chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 891
Galenus de Hipp . et Plat . plac . III 5 ( 122 ) p . 287 Mü . Ἀποχωρήσαντες οὖν ἤδη τῶν τοιούτων , ἴδωμεν ἑξῆς ἅπαντας . οὓς ἐρωτᾷ λόγους , ἐπὶ τὴν ἀρχὴν αὖθις ἀνελθόντες ἅπαντος τοῦ λόγου , πρὸς τὸ μηδὲν παραλθεῖν . παραθήσομαι δὲ τὴν ῥῆσιν ἅπασαν , εἰ καὶ μακροτέρα πώς ἐστιν , ἔχουσαν ὧδε · Τῆς μὲν οὖν ὀργῆς γιγνομένης ἐνταῦθα , εὔλογον καὶ τὰς λοιπὰς ἐπιθυμίας ἐνταῦθ’ εἶναι , καὶ ἤδη τὰ λοιπὰ πάθη καὶ τοὺς διαλογισμοὺς καὶ ὅσα τούτοις ἐστὶ παραπλήσια . σαινόμενοι δὲ φήμῃ οἱ πολλοὶ τούτων , πολλὰ κατὰ τὴν ἀλήθειαν ἐπιλέγουσι τοιαῦτα , ἐχόμενοι τῆς ῥηθείσης φορᾶς · πρῶτον μὲν γάρ , ἵνα πάντες ἐντεῦθεν ἄρξυμαι , κατὰ τοῦτό φασιν ἀναβαίνειν τινῶν τὸν θυμόν , καὶ καταπίνειν τὴν χολήν τινας ἀξιοῦσι , λέγοντές τε καταπίνεσθαί τινα αὐτοῖς σπαράγματα καὶ μὴ καταπίνεσθαι κατὰ τὴν τοιαύτη φορὰν λέγομεν . οὕτω δὲ λέγεται καὶ μηδὲν αὐτοῖς τούτων καταβαίνειν , καὶ ὅτι καταπιὼν τὸ ῥηθὲν ἀπῆλθεν , ὅ τε Ζήνων πρὸς τοὺς ἐπιλαμβανομένους , ὅτι πάντα τὰ ζητούμενα εἰς τὸ στόμα φέρει ἔφησεν , ἀλλ' οὐ πάντα καταπίνεται , οὔτε τῆς καταπόσεως ἄλλως ἂν οἰκειότερον λεγομένης , οὔτε τῆς καταβάσεως τῶν ῥηθέντων , εἰ μὴ περὶ τὸν θώρακα τὸ ἡγεμονικὸν ἡμῶν ἦν , εἰς ὃ ταῦτα πάντα φέρεται . ἐν γοῦν τῇ κεφαλῇ ὄντος αὐτοῦ γελοίως ῥηθήσεται καὶ ἀλλοτρίως καταβαίνειν , ἀναβαίνειν [ δʼ ] ἂν οἶμαι οἰκειότερον αὐτῶν λεγομέων καὶ οὐ καταβαίνειν , τὸν προειρημένον τρόπον τῆς κατὰ τὴν ἀκοὴν αἰσθσεως καταφερομένης περὶ τὴν διάνοιαν , ἐὰν ᾖ περὶ τὸν θώρακα , οἰκείως κατάβασις ῥηθήσεται · ἐὰν δὲ περὶ τὴν κεφαλήν , ἀλλοτριώτερον . Ad haec verba explicanda aliquatenus utilia sunt quae addit G : Τηνικαῦτα γὰρ οἶδα καὶ τὸ μὴ καταβαίνειν ἑαυτοῖς τὰ εἰρημένα λέγοντας τοὺς πολλούς , οὐκ ἐπειδὰν μὴ παρακολουθῶσι μηδὲ μανθάνωσι τῶν λεγομένων , ⟨ ἀλλ' ⟩ ἐπειδὰν λέγηται μέν τινα ὡς ὀργὴν ἢ λύπην ἢ θυμὸν ἤ τι τοιοῦτον πάθος ἐκκαλεσόμεα , μὴ φροντίζῃ δὲ αὐτῆν ὁ ἀκούων μηδὲ κινῆται κατὰ πάθος .
Lemmas: Galenus de Hipp . et Plat . plac . III 5 ( 122 ) p . 287 Mü . ἀποχωρέω οὖν ἤδη ὁ τοιοῦτος , ὁράω ἑξῆς ἅπας . ὅς ἐρωτάω λόγος , ἐπί ὁ ἀρχή αὖθις ἀνέρχομαι ἅπας ὁ λόγος , πρός ὁ μηδείς παρέρχομαι . παρατίθημι δέ ὁ ῥῆσις ἅπας , εἰμί καί μακρός πως εἰμί , ἔχω ὧδε · ὁ μέν οὖν ὀργή γίγνομαι ἐνταῦθα , εὔλογος καί ὁ λοιπάς ἐπιθυμία ἐνταῦθα εἰμί , καί ἤδη ὁ λοιπάς πάθος καί ὁ διαλογισμός καί ὅσος οὗτος εἰμί παραπλήσιος . σαίνω δέ φήμη ὁ πολύς οὗτος , πολύς κατά ὁ ἀλήθεια ἐπιλέγω τοιοῦτος , ἔχω ὁ εἴρω φορός · πρῶτος μέν γάρ , ἵνα πᾶς ἐντεῦθεν ἄρχω , κατά οὗτος φημί ἀναβαίνω τις ὁ θυμός , καί καταπίνω ὁ χολή τις ἀξιόω , λέγω τε καταπίνω τις αὐτός σπάραγμα καί μή καταπίνω κατά ὁ τοιοῦτος φορά λέγω . οὗτος δέ λέγω καί μηδείς αὐτός οὗτος καταβαίνω , καί ὅτι καταπίνω ὁ ἐρώ ἀπέρχομαι , ὅς τε Ζήνων πρός ὁ ἐπιλαμβάνω , ὅτι πᾶς ὁ ζητέω εἰς ὁ στόμα φέρω φημί , ἀλλά οὖον πᾶς καταπίνω , οὔτε ὁ κατάποσις ἄλλως εἄν οἰκεῖος λέγω , οὔτε ὁ κατάβασις ὁ εἴρω , εἰμί μή περί ὁ θώραξ ὁ ἡγεμονικός ἐγώ εἰμί , εἰς ὅς οὗτος πᾶς φέρω . ἐν γοῦν ὁ κεφαλή εἰμί αὐτός γελοῖος εἴρω καί ἀλλότριος καταβαίνω , ἀναβαίνω [ δέ ] εἄν οἴομαι οἰκεῖος αὐτός λέγω καί οὖον καταβαίνω , ὁ προερέω τρόπος ὁ κατά ὁ ἀκοή αἴσθησις καταφέρω περί ὁ διάνοια , ἐάν εἰμί περί ὁ θώραξ , οἰκεῖος κατάβασις εἴρω · ἐάν δέ περί ὁ κεφαλή , ἀλλότριος . Ad haec verba explicanda aliquatenus utilia sunt quae addit G : τηνικαῦτα γάρ οἶδα καί ὁ μή καταβαίνω ἑαυτοῦ ὁ εἴρω λέγω ὁ πολύς , οὐ ἐπειδάν μή παρακολουθέω μηδέ μανθάνω ὁ λέγω , ⟨ ἀλλά ⟩ ἐπειδάν λέγω μέν τις ὡς ὀργή ἢ λύπη ἢ θυμός ἤ τίς τοιοῦτος πάθος ἐκκαλέω , μή φροντίζω δέ αὐτός ὁ ἀκούω μηδέ κινέω κατά πάθος .