claudius-aelianus.de-natura-animalium 1.5
σπεύδουσιν , ἵνα σώσωσι τὸν ᾑρημένον · καὶ πολλάκις μὲν ἀποκόψαντες ἔσωσαν καὶ ἀφῆκαν ἐλεύθερον , καὶ οὐκ αἰτοῦσι ζωάγρια · πολλάκις δὲ οὐκ ἔτυχον , ἀλλʼ ἥμαρτον μέν , τὸ δʼ οὖν ἑαυτῶν πεποιήκασιν εὖ μάλα προθύμως . ἤδη δὲ καὶ ἐς τὸν κύρτον τὸν σκάρον ἐμπεσεῖν φασι καὶ τὸ οὐραῖον μέρος ἐκβαλεῖν , τοὺς δὲ ἀθηράτους καὶ περινέοντας ἐνδακεῖν καὶ ἐς τὸ ἔξω τὸν ἑταῖρον προαγαγεῖν . εἰ δὲ ἐξείη τὸ στόμα , τῶν τίς οἱ ἔξω τὴν οὐρὰν παρώρεξεν , ὃ δὲ περιχανὼν ἠκολούθησεν . οὗτοι μὲν δὴ ταῦτα δρῶσιν , ὦ ἄνθρωποι , φιλεῖν οὐ μαθόντες , ἀλλὰ πεφυκότες . ὁ ἰχθὺς ὁ τρώκτης , τούτου μὲν κατηγορεῖ τὴν φύσιν καὶ τὸ ὄνομα , ἤδη δὲ καὶ τὸ στόμα · ὀδόντες δὲ αὐτῷ συνεχεῖς τε ἐμπεφύκασι καὶ πολλοί , καὶ πᾶν τὸ ἐμπεσὸν διατεμεῖν εὖ μάλα καρτεροί . οὐκοῦν ἁλοὺς ἀγκίστρῳ μόνος ἰχθύων ἐς τὸ ἔμπαλιν ἑαυτὸν οὐκ ἐπανάγει , ἀλλὰ ὠθεῖται τὴν ὁρμιὰν ἀποθρίσαι διψῶν . οἱ δὲ ἁλιεῖς σοφίζονται τἀναντία · τὰς γάρ τοι τῶν ἀγκίστρων λαβὰς χαλκεύονται μακράς . ὃ δὲ ʽκαὶ γὰρ πώς ἐστι καὶ ἁλτικὸσʼ καὶ ὑπὲρ ταύτας ἀνέθορε πολλάκις καὶ τὴν τρίχα τὴν ἄγουσαν τεμὼν ἐς ἤθη τὰ τῶν ἰχθύων αὖθις ἀπονήχεται . οὗτός τοι καὶ τὴν ἀγέλην τὴν σύννομον παραλαβὼν σὺν αὐτοῖς ἐκείνοις χωρεῖ καὶ τοῖς δελφῖσιν ὁμόσε · καὶ ἕνα ἀποκριθέντα πως περιελθόντες εἶτα ἐπιτίθενται τῷ θηρίῳ καρτερῶς · ἴσασι γὰρ ὅτι τῶν ἐξ αὐτῶν δηγμάτων οὐ ῥᾳθύμως ἐπαΐει . οἳ μὲν γὰρ ἔχονται αὐτοῦ καὶ μάλα ἐγκρατῶς , ὃ δὲ ἀναπηδᾷ καὶ κυβιστᾷ , καὶ ὡς ὑπὸ τῆς ὀδύνης στρεβλοῦται διελέγχεται · ἀπρὶξ γὰρ ἐμφύντες συνεξαίρονται πηδῶντος . καὶ ὃ μὲν ἀποσείσασθαι καὶ ἀποκροῦσαι σπεύδει αὐτούς , οἳ δὲ οὐκ ἀνιᾶσιν , ἀλλὰ ἐσθίουσι ζῶντα . εἶτα μέντοι ὅ τι ἂν ἕκαστος μέρος ἐκτράγῃ , τοῦτο ἔχων ἀπαλλάττεται · καὶ ὁ δελφὶς ἀσμένως ἀπονήχεται , δαιτυμόνας , ὡς ἂν εἴποις , ἀκλήτους ἑστιάσας σὺν τῇ ἑαυτοῦ ὀδύνῃ ἐκείνους .
Lemmas: σπεύδω , ἵνα σῴζω ὁ αἱρέω · καί πολλάκις μέν ἀποκόπτω σῴζω καί ἀφίημι ἐλεύθερος , καί οὐ αἰτέω ζωάγρια · πολλάκις δέ οὐ τυγχάνω , ἀλλά αμαραταίνω μέν , ὁ δέ οὖν ἑαυτοῦ ποιέω εὖ μάλα πρόθυμος . ἤδη δέ καί εἰς ὁ κύρτος ὁ σκάρος ἐμπίπτω φημί καί ὁ οὐραῖος μέρος ἐκβάλλω , ὁ δέ ἀθήρατος καί περινέω ἐνδάκνω καί εἰς ὁ ἔξω ὁ ἑταῖρος προάγω . εἰ δέ ἔξεστι ὁ στόμα , ὁ τίς ἕ ἔξω ὁ οὐρά παρορέσσω , ὁ δέ περιχάσκω ἀκολουθέω . οὗτος μέν δή οὗτος δράω , ὦ ἄνθρωπος , φιλέω οὐ μανθάνω , ἀλλά φύω . ὁ ἰχθῦς ὁ τρώκτης , οὗτος μέν κατηγορέω ὁ φύσις καί ὁ ὄνομα , ἤδη δέ καί ὁ στόμα · ὀδούς δέ αὐτός συνεχής τε ἐμφύω καί πολύς , καί πᾶς ὁ ἐμπίπτω διατέμνω εὖ μάλα καρτερός . οὐκοῦν ἁλίσκομαι ἄγκιστρον μόνος ἰχθῦς εἰς ὁ ἔμπαλιν ἑαυτοῦ οὐ ἐπανάγω , ἀλλά ὠθέω ὁ ὁρμιά ἀποθρίζω διψάω . ὁ δέ ἁλιεύς σοφίζω ἐναντίος · ὁ γάρ τοι ὁ ἄγκιστρον λαβή χαλκεύω μακρός . ὁ δέ οἶκα γάρ πως εἰμί καί ἁλτικός καί ὑπέρ οὗτος ἀναθρῴσκω πολλάκις καί ὁ θρίξ ὁ ἄγω τέμνω εἰς ἦθος ὁ ὁ ἰχθῦς αὖθις ἀπονήχομαι . οὗτος τοι καί ὁ ἀγέλη ὁ σύννομος παραλαμβάνω σύν αὐτός ἐκεῖνος χωρέω καί ὁ δελφίς ὁμόσε · καί εἷς ἀποκρίνω πως περιέρχομαι εἶτα ἐπιτίθημι ὁ θηρίον καρτερός · οἶδα γάρ ὅτι ὁ ἐκ αὐτός δῆγμα οὐ ῥᾴθυμος ἐπαίημι . ὁ μέν γάρ ἔχω αὐτός καί μάλα ἐγκρατής , ὁ δέ ἀναπηδάω καί κυβιστάω , καί ὡς ὑπό ὁ ὀδύνη στρεβλόω διελέγχω · ἀπρίξ γάρ ἐμφύω συνεξαίρω πηδάω . καί ὁ μέν ἀποσείω καί ἀποκρούω σπεύδω αὐτός , ὁ δέ οὐ ἀνίημι , ἀλλά ἐσθίω ζάω . εἶτα μέντοι ὅς τις ἄν ἕκαστος μέρος ἐκτρώγω , οὗτος ἔχω ἀπαλλάσσω · καί ὁ δελφίς ἄσμενος ἀπονήχομαι , δαιτυμών , ὡς ἄν λέγω , ἄκλητος ἑστιάω σύν ὁ ἑαυτοῦ ὀδύνη ἐκεῖνος .