chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 892
Galenus de Hipp . et Plat . plac . III 5 ( 122 ) p . 290 Mü . αὕτη μὲν οὖν ἡ ἀδολεσχία τοῦτο τὸ πέρας ἐχέτω . μετὰ ταῦτα δ' ὁ Χρύσιππος τοιᾶσδ’ ἑτέρας μέμνηται . Αἱ δὲ γυναῖκες καὶ μᾶλλόν τι τούτων ἐμφαίνουσιν . εἰ γὰρ μὴ καταβαίνει αὐταῖς τὰ λεγόμενα , πολλάκις τὸν δάκτυλον κατάγουσιν ἕως τοῦ κατὰ τὴν καρδίαν τόπου , οὐ φάσκουσαι καταβαίνειν ὧδε τὰ εἰρημένα . Haec nihil facere ad probandam Chrys . sententiam , dicit G : οὐδὲ γὰρ αὖγαι λέγουσιν οὕτως , οὐδ’ ὀρχοῦνται ταῖς χερσίν , ὡς εἴρηκας , ἐπειδὰν ἀρνῶται συνιέναι τῶν λεγομένων , ἀλλ’ ὅταν ὑπὸ λοιδορίας ἢ ἀπειλῆς ἤ τινος τοιούτου μήτε ὀργίζεσθαι φάσκωσι μήτε θυμοῦσθαι μήθ’ ὅλως ἀγανακτεῖν . ὅπερ οὐδ’ αὐτόν , οἶμαι , λανθάνει τὸν Χρύσιππον . ἀντιφθεγγόμενος γοῦν κἀνταῦθα ἑαυτῷ μετ’ ὀλίγον ὡδί πως γράφει . Ἀφ' ἧς τε φοπᾶς λέγομεν μὴ καταβαίνειν τὰ λεγόμενα , εἴτε ἀπειλἂς εἴτε λοιδορίας , ὥστε καθικέσθαι καὶ ἅπτεσθαι αὐτῶν καὶ οὕτως κινεῖσθαι τὴν διάνοιαν , ἀπὸ τῆς φορᾶς ταύτης καὶ βαθεῖς τινάς φαμεν εἶναι , διὰ τὸ μηδὲν τῶν τοιούτων ἐφικνεὶσθαι καταβῆναι αὐτῶν . p . 292 . — — ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἐν τοῖς ἐφεξῆς ὁ Χρύσιππος λέγει , μεταξὺ δὲ ταύτης , τῆς τε νῦν γεγραμμένης λέξεως καὶ ἦς ὀλίγον ἔμπροσθεν ἔγραψα περὶ τῶν γυναικῶν , ἑτέρα ῥῆσίς ἐστιν , ἣν ἤδη παραγράψω , πρὸς τὸ μηφὲν ὅλως ὑπερβαίνειν δοκεῖεν · ἔχει δὲ ὦδε . Τούτοις δ’ ἀκολούθως ἀνεμεῖν τέ τινάς φαμεν τὰ φανέντα αὐτοῖς καὶ ἔτι τὸν βαθύν , λεγομένων πολλῶν ποιούτων συμφώνως τοῖς εἰρημένοις · καταπιόντες γὰρ ὅμοιον εἰμεῖν , ὅτι ἡμέρα ἐστί , καὶ ἐναποθέμενοι τοῦτο εἰς τὴν διάνοιαν , καὶ πάλιν ἐκεῖνο λέγοντες ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμέρα , μενόντων τῶν πραγμάτων , οὐκ ἀλλοτρίως οὐδ’ ἀνοικείως ἀνεμεῖν λέγονται . Τοῦτο τὸ ἀνεμεῖν · ἐγὼ μὲν οὐδὲ ἤκουσά τινος λέγοντος , ἀλλὰ μᾶλλον ἀποπτύσαι καὶ ἐκπτύσαι καὶ ἐκβαλεῖν καὶ ἀποῤῥῖψαι καὶ ἀποθέσθαι λέγουσιν , ἐπειδὰν λέγωσί τινα δοξῶν ἀποστῶναι μοχθηρῶν etc .
Lemmas: Galenus de Hipp . et Plat . plac . III 5 ( 122 ) p . 290 Mü . οὗτος μέν οὖν ὁ ἀδολεσχία οὗτος ὁ πέρας ἔχω . μετά οὗτος δέ ὁ Χρύσιππος τοιόσδε ἕτερος μιμνήσκω . ὁ δέ γυνή καί μάλα τίς οὗτος ἐμφαίνω . εἰμί γάρ μή καταβαίνω αὐτός ὁ λέγω , πολλάκις ὁ δάκτυλος κατάγω ἠώς ὁ κατά ὁ Καρδία τόπος , οὖον φάσκω καταβαίνω ὧδε ὁ εἴρω . Haec nihil facere ad probandam Chrys . sententiam , dicit G : οὐδέ γάρ αὐγή λέγω οὕτως , οὐδέ ὀρχέομαι ὁ χείρ , ὡς εἴρω , ἐπειδάν ἀρνέομαι συνίημι ὁ λέγω , ἀλλά ὅταν ὑπό λοιδορία ἢ ἀπειλή ἤ τις τοιοῦτος μήτε ὀργίζω φάσκω μήτε θυμόω μήτε ὅλως ἀγανακτέω . ὅσπερ οὐδέ αὐτός , οἴομαι , λανθάνω ὁ Χρύσιππος . ἀντιφθέγγομαι γοῦν ἐνταῦθα ἑαυτοῦ μετά ὀλίγος ὧδε πως γράφω . ἀπό ὅς τε φοπᾶς λέγω μή καταβαίνω ὁ λέγω , εἴτε ἀπειλή εἴτε λοιδορία , ὥστε καθικνέομαι καί ἅπτω αὐτός καί οὕτως κινέω ὁ διάνοια , ἀπό ὁ φορός οὗτος καί βαθύς τις φημί εἰμί , διά ὁ μηδείς ὁ τοιοῦτος ἐφικνέομαι καταβαίνω αὐτός . p . 292 . — — ἀλλά οὗτος μέν ἐν ὁ ἐφεξῆς ὁ Χρύσιππος λέγω , μεταξύ δέ οὗτος , ὁ τε νῦν γράφω λέξις καί εἰμί ὀλίγος ἔμπροσθεν γράφω περί ὁ γυνή , ἕτερος ῥῆσις εἰμί , ὅς ἤδη παραγράφω , πρός ὁ μηφὲν ὅλως ὑπερβαίνω δοκέω · ἔχω δέ ὧδε . οὗτος δέ ἀκόλουθος ἀνεμέω τε τις φημί ὁ φαίνω αὐτός καί ἔτι ὁ βαθύς , λέγω πολύς ποιόω σύμφωνος ὁ εἴρω · καταπίνω γάρ ὅμοιος ἐμέω , ὅτι ἡμέρα εἰμί , καί ἐναποτίθημι οὗτος εἰς ὁ διάνοια , καί πάλιν ἐκεῖνος λέγω ὅτι οὐ εἰμί ἡμέρα , μένω ὁ πρᾶγμα , οὐ ἀλλότριος οὐδέ ἀνοίκειος ἀνεμέω λέγω . οὗτος ὁ ἀνεμέω · ἐγώ μέν οὐδέ ἀκούω τις λέγω , ἀλλά μᾶλλον ἀποπτύω καί ἐκπτύω καί ἐκβάλλω καί ἀπορρίπτω καί ἀποτίθημι λέγω , ἐπειδάν λέγω τις δόξα ἀφίστημι μοχθηρός etc .