω . καί ὁ μέν οὐδείς ἀδικέω ἀποθνῄσκω , ὁ δέ ἆθλον ὁ καταλέγω φέρω δοῦλος συγκαθεύδω ἀνέδην . ὦ πατρῷος θεός καί Ἄρτεμις λοχεῖος Εἰλείθυια τε θυγάτηρ Ἥρα , τίς ἄν ἔτι Μήδεια λέγω ὁ Κόλχος ἤ Πρόκνη ὁ Ἀτθίς , ὁ ἔναγχος τε καί κατά ἐγώ πάθος μνημονεύω ;