ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 1
Τὸ δὲ ἠθικὸν μέρος τῆς φιλοσοφίας διαιροῦσιν εἴς τε τὸν περὶ ὁρμῆς καὶ εἰς τὸν περὶ ἀγαθῶν καὶ κακῶν τόπον καὶ εἰς τὸν περὶ παθῶν καὶ περὶ ἀρετῆς καὶ περὶ τέλους περί τε τῆς πρώτης ἀξίας καὶ τῶν πράξεων καὶ περὶ τῶν καθηκόντων προτροπῶν τε καὶ ἀποτροπῶν . καὶ οὕτω δ’ ὑποδιαιροῦσιν οἱ περὶ Χρύσιππον καὶ Ἀρχέδημον καὶ Ζήνωνα τὸν Ταρσέα καὶ Ἀπολλόδωρον καὶ Διογένην καὶ Ἀντίπατρον καὶ Ποσειδώνιον . Ὁ μὲν γὰρ Κιττιεὺς Ζήνων καὶ ὁ Κλεάνθης , ὡς ἂν ἀρχαιότεροι , ἀφελέστερον περὶ τῶν πραγμάτων διέλαβον . οὗτοι δὲ διεῖλον καὶ τὸν λογικὸν καὶ τὸν φυσικόν .
Lemmas: ὁ δέ ἠθικός μέρος ὁ φιλοσοφία διαιρέω εἰς τε ὁ περί ὁρμή καί εἰς ὁ περί ἀγαθός καί κακός τόπος καί εἰς ὁ περί πάθος καί περί ἀρετή καί περί τέλος περί τε ὁ πρῶτος ἄξιος καί ὁ πρᾶξις καί περί ὁ καθήκω προτροπή τε καί ἀποτροπή . καί οὗτος δέ ὑποδιαιρέω ὁ περί Χρύσιππος καί Ἀρχέδημος καί Ζήνων ὁ Ταρσεύς καί Ἀπολλόδωρος καί Διογένης καί Ἀντίπατρος καί Ποσειδώνιος . ὁ μέν γάρ Κιττιεύς Ζήνων καί ὁ Κλεάνθης , ὡς εἄν ἀρχαῖος , ἀφελής περί ὁ πρᾶγμα διαλαμβάνω . οὗτος δέ διαιρέω καί ὁ λογικός καί ὁ φυσικός .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 2
λέγεται δ’ ὑπὸ μὲν τῶν Στωϊκῶν ὁρικῶς · τέλος ἐστὶν οὗ ἕνεκα πάντα πράττεται καθηκόντως , αὐτὸ δὲ πράττεται οὐδενὸς ἕνεκα . κἀκείνως · οὗ χάριν τἆλλα , αὐτὸ δ’ οὐδενὸς ἕνεκα . Καὶ πάλιν · ἐφ’ ὃ πάντα τὰ ἐν τῷ βίῳ πραττόμενα καθηκόντως τὴν ἀναφορὰν λαμβάνει , αὐτὸ δ’ ἐπ’ οὐδέν .
Lemmas: λέγω δέ ὑπό μέν ὁ Στωϊκός ὁρικός · τέλος εἰμί ὅς ἕνεκα πᾶς πράσσω καθήκω , αὐτός δέ πράσσω οὐδείς ἕνεκα . κἀκεῖνος · ὅς χάρις ἄλλος , αὐτός δέ οὐδείς ἕνεκα . καί πάλιν · ἐπί ὅς πᾶς ὁ ἐν ὁ βίος πράσσω καθήκω ὁ ἀναφορά λαμβάνω , αὐτός δέ ἐπί οὐδείς .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 3
Τὸ δὲ τέλος λέγεσθαι τριχῶς ὑπὸ τῶν ἐκ τῆς αἱρέσεως ταύτης · τό τε γὰρ τελικὸν ἀγαθὸν λέγεσθαι τέλος ἐν τῇ φιλολόγῳ συνηθείᾳ , ὡς τὴν ὁμολογίαν λέγουσι τέλος εἶναι · λέγουσι δὲ καὶ τὸν σκοπὸν τέλος , οἷον τὸν ὁμολογούμενον βίον ἀναφορικῶς λέγοντες ἐπὶ τὸ παρακείμενον κατηγόρημα · κατὰ δὲ τὸ τρίτον σημαινόμενον λέγουσι τέλος τὸ ἔσχατον τῶν ὀρεκτῶν , ἐφ’ ὃ πάντα τὰ ἄλλα ἀναφέρεσθαι .
Lemmas: ὁ δέ τέλος λέγω τριχῶς ὑπό ὁ ἐκ ὁ αἵρεσις οὗτος · ὁ τε γάρ τελικός ἀγαθός λέγω τέλος ἐν ὁ φιλόλογος συνήθεια , ὡς ὁ ὁμολογία λέγω τέλος εἰμί · λέγω δέ καί ὁ σκοπός τέλος , οἷος ὁ ὁμολογέω βίος ἀναφορικός λέγω ἐπί ὁ παράκειμαι κατηγόρημα · κατά δέ ὁ τρίτος σημαίνω λέγω τέλος ὁ ἔσχατος ὁ ὀρεκτός , ἐπί ὅς πᾶς ὁ ἄλλος ἀναφέρω .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 4
πάλιν δ’ ἴσον ἐστὶ τὸ κατ’ ἀρετὴν ζῆν τῷ κατ’ ἐμπειρίαν τῶν φύσει συμβαινόντων ζῆν , ὥς φησι Χρύσιππος ἐν τῷ πρώτῳ περὶ Τελῶν . μέρη γάρ εἰσιν αἱ ἡμέτεραι φύσεις τῆς τοῦ ὅλου . διόπερ τέλος γίνεται τὸ ἀκολούθως τῇ φύσει ζῆν · ὅπερ ἐστὶ κατά τε τὴν αὑτοῦ καὶ κατὰ τὴν τῶν ὅλων , οὐδὲν ἐνεργοῦντας ὧν ἀπαγορεύειν εἴωθεν ὁ νόμος ὁ κοινός , ὅσπερ ἐστὶν ὁ ὀρθὸς λόγος διὰ πάντων ἐρχόμενος , ὁ αὐτὸς ὢν τῷ Διΐ , καθηγεμόνι τούτῳ τῆς τῶν ὄντων διοικήσεως ὄντι . εἶναι δ’ αὐτὸ τοῦτο τὴν τοῦ εὐδαίμονος ἀρετὴν καὶ εὔροιαν βίου , ὅταν πάντα πράττηται κατὰ τὴν συμφωνίαν τοῦ παρ’ ἑκάστῳ δαίμονος πρὸς τὴν τοῦ ὅλου διοικητοῦ βούλησιν . φύσιν δὲ Χρύσιππος μὲν ἐξακούει , ᾗ ἀκολούθως δεῖ ζῆν τήν τε κοινὴν καὶ ἰδίως τὴν ἀνθρωπίνην .
Lemmas: πάλιν δέ ἴσος εἰμί ὁ κατά ἀρετή ζῶ ὁ κατά ἐμπειρία ὁ φύσις συμβαίνω ζῶ , ὅς φημί Χρύσιππος ἐν ὁ πρῶτος περί Τέλος . μέρος γάρ εἰμί ὁ ἡμέτερος φύσις ὁ ὁ ὅλος . διόπερ τέλος γίγνομαι ὁ ἀκόλουθος ὁ φύσις ζῶ · ὅσπερ εἰμί κατά τε ὁ αὐτός καί κατά ὁ ὁ ὅλος , οὐδείς ἐνεργέω ὅς ἀπαγορεύω εἴωθα ὁ νόμος ὁ κοινός , ὅσπερ εἰμί ὁ ὀρθός λόγος διά πᾶς ἐρχόμενος , ὁ αὐτός εἰμί ὁ Ζεύς , καθηγεμών οὗτος ὁ ὁ εἰμί διοίκησις εἰμί . εἰμί δέ αὐτός οὗτος ὁ ὁ εὐδαίμων ἀρετή καί εὔροια βίος , ὅταν πᾶς πράσσω κατά ὁ συμφωνία ὁ παρά ἕκαστος δαίμων πρός ὁ ὁ ὅλος διοικητής βούλησις . φύσις δέ Χρύσιππος μέν ἐξακούω , ὅς ἀκόλουθος δεῖ ζῶ ὁ τε κοινός καί ἰδίως ὁ ἀνθρώπινος .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 5
His versibus declaravit Stoicum Catonem fuisse : cuius philosophiae finis secundum Chrysippum ille est ὁμολογουμένως τῇ φύσει ζῆν , hoc est : congruenter naturae vivere .
Lemmas: His versibus declaravit Stoicum Catonem fuisse : cuius philosophiae finis secundum Chrysippum ille est ὁμολογουμένως ὁ φύσις ζῶ , hoc est : congruenter naturae vivere .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 6
ἐντεῦθεν οἱ μὲν Στωϊκοὶ τὸ τέλος τῆς φιλοσοφίας τὸ ἀκολούθως τῇ φύσει ζῆν εἰρήκασι .
Lemmas: ἐντεῦθεν ὁ μέν στωϊκός ὁ τέλος ὁ φιλοσοφία ὁ ἀκόλουθος ὁ φύσις ζῶ εἴρω .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 7
Τὸ γὰρ ἀκολουθίᾳ φύσεως ἰσχῦσαι ζῆν εὐδαιμονίας τέλος εἶπον οἱ πρῶτοι .
Lemmas: ὁ γάρ ἀκολουθία φύσις ἰσχύω ζῶ εὐδαιμονία τέλος εἶπον ὁ πρῶτος .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 8
Τοῦτο δέ ἐστι τὸ παρὰ τοῖς ἄριστα φιλοσοφήσασιν ᾀδόμενον τέλος , τὸ ἀκολούθως τῇ φύσει ζῆν .
Lemmas: οὗτος δέ εἰμί ὁ παρά ὁ ἀγαθός φιλοσοφέω ἀείδω τέλος , ὁ ἀκόλουθος ὁ φύσις ζῶ .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 9
ἐντεῦθεν καὶ οἱ Στωϊκοὶ τὸ ἀκολούθως τῇ φύσει ζῆν τέλος εἶναι ἐδογμάτισαν , τὸν θεὸν εἰς φύσιν μετονομάσαντες ἀπρεπῶς · ἐπειδὴ ἡ φύσις καὶ εἰς φυτὰ － － καὶ εἰς λίθους διατείνει .
Lemmas: ἐντεῦθεν καί ὁ στωϊκός ὁ ἀκόλουθος ὁ φύσις ζῶ τέλος εἰμί δογματίζω , ὁ θεός εἰς φύσις μετονομάζω ἀπρεπῶς · ἐπεί ὁ φύσις καί εἰς φυτόν － － καί εἰς λίθος διατείνω .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 10
ἐφιεμένην τῆς ἄκρας εὐδαιμονίας καὶ τοῦ τέλους , ἐφ’ ὃ σπεύδειν ἀναγκαῖον καὶ τὰς πράξεις ἁπάσας ἀναφέρειν , στοχαζομένους ὥσπερ ἐν ταῖς τοξείαις σκοποῦ τοῦ περὶ βίον .
Lemmas: ἐφίημι ὁ ἄκρος εὐδαιμονία καί ὁ τέλος , ἐπί ὅς σπεύδω ἀναγκαῖος καί ὁ πρᾶξις ἅπας ἀναφέρω , στοχάζομαι ὥσπερ ἐν ὁ τοξεία σκοπός ὁ περί βίος .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 11
Atque ut membra nobis ita data sunt , ut ad quandam rationem vivendi data esse appareat , sic appetitio animi , quae ὁρμὴ Graece vocatur , non ad quodvis genus vitae , sed ad quandam formam vivendi videtur data , itemque et ratio et perfecta ratio . ut enim histrioni actio , saltatori motus non quivis , sed certus quidam est datus , sic vita agenda est certo genere quodam , non quolibet ; quod genus conveniens consentaneumque dicimus . Nec enim gubernationi aut medicinae similem sapientiam esse arbitramur , sed actioni illi potius , quam modo dixi , et saltationi , ut in ipsa insit , non foris petatur extremum , id est artis effectio . Et tamen est etiam alia cum his ipsis artibus sapientiae dissimilitudo , propterea quod in illis quae recte facta sunt , non continent tamen omnes partes , e quibus constant ; quae autem － illi appellant κατορθώματα , omnes numeros virtutis continent . Sola enim sapientia in se tota conversa est . － － Sapientia enim et animi magnitudinem complectitur et iustitiam et ut omnia , quae homini accidant , infra se esse iudicet .
Lemmas: Atque ut membra nobis ita data sunt , ut ad quandam rationem vivendi data esse appareat , sic appetitio animi , quae ὁρμή Graece vocatur , non ad quodvis genus vitae , sed ad quandam formam vivendi videtur data , itemque et ratio et perfecta ratio . ut enim histrioni actio , saltatori motus non quivis , sed certus quidam est datus , sic vita agenda est certo genere quodam , non quolibet ; quod genus conveniens consentaneumque dicimus . Nec enim gubernationi aut medicinae similem sapientiam esse arbitramur , sed actioni illi potius , quam modo dixi , et saltationi , ut in ipsa insit , non foris petatur extremum , id est artis effectio . Et tamen est etiam alia cum his ipsis artibus sapientiae dissimilitudo , propterea quod in illis quae recte facta sunt , non continent tamen omnes partes , e quibus constant ; quae autem － illi appellant κατόρθωμα , omnes numeros virtutis continent . Sola enim sapientia in se tota conversa est . － － Sapientia enim et animi magnitudinem complectitur et iustitiam et ut omnia , quae homini accidant , infra se esse iudicet .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 12
οὐκ ἀρκεσθεὶς δὲ τούτοις ὁ Ποσειδώνιος ἐναργέστερόν τε καὶ σφοδρότερον καθάπτεται τῶν περὶ τὸν Χρύσιππον , ὡς οὐκ ὀρθῶς ἐξηγουμένων τὸ τέλος . ἔχει δὲ ἡ ῥῆσις ὧδε · <q>ἃ δὴ παρέντες ἔνιοι τὸ ὁμολογουμένως ζῆν συστέλλουσιν εἰς τὸ πᾶν τὸ ἐνδεχόμενον ποιεῖν ἕνεκα τῶν πρώτων κατὰ φύσιν , ὅμοιον αὐτὸ ποιοῦντες τῷ σκοπὸν ἐκτίθεσθαι τὴν ἡδονὴν ἢ τὴν ἀοχλησίαν ἢ ἄλλο τι τοιοῦτον . ἔστι δὲ μάχην ἐμφαῖνον κατ’ αὐτὴν τὴν ἐκφοράν , καλὸν δὲ καὶ εὐδαιμονικὸν οὐδέν . παρέπεται γὰρ κατὰ τὸ ἀναγκαῖον τῷ τέλει , τέλος δὲ οὐκ ἔστιν . Ἀλλὰ καί , τούτου διαληφθέντος ὀρθῶς , ἔξεστι μὲν αὐτῷ χρῆσθαι πρὸς τὸ διακόπτειν τὰς ἀπορίας , ἃς οἱ σοφισταὶ προτείνουσι , μὴ μέντοι γε τῷ κατ’ ἐμπειρίαν τῶν κατὰ τὴν ὅλην φύσιν συμβαινόντων ζῆν , ὅπερ ἰσοδυναμεῖ τῷ ὁμολογουμένως εἰπεῖν ζῆν , ἡνίκα μὴ τοῦτο μικροπρεπῶς συντείνει εἰς τὸ τῶν ἀδιαφόρων τυγχάνειν . Κλεάνθης γὰρ πρῶτος διαδεξάμενος αὐτοῦ ( sc . τοῦ Ζήνωνος ) τὴν αἵρεσιν προσέθηκε τῇ φύσει καὶ οὕτως ἀπέδωκε · τέλος ἐστὶ τὸ ὁμολογουμένως τῇ φύσει ζῆν . Ὅπερ ὁ Χρύσιππος σαφέστερον βουλόμενος ποιῆσαι , ἐξήνεγκε τὸν τρόπον τοῦτον · ζῆν κατ’ ἐμπειρίαν τῶν φύσει συμβαινόντων etc .
Lemmas: οὐ ἀρκέω δέ οὗτος ὁ Ποσειδώνιος ἐναργής τε καί σφοδρός καθάπτω ὁ περί ὁ Χρύσιππος , ὡς οὐ ὀρθῶς ἐξηγέομαι ὁ τέλος . ἔχω δέ ὁ ῥῆσις ὧδε · <q>ἃ δή παρίημι ἔνιοι ὁ ὁμολογουμένως ζῶ συστέλλω εἰς ὁ πᾶς ὁ ἐνδέχομαι ποιέω ἕνεκα ὁ πρῶτος κατά φύσις , ὅμοιος αὐτός ποιέω ὁ σκοπός ἐκτίθημι ὁ ἡδονά ἢ ὁ ἀοχλησία ἢ ἄλλος τίς τοιοῦτος . εἰμί δέ μάχη ἐμφαίνω κατά αὐτός ὁ ἐκφορά , καλός δέ καί εὐδαιμονικός οὐδείς . παρέπομαι γάρ κατά ὁ ἀναγκαῖος ὁ τέλος , τέλος δέ οὐ εἰμί . ἀλλά καί , οὗτος διαλαμβάνω ὀρθῶς , ἔξεστι μέν αὐτός χράω πρός ὁ διακόπτω ὁ ἀπορία , ὅς ὁ σοφιστής προτείνω , μή μέντοι γε ὁ κατά ἐμπειρία ὁ κατά ὁ ὅλος φύσις συμβαίνω ζῶ , ὅσπερ ἰσοδυναμέω ὁ ὁμολογουμένως εἶπον ζῶ , ἡνίκα μή οὗτος μικροπρεπῶς συντείνω εἰς ὁ ὁ ἀδιάφορος τυγχάνω . Κλεάνθης γάρ πρῶτος διαδέχομαι αὐτός ( sc . ὁ Ζήνων ) ὁ αἵρεσις προστίθημι ὁ φύσις καί οὕτως ἀποδίδωμι · τέλος εἰμί ὁ ὁμολογουμένως ὁ φύσις ζῶ . ὅπερ ὁ Χρύσιππος σαφής βούλομαι ποιέω , ἐκφέρω ὁ τρόπος οὗτος · ζῶ κατά ἐμπειρία ὁ φύσις συμβαίνω etc .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 13
Cum enim superiores , e quibus planissime Polemo , secundum naturam vivere summum bonum esse dixissent , his verbis tria significari Stoici dicunt , unum eius modi vivere adhibentem scientiam earum rerum , quae natura evenirent ; hunc ipsum Zenonis aiunt esse finem , declarantem illud , quod a te dictum est , convenienter naturae vivere ; alterum significari idem , ut si diceretur officia media omnia aut pleraque servantem vivere . Hoc sic expositum dissimile est superiori . Illud enim rectum est ( quod κατόρθωμα dicebas ) contingitque sapienti soli , hoc autem inchoati cuiusdam officii est , non perfecti , quod cadere in nonnullos insipientes potest . Tertium autem , omnibus aut maximis rebus iis , quae secundum naturam sint , fruentem vivere . Hoc non est positum in nostra actione ; completur enim et ex eo genere vitae , quod virtute fruitur , et ex iis rebus , quae sunt secundum naturam neque sunt in nostra potestate . Sed hoc summum bonum , quod tertia significatione intellegitur , eaque vita , quae ex summo bono degitur , quia coniuncta ei virtus est , in sapientem solum cadit , isque finis bonorum , ut ab ipsis Stoicis scriptum videmus , a Xenocrate atque ab Aristotele constitutus est .
Lemmas: Cum enim superiores , e quibus planissime Polemo , secundum naturam vivere summum bonum esse dixissent , his verbis tria significari Stoici dicunt , unum eius modi vivere adhibentem scientiam earum rerum , quae natura evenirent ; hunc ipsum Zenonis aiunt esse finem , declarantem illud , quod a te dictum est , convenienter naturae vivere ; alterum significari idem , ut si diceretur officia media omnia aut pleraque servantem vivere . Hoc sic expositum dissimile est superiori . Illud enim rectum est ( quod κατόρθωμα dicebas ) contingitque sapienti soli , hoc autem inchoati cuiusdam officii est , non perfecti , quod cadere in nonnullos insipientes potest . Tertium autem , omnibus aut maximis rebus iis , quae secundum naturam sint , fruentem vivere . Hoc non est positum in nostra actione ; completur enim et ex eo genere vitae , quod virtute fruitur , et ex iis rebus , quae sunt secundum naturam neque sunt in nostra potestate . Sed hoc summum bonum , quod tertia significatione intellegitur , eaque vita , quae ex summo bono degitur , quia coniuncta ei virtus est , in sapientem solum cadit , isque finis bonorum , ut ab ipsis Stoicis scriptum videmus , a Xenocrate atque ab Aristotele constitutus est .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 16
Τέλος δέ φασιν εἶναι τὸ εὐδαιμονεῖν , οὗ ἕνεκα πάντα πράττεται , αὐτὸ δὲ πράττεται μὲν οὐδενὸς δὲ ἕνεκα · τοῦτο δὲ ὑπάρχειν ἐν τῷ κατ’ ἀρετὴν ζῆν , ἐν τῷ ὁμολογουμένως ζῆν , ἔτι , ταὐτοῦ ὄντος , ἐν τῷ κατὰ φύσιν ζῆν . Τὴν δὲ εὐδαιμονίαν ὁ Ζήνων ὡρίσατο τὸν τρόπον τοῦτον · εὐδαιμονία δ’ ἐστὶν εὔροια βίου . Κέχρηται δὲ καὶ Κλεάνθης τῷ ὅρῳ τούτῳ ἐν τοῖς ἑαυτοῦ συγγράμμασι καὶ ὁ Χρύσιππος καὶ οἱ ἀπὸ τούτων πάντες , τὴν εὐδαιμονίαν εἶναι λέγοντες οὐχ ἑτέραν τοῦ εὐδαίμονος βίου , καίτοι γε λέγοντες τὴν μὲν εὐδαιμονίαν σκοπὸν ἐκκεῖσθαι , τέλος δ’ εἶναι τὸ τυχεῖν τῆς εὐδαιμονίας , ὅπερ ταυτὸν εἶναι τῷ εὐδαιμονεῖν . Δῆλον οὖν ἐκ τούτων , ὅτι ἰσοδυναμεῖ τὸ κατὰ φύσιν ζῆν καὶ τὸ καλῶς ζῆν καὶ τὸ εὖ ζῆν καὶ πάλιν τὸ καλὸν κἀγαθόν καὶ ἡ ἀρετὴ καὶ τὸ μέτοχον ἀρετῆς · καὶ ὅτι πᾶν ἀγαθὸν καλόν , ὁμοίως δὲ καὶ πᾶν αἰσχρὸν κακόν · δι’ ὃ καὶ τὸ Στωϊκὸν τέλος ἶσον δύνασθαι τῷ κατ’ ἀρετὴν βίῳ .
Lemmas: Τέλος δέ φημί εἰμί ὁ εὐδαιμονέω , ὅς ἕνεκα πᾶς πράσσω , αὐτός δέ πράσσω μέν οὐδείς δέ ἕνεκα · οὗτος δέ ὑπάρχω ἐν ὁ κατά ἀρετή ζῶ , ἐν ὁ ὁμολογουμένως ζῶ , ἔτι , αὐτός εἰμί , ἐν ὁ κατά φύσις ζῶ . ὁ δέ εὐδαιμονία ὁ Ζήνων ὁρίζω ὁ τρόπος οὗτος · εὐδαιμονία δέ εἰμί εὔροια βίος . χράω δέ καί Κλεάνθης ὁ ὅρος οὗτος ἐν ὁ ἑαυτοῦ σύγγραμμα καί ὁ Χρύσιππος καί ὁ ἀπό οὗτος πᾶς , ὁ εὐδαιμονία εἰμί λέγω οὐ ἕτερος ὁ εὐδαίμων βίος , καίτοι γε λέγω ὁ μέν εὐδαιμονία σκοπός ἔκκειμαι , τέλος δέ εἰμί ὁ τυγχάνω ὁ εὐδαιμονία , ὅσπερ τατός εἰμί ὁ εὐδαιμονέω . Δῆλος οὖν ἐκ οὗτος , ὅτι ἰσοδυναμέω ὁ κατά φύσις ζῶ καί ὁ καλῶς ζῶ καί ὁ εὕω ζῶ καί πάλιν ὁ καλός ἀγαθός καί ὁ ἀρετή καί ὁ μέτοχος ἀρετή · καί ὅτι πᾶς ἀγαθός καλός , ὁμοίως δέ καί πᾶς αἰσχρός κακός · διά ὅς καί ὁ στωϊκός τέλος ἴσος δύναμαι ὁ κατά ἀρετή βίος .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 17
ὅτι κατὰ μὲν τὰς τῶν ἄλλων φιλοσόφων , Ἐπικουρείων τε καὶ τῶν ὕστερον Στωϊκῶν περὶ εὐδαιμονίας ὑπολήψεις δύναταί τις εὐδαιμονίαν μεταδιδόναι καὶ τοῖς ἀλόγοις ζῴοις － － διὰ τούτων ἄν τις παραστήσειεν . － － εἰ τὸ κατὰ φύσιν διάγειν κατὰ τοὺς Στωϊκοὺς εὖ ζῆν ἐστι , τὸ δὲ εὖ ζῆν καὶ κατ’ αὐτοὺς καὶ κατ’ Ἐπίκουρον εὐδαιμονεῖν ἐστι , τὸ κατὰ φύσιν ἄρα διάγειν εὐδαιμονεῖν ἐστιν . ἀλλὰ μὴν ὑπάρχει τοῖς ἀλόγοις ζῴοις τὸ κατὰ φύσιν διάγειν ἀπὸ γενέσεως μέχρι τῆς ἀκμῆς · εὐδαιμονεῖν ἔστι ἄρα τὰ ἄλογα ζῷα . πάλιν εἰ τὸ εὐδαιμονεῖν ἐστι κατὰ τοὺς Στωϊκοὺς τὸ ἔσχατον τῆς φυσικῆς ὀρέξεως , ἐφ’ ὃ ἐλθοῦσα ἡ φύσις τὸ οὗ ἕνεκα καὶ τὸ τέλος ἔχει , οὗ τυχοῦσα πλέον οὐθὲν ἐπιποθεῖ πλὴν τοῦ κατέχειν αὐτὸ τὸ οἰκεῖον ἀγαθὸν αὐτῇ καὶ μὴ ἀπολλύναι , τοῦτο δὲ ὑπάρχει καὶ τοῖς ἀλόγοις , μετέχει ἄρα καὶ τὰ ἄλογα ζῷα εὐδαιμονίας .
Lemmas: ὅτι κατά μέν ὁ ὁ ἄλλος φιλόσοφος , Ἐπικούρειος τε καί ὁ ὕστερος Στωϊκός περί εὐδαιμονία ὑπόληψις δύναμαι τις εὐδαιμονία μεταδίδωμι καί ὁ ἄλογος ζῷον － － διά οὗτος ἄν τις παρίστημι . － － εἰμί ὁ κατά φύσις διάγω κατά ὁ στωϊκός εὕω ζῶ εἰμί , ὁ δέ εὕω ζῶ καί κατά αὐτός καί κατά Ἐπίκουρος εὐδαιμονέω εἰμί , ὁ κατά φύσις ἄρα διάγω εὐδαιμονέω εἰμί . ἀλλά μήv ὑπάρχω ὁ ἄλογος ζῷον ὁ κατά φύσις διάγω ἀπό γένεσις μέχρι ὁ ἀκμή · εὐδαιμονέω εἰμί ἄρα ὁ ἄλογος ζῷον . πάλιν εἰμί ὁ εὐδαιμονέω εἰμί κατά ὁ στωϊκός ὁ ἔσχατος ὁ φυσικός ὄρεξις , ἐπί ὅς ἔρχομαι ὁ φύσις ὁ ὅς ἕνεκα καί ὁ τέλος ἔχω , ὅς τυγχάνω πλέω οὐδείς ἐπιποθέω πλήν ὁ καταχέω αὐτός ὁ οἰκέω ἀγαθός αὐτός καί μή ἀπόλλυμι , οὗτος δέ ὑπάρχω καί ὁ ἄλογος , μετέχω ἄρα καί ὁ ἄλογος ζῷον εὐδαιμονία .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 19
Εἰ τῶν στοχαστικῶν τεχνῶν τέλος εἶναί τις λέγοι τὸ πάντα τὰ παρ’ αὐτὰς ποιεῖν πρὸς τὸ τοῦ προκειμένου τυγχάνειν , πῶς οὐχ ὁμοίως καὶ αὗται τοῦ οἰκείου τεύξονται τέλους ταῖς οὐ στοχαστικαῖς τῶν τεχνῶν ; δοκοῦσι δὲ κατὰ τοῦτο μάλιστα διαφέρειν τῶν ἄλλων αἱ στοχαστικαὶ τῷ μὴ ὁμοίως τοῦ τέλους τυγχάνειν . καθ’ οὓς μὲν ⟨ γὰρ ⟩ τέλος ἐστὶν αὐταῖς τὸ τυχεῖν τοῦ προκειμένου , διαφέροιεν ἂν ταύτῃ · καθ’ οὓς δὲ τὸ προειρημένον ἐστὶν αὐταῖς τέλος , εἰ καὶ [ τὰ ] τοῦ τέλους [ μὴ ] ὁμοίως τυγχάνουσι , διαφέροιεν ⟨ ἂν ⟩ αὐτῶν κατὰ τὸ μὴ ὅμοιον αὐταῖς τὸ τέλος ἔχειν . ἐκεῖναι μὲν γὰρ τῷ τοῖς κατὰ τὴν τέχνην γινομένοις ἕπεσθαι τὸ οὗ χάριν γίνονται καὶ τὴν ἀποτυχίαν αὐταῖς τοῦ προκειμένου κατὰ τὴν διαμαρτίαν τῶν γινομένων , οὐ τεχνικῶς γινομένων , ἕπεσθαι , τέλος ἔχουσι τὸ τυχεῖν τοῦ προκειμένου ( ἴσον γὰρ ἐν ἐκείναις τῷ πάντα τὰ παρ’ αὐτὰς ποιῆσαι πρὸς τὸ τυχεῖν τοῦ προκειμένου τὸ καὶ τυχεῖν αὐτοῦ · ταῦτα γὰρ ποιουσῶν τὰ παρ’ αὐτὰς γίγνεται ) . ἐπὶ δὲ τῶν στοχαστικῶν τῷ μὴ πάντως τοῖς γινομένοις κατὰ τὴν τέχνην ἕπεσθαι τὸ οὗ χάριν , διὰ τὸ δεῖσθαι πρὸς τὸ τυχεῖν ἐκείνου πολλῶν , ἃ μὴ ἔστιν ἐπὶ μόνῃ τῇ τέχνῃ , ἔτι δὲ καὶ αὐτὰ τὰ κατὰ τὴν τέχνην γινόμενα μὴ ὡρίσθαι μηδὲ τῶν αὐτῶν εἶναι ποιητικὰ τῷ μὴ πάντῃ ὁμοίως ἔχουσιν προσφέρεσθαι , διὰ ⟨ τὸ ⟩ πάντα ἢ διὰ ⟨ τὸ ⟩ τινὰ καὶ ἄλλως ἐν αὐταῖς , οὐχ ὡς προσεδοκᾶτο , ἕπεσθαι , οὐ τὸ τυχεῖν τοῦ προκειμένου τέλος ἐστίν , ἀλλὰ τὸ ἀποπληρῶσαι τὰ τῆς τέχνης .
Lemmas: εἰμί ὁ στοχαστικός τέχνη τέλος εἰμί τις λέγω ὁ πᾶς ὁ παρά αὐτός ποιέω πρός ὁ ὁ πρόκειμαι τυγχάνω , πῶς οὐ ὁμοίως καί οὗτος ὁ οἰκεῖος τυγχάνω τέλος ὁ οὖον στοχαστικός ὁ τέχνη ; δοκέω δέ κατά οὗτος μάλιστα διαφέρω ὁ ἄλλος ὁ στοχαστικός ὁ μή ὁμοίως ὁ τέλος τυγχάνω . κατά ὅς μέν ⟨ γάρ ⟩ τέλος εἰμί αὐτός ὁ τυγχάνω ὁ πρόκειμαι , διαφέρω εἄν οὗτος · κατά ὅς δέ ὁ προερέω εἰμί αὐτός τέλος , εἰμί καί [ ὁ ] ὁ τέλος [ μή ] ὁμοίως τυγχάνω , διαφέρω ⟨ εἄν ⟩ αὐτός κατά ὁ μή ὅμοιος αὐτός ὁ τέλος ἔχω . ἐκεῖνος μέν γάρ ὁ ὁ κατά ὁ τέχνη γίγνομαι ἕπω ὁ ὅς χάρις γίγνομαι καί ὁ ἀποτυχία αὐτός ὁ πρόκειμαι κατά ὁ διαμαρτία ὁ γίγνομαι , οὖον τεχνικός γίγνομαι , ἕπω , τέλος ἔχω ὁ τυγχάνω ὁ πρόκειμαι ( ἴσος γάρ ἐν ἐκεῖνος ὁ πᾶς ὁ παρά αὐτός ποιέω πρός ὁ τυγχάνω ὁ πρόκειμαι ὁ καί τυγχάνω αὐτός · οὗτος γάρ ποιέω ὁ παρά αὐτός γίγνομαι ) . ἐπί δέ ὁ στοχαστικός ὁ μή πάντως ὁ γίγνομαι κατά ὁ τέχνη ἕπω ὁ ὅς χάρις , διά ὁ δήω πρός ὁ τυγχάνω ἐκεῖνος πολύς , ὁ μή εἰμί ἐπί μόνος ὁ τέχνη , ἔτι δέ καί αὐτός ὁ κατά ὁ τέχνη γίγνομαι μή ὁρίζω μηδέ ὁ αὐτός εἰμί ποιητικός ὁ μή πάντῃ ὁμοίως ἔχω προσφέρω , διά ⟨ ὁ ⟩ πᾶς ἢ διά ⟨ ὁ ⟩ τις καί ἄλλως ἐν αὐτός , οὐ ὡς προσδοκάω , ἕπω , οὖον ὁ τυγχάνω ὁ πρόκειμαι τέλος εἰμί , ἀλλά ὁ ἀποπληρόω ὁ ὁ τέχνη .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 23
Πάλιν ἐν τοῖς περὶ Δικαιοσύνης ὑπειπὼν ὅτι τοὺς ἀγαθὸν ἀλλὰ μὴ τέλος τιθεμένους τὴν ἡδονὴν ἐνδέχεται σῴζειν καὶ τὴν δικαιοσύνην , θεὶς τοῦτο κατὰ λέξιν εἴρηκε · Τάχα γὰρ ἀγαθοῦ αὐτῆς ἀπολειπομένης , τέλους δὲ μή , τῶν δὲ δι’ αὑτὰ αἱρετῶν ὄντος καὶ τοῦ καλοῦ , σῴζοιμεν ἂν τὴν δικαιοσύνην , μεῖζον ἀγαθὸν ἀπολιπόντες τὸ καλὸν καὶ τὸ δίκαιον τῆς ἡδονῆς . ἔν γε τοῖς περὶ Δικαιοσύνης , εἰ μέν τις ὑπόθοιτο τὴν ἡδονὴν τέλος , οὐκ οἴεται σῴζεσθαι τὸ δίκαιον · εἰ δὲ μὴ τέλος ἀλλὰ ἁπλῶς ἀγαθόν , οἴεται · τὰς δὲ λέξεις οὐκ οἴομαί σε δεῖσθαι νῦν ἀκούειν ἐμοῦ καταλέγοντος · τὸ γὰρ τρίτον περὶ Δικαιοσύνης βιβλίον ἐστὶ πανταχόθεν λαβεῖν .
Lemmas: πάλιν ἐν ὁ περί Δικαιοσύνη ὑπεῖπον ὅτι ὁ ἀγαθός ἀλλά μή τέλος τίθημι ὁ ἡδονά ἐνδέχομαι σῴζω καί ὁ δικαιοσύνη , τίθημι οὗτος κατά λέξις εἴρω · Τάχα γάρ ἀγαθός αὐτός ἀπολείπω , τέλος δέ μή , ὁ δέ διά ἑαυτοῦ αἱρετός εἰμί καί ὁ καλός , σῴζω εἄν ὁ δικαιοσύνη , μείζων ἀγαθός ἀπολείπω ὁ καλός καί ὁ Δίκαιος ὁ ἡδονή . ἐν γε ὁ περί Δικαιοσύνη , εἰμί μέν τις ὑποτίθημι ὁ ἡδονά τέλος , οὐ οἴομαι σῴζω ὁ Δίκαιος · εἰμί δέ μή τέλος ἀλλά ἁπλόος ἀγαθός , οἴομαι · ὁ δέ λέγω οὐ οἴομαι σύ δήω νῦν ἀκούω ἐγώ καταλέγω · ὁ γάρ τρίτος περί Δικαιοσύνη βιβλίον εἰμί πανταχόθεν λαμβάνω .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 24
Ἵνα δὲ μηδ’ ἀπολογίαν ὑπολίπῃ τοῖς ἐναντιώμασιν , Ἀριστοτέλει περὶ δικαιοσύνης ἀντιγράφων οὔ φησιν αὐτὸν ὀρθῶς λέγειν , ὅτι τῆς ἡδονῆς τέλους οὔσης ἀναιρεῖται μὲν ἡ δικαιοσύνη , συναναιρεῖται δὲ τῇ δικαιοσύνῃ καὶ τῶν ἄλλων ἀρετῶν ἑκάστη · τὴν μὲν γὰρ δικαιοσύνην ὑπ’ αὐτῶν ὡς ἀληθῶς ἀναιρεῖσθαι , τὰς δ’ ἄλλας ἀρετὰς οὐδὲν κωλύειν ὑπάρχειν , εἰ καὶ μὴ δι’ αὑτὰς αἱρετάς , ἀλλ’ ἀγαθὰς γοῦν καὶ ἀρετὰς ἐσομένας εἶτα ἑκάστην ἐξ ὀνόματος προσαγορεύει . Βέλτιον δὲ τὰς ἐκείνου λέξεις ἀναλαβεῖν · Τῆς γὰρ ἡδονῆς , φησίν , ἐμφαινομένης τέλους κατὰ τὸν τοιοῦτον λόγον , τὸ μὲν τοιοῦτο πᾶν μοι δοκεῖ οὐκ ἐμπεριλαμβάνεσθαι · διὸ ῥητέον , μήτε τῶν ἀρετῶν τινα δι’ αὑτὴν αἱρετὴν εἶναι , μήτε τῶν κακιῶν φευκτήν , ἀλλὰ πάντα ταῦτα δεῖν ἀναφέρεσθαι πρὸς τὸν ὑποκείμενον σκοπόν · οὐδὲν μέντοι κωλύσει κατ’ αὐτούς , τὴν ἀνδρείαν μὲν καὶ τὴν φρόνησιν καὶ τὴν ἐγκρά τειαν καὶ τὴν καρτερίαν καὶ τὰς ὁμοίας ταύταις ἀρετὰς εἶναι τῶν ἀγαθῶν , τὰς δ’ ἐναντίας ⟨ κακίας ⟩ ὑπάρχειν φευκτάς .
Lemmas: ἵνα δέ μηδέ ἀπολογία ὑπολείπω ὁ ἐναντίωμα , Ἀριστοτέλης περί δικαιοσύνη ἀντίγραφος οὖον φημί αὐτός ὀρθῶς λέγω , ὅτι ὁ ἡδονή τέλος εἰμί ἀναιρέω μέν ὁ δικαιοσύνη , συναναιρέω δέ ὁ δικαιοσύνη καί ὁ ἄλλος ἀρετή ἕκαστος · ὁ μέν γάρ δικαιοσύνη ὑπό αὐτός ὡς ἀληθής ἀναιρέω , ὁ δέ ἄλλος ἀρετή οὐδείς κωλύω ὑπάρχω , εἰμί καί μή διά ἑαυτοῦ αἱρετής , ἀλλά ἀγαθός γοῦν καί ἀρετή εἰμί εἶτα ἕκαστος ἐκ ὄνομα προσαγορεύω . Ἀγαθός δέ ὁ ἐκεῖνος λέγω ἀναλαμβάνω · ὁ γάρ ἡδονή , φημί , ἐμφαίνω τέλος κατά ὁ τοιοῦτος λόγος , ὁ μέν τοιοῦτος πᾶς ἐγώ δοκέω οὐ ἐμπεριλαμβάνω · διό ῥητέος , μήτε ὁ ἀρετή τις διά ἑαυτοῦ αἱρετός εἰμί , μήτε ὁ κακία φευκτός , ἀλλά πᾶς οὗτος δήω ἀναφέρω πρός ὁ ὑπόκειμαι σκοπός · οὐδείς μέντοι κωλύω κατά αὐτός , ὁ ἀνδρεῖος μέν καί ὁ φρόνησις καί ὁ ἐγκρά τείνω καί ὁ καρτερία καί ὁ ὅμοιος οὗτος ἀρετή εἰμί ὁ ἀγαθός , ὁ δέ ἐναντίος ⟨ κακία ⟩ ὑπάρχω φευκτός .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 25
Καὶ μὴν ὅτι δυοῖν ἀγαθῶν , τοῦ μὲν τέλους , τοῦ δὲ πρὸς τὸ τέλος , μεῖζόν ἐστι τὸ τέλος καὶ τελειότερον , ὑπ’ οὐδενὸς ἀγνοεῖται . Γινώσκει δὲ καὶ Χρύσιππος τὴν διαφοράν , ὡς δῆλόν ἐστιν ἐν τῷ τρίτῳ περὶ Ἀγαθῶν · τοῖς γὰρ τέλος ἡγουμένοις τὴν ἐπιστήμην ἀνομολογεῖ .
Lemmas: καί μήv ὅτι δύο ἀγαθός , ὁ μέν τέλος , ὁ δέ πρός ὁ τέλος , μέγας εἰμί ὁ τέλος καί τέλειος , ὑπό οὐδείς ἀγνοέω . γιγνώσκω δέ καί Χρύσιππος ὁ διαφορά , ὡς δῆλος εἰμί ἐν ὁ τρίτος περί Ἀγαθός · ὁ γάρ τέλος ἡγέομαι ὁ ἐπιστήμη ἀνομολογέομαι .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 26
Ὁρᾷς γὰρ ὅτι καὶ Χρύσιππος εἰς ταύτην [ μᾶλλον ] συνελαύνει τὸν Ἀρίστωνα τὴν ἀπορίαν , ὡς τῶν πραγμάτων ⟨ οὐ διδόντων ⟩ τὴν πρὸς τὸ μήτ’ ἀγαθὸν μήτε κακὸν ἀδιαφορίαν ἐπινοῆσαι , τοῦ ἀγαθοῦ καὶ τοῦ κακοῦ μὴ προεπινοηθέντων · οὕτω γὰρ αὑτῆς φανεῖσθαι τὴν ἀδιαφορίαν προϋφισταμένην , εἰ νόησιν μὲν αὐτῆς οὐκ ἔστι λαβεῖν , μὴ πρότερον τοῦ ἀγαθοῦ νοηθέντος , ἄλλο δ’ οὐδὲν ἀλλ’ αὐτὴ μόνον τὸ ἀγαθόν ἐστιν .
Lemmas: ὁράω γάρ ὅτι καί Χρύσιππος εἰς οὗτος [ μᾶλλον ] συνελαύνω ὁ Ἀρίστων ὁ ἀπορία , ὡς ὁ πρᾶγμα ⟨ οὖον δίδωμι ⟩ ὁ πρός ὁ μήτε ἀγαθός μήτε κακός ἀδιαφορία ἐπινοέω , ὁ ἀγαθός καί ὁ κακός μή προεπινοέω · οὗτος γάρ ἑαυτοῦ φαίνω ὁ ἀδιαφορία προυφίστημι , εἰμί νόησις μέν αὐτός οὐ εἰμί λαμβάνω , μή πρότερος ὁ ἀγαθός νοέω , ἄλλος δέ οὐδείς ἀλλά αὐτός μόνος ὁ ἀγαθός εἰμί .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 28
ἀρχὴ μὲν οὖν ἐστι πολλῶν ἁμαρτημάτων ἡ περὶ τέλους ἑκάστου βίου ὑπόληψις ψευδής · φύεται γὰρ ὥσπερ ἐκ ῥίζης τινὸς ταύτης τὰ κατὰ μέρος ἁμαρτήματα . δύναται δέ τις , ἐν τῇ περὶ τέλους δόξῃ μὴ σφαλείς , ἔν τινι τῶν κατὰ μέρος σφαλῆναι , μὴ συνιεὶς τῆς ἀκολουθίας .
Lemmas: ἀρχή μέν οὖν εἰμί πολύς ἁμάρτημα ὁ περί τέλος ἕκαστος βίος ὑπόληψις ψευδής · φύω γάρ ὥσπερ ἐκ ῥίζα τις οὗτος ὁ κατά μέρος ἁμάρτημα . δύναμαι δέ τις , ἐν ὁ περί τέλος δόξα μή σφάλλω , ἐν τις ὁ κατά μέρος σφάλλω , μή συνίημι ὁ ἀκολουθία .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 29
Καὶ μὴν ἐν τῷ περὶ Καλοῦ πρὸς ἀπόδειξιν τοῦ μόνον τὸ καλὸν ἀγαθὸν εἶναι , τοιούτοις λόγοις κέχρηται · Τὸ ἀγαθὸν αἱρετόν · τὸ δ’ αἱρετὸν ἀρεστόν · τὸ δ’ ἀρεστὸν ἐπαινετόν · τὸ δ’ ἐπαινετὸν καλόν . Καὶ πάλιν Τὸ ἀγαθὸν χαρτόν , τὸ δὲ χαρτὸν σεμνόν , τὸ δὲ σεμνὸν καλόν .
Lemmas: καί μήv ἐν ὁ περί Καλός πρός ἀπόδειξις ὁ μόνος ὁ καλός ἀγαθός εἰμί , τοιοῦτος λόγος χράομαι · ὁ ἀγαθός αἱρετός · ὁ δέ αἱρετός ἀρεστός · ὁ δέ ἀρεστός ἐπαινετός · ὁ δέ ἐπαινετός καλός . καί πάλιν ὁ ἀγαθός χαρτός , ὁ δέ χαρτός σεμνός , ὁ δέ σεμνός καλός .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 30
λέγουσι δὲ μόνον τὸ καλὸν ἀγαθὸν εἶναι , καθά φησιν Ἑκάτων ἐν τῷ τρίτῳ περὶ ἀγαθῶν , καὶ Χρύσιππος ἐν τοῖς περὶ τοῦ Καλοῦ . εἶναι δὲ τοῦτο ἀρετὴν καὶ τὸ μετέχον ἀρετῆς · ᾧ ἐστιν ἴσον τὸ πᾶν ἀγαθὸν καλὸν εἶναι καὶ τὸ ἰσοδυναμεῖν τῷ καλῷ τὸ ἀγαθόν · ὅπερ ἴσον ἐστὶ τούτῳ . ἐπεὶ γάρ ἐστιν ἀγαθὸν καλόν ἐστιν · ἔστι δὲ καλόν · ἀγαθὸν ἄρα ἐστί .
Lemmas: λέγω δέ μόνος ὁ καλός ἀγαθός εἰμί , καθά φημί Ἑκάτων ἐν ὁ τρίτος περί ἀγαθός , καί Χρύσιππος ἐν ὁ περί ὁ Καλός . εἰμί δέ οὗτος ἀρετή καί ὁ μετέχω ἀρετή · ὅς εἰμί ἴσος ὁ πᾶς ἀγαθός καλός εἰμί καί ὁ ἰσοδυναμέω ὁ καλός ὁ ἀγαθός · ὅσπερ ἴσος εἰμί οὗτος . ἐπεί γάρ εἰμί ἀγαθός καλός εἰμί · εἰμί δέ καλός · ἀγαθός ἄρα εἰμί .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 31
: τὸ Στωϊκὸν δόγμα τὸ μόνον εἶναι τὸ καλὸν ἀγαθόν .
Lemmas: : ὁ στωϊκός δόγμα ὁ μόνος εἰμί ὁ καλός ἀγαθός .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 32
ὅτι δὲ μηδὲν παρὰ θεῶν ἀγαθὸν τοῖς ἀνθρώποις κατὰ τοὺς προειρημένους ( scil . καθ’ οὓς μόνον τὸ καλὸν ἀγαθόν ἐστιν i . e . Stoicos ) γίνεται , δῆλον ἐντεῦθεν . τὸ καλὸν ἐφ’ ἡμῖν · ὃ ἐφ’ ἡμῖν ἐστι , τοῦτο δι’ ἑαυτῶν κτώμεθα · ὃ δι’ ἑαυτῶν κτώμεθα , τοῦθ’ ὑπ’ οὐδενὸς ἄλλου περιγίνεται · τὸ καλὸν ἄρα ὑπ’ οὐδενὸς ἄλλου ἡμῖν περιγίνεται · εἰ ὑπὸ μηδενὸς οὐδ’ ὑπὸ τῶν θεῶν . ἀλλὰ μὴν ταὐτὸν ἀγαθόν τε καὶ καλόν , καθ’ οὓς μόνον τὸ καλὸν ἀγαθόν · οὐδὲν ⟨ ἄρα ⟩ ἀγαθὸν τοῖς ἀνθρώποις ὑπὸ τῶν θεῶν περιγίνεται .
Lemmas: ὅτι δέ μηδείς παρά θεός ἀγαθός ὁ ἄνθρωπος κατά ὁ προερέω ( scil . κατά ὅς μόνος ὁ καλός ἀγαθός εἰμί i . e . Stoicos ) γίγνομαι , δῆλος ἐντεῦθεν . ὁ καλός ἐπί ἐγώ · ὅς ἐπί ἐγώ εἰμί , οὗτος διά ἑαυτοῦ κτείνω · ὅς διά ἑαυτοῦ κτείνω , οὗτος ὑπό οὐδείς ἄλλος περιγίγνομαι · ὁ καλός ἄρα ὑπό οὐδείς ἄλλος ἐγώ περιγίγνομαι · εἰμί ὑπό μηδείς οὐδέ ὑπό ὁ θεός . ἀλλά μήv αὐτός ἀγαθός τε καί καλός , κατά ὅς μόνος ὁ καλός ἀγαθός · οὐδείς ⟨ ἄρα ⟩ ἀγαθός ὁ ἄνθρωπος ὑπό ὁ θεός περιγίγνομαι .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 33
: πρὸς γὰρ πολιτείαν μᾶλλον ἢ πρὸς ἀλήθειαν φιλοσοφῶν τὰ τρία γένη τῶν ἀγαθῶν τά τε ἐκτὸς καὶ περὶ σῶμα καὶ ψυχήν , ὅλαις φύσεσιν ἀλλήλων διηρτημένα , εἰς τὸ αὐτὸ ἄγει καὶ συνείρει , χρεῖον ἕκαστον ἑκάστου καὶ πάντα πάντων ἀποφαίνειν ἀξιῶν καὶ τὸ ἐξ ἀθρόων συντεθὲν ἄρτιον καὶ πλῆρες ὄντως ἀγαθόν , τὰ δ’ ἐξ ὧν τοῦτο ἐπάγη , μέρη μὲν ἢ στοιχεῖα ἀγαθῶν , ἀγαθὰ δ’ οὐκ εἶναι τέλεια . Καθάπερ γὰρ μήτε πῦρ μήτε γῆν μήτε τι τῶν τεττάρων , ἐξ ὧν ἐδημιουργήθη τὸ πᾶν , κόσμον εἶναι , τὴν δὲ τῶν στοιχείων εἰς ταὐτὸ σύνοδόν τε καὶ κρᾶσιν , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τὸ εὔδαιμον μήτε ἐν τοῖς ἐκτὸς ἰδίᾳ μήτε ἐν τοῖς περὶ σῶμα μήτε ἐν τοῖς περὶ ψυχὴν καθ’ αὑτὰ ἐξετάζεσθαι － τῶν γὰρ εἰρημένων ἕκαστον μερῶν τινα καὶ στοιχείων λόγον ἔχειν － ἀλλὰ κατὰ τὸ ἐκ πάντων ἄθροισμα . Ταύτην οὖν τὴν δόξαν πέμπεται μεταδιδαχθησόμενος πρὸς ἄνδρας μόνον τὸ καλὸν ἀγαθὸν νομίζοντας ὃ ψυχῆς ὡς ψυχῆς ἐστιν ἴδιον . τὰ δ’ ἐκτὸς καὶ περὶ σῶμα λεγόμενα πλεονεκτήματα μόνον , οὐ πρὸς ἀλήθειαν ὄντα ἀγαθὰ πεπιστευκότας .
Lemmas: : πρός γάρ πολιτεία μᾶλλον ἢ πρός ἀλήθεια φιλοσοφέω ὁ τρεῖς γένος ὁ ἀγαθός ὁ τε ἐκτός καί περί σῶμα καί Ψυχή , ὅλος φύσις ἀλλήλων διαρτάω , εἰς ὁ αὐτός ἄγω καί συνείρω , χρεῖος ἕκαστος ἕκαστος καί πᾶς πᾶς ἀποφαίνω ἄξιος καί ὁ ἐκ ἀθρόος συντίθημι ἄρτιος καί πλήρης εἰμί ἀγαθός , ὁ δέ ἐκ ὅς οὗτος πήγνυμι , μέρος μέν ἢ στοιχεῖον ἀγαθός , ἀγαθός δέ οὐ εἰμί τέλειος . καθά γάρ μήτε πῦρ μήτε γῆ μήτε τίς ὁ τέσσαρες , ἐκ ὅς δημιουργέω ὁ πᾶς , κόσμος εἰμί , ὁ δέ ὁ στοιχεῖον εἰς αὐτός σύνοδος τε καί κρᾶσις , ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ εὐδαίμων μήτε ἐν ὁ ἐκτός ἴδιος μήτε ἐν ὁ περί σῶμα μήτε ἐν ὁ περί ψυχή κατά ἑαυτοῦ ἐξετάζω － ὁ γάρ εἴρω ἕκαστος μέρος τις καί στοιχεῖον λόγος ἔχω － ἀλλά κατά ὁ ἐκ πᾶς ἄθροισμα . οὗτος οὖν ὁ δόξα πέμπω μεταδιδάσκω πρός ἀνήρ μόνος ὁ καλός ἀγαθός νομίζω ὅς Ψυχή ὡς Ψυχή εἰμί ἴδιος . ὁ δέ ἐκτός καί περί σῶμα λέγω πλεονέκτημα μόνος , οὖον πρός ἀλήθεια εἰμί ἀγαθός πιστεύω .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 38
Ναί , ἀλλὰ καὶ οἱ μόνον τὸ καλὸν ἀγαθὸν δοξάζοντες δείκνυσθαι νομίζουσιν ὅτι φύσει τοῦτο αἱρετόν ἐστι καὶ ἀπὸ τῶν ἀλόγων ζῴων . Ὁρῶμεν γάρ , φασίν , ὥς τινα γενναῖα ζῷα , καθάπερ ταῦρος καὶ ἀλεκτρυόνες , [ ἅπερ ] μηδεμιᾶς αὐτοῖς ὑποκειμένης τέρψεως καὶ ἡδονῆς διαγωνίζεται μέχρι θανάτου . Καὶ τῶν ἀνθρώπων δὲ οἱ ὑπὲρ πατρίδος ἢ γονέων ἢ τέκνων εἰς ἀναίρεσιν ἑαυτοὺς ἐπιδιδόντες οὐκ ἄν ποτε τοῦτ’ ἐποίουν , μηδεμιᾶς αὐτοῖς ἐλπιζομένης μετὰ θάνατον ἡδονῆς , εἰ μὴ φυσικῶς τὸ καλὸν καὶ ἀγαθὸν τούτους τε καὶ πᾶν τὸ γενναῖον ἀεὶ ζῷον ἐπεσπᾶτο πρὸς τὴν αὑτοῦ αἵρεσιν . quae refutans Sextus 101 . αὐτῶν γὰρ πάρεστιν ἀκούειν λεγόντων ὅτι ἡ φρονίμη διάθεσις μόνη βλέπει τὸ καλόν τε καὶ ἀγαθόν , ἡ δὲ ἀφροσύνη τυφλώττει περὶ τὴν τούτου διάγνωσιν , ὅθεν καὶ ὁ ἀλεκτρυὼν καὶ ὁ ταῦρος μὴ μετέχοντα τῆς φρονίμης διαθέσεως οὐκ ἂν βλέποι τὸ καλόν τε καὶ ἀγαθόν .
Lemmas: Ναίς , ἀλλά καί ὁ μόνος ὁ καλός ἀγαθός δοξάζω δείκνυμι νομίζω ὅτι φύσις οὗτος αἱρετός εἰμί καί ἀπό ὁ ἄλογος ζῷον . ὁράω γάρ , φημί , ὅς τις γενναῖος ζῷον , καθάπερ ταῦρος καί ἀλεκτρυών , [ ὅσπερ ] μηδείς αὐτός ὑπόκειμαι τέρψις καί ἡδονή διαγωνίζομαι μέχρι θάνατος . καί ὁ ἄνθρωπος δέ ὁ ὑπέρ πατρίς ἢ γονεύς ἢ τέκνον εἰς ἀναίρεσις ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι οὐ ἄν ποτός οὗτος ποιέω , μηδείς αὐτός ἐλπίζω μετά θάνατος ἡδονή , εἰμί μή φυσικός ὁ καλός καί ἀγαθός οὗτος τε καί πᾶς ὁ γενναῖος ἀεί ζῷον ἐπισπάω πρός ὁ αὐτός αἵρεσις . quae refutans Sextus 101 . αὐτός γάρ πάρειμι ἀκούω λέγω ὅτι ὁ Φρονίμη διάθεσις μόνος βλέπω ὁ καλός τε καί ἀγαθός , ὁ δέ ἀφροσύνη τυφλώττω περί ὁ οὗτος διάγνωσις , ὅθεν καί ὁ ἀλεκτρυών καί ὁ ταῦρος μή μετέχω ὁ φρόνιμος διάθεσις οὐ εἄν βλέπω ὁ καλός τε καί ἀγαθός .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 39
τήν τε ἀρετὴν διάθεσιν εἶναι ὁμολογουμένην · καὶ αὐτὴν δι’ αὑτὴν εἶναι αἱρετήν , οὐ διά τινα φόβον ἢ ἐλπίδα ἤ τι τῶν ἔξωθεν · ἐν αὐτῇ τε εἶναι τὴν εὐδαιμονίαν , ἅτε οὔσῃ ψυχῇ πεποιημένῃ πρὸς τὴν ὁμολογίαν παντὸς τοῦ βίου .
Lemmas: ὁ τε ἀρετή διάθεσις εἰμί ὁμολογέω · καί αὐτός διά ἑαυτοῦ εἰμί αἱρετός , οὖον διά τις φόβος ἢ ἐλπίς ἤ τίς ὁ ἔξωθεν · ἐν αὐτός τε εἰμί ὁ εὐδαιμονία , ἅτε εἰμί Ψυχή ποιέω πρός ὁ ὁμολογία πᾶς ὁ βίος .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 40
καὶ αὐτὴν δι’ ⟨ αὑτὴν ⟩ αἱρετὴν εἶναι ( scil . τὴν ἀρετήν ) · αἰσχυνόμεθα γοῦν ἐφ’ οἷς κακῶς πράττομεν , ὡς ἂν μόνον τὸ καλὸν εἰδότες ἀγαθόν .
Lemmas: καί αὐτός διά ⟨ ἑαυτοῦ ⟩ αἱρετός εἰμί ( scil . ὁ ἀρετή ) · αἰσχύνω γοῦν ἐπί ὅς κακῶς πράσσω , ὡς εἄν μόνος ὁ καλός οἶδα ἀγαθός .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 41
Omne autem quod honestum sit , id esse propter se expetendum － haec est tuenda sententia maxime － Stoicis . et eodem modo turpia per se esse fugienda . Stultitiam autem et timiditatem et iniustitiam et intemperantiam cum dicimus esse fugienda propter eas res , quae ex ipsis eveniant , non ita dicimus , ut cum illo , quod positum est , solum id esse malum quod turpe sit , haec pugnare videatur oratio , propterea quod ea non ad corporis incommodum referuntur , sed ad turpes actiones , quae oriuntur e vitiis . Quas enim κακίας Graeci appellant , vitia malo quam malitias nominare .
Lemmas: Omne autem quod honestum sit , id esse propter se expetendum － haec est tuenda sententia maxime － Stoicis . et eodem modo turpia per se esse fugienda . Stultitiam autem et timiditatem et iniustitiam et intemperantiam cum dicimus esse fugienda propter eas res , quae ex ipsis eveniant , non ita dicimus , ut cum illo , quod positum est , solum id esse malum quod turpe sit , haec pugnare videatur oratio , propterea quod ea non ad corporis incommodum referuntur , sed ad turpes actiones , quae oriuntur e vitiis . Quas enim κακία Graeci appellant , vitia malo quam malitias nominare .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 46
εἰ δὴ τῶν ἀδιαφόρων ἔνια τοιαύτην εἴληχε τιμήν , ὥστε καὶ ἀκόντων τινῶν αἱρετὰ εἶναι δοκεῖν , πολὺ δὲ πλέον τὴν ἀρετὴν περιμάχητον νομιστέον · μὴ εἰς ἄλλο τι ἀφορῶντας , ἀλλὰ εἰς αὐτὸ τὸ καλῶς πραχθῆναι δυνάμενον , ἐάν τε ἑτέροις δοκῇ τισιν ἐάν τε μή .
Lemmas: εἰμί δή ὁ ἀδιάφορος ἔνιοι τοιοῦτος λαγχάνω τιμή , ὥστε καί ἄκων τις αἱρετός εἰμί δοκέω , πολύς δέ πλέω ὁ ἀρετή περιμάχητος νομιστέος · μή εἰς ἄλλος τίς ἀφοράω , ἀλλά εἰς αὐτός ὁ καλῶς πράσσω δύναμαι , ἐάν τε ἕτερος δοκέω τις ἐάν τε μή .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 49
αὐτάρκη τε εἶναι αὐτὴν ( scil . τὴν ἀρετὴν ) πρὸς εὐδαιμονίαν , καθά φησι Ζήνων καὶ Χρύσιππος ἐν τῷ πρώτῳ περὶ Ἀρετῶν καὶ Ἑκάτων ἐν τῷ δευτέρῳ περὶ ἀγαθῶν . Εἰ γάρ , φησίν , αὐτάρκης ἐστὶν ἡ μεγαλοψυχία πρὸς τὸ πάντων ὑπεράνω ποιεῖν , ἔστι δὲ μέρος ἀρετῆς , αὐτάρκης ἐστὶ καὶ ἡ ἀρετὴ πρὸς εὐδαιμονίαν , καταφρονοῦσα καὶ τῶν δοκούντων ὀχληρῶν .
Lemmas: αὐτάρκης τε εἰμί αὐτός ( scil . ὁ ἀρετή ) πρός εὐδαιμονία , καθά φημί Ζήνων καί Χρύσιππος ἐν ὁ πρῶτος περί Ἀρέτας καί Ἑκάτων ἐν ὁ δύο περί ἀγαθός . εἰμί γάρ , φημί , αὐτάρκης εἰμί ὁ μεγαλοψυχία πρός ὁ πᾶς ὑπεράνω ποιέω , εἰμί δέ μέρος ἀρετή , αὐτάρκης εἰμί καί ὁ ἀρετή πρός εὐδαιμονία , καταφρονέω καί ὁ δοκέω ὀχληρός .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 52
Οὐχ ὥσπερ οἱ ἀπὸ τῆς Στοᾶς τὸν σπουδαῖον οὐδέν φασι δεῖσθαι τῆς τύχης οὕτω καὶ ὁ Πλάτων .
Lemmas: οὐχ ὥσπερ ὁ ἀπό ὁ Στοά ὁ σπουδαῖος οὐδείς φημί δήω ὁ τυγχάνω οὗτος καί ὁ Πλάτων .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 53
εἰ μὲν οὖν τὴν φρόνησιν ἡγεῖτο ( scil . Chrysippus ) ποιητικὸν εἶναι τῆς εὐδαιμονίας ἀγαθόν , ὥσπερ ὁ Ἐπίκουρος non ipse sibi repugnaret , ἐπεὶ δ’ ἡ φρόνησις οὐχ ἕτερόν ἐστι τῆς εὐδαιμονίας κατ’ αὐτὸν ἀλλ’ εὐδαιμονία etc .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ὁ φρόνησις ἡγέομαι ( scil . Chrysippus ) ποιητικός εἰμί ὁ εὐδαιμονία ἀγαθός , ὥσπερ ὁ Ἐπίκουρος non ipse sibi repugnaret , ἐπεί δέ ὁ φρόνησις οὐ ἕτερος εἰμί ὁ εὐδαιμονία κατά αὐτός ἀλλά εὐδαιμονία etc .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 54
Οὐ μόνον οὖν ταῦτα λέγουσιν οἱ ἄνδρες , ἀλλὰ κἀκεῖνα πρὸς τούτοις , ὅτι " ἀγαθὸν ὁ χρόνος οὐκ αὔξει προσγινόμενος , ἀλλὰ κἂν ἀκαρές τις ὥρας γένηται φρόνιμος , οὐδενὶ πρὸς εὐδαιμονίαν ἀπολειφθήσεται τοῦ τὸν αἰῶνα χρωμένου τῇ ἀρετῇ καὶ μακαρίως ἐν αὐτῇ καταβιοῦντος . " Ἐν πολλοῖς εἰρηκὼς ( sc . Chrysippus ) ὅτι παρὰ τὸν πλείονα χρόνον οὐδὲν μᾶλλον εὐδαιμονοῦσιν , ἀλλ’ ὁμοίως καὶ ἐπίσης τοῖς τὸν ἀμερῆ χρόνον εὐδαιμονίας μετασχοῦσιν . Δι’ ὃ καὶ πάντως εὐδαιμονεῖν ἀεὶ τῶν ἀνθρώπων τοὺς ἀγαθούς , τοὺς δὲ φαύλους κακοδαιμονεῖν . καὶ ⟨ ἐκείνων ⟩ τὴν εὐδαιμονίαν μὴ διαφέρειν τῆς θείας εὐδαιμονίας , μηδὲ τὴν ἀμεριαίαν ὁ Χρύσιππός φησι διαφέρειν τῆς τοῦ Διὸς εὐδαιμονίας , ⟨ καὶ ⟩ κατὰ μηδὲν αἱρετωτέραν εἶναι μήτε καλλίω μήτε σεμνοτέραν τὴν τοῦ Διὸς εὐδαιμονίαν τῆς τῶν σοφῶν . ἀνδρῶν . Χρύσιππος δὲ ἄχρι τῶν ῥημάτων ἔοικεν ἀνδρίζεσθαι , ταὐτὸν δύνασθαι φάσκων ἀνδρὶ σπουδαίῳ μίαν ἡμέραν , μᾶλλον δὲ καὶ μίαν ὥραν πολλοῖς ἐνιαυτοῖς .
Lemmas: οὖον μόνος οὖν οὗτος λέγω ὁ ἀνήρ , ἀλλά ἐκεῖνος πρός οὗτος , ὅτι " ἀγαθός ὁ χρόνος οὐ αὐξάνω προσγίγνομαι , ἀλλά κἀν ἀκαρής τις ὥρα γίγνομαι φρόνιμος , οὐδείς πρός εὐδαιμονία ἀπολείπω ὁ ὁ αἰών χράω ὁ ἀρετή καί μακάριος ἐν αὐτός καταβιόω . " ἐν πολύς ἐρῶ ( sc . Chrysippus ) ὅτι παρά ὁ πλείων χρόνος οὐδείς μᾶλλον εὐδαιμονέω , ἀλλά ὁμοίως καί ἐπίσης ὁ ὁ ἀμερής χρόνος εὐδαιμονία μετέχω . διά ὅς καί πάντως εὐδαιμονέω ἀεί ὁ ἄνθρωπος ὁ ἀγαθός , ὁ δέ φαῦλος κακοδαιμονάω . καί ⟨ ἐκεῖνος ⟩ ὁ εὐδαιμονία μή διαφέρω ὁ θεῖος εὐδαιμονία , μηδέ ὁ ἀμεριαῖος ὁ Χρύσιππος φημί διαφέρω ὁ ὁ Ζεύς εὐδαιμονία , ⟨ καί ⟩ κατά μηδείς αἱρετός εἰμί μήτε καλός μήτε σεμνός ὁ ὁ Ζεύς εὐδαιμονία ὁ ὁ σοφός . ἀνήρ . Χρύσιππος δέ ἄχρι ὁ ῥῆμα ἔοικα ἀνδρίζω , αὐτός δύναμαι φάσκω ἀνήρ σπουδαῖος εἷς ἡμέρα , μᾶλλον δέ καί εἷς ὥρα πολύς ἐνιαυτός .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 55
Οὐσίαν κακοδαιμονίας ἀποφαίνει τὴν κακίαν ( sc . Chrysippus ) ἐν παντὶ βιβλίῳ φυσικῷ καὶ ἠθικῷ γράφων καὶ διατεινόμενος ὅτι τὸ κατὰ κακίαν ζῆν τῷ κακοδαιμόνως ζῆν ταὐτόν ἐστιν .
Lemmas: οὐσία κακοδαιμονία ἀποφαίνω ὁ κακία ( sc . Chrysippus ) ἐν πᾶς βιβλίον φυσικός καί ἠθικός γράφω καί διατείνω ὅτι ὁ κατά κακία ζῶ ὁ κακοδαίμων ζῶ αὐτός εἰμί .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 57
ἔτι οὐκ , εἰ ᾧ ὁρῶμεν , τῇ τούτου ἀρετῇ εὖ ὁρῶμεν , καὶ ᾧ ἀκούομεν , τῇ τούτου ἀρετῇ εὖ ἀκούομεν , καὶ διὰ τοῦτο , ᾧ ζῶμεν , τῇ τούτου ἀρετῇ εὖ ζῶμεν , ὥστε εἴη ἂν ⟨ ἡ ⟩ τῆς ψυχῆς ἀρετὴ εὐδαιμονία · ψυχῇ γὰρ ζῶμεν . οὐ δὴ διὰ τοῦτο etc .
Lemmas: ἔτι οὐ , εἰμί ὅς ὁράω , ὁ οὗτος ἀρετή εὕω ὁράω , καί ὅς ἀκούω , ὁ οὗτος ἀρετή εὕω ἀκούω , καί διά οὗτος , ὅς ζῶ , ὁ οὗτος ἀρετή εὕω ζῶ , ὥστε εἰμί εἄν ⟨ ὁ ⟩ ὁ Ψυχή ἀρετή εὐδαιμονία · Ψυχή γάρ ζῶ . οὖον δή διά οὗτος etc .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 62
οὕτως δεικνύοιτ’ ἂν ἕκαστον τῶν λεγομένων ἀδιαφόρων τε καὶ προηγμένων ὑπὸ τῶν νεωτέρων αἱρετόν τε καὶ ἀγαθόν · ἕκαστον γὰρ αὐτῶν προστιθέμενον τῇ ἀρετῇ τὸ ὅλον αἱρετώτερον τῷ σπουδαίῳ ποιεῖ . αἱρετώτερος γὰρ βίος ὁ κατ’ ἀρετήν , εἰ μεθ’ ὑγείας εἴη καὶ εἰ μετὰ εὐπορίαστ καὶ εἰ μετὰ ἀγαθῆς δόξης · τὰ γὰρ αἱρετὰ καὶ φευκτὰ κρίνεται τῇ τοῦ σπουδαίου αἱρέσει τε καὶ φυγῇ .
Lemmas: οὕτως δείκνυμι εἄν ἕκαστος ὁ λέγω ἀδιάφορος τε καί προάγω ὑπό ὁ νέος αἱρετός τε καί ἀγαθός · ἕκαστος γάρ αὐτός προστίθημι ὁ ἀρετή ὁ ὅλος αἱρετός ὁ σπουδαῖος ποιέω . αἱρετός γάρ βίος ὁ κατά ἀρετή , εἰμί μετά ὑγεία εἰμί καί εἰμί μετά εὐπόριος καί εἰμί μετά ἀγαθός δόξα · ὁ γάρ αἱρετός καί φευκτός κρίνω ὁ ὁ σπουδαῖος αἵρεσις τε καί φυγή .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 63
αἱ δὲ αἰσθήσεις καὶ αὐταί , εἰ μὲν πρὸς τὸ εἶναι τὸν ἄνθρωπον ἀναγκαίου χώραν ἔχουσιν , μηκέτι δὲ συνεργοῦσιν πρὸς τὰς ἐνεργείας τῆς ἀρετῆς , τὸν ὧν οὐκ ἄνευ λόγον ἔχοιεν ἄν . εἰ δὲ πρὸς τῷ ἀναγκαῖαι εἶναι τῷ ἀνθρώπῳ καὶ συνεργοῦσιν πρὸς τὰς πράξεις καὶ προσχρῆται αὐταῖς ἡ ἀρετὴ πρὸς τὰς ἰδίας ἐνεργείας ( ἡ γὰρ φαντασία κρηπὶς τῶν κατ’ ἀρετὴν πράξεων ) οὐκ ἔχουσιν τὸν ὧν οὐκ ἄνευ λόγον πρὸς τὰς κατ’ αὐτὴν ἐνεργείας , ὡς ἔχει ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ καὶ ὁ τόπος καὶ ὁ χρόνος . εἰ γὰρ ἐνεργήσομεν κατὰ ἀρετὴν ὁπωσοῦν ἐχουσῶν τῶν αἰσθήσεων , ἤτοι καὶ ταῖς ψευδέσιν φαντασίαις ταῖς ἀπὸ τῶν τοιούτων αἰσθήσεων συγκαταθησόμεθα καὶ ταύταις ἀκόλουθα πράξομεν ( καὶ πῶς σπουδαίου τοῦτο ; ) ἢ εἰ ἐφέξομεν καὶ μὴ συγκαταθησόμεθα , οὐδὲ πράξομέν τι τῶν ἐπ’ αὐταῖς , ὥστ’ οὐδὲν ἐνεργήσομεν .
Lemmas: ὁ δέ αἴσθησις καί αὐτός , εἰμί μέν πρός ὁ εἰμί ὁ ἄνθρωπος ἀναγκαῖος χώρα ἔχω , μηκέτι δέ συνεργέω πρός ὁ ἐνέργεια ὁ ἀρετή , ὁ ὅς οὐ ἄνευ λόγος ἔχω ἄν . εἰμί δέ πρός ὁ ἀναγκαῖος εἰμί ὁ ἄνθρωπος καί συνεργέω πρός ὁ πρᾶξις καί προσχράομαι αὐτός ὁ ἀρετή πρός ὁ ἴδιος ἐνέργεια ( ὁ γάρ φαντασία κρηπίς ὁ κατά ἀρετή πρᾶξις ) οὐ ἔχω ὁ ὅς οὐ ἄνευ λόγος πρός ὁ κατά αὐτός ἐνέργεια , ὡς ἔχω ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ καί ὁ τόπος καί ὁ χρόνος . εἰμί γάρ ἐνεργέω κατά ἀρετή ὁπωσοῦν ἔχω ὁ αἴσθησις , ἤτοι καί ὁ ψευδής φαντασία ὁ ἀπό ὁ τοιοῦτος αἴσθησις συγκατατίθημι καί οὗτος ἀκόλουθος πράσσω ( καί πῶς σπουδαῖος οὗτος ; ) ἢ εἰμί ἐπέχω καί μή συγκατατίθημι , οὐδέ πράσσω τίς ὁ ἐπί αὐτός , ὥστε οὐδείς ἐνεργέω .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 64
ἡ ἀρετὴ ἄρα οὐκ ἔστιν αὐτάρκης πρὸς εὐδαιμονίαν . ἤτοι γὰρ περὶ τὴν ἐκλογήν ἐστι τῶν ἡδέων κατ’ Ἐπίκουρον ἢ περὶ τὴν ἐκλογὴν τῶν κατὰ φύσιν , ὡς τοῖς ἀπὸ τῆς Στοᾶς δοκεῖ . — — τῶν γὰρ κατὰ φύσιν οὐχ ἡ κατὰ ἀρετὴν ἐνέργειά ἐστι ποιητική . εἰ δὴ περὶ ὑποκείμενά τινα ἡ ἐνέργεια αὐτῆς , ὧν οὐκ ἔστιν αὐτὴ ποιητική , οὐκ ἔστιν αὐτάρκης ἡ ἀρετὴ πρὸς τὰς οἰκείας ἐνεργείας , ἐπεὶ δεῖται καὶ τῶν περὶ ἃ ἡ ἐνέργεια ἔξωθεν ὄντων αὐτῆς . οὐδὲ γάρ , ὡς φασίν , τὸν ὧν οὐκ ἄνευ λόγον ἔχει ταῦτα , ἀλλ’ ἔστιν κινητικὰ τῆς ἀρετῆς καὶ τοῦ πράττειν αὐτὴν καὶ ἐνεργεῖν αἴτια . στοχάζεται γὰρ αὐτῶν , ὡς καὶ τῆς οἰκείας ὕλης οἱ τεχνῖται . ἀναιρεθήσεσθαι γοῦν φασι τὰς πράξεις αὐτοῖς , τούτων μὴ ἐπισπωμένων καὶ κινούντων ταῖς ἐν αὐτοῖς διαφοραῖς τὰς ἀρετάς .
Lemmas: ὁ ἀρετή ἄρα οὐ εἰμί αὐτάρκης πρός εὐδαιμονία . ἤτοι γάρ περί ὁ ἐκλογή εἰμί ὁ ἡδύς κατά Ἐπίκουρος ἢ περί ὁ ἐκλογή ὁ κατά φύσις , ὡς ὁ ἀπό ὁ Στοά δοκέω . — — ὁ γάρ κατά φύσις οὐ ὁ κατά ἀρετή ἐνέργεια εἰμί ποιητικός . εἰμί δή περί ὑπόκειμαι τις ὁ ἐνέργεια αὐτός , ὅς οὐ εἰμί αὐτός ποιητικός , οὐ εἰμί αὐτάρκης ὁ ἀρετή πρός ὁ οἰκεῖος ἐνέργεια , ἐπεί δήω καί ὁ περί ὁ ὁ ἐνέργεια ἔξωθεν εἰμί αὐτός . οὐδέ γάρ , ὡς φημί , ὁ ὅς οὐ ἄνευ λόγος ἔχω οὗτος , ἀλλά εἰμί κινητικός ὁ ἀρετή καί ὁ πράσσω αὐτός καί ἐνεργέω αἴτιος . στοχάζομαι γάρ αὐτός , ὡς καί ὁ οἰκεῖος ὕλη ὁ τεχνίτης . ἀναιρέω γοῦν φημί ὁ πρᾶξις αὐτός , οὗτος μή ἐπισπάω καί κινέω ὁ ἐν αὐτός διαφορά ὁ ἀρετή .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 65
ἔτι εἰ αἱ κοιναὶ περὶ εὐδαιμονίας ἔννοιαι αὐτάρκειάν τε αὐτὴν ζωῆς τίθενται ( ἀνεπιδεῆ γὰρ τὸν εὐδαίμονα προειλήφασιν ) καὶ τὴν εὐδαιμονίαν τὸ ἔσχατον τῶν ὀρεκτῶν ὑπολαμβάνουσιν ( ἀλλὰ καὶ τὸ ζῆν κατὰ φύσιν καὶ τὸν κατὰ φύσιν βίον εὐδαιμονίαν λέγουσιν , πρὸς δὲ τούτοις τὸ εὖ ζῆν καὶ τὸ εὖ βιοῦν καὶ τὴν εὐζωΐαν εὐδαιμονίαν φασίν εἶναι ) εἰ τοιοῦτον μὲν ἡ εὐδαιμονία προείληπται , πρὸς μηδὲν δὲ τούτων αὐτάρκης ἡ ἀρετή , οὐδ’ ἂν πρὸς εὐδαιμονίαν αὐτάρκης εἴη .
Lemmas: ἔτι εἰμί ὁ κοινός περί εὐδαιμονία ἔννοια αὐτάρκεια τε αὐτός ζωή τίθημι ( ἀνεπιδεής γάρ ὁ εὐδαίμων προλαμβάνω ) καί ὁ εὐδαιμονία ὁ ἔσχατος ὁ ὀρεκτός ὑπολαμβάνω ( ἀλλά καί ὁ ζῶ κατά φύσις καί ὁ κατά φύσις βίος εὐδαιμονία λέγω , πρός δέ οὗτος ὁ εὕω ζῶ καί ὁ εὕω βιόω καί ὁ εὐζωΐα εὐδαιμονία φημί εἰμί ) εἰμί τοιοῦτος μέν ὁ εὐδαιμονία προλαμβάνω , πρός μηδείς δέ οὗτος αὐτάρκης ὁ ἀρετή , οὐδέ εἄν πρός εὐδαιμονία αὐτάρκης εἰμί .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 66
ἔτι εἰ πᾶσα τέχνη ἕτερον ἑαυτῆς ποιεῖ τι καὶ οὐχ ἑαυτήν , ἡ δὲ ἀρετὴ τέχνη κατ’ αὐτοὺς εὐδαιμονίας ποιητική , ἕτερον ἂν εἴη τῆς ἀρετῆς ἡ εὐδαιμονία .
Lemmas: ἔτι εἰμί πᾶς τέχνη ἕτερος ἑαυτοῦ ποιέω τίς καί οὐ ἑαυτοῦ , ὁ δέ ἀρετή τέχνη κατά αὐτός εὐδαιμονία ποιητικός , ἕτερος εἄν εἰμί ὁ ἀρετή ὁ εὐδαιμονία .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 67
οὕτως ἐπεὶ τῷ λέγοντι τὴν ἀρετὴν αὐτάρκη πρὸς εὐδαιμονίαν ἕπεται τό τε μὴ εἶναι εὔλογον ἐξαγωγὴν καὶ τὸ μὴ εἶναι αἱρετὸν τὴν ὑγείαν μηδέ τι ἄλλο παρὰ τὴν ἀρετήν , ἂν τούτων τι ἀναιρεθῇ , ἀνῃρημένον ἂν εἴη τὸ τὴν ἀρετὴν αὐτάρκη εἶναι πρὸς εὐδαιμονίαν .
Lemmas: οὕτως ἐπεί ὁ λέγω ὁ ἀρετή αὐτάρκης πρός εὐδαιμονία ἕπω ὁ τε μή εἰμί εὔλογος ἐξαγωγή καί ὁ μή εἰμί αἱρετός ὁ ὑγεία μηδέ τίς ἄλλος παρά ὁ ἀρετή , εἄν οὗτος τίς ἀναιρέω , ἀναιρέω εἄν εἰμί ὁ ὁ ἀρετή αὐτάρκης εἰμί πρός εὐδαιμονία .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 68
Πάλιν ἐν ταῖς Φυσικαῖς Θέσεσιν Οὐ γὰρ ἔστιν ἄλλως οὐδ’ οἰκειότερον ἐπελθεῖν ἐπὶ τὸν τῶν ἀγαθῶν καὶ κακῶν λόγον , οὐδ’ ἐπὶ τὰς ἀρετάς , οὐδ’ ἐπὶ εὐδαιμονίαν , ἀλλ’ ἢ ἀπὸ τῆς κοινῆς φύσεως καὶ ἀπὸ τῆς τοῦ κόσμου διοικήσεως προελθὼν δ’ αὖθις · δεῖ γὰρ τούτοις συνάψαι τὸν περὶ ἀγαθῶν καὶ κακῶν λόγον , οὐκ οὔσης ἄλλης ἀρχῆς αὐτῶν ἀμείνονος οὐδ’ ἀναφορᾶς , οὐδ’ ἄλλου τινὸς ἕνεκεν τῆς φυσικῆς θεωρίας παραληπτῆς οὔσης , ἢ πρὸς τὴν περὶ ἀγαθῶν ἢ κακῶν διάστασιν .
Lemmas: πάλιν ἐν ὁ φυσικός Θέσις οὖον γάρ εἰμί ἄλλως οὐδέ οἰκεῖος ἐπέρχομαι ἐπί ὁ ὁ ἀγαθός καί κακός λόγος , οὐδέ ἐπί ὁ ἀρετή , οὐδέ ἐπί εὐδαιμονία , ἀλλά ἢ ἀπό ὁ κοινός φύσις καί ἀπό ὁ ὁ κόσμος διοίκησις προέρχομαι δέ αὖθις · δεῖ γάρ οὗτος συνάπτω ὁ περί ἀγαθός καί κακός λόγος , οὐ εἰμί ἄλλος ἀρχή αὐτός ἀγαθός οὐδέ ἀναφορά , οὐδέ ἄλλος τις ἕνεκα ὁ φυσικός θεωρία παραληπτός εἰμί , ἢ πρός ὁ περί ἀγαθός ἢ κακός διάστασις .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 69
Τὸν περὶ ἀγαθῶν καὶ κακῶν λόγον ὃν αὐτὸς εἰσάγει καὶ δοκιμάζει συμφωνότατον εἶναί φησι τῷ βίῳ καὶ μάλιστα τῶν ἐμφύτων ἅπτεσθαι προλήψεων . Ταυτὶ γὰρ ἐν τῷ τρίτῳ τῶν Προτρεπτικῶν εἴρηκεν .
Lemmas: ὁ περί ἀγαθός καί κακός λόγος ὅς αὐτός εἰσάγω καί δοκιμάζω σύμφωνος εἰμί φημί ὁ βίος καί μάλιστα ὁ ἔμφυτος ἅπτω πρόληψις . οὗτος γάρ ἐν ὁ τρίτος ὁ προτρεπτικός εἴρω .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 70
Τῶν δ’ ὄντων τὰ μὲν ἀγαθά , τὰ δὲ κακά , τὰ δὲ ἀδιάφορα . Ἀγαθὰ μὲν τὰ τοιαῦτα · φρόνησιν , σωφροσύνην , δικαιοσύνην , ἀνδρείαν καὶ πᾶν ὅ ἐστιν ἀρετὴ ἢ μετέχον ἀρετῆς · κακὰ δὲ τὰ τοιαῦτα · ἀφροσύνην , ἀκολασίαν , ἀδικίαν , δειλίαν καὶ πᾶν ὅ ἐστι κακία ἢ μετέχον κακίας · ἀδιάφορα δὲ τὰ τοιαῦτα · ζωὴν θάνατον , δόξαν ἀδοξίαν , ἡδονὴν πόνον , πλοῦτον πενίαν , ὑγίειαν νόσον , καὶ τὰ τούτοις ὅμοια .
Lemmas: ὁ δέ εἰμί ὁ μέν ἀγαθός , ὁ δέ κακός , ὁ δέ ἀδιάφορος . ἀγαθός μέν ὁ τοιοῦτος · φρόνησις , σωφροσύνη , δικαιοσύνη , ἀνδρεῖος καί πᾶς ὅς εἰμί ἀρετή ἢ μετέχω ἀρετή · κακός δέ ὁ τοιοῦτος · ἀφροσύνη , ἀκολασία , ἀδικία , δειλία καί πᾶς ὅς εἰμί κακία ἢ μετέχω κακία · ἀδιάφορος δέ ὁ τοιοῦτος · ζωή θάνατος , δόξα ἀδοξία , ἡδονά πόνος , πλοῦτος πενία , ὑγίεια νόσος , καί ὁ οὗτος ὅμοιος .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 71
οἵ τε ἀπὸ τῆς ἀρχαίας Ἀκαδημίας καὶ οἱ ἀπὸ τοῦ Περιπάτου ἔτι δὲ τῆς Στοᾶς εἰώθασι διαιρούμενοι λέγειν τῶν ὄντων τὰ μὲν εἶναι ἀγαθὰ τὰ δὲ κακὰ τὰ δὲ μεταξὺ τούτων , ἅπερ καὶ ἀδιάφορα λέγουσι .
Lemmas: ὁ τε ἀπό ὁ ἀρχαῖος Ἀκαδημία καί ὁ ἀπό ὁ περίπατος ἔτι δέ ὁ Στοά εἴωθα διαιρέω λέγω ὁ εἰμί ὁ μέν εἰμί ἀγαθός ὁ δέ κακός ὁ δέ μεταξύ οὗτος , ὅσπερ καί ἀδιάφορος λέγω .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 72
Cumque rerum notiones in animis fiant , si aut usu aliquid cognitum sit aut coniunctione aut similitudine aut collatione rationis , hoc quarto , quod extremum posui , boni notitia facta est . Cum enim ab iis rebus , quae sunt secundum naturam , ascendit animus collatione rationis , tum ad notionem boni pervenit . Hoc autem ipsum bonum non accessione neque crescendo aut cum ceteris comparando , sed propria vi sua et sentimus et appellamus bonum . Ut enim mel , etsi dulcissimum est , suo tamen proprio genere saporis , non comparatione cum aliis dulce esse sentitur , sic bonum hoc , de quo agimus , est illud quidem plurimi aestimandum , sed ea aestimatio genere valet non magnitudine . Nam cum aestimatio , quae ἀξία dicitur , neque in bonis numerata sit nec rursus in malis , quantumcumque eo addideris , in suo genere manebit . Alia est igitur propria aestimatio virtutis , quae genere , non crescendo valet .
Lemmas: Cumque rerum notiones in animis fiant , si aut usu aliquid cognitum sit aut coniunctione aut similitudine aut collatione rationis , hoc quarto , quod extremum posui , boni notitia facta est . Cum enim ab iis rebus , quae sunt secundum naturam , ascendit animus collatione rationis , tum ad notionem boni pervenit . Hoc autem ipsum bonum non accessione neque crescendo aut cum ceteris comparando , sed propria vi sua et sentimus et appellamus bonum . Ut enim mel , etsi dulcissimum est , suo tamen proprio genere saporis , non comparatione cum aliis dulce esse sentitur , sic bonum hoc , de quo agimus , est illud quidem plurimi aestimandum , sed ea aestimatio genere valet non magnitudine . Nam cum aestimatio , quae ἄξιος dicitur , neque in bonis numerata sit nec rursus in malis , quantumcumque eo addideris , in suo genere manebit . Alia est igitur propria aestimatio virtutis , quae genere , non crescendo valet .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 73
ἦσαν δὲ οἱ φάσκοντες ἀγαθὸν ὑπάρχειν τὸ δι’ αὑτὸ αἱρετόν . οἱ δ’ οὕτως ἀγαθόν ἐστι τὸ συλλαμβανόμενον πρὸς εὐδαιμονίαν , τινὲς δὲ τὸ συμπληρωτικὸν εὐδαιμονίας εὐδαιμονία δέ ἐστιν , ὡς οἵ τε περὶ τὸν Ζήνωνα καὶ Κλεάνθην καὶ Χρύσιππον ἀπέδοσαν , εὔροια βίου . Cf . Pyrrh . Hypot . III 172 .
Lemmas: εἰμί δέ ὁ φάσκω ἀγαθός ὑπάρχω ὁ διά ἑαυτοῦ αἱρετός . ὁ δέ οὕτως ἀγαθός εἰμί ὁ συλλαμβάνω πρός εὐδαιμονία , τις δέ ὁ συμπληρωτικός εὐδαιμονία εὐδαιμονία δέ εἰμί , ὡς ὁ τε περί ὁ Ζήνων καί Κλεάνθης καί Χρύσιππος ἀποδίδωμι , εὔροια βίος . Cf . Pyrrh . Hypot . III 172 .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 74
τὸ δ’ ἀγαθὸν λέγεσθαί φασι πλεοναχῶς , τὸ μὲν πρῶτον οἷον πηγῆς ἔχον χώραν , ὅπερ οὕτως ἀποδίδοσθαι · ἀφ’ οὗ συμβαίνει ὠφελεῖσθαι ( τὸ δὲ πρώτως εἶναι αἴτιον ) ἢ ὑφ’ οὗ · τὸ ⟨ δὲ ⟩ δεύτερον , καθ’ ὃ συμβαίνει ὠφελεῖσθαι · κοινότερον δὲ καὶ διατεῖνον καὶ ἐπὶ τὰ προειρημένα , τὸ οἷον ὠφελεῖν . Ὁμοίως δὲ καὶ τὸ κακὸν κατὰ τὴν τοῦ ἀγαθοῦ ἀναλογίαν ὑπογράφεσθαι . Τὸ μὲν οὖν ἀφ’ οὗ συμβαίνει βλάπτεσθαι ἢ ὑφ’ οὗ · τὸ δὲ καθ’ ὃ συμβαίνει βλάπτεσθαι · κοινότερον δὲ τούτων τὸ οἷον βλάπτειν .
Lemmas: ὁ δέ ἀγαθός λέγω3 φημί πλεοναχός , ὁ μέν πρῶτος οἷος πηγή ἔχω χώρα , ὅσπερ οὕτως ἀποδίδωμι · ἀπό ὅς συμβαίνω ὠφελέω ( ὁ δέ πρῶτος εἰμί αἴτιος ) ἢ ὑπό ὅς · ὁ ⟨ δέ ⟩ δύο , κατά ὅς συμβαίνω ὠφελέω · κοινός δέ καί διατείνω καί ἐπί ὁ προερέω , ὁ οἷος ὠφελέω . ὅμοιος δέ καί ὁ κακός κατά ὁ ὁ ἀγαθός ἀναλογία ὑπογράφω . ὁ μέν οὖν ἀπό ὅς συμβαίνω βλάπτω ἢ ὑπό ὅς · ὁ δέ κατά ὅς συμβαίνω βλάπτω · κοινός δέ οὗτος ὁ οἷος βλάπτω .