chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 441
Alexander Aphrod . de mixtione p . 223 , 25 Bruns . τούτου δ’ οὕτως ἔχοντος , πῶς ἂν ἔτι ἀληθὲς εἴη , τὸ πᾶν ἡνῶσθαί τε καὶ συνέχεσθαι , πνεύματός τινος διὰ παντὸς διήκοντος αὐτοῦ ; ἔπειτα δ’ εὔλογον μὲν ἦν , ὁμοίαν τὴν ὑπὸ τοῦ πνεύματος συνοχὴν γινομένην ἐν πᾶσιν εἶναι τοῖς σώμασιν · οὐχ οὕτως δ’ ἔχει . τῶν γὰρ σωμάτων τὰ μέν ἐστι συνεχῆ , τὰ δὲ διωρισμένα . διὸ εὐλογώτερον , ἕκαστον αὐτῶν ὑπὸ τοῦ οἰκείου εἲδους συνέχεσθαί τε καὶ ἡνῶσθαι λέγειν πρὸς ἑαυτό , καθ’ ὅ ἐστιν αὐτῶν ἑκάστῳ τὸ εἶναι , τὴν ⟨ δὲ ⟩ συμπάθειαν αὐτῶν σῴζεσθαι τὴν πρὸς ἄλληλα διά τε τὴν τῆς ὕλης κοινωνίαν καὶ τὴν τοῦ περικειμένου θείου σώματος αὐτῷ φύσιν ἢ τῷ διὰ τοῦ πνεύματος δεσμῷ τίς γὰρ καὶ ὁ τόνος τοῦ πνεύματος , ὑφ’ οὗ συνδούμενα τήν τε συνέχειαν ἔχει τὴν πρὸς τὰ οἰκεῖα μέρη καὶ συνῆπται τοῖς παρακειμένοις ; βιαζόμενον μὲν γὰρ ὑπό τινος τὸ πνεῦμα , διὰ τὴν πρὸς τοῦτο εὐφυΐαν , τῷ μηδεμίαν ἀντίβασιν ἔχειν τῷ κινοῦντι δι’ εὐπάθειαν δύνασθαι , ὑπὸ τῆς ἀθρόας κινήσεως ἰσχύν τινα λαμβάνει · εὐπαθὲς δὲ ὂν κατὰ τὴν οἰκείαν φύσιν , ὑγρόν ἐστι καὶ εὐδιαίρετον , ὡς καὶ τῶν ἄλλων , ἐν οἷς ἂν ᾖ τοῦτο μεμιγμένον , κατὰ τοῦτο μάλιστά [ τε καὶ ] ῥᾴστην γίνεσθαι τὴν διαίρεσιν . － καὶ γὰρ εἰ τοῦ μὴ διαπίπτειν , ἀλλὰ συμμένειν τὰ σώματα αἴτιον τὸ συνέχον αὐτὰ πνεῦμα , τὰ διαπίπτοντα τῶν σωμάτων δῆλον ὡς οὐκ ἂν ἔχοι τὸ πνεῦμα τὸ συνδέον . πῶς δ’ ἂν τὴν ἀρχὴν ἡ διαίρεσις σῴζοιτο τῶν σωμάτων , εἴ γε ἡ μὲν διαίρεσις χωρισμός ἐστι τῶν ἡνωμένων , μένει δὲ κατ’ αὐτοὺς [ τῶν ] ἡνωμένα ὁμοίως ἀλλήλοις πάντα , κἂν διαιρεθῇ . πῶς δ’ οὐκ ἂν ἀπεμφαίνοι τὸ τὰ παρακείμενα ἀλλήλοις καὶ ῥᾳδίως ἀλλήλων χωρίζεσθαι δυνάμενα ὑπ⟨ὸ τ⟩αὐτοῦ καὶ ὁμοίως ἀλλήλοις ἡνῶσθαι λέγειν τοῖς συνεχέσι τε οὖσι καὶ χωρὶς διαιρέσεως μὴ δυναμένοις [ τινὸς ] ἀλλήλων χωρισθῆναί ποτε .
Lemmas: Alexander Aphrod . de mixtione p . 223 , 25 Bruns . οὗτος δέ οὕτως ἔχω , πῶς εἄν ἔτι ἀληθής εἰμί , ὁ πᾶς ἑνόω τε καί συνέρχομαι , πνεῦμα τις διά πᾶς διήκω αὐτός ; ἔπειτα δέ εὔλογος μέν εἰμί , ὅμοιος ὁ ὑπό ὁ πνεῦμα συνοχή γίγνομαι ἐν πᾶς εἰμί ὁ σῶμα · οὐ οὕτως δέ ἔχω . ὁ γάρ σῶμα ὁ μέν εἰμί συνεχής , ὁ δέ διά-ὁρίζω . διό εὔλογος , ἕκαστος αὐτός ὑπό ὁ οἰκεῖος εἶδος συνέχω τε καί ἑνόω λέγω πρός ἑαυτοῦ , κατά ὅς εἰμί αὐτός ἕκαστος ὁ εἰμί , ὁ ⟨ δέ ⟩ συμπάθεια αὐτός σῴζω ὁ πρός ἀλλήλων διά τε ὁ ὁ ὕλη κοινωνία καί ὁ ὁ περίκειμαι θεῖον σῶμα αὐτός φύσις ἢ ὁ διά ὁ πνεῦμα δεσμός τίς γάρ καί ὁ τόνος ὁ πνεῦμα , ὑπό ὅς συνδέω ὁ τε συνέχεια ἔχω ὁ πρός ὁ οἰκεῖος μέρος καί συνάπτω ὁ παράκειμαι ; βιάζομαι μέν γάρ ὑπό τις ὁ πνεῦμα , διά ὁ πρός οὗτος εὐφυΐα , ὁ μηδείς ἀντίβασις ἔχω ὁ κινέω διά εὐπάθεια δύναμαι , ὑπό ὁ ἀθρόος κίνησις ἰσχύς τις λαμβάνω · εὐπαθής δέ εἰμί κατά ὁ οἰκεῖος φύσις , ὑγρός εἰμί καί εὐδιαίρετος , ὡς καί ὁ ἄλλος , ἐν ὅς εἄν εἰμί οὗτος μίγνυμι , κατά οὗτος μάλα [ τε καί ] ῥᾴδιος γίγνομαι ὁ διαίρεσις . － καί γάρ εἰμί ὁ μή διαπίπτω , ἀλλά συμμένω ὁ σῶμα αἴτιος ὁ συνέχω αὐτός πνεῦμα , ὁ διαπίπτω ὁ σῶμα δῆλος ὡς οὐ εἄν ἔχω ὁ πνεῦμα ὁ συνδέω . πῶς δέ εἄν ὁ ἀρχή ὁ διαίρεσις σῴζω ὁ σῶμα , εἰμί γε ὁ μέν διαίρεσις χωρισμός εἰμί ὁ ἑνόω , μένω δέ κατά αὐτός [ ὁ ] ἑνόω ὁμοίως ἀλλήλων πᾶς , κἀν διαιρέω . πῶς δέ οὐ εἄν ἀπεμφαίνω ὁ ὁ παράκειμαι ἀλλήλων καί ῥᾳδίως ἀλλήλων χωρίζω δύναμαι ὑπό ἐαυτός καί ὁμοίως ἀλλήλων ἑνόω λέγω ὁ συνεχής τε εἰμί καί Χωρὶς διαίρεσις μή δύναμαι [ τις ] ἀλλήλων χωρίζω ποτός .