claudius-aelianus.de-natura-animalium 14.25
ἐκεῖ νομῆς τηνικάδε τῆς ὥρας ὑπερορῶσι . γίνεται δὲ ἄρα τι φῦκος ἐν τοῖς ἕρμασι τοῖς βαθέσι , καὶ τὸ μέγεθος αὐτῷ κατὰ τὴν μυρίκην ἐστί , φέρει δὲ καρπὸν τῇ μήκωνι προσεμφερῆ . καὶ τῶν μὲν ἄλλων ὡρῶν τοῦ ἔτους μέμυκε , καὶ ἔστιν ἀντίτυπος καὶ στερεὸς φύσει ὀστρέου · ἁπλοῦταί γε μὴν μετὰ τὰς τροπὰς τὰς θερινάς , ὥσπερ οὖν αἱ ἐν ῥοδωνιαῖς κάλυκες . καὶ τὸ μὲν περικείμενον ἔλυτρον φρουρεῖ τὸ ἔνδον , καὶ δίκην ἕρκους περιέρχεται , ἰδεῖν γε μὴν ξανθότατόν ἐστι . τὸ δὲ ὑπὸ τούτῳ τῷ χιτῶνι κυανοῦν ἐστὶ χρόᾳ καὶ χαῦνον , ὥσπερ οὖν πεπρημένη κύστις , καὶ διαυγὲς ἄγαν , λείβεταί τε ἐξ αὐτοῦ πονηρὸν φάρμακον . καὶ νύκτωρ μὲν ἐκπέμπει τοῦτο αὐγὴν πυρὶ ἐοικυῖαν , καί τινας ἀφίησι μαρμαρυγάς · ὑπανατέλλοντος δὲ τοῦ σειρίου ἔτι καὶ μᾶλλον κατισχύει ἡ τοῦ φαρμάκου κακία . καὶ ἐντεῦθεν ὅσον ἐστὶν ὑδροθηρικὸν παγκύνιόν οἱ ὄνομα θέμενοι εἶτα οἴονται τὴν τοῦ ἄστρου ἐπιτολὴν τίκτειν αὐτό . οἱ θαλάττιοι οὖν κύνες πρὸς τὴν νύκτωρ τοῦ ἄνθους φαντασίαν τὴν φλογώδη ἐμπεσόντες ὥσπερ οὖν ἐς ἕρμα τὴν ἔναλον μυρίκην τήνδε , τοῦ φαρμάκου τοῦ μὲν καταδεύσαντος αὐτούς , τοῦ δὲ καταποθέντος , καὶ ἑτέρου διὰ τῶν βραγχίων αὐτοῖς ἐσθορόντος , εἶτα μέντοι τεθνήκασι καὶ παραχρῆμα ἀναπλέουσιν . οἱ τοίνυν δεινοὶ τὰ τοιαῦτα ἀνιχνεύειν τοῦδε τοῦ φαρμάκου ἐκ τῶν κητῶν τῶν προειρημένων τὸ μὲν ἐκ τῶν μελῶν τῶν λοιπῶν , τὸ δὲ ἐκ τοῦ στόματος τοῦ θηρὸς ἀθροίζουσι . δεύτερον δὲ τὸ κακὸν τοῦτο τῆς καλουμένης χερσαίας ἀγλαοφώτιδος . ὄνομα δὲ αὐτῇ ἄρα ἔθεντο καὶ κυνόσπαστον · καὶ τίς ἡ αἰτία , ἐὰν ὑπομνησθῶ εἰπεῖν , εἴσεσθε αὐτήν . Μυσοὶ δέ , οὐχ οἱ τοῦ Τηλέφου τὸ Πέργαμον κατοικοῦντες , ἀλλὰ ἐκείνους τοὺς πρὸς τῷ Πόντῳ μοι νόει τοὺς κάτω , οἵπερ οὖν καὶ τῇ γῇ τῇ Σκυθίδι προσοικοῦσι τὰς ἐκείνων ἐπιδρομὰς ἀνείργοντες καὶ τῇ Ῥώμῃ τὸν χῶρον τὸν προειρημένον φρουροῦντες πάντα · τοὺς Ἡρακλείας πλησίον φημὶ καὶ τῶν Ἀξίου ῥευμάτων . ἐνταῦθά τοι καὶ τὴν Αἰήτου Μήδειαν οἱ ἐπιχώριοι ὑμνοῦσι τὸ ἔργον ἐκεῖνο τὸ ἐς τὸν Ἄψυρτον τὸν ἀδελφὸν χερσὶ κακαῖς τολμῆσαι , ναὶ μὰ Δία δυστυχῆ φήμην ἐπὶ τῇ Κόλχῳ φαρμακῷ πρὸς ταῖς ἄλλαις ταῖς ἐν Ἕλλησι τήνδε ᾅδοντες οἱ Μυσοί . ἀλλὰ οὗτοί γε θήραν ἰχθύων ἐκείνην θηρῶσιν . ἀνὴρ Ἰστριανὸς γένος , τὴν τέχνην ἁλιεύς , τῆς τοῦ Ἴστρου ὄχθης πλησίον ἐλαύνει βοῶν ζεῦγος , οὔ τι που δεόμενος ἀροῦν οὗτος · ὥσπερ γάρ φησιν ὁ λόγος , μηδὲν εἶναι βοῒ κοινὸν καὶ δελφῖνι , οὕτω τοι φιλία χερσὶν ἁλιέων καὶ ἀρότρῳ πόθεν ἂν γένοιτο ; εἰ οὖν οἱ καὶ ἵππων παρείη ζεῦγος , τοῖς ἵπποις χρῆται . καὶ τὸν μὲν ζυγὸν ὁ ἀνὴρ φέρει κατὰ τῶν ὤμων , ἔρχεται δὲ ἔνθα οἱ δοκεῖ καλῶς ἔχειν ἑαυτὸν καθίσαι καὶ ἐν καλῷ τῆς ἄγρας εἶναι πεπίστευκε . τῆς οὖν μηρίνθου στερεᾶς οὔσης καὶ ἄγαν ἑλκτικῆς τὴν μὲν ἀρχὴν ἐξῆψε μέσου τοῦ ζυγοῦ , ἄδην δὲ τροφῆς παρατίθησιν ἢ τοῖς βουσὶν ἢ τοῖς ἵπποις , οἳ δὲ ἐμπίπλανται . καὶ ἐκεῖνος τῇ μηρίνθῳ κατὰ θάτερα προσῆψεν ἄγκιστρον ἰσχυρὸν καὶ μέντοι καὶ τεθηγμένον δεινῶς , περιπείρας δὲ ἄρα αὐτῷ πνεύμονα ταύρου , μεθῆκε τροφὴν Ἰστριανῷ σιλούρῳ καὶ μάλα γε ἡδίστην , ὑπὲρ τοῦ συνδέοντος τὸ ἄγκιστρον λίνου ἐξάψας τὸν ἀρκοῦντα μόλιβον , οἷον ἐς τὴν ἕλξιν εἶναι ἕρμα αὐτόν . ὁ τοίνυν ἰχθὺς ὁπόταν αἴσθηται τῆς ταυρείου βορᾶς , παραχρῆμα κατὰ τὴν ἄγραν ὁρμᾷ · εἶτα ὧν ἱμείρει τούτοις ἐντυχὼν ἀθρόως καὶ περιχανὼν ἄδην καὶ ἀταμιεύτως τὴν ἐμπεσοῦσάν οἱ κακὴν δαῖτα ἐς ἑαυτὸν σπᾷ . εἶτα ὑφʼ ἡδονῆς ἑλιττόμενος ὅδε ὁ γάστρις ἑαυτὸν διαλέληθε τῷ προειρημένῳ περιπαρεὶς ἀγκίστρῳ , καὶ ἀποδρᾶναι τὸ ἐμπεσὸν κακὸν διψῶν τὴν μήρινθον ὡς ἔχει δυνάμεως ὑποταράττει τε καὶ κινεῖ . συνίησιν οὖν ὁ θηρατὴς καὶ ἡδονῆς ὑπερεμπίπλαται , εἶτα τῆς ἕδρας ἀνέθορε , καὶ μεθῆκεν ἑαυτὸν ποταμίων τε ἔργων καὶ κυνηγεσίων ἐνύδρων , ὥσπερ δὲ ἐν δράματι ὑποκριτὴς ἀμείψας προσωπεῖον ὃ δὲ τὼ βόε ἐλαύνει ἢ τὼ ἵππω , ἀλκὴ δὲ ἄρα καὶ ἡ τοῦ κήτους καὶ ἡ τῶν ὑποζυγίων ἀντίπαλός ἐστιν . ὁ μὲν γὰρ θὴρ ὁ τοῦ Ἴστρου τρόφιμος ἕλκει κάτω ὅσον ποτὲ ἄρα τῆς ἐν αὑτῷ ῥώμης ἔχει , τὸ μέντοι ζεῦγος τὸ ἀνθέλκον ἐκτείνει τὴν μήρινθον . ἀλλά οἱ πλέον οὐδὲ ἕν · τῆς γοῦν ἐπʼ ἀμφοῖν ἕλξεως ὁ ἰχθὺς ἡττᾶται , καὶ ἀπειπὼν ἕλκεται κατὰ τῆς ᾐόνος . εἴποι ἂν Ὁμηρίδης δρυῶν στελέχη ἕλκειν ἡμιόνους τινάς , ὡς ἐπὶ τῇ Πατρόκλου ταφῇ Ὅμηρος ᾅδει ταῦτα δήπου τὰ ὑμνούμενα .
Lemmas: ἐκεῖ νομή τηνικάδε ὁ ὥρα ὑπεροράω . γίγνομαι δέ ἄρα τίς φῦκος ἐν ὁ ἕρμα ὁ βαθύς , καί ὁ μέγεθος αὐτός κατά ὁ μυρίκη εἰμί , φέρω δέ καρπός ὁ μήκων προσεμφερής . καί ὁ μέν ἄλλος ὥρα ὁ ἔτος μυκάομαι , καί εἰμί ἀντίτυπος καί στερεός φύσις ὄστρεον · ἁπλόω γε μήν μετά ὁ τροπή ὁ θερινός , ὥσπερ οὖν ὁ ἐν ῥοδωνιά κάλυξ . καί ὁ μέν περίκειμαι ἔλυτρον φρουρέω ὁ ἔνδον , καί δίκη ἕρκος περιέρχομαι , ὁράω γε μήν ξανθός εἰμί . ὁ δέ ὑπό οὗτος ὁ χιτών κυάνεος εἰμί χρώς καί χαῦνος , ὥσπερ οὖν πίμπρημι κύστις , καί διαυγής ἄγαν , λείβω τε ἐκ αὐτός πονηρός Φάρμακος . καί νύκτωρ μέν ἐκπέμπω οὗτος αὐγή πῦρ ἔοικα , καί τις ἀφίημι μαρμαρυγή · ὑπανατέλλω δέ ὁ σείριος ἔτι καί μᾶλλον κατισχύω ὁ ὁ φάρμακον κακία . καί ἐντεῦθεν ὅσον εἰμί ὑδροθηρικός παγκύνιον ὁ ὄνομα τίθημι εἶτα οἴομαι ὁ ὁ ἄστρον ἐπιτολή τίκτω αὐτός . ὁ θαλάσσιος οὖν κύων πρός ὁ νύκτωρ ὁ ἄνθος φαντασία ὁ φλογώδης ἐμπίπτω ὥσπερ οὖν εἰς ἕρμα ὁ ἔναλος μυρίκη ὅδε , ὁ φάρμακον ὁ μέν καταδεύω αὐτός , ὁ δέ καταπίνω , καί ἕτερος διά ὁ βράγχιον αὐτός ἐσθόρειμι , εἶτα μέντοι θνῄσκω καί παραχρῆμα ἀναπλέω . ὁ τοίνυν δεινός ὁ τοιοῦτος ἀνιχνεύω ὅδε ὁ φάρμακον ἐκ ὁ κήτα ὁ προλέγω ὁ μέν ἐκ ὁ μέλος ὁ λοιπός , ὁ δέ ἐκ ὁ στόμα ὁ θήρ ἀθροίζω . δεύτερος δέ ὁ κακός οὗτος ὁ καλέω χερσαῖος ἀγλαοφῶτις . ὄνομα δέ αὐτός ἄρα τίθημι καί κυνόσπαστος · καί τίς ὁ αἰτία , ἐάν ὑπομιμνῄσκω λέγω , οἶδα αὐτός . Μυσός δέ , οὐ ὁ ὁ Τήλεφος ὁ Πέργαμον κατοικέω , ἀλλά ἐκεῖνος ὁ πρός ὁ Πόντος ἐγώ νοέω ὁ κάτω , ὅς οὖν καί ὁ γῆ ὁ Σκυθικός προσοικέω ὁ ἐκεῖνος ἐπιδρομή ἀνείργω καί ὁ Ῥώμη ὁ χῶρος ὁ προλέγω φρουρέω πᾶς · ὁ Ἡράκλεια πλησίον φημί καί ὁ Ἄξιος ῥεῦμα . ἐνταῦθα τοι καί ὁ Αἰήτης Μήδεια ὁ ἐπιχώριος ὑμνέω ὁ ἔργον ἐκεῖνος ὁ εἰς ὁ Ἄψυρτος ὁ ἀδελφός χείρ κακός τολμάω , ναί μά Ζεύς δυστυχής φήμη ἐπί ὁ Κόλχος φαρμακός πρός ὁ ἄλλος ὁ ἐν Ἕλλην ὅδε ἀείδω ὁ Μυσός . ἀλλά οὗτος γε θήρα ἰχθῦς ἐκεῖνος θηράω . ἀνήρ Ἰστριανός γένος , ὁ τέχνη ἁλιεύς , ὁ ὁ Ἴστρος ὄχθη πλησίον ἐλαύνω βοῦς ζεῦγος , οὐ τις που δέω ἀρόω οὗτος · ὥσπερ γάρ φημί ὁ λόγος , μηδείς εἰμί βοῦς κοινός καί δελφίς , οὕτως τοι φιλία χείρ ἁλιεύς καί ἄροτρον πόθεν ἄν γίγνομαι ; εἰ οὖν ἕ καί ἵππος πάρειμι ζεῦγος , ὁ ἵππος χράω . καί ὁ μέν ζυγόν ὁ ἀνήρ φέρω κατά ὁ ὦμος , ἔρχομαι δέ ἔνθα ἕ δοκέω καλός ἔχω ἑαυτοῦ καθίζω καί ἐν καλός ὁ ἄγρα εἰμί πεπίστεκαυομαι . ὁ οὖν μήρινθος στερεός εἰμί καί ἄγαν ἑλκτικός ὁ μέν ἀρχή ἐξάπτω μέσος ὁ ζυγόν , ἅδην δέ τροφή παρατίθημι ἤ ὁ βοῦς ἤ ὁ ἵππος , ὁ δέ ἐμπίπλημι . καί ἐκεῖνος ὁ μήρινθος κατά ἕτερος προσάπτω ἄγκιστρον ἰσχυρός καί μέντοι καί θήγω δεινός , περιπείρω δέ ἄρα αὐτός πνεύμων ταῦρος , μεθίημι τροφή Ἰστριανός σίλουρος καί μάλα γε ἡδύς , ὑπέρ ὁ συνδέω ὁ ἄγκιστρον λίνος ἐξάπτω ὁ ἀρκέω μόλιβος , οἷος εἰς ὁ ἕλξις εἰμί ἕρμα αὐτός . ὁ τοίνυν ἰχθῦς ὁπόταν αἰσθάνομαι ὁ ταύρειος βορά , παραχρῆμα κατά ὁ ἄγρα ὁρμάω · εἶτα ὅς ἱμείρω οὗτος ἐντυγχάνω ἀθρόος καί περιχάσκω ἅδην καί ἀταμίευτος ὁ ἐμπίπτω ἕ κακός δαίς εἰς ἑαυτοῦ σπάω . εἶτα ὑπό ἡδονή ἑλίσσω ὅδε ὁ γάστρις ἑαυτοῦ διαλελημθάνω ὁ προλέγω περιπείρω ἄγκιστρον , καί ἀποδιδράσκω ὁ ἐμπίπτω κακός διψάω ὁ μήρινθος ὡς ἔχω δύναμις ὑποταράσσω τε καί κινέω . συνίημι οὖν ὁ θηρατής καί ἡδονή ὑπερεμπίπλημι , εἶτα ὁ ἕδρα ἀναθρῴσκω , καί μεθήκω ἑαυτοῦ ποτάμιος τε ἔργον καί κυνηγέσιον ἔνυδρος , ὥσπερ δέ ἐν δρᾶμα ὑποκριτής ἀμείβω προσωπεῖον ὅς δέ ὁ βοῦς ἐλαύνω ἤ ὁ ἵππος , ἀλκή δέ ἄρα καί ὁ ὁ κῆτος καί ὁ ὁ ὑποζύγιον ἀντίπαλος εἰμί . ὁ μέν γάρ θήρ ὁ ὁ Ἴστρος τρόφιμος ἕλκω κάτω ὅσος ποτέ ἄρα ὁ ἐν ἑαυτοῦ ῥώμη ἔχω , ὁ μέντοι ζεῦγος ὁ ἀνθέλκω ἐκτείνω ὁ μήρινθος . ἀλλά ἕ πολύς οὐδέ εἷς · ὁ γοῦν ἐπί ἄμφω ἕλξις ὁ ἰχθῦς ἡσσάομαι , καί ἀπολέγω ἕλκω κατά ὁ ἠιών . λέγω ἄν Ὁμηρίδης δρῦς στέλεχος ἕλκω ἡμίονος τις , ὡς ἐπί ὁ Πάτροκλος ταφή Ὅμηρος ἀείδω οὗτος δήπου ὁ ὑμνέω .