catenae-novum-testamentum.catena-in-matthaeum-catena-integra-e-cod-paris-coislin-gr-23 18
Περὶ τοῦ δαιμονιζομένου κωφοῦ . Ἰδοὺ προσήνεγκαν αὐτῷ ἄνθρωπον κωφὸν δαιμονιζόμενον . Χρὴ γινώσκειν ὅτι ἡ κώφωσις ἣν εἶχεν ὁ δαιμονιζόμενος οὗτος , οὐ φύσεως ἦν τὸ πάθος , ἀλλὰ τοῦ δαίμονος ἦν ἡ ἐπιβουλή · διὸ καὶ ἑτέρων b ἐδεήθη τῶν προσαγόντων · οὔτε γὰρ δι’ ἑαυτοῦ προσκαλέσαι ἠδύνατο ἄφωνος ὢν , οὔτε ἑτέρους ἱκετεῦσαι , τοῦ δαίμονος δήσαντος τὴν γλῶτταν , καὶ τὴν ψυχὴν μετὰ τῆς γλώττης πεδήσαντος · διὰ τοῦτο οὐδὲ ἀπαιτεῖ αὐτὸν , ἀλλ’ εὐθέως διορθοῦται τὸ νόσημα . “ ἐκβληθέντος ” γάρ , φησι , “ τοῦ δαιμονίου , ἐλάλησεν “ ὁ κωφός · οἱ δὲ ὄχλοι ἐθαύμαζον , ” καὶ τὰ ἑξῆς · ὃ δὴ μάλιστα ἠνία τοὺς Φαρισαίους , ὅτι πάντων αὐτὸν προὐτίθεσαν , οὐ τῶν τότε ὄντων , ἀλλὰ καὶ τῶν πώποτε γεγενημένων · προὐτίθεσαν δὲ οὐχ ὅτι ἐθεράπευσεν , ἀλλ’ ὅτι ῥάως c καὶ ταχέως · καὶ ὅτι ἄπειρα νοσήματα , καὶ ἀνιάτως ἔχοντα . καὶ ὁ μὲν ὄχλος οὕτως · οἱ δὲ Φαρισαῖοι τοὐναντίον ἅπαν · τοιοῦτον γὰρ ἡ πονηρία · τί γάρ φησιν ; “ ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων , ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια · ” οὗ τι ἃν γένοιτο ἀνοητότερον ; μάλιστα μὲν γὰρ , ὃ καὶ προιὼν φησὶν , ἀμήχανον δαίμονα ἐκβάλλειν δαίμονα · τὰ γὰρ ἑαυτοῦ συγκροτεῖν εἴωθεν , οὐ καταλύειν ἐκεῖνος · αὐτὸς δὲ οὐχὶ δαίμονας ἐξέβαλε μόνον , ἀλλὰ καὶ λεπροὺς ἐκάθηρεν , καὶ νεκροὺς ἤγειρεν , καὶ θάλατταν ἐχαλίνου , καὶ ἁμαρτήματα ἔλυεν , καὶ βασιλείαν ἐκήρυττεν , καὶ τῷ Πατρὶ προσῆγεν · ἅπερ οὗτ’ ἃν ἕλοιτο ποτε , οὔτ’ ἃν δυνηθείη ποτὲ ἐργάσασθαι · αὐτὸς δὲ μετὰ τὰς ὕβρεις καὶ τὰς κατηγορίας · “ περιῆγε ” φησι , “ τὰς πόλεις ἁπάσας καὶ “ τὰς κώμας καὶ τὰ ἑξῆς · ἡμῖν τύπος γενόμενος , ἵνα καὶ ἡμεῖς ὅτ’ ἂν εὐεργετῶμεν τινὰς , καὶ ὑπ’ αὐτῶν κατηγορούμεθα , μὴ ἀποστῶμεν τοὺς ὁμοδούλους εὐεργετεῖν , ὡς ὅγε μετὰ τὴν κατηγορίαν ἀφιστάμενος τῆς εὐεργεσίας δείκνυσιν , ὅτι δι’ ἀνθρώπων ἔπαινον , ἀλλ’ οὐ διὰ τὸν Θεὸν τὴν ἀρετὴν εἰργάζετο . Τί ἐστιν ὅπερ περὶ τῶν ὄχλων φησὶν , “ ὅτι ἦσαν ἐσκυλμένοι “ καὶ ἐρριμμένοι , ὡς πρόβατα μὴ ἔχοντα ποιμένα · ” οὐκ αἰσθητὴν σκύλησιν καὶ ἀπορριφὴν λέγει , ἀλλὰ νοητήν . τοῦτο δὲ κατηγορία τῶν ἀρχόντων ὑπῆρχε τῶν Ἰουδαίων , ὅτι ποίμενες ὄντες , τὰ τῶν λύκων ἐπεδείκνυντο · οὐ γὰρ μόνον διώρθουν τὸ πλῆθος , ἀλλὰ καὶ ἐλυμαίνοντο αὐτῶν τὴν προκοπὴν διὰ τοῦ λέγειν , “ ἐν τῷ ἄρχοντι “ τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια . ” Οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἔλεγον ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονιων . Θεοδώρου Ἠρακλείασ . Ἄκρας ἀσεβείας δεῖγμα τὸ τὰς θείας δυνάμεις λέγειν δαιμόνων εἶναι · οὐδεὶς γάρ ποτε δαιμόνων δαίμονα ἐκβάλλει , οὐδὲ τὰ ἑαυτοῦ καταλύει . οὐ μόνους δὲ δαίμονας ἐξέβαλεν , ἀλλὰ καὶ μυρία πάθη c ἐθεράπευσεν . ὁ δαίμων πρὸς τὰ εἴδωλα σύρει · ὁ Χριστὸς τῷ Πατρὶ προσῆγεν · ὁ δαίμων ὑβριζόμενος οὐκ εὐεργετεῖ · ὁ δὲ Χριστὸς τοὺς ὑβρίζοντας φέρων ἀνεξικάκως περιείη θεραπεύων πάντας . Ὁ μὲν θερισμὸς πολὺς , οἱ δὲ ἐργάται ὀλίγοι . Ωριγένουσ . Θερισμὸν λέγει τῶν ὄχλων τῶν ἐπιτηδείως ἐχόντων πρὸς θεοσέβειαν · ἐργάται θερισμοῦ εἰσιν οἱ κατὰ τὸ Εὐαγγέλιον διδάσκαλοι . ἔστι δὲ καὶ ἕτερος θερισμὸς , ἡ συντέλεια τοῦ αἰῶνος , κατὰ τὸ “ ἄφετε τὰ ζιζάνια , καὶ ἐν καιρῷ τοῦ “ θερισμοῦ , ἐρῶ τοῖς θερισταῖς . ” Τοῦ αὐτοῦ . Εἰ οἱ “ θερισταὶ Ἄγγελοι εἰσὶ , ” καὶ νῦν τοῖς ἀγγέλοις τῶν Ἀποστόλων λέγεταο d ταῦτα · “ θερισμὸν ” δὲ τῶν ἐπὶ τὴν καλὴν γῆν ἑαυτῶν λαβόντων σπόρον τὸν λόγον . θερισταὶ δὲ ὀλίγοι , οὐ γὰρ πολλοὶ οἱ ἀνεπαισθήτως ὀρθοτομοῦντες τὸν λόγον τῆς ἀληθείας . Θεοδώρου Ἠρακλείασ . Θερισμὸν λέγει , τοὺς δεομένους διδασκαλίας . Κύριλλοσ . τοὺς μαθητὰς λέγει ἐργάτας , οὓς ὀλίγους ὄντας , ἔπεμψεν εἰς πᾶσαν τὴν υπουρανόν . Τοῦ Χρυσοστόμου . Ἐργάτας δὲ ἐνταῦθα τοὺς δώδεκα μαθητάς φησιν . εἰπὼν δὲ αὐτοὺς ὀλίγους , εἰς μὲν τὸν ἀριθμὸν οὐ προσέθηκεν , ἐξουσίαν δ' αὐτοῖς κατὰ πνευμάτων ἀκαθάρτων καὶ κατὰ πάσης νόσου δέδωκεν .
Lemmas: περι ὁ δαιμονίζομαι κωφός . ἰδέ προσφέρω αὐτός ἄνθρωπος κωφός δαιμονίζομαι . χρή γιγνώσκω ὅτι ὁ κώφωσις ὅς ἔχω ὁ δαιμονίζομαι οὗτος , οὖον φύσις εἰμί ὁ πάθος , ἀλλά ὁ δαίμων εἰμί ὁ ἐπιβουλή · διό καί ἕτερος b δήω ὁ προσάγω · οὔτε γάρ διά ἑαυτοῦ προσκαλέω δύναμαι ἄφωνος εἰμί , οὔτε ἕτερος ἱκετεύω , ὁ δαίμων δήω ὁ γλῶσσα , καί ὁ ψυχή μετά ὁ γλῶσσα πεδάω · διά οὗτος οὐδέ ἀπαιτέω αὐτός , ἀλλά εὐθύς διορθόω ὁ νόσημα . “ ἐκβάλλω ” γάρ , φημί , “ ὁ δαιμόνιος , λαλέω “ ὁ κωφός · ὁ δέ ὄχλος θαυμάζω , ” καί ὁ ἑξῆς · ὅς δή μάλιστα ἀνιάω ὁ Φαρισαῖος , ὅτι πᾶς αὐτός προτίθημι , οὖον ὁ τότε εἰμί , ἀλλά καί ὁ πώποτε γίγνομαι · προτίθημι δέ οὐ ὅτι θεραπεύω , ἀλλά ὅτι ῥάως c καί ταχέως · καί ὅτι ἤπειρος νόσημα , καί ἀνίατος ἔχω . καί ὁ μέν ὄχλος οὕτως · ὁ δέ Φαρισαῖος ἐναντίος ἅπας · τοιοῦτος γάρ ὁ πονηρία · τίς γάρ φημί ; “ ἐν ὁ ἄρχω ὁ δαιμόνιος , ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιος · ” ὅς τίς ἄν γίγνομαι ἀνόητος ; μάλιστα μέν γάρ , ὅς καί προέρχομαι φημί , ἀμήχανος δαίμων ἐκβάλλω δαίμων · ὁ γάρ ἑαυτοῦ συγκροτέω εἴωθα , οὖον καταλύω ἐκεῖνος · αὐτός δέ οὐ δαίμων ἐκβάλλω μόνος , ἀλλά καί λεπρός καθαίρω , καί νεκρός ἐγείρω , καί θάλασσα χαλινόω , καί ἁμάρτημα λύω , καί βασίλειος κηρύσσω , καί ὁ πατήρ προσάγω · ὅσπερ οὗτος ἄν αἱρέω ποτός , οὔτε ἄν δύναμαι ποτέ ἐργάζομαι · αὐτός δέ μετά ὁ ὕβρις καί ὁ κατηγορία · “ περιάγω ” φημί , “ ὁ πόλις ἅπας καί “ ὁ κώμη καί ὁ ἑξῆς · ἐγώ τύπος γίγνομαι , ἵνα καί ἐγώ ὅτι εἄν εὐεργετέω τις , καί ὑπό αὐτός κατηγορέω , μή ἀφίστημι ὁ ὁμόδουλος εὐεργετέω , ὡς ὅσγε μετά ὁ κατηγορία ἀφίστημι ὁ εὐεργεσία δείκνυμι , ὅτι διά ἄνθρωπος ἔπαινος , ἀλλά οὖον διά ὁ θεός ὁ ἀρετή ἐργάζομαι . τις εἰμί ὅσπερ περί ὁ ὄχλος φημί , “ ὅτι εἰμί σκύλλω “ καί ῥίπτω , ὡς πρόβατον μή ἔχω ποιμήν · ” οὐ αἰσθητός σκύλησις καί ἀπορριφή λέγω , ἀλλά νοητός . οὗτος δέ κατηγορία ὁ ἄρχω ὑπάρχω ὁ Ἰουδαῖος , ὅτι ποιμήν εἰμί , ὁ ὁ λύκος ἐπιδείκνυμι · οὖον γάρ μόνος διορθόω ὁ πλῆθος , ἀλλά καί λυμαίνομαι αὐτός ὁ προκοπή διά ὁ λέγω , “ ἐν ὁ ἄρχω “ ὁ δαιμόνιος ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιος . ” ὁ δέ Φαρισαῖος λέγω ἐν ὁ ἄρχω ὁ δαιμόνιος . Θεόδωρος Ἡράκλεια . Ἄκραι ἀσέβεια δεῖγμα ὁ ὁ θεῖος δύναμις λέγω δαίμων εἰμί · οὐδείς γάρ ποτός δαίμων δαίμων ἐκβάλλω , οὐδέ ὁ ἑαυτοῦ καταλύω . οὖον μόνος δέ δαίμων ἐκβάλλω , ἀλλά καί μυρίος πάθος c θεραπεύω . ὁ δαίμων πρός ὁ εἴδωλον σύρω · ὁ Χριστός ὁ πατήρ προσάγω · ὁ δαίμων ὑβρίζω οὐ εὐεργετέω · ὁ δέ Χριστός ὁ ὑβρίζω φέρω ἀνεξίκακος περίειμι θεραπεύω πᾶς . ὁ μέν θερισμός πολύς , ὁ δέ ἐργάτης ὀλίγος . Ὠριγένης . θερισμός λέγω ὁ ὄχλος ὁ ἐπιτηδείως ἔχω πρός θεοσέβεια · ἐργάτης θερισμός εἰμί ὁ κατά ὁ Εὐαγγέλιος διδάσκαλος . εἰμί δέ καί ἕτερος θερισμός , ὁ συντέλεια ὁ αἰών , κατά ὁ “ ἀφίημι ὁ ζιζάνιον , καί ἐν καιρός ὁ “ θερισμός , εἴρω ὁ θεριστής . ” ὁ αὐτός . εἰμί ὁ “ θεριστής Ἄγγελος εἰμί , ” καί νῦν ὁ ἄγγελος ὁ ἀπόστολος λέγω d οὗτος · “ θερισμός ” δέ ὁ ἐπί ὁ καλός γῆ ἑαυτοῦ λαμβάνω σπόρος ὁ λόγος . θεριστής δέ ὀλίγος , οὖον γάρ πολύς ὁ ἀνεπαίσθητος ὀρθοτομέω ὁ λόγος ὁ ἀλήθεια . Θεόδωρος Ἡράκλεια . θερισμός λέγω , ὁ δήω διδασκαλία . Κύριλλος . ὁ μαθητής λέγω ἐργάτης , ὅς ὀλίγος εἰμί , πέμπω εἰς πᾶς ὁ ὑπουρανόν . ὁ Χρυσόστομος . ἐργάτης δέ ἐνταῦθα ὁ δώδεκα μαθητής φημί . εἶπον δέ αὐτός ὀλίγος , εἰς μέν ὁ ἀριθμός οὖον προστίθημι , ἐξουσία δέ αὐτός κατά πνεῦμα ἀκάθαρτος καί κατά πᾶς νόσος δίδωμι .