claudius-aelianus.de-natura-animalium 4.21
θηρίον Ἰνδικὸν βίαιον τὴν ἀλκήν , μέγεθος κατὰ τὸν λέοντα τὸν μέγιστον , τὴν δὲ χρόαν ἐρυθρόν , ὡς κινναβάρινον εἶναι δοκεῖν , δασὺ δὲ ὡς κύνες , φωνῇ τῇ Ἰνδῶν μαρτιχόρας ὠνόμασται . τὸ πρόσωπον δὲ κέκτηται τοιοῦτον , ὡς δοκεῖν οὐ θηρίου τοῦτό γε , ἀλλὰ ἀνθρώπου ἔχειν . ὀδόντες δὲ τρίστοιχοι ἐμπεπήγασιν οἱ ἄνω αὐτῷ , τρίστοιχοι δὲ οἱ κάτω , τὴν ἀκμὴν ὀξύτατοι , τῶν κυνείων ἐκεῖνοι μείζους · τὰ δὲ ὦτα ἔοικεν ἀνθρώπῳ , μείζω δὲ καὶ δασέα · τοὺς δὲ ὀφθαλμοὺς γλαῦκός ἐστι , καὶ ἐοίκασιν ἀνθρωπίνοις καὶ οὗτοι . πόδας δέ μοι νόει καὶ ὄνυχας οἵους εἶναι λέοντος . τῇ δὲ οὐρᾷ ἄκρᾳ προσήρτηται σκορπίου κέντρον , καὶ εἴη ἂν ὑπὲρ πῆχυν τοῦτο , καὶ παρʼ ἑκάτερα αὐτῷ ἡ οὐρὰ κέντροις διείληε πται · τὸ δὲ οὐραῖον τὸ ἄκρον ἐς θάνατον ἐκέντηστὸν περιτυχόντα , καὶ διέφθειρε παραχρῆμα . ἐὰν δέ τις αὐτὸν διώκῃ , ὃ δὲ ἀφίησι τὰ κέντρα πλάγια ὡς βέλη , καὶ ἔστι τὸ ζῷον ἑκηβόλον . καὶ ἐς τοὔμπροσθεν μὲν ὅταν ἀπολύῃ τὰ κέντρα , ἀνακλᾷ τὴν οὐράν · ἐὰν δὲ ἐς τοὐπίσω κατὰ τοὺς Σάκας , ὃ δὲ ἀποτάδην αὐτὴν ἐξαρτᾷ . ὅτου δʼ ἂν τὸ βληθὲν τύχῃ , ἀποκτείνει · ἐλέφαντα δὲ οὐκ ἀναιρεῖ μόνον . τὰ δὲ ἀκοντιζόμενα κέντρα ποδιαῖα τὸ μῆκός ἐστι , σχοίνου δὲ τὸ πάχος . λέγει δὲ ἄρα Κτησίας καί φησιν ὁμολογεῖν αὐτῷ τοὺς Ἰνδούς , ἐν ταῖς χώραις τῶν ἀπολυομένων ἐκείνων κέντρων ὑπαναφύεσθαι ἄλλα , ὡς εἶναι τοῦ κακοῦ τοῦδε ἐπιγονήν . φιληδεῖ δέ , ὡς ὁ αὐτὸς λέγει , μάλιστα ἀνθρώπους ἐσθίων , καὶ ἀναιρεῖ γε ἀνθρώπους πολλούς , καὶ οὐ καθʼ ἕνα ἐλλοχᾷ , δύο δʼ ἂν ἐπίθοιτο καὶ τρισί , καὶ κρατεῖ τῶν τοσούτων μόνος . καταγωνίζεται δὲ καὶ τῶν ζῴων τὰ λοιπά , λέοντα δὲ οὐκ ἂν καθέλοι ποτέ . ὅτι δὲ κρεῶν ἀνθρωπείων ἐμπιπλάμενον τόδε τὸ ζῷον ὑπερήδεται , κατηγορεῖ καὶ τὸ ὄνομα · νοεῖ γὰρ τῇ Ἑλλήνων φωνῇ ἀνθρωποφάγον αὐτὸ εἶναι . ἐκ δὲ τοῦ ἔργου καὶ κέκληται . πέφυκε δὲ κατὰ τὴν ἔλαφον ὤκιστος . τὰ βρέφη δὲ τῶνδε τῶν ζῴων Ἰνδοὶ θηρῶσιν ἀκέντρους τὰς οὐρὰς ἔχοντα , καὶ λίθῳ γε διαθλῶσιν αὐτάς , ἵνα ἀδυνατῶσι τὰ κέντρα ἀναφύειν . φωνὴν δὲ σάλπιγγος ὡς ὅτι ἐγγυτάτω προΐεται . λέγει δὲ καὶ ἑορακέναι τόδε τὸ ζῷον ἐν Πέρσαις Κτησίας ἐξ Ἰνδῶν κομισθὲν δῶρον τῷ Περσῶν βασιλεῖ , εἰ δή τῳ ἱκανὸς τεκμηριῶσαι ὑπὲρ τῶν τοιούτων Κτησίας . ἀκούσας γε μὴν τὰ ἴδιά τις τοῦδε τοῦ ζῴου εἶτα μέντοι τῷ συγγραφεῖ τῷ Κνιδίῳ προσεχέτω .
Lemmas: θηρίον Ἰνδικός βίαιος ὁ ἀλκή , μέγεθος κατά ὁ λέων ὁ μέγας , ὁ δέ χροιά ἐρυθρός , ὡς κινναβάρινος εἰμί δοκέω , δασύς δέ ὡς κύων , φωνή ὁ Ἰνδός μαρτιχόρας ὀνομάζω . ὁ πρόσωπον δέ κτάομαι τοιοῦτος , ὡς δοκέω οὐ θηρίον οὗτος γε , ἀλλά ἄνθρωπος ἔχω . ὀδούς δέ τρίστοιχος γιμπεπήσγω ὁ ἄνω αὐτός , τρίστοιχος δέ ὁ κάτω , ὁ ἀκμή ὀξύς , ὁ κύνειος ἐκεῖνος μέγας · ὁ δέ οὖς ἔοικα ἄνθρωπος , μέγας δέ καί δασύς · ὁ δέ ὀφθαλμός γλαῦκος εἰμί , καί γιοίσκω ἀνθρώπινος καί οὗτος . πούς δέ ἐγώ νοέω καί ὄνυξ οἷος εἰμί λέων . ὁ δέ οὐρά ἄκρος προσαρτέω σκορπίος κέντρον , καί εἰμί ἄν ὑπέρ πῆχυς οὗτος , καί παρά ἑκάτερος αὐτός ὁ οὐρά κέντρον διαιρέω πτω · ὁ δέ οὐραῖος ὁ ἄκρος εἰς θάνατος κεντηστός περιτυγχάνω , καί διαφθείρω παραχρῆμα . ἐάν δέ τις αὐτός διώκω , ὁ δέ ἀφίημι ὁ κέντρον πλάγιος ὡς βέλος , καί εἰμί ὁ ζῷον ἑκηβόλος . καί εἰς ἔμπροσθεν μέν ὅταν ἀπολύω ὁ κέντρον , ἀνακλάω ὁ οὐρά · ἐάν δέ εἰς ὀπίσω κατά ὁ Σάκαι , ὁ δέ ἀποτάδην αὐτός ἐξαρτάω . ὅστις δέ ἄν ὁ βάλλω τυγχάνω , ἀποκτείνω · ἐλέφας δέ οὐ ἀναιρέω μόνος . ὁ δέ ἀκοντίζω κέντρον ποδιαῖος ὁ μῆκος εἰμί , σχοῖνος δέ ὁ πάχος . λέγω δέ ἄρα Κτησίας καί φημί ὁμολογέω αὐτός ὁ Ἰνδός , ἐν ὁ χώρα ὁ ἀπολύω ἐκεῖνος κέντρον ὑπαναφύω ἄλλος , ὡς εἰμί ὁ κακός ὅδε ἐπιγονή . φιληδέω δέ , ὡς ὁ αὐτός λέγω , μάλα ἄνθρωπος ἐσθίω , καί ἀναιρέω γε ἄνθρωπος πολύς , καί οὐ κατά εἷς ἐλλοχάω , δύο δέ ἄν ἐπιτίθημι καί τρεῖς , καί κρατέω ὁ τοσοῦτος μόνος . καταγωνίζομαι δέ καί ὁ ζῷον ὁ λοιπός , λέων δέ οὐ ἄν καθαιρέω ποτέ . ὅτι δέ κρέας ἀνθρώπειος ἐμπίμπλημι ὅδε ὁ ζῷον ὑπερήδομαι , κατηγορέω καί ὁ ὄνομα · νοέω γάρ ὁ Ἕλλην φωνή ἀνθρωποφάγος αὐτός εἰμί . ἐκ δέ ὁ ἔργον καί καλέω . φύω δέ κατά ὁ ἔλαφος ὠκύς . ὁ βρέφος δέ ὅδε ὁ ζῷον Ἰνδός θηράω ἄκεντρος ὁ οὐρά ἔχω , καί λίθος γε διαθλάω αὐτός , ἵνα ἀδυνατόω ὁ κέντρον ἀναφύω . φωνή δέ σάλπιγξ ὡς ὅτι ἐγγύς προΐκω . λέγω δέ καί ὁράω ὅδε ὁ ζῷον ἐν Πέρσης Κτησίας ἐκ Ἰνδός κομίζω δῶρον ὁ Πέρσης βασιλεύς , εἰ δή τις ἱκανός τεκμηριόω ὑπέρ ὁ τοιοῦτος Κτησίας . ἀκούω γε μήν ὁ ἴδιος τις ὅδε ὁ ζῷον εἶτα μέντοι ὁ συγγραφεύς ὁ Κνίδιος προσέχω .