ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 60
Diocles Magnes apud Diog . Laërt . VII 50 . νοεῖται δὲ [ ἡ ] φαντασία ἡ ἀπὸ ὑπάρχοντος κατὰ τὸ ὑπάρχον ἐναπομεμαγμένη καὶ ἐναποτετυπωμένη καὶ ἐναπεσφραγισμένη , οἵα οὐκ ἂν γένοιτο ἀπὸ μὴ ὑπάρχοντος .
Lemmas: Diocles Magnes apud Diog . Laërt . VII 50 . νοέω δέ [ ὁ ] φαντασία ὁ ἀπό ὑπάρχω κατά ὁ ὑπάρχω ἐναπομάσσω καί ἐναποτυπόομαι καί ἐναποσφραγίζω , οἷος οὐ εἄν γίγνομαι ἀπό μή ὑπάρχω .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 61
Diocles Magnes apud Diog . Laërt . VII 51 . τῶν δὲ φαντασιῶν κατ’ αὐτοὺς αἱ μέν εἰσιν αἰσθητικαί , αἱ δ’ οὔ · αἰσθητικαὶ μὲν αἱ δι’ αἰσθητηρίου ἢ αἰσθητηρίων λαμβανόμεναι , οὐκ αἰσθητικαὶ δὲ αἱ διὰ τῆς διανοίας , καθάπερ τῶν ἀσωμάτων καὶ τῶν ἄλλων τῶν λόγῳ λαμβανομένων . τῶν δὲ αἰσθητικῶν ⟨ αἱ μὲν ⟩ ἀπὸ ὑπαρχόντων μετὰ εἴξεως καὶ συγκαταθέσεως γίνονται · εἰσὶ δὲ τῶν φαντασιῶν καὶ ἐμφάσεις , αἱ ὡς ἂν ἀπὸ ὑπαρχόντων γινόμεναι . ἔτι τῶν φαντασιῶν αἱ μέν εἰσι λογικαί , αἱ δὲ ἄλογοι · λογικαὶ μὲν αἱ τῶν λογικῶν ζῴων , ἄλογοι δὲ αἱ τῶν ἀλόγων . αἱ μὲν οὖν λογικαὶ νοήσεις εἰσίν , αἱ δ’ ἄλογοι οὐ τετυχήκασιν ὀνόματος · καὶ αἱ μέν εἰσι τεχνικαί , αἱ δὲ ἄτεχνοι · ἄλλως γοῦν θεωρεῖται ὑπὸ τεχνίτου εἰκὼν καὶ ἄλλως ὑπὸ ἀτέχνου .
Lemmas: Diocles Magnes apud Diog . Laërt . VII 51 . ὁ δέ φαντασία κατά αὐτός ὁ μέν εἰμί αἰσθητικός , ὁ δέ οὖον · αἰσθητικός μέν ὁ διά αἰσθητήριον ἢ αἰσθητήριον λαμβάνω , οὐ αἰσθητικός δέ ὁ διά ὁ διάνοια , καθάπερ ὁ ἀσώματος καί ὁ ἄλλος ὁ λόγος λαμβάνω . ὁ δέ αἰσθητικός ⟨ ὁ μέν ⟩ ἀπό ὑπάρχω μετά εἶξις καί συγκατάθεσις γίγνομαι · εἰμί δέ ὁ φαντασία καί ἔμφασις , ὁ ὡς εἄν ἀπό ὑπάρχω γίγνομαι . ἔτι ὁ φαντασία ὁ μέν εἰμί λογικός , ὁ δέ ἄλογος · λογικός μέν ὁ ὁ λογικός ζῷον , ἄλογος δέ ὁ ὁ ἄλογος . ὁ μέν οὖν λογικός νοέω εἰμί , ὁ δέ ἄλογος οὖον τυγχάνω ὄνομα · καί ὁ μέν εἰμί τεχνικός , ὁ δέ ἄτεχνος · ἄλλως γοῦν θεωρέω ὑπό τεχνίτης εἰκών καί ἄλλως ὑπό ἄτεχνος .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 63
Sextus adv . math . VII 162 ( ex Antiocho , Stoicorum in hac re sectatore ) . καὶ φαντασίαν ῥητέον εἶναι πάθος τι περὶ τὸ ζῷον ἑαυτοῦ τε καὶ τοῦ ἑτέρου παραστατικόν . οἷον προσβλέψαντές τινι , φησὶν ὁ Ἀντίοχος , διατιθέμεθά πως τὴν ὄψιν , καὶ οὐχ οὕτως αὐτὴν διακειμένην ἴσχομεν ὡς πρὶν τοῦ βλέψαι διακειμένην εἴχομεν . Κατὰ μέντοι τὴν τοιαύτην ἀλλοίωσιν δυοῖν ἀντιλαμβανόμεθα , ἑνὸς μὲν αὐτῆς τῆς ἀλλοιώσεως , τουτέστι τῆς φαντασίας , δευτέρου δὲ τοῦ τὴν ἀλλοίωσιν ἐμποιήσαντος , τουτέστι τοῦ ὁρατοῦ · καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων αἰσθήσεων παραπλήσιον . ὥσπερ οὖν τὸ φῶς ἑαυτό τε δείκνυσι καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῷ , οὕτω καὶ ἡ φαντασία , ἀρχηγὸς οὖσα τῆς περὶ τὸ ζῷον εἰδήσεως , φωτὸς δίκην ἑαυτήν τε ἐμφανίζειν ὀφείλει καὶ τοῦ ποιήσαντος αὐτὴν ἐναργοῦς ἐνδεικτικὴ καθεστάναι .
Lemmas: Sextus adv . math . VII 162 ( ex Antiocho , Stoicorum in hac re sectatore ) . καί φαντασία ῥητέος εἰμί πάθος τίς περί ὁ ζῷον ἑαυτοῦ τε καί ὁ ἕτερος παραστατικός . οἷος προσβλέπω τις , φημί ὁ Ἀντίοχος , διατίθημι πως ὁ ὄψις , καί οὐ οὕτως αὐτός διάκειμαι ἴσχω ὡς πρίν ὁ βλέπω διάκειμαι ἔχω . κατά μέντοι ὁ τοιοῦτος ἀλλοίωσις δύο ἀντιλαμβάνω , εἷς μέν αὐτός ὁ ἀλλοίωσις , τουτέστι ὁ φαντασία , δύο δέ ὁ ὁ ἀλλοίωσις ἐμποιέω , τουτέστι ὁ ὁρατής · καί ἐπί ὁ ἄλλος αἴσθησις παραπλήσιος . ὥσπερ οὖν ὁ φάος ἑαυτοῦ τε δείκνυμι καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός , οὗτος καί ὁ φαντασία , ἀρχηγός εἰμί ὁ περί ὁ ζῷον εἴδησις , φάος δίκη ἑαυτοῦ τε ἐμφανίζω ὀφείλω καί ὁ ποιέω αὐτός ἐναργής ἐνδεικτικός καθίστημι .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 64
Sextus adv . math . VII 241 . ἡ φαντασία γίνεται ἤτοι τῶν ἐκτὸς ἢ τῶν ἐν ἡμῖν παθῶν , ὃ δὴ κυριώτερον διάκενος ἑλκυσμὸς παρ’ αὐτοῖς ( scil . Stoicis ) καλεῖται .
Lemmas: Sextus adv . math . VII 241 . ὁ φαντασία γίγνομαι ἤτοι ὁ ἐκτός ἢ ὁ ἐν ἐγώ πάθος , ὅς δή κύριος διάκενος ἑλκυσμός παρά αὐτός ( scil . Stoicis ) καλέω .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 67
Sextus adv . math . VII 405 ( Carneades ) . εἰ οὖν καταληπτικαί τινές εἰσι φαντασίαι παρόσον ἐπάγονται ἡμᾶς εἰς συγκατάθεσιν καὶ εἰς τὸ τὴν ἀκόλουθον αὐταῖς πρᾶξιν συνάπτειν etc . Ex Stoicorum sententia hoc dictum esse conexus probat .
Lemmas: Sextus adv . math . VII 405 ( Carneades ) . εἰμί οὖν καταληπτικός τις εἰμί φαντασία παρόσον ἐπάγω ἐγώ εἰς συγκατάθεσις καί εἰς ὁ ὁ ἀκόλουθος αὐτός πρᾶξις συνάπτω etc . Ex Stoicorum sententia hoc dictum esse conexus probat .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 68
Sextus adv . math . VII 424 ( Carneades ) . ἵνα γε μὴν αἰσθητικὴ γένηται φαντασία κατ’ αὐτούς ( scil . Stoicos ) , οἷον ὁρατικὴ , δεῖ πέντε συνδραμεῖν , τό τε αἰσθητήριον καὶ τὸ αἰσθητὸν καὶ τὸν τόπον καὶ τὸ πῶς καὶ τὴν διάνοιαν , ὡς ἐὰν τῶν ἄλλων παρόντων ἓν μόνον ἀπῇ , καθάπερ διάνοια παρὰ φύσιν ἔχουσα , οὐ σωθήσεται , φασίν , ἡ ἀντίληψις .
Lemmas: Sextus adv . math . VII 424 ( Carneades ) . ἵνα γε μήv αἰσθητικός γίγνομαι φαντασία κατά αὐτός ( scil . Stoicos ) , οἷος ὁρατικός , δεῖ πέντε συντρέχω , ὁ τε αἰσθητήριον καί ὁ αἰσθητός καί ὁ τόπος καί ὁ πῶς καί ὁ διάνοια , ὡς ἐάν ὁ ἄλλος πάρειμι εἷς μόνος ἄπειμι , καθάπερ διάνοια παρά φύσις ἔχω , οὖον σῴζω , φημί , ὁ ἀντίληψις .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 69
Sextus adv . math . VII 426 . ζητούντων ἡμῶν τίς ἐστιν ἡ καταληπτικὴ φαντασία , ὁριζόμενοί φασιν ἡ ἀπὸ ὑπάρχοντος etc . etc . εἶτα πάλιν ( ἐπεὶ πᾶν τὸ ὁρικῶς διδασκόμενον ἐκ γινωσκομένων διδάσκεται ) προσανακρινόντων ἡμῶν τί ποτ’ ἔστι καὶ τὸ ὑπάρχον , ἀναστρέψαντές φασιν ὅτι ὑπάρχον ἐστὶν ὃ κινεῖ καταληπτικὴν φαντασίαν .
Lemmas: Sextus adv . math . VII 426 . ζητέω ἐγώ τίς εἰμί ὁ καταληπτικός φαντασία , ὁρίζω φημί ὁ ἀπό ὑπάρχω etc . etc . εἶτα πάλιν ( ἐπεί πᾶς ὁ ὁρικός διδάσκω ἐκ γιγνώσκω διδάσκω ) προσανακρίνω ἐγώ τίς πρός εἰμί καί ὁ ὑπάρχω , ἀναστρέφω φημί ὅτι ὑπάρχω εἰμί ὅς κινέω καταληπτικός φαντασία .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 70
Alexander de anima p . 71 , 10 . Bruns . τὰς δὴ ἀληθεῖς τῶν φαντασιῶν καὶ σφοδρὰς εἰώθαμεν λέγειν καὶ καταληπτικάς , τῷ κατάληψιν εἶναι τὴν ταῖς τοιαύταις φαντασίαις συγκατάθεσιν , ἀκατάληπτον δὲ φαντασίαν καλοῦμεν τήν τε ψευδῆ καὶ τῶν ἀληθῶν τὰς ἀμυδράς .
Lemmas: Alexander de anima p . 71 , 10 . Bruns . ὁ δή ἀληθής ὁ φαντασία καί σφοδρός εἴωθα λέγω καί καταληπτικός , ὁ κατάληψις εἰμί ὁ ὁ τοιοῦτος φαντασία συγκατάθεσις , ἀκατάληπτος δέ φαντασία καλέω ὁ τε ψευδής καί ὁ ἀληθής ὁ ἀμυδρός .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 71
Diocles Magnes apud Diog . Laërt . VII 52 . αἴσθησις δὲ λέγεται κατὰ τοὺς Στωϊκοὺς τό τε ἀφ’ ἡγεμονικοῦ πνεῦμα [ καὶ ] ἐπὶ τὰς αἰσθήσεις διῆκον καὶ ἡ δι’ αὐτῶν κατάληψις καὶ ἡ περὶ τὰ αἰσθητήρια κατασκευή , καθ’ ἥν τινες πηροὶ γίνονται . καὶ ἡ ἐνέργεια δὲ αἴσθησις καλεῖται .
Lemmas: Diocles Magnes apud Diog . Laërt . VII 52 . αἴσθησις δέ λέγω κατά ὁ στωϊκός ὁ τε ἀπό ἡγεμονικός πνεῦμα [ καί ] ἐπί ὁ αἴσθησις διήκω καί ὁ διά αὐτός κατάληψις καί ὁ περί ὁ αἰσθητήριον κατασκευή , κατά ὅς τις πηρός γίγνομαι . καί ὁ ἐνέργεια δέ αἴσθησις καλέω .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 72
Aët . Plac . IV 8 , 12 . Οἱ Στωϊκοὶ πᾶσαν αἴσθησιν εἶναι συγκατάθεσιν καὶ κατάληψιν .
Lemmas: Aët . Plac . IV 8 , 12 . ὁ στωϊκός πᾶς αἴσθησις εἰμί συγκατάθεσις καί κατάληψις .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 74
Porphyrius de anima apud Stobaeum ed . II 349 . 23 W . τῶν ἀπὸ τῆς Στοᾶς τὴν αἴσθησιν οὐκ ἐν τῇ φαντασίᾳ ἱστάντων μόνον , ἀλλὰ τὴν οὐσίαν ἀναρτώντων ἀπὸ τῆς συγκαταθέσεως · αἰσθητικῇ γὰρ φαντασίᾳ συγκατάθεσίς ἐστιν ἡ αἴσθησις , τῆς συγκαταθέσεως καθ’ ὁρμὴν οὔσης .
Lemmas: Porphyrius de anima apud Stobaeum ed . II 349 . 23 W . ὁ ἀπό ὁ Στοά ὁ αἴσθησις οὐ ἐν ὁ φαντασία ἵστημι μόνος , ἀλλά ὁ οὐσία ἀναρτάω ἀπό ὁ συγκατάθεσις · αἰσθητικός γάρ φαντασία συγκατάθεσις εἰμί ὁ αἴσθησις , ὁ συγκατάθεσις κατά ὁρμή εἰμί .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 75
Galenus in Hippocr . de medic . officina Vol . XVIII B p . 654 K . καὶ μὴν καὶ τοιαύτην ἐξήγησιν ἔγραψάν τινες · οὐ τὸ αὐτὸ σημαίνεσθαί φασιν ἐκ τοῦ φάναι καὶ ἰδεῖν καὶ θιγεῖν καὶ ἀκοῦσαι ἔστι τῷ καὶ τῇ ὄψει καὶ τῇ ἀκοῇ καὶ τῇ ἁφῇ ἔστιν αἰσθάνεσθαι . ἰδεῖν μὲν γὰρ ἔστι καὶ θιγεῖν καὶ ἀκούειν μὴ καταληπτικῶς , αἰσθάνεσθαι δὲ οὐκέτι μὴ καταληπτικῶς . ἔστι δὲ ἡ τοιαύτη τῆς αἰσθήσεως ἐξήγησις τοῦ Σιμίου τοῦ Στωϊκοῦ , διὸ καὶ ⟨ ὁ ⟩ τοῦ Κοΐντου μαθητὴς Ἰφικιανὸς αὐτὴν προσήκατο , τὴν Στωϊκήν ἀσπαζόμενος φιλοσοφίαν . ἀλλ’ ὃ λέγουσίν ἐστι τοιοῦτον . τὸ μὲν ἕτερον μέρος τῆς ῥήσεως περὶ τοῦ γένους μόνου διοίσκει τῶν πραγμάτων , ἐξ ὧν αἱ σημειώσεις ἡμῶν γίγνονται · τὸ δὲ δεύτερον περὶ τοῦ κατ’ αὐτὸ διηκριβωμένου τε καὶ πιστοῦ , ὡς εἰ καὶ οὕτως ἐγέγραπτο · προσῆκε ποιεῖσθαι τὰς διαγνώσεις ἀπὸ τῶν ὁμοίων τε καὶ ἀνομοίων τοῖς κατὰ φύσιν ἐν τῷ τοῦ κάμνοντος σώματι φαινομένων . ταῦτα δέ ἐστι τὰ αἰσθητὰ καὶ τούτων οὐχ ὅσα παρεῖδεν ἢ παρήκουσεν ἢ ὅλως παρῄσθετο κατά τινα τῶν αἰσθήσεων , ἀλλ’ ἃ καλῶς καὶ καταληπτικῶς τῶν αἰσθήσεων ἑκάστῃ ἥσθετο καὶ τῇ γνώμῃ . συγκεχρῆσθαι γάρ φησι τῇ τοῦ αἰσθέσθαι φωνῇ τὸν Ἱπποκράτην κατὰ τῆς γνώμης .
Lemmas: Galenus in Hippocr . de medic . officina Vol . XVIII B p . 654 K . καί μήv καί τοιοῦτος ἐξήγησις γράφω τις · οὖον ὁ αὐτός σημαίνω φημί ἐκ ὁ φαίνω καί ὁράω καί θιγγάνω καί ἀκούω εἰμί ὁ καί ὁ ὁράω καί ὁ ἀκοή καί ὁ ἁφή εἰμί αἰσθάνομαι . ὁράω μέν γάρ εἰμί καί θιγγάνω καί ἀκούω μή καταληπτικός , αἰσθάνομαι δέ οὐκέτι μή καταληπτικός . εἰμί δέ ὁ τοιοῦτος ὁ αἴσθησις ἐξήγησις ὁ Σίμιος ὁ Στωϊκός , διό καί ⟨ ὁ ⟩ ὁ Κόϊντος μαθητής Ἰφικιανός αὐτός προσίημι , ὁ Στωϊκός ἀσπάζομαι φιλοσοφία . ἀλλά ὅς λέγω εἰμί τοιοῦτος . ὁ μέν ἕτερος μέρος ὁ ῥῆσις περί ὁ γένος μόνος διοισκω ὁ πρᾶγμα , ἐκ ὅς ὁ σημείωσις ἐγώ γίγνομαι · ὁ δέ δύο περί ὁ κατά αὐτός διακριβόω τε καί πιστός , ὡς εἰμί καί οὕτως γράφω · προσήκω ποιέω ὁ διάγνωσις ἀπό ὁ ὅμοιος τε καί ἀνόμοιος ὁ κατά φύσις ἐν ὁ ὁ κάμνω σῶμα φαίνω . οὗτος δέ εἰμί ὁ αἰσθητός καί οὗτος οὐ ὅσος παροράω ἢ παρακούω ἢ ὅλως παραισθάνομαι κατά τις ὁ αἴσθησις , ἀλλά ὁ καλῶς καί καταληπτικός ὁ αἴσθησις ἕκαστος αἰσθάνομαι καί ὁ γνώμη . συγχράω γάρ φημί ὁ ὁ αἰσθάνομαι φωνή ὁ Ἱπποκράτης κατά ὁ γνώμη .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 76
Sextus adv . math . VIII 185 . οἱ δὲ ἀπὸ τῆς Στοᾶς καὶ τοῦ Περιπάτου μέσην ὁδὸν τέμνοντες ἔνια μὲν ὑποκεῖσθαι τῶν αἰσθητῶν ἔλεξαν ὡς ἀληθῆ , ἔνια δὲ μὴ ὑπάρχειν , ψευδομένης περὶ αὐτῶν τῆς αἰσθήσεως .
Lemmas: Sextus adv . math . VIII 185 . ὁ δέ ἀπό ὁ Στοά καί ὁ περίπατος μέσος ὁδός τέμνω ἔνιοι μέν ὑπόκειμαι ὁ αἰσθητής λέγω ὡς ἀληθής , ἔνιοι δέ μή ὑπάρχω , ψεύδω περί αὐτός ὁ αἴσθησις .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 78
Aët . Plac . IV 9 , 4 . Οἱ Στωϊκοὶ τὰς μὲν αἰσθήσεις ἀληθεῖς , τῶν δὲ φαντασιῶν τὰς μὲν ἀληθεῖς , τὰς δὲ ψευδεῖς .
Lemmas: Aët . Plac . IV 9 , 4 . ὁ στωϊκός ὁ μέν αἴσθησις ἀληθής , ὁ δέ φαντασία ὁ μέν ἀληθής , ὁ δέ ψευδής .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 79
Galenus de dignoscendis pulsibus I 5 . Vol . VIII p . 793 . πρῶτα γάρ ἐστιν αἰσθητὰ ἐν τοῖς ἡμετέροις σώμασι τὰ παθήματα , δεύτερα δὲ τὰ τούτων ποιητικὰ ἐκτὸς ὑποκείμενα .
Lemmas: Galenus de dignoscendis pulsibus I 5 . Vol . VIII p . 793 . πρῶτος γάρ εἰμί αἰσθητός ἐν ὁ ἡμέτερος σῶμα ὁ πάθημα , δύο δέ ὁ οὗτος ποιητικός ἐκτός ὑπόκειμαι .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 80
Sextus adv . math . IX 352 . τοιούτων δὲ ἠπορημένων κατὰ τὸν τόπον εἰώθασιν οἱ δογματικοί － λέγειν ὅτι τὸ μὲν ἐκτὸς ὑποκείμενον καὶ αἰσθητὸν οὔτε ὅλον ἐστὶν οὔτε μέρος , ἡμεῖς δέ ἐσμεν οἱ ἐκείνου τό τε ὅλον καὶ τὸ μέρος ἐπικατηγοροῦντες . ἦν γὰρ τὸ ὅλον τῶν πρός τι · ὡς γὰρ πρὸς τὰ μέρη ἐνοεῖτο τὸ ὅλον · καὶ πάλιν τὰ μέρη τῶν πρός τι · ὡς γὰρ πρὸς τὸ ὅλον νοεῖται τὰ μέρη · τὰ δὲ πρός τι ἐν συμμνημονεύσει ἐστὶν ἡμετέρᾳ , ἡ δὲ ἡμστέρα συμμνημόνευσίς ἐστιν ἐν ἡμῖν . τὸ οὖν ὅλον καὶ τὸ μέρος ἐστὶν ἐν ἡμῖν . τὸ δὲ ἐκτὸς ὑποκείμενον αἰσθητὸν οὔτε ὅλον ἐστὶν οὔτε μέρος , ἀλλὰ πρᾶγμα οὗ ἡμεῖς ἐπικατηγοροῦμεν τὴν ἡμῶν αὐτῶν συμμνημόνευσιν .
Lemmas: Sextus adv . math . IX 352 . τοιοῦτος δέ ἀπορέω κατά ὁ τόπος εἴωθα ὁ δογματικός － λέγω ὅτι ὁ μέν ἐκτός ὑπόκειμαι καί αἰσθητός οὔτε ὅλος εἰμί οὔτε μέρος , ἐγώ δέ εἰμί ὁ ἐκεῖνος ὁ τε ὅλος καί ὁ μέρος ἐπικατηγορέω . εἰμί γάρ ὁ ὅλος ὁ πρός τίς · ὡς γάρ πρός ὁ μέρος νοέω ὁ ὅλος · καί πάλιν ὁ μέρος ὁ πρός τίς · ὡς γάρ πρός ὁ ὅλος νοέω ὁ μέρος · ὁ δέ πρός τίς ἐν συμμνημόνευσις εἰμί ἡμέτερος , ὁ δέ ἡμστέρα συμμνημόνευσις εἰμί ἐν ἐγώ . ὁ οὖν ὅλος καί ὁ μέρος εἰμί ἐν ἐγώ . ὁ δέ ἐκτός ὑπόκειμαι αἰσθητός οὔτε ὅλος εἰμί οὔτε μέρος , ἀλλά πρᾶγμα ὅς ἐγώ ἐπικατηγορέω ὁ ἐγώ αὐτός συμμνημόνευσις .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 81
Aëti Plac . IV 9 , 13 . Χρύσιππος τὸ μὲν γενικὸν ἡδὺ νοητόν , τὸ δὲ εἰδικὸν καὶ προσπῖπτον ἤδη αἰσθητόν .
Lemmas: Aëti Plac . IV 9 , 13 . Χρύσιππος ὁ μέν γενικός ἡδύς νοητός , ὁ δέ εἰδικός καί προσπίπτω ἤδη αἰσθητός .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 82
Quae secuntur fragmenta ad Chrysippi doctrinam accommodata esse probabile duco . Is enim κριτήρια ἀπολείπει αἴσθησιν καὶ πρόληψιν ( n . 105 ) , is moralia placita eo commendat , quod τῶν ἐμφύτων ἅπτονται προλήψεων ( III n . 69 ) ; idem dixit τὸ γενικὸν ἡδὺ νοητόν ( 81 ) et ἐμπειρίας vocabulo saepius usus est , ut in finis bonorum definitione : ζῆν κατ’ ἐμπειρίαν τῶν φύσει συμβαινόντων ( III n . 4 ) .
Lemmas: Quae secuntur fragmenta ad Chrysippi doctrinam accommodata esse probabile duco . Is enim κριτήριον ἀπολείπω αἴσθησις καί πρόληψις ( n . 105 ) , is moralia placita eo commendat , quod ὁ ἔμφυτος ἅπτω πρόληψις ( III n . 69 ) ; idem dixit ὁ γενικός ἡδύς νοητός ( 81 ) et ἐμπειρία vocabulo saepius usus est , ut in finis bonorum definitione : ζῶ κατά ἐμπειρία ὁ φύσις συμβαίνω ( III n . 4 ) .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 83
Aëtii Plac . IV 11 . Πῶς γίνεται ἡ αἴσθησις καὶ ἡ ἔννοια καὶ ὁ κατὰ ἐνδιάθεσιν λόγος . Gal . 92 . Οἱ Στωϊκοί φασιν · ὅταν γεννηθῇ ὁ ἄνθρωπος , ἔχει τὸ ἡγεμονικὸν μέρος τῆς ψυχῆς ὥσπερ χάρτην εὔεργον εἰς ἀπογραφήν · εἰς τοῦτο μίαν ἑκάστην τῶν ἐννοιῶν ἐναπογράφεται . － Πρῶτος δὲ [ ὁ ] τῆς ἀναγραφῆς τρόπος ὁ διὰ τῶν αἰσθήσεων . αἰσθανόμενοι γάρ τινος οἷον λευκοῦ , ἀπελθόντος αὐτοῦ μνήμην ἔχουσιν · ὅταν δὲ ὁμοειδεῖς πολλαὶ μνῆμαι γένωνται , τότε φαμὲν ἔχειν ἐμπειρίαν · ἐμπειρία γάρ ἐστι τὸ τῶν ὁμοειδῶν φαντασιῶν πλῆθος . － Τῶν δὲ ἐννοιῶν αἱ μὲν φυσικῶς γίνονται κατὰ τοὺς εἰρημένους τρόπους καὶ ἀνεπιτεχνήτως , αἱ δὲ ἥδη δι’ ἡμετέρας διδασκαλίας καὶ ἐπιμελείας · αὗται μὲν οὖν ἔννοιαι καλοῦνται μόνον , ἐκεῖναι δὲ καὶ προλήψεις . － Ὁ δὲ λόγος , καθ’ ὃν προσαγορευόμεθα λογικοὶ ἐκ τῶν προλήψεων συμπληροῦσθαι λέγεται κατὰ τὴν πρώτην ἑβδομάδα . ἔστι δ’ ἐννόημα φάντασμα διανοίας λογικοῦ ζῴου · τὸ γὰρ φάντασμα ἐπειδὰν λογικῇ προσπίπτῃ ψυχῇ , τότε ἐννόημα καλεῖται , εἰληφὸς τοὔνομα παρὰ τοῦ νοῦ . － Διόπερ τοῖς ἀλόγοις ζῴοις ὅσα προσπίπτει , φαντάσματα μόνον ἐστίν · ὅσα δὲ ἡμῖν καὶ τοῖς θεοῖς , ταῦτα καὶ φαντάσματα κατὰ γένος καὶ ἐννοήματα κατ’ εἶδος · ὥσπερ τὰ δηνάρια καὶ οἱ στατῆρες αὐτὰ μὲν καθ’ αὑτὰ ὑπάρχει δηνάρια ⟨ καὶ ⟩ στατῆρες · ἐὰν δὲ εἰς πλοίων δοθῇ μίσθωσιν , τηνικαῦτα πρὸς τῷ δηνάρια εἶναι καὶ ναῦλα λέγεται .
Lemmas: Aëtii Plac . IV 11 . Πῶς γίγνομαι ὁ αἴσθησις καί ὁ ἔννοια καί ὁ κατά ἐνδιάθεσις λόγος . Gal . 92 . ὁ Στωϊκός φημί · ὅταν γεννάω ὁ ἄνθρωπος , ἔχω ὁ ἡγεμονικός μέρος ὁ Ψυχή ὥσπερ χάρτης εὔεργος εἰς ἀπογραφή · εἰς οὗτος εἷς ἕκαστος ὁ ἔννοια ἐναπογράφω . － Πρῶτος δέ [ ὁ ] ὁ ἀναγραφή τρόπος ὁ διά ὁ αἴσθησις . αἰσθάνομαι γάρ τις οἷος λευκός , ἀπέρχομαι αὐτός μνήμη ἔχω · ὅταν δέ ὁμοειδής πολύς μνήμη γίγνομαι , τότε φημί ἔχω ἐμπειρία · ἐμπειρία γάρ εἰμί ὁ ὁ ὁμοειδής φαντασία πλῆθος . － ὁ δέ ἔννοια ὁ μέν φυσικός γίγνομαι κατά ὁ εἴρω τρόπος καί ἀνεπιτεχνήτως , ὁ δέ ἥδη διά ἡμέτερος διδασκαλία καί ἐπιμέλεια · οὗτος μέν οὖν ἔννοια καλέω μόνος , ἐκεῖνος δέ καί πρόληψις . － ὁ δέ λόγος , κατά ὅς προσαγορεύω λογικός ἐκ ὁ πρόληψις συμπληρόω λέγω κατά ὁ πρῶτος ἑβδομάς . εἰμί δέ ἐννόημα φάντασμα διάνοια λογικός ζῷον · ὁ γάρ φάντασμα ἐπειδάν λογικός προσπίπτω Ψυχή , τότε ἐννόημα καλέω , λαμβάνω ὄνομα παρά ὁ νόος . － διόπερ ὁ ἄλογος ζῷον ὅσος προσπίπτω , φάντασμα μόνος εἰμί · ὅσος δέ ἐγώ καί ὁ θεός , οὗτος καί φάντασμα κατά γένος καί ἐννόημα κατά εἶδος · ὥσπερ ὁ δηνάριον καί ὁ στατήρ αὐτός μέν κατά ἑαυτοῦ ὑπάρχω δηνάριον ⟨ καί ⟩ στατήρ · ἐάν δέ εἰς πλοῖον δίδωμι μίσθωσις , τηνικαῦτα πρός ὁ δηνάριον εἰμί καί ναῦλα λέγω .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 84
Diocles Magnes apud Diog . Laërt . VII 52 . ἡ δὲ κατάληψις γίνεται κατ’ αὐτοὺς αἰσθήσει μὲν λευκῶν καὶ μελάνων καὶ τραχέων καὶ λείων , λόγῳ δὲ τῶν δι’ ἀποδείξεως συναγομένων , ὥσπερ τοῦ θεοὺς εἶναι καὶ προνοεῖν τούτους .
Lemmas: Diocles Magnes apud Diog . Laërt . VII 52 . ὁ δέ κατάληψις γίγνομαι κατά αὐτός αἴσθησις μέν λευκός καί μέλας καί τραχύς καί λεῖος , λόγος δέ ὁ διά ἀπόδειξις συνάγω , ὥσπερ ὁ θεός εἰμί καί προνοέω οὗτος .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 85
Sextus adv . mat . VIII 409 . οἱ δὲ ( scil . Stoici ) καὶ δι’ ὑποδειγμάτων πειρῶνται τὸ ἀξιούμενον παραμυθεῖσθαι ( scil . ὅτι τὰ ἀσώματα οὐ ποιεῖ τι οὐδὲ φαντασιοῖ ἡμᾶς , ἀλλ’ ἡμεῖς ἐσμεν οἱ ἐπ’ ἐκείνοις φαντασιούμενοι cf . § 406 ) . ὥσπερ γάρ , φασίν , ὁ παιδοτρίβης καὶ ὁ ὁπλομάχος ἔσθ’ ὅτε μὲν λαβόμενος τῶν χειρῶν τοῦ παιδὸς ῥυθμίζει καὶ διδάσκει τινὰς κινεῖσθαι κινήσεις , ἔσθ’ ὅτε δὲ ἄπωθεν ἑστὼς καί πως κινούμενος ἐν ῥυθμῷ παρέχει ἑαυτὸν ἐκείνῳ πρὸς μίμησιν , οὕτω καὶ τῶν φανταστῶν ἔνια μὲν οἱονεὶ ψαύοντα καὶ θιγγάνοντα τοῦ ἡγεμονικοῦ ποιεῖται τὴν ἐν τούτῳ τύ πωσιν , ὁποῖόν ἐστι τὸ λευκὸν καὶ μέλαν καὶ κοινῶς τὸ σῶμα , ἔνια δὲ τοιαύτην ἔχει φύσιν , τοῦ ἡγεμονικοῦ ἐπ’ αὐτοῖς φαντασιουμένου καὶ οὐχ ὑπ’ αὐτῶν , ὁποῖά ἐστι τὰ ἀσώματα λεκτά .
Lemmas: Sextus adv . mat . VIII 409 . ὁ δέ ( scil . Stoici ) καί διά ὑπόδειγμα πειράω ὁ ἀξιόω παραμυθέομαι ( scil . ὅτι ὁ ἀσώματος οὖον ποιέω τίς οὐδέ φαντασιόω ἐγώ , ἀλλά ἐγώ εἰμί ὁ ἐπί ἐκεῖνος φαντασιόω cf . § 406 ) . ὥσπερ γάρ , φημί , ὁ παιδοτρίβης καί ὁ ὁπλομάχος ἔστω ὅτε μέν λαμβάνω ὁ χείρ ὁ παῖς ῥυθμίζω καί διδάσκω τις κινέω κινέω , ἔστω ὅτε δέ ἄπωθεν ἵστημι καί πως κινέω ἐν ῥυθμός παρέχω ἑαυτοῦ ἐκεῖνος πρός μίμησις , οὗτος καί ὁ φανταστής ἔνιοι μέν οἱονεί ψαύω καί θιγγάνω ὁ ἡγεμονικός ποιέω ὁ ἐν οὗτος ὅς πω , ὁποῖος εἰμί ὁ λευκός καί μέλας καί κοινῶς ὁ σῶμα , ἔνιοι δέ τοιοῦτος ἔχω φύσις , ὁ ἡγεμονικός ἐπί αὐτός φαντασιόω καί οὐ ὑπό αὐτός , ὁποῖος εἰμί ὁ ἀσώματος λεκτός .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 87
Diocles Magnes apud . Diog . Laërt . VII 52 . τῶν－νοουμένων τὰ μὲν κατὰ περίπτωσιν ἐνοήθη , τὰ δὲ καθ’ ὁμοιότητα , τὰ δὲ κατ’ ἀναλογίαν , τὰ δὲ κατὰ μετάθεσιν , τὰ δὲ κατὰ σύνθεσιν , τὰ δὲ κατ’ ἐναντίωσιν . κατὰ περίπτωσιν μὲν οὖν ἐνοήθη τὰ αἰσθητά , καθ’ ὁμοιότητα δὲ [ τὰ ] ἀπό τινος παρακειμένου , ὡς Σωκράτης ἀπὸ τῆς εἰκόνος , κατ’ ἀναλογίαν δὲ αὐξητικῶς μέν , ὡς ὁ Τιτυὸς καὶ Κύκλωψ , μειωτικῶς δέ , ὡς ὁ Πυγμαῖος . καὶ τὸ κέντρον δὲ τῆς γῆς κατ’ ἀναλογίαν ἐνοήθη ἀπὸ τῶν μικροτέρων σφαιρῶν . κατὰ μετάθεσιν δὲ · οἷον ὀφθαλμοὶ ἐπὶ τοῦ στήθους · κατὰ σύνθεσιν δὲ ἐνοήθη Ἱπποκένταυρος · καὶ κατ’ ἐναντίωσιν θάνατος . νοεῖται δὲ καὶ κατὰ μετάβασίν τινα , ὡς τὰ λεκτὰ καὶ ὁ τόπος . φυσικῶς δὲ νοεῖται δίκαιόν τι καὶ ἀγαθόν · καὶ κατὰ στέρησιν , οἷον ἄχειρ . － Cf . III n . 72 .
Lemmas: Diocles Magnes apud . Diog . Laërt . VII 52 . των－νοουμην ὁ μέν κατά περίπτωσις νοέω , ὁ δέ κατά ὁμοιότης , ὁ δέ κατά ἀναλογία , ὁ δέ κατά μετάθεσις , ὁ δέ κατά σύνθεσις , ὁ δέ κατά ἐναντίωσις . κατά περίπτωσις μέν οὖν νοέω ὁ αἰσθητής , κατά ὁμοιότης δέ [ ὁ ] ἀπό τις παράκειμαι , ὡς Σωκράτης ἀπό ὁ εἰκών , κατά ἀναλογία δέ αὐξητικός μέν , ὡς ὁ Τιτυός καί Κύκλωψ , μειωτικός δέ , ὡς ὁ πυγμαῖος . καί ὁ κέντρον δέ ὁ γῆ κατά ἀναλογία νοέω ἀπό ὁ σμικρός σφαῖρα . κατά μετάθεσις δέ · οἷος ὀφθαλμός ἐπί ὁ στῆθος · κατά σύνθεσις δέ νοέω ἱπποκένταυρος · καί κατά ἐναντίωσις θάνατος . νοέω δέ καί κατά μετάβασις τις , ὡς ὁ λεκτός καί ὁ τόπος . φυσικός δέ νοέω δίκαιος τίς καί ἀγαθός · καί κατά στέρησις , οἷος ἄχειρ . － Cf . III n . 72 .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 88
Sextus adv . math . VIII 56 . πᾶσα γὰρ νόησις ἀπὸ αἰσθήσεως γίνεται ἢ οὐ χωρὶς αἰσθήσεως , καὶ ἢ ἀπὸ περιπτώσεως ἢ οὐκ ἄνευ περιπτώσεως . ὅθεν οὐδὲ τὰς λεγομένας ψευδεῖς φαντασίας , οἷον τὰς καθ’ ὕπνους ἢ τὰς κατὰ μανίαν , εὑρήσομεν ἀπηρτημένας τῶν διὰ τῆς αἰσθήσεως κατὰ περίπτωσιν ἡμῖν ἐγνωσμένων . － καὶ καθόλου οὐδέν ἐστιν εὑρεῖν κατ’ ἐπίνοιαν ὃ μὴ ἔχει τις αὑτῷ κατὰ περίπτωσιν ἐγνωσμένον . τοῦτο γὰρ ἢ καθ’ ὁμοιότητα τῶν ἐν περιπτώσει πεφηνότων ληφθήσεται ἢ κατὰ παραύξησιν ἢ κατὰ μείωσιν ἢ κατ’ ἐπισύνθεσιν ( sequuntur exempla ) cf . id . IX 393-395 .
Lemmas: Sextus adv . math . VIII 56 . πᾶς γάρ νόησις ἀπό αἴσθησις γίγνομαι ἢ οὖον Χωρὶς αἴσθησις , καί ἢ ἀπό περίπτωσις ἢ οὐ ἄνευ περίπτωσις . ὅθεν οὐδέ ὁ λέγω ψευδής φαντασία , οἷος ὁ κατά ὕπνος ἢ ὁ κατά μανία , εὑρίσκω ἀπαρτάω ὁ διά ὁ αἴσθησις κατά περίπτωσις ἐγώ γιγνώσκω . － καί καθόλου οὐδείς εἰμί εὑρίσκω κατά ἐπίνοια ὅς μή ἔχω τις ἑαυτοῦ κατά περίπτωσις γιγνώσκω . οὗτος γάρ ἢ κατά ὁμοιότης ὁ ἐν περίπτωσις φαίνω λαμβάνω ἢ κατά παραύξησις ἢ κατά μείωσις ἢ κατά ἐπισύνθεσις ( sequuntur exempla ) cf . id . IX 393-395 .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 89
Galenus defin . medicae 126 Vol . XIX p . 381 K . ἐπίνοιά ἐστιν ἐναποκειμένη νόησις · νόησις δὲ λογικὴ φαντασία .
Lemmas: Galenus defin . medicae 126 Vol . XIX p . 381 K . ἐπίνοια εἰμί ἐναπόκειμαι νόησις · νόησις δέ λογικός φαντασία .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 90
Sextus adv . math . VII 151 . τρία γὰρ εἶναί φασιν ἐκεῖνοι ( Stoici ab Arcesilao impugnati i.e . Zeno et Cleanthes ) τὰ συζυγοῦντα ἀλλήλοις , ἐπιστήμην καὶ δόξαν καὶ τὴν ἐν μεθορίᾳ τούτων τεταγμένην κατάληψιν , ὧν ἐπιστήμην μὲν εἶναι τὴν ἀσφαλῆ καὶ βεβαίαν καὶ ἀμετάθετον ὑπὸ λόγου κατάληψιν , δόξαν δὲ τὴν ἀσθενῆ καὶ ψευδῆ συγκατάθεσιν , κατάληψιν δὲ τὴν μεταξὺ τούτων , ἥτις ἐστὶ καταληπτικῆς φαντασίας συγκατάθεσις · καταληπτικὴ δὲ φαντασία κατὰ τούτους ἐτύγχανεν ἡ ἀληθὴς καὶ τοιαύτη οἵα οὐκ ἂν γένοιτο ψευδής . ὧν τὴν μὲν ἐπιστήμην ἐν μόνοις ὑφίστασθαι λέγουσι τοῖς σοφοῖς , τὴν δὲ δόξαν ἐν μόνοις τοῖς φαύλοις , τὴν δὲ κατάληψιν κοινὴν ἀμφοτέρων εἶναι καὶ ταύτην κριτήριον ἀληθείας καθεστάναι .
Lemmas: Sextus adv . math . VII 151 . τρεῖς γάρ εἰμί φημί ἐκεῖνος ( Stoici ab Arcesilao impugnati i.e . Zeno et Cleanthes ) ὁ συζυγέω ἀλλήλων , ἐπιστήμη καί δόξα καί ὁ ἐν μεθόριος οὗτος τάσσω κατάληψις , ὅς ἐπιστήμη μέν εἰμί ὁ ἀσφαλής καί βέβαιος καί ἀμετάθετος ὑπό λόγος κατάληψις , δόξα δέ ὁ ἀσθενής καί ψευδής συγκατάθεσις , κατάληψις δέ ὁ μεταξύ οὗτος , ὅστις εἰμί καταληπτικός φαντασία συγκατάθεσις · καταληπτικός δέ φαντασία κατά οὗτος τυγχάνω ὁ ἀληθής καί τοιοῦτος οἷος οὐ εἄν γίγνομαι ψευδής . ὅς ὁ μέν ἐπιστήμη ἐν μόνος ὑφίστημι λέγω ὁ σοφός , ὁ δέ δόξα ἐν μόνος ὁ φαῦλος , ὁ δέ κατάληψις κοινός ἀμφότερος εἰμί καί οὗτος κριτήριον ἀλήθεια καθίστημι .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 91
Sextus adv . math . VIII 396 . ἐπεὶ καὶ οἱ Στωϊκοὶ μάλιστα δοκοῦσιν ἐξηκριβωκέναι τοὺς ἀποδεικτικοὺς τρόπους , φέρε καὶ πρὸς τούτους ὀλίγα διεξέλθωμεν . － 397 . ἔστι μὲν οὖν ἡ κατάληψις , ὡς ἔστι παρ’ αὐτῶν ἀκούειν , καταληπτικῆς φαντασίας συγκατάθεσις , ἥτις διπλοῦν ἔοικεν εἶναι πρᾶγμα , καὶ τὸ μέν τι ἔχειν ἀκούσιον , τὸ δὲ ἑκούσιον καὶ ἐπὶ τῇ ἡμετέρᾳ κρίσει κείμενον . τὸ μὲν γὰρ φαντασιωθῆναι ἀβούλητον ἦν · καὶ οὐκ ἐπὶ τῷ πάσχοντι ἔκειτο ἀλλ’ ἐπὶ τῷ φαντασιοῦντι τὸ οὑτωσὶ διατεθῆναι , οἷον λευκαντικῶς λευκοῦ ὑποπεσόντος χρώματος ἢ γλυκαντικῶς γλυκέος τῇ γεύσει προσαχθέντος · τὸ δὲ συγκαταθέσθαι τούτῳ τῷ κινήματι ἔκειτο ἐπὶ τῷ παραδεχομένῳ τὴν φαντασίαν .
Lemmas: Sextus adv . math . VIII 396 . ἐπεί καί ὁ στωϊκός μάλιστα δοκέω ἐξακριβόω ὁ ἀποδεικτικός τρόπος , φέρω καί πρός οὗτος ὀλίγος διεξέρχομαι . － 397 . εἰμί μέν οὖν ὁ κατάληψις , ὡς εἰμί παρά αὐτός ἀκούω , καταληπτικός φαντασία συγκατάθεσις , ὅστις διπλόος ἔοικα εἰμί πρᾶγμα , καί ὁ μέν τίς ἔχω ἀεκούσιος , ὁ δέ ἑκούσιος καί ἐπί ὁ ἡμέτερος κρίσις κεῖμαι . ὁ μέν γάρ φαντασιόω ἀβούλητος εἰμί · καί οὐ ἐπί ὁ πάσχω κεῖμαι ἀλλά ἐπί ὁ φαντασιόω ὁ οὑτωσί διατίθημι , οἷος λευκαντικός λευκός ὑποπίπτω χρῶμα ἢ γλυκαντικός γλυκύς ὁ γεύω προσάγω · ὁ δέ συγκατατίθημι οὗτος ὁ κίνημα κεῖμαι ἐπί ὁ παραδέχομαι ὁ φαντασία .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 93
Galenus defin . medicae 7 . Vol . XIX p . 350 . ἐπιστήμη ἐστὶ κατάληψις ἀσφαλὴς καὶ ἀμετάπτωτος ὑπὸ λόγου . δυνατὸν δὲ καὶ οὕτως ὁρίσασθαι · ἐπιστήμη ἐστὶν ἕξις ἀμετάπτωτος ἐκ φαντασιῶν δόξαν ἀμέμπτως ὑπὸ λόγου παρεχομένη , 8 . τέχνη ἐστὶ σύστημα ἐκ καταλήψεων συγγεγυμνασμένων πρός τι τέλος εὔχρηστον τῶν ἐν τῷ βίῳ . ἢ οὕτως · τέχνη ἐστὶ σύστημα ἐκ καταλήψεων συγγεγυμνασμένον ἐφ’ ἓν τέλος τὴν ἀναφορὰν ἐχόντων .
Lemmas: Galenus defin . medicae 7 . Vol . XIX p . 350 . ἐπιστήμη εἰμί κατάληψις ἀσφαλής καί ἀμετάπτωτος ὑπό λόγος . δυνατός δέ καί οὕτως ὁρίζω · ἐπιστήμη εἰμί ἕξις ἀμετάπτωτος ἐκ φαντασία δόξα ἄμεμπτος ὑπό λόγος παρέχω , 8 . τέχνη εἰμί σύστημα ἐκ κατάληψις συγγυμνάζω πρός τίς τέλος εὔχρηστος ὁ ἐν ὁ βίος . ἢ οὕτως · τέχνη εἰμί σύστημα ἐκ κατάληψις συγγυμνάζω ἐπί εἷς τέλος ὁ ἀναφορά ἔχω .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 94
Scholia in Dionys . Thrac . p . 649 Bekker Anecd . Gr . II . Οἱ δὲ Στωϊκοὶ λέγουσι · τέχνη ἐστὶ σύστημα ἐκ καταλήψεων ἐμπειρίᾳ συγγεγυμνασμένων πρός τι τέλος εὔχρηστον τῶν ἐν τῷ βίῳ .
Lemmas: Scholia in Dionys . Thrac . p . 649 Bekker Anecd . Gr . II . ὁ δέ στωϊκός λέγω · τέχνη εἰμί σύστημα ἐκ κατάληψις ἐμπειρία συγγυμνάζω πρός τίς τέλος εὔχρηστος ὁ ἐν ὁ βίος .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 95
Philo de congressu erud . gratia § 141 Vol . III p . 101 , 5 Wendl . Τέχνης μὲν γὰρ ὅρος οὗτος · σύστημα ἐκ καταλήψεων συγγεγυμνασμένων , πρός τι τέλος εὔχρηστον ( τοῦ εὐχρήστου διὰ τὰς κακοτεχνίας ὑγιῶς προστιθεμένου ) . Ἐπιστήμης δέ · κατάληψις ἀσφαλὴς καὶ βέβαιος , ἀμετάπτωτος ὑπὸ λόγου . μουσικὴν μὲν οὖν καὶ γραμματικὴν καὶ τὰς συγγενεῖς καλοῦμεν τέχνας — — φιλοσοφίαν δὲ καὶ τὰς ἄλλας ἀρετὰς ἐπιστήμας καὶ τοὺς ἔχοντας αὐτὰς ἐπιστήμονας . φρόνιμοι γάρ εἰσι καὶ σώφρονες καὶ φιλόσοφοι , ὧν οὐδὲ εἷς ἐν τοῖς τῆς διαπεπονημένης ἐπιστήμης σφάλλεται δόγμασι , καθάπερ οἱ προειρημένοι ἐν τοῖς τῶν μέσων τεχνῶν θεωρήμασιν .
Lemmas: Philo de congressu erud . gratia § 141 Vol . III p . 101 , 5 Wendl . Τέχνη μέν γάρ ὅρος οὗτος · σύστημα ἐκ κατάληψις συγγυμνάζω , πρός τίς τέλος εὔχρηστος ( ὁ εὔχρηστος διά ὁ κακοτεχνία ὑγιής προστίθημι ) . Ἐπιστήμη δέ · κατάληψις ἀσφαλής καί βέβαιος , ἀμετάπτωτος ὑπό λόγος . μουσική μέν οὖν καί γραμματικός καί ὁ συγγενής καλέω τέχνη — — φιλοσοφία δέ καί ὁ ἄλλος ἀρετή ἐπιστήμη καί ὁ ἔχω αὐτός ἐπιστήμων . φρόνιμος γάρ εἰμί καί σώφρων καί φιλόσοφος , ὅς οὐδέ εἷς ἐν ὁ ὁ διαπονέω ἐπιστήμη σφάλλω δόγμα , καθάπερ ὁ προερέω ἐν ὁ ὁ μέσος τέχνη θεώρημα .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 96
Sextus Pyrrh . Hypot . III 188 . πάλιν οἱ Στωϊκοὶ περὶ ψυχὴν ἀγαθά φασιν εἶναι τέχνας τινὰς τὰς ἀρετάς · τέχνην δὲ εἶναί φασι σύστημα ἐκ καταλήψεων συγγεγυμνασμένων , τὰς δὲ καταλήψεις γίγνεσθαι περὶ τὸ ἡγεμονικόν . Πῶς οὖν ἐν τῷ ἡγεμονικῷ , πνεύματι κατ’ αὐτοὺς ὑπάρχοντι , ἐναπόθεσις γίγνεται καταλήψεων καὶ ἀθροισμὸς τοσούτων ὡς γενέσθαι τέχνην , οὐχ οἷόν τε ἐννοῆσαι , τῆς ἐπιγιγνομένης τυπώσεως ἀεὶ τὴν πρὸ αὐτῆς ἀπαλειψούσης , ἐπεὶ χυτόν τέ ἐστι τὸ πνεῦμα καὶ ἐξ ὅλου κινεῖσθαι λέγεται καθ’ ἑκάστην τύπωσιν .
Lemmas: Sextus Pyrrh . Hypot . III 188 . πάλιν ὁ στωϊκός περί ψυχή ἀγαθός φημί εἰμί τέχνη τις ὁ ἀρετή · τέχνη δέ εἰμί φημί σύστημα ἐκ κατάληψις συγγυμνάζω , ὁ δέ κατάληψις γίγνομαι περί ὁ ἡγεμονικός . Πῶς οὖν ἐν ὁ ἡγεμονικός , πνεῦμα κατά αὐτός ὑπάρχω , ἐναπόθεσις γίγνομαι κατάληψις καί ἀθροισμός τοσοῦτος ὡς γίγνομαι τέχνη , οὐ οἷος τε ἐννοέω , ὁ ἐπιγίγνομαι τύπωσις ἀεί ὁ πρό αὐτός ἀπαλείφω , ἐπεί χυτός τε εἰμί ὁ πνεῦμα καί ἐκ ὅλος κινέω λέγω κατά ἕκαστος τύπτω .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 97
Sextus adv . math . XI 182 . τέχνη γάρ ἐστι σύστημα ἐκ καταλήψεων , καὶ κατάληψίς ἐστι καταληπτικῆς φαντασίας συγκατάθεσις . ibid . 183 . πρὸς τούτοις ἡ καταληπτικὴ φαντασία κρίνεται κατὰ τοὺς Στωϊκούς , ὅτι καταληπτική ἐστι τῷ ἀπὸ ὑπάρχοντος γενέσθαι καὶ κατ’ αὐτὸ τὸ ὑπάρχον ἐναπομεμαγμένως καὶ ἐναπεσφραγισμένως · τό θ’ ὑπάρχον δοκιμάζεται , ὅτι ὑπάρχον ἐστίν , ἐκ τοῦ καταληπτικὴν κινεῖν φαντασίαν . cf . Pyrrh . Hypot . III 242 .
Lemmas: Sextus adv . math . XI 182 . τέχνη γάρ εἰμί σύστημα ἐκ κατάληψις , καί κατάληψις εἰμί καταληπτικός φαντασία συγκατάθεσις . ibid . 183 . πρός οὗτος ὁ καταληπτικός φαντασία κρίνω κατά ὁ Στωϊκός , ὅτι καταληπτικός εἰμί ὁ ἀπό ὑπάρχω γίγνομαι καί κατά αὐτός ὁ ὑπάρχω ἐναπομεμαγμένως καί ἐναπεσφραγισμένως · ὁ ὁ ὑπάρχω δοκιμάζω , ὅτι ὑπάρχω εἰμί , ἐκ ὁ καταληπτικός κινέω φαντασία . cf . Pyrrh . Hypot . III 242 .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 98
Ps . Galeni Prognostica ex mathem . scientia 1 Vol . XIX p . 529 K . Περὶ μὲν τοῦ ὑπαρκτὴν εἶναι τὴν μαθηματικὴν ἐπιστήμην ἤρκει καὶ ἡ τῶν Στωϊκῶν φιλοσόφων , ἀνδρῶν καὶ λόγους διεκπεπονημένων καὶ τὸν βίον ὁποῖός ἐστι παραστησάντων δόξα .
Lemmas: Ps . Galeni Prognostica ex mathem . scientia 1 Vol . XIX p . 529 K . περι μέν ὁ ὑπαρκτός εἰμί ὁ μαθηματικός ἐπιστήμη ἀρκέω καί ὁ ὁ Στωϊκός φιλόσοφος , ἀνήρ καί λόγος διεκπονέω καί ὁ βίος ὁποῖος εἰμί παρίστημι δόξα .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 99
Philo de congressu erud . gratia § 146 Vol . III p . 102 , 15 Wendl . Καίτοιγ’ οὐδὲ τοῦτό τις ἀγνοεῖ , ὅτι πάσαις ταῖς κατὰ μέρος ( scil . ἐπιστήμαις ) τὰς ἀρχὰς καὶ τὰ σπέρματα , ἐξ ὧν ἀναβλαστεῖν ἔδοξε τὰ θεωρήματα , φιλοσοφία δεδώρηται . Ἰσόπλευρα γὰρ καὶ σκαληνά , κύκλους τε καὶ πολυγώνια καὶ τὰ ἄλλα σχήματα γεωμετρία προσεξεῦρε · σημείου δὲ καὶ γραμμῆς καὶ ἐπιφανείας καὶ στερεοῦ φύσιν , ἃ δὴ ῥίζαι καὶ θεμέλιοι τῶν λεχθέντων εἰσίν , οὐκέτι γεωμετρία . Πόθεν γὰρ αὐτῇ λέγειν ὁριζομένῃ , ὅτι σημεῖον μέν ἐστιν , οὗ μέρος οὐδέν , γραμμὴ δὲ μῆκος ἀπλατές , ἐπιφάνεια δὲ ὃ μῆκος καὶ πλάτος μόνον ἔχει , στερεὸν δὲ ὃ τὰς τρεῖς ἔχει διαστάσεις , μῆκος , πλάτος , βάθος ; Ταῦτα γὰρ ἀνάκειται φιλοσοφίᾳ , καὶ ἡ περὶ ὅρων πραγματεία πᾶσα τῷ φιλοσόφῳ . － Τό γε μὴν γράφειν καὶ ἀναγιγνώσκειν γραμματικῆς τῆς ἀτελεστέρας ἐπάγγελμα , ἣν παρατρέποντές τινες γραμματιστικὴν καλοῦσιν · τῆς δὲ τελειοτέρας ἀνάπτυξις τῶν παρὰ ποιηταῖς τε καὶ συγγραφεῦσιν . Ἐπειδὰν οὖν περὶ τῶν τοῦ λόγου διεξέρχωνται μερῶν , τότε οὐ τὰ φιλοσοφίας εὑρήματα παρασπῶνταί τε καὶ παρεργολαβοῦσι ; ταύτης γὰρ ἴδιον ἐξετάζειν , τί σύνδεσμος , τί ὄνομα , τί ῥῆμα , τί κοινὸν ὄνομα , τί ἴδιον , τί ἐλλιπὲς ἐν λόγῳ , τί πλῆρες , τί ἀποφαντόν , τί ἐρώτημα , τί πύσμα , τί περιεκτικόν , τί εὐκτικόν , τί ἀρατικόν . τὰς γὰρ περὶ αὐτοτελῶν καὶ ἀξιωμάτων καὶ κατηγορημάτων πραγματείας ἥδ’ ἐστὶν ἡ συνθεῖσα · ἡμίφωνον δὲ ἢ φωνῆεν ἢ παντελῶς ἄφωνον στοιχεῖον ἰδεῖν καὶ πῶς ἕκαστον τούτων εἴωθε λέγεσθαι , καὶ πᾶσα ἡ περὶ φωνῆς καὶ στοιχείων καὶ τῶν τοῦ λόγου μερῶν ἰδέα , οὐ φιλοσοφίᾳ πεπόνηται καὶ κατήνυσται ; ( l . 31 expecto : προστακτικόν pro περιεκτικόν )
Lemmas: Philo de congressu erud . gratia § 146 Vol . III p . 102 , 15 Wendl . καίτοι οὐδέ οὗτος τις ἀγνοέω , ὅτι πᾶς ὁ κατά μέρος ( scil . ἐπιστήμη ) ὁ ἀρχή καί ὁ σπέρμα , ἐκ ὅς ἀναβλαστάνω δοκέω ὁ θεώρημα , φιλοσοφία δωρέω . ἰσόπλευρος γάρ καί σκαληνός , κύκλος τε καί πολυγώνιος καί ὁ ἄλλος σχῆμα γεωμετρία προσεξευρίσκω · σημεῖον δέ καί γραμμή καί ἐπιφάνεια καί στερεός φύσις , ὁ δή ῥίζα καί θεμέλιος ὁ λέγω εἰμί , οὐκέτι γεωμετρία . πόθεν γάρ αὐτός λέγω ὁρίζω , ὅτι σημεῖον μέν εἰμί , ὅς μέρος οὐδείς , γραμμή δέ μῆκος ἀπλατής , ἐπιφάνεια δέ ὅς μῆκος καί πλάτος μόνος ἔχω , στερεός δέ ὅς ὁ τρεῖς ἔχω διάστασις , μῆκος , πλάτος , βάθος ; οὗτος γάρ ἀνάκειμαι φιλοσοφία , καί ὁ περί ὁράω πραγματεία πᾶς ὁ φιλόσοφος . － ὁ γε μήv γράφω καί ἀναγιγνώσκω γραμματικός ὁ ἀτελής ἐπάγγελμα , ὅς παρατρέπω τις γραμματιστική καλέω · ὁ δέ τέλειος ἀνάπτυξις ὁ παρά ποιητής τε καί συγγραφεύς . ἐπειδάν οὖν περί ὁ ὁ λόγος διεξέρχομαι μέρος , τότε οὖον ὁ φιλοσοφία εὕρημα παρασπάω τε καί παρεργολαβέω ; οὗτος γάρ ἴδιος ἐξετάζω , τίς σύνδεσμος , τίς ὄνομα , τίς ῥῆμα , τίς κοινός ὄνομα , τίς ἴδιος , τίς ἐλλιπής ἐν λόγος , τίς πλήρης , τίς ἀπόφαντος , τίς ἐρώτημα , τίς πύσμα , τίς περιεκτικός , τίς εὐκτικός , τίς ἀρατικός . ὁ γάρ περί αὐτοτελής καί ἀξίωμα καί κατηγόρημα πραγματεία ἤδη εἰμί ὁ συντίθημι · ἡμίφωνος δέ ἢ φωνήεις ἢ παντελῶς ἄφωνος στοιχεῖον ὁράω καί πῶς ἕκαστος οὗτος εἴωθα λέγω , καί πᾶς ὁ περί φωνή καί στοιχεῖον καί ὁ ὁ λόγος μέρος ἰδέα , οὖον φιλοσοφία πονέω καί κατανύω ; ( l . 31 expecto : προστακτικός pro περιεκτικός )
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 100
Plutarchus quomodo adol . poët . aud . debeat p . 34b . Τὴν δ' ἐπὶ πλέον τῶν λεγομένων χρῆσιν ὑπέδειξεν ὀρθῶς ὁ Χρύσιππος , ὅτι δεῖ μετάγειν καὶ διαβιβάζειν ἐπὶ τὰ ὁμοειδῆ τὸ χρήσιμον . ὅ τε γὰρ Ἡσιόδος εἰπών ( Op . et D . 348 ) 'οὐδ’ ἄν βοῦς ἀπόλοιτʼ , εἰ μὴ γείτων κακὸς εἴη’ καὶ περὶ κυνὸς ταὐτὸ καὶ περὶ ὄνου λέγει καὶ περὶ πάντων ὁμοίως τῶν ἀπολέσθαι δαναμένων . Καὶ πάλιν τοῦ Εὐριπίδου λέγοντος ( inc . fab . fr . 950 N ) 'τίς δ’ ἐστὶ δοῦλος τοῦ θανεῖν ἄφροντις ὤνʼ ; ὑπααουστέον ὅτι καὶ περὶ πόνου καὶ νόσου ταὐτὸν εἴρηκεν .
Lemmas: Plutarchus quomodo adol . poët . aud . debeat p . 34b . ὁ δέ ἐπί πλέω ὁ λέγω χρῆσις ὑποδείκνυμι ὀρθῶς ὁ Χρύσιππος , ὅτι δεῖ μετάγω καί διαβιβάζω ἐπί ὁ ὁμοειδής ὁ χρήσιμος . ὅς τε γάρ Ἡσίοδος εἶπον ( Op . et D . 348 ) οὐδός ἄν βοῦς ἀπόλλυμι , εἰμί μή γείτων κακός εἰμί καί περί κύων αὐτός καί περί ὄνος λέγω καί περί πᾶς ὁμοίως ὁ ἀπόλλυμι δαναμένων . καί πάλιν ὁ Εὐριπίδης λέγω ( inc . fab . fr . 950 N ) τίς δέ εἰμί δοῦλος ὁ θνῄσκω ἄφροντις ἄναξ ; ὑπααουστέον ὅτι καί περί πόνος καί νόσος αὐτός εἴρω .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 101
Plutarchus quomodo adol . poët . aud . debeat p . 31E . δεῖ δὲ μηδὲ τῶν ὀνομάτων ἀμελῶς ἀκουειν , ἀλλὰ τὴν μὲν Κλεάνθους παιδιὰν παραιτεῖσθαι · κατειρωνεύεται γὰρ ἔστιν ὅτε προσποιούμενος ἐξηγεῖσθαι τὸ καὶ τὸ 'Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων’ ( Γ 320 ) 'Ζεῦ ἄνα Δωδωναῖε’ ( Π 233 ) κελεύων ἀναγιγνώσκειν ὑφ’ ἕν , ὡς τὸν ἐκ τῆς γῆς ἀναθυμιώμενον ἀέρα διὰ τὴν ἀνάδοσιν ἀναδωδωναῖον ὄντα . καὶ Χρύσιππος δὲ πολλαχοῦ γλίσχρος ἐστίν , οὐ παίζων ἀλλ’ εὑρησιλογῶν ἀπιθάνως , καὶ παραβιαζόμενος εὐρυόπα Κρονίδην’ εἶναι τὸν δεινὸν ἐν τῷ διαλέγεσθαι καὶ διαβεβηκότα τῇ δυνάμει τοῦ λόγου .
Lemmas: Plutarchus quomodo adol . poët . aud . debeat p . 31E . δεῖ δέ μηδέ ὁ ὄνομα ἀμελής ἀκούω , ἀλλά ὁ μέν Κλεάνθης παιδιά παραιτέομαι · κατειρωνεύομαι γάρ εἰμί ὅτε προσποιέω ἐξηγέομαι ὁ καί ὁ Ζεῦς πατήρ Ἴδηθεν Μεδεών ( Γ 320 ) Ζεῦς ἄναξ Δωδωναῖος ( Π 233 ) κελεύω ἀναγιγνώσκω ὑπό εἷς , ὡς ὁ ἐκ ὁ γῆ ἀναθυμιάω ἀήρ διά ὁ ἀνάδοσις ἀναδωδωναῖος εἰμί . καί Χρύσιππος δέ πολλαχοῦ γλίσχρος εἰμί , οὖον παίζω ἀλλά εὑρησιλογέω ἀπίθανος , καί παραβιάζομαι εὐρύοπα Κρονίδης εἰμί ὁ δεινός ἐν ὁ διαλέγω καί διαβαίνω ὁ δύναμις ὁ λόγος .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 102
Clemens Al . Strom . VI 14 p . 801 Pott . ἔστιν δὲ ἡ μὲν ζήτησις ὁρμὴ ἐπὶ τὸ καταλαβεῖν διά τινων σημείων ἀνευρίσκουσα τὸ ὑποκείμενον · ἡ εὕρεσις δὲ πέρας καὶ ἀνάπαυσις ζητήσεως ἐν καταλήψει γενομένης .
Lemmas: Clemens Al . Strom . VI 14 p . 801 Pott . εἰμί δέ ὁ μέν ζήτησις ὁρμή ἐπί ὁ καταλαμβάνω διά τίνω σημεῖον ἀνευρίσκω ὁ ὑπόκειμαι · ὁ εὕρεσις δέ πέρας καί ἀνάπαυσις ζήτησις ἐν καταλαμβάνω γίγνομαι .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 103
Cicero Acad . Pr . II 26 . ( i.e . Antiochus contra ἀκαταληψίαν disputans ) . Quid quod , si ista vera sunt , ratio omnis tollitur , quasi quaedam lux lunenque vitae ! － nam quaerendi initium ratio attulit , quae perfecit virtutem , cum esset ipsa ratio confirmata quaerendo . quaestio autem est adpetitio cognitionis , quaestionisque finis inventio . at nemo invenit falsa , nec ea quae incerta permanent , inventa esse possunt , sed cum ea , quae quasi involuta fuerunt , aperta sunt , tum inventa dicuntur . sic et initium quaerendi et exitus percipiendi et comprendendi ⟨ facultate ⟩ tenetur .
Lemmas: Cicero Acad . Pr . II 26 . ( i.e . Antiochus contra ἀκαταληψία disputans ) . Quid quod , si ista vera sunt , ratio omnis tollitur , quasi quaedam lux lunenque vitae ! － nam quaerendi initium ratio attulit , quae perfecit virtutem , cum esset ipsa ratio confirmata quaerendo . quaestio autem est adpetitio cognitionis , quaestionisque finis inventio . at nemo invenit falsa , nec ea quae incerta permanent , inventa esse possunt , sed cum ea , quae quasi involuta fuerunt , aperta sunt , tum inventa dicuntur . sic et initium quaerendi et exitus percipiendi et comprendendi ⟨ facultate ⟩ tenetur .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 104
Plutarchus apud Olympiodorum in Plat . Phaedon . p . 125 , 7 ed . Finckh . Ὅτι ἄπορον ὄντως εἰ οἷόντε ζητεῖν καὶ εὑρίσκειν , ὡς ἐν Μένωνι ( p . 80E ) προβέβληται · οὔτε γὰρ ἃ ἴσμεν · μάταιον γάρ · οὔτε ἃ μὴ ἴσμεν · κἂν γὰρ περιπέσωμεν αὐτοῖς , ἀγνοοῦμεν , ὡς τοῖς τυχοῦσιν . — — οἱ δὲ ἀπὸ τῆς Στοᾶς τὰς φυσικὰς ἐννοίας αἰτιῶνται · εἰ μὲν δὴ δυνάμει , τὸ αὐτὸ ἐροῦμεν · εἰ δὲ ἐνεργείᾳ , διὰ τί ζητοῦμεν ἃ ἴσμεν ; εἰ δὲ ἀπὸ τούτων ἄλλα ἀγνοούμενα . πῶς ἅπερ οὐκ ἴσμεν .
Lemmas: Plutarchus apud Olympiodorum in Plat . Phaedon . p . 125 , 7 ed . Finckh . ὅτι2 ἄπορος εἰμί εἰμί οἷόντε ζητέω καί εὑρίσκω , ὡς ἐν Μένων ( p . 80E ) προβάλλω · οὔτε γάρ ὁ οἶδα · μάταιος γάρ · οὔτε ὁ μή οἶδα · κἀν γάρ περιπίπτω αὐτός , ἀγνοέω , ὡς ὁ τυγχάνω . — — ὁ δέ ἀπό ὁ Στοά ὁ φυσικός ἔννοια αἰτιάομαι · εἰμί μέν δή δύναμις , ὁ αὐτός εἴρω · εἰμί δέ ἐνέργεια , διά τίς ζητέω ὁ οἶδα ; εἰμί δέ ἀπό οὗτος ἄλλος ἀγνοέω . πῶς ὅσπερ οὐ οἶδα .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 105
Diogenes Laërt . VII 54 . κριτήριον δὲ τῆς ἀληθείας φασὶ τυγχάνειν τὴν καταληπτικὴν φαντασίαν , τουτέστι τὴν ἀπὸ ὑπάρχοντος , καθάφησι Χρύσιππος ἐν τῇ βʹ τῶν Φυσικῶν καὶ Ἀντίπατρος καὶ Ἀπολλόδωρος . ὁ μὲν γὰρ Βόηθος κριτήρια πλείονα ἀπολείπει , νοῦν καὶ αἴσθησιν καὶ ὄρεξιν καὶ ἐπιστήμην · ὁ δὲ Χρύσιππος διαφερόμενος πρὸς αὑτὸν ἐν τῷ πρώτῳ περὶ λόγου κριτηριά φησιν εἶναι αἴσθησιν καὶ πρόληψιν .
Lemmas: Diogenes Laërt . VII 54 . κριτήριον δέ ὁ ἀλήθεια φημί τυγχάνω ὁ καταληπτικός φαντασία , τουτέστι ὁ ἀπό ὑπάρχω , καθάπτω Χρύσιππος ἐν ὁ βε ὁ φυσικός καί Ἀντίπατρος καί Ἀπολλόδωρος . ὁ μέν γάρ Βόηθος κριτήριον πλείων ἀπολείπω , νόος καί αἴσθησις καί ὄρεξις καί ἐπιστήμη · ὁ δέ Χρύσιππος διαφέρω πρός ἑαυτοῦ ἐν ὁ πρῶτος περί λόγος κριτήριον φημί εἰμί αἴσθησις καί πρόληψις .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 106
Augustinus de civ . dei VIII 7 . qui posuerunt iudicium veritatis in sensibus corporis eorumque － regulis － omnia quae discuntur metienda esse censuerunt , ut Epicurei et quicumque alii tales , ut etiam ipsi Stoici , qui cum vehementer amaverint sollertiam disputandi , quam dialecticam nominant , a corporis sensibus eam ducendam putarunt , hinc asseverantes animum concipere notiones , quas appellant ἐννοίας , earum rerum scilicet quas definiendo explicant ; hinc propagari atque conecti totam discendi docendique rationem .
Lemmas: Augustinus de civ . dei VIII 7 . qui posuerunt iudicium veritatis in sensibus corporis eorumque － regulis － omnia quae discuntur metienda esse censuerunt , ut Epicurei et quicumque alii tales , ut etiam ipsi Stoici , qui cum vehementer amaverint sollertiam disputandi , quam dialecticam nominant , a corporis sensibus eam ducendam putarunt , hinc asseverantes animum concipere notiones , quas appellant ἔννοια , earum rerum scilicet quas definiendo explicant ; hinc propagari atque conecti totam discendi docendique rationem .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 107
Sextus adv . math . VII 35 . πάρεστι μέντοι καὶ τὸ λογικὸν τοῦτο ( scil . κριτήριον ) ὑποδιαιρεῖσθαι , λέγοντας τὸ μέν τι εἶναι κριτήριον ὡς ὑφ’ οὗ , τὸ δὲ ὡς δι’ οὗ , τὸ δὲ ὡς προσβολὴ καὶ σχέσις . ὑφ’ οὗ μὲν ὡς ἄνθρωπος , δι’ οὗ δὲ ὡς αἴσθησις , τὸ δὲ τρίτον ὡς ἡ προσβολὴ τῆς φαντασίας . 37 . καὶ ἔοικε τῷ μὲν ζυγοστάτῃ ἢ τέκτονι ὁ ἄνθρωπος , ὑφ’ οὗ γίνεται ἡ κρίσις , τῷ δὲ ζυγῷ καὶ κανόνι ἡ αἴσθησις καὶ ἡ διάνοια , δι’ ἧς γίνεται τὰ τῆς κρίσεως , τῇ δὲ σχέσει τῶν προειρημένων ὀργάνων ἡ προσβολὴ τῆς φαντασίας , καθ’ ἣν ὁ ἄνθρωπος ἐπιβάλλεται κρίνειν .
Lemmas: Sextus adv . math . VII 35 . πάρειμι μέντοι καί ὁ λογικός οὗτος ( scil . κριτήριον ) ὑποδιαιρέω , λέγω ὁ μέν τίς εἰμί κριτήριον ὡς ὑπό ὅς , ὁ δέ ὡς διά ὅς , ὁ δέ ὡς προσβολή καί σχέσις . ὑπό ὅς μέν ὡς ἄνθρωπος , διά ὅς δέ ὡς αἴσθησις , ὁ δέ τρίτος ὡς ὁ προσβολή ὁ φαντασία . 37 . καί ἔοικα ὁ μέν ζυγοστάτης ἢ τέκτων ὁ ἄνθρωπος , ὑπό ὅς γίγνομαι ὁ κρίσις , ὁ δέ ζυγόν καί κανών ὁ αἴσθησις καί ὁ διάνοια , διά ὅς γίγνομαι ὁ ὁ κρίσις , ὁ δέ σχέσις ὁ προερέω ὄργανον ὁ προσβολή ὁ φαντασία , κατά ὅς ὁ ἄνθρωπος ἐπιβάλλω κρίνω .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 108
Origenes contra Celsum VII 37 Vol . II p . 187 , 22 Kö . ( p . 720 Del . ) dicit Celsum δογματίζειν παραπλησίως τοῖς ἀναιροῦσι νοητὰς οὐσίας Στωϊκοῖς περὶ τοῦ αἰσθήσεσιν καταλαμβάνεσθαι τὰ καταλαμβανόμενα καὶ πᾶσαν κατάληψιν ἠρτῆσθαι τῶν αἰσθήσεων .
Lemmas: Origenes contra Celsum VII 37 Vol . II p . 187 , 22 Kö . ( p . 720 Del . ) dicit Celsum δογματίζω παραπλήσιος ὁ ἀναιρέω νοητός οὐσία Στωϊκός περί ὁ αἴσθησις καταλαμβάνω ὁ καταλαμβάνω καί πᾶς κατάληψις ἀρτάω ὁ αἴσθησις .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 111
Cicero Acad . Pr . II 26 ( i.e . Antiochus contra ἀκαταληψίαν disputans ) . Argumenti conclusio , quae est Graece ἀπόδειξις , ita definitur : ratio , quae ex rebus perceptis ad id , quod non percipiebatur , adducit . 27 . quodsi omnia visa eius modi essent , qualia isti dicunt , ut ea vel falsa esse possent , neque ea posset ulla ratio discernere , quo modo quemquam aut conclusisse aliquid aut invenisse diceremus aut quae esset conclusi argumenti fides ?
Lemmas: Cicero Acad . Pr . II 26 ( i.e . Antiochus contra ἀκαταληψία disputans ) . Argumenti conclusio , quae est Graece ἀπόδειξις , ita definitur : ratio , quae ex rebus perceptis ad id , quod non percipiebatur , adducit . 27 . quodsi omnia visa eius modi essent , qualia isti dicunt , ut ea vel falsa esse possent , neque ea posset ulla ratio discernere , quo modo quemquam aut conclusisse aliquid aut invenisse diceremus aut quae esset conclusi argumenti fides ?
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 112
Plutarchus de comm . not . cp . 36 p . 1077c . ἀκοῦσαι τοίνυν ἔστιν αὐτῶν καὶ γράμμασιν ἐντυχεῖν πολλοῖς πρὸς τοὺς Ἀκαδημαϊκοὺς διαφερομένων καὶ βοώντων , ὡς πάντα πράγματα συγχέουσι ταῖς ἀπαραλλαξίαις , ἐπὶ δυεῖν οὐσιῶν ἕνα ποιὸν εἶναι βιαζόμενοι · καίτοι τοῦτο μὲν οὐκ ἔστιν ὅστις ἀνθρώπων οὐ διανοεῖται καὶ τοὐναντίον οἴεται θαυμαστὸν εἶναι καὶ παράδοξον , εἰ μήτε φάττα φάττῃ μήτε μελίττῃ μέλιττα μήτε πυρῷ πυρὸς ἢ σύκῳ τὸ τοῦ λόγου σῦκον ἐν τῷ παντὶ χρόνῳ γέγονεν ἀπαράλλακτον .
Lemmas: Plutarchus de comm . not . cp . 36 p . 1077c . ἀκούω τοίνυν εἰμί αὐτός καί γράμμα ἐντυγχάνω πολύς πρός ὁ Ἀκαδημαικός διαφέρω καί βοῦς , ὡς πᾶς πρᾶγμα συγχέω ὁ ἀπαραλλαξία , ἐπί δύο οὐσία εἷς ποιός εἰμί βιάζομαι · καίτοι οὗτος μέν οὐ εἰμί ὅστις ἄνθρωπος οὖον διανοέομαι καί ἐναντίος οἴομαι θαυμαστός εἰμί καί παράδοξος , εἰμί μήτε φάσσα φάσσα μήτε μέλισσα μέλισσα μήτε πῦρ πυρός ἢ σῦκον ὁ ὁ λόγος σῦκον ἐν ὁ πᾶς χρόνος γίγνομαι ἀπαράλλακτος .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 115
Cicero Acad . Pr . II 37 ( i.e . Antiochus contra ἀκαταληψίαν disputans ) . nunc de adsensione atque adprobatione , quam Graeci συγκατάθεσιν vocant , pauca dicemus . — — nam cum vim , quae esset in sensibus , explicabamus , simul illud aperiebatur , comprendi multa et percipi sensibus , quod fieri sine adsensione non potest . deinde cum inter inanimem et animal hoc maxime intersit , quod animal agit aliquid ( nihil enim agens ne cogitari quidem potest quale sit ) , aut ei sensus adimendus est aut ea , quae est in nostra potestate sita , reddenda assensio . － 38 sed haec etiam sequuntur , nec memoriam sine adsensione posse con stare nec notitias rerum nec artes ; idque quod maximum est , ut sit aliquid in nostra potestate , in eo , qui rei nulli adsentietur , non erit . Ubi igitur virtus , si nihil situm est in ipsis nobis ?
Lemmas: Cicero Acad . Pr . II 37 ( i.e . Antiochus contra ἀκαταληψία disputans ) . nunc de adsensione atque adprobatione , quam Graeci συγκατάθεσις vocant , pauca dicemus . — — nam cum vim , quae esset in sensibus , explicabamus , simul illud aperiebatur , comprendi multa et percipi sensibus , quod fieri sine adsensione non potest . deinde cum inter inanimem et animal hoc maxime intersit , quod animal agit aliquid ( nihil enim agens ne cogitari quidem potest quale sit ) , aut ei sensus adimendus est aut ea , quae est in nostra potestate sita , reddenda assensio . － 38 sed haec etiam sequuntur , nec memoriam sine adsensione posse con stare nec notitias rerum nec artes ; idque quod maximum est , ut sit aliquid in nostra potestate , in eo , qui rei nulli adsentietur , non erit . Ubi igitur virtus , si nihil situm est in ipsis nobis ?
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 116
Cicero Acad . Pr . II 24 ( i.e . Antiochus contra ἀκαταληψίαν disputans ) . Atque etiam illud perspicuum est , constitui necesse esse initium , quod sapientia , cum quid agere incipiat sequatur , idque initium esse naturae accommodatum . Nam aliter adpetitio ( eam enim volumus esse ὁρμήν ) , qua ad agendum impellimur et id adpetimus , quod est visum , moveri non potest . illud autem , quod movet , prius oportet videri eique credi ; quod fieri non potest , si id , quod visum erit , discerni non poterit a falso . quomodo autem moveri animus ad adpetendum potest , si id , quod videtur , non percipitur accommodatumne naturae sit an alienum ? Itemque si , quid officii sui sit , non occurrit animo , nihil unquam omnino aget , ad nullam rem unquam impelletur , numquam movebitur . Quodsi aliquid aliquando acturus est , necesse est id ei verum , quod occurrit videri .
Lemmas: Cicero Acad . Pr . II 24 ( i.e . Antiochus contra ἀκαταληψία disputans ) . Atque etiam illud perspicuum est , constitui necesse esse initium , quod sapientia , cum quid agere incipiat sequatur , idque initium esse naturae accommodatum . Nam aliter adpetitio ( eam enim volumus esse ὁρμή ) , qua ad agendum impellimur et id adpetimus , quod est visum , moveri non potest . illud autem , quod movet , prius oportet videri eique credi ; quod fieri non potest , si id , quod visum erit , discerni non poterit a falso . quomodo autem moveri animus ad adpetendum potest , si id , quod videtur , non percipitur accommodatumne naturae sit an alienum ? Itemque si , quid officii sui sit , non occurrit animo , nihil unquam omnino aget , ad nullam rem unquam impelletur , numquam movebitur . Quodsi aliquid aliquando acturus est , necesse est id ei verum , quod occurrit videri .
chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 118
Sextus adv . math . VII 440 . ἀλλ’ εἰώθασιν ἀνθυποφέροντες οἱ δογματικοὶ ζητεῖν πῶς ποτε καὶ ὁ σκεπτικὸς τὸ μηδὲν εἶναι κριτήριον ἀποφαίνεται · ἤτοι γὰρ ἀκρίτως τοῦτο λέγει ἢ μετὰ κριτηρίου · καὶ εἰ μὲν ἀκρίτως , ἄπιστος γενήσεται , εἰ δὲ μετὰ κριτηρίου , περιτραπήσεται καὶ λέγων μηδὲν εἶναι κριτήριον ὁμολογήσει εἰς τὴν τούτου παράστασιν κριτήριον παραλαμβάνειν . πάλιν τε ἡμῶν συνερωτώντων εἰ ἔστι κριτήριον , ἤτοι κέκριται ἢ ἄκριτόν ἐστι καὶ δυοῖν θάτερον συναγόντων ἤτοι τὴν εἰς ἄπειρον ἔκπτωσιν ἢ τὸ ἀτόπως ἑαυτοῦ τι κριτήριον εἶναι λέγεσθαι , ἀντιπαρεξάγοντές φασι μὴ ἄτοπον ὑπάρχειν τὸ ἑαυτοῦ τι κριτήριον ἀπολείπειν . καὶ γὰρ ἑαυτοῦ τὸ εὐθὺ καὶ ἄλλων ἐστὶ δοκιμαστικόν , καὶ ὁ ζυγὸς τῆς τε τῶν ἄλλων ἰσότητος καὶ τῆς ἰδίας σταθμητικὸς ὑπῆρχεν , καὶ τὸ φῶς οὐ μόνον τῶν ἄλλων ἀλλὰ καὶ ἑαυτοῦ ἐκκαλυπτικὸν φαίνεται , διόπερ καὶ τὸ κριτήριον δύναται καὶ ἄλλων καὶ ἑαυτοῦ κριτήριον καθεστάναι .
Lemmas: Sextus adv . math . VII 440 . ἀλλά εἴωθα ἀνθυποφέρω ὁ δογματικός ζητέω πῶς ποτός καί ὁ σκεπτικός ὁ μηδείς εἰμί κριτήριον ἀποφαίνω · ἤτοι γάρ ἄκριτος οὗτος λέγω ἢ μετά κριτήριον · καί εἰμί μέν ἄκριτος , ἄπιστος γίγνομαι , εἰμί δέ μετά κριτήριον , περιτρέπω καί λέγω μηδείς εἰμί κριτήριον ὁμολογέω εἰς ὁ οὗτος παράστασις κριτήριον παραλαμβάνω . πάλιν τε ἐγώ συνερωτάω εἰμί εἰμί κριτήριον , ἤτοι κρίνω ἢ ἄκριτος εἰμί καί δύο ἕτερος συνάγω ἤτοι ὁ εἰς ἤπειρος ἔκπτωσις ἢ ὁ ἄτοπος ἑαυτοῦ τίς κριτήριον εἰμί λέγω , ἀντιπαρεξάγω φημί μή ἄτοπος ὑπάρχω ὁ ἑαυτοῦ τίς κριτήριον ἀπολείπω . καί γάρ ἑαυτοῦ ὁ εὐθύς2 καί ἄλλος εἰμί δοκιμαστικός , καί ὁ ζυγός ὁ τε ὁ ἄλλος ἰσότης καί ὁ ἴδιος σταθμητικός ὑπάρχω , καί ὁ φάος οὖον μόνος ὁ ἄλλος ἀλλά καί ἑαυτοῦ ἐκκαλυπτικός φαίνω , διόπερ καί ὁ κριτήριον δύναμαι καί ἄλλος καί ἑαυτοῦ κριτήριον καθίστημι .