chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 1181
Plutarchus de Stoic . repugn . cp . 35 p . 1050f . ἑπιτείνει δὲ τὴν ὑπεναντίωσιν ἐν τῷ δευτέρῳ περὶ Φύσεως γράφων τάδε Ἡ δὲ κακία πρὸς τὰ δεινὰ συμπτώματα ἴδιόν τινα ἔχει λόγον · γίνεται μὲν γὰρ καὶ αὐτή πως κατὰ τὸν τῆς φύσεως λόγον , καί , ἵν’ οὕτως εἴπω , οὐκ ἀχρήστως γίνεται πρὸς τὰ ὅλα · οὐδὲ γὰρ ἂν τἀγαθὰ ἦν . idem de comm . not . cp . 13 p . 1065b . ἀλλὰ χοροῦ μέν ἐστιν ἐμμέλεια , μηδενὸς ἀπᾴδοντος ἐν αὐτῷ · καὶ σώματος ὑγίεια , μηδενὸς μορίου νοσοῦντος · ἀρετὴ δ’ ἄνευ κακίας οὐκ ἔχει γένεσιν , ἀλλ’ ὥσπερ ἐνίαις τῶν ἰατρικῶν δυνάμεων ἰὸς ὄφεως καὶ χολὴ ὑαίνης ἀναγκαῖόν ἐστιν , οὕτως ἐπιτηδειότης ἑτέρα τῇ Μελήτου μοχθηρίᾳ πρὸς τὴν Σωκράτους δικαιοσύνην , καὶ τῇ Κλέωνος ἀναγωγίᾳ πρὸς τὴν Περικλέους καλοκἀγαθίαν · πῶς δ’ ἂν εὖρεν ὁ Ζεὺς τὸν Ἡρακλέα φῦσαι καὶ τὸν Λυκοῦργον , εἰ μὴ καὶ Σαρδανάπαλον ἡμῖν ἔφυσε καὶ Φάλαριν ; — — Τί γὰρ διαφέρουσι τῶν ταῦτα ληρούντων καὶ φλυαρούντων οἱ λέγοντες μὴ ἀχρήστως γεγονέναι πρὸς τὴν ἐγκράτειαν τὴν ἀκολασίαν , καὶ πρὸς τὴν δικαιοσύνην τὴν ἀδικίαν ; idem de comm . not . cp . l4 p . 1065d . Ἢ βούλει τὸ ἥδιστον αὐτοῦ τῆς γλαφυρίας καὶ πιθανότητος ῾στορῆςαι · Ὥσπερ γὰρ αἱ κωμῳδίαι , φησίν , ἐπιγράμματα γελοῖα φέρουσιν , ἃ καθ’ αὑτὰ μέν ἐστι φαῦλα , τῷ δὲ ὅλῳ ποιήματι χάριν τινὰ προστίθησιν · οὕτω ψέξειας ἂν αὐτὴν ἐφ’ ἑαυτῆς τὴν κακίαν · τοῖς δ’ ἄλλοις οὐκ ἄχρηστός ἐστι . ibidem cp . 16 p . 1066d . Λα . — — ἐπιθυμῶ γὰρ πυθέσθαι , τίνα δὴ τρόπον οἱ ἄνδρες ( Stoici ) τὰ κακὰ τῶν ἀγαθῶν , καὶ τὴν κακίαν τῆς ἀρετῆς προεισάγουσιν . Διαδ . — — πολὺς μὲν ὁ ψελλισμὸς αὐτῶν , τέλος δὲ τὴν μὲν φρόνησιν ἐπιστήμην ἀγαθῶν καὶ κακῶν οὖσαν , ⟨ ἀναιρεθέντων τῶν κακῶν ⟩ καὶ παντάπασιν ἀναιρεῖσθαι λέγουσιν · ὡς δ’ ἀληθῶν ὄντων ἀδύνατον μὴ καὶ ψευδῆ τινα εἶναι , παραπλησίως οἴονται προσήκειν , ἀγαθῶν ὑπαρχόντων καὶ κακὰ ὑπάρχειν . ) M . Antoninus VI 42 . Ἀλλὰ σὺ μὴ τοιοῦτο μέρος γένῃ , οἷος ὁ εὐτελὴς καὶ γελοῖος στίχος ἐν τῷ δράματι , οὗ Χρύσιππος μέμνηται .
Lemmas: Plutarchus de Stoic . repugn . cp . 35 p . 1050f . ἐπιτείνω δέ ὁ ὑπεναντίωσις ἐν ὁ δύο περί Φύσις γράφω ὅδε ὁ δέ κακία πρός ὁ δεινός σύμπτωμα ἴδιος τις ἔχω λόγος · γίγνομαι μέν γάρ καί αὐτός πως κατά ὁ ὁ φύσις λόγος , καί , ἵνα οὕτως εἶπον , οὐ ἄχρηστος γίγνομαι πρός ὁ ὅλος · οὐδέ γάρ εἄν ἀγαθός εἰμί . idem de comm . not . cp . 13 p . 1065b . ἀλλά χορός μέν εἰμί ἐμμέλεια , μηδείς ἀπᾴδω ἐν αὐτός · καί σῶμα ὑγίεια , μηδείς μόριον νοσέω · ἀρετή δέ ἄνευ κακία οὐ ἔχω γένεσις , ἀλλά ὥσπερ ἔνιοι ὁ ἰατρικός δύναμις ἰός ὄφις καί χολή ὕαινα ἀναγκαῖον εἰμί , οὕτως ἐπιτηδειότης ἕτερος ὁ Μέλητος μοχθηρία πρός ὁ Σωκράτης δικαιοσύνη , καί ὁ Κλέων ἀναγωγία πρός ὁ Περικλῆς καλοκἀγαθία · πῶς δέ εἄν εὑρίσκω ὁ Ζεύς ὁ Ἡρακλῆς φύω καί ὁ Λυκοῦργος , εἰμί μή καί Σαρδανάπαλος ἐγώ φύω καί Φάλαρις ; — — τις γάρ διαφέρω ὁ οὗτος ληρέω καί φλυαρέω ὁ λέγω μή ἄχρηστος γίγνομαι πρός ὁ ἐγκράτεια ὁ ἀκολασία , καί πρός ὁ δικαιοσύνη ὁ ἀδικία ; idem de comm . not . cp . l4 p . 1065d . ἤ βούλομαι ὁ ἡδύς αὐτός ὁ γλαφυρία καί πιθανότης ῾στορῆςαι · ὥσπερ γάρ ὁ κωμῳδία , φημί , ἐπίγραμμα γελοῖος φέρω , ὁ κατά ἑαυτοῦ μέν εἰμί φαῦλος , ὁ δέ ὅλος ποίημα χάρις τις προστίθημι · οὗτος ψέγω εἄν αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ ὁ κακία · ὁ δέ ἄλλος οὐ ἄχρηστος εἰμί . ibidem cp . 16 p . 1066d . Λα . — — ἐπιθυμέω γάρ πυνθάνομαι , τίς δή τρόπος ὁ ἀνήρ ( Stoici ) ὁ κακός ὁ ἀγαθός , καί ὁ κακία ὁ ἀρετή προεισάγω . Διαδ . — — πολύς μέν ὁ ψελλισμός αὐτός , τέλος δέ ὁ μέν φρόνησις ἐπιστήμη ἀγαθός καί κακός εἰμί , ⟨ ἀναιρέω ὁ κακός ⟩ καί παντάπασι ἀναιρέω λέγω · ὡς δέ ἀληθής εἰμί ἀδύνατος μή καί ψευδής τις εἰμί , παραπλήσιος οἴομαι προσήκω , ἀγαθός ὑπάρχω καί κακός ὑπάρχω . ) M . Antoninus VI 42 . ἀλλά σύ μή τοιοῦτος μέρος γίγνομαι , οἷος ὁ εὐτελής καί γελοῖος στίχος ἐν ὁ δρᾶμα , ὅς Χρύσιππος μιμνήσκω .