claudius-aelianus.de-natura-animalium 11.31
ἴδιον δὲ ἄρα τῶν ζῴων καὶ ἐκεῖνο ἀγαθόν . πρόνοιαν αὐτῶν οἱ θεοὶ ποιοῦνται , καὶ οὔτε αὐτῶν καταφρονοῦσιν οὔτε μὴν ὀλιγώρως ἔχουσιν . εἰ γὰρ καὶ ἀμοιρεῖ λόγου , ἀλλὰ γοῦν συνέσεως καὶ τῆς καθʼ ἑαυτὰ σοφίας οὐκ ἀτυχεῖ . ὅπως οὖν καὶ αὐτὰ φιλεῖται θεοῖς ἐρῶ , καὶ εἰ μὴ πολλὰ ἐκ πολλῶν , ὅσα δʼ οὖν ἀποχρήσει . ἀνὴρ ἱππεύς , Ληναῖος τὸ ὄνομα , ἵππον εἶχεν ἰδεῖν μὲν ὡραῖον , δραμεῖν δὲ ὤκιστον , τὸν δὲ θυμὸν ἀνδρειότατον · καὶ ἀγαθὸν μὲν ἐν ταῖς ἐπιδείξεσι τὴν ἱππείαν περιδραμεῖν τὴν δεδιδαγμένην , καρτερικὸν δὲ ἐν αὐτῷ τῷ πολέμῳ , καὶ διῶξαι ἔνθα ἦν καιρὸς καὶ ἀναχωρῆσαι ὅπου αὐτὸν ἡ χρεία παρεκάλει πάνυ γεννικόν . οὐκοῦν ἐκ τούτων ἁπάντων ὃ μὲν κτῆμα ἦν ἀγαθόν , ὃ δὲ εὐκλεέστατος ἐν τοῖς ὁμοτέχνοις ἱππεῦσιν ἐδόκει . ὁ τοίνυν ἵππος ὁ τοιοῦτος τὴν ἱππικὴν ἀρετὴν θατέρῳ τοῖν ὀφθαλμοῖν τῷ δεξιῷ ὑπό τινος πληγῆς προσπεσούσης ὁρᾶν ἀδύνατος ἦν . οὐκοῦν ὁ Ληναῖος ὁρῶν ἑαυτοῦ σαλεύουσαν τὴν πᾶσαν ἐλπίδα ἐν τῷ τοῦ ἵππου τοῦ εὐγενοῦς ἐκείνου πάθει , ἐπεὶ καὶ ἡ ἀσπὶς ἡ ἱππικὴ τὸν λαιὸν ὀφθαλμόν οἱ ἔσκεπε τὸν μόνον ὁρῶντα , ἐς τοῦ Σαράπιδος ἔρχεται , θεράπευμα ἀνάγων καὶ μάλα ἄηθες τὸν ἵππον , καὶ δεῖται τοῦ θεοῦ ὡς ὑπὲρ ἀδελφοῦ τινος ἢ υἱοῦ ὁ Ληναῖος τοῦ ἵππου οἰκτεῖραι τὸν ἱκέτην , καὶ ταῦτα ἀδικήσαντα οὐδὲ ἕν . εἶναι γάρ τοι ἀνθρώπους σφίσι κακῶν αἰτίους ἢ δράσαντάς τι ἀσεβὲς ἢ εἰπόντας τι ἀπόφημον · ʽἵππου δἒ ἔλεγε ʽποία μὲν θεοσυλία , φόνος δὲ τίς , βλασφημία δὲ πῶς ἢ πόθεν;ʼ ἐμαρτύρατο δὲ τὸν θεὸν καὶ αὐτὸς ὡς οὐδεπώποτε οὐδένα οὐδὲν ἀδικήσας , καὶ διὰ ταῦτα τὸν συστρατιώτην οἱ καὶ φίλον ἐδεῖτο τῆς ὀφθαλμίας ἀπαλλάξαι . ὃ δὲ οὐχ ὑπερορᾷ οὐδὲ ἐξεφαύλισε τὸν ἄλογόν τε καὶ ἄφωνον ἰάσασθαι , ὢν τοσοῦτος θεός , καὶ διὰ ταῦτα οἰκτείρει καὶ τὸν νοσοῦντα καὶ τὸν δεόμενον ὑπὲρ αὐτοῦ , καὶ δίδωσιν ἴασιν μὴ καταιονεῖν μὲν τὸν ὀφθαλμόν , πυριάσεσι δὲ αὐτὸν ἀλεαίνειν μεσούσης ἡμέρας ἐν τῷ τοῦ νεὼ περιβόλῳ . καὶ ταῦτα μὲν ἐπράττετο , ἐρρώσθη δὲ τῷ ἵππῳ τὸ ὄμμα . καὶ ὁ μὲν Ληναῖος χαριστήριά τε καὶ ζωάγρια ἀπέθυεν , ὁ δὲ ἵππος ἐσκίρτα τε καὶ ἐφριμάττετο καὶ ἐδόκει μείζων τε καὶ ὡραιότερος , καὶ ἦν φαιδρὸς καὶ τῷ βωμῷ προσθέων ἐκυδροῦτο , καὶ μέντοι καὶ πρὸς τοῖς ἀναβαθμοῖς καλινδούμενος ἑωρᾶτο τῷ θεῷ τῷ σωτῆρι χαριστήρια ἐκτίνων , ᾗπερ οὖν ἔσθενεν .
Lemmas: ἴδιος δέ ἄρα ὁ ζῷον καί ἐκεῖνος ἀγαθός . πρόνοια αὐτός ὁ θεός ποιέω , καί οὔτε αὐτός καταφρονέω οὔτε μήν ὀλίγωρος ἔχω . εἰ γάρ καί ἀμοιρέω λόγος , ἀλλά γοῦν σύνεσις καί ὁ κατά ἑαυτοῦ σοφία οὐ ἀτυχέω . ὅπως οὖν καί αὐτός φιλέω θεός λέγω , καί εἰ μή πολύς ἐκ πολύς , ὅσος δέ οὖν ἀποχράω . ἀνήρ ἱππεύς , Ληναῖος ὁ ὄνομα , ἵππος ἔχω ὁράω μέν ὡραῖος , τρέχω δέ ὠκύς , ὁ δέ θυμός ἀνδρεῖος · καί ἀγαθός μέν ἐν ὁ ἐπίδειξις ὁ ἱππεία περιτρέχω ὁ διδαγ́ω , καρτερικός δέ ἐν αὐτός ὁ πόλεμος , καί διώκω ἔνθα εἰμί καιρός καί ἀναχωρέω ὅπου αὐτός ὁ χρεία παρακαλέω πάνυ γεννικός . οὐκοῦν ἐκ οὗτος ἅπας ὁ μέν κτῆμα εἰμί ἀγαθός , ὁ δέ εὐκλεής ἐν ὁ ὁμότεχνος ἱππεύς δοκέω . ὁ τοίνυν ἵππος ὁ τοιοῦτος ὁ ἱππικός ἀρετή ἕτερος ὁ ὀφθαλμός ὁ δεξιός ὑπό τις πληγή προσπίπτω ὁράω ἀδύνατος εἰμί . οὐκοῦν ὁ Ληναῖος ὁράω ἑαυτοῦ σαλεύω ὁ πᾶς ἐλπίς ἐν ὁ ὁ ἵππος ὁ εὐγενής ἐκεῖνος πάθος , ἐπεί καί ὁ ἀσπίς ὁ ἱππικός ὁ λαιός ὀφθαλμός ἕ σκέπω ὁ μόνος ὁράω , εἰς ὁ Σάραπις ἔρχομαι , θεράπευμα ἀνάγω καί μάλα ἀήθης ὁ ἵππος , καί δέω ὁ θεός ὡς ὑπέρ ἀδελφός τις ἤ υἱός ὁ Ληναῖος ὁ ἵππος οἰκτίρω ὁ ἱκέτης , καί οὗτος ἀδικέω οὐδέ εἷς . εἰμί γάρ τοι ἄνθρωπος σφεῖς κακός αἴτιος ἤ δράω τις ἀσεβής ἤ λέγω τις ἀπόφημος · ἵππος δέ λέγω ʽποία μέν θεοσυλία , φόνος δέ τίς , βλασφημία δέ πῶς ἤ πόθεν μαρτύραμαι δέ ὁ θεός καί αὐτός ὡς οὐδεπώποτε οὐδείς οὐδείς ἀδικέω , καί διά οὗτος ὁ συστρατιώτης ἕ καί φίλος δέω ὁ ὀφθαλμία ἀπαλλάσσω . ὁ δέ οὐ ὑπεροράω οὐδέ ἐξεφαυλιύνω ὁ ἄλογος τε καί ἄφωνος ἰάομαι , εἰμί τοσοῦτος θεός , καί διά οὗτος οἰκτειρέω καί ὁ νοσέω καί ὁ δέω ὑπέρ αὐτός , καί δίδωμι ἴασις μή καταιονάω μέν ὁ ὀφθαλμός , πυρίασις δέ αὐτός ἀλεαίνω μεσόω ἡμέρα ἐν ὁ ὁ ναός περίβολος . καί οὗτος μέν πράσσω , ῥώω δέ ὁ ἵππος ὁ ὄμμα . καί ὁ μέν Ληναῖος χαριστήριος τε καί ζωάγρια ἀποθύω , ὁ δέ ἵππος σκιρτάω τε καί φριμάσσω καί δοκέω μέγας τε καί ὡραῖος , καί εἰμί φαιδρός καί ὁ βωμός προσθέω κυδρόω , καί μέντοι καί πρός ὁ ἀναβαθμός καλινδέομαι ὁράω ὁ θεός ὁ σωτήρ χαριστήριος ἐκτίνω , ᾗ οὖν σθένω .