chrysippus-philosophy.fragmenta-logica-et-physica 257
Alexander in Aristot . Analyt . pr . p . 283 , 7 Wal . οἷον εἰ λάβοιμεν τὸ Α κατὰ τοῦ Β , τὸ Β κατὰ τοῦ Γ , τὸ Γ κατὰ τοῦ Δ , τὸ Δ κατὰ τοῦ Ε , τὸ Α ἄρα κατὰ τοῦ Ε . — — ἐν τῇ τοιαύτῃ τῶν προτάσεων συνεχείᾳ τό τε συνθετικόν ἐστι θεώρημα , περὶ οὗ προειρήκαμεν , καὶ οἱ καλούμενοι ὑπὸ τῶν νεωτέρων ἐπιβάλλοντές τε καὶ ἐπιβαλλόμενοι . — — οἱ δὲ ἐπιβάλλοντές τε καὶ ἐπιβαλλόμενοι καλούμενοι εἶεν ἂν ἐν ταῖς συνεχῶς λαμβανομέναις προτάσεσι χωρὶς τῶν συμπερασμάτων . ἐπιβαλλόμενοι μὲν γάρ εἰσιν , ὧν παρεῖται τὸ συμπέρασμα , ἐπιβάλλοντες δέ , ὧν ἡ δεικτικὴ πρότασις παρεῖται · τὰ γὰρ συμπεράσματα τὰ παραλειπόμενα τῶν ἐπιβαλλομένων συλλογισμῶν , οἵ εἰσι πρῶτοι τῇ τάξει , προτάσεις εἰσὶ δεικτικαὶ τῶν ἐπιβαλλόντων , οἵ εἰσι δεύτεροι τῇ τάξει , οἷον τὸ Α κατὰ παντὸς τοῦ Β , τὸ Β κατὰ παντὸς τοῦ Γ , τὸ Γ κατὰ παντὸς τοῦ Δ , τὸ Α κατὰ παντὸς τοῦ Δ . ἐπιβαλλόμενος γάρ ἐστιν ὁ πρῶτος , οὗ παρεῖται τὸ συμπέρασμα , ὅ ἐστιν Α κατὰ παντὸς τοῦ Γ . ἐπιβάλλων δὲ ὁ ἔκ τε τοῦ παρειμένου τοῦ τὸ Α κατὰ τοῦ Γ καὶ ἐκ τοῦ τὸ Γ κατὰ τοῦ Δ δεικνύμενος , οὗ ἐστι συμπέρασμα τὸ ἄρα Α κατὰ τοῦ Δ . ἐπὶ μὲν οὖν τῶν εἰρημένων καὶ ὁ ἐπιβάλλων καὶ ὁ ἐπιβαλλόμενος ἐν πρώτῳ σχήματι · δύναται δὲ κατὰ τὴν ὁδὸν ταύτην καὶ ἐκ δευτέρου σχήματος ἐπιβάλλειν συλλογισμὸς ἐκ πρώτου σχήματος συλλογισμῷ · ἂν γὰρ τὸ Α κατὰ παντὸς τοῦ Β , τὸ Β κατὰ παντὸς τοῦ Γ , τὸ Α κατ’ οὐδενὸς τοῦ Δ , ⟨ τὸ Γ κατ’ οὐδενὸς τοῦ Δ ⟩ γίνεται ὁ μὲν ἐπιβαλλόμενος ἐν πρώτῳ σχήματι , οὗ συμπέρασμα <q>τὸ Α ⟨ κατὰ παντὸς τοῦ ⟩ Γ , ὁ δὲ ἐπιβάλλων αὐτῷ ἐν δευτέρῳ σχήματι , ὁ ἔχων προτάσεις τὸ Α κατὰ παντὸς τοῦ Γ , ὃ παρεῖται ὂν συμπέρασμα τοῦ πρώτου , πρότασις δὲ τούτου , καὶ τὸ Α κατ’ οὐδενὸς τοῦ Δ , ἔχων συμπέρασμα τὸ Γ κατ’ οὐδενὸς τοῦ Δ . － δύναται δὲ καὶ ἀνάπαλιν ὁ ἐπιβαλλόμενος εἶναι ἐν δευτέρῳ σχήματι , ὁ δὲ ἐπιβάλλων ἐν τῷ πρώτῳ ( sequitur exemplum ) . τῇ αὐτῇ μεθόδῳ καὶ ἐκ τοῦ τρίτου σχήματος ἔστι καὶ ἐπιβάλλοντα καὶ ἐπιβαλλόμενον λαβεῖν καὶ πρὸς τῶν ἐν πρώτῳ τινὰ σχήματι καὶ πρὸς τῶν ἐν δευτέρῳ · ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐκ τῶν αὐτῶν σχημάτων πρὸς ἀλλήλους , τοὺς μὲν ἐν πρώτῳ πρὸς ἀλλήλους , τοὺς δὲ ἐν δευτέρῳ πρὸς ἀλλήλους , καὶ τοὺς ἐν τρίτῳ ὁμοίως · ἀλλὰ καὶ τρεῖς συλλογισμοὺς ἔστιν οὕτως λαβεῖν ἐκ τῶν τριῶν σχημάτων ἐπιβάλλοντάς τε καὶ ἐπιβαλλομένους κατὰ τὸ παραδεδομένον συνθετικὸν θεώρημα , ὃ οἱ μὲν περὶ Ἀριστοτέλη τῇ χρείᾳ παραμετρήσαντες παρέδοσαν ἐφ’ ὅσον αὕτη ἀπῄτει , οἱ δὲ ἀπὸ τῆς Στοᾶς παρ’ ἐκείνων λαβόντες καὶ διελόντες ἐποίησαν ἐξ αὐτοῦ τὸ καλούμενον παρ’ αὐτοῖς δεύτερον θέμα καὶ τρίτον καὶ τέταρτον , ἀμελήσαντες μὲν τοῦ χρησίμου , πᾶν δὲ τὸ ὁπωσοῦν δυνάμενον λέγεσθαι ἐν τῇ τοιαύτῃ θεωρίᾳ , κἂν ἄχρηστον ᾖ , ἐπεξελθόντες τε καὶ ζηλώσαντες .
Lemmas: Alexander in Aristot . Analyt . pr . p . 283 , 7 Wal . οἷος εἰμί λαμβάνω ὁ Α κατά ὁ Β , ὁ Β κατά ὁ Γ , ὁ Γ κατά ὁ δ , ὁ δ κατά ὁ Ε , ὁ Α ἄρα κατά ὁ Ε . — — ἐν ὁ τοιοῦτος ὁ πρότασις συνέχεια ὁ τε συνθετικός εἰμί θεώρημα , περί ὅς προαγορεύω , καί ὁ καλέω ὑπό ὁ νέος ἐπιβάλλω τε καί ἐπιβάλλω . — — ὁ δέ ἐπιβάλλω τε καί ἐπιβάλλω καλέω ἄγω εἄν ἐν ὁ συνεχῶς λαμβάνω πρότασις Χωρὶς ὁ συμπέρασμα . ἐπιβάλλω μέν γάρ εἰμί , ὅς παρίημι ὁ συμπέρασμα , ἐπιβάλλω δέ , ὅς ὁ δεικτικός πρότασις παρίημι · ὁ γάρ συμπέρασμα ὁ παραλείπω ὁ ἐπιβάλλω συλλογισμός , ὁ εἰμί πρῶτος ὁ τάξις , πρότασις εἰμί δεικτικός ὁ ἐπιβάλλω , ὁ εἰμί δύο ὁ τάξις , οἷος ὁ Α κατά πᾶς ὁ Β , ὁ Β κατά πᾶς ὁ Γ , ὁ Γ κατά πᾶς ὁ δ , ὁ Α κατά πᾶς ὁ δ . ἐπιβάλλω γάρ εἰμί ὁ πρῶτος , ὅς παρίημι ὁ συμπέρασμα , ὅς εἰμί Α κατά πᾶς ὁ Γ . ἐπιβάλλον δέ ὁ ἐκ τε ὁ παρίημι ὁ ὁ Α κατά ὁ Γ καί ἐκ ὁ ὁ Γ κατά ὁ δ δείκνυμι , ὅς εἰμί συμπέρασμα ὁ ἄρα Α κατά ὁ δ . ἐπί μέν οὖν ὁ εἴρω καί ὁ ἐπιβάλλον καί ὁ ἐπιβάλλω ἐν πρῶτος σχῆμα · δύναμαι δέ κατά ὁ ὁδός οὗτος καί ἐκ δύο σχῆμα ἐπιβάλλω συλλογισμός ἐκ πρῶτος σχῆμα συλλογισμός · εἄν γάρ ὁ Α κατά πᾶς ὁ Β , ὁ Β κατά πᾶς ὁ Γ , ὁ Α κατά οὐδείς ὁ δ , ⟨ ὁ Γ κατά οὐδείς ὁ δ ⟩ γίγνομαι ὁ μέν ἐπιβάλλω ἐν πρῶτος σχῆμα , ὅς συμπέρασμα <q>τὸ Α ⟨ κατά πᾶς ὁ ⟩ Γ , ὁ δέ ἐπιβάλλον αὐτός ἐν δύο σχῆμα , ὁ ἔχω πρότασις ὁ Α κατά πᾶς ὁ Γ , ὅς παρίημι εἰμί συμπέρασμα ὁ πρῶτος , πρότασις δέ οὗτος , καί ὁ Α κατά οὐδείς ὁ δ , ἔχω συμπέρασμα ὁ Γ κατά οὐδείς ὁ δ . － δύναμαι δέ καί ἀνάπαλιν ὁ ἐπιβάλλω εἰμί ἐν δύο σχῆμα , ὁ δέ ἐπιβάλλον ἐν ὁ πρῶτος ( sequitur exemplum ) . ὁ αὐτός μέθοδος καί ἐκ ὁ τρίτος σχῆμα εἰμί καί ἐπιβάλλω καί ἐπιβάλλω λαμβάνω καί πρός ὁ ἐν πρῶτος τις σχῆμα καί πρός ὁ ἐν δύο · ἀλλά καί ὁ ἐκ ὁ αὐτός σχῆμα πρός ἀλλήλων , ὁ μέν ἐν πρῶτος πρός ἀλλήλων , ὁ δέ ἐν δύο πρός ἀλλήλων , καί ὁ ἐν τρίτος ὁμοίως · ἀλλά καί τρεῖς συλλογισμός εἰμί οὕτως λαμβάνω ἐκ ὁ τρεῖς σχῆμα επιβάλλω τε καί ἐπιβάλλω κατά ὁ παραδίδωμι συνθετικός θεώρημα , ὅς ὁ μέν περί Ἀριστοτέλης ὁ χρεία παραμετρέω παραδίδωμι ἐπί ὅσος οὗτος ἀπαιτέω , ὁ δέ ἀπό ὁ Στοά παρά ἐκεῖνος λαμβάνω καί διαιρέω ποιέω ἐκ αὐτός ὁ καλέω παρά αὐτός δύο θέμα καί τρίτος καί τέταρτος , ἀμελέω μέν ὁ χρήσιμος , πᾶς δέ ὁ ὁπωσοῦν δύναμαι λέγω ἐν ὁ τοιοῦτος θεωρία , κἀν ἄχρηστος εἰμί , ἐπεξέρχομαι τε καί ζηλόω .