chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 239
Sextus adv . math . VIII 411 . οἴονται τοίνυν ( scil . Stoici ) τρεῖς τινας ἀλλήλοις συζυγεῖν λόγους , τόν τε συνακτικὸν καὶ τὸν ἀληθῆ καὶ τὸν ἀποδεικτικόν · ὧν τὸν μὲν ἀποδεικτικὸν πάντως ἀληθῆ τε καὶ συνακτικόν , τὸν δὲ ἀληθῆ πάντως συνακτικὸν μὲν ὑπάρχειν , οὐκ ἐξ ἀνάγκης δὲ καὶ ἀποδεικτικόν , τὸν δὲ συνακτικὸν οὔτε πάντως ἀληθῆ οὔτε πάντως ἀποδεικτικόν . － καὶ ὁ μὲν τοιοῦτος ἡμέρας οὔσης εἰ νύξ ἐστι , σκότος ἐστίν · ἀλλὰ μὴν νύξ ἐστιν · σκότος ἄρα ἐστὶν συνάγει μὲν διὰ τὸ ἐν ὑγιεῖ ἠρωτῆσθαι σχήματι , οὐκ ἔστι δὲ ἀληθής , τὸ δεύτερον λῆμμα ἔχων ψεῦδος , τὴν πρόσληψιν , τὸ ἀλλὰ μὴν νύξ ἐστιν . ὁ δὲ οὕτως ἔχων ἡμέρας οὔσης εἰ ἡμέρα ἐστί , φῶς ἐστιν · ἀλλὰ μὴν ἡμέρα ἐστίν · φῶς ἄρα ἐστίν συνακτικὸς ἄμα ἦν καὶ ἀληθὴς τῷ καὶ ἐν ὑγιεῖ ἠρωτῆσθαι σχήματι καὶ δι’ ἀληθῶν ἀληθὲς συνάγειν . Κρίνεσθαι δέ φασι τὸν συνακτικὸν λόγον ὅτι συνακτικός ἐστιν , ὅταν τῇ διὰ τῶν λημμάτων αὐτοῦ συμπλοκῇ ἕπηται τὸ συμπέρασμα · οἷον τὸν τοιοῦτον λόγον ἡμέρας οὔσης εἰ νύξ ἐστι , σκότος ἐστίν · ἀλλὰ μὴν νύξ ἐστιν · σκότος ἄρα ἐστίν καίπερ μὴ ὄντα ἀληθῆ διὰ τὸ ἐπὶ ψεῦδος ἄγειν , συνακτικὸν εἶναι φαμέν · συμπλέξαντες γὰρ οὕτω τὰ λήμματα νύξ ἐστι καὶ εἰ νύξ ἐστι , σκότος ἐστί , ποιοῦμεν συνημμένον [ συλλογισμόν ] , ἀρχόμενον μὲν ἀπὸ τῆς τοιαύτης συμπλοκῆς , λῆγον δὲ εἰς τὸ συμπέρασμα , τοιοῦτον ⟨ εἰ ⟩ νύξ ἐστι καὶ εἰ νύξ ἐστι , σκότος ἐστί , ⟨ σκότος ἐστίν ⟩ . τοῦτο γὰρ τὸ συνημμένον ἀληθές ἐστι , διὰ τό μηδέποτε ἀρχόμενον ἀπὸ τοῦ ἀληθοῦς λήγειν ἐπὶ ψεῦδος · ἡμέρας μὲν γὰρ οὔσης ἄρχεται ἀπὸ ψεύδους — — καὶ λήξει ἐπὶ ψεῦδος － καὶ οὕτως ἔσται ἀληθές · νυκτὸς δὲ ἄρξεταί τε ἀπ’ ἀληθοῦς καὶ λήξει ἐπ’ ἀληθές , καὶ ἔσται παρ’ αὐτὸ τοῦτο ἀληθές . οὐκοῦν ὁ μὲν συνακτικὸς τότε ἐστιν ὑγιής , ὅταν συμπλεξάντων ἡμῶν τὰ λήμματα καὶ συνημμένον ποιησάντων τὸ ἀρχόμενον μὲν ἀπὸ τῆς διὰ τῶν λημμάτων συμπλοκῆς , λῆγον δ’ εἰς τὸ συμπέρασμα , εὑρίσκηται τοῦτο αὐτὸ συνημμένον ἀληθές . － ὁ δ' ἀληθὴς λόγος κρίνεται ὅτι ἔστιν ἀληθὴς οὐκ ἐκ τοῦ μόνον τὸ συνημμένον τὸ ἀρχόμενον ἀπὸ τῆς διὰ τῶν λημμάτων συμπλοκῆς καὶ λῆγον εἰς τὸ συμπέρασμα εἶναι ἀληθές , ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ τὸ διὰ τῶν λημμάτων συμπεπλεγμένον ὑπάρχειν ὑγιές · ὡς ἂν τὸ ἕτερον τούτων εὑρίσκηται ψεῦδος , καὶ τὸν λόγον ἐξ ἀνάγκης γίνεσθαι ψευδῆ . — — ὥστε γίνεται ἀληθὴς ὁ λόγος οὔτε ὅταν τὸ συμπεπλεγμένον μόνον ᾖ ἀληθὲς οὔτε ὅταν τὸ συνημμένον , ἀλλ’ ὅταν ἀμφότερα ἀληθῆ . － ὁ δὲ ἀποδεικτικὸς τοῦ ἀληθοῦς διαφέρει , ὅτι ὁ μὲν ἀληθὴς δύναται ἐναργῆ ἔχειν πάντα , φημὶ δὲ τά τε λήμματα καὶ τὴν ἐπιφοράν , ὁ δὲ ἀποδεικτικὸς πλέον τι ἔχειν βούλεται , λέγω δὲ τὸ τὴν ἐπιφορὰν ἄδηλον οὖσαν ἐκκαλύπτεσθαι ὑπὸ τῶν λημμάτων . ὅθεν ὁ μὲν τοιοῦτος — — ἐναργῆ ἔχων τὰ λήμματα καὶ τὴν ἐπιφορὰν ἀληθής ἐστι καὶ οὐκ ἀποδεικτικός · ὁ δὲ τοιοῦτος εἰ γάλα ἔχει ἐν μαστοῖς ἥδε , κεκύηκεν ἥδε · ἀλλὰ μὴν γάλα ἔχει ἐν μαστοῖς ἥδε · κεκύηκεν ἄρα ἥδε σὺν τῷ ἀληθὴς εἶναι ἔτι καὶ ἀποδεικτικός ἐστιν · ἄδηλον γὰρ ἔχων τὸ συμπέρασμα － τοῦτο διὰ τῶν λημμάτων ἐκκαλύπτει .
Lemmas: Sextus adv . math . VIII 411 . οἴομαι τοίνυν ( scil . Stoici ) τρεῖς τις ἀλλήλων συζυγέω λόγος , ὁ τε συνακτικός καί ὁ ἀληθής καί ὁ ἀποδεικτικός · ὅς ὁ μέν ἀποδεικτικός πάντως ἀληθής τε καί συνακτικός , ὁ δέ ἀληθής πάντως συνακτικός μέν ὑπάρχω , οὐ ἐκ ἀνάγκη δέ καί ἀποδεικτικός , ὁ δέ συνακτικός οὔτε πάντως ἀληθής οὔτε πάντως ἀποδεικτικός . － καί ὁ μέν τοιοῦτος ἡμέρα εἰμί εἰμί νύξ εἰμί , σκότος εἰμί · ἀλλά μήv νύξ εἰμί · σκότος ἄρα εἰμί συνάγω μέν διά ὁ ἐν ὑγιής ἐρωτάω σχῆμα , οὐ εἰμί δέ ἀληθής , ὁ δύο λῆμμα ἔχω ψεῦδος , ὁ πρόσληψις , ὁ ἀλλά μήv νύξ εἰμί . ὁ δέ οὕτως ἔχω ἡμέρα εἰμί εἰμί ἡμέρα εἰμί , φάος εἰμί · ἀλλά μήv ἡμέρα εἰμί · φάος ἄρα εἰμί συνακτικός ἄμη εἰμί καί ἀληθής ὁ καί ἐν ὑγιής ἐρωτάω σχῆμα καί διά ἀληθής ἀληθής συνάγω . κρίνω δέ φημί ὁ συνακτικός λόγος ὅτι συνακτικός εἰμί , ὅταν ὁ διά ὁ λῆμμα αὐτός συμπλοκή ἕπω ὁ συμπέρασμα · οἷος ὁ τοιοῦτος λόγος ἡμέρα εἰμί εἰμί νύξ εἰμί , σκότος εἰμί · ἀλλά μήv νύξ εἰμί · σκότος ἄρα εἰμί καίπερ μή εἰμί ἀληθής διά ὁ ἐπί ψεῦδος ἄγω , συνακτικός εἰμί φημί · συμπλέκω γάρ οὗτος ὁ λῆμμα νύξ εἰμί καί εἰμί νύξ εἰμί , σκότος εἰμί , ποιέω συνάπτω [ συλλογισμός ] , ἄρχω μέν ἀπό ὁ τοιοῦτος συμπλοκή , λήγω δέ εἰς ὁ συμπέρασμα , τοιοῦτος ⟨ εἰμί ⟩ νύξ εἰμί καί εἰμί νύξ εἰμί , σκότος εἰμί , ⟨ σκότος εἰμί ⟩ . οὗτος γάρ ὁ συνάπτω ἀληθής εἰμί , διά ὁ μηδέποτε ἄρχω ἀπό ὁ ἀληθής λήγω ἐπί ψεῦδος · ἡμέρα μέν γάρ εἰμί ἄρχω ἀπό ψεῦδος — — καί λήγω ἐπί ψεῦδος － καί οὕτως εἰμί ἀληθής · νύξ δέ ἄρχω τε ἀπό ἀληθής καί λήγω ἐπί ἀληθής , καί εἰμί παρά αὐτός οὗτος ἀληθής . οὐκοῦν ὁ μέν συνακτικός τότε εἰμί ὑγιής , ὅταν συμπλέκω ἐγώ ὁ λῆμμα καί συνάπτω ποιέω ὁ ἄρχω μέν ἀπό ὁ διά ὁ λῆμμα συμπλοκή , λήγω δέ εἰς ὁ συμπέρασμα , εὑρίσκω οὗτος αὐτός συνάπτω ἀληθής . － ὁ δέ ἀληθής λόγος κρίνω ὅτι εἰμί ἀληθής οὐ ἐκ ὁ μόνος ὁ συνάπτω ὁ ἄρχω ἀπό ὁ διά ὁ λῆμμα συμπλοκή καί λήγω εἰς ὁ συμπέρασμα εἰμί ἀληθής , ἀλλά καί ἐκ ὁ ὁ διά ὁ λῆμμα συμπλέκω ὑπάρχω ὑγιής · ὡς εἄν ὁ ἕτερος οὗτος εὑρίσκω ψεῦδος , καί ὁ λόγος ἐκ ἀνάγκη γίγνομαι ψευδής . — — ὥστε γίγνομαι ἀληθής ὁ λόγος οὔτε ὅταν ὁ συμπλέκω μόνος εἰμί ἀληθής οὔτε ὅταν ὁ συνάπτω , ἀλλά ὅταν ἀμφότερος ἀληθής . － ὁ δέ ἀποδεικτικός ὁ ἀληθής διαφέρω , ὅτι ὁ μέν ἀληθής δύναμαι ἐναργής ἔχω πᾶς , φημί δέ ὁ τε λῆμμα καί ὁ ἐπιφορά , ὁ δέ ἀποδεικτικός πλέω τίς ἔχω βούλομαι , λέγω δέ ὁ ὁ ἐπιφορά ἄδηλος εἰμί ἐκκαλύπτω ὑπό ὁ λῆμμα . ὅθεν ὁ μέν τοιοῦτος — — ἐναργής ἔχω ὁ λῆμμα καί ὁ ἐπιφορά ἀληθής εἰμί καί οὐ ἀποδεικτικός · ὁ δέ τοιοῦτος εἰμί γάλα ἔχω ἐν μαστός ὅδε , κύω ὅδε · ἀλλά μήv γάλα ἔχω ἐν μαστός ὅδε · κύω ἄρα ὅδε σύν ὁ ἀληθής εἰμί ἔτι καί ἀποδεικτικός εἰμί · ἄδηλος γάρ ἔχω ὁ συμπέρασμα － οὗτος διά ὁ λῆμμα ἐκκαλύπτω .