ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
claudius-aelianus.de-natura-animalium 8.19
ἡ ὗς γνωρίζει τοῦ συβώτου τὴν φωνήν , καὶ ὑπακούει καλοῦντος , κἂν ᾖ πλανηθεῖσα · πλησίον δὲ τούτου τὸ μαρτύριον . τῇ γῇ τῇ Τυρρηνίδι κακοῦργοι ναῦν λῄστειραν προσέσχον , καὶ προσανελθόντες αὐλίῳ περιτυγχάνουσι , καὶ ἦν συβωτῶν τὸ αὔλιον , καὶ εἶχε πολλὰς ὗς . ταύτας οὖν συλλαβόντες ἐς τὴν ναῦν ἐνέβαλον , καὶ ἀπολύσαντες τὰ πείσματα εἴχοντο τοῦ πλοῦ . οἱ τοίνυν συβῶται παρόντων μὲν τῶν λῃστῶν ἡσύχαζον , ἐπεὶ δὲ ἔτυχον τῆς γῆς ἀποσαλεύσαντες , ὅσσον τε γέγωνε βοήσας , ἐνταῦθά τοι τὰς σῦς τῇ συνήθει βοῇ ὀπίσω παρὰ σφᾶς ἀπεκάλουν οἱ συβῶται . αἳ δὲ ὡς ἤκουσαν , ἐπὶ θάτερα τοῦ πλοίου ἑαυτὰς συνώσασαι ἀνέτρεψαν αὐτό . καὶ οἱ μὲν κακοῦργοι παραχρῆμα διεφθάρησαν , αἱ δὲ ὗς παρὰ τοὺς ἑαυτῶν δεσπότας ἀπενήξαντο .
Lemmas: ὁ ὗς γνωρίζω ὁ συβώτης ὁ φωνή , καί ὑπακούω καλέω , ἐάν εἰμί πλανάω · πλησίος δέ οὗτος ὁ μαρτύριον . ὁ γῆ ὁ Τυρρηνίς κακοῦργος ναῦς λῄστειρα προσέχω , καί προσανέρχομαι αὔλιον περιτυγχάνω , καί εἰμί συβώτης ὁ αὔλιον , καί ἔχω πολύς ὗς . οὗτος οὖν συλλαμβάνω εἰς ὁ ναῦς ἐμβάλλω , καί ἀπολύω ὁ πεῖσμα ἔχω ὁ πλόος . ὁ τοίνυν συβώτης πάρειμι μέν ὁ λῃστής ἡσυχάζω , ἐπεί δέ τυγχάνω ὁ γῆ ἀποσαλεύω , ὅσος τε γέγωνα βοάω , ἐνταῦθα τοι ὁ ὗς ὁ συνήθης βοή ὀπίσω παρά σφεῖς ἀποκαλέω ὁ συβώτης . ὁ δέ ὡς ἀκούω , ἐπί ἕτερος ὁ πλοῖον ἑαυτοῦ συνωθέω ἀνατρέπω αὐτός . καί ὁ μέν κακοῦργος παραχρῆμα διαφθείρω , ὁ δέ ὗς παρά ὁ ἑαυτοῦ δεσπότης ἀπονήχομαι .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 8.20
ζηλότυπον δὲ εἶναι καὶ τὸν πελαργόν φασιν . ἐν γοῦν Κραννῶνι τῆς Θετταλίας Ἀλκινόην ὄνομα γυναῖκα ὡραίαν ὁ γήμας ἀπολιπὼν οἴκοι ἔς τινα ἐστείλατο ἀποδημίαν . ἡ τοίνυν Ἀλκινόη ὡμίλει τῶν θεραπόντων τινί . τοῦτο συνιδὼν ὁ πελαργὸς ὁ οἰκέτης οὐχ ὑπέμεινεν , ἀλλὰ ἐτιμώρησε τῷ δεσπότῃ . προσπηδῶν γοῦν ἐπήρωσε τῆς ἀνθρώπου τὴν ὄψιν . ἀνωτέρω μὲν ἐμνήσθην πορφυρίωνος ζηλοτυπίας εἶτα κυνὸς τοιούτου , νῦν γε μὴν πελαργοῦ τὰ ἴσα ἐκείνοις ἐς νοσοῦντα γάμον .
Lemmas: ζηλότυπος δέ εἰμί καί ὁ πελαργός φημί . ἐν γοῦν Κραννών ὁ Θεσσαλία Ἀλκινόη ὄνομα γυνή ὡραῖος ὁ γαμέω ἀπολείπω οἴκοι εἰς τις στέλλω ἀποδημία . ὁ τοίνυν Ἀλκινόη ὁμιλέω ὁ θεράπων τις . οὗτος συνοράω ὁ πελαργός ὁ οἰκέτης οὐ ὑπομένω , ἀλλά τιμωρέω ὁ δεσπότης . προσπηδάω γοῦν πηρόω ὁ ἄνθρωπος ὁ ὄψις . ἀνώτερος μέν μιμνῄσκω πορφυρίων ζηλοτυπία εἶτα κύων τοιοῦτος , νῦν γε μήν πελαργός ὁ ἴσος ἐκεῖνος εἰς νοσέω γάμος .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 8.21
μεταβάλλει δὲ τὰς χρόας τὰ πρόβατα ἐκ τῆς περὶ τὸ πῶμα ἀλλαγῆς κατὰ τὴν τῶν ποταμῶν ἰδιότητα · ἡ δὲ ὥρα τοῦ ἔτους , καθʼ ἣν ἀπαντᾷ τοῦτο αὐτοῖς , ὁ τῆς μίξεως καιρός ἐστιν . γίνεται οὖν καὶ ἐκ λευκῶν μέλανα , καὶ ἔμπαλιν τρέπει τὴν χρόαν . φιλεῖ δέ πως ταῦτα γίνεσθαι περί τε τὸν ἐν Ἀντανδρίᾳ ποταμὸν καὶ τὸν ἐν Θρᾴκῃ , οὗ τὸ ὄνομα ἐροῦσιν οἱ πάροικοι Θρᾷκες . ὁ δὲ ἐν Τροίᾳ Σκάμανδρος ἐπεὶ ξανθὰς ἀποφαίνει πινούσας τὰς οἶς , πρὸς τῷ Σκαμάνδρῳ τῷ ἐξ ἀρχῆς ἄλλο ὄνομα ἡ τῶν προβάτων ἐπίκτητος χρόα ἔθετο αὐτῷ τὸ Ξάνθου .
Lemmas: μεταβάλλω δέ ὁ χροιά ὁ πρόβατον ἐκ ὁ περί ὁ πῶμα ἀλλαγή κατά ὁ ὁ ποταμός ἰδιότης · ὁ δέ ὥρα ὁ ἔτος , κατά ὅς ἀπαντάω οὗτος αὐτός , ὁ ὁ μίξις καιρός εἰμί . γίγνομαι οὖν καί ἐκ λευκός μέλας , καί ἔμπαλιν τρέπω ὁ χροιά . φιλέω δέ πως οὗτος γίγνομαι περί τε ὁ ἐν Ἀντάνδριος ποταμός καί ὁ ἐν Θρᾴκη , ὅς ὁ ὄνομα λέγω ὁ πάροικος Θρᾷξ . ὁ δέ ἐν Τροία Σκάμανδρος ἐπεί ξανθός ἀποφαίνω πίνω ὁ ὄις , πρός ὁ Σκάμανδρος ὁ ἐκ ἀρχή ἄλλος ὄνομα ὁ ὁ πρόβατον ἐπίκτητος χροιά τίθημι αὐτός ὁ Ξάνθος .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 8.23
ἀστακὸν εἰ λάβοις καὶ πορρωτάτω κομίσειας , σημεῖον καταλιπὼν ἔνθεν αὐτὸν τεθήρακας , εὑρήσεις τὸν αὐτὸν ἐνταῦθα , ὅθεν καὶ συνείληπται . λέγω δέ , εἰ παρὰ τὴν θάλατταν κομίσας εἶτα καταθεῖο αὐτόν που πλησίον , ὡς ἑρπύσαι δυνηθῆναι ἐς τὴν θάλατταν .
Lemmas: ἀστακός εἰ λαμβάνω καί πρόσω κομίζω , σημεῖον καταλείπω ἔνθεν αὐτός θηράω , εὑρίσκω ὁ αὐτός ἐνταῦθα , ὅθεν καί συλλαμβάνω . λέγω δέ , εἰ παρά ὁ θάλασσα κομίζω εἶτα κατατίθημι αὐτός που πλησίον , ὡς ἕρπω δύναμαι εἰς ὁ θάλασσα .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 8.24
Ἀγρεὺς τὸ ὄνομα , τὴν φύσιν πτηνός , τὸ γένος κοσσύφων φράτωρ , μέλας τὴν χρόαν , μουσικὸς τὴν γλῶτταν . κέκληται δὲ ἀγρεύς , καὶ δικαίως · τῷ γάρ τοι μέλει τῶν ἄλλων ὀρνέων αἱρεῖ τὰ ἁπαλὰ προσπετόμενα τῇ τῆς εὐμουσίας θέλξει . εἰδὼς οὖν τὸ συμφυὲς αὐτῷ πλεονέκτημα , ἔοικε χρῆσθαι τῷ παρὰ τῆς φύσεως δώρῳ ἐς ἡδονὴν ἅμα καὶ τροφήν · ἀκούων μὲν γὰρ ἑαυτοῦ εὐφραίνεται , θηρῶν δὲ τὰ προσιόντα ἐμπίπλαται . τοῦτον εἴ τίς ποτε ἐθήρασε καὶ ἐν οἰκίσκῳ καθεῖρξεν , οὐδὲν αὐτῷ πλέον τὸ τῆς σπουδῆς · ἔχει γὰρ ἄφωνον ὄρνιν , ὥσπερ οὖν τὸν θηράσαντα ὑπὲρ τῆς δουλείας ἀμυνόμενον τῇ σιωπῇ .
Lemmas: ἀγρεύς ὁ ὄνομα , ὁ φύσις πτηνός , ὁ γένος κόσσυφος φράτωρ , μέλας ὁ χροιά , μουσικός ὁ γλῶσσα . καλέω δέ ἀγρεύς , καί δίκαιος · ὁ γάρ τοι μέλος ὁ ἄλλος ὄρνεον αἱρέω ὁ ἁπαλός προσπέτομαι ὁ ὁ εὐμουσία θέλξις . οἶδα οὖν ὁ συμφυής αὐτός πλεονέκτημα , ἔοικα χράω ὁ παρά ὁ φύσις δῶρον εἰς ἡδονή ἅμα καί τροφή · ἀκούω μέν γάρ ἑαυτοῦ εὐφραίνω , θηράω δέ ὁ προσέρχομαι ἐμπίμπλημι . οὗτος εἰ τίς ποτέ θηράω καί ἐν οἰκίσκος κατείργω , οὐδείς αὐτός πολύς ὁ ὁ σπουδή · ἔχω γάρ ἄφωνος ὄρνις , ὥσπερ οὖν ὁ θηράω ὑπέρ ὁ δουλεία ἀμύνω ὁ σιωπή .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 8.25
ἀνωτέρω εἶπον ἣν οἱ τροχίλοι κατατίθενται ἐς τοὺς κροκοδείλους εὐεργεσίαν , ἧσπερ ἐν τοῖς Αἰγυπτίοις μέμνηται καὶ Ἡρόδοτος λόγοις · ὃ δὲ οὐκ εἶπον εἰδώς , τοῦτο εἰρήσεται νῦν , ἵνα καὶ ἄλλος μάθῃ . ὁ μὲν τροχίλος ὄρνις ἐστὶ τῶν ἑλείων εἷς , καὶ παρὰ τὰς ὄχθας τῶν ποταμῶν ἀλᾶται καὶ ὅ τι ἂν τύχῃ παρεκλέγων βόσκεται , τρέφει δὲ αὐτὸν καὶ ὁ κροκόδειλος οἷς εἶπον . καὶ ἐκεῖνος αὐτὸν ἀμείβεται καθεύδοντος προμηθῶς ἔχων καὶ ὑπεραγρυπνῶν αὐτοῦ · κειμένῳ μὲν γὰρ καὶ ὑπνώττοντι ἐπιβουλεύει ὁ ἰχνεύμων , καὶ ἐμφὺς τῇ δέρῃ πολλάκις ἀπέπνιξεν αὐτόν · ἀλλʼ ὅ γε τροχίλος βοᾷ , καὶ παίει κατὰ τῆς ῥινὸς αὐτόν , καὶ ἀνίστησι καὶ πρὸς τὸν ἐχθρὸν ὑποθήγει . εἰ μὲν οὖν χρὴ τὸν ὄρνιν ἐπαινεῖν οὕτως ἔχοντα φροντιστικῶς ζῴου παμβόρου καὶ ἀδηφάγου , εἰσόμεθα · τὸ δʼ οὖν ἴδιον τῶνδε τῶν ζῴων εἶπον .
Lemmas: ἄνω λέγω ὅς ὁ τροχίλος κατατίθημι εἰς ὁ κροκόδειλος εὐεργεσία , ὅς ἐν ὁ Αἰγύπτιος μιμνῄσκω καί Ἡρόδοτος λόγος · ὅς δέ οὐ λέγω οἶδα , οὗτος λέγω νῦν , ἵνα καί ἄλλος μανθάνω . ὁ μέν τροχίλος ὄρνις εἰμί ὁ ἕλειος εἷς , καί παρά ὁ ὄχθη ὁ ποταμός ἀλάομαι καί ὅς τις ἄν τυγχάνω παρεκλέγω βόσκω , τρέφω δέ αὐτός καί ὁ κροκόδειλος ὅς λέγω . καί ἐκεῖνος αὐτός ἀμείβω καθεύδω προμηθής ἔχω καί ὑπεραγρυπνέω αὐτός · κεῖμαι μέν γάρ καί ὑπνώσσω ἐπιβουλεύω ὁ ἰχνεύμων , καί ἐμφύω ὁ δειρή πολλάκις ἀποπνίγω αὐτός · ἀλλά ὁ γε τροχίλος βοάω , καί παίω κατά ὁ ῥίς αὐτός , καί ἀνίστημι καί πρός ὁ ἐχθρός ὑποθήγω . εἰ μέν οὖν χρή ὁ ὄρνις ἐπαινέω οὕτως ἔχω φροντιστικός ζῷον πάμβορος καί ἀδηφάγος , οἶδα · ὁ δέ οὖν ἴδιος ὅδε ὁ ζῷον λέγω .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 8.26
ἡ τρυγὼν ʽοὔ φημι νῦν τὴν ὑπαέριον , ἀλλὰ τὴν ἐν τῇ θαλάττᾐ ὅτε βούλεται , νήχεται , καὶ αὖ πάλιν ἀρθεῖσα πέτεται . ἔχει δὲ κέντρον , οὗ καὶ ἀνωτέρω μνήμην ἐποιησάμην , θανατηφόρον . τὸ μὲν οὖν κεντεῖν καὶ ζῷα ἄλογα καὶ ἀνθρώπους καὶ παραχρῆμα ἀπολλύναι , οὔπω παράδοξόν ἐστιν · ὃ δὲ ἄξιον ἐκπεπλῆχθαι , τοῦτο εἰρήσεται . δένδρῳ τῷ μεγίστῳ καὶ πάνυ εὐθαλεῖ καὶ εὐερνεῖ καὶ λίαν τεθηλότι τὴν χλόην εἰ προσαγάγοις τὸ κέντρον καὶ νύξειας τὸ δένδρον , οὐ μετὰ μακρὸν ἐκβάλλει τὰ φύλλα · καὶ ἐκείνων καταρρεόντων ἐς τὴν γῆν τὸ πᾶν πρέμνον αὐαίνεται καὶ ἔοικεν ἡλιοβλήτῳ .
Lemmas: ὁ τρυγών οὖ φημί νῦν ὁ ὑπαέριος , ἀλλά ὁ ἐν ὁ θάλασσα ὅτε βούλομαι , νήχω , καί αὖ πάλιν ἀείρω πέτομαι . ἔχω δέ κέντρον , ὅς καί ἀνώτερος μνήμη ποιέω , θανατηφόρος . ὁ μέν οὖν κεντέω καί ζῷον ἄλογος καί ἄνθρωπος καί παραχρῆμα ἀπόλλυμι , οὔπω παράδοξος εἰμί · ὅς δέ ἄξιος ἐκπλήσσω , οὗτος λέγω . δένδρον ὁ μέγας καί πάνυ εὐθαλής καί εὐερνής καί λίαν θάλλω ὁ χλόη εἰ προσάγω ὁ κέντρον καί νύσσω ὁ δένδρον , οὐ μετά μακρός ἐκβάλλω ὁ φύλλον · καί ἐκεῖνος καταρρέω εἰς ὁ γῆ ὁ πᾶς πρέμνον αὐαίνω καί ἔοικα ἡλιόβλητος .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 8.27
τίκτεται ἐλέφας κατὰ τὴν κεφαλὴν ἐκπηδῶν , τὸ δὲ μέγεθός ἐστι τοῦ τικτομένου κατὰ δέλφακα τὴν μεγίστην . μιᾷ δὲ μητρὶ πλείω ἐλεφαντίσκια ἕπεται , φασίν . εἰ δὲ βούλοιο τῶν βρεφῶν νεογόνων ὄντων προσάψασθαι , αἱ μητέρες οὐδὲν ἀγανακτοῦσιν ἀλλὰ ἐῶσι · συνιᾶσι γὰρ ὅτι μήτε ἐπὶ λύμῃ τις ἐπιψαύει αὐτῶν μήτε ἐπὶ κολάσει , ἀλλὰ φιλοφρονούμενοι πάντες καὶ κολακεύοντες . ἐπεὶ τίς ἂν τὸ τηλικοῦτον βλάψειεν ; ὅταν δὲ θηρώμενοι ἐμπέσωσιν ἐς τὴν τάφρον , καὶ ἴδωσιν ὅτι λοιπὸν ἄφυκτα αὐτοῖς ἐστι , τοῦ μὲν τέως θυμοῦ τοῦ σὺν τῇ ἐλευθερίᾳ λήθην λαμβάνουσι , καὶ ὀρεγόντων σιτία ἑτοίμως προσίενται , καὶ ὕδωρ προτεινόντων πίνουσι , καὶ οἶνον ἐγχεόντων ἐς τὰς προβοσκίδας οἳ δὲ τὴν φιλοτησίαν οὐκ ἀναίνονται .
Lemmas: τίκτω ἐλέφας κατά ὁ κεφαλή ἐκπηδάω , ὁ δέ μέγεθος εἰμί ὁ τίκτω κατά δέλφαξ ὁ μέγας . εἷς δέ μήτηρ πολύς ἐλεφαντίσκιον ἕπομαι , φημί . εἰ δέ βούλομαι ὁ βρέφος νεόγονος εἰμί προσάπτω , ὁ μήτηρ οὐδείς ἀγανακτέω ἀλλά ἐάω · συνίημι γάρ ὅτι μήτε ἐπί λύμη τις ἐπιψαύω αὐτός μήτε ἐπί κόλασις , ἀλλά φιλοφρονέομαι πᾶς καί κολακεύω . ἐπεί τίς ἄν ὁ τηλικοῦτος βλάπτω ; ὅταν δέ θηράω ἐμπίπτω εἰς ὁ τάφρος , καί ὁράω ὅτι λοιπός ἄφυκτος αὐτός εἰμί , ὁ μέν τέως θυμός ὁ σύν ὁ ἐλευθερία λήθη λαμβάνω , καί ὀρέγω σιτίον ἑτοῖμος προσίημι , καί ὕδωρ προτείνω πίνω , καί οἶνος ἐγχέω εἰς ὁ προβοσκίς ὁ δέ ὁ φιλοτήσιος οὐ ἀναίνομαι .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 8.28
τὸν ἰχθὺν τὸν ἔλλοπα ἱερὸν ἰχθὺν ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ κληθῆναι νομίζουσι . λέγει δέ τις λόγος σπάνιον μὲν αὐτὸν εἶναι , ἐν δὲ τῷ κατὰ Παμφυλίαν πελάγει θηρᾶσθαι , γλίσχρως δὲ καὶ ἐκεῖθι . ἐὰν δὲ ἁλῷ , στεφάνοις μὲν αὐτοὶ σφᾶς αὐτοὺς ὑπὲρ τῆς εὐερμίας ἀγλαΐζουσι , στεφανοῦσι δὲ καὶ τὰς ἁλιάδας , καταίρουσί τε κρότῳ καὶ αὐλοῖς τὸ θήραμα μαρτυρόμενοι . οἳ δὲ οὐ τοῦτον ἀλλὰ τὸν ἀνθίαν νομίζουσιν ἱερόν . τὸ δὲ αἴτιον , ἔνθα ἄν ὅδε φανῇ τῆς θαλάττης , ἀνάγκη δήπου τὸν χῶρον ἄθηρον εἶναι σπονδάς τε ἰχθύσι πρὸς πᾶν ὅσον ὑδροθηρικόν , καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ ἰχθύες θαρροῦντες ἀποτίκτουσι . φύσεως δὲ ἀπόρρητα ἐλέγχειν οὐκ ἐμόν , καὶ εἰκότως , ἐπεὶ καὶ ἀλεκτρυόνα δέδοικε λέων καὶ τὸν αὐτὸν βασιλίσκος καὶ μέντοι καὶ ὗν ἐλέφας · τὰς δὲ αἰτίας ὅσοι σχολὴν ἄγουσι πολλὴν ζητοῦντες τοῦ μὲν χρόνου καταφρονήσουσιν , οὐ μὴν ἐς τέλος ἀφίξονται τῆς σπουδῆς .
Lemmas: ὁ ἰχθῦς ὁ ἔλλοψ ἱερός ἰχθῦς ὑπό ὁ ποιητής καλέω νομίζω . λέγω δέ τις λόγος σπάνιος μέν αὐτός εἰμί , ἐν δέ ὁ κατά Παμφυλία πέλαγος θηράω , γλίσχρος δέ καί ἐκεῖθι . ἐάν δέ ἁλίσκομαι , στέφανος μέν αὐτός σφεῖς αὐτός ὑπέρ ὁ εὐερμία ἀγλαίζω , στεφανόω δέ καί ὁ ἁλιάς , καταίρω τε κρότος καί αὐλός ὁ θήραμα μαρτύρομαι . ὁ δέ οὐ οὗτος ἀλλά ὁ ἀνθίας νομίζω ἱερός . ὁ δέ αἴτιος , ἔνθα ἄν ὅδε φαίνω ὁ θάλασσα , ἀνάγκη δήπου ὁ χῶρος ἄθηρος εἰμί σπονδή τε ἰχθῦς πρός πᾶς ὅσος ὑδροθηρικός , καί αὐτός δέ ὁ ἰχθῦς θαρσέω ἀποτίκτω . φύσις δέ ἀπόρρητος ἐλέγχω οὐ ἐμός , καί ἔοικα , ἐπεί καί ἀλεκτρυών δείδω λέων καί ὁ αὐτός βασιλίσκος καί μέντοι καί ὗς ἐλέφας · ὁ δέ αἰτία ὅσος σχολή ἄγω πολύς ζητέω ὁ μέν χρόνος καταφρονέω , οὐ μήν εἰς τέλος ἀφικνέομαι ὁ σπουδή .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.1
ὁ λέων ἤδη προήκων τὴν ἡλικίαν καὶ γήρᾳ βαρὺς γεγενημένος θηρᾶν μὲν ἥκιστός ἐστιν , ἀσμένως δὲ ἀναπαύεται ἐν ταῖς ὑπάντροις ἢ λοχμώδεσι καταδρομαῖς , καὶ τῶν θηρίων οὐδὲ τοῖς ἀσθενεστάτοις ἐπιθαρρεῖ , τόν τε αὑτοῦ χρόνον ὑφορώμενος καὶ τὸ τοῦ σώματος ἐννοῶν ἀσθενές . οἱ δὲ ἐξ αὐτοῦ γεγενημένοι θαρροῦντες τῇ τῆς ἡλικίας ἀκμῇ καὶ τῇ ῥώμῃ τῇ συμφυεῖ προΐασι μὲν ἐπὶ θήραν , ἐπάγονται δὲ καὶ τὸν ἤδη γέροντα , ὠθούντες αὐτόν · εἶτα ἐπὶ μεσης τῆς ὁδοῦ ἧς ἐλθεῖν δεῖ καταλιπόντες , ἔχονται τῆς ἄγρας αὐτοί , καὶ τυχόντες τοσούτων ὅσα ἀποχρήσει καὶ αὐτοῖς καὶ τῷ γεγεννηκότι σφᾶς , βρυχησάμενοι γενναῖόν τε καὶ διάτορον καλοῦσιν ὡς δαιτυμόνα ἑστιάτορες ἐπὶ θοίνην οἱ νέοι τὸν γεγηρακότα , τὸν πατέρα οἱ παῖδες . ὃ δὲ ἡσυχῆ καὶ βάδην καὶ οἷον ἕρπων ἔρχεται , καὶ περιβαλὼν τοὺς παῖδας , καὶ τῇ γλώττῃ μικρὰ ὑποσήνας , ὥσπερ οὖν ἐπαινῶν τῆς εὐθηρίας , ἔχεται τοῦ δείπνου , καὶ σὺν τοῖς υἱέσιν ἑστιᾶται . καὶ Σόλων μὲν τοῖς λέουσιν οὐ κελεύει ταῦτα , διδάσκει δὲ ἡ φύσις , ᾗ νόμων ἀνθρωπικῶν οὐδὲν μέλει · γίνεται δὲ ἄτρεπτος αὕτη νόμος .
Lemmas: ὁ λέων ἤδη προήκω ὁ ἡλικία καί γῆρας βαρύς γίγνομαι θηράω μέν ἦκα εἰμί , ἄσμενος δέ ἀναπαύω ἐν ὁ ὕπαντρος ἤ λοχμώδης καταδρομή , καί ὁ θηρίον οὐδέ ὁ ἀσθενής ἐπιθαρσέω , ὁ τε ἑαυτοῦ χρόνος ὑφοράω καί ὁ ὁ σῶμα ἐννοέω ἀσθενής . ὁ δέ ἐκ αὐτός γίγνομαι θαρσέω ὁ ὁ ἡλικία ἀκμή καί ὁ ῥώμη ὁ συμφυής προίαμι μέν ἐπί θήρα , ἐπάγω δέ καί ὁ ἤδη γέρων , ὠθέω αὐτός · εἶτα ἐπί μέσος ὁ ὁδός ὅς ἔρχομαι δέω καταλείπω , ἔχω ὁ ἄγρα αὐτός , καί τυγχάνω τοσοῦτος ὅσος ἀποχράω καί αὐτός καί ὁ γεννέω σφεῖς , βρυχάομαι γενναῖος τε καί διάτορος καλέω ὡς δαιτυμών ἑστιάτωρ ἐπί θοίνη ὁ νέος ὁ γιγηράσκω , ὁ πατήρ ὁ παῖς . ὁ δέ ἡσυχῆ καί βάδην καί οἷος ἕρπω ἔρχομαι , καί περιβάλλω ὁ παῖς , καί ὁ γλῶσσα μικρός ὑποσαίνω , ὥσπερ οὖν ἐπαινέω ὁ εὐθηρία , ἔχω ὁ δεῖπνον , καί σύν ὁ υἱός ἑστιάω . καί Σόλων μέν ὁ λέων οὐ κελεύω οὗτος , διδάσκω δέ ὁ φύσις , ὅς νόμος ἀνθρωπικός οὐδείς μέλω · γίγνομαι δέ ἄτρεπτος οὗτος νόμος .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.2
τὸν ἀετὸν τὸν τῶν ὀρνίθων βασιλέα οὐ μόνον περιόντα καὶ ζῶντα δέδοικε τὰ ὄρνεα καὶ καταπτήσσει φανέντος , ἀλλὰ καὶ τὰ πτερὰ ἐκείνου ἐάν τις τοῖς τῶν ἄλλων συναναμίξῃ , τὰ μὲν τοῦ ἀετοῦ μένει ὁλόκληρα καὶ ἀνεπιβούλευτα , τὰ δὲ ἕτερα κατασήπεται τὴν πρὸς ἐκεῖνα κοινωνίαν οὐ φέροντα .
Lemmas: ὁ ἀετός ὁ ὁ ὄρνις βασιλεύς οὐ μόνος περίειμι καί ζάω δείδω ὁ ὄρνεον καί καταπτήσσω φαίνω , ἀλλά καί ὁ πτερόν ἐκεῖνος ἐάν τις ὁ ὁ ἄλλος συναναμίχω , ὁ μέν ὁ ἀετός μένω ὁλόκληρος καί ἀνεπιβούλευτος , ὁ δέ ἕτερος κατασήπω ὁ πρός ἐκεῖνος κοινωνία οὐ φέρω .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.3
οἱ μύες εἰσὶ μὲν καὶ ἄλλως πολύγονον ζῷον , καὶ ἀθρόᾳ τῇ ὠδῖνι πολλὰ τίκτουσιν · εἰ δέ πως καὶ ἁλὸς γευσάμενοι τύχοιεν , ἐνταῦθα δήπου καὶ πάμπολλα ἀποκυΐσκουσι καὶ πλείω τῆς συνηθείας πολλῷ . οἱ δὲ κροκόδειλοι , ὅταν τέκωσι , τὸ γνήσιον καὶ τὸ νόθον τόνδε τὸν τρόπον ἐλέγχουσιν . ἐάν τι παραχρῆμα ἐκγλυφεὶς ἁρπάσῃ , τελεῖ τὸ λοιπὸν ἐς τὸ γένος , καὶ φιλεῖται τοῖς γειναμένοις , καὶ πεπίστευται κροκοδείλων εἷς εἶναι καὶ ἠρίθμηται · ἐὰν δὲ ἐλινύσῃ καὶ βλακεύσῃ καὶ μὴ λάβῃ ποθὲν ἢ μυῖαν ἢ σέρφον ἢ ἔντερον γῆς ἢ σαῦρον τῶν νεαρῶν , διέσπασεν ὁ πατὴρ αὐτὸν ὡς ἀδόκιμόν τε καὶ κίβδηλον καὶ προσήκοντά οἱ οὐδὲ ἕν . καὶ δοκοῦσιν , ὡς οἵδε οἱ θῆρες , καὶ οἱ ἀετοὶ βασανίζοντες καὶ ἐκεῖνοι τὰ γνήσια τῇ ἀκτῖνι τοῦ ἡλίου κρίσει φιλεῖν τὰ ἔκγονα καὶ οὐ πάθει .
Lemmas: ὁ μῦς εἰμί μέν καί ἄλλος πολύγονος ζῷον , καί ἀθρόος ὁ ὠδίς πολύς τίκτω · εἰ δέ πως καί ἅλς γεύω τυγχάνω , ἐνταῦθα δήπου καί πάμπολυς ἀποκυΐσκω καί πολύς ὁ συνήθεια πολύς . ὁ δέ κροκόδειλος , ὅταν τίκτω , ὁ γνήσιος καί ὁ νόθος ὅδε ὁ τρόπος ἐλέγχω . ἐάν τις παραχρῆμα ἐκγλύφω ἁρπάζω , τελέω ὁ λοιπός εἰς ὁ γένος , καί φιλέω ὁ γίγνομοι , καί πιστεύω κροκόδειλος εἷς εἰμί καί ἀριθμάνω · ἐάν δέ ἐλινύω καί βλακεύω καί μή λαμβάνω ποθεν ἤ μυῖα ἤ σέρφος ἤ ἔντερον γῆ ἤ σαῦρος ὁ νεαρός , διασπάω ὁ πατήρ αὐτός ὡς ἀδόκιμος τε καί κίβδηλος καί προσήκω ἕ οὐδέ εἷς . καί δοκέω , ὡς ὅδε ὁ θήρ , καί ὁ ἀετός βασανίζω καί ἐκεῖνος ὁ γνήσιος ὁ ἀκτίς ὁ ἥλιος κρίσις φιλέω ὁ ἔκγονος καί οὐ πάθος .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.4
ἀκούω δὲ τοὺς ὀδόντας τῆς ἀσπίδος , οὓς ἂν ἰοφόρους τις εἴποι καλῶν ὀρθῶς , ἔχειν οἱονεὶ χιτῶνας περικειμένους ἄγαν λεπτοὺς καὶ ὑμέσι παραπλησίους , ὑφʼ ὧν περιαμπέχονται . ὅταν οὖν ἐμφύσῃ τινὶ τὸ στόμα ἡ ἀσπίς , διαστέλλεσθαι μέν φασι τὰ ὑμένια , ἐκχεῖσθαι δὲ τὸν ἰόν , καὶ πάλιν συντρέχειν ἐκεῖνα καὶ ἑνοῦσθαι . τοῦ γε μὴν σκορπίου τὸ κέντρον ἔχειν τινὰ κολπώδη διπλόην ὑπὸ τῆς ἄγαν λεπτότητος οὐ
Lemmas: ἀκούω δέ ὁ ὀδούς ὁ ἀσπίς , ὅς ἄν ἰοφόρος τις λέγω καλέω ὀρθός , ἔχω οἱονεί χιτών περίκειμαι ἄγαν λεπτός καί ὑμήν παραπλήσιος , ὑπό ὅς περιαμπέχω . ὅταν οὖν ἐμφύω τις ὁ στόμα ὁ ἀσπίς , διαστέλλω μέν φημί ὁ ὑμένιον , ἐκχέω δέ ὁ ἰός , καί πάλιν συντρέχω ἐκεῖνος καί ἑνόω . ὁ γε μήν σκορπίος ὁ κέντρον ἔχω τις κολπώδης διπλόος ὑπό ὁ ἄγαν λεπτότης οὐ
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.5
πάνυ τι σύνοπτον . καὶ εἶναι μὲν τὸ φάρμακον καὶ τίκτεσθαι λέγουσιν ἐνταῦθα , ἅμα δὲ τῇ κρούσει προϊέναι διὰ τοῦ κέντρου καὶ ἐκρεῖν . ὀπὴν δὲ εἶναι διʼ ἧς ἔξεισιν οὐδὲ ταύτην ὄψει θεωρητήν . ἀνθρώπου δὲ σιάλῳ καταπτύοντος ἀμβλύνεσθαι τὸ κέντρον καὶ μαλκίειν καὶ ἐς τὴν πληγὴν ἀδύνατον γίνεσθαι . ἡ κύων εἰ καὶ πολλὰ τίκτει σκυλάκια , ἀλλὰ γοῦν τὸ πρῶτον τῆς μητρὸς προελθὸν καὶ τῆς ὠδῖνος πρεσβύτατον ὂν κατηγορεῖ τὸν πατέρα . ἐκείνῳ γοῦν ὁμοιότατον τίκτεται πάντως , τὰ δὲ ἄλλα ὡς ἂν τύχῃ . ἔοικε δὲ φιλοσοφεῖν ἐν τῷδε ἡ φύσις , προτιμῶσα τοῦ ὑποδεχομένου τὸ σπεῖρον .
Lemmas: πάνυ τίς σύνοπτος . καί ἔρχομαι μέν ὁ Φάρμακος καί τίκτω λέγω ἐνταῦθα , ἅμα δέ ὁ κροῦσις προέρχομαι διά ὁ κέντρον καί ἐκρέω . ὀπή δέ ἔρχομαι διά ὅς ἔξειμι οὐδέ οὗτος ὄψις θεωρητός . ἄνθρωπος δέ σίαλος καταπτύω ἀμβλύνω ὁ κέντρον καί μαλκίω καί εἰς ὁ πληγή ἀδύνατος γίγνομαι . ὁ κύων εἰ καί πολύς τίκτω σκυλάκιον , ἀλλά γοῦν ὁ πρῶτος ὁ μήτηρ προέρχομαι καί ὁ ὠδίς πρέσβυς εἰμί κατηγορέω ὁ πατήρ . ἐκεῖνος γοῦν ὅμοιος τίκτω πάντως , ὁ δέ ἄλλος ὡς ἄν τυγχάνω . ἔοικα δέ φιλοσοφέω ἐν ὅδε ὁ φύσις , προτιμάω ὁ ὑποδέχομαι ὁ σπεῖρον .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.6
τῶν ὀστρακονώτων τε καὶ ὀστρακοδέρμων καὶ τοῦτο ἴδιον . κενώτερά πως ταῦτα καὶ κουφότερα ὑποληγούσης τῆς σελήνης φιλεῖ γίνεσθαι . καὶ τῶν μὲν ὀστρακονώτων ἐλέγχουσιν ὃ λέγω πορφύραι καὶ κήρυκες καὶ σφόνδυλοι καὶ τὰ τούτοις ὁμοφυῆ · τῶν δὲ ἑτέρων πάγουροί τε καὶ κάραβοι καὶ ἀστακοὶ καὶ καρκίνοι καὶ εἴ τι τούτων συγγενές . λέγεται δὲ καὶ τῶν ὑποζυγίων τὰ τικτόμενα ληγούσης τῆς σελήνης ἀδυνατώτερα τῶν ἄλλων εἶναι καὶ ἀσθενέστερα , καὶ μέντοι καὶ συμβουλεύουσιν οἱ τούτων ἐπιστήμονες τὰ ἐν τούτῳ τῷ μέρει τοῦ μηνὸς γεννώμενα μὴ τρέφειν · μὴ γὰρ εἶναι σπουδαῖα αὐτά . κατὰ τὴν νουμηνίαν δὲ τὰ ζῷα , ὡς πυνθάνομαι , ἢ φθέγγεταί τι τῇ συντρόφῳ φωνῇ ἢ πίπτει · λέων δὲ ἄρα μόνος , ὡς Ἀριστοτέλης φησίν , οὐδέτερον αὐτοῖν δρᾷ .
Lemmas: ὁ ὀστρακόνωτος τε καί ὀστρακόδερμος καί οὗτος ἴδιος . κενός πως οὗτος καί κοῦφος ὑπολήγω ὁ σελήνη φιλέω γίγνομαι . καί ὁ μέν ὀστρακόνωτος ἐλέγχω ὅς λέγω πορφύρα καί κῆρυξ καί σφόνδυλος καί ὁ οὗτος ὁμοφυής · ὁ δέ ἕτερος πάγουρος τε καί κάραβος καί ἀστακός καί καρκίνος καί εἰ τις οὗτος συγγενής . λέγω δέ καί ὁ ὑποζύγιον ὁ τίκτω λήγω ὁ σελήνη ἀδύνατος ὁ ἄλλος εἰμί καί ἀσθενής , καί μέντοι καί συμβουλεύω ὁ οὗτος ἐπιστήμων ὁ ἐν οὗτος ὁ μέρος ὁ μείς γεννάω μή τρέφω · μή γάρ εἰμί σπουδαῖος αὐτός . κατά ὁ νουμηνία δέ ὁ ζῷον , ὡς πυνθάνομαι , ἤ φθέγγομαι τις ὁ σύντροφος φωνή ἤ πίπτω · λέων δέ ἄρα μόνος , ὡς Ἀριστοτέλης φημί , οὐδέτερος αὐτός δράω .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.7
ἀκοὴν ὀξύτατον τὸν λάβρακα Ἀριστοτέλης εἶναί φησι καὶ μέντοι καὶ τὴν χρόμιν καὶ τὴν σάλπην καὶ τὸν κεστρέα . πυνθάνομαι δὲ τὸν λάβρακα σαφῶς εἰδέναι ὅτι ἄρα ἐν τῇ κεφαλῇ αὐτοῦ λιθίδιόν ἐστι . καὶ χειμῶνος τοῦτο ψυχρότατον γίνεται , καὶ λυπεῖ αὐτὸν ἰσχυρῶς . ταύτῃ τοι καὶ κατʼ ἐκείνην τὴν ὥραν τοῦ ἔτους ἀλεαίνειν αὑτόν , καὶ ἐπινοεῖν τῇ ψύξει τῇ ἐκ τοῦ λίθου φάρμακον τοῦτο καὶ μάλα γε ἀντίπαλον . καὶ χρόμιν δὲ τὸ αὐτὸ ποιεῖν καὶ φάγρον καὶ σκίαιναν πέπυσμαι · ἔχειν γάρ τοι ὅμοιον λίθον καὶ ταῦτα . παράσιτοι δὲ ἄρα καὶ ἐν ἰχθύων γένει ἦσαν . ὁ γοῦν φθεὶρ οὕτω λεγόμενος παρατρώγει τῶν τοῦ δελφῖνος θηραμάτων · ὃ δὲ ἥδεται αὐτῷ καὶ ἑκὼν μεταδίδωσιν . ἔνθεν τοι καὶ πιότατός ἐστιν , ὥσπερ οὖν ἐκ πλουσίας καὶ ἀμφιλαφοῦς ἑστιάσεως ἐμπιπλάμενος . καὶ ὁ μὲν τοῦ Μενάνδρου Θήρων μέγα φρονεῖ , ὅτι ῥινῶν ἀνθρώπους φάτνην αὐτοὺς ἐκείνους εἶχε · Κλείσοφος δὲ καὶ τὸν ὀφθαλμὸν τὸν ἕτερον δεσμῷ κατελάμβανε , Φιλίππῳ χαριζόμενος ἐν τῇ τῆς Μεθώνης πολιορκίᾳ τὸν ἕτερον ἐκκοπέντι . φιλία δὲ ἐμοὶ δοκεῖν καὶ συντροφία τῷ φθειρὶ πρὸς τὸν δελφῖνά ἐστι · κολακεύειν μὲν γὰρ ὡς καὶ ἄλλα κακὰ ἄνθρωπος οἶδε , τὰ δὲ ἄλογα οὐκ οἶδεν .
Lemmas: ἀκοή ὀξύς ὁ λάβραξ Ἀριστοτέλης εἰμί φημί καί μέντοι καί ὁ χρόμις καί ὁ σάλπη καί ὁ κεστρεύς . πυνθάνομαι δέ ὁ λάβραξ σαφής οἶδα ὅτι ἄρα ἐν ὁ κεφαλή αὐτός λιθίδιον εἰμί . καί χειμών οὗτος ψυχρός γίγνομαι , καί λυπέω αὐτός ἰσχυρός . ταύτῃ τοι καί κατά ἐκεῖνος ὁ ὥρα ὁ ἔτος ἀλεαίνω ἑαυτοῦ , καί ἐπινοέω ὁ ψῦξις ὁ ἐκ ὁ λίθος φάρμακον οὗτος καί μάλα γε ἀντίπαλος . καί χρόμις δέ ὁ αὐτός ποιέω καί φάγρος καί σκίαινα πυνθάνομαι · ἔχω γάρ τοι ὅμοιος λίθος καί οὗτος . παράσιτος δέ ἄρα καί ἐν ἰχθῦς γένος εἰμί . ὁ γοῦν φθείρ οὕτως λέγω παρατρώγω ὁ ὁ δελφίς θήραμα · ὁ δέ ἥδομαι αὐτός καί ἑκών μεταδίδωμι . ἔνθεν τοι καί πῖος εἰμί , ὥσπερ οὖν ἐκ πλούσιος καί ἀμφιλαφής ἑστίασις ἐμπίπλομαι . καί ὁ μέν ὁ Μένανδρος Θήρων μέγας φρονέω , ὅτι ῥίς ἄνθρωπος φάτνη αὐτός ἐκεῖνος ἔχω · Κλείσοφος δέ καί ὁ ὀφθαλμός ὁ ἕτερος δεσμός καταλαμβάνω , Φίλιππος χαρίζω ἐν ὁ ὁ Μεθώνη πολιορκία ὁ ἕτερος ἐκκοπάζω . φιλία δέ ἐγώ δοκέω καί συντροφία ὁ φθείρ πρός ὁ δελφίς εἰμί · κολακεύω μέν γάρ ὡς καί ἄλλος κακός ἄνθρωπος οἶδα , ὁ δέ ἄλογος οὐ οἶδα .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.8
ἐλέφαντος δὲ ἄρα ἐς τὰ τέκνα καὶ ἐκεῖνο φίλτρον ἰσχυρόν . οἱ τούτων θηραταὶ τάφρους ὀρύττουσιν , ἐς ἃς ἐμπίπτει τὰ ζῷα ταῦτα , καὶ τὰ μὲν ἁλίσκεται , τὰ δὲ ἀναιρεῖται . καὶ τίς ὁ τρόπος τῆς τοιᾶσδε ταφρεύσεως καὶ τὸ σχῆμα ὁποῖον καὶ ὁπόσον τὸ βάθος καὶ ἔσοδοι ποταπαί , ἀλλαχόθεν εἴσεσθε · ἐκκαλύψων δὲ ἔγωγε καὶ ἐλέγξων τὴν στοργὴν ἔρχομαι . ἡ μήτηρ θεασαμένη τὸ ἑαυτῆς βρέφος ἐς μίαν τῶν τάφρων ἐμπεσόν , οὔτε ἐμέλλησεν οὔτε βλακεύουσα διέτριψεν , ἀλλὰ ὡς εἶχεν ὁρμῆς ἐκθύμως καὶ περιπαθῶς ἐπιδραμοῦσα , κατὰ τοῦ παιδὸς αὑτὴν ἔωσεν ἐς κεφαλήν , καὶ ἄμφω κατὰ ταὐτὸν τὸ τέλος εἰχέτην · ὃ μὲν γὰρ ἐκ τοῦ μητρῴου βάρους πιεσθεὶς συνετρίβη , ἣ δὲ κατὰ τὴν κεφαλὴν ᾅξασα . γελοῖοι τοίνυν εἰσὶν οἱ
Lemmas: ἐλέφας δέ ἄρα εἰς ὁ τέκνον καί ἐκεῖνος φίλτρον ἰσχυρός . ὁ οὗτος θηρατής τάφρος ὀρύσσω , εἰς ὅς ἐμπίπτω ὁ ζῷον οὗτος , καί ὁ μέν ἁλίσκομαι , ὁ δέ ἀναιρέω . καί τίς ὁ τρόπος ὁ τοιόσδε τάφρευσις καί ὁ σχῆμα ὁποῖος καί ὁπόσος ὁ βάθος καί εἴσοδος ποδαπός , ἀλλαχόθεν οἶδα · ἐκκαλύπτω δέ ἐγώ καί ἐλέγχω ὁ στοργή ἔρχομαι . ὁ μήτηρ θεάομαι ὁ ἑαυτοῦ βρέφος εἰς εἷς ὁ τάφρος ἐμπίπτω , οὔτε μέλλω οὔτε βλακεύω διατρίπω , ἀλλά ὡς ἔχω ὁρμή ἔκθυμος καί περιπαθής ἐπιτρέχω , κατά ὁ παῖς ἑαυτοῦ ἔωσα εἰς κεφαλή , καί ἄμφω κατά αὐτός ὁ τέλος ἔχω · ὁ μέν γάρ ἐκ ὁ μητρῷος βάρος πιέζω συντρίβω , ὁ δέ κατά ὁ κεφαλή ἀΐσσω . γέλοιος τοίνυν εἰμί ὁ
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.9
διαποροῦντες εἰ φυσικὴ πρὸς τὰ ἔκγονα στοργή ἐστιν . αἱ δὲ φῶκαι τίκτουσι μὲν ἐπὶ τῆς γῆς , κατὰ μικρὰ δὲ ὑπάγουσιν ἑαυτῶν τὰ σκυλάκια ἐς τὸ νοτερόν , καὶ ἀπογεύουσι τῆς θαλάττης , εἶτα ἐπανάγουσιν ἐς τὸν τῆς ὠδῖνος τόπον τὸν ἐξ ἀρχῆς , καὶ αὖ πάλιν
Lemmas: διαπορέω εἰ φυσικός πρός ὁ ἔκγονος στοργή εἰμί . ὁ δέ φώκη τίκτω μέν ἐπί ὁ γῆ , κατά μικρός δέ ὑπάγω ἑαυτοῦ ὁ σκυλάκιον εἰς ὁ νοτερός , καί ἀπογεύω ὁ θάλασσα , εἶτα ἐπανάγω εἰς ὁ ὁ ὠδίς τόπος ὁ ἐκ ἀρχή , καί αὖ πάλιν
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.10
κατάγουσιν ἐς τὴν θάλατταν , καὶ ταχέως ἐξάγουσι · καὶ ὅταν πολλάκις τοῦτο δράσωσι , τελευτῶσαι νηκτικώτατα ἀπέφηναν αὐτά . ῥᾳδίως δὲ ἐς τὸν θαλάττιον βίον ὑπολισθάνει , τῆς διδασκαλίας μὲν προαγούσης αὐτά , βιαζομένης δὲ τῆς φύσεως τῶν μητρῴων καὶ ἠθῶν καὶ ἐθῶν ἐρᾶν . ἀετὸς ζῷον πλεονεκτικόν , καὶ διʼ ἁρπαγῶν ποιοῦνται τὰς τροφάς , καὶ σαρκῶν ἐσθίουσι · καὶ γὰρ λαγὼς ἁρπάζουσι καὶ νεβρὸν καὶ χῆνα ἐξ αὐλῆς καὶ ἄλλα . μόνος δὲ ἄρα ἐν αὐτοῖς ὅσπερ οὖν καὶ Διὸς κέκληται κρεῶν οὐχ ἅπτεται , ἀλλὰ ἀπόχρη οἱ πόα · καὶ Πυθαγόρου τοῦ Σαμίου διακούσας οὐδὲ ἕν , ὅμως ἐμψύχων ἀπέχεται .
Lemmas: κατάγω εἰς ὁ θάλασσα , καί ταχύς ἐξάγω · καί ὅταν πολλάκις οὗτος δράω , τελευτάω νηκτικός ἀποφαίνω αὐτός . ῥᾴδιος δέ εἰς ὁ θαλάσσιος βίος ὑπολισθάνω , ὁ διδασκαλία μέν προάγω αὐτός , βιάζω δέ ὁ φύσις ὁ μητρῷος καί ἦθος καί ἔθος ἐράω . ἀετός ζῷον πλεονεκτικός , καί διά ἁρπαγή ποιέω ὁ τροφή , καί σάρξ ἐσθίω · καί γάρ λαγώς ἁρπάζω καί νεβρός καί χήν ἐκ αὐλή καί ἄλλος . μόνος δέ ἄρα ἐν αὐτός ὅς οὖν καί Ζεύς καλέω κρέας οὐ ἅπτω , ἀλλά ἀποχράω ἕ πόα · καί Πυθαγόρας ὁ Σάμιος διακούω οὐδέ εἷς , ὅμως ἔμψυχος ἀπέχω .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.11
εἰ τοῦ φαλαγγίου καὶ μόνον ἐφάψαιτό τις , ἀπέκτεινεν αὐτὸν μηδὲ ὀδυνηθέντα φασὶν ἰσχυρῶς . ἀλλὰ καὶ τὸ τῆς ἀσπίδος δῆγμα πραότατον εἶναι ἤλεγξε Κλεοπάτρα , ὅτε τοῦ Σεβαστοῦ προσιόντος ἀνώδυνον θάνατον ἐν τοῖς συμποσίοις ἐβασάνιζε , καὶ τὸν μὲν διὰ τοῦ ξίφους εὕρισκεν ἀλγεινόν , τῶν τιτρωσκομένων τοῦτο ὁμολογούντων , τὸν δὲ διὰ τῶν φαρμάκων λυπηρόν · σπασμὸν γάρ τινα ἐμποιεῖν καὶ καρδιώττειν ἀναγκάζειν · τὸν δὲ ἐκ τοῦ δήγματος τῆς ἀσπίδος πρᾶον εἶναι καὶ ἵνα Ὁμηρείως εἴπω ἀβληχρόν . ἔστι δὲ ἃ καὶ μόνον ἁψαμένους ἀπέκτεινε καὶ προσερυγόντα δέ , ὥσπερ οὖν ὁ κεντρίνης καὶ ἡ φρύνη .
Lemmas: εἰ ὁ φαλάγγιον καί μόνος ἐφάπτω τις , ἀποκτείνω αὐτός μηδέ ὀδυνάω φημί ἰσχυρός . ἀλλά καί ὁ ὁ ἀσπίς δῆγμα πρᾶος εἰμί ἀλεγ́γνυμι Κλεοπάτρη , ὅτε ὁ Σεβαστός προσέρχομαι ἀνώδυνος θάνατος ἐν ὁ συμπόσιον βασανίζω , καί ὁ μέν διά ὁ ξίφος εὑρίσκω ἀλγεινός , ὁ τιτρώσκω οὗτος ὁμολογέω , ὁ δέ διά ὁ φάρμακον λυπηρός · σπασμός γάρ τις ἐμποιέω καί καρδιώσσω ἀναγκάζω · ὁ δέ ἐκ ὁ δῆγμα ὁ ἀσπίς πρᾶος εἰμί καί ἵνα Ὁμήρειος λέγω ἀβληχρός . εἰμί δέ ὅς καί μόνος ἅπτω ἀποκτείνω καί προσερεύγομαι δέ , ὥσπερ οὖν ὁ κεντρίνης καί ὁ φρύνη .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.12
σὺ μέν μοι λέξεις πανοῦργον εἶναι ζῷον ἀλώπεκα , ταύτην δὴ τὴν ἐκ τῆς γῆς τρεφομένην · ἄκουε δὲ καὶ τὰς τῆς θαλαττίας μηχανάς , καὶ ὁποῖα δρᾷ καὶ ἐκείνη πυνθάνου . ἢ γὰρ οὐ πρόσεισι τῷ ἀγκίστρῳ τὴν ἀρχήν , ἢ καταπιοῦσα παραχρῆμα ἑαυτῆς τὸ ἐντὸς μετεκδῦσα ἔστρεψεν ἔξω , ὥσπερ οὖν χιτῶνα τὸ σῶμα ἀνελίξασα , καὶ τοῦτον δήπου τὸν τρόπον ἐξεώσατο τὸ ἄγκιστρον .
Lemmas: σύ μέν ἐγώ λέγω πάνουργος εἰμί ζῷον ἀλώπηξ , οὗτος δή ὁ ἐκ ὁ γῆ τρέφω · ἀκούω δέ καί ὁ ὁ θαλάσσιος μηχανή , καί ὁποῖος δράω καί ἐκεῖνος πυνθάνομαι . ἤ γάρ οὐ προσέρχομαι ὁ ἄγκιστρον ὁ ἀρχή , ἤ καταπίνω παραχρῆμα ἑαυτοῦ ὁ ἐντός ματετεκένδυμι στρέφω ἔξω , ὥσπερ οὖν χιτών ὁ σῶμα ἀνελίσσω , καί οὗτος δήπου ὁ τρόπος ἐκώδομαι ὁ ἄγκιστρον .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.13
Ἴυγγας ἐρωτικὰς ἄνθρωποί φασιν εἶναί τινας , μίξεως δὲ ἀφροδισίου σύνθημα ὁ βάτραχος ἀφίησι πρὸς τὴν θήλειαν βοήν τινα , ὡς ἐραστὴς ᾠδήν τινα κωμαστικήν , καὶ κέκληται ἥδε ἡ βοὴ ὀλολυγών , ὥς φασιν . ὅταν δὲ τὴν θήλειαν προσαγάγηται , μένουσιν ἄμφω τὴν νύκτα · ἐν μὲν γὰρ τῷ ὕδατι συνελθεῖν οὐ δύνανται , μεθʼ ἡμέραν δὲ ἐπὶ γῆς συμπλακῆναι ὀρρωδοῦσι . νυκτὸς δὲ ἐπιστάσης κατὰ πολλὴν τὴν ἄδειαν προελθόντες ἀλλήλων ἀπολαύουσιν . ὅταν δὲ βάτραχοι γεγωνότερον φθέγγωνται καὶ τῆς συνηθείας λαμπρότερον , ἐπιδημίαν δηλοῦσιν ὑετοῦ .
Lemmas: ἴυγξ ἐρωτικός ἄνθρωπος φημί εἰμί τις , μίξις δέ ἀφροδίσιος σύνθημα ὁ βάτραχος ἀφίημι πρός ὁ θῆλυς βοή τις , ὡς ἐραστής ἀοιδή τις κωμαστικός , καί καλέω ὅδε ὁ βοή ὀλολυγών , ὡς φημί . ὅταν δέ ὁ θῆλυς προσαγέγω , μένω ἄμφω ὁ νύξ · ἐν μέν γάρ ὁ ὕδωρ συνέρχομαι οὐ δύναμαι , μετά ἡμέρα δέ ἐπί γῆ συμπλέκω ὀρρωδέω . νύξ δέ ἐφίστημι κατά πολύς ὁ ἄδεια προέρχομαι ἀλλήλων ἀπολαύω . ὅταν δέ βάτραχος γεγωνός φθέγγομαι καί ὁ συνήθεια λαμπρός , ἐπιδημία δηλόω ὑετός .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.14
εἴ τις προσάψαιτο τῆς νάρκης ὅτι τὸ ἐκ τοῦ ὀνόματος πάθος τὴν χεῖρα αὐτοῦ καταλαμβάνει , τοῦτο καὶ παιδάριον ὢν ἤκουσα τῆς μητρὸς λεγούσης πολλάκις . σοφῶν δὲ ἀνδρῶν ἐπυθόμην ὅτι καὶ τοῦ δικτύου ἐν ᾧ τεθήραται εἴ τις προσάψαιτο , ναρκᾷ πάντως . εἰ δέ τις ἐς σκεῦος αὐτὴν ἐμβάλοι ζῶσαν , καὶ ἐπιχέοι θαλαττίου ὕδατος , ἐὰν ἐγκύμων ᾖ καὶ ὁ καιρὸς τῆς ὠδῖνος ἀφίκηται , τίκτει . καὶ τὸ ἐν τῳ σκεύει ὕδωρ εἴ τις καταχέοι χειρὸς ἀνθρώπου ἢ ποδός , ναρκᾶν τὴν χεῖρα ἢ τὸν πόδα ἀνάγκη .
Lemmas: εἰ τις προσάπτω ὁ νάρκη ὅτι ὁ ἐκ ὁ ὄνομα πάθος ὁ χείρ αὐτός καταλαμβάνω , οὗτος καί παιδάριον εἰμί ἀκούω ὁ μήτηρ λέγω πολλάκις . σοφός δέ ἀνήρ πυνθάνομαι ὅτι καί ὁ δίκτυον ἐν ὅς τεθαρ́λαω εἰ τις προσάπτω , ναρκάω πάντως . εἰ δέ τις εἰς σκεῦος αὐτός ἐμβάλλω ζάω , καί ἐπιχέω θαλάσσιος ὕδωρ , ἐάν ἐγκύμων εἰμί καί ὁ καιρός ὁ ὠδίς ἀφικνέομαι , τίκτω . καί ὁ ἐν ὁ σκεῦος ὕδωρ εἰ τις καταχέω χείρ ἄνθρωπος ἤ πούς , ναρκάω ὁ χείρ ἤ ὁ πούς ἀνάγκη .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.15
τὰ ζῷα οὔτε ἐν ταῖς πληγαῖς οὔτε ἐν τοῖς δήγμασιν ἀεὶ τὴν αὐτὴν δύναμιν ἴσχει , ἀλλʼ ἐπιτείνεται πολλάκις ἔκ τινος αἰτίας . ὁ γοῦν σφὴξ γευσάμενος ἔχεως χαλεπώτερός ἐστι τὴν πληγήν , καὶ ἡ μυῖα τοιούτῳ τινὶ προσελθοῦσα πικροτέρα δακεῖν ἐστι καὶ ὀδύνας ἔδωκε , καὶ μέντοι καὶ τῆς ἀσπίδος τὸ δῆγμα γίνεται παντελῶς ἀνήκεστον , ἐὰν βατράχου φάγῃ . ὁ δὲ κύων ὑγιαίνων μὲν ἐὰν δάκῃ , τραῦμα εἰργάσατο καὶ ἀλγηδόνα ἐξῆψεν · ἐὰν δὲ λυττῶν , διέφθειρεν . ἀκέστρια δὲ ἀκουμένη χιτώνιον ῥαγὲν ὑπὸ λυττῶντος κυνός , δακοῦσά πως τῷ στόματι τὸ χιτώνιον , ἵνα ἀποτείνῃ αὐτό , ἐλύττησε καὶ ἀπέθανεν . ἀνθρώπου δὲ ἀσίτου δῆγμα χαλεπὸν καὶ δυσίατον . λέγονται δὲ οἱ Σκύθαι πρὸς τῷ τοξικῷ , ᾧ τοὺς οἰστοὺς ἐπιχρίουσι , καὶ ἀνθρώπειον ἰχῶρα ἀναμιγνύναι φαρμάττοντες , ἐπιπολάζοντά πως αἵματι , ὅπερ ἴσασιν ἀπόκριμα αὐτοῖς . τεκμηριῶσαι τοῦτο καὶ Θεόφραστος ἱκανός .
Lemmas: ὁ ζῷον οὔτε ἐν ὁ πληγή οὔτε ἐν ὁ δῆγμα ἀεί ὁ αὐτός δύναμις ἴσχω , ἀλλά ἐπιτείνω πολλάκις ἐκ τις αἰτία . ὁ γοῦν σφήξ γεύω ἔχις χαλεπός εἰμί ὁ πληγή , καί ὁ μυῖα τοιοῦτος τις προσέρχομαι πικρός δάκνω εἰμί καί ὀδύνη δίδωμι , καί μέντοι καί ὁ ἀσπίς ὁ δῆγμα γίγνομαι παντελής ἀνήκεστος , ἐάν βάτραχος ἐσθίω . ὁ δέ κύων ὑγιαίνω μέν ἐάν δάκνω , τραῦμα ἐργάζομαι καί ἀλγηδών ἐξάπτω · ἐάν δέ λυθτάω , διαφθείρω . ἀκέστρια δέ ἀκέομαι χιτώνιον ῥάσσω ὑπό λυττάω κύων , δάκνω πως ὁ στόμα ὁ χιτώνιον , ἵνα ἀποτείνω αὐτός , λυττέω καί ἀποθνῄσκω . ἄνθρωπος δέ ἄσιτος δῆγμα χαλεπός καί δυσίατος . λέγω δέ ὁ Σκύθης πρός ὁ τοξικός , ὅς ὁ ὀϊστός ἐπιχρίω , καί ἀνθρώπειος ἰχώρ ἀναμίσγω φαρμάσσω , ἐπιπολάζω πως αἷμα , ὅς οἶδα ἀπόκριμα αὐτός . τεκμηριόω οὗτος καί Θεόφραστος ἱκανός .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.16
ὅταν ἀποδύσηται τὸ γῆρας ὁ ὄφις ʽὑπαρχομένου δὲ τοῦ ἦρος δρᾷ τοῦτὀ , ἐνταῦθά τοι καὶ τῶν ὀφθαλμῶν τὴν ἀχλὺν καὶ τὸ ἀμβλὺ τῆς ὄψεως ῥύπτεται καὶ ἐκεῖνο ὡς γῆρας ὀφθαλμῶν , τῷ δὲ μαράθῳ ὑποθήγων τε καὶ παραψήχων τὸ ὄμμα ἑκάτερον , εἶτα ἐξάντης τοῦδε τοῦ πάθους γίνεται . ἀμβλυώττει δὲ ἄρα διὰ τοῦ χειμῶνος φωλεύσας ἐν μυχῷ καὶ σκότῳ . οὐκοῦν μαλκίουσαν ἐκ τῶν κρυμῶν τοῦ ζῴου τὴν ὄψιν ὑποθερμαῖνον τὸ μάραθον καθαίρει , καὶ ὀξυωπέστερον ἀποφαίνει .
Lemmas: ὅταν ἀποδύω ὁ γῆρας ὁ ὄφις ὑπάρχω δέ ὁ ἔαρ δράω οὗτος , ἐνταῦθα τοι καί ὁ ὀφθαλμός ὁ ἀχλύς καί ὁ ἀμβλύς ὁ ὄψις ῥύπτω καί ἐκεῖνος ὡς γῆρας ὀφθαλμός , ὁ δέ μάραθος ὑποθήγω τε καί παραψήχω ὁ ὄμμα ἑκάτερος , εἶτα ἐξάντης ὅδε ὁ πάθος γίγνομαι . ἀμβλυώσσω δέ ἄρα διά ὁ χειμών φωλεύω ἐν μυχός καί σκότος . οὐκοῦν μαλκίω ἐκ ὁ κρυμός ὁ ζῷον ὁ ὄψις ὑποθερμαίνω ὁ μάραθος καθαίρω , καί ὀξυωπής ἀποφαίνω .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.17
ἡ ἁλκυὼν ὅταν αἴσθηται ἑαυτῆς κυούσης , τηνικαῦτά τοι ἐς τὴν τῶν νεοττῶν ὑποδοχὴν καλιὰν ἐργάζεται , οὔτε πηλοῦ καὶ ὀρόφου ὡς ἡ χελιδὼν δεομένη καὶ οἴκων , καὶ ἄκλητος ἐσιοῦσα ξένη , καὶ λυποῦσα τὰ ἑωθινὰ τῷ λάλῳ καὶ μέντοι καὶ διακόπτουσα τῶν ὕπνων τὸν ἥδιστον , οὔτε πάλιν τῷ σώματι μόνῳ ἐν ἐλευθέροις χωρίοις ἔχεται τοῦ προειρημένου , συμπλέκουσα δὲ καὶ ἀθροίζουσα τὰς τῆς βελόνης ἀκάνθας , δεσμῷ τινι ἀπορρήτῳ τῆς εὐθημοσύνης περιλαμβάνει τὸ ποίημα . τὰς μὲν γὰρ ἐς τὸ εὐθὺ κατέδησαν αὐτῶν , τὰς δὲ ἐπικαρσίας ʽὑφαντικῆς ἐπιστήμονα γυναῖκα εἴποις ἂν τῷ στήμονι τὴν κρόκην ἐπιπλέκεινʼ , στρογγύλον δὲ ἡσυχῆ τὸ ἔργον ἀποφαίνει καὶ κολπῶδες , οἱονεὶ πλέγμα κύρτου δημιουργοῦσα . καὶ ὅταν ἐξυφήνῃ τὸ εἰρημένον , κομίζει πρὸς τὴν θάλατταν , ἔνθα τοῦ κύματος ἐπιπολάζοντος ἡσυχῆ τὸ κλύσμα ἐπιὸν ἐλέγχει τῇ ἁλκυόνι τὸ ἔργον · τὸ γάρ τοι μὴ στεγανὸν μέρος τὸ ὕδωρ τὸ ἐμπῖπτον ἀκεῖται αὖθις . τὰ δὲ ἡρμοσμένα εἴγε παίοις λίθῳ , οὐκ ἂν διατρήσειας αὐτά . εἰ δὲ καὶ διακόψαι σιδήρῳ ἐθέλοις , τὰ δὲ οὐκ ἂν εἴξειε , καλῶς τε καὶ εὖ διυφασμένα , τοῦ θώρακος τοῦ λινοῦ οὐ μεῖον , ὅνπερ οὖν ἀναθεῖναι τῇ Ἀθηνᾷ τῇ Λινδίᾳ Ἄμασιν ᾅδουσι . τὸ στόμα δὲ τοῦ κύρτου τοῦδε ἄλλῳ μὲν οὔτε ἐσβατὸν οὔτε πάνυ τι σύνοπτον , δέχεται δὲ ἐκείνην μόνην . οὐκ ἂν δὲ ἐσρεύσειε διʼ αὐτοῦ οὐδὲ τῆς θαλάττης ἔσω οὐδὲ ἕν · οὕτω τοι στεγανόν ἐστιν . ἐνταῦθά τοι καὶ τοὺς νεοττοὺς τρέφει κατὰ τῶν κυμάτων ἡ ἁλκυὼν φερομένη , ὥς φασιν .
Lemmas: ὁ ἀλκυών ὅταν αἰσθάνομαι ἑαυτοῦ κύω , τηνικαῦτα τοι εἰς ὁ ὁ νεοσσός ὑποδοχή καλιά ἐργάζομαι , οὔτε πηλός καί ὄροφος ὡς ὁ χελιδών δέω καί οἶκος , καί ἄκλητος εἰσέρχομαι ξένος , καί λυπέω ὁ ἑωθινός ὁ λάλος καί μέντοι καί διακόπτω ὁ ὕπνος ὁ ἡδύς , οὔτε πάλιν ὁ σῶμα μόνος ἐν ἐλεύθερος χωρίον ἔχω ὁ προλέγω , συμπλέκω δέ καί ἀθροίζω ὁ ὁ ῥαφίς ἄκανθα , δεσμός τις ἀπόρρητος ὁ εὐθημοσύνη περιλαμβάνω ὁ ποίημα . ὁ μέν γάρ εἰς ὁ εὐθύς καταδέω αὐτός , ὁ δέ ἐπικάρσιος ὑφαντικός ἐπιστήμων γυνή λέγω ἄν ὁ στήμων ὁ κρόκη ἐπιπλέκω , στρογγύλος δέ ἡσυχῆ ὁ ἔργον ἀποφαίνω καί κολπώδης , οἱονεί πλέγμα κύρτος δημιουργέω . καί ὅταν ἐξυφαίνω ὁ λέγω , κομίζω πρός ὁ θάλασσα , ἔνθα ὁ κῦμα ἐπιπολάζω ἡσυχῆ ὁ κλύσμα ἐπέρχομαι ἐλέγχω ὁ ἀλκυών ὁ ἔργον · ὁ γάρ τοι μή στεγανός μέρος ὁ ὕδωρ ὁ ἐμπίπτω ἀκέομαι αὖθις . ὁ δέ ἁρμόζω εἰ παίω λίθος , οὐ ἄν διατρέω αὐτός . εἰ δέ καί διακόπτω σίδηρος ἐθέλω , ὁ δέ οὐ ἄν εἴκω , καλός τε καί εὖ δυφάζομαι , ὁ θώραξ ὁ λίνεος οὐ μείων , ὅς οὖν ἀνατίθημι ὁ Ἀθήνη ὁ Λίνδιος Ἄμασις ᾄδω . ὁ στόμα δέ ὁ κύρτος ὅδε ἄλλος μέν οὔτε εἰσβατός οὔτε πάνυ τις σύνοπτος , δέχομαι δέ ἐκεῖνος μόνος . οὐ ἄν δέ ἐσρεύω διά αὐτός οὐδέ ὁ θάλασσα ἔσω οὐδέ εἷς · οὕτως τοι στεγανός εἰμί . ἐνταῦθα τοι καί ὁ νεοσσός τρέφω κατά ὁ κῦμα ὁ ἀλκυών φέρω , ὡς φημί .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.18
τοῦ Νείλου πλησίον πόα γίνεται , καὶ καλεῖται λυκοκτόνος , καὶ οὐκ ἔστι ψευδώνυμος , καὶ εἰκότως · ὅταν γὰρ αὐτῆς ἐπιβαίνῃ λύκος , σπώμενος ἀποθνήσκει . ἔνθεν τοι καὶ οἱ σέβοντες Αἰγυπτίων τοῦτο τὸ ζῷον ἐς τὴν ἑαυτῶν χώραν κωλύουσι ταύτην τὴν πόαν κομίζεσθαι .
Lemmas: ὁ Νεῖλος πλησίον πόα γίγνομαι , καί καλέω λυκοκτόνος , καί οὐ εἰμί ψευδώνυμος , καί ἔοικα · ὅταν γάρ αὐτός ἐπιβαίνω λύκος , σπάω ἀποθνῄσκω . ἔνθεν τοι καί ὁ σέβω Αἰγύπτιος οὗτος ὁ ζῷον εἰς ὁ ἑαυτοῦ χώρα κωλύω οὗτος ὁ πόα κομίζω .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.19
τῶν κατὰ τὴν οἰκίαν ὄρνις ἐὰν ἐς οἶνον ἐμπέσῃ καὶ ἀποπνιγῇ , οὐδὲν λυμαίνεται οὔτε τοῦ οἴνου φασὶν οὔτε τῶν ἔνδον · ἐὰν δὲ ἐς ὕδωρ κατενεχθῇ , δυσῶδες ἀπέφηνε τὸ ὕδωρ , καὶ κακοσμίαν περὶ τὸν ἀέρα ἐργάζεται . γαλεώτης δὲ ἐὰν ἐς οἶνον κατολισθὼν εἶτα ἀποπνιγῇ , λυπεῖ οὐδὲ ἓν · ἐὰν δὲ ἐς ἔλαιον ἐμπέσῃ καὶ ἀποθάνῃ , δυσῶδες τὸ ἔλαιον ἀποφαίνει , καὶ ὁ γευσάμενος αὐτοῦ φθειρσὶν ἐξέζεσεν .
Lemmas: ὁ κατά ὁ οἰκία ὄρνις ἐάν εἰς οἶνος ἐμπίπτω καί ἀποπνίγω , οὐδείς λυμαίνομαι οὔτε ὁ οἶνος φημί οὔτε ὁ ἔνδον · ἐάν δέ εἰς ὕδωρ καταφέρω , δυσώδης ἀποφαίνω ὁ ὕδωρ , καί κακοσμία περί ὁ ἀήρ ἐργάζομαι . γαλεώτης δέ ἐάν εἰς οἶνος κατολισθάνω εἶτα ἀποπνίγω , λυπέω οὐδέ εἷς · ἐάν δέ εἰς ἔλαιον ἐμπίπτω καί ἀποθνῄσκω , δυσώδης ὁ ἔλαιον ἀποφαίνω , καί ὁ γεύω αὐτός φθείρ ἐκζέω .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.20
τὸ τοῦ ἐλάφου κέρας θυμιώμενον ὅτι τοὺς ὄφεις διώκει δῆλόν ἐστιν . λέγει δὲ Ἀριστοτέλης ὅτι καὶ λίθος ὁ γινόμενος ἐν τῷ Πόντῳ ποταμῷ ʽἔστι δὲ οὗτος ἐν τῇ χώρᾳ τῇ Σιντικῇ τε καὶ Μαιδικᾖ ἐπιθυμιώμενος διώκει τοὺς αὐτούς , καὶ μέντοι καὶ φύσιν τοῦ λίθου περιηγεῖται τοιάνδε . ὕδατος μὲν εἴ τις αὐτοῦ καταχέοι , ἐξάπτεται · καόμενον δὲ ὑπερεξάψαι ῥιπίδι εἰ θελήσειας , ὃ δὲ κατασβέννυται . θυμιώμενον δὲ αὐτὸν ὀσμὴν ἀφιέναι ἀσφάλτου βαρυτέραν φασί . τούτοις ὁμολογεῖ καὶ Νίκανδρος .
Lemmas: ὁ ὁ ἔλαφος κέρας θυμιάω ὅτι ὁ ὄφις διώκω δῆλος εἰμί . λέγω δέ Ἀριστοτέλης ὅτι καί λίθος ὁ γίγνομαι ἐν ὁ Πόντος ποταμός εἶμι δέ οὗτος ἐν ὁ χώρα ὁ Σιντική τε καί Μαιδικός ἐπιθυμιάω διώκω ὁ αὐτός , καί μέντοι καί φύσις ὁ λίθος περιηγέομαι τοιόσδε . ὕδωρ μέν εἰ τις αὐτοῦ καταχέω , ἐξάπτω · κάω δέ ὑπερεξάπτω ῥιπίς εἰ θελέω , ὁ δέ κατασβέννυμι . θυμιάω δέ αὐτός ὀσμή ἀφίημι ἄσφαλτος βαρύς φημί . οὗτος ὁμολογέω καί Νίκανδρος .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.21
ἡ Φάρος ἡ νῆσος πάλαι ʽλέγουσι δὲ Αἰγύπτιοι οἷα μέλλω λέγεινʼ ἐπεπλήρωτο ὄφεων πολλῶν τε καὶ διαφόρων . ἐπεὶ δὲ Θῶνις ὁ τῶν Αἰγυπτίων βασιλεὺς λαβὼν παρακαταθήκην τὴν Διὸς Ἑλένην ʽἔδωκε δὲ αὐτὴν ἄρα καὶ περὶ τὴν ἄνω Αἴγυπτον καὶ περὶ τὴν Αἰθιοπίαν πλανώμενος ὁ Μενέλεωσʼ εἶτα ἠράσθη αὐτῆς ὁ Θῶνις , βίαν αὐτοῦ προσφέροντος τῇ Ἑλένῃ ἐς ὁμιλίαν ἀφροδίσιόν φησιν ὁ λόγος τὴν Διὸς αὐτὰ εἰπεῖν ἕκαστα πρὸς τὴν τοῦ Θώνιδος γαμετήν Π̔ολύδαμνα ἐκαλεῖτὀ , τὴν δὲ δείσασαν μή ποτε ἄρα ὑπερβάληται ἡ ξένη τῷ κάλλει αὐτήν , ὑπεκθέσθαι τὴν Ἑλένην ἐς Φάρον , πόαν δὲ τῶν ὄφεων τῶν ἐκεῖθι ἐχθρὰν δοῦναι , ἧσπερ οὖν αἴσθησιν λαβόντας τοὺς ὄφεις εἶτα καταδῦναι . τὴν δὲ αὐτὴν καταφυτεῦσαι , καὶ χρόνῳ ἀναθῆλαι καὶ ἀφεῖναι σπέρμα ἐχθρὸν ὄφεσι , καὶ μέντοι καὶ ἐν τῇ Φάρῳ θηρίον τοιόνδε οὐκέτι γενέσθαι . κληθῆναι δὲ τὴν πόαν ἑλένιον λέγουσιν οἱ ταῦτα εἰδέναι δεινοί .
Lemmas: ὁ Φάρος ὁ νῆσος πάλαι ἀλέγω δέ Αἰγύπτιος οἷος μέλλω λέγω ἐπιπληρόω ὄφις πολύς τε καί διάφορος . ἐπεί δέ Θῶνις ὁ ὁ Αἰγύπτιος βασιλεύς λαμβάνω παρακαταθήκη ὁ Ζεύς Ἑλένη ʽἔδωκε δέ αὐτός ἄρα καί περί ὁ ἄνω Αἴγυπτος καί περί ὁ Αἰθιοπία πλανάω ὁ Μενέλεωσʼ εἶτα ἔραμαι αὐτός ὁ Θῶνις , βία αὐτός προσφέρω ὁ Ἑλένη εἰς ὁμιλία ἀφροδίσιος φημί ὁ λόγος ὁ Ζεύς αὐτός λέγω ἕκαστος πρός ὁ ὁ Θῶνις γαμετή Πολύδαμνα καλέω , ὁ δέ δείζω μή ποτέ ἄρα ὑπερβάλλω ὁ ξένη ὁ κάλλος αὐτός , ὑπεκτίθεμαι ὁ Ἑλένη εἰς Φάρος , πόα δέ ὁ ὄφις ὁ ἐκεῖθι ἐχθρός δίδωμι , ὅς οὖν αἴσθησις λαμβάνω ὁ ὄφις εἶτα καταδύω . ὁ δέ αὐτός καταφυτεύω , καί χρόνος ἀναθάλλω καί ἀφίημι σπέρμα ἐχθρός ὄφις , καί μέντοι καί ἐν ὁ Φάρος θηρίον τοιόσδε οὐκέτι γίγνομαι . καλέω δέ ὁ πόα ἑλένιον λέγω ὁ οὗτος οἶδα δεινός .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.22
θαλάττιον ζῷον οἱ ἀστέρες , καὶ εἰσὶ καὶ οὗτοι μαλακόστρακοι , ἐχθροὶ δὲ τοῖς ὀστρέοις · δειπνοῦσι γὰρ αὐτά . καὶ ὁ τρόπος τῆς ἐπιβουλῆς τῆς κατʼ αὐτῶν ἐκεῖνός ἐστι . τὰ μὲν κέχηνε πολλάκις ψύχους δεόμενα καὶ ἄλλως εἴ τί σφισιν ἐμπέσοι τούτῳ τραφησόμενα · οἱ τοίνυν ἀστέρες μέσον τῶν ὀστράκων διείρουσιν ἓν κῶλον τῶν σφετέρων ἕκαστος , καὶ ἐμπίπλανται τῶν σαρκῶν , διειργομένων συνελθεῖν τῶν ὀστράκων αὖθις . ἴδιον μὲν δὴ καὶ ἀστέρων θαλαττίων εἰρήσθω ἡμῖν τοῦτο .
Lemmas: θαλάσσιος ζῷον ὁ ἀστήρ , καί εἰμί καί οὗτος μαλακόστρακος , ἐχθρός δέ ὁ ὄστρεον · δειπνέω γάρ αὐτός . καί ὁ τρόπος ὁ ἐπιβουλή ὁ κατά αὐτός ἐκεῖνος εἰμί . ὁ μέν κέχηνα πολλάκις ψῦχος δέω καί ἄλλος εἰ τις σφεῖς ἐμπίπτω οὗτος τραφαίνω · ὁ τοίνυν ἀστήρ μέσος ὁ ὄστρακον διείρω εἷς κῶλον ὁ σφέτερος ἕκαστος , καί ἐμπίπλημι ὁ σάρξ , διείργω συνέρχομαι ὁ ὄστρακον αὖθις . ἴδιος μέν δή καί ἀστήρ θαλάσσιος λέγω ἐγώ οὗτος .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.23
τὴν μὲν ὕδραν τὴν Λερναίαν τὸν ἆθλον τὸν Ἡράκλειον ᾀδέτωσαν ποιηταὶ καὶ μύθων ἀρχαίων συνθέται , ὧνπερ οὖν καὶ Ἑκαταῖος ὁ λογοποιός ἐστιν · ᾀδέτω δὲ καὶ Ὅμηρος χιμαίρας φύσιν κεφαλὰς ἐχούσης τρεῖς , τέρας τοῦτο Λύκιον Ἀμισωδάρου τοῦ Λυκίων βασιλέως , ἐπὶ λύμῃ πολλῶν θρέμμα ποικίλον τε καὶ ἀπρόσμαχον , ναὶ μὰ Δία . καὶ ταῦτα μὲν ἔοικεν ἐς τοὺς μύθους ἀποκεκρίσθαι · ἡ δὲ ἀμφίσβαινα ὄφις δικέφαλός ἐστι , καὶ τὰ ἄνω καὶ ὅσα ἐς τὸ οὐραῖον · προϊοῦσα δέ , ὅπως ἂν ἐς τὴν ὁρμὴν ἐπαγάγῃ τῆς προόδου ἡ χρεία αὐτήν , τὴν μὲν ἀπέλιπεν οὐρὰν εἶναι , τὴν δὲ ἀπέφηνε κεφαλήν . καὶ μέντοι καὶ πάλιν εἰ δεηθείη τὴν ὀπίσω ἰέναι , κέχρηται ταῖς κεφαλαῖς ἐς τὸ ἐναντίον ἢ τὸ πρόσθεν ἐχρήσατο .
Lemmas: ὁ μέν ὕδρα ὁ Λερναῖος ὁ ἆθλον ὁ Ἡράκλειος ᾀδέω ποιητής καί μῦθος ἀρχαῖος συνθέτης , ὅς οὖν καί Ἑκαταῖος ὁ λογοποιός εἰμί · ᾀδέω δέ καί Ὅμηρος χίμαιρα φύσις κεφαλή ἔχω τρεῖς , τέρας οὗτος Λύκιος Ἀμισώδαρος ὁ Λύκιος βασιλεύς , ἐπί λύμη πολύς θρέμμα ποικίλος τε καί ἀπρόσμαχος , ναί μά Ζεύς . καί οὗτος μέν ἔοικα εἰς ὁ μῦθος ἀποκρίνω · ὁ δέ ἀμφίσβαινα ὄφις δικέφαλος εἰμί , καί ὁ ἄνω καί ὅσος εἰς ὁ οὐραῖος · προέρχομαι δέ , ὅπως ἄν εἰς ὁ ὁρμή ἐπάγω ὁ πρόοδος ὁ χρεία αὐτός , ὁ μέν ἀπολείπω οὐρά εἰμί , ὁ δέ ἀποφαίνω κεφαλή . καί μέντοι καί πάλιν εἰ δέω ὁ ὀπίσω ἔρχομαι , χράω ὁ κεφαλή εἰς ὁ ἐναντίος ἤ ὁ πρόσθεν χράω .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.24
ἦν δὲ ἄρα τι βατράχου γένος , καὶ καλεῖται τοῦτο ἁλιεύς , καὶ καλεῖται τὸ ὄνομα ἐξ ὧν δρᾷ . δελέατα ἐκεῖνος ὑπεράνω τῶν ὀφθαλμῶν ἔχει προμήκεις ὡς ἂν εἴποις τινὰς βλεφαρίδας , εἶτα ἑκάστῃ βραχὺ σφαιρίον προσπέφυκε . σύνοιδεν οὖν ἑαυτῷ τούτοις ἐφολκοῖς ὑπὸ τῆς φύσεως ἐς τοὺς ἄλλους ἰχθῦς παρεσκευασμένῳ τε καὶ τεθηγμένῳ προσέτι . οὐκοῦν ὑποκρύψας ἑαυτὸν ἐν τοῖς θολερωτέροις τε καὶ ἰλύος μᾶλλον πεπληρωμένοις ἡσυχάζει ; προτείνων τὰς τρίχας τὰς προειρημένας . τὰ τοίνυν βράχιστα τῶν ἰχθύων προσνεῖ ταῖσδε ταῖς βλεφαρίσι , τὰς ἐπʼ ἄκρου σφαιροειδεῖς περιφορὰς οἰόμενα δέλεαρ εἶναι , ὃ δὲ ἐλλοχῶν ἀτρεμεῖ , πλησίον δὲ ἐκείνων γεγενημένων , ὑπάγει τὰς τρίχας ἐς ἑαυτόν ʽαἳ δὲ ἐσάγονται κρυπταῖς τισιν ὁδοῖς καὶ ἀφανέσἰ , γειτνιάσαντά τε ὑπὸ λαιμαργίας τὰ ἰχθύδια δεῖπνόν ἐστι τῷ βατράχῳ τῷ προειρημένῳ .
Lemmas: εἰμί δέ ἄρα τις βάτραχος γένος , καί καλέω οὗτος ἁλιεύς , καί καλέω ὁ ὄνομα ἐκ ὅς δράω . δέλεαρ ἐκεῖνος ὑπεράνω ὁ ὀφθαλμός ἔχω προμήκης ὡς ἄν λέγω τις βλεφαρίς , εἶτα ἕκαστος βραχύς σφαιρίον προσφύω . σύνοιδα οὖν ἑαυτοῦ οὗτος ἐφολκός ὑπό ὁ φύσις εἰς ὁ ἄλλος ἰχθῦς παρεσκεύασμαι τε καί θήσσω προσέτι . οὐκοῦν ὑποκρύπτω ἑαυτοῦ ἐν ὁ θολερός τε καί ἰλύς μάλα πόληρω ἡσυχάζω ; προτείνω ὁ θρίξ ὁ προλέγω . ὁ τοίνυν βραχύς ὁ ἰχθῦς προσνέω ὅδε ὁ βλεφαρίς , ὁ ἐπί ἄκρον σφαιροειδής περιφορά οἴομαι δέλεαρ εἰμί , ὁ δέ ἐλλοχάω ἀτρεμέω , πλησίον δέ ἐκεῖνος γίγνομαι , ὑπάγω ὁ θρίξ εἰς ἑαυτοῦ ἔρχομαι δέ ἐσάγω κρυπτός τις ὁδός καί ἀφανής , γειτνιάζω τε ὑπό λαιμαργία ὁ ἰχθύδιον δεῖπνον εἰμί ὁ βάτραχος ὁ προλέγω .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.25
Κάραβος πολύποδι ἐχθρός . τὸ δὲ αἴτιον , ὅταν αὐτῷ τὰς πλεκτάνας περιβάλῃ , τῶν μὲν ἐπὶ τοῦ νώτου ἐκπεφυκότων αὐτῷ κέντρων ποιεῖται οὐδεμίαν ὤραν , ἑαυτὸν δὲ περιχέας αὐτῷ ἐς πνῖγμα ἄγχει . ταῦτα ὁ κάραβος σαφῶς οἶδε , καὶ ἀποδιδράσκει αὐτόν . καράβου δὲ ἡ φύσις ἐκείνη ἐστίν . ὅταν ἀδεὴς ᾖ , πορεύεται ὅδε ὁ ἰχθὺς πρόσω , πλαγιάσας δεῦρο καὶ ἐκεῖσε τὰ κέρατα , ἵνα μὴ πρὸς ἐναντίαν τὴν νῆξιν τὸ ὕδωρ ἰὸν εἶτα ἀναστέλλῃ οἱ τὰ κέρατα καὶ ἐμποδίζῃ πρόσω χωρεῖν · εἰ δὲ φεύγοι , τὴν ὀπίσω ἰὼν παρῆκεν αὐτὰ τελέως . τὸ δὲ αἴτιον , ὡς κώπαις ἐρέττων καὶ ὑποκινῶν δίκην πορθμίδος πολὺ ἀποσπᾷ . εἰ δὲ γένοιτο μάχη καράβων πρὸς ἀλλήλους , τὰ κέρατα ἐγείροντες εἶτα ὡς κριοὶ ἐμπίπτοντες προσαράττουσι τὰ μέτωπα . ἀγῶνα δὲ μυραίνης καὶ καράβου ἀνωτέρω εἶπον .
Lemmas: κάραβος πολύπους ἐχθρός . ὁ δέ αἴτιος , ὅταν αὐτός ὁ πλεκτάνη περιβάλλω , ὁ μέν ἐπί ὁ νῶτον ἐκφύκω αὐτός κέντρον ποιέω οὐδείς ὤρα , ἑαυτοῦ δέ περιχέω αὐτός εἰς πνῖγμα ἄγχω . οὗτος ὁ κάραβος σαφής οἶδα , καί ἀποδιδράσκω αὐτός . κάραβος δέ ὁ φύσις ἐκεῖνος εἰμί . ὅταν ἀδεής εἰμί , πορεύω ὅδε ὁ ἰχθῦς πρόσω , πλαγιάζω δεῦρο καί ἐκεῖσε ὁ κέρας , ἵνα μή πρός ἐναντίος ὁ νῆξις ὁ ὕδωρ ἔρχομαι εἶτα ἀναστέλλω ἕ ὁ κέρας καί ἐμποδίζω πρόσω χωρέω · εἰ δέ φεύγω , ὁ ὀπίσω ἔρχομαι παρίημι αὐτός τέλειος . ὁ δέ αἴτιος , ὡς κώπη ἐρέσσω καί ὑποκινέω δίκη πορθμίς πολύς ἀποσπάω . εἰ δέ γίγνομαι μάχη κάραβος πρός ἀλλήλων , ὁ κέρας ἐγείρω εἶτα ὡς κριός ἐμπίπτω προσαράσσω ὁ μέτωπον . ἀγών δέ μύραινα καί κάραβος ἀνώτερος λέγω .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.26
ἐλαύνει δὲ ἰσχυρῶς τοὺς ὄφεις ἡ ἔνδροσός τε καὶ νοτερὰ καλαμίνθη φασὶ καὶ ὁ ἄγνος . τοῦτόν τοι καὶ ἐν Θεσμοφορίοις ἐν ταῖς στιβάσι τὰ γύναια τὰ Ἀττικὰ ὑποστόρνυται . καὶ δοκεῖ μὲν καὶ ἐχθρὸς εἶναι τοῖς δακέτοις ὁ ἄγνος , ἤδη δὲ καὶ ὁρμῆς ἀφροδισίου κώλυμά ἐστι , καὶ ἔοικε τό γε ὄνομα λαβεῖν ἐντεῦθεν . δέδοικε δὲ ἄρα τὰ αὐτὰ δάκετα καὶ τὴν καλουμένην λιβανωτίδα πόαν .
Lemmas: ἐλαύνω δέ ἰσχυρός ὁ ὄφις ὁ ἔνδροσος τε καί νοτερός καλαμίνθη φημί καί ὁ ἄγνος . οὗτος τοι καί ἐν Θεσμοφόρια ἐν ὁ στίβασις ὁ γύναιον ὁ Ἀττικός ὑποστόρνυμι . καί δοκέω μέν καί ἐχθρός εἰμί ὁ δάκετον ὁ ἄγνος , ἤδη δέ καί ὁρμή ἀφροδίσιος κώλυμα εἰμί , καί ἔοικα ὁ γε ὄνομα λαμβάνω ἐντεῦθεν . δείδω δέ ἄρα ὁ αὐτός δάκετον καί ὁ καλέω λιβανωτίς πόα .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.27
Θεοφράστου δὲ ἔγωγε ἀκούω καὶ ἐκεῖνα . πόαν τινὰ ἱστορεῖ ὅδε ὁ ἀνήρ , καὶ ὄνομα θηλυφόνον καλεῖ αὐτήν , ἥνπερ οὖν εἴ τις σκορπίῳ κατὰ νώτου θεὶς ἐάσειεν , ὃ δὲ παραχρῆμα αὖός ἐστιν . ὁ δὲ αὐτὸς λέγει τὸν αὐτὸν ἀναστήσεσθαι , εἴπερ οὖν λευκοῦ ἐλλεβόρου καταπάσειας αὐτοῦ . ἐγὼ δὲ ἐπαινῶ μὲν τὸ θηλυφόνον , τὸν δὲ λευκὸν ἐλλέβορον ἥκιστα . τὸ δὲ αἴτιον , μισῶ μὲν σκορπίους , φιλῶ δὲ ἀνθρώπους . Καλλίμαχος δὲ ἄρα ἐν τῇ γῇ τῇ Τραχινίᾳ ᾅδει δένδρον τι φύεσθαι καὶ καλεῖσθαι σμῖλον , ᾧ τὰ ἑρπετὰ γειτνιάσαντα καὶ παραψαύσαντα ἀρχὴν εἶτα ἀποθνήσκει .
Lemmas: Θεόφραστος δέ ἐγώ ἀκούω καί ἐκεῖνος . πόα τις ἱστορέω ὅδε ὁ ἀνήρ , καί ὄνομα θηλυφόνος καλέω αὐτός , ὅς οὖν εἰ τις σκορπίος κατά νῶτον τίθημι ἐάω , ὁ δέ παραχρῆμα αὖος εἰμί . ὁ δέ αὐτός λέγω ὁ αὐτός ἀνίστημι , εἴπερ οὖν λευκός ἑλλέβορος καταπαύνω αὐτός . ἐγώ δέ ἐπαινέω μέν ὁ θηλυφόνος , ὁ δέ λευκός ἑλλέβορος ἦκα . ὁ δέ αἴτιος , μισέω μέν σκορπίος , φιλέω δέ ἄνθρωπος . Καλλίμαχος δέ ἄρα ἐν ὁ γῆ ὁ Τραχίς ἀείδω δένδρον τις φύω καί καλέω σμῖλος , ὅς ὁ ἑρπετόν γειτνιάζω καί παραψαύω ἀρχή εἶτα ἀποθνῄσκω .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.28
τὴν ὗν κρέα ἔχειν τῶν ἄλλων κρεῶν ἡδίω ἐκ πολλοῦ πεπίστευται . καὶ ἐκεῖνο δὲ ἡ πεῖρα διδάσκει καὶ μάλα γε ἐναργῶς . ὅταν ποτὲ σαλαμάνδραν φάγῃ , αὐτὴ μέν ἐστιν ἀπαθής , τούς γε μὴν αὐτῆς γευσαμένους ἀποκτείνει .
Lemmas: ὁ ὗς κρέας ἔχω ὁ ἄλλος κρέας ἡδύς ἐκ πολύς πιστεύω . καί ἐκεῖνος δέ ὁ πεῖρα διδάσκω καί μάλα γε ἐναργής . ὅταν ποτέ σαλαμάνδρα ἐσθίω , αὐτός μέν εἰμί ἀπαθής , ὁ γε μήν αὐτός γεύω ἀποκτείνω .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.29
Εὐφράτης , ὅσπερ οὖν Πάρθων καὶ Σύρων ῥεῖ μέσος , ὅ τι μὲν καὶ ἕτερον τῶν ἄλλων ἔχει ποταμῶν περιττὸν ἐρῶ ἄλλοτε , ὃ δὲ αὐτῷ συνίσασι Πάρθοι τε καὶ Σύροι καὶ ἔστι συμμελὲς τοῖς λόγοις τοῖσδε , τοῦτο εἰρήσεται . πρὸς ταῖς πρώταις ἀνατολαῖς τοῦδε τοῦ ποταμοῦ φύονταί τινες ὄφεις , καὶ μάλα γε ἀνθρώπων ἐχθροί , ἀλλʼ οὐ τῶν ἐπιχωρίων καὶ συντρόφων , τῶν δὲ ξένων καὶ προσηκόντων οὐδὲ ἕν . καὶ τιμῶνταί γε τὴν ἐπιδημίαν θανάτου αὐτοῖς .
Lemmas: Εὐφράτης , ὅς οὖν Πάρθοι καί Σύρος ῥέω μέσος , ὅς τις μέν καί ἕτερος ὁ ἄλλος ἔχω ποταμός περισσός λέγω ἄλλοτε , ὅς δέ αὐτός σύνοιδα Πάρθοι τε καί Σύρος καί εἰμί συμμελής ὁ λόγος ὅδε , οὗτος λέγω . πρός ὁ πρῶτος ἀνατολή ὅδε ὁ ποταμός φύω τις ὄφις , καί μάλα γε ἄνθρωπος ἐχθρός , ἀλλά οὐ ὁ ἐπιχώριος καί σύντροφος , ὁ δέ ξένος καί προσήκω οὐδέ εἷς . καί τιμάω γε ὁ ἐπιδημία θάνατος αὐτός .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.30
λέων ὅταν βαδίζῃ , οὐκ εὐθύωρον πρόεισιν , οὐδὲ ἐᾷ τῶν ἰχνῶν ἑαυτοῦ ἁπλᾶ εἶναι τὰ ἰνδάλματα , ἀλλὰ πῆ μὲν πρόεισι , πῆ δὲ ἐπάνεισι , καὶ αὖ πάλιν τοῦ πρόσω ἔχεται , καὶ μέντοι καὶ ἵεται ἐς τοὔμπαλιν . εἶτα προφορεῖται τὴν ὁδόν , καὶ ἀφανίζει τοῖς θηραταῖς ἰέναι κατὰ στίβον τὸν ἑαυτοῦ καὶ ῥᾳδίως τὴν κοίτην ἔνθα ἀναπαύεται καὶ οἰκεῖ σὺν τοῖς σκύμνοις εὑρίσκειν . καὶ ταῦτα μὲν λεόντων ἐστὶν ἴδια δῶρα φύσεως .
Lemmas: λέων ὅταν βαδίζω , οὐ εὐθύωρος πρόειμι , οὐδέ ἐάω ὁ ἴχνος ἑαυτοῦ ἁπλόος εἰμί ὁ ἴνδαλμα , ἀλλά πη μέν πρόειμι , πη δέ ἐπανέρχομαι , καί αὖ πάλιν ὁ πρόσω ἔχω , καί μέντοι καί ἵημι εἰς ἔμπαλιν . εἶτα προφορέομαι ὁ ὁδός , καί ἀφανίζω ὁ θηρατής ἔρχομαι κατά στίβος ὁ ἑαυτοῦ καί ῥᾴδιος ὁ κοίτη ἔνθα ἀναπαύω καί οἰκέω σύν ὁ σκύμνος εὑρίσκω . καί οὗτος μέν λέων εἰμί ἴδιος δῶρον φύσις .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.31
ποιμένα μοι νόει νομευτικὴν ἀγαθόν . οὐκοῦν ὁ νομεὺς φιλεῖ μὲν τὰς οἶς , φιλεῖ δὲ καὶ τὰς αἶγας , μισεῖ δὲ λύγγα . νόσημα δὲ τοῦτο ἀνθρώπῳ πολλάκις ἐμπῖπτον , ἄγει δὲ ἡ πλησμονὴ καὶ ταῖσδε τὴν λύγγα . οὐκοῦν πόαν τινὰ ἐχθρὰν τῷ πάθει τῷδε τοΐς τῶν προειρημένων σηκοῖς οἱ νομεῖς παραφυτεύουσι , καὶ ἥδε ἡ πόα ἀνείργει τὸ κακὸν αὐταῖς . λέγουσι δὲ οἱ πεπειραμένοι ὅτι ἄρα καὶ ἀνθρώποις ἐς τὸ αὐτὸ πάθος ἐστὶν ἀγαθὸν ἡ πόα αὕτη .
Lemmas: ποιμήν ἐγώ νοέω νομευτικός ἀγαθός . οὐκοῦν ὁ νομεύς φιλέω μέν ὁ ὄις , φιλέω δέ καί ὁ αἴξ , μισέω δέ λύγξ . νόσημα δέ οὗτος ἄνθρωπος πολλάκις ἐμπίπτω , ἄγω δέ ὁ πλησμονή καί ὅδε ὁ λύγξ . οὐκοῦν πόα τις ἐχθρός ὁ πάθος ὅδε ὁ ὁ προλέγω σηκός ὁ νομεύς παραφυτεύω , καί ὅδε ὁ πόα ἀνέργω ὁ κακός αὐτός . λέγω δέ ὁ πειράω ὅτι ἄρα καί ἄνθρωπος εἰς ὁ αὐτός πάθος εἰμί ἀγαθός ὁ πόα οὗτος .
claudius-aelianus.de-natura-animalium 9.32
ὑοσκύαμον καὶ ὀπὸν ὅσοις ἔργον τρυγᾶν , οὗτοι περισκάπτουσι μὲν γύρους καὶ ὑποκινοῦσι τὰς ῥίζας , οὐ μὴν διὰ χειρῶν τῶν σφετέρων ἀνασπῶσιν , ἀλλὰ τῶν ζῴων πτηνὸν ὅ τι οὖν θηράσαντες ἢ πριάμενοι τοῖν ποδοῖν τὸν ἕτερον προσέδησαν τῇ πόᾳ . τὸ δὲ ἰλυσπώμενον εἶτα μέντοι ἀνασπᾷ αὐτήν . καὶ ἔστι λυσιτελῆ ἑκάτερα ἐς ἃ δέονται ἄνθρωποι . εἰ δὲ μὴ ταύτῃ τις ἀνασπάσειεν , ἔχει ἄλλως ὅπερ οὖν οἴεται καλῶς καὶ ἐς δέον θησαύρισμα εἰληφέναι .
Lemmas: ὑοσκύαμος καί ὀπός ὅσος ἔργον τρυγάω , οὗτος περισκάπτω μέν γῦρος καί ὑποκινέω ὁ ῥίζα , οὐ μήν διά χείρ ὁ σφέτερος ἀνασπάω , ἀλλά ὁ ζῷον πτηνός ὅς τις οὖν θηράω ἤ πρίαμαι ὁ πούς ὁ ἕτερος προσδέω ὁ πόα . ὁ δέ ἰλυσπάομαι εἶτα μέντοι ἀνασπάω αὐτός . καί εἰμί λυσιτελής ἑκάτερος εἰς ὅς δέω ἄνθρωπος . εἰ δέ μή ταύτῃ τις ἀνασπάω , ἔχω ἄλλος ὅς οὖν οἴομαι καλός καί εἰς δέω θησαύρισμα λαμβάνω .