claudius-aelianus.de-natura-animalium 13.6
οἱ πολύποδες καὶ αὐτοὶ χρόνῳ γίνονται μέγιστοι , καὶ ἐς κήτη προχωροῦσι , καὶ ἐναριθμοῦνται ἐν αὐτοῖς καὶ οὗτοι . ἀκούω γοῦν ἐν Δικαιαρχίᾳ τῇ Ἰταλικῇ πολύπουν ἐς ὄγκον σώματος ὑπερήφανον προελθόντα τὴν μὲν ἐν τῇ θαλάττῃ τροφὴν καὶ τὰς ἐκεῖθεν νομὰς ἀτιμάσαι καὶ ὑπερφρονῆσαι αὐτῶν . προῄει δὲ ἄρα οὗτος καὶ ἐς τὴν γῆν , καὶ ἐλῄζετο καὶ τῶν χερσαίων ἔστιν ἅ . οὐκοῦν διά τινος ὑπονόμου κρυπτοῦ ἐκβάλλοντος ἐς τὴν θάλατταν τὰ ἐκ τῆς πόλεως τῆς προειρημένης ῥυπαρὰ ἐσνέων καὶ ἀνιὼν ἐς οἶκόν τινα πάραλον , ἔνθα ἦν ἐμπόρων Ἰβηρικῶν φόρτος καὶ ταρίχη τὰ ἐκεῖθεν ἐν σκεύεσιν ἁδροῖς , εἶτα τὰς πλεκτάνας περιχέων καὶ σφίγγων τὸν κέραμον ἐρρήγνυ τὰ ἀγγεῖα καὶ κατεδαίνυτο τὰ ταρίχη . οἱ δὲ ἐσιόντες ὡς ἑώρων τὰ ὄστρακα , πολὺν δὲ τοῦ φόρτου ἀριθμὸν ἀφανῆ κατελάμβανον , ἐξεπλήττοντο καὶ τίς ἦν ὁ κεραΐζων αὐτοὺς συμβαλεῖν οὐκ εἶχον , τῶν μὲν θυρῶν ἀνεπιβουλεύτων βλεπομένων , τοῦ δὲ ὀρόφου ὄντος ἀσινοῦς καὶ τῶν τοίχων μὴ διεσκαμμένων · ἑωρᾶτο δὲ καὶ τῶν ἰχθύων τῶν ταρίχων λείψανα ὑπολειφθέντα ὑπὸ τοῦ ἀκλήτου δαιτυμόνος . ἔκριναν δή τινα τῶν οἰκείων τὸν μάλιστα εὐτολμότατον ἔνδον ὡπλισμένον καταλιπεῖν ἐλλοχῶντα . νύκτωρ οὖν ἐπὶ τὴν συνήθη δαῖτα ὁ πολύπους ἀνέρπει , καὶ περιχυθεὶς τοῖς σκεύεσιν ὥσπερ ἐς πνῖγμα ἀθλητὴς συλλαβὼν τὸν ἀντίπαλον ἐγκρατῶς τε καὶ μάλα εὐλαβῶς , εἶτα συνέτριβε τὸν κέραμον λῃστὴς ὡς εἰπεῖν ὁ πολύπους ῥᾷστα . ἦν δὲ διχόμηνος , καὶ κατελάμπετο ὁ οἶκος , καὶ πάντα ἦν εὐσύνοπτα . ὃ δὲ οὐκ ἐπεχείρει μόνος , δείσας τὸν θῆρα ʽκαὶ γὰρ μόνου μείζων ὁ ἐχθρὸς ἦνʼ , περιηγεῖται δὲ ἕωθεν τοῖς ἐμπόροις τὰ πεπραγμένα · ἀκούοντες δὲ ἠπίστουν . εἶτα οἳ μὲν τῆς ζημίας τῆς τοσαύτης μνήμῃ τὸν κίνδυνον ἀνερρίπτουν , καὶ συνελθεῖν τῷ ἐχθρῷ ἔσπευδον , οἳ δὲ τῆς καινῆς καὶ ἀπίστου θέας διψῶντες συναπεκλείοντο αὐθαίρετοι σύμμαχοι . εἶτα ἑσπέρας ὁ φὼρ ἐπιφοιτᾷ , καὶ ὁρμᾷ ἐπὶ τὴν συνήθη τράπεζαν . ἐνταῦθα οἳ μὲν ἀπέφραττον τὸν ὀχετόν , οἳ δὲ ὡπλίζοντο ἐπὶ τὸν πολέμιον , καὶ κοπίσι καὶ ξυροῖς τεθηγμένοις αὐτοῦ διέκοπτον τὰς πλεκτάνας , ὡς δρυὸς κλάδους ἀκροτάτους ἀμπελουργοί τε καὶ δρυοτόμοι . καὶ τὴν ἀλκὴν αὐτοῦ περικόψαντες καθεῖλον ὀψὲ καὶ μόγις οὐκ ὀλίγα πονήσαντες , καὶ τὸ καινότατον , ἐν τῇ γῇ τὸν ἰχθὺν ἐθηράσαντο ἔμποροι . τὸ κακοῦργον δὴ τοῦδε τοῦ ζῴου καὶ τὸ δολερὸν ἀναπέφηνεν ἡμῖν ἴδιον ὄν .
Lemmas: ὁ πολύπους καί αὐτός χρόνος γίγνομαι μέγας , καί εἰς κῆτος προχωρέω , καί ἐναριθμέω ἐν αὐτός καί οὗτος . ἀκούω γοῦν ἐν Δικαιαρχίη ὁ Ἰταλικός πολύπους εἰς ὄγκος σῶμα ὑπερήφανος προέρχομαι ὁ μέν ἐν ὁ θάλασσα τροφή καί ὁ ἐκεῖθεν νομή ἀτιμάζω καί ὑπερφρονέω αὐτός . προέρχομαι δέ ἄρα οὗτος καί εἰς ὁ γῆ , καί ληΐζομαι καί ὁ χερσαῖος εἰμί ὅς . οὐκοῦν διά τις ὑπόνομος κρυπτός ἐκβάλλω εἰς ὁ θάλασσα ὁ ἐκ ὁ πόλις ὁ προλέγω ῥυπαρός εἰσνέω καί ἀνέρχομαι εἰς οἶκος τις πάραλος , ἔνθα εἰμί ἔμπορος Ἰβηρικός φόρτος καί τάριχος ὁ ἐκεῖθεν ἐν σκεῦος ἁδρός , εἶτα ὁ πλεκτάνη περιχέω καί σφίγγω ὁ κέραμος ρρήγνυμι ὁ ἀγγεῖον καί καταδαίνυμαι ὁ τάριχος . ὁ δέ ἐσέρχομαι ὡς ὁράω ὁ ὄστρακον , πολύς δέ ὁ φόρτος ἀριθμός ἀφανής καταλαμβάνω , ἐκπλήσσω καί τίς εἰμί ὁ κεραίζω αὐτός συμβάλλω οὐ ἔχω , ὁ μέν θύρα ἀνεπιβούλευτος βλέπω , ὁ δέ ὄροφος εἰμί ἀσινής καί ὁ τοῖχος μή διεσκαάνμμαι · ὁράω δέ καί ὁ ἰχθῦς ὁ τάριχον λείψανον ὑπολείπω ὑπό ὁ ἄκλητος δαιτυμών . κρίνω δή τις ὁ οἰκεῖος ὁ μάλα εὔτολμος ἔνδον ὁπλίζω καταλείπω ἐλλοχάω . νύκτωρ οὖν ἐπί ὁ συνήθης δαίς ὁ πολύπους ἀνέρπω , καί περιχέω ὁ σκεῦος ὥσπερ εἰς πνῖγμα ἀθλητής συλλαμβάνω ὁ ἀντίπαλος ἐγκρατής τε καί μάλα εὐλαβής , εἶτα συντρίβω ὁ κέραμος λῃστής ὡς λέγω ὁ πολύπους ῥᾴδιος . εἰμί δέ διχόμηνος , καί καταλάμπω ὁ οἶκος , καί πᾶς εἰμί εὐσύνοπτος . ὁ δέ οὐ ἐπιχειρέω μόνος , δείδω ὁ θήρ οἶκα γάρ μόνος μέγας ὁ ἐχθρός ἀπτήν , περιηγέομαι δέ ἕωθεν ὁ ἔμπορος ὁ πράσσω · ἀκούω δέ ἀπιστέω . εἶτα ὁ μέν ὁ ζημία ὁ τοσοῦτος μνήμη ὁ κίνδυνος ἀναρρίπτω , καί συνέρχομαι ὁ ἐχθρός σπεύδω , ὁ δέ ὁ καινός καί ἄπιστος θέα διψάω συναπεκλείλυμι αὐθαίρετος σύμμαχος . εἶτα ἑσπέρα ὁ φώρ ἐπιφοιτάω , καί ὁρμάω ἐπί ὁ συνήθης τράπεζα . ἐνταῦθα ὁ μέν ἀποφράζω ὁ ὀχετός , ὁ δέ ὁπλίζω ἐπί ὁ πολέμιος , καί κοπίς καί ξυρόν θήσσω αὐτοῦ διακόπτω ὁ πλεκτάνη , ὡς δρῦς κλάδος ἄκρος ἀμπελουργός τε καί δρυοτόμος . καί ὁ ἀλκή αὐτός περικόπτω καθαιρέω ὀψέ καί μόγις οὐ ὀλίγος πονέω , καί ὁ καινός , ἐν ὁ γῆ ὁ ἰχθῦς θηράω ἔμπορος . ὁ κακοῦργος δή ὅδε ὁ ζῷον καί ὁ δολερός ἀναφαίνω ἐγώ ἴδιος εἰμί .