chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 172
ἄρχομαι οὖν καὶ νῦν ἀρχὴν ἀρίστην － － τί ποτε λέγουσιν ἁμάρτημα , λόγῳ διελθὼν δεικνὺς ὥς γε εἰώθασι χρῆσθαι τῇ φωνῇ ταύτῃ πάντες οἱ Ἕλληνες . ἐνίοτε μὲν γὰρ ἐπὶ τῶν κατὰ κρίσιν οὐκ ὀρθῶς γιγνομένων , ὡς εἶναι τοῦ λογιστικοῦ μόνου τῆς ψυχῆς , ἐνίοτε δὲ κοινῇ , ὡς καὶ τῆς ἀλόγου δυνάμεως ἅπτεσθαι . ( Sequitur magna lacuna , quae hausit Galeni disputationem , qua κατὰ ψευδῆ δόξαν τὰ ἁμαρτήματα γίγνεσθαι docuerat ; deinde videtur contra Stoicos quosdam disputare , qui τὴν ἀσθενῆ συγκατάθεσιν in peccatorum numero posuerant : ) * * τι συγκατάθεσις ἁμαρτήματος , συνωμολόγηται πᾶσι · ⟨ ὅ⟩τι δὲ καὶ ἀσθενής , οὐκέτι · μεταξὺ γὰρ δοκεῖ τισιν ἄμεινον εἶναι τίθεσθαι τὴν ἀσθενῆ συγκατάθεσιν ἀρετῆς τε καὶ κακίας . ἀσθενῆ δὲ λέγουσι συγκατάθεσιν , ὅταν μηδέπω πεπεικότες ὦμεν ἡμᾶς αὐτοὺς [ οὕτως ] , ἀληθῆ τήνδε τινὰ δόξαν ὑπάρχειν , ὡς τὸ πέντε δακτύλους ἔχειν , εἰ τύχοι , καθ’ ἑκατέραν χεῖρα καὶ τὰ δὶς δύο τέτταρα εἶναι . ἴσως μὲν ἐπὶ πρεσβύτου δι’ ὅλου τοῦ βίου σχολάσαντος εὑρήσεις τῶν ἀληθῶν ἁμαρτημάτων τὸ συγκαταθέσθαι τινὶ τῶν ἀπόδειξιν ἐπιστημονικὴν ἐχόντων ἀσθενῶς . ἐπιστήμη γοῦν ἐστι τοῦ γεωμετρικοῦ τοιαύτη περὶ τὰ δεδειγμένα διὰ τῶν Εὐκλείδου στοιχείων , ὁποία τῶν πολλῶν ἐστι τοῦ τὰ δὶς δύο τέτταρα εἶναι . － － ἐὰν οὖν ἀμφιβάληται βραχὺ καὶ μὴ βεβαίαν αὐτοῖς ἔχῃ συγκατάθεσιν , ἣν κατάληψιν ὀνομάζουσί τινες , ἁμάρτημα εἶναι τοῦτο συγχωρήσειεν ἄν τις , ὡς γεωμετρικοῦ δηλονότι τἀνθρώπου . τοῦ μέντοι κατὰ τὸν βίον ἁμαρτάνοντος ἐν τοῖς περὶ ἀγαθῶν τε καὶ κακῶν γνώσεώς τε καὶ κτήσεως καὶ φυγῆς αἱ μοχθηραὶ δόξαι συνίστανται καὶ ⟨ ἡ ⟩ ψευδὴς συγκατάθεσις ἢ προπετὴς ἢ ἀσθενής . ἐνταῦθα οὖν ἤδη κίνδυνος οὐ σμικρός , ἅμα⟨δ’ ⟩ ἁμάρτημα καὶ μέγιστον , ἐὰν ψευδῶς συγκατατιθώμεθα τῇ τῶν ἀγαθῶν τε καὶ κακῶν δόξῃ .
Lemmas: ἄρχω οὖν καί νῦν ἀρχή ἀγαθός － － τίς ποτός λέγω ἁμάρτημα , λόγος διέρχομαι δείκνυμι ὅς γε εἴωθα χράω ὁ φωνή οὗτος πᾶς ὁ Ἕλλην . ἐνίοτε μέν γάρ ἐπί ὁ κατά κρίσις οὐ ὀρθῶς γίγνομαι , ὡς εἰμί ὁ λογιστικός μόνος ὁ Ψυχή , ἐνίοτε δέ κοινός , ὡς καί ὁ ἄλογος δύναμις ἅπτω . ( Sequitur magna lacuna , quae hausit Galeni disputationem , qua κατά ψευδής δόξα ὁ ἁμάρτημα γίγνομαι docuerat ; deinde videtur contra Stoicos quosdam disputare , qui ὁ ἀσθενής συγκατάθεσις in peccatorum numero posuerant : ) * * τίς συγκατάθεσις ἁμάρτημα , συνομολογέω πᾶς · ⟨ ὅστις δέ καί ἀσθενής , οὐκέτι · μεταξύ γάρ δοκέω τις ἀγαθός εἰμί τίθημι ὁ ἀσθενής συγκατάθεσις ἀρετή τε καί κακία . ἀσθενής δέ λέγω συγκατάθεσις , ὅταν μηδέπω πείθω εἰμί ἐγώ αὐτός [ οὕτως ] , ἀληθής ὅδε τις δόξα ὑπάρχω , ὡς ὁ πέντε δάκτυλος ἔχω , εἰμί τυγχάνω , κατά ἑκάτερος χείρ καί ὁ δίς δύο τέσσαρες εἰμί . ἴσως μέν ἐπί πρεσβύτης διά ὅλος ὁ βίος σχολάζω εὑρίσκω ὁ ἀληθής ἁμάρτημα ὁ συγκατατίθημι τις ὁ ἀπόδειξις ἐπιστημονικός ἔχω ἀσθενής . ἐπιστήμη γοῦν εἰμί ὁ γεωμετρικός τοιοῦτος περί ὁ δείκνυμι διά ὁ Εὐκλείδης στοιχεῖον , ὁποῖος ὁ πολύς εἰμί ὁ ὁ δίς δύο τέσσαρες εἰμί . － － ἐάν οὖν ἀμφιβάλλω βραχύς καί μή βέβαιος αὐτός ἔχω συγκατάθεσις , ὅς κατάληψις ὀνομάζω τις , ἁμάρτημα εἰμί οὗτος συγχωρέω ἄν τις , ὡς γεωμετρικός δηλονότι ἄνθρωπος . ὁ μέντοι κατά ὁ βίος ἁμαρτάνω ἐν ὁ περί ἀγαθός τε καί κακός γνῶσις τε καί κτῆσις καί φυγή ὁ μοχθηρός δόξα συνίστημι καί ⟨ ὁ ⟩ ψευδής συγκατάθεσις ἢ προπετής ἢ ἀσθενής . ἐνταῦθα οὖν ἤδη κίνδυνος οὖον μικρός , ἅμα ⟩ ἁμάρτημα καί μέγας , ἐάν ψευδής συγκατατίθημι ὁ ὁ ἀγαθός τε καί κακός δόξα .