chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 550
Plutarchus de Stoic . repugn . cp . 44 p . 1054e . Ταῦτα δ’ οὐκ ἂν ἑφοβεῖτο ( mundum deletum iri , partibus in medium infiniti spatii confluentibus ) μὴ φύσει τὰ σώματα φέρεψθαι πανταχόθεν ἐπὶ τὸ μέσον ἡγούμενος , οὐ τῆς οὐσίας , ἀλλὰ τῆς περιεχούσης τὴν οὐσίαν χώρας · περὶ οὖ καὶ πολλάκις εἴρηκεν ὡς ἀδυνάτου καὶ παρὰ φύσιν ὄντος · οὐ γὰρ ὑπάρχειν ἐν τῷ κενῷ διαφοράν , ἣ τὰ σώματα δευρὶ μᾶλλον ἢ δευρὶ προσάγεται · τὴν δὲ τοῦ κόσμου τούτου σύνταξιν αἰτίαν εἶναι τῆς κινήσεως , ἐπὶ τὸ κέντρον καὶ τὸ μέσον αὐτοῦ νευόντων καὶ φερομένων πανταχόθεν . Ἀρκεῖ δ’ εἰς τοῦτο παραθέσθαι λέξιν ἐκ τοῦ δευτέρου περὶ Κινήσεως . Ὑπειπὼν γὰρ ὅτι τέλεον μὲν ὁ κόσμος σῶμά ἐστιν , οὐ τέλεα δὲ τὰ τοῦ κόσμου μέρη , τῷ πρὸς τὸ ὅλον πως ἔχειν , καὶ μὴ καθ’ αὑτὰ εἶναι , καὶ περὶ τῆς κινήσεως αὐτοῦ διελθὼν ὡς ἐπὶ τὴν συμμονὴν καὶ τὴν συνοχὴν τὴν ἑαυτοῦ κινεῖσθαι διὰ τῶν μερῶν πάντων πεφυκότος , οὐκ ἐπὶ τὴν διάλυσιν καὶ τὴν θρύψιν , ταῦτ’ εἴρηκεν · Οὕτω δὲ τοῦ ὅλου τεινομένου εἰς ταὐτὸ καὶ κινουμένου , καὶ τῶν μορίων ταύτην τὴν κίνησιν ἐχόντων ἐκ τῆς τοῦ σώματος φύσεως , πιθάνον πᾶσι τοῖς σώμασιν εἶναι τὴν πρώτην κατὰ φύκίνησιν σιν πρὸς τὸ τοῦ κόσμου μέσον , τῷ μὲν κόσμῳ οὑτωσὶ κινουμένῳ πρὸς αὑτόν , τοῖς δὲ μέρεσιν ὡς ἂν μέρεσιν οὖσιν . p . 1055 bc . Καίτοι τοῖς προειρημένοις ταυτὶ συνάπτεις , ὥσπερ αὐτὸς σεαντὸν ἐξελέγξαι φιλοτιμούμενος · Ὃν τρόπον δὲ κινεῖται ἕκαστον τῶν μορίων , συμφυὲς ὂν τῷ λοιπῷ , εὔλογον οὕτω καὶ καθ’ αὑτὸ κινεῖσθαι , καὶ εἰ λόγου χάριν νοήσαιμεν . αὐτὸ καὶ ὑποθοίμεθα εἴναι ἐν κενῷ τινι τοῦ κόσμου τούτου · ὡς γὰρ ἂν συνεχόμενον πάντοθεν ἐκινεῖτο ἐπὶ τὸ μέσον , μένει ἐν τῇ κινήσει ταύτῃ , κἂν λόγου χάριν ἐξαίφνης περὶ αὐτὸ γένηται κενόν .
Lemmas: Plutarchus de Stoic . repugn . cp . 44 p . 1054e . οὗτος δέ οὐ εἄν φοβέω ( mundum deletum iri , partibus in medium infiniti spatii confluentibus ) μή φύσις ὁ σῶμα φέρω πανταχόθεν ἐπί ὁ μέσος ἡγέομαι , οὖον ὁ οὐσία , ἀλλά ὁ περιέχω ὁ οὐσία χώρα · περί οὖον καί πολλάκις εἴρω ὡς ἀδύνατος καί παρά φύσις εἰμί · οὖον γάρ ὑπάρχω ἐν ὁ κενός διαφορά , ὅς ὁ σῶμα δεῦρο μᾶλλον ἢ δεῦρο προσάγω · ὁ δέ ὁ κόσμος οὗτος σύνταξις αἴτιος εἰμί ὁ κίνησις , ἐπί ὁ κέντρον καί ὁ μέσος αὐτός νεύω καί φέρω πανταχόθεν . ἀρκέω δέ εἰς οὗτος παρατίθημι λέξις ἐκ ὁ δύο περί κίνησις . ὑπεῖπον γάρ ὅτι τελέω μέν ὁ κόσμος σῶμα εἰμί , οὖον τέλος δέ ὁ ὁ κόσμος μέρος , ὁ πρός ὁ ὅλος πως ἔχω , καί μή κατά ἑαυτοῦ εἰμί , καί περί ὁ κίνησις αὐτός διέρχομαι ὡς ἐπί ὁ συμμονή καί ὁ συνοχή ὁ ἑαυτοῦ κινέω διά ὁ μέρος πᾶς φύζω , οὐ ἐπί ὁ διάλυσις καί ὁ θρύψις , αὐτός εἴρω · οὕτως δέ ὁ ὅλος τείνω εἰς αὐτός καί κινέω , καί ὁ μόριον οὗτος ὁ κίνησις ἔχω ἐκ ὁ ὁ σῶμα φύσις , πιθανός πᾶς ὁ σῶμα εἰμί ὁ πρῶτος κατά φυκινησις βρόχος πρός ὁ ὁ κόσμος μέσος , ὁ μέν κόσμος οὑτωσί κινέω πρός ἑαυτοῦ , ὁ δέ μέρος ὡς εἄν μέρος εἰμί . p . 1055 bc . καίτοι ὁ προερέω οὗτος συνάπτω , ὥσπερ αὐτός σεαντὸν ἐξελέγχω φιλοτιμέομαι · ὅς τρόπος δέ κινέω ἕκαστος ὁ μόριον , συμφυής εἰμί ὁ λοιπός , εὔλογος οὗτος καί κατά ἑαυτοῦ κινέω , καί εἰμί λόγος χάρις νοέω . αὐτός καί ὑποτίθημι εἶμι ἐν κενός τις ὁ κόσμος οὗτος · ὡς γάρ εἄν συνέχω πάντοθεν κινέω ἐπί ὁ μέσος , μένω ἐν ὁ κινέω οὗτος , κἀν λόγος χάρις ἐξαπίνης περί αὐτός γίγνομαι κενός .