claudius-aelianus.de-natura-animalium 3.16
ὅταν μέλλωσι πέρδικες πρὸς τῷ τίκτειν εἶναι , παρασκευάζουσιν ἑαυτοῖς ἔκ τινων καρφῶν τὴν καλουμένην ἅλω . πλέγμα δέ ἐστι κοῖλον καὶ ἐγκαθίσαι μάλα ἐπιτήδειον . καὶ κόνιν ἐγχέαντες , καὶ μαλακήν τινα οἱονεὶ κοίτην ἐργασάμενοι , καὶ ἐνδύντες , εἶτα ἐπηλυγάσαντες ἑαυτοὺς ἄνωθεν κάρφεσιν ὑπὲρ τοῦ καὶ τοὺς ὄρνιθας λαθεῖν τοὺς ἁρπακτικοὺς καὶ τῶν ἀνθρώπων τοὺς θηρευτάς , κατὰ πολλὴν τὴν εἰρήνην ἀποτίκτουσιν · εἶτα τὰ ᾠὰ οὐ πιστεύουσι τῇ χώρᾳ τῇ αὐτῇ , ἀλλʼ ἑτέρᾳ , οἱονεὶ μετοικιζόμενοι · δεδοίκασι γὰρ μή ποτε ἄρα φωραθῶσιν . νεοττεύοντες δὲ τοὺς νεοττοὺς ὄντας ἁπαλοὺς ὑποθάλπουσι καὶ τοῖς ἑαυτῶν πτεροῖς ἀλεαίνουσιν , οἱονεὶ σπαργάνοις τοῖς πτίλοις περιαμπέχοντες · οὐ λούουσι δὲ αὐτούς , ἀλλὰ κονίοντες ἐργάζονται φαιδροτέρους . ἐὰν δὲ πέρδιξ ἴδῃ τινὰ προσιόντα καὶ ἐπιβουλεύοντα καὶ αὐτῷ καὶ τοῖς βρέφεσιν , ἐνταῦθα αὐτὸς μὲν ἑαυτὸν πρὸ τῶν ποδῶν κυλίει τῶν τοῦ θηρατοῦ , καὶ ἐνδίδωσιν ἐλπίδα τοῦ δύνασθαι συλλαβεῖν εἰλούμενον . καὶ ὃ μὲν ἐπικύπτει ἐς τὴν ἄγραν , ὃ δὲ ἐξελίττει ἑαυτόν · καὶ διαδιδράσκει καὶ γίνεται πρὸ ὁδοῦ τὰ βρέφη . ὅπερ οὖν συννοήσας ὁ πέρδιξ , θαρρῶν ἤδη τῆς ἀσχολίας τῆς ματαίας ἀπαλλάττει τὸν ὀρνιθοθήραν ἀναπτάς , καὶ ἐᾷ τὸν ἄνδρα κεχηνότα . εἶτα ἐν ἀδείᾳ ἡ μήτηρ γενομένη καὶ ἐν καλῷ στᾶσα τὰ βρέφη καλεῖ . οἳ δὲ αὐτῇ προσπέτονται γνωρίσαντες τὸ φώνημα . πέρδιξ δὲ ὠδῖνα ἀπολύειν μέλλων πειρᾶται λαθεῖν τὸν σύννομον , ἵνα μὴ τὰ ᾠὰ συντρίψῃ · λάγνος γὰρ ὢν οὐκ ἐᾷ τῇ παιδοτροφίᾳ σχολάζειν τὴν μητέρα . οὕτω δέ ἐστιν ἀκόλαστον τὸ τῶν περδίκων γένος . ὅταν αὐτοὺς ἀπολιποῦσαι εἶτα ἐπῳάζωσιν αἱ θήλειαι , οἳ δὲ ἐπίτηδες ἐς ὀργὴν ἀλλήλους ἐξάπτουσι , καὶ παίουσί τε καὶ παίονται πικρότατα · καὶ ὅ γε ἥττηθεὶς ὀχεύεται ὡς ὄρνις , καὶ δρᾷ τοῦτο ἀνέδην ὁ κρατήσας , ἔστʼ ἂν ὑφʼ ἑτέρου καὶ αὐτὸς ἡττηθεὶς εἶτα ἐς τὰς ὁμοίας λαβὰς ἐμπέσῃ .
Lemmas: ὅταν μέλλω πέρδιξ πρός ὁ τίκτω εἰμί , παρασκευάζω ἑαυτοῦ ἐκ τις κάρφος ὁ καλέω ἅλως . πλέγμα δέ εἰμί κοῖλος καί ἐγκαθίζω μάλα ἐπιτήδειος . καί κόνις ἐγχέω , καί μαλακός τις οἱονεί κοίτη ἐργάζομαι , καί ἐνδύω , εἶτα ἐπηλυγάζω ἑαυτοῦ ἄνωθεν κάρφος ὑπέρ ὁ καί ὁ ὄρνις λανθάνω ὁ ἁρπακτικός καί ὁ ἄνθρωπος ὁ θηρευτής , κατά πολύς ὁ εἰρήνη ἀποτίκτω · εἶτα ὁ ᾠόν οὐ πιστεύω ὁ χώρα ὁ αὐτός , ἀλλά ἕτερος , οἱονεί μετοικίζω · δίδοιμι γάρ μή ποτέ ἄρα φωράω . νεοσσεύω δέ ὁ νεοσσός εἰμί ἁπαλός ὑποθάλπω καί ὁ ἑαυτοῦ πτερόν ἀλεαίνω , οἱονεί σπάργανον ὁ πτίλον περιαμπέχω · οὐ λούω δέ αὐτός , ἀλλά κονίω ἐργάζομαι φαιδρός . ἐάν δέ πέρδιξ ὁράω τις προσέρχομαι καί ἐπιβουλεύω καί αὐτός καί ὁ βρέφος , ἐνταῦθα αὐτός μέν ἑαυτοῦ πρό ὁ πούς κυλίω ὁ ὁ θηρατής , καί ἐνδίδωμι ἐλπίς ὁ δύναμαι συλλαμβάνω εἰλέω . καί ὁ μέν ἐπικύπτω εἰς ὁ ἄγρα , ὁ δέ ἐξελίσσω ἑαυτοῦ · καί διαδιδράσκω καί γίγνομαι πρό ὁδός ὁ βρέφος . ὅς οὖν συννοέω ὁ πέρδιξ , θαρσέω ἤδη ὁ ἀσχολία ὁ μάταιος ἀπαλλάσσω ὁ ὀρνιθοθήρας ἀναπέτομαι , καί ἐάω ὁ ἀνήρ χάσκω . εἶτα ἐν ἄδεια ὁ μήτηρ γίγνομαι καί ἐν καλός ἵστημι ὁ βρέφος καλέω . ὁ δέ αὐτός προσπέτομαι γνωρίζω ὁ φώνημα . πέρδιξ δέ ὠδίς ἀπολύω μέλλω πειράω λανθάνω ὁ σύννομος , ἵνα μή ὁ ᾠόν συντρίβω · λάγνος γάρ εἰμί οὐ ἐάω ὁ παιδοτροφία σχολάζω ὁ μήτηρ . οὕτως δέ εἰμί ἀκόλαστος ὁ ὁ πέρδιξ γένος . ὅταν αὐτός ἀπολείπω εἶτα ἐπῳάζω ὁ θῆλυς , ὁ δέ ἐπίτηδες εἰς ὀργή ἀλλήλων ἐξάπτω , καί παίω τε καί παίω πικρός · καί ὁ γε ἡσσάομαι ὀχεύω ὡς ὄρνις , καί δράω οὗτος ἀνέδην ὁ κρατέω , ἔστε ἄν ὑπό ἕτερος καί αὐτός ἡσσάομαι εἶτα εἰς ὁ ὅμοιος λαβή ἐμπίπτω .