ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 181
Diocles Magnes apud . Diog . Laërt . VII 63 . φασὶ δὲ [ τὸ ] λεκτὸν εἶναι τὸ κατὰ φαντασίαν λογικὴν ὑφιστάμενον . τῶν δὲ λεκτῶν τὰ μὲν λέγουσιν εἶναι αὐτοτελῆ οἱ Στωϊκοί , τὰ δὲ ἐλλιπῆ · ἐλλιπῆ μὲν οὖν ἐστι τὰ ἀναπάρτιστον ἔχοντα τὴν ἐκφοράν , οἷον γράφει . ἐπιζητοῦμεν γάρ τίς ; αὐτοτελῆ δ’ ἐστὶ τὰ ἀπηρτισμένην ἔχοντα τὴν ἐκφοράν , οἷον · γράφει Σωκράτης .
Lemmas: Diocles Magnes apud . Diog . Laërt . VII 63 . φημί δέ [ ὁ ] λεκτός εἰμί ὁ κατά φαντασία λογικός ὑφίστημι . ὁ δέ λέκτης ὁ μέν λέγω εἰμί αὐτοτελής ὁ Στωϊκός , ὁ δέ ἐλλιπής · ἐλλιπής μέν οὖν εἰμί ὁ ἀναπάρτιστος ἔχω ὁ ἐκφορά , οἷος γράφω . ἐπιζητέω γάρ τίς ; αὐτοτελής δέ εἰμί ὁ ἀπαρτίζω ἔχω ὁ ἐκφορά , οἷος · γράφω Σωκράτης .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 182
Philo de agricultura § 139 . Vol . II p . 122 , 18 Wendl . ὅτι τῶν ὄντων τὰ μέν ἐστι σώματα , τὰ δ’ ἀσώματα · καὶ ⟨ τῶν σωμάτων ⟩ τὰ μὲν ἄψυχα , τὰ δὲ ψυχὴν ἔχοντα · καὶ τὰ μὲν λογικὰ , τὰ δ’ ἄλογα · καὶ τὰ μὲν θνητά , τὰ δὲ θεῖα · καὶ τῶν θνητῶν τὸ μὲν ἄῤῥεν , τὸ δὲ θῆλυ , τὰ ἀνθρώπου τμήματα . Καὶ πάλιν τῶν ἀσωμάτων τὰ μὲν τέλεια , τὰ δ’ ἀτελῆ · καὶ τῶν τελείων τὰ μὲν ἐρωτήματα καὶ πύσματα , ἀρατικά τε αὖ καὶ ὁρκικὰ καὶ ὅσαι ἄλλαι τῶν κατ’ εἶδος ἐν ταῖς περὶ τούτων στοιχειώσεσιν ἀναγράφονται διαφοραί . Τὰ δὲ πάλιν ἃ διαλεκτικοῖς ἔθος ἐστὶν ὀνομάζειν ἀξιώματα · καὶ τούτων τὰ μὲν ἁπλᾶ , τὰ δ’ οὐχ ἁπλᾶ · καὶ τῶν οὐχ ἁπλῶν τὰ μὲν συνημμένα , τὰ δὲ παρασυνημμένα τὸ μᾶλλον ἢ ἦττον · καὶ προσέτι δὲ διεζευγμένα καὶ ἄλλα τοιουτότροπα · ἔτι δ’ ἀληθῆ τε καὶ ψευδῆ καὶ ἄδηλα , δυνατά τε καὶ ἀδύνατα · [ καὶ τὰ μὲν φθαρτὰ καὶ ἄφθαρτα , ] καὶ ἀναγκαῖα καὶ οὐκ ἀναγκαῖα , καὶ εὔπορά τε καὶ ἄπορα , καἰ ὅσα συγγενῆ τούτοις . Πάλιν δὲ τῶν ἀτελῶν αἱ εἰς τὰ λεγόμενα κατηγορήματα καὶ συμβεβηκότα καὶ ὅσα τούτων ἐλάττω διαιρέσεις προσεχεῖς .
Lemmas: Philo de agricultura § 139 . Vol . II p . 122 , 18 Wendl . ὅτι ὁ εἰμί ὁ μέν εἰμί σῶμα , ὁ δέ ἀσώματος · καί ⟨ ὁ σῶμα ⟩ ὁ μέν ἄψυχος , ὁ δέ ψυχή ἔχω · καί ὁ μέν λογικός , ὁ δέ ἄλογος · καί ὁ μέν θνητός , ὁ δέ θεῖον · καί ὁ θνητός ὁ μέν ἄρσην , ὁ δέ θῆλυς , ὁ ἄνθρωπος τμῆμα . καί πάλιν ὁ ἀσώματος ὁ μέν τέλειος , ὁ δέ ἀτελής · καί ὁ τέλειος ὁ μέν ἐρώτημα καί πύσμα , ἀρατικός τε αὖος καί ὁρκικός καί ὅσος ἄλλος ὁ κατά εἶδος ἐν ὁ περί οὗτος στοιχείωσις ἀναγράφω διαφορά . ὁ δέ πάλιν ὁ διαλεκτικός ἔθος εἰμί ὀνομάζω ἀξίωμα · καί οὗτος ὁ μέν ἁπλόος , ὁ δέ οὐ ἁπλόος · καί ὁ οὐ ἁπλόος ὁ μέν συνάπτω , ὁ δέ παρασυνάπτω ὁ μᾶλλον ἢ ἀίσσω · καί προσέτι δέ διαζεύγνυμαι καί ἄλλος τοιουτότροπος · ἔτι δέ ἀληθής τε καί ψευδής καί ἄδηλος , δυνατός τε καί ἀδύνατος · [ καί ὁ μέν φθαρτός καί ἄφθαρτος , ] καί ἀναγκαῖος καί οὐ ἀναγκαῖος , καί εὔπορος τε καί ἄπορος , καίω ὅσος συγγενής οὗτος . πάλιν δέ ὁ ἀτελής ὁ εἰς ὁ λέγω κατηγόρημα καί συμβεβηκός καί ὅσος οὗτος μικρός διαίρεσις προσεχής .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 183
Diocles Magnes apud Diog . Laërt . VII 63 . ἐν μὲν οὖν τοῖς ἐλλιπέσι λεκτοῖς τέτακται τὰ κατηγορήματα · － 64 . ἔστι δὲ τὸ κατηγόρημα τὸ κατά τινος ἀγορευόμενον · ἢ πρᾶγμα συντακτὸν περί τινος ἢ τινῶν , ὡς οἱ περὶ Ἀπολλόδωρόν φασιν , ἢ λεκτὸν ἐλλιπὲς συντακτὸν ὀρθῇ πτώσει πρὸς ἀξιώματος γένεσιν . τῶν δὲ κατηγορημάτων τὰ μέν ἐστι συμβάματα **** οἷον τὸ διὰ πέτρας πλεῖν . καὶ τὰ μέν ἐστι τῶν κατηγορημάτων ὀρθά , ἃ δ’ ὕπτια , ἃ δ’ οὐδέτερα . ὀρθὰ μὲν οὖν ἐστι τὰ συντασσόμενα μιᾷ τῶν πλαγίων πτώσεων πρὸς κατηγορήματος γένεσιν , οἶον ἀκούει ὁρᾷ διαλέγεται . ὕπτια δέ ἐστι τὰ συντασσόμενα τῷ παθητικῷ μορίῳ , οἶον ἀκούομαι ὁρῶμαι . οὐδέτερα δ’ ἐστὶ τὰ μηδετέρως ἔχοντα , οἶον φρονεῖ περιπατεῖ . ἀντιπεπονθότα δέ ἐστιν ἐν τοῖς ὑπτίοις , ἃ ὕπτια ὄντα ἐνεργήματά [ δέ ] ἐστιν , οἷον κείρεται . ἐμπεριέχει γὰρ ἑαυτὸν ὁ κειρόμενος . πλάγιαι δὲ πτώσεις εἰσὶ γενικὴ καὶ δοτικὴ καὶ αἰτιατική .
Lemmas: Diocles Magnes apud Diog . Laërt . VII 63 . ἐν μέν οὖν ὁ ἐλλιπής λεκτός τάσσω ὁ κατηγόρημα · － 64 . εἰμί δέ ὁ κατηγόρημα ὁ κατά τις ἀγορεύω · ἢ πρᾶγμα συντακτός περί τις ἢ τις , ὡς ὁ περί Ἀπολλόδωρος φημί , ἢ λεκτός ἐλλιπής συντακτός ὀρθός πτῶσις πρός ἀξίωμα γένεσις . ὁ δέ κατηγόρημα ὁ μέν εἰμί σύμβαμα **** οἷος ὁ διά πέτρα πλέω . καί ὁ μέν εἰμί ὁ κατηγόρημα ὀρθός , ὁ δέ ὕπτιος , ὁ δέ οὐδέτερος . ὀρθός μέν οὖν εἰμί ὁ συντάσσω εἷς ὁ πλάγιος πτῶσις πρός κατηγόρημα γένεσις , οἶος ἀκούω ὁράω διαλέγω . ὕπτιος δέ εἰμί ὁ συντάσσω ὁ παθητικός μόριον , οἶος ἀκούω ὁράω . οὐδέτερος δέ εἰμί ὁ μηδέτερος ἔχω , οἶος φρονέω περιπατέω . ἀντιπάσχω δέ εἰμί ἐν ὁ ὕπτιος , ὁ ὕπτιος εἰμί ενέργημα [ δέ ] εἰμί , οἷος κείρω . ἐμπεριέχω γάρ ἑαυτοῦ ὁ κείρω . πλάγιος δέ πτῶσις εἰμί γενικός καί δοτικός καί αἰτιατικός .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 185
Simplicius in Aristot . categ . f . 84 Δ ed . Bas . Παρατηρεῖν δὲ δεῖ καὶ πότε ὀρθόν ἐστι καὶ πότε ὕπτιον τὸ ἐνέργημα ἢ πάθος . αὐτίκα τὸ μὲν λυπεῖν ὀρθὸν τοῖς πολλοῖς δοκεῖ , τὸ δὲ λυπεῖσθαι ὕπτιον . οὐ μὴν ἀεὶ τοῦτο συμβαίνει , ὥσπερ ἐπὶ τοῦ τύπτοντος καὶ τυπτομένου · ἐνδέχεται γὰρ μὴ ἀεὶ συνεῖναι τὸν λυποῦντα , οἷον τὸν ἀποθανόντα υἱόν , εἰ ἐπ’ αὐτῷ τις λυποῖτο · ἐνδέχεται δὲ καὶ μὴ λυπεῖσθαι , εἰ μὴ ἄρα ἡ φαντασία , ποιητικὸν οὖσα καὶ αὐτὴ αἴτιον , ἐπιμένει . ἔστι δ’ ὅταν καὶ παυσαμένου τοῦ ποιοῦντος πάσχει τὸ πάσχον , ἐπιμενούσης τῆς διαθέσεως , ὡς ἐπὶ τοῦ ὑπὸ πυρὸς θερμαινομένου καὶ μετὰ τὴν ἀναχώρησιν τοῦ πυρὸς ἔτι πάσχοντος τὸ θερμαίνεσθαι · διττὸν γὰρ τὸ πάσχειν , τὸ μὲν τῷ ποιεῖν συνηρτημένον , τὸ δὲ κατὰ τὴν διάθεσιν θεωρούμενον . ἴσως δὲ καὶ ἐνταῦθα ἔνδον συνέζευκται τὸ ποιοῦν , ἤτοι ἡ φαντασία ἢ τὸ ἔξωθεν ἐγγενόμενον πῦρ . τοῖς οὖν πράγμασιν ἀλλ’ οὐ ταῖς λέξεσιν ἐν τῇ τούτων ἐπικρίσει ἀκολουθεῖν καλόν . πολλὴ δὲ ἡ τῶν τοιούτων ἐξεργασία παρὰ τοῖς Στωϊκοῖς · ὧν ἐφ’ ἡμῶν καὶ ἡ διδασκαλία καὶ τὰ πλεῖστα τῶν συγγραμμάτων ἐπιλέλοιπεν . Scripsit Chrysippus de rebus hac paragrapho tractatis : περὶ προσταγμάτων βʹ περὶ ἐρωτήσεως βʹ περὶ πεύσεως δʹ ἐπιτομὴ περὶ ἐρωτήσεως καὶ πεύσεως αʹ .
Lemmas: Simplicius in Aristot . categ . f . 84 δ ed . Bas . παρατηρέω δέ δεῖ καί πότε ὀρθός εἰμί καί πότε ὕπτιος ὁ ἐνέργημα ἢ πάθος . αὐτίκα ὁ μέν λυπέω ὀρθός ὁ πολύς δοκέω , ὁ δέ λυπέω ὕπτιος . οὖον μήv ἀεί οὗτος συμβαίνω , ὥσπερ ἐπί ὁ τύπτω καί τύπτω · ἐνδέχομαι γάρ μή ἀεί συνίημι ὁ λυπέω , οἷος ὁ ἀποθνῄσκω υἱός , εἰμί ἐπί αὐτός τις λυπέω · ἐνδέχομαι δέ καί μή λυπέω , εἰμί μή ἄρα ὁ φαντασία , ποιητικός εἰμί καί αὐτός αἴτιος , ἐπιμένω . εἰμί δέ ὅταν καί παύω ὁ ποιέω πάσχω ὁ πάσχω , ἐπιμένω ὁ διάθεσις , ὡς ἐπί ὁ ὑπό πυρός θερμαίνω καί μετά ὁ ἀναχώρησις ὁ πυρός ἔτι πάσχω ὁ θερμαίνω · δισσός γάρ ὁ πάσχω , ὁ μέν ὁ ποιέω συναρτάω , ὁ δέ κατά ὁ διάθεσις θεωρέω . ἴσως δέ καί ἐνταῦθα ἔνδον συζεύγνυμι ὁ ποιέω , ἤτοι ὁ φαντασία ἢ ὁ ἔξωθεν ἐγγίγνομαι πῦρ . ὁ οὖν πρᾶγμα ἀλλά οὖον ὁ λέξις ἐν ὁ οὗτος ἐπίκρισις ἀκολουθέω καλός . πολύς δέ ὁ ὁ τοιοῦτος ἐξεργασία παρά ὁ Στωϊκός · ὅς ἐπί ἐγώ καί ὁ διδασκαλία καί ὁ πλεῖστος ὁ σύγγραμμα ἐπιλείπω . Scripsit Chrysippus de rebus hac paragrapho tractatis : περί πρόσταγμα βε περί ἐρώτησις βε περί πεῦσις δέ ἐπιτομή περί ἐρώτησις καί πεῦσις ὅς .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 186
Diocles Magnes apud Diog . Laërt . VII 66 . διαφέρει δὲ ἀξίωμα καὶ ἐρώτημα καὶ πύσμα ⟨ καὶ ⟩ προστακτικὸν καὶ ὁρκικὸν καὶ ἀρατικὸν καὶ ὑποθετικὸν καὶ προσαγορευτικὸν καὶ πρᾶγμα ὅμοιον ἀξιώματι . ἀξίωμα μὲν γάρ ἐστιν ὃ λέγοντες ἀποφαινόμεθα , ὅπερ ἢ ἀληθές ἐστιν ἢ ψεῦδος . ἐρώτημα δέ ἐστι πρᾶγμα αὐτοτελὲς μέν , ὡς καὶ τὸ ἀξίωμα , αἰτητικὸν δὲ ἀποκρίσεως , οἷον ἇρά γε ἡμέρα ἐστί ; τοῦτο δὲ οὔτε ἀληθές ἐστιν οὔτε ψεῦδος · ὥστε τὸ μὲν ἡμέρα ἐστίν ἀξίωμά ἐστι , τὸ δὲ ἆρά γε ἡμέρα ἐστίν ; ἐρώτημα . πύσμα δέ ἐστι πρᾶγμα πρὸς ὃ συμβολικῶς οὐκ ἔστιν ἀποκρίνεσθαι , ὡς ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος , ναί , ἀλλὰ ⟨ δεῖ ⟩ εἰπεῖν οἰκεῖ ἐν τῷδε τῷ τόπῳ . προστακτικὸν δέ ἐστι πρᾶγμα , ὃ λέγοντες προστάσσομεν , οἷον · ( fr . trag . adesp . 144 N ) σὺ μὲν βάδιζε τὰς ἐπ' Ἰνάχου ῥοάς . ὁρκικὸν **** ⟨ προσαγορευτικὸν ⟩ δέ ἐστι πρᾶγμα , ὃ εἰ λέγοι τις , προσαγορεύοι ἄν , οἷον Ἀτρείδη κύδιστε , ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνον . ὅμοιον δέ ἐστιν ἀξιώματι , ὃ τὴν ἐκφορὰν ἔχον ἀξιωματικὴν παρά τινος μορίου πλεονασμὸν ἢ πάθος ἔξω πίπτει τοῦ γένους τῶν ἀξιωμάτων , οἷον · καλός γ’ ὁ παρθενών . ὡς Πριαμίδησιν ἐμφερὴς ὁ βουκόλος ( frg . trag . adesp . 109 ) ἔστι δὲ καὶ ἐπαπορητικόν τι πρᾶγμα διενηνοχὸς ἀξιώματος , ὃ εἰ λέγοι τις , ἀποροίη ἂν · ( Menandri fr . 281 , 9 Kock ) ἆρ’ ἔστι συγγενές τι λύπη καὶ βίος ; οὔτε δὲ ἀληθῆ ἐστιν οὔτε ψευδῆ τὰ ἐρωτήματα καὶ τὰ πύσματα καὶ τὰ τούτοις παραπλήσια , τῶν ἀξιωμάτων ἢ ἀληθῶν ἢ ψευδῶν ὄντων .
Lemmas: Diocles Magnes apud Diog . Laërt . VII 66 . διαφέρω δέ ἀξίωμα καί ἐρώτημα καί πύσμα ⟨ καί ⟩ προστακτικός καί ὁρκικός καί ἀρατικός καί ὑποθετικός καί προσαγορευτικός καί πρᾶγμα ὅμοιος ἀξίωμα . ἀξίωμα μέν γάρ εἰμί ὅς λέγω ἀποφαίνω , ὅσπερ ἢ ἀληθής εἰμί ἢ ψεῦδος . ἐρώτημα δέ εἰμί πρᾶγμα αὐτοτελής μέν , ὡς καί ὁ ἀξίωμα , αἰτητικός δέ ἀπόκρισις , οἷος ἄρα γε ἡμέρα εἰμί ; οὗτος δέ οὔτε ἀληθής εἰμί οὔτε ψεῦδος · ὥστε ὁ μέν ἡμέρα εἰμί ἀξίωμα εἰμί , ὁ δέ ἆρα γε ἡμέρα εἰμί ; ἐρώτημα . πύσμα δέ εἰμί πρᾶγμα πρός ὅς συμβολικός οὐ εἰμί ἀποκρίνω , ὡς ἐπί ὁ ἐρώτημα , ναί , ἀλλά ⟨ δεῖ ⟩ εἶπον οἰκέω ἐν ὅδε ὁ τόπος . προστακτικός δέ εἰμί πρᾶγμα , ὅς λέγω προστάσσω , οἷος · ( fr . trag . adesp . 144 N ) σύ μέν βαδίζω ὁ ἐπί Ἴναχος ῥοή . ὁρκικός **** ⟨ προσαγορευτικός ⟩ δέ εἰμί πρᾶγμα , ὅς εἰμί λέγω τις , προσαγορεύω ἄν , οἷος Ἀτρείδης κύδιστος , ἄναξ ἀνήρ Ἀγαμέμνων . ὅμοιος δέ εἰμί ἀξίωμα , ὅς ὁ ἐκφορά ἔχω ἀξιωματικός παρά τις μόριον πλεονασμός ἢ πάθος ἔξω πίπτω ὁ γένος ὁ ἀξίωμα , οἷος · καλός γε ὁ Παρθενών . ὡς Πριαμίδης ἐμφερής ὁ βουκόλος ( frg . trag . adesp . 109 ) εἰμί δέ καί ἐπαπορητικός τίς πρᾶγμα διαφέρω ἀξίωμα , ὅς εἰμί λέγω τις , ἀπορέω εἄν · ( Menandri fr . 281 , 9 Kock ) ἆρα εἰμί συγγενής τίς λύπη καί βίος ; οὔτε δέ ἀληθής εἰμί οὔτε ψευδής ὁ ἐρώτημα καί ὁ πύσμα καί ὁ οὗτος παραπλήσιος , ὁ ἀξίωμα ἢ ἀληθής ἢ ψευδής εἰμί .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 187
Sextus adv . math . VIII 70 . αὐτίκα γὰρ － ἠξίουν οἱ Στωϊκοὶ κοινῶς ἐν λεκτῷ τὸ ἀληθὲς εἶναι καὶ τὸ ψεῦδος . λεκτὸν δὲ ὑπάρχειν φασὶ τὸ κατὰ λογικὴν φαντασίαν ὑφιστάμενον · λογικὴν δὲ εἶναι φαντασίαν καθ’ ἣν τὸ φαντασθὲν ἔστι λόγῳ παραστῆσαι . τῶν δὲ λεκτῶν τὰ μὲν ἐλλιπῆ καλοῦσι τὰ δὲ αὐτοτελῆ . ὧν τὰ μὲν ἐλλιπῆ παρείσθω νῦν , τῶν δὲ αὐτοτελῶν πλείους εἶναί φασι ⟨ διαφοράς ⟩ . καὶ γὰρ προστακτικὰ καλοῦσί τινα , ἅπερ προστάσσοντες λέγομεν , οἷον δεῦρ’ ἴθι νύμφα φίλη ( Il . Γ 30 ) καὶ ἀποφαντικά , ἅπερ ἀποφαινόμενοί φαμεν , οἷον ὁ Δίων περιπατεῖ , καὶ πύσματα , ἅπερ λέγοντες πυνθανόμεθα , οἷον ποῦ οἰκεῖ Δίων ; ὀνομάζεται δέ τινα παρ’ αὐτοῖς καὶ ἀρατικά , ἅπερ λέγοντες ἀρώμεθα ὧδέ σφ’ ἐγκέφαλος χαμάδις ῥέοι ὡς ὅδε οἶνος ( Il . Γ 300 ) καὶ εὐκτικά , ἅπερ λέγοντες εὐχόμεθα Ζεῦ πάτερ , Ἴδηθεν μεδέων , κύδιστε μέγιστε , δὸς νίκην Αἴαντι καὶ ἀγλαὸν εὖχος ἀρέσθαι ( Il . H 202 ) . προσαγορεύουσι δέ τινα τῶν αὐτοτελῶν καὶ ἀξιώματα , ἅπερ λέγοντες ἢ ἀληθεύομεν ἢ ψευδόμεθα . ἔστι δέ τινα καὶ πλείονα ἢ ἀξιώματα , οἷον τὸ μὲν τοιοῦτο Πριαμίδῃσιν ἐμφερὴς ὁ βουκόλος ἀξίωμά ἐστιν · ἢ γὰρ ἀληθεύομεν λέγοντες αὐτὸ ἢ ψευδόμεθα · τὸ δὲ οὕτως ἔχον ὡς Πριαμίδῃσιν ἐμφερὴς ὁ βουκόλος πλέον τι ἀξιώματός ἐστι καὶ οὐκ ἀξίωμα . πλὴν ἱκανῆς οὔσης ἐν τοῖς λεκτοῖς διαφορᾶς , ἵνα τι , φασίν , ἀληθὲς ᾖ ἢ ψεῦδος , δεῖ αὐτὸ πρὸ παντὸς λεκτὸν εἶναι , εἶτα καὶ αὐτοτελές , καὶ οὐ κοινῶς ὁποῖον δήποτε οὖν ἀλλ’ ἀξίωμα · μόνον γὰρ τοῦτο , ὡς προεῖπον , λέγοντες ἤτοι ἀληθεύομεν ἢ ψευδόμεθα .
Lemmas: Sextus adv . math . VIII 70 . αὐτίκα γάρ － ἀξιόω ὁ στωϊκός κοινῶς ἐν λεκτός ὁ ἀληθής εἰμί καί ὁ ψεῦδος . λεκτός δέ ὑπάρχω φημί ὁ κατά λογικός φαντασία ὑφίστημι · λογικός δέ εἰμί φαντασία κατά ὅς ὁ φαντάζω εἰμί λόγος παρίστημι . ὁ δέ λέκτης ὁ μέν ἐλλιπής καλέω ὁ δέ αὐτοτελής . ὅς ὁ μέν ἐλλιπής παρίημι νῦν , ὁ δέ αὐτοτελής πλείων εἰμί φημί ⟨ διαφορά ⟩ . καί γάρ προστακτικός καλέω τις , ὅσπερ προστάσσω λέγω , οἷος δεῦρο ἔρχομαι νύμφη φίλος ( Il . Γ 30 ) καί αποφαντικός , ὅσπερ ἀποφαίνω φημί , οἷος ὁ Δίων περιπατέω , καί πύσμα , ὅσπερ λέγω πυνθάνομαι , οἷος ποῦ οἰκέω Δίων ; ὀνομάζω δέ τις παρά αὐτός καί ἀρατικός , ὅσπερ λέγω ἀρόω ὧδε σφέ ἐγκέφαλος χαμάδις ῥέω ὡς ὅδε οἶνος ( Il . Γ 300 ) καί εὐκτικός , ὅσπερ λέγω εὔχομαι Ζεύς πατήρ , Ἴδηθεν μεδέων , κύδιστος μέγας , δίδωμι Νίκη Αἴας καί ἀγλαός εὖχος ἄρνυμαι ( Il . H 202 ) . προσαγορεύω δέ τις ὁ αὐτοτελής καί ἀξίωμα , ὅσπερ λέγω ἢ ἀληθεύω ἢ ψεύδω . εἰμί δέ τις καί πλείων ἢ ἀξίωμα , οἷος ὁ μέν τοιοῦτος Πριαμίδης ἐμφερής ὁ βουκόλος ἀξίωμα εἰμί · ἢ γάρ ἀληθεύω λέγω αὐτός ἢ ψεύδω · ὁ δέ οὕτως ἔχω ὡς Πριαμίδης ἐμφερής ὁ βουκόλος πλέω τίς ἀξίωμα εἰμί καί οὐ ἀξίωμα . πλήν ἱκανός εἰμί ἐν ὁ λεκτός διαφορά , ἵνα τίς , φημί , ἀληθής εἰμί ἢ ψεῦδος , δεῖ αὐτός πρό πᾶς λεκτός εἰμί , εἶτα καί αὐτοτελής , καί οὖον κοινῶς ὁποῖος δήποτε οὖν ἀλλά ἀξίωμα · μόνος γάρ οὗτος , ὡς προεῖπον , λέγω ἤτοι ἀληθεύω ἢ ψεύδω .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 188
Ammonius in Aristot . de interpret . p . 2 , 26 Busse . καλοῦσι δὲ οἱ Στωϊκοὶ τὸν μὲν ἀποφαντικὸν λόγον ἀξίωμα , τὸν δὲ εὐκτικὸν ἀρατικόν , τὸν δὲ κλητικὸν προσαγορευτικόν , προστιθέντες τούτοις ἕτερα πέντε λόγων εἴδη σαφῶς ὑπό τινα τῶν ἀπηριθμημένων ἀναφερόμενα · λέγουσι γὰρ τὸ μέν τι εἶναι ὀμοτικὸν οἷον · ἴστω νῦν τόδε γαῖα , τὸ δὲ ἐκθετικὸν οἷον ἔστω εὐθεῖα γραμμὴ ἥδε , τὸ δὲ ὑποθετικὸν οἷον ὑποκείσθω τὴν γῆν κέντρον εἶναι τῆς τοῦ ἡλίου σφαίρας τὸ δὲ ὅμοιον ἀξιώματι οἷον ὡς ὡραΐζεται ἡ τύχη εἰς τοὺς βίους ( Menander fr . 855 ) ἅπερ ἅπαντα δεκτικὰ ὄντα ψεύδους τε καὶ ἀληθείας ὑπάγοιντο ἂν τῷ ἀποφαντικῷ . — — πέμπτον δέ τι πρὸς τούτοις εἶναί φασι τὸ ἐπαπορητικὸν οἷον · Δᾶος πάρεστι · τί ποτ’ ἐπαγγελῶν ἄρα ; ὅπερ ἐναργῶς ταὐτὸν ὂν τυγχάνει τῷ ἐρωτηματικῷ , πλὴν ὅτι προτίθησι τὴν πρόφασιν τῆς ἐρωτήσεως .
Lemmas: Ammonius in Aristot . de interpret . p . 2 , 26 Busse . καλέω δέ ὁ στωϊκός ὁ μέν ἀποφαντικός λόγος ἀξίωμα , ὁ δέ εὐκτικός ἀρατικός , ὁ δέ κλητικός προσαγορευτικός , προστίθημι οὗτος ἕτερος πέντε λόγος εἶδος σαφῶς ὑπό τις ὁ ἀπαριθμέω ἀναφέρω · λέγω γάρ ὁ μέν τίς εἰμί ὀμοτικός οἷος · οἶδα νῦν ὅδε γαῖα , ὁ δέ ἐκθετικός οἷος ἵστημι εὐθύς γραμμή ὅδε , ὁ δέ ὑποθετικός οἷος ὑπόκειμαι ὁ γῆ κέντρον εἰμί ὁ ὁ ἥλιος σφαῖρα ὁ δέ ὅμοιος ἀξίωμα οἷος ὡς ὡραίζω ὁ τύχη εἰς ὁ βίος ( Menander fr . 855 ) ὅσπερ ἅπας δεκτικός εἰμί ψεῦδος τε καί ἀλήθεια ὑπάγω εἄν ὁ ἀποφαντικός . — — πέμπτος δέ τίς πρός οὗτος εἰμί φημί ὁ ἐπαπορητικός οἷος · Δᾶος πάρειμι · τίς πρός ἐπαγγέλλω ἄρα ; ὅσπερ ἐναργής αὐτός εἰμί τυγχάνω ὁ ἐρωτηματικός , πλήν ὅτι προτίθημι ὁ πρόφασις ὁ ἐρώτησις .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 189
Ammonius in Aristot . Analyt . pr . p . 2 , 3 Wal . ὥστε οὐ περὶ παντὸς λόγου ἐκεῖ διαλαμβάνει , οὔτε περὶ τοῦ εὐκτικοῦ οὔτε περὶ τοῦ προστακτικοῦ οὔτε ἄλλου τινὸς ἤτοι τῶν πέντε κατὰ τοὺς Περιπατητικοὺς ἢ τῶν δέκα κατὰ τοὺς Στωϊκοὺς πλὴν τοῦ ἀποφαντικοῦ . Cf . p . 26 , 31 .
Lemmas: Ammonius in Aristot . Analyt . pr . p . 2 , 3 Wal . ὥστε οὖον περί πᾶς λόγος ἐκεῖ διαλαμβάνω , οὔτε περί ὁ εὐκτικός οὔτε περί ὁ προστακτικός οὔτε ἄλλος τις ἤτοι ὁ πέντε κατά ὁ περιπατητικός ἢ ὁ δέκα κατά ὁ στωϊκός πλήν ὁ ἀποφαντικός . Cf . p . 26 , 31 .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 190
Scholia Hesiod . Theog . v . 463 . τῷ ἐρωτήματι συμβολικῶς ἕπεται ἡ ἀπόκρισις , τῷ πύσματι δὲ διεξοδικῶς .
Lemmas: Scholia Hesiod . Theog . v . 463 . ὁ ἐρώτημα συμβολικός ἕπω ὁ ἀπόκρισις , ὁ πύσμα δέ διεξοδικός .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 191
Alexander in Aristot . Topica p . 539 , 17 . καὶ γὰρ ἐν ἐκείνῳ εἶπε ( scil . Aristoteles in Top . lib . I ) μὴ εἶναι διαλεκτικὰς ἐρωτήσεις τὰς τί ἐστι τὸ προκείμενον ἐξεταζούσας , ἃ πύσματα ἔθος λέγειν τοῖς νεωτέροις .
Lemmas: Alexander in Aristot . Topica p . 539 , 17 . καί γάρ ἐν ἐκεῖνος εἶπον ( scil . Aristoteles in Top . lib . I ) μή εἰμί διαλεκτικός ἐρωτάω ὁ τίς εἰμί ὁ πρόκειμαι ἐξετάζω , ὁ πύσμα ἔθος λέγω ὁ νέος .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 192
Simplicius in Aristot . categ . f . 103 A . ed . Bas . χωρὶς δὲ τούτων , φασί , πάλαι λέλυται ταῦτα ἐν ταῖς ἐξηγήσεσι τοῦ ὅρου τοῦ ἀξιώματος τοῦ ἀφοριζομένου τὸ ἀξίωμα ὅ ἐστιν ἀληθὲς ἢ ψεῦδος · οὐ γὰρ τὸ ὀμοτικὸν οἷόν τε ἀληθὲς εἶναι ἢ ψευδές , ἀλλ’ εὐορκεῖν μὲν ἢ ἐπιορκεῖν ἐν τοῖς ὅρκοις εἰκός · ἀληθεύειν δὲ ἢ ψεύδεσθαι ἐν αὐτοῖς οὐχ οἷόν τε , κἂν περὶ ἀληθῶν ὀμόσῃ τις ἢ ψευδῶν . καὶ τὸ θαυμαστικὸν δὲ πλεονάζον τῷ θαύματι παρὰ τὸ ἀξίωμα καὶ τὸ ψεκτικὸν τῷ μωμίμῳ ( sic ! ) οὔτε ἀληθές ἐστιν οὔτε ψευδές , ἀλλὰ ὅμοια ἀληθέσιν ἢ ψευδέσιν · ἀλλ’ αὗται μὲν ἀπὸ τῆς Στωϊκῆς ἀκριβείας ἔστωσαν αἱ λύσεις . Ex Chrysippi libris ad hanc paragraphum pertinent : περὶ ἀξιωμάτων αʹ περὶ τῶν καταγορευτικῶν πρὸς Ἀθηνόδωρον αʹ περὶ τῶν ἀορίστων ἀξιωμάτων πρὸς Δίωνα γʹ περὶ τῆς διαφορᾶς τῶν ἀορίστων δʹ περὶ δυνατῶν πρὸς Κλεῖτον δʹ περὶ τῶν κατὰ τὸ ὑποκείμενον ὡρισμένων ἐκφορῶν αʹ .
Lemmas: Simplicius in Aristot . categ . f . 103 A . ed . Bas . Χωρὶς δέ οὗτος , φημί , πάλαι λύω οὗτος ἐν ὁ ἐξήγησις ὁ ὁράω ὁ ἀξίωμα ὁ ἀφορίζω ὁ ἀξίωμα ὅς εἰμί ἀληθής ἢ ψεῦδος · οὖον γάρ ὁ ὀμοτικός οἷος τε ἀληθής εἰμί ἢ ψευδής , ἀλλά εὐορκέω μέν ἢ ἐπιορκέω ἐν ὁ Ὅρκος εἰκός · ἀληθεύω δέ ἢ ψεύδω ἐν αὐτός οὐ οἷος τε , κἀν περί ἀληθής ὄμνυμι τις ἢ ψευδής . καί ὁ θαυμαστικός δέ πλεονάζω ὁ θαῦμα παρά ὁ ἀξίωμα καί ὁ ψεκτικός ὁ μώμιμος ( sic ! ) οὔτε ἀληθής εἰμί οὔτε ψευδής , ἀλλά ὅμοιος ἀληθής ἢ ψευδής · ἀλλά οὗτος μέν ἀπό ὁ Στωϊκός ἀκρίβεια εἰμί ὁ λύω . Ex Chrysippi libris ad hanc paragraphum pertinent : περί ἀξίωμα ὅς περί ὁ καταγορευτικός πρός Ἀθηνόδωρος ὅς περί ὁ ἀόριστος ἀξίωμα πρός Δίων γε περί ὁ διαφορά ὁ ἀόριστος δέ περί δυνατός πρός Κλεῖτος δέ περί ὁ κατά ὁ ὑπόκειμαι ὁρίζω ἐκφορά ὅς .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 193
Diocles Magnes apud Diog . Laërt . VII 65 . ἀξίωμα δέ ἐστιν ὅ ἐστιν ἀληθὲς ἢ ψεῦδος · ἢ πρᾶγμα αὐτοτὲς ἀποφαντὸν ὅσον ἐφ’ ἑαυτῷ ὡς ὁ Χρύσιππός φησιν ἐν τοῖς διαλεκτικοῖς ὅροις ἀξίωμά ἐστι τὸ ἀποφαντὸν ἢ καταφαντὸν ὅσον ἐφ’ ἑαυτῷ οἱον 'ἡμέρα ἐστί’ 'Δἱων περιπατεῖʼ · ῶνόμασται δὲ τὸ ἀξιωμα ἀπὸ τοῦ ἀξιοῦσθαι ἢ ἀθετεῖσθαι . ὁ γὰρ λέγων ἡμέρα ἐστῖν ἀξιοῦν δοκεῖ τὸ ἡμέραν εἶναι . οὔσης μὲν οὖν ἡμέρασ ἀληθὲς γίνεται τὸ προκείμενον ἀξίωμα , μὴ οὔσης δὲ φεῦδος .
Lemmas: Diocles Magnes apud Diog . Laërt . VII 65 . ἀξίωμα δέ εἰμί ὅς εἰμί ἀληθής ἢ ψεῦδος · ἢ πρᾶγμα αὐτός ἀπόφαντος ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ ὡς ὁ Χρύσιππος φημί ἐν ὁ διαλεκτικός ὅρος ἀξίωμα εἰμί ὁ ἀπόφαντος ἢ καταφαντός ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ οἱος ἡμέρα ἐστία Δίων περιπατέω · ὀνομάζω δέ ὁ ἀξίωμα ἀπό ὁ ἀξιόω ἢ ἀθετέω . ὁ γάρ λέγω ἡμέρα ἐστ́ω ἀξιόω δοκέω ὁ ἡμέρα εἰμί . εἰμί μέν οὖν ἡμέρα ἀληθής γίγνομαι ὁ πρόκειμαι ἀξίωμα , μή εἰμί δέ φεῦς .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 194
Gellius Noct . Att . XVI 8 , 1 . Cum in disciplinas dialecticas induci atque imbui vellemus , necessus fuit adire atque cognoscere quas vocant dialectici εἰσαγωγάς . Tum quia in primo περὶ ἀξιωμάτων discendum . — — 4 . redimus igitur necessario ad graecos libros . Ex quibus accepimus ἀξίωμα esse his verbis : λεκτὸν αὐτοτελὲς ἀπόφαντον ὅσον ἐφ’ αὑτῷ . — — 8 . et omnino quicquid ita dicitur plena atque perfecta verborum sententia , ut id necesse sit aut verum aut falsum esse , id a dialecticis ἀξίωμα appellatum est . — —
Lemmas: Gellius Noct . Att . XVI 8 , 1 . Cum in disciplinas dialecticas induci atque imbui vellemus , necessus fuit adire atque cognoscere quas vocant dialectici εἰσαγωγή . Tum quia in primo περί ἀξίωμα discendum . — — 4 . redimus igitur necessario ad graecos libros . Ex quibus accepimus ἀξίωμα esse his verbis : λεκτός αὐτοτελής ἀπόφαντος ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ . — — 8 . et omnino quicquid ita dicitur plena atque perfecta verborum sententia , ut id necesse sit aut verum aut falsum esse , id a dialecticis ἀξίωμα appellatum est . — —
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 195
Sextus adv . math . VIII 10 . οἱ δὲ ἀπὸ τῆς Στοᾶς λέγουσι μὲν τῶν τε αἰσθητῶν τινα καὶ τῶν νοητῶν ἀληθῆ , οὐκ ἐξ εὐθείας δὲ τὰ αἰσθητά , ἀλλὰ κατ’ ἀναφορὰν τὴν ὡς ἐπὶ τὰ παρακείμενα τούτοις νοητά · ἀληθὲς γάρ ἐστι κατ’ αὐτοὺς τὸ ὑπάρχον καὶ ἀντικείμενόν τινι , καὶ ψεῦδος τὸ μὴ ὑπάρχον καὶ [ μὴ ] ἀντικείμενόν τινι · ὅπερ ἀσώματον ἀξίωμα καθεστὼς νοητὸν εἶναι .
Lemmas: Sextus adv . math . VIII 10 . ὁ δέ ἀπό ὁ Στοά λέγω μέν ὁ τε αἰσθητής τις καί ὁ νοητός ἀληθής , οὐ ἐκ εὐθύς δέ ὁ αἰσθητής , ἀλλά κατά ἀναφορά ὁ ὡς ἐπί ὁ παράκειμαι οὗτος νοητός · ἀληθής γάρ εἰμί κατά αὐτός ὁ ὑπάρχω καί ἀντίκειμαι τις , καί ψεῦδος ὁ μή ὑπάρχω καί [ μή ] ἀντίκειμαι τις · ὅσπερ ἀσώματος ἀξίωμα καθίστημι νοητός εἰμί .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 196
Cicero Acad . Pr . II 95 . Fundamentum dialecticae est , quidquid enuntietur ( id autem appellant ἀξίωμα － ) aut verum esse aut falsum . Quid igitur ? haec vera an falsa sunt : 'si te mentiri dicis idque verum dicis , mentiris [ verum dicis]ʼ . Haec scilicet inexplicabilia esse dicitis . － Si ista explicari non possunt nec eorum ullum iudicium invenitur , ut respondere possitis , verane an falsa sint , ubi est illa definitio , effatum esse id , quod aut verum aut falsum sit ?
Lemmas: Cicero Acad . Pr . II 95 . Fundamentum dialecticae est , quidquid enuntietur ( id autem appellant ἀξίωμα － ) aut verum esse aut falsum . Quid igitur ? haec vera an falsa sunt : 'si te mentiri dicis idque verum dicis , mentiris [ verum dicis]ʼ . Haec scilicet inexplicabilia esse dicitis . － Si ista explicari non possunt nec eorum ullum iudicium invenitur , ut respondere possitis , verane an falsa sint , ubi est illa definitio , effatum esse id , quod aut verum aut falsum sit ?
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 197
Stobaeus Florileg . 28 , 18 H . ( 28 , 15 M . ) Χρυσίππου . Χρύσιππος διαφέρειν ἔφη τὸ ἀληθορκεῖν τοῦ εὐορκεῖν · καὶ τὸ ἐπιορκεῖν τοῦ ψευδορκεῖν . Τὸν μὲν γὰρ ὀμνύντα καθ’ ὃν ὀμνύει καιρὸν πάντως ἢ ἀληθορκεῖν ἢ ψευδορκεῖν . τὸ γὰρ ὀμνύμενον ὑπ’ αὐτοῦ ἢ ἀληθὲς εἶναι ἢ ψεῦδος , ἐπειδὴ ἀξίωμα τυγχάνει ὄν . τὸν δὲ ὀμνύντα μὴ πάντως καθ’ ὃν ὀμνύει χρόνον ἢ εὐορκεῖν ἢ ἐπιορκεῖν , ὅτε μὴ πάρεστιν ὁ χρόνος , εἰς ὃν ἡ ἀναφορὰ τῶν ὅρκων ἐγίγνετο . Ὃν τρόπον γὰρ λέγεσθαί τινα εὐσυνθετεῖν ἢ ἀσυνθετεῖν , οὐχ ὅτε συντίθεται , ἀλλ’ ὅτε οἱ χρόνοι ἐνίστανται τῶν κατὰ τὰς ὁμολογίας · οὕτω καὶ εὐορκεῖν τις καὶ ἐπιορκεῖν ῥηθήσεται , ὅταν οἱ καιροὶ παραστῶσι , καθ’ οὓς ὡμολόγησεν ἐπιτελέσειν τὰ κατὰ τοὺς ὅρκους .
Lemmas: Stobaeus Florileg . 28 , 18 H . ( 28 , 15 M . ) Χρύσιππος . Χρύσιππος διαφέρω φημί ὁ ἀληθορκέω ὁ εὐορκέω · καί ὁ ἐπιορκέω ὁ ψευδορκέω . ὁ μέν γάρ ὄμνυμι κατά ὅς ὄμνυμι καιρός πάντως ἢ ἀληθορκέω ἢ ψευδορκέω . ὁ γάρ ὄμνυμι ὑπό αὐτός ἢ ἀληθής εἰμί ἢ ψεῦδος , ἐπεί ἀξίωμα τυγχάνω εἰμί . ὁ δέ ὄμνυμι μή πάντως κατά ὅς ὄμνυμι χρόνος ἢ εὐορκέω ἢ ἐπιορκέω , ὅτε μή πάρειμι ὁ χρόνος , εἰς ὅς ὁ ἀναφορά ὁ Ὅρκος γίγνομαι . ὅς τρόπος γάρ λέγω3 τις εὐσυνθετέω ἢ ἀσυνθετέω , οὐ ὅτε συντίθημι , ἀλλά ὅτε ὁ χρόνος ἐνίστημι ὁ κατά ὁ ὁμολογία · οὗτος καί εὐορκέω τις καί ἐπιορκέω εἴρω , ὅταν ὁ καιρός παρίστημι , κατά ὅς ὁμολογέω ἐπιτελέω ὁ κατά ὁ Ὅρκος .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 198
Simplicius in Aristot categ . f . 103 B ed Bas . περὶ δὲ τῶν εἰς τὸν μέλλοντα χρόνον ἀντιφάσεων οἱ μὲν Στωϊκοὶ τὰ αὐτὰ δοκιμάζουσιν , ἅπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων . ὡς γὰρ τὰ περὶ τῶν παρόντων καὶ παρεληλυθότῶν ἀντικείμενα , οὕτως καὶ τὰ μέλλοντα αὐτά τέ φασι καὶ τὰ μόρια αὐτῶν . ἤ γὰρ τὸ ἔσται ἀληθές ἐστιν ἢ τὸ οὐκ ἔσται , εἰ δεῖ ἤτοι ψειδῆ ἢ ἀληθῆ εἶναι . ὡρίσθαι γὰρ κατ’ αὐτὰ τὰ μέλλοντα . καὶ εἰ μὲν ἔσται ναυμαχία αὔριον , ἀληθὲς εἰπεῖν ὅτι ἔσται · εἰ δὲ μὴ ἔσται , ψεῦδος τὸ εἰπεῖν ὅτι ἔσται . ἤτοι ἔσται ἢ οὐκ ἔσται , ἤτοι ἄρα ἀληθὲς ἢ ψεῦδος θάτερον .
Lemmas: Simplicius in Aristot categ . f . 103 B ed Bas . περί δέ ὁ εἰς ὁ μέλλω χρόνος ἀντίφασις ὁ μέν στωϊκός ὁ αὐτός δοκιμάζω , ὅσπερ καί ἐπί ὁ ἄλλος . ὡς γάρ ὁ περί ὁ πάρειμι καί παρέρχομαι ἀντίκειμαι , οὕτως καί ὁ μέλλω αὐτός τε φημί καί ὁ μόριον αὐτός . ἤ γάρ ὁ εἰμί ἀληθής εἰμί ἢ ὁ οὐ εἰμί , εἰμί δεῖ ἤτοι ψειδῆ ἢ ἀληθής εἰμί . ὁρίζω γάρ κατά αὐτός ὁ μέλλω . καί εἰμί μέν εἰμί ναυμαχία αὔριον , ἀληθής εἶπον ὅτι εἰμί · εἰμί δέ μή εἰμί , ψεῦδος ὁ εἶπον ὅτι εἰμί . ἤτοι εἰμί ἢ οὐ εἰμί , ἤτοι ἄρα ἀληθής ἢ ψεῦδος ἕτερος .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 199
Sextus adv . math . VIII 79 . τὰ νῦν δὲ ἐκεῖνο ῥητέον ὅτι τὸ αὐτοτελὲς ἀξίωμα σύνθετον εἶναι θέλουσιν , οἷον τὸ ἡμέρα ἐστί σύγκειται ἔκ τε τοῦ ἡμέρα καὶ τοῦ ἔστιν .
Lemmas: Sextus adv . math . VIII 79 . ὁ νῦν δέ ἐκεῖνος ῥητέος ὅτι ὁ αὐτοτελής ἀξίωμα συντίθημι εἰμί ἐθέλω , οἷος ὁ ἡμέρα εἰμί σύγκειμαι ἐκ τε ὁ ἡμέρα καί ὁ εἰμί .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 200
Proclus in Euclid . p . 193 Friedlein . καὶ οἵ γε ἀπὸ τῆς Στοᾶς ἅπαντα λόγον ἁπλοῦν ἀποφαντικὸν ἀξίωμα προσαγορεύειν εἰώθασιν , καὶ ὅταν διαλεκτικὰς ἡμῖν γράφωσι τέχνας περὶ ἀξιωμάτων , τοῦτο διὰ τῶν ἐπιγραμμάτων δηλοῦν ἐθέλουσιν .
Lemmas: Proclus in Euclid . p . 193 Friedlein . καί ὁ γε ἀπό ὁ Στοά ἅπας λόγος ἁπλόος ἀποφαντικός ἀξίωμα προσαγορεύω εἴωθα , καί ὅταν διαλεκτικός ἐγώ γράφω τέχνη περί ἀξίωμα , οὗτος διά ὁ ἐπίγραμμα δηλόω ἐθέλω .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 202
Plutarchus de Stoic . repugn . c . 46 p . 1055 d . Ὁ δὲ τῶν δυνατῶν λόγος πρὸς τὸν τῆς εἰμαρμένης λόγον αὐτῷ πῶς οὐ μαχόμενός ἐστιν ; εἰ γὰρ οὐκ ἔστι δυνατὸν ὅπερ ἤ ἐστιν ἀληθὲς ἢ ἔσται , κατὰ Διόδωρον , ἀλλὰ πᾶν τὸ ἐπιδεκτικὸν τοῦ γενέσθαι , κἂν μὴ μέλλῃ γενήσεσθαι δυνατόν ἐστιν ἔσται δυνατὰ πολλὰ τῶν μὴ καθ’ εἱμαρμένην . ⟨ Ἢ ἄρα τὴν ⟩ ἀνίκητον καὶ ἀνεκβίαστον καὶ περιγενητικὴν ἁπάντων ἡ εἱμαρμένη δύναμιν ἀπόλλυσιν ἢ ταύτης οἵαν ἀξιοῖ Χρύσιππος οὔσης , τὸ ἐπιδεκτικὸν τοῦ γενέσθαι πολλάκις εἰς τὸ ἀδύνατον ἐμπεσεῖται etc .
Lemmas: Plutarchus de Stoic . repugn . c . 46 p . 1055 d . ὁ δέ ὁ δυνατός λόγος πρός ὁ ὁ εἴμαρμαι λόγος αὐτός πῶς οὖον μάχομαι εἰμί ; εἰμί γάρ οὐ εἰμί δυνατός ὅσπερ ἤ εἰμί ἀληθής ἢ εἰμί , κατά Διόδωρος , ἀλλά πᾶς ὁ ἐπιδεκτικός ὁ γίγνομαι , κἀν μή μέλλω γίγνομαι δυνατός εἰμί εἰμί δυνατός πολύς ὁ μή κατά μείρομαι . ⟨ ἤ ἄρα ὁ ⟩ ἀνίκητος καί ἀνεκβίαστος καί περιγενητικός ἅπας ὁ μείρομαι δύναμις ἀπόλλυμι ἢ οὗτος οἷος ἀξιόω Χρύσιππος εἰμί , ὁ ἐπιδεκτικός ὁ γίγνομαι πολλάκις εἰς ὁ ἀδύνατος ἐμπίπτω etc .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 202a
Alexander Aphrod . comm . in Aristot . Analyt . pr . p . 177 , 25 Wallies . Χρύσιππος δὲ λέγων μηδὲν κωλύειν καὶ δυνατῷ ἀδύνατον ἕπεσθαι πρὸς μὲν τὴν ὑπ’ Ἀριστοτέλους εἰρημένην δεῖξιν οὐδὲν λέγει , πειρᾶται δὲ διὰ παραδειγμάτων τινῶν οὐχ ὑγιῶς συγκειμένων δεικνύναι τοῦτο μὴ οὕτως ἔχον . φησὶ γὰρ ἐν τῷ συνημμένῳ τῷ εἰ τέθνηκε Δίων , τέθνηκεν οὗτος δεικνυμένου τοῦ Δίωνος ἀληθεῖ ὄντι τὸ μὲν ἡγούμενον ⟨ τὸ ⟩ τέθνηκε Δίων δυνατὸν εἶναι τῷ δύνασθαί ποτε ἀληθὲς γενέσθαι τὸ τεθνηκέναι Δίωνα , τὸ δὲ τέθνηκεν οὕτος ἀδύνατον · ἀποθανόντος γὰρ Δίωνος φθείρεσθαι τὸ ἀξίωμα τὸ οὗτος τέθνηκε μηκέτ’ ὄντος τοῦ τὴν δεῖξιν ἀναδεχομένου · ἐπὶ γὰρ ζῶντος καὶ κατὰ ζῶντος ἡ δεῖξις . εἰ οὖν μή⟨τε ⟩ τεθνεῶτος αὐτοῦ ἔτι τὸ οὗτος οἷόντε , μήτε πάλιν ὑφίσταται ὁ Δίων , ὡς δύνασθαι ἐπ’ αὐτοῦ ῥηθῆναι τὸ τέθνηκεν οὗτος , ἀδύνατον τὸ τέθνηκεν οὗτος . ἦν γὰρ ἂν οὐκ ἀδύνατον , εἰ ὕστερόν ποτε ἐδύνατο μετὰ τὸν θάνατον τὸν Δίωνος , ἐφ’ οὗ τὸ πρότερον ἐν τῷ συνημμένῳ , ὅτε ἔζη ὁ Δίων , κατηγορεῖτο τὸ τέθνηκεν οὗτος , κατηγορηθῆναι πάλιν τὸ οὗτος . ἐπεὶ δὲ μὴ οἷόντε τοῦτο , ἀδύνατον ἂν εἴη τὸ τέθνηκεν οὗτος . ὅμοιον τούτῳ παρατίθεται καὶ τὸ εἰ νύξ ἐστιν , οὐκ ἔστιν αὕτη ἡμέρα δεικνυμένης τῆς ἡμέρας · καὶ γὰρ ἐν τούτῳ τῷ συνημμένῳ ἀληθεῖ ὄντι , ὡς οἴεται , δυνατῷ ὄντι τῷ ἡγουμένῳ ἀδύνατον τὸ ἑπόμενον</q> . Cf . [ Ammonius ] in Aristot . Analyt . pr . ( Comm . graec . Vol . IV , 6 ) p . 50 , 13 Wal . － Philoponus ad Anal . pr . f . 42 b notabilia sunt verba : τὸ γὰρ τοῦτο , δεικτικὸν ὑπάρχον , ὄν τι πρᾶγμα σημαίνει , τὸ δὲ τεθνάναι μὴ ὄν · τὸ δὲ ὂν ἀδύνατον μὴ εἶναι . τὸ ἄρα τεθνάναι τοῦτον ἀδύνατον .
Lemmas: Alexander Aphrod . comm . in Aristot . Analyt . pr . p . 177 , 25 Wallies . Χρύσιππος δέ λέγω μηδείς κωλύω καί δυνατός ἀδύνατος ἕπω πρός μέν ὁ ὑπό Ἀριστοτέλης εἴρω δεῖξις οὐδείς λέγω , πειράω δέ διά παράδειγμα τις οὐ ὑγιής σύγκειμαι δείκνυμι οὗτος μή οὕτως ἔχω . φημί γάρ ἐν ὁ συνάπτω ὁ εἰμί θνῄσκω Δίων , θνῄσκω οὗτος δείκνυμι ὁ Δίων ἀληθής εἰμί ὁ μέν ἡγέομαι ⟨ ὁ ⟩ θνῄσκω Δίων δυνατός εἰμί ὁ δύναμαι ποτός ἀληθής γίγνομαι ὁ θνῄσκω Δίων , ὁ δέ θνῄσκω οὗτος ἀδύνατος · ἀποθνῄσκω γάρ Δίων φθείρω ὁ ἀξίωμα ὁ οὗτος θνῄσκω μηκέτι εἰμί ὁ ὁ δεῖξις ἀναδέχομαι · ἐπί γάρ ζῶ καί κατά ζῶ ὁ δεῖξις . εἰμί οὖν μῆτος ⟩ θνῄσκω αὐτός ἔτι ὁ οὗτος οἷόντε , μήτε πάλιν ὑφίστημι ὁ Δίων , ὡς δύναμαι ἐπί αὐτός εἴρω ὁ θνῄσκω οὗτος , ἀδύνατος ὁ θνῄσκω οὗτος . εἰμί γάρ εἄν οὐ ἀδύνατος , εἰμί ὕστερον ποτός δύναμαι μετά ὁ θάνατος ὁ Δίων , ἐπί ὅς ὁ πρότερος ἐν ὁ συνάπτω , ὅτε ζῶ ὁ Δίων , κατηγορέω ὁ θνῄσκω οὗτος , κατηγορέω πάλιν ὁ οὗτος . ἐπεί δέ μή οἷόντε οὗτος , ἀδύνατος εἄν εἰμί ὁ θνῄσκω οὗτος . ὅμοιος οὗτος παρατίθημι καί ὁ εἰμί νύξ εἰμί , οὐ εἰμί οὗτος ἡμέρα δείκνυμι ὁ ἡμέρα · καί γάρ ἐν οὗτος ὁ συνάπτω ἀληθής εἰμί , ὡς οἴομαι , δυνατός εἰμί ὁ ἡγέομαι ἀδύνατος ὁ ἕπω . Cf . [ Ammonius ] in Aristot . Analyt . pr . ( Comm . graec . Vol . IV , 6 ) p . 50 , 13 Wal . － Philoponus ad Anal . pr . f . 42 b notabilia sunt verba : ὁ γάρ οὗτος , δεικτικός ὑπάρχω , εἰμί τίς πρᾶγμα σημαίνω , ὁ δέ θνήσκω μή εἰμί · ὁ δέ εἰμί ἀδύνατος μή εἰμί . ὁ ἄρα θνήσκω οὗτος ἀδύνατος .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 202b
Proclus in Plat . Parmen . Vol . IV p . 103 ed . Cousin . εἰ δέ τις τοσούτων εἰς ἐξέτασιν προκειμένων εἰς τὴν Στωϊκὴν τερθρείαν ἀπάγοι τὸν λόγον , ζητῶν εἰ δυνατῷ ἀδύνατον ἀκολουθεῖ τὸ εἰ τέθνηκε Δίων εἰς μέσον φέρων · εἰ οὖν τις καὶ τῶν τοιούτων ἀπόρων ἐθέλοι ποιεῖσθαι μνήμην , ἱκανῶς ὑπὸ τῶν Περιπατητικῶν ἐξητασμένων , ῥᾷδιον ἀπαντάν .
Lemmas: Proclus in Plat . Parmen . Vol . IV p . 103 ed . Cousin . εἰμί δέ τις τοσοῦτος εἰς ἐξέτασις πρόκειμαι εἰς ὁ στωϊκός τερθρεία ἀπάγω ὁ λόγος , ζητέω εἰμί δυνατός ἀδύνατος ἀκολουθέω ὁ εἰμί θνῄσκω Δίων εἰς μέσος φέρω · εἰμί οὖν τις καί ὁ τοιοῦτος ἄπορος ἐθέλω ποιέω μνήμη , ἱκανῶς ὑπό ὁ περιπατητικός ἐξετάζω , ῥᾴδιος ἀπαντάω .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 203
Diocles Magnes apud Diog . Laërt . VII 68 . τῶν ἀξιωμάτων τὰ μέν ἐστιν ἁπλᾶ , τὰ δ’ οὐχ ἁπλᾶ , ὥς φασιν οἱ περὶ Χρύσιππον καὶ Ἀρχέδημον καὶ Ἀθηνόδωρον καὶ Ἀντίπατρον καὶ Κρίνιν · ἁπλᾶ μὲν οὖν ἐστι τὰ συνεστῶτα ἐξ ἀξιώματος μὴ διαφορουμένου [ ἢ ἐξ ἀξιωμάτων ] , οἶον τὸ ἡμέρα ἐστίν . οὐχ ἁπλᾶ δέ ἐστι τὰ συνεστῶτα ἐξ ἀξιώματος διαφορουμένου ἢ ἐξ ἀξιωμάτων , ἐξ ἀξιώματος μὲν διαφορουμένου , οἷον εἰ ἡμέρα ἐστίν , ⟨ ἡμέρα ἐστίν ⟩ . ἐξ ἀξιωμάτων δέ , οἷον εἰ ἡμέρα ἐστί , φῶς ἐστί .
Lemmas: Diocles Magnes apud Diog . Laërt . VII 68 . ὁ ἀξίωμα ὁ μέν εἰμί ἁπλόος , ὁ δέ οὐ ἁπλόος , ὅς φημί ὁ περί Χρύσιππος καί Ἀρχέδημος καί Ἀθηνόδωρος καί Ἀντίπατρος καί Κρῖνις · ἁπλόος μέν οὖν εἰμί ὁ συνίστημι ἐκ ἀξίωμα μή διαφορέω [ ἢ ἐκ ἀξίωμα ] , οἶος ὁ ἡμέρα εἰμί . οὐ ἁπλόος δέ εἰμί ὁ συνίστημι ἐκ ἀξίωμα διαφορέω ἢ ἐκ ἀξίωμα , ἐκ ἀξίωμα μέν διαφορέω , οἷος εἰμί ἡμέρα εἰμί , ⟨ ἡμέρα εἰμί ⟩ . ἐκ ἀξίωμα δέ , οἷος εἰμί ἡμέρα εἰμί , φάος εἰμί .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 204
Diocles Magnes apud Diog . Laërt . VII 69 . ἐν δὲ τοῖς ἁπλοῖς ἀξιώμασίν ἐστι τὸ ἀποφατικὸν καὶ τὸ ἀρνητικὸν καὶ τὸ στερητικὸν καὶ τὸ κατηγορικὸν καὶ τὸ καταγορευτικὸν καὶ τὸ ἀόριστον . — — ⟨ καὶ ἀποφατικὸν μὲν ⟩ οἷον οὐχὶ ἡμέρα ἐστίν . εἶδος δὲ τούτου τὸ ὑπεραποφατικόν . ὑπεραποφατικὸν δέ ἐστιν ἀποφατικὸν ἀποφατικοῦ , οἷον οὐχὶ ἡμέρα ⟨ οὐκ ⟩ ἔστι . τίθησι δὲ τὸ ἡμέρα ἐστίν . ἀρνητικὸν δέ ἐστι τὸ συνεστὸς ἐξ ἀρνητικοῦ μορίου καὶ κατηγορήματος , οἷον οὐδεὶς περιπατεῖ . στερητικὸν δέ ἐστι τὸ συνεστὸς ἐκ στερητικοῦ μορίου καὶ ἀξιώματος κατὰ δύναμιν , οἷον ἀφιλάνθρωπός ἐστιν οὗτος . κατηγορικὸν δέ ἐστι τὸ συνεστὸς ἐκ πτώσεως ὀρθῆς καὶ κατηγορήματος , οἷον Δίων περιπατεῖ . καταγορευτικὸν δέ ἐστι τὸ συνεστὸς ἐκ πτώσεως ὀρθῆς δεικτικῆς καὶ κατηγορήματος , οἷον οὗτος περιπατεῖ . ἀόριστον δέ ἐστι τὸ συνεστὸς ἐξ ἀορίστου μορίου ἢ ἀορίστων μορίων ⟨ καὶ κατηγορήματος ⟩ , οἷον τὶς περιπατεῖ , ἐκεῖνος κινεῖται .
Lemmas: Diocles Magnes apud Diog . Laërt . VII 69 . ἐν δέ ὁ ἁπλόος ἀξίωμα εἰμί ὁ ἀποφατικός καί ὁ ἀρνητικός καί ὁ στερητικός καί ὁ κατηγορικός καί ὁ καταγορευτικός καί ὁ ἀόριστος . — — ⟨ καί ἀποφατικός μέν ⟩ οἷος οὐ ἡμέρα εἰμί . εἶδος δέ οὗτος ὁ ὑπεραποφατικός . ὑπεραποφατικός δέ εἰμί ἀποφατικός ἀποφατικός , οἷος οὐ ἡμέρα ⟨ οὐ ⟩ εἰμί . τίθημι δέ ὁ ἡμέρα εἰμί . ἀρνητικός δέ εἰμί ὁ συνίστημι ἐκ ἀρνητικός μόριον καί κατηγόρημα , οἷος οὐδείς περιπατέω . στερητικός δέ εἰμί ὁ συνίστημι ἐκ στερητικός μόριον καί ἀξίωμα κατά δύναμις , οἷος ἀφιλάνθρωπος εἰμί οὗτος . κατηγορικός δέ εἰμί ὁ συνίστημι ἐκ πτῶσις ὀρθός καί κατηγόρημα , οἷος Δίων περιπατέω . καταγορευτικός δέ εἰμί ὁ συνίστημι ἐκ πτῶσις ὀρθός δεικτικός καί κατηγόρημα , οἷος οὗτος περιπατέω . ἀόριστος δέ εἰμί ὁ συνίστημι ἐκ ἀόριστος μόριον ἢ ἀόριστος μόριον ⟨ καί κατηγόρημα ⟩ , οἷος τις περιπατέω , ἐκεῖνος κινέω .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 204a
[ Apuleius ] περὶ ἑρμηνείας 266 ( p . 2 , 9 Goldb . ) . aliae dedicativae sunt ( scil . propositiones ) quae dedicant aliquid de quopiam , ut virtus bonum est — — aliae abdicatiae , quae abdicant aliquid de quopiam , ut voluptas non est bonum — — at Stoici hanc quoque dedicativum putant , cum inquiunt : evenit cuidam voluptati bonum non esse ; ergo dedicat , quid evenerit ei , id est , quid sit . idcirco dedicativa , inquiunt , est , quia et in quo negavit esse , dedicat id , quod non videtur esse . Solum autem abdicativum vocant , cui negativa particula praeponitur . Cf . Boëth . ad Arist . de interpr . p . 383 ed . Bas .
Lemmas: [ Apuleius ] περί ἑρμηνεία 266 ( p . 2 , 9 Goldb . ) . aliae dedicativae sunt ( scil . propositiones ) quae dedicant aliquid de quopiam , ut virtus bonum est — — aliae abdicatiae , quae abdicant aliquid de quopiam , ut voluptas non est bonum — — at Stoici hanc quoque dedicativum putant , cum inquiunt : evenit cuidam voluptati bonum non esse ; ergo dedicat , quid evenerit ei , id est , quid sit . idcirco dedicativa , inquiunt , est , quia et in quo negavit esse , dedicat id , quod non videtur esse . Solum autem abdicativum vocant , cui negativa particula praeponitur . Cf . Boëth . ad Arist . de interpr . p . 383 ed . Bas .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 206
Alexander Aphrod . apud Simplicium in Aristot . phys . p . 1299 , 36 Diels . ἐκ δὴ τούτων τῶν λόγων , φησὶν ὁ Ἀλέξανδρος , δυνατὸν ὁρμώμενον δεικνύναι τὰ παρὰ τοῖς Στωϊκοῖς ἀξιώματα , ἃ μεταπίπτοντά τινες λέγουσιν ἀπεριγράφως , μὴ ὄντα τοιαῦτα · ἔστι δὲ ταῦτα τοιαῦτα · εἰ ζῇ Δίων , ζήσεται Δίων . τοῦτο γὰρ εἰ καὶ ἀληθές ἐστι νῦν , ἀρχόμενον ἀπὸ ἀληθοῦς τοῦ ζῇ Δίων καὶ λῆγον εἰς ἀληθὲς τὸ ζήσεται , ἀλλ’ ἔσται ποτέ , ὅτε τῆς προσλήψεως ἀληθοῦς οὔσης τῆς ἀλλὰ μὴν ζῇ Δίων μεταπεσεῖται τὸ συνημμένον εἰς ψεῦδος τῷ ἔσεσθαί ποτε , ὅτε ἀληθοῦς ὄντος ἔτι τοῦ ζῇ Δίων οὐκ ἔσται ἀληθὲς τὸ καὶ ζήσεται , οὗ μὴ ὄντος ἀληθοῦς τὸ ὅλον συνημμένον γίνοιτο ἂν ψεῦδος μεταπῖπτον · οὐ γὰρ ἀεί , ὅτε τὸ ζῇ ἀληθές , καὶ τὸ ζήσεται , ἐπεὶ οὕτως ἀθάνατος ἂν εἴη ὁ Δίων . οὐ μὴν ἔσται ὁρίσαντας εἰπεῖν , πότε · οὐκ ἀληθὲς ἔσται ζῶντος αὐτοῦ τὸ ζήσεται . διὸ καὶ ἐν ἀπεριγράφῳ καὶ ἀορίστῳ χρόνῳ λέγουσι γίνεσθαι τὴν τῶν τοιούτων ἀξιωμάτων μετάπτωσιν .
Lemmas: Alexander Aphrod . apud Simplicium in Aristot . phys . p . 1299 , 36 Diels . ἐκ δή οὗτος ὁ λόγος , φημί ὁ Ἀλέξανδρος , δυνατός ὁρμάω δείκνυμι ὁ παρά ὁ Στωϊκός ἀξίωμα , ὁ μεταπίπτω τις λέγω ἀπερίγραφος , μή εἰμί τοιοῦτος · εἰμί δέ οὗτος τοιοῦτος · εἰμί ζῶ Δίων , ζῶ Δίων . οὗτος γάρ εἰμί καί ἀληθής εἰμί νῦν , ἄρχω ἀπό ἀληθής ὁ ζῶ Δίων καί λήγω εἰς ἀληθής ὁ ζῶ , ἀλλά εἰμί ποτός , ὅτε ὁ πρόσληψις ἀληθής εἰμί ὁ ἀλλά μήv ζῶ Δίων μεταπίπτω ὁ συνάπτω εἰς ψεῦδος ὁ εἰμί ποτός , ὅτε ἀληθής εἰμί ἔτι ὁ ζῶ Δίων οὐ εἰμί ἀληθής ὁ καί ζῶ , ὅς μή εἰμί ἀληθής ὁ ὅλος συνάπτω γίγνομαι εἄν ψεῦδος μεταπίπτω · οὖον γάρ ἀεί , ὅτε ὁ ζῶ ἀληθής , καί ὁ ζῶ , ἐπεί οὕτως ἀθάνατος εἄν εἰμί ὁ Δίων . οὖον μήv εἰμί ὁρίζω εἶπον , πότε · οὐ ἀληθής εἰμί ζῶ αὐτός ὁ ζῶ . διό καί ἐν ἀπερίγραφος καί ἀόριστος χρόνος λέγω γίγνομαι ὁ ὁ τοιοῦτος ἀξίωμα μετάπτωσις .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 206a
Dionysius Halicarn . de compos . verb . p . 31 . Re . Ἔγωγ’ οὖν ὅτε διέγνων συντάττεσθαι ταύτην τὴν ὑπόθεσιν , ἐζήτουν εἴ τι τοῖς πρότερον εἴρηται περὶ αὐτῆς , καὶ μάλιστα τοῖς ἀπὸ τῆς Στοᾶς φιλοσόφοις εἰδὼς τοὺς ἄνδρας οὐ μικρὰν φροντίδα τοῦ λεκτικοῦ τόπου πεποιημένους . δεῖ γὰρ αὐτοῖς τἀληθῆ μαρτυρεῖν . οὐδαμῆ δ’ οὐδὲν ὑπ’ οὐδενὸς εὑρὼν τῶν ὀνόματος ἠξιωμένων οὔτε μεῖζον οὔτ’ ἔλαττον συναχθὲν εἰς ἣν ἐγὼ προῄρημαι πραγματείαν , ἃς δὲ Χρύσιππος καταλέλοιπε συντάξεις διττάς , ἐπιγραφὴν ἐχούσας Περὶ τῆς συντάξεως τῶν τοῦ λόγου μερῶν οὐ ῥητορικὴν θεωρίαν ἐχούσας , ἀλλὰ διαλεκτικήν , ὡς ἴσασιν οἱ τὰς βίβλους ἀνεγνωκότες , ὑπὲρ ἀξιωμάτων συντάξεως , ἀληθῶν τε καὶ ψευδῶν καὶ δυνατῶν καὶ ἀδυνάτων , ἐνδεχομένων τε καὶ μεταπιπτόντων καὶ ἀμφιβόλων καὶ ἄλλων τινῶν τοιουτοτρόπων , οὐδεμίαν οὔτε χρείαν οὔτ’ ὠφέλειαν τοῖς πολιτικοῖς λόγοις συμβαλλομένων , εἰς γοῦν ἡδονὴν ἢ κάλλος ἑρμηνείας , ὧν δεῖ στοχάζεσθαι τὴν σύνθεσιν · ταύτης μὲν τῆς πραγματείας ἀπέστην . Huc pertinent ex libris Chrysippi : Περὶ τῶν οὐχ ἁπλῶν ἀξιωμάτων αʹ . Περὶ τοῦ συμπεπλεγμένου πρὸς Ἀθηνάδην βʹ . Περὶ ἀληθοῦς διεζευγμένου πρὸς Γοργιππίδην αʹ . Περὶ ἀληθοῦς συνημμένου πρὸς Γοργιππίδην δʹ . Πρὸς τὸ περὶ ἀκολούθων αʹ .
Lemmas: Dionysius Halicarn . de compos . verb . p . 31 . Re . ἐγώ οὖν ὅτε διαγιγνώσκω συντάσσω οὗτος ὁ ὑπόθεσις , ζητέω εἰμί τίς ὁ πρότερος εἴρω περί αὐτός , καί μάλιστα ὁ ἀπό ὁ Στοά φιλόσοφος εἰδοί ὁ ἀνήρ οὖον μικρός φροντίς ὁ λεκτικός τόπος ποιέω . δεῖ γάρ αὐτός τἀληθῆ μαρτυρέω . οὐδαμῆ δέ οὐδείς ὑπό οὐδείς εὑρίσκω ὁ ὄνομα ἀξιόω οὔτε μείζων οὔτε μικρός συνάγω εἰς ὅς ἐγώ προαιρέω πραγματεία , ὅς δέ Χρύσιππος καταλείπω συντάσσω διττός , ἐπιγραφή ἔχω περι ὁ σύνταξις ὁ ὁ λόγος μέρος οὖον ῥητορική θεωρία ἔχω , ἀλλά διαλεκτική , ὡς οἶδα ὁ ὁ Βίβλος ἀναγιγνώσκω , ὑπέρ ἀξίωμα σύνταξις , ἀληθής τε καί ψευδής καί δυνατός καί ἀδύνατος , ἐνδέχομαι τε καί μεταπίπτω καί ἀμφίβολος καί ἄλλος τις τοιουτότροπος , οὐδείς οὔτε χρεία οὔτε ὠφέλεια ὁ πολιτικός λόγος συμβάλλω , εἰς γοῦν ἡδονά ἢ κάλλος ἑρμηνεία , ὅς δεῖ στοχάζομαι ὁ σύνθεσις · οὗτος μέν ὁ πραγματεία ἀφίστημι . Huc pertinent ex libris Chrysippi : περι ὁ οὐ ἁπλόος ἀξίωμα ὅς . περι ὁ συμπλέκω πρός Ἀθηνάδης βε . περι ἀληθής διαζεύγνυμαι πρός Γοργιππίδης ὅς . περι ἀληθής συνάπτω πρός Γοργιππίδης δέ . πρός ὁ περί ἀκόλουθος ὅς .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 207
Diocles Magnes apud Diog . Laërt . VII 71 . τῶν δ’ οὐχ ἁπλῶν ἀξιωμάτων συνημμένον μέν ἐστιν , ὡς ὁ Χρύσιππος ἐν ταῖς διαλεκτικαῖς φησι καὶ Διογένης ἐν τῇ διαλεκτικῇ τέχνῃ , τὸ συνεστὸς διὰ τοῦ εἰ συναπτικοῦ συνδέσμου · ἐπαγγέλλεται δὲ ὁ σύνδεσμος οὗτος ἀκολουθεῖν τὸ δεύτερον τῷ πρώτῳ , οἷον εἰ ἡμέρα ἐστί , φῶς ἐστι . ( Deinde definitur τὸ παρασυνημμένον , ὡς ὁ Κρίνις φησίν ἐν τῇ διαλεκτικῇ τέχνῃ ) . 72 . συμπεπλεγμένον δέ ἐστιν ἀξίωμα ὃ ὑπό τινων συμπλεκτικῶν συνδέσμων συμπέπλεκται , οἷον καὶ ἡμέρα ἐστὶ καὶ φῶς ἐστι . διεζευγμένον δέ ἐστιν , ὃ ὑπὸ τοῦ ἤτοι διαζευκτικοῦ συνδέσμου διέζευκται , οἶον , ἤτοι ἡμέρα ἐστὶν ἢ νύξ ἐστιν . ἐπαγγέλλεται δὲ ὁ σύνδεσμος οὗτος τὸ ἕτερον τῶν ἀξιωμάτων ψεῦδος εἶναι . αἰτιῶδες δέ ἐστιν ἀξίωμα τὸ συντασσόμενον διὰ τοῦ διότι , οἷον διότι ἡμέρα ἐστί , φῶς ἐστίν . οἱονεὶ γὰρ αἴτιόν ἐστι τὸ πρῶτον τοῦ δευτέρου . διασαφοῦν δὲ τὸ μᾶλλον ἀξίωμά ἐστι τὸ συνταττόμενον ὑπὸ τοῦ διασαφοῦντος τὸ μᾶλλον συνδέσμου καὶ τοῦ ⟨ ἢ ⟩ μέσου τῶν ἀξιωμάτων τασσομένου , οἷον μᾶλλον ἡμέρα ἐστὶν ἢ νύξ ἐστιν . διασαφοῦν δὲ τὸ ἧττον ἀξίωμά ἐστι τὸ ἐναντίον τῷ προκειμένῳ , οἷον ἧττον νύξ ἐστιν ἢ ἡμέρα ἐστίν .
Lemmas: Diocles Magnes apud Diog . Laërt . VII 71 . ὁ δέ οὐ ἁπλόος ἀξίωμα συνάπτω μέν εἰμί , ὡς ὁ Χρύσιππος ἐν ὁ διαλεκτική φημί καί Διογένης ἐν ὁ διαλεκτική τέχνη , ὁ συνίστημι διά ὁ εἰμί συναπτικός σύνδεσμος · ἐπαγγέλλω δέ ὁ σύνδεσμος οὗτος ἀκολουθέω ὁ δύο ὁ πρῶτος , οἷος εἰμί ἡμέρα εἰμί , φάος εἰμί . ( Deinde definitur ὁ παρασυνάπτω , ὡς ὁ Κρίνις φημί ἐν ὁ διαλεκτική τέχνη ) . 72 . συμπλέκω δέ εἰμί ἀξίωμα ὅς ὑπό τίνω συμπλεκτικός σύνδεσμος συμπλέκω , οἷος καί ἡμέρα εἰμί καί φάος εἰμί . διαζεύγνυμαι δέ εἰμί , ὅς ὑπό ὁ ἤτοι διαζευκτικός σύνδεσμος διαζεύγνυμαι , οἶος , ἤτοι ἡμέρα εἰμί ἢ νύξ εἰμί . ἐπαγγέλλω δέ ὁ σύνδεσμος οὗτος ὁ ἕτερος ὁ ἀξίωμα ψεῦδος εἰμί . αἰτιώδης δέ εἰμί ἀξίωμα ὁ συντάσσω διά ὁ διότι , οἷος διότι ἡμέρα εἰμί , φάος εἰμί . οἱονεί γάρ αἴτιος εἰμί ὁ πρῶτος ὁ δύο . διασαφέω δέ ὁ μᾶλλον ἀξίωμα εἰμί ὁ συντάσσω ὑπό ὁ διασαφέω ὁ μᾶλλον σύνδεσμος καί ὁ ⟨ ἢ ⟩ μέσος ὁ ἀξίωμα τάσσω , οἷος μᾶλλον ἡμέρα εἰμί ἢ νύξ εἰμί . διασαφέω δέ ὁ κακός ἀξίωμα εἰμί ὁ ἐναντίος ὁ πρόκειμαι , οἷος κακός νύξ εἰμί ἢ ἡμέρα εἰμί .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 208
Galenus introductio dialectica 4 p . 10 , 13 Kalbfl . εἰ δὲ ἐφ’ ἑτέρων λέγοιτο ⟨ ἡ ⟩ φωνὴ , ⟨ ἂ ⟩ μήτε ἀκολουθίαν ἔχει πρὸς ἄλληλα μήτε μάχην ἀποφατικήν , συμπεπλεγμένον καλέσομεν τὸ τοιοῦτον ἀξίωμα , καθάπερ ἐπὶ τοῦ Δίων περιπατεῖ καὶ Θέων διαλέγεται . ταυτὶ γὰρ οὔτε μάχην οὔτε ἀκολουθίαν ἔχοντα κατὰ συμπλοκὴν ἑρμηνεύεται . διὸ κἀπειδὰν ἀποφάσκωμεν αὐτά , τὸν λόγον ἐκεῖνον ἤτοι γε ἀποφατικὴν συμπλοκὴν ἢ ἀποφατικὸν εἷναι συμπεπλεγμένον φήσομεν · οὐδὲν γὰρ πρὸς τὸ παρὸν διαφέρει συμπεπλεγμένον λέγειν ἀποφατικὸν ἢ συμπλοκήν . — — ἀλλ’ οἱ περὶ Χρύσιππον , κἀνταῦθα τῇ λέξει μᾶλλον ἢ τοῖς πράγμασι προσέχοντες τὸν νοῦν , ἅπαντα τὰ διὰ τῶν συμπλεκτιαῶν καλουμένων συνδέσμων συνιστάμενα κἂν ἐκ μαχομένων ἢ ἀκολούθων , συμπεπλεγμένα καλοῦσιν , ἐν οἷς μὲν ἔγκειταί τις ἀκρίβεια διδασκαλίας , ἀμελῶς χρώμενοι τοῖς ὀνόμασιν , ἐν οἷς δὲ οὐδὲν διαφέρον αἱ φωναὶ σημαίνουσιν , αὐτοὶ νομοθετοῦντες ἴδια σημαινόμενα etc .
Lemmas: Galenus introductio dialectica 4 p . 10 , 13 Kalbfl . εἰμί δέ ἐπί ἕτερος λέγω ⟨ ὁ ⟩ φωνή , ⟨ ὅς ⟩ μήτε ἀκολουθία ἔχω πρός ἀλλήλων μήτε μάχη ἀποφατικός , συμπλέκω καλέω ὁ τοιοῦτος ἀξίωμα , καθάπερ ἐπί ὁ Δίων περιπατέω καί Θέων διαλέγω . οὗτος γάρ οὔτε μάχη οὔτε ἀκολουθία ἔχω κατά συμπλοκή ἑρμηνεύω . διό ἐπειδάν ἀποφάσκω αὐτός , ὁ λόγος ἐκεῖνος ἤτοι γε ἀποφατικός συμπλοκή ἢ ἀποφατικός ἵημι συμπλέκω φημί · οὐδείς γάρ πρός ὁ πάρειμι διαφέρω συμπλέκω λέγω ἀποφατικός ἢ συμπλοκή . — — ἀλλά ὁ περί Χρύσιππος , ἐνταῦθα ὁ λέγω μᾶλλον ἢ ὁ πρᾶγμα προσέχω ὁ νόος , ἅπας ὁ διά ὁ συμπλεκτιος καλέω σύνδεσμος συνιστάω κἀν ἐκ μάχομαι ἢ ἀκόλουθος , συμπλέκω καλέω , ἐν ὅς μέν ἔγκειμαι τις ἀκρίβεια διδασκαλία , ἀμελής χράω ὁ ὄνομα , ἐν ὅς δέ οὐδείς διαφέρω ὁ φωνή σημαίνω , αὐτός νομοθετέω ἴδιος σημαίνω etc .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 209
Dexippus in Aristot . categ . p . 22 , 18 Busse . φαμὲν δὴ ὅτι οἱ μόνην συμπλοκὴν τὴν μετὰ συμπλεκτικοῦ συνδέσμου προφορὰν λέγοντες τοῖς Στωϊκοῖς ἐπακολουθοῦσιν , ὧν ἀρχαιότερος Ἀριστοτέλης καὶ τῇ τῶν πρεσβυτέρων συνηθείᾳ χρώμενος , οἵτινες τὴν τῶν πλειόνων μερῶν τοῦ λόγου σύνοδον συμπλοκὴν ὠνόμαζον .
Lemmas: Dexippus in Aristot . categ . p . 22 , 18 Busse . φημί δή ὅτι ὁ μόνος συμπλοκή ὁ μετά συμπλεκτικός σύνδεσμος προφορά λέγω ὁ Στωϊκός ἐπακολουθέω , ὅς ἀρχαῖος Ἀριστοτέλης καί ὁ ὁ πρέσβυς συνήθεια χράω , ὅστις ὁ ὁ πλείων μέρος ὁ λόγος σύνοδος συμπλοκή ὀνομάζω .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 210
Plutarchus de Stoic . repugn . cp . 29 p . 1047c . Ἀλλὰ μὴν αὐτὸς ( sc . Chrysippus ) τὰς διὰ δέκα ἀξιωμάτων συμπλοκὰς πλήθει φησὶν ὑπερβάλλειν ἑκατὸν μυριάδας , οὔτε δι’ αὑτοῦ ζητήσας ἐπιμελῶς οὔτε διὰ τῶν ἐμπείρων τὸ ἀληθὲς ἱστορήσας etc . — — Χρύσιππον δὲ πάντες ἐλέγχουσιν οἱ ἀριθμητικοί . ὧν καὶ Ἵππαρχός ἐστιν , ἀποδεικνύων τὸ διάπτωμα τοῦ λογισμοῦ παμμέγεθες αὐτῷ γεγονός · εἴγε τὸ μὲν καταφατικὸν ποιεῖ συμπεπλεγμένων ἀξιωμάτων μυριάδας δέκα , καὶ πρὸς ταύταις τρισχίλια τεσσαράκοντα ἐννέα , τὸ δ’ ἀποφατικὸν ἐννακόσια πεντήκοντα δύο πρὸς τριάκοντα καὶ μιᾷ μυριάσι . Cf . Plut . Quaest . Conviv . VIII 9 , ubi eadem fere verba recurrunt .
Lemmas: Plutarchus de Stoic . repugn . cp . 29 p . 1047c . ἀλλά μήv αὐτός ( sc . Chrysippus ) ὁ διά δέκα ἀξίωμα συμπλοκή πλῆθος φημί ὑπερβάλλω ἑκατόν μυριάς , οὔτε διά αὐτός ζητέω ἐπιμελής οὔτε διά ὁ ἔμπειρος ὁ ἀληθής ἱστορέω etc . — — Χρύσιππος δέ πᾶς ἐλέγχω ὁ ἀριθμητικός . ὅς καί Ἵππαρχος εἰμί , ἀποδείκνυμι ὁ διάπτωμα ὁ λογισμός παμμεγέθης αὐτός γίγνομαι · εἰ ὁ μέν καταφατικός ποιέω συμπλέκω ἀξίωμα μυριάς δέκα , καί πρός οὗτος τρισχίλιοι τεσσαράκοντα ἐννέα , ὁ δέ ἀποφατικός ἐνακόσιοι πεντήκοντα δύο πρός τριάκοντα καί εἷς μυριάς . Cf . Plut . Quaest . Conviv . VIII 9 , ubi eadem fere verba recurrunt .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 211
Sextus adv . math . VIII 124 . ἐνέσται δὲ ἀπὸ τούτων καὶ ἐπὶ τὰ συμπεπλεγμένα καὶ ἐπὶ τὰ διεζευγμένα κοινῶς τε ἐπὶ τὰ λοιπὰ εἴδη τῶν οὐχ ἁπλῶν ἀξιωμάτων διαβαίνειν . － ὅταν λέγωσιν ὑγιὲς εἶναι συμπεπλεγμένον τὸ πάντ’ ἔχον ἐν αὑτῷ ἀληθῆ , οἷον τὸ ἡμέρα ἐστί καὶ φῶς ἐστι , ψεῦδος δὲ τὸ ἔχον ψεῦδος . Haec impugnat Sextus , deinde pergit 128 . ἀλλ’ ὥσπερ ἐν τῷ βίῳ , φασί , τὸ κατὰ μὲν τὰ πλεῖστα μέρη ὑγιὲς ἱμάτιον , κατ’ ὀλίγον δὲ διεῤῥωγὸς οὐκ ἀπὸ τῶν πλείστων καὶ ὑγιῶν μερῶν ὑγιὲς εἶναι λέγομεν , ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ ὀλίγου καὶ διεῤῥωγότος διεῤῥωγός , οὕτω καὶ τὸ συμπεπλεγμένον , κἂν ἓν μόνον ἔχῃ ψεῦδος , πλείονα δὲ ἀληθῆ , λεχθήσεται τὸ ὅλον ἀπὸ τοῦ ἑνὸς ψεῦδος .
Lemmas: Sextus adv . math . VIII 124 . ἔνειμι δέ ἀπό οὗτος καί ἐπί ὁ συμπλέκω καί ἐπί ὁ διαζεύγνυμαι κοινῶς τε ἐπί ὁ λοιπάς εἶδος ὁ οὐ ἁπλόος ἀξίωμα διαβαίνω . － ὅταν λέγω ὑγιής εἰμί συμπλέκω ὁ πᾶς ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ἀληθής , οἷος ὁ ἡμέρα εἰμί καί φάος εἰμί , ψεῦδος δέ ὁ ἔχω ψεῦδος . Haec impugnat Sextus , deinde pergit 128 . ἀλλά ὥσπερ ἐν ὁ βίος , φημί , ὁ κατά μέν ὁ πλεῖστος μέρος ὑγιής ἱμάτιον , κατά ὀλίγος δέ διαρρήγνυμι οὐ ἀπό ὁ πλεῖστος καί ὑγιής μέρος ὑγιής εἰμί λέγω , ἀλλά ἀπό ὁ ὀλίγος καί διαρρήγνυμι διαρρήγνυμι , οὗτος καί ὁ συμπλέκω , κἀν εἷς μόνος ἔχω ψεῦδος , πλείων δέ ἀληθής , λέγω ὁ ὅλος ἀπό ὁ εἷς ψεῦδος .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 212
Galenus de simplic . medicam . II 16 . Vol . XI p . 499 K . τὴν ὑποθετικὴν πρότασιν , ἣν οἱ περὶ τὸν Χρύσιππον ἀξίωμα συνημμένον ὀνομάζουσιν .
Lemmas: Galenus de simplic . medicam . II 16 . Vol . XI p . 499 K . ὁ ὑποθετικός πρότασις , ὅς ὁ περί ὁ Χρύσιππος ἀξίωμα συνάπτω ὀνομάζω .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 213
Gellius Noct . Att . XVI 8 , 9 . Sed quod Graeci συνημμένον ἀξίωμα dicunt — — id － tale est : si Plato ambulat , Plato movetur , si dies est , sol super terras est . Item quod illi συμπεπλεγμένον , nos vel coniunctum vel copulatum dicimus , quod est eiusdemmodi : P . Scipio , Pauli filius , et bis consul fuit et triumphavit et censura functus est et collega in censura L . Mummi fuit . In omni autem coniuncto si unum est mendacium , etiamsi cetera vera sunt , totum esse mendacium dicitur .
Lemmas: Gellius Noct . Att . XVI 8 , 9 . Sed quod Graeci συνάπτω ἀξίωμα dicunt — — id － tale est : si Plato ambulat , Plato movetur , si dies est , sol super terras est . Item quod illi συμπλέκω , nos vel coniunctum vel copulatum dicimus , quod est eiusdemmodi : P . Scipio , Pauli filius , et bis consul fuit et triumphavit et censura functus est et collega in censura L . Mummi fuit . In omni autem coniuncto si unum est mendacium , etiamsi cetera vera sunt , totum esse mendacium dicitur .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 214
Sextus adv . math . VIII 88 . οὐ πάνυ δέ γε δύνανται παραστῆσαι τὸ ἀντικείμενον ἡμῖν οἱ Στωϊκοί . － φασὶ γὰρ · ἀντικείμενά ἐστιν ὧν τὸ ἕτερον τοῦ ἑτέρου ἀποφάσει πλεονάζει , οἷον · ἡμέρα ἐστίν － οὐχ ἡμέρα ἐστίν . τοῦ γὰρ ἡμέρα ἐστίν’ ἀξιώματος τὸ 'οὐχ ἡμέρα ἐστίν’ ἀποφάσει πλεονάζει τῇ οὐχί' , καὶ διὰ τοῦτ’ ἀντικείμενόν ἐστιν ἐκείνῳ . ἀλλ' εἰ τοῦτ’ ἐστι τὸ ἀντικείμενον , ἔσται καὶ τὰ τοιαῦτα ἀντικείμενα τό τε 'ἡμέρα ἐστίν ⟨ καὶ φῶς ἐστίν’ καὶ τὸ 'ἡμέρα ἐστίν ⟩ καὶ οὐχὶ φῶς ἐστιν.’ τοῦ γὰρ ἡμέρα ⟨ ἐστίν καὶ φῶς ⟩ ἐστιν ἀξιώματος ἀποφάσει πλεονάζει τὸ ⟨ ἡμέρα ἐστίν καὶ ⟩ οὐχὶ φῶς ἐστιν . οὐχὶ δέ γε κατ’ αὐτοὺς ταῦτα ἀντικείμενά ἐστιν · οὐκ ἄρα ἀντικείμενά ἐστιν ⟨ ὧν ⟩ τὸ ἕτερον τοῦ ἑτέρου ἀποφάσει πλεονάζει . ναί φασιν , ἀλλὰ σὺν τούτῳ ἀντικείμενά ἐστι , σὺν τῷ τὴν ἀπόφασιν προτετάχθαι τοῦ ἑτέρου · τότε γὰρ κυριεύει τοῦ ὅλου ἀξιώματος · ἐπὶ δὲ τοῦ ἡμέρα ἐστὶν καὶ οὐχὶ φῶς ἐστίν μέρος οὖσα τοῦ παντός , οὐ κυριεύει πρὸς τὸ ἀποφατικὸν ποιῆσαι τὸ πᾶν .
Lemmas: Sextus adv . math . VIII 88 . οὖον πάνυ δέ γε δύναμαι παρίστημι ὁ ἀντίκειμαι ἐγώ ὁ Στωϊκός . － φημί γάρ · ἀντίκειμαι εἰμί ὅς ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος ἀπόφασις πλεονάζω , οἷος · ἡμέρα εἰμί － οὐ ἡμέρα εἰμί . ὁ γάρ ἡμέρα εἰμί ἀξίωμα ὁ οὐ ἡμέρα εἰμί ἀπόφασις πλεονάζω ὁ οὐχί' , καί διά οὗτος ἀντίκειμαι εἰμί ἐκεῖνος . ἀλλά εἰμί οὗτος εἰμί ὁ ἀντίκειμαι , εἰμί καί ὁ τοιοῦτος ἀντίκειμαι ὁ τε ἡμέρα εἰμί ⟨ καί φάος εἰμί καί ὁ ἡμέρα εἰμί ⟩ καί οὐ φάος εἰμί ὁ γάρ ἡμέρα ⟨ εἰμί καί φάος ⟩ εἰμί ἀξίωμα ἀπόφασις πλεονάζω ὁ ⟨ ἡμέρα εἰμί καί ⟩ οὐ φάος εἰμί . οὐ δέ γε κατά αὐτός οὗτος ἀντίκειμαι εἰμί · οὐ ἄρα ἀντίκειμαι εἰμί ⟨ ὅς ⟩ ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος ἀπόφασις πλεονάζω . ναί φημί , ἀλλά σύν οὗτος ἀντίκειμαι εἰμί , σύν ὁ ὁ ἀπόφασις προτάσσω ὁ ἕτερος · τότε γάρ κυριεύω ὁ ὅλος ἀξίωμα · ἐπί δέ ὁ ἡμέρα εἰμί καί οὐ φάος εἰμί μέρος εἰμί ὁ πᾶς , οὖον κυριεύω πρός ὁ ἀποφατικός ποιέω ὁ πᾶς .