catenae-novum-testamentum.catena-in-matthaeum-catena-integra-e-cod-paris-coislin-gr-23 26
Περὶ τῶν ε ἄρτων καὶ ρ ἰχθύων . Καὶ ἐξελθὼν ὁ Ἰησοῦς εἶδε πολὺν ὄχλον . Αὐτὸς μὲν οὖν διὰ τοῦτο ἀναχωρεῖ · ἀναχωρεῖ δὲ , οὐκ εἰς πόλιν , ἀλλ’ εἰς ἔρημον καὶ ἐν πλοίῳ , ὥστε μηδένα ἀκολουθῆσαι . οἱ δὲ ὄχλοι , οὐδὲ οὕτως ἀφίστανται , ἀλλ’ ἕπονται προσηλωμένοι , καὶ οὐδὲ θάνατος αὐτοὺς ἐφόβησεν τοῦ Ἰωάννου · τοσοῦτόν ἐστι πόθος καὶ ἀγάπη · οὕτως πάντα νικᾷ καὶ διακρούεται τὰ δεινά . διὰ τοῦτο δὲ τὴν ἀμοιβὴν εὐθέως ἐλάμβανον · ἐθεράπευσεν γὰρ τοὺς ἀρρώ - στους αὐτῶν . οὐκ ἀπαιτεῖ δὲ αὐτοὺς πίστιν ἐνταῦθα · ἐπειδὴ τὸ προσελθεῖν , καὶ τὸ τὰς πόλεις ἀφεῖναι , καὶ τὸ μετὰ ἀκριβείας αὐτὸν ζητῆσαι , καὶ τὸ παραμένειν , καίτοι γε τοῦ λιμοῦ καταναγκάζοντος , τὴν πίστιν ἐπιδείκνυται τὴν αὐτῶν · μέλλει δὲ καὶ τρέφειν αὐτοὺς , ἀλλ’ οὐ ποιεῖ τοῦτο ἀφ’ ἑαυτοῦ · ἀναμένει δὲ παραβληθῆναι , ἵνα μὴ δόξῃ πρότερος ἐπιπηδᾷν τοῖς θαύμασιν , ἀλλὰ καλούμενος . οὐδεὶς δὲ ἐκ τῶν τοῦ ὄχλου προσελθὼν ὑπὲρ αὐτῶν διελέχθη · ἐπειδὴ ᾐδοῦντο αὐτὸν μεθ’ ὑπερβολῆς , καὶ οὐδὲ τῆς πείνης ἐλάμβανον αἴσθησιν τῷ πόθῳ τῆς προσεδρίας · ἀλλ’ οὐδὲ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ προσελθόντες , λέγουσι , θρέψον αὐτούς · ἐπειδήπερ ἔτι ἀτελέστερον διέκειντο · ἀλλὰ τί εἶπον ; “ ἔρημός “ ἐστιν ὁ τόπος , καὶ ἡ ὥρα παρῆλθεν · ἀπόλυσον τοὺς ὄχλους , καὶ τὰ ἑξῆς · εἰ γὰρ καὶ μετὰ τὸ θαῦμα τοῦτο , ἐπελάθοντο τούτου γενομένου · καὶ μετὰ τὰς σπυρίδας , ἐνόμιζον περὶ ἄρτων λέγειν , ἡνίκα ζύμην ἐκάλεσε τὴν διδασκαλίαν τῶν Φαρισαίων , πολλᾳ μᾶλλον μηδέπω πείραν τοιούτου σημείου λαβόντες , οὐκ ἃν προσεδόκησαν τί τοιοῦτον ἔσεσθαι . Διατί οὐκ εἶπεν δίδωμι αὐτοῖς φαγεῖν , ἀλλ’ “ ὑμεῖς δότε “ αὐτοῖς ; ” ἐπειδὴ ὡς ἀνθρώπῳ προσεῖχον αὐτῷ ἔτι , διὸ καὶ λέγουσιν · “ οὐκ ἔχομεν , εἰ μὴ πέντε ἄρτους , καὶ δύο ἰχθύας · ” καὶ γὰρ ἦν ἡ καρδία αὐτῶν πεπωρωμένη · ἐπεὶ οὖν ἔτι χαμαὶ ἐσύροντο , τότε λοιπὸν τὰ παρ’ ἑαυτοῦ εἰσάγει καὶ φησίν · “ φέρετέ μοι “ αὐτοὺς ὧδε · ” εἰ γὰρ καὶ ἔρημος ὁ τόπος , ἀλλ’ ὁ τρέφων τὴν οἰκουμένην πάρειμι · “ καὶ ἡ ὥρα παρῆλθεν · ” ἀλλ’ ὁ μὴ ὑποκείμενος αὐταῖς ὑμῖν διαλέγεται . εἰ δὲ ὁ Ἰωάννης καὶ κριθίνους αὐτοὺς εἶναι λέγει , οὐ παρέργως τοῦτο εἶπεν , ἀλλὰ τὸν τῦφον τῆς πολιτείας παιδεύων ἡμᾶς καταπατεῖν . χάριν δὲ τίνος ἕνεκεν ἀνέβλεψεν εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ εὐλόγησεν ; ἵνα · δείξῃ , ὅτι ἀπὸ τοῦ πνεύματος ἐστίν · ὁμοῦ δὲ καὶ ἡμᾶς παιδεύων , μὴ πρότερον ἅπτεσθαι τραπέζης , ἕως ἃν εὐχαριστήσωμεν τῷ τὴν τροφὴν ἡμῖν παρέχοντι . οὐ ποιεῖ δὲ ἐκ μὴ ὄντων , ἀλλ’ ἐκ τῶν ὑποκειμένων · ἐμφράττων τὸ Μαρκίωνος καὶ Μανιχαίου στόμα , τῶν τὴν κτίσιν ἀλλοτριούντων αὐτοῦ · ἅμα δὲ καὶ δεικνὺς , ὅτι καὶ τὰ ὁρώμενα αὐτοῦ ἔργα καὶ κτίσματα εἰσί · καὶ ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ εἰπών · “ ἐξαγαγέτω τὰ ὕδατα ψυχὴν ἑρπετῶν ζωσῶν . ” Ποιεῖ δὲ καὶ καθολικὴν εὐεργεσίαν , πλῆθος τοσοῦτον θρέψας , ἵνα μὴ θεωροὶ μόνον οἱ πολλοὶ τῶν ἑτέροις συμβάντων γένωνται διὰ τῶν ἰάσεων ἀγαθῶν , καὶ γὰρ διὰ τοῦτο συνῆλθον , ἀλλ’ ἵνα καὶ αὐτοὶ τῆς δωρεᾶς ἀπολαύσωσιν · ἐν ἐρήμῳ δὲ αὐτοὺς ἄγει · ἵνα μεθ’ ὑπερβολῆς ἀνύποπτον ὑπάρξῃ τὸ θαῦμα · καὶ μηδεὶς νομίσῃ πλησίον κώμην κειμένην εἰσενεγκεῖν τί εἰς τὴν τράπεζαν τοῦ πλήθους · διὰ τοῦτο δὲ καὶ τῆς ὥρας μέμνηται , οὐχὶ τοῦ τόπου μόνον · ἔτι δὲ καὶ τὴν τῶν μαθητῶν αὐτοῦ μανθάνομεν φιλοσοφίαν · ὅτι δώδεκα ὄντες , πέντε ἄρτους εἶχον μόνους , καὶ δύο ἰχθύας · οὕτως ἐν τοῖς ἀναγκαίοις , πάρεργα αὐτοῖς ἦν τὰ σῶμά τικὰ , καὶ τῶν πνευματικῶν εἴχοντο μόνων , καὶ οὐδὲ τῶν ὀλίγων ἀντείχοντο , ἀλλὰ καὶ αὐτοὺς αἰτηθέντες ἔδωκαν · ὅθεν παιδεύεσθαι χρὴ , ὅτι κἂν ὀλίγα ἔχομεν , καὶ αὐτὰ παρέχειν δεῖ τοῖς δεομενοις . Εδίδου δὲ διὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ , τιμῶν αὐτοὺς ἐν τούτῳ · οὐ τιμῶν δὲ μόνον , ἀλλ’ ἵνα μὴ παρελθόντος ἐπιλάθωνται τούτου , τῶν χειρῶν αὐτοῖς μαρτυρούντων · ἐκέλευσεν δὲ ἐπὶ στιβάδος τοὺς ὄχλους ἀναπεσεῖν , φιλοσοφεῖν αὐτοὺς παιδεύων · οὐ γὰρ θρέψαι τὰ σώματα μόνον ἐβούλετο , ἀλλὰ καὶ τὴν ψυχὴν παιδεῦσαι , καὶ ἀπὸ τοῦ τόπου τοίνυν , καὶ ἀπὸ τοῦ μηδὲν πλέον ἄρτων δοῦναι καὶ ἰχθύων , καὶ ἀπὸ τοῦ πᾶσιν τὰ αὐτὰ προσθεῖναι καὶ ποιῆσαι κοινὰ , καὶ μηδὲν θατέρῳ θατέρου πλέον παρασχεῖν · καὶ ταπεινοφροσύνην καὶ ἐγκράτειαν καὶ ἀγάπην , καὶ τὸ ὁμοίως πρὸς ἀλλήλους διακεῖσθαι , καὶ τὰ κοινὰ πάντα νομίζειν εἶναι ἐπαίδευεν · περισσεῦσαι δὲ ἐποίησεν , οὐχὶ ἄρτους , ἀλλὰ καὶ κλάσματα · ἵνα δείξῃ ὅτι τῶν πέντε ἄρτων εἰσὶ ταῦτα τὰ κλάσματα , καὶ ὥστε τοὺς ἀπόντας μαθεῖν τὸ γεγενημένον · καὶ ἵνα μήτις φαντασίαν εἶναι νομίσῃ τὸ γεγονὸς , δώδεκα κοφίνους εἰς μέσον παρήγαγεν · ἵνα καὶ Ἰούδας βαστάσῃ . ἐδύνατο μὲν γὰρ καὶ σβέσαι τῶν ὄχλων τὴν πεῖναν · ἀλλ’ οὐκ ἃν ἔγνωσαν οἱ μαθηταὶ τὴν δύναμιν · οὕτω γὰρ οὖν αὐτὸν οἱ ὄχλοι ἐξεπλάγησαν ἐντεῦθεν , ὅτι καὶ βασιλέα ἠθέλησαν ποιῆσαι · καίτοι γε ἐπὶ τῶν ἄλλων θαυμάτων , οὐδαμοῦ τοῦτο ποιήσαντες . γυναικῶν καὶ παιδίων ἐμνημόνευσεν πρὸς μέγιστον αὐτῶν ἐγκώμιον · ὅτι καὶ ἡ ἀσθενεστέρα φύσις , εἰς οὐδὲν τὸν κόπον τῆς ὁδοῦ διὰ τὸν πρὸς αὐτὸν πόθον ἐλογίσατο .
Lemmas: περι ὁ ε ἄρτος καί ρ ἰχθύς . καί ἐξέρχομαι ὁ Ἰησοῦς ὁράω πολύς ὄχλος . αὐτός μέν οὖν διά οὗτος ἀναχωρέω · ἀναχωρέω δέ , οὐ εἰς πόλις , ἀλλά εἰς ἐρῆμος καί ἐν πλοῖον , ὥστε μηδείς ἀκολουθέω . ὁ δέ ὄχλος , οὐδέ οὕτως ἀφίστημι , ἀλλά ἕπω προσηλόω , καί οὐδέ θάνατος αὐτός φοβέω ὁ Ἰωάννης · τοσοῦτόν εἰμί πόθος καί ἀγάπη · οὕτως πᾶς νικάω καί διακρούω ὁ δεινός . διά οὗτος δέ ὁ ἀμοιβή εὐθύς λαμβάνω · θεραπεύω γάρ ὁ ἀρρώ - στος αὐτός . οὐ ἀπαιτέω δέ αὐτός πίστις ἐνταῦθα · ἐπεί ὁ προσέρχομαι , καί ὁ ὁ πόλις ἀφίημι , καί ὁ μετά ἀκρίβεια αὐτός ζητέω , καί ὁ παραμένω , καίτοι γε ὁ λιμός καταναγκάζω , ὁ πίστις ἐπιδείκνυμι ὁ αὐτός · μέλλω δέ καί τρέφω αὐτός , ἀλλά οὖον ποιέω οὗτος ἀπό ἑαυτοῦ · ἀναμένω δέ παραβάλλω , ἵνα μή δόξα πρότερος ἐπιπηδάω ὁ θαῦμα , ἀλλά καλέω . οὐδείς δέ ἐκ ὁ ὁ ὄχλος προσέρχομαι ὑπέρ αὐτός διαλέγω · ἐπεί αἰδέομαι αὐτός μετά ὑπερβολή , καί οὐδέ ὁ πεῖνα λαμβάνω αἴσθησις ὁ πόθος ὁ προσεδρία · ἀλλά οὐδέ ὁ μαθητής αὐτός προσέρχομαι , λέγω , τρέφω αὐτός · ἐπεί ἔτι ἀτελής διάκειμαι · ἀλλά τίς εἶπον ; “ ἐρῆμος “ εἰμί ὁ τόπος , καί ὁ ὥρα παρέρχομαι · ἀπολύω ὁ ὄχλος , καί ὁ ἑξῆς · εἰμί γάρ καί μετά ὁ θαῦμα οὗτος , ἐπιλανθάνομαι οὗτος γίγνομαι · καί μετά ὁ σπυρίς , νομίζω περί ἄρτος λέγω , ἡνίκα ζύμη καλέω ὁ διδασκαλία ὁ Φαρισαῖος , πολύς μᾶλλον μηδέπω πείρω τοιοῦτος σημεῖον λαμβάνω , οὐ ἄν προσδοκάω τίς τοιοῦτος εἰμί . διατί οὐ εἶπον δίδωμι αὐτός ἐσθίω , ἀλλά “ σύ δίδωμι “ αὐτός ; ” ἐπεί ὡς ἄνθρωπος προσέχω αὐτός ἔτι , διό καί λέγω · “ οὐ ἔχω , εἰμί μή πέντε ἄρτος , καί δύο ἰχθύς · ” καί γάρ εἰμί ὁ καρδία αὐτός πωρόω · ἐπεί οὖν ἔτι χαμαί σύρω , τότε λοιπός ὁ παρά ἑαυτοῦ εἰσάγω καί φημί · “ φέρω ἐγώ “ αὐτός ὧδε · ” εἰμί γάρ καί ἐρῆμος ὁ τόπος , ἀλλά ὁ τρέφω ὁ οἰκέω πάρειμι · “ καί ὁ ὥρα παρέρχομαι · ” ἀλλά ὁ μή ὑπόκειμαι αὐτός σύ διαλέγω . εἰμί δέ ὁ Ἰωάννης καί κρίθινος αὐτός εἰμί λέγω , οὖον πάρεργον οὗτος εἶπον , ἀλλά ὁ τύφω ὁ πολιτεία παιδεύω ἐγώ καταπατέω . χάρις δέ τίς ἕνεκα ἀναβλέπω εἰς ὁ οὐρανός καί εὐλογέω ; ἵνα · δείκνυμι , ὅτι ἀπό ὁ πνεῦμα εἰμί · ὁμοῦ δέ καί ἐγώ παιδεύω , μή πρότερος ἅπτω τράπεζα , ἠώς ἄν εὐχαριστέω ὁ ὁ τροφή ἐγώ παρέχω . οὖον ποιέω δέ ἐκ μή εἰμί , ἀλλά ἐκ ὁ ὑπόκειμαι · ἐμφράσσω ὁ Μαρκίων καί Μανιχαῖος στόμα , ὁ ὁ κτίσις ἀλλοτριόω αὐτός · ἅμα δέ καί δείκνυμι , ὅτι καί ὁ ὁράω αὐτός ἔργον καί κτίσμα εἰμί · καί ὅτι αὐτός εἰμί ὁ εἶπον · “ ἐξάγω ὁ ὕδωρ ψυχή ἑρπετόν ζῶ . ” ποιός δέ καί καθολικός εὐεργεσία , πλῆθος τοσοῦτος τρέφω , ἵνα μή θεωρός μόνος ὁ πολύς ὁ ἕτερος συμβαίνω γίγνομαι διά ὁ ἴασις ἀγαθός , καί γάρ διά οὗτος συνέρχομαι , ἀλλά ἵνα καί αὐτός ὁ δωρεά ἀπολαύω · ἐν ἐρῆμος δέ αὐτός ἄγω · ἵνα μετά ὑπερβολή ἀνύποπτος ὑπάρχω ὁ θαῦμα · καί μηδείς νομίζω πλησίος κώμη κεῖμαι εἰσφέρω τίς εἰς ὁ τράπεζα ὁ πλῆθος · διά οὗτος δέ καί ὁ ὥρα μιμνήσκω , οὐ ὁ τόπος μόνος · ἔτι δέ καί ὁ ὁ μαθητής αὐτός μανθάνω φιλοσοφία · ὅτι δώδεκα εἰμί , πέντε ἄρτος ἔχω μόνος , καί δύο ἰχθύς · οὕτως ἐν ὁ ἀναγκαῖος , πάρεργον αὐτός εἰμί ὁ σῶμα τικόν , καί ὁ πνευματικός ἔχω μόνος , καί οὐδέ ὁ ὀλίγος ἀντέχω , ἀλλά καί αὐτός αἰτέω δίδωμι · ὅθεν παιδεύω χρή , ὅτι κἀν ὀλίγος ἔχω , καί αὐτός παρέχω δεῖ ὁ δήω . δίδωμι δέ διά ὁ μαθητής αὐτός , τιμή αὐτός ἐν οὗτος · οὖον τιμή δέ μόνος , ἀλλά ἵνα μή παρέρχομαι ἐπιλανθάνομαι οὗτος , ὁ χείρ αὐτός μαρτυρέω · κελεύω δέ ἐπί στιβάς ὁ ὄχλος ἀναπίπτω , φιλοσοφέω αὐτός παιδεύω · οὖον γάρ τρέφω ὁ σῶμα μόνος βούλομαι , ἀλλά καί ὁ ψυχή παιδεύω , καί ἀπό ὁ τόπος τοίνυν , καί ἀπό ὁ μηδείς πλέω ἄρτος δίδωμι καί ἰχθύς , καί ἀπό ὁ πᾶς ὁ αὐτός προστίθημι καί ποιέω κοινός , καί μηδείς ἕτερος θατέρου πλέω παρέχω · καί ταπεινοφροσύνη καί ἐγκράτεια καί ἀγάπη , καί ὁ ὁμοίως πρός ἀλλήλων διάκειμαι , καί ὁ κοινός πᾶς νομίζω εἰμί παιδεύω · περισσεύω δέ ποιέω , οὐ ἄρτος , ἀλλά καί κλάσμα · ἵνα δείκνυμι ὅτι ὁ πέντε ἄρτος εἰμί οὗτος ὁ κλάσμα , καί ὥστε ὁ ἄπειμι μανθάνω ὁ γίγνομαι · καί ἵνα μῆτις φαντασία εἰμί νομίζω ὁ γίγνομαι , δώδεκα κόφινος εἰς μέσος παράγω · ἵνα καί Ἰούδας βαστάζω . δύναμαι μέν γάρ καί σβέννυμι ὁ ὄχλος ὁ πεῖνα · ἀλλά οὐ ἄν γιγνώσκω ὁ μαθητής ὁ δύναμις · οὗτος γάρ οὖν αὐτός ὁ ὄχλος ἐκπλήσσω ἐντεῦθεν , ὅτι καί βασιλεύς ἐθέλω ποιέω · καίτοι γε ἐπί ὁ ἄλλος θαῦμα , οὐδαμοῦ οὗτος ποιέω . γυνή καί παιδίον μνημονεύω πρός μέγας αὐτός ἐγκώμιον · ὅτι καί ὁ ἀσθενής φύσις , εἰς οὐδείς ὁ κόπος ὁ ὁδός διά ὁ πρός αὐτός πόθος λογίζομαι .