chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 177
Simplicius in Aristot . categ . f . 100 B . ed . Bas . ἔστι δέ τις στέρησις καὶ ἄλλη παρὰ τὴν φυσικήν , λέγω δὲ παρ’ ἣν ἐπὶ τῶν πεφυκότων ἐλέγομεν καὶ ὅτε ἐπεφύκεσαν , ἢν Χρύσιππος ἠθικὴν καλεῖ · ἀχίτων γὰρ καὶ ἀνυπόδητος καὶ ἀνάριστος σημαίνει μὲν καὶ ψιλὴν ἀναίρεσιν , σημαίνει δὲ καὶ παρέμφασίν τινα , ὅτε καὶ κατὰ στέρησιν γίνεται . οὔτε γὰρ ἀχίτωνα τὸν βοῦν ἐροῦμεν , οὔτε ἡμᾶς ὅταν λουώμεθα ἀνυποδέτους , καὶ ἀναρίστους οὔτε τοὺς ὄρνιθας οὔτε ἡμᾶς ἄμα τῷ ἡμέραν γενέσθαι , ἀλλὰ δεῖ συνεμφαίνεσθαι τὸ εἰθισμένον καὶ ὅτε εἴθισται τὴν στέρησιν . ὄντος γὰρ ἔθους ἀριστᾶν κατά τινα ὥραν τεταγμένην ὁ ὑπὸ τὸ ἔθος ὥν , ὅταν μὴ ἐν τῷ χρόνῳ τῷ τεταγμένῳ ἀριστήσῃ , οὐ φύσεως ἔμφασιν , ἀλλ’ ἔθους κατὰ τὴν στέρησιν ἀναιρεῖ . εἰσὶν οὖν ἀέχειαι αἱ μὲν τῶν φύσει , αἱ δὲ τῶν κατ’ ἔθος , καὶ ἀναιρέσεις ἐν οἷς ἕκαστα καὶ πέφυκε καὶ εἴθισται . πολλάκις δὲ οὐκ ἔθους ἀλλὰ καθήκοντος ἀπόπτωσιν ἐμφαίνει ἡ στέρησις , ὡς ἐπὶ τοῦ ἄκλητον δειπνεῖν , ὅταν παρεμφαίνωμεν , ὅτι οὐ καθηκόντως ἀπήντησεν οὔτε κατὰ τὸ ἐπιβάλλον τοῖς ἔθεσιν . ἔστι καὶ ἄλλως ἡ στέρησις τῶν ὁμωνύμως λεγομένων · καὶ γὰρ ὅταν τι γένος ὅλον μὴ ᾖ πεφυκός τι ἔχειν , ἐστερῆσθαι λέγομεν ἐκείνου , ὅ μὴ πέφυκεν ἔχειν · οὕτως τὰ φυτὰ ἐστερῆσθαι λέγομεν αἰσθήσεως τῷ μὴ πεφυκέναι ἔχειν αἴσθησιν . καὶ ὅταν δὲ τὰ ἐν τῷ γένει τὰ μὲν ἡ πεφυκότα ἔχειν , τὰ δὲ μὴ πεφυκότα , ἐστερῆσθαι λέγεται τὰ μὴ πεφυκότα , ὥσπερ ἐν τῷ γένει τῶν ζῴων ὁ ἀσπάλαξ ὄψεως . καὶ μᾶλλόν γε τοῦτο λέγομεν ἢ ἐπὶ τοῦ/πρὸς βίαν ἀφῃρῆσθαι . κυρίως δὲ στέρησις λέγεται ἐπὶ τῶν πεφυκότων μὲν ἔχειν , μὴ ἐχόντων δὲ τότε ὅτε πεφύκασι καὶ ὅτε εἰώθασι καὶ ἐνεστήσαντο ἔχειν , ὃ δὴ καὶ ἀντίθετον τῇ ἕξει θεωρεῖται · καὶ ἡ ἐν τούτοις ἀντίθεσις κέκληται ἡ κατὰ ἕξιν καὶ στέρησιν . — — καὶ τοῦτο δὲ ἰστέον ὅτι ἐνίοτε μὲν οὐ στερητικὰ ὀνόματα στέρησιν δηλοῖ , ὡς ἡ πενία τὴν στέρησιν τῶν χρημάτων καὶ ὁ τυφλὸς στέρησιν ὄψεως . ἐνίοτε δὲ στερητικὰ ὀνόματα οὐ στέρησιν δηλοῖ · τὸ γὰρ ἀθάνατον , στερητικὸν ἔχον τὸ σχῆμα τῆς λέξεως , οὐ σημαίνει στέρησιν · οὐ γὰρ ἐπὶ πεφυκότος ἀποθνήσκειν , εἶτα μὴ ἀποθνήσκοντος , χρώμεθα τῷ ὀνόματι . πολλὴ δὲ ταραχή ἐστι κατὰ τὰς φωνὰς τὰς στερητικάς . διὰ γὰρ τοῦ ᾱ καὶ ᾱν προσαγομένων αὐτῶν , ᾥσπερ ἄοικος καὶ ἀνέστιος , συμβαίνει ποτὲ μὲν ταῖς ἀποφάσεσι , ποτὲ δὲ τοῖς ἐναντίοις συμφύρεσθαι αὐτὰς ( sequuntur exempla ) . πολλῆς δ’ οὔσης τῆς ἀνωμαλίας Χρύσιππος μὲν ἐν τοῖς περὶ τῶν στερητικῶν λεγομένοις ἐπεξῆλθεν αὐτήν , Ἀριστοτέλει δὲ οὐ τοῦτο προὔκειτο etc . Cf . f . 102 B . ἀλλὰ τὸν μὲν πλήρη περὶ τῶν στερήσεων λόγον ἔστιν ἔκ τε τοῦ Ἀριστοτελικοῦ καὶ τοῦ Χρυσιππείου βιβλίου λαμβάνειν .
Lemmas: Simplicius in Aristot . categ . f . 100 B . ed . Bas . εἰμί δέ τις στέρησις καί ἄλλος παρά ὁ φυσικός , λέγω δέ παρά ὅς ἐπί ὁ φύζω λέγω καί ὅτε φύω , εἄν Χρύσιππος ἠθικός καλέω · ἀχίτων γάρ καί ἀνυπόδητος καί Ἀνάριστος σημαίνω μέν καί ψιλός ἀναίρεσις , σημαίνω δέ καί παρέμφασις τις , ὅτε καί κατά στέρησις γίγνομαι . οὔτε γάρ ἀχίτων ὁ βοῦς εἴρω , οὔτε ἐγώ ὅταν λούω ἀνυπόδετος , καί ἀνάριστος οὔτε ὁ ὄρνις οὔτε ἐγώ ἄμη ὁ ἡμέρα γίγνομαι , ἀλλά δεῖ συνεμφαίνω ὁ ἐθίζω καί ὅτε ἐθίζω ὁ στέρησις . εἰμί γάρ ἔθος ἀριστάω κατά τις ὥρα τάσσω ὁ ὑπό ὁ ἔθος ἀνά , ὅταν μή ἐν ὁ χρόνος ὁ τάσσω ἀριστάω , οὖον φύσις ἔμφασις , ἀλλά ἔθος κατά ὁ στέρησις ἀναιρέω . εἰμί οὖν ἀέχεια ὁ μέν ὁ φύσις , ὁ δέ ὁ κατά ἔθος , καί ἀναίρεσις ἐν ὅς ἕκαστος καί φύω καί ἐθίζω . πολλάκις δέ οὐ ἔθος ἀλλά καθήκω ἀπόπτωσις ἐμφαίνω ὁ στέρησις , ὡς ἐπί ὁ ἄκλητος δειπνέω , ὅταν παρεμφαίνω , ὅτι οὖον καθήκω ἀπαντάω οὔτε κατά ὁ ἐπιβάλλον ὁ ἔθος . εἰμί καί ἄλλως ὁ στέρησις ὁ ὁμώνυμος λέγω · καί γάρ ὅταν τίς γένος ὅλος μή εἰμί φύω τίς ἔχω , στερέω λέγω ἐκεῖνος , ὅς μή φύω ἔχω · οὕτως ὁ φυτόν στερέω λέγω αἴσθησις ὁ μή φύω ἔχω αἴσθησις . καί ὅταν δέ ὁ ἐν ὁ γένος ὁ μέν ὁ φύω ἔχω , ὁ δέ μή φύω , στερέω λέγω ὁ μή φύω , ὥσπερ ἐν ὁ γένος ὁ ζῷον ὁ σπάλαξ ὄψις . καί μάλα γε οὗτος λέγω ἢ ἐπί τοῦ/πρὸς βία ἀφαιρέω . κύριος δέ στέρησις λέγω ἐπί ὁ φύζω μέν ἔχω , μή ἔχω δέ τότε ὅτε φύω καί ὅτε εἴωθα καί ἐνίστημι ἔχω , ὅς δή καί ἀντίθετος ὁ ἔχω θεωρέω · καί ὁ ἐν οὗτος ἀντίθεσις καλέω ὁ κατά ἕξις καί στέρησις . — — καί οὗτος δέ ἰστέον ὅτι ἐνίοτε μέν οὖον στερητικός ὄνομα στέρησις δηλόω , ὡς ὁ πενία ὁ στέρησις ὁ χρῆμα καί ὁ Τυφλὸς στέρησις ὄψις . ἐνίοτε δέ στερητικός ὄνομα οὖον στέρησις δηλόω · ὁ γάρ ἀθάνατος , στερητικός ἔχω ὁ σχῆμα ὁ λέξις , οὖον σημαίνω στέρησις · οὖον γάρ ἐπί φύζω ἀποθνήσκω , εἶτα μή ἀποθνῄσκω , χράω ὁ ὄνομα . πολύς δέ ταραχή εἰμί κατά ὁ φωνή ὁ στερητικός . διά γάρ ὁ ὅς καί ἄν προσάγω αὐτός , ὥσπερ ἄοικος καί ἀνέστιος , συμβαίνω ποτέ μέν ὁ ἀπόφασις , ποτέ δέ ὁ ἐναντίος συμφύρω αὐτός ( sequuntur exempla ) . πολύς δέ εἰμί ὁ ἀνωμαλία Χρύσιππος μέν ἐν ὁ περί ὁ στερητικός λέγω ἐπεξέρχομαι αὐτός , Ἀριστοτέλης δέ οὖον οὗτος πρόκειμαι etc . Cf . f . 102 B . ἀλλά ὁ μέν πλήρης περί ὁ στέρησις λόγος εἰμί ἐκ τε ὁ Ἀριστοτελικός καί ὁ Χρυσίππειος βιβλίον λαμβάνω .