claudius-aelianus.de-natura-animalium 8.15
διανήξασθαι καὶ ἐπιβῆναι τῆς γῆς οὐκ ἐπιτρέποντες , ἀναγκάζουσι δὲ τῷ χρόνῳ στρεβλούμενον καὶ ἰλυσπώμενον ἀποπνιγῆναι . εἶτα εἷς αὐτῶν ὁ τελεώτατος ἐμπηδήσας τῷ ὕδατι καὶ προσνεύσας ἐλάβετο τῆς οὐρᾶς τοῦ βοὸς καὶ ἕλκει ἐς τὸ ἔξω , καὶ ἕτερος τῆς ἐκείνου λαβόμενος αὐτὸν ἕλκει , καὶ τὸν δεύτερον ὁ τρίτος , καὶ τοῦτον ὁ τέταρτος , καὶ δρᾶται τὸ εἰρημένον μέχρι τοῦ τελευταίου , ὅσπερ οὖν ἔξω τοῦ ὕδατος ἕστηκε . καὶ τὸν τρόπον τοῦτον ἐξαγαγόντες τὸν βοῦν ποιοῦνται δεῖπνον . βοὸς δὲ μόσχον πεπλανημένον ἐλλοχήσαντες εἶτα αὐτῷ προσπηδῶσι , καὶ τοῦ μυκτῆρος λαβόμενοι ἕλκουσιν · ὃ δὲ ἀντισπᾷ , καὶ ἅμιλλα ὑπὲρ τούτου πολλή , τῶν μὲν ἐκβιάσασθαι πειρωμένων , τοῦ δὲ μὴ εἶξαι ἀγώνισμα ποιουμένου . ὅταν δὲ αὐτὸν οὕτως θεάσωνται σφόδρα ἀντιτείνοντα , μεθῆκαν · καὶ ἐκεῖνος ὑπὸ τῆς ἐς τοὐπίσω βίας ἀνατέτραπται , καὶ οἱ λύκοι ἐμπεσόντες ἀνέρρηξαν τὴν νηδὺν καὶ ἐσθίουσιν αὐτόν . Ὅταν ὑπερβῆναι τάφρον οἱ ἐλέφαντες μὴ δύνωνται , εἷς ὁ μέγιστος ἑαυτὸν ἐς αὐτὴν ἐμβάλλει , καὶ πλάγιος ἵσταται , καὶ γεφυροῖ τὸ κενόν , καὶ κατʼ αὐτοῦ βαίνοντες ἐς τὸ ἀντιπέρας ἴασι καὶ ἀποδιδράσκουσι , πρότερον μέντοι καὶ ἐκεῖνον ἀνασώσαντες . ὁ δὲ τῆς σωτηρίας τρόπος οὗτός ἐστιν . ἄνωθέν τις τὸν πόδα προτείνει , καὶ ἐκείνῳ παρέχει τὴν προβοσκίδα περιπλέξαι · οἱ δὲ ἄλλοι φρύγανα ἐμβάλλουσι καὶ ξύλα ὤκιστα , ὧν ἐπιβαίνων , εἰλημμένος τε τοῦ ποδὸς μάλα ἐγκρατῶς τε καὶ εὐλαβῶς ἀνασπᾶται ῥᾷστα . ἔστι δὲ ἐν τοῖς Ἰνδοῖς ἄρουρα , καὶ κέκληται Φαλάκρα . τὸ δὲ αἴτιον τοῦ ὀνόματος , ὁ γευσάμενος τῆς ἐνταῦθα γινομένης πόας καὶ τὰς τρίχας ἀποβάλλει καὶ τὰ κέρατα . οὐκοῦν οἱ ἐλέφαντες ἑκόντες εἶναι οὐ προσίασι τῇδε τῇ ἀρούρᾳ , ἀλλʼ ἀποστρέφονται πλησίον γενόμενοι , πᾶν τὸ βλάπτον φεύγοντες ὡς ἄνθρωποι φρόνιμοι οἱ ἐλέφαντες .
Lemmas: διανήχομαι καί ἐπιβαίνω ὁ γῆ οὐ ἐπιτρέπω , ἀναγκάζω δέ ὁ χρόνος στρεβλόω καί εἰλυσπάομαι ἀποπνίγω . εἶτα εἷς αὐτός ὁ τέλειος ἐμπηδάω ὁ ὕδωρ καί προσνεύω λαμβάνω ὁ οὐρά ὁ βοῦς καί ἕλκω εἰς ὁ ἔξω , καί ἕτερος ὁ ἐκεῖνος λαμβάνω αὐτός ἕλκω , καί ὁ δεύτερος ὁ τρίτος , καί οὗτος ὁ τέταρτος , καί δράω ὁ λέγω μέχρι ὁ τελευταῖος , ὅς οὖν ἔξω ὁ ὕδωρ ἵστημι . καί ὁ τρόπος οὗτος ἐξάγω ὁ βοῦς ποιέω δεῖπνον . βοῦς δέ μόσχος πλανάω ἐλλοχάω εἶτα αὐτός προσπηδάω , καί ὁ μυκτήρ λαμβάνω ἕλκω · ὅτι δέ ἀντισπάω , καί ἅμιλλα ὑπέρ οὗτος πολύς , ὁ μέν ἐκβιάομαι πειράω , ὁ δέ μή εἴκω ἀγώνισμα ποιέω . ὅταν δέ αὐτός οὕτω θεάομαι σφόδρα ἀντιτείνω , μεθίημι · καί ἐκεῖνος ὑπό ὁ εἰς ὀπίσω βία ἀνατρέπω , καί ὁ λύκος ἐμπίπτω ἀναρρήγνυμι ὁ νηδύς καί ἐσθίω αὐτός . ὅταν ὑπερβαίνω τάφρος ὁ ἐλέφας μή δύναμαι , εἷς ὁ μέγας ἑαυτοῦ εἰς αὐτός ἐμβάλλω , καί πλάγιος ἵστημι , καί γεφυρόω ὁ κενός , καί κατά αὐτός βαίνω εἰς ὁ ἀντιπέρας ἔρχομαι καί ἀποδιδράσκω , πρότερος μέντοι καί ἐκεῖνος ἀνασῴζω . ὁ δέ ὁ σωτηρία τρόπος οὗτος εἰμί . ἄνωθεν τις ὁ πούς προτείνω , καί ἐκεῖνος παρέχω ὁ προβοσκίς περιπλέκω · ὁ δέ ἄλλος φρύγανον ἐμβάλλω καί ξύλον ὠκύς , ὅς ἐπιβαίνω , λαμβάνω τε ὁ πούς μάλα ἐγκρατής τε καί εὐλαβής ἀνασπάω ῥᾴδιος . εἰμί δέ ἐν ὁ Ἰνδός ἄρουρα , καί καλέω Φαλάκρα . ὁ δέ αἴτιος ὁ ὄνομα , ὁ γεύω ὁ ἐνταῦθα γίγνομαι πόα καί ὁ θρίξ ἀποβάλλω καί ὁ κέρας . οὐκοῦν ὁ ἐλέφας ἑκών εἰμί οὐ προσέρχομαι ὅδε ὁ ἄρουρα , ἀλλά ἀποστρέφω πλησίον γίγνομαι , πᾶς ὁ βλάπτω φεύγω ὡς ἄνθρωπος φρόνιμος ὁ ἐλέφας .