ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
claudius-aelianus.de-natura-animalium 5.34
πλέον ἔχει τῶν ἀνθρώπων ὁ κύκνος ἐν τοῖς μεγίστοις · οἶδέ τε γὰρ ὁπότε τοῦ βίου τὸ τέρμα ἀφικνεῖται αὐτῷ , καὶ μέντοι καὶ εὐθύμως φέρειν αὐτὸ προσιὸν ὑπὸ τῆς φύσεως λαχὼν ἔχει δῶρον τὸ κάλλιστον · πεπίστευκε γὰρ ὅτι μηδενὸς ἀλγεινοῦ μηδὲ λυπηροῦ μέτεστι θανάτῳ . ἄνθρωποι δὲ ὑπὲρ οὗ οὐκ ἴσασι δεδοίκασι , καὶ ἡγοῦνται μέγιστον εἶναι κακὸν αὐτό . τοσοῦτον δὲ ἄρα τῷ κύκνῳ περίεστιν εὐθυμίας , ὡς καὶ ἐπὶ τῇ καταστροφῇ τοῦ βίου τοῦ σφετέρου ᾅδειν καὶ ἀνακρούεσθαι οἷον ἐπικήδειόν τι ἑαυτῷ μέλος . τοιοῦτόν τινα καὶ τὸν Βελλεροφόντην ἡρωικῶς καὶ μεγαλοψύχως ἐς θάνατον παρεσκευασμένον ὁ Εὐριπίδης ὑμνεῖ . πεποίηκε γοῦν πρὸς τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν λέγοντα αὐτὸν ἦσθʼ εἰς θεοὺς μὲν εὐσεβής , ὅτʼ ἦσθʼ , ἀεί , ξένοις τʼ ἐπήρκεις , οὐδʼ ἔκαμνες εἰς φίλους , καὶ τὰ ἐπὶ τούτοις . οὐκοῦν καὶ ὁ κύκνος μελῳδεῖ τινα ἐπικήδειον ἑαυτῷ μοῦσαν , ἐφόδια διδοὺς τῆς ἀποδημίας ἢ θεῶν ὕμνους ἢ ἔπαινον οἰκεῖόν τινα . μαρτυρεῖ δὲ αὐτῷ καὶ ὁ Σωκράτης ὅτι ᾅδει οὐ λυπούμενος ἀλλὰ εὐθυμούμενος μᾶλλον · μηδὲ γὰρ ἄγειν σχολήν ποτε ᾠδῇ καὶ μέλει τὸν κατὰ τῆς ψυχῆς ἔχοντά τι πρόσαντες καὶ ἀλγεινόν . ἔχει δὲ ἄρα ὁ κύκνος οὐ μόνον πρὸς τὸν θάνατον ἀνδρείως , ἤδη δὲ καὶ πρὸς μάχας . ἀδίκων μὲν οὖν οὐκ ἄρχει , οἷα δήπου σώφρων καὶ πεπαιδευμένος ἀνήρ , τῷ δὲ ἄρξαντι οὔτε ἀφίσταται οὔτε εἴκει . οἱ μὲν οὖν ὄρνιθες οἱ λοιποί , εἰρηναῖα αὐτοῖς πρὸς αὐτοὺς καὶ ἔνσπονδά ἐστιν , ὁ δὲ ἀετὸς καὶ ἐπὶ τοῦτον ὥρμησε πολλάκις , ὡς Ἀριστοτέλης φησί , καὶ οὐδεπώποτε ἐκράτησεν , ἡττήθη δὲ ἀεὶ μὴ μόνον σὺν τῇ ῥώμῃ τοῦ κύκνου μαχομένου , ἀλλὰ καὶ σὺν τῇ δίκῃ ἀμυνομένου .
Lemmas: πολύς ἔχω ὁ ἄνθρωπος ὁ κύκνος ἐν ὁ μέγας · οἶδα τε γάρ ὁπότε ὁ βίος ὁ τέρμα ἀφικνέομαι αὐτός , καί μέντοι καί εὔθυμος φέρω αὐτός προσέρχομαι ὑπό ὁ φύσις λαγχάνω ἔχω δῶρον ὁ καλός · πεπίστεκαυομαι γάρ ὅτι μηδείς ἀλγεινός μηδέ λυπηρός μέτειμι θάνατος . ἄνθρωπος δέ ὑπέρ ὅς οὐ οἶδα δίδοιμι , καί ἡγέομαι μέγας εἰμί κακός αὐτός . τοσοῦτος δέ ἄρα ὁ κύκνος περίειμι εὐθυμία , ὡς καί ἐπί ὁ καταστροφή ὁ βίος ὁ σφέτερος ἀείδω καί ἀνακρούω οἷος ἐπικήδειος τις ἑαυτοῦ μέλος . τοιοῦτος τις καί ὁ Βελλεροφόντης ἡρωϊκός καί μεγαλόψυχος εἰς θάνατος παρασκευάζω ὁ Εὐριπίδης ὑμνέω . ποιέω γοῦν πρός ὁ ἑαυτοῦ ψυχή λέγω αὐτός εἰμί εἰς θεός μέν εὐσεβής , ὅτε εἰμί , ἀεί , ξένος τε πηρκέω , οὐδέ κάμνω εἰς φίλος , καί ὁ ἐπί οὗτος . οὐκοῦν καί ὁ κύκνος μελῳδέω τις ἐπικήδειος ἑαυτοῦ μοῦσα , ἐφόδια δίδωμι ὁ ἀποδημία ἤ θεός ὕμνος ἤ ἔπαινος οἰκεῖος τις . μαρτυρέω δέ αὐτός καί ὁ Σωκράτης ὅτι ἀείδω οὐ λυπέω ἀλλά εὐθυμέω μάλα · μηδέ γάρ ἄγω σχολή ποτέ ἀοιδή καί μέλω ὁ κατά ὁ ψυχή ἔχω τις προσάντης καί ἀλγεινός . ἔχω δέ ἄρα ὁ κύκνος οὐ μόνος πρός ὁ θάνατος ἀνδρεῖος , ἤδη δέ καί πρός μάχη . ἄδικος μέν οὖν οὐ ἄρχω , οἷος δήπου σώφρων καί παιδεύω ἀνήρ , ὁ δέ ἄργω οὔτε ἀφίστημι οὔτε εἴκω . ὁ μέν οὖν ὄρνις ὁ λοιπός , εἰρηναῖος αὐτός πρός αὐτός καί ἔνσπονδος εἰμί , ὁ δέ ἀετός καί ἐπί οὗτος ὁρμάω πολλάκις , ὡς Ἀριστοτέλης φημί , καί οὐδεπώποτε κρατέω , ἡσσάομαι δέ ἀεί μή μόνος σύν ὁ ῥώμη ὁ κύκνος μάχομαι , ἀλλά καί σύν ὁ δίκη ἀμύνω .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 5.35
ὁ ἐρωδιὸς τὰ ὄστρεα ἐσθίειν δεινός ἐστι , καὶ μεμυκότα αὐτὰ καταπίνει , ὥσπερ οὖν οἱ πελεκᾶνες τὰς κόγχας . καὶ ἐν τῷ καλουμένῳ πρηγορεῶνι ὑποθερμαίνων ὁ ἐρωδιὸς φυλάττει τὰ ὄστρεα · τὰ δὲ ὑπὸ τῆς ἀλέας διίσταται , καὶ ἐκεῖνος αἰσθανόμενος τὰ μὲν ὄστρακα ἀνεμεῖ , φυλάττει δὲ τὴν σάρκα , καὶ ἔχει τροφὴν ἀναλίσκων τῇ τῆς πέψεως δυνάμει τὸ ἔσω παρελθὸν ὁλόκληρον .
Lemmas: ὁ ἐρῳδιός ὁ ὄστρεον ἐσθίω δεινός εἰμί , καί μιμύσκω αὐτός καταπίνω , ὥσπερ οὖν ὁ πελεκάν ὁ κόγχη . καί ἐν ὁ καλέω πρηγορεών ὑποθερμαίνω ὁ ἐρῳδιός φυλάσσω ὁ ὄστρεον · ὁ δέ ὑπό ὁ ἀλέα διίστημι , καί ἐκεῖνος αἰσθάνομαι ὁ μέν ὄστρακον ἀνεμέω , φυλάσσω δέ ὁ σάρξ , καί ἔχω τροφή ἀναλίσκω ὁ ὁ πέψις δύναμις ὁ ἔσω παρέρχομαι ὁλόκληρος .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 5.36
ὄνομά ἐστιν ὄρνιθος ἀστερίας , καὶ τιθασεύεταί γε ἐν τῇ Αἰγύπτῳ , καὶ ἀνθρώπου φωνῆς ἐπαΐει . εἰ δέ τις αὐτὸν ὀνειδίζων δοῦλον εἴποι , ὃ δὲ ὀργίζεται · καὶ εἴ τις ὄκνον καλέσειεν αὐτόν , ὃ δὲ βρενθύεται καὶ ἀγανακτεῖ , ὡς καὶ ἐς τὸ ἀγεννὲς σκωπτόμενος καὶ ἐς ἀργίαν εὐθυνόμενος .
Lemmas: ὄνομα εἰμί ὄρνις ἀστέριος , καί τιθασεύω γε ἐν ὁ Αἴγυπτος , καί ἄνθρωπος φωνή ἐπαΐω . εἰ δέ τις αὐτός ὀνειδίζω δοῦλος λέγω , ὁ δέ ὀργίζω · καί εἰ τις ὄκνος καλέω αὐτός , ὁ δέ βρενθύομαι καί ἀγανακτέω , ὡς καί εἰς ὁ ἀγεννής σκώπτω καί εἰς ἀργία εὐθύνω .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 5.37
εἰ κατέχοι τις ὀπὸν Κυρηναῖον καὶ λάβοιτο τῆς νάρκης , ἐνταῦθα δήπου τὸ ἐξ αὐτῆς πάθος ἐκπέφευγε . δράκοντα δὲ θαλάττιον εἰ ἀνασπάσαι τῇ δεξιᾷ ἐθέλοις , ὃ δὲ οὐχ ἕψεται , ἀλλὰ μαχεῖται κατὰ κράτος · εἰ δὲ τῇ ἀριστερᾷ ἀνάγοις , εἴκει καὶ ἑάλωκεν .
Lemmas: εἰ κατέχω τις ὀπός Κυρηναῖος καί λαμβάνω ὁ νάρκη , ἐνταῦθα δήπου ὁ ἐκ αὐτός πάθος ἐκποφεεύγω . δράκων δέ θαλάσσιος εἰ ἀνασπάω ὁ δεξιός ἐθέλω , ὁ δέ οὐ ἕπομαι , ἀλλά μάχομαι κατά κράτος · εἰ δέ ὁ ἀριστερός ἀνάγω , εἴκω καί ἁλίσκομαι .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 5.38
Χάρμιδος ἀκούω τοῦ Μασσαλιώτου λέγοντος φιλόμουσον μὲν εἶναι τὴν ἀηδόνα , ἤδη δὲ καὶ φιλόδοξον . ἐν γοῦν ταῖς ἐρημίαις ὅταν ᾅδῃ πρὸς ἑαυτήν , ἁπλοῦν τὸ μέλος καὶ ἄνευ κατασκευῆς τὴν ὄρνιν ᾅδειν · ὅταν δὲ ἁλῷ καὶ τῶν ἀκουόντων μὴ διαμαρτάνῃ , ποικίλα τε ἀναμέλπειν καὶ τακερῶς ἑλίττειν τὸ μέλος . καὶ Ὅμηρος δὲ τοῦτό μοι δοκεῖ ὑπαινίττεσθαι λέγων ὡς δʼ ὅτε Πανδαρέου κούρη χλωρηὶς ἀηδών καλὸν ἀείδῃσιν ἔαρος νέον ἱσταμένοιο , δενδρέων ἐν πετάλοισι καθεζομένη πυκινοῖσιν , ἥ τε θαμὰ τρωπῶσα χέει πολυηχέα φωνήν . ἤδη μέντοι τινὲς καὶ πολυδευκέα φωνὴν γράφουσι τὴν ποικίλως μεμιμημένην , ὡς τὴν ἀδευκέα τὴν μηδʼ ὅλως ἐς μίμησιν παρατραπεῖσαν .
Lemmas: Χάρμις ἀκούω ὁ Μασσαλιώτης λέγω φιλόμουσος μέν εἰμί ὁ ἀηδών , ἤδη δέ καί φιλόδοξος . ἐν γοῦν ὁ ἐρημία ὅταν ἀείͅδω πρός ἑαυτοῦ , ἁπλόος ὁ μέλος καί ἄνευ κατασκευή ὁ ὄρνις ἀείδω · ὅταν δέ ἁλίσκομαι καί ὁ ἀκούω μή διαμαρτάνω , ποικίλος τε ἀναμέλπω καί τακερός ἑλίσσω ὁ μέλος . καί Ὅμηρος δέ οὗτος ἐγώ δοκέω ὑπαινίσσομαι λέγω ὡς δέ ὅτε Πάνδαρος κόρη χλωρηΐς ἀηδών καλός ἀείδω ἔαρ νέος ἵστημι , δένδρον ἐν πέταλον καθέζομαι πυκνός , ὅς τε θαμά τρωπάω χέω πολυηχής φωνή . ἤδη μέντοι τις καί πολυδευκής φωνή γράφω ὁ ποικίλος μιμήω , ὡς ὁ ἀδευκής ὁ μηδέ ὅλος εἰς μίμησις παρατρέπω .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 5.40
εὐωδίας τινὸς θαυμαστῆς τὴν πάρδαλιν μετειληχέναι φασίν , ἡμῖν μὲν ἀπορρήτου , αὐτὴ δὲ οἶδε τὸ πλεονέκτημα τὸ οἰκεῖον , καὶ μέντοι καὶ τὰ ἄλλα ζῷα συνεπίσταται τοῦτο ἐκείνῃ , καὶ ἁλίσκεταί οἱ τὸν τρόπον τοῦτον . ἡ πάρδαλις τροφῆς δεομένη ἑαυτὴν ὑποκρύπτει ἢ λόχμῃ πολλῇ ἢ φυλλάδι βαθείᾳ , καὶ ἐντυχεῖν ἐστιν ἀφανής , μόνον δὲ ἀναπνεῖ . οὐκοῦν οἱ νεβροὶ καὶ αἱ δορκάδες καὶ οἱ αἶγες οἱ ἄγριοι καὶ τὰ τοιαῦτα τῶν ζῴων ὡς ὑπό τινος ἴυγγος τῆς εὐωδίας ἕλκεται , καὶ γίνεται πλησίον · ἣ δὲ ἐκπηδᾷ καὶ ἔχει τὸ θήραμα .
Lemmas: εὐωδία τις θαυμαστός ὁ πάρδαλις μεταλαγχάνω φημί , ἐγώ μέν ἀπόρρητος , αὐτός δέ οἶδα ὁ πλεονέκτημα ὁ οἰκεῖος , καί μέντοι καί ὁ ἄλλος ζῷον συνεπίσταμαι οὗτος ἐκεῖνος , καί ἁλίσκομαι ἕ ὁ τρόπος οὗτος . ὁ πάρδαλις τροφή δέω ἑαυτοῦ ὑποκρύπτω ἤ λόχμη πολύς ἤ φυλλάς βαθύς , καί ἐντυγχάνω εἰμί ἀφανής , μόνος δέ ἀναπνέω . οὐκοῦν ὁ νεβρός καί ὁ δορκάς καί ὁ αἴξ ὁ ἄγριος καί ὁ τοιοῦτος ὁ ζῷον ὡς ὑπό τις ἴυγξ ὁ εὐωδία ἕλκω , καί γίγνομαι πλησίον · ὁ δέ ἐκπηδάω καί ἔχω ὁ θήραμα .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 5.41
πυνθάνομαι τῶν ζῴων τὰ μηρυκάζοντα τρεῖς ἔχειν κοιλίας , καὶ ὀνόματα αὐτῶν ἀκούω κεκρύφαλον ἐχῖνον ἤνυστρον . σηπίαι δὲ καὶ τευθίδες δύο νέμονται προβοσκίσιν · οὐ γάρ τοι χεῖρον οὕτως ὀνομάσαι καὶ ἐκ τῆς χρείας καὶ ἐκ τοῦ σχήματος ἐπαρθέντα . καὶ ὅταν ᾖ χειμέρια καὶ κλύδων τεταραγμένος , αἳ δὲ τῶν πετρῶν λαμβάνονται ταῖς αὐταῖς προβολαῖς , καὶ ἔχονται ὡς ἀγκύραις πάνυ ἐγκρατῶς , καὶ ἄσειστοί τε καὶ ἄκλυστοι μένουσιν · εἶτα εἰ γένοιτο ὑπεύδια , ἀπολύουσί τε ἑαυτὰς καὶ ἐλευθεροῦσι , καὶ νέουσι πάλιν , εἰδυῖαι μάθημα οὐκ εὐκαταφρόνητον , χειμῶνος φυγὴν καὶ ἐκ τῶν κινδύνων σωτηρίαν .
Lemmas: πυνθάνομαι ὁ ζῷον ὁ μηρυκάζω τρεῖς ἔχω κοιλία , καί ὄνομα αὐτός ἀκούω κεκρύφαλος ἐχῖνος ἤνυστρον . σηπία δέ καί τευθίς δύο νέμω προβοσκίς · οὐ γάρ τοι κακός οὕτως ὀνομάζω καί ἐκ ὁ χρεία καί ἐκ ὁ σχῆμα ἐπαίρω . καί ὅταν εἰμί χειμέριος καί κλύδων ταράσσω , ὁ δέ ὁ πέτρος λαμβάνω ὁ αὐτός προβολή , καί ἔχω ὡς ἄγκυρα πάνυ ἐγκρατής , καί ἄσειστος τε καί ἄκλυστος μένω · εἶτα εἰ γίγνομαι ὑπεύδιον , ἀπολύω τε ἑαυτοῦ καί ἐλευθερόω , καί νέω πάλιν , οἶδα μάθημα οὐ εὐκαταφρόνητος , χειμών φυγή καί ἐκ ὁ κίνδυνος σωτηρία .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 5.42
εἴ σοι βουλομένῳ μαθεῖν ἐστι μελιττῶν ὀνόματα , οὐκ ἂν βασκήναιμι εἰπεῖν ὅσα πέπυσμαι . ἡγεμόνες καλοῦνταί τινες καὶ ἄλλαι σειρῆνες καὶ ὑδροφόροι τινὲς καὶ ἕτεραι πλάστιδες . Νίκανδρος δὲ ὑδροφορεῖν τοὺς κηφῆνάς φησι . περὶ δὲ τὴν τῶν Καππαδόκων γῆν ἄνευ κηρίων τὸ μέλι τὰς μελίττας ἐργάζεσθαί φασι , παχὺ δὲ εἶναι τοῦτο κατὰ τὸ ἔλαιον λόγος ἔχει . ἐν Τραπεζοῦντι δὲ τῇ Ποντικῇ ἐκ τῆς πύξου γίνεσθαι μέλι πέπυσμαι , βαρὺ δὲ τὴν ὀσμὴν τοῦτο εἶναι , καὶ ποιεῖν μὲν τοὺς ὑγιαίνοντας ἔκφρονας , τοὺς δὲ ἐπιλήπτους ἐς ὑγίειαν ἐπανάγειν αὖθις . ἐν Μηδίᾳ δὲ ἀποστάζειν τῶν δένδρων ἀκούω μέλι , ὡς Εὐριπίδης ἐν τῷ Κιθαιρῶνί φησιν ἐκ τῶν κλάδων γλυκείας σταγόνας ἀπορρεῖν . γίνεσθαι δὲ καὶ ἐν Θράκῃ μέλι ἐκ τῶν φυτῶν ἤκουσα . ἐν δὲ Μυκόνῳ μέλιττα οὐ γίνεται , ἀλλὰ καὶ ἔξωθεν κομισθεῖσα ἀποθνήσκει .
Lemmas: εἰ σύ βούλομαι μανθάνω εἰμί μέλισσα ὄνομα , οὐ ἄν βάνκω λέγω ὅσος πυνθάνομαι . ἡγεμών καλέω τις καί ἄλλος σειρήν καί ὑδροφόρος τις καί ἕτερος πλάστις . Νίκανδρος δέ ὑδροφορέω ὁ κηφήν φημί . περί δέ ὁ ὁ Καππάδοξ γῆ ἄνευ κηρίον ὁ μέλι ὁ μέλισσα ἐργάζομαι φημί , παχύς δέ εἰμί οὗτος κατά ὁ ἔλαιον λόγος ἔχω . ἐν Τραπεζοῦς δέ ὁ Ποντικός ἐκ ὁ πύξος γίγνομαι μέλι πυνθάνομαι , βαρύς δέ ὁ ὀσμή οὗτος εἰμί , καί ποιέω μέν ὁ ὑγιαίνω ἔκφρων , ὁ δέ ἐπίληπτος εἰς ὑγίεια ἐπανάγω αὖθις . ἐν Μηδία δέ ἀποστάζω ὁ δένδρον ἀκούω μέλι , ὡς Εὐριπίδης ἐν ὁ Κιθαιρών φημί ἐκ ὁ κλάδος γλυκύς σταγών ἀπορρέω . γίγνομαι δέ καί ἐν Θράκη μέλι ἐκ ὁ φυτόν ἀκούω . ἐν δέ Μύκονος μέλισσα οὐ γίγνομαι , ἀλλά καί ἔξωθεν κομίζω ἀποθνῄσκω .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 5.43
περὶ τὸν Ὕπανιν ποταμὸν γίνεσθαι τὸ ζῷον τὸ μονήμερον οὕτω καλούμενον Ἀριστοτέλης φησί , τικτόμενον μὲν ἅμα τῷ κνέφει , ἀποθνῆσκον δὲ ἐπὶ δυσμὰς ἡλίου τρεπομένου .
Lemmas: περί ὁ Ὕπανις ποταμός γίγνομαι ὁ ζῷον ὁ μονήμερος οὕτως καλέω Ἀριστοτέλης φημί , τίκτω μέν ἅμα ὁ κνέφας , ἀποθνήσκω δέ ἐπί δυσμή ἥλιος τρέπω .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 5.44
ἔχει δὲ τὸ δῆγμα ἡ σηπία ἰῶδες καὶ τοὺς ὀδόντας ἰσχυρῶς ὑπολανθάνοντας . ἦν δὲ ἄρα δηκτικὸν καὶ ὁ ὀσμύλος καὶ ὁ πολύπους · καὶ δάκοι μὲν ἂν οὗτος σηπίας βιαιότερον , τοῦ δὲ ἰοῦ μεθίησιν ἧττον .
Lemmas: ἔχω δέ ὁ δῆγμα ὁ σηπία ἰώδης καί ὁ ὀδούς ἰσχυρός ὑπολανθάνω . εἰμί δέ ἄρα δηκτικός καί ὁ ὀσμύλος καί ὁ πολύπους · καί δάκνω μέν ἄν οὗτος σηπία βίαιος , ὁ δέ ἰός μεθίημι ἥσσων .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 5.45
τὸν σῦν τὸν ἄγριόν φασι μὴ πρότερον ἐπί τινα φέρεσθαι πρὶν ἢ τοὺς χαυλιόδοντας ὑποθῆξαι · μαρτυρεῖ δὲ ἄρα καὶ Ὅμηρος τοῦτο λέγων θήξας λευκὸν ὀδόντα μετὰ γναμπτῇσι γένυσσιν . παχύνεσθαι δὲ τὸν σῦν ἀκούω μάλιστα μὴ λούμενον , ἀλλὰ ἐν τῷ βορβόρῳ διατρίβοντά τε καὶ στρεφόμενον καὶ πίνοντα ὕδωρ τεθολωμένον , καὶ ἡσυχίᾳ καὶ στέγῃ σκοτωδεστέρᾳ χαίροντα καὶ τροφαῖς ὅσαι φυσωδέστεραί τέ εἰσι καὶ ὑποπλῆσαι δύνανται . καὶ Ὅμηρος δὲ ἔοικε ὑποδηλοῦν ταῦτα . περὶ μὲν οὖν τοῦ καλινδεῖσθαι αὐτοὺς καὶ φιληδεῖν τοῖς ῥυπαρωτέροις τέλμασι λέγων σύες χαμαιευνάδες · ὅτι δὲ τῷ τεθολωμένῳ ὕδατι πιαίνονται φησὶ μέλαν ὕδωρ πίνουσαι , τά θʼ ὕεσσι τρέφει τεθαλυῖαν ἀλοιφήν . ὅτι δὲ χαίρουσι τῷ σκότῳ διὰ τούτων ἐλέγχει πέτρῃ ὕπο γλαφυρῇ εὗδον Βορέω ὑπʼ ἰωγῇ . τὸ δὲ φυσῶδες αἰνίττεται τῆς τροφῆς ὅταν λέγῃ βάλανον μενοεικέα ἐσθίειν αὐτάς . εἰδὼς δὲ ἄρα Ὅμηρος ὡς καὶ ἰσχναίνεται καὶ ἐπιτρίβει τὰ κρέα ὗς ὁρῶν τὸν θῆλυν , πεποίηκε τοὺς ἄρρενας ἰδίᾳ καθεύδοντας καὶ τὰς θηλείας ἰδίᾳ . ἐν Σαλαμῖνι δὲ χλωροῦ σίτου καὶ ληίου κομῶντος ἐὰν σῦς ἐμπεσοῦσα ἀποκείρῃ , νόμος ἐστὶ Σαλαμινίων τοὺς ὀδόντας ἐκτρίβειν αὐτῆς . καὶ τοῦτο εἶναι τὸ παρʼ Ὁμήρῳ συὸς ληιβοτείρης φασίν . οἳ δὲ ἑτέρως νοοῦσι , καὶ λέγουσι χλωροῦ σίτου τὴν ὗν γευσαμένην ἀσθενεῖς ἔχειν τοὺς ὀδόντας .
Lemmas: ὁ ὗς ὁ ἄγριος φημί μή πρότερος ἐπί τις φέρω πρίν ἤ ὁ χαυλιόδους ὑποθήγω · μαρτυρέω δέ ἄρα καί Ὅμηρος οὗτος λέγω θήγω λευκός ὀδούς μετά γναμπτός γένυς . παχύνω δέ ὁ ὗς ἀκούω μάλα μή λόω , ἀλλά ἐν ὁ βόρβορος διατρίβω τε καί στρέφω καί πίνω ὕδωρ θολόω , καί ἡσυχία καί στέγη σκοτώδης χαίρω καί τροφή ὅσος φυσώδης τε εἰμί καί ὑποπίμπλημι δύναμαι . καί Ὅμηρος δέ ἔοικα ὑποδηλόω οὗτος . περί μέν οὖν ὁ καλινδέομαι αὐτός καί φιληδέω ὁ ῥυπαρός τέλμα λέγω ὗς χαμαιεύνης · ὅτι δέ ὁ τεθολόω ὕδωρ πιαίνω φημί μέλας ὕδωρ πίνω , ὁ τε ὗς τρέφω θάλλω ἀλοιφή . ὅτι δέ χαίρω ὁ σκότος διά οὗτος ἐλέγχω πέτρα ὑπό γλαφυρός εὕδω Βορέας ὑπό ἰωγή . ὁ δέ φυσώδης αἰνίσσομαι ὁ τροφή ὅταν λέγω βάλανος μενοεικής ἐσθίω αὐτός . οἶδα δέ ἄρα Ὅμηρος ὡς καί ἰσχναίνω καί ἐπιτρίβω ὁ κρέας ὗς ὁράω ὁ θῆλυς , ποιέω ὁ ἄρσην ἴδιος καθεύδω καί ὁ θῆλυς ἴδιος . ἐν Σαλαμίς δέ χλωρός σῖτος καί λήϊον κομάω ἐάν ὗς ἐμπίπτω ἀποκείρω , νόμος εἰμί Σαλαμίνιος ὁ ὀδούς ἐκτρίβω αὐτός . καί οὗτος εἰμί ὁ παρά Ὅμηρος ὗς ληϊβοτήρ φημί . ὁ δέ ἕτερος νοέω , καί λέγω χλωρός σῖτος ὁ ὗς γεύομαι ἀσθενής ἔχω ὁ ὀδούς .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 5.46
ἔδωκε δὲ ἄρα ἡ φύσις ταῖς κυσὶ τραυμάτων ἀντίπαλον πόαν . εἰ δὲ ἕλμινθες αὐτὰς λυποῖεν , τοῦ σίτου τὸ καλούμενον λήιον ἐσθίουσαι ἐκκρίνουσιν αὐτάς . λέγονται δὲ καὶ ὅταν δέωνται τὴν γαστέρα ἑκατέραν κενῶσαι πόαν τινὰ ἐσθίειν , καὶ τὸ μέν τι τῆς τροφῆς τὸ ἐπιπολάζον ἀνεμεῖν , τὰ δὲ περιττὰ κάτωθεν ἐκκρίνεσθαι αὐταῖς φασιν . ἐντεῦθεν καὶ τὸ συρμαΐζειν Αἰγύπτιοι λέγονται μαθεῖν . πέρδικες δὲ καὶ πελαργοὶ τρωθέντες καὶ φάτται τὴν ὀρίγανον , ὡς λόγος , διατρώγουσιν , εἶτα τοῖς τραύμασιν ἐντιθέντες ἀκοῦνται τὸ σῶμα καὶ μέντοι καὶ τῆς ἀνθρώπων ἰατρικῆς δέονται οὐδὲ ἕν .
Lemmas: δίδωμι δέ ἄρα ὁ φύσις ὁ κύων τραῦμα ἀντίπαλος πόα . εἰ δέ ἕλμινς αὐτός λυπέω , ὁ σῖτος ὁ καλέω λήϊον ἐσθίω ἐκκρίνω αὐτός . λέγω δέ καί ὅταν δέω ὁ γαστήρ ἑκάτερος κενόω πόα τις ἐσθίω , καί ὁ μέν τις ὁ τροφή ὁ ἐπιπολάζω ἀνεμέω , ὁ δέ περισσός κάτωθεν ἐκκρίνω αὐτός φημί . ἐντεῦθεν καί ὁ συρμαίζω Αἰγύπτιος λέγω μανθάνω . πέρδιξ δέ καί πελαργός τιτρώσκω καί φάσσα ὁ ὀρίγανον , ὡς λόγος , διατρώγω , εἶτα ὁ τραῦμα ἐντίθημι ἀκέομαι ὁ σῶμα καί μέντοι καί ὁ ἄνθρωπος ἰατρικός δέω οὐδός εἷς .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 5.47
οὐ δεήσομαι ἐνταῦθα μάρτυρος πρεσβυτέρου , ἃ δὲ αὐτὸς ἔγνων ἐρῶ . σαῦρον τῶν χλωρῶν μὲν ὑπεράγαν , ἁδροτέρων δὲ τὴν ἕξιν συλλαβὼν ἀνὴρ καὶ κέντρῳ πεποιημένῳ χαλκοῦ πείρας εἶτα τυφλώσας τὸν σαῦρον καὶ χύτραν κεραμέαν τῶν νεωστὶ εἰργασμένων διατρήσας πάνυ λεπταῖς ὀπαῖς , ὡς μὴ εἴργειν μὲν τὸ πνεῦμα , οὐ μὴν ἐκείνῳ παρασχεῖν ἔκδυσιν , καὶ γῆν ἐγχέας καὶ μάλα ἔνδροσον , καὶ τὸ θηρίον ἐμβαλὼν καὶ πόαν τινὰ ἧς οὐκ εἶπε τὸ ὄνομα καὶ δακτύλιον σιδήρου πεποιημένον καὶ ἔχοντα λίθον γαγάτην , ᾧπερ οὖν ἐνείργαστο γλύμμα σαῦρος , τὴν μὲν χύτραν ἐπηλύγασεν , ἐννέα ἐμπλάσας σημεῖα , ὧν ἀφῄρει σφραγῖδα ἐφʼ ἡμέρας ἐννέα . καὶ τὴν ἐπὶ πάσαις ἀφανίσας ἀνοίγει τὸ σκεῦος , καὶ ἔγωγε εἶδον τὸν σαῦρον ἐμβλέποντα , καὶ εὐωποτάτους τοὺς ὀφθαλμοὺς τοὺς τέως πεπηρωμένους εἶχε . καὶ τὸν μέν , ἔνθεν ᾑρέθη , ἐνταῦθα ἀπελύσαμεν , δακτύλιον δὲ ἐκεῖνον ὁ ἀνὴρ ὁ ταῦτα δράσας ὀφθαλμοῖς ἀγαθὸν ἔφασκεν εἶναι .
Lemmas: οὐ δέω ἐνταῦθα μάρτυς πρέσβυς , ὅς δέ αὐτός γιγνώσκω λέγω . σαῦρος ὁ χλωρός μέν ὑπεράγαν , ἁδρός δέ ὁ ἕξις συλλαμβάνω ἀνήρ καί κέντρον ποιέω χαλκός πεῖρα εἶτα τυφλόω ὁ σαῦρος καί χύτρα κεράμεος ὁ νεωστί ἐργάζομαι διατρέω πάνυ λεπτός ὀπή , ὡς μή ἔργω μέν ὁ πνεῦμα , οὐ μήν ἐκεῖνος παρέχω ἔκδυσις , καί γῆ ἐγχέω καί μάλα ἔνδροσος , καί ὁ θηρίον ἐμβάλλω καί πόα τις ὅς οὐ λέγω ὁ ὄνομα καί δακτύλιος σίδηρος ποιέω καί ἔχω λίθος γαγάτης , ὅς οὖν ἐνειργάζομαι γλύμμα σαῦρος , ὁ μέν χύτρα ἐπηλυγάζω , ἐννέα ἐμπλάζω σημεῖον , οὖν ἀφαιρέω σφραγίς ἐπί ἡμέρα ἐννέα . καί ὁ ἐπί πᾶς ἀφανίζω ἀνοίγνυμι ὁ σκεῦος , καί ἐγώ ὁράω ὁ σαῦρος ἐμβλέπω , καί εὐωπός ὁ ὀφθαλμός ὁ τέως πηρόω ἔχω . καί ὁ μέν , ἔνθεν αἱρέω , ἐνταῦθα ἀπολύω , δακτύλιος δέ ἐκεῖνος ὁ ἀνήρ ὁ οὗτος δράω ὀφθαλμός ἀγαθός φάσκω εἰμί .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 5.48
ἐμοὶ δὲ αἴσχιστον δοκεῖ , ὦ ἄνθρωποι , φιλίαν μὲν τοῖς ζῴοις πρὸς ἄλληλα εἶναι , μὴ μόνοις τοῖς συννόμοις αὐτῶν μηδὲ μὴν τοῖς ὁμογενέσιν , ἤδη δὲ καὶ τοῖς μηδὲν προσήκουσί σφισι κατὰ τὸ κοινὸν γένος . ταῖς γοῦν αἰξὶν αἱ οἶς φίλιαι , περιστερᾷ δὲ πρὸς τρυγόνα φιλία , φίλα δὲ ἀλλήλοις νοοῦσι φάτται τε καὶ πέρδικες , ἀλκυόνα δὲ καὶ κηρύλον ποθοῦντε ἀλλήλω πάλαι ἴσμεν , κορώνην τε ἐρωδιῷ φίλα νοεῖν καὶ λάρον τῷ καλουμένῳ κολοιῷ καὶ ἰκτίνῳ ἅρπην . πολεμοῦσι δὲ αἰώνιον πόλεμον καὶ ἄσπονδον ὡς εἰπεῖν κορῶναί τε καὶ γλαῦκες · πολέμιοι δὲ ἄρα εἰσὶν ἰκτῖνός τε καὶ κόραξ , καὶ πυραλλὶς πρὸς τρυγόνα , καὶ βρένθος καὶ λάρος , πάλιν τε ὁ χλωρεὺς πρὸς τρυγόνα , καὶ αἰγυπιοὶ καὶ ἀετοί , καὶ κύκνοι καὶ δράκοντες , καὶ πρὸς βουβαλίδας καὶ ταύρους λέοντες . ἔχθιστα δὲ ἄρα ἐλέφας καὶ δράκων ἦν , καὶ πρὸς ἀσπίδα ὁ ἰχνεύμων , ὁ δὲ αἴγιθος τῷ ὄνῳ · ὃ μὲν γὰρ ὠγκήσατο , ῥήγνυται δὲ τῷ αἰγίθῳ τὰ ᾠά , καὶ οἱ νεοττοὶ ἐκπίπτουσιν ἀτελεῖς · ὃ δὲ τιμωρῶν τοῖς τέκνοις ἐπιπηδᾷ τῶν ὄνων τοῖς ἕλκεσι , καὶ ἐσθίει αὐτά . μισεῖ δὲ ἀλώπηξ κίρκον καὶ ταῦρος κόρακα , καὶ ὁ ἄνθος τὸν ἵππον . χρὴ δὲ εἰδέναι τὸν πεπαιδευμένον καὶ μηδὲν μάτην ἀκούοντα ὅτι καὶ δελφὶς φαλαίνῃ διάφορος , λάβρακές γε μὴν κεστρεῦσι , μύραιναι δὲ γόγγροις , καὶ ἄλλα ἄλλοις .
Lemmas: ἐγώ δέ αἰσχρός δοκέω , ὦ ἄνθρωπος , φιλία μέν ὁ ζῷον πρός ἀλλήλων εἰμί , μή μόνος ὁ σύννομος αὐτός μηδέ μήν ὁ ὁμογενής , ἤδη δέ καί ὁ μηδείς προσήκω σφεῖς κατά ὁ κοινός γένος . ὁ γοῦν αἴξ ὁ ὄις φίλιος , περιστερά δέ πρός τρυγών φίλιος , φίλος δέ ἀλλήλων νοέω φάσσα τε καί πέρδιξ , ἀλκυών δέ καί κηρύλος ποθέω ἀλλήλων πάλαι οἶδα , κορώνη τε ἐρῳδιός φίλος νοέω καί λάρος ὁ καλέω κολοιός καί ἴκτινος ἅρπη . πολεμέω δέ αἰώνιος πόλεμος καί ἄσπονδος ὡς λέγω κορώνη τε καί γλαύξ · πολέμιος δέ ἄρα εἰμί ἰκτῖνος τε καί κόραξ , καί πυραλλίς πρός τρυγών , καί βρένθος καί λάρος , πάλιν τε ὁ χλωρεύς πρός τρυγών , καί αἰγυπιός καί ἀετός , καί κύκνος καί δράκων , καί πρός βουβαλίς καί ταῦρος λέων . ἐχθρός δέ ἄρα ἐλέφας καί δράκων εἰμί , καί πρός ἀσπίς ὁ ἰχνεύμων , ὁ δέ αἴγιθος ὁ ὄνος · ὁ μέν γάρ ὀγκέομαι , ῥήγνυμι δέ ὁ αἴγιθος ὁ ᾠόν , καί ὁ νεοσσός ἐκπίπτω ἀτελής · ὁ δέ τιμωρέω ὁ τέκνον ἐπιπηδάω ὁ ὄνος ὁ ἕλκος , καί ἐσθίω αὐτός . μισέω δέ ἀλώπηξ κίρκος καί ταῦρος κόραξ , καί ὁ ἄνθος ὁ ἵππος . χρή δέ οἶδα ὁ παιδεύω καί μηδείς μάτην ἀκούω ὅτι καί δελφίς φάλαινα διάφορος , λάβραξ γε μήν κεστρεύς , μύραινα δέ γόγγρος , καί ἄλλος ἄλλος .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 5.49
αἱ ἄρκτοι τῶν θηρατῶν τοὺς ἐς στόμα πεσόντας καὶ τὸ πνεῦμα ἐς ἑαυτοὺς ὤσαντας ὀσφρησάμεναι ὡς νεκροὺς παραλιμπάνουσι , καὶ δοκεῖ τοῦτο τὸ ζῷον νεκρὸν βδελύττεσθαι . μισοῦσι δὲ καὶ οἱ μύες τοὺς ἐν ταῖς ἑαυτῶν διαίταις καὶ καταδρομαῖς ἀποθανόντας , καὶ μέντοι καὶ χελιδὼν ἐκβάλλει χελιδόνα νεκράν . μύρμηκες δέ , καὶ ἐκείνοις ἐκφορᾶς νεκρῶν μέλειν καὶ καθαίρειν τοὺς σφετέρους χηραμοὺς ἡ σοφωτάτη φύσις ἔδωκεν , ἐπεὶ καὶ τοῦτο ἴδιον τῶν ἀλόγων , τὰ ὁμογενῆ τε καὶ ὁμοφυᾶ τεθνεῶτα τῶν ὀφθαλμῶν ἀποφέρειν θᾶττον . λέγουσι δὲ Αἰθιόπων λόγοι αἱμυλίας τε καὶ κόμπου Ἑλληνικοῦ ἄγευστοι ὅτι ἄρα ἐλέφαντα θεασάμενος ἐλέφας νεκρὸν οὐκ ἂν παρέλθοι μὴ τῇ προβοσκίδι γῆν ἀρυσάμενος καὶ ἐπιβαλών , ὡς ὁσίαν τινὰ ἀπόρρητον ὑπὲρ τῆς φύσεως τῆς κοινῆς ἐκτελῶν · εἶναι γὰρ τὸ μὴ δρᾶσαι τοῦτο ἐναγές . ἀπόχρη δέ οἱ καὶ κλάδον ἐπιβαλεῖν , καὶ ἄπεισι τὸ κοινὸν ἁπάντων τέλος μὴ ἀτιμάσας . ἀφῖκται δὲ λόγος ἐς ἡμᾶς καὶ ἐκεῖνος . ὅταν ἐλέφαντες ἀποθνήσκωσιν ἐκ τραυμάτων , ἢ βληθέντες ἐν πολέμῳ ἢ ἐν θήρᾳ παθόντες τοῦτο , τῆς πόας τῆς παρατυχούσης ἢ τῆς κόνεως τῆς ἐν ποσὶν ἀνελόμενοι , ἐς τὸν οὐρανὸν ἀναβλέπουσι καὶ βάλλουσί τι τῶν προειρημένων , καὶ φωνῇ τῇ σφετέρᾳ κινύρονταί τε καὶ ποτνιῶνται , ὥσπερ οὖν τοὺς θεοὺς μαρτυρόμενοι ἐφʼ οἷς ἐκδίκως τε καὶ ἐκνόμως ὑπομένουσιν .
Lemmas: ὁ ἄρκτος ὁ θηρατής ὁ εἰς στόμα πίπτω καί ὁ πνεῦμα εἰς ἑαυτοῦ ὠθέω ὀσφρέω ὡς νεκρός παραλιμπάνω , καί δοκέω οὗτος ὁ ζῷον νεκρός βδελύσσομαι . μισέω δέ καί ὁ μῦς ὁ ἐν ὁ ἑαυτοῦ δίαιτα καί καταδρομή ἀποθνῄσκω , καί μέντοι καί χελιδών ἐκβάλλω χελιδών νεκρός . μύρμηξ δέ , καί ἐκεῖνος ἐκφορά νεκρός μέλω καί καθαίρω ὁ σφέτερος χηραμός ὁ σοφός φύσις δίδωμι , ἐπεί καί οὗτος ἴδιος ὁ ἄλογος , ὁ ὁμογενής τε καί ὁμοφυής θνῄσκω ὁ ὀφθαλμός ἀποφέρω ταχύς . λέγω δέ Αἰθίοψ λόγος αἱμυλία τε καί κόμπος Ἑλληνικός ἄγευστος ὅτι ἄρα ἐλέφας θεάομαι ἐλέφας νεκρός οὐ ἄν παρέρχομαι μή ὁ προβοσκίς γῆ ἀρύω καί ἐπιβάλλω , ὡς ὅσιος τις ἀπόρρητος ὑπέρ ὁ φύσις ὁ κοινός ἐκτελέω · εἰμί γάρ ὁ μή δράω οὗτος ἐναγής . ἀποχράω δέ ἕ καί κλάδος ἐπιβάλλω , καί ἀπέρχομαι ὁ κοινός ἅπας τέλος μή ἀτιμάζω . ἀφικνέομαι δέ λόγος εἰς ἐγώ καί ἐκεῖνος . ὅταν ἐλέφας ἀποθνήσκω ἐκ τραῦμα , ἤ βάλλω ἐν πόλεμος ἤ ἐν θήρα πάσχω οὗτος , ὁ πόα ὁ παρατυγχάνω ἤ ὁ κόνις ὁ ἐν πούς ἀναιρέω , εἰς ὁ οὐρανός ἀναβλέπω καί βάλλω τις ὁ προλέγω , καί φωνή ὁ σφέτερος κινύρομαι τε καί ποτνιάομαι , ὥσπερ οὖν ὁ θεός μαρτύρομαι ἐπί ὅς ἔκδικος τε καί ἔκνομος ὑπομένω .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 5.50
ἴδια δὲ ἄρα τῶν ζῴων καὶ ταύτῃ δήπου καταγνῶναι πάρεστι . τοὺς γοῦν ὄρνεις τοὺς ἠθάδας καὶ τοὺς ἐν ποσὶ τρεφομένους τε καὶ ἐξεταζομένους ὁρῶμεν ἵππους καὶ ὄνους καὶ βοῦς καὶ καμήλους θαρροῦντας · εἰ δὲ καὶ ἐλέφαντί που πράῳ καὶ ἡμέρῳ συντρέφοιντο , οἳ δὲ οὐκ ὀρρωδοῦσιν , ἀλλὰ καὶ διʼ αὐτῶν ἐκείνων ἔρχονται . ἤδη δὲ ἀλεκτρυόνες καὶ ἐπὶ τὰ νῶτα αὐτῶν ἀναπέτονται · τοσοῦτον αὐτοῖς τοῦ θάρσους περίεστι καὶ τοῦ ἀδεοῦς . πτοίαν δὲ αὐτοῖς ἐντίθησι καὶ δέος ἰσχυρὸν γαλῆ παραδραμοῦσα . καὶ μυκήσεων μὲν καὶ ὀγκήσεων οὐ ποιοῦνται ὤραν , κρίξασαν δὲ ἄρα μόνον πεφρίκασι τὴν προειρημένην . χηνῶν δὲ καὶ κύκνων καὶ στρουθῶν τῶν μεγάλων ἤ τι ἢ οὐδὲν φροντίζουσιν , ἱέρακα δὲ βραχύτατον ὄντα ὀρρωδοῦσιν . ὁ δὲ ἀλεκτρυὼν ᾅσας φοβεῖ μὲν λέοντα , ἀναιρεῖ δὲ βασιλίσκον · οὐ μὴν φέρει οὔτε αἰλούρους οὔτε ἰκτίνους . αἱ δὲ περιστεραὶ ἀετῶν μὲν κλαγγὴν καὶ γυπῶν θαρροῦσι , κίρκων δὲ καὶ ἁλιαέτων οὐκέτι . ἡ δὲ ποίμνη καὶ ὁ ἔριφος καὶ πώλιον πᾶν ἐπὶ τὰς μητρῴας θηλὰς ἔρχεται γεννηθέντα παραχρῆμα , καὶ μέντοι καὶ τῶν οὐθάτων σπῶντα ἐμπίπλαται · πολυπραγμονεῖ δὲ τὸ τεκὸν οὐδὲ ἕν , ἀλλὰ ἕστηκεν . ὕπτια δὲ παραβάλλει τὰς θηλὰς τοῖς βρέφεσι τὰ σχιζόποδα πάντα , λύκοι καὶ κύνες καὶ λέαιναι καὶ παρδάλεις .
Lemmas: ἴδιος δέ ἄρα ὁ ζῷον καί οὗτος δήπου καταγιγνώσκω πάρειμι . ὁ γοῦν ὄρνις ὁ ἠθάς καί ὁ ἐν πούς τρέφω τε καί ἐξετάζω ὁράω ἵππος καί ὄνος καί βοῦς καί κάμηλος θαλρ́γω · εἰ δέ καί ἐλέφας που πρᾶος καί ἥμερος συντρέφω , ὁ δέ οὐ ὀρρωδέω , ἀλλά καί διά αὐτός ἐκεῖνος ἔρχομαι . ἤδη δέ ἀλεκτρυών καί ἐπί ὁ νῶτον αὐτός ἀναπέτομαι · τοσοῦτος αὐτός ὁ θάρσος περίειμι καί ὁ ἀδεής . πτοία δέ αὐτός ἐντίθημι καί δέος ἰσχυρός γαλέη παρατρέχω . καί μύκησις μέν καί ὄγκησις οὐ ποιέω ὤρα , κερίγνυμι δέ ἄρα μόνος φρίσσω ὁ προλέγω . χήν δέ καί κύκνος καί στρουθός ὁ μέγας ἤ τις ἤ οὐδείς φροντίζω , ἱέραξ δέ βραχύς εἰμί ὀρρωδέω . ὁ δέ ἀλεκτρυών ᾄσσω φοβέω μέν λέων , ἀναιρέω δέ βασιλίσκος · οὐ μήν φέρω οὔτε αἴλουρος οὔτε ἴκτινος . ὁ δέ περιστερά ἀετός μέν κλαγγή καί γύψ θαρσέω , κίρκος δέ καί ἁλιάετος οὐκέτι . ὁ δέ ποίμνη καί ὁ ἔριφος καί πωελίω πᾶς ἐπί ὁ μητρώϊος θηλή ἔρχομαι γεννάω παραχρῆμα , καί μέντοι καί ὁ οὖθαρ σπάω ἐμπίμπλημι · πολυπραγμονέω δέ ὁ τέκειμι οὐδέ εἷς , ἀλλά ἵστημι . ὕπτιος δέ παραβάλλω ὁ θηλή ὁ βρέφος ὁ σχιζόπους πᾶς , λύκος καί κύων καί λέαινα καί πάρδαλις .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 5.51
Πολυφωνότατα δὲ τὰ ζῷα καὶ πολύφθογγα ὡς ἂν εἴποις ἡ φύσις ἀπέφηνεν , ὥσπερ οὖν καὶ τοὺς ἀνθρώπους . ὁ γοῦν Σκύθης ἄλλως φθέγγεται καὶ ὁ Ἰνδὸς ἄλλως , καὶ ὁ Αἰθίοψ ἔχει φωνὴν συμφυᾶ καὶ οἱ Σάκαι · φωνὴ δὲ Ἑλλὰς ἄλλη , καὶ Ῥωμαία ἄλλη . οὕτω τοι καὶ τὰ ζῷα ἄλλο ἄλλως προΐεται τὸν συγγενῆ τῆς γλώττης ἦχόν τε καὶ ψόφον · τὸ μὲν γὰρ βρυχᾶται , μυκᾶται δὲ ἄλλο , καὶ χρεμέτισμα ἄλλου καὶ ὄγκησις ἄλλου βληχηθμός τε καὶ μηκασμός , καί τισι μὲν ὠρυγμός , τισὶ δὲ ὑλαγμὸς φίλον , καὶ ἄλλῳ ἀρράζειν · κλαγγαὶ δὲ καὶ ῥοῖζοι καὶ κριγμοὶ καὶ ᾠδαὶ καὶ μελῳδίαι καὶ τραυλισμοὶ καὶ μυρία ἕτερα δῶρα τῆς φύσεως ἴδια τῶν ζῴων ἄλλα ἄλλων .
Lemmas: πολύφωνος δέ ὁ ζῷον καί πολύφθογγος ὡς ἄν λέγω ὁ φύσις ἀποφαίνω , ὥσπερ οὖν καί ὁ ἄνθρωπος . ὁ γοῦν Σκύθης ἄλλος φθέγγομαι καί ὁ Ἰνδός ἄλλος , καί ὁ Αἰθίοψ ἔχω φωνή συμφυής καί ὁ Σάκαι · φωνή δέ Ἑλλάς ἄλλος , καί Ῥωμαῖος ἄλλος . οὕτως τοι καί ὁ ζῷον ἄλλος ἄλλος προΐκω ὁ συγγενής ὁ γλῶσσα ἦχος τε καί ψόφος · ὁ μέν γάρ βρυχάομαι , μυκάομαι δέ ἄλλος , καί χρεμέτισμα ἄλλος καί ὄγκησις ἄλλος βληχηθμός τε καί μηκασμός , καί τις μέν ὠρυγμός , τις δέ ὑλαγμός φίλος , καί ἄλλος ἀρράζω · κλαγγή δέ καί ῥοῖζος καί κριγμός καί ἀοιδή καί μελῳδία καί τραυλισμός καί μυρίος ἕτερος δῶρον ὁ φύσις ἴδιος ὁ ζῷον ἄλλος ἄλλος .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 5.52
ἀνὰ τὴν χώραν τὴν Αἰγυπτίαν ἀσπίδες φωλεύουσι τοῦ Νείλου πλησίον ἐπὶ τῆς ὄχθης ἑκατέρας . καὶ τὸν μὲν ἄλλον χρόνον φιλοχωροῦσι καὶ ἀγαπῶσιν , ὡς τὰς οἰκίας τὰς σφετέρας οἱ ἄνθρωποι · μέλλοντος δὲ τοῦ ποταμοῦ κατὰ τὴν ὥραν τὴν θέρειον ἀναπλεῖν , πρὸ τριάκοντά που ἡμερῶν αἱ προειρημέναι ἀσπίδες μετοικίζονται ἐς τὰ ἀπωτέρω τοῦ Νείλου χωρία , καὶ τοὺς ὄχθους τοὺς ὑπερέχοντας ἐσέρπουσι , καὶ μέντοι καὶ τὰ σφῶν αὐτῶν ἔκγονα ἐπάγονται , δῶρον τοῦτο ἴδιον λαχοῦσαι παρὰ τῆς φύσεως εἰδέναι ποταμοῦ τοσούτου καὶ οὕτως ἐργατικοῦ τὴν ἀνὰ πᾶν ἔτος ἐπιδημίαν , καὶ τὴν ἐξ αὐτοῦ κατάληψίν τε καὶ λύμην φυλάττεσθαι . καὶ αἱ χελῶναι δὲ καὶ οἱ καρκίνοι καὶ οἱ κροκόδειλοι τὰ ᾠὰ κατὰ τὴν ὥραν τὴν αὐτὴν μετακομίζουσιν ἐς τὰ ἄβατα τῷ ποταμῷ καὶ ἀνέφικτα · καὶ ἐντεῦθεν ἤδη λογίζονται οἱ ἐντυγχάνοντες τοῖς τῶν προειρημένων ᾠοῖς ὁ Νεῖλος ἀνελθὼν ἐς πόσον ἐπαρδεύσει σφίσι τὴν γῆν .
Lemmas: ἀνά ὁ χώρα ὁ Αἰγύπτιος ἀσπίς φωλεύω ὁ Νεῖλος πλησίον ἐπί ὁ ὄχθη ἑκάτερος . καί ὁ μέν ἄλλος χρόνος φιλοχωρέω καί ἀγαπάω , ὡς ὁ οἰκία ὁ σφέτερος ὁ ἄνθρωπος · μέλλω δέ ὁ ποταμός κατά ὁ ὥρα ὁ θέρειος ἀναπλέω , πρό τριάκοντα που ἡμέρα ὁ προλέγω ἀσπίς μετοικίζω εἰς ὁ ἀπωτέρω ὁ Νεῖλος χωρίον , καί ὁ ὄχθος ὁ ὑπερέχω εἰσέρπω , καί μέντοι καί ὁ σφεῖς αὐτός ἔκγονος ἐπάγω , δῶρον οὗτος ἴδιος λαγχάνω παρά ὁ φύσις οἶδα ποταμός τοσοῦτος καί οὕτως ἐργατικός ὁ ἀνά πᾶς ἔτος ἐπιδημία , καί ὁ ἐκ αὐτός κατάληψις τε καί λύμη φυλάσσω . καί ὁ χελώνη δέ καί ὁ καρκίνος καί ὁ κροκόδειλος ὁ ᾠόν κατά ὁ ὥρα ὁ αὐτός μετακομίζω εἰς ὁ ἄβατος ὁ ποταμός καί ἀνέφικτος · καί ἐντεῦθεν ἤδη λογίζομαι ὁ ἐντυγχάνω ὁ ὁ προλέγω ᾠόν ὁ Νεῖλος ἀνέρχομαι εἰς πόσος ἐπαρδεύω σφεῖς ὁ γῆ .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 5.53
οἱ ἵπποι οἱ ποτάμιοι τοῦ Νείλου μέν εἰσι τρόφιμοι · ὅταν δὲ τὰ λήια ἐνακμάζῃ καὶ ὦσιν οἱ στάχυες ξανθοί , οὐκ ἂρχονται παραχρῆμα κείρειν αὐτοὺς καὶ ἐσθίειν , ἀλλὰ παραμείβοντες ἔξωθεν τὸ λήιον στοχάζονται πόσον αὐτοὺς ἐμπλήσει μέτρον , εἶτα λογισάμενοι τὸ ἀποχρῆσον σφίσιν ἐμπίπτουσι καὶ ἀναχωροῦσιν ἐπὶ πόδα ἐμπιπλάμενοι , τὸ ῥεῦμα τοῦ ποταμοῦ κατὰ νώτου λαβόντες . πεφιλοσόφηται δὲ ἄρα τοῦτο αὐτοῖς , ἵνα εἴ τινες τῶν γεωργῶν ἐπίοιεν ἀμυνούμενοι , οἳ δὲ ἐκ τοῦ ῥᾴστου ἐς τὸ ὕδωρ καταδραμεῖν ἔχοιεν , τοὺς πολεμίους ἀντιπροσώπους , ἀλλὰ οὐκ ὄπισθεν οἱ ἵπποι οὗτοι δοκεύοντες .
Lemmas: ὁ ἵππος ὁ ποτάμιος ὁ Νεῖλος μέν εἰμί τρόφιμος · ὅταν δέ ὁ λήϊον ἐνακμάζω καί εἰμί ὁ στάχυς ξανθός , οὐ ἄρχω παραχρῆμα κείρω αὐτός καί ἐσθίω , ἀλλά παραμείβω ἔξωθεν ὁ λήϊον στοχάζομαι πόσος αὐτός ἐμπλέω μέτρον , εἶτα λογίζομαι ὁ ἀποχρέω σφεῖς ἐμπίπτω καί ἀναχωρέω ἐπί πούς ἐμπίμπλημι , ὁ ῥεῦμα ὁ ποταμός κατά νῶτον λαμβάνω . φιλοσοφέω δέ ἄρα οὗτος αὐτός , ἵνα εἰ τις ὁ γεωργός ἐπέρχομαι ἀμυνέομαι , ὁ δέ ἐκ ὁ ῥᾴδιος εἰς ὁ ὕδωρ κατατρέχω ἔχω , ὁ πολέμιος ἀντιπρόσωπος , ἀλλά οὐ ὄπισθεν ὁ ἵππος οὗτος δοκεύω .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 5.55
ἐν τοῖς Ἰνδοῖς οἱ ἐλέφαντες , ὅταν τι τῶν δένδρων αὐτόρριζον ἀναγκάζωσιν αὐτοὺς οἱ Ἰνδοὶ ἐκσπάσαι , οὐ πρότερον ἐμπηδῶσιν οὐδὲ ἐπιχειροῦσι τῷ ἔργῳ πρὶν ἢ διασεῖσαι αὐτὸ καὶ διασκέψασθαι ἆρά γε ἀνατραπῆναι οἷόν τέ ἐστιν ἢ παντελῶς ἀδύνατον .
Lemmas: ἐν ὁ Ἰνδός ὁ ἐλέφας , ὅταν τις ὁ δένδρον αὐτόρριζος ἀναγκάζω αὐτός ὁ Ἰνδός ἐκσπάω , οὐ πρότερος ἐμπηδάω οὐδέ ἐπιχειρέω ὁ ἔργον πρίν ἤ διασείω αὐτός καί διασκοπέω ἆρα γε ἀνατρέπω οἷος τε εἰμί ἤ παντελής ἀδύνατος .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 5.56
αἱ ἐν Σύροις ἔλαφοι γίνονται μὲν ἐν ὄρεσι μεγίστοις , Ἀμανῷ τε καὶ Λιβάνῳ καὶ Καρμήλῳ · ὅταν δὲ βουληθῶσι περαιώσασθαι τὴν θάλατταν , ἐπὶ τὰς ᾐόνας ἀφικνοῦνται ἡ ἀγέλη , καὶ ἀναμένουσι τοῦ πνεύματος τὴν φθίσιν , καὶ ἡνίκα ἂν αἴσθωνται πρᾶον αὐτὸ καὶ ἥσυχον καταπνέον , τηνικαῦτα ἐπιθαρροῦσι τῷ πελάγει . νέουσι δὲ κατὰ στοῖχον , καὶ ἀλλήλων ἔχονται , τὰ γένεια αἱ ἑπόμεναι τῶν προηγουμένων τῇ ὀσφύι ἐπερείδουσαι · ἡ τελευταία δὲ γενομένη τῇ πρόσθεν ἐπὶ πάσαις ἑαυτὴν ἐπαναπαύσασα εἶτα οὐραγεῖ . στέλλονται δὲ ἐπὶ τὴν Κύπρον πόθῳ τῆς πόας τῆς ἐκεῖ · λέγεται γὰρ εἶναι βαθεῖα καὶ νομὰς ἀγαθὰς παρέχειν . καὶ λέγουσί γε Κύπριοι εὔγεων οἰκεῖν χῶρον , καὶ ταῖς Αἰγυπτίων ἀρούραις τολμῶσιν ἀντικρίνειν τὰς σφετέρας . ἔλαφοι δὲ καὶ ἕτεραι τήνδε τὴν νῆξιν ἀποδείκνυνται . αἱ γοῦν Ἠπειρώτιδες ἐς τὴν Κέρκυραν διανήχονται , ἀντίπορθμοι δὲ ἀλλήλαις αἵδε εἰσίν .
Lemmas: ὁ ἐν Σύρος ἔλαφος γίγνομαι μέν ἐν ὄρος μέγας , Ἀμανός τε καί Λίβανος καί Κάρμηλος · ὅταν δέ βούλομαι περαιόω ὁ θάλασσα , ἐπί ὁ ἠιών ἀφικνέομαι ὁ ἀγέλη , καί ἀναμένω ὁ πνεῦμα ὁ φθίσις , καί ἡνίκα ἄν αἰσθάνομαι πρᾶος αὐτός καί ἥσυχος καταπνέω , τηνικαῦτα ἐπιθαρσέω ὁ πέλαγος . νέω δέ κατά στοῖχος , καί ἀλλήλων ἔχω , ὁ γένειον ὁ ἕπομαι ὁ προηγέομαι ὁ ὀσφῦς ἐπερείδω · ὁ τελευταῖος δέ γίγνομαι ὁ πρόσθεν ἐπί πᾶς ἑαυτοῦ ἐπαναπαύω εἶτα οὐραγέω . στέλλω δέ ἐπί ὁ Κύπρος πόθος ὁ πόα ὁ ἐκεῖ · λέγω γάρ εἰμί βαθύς καί νομή ἀγαθός παρέχω . καί λέγω γε Κύπριος εὔγεως οἰκέω χῶρος , καί ὁ Αἰγύπτιος ἄρουρα τολμάω ἀντικρίνω ὁ σφέτερος . ἔλαφος δέ καί ἕτερος ὅδε ὁ νῆξις ἀποδείκνυμι . ὁ γοῦν Ἠπειρῶτις εἰς ὁ Κέρκυρα διανήχομαι , ἀντίπορθμος δέ ἀλλήλων ὅδε εἰμί .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 6.2
τὰ ἄλογα καὶ τῶν συνήθων σφίσι γενομένων ἀπέχεσθαι φιλεῖ καὶ φείδεσθαι πολλάκις . ἀκούω γοῦν τὸν λόγον ἐκεῖνον . πάρδαλιν ἐκ νηπίου θηρατὴς ἀνὴρ ἡμερώσας εἶχεν , οἷα δήπου φίλην ἢ ἐρωμένην ἀγαπῶν καὶ περιέπων ἰσχυρῶς . οὐκοῦν ἔριφον αὐτῇ φέρων ζῶντα ἐδίδου , τροφὴν ἐν ταὐτῷ καὶ ἡδονήν τινα ἐπινοήσας τῷ θηρίῳ ἐν τῷ διασπᾶν τὸν ἔριφον , ἀλλὰ μὴ δοκεῖν ἐσθίειν κενέβρειόν τε καὶ θνησείδιον . καὶ δὴ κομισθέντος τοῦ ἐρίφου ἣ δὲ ἐγκρατῶς ἔσχε , δεομένη ἀπόσιτος εἶναι διὰ πλησμονήν . ἔδρασε δὲ καὶ τῇ δευτέρᾳ τοῦτο · ἐδεῖτο γὰρ ἔτι ὡς φαρμάκου τοῦ λιμοῦ . τῆς δὲ τρίτης ἐπιστάσης ἡμέρας ἐπείνη μὲν καὶ συνήθως ἐπεδείκνυτο τοῦτο τῷ φθέγματι , οὐ μὴν τοῦ ἐρίφου γενομένου δύο ἡμερῶν ἑαυτῇ φίλου ἔτι προσήψατο , ἀλλὰ ἐκεῖνον μὲν εἴασεν , ἄλλον δὲ ἔλαβεν . ἄνθρωποι δὲ καὶ ἀδελφοὺς προύδοσαν καὶ τοὺς γειναμένους καὶ φίλους ἀρχαίους , καὶ πολλοὶ πολλάκις .
Lemmas: ὁ ἄλογος καί ὁ συνήθης σφεῖς γίγνομαι ἀπέχω φιλέω καί φείδομαι πολλάκις . ἀκούω γοῦν ὁ λόγος ἐκεῖνος . πάρδαλις ἐκ νήπιος θηρατής ἀνήρ ἡμερόω ἔχω , οἷος δήπου φίλος ἤ ἐρώμενος ἀγαπάω καί περιέπω ἰσχυρός . οὐκοῦν ἔριφος αὐτός φέρω ζάω δίδωμι , τροφή ἐν αὐτός καί ἡδονή τις ἐπινοέω ὁ θηρίον ἐν ὁ διασπάω ὁ ἔριφος , ἀλλά μή δοκέω ἐσθίω κενέβρειος τε καί θνησείδιον . καί δή κομίζω ὁ ἔριφος ὁ δέ ἐγκρατής ἔχω , δέω ἀπόσιτος εἰμί διά πλησμονή . δράω δέ καί ὁ δεύτερος οὗτος · δέω γάρ ἔτι ὡς φάρμακον ὁ λιμός . ὁ δέ τρίτος ἐφίστημι ἡμέρα πεινάω μέν καί συνήθης ἐπιδείκνυμι οὗτος ὁ φθέγμα , οὐ μήν ὁ ἔριφος γίγνομαι δύο ἡμέρα ἑαυτοῦ φίλος ἔτι προσάπτω , ἀλλά ἐκεῖνος μέν ἐάω , ἄλλος δέ λαμβάνω . ἄνθρωπος δέ καί ἀδελφός προύδωμι καί ὁ γίγνομαι καί φίλος ἀρχαῖος , καί πολύς πολλάκις .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 6.3
ἡ ἄρκτος ὅτι τίκτει σάρκα ἄσημον εἶτα τῇ γλώττῃ διαρθροῖ αὐτὴν καὶ οἱονεὶ διαπλάττει , ἄνω που λέλεκται . ὃ δὲ οὐκ εἶπον ἤδη , τοῦτο εἰρήσεται νῦν , καὶ μάλα ἐν καλῷ . χειμῶνος μὲν ἀποτίκτει , καὶ φωλεύει τεκοῦσα , καὶ ὑφορωμένη τοὺς κρυμοὺς τὴν ἐπιδημίαν τοῦ ἦρος προσμένει , οὐδʼ ἂν πρὶν ἢ πληρωθῆναι τρεῖς μῆνας ἐξαγάγοι ποτὲ τὰ βρέφη . ὅταν δὲ αἴσθηται ἑαυτῆς πεπλησμένης , ὑφορωμένη τοῦτο ὡς νόσον , ζητεῖ φωλεόν . ἔνθεν τοι καὶ κέκληται τῇ ἄρκτῳ φωλεία τὸ πάθος . εἶτα ἐσέρχεται οὐ βαδίζουσα , ἀλλὰ ὑπτία , ἀφανίζουσα τοῖς θηραταῖς τὰ ἴχνη · ἑαυτὴν γὰρ ἐπισύρει κατὰ τὰ νῶτα . καὶ παρεσελθοῦσα ἡσυχάζει , καὶ τρόπον τινὰ τὴν ἕξιν ῥινᾷ , καὶ δρᾷ τετταράκοντα ἡμερῶν αὐτό . καὶ λέγει μὲν Ἀριστοτέλης ὅτι ἄρα δὶς ἑπτὰ ἡμερῶν ἀκίνητος μένει καὶ ἀτρεμεῖ , τῶν δὲ ἄλλων στρέφεται μόνον . ἄσιτος δὲ ἄρα διαμένει τῶν τετταράκοντα πασῶν καὶ ἄτροφος , ἀπόχρη δὲ αὐτῇ τὴν δεξιὰν περιλιχμᾶσθαι . ἐκ δὲ τῆς συντήξεως τῆς ἄγαν συνέπτυκται τὸ ἔντερον αὐτῇ καὶ συνῆλθεν . ὅπερ εἰδυῖα , ὅταν προέλθῃ , τοῦ καλουμένου ἄρου τοῦ ἀγρίου ἐσθίει · τὸ δὲ ἄρα φυσῶδες ὂν διίστησιν αὐτῇ τὸ ἔντερον , καὶ εὐρύνει αὐτό , καὶ ἀποφαίνει τροφῆς δεκτικόν . ὅταν δὲ αὖ πάλιν ᾖ πεπληρωμένη , μυρμήκων ἐσθίει , καὶ κενοῦται ῥᾷστα . κενώσεις μὲν δὴ φυσικαὶ τῶν ἄρκτων καὶ πληρώσεις ἐς δέον εἴρηνταί μοι μήτε ἰατρῶν μήτε συγκραμάτων , ὦ ἄνθρωποι , δεόμεναι .
Lemmas: ὁ ἄρκτος ὅτι τίκτω σάρξ ἄσημος εἶτα ὁ γλῶσσα διαρθρόω αὐτός καί οἷον διαπλάσσω , ἄνω που λέγω . ὅς δέ οὐ λέγω ἤδη , οὗτος λέγω νῦν , καί μάλα ἐν καλός . χειμών μέν ἀποτίκτω , καί φωλεύω τίκτω , καί ὑφοράω ὁ κρυμός ὁ ἐπιδημία ὁ ἔαρ προσμένω , οὐδέ ἄν πρίν ἤ πληρόω τρεῖς μείς ἐξάγω ποτέ ὁ βρέφος . ὅταν δέ αἰσθάνομαι ἑαυτοῦ πλήζω , ὑφοράω οὗτος ὡς νόσος , ζητέω φωλεός . ἔνθεν τοι καί καλέω ὁ ἄρκτος φωλεία ὁ πάθος . εἶτα εἰσέρχομαι οὐ βαδίζω , ἀλλά ὕπτιος , ἀφανίζω ὁ θηρατής ὁ ἴχνος · ἑαυτοῦ γάρ ἐπισύρω κατά ὁ νῶτον . καί παρεσέρχομαι ἡσυχάζω , καί τρόπος τις ὁ ἕξις ῥινάω , καί δράω τεσσαράκοντα ἡμέρα αὐτός . καί λέγω μέν Ἀριστοτέλης ὅτι ἄρα δίς ἑπτά ἡμέρα ἀκίνητος μένω καί ἀτρεμέω , ὁ δέ ἄλλος στρέφω μόνος . ἄσιτος δέ ἄρα διαμένω ὁ τεσσαράκοντα πᾶς καί ἄτροφος , ἀποχράω δέ αὐτός ὁ δεξιός περιλιχμάομαι . ἐκ δέ ὁ σύντηξις ὁ ἄγαν συπτύγνυμι ὁ ἔντερον αὐτός καί συνέρχομαι . ὅς οἶδα , ὅταν προέρχομαι , ὁ καλέω ἄρον ὁ ἄγριος ἐσθίω · ὁ δέ ἄρα φυσώδης εἰμί διίστημι αὐτός ὁ ἔντερον , καί εὐρύνω αὐτός , καί ἀποφαίνω τροφή δεκτικός . ὅταν δέ αὖ πάλιν εἰμί πληρόω , μύρμηξ ἐσθίω , καί κενόω ῥᾴδιος . κένωσις μέν δή φυσικός ὁ ἄρκτος καί πλήρωσις εἰς δέον λέγω ἐγώ μήτε ἰατρός μήτε σύγκραμα , ὦ ἄνθρωπος , δέω .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 6.4
οἱ δράκοντες ὅταν ὀπώρας μέλλωσι γεύεσθαι , τῆς πικρίδος καλουμένης ῥοφοῦσι τὸν ὀπόν · ὀνίνησι δὲ ἄρα αὐτοὺς αὕτη πρὸς τὸ μὴ φύσης τινὸς ὑποπίμπλασθαι . μέλλοντες δέ τινα ἐλλοχᾶν ἢ ἄνθρωπον ἤ θῆρα , τὰς θανατηφόρους ῥίζας ἐσθίουσι καὶ τὰς πόας μέντοι τὰς τοιαύτας . οὐκ ἦν δὲ ἄρα οὐδὲ Ὅμηρος αὐτῶν τῆς τροφῆς ἀμαθής . λέγει γοῦν ὅπως ἄνδρα μένει περὶ τὸν φωλεὸν εἰλούμενος , προεμπλησθεὶς σιτίων πολλῶν φαρμακωδῶν καὶ κακῶν .
Lemmas: ὁ δράκων ὅταν ὀπώρα μέλλω γεύω , ὁ πικρίς καλέω ῥοφέω ὁ ὀπός · ὀνίνημι δέ ἄρα αὐτός οὗτος πρός ὁ μή φύσις τις ὑποπίμπλημι . μέλλω δέ τις ἐλλοχάω ἤ ἄνθρωπος ἤ θήρ , ὁ θανατηφόρος ῥίζα ἐσθίω καί ὁ πόα μέντοι ὁ τοιοῦτος . οὐ εἰμί δέ ἄρα οὐδέ Ὅμηρος αὐτός ὁ τροφή ἀμαθής . λέγω γοῦν ὅπως ἀνήρ μένω περί ὁ φωλεός εἰλέω , προεμπίμπλημι σιτίον πολύς φαρμακώδης καί κακός .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 6.5
οἱ ἔλαφοι τὰ κέρατα ἀποβαλόντες ἐσδύνονται παρελθόντες ἐς τὰς λόχμας , τοὺς ἐπιόντας σφίσι φυλαττόμενοι , καὶ εἰκότως · ἔρημοι γὰρ τῶν ἀμυντηρίων ὄντες ἀφῃρῆσθαι καὶ τὴν ἀλκὴν πεπιστεύκασιν ἐν τῷ τέως . λέγονται δὲ καὶ φυλάττεσθαι μή ποτε ἄρα νεαροῖς οὖσιν αὐτῶν τοῖς στελέχεσιν εἶτα προσπίπτουσα ἡ ἀκτὶς πρὶν ἢ παγῆναι καὶ τοὺς καλουμένους χόνδρους λαβεῖν ἣ δὲ τὴν σάρκα ὑποσήψῃ .
Lemmas: ὁ ἔλαφος ὁ κέρας ἀποβάλλω ἐσδύνω παρέρχομαι εἰς ὁ λόχμη , ὁ ἐπέρχομαι σφεῖς φυλάσσω , καί ἔοικα · ἐρῆμος γάρ ὁ ἀμυντήριον εἰμί ἀφαιρέω καί ὁ ἀλκή πιστεύω ἐν ὁ τέως . λέγω δέ καί φυλάσσω μή ποτέ ἄρα νεαρός εἰμί αὐτός ὁ στέλεχος εἶτα προσπίπτω ὁ ἀκτίς πρίν ἤ πάσσω καί ὁ καλέω χόνδρος λαμβάνω ὁ δέ ὁ σάρξ ὑποσήπω .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 6.6
οἱ παριόντες ἐς πόλεμον ἵπποι ὑπόπτους ἔχουσι καὶ τάφρων πηδήσεις καὶ ἅλλεσθαι βόθρον καὶ διαβῆναι σταυροὺς καὶ σκόλοπας καὶ τὰ τοιαῦτα . πάρεστι δὲ καὶ Ὁμήρου λέγοντος ἀκούειν ὑπὲρ τῶν τοιούτων ὥς Ἕκτωρ ἀνʼ ὅμιλον ἰὼν ἐλλίσσεθʼ ἐταίρους , τάφρον ἐποτρύνων διαβήμεναι . οὐδέ οἱ ἵπποι τόλμων ὠκύποδες , μάλα δὲ χρεμέτιζον ἐπʼ ἄκρῳ χείλει ἐφεσταότες · ἀπὸ γὰρ δειδίσσετο τάφρος εὐρεἶ , οὔτʼ ἄρʼ ὑπερθορέειν σχεδὸν οὔτε περῆσαι ῥηιδίη .
Lemmas: ὁ παρέρχομαι εἰς πόλεμος ἵππος ὕποπτος ἔχω καί τάφρος πήδησις καί ἅλλομαι βόθρος καί διαβαίνω σταυρός καί σκόλοψ καί ὁ τοιοῦτος . πάρειμι δέ καί Ὅμηρος λέγω ἀκούω ὑπέρ ὁ τοιοῦτος ὡς Ἕκτωρ ἀνά ὅμιλος ἔρχομαι λίσσομαι ἑταῖρος , τάφρος ἐποτρύνω διαβαίνω . οὐδέ ἕ ἵππος τολμάω ὠκύπους , μάλα δέ χρεμετίζω ἐπί ἄκρος χεῖλος ἐφίστημι · ἀπό γάρ δειδίσσομαι τάφρος εὐρύς , οὔτε ἄρα ὑπερθρῴσκω σχεδόν οὔτε περάω ῥᾴδιος .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 6.7
ἐν τῇ Αἰγύπτῳ περὶ τὴν λίμνην τὴν καλουμένην Μοίριδος , ὅπου Κροκοδείλων πόλις , κορώνης τάφος δείκνυται , καὶ τὴν αἰτίαν ἐκείνην Αἰγύπτιοί φασι . τῷ βασιλεῖ τῷ τῶν Αἰγυπτίων Μ̔άρης δὲ οὗτος ἐκαλεῖτὀ ἦν κορώνης θρέμμα πάνυ ἥμερον , καὶ τῶν ἐπιστολῶν ἃς ἐβούλετό οἱ κομισθῆναί ποι θᾶττον ἐκόμιζεν αὕτη , καὶ ἦν ἀγγέλων ὠκίστη , καὶ ἀκούσασα ᾔδει ἔνθα ἰθῦναι χρὴ τὸ πτερόν , καὶ τίνα χρὴ παραδραμεῖν χῶρον , καὶ ὅπου ἥκουσαν ἀναπαύσασθαι . ἀνθʼ ὧν ἀποθανοῦσαν ὁ Μάρης ἐτίμησεν αὐτὴν καὶ στήλῃ καὶ τάφῳ .
Lemmas: ἐν ὁ Αἴγυπτος περί ὁ λίμνη ὁ καλέω Μοίριδος , ὅπου Κροκοδείλων πόλις , κορώνη τάφος δείκνυμι , καί ὁ αἰτία ἐκεῖνος Αἰγύπτιος φημί . ὁ βασιλεύς ὁ ὁ Αἰγύπτιος Μάρας δέ οὗτος καλέω εἰμί κορώνη θρέμμα πάνυ ἥμερος , καί ὁ ἐπιστολή ὅς βούλομαι ἕ κομίζω ποι ταχύς κομίζω οὗτος , καί εἰμί ἄγγελος ὠκύς , καί ἀκούω οἶδα ἔνθα ἰθύνω χρή ὁ πτερόν , καί τίς χρή παρατρέχω χῶρος , καί ὅπου ἥκω ἀναπαύω . ἀντί ὅς ἀποθνῄσκω ὁ Μάρας τιμέω αὐτός καί στήλη καί τάφος .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 6.8
ἴδιον δὲ καὶ ὄνομα τῆς κατὰ τροφὴν κομιδῆς ἕκαστα τῶν ζῴων κέκτηται . πωλοδαμνικὴ γοῦν κληθείη τις ἂν καὶ σκυλακοτροφικὴ καὶ ἐλεφαντοκομία καὶ λεοντοτροφία καὶ ὀρνιθοτροφία καὶ τὰ τοιαῦτα .
Lemmas: ἴδιος δέ καί ὄνομα ὁ κατά τροφή κομιδή ἕκαστος ὁ ζῷον κτάομαι . πωλοδαμνικός γοῦν κλέω τις ἄν καί σκυλακοτροφικός καί ἐλεφαντοκομία καί λεοντοτροφία καί ὀρνιθοτροφία καί ὁ τοιοῦτος .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 6.9
σοφὰ δὲ ἄρκτου ἦν ἄρα ἐκεῖνα . ἐὰν διώκηται μετὰ τῶν αὑτῆς σκυλακίων , προωθεῖ αὐτὰ ἐς ὅσον δύναται · ὅταν δὲ συνίδῃ ὅτι ἀπεῖπε , τὸ μὲν κατὰ τοῦ νώτου φέρει , τὸ δὲ κατὰ τοῦ στόματος , καὶ δένδρου λαβομένη ἀναπηδᾷ · καὶ τὸ μὲν ἔχεται τοῦ νώτου τοῖς ὄνυξι , τὸ δὲ ἐν τοῖς ὀδοῦσι φέρεται ἀναθεούσης
Lemmas: σοφός δέ ἄρκτος εἰμί ἄρα ἐκεῖνος . ἐάν διώκω μετά ὁ ἑαυτοῦ σκυλάκιον , προωθέω αὐτός εἰς ὅσος δύναμαι · ὅταν δέ σιυνοράω ὅτι ἀπολέγω , ὁ μέν κατά ὁ νῶτον φέρω , ὁ δέ κατά ὁ στόμα , καί δένδρον λαμβάνω ἀναπηδάω · καί ὁ μέν ἔχω ὁ νῶτον ὁ ὄνυξ , ὁ δέ ἐν ὁ ὀδούς φέρω ἀναθέω
claudius-aelianus.de-natura-animalium 6.11
τίκτει δὲ ἔλαφος παρὰ τὰς ὁδούς , καὶ ἔοικέ γε σοφίᾳ τοῦτο δρᾶν · δέδοικε γὰρ τὰ θηρία καὶ τὰς ἐξ αὐτῶν ἐπιβουλάς , τοὺς δὲ ἀνθρώπους θαρρεῖ . καὶ ἐκείνων μὲν πεπίστευκεν ἀσθενεστέρα οὖσα , τούτους δὲ ἀποδρᾶναι δύνασθαι οὐκ ἀμφιβάλλει . καταπιανθεῖσα δὲ οὐκ ἂν ἔτι τέκοι παρὰ τὰς ὁδούς · οἶδε γὰρ ὅτι δραμεῖν ἐστι νωθεστέρα . τίκτει οὖν ἐν τοῖς ἄγκεσι καὶ ἐν τοῖς δρυμοῖς καὶ ἐν τοῖς αὐλῶσι .
Lemmas: τίκτω δέ ἔλαφος παρά ὁ ὁδός , καί ἔοικα γε σοφία οὗτος δράω · δείδω γάρ ὁ θηρίον καί ὁ ἐκ αὐτός ἐπιβουλή , ὁ δέ ἄνθρωπος θαρσέω . καί ἐκεῖνος μέν πιστεύω ἀσθενής εἰμί , οὗτος δέ ἀποδιδράσκω δύναμαι οὐ ἀμφιβάλλω . καθαπιαν́ω δέ οὐ ἄν ἔτι τίκτω παρά ὁ ὁδός · οἶδα γάρ ὅτι τρέχω εἰμί νωθής . τίκτω οὖν ἐν ὁ ἄγκος καί ἐν ὁ δρυμός καί ἐν ὁ αὐλών .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 6.12
ἡ χερσαία χελώνη διατραγοῦσα ὀριγάνου παρʼ οὐδὲν ποιεῖται τὸν ἔχιν . ἐὰν δὲ ἀπορήσῃ αὐτοῦ , πηγάνου ἐμφαγοῦσα ὥπλισται πρὸς τὸν ἐχθρόν . ἐὰν δὲ ἐκατέρου ἀτυχήσῃ , ἀνῄρηται .
Lemmas: ὁ χερσαῖος χελώνη διατραγεῖν ὀρίγανον παρά οὐδείς ποιέω ὁ ἔχις . ἐάν δέ ἀπορέω αὐτός , πήγανον ἐμφαγεῖν ὁπλίζω πρός ὁ ἐχθρός . ἐάν δέ ἑκάτερος ἀτυχέω , ἀναιρέω .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 6.13
ὁ ἔλαφος , ὡς ἀκούω , τὰ παρόντα ἀγαπᾷ , καὶ οὐκ ἐρᾷ πλειόνων , ἀλλὰ σωφρονεῖ περὶ τὴν γαστέρα τῶν ἀνθρώπων μᾶλλον . περὶ γοῦν τὸν Ἑλλήσποντόν ἐστι λόφος , καὶ νέμονται κατὰ τοῦδε ἔλαφοι , καὶ τῶν ὤτων αὐτοῖς τὸ ἕτερον διέσχισται , περαιτέρω δὲ οὐ χωροῦσι τοῦ λόφου , οὐδὲ νομῆς ἐρῶσι ξένης , οὐδὲ λειμῶνας ποθοῦσιν ἑτέρους πόας χρείᾳ περιττοτέρας · ἀπόχρη δὲ ἄρα τὰ παρόντα αὐτοῖς διʼ ἔτους ὅλου . τί πρὸς ταῦτα , ὦ ἄνθρωποι , ὑμεῖς , οὓς οὐκ ἂν ἐμπλήσειέ ποτε ἕως θανάτου οὐδʼ ὅσα λάινος οὐδὸς ἀφήτορος ἐντὸς ἐέργει ;
Lemmas: ὁ ἔλαφος , ὡς ἀκούω , ὁ πάρειμι ἀγαπάω , καί οὐ ἐράω πολύς , ἀλλά σωφρονέω περί ὁ γαστήρ ὁ ἄνθρωπος μάλα . περί γοῦν ὁ Ἑλλήσποντος εἰμί λόφος , καί νέμω κατά ὅδε ἔλαφος , καί ὁ οὖς αὐτός ὁ ἕτερος διασχίδω , περαιτέρω δέ οὐ χωρέω ὁ λόφος , οὐδέ νομή ἐράω ξένος , οὐδέ λειμών ποθέω ἕτερος πόα χρεία περισσός · ἀποχράω δέ ἄρα ὁ πάρειμι αὐτός διά ἔτος ὅλος . τίς πρός οὗτος , ὦ ἄνθρωπος , σύ , ὅς οὐ ἄν ἐμπλάζω ποτέ ἕως θάνατος οὐδέ ὅσος λάϊνος οὐδός ἀφήτωρ ἐντός ἔργω ;
claudius-aelianus.de-natura-animalium 6.14
ἡ ὕαινα , ὡς Ἀριστοτέλης λέγει , ἐν τῇ ἀριστερᾷ χειρὶ ἔχει δύναμιν ὑπνοποιόν , καὶ ἐνεργάζεται κάρον μόνον προσθιγοῦσα . πάρεισι γοῦν ἐς τὰ αὔλια πολλάκις , καὶ ὅταν ἐντύχῃ τινὶ καθεύδοντι , προσελθοῦσα τὴν ὑπνοποιὸν ὡς ἂν εἴποις χεῖρα προσέθηκε τῇ ῥινί , ὃ δὲ ἄγχεταί τε καὶ πιέζεται . καὶ ἐκείνη μὲν ὑπορύττει τὴν γῆν τὴν ὑπὸ τῇ κεφαλῇ ἐς τοσοῦτον , ἐς ὅσον ἀνέκλασεν ἐς τὸν βόθρον καὶ τὴν φάρυγγα ὑπτίαν ἀπέφηνε καὶ γυμνήν · ἐνταῦθα δὲ ἡ ὕαινα ἐνέφυ καὶ ἀπέπνιξε καὶ ἐς τὸν φωλεὸν ἀπάγει . τοῖς κυσὶ δὲ ἐπιτίθεται ἡ αὐτὴ τὸν τρόπον ἐκεῖνον . ὅταν
Lemmas: ὁ ὕαινα , ὡς Ἀριστοτέλης λέγω , ἐν ὁ ἀριστερός χείρ ἔχω δύναμις ὑπνοποιός , καί ἐνεργάζομαι κάρον μόνος προσθιγγάνω . πάρειμι γοῦν εἰς ὁ αὔλιον πολλάκις , καί ὅταν ἐντυγχάνω τις καθεύδω , προσέρχομαι ὁ ὑπνοποιός ὡς ἄν λέγω χείρ προστίθημι ὁ ῥίς , ὁ δέ ἄγχω τε καί πιέζω . καί ἐκεῖνος μέν ὑπορύσσω ὁ γῆ ὁ ὑπό ὁ κεφαλή εἰς τοσοῦτος , εἰς ὅσος ἀνακλάω εἰς ὁ βόθρος καί ὁ φάρυγξ ὕπτιος ἀποφαίνω καί γυμνός · ἐνταῦθα δέ ὁ ὕαινα ἐγγιφύσκω καί ἀποπνίγω καί εἰς ὁ φωλεός ἀπάγω . ὁ κύων δέ ἐπιτίθημι ὁ αὐτός ὁ τρόπος ἐκεῖνος . ὅταν
claudius-aelianus.de-natura-animalium 6.16
λιμοῦ μέλλοντος ἐπιδημεῖν αἰσθητικῶς ἔχουσι κύνες καὶ βόες καὶ ὗς καὶ αἶγες καὶ ὄφεις καὶ ζῷα ἄλλα , καὶ λοιμοῦ δὲ ἀφιξομένου συνίησι πρώτιστα καὶ σεισμοῦ . προγινώσκει δὲ καὶ ὑγίειαν ἀέρων καὶ εὐφορίαν καρπῶν . καὶ λόγου μὲν οὐ μετείληχε τοῦ καὶ σώζειν καὶ ἀποκτείνειν δυναμένου , τῶν γε μὴν προειρημένων οὐ διαμαρτάνει .
Lemmas: λιμός μέλλω ἐπιδημέω αἰσθητικός ἔχω κύων καί βοῦς καί ὗς καί αἴξ καί ὄφις καί ζῷον ἄλλος , καί λοιμός δέ ἀφ́ξω συνίημι πρῶτος καί σεισμός . προγιγνώσκω δέ καί ὑγίεια ἀήρ καί εὐφορία καρπός . καί λόγος μέν οὐ μεθειληχ́ω ὁ καί σῴζω καί ἀποκτείνω δύναμαι , ὁ γε μήν προλέγω οὐ διαμαρτάνω .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 6.17
ἐν τῇ τῶν καλουμένων Ἰουδαίων γῇ ἢ Ἰδουμαίων ᾖδον οἱ ἐπιχώριοι καθʼ Ἡρώδην τὸν βασιλέα ἐρασθῆναι μείρακος ὡρικῆς δράκοντα μεγέθει μέγιστον , ὅσπερ οὖν ἐπιφοιτῶν εἶτα μέντοι τῇ προειρημένῃ συνεκάθευδε σφόδρα ἐρωτικῶς . οὐκοῦν ἡ μείραξ τὸν ἐραστὴν οὐκ ἐθάρρει , καίτοι προσέρποντα ὡς ἐνῆν πραότατά τε καὶ ἡμερώτατα . ὑπεξῆλθεν οὖν , καὶ διέτριψε μῆνα , οἷα δήπου λήθην τοῦ δράκοντος ἕξοντος κατὰ τὴν τῆς ἐρωμένης ἀποδημίαν . τῷ δὲ ἄρα ἡ ἐρημία ἐπέτεινε τὸ πάθος , καὶ ἐφοίτα μὲν ὁσημέραι καὶ νύκτωρ · οὐ μὴν ἐντυγχάνων ᾗ ἠβούλετο , ὡς ἐραστὴς ἀτυχῶν ἐν τῷ πόθῳ καὶ ἐκεῖνος ἤλγει . ἐπεὶ δὲ ἡ ἄνθρωπος ὑπέστρεψεν αὖθις , ὃ δὲ ἀφικνεῖται , καὶ περιβαλὼν τῷ λοιπῷ σώματι , τῇ οὐρᾷ τὰς κνήμας τῆς ἐρωμένης πεφεισμένως ἔπαιεν , ὑπεροφθείς τε καὶ μηνίων δῆθεν . οὔκουν ὁ καὶ τοῦ Διὸς ἄρχων αὐτοῦ καὶ τῶν θεῶν τῶν ἄλλων οὐδὲ τῶν ἀλόγων ὑπερορᾷ , ἀλλʼ ὅπως ἔχει πρὸς αὐτὰ καὶ διὰ τούτων καὶ διʼ ἄλλων ἀποδείκνυται .
Lemmas: ἐν ὁ ὁ καλέω Ἰουδαῖος γῆ ἤ Ἰδουμαῖος ἀείδω ὁ ἐπιχώριος κατά Ἡρώδης ὁ βασιλεύς ἔραμαι μεῖραξ ὡρικός δράκων μέγεθος μέγας , ὅς οὖν ἐπιφοιτάω εἶτα μέντοι ὁ προλέγω συλκαθεύδω σφόδρα ἐρωτικός . οὐκοῦν ὁ μεῖραξ ὁ ἐραστής οὐ θαρσέω , καίτοι προσέρπω ὡς ἔνειμι πρᾶος τε καί ἥμερος . ὑπεξέρχομαι οὖν , καί διατρίβω μείς , οἷος δήπου λήθη ὁ δράκων ἕξω κατά ὁ ὁ ἐράω ἀποδημία . ὁ δέ ἄρα ὁ ἐρημία ἐπιτείνω ὁ πάθος , καί φοιτάω μέν ὁσημέραι καί νύκτωρ · οὐ μήν ἐντυγχάνω ὅς βούλομαι , ὡς ἐραστής ἀτυχέω ἐν ὁ πόθος καί ἐκεῖνος ἀλγέω . ἐπεί δέ ὁ ἄνθρωπος ὑποστρέφω αὖθις , ὁ δέ ἀφικνέομαι , καί περιβάλλω ὁ λοιπός σῶμα , ὁ οὐρά ὁ κνήμη ὁ ἐράω πεφεισμένως παίω , ὑπερόπω τε καί μηνίω δῆθεν . οὔκουν ὁ καί ὁ Ζεύς ἄρχω αὐτός καί ὁ θεός ὁ ἄλλος οὐδέ ὁ ἄλογος ὑπεροράω , ἀλλά ὅπως ἔχω πρός αὐτός καί διά οὗτος καί διά ἄλλος ἀποδείκνυμι .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 6.18
οἱ ὄφεις ἑαυτοῖς συνεγνωκότες τὸν στόμαχον λεπτὸν καὶ μακρὸν ἔχουσιν , ὅμως ὄντες ἀδηφάγοι καὶ παμβορώτατοι , ὡς Ἀριστοτέλης λέγει , ἀνίστανται ὀρθοὶ καὶ ἐπʼ ἄκρας τῆς οὐρᾶς ἑστᾶσι , καὶ ἡ τροφὴ κατολισθάνει αὐτοῖς , καὶ ἐς τὸν ὄγκον τοῦ σώματος ἀποχωρεῖ · ἄποδες δὲ ὄντες εἶτα ἕρπουσιν ὤκιστα . ἤδη δὲ καὶ ἀκοντίων δίκην ἑαυτόν τις μεθίησι καὶ ἐπιφέρεται , καὶ τό γε ὄνομα ἐξ οὗ δρᾷ ἔχει · κέκληται γὰρ ἀκοντίας .
Lemmas: ὁ ὄφις ἑαυτοῦ συγγιγνώσκω ὁ στόμαχος λεπτός καί μακρός ἔχω , ὅμως εἰμί ἀδηφάγος καί πάμβορος , ὡς Ἀριστοτέλης λέγω , ἀνίστημι ὀρθός καί ἐπί ἄκρος ὁ οὐρά ἵστημι , καί ὁ τροφή κατολισθάνω αὐτός , καί εἰς ὁ ὄγκος ὁ σῶμα ἀποχωρέω · ἄπους δέ εἰμί εἶτα ἕρπω ὠκύς . ἤδη δέ καί ἀκόντιον δίκη ἑαυτοῦ τις μεθίημι καί ἐπιφέρω , καί ὁ γε ὄνομα ἐκ ὅς δράω ἔχω · καλέω γάρ ἀκοντίας .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 6.19
τῶν ἐν ᾠδαῖς τε καὶ μούσαις ὀρνίθων οὐδεὶς διαλέληθεν , ἀλλʼ ἴσμεν χελιδόνας καὶ κοσσύφους καὶ τὸ τῶν τεττίγων φῦλον , καὶ κίτταν λάλον καὶ βομβοῦσαν ἀκρίδα καὶ πάρνοπα ὑποκρίζοντα καὶ μὴ
Lemmas: ὁ ἐν ἀοιδή τε καί μοῦσα ὄρνις οὐδείς διαλάσθω , ἀλλά οἶδα χελιδών καί κόσσυφος καί ὁ ὁ τέττιξ φῦλον , καί κίσσα λάλος καί βομβέω ἀκρίς καί πάρνοψ ὑποκρίζω καί μή
claudius-aelianus.de-natura-animalium 6.20
σιωπῶσαν τρωξαλλίδα , ἁλκυόνας τε ἐπὶ τούτοις καὶ ψιττακούς · τῶν δὲ ἐνύδρων ὀλολυγὼν οὐ σιωπᾷ . φθέγγεται δὲ αὐτῶν τὰ μὲν γοερὰ καὶ θηλύφωνα , τὰ δὲ ὄρθια καὶ διάτορα · καὶ τὰ μὲν ἀπὸ τῶν κλάδων ἐπὶ τοὺς κλάδους μεταθέοντα ᾅδει , ὥσπερ οὖν οἴκους ἐξ οἴκων ἀμείβοντα , τὰ δὲ ἐν τοῖς λειμῶσι κατᾴδει , οἱονεὶ πανηγυρίζοντα , καὶ βίον ὡς ἂν εἴποις ἀνθηρὸν καὶ ἁβρὸν διαιτώμενα τὴν ἦρος ἐπιδημίαν μελῳδίαις ἔγωγʼ ἂν φαίην εὐφημεῖ . κύκνων δὲ πέρι καὶ ὅτου θεῶν θεράποντές εἰσιν ἀνωτέρω εἶπον . ἡ κίττα δʼ οὖν καὶ τῶν ἄλλων φωνημάτων μιμηλότατόν ἐστι , τοῦ δὲ ἀνθρωπικοῦ πλέον . ἰδιάξει δὲ ταῖς μιμήσεσι τῶν τοιούτων ὅ τε ἄνθος καλούμενος καὶ ἡ σάλπιγξ καὶ ἡ ἴυγξ καὶ ὁ κόραξ . καὶ ὁ μὲν ἄνθος ὑποκρίνεται χρεμέτισμα ἵππου , τὴν σάλπιγγα δὲ ἡ ὁμώνυμος , καὶ τὸν πλάγιον ἡ ἴυγξ αὐλόν · βούλεται δὲ τῶν ὄμβρων μιμεῖσθαι τὰς σταγόνας ὁ κόραξ . σκορπίων μὲν ὁ ἄρρην ἐστὶ χαλεπώτατος , ὁ δὲ θῆλυς δοκεῖ πραότερος . ἀκούω δὲ αὐτῶν λευκὸν εἶναι καὶ αὖ πάλιν πυρρόν τινα , καὶ καπνώδη ἄλλον καὶ μέλανα ἐπὶ τούτοις · πέπυσμαι δὲ καὶ χλωρὸν καὶ γαστρώδη τινά καὶ καρκινώδη ἄλλον · τόν γε μὴν χαλεπώτατον φλογώδη ᾅδουσι . παρείληφα δὲ ἄρα φήμῃ καὶ πτερωτοὺς καὶ δικέντρους τινάς · καί που ἑπτὰ ἔχων σφονδύλους ὤφθη τις . σκορπίος δὲ οὐκ ᾠὰ ἀλλὰ ζῷα ἀποτίκτει . χρὴ δὲ εἰδέναι ὅτι καί φασί τινες οὐκ ἐκ τῆς πρὸς ἀλλήλους ὁμιλίας γίνεσθαι τὴν ἐπιγονὴν τοῖς ζῴοις τοῖσδε , ἀλλʼ ἐς τὰ καύματα ἄγαν τίκτειν σκορπίους . ἐγχρίσας δὲ ἕκαστος αὐτῶν τὸ κέντρον ὁποῖα ἐργάζεται καὶ ἀναιρεῖ τίνα τρόπον ἀλλαχόθεν εἴσεσθε .
Lemmas: σιωπάω τρωξαλλίς , ἀλκυών τε ἐπί οὗτος καί ψιττακός · ὁ δέ ἔνυδρος ὀλολυγών οὐ σιωπάω . φθέγγομαι δέ αὐτός ὁ μέν γοερός καί θηλύφωνος , ὁ δέ ὄρθιος καί διάτορος · καί ὁ μέν ἀπό ὁ κλάδος ἐπί ὁ κλάδος μεταθέω ἀείδω , ὥσπερ οὖν οἶκος ἐκ οἶκος ἀμείβω , ὁ δέ ἐν ὁ λειμών κατᾴδω , οἱονεί πανηγυρίζω , καί βίος ὡς ἄν λέγω ἀνθηρός καί ἁβρός διαιτάω ὁ ἔαρ ἐπιδημία μελῳδία ἐγώ ἄν φημί εὐφημέω . κύκνος δέ περί καί ὅστις θεός θεράπων εἰμί ἄνω λέγω . ὁ κίσσα δέ οὖν καί ὁ ἄλλος φώνημα μιμηλός εἰμί , ὁ δέ ἀνθρωπικός πλείων . ἰδιάζω δέ ὁ μίμησις ὁ τοιοῦτος ὁ τε ἄνθος καλώ καί ὁ σάλπιγξ καί ὁ ἴυγξ καί ὁ κόραξ . καί ὁ μέν ἄνθος ὑποκρίνω χρεμέτισμα ἵππος , ὁ σάλπιγξ δέ ὁ ὁμώνυμος , καί ὁ πλάγιος ὁ ἴυγξ αὐλός · βούλομαι δέ ὁ ὄμβρος μιμέομαι ὁ σταγών ὁ κόραξ . σκορπίος μέν ὁ ἄρσην εἰμί χαλεπός , ὁ δέ θῆλυς δοκέω πρᾶος . ἀκούω δέ αὐτός λευκός εἰμί καί αὖ πάλιν πυρρός τις , καί καπνώδης ἄλλος καί μέλας ἐπί οὗτος · πυνθάνομαι δέ καί χλωρός καί γαστρώδης τις καί καρκινώδης ἄλλος · ὁ γε μήν χαλεπός φλογώδης ᾄδω . παρολαμβάνω δέ ἄρα φήμη καί πτερωτός καί δίκεντρος τις · καί που ἑπτά ἔχω σφόνδυλος ὁράω τις . σκορπίος δέ οὐ ᾠόν ἀλλά ζῷον ἀποτίκτω . χρή δέ οἶδα ὅτι καί φημί τις οὐ ἐκ ὁ πρός ἀλλήλων ὁμιλία γίγνομαι ὁ ἐπιγονή ὁ ζῷον ὅδε , ἀλλά εἰς ὁ καῦμα ἄγαν τίκτω σκορπίος . ἐγχρίω δέ ἕκαστος αὐτός ὁ κέντρον ὁποῖος ἐργάζομαι καί ἀναιρέω τίς τρόπος ἀλλαχόθεν οἶδα .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 6.21
ἐν Ἰνδοῖς , ὡς ἀκούω , ἐλέφας καὶ δράκων ἐστὶν ἔχθιστα . οὐκοῦν οἱ μὲν ἐλέφαντες ἀποσπῶντες τῶν δένδρων τοὺς κλάδους , ἐκείνους νέμονται . ὅπερ οὖν εἰδότες οἱ δράκοντες ἐπʼ αὐτὰ μὲν ἀνέρπουσιν , τὸ δὲ ἥμισυ σφῶν αὐτῶν τὸ οὐραῖον τῶν δένδρων περιβάλλουσι τῇ κόμῃ , τὸ δὲ ἐς τὴν κεφαλὴν προῖὸν ἥμισυ μεθῆκαν καλωδίου δίκην ἀπηρτημένον . καὶ ὃ μὲν προσῆλθεν ἀποδρέψασθαι τῶν ἀκρεμόνων ὁ ἐλέφας , ὁ δὲ δράκων ἐμπηδᾷ τοῖς ὀφθαλμοῖς καὶ ἐξορύττει , εἶτα τῷ τραχήλῳ περιερπύσας , τείνων τῷ οὐραίῳ μέρει καὶ σφίγγων θατέρῳ ἀπάγχει τὸ θηρίον ἀήθει βρόχῳ καὶ καινῷ .
Lemmas: ἐν Ἰνδός , ὡς ἀκούω , ἐλέφας καί δράκων εἰμί ἐχθρός . οὐκοῦν ὁ μέν ἐλέφας ἀποσπάω ὁ δένδρον ὁ κλάδος , ἐκεῖνος νέμω . ὅς οὖν οἶδα ὁ δράκων ἐπί αὐτός μέν ἀνέρπω , ὁ δέ ἥμισυς σφεῖς αὐτός ὁ οὐραῖος ὁ δένδρον περιβάλλω ὁ κόμη , ὁ δέ εἰς ὁ κεφαλή προί̈ειμι ἥμισυς μεθίημι καλώδιον δίκη ἀπαρτάω . καί ὁ μέν προσέρχομαι ἀποδρέπτομαι ὁ ἀκρέμων ὁ ἐλέφας , ὁ δέ δράκων ἐμπηδάω ὁ ὀφθαλμός καί ἐξορύσσω , εἶτα ὁ τράχηλος περιέρπω , τείνω ὁ οὐραῖος μέρος καί σφίγγω ἕτερος ἀπάγχω ὁ θηρίον ἀήθης βρόχος καί καινός .