claudius-aelianus.de-natura-animalium 8.22
χάριτος δὲ ἀπομνησθῆναι τὰ ζῷα καὶ κατὰ τοῦτο ἀγαθά . ἐν Τάραντι γίνεται γυνὴ τά τε ἄλλα σπουδῆς ἀξία καὶ οὖν καὶ σώφρων πρὸς τὸν ἄνδρα · Ἡρακληὶς ὄνομα αὐτῇ . περιεῖπε μὲν οὖν ζῶντα τὸν γεγαμηκότα εὖ μάλα κηδεμονικῶς · ἐπεὶ δὲ τὸν βίον οὗτος κατέστρεψε , τὰς ἀστικὰς ἡ προειρημένη γυνὴ μισεῖ διατριβὰς καὶ τὴν οἰκίαν , ἐν ᾗ τὸν ἄνδρα νεκρὸν ἐθεάσατο , καὶ ὡς εἶχε λύπης ἐς τοὺς τάφους μετοικίζεται , καὶ τοῖς ἠρίοις τοῦ ποτε ἀνδρὸς τλημόνως παρέμεινε , πιστὴν ἑαυτὴν τῷ κατὰ γῆς ὄντι ἀποφαίνουσα . καί ποτε ἦν ὥρα θέρειος , καὶ πελαργῶν ἔτι νεοττῶν πρόπειραν τῆς ἑαυτῶν πτήσεως λαμβανόντων εἶς ὁ μάλιστα νεαρὸς ἀκρατὴς ὢν ἔτι τῶν ταρσῶν κατώλισθε , καὶ τοῖν σκελοῖν συντρίβει τὸ ἕτερον . ἡ τοίνυν Ἡρακληὶς θεασαμένη τὸ πτῶμα καὶ τοῦ ποδὸς τὸ πάθος καταμαθοῦσα οἰκτείρει τὸν νεοττόν , καὶ ἀναλαβοῦσα σὺν πολλῇ τῇ φειδοῖ κατειλεῖ τὴν πληγήν , καὶ θεραπεύει καταιονήμασι καὶ ἐπιπλάσμασι , καὶ τροφὴν προσέφερε καὶ ποτὸν ὤρεγε , χρόνῳ δὲ τῷ εἰκότι ῥωσθέντα καὶ φύσαντα τὰ ὠκύπτερα ἐλεύθερον εἶναι μεθῆκεν . ὃ δὲ εἰδὼς ἐννοίᾳ τινὶ φυσικῇ καὶ θαυμαστῇ ὀφείλων ζωάγρια ᾤχετο ἀπιών . εἶτα ἐνιαυτοῦ διελθόντος ἣ μὲν ἔτυχεν ἦρος ὑπολάμποντος ἐν ἡλίῳ θερομένη , ὁ δὲ πελαργὸς ὁ ἰαθεὶς ὑπʼ αὐτῆς ἰδὼν τὴν εὐεργέτιν ὑφῆκε τῆς τῶν πτερῶν ὁρμῆς , καὶ ἑαυτὸν χθαμαλωτέρᾳ τῇ πτήσει κατάγων πλησίον γίνεται , καὶ χανὼν ἀνεμεῖ λίθον ἐς τὸν τῆς Ἡρακληίδος κόλπον , καὶ ἀναπετασθεὶς ἐπὶ τοῦ τέγους ἑαυτὸν ἐκάθισεν . ἣ δὲ τὰ πρῶτα ὡς εἰκὸς ἐθαύμασέ τε καὶ ἐκταραχθεῖσα ἠπόρει , τί εῖη τὸ πραχθὲν συμβαλεῖν οὐκ ἔχουσα · τὴν δʼ οὖν λίθον ἔνδον που κατέθετο , εἶτα νύκτωρ διυπνισθεῖσα ὁρᾷ αὐγήν τινα καὶ αἴγλην ἀφιεῖσαν , καὶ κατελάμπετο ὁ οἶκος ὡς ἐσκομισθείσης δᾳδός · τοσοῦτον ἄρα ἐκ τῆς βώλου τὸ σέλας ἀνῄει τε καὶ ἐτίκτετο . συλλαβοῦσα δὲ τὸν πελαργὸν καὶ ἐπαφωμένη κατενόησε τὴν ἐκ τῆς πληγῆς οὐλήν , καὶ ἐγνώρισε τοῦτον ἐκεῖνον εἶναι τὸν ὑπʼ αὐτῆς οἴκτου τε καὶ θεραπείας τετυχηκότα .
Lemmas: χάρις δέ ἀπομιμνήσκομαι ὁ ζῷον καί κατά οὗτος ἀγαθός . ἐν Τάρας γίγνομαι γυνή ὁ τε ἄλλος σπουδή ἄξιος καί οὖν καί σώφρων πρός ὁ ἀνήρ · Ἡρακληΐς ὄνομα αὐτός . περιέπω μέν οὖν ζάω ὁ γαμέω εὖ μάλα κηδεμονικός · ἐπεί δέ ὁ βίος οὗτος καταστρέφω , ὁ ἀστικός ὁ προλέγω γυνή μισέω διατριβή καί ὁ οἰκία , ἐν ὅς ὁ ἀνήρ νεκρός θεάομαι , καί ὡς ἔχω λύπη εἰς ὁ τάφος μετοικίζω , καί ὁ ἠρίον ὁ ποτέ ἀνήρ τλήμων παραμένω , πιστός ἑαυτοῦ ὁ κατά γῆ εἰμί ἀποφαίνω . καί ποτέ εἰμί ὥρα θέρειος , καί πελαργός ἔτι νεοσσός πρόπειρα ὁ ἑαυτοῦ πτῆσις λαμβάνω εἷς ὁ μάλα νεαρός ἀκρατής εἰμί ἔτι ὁ ταρσός κατολισθάνω , καί ὁ σκέλος συντρίβω ὁ ἕτερος . ὁ τοίνυν Ἡρακληΐς θεάομαι ὁ πτῶμα καί ὁ πούς ὁ πάθος καταμανθάνω οἰκτείρω ὁ νεοσσός , καί ἀναλαμβάνω σύν πολύς ὁ φειδώ κατειλέω ὁ πληγή , καί θεραπεύω καταιόνημα καί ἐπίπλασμα , καί τροφή προσφέρω καί ποτόν ὀρέγω , χρόνος δέ ὁ ἔοικα ῥώννυμι καί φύσας ὁ ὠκύπτερον ἐλεύθερος εἰμί μεθίημι . ὁ δέ οἶδα ἔννοια τις φυσικός καί θαυμαστός ὀφείλω ζωάγρια οἴχομαι ἀπέρχομαι . εἶτα ἐνιαυτός διέρχομαι ὁ μέν τυγχάνω ἔαρ ὑπολάμπω ἐν ἥλιος θέρω , ὁ δέ πελαργός ὁ ἰάομαι ὑπό αὐτός ὁράω ὁ εὐεργέτις ὑφίημι ὁ ὁ πτερόν ὁρμή , καί ἑαυτοῦ χθαμαλός ὁ πτῆσις κατάγω πλησίον γίγνομαι , καί χάσκω ἀνεμέω λίθος εἰς ὁ ὁ Ἡρακληΐς κόλπος , καί ἀναπετάννυμι ἐπί ὁ τέγος ἑαυτοῦ καθίζω . ὁ δέ ὁ πρότερος ὡς ἔοικα θαυμάζω τε καί ἐκταράσσω ἀπορέω , τίς εἰμί ὁ πράσσω συμβάλλω οὐ ἔχω · ὁ δέ οὖν λίθος ἔνδον που κατατίθημι , εἶτα νύκτωρ διυπνίζω ὁράω αὐγή τις καί αἴγλη ἀφίημι , καί καταλάμπω ὁ οἶκος ὡς εἰσκομίζω δαίς · τοσοῦτος ἄρα ἐκ ὁ βῶλος ὁ σέλας ἀνέρχομαι τε καί τίκτω . συλλαμβάνω δέ ὁ πελαργός καί ἐπαφάω κατανοέω ὁ ἐκ ὁ πληγή οὐλή , καί γνωρίζω οὗτος ἐκεῖνος εἰμί ὁ ὑπό αὐτός οἶκτος τε καί θεραπεία τυγχάνω .