claudius-aelianus.de-natura-animalium 14.5
κατειλημμένους . ἐλέφας ὁ θῆλυς , τιμιώτερα εἶναι τὰ τούτου κέρατα οἱ σοφοὶ ταῦτα ὑμνοῦσι , καὶ ἐκεῖνά γε ἡμᾶς διδάσκουσιν . ἐν τῇ Μαυρουσίᾳ γῇ οἱ ἐλέφαντες , δεκάτῳ ἔτει πάντως αὐτοῖς τὰ κέρατα ἐκπεσεῖν φιλεῖ , ὥσπερ οὖν καὶ τὰ τῶν ἐλάφων , ἀλλὰ τούτων ἀνὰ πᾶν ἔτος . οἱ τοίνυν ἐλέφαντες οἵδε γῆν πεδιάδα καὶ ἔνδροσον προαιροῦνται τῆς ἄλλης , καὶ ἀπερείδουσιν ἐς αὐτὴν τὰ κέρατα , ὀκλὰξ ἐπικύψαντες , ἐκδῦναι αὐτὰ δεινῶς σφριγῶντες . τοσοῦτον δὲ ἄρα ἐπωθοῦσιν , ὡς καὶ τελέως αὐτὰ ἀποκρύψαι · εἶτα μέντοι ὑποψήσαντες τοῖς ποσὶ λεῖον τὸν χῶρον ἀπέφηναν τὸν φρουροῦντα τὸ θησαύρισμα αὐτοῖς . γονιμωτάτη δὲ ἄρα ἡ γῆ οὖσα εἶτα ὤκιστα πόαν ἀναφύει , καὶ ἀφανίζει τὴν ὄψιν τοῦ γεγενημένου τοῖς ὁδῷ χρωμένοις . οἱ δὲ ταῦτα ἀνιχνεύοντες τὰ φώρια καί τινα σοφίαν τῆς ἐξ ἐκείνων ἐπιβουλῆς ἔχοντες ἐν ἀσκοῖς αἰγείοις ὕδωρ κομίζουσιν , εἶτα αὐτοὺς διασπείρουσι πεπληρωμένους ἄλλους ἀλλαχόσε , καὶ αὐτοὶ καταμένουσι . καὶ καθεύδει τις , καὶ ἄλλος ὑποπίνει , καί πού τις καὶ μεταξὺ ἐπιρροφῶν τῆς κύλικος ὑπαναμέλπει καὶ μέμνηται διὰ τοῦ μέλους ἧς ἐρᾷ · εἰ δὲ καὶ νέον ὡρικὸν ὑποπειρᾷ παρόντα τις καὶ αὐτὸν τῆς ἰχνεύσεως κοινωνόν , οὐκ ἂν θαυμάσαιμι · εἰσὶ γὰρ Μαυρούσιοι καὶ καλοὶ καὶ μεγάλοι , καὶ ἀνδρικὸν ὁρῶσι , καὶ ἔργων ἔχονται θηρατικῶν , καὶ μέντοι καὶ πολλοὺς ἀναφλέγουσι , μειράκια ἔτι καὶ τηλικοίδε ὄντες . οὐκοῦν εἰ τὰ κέρατα εἴη κατορωρυγμένα πλησίον ἐκεῖνα , τὰ δὲ ἴυγγί τινι ἀπορρήτῳ καὶ θαυμαστῇ τὸ ὕδωρ ἐκεῖνο ἐκ τῶν ἀσκῶν ἕλκει , καὶ ἀποδείκνυσι κενοὺς αὐτούς . ἐνταῦθά τοι σμινύαις τε καὶ μακέλλαις διασκάπτουσι τὸν χῶρον , καὶ ἔχουσι τὸ θήραμα ῥινηλατήσαντες ἄνευ κυνῶν · ἐὰν δὲ ἔμπλεῳ μείνωσιν οἱ ἀσκοὶ οὗπερ οὖν καὶ κατέθεσαν αὐτοὺς οἱ τῶν κεράτων τῶνδε θηραταί , οἳ δὲ ἀπίασιν ἐπʼ ἄλλην θήραν , καὶ μέντοι καὶ ἀσκοὺς καὶ ὕδωρ ἐπάγονται πάλιν , τὰ θήρατρα τῆς ἄγρας τῆς προειρημένης .
Lemmas: καταλαμβάνω . ἐλέφας ὁ θῆλυς , τίμιος εἰμί ὁ οὗτος κέρας ὁ σοφός οὗτος ὑμνέω , καί ἐκεῖνος γε ἐγώ διδάσκω . ἐν ὁ Μαυρούσιος γῆ ὁ ἐλέφας , δέκατος ἔτος πάντως αὐτός ὁ κέρας ἐκπίπτω φιλέω , ὥσπερ οὖν καί ὁ ὁ ἔλαφος , ἀλλά οὗτος ἀνά πᾶς ἔτος . ὁ τοίνυν ἐλέφας ὅδε γῆ πεδιάς καί ἔνδροσος προαιρέω ὁ ἄλλος , καί ἀπερείδω εἰς αὐτός ὁ κέρας , ὀκλάξ ἐπικρύπτω , ἐκδύω αὐτός δεινός σφριγάω . τοσοῦτος δέ ἄρα ἐπωθέω , ὡς καί τέλειος αὐτός ἀποκρύπτω · εἶτα μέντοι ὑποψάω ὁ πούς λεῖος ὁ χῶρος ἄφηνα ὁ φρουρέω ὁ θησαύρισμα αὐτός . γόνιμος δέ ἄρα ὁ γῆ εἰμί εἶτα ὠκύς πόα ἀναφύω , καί ἀφανίζω ὁ ὄψις ὁ γίγνομαι ὁ ὁδός χράω . ὁ δέ οὗτος ἀνιχνεύω ὁ φώριον καί τις σοφία ὁ ἐκ ἐκεῖνος ἐπιβουλή ἔχω ἐν ἀσκός αἴγειος ὕδωρ κομίζω , εἶτα αὐτός διασπείρω πληρόω ἄλλος ἀλλαχόσε , καί αὐτός καταμένω . καί καθεύδω τις , καί ἄλλος ὑποπίνω , καί που τις καί μεταξύ ἐπιρροφέω ὁ κύλιξ ὑπαναμέλπω καί μιμνῄσκω διά ὁ μέλος ὅς ἐράω · εἰ δέ καί νέος ὡρικός ὑποπειράω πάρειμι τις καί αὐτός ὁ ἴχνευσις κοινωνός , οὐ ἄν θαυμάζω · εἰμί γάρ Μαυρούσιος καί καλός καί μέγας , καί ἀνδρικός ὁράω , καί ἔργον ἔχω θηρατικός , καί μέντοι καί πολύς ἀναφλέγω , μειράκιον ἔτι καί τηλικόσδε εἰμί . οὐκοῦν εἰ ὁ κέρας εἰμί κατορωίγνυρυ πλησίον ἐκεῖνος , ὁ δέ ἴυγξ τις ἀπόρρητος καί θαυμαστός ὁ ὕδωρ ἐκεῖνος ἐκ ὁ ἀσκός ἕλκω , καί ἀποδείκνυμι κενός αὐτός . ἐνταῦθα τοι σμινύη τε καί μάκελλα διασκάπτω ὁ χῶρος , καί ἔχω ὁ θήραμα ῥινηλατέω ἄνευ κύων · ἐάν δέ ἔμπλεος μένω ὁ ἀσκός οὗπερ οὖν καί κατατίθημι αὐτός ὁ ὁ κέρας ὅδε θηρατής , ὁ δέ ἀπέρχομαι ἐπί ἄλλος θήρα , καί μέντοι καί ἀσκός καί ὕδωρ ἐπάγω πάλιν , ὁ θήρατρον ὁ ἄγρα ὁ προλέγω .