ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.2
κατὰ τὴν πάλαι Βαμβύκην ʽκαλεῖται δὲ νῦν Ἱεράπολις , Σελεύκου ὀνομάσαντος τοῦτο αὐτήνʼ ἰχθύες εἰσὶν ἱεροί , καὶ κατʼ ἴλας νήχονται καὶ ἔχουσιν ἡγεμόνας , καὶ τῶν ἐμβαλλομένων αὐτοῖς τροφῶν προεσθίουσιν οὗτοί γε . φυλάττουσι δὲ καὶ τὴν πρὸς ἀλλήλους φιλίαν μάλιστα ἰχθύων , καὶ ἔστιν ἀεὶ ἔνσπονδα αὐτοῖς , ἤτοι τῆς θεοῦ τὴν ὁμόνοιαν καταπνεούσης , ἢ διότι τῶν ἐμβαλλομένων τροφῶν ἐμπιπλάμενοι οὕτως τῆς ἀλλήλων βορᾶς ἄγευστοί τε καὶ ἀμαθεῖς διαμένουσιν .
Lemmas: κατά ὁ πάλαι Βαμβύκη αἰκάλλω δέ νῦν Ἱεράπολις , Σέλευκος ὀνομάζω οὗτος αὐτός ἰχθῦς εἰμί ἱερός , καί κατά ἴλη νήχω καί ἔχω ἡγεμών , καί ὁ ἐμβάλλω αὐτός τροφή προεσθίω οὗτος γε . φυλάσσω δέ καί ὁ πρός ἀλλήλων φιλία μάλα ἰχθῦς , καί εἰμί ἀεί ἔνσπονδος αὐτός , ἤτοι ὁ θεός ὁ ὁμόνοια καταπνέω , ἤ διότι ὁ ἐμβάλλω τροφή ἐμπίμπλημι οὕτως ὁ ἀλλήλων βορά ἄγευστος τε καί ἀμαθής διαμένω .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.3
λέγουσιν Αἰγύπτιοι , καὶ ἐμὲ μὲν ἥκιστα πείθουσι , λέγουσι δʼ οὖν ἄρνα καὶ ὀκτάπουν καὶ δίκερκον κατὰ τὸν Βόκχοριν τὸν ᾀδόμενον ἐκεῖνον γενέσθαι , καὶ ῥῆξαι φωνήν . καὶ δύο κεφαλὰς ᾅδουσι τῆς ἀρνός , καὶ τετράκερω γενέσθαι φασὶ τὴν αὐτήν . Ὁμήρῳ μὲν οὖν φωνὴν Ξάνθῳ τῷ ἵππῳ δόντι συγγνώμην νέμειν ἄξιον , ποιητὴς γάρ · καὶ Ἀλκμὰν δὲ μιμούμενος ἐν τοῖς τοιούτοις Ὅμηρον οὐκ ἂν φέροιτο αἰτίαν , ἔχει γὰρ ἀξιόχρεων ἐς αἰδῶ τὴν πρωτίστην τόλμαν · Αἰγυπτίοις δὲ τοιαῦτα κομπάζουσι προσέχειν πῶς οἷόν τε ; εἴρηται δʼ οὖν , εἰ καὶ μυθώδη , τὰ τῆσδε τῆς ἀρνὸς ἴδια .
Lemmas: λέγω Αἰγύπτιος , καί ἐγώ μέν ἦκα πείθω , λέγω δέ οὖν ἀρήν καί ὀκτάπους καί δίκερκος κατά ὁ Βόκχορις ὁ ἀείδω ἐκεῖνος γίγνομαι , καί ῥήγνυμι φωνή . καί δύο κεφαλή ᾄδω ὁ ἀρήν , καί τετράκερως γίγνομαι φημί ὁ αὐτός . Ὅμηρος μέν οὖν φωνή Ξάνθος ὁ ἵππος δίδωμι συγγνώμη νέμω ἄξιος , ποιητής γάρ · καί Ἀλκμάν δέ μιμέομαι ἐν ὁ τοιοῦτος Ὅμηρος οὐ ἄν φέρω αἰτία , ἔχω γάρ ἀξιόχρεως εἰς αἰδώς ὁ πρῶτος τόλμα · Αἰγύπτιος δέ τοιοῦτος κομπάζω προσέχω πῶς οἷος τε ; λέγω δέ οὖν , εἰ καί μυθώδης , ὁ ὅδε ὁ ἀρήν ἴδιος .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.4
καὶ ἐκεῖνο δὲ ὑπὲρ τῶν ἱεράκων ἀκούσας οἶδα . πρὸ τοῦ τὸν Νεῖλον ἐπιπολάζειν τῇ Αἰγύπτῳ καὶ ἐς τὰς ἀρούρας ἀνέρχεσθαι , ἀφιᾶσι τῶν πτερῶν τὰ ἤδη γηρῶντα ὥσπερ οὖν τῶν φυτῶν οἱ κλάδοι τὰ φύλλα τὰ ξηρά , καὶ ἀναφύουσι πτίλα νεαρὰ καὶ ὡραῖα οἱ ἱέρακες ὡς τὴν ἄνθην τὰ δένδρα . γένη δὲ ἱεράκων πλείονα ἄρα ἦν , καὶ ἔοικεν ὑπαινίττεσθαι καὶ Ἀριστοφάνης τοῦτο . φησὶ γοῦν ἀλλʼ ἐπέμψαμεν τρισχιλίους ἱέρακας ἱπποτοξότας . χωρεῖ δὲ πᾶς τις ὄνυχας ἠγκυλωμένος κερχνῂς τριόρχης γὺψ κύμινδις αἰετός . νενέμηνται δὲ καὶ ἀπεκρίθησαν θεοῖς πολλοῖς . ὁ μὲν περδικοθήρας καὶ ὠκύπτερος Ἀπόλλωνός ἐστι θεράπων φασί , φήνην δὲ καὶ ἅρπην Ἀθηνᾷ προσνέμουσιν , Ἑρμοῦ δὲ τὸν φασσοφόντην ἄθυρμα εἶναί φασιν , Ἥρας δὲ τὸν τανυσίπτερον , καὶ τὸν τριόρχην οὕτω καλούμενον Ἀρτέμιδος . μητρὶ δὲ θεῶν τὸν μέρμνον , καὶ ἄλλον ἄλλῳ θεῷ . γένη δὴ ἱεράκων ἐστὶ πάμπολλα .
Lemmas: καί ἐκεῖνος δέ ὑπέρ ὁ ἱέραξ ἀκούω οἶδα . πρό ὁ ὁ Νεῖλος ἐπιπολάζω ὁ Αἴγυπτος καί εἰς ὁ ἄρουρα ἀνέρχομαι , ἀφάρχομαι ὁ πτερόν ὁ ἤδη γηράω ὥσπερ οὖν ὁ φυτόν ὁ κλάδος ὁ φύλλον ὁ ξηρός , καί ἀναφύω πτίλον νεαρός καί ὡραῖος ὁ ἱέραξ ὡς ὁ ἄνθη ὁ δένδρον . γένος δέ ἱέραξ πολύς ἄρα εἰμί , καί ἔοικα ὑπαινίσσομαι καί Ἀριστοφάνης οὗτος . φημί γοῦν ἀλλά πέμπω τρισχίλιοι ἱέραξ ἱπποτοξότης . χωρέω δέ πᾶς τις ὄνυξ ἀγκυλόω κέρχνη τριόρχης γύψ κύμινδις ἀετός . νενιμην́σκω δέ καί ἀποκρίνω θεός πολύς . ὁ μέν περδικοθήρας καί ὠκύπτερος Ἀπόλλων εἰμί θεράπων φημί , φήνη δέ καί ἅρπη Ἀθήνη προσνέμω , Ἑρμῆς δέ ὁ φασσοφόντης ἄθυρμα εἰμί φημί , Ἥρα δέ ὁ τανυσίπτερος , καί ὁ τριόρχης οὕτως καλέω Ἄρτεμις . μήτηρ δέ θεός ὁ μέρμνος , καί ἄλλος ἄλλος θεός . γένος δή ἱέραξ εἰμί πάμπολυς .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.6
ἦσαν δὲ ἄρα δελφῖνες καὶ νεκρῶν μνήμονες καὶ τῶν συννόμων ἀπελθόντων τοῦ βίου οὐδαμῶς προδόται . τὸν γοῦν ἑαυτῶν τεθνεῶτα ὑποδύντες εἶτα μέντοι κομίζουσι φοράδην ἐς τὴν γῆν τοῖς ἀνθρώποις πιστεύοντες θάψαι , καὶ Ἀριστοτέλης μαρτυρεῖ τούτῳ · ἕπεται δὲ πλῆθος ἕτερον οἱονεὶ τιμῶντες ἢ καὶ νὴ Δία ὑπερμαχοῦντες , μή ποτε ἄλλο κῆτος ἐπιδράμῃ καὶ τὸν νεκρὸν ἁρπάσαν εἶτα καταδαίσηται . ὅσοι μὲν οὖν εἰσιν ἔνδικοι καὶ τῆς μουσικῆς ἐπαΐοντες , τῆς τῶν δελφίνων φιλομουσίας αἰδοῖ θάπτουσιν αὐτούς · οἱ δὲ ἀπό τε Μουσῶν φασιν ἀπό τε Χαρίτων ἀκηδῶς αὐτῶν ἔχουσι . καὶ δότε συγγνώμην , ὦ δελφῖνες φίλοι , τῇ τῶν ἀνθρώπων ἀγριότητι , εἴγε καὶ Ἀθηναῖοι Φωκίωνα τὸν χρηστὸν ἔρριψαν ἄταφον . καὶ Ὀλυμπιὰς δὲ ἔκειτο γυμνὴ ἡ τεκοῦσα τὸν τοῦ Διός , ὡς ἐκόμπαζέ τε αὐτὴ καὶ ἐκεῖνος ἔλεγε . καὶ τὸν Ῥωμαῖον Πομπήιον τὸν Μέγαν ἐπίκλην ἀποκτείναντες Αἰγύπτιοι τοσαῦτα ἐργασάμενον καὶ νίκας νικήσαντα ἄγαν σεμνὰς καὶ θριαμβεύσαντα τρὶς καὶ τὸν τοῦ φονέως πατέρα σώσαντα καὶ ἐς τὴν Αἰγυπτίων βασιλείαν ἐπαναγαγόντα εἴασαν ἐρριμένον , ἄμοιρον τῆς κεφαλῆς , πλησίον τῆς θαλάττης καὶ ἐκεῖνον , ὡς ὑμᾶς πολλάκις ἐῶσι . τὸ γάρ τοι ζῷον τὸ πάμβορον τοῦτο οὐδὲ ὑμῶν φείδεται , ἀλλὰ καὶ ὑμᾶς ταρίχους ἐργάσασθαι τολμῶσι , καὶ σφᾶς αὐτοὺς λελήθασι ταῖς Μούσαις ταῖς Διὸς θυγατράσι ταῦτα ἀπὸ θυμοῦ δρῶντες .
Lemmas: εἰμί δέ ἄρα δελφίς καί νεκρός μνήμων καί ὁ σύννομος ἀπέρχομαι ὁ βίος οὐδαμῶς προδότης . ὁ γοῦν ἑαυτοῦ θνῄσκω ὑποδύω εἶτα μέντοι κομίζω φοράδην εἰς ὁ γῆ ὁ ἄνθρωπος πιστεύω θάπτω , καί Ἀριστοτέλης μαρτυρέω οὗτος · ἕπομαι δέ πλῆθος ἕτερος οἱονεί τιμάω ἤ καί νή Ζεύς ὑπερμαχέω , μή ποτέ ἄλλος κῆτος ἐπιτρέχω καί ὁ νεκρός ἁρπάζω εἶτα καταδαίω . ὅσος μέν οὖν εἰμί ἔνδικος καί ὁ μουσική ἐπαΐω , ὁ ὁ δελφίς φιλομουσία αἰδώς θάπτω αὐτός · ὁ δέ ἀπό τε Μοῦσα φημί ἀπό τε Χάρις ἀκηδής αὐτός ἔχω . καί δίδωμι συγγνώμη , ὦ δελφίς φίλος , ὁ ὁ ἄνθρωπος ἀγριότης , εἰ καί Ἀθηναῖος Φωκίων ὁ χρηστός ῥίπτω ἄταφος . καί Ὀλυμπιάς δέ κεῖμαι γυμνός ὁ τίκτω ὁ ὁ Ζεύς , ὡς κομπάζω τε αὐτός καί ἐκεῖνος λέγω . καί ὁ Ῥωμαῖος Πομπήϊος ὁ Μέγας ἐπίκλην ἀποκτείνω Αἰγύπτιος τοσοῦτος ἐργάζομαι καί νίκη νικάω ἄγαν σεμνός καί θριαμβεύω τρίς καί ὁ ὁ φονεύς πατήρ σῴζω καί εἰς ὁ Αἰγύπτιος βασιλεία ἐπανάγω ἐάω ρρ́ινυμι , ἄμοιρος ὁ κεφαλή , πλησίον ὁ θάλασσα καί ἐκεῖνος , ὡς σύ πολλάκις ἐάω . ὁ γάρ τοι ζῷον ὁ πάμβορος οὗτος οὐδέ σύ φείδομαι , ἀλλά καί σύ τάριχος ἐργάζομαι τολμάω , καί σφεῖς αὐτός λανθάνω ὁ Μοῦσα ὁ Ζεύς θυγάτηρ οὗτος ἀπό θυμός δράω .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.8
ζῷόν ἐστιν ὁ πυραύστης , ὅπερ οὖν χαίρει μὲν τῇ λαμπηδόνι τοῦ πυρὸς καὶ προσπέτεται τοῖς λύχνοις ἐνακμάζουσιν , ἐμπεσὼν δὲ ὑπὸ ῥύμης εἶτα μέντοι καταπέφλεκται . μέμνηται δὲ αὐτοῦ καὶ Αἰσχύλος ὁ τῆς τραγῳδίας ποιητὴς λέγων δέδοικα μωρὸν κάρτα πυραύστου μόρον .
Lemmas: ζῷον εἰμί ὁ πυραύστης , ὅς οὖν χαίρω μέν ὁ λαμπηδών ὁ πῦρ καί προσπέτομαι ὁ λύχνος ἐνακμάζω , ἐμπίπτω δέ ὑπό ῥύμη εἶτα μέντοι καταπέφγω . μιμνῄσκω δέ αὐτός καί Αἰσχύλος ὁ ὁ τραγῳδία ποιητής λέγω δείδω μωρός κάρτα πυραύστης μόρος .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.9
ὁ δὲ κίγκλος ζῷόν ἐστι πτηνὸν ἀσθενὲς τὰ κατόπιν , καὶ διὰ τοῦτό φασι μὴ ἰδίᾳ μηδὲ καθʼ ἑαυτὸν δυνάμενον αὐτὸν νεοττιὰν συμπλέξαι , ἐν ταῖς ἄλλων δὲ τίκτειν . ἔνθεν τοι καὶ τοὺς πτωχοὺς κίγκλους ἐκάλουν αἱ τῶν ἀγροίκων παροιμίαι . κινεῖ δὲ τὰ οὐραῖα πτερά , ὥσπερ οὖν ὁ παρὰ τῷ Ἀρχιλόχῳ κηρύλος . μέμνηται δὲ καὶ τοῦ ὄρνιθος τοῦδε Ἀριστοφάνης ἐν τῷ Ἀμφιαράῳ λέγων ὀσφὺν δʼ ἐξ ἄκρων διακίγκλισον ἠύτε κίγκλος ἀνδρὸς πρεσβύτου , τελέειν δʼ ἀγαθὴν ἐπαοιδήν . καὶ ἐν τῷ Γήρᾳ λορδοῦ κιγκλοβάταν ῥυθμόν . καὶ Αὐτοκράτης ἐν Τυμπανισταῖς οἷα παίζουσιν φίλαι παρθένοι Λυδῶν κόραι κοῦφα πηδῶσαι κόμαν , κἀνακρούουσαι χεροῖν , Ἐφεσίαν παρʼ Ἄρτεμιν καλλίσταν , καὶ τοῖν ἰσχίοιν τὸ μὲν κάτω τὸ δʼ αὖ εἰς ἄνω ἐξαίρουσα , οἷα κίγκλος ἅλλεται .
Lemmas: ὁ δέ κίγκλος ζῷον εἰμί πτηνός ἀσθενής ὁ κατόπιν , καί διά οὗτος φημί μή ἴδιος μηδέ κατά ἑαυτοῦ δύναμαι αὐτός νεοσσιά συμπλέκω , ἐν ὁ ἄλλος δέ τίκτω . ἔνθεν τοι καί ὁ πτωχός κίγκλος καλέω ὁ ὁ ἄγροικος παροιμία . κινέω δέ ὁ οὐραῖος πτερόν , ὥσπερ οὖν ὁ παρά ὁ Ἀρχίλοχος κηρύλος . μιμνῄσκω δέ καί ὁ ὄρνις ὅδε Ἀριστοφάνης ἐν ὁ Ἀμφιάραος λέγω ὀσφῦς δέ ἐκ ἄκρον διακιγκλ́λσω ἠΰτε κίγκλος ἀνήρ πρεσβύτης , τελέω δέ ἀγαθός ἐπαοιδή . καί ἐν ὁ Γῆρας λορδός κιγκλοβάτης ῥυθμός . καί Αὐτοκράτης ἐν Τυμπανιστής οἷος παίζω φίλος παρθένος Λυδός κόρη κοῦφος πηδάω κόμη , κἀνακρούω χείρ , Ἐφέσιος παρά Ἄρτεμις καλός , καί ὁ ἴσχιον ὁ μέν κάτω ὁ δέ αὖ εἰς ἄνω ἐξαίρω , οἷος κίγκλος ἅλλομαι .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.10
οἱ μύες ἀποθνήσκοντες καθʼ ἑαυτοὺς καὶ ἐκ μηδεμιᾶς ἐπιβουλῆς ἀπορρεόντων αὐτοῖς τῶν μελῶν κατὰ μικρὰ ἀπέρχονται τοῦ βίου . ἔνθεν τοι καὶ ἡ παροιμία λέγει κατὰ μυὸς ὄλεθρον , μέμνηται δὲ αὐτῆς Μένανδρος ἐν τῇ Θαΐδι . τρυγόνος δὲ λαλίστερον ἔλεγον · ἡ γάρ τοι τρυγὼν καὶ διὰ τοῦ στόματος μὲν ἀπαύστως φθέγγεται , ἤδη δὲ καὶ ἐκ τῶν κατόπιν μερῶν ὥς φασι πάμπλειστα . μέμνηται δὲ καὶ ταύτης τῆς παροιμίας ἐν τῷ Πλοκίῳ ὁ αὐτός . καὶ Δημήτριος ἐν τῇ Σικελίᾳ τῷ δράματι μέμνηται ὅτι καὶ τῇ πυγῇ λαλοῦσιν αἱ τρυγόνες . λέγουσι δὲ τοὺς μύας λαγιστάτους εἶναι , καὶ μάρτυρά γε Κρατῖνον ἐπάγονται εἰπόντα ἐν ταῖς Δραπετίσι φέρε νῦν σοι ἐξ αἰθρίας καταπυγοσύνην μυὸς ἀστράψω Ξενοφῶντος . καὶ ἔτι μᾶλλον τὸν θῆλυν ἔλεγον ἐς τὰ ἀφροδίσια εἶναι λυττητικόν . καὶ πάλιν παρὰ Ἐπικράτει ἐν τῷ Χορῷ τελέως δὲ μʼ ὑπῆλθεν ἡ κατάρατος μαστροπὸς ἐπομνύουσα τὰν Κόραν τὰν Ἄρτεμιν τὰν Φερρέφατταν ὡς δάμαλις , ὡς παρθένος , ὡς πῶλος ἀδμής . ἣ δʼ ἄρʼ ἦν μυωνία . ἐς ὑπερβολὴν δὲ λαγνιστάτην αὐτὴν εἰπεῖν ἠθέλησε μυωνίαν ὅλην ὀνομάσας . καὶ Φιλήμων μῦς λευκὸς ὅταν αὐτήν τις ʽἀλλʼ αἰσχύνομαι λέγεινʼ , κέκραγε τηλικοῦτον εὐθὺς ἡ κατάρατος , ὥστʼ οὐκ ἔστι πολλάκις λαθεῖν .
Lemmas: ὁ μῦς ἀποθνῄσκω κατά ἑαυτοῦ καί ἐκ μηδείς ἐπιβουλή ἀπορρέω αὐτός ὁ μέλος κατά μικρός ἀπέρχομαι ὁ βίος . ἔνθεν τοι καί ὁ παροιμία λέγω κατά μῦς ὄλεθρος , μιμνῄσκω δέ αὐτός Μένανδρος ἐν ὁ Θαίς . τρυγών δέ λάλος λέγω · ὁ γάρ τοι τρυγών καί διά ὁ στόμα μέν ἄπαυστος φθέγγομαι , ἤδη δέ καί ἐκ ὁ κατόπιν μέρος ὡς φημί πάμπλειστος . μιμνῄσκω δέ καί οὗτος ὁ παροιμία ἐν ὁ Πλόκιον ὁ αὐτός . καί Δημήτριος ἐν ὁ Σικελία ὁ δρᾶμα μιμνῄσκω ὅτι καί ὁ πυγή λαλέω ὁ τρυγών . λέγω δέ ὁ μῦς λαγιστατος εἰμί , καί μάρτυς γε Κρατῖνος ἐπάγω λέγω ἐν ὁ Δραπετίς φέρω νῦν σύ ἐκ αἰθρία καταπυγοσύνη μῦς ἀστράπτω Ξενοφῶν . καί ἔτι μάλα ὁ θῆλυς λέγω εἰς ὁ ἀφροδίσιος εἰμί λυσσητικός . καί πάλιν παρά Ἐπικράτης ἐν ὁ Χορός τέλειος δέ ἐγώ ὑπέρχομαι ὁ κατάρατος μαστροπός εἰπομνύω ὁ Κόρα ὁ Ἄρτεμις ὁ Φερσέφασσα ὡς δάμαλις , ὡς παρθένος , ὡς πῶλος ἀδμής . ὁ δέ ἄρα εἰμί μυωνία . εἰς ὑπερβολή δέ λαγ͂νισς αὐτός λέγω ἐθέλω μυωνία ὅλος ὀνομάζω . καί Φιλήμων μῦς λευκός ὅταν αὐτός τις ἀλλ αἰσχύνω λέγω , κεκαργῄσκω τηλικοῦτος εὐθύς ὁ κατάρατος , ὥστε οὐ εἰμί πολλάκις λανθάνω .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.11
σέβουσι δὲ Αἰγύπτιοι καὶ μέλανα ταῦρον , καὶ καλοῦσιν Ὄνουφιν αὐτόν . καὶ τὸ ὄνομα τοῦ χώρου ἔνθα τρέφεται Αἰγύπτιοι λεγέτωσαν ἡμῖν λόγοι · τραχὺ γάρ . ἀντίαι δὲ αὐτῷ τρίχες ἤπερ οὖν τοῖς ἄλλοις εἰσίν · ἴδια γάρ τοι καὶ τοῦδε ταῦτα . μέγιστος δὲ ἦν ἄρα βοῶν οὗτος καὶ ὑπὲρ τοὺς Χάονας , οὕσπερ οὖν καὶ λαρινοὺς καλοῦσι Θεσπρωτοί τε καὶ Ἠπειρῶται τῆς σπορᾶς τῆς τῶν Γηρυόνου βοῶν γενεαλογοῦντες αὐτούς . καὶ σιτεῖταί γε Ὄνουφις πόαν Μηδικὴν οὗτος .
Lemmas: σέβω δέ Αἰγύπτιος καί μέλας ταῦρος , καί καλέω Ὄνουφις αὐτός . καί ὁ ὄνομα ὁ χῶρος ἔνθα τρέφω Αἰγύπτιος λέγω ἐγώ λόγος · τραχύς γάρ . ἀντίος δέ αὐτός θρίξ ἤ οὖν ὁ ἄλλος εἰμί · ἴδιος γάρ τοι καί ὅδε οὗτος . μέγας δέ εἰμί ἄρα βοῦς οὗτος καί ὑπέρ ὁ Χάων , ὅς οὖν καί λαρινός καλέω Θεσπρωτοί τε καί Ἠπειρώτης ὁ σπορά ὁ ὁ Γηρυόνης βοῦς γενεαλογέω αὐτός . καί σιτέω γε Ὄνουφις πόα Μηδικός οὗτος .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.12
ὀξύτατος δὲ ἦν ἄρα καὶ ἁλτικώτατος ἰχθύων ὁ δελφίς , ἀλλὰ καὶ τῶν χερσαίων ἁπάντων . ὑπερπηδᾷ γοῦν καὶ ναῦν , ὡς Ἀριστοτέλης λέγει , καὶ τήν γε αἰτίαν πειρᾶται προστιθέναι , καὶ ἔστιν αὕτη . συνέχει τὸ πνεῦμα , ὥσπερ οὖν καὶ οἱ ὕφυδροι κολυμβηταί · καὶ γάρ τοι καὶ ἐκεῖνοι ἐντείναντες ἔνδον τὸ πνεῦμα , ὥσπερ οὖν νευράν , εἶτα τὸ σῶμα ὡς βέλος ἀφιᾶσι . τὸ δὲ θλιβόμενόν φησιν ἔνδον ὠθεῖ τε καὶ ἐξακοντίζει αὐτούς .
Lemmas: ὀξύς δέ εἰμί ἄρα καί ἁλτικός ἰχθῦς ὁ δελφίς , ἀλλά καί ὁ χερσαῖος ἅπας . ὑπερπηδάω γοῦν καί ναῦς , ὡς Ἀριστοτέλης λέγω , καί ὁ γε αἰτία πειράω προστίθημι , καί εἰμί οὗτος . συνέχω ὁ πνεῦμα , ὥσπερ οὖν καί ὁ ὕφυδρος κολυμβητής · καί γάρ τοι καί ἐκεῖνος ἐντείνω ἔνδον ὁ πνεῦμα , ὥσπερ οὖν νευρά , εἶτα ὁ σῶμα ὡς βέλος ἀφάρχομαι . ὁ δέ θλίβω φημί ἔνδον ὠθέω τε καί ἐξακοντίζω αὐτός .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.13
ἡ δὲ φῦσά ἐστιν ἰχθὺς Αἰγύπτιος θαυμάσαι ἄξιος . οἶδε γὰρ ὥς φασιν ὁπότε ἡ σελήνη λήγει , οἶδε δὲ αὐτῆς καὶ τὴν αὔξησιν . καὶ οὖν καὶ τὸ ἧπαρ αὐτοῦ συναύξεται τῇ θεῷ ἢ συμφθίνει , καὶ πῆ μὲν εὐτραφές ἐστι , πῆ δὲ λεπτότερον .
Lemmas: ὁ δέ φῦσα εἰμί ἰχθῦς Αἰγύπτιος θαυμάζω ἄξιος . οἶδα γάρ ὡς φημί ὁπότε ὁ σελήνη λήγω , οἶδα δέ αὐτός καί ὁ αὔξησις . καί οὖν καί ὁ ἧπαρ αὐτός συναυξάνω ὁ θεός ἤ συμφθίνω , καί πη μέν εὐτραφής εἰμί , πη δέ λεπτός .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.14
ὁ δὲ γλάνις ἐστὶ μὲν περὶ τὸν Μαίανδρον καὶ τὸν Λύκον τοὺς Ἀσιανοὺς ποταμούς , τῆς δὲ Εὐρώπης περὶ τὸν Στρυμόνα , καὶ σιλούρῳ μὲν τὸ εἶδος ὅμοιός ἐστι . πέφυκε δὲ φιλοτεκνότατος ἰχθύων οὗτος . ὅταν γοῦν ἡ θήλεια ἀποκυήσῃ , ἣ μὲν ἀφεῖται τῆς ὑπὲρ τῶν τέκνων φροντίδος , οἷα δήπου λεχώ , ὁ δὲ ἄρρην τῇ φρουρᾷ τῇ τῶν βρεφῶν ἑαυτὸν ἐπιτάξας παραμένει , πᾶν ἀναστέλλων τὸ ἐπιβουλεῦον . ἱκανὸς δέ ἐστι καὶ ἄγκιστρον καταπιεῖν , ὡς Ἀριστοτέλης φησίν .
Lemmas: ὁ δέ γλάνις εἰμί μέν περί ὁ Μαίανδρος καί ὁ Λύκος ὁ Ἀσιανός ποταμός , ὁ δέ Εὐρώπη περί ὁ Στρυμών , καί σίλουρος μέν ὁ εἶδος ὅμοιος εἰμί . φύω δέ φιλότεκνος ἰχθῦς οὗτος . ὅταν γοῦν ὁ θῆλυς ἀποκυέω , ὁ μέν ἀφίημι ὁ ὑπέρ ὁ τέκνον φροντίς , οἷος δήπου λεχώ , ὁ δέ ἄρσην ὁ φρουρά ὁ ὁ βρέφος ἑαυτοῦ ἐπιτάσσω παραμένω , πᾶς ἀναστέλλω ὁ ἐπιβουλεύω . ἱκανός δέ εἰμί καί ἄγκιστρον καταπίνω , ὡς Ἀριστοτέλης φημί .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.15
βάτραχος ὕδρον μισεῖ καὶ δέδοικεν ἰσχυρῶς . οὐκοῦν τῇ βοῇ τῇ πολλῇ πειρᾶται ἀντεκπλήττειν αὐτὸν καὶ ἀντιφοβεῖν . κροκοδείλου δὲ κακουργία ἐς ἀνθρώπου τε θήραν καὶ ζῴου ἑτέρου . τὴν ἀτραπὸν δι’ ἧς οἶδε κατιόντας ἐς ποταμὸν ἢ ἐφʼ ὑδρείαν ἢ ἵππου ἀρδείαν ἢ καμήλου ἢ καὶ νὴ Δία ὥστε ἐπιβῆναι πλοίου , ταύτην τοι νύκτωρ πολλῷ τῷ ὕδατι καταρραίνει · , καὶ ἐμπλήσας τὸ στόμα ἐγχεῖ κατὰ τῆς ἀτραποῦ πολλάκις , ὀλισθηρὰν αὐτὴν ἐργάσασθαι θέλων καὶ εὐκολωτέραν ἑαυτῷ τὴν ἄγραν ἀποφαίνων · τὰ γάρ τοι κατολισθάνοντα οὐ κρατεῖ τῆς ἐπιβάθρας , ἀλλʼ ἐκεῖνα μὲν κατηνέχθη , ὃ δὲ ὑπεπήδησεν ὑπολαβὼν καὶ δειπνεῖ . ὀλίγα δὲ κροκοδείλων πέρι ἐρῶ καὶ νῦν . οὐ πρὸς πᾶν τὸ τῶν τροχίλων γένος ἐστὶ τῷδε τῷ θηρίῳ ἔνσπονδα ʽπολλὰ δὲ αὐτῶν γένη καὶ ὀνόματα , τραχέα δὲ καὶ ἀκοῦσαι ἀντίτυπα , καὶ διὰ τοῦτο ἐῶ αὐτάʼ μόνον δὲ τὸν καλούμενον κλαδαρόρυγχον ἑταῖρον καὶ φίλον ἔχει · δύναται γὰρ οὗτος ἀλύπως ἐκλέγειν αὐτῷ τὰς βδέλλας .
Lemmas: βάτραχος ὕδρος μισέω καί δείδω ἰσχυρός . οὐκοῦν ὁ βοή ὁ πολύς πειράω ἀντεκπλήσσω αὐτός καί ἀντιφοβέω . κροκόδειλος δέ κακουργία εἰς ἄνθρωπος τε θήρα καί ζῷον ἕτερος . ὁ ἀτραπός διά ὅς οἶδα κατέρχομαι εἰς ποταμός ἤ ἐπί ὑδρεία ἤ ἵππος ἀρδεία ἤ κάμηλος ἤ καί νή Ζεύς ὥστε ἐπιβαίνω πλοῖον , οὗτος τοι νύκτωρ πολύς ὁ ὕδωρ καταρραίνω · , καί ἐμπίμπλημι ὁ στόμα ἐγχέω κατά ὁ ἀτραπός πολλάκις , ὀλισθηρός αὐτός ἐργάζομαι ἐθέλω καί εὔκολος ἑαυτοῦ ὁ ἄγρα ἀποφαίνω · ὁ γάρ τοι κατολισθάνω οὐ κρατέω ὁ ἐπιβάθρα , ἀλλά ἐκεῖνος μέν καταφέρω , ὁ δέ ὑποπηδάω ὑπολαμβάνω καί δειπνέω . ὀλίγος δέ κροκόδειλος περί λέγω καί νῦν . οὐ πρός πᾶς ὁ ὁ τροχίλος γένος εἰμί ὅδε ὁ θηρίον ἔνσπονδος ʽπολλὰ δέ αὐτός γένος καί ὄνομα , τραχύς δέ καί ἀκούω ἀντίτυπος , καί διά οὗτος ἐάω αὐτός μόνος δέ ὁ καλέω κλαδαρόρυγχος ἑταῖρος καί φίλος ἔχω · δύναμαι γάρ οὗτος ἄλυπος ἐκλέγω αὐτός ὁ βδέλλα .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.16
λέγει Δημόκριτος πολύγονα εἶναι ὗν καὶ κύνα , καὶ τὴν αἰτίαν προστίθησι λέγων , ὅτι πολλὰς ἔχει τὰς μήτρας καὶ τοὺς τόπους τοὺς δεκτικοὺς τοῦ σπέρματος . ὁ τοίνυν θορὸς οὐκ ἐκ μιᾶς ὁρμῆς ἁπάσας αὐτὰς ἐκπληροῖ , ἀλλὰ δίς τε καὶ τρὶς ταῦτα τὰ ζῷα ἐπιθόρνυται , ἵνα ἡ συνέχεια πληρώσῃ τὰ τοῦ γόνου δεκτικά . ἡμιόνους δὲ λέγει μὴ τίκτειν · μὴ γὰρ ἔχειν ὁμοίας μήτρας τοῖς ἄλλοις ζῴοις , ἑτερομόρφους δέ , ἥκιστα δυναμένας γονὴν δέξασθαι · μὴ γὰρ εἶναι φύσεως ποίημα τὴν ἡμίονον , ἀλλὰ ἐπινοίας ἀνθρωπίνης καὶ τόλμης ὡς ἂν εἴποις μοιχιδίου ἐπιτέχνημα τοῦτο καὶ κλέμμα . δοκεῖ δέ μοι , ἦ δʼ ὅς , ὄνος ἵππον βιάσασθαι κατὰ τύχην , μαθητὰς δὲ ἀνθρώπους τῆς βίας ταύτης γεγενημένους εἶτα μέντοι προελθεῖν ἐπὶ τὴν τῆς γονῆς αὐτῶν συνήθειαν . καὶ μάλιστά γε τοὺς τῶν Λιβύων ὄνους μεγίστους ὄντας ἐπιβαίνειν ταῖς ἵπποις οὐ κομώσαις ἀλλὰ κεκαρμέναις · ἔχουσα γὰρ τὴν ἑαυτῆς ἀγλαΐαν τὴν διὰ τῆς κόμης οὐκ ἂν ὑπομείνειε τὸν τοιόνδε γαμέτην οἱ σοφοὶ τοὺς τούτων γάμους φασίν .
Lemmas: λέγω Δημόκριτος πολύγονος εἰμί ὗς καί κύων , καί ὁ αἰτία προστίθημι λέγω , ὅτι πολύς ἔχω ὁ μήτρα καί ὁ τόπος ὁ δεκτικός ὁ σπέρμα . ὁ τοίνυν θορός οὐ ἐκ εἷς ὁρμή ἅπας αὐτός ἐκπληρόω , ἀλλά δίς τε καί τρίς οὗτος ὁ ζῷον ἐπιθόρνυμαι , ἵνα ὁ συνέχεια πληρόω ὁ ὁ γόνος δεκτικός . ἡμίονος δέ λέγω μή τίκτω · μή γάρ ἔχω ὅμοιος μήτρα ὁ ἄλλος ζῷον , ἑτερόμορφος δέ , ἦκα δύναμαι γονή δέχομαι · μή γάρ εἰμί φύσις ποίημα ὁ ἡμίονος , ἀλλά ἐπίνοια ἀνθρώπινος καί τόλμα ὡς ἄν λέγω μοιχίδιος ἐπιτέχνημα οὗτος καί κλέμμα . δοκέω δέ ἐγώ , ἠμί δέ ὅς , ὄνος ἵππος βιάζω κατά τύχη , μαθητής δέ ἄνθρωπος ὁ βία οὗτος γίγνομαι εἶτα μέντοι προέρχομαι ἐπί ὁ ὁ γονή αὐτός συνήθεια . καί μάλα γε ὁ ὁ Λίβυς ὄνος μέγας εἰμί ἐπιβαίνω ὁ ἵππος οὐ κομάω ἀλλά κίγκαρμαι · ἔχω γάρ ὁ ἑαυτοῦ ἀγλαία ὁ διά ὁ κόμη οὐ ἄν ὑπομένω ὁ τοιόσδε γαμέτης ὁ σοφός ὁ οὗτος γάμος φημί .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.17
ἐν τοῖς νοτίοις μᾶλλον ἐκπίπτειν τὰ ἔμβρυα Δημόκριτος λέγει ἢ ἐν τοῖς βορείοις , καὶ εἰκότως · χαυνοῦσθαι γὰρ ὑπὸ τοῦ νότου τὰ σώματα ταῖς κυούσαις καὶ διίστασθαι . ἅτε τοίνυν τοῦ σκήνους διακεχυμένου καὶ οὐχ ἡρμοσμένου ἀλεαίνεσθαι τὰ κυόμενα καὶ θερμαινόμενα δεῦρο καὶ ἐκεῖσε διολισθάνειν καὶ ἐκπίπτειν ῥᾷον · εἰ δὲ εἴη πάγος καὶ βορρᾶς καταπνέοι , συμπέπηγε μὲν τὸ ἔμβρυον , δυσκίνητον δέ ἐστι καὶ οὐ ταράττεται ὡς ὑπὸ κλύδωνος , ἅτε δὲ ἄκλυστον καὶ ἐν γαλήνῃ ὂν ἔρρωταί τε καὶ ἔστι σύντονον καὶ διαρκεῖ πρὸς τὸν κατὰ φύσιν χρόνον τῆς ζωογονίας . οὐκοῦν ἐν κρυμῷ μέν φησιν ὁ Ἀβδηρίτης συμμένει , ἐν ἀλέᾳ δὲ ὡς τὰ πολλὰ ἐκπτύεται . ἀνάγκην δὲ εἶναι λέγει τῆς θέρμης πλεοναζούσης διίστασθαι καὶ τὰς φλέβας καὶ τὰ ἄρθρα .
Lemmas: ἐν ὁ νότιος μάλα ἐκπίπτω ὁ ἔμβρυον Δημόκριτος λέγω ἤ ἐν ὁ βόρειος , καί ἔοικα · χαυνόω γάρ ὑπό ὁ νότος ὁ σῶμα ὁ κυέω καί διίστημι . ἅτε τοίνυν ὁ σκῆνος διακεχ́ω καί οὐ ἁρμόνυυμι ἀλεαίνω ὁ κύω καί θερμαίνω δεῦρο καί ἐκεῖσε διολισθάνω καί ἐκπίπτω ῥᾴδιος · εἰ δέ εἰμί πάγος καί Βορέας καταπνέω , συμπήγνυμι μέν ὁ ἔμβρυον , δυσκίνητος δέ εἰμί καί οὐ ταράσσω ὡς ὑπό κλύδων , ἅτε δέ ἄκλυστος καί ἐν γαλήνη εἰμί ρόρνυμι τε καί εἰμί σύντονος καί διαρκέω πρός ὁ κατά φύσις χρόνος ὁ ζωογονία . οὐκοῦν ἐν κρυμός μέν φημί ὁ Ἀβδηρίτης συμμένω , ἐν ἀλέα δέ ὡς ὁ πολύς ἐκπτύω . ἀνάγκη δέ εἰμί λέγω ὁ θέρμη πλεονάζω διίστημι καί ὁ φλέψ καί ὁ ἄρθρον .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.18
αἰτίαν δὲ ὁ αὐτὸς λέγει τοῖς ἐλάφοις τῆς τῶν κεράτων ἀναφύσεως ἐκείνην εἶναι . ἡ γαστὴρ αὐτοῖς ὥς ἐστι θερμοτάτη ὁμολογεῖ , καὶ τὰς φλέβας δὲ αὐτῶν τὰς διὰ τοῦ σώματος πεφυκυίας παντὸς ἀραιοτάτας λέγει , καὶ τὸ ὀστοῦν τὸ κατειληφὸς τὸν ἐγκέφαλον λεπτότατον εἶναι καὶ ὑμενῶδες καὶ ἀραιόν , φλέβας τε ἐντεῦθεν καὶ ἐς ἄκραν τὴν κεφαλὴν ὑπανίσχειν παχυτάτας . τὴν γοῦν τροφὴν καὶ ταύτης γε τὸ γονιμώτατον ὤκιστα ἀναδίδοσθαι . καὶ ἡ μὲν πιμελὴ αὐτοῖς ἔξωθέν φησι περιχεῖται , ἡ δὲ ἰσχὺς τῆς τροφῆς ἐς τὴν κεφαλὴν διὰ τῶν φλεβῶν ἀναθόρνυται . ἔνθεν οὖν τὰ κέρατα ἐκφύεσθαι διὰ πολλῆς ἐπαρδόμενα τῆς ἰκμάδος . συνεχὴς οὖν οὖσα ἐπιρρέουσά τε ἐξωθεῖ τὰ πρότερα . καὶ τὸ μὲν ὑπερίσχον ὑγρὸν ἔξω τοῦ σώματος σκληρὸν γίνεται , πηγνύντος αὐτὸ καὶ κερατοῦντος τοῦ ἀέρος , τὸ δὲ ἔνδον ἔτι μεμυκὸς ἁπαλόν ἐστι . καὶ τὸ μὲν σκληρύνεται ὑπὸ τῆς ἔξωθεν ψύξεως , τὸ δὲ ἁπαλὸν μένει ὑπὸ τῆς ἔνδον ἀλέας . οὐκοῦν ἡ ἐπίφυσις τοῦ νέου κέρατος τὸ πρεσβύτερον ὡς ἀλλότριον ἐξωθεῖ , θλίβοντος τοῦ ἔνδοθεν καὶ ἀνωθεῖν τοῦτο ἐθέλοντος καὶ οἰδάναντος καὶ σφύζοντος , ὥσπερ οὖν ἐπειγομένου τεχθῆναι καὶ προελθεῖν . ἡ γάρ τοι ἰκμὰς πηγνυμένη καὶ ὑπανατέλλουσα ἀτρεμεῖν ἀδύνατός ἐστι , γίνεται δὲ καὶ αὐτὴ σκληρὰ καὶ ἐπωθεῖται τοῖς προτέροις . καὶ τὰ μὲν πλείω ἐκθλίβεται ὑπὸ τῆς ἰσχύος τῆς ἔνδον , ἤδη δέ τινα καὶ κλάδοις περισχεθέντα καὶ ἐμποδίζοντα ἐς τὸν ὠκὺν δρόμον ὑπὸ ῥύμης τὸ θηρίον ὠθούμενον ἀπήραξε . καὶ τὰ μὲν ἐξώλισθε , τὰ δὲ ἕτοιμα ἐκκύπτειν ἡ φύσις προάγει .
Lemmas: αἰτία δέ ὁ αὐτός λέγω ὁ ἔλαφος ὁ ὁ κέρας ἀνάφυσις ἐκεῖνος εἰμί . ὁ γαστήρ αὐτός ὡς εἰμί θερμός ὁμολογέω , καί ὁ φλέψ δέ αὐτός ὁ διά ὁ σῶμα φύκνυμι πᾶς ἀραιός λέγω , καί ὁ ὀστέον ὁ κατλαμβάνω ὁ ἐγκέφαλος λεπτός εἰμί καί ὑμενώδης καί ἀραιός , φλέψ τε ἐντεῦθεν καί εἰς ἄκρος ὁ κεφαλή ὑπανίσχω παχύς . ὁ γοῦν τροφή καί οὗτος γε ὁ γόνιμος ὠκύς ἀναδίδωμι . καί ὁ μέν πιμελή αὐτός ἔξωθεν φημί περιχέω , ὁ δέ ἰσχύς ὁ τροφή εἰς ὁ κεφαλή διά ὁ φλέψ ἀναθόρνυμαι . ἔνθεν οὖν ὁ κέρας ἐκφύω διά πολύς ἐπάρδω ὁ ἰκμάς . συνεχής οὖν εἰμί ἐπιρρέω τε ἐξωθέω ὁ πρότερος . καί ὁ μέν ὑπερίσχω ὑγρός ἔξω ὁ σῶμα σκληρός γίγνομαι , πήγνυμι αὐτός καί κερατόω ὁ ἀήρ , ὁ δέ ἔνδον ἔτι μίμυ ἁπαλός εἰμί . καί ὁ μέν σκληρύνω ὑπό ὁ ἔξωθεν ψῦξις , ὁ δέ ἁπαλός μένω ὑπό ὁ ἔνδον ἀλέα . οὐκοῦν ὁ ἐπίφυσις ὁ νέος κέρας ὁ πρέσβυς ὡς ἀλλότριος ἐξωθέω , θλίβω ὁ ἔνδοθεν καί ἀνωθέω οὗτος ἐθέλω καί οἰδάνω καί σφύζω , ὥσπερ οὖν ἐπείγω τίκτω καί προέρχομαι . ὁ γάρ τοι ἰκμάς πήγνυμι καί ὑπανατέλλω ἀτρεμέω ἀδύνατος εἰμί , γίγνομαι δέ καί αὐτός σκληρός καί ἐπωθέω ὁ πρότερος . καί ὁ μέν πολύς ἐκθλίβω ὑπό ὁ ἰσχύς ὁ ἔνδον , ἤδη δέ τις καί κλάδος περισχίσκε καί ἐμποδίζω εἰς ὁ ὠκύς δρόμος ὑπό ῥύμη ὁ θηρίον ὠθέω ἀπηράσσω . καί ὁ μέν ἀξωρίω , ὁ δέ ἑτοῖμος ἐκκύπτω ὁ φύσις προάγω .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.19
οἱ τομίαι βόες Δ̔ημόκριτος λέγεἰ , σκολιὰ καὶ λεπτὰ καὶ μακρὰ φύεται τὰ κέρατα αὐτοῖς , τοῖς δὲ ἐνόρχοις παχέα τὰ πρὸς τῇ ῥίζῃ καὶ ὀρθὰ καὶ ἐς μῆκος
Lemmas: ὁ τομίας βοῦς Δημόκριτος λέγω , σκολιός καί λεπτός καί μακρός φύω ὁ κέρας αὐτός , ὁ δέ ἔνορχος παχύς ὁ πρός ὁ ῥίζα καί ὀρθός καί εἰς μῆκος
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.20
προήκοντα ἧττον . καὶ πλατυμετώπους εἶναι λέγει τούτους τῶν ἑτέρων πολλῷ μᾶλλον · τῶν γὰρ φλεβῶν πολλῶν ἐνταῦθα οὐσῶν , εὐρύνεσθαι τὰ ὀστᾶ ὑπʼ αὐτῶν . καὶ ἡ ἔκφυσις δὲ τῶν κεράτων παχυτέρα οὖσα ἐς πλάτος τὸ αὐτὸ τῷ ζῴῳ μέρος προάγει καὶ ἐκείνη · οἱ δὲ τομίαι μικρὸν ἔχοντες τὸν κύκλον τῆς ἕδρας τῆς τῶν κεράτων πλατύνονται ἧττόν φησιν . οἱ δὲ ἄκερῳ ταῦροι τὸ τενθρηνιῶδες ʽοὕτω δὲ ὀνομάζει Δημόκριτοσʼ ἐπὶ τοῦ βρέγματος οὐκ ἔχοντες ʽεἴη δʼ ἂν τὸ σηραγγῶδες λέγωνʼ ἀντιτύπου τοῦ παντὸς ὄντος ὀστοῦ καὶ τὰς συρροίας τῶν χυμῶν οὐ δεχομένου , γυμνοί τε καὶ ἄμοιροι γίνονται τῶν ἀμυντηρίων . καὶ αἱ φλέβες δὲ αἱ κατὰ τοῦ ὀστοῦ τοῦδε ἀτροφώτεραι οὖσαι , λεπτότεραί τε καὶ ἀσθενέστεραι γίνονται . ἀνάγκη δὲ καὶ ξηρότερον τὸν αὐχένα τῶν ἀκεράτων εἶναι · λεπτότεραι γὰρ καὶ αἱ τούτου φλέβες . ταύτῃ τοι καὶ ἐρρωμέναι ἧττον . ὅσαι δὲ Ἀράβιοι βόες θήλειαι μέν εἰσι τὸ γένος , εὐφυεῖς δὲ τὰ κέρατα , ταύταις ἥ γε πολλὴ ἐπίρροια τῶν χυμῶν φησι τροφὴ τῆς εὐγενοῦς βλάστης τοῖς κέρασίν ἐστιν . ἄκερῳ δὲ καὶ αὗται ὅσαι τὸ δεκτικὸν τῆς ἰκμάδος ὀστοῦν στερεώτερόν τε ἔχουσι καὶ δέχεσθαι τοὺς χυμοὺς ἥκιστον . καὶ συνελόντι εἰπεῖν αὔξης ἡ ἐπιρροὴ αἰτία τοῖς κέρασι · ταύτην δὲ ἄρα ἐποχετεύουσι φλέβες πλεῖσταί τε καὶ παχύταται καὶ ὑγρὸν κύουσαι ὅσον καὶ δύνανται στέγειν .
Lemmas: προήκω κακός . καί πλατυμέτωπος ἔρχομαι λέγω οὗτος ὁ ἕτερος πολύς μᾶλλον · ὁ γάρ φλέψ πολύς ἐνταῦθα εἰμί , εὐρύνω ὁ ὀστέον ὑπό αὐτός . καί ὁ ἔκφυσις δέ ὁ κέρας παχύς εἰμί εἰς πλάτος ὁ αὐτός ὁ ζῷον μέρος προάγω καί ἐκεῖνος · ὁ δέ τομίας μικρός ἔχω ὁ κύκλος ὁ ἕδρα ὁ ὁ κέρας πλατύνω ἥσσων φημί . ὁ δέ ἄκερος ταῦρος ὁ τενθρηνιώδης εὕω δέ ὀνομάζω Δημόκριτος ἐπί ὁ βρέγμα οὐ ἔχω εἶμι δέ ἄν ὁ σηραγγώδης λέγω ἀντίτυπος ὁ πᾶς εἰμί ὀστέον καί ὁ συρροή ὁ χυμός οὐ δέχομαι , γυμνός τε καί ἄμοιρος γίγνομαι ὁ ἀμυντήριον . καί ὁ φλέψ δέ ὁ κατά ὁ ὀστέον ὅδε ἄτροφος εἰμί , λεπτός τε καί ἀσθενής γίγνομαι . ἀνάγκη δέ καί ξηρός ὁ αὐχήν ὁ ἀκέρατος εἰμί · λεπτός γάρ καί ὁ οὗτος φλέψ . ταύτῃ τοι καί ἐρρόω ἥσσων . ὅσος δέ Ἄραψ βοῦς θῆλυς μέν εἰμί ὁ γένος , εὐφυής δέ ὁ κέρας , οὗτος ὁ γε πολύς ἐπίρροια ὁ χυμός φημί τροφή ὁ εὐγενής βλάστη ὁ κέρας εἰμί . ἄκερος δέ καί οὗτος ὅσος ὁ δεκτικός ὁ ἰκμάς ὀστέον στερεός τε ἔχω καί δέχομαι ὁ χυμός ἦκα . καί συναιρέω λέγω αὔξη ὁ ἐπιρροή αἴτιος ὁ κέρας · οὗτος δέ ἄρα ἐποχετεύω φλέψ πολύς τε καί παχύς καί ὑγρός κύω ὅσος καί δύναμαι στέγω .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.21
ἴδιον δὲ τῶν ζῴων καὶ ἡ φιλανθρωπία . ἀετὸς γοῦν ἔθρεψε βρέφος . καὶ εἰπεῖν τὸν πάντα λόγον ἐθέλω , ὡς ἂν γένηται μάρτυς ὧν προεθέμην . Βαβυλωνίων βασιλεύοντος Σευηχόρου Χαλδαῖοι λέγουσι τὸν γενόμενον ἐκ τῆς ἐκείνου θυγατρὸς τὴν βασιλείαν ἀφαιρήσεσθαι τὸν πάππον . τοῦτο ἐκεῖνος πέφρικε , καὶ ἵνα εἴπω τι καὶ ὑποπαίσας Ἀκρίσιος γίνεται ἐς τὴν παῖδα · ἐφρούρει γὰρ πικρότατα . λάθρᾳ δὲ ἠ παῖς ʽἦν γὰρ τοῦ Βαβυλωνίου σοφώτερον τὸ χρεώνʼ τίκτει ὑποπλησθεῖσα ἔκ τινος ἀνδρὸς ἀφανοῦς . τοῦτο οὖν οἱ φυλάττοντες δέει τοῦ βασιλέως ἔρριψαν ἐκ τῆς ἀκροπόλεως · ἦν γὰρ ἐνταῦθα ἀφειργμένη ἡ προειρημένη . οὐκοῦν ἀετὸς τὴν ἔτι τοῦ παιδὸς καταφορὰν ὀξύτατα ἰδών , πρὶν ἢ τῇ γῇ προσαραχθῆναι τὸ βρέφος , ὑπῆλθεν αὐτὸ καὶ τὰ νῶτα ὑπέβαλε , καὶ κομίζει ἐς κῆπόν τινα , καὶ τίθησι πεφεισμένως εὖ μάλα . ὁ τοίνυν τοῦ χώρου μελεδωνὸς τὸ καλὸν παιδίον θεασάμενος ἐρᾷ αὐτοῦ καὶ τρέφει · καὶ καλεῖται Γίλγαμος , καὶ βασιλεύει Βαβυλωνίων . εἰ δέ τῳ δοκεῖ μῦθος τοῦτο , σύμφημι πειρώμενος ἐς ἰσχὺν κατεγνωκέναι αὐτόν · Ἀχαιμένη γε μὴν τὸν Πέρσην , ἀφʼ οὗ καὶ κάτεισιν ἡ τῶν Περσῶν εὐγένεια , ἀετοῦ τρόφιμον ἀκούω γενέσθαι .
Lemmas: ἴδιος δέ ὁ ζῷον καί ὁ φιλανθρωπία . ἀετός γοῦν τρέφω βρέφος . καί λέγω ὁ πᾶς λόγος ἐθέλω , ὡς ἄν γίγνομαι μάρτυς ὅς προτίθημι . Βαβυλώνιος βασιλεύω Σευήχορος Χαλδαῖος λέγω ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ ἐκεῖνος θυγάτηρ ὁ βασιλεία ἀφαιρέω ὁ πάππος . οὗτος ἐκεῖνος πέφρικα , καί ἵνα λέγω τις καί ὑποπαίζω Ἀκρίσιος γίγνομαι εἰς ὁ παῖς · φρουρέω γάρ πικρός . λάθρῃ δέ ὁ παῖς ἔρχομαι γάρ ὁ Βαβυλώνιος σοφός ὁ χρεώνω τίκτω ὑποπλήδω ἐκ τις ἀνήρ ἀφανής . οὗτος οὖν ὁ φυλάσσω δέος ὁ βασιλεύς ῥίπτω ἐκ ὁ ἀκρόπολις · εἰμί γάρ ἐνταῦθα ἀφείργω ὁ προλέγω . οὐκοῦν ἀετός ὁ ἔτι ὁ παῖς καταφορά ὀξύς ὁράω , πρίν ἤ ὁ γῆ προσαράσσω ὁ βρέφος , ὑπέρχομαι αὐτός καί ὁ νῶτον ὑποβάλλω , καί κομίζω εἰς κῆπος τις , καί τίθημι πεφεισμένως εὖ μάλα . ὁ τοίνυν ὁ χῶρος μελεδωνός ὁ καλός παιδίον θεάομαι ἐράω αὐτός καί τρέφω · καί καλέω Γίλγαμος , καί βασιλεύω Βαβυλώνιος . εἰ δέ τις δοκέω μῦθος οὗτος , σύμφημι πειράω εἰς ἰσχύς καταγιγνώσκω αὐτός · Ἀχαιμένης γε μήν ὁ Πέρσης , ἀπό ὅς καί κατέρχομαι ὁ ὁ Πέρσης εὐγένεια , ἀετός τρόφιμος ἀκούω γίγνομαι .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.22
ἐν δὲ Κρήτῃ Ῥοκκαίας οὕτως Ἀρτέμιδος καλεῖται νεώς . ἐνταῦθα οἱ κύνες λυττῶσιν ἰσχυρῶς . ἐς ταύτην οὖν ὅταν τὴν νόσον ἐμπέσωσιν , εἶτα μέντοι ἑαυτοὺς ἐκ τῆς ἄκρας ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ὠθοῦσιν ἐς τὴν θάλατταν .
Lemmas: ἐν δέ Κρήτη Ῥοκκαία οὕτως Ἄρτεμις καλέω ναῦς . ἐνταῦθα ὁ κύων λυττάω ἰσχυρός . εἰς οὗτος οὖν ὅταν ὁ νόσος ἐμπίπτω , εἶτα μέντοι ἑαυτοῦ ἐκ ὁ ἄκρα ἐπί ὁ κεφαλή ὠθέω εἰς ὁ θάλασσα .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.23
ἐν τῇ Ἐλυμαίᾳ χώρᾳ νεώς ἐστιν Ἀναΐτιδος , καί εἰσιν ἐνταυθοῖ τιθασοὶ λέοντες , καὶ τοὺς ἐς τὸν νεὼν παριόντας ἀσπάζονταί τε καὶ σαίνουσι . καὶ εἰ καλοίης ἐσθίων , οἳ δὲ ὡς κλητοὶ δαιτυμόνες ἔρχονται , καὶ ὅσα ἂν ὀρέξῃς λαβόντες εἶτα ἀπίασι σωφρόνως τε καὶ κεκοσμημένως .
Lemmas: ἐν ὁ Ἐλυμαία χώρα ναῦς εἰμί Ἀναΐτις , καί εἰμί ἐνταυθοῖ τιθασός λέων , καί ὁ εἰς ὁ ναός παρέρχομαι ἀσπάζομαι τε καί σαίνω . καί εἰ καλέω ἐσθίω , ὁ δέ ὡς κλητός δαιτυμών ἔρχομαι , καί ὅσος ἄν ὀρέγω λαμβάνω εἶτα ἀπέρχομαι σώφρων τε καί κεκοσμημένως .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.24
ἐν τῇ θαλάττῃ τῇ Ἐρυθρᾷ ἰχθὺς γίνεταί φασι , καὶ ὄνομα αὐτῷ ὑγρὸς φοίνιξ , καὶ γραμμὰς ἔχει μελαίνας , καὶ μεταξὺ τούτων κυαναῖς σταγόσι κατέστικται .
Lemmas: ἐν ὁ θάλασσα ὁ Ἐρυθρός ἰχθῦς γίγνομαι φημί , καί ὄνομα αὐτός ὑγρός φοῖνιξ , καί γραμμή ἔχω μέλας , καί μεταξύ οὗτος κυάνεος σταγών καταστίγνυμι .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.25
τῷ δὲ σαύρῳ τῷ ἐκεῖθι τὸ μὲν μῆκος τῷ κατὰ τὴν ἡμετέραν γινομένῳ θάλατταν ἴσον ἐστί , ῥάβδοι δὲ αὐτὸν περιέρχονται χρυσῷ προσεικασμέναι ἀπὸ τῶν βραγχίων ἐς τὴν οὐρὰν καθήκουσαι , μέση δὲ αὐτὰς διατέμνει ἀργύρῳ προσεικασμένη . τὸ στόμα δὲ αὐτῷ κέχηνε , καὶ ἡ κάτω γένυς ἐς τὴν ἄνω νεύειν πέφυκε · πρασίνους δὲ ἔχει τοὺς ὀφθαλμούς , βλέφαρα δὲ αὐτοὺς περιέρχεται χρυσοειδῆ . ἔστι δὲ καὶ ὁ χάραξ καλούμενος τῆς αὐτῆς θαλάττης θρέμμα . ἔχει δὲ πτερύγια , καὶ χρυσῷ προσείκασται ὅσα γε ἰδεῖν τὰ παρʼ ἑκάτερα , καὶ νωτιαῖα ὅσα καὶ ταῦτα ἔχει χρυσοειδῆ . κατωτέρω δὲ ἄρα εἰσὶ πορφυραῖ ζῶναι τὴν χρόαν , χρυσοειδὲς δὲ καὶ τὸ οὐραῖόν μοι νόει τοῦ αὐτοῦ , πορφυραῖ δὲ ἄρα στιγμαὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῷ μέσους ἐς κάλλος γράφουσιν . ὁ δὲ τοξότης ἐν τῇ αὐτῇ θαλάττῃ γινόμενος ἐχίνῳ ὅμοιός ἐστι τὸ εἶδος , κέντρα δὲ ἔχει στερεὰ καὶ μακρά .
Lemmas: ὁ δέ σαῦρος ὁ ἐκεῖθι ὁ μέν μῆκος ὁ κατά ὁ ἡμέτερος γίγνομαι θάλασσα ἴσος εἰμί , ῥάβδος δέ αὐτός περιέρχομαι χρυσός προσεικάσιυμι ἀπό ὁ βράγχιον εἰς ὁ οὐρά καθήκω , μέσος δέ αὐτός διατέμνω ἄργυρος προσεικάζω . ὁ στόμα δέ αὐτός κέχηνα , καί ὁ κάτω γένυς εἰς ὁ ἄνω νεύω φύω · πράσινος δέ ἔχω ὁ ὀφθαλμός , βλέφαρον δέ αὐτός περιέρχομαι χρυσοειδής . εἰμί δέ καί ὁ χάραξ καλέω ὁ αὐτός θάλασσα θρέμμα . ἔχω δέ πτερύγιον , καί χρυσός προσεικάζω ὅσος γε ὁράω ὁ παρά ἑκάτερος , καί νωτιαῖος ὅσος καί οὗτος ἔχω χρυσοειδής . κάτω δέ ἄρα εἰμί πορφύρεος ζώνη ὁ χροιά , χρυσοειδής δέ καί ὁ οὐραῖος ἐγώ νοέω ὁ αὐτός , πορφύρεος δέ ἄρα στιγμή ὁ ὀφθαλμός αὐτός μέσος εἰς κάλλος γράφω . ὁ δέ τοξότης ἐν ὁ αὐτός θάλασσα γίγνομαι ἐχῖνος ὅμοιος εἰμί ὁ εἶδος , κέντρον δέ ἔχω στερεός καί μακρός .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.26
αἱ δὲ ὕστριχες αἱ Λιβυκαὶ κεντοῦσί τε τοὺς ἁπτομένους πικρῶς καὶ μέντοι καὶ ὀδύνας ἐνεργάζονται χαλεπάς . καὶ τεθνεώτων δὲ πονηρὰ τὰ ἐκ τῶν ἀκανθῶν νύγματα ἀπαντᾷ , ὥς φασιν .
Lemmas: ὁ δέ ὕστριξ ὁ Λιβυκός κεντέω τε ὁ ἅπτω πικρός καί μέντοι καί ὀδύνη ἐνεργάζομαι χαλεπός . καί θνῄσκω δέ πονηρός ὁ ἐκ ὁ ἄκανθα νύγμα ἀπαντάω , ὡς φημί .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.27
ἔστι δὲ ἐν τῇ θαλάττῃ τῇ Ἐρυθρᾷ καὶ πίθηκος , οὐκ ἰχθύς , ἀλλὰ σελαχῶδες ζῷον , οὐ μέγα δὲ οὐδὲ τοῦτο . ἔοικέ γε μὴν τῷ χερσαίῳ ὁ θαλάττιος τὴν χρόαν , καὶ τὸ πρόσωπον δὲ πιθηκῶδές οἵ ἐστι . προβέβληται δὲ τοῦ λοιποῦ σώματος ἔλυτρον , οὐκ ἰχθυῶδες , ἀλλὰ ὥς γε τὸ τῆς χελώνης εἶναι . ὑπόσιμος δὲ καὶ οὗτος , οἷα δήπου καὶ ὁ χερσαῖος . τὸ δʼ ἄλλο σῶμα πλατὺς κατὰ σχῆμα τὸ τῆς νάρκης , ὡς εἰπεῖν ὄρνιν εἶναι τὰς πτέρυγας ἁπλώσαντα · καὶ νηχόμενός γε ἔοικε πετομένῳ . παραλλάττει δὲ τοῦ χερσαίου καὶ ταύτῃ . κατάστικτός ἐστι , πυρροὶ δέ εἰσίν οἱ κατὰ τοῦ ἰνίου πλατεῖς , ὡς βράγχια . τὸ δὲ στόμα ἐπʼ ἄκρῳ τῷ προσώπῳ ἔχει μακρόν , συμφυῶς τῇ τοῦ χερσαίου πλάσει καὶ κατὰ τοῦτο ὁ ἰχθὺς εἰκασμένος .
Lemmas: εἰμί δέ ἐν ὁ θάλασσα ὁ Ἐρυθρός καί πίθηκος , οὐ ἰχθῦς , ἀλλά σελαχώδης ζῷον , οὐ μέγας δέ οὐδέ οὗτος . ἔοικα γε μήν ὁ χερσαῖος ὁ θαλάσσιος ὁ χροιά , καί ὁ πρόσωπον δέ πιθηκώδης ἕ εἰμί . προβάλλω δέ ὁ λοιπός σῶμα ἔλυτρον , οὐ ἰχθυώδης , ἀλλά ὡς γε ὁ ὁ χελώνη εἰμί . ὑπόσιμος δέ καί οὗτος , οἷος δήπου καί ὁ χερσαῖος . ὁ δέ ἄλλος σῶμα πλατύς κατά σχῆμα ὁ ὁ νάρκη , ὡς λέγω ὄρνις εἰμί ὁ πτέρυξ ἁπλόω · καί νήχω γε ἔοικα πέτομαι . παραλλάσσω δέ ὁ χερσαῖος καί ταύτῃ . κατάστικτος εἰμί , πυρρός δέ εἰμί ὁ κατά ὁ ἰνίον πλατύς , ὡς βράγχιον . ὁ δέ στόμα ἐπί ἄκρον ὁ πρόσωπον ἔχω μακρός , συμφυής ὁ ὁ χερσαῖος πλάσις καί κατά οὗτος ὁ ἰχθῦς εἰκάζω .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.28
ἡ ἀηδὼν διὰ τοῦ θέρους καὶ τὴν χρόαν ἐκτρέπει ἐς εἶδος ἕτερον , καὶ μεταβάλλει τὸ φώνημα · οὐ γὰρ ᾅδει πολυήχως καὶ ποικίλως , ἑτέρως δὲ ἤπερ οὖν διὰ τοῦ ἦρος . κόσσυφος δὲ θέρους μὲν ᾅδει , χειμῶνος δὲ παταγεῖ καὶ τεταραγμένον φθέγγεται , καὶ τὴν χρόαν ὡς στολὴν μεταμφιεσάμενος ἀπὸ τοῦ πρόσθεν μέλανος ὑπόξανθός ἐστιν . ἥ γε μὴν κίχλη χειμῶνός ἐστι ψαροτέρα ἰδεῖν , θέρους δὲ τὸν αὐχένα ποικίλον ἐπιδείκνυσι . καὶ ἰχθῦς δὲ τὴν χρόαν μεταβλητικοὶ οἵδε , κίχλαι τε καὶ κόσσυφοι καὶ φυκίδες τε καὶ μαινίδες . οἱ δὲ θῶες , ὡς Ἀριστοτέλης λέγει , διὰ μὲν τοῦ θέρους εἰσὶ ψιλοί , δασεῖς δὲ διὰ τοῦ χειμῶνος .
Lemmas: ὁ ἀηδών διά ὁ θέρος καί ὁ χροιά ἐκτρέπω εἰς εἶδος ἕτερος , καί μεταβάλλω ὁ φώνημα · οὐ γάρ ἀείδω πολύηχος καί ποικίλος , ἕτερος δέ ἤ οὖν διά ὁ ἔαρ . κόσσυφος δέ θέρος μέν ἀείδω , χειμών δέ παταγέω καί ταράσσω φθέγγομαι , καί ὁ χροιά ὡς στολή μεταμφιέννυμι ἀπό ὁ πρόσθεν μέλας ὑπόξανθος εἰμί . ὁ γε μήν κίχλη χειμών εἰμί ψαρός ὁράω , θέρος δέ ὁ αὐχήν ποικίλος ἐπιδείκνυμι . καί ἰχθῦς δέ ὁ χροιά μεταβλητικός ὅδε , κίχλη τε καί κόσσυφος καί φυκίς τε καί μαινίς . ὁ δέ θώς , ὡς Ἀριστοτέλης λέγω , διά μέν ὁ θέρος εἰμί ψιλός , δασύς δέ διά ὁ χειμών .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.29
ἐν Βουβάστῳ δὲ τῇ Αἰγυπτίᾳ λίμνη ἐστί , καὶ τρέφει σιλούρων πάμπολυ πλῆθος , καὶ χειροήθεις εἰσὶν οὗτοί γε καὶ ἰχθύων πραότατοι . καὶ ἐμβάλλουσιν αὐτοῖς ἄρτων τρύφη , οἳ δὲ ἀνασκιρτῶσι καὶ πηδῶντες ἄλλος πρὸ ἄλλου τὰς ἐμβαλλομένας τροφὰς ἐκλέγουσι . γίνεται δὲ ἄρα ὁ ἰχθὺς ὅδε καὶ ἐν ποταμοῖς , ὥσπερ οὖν ἐν τῷ Κύδνῳ τῷ Κιλικίῳ · βραχὺς δὲ οὗτός ἐστι τὸ μέγεθος . τὸ δὲ αἴτιον , οὐ τρέφει τοῦτον ἀφθόνως διειδὲς νᾶμα καὶ καθαρὸν καὶ προσέτι καὶ ψυχρόν ʽτοιοῦτος δὲ ὁ Κύδνος ἐστίʼ , τεθολωμένῳ δὲ καὶ ἰλύος μεστῷ φιληδεῖ μᾶλλον καὶ ἐνταῦθα πιαίνεται . Πύραμος δὲ καὶ Σάρος τρέφουσι τούτων ἁδροτέρους , καὶ οὗτοι δὲ Κίλικές εἰσιν . εἶεν δʼ ἂν οἱ αὐτοὶ τρόφιμοι καὶ Ὀρόντου τοῦ Σύρων , καὶ μέντοι καὶ Πτολεμαῖος ποταμὸς μεγίστους τρέφει , καὶ λίμνη δὲ ἡ Ἀπαμεῖτις .
Lemmas: ἐν Βούβαστος δέ ὁ Αἰγύπτιος λίμνη εἰμί , καί τρέφω σίλουρος πάμπολυς πλῆθος , καί χειροήθης εἰμί οὗτος γε καί ἰχθῦς πρᾶος . καί ἐμβάλλω αὐτός ἄρτος τρύφος , ὁ δέ ἀνασκιρτάω καί πηδάω ἄλλος πρό ἄλλος ὁ ἐμβάλλω τροφή ἐκλέγω . γίγνομαι δέ ἄρα ὁ ἰχθῦς ὅδε καί ἐν ποταμός , ὥσπερ οὖν ἐν ὁ Κύδνος ὁ Κίλιξ · βραχύς δέ οὗτος εἰμί ὁ μέγεθος . ὁ δέ αἴτιος , οὐ τρέφω οὗτος ἄφθονος διειδής νᾶμα καί καθαρός καί προσέτι καί ψυχρός αἰτέω δέ ὁ Κύδνος ἑστία , τεθολάομαι δέ καί ἰλύς μεστός φιληδέω μάλα καί ἐνταῦθα πιαίνω . Πύραμος δέ καί Σάρος τρέφω οὗτος ἁδρός , καί οὗτος δέ Κίλιξ εἰμί . εἰμί δέ ἄν ὁ αὐτός τρόφιμος καί Ὀρόντης ὁ Σύρος , καί μέντοι καί Πτολεμαῖος ποταμός μέγας τρέφω , καί λίμνη δέ ὁ Ἀπαμεῖτις .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.30
χειροήθεις δὲ ἰχθῦς καὶ ὑπακούοντες τῇ κλήσει καὶ τροφὰς ἀσμένως δεχόμενοι πολλαχόθι καὶ εἰσὶ καὶ τρέφονται , ὥσπερ οὖν καὶ ἐν Ἠπείρῳ ἐν ἐστῶτι μὲν τῇ πόλει , ἣν ἐκάλουν πάλαι Στεφανήπολιν , ἐν τῷ νεῷ τῆς Τύχης ἐν ταῖς παρʼ ἑκάτερα ἀνιόντων δεξαμεναῖς , καὶ ἐν Ἑλώρῳ δὲ τῆς Σικελίας , ὅπερ ἦν πάλαι Συρακοσίων φρούριον , καὶ ἐν τῷ ἱερῷ δὲ τοῦ Λαβρανδέως Διὸς ἐν κρήνῃ διειδοῦς νάματος , καὶ ἔχουσιν ὁρμίσκους χρυσοῦς καὶ ἐλλόβια , χρυσᾶ μέντοι καὶ ταῦτα . ἀφέστηκε δὲ ὁ νεὼς τοῦ Διὸς τοῦδε τῆς Μυλασέων πόλεως σταδίους ἑβδομήκοντα . τὸ δὲ ἄγαλμα ξίφος παρήρτηται , καὶ τιμᾶται καλούμενος Κάριός τε καὶ Στράτιος · πρῶτοι γὰρ οἱ Κᾶρες ἀγορὰν πολέμου ἐπενόησαν , καὶ ἐστρατεύσαντο ἀργυρίου , ὄχανά τε ταῖς ἀσπίσι προσήρτησαν , καὶ λόφους ἐνέπηξαν τοῖς κράνεσιν . ἐκλήθησαν δὲ τὸ ὄνομα τοῦτο ἀπὸ Καρὸς τοῦ Κρήτης καὶ Διός · Ζεὺς δὲ Λαβρανδεὺς ὕσας λάβρῳ καὶ πολλῷ τὴν ἐπωνυμίαν τήνδε ἠνέγκατο . καὶ ἐν Χίῳ δὲ ἐν τῷ καλουμένῳ Γερόντων λιμένι τιθασῶν ἰχθύων πλῆθός ἐστιν , οὕσπερ οὖν ἐς παραμυθίαν τοῦ γήρως τοῖς πρεσβυτάτοις οἱ Χῖοι τρέφουσι . καὶ ἐν τῇ γῇ δὲ τῇ τῶν ποταμῶν τοῦ τε Εὐφράτου καὶ τοῦ Τίγρητος μέσῃ πηγὴ ὑμνεῖται καὶ ἐς βυθὸν διειδὴς εἶναι καὶ ἐκβάλλειν ὕδωρ ἰδεῖν λευκόν , καὶ γίνεται ποταμὸς τ̔??ʼ ἐκπῖπτον ὄνομα Ἀβόρρας . ἐπᾴδουσί τε τῷ ὀνόματι οἱ ἐπιχώριοι καὶ λόγον ἱερόν , καὶ ἔστιν ὁ λόγος , ἡ Ἥρα μετὰ τοὺς γάμους τοῦ Διὸς ἐνταῦθα ἀπελούσατο , ὥς φασι Σύροι , καὶ ἐς νῦν ὁ χῶρος εὐωδίαν ἀναπνεῖ , καὶ πᾶς ὁ ἀὴρ κύκλῳ ταύτῃ κίρναται . καὶ ἐνταῦθα σκιρτῶσιν ἰχθύων πράων ἀγέλαι .
Lemmas: χειροήθης δέ ἰχθῦς καί ὑπακούω ὁ κλῆσις καί τροφή ἄσμενος δέχομαι πολλαχόθι καί εἰμί καί τρέφω , ὥσπερ οὖν καί ἐν Ἤπειρος ἐν ἴστημι μέν ὁ πόλις , ὅς καλέω πάλαι Στεφανήπολις , ἐν ὁ νέος ὁ Τύχη ἐν ὁ παρά ἑκάτερος ἀνέρχομαι δεξαμενή , καί ἐν Ἕλωρος δέ ὁ Σικελία , ὅς εἰμί πάλαι Συρακούσιος φρούριον , καί ἐν ὁ ἱερόν δέ ὁ Λαβρανδεύς Ζεύς ἐν κρήνη διειδής νᾶμα , καί ἔχω ὁρμίσκος χρύσεος καί ἐλλόβιον , χρύσεος μέντοι καί οὗτος . ἀφίστημι δέ ὁ ναῦς ὁ Ζεύς ὅδε ὁ Μυλασεύς πόλις στάδιον ἑβδομήκοντα . ὁ δέ ἄγαλμα ξίφος παραρτέω , καί τιμάω καλέω Κάριος τε καί Στράτιος · πρῶτος γάρ ὁ Κάρ ἀγορά πόλεμος πενοιέω , καί στρατεύω ἀργύριον , ὄχανον τε ὁ ἀσπίς προσαρτάω , καί λόφος ἐμπήγω ὁ κράνος . καλέω δέ ὁ ὄνομα οὗτος ἀπό Κάρ ὁ Κρήτη καί Ζεύς · Ζεύς δέ Λαβρανδεύς ὕω λάβρος καί πολύς ὁ ἐπωνυμία ὅδε φέρω . καί ἐν Χίος δέ ἐν ὁ καλέω Γέρων λιμήν τιθασός ἰχθῦς πλῆθος εἰμί , ὅς οὖν εἰς παραμυθία ὁ γῆρας ὁ πρέσβυς ὁ Χῖος τρέφω . καί ἐν ὁ γῆ δέ ὁ ὁ ποταμός ὁ τε Εὐφράτης καί ὁ Τίγρης μέσος πηγή ὑμνέω καί εἰς βυθός διειδής εἰμί καί ἐκβάλλω ὕδωρ ὁράω λευκός , καί γίγνομαι ποταμός ὅς ἐκπίπτω ὄνομα Ἀβόρρας . ἐπαίͅδω τε ὁ ὄνομα ὁ ἐπιχώριος καί λόγος ἱερός , καί εἰμί ὁ λόγος , ὁ Ἥρα μετά ὁ γάμος ὁ Ζεύς ἐνταῦθα ἀπολούω , ὡς φημί Σύρος , καί εἰς νῦν ὁ χῶρος εὐωδία ἀναπνέω , καί πᾶς ὁ ἀήρ κύκλος ταύτῃ κεράννυμι . καί ἐνταῦθα σκιρτάω ἰχθῦς πρᾶος ἀγέλη .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.31
τὰ δὲ ἴδια τῶν ζῴων εἰδέναι οὐδὲ θεοὶ ὑπερορῶσιν . ἀκούω γοῦν Εὐρυσθένην καὶ Προκλέα τοὺς Ἀριστοδήμου τοῦ Ἀριστομάχου τοῦ Κλεόδα τοῦ Ὕλλου τοῦ Ἡρακλέους παῖδας βουλομένους ἄγεσθαι γυναῖκας ἐλθόντας ἐς Δελφοὺς τὸν θεὸν ἐρέσθαι τίνι ἂν κηδεύσαντες Ἑλλήνων ἢ βαρβάρων εἶτα μέντοι καλῶς καὶ εὐβούλως γῆμαι δόξαιεν , τὸν δὲ θεὸν αὐτοῖς ἀποκρίνασθαι ἐπανιέναι μὲν ἐς Λακεδαίμονα , ὑποστρέφειν δὲ κατὰ τὴν ὁδὸν ταύτην , καθʼ ἣν καὶ ἀφίκοντο . ἐν ᾗ δʼ ἂν αὐτοῖς χώρᾳ τὸ ἀγριώτατον ἀπαντήσῃ ζῷον φέρον τὸ πραότατον , ἐνταῦθά τοι ἁρμόσασθαι γάμους · οὕτω γὰρ αὐτοῖς ἔσεσθαι λῷον . καὶ οἳ μὲν ἐπείθοντο , γίνονται δὲ κατὰ τὴν Κλεωναίων χώραν , ἐντυγχάνει δὲ αὐτοῖς λύκος φέρων ἄρνα ἔκ τινος ποίμνης αὐτὸν συνηρπακώς . συνέβαλον οὖν ἐκεῖνοι λέγειν ταῦτα τὰ ζῷα τὸν χρησμόν , καὶ ἡρμόσαντο τὰς Θερσάνδρου τοῦ Κλεωνύμου θυγατέρας δοκίμου ἀνδρός . εἰ δὲ οἱ θεοὶ ἴσασι τὸ ἡμερώτατον ζῷον καὶ τὸ ἀγριώτατον , οὐδὲ ἡμῖν ἐκμελὲς τὰς φύσεις αὐτῶν εἰδέναι .
Lemmas: ὁ δέ ἴδιος ὁ ζῷον οἶδα οὐδέ θεός ὑπεροράω . ἀκούω γοῦν Εὐρυσθένης καί Προκλῆς ὁ Ἀριστόδημος ὁ Ἀριστόμαχος ὁ Κλεόδης ὁ Ὕλλος ὁ Ἡρακλῆς παῖς βούλομαι ἄγω γυνή ἔρχομαι εἰς Δελφοί ὁ θεός ἔρομαι τίς ἄν κηδεύω Ἕλλην ἤ βάρβαρος εἶτα μέντοι καλός καί εὔβουλος γαμέω δόγω , ὁ δέ θεός αὐτός ἀποκρίνω ἐπανέρχομαι μέν εἰς Λακεδαίμων , ὑποστρέφω δέ κατά ὁ ὁδός οὗτος , κατά ὅς καί ἀφικνέομαι . ἐν ὅς δέ ἄν αὐτός χώρα ὁ ἄγριος ἀπαντάω ζῷον φέρω ὁ πρᾶος , ἐνταῦθα σύ ἁρμόζω γάμος · οὕτως γάρ αὐτός εἰμί λωΐων . καί ὁ μέν πείθω , γίγνομαι δέ κατά ὁ Κλεωναῖος χώρα , ἐντυγχάνω δέ αὐτός λύκος φέρω ἀρήν ἐκ τις ποίμνη αὐτός συναρπάω . συμβάλλω οὖν ἐκεῖνος λέγω οὗτος ὁ ζῷον ὁ χρησμός , καί ἁρμόζω ὁ Θέρσανδρος ὁ Κλεώνυμος θυγάτηρ δόκιμος ἀνήρ . εἰ δέ ὁ θεός οἶδα ὁ ἥμερος ζῷον καί ὁ ἄγριος , οὐδέ ἐγώ ἐκμελής ὁ φύσις αὐτός οἶδα .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.32
ἡ Ἰνδῶν γῆ φέρει πολλὰ καὶ ποικίλα . καὶ τὰ μὲν εὐδαίμονός ἐστι καὶ θαυμαστῆς μαρτύρια φορᾶς , τὰ δὲ οὐκ ἀξιόζηλα οὐδὲ οἷα ἐπαινεῖν ἢ ποθεῖν ἄξια . καὶ ὑπὲρ μὲν τῶν λυσιτελῶν ἢ ἁβρῶν τε καὶ πολυτελῶν τὰ μὲν εἶπον , τὰ δὲ εἰρήσεται σὺν τοῖς θεοῖς · τὸ δὲ νῦν ἔχον ὅπως ὠδῖνα ὄφεων ἡ γῆ ἐπιδείκνυται εἰπεῖν ὥρμημαι . πολλοὺς τίκτει καὶ διαφόρους , καὶ τὸ λειφθὲν τοῖς ἀπείροις ἄπειρον . οὗτοι οὖν οἱ ὄφεις καὶ ἀνθρώπους καὶ τὰ ἄλλα ζῷα ἀδικοῦσι . τίκτει δὲ ἡ αὐτὴ γῆ καὶ πόας τῶν δηγμάτων ἀμυντηρίους , ἔχουσί τε αὐτῶν τὴν ἐμπειρίαν τε καὶ σοφίαν οἱ ἐπιχώριοι , καὶ ποῖον φάρμακον ὄφεως τίνος ἀντίπαλόν ἐστι κατεγνώκασι , καὶ ἀμύνουσιν ὡς ὅτι τάχιστα ἀλλήλοις , ἐπιτεμέσθαι πειρώμενοι τὴν τοῦ ἰοῦ κατὰ τοῦ σώματος ἐπινομὴν ὀξυτάτην τε οὖσαν καὶ ὠκίστην . καὶ ταῦτα μὲν αὐτοῖς ἐς ἐπικουρίαν τὴν ἀναγκαίαν καὶ μάλα εὐπόρως ἀνίησιν ἡ χώρα καὶ ἀφθόνως · ὄφις δὲ ὃς ἂν ἀποκτείνῃ ἄνθρωπον , ὡς Ἰνδοὶ λέγουσιν ʽκαὶ μάρτυρας ἐπάγονται Λιβύων πολλοὺς καὶ τοὺς περὶ Θήβας οἰκοῦντας Αἰγυπτίωνʼ , οὐκέτι καταδῦναι καὶ ἐσερπύσαι ἐς τὴν ἑαυτοῦ οἰκίαν ἔχει , τῆς γῆς αὐτὸν μὴ δεχομένης , ἀλλʼ ἐκβαλλούσης τῶν οἰκείων ὡς ἂν εἴποις φυγάδα κόλπων . ἀλήτης δʼ ἐντεῦθεν καὶ πλάνης περιέρχεται , καὶ ταλαιπωρεῖται ὑπαίθριος καὶ διὰ τοῦ θέρους καὶ διὰ τοῦ χειμῶνος , καὶ οὔτε ἔτι σύννομος αὐτῷ πρόσεισιν , οὔτε οἱ ἐξ αὐτοῦ γεννώμενοι γνωρίζουσι τὸν πατέρα . τιμωρία μὲν δὴ καὶ τοῖς ἀλόγοις ἐπʼ ἀνδροφονίᾳ παρὰ τῆς φύσεως τοιάδε ἐδείχθη , προνοίᾳ τοῦ θείου , κατά γε τὴν μνείαν τὴν ἐμήν · εἴρηται δὲ ἐς παίδευσιν τῷ συνιέντι .
Lemmas: ὁ Ἰνδός γῆ φέρω πολύς καί ποικίλος . καί ὁ μέν εὐδαίμων εἰμί καί θαυμαστός μαρτύριον φορά , ὁ δέ οὐ ἀξιόζηλος οὐδέ οἷος ἐπαινέω ἤ ποθέω ἄξιος . καί ὑπέρ μέν ὁ λυσιτελής ἤ ἁβρός τε καί πολυτελής ὁ μέν λέγω , ὁ δέ λέγω σύν ὁ θεός · ὁ δέ νῦν ἔχω ὅπως ὠδίς ὄφις ὁ γῆ ἐπιδείκνυμι λέγω ὁρμάω . πολύς τίκτω καί διάφορος , καί ὁ λείπω ὁ ἄπειρος ἄπειρος . οὗτος οὖν ὁ ὄφις καί ἄνθρωπος καί ὁ ἄλλος ζῷον ἀδικέω . τίκτω δέ ὁ αὐτός γῆ καί πόα ὁ δῆγμα ἀμυντήριος , ἔχω τε αὐτός ὁ ἐμπειρία τε καί σοφία ὁ ἐπιχώριος , καί ποῖος φάρμακον ὄφις τίς ἀντίπαλος εἰμί κατίγνωμι , καί ἀμύνω ὡς ὅτι ταχύς ἀλλήλων , ἐπιτέμνω πειράω ὁ ὁ ἰός κατά ὁ σῶμα ἐπινομή ὀξύς τε εἰμί καί ὠκύς . καί οὗτος μέν αὐτός εἰς ἐπικουρία ὁ ἀναγκαῖος καί μάλα εὔπορος ἀνίημι ὁ χώρα καί ἄφθονος · ὄφις δέ ὅς ἄν ἀποκτείνω ἄνθρωπος , ὡς Ἰνδός λέγω οἶκα μάρτυς ἐπάγω Λίβυς πολύς καί ὁ περί Θῆβαι οἰκέω Αἰγύπτιος , οὐκέτι καταδύω καί εἰσέρπω εἰς ὁ ἑαυτοῦ οἰκία ἔχω , ὁ γῆ αὐτός μή δέχομαι , ἀλλά ἐκβάλλω ὁ οἰκεῖος ὡς ἄν λέγω φυγάς κόλπος . ἀλήτης δέ ἐντεῦθεν καί πλάνη περιέρχομαι , καί ταλαιπωρέω ὑπαίθριος καί διά ὁ θέρος καί διά ὁ χειμών , καί οὔτε ἔτι σύννομος αὐτός πρόσειμι , οὔτε ὁ ἐκ αὐτός γεννάω γνωρίζω ὁ πατήρ . τιμωρία μέν δή καί ὁ ἄλογος ἐπί ἀνδροφονία παρά ὁ φύσις τοιόσδε δείσσω , πρόνοια ὁ θεῖος , κατά γε ὁ μνεία ὁ ἐμός · λέγω δέ εἰς παίδευσις ὁ συνιίημι .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.33
φυλάττειν δὲ ἄρα κύνες χηνῶν ἀχρειότεροι , καὶ τοῦτο κατεφώρασαν Ῥωμαῖοι . ἐπολέμουν γοῦν αὐτοῖς οἱ Κελτοί , καὶ πάνυ καρτερῶς ὠσάμενοι αὐτοὺς ἐν αὐτῇ τῇ πόλει ἦσαν , καὶ ᾕρητό γε ὑπʼ αὐτῶν ἡ Ῥώμη πλὴν τοῦ λόφου τοῦ Καπετωλίου · ἦν γὰρ αὐτοῖς οὐκ ἐπιβατὸς ἐκ τοῦ ῥᾴστου . τὰ μὲν οὖν δοκοῦντα δέξασθαι οἷά τε χωρία τοὺς ἐπιόντας σὺν ἐπιβουλῇ , ἐπέφρακτο μέντοι ταῦτα . ἦν δὲ ὁ χρόνος , καθʼ ὃν Μάρκος Μάλλιος ὑπατεύων τὸν λόφον τὸν προειρημένον ἐγχειρισθέντα οἱ διεφύλαττεν . οὗτός τοι καὶ τὸν υἱὸν ἀριστεύσαντα μὲν ἀνέδησε στεφάνῳ , ὅτι δὲ ἐκ τῆς ἑαυτοῦ μετῆλθε τάξεως , ἀπέκτεινεν . ἐπεὶ δὲ οἱ Κελτοὶ πανταχόθεν ἄβατα ἐθεώρουν εἶναί σφισι , τῆς νυκτὸς τὸ ἄκρατον ἔκριναν ἐλλοχήσαντες εἶτα ἐπιθέσθαι καθεύδουσι βαθύτατα , ἔσεσθαι δὲ ἐπιβατὰ ἑαυτοῖς ἤλπισαν κατά τε τὸ ἀφύλακτον καὶ ἔνθα ἠρεμία ἦν , τῶν Ῥωμαίων πεπιστευκότων μὴ ἂν ἐντεῦθεν ἐπιθέσθαι τοὺς Γαλάτας . καὶ μέντοι καὶ ἐκ τούτων ἀκλεέστατα ἐλήφθη ἂν καὶ αὐτὸς καὶ ἡ ἄκρα τοῦ Διός , εἰ μὴ χῆνες παρόντες ἔτυχον · οἱ μὲν γὰρ κύνες πρὸς τὴν ῥιφεῖσαν τροφὴν κατεσιώπησαν , ἴδιον δὲ ἄρα χηνῶν πρὸς τὰ ῥιπτούμενα ἐς ἐδωδήν σφισι βοᾶν καὶ μὴ ἀτρεμεῖν . οὐκοῦν ἀνέστησάν τε τὸν Μάλλιον ἀνακλάγξαντες καὶ τὴν περικειμένην φυλακήν . ταῦτά τοι τίνουσι δίκας οἱ κύνες παρὰ Ῥωμαίοις καὶ νῦν ἀνὰ πᾶν ἔτος προδοσίας ἀρχαίας μνήμῃ , τιμᾶται δὲ χὴν τεταγμέναις ἡμέραις , καὶ ἐν φορείῳ πρόεισιν εὖ μάλα πομπικῶς .
Lemmas: φυλάσσω δέ ἄρα κύων χήν ἀχρεῖος , καί οὗτος καταφωράω Ῥωμαῖος . πολεμέω γοῦν αὐτός ὁ Κελτοί , καί πάνυ καρτερός ὠθέω αὐτός ἐν αὐτός ὁ πόλις εἰμί , καί αἱρέω γε ὑπό αὐτός ὁ Ῥώμη πλήν ὁ λόφος ὁ Καπετώλιος · εἰμί γάρ αὐτός οὐ ἐπιβατός ἐκ ὁ ῥᾴδιος . ὁ μέν οὖν δοκέω δέχομαι οἷος τε χωρίον ὁ ἐπέρχομαι σύν ἐπιβουλή , φράσσω μέντοι οὗτος . εἰμί δέ ὁ χρόνος , κατά ὅς Μάρκος Μάλλιος ὑπατεύω ὁ λόφος ὁ προλέγω ἐγχειρίζω ἕ διαφυλάσσω . οὗτος τοι καί ὁ υἱός ἀριστεύω μέν ἀναδέω στέφανος , ὅτι δέ ἐκ ὁ ἑαυτοῦ μετέρχομαι τάξις , ἀποκτείνω . ἐπεί δέ ὁ Κελτοί πανταχόθεν ἄβατος θεωρέω εἰμί σφεῖς , ὁ νύξ ὁ ἄκρατος κρίνω ἐλλοχάω εἶτα ἐπιτίθημι καθεύδω βαθύς , εἰμί δέ ἐπιβατός ἑαυτοῦ ἐλπίζω κατά τε ὁ ἀφύλακτος καί ἔνθα ἠρεμία εἰμί , ὁ Ῥωμαῖος πιστεύω μή ἄν ἐντεῦθεν ἐπιτίθημι ὁ Γαλάται . καί μέντοι καί ἐκ οὗτος ἀκλεής λαμβάνω ἄν καί αὐτός καί ὁ ἄκρον ὁ Ζεύς , εἰ μή χήν πάρειμι τυγχάνω · ὁ μέν γάρ κύων πρός ὁ ῥίφημι τροφή κατασιωπάω , ἴδιος δέ ἄρα χήν πρός ὁ ῥιπτέω εἰς ἐδωδή σφεῖς βοάω καί μή ἀτρεμέω . οὐκοῦν ἀνίστημι τε ὁ Μάλλιος ἀνακλαρ́γγνυμι καί ὁ περίκειμαι φυλακή . οὗτος τοι τίνω δίκη ὁ κύων παρά Ῥωμαῖος καί νῦν ἀνά πᾶς ἔτος προδοσία ἀρχαῖος μνήμη , τιμάω δέ χήν τάσσω ἡμέρα , καί ἐν φορεῖον πρόειμι εὖ μάλα πομπικός .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.34
καὶ ταῦτα μέντοι ὑπὲρ ζῴων εἰπεῖν οὐκ ἔστιν ἀπὸ μούσης . Σκύθαι ξύλων ἀπορίᾳ ἅτινα ἂν καταθύσωσι τοῖς αὐτῶν ὀστοῖς ἕψουσι . Φρύγες δὲ ἐὰν παρʼ αὐτοῖς τις ἀροτῆρα ἀποκτείνῃ βοῦν , ἡ ζημία θάνατος αὐτῷ . Σαγαραῖοι δὲ τῇ Ἀθηνᾷ καμήλων ἀγῶνα ὅσα ἔτη σὺν αἰδοῖ τῇ τῆς θεοῦ ἐπιτελοῦσι , γίνονται δὲ ἄρα παρʼ αὐτοῖς αὗται δρομικώταταί τε ἅμα καὶ ὤκισται . Σαρακόροι δὲ οὔτε ἀχθοφόρους οὔτε ἀλοῦντας ἔχουσι τοὺς ὄνους ἀλλὰ πολεμιστάς , καὶ ἐπʼ αὐτῶν γε τοὺς ἐνοπλίους κινδύνους ὑπομένουσιν , ὥσπερ οὖν οἱ Ἕλληνες ἐπὶ τῶν ἵππων . ὅστις δὲ ἄρα τῶν παρʼ αὐτοῖς ὄνων ὀγκωδέστερος εἶναι δοκεῖ , τοῦτον τῷ Ἄρει προσάγουσιν ἱερόν . λέγει δὲ Κλέαρχος ὁ ἐκ τοῦ περιπάτου μόνους Πελοποννησίων Ἀργείους ὄφιν μὴ ἀποκτείνειν · ἐν δὲ ταῖς ἡμέραις , ἃς καλοῦσιν ἀρνηίδας οἱ αὐτοί , ἐὰν κύων ἐς τὴν ἀγορὰν παραβάλῃ , ἀναιροῦσιν αὐτόν . ἐν Θετταλίᾳ δὲ ὁ μέλλων γαμεῖν θύων τὰ γαμοδαίσια ἵππον ἐσάγει πολεμιστὴν τὸν χαλινὸν περικείμενον καὶ τὴν ἐνόπλιον σκευὴν καὶ ἐκείνην πᾶσαν · εἶτα ὅταν ἀπὸ τῆς ἱερουργίας γένηται καὶ σπείσῃ , τῇ νύμφῃ τὸν ἵππον ἀπὸ τοῦ ῥυτῆρος ἀγαγὼν παραδίδωσι . τί δὲ νοεῖ τοῦτο Θετταλοὶ λεγέτωσαν . Τενέδιοι δὲ τῷ ἀνθρωπορραίστῃ Διονύσῳ τρέφουσι κύουσαν βοῦν , τεκοῦσαν δὲ ἄρα αὐτὴν οἷα δήπου λεχὼ θεραπεύουσι . τὸ δὲ ἀρτιγενὲς βρέφος καταθύουσιν ὑποδήσαντες κοθόρνους . ὅ γε μὴν πατάξας αὐτὸ τῷ πελέκει λίθοις βάλλεται δημοσίᾳ , καὶ ἔστε ἐπὶ τὴν θάλατταν φεύγει . Ἐρετριεῖς δὲ τῇ ἐν Ἀμαρύνθῳ Ἀρτέμιδι κολοβὰ θύουσιν .
Lemmas: καί οὗτος μέντοι ὑπέρ ζῷον λέγω οὐ εἰμί ἀπό μοῦσαι . Σκύθης ξύλον ἀπορία ὅστις ἄν καταθύω ὁ αὐτός ὀστέον ἕψω . φρύξ δέ ἐάν παρά αὐτός τις ἀροτήρ ἀποκτείνω βοῦς , ὁ ζημία θάνατος αὐτός . Σαγαραῖος δέ ὁ Ἀθήνη κάμηλος ἀγών ὅσος ἔτος σύν αἰδώς ὁ ὁ θεός ἐπιτελέω , γίγνομαι δέ ἄρα παρά αὐτός οὗτος δρομικός τε ἅμα καί ὠκύς . Σαρακόρος δέ οὔτε ἀχθοφόρος οὔτε ἀλέω ἔχω ὁ ὄνος ἀλλά πολεμιστής , καί ἐπί αὐτός γε ὁ ἐνόπλιος κίνδυνος ὑπομένω , ὥσπερ οὖν ὁ Ἕλλην ἐπί ὁ ἵππος . ὅστις δέ ἄρα ὁ παρά αὐτός ὄνος ὀγκώδης εἰμί δοκέω , οὗτος ὁ Ἄρης προσάγω ἱερός . λέγω δέ Κλέαρχος ὁ ἐκ ὁ περίπατος μόνος Πελοποννήσιος Ἀργεῖος ὄφις μή ἀποκτείνω · ἐν δέ ὁ ἡμέρα , ὅς καλέω ἀρνηίς ὁ αὐτός , ἐάν κύων εἰς ὁ ἀγορά παραβάλλω , ἀναιρέω αὐτός . ἐν Θεσσαλία δέ ὁ μέλλω γαμέω θύω ὁ γαμοδαίσια ἵππος εἰσάγω πολεμιστής ὁ χαλινός περίκειμαι καί ὁ ἐνόπλιος σκευή καί ἐκεῖνος πᾶς · εἶτα ὅταν ἀπό ὁ ἱερουργία γίγνομαι καί σπείζω , ὁ νύμφη ὁ ἵππος ἀπό ὁ ῥυτήρ ἄγω παραδίδωμι . τίς δέ νοέω οὗτος Θεσσαλός λέγω . Τενέδιος δέ ὁ ἀνθρωπορραίστης Διόνυσος τρέφω κύω βοῦς , τίκτω δέ ἄρα αὐτός οἷος δήπου λεχώ θεραπεύω . ὁ δέ ἀρτιγενής βρέφος καταθύω ὑποδέω κόθορνος . ὁ γε μήν πατάσσω αὐτός ὁ πέλεκυς λίθος βάλλω δημοσίᾳ , καί ἔστε ἐπί ὁ θάλασσα φεύγω . Ἐρετριεύς δέ ὁ ἐν Ἀμάρυνθος Ἄρτεμις κολοβός θύω .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.35
πέπυσμαι δὲ πρὸς τοῖς ἤδη μοι προειρημένοις κύνας γενέσθαι φιλοδεσπότους Ξανθίππου τοῦ Ἀρίφρονος . μετοικιζομένων γὰρ τῶν Ἀθηναίων ἐς τὰς ναῦς , ἡνίκα τοῦ χρόνου ὁ Πέρσης τὸν μέγαν πόλεμον ἐπὶ τὴν Ἑλλάλα ἐξῆψε , καὶ ἔλεγον οἱ χρησμοὶ λῷον εἶναι τοῖς Ἀθηναίοις τὴν μὲν πατρίδα ἀπολιπεῖν , ἐπιβῆναι δὲ τῶν τριήρων , οὐδὲ οἱ κύνες τοῦ προειρημένου ἀπελείφθησαν , ἀλλὰ συμμετῳκίσαντο τῷ Ξανθίππῳ , καὶ διανηξάμενοι ἐς τὴν Σαλαμῖνα ἀπέσβησαν . λέγετον δὲ ἄρα ταῦτα Ἀριστοτέλης καὶ Φιλόχορος .
Lemmas: πυνθάνομαι δέ πρός ὁ ἤδη ἐγώ προλέγω κύων γίγνομαι φιλοδέσποτος Ξάνθιππος ὁ Ἀρίφρων . μετοικίζω γάρ ὁ Ἀθηναῖος εἰς ὁ ναῦς , ἡνίκα ὁ χρόνος ὁ Πέρσης ὁ μέγας πόλεμος ἐπί ὁ Ἑλλάλα ἐξάπτω , καί λέγω ὁ χρησμός λωΐων εἰμί ὁ Ἀθηναῖος ὁ μέν πατρίς ἀπολείπω , ἐπιβαίνω δέ ὁ τριήρης , οὐδέ ὁ κύων ὁ προλέγω ἀπολείπω , ἀλλά συμμτῳκίω ὁ Ξάνθιππος , καί διανήχομαι εἰς ὁ Σαλαμίς ἀποσβήδω . λέγω δέ ἄρα οὗτος Ἀριστοτέλης καί Φιλόχορος .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.36
τὸ ὕδωρ ὁ Κρᾶθις λευκῆς χρόας ποιητικὸν μεθίησι . τὰ γοῦν πρόβατα πιόντα αὐτοῦ καὶ οἱ βόες καὶ πᾶσα ἡ τετράπους ἀγέλη , καθά φησι Θεόφραστος , λευκὰ ἐκ μελάνων γίνεται ἢ πυρρῶν . καὶ ἐν Εὐβοίᾳ δὲ οἱ βόες λευκοὶ τίκτονται σχεδὸν πάντες , ἔνθεν τοι καὶ ἀργίβοιον ἐκάλουν οἱ ποιηταὶ τὴν Εὔβοιαν .
Lemmas: ὁ ὕδωρ ὁ Κρᾶθις λευκός χροιά ποιητικός μεθίημι . ὁ γοῦν πρόβατον πίειμι αὐτός καί ὁ βοῦς καί πᾶς ὁ τετράπους ἀγέλη , καθά φημί Θεόφραστος , λευκός ἐκ μέλας γίγνομαι ἤ πυρρός . καί ἐν Εὔβοια δέ ὁ βοῦς λευκός τίκτω σχεδόν πᾶς , ἔνθεν τοι καί ἀργίβοιος καλέω ὁ ποιητής ὁ Εὔβοια .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.37
οἰνοχόου βασιλικοῦ ʽκαὶ ἦν ὁ βασιλεὺς Νικομήδης ὁ Βιθυνῶνʼ ἀλεκτρυὼν ἠράσθη Κένταυρος ὄνομα , καὶ λέγει Φίλων τοῦτο . ἠράσθη δὲ ἄρα καὶ κολοιὸς ὡραίου παιδός . καὶ μελίττας δέ τινας ἐρωτικὰς εἶναι πέπυσμαι , εἰ καὶ αἱ πλείους σωφρονοῦσιν .
Lemmas: οἰνοχόος βασιλικός οἶκα εἰμί ὁ βασιλεύς Νικομήδης ὁ Βιθυνός ἀλεκτρυών ἔραμαι Κένταυρος ὄνομα , καί λέγω Φίλων οὗτος . ἔραμαι δέ ἄρα καί κολοιός ὡραῖος παῖς . καί μέλισσα δέ τις ἐρωτικός εἰμί πυνθάνομαι , εἰ καί ὁ πολύς σωφρονέω .