claudius-aelianus.de-natura-animalium 12.44
λόγω δὲ ἄρα τώδε Ἰνδὸς καὶ Λίβυς τὸ γένος διαφόρω · ἐρεῖ δὲ ὁ μὲν Ἰνδὸς τὰ ἐπιχώρια , ὁ δὲ Λίβυς ὅσα οἶδε καὶ ἐκεῖνος · ἃ δʼ οὖν ᾅδετον ἄμφω τὼ λόγω ἐστὶν ἐκεῖνα . ἐν Ἰνδοῖς ἐὰν ἁλῷ τέλειος ἐλέφας , ἡμερωθῆναι χαλεπός ἐστι , καὶ τὴν ἐλευθερίαν ποθῶν φονᾷ . ἐὰν δὲ αὐτὸν καὶ δεσμοῖς διαλάβῃς , ἔτι καὶ μᾶλλον ἐς θυμὸν ἐξάπτεται , καὶ δοῦλος εἶναι καὶ δεσμώτης οὐχ ὑπομένει . ἀλλʼ οἱ Ἰνδοὶ καὶ ταῖς τροφαῖς κολακεύουσιν αὐτόν , καὶ ποικίλοις καὶ ἐφολκοῖς δελέασι πραΰνειν πειρῶνται , παρατιθέντες ὅσα πληροῖ τὴν γαστέρα καὶ θέλγει τὸν θυμόν . ὃ δὲ ἄχθεται αὐτοῖς καὶ ὑπερορᾷ . τί οὖν ἐκεῖνοι κατασοφίζονται ; μοῦσαν αὐτοῖς προσάγουσιν ἐπιχώριον , καὶ κατᾴδουσιν αὐτοὺς ὀργάνῳ τινὶ καὶ τούτῳ συνήθει · καλεῖται δὲ σκινδαψὸς τὸ ὄργανον . ὃ δὲ ὑπέχει τὰ ὦτα καὶ θέλγεται , καὶ ἡ μὲν ὀργὴ πραΰνεται , ὁ δὲ θυμὸς ὑποστέλλεταί τε καὶ στόρνυται , κατὰ μικρὰ δὲ καὶ ἐς τὴν τροφὴν ὁρᾷ . εἶτα ἀφεῖται μὲν τῶν δεσμῶν , μένει δὲ τῇ μούσῃ δεδεμένος , καὶ δειπνεῖ προθύμως ἁβρὸς δαιτυμὼν · πόθῳ γὰρ τοῦ μέλους οὐκ ἂν ἔτι ἀποσταίη . Λιβύων δὲ ἵπποι ʽδεῖ γὰρ ἀκοῦσαι καὶ τὸν λόγον τὸν ἕτερονʼ , ἐς τοσοῦτον αὐτὰς αἱρεῖ ἡ αὔλησις . πραΰνονταί τε καὶ ἡμεροῦνται , καὶ ὑπολήγουσι μὲν τοῦ ὑβρίζειν τε καὶ σκιρτᾶν , ἕπονται δὲ τῷ νομεῖ ὅποι ἂν αὐτὰς τὸ μέλος ἀπάγῃ , ἐπιστάντος δὲ καὶ ἐκεῖναι ἐφίστανται · ἐὰν δὲ ἐπανατείνῃ τὸ αὔλημα , λείβεται δάκρυα ὑφʼ ἡδονῆς αὐταῖς . οἱ μὲν οὖν βουκόλοι τῶν ἵππων ῥοδοδάφνης κλάδον κοιλάναντες καὶ αὐλὸν ἐργασάμενοι καὶ ἐς αὐτὸν ἐμπνέοντες εἶτα οὕτω τῶν προειρημένων καταυλοῦσι . λέγει δὲ Εὐριπίδης καὶ ποιμνίτας τινὰς ὑμεναίους · ἔστι δὲ ἄρα τοῦτο αὔλημα , ὅπερ οὖν τὰς μὲν ἵππους τὰς θηλείας ἐς ἔρωτα ἐμβάλλει καὶ οἶστρον ἀφροδίσιον , τοὺς δὲ ἄρρενας μίγνυσθαι αὐταῖς ἐκμαίνει . τελοῦνται μὲν δὴ ἱππικοὶ γάμοι τὸν τρόπον τοῦτον , καὶ ἔοικεν ὑμέναιον ᾅδειν τὸ αὔλημα .
Lemmas: λόγος δέ ἄρα ὅδε Ἰνδός καί Λίβυς ὁ γένος διάφορος · λέγω δέ ὁ μέν Ἰνδός ὁ ἐπιχώριος , ὁ δέ Λίβυς ὅσος οἶδα καί ἐκεῖνος · ὅς δέ οὖν ἀεͅδετ́ω ἄμφω ὁ λόγος εἰμί ἐκεῖνος . ἐν Ἰνδός ἐάν ἁλίσκομαι τέλειος ἐλέφας , ἡμερόω χαλεπός εἰμί , καί ὁ ἐλευθερία ποθέω φονάω . ἐάν δέ αὐτός καί δεσμός διαλαμβάνω , ἔτι καί μάλα εἰς θυμός ἐξάπτω , καί δοῦλος εἰμί καί δεσμώτης οὐ ὑπομένω . ἀλλά ὁ Ἰνδός καί ὁ τροφή κολακεύω αὐτός , καί ποικίλος καί ἐφολκός δέλεαρ πραύνω πειράω , παρατίθημι ὅσος πληρόω ὁ γαστήρ καί θέλγω ὁ θυμός . ὁ δέ ἄχθομαι αὐτός καί ὑπεροράω . τίς οὖν ἐκεῖνος κατασοφίζομαι ; μοῦσα αὐτός προσάγω ἐπιχώριος , καί καταείδω αὐτός ὄργανον τις καί οὗτος συνήθης · καλέω δέ σκινδαψός ὁ ὄργανον . ὁ δέ ὑπέχω ὁ οὖς καί θέλγω , καί ὁ μέν ὀργή πραΰνω , ὁ δέ θυμός ὑποστέλλω τε καί στόρνυμι , κατά μικρός δέ καί εἰς ὁ τροφή ὁράω . εἶτα ἀφίημι μέν ὁ δεσμός , μένω δέ ὁ μοῦσα δέω , καί δειπνέω πρόθυμος ἁβρός δαιτυμών · πόθος γάρ ὁ μέλος οὐ ἄν ἔτι ἀφίστημι . Λίβυς δέ ἵππος οἶδα γάρ ἀκούω καί ὁ λόγος ὁ ἕτερος , εἰς τοσοῦτος αὐτός αἱρέω ὁ αὔλησις . πραΰνω τε καί ἡμερόω , καί ὑπολήγω μέν ὁ ὑβρίζω τε καί σκιρτάω , ἕπομαι δέ ὁ νομεύς ὅποι ἄν αὐτός ὁ μέλος ἀπάγω , ἐφίστημι δέ καί ἐκεῖνος ἐφίστημι · ἐάν δέ ἐπανατείνω ὁ αὔλημα , λείβω δάκρυον ὑπό ἡδονή αὐτός . ὁ μέν οὖν βούκολος ὁ ἵππος ῥοδοδάφνη κλάδος κοιλαίνω καί αὐλός ἐργάζομαι καί εἰς αὐτός ἐμπνέω εἶτα οὕτως ὁ προλέγω καταυλέω . λέγω δέ Εὐριπίδης καί ποιμνίτης τις ὑμέναιος · εἰμί δέ ἄρα οὗτος αὔλημα , ὅς οὖν ὁ μέν ἵππος ὁ θῆλυς εἰς ἔρως ἐμβάλλω καί οἶστρος ἀφροδίσιος , ὁ δέ ἄρσην μείγνυμι αὐτός ἐκμαίνω . τελέω μέν δή ἱππικός γάμος ὁ τρόπος οὗτος , καί ἔοικα ὑμέναιος ἀείδω ὁ αὔλημα .