ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 127
προηγμένα μὲν οὖν εἶναι ἃ καὶ ἀξίαν ἔχει , οἷον ἐπὶ μὲν τῶν ψυχικῶν εὐφυΐαν , τέχνην , προκοπὴν καὶ τὰ ὅμοια · ἐπὶ δὲ τῶν σωματικῶν ζωήν , ὑγίειαν , ῥώμην , εὐεξίαν , ἀρτιότητα , κάλλος · ἐπὶ δὲ τῶν ἐκτὸς πλοῦτον , δόξαν , εὐγένειαν καὶ τὰ ὅμοια . ἀποπροηγμένα δὲ ἐπὶ μὲν τῶν ψυχικῶν ἀφυΐαν , ἀτεχνίαν καὶ τὰ ὅμοια · ἐπὶ δὲ τῶν σωματικῶν θάνατον , νόσον , ἀσθένειαν , καχεξίαν , πήρωσιν , αἶσχος καὶ τὰ ὅμοια · ἐπὶ δὲ τῶν ἐκτὸς πενίαν , ἀδοξίαν , δυσγένειαν καὶ τὰ παραπλήσια . οὔτε δὲ προήχθη οὔτε ἀποπροήχθη τὰ οὐδετέρως ἔχοντα .
Lemmas: προηγμένα μέν οὖν εἰμί ὁ καί ἄξιος ἔχω , οἷος ἐπί μέν ὁ ψυχικός εὐφυΐα , τέχνη , προκοπή καί ὁ ὅμοιος · ἐπί δέ ὁ σωματικός ζωή , ὑγίεια , ῥώμη , εὐεξία , ἀρτιότης , κάλλος · ἐπί δέ ὁ ἐκτός πλοῦτος , δόξα , εὐγένεια καί ὁ ὅμοιος . ἀποπροάγω δέ ἐπί μέν ὁ ψυχικός ἀφυία , ἀτεχνία καί ὁ ὅμοιος · ἐπί δέ ὁ σωματικός θάνατος , νόσος , ἀσθένεια , καχεξία , πήρωσις , αἶσχος καί ὁ ὅμοιος · ἐπί δέ ὁ ἐκτός πενία , ἀδοξία , δυσγένεια καί ὁ παραπλήσιος . οὔτε δέ προάγω οὔτε ἀποπροάγω ὁ οὐδέτερος ἔχω .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 128
Τῶν δ’ ἀξίαν ἐχόντων τὰ μὲν ἔχειν πολλὴν ἀξίαν , τὰ δὲ βραχεῖαν . Ὁμοίως δὲ καὶ τῶν ἀπαξίαν ἐχόντων ἃ μὲν ἔχειν πολλὴν ἀπαξίαν , ἃ δὲ βραχεῖαν . Τὰ μὲν ⟨ οὖν ⟩ πολλὴν ἔχοντα ἀξίαν προηγμένα λέγεσθαι , τὰ δὲ πολλὴν ἀπαξίαν ἀποπροηγμένα , Ζήνωνος ταύτας τὰς ὀνομασίας θεμένου πρώτου τοῖς πράγμασι . Προηγμένον δ’ εἶναι λέγουσιν , ὃ ἀδιάφορον ⟨ ὂν ⟩ ἐκλεγόμεθα κατὰ προηγούμενον λόγον . Τὸν δ’ ὅμοιον λόγον ἐπὶ τῷ ἀποπροηγμένῳ εἶναι , καὶ τὰ παραδείγματα κατὰ τὴν ἀναλογίαν ταὐτά . Οὐδὲν δὲ τῶν ἀγαθῶν εἶναι προηγμένον διὰ τὸ τὴν μεγίστην ἀξίαν αὐτὰ ἔχειν . Τὸ δὲ προηγμένον , τὴν δευτέραν χώραν καὶ ἀξίαν ἔχον , συνεγγίζειν πως τῇ τῶν ἀγαθῶν φύσει · οὐδὲ γὰρ ἐν αὐλῇ τῶν προηγμένων εἶναι τὸν βασιλέα , ἀλλὰ τοὺς μετ’ αὐτὸν τεταγμένους . Προηγμένα δὲ λέγεσθαι , οὐ τῷ πρὸς εὐδαιμονίαν τινὰ συμβάλλεσθαι συνεργεῖν τε πρὸς αὐτήν , ἀλλὰ τῷ ἀναγκαῖον εἶναι τούτων τὴν ἐκλογὴν ποιεῖσθαι παρὰ τὰ ἀποπροηγμένα . Cf . Vol . I n . 192 ( Zeno ) .
Lemmas: ὁ δέ ἄξιος ἔχω ὁ μέν ἔχω πολύς ἄξιος , ὁ δέ βραχύς . ὅμοιος δέ καί ὁ ἀπαξία ἔχω ὁ μέν ἔχω πολύς ἀπαξία , ὁ δέ βραχύς . ὁ μέν ⟨ οὖν ⟩ πολύς ἔχω ἄξιος προηγμένα λέγω , ὁ δέ πολύς ἀπαξία ἀποπροάγω , Ζήνων οὗτος ὁ ὀνομασία τίθημι πρῶτος ὁ πρᾶγμα . προάγω δέ εἰμί λέγω , ὅς ἀδιάφορος ⟨ εἰμί ⟩ ἐκλέγω κατά προηγούμενος λόγος . ὁ δέ ὅμοιος λόγος ἐπί ὁ ἀποπροάγω εἰμί , καί ὁ παράδειγμα κατά ὁ ἀναλογία αὐτός . οὐδείς δέ ὁ ἀγαθός εἰμί προάγω διά ὁ ὁ μέγας ἄξιος αὐτός ἔχω . ὁ δέ προάγω , ὁ δύο χώρα καί ἄξιος ἔχω , συνεγγίζω πως ὁ ὁ ἀγαθός φύσις · οὐδέ γάρ ἐν αὐλή ὁ προάγω εἰμί ὁ βασιλεύς , ἀλλά ὁ μετά αὐτός τάσσω . προάγω δέ λέγω , οὖον ὁ πρός εὐδαιμονία τις συμβάλλω συνεργέω τε πρός αὐτός , ἀλλά ὁ ἀναγκαῖος εἰμί οὗτος ὁ ἐκλογή ποιέω παρά ὁ ἀποπροάγω . Cf . Vol . I n . 192 ( Zeno ) .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 129
cum esset satis constitutum id solum esse bonum , quod esset honestum , et id malum solum , quod turpe , tum inter illa , quae nihil valerent ad beate misereve vivendum , aliquid tamen quod differret esse voluerunt , ut essent eorum alia aestimabilia , alia contra , alia neutrum . Quae autem aestimanda essent , eorum in aliis satis esse causae , quam ob rem quibusdam anteponerentur , ut in valetudine , ut in integritate sensuum , ut in doloris vacuitate , ut gloriae , divitiarum , similium rerum , alia autem non esse eius modi ; itemque eorum quae nulla aestimatione digna essent , partim satis habere causae , quam ob rem reicerentur , ut dolorem , morbum , sensuum amissionem , paupertatem , ignominiam , similia horum , partim non item . Hinc est illud exortum quod Zeno προηγμένον contraque quod ἀποπροηγμένον nominavit .
Lemmas: cum esset satis constitutum id solum esse bonum , quod esset honestum , et id malum solum , quod turpe , tum inter illa , quae nihil valerent ad beate misereve vivendum , aliquid tamen quod differret esse voluerunt , ut essent eorum alia aestimabilia , alia contra , alia neutrum . Quae autem aestimanda essent , eorum in aliis satis esse causae , quam ob rem quibusdam anteponerentur , ut in valetudine , ut in integritate sensuum , ut in doloris vacuitate , ut gloriae , divitiarum , similium rerum , alia autem non esse eius modi ; itemque eorum quae nulla aestimatione digna essent , partim satis habere causae , quam ob rem reicerentur , ut dolorem , morbum , sensuum amissionem , paupertatem , ignominiam , similia horum , partim non item . Hinc est illud exortum quod Zeno προάγω contraque quod ἀποπροάγω nominavit .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 131
Διαφέρειν δὲ λέγουσιν αἱρετὸν καὶ ληπτόν . Αἱρετὸν μὲν γὰρ εἶναι τὸ ὁρμῆς αὐτοτελοῦς κινητικόν , ⟨ ληπτὸν δὲ ὃ εὐλογίστως ἐκλεγόμεθα ⟩ . Ὅσῳ δὲ διαφέρει τὸ αἱρετὸν τοῦ ληπτοῦ , τοσούτῳ καὶ τὸ ⟨ καθ’ ⟩ αὕθ’ αἱρετὸν τοῦ καθ’ αὑτὸ ληπτοῦ , καὶ καθόλου τὸ ἀγαθὸν τοῦ ἀξίαν ἔχοντος .
Lemmas: διαφέρω δέ λέγω αἱρετός καί ληπτός . αἱρετός μέν γάρ εἰμί ὁ ὁρμή αὐτοτελής κινητικός , ⟨ ληπτός δέ ὅς εὐλόγιστος ἐκλέγω ⟩ . ὅσος δέ διαφέρω ὁ αἱρετός ὁ ληπτός , τοσοῦτος καί ὁ ⟨ κατά ⟩ αὐτός αἱρετός ὁ κατά ἑαυτοῦ ληπτός , καί καθόλου ὁ ἀγαθός ὁ ἄξιος ἔχω .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 132
Naturalem enim appetitionem , quam vocant ὁρμήν , itemque officium , ipsam etiam virtutem volunt esse earum rerum , quae secundum naturam sunt . Cum autem ad summum bonum volunt pervenire , transiliunt omnia et duo nobis opera pro uno relinquunt , ut alia sumamus , alia expetamus , potius quam uno fine utrumque concluderent .
Lemmas: Naturalem enim appetitionem , quam vocant ὁρμή , itemque officium , ipsam etiam virtutem volunt esse earum rerum , quae secundum naturam sunt . Cum autem ad summum bonum volunt pervenire , transiliunt omnia et duo nobis opera pro uno relinquunt , ut alia sumamus , alia expetamus , potius quam uno fine utrumque concluderent .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 133
Ἔτι δὲ τῶν ἀδιαφόρων τὰ μὲν πλείω ἀξίαν ἔχειν , τὰ δ’ ἐλάττω · καὶ τὰ μὲν καθ’ αὑτά , τὰ δὲ ποιητικά · καὶ τὰ μὲν προηγμένα , τὰ δ’ ἀποπροηγμένα , τὰ δ’ οὐδετέρως ἔχοντα . Προηγμένα μέν , ὅσα ἀδιάφορα ὄντα πολλὴν ἔχει ἀξίαν , ὡς ἐν ἀδιαφόροις · ἀποπροηγμένα δέ , ὅσα πολλὴν ἔχει ἀπαξίαν ὁμοίως · οὔτε δὲ προηγμένα οὔτε ἀποπροηγμένα , ὅσα μήτε πολλὴν ἔχει ⟨ ἀξίαν μήτε ⟩ ἀπαξίαν .
Lemmas: ἔτι δέ ὁ ἀδιάφορος ὁ μέν πλείων ἄξιος ἔχω , ὁ δέ μικρός · καί ὁ μέν κατά ἑαυτοῦ , ὁ δέ ποιητικός · καί ὁ μέν προηγμένα , ὁ δέ ἀποπροάγω , ὁ δέ οὐδέτερος ἔχω . προάγω μέν , ὅσος ἀδιάφορος εἰμί πολύς ἔχω ἄξιος , ὡς ἐν ἀδιάφορος · ἀποπροάγω δέ , ὅσος πολύς ἔχω ἀπαξία ὁμοίως · οὔτε δέ προηγμένα οὔτε ἀποπροάγω , ὅσος μήτε πολύς ἔχω ⟨ ἄξιος μήτε ⟩ ἀπαξία .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 135
ἔτι τῶν προηγμένων τὰ μὲν δι’ αὑτὰ προῆκται , τὰ δὲ δι’ ἕτερα , τὰ δὲ καὶ δι’ αὑτὰ καὶ δι’ ἕτερα . δι’ αὑτὰ μὲν εὐφυΐα , προκοπὴ καὶ τὰ ὅμοια , δι’ ἕτερα δὲ πλοῦτος , εὐγένεια καὶ τὰ ὅμοια , δι’ αὑτὰ δὲ καὶ δι’ ἕτερα ἰσχύς , εὐαισθησία , ἀρτιότης · δι’ αὑτὰ μέν , ὅτι κατὰ φύσιν ἐστί , δι’ ἕτερα δέ , ὅτι περιποιεῖ χρείας οὐκ ὀλίγας . ὁμοίως δὲ ἔχει καὶ τὸ ἀποπροηγμένον κατὰ τὸν ἐναντίον λόγον .
Lemmas: ἔτι ὁ προάγω ὁ μέν διά ἑαυτοῦ προάγω , ὁ δέ διά ἕτερος , ὁ δέ καί διά ἑαυτοῦ καί διά ἕτερος . διά ἑαυτοῦ μέν εὐφυΐα , προκοπή καί ὁ ὅμοιος , διά ἕτερος δέ πλοῦτος , Εὐγένεια καί ὁ ὅμοιος , διά ἑαυτοῦ δέ καί διά ἕτερος ἰσχύς , εὐαισθησία , ἀρτιότης · διά ἑαυτοῦ μέν , ὅτι κατά φύσις εἰμί , διά ἕτερος δέ , ὅτι περιποιέω χρεία οὐ ὀλίγος . ὁμοίως δέ ἔχω καί ὁ ἀποπροάγω κατά ὁ ἐναντίος λόγος .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 136
τῶν δὲ προηγμένων τὰ μὲν εἶναι περὶ ψυχήν , τὰ δὲ περὶ σῶμα , τὰ δ’ ἐκτός . περὶ ψυχὴν μὲν εἶναι τὰ τοιαῦτα · εὐφυΐαν , προκοπήν , μνήμην , ὀξύτητα διανοίας , ἕξιν καθ’ ἥν ἐπίμονοί εἰσιν ἐπὶ τῶν καθηκόντων καὶ τέχνας ὅσαι δύνανται συνεργεῖν ἐπὶ πλεῖον πρὸς τὸν κατὰ φύσιν βίον · περὶ σῶμα δ’ εἶναι προηγμένα ὑγίειαν , εὐαισθησίαν καὶ τὰ παραπλήσια τούτοις · τῶν δ’ ἐκτὸς γονεῖς , τέκνα , κτῆσιν σύμμετρον , ἀποδοχὴν παρὰ ἀνθρώπων . τῶν δ’ ἀποπροηγμένων περὶ ψυχὴν μὲν εἶναι τὰ ἐναντία τοῖς εἰρημένοις · περὶ σῶμα δὲ καὶ ἐκτὸς τὰ ὁμοίως ἀντιτιθέμενα τοῖς εἰρημένοις περί τε σῶμα καὶ τοῖς ἐκτὸς προηγμένοις . οὔτε δὲ προηγμένα οὔτ’ ἀποπροηγμένα περὶ ψυχὴν ⟨ μὲν ⟩ φαντασίαν καὶ συγκατάθεσιν καὶ ὅσα τοιαῦτα · περὶ δὲ σῶμα λευκότητα καὶ μελανότητα καὶ χαροπότητα καὶ ἡδονὴν πᾶσαν καὶ πόνον καὶ εἴ τι ἄλλο τοιοῦτο . τῶν δ’ ἐκτὸς οὔτε προηγμένα ⟨ οὔτε ἀποπροηγμένα ⟩ εἶναι τὰ τοιαῦτα , ὅσα εὐτελῆ ὄντα καὶ μηδὲν χρήσιμον προσφερόμενα μικρὰν παντελῶς ἔχει τὴν ἀφ’ αὑτῶν χρείαν . τῆς δὲ ψυχῆς οὔσης κυριωτέρας τοῦ σώματος καὶ πρὸς τὸ κατὰ φύσιν ζῆν φασὶ τὰ περὶ τὴν ψυχὴν κατὰ φύσιν ὄντα καὶ προηγμένα πλείονα τὴν ἀξίαν ἔχειν τῶν περὶ σῶμα καὶ τῶν ἐκτός , οἷον εὐφυΐαν ψυχῆς πρὸς ἀρετὴν ὑπεράγειν τῆς τοῦ σώματος εὐφυΐας καὶ ὁμοίως ἐπὶ τῶν ἄλλων ἔχειν .
Lemmas: ὁ δέ προάγω ὁ μέν εἰμί περί Ψυχή , ὁ δέ περί σῶμα , ὁ δέ ἐκτός . περί ψυχή μέν εἰμί ὁ τοιοῦτος · εὐφυΐα , προκοπή , μνήμη , ὀξύτης διάνοια , ἕξις κατά ὅς επίμονος εἰμί ἐπί ὁ καθήκω καί τέχνη ὅσος δύναμαι συνεργέω ἐπί πλείων πρός ὁ κατά φύσις βίος · περί σῶμα δέ εἰμί προηγμένα ὑγίεια , εὐαισθησία καί ὁ παραπλήσιος οὗτος · ὁ δέ ἐκτός γονεύς , τέκνον , κτῆσις σύμμετρος , ἀποδοχή παρά ἄνθρωπος . ὁ δέ ἀποπροάγω περί ψυχή μέν εἰμί ὁ ἐναντίος ὁ εἴρω · περί σῶμα δέ καί ἐκτός ὁ ὁμοίως ἀντιτίθημι ὁ εἴρω περί τε σῶμα καί ὁ ἐκτός προάγω . οὔτε δέ προηγμένα οὔτε ἀποπροάγω περί ψυχή ⟨ μέν ⟩ φαντασία καί συγκατάθεσις καί ὅσος τοιοῦτος · περί δέ σῶμα λευκότης καί μελανότης καί χαροπότης καί ἡδονά πᾶς καί πόνος καί εἰμί τίς ἄλλος τοιοῦτος . ὁ δέ ἐκτός οὔτε προηγμένα ⟨ οὔτε ἀποπροάγω ⟩ εἰμί ὁ τοιοῦτος , ὅσος εὐτελής εἰμί καί μηδείς χρήσιμος προσφέρω μικρός παντελῶς ἔχω ὁ ἀπό ἑαυτοῦ χρεία . ὁ δέ Ψυχή εἰμί κύριος ὁ σῶμα καί πρός ὁ κατά φύσις ζῶ φημί ὁ περί ὁ ψυχή κατά φύσις εἰμί καί προηγμένα πλείων ὁ ἄξιος ἔχω ὁ περί σῶμα καί ὁ ἐκτός , οἷος εὐφυΐα Ψυχή πρός ἀρετή ὑπεράγω ὁ ὁ σῶμα εὐφυΐα καί ὁμοίως ἐπί ὁ ἄλλος ἔχω .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 137
Ἐν δὲ τῷ πρώτῳ περὶ Ἀγαθῶν τρόπον τινὰ συγχωρεῖ καὶ δίδωσι τοῖς βουλομένοις τὰ προηγμένα καλεῖν ἀγαθά , καὶ κακὰ τἀναντία , ταύταις ταῖς λέξεσιν · Εἴ τις βούλεται κατὰ τὰς τοιαύτας παραλλαγὰς τὸ μὲν ἀγαθὸν αὐτῶν λέγειν ( sc . τῶν ἀδιαφόρων ) , τὸ δὲ κακόν , ἐπὶ ταῦτα φερόμενος τὰ πράγματα καὶ μὴ ἄλλως ἀποπλανώμενος * ἐν μὲν τοῖς σημαινομένοις οὐ διαπίπτοντος αὐτοῦ , τὰ δ’ ἄλλα στοχαζομένου τῆς κατὰ τὰς ὀνομασίας συνηθείας .
Lemmas: ἐν δέ ὁ πρῶτος περί Ἀγαθός τρόπος τις συγχωρέω καί δίδωμι ὁ βούλομαι ὁ προηγμένα καλέω ἀγαθός , καί κακός τἀναντία , οὗτος ὁ λέξις · εἰμί τις βούλομαι κατά ὁ τοιοῦτος παραλλαγή ὁ μέν ἀγαθός αὐτός λέγω ( sc . ὁ ἀδιάφορος ) , ὁ δέ κακός , ἐπί οὗτος φέρω ὁ πρᾶγμα καί μή ἄλλως ἀποπλανάω * ἐν μέν ὁ σημαίνω οὖον διαπίπτω αὐτός , ὁ δέ ἄλλος στοχάζομαι ὁ κατά ὁ ὀνομασία συνήθεια .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 138
Ἀλλ’ ὁ Χρύσιππος ἔτι μᾶλλον τὸ πρᾶγμα δυσδιάθετον πεποίηκεν · ὁτὲ μὲν γάρ φησι μαίνεσθαι τοὺς τὸν πλοῦτον καὶ τὴν ὑγίειαν καὶ τὴν ἀπονίαν καὶ τὴν ὁλοκληρίαν τοῦ σώματος ἐν μηδενὶ ποιουμένους , μηδ’ ἀντεχομένους τῶν τοιούτων ὁτὲ δὲ παραθέμενος τὰ τοῦ Ἡσιόδου ( ) Ἐργάζευ , Πέρση , δῖον γένος ἐπιπεφώνηκεν ὅτι τἀναντία παραινεῖν μανικόν ἐστι , τὸ Μὴ ἐργάζευ , Πέρση , δῖον γένος .
Lemmas: ἀλλά ὁ Χρύσιππος ἔτι μᾶλλον ὁ πρᾶγμα δυσδιάθετος ποιέω · ὁτὲ μέν γάρ φημί μαίνομαι ὁ ὁ πλοῦτος καί ὁ ὑγίεια καί ὁ ἀπονία καί ὁ ὁλοκληρία ὁ σῶμα ἐν μηδείς ποιέω , μηδέ ἀντέχω ὁ τοιοῦτος ὁτὲ δέ παρατίθημι ὁ ὁ Ἡσίοδος ( ) ἐργάζομαι , Πέρσης , δῖος γένος ἐπιφωνέω ὅτι τἀναντία παραινέω μανικός εἰμί , ὁ μή ἐργάζομαι , Πέρσης , δῖος γένος .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 139
Ἐν δὲ τῷ πρώτῳ ( scil . τῶν Προτρεπτικῶν ) τοῦτον τὸν λόγον φησὶν ἀπὸ τῶν ἄλλων ἁπάντων ἀφέλκειν τὸν ἄνθρωπον , ὡς οὐδὲν ὄντων πρὸς ἡμᾶς οὐδὲ συνεργούντων πρὸς εὐδαιμονίαν οὐδέν . Οὕτω δὲ τὸ προηγμένον τῷ ἀγαθῷ συναγαγὼν ἐγγὺς ἐνταῦθα καὶ συμμίξας ἐν ἑτέροις πάλιν οὐδὲν εἶναί φησι τούτων καθόλου πρὸς ἡμᾶς , ἀλλ’ ἀποσπᾶν τὸν λόγον ἡμᾶς καὶ ἀποστρέφειν ἁπάντων τῶν τοιούτων . ταῦτα γὰρ ἐν τῷ πρώτῳ περὶ τοῦ Προτρέπεσθαι γέγραφεν . Εἰ δὲ ὡς Χρύσιππος ἐν τῷ πρώτῳ περὶ τοῦ Προτρέπεσθαι γέγραφεν , ἐν τῷ κατ’ ἀρετὴν βιοῦν μόνον ἐστὶ τὸ εὐδαιμόνως , τῶν ἄλλων , φησίν , οὐδὲν ὄντων πρὸς ἡμᾶς οὐδ’ εἰς τοῦτο συνεργούντων etc .
Lemmas: ἐν δέ ὁ πρῶτος ( scil . ὁ προτρεπτικός ) οὗτος ὁ λόγος φημί ἀπό ὁ ἄλλος ἅπας ἀφέλκω ὁ ἄνθρωπος , ὡς οὐδείς εἰμί πρός ἐγώ οὐδέ συνεργέω πρός εὐδαιμονία οὐδείς . οὕτως δέ ὁ προάγω ὁ ἀγαθός συνάγω ἐγγύς ἐνταῦθα καί συμμίγνυμι ἐν ἕτερος πάλιν οὐδείς εἰμί φημί οὗτος καθόλου πρός ἐγώ , ἀλλά ἀποσπάω ὁ λόγος ἐγώ καί ἀποστρέφω ἅπας ὁ τοιοῦτος . οὗτος γάρ ἐν ὁ πρῶτος περί ὁ προτρέπω γράφω . εἰμί δέ ὡς Χρύσιππος ἐν ὁ πρῶτος περί ὁ προτρέπω γράφω , ἐν ὁ κατά ἀρετή βιόω μόνος εἰμί ὁ εὐδαίμων , ὁ ἄλλος , φημί , οὐδείς εἰμί πρός ἐγώ οὐδέ εἰς οὗτος συνεργέω etc .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 140
καὶ τὰ μὲν εἶναι κατὰ φύσιν , τὰ δὲ παρὰ φύσιν , τὰ δὲ οὔτε παρὰ φύσιν οὔτε κατὰ φύσιν . κατὰ φύσιν μὲν οὖν τὰ τοιαῦτα · ὑγίειαν , ἰσχύν , αἰσθητηρίων ἀρτιότητα , καὶ τὰ παραπλήσια τούτοις · παρὰ φύσιν δὲ τὰ τοιαῦτα · νόσον , ἀσθένειαν , πήρωσιν καὶ τὰ τοιαῦτα · οὔτε δὲ παρὰ φύσιν οὔτε κατὰ φύσιν · ψυχῆς κατάστασιν καὶ σώματος , καθ’ ἣν ἡ μέν ἐστι φαντασιῶν ψευδῶν δεκτική , τὸ δὲ τραυμάτων καὶ πηρώσεων δεκτικόν , καὶ τὰ τούτοις ὅμοια . Ποιεῖσθαι δὲ λέγουσι τὸν περὶ τούτων λόγον ⟨ ἀπὸ ⟩ τῶν πρώτων κατὰ φύσιν καὶ παρὰ φύσιν . Τὸ γὰρ διαφέρον καὶ τὸ ἀδιάφορον τῶν πρός τι λεγομένων εἶναι . Διότι κἄν , φασί , λέγωμεν ἀδιάφορα τὰ σωματικὰ καὶ τὰ ἐκτός , πρὸς τὸ εὐσχημόνως ζῆν ( ἐν ᾧπέρ ἐστι τὸ εὐδαιμόνως ) ἀδιάφορά φαμεν αὐτὰ εἶναι , οὐ μὰ Δία πρὸς τὸ κατὰ φύσιν ἔχειν οὐδὲ πρὸς ὁρμὴν καὶ ἀφορμήν .
Lemmas: καί ὁ μέν εἰμί κατά φύσις , ὁ δέ παρά φύσις , ὁ δέ οὔτε παρά φύσις οὔτε κατά φύσις . κατά φύσις μέν οὖν ὁ τοιοῦτος · ὑγίεια , ἰσχύς , αἰσθητήριον ἀρτιότης , καί ὁ παραπλήσιος οὗτος · παρά φύσις δέ ὁ τοιοῦτος · νόσος , ἀσθένεια , πήρωσις καί ὁ τοιοῦτος · οὔτε δέ παρά φύσις οὔτε κατά φύσις · Ψυχή κατάστασις καί σῶμα , κατά ὅς ὁ μέν εἰμί φαντασία ψευδής δεκτικός , ὁ δέ τραῦμα καί πήρωσις δεκτικός , καί ὁ οὗτος ὅμοιος . ποιέω δέ λέγω ὁ περί οὗτος λόγος ⟨ ἀπό ⟩ ὁ πρῶτος κατά φύσις καί παρά φύσις . ὁ γάρ διαφέρω καί ὁ ἀδιάφορος ὁ πρός τίς λέγω εἰμί . διότι ἄν , φημί , λέγω ἀδιάφορος ὁ σωματικός καί ὁ ἐκτός , πρός ὁ εὐσχήμων ζῶ ( ἐν ὅς εἰμί ὁ εὐδαίμων ) ἀδιάφορος φημί αὐτός εἰμί , οὖον μά Ζεύς πρός ὁ κατά φύσις ἔχω οὐδέ πρός ὁρμή καί ἀφορμή .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 141
Τῶν δὲ κατὰ φύσιν ἀδιαφόρων ὄντων τὰ μέν ἐστι πρῶτα κατὰ φύσιν , τὰ δὲ κατὰ μετοχήν . Πρῶτα μέν ἐστι κατὰ φύσιν κίνησις ἢ σχέσις κατὰ τοὺς σπερματικοὺς λόγους γινομένη , οἷον ⟨ ἀρτιότης καὶ ⟩ ὑγίεια καὶ αἴσθησις ( λέγω δὲ τὴν κατάληψιν ) καὶ ἰσχύς . Κατὰ μετοχὴν δέ , ὅσα μετέχει κινήσεως καὶ σχέσεως κατὰ τοὺς σπερματικοὺς λόγους , οἷον χεὶρ ἀρτία καὶ σῶμα ὑγιεινὸν καὶ αἰσθήσεις μὴ πεπηρωμέναι . Ὁμοίως δὲ καὶ τῶν παρὰ φύσιν κατὰ τὸ ἀνάλογον .
Lemmas: ὁ δέ κατά φύσις ἀδιάφορος εἰμί ὁ μέν εἰμί πρῶτος κατά φύσις , ὁ δέ κατά μετοχή . Πρότερος μέν εἰμί κατά φύσις κίνησις ἢ σχέσις κατά ὁ σπερματικός λόγος γίγνομαι , οἷος ⟨ ἀρτιότης καί ⟩ ὑγίεια καί αἴσθησις ( λέγω δέ ὁ κατάληψις ) καί ἰσχύς . κατά μετοχή δέ , ὅσος μετέχω κίνησις καί σχέσις κατά ὁ σπερματικός λόγος , οἷος χείρ ἄρτιος καί σῶμα ὑγιεινός καί αἴσθησις μή πηρόω . ὅμοιος δέ καί ὁ παρά φύσις κατά ὁ ἀνάλογος .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 142
πάντα δὲ ⟨ τὰ ⟩ κατὰ φύσιν ληπτὰ εἶναι καὶ πάντα τὰ παρὰ φύσιν ἄληπτα . τῶν δὲ κατὰ φύσιν τὰ μὲν καθ’ αὑτὰ ληπτὰ εἶναι , τὰ δὲ δι’ ἕτερα . καθ’ αὑτὰ μέν , ὅσα ἐστὶν ὁρμῆς κινητικὰ κατατρεπτικῶς ἐφ’ ἑαυτὰ ἢ ἐπὶ τὸ ἀντέχεσθαι αὐτῶν , οἷον ὑγίειαν , εὐαισθησίαν , ἀπονίαν καὶ κάλλος σώματος . ποιητικὰ ⟨ δὲ ⟩ ὅσα ἐστὶν ὁρμῆς κινητικὰ ἀν⟨εν⟩εκτικῶς ἐφ’ ἕτερα καὶ μὴ κατατρεπτικῶς , οἷον πλοῦτον , δόξαν καὶ τὰ τούτοις ὅμοια . παραπλησίως δὲ καὶ τῶν παρὰ φύσιν τὰ μὲν εἶναι καθ’ αὑτὰ ἄληπτα , τὰ δὲ τῷ ποιητικὰ εἶναι τῶν καθ’ αὑτὰ ἀλήπτων .
Lemmas: πᾶς δέ ⟨ ὁ ⟩ κατά φύσις ληπτός εἰμί καί πᾶς ὁ παρά φύσις ἄληπτος . ὁ δέ κατά φύσις ὁ μέν κατά ἑαυτοῦ ληπτός εἰμί , ὁ δέ διά ἕτερος . κατά ἑαυτοῦ μέν , ὅσος εἰμί ὁρμή κινητικός κατατρεπτικῶς ἐπί ἑαυτοῦ ἢ ἐπί ὁ ἀντέχω αὐτός , οἷος ὑγίεια , εὐαισθησία , ἀπονία καί κάλλος σῶμα . ποιητικός ⟨ δέ ⟩ ὅσος εἰμί ὁρμή κινητικός ἀν⟨εν⟩εκτικῶς ἐπί ἕτερος καί μή κατατρεπτικῶς , οἷος πλοῦτος , δόξα καί ὁ οὗτος ὅμοιος . παραπλήσιος δέ καί ὁ παρά φύσις ὁ μέν εἰμί κατά ἑαυτοῦ ἄληπτος , ὁ δέ ὁ ποιητικός εἰμί ὁ κατά ἑαυτοῦ ἄληπτος .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 143
Aestimabile esse dicunt － id quod aut ipsum secundum naturam sit aut tale quid efficiat , ut selectione dignum propterea sit , quod aliquod pondus habeat dignum aestimatione , quam illi ἀξίαν vocant , contraque inaestimabile , quod sit superiori contrarium .
Lemmas: Aestimabile esse dicunt － id quod aut ipsum secundum naturam sit aut tale quid efficiat , ut selectione dignum propterea sit , quod aliquod pondus habeat dignum aestimatione , quam illi ἄξιος vocant , contraque inaestimabile , quod sit superiori contrarium .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 144
εἰ γὰρ ἐξαπατηθέντα τινὰ ἔδει μαθεῖν , ὅτι τῶν ἐκτὸς ἀπροαιρέτων οὐδέν ἐστι πρὸς ἡμᾶς , ἐγὼ μὲν ἤθελον τὴν ἀπάτην ταύτην , ἐξ ἧς ἤμελλον εὐρόως καὶ ἀταράχως βιώσεσθαι . － － τί οὖν ἡμῖν παρέχει Χρύσιππος ; ἵνα γνῷς , φησίν , ὅτι οὐ ψευδῆ ταῦτά ἐστιν , ἐξ ὧν ἡ εὔροιά ἐστι καὶ ἀπάθεια , ἅπαντα λάβε μου τὰ βιβλία καὶ γνώσῃ ὡς ⟨ ἀληθῆ ⟩ τε καὶ σύμφωνά ἐστι τῇ φύσει τὰ ἀπαθῆ με ποιοῦντα .
Lemmas: εἰμί γάρ ἐξαπατάω τις ἐσθίω μανθάνω , ὅτι ὁ ἐκτός ἀπροαίρετος οὐδείς εἰμί πρός ἐγώ , ἐγώ μέν ἐθέλω ὁ ἀπάτη οὗτος , ἐκ ὅς μέλλω εὔροος καί ἀτάρακτος βιόω . － － τίς οὖν ἐγώ παρέχω Χρύσιππος ; ἵνα γιγνώσκω , φημί , ὅτι οὖον ψευδής οὗτος εἰμί , ἐκ ὅς ὁ εὔροια εἰμί καί ἀπάθεια , ἅπας λαμβάνω ἐγώ ὁ βιβλίον καί γιγνώσκω ὡς ⟨ ἀληθής ⟩ τε καί σύμφωνος εἰμί ὁ φύσις ὁ ἀπαθής ἐγώ ποιέω .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 145
ἔτι τὰ οἰκεῖα ⟨ καὶ ⟩ προηγμένα καὶ εὔχρηστα καὶ ἀξίαν ἔχοντα πρὸς τί ποτε ταύτας ἔχει τὰς ὀνομασίας , εἰ μηδὲν συνεργεῖ πρὸς εὐδαιμονίαν ; πᾶν γὰρ τὸ προηγμένον πρός τι προῆκται καὶ τῷ φορὸν εἶναι πρὸς τὸ προκείμενον μᾶλλον ἄλλου , διὰ τοῦτο λέγεται καὶ προῆχθαι πρὸς τὸ τέλος καὶ ἡ προαγωγὴ αὐτῶν δῆλον ὡς συνεργεῖ πρὸς εὐδαιμονίαν . εἰ δὲ μὴ πρὸς τοῦτο συνεργεῖ , πρὸς δὲ τὸν κατὰ φύσιν βίον , ἄξιον ἐρέσθαι περὶ τοῦ κατὰ φύσιν αὐτοὺς βίου , πότερον οὗτος ἀγαθόν ἐστιν , ἢ οὐκ ἀγαθὸν μέν , οἰκεῖον δὲ καὶ αὐτὸ καὶ προηγμένον , ἢ ἀλλότριον καὶ ἀποπροηγμένον , ἢ ἀῤῥεπὲς ὅλως . παρὰ γὰρ ταῦτα οὐδὲν οἷόν τε ἀποκρίνασθαι . οὐ γὰρ δὴ κακόν γε ἐροῦσιν αὐτόν . εἰ μὲν οὖν ἀγαθὸν － － οὐ μόνον ἔσται τὸ καλὸν ἀγαθόν · καὶ γὰρ ὁ κατὰ φύσιν βίος .
Lemmas: ἔτι ὁ οἰκεῖος ⟨ καί ⟩ προηγμένα καί εὔχρηστος καί ἄξιος ἔχω πρός τίς ποτός οὗτος ἔχω ὁ ὀνομασία , εἰμί μηδείς συνεργέω πρός εὐδαιμονία ; πᾶς γάρ ὁ προάγω πρός τίς προάγω καί ὁ φορός εἰμί πρός ὁ πρόκειμαι μᾶλλον ἄλλος , διά οὗτος λέγω καί προάγω πρός ὁ τέλος καί ὁ προαγωγή αὐτός δῆλος ὡς συνεργέω πρός εὐδαιμονία . εἰμί δέ μή πρός οὗτος συνεργέω , πρός δέ ὁ κατά φύσις βίος , ἄξιος ἔρομαι περί ὁ κατά φύσις αὐτός βίος , πότερος οὗτος ἀγαθός εἰμί , ἢ οὐ ἀγαθός μέν , οἰκέω δέ καί αὐτός καί προάγω , ἢ ἀλλότριος καί ἀποπροάγω , ἢ ἀῤῥεπὲς ὅλως . παρά γάρ οὗτος οὐδείς οἷος τε ἀποκρίνω . οὖον γάρ δή κακός γε εἴρω αὐτός . εἰμί μέν οὖν ἀγαθός － － οὖον μόνος εἰμί ὁ καλός ἀγαθός · καί γάρ ὁ κατά φύσις βίος .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 146
Stoicos dicit : τοὺς τὰ κατὰ φύσιν ἀδιάφορα νομίζοντας καὶ μήθ’ ὑγίειαν μήτ’ εὐεξίαν μήτε κάλλος μήτ’ ἰσχὺν ἡγουμένους αἱρετὰ μηδ’ ὠφέλιμα μηδὲ λυσιτελῆ μηδὲ συμπληρωτικὰ τῆς κατὰ φύσιν τελειότητος · μήτε τἀναντία φευκτὰ καὶ βλαβερά , πηρώσεις ἀλγηδόνας αἴσχη νόσους · ὧν αὐτοὶ λέγουσι πρὸς ἃ μὲν ἀλλοτριοῦν πρὸς ἃ δ’ οἰκειοῦν ἡμᾶς τὴν φύσιν － － καὶ ὃ μεῖζόν ἐστιν , οἰκειοῦν ἐπὶ τοσοῦτο καὶ ἀλλοτριοῦν , ὥστε τῶν μὲν μὴ τυγχάνοντας τοῖς δὲ περιπίπτοντας εὐλόγως ἐξάγειν τοῦ ζῆν ἑαυτοὺς καὶ τὸν βίον ἀπολέγεσθαι .
Lemmas: Stoicos dicit : ὁ ὁ κατά φύσις ἀδιάφορος νομίζω καί μήτε ὑγίεια μήτε εὐεξία μήτε κάλλος μήτε ἰσχύς ἡγέομαι αἱρετός μηδέ ὠφέλιμος μηδέ λυσιτελής μηδέ συμπληρωτικός ὁ κατά φύσις τελειότης · μήτε τἀναντία φευκτός καί βλαβερός , πήρωσις ἀλγηδών αἶσχος νόσος · ὅς αὐτός λέγω πρός ὁ μέν ἀλλοτριόω πρός ὁ δέ οἰκειόω ἐγώ ὁ φύσις － － καί ὅς μέγας εἰμί , οἰκειόω ἐπί τοσοῦτος καί ἀλλοτριόω , ὥστε ὁ μέν μή τυγχάνω ὁ δέ περιπίπτω εὔλογος ἐξάγω ὁ ζῶ ἑαυτοῦ καί ὁ βίος ἀπολέγω .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 147
καὶ πότερον ἡ ὑγίεια ἀγαθὸν ἢ οὔ , ὡς Χρύσιππος λέγει .
Lemmas: καί πότερος ὁ ὑγίεια ἀγαθός ἢ οὖον , ὡς Χρύσιππος λέγω .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 148
Ἀλλὰ τὸν Χρύσιππον ἀφῶμεν , οὐχ ἅπαξ ἐναντιούμενον ἑαυτῷ , ὥσπερ ἐν τῷ πρώτῳ περὶ Ἀγαθῶν καὶ ἐν τῷ περὶ Ῥητορικῆς , ὑγίειαν ἐάν τις τοῖς ἀγαθοῖς ἐναριθμῇ οὐκ ἀντιμάχεσθαι , καὶ ἐν τῷ περὶ Τῶν Καθ’ Αὑτὰ Αἱρετῶν οὐδὲ μανίας ἀποστερεῖ τοὺς τούτων καταφρονοῦντας ] .
Lemmas: ἀλλά ὁ Χρύσιππος ἀφίημι , οὐ ἅπαξ ἐναντιόομαι ἑαυτοῦ , ὥσπερ ἐν ὁ πρῶτος περί Ἀγαθός καί ἐν ὁ περί Ῥητορική , ὑγίεια ἐάν τις ὁ ἀγαθός ἐναριθμέω οὐ ἀντιμάχομαι , καί ἐν ὁ περί ὁ κατά ἑαυτοῦ αἱρετός οὐδέ μανία ἀποστερέω ὁ οὗτος καταφρονέω ] .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 149
οἱ δὲ Στωϊκοὶ ἐναντία τούτοις ἄντικρυς ἐψηφίσαντο . Τὸ γὰρ ἀκολούθως τῇ φύσει ζῆν ὡρίσαντο τέλος , καὶ τὴν ψυχὴν ἔφασαν μηδὲν ὑπὸ τοῦ σώματος ἢ ὠ φελεῖσθαι ἢ βλάπτεσθαι · οὔτε γὰρ εἰς ἀρετὴν αὐτὴν ἡ ὑγεία μὴ βουλομένην βιάζεται , οὔτε εἰς κακίαν παρὰ γνώμην ἡ νόσος καθέλκει · ἀδιάφορα γὰρ ταῦτα ἔλεγον εἶναι . Ἐκεῖνο δέ γε αὐτῶν κομιδῇ τολμηρόν · ἀνθρώπου γὰρ καὶ θεοῦ τὴν αὐτὴν ἔλεγον ἀρετήν .
Lemmas: ὁ δέ στωϊκός ἐναντίος οὗτος ἄντικρυς ψηφίζω . ὁ γάρ ἀκόλουθος ὁ φύσις ζῶ ὁρίζω τέλος , καί ὁ ψυχή φημί μηδείς ὑπό ὁ σῶμα ἢ ᾠόν φείλω ἢ βλάπτω · οὔτε γάρ εἰς ἀρετή αὐτός ὁ ὑγεία μή βούλομαι βιάζομαι , οὔτε εἰς κακία παρά γνώμη ὁ νόσος καθέλκω · ἀδιάφορος γάρ οὗτος λέγω εἰμί . ἐκεῖνος δέ γε αὐτός κομιδή τολμηρός · ἄνθρωπος γάρ καί θεός ὁ αὐτός λέγω ἀρετή .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 150
Θαυμάζειν δὲ ἄξιον καὶ τῶν Στωϊκῶν οἵ τινες φασί , μηδὲν τὴν ψυχὴν ὑπὸ τοῦ σώματος διατίθεσθαι μήτε πρὸς κακίαν ὑπὸ τῆς νόσου , μήτε πρὸς ἀρετὴν ὑπὸ τῆς ὑγιείας . ἀλλ’ ἀμφότερα ταῦτα λέγουσιν ἀδιάφορα εἶναι .
Lemmas: θαυμάζω δέ ἄξιος καί ὁ Στωϊκός ὁ τις φημί , μηδείς ὁ ψυχή ὑπό ὁ σῶμα διατίθημι μήτε πρός κακία ὑπό ὁ νόσος , μήτε πρός ἀρετή ὑπό ὁ ὑγίεια . ἀλλά ἀμφότερος οὗτος λέγω ἀδιάφορος εἰμί .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 152
εἰ γὰρ τοῦτο , δόξει καλῶς ὑπὸ τῶν ἀπὸ τῆς Στοᾶς λέγεσθαι · τὸ διὰ κακοῦ γινόμενον οὐκ ἔστιν ἀγαθόν · πλοῦτος δὲ καὶ διὰ πορνοβοσκίας κακοῦ ὄντος γίνεται · οὐκ ἄρα ὁ πλοῦτος ἀγαθόν .
Lemmas: εἰμί γάρ οὗτος , δοκέω καλῶς ὑπό ὁ ἀπό ὁ Στοά λέγω · ὁ διά κακός γίγνομαι οὐ εἰμί ἀγαθός · πλοῦτος δέ καί διά πορνοβοσκία κακός εἰμί γίγνομαι · οὐ ἄρα ὁ πλοῦτος ἀγαθός .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 153
Καίτοι πολλαχοῦ μὲν ἀποκναίει ταῦτ’ ἐπαινῶν · ( ) Ἐπεὶ τί δεῖ βροτοῖσι πλὴν δυοῖν μόνων , Δήμητρος ἀκτῆς πώματος θ’ ὑδρηχόου ; ἐν δὲ τοῖς περὶ Φύσεως λέγει τὸν σοφὸν εἰ τὴν μεγίστην οὐσίαν ἀποβάλοι , δραχμὴν μίαν ἐκβεβληκέναι δόξειν . Ἐν δὲ τῷ τρίτῳ περὶ Φύσεως μακαρίζεσθαί φησιν ἐνίους βασιλεύοντας καὶ πλουτοῦντας , ὅμοιον εἰ χρυσαῖς ἀμίσι χρώμενοι καὶ χρυσοῖς κρασπέδοις ἐμακαρίζοντο · τῷ δ’ ἀγαθῷ τὸ τὴν οὐσίαν ἀποβαλεῖν οἱονεὶ δραχμὴν ἀποβαλεῖν καὶ τὸ νοσῆσαι οἷον προσκόψαι . ἀνωφελῶν πραγμάτων καὶ ἀδιαφόρων · τοιαῦτα γὰρ τὰ κατὰ φύσιν , καὶ τὰ ἐκτὸς ἔτι μᾶλλον · εἴγε κρασπέδοις καὶ ἀμίσι χρυσαῖς , καὶ νὴ Δία ληκύθοις , ὅταν τύχωσι , παραβάλλουσι τὸν μέγιστον πλοῦτον .
Lemmas: καίτοι πολλαχοῦ μέν ἀποκναίω αὐτός ἐπαινέω · ( ) ἐπεί τίς δεῖ βροτός πλήν δύο μόνος , Δημήτηρ ἀκτή πῶμα ὁ ὑδρήχοος ; ἐν δέ ὁ περί Φύσις λέγω ὁ σοφός εἰμί ὁ μέγας οὐσία ἀποβάλλω , δραχμή εἷς ἐκβάλλω δοκέω . ἐν δέ ὁ τρίτος περί Φύσις μακαρίζω φημί ἔνιοι βασιλεύω καί πλουτέω , ὅμοιος εἰμί χρύσεος ἀμίς χράω καί χρυσός κράσπεδον μακαρίζω · ὁ δέ ἀγαθός ὁ ὁ οὐσία ἀποβάλλω οἱονεί δραχμή ἀποβάλλω καί ὁ νοσέω οἷος προσκόπτω . ἀνωφελής πρᾶγμα καί ἀδιάφορος · τοιοῦτος γάρ ὁ κατά φύσις , καί ὁ ἐκτός ἔτι μᾶλλον · εἰ κράσπεδον καί ἀμίς χρύσεος , καί νή Ζεύς λήκυθος , ὅταν τυγχάνω , παραβάλλω ὁ μέγας πλοῦτος .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 155
οἷον τὴν ἡδονὴν ὁ μὲν Ἐπίκουρος ἀγαθὸν εἶναί φησιν , ὁ δὲ εἰπὼν μανείην μᾶλλον ἢ ἡσθείην κακόν , οἱ δὲ ἀπὸ τῆς Στοᾶς ἀδιάφορον καὶ οὐ προηγμένον , ἀλλὰ Κλεάνθης μὲν μήτε κατὰ φύσιν αὐτὴν εἶναι μήτε ἀξίαν ἔχειν ἐν τῷ βίῳ , καθάπερ δὲ τὸ κάλλυντρον κατὰ φύσιν μὴ εἶναι , ὁ δὲ Ἀρχέδημος κατὰ φύσιν μὲν εἶναι ὡς τὰς ἐν μασχάλῃ τρίχας , οὐχὶ δὲ καὶ ἀξίαν ἔχειν , Παναίτιος δὲ τινὰ μὲν κατὰ φύσιν ὑπάρχειν , τινὰ δὲ παρὰ φύσιν .
Lemmas: οἷος ὁ ἡδονά ὁ μέν Ἐπίκουρος ἀγαθός εἰμί φημί , ὁ δέ εἶπον μαίνομαι μᾶλλον ἢ ἥδομαι κακός , ὁ δέ ἀπό ὁ Στοά ἀδιάφορος καί οὖον προάγω , ἀλλά Κλεάνθης μέν μήτε κατά φύσις αὐτός εἰμί μήτε ἄξιος ἔχω ἐν ὁ βίος , καθάπερ δέ ὁ κάλλυντρον κατά φύσις μή εἰμί , ὁ δέ Ἀρχέδημος κατά φύσις μέν εἰμί ὡς ὁ ἐν μασχάλη θρίξ , οὐ δέ καί ἄξιος ἔχω , Παναίτιος δέ τις μέν κατά φύσις ὑπάρχω , τις δέ παρά φύσις .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 156
ἀλλ’ οὐδὲ τὴν ἡδονὴν ἀγαθόν φασιν Ἑκάτων τε ἐν τῷ θʹ περὶ ἀγαθῶν καὶ Χρύσιππος ἐν τοῖς περὶ Ἡδονῆς · εἶναι γὰρ καὶ αἰσχρὰς ἡδονάς · μηδὲν δὲ αἰσχρὸν εἶναι ἀγαθόν .
Lemmas: ἀλλά οὐδέ ὁ ἡδονά ἀγαθός φημί Ἑκάτων τε ἐν ὁ ὁ περί ἀγαθός καί Χρύσιππος ἐν ὁ περί Ἡδονή · εἰμί γάρ καί αἰσχρός ἡδονή · μηδείς δέ αἰσχρός εἰμί ἀγαθός .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 157
Ἐν δὲ τοῖς πρὸς Πλάτωνα ( scil . περὶ Δικαιοσύνης ) κατηγορῶν αὐτοῦ δοκοῦντος ἀγαθὸν ἀπολιπεῖν τὴν ὑγίειαν οὐ μόνον τὴν δικαιοσύνην , φησίν , ἀλλὰ καὶ τὴν μεγαλοψυχίαν ἀναιρεῖσθαι καὶ τὴν σωφροσύνην καὶ τὰς ἄλλας ἀρετὰς ἁπάσας , ἂν ἢ τὴν ἡδονὴν ἢ τὴν ὑγίειαν ἤ τι τῶν ἄλλων , ὃ μὴ καλόν ἐστιν , ἀγαθὸν ἀπολίπωμεν .
Lemmas: ἐν δέ ὁ πρός Πλάτων ( scil . περί Δικαιοσύνη ) κατηγορέω αὐτός δοκέω ἀγαθός ἀπολείπω ὁ ὑγίεια οὖον μόνος ὁ δικαιοσύνη , φημί , ἀλλά καί ὁ μεγαλοψυχία ἀναιρέω καί ὁ σωφροσύνη καί ὁ ἄλλος ἀρετή ἅπας , εἄν ἢ ὁ ἡδονά ἢ ὁ ὑγίεια ἤ τίς ὁ ἄλλος , ὅς μή καλός εἰμί , ἀγαθός ἀπολείπω .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 159
De bona autem fama ( quam enim appellant εὐδοξίαν , aptius est bonam famam hoc loco appellare quam gloriam ) Chrysippus quidem et Diogenes , detracta utilitate , ne digitum quidem eius causa porrigendum esse dicebant : quibus ego vehementer assentior . Qui autem post eos fuerunt , cum Carneadem sustinere non possent , hanc quam dixi bonam famam ipsam propter se praepositam et sumendam esse dixerunt .
Lemmas: De bona autem fama ( quam enim appellant εὐδοξία , aptius est bonam famam hoc loco appellare quam gloriam ) Chrysippus quidem et Diogenes , detracta utilitate , ne digitum quidem eius causa porrigendum esse dicebant : quibus ego vehementer assentior . Qui autem post eos fuerunt , cum Carneadem sustinere non possent , hanc quam dixi bonam famam ipsam propter se praepositam et sumendam esse dixerunt .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 161
καὶ οἱ Στωϊκοὶ πλατωνίζοντες κλέος φασὶ τὸ ἐπὶ τῶν σπουδαίων γενόμενον δίκαιον , δόξαν δὲ τὴν ἐπὶ τῶν ἀσπούδων δόκησιν .
Lemmas: καί ὁ στωϊκός πλατωνίζω κλέος φημί ὁ ἐπί ὁ σπουδαῖος γίγνομαι Δίκαιος , δόξα δέ ὁ ἐπί ὁ ἄσπουδος δόκησις .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 163
ἔτι κατὰ μὲν τοὺς ἀπὸ τῆς Στοᾶς ἀδιάφορον ὅ τε γάμος ἥ τε παιδοτροφία .
Lemmas: ἔτι κατά μέν ὁ ἀπό ὁ Στοά ἀδιάφορος ὅς τε γάμος ὅς τε παιδοτροφία .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 164
οἱ δὲ ⟨ ἀπὸ ⟩ τῆς Ποικίλης μέσην τινὰ ὁδὸν ὥδευσαν · τοῖς γὰρ ἀδιαφόροις τὸν γάμον καὶ τὴν παιδογονίαν συνέζευξαν .
Lemmas: ὁ δέ ⟨ ἀπό ⟩ ὁ Ποικίλη μέσος τις ὁδός ὁδεύω · ὁ γάρ ἀδιάφορος ὁ γάμος καί ὁ παιδογονία συζεύγνυμι .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 165
πῶς γὰρ οὐκ ἀπεμφαῖνον τὸ ὁμοῦ μὲν λέγειν ἡμᾶς ὑπὸ τῆς φύσεως πρὸς τοῦτο ( scil . τὸ ζῆν ) οἰκειοῦσθαι καὶ τῆς ἑαυτῶν σωτηρίας χάριν ποιεῖν πάντα , ὁμοῦ δὲ μὴ λέγειν [ ἡμᾶς ] ὡς πρὸς ἀγαθὸν αὐτὸ τὴν φύσιν ἡμᾶς οἰκειοῦν . εἰ τὸ εὖ πλεῖν ἀγαθόν , τὸ δὲ κακῶς κακόν , τὸ πλεῖν οὔτε ἀγαθὸν οὔτε κακόν · καὶ εἰ τὸ εὖ ζῆν ἀγαθόν , τὸ δὲ κακῶς κακόν , τὸ ζῆν οὔτ’ ἀγαθὸν οὔτε κακόν ( Addit ipse Alexander : ἢ οὐκ ἀληθὲς τὸ τὰς δυνάμεις τῶν ἀντικειμένων ἀδιαφόρους εἶναι καὶ μέσας ; ) .
Lemmas: πῶς γάρ οὐ ἀπεμφαίνω ὁ ὁμοῦ μέν λέγω ἐγώ ὑπό ὁ φύσις πρός οὗτος ( scil . ὁ ζῶ ) οἰκειόω καί ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία χάρις ποιέω πᾶς , ὁμοῦ δέ μή λέγω [ ἐγώ ] ὡς πρός ἀγαθός αὐτός ὁ φύσις ἐγώ οἰκειόω . εἰμί ὁ εὕω πλέω ἀγαθός , ὁ δέ κακῶς κακός , ὁ πλέω οὔτε ἀγαθός οὔτε κακός · καί εἰμί ὁ εὕω ζῶ ἀγαθός , ὁ δέ κακῶς κακός , ὁ ζῶ οὔτε ἀγαθός οὔτε κακός ( Addit ipse Alexander : ἢ οὐ ἀληθής ὁ ὁ δύναμις ὁ ἀντίκειμαι ἀδιάφορος εἰμί καί μέσος ; ) .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 167
ἐν αὐτοῖς τούτοις ( scil . ἐν τοῖς περὶ τοῦ Προτρέπεσθαι ) ποτὲ μὲν τοῦ Ἀντισθένους ἐπαινῶν φαίνεται τὸ Δεῖν κτᾶσθαι νοῦν ἢ βρόχον · καὶ τοῦ Τυρταίου τὸ ( B . P . L . II p . 20 ) Πρὶν ἀρετῆς πελάσαι τέρμασιν ἢ θανάτου · － － － ποτὲ δὲ τὸν Θέογνιν ἐπανορθούμενος , <q>Οὐκ ἔδει , φησίν , εἰπεῖν · Χρὴ πενίην φεύγοντα ( ) μᾶλλον δὲ · Χρὴ κακίαν φεύγοντα καὶ ἐς βαθυκήτεα πόντον ῥιπτεῖν καὶ πετρῶν , Κύρνε , κατ’ ἠλιβάτων . Τὸν τοίνυν Θέογνιν αὐτοὶ παντελῶς ἀγεννῆ καὶ μικρὸν ἡγοῦνται λέγοντα ( ) Χρὴ πενίην φεύγοντα καὶ ἐς μεγακήτεα πόντον , ῥιπτεῖν καὶ πετρῶν , Κύρνε , κατ’ ἠλιβάτων · οὕτως ἀποδειλιῶντα πρὸς τὴν πενίαν ἀδιάφορον οὖσαν .
Lemmas: ἐν αὐτός οὗτος ( scil . ἐν ὁ περί ὁ προτρέπω ) ποτέ μέν ὁ Ἀντισθένης ἐπαινέω φαίνω ὁ δήω κτάομαι νόος ἢ βρόχος · καί ὁ Τυρταῖος ὁ ( B . P . L . II p . 20 ) πρίν ἀρετή πελάζω τέρμα ἢ θάνατος · － － － ποτέ δέ ὁ Θέογνις ἐπανορθόω , <q>Οὐκ ἐσθίω , φημί , εἶπον · χρή πενία φεύγω ( ) μᾶλλον δέ · χρή κακία φεύγω καί εἰς βαθυκήτης πόντος ῥίπτω καί πέτρα , Κύρνος , κατά ἠλίβατος . ὁ τοίνυν Θέογνις αὐτός παντελῶς ἀγεννής καί μικρός ἡγέομαι λέγω ( ) χρή πενία φεύγω καί εἰς μεγακήτης πόντος , ῥίπτω καί πέτρα , Κύρνος , κατά ἠλίβατος · οὕτως ἀποδειλιάω πρός ὁ πενία ἀδιάφορος εἰμί .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 169
τὸ δὲ κινοῦν τὴν ὁρμὴν οὐδὲν ἕτερον εἶναι λέγουσιν ἀλλ’ ἢ φαντασίαν ὁρμητικὴν τοῦ καθήκοντος αὐτόθεν , τὴν δὲ ὁρμὴν εἶναι φορὰν ψυχῆς ἐπί τι κατὰ τὸ γένος . ταύτης δ’ ἐν εἴδει θεωρεῖσθαι τήν τε ἐν τοῖς λογικοῖς γιγνομένην ὁρμὴν καὶ τὴν ἐν τοῖς ἀλόγοις ζῴοις · οὐ κατωνομασμέναι δ’ εἰσίν · ἡ γὰρ ὄρεξις οὐκ ἔστι λογικὴ ὁρμή , ἀλλὰ λογικῆς ὁρμῆς εἶδος . τὴν δὲ λογικὴν ὁρμὴν δεόντως ἄν τις ἀφορίζοιτο , λέγων εἶναι φορὰν διανοίας ἐπί τι τῶν ἐν τῷ πράττειν · ταύτῃ δ’ ἀντιτίθεσθαι ἀφορμήν , φοράν τινα ⟨ διανοίας ἀπό τινος τῶν ἐν τῷ πράττειν ⟩ . ἰδίως δὲ καὶ τὴν ὄρουσιν ὁρμὴν λέγουσι , τῆς πρακτικῆς ὁρμῆς οὖσαν εἶδος . εἶναι δὲ τὴν ὄρουσιν φορὰν διανοίας ἐπί τι μέλλον . ὥστε μέχρι μὲν τούτων τετραχῶς ὁρμὴν λέγεσθαι , διχῶς δ’ ἀφορμήν · προστεθείσης δὲ καὶ τῆς ἕξεως τῆς ὁρμητικῆς , ἣν δὴ καὶ ἰδίως ὁρμὴν λέγουσιν , ἀφ’ οὗ συμβαίνει ὁρμᾶν , πενταχῶς . Omne rationale animal nihil agit , nisi primum specie alicuius rei inritatum est , deinde impetum cepit , deinde adsensio confirmavit hunc impetum . quid sit adsensio dicam . oportet me ambulare : tunc demum ambulo , cum hoc mihi dixi et adprobavi hanc opinionem meam .
Lemmas: ὁ δέ κινέω ὁ ὁρμή οὐδείς ἕτερος εἰμί λέγω ἀλλά ἢ φαντασία ὁρμητικός ὁ καθήκω αὐτόθεν , ὁ δέ ὁρμή εἰμί φορά Ψυχή ἐπί τίς κατά ὁ γένος . οὗτος δέ ἐν εἶδος θεωρέω ὁ τε ἐν ὁ λογικός γίγνομαι ὁρμή καί ὁ ἐν ὁ ἄλογος ζῷον · οὖον κατονομάζω δέ εἰμί · ὁ γάρ ὄρεξις οὐ εἰμί λογικός ὁρμή , ἀλλά λογικός ὁρμή εἶδος . ὁ δέ λογικός ὁρμή δήω ἄν τις ἀφορίζω , λέγω εἰμί φορά διάνοια ἐπί τίς ὁ ἐν ὁ πράσσω · οὗτος δέ ἀντιτίθημι ἀφορμή , φορός τις ⟨ διάνοια ἀπό τις ὁ ἐν ὁ πράσσω ⟩ . ἰδίως δέ καί ὁ ὄρουσις ὁρμή λέγω , ὁ πρακτικός ὁρμή εἰμί εἶδος . εἰμί δέ ὁ ὄρουσις φορά διάνοια ἐπί τίς μέλλω . ὥστε μέχρι μέν οὗτος τετραχῶς ὁρμή λέγω , διχῶς δέ ἀφορμή · προστίθημι δέ καί ὁ ἕξις ὁ ὁρμητικός , ὅς δή καί ἰδίως ὁρμή λέγω , ἀπό ὅς συμβαίνω ὁρμάω , πενταχῶς . Omne rationale animal nihil agit , nisi primum specie alicuius rei inritatum est , deinde impetum cepit , deinde adsensio confirmavit hunc impetum . quid sit adsensio dicam . oportet me ambulare : tunc demum ambulo , cum hoc mihi dixi et adprobavi hanc opinionem meam .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 170
ὅπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων συμβέβηκεν , ὡς τετηρήκασιν οἱ δεινοὶ περὶ τὴν τῶν πολλῶν ὀνομάτων θέσιν , οἵτινες λέγουσι καὶ γενικωτάτην εἶναι τὴν ὁρμὴν πολλῶν εἰδῶν , ὥσπερ καὶ ἀφορμῆς καὶ ὁρμῆς , ἐν εἴδει λέγοντες ὁμωνύμως τῷ γενικῷ παραλαμβάνεσθαι πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῆς ἀφορμῆς τὴν ὁρμήν .
Lemmas: ὅσπερ καί ἐπί ὁ ἄλλος συμβαίνω , ὡς τηρέω ὁ δεινός περί ὁ ὁ πολύς ὄνομα θέσις , ὅστις λέγω καί γενικός εἰμί ὁ ὁρμή πολύς εἶδος , ὥσπερ καί ἀφορμή καί ὁρμή , ἐν εἶδος λέγω ὁμώνυμος ὁ γενικός παραλαμβάνω πρός ἀντιδιαστολή ὁ ἀφορμή ὁ ὁρμή .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 171
Πάσας δὲ τὰς ὁρμὰς συγκαταθέσεις εἶναι , τὰς δὲ πρακτικὰς καὶ τὸ κινητικὸν περιέχειν . Ἤδη δὲ ἄλλων μὲν εἶναι συγκαταθέσεις , ἐπ’ ἄλλο δὲ ὁρμάς · καὶ συγκαταθέσεις μὲν ἀξιώμασί τισιν , ὁρμὰς δὲ ἐπὶ κατηγορήματα , τὰ περιεχόμενά πως ἐν τοῖς ἀξιώμασιν , οἷς συγκαταθέσεις .
Lemmas: πάσσω δέ ὁ ὁρμή συγκατάθεσις εἰμί , ὁ δέ πρακτικός καί ὁ κινητικός περιέχω . ἤδη δέ ἄλλος μέν εἰμί συγκατάθεσις , ἐπί ἄλλος δέ ὁρμή · καί συγκατάθεσις μέν ἀξίωμα τις , ὁρμή δέ ἐπί κατηγόρημα , ὁ περιεχόμενο πως ἐν ὁ ἀξίωμα , ὅς συγκατάθεσις .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 173
τῆς δὲ πρακτικῆς ὁρμῆς εἴδη πλείονα εἶναι , ἐν οἷς καὶ ταῦτα · πρόθεσιν , ἐπιβολήν , παρασκευήν , ἐγχείρησιν , ⟨ αἵρεσιν ⟩ , προαίρεσιν , βούλησιν , θέλησιν . πρόθεσιν μὲν οὖν εἶναι λέγουσι σημείωσιν ἐπιτελέσεως · ἐπιβολὴν δὲ ὁρμὴν πρὸ ὁρμῆς · παρασκευὴν δὲ πρᾶξιν πρὸ πράξεως · ἐγχείρησιν δὲ ὁρμὴν ἐπί τινος ἐν χερσὶν ἤδη ὄντος · αἵρεσιν δὲ βούλησιν ἐξ ἀναλογισμοῦ · προαίρεσιν δὲ αἵρεσιν πρὸ αἱρέσεως · βούλησιν δὲ εὔλογον ὄρεξιν · θέλησιν δὲ ἑκούσιον βούλησιν .
Lemmas: ὁ δέ πρακτικός ὁρμή εἶδος πλείων εἰμί , ἐν ὅς καί οὗτος · πρόθεσις , ἐπιβολή , παρασκευή , ἐγχείρησις , ⟨ αἵρεσις ⟩ , προαίρεσις , βούλησις , θέλησις . πρόθεσις μέν οὖν εἰμί λέγω σημείωσις ἐπιτέλεσις · ἐπιβολή δέ ὁρμή πρό ὁρμή · παρασκευή δέ πρᾶξις πρό πρᾶξις · ἐγχείρησις δέ ὁρμή ἐπί τις ἐν χείρ ἤδη εἰμί · αἵρεσις δέ βούλησις ἐκ ἀναλογισμός · προαίρεσις δέ αἵρεσις πρό αἵρεσις · βούλησις δέ εὔλογος ὄρεξις · θέλησις δέ ἑκούσιος βούλησις .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 174
Ἐν δὲ τῷ ἕκτῳ περὶ Καθήκοντος εἶναί τινα φήσας πράγματα μὴ πάνυ πολλῆς ἄξια [ ὄντα ] πραγματείας μηδὲ προσοχῆς ἀφιέναι περὶ ταῦτα τῇ ὡς ἔτυχεν ἐπικλίσει τῆς διανοίας οἴεται δεῖν τὴν αἵρεσιν ἀποκληρώσαντας · Οἷον , φησίν , εἰ τῶν δοκιμαζόντων τάσδε τινὰς δραχμὰς δύο ἐπὶ τοσόνδε , οἱ μὲν τήνδε οἱ δὲ τήνδε φαῖεν εἶναι καλήν , δέοι δὲ μίαν αὐτῶν λαβεῖν · τηνικαῦτα ἀφέντες τὸ ἐπὶ πλεῖον ἐπιζητεῖν , ἣν ἔτυχε ληψόμεθα , κατ’ ἄδηλόν τινα ἀποκληρώσαντες αὐτὰς λόγον , καὶ εἰ μάλιστα τὴν μοχθηρὰν ληψόμεθα αὐτῶν .
Lemmas: ἐν δέ ὁ ἕκτος περί Καθήκων εἰμί τις φημί πρᾶγμα μή πάνυ πολύς ἄξιος [ εἰμί ] πραγματεία μηδέ προσοχή ἀφίημι περί οὗτος ὁ ὡς τυγχάνω ἐπίκλισις ὁ διάνοια οἴομαι δήω ὁ αἵρεσις ἀποκληρόω · οἷος , φημί , εἰμί ὁ δοκιμάζω ὅδε τις δραχμή δύο ἐπί τοσόσδε , ὁ μέν ὅδε ὁ δέ ὅδε φημί εἰμί καλός , δήω δέ εἷς αὐτός λαμβάνω · τηνικαῦτα ἀφίημι ὁ ἐπί πλείων ἐπιζητέω , ὅς τυγχάνω λαμβάνω , κατά ἄδηλος τις ἀποκληρόω αὐτός λόγος , καί εἰμί μάλιστα ὁ μοχθηρός λαμβάνω αὐτός .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 175
Καὶ μὴν ἡ ὁρμή , κατά γ’ αὐτὸν ( sc . Χρύσιππον ) , τοῦ ἀνθρώπου λόγος ἐστὶ προστακτικὸς αὐτῷ τοῦ ποιεῖν , ὡς ἐν τῷ περὶ Νόμου γέγραφεν . Οὐκοῦν καὶ ἡ ἀφορμὴ λόγος ἀπαγορευτικὸς καὶ ἡ ἔκκλισις · ⟨ ἡ δὲ εὐλάβεια ⟩ εὔλογος ἔκκλισις · καὶ ἡ εὐλάβεια τοίνυν λόγος ἐστὶν ἀπαγορευτικὸς τῷ σοφῷ · τὸ γὰρ εὐλαβεῖσθαι σοφῶν ἴδιον , οὐ φαύλων ἐστίν . Εἰ μὲν οὖν ἕτερον ἐστὶν ὁ τοῦ σοφοῦ λόγος καὶ ἕτερον ὁ νόμος , μαχόμενον τῷ νόμῳ λόγον οἱ σοφοὶ τὴν εὐλάβειαν ἔχουσιν · εἰ δ’ οὐκ ἄλλο τι νόμος ἐστὶν ἢ ὁ τοῦ σοφοῦ λόγος , εὕρηται νόμος ἀπαγορευτικὸς τοῖς σοφοῖς τοῦ ποιεῖν ἃ εὐλαβοῦνται .
Lemmas: καί μήv ὁ ὁρμή , κατά γε αὐτός ( sc . Χρύσιππος ) , ὁ ἄνθρωπος λόγος εἰμί προστακτικός αὐτός ὁ ποιέω , ὡς ἐν ὁ περί Νόμος γράφω . οὐκοῦν καί ὁ ἀφορμή λόγος ἀπαγορευτικός καί ὁ ἔκκλισις · ⟨ ὁ δέ εὐλάβεια ⟩ Εὔλογος ἔκκλισις · καί ὁ εὐλάβεια τοίνυν λόγος εἰμί ἀπαγορευτικός ὁ σοφός · ὁ γάρ εὐλαβέομαι σοφός ἴδιος , οὖον φαῦλος εἰμί . εἰμί μέν οὖν ἕτερος εἰμί ὁ ὁ σοφός λόγος καί ἕτερος ὁ νόμος , μάχομαι ὁ νόμος λόγος ὁ σοφός ὁ εὐλάβεια ἔχω · εἰμί δέ οὐ ἄλλος τίς νόμος εἰμί ἢ ὁ ὁ σοφός λόγος , εὑρίσκω νόμος ἀπαγορευτικός ὁ σοφός ὁ ποιέω ὁ εὐλαβέομαι .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 176
ὧν μὲν οὖν αἱ ὀρέξεις εἰσὶ καὶ ἐπιθυμίαι καὶ ὅλως εἰπεῖν αἱ ὁρμαὶ τούτων εἰσὶ καὶ αἱ εὐχαί · διόπερ οὐδεὶς ἐπιθυμεῖ πόματος , ἀλλὰ τοῦ πιεῖν τὸ ποτόν · οὐδὲ μὴν κληρονομίας , ἀλλὰ τοῦ κληρονομῆσαι · οὑτωσὶ δὲ οὐδὲ γνώσεως ἀλλὰ τοῦ γνῶναι · οὐδὲ γὰρ πολιτείας ὀρθῆς , ἀλλὰ τοῦ πολιτεύεσθαι · τούτων οὖν αἱ εὐχαί , ὧν καὶ αἰτήσεις · καὶ τούτων αἱ αἰτήσεις ὧν καὶ ἐπιθυμίαι · τὸ δὲ εὔχεσθαι καὶ ὀρέγεσθαι καταλλήλως γίγνεσθαι εἰς τὸ ἔχειν τὰ ἀγαθὰ καὶ τὰ παρακείμενα ὠφελήματα .
Lemmas: ὅς μέν οὖν ὁ ὄρεξις εἰμί καί ἐπιθυμία καί ὅλως εἶπον ὁ ὁρμή οὗτος εἰμί καί ὁ εὐχή · διόπερ οὐδείς ἐπιθυμέω πόμα , ἀλλά ὁ πίνω ὁ ποτός · οὐδέ μήv κληρονομία , ἀλλά ὁ κληρονομέω · οὑτωσί δέ οὐδέ γνῶσις ἀλλά ὁ γιγνώσκω · οὐδέ γάρ πολιτεία ὀρθός , ἀλλά ὁ πολιτεύω · οὗτος οὖν ὁ εὐχή , ὅς καί αἰτέω · καί οὗτος ὁ αἰτέω ὅς καί ἐπιθυμία · ὁ δέ εὔχομαι καί ὀρέγω κατάλληλος γίγνομαι εἰς ὁ ἔχω ὁ ἀγαθός καί ὁ παράκειμαι ὠφέλημα .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 177
Καὶ μὴν ἔν γε τοῖς πρὸς τοὺς Ἀκαδημαϊκοὺς ἀγῶσιν ὁ πλεῖστος λόγος αὐτῷ τε Χρυσίππῳ καὶ Ἀντιπάτρῳ περὶ τίνος γέγονε ; περὶ τοῦ μήτε πράττειν μήτε ὁρμᾶν ἀσυγκαταθέτως , ἀλλὰ πλάσματα λέγειν καὶ κενὰς ὑποθέσεις τοὺς ἀξιοῦντας , οἰκείας φαντασίας γενομένης , εὐθὺς ὁρμᾶν μὴ εἴξαντας μηδὲ συγκαταθεμένους . Αὖθις δέ φησι Χρύσιππος , καὶ τὸν θεὸν ψευδεῖς ἐμποιεῖν φαντασίας , καὶ τὸν σοφόν , οὐ συγκατατιθεμένων οὐδ’ εἰκόντων δεομένους ἡμῶν , ἀλλὰ πραττόντων μόνον καὶ ὁρμώντων ἐπὶ τὸ φαινόμενον · ἡμᾶς δὲ φαύλους ὄντας , ὑπ’ ἀσθενείας συγκατατίθεσθαι ταῖς τοιαύταις φαντασίαις . － － Ὁ γὰρ οὐ δεόμενος συγκατατιθεμένων ἀλλὰ πραττόντων μόνον , οἷς ἐνδίδωσι τὰς φαντασίας , εἴτε θεὸς εἴτε σοφός , οἶδεν ὅτι πρὸς τὸ πράττειν ἀρκοῦσιν αἱ φαντασίαι καὶ παρέλκουσιν αἱ συγκαταθέσεις · [ ὡς ] εἰ δὲ γιγνώσκων ὅτι πρακτικὴν ὁρμὴν οὐ παρίστησι φαντασία δίχα συγκαταθέσεως , ψευδεῖς ἐνεργάζεται καὶ πιθανὰς φαντασίας , ἑκὼν αἴτιός ἐστι τοῦ προπίπτειν καὶ ἁμαρτάνειν ἀκαταλήπτοις συγκατατιθεμένους .
Lemmas: καί μήv ἐν γε ὁ πρός ὁ Ἀκαδημαικός ἀγών ὁ πλεῖστος λόγος αὐτός τε Χρύσιππος καί Ἀντίπατρος περί τίς γίγνομαι ; περί ὁ μήτε πράσσω μήτε ὁρμάω ἀσυγκατάθετος , ἀλλά πλάσμα λέγω καί κενός ὑπόθεσις ὁ ἄξιος , οἰκεῖος φαντασία γίγνομαι , εὐθύς ὁρμάω μή εἴκω μηδέ συγκατατίθημι . αὖθις δέ φημί Χρύσιππος , καί ὁ θεός ψευδής ἐμποιέω φαντασία , καί ὁ σοφός , οὖον συγκατατίθημι οὐδέ εἴκω δήω ἐγώ , ἀλλά πράσσω μόνος καί ὁρμάω ἐπί ὁ φαίνω · ἐγώ δέ φαῦλος εἰμί , ὑπό ἀσθένεια συγκατατίθημι ὁ τοιοῦτος φαντασία . － － ὁ γάρ οὖον δήω συγκατατίθημι ἀλλά πράσσω μόνος , ὅς ἐνδίδωμι ὁ φαντασία , εἴτε θεός εἴτε σοφός , οἶδα ὅτι πρός ὁ πράσσω ἀρκέω ὁ φαντασία καί παρέλκω ὁ συγκατάθεσις · [ ὡς ] εἰμί δέ γιγνώσκω ὅτι πρακτικός ὁρμή οὖον παρίστημι φαντασία δίχα συγκατάθεσις , ψευδής ἐνεργάζομαι καί πιθανός φαντασία , ἑκών αἴτιος εἰμί ὁ προπίπτω καί ἁμαρτάνω ἀκατάληπτος συγκατατίθημι .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 178
Τὴν δὲ πρώτην ὁρμήν φασι τὸ ζῷον ἴσχειν ἐπὶ τὸ τηρεῖν ἐαυτό , οἰκειούσης αὐτῷ τῆς φύσεως ἀπ’ ἀρχῆς · καθά φησιν ὁ Χρύσιππος ἐν τῷ πρώτῳ περὶ Τελῶν , πρῶτον οἰκεῖον λέγων εἶναι παντὶ ζῴῳ τὴν αὑτοῦ σύστασιν καὶ τὴν ταύτης συνείδησιν . οὔτε γὰρ ἀλλοτριῶσαι εἰκὸς ἦν αὑτῷ τὸ ζῶον , οὔτε ποιήσασαν αὐτὸ μήτε ἀλλοτριῶσαι μήτε [ οὐκ ] οἰκειῶσαι . ἀπολείπεται τοίνυν λέγειν , συστησαμένην αὐτὸ οἰκειῶσαι πρὸς ἑαυτό . οὕτω γὰρ τά τε βλάπτοντα διωθεῖται καὶ τὰ οἰκεῖα προσίεται . ὃ δὲ λέγουσί τινες , πρὸς ἡδονὴν γίγνεσθαι τὴν πρώτην ὁρμὴν τοῖς ζῴοις , ψεῦδος ἀποφαίνουσιν . ἐπιγέννημα γὰρ φασίν , εἰ ἄρα ἐστίν , ἡδονὴν εἶναι , ὅταν αὐτὴν καθ’ αὑτὴν ἡ φύσις ἐπιζητήσασα τὰ ἐναρμόζοντα τῇ συστάσει ἀπολάβῃ · ὃν τρόπον ἀφιλαρύνεται τὰ ζῷα καὶ θάλλει τὰ φυτά . οὐδέν τε , φασί , διήλλαξεν ἡ φύσις ἐπὶ τῶν φυτῶν καὶ ἐπὶ τῶν ζῴων , ὅτε χωρὶς ὁρμῆς καὶ αἰσθήσεως κἀκεῖνα οἰκονομεῖ , καὶ ἐφ’ ἡμῶν τινα φυτοειδῶς γίνεται . ἐκ περιττοῦ δὲ τῆς ὁρμῆς τοῖς ζῴοις ἐπιγενομένης , ᾗ συγχρώμενα πορεύεται πρὸς τὰ οἰκεῖα , τούτοις μὲν τὸ κατὰ φύσιν τῷ κατὰ τὴν ὁρμὴν διοικεῖσθαι · τοῦ δὲ λόγου τοῖς λογικοῖς κατὰ τελειοτέραν προστασίαν δεδομένου τὸ κατὰ λόγον ζῆν ὀρθῶς γίνεσθαι ⟨ τού⟩τοις κατὰ φύσιν . τεχνίτης γὰρ οὗτος ἐπιγίνεται τῆς ὁρμῆς .
Lemmas: ὁ δέ πρῶτος ὁρμή φημί ὁ ζῷον ἴσχω ἐπί ὁ τηρέω ἑαυτοῦ , οἰκέω αὐτός ὁ φύσις ἀπό ἀρχή · καθά φημί ὁ Χρύσιππος ἐν ὁ πρῶτος περί Τέλος , πρῶτος οἰκέω λέγω εἰμί πᾶς ζῷον ὁ αὐτός σύστασις καί ὁ οὗτος συνείδησις . οὔτε γάρ ἀλλοτριόω εἰκός εἰμί ἑαυτοῦ ὁ ζῷον , οὔτε ποιέω αὐτός μήτε ἀλλοτριόω μήτε [ οὐ ] οἰκειόω . ἀπολείπω τοίνυν λέγω , συνίστημι αὐτός οἰκειόω πρός ἑαυτοῦ . οὗτος γάρ ὁ τε βλάπτω διωθέω καί ὁ οἰκεῖος προσίημι . ὅς δέ λέγω3 τις , πρός ἡδονά γίγνομαι ὁ πρῶτος ὁρμή ὁ ζῷον , ψεῦδος ἀποφαίνω . ἐπιγέννημα γάρ φημί , εἰμί ἄρα εἰμί , ἡδονά εἰμί , ὅταν αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ φύσις ἐπιζητέω ὁ ἐναρμόζω ὁ σύστασις ἀπολαμβάνω · ὅς τρόπος ἀφιλαρύνω ὁ ζῷον καί θάλλω ὁ φυτός . οὐδείς τε , φημί , διαλλάσσω ὁ φύσις ἐπί ὁ φυτός καί ἐπί ὁ ζῷον , ὅτε Χωρὶς ὁρμή καί αἴσθησις ἐκεῖνος οἰκονομέω , καί ἐπί ἐγώ τις φυτοειδῶς γίγνομαι . ἐκ περισσός δέ ὁ ὁρμή ὁ ζῷον ἐπιγίγνομαι , ὅς συγχράομαι πορεύω πρός ὁ οἰκεῖος , οὗτος μέν ὁ κατά φύσις ὁ κατά ὁ ὁρμή διοικέω · ὁ δέ λόγος ὁ λογικός κατά τέλειος προστασία δίδωμι ὁ κατά λόγος ζῶ ὀρθῶς γίγνομαι ⟨ τοῦτος κατά φύσις . τεχνίτης γάρ οὗτος ἐπιγίγνομαι ὁ ὁρμή .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 179
Πῶς οὖν ἀποκναίει πάλιν ( sc . Chrysippus ) ἐν παντὶ βιβλίῳ φυσικῷ , νὴ Δία , καὶ ἠθικῷ γράφων ὡς οἰκειούμεθα πρὸς αὑτοὺς εὐθὺς γενόμενοι καὶ τὰ μέρη καὶ τὰ ἔκγονα τὰ ἑαυτῶν .
Lemmas: Πῶς οὖν ἀποκναίω πάλιν ( sc . Chrysippus ) ἐν πᾶς βιβλίον φυσικός , νή Ζεύς , καί ἠθικός γράφω ὡς οἰκειόω πρός ἑαυτοῦ εὐθύς γίγνομαι καί ὁ μέρος καί ὁ ἔκγονος ὁ ἑαυτοῦ .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 180
ἡ γὰρ φύσις ἡ τὴν ψυχὴν ἡμῖν δοῦσα ἔδωκε καὶ τὸ σῶμα καὶ πρὸς τὰς ἑκατέρου τούτων τελειότητάς τε καὶ οἵας δεῖ κατασκευὰς ᾠκείωσεν ἡμᾶς , ὥστε ὁ τῆς τοῦ ἑτέρου τούτων τελειότητος κατὰ φύσιν στερόμενος οὐδ’ ἂν κατὰ φύσιν βιοῖ ( τὸ γὰρ κατὰ φύσιν τὸ κατὰ τὸ βούλημα τῆς φύσεως ἀκούεται ) · εἰ δὲ μὴ τοῦτο , οὐδὲ εὐδαιμόνως .
Lemmas: ὁ γάρ φύσις ὁ ὁ ψυχή ἐγώ δήω δίδωμι καί ὁ σῶμα καί πρός ὁ ἑκάτερος οὗτος τελειότης τε καί οἷος δεῖ κατασκευή οἰκειόω ἐγώ , ὥστε ὁ ὁ ὁ ἕτερος οὗτος τελειότης κατά φύσις στέρομαι οὐδέ εἄν κατά φύσις βιόω ( ὁ γάρ κατά φύσις ὁ κατά ὁ βούλημα ὁ φύσις ἀκούω ) · εἰμί δέ μή οὗτος , οὐδέ εὐδαίμων .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 183
τοῦτο δὴ τὸ πρῶτον οἰκεῖον ἐζήτηται τί ποτέ ἐστι παρὰ τοῖς φιλοσόφοις καὶ οὐ ταὐτὸ πᾶσιν ἔδοξεν , ἀλλὰ σχεδὸν κατὰ τὴν τοῦ ἐσχάτου ὀρεκτοῦ διαφορὰν καὶ ἡ περὶ τοῦ πρώτου τοῖς περὶ αὐτοῦ λέγουσιν γίνεται . οἱ μὲν οὖν Στωϊκοί , οὐ πάντες δέ , λέγουσιν πρῶτον οἰκεῖον εἶναι τὸ ζῷον αὑτῷ ( ἕκαστον γὰρ ζῷον εὐθὺς γενόμενον πρὸς αὑτὸ οἰκειοῦσθαι καὶ δὴ καὶ τὸν ἄνθρωπον ) οἱ δὲ χαριέστερον δοκοῦντες λέγειν αὐτῶν καὶ μᾶλλον διαρθροῦν περὶ τοῦδέ φασιν πρὸς τὴν σύστασιν καὶ τήρησιν ᾠκειῶσθαι εὐθὺς γενομένους ἡμᾶς τὴν ἡμῶν αὐτῶν .
Lemmas: οὗτος δή ὁ πρῶτος οἰκέω ζητέω τίς ποτός εἰμί παρά ὁ φιλόσοφος καί οὖον αὐτός πᾶς δοκέω , ἀλλά σχεδόν κατά ὁ ὁ ἔσχατος ὀρεκτός διαφορά καί ὁ περί ὁ πρῶτος ὁ περί αὐτός λέγω γίγνομαι . ὁ μέν οὖν Στωϊκός , οὖον πᾶς δέ , λέγω πρῶτος οἰκέω εἰμί ὁ ζῷον ἑαυτοῦ ( ἕκαστος γάρ ζῷον εὐθύς γίγνομαι πρός ἑαυτοῦ οἰκειόω καί δή καί ὁ ἄνθρωπος ) ὁ δέ χαρίεις δοκέω λέγω αὐτός καί μᾶλλον διαρθρόω περί ὅδε φημί πρός ὁ σύστασις καί τήρησις οἰκειόω εὐθύς γίγνομαι ἐγώ ὁ ἐγώ αὐτός .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 185
τὸ γὰρ οἰκειῶσθαι μὲν λέγειν ἡμᾶς πρὸς πλείω , μηδὲν μέντοι διαφέρειν ἡμῖν ὁπωσοῦν ἐχόντων αὐτῶν , μαχόμενα λέγειν ἐστίν .
Lemmas: ὁ γάρ οἰκειόω μέν λέγω ἐγώ πρός πλείων , μηδείς μέντοι διαφέρω ἐγώ ὁπωσοῦν ἔχω αὐτός , μάχομαι λέγω εἰμί .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 188
Initiis igitur ita constitutis , ut ea , quae secundum naturam sunt , ipsa propter se sumenda sint , contrariaque item reicienda , primum est officium ( id enim appello καθῆκον ) ut se conservet in naturae statu , deinceps ut ea teneat , quae secundum naturam sint pellatque contraria ; qua inventa selectione et item reiectione sequitur deinceps cum officio selectio , deinde ea perpetua , tum ad extremum constans consentaneaque naturae , in qua primum inesse incipit et intellegi , quid sit , quod vere bonum possit dici . prima est enim conciliatio hominis ad ea , quae suut secundum naturam . simul autem cepit intellegentiam vel notionem potius , quam appellant ἔννοιαν illi , viditque rerum agendarum ordinem et , ut ita dicam , concordiam , multo eam pluris aestimavit quam omnia illa , quae prima dilexerat , atque ita cognitione et ratione collegit , ut statueret in eo collocatum summum illud hominis per se laudandum et expetendum bonum . quod cum positum sit in eo , quod ὁμολογίαν Stoici ( appellant ) － － cum igitur in eo sit id bonum , quo omnia referenda sunt , honeste facta ipsumque honestum , quod solum in bonis ducitur , quamquam post oritur , tamen id solum vi sua et dignitate expetendum est ; eorum autem , quae sunt prima naturae , propter se nihil est expetendum .
Lemmas: Initiis igitur ita constitutis , ut ea , quae secundum naturam sunt , ipsa propter se sumenda sint , contrariaque item reicienda , primum est officium ( id enim appello καθήκω ) ut se conservet in naturae statu , deinceps ut ea teneat , quae secundum naturam sint pellatque contraria ; qua inventa selectione et item reiectione sequitur deinceps cum officio selectio , deinde ea perpetua , tum ad extremum constans consentaneaque naturae , in qua primum inesse incipit et intellegi , quid sit , quod vere bonum possit dici . prima est enim conciliatio hominis ad ea , quae suut secundum naturam . simul autem cepit intellegentiam vel notionem potius , quam appellant ἔννοια illi , viditque rerum agendarum ordinem et , ut ita dicam , concordiam , multo eam pluris aestimavit quam omnia illa , quae prima dilexerat , atque ita cognitione et ratione collegit , ut statueret in eo collocatum summum illud hominis per se laudandum et expetendum bonum . quod cum positum sit in eo , quod ὁμολογία Stoici ( appellant ) － － cum igitur in eo sit id bonum , quo omnia referenda sunt , honeste facta ipsumque honestum , quod solum in bonis ducitur , quamquam post oritur , tamen id solum vi sua et dignitate expetendum est ; eorum autem , quae sunt prima naturae , propter se nihil est expetendum .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 189
Rerum autem cognitiones , quas vel comprehensiones vel perceptiones vel , si haec verba aut minus placent aut minus intelleguntur , καταλήψεις appellemus licet , eas igitur ipsas propter se adsciscendas arbitramur , quod habeant quiddam in se quasi complexum et continens veritatem . Id autem in parvis intellegi potest , quos delectari videamus , etiamsi eorum nihil intersit , si quid ratione per se ipsi invenerint . Artis etiam ipsas propter se assumendas putamus , cum quia sit in iis aliquid dignum assumptione , tum quod constent ex cognitionibus et contineant quiddam in se ratione constitutum et via . A falsa autem assensione magis nos alienatos esse quam a ceteris rebus , quae sint contra naturam , arbitrantur .
Lemmas: Rerum autem cognitiones , quas vel comprehensiones vel perceptiones vel , si haec verba aut minus placent aut minus intelleguntur , κατάληψις appellemus licet , eas igitur ipsas propter se adsciscendas arbitramur , quod habeant quiddam in se quasi complexum et continens veritatem . Id autem in parvis intellegi potest , quos delectari videamus , etiamsi eorum nihil intersit , si quid ratione per se ipsi invenerint . Artis etiam ipsas propter se assumendas putamus , cum quia sit in iis aliquid dignum assumptione , tum quod constent ex cognitionibus et contineant quiddam in se ratione constitutum et via . A falsa autem assensione magis nos alienatos esse quam a ceteris rebus , quae sint contra naturam , arbitrantur .
chrysippus-philosophy.fragmenta-moralia 191
Διὰ τοῦτο καλῶς ὁ Χρύσιππος λέγει ὅτι Μέχρις ἂν ἄδηλά μοι ᾖ τὰ ἑξῆς , ἀεὶ τῶν εὐφυεστέρων ἔχομαι πρὸς τὸ τυγχάνειν τῶν κατὰ φύσιν · αὐτὸς γάρ μ’ ὁ θεὸς τοιούτων ἐκλεκτικὸν ἐποίησεν . Εἰ δέ γε ᾔδειν ὅτι νοσεῖν μοι καθείμαρται νῦν , καὶ ὥρμων ἂν ἐπ’ αὐτό . Καὶ γὰρ ὁ πούς , εἰ φρένας εἶχεν , ὥρμα ἂν ἐπὶ τὸ πηλοῦσθαι .
Lemmas: Ζεύς οὗτος καλῶς ὁ Χρύσιππος λέγω ὅτι μέχρι εἄν ἄδηλος ἐγώ εἰμί ὁ ἑξῆς , ἀεί ὁ εὐφυής ἔχω πρός ὁ τυγχάνω ὁ κατά φύσις · αὐτός γάρ εἷς ὁ θεός τοιοῦτος ἐκλεκτικός ποιέω . εἰμί δέ γε οἶδα ὅτι νοσέω ἐγώ καθείμαρται νῦν , καί ὁρμάω εἄν ἐπί αὐτός . καί γάρ ὁ πούς , εἰμί φρήν ἔχω , ὁρμάω εἄν ἐπί ὁ πηλόω .