catenae-novum-testamentum.catena-in-matthaeum-catena-integra-e-cod-paris-coislin-gr-23 64
Περὶ τοῦ τύπου τοῦ μυστικοῦ . Τίνος ἕνεκε κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ Πάσχα , καὶ οὐκ ἐν ἄλλη ἡμέρᾳ , λαβὼν ἄρτον ἔκλασε καὶ τὰ μυστήρια ἐπετέλεσεν ; ἵνα μάθωμεν πάντοθεν καὶ τῆς παλαιᾶς αὐτὸν ὄντα νομοθέτην , καὶ τὰ ἐν ἐκείνῃ διὰ ταῦτα προσκιογραφηθέντα . διά τοι τοῦτο ἔνθα ὁ τύπος τὴν ἀλήθειαν ἐπιτίθησιν , ἡ δὲ ἑσπέρα τοῦ πληρώματος τὸν καιρὸν , τεκμήριον ἢν , καὶ τοῦ πρὸς αὐτὸν λοιπὸν ἥκειν τὸ τέλος τὰ πράγματα · εὐχαριστεῖ δὲ , διδάσκων ἡμᾶς , ὅπως δεῖ τὸ μυστήριον τοῦτο ἐπιτελεῖν , καὶ δεικνὺς ὅτι οὐκ ἄκων ἐπὶ τὸ πάθος ἔρχεται , καὶ παιδεύων ἡμᾶς ὅπερ ἃν πάσχωμεν εὐχαρίστως φέρειν . μετὰ δὲ τὸ φαγεῖν τὸ νομικὸν Πάσχα , παραδίδωσι τὸ μυστήριον λέγων , “ λάβετε , φάγετε , ” καὶ τὰ ἑξῆς . ἐπειδὴ λοιπὸν παύσασθαι ἔδει τὰ νομικὰ , καὶ τὸ κεφάλαιον τῶν παλαιῶν ἑορτῶν , καὶ ἐφ’ ἑτέραν μεταβαίνει τράπεζαν φρικωδεστάτην τῆς καινῆς . οὐκ ἐθορύβησαν ἀκούοντες λέγοντος αὐτοῦ , “ τοῦτο ἐστὶ τὸ σῶμα “ μου . ” ἐπειδὴ πολλὰ καὶ μεγάλα ἔμπροσθεν αὐτοῖς ἦν προδιαλεχθεὶς , καθὼς ἐν διαφόροις τόποις ὁ Ἰωάννης φησὶ , λέγει δὲ τὴν αἰτίαν τοῦ πάθους , τῶν ἁμαρτημάτων εἶναι τὴν ἄφεσιν . “ αἷμα δὲ καινῆς διαθήκης ” καλεῖ , ὡς τὴν καινὴν διαθήκην συνέχων . ὥσπερ γὰρ ἡ παλαιὰ , πρόβατα καὶ μόσχους εἶχεν , οὕτως καὶ αὕτη τὸ αἷμα τὸ δεσποτικόν . δείκνυσι δὲ κἀντεῦθεν ὅτι μέλλῃ ἀποθνήσκειν , διὸ καὶ διαθήκης μέμνηται · ἀναμιμνήσκει δὲ καὶ τῆς παλαιᾶς , ἐπειδὴ καὶ ἐκείνη δι’ αἵματος ἐγκαίνιστο . καὶ πάλιν δὲ λέγει τοῦ θανάτου τὴν αἰτίαν , “ ὑπὲρ πολλῶν ἐκχυνόμενον “ εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν . ” τί διδάσκων ἔλεγε τοῦτο “ ποιεῖτε εἰς “ τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν ; ” καθάπερ φησὶν , ἐκεῖνο ἐποιεῖτε εἰς ἀνάμνησιν τῶν ἐν Αἰγύπτῳ θαυμάτων , οὕτω καὶ τοῦτο εἰς ἐμήν . ἐκεῖνο τὸ αἷμα ἐξεχύθη εἰς σωτηρίαν τῶν πρωτοτόκων , τοῦτο εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν . καὶ καθάπερ Μωϋσῆς , φησὶ , τοῦτο μνημόσυνον ὑμῖν αἰώνιον παραδέδωκεν , οὕτω καὶ αὐτὸς εἰς ἐμὴν ἀνάμνησιν , ἕως ἃν παραγένωμαι · Πάσχα γὰρ παραδίδωμι , δι’ οὗ μέλλω πνευματικοὺς ποιεῖν . ἔπιε δὲ καὶ αὐτὸς ἐξ αὐτοῦ , ἵνα μὴ ταῦτα ἀκούοντες εἴπωσι , τι οὖν αἷμα πίνομεν , καὶ σάρκα ἐσθίομεν ; καὶ θορυβηθῶσιν . καὶ γὰρ ὅτε τοὺς περὶ τούτων ἐκίνησε λόγους , πρότερον πολλοὶ ἐσκανδαλίζοντο , καὶ πρὸς αὐτὰ τὰ ῥήματα . ἵνα οὖν μὴ καὶ τότε ταραχθῶσιν , πρῶτος αὐτὸς τοῦτο ἐποίησεν , ἐνάγων αὐτοὺς ἀταράχως εἰς τὴν κοινωνίαν τῶν μυστηρίων . διὰ τοῦτο οὖν τὸ ἑαυτοῦ αἷμα καὶ αὐτὸς ἔπιεν . Τὸ “ οὐ μὴ πίω ἐκ τοῦ γεννήματος τῆς ἀμπέλου ταύτης ” καὶ τὰ ἑξῆς , δηλοῖ βασιλείαν μὲν τοῦ Πατρὸς , τὴν ἑαυτοῦ ἀνάστασιν , γενήματα δὲ τῆς ἀμπέλου τὸν οἶνον . τοῦτο οὖν φησὶν , ὅτι “ οὐ μὴ “ πίω ἐκ τοῦ οἴνου τούτου ἀπάρτι , ” καὶ τὰ ἑξῆς . ἕνεκεν δὲ τούτου μετὰ τὴν ἀνάστασιν ἔπιεν , ἵνα μὴ νομίσωσιν οἱ παχύτεροι , φαντασίαν εἶναι τὴν ἀνάστασιν · ὅθεν καὶ οἱ Ἀπόστολοι τοὺς τοιούτους πεῖσαι βουλόμενοι , τοῦτο ἔλεγον · “ οἵτινες συνεφάγομεν καὶ συνε - “ πίομεν αὐτῷ . ” τὸ δὲ μεθ’ ὑμῶν εἶπεν , ὥστε ὑμᾶς μαρτυρῆσαι περὶ τούτου , δι’ ὄψεως καὶ διὰ πραγμάτων τὴν πληροφορίαν δεξάμενοι · καινὸν δὲ , τουτέστι ξένως · οὐδὲ γὰρ σῶμα παθητὸν ἔχων φησὶ , μέλλω αὐτὸ πίνειν , ἀλλὰ ἀθάνατον λοιπὸν καὶ ἀδιάφθαρτον , καὶ οὐ δεόμενον τροφῆς . διατί ὕδωρ οὐκ ἔπιεν , ἀλλ’ οἶνον ; αἵρεσιν τινὰ πονηρὰν πρόρριζον ἀνασπάσαι βουλόμενος . ἐπειδὴ γὰρ εἰσί τινες ἐν τοῖς μυστηρίοις ὕδατι κεχρημένοι , διὰ τοῦτο καὶ ἡνίκα τὰ μυστήρια παρέδωκε , καὶ ἡνίκα ἀνέστη , χωρὶς μυστηρίων τράπεζαν ψιλὴν παρατιθέμενος , οἴνῳ ἐχρῆτο , καὶ τοῦτο ἐδήλωσεν εἰπὼν , ἐκ τοῦ γεννήματος τῆς ἀμπέλου · ἄμπελος δὲ οἶνον , οὐχ ὕδωρ γεννᾷ . Τὸ “ ὑμνήσαντες ἐξῆλθον , ” πρὸς νουθεσίαν ἡμῶν εἴρηται . ἀκουέτωσαν τοίνυν ὅσοι καθάπερ χοῖροι ἐσθίοντες , ἁπλῶς ἐκ τῆς τραπέζης ἀνίστανται τῆς αἰσθητῆς , οὐ μετ’ εὐχαριστίας καὶ ὕμνων . ἀκουέτωσαν καὶ ὅσοι τὴν τελευταίαν πάλιν εὐχὴν οὐκ ἀναμένουσι τῶν μυστηρίων . αὕτη γὰρ ἐκείνης σύμβολόν ἐστιν · εὐχαρίστησεν οὖν πρὸ τοῦ δοῦναι τοῖς μαθηταῖς , ἵνα καὶ ἡμεῖς πρὸ τῆς βρώσεως εὐχαριστήσωμεν πρότερον . εὐχαρίστησε καὶ ὕμνησε μετὰ τὸ δοῦναι , ἵνα καὶ ἡμεῖς αὐτὸ τοῦτο ποιῶμεν . διὰ τοῦτο δὲ εἰς τὸ ὄρος ἐξέρχεται , φανερὸν ἑαυτὸν ποιῶν πρὸς τὸ συλληφθῆναι , ἵνα μὴ δόξῃ κρύπτεσθαι · ἔσπευδε γὰρ ἐπὶ τὸν τόπον ἐλθεῖν , τὸν καὶ Ἰούδᾳ γνώριμον . λέγει δὲ αὐτοῖς τὸ “ πάντες πάντες “ σκανδαλισθήσεσθε ἐν ἐμοὶ , ” ἔτι δὲ καὶ τὴν προφητείαν , ὁμοῦ μὲν πείθων αὐτοὺς προσέχειν τοῖς γεγραμμένοις , ὁμοῦ δὲ δηλῶν ὅτι πάντα προεκήρυξαν οἱ προφῆται ἄνωθεν τὰ ἐν τῷ πράγματι . οὐκ ἔστη e δὲ μέχρι τῶν σκυθρωπῶν , ἀλλὰ καὶ τὴν ἔγερσιν αὐτοῦ λέγει · καὶ οὐκ εἰς μακράν τινα χώραν ἀπιέναι προστάσσει , ἀλλ’ ἐν αὐτῷ τῷ ἔθνει , ἐν ᾧτ’ καὶ ἐσταυρώθη , ἐν αὐτοῖς σχεδὸν τοῖς χωρίοις · διὰ τοῦτο ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ εἶπεν , ἵνα τοῦ φόβου τῶν Ἰουδαίων ἀπαλλαγέντες , πιστεύσωσιν αὐτῷ φαινομένῳ · διὸ καὶ ἐκεῖ ἐφάνη . Δέον ἀκούσαντα τὸν Πέτρον “ πάντες ὑμεῖς σκανδαλισθήσεσθε “ ἐν ἐμοὶ ” δεηθῆναι καὶ εἰπεῖν βοήθησον ἡμῖν , ὥστε μὴ ἀποσχισθῆναι , μᾶλλον ἑαυτῷ θαρρεῖ καὶ φησὶν , “ ὅτι εἰ καὶ οὗτοι “ πάντες σκανδαλισθήσονται , ἐγὼ οὐδέποτε σκανδαλισθήσομαι . ” ἐπεὶ οὖν ἔμελλεν ἐκ τούτου κατὰ μικρὸν εἰς αὐθάδειαν χωρεῖν , ἔδει γὰρ αὐτοὺς καὶ τῷ προφήτῃ καὶ τῷ Χριστῷ πείθεσθαι , διὰ τοῦτο ἀφίησιν αὐτὸν πεσεῖν , παιδεύων αὐτὸν ἐντεῦθεν , τῆς ὠκείας συνειδήσεως πιστοτέραν ἡγεῖσθαι τὴν ἀπόφασιν τὴν αὐτοῦ · καὶ οἱ λοιποὶ δὲ οὐ μικρὸν ἐκαρπώσαντο ὄφελος ἀπὸ τῆς ἀρνήσεως αὐτοῦ , τὴν ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν κατανοήσαντες , καὶ τὴν τοῦ Θεοῦ ἀλήθειαν . ὅτι δὲ χαλεπὸν ἦν ἐν αὐτῷ τὸ πάθος τῆς αὐθαδείας , δῆλον . οὐκ ἠρκέσθη γὰρ τοῖς προτέροις , καὶ τῷ προφήτῃ καὶ τῷ Χριστῷ ἀντειπὼν , ἀλλὰ καὶ μετὰ ταῦτα εἰπόντος “ τρὶς ἀπαρ - “ νήσει με , ” λέγει · “ κἂν δέῃ με σὺν σοὶ ἀποθανεῖν , οὐ μή σε “ ἀπαρνήσομαι . ” εἰ γὰρ καὶ ἀπὸ πολλῆς ἀγάπης τῆς πρὸς τὸν Χριστὸν ταῦτα ἔλεγε , ἀλλ’ οὐκ ἄνευ προπετείας τοῦτο ἐποίει , καὶ ὡς θαρρῶν ἑαυτῷ . διὸ καὶ τῆς ἑαυτοῦ ῥοπῆς ὁ Θεὸς αὐτὸν ἀπεγύμνωσε , τὴν φύσιν ἐλέγχων τὴν ἀνθρωπίνην . διὸ χρὴ γινώσκειν , ὅτι οὐκ ἀρκεῖ προθυμία ἀνθρώπου , ἂν μὴ τῆς ἄνωθεν ἀπολαύει ῥοπῆς , ὡς ἔγνωμεν ἐκ τοῦ Πέτρου , οὔτε πάλιν κερδανοῦμεν τί ἀπὸ τῆς ἄνωθεν ῥοπῆς , προθυμίας οὐκ οὔσης . ἐπειδὴ ἔθος ἦν αὐτῷ χωρὶς τῶν μαθητῶν εὔχεσθαι · ἐποίει δὲ , παιδεύων ἡμᾶς ἐν ταῖς εὐχαῖς ἡσυχίαν κατασκευάζειν ἑαυτοῖς καὶ ἠρεμίαν πολλὴν , τούτου χάριν φησὶ πρὸς αὐτοὺς “ μείνατε αὐτοῦ , ἕως ἂν ἀπελθὼν “ προσεύξομαι . ” τοὺς τρεῖς δὲ παραλαμβάνει , καὶ οὐ πάντας , ἵνα μὴ καταπέσωσι · τούτους δὲ ὡς τῆς δόξης αὐτοῦ θεωροὺς γενομένους . οὐχ ἁπλῶς δὲ , πρὸς Πέτρον ἀποτείνεται μάλιστα μετὰ τὴν προσευχὴν ἐλθὼν , καὶ εὑρὼν αὐτοὺς καθεύδοντας · ἀλλὰ καθικνούμενος αὐτοῦ διὰ τὸ εἰπεῖν , “ κἂν δέῃ με σὺν σοὶ ἀποθανεῖν , ” καὶ τὰ ἑξῆς . ἐπειδὴ δὲ ὁμοίως καὶ πάντες οἱ μαθηταὶ εἶπον , καὶ πρὸς πάντας διαλέγεται , ἐλέγχων αὐτῶν τὴν ἀσθένειαν . οἱ γὰρ συναποθανεῖν αἱρούμενοι , οὐδὲ λυπουμένῳ τότε συλλυπηθῆναι ἴσχυσαν ἐγρηγορότες , ἀλλ’ ἐκράτησεν αὐτῶν ὁ ὕπνος . Ἕνεκεν τίνος εὔχεται ; ἵνα μὴ δόξῃ ὑπόκρισις εἶναι τὸ πρᾶγμα · ἐπιρρέουσι δὲ καὶ ἱδρῶτες διὰ τὴν αἰτίαν πάλιν τὴν αὐτὴν , ἵνα μὴ εἴπωσιν αἱρετικοὶ ὅτι ὑποκρίνεται τὴν ἀγωνίαν , διὰ τοῦτο καὶ ἱδρῶτες ὡς θρόμβοι αἵματος , καὶ Ἄγγελος ἐνισχύων αὐτὸν ἐφάνη , καὶ μυρία φόβου τεκμήρια , ἵνα μή τις εἴπῃ , τὰ ῥήματα πεπλασμένα εἶναι . τὸ μὲν οὖν εἰπεῖν , “ εἰ δυνατὸν παρελθέτω , ” ἔδειξε τὸ ἀνθρώπινον , τὸ δὲ εἰπεῖν πλὴν οὐχ ὡς ἐγὼ θέλω , ἀλλ’ ὡς σὺ , ἔδειξε τὸ ἐνάρετον καὶ ἐμφιλόσοφον · παιδεύων καὶ τῆς φύσεως ἀνθελκούσης ἕπεσθαι τῷ Θεῷ . ἐπειδὴ γὰρ οὐκ ἤρκει τοῖς ἀνοήτοις τὸ πρόσωπον δεῖξαι μόνον , καὶ ῥήματα προστίθησι πάλιν · καὶ ἐπειδὴ ῥήματα οὐκ ἤρκει , ἀλλὰ καὶ πραγμάτων ἔδει , καὶ ταῦτα συνάπτει τοῖς ῥήμασιν , ἵνα πιστεύσωσι καὶ οἱ σφόδρα φιλονεικοῦντες , ὅτι καὶ ἄνθρωπος γέγονε , καὶ ἀπέθανεν · εἰ γὰρ καὶ τούτων ὄντων ἀπιστεῖται περὶ τίνων ἐπὶ τούτῳ , πολλῷ μᾶλλον εἰ μὴ ταῦτα ἦν · τούτου χάριν διὰ τοσούτων δείκνυσι τῆς οἰκονομίας τὴν ἀλήθειαν , δι’ ὧν φθέγγεται , καὶ δι’ ὧν πάσχει . οὐχ ἁπλῶς δὲ πρόσκειται τὸ “ μετ’ ἐμοῦ γρηγορῆσαι , ὡσανεὶ ἔλεγε γρηγορῆσαι οὐκ ἰσχύσατε μετ’ ἐμοῦ , καὶ ὑπὲρ ἐμοῦ τὴν ψυχὴν θήσειν · καὶ νῦν μὲν πρὸς Πέτρον ἀποτείνεται , νῦν δὲ πρὸς πάντας . Τί ἐστι “ προσεύχεσθε μὴ εἰσελθεῖν εἰς πειρασμόν ; ” παιδεύει μὴ ἀπαυθαδιάζεσθαι , ἀλλὰ συντετρῖφθαι τὴν διάνοιαν καὶ ταπεινοφρονεῖν , καὶ τῷ Θεῷ τὸ πᾶν ἀνατίθεσθαι · εἰ γὰρ καὶ βούλεσθε , φησὶν , ὑπεριδεῖν θανάτου , ἀλλ’ οὐ δυνήσησθε , ἕως οὗ ὁ Θεὸς ὀρέξει χεῖρα · καθέλκει γὰρ τὸ φρόνημα τὸ σαρκικόν . ἐν δὲ τῇ τρίτῃ εὐχῇ “ γενηθήτω τὸ θέλημά σου ” φησὶ , δεικνὺς ὅτι σφόδρα συνᾴδει , καὶ τοῦτο ἐπιζητεῖ · προσηύξατο δὲ τὸ τρίτον , βεβαιῶν ὅτι ἄνθρωπος γέγονε . τὸ γὰρ δεύτερον καὶ τρίτον , ἀληθείας μάλιστα ἐστιν ἐν ταῖς γραφαῖς ἐνδεκτικόν · ἐκ δευτέρου δὲ ἦλθε πρὸς αὐτοὺς , ὥστε αὐτοὺς ἐλέγξαι ὅτι οὕτως ἐβαπτίσθησαν ὑπὸ τῆς ἀθυμίας , ὡς μηδὲ τῆς παρουσίας αὐτοῦ αἰσθέσθαι . οὐ διϋπνίζει δὲ καὶ ἐπιτιμᾷ πάλιν , ὥστε μὴ πλήξαι πεπληγότας , ἀλλ’ ἀπελθὼν φησὶ “ καθεύδετε τὸ λοιπὸν καὶ ἀναπαύεσθε · ” καὶ μὴν τότε γρηγορῆσαι ἔδει , ἀλλὰ δεικνὺς ὅτι οὐδὲ τὴν ὄψιν οἴσουσι τῶν δεινῶν , ἀλλὰ φυγαδευθήσονται καὶ ἀποστήσονται ὑπὸ τῆς ἀγωνίας , καὶ ὅτι οὐδὲν τῆς αὐτῶν δεῖται βοηθείας , καὶ ὅτι δεῖ πάντως αὐτὸν παραδοθῆναι τοῦτο φησί · τὸ δὲ “ εἰς χεῖρας ἁμαρτωλῶν ” εἶπεν , ὥστε ἀναστῆσαι αὐτῶν τὰ φρονήματα , πρὸς τὸ ἐπιγνῶναι ὅτι τῆς ἐκείνου πονηρίας τὸ ἔργον ἦν , οὐ τὸ αὐτὸν ὑπεύθυνον εἶναι πλημ - μελημάτων .
Lemmas: περι ὁ τύπος ὁ μυστικός . τίς ἕνεκα κατά ὁ καιρός ὁ Πάσχα , καί οὐ ἐν ἄλλος ἡμέρα , λαμβάνω ἄρτος κλάω καί ὁ μυστήριον ἐπιτελέω ; ἵνα μανθάνω πάντοθεν καί ὁ παλαιός αὐτός εἰμί νομοθέτης , καί ὁ ἐν ἐκεῖνος διά οὗτος προσκιογραφέω . διά ὅς οὗτος ἔνθα ὁ τύπος ὁ ἀλήθεια ἐπιτίθημι , ὁ δέ ἑσπέρα ὁ πλήρωμα ὁ καιρός , τεκμήριον εἄν , καί ὁ πρός αὐτός λοιπός ἥκω ὁ τέλος ὁ πρᾶγμα · εὐχαριστέω δέ , διδάσκω ἐγώ , ὅπως δεῖ ὁ μυστήριον οὗτος ἐπιτελέω , καί δείκνυμι ὅτι οὐ ἄκων ἐπί ὁ πάθος ἔρχομαι , καί παιδεύω ἐγώ ὅσπερ ἄν πάσχω εὐχάριστος φέρω . μετά δέ ὁ ἐσθίω ὁ νομικός Πάσχα , παραδίδωμι ὁ μυστήριον λέγω , “ λαμβάνω , ἐσθίω , ” καί ὁ ἑξῆς . ἐπεί λοιπός παύω ἐσθίω ὁ νομικός , καί ὁ κεφάλαιος ὁ παλαιός ἑορτή , καί ἐπί ἕτερος μεταβαίνω τράπεζα φρικώδης ὁ καινός . οὐ θορυβέω ἀκούω λέγω αὐτός , “ οὗτος εἰμί ὁ σῶμα “ ἐγώ . ” ἐπεί πολύς καί μέγας ἔμπροσθεν αὐτός εἰμί προδιαλέγω , καθώς ἐν διάφορος τόπος ὁ Ἰωάννης φημί , λέγω δέ ὁ αἴτιος ὁ πάθος , ὁ ἁμάρτημα εἰμί ὁ ἄφεσις . “ αἷμα δέ καινός διαθήκη ” καλέω , ὡς ὁ καινός διαθήκη συνέχω . ὥσπερ γάρ ὁ παλαιός , πρόβατον καί μόσχος ἔχω , οὕτως καί οὗτος ὁ αἷμα ὁ δεσποτικός . δείκνυμι δέ ἐντεῦθεν ὅτι μέλλω ἀποθνήσκω , διό καί διαθήκη μιμνήσκω · ἀναμιμνήσκω δέ καί ὁ παλαιός , ἐπεί καί ἐκεῖνος διά αἷμα ἐγκαινίζω . καί πάλιν δέ λέγω ὁ θάνατος ὁ αἴτιος , “ ὑπέρ πολύς ἐκχέω “ εἰς ἄφεσις ἁμαρτία . ” τίς διδάσκω λέγω οὗτος “ ποιέω εἰς “ ὁ ἐμός ἀνάμνησις ; ” καθάπερ φημί , ἐκεῖνος ποιέω εἰς ἀνάμνησις ὁ ἐν Αἴγυπτος θαῦμα , οὗτος καί οὗτος εἰς ἐμός . ἐκεῖνος ὁ αἷμα ἐκχέω εἰς σωτηρία ὁ πρωτοτόκος , οὗτος εἰς ἄφεσις ἁμαρτία . καί καθάπερ Μωϋσῆς , φημί , οὗτος μνημόσυνον σύ αἰώνιος παραδίδωμι , οὗτος καί αὐτός εἰς ἐμός ἀνάμνησις , ἠώς ἄν παραγίγνομαι · Πάσχα γάρ παραδίδωμι , διά ὅς μέλλω πνευματικός ποιέω . πίνω δέ καί αὐτός ἐκ αὐτός , ἵνα μή οὗτος ἀκούω εἶπον , τίς οὖν αἷμα πίνω , καί σάρξ ἐσθίω ; καί θορυβέω . καί γάρ ὅτε ὁ περί οὗτος κινέω λόγος , πρότερος πολύς σκανδαλίζω , καί πρός αὐτός ὁ ῥῆμα . ἵνα οὖν μή καί τότε ταράσσω , πρῶτος αὐτός οὗτος ποιέω , ἐνάγω αὐτός ἀτάρακτος εἰς ὁ κοινωνία ὁ μυστήριον . διά οὗτος οὖν ὁ ἑαυτοῦ αἷμα καί αὐτός πίνω . ὁ “ οὖον μή πίνω ἐκ ὁ γέννημα ὁ ἄμπελος οὗτος ” καί ὁ ἑξῆς , δηλόω βασίλειος μέν ὁ πατήρ , ὁ ἑαυτοῦ ἀνάστασις , γένημα δέ ὁ ἄμπελος ὁ οἶνος . οὗτος οὖν φημί , ὅτι “ οὖον μή “ πίνω ἐκ ὁ οἶνος οὗτος ἀπάρτι , ” καί ὁ ἑξῆς . ἕνεκα δέ οὗτος μετά ὁ ἀνάστασις πίνω , ἵνα μή νομίζω ὁ παχύς , φαντασία εἰμί ὁ ἀνάστασις · ὅθεν καί ὁ ἀπόστολος ὁ τοιοῦτος πείθω βούλομαι , οὗτος λέγω · “ ὅστις συνεσθίω καί συνίημι - “ πίνω αὐτός . ” ὁ δέ μετά σύ εἶπον , ὥστε σύ μαρτυρέω περί οὗτος , διά ὄψις καί διά πρᾶγμα ὁ πληροφορία δέχομαι · καινός δέ , τουτέστι ξένος · οὐδέ γάρ σῶμα παθητός ἔχω φημί , μέλλω αὐτός πίνω , ἀλλά ἀθάνατος λοιπός καί ἀδιάφθαρτος , καί οὖον δήω τροφή . διατί ὕδωρ οὐ πίνω , ἀλλά οἶνος ; αἵρεσις τις πονηρός πρόρριζος ἀνασπάω βούλομαι . ἐπεί γάρ εἰμί τις ἐν ὁ μυστήριον ὕδωρ χράομαι , διά οὗτος καί ἡνίκα ὁ μυστήριον παραδίδωμι , καί ἡνίκα ἀνίστημι , Χωρὶς μυστήριον τράπεζα ψιλός παρατίθημι , οἶνος χράω , καί οὗτος δηλόω εἶπον , ἐκ ὁ γέννημα ὁ ἄμπελος · ἄμπελος δέ οἶνος , οὐ ὕδωρ γεννάω . ὁ “ ὑμνέω ἐξέρχομαι , ” πρός νουθεσία ἐγώ εἴρω . ἀκούω τοίνυν ὅσος καθάπερ χοῖρος ἐσθίω , ἁπλόος ἐκ ὁ τράπεζα ἀνίστημι ὁ αἰσθητός , οὖον μετά εὐχαριστία καί ὕμνος . ἀκούω καί ὅσος ὁ τελευταῖος πάλιν εὐχή οὐ ἀναμένω ὁ μυστήριον . οὗτος γάρ ἐκεῖνος σύμβολος εἰμί · εὐχαριστέω οὖν πρό ὁ δίδωμι ὁ μαθητής , ἵνα καί ἐγώ πρό ὁ βρῶσις εὐχαριστέω πρότερος . εὐχαριστέω καί ὑμνέω μετά ὁ δίδωμι , ἵνα καί ἐγώ αὐτός οὗτος ποιέω . διά οὗτος δέ εἰς ὁ ὄρος ἐξέρχομαι , φανερός ἑαυτοῦ ποιέω πρός ὁ συλλαμβάνω , ἵνα μή δόξα κρύπτω · σπεύδω γάρ ἐπί ὁ τόπος ἔρχομαι , ὁ καί Ἰούδας γνώριμος . λέγω δέ αὐτός ὁ “ πᾶς πᾶς “ σκανδαλίζω ἐν ἐγώ , ” ἔτι δέ καί ὁ προφητεία , ὁμοῦ μέν πείθω αὐτός προσέχω ὁ γράφω , ὁμοῦ δέ δηλόω ὅτι πᾶς προκηρύσσω ὁ προφήτης ἄνωθεν ὁ ἐν ὁ πρᾶγμα . οὐ ἵστημι e δέ μέχρι ὁ σκυθρωπός , ἀλλά καί ὁ ἔγερσις αὐτός λέγω · καί οὐ εἰς μακρός τις χώρα ἀφίημι προστάσσω , ἀλλά ἐν αὐτός ὁ ἔθνος , ἐν οὖς καί σταυρόω , ἐν αὐτός σχεδόν ὁ χωρίον · διά οὗτος ἐν ὁ Γαλιλαία εἶπον , ἵνα ὁ φόβος ὁ Ἰουδαῖος ἀπαλλάσσω , πιστεύω αὐτός φαίνω · διό καί ἐκεῖ φαίνω . Δέος ἀκούω ὁ Πέτρος “ πᾶς σύ σκανδαλίζω “ ἐν ἐγώ ” δήω καί εἶπον βοηθέω ἐγώ , ὥστε μή ἀποσχίζω , μᾶλλον ἑαυτοῦ θαρσέω καί φημί , “ ὅτι εἰμί καί οὗτος “ πᾶς σκανδαλίζω , ἐγώ οὐδέποτε σκανδαλίζω . ” ἐπεί οὖν μέλλω ἐκ οὗτος κατά μικρός εἰς αὐθάδεια χωρέω , ἐσθίω γάρ αὐτός καί ὁ προφήτης καί ὁ Χριστός πείθω , διά οὗτος ἀφίημι αὐτός πίπτω , παιδεύω αὐτός ἐντεῦθεν , ὁ ὠκύς συνείδησις πιστός1 ἡγέομαι ὁ ἀπόφασις ὁ αὐτός · καί ὁ λοιπός δέ οὖον μικρός καρπόω ὄφελος ἀπό ὁ ἄρνησις αὐτός , ὁ ἀνθρώπινος ἀσθένεια κατανοέω , καί ὁ ὁ Θεός ἀλήθεια . ὅτι δέ χαλεπός εἰμί ἐν αὐτός ὁ πάθος ὁ αὐθάδεια , δῆλος . οὐ ἀρκέω γάρ ὁ πρότερος , καί ὁ προφήτης καί ὁ Χριστός ἀντεῖπον , ἀλλά καί μετά οὗτος εἶπον “ τρίς ἀπαίρω - “ νέος ἐγώ , ” λέγω · “ κἀν δήω ἐγώ σύν σύ ἀποθνῄσκω , οὖον μή σύ “ ἀπαρνέομαι . ” εἰμί γάρ καί ἀπό πολύς ἀγάπη ὁ πρός ὁ Χριστός οὗτος λέγω , ἀλλά οὐ ἄνευ προπέτεια οὗτος ποιέω , καί ὡς θαρσέω ἑαυτοῦ . διό καί ὁ ἑαυτοῦ ῥοπή ὁ θεός αὐτός ἀπογυμνόω , ὁ φύσις ἐλέγχω ὁ ἀνθρώπινος . διό χρή γιγνώσκω , ὅτι οὐ ἀρκέω προθυμία ἄνθρωπος , εἄν μή ὁ ἄνωθεν ἀπολαύω ῥοπή , ὡς γιγνώσκω ἐκ ὁ Πέτρος , οὔτε πάλιν κερδαίνω τίς ἀπό ὁ ἄνωθεν ῥοπή , προθυμία οὐ εἰμί . ἐπεί ἔθος εἰμί αὐτός Χωρὶς ὁ μαθητής εὔχομαι · ποιέω δέ , παιδεύω ἐγώ ἐν ὁ εὐχή ἡσυχία κατασκευάζω ἑαυτοῦ καί ἠρεμία πολύς , οὗτος χάρις φημί πρός αὐτός “ μένω αὐτός , ἠώς εἄν ἀπέρχομαι “ προσεύχομαι . ” ὁ τρεῖς δέ παραλαμβάνω , καί οὖον πᾶς , ἵνα μή καταπίπτω · οὗτος δέ ὡς ὁ δόξα αὐτός θεωρός γίγνομαι . οὐ ἁπλόος δέ , πρός Πέτρος ἀποτείνω μάλιστα μετά ὁ προσευχή ἔρχομαι , καί εὑρίσκω αὐτός καθεύδω · ἀλλά καθικνέομαι αὐτός διά ὁ εἶπον , “ κἀν δήω ἐγώ σύν σύ ἀποθνῄσκω , ” καί ὁ ἑξῆς . ἐπεί δέ ὁμοίως καί πᾶς ὁ μαθητής εἶπον , καί πρός πᾶς διαλέγω , ἐλέγχω αὐτός ὁ ἀσθένεια . ὁ γάρ συναποθνήσκω αἱρέω , οὐδέ λυπέω τότε συλλυπέω ἰσχύω ἐγείρω , ἀλλά κρατέω αὐτός ὁ ὕπνος . ἕνεκα τίς εὔχομαι ; ἵνα μή δόξα ὑπόκρισις εἰμί ὁ πρᾶγμα · ἐπιρρέω δέ καί ἱδρώς διά ὁ αἴτιος πάλιν ὁ αὐτός , ἵνα μή εἶπον αἱρετικός ὅτι ὑποκρίνομαι ὁ ἀγωνία , διά οὗτος καί ἱδρώς ὡς θρόμβος αἷμα , καί Ἄγγελος ἐνισχύω αὐτός φαίνω , καί μυρίος φόβος τεκμήριον , ἵνα μή τις εἶπον , ὁ ῥῆμα πλάσσω εἰμί . ὁ μέν οὖν εἶπον , “ εἰμί δυνατός παρέρχομαι , ” δείκνυμι ὁ ἀνθρώπινος , ὁ δέ εἶπον πλήν οὐ ὡς ἐγώ ἐθέλω , ἀλλά ὡς σύ , δείκνυμι ὁ ἐνάρετος καί ἐμφιλόσοφος · παιδεύω καί ὁ φύσις ἀνθέλκω ἕπω ὁ Θεός . ἐπεί γάρ οὐ ἀρκέω ὁ ἀνόητος ὁ πρόσωπον δείκνυμι μόνος , καί ῥῆμα προστίθημι πάλιν · καί ἐπεί ῥῆμα οὐ ἀρκέω , ἀλλά καί πρᾶγμα ἐσθίω , καί οὗτος συνάπτω ὁ ῥῆμα , ἵνα πιστεύω καί ὁ σφόδρα φιλονεικέω , ὅτι καί ἄνθρωπος γίγνομαι , καί ἀποθνῄσκω · εἰμί γάρ καί οὗτος εἰμί ἀπιστέω περί τίνω ἐπί οὗτος , πολύς μᾶλλον εἰμί μή οὗτος εἰμί · οὗτος χάρις διά τοσοῦτος δείκνυμι ὁ οἰκονομία ὁ ἀλήθεια , διά ὅς φθέγγομαι , καί διά ὅς πάσχω . οὐ ἁπλόος δέ πρόσκειμαι ὁ “ μετά ἐγώ γρηγορέω , ὡσανεί λέγω γρηγορέω οὐ ἰσχύω μετά ἐγώ , καί ὑπέρ ἐγώ ὁ ψυχή τίθημι · καί νῦν μέν πρός Πέτρος ἀποτείνω , νῦν δέ πρός πᾶς . τις εἰμί “ προσεύχομαι μή εἰσέρχομαι εἰς πειρασμός ; ” παιδεύω μή ἀπαυθαδιάζω , ἀλλά συντρίβω ὁ διάνοια καί ταπεινοφρονέω , καί ὁ Θεός ὁ πᾶς ἀνατίθημι · εἰμί γάρ καί βούλομαι , φημί , ὑπέρ-εἶδον θάνατος , ἀλλά οὖον δύναμαι , ἠώς ὅς ὁ θεός ὄρεξις χείρ · καθέλκω γάρ ὁ φρόνημα ὁ σαρκικός . ἐν δέ ὁ τρίτος εὐχή “ γίγνομαι ὁ θέλημα σύ ” φημί , δείκνυμι ὅτι σφόδρα συνᾴδω , καί οὗτος ἐπιζητέω · προσεύχομαι δέ ὁ τρίτος , βεβαιόω ὅτι ἄνθρωπος γίγνομαι . ὁ γάρ δύο καί τρίτος , ἀλήθεια μάλιστα εἰμί ἐν ὁ γραφεύς ἐνδεκτικόν · ἐκ δύο δέ ἔρχομαι πρός αὐτός , ὥστε αὐτός ἐλέγχω ὅτι οὕτως βαπτίζω ὑπό ὁ ἀθυμία , ὡς μηδέ ὁ παρουσία αὐτός αἰσθάνομαι . οὖον διυπνίζω δέ καί ἐπιτιμάω πάλιν , ὥστε μή πλήσσω πλήσσω , ἀλλά ἀπέρχομαι φημί “ καθεύδω ὁ λοιπός καί ἀναπαύω · ” καί μήv τότε γρηγορέω ἐσθίω , ἀλλά δείκνυμι ὅτι οὐδέ ὁ ὄψις φέρω ὁ δεινός , ἀλλά φυγαδεύω καί ἀφίστημι ὑπό ὁ ἀγωνία , καί ὅτι οὐδείς ὁ αὐτός δήω βοήθεια , καί ὅτι δεῖ πάντως αὐτός παραδίδωμι οὗτος φημί · ὁ δέ “ εἰς χείρ ἁμαρτωλός ” εἶπον , ὥστε ἀνίστημι αὐτός ὁ φρόνημα , πρός ὁ ἐπιγιγνώσκω ὅτι ὁ ἐκεῖνος πονηρία ὁ ἔργον εἰμί , οὖον ὁ αὐτός ὑπεύθυνος εἰμί πλημ - μέλημα .