chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 121
Clemens Al . Stromat . VIII 5 ( II p . 923 Pott . ) . Πρὸς τοὺς Πυῤῥωνείους . Εἰ ⟨ μέν ⟩ φησιν ἡ ἐποχὴ βέβαιον εἶναι μηδέν , δῆλον ὅτι ἀφ’ ἑαυτῆς ἀρξαμένη πρῶτον ἀκυρώσει ἑαυτήν . ἢ τοίνυν δίδωσιν ἀληθές τι εἶναι καὶ οὐ περὶ πάντων ἐφεκτέον , ἢ ἐνίσταται μηδὲν εἶναι ἀληθὲς λέγουσα καὶ δῆλον ὅτι οὐδ’ αὐτὴ πρότερον ἀληθεύσει . ἤτοι γὰρ αὐτὴ ἀληθεύει ἢ οὐκ ἀληθεύει . ἀλλ’ εἰ μὲν ἀληθεύει , δίδωσιν ἄκουσά τι εἶναι ἀληθές . εἰ δὲ μὴ ἀληθεύει , ἀληθῆ ἀπολείπει ἅπερ ἀνελεῖν ἐβούλετο . ἐν ᾧ γὰρ ψευδὴς δείκνυται ἡ ἀναιροῦσα ἐποχή , ἐν τούτῳ τὰ ἀναιρούμενα ἀληθῆ δείκνυται , ὡς ὁ ὄνειρος ὁ λέγων ψευδεῖς εἶναι πάντας τοὺς ὀνείρους . αὑτῆς γὰρ ἀναιρετικὴ οὖσα τῶν ἄλλων γίνεται κυρωτική . καὶ ὅλως εἰ ἔστιν ἀληθής , ἀφ’ ἑαυτῆς ποιήσεται τὴν ἀρχήν , οὐκ ἄλλου τινὸς οὖσα ἐποχή , ἀλλ’ ἑαυτῆς πρῶτον . ἔπειτα εἰ καταλαμβάνει τις ὅτι ἄνθρωπός ἐστιν ἢ ὅτι ἐπέχει , δῆλός ἐστι μὴ ἐπέχων . πῶς δ’ ἂν καὶ τὴν ἀρχὴν εἰς τὴν ἀμφισβήτησιν ἀφίκετο περὶ πάντων ἐπέχων · πῶς δ’ ἂν καὶ ἀπεκρίνετο πρὸς τὸ ἐρωτηθέν ; περὶ γὰρ αὐτοῦ τούτου δῆλός ἐστιν οὐκ ἐπέχων · καὶ μὴν καὶ ἀποφαίνεται ὅτι ἐπέχει . ὃ καὶ εἰ δεῖ πειθόμενον αὐτοῖς περὶ πάντων ἐπέχειν , περὶ αὐτῆς πρότερον τῆς ἐποχῆς ἐφέξομεν , εἴτε πειστέον αὐτῇ εἴτε καὶ μή . ἔτι εἰ τοῦτο αὐτό ἐστι τὸ ἀληθὲς τὸ μὴ εἰδέναι τὸ ἀληθές , οὐδὲ τὴν ἀρχὴν ἀληθές τι παρ’ ἐκείνου δίδοται . εἰ δὲ καὶ τοῦτο ἀμισβητήσιμον ἐρεῖ , τὸ ἀγνοεῖν τἀληθές , ἐν αὐτῷ τούτῳ δίδωσιν εἶναι τὸ ἀληθὲς γνώριμον , ἐν ᾧ τὴν περὶ αὐτοῦ ἐποχὴν φαίνεται μὴ βεβαιῶν . εἰ δὲ αἵρεσίς ἐστι πρόσκλισις δογμάτων ἤ , ὥς τινες , πρόσκλισις δόγμασι πολλοῖς ἀκολουθίαν πρὸς ἄλληλα καὶ τὰ φαινόμενα περιέχουσι , πρὸς τὸ εὖ ζῆν συντείνουσα · καὶ τὸ μὲν δόγμα ἐστὶ κατάληψίς τις λογική · κατάληψις δὲ ἕξις καὶ συγκατάθεσις τῆς διανοίας ⟨ οὐκ ἂν εἴη αἵρεσις ἡ τῶν ἐφεκτικῶν . καίτοι ⟩ οὐ μόνον οἱ ἐφεκτικοί , ἀλλὰ καὶ πᾶς δογματικὸς ἔν τισιν ἐπέχειν εἴωθεν , ἤτοι παρὰ γνώμης ἀσθένειαν ἢ παρὰ πραγμάτων ἀσάφειαν ἢ παρὰ τὴν τῶν λόγων ἰσοσθένειαν .
Lemmas: Clemens Al . Stromat . VIII 5 ( II p . 923 Pott . ) . πρός ὁ Πυῤῥωνείους . εἰμί ⟨ μέν ⟩ φημί ὁ ἐποχή βέβαιος εἰμί μηδείς , δῆλος ὅτι ἀπό ἑαυτοῦ ἄρχω πρῶτος ἀκύρωσις ἑαυτοῦ . ἢ τοίνυν δίδωμι ἀληθής τίς εἰμί καί οὖον περί πᾶς ἐφεκτέον , ἢ ἐνίστημι μηδείς εἰμί ἀληθής λέγω καί δῆλος ὅτι οὐδέ αὐτός πρότερος ἀλήθευσις . ἤτοι γάρ αὐτός ἀληθεύω ἢ οὐ ἀληθεύω . ἀλλά εἰμί μέν ἀληθεύω , δίδωμι ἄκων τίς εἰμί ἀληθής . εἰμί δέ μή ἀληθεύω , ἀληθής ἀπολείπω ὅσπερ ἀναιρέω βούλομαι . ἐν ὅς γάρ ψευδής δείκνυμι ὁ ἀναιρέω ἐποχή , ἐν οὗτος ὁ ἀναιρέω ἀληθής δείκνυμι , ὡς ὁ ὄνειρος ὁ λέγω ψευδής εἰμί πᾶς ὁ ὄνειρος . ἑαυτοῦ γάρ ἀναιρετικός εἰμί ὁ ἄλλος γίγνομαι κυρωδικός . καί ὅλως εἰμί εἰμί ἀληθής , ἀπό ἑαυτοῦ ποιέω ὁ ἀρχή , οὐ ἄλλος τις εἰμί ἐποχή , ἀλλά ἑαυτοῦ πρῶτος . ἔπειτα εἰμί καταλαμβάνω τις ὅτι ἄνθρωπος εἰμί ἢ ὅτι ἐπέχω , δῆλος εἰμί μή ἐπέχω . πῶς δέ εἄν καί ὁ ἀρχή εἰς ὁ ἀμφισβήτησις ἀφικνέομαι περί πᾶς ἐπέχω · πῶς δέ εἄν καί ἀποκρίνω πρός ὁ ἐρωτάω ; περί γάρ αὐτός οὗτος δῆλος εἰμί οὐ ἐπέχω · καί μήv καί ἀποφαίνω ὅτι ἐπέχω . ὅς καί εἰμί δεῖ πείθω αὐτός περί πᾶς ἐπέχω , περί αὐτός πρότερος ὁ ἐποχή ἐπέχω , εἴτε πειστέον αὐτός εἴτε καί μή . ἔτι εἰμί οὗτος αὐτός εἰμί ὁ ἀληθής ὁ μή οἶδα ὁ ἀληθής , οὐδέ ὁ ἀρχή ἀληθής τίς παρά ἐκεῖνος δίδωμι . εἰμί δέ καί οὗτος ἀμισβητήσιμον εἴρω , ὁ ἀγνοέω ἀληθής , ἐν αὐτός οὗτος δίδωμι εἰμί ὁ ἀληθής γνώριμος , ἐν ὅς ὁ περί αὐτός ἐποχή φαίνω μή βεβαιόω . εἰμί δέ αἵρεσις εἰμί πρόσκλισις δόγμα ἤ , ὅς τις , πρόσκλισις δόγμα πολύς ἀκολουθία πρός ἀλλήλων καί ὁ φαίνω περιέχω , πρός ὁ εὕω ζῶ συντείνω · καί ὁ μέν δόγμα εἰμί κατάληψις τις λογικός · κατάληψις δέ ἕξις καί συγκατάθεσις ὁ διάνοια ⟨ οὐ εἄν εἰμί αἵρεσις ὁ ὁ ἐφεκτικός . καίτοι ⟩ οὖον μόνος ὁ ἐφεκτικός , ἀλλά καί πᾶς δογματικός ἐν τις ἐπέχω εἴωθα , ἤτοι παρά γνώμη ἀσθένεια ἢ παρά πρᾶγμα ἀσάφεια ἢ παρά ὁ ὁ λόγος ἰσοσθένεια .