catenae-novum-testamentum.catena-in-matthaeum-catena-integra-e-cod-paris-coislin-gr-23 56
Περὶ τοῦ ταλανισμοῦ τῶν γραμματέων καὶ Φαρισαίων . Τότε ὁ Ἰησοῦς ἐλάλησε τοῖς ὀχλοῖς καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ . “ Τότε ” πότε ; ὅτε τοὺς Φαρισαίους ἐπεστόμισεν , καὶ ἐπειδήπερ οὐκ εἶχεν αὐτοὺς ἀπὸ βίου ὀρθοῦ ἀξιοπίστους ποιῆσαι , ἀπὸ τῆς καθέδρας καὶ τῆς τοῦ Μώσεως διαδοχῆς τοῦτο ἐργάζεται · πάντα δὲ ποιεῖν αὐτοὺς ἃ λέγουσιν παρακελεύεται , οὐ τὸ περὶ βρωμάτων καὶ θυσιῶν , καὶ ὅσα τοιαῦτα · πῶς γὰρ ἔμελλε περὶ τούτων λέγειν ἃ προλαβὼν ἀνεῖλεν ; ἀλλὰ πάντα , φησὶ , τὰ διορθουντα ἦθος , καὶ βελτίω ποιοῦντα τρόπον , καὶ τοῖς τῆς καινῆς συμβαίνοντα νόμοις · καὶ οὐκ ἀφιέντα λοιπὸν ὑπὸ τὸν τοῦ νόμου ζυγὸν εἶναι . Διατί οὐκ ἀπὸ τοῦ νόμου τῆς χάριτος ταῦτα θεσπίζει , ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ Μωϋσέως ; ἐπειδὴ οὐδέπω ἦν καιρὸς πρὸ τοῦ σταυροῦ ταῦτα διαλέγεσθαι · ἐμοὶ δοκεῖ πρὸς τοῖς εἰρημένοις καὶ ἕτερόν τι προοικονομεῖν αὐτὸν ταῦτα λέγοντα · ἐπειδὴ γὰρ μέλλει κατηγοῥεῖν αὐτὸν , ἵνα μὴ δόξῃ παρὰ τοῖς ἀνοήτοις τῆς ἀρχῆς αὐτὸν ταύτης ἐρᾷν , ἣ διὰ ἀπέχθειαν ταῦτα ποιεῖν , πρῶτον τοῦτο ἀναιρεῖ · καὶ ἀνύποπτον ἑαυτὸν ποιήσας , τότε ἄρχεται τῆς κατηγορίας · διορθούμενος δὲ τοὺς τότε ἀκούοντας καὶ τοὺς μετὰ ταῦτα , τοῦτο ἐκ περιουσίας κελεύει · ὃ πρῶτον μάλιστά ἐστιν εἰς σωτηρίαν συντελοῦν , τὸ μὴ καταφρονεῖν τῶν διδασκάλων , μηδὲ κατεξανίστασθαι τῶν ἱερέων , κἂν διεφθαρμένον βίον ἔχωσιν , ἀλλὰ πάντα ὅσα ἂν λέγωσιν , ἵνα ποιῶσιν οἱ ὄχλοι · οὐ γὰρ τὰ ἑαυτῶν λέγουσιν , ἀλλὰ τὰ τοῦ Θεοῦ · τοῦτο δὲ ποιεῖ ἐκείνοις μὲν πλέον τὸ κρίμα ἐργαζόμενος , τοῖς δὲ μαθητευομένοις , οὐδεμιᾶς ἐγκαταλιμπάνων παρακοῆς πρόφασιν · ἵνα γὰρ μή τις λέγῃ , ὅτι ἐπειδὴ φαῦλος ἐστὶν ὁ διδάσκαλος , διὰ τοῦτο ῥᾳθυμότερος γέγονα , καὶ ταύτην ἀναιρεῖ τὴν πρόφασιν . Τίνος δὲ ἕνεκεν αὐτοὺς ἐλέγχει , καὶ μακροὺς ἀποτείνεται κατ αὐτῶν λόγους ; προσφυλαττόμενος τοὺς ὄχλους , ὥστε μὴ τοῖς αὐτοῖς περιπεσεῖν · οὐδὲ γὰρ ὁμοῖόν ἐστιν ἀπαγορεύειν , καὶ τοὺς πταίσαντας δεικνύναι , ὥσπερ οὐχ ὅμοιον παραινεῖν τὰ δέοντα , καὶ τοὺς κατορθοῦντας εἰς μέσον ἄγειν · διὰ τοῦτο προλαβών φησι , “ κατὰ δὲ τὰ ἔργα αὐτῶν μὴ ποιεῖτε · ” ἵνα γὰρ μὴ νομίσωσι διὰ τὸ ἀκούειν αὐτῶν , δεῖν ζηλοῦν αὐτοὺς , ταύτῃ κέχρηται τῇ ἐπιδιορθώσει , καὶ τὴν δοκοῦσαν αὐτῶν εἶναι τιμὴν , κατηγορίαν ποιεῖται . τί γὰρ διδασκάλου ἀθλιώτερον , ὅταν τοὺς μαθητὰς ἐν τῷ προσέχειν αὐτοῦ τῷ βίῳ μὴ διασώζει ; ὥστε ἡ δοκοῦσα αὐτῶν εἶναι τιμὴ μεγίστη κατηγορία ἐστὶν , ὅταν τοιοῦτον φαίνονται βίον ἔχοντες οἷον οἱ ζηλοῦντες διαφθείρονται · τὸ δὲ “ λέγουσι καὶ οὐ “ ποιοῦσι , ” τριπλῆν αὐτοῖς δηλοῖ κατάκρισιν · δι’ ἓν μὲν , ὅτι παραβαίνουσι · δεύτερον δὲ , ὅτι τοιούτους ἄλλους ὀφείλοντες διορθοῦν , αὐτοὶ χωλεύουσιν , ἔχοντες καὶ τὴν τῶν διδασκάλων τιμήν · τρίτον δὲ , ὅτι καὶ διαφθείρουσι μειζόνως τοὺς μαθητὰς , ἅτε ἐν διδασκάλων τάξει τοιαῦτα παρανομοῦντες . Τί σημαίνει τὸ “ δεσμεύουσι φορτία βαρέα ” καὶ τὰ ἑξῆς ; τὸ πολλὴν μὲν καὶ ἄκραν ἀπαιτεῖν ἀσυγγνώστως παρὰ τῶν ἀρχομένων βίου ἀκρίβειαν , πολλὴν δὲ ἑαυτοῖς ἐπιτρέπειν τὴν ἄδειαν , ὃ τοὐναντίον τὸν ἄριστον ἄρχοντα ἔχειν χρή · ἐν μὲν τοῖς καθ’ ἑαυτὸν ἀσύγγνωστον εἶναι καὶ πικρὸν δικαστὴν , ἐν δὲ τοῖς τῶν ἀρχομένων , συγγνωμονικὸν καὶ ἥμερον · οἱ δὲ λόγοις μόνον φιλοσοφοῦντες , ἀσύγγνωστοι καὶ βαρεῖς , ὡς ἄπειροι τῆς δι’ ἔργων δυσκολίας . οὐκ εἶπε δὲ ὅτι οὐ δύνανται , ἀλλ’ “ οὐ θέλουσιν , ” οὐδὲ πάλιν ὅτι βαστάσαι , ἀλλὰ “ δακτύλῳ κινῆσαι , ” ὅπερ μεῖζον αὐτοῖς ἔγκλημα γίνεται · καὶ ταῦτα μὲν περὶ τῆς ὠμότητος αὐτῶν καὶ ῥαθυμίας · περὶ τῆς δοξομανίας , φησίν · ὅτι “ πάντα τὰ ἔργα “ αὐτῶν ποιοῦσι πρὸς τὸ θεαθῆναι τοῖς ἀνθρώποις . πλατύνουσι γὰρ “ τὰ φυλακτήρια αὐτῶν καὶ μεγαλύνουσι τὰ κράσπεδα αὐτῶν . ” τὰ μὲν οὖν φυλακτήρια μικρὰ βιβλία εἰσίν · ἐπειδὴ γὰρ συνεχῶς ἐπελανθάνοντο τῶν εὐεργεσιῶν τοῦ Θεοῦ , ἐκέλευσεν ἐγγραφῆναι μικροῖς βιβλίοις τὰ θαυμάσια αὐτοῦ , καὶ ἐξηρτῆσθαι αὐτὰ τῶν χειρῶν αὐτῶν · διὸ καὶ ἔλεγεν , “ ἔσται ἀσάλευτα ἐν ὀφθαλμοῖς “ σου , ” ἅτινα ἐκάλουν φυλακτήρια · τὰ δὲ κράσπεδα σημαίνει κλῶσμα ὑακίνθινον · τοῦτο γὰρ ὁ Θεὸς ὥσπερ παιδίοις ἐκέλευσε ποιεῖν , καὶ ἐπὶ τῶν ἱματίων περὶ τὴν ὤαν , καὶ περὶ τοὺς πόδας ἀπορράπτεσθαι , ἵνα προσέχοντες ἀναμιμνήσκονται τῶν ἐντολῶν · καὶ ἐκαλοῦντο κράσπεδα . δείκνυσιν οὖν αὐτοὺς , οὐκ ἐπὶ τοῖς μεγάλοις καὶ ἀναγκαίοις κενοδοξοῦντας · οὐδὲ γὰρ εἶχον , ἔρημοι ὄντες κατορθωμάτων , ἀλλ’ ἐπὶ τούτοις τοῖς μικροῖς καὶ εὐτελέσιν , τοὺς τελαμῶνας τῶν βιβλίων πλατύνοντες , καὶ τὰ κράσπεδα μεγαλοποιοῦντες , ὅπερ ἐσχάτης ἀνοίας καὶ κενοδοξίας ἦν · μὴ γὰρ κατόρθωμα τοῦτο ὑπῆρχεν , ἢ τί ὀνίνησιν , ἃν μὴ τὰ ἀπ’ αὐτῶν ἐκέρδαινον φοροῦντες αὐτά . Πρόσταγμα Θεοῦ ὑπῆρχεν διὰ τὸ μεμνῆσθαι τῶν ἑαυτοῦ κατορθωμάτων · οὐκ ἐν τούτοις δὲ μόνον ἠνόμουν , ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ φιλεῖν τὴν πρωτοκλισίαν , καὶ τὴν πρωτοκαθεδρίαν , καὶ τοὺς ἀσπασμοὺς , καὶ καλεῖσθαι ῥαββί · ταῦτα δὲ εἰ καὶ μικρά τις ἡγεῖται , ἀλλὰ μεγάλων ἐστὶν αἴτια κακῶν , ἐπὶ παντὶ μὲν ἀνθρώπῳ , ἐξαιρέτως δὲ ἐν τοῖς διδασκάλοις · καθάπερ γὰρ ὁ ἄνθρωπος ὅπου ἂν φανῇ , δῆλος ἐστὶ διεστηκὼς τῶν ἀλόγων , οὕτω καὶ τὸν διδάσκαλον καὶ φθεγγόμενον καὶ σιγῶντα καὶ ἀριστῶντα , καὶ ὁ τι οὖν ταῦτα δῆλον εἶναι δεῖ , καὶ ἀπὸ τοῦ βαδίσματος καὶ ἀπὸ τοῦ σχήματος , καὶ ἀπὸ πάντων ἁπλῶς · ταῦτα δὲ ὡς προεῖπον ἔλεγεν , προφυλαττόμενος τοὺς ὄχλους , ὥστε μὴ τοῖς αὐτοῖς περιπεσεῖν · διὸ καὶ ἐπήγαγεν , “ ὑμεῖς δὲ μὴ κληθῆτε ῥαββὶ , ” καὶ τὰ ἑξῆς , τουτέστι μὴ ἐπιποθῆτε τὸν θρόνον ἁρπάζειν τὸν διδασκαλικόν · ἀλλὰ γὰρ καὶ βία τοῦτο λαμβάνοντες , ὡς ἀδελφοὶ ἐστὲ , καθὼς καὶ Παῦλος λέγει · “ τίς γάρ ἐστι Παῦλος , τίς δὲ Ἀπολλῶς , τίς δὲ Κηφᾶς , “ ἀλλ’ ἢ διάκονοι ; ” οὐκ εἶπε διδάσκαλοι . Εἰπὼν δὲ “ πατέρα μὴ καλέσητε , ” οὐχ ἵνα μὴ καλέσωσι λέγῃ , ἀλλ’ ἵνα γινώσκωσι , τίνα Πατέρα κυρίως χρὴ καλεῖν , τουτέστι τὸν Θεόν · καθάπερ γὰρ ὁ διδάσκαλος , οὐκ ἔστι προηγουμένως διδάσκαλος , οὕτως οὐδὲ πατήρ · ὁ γὰρ Θεὸς πάντων αἴτιός ἐστι , καὶ τῶν διδασκάλων καὶ τῶν πατέρων · οὕτως οὖν χρὴ δὲ νοεῖν καὶ τὸ μὴ κληθῆναι καθηγητήν . ἀπαγορεύσας τοίνυν χαλεπὸν τῆς κενοδοξίας νόσημα , παιδεύει πῶς ἂν τοῦτο διαφύγοιεν , τουτέστι διὰ ταπεινοφροσύνης · τοῦτο γὰρ δηλοῖ , “ ὁ γὰρ μείζων ὑμῶν , “ ἔσται διάκονος ὑμῶν , ” καὶ “ ὁ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται ” οὐδὲν γὰρ τοῦ μετριάζειν ἴσον · ὅθεν οὐ μόνον τῶν πρωτείων ἐρᾷν κωλύει , ἀλλὰ καὶ τὰ ἔσχατα διώκειν παρακελεύεται . ἐντεῦθεν λοιπὸν εἰς γαστριμαργίαν τοὺς γραμματεῖς καὶ Φαρισαίους κωμῳδεῖ · καὶ τὸ δεινὸν ὅτι οὐκ ἀπὸ τῶν πλουτούντων , ἀλλὰ ἀπὸ τῶν χηρῶν ἐγαστρίζοντο , καὶ τὴν ἐκείνων πενίαν ἐπέτριβον , ἣν διορθοῦσθαι ἔδει · οὐδὲ γὰρ ἁπλῶς ἤσθιον , ἀλλὰ “ κατήσθιον . ” καὶ ὁ τρόπος δὲ τῆς καπηλείας χαλεπώτερος · “ προφάσει , ” φησὶ , “ μακρὰ προσευχόμενοι . ” πᾶς μὲν οὖν ἄξιος τιμωρίας , ὁ κακόν τι ποιῶν · ὁ δὲ καὶ τὴν αἰτίαν ἀπὸ εὐλαβείας λαμβάνων , καὶ προσχήματι τοῦτο x χρώμενος τῆς πονηρίας , πολλῷ χαλεπωτέρας κολάσεως ὑπεύθυνός ἐστι · καὶ ἐν τῶ εἰπεῖν δὲ “ ὅτι κλείετε τὴν “ βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων , ” μεγάλην ἐμφαίνει αὐτῶν κατηγορίαν καὶ ἐνταῦθα . εἰ γὰρ τὸ μὴ εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν κατηγορία , τὸ καὶ κωλύειν ἄλλους , ποίαν ἔχει συγγνώμην ; Τί δέ ἐστι “ τοὐς εἰσερχομένους ; ” τοὺς ἐπιτηδείους ὄντας · πῶς δὲ καὶ ἐκώλυον ; διὰ τὸ μηδὲν αὐτοὺς ἐργάζεσθαι ἀγαθόν · τὸ δὲ “ περιάγετε τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ξηρὰν ποιῆσαι ἕνα προσή - “ λυτον , ” καὶ τὰ ἑξῆς , τοῦτο σημαίνει , ὅτι οὐδὲ διὰ τὸ μόλις αὐτὸν σαγηνεῦσαι , καὶ μετὰ μυρίων πόνων τοῦτο αὐτὸ φείδεσθαι αὐτοῦ παρασκευάζει ὑμᾶς · καὶ γὰρ εἰώθαμεν τῶν μόλις κτισθέντων φείδεσθαι μειζόνως · ἐκείνους δὲ οὐδὲ τοῦτο ἐπιεικεστέρους ἐποίησεν , ὥστε κἂν ἕνα ἐφελκύσασθαι ὅταν γὰρ τοὺς διδασκάλους ἴδῃ ῥαθύμους ὁ μαθητὴς , χεῖρον αὐτὸς γίνεται . τὸ δὲ “ υἱὸν “ γεέννης ” δηλοῖ αὐτογεένναν · “ διπλότερον ” δὲ εἶπεν , ἵνα καὶ ἐκείνους φοβήσῃ , καὶ τούτων καθάψηται μειζόνως , ὅτι διδάσκαλοι πονηρίας εἰσίν · εἰς ἄνοιαν δὲ αὐτοὺς σκώπτει “ μωροὺς ” ἀποκαλῶν , ὅτι τῶν μειζόνων ἐντολῶν ἐκέλευον καταφρονεῖν · καὶ μὴν τοὐναντίον ἔμπροσθεν ἔλεγεν , “ ὅτι δεσμεύουσι φορτία δυσβά - “ στακτα , ” ἀλλὰ καὶ ταῦτα ἐποίουν πάλιν κἀκεῖνα . ἔπραττον δὲ τοῦτο , εἰς ἀπάτην καὶ διαφθορὰν τῶν ὑπηκόων . θεοδώρου ἡρακλείασ . τὸν “ ἐν τῷ ναῷ χρυσὸν , ” λέγει , τὰ εἰς δόξαν Θεοῦ χρυσᾶ σκεύη ἀνατιθέμενα ἐν τῷ ἱερῷ , ἤτοι τὰ χρυσᾶ Χερουβὶμ , ἢ τὴν χρυσῆν στάμνον , τὴν ἔχουσαν τὸ μάννα , ἅπερ προτιμότερα εἶναι ὑπελάμβανον Ἰουδαῖοι τοῦ ναοῦ · διὸ καὶ κατεγνώσκοντο ὑπὸ τοῦ Κυρίου , ὅτι οὐ μόνον παρεώρουν τοὺς ὀμνύοντας , καὶ συνεχώρουν αὐτοὺς ὀμνύειν , ἀλλ’ ὅτι ἔλεγον οὐδέν ἐστι τὸ κατὰ τοῦ ναοῦ ὀμόσαι , καὶ εἴθιζον τὸν λαὸν ἀδιαφόρως ἐπιορκεῖν κατὰ τοῦτο · διὸ καὶ ὁ Κύριος ἀποφαντικῶς φησὶν , ὅτι ὁ ὀμνύων ἐν τῷ ναῷ , κατὰ πάντων τῶν ὄντων ἔσω ἐν τῷ ναῷ ὀμνύει , καὶ ἐπὶ τῶν ὁμοίων τὸ αὐτό · ἔχει δὲ ὁ λόγος αἴνιγμα κατ’ αὐτῶν , ἀνθ’ ὧν τὸν Χριστὸν οὐ δεχόμενοι τὴν ἀλήθειαν , τὸν Μωϋσέα καὶ τοὺς δι’ αὐτοῦ τύπους , τιμιωτέρους ἔκρινον τοῦ Χριστοῦ · τὸν ἁγιάζοντα Μωσέα ἀθετοῦντες , ἐπαινοῦντες δὲ τὸν νόμον , ὥσπερ ἦν καὶ ἐπαινετός · οὐχ ὅτι ἔχει τὰς σκιὰς τοὺς τύπους , ἀλλ’ ὅτι προανατυποῖ τῆς ἐν Χριστῷ λατρείας τὸ ἀληθὲς μυστήριον . ὡς καλὸς ὁ χρυσὸς , διὰ τὸν ἁγιάζοντα αὐτὸν ναὸν , καὶ καλὸς ὁ οὐρανὸς , διὰ τὸν ἁγιάζοντα αὐτὸν Θεὸν , καὶ ἐνοικοῦντα ἐν αὐτῷ . Ἀπολιναρίου . Ἐπειδὴ γὰρ χρυσὸν ἐθαύμαζον , τὸν ἐν τῷ ναῷ χρυσὸν ὑπὲρ τὸν ναὸν ἐτίμων · δέον μὴ τὴν ὕλην τιμᾷν , ἀλλὰ τὸ ὄνομα , ὅτι Θεοῦ ὀνόματι ὁ ναὸς ἀνέκειτο · καὶ ὁ χρυσὸς δὲ τὸ ὄνομα τοῦ ναοῦ , τίμιος ἀπεδείκνυτο · καὶ ἐπειδὴ τῶν θυσιῶν ὀρέγοντο διὰ τὰ ἐξ αὐτῶν κέρδη , τὸ δῶρον τοῦ θυσιαστηρίου μᾶλλον ἐδόξαζον , ὃ πρὶν μὲν ἐπιτεθῆναι τῷ θυσιαστηρίῳ , πρόβατον ἦν , ἣ μόσχος , ἢ τί τοιοῦτον διὰ δὲ τὴν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐπίθεσιν , θυμὸν ἤδη Θεοῦ ἢν καὶ ὠνομάζετο , καὶ ἅγιον ἐπεδείκνυτο . καὶ γὰρ τὸ μὲν θυσιαστήριον ἐχρίετο τῷ ἁγιάζοντι χρίσματι , τὸ δὲ δῶρον δι’ ἐκείνου μετελάμβανεν ἁγιασμοῦ , οὐ μὴν ἐπῆγε τῶν πνευματικῶν οὕτως . χρυσὸς γὰρ ἐν τῷ νῦν ναῷ Θεοῦ τῷ πνευματικῷ , τὸ πνεῦμα ἦν αὐτὸ , καὶ δῶρον ἐπὶ τοῦ πνευματικοῦ θυσιαστηρίου τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ · διόπερ τὰ ἐνόντα μείζονα νῦν ἢ τὰ δεχόμενα · ταῦτα μὲν γὰρ ἁγιάζει , ἐκεῖνα δὲ ἁγιάζεται . Τί ἐστι τὸ “ ἀποδεκατοῦται τὸ ἡδύοσμον , καὶ τὰ ἑξῆς ; ἐνταῦθα μὲν οὖν εἰκότως φησὶν , ἔνθα δεκάτη ἐστιν , τι παραβλάπτει τὸ ἐλεημοσύνην διδόναι ; ἀλλ’ οὐχ ὡς νόμον τηροῦντας , οὐδὲ γὰρ αὐτὸς λέγει οὕτως . διὰ δὴ τοῦτο , ἐνταῦθα μὲν λέγει , “ ταῦτα δὲ ἔδει ποιῆσαι . ἔνθα δὲ περὶ καθαρσίων καὶ ἀκαθάρτων , οὐκέτι τοῦτο προστίθησιν , ἀλλὰ διαιρεῖ καὶ δείκνυσιν ἐξ ἀνάγκης , τῇ ἔνδον καθαρότητι , καὶ τὴν ἔξω ἑπομένην , τοὐναντίον δὲ οὐκέτι · ὅπως μὲν γὰρ φιλανθρωπίας λόγος ἦν , διαφόρως αὐτὸ παρατρέχει · διά τε τοῦτο αὐτὸ , καὶ ἐπειδὴ οὐδέπω καιρὸς ἦν , διαρρήδην καὶ σαφῶς τὰ νόμιμα ἀνελεῖν · ἐν δὲ παρατηρήσει σωματικῶν καθαρσίων , σαφέστερον ἀνατρέπει . διὰ δὴ τοῦτο , ἐπὶ μὲν τῆς ἐλεημοσύνης φησὶ , “ ταῦτα δὲ ἔδει ποιῆσαι , κἀκεῖνα μὴ ἀφιέναι · ἐπὶ δὲ τῶν καθαρσίων οὐχ οὕτως , ἀλλὰ “ καθαρίζετε , ” φησι , “ τὸ “ ἔξω τοῦ ποτηρίου , καὶ τὰ ἑξῆς . καθάρισον πρῶτον τὸ ἐντὸς τοῦ ποτηρίου καὶ τῆς παροψίδος , ἵνα γένηται καὶ τὸ ἐκτὸς καθαρόν . ἔλαβε δὲ αὐτὸ , ἀπὸ πράγματος ὡμολογημένου καὶ δήλου , ἀπὸ τοῦ ποτηρίου καὶ τῆς παροψίδος . κώνωπας δὲ ἐκάλεσε τοὺς σωματικοὺς καθαρμοὺς , μικρὰ γὰρ ἦν καὶ οὐδέν · κάμηλον δὲ , τὴν κάθαρσιν τῆς ψυχῆς , ὅπερ ἐστιν ἀρετή · μεγάλη γάρ ἐστι καὶ ὑψηλή · δεικνὺς ἐκ τούτου , ὅτι περ οὐδεμία βλάβη , ἐκ τοῦ καταφρονεῖν τῶν σωματικῶν καθαρσίων , ὅπερ ἐκεῖνοι ἐποίουν , τὸν κώνωπα διυλίζοντες , καὶ τὴν κάμηλον καταπίνοντες · ταῦτα δὲ ἔλεγεν , ἐμφαίνων ὅτι καὶ πρινὴ τὴν χάριν παραγενέσθαι , οὐ τῶν προηγουμένων , οὐδὲ τῶν περισπουδάστων αἱ σωματικαὶ καθάρσεις ὑπῆρχον , ἀλλὰ τῆς ψυχῆς · εἰ δὲ πρὸ τῆς χάριτος τοιαῦτα , πολλῷ μᾶλλον ὑψηλῶν ἐλθόντων παραγγελμάτων , ταῦτα ἀνόνητα γέγονεν καὶ καθόλου μετιέναι αὐτὰ οὐ χρή · πανταχοῦ μὲν κακία χαλεπὸν , μάλιστα δὲ ὅταν μὴ νομίζει δεῖσθαι διορθώσεως · καὶ τὸ ἔτι χαλεπώτερον , ὅταν καὶ ἑτέρους οἴηται ἀρκεῖν διορθοῦν . ἅπερ δηλῶν ὁ Χριστὸς , ὁδηγοὺς αὐτοὺς καλεῖ τυφλῶν . ἐσχάτη συμφορὰ καὶ ἀθλιότης ἐστὶ , τὸ καὶ αὐτὸν ἐθέλειν ὁδηγεῖν ἑτέρους . σκοπεῖν χρὴ ἐπὶ πόσον ἄγει τὸ βάραθρον . ταῦτα δὲ ἔλεγεν , αἰνιττόμενος διὰ πάντων τὴν δοξομανίαν αὐτῶν , καὶ τὴν σφοδρὰν περὶ τὸ νόσημα τοῦτο λύσσαν . κυρίλλου Ἀλεξανδρείασ . Διὰ τούτων τὸν τῶν Φαρισαίων διαγράφει βίον , παραινῶν μὴ τοῖς ἔξωθεν σχηματισμοῖς πλάττεσθαι μόνον , ἀλλ’ ἔχειν καὶ τὰ ἔσωθεν καθαρὰ , τὰ εἰς νοῦν καὶ καρδίαν . θεοδώρου ἡρακλείασ . Ἀνθρωπίναις παραδόσεσιν ἀκολουθοῦντες , ἔπλυνον τὰ ποτήρια καὶ τὰς παροψίδας , ἐμόλυνον δὲ αὐτὰ διὰ τῶν ἔσωθεν ἐπιβαλλομένων ἐν αὐτοῖς , οἶνον ἐκ συκοφαντιῶν πίνοντες , καὶ ἐξ ἁρπαγῆς ἐσθίοντες · διὸ ἀπέχεσθαι τούτων παραγγέλλει , ἵνα δι’ ὃν καθαρὸν πίνουσιν οἶνον , οὐκ ἐξ ἀδικίας πορισθέντα , καθαρὸν γένηται καὶ τὸ πινόμενον , ὅπερ ἔσωθέν ἐστι τοῦ ποτηρίου . ωριγένουσ . Οἱ τὴν σωματικὴν ἀρετὴν περιποιούμενοι εἰς τὸ ἐμφανῆ , τὴν δὲ τοῦ ἔσω ἔχοντες ἀκάθαρτον , ὅμοιοι εἰσὶ τῶν πλυνόντων τὸ ἔξωθεν τοῦ ποτηρίου , καὶ διυλίζοντες τὸν κώνωπα . Τάφους δὲ κεκονιαμένους καλῶν , περὶ τῆς αὐτῆς αὐτοὺς σκώπτεσθαι δοξομανίας , ἔτι δὲ καὶ τὸ πάντων αἴτιον τῶν κακῶν ἐπιλέγει αὐτοῖς · “ ὑποκριταὶ , ” ὅπερ ἐστὶν ἀπωλείας ὑπόθεσις · οὐχ ἁπλῶς δὲ τάφους κεκονιαμένους αὐτοὺς ἐκάλεσεν , ἀλλὰ καὶ μεστοὺς ὑποκρίσεως καὶ ἀνομίας , ὅπερ δηλοῖ , ἔξωθεν μὲν αὐτοὺς καλλωπίζεσθαι , πάσης δὲ ἁμαρτίας ἔνδον ὑπάρχειν πεπληρωμένους · καθὼς καὶ νῦν εἰσὶ πολλοὶ , τῶν μὲν ἔξωθεν καθαρισμῶν πολλὴν τὴν φροντίδα ποιούμενοι , τῶν δὲ κατὰ ψυχὴν μηδεμίαν , ἀλλὰ σκωλήκων καὶ ἰχώρων καὶ δυσωδίας ἀφάτου · ἐπιθυμιῶν ἀτόπων , λέγω , καὶ πονηρῶν τὴν ψυχὴν ἐμπιπλῶντες . εἰπὼν δὲ ὅτι “ οἰκο - “ δομεῖτε τοὺς τάφους τῶν προφητῶν , ” καὶ τὰ ἑξῆς , οὐχὶ ὡς αὐτῶν τῶν πραγμάτων οἰκοδομούντων τοῦτο εἶπεν , ἀλλὰ τὴν γνώμην αὐτῶν ἐνδιαβάλλων , ὅτι περ καὶ δι’ ὧν λέγουσι καταγνώσκειν τῶν πατέρων αὐτῶν , “ ὅτι εἰ ἦμεν ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτῶν , “ οὐκ ἃν ἦμεν αὐτῶν κοινωνοὶ ἐν τῷ αἵματι τῶν προφητῶν , ” χείρονα πράττοντες αὐτοί . ἐποίουν δὲ τοῦτο οὐ διὰ τιμὴν τῶν σφαγέντῶν προφητῶν καὶ δικαίων , ἀλλὰ μᾶλλον ἐκπομπεύοντες ταῖς σφαγαῖς , μήποτε μαρανθῇ τῆς τοσαύτης μνήμης ἡ τόλμη . Ὠριγένουσ . Ὀστέα εἰσὶ νεκρὰ , δύναμις τῆς ἁμαρτίας , ἔργα ἁμαρτίων . Τίνος ἕνεκεν καταγινώσκει αὐτῶν ὡς υἱῶν ὄντων τῶν φονευσάντων τοὺς προφήτας ; ποῖον γὰρ ἔγκλημα υἱὸν εἶναι ἀνδροφόνου ; ἂν μὴ κοινωνῇ τῇ γνώμῃ τοῦ πατρὸς , οὐδέν . ὅθεν διὰ τὴν αἰτίαν ταύτην , ἐκ τούτου τὴν κατὰ συγγένειαν κακίαν αἰνιττόμενος . διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἐπήγαγεν , “ ὄφεις , γεννήματα ἐχιδνῶν , ὡσανεὶ ἔλεγεν , ὅτι ὥσπερ ἐκεῖνα ἔοικε τοῖς γονεῦσι κατὰ τὴν ἰοῦ λύμην , οὕτω καὶ ὑμεῖς τοῖς πατράσι κατὰ τὸ φονικὸν , πονηροὶ παῖδες , πονηρῶν πατέρων ὄντες . τὸ δὲ “ καὶ ὑμεῖς πληρώσατε τὸ μέτρον “ τῶν πατέρων ὑμῶν , ” οὐκ ἐπιτάττων τοῦτο φησὶν , ἀλλὰ προαναφωνῶν τὸ ἐσόμενον , τουτέστι τὴν ἑαυτοῦ σφαγήν · καὶ δεικνὺς μείζονα τολμῶντας · οἱ μὲν γὰρ τοὺς προφήτας ἀπέκτειναν , οὗτοι δὲ τὸν δεσπότην τῶν προφητῶν . διὸ καὶ ἐπάγει · “ πῶς φύγητε “ ἀπὸ τῆς κρίσεως τῆς γεέννης , ” ἐκείνους μιμούμενοι τοὺς τὰ τοιαῦτα τετολμηκότας . εἶπε δὲ τοῦτο , φόβον πολὺν αὐτοῖς ἐντι . Ὠριγένουσ . “ Υἱοὶ τῶν φονευσάντων , ” τὴν κατὰ πονηρίαν συγγενειαν αἰνίττεται . τοῦ αὐτου . Οὐ προστάττων τοῦ ποιῆσαι λέγει τὸ “ πληρώ - “ σατε , ” ἀλλὰ σύμβολον αἰνίττεται . Tοῦ χρυσοστόμου . τοῦτο οὐχὶ ἐπιτάττοντός ἐστι “ ποιήσατε , ἀλλὰ προλέγοντος καὶ ἀπολογίας ἀποστεροῦντος αὐτούς · ὅτι μηδὲ προμαθόντες ἐφυλάξαντο , οὐδὲ ἐκ τῶν ἔμπροσθεν γεγενημένων , οὐδὲ ἐκ τῶν παρ’ αὐτοῦ εἰρημένων , βελτίους ἐγένοντο . Τοῦ αὐτου . Καὶ γὰρ ἐκεῖνοι τοὺς τεκόντας αὐτοὺς ἀναιροῦσι , καὶ ὑμεῖς τοὺς πατέρας τοὺς πονηρούς · πονηροὶ πονηρῶν παῖδες , μᾶλλον δὲ πονηρότεροι · δείκνυσι γὰρ αὐτοὺς μείζονα τολμῶντας · αὐτοὶ γὰρ καὶ τὸ τέλος ἐπάγουσι , καὶ τὴν κορωνίδα τῶν κακῶν · οἱ μὲν γὰρ τοὺς ἐπὶ τὸν ἀμπελῶνα ἐλθόντας ἀπέκτειναν , οὗτοι δὲ καὶ τὸν υἱὸν , διὸ καὶ ἐπάγει , “ πῶς φύγητε ἀπὸ τῆς κρίσεως “ τῆς γεέννης , ” ἐκείνους μιμούμενοι ; Περὶ ποίων λέγει , “ ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστελῶ προφήτας καὶ σοφοὺς , καὶ τὰ ἑξῆς ; περὶ τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν μαθητῶν αὐτῶν , καὶ XXIII . 37 . ΜΑTΘΑ1oΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ . γὰρ πολλοὶ ἐξ αὐτῶν προεφήτευσαν , ἐξ ὧν ἀπέκτειναν καὶ ἐμαστίγωσαν , καὶ ἐδίωξαν ἀπὸ πόλεως εἰς πόλιν . εὐκαίρως δὲ αὐτοὺς καὶ τοῦ Ἅβελ ἀνέμνησεν , ὅτι περ διὰ φθόνον καὶ ὁ εἰς αὐτὸν φόνος γέγονε . καὶ ὅτι οὐκ ἃν ἔχητε , φησὶν , εἰπεῖν , ὅτι οὐκ ἔγνωτε τι ἔπαθεν ὁ τοῦτον ἀποκτείνας Κάϊν · μὴ γὰρ οὐκ ἐτιμωρήσατο χαλεπωτάτῃ δίκῃ τὸν φονέα ; ἢ πάλιν οὐκ ἠκούσατε , ὅσα ἔπαθον οἱ πατέρες ὑμῶν , τοὺς προφήτας ἀνελόντες ; ταῦτα δὲ ἔλεγε φοβῶν αὐτοὺς , ὅτι ὥσπερ ἐκεῖνοι δίκην ἔδοσαν , οὕτω καὶ οὗτοι ἐσχάτως τιμωρηθήσονται , τολμῶντες τὰ ὅμοια · βουλόμενος δὲ ἐπαυξῆσαι τὸν φόβον , φησὶν , “ ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ἥξει πάντα ταῦτα “ ἐπὶ τὴν γενεὰν ταύτην , ” τουτέστι εἰς κεφαλὰς ὑμῶν πάντα στρέψω , καὶ σφοδρὰν ποιήσομαι τὴν ἄμυναν . ὁ γὰρ πολλοὺς ἡμαρτηκότας εἰδὼς , καὶ μὴ σωφρονισθεὶς , ἀλλὰ τὰ αὐτὰ καὶ αὐτὸς ἁμαρτῶν , καὶ οὐ τὰ αὐτὰ μόνον , ἀλλὰ πολλῷ χαλεπώτερα , χαλεπωτέραν ἐκείνων πολλῶ δίκαιος ἃν εἴη δοῦναι δίκην . καὶ τοῦτο ἐστὶν ὃ φησὶν ὁ Θεὸς ἀλλαχοῦ , “ ἀποδιδοὺς ἁμαρτίας πατέρων ἐπὶ τέκνα , “ ἐπὶ τρίτην καὶ τετάρτην γενεὰν τοῖς μισοῦσί με . ” οὐχ ὡς τοῖς ἄλλοις τολμηθέντων ἑτέρων διδόντων δίκας , ἀλλ’ ὡς τῶν μετὰ πλείονας ἁμαρτόντας καὶ κολασθέντας , μὴ γενομένων βελτιόνων , ἀλλὰ τὰ αὐτὰ πεπλημμεληκότων , τὰς ἐκείνων τιμωρίας ὑποσχεῖν ὄντων δικαίων x . Τίς δὲ ἐστὶν οὕτος ὁ Ζαχαρίας , περὶ οὑ εἶπεν “ ἕως τοῦ αἰμα - “ τος Ζαχαρίου υἱοῦ Βαραχίου ; ” οἱ μὲν τὸν Ἰωάννου πατέρα φασὶν , οἱ δὲ τὸν προφήτην , οἱ δὲ ἕτερον τινὰ διώνυμον ἱερέα , ὃν καὶ Ἰωδαὲ φησὶν ἡ Γραφή . ἡμᾶς δὲ ἐκεῖνο σκοπεῖν χρὴ , ὅτι τὸ τόλμημα διπλοῦν ἦν , οὐ γὰρ ἁγίους ἀνῄρουν μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐν ἁγίῳ τόπῳ . ταῦτα δὲ λέγων , οὐκ ἐκείνους ἐφόβει μόνον , ἀλλὰ καὶ τοὺς μαθητὰς παρεμυθεῖτο , δεικνὺς ὅτι καὶ οἱ δίκαιοι οἱ πρὸ αὐτῶν ταῦτα ἔπαθον . Διατί πρὸς τὴν πόλιν στρέφει τὸν λόγον ; “ Ἱερουσαλὴμ ” γάρ φησιν , “ Ἱερουσαλὴμ , ” καὶ τὰ ἑξῆς . παιδεῦσαι καὶ ἐν τούτῳ βουλόμενος τοὺς ἀκούοντας · ἐλεοῦντος δὲ καὶ ταλανίζοντος σχῆμα δεικνύς · διὰ τοῦτο τὸν διπλασιασμὸν ἐπήγαγεν · ἔτι δὲ καὶ σφόδρα φιλοῦντος · ὥσπερ γὰρ πρὸς ἐρωμένην φιληθεῖσαν μὲν διὰ παντὸς , καταφρονήσασαν δὲ τοῦ ἐραστοῦ , καὶ διὰ τοῦτο κολάζεσθαι μέλλουσαν ἀπολογεῖται λοιπὸν , μέλλων ἐπάγειν τὴν κόλασιν · μέμνηται δὲ καὶ τῶν μιαιφονιῶν αὐτῆς , δεῖξαι βουλόμενος , ὅτι οὐδὲ οὕτως ἀπέστη τῆς πρὸς αὐτὴν εὐνοίας . τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ “ ποσάκις “ ἠθέλησα ἐπισυναγαγεῖν τὰ τέκνα σου , ” καὶ τὰ ἑξῆς . καὶ γὰρ ἀεὶ ἑαυτοὺς ἐσκόρπιζον διὰ τῶν ἁμαρτημάτων . ἐνδείκνυται δὲ καὶ τὸ φιλόστοργον διὰ τῆς εἰκόνος τῆς ὥσπερ y ὄρνις · καὶ γὰρ τοῦτο τὸ ζῶον θερμόν ἐστι περὶ τὰ ἔγγονα . “ ἀλλ’ οὐκ ἠθελήσατε , φησί · τὸ δὲ “ ἀφίεται ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος , ” τὴν τῆς παρ’ αὐτοῦ βοηθείας μέλλουσαν ἔσεσθαι γύμνωσιν . τὸ δὲ “ οὐ μή με ἴδητε “ ἀπάρτι , ” περὶ τοῦ καιροῦ λέγει τοῦ μέχρι τοῦ σταυροῦ . τὸ δὲ “ ἕως ἂν εἴπητε εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου , ” περὶ τῆς μελλούσης ἡμέρας τῆς δευτέρας αὐτοῦ παρουσίας . τότε γὰρ πάντες αὐτὸν προσκυνήσουσιν · ἀλλ’ οὐδὲν ὄφελος ἐντεῦθεν εἰς ἀπολογίαν αὐτοῖς · ὥσπερ οὖν οὐδὲ τοῖς τῆς πολιτείας κακοῖς ἕνεκεν μετανοοῦσι τότε . διόπερ ἕως ἐστὶ καιρὸς , ἐργασώμεθα τὰ ἀγαθά . ὥσπερ γὰρ ἐκείνοις τῆς γνώσεως ὄφελος λοιπὸν οὐδὲν ἔσται τότε , οὕτως οὐδὲ ἡμῖν αὐτοῖς ἐπὶ ταῖς πονηραῖς πράξεσι μετανοοῦσιν ἔκει . κυρίλλου ἀλεξανδρείασ . Εἰπὼν τοῦτο δείκνυσιν ἑαυτοῦ τὸ θεοπρεπὲς , καὶ ἐν ἀνθρωπίνῃ μορφῇ ὤν · καὶ γὰρ περὶ τοῦ Θεοῦ εἶπεν Μωϋσῆς , “ δι’ ἧς z τὰς πτέρυγας αὐτοῦ ἐδέξατο αὐτούς . ” καὶ πάλιν Δαβὶδ , “ οἱ δὲ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων ἐν σκέπῃ τῶν πτερύ - “ γῶν σου ἐλπιοῦσιν . ” ωριγένουσ . Ὄρνις πολύτεκνος καὶ θερμὴ περὶ τὴν ἀγάπην κηδομένη τῶν τέκνων , καὶ ἑαυτὴν παραδιδοῦσα ὑπὲρ αὐτῶν .
Lemmas: περι ὁ ταλανισμός ὁ γραμματεύς καί Φαρισαῖος . τότε ὁ Ἰησοῦς λαλέω ὁ ὄχλος καί ὁ μαθητής αὐτός . “ τότε ” πότε ; ὅτε ὁ Φαρισαῖος ἐπιστομίζω , καί ἐπεί οὐ ἔχω αὐτός ἀπό βίος ὀρθός ἀξιόπιστος ποιέω , ἀπό ὁ καθέδρα καί ὁ ὁ μῶσις διαδοχή οὗτος ἐργάζομαι · πᾶς δέ ποιέω αὐτός ὁ λέγω παρακελεύομαι , οὖον ὁ περί βρῶμα καί θυσία , καί ὅσος τοιοῦτος · πῶς γάρ μέλλω περί οὗτος λέγω ὁ προλαμβάνω ἀναιρέω ; ἀλλά πᾶς , φημί , ὁ διορθόω ἦθος , καί ἀγαθός ποιέω τρόπος , καί ὁ ὁ καινός συμβαίνω νόμος · καί οὐ ἀφίημι λοιπός ὑπό ὁ ὁ νόμος ζυγόν εἰμί . διατί οὐ ἀπό ὁ νόμος ὁ χάρις οὗτος θεσπίζω , ἀλλά ἀπό ὁ Μωϋσῆς ; ἐπεί οὐδέπω εἰμί καιρός πρό ὁ σταυρός οὗτος διαλέγω · ἐγώ δοκέω πρός ὁ εἴρω καί ἕτερος τίς προοικονομέω αὐτός οὗτος λέγω · ἐπεί γάρ μέλλω κατηγορέω αὐτός , ἵνα μή δόξα παρά ὁ ἀνόητος ὁ ἀρχή αὐτός οὗτος ἐράω , ὅς διά ἀπέχθεια οὗτος ποιέω , πρῶτος οὗτος ἀναιρέω · καί ἀνύποπτος ἑαυτοῦ ποιέω , τότε ἄρχω ὁ κατηγορία · διορθόω δέ ὁ τότε ἀκούω καί ὁ μετά οὗτος , οὗτος ἐκ περιουσία κελεύω · ὅς πρῶτος μάλα εἰμί εἰς σωτηρία συντελέω , ὁ μή καταφρονέω ὁ διδάσκαλος , μηδέ κατεξανίσταμαι ὁ ἱερός , κἀν διαφθείρω βίος ἔχω , ἀλλά πᾶς ὅσος εἄν λέγω , ἵνα ποιέω ὁ ὄχλος · οὖον γάρ ὁ ἑαυτοῦ λέγω , ἀλλά ὁ ὁ Θεός · οὗτος δέ ποιέω ἐκεῖνος μέν πλέω ὁ κρίμα ἐργάζομαι , ὁ δέ μαθητεύω , οὐδείς ἐγκαταλιμπάνω παρακοή πρόφασις · ἵνα γάρ μή τις λέγω , ὅτι ἐπεί φαῦλος εἰμί ὁ διδάσκαλος , διά οὗτος ῥᾴθυμος γίγνομαι , καί οὗτος ἀναιρέω ὁ πρόφασις . τίς δέ ἕνεκα αὐτός ἔλεγχος , καί μακρός ἀποτείνω κατά αὐτός λόγος ; προσφυλάττω ὁ ὄχλος , ὥστε μή ὁ αὐτός περιπίπτω · οὐδέ γάρ ὅμοιος εἰμί ἀπαγορεύω , καί ὁ πταίω δείκνυμι , ὥσπερ οὐ ὅμοιος παραινέω ὁ δήω , καί ὁ κατορθόω εἰς μέσος ἄγω · διά οὗτος προλαμβάνω φημί , “ κατά δέ ὁ ἔργον αὐτός μή ποιέω · ” ἵνα γάρ μή νομίζω διά ὁ ἀκούω αὐτός , δήω ζηλόω αὐτός , οὗτος χράομαι ὁ ἐπιδιόρθωσις , καί ὁ δοκέω αὐτός εἰμί τιμή , κατηγορία ποιέω . τίς γάρ διδάσκαλος ἄθλιος , ὅταν ὁ μαθητής ἐν ὁ προσέχω αὐτός ὁ βίος μή διασῴζω ; ὥστε ὁ δοκέω αὐτός εἰμί τιμή μέγας κατηγορία εἰμί , ὅταν τοιοῦτος φαίνω βίος ἔχω οἷος ὁ ζηλόω διαφθείρω · ὁ δέ “ λέγω καί οὖον “ ποιέω , ” τριπλόος αὐτός δηλόω κατάκρισις · διά εἷς μέν , ὅτι παραβαίνω · δύο δέ , ὅτι τοιοῦτος ἄλλος ὀφείλω διορθόω , αὐτός χωλεύω , ἔχω καί ὁ ὁ διδάσκαλος τιμή · τρίτος δέ , ὅτι καί διαφθείρω μέγας ὁ μαθητής , ἅτε ἐν διδάσκαλος τάξις τοιοῦτος παρανομέω . τις σημαίνω ὁ “ δεσμεύω φορτίον βαρύς ” καί ὁ ἑξῆς ; ὁ πολύς μέν καί ἄκρος ἀπαιτέω ἀσύγγνωστος παρά ὁ ἄρχω βίος ἀκρίβεια , πολύς δέ ἑαυτοῦ ἐπιτρέπω ὁ ἄδεια , ὅς ἐναντίος ὁ ἀγαθός ἄρχω ἔχω χρή · ἐν μέν ὁ κατά ἑαυτοῦ ἀσύγγνωστος εἰμί καί πικρός δικαστής , ἐν δέ ὁ ὁ ἄρχω , συγγνωμονικός καί ἥμερος · ὁ δέ λόγος μόνος φιλοσοφέω , ασύγγνωστος καί βαρύς , ὡς ἤπειρος ὁ διά ἔργον δυσκολία . οὐ εἶπον δέ ὅτι οὖον δύναμαι , ἀλλά “ οὖον ἐθέλω , ” οὐδέ πάλιν ὅτι βαστάζω , ἀλλά “ δάκτυλος κινέω , ” ὅσπερ μείζων αὐτός ἔγκλημα γίγνομαι · καί οὗτος μέν περί ὁ ὠμότης αὐτός καί ῥᾳθυμία · περί ὁ δοξομανία , φημί · ὅτι “ πᾶς ὁ ἔργον “ αὐτός ποιέω πρός ὁ θεάομαι ὁ ἄνθρωπος . πλατύνω γάρ “ ὁ φυλακτήριον αὐτός καί μεγαλύνω ὁ κράσπεδον αὐτός . ” ὁ μέν οὖν φυλακτήριον μικρός βιβλίον εἰμί · ἐπεί γάρ συνεχῶς ἐπιλανθάνομαι ὁ εὐεργεσία ὁ Θεός , κελεύω ἐγγράφω μικρός βιβλίον ὁ θαυμάσιος αὐτός , καί ἐξαρτάω αὐτός ὁ χείρ αὐτός · διό καί λέγω , “ εἰμί ἀσάλευτος ἐν ὀφθαλμός “ σύ , ” ὅστις καλέω φυλακτήριον · ὁ δέ κράσπεδον σημαίνω κλῶσμα ὑακίνθινος · οὗτος γάρ ὁ θεός ὥσπερ παιδίον κελεύω ποιέω , καί ἐπί ὁ ἱμάτιον περί ὁ ἀάω , καί περί ὁ πούς ἀπορράπτω , ἵνα προσέχω ἀναμιμνήσκω ὁ ἐντολή · καί καλέω κράσπεδον . δείκνυμι οὖν αὐτός , οὐ ἐπί ὁ μέγας καί ἀναγκαῖος κενοδοξέω · οὐδέ γάρ ἔχω , ἐρῆμος εἰμί κατόρθωμα , ἀλλά ἐπί οὗτος ὁ μικρός καί εὐτελής , ὁ τελαμών ὁ βιβλίον πλατύνω , καί ὁ κράσπεδον μεγαλοποιέω , ὅσπερ ἔσχατος ἄνοια καί κενοδοξία εἰμί · μή γάρ κατόρθωμα οὗτος ὑπάρχω , ἢ τίς ὀνίνημι , ἄν μή ὁ ἀπό αὐτός κερδαίνω φορός αὐτός . πρόσταγμα Θεός ὑπάρχω διά ὁ μιμνήσκω ὁ ἑαυτοῦ κατόρθωμα · οὐ ἐν οὗτος δέ μόνος ἀνομέω , ἀλλά καί ἐν ὁ φιλέω ὁ πρωτοκλισία , καί ὁ πρωτοκαθεδρία , καί ὁ ἀσπασμός , καί καλέω ῥαββί · οὗτος δέ εἰμί καί μικρός τις ἡγέομαι , ἀλλά μέγας εἰμί αἴτιος κακός , ἐπί πᾶς μέν ἄνθρωπος , ἐξαίρετος δέ ἐν ὁ διδάσκαλος · καθάπερ γάρ ὁ ἄνθρωπος ὅπου εἄν φαίνω , δῆλος εἰμί διίστημι ὁ ἄλογος , οὗτος καί ὁ διδάσκαλος καί φθέγγομαι καί σιγάω καί ἀριστάω , καί ὁ τίς οὖν οὗτος δῆλος εἰμί δεῖ , καί ἀπό ὁ βάδισμα καί ἀπό ὁ σχῆμα , καί ἀπό πᾶς ἁπλόος · οὗτος δέ ὡς προεῖπον λέγω , προφυλάσσω ὁ ὄχλος , ὥστε μή ὁ αὐτός περιπίπτω · διό καί ἐπάγω , “ σύ δέ μή καλέω ῥαββί , ” καί ὁ ἑξῆς , τουτέστι μή ἐπιποθέω ὁ θρόνος ἁρπάζω ὁ διδασκαλικός · ἀλλά γάρ καί βία οὗτος λαμβάνω , ὡς ἀδελφός εἰμί , καθώς καί Παῦλος λέγω · “ τίς γάρ εἰμί Παῦλος , τίς δέ Ἀπολλῶς , τίς δέ Κηφᾶς , “ ἀλλά ἢ διάκονος ; ” οὐ εἶπον διδάσκαλος . εἶπον δέ “ πατήρ μή καλέω , ” οὐ ἵνα μή καλέω λέγω , ἀλλά ἵνα γιγνώσκω , τίς πατήρ κύριος χρή καλέω , τουτέστι ὁ Θεός · καθάπερ γάρ ὁ διδάσκαλος , οὐ εἰμί προηγουμένως διδάσκαλος , οὕτως οὐδέ πατήρ · ὁ γάρ θεός πᾶς αἴτιος εἰμί , καί ὁ διδάσκαλος καί ὁ πατήρ · οὕτως οὖν χρή δέ νοέω καί ὁ μή καλέω καθηγητής . ἀπαγορεύω τοίνυν χαλεπός ὁ κενοδοξία νόσημα , παιδεύω πῶς εἄν οὗτος διαφεύγω , τουτέστι διά ταπεινοφροσύνη · οὗτος γάρ δηλόω , “ ὁ γάρ μείζων σύ , “ εἰμί διάκονος σύ , ” καί “ ὁ ταπεινός ἑαυτοῦ ὑψόω ” οὐδείς γάρ ὁ μετριάζω ἴσος · ὅθεν οὖον μόνος ὁ πρωτεῖος ἐράω κωλύω , ἀλλά καί ὁ ἔσχατος διώκω παρακελεύομαι . ἐντεῦθεν λοιπός εἰς γαστριμαργία ὁ γραμματεύς καί Φαρισαῖος κωμῳδέω · καί ὁ δεινός ὅτι οὐ ἀπό ὁ πλουτέω , ἀλλά ἀπό ὁ χήρα γαστρίζω , καί ὁ ἐκεῖνος πενία ἐπιτρίβω , ὅς διορθόω ἐσθίω · οὐδέ γάρ ἁπλόος ἐσθίω , ἀλλά “ κατεσθίω . ” καί ὁ τρόπος δέ ὁ καπηλεία χαλεπός · “ πρόφασις , ” φημί , “ μακρός προσεύχομαι . ” πᾶς μέν οὖν ἄξιος τιμωρία , ὁ κακός τίς ποιέω · ὁ δέ καί ὁ αἴτιος ἀπό εὐλάβεια λαμβάνω , καί πρόσχημα οὗτος x χράω ὁ πονηρία , πολύς χαλεπός κόλασις ὑπεύθυνος εἰμί · καί ἐν ὁ εἶπον δέ “ ὅτι καλέω ὁ “ βασίλειος ὁ οὐρανός ἔμπροσθεν ὁ ἄνθρωπος , ” μέγας ἐμφαίνω αὐτός κατηγορία καί ἐνταῦθα . εἰμί γάρ ὁ μή εἰσέρχομαι εἰς ὁ βασίλειος κατηγορία , ὁ καί κωλύω ἄλλος , ποῖος ἔχω συγγνώμη ; τις δέ εἰμί “ ὁ εἰσέρχομαι ; ” ὁ ἐπιτήδειος εἰμί · πῶς δέ καί κωλύω ; διά ὁ μηδείς αὐτός ἐργάζομαι ἀγαθός · ὁ δέ “ περιάγω ὁ θάλασσα καί ὁ ξηρός ποιέω εἷς πρόσειμι - “ λυτός , ” καί ὁ ἑξῆς , οὗτος σημαίνω , ὅτι οὐδέ διά ὁ μόλις αὐτός σαγηνεύω , καί μετά μυρίος πόνος οὗτος αὐτός φείδομαι αὐτός παρασκευάζω σύ · καί γάρ εἴωθα ὁ μόλις κτίζω φείδομαι μέγας · ἐκεῖνος δέ οὐδέ οὗτος ἐπιεικής ποιέω , ὥστε κἀν εἷς ἐφέλκω ὅταν γάρ ὁ διδάσκαλος ὁράω ῥάθυμος ὁ μαθητής , χείρων αὐτός γίγνομαι . ὁ δέ “ υἱός “ γέεννα ” δηλόω αὐτογέεννα · “ διπλόος ” δέ εἶπον , ἵνα καί ἐκεῖνος φοβέω , καί οὗτος καθάπτω μέγας , ὅτι διδάσκαλος πονηρία εἰμί · εἰς ἄνοια δέ αὐτός σκώπτω “ μωρός ” ἀποκαλέω , ὅτι ὁ μείζων ἐντολή κελεύω καταφρονέω · καί μήv ἐναντίος ἔμπροσθεν λέγω , “ ὅτι δεσμεύω φορτίον δυσβά - “ στακτή , ” ἀλλά καί οὗτος ποιέω πάλιν ἐκεῖνος . πράσσω δέ οὗτος , εἰς ἀπάτη καί διαφθορά ὁ ὑπήκοος . Θεόδωρος Ἡράκλεια . ὁ “ ἐν ὁ ναός χρυσός , ” λέγω , ὁ εἰς δόξα Θεός χρύσεος σκεῦος ἀνατίθημι ἐν ὁ ἱερός , ἤτοι ὁ χρύσεος χερουβίν , ἢ ὁ χρύσεος στάμνος , ὁ ἔχω ὁ μάννα , ὅσπερ πρότιμος εἰμί ὑπολαμβάνω Ἰουδαῖος ὁ ναός · διό καί καταγιγνώσκω ὑπό ὁ κύριος , ὅτι οὖον μόνος παροράω ὁ ὄμνυμι , καί συγχωρέω αὐτός ὄμνυμι , ἀλλά ὅτι λέγω οὐδείς εἰμί ὁ κατά ὁ ναός ὄμνυμι , καί ἐθίζω ὁ λαός ἀδιάφορος ἐπιορκέω κατά οὗτος · διό καί ὁ Κύριος ἀποφαντικός φημί , ὅτι ὁ ὄμνυμι ἐν ὁ ναός , κατά πᾶς ὁ εἰμί εἴδομαι ἐν ὁ ναός ὄμνυμι , καί ἐπί ὁ ὅμοιος ὁ αὐτός · ἔχω δέ ὁ λόγος αἴνιγμα κατά αὐτός , ἀντί ὅς ὁ Χριστός οὖον δέχομαι ὁ ἀλήθεια , ὁ Μωϋσῆς καί ὁ διά αὐτός τύπος , τίμιος κρίνω ὁ Χριστός · ὁ ἁγίζω Μωσῆς ἀθετέω , ἐπαινέω δέ ὁ νόμος , ὥσπερ εἰμί καί ἐπαινετός · οὐ ὅτι ἔχω ὁ σκιά ὁ τύπος , ἀλλά ὅτι προανατυπόω ὁ ἐν Χριστός λατρεία ὁ ἀληθής μυστήριον . ὡς καλός ὁ χρυσός , διά ὁ ἁγίζω αὐτός ναός , καί καλός ὁ οὐρανός , διά ὁ ἁγίζω αὐτός θεός , καί ἐνοικέω ἐν αὐτός . Ἀπολινάριος . ἐπεί γάρ χρυσός θαυμάζω , ὁ ἐν ὁ ναός χρυσός ὑπέρ ὁ ναός τιμάω · δήω μή ὁ ὕλη τιμάω , ἀλλά ὁ ὄνομα , ὅτι Θεός ὄνομα ὁ ναός ἀνάκειμαι · καί ὁ χρυσός δέ ὁ ὄνομα ὁ ναός , τίμιος ἀποδείκνυμι · καί ἐπεί ὁ θυσία ὀρέγω διά ὁ ἐκ αὐτός κέρδος , ὁ δῶρον ὁ θυσιαστήριον μᾶλλον δοξάζω , ὅς πρίν μέν ἐπιτίθημι ὁ θυσιαστήριον , πρόβατον εἰμί , ὅς μόσχος , ἢ τίς τοιοῦτος διά δέ ὁ ἐπί ὁ θυσιαστήριον ἐπίθεσις , θυμός ἤδη Θεός εἄν καί ὀνομάζω , καί ἅγιος ἐπιδείκνυμι . καί γάρ ὁ μέν θυσιαστήριον χρίω ὁ ἁγίζω χρῖσμα , ὁ δέ δῶρον διά ἐκεῖνος μεταλαμβάνω ἁγιασμός , οὖον μήv ἐπάγω ὁ πνευματικός οὕτως . χρυσός γάρ ἐν ὁ νῦν ναός Θεός ὁ πνευματικός , ὁ πνεῦμα εἰμί αὐτός , καί δῶρον ἐπί ὁ πνευματικός θυσιαστήριον ὁ σῶμα ὁ Χριστός · διόπερ ὁ ἔνειμι μείζων νῦν ἢ ὁ δέχομαι · οὗτος μέν γάρ ἁγίζω , ἐκεῖνος δέ ἁγίζω . τις εἰμί ὁ “ ἀποδεκατόω ὁ ἡδύοσμον , καί ὁ ἑξῆς ; ἐνταῦθα μέν οὖν εἰκότως φημί , ἔνθα δέκατος εἰμί , τίς παραβλάπτω ὁ ἐλεημοσύνη δίδωμι ; ἀλλά οὐ ὡς νόμος τηρέω , οὐδέ γάρ αὐτός λέγω οὕτως . διά δή οὗτος , ἐνταῦθα μέν λέγω , “ οὗτος δέ ἐσθίω ποιέω . ἔνθα δέ περί καθάρσιος καί ἀκάθαρτος , οὐκέτι οὗτος προστίθημι , ἀλλά διαιρέω καί δείκνυμι ἐκ ἀνάγκη , ὁ ἔνδον καθαρότης , καί ὁ ἔξω ἕπομαι , ἐναντίος δέ οὐκέτι · ὅπως μέν γάρ φιλανθρωπία λόγος εἰμί , διάφορος αὐτός παρατρέχω · διά τε οὗτος αὐτός , καί ἐπεί οὐδέπω καιρός εἰμί , διαρρήδην καί σαφῶς ὁ νόμιμος ἀναιρέω · ἐν δέ παρατήρησις σωματικός καθάρσιος , σαφής ἀνατρέπω . διά δή οὗτος , ἐπί μέν ὁ ἐλεημοσύνη φημί , “ οὗτος δέ ἐσθίω ποιέω , ἐκεῖνος μή ἀφίημι · ἐπί δέ ὁ καθάρσιος οὐ οὕτως , ἀλλά “ καθαρίζω , ” φημί , “ ὁ “ ἔξω ὁ ποτήριον , καί ὁ ἑξῆς . καθαρίζω πρῶτος ὁ ἐντός ὁ ποτήριον καί ὁ παροψίς , ἵνα γίγνομαι καί ὁ ἐκτός καθαρός . λαμβάνω δέ αὐτός , ἀπό πρᾶγμα ὁμολογέω καί δῆλος , ἀπό ὁ ποτήριον καί ὁ παροψίς . κώνωψ δέ καλέω ὁ σωματικός καθαρμός , μικρός γάρ εἰμί καί οὐδείς · κάμηλος δέ , ὁ κάθαρσις ὁ Ψυχή , ὅσπερ εἰμί ἀρετή · μέγας γάρ εἰμί καί ὑψηλός · δείκνυμι ἐκ οὗτος , ὅτι περ οὐδείς βλάβη , ἐκ ὁ καταφρονέω ὁ σωματικός καθάρσιος , ὅσπερ ἐκεῖνος ποιέω , ὁ κώνωψ διυλίζω , καί ὁ κάμηλος καταπίνω · οὗτος δέ λέγω , ἐμφαίνω ὅτι καί πρίνη ὁ χάρις παραγίγνομαι , οὖον ὁ προηγούμενος , οὐδέ ὁ περισπούδαστος ὁ σωματικός κάθαρσις ὑπάρχω , ἀλλά ὁ Ψυχή · εἰμί δέ πρό ὁ χάρις τοιοῦτος , πολύς μᾶλλον ὑψηλός ἔρχομαι παράγγελμα , οὗτος ἀνόνητος γίγνομαι καί καθόλου μέτειμι αὐτός οὖον χρή · πανταχοῦ μέν κακία χαλεπός , μάλιστα δέ ὅταν μή νομίζω δήω διόρθωσις · καί ὁ ἔτι χαλεπός , ὅταν καί ἕτερος οἴομαι ἀρκέω διορθόω . ὅσπερ δηλόω ὁ Χριστός , ὁδηγός αὐτός καλέω τυφλός . ἔσχατος συμφορά καί ἀθλιότης εἰμί , ὁ καί αὐτός ἐθέλω ὁδηγέω ἕτερος . σκοπέω χρή ἐπί πόσος ἄγω ὁ βάραθρον . οὗτος δέ λέγω , αἰνίσσομαι διά πᾶς ὁ δοξομανία αὐτός , καί ὁ σφοδρός περί ὁ νόσημα οὗτος λύσσα . Κύριλλος Ἀλεξάνδρεια . Ζεύς οὗτος ὁ ὁ Φαρισαῖος διαγράφω βίος , παραινέω μή ὁ ἔξωθεν σχηματισμός πλάσσω μόνος , ἀλλά ἔχω καί ὁ ἔσωθεν καθαρός , ὁ εἰς νόος καί Καρδία . Θεόδωρος Ἡράκλεια . ἀνθρώπινος παράδοσις ἀκολουθέω , πλύνω ὁ ποτήριον καί ὁ παροψίς , μολύνω δέ αὐτός διά ὁ ἔσωθεν ἐπιβάλλω ἐν αὐτός , οἶνος ἐκ συκοφαντία πίνω , καί ἐκ ἁρπαγεύς ἐσθίω · διό ἀπέχω οὗτος παραγγέλλω , ἵνα διά ὅς καθαρός πίνω οἶνος , οὐ ἐκ ἀδικία πορίζω , καθαρός γίγνομαι καί ὁ πίνω , ὅσπερ ἔσωθεν εἰμί ὁ ποτήριον . Ὠριγένης . ὁ ὁ σωματικός ἀρετή περιποιέω εἰς ὁ ἐμφανής , ὁ δέ ὁ εἴδομαι ἔχω ἀκάθαρτος , ὅμοιος εἰμί ὁ πλύνω ὁ ἔξωθεν ὁ ποτήριον , καί διυλίζω ὁ κώνωψ . Τάφος δέ κονιάω καλός , περί ὁ αὐτός αὐτός σκώπτω δοξομανία , ἔτι δέ καί ὁ πᾶς αἴτιος ὁ κακός ἐπιλέγω αὐτός · “ ὑποκριτής , ” ὅσπερ εἰμί ἀπώλεια ὑπόθεσις · οὐ ἁπλόος δέ τάφος κονιάω αὐτός καλέω , ἀλλά καί μεστός ὑπόκρισις καί ἀνομία , ὅσπερ δηλόω , ἔξωθεν μέν αὐτός καλλωπίζω , πᾶς δέ ἁμαρτία ἔνδον ὑπάρχω πληρόω · καθώς καί νῦν εἰμί πολύς , ὁ μέν ἔξωθεν καθαρισμός πολύς ὁ φροντίς ποιέω , ὁ δέ κατά ψυχή μηδείς , ἀλλά σκώληξ καί ἰχώρ καί δυσωδία ἄφατος · ἐπιθυμία ἄτοπος , λέγω , καί πονηρός ὁ ψυχή ἐμπίμπλημι . εἶπον δέ ὅτι “ οἰκος - “ δομέω ὁ τάφος ὁ προφήτης , ” καί ὁ ἑξῆς , οὐ ὡς αὐτός ὁ πρᾶγμα οἰκοδομέω οὗτος εἶπον , ἀλλά ὁ γνώμη αὐτός ἐνδιαβάλλω , ὅτι περ καί διά ὅς λέγω καταγιγνώσκω ὁ πατήρ αὐτός , “ ὅτι εἰμί εἰμί ἐν ὁ ἡμέρα αὐτός , “ οὐ ἄν εἰμί αὐτός κοινωνός ἐν ὁ αἷμα ὁ προφήτης , ” χείρων πράσσω αὐτός . ποιέω δέ οὗτος οὖον διά τιμή ὁ σφάζω προφήτης καί Δίκαιος , ἀλλά μᾶλλον ἐκπομπεύω ὁ σφαγή , μήποτε μαραίνω ὁ τοσοῦτος μνήμη ὁ τόλμα . Ὠριγένης . ὀστέον εἰμί νεκρός , δύναμις ὁ ἁμαρτία , ἔργον ἁμάρτημα . τίς ἕνεκα καταγιγνώσκω αὐτός ὡς υἱός εἰμί ὁ φονεύω ὁ προφήτης ; ποῖος γάρ ἔγκλημα υἱός εἰμί ἀνδροφόνος ; εἄν μή κοινωνέω ὁ γνώμη ὁ πατήρ , οὐδείς . ὅθεν διά ὁ αἴτιος οὗτος , ἐκ οὗτος ὁ κατά συγγένεια κακία αἰνίσσομαι . διά οὗτος γάρ καί ἐπάγω , “ ὄφις , γέννημα ἔχιδνα , ὡσανεί λέγω , ὅτι ὥσπερ ἐκεῖνος ἔοικα ὁ γονεύς κατά ὁ ἰός λύω , οὗτος καί σύ ὁ πατήρ κατά ὁ φονικός , πονηρός παῖς , πονηρός πατήρ εἰμί . ὁ δέ “ καί σύ πληρόω ὁ μέτρον “ ὁ πατήρ σύ , ” οὐ ἐπιτάσσω οὗτος φημί , ἀλλά προαναφωνέω ὁ εἰμί , τουτέστι ὁ ἑαυτοῦ σφαγή · καί δείκνυμι μείζων τολμάω · ὁ μέν γάρ ὁ προφήτης ἀποκτείνω , οὗτος δέ ὁ δεσπότης ὁ προφήτης . διό καί ἐπάγω · “ πῶς φεύγω “ ἀπό ὁ κρίσις ὁ γέεννα , ” ἐκεῖνος μιμέομαι ὁ ὁ τοιοῦτος τολμάω . εἶπον δέ οὗτος , φόβος πολύς αὐτός εἰμί . Ὠριγένης . “ υἱός ὁ φονεύω , ” ὁ κατά πονηρία συγγένεια αἰνίσσομαι . ὁ αὐτός . οὖον προστάσσω ὁ ποιέω λέγω ὁ “ πληρόω - “ σάω , ” ἀλλά σύμβολον αἰνίσσομαι . οὖ Χρυσοστόμου . οὗτος οὐ ἐπιτάσσω εἰμί “ ποιέω , ἀλλά προλέγω καί ἀπολογία ἀποστερέω αὐτός · ὅτι μηδέ προμανθάνω φυλάσσω , οὐδέ ἐκ ὁ ἔμπροσθεν γίγνομαι , οὐδέ ἐκ ὁ παρά αὐτός εἴρω , ἀγαθός γίγνομαι . ὁ αὐτός . καί γάρ ἐκεῖνος ὁ τίκτω αὐτός ἀναιρέω , καί σύ ὁ πατήρ ὁ πονηρός · πονηρός πονηρός παῖς , μᾶλλον δέ πονηρός · δείκνυμι γάρ αὐτός μείζων τολμάω · αὐτός γάρ καί ὁ τέλος ἐπάγω , καί ὁ κορωνίς ὁ κακός · ὁ μέν γάρ ὁ ἐπί ὁ ἀμπελών ἔρχομαι ἀποκτείνω , οὗτος δέ καί ὁ υἱός , διό καί ἐπάγω , “ πῶς φεύγω ἀπό ὁ κρίσις “ ὁ γέεννα , ” ἐκεῖνος μιμέομαι ; περι ποῖος λέγω , “ ἰδού ἐγώ ἀποστέλλω προφήτης καί σοφός , καί ὁ ἑξῆς ; περί ὁ ἀπόστολος καί ὁ μαθητής αὐτός , καί XXIII . 37 . ΑΜ εὐαγγέλιον . γάρ πολύς ἐκ αὐτός προφητεύω , ἐκ ὅς ἀποκτείνω καί μαστιγόω , καί διώκω ἀπό πόλις εἰς πόλις . εὔκαιρος δέ αὐτός καί ὁ Ἅβελ ἀναμιμνήσκω , ὅτι περ διά φθόνος καί ὁ εἰς αὐτός φόνος γίγνομαι . καί ὅτι οὐ ἄν ἔχω , φημί , εἶπον , ὅτι οὐ γιγνώσκω τίς πάσχω ὁ οὗτος ἀποκτείνω Κάϊν · μή γάρ οὐ τιμωρέω χαλεπός δίκη ὁ φονεύς ; ἢ πάλιν οὐ ἀκούω , ὅσος πάσχω ὁ πατήρ σύ , ὁ προφήτης ἀναιρέω ; οὗτος δέ λέγω φοβέω αὐτός , ὅτι ὥσπερ ἐκεῖνος δίκη δίδωμι , οὗτος καί οὗτος ἔσχατος τιμωρέω , τολμάω ὁ ὅμοιος · βούλομαι δέ ἐπαυξάνω ὁ φόβος , φημί , “ ἀμήν λέγω σύ , ἥκω πᾶς οὗτος “ ἐπί ὁ γενεά οὗτος , ” τουτέστι εἰς κεφαλή σύ πᾶς στρέφω , καί σφοδρός ποιέω ὁ ἄμυνα . ὁ γάρ πολύς ἁμαρτάνω εἰδοί , καί μή σωφρονίζω , ἀλλά ὁ αὐτός καί αὐτός ἁμαρτέω , καί οὖον ὁ αὐτός μόνος , ἀλλά πολύς χαλεπός , χαλεπός ἐκεῖνος πολύς δίκαιος ἄν εἰμί δίδωμι δίκη . καί οὗτος εἰμί ὅς φημί ὁ θεός ἀλλαχοῦ , “ ἀποδίδωμι ἁμαρτία πατήρ ἐπί τέκνον , “ ἐπί τρίτος καί τέταρτος γενεά ὁ μισέω ἐγώ . ” οὐ ὡς ὁ ἄλλος τολμάω ἕτερος δίδωμι δίκη , ἀλλά ὡς ὁ μετά πλείων ἁμαρτάνω καί κολάζω , μή γίγνομαι ἀγαθός , ἀλλά ὁ αὐτός πλημμελέω , ὁ ἐκεῖνος τιμωρία ὑπέχω εἰμί Δίκαιος x . Τῖς δέ εἰμί οὗτος ὁ Ζαχαρίας , περί ὅς εἶπον “ ἠώς ὁ αἷμα - “ ὅς Ζαχαρίας υἱός Βαραχίας ; ” ὁ μέν ὁ Ἰωάννης πατήρ φημί , ὁ δέ ὁ προφήτης , ὁ δέ ἕτερος τις διώνυμος ἱερεύς , ὅς καί Ἰωδαέ φημί ὁ γραφή . ἐγώ δέ ἐκεῖνος σκοπέω χρή , ὅτι ὁ τόλμημα διπλόος εἰμί , οὖον γάρ ἅγιος ἀναιρέω μόνος , ἀλλά καί ἐν ἅγιος τόπος . οὗτος δέ λέγω , οὐ ἐκεῖνος φοβέω μόνος , ἀλλά καί ὁ μαθητής παραμυθέομαι , δείκνυμι ὅτι καί ὁ Δίκαιος ὁ πρό αὐτός οὗτος πάσχω . διατί πρός ὁ πόλις στρέφω ὁ λόγος ; “ Ἱεροσόλυμα ” γάρ φημί , “ Ἱεροσόλυμα , ” καί ὁ ἑξῆς . παιδεύω καί ἐν οὗτος βούλομαι ὁ ἀκούω · ἐλεέω δέ καί ταλανίζω σχῆμα δείκνυμι · διά οὗτος ὁ διπλασιασμός ἐπάγω · ἔτι δέ καί σφόδρα φιλέω · ὥσπερ γάρ πρός ἐράω φιλέω μέν διά πᾶς , καταφρονέω δέ ὁ ἐραστής , καί διά οὗτος κολάζω μέλλω ἀπολογέομαι λοιπός , μέλλω ἐπάγω ὁ κόλασις · μιμνήσκω δέ καί ὁ μιαιφονία αὐτός , δείκνυμι βούλομαι , ὅτι οὐδέ οὕτως ἀφίστημι ὁ πρός αὐτός εὔνοια . οὗτος γάρ δηλόω ὁ “ ποσάκις “ ἐθέλω ἐπισυνάγω ὁ τέκνον σύ , ” καί ὁ ἑξῆς . καί γάρ ἀεί ἑαυτοῦ σκορπίζω διά ὁ ἁμάρτημα . ἐνδείκνυμι δέ καί ὁ φιλόστοργος διά ὁ εἰκών ὁ ὥσπερ y ὄρνις · καί γάρ οὗτος ὁ ζῷον θερμός εἰμί περί ὁ ἔγγονος . “ ἀλλά οὐ ἐθέλω , φημί · ὁ δέ “ ἀφίημι ὁ οἶκος σύ ἐρῆμος , ” ὁ ὁ παρά αὐτός βοήθεια μέλλω εἰμί γύμνωσις . ὁ δέ “ οὖον μή ἐγώ ὁράω “ ἀπάρτι , ” περί ὁ καιρός λέγω ὁ μέχρι ὁ σταυρός . ὁ δέ “ ἠώς εἄν εἶπον εὐλογέω ὁ ἐρχόμενος ἐν ὄνομα κύριος , ” περί ὁ μέλλω ἡμέρα ὁ δύο αὐτός παρουσία . τότε γάρ πᾶς αὐτός προσκυνέω · ἀλλά οὐδείς ὄφελος ἐντεῦθεν εἰς ἀπολογία αὐτός · ὥσπερ οὖν οὐδέ ὁ ὁ πολιτεία κακός ἕνεκα μετανοέω τότε . διόπερ ἠώς εἰμί καιρός , ἐργάζομαι ὁ ἀγαθός . ὥσπερ γάρ ἐκεῖνος ὁ γνῶσις ὄφελος λοιπός οὐδείς εἰμί τότε , οὕτως οὐδέ ἐγώ αὐτός ἐπί ὁ πονηρός πρᾶξις μετανοέω ἐκεῖ . Κύριλλος Ἀλεξάνδρεια . εἶπον οὗτος δείκνυμι ἑαυτοῦ ὁ θεοπρεπής , καί ἐν ἀνθρώπινος μορφή εἰμί · καί γάρ περί ὁ Θεός εἶπον Μωϋσῆς , “ διά ὅς z ὁ πτέρυξ αὐτός δέχομαι αὐτός . ” καί πάλιν Δαυίδ , “ ὁ δέ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐν σκέπη ὁ πτερύ - “ γῆ σύ ἐλπίζω . ” Ὠριγένης . Ὄρνις πολύτεκνος καί θερμός περί ὁ ἀγάπη κήδω ὁ τέκνον , καί ἑαυτοῦ παραδίδωμι ὑπέρ αὐτός .