choricius.opera choricius_boissonade_0329.1
ἀλλὰ δρόσος τε μαλαχὴ τὸ ἑωθινὸν πίπτει , καὶ μετ’ αὐτὴν ὁ ἥλιος ἡρέμα προσβάλλει , διαρρέει τε κατ’ ὀλίγον τοῖς φύλλοις . Καὶ διὰ τούτων κατὰ μικρὰ τοῖς καρποῖς καὶ αὗται δὲ αἱ ὥραι οὐκ ἄφνω καθάπαξ ἀλλήλαις ἀναιροῦσαι ἀθρόας , ὥσπερ ἐν ἄλλοις , καὶ προσβολὰς μέλλων , οὐχὶ μεταβολὰς , πολεμιῶν ἐργάζονται τρόπον · ἀλλ’ ὥσπερ καὶ πρὸς ἑαυτὰς τε καὶ πρὸς ἀλλήλας ὑπὲρ τοῦ φίλαι μένειν ἀεὶ σπεισάμεναι , ἐπιούσαι τε πρᾶως ἀλλήλας ἀσπάζονται καὶ ἀπιούσαι , μετ’ εὐρυθμίας ἥπιως καὶ κατὰ τάξιν ἑτέρα τὴν ἑτέραν ὡς ἐν χορῷ διαδέχονται . Πρότερον μὲν οὖν , ὦ φιλότης , πρὸς τὸν Ἀλκινοῦο κῆπον τὸν κήπον εἰκάζον · νυνὶ δὲ καὶ πλεῖον ἔχειν τί μοι φαίνεται . Χωρὶς γὰρ τοῦ γλῶττης αὐτονόμου καὶ τέχνης εἶναι πλάσμα πρὸς τέρψιν μόνον πεποιημένον , ἀλλὰ καὶ οὕτως ὁ πᾶσαν ἡδονὴν κατὰ πολλὴν αὐθεντίαν ἐκείνην συνθεὶς καὶ δεινὸς εἰπεῖν “ Ὅμηρος ἥττᾶται τῶν ἡμετέρων . Τῶν μὲν γὰρ κατ’ αὐτὸν ( Od . 7 , 17 ) ἐκεῖνον « οὐ ποτε καρπὸς ἀπόλλυται οὐδ’ ἀπολήγει χειματος οὐδὲ θέρους » · τῷ δὲ οὐδὲ χειμῶν τὴν ἀρχὴν χωρὶς τῶν ἀπὸ τοῦ θέρους προσβάλλει καλῶν . Ἄλλ’ ἔστιν ὁρᾶν ἐνταῦθα μεθόριόν τι ὡρῶν , μᾶλλον δὲ χρῆμα ὡρῶν , οὗ δὴ αὗται τε καὶ αἱ χάριτες συγκεράννυνται . Μαχάρων ἄλλος ( cod . ἄλλην ) , φίλτατε , χώρος ὁ χώρος · ἀλλὰ καὶ τούτων τῇ κράσει προσεοικώς , τοῖς ἑτέροις πάλιν νικᾷ . Τὸν μὲν γὰρ ἡ ποίησις ( Hes . Op . 171 ) τρίς φησὶ θάλλειν τοῦ ἔτους , ὁ δὲ δι’ ἔτους ἔχει τοῦτο ποιεῖν · τὰ μὲν γὰρ ἀνθεῖ , τὰ δὲ βλαστάνει , τὰ δ’ ὑποπερκάζει , τὰ δὲ πεπαίνεται , τὰ δὲ πένεται ( cf . p . 313 ) . Ἄλλ’ ὁ μὲν οὕτως ἀνθεῖ , καὶ ἀνθοῖη γε μέχρις ἂν ὥραι τε ὦσι καὶ ὡρῶν καρποὶ τε καὶ στέφανοι . Ἡδιστον γὰρ θεαμάτων ἐμοὶ τε καὶ φίλοις ( cod . φίλους ) εἰς δένδρα τε τοιαῦτα ὁρᾶν καὶ ὑπ’ αὐτὰ καθῆσθαι , παντοίας ὑπεραιωροῦντα ( c . ὑπεραιωροῦνται ) χάριτας , καὶ καθῆσθαι φιλοσοφοῦντας ( ὥσπερ ὑπὸ τῇ καλῇ πλατάνῳ ( In Phaedro Platonis ) τὸν Σωφρονίσχου φασί ) , καὶ πού καὶ ὁρέπεσθαι τῶν καρπῶν ( c . τῷ καρπῷ ) , καὶ τοῖς κόλποις αὐτὰ τε ὁμοῦ καὶ τὸν ζέφυρον ὑποδέχεσθαι , πρὸς δὲ καὶ ἀφορμὴν λόγων ποιεύσθαι τούτων τὴν ἡδονὴν , καὶ τοὺς πόρρω φίλους ἐπὶ τὴν κοινωνίαν καὶ ἡμιποτέρων καλεῖν . Καὶ ὁ μὲν οὕτω θέρους τε ἔχει , καὶ νῦν τοῖς πλείστοις οὐ πολὺ τοῦ θέρους ἀπέχει . Εἰ δὲ μου τὰ τῶν λόγων εἰς τὸ χρεῖστον ἀεὶ χωρεῖ , καὶ εἰ ἡ γλῶττα νῦν ἡδίων μᾶλλον ἢ ἐν θέρει ῥεῖ , αὐτὸς ἂν εἰδείης ἐξ ὧν δέχῃ μάλιστα , εἰ μὴ σε πολὺ τὸ φιλήρων ἐξαπατᾷ · δεινὴ γάρ , δεινὴ δεκάσαι τὸν δικαστὴν ἡ εὐνοία ( cf . Anecd .
Lemmas: ἀλλά δρόσος τε μαλάχη ὁ ἑωθινός πίπτω , καί μετά αὐτός ὁ ἥλιος ἡρέμα προσβάλλω , διαρρέω τε κατά ὀλίγος ὁ φύλλον . καί διά οὗτος κατά μικρός ὁ καρπός καί οὗτος δέ ὁ ὥρα οὐ ἄφνω καθάπαξ ἀλλήλων ἀναιρέω ἀθρόος , ὥσπερ ἐν ἄλλος , καί προσβολή μέλλω , οὐ μεταβολή , πολέμιος ἐργάζομαι τρόπος · ἀλλά ὥσπερ καί πρός ἑαυτοῦ τε καί πρός ἀλλήλων ὑπέρ ὁ Φίλαι μένω ἀεί σπένδω , ἔπειμι τε πρᾶος ἀλλήλων ἀσπάζομαι καί ἄπειμι , μετά εὐρυθμία ἤπιος καί κατά τάξις ἕτερος ὁ ἕτερος ὡς ἐν χορός διαδέχομαι . πρότερος μέν οὖν , εἰμί φιλότης , πρός ὁ Ἀλκινοῦο κῆπος ὁ κῆπος εἰκάζω · νυνί δέ καί πλείων ἔχω τίς ἐγώ φαίνω . Χωρὶς γάρ ὁ γλῶσσα αὐτόνομος καί τέχνη εἰμί πλάσμα πρός τέρψις μόνος ποιέω , ἀλλά καί οὕτως ὁ πᾶς ἡδονά κατά πολύς αὐθεντία ἐκεῖνος συντίθημι καί δεινός εἶπον “ Ὅμηρος ηττώμαι ὁ ἡμέτερος . ὁ μέν γάρ κατά αὐτός ( Od . 7 , 17 ) ἐκεῖνος « οὖον ποτός καρπός1 ἀπόλλυμι οὐδέ ἀπολήγω χεῖμα οὐδέ θέρος » · ὁ δέ οὐδέ χειμῶν ὁ ἀρχή Χωρὶς ὁ ἀπό ὁ θέρος προσβάλλω καλός . ἄλλος εἰμί ὁράω ἐνταῦθα μεθόριος τίς ὥρα , μᾶλλον δέ χρῆμα ὥρα , ὅς δή οὗτος τε καί ὁ χάρις συγκεράννυμι . μάκαρ ἄλλος ( cod . ἄλλος ) , φίλος , χώρος ὁ χώρος · ἀλλά καί οὗτος ὁ κρᾶσις προσέοικα , ὁ ἕτερος πάλιν νικάω . ὁ μέν γάρ ὁ ποίησις ( Hes . Op . 171 ) τρίς φημί θάλλω ὁ ἔτος , ὁ δέ διά ἔτος ἔχω οὗτος ποιέω · ὁ μέν γάρ ἀνθέω , ὁ δέ βλαστάνω , ὁ δέ ὑποπερκάζω , ὁ δέ πεπαίνω , ὁ δέ πένομαι ( cf . p . 313 ) . ἄλλος ὁ μέν οὕτως ἀνθέω , καί ἀνθέω γε μέχρι εἄν ὥρα τε εἰμί καί ὥρα καρπός τε καί στέφανος . ήδιστος γάρ θέαμα ἐγώ τε καί φίλος ( cod . φίλος ) εἰς δένδρον τε τοιοῦτος ὁράω καί ὑπό αὐτός κάθημαι , παντοῖος ὑπεραιωρέω ( c . ὑπεραιωρέω ) χάρις , καί κάθημαι φιλοσοφέω ( ὥσπερ ὑπό ὁ καλός πλάτανος ( In Phaedro Platonis ) ὁ σωφρονιεχω φημί ) , καί πού καί ὁράω ὁ καρπός ( c . ὁ καρπός ) , καί ὁ κόλπος αὐτός τε ὁμοῦ καί ὁ Ζέφυρος ὑποδέχομαι , πρός δέ καί ἀφορμή λόγος ποιέω οὗτος ὁ ἡδονά , καί ὁ πόρρω φίλος ἐπί ὁ κοινωνία καί ημιποτερος καλέω . καί ὁ μέν οὗτος θέρος τε ἔχω , καί νῦν ὁ πλεῖστος οὖον πολύς ὁ θέρος ἀπέχω . εἰμί δέ ἐγώ ὁ ὁ λόγος εἰς ὁ χρίω ἀεί χωρέω , καί εἰμί ὁ γλῶσσα νῦν ἡδύς μᾶλλον ἢ ἐν θέρος ῥέω , αὐτός εἄν οἶδα ἐκ ὅς δέχομαι μάλιστα , εἰμί μή σύ πολύς ὁ φιληρος ἐξαπατάω · δεινός γάρ , δεινός δεκάζω ὁ δικαστής ὁ εὔνοια ( cf . Anecd .