chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 911
Chrysippi de anima lib . I pars altera . ( Orationes a Galeno servatas hic in unum atque continuum contextum coniungere conatus sum ) . Ἡ ψυχὴ πνεῦμά ἐστι σύμφυτον ἡμῖν , συνεχές , παντὶ τῷ σώματι διῆκον , ἔστ’ ἂν ἡ τῆς ζωῆς εὔπνοια παρῇ ἐν τῷ σώματι · ταύτης οὖν τῶν μερῶν ἑκάστῳ διατεταγμένων μορίῳ τὸ διῆκον αὐτῆς εἰς τὴν τραχεῖαν ἀρτηρίαν φωνήν φαμεν εἶναι , τὸ δὲ εἰς ὀφθαλμοὺς ὄψιν , τὸ δὲ εἰς ὦτα ἀκοήν , τὸ δὲ εἰς ῥῖνας ὄσφρησιν , τὸ δ’ εἰς γλῶτταν γεῦσιν , τὸ δ’ εἰς ὅλην τὴν σάρκα ἁφὴν καὶ τὸ εἰς ὄρχεις , ἕτερόν τιν’ ἔχον τοιοῦτον λόγον , σπερματικόν · εἰς ὃ δὲ συμβαίνει πάντα ταῦτα , ἐν τῇ καρδίᾳ εἶναι , μέρος ὂν αὐτῆς τὸ ἡγεμονικόν . οὕτω δὲ ἐχόντων αὐτῶν τὰ μὲν λοιπὰ συμφωνεῖται , περὶ δὲ τοῦ ἡγεμονικοῦ μέρους τῆς ψυχῆς διαφωνοῦσιν , ἄλλοι ἐν ἄλλοις λέγοντες αὐτὸ εἶναι τόποις · οἱ μὲν γὰρ περὶ τὸν θώρακά φασιν εἶναι αὐτό , οἱ δὲ περὶ τὴν κεφαλήν . κατὰ τὰ αὐτὰ δὲ ταῦτα διαφωνοῦσι , ποῦ τῆς κεφαλῆς καὶ τοῦ θώρακός ἐστιν , οὐ συμφωνοῦντες αὑτοῖς . Πλάτων δὲ καὶ τριμερῆ τὴν ψυχὴν φήσας εἶναι , τὸ μὲν λογιστικὸν ἔλεγεν ἐν τῇ κεφαλῇ εἶναι , τὸ δὲ θυμοειδὲς περὶ τὸν θώρακα , τὸ δ’ ἐπιθυμητικὸν περὶ τὸν ὀμφαλόν . οὕτω φαίνεται διαφεύγειν ὁ τόπος ἡμᾶς οὔτ’ αἰσθήσεως ἐκφανοῦς γενομένης , ὅπερ ἐπὶ τῶν λοιπῶν συντετύχηκεν , οὔτε τοιούτων τεκμηρίων , δι’ ὧν ἄν τις συλλογίσαιτο τοῦτο · οὐδὲ γὰρ ἂν ⟨ ἡ ⟩ ἀντιλογία ἐπὶ τοσοῦτον προῆλθεν καὶ ἐν ἰατροῖς καὶ ἐν φλοσόφοις . Περὶ ὧν ἑξῆς ζητήσομεν παραπλησίως ἀπὸ τῆς κοινῆς ὁρμώμενοι φορᾶς καὶ τῶν κατὰ ταύτην εἰρημένων λόγων . Καὶ ⟨ γὰρ ⟩ ἐπὶ τούτων ἱκανῶς φαίνονται ἐνηνέχθαι ἀπ’ ἀρχῆς εἰς τὸ εἶναι τὸ ἡγεμονικὸν ἡμῶν ἐν τῇ καρδίᾳ . Κοινῇ δέ μοι δοκοῦσιν οἱ πολλοὶ φέρεσθαι ἐπὶ τοῦθʼ , ὡσανεὶ αἰσθανόμενοι περὶ τὸν θώρακα αὐτοῖς τῶν κατὰ τὴν διάνοιαν παθῶν γιγνομένων καὶ μάλιστα καθ’ ὃν ἡ καρδία τέτακται τόπον , οἷον μάλιστα ἐπὶ τῶν φόβων καὶ τῶν λυπῶν καὶ ἐπὶ τῆς ὀργῆς καὶ μάλιστα τοῦ θυμοῦ . ⟨ ὡσανεὶ γὰρ τοῦ θυμοῦ ⟩ ἐκ τῆς καρδίας ἀναθυμιωμένου καὶ ὠθουμένου ἐκτὸς ἐπί τινα καὶ ἐμφυσῶντος τὸ πρόσωπον καὶ τὰς χεῖρας γίγνεται ἡμῖν ἔμφασις . . . . . . ἡ γὰρ περὶ τὴν διάνοιαν γιγνομένη ταραχὴ καθ’ ἕκαστον τούτων αἰσθητῶς περὶ τοὺς θώρακάς ἐστιν . Τῆς μὲν οὖν ὀργῆς γιγνομένης ἐνταῦθα , εὔλογον καὶ τὰς λοιπὰς ἐπιθυμίας ἐνταῦθ’ εἶναι καὶ νὴ Δία τὰ λοιπὰ πάθη καὶ τοὺς διαλογισμοὺς καὶ ὅσα τούτοις ἐστὶ παραπλήσια . σαινόμενοι δὲ φήμῃ οἱ πολλοὶ τούτων πολλὰ κατὰ τὴν ἀλήθειαν ἐπιλέγουσι τοιαῦτα , ἐχόμενοι τῆς ῥηθείσης φορᾶς . πρῶτον μὲν γὰρ πάντες , ἵνα ἐντεῦθεν ἄρξωμαι , κατὰ τοῦτό φασιν ἀναβαίνειν τινῶν τὸν θυμόν , καὶ καταπίνειν τὴν χολήν τινας ἀξιοῦσι , λέγοντές τε καταπίνεσθαί τινα αὐτοῖς σπαράγματα καὶ μὴ καταπίνεσθαι κατὰ τὴν τοιαύτην φορὰν λέγομεν . οὕτω δὲ λέγεται καὶ μηδὲν αὐτοῖς τούτων καταβαίνειν καὶ ὅτι καταπιὼν τὸ ῥηθὲν ἀπῆλθεν , ὅ τε Ζήνων πρὸς τοὺς ἐπιλαμβανομένους ὅτι πάντα τὰ ζητούμενα εἰς τὸ στόμα φέρει[ν ] , ἔφησεν ἀλλ’ οὐ πάντα καταπίνεται , οὔτε τῆς καταπόσεως ἄλλως ἂν οἰκειότερον λεγομένης οὔτε τῆς καταβάσεως τῶν ῥηθέντων , εἰ μὴ περὶ τὸν θώρακα τὸ ἡγεμονικὸν ἡμῶν ἦν , εἰς ὃ ταῦτα πάντα φέρεται . ἐν γοῦν τῇ κεφαλῇ ὄντος αὐτοῦ , γελοίως ῥηθήσεται καὶ ἀλλοτρίως καταβαίνειν , ἀναβαίνειν ἂν οἶμαι οἰκειότερον αὐτῶν λεγομένων καὶ οὐ καταβαίνειν , τὸν ⟨ δὲ ⟩ προειρημένον τρόπον τῆς κατὰ τὴν ἀκοὴν αἰσθήσεως καταφερομένης περὶ τὴν διάνοιαν , ἐὰν ᾖ περὶ τὸν θώρακα , οἰκείως κατάβασις ῥηθήσεται · ἐὰν δὲ περὶ τὴν κεφαλὴν ἀλλοτριώτερον . Αἱ δὲ γυναῖκες καὶ μᾶλλόν τι τούτων ἐμφαίνουσιν . εἰ γὰρ μὴ καταβαίνει αὐταῖς τὰ λεγόμενα , πολλάκις τὸν δάκτυλον κατάγουσι ἕως τοῦ κατὰ τὴν καρδίαν τόπου , οὐ φάσκουσαι καταβαίνειν ὧδὲ τὰ εἰρημένα . Τούτοις δ’ ἀκολούθως ἀνεμεῖν τέ τινάς φαμεν τὰ φανέντα αὐτοῖς καὶ ἔτι τὸν βαθύν , λεγομέν⟨ων ⟩ πολλῶν τοιούτων συμφώνως τοῖς εἰρημένοις · καταπιόντες γὰρ ὅμοιον εἰπεῖν , ὅτι ἡμέρα ἐστί , καὶ ἐναποθέμενοι τοῦτο εἰς τὴν διάνοιαν , καὶ πάλιν ἐκεῖνο λέγοντες ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμέρα , μενόντων τῶν πραγμάτων , οὐκ ἀλλοτρίως οὐδ’ ἀνοικείως ἀνεμεῖν λέγονται . Ἀφ’ ἧς τε φορᾶς λέγομεν , μὴ καταβαίνειν τὰ λεγόμενα , εἴτε ἀπειλὰς εἴτε λοιδορίας , ὥστε καθικέσθαι καὶ ἄπτεσθαι αὐτῶν καὶ οὕτως κινεῖσθαι τὴν διάνοιαν , ἀπὸ τῆς φορᾶς ταύτης καὶ βαθεῖς τινάς φαμεν εἶναι , διὰ τὸ μηδὲν τῶν τοιούτων ἐφικνεῖσθαι καταβῆναι αὐτῶν . . . . . Εὔλογον δὲ εἰς ὃ γίγνονται αἱ ἐν τούτῳ σημασίαι καὶ ἐξ οὗ ὁ λόγος ( ἐκπέμπεται ) , ἐκεῖνο εἶναι τὸ κυριεῦον τῆς ψυχῆς μέρος · οὐ γὰρ ἄλλη μὲν πηγὴ λόγου ἐστίν , ἄλλη δὲ διανοίας , οὐδὲ ἄλλη μὲν φωνῆς πηγή , ἄλλη δὲ λόγου , οὐδὲ τὸ ὅλον ἀπλῶς ἄλλη φωνῆς πηγή ἐστιν , ἄλλο δὲ τὸ κυριεῦον τῆς ψυχῆς μέρος . τοιούτοις δὲ καὶ τὴν διάνοιαν συμφώνως ἀφοριζόμενοι λέγουσιν αὐτὴν πηγὴν εἶναι λόγου . Τὸ γὰρ ὅλον ὅθεν ὁ λόγος ἐκπέμπεται , ἐκεῖσε δεῖ καὶ τὸν διαλογισμὸν γίγνεσθαι καὶ τὰς διανοήσεις καὶ τὰς μελέτας τῶν ῥήσεων , καθάπερ ἔφην . ταῦτα δὲ ἐκφανῶς περὶ τὴν καρδίαν γίγνεται , ἐκ τῆς καρδίας διὰ φάρυγγος καὶ τῆς φωνῆς καὶ τοῦ λόγου ἐκπεμπομένων . πιθανὸν δὲ καὶ ἄλλως , εἰς ὃ ἐνσημαίνεται τὰ λεγόμενα , καὶ σημαίνεσθαι ἐκεῖθεν καὶ τὰς φωνὰς ἀπ’ ἐκείνου γίγνεσθαι κατὰ τὸν προειρημένον τρόπον . Οὕτως δὲ καὶ τὸ ἐγὼ · λέγομεν κατὰ τοῦτο , δεικνύντες αὑτοὺς ἐν τῷ ⟨ λέγειν , εἰς τὸ ἐκεῖ ⟩ ἀποφαίνεσθαι τὴν διάνοιαν εἶναι , τῆς δείξεως φυσικῶς καὶ οἰκείως ἐνταῦθα φερομένης · καὶ ἄνευ δὲ τῆς κατὰ τὴν χεῖρα τοιαύτης δείξεως νεύοντες εἰς αὑτοὺς τὸ ἐγὼ λέγομεν , εὐθὺς καὶ τῆς ἐγὼ φωνῆς τοιαύτης οὔσης καὶ κατὰ τὴν ἑξῆς ὑπογεγραμμένην δεῖξιν συνεκφερομένης . τὸ γὰρ ἐγὼ προφερόμεθα , κατὰ τὴν πρώτην συλλαβὴν κατασπῶντες τὸ κάτω χεῖλος εἰς αὑτοὺς δεικτικῶς , ἀκολούθως δὲ τῇ τοῦ γενείου κινήσει καὶ ἐπὶ στῆθος νεύσει καὶ τῇ τοιαύτῃ δείξει ἡ ἑξῆς συλλαβὴ παράκειται , οὐδὲν ἀποστηματικὸν παρεμφαίνουσα , ὅπερ ἐπὶ τοῦ ἐκεῖνος συντέτευχε . ( ⟨ καὶ γὰρ ⟩ ἐν ταῖς συγκαταθέσεσιν ἐπινεύοντες τὴν κεφαλήν , ἐφ’ ὃ φέρομεν αὐτὴν μέρος , ἐν ἐκείνῳ τὴν ἀρχὴν τῆς ψυχῆς ὑπάρχειν ἐνδεικνύμεθα ) . Τούτοις πᾶσι συμφώνως καὶ τοὔνομα τοῦτ’ ἔσχηκεν ἡ καρδία κατά τινα κράτησιν καὶ κυρείαν , ἀπὸ τοῦ ἐν αὐτῇ εἶναι τὸ κυριεῦον καὶ κρατοῦν τῆς ψυχῆς μέρος , ὡς ἂν κρατία λεγομένη . Ὁρμῶμέν ⟨ τε γὰρ ⟩ κατὰ τοῦτο τὸ μέρος καὶ συγκατατιθέμεθα τούτῳ καὶ εἰς τοῦτο συντείνει τὰ αἰσθητήρια πάντα . . . . . . . Ἔχει δ’ ὡς ἔφην πλείονα αὐτοῖς ⟨ ἀντειπεῖν ⟩ ἐπὶ πᾶσι , μήποτ’ εἰ καὶ τοῦτο δοθείη ( καθάπερ ἐπιπορεύονται ) ἀπὸ τῆς κεφαλῆς εἶναι τὴν ἀρχὴν ἐπὶ τὰ εἰρημένα μέρη , ἐπιζητήσομεν . σχεδὸν γὰρ οἷα ἄν τινα λέγοιεν περὶ τοῦ τὴν φωνὴν ἐκ τοῦ στήθους φέρεσθαι διὰ τῆς φάρυγγος , ἀπὸ τῆς κεφαλῆς ποιᾶς τινος καταρχῆς γιγνομένης , τοιαῦτ’ ἔξεστι λέγειν , ἐν τῇ καρδίᾳ μὲν τοῦ ἡγεμονικοῦ ὄντος , τῆς δὲ τῶν κινήσεων ἀρχῆς ἀπὸ τῆς κεφαλῆς οὔσης . . . . . . Κατὰ τοῦτο καὶ εὐκάρδιοι λέγονταί που εἶναί τινες , καθάπερ εὔψυχοι , καὶ καρδίαν ἀλγεῖν οἱ κηδόμενοί τινων , ὡς ἂν κατὰ τὴν καρδίαν τῆς κατὰ τὴν λύπην ἀλγηδόνος γιγνομένης . Τὸ γὰρ ὅλον , καθάπερ ἐν ἀρχῇ εἶπον , εὖ μάλ’ ἐμφαίνουσιν οἵ τε φόβοι καὶ αἱ λῦπαι κατὰ τοῦτο τὸ μέρος γιγνόμεναι . ἥ τε γὰρ ἐν τοῖς φόβοις πάλσις τῆς καρδίας ἐκφανής ἐστι καὶ ἡ εἰς τοῦτο τῆς ὅλης ψυχῆς συνδρομή , οὐκ ἄλλως ἐπιγεννηματικῶς γιγνομένων αὐτῶν , καθάπερ ἄλλοις ἄλλου συμπάσχειν πεφυκότος . καθ’ ὃ καὶ συνιζάνουσιν εἰς αὑτούς , συναγόμενοι πρὸς τοῦτο , ὡς ἂν τὸ ἡγεμονικόν , καὶ κατὰ τὴν ⟨ καρδίαν ⟩ ὡς ἂν τούτου φυλακτικήν . Καὶ τὰ τῆς λύπης πάθη ἐνταυθοῖ που ἐκφανῶς γίγνεται , οὐδενὸς ἄλλου συμπάσχοντος οὐδὲ συναλγοῦντος τόπου . ἀλγηδόνων γάρ τινων κατὰ ταῦτα γιγνομένων σφοδρῶν , ἕτερος μὲν οὐδεὶς ἐμφαίνει τόπος τὰ πάθη ταῦτα , ὁ δὲ περὶ τὴν καρδίαν μάλιστα . Ἀτόπον οὖν τὸ κατὰ ταῦτα λεχθησόμενον , ἐάν τε μὴ φῶσι τὴν λύπην καὶ τὴν ἀγωνίαν ἀλγηδόνας εἶναι , ἐάν τε ἀλγηδόνας ἐν ἄλλῳ γίγνεσθαι τόπῳ ἢ τῷ ἡγεμονικῷ · τὰ δὲ αὐτὰ καὶ ἐπὶ τῆς χαρᾶς καὶ ἐπὶ τοῦ θάρσους ἐροῦμεν , ἅπερ ἐμφαίνει περὶ τὴν καρδίαν γιγνόμενα . ὃν τρόπον γάρ , ὅταν τὸν πόδα πονῶμεν ἢ τὴν κεφαλήν , περὶ τούτους τοὺς τόπους ὁ πόνος γίγνεται , οὕτως συναισθανόμεθα καὶ τῆς κατὰ τὴν λύπην ἀλγηδόνος περὶ τὸν θώρακα γιγνομένης , οὔτε τῆς λύπης οὐκ οὔσης ἀλγηδόνος , οὔτε ἐν ἑτέρῳ τινὶ τόπῳ ἢ τῷ ἡγεμονικῷ αὐτῆς γιγνομένης . Καθ’ ἣν ἔι φορὰν καὶ τὰ τοιαῦτα λέγεται πάντα · ἡψάμην σου τῆς καρδίας ὥσπερ τῆς ψυχῆς , καὶ ἅπτομαι τῆς καρδίας λέγομεν , οὐχ , ὡς ἀντιπαρέλθοιεν ἄν τινες ἡμᾶς , ⟨ ὡς ⟩ ἐπὶ τοῦ ἐγκεφάλου καὶ τῶν σπλάγχνων λέγοντες καὶ τοῦ ἥπατος , ἀλλὰ τοῖς προειρημένοις παραπλησίως . ἐκεῖνα γάρ μοι δοκεῖ λέγεσθαι , ὡς ἄν τις ἔφη τῶν ἑντός σου ἅπτομαι διϊκνουμένης τῆς κακοποιΐας ἐπὶ τοσοῦτον . τῇ δὲ καρδίᾳ καθάπερ ἂν τῇ ψυχῇ χρώμεθα . Καὶ τούτων ἔσται ἔμφασις ἐφιστᾶσι μᾶλλον . . . . . Παραβάλλουσι δὲ τοῖς εἰρημένοις καὶ τὰ τοιαῦτα τῶν λεγομένων , οἷον τοὺς ἀσπλάγχνους , καθ’ ὅ φαμεν μὴ ἔχειν τινὰς ἐγκέφαλον ἢ ἔχειν , οὕτως ἡμᾶς ὑπονοοῦντες λέγειν καὶ μὴ ἔχειν καρδίαν τινὰς καὶ ἔχειν κατὰ τὰ προειρημένα , τῶν μὲν ἀσπλάγχνων τάχα λαμβανομένων κατὰ τὸ μηδὲν ἔχειν ἔνδον συναλγοῦν κατὰ τὰ ἐναντία καὶ ἀπὸ τῆς καρδίας οὕτως αὐτῶν κοινότερον λεγομένων , τοῦ δ’ ἐγκεφάλου λαμβανομένου ἤτοι κατὰ τὰ αὐτά , ὁμοίου τινὸς ὄντος , ἢ διὰ τὸ καὶ τοῦτον ἔχειν τινὰ κυρίαν τοῖς σπλάγχνοις ὁμοίαν . Κατὰ τοιαύτην δέ μοι δοκοῦσι μάλιστα φορὰν καὶ οἱ τιμωρητικώτερον πρός τινας φερόμενοι ὁρμᾶν ἐπὶ τὸ ταύτην ἐκσπάσαι , καθ’ ἣν φορὰν ἐπιτείνοντες καὶ πρὸς τὰ λοιπὰ τῶν σπλάγχνων ὁμοειδῶς φέρονται . . . . Καὶ τὰ τῶν ὀργιζομένων δὲ πάθη περὶ τὸν θώρακα φαίνεται γιγνόμενα καὶ τὰ τῶν ἐρώντων , ὥστε καὶ τὴν ἐπιθυμίαν μάλιστα γίγνεσθαι περὶ τούτους τοὺς τόπους . . . . Εὗ μάλα δὲ παριστᾶσι τὸ λεγόμενον , ὡς ἔφην , καὶ αἱ ἐν αὑτοῖς γιγνόμεναι μελέται καὶ ῥήσεων καὶ τῶν παραπλησίων . ἐν ᾧ γὰρ ταῦτα πάντα συντελεῖται , πάντως εὔλογον ἐν ἐκείνῳ καὶ τὴν τοῦ λόγου διέξοδον γίγνεσθαι , καὶ λέγειν ἡμᾶς καὶ διανοεῖσθαι κατ’ ἐκεῖνο · ἀπὸ γὰρ τῆς διανοίας δεῖ λέγειν καὶ ἐν ἑαυτῷ λέγειν [ ἢ φωνὴν διεξιέναι ] καὶ διανοεῖσθαι καὶ ἐν ἑαυτοῖς φωνὴν διεξιέναι καὶ ἐκτὸς ἐκπέμπειν . Οἰκείως δὲ τούτῳ καὶ οἱ στεναγμοὶ ἐντεῦθεν προΐενται . . . . Ὁ δὲ ποιητὴς πλεονάζων ἐν τούτοις διὰ πολλῶν παρίστησιν ὅτι καὶ τὸ λογιστικὸν καὶ τὸ θυμοειδὲς περὶ τοῦτόν ἐστι τὸν τόπον , συνάπτων εἰς ταὐτὸν καὶ τὸ ἐπιθυμητικόν , καθάπερ καὶ ἔδει ποιῆσαι . Ὅτι μὲν γὰρ τὸ λογιστικόν ἐστιν ἐνταῦθα , διὰ τούτων ἐμφαίνεται · Ἄλλο δ’ ἐνὶ στήθεσσι νόος καὶ μῆτις ἀμύμων . Ἀλλ’ ἐμὸν οὔποτε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθεν . ( plures versus allatos fuisse testatur Galenus ) . . . . . . . . . . . Ὅτι δὲ καὶ τὸ ἐπιθυμητικὸν ἐνταῦθα διὰ τούτων ἐμφαίνει · Οὐ γὰρ πώποτ’ ἔμ’ ὧδε θεᾶς ἔρος οὐδὲ γυναικὸς Θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι περιπροχυθεὶς ἐδάμασσε . Ὅτι δὲ καὶ τὸ θυμοειδὲς ἐνταῦθά πού ἐστι τὰ τοιαῦτα ἐμφαίνει πλεί - ονα ὄντα · Ἥρῃ δ’ οὐκ ἔχαδε στῆθος χόλον , ἀλλὰ προσηύδα . καὶ ἔτι · Καὶ χόλον , ὅστ’ ἐφέηκε πολύφρονά περ χαλεπῆναι . Ὅς τε πολὺ γλυκίων μέλιτος καταλειβομένοιο Ἀνδρῶν ἐν στήθεσσιν ἀέξεται , ἠΰτε καπνός . ( sequebatur infinita fere versuum copia ex Homero , Hesiodo , Stesichoro , Empedocle , Orphicis , Tyrtaeo , tragoediae denique poëtis ) . Ταυτὶ μὲν φήσουσιν ἀδολεσχίαν εἶναι γραώδη , τυχὸν δὲ καὶ γραμμάτων διδασκάλου βουλομένου στίχους ὅτι πλείστους ὑπὸ τὸ αὐτὸ διανόημα τάξαι . Ἀκούω δέ τινας λέγειν παραμυθουμένους πρὸς τὸ ἐν τῇ κεφαλῇ εἶναι τὸ ἡγεμονικὸν τῆς ψυχῆς μέρος . τὸ γὰρ τὴν Ἀθηνᾶν , μῆτιν οὖσαν καὶ οἷον φρόνησιν , ἐκ τῆς κεφαλῆς γενέσθαι τοῦ Διὸς σύμβολόν φασιν εἶναι τοῦ ταύτῃ τὸ ἡγεμονικὸν εἶναι · οὐ γὰρ ἄλλως ἂν ἐν τῇ κεφαλῇ γενέσθαι μῆτιν καὶ φρόνησιν , εἰ μὴ τὸ ἡγεμονικὸν ἐν ταύτῃ ἐστί , πιθανοῦ μέν τινος ἐχόμενοι , διαμαρτάνοντες δ’ ὡς ἐμοὶ φαίνεται καὶ ἀγνοοῦντες τὰ περὶ τούτων ἱστορούμενα , περὶ ὧν οὐ χεῖρόν ἐστιν ἐπὶ πλέον εἰπεῖν τοῖς ἐνεστῶσι ζητήμασι . φασὶ δ’ οἱ μὲν οὕτως ἀπλῶς , ἐκ τῆς τοῦ Διὸς κεφαλῆς αὐτὴν γενέσθαι , οὐδὲ προσιστοροῦντες τὸ πῶς ἢ κατὰ τίνα λόγον · ὁ δὲ Ἡσίοδος ἐπὶ πλέον λέγει ἔν τισι , τινῶν μὲν ἐν τῇ θεογονίᾳ γραφόντων τὴν γένεσιν αὐτῆς ⟨ ὡς ⟩ πρῶτον μὲν Μήτιδι συγγενομένου τοῦ Διός , δεύτερον δὲ Θέμιδι , τινῶν δὲ ἐν ἑτέροις ἄλλως γραφόντων τὴν γένεσιν αὐτῆς , ὡς ἄρα , γενομένης ἔριδος τῷ Διῒ καὶ τῇ Ἥρᾳ , γεννήσειεν ἡ μὲν Ἥρα δι’ ἑαυτῆς τὸν Ἥφαιστον , ὁ δὲ Ζεὺς τὴν Ἀθηνᾶν ἐκ τῆς Μήτιδος καταποθείσης ὑπ’ αὐτοῦ . ἡ μὲν γὰρ εἰς αὐτὸν κατάποσις τῆς Μήτιδος καὶ ἔνδον τοῦ Διὸς τῆς Ἀθηνᾶς γένεσις κατ’ ἀμφοτέρους τοὺς λόγους ἐστίν . διαφέρουσι δ’ ἐν τῷ πῶς ταῦτα συνετελέσθη , πρὸς τὸν ἐνεστῶτα λόγον οὐθενὸς ὄντος τοιούτου . τὸ γὰρ κοινὸν ἐν αὐτοῖς ὑπάρχον μόνον χρήσιμόν ἐστι πρὸς τὰ ἐνεστῶτα · λέγεται δ’ ἐν μὲν τῇ θεογονίᾳ οὕτω · ( sequuntur Hesiodi theog . vv . 886-90 v . 900 ) εἶτα προελθών φησιν οὕτως · ( sequuntur vv . 924-26 ) στήθεσι γὰρ αὐτοῖς ἔνδον εὔδηλον ὅτι ἀπέθετο τὴν Mῆτιν , καὶ οὕτως φησὶν αὐτὴν γεννῆσαι κατὰ τὴν κεφαλήν . ἐν δὲ τοῖς μετὰ ταῦτα πλείω διεληλυθότος αὐτοῦ τοιαῦτ’ ἐστὶ τὰ λεγόμενα ( sequuntur undeviginti versus Hesiodei ) . Τὰ μὲν οὖν περὶ τῆς Ἀθηνᾶς λεγόμενα τοιαῦτά ἐστιν , ἄλλου τινὸς συμβόλου ποιοῦντ’ ἔμφασιν . πρῶτον μὲν γὰρ ἡ Μῆτις λέγεται ⟨ καταποθῆναι ⟩ ὡσανεί τις φρόνησις καὶ περὶ τῶν κατὰ τὸν βίον τέχνη , ᾗ τὰς τέχνας δεῖ καταπίνεσθαι καὶ ἐναποτίθεσθαι － καθ’ ὃν λόγον καὶ τὰ λεγόμενά τινας καταπίνειν φαμέν － διὰ δὲ τὴν κατάποσιν συνηκολουθηκότως λέγεται καὶ εἰς τὴν κοιλίαν ἀποτίθεσθαι . εἶτα μετὰ ταῦτα τὴν καταποθεῖσαν τοιαύτην τέχνην τίκτειν εὔλογον ἐν αὐτῷ παραπλησίαν τῆς τικτούσης μηρός . Πρὸς δὲ τούτοις τὰ ὑπὸ τῶν ἐπιστημῶν τικτόμενα ἐντός , πῶς ἂν ἐκπορεύοιτο καὶ διὰ τίνος μάλιστα , πάρεστι σκοπεῖν . φανερὸν γὰρ ὅτι λόγῳ ἐκφέρεται διὰ τοῦ στόματος κατὰ τὴν κεφαλήν , ἐξ ἴσου οὕτως τῆς κεφαλῆς λεγομένης , ὃν τρόπον προβάτου κεφαλὴ λέγεται καὶ τὰς κεφαλὰς ἀφαιροῦσί τινων · καθ’ ὃν λόγον παραγινόμενον καὶ ἐκ τῆς κορυφῆς λέγεται γενέσθαι , τῶν τοιούτων παραλλαγῶν κατὰ ⟨ τὰ ⟩ σύμβολα γιγνομένων πλειόνων . Καὶ χωρὶς δὲ τῆς ἱστορίας ταύτης , ἀπ’ αὐτοῦ μόνον τοῦ γενέσθαι ταύτην κατὰ τὴν κεφαλήν , τὰ παραπλήσια ἄν τις λέγοι · οὐ γὰρ ἐν τῇ κεφαλῇ φασιν αὐτὴν γενέσθαι , εἰ μή τινες διαστρέφοντες ἢ παραλλάττοντες τὸν λόγον , ⟨ ἀλλʼ ⟩ ἐξελθεῖν ταύτῃ γινομένην ἄλλως † ἔροιντο † . ὥστε μᾶλλον καὶ τοῦτο σύμβολον πρὸς τὸ ἡμέτερον εἶναι , ὡς ἔφην · τὰ γὰρ ἐντὸς γιγνόμενα τεχνικὰ κατὰ τὴν κεφαλὴν ἐξιόντα μάλιστα ἀποσημαίνει τὸν προειρημένον λόγον .
Lemmas: Chrysippi de anima lib . I pars altera . ( Orationes a Galeno servatas hic in unum atque continuum contextum coniungere conatus sum ) . ὁ ψυχή πνεῦμα εἰμί συμφύω ἐγώ , συνεχής , πᾶς ὁ σῶμα διήκω , ἔστω εἄν ὁ ὁ ζωή εὔπνοια πείρω ἐν ὁ σῶμα · οὗτος οὖν ὁ μέρος ἕκαστος διατάσσω μόριον ὁ διήκω αὐτός εἰς ὁ τραχύς ἀρτηρία φωνή φημί εἰμί , ὁ δέ εἰς ὀφθαλμός ὄψις , ὁ δέ εἰς οὖς ἀκοή , ὁ δέ εἰς ῥίς ὄσφρησις , ὁ δέ εἰς γλῶσσα γεῦσις , ὁ δέ εἰς ὅλος ὁ σάρξ ἁφή καί ὁ εἰς ὄρχις , ἕτερος τις ἔχω τοιοῦτος λόγος , σπερματικός · εἰς ὅς δέ συμβαίνω πᾶς οὗτος , ἐν ὁ Καρδία εἰμί , μέρος εἰμί αὐτός ὁ ἡγεμονικός . οὗτος δέ ἔχω αὐτός ὁ μέν λοιπάς συμφωνέω , περί δέ ὁ ἡγεμονικός μέρος ὁ Ψυχή διαφωνέω , ἄλλος ἐν ἄλλος λέγω αὐτός εἰμί τόπος · ὁ μέν γάρ περί ὁ θώραξ φημί εἰμί αὐτός , ὁ δέ περί ὁ κεφαλή . κατά ὁ αὐτός δέ οὗτος διαφωνέω , ποῦ ὁ κεφαλή καί ὁ θώραξ εἰμί , οὖον συμφωνέω ἑαυτοῦ . Πλάτων δέ καί τριμερής ὁ ψυχή φημί εἰμί , ὁ μέν λογιστικός λέγω ἐν ὁ κεφαλή εἰμί , ὁ δέ θυμοειδής περί ὁ θώραξ , ὁ δέ ἐπιθυμητικός περί ὁ ὀμφαλός . οὗτος φαίνω διαφεύγω ὁ τόπος ἐγώ οὔτε αἴσθησις ἐκφανής γίγνομαι , ὅσπερ ἐπί ὁ λοιπός συντυγχάνω , οὔτε τοιοῦτος τεκμήριον , διά ὅς ἄν τις συλλογίζομαι οὗτος · οὐδέ γάρ εἄν ⟨ ὁ ⟩ ἀντιλογία ἐπί τοσοῦτος προέρχομαι καί ἐν ἰατρός καί ἐν φλοσοφος . περι ὅς ἑξῆς ζητέω παραπλήσιος ἀπό ὁ κοινός ὁρμάω φορός καί ὁ κατά οὗτος εἴρω λόγος . καί ⟨ γάρ ⟩ ἐπί οὗτος ἱκανῶς φαίνω φέρω ἀπό ἀρχή εἰς ὁ εἰμί ὁ ἡγεμονικός ἐγώ ἐν ὁ Καρδία . Κοινή δέ ἐγώ δοκέω ὁ πολύς φέρω ἐπί οὗτος , ὡσανεί αἰσθάνομαι περί ὁ θώραξ αὐτός ὁ κατά ὁ διάνοια πάθος γίγνομαι καί μάλιστα κατά ὅς ὁ καρδία τάσσω τόπος , οἷος μάλιστα ἐπί ὁ φόβος καί ὁ λύπη καί ἐπί ὁ ὀργή καί μάλιστα ὁ θυμός . ⟨ ὡσανεί γάρ ὁ θυμός ⟩ ἐκ ὁ Καρδία ἀναθυμιάω καί ὠθέω ἐκτός ἐπί τις καί ἐμφυσάω ὁ πρόσωπον καί ὁ χείρ γίγνομαι ἐγώ ἔμφασις . . . . . . ὁ γάρ περί ὁ διάνοια γίγνομαι ταραχή κατά ἕκαστος οὗτος αἰσθητός περί ὁ θώραξ εἰμί . ὁ μέν οὖν ὀργή γίγνομαι ἐνταῦθα , εὔλογος καί ὁ λοιπάς ἐπιθυμία ἐνταῦθα εἰμί καί νή Ζεύς ὁ λοιπάς πάθος καί ὁ διαλογισμός καί ὅσος οὗτος εἰμί παραπλήσιος . σαίνω δέ φήμη ὁ πολύς οὗτος πολύς κατά ὁ ἀλήθεια ἐπιλέγω τοιοῦτος , ἔχω ὁ εἴρω φορός . πρῶτος μέν γάρ πᾶς , ἵνα ἐντεῦθεν ἄρχω , κατά οὗτος φημί ἀναβαίνω τις ὁ θυμός , καί καταπίνω ὁ χολή τις ἀξιόω , λέγω τε καταπίνω τις αὐτός σπάραγμα καί μή καταπίνω κατά ὁ τοιοῦτος φορά λέγω . οὗτος δέ λέγω καί μηδείς αὐτός οὗτος καταβαίνω καί ὅτι καταπίνω ὁ ἐρώ ἀπέρχομαι , ὅς τε Ζήνων πρός ὁ ἐπιλαμβάνω ὅτι πᾶς ὁ ζητέω εἰς ὁ στόμα φέρω ] , φημί ἀλλά οὖον πᾶς καταπίνω , οὔτε ὁ κατάποσις ἄλλως εἄν οἰκεῖος λέγω οὔτε ὁ κατάβασις ὁ εἴρω , εἰμί μή περί ὁ θώραξ ὁ ἡγεμονικός ἐγώ εἰμί , εἰς ὅς οὗτος πᾶς φέρω . ἐν γοῦν ὁ κεφαλή εἰμί αὐτός , γελοῖος εἴρω καί ἀλλότριος καταβαίνω , ἀναβαίνω εἄν οἴομαι οἰκεῖος αὐτός λέγω καί οὖον καταβαίνω , ὁ ⟨ δέ ⟩ προερέω τρόπος ὁ κατά ὁ ἀκοή αἴσθησις καταφέρω περί ὁ διάνοια , ἐάν εἰμί περί ὁ θώραξ , οἰκεῖος κατάβασις εἴρω · ἐάν δέ περί ὁ κεφαλή ἀλλότριος . ὁ δέ γυνή καί μάλα τίς οὗτος ἐμφαίνω . εἰμί γάρ μή καταβαίνω αὐτός ὁ λέγω , πολλάκις ὁ δάκτυλος κατάγω ἠώς ὁ κατά ὁ Καρδία τόπος , οὖον φάσκω καταβαίνω ὧδε ὁ εἴρω . οὗτος δέ ἀκόλουθος ἀνεμέω τε τις φημί ὁ φαίνω αὐτός καί ἔτι ὁ βαθύς , λέγω ⟩ πολύς τοιοῦτος σύμφωνος ὁ εἴρω · καταπίνω γάρ ὅμοιος εἶπον , ὅτι ἡμέρα εἰμί , καί ἐναποτίθημι οὗτος εἰς ὁ διάνοια , καί πάλιν ἐκεῖνος λέγω ὅτι οὐ εἰμί ἡμέρα , μένω ὁ πρᾶγμα , οὐ ἀλλότριος οὐδέ ἀνοίκειος ἀνεμέω λέγω . ἀπό ὅς τε φορός λέγω , μή καταβαίνω ὁ λέγω , εἴτε ἀπειλή εἴτε λοιδορία , ὥστε καθικνέομαι καί ἅπτω αὐτός καί οὕτως κινέω ὁ διάνοια , ἀπό ὁ φορός οὗτος καί βαθύς τις φημί εἰμί , διά ὁ μηδείς ὁ τοιοῦτος ἐφικνέομαι καταβαίνω αὐτός . . . . . Εὔλογος δέ εἰς ὅς γίγνομαι ὁ ἐν οὗτος σημασία καί ἐκ ὅς ὁ λόγος ( ἐκπέμπω ) , ἐκεῖνος εἰμί ὁ κυριεύω ὁ Ψυχή μέρος · οὖον γάρ ἄλλος μέν πηγή λόγος εἰμί , ἄλλος δέ διάνοια , οὐδέ ἄλλος μέν φωνή πηγή , ἄλλος δέ λόγος , οὐδέ ὁ ὅλος ἀπλόος ἄλλος φωνή πηγή εἰμί , ἄλλος δέ ὁ κυριεύω ὁ Ψυχή μέρος . τοιοῦτος δέ καί ὁ διάνοια σύμφωνος ἀφορίζω λέγω αὐτός πηγή εἰμί λόγος . ὁ γάρ ὅλος ὅθεν ὁ λόγος ἐκπέμπω , ἐκεῖσε δεῖ καί ὁ διαλογισμός γίγνομαι καί ὁ διανόησις καί ὁ μελέτη ὁ ῥῆσις , καθάπερ φημί . οὗτος δέ ἐκφανής περί ὁ Καρδία γίγνομαι , ἐκ ὁ Καρδία διά φάρυγξ καί ὁ φωνή καί ὁ λόγος ἐκπέμπω . πιθανός δέ καί ἄλλως , εἰς ὅς ἐνσημαίνομαι ὁ λέγω , καί σημαίνω ἐκεῖθεν καί ὁ φωνή ἀπό ἐκεῖνος γίγνομαι κατά ὁ προερέω τρόπος . οὕτως δέ καί ὁ ἐγώ · λέγω κατά οὗτος , δείκνυμι ἑαυτοῦ ἐν ὁ ⟨ λέγω , εἰς ὁ ἐκεῖ ⟩ ἀποφαίνω ὁ διάνοια εἰμί , ὁ δεῖξις φυσικός καί οἰκεῖος ἐνταῦθα φέρω · καί ἄνευ δέ ὁ κατά ὁ χείρ τοιοῦτος δεῖξις νεύω εἰς ἑαυτοῦ ὁ ἐγώ λέγω , εὐθύς καί ὁ ἐγώ φωνή τοιοῦτος εἰμί καί κατά ὁ ἑξῆς ὑπογράφω δεῖξις συνεκφέρω . ὁ γάρ ἐγώ προφέρω , κατά ὁ πρῶτος συλλαβή κατασπάω ὁ κάτω χεῖλος εἰς ἑαυτοῦ δεικτικός , ἀκόλουθος δέ ὁ ὁ γένειον κινέω καί ἐπί στῆθος νέος καί ὁ τοιοῦτος δείκνυμι ὁ ἑξῆς συλλαβή παράκειμαι , οὐδείς ἀποστηματικός παρεμφαίνω , ὅσπερ ἐπί ὁ ἐκεῖνος συντυγχάνω . ( ⟨ καί γάρ ⟩ ἐν ὁ συγκατάθεσις ἐπινεύω ὁ κεφαλή , ἐπί ὅς φέρω αὐτός μέρος , ἐν ἐκεῖνος ὁ ἀρχή ὁ Ψυχή ὑπάρχω ἐνδείκνυμι ) . οὗτος πᾶς σύμφωνος καί ὄνομα οὗτος ἔχω ὁ καρδία κατά τις κράτησις καί κυριεία , ἀπό ὁ ἐν αὐτός εἰμί ὁ κυριεύω καί κρατέω ὁ Ψυχή μέρος , ὡς εἄν κρατία λέγω . ὁρμάω ⟨ τε γάρ ⟩ κατά οὗτος ὁ μέρος καί συγκατατίθημι οὗτος καί εἰς οὗτος συντείνω ὁ αἰσθητήριον πᾶς . . . . . . . ἔχις δέ ὡς φημί πλείων αὐτός ⟨ ἀντιλέγω ⟩ ἐπί πᾶς , μήποτε εἰμί καί οὗτος δίδωμι ( καθάπερ ἐπιπορεύομαι ) ἀπό ὁ κεφαλή εἰμί ὁ ἀρχή ἐπί ὁ εἴρω μέρος , ἐπιζητέω . σχεδόν γάρ οἷος ἄν τις λέγω περί ὁ ὁ φωνή ἐκ ὁ στῆθος φέρω διά ὁ φάρυγξ , ἀπό ὁ κεφαλή ποιός τις καταρχή γίγνομαι , τοιοῦτος ἔξεστι λέγω , ἐν ὁ Καρδία μέν ὁ ἡγεμονικός εἰμί , ὁ δέ ὁ κίνησις ἀρχή ἀπό ὁ κεφαλή εἰμί . . . . . . κατά οὗτος καί εὐκάρδιος λέγω ποῦ εἰμί τις , καθάπερ εὔψυχος , καί Καρδία ἀλγέω ὁ κήδω τίνω , ὡς εἄν κατά ὁ Καρδία ὁ κατά ὁ λύπη ἀλγηδών γίγνομαι . ὁ γάρ ὅλος , καθάπερ ἐν ἀρχή εἶπον , εὕω μάλα ἐμφαίνω ὁ τε φόβος καί ὁ λύπη κατά οὗτος ὁ μέρος γίγνομαι . ὅς τε γάρ ἐν ὁ φόβος πάλσις ὁ Καρδία ἐκφανής εἰμί καί ὁ εἰς οὗτος ὁ ὅλος Ψυχή συνδρομή , οὐ ἄλλως ἐπιγεννηματικός γίγνομαι αὐτός , καθάπερ ἄλλος ἄλλος συμπάσχω φύζω . κατά ὅς καί συνιζάνω εἰς ἑαυτοῦ , συνάγω πρός οὗτος , ὡς εἄν ὁ ἡγεμονικός , καί κατά ὁ ⟨ Καρδία ⟩ ὡς εἄν οὗτος φυλακτικός . καί ὁ ὁ λύπη πάθος ἐνταυθοῖ ποῦ ἐκφανής γίγνομαι , οὐδείς ἄλλος συμπάσχω οὐδέ συναλγέω τόπος . ἀλγηδών γάρ τίνω κατά οὗτος γίγνομαι σφοδρός , ἕτερος μέν οὐδείς ἐμφαίνω τόπος ὁ πάθος οὗτος , ὁ δέ περί ὁ Καρδία μάλιστα . ἄτοπος οὖν ὁ κατά οὗτος λέγω , ἐάν τε μή φημί ὁ λύπη καί ὁ ἀγωνία ἀλγηδών εἰμί , ἐάν τε ἀλγηδών ἐν ἄλλος γίγνομαι τόπος ἢ ὁ ἡγεμονικός · ὁ δέ αὐτός καί ἐπί ὁ χαρά καί ἐπί ὁ θάρσος εἴρω , ὅσπερ ἐμφαίνω περί ὁ Καρδία γίγνομαι . ὅς τρόπος γάρ , ὅταν ὁ πούς πονέω ἢ ὁ κεφαλή , περί οὗτος ὁ τόπος ὁ πόνος γίγνομαι , οὕτως συναισθάνομαι καί ὁ κατά ὁ λύπη ἀλγηδών περί ὁ θώραξ γίγνομαι , οὔτε ὁ λύπη οὐ εἰμί ἀλγηδών , οὔτε ἐν ἕτερος τις τόπος ἢ ὁ ἡγεμονικός αὐτός γίγνομαι . κατά ὅς εἰ φορά καί ὁ τοιοῦτος λέγω πᾶς · ἅπτω σύ ὁ Καρδία ὥσπερ ὁ Ψυχή , καί ἅπτω ὁ Καρδία λέγω , οὐ , ὡς ἀντιπαρέρχομαι ἄν τις ἐγώ , ⟨ ὡς ⟩ ἐπί ὁ ἐγκέφαλος καί ὁ σπλάγχνον λέγω καί ὁ ἧπαρ , ἀλλά ὁ προερέω παραπλήσιος . ἐκεῖνος γάρ ἐγώ δοκέω λέγω , ὡς ἄν τις φημί ὁ ἐντός σύ ἅπτω διικνέομαι ὁ κακοποιία ἐπί τοσοῦτος . ὁ δέ Καρδία καθάπερ εἄν ὁ Ψυχή χράω . καί οὗτος εἰμί ἔμφασις ἐφίστημι μᾶλλον . . . . . παραβάλλω δέ ὁ εἴρω καί ὁ τοιοῦτος ὁ λέγω , οἷος ὁ ἄσπλαγχνος , κατά ὅς φημί μή ἔχω τις ἐγκέφαλος ἢ ἔχω , οὕτως ἐγώ ὑπονοέω λέγω καί μή ἔχω Καρδία τις καί ἔχω κατά ὁ προερέω , ὁ μέν ἄσπλαγχνος τάχα λαμβάνω κατά ὁ μηδείς ἔχω ἔνδον συναλγέω κατά ὁ ἐναντίος καί ἀπό ὁ Καρδία οὕτως αὐτός κοινός λέγω , ὁ δέ ἐγκέφαλος λαμβάνω ἤτοι κατά ὁ αὐτός , ὁμοιόω τις εἰμί , ἢ διά ὁ καί οὗτος ἔχω τις κύριος ὁ σπλάγχνον ὅμοιος . κατά τοιοῦτος δέ ἐγώ δοκέω μάλιστα φορά καί ὁ τιμωρητικός πρός τις φέρω ὁρμάω ἐπί ὁ οὗτος ἐκσπάω , κατά ὅς φορά ἐπιτείνω καί πρός ὁ λοιπάς ὁ σπλάγχνον ὁμοειδῶς φέρω . . . . καί ὁ ὁ ὀργίζω δέ πάθος περί ὁ θώραξ φαίνω γίγνομαι καί ὁ ὁ ἐράω , ὥστε καί ὁ ἐπιθυμία μάλιστα γίγνομαι περί οὗτος ὁ τόπος . . . . ὅς μάλα δέ παρίστημι ὁ λέγω , ὡς φημί , καί ὁ ἐν ἑαυτοῦ γίγνομαι μελέτη καί ῥῆσις καί ὁ παραπλήσιος . ἐν ὅς γάρ οὗτος πᾶς συντελέω , πάντως εὔλογος ἐν ἐκεῖνος καί ὁ ὁ λόγος διέξοδος γίγνομαι , καί λέγω ἐγώ καί διανοέομαι κατά ἐκεῖνος · ἀπό γάρ ὁ διάνοια δεῖ λέγω καί ἐν ἑαυτοῦ λέγω [ ἢ φωνή διεξιέναι ] καί διανοέομαι καί ἐν ἑαυτοῦ φωνή διεξιέναι καί ἐκτός ἐκπέμπω . οἰκεῖος δέ οὗτος καί ὁ στεναγμός ἐντεῦθεν προΐημι . . . . ὁ δέ ποιητής πλεονάζω ἐν οὗτος διά πολύς παρίστημι ὅτι καί ὁ λογιστικός καί ὁ θυμοειδής περί οὗτος εἰμί ὁ τόπος , συνάπτω εἰς αὐτός καί ὁ ἐπιθυμητικός , καθάπερ καί ἐσθίω ποιέω . ὅτι2 μέν γάρ ὁ λογιστικός εἰμί ἐνταῦθα , διά οὗτος ἐμφαίνω · ἄλλος δέ ἐν στῆθος νόος καί μῆτις ἀμύμων . ἀλλά ἐμός οὔποτε θυμός ἐν στῆθος πείθω . ( plures versus allatos fuisse testatur Galenus ) . . . . . . . . . . . ὅτι2 δέ καί ὁ ἐπιθυμητικός ἐνταῦθα διά οὗτος ἐμφαίνω · οὖον γάρ πώποτε ἐγώ ὧδε θεός Ἔρως οὐδέ γυνή Θυμός ἐν στῆθος περιπροχέομαι δαμάζω . ὅτι2 δέ καί ὁ θυμοειδής ἐνταῦθα πού εἰμί ὁ τοιοῦτος ἐμφαίνω πλέω - ἀδών εἰμί · Ἥρα δέ οὐ χανδάνω στῆθος χόλος , ἀλλά προσαυδάω . καί ἔτι · καί χόλος , ὀστέον ἐφίημι πολύφρων περ χαλεπαίνω . ὅς τε πολύς γλυκύς μέλι καταλείβω Ἀνδρῶν ἐν στῆθος αὐξάνω , ἠΰτε καπνός . ( sequebatur infinita fere versuum copia ex Homero , Hesiodo , Stesichoro , Empedocle , Orphicis , Tyrtaeo , tragoediae denique poëtis ) . οὗτος μέν φημί ἀδολεσχία εἰμί γραώδης , τυγχάνω δέ καί γράμμα διδάσκαλος βούλομαι στίχος ὅτι πλεῖστος ὑπό ὁ αὐτός διανόημα τάσσω . ἀκούω δέ τις λέγω παραμυθέομαι πρός ὁ ἐν ὁ κεφαλή εἰμί ὁ ἡγεμονικός ὁ Ψυχή μέρος . ὁ γάρ ὁ Ἀθηνᾶ , μῆτις εἰμί καί οἷος φρόνησις , ἐκ ὁ κεφαλή γίγνομαι ὁ Ζεύς σύμβολος φημί εἰμί ὁ οὗτος ὁ ἡγεμονικός εἰμί · οὖον γάρ ἄλλως εἄν ἐν ὁ κεφαλή γίγνομαι μῆτις καί φρόνησις , εἰμί μή ὁ ἡγεμονικός ἐν οὗτος εἰμί , πιθανός μέν τις ἔχω , διαμαρτάνω δέ ὡς ἐγώ φαίνω καί ἀγνοέω ὁ περί οὗτος ἱστορέω , περί ὅς οὖον κακός εἰμί ἐπί πλέω εἶπον ὁ ἐνίστημι ζήτημα . φημί δέ ὁ μέν οὕτως ἀπλόος , ἐκ ὁ ὁ Ζεύς κεφαλή αὐτός γίγνομαι , οὐδέ προσιστορέω ὁ πῶς ἢ κατά τίς λόγος · ὁ δέ Ἡσίοδος ἐπί πλέω λέγω ἐν τις , τις μέν ἐν ὁ θεογονία γράφω ὁ γένεσις αὐτός ⟨ ὡς ⟩ πρῶτος μέν Μῆτις συγγίγνομαι ὁ Ζεύς , δύο δέ Θέμις , τις δέ ἐν ἕτερος ἄλλως γράφω ὁ γένεσις αὐτός , ὡς ἄρα , γίγνομαι Ἔρις ὁ Ζεύς καί ὁ Ἥρα , γεννάω ὁ μέν Ἥρα διά ἑαυτοῦ ὁ Ἥφαιστος , ὁ δέ Ζεύς ὁ Ἀθηνᾶ ἐκ ὁ Μῆτις καταπίνω ὑπό αὐτός . ὁ μέν γάρ εἰς αὐτός κατάποσις ὁ Μῆτις καί ἔνδον ὁ Ζεύς ὁ Ἀθηνᾶ γένεσις κατά ἀμφότερος ὁ λόγος εἰμί . διαφέρω δέ ἐν ὁ πῶς οὗτος συντελέω , πρός ὁ ἐνίστημι λόγος οὐδείς εἰμί τοιοῦτος . ὁ γάρ κοινός ἐν αὐτός ὑπάρχω μόνος χρήσιμος εἰμί πρός ὁ ἐνίστημι · λέγω δέ ἐν μέν ὁ θεογονία οὗτος · ( sequuntur Hesiodi theog . vv . 886-90 v . 900 ) εἶτα προέρχομαι φημί οὕτως · ( sequuntur vv . 924-26 ) στῆθος γάρ αὐτός ἔνδον εὔδηλος ὅτι ἀποτίθημι ὁ Mῆτιν , καί οὕτως φημί αὐτός γεννάω κατά ὁ κεφαλή . ἐν δέ ὁ μετά οὗτος πλείων διέρχομαι αὐτός τοιοῦτος εἰμί ὁ λέγω ( sequuntur undeviginti versus Hesiodei ) . ὁ μέν οὖν περί ὁ Ἀθηνᾶ λέγω τοιοῦτος εἰμί , ἄλλος τις σύμβολον ποιώ ἔμφασις . πρῶτος μέν γάρ ὁ Μῆτις λέγω ⟨ καταποθῆναι ⟩ ὡσανεί τις φρόνησις καί περί ὁ κατά ὁ βίος τέχνη , ὅς ὁ τέχνη δεῖ καταπίνω καί ἐναποτίθημι － κατά ὅς λόγος καί ὁ λέγω τις καταπίνω φημί － διά δέ ὁ κατάποσις συνηκολουθηκότως λέγω καί εἰς ὁ κοιλία ἀποτίθημι . εἶτα μετά οὗτος ὁ καταπίνω τοιοῦτος τέχνη τίκτω εὔλογος ἐν αὐτός παραπλήσιος ὁ τίκτω μηρός . πρός δέ οὗτος ὁ ὑπό ὁ ἐπιστήμη τίκτω ἐντός , πῶς εἄν ἐκπορεύω καί διά τίς μάλιστα , πάρειμι σκοπέω . φανερός γάρ ὅτι λόγος ἐκφέρω διά ὁ στόμα κατά ὁ κεφαλή , ἐκ ἴσος οὕτως ὁ κεφαλή λέγω , ὅς τρόπος πρόβατον κεφαλή λέγω καί ὁ κεφαλή ἀφαιρέω τίνω · κατά ὅς λόγος παραγίγνομαι καί ἐκ ὁ κορυφή λέγω γίγνομαι , ὁ τοιοῦτος παραλλαγή κατά ⟨ ὁ ⟩ σύμβολον γίγνομαι πλείων . καί Χωρὶς δέ ὁ ἱστορία οὗτος , ἀπό αὐτός μόνος ὁ γίγνομαι οὗτος κατά ὁ κεφαλή , ὁ παραπλήσιος ἄν τις λέγω · οὖον γάρ ἐν ὁ κεφαλή φημί αὐτός γίγνομαι , εἰμί μή τις διαστρέφω ἢ παραλλάσσω ὁ λόγος , ⟨ ἀλλά ⟩ ἐξέρχομαι οὗτος γίγνομαι ἄλλως † ἔρομαι † . ὥστε μᾶλλον καί οὗτος σύμβολον πρός ὁ ἡμέτερος εἰμί , ὡς φημί · ὁ γάρ ἐντός γίγνομαι τεχνικός κατά ὁ κεφαλή ἔξειμι μάλιστα ἀποσημαίνω ὁ προερέω λόγος .