chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 475
Χρύσιππος δ’ οὔτε τῆς ἐν τούτοις ἐναντιώσεως αἰσθάνεται καὶ μυρία ἕτερα γράφει τοιαῦτα , καθάπερ ἐπειδὰν λέγῃ · Ἔστι δ’ , ὡς οἶμαι , κοινότατον ἡ ἄλογος αὕτη φορὰ καὶ ἀπεστραμμένη τὸν λόγον , καθ’ ὃ καὶ θυμῷ φαμέν τινας φέρεσθαι . καὶ πάλιν · Διὸ καὶ ἐπὶ τῶνδε τῶν ἐμπαθῶν ὡς περὶ ἐξεστηκότων ἔχομεν καὶ ὡς πρὸς παρηλλαχότας ποιούμεθα τὸν λόγον καὶ οὐ παρ’ ἑαυτοῖς οὐδ’ ἐν ἑαυτοῖς ὂντας . καὶ ἐφεξῆς δὲ πάλιν ἐξηγούμενος αὐτὰ ταῦτα · Ἡ δὲ παραλλαγὴ γίγνεται καὶ ἡ ἐξ αὐτοῦ ἀναχώρησις οὐ κατ’ ἄλλο τι ἢ τὴν τοῦ λόγου ἀποστροφήν , ὡς προείπομεν . τό τε γὰρ θυμῷ φέρεσθαι καὶ ἐξεστηκέναι καὶ οὐ παρ’ ἑαυτοῖς οὐδ’ ἐν ἑαυτοῖς εἶναι καὶ πάνθ’ ὅσα τοιαῦτα , φανερῶς μαρτυρεῖ τῷ κρίσεις εἶναι τὰ πάθη κἀν τῇ λογικῇ δυνάμει τῆς ψυχῆς συνίστασθαι , καθάπερ καὶ τὰ οὕτως ἔχοντα · Διὸ καὶ τοιαύτας ἔστιν ἀκοῦσαι φωνὰς ἐπί τε τῶν ἐρώντων καὶ τῶν ἄλλως σφόδρα ἐπιθυμούντων , καὶ ἐπὶ τῶν ὀργιζομένων , ὅτι τε τῷ θυμῷ θέλουσι χαρίζεσθαι καὶ ἐᾶν αὐτοὺς εἴτ’ ἄμεινον εἴτε μὴ καὶ μηδὲν λέγειν αὐτοῖς καὶ ὡς τοῦτο ἐκ παντός γε τρόπου ποιητέον , καὶ εἰ διαμαρτάνουσι καὶ εἰ ἀσύμφορόν ἐστιν αὐτοῖς . καὶ γὰρ καὶ τὰ οὕτως ὑπὸ τοῦ Χρυσίππου λεγόμενα etc . － － ὅμοια δὲ τοῖς προγεγραμμένοις καὶ τὰ οὕτως ὑπὸ τοῦ Χρυσίππου λεγόμενα , καθάπερ ἔχει καὶ τάδε · Οἵας μάλιστα φορὰς καὶ οἱ ἐρώμενοι ἀξιοῦσι πρὸς ἑαυτοὺς ἔχειν τοὺς ἐραστάς , ἀπερισκεπτότερον καὶ ἄνευ ἐπιστροφῆς λογικῆς ἱσταμένους , καὶ ἔτι τοῦ παραινοῦντος λόγου αὐτοῖς ὑπερβατικοὺς ὄντας , μᾶλλον δ’ οὐδ’ ὅλως ὑπομονητικοὺς ἀκοῦσαί τινος τοιούτου . Καὶ γὰρ τὰ τοιαῦτα πάντα τῇ παλαιᾷ δόξῃ μαρτυρεῖ , καθάπερ καὶ τὰ ἐφεξῆς αὐτῶν τάδε · Οὕτως τε μακρὰν ἀπέχουσιν ἀπὸ τοῦ λόγου , ὡς ἂν ἀκοῦσαι ἢ προσέχειν τινὶ τοιούτῳ , ὥστε μηδὲ τὰ τοιαῦτα ἄπο τρόπου ἔχει γ’ αὐτοῖς λέγεσθαι · ( ) Κύπρις γὰρ οὐδὲ νουθετουμένη χαλᾷ · Ἄν γὰρ βιάζῃ , μᾶλλον ἐντείνειν φιλεῖ . ( ) － － － Νουθετούμενος δ’ ἔρως Μᾶλλον πιέζει . － － Καὶ γὰρ καὶ ταῦτα καὶ τὰ ἐφεξῆς λεγόμενα τῷ παλαιῷ μαρτυρεῖ δόγματι περὶ τῆς τῶν παθῶν γενέσεως · ἔχει δ’ οὕτως · Ὅτι δ’ ὥσπερ ἄκαιρον ἐπιτιμητὴν καὶ οὐκ ἐπιγνώμονα τοῖς γινομένοις ἐν τῷ ἐρᾶν ἀποκλίνουσι τὸν λόγον , καθάπερ ἄνθρωπον ἀκαίρως δοκοῦντα νουθετεῖν , ἡνίκα δὴ καὶ οἱ θεοὶ δοκοῦσιν αὐτοῖς ἐφιέναι ἐπιορκεῖν . καὶ ἔτι τὰ τούτων ἑξῆς · Ἔτι μᾶλλον ⟨ ἂν ⟩ ἐξείη , φησίν , αὐτοῖς τὸ ἐπιὸν ποιεῖν ἀκολουθοῦσι τῇ ἐπιθυμίᾳ .
Lemmas: Χρύσιππος δέ οὔτε ὁ ἐν οὗτος ἐναντίωσις αἰσθάνομαι καί μυρίος ἕτερος γράφω τοιοῦτος , καθάπερ ἐπειδάν λέγω · εἰμί δέ , ὡς οἴομαι , κοινός ὁ ἄλογος οὗτος φορά καί ἀποστρέφω ὁ λόγος , κατά ὅς καί θυμός φημί τις φέρω . καί πάλιν · Διὸ καί ἐπί ὅδε ὁ ἐμπαθής ὡς περί ἐξίστημι ἔχω καί ὡς πρός παραλλάσσω ποιέω ὁ λόγος καί οὖον παρά ἑαυτοῦ οὐδέ ἐν ἑαυτοῦ εἰμί . καί ἐφεξῆς δέ πάλιν ἐξηγέομαι αὐτός οὗτος · ὁ δέ παραλλαγή γίγνομαι καί ὁ ἐκ αὐτός ἀναχώρησις οὖον κατά ἄλλος τίς ἢ ὁ ὁ λόγος ἀποστροφή , ὡς προεῖπον . ὁ τε γάρ θυμός φέρω καί ἐξίστημι καί οὖον παρά ἑαυτοῦ οὐδέ ἐν ἑαυτοῦ εἰμί καί πᾶς ὅσος τοιοῦτος , φανερῶς μαρτυρέω ὁ κρίσις εἰμί ὁ πάθος ἐν ὁ λογικός δύναμις ὁ Ψυχή συνίστημι , καθάπερ καί ὁ οὕτως ἔχω · Διὸ καί τοιοῦτος εἰμί ἀκούω φωνή ἐπί τε ὁ ἐράω καί ὁ ἄλλως σφόδρα ἐπιθυμέω , καί ἐπί ὁ ὀργίζω , ὅτι τε ὁ θυμός ἐθέλω χαρίζομαι καί ἐάω αὐτός ἔτι ἀγαθός εἴτε μή καί μηδείς λέγω αὐτός καί ὡς οὗτος ἐκ πᾶς γε τρόπος ποιητέος , καί εἰμί διαμαρτάνω καί εἰμί ἀσύμφορος εἰμί αὐτός . καί γάρ καί ὁ οὕτως ὑπό ὁ Χρύσιππος λέγω etc . － － ὅμοιος δέ ὁ προγράφω καί ὁ οὕτως ὑπό ὁ Χρύσιππος λέγω , καθάπερ ἔχω καί ὅδε · οἷος μάλιστα φορά καί ὁ ἐράω ἀξιόω πρός ἑαυτοῦ ἔχω ὁ ἐραστής , ἀπερίσκεπτος καί ἄνευ ἐπιστροφή λογικός ἵστημι , καί ἔτι ὁ παραινέω λόγος αὐτός ὑπερβατικός εἰμί , μᾶλλον δέ οὐδέ ὅλως ὑπομονητικός ἀκούω τις τοιοῦτος . καί γάρ ὁ τοιοῦτος πᾶς ὁ παλαιός δόξα μαρτυρέω , καθάπερ καί ὁ ἐφεξῆς αὐτός ὅδε · οὕτως τε μακράν ἀπέχω ἀπό ὁ λόγος , ὡς εἄν ἀκούω ἢ προσέχω τις τοιοῦτος , ὥστε μηδέ ὁ τοιοῦτος ἀπό τρόπος ἔχω γε αὐτός λέγω · ( ) Κύπρις γάρ οὐδέ νουθετέω χαλάω · ἄν γάρ βιάζω , μᾶλλον ἐντείνω φιλέω . ( ) － － － νουθετέω δέ Ἔρως μᾶλλος πιέζω . － － καί γάρ καί οὗτος καί ὁ ἐφεξῆς λέγω ὁ παλαιός μαρτυρέω δόγμα περί ὁ ὁ πάθος γένεσις · ἔχω δέ οὕτως · ὅτι2 δέ ὥσπερ ἄκαιρος ἐπιτιμητής καί οὐ ἐπιγνώμων ὁ γίγνομαι ἐν ὁ ἐράω ἀποκλίνω ὁ λόγος , καθάπερ ἄνθρωπος ἄκαιρος δοκέω νουθετέω , ἡνίκα δή καί ὁ θεός δοκέω αὐτός ἐφίημι ἐπιορκέω . καί ἔτι ὁ οὗτος ἑξῆς · ἔτι μᾶλλον ⟨ εἄν ⟩ ἔξεστι , φημί , αὐτός ὁ ἔπειμι2 ποιέω ἀκολουθέω ὁ ἐπιθυμία .