chrysippus-philosophy.fragmenta-ad-singulos-libros-relata 28
fr . 1 : Condigne mehercule et condecore Chrysippus in librorum , qui inscribuntur περὶ καλοῦ καὶ ἡδονῆς , primo , os et oculos Iustititiae vultumque eius severis atque venerandis verborum coloribus depinxit . Facit quippe imaginem Iustitiae fierique solitam esse dicit a pictoribus rhetoribusque antiquioribus ad hunc ferme modum : forma atque filo virginali , aspectu vehementi et formidabili , luminibus oculorum acribus , neque humilis neque atrocis , sed reverendae cuiusdam tristitiae dignitate . Ex imaginis autem istius significatione intellegi voluit , iudicem , qui Iustitiae antistes est , oportere esse gravem , sanctum , severum , incorruptum , inadulabilem contraque improbos nocentesque immisericordem atque inexorabilem erectumque et arduum ac potentem , vi et maiestate aequitatis veritatisque terrificum . Verba ipsa Chrysippi de Iustitia scripta haec sunt : Παρθένος δὲ εἶναι λέγεται κατὰ σύμβολον τοῦ ἀδιάφθορος εἶναι καὶ μηδαμῶς ἐνδιδόναι τοῖς κακούργοις , μηδὲ προσίεσθαι μήτε τοὺς ἐπιεικεῖς λόγους μήτε παραίτησιν καὶ δέησιν μήτε κολακείαν μήτε ἄλλο μηδὲν τῶν τοιούτων · οἷς ἀκολούθως καὶ σκυθρωπὴ γράφεται καὶ συνεστηκὸς ἔχουσα τὸ πρόσωπον καὶ ἔντονον καὶ δεδορκὸς βλέπουσα , ὥστε τοῖς μὲν ἀδίκοις φόβον ἐμποιεῖν , τοῖς δὲ δικαίοις θάρσος · τοῖς μὲν προσφιλοῦς ὄντος τοῦ τοιούτου προσώπου , τοῖς δὲ ἑτέροις προσάντους . Haec verba Chrysippi eo etiam magis ponenda existimavi , ut prompta ad considerandum iudicandumque sint , quoniam legentibus ea nobis delicatiores quidam disciplinarum philosophi , Saevitiae imaginem istam esse , non Iustitiae , dixerunt . fr . 2 : τοῦ ξύρεσθαι τὸν πώγωνα κατ’ Ἀλέξανδρον εὑρημένου , ὥς φησιν ὑμῶν ὁ Χρύσιππος ἐν τῷ τετάρτῳ περὶ τοῦ καλοῦ καὶ τῆς ἡδονῆς . οὐκ ἀκαίρως δέ , ὡς ἐμαυτὸν πείθω , μεμνήσομαι τῆς λέξεως · χαίρω γὰρ πάνυ τῷ ἀνδρὶ διά τε τὴν πολυμαθίαν καὶ τὴν τοῦ ἤθους ἐπιείκειαν . λέγει δὲ οὕτως ὁ φιλόσοφος " τὸ ξύρεσθαι τὸν πώγωνα κατ’ Ἀλέξανδρον προῆκται , τῶν προτέρων οὐ χρωμένων αὐτῷ καὶ γὰρ Τιμόθεος ὁ αὐλητὴς πώγωνα μέγαν ἔχων ηὔλει , καὶ ἐν Ἀθήναις διατηροῦσιν οὐ σφόδρα ἀρχαῖον τὸν πρῶτον προσκειράμενον παρωνύμιον ἔχειν Κόρσην . διὸ καὶ Ἄλεξις ἔφη που · ἂν πιττοκοπούμενόν τιν’ ἢ ξυρούμενον ὁρᾶς , δυοῖν τούτων ἔχειν δεῖ θάτερον · ἢ γὰρ στρατεύειν ἐπινοεῖν μοι φαίνεται καὶ πάντα τῷ πώγωνι δρᾶν ἐναντία ἢ πλουσιακὸν τούτῳ τι προσπίπτει κακόν . τί γὰρ αἱ τρίχες λυποῦσιν ἡμᾶς , πρὸς θεῶν , δι’ ἃς ἀνὴρ ἕκαστος ἡμῶν φαίνεται , εἰ μή τι ταύταις ἀντιπράττεσθ’ ὑπονοεῖς . Διογένης δὲ ἰδών τινα οὕτως ἔχοντα τὸ γένειον ἔφησε , μή τι ἔχεις ἐγκαλεῖν τῇ φύσει ὅτι ἄνδρα σ’ ἐποίησε καὶ οὐ γυναῖκα ; ἕτερον δέ τινα ἐπὶ ἵππου ἰδὼν παραπλησίως ἔχοντα καὶ μεμυρισμένον καὶ τούτοις ἀκολούθως ἠμφιεσμένον , πρότερον μὲν ἔφησε ζητεῖν τί ἐστιν ὁ ἱππόπορνος , νῦν δὲ εὑρηκέναι . ἐν Ῥόδῳ δὲ νόμου ὄντος μὴ ξύρεσθαι οὐδὲ ὁ ἐπιληψόμενος οὐδείς ἐστι διὰ τὸ πάντας ξύρεσθαι . ἐν Βυζαντίῳ δὲ ζημίας ἐπικειμένης τῷ ἔχοντι κουρεῖ ξυρὸν οὐδὲν ἧττον πάντες χρῶνται αὐτῷ . καὶ ταῦτα μὲν ὁ θαυμάσιος εἴρηκε Χρύσιππος . fr . 3 : Χρύσιππός τ’ ἐν τετάρτῳ περὶ τοῦ καλοῦ καὶ τῆς ἡδονῆς φησὶν ἐν Ἀθήναις δὲ ἱστοροῦσιν οὐ πάνυ ἀρχαίων δυοῖν γενομένων δείπνων , ἐν Λυκείῳ τε καὶ Ἀκαδημείᾳ , τοῦ μὲν εἰς τὴν Ἀκαδήμειαν εἰσενέγκαντος ὀψοποιοῦ λοπάδα πρὸς ἑτέραν τινὰ χρείαν τὸν κέραμον κατᾶξαι πάντα τοὺς ἱεροποιούς , ὡς μακρόθεν οὐκ ἀστείας παρεισδύσεως γινομένης , δέοντος ἀπέχεσθαι τούτων ⟨ τῶν ⟩ μακρόθεν · τὸν δ’ ἐν τῷ Λυκείῳ κρέας ταριχηρὸν εἰς τάριχος διασκευάσαντα μαστιγωθῆναι ὡς παρασοφιζόμενον πονηρῶς . fr . 4 : καὶ Χρύσιππος δ’ ὁ φιλόσοφος ἐν τῷ πέμπτῳ περὶ τοῦ καλοῦ καὶ τῆς ἡδονῆς γράφει οὕτως καθάπερ τινὲς τὰς λευκὰς ὄρνιθας τῶν μελαινῶν ἡδίους εἶναι μᾶλλον . fr . 5 : Χρύσιππον δ’ , ἄνδρες φίλοι , τὸν τῆς Στοᾶς ἡγεμόνα κατὰ πολλὰ θαυμάζων ἔτι μᾶλλον ἐπαινῶ , τὸν πολυθρύλητον ἐπὶ τῇ ὀψολογίᾳ Ἀρχέστρατον ἀεί ποτε μετὰ Φιλαινίδος κατατάττοντα , εἰς ἣν ἀναφέρεται τὸ περὶ ἀφροδισίων ἀκόλαστον σύγγραμμα . ἀλλ’ οὖν ὅ γε θαυμασιώτατος Χρύσιππος ἐν τῷ πέμπτῳ περὶ τοῦ καλοῦ καὶ τῆς ἡδονῆς φησί καὶ βιβλία τά τε Φιλαινίδος καὶ τὴν τοῦ Ἀρχεστράτου Γαστρονομίαν καὶ δυνάμεις ἐρωτικὰς καὶ συνουσιαστικάς , ὁμοίως δὲ καὶ τὰς θεραπαίνας ἐμπείρους τοιῶνδε κινήσεών τε καὶ σχημάτων καὶ περὶ τὴν τούτων μελέτην γινομένας . καὶ πάλιν ἐκμανθάνειν τ’ αὐτοὺς τὰ τοιαῦτα καὶ κτᾶσθαι τὰ περὶ τούτων γεγραμμένα Φιλαινίδι καὶ Ἀρχεστράτῳ καὶ τοῖς τὰ ὅμοια γράψασι . κἂν τῷ ἑβδόμῳ δέ φησι καθάπερ γὰρ οὐκ ἐκμανθάνειν τὰ Φιλαινίδος καὶ τὴν Ἀρχεστράτου Γαστρονομίαν ἔστιν ὡς φέροντά τι πρὸς τὸ ζῆν ἄμεινον . fr . 6 : Ἀρχέστρατος ὁ Συρακόσιος ἢ Γελῷος ἐν τῇ ὡς Χρύσιππος ἐπιγράφει Γαστρονομίᾳ , ὡς δὲ Λυγκεὺς καὶ Καλλίμαχος Ἡδυπαθείᾳ . Cf . III p . 104a . Εἰς ταῦτ’ οὖν τις ἀποβλέπων , ἄνδρες φίλοι , εἰκότως ἂν ἐπαινέσειε τὸν καλὸν Χρύσιππον , κατιδόντα ἀκριβῶς τὴν Ἐπικούρου φύσιν καὶ εἰπόντα μητρόπολιν εἶναι τῆς φιλοσοφίας αὐτοῦ τὴν Ἀρχεστράτου γαστρολογίαν , ἣν πάντες οἱ τῶν φιλοσόφων γαστρίμαργοι Θέογνίν τινα αὑτῶν εἶναι λέγουσι , τὴν καλὴν ταύτην ἐποποΐαν . Cf . VII p . 278e . Χρύσιππος δ’ αὐτὸν ( scil . Archestratum ) ὁ ὄντως φιλόσοφος καὶ περὶ πάντ’ ἀνὴρ ἀρχηγὸν Ἐπικούρῳ φησὶ γενέσθαι καὶ τοῖς τὰ τούτου ἐπισταμένοις τῆς πάντα διαλυμηναμένης ἡδονῆς . fr . 7 : καὶ Χρύσιππος δ’ ὁ φιλόσοφος ἐν πέμπτῳ περὶ τοῦ καλοῦ καὶ τῆς ἡδονῆς περὶ τοῦ Πανταλέοντος τάδε γράφει ὁ δὲ πλάνος Πανταλέων τελευτᾶν μέλλων ἑκάτερον τῶν υἱῶν κατ’ ἰδίαν ἐξηπάτησε , φήσας μόνῳ αὐτῷ λέγειν , ὅπου κατορωρύχοι τὸ χρυσίον · ὥστε μάτην ὕστερον κοινῇ σκάπτοντας αἰσθέσθαι ἐξηπατημένους . fr . 8 : οὐκ ἠπόρει δ’ ἡμῶν τὸ συμπόσιον οὐδὲ τῶν φιλοσκωπτούντων . περὶ δὲ τοιούτου τινὸς πάλιν ὁ Χρύσιππος ἐν τῷ αὐτῷ ( scil . ἐν τῷ πέμπτῳ περὶ τοῦ καλοῦ καὶ τῆς ἡδονῆς ) γράφει φιλοσκώπτης μέλλων ὑπὸ τοῦ δημίου σφάττεσθαι εἶπε θέλειν ὥσπερ τὸ κύκνειον ᾄσας ἀποθανεῖν . ἐπιτρέψαντος δ’ ἐκείνου ἔσκωψεν . fr . 9 : τὸ παρὰ πολλοῖς λασταυροκάκκαβον καλούμενον βρῶμα , ὥς φησι Χρύσιππος ⟨ ἐν τῷ περὶ καλοῦ καὶ ἡδονῆς ⟩ οὗ ἡ κατασκευὴ περιεργοτέρα . fr . 10 : Ἀπὸ τούτου τοῦ Φιλοξένου καὶ φιλοξένειοί τινες πλακοῦντες ὠνομάσθησαν . περὶ τούτου Χρύσιππός φησιν <q>ἐγὼ κατέχω τινὰ ὀψοφάγον ἐπὶ τοσοῦτον ἐκπεπτωκότα τοῦ μὴ ἐντρέπεσθαι τοὺς πλησίον ἐπὶ τοῖς γινομένοις , ὥστε φανερῶς ἐν τοῖς βαλανείοις τήν τε χεῖρα συνεθίζειν πρὸς τὰ θερμά , καθιέντα εἰς ὕδωρ θερμόν , καὶ τὸ στόμα ἀναγαργαριζόμενον θερμῷ , ὅπως δηλονότι ἐν τοῖς θερμοῖς δυσκίνητος ἦ . ἔφασαν γὰρ αὐτὸν καὶ τοὺς ὀψοποιοῦντας ὑποποιεῖσθαι , ἵνα θερμότατα παρατιθῶσι , καὶ μόνος καταναλίσκῃ αὐτός , τῶν λοιπῶν συνακολουθεῖν μὴ δυναμένων . fr . 11 : ( ὁ Σαρδανάπαλλος ) ἐφ’ οὗ τοῦ τάφου ἐπιγεργάφθαι φησὶ Χρύσιππος τάδε ( sequitur epigramma aliunde notum ) . Cf . p . 336f . κρεῖττον δ’ ἂν εἶχε , φησὶν ὁ Χρύσιππος , εἰ μετελήφθη τὰ ἐπὶ τοῦ Σαρδαναπάλλου οὕτως εὖ εἰδὼς ὅτι θνητὸς ἔφυς σὺν θυμὸν ἄεξε , τερπόμενος μύθοισι · φαγόντι σοι οὔτις ὄνησις . καὶ γὰρ ἐγὼ ῥάκος εἰμί , φαγὼν ὡς πλεῖστα καὶ ἡσθείς . ταῦτ’ ἔχω ὅσσ’ ἔμαθον καὶ ἐφρόντισα καὶ μετὰ τούτων ἔσθλ’ ἔπαθον · τὰ δὲ λοιπὰ καὶ ἡδέα πάντα λέλειπται . fr . 12 : καὶ ὁ θαυμασιώτατος δὲ Χρύσιππος τὴν ὀνομασίαν φησὶ λαβεῖν τὰ μύρα ἀπὸ τοῦ μετὰ πολλοῦ μόρου καὶ πόνου ματαίου γίνεσθαι . Λακεδαιμόνιοίτε ἐξελαύνουσι τῆς Σπάρτης τοὺς τὰ μύρα κατασκευάζοντας ὡς διαφθείροντας τοὔλαιον , καὶ τοὺς τὰ ἔρια δὲ βάπτοντας ὡς ἀφανίζοντας τὴν λευκότητα τῶν ἐρίων . Σόλων τε ὁ σοφὸς διὰ τῶν νόμων κεκώλυκε τοὺς ἄνδρας μυροπωλεῖν . fr . 13 : ἐκάλουν δ’ οἱ παλαιοὶ τὸν μὲν πολιτικὸν μάγειρον Μαίσωνα τὸν δ’ ἐκτόπιον Τέττιγα . Χρύσιππος δ’ ὁ φιλόσοφος τὸν Μαίσωνα ἀπὸ τοῦ μασᾶσθαι οἴεται κεκλῆσθαι , οἷον τὸν ἀμαθῆ καὶ πρὸς γαστέρα νενευκότα , ἀγνοῶν ὅτι Μαίσων γέγονε κωμῳδίας ὑποκριτὴς Μεγαρεὺς τὸ γένος , ὃς καὶ τὸ προσωπεῖον εὗρε τὸ ἀπ’ αὐτοῦ καλούμενον μαίσωνα , ὡς Ἀριστοφάνης φησὶν ὁ Βυζάντιος ἐν τῷ περὶ προσώπων . fr . 14 : κάλλιστον δ’ ὄξος εἶναί φησι Χρύσιππος ὁ φιλόσοφος τό τε Αἰγύπτιον καὶ τὸ Κνίδιον . fr . 15 : Χρύσιππος δέ φησιν · ἀσύμβολον κώθωνα μὴ παραλίμπανε .
Lemmas: fr . 1 : Condigne mehercule et condecore Chrysippus in librorum , qui inscribuntur περί καλός καί ἡδονή , primo , os et oculos Iustititiae vultumque eius severis atque venerandis verborum coloribus depinxit . Facit quippe imaginem Iustitiae fierique solitam esse dicit a pictoribus rhetoribusque antiquioribus ad hunc ferme modum : forma atque filo virginali , aspectu vehementi et formidabili , luminibus oculorum acribus , neque humilis neque atrocis , sed reverendae cuiusdam tristitiae dignitate . Ex imaginis autem istius significatione intellegi voluit , iudicem , qui Iustitiae antistes est , oportere esse gravem , sanctum , severum , incorruptum , inadulabilem contraque improbos nocentesque immisericordem atque inexorabilem erectumque et arduum ac potentem , vi et maiestate aequitatis veritatisque terrificum . Verba ipsa Chrysippi de Iustitia scripta haec sunt : Παρθένος δέ ἔρχομαι λέγω κατά σύμβολον ὁ ἀδιάφθορος ἔρχομαι καί μηδαμῶς ἐνδίδωμι ὁ κακοῦργος , μηδέ προσίημι μήτε ὁ ἐπιεικής λόγος μήτε παραίτησις καί δέησις μήτε κολακεία μήτε ἄλλος μηδείς ὁ τοιοῦτος · ὅς ἀκόλουθος καί σκυθρωπός γράφω καί συνίστημι ἔχω ὁ πρόσωπον καί ἔντονος καί δέρκομαι βλέπω , ὥστε ὁ μέν ἄδικος φόβος ἐμποιέω , ὁ δέ δίκαιος θάρσος · ὁ μέν προσφιλής εἰμί ὁ τοιοῦτος πρόσωπον , ὁ δέ ἕτερος προσάντης . Haec verba Chrysippi eo etiam magis ponenda existimavi , ut prompta ad considerandum iudicandumque sint , quoniam legentibus ea nobis delicatiores quidam disciplinarum philosophi , Saevitiae imaginem istam esse , non Iustitiae , dixerunt . fr . 2 : ὁ ξυρέω ὁ πώγων κατά Ἀλέξανδρος εὑρίσκω , ὅς φημί σύ ὁ Χρύσιππος ἐν ὁ τέταρτος περί ὁ καλός καί ὁ ἡδονή . οὐ ἄκαιρος δέ , ὡς ἐμαυτοῦ πείθω , μιμνήσκω ὁ λέξις · χαίρω γάρ πάνυ ὁ ἀνήρ διά τε ὁ πολυμαθία καί ὁ ὁ ἦθος ἐπιείκεια . λέγω δέ οὕτως ὁ φιλόσοφος " ὁ ξυρέω ὁ πώγων κατά Ἀλέξανδρος προάγω , ὁ πρότερος οὐ χράω αὐτός καί γάρ Τιμόθεος ὁ αὐλητής πώγων μέγας ἔχω αὐλέω , καί ἐν Ἀθῆναι διατηρέω οὐ σφόδρα ἀρχαῖος ὁ πρῶτος προσκειράμενον παρωνύμιος ἔχω Κόρσης . διό καί Ἄλεξις φημί ποῦ · ἄν πισσοκοπέω τις ἢ ξυρέω ορώ , δύο οὗτος ἔχω δέω ἕτερος · ἢ γάρ στρατεύω ἐπινοέω ἐγώ φαίνω καί πᾶς ὁ πώγων δράω ἐναντίος ἢ πλουσιακός οὗτος τίς προσπίπτω κακός . τίς γάρ ὁ θρίξ λυπέω ἐγώ , πρός θεός , διά ὅς ἀνήρ ἕκαστος ἐγώ φαίνω , εἰμί μή τίς αὐτός ἀντιπράσσω ὑπονοέω . Διογένης δέ ὁράω τις οὕτως ἔχω ὁ γένειον φημί , μή τίς ἔχω ἐγκαλέω ὁ φύσις ὅτι ἀνήρ σός ποιέω καί οὐ γυνή ; ἕτερος δέ τις ἐπί ἵππος ὁράω παραπλήσιος ἔχω καί μυρίζω καί οὗτος ἀκόλουθος ἀμφιέννυμι , πρότερος μέν φημί ζητέω τίς εἰμί ὁ ἱππόπορνος , νῦν δέ εὑρίσκω . ἐν Ῥόδος δέ νόμος εἰμί μή ξυρέω οὐδέ ὁ ἐπιλαμβάνω οὐδείς εἰμί διά ὁ πᾶς ξυρέω . ἐν Βυζάντιος δέ ζημία ἐπίκειμαι ὁ ἔχω κουρεύς ξυρόν οὐδείς κακός πᾶς χράω αὐτός . καί οὗτος μέν ὁ θαυμάσιος λέγω Χρύσιππος . fr . 3 : Χρύσιππος τε ἐν τέταρτος περί ὁ καλός καί ὁ ἡδονή φημί ἐν Ἀθῆναι δέ ἱστορέω οὐ πάνυ ἀρχαῖος δύο γίνομαι δεῖπνον , ἐν Λύκειον τε καί Ἀκαδήμεια , ὁ μέν εἰς ὁ Ἀκαδήμεια εἰσφέρω ὀψοποιός λοπάς πρός ἕτερος τις χρεία ὁ κέραμος κατάγνυμι πᾶς ὁ ἱεροποιός , ὡς μακρόθεν οὐ ἀστεῖος παρείσδυσις γίγνομαι , δέω ἀπέχω οὗτος ⟨ ὁ ⟩ μακρόθεν · ὁ δέ ἐν ὁ Λύκειον κρέας ταριχηρός εἰς τάριχος διασκευάζω μαστιγόω ὡς παρασοφίζομαι πονηρός . fr . 4 : καί Χρύσιππος δέ ὁ φιλόσοφος ἐν ὁ πέμπτος περί ὁ καλός καί ὁ ἡδονή γράφω οὕτως καθά τις ὁ λευκός ὄρνις ὁ μέλας ἡδύς ἔρχομαι μᾶλλον . fr . 5 : Χρύσιππος δέ , ἀνήρ φίλος , ὁ ὁ Στοά ηγεμόνας κατά πολύς θαυμάζω ἔτι μᾶλλον ἐπαινέω , ὁ πολυθρύλητος ἐπί ὁ ὀψολογία Ἀρχέστρατος ἀεί ποτέ μετά Φιλαινίς κατατάσσω , εἰς ὅς ἀναφέρω ὁ περί ἀφροδίσιος ἀκόλαστος σύγγραμμα . ἀλλά οὖν ὁ γε θαυμάσιος Χρύσιππος ἐν ὁ πέμπτος περί ὁ καλός καί ὁ ἡδονή φημί καί βιβλίον ὁ τε Φιλαινίς καί ὁ ὁ Ἀρχέστρατος γαστρονομία καί δύναμις ἐρωτικός καί συνουσιαστικός , ὅμοιος δέ καί ὁ θεράπαινα ἔμπειρος τοιόσδε κίνησις τε καί σχῆμα καί περί ὁ οὗτος μέλω γίγνομαι . καί πάλιν ἐκμανθάνω τε αὐτός ὁ τοιοῦτος καί κτάομαι ὁ περί οὗτος γράφω Φιλαινίς καί Ἀρχέστρατος καί ὁ ὁ ὅμοιος γράφω . κἀν ὁ ἕβδομος δέ φημί καθά γάρ οὐ ἐκμανθάνω ὁ Φιλαινίς καί ὁ Ἀρχέστρατος γαστρονομία εἰμί ὡς φέρω τίς πρός ὁ ζάω ἀγαθός . fr . 6 : Ἀρχέστρατος ὁ Συρακούσιος ἢ Γελῷος ἐν ὁ ὡς Χρύσιππος ἐπιγράφω γαστρονομία , ὡς δέ Λυγκεύς καί Καλλίμαχος ἡδυπάθεια . Cf . III p . 104a . εἰς αὐτός οὖν τις ἀποβλέπω , ἀνήρ φίλος , ἔοικα ἄν ἐπαινέω ὁ καλός Χρύσιππος , καθοράω ἀκριβῶς ὁ Ἐπίκουρος φύσις καί λέγω μητρόπολις ἔρχομαι ὁ φιλοσοφία αὐτός ὁ Ἀρχέστρατος γαστρολογία , ὅς πᾶς ὁ ὁ φιλόσοφος γαστρίμαργος Θέογνις τις αὐτός ἔρχομαι λέγω , ὁ καλός οὗτος εποποιος . Cf . VII p . 278e . Χρύσιππος δέ αὐτός ( scil . Archestratum ) ὁ ὄντως φιλόσοφος καί περί πᾶς ἀνήρ ἀρχηγός Ἐπίκουρος φημί γίγνομαι καί ὁ ὁ οὗτος ἐφίστημι ὁ πᾶς διαλυμαίνομαι ἡδονή . fr . 7 : καί Χρύσιππος δέ ὁ φιλόσοφος ἐν πέμπτος περί ὁ καλός καί ὁ ἡδονή περί ὁ Πανταλέων ὅδε γράφω ὁ δέ πλάνος Πανταλέων τελευτάω μέλλω ἑκάτερος ὁ υἱός κατά ἴδιος ἐξαπατάω , φημί μόνος αὐτός λέγω , ὅπου κατορύσσω ὁ χρυσίον · ὥστε μάτην ὕστερον κοινός σκάπτω αἰσθάνομαι ἐξαπατάω . fr . 8 : οὐ ἀπορέω δέ ἐγώ ὁ συμπόσιον οὐδέ ὁ φιλοσκωπτέω . περί δέ τοιοῦτος τις πάλιν ὁ Χρύσιππος ἐν ὁ αὐτός ( scil . ἐν ὁ πέμπτος περί ὁ καλός καί ὁ ἡδονή ) γράφω φιλοσκώπτης μέλλω ὑπό ὁ δήμιος σφάζω λέγω ἐθέλω ὥσπερ ὁ κύκνειος ἀείδω ἀποθνῄσκω . ἐπιτρέπω δέ ἐκεῖνος σκώπτω . fr . 9 : ὁ παρά πολύς λασταυροκάκκαβον καλέω βρῶμα , ὅς φημί Χρύσιππος ⟨ ἐν ὁ περί καλός καί ἡδονή ⟩ ὅς ὁ κατασκευή περίεργος . fr . 10 : ἀπό οὗτος ὁ Φιλόξενος καί φιλοξένειος τις πλακοῦς ὀνομάζω . περί οὗτος Χρύσιππος φημί οἴγω κατέχω τις ὀψοφάγος ἐπί τοσοῦτος ἐκπίπτω ὁ μή ἐντρέπω ὁ πλησίος ἐπί ὁ γίγνομαι , ὥστε φανερός ἐν ὁ βαλανεῖον ὁ τε χείρ συνεθίζω πρός ὁ θερμός , καθίημι εἰς ὕδωρ θερμός , καί ὁ στόμα ἀναγαργαρίζω θερμός , ὅπως δηλονότι ἐν ὁ θερμός δυσκίνητος ἠμί . φημί γάρ αὐτός καί ὁ ὀψοποιέω ὑποποιέω , ἵνα θερμός παρατίθημι , καί μόνος καταναλίσκω αὐτός , ὁ λοιπός συνακολουθέω μή δύναμαι . fr . 11 : ( ὁ Σαρδανάπαλλος ) ἐπί ὅς ὁ τάφος ἐπιγράφω φημί Χρύσιππος ὅδε ( sequitur epigramma aliunde notum ) . Cf . p . 336f . ἀγαθός δέ ἄν ἔχω , φημί ὁ Χρύσιππος , εἰμί μεταλαμβάνω ὁ ἐπί ὁ Σαρδανάπαλλος οὕτως εὖ οἶδα ὅτι θνητός φύω σύν θυμός ἀέξω , τέρπω μῦθος · ἐσθίω σύ οὔτις ὄνησις . καί γάρ ἐγώ ῥάκος εἰμί , ἐσθίω ὡς πλεῖστος καί ἥδομαι . αὐτός ἔχω ὄσσα μανθάνω καί φροντίζω καί μετά οὗτος ἐσθλός πάσχω · ὁ δέ λοιπός καί ἡδύς πᾶς λείπω . fr . 12 : καί ὁ θαυμάσιος δέ Χρύσιππος ὁ ὀνομασία φημί λαμβάνω ὁ μύρον ἀπό ὁ μετά πολύς μόρος καί πόνος μάταιος γίγνομαι . Λακεδαιμόνιος ἐξελαύνω ὁ Σπάρτη ὁ ὁ μύρον κατασκευάζω ὡς διαφθείρω ἔλαιον , καί ὁ ὁ ἔριον δέ βάπτω ὡς ἀφανίζω ὁ λευκότης ὁ ἔριον . Σόλοι τε ὁ σοφός διά ὁ νόμος κωλύω ὁ ἀνήρ μυροπωλέω . fr . 13 : καλέω δέ ὁ παλαιός ὁ μέν πολιτικός μάγειρος Μαίσων ὁ δέ ἐκτόπιος Τέττιξ . Χρύσιππος δέ ὁ φιλόσοφος ὁ Μαίσων ἀπό ὁ μασάομαι οἴομαι καλέω , οἷος ὁ ἀμαθής καί πρός γαστήρ νέω , ἀγνοέω ὅτι Μαίσων γίγνομαι κωμῳδία ὑποκριτής Μεγαρεύς ὁ γένος , ὅς καί ὁ προσωπεῖον εὑρίσκω ὁ ἀπό αὐτός καλέω μαίσων , ὡς Ἀριστοφάνης φημί ὁ Βυζάντιος ἐν ὁ περί πρόσωπον . fr . 14 : καλός δέ ὄξος εἰμί φημί Χρύσιππος ὁ φιλόσοφος ὁ τε Αἰγύπτιος καί ὁ Κνίδιος . fr . 15 : Χρύσιππος δέ φημί · ἀσύμβολος κώθων μή παραλείπω .