claudius-aelianus.de-natura-animalium 14.8
πόλις ἐστὶν ἐν τοῖς ὑπὸ τὴν ἑσπέραν χωρίοις Ἰταλική . ὄνομα αὐτῇ Πατάβιον . Ἀντήνορος ἔργον εἶναι λέγουσι τοῦ Τρωὸς τὴν πόλιν . ταύτην δὲ ᾤκισεν ἄρα οἴκοθεν σωθείς , ὅτε ἀπηλλάγη τῆς πατρίδος ἁλούσης τῆς Ἰλίου , αἰδεσθέντων αὐτὸν τῶν Ἑλλήνων , ἐπεὶ πρεσβεύοντα τὸν Μενέλεων σὺν τῷ Ὀδυσσεῖ ὑπὲρ τῆς Ἑλένης ἔσωσεν , Ἀντιμάχου συμβουλεύσαντος ἀποκτεῖναι αὐτούς . ἔλεγε δὲ ἄρα οὗτος ταῦτα χρυσὸν Ἀλεξάνδροιο δεδεγμένος , ἀγλαὰ δῶρα , ὡς Ὅμηρός φησιν . οὐκοῦν τῷδε Παταβίῳ πόλις γειτνιᾷ ἑτέρα , καὶ Βικετίαν καλοῦσιν αὐτήν , καὶ παραρρεῖ ποταμὸς αὐτῇ Ἠρέταινος ὄνομα , καὶ παραμείβεται οὗτος γῆν οὐκ ὀλίγην εἶτα ἐς τὸν Ἠριδανὸν ἐμβάλλει , καὶ ἀνακοινοῦταί οἱ τὸ ὕδωρ . ἐν δὴ τῷ Ἠρεταίνῳ έγχέλεις γίνονται μέγισταί τε καὶ τῶν ἀλλαχόθεν πιότεραι μακρῷ , ἁλίσκονται δὲ ἄρα τὸν τρόπον τοῦτον . ἐπὶ πέτρας προβλῆτος κάθηται ὁ θηρατὴς ἔν τινι κολποειδεῖ χωρίῳ , ὅπου καὶ πλατύνεται τὸ ῥεῦμα ἐπὶ μᾶλλον , ἢ καὶ ἐπί τινος δένδρου κάθηται προρρίζου πλησίον τῆς ὄχθης ῥιφέντος ὑπὸ πνεύματος σκληροῦ , ὅπερ οὖν ὑποσήπεται μέν , ἀχρεῖον δέ ἐστι κατακοπῆναί τε καὶ ἐκκαῦσαι αὐτό . οὐκοῦν ἑαυτὸν ἐγκαθίσας ὁ τῶν ἐγχέλεων ἁλιεὺς τῶνδε , καὶ λαβὼν ἔντερον νεοσφαγοῦς ἀρνὸς τριῶν μὲν ἢ τεττάρων πήχεων , πεπιασμένον δὲ ἰσχυρῶς , τὴν μὲν ἀρχὴν αὐτοῦ καθίησιν ἐς τὸ ὕδωρ , καὶ εἰλεῖται ἐν ταῖς δίναις στρεφόμενον , τό γε μὴν τέλος διὰ χειρῶν ἔχει , ἐμβέβληται δὲ ἐς αὐτὸ καλάμου τρύφος , ὅσον κώπην εἶναι τὸ μῆκος ξίφους . οὐ μὴν λανθάνει τὰς ἐγχέλεις ἡ τροφή · χαίρουσι γὰρ τῷδε τῷ ἐντέρῳ . καὶ ἥ γε πρώτη προσελθοῦσα , οἰστρουμένη ὑπὸ τοῦ λιμοῦ καὶ περιχανοῦσα , ἐμφύει τοὺς ὀδόντας γυρούς τε καὶ ἀγκιστρώδεις καὶ δυσεξελίκτους ὄντας , καὶ συνεχῶς ἐπισκαίρει τε καὶ πειρᾶται καθέλκειν τὸ δέλεαρ . ὃ δὲ κραδαινομένου τοῦ ἐντέρου συνεὶς ἔχεσθαι τὴν ἔγχελυν , τὸν κάλαμον ᾧ τὸ ἔντερον προσήρτηται ἐνθεὶς τῷ ἑαυτοῦ στόματι καὶ ὅσον σθένει καταπνέων , φυσᾷ τὸ ἔντερον καὶ μάλα γε ἰσχυρῶς , τὸ δὲ ἐκ τοῦ καταρρέοντος πνεύματος πίμπραται καὶ οἰδάνει . ὁ τοίνυν ἄνεμος κατολισθάνει ἐς τὴν ἔγχελυν , καὶ πληροῖ μὲν τοῦ πνεύματος αὐτῆς τὴν κεφαλήν , πληροῖ δὲ τὴν φάρυγγα , καὶ ἐμφράττει τῷ θηρίῳ τὸ ἆσθμα . καὶ ἀναπνεῦσαι μὴ δυναμένη μηδὲ μὴν ἐξελεῖν τοῦ σπλάγχνου τοὺς ἐμπεφυκότας ὀδόντας ἀποπνίγεται , καὶ ἀνασπᾶται ἁλοῦσα ὑπὸ τοῦ ἐντέρου καὶ τοῦ πνεύματος καὶ τοῦ καλάμου τρίτου . καθʼ ἑκάστην μὲν οὖν δρᾶται τοῦτο , ἁλίσκονται δὲ ὑπὸ πολλῶν πολλαί . ἔστω δή μοι καὶ ταῦτα τῶνδε τῶν ἰχθύων λεχθέντα ἴδια .
Lemmas: πόλις εἰμί ἐν ὁ ὑπό ὁ ἑσπέρα χωρίον Ἰταλικός . ὄνομα αὐτός Πατάβιον . Ἀντήνωρ ἔργον εἰμί λέγω ὁ Τρώς ὁ πόλις . οὗτος δέ οἰκίζω ἄρα οἴκοθεν σῴζω , ὅτε ἀπαλλάσσω ὁ πατρίς ἁλίσκομαι ὁ Ἴλιος , αἰδέζω αὐτός ὁ Ἕλλην , ἐπεί πρεσβεύω ὁ Μενέλαος σύν ὁ Ὀδυσσεύς ὑπέρ ὁ Ἑλένη σῴζω , Ἀντίμαχος συμβουλεύω ἀποκτείνω αὐτός . λέγω δέ ἄρα οὗτος οὗτος χρυσός Ἀλέξανδρος δέχομαι , ἀγλαός δῶρον , ὡς Ὅμηρος φημί . οὐκοῦν ὅδε Πατάβιος πόλις γειτνιάω ἕτερος , καί Βικετία καλέω αὐτός , καί παραρρέω ποταμός αὐτός Ἠρέταινος ὄνομα , καί παραμείβω οὗτος γῆ οὐ ὀλίγος εἶτα εἰς ὁ Ἠριδανός ἐμβάλλω , καί ἀνακοινόω ἕ ὁ ὕδωρ . ἐν δή ὁ Ἠρέταινον ἔγχελυς γίγνομαι μέγας τε καί ὁ ἀλλαχόθεν πῖος μακρός , ἁλίσκομαι δέ ἄρα ὁ τρόπος οὗτος . ἐπί πέτρα προβλής κάθημαι ὁ θηρατής ἐν τις κολποειδής χωρίον , ὅπου καί πλατύνω ὁ ῥεῦμα ἐπί μάλα , ἤ καί ἐπί τις δένδρον κάθημαι πρόρριζος πλησίον ὁ ὄχθη ῥίπτω ὑπό πνεῦμα σκληρός , ὅς οὖν ὑποσήπω μέν , ἀχρεῖος δέ εἰμί κατακόπτω τε καί ἐκκαίω αὐτός . οὐκοῦν ἑαυτοῦ ἐγκαθίζω ὁ ὁ ἔγχελυς ἁλιεύς ὅδε , καί λαμβάνω ἔντερον νεοσφαγής ἀρήν τρεῖς μέν ἤ τέσσαρες πῆχυς , πιαίνω δέ ἰσχυρός , ὁ μέν ἀρχή αὐτός καθίημι εἰς ὁ ὕδωρ , καί εἰλέω ἐν ὁ δίνη στρέφω , ὁ γε μήν τέλος διά χείρ ἔχω , ἐμβάλλω δέ εἰς αὐτός κάλαμος τρύφος , ὅσος κώπη εἰμί ὁ μῆκος ξίφος . οὐ μήν λανθάνω ὁ ἔγχελυς ὁ τροφή · χαίρω γάρ ὅδε ὁ ἔντερον . καί ὁ γε πρῶτος προσέρχομαι , οἰστρέω ὑπό ὁ λιμός καί περιχαίνω , ἐμφύω ὁ ὀδούς γυρός τε καί ἀγκιστρώδης καί δυσεξέλικτος εἰμί , καί συνεχής ἐπισκαίρω τε καί πειράω καθέλκω ὁ δέλεαρ . ὁ δέ κραδαίνω ὁ ἔντερον συνίημι ἔχω ὁ ἔγχελυς , ὁ κάλαμος ὅς ὁ ἔντερον προσαρτέω ἐντίθημι ὁ ἑαυτοῦ στόμα καί ὅσος σθένω καταπνέω , φυσάω ὁ ἔντερον καί μάλα γε ἰσχυρός , ὁ δέ ἐκ ὁ καταρρέω πνεῦμα πίμπρημι καί οἰδάνω . ὁ τοίνυν ἄνεμος κατολισθάνω εἰς ὁ ἔγχελυς , καί πληρόω μέν ὁ πνεῦμα αὐτός ὁ κεφαλή , πληρόω δέ ὁ φάρυγξ , καί ἐμφράσσω ὁ θηρίον ὁ ἆσθμα . καί ἀναπνεύω μή δύναμαι μηδέ μήν ἐξαιρέω ὁ σπλάγχνον ὁ ἐμπίφυμι ὀδούς ἀποπνίγω , καί ἀνασπάω ἁλίσκομαι ὑπό ὁ ἔντερον καί ὁ πνεῦμα καί ὁ κάλαμος τρίτος . κατά ἕκαστος μέν οὖν δράω οὗτος , ἁλίσκομαι δέ ὑπό πολύς πολύς . εἰμί δή ἐγώ καί οὗτος ὅδε ὁ ἰχθῦς λέγω ἴδιος .