claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.5
Αἰγύπτιοι μὲν οὖν σέβοντές τε καὶ ἐκθεοῦντες γένη ζῴων διάφορα γέλωτα ὀφλισκάνουσι παρά γε τοῖς πολλοῖς · Θηβαῖοι δὲ σέβουσιν Ἕλληνες ὄντες ὡς ἀκούω γαλῆν , καὶ λέγουσί γε Ἡρακλέους αὐτὴν γενέσθαι τροφόν , ἢ τροφὸν μὲν οὐδαμῶς , καθημένης δὲ ἐπʼ ὠδῖσι τῆς Ἀλκμήνης καὶ τεκεῖν οὐ δυναμένης , τὴν δὲ παραδραμεῖν καὶ τοὺς τῶν ὠδίνων λῦσαι δεσμούς , καὶ προελθεῖν τὸν Ἡρακλέα καὶ ἕρπειν ἤδη . καὶ οἱ τὴν Ἁμαξιτὸν τῆς Τρωάδος κατοικοῦντες μῦν σέβουσιν · ἔνθεν τοι καὶ τὸν Ἀπόλλω τὸν παρʼ αὐτοῖς τιμώμενον Σμίνθιον καλοῦσί φασιν . ἔτι γὰρ καὶ τοὺς Αἰολέας καὶ τοὺς Τρῶας τὸν μῦν προσαγορεύειν σμίνθον , ὥσπερ οὖν καὶ Αἰσχύλος ἐν τῷ Σισύφῳ ἀλλʼ ἀρουραῖός τίς ἐστι σμίνθος ὧδʼ ὑπερφυής . καὶ τρέφονται μὲν ἐν τῷ Σμινθείῳ μύες τιθασοὶ δημοσίας τροφὰς λαμβάνοντες , ὑπὸ δὲ τῷ βωμῷ φωλεύουσι λευκοί , καὶ παρὰ τῷ τρίποδι τοῦ Ἀπόλλωνος ἕστηκε μῦς . μυθολόγημα δὲ ὑπὲρ τῆσδε τῆς θρησκείας καὶ ἐκεῖνο προσακήκοα . τῶν Αἰολέων καὶ τῶν Τρώων τὰ λήια πολλὰς μυῶν μυριάδας ἐπελθούσας ἄωρα ὑποκείρειν καὶ ἀτελῆ τὰ θέρη τοῖς σπείρασιν ἀποφαίνειν . οὐκοῦν τὸν ἐν Δελφοῖς θεὸν πυνθανομένων εἰπεῖν ὅτι δεῖ θύειν Ἀπόλλωνι Σμινθεῖ , τοὺς δὲ πεισθέντας ἀπαλλαγῆναι τῆς ἐκ τῶν μυῶν ἐπιβουλῆς καὶ τὸν πυρὸν αὐτοῖς ἐς τὸν νενομισμένον ἄμητον ἀφικνεῖσθαι . ἐπιλέγουσι δὲ ἄρα τούτοις καὶ ἐκεῖνα . ἐς ἀποικίαν Κρητῶν οἱ σταλέντες οἴκοθεν ἔκ τινος τύχης καταλαβούσης αὐτοὺς ἐδεήθησαν τοῦ Πυθίου φῆναί τινα αὐτοῖς χῶρον ἀγαθὸν καὶ ἐς τὸν συνοικισμὸν λυσιτελῆ . ἐκπίπτει δὴ λόγιον , ἔνθα ἂν αὐτοῖς οἱ γηγενεῖς πολεμήσωσιν , ἐνταῦθα καταμεῖναι καὶ ἀναστῆσαι πόλιν . οὐκοῦν ἥκουσι μὲν ἐς τὴν Ἁμαξιτὸν τήνδε καὶ στρατοπεδεύουσιν ὥστε ἀναπαύσασθαι , μυῶν δὲ ἄφατόν τι πλῆθος ἐφερπύσαν τά τε ὄχανα αὐτοῖς τῶν ἀσπίδων διέτραγε καὶ τὰς τῶν τόξων νευρὰς διέφαγεν · οἳ δὲ ἄρα συνέβαλον τούτους ἐκείνους εἶναι τοὺς γηγενεῖς , καὶ μέντοι καὶ ἐς ἀπορίαν ἥκοντες τῶν ἀμυντηρίων τόνδε τὸν χῶρον οἰκίζουσι , καὶ Ἀπόλλωνος ἱδρύονται νεὼν Σμινθίου . ἡ μὲν οὖν τῶν μυῶν μνήμη προήγαγεν ἡμᾶς ἐς θεολογίαν τινά , χείρους δὲ αὑτῶν οὐ γεγόναμεν καὶ τοιαῦτα προσακούσαντες .
Lemmas: Αἰγύπτιος μέν οὖν σέβω τε καί ἐκθεόω γένος ζῷον διάφορος γέλως ὀφλισκάνω παρά γε ὁ πολύς · Θηβαῖος δέ σέβω Ἕλλην εἰμί ὡς ἀκούω γαλέη , καί λέγω γε Ἡρακλῆς αὐτός γίγνομαι τροφός , ἤ τροφός μέν οὐδαμῶς , κάθημαι δέ ἐπί ὠδίς ὁ Ἀλκμήνη καί τίκτω οὐ δύναμαι , ὁ δέ παρατρέχω καί ὁ ὁ ὠδίς λύω δεσμός , καί προέρχομαι ὁ Ἡρακλέης καί ἕρπω ἤδη . καί ὁ ὁ Ἁμαξιτός ὁ Τρωάς κατοικέω μῦς σέβω · ἔνθεν τοι καί ὁ Ἀπόλλων ὁ παρά αὐτός τιμάω Σμίνθιος καλέω φημί . ἔτι γάρ καί ὁ Αἰολεύς καί ὁ Τρώς ὁ μῦς προσαγορεύω σμίνθος , ὥσπερ οὖν καί Αἰσχύλος ἐν ὁ Σίσυφος ἀλλά ἀρουραῖος τις εἰμί σμίνθος ὧδε ὑπερφυής . καί τρέφω μέν ἐν ὁ Σμινθεῖον μῦς τιθασός δημόσιος τροφή λαμβάνω , ὑπό δέ ὁ βωμός φωλεύω λευκός , καί παρά ὁ τρίπους ὁ Ἀπόλλων ἵστημι μῦς . μυθολόγημα δέ ὑπέρ ὅδε ὁ θρησκεία καί ἐκεῖνος προσακούω . ὁ Αἰολεύς καί ὁ Τρώς ὁ λήϊον πολύς μῦς μυριάς ἐπέρχομαι ἄωρος ὑποκείρω καί ἀτελής ὁ θέρος ὁ σπείρω ἀποφαίνω . οὐκοῦν ὁ ἐν Δελφοί θεός πυνθάνομαι λέγω ὅτι δέω θύω Ἀπόλλων Σμινθεύς , ὁ δέ πείθω ἀπαλλάσσω ὁ ἐκ ὁ μῦς ἐπιβουλή καί ὁ πυρός αὐτός εἰς ὁ νομίζω ἄμητος ἀφικνέομαι . ἐπιλέγω δέ ἄρα οὗτος καί ἐκεῖνος . εἰς ἀποικία Κρής ὁ στέλλω οἴκοθεν ἐκ τις τύχη καταλαμβάνω αὐτός δέω ὁ Πύθιος φαίνω τις αὐτός χῶρος ἀγαθός καί εἰς ὁ συνοικισμός λυσιτελής . ἐκπίπτω δή λόγιον , ἔνθα ἄν αὐτός ὁ γηγενής πολεμέω , ἐνταῦθα καταμένω καί ἀνίστημι πόλις . οὐκοῦν ἥκω μέν εἰς ὁ Ἁμαξιτός ὅδε καί στρατοπεδεύω ὥστε ἀναπαύω , μῦς δέ ἄφατος τις πλῆθος ἐφερπύζω ὁ τε ὄχανον αὐτός ὁ ἀσπίς διεταργῄσκω καί ὁ ὁ τόξον νευρά διεσθίω · ὁ δέ ἄρα συμβάλλω οὗτος ἐκεῖνος εἰμί ὁ γηγενής , καί μέντοι καί εἰς ἀπορία ἥκω ὁ ἀμυντήριον ὅδε ὁ χῶρος οἰκίζω , καί Ἀπόλλων ἱδρύω ναός Σμίνθιος . ὁ μέν οὖν ὁ μῦς μνήμη προάγω ἐγώ εἰς θεολογία τις , κακός δέ ἑαυτοῦ οὐ γίγνομαι καί τοιοῦτος προσακούω .