chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 201
Diocles Magnes apud Diog . Laërt . VII 75 . πιθανὸν δέ ἐστιν ἀξίωμα τὸ ἄγον εἰς συγκατάθεσιν , οἷον εἴ τίς τι ἔτεκεν , ἐκείνη ἐκείνου μήτηρ ἐστί . ψεῦδος δὲ τοῦτο · οὐ γὰρ ἡ ὄρνις ὠοῦ ἐστι μήτηρ . ἔτι τὰ μέν ἐστι δυνατά , τὰ δὲ ἀδύνατα , καὶ τὰ μὲν ἀναγκαῖα , τὰ δ’ οὐκ ἀναγκαῖα . δυνατὸν μὲν τὸ ἐπιδεκτικὸν τοῦ ἀληθὲς εἶναι , τῶν ἐκτὸς μὴ ἐναντιουμένων πρὸς τὸ ἀληθὲς εἶναι , οἷον ζῇ Διοκλῆς . ἀδύνατον δὲ ὃ μή ἐστιν ἐπιδεκτικὸν τοῦ ἀληθὲς εἶναι , οἷον ἡ γῆ ἵπταται . ἀναγκαῖον δέ ἐστιν , ὅπερ ἀληθὲς ὂν οὐκ ἔστιν ἐπιδεκτικὸν τοῦ ψεῦδος εἶναι , ἢ ἐπιδεκτικὸν μέν ἐστι , τὰ δ’ ἐκτὸς αὐτῷ ἐναντιοῦται πρὸς τὸ ψεῦδος εἶναι , οἷον ἡ ἀρετὴ ὠφελεῖ . οὐκ ἀναγκαῖον δέ ἐστιν ὃ καὶ ἀληθές ἐστιν καὶ ψεῦδος οἷόν τε εἶναι , τῶν ἐκτὸς μηδὲν ἐναντιουμένων , οἷον τὸ περιπατεῖ Δίων . εὔλογον δέ ἐστιν ἀξίωμα τὸ πλείονας ἀφορμὰς ἔχον εἰς τὸ ἀληθὲς εἶναι , οἷον βιώσομαι αὔριον . καὶ ἄλλαι δέ εἰσι διαφοραὶ ἀξιωμάτων καὶ μεταπτώσεις αὐτῶν ἐξ ἀληθῶν εἰς ψεύδη καὶ ἀντιστροφαί , περὶ ὧν ἐν τῷ πλάτει λέγομεν . Boëthius ad Aristot . de interpr . p . 374 . Stoici vero possibile quidem posuerunt , quod susceptibile esset verae praedicationis , nihil his prohibentibus , quae cum extra sint cum ipso tamen fieri contingunt ; impossibile autem , quod nullam unquam suscipiat veritatem , aliis extra eventum ipsius prohibentibus ; necessarium , quod cum verum sit falsam praedicationem nulla ratione suscipiat . Idem p . 429 . illud autem ignorandum non est , quod Stoicis universalius videatur esse possibile a necessario ; dividunt enim enuntiationes hoc modo : enuntiationum , inquiunt , aliae sunt possibiles , aliae impossibiles ; possibilium aliae sunt necessariae , aliae non necessariae ; rursus non necessariarum aliae possibiles etc . stulte atque improvide idem possibile et genus non necessarii et speciem constituentes .
Lemmas: Diocles Magnes apud Diog . Laërt . VII 75 . πιθανός δέ εἰμί ἀξίωμα ὁ ἄγω εἰς συγκατάθεσις , οἷος εἰμί τίς τίς τίκτω , ἐκεῖνος ἐκεῖνος μήτηρ εἰμί . ψεῦδος δέ οὗτος · οὖον γάρ ὁ ὄρνις ᾠόν εἰμί μήτηρ . ἔτι ὁ μέν εἰμί δυνατός , ὁ δέ ἀδύνατος , καί ὁ μέν ἀναγκαῖος , ὁ δέ οὐ ἀναγκαῖος . δυνατός μέν ὁ ἐπιδεκτικός ὁ ἀληθής εἰμί , ὁ ἐκτός μή ἐναντιόομαι πρός ὁ ἀληθής εἰμί , οἷος ζῶ Διοκλῆς . ἀδύνατος δέ ὅς μή εἰμί ἐπιδεκτικός ὁ ἀληθής εἰμί , οἷος ὁ γῆ πέτομαι . ἀναγκαῖος δέ εἰμί , ὅσπερ ἀληθής εἰμί οὐ εἰμί ἐπιδεκτικός ὁ ψεῦδος εἰμί , ἢ ἐπιδεκτικός μέν εἰμί , ὁ δέ ἐκτός αὐτός ἐναντιόομαι πρός ὁ ψεῦδος εἰμί , οἷος ὁ ἀρετή ὠφελέω . οὐ ἀναγκαῖος δέ εἰμί ὅς καί ἀληθής εἰμί καί ψεῦδος οἷος τε εἰμί , ὁ ἐκτός μηδείς ἐναντιόομαι , οἷος ὁ περιπατέω Δίων . εὔλογος δέ εἰμί ἀξίωμα ὁ πλείων ἀφορμή ἔχω εἰς ὁ ἀληθής εἰμί , οἷος βιόω αὔριον . καί ἄλλος δέ εἰμί διαφορά ἀξίωμα καί μετάπτωσις αὐτός ἐκ ἀληθής εἰς ψεύδω καί ἀντιστροφή , περί ὅς ἐν ὁ πλάτος λέγω . Boëthius ad Aristot . de interpr . p . 374 . Stoici vero possibile quidem posuerunt , quod susceptibile esset verae praedicationis , nihil his prohibentibus , quae cum extra sint cum ipso tamen fieri contingunt ; impossibile autem , quod nullam unquam suscipiat veritatem , aliis extra eventum ipsius prohibentibus ; necessarium , quod cum verum sit falsam praedicationem nulla ratione suscipiat . Idem p . 429 . illud autem ignorandum non est , quod Stoicis universalius videatur esse possibile a necessario ; dividunt enim enuntiationes hoc modo : enuntiationum , inquiunt , aliae sunt possibiles , aliae impossibiles ; possibilium aliae sunt necessariae , aliae non necessariae ; rursus non necessariarum aliae possibiles etc . stulte atque improvide idem possibile et genus non necessarii et speciem constituentes .