catenae-novum-testamentum.catena-in-matthaeum-catena-integra-e-cod-paris-coislin-gr-23 33
Περὶ τῆς ἐν Καισαρείᾳ ἐπερωτήσεως . Διὰ τι ἀπελθὼν εἰς Καισάρειαν τῆς Φίλιππον ; ἔστι γὰρ καὶ ἑτέρα ἡ Στράτωνος , ἐν ἐκείνῃ , καὶ οὐκ ἐν ταύτῃ , ὁ Χριστὸς ἠρώτα τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ λέγων · “ τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι , τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ; πόρρω τῶν Ἰουδαίων ἀπάγων αὐτοὺς , ὡς πάσης ἀπαλλαγέντας ἀγωνίας , μετὰ παρρησίας εἰπεῖν τὰ κατὰ διάνοιαν ἅπαντα · διὰ τοῦτο ἐν ἐκείνῃ , καὶ οὐκ ἐν ταύτῃ ἐπηρώτησεν αὐτούς · οὐκ ἐρωτᾷ δὲ τὴν αὐτῶν γνώμην εὐθέως , ἀλλὰ τὴν τῶν πολλῶν · ἵνα περ εἰπόντας τὴν ἐκείνων , εἶτα ἐρωτηθέντες , εἰς μείζονα ἀναχθώσιν e ἔννοιαν , καὶ μὴ εἰς τὴν αὐτὴν ταπεινότητα τοῖς πολλοῖς συμπέσωσι · διὰ δὴ τοῦτο , οὐδὲ ἐν ἀρχῇ τοῦ κηρύγματος αὐτῶν πυνθάνεται · ἀλλ’ ὅτε σημεῖα πολλὰ ἐποίησεν , καὶ περὶ πολλῶν αὐτοῖς διηλέχθη , καὶ ὑψηλῶν δογμάτων , καὶ τῆς αὐτοῦ θεότητος , καὶ τῆς πρὸς τὸν Πατέρα ὁμονοίας , πολλὰς παρέσχε τὰς ἀποδείξεις · τότε τὴν πεῦσιν προσάγει ταύτην · καὶ οὐκ εἰπεν τίνα με λέγουσιν οἱ γραμματεῖς , καὶ οἱ Φαρισαῖοι εἶναι · καίτοι γε οὗτοι αὐτῷ πολλάκις προσήεσαν καὶ διελέγοντο · ἀλλὰ “ τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι · τὴν τοῦ πλήθους γνώμην τὴν ἀδέκαστόν ἐξετάζων · εἰ γὰρ καὶ πολλῷ ταπεινότερα τοῦ δεόντος ἦν , ἀλλὰ πονηρίας ἀπήλλακτο . ἐκείνη δὲ πολλῆς ἔγεμε τῆς κακίας · “ υἱὸν δὲ ἀνθρώπου ” αὐτὸν εἶπεν , σφόδρα βουλόμενος τὴν οἰκονομίαν ὁμολογεῖσθαι , καθὼς καὶ ἀλλαχοῦ πολλαχῶς τοῦτο ποίει . Μετὰ οὖν τὸ εἰπεῖν αὐτοὺς τὴν πεπλανημένην δόξαν τοῦ πλήθους , τότε καὶ αὐτοὺς ἐρωτᾷ , καὶ εὐθέως πρὸ πάντων ὁ Πέτρος , τὸ στόμα τῶν Ἀποστόλων , ὁ πανταχοῦ θερμὸς , ὁ τοῦ χοροῦ τῶν μαθητῶν κορυφαῖος , προπηδᾷ καὶ προλαμβάνει , καὶ φησὶν , “ σὺ εἰ ὁ Χριστὸς , ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος διὰ τοῦτο δὲ αὐτὸν ὁ Χριστὸς μακαρίζει , ὅτι οὐχ ὡς οἱ ἐν τῷ πλοίῳ , οὐδὲ ὡς ὁ Ναθαναὴλ εἶπεν αὐτὸν υἱὸν Θεοῦ , ὡς ἕνα τῶν πολλῶν , ἀλλὰ γνήσιον Υἱὸν ὄντα τοῦ Πατρὸς , κατὰ ἀλήθειαν αὐτὸν ὡμολόγησεν , ὡς ἐκ τῆς αὐτοῦ προσελθόντα οὐσίας . διὰ τοῦτο δὲ καὶ τὸν ἀποκαλύψαντα αὐτῷ Πατέρα δείκνυσιν ὁ Χριστὸς , ἵνα μήτις διὰ τὸ εἶναι τὸν Πέτρον θερμὸν ἐραστὴν αὐτοῦ , φιλίας καὶ κολακείας ὑποπτεύσῃ τυγχάνειν τὰ ῥήματα , ἀλλὰ μᾶλλον δόγμα θεῖον τὰ εἰρημένα εἶναι πιστεύσῃ f . Τίνος ἕνεκεν οὐκ αὐτὸς ἀποφαίνεται , οὐδὲ λέγει , ἐγώ εἰμι ὁ Χριστὸς , ἀλλὰ διὰ τῆς ἐρωτήσεως τοῦτο κατασκευάζει , καὶ αὐτοὺς εἰσάγει ὁμολογοῦντας ; ἐπειδὴ οὕτως καὶ αὐτῷ πρεπω - δέστερον ἦν καὶ ἀναγκαῖον , καὶ ἐκείνους μᾶλλον ἐφείλκετο πρὸς τὴν πίστιν τῶν λεγομένων · διὰ τοῦτο καὶ ὁ Χριστὸς φησὶ πρὸς αὐτόν · ἐπειδήπερ ἐκήρυξάς μου τὸν Πατέρα , καὶ ἐγὼ τὸν γεγενηκότα σε ὀνομάζω , καὶ ὥσπερ σὺ τοῦ Ἰωνᾶ παῖς , οὕτως καὶ ἐγὼ τοῦ ἐμοῦ Πατρὸς , καὶ τῆς αὐτῆς οὐσίας τῷ γεγεννηκότα . τὸ δὲ “ ἐπὶ τῇ πέτρᾳ ταύτῃ , τὸν ἐπὶ τῇ πίστει , καὶ τῇ ὁμολογίᾳ δηλοῖ · καὶ ὅτιπερ πολλοὶ μέλλουσι πιστεύειν · ἀνίστησι δὲ αὐτοῦ τὸ φρόνημα , καὶ ποιμένα αὐτὸν ποιεῖ · καὶ “ ὅτι πύλαι ᾅδου οὐ “ κατισχύσουσιν αὐτῆς · εἰ δὲ ἐκείνης οὐ κατισχύσουσί , φησι , πολλῷ μᾶλλον ἐμοῦ . διὰ τί εἶπεν , “ καὶ ἐγὼ δώσω σοι ” ὅτι ὁ μὲν Πατὴρ φησὶν , ἔδωκέ σοι τὸ ἐμὲ γνῶναι , καὶ ἐγὼ δέ σοι τὰς κλεῖς τῶν οὐρανῶν δώσω · καὶ διὰ τούτου δεικνὺς τὸ ὁμότιμον καὶ ὁμοδύναμον τὸ πρὸς τὸν Πατέρα · οὐ γὰρ εἶπεν , ὅτι παρακαλέσω τὸν Πατέρα , ἀλλ’ ἐγὼ δώσω · διὰ τοῦτο δὲ διεστείλατο αὐτοῖς , μηδενὶ εἰπεῖν ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ Χριστός · ἐπειδὴ ἐγίνωσκεν ὅτι οὔπω βεβαίως ἔμελλε τότε πιστεύειν ὁ ὄχλος · εἰ γὰρ αὐτοὶ οὗτοι οἱ Ἀπόστολοι μετὰ ταῦτα ἐσκανδαλίσθησαν , πολλῷ μᾶλλον τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ . “ Ἀπὸ τότε , ” φησὶν , “ ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς δεικνύειν τοῖς μαθηταῖς , “ ὅτι δεῖ αὐτὸν εἰς Ἱεροσόλυμα ἀπελθεῖν , καὶ τὰ ἑξῆς · “ ἀπὸ “ τότε , ὅτε ἔπηξεν αὐτοῖς τὸ δόγμα · ὅτε τὴν ἀρχὴν τῶν ἐθνῶν εἰσήγαγεν · ἀλλ’ οὐδὲ οὕτως συνίεσαν , καὶ πολλῷ βέλτιον ἐνόμιζον εἶναι τὸ μὴ ἀποθανεῖν αὐτόν · διὰ τοῦτο τῶν ἄλλων θορυβουμένων καὶ ἀπορούντων , πάλιν ὁ Πέτρος θερμὸς ὣν , μόνος τολμᾷ περὶ τούτων διαλεχθῆναι , καὶ οὐδὲ παρρησίᾳ , ἀλλὰ κατ’ ἰδίαν λαβών · τουτέστιν τῶν λοιπῶν ἀποχωρίσας μαθητῶν , καὶ φησίν · “ ἵλεως “ σοι , Κύριε · οὐ μὴ ἔσται σοι τοῦτο·’ διὰ τί ὁ ἀποκαλύψεως τυχὼν καὶ μακαρισθεὶς , οὕτως ταχέως ἔπεσεν , καὶ ἐσφάλη , ὡς φοβηθῆναι αὐτοῦ τὸ πάθος ; ἐπειδὴ οὐκ ἐδέξατο καὶ τὴν περὶ τούτου ἀποκάλυψιν · ὅθεν καὶ ἐκ τούτου μανθανόμενος , ὅτι οὐδὲ ἐκεῖνα οἴκοθεν ἐφθέγξατο , ἀλλ’ ἐκ τῆς τοῦ Πατρὸς ἀποκαλύψεως . τὸ δὲ “ οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ Θεοῦ , ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων , τοῦτο δηλοῖ ὅτι ἀνθρωπίνῳ λογισμῷ καὶ γηίνῳ τὸ πρᾶγμα ἐξετάζων , ἐνόμιζεν αἰσχρὸν εἶναι αὐτῷ τὸ παθεῖν · καθαπτόμενος δὲ αὐτοῦ ὁ Χριστὸς , δείκνυσιν ὅτι οὐ τὸ παθεῖν τῆς τοῦ διαβόλου γνώμης ὑπάρχει · μετὰ δὲ τὸ ἐπιτιμηθῆναι τὸν Πέτρον , βουλόμενος ὁ Εὐαγγελιστὴς δεῖξαι , τήν τε παρὰ τοῦ Πέτρου εἰρημένην ἀτοπίαν , καὶ τὸ κέρδος τὸ ἀπὸ τοῦ πάθους , οὐχ ἁπλῶς φησιν ὅτι εἶπεν ὁ Ἰησοῦς , ἀλλὰ προσέθηκε τὸ “ τότε , οὕτως λέγων · ὅτι “ τότε ὁ Ἰησοῦς , εἶπεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ · εἴτις θέλει ὀπίσω “ μου ἐλθεῖν , ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν , ” καὶ τὰ ἑξῆς · ὃ δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστι · σύ μοι , ὢ Πέτρε , εἴπας , φησὶν , ὅτι “ ἵλεως σοι Κύριε οὐ μὴ ἔσται σοι τοῦτο ἐγὼ δέ σοι λέγω · ὅτι οὐ μόνον τὸ ἐμὲ κωλύειν καὶ τῷ ἐμῷ πάθει δυσχεραίνειν , ἐπιβλαβές σοι καὶ ὀλέθριον , ἀλλ’ ὅτι οὐδὲ σὺ αὐτὸς σωθῆναι δυνήσῃ , ἐὰν μὴ πρὸς τὸ ἀποθανεῖν παρεσκευασμένος ὑπάρχεις ἀεί · τὸ δὲ “ εἴτις “ θέλει , ” δηλοῖ ὅτι οὐ βιαζόμενος οὐδὲ ἀναγκάζων , ἀλλ’ ἕκαστον κύριον τῆς ἑαυτοῦ προαιρέσεως ποίω . Οὐ περὶ τῶν Ἀποστόλων δὲ τοῦτο εἶπε μόνον , ἀλλὰ κοινὸν αὐτὸ δόγμα τῇ οἰκουμένῃ προτίθησι · τοῦτο γὰρ σημαίνει τὸ “ εἴτις θέλει · ” κἂν γυνὴ , κἂν ἀνὴρ , κἂν ἄρχων , κἂν ἀρχόμενος , ταύτην δεχέσθω τὴν ὁδόν · τί δέ ἐστιν “ ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν ; ὅμοιον , ἐάν τις ἀπαρνησάμενος ὄν τινα οὖν , κἂν μαστιζόμενον ἴδῃ , κἂν δεσμούμενον καὶ ἐπὶ θάνατον ἀπαγόμενον , οὐ παρίσταται , οὐ βοηθεῖ , οὐκ ἐπικλᾶται , οὐ πάσχει τί πρὸς αὐτὸν , ἅτε ἅπαξ ἀπαλλοτριωθείς · οὕτω βούλεται ἡμᾶς τοῦ σώματος τοῦ ἡμετέρου καταφρονεῖν , ὡς κἂν μαστίζωσιν ἱν οἱ ἐχθροὶ τῆς ἀληθείας , κἂν ἐλαύνωσι , καὶ καίωσι , κἂν ὅτι οὖν ποιῶσι , μὴ φειδώμεθα · ζωὴν γὰρ αἰώνιον κληρονομοῦμεν · τὸ δὲ “ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ , ” δηλοῖ τὸ μέχρι πόσου ἀπαρνήσασθαι χρὴ ἑαυτόν · ἵνα γὰρ μὴ νομίσωμεν , ὅτι μέχρις ὕβρεως καὶ πληγῶν δεῖ ἀπαρνεῖσθαι ἑαυτὸν , λέγει ὅτι μέχρι θανάτου , καὶ θανάτου τοῦ ἐπονειδίστου · τοῦτο γὰρ ὁ σταυρὸς σημαίνει · τὸ δὲ “ ἀκολουθείτω μοι , ἐμφαίνει , ὅτι ἐπειδὴ ἔστι πάσχοντά τινα μὴ ἀκολουθεῖν αὐτῷ , ὅτ᾿ ἂν μὴ δι’ αὐτὸν πάθῃ τίς · καὶ γὰρ λῃσταὶ καὶ λοιποὶ κακοῦργοι πολλὰ χαλεπὰ πάσχουσιν , προστίθησι τὴν ὑπόθεσιν , ἵνα δι’ αὐτὸν ὑπομένωμεν . ἔτι δὲ καὶ τοῦτο δηλοῖ τὸ ἀκολουθεῖν τῷ Χριστῷ , μὴ μόνον τὴν ἐν τοῖς διωγμοῖς ἔχειν ἀνδρίαν , ἀλλὰ καὶ σωφροσύνην καὶ ἐπιείκειαν , καὶ πᾶσαν ἐπιδείκνυσθαι φιλοσοφίαν . Τί ἐστιν “ ὃς γὰρ ἃν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι , ἀπολέσῃ “ αὐτήν ; ” περὶ τῆς παρὰ τὸ δέον σωτηρίας λέγει , τὴν ἐκ τῶν κινδύνων διαφυγήν · ταύτην ἀπώλειαν ἐκάλεσεν , ὥσπερ οὖν καὶ τὴν ἐν τοῖς ὑπὲρ αὐτοῦ κινδύνοις γινομένην ἀπώλειαν σωτηρίαν ὠνόμασεν · “ οὗτος γάρ , φησιν , “ εὑρήσει αὐτὴν , εἰς ζωὴν αἰώνιον · ἐκεῖνος δὲ “ ἀπολέσει αὐτὴν , εἰς κόλασιν αἰώνιον · εἰ γὰρ καὶ τὴν οἰκουμένην ἅπασαν κερδήσει ὁ τοιοῦτος , τι πλέον αὐτῷ ἐντεῦθεν προσγενήσεται ; καθάπερ γὰρ ἐάν τις τοὺς οἰκέτας ἴδοι , τοὺς ἐν τρυφῇ ὄντας , ἑαυτὸν δὲ ἐν ἐσχάτοις κακοῖς , οὐδὲν ἐντεῦθεν κερδαίνει ἐκ τοῦ δεσπότης εἶναι , οὕτως καὶ ἐπὶ τῆς ψυχῆς χρὴ λογίζεσθαι · ὅτ’ ἃν τῆς σαρκὸς τρυφώσης καὶ πλουτώσης , αὐτῇ τὴν μέλλουσαν ἀπώλειαν ἀναμένει · “ τί γὰρ δώσει ἀντάλλαγμα φησὶ , “ τῇ ψυχῇ αὐτοῦ ” χρήματα μὲν γὰρ ἃν ἀπολέσῃ τίς , ἣ ἕτερόν τι τοιοῦτον , δύναται ἴσως δοῦναι τὰ ὁμοία , ψυχὴν δὲ ὁ ἀπολλὺς , ἑτέραν οὐ δυνήσεται ἀποδοῦναι ψυχήν · ἀλλὰ κἂν βασιλεὺς ὑπάρχῃ , κἂν τὸν κόσμον ἔχῃ , κἂν πάντα παρέξῃ , ψυχὴν ἀγορᾶσαι μίαν οὐ δύναται ποτε · διὸ παρακαλῶ , πάντα τὰ ἄλλα ἀφέντες , περὶ ταύτης ἅπασαν ποιησώμεθα τὴν σπουδήν · “ μέλλει “ γάρ , ” φησιν , “ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεσθαι , ἐν τῇ δόξῃ τοῦ “ Πατρὸς αὐτοῦ , καὶ τότε ἀποδώσει ἑκάστῳ , κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ . ” δόξαν δὲ τοῦ Πατρὸς , τὴν μεταμόρφωσιν ἐκάλεσεν , μεθ’ ἧς μέλλει παραγίνεσθαι · ἣν καὶ δεικνύειν αὐτοῖς ἔμελλεν , ὡς δυνατὸν ἦν αὐτοῖς ἰδεῖν .
Lemmas: περι ὁ ἐν Καισάρεια ἐπερώτησις . Ζεύς τίς ἀπέρχομαι εἰς Καισάρεια ὁ Φίλιππος ; εἰμί γάρ καί ἕτερος ὁ Στράτων , ἐν ἐκεῖνος , καί οὐ ἐν οὗτος , ὁ Χριστός ἐρωτάω ὁ μαθητής αὐτός λέγω · “ τίς ἐγώ λέγω ὁ ἄνθρωπος εἰμί , ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ; πόρρω ὁ Ἰουδαῖος ἀπάγω αὐτός , ὡς πᾶς ἀπαλλάσσω ἀγωνία , μετά παρρησία εἶπον ὁ κατά διάνοια ἅπας · διά οὗτος ἐν ἐκεῖνος , καί οὐ ἐν οὗτος ἐπερωτάω αὐτός · οὐ ἐρωτάω δέ ὁ αὐτός γνώμη εὐθύς , ἀλλά ὁ ὁ πολύς · ἵνα περ εἶπον ὁ ἐκεῖνος , εἶτα ἐρωτάω , εἰς μείζων ἀνάγω e ἔννοια , καί μή εἰς ὁ αὐτός ταπεινότητα ὁ πολύς συμπίπτω · διά δή οὗτος , οὐδέ ἐν ἀρχή ὁ κήρυγμα αὐτός πυνθάνομαι · ἀλλά ὅτε σημεῖον πολύς ποιέω , καί περί πολύς αὐτός διαλέγω , καί ὑψηλός δόγμα , καί ὁ αὐτός θεότης , καί ὁ πρός ὁ πατήρ ὁμόνοια , πολύς παρέχω ὁ ἀποδείκνυμι · τότε ὁ πεῦσις προσάγω οὗτος · καί οὐ εἶπον τίς ἐγώ λέγω ὁ γραμματεύς , καί ὁ Φαρισαῖος εἰμί · καίτοι γε οὗτος αὐτός πολλάκις πρόσειμι καί διαλέγω · ἀλλά “ τίς ἐγώ λέγω ὁ ἄνθρωπος εἰμί · ὁ ὁ πλῆθος γνώμη ὁ ἀδέκαστος ἐξετάζω · εἰμί γάρ καί πολύς ταπεινός ὁ δείδωμι εἰμί , ἀλλά πονηρία ἀπαλλαξείω . ἐκεῖνος δέ πολύς γέμω ὁ κακία · “ υἱός δέ ἄνθρωπος ” αὐτός εἶπον , σφόδρα βούλομαι ὁ οἰκονομία ὁμολογέω , καθώς καί ἀλλαχοῦ πολλαχῶς οὗτος ποιέω . μετά οὖν ὁ εἶπον αὐτός ὁ πλανάω δόξα ὁ πλῆθος , τότε καί αὐτός ἐρωτάω , καί εὐθύς πρό πᾶς ὁ Πέτρος , ὁ στόμα ὁ ἀπόστολος , ὁ πανταχοῦ θερμός , ὁ ὁ χορός ὁ μαθητής κορυφαῖος , προπηδάω καί προλαμβάνω , καί φημί , “ σύ εἰμί ὁ Χριστός , ὁ υἱός ὁ Θεός ὁ ζῶ διά οὗτος δέ αὐτός ὁ Χριστός μακαρίζω , ὅτι οὐ ὡς ὁ ἐν ὁ πλοῖον , οὐδέ ὡς ὁ Ναθαναήλ εἶπον αὐτός υἱός Θεός , ὡς εἷς ὁ πολύς , ἀλλά γνήσιος υἱός εἰμί ὁ πατήρ , κατά ἀλήθεια αὐτός ὁμολογέω , ὡς ἐκ ὁ αὐτός προσέρχομαι οὐσία . διά οὗτος δέ καί ὁ ἀποκαλύπτω αὐτός πατήρ δείκνυμι ὁ Χριστός , ἵνα μῆτις διά ὁ εἰμί ὁ Πέτρος θερμός ἐραστής αὐτός , φίλιος καί κολακεία ὑποπτεύω τυγχάνω ὁ ῥῆμα , ἀλλά μᾶλλον δόγμα θέω ὁ εἴρω εἰμί πιστεύω f . τίς ἕνεκα οὐ αὐτός ἀποφαίνω , οὐδέ λέγω , ἐγώ εἰμί ὁ Χριστός , ἀλλά διά ὁ ἐρώτησις οὗτος κατασκευάζω , καί αὐτός εἰσάγω ὁμολογέω ; ἐπεί οὕτως καί αὐτός πρέπω - δέρω εἰμί καί ἀναγκαῖος , καί ἐκεῖνος μᾶλλον ἐφέλκω πρός ὁ πίστις ὁ λέγω · διά οὗτος καί ὁ Χριστός φημί πρός αὐτός · ἐπεί κηρύσσω ἐγώ ὁ πατήρ , καί ἐγώ ὁ γίγνομαι σύ ὀνομάζω , καί ὥσπερ σύ ὁ Ἰωνᾶς παῖς , οὕτως καί ἐγώ ὁ ἐγώ πατήρ , καί ὁ αὐτός οὐσία ὁ γεννάω . ὁ δέ “ ἐπί ὁ πέτρα οὗτος , ὁ ἐπί ὁ πίστις , καί ὁ ὁμολογία δηλόω · καί ὅτιπερ πολύς μέλλω πιστεύω · ἀνίστημι δέ αὐτός ὁ φρόνημα , καί ποιμήν αὐτός ποιέω · καί “ ὅτι Πύλαι ᾍδης οὖον “ κατισχύω αὐτός · εἰμί δέ ἐκεῖνος οὖον κατισχύω , φημί , πολύς μᾶλλον ἐγώ . διά τίς εἶπον , “ καί ἐγώ δίδωμι σύ ” ὅτι ὁ μέν πατήρ φημί , δίδωμι σύ ὁ ἐγώ γιγνώσκω , καί ἐγώ δέ σύ ὁ κλείς ὁ οὐρανός δίδωμι · καί διά οὗτος δείκνυμι ὁ ὁμότιμος καί ὁμοδύναμος ὁ πρός ὁ πατήρ · οὖον γάρ εἶπον , ὅτι παρακαλέω ὁ πατήρ , ἀλλά ἐγώ δίδωμι · διά οὗτος δέ διαστέλλω αὐτός , μηδείς εἶπον ὅτι αὐτός εἰμί ὁ Χριστός · ἐπεί γιγνώσκω ὅτι οὔπω βεβαίως μέλλω τότε πιστεύω ὁ ὄχλος · εἰμί γάρ αὐτός οὗτος ὁ ἀπόστολος μετά οὗτος σκανδαλίζω , πολύς μᾶλλον ὁ πλῆθος ὁ λαός . “ ἀπό τότε , ” φημί , “ ἄρχω ὁ Ἰησοῦς δείκνυμι ὁ μαθητής , “ ὅτι δεῖ αὐτός εἰς Ἱερουσαλήμ ἀπέρχομαι , καί ὁ ἑξῆς · “ ἀπό “ τότε , ὅτε πήγνυμι αὐτός ὁ δόγμα · ὅτε ὁ ἀρχή ὁ ἔθνος εἰσάγω · ἀλλά οὐδέ οὕτως συνίημι , καί πολύς ἀγαθός νομίζω εἰμί ὁ μή ἀποθνῄσκω αὐτός · διά οὗτος ὁ ἄλλος θορυβέω καί ἀπορέω , πάλιν ὁ Πέτρος θερμός ἐάν , μόνος τολμάω περί οὗτος διαλέγω , καί οὐδέ παρρησία , ἀλλά κατά ἴδιος λαμβάνω · τουτέστιν ὁ λοιπός ἀποχωρίζω μαθητής , καί φημί · “ ἵλαος “ σύ , κύριος · οὖον μή εἰμί σύ τοῦτο·’ διά τίς ὁ ἀποκάλυψις τυγχάνω καί μακαρίζω , οὕτως ταχέως πίπτω , καί σφάλλω , ὡς φοβέω αὐτός ὁ πάθος ; ἐπεί οὐ δέχομαι καί ὁ περί οὗτος ἀποκάλυψις · ὅθεν καί ἐκ οὗτος μανθάνω , ὅτι οὐδέ ἐκεῖνος οἴκοθεν φθέγγομαι , ἀλλά ἐκ ὁ ὁ πατήρ ἀποκάλυψις . ὁ δέ “ οὖον φρονέω ὁ ὁ Θεός , ἀλλά ὁ ὁ ἄνθρωπος , οὗτος δηλόω ὅτι ἀνθρώπινος λογισμός καί γήϊνος ὁ πρᾶγμα ἐξετάζω , νομίζω αἰσχρός εἰμί αὐτός ὁ πάσχω · καθάπτω δέ αὐτός ὁ Χριστός , δείκνυμι ὅτι οὖον ὁ πάσχω ὁ ὁ διάβολος γνώμη ὑπάρχω · μετά δέ ὁ ἐπιτιμάω ὁ Πέτρος , βούλομαι ὁ εὐαγγελιστής δείκνυμι , ὁ τε παρά ὁ Πέτρος εἴρω ἀτοπία , καί ὁ κέρδος ὁ ἀπό ὁ πάθος , οὐ ἁπλόος φημί ὅτι εἶπον ὁ Ἰησοῦς , ἀλλά προστίθημι ὁ “ τότε , οὕτως λέγω · ὅτι “ τότε ὁ Ἰησοῦς , εἶπον ὁ μαθητής αὐτός · ἔστις ἐθέλω ὀπίσω “ ἐγώ ἔρχομαι , ἀπαρνέομαι ἑαυτοῦ , ” καί ὁ ἑξῆς · ὅς δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί · σῦς ἐγώ , ὦ Πέτρος , εἶπον , φημί , ὅτι “ ἵλαος σύ κύριος οὖον μή εἰμί σύ οὗτος ἐγώ δέ σύ λέγω · ὅτι οὖον μόνος ὁ ἐγώ κωλύω καί ὁ ἐμός πάθος δυσχεραίνω , ἐπιβλαβής σύ καί ὀλέθριος , ἀλλά ὅτι οὐδέ σύ αὐτός σῴζω δύναμαι , ἐάν μή πρός ὁ ἀποθνῄσκω παρασκευάζω ὑπάρχω ἀεί · ὁ δέ “ ἔστις “ ἐθέλω , ” δηλόω ὅτι οὖον βιάζομαι οὐδέ ἀναγκάζω , ἀλλά ἕκαστος κύριος ὁ ἑαυτοῦ προαίρεσις ποῖος . οὖον περί ὁ ἀπόστολος δέ οὗτος εἶπον μόνος , ἀλλά κοινός αὐτός δόγμα ὁ οἰκέω προτίθημι · οὗτος γάρ σημαίνω ὁ “ ἔστις ἐθέλω · ” κἀν γυνή , κἀν ἀνήρ , κἀν ἄρχω , κἀν ἄρχω , οὗτος δέχομαι ὁ ὁδός · τίς δέ εἰμί “ ἀπαρνέομαι ἑαυτοῦ ; ὅμοιος , ἐάν τις ἀπαρνέομαι εἰμί τις οὖν , κἀν μαστίζω ὁράω , κἀν δεσμέω καί ἐπί θάνατος ἀπάγω , οὖον παρίστημι , οὖον βοηθέω , οὐ ἐπικλάω , οὖον πάσχω τίς πρός αὐτός , ἅτε ἅπαξ ἀπαλλοτριόω · οὗτος βούλομαι ἐγώ ὁ σῶμα ὁ ἡμέτερος καταφρονέω , ὡς κἀν μαστίζω ἐν ὁ ἐχθρός ὁ ἀλήθεια , κἀν ἐλαύνω , καί καίω , κἀν ὅτι οὖν ποιέω , μή φείδομαι · ζωή γάρ αἰώνιος κληρονομέω · ὁ δέ “ ἀείρω ὁ σταυρός αὐτός , ” δηλόω ὁ μέχρι πόσος ἀπαρνέομαι χρή ἑαυτοῦ · ἵνα γάρ μή νομίζω , ὅτι μέχρι ὕβρις καί πληγή δεῖ ἀπαρνέομαι ἑαυτοῦ , λέγω ὅτι μέχρι θάνατος , καί θάνατος ὁ ἐπονείδιστος · οὗτος γάρ ὁ σταυρός σημαίνω · ὁ δέ “ ἀκολουθέω ἐγώ , ἐμφαίνω , ὅτι ἐπεί εἰμί πάσχω τις μή ἀκολουθέω αὐτός , ὅτι εἄν μή διά αὐτός πάσχω τίς · καί γάρ λῃστής καί λοιπός κακοῦργος πολύς χαλεπός πάσχω , προστίθημι ὁ ὑπόθεσις , ἵνα διά αὐτός ὑπομένω . ἔτι δέ καί οὗτος δηλόω ὁ ἀκολουθέω ὁ Χριστός , μή μόνος ὁ ἐν ὁ διωγμός ἔχω ἀνδρεία , ἀλλά καί σωφροσύνη καί ἐπιείκεια , καί πᾶς ἐπιδείκνυμι φιλοσοφία . τις εἰμί “ ὅς γάρ ἄν ἐθέλω ὁ ψυχή αὐτός σῴζω , ἀπόλλυμι “ αὐτός ; ” περί ὁ παρά ὁ δήω σωτηρία λέγω , ὁ ἐκ ὁ κίνδυνος διαφυγή · οὗτος ἀπώλεια καλέω , ὥσπερ οὖν καί ὁ ἐν ὁ ὑπέρ αὐτός κίνδυνος γίγνομαι ἀπώλεια σωτηρία ὀνομάζω · “ οὗτος γάρ , φημί , “ εὑρίσκω αὐτός , εἰς ζωή αἰώνιος · ἐκεῖνος δέ “ ἀπόλλυμι αὐτός , εἰς κόλασις αἰώνιος · εἰμί γάρ καί ὁ οἰκέω ἅπας κερδαίνω ὁ τοιοῦτος , τίς πλέω αὐτός ἐντεῦθεν προσγίγνομαι ; καθάπερ γάρ ἐάν τις ὁ οἰκέτης ὁράω , ὁ ἐν τρυφή εἰμί , ἑαυτοῦ δέ ἐν ἔσχατος κακός , οὐδείς ἐντεῦθεν κερδαίνω ἐκ ὁ δεσπότης εἰμί , οὕτως καί ἐπί ὁ Ψυχή χρή λογίζομαι · ὅτι ἄν ὁ σάρξ Τρυφώσης καί πλουτώσης , αὐτός ὁ μέλλω ἀπώλεια ἀναμένω · “ τίς γάρ δίδωμι ἀντάλλαγμα φημί , “ ὁ Ψυχή αὐτός ” χρῆμα μέν γάρ ἄν ἀπόλλυμι τίς , ὅς ἕτερος τίς τοιοῦτος , δύναμαι ἴσως δίδωμι ὁ ὅμοιος , ψυχή δέ ὁ ἀπόλλυμι , ἕτερος οὖον δύναμαι ἀποδίδωμι Ψυχή · ἀλλά κἀν βασιλεύς ὑπάρχω , κἀν ὁ κόσμος ἔχω , κἀν πᾶς παρέχω , ψυχή ἀγοράζω εἷς οὖον δύναμαι ποτός · διό παρακαλέω , πᾶς ὁ ἄλλος ἀφίημι , περί οὗτος ἅπας ποιέω ὁ σπουδή · “ μέλλω “ γάρ , ” φημί , “ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἔρχομαι , ἐν ὁ δόξα ὁ “ πατήρ αὐτός , καί τότε πωλέω ἕκαστος , κατά ὁ ἔργον αὐτός . ” δόξα δέ ὁ πατήρ , ὁ μεταμόρφωσις καλέω , μετά ὅς μέλλω παραγίγνομαι · ὅς καί δείκνυμι αὐτός μέλλω , ὡς δυνατός εἰμί αὐτός ὁράω .