catenae-novum-testamentum.catena-in-matthaeum-catena-integra-e-cod-paris-coislin-gr-23 67
Περὶ τῆς Ἰούδα μεταμελείας . Ἀπέστρεψε δὲ τὰ ἀργύρια ὁ Ἰούδας μεταμεληθεὶς , ἐπειδὴ οὐκ ἔφερε τὸ συνειδὸς μαστίζον αὐτὸν , ἀλλ’ ἔδει τοῦτο ποιῆσαι πρὸ τοῦ τὴν ἁμαρτίαν ἀπαρτίσαι αὐτόν · καὶ γὰρ ἐπεπλήρωτο , προδοσία γὰρ ἦν . ὅμως οὐδὲ τότε χρησίμως · τὸ μὲν γὰρ καταγνῶναι καὶ τὸ ῥίψαι τὰ ἀργύρια , καὶ τὸ μὴ αἰδεσθῆναι τὸν Ἰουδαϊκὸν δῆμον , πάντα ταῦτα ἀποδεκτά · τὸ δὲ ἀπάγξασθαι , τοῦτο πάλιν ἀσύγγνωστον , καὶ πονηροῦ δαίμονος ἔργον · προεξήγαγε γὰρ αὐτὸν τῆς μετανοίας , ἵνα μηδὲν ἐντεῦθεν καρπώσηται , καὶ θανάτῳ αἰσχίστῳ καὶ καταδήλῳ πᾶσιν ἀναιρεῖν πείσας ἀπάγξασθαι . ἀκούσατε οἱ φιλάργυροι , ἀκούσατε καὶ ἐννοήσατε τί ἔπαθεν ἐκεῖνος , πῶς καὶ τῶν χρημάτων ἐξέπεσε , καὶ τὴν ἁμαρτίαν εἰργάσατο , καὶ τὴν ψυχὴν ἀπώλεσε τὴν ἑαυτοῦ · τοιαῦτα γὰρ τῆς φιλαργυρίας τὰ κέρδη · τοὺς μὲν γὰρ καθολικῶς καὶ μερικῶς καὶ ἐνταῦθα ἀπόλλυσι , καὶ ἐκεῖ ὥσπερ τὸν Ἰούδαν , τοὺς δὲ ἐκεῖ μόνον παραδίδωσι τοῖς αἰωνίοις καὶ ἀφορήτοις κολάσεσιν . Τὸ εἰπεῖν τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ πρεσβυτέρους “ σὺ ὄψει , ” μέγιστον αὐτοῖς ἔγκλημα ἐστίν · καὶ τοῦτο φαίνονται γὰρ μαρτυροῦντες τῇ τόλμῃ καὶ τῇ παρανομίᾳ , ὅθεν καὶ κρίνουσι μὲν αὐτὸν , ὑπὸ δὲ τοῦ πάθους μεθύοντες οὐκ ἠθέλησαν ἀποσχέσθαι τῆς Σατανικῆς ἐγχειρήσεως · κύριοι γὰρ ὑπῆρχον ἀφεῖναι τῆς καταδίκης εἴπερ ἤθελον τὸν Χριστόν . οὐκ ἐκ τούτου δὲ μόνον κατακρίνονται , ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ μὴ βαλεῖν αὐτὰ εἰς τὸν κορβανᾶν · διὰ γὰρ τὸ γινώσκειν ὅτι τὸν φόνον ἠγόρασαν , τοῦτο οὐκ ἐποίησαν , ἀλλ’ ἠγόρασαν ἀγρὸν εἰς ταφὴν τῶν ξένων , ἀπὸ φόνου εὐποιίαν ποιοῦντες · ὅστις ἀγρὸς κατ’ αὐτῶν ἐστι μαρτύριον , καὶ σάλπιγγος λαμπρότερον , πᾶσιν ἀνακηρύττει τὴν μιαιφονίαν αὐτῶν τοῦ χωρίου τούτου τὸ ὄνομα . οὐχ ἁπλῶς δὲ ποιοῦσιν , ἀλλὰ συμβούλιον λαμβάνοντες , ἵνα μηδεὶς ἀθῳωθῇ τοῦ τολμήματος , ἀλλὰ πάντες ὦσιν ὑπεύθυνοι . χρὴ δὲ σκοπῆσαι , πῶς ἄνωθεν προὔλεγεν ἡ προφητεία , καὶ περὶ τῆς τοῦ ἀγροῦ τούτου ἀγορασίας , καὶ ὅτι οὐ μόνον οἱ Ἀπόστολοι , ἀλλὰ καὶ οἱ προφῆται τὰ ἐπονείδιστα μετὰ ἀκριβείας διηγοῦντο . Ἀπολιναρίου . Ἰστέον ὅτι ὁ Ἰούδας οὐκ ἐναπέθανε τῇ ἀγχόνῃ , ἀλλ’ ἐπεβίωκε κατενεχθεὶς πρὸ τοῦ ἀποπνιγῆναι , καὶ τοῦτο δηλοῦσιν αἱ τῶν ἀποστόλων Πραξεῖς , “ ὅτι πρηνὴς γενόμενος , ἐλάκισε , ” καὶ τὰ ἑξῆς · τοῦτο δὲ σαφέστερον ἱστορεῖ Παπίας , ὁ Ἰωάννου τοῦ Ἀποστόλου μαθητὴς , λέγων · “ μέγα ἀσεβείας ὑπόδειγμα ἐν “ τούτῳ τῷ κόσμῳ περιεπάτησεν ὁ Ἰούδας · πρησθεὶς γὰρ ἐπὶ “ τοσοῦτον τὴν σάρκα , ὥστε μὴ δύνασθαι διελθεῖν ἁμάξης ῥαδίως “ διερχομένης , ὑπὸ τῆς ἁμάξης πταισθέντα τὰ ἔγκατα ἐγκενω - “ θῆναι . ” Τοῦ Αὐτοῦ . Πρησθεὶς ἐπὶ τοσοῦτον τὴν σάρκα ὥστε οὐδὲ ὁπόθεν ἅμαξαν ῥαδίως διέρχεσθαι , ἐκεῖνον δύνασθαι διελθεῖν , ἀλλὰ μηδὲ αὐτὸν μόνον τὸν τῆς κεφαλῆς ὄγκον · τὰ μὲν γὰρ βλέφαρα αὐτοῦ τῶν ὀφθαλμῶν φασὶ τοσοῦτον ἐξοιδῆσαι , ὡς αὐτὸν μὲν καθόλου τὸ φῶς μὴ βλέπειν , τοὺς ὀφθαλμοὺς δὲ αὐτοῦ μηδὲ ὑπὸ ἰατρικῆς διόπτρας ὀφθῆναι δύνασθαι , τοσοῦτον βάθος εἶχον ἀπὸ τῆς ἔξωθεν ἐπιφανείας · τὸ δὲ αἰδοῖον αὐτοῦ , πάσης μὲν αἰσχύνης ἀηδέστερον καὶ μεῖζον φαίνεσθαι , φέρεσθαι δὲ δι’ αὐτοῦ τοὺς ἐξ ἅπαντος τοῦ σώματος συρρέοντας ἰχῶρας , καὶ σκώληκας , εἰς ὕβριν δι’ αὐτῶν μόνον τῶν ἀναγκαίων . μετὰ δὲ πολλὰς βασάνους καὶ τιμωρίας , ἐν ἰδίῳ φασὶ χωρίῳ τελευτήσαντος , ἀπὸ τῆς ὀσμῆς ἔρημόν τε καὶ ἄοικον τοῦτο τὸ χωρίον μέχρι τῆς νῦν γενέσθαι , ἀλλ’ οὐδὲ μέχρι σήμερον δύνασθαί τινα ἐκεῖνον τὸν τόπον παρελθεῖν , ἐὰν μὴ τὰς ῥῖνας ταῖς χερσὶν ἐπιφράξῃ . Ἐπειδή περ ἐγίνωσκον οἱ Ἰουδαῖοι τὸν Πιλᾶτον οὐδένα ποιούμενον λόγον τῶν νομίμων , ἐπὶ τὰ δημόσια ἐγκλήματα τὴν κατηγορίαν ποιήσασθαι αὐτὸν πρὸς τὸν Χριστὸν παρεσκεύασαν · διὸ καὶ φησὶ πρὸς αὐτόν · “ σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων ; ” πάντα δὲ ἐκίνουν καὶ ἔστρεφον , ὥστε αὐτὸν εἰς θάνατον ἐμβαλεῖν . αὐτὸς δὲ διὰ τοῦ εἰπεῖν “ σὺ εἶπας , ” ὡμολόγησεν εἶναι βασιλεὺς , ἀλλ’ ἐπουράνιος , ὃ καὶ ἀλλαχοῦ σαφέστερον ἔλεγε πρὸς αὐτόν · “ ὅτι “ ἡ ἐμὴ βασιλεία οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου . ” Τίνος δὲ ἕνεκεν οὐχὶ ταῦτα προσήνεγκεν εἰς μέσον · οἷον ὅτι καὶ φόρον κατεβάλομεν , καὶ ἑτέρους καταβαλέσθαι ἐκέλευσα · καὶ ἡνίκα ἠθέλησάν με ποιῆσαι βασιλέα ἔφυγον ; ὅτι διεφθαρμένον ἦν αὐτῶν τὸ δικαστήριον , καὶ ἑκόντες ἐτύφλωττον , καὶ ἐκακούργουν . διὰ δὴ τοῦτο καὶ βραχέα ἀποκρίνεται καὶ σιγᾷ · βραχέα μὲν , ἵνα μὴ ἀπὸ τῆς διηνεκοῦς σιγῆς , αὐθαδίας δόξαν λάβῃ , σιγᾷ δὲ , ὅτι οὐδαμῶς ἐκ τοῦ πολλὰ λέγειν πείσειν αὐτοὺς ἤμελλεν · ἀξίως δὲ ἐθαύμαζεν ὁ ἡγεμὼν , σιωπῶντος αὐτοῦ , διότι τοσαύτην ἐπιείκειαν ἐπεδείκνυτο , καὶ ὅτι μυρία ἔχων εἰπεῖν , μᾶλλον ἐσιώπα . ἐπειδὴ δὲ ἐβούλετο αὐτὸν ἀπολογούμενον ἀπαλλαγῆναι , διὰ τοῦτο εἶπεν , “ οὐκ ἀκούεις πόσα σου καταμαρτυροῦσιν ; ” ὡς δὲ οὐδὲ οὕτως ἀπεκρίνατο , καὶ ἕτερον μηχανᾶται , ὥστε αὐτὸν ἐξελέσθαι καὶ ἐκ τούτου · εἰ γὰρ μὴ βούλεσθε , φησὶν , ὦ Ἰουδαῖοι , ὡς ἀθῷον ἄφησαι , κἂν ὡς κατάδικον χαρίσασθε τῇ ἑορτῇ · καὶ γὰρ ἔθος εἶχον καθ’ ἑκάστην ἑορτὴν , ἕνα τινὰ κακοῦργον ἐξαιτούμενοι λαμβάνειν , καὶ ἀπολύειν · καὶ ἦν ἰδεῖν τάξιν ἀντεστραμμένην · μᾶλλον ὁ ἄρχων αἰτεῖ τὸν δῆμον τοῦ λαβεῖν καὶ ἀπολύσαι , καὶ ὅμως οὐδὲ οὕτως γίνονται ἥμεροι , ἀλλὰ θηριοῦνται μειζόνως , ὑπὸ τοῦ πάθους τῆς βασκανίας ἐκβακχευόμενοι . Τίνος ἕνεκεν οὐχ ὁ Πιλᾶτος ὁρᾷ , ἀλλ’ ἡ τούτου γυνή ; ἣ ὅτι ἀξία ἦν ἐκείνη μᾶλλον , ἢ ὅτι αὐτὸς εἰ εἶδεν οὐκ ἂν ἐπιστεύθη ὁμοίως , ἢ οὐδ’ ἂν ἐξεῖπεν . διὰ τοῦτο οἰκονομεῖται τὴν γυναῖκα ἰδεῖν , ὥστε κατάδηλον γενέσθαι πᾶσιν . οὐχ ἁπλῶς δὲ ὁρᾷ , ἀλλὰ καὶ πάσχει πολλὰ δεινὰ , ἵνα καὶ ἀπὸ τῆς συμπαθείας τῆς πρὸς τὴν γυναῖκα , ὀκνηρότερος γένηται ὁ ἀνὴρ περὶ τὸν φόνον · καὶ ὁ καιρὸς δὲ οὐ μικρὸν συνετέλει · κατὰ γὰρ αὐτὴν τὴν νύκτα εἶδε . διατὶ οὐκ εἶπεν ἁπλῶς ὅτι εἶχον λῃστὴν , ἀλλ’ ἐπίσημον ; ὥστε μηδὲ σκιὰν αὐτοῖς καταλιπεῖν ἀπολογίας , ὅτι τὸν περιβόητον ἐν κακίᾳ , τὸν μυρίους ἐργασάμενον φόνους , τοῦ τῆς οἰκουμένης Σωτῆρος προὔθηκαν , καὶ τὸν δῆμον διέφθειραν , ἵνα τοῦτον αἰτήσωνται , ὅπως καὶ τῆς ἐκείνων ἀπάτης τὴν ἐσχάτην οὗτοι δώσουσι δίκην . τὸ δὲ “ τί ποιήσω τὸν Χριστὸν ” εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Πιλᾶτος , καὶ ἐν τούτῳ πάλαι ἐντρέψαι βουλόμενος διὰ τὸ ποιῆσαι αὐτοὺς κυρίους τῆς αἱρέσεως , ἵνα κἂν οὕτως αἰσχυνθέντες , αὐτὸν μᾶλλον αἰτήσωνται , καὶ τῆς τῶν αὐτῶν γένηται φιλοτιμίας τὸ πᾶν · τὸ μὲν γὰρ λέγειν οὐχ ἥμαρτεν φιλονεικοτέρους ἐποίει , τὸ δὲ ἐκ φιλανθρωπίας παρακαλεῖν σωθῆναι , ἀναντίρρητον εἶχε τὴν πειθῶ , οἱ δὲ καὶ οὕτως ἔλεγον “ σταύρωσον . ” Θεοδώρου Ἡρακλείασ . Διατὶ ἐφραγέλλωσεν ; ἣ ὡς κατάδικον , νόμου κελεύοντος τοὺς σταυρωμένους πρῶτον μαστίζεσθαι , καὶ οὕτω τῇ τιμωρίᾳ ἀποδοθῆναι , ἣ σχῆμα καὶ σκῆψιν περιτιθέναι τῇ ἀδίκῳ κρίσει βουλόμενος . Ἀπολιναρίου . Αἱ μάστιγες ἀντὶ τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ κόσμου , ὅτι πολλαὶ αἱ μάστιγες τοῦ ἁμαρτωλοῦ , καὶ κατὰ τὴν προφητείαν τὴν λέγουσαν “ τὸν νῶτον μου δέδωκα εἰς μάστιγας · ” καὶ πεπλήρωται μὲν τὸν δίκαιον ὑπὲρ τῶν ἁμαρτωλῶν , πεπλήρωται δὲ τὸ τῆς ἀγαθότητος ἄκρον , ὁπότε δίκαιος ὑπὲρ ἀδίκων πέπονθεν , ἵνα τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἰαθῶμεν , ὡς Ἡσαΐας φησιν . Εἰς τὰς χεῖρας ὁ Πιλᾶτος ἀπενίψατο , καὶ ἀθῷον ἑαυτὸν ἔλεγεν εἶναι , ἀλλ’ ὅμως μαλακίας εἶναι ἡ συγχώρησις , καὶ ἀνάνδρως σφόδρα τοῦτο διεπράττετο · ἔδει γὰρ μὴ παραδοῦναι ταύτην , ἀλλὰ μᾶλλον ἐξαρπάσαι · καθάπερ μετὰ ταῦτα ὁ ἑκατόνταρχος τὸν Παῦλον . καὶ γὰρ καὶ τότε στάσις ἐγένετο καὶ θόρυβος , ἀλλ’ ὅμως ἐκεῖνος ἔστη πρὸς πάντα , οὗτος δὲ ἁπλῶς παρασύρεται . διὰ τοῦτο οὐδὲ αὐτὸν ἀφίησιν ὁ Χριστὸς τῶν ἐγκλημάτων λέγων , “ ὅτι μείζονα ἁμαρτίαν ἔχει ὁ παραδιδοὺς με σοί . ” κατηράσαντο δὲ οὐ μόνον ἑαυτοῖς οἱ Ἰουδαῖοι , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα εἵλκυσαν τὴν ἀρὰν εἰπόντες , “ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐφ’ ἡμᾶς , καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα “ ἡμῶν , ” διὰ τὴν πολλὴν αὐτῶν παραπληξίαν , ἀλλ’ ὅμως ὁ φιλανθρωπος , τοσαύτῃ μανίᾳ χρησαμένων καθ’ ἑαυτοῦ καὶ κατὰ τῶν παίδων , οὐ μόνον οὐκ ἐπὶ τῶν παίδων , ἀλλ’ οὐδὲ ἐπ’ αὐτῶν τὴν ψῆφον ἐκύρωσεν , ἀλλὰ καὶ ἐξ αὐτῶν καὶ ἐξ ἐκείνων ἐδέξατο τοὺς μετανοήσαντας καὶ πιστεύσαντας , καὶ μυρίων ἠξίωσεν ἀγαθῶν · καὶ γὰρ καὶ Παῦλος ἒξ αὐτῶν ἢν , καὶ αἱ μυριάδες τῶν πεπιστευκό - τῶν . εἰ δέ τινες ἐναπέμειναν , ἑαυτοῖς λογιζέσθωσαν τὴν τιμωρίαν . τίνος ἕνεκεν ἐφραγέλλωσεν παραδίδους ἵνα σταυρωθῇ ; ἣ ὡς κατάδικον , ἣ σχῆμα περιτιθέναι τῇ κρίσει βουλόμενος · καίτοιγε , ὡς προείρηται , μᾶλλον ἐνστῆναι ἐχρῆν αὐτὸν μέχρι τέλους , καὶ ἀποδείξεις καὶ ἐλέγχους ζητῆσαι , περὶ πάντων ὧν κατηγόρουν αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι . Οἱ στρατιῶται δὲ ὕβριζον καὶ ἐνήλλοντο εἰς αὐτὸν , ἣ τοῖς Ιουδαίοις χαριζόμενοι , ἢ καὶ κατὰ οἰκείαν δυστροπίαν . ἐποιοῦντο δὲ καὶ τὰς ὕβρεις ποικίλας καὶ διαφόρους · τὴν γὰρ θείαν κεφαλὴν ἐκείνην , ποτὲ μὲν ἐκολάφιζον , ποτὲ δὲ τῷ στεφάνῳ τῶν ἀκανθῶν ὕβριζον , ποτὲ δὲ τῷ καλάμῳ ἔτυπτον , ἄνδρες μιαροὶ καὶ ἐναγεῖς · καὶ οὐ μόνον ἡ κεφαλὴ , ἀλλὰ καὶ ἅπαν τὸ σῶμα ὅλον δι’ ὅλου ὑβρίζετο , τὸ πρόσωπον ἐμπτυόμενον , αἱ σιαγόνες ῥαπιζόμεναι , τὸ σῶμα ὅλον διὰ τῶν μαστίγων , διὰ τῆς περιβολῆς τῆς χλανίδος , καὶ τῆς προσποιητῆς προσκυνήσεως , ἡ χεὶρ διὰ τοῦ καλάμου , ὃν ἔδωκαν ἀντὶ σκήπτρου κατέχειν αὐτόν · τὸ στόμα πάλιν διὰ τῆς τοῦ ὄξους προσκομιδῆς · καὶ καθάπερ δεδοικότες μὴ δόξωσι καταλιμπάνειν τι τοῦ τολμήματος · οὕτως ἅπαντα πράττουσιν . μετὰ τὸ τοιαῦτα παθεῖν τοίνυν τὸν Χριστὸν δι’ ἡμᾶς , τίς ἡμῖν λόγος ἔσται λοιπὸν , ἐπὶ ὕβρεσι κινουμένοις ; διανέμονται δὲ μετὰ τὸ σταυρῶσαι τὰ ἱμάτια αὐτοῦ , τοῦτο διαπραττόμενοι , ὅπερ ἐπὶ τῶν σφόδρα εὐτελῶν καὶ ἀπερριμμένων γίνεται καταδίκων , καὶ οὐδένα ἐχόντων , ἀλλ’ οὐδὲ γὰρ εἰς τοὺς λῃστὰς τοιοῦτόν τι εἰργάσαντο , ἀλλ’ εἰς τὸν Χριστὸν πάντα ἐτόλμων . ΕΞ ἀνεπιγράφου . Οὐχ ὅτι ἐκεῖνοι ᾔσχυνον , ἀλλ’ ὅτι Θεῷ ἐδόκει ταῦτα γενέσθαι , πρὸς τὴν τῶν ἀνθρώπων ἐκλύτρωσιν · ἀτιμασθέντος ὑπὲρ ἡμῶν τοῦ Κυρίου τῆς δόξης , διὰ τὴν ἡμῖν ἐπιβάλλουσαν ἀτιμίαν , καὶ δοξάζοντος τὴν ἡμέραν τῶν δικαίων τὴν ἀεὶ διαπαιζομένην ὑπὸ τῶν ἀπαιδεύτων . ἐπεὶ a δὲ χρώματι αἵματι ἡ χλαμὺς ἐκέχρηστο b , διὰ τοῦτο οἱ φονῶντες κατ’ αὐτοῦ , ἐνέδυσαν αὐτὸν , μὴ νοοῦντες , ὃ ἐποίουν , μᾶλλον δὲ τοῦ ἐν Ἰησοῦ τοῦ Ναυῒ , κοκκίνου ῥάματος , καὶ τὸ ἐνδήσαντος τὴν χεῖρα ἑνὸς τῶν ἐκ τῆς Θάμαρ Ἰούδα υἱῶν σύμβολον , ἣ χλαμὺς αὕτη , τὸ τὰ αἵματα τοῦ κόσμου , καὶ τῶν ἐν αὐτῷ ἀνθρώπων εἰληφέναι ὑπὲρ σωτηρίας πάντων τὸν Σωτῆρα · οἱ δὲ ὑπὸ μεριμνῶν , καὶ πλούτου καὶ ἡδονῶν συμπνιγόμενοι , λαβόντες τὸν Λόγον τοῦ Θεοῦ , καὶ μὴ τελεσφοποῦντες , πλέκοντες ἀκάνθας ἡμῶν , ἀναλαβὼν ἀναλίσκει τῇ ἑαυτοῦ κεφαλῇ , κάλαμον δὲ ἔθηκαν ἐν τῇ δεξιᾷ αὐτοῦ , οἱ διάκενον νομίζοντες αὐτοῦ εἶναι τὴν βασιλείαν . Σευήρου Ἀντιοχείασ ἐξ ὑπακοῆσ . Καὶ ἐν αὐτοῖς τοῖς ταπεινοτάτοις καὶ ἑκουσίοις πάθεσι , Χριστὲ ὁ Θεὸς , ἔδειξας ὡς τοῦδε τοῦ παντὸς κτίστη , ὑπάρχεις , καὶ ἀνακαινιστής · τῷ γὰρ τῶν ἀκανθῶν στεφάνῳ στεφανωθῆναι κατεδέξω Χριστὲ , δηλῶν ὡς τοῦ κύκλου τοῦ κόσμου τὰς ἁμαρτίας περιλαβὼν , καὶ ἐφ’ ἑαυτὸν ἄρας , ἐπὶ τὸν σταυρὸν ἀνήγαγες , ἐφ’ ᾧ καὶ ἔρρηξας τὸ τῆς καθ’ ἡμῶν ἀνομίας χειρόγραφον , καὶ τὸν κάλαμον τῇ χειρὶ κατέσχες , ἵν . τὸ ἀσθενὲς ἀνεπιρρώσῃς σκῆπτρον τῆς ἡμετέρας ἀρχῆς , δι’ οὗ πάντων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς ἄρχειν ἐτάχθημεν . Τοῦ Αὐτοῦ . Ὑποφέρει τὸ μὲν τοῦ στεφάνου σχῆμα περιφερὲς τὸν τοῦ κόσμου κύκλον , ὑπὲρ οὗ παθεῖν σαρκὶ κατεδέξατο · τὸ δὲ ἀκανθῶν ὀξὺ καὶ ἄκαρπον τὸ τῶν ἁμαρτιῶν ὑπογράφει πληκτικὸν καὶ ἀνωφελές . Τοῦ Αὐτοῦ . Ἔσω μὲν ἐκ τοῦ πραιτωρίου αὐτὸς ἐβάσταζε τὸν σταυρὸν αὐτοῦ , ὡς ὁ Ἰωάννης φησὶν , ἐν δὲ τῇ ὁδῷ γεγονότες , εὗρον Σίμωνα , καὶ μετέβαλον εἰς ἐκεῖνον τὸν σταυρὸν , ἕως οὗ ἦλθον εἰς τὸν Γολγοθαν , ἔνθα ὄξος προσέφερον αὐτῷ , ἐνυβρίζοντες αὐτὸν , ὁ δὲ οὐκ ἠθέλησεν · ἕτερος δὲ Εὐαγγελιστὴς , φησὶν , ὅτι “ γευσά - “ μένος εἶπε , τετέλεσται · ” φησὶν ἡ προφετεία ἡ λέγουσα , “ ἔδω - “ κὰν εἰς τὸ βρῶμά μου χολὴν , καὶ εἰς τὴν δίψαν μου ἐπότισάν “ με ὄξος · ” πλὴν οὔτε οὗτος , οὔτε ἐκεῖνος εἶπεν ὅτι ἔπιεν , ταὐτὸν γὰρ ἐστὶ μὴ πιεῖν , τὸ μόνον γεύσασθαι . Κυρίλλου . Ὠριγένουσ . Περὶ τοῦ κρανίου τόπου ἦλθεν εἰς ἡμᾶς ὅτι Ἑβραῖοι παραδίδωσι τὸ σῶμα τοῦ Ἀδὰμ ἐκεῖ τεθάφθαι · καὶ ἐπεὶ ἐν τῷ Ἀδὰμ πάντες ἀποθνήσκομεν , ἀνέστη καὶ ὁ Ἀδὰμ , “ καὶ ἐν Χριστῷ πάντες ζωοποιηθήσονται . ” Διατί μέσον αὐτὸν ἐσταύρωσαν τῶν λῃστῶν ; ἵνα τῆς δόξης τῆς ἐκείνων κοινωνήσῃ · ὄξος δὲ πιεῖν ἔδωκαν αὐτῷ , καὶ ἐν τούτω ἐνυβρίζοντες , καὶ ἐπὶ τοῦ σταυροῦ δὲ βλέποντες ἀνασκωλωπισμένον ὀνειδίζουσιν , ἵνα δημοσίᾳ πάντων ὁρατῶν ἐκπομπεύσωσιν εἰς αὐτὸν , βουλόμενοι δεῖξαι ἀπαταιῶνα · δεδοικότες αὐτοῦ τὴν ἀνάστασιν , καὶ ταύτην ἐκ τούτου ἀπιστηθῆναι ποιήσουσιν · ἔλεγον δὲ τὸ , “ ἄλλους ἔσωσεν , ἑαυτὸν οὐ δύναται σῶσαι , ” τὰ πρότερα σημεῖα ἐντεῦθεν ἐπιχειροῦντες διαβαλεῖν , διὰ τὸ γεγράφθαι καὶ κεῖσθαι ἐπάνω τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ , “ οὗτός ἐστιν ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰου - “ δαίων · ” βουλόμενοι δεῖξαι ὅτι οὐκ ἔστι βασιλεὺς τοῦ Ἰσραὴλ , “ καταβάτω ἀπὸ τοῦ σταυροῦ . ” Πῶς ὁ μὲν Λοῦκας φησὶν , ὅτι ὁ εἰς λῃστὴς ἐπετίμα τῷ ἄλλῳ βλασφημοῦντι , ὁ δὲ Ματθαῖος , ὅτι ἀμφότεροι οἱ λῃσταὶ ὕβριζον αὐτὸν καὶ ὠνείδιζον ; ἀμφότερα γέγονε , πρότερον μὲν γὰρ οἱ δύο ὠνείδιζον , ὕστερον δὲ οὐκέτι · ἵνα γὰρ μὴ νομίσῃ τίς ἔκ τινος συνθήματος τὸ πρᾶγμα γεγενῆσθαι · μηδὲ μὴ εἶναι λῃστὴν τὸν λῃστὴν , ἀπὸ τῆς ὕβρεως δείκνυσιν ἡμῖν , ὅτι ἄνω ἐπὶ τοῦ σταυροῦ λῃστὴς καὶ ἐχθρὸς , καὶ ἀθρόον μετεβλήθη . Ἐν μέσῃ δὲ ἡμέρᾳ τὸ σκότος ἐγένετο , ἵνα πάντες οἱ τὴν γῆν οἰκοῦντες μάθωσιν , ὅτι πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης ἡμέρα ἦν · γέγονε δὲ τοῦτο , ἵνα φοβηθῶσι καὶ κατανυγῶσι καὶ πιστεύσωσι · κατ’ ὀργὴν γὰρ θείαν διὰ τὰ τετολμημένα , τὸ σκότος ἐκεῖνο γέγονεν · ὅτι γὰρ οὐκ ἦν ἔκλειψις , ἀλλ’ ὀργή τε καὶ ἀγανάκτησις δῆλον · τρεῖς γὰρ ὥρας παρέμεινεν , ἡ δὲ ἔκλειψις ἐν ἐλάττονι χρόνῳ γίνεται · καὶ ἴσασιν οἱ ταύτην τεθεαμένοι · καὶ γὰρ καὶ ἐπὶ τῆς γενεᾶς τῆς ἡμετέρας συνέβη τοῦτο . οὐκ ἐθαύμασαν δὲ , οὐδὲ αὐτὸν ἐνόμισαν εἶναι Θεὸν , καὶ μετὰ τὸ σκότος , ὅτι ἐν πολλῇ ῥαθυμίᾳ καὶ κακίᾳ κατείχοντο , καὶ πολλὴ τῆς ἀσεβείας ἡ πρόσληψις ἦν . ἴσως δὲ καὶ ἐνόμιζον ὅτι κατ’ ἔκλειψιν ἢ ἑτέραν τινὰ ἀκολουθίαν φυσικὴν γέγονε τοῦτο . ὅθεν καὶ μετὰ τοσαῦτα θαύματα ἐπέμενον ἔτι ἐνυβρίζοντες . φθέγγεται δὲ μετὰ τοῦτο , ἵνα μάθωσιν ὅτι ἔζη , καὶ αὐτὸς τοῦτο ἐποίησε · καὶ γένωνται καὶ ἐντεῦθεν ἐπιει - κεστεροι . ΕΞ ἀνεπιγράφου . Ὁ Μάρκος φησὶν ὅτι τρίτῃ ὥρᾳ ἐσταυρώθη οὗτος , καὶ ὅτι ἕκτῃ ὥρᾳ τὸ σκότος ἐγένετο . ὅτι εἰκὸς μὲν αὐτὸν ἐσταυρῶσθαι καὶ ἀπὸ τρίτης ὥρας , ἀπὸ δὲ ἕκτης ὥρας γεγενῆσθαι · ὅπερ ἱκανὸν ἦν αὐτοὺς ἐπιστρέψαι , οὐ τῷ μεγέθει τοῦ πράγματος μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ εὐκαίρως συμβῆναι · μετὰ γὰρ πάντα τὰ τῆς παροινίας καὶ τῆς παρανόμου κωμῳδίας τοῦτο γίνετᾶι . ὅτε κόρον ἔλαβον τῶν σκωμμάτων , καὶ πάντα ἐφθέγξαντο , ἅπερ ἠθέλησαν , τότε δεικνύναι τὸ σκότος · ἵνα κἂν οὕτω τὴν ὀργὴν ἀφέντες , κερδήσωσιν ἀπὸ τοῦ θαύματος · τοῦ γὰρ καταβῆναι ἀπὸ τοῦ σταυροῦ , τοῦτο θαυμασιώτερον ἦν , τὸ ὄντα ἐν τῷ σταυρῷ ταῦτα ἐνεργεῖν . εἴτε γὰρ αὐτὸν ἐνόμιζον πεποιηκέναι , ἔδει πιστεῦσαι καὶ φοβηθῆναι · εἴτε οὐκ αὐτὸν , ἀλλὰ τὸν Πατέρα , καὶ ἐκ τούτων ἔδει κατανυγῆναι · ὀργιζομένου γὰρ ἦν τὸ σκότος ἐκεῖνο . καὶ μετ’ ὀλίγα—Φλέγων δέ τις ὀνόματι φιλόσοφος παρ᾿ Ἕλλησι μέμνηται τοῦ σκότους τούτου παραδόξως γεγονότος · γέγονε δὲ ἐν τῇ ἰδ’ ἡμέρᾳ τῆς σελήνης , ὅτε ἀπέχει πολὺ τοῦ ἡλίου διάστημα , ὅσον ἀπὸ ἀρχῆς τοῦ οὐρανοῦ ἕως τέλους · καὶ αἱ ἐκλείψεις τότε εἰώθασι γίνεσθαι , ὅταν πλησιάζωσιν ἀλλήλοις οἱ δύο οὗτοι φωστῆρες · δεῖγμα δὲ ἦν τὸ σκότος τοῦ μέλλοντος λαβεῖν τοὺς μιαιφόνους . Τὸ δὲ “ Ἡλὶ Ἡλὶ , λαμὰ σαβαχθανὶ , ” Ἑβραική ἐστι φωνή · ταύτῃ δὲ τῇ φωνῇ ἐχρήσατο , ὡς ἑαυτοῖς γενέσθαι γνώριμον καὶ κατάδηλον · καὶ ὅτι μέχρις ἐσχάτης ἀναπνοῆς , δι’ ὧν φθέγγεται τιμᾷ τὸν Πατέρα , καὶ διὰ πάντων δείκνυσι τὴν ὁμόνοιαν αὐτοῦ τὴν πρὸς τὸν γεγεννηκότα · ἀλλὰ σκοπήσωμεν αὐτῶν καὶ ἐντεῦθεν τὴν ἀσέλγειαν , καὶ τὴν ἀκολασίαν , καὶ τὴν ἄνοιαν . ἐνόμισαν Ἡλίαν εἶναι , φησὶν , ὑπ’ αὐτοῦ καλούμενον , καὶ εὐθέως ἐπότισαν αὐτὸν ὄξος . Διατί κράξας φωνῇ μεγάλῃ , οὕτως ἀφῆκε τὸ πνεῦμα ; ἵνα δειχθῇ ὅτι κατ’ ἐξουσίαν τὸ πρᾶγμα γίνεται , καθὼς καὶ ἔλεγεν · “ ὅτι ἐξουσίαν ἔχω θεῖναι τὴν ψυχήν μου , καὶ ἐξουσίαν ἔχω “ λαβεῖν αὐτήν . ” καὶ ὁ Μάρκος δὲ φησὶν , “ ὅτι ἐθαύμασεν ὁ “ Πιλᾶτος εἰ ἤδη τέθνηκεν . ” καὶ ὅτι ὁ κεντυρίων διὰ τοῦτο μάλιστα ἐπίστευσεν , ὅτι μετ’ ἐξουσίας ἀπέθανε · τινὲς δὲ φασὶν , ὅτι καὶ μαρτύριον ὅτι τοῦ κεντουρίωνος τούτου ἀνδρισαμένου μετὰ ταῦτα ἐν τῆ πίστει , αὕτη ἡ φωνὴ τὸ καταπέτασμα ἔσχισε , καὶ τὰ μνημεῖα ἠνέῳξεν . ἐσχίσθη δὲ τὸ καταπέτασμα · ἐπειδὴ προφητεία τῆς μελλούσης ἐρημώσεως τοῦ ναοῦ ἦν τὸ συμβὰν , καὶ τῆς ἐπὶ τὰ μείζω καὶ ὑψηλότερα μεταθέσεως · ἔτι δὲ καὶ ἔνδειξις τῆς ἰσχύος αὐτοῦ ἢν ἡ φωνή · ὅτι τοῦ σώματος αὐτοῦ ἄνω ὄντος ἐπὶ τοῦ σταυροῦ , αὕτη τοὺς νεκροὺς ἤγειρε . χρὴ δὲ γινώσκειν ὅτι νεκροῦ Ἑλισαίου ὄντος , ἁψάμενος ἕτερος νεκρὸς , ἀνέστη . ἵνα γὰρ τοῦτο πιστευθῇ , ἐκεῖνο γέγονε , καὶ τὸ σημεῖον δὲ ὅπερ ἔμπροσθεν ὑπέσχετο δώσειν λέγων , “ γενεὰ πονηρὰ καὶ μοιχαλὶς , σημεῖον “ ἐπιζητεῖ , καὶ σημεῖον οὐ δοθήσεται αὐτῇ , εἰ μὴ τὸ σημεῖον “ Ἰωνᾶ , ” τὸν σταυρὸν λέγει καὶ τὸν θάνατον καὶ τὸν τάφον καὶ τὴν ἀνάστασιν · καὶ πάλιν ἑτέρως ἐδήλωσε τοῦ σταυροῦ τὴν ἰσχὺν λέγων , “ ὅταν ὑψώσητε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου , τότε γνώσεσθε ὅτι “ ἐγώ εἰμι . ” ὃ δὲ λέγει τοιοῦτον ἐστὶν , ὅταν σταυρώσητέ με καὶ νομίσητε περιγενέσθαι μου , τότε μάλιστα ἴσεσθέ μου τὴν ἰσχύι μετὰ μετὰ γὰρ τὸ σταυρωθῆναι ἡ πόλις ἀπώλετο , καὶ τὰ Ἰουδαϊκὰ ἐπαύσαντο , καὶ τῆς πολιτείας καὶ τῆς ἐλευθερίας ἐξέπεσον τῆς ἑαυτῶν · τὸ δὲ κήρυγμα ἤνθησε , καὶ πρὸς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης ἐξετάθη ὁ λόγος , καὶ γῆ καὶ θάλαττα καὶ οἰκουμένη καὶ ἀοίκητος τὴν δύναμιν αὐτοῦ διὰ παντὸς ἀνακηρύττουσι . Τίνος ἕνεκεν πέτραι ῥήγνυνται , καὶ γῆ σείεται ; ὅπως διὰ τοῦτο μάθωσιν ὅτι καὶ αὐτοὺς ἠδύνατο καὶ πηρῶσαι καὶ διαρρῆξαι · ὁ γὰρ πέτρας διατεμὼν , καὶ τὴν οἰκουμένην σείσας , πολλῷ μᾶλλον εἰς ἐκείνους ταῦτα ἐποίησεν ἂν , εἴγε ἐβούλετο · ἀλλ’ οὐκ ἠθέλησεν , ἀλλ’ εἰς τὰ στοιχεῖα τὴν ὀργὴν ἀφεὶς , ἐκείνους ἐξ ἐπιεικείας σῶσαι ἐβούλετο . χρὴ δὲ σκοπῆσαι ἡλίκα σημεῖα πεποίηκε , τὰ μὲν ἐξ οὐρανοῦ , τὰ δὲ ἐπὶ γῆς , τὰ δὲ ἐν αὐτῷ τῳ ναῷ τί δαὶ δηλῶν ἐκ τούτου ταῦτα εἰργάσατο ; ὁμοῦ μὲν τὴν ἀγανάκτησιν ἐνδεικνύμενος , ὁμοῦ δὲ , ὅτι τὰ ἄβατα λοιπὸν ἔσται βατὰ , καὶ ὁ οὐρανὸς ἀνοιγήσεται , καὶ πρὸς τὰ ἀληθινὰ ἅγια τῶν ἁγίων τὰ πράγματα μεταστήσεται · “ εἰσῆλθον δὲ εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν ἐκ “ τῶν ἐγερθέντων ἁγίων , καὶ ἐνεφανίσθησαν πολλοῖς , ” ἵνα μὴ νομισθῇ φαντασία εἶναι τὸ γεγενημένον . Διατὶ μέμνηται τῶν γυναικῶν τῶν ἀκολουθησάντων αὐτῷ ; ὅπως δείξῃ τὴν πολλὴν αὐτῶν προσεδρίαν , καὶ ὅτι μέχρι τῶν κινδύνων παρῆσαν , καὶ ὅτι πολλὴν ἐπεδείξαντο τὴν ἀνδρίαν · ὅτε γὰρ οἱ μαθηταὶ ἔφυγον , αὗται προσεκαρτέρουν . Μαρία δὲ ἡ τοῦ Ἰακώβου , ἡ μήτηρ αὐτοῦ ἢν .
Lemmas: περι ὁ Ἰούδας μεταμέλεια . ἀποστρέφω δέ ὁ ἀργύριον ὁ Ἰούδας μεταμέλομαι , ἐπεί οὐ φέρω ὁ σύνοιδα μαστίζω αὐτός , ἀλλά ἐσθίω οὗτος ποιέω πρό ὁ ὁ ἁμαρτία ἀπαρτίζω αὐτός · καί γάρ πληρόω , προδοσία γάρ εἰμί . ὅμως οὐδέ τότε χρήσιμος · ὁ μέν γάρ καταγιγνώσκω καί ὁ ῥίπτω ὁ ἀργύριον , καί ὁ μή αἰδέομαι ὁ Ἰουδαικός δῆμος , πᾶς οὗτος αποδεκτός · ὁ δέ ἀπάγχω , οὗτος πάλιν ἀσύγγνωστος , καί πονηρός δαίμων ἔργον · προεξάγω γάρ αὐτός ὁ μετάνοια , ἵνα μηδείς ἐντεῦθεν καρπόω , καί θάνατος αἰσχρός καί καταδηλόω πᾶς ἀναιρέω πείθω ἀπάγχω . ἀκούω ὁ φιλάργυρος , ἀκούω καί ἐννοέω τίς πάσχω ἐκεῖνος , πῶς καί ὁ χρῆμα ἐκπίπτω , καί ὁ ἁμαρτία ἐργάζομαι , καί ὁ ψυχή ἀπόλλυμι ὁ ἑαυτοῦ · τοιοῦτος γάρ ὁ φιλαργυρία ὁ κέρδος · ὁ μέν γάρ καθολικός καί μερικός καί ἐνταῦθα ἀπόλλυμι , καί ἐκεῖ ὥσπερ ὁ Ἰούδας , ὁ δέ ἐκεῖ μόνος παραδίδωμι ὁ αἰώνιος καί ἀφόρητος κόλασις . ὁ εἶπον ὁ ἀρχιερεύς καί πρέσβυς “ σύ ὁράω , ” μέγας αὐτός ἔγκλημα εἰμί · καί οὗτος φαίνω γάρ μαρτυρέω ὁ τόλμα καί ὁ παρανομία , ὅθεν καί κρίνω μέν αὐτός , ὑπό δέ ὁ πάθος μεθύω οὐ ἐθέλω ἀπέχω ὁ σατανικός ἐγχείρησις · κύριος γάρ ὑπάρχω ἀφίημι ὁ καταδίκη εἴπερ ἐθέλω ὁ Χριστός . οὐ ἐκ οὗτος δέ μόνος κατακρίνω , ἀλλά καί ἐκ ὁ μή βάλλω αὐτός εἰς ὁ κορβανᾶς · διά γάρ ὁ γιγνώσκω ὅτι ὁ φόνος ἀγοράζω , οὗτος οὐ ποιέω , ἀλλά ἀγοράζω ἀγρός εἰς ταφή ὁ ξένος , ἀπό φόνος εὐποιία ποιέω · ὅστις ἀγρός κατά αὐτός εἰμί μαρτύριον , καί σάλπιγξ λαμπρός , πᾶς ἀνακηρύσσω ὁ μιαιφονία αὐτός ὁ χωρίον οὗτος ὁ ὄνομα . οὐ ἁπλόος δέ ποιέω , ἀλλά συμβούλιον λαμβάνω , ἵνα μηδείς ἀθῳόω ὁ τόλμημα , ἀλλά πᾶς εἰμί ὑπεύθυνος . χρή δέ σκοπέω , πῶς ἄνωθεν προλέγω ὁ προφητεία , καί περί ὁ ὁ ἀγρός οὗτος ἀγορασία , καί ὅτι οὖον μόνος ὁ ἀπόστολος , ἀλλά καί ὁ προφήτης ὁ ἐπονείδιστος μετά ἀκρίβεια διηγέομαι . Ἀπολινάριος . ἰστέον ὅτι ὁ Ἰούδας οὐ ἐναποθνῄσκω ὁ ἀγχόνη , ἀλλά ἐπιβιόω καταφέρω πρό ὁ ἀποπνίγω , καί οὗτος δηλόω ὁ ὁ ἀπόστολος πράσσω , “ ὅτι πρηνής γίγνομαι , λακίζω , ” καί ὁ ἑξῆς · οὗτος δέ σαφής ἱστορέω Παπίας , ὁ Ἰωάννης ὁ ἀπόστολος μαθητής , λέγω · “ μέγας ἀσέβεια ὑπόδειγμα ἐν “ οὗτος ὁ κόσμος περιπατέω ὁ Ἰούδας · πίμπρημι γάρ ἐπί “ τοσοῦτος ὁ σάρξ , ὥστε μή δύναμαι διέρχομαι ἅμαξα ῥᾳδίως “ διέρχομαι , ὑπό ὁ ἅμαξα πταίω ὁ ἔγκατα ἐγκενω - “ θάω . ” ὁ αὐτός . πίμπρημι ἐπί τοσοῦτος ὁ σάρξ ὥστε οὐδέ ὁπόθεν ἅμαξα ῥᾳδίως διέρχομαι , ἐκεῖνος δύναμαι διέρχομαι , ἀλλά μηδέ αὐτός μόνος ὁ ὁ κεφαλή ὄγκος · ὁ μέν γάρ βλέφαρον αὐτός ὁ ὀφθαλμός φημί τοσοῦτος ἐξοιδέω , ὡς αὐτός μέν καθόλου ὁ φάος μή βλέπω , ὁ ὀφθαλμός δέ αὐτός μηδέ ὑπό ἰατρικός διόπτρα ὁράω δύναμαι , τοσοῦτος βάθος ἔχω ἀπό ὁ ἔξωθεν ἐπιφάνεια · ὁ δέ αἰδοῖος αὐτός , πᾶς μέν αἰσχύνη ἀηδής καί μείζων φαίνω , φέρω δέ διά αὐτός ὁ ἐκ ἅπας ὁ σῶμα συρρέω ἰχώρ , καί σκώληξ , εἰς ὕβρις διά αὐτός μόνος ὁ ἀναγκαῖος . μετά δέ πολύς βάσανος καί τιμωρία , ἐν ἴδιος φημί χωρίον τελευτάω , ἀπό ὁ ὀσμή ἐρῆμος τε καί ἄοικος οὗτος ὁ χωρίον μέχρι ὁ νῦν γίγνομαι , ἀλλά οὐδέ μέχρι σήμερον δύναμαι τις ἐκεῖνος ὁ τόπος παρέρχομαι , ἐάν μή ὁ ῥίς ὁ χείρ ἐπιφράζω . ἐπεί περ γιγνώσκω ὁ Ἰουδαῖος ὁ Πιλᾶτος οὐδείς ποιέω λόγος ὁ νόμιμος , ἐπί ὁ δημόσιος ἔγκλημα ὁ κατηγορία ποιέω αὐτός πρός ὁ Χριστός παρασκευάζω · διό καί φημί πρός αὐτός · “ σύ εἰμί ὁ βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος ; ” πᾶς δέ κινέω καί στρέφω , ὥστε αὐτός εἰς θάνατος ἐμβάλλω . αὐτός δέ διά ὁ εἶπον “ σύ εἶπον , ” ὁμολογέω εἰμί βασιλεύς , ἀλλά ἐπουράνιος , ὅς καί ἀλλαχοῦ σαφής λέγω πρός αὐτός · “ ὅτι “ ὁ ἐμός βασίλειος οὐ εἰμί ἐκ ὁ κόσμος οὗτος . ” τίς δέ ἕνεκα οὐ οὗτος προσφέρω εἰς μέσος · οἷος ὅτι καί φόρος καταβάλλω , καί ἕτερος καταβάλλω κελεύω · καί ἡνίκα ἐθέλω ἐγώ ποιέω βασιλεύς φεύγω ; ὅτι διαφθείρω εἰμί αὐτός ὁ δικαστήριον , καί ἑκών τυφλώττω , καί κακουργέω . διά δή οὗτος καί βραχύς ἀποκρίνω καί σιγάω · βραχύς μέν , ἵνα μή ἀπό ὁ διηνεκής σιγή , αὐθαδία δόξα λαμβάνω , σιγάω δέ , ὅτι οὐδαμῶς ἐκ ὁ πολύς λέγω πείθω αὐτός μέλλω · ἀξίως δέ θαυμάζω ὁ ἡγεμών , σιωπάω αὐτός , διότι τοσοῦτος ἐπιείκεια ἐπιδείκνυμι , καί ὅτι μυρίος ἔχω εἶπον , μᾶλλον σιωπάω . ἐπεί δέ βούλομαι αὐτός ἀπολογέομαι ἀπαλλάσσω , διά οὗτος εἶπον , “ οὐ ἀκούω πόσος σύ καταμαρτυρέω ; ” ὡς δέ οὐδέ οὕτως ἀποκρίνω , καί ἕτερος μηχανάομαι , ὥστε αὐτός ἐξαιρέω καί ἐκ οὗτος · εἰμί γάρ μή βούλομαι , φημί , εἰμί Ἰουδαῖος , ὡς ἀθῷος ἀφήδομαι , κἀν ὡς κατάδικος χαρίζομαι ὁ ἑορτή · καί γάρ ἔθος ἔχω κατά ἕκαστος ἑορτή , εἷς τις κακοῦργος ἐξαιτέω λαμβάνω , καί ἀπολύω · καί εἰμί ὁράω τάξις ἀντιστρέφω · μᾶλλον ὁ ἄρχω αἰτέω ὁ δῆμος ὁ λαμβάνω καί ἀπολύω , καί ὅμως οὐδέ οὕτως γίγνομαι ἥμερος , ἀλλά θηριόω μέγας , ὑπό ὁ πάθος ὁ βασκανία ἐκΒακχεύω . τίς ἕνεκα οὐ ὁ Πιλᾶτος ὁράω , ἀλλά ὁ οὗτος γυνή ; ὅς ὅτι ἄξιος εἰμί ἐκεῖνος μᾶλλον , ἢ ὅτι αὐτός εἰμί ὁράω οὐ εἄν πιστεύω ὁμοίως , ἢ οὐδέ εἄν ἐξεῖπον . διά οὗτος οἰκονομέω ὁ γυνή ὁράω , ὥστε κατάδηλος γίγνομαι πᾶς . οὐ ἁπλόος δέ ὁράω , ἀλλά καί πάσχω πολύς δεινός , ἵνα καί ἀπό ὁ συμπάθεια ὁ πρός ὁ γυνή , ὀκνηρός γίγνομαι ὁ ἀνήρ περί ὁ φόνος · καί ὁ καιρός δέ οὖον μικρός συντελέω · κατά γάρ αὐτός ὁ νύξ ὁράω . διατί οὐ εἶπον ἁπλόος ὅτι ἔχω ληιστής , ἀλλά ἐπίσημος ; ὥστε μηδέ σκιά αὐτός καταλείπω ἀπολογία , ὅτι ὁ περιβόητος ἐν κακία , ὁ μυρίος ἐργάζομαι φόνος , ὁ ὁ οἰκέω Σωτήρ προτίθημι , καί ὁ δῆμος διαφθείρω , ἵνα οὗτος αἰτέω , ὅπως καί ὁ ἐκεῖνος ἀπάτη ὁ ἔσχατος οὗτος δίδωμι δίκη . ὁ δέ “ τίς ποιέω ὁ Χριστός ” εἶπον πρός αὐτός ὁ Πιλᾶτος , καί ἐν οὗτος πάλαι ἐντρέπω βούλομαι διά ὁ ποιέω αὐτός κύριος ὁ αἵρεσις , ἵνα κἀν οὕτως αἰσχύνω , αὐτός μᾶλλον αἰτέω , καί ὁ ὁ αὐτός γίγνομαι φιλοτιμία ὁ πᾶς · ὁ μέν γάρ λέγω οὐ ἁμαρτάνω φιλόνεικος ποιέω , ὁ δέ ἐκ φιλανθρωπία παρακαλέω σῴζω , ἀναντίρρητος ἔχω ὁ πειθώ , ὁ δέ καί οὕτως λέγω “ σταυρόω . ” Θεόδωρος Ἡράκλεια . διατί φραγελλόω ; ὅς ὡς κατάδικος , νόμος κελεύω ὁ σταυρωμένος πρῶτος μαστίζω , καί οὗτος ὁ τιμωρία ἀποδίδωμι , ὅς σχῆμα καί σκῆψις περιτίθημι ὁ ἄδικος κρίσις βούλομαι . Ἀπολινάριος . ὁ μάστιξ ἀντί ὁ ἁμαρτία ὁ κόσμος , ὅτι πολύς ὁ μάστιξ ὁ ἁμαρτωλός , καί κατά ὁ προφητεία ὁ λέγω “ ὁ νῶτον ἐγώ δίδωμι εἰς μάστιξ · ” καί πληρόω μέν ὁ Δίκαιος ὑπέρ ὁ ἁμαρτωλός , πληρόω δέ ὁ ὁ ἀγαθότης ἄκρος , ὁπότε δίκαιος ὑπέρ ἄδικος πάσχω , ἵνα ὁ μώλωψ αὐτός ἰάομαι , ὡς Ἠσαΐας φημί . εἰς ὁ χείρ ὁ Πιλᾶτος ἀπονίζω , καί ἀθῷος ἑαυτοῦ λέγω εἰμί , ἀλλά ὅμως μαλακία εἰμί ὁ συγχώρησις , καί ἄνανδρος σφόδρα οὗτος διαπράσσω · ἐσθίω γάρ μή παραδίδωμι οὗτος , ἀλλά μᾶλλον ἐξαρπάζω · καθάπερ μετά οὗτος ὁ ἑκατόνταρχος ὁ Παῦλος . καί γάρ καί τότε στάσις γίγνομαι καί θόρυβος , ἀλλά ὅμως ἐκεῖνος ἵστημι πρός πᾶς , οὗτος δέ ἁπλόος παρασύρω . διά οὗτος οὐδέ αὐτός ἀφίημι ὁ Χριστός ὁ ἔγκλημα λέγω , “ ὅτι μείζων ἁμαρτία ἔχω ὁ παραδίδωμι ἐγώ σύ . ” καταράομαι δέ οὖον μόνος ἑαυτοῦ ὁ Ἰουδαῖος , ἀλλά καί ἐπί ὁ τέκνον ἕλκω ὁ ἀρή εἶπον , “ ὁ αἷμα αὐτός ἐπί ἐγώ , καί ἐπί ὁ τέκνον “ ἐγώ , ” διά ὁ πολύς αὐτός παραπληξία , ἀλλά ὅμως ὁ φιλάνθρωπος , τοσοῦτος μανία χράω κατά ἑαυτοῦ καί κατά ὁ παῖς , οὖον μόνος οὐ ἐπί ὁ παῖς , ἀλλά οὐδέ ἐπί αὐτός ὁ ψῆφος κυρόω , ἀλλά καί ἐκ αὐτός καί ἐκ ἐκεῖνος δέχομαι ὁ μετανοέω καί πιστεύω , καί μυρίος ἀξιόω ἀγαθός · καί γάρ καί Παῦλος ἐκ αὐτός εἄν , καί ὁ μυριάς ὁ πιστεύω - ὁ . εἰμί δέ τις απομένω , ἑαυτοῦ λογίζομαι ὁ τιμωρία . τίς ἕνεκα φραγελλόω παραδίδωμι ἵνα σταυρόω ; ὅς ὡς κατάδικος , ὅς σχῆμα περιτίθημι ὁ κρίσις βούλομαι · καίτοι , ὡς προερέω , μᾶλλον ἐνίστημι χρή αὐτός μέχρι τέλος , καί ἀποδείκνυμι καί ἔλεγχος ζητέω , περί πᾶς ὅς κατηγορέω αὐτός ὁ Ἰουδαῖος . ὁ στρατιώτης δέ ὑβρίζω καί ἐνάλλομαι εἰς αὐτός , ὅς ὁ Ἰουδαῖος χαρίζομαι , ἢ καί κατά οἰκεῖος δυστροπία . ποιέω δέ καί ὁ ὕβρις ποικίλος καί διάφορος · ὁ γάρ θεῖος κεφαλή ἐκεῖνος , ποτέ μέν κολαφίζω , ποτέ δέ ὁ στέφανος ὁ ἄκανθα ὑβρίζω , ποτέ δέ ὁ κάλαμος τύπτω , ἀνήρ μιαρός καί ἐναγής · καί οὖον μόνος ὁ κεφαλή , ἀλλά καί ἅπας ὁ σῶμα ὅλος διά ὅλος ὑβρίζω , ὁ πρόσωπον ἐμπτύω , ὁ σιαγών ῥαπίζω , ὁ σῶμα ὅλος διά ὁ μάστιξ , διά ὁ περιβολή ὁ χλανίς , καί ὁ προσποιητός προσκύνησις , ὁ χείρ διά ὁ κάλαμος , ὅς δίδωμι ἀντί σκῆπτρον καταχέω αὐτός · ὁ στόμα πάλιν διά ὁ ὁ ὄξος προσκομιδή · καί καθάπερ δείδω μή δοκέω καταλιμπάνειν τίς ὁ τόλμημα · οὕτως ἅπας πράσσω . μετά ὁ τοιοῦτος πάσχω τοίνυν ὁ Χριστός διά ἐγώ , τίς ἐγώ λόγος εἰμί λοιπός , ἐπί ὕβρις κινέω ; διανέμω δέ μετά ὁ σταυρόω ὁ ἱμάτιον αὐτός , οὗτος διαπράσσω , ὅσπερ ἐπί ὁ σφόδρα εὐτελής καί ἀπορρίπτω γίγνομαι κατάδικος , καί οὐδείς ἔχω , ἀλλά οὐδέ γάρ εἰς ὁ ληιστής τοιοῦτος τίς ἐργάζομαι , ἀλλά εἰς ὁ Χριστός πᾶς τολμάω . ΕΞ ανεπίγραφος . οὐχ ὅτι ἐκεῖνος αἰσχύνω , ἀλλά ὅτι Θεός δοκέω οὗτος γίγνομαι , πρός ὁ ὁ ἄνθρωπος ἐκλύτρωσις · ἀτιμάζω ὑπέρ ἐγώ ὁ κύριος ὁ δόξα , διά ὁ ἐγώ ἐπιβάλλω ἀτιμία , καί δοξάζω ὁ ἡμέρα ὁ Δίκαιος ὁ ἀεί διαπαίζω ὑπό ὁ ἀπαίδευτος . ἐπεί a δέ χρῶμα αἷμα ὁ χλαμύς χράω b , διά οὗτος ὁ φονάω κατά αὐτός , ἐνδύω αὐτός , μή νοέω , ὅς ποιέω , μᾶλλον δέ ὁ ἐν Ἰησοῦς ὁ Ναῦς , κόκκινος ῥῆμα , καί ὁ ἐνδέω ὁ χείρ εἷς ὁ ἐκ ὁ Θάμαρ Ἰούδας υἱός σύμβολον , ὅς χλαμύς οὗτος , ὁ ὁ αἷμα ὁ κόσμος , καί ὁ ἐν αὐτός ἄνθρωπος λαμβάνω ὑπέρ σωτηρία πᾶς ὁ Σωτήρ · ὁ δέ ὑπό μεριμνάω , καί πλοῦτος καί ἡδονή συμπνίγω , λαμβάνω ὁ Λόγος ὁ Θεός , καί μή τελεσφοπουντα , πλέκω ἄκανθα ἐγώ , ἀναλαμβάνω ἀναλίσκω ὁ ἑαυτοῦ κεφαλή , κάλαμος δέ τίθημι ἐν ὁ δεξιός αὐτός , ὁ διάκενος νομίζω αὐτός εἰμί ὁ βασίλειος . Σευῆρος Ἀντιόχεια ἐκ ὑπακοή . καί ἐν αὐτός ὁ ταπεινός καί ἑκούσιος πάθος , Χριστός ὁ θεός , δείκνυμι ὡς ὅδε ὁ πᾶς Κτίστη , ὑπάρχω , καί ἀνακαινιστής · ὁ γάρ ὁ ἄκανθα στέφανος στεφανόω καταδέχομαι Χριστός , δηλόω ὡς ὁ κύκλος ὁ κόσμος ὁ ἁμαρτία περιλαμβάνω , καί ἐπί ἑαυτοῦ ἀείρω , ἐπί ὁ σταυρός ἀνάγω , ἐπί ὅς καί ῥήγνυμι ὁ ὁ κατά ἐγώ ἀνομία χειρόγραφον , καί ὁ κάλαμος ὁ χείρ κατέχω , ἵνα . ὁ ἀσθενής ἀνεπιρρώσῃς σκῆπτρον ὁ ἡμέτερος ἀρχή , διά ὅς πᾶς ὁ ἐπί ὁ γῆ ἄρχω τάσσω . ὁ αὐτός . ὑποφέρω ὁ μέν ὁ στέφανος σχῆμα περιφερής ὁ ὁ κόσμος κύκλος , ὑπέρ ὅς πάσχω σάρξ καταδέχομαι · ὁ δέ ἄκανθα ὀξύς2 καί ἄκαρπος ὁ ὁ ἁμαρτία ὑπογράφω πληκτικός καί ἀνωφελής . ὁ αὐτός . Ἔσω μέν ἐκ ὁ πραιτώριον αὐτός βαστάζω ὁ σταυρός αὐτός , ὡς ὁ Ἰωάννης φημί , ἐν δέ ὁ ὁδός γίγνομαι , εὑρίσκω Σίμων , καί μεταβάλλω εἰς ἐκεῖνος ὁ σταυρός , ἠώς ὅς ἔρχομαι εἰς ὁ Γολγοθᾶ , ἔνθα ὄξος προσφέρω αὐτός , ἐνυβρίζω αὐτός , ὁ δέ οὐ ἐθέλω · ἕτερος δέ εὐαγγελιστής , φημί , ὅτι “ γεύω - “ μένος εἶπον , τελέω · ” φημί ὁ προφετεία ὁ λέγω , “ ἐσθίω - “ κάν εἰς ὁ βρῶμα ἐγώ χολή , καί εἰς ὁ δίψα ἐγώ ποτίζω “ ἐγώ ὄξος · ” πλήν οὔτε οὗτος , οὔτε ἐκεῖνος εἶπον ὅτι πίνω , αὐτός γάρ εἰμί μή πίνω , ὁ μόνος γεύω . Κύριλλος . Ὠριγένης . περι ὁ κρανίον τόπος ἔρχομαι εἰς ἐγώ ὅτι Ἑβραῖος παραδίδωμι ὁ σῶμα ὁ Ἀδάμ ἐκεῖ θάπτω · καί ἐπεί ἐν ὁ Ἀδάμ πᾶς ἀποθνῄσκω , ἀνίστημι καί ὁ Ἀδάμ , “ καί ἐν Χριστός πᾶς ζῳοποιέω . ” διατί μέσος αὐτός σταυρόω ὁ λῃστής ; ἵνα ὁ δόξα ὁ ἐκεῖνος κοινωνέω · ὄξος δέ πίνω δίδωμι αὐτός , καί ἐν οὗτος ἐνυβρίζω , καί ἐπί ὁ σταυρός δέ βλέπω ἀνασκωλωπισμένον ὀνειδίζω , ἵνα δημόσιος πᾶς ὁρατής ἐκπομπεύω εἰς αὐτός , βούλομαι δείκνυμι απαταιαναξ · δείδω αὐτός ὁ ἀνάστασις , καί οὗτος ἐκ οὗτος ἀπιστέω ποιέω · λέγω δέ ὁ , “ ἄλλος σῴζω , ἑαυτοῦ οὖον δύναμαι σῴζω , ” ὁ πρότερος σημεῖον ἐντεῦθεν ἐπιχειρέω διαβάλλω , διά ὁ γράφω καί κεῖμαι ἐπάνω ὁ κεφαλή αὐτός , “ οὗτος εἰμί ὁ βασιλεύς ὁ ἰός - “ δαίω · ” βούλομαι δείκνυμι ὅτι οὐ εἰμί βασιλεύς ὁ Ἰσραήλ , “ καταβαίνω ἀπό ὁ σταυρός . ” Πῶς ὁ μέν Λούκας φημί , ὅτι ὁ εἰς λῃστής ἐπιτιμάω ὁ ἄλλος βλασφημέω , ὁ δέ Ματθαῖος , ὅτι ἀμφότερος ὁ λῃστής ὑβρίζω αὐτός καί ὀνειδίζω ; ἀμφότερος γίγνομαι , πρότερος μέν γάρ ὁ δύο ὀνειδίζω , ὕστερος δέ οὐκέτι · ἵνα γάρ μή νομίζω τίς ἐκ τις σύνθημα ὁ πρᾶγμα γίγνομαι · μηδέ μή εἰμί ληιστής ὁ ληιστής , ἀπό ὁ ὕβρις δείκνυμι ἐγώ , ὅτι ἄνω ἐπί ὁ σταυρός λῃστής καί ἐχθρός , καί ἀθρόος μεταβάλλω . ἐν μέσος δέ ἡμέρα ὁ σκότος γίγνομαι , ἵνα πᾶς ὁ ὁ γῆ οἰκέω μανθάνω , ὅτι πανταχοῦ ὁ οἰκέω ἡμέρα εἰμί · γίγνομαι δέ οὗτος , ἵνα φοβέω καί κατανυγέω καί πιστεύω · κατά ὀργή γάρ θεῖος διά ὁ τολμάω , ὁ σκότος ἐκεῖνος γίγνομαι · ὅτι γάρ οὐ εἰμί ἔκλειψις , ἀλλά ὀργή τε καί ἀγανάκτησις δῆλος · τρεῖς γάρ ὥρα παραμένω , ὁ δέ ἔκλειψις ἐν μικρός χρόνος γίγνομαι · καί οἶδα ὁ οὗτος θεάομαι · καί γάρ καί ἐπί ὁ γενεά ὁ ἡμέτερος συμβαίνω οὗτος . οὐ θαυμάζω δέ , οὐδέ αὐτός νομίζω εἰμί θεός , καί μετά ὁ σκότος , ὅτι ἐν πολύς ῥᾳθυμία καί κακία κατέχω , καί πολύς ὁ ἀσέβεια ὁ πρόσληψις εἰμί . ἴσως δέ καί νομίζω ὅτι κατά ἔκλειψις ἢ ἕτερος τις ἀκολουθία φυσικός γίγνομαι οὗτος . ὅθεν καί μετά τοσοῦτος θαῦμα ἐπιμένω ἔτι ἐνυβρίζω . φθέγγομαι δέ μετά οὗτος , ἵνα μανθάνω ὅτι ζῶ , καί αὐτός οὗτος ποιέω · καί γίγνομαι καί ἐντεῦθεν πίνω - κεστεροι . ΕΞ ανεπίγραφος . ὁ Μάρκος φημί ὅτι τρίτος ὥρα σταυρόω οὗτος , καί ὅτι ἕκτος ὥρα ὁ σκότος γίγνομαι . ὅτι εἰκός μέν αὐτός σταυρόω καί ἀπό τρίτος ὥρα , ἀπό δέ ἕκτος ὥρα γίγνομαι · ὅσπερ ἱκανός εἰμί αὐτός ἐπιστρέφω , οὖον ὁ μέγεθος ὁ πρᾶγμα μόνος , ἀλλά καί ὁ εὔκαιρος συμβαίνω · μετά γάρ πᾶς ὁ ὁ παροινία καί ὁ παράνομος κωμῳδία οὗτος γίγνομαι . ὅτε κόρος λαμβάνω ὁ σκῶμμα , καί πᾶς φθέγγομαι , ὅσπερ ἐθέλω , τότε δείκνυμι ὁ σκότος · ἵνα κἀν οὗτος ὁ ὀργή ἀφίημι , κερδαίνω ἀπό ὁ θαῦμα · ὁ γάρ καταβαίνω ἀπό ὁ σταυρός , οὗτος θαυμάσιος εἰμί , ὁ εἰμί ἐν ὁ σταυρός οὗτος ἐνεργέω . εἴτε γάρ αὐτός νομίζω ποιέω , ἐσθίω πιστεύω καί φοβέω · εἴτε οὐ αὐτός , ἀλλά ὁ πατήρ , καί ἐκ οὗτος ἐσθίω κατανύσσω · ὀργίζω γάρ εἰμί ὁ σκότος ἐκεῖνος . καί μετά ὀλίγα—Φλέγων δέ τις ὄνομα φιλόσοφος παρά Ἕλλην μιμνήσκω ὁ σκότος οὗτος παράδοξος γίγνομαι · γίγνομαι δέ ἐν ὁ ἴδη ἡμέρα ὁ σελήνη , ὅτε ἀπέχω πολύς ὁ ἥλιος διάστημα , ὅσος ἀπό ἀρχή ὁ οὐρανός ἠώς τέλος · καί ὁ ἔκλειψις τότε εἴωθα γίγνομαι , ὅταν πλησιάζω ἀλλήλων ὁ δύο οὗτος φωστήρ · δεῖγμα δέ εἰμί ὁ σκότος ὁ μέλλω λαμβάνω ὁ μιαιφόνος . ὁ δέ “ Ἡλί Ἡλί , λαμά σαβαχθανι , ” εβραϊκός εἰμί φωνή · οὗτος δέ ὁ φωνή χράω , ὡς ἑαυτοῦ γίγνομαι γνώριμος καί κατάδηλος · καί ὅτι μέχρι ἔσχατος ἀναπνοή , διά ὅς φθέγγομαι τιμάω ὁ πατήρ , καί διά πᾶς δείκνυμι ὁ ὁμόνοια αὐτός ὁ πρός ὁ γεννάω · ἀλλά σκοπέω αὐτός καί ἐντεῦθεν ὁ ἀσέλγεια , καί ὁ ἀκολασία , καί ὁ ἄνοια . νομίζω Ἡλίας εἰμί , φημί , ὑπό αὐτός καλέω , καί εὐθύς ποτίζω αὐτός ὄξος . διατί κράζω φωνή μέγας , οὕτως ἀφίημι ὁ πνεῦμα ; ἵνα δείκνυμι ὅτι κατά ἐξουσία ὁ πρᾶγμα γίγνομαι , καθώς καί λέγω · “ ὅτι ἐξουσία ἔχω τίθημι ὁ Ψυχή ἐγώ , καί ἐξουσία ἔχω “ λαμβάνω αὐτός . ” καί ὁ Μάρκος δέ φημί , “ ὅτι θαυμάζω ὁ “ Πιλᾶτος εἰμί ἤδη θνῄσκω . ” καί ὅτι ὁ Κεντυρίων διά οὗτος μάλιστα πιστεύω , ὅτι μετά ἐξουσία ἀποθνῄσκω · τις δέ φημί , ὅτι καί μαρτύριον ὅτι ὁ κεντουριοινος οὗτος ἀνδρίζω μετά οὗτος ἐν τῆ πίστις , οὗτος ὁ φωνή ὁ καταπέτασμα σχίζω , καί ὁ μνημεῖον ἀνοίγνυμι . σχίζω δέ ὁ καταπέτασμα · ἐπεί προφητεία ὁ μέλλω ἐρήμωσις ὁ ναός εἰμί ὁ συμβαίνω , καί ὁ ἐπί ὁ μείζων καί ὑψηλός μετάθεσις · ἔτι δέ καί ἔνδειξις ὁ ἰσχύς αὐτός εἄν ὁ φωνή · ὅτι ὁ σῶμα αὐτός ἄνω εἰμί ἐπί ὁ σταυρός , οὗτος ὁ νεκρός ἐγείρω . χρή δέ γιγνώσκω ὅτι νεκρός Ἐλισαῖος εἰμί , ἅπτω ἕτερος νεκρός , ἀνίστημι . ἵνα γάρ οὗτος πιστεύω , ἐκεῖνος γίγνομαι , καί ὁ σημεῖον δέ ὅσπερ ἔμπροσθεν ὑπισχνέομαι δίδωμι λέγω , “ γενεά πονηρός καί μοιχαλίς , σημεῖον “ ἐπιζητέω , καί σημεῖον οὖον δίδωμι αὐτός , εἰμί μή ὁ σημεῖον “ Ἰωνᾶς , ” ὁ σταυρός λέγω καί ὁ θάνατος καί ὁ τάφος καί ὁ ἀνάστασις · καί πάλιν ἑτέρως δηλόω ὁ σταυρός ὁ ἰσχύς λέγω , “ ὅταν ὑψόω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , τότε γιγνώσκω ὅτι “ ἐγώ εἰμί . ” ὅς δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί , ὅταν σταυρόω ἐγώ καί νομίζω περιγίγνομαι ἐγώ , τότε μάλιστα εἰμί ἐγώ ὁ ἰσχύς μετά μετά γάρ ὁ σταυρόω ὁ πόλις ἀπόλλυμι , καί ὁ Ἰουδαικός παύω , καί ὁ πολιτεία καί ὁ ἐλευθερία ἐκπίπτω ὁ ἑαυτοῦ · ὁ δέ κήρυγμα ἀνθέω , καί πρός ὁ πέρας ὁ οἰκέω ἐκτείνω ὁ λόγος , καί γῆ καί θάλασσα καί οἰκέω καί ἀοίκητος ὁ δύναμις αὐτός διά πᾶς ἀνακηρύσσω . τίς ἕνεκα πέτρα ῥήγνυμι , καί γῆ σείω ; ὅπως διά οὗτος μανθάνω ὅτι καί αὐτός δύναμαι καί πηρόω καί διαρρήγνυμι · ὁ γάρ πέτρα διατέμνω , καί ὁ οἰκέω σείω , πολύς μᾶλλον εἰς ἐκεῖνος οὗτος ποιέω εἄν , εἰ βούλομαι · ἀλλά οὐ ἐθέλω , ἀλλά εἰς ὁ στοιχεῖον ὁ ὀργή ἀφίημι , ἐκεῖνος ἐκ ἐπιείκεια σῴζω βούλομαι . χρή δέ σκοπέω ἡλίκος σημεῖον ποιέω , ὁ μέν ἐκ οὐρανός , ὁ δέ ἐπί γῆ , ὁ δέ ἐν αὐτός ὁ ναός τίς δαί δηλόω ἐκ οὗτος οὗτος ἐργάζομαι ; ὁμοῦ μέν ὁ ἀγανάκτησις ἐνδείκνυμι , ὁμοῦ δέ , ὅτι ὁ ἄβατος λοιπός εἰμί βατός , καί ὁ οὐρανός ἀνοίγνυμι , καί πρός ὁ ἀληθινός ἅγιος ὁ ἅγιος ὁ πρᾶγμα μεθίστημι · “ εἰσέρχομαι δέ εἰς ὁ ἅγιος πόλις ἐκ “ ὁ ἐγείρω ἅγιος , καί ἐμφανίζω πολύς , ” ἵνα μή νομίζω φαντασία εἰμί ὁ γίγνομαι . διατί μιμνήσκω ὁ γυνή ὁ ἀκολουθέω αὐτός ; ὅπως δείκνυμι ὁ πολύς αὐτός προσεδρία , καί ὅτι μέχρι ὁ κίνδυνος πάρειμι , καί ὅτι πολύς ἐπιδείκνυμι ὁ ἀνδρεία · ὅτε γάρ ὁ μαθητής φεύγω , οὗτος προσκαρτερέω . Μαρία δέ ὁ ὁ Ἰάκωβος , ὁ μήτηρ αὐτός εἄν .