claudius-aelianus.de-natura-animalium 15.1
θήραν ἰχθύων Μακέτιν ἀκούσας οἶδα , καὶ ἥδε ἡ θήρα ἐστί . Βεροίας τε καὶ Θεσσαλονίκης μέσος ῥεῖ ποταμὸς ὄνομα Ἀστραῖος . εἰσὶν οὖν ἐνταῦθα ἰχθύες τὴν χρόαν κατάστικτοι · τίνας δὲ αὐτοὺς οἱ ἐπιχώριοι καλοῦσι , Μακεδόνας ἐρέσθαι λῷόν ἐστιν . οὐκοῦν οὗτοι ποιοῦνται τροφὴν μυίας ἐπιχωρίους ἐν τῷ ποταμῷ πετομένας οὐδέν τι ταῖς ἀλλαχόθι μυίαις προσεικασμένας οὐδὲ μὴν σφηκῶν ὄψει παραπλησίας , οὐδʼ ἂν εἴποι τις ταῖς καλουμέναις ἀνθηδόσβι τὴν μορφὴν εἰκότως ἂν ἀντικρίνεσθαι τοῦτο τὸ ζῷον οὐδὲ ταῖς μελίτταις αὐταῖς · ἔχει δέ τινα τῶν προειρημένων ἑκάστου μοῖραν ἰδίαν . ἔοικεν οὖν τὸ μὲν θράσος μυίᾳ , τὸ δὲ μέγεθος εἴποις ἂν ἀνθηδόνα , σφηκὸς δὲ τὴν χρόαν ἀπεμάξατο , βομβεῖ δὲ ὡς αἱ μέλιτται . καλοῦσι δὲ ἵππουρον αὐτὴν πᾶν ὅσον ἐστὶν ἐπιχώριον . ἐκζητοῦσιν οὖν ἐπικείμεναι τῷ ῥεύματι τροφὴν τὴν ἑαυταῖς φίλην , οὐ μὴν δύνανται τοὺς ὑπονηχομένους λαθεῖν ἰχθύας . ὅταν οὖν αὐτῶν ἐπιπολάζουσαν τὴν μυῖαν θεάσηταί τις , ἡσυχῆ καὶ ὕφυδρος νέων ἔρχεται , κινῆσαι τὸ ἄνω δεδοικὼς ὕδωρ , ἵνα μὴ σοβήσῃ τὸ θήραμα . εἶτα ἐλθὼν πλησίον κατὰ τὴν σκιὰν αὐτῆς , ὑποχανὼν κατέπιε τὴν μυῖαν , ὡς οἶν ἐξ ἀγέλης λύκος ἁρπάσας ἢ χῆνα ἐξ αὐλῆς ἀετός · καὶ τοῦτο δράσας ὑπεσῆλθε τὴν φρίκην . ἴσασιν οὖν οἱ ἁλιεῖς τὰ πραττόμενα , καὶ ταῖσδε μὲν ταῖς μυίαις ἐς δέλεαρ τῶν ἰχθύων χρῶνται οὐδὲ ἕν · ἐὰν γὰρ αὐτῶν προσάψηται χεὶρ ἀνθρωπίνη , ἀφῄρηνται μὲν τὴν χρόαν τὴν συμφυῆ , μαραίνεται δὲ αὐταῖς τὰ πτερὰ καὶ ἄβρωτοι γίνονται τοῖς ἰχθύσι , καὶ διὰ ταῦτα οὐ προσίασιν αὐταῖς , ἀπορρήτῳ φύσει τὰς ᾑρημένας μεμισηκότες · σοφίᾳ δʼ οὖν περιέρχονται τοὺς ἰχθῦς ὑδροθηρικῇ , δόλον αὐτοῖς ἐπινοήσαντες οἷον . τῷ ἀγκίστρῳ περιβάλλουσιν ἔριον φοινικοῦν , ἥρμοσταί τε τῷ ἐρίῳ δύο πτερὰ ἀλεκτρυόνος ὑπὸ τοῖς καλλαίοις πεφυκότα καὶ κηρῷ τὴν χρόαν προσεικασμένα · ὀργυιᾶς δὲ ὁ κάλαμός ἐστι , καὶ ἡ ὁρμιὰ δὲ τοσοῦτον ἔχει τὸ μῆκος . καθιᾶσιν οὖν τὸν δόλον , ἑλκόμενος δὲ ὑπὸ τῆς χρόας ὁ ἰχθὺς καὶ οἰστρώμενος ἀντίος ἔρχεται , καὶ θοίνην ὑπολαμβάνων ἐκ τοῦ κάλλους τῆς ὄψεως ἕξειν θαυμαστήν , εἶτα μέντοι περιχανὼν ἐμπαλάσσεται τῷ ἀγκίστρῳ , καὶ πικρᾶς τῆς ἑστιάσεως ἀπολέλαυκεν ᾑρημένος .
Lemmas: θήρα ἰχθῦς Μακέτις ἀκούω οἶδα , καί ὅδε ὁ θήρα εἰμί . Βεροία τε καί Θεσσαλονίκη μέσος ῥέω ποταμός ὄνομα Ἀστραῖος . εἰμί οὖν ἐνταῦθα ἰχθῦς ὁ χροιά κατάστικτος · τίς δέ αὐτός ὁ ἐπιχώριος καλέω , Μακεδών ἔρομαι λωΐων εἰμί . οὐκοῦν οὗτος ποιέω τροφή μυῖα ἐπιχώριος ἐν ὁ ποταμός πέτομαι οὐδείς τις ὁ ἀλλαχόθι μυῖα πρόσεικασμαι οὐδέ μήν σφήξ ὄψις παραπλήσιος , οὐδέ ἄν λέγω τις ὁ καλέω ἀνθηδόσβι ὁ μορφή ἔοικα ἄν ἀντικρίνω οὗτος ὁ ζῷον οὐδέ ὁ μέλισσα αὐτός · ἔχω δέ τις ὁ προλέγω ἕκαστος μοῖρα ἴδιος . ἔοικα οὖν ὁ μέν θράσος μυῖα , ὁ δέ μέγεθος λέγω ἄν ἀνθηδών , σφήξ δέ ὁ χροιά ἀπομάσσω , βομβέω δέ ὡς ὁ μέλισσα . καλέω δέ ἵππουρος αὐτός πᾶς ὅσος εἰμί ἐπιχώριος . ἐκζητέω οὖν ἐπίκειμαι ὁ ῥεῦμα τροφή ὁ ἑαυτοῦ φίλος , οὐ μήν δύναμαι ὁ ὑπονήχομαι λανθάνω ἰχθῦς . ὅταν οὖν αὐτός ἐπιπολάζω ὁ μυῖα θεάομαι τις , ἡσυχῆ καί ὕφυδρος νέος ἔρχομαι , κινέω ὁ ἄνω δείδω ὕδωρ , ἵνα μή σοβέω ὁ θήραμα . εἶτα ἔρχομαι πλησίον κατά ὁ σκιά αὐτός , ὑποχάσκω καταπίνω ὁ μυῖα , ὡς ὄις ἐκ ἀγέλη λύκος ἁρπάζω ἤ χήν ἐκ αὐλή ἀετός · καί οὗτος δράω ὑπεσέρχομαι ὁ φρίκη . οἶδα οὖν ὁ ἁλιεύς ὁ πράσσω , καί ὅδε μέν ὁ μυῖα εἰς δέλεαρ ὁ ἰχθῦς χράω οὐδέ εἷς · ἐάν γάρ αὐτός προσάπτω χείρ ἀνθρώπινος , ἀφαιρέω μέν ὁ χροιά ὁ συμφυής , μαραίνω δέ αὐτός ὁ πτερόν καί ἄβρωτος γίγνομαι ὁ ἰχθῦς , καί διά οὗτος οὐ προσέρχομαι αὐτός , ἀπόρρητος φύσις ὁ ἑͅρίσκω μιμισήσκω · σοφία δέ οὖν περιέρχομαι ὁ ἰχθῦς ὑδροθηρικός , δόλος αὐτός ἐπινοέω οἷος . ὁ ἄγκιστρον περιβάλλω ἔριον φοινίκεος , ἀρμόζω τε ὁ ἔριον δύο πτερόν ἀλεκτρυών ὑπό ὁ κάλλαιον φύω καί κηρός ὁ χροιά προσεικάζω · ὄργυια δέ ὁ κάλαμος εἰμί , καί ὁ ὁρμιά δέ τοσοῦτος ἔχω ὁ μῆκος . καθίημι οὖν ὁ δόλος , ἕλκω δέ ὑπό ὁ χροιά ὁ ἰχθῦς καί οἰστράω ἀντίος ἔρχομαι , καί θοίνη ὑπολαμβάνω ἐκ ὁ κάλλος ὁ ὄψις ἔχω θαυμαστός , εἶτα μέντοι περιχάσκω ἐμπαλάσσομαι ὁ ἄγκιστρον , καί πικρός ὁ ἑστίασις ἀπολαλαύω αἱρέω .