catenae-novum-testamentum.catena-in-matthaeum-catena-integra-e-cod-paris-coislin-gr-23 58
Περὶ τῆς ἡμέρας καὶ ὥρας . Τίνος οὖν ἕνεκεν τὸ παράδειγμα τέθεικε τῆς συκῆς λέγων , “ ἀπὸ δὲ τῆς συκῆς μάθετε , ” καὶ τὰ ἑξῆς ; ἐπειδήπερ ἐζήτουν οἱ μαθηταὶ μεθ’ ὅσον χρόνον καὶ αὐτὴ κυρίως ἡ ἡμέρα τῆς παρουσίας αὐτοῦ ἀπαντήσεται , οὐ διὰ τῆς παραβολῆς μόνον , ἀλλὰ καὶ διὰ τῶν μετὰ ταῦτα λέξεων τοῦτο ἐδήλωσεν εἰπὼν , “ γινώσκετε ὅτι “ ἐγγύς ἐστιν ἐπὶ θύραις . ” ἐντεῦθεν δὲ καὶ ἕτερόν τι προφητεύει , θέρος πνευματικὸν καὶ γαλήνην ἐσομένην κατ’ . ἐκείνην τὴν ἡμέραν · ἀπὸ χειμῶνος τοῦ παρόντος τοῖς δικαίοις , τοῖς δὲ ἁμαρτωλοῖς τοὐναντίον , χειμῶνα ἀπὸ θέρους , ὅπερ ἐν τοῖς ἑξῆς ἐδήλωσεν εἰπὼν , τρυφώντων αὐτῶν ἐπιστήσεσθαι τὴν ἡμέραν . οὐ διὰ τοῦτο δὲ μόνον τὸ τῆς συκῆς τοῦτο τέθεικε παράδειγμα , ἵνα τὸ διάστημα δηλώσῃ , ἐξῆν γὰρ καὶ ἑτέρως αὐτὸ παραστῆσαι , ἀλλὰ ἵνα κἀντεῦθεν πιστώσηται τὸν λόγον , οὕτως ἐκβησόμενον πάντως , ὥσπερ ἀνάγκῃ γενέσθαι . καὶ γὰρ ὅπου περ ἃν τὸ πάντως ἀποβησόμενον λέγει , φυσικὰς ἀνάγκας εἰς μέσον παράγει · ὅθεν καὶ ὁ Ἀπόστολος αὐτὸν μιμούμενος τοῦτο ποιεῖ , καθὼς περὶ ἀναστάσεως διαλεγόμενος φησίν · “ ἐὰν μὴ ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσὼν εἰς τὴν γῆν ἀποθάνῃ , αὐτὸς μόνος μένει , καὶ τὰ ἑξῆς . “ Τότε , ” φησὶ , “ δύο ἔσονται ἐν τῷ ἀγρῷ , καὶ τὰ ἑξῆς . ἀγρὸν μὲν ἐκάλεσε τὸν κόσμον , παραλαμβάνεται δὲ ὁ σωζόμενος , ἀφίεται δὲ ὁ κατακρινόμενος . “ δύο , ” φησὶν , “ ἀλήθουσαι ἐν τῷ μυλῶνι , ” καὶ τὰ ἑξῆς . ἀληθούσας μὲν ἐκάλεσε τοὺς ἐν πτωχείᾳ διάγοντας . ὁ δὲ Λουκᾶς καὶ δύο ἐπὶ τῆς κλίνης εἶπεν , ὅπερ σημαίνει τοὺς ἐν πλούτῳ ὄντας . μανθάνομεν οὖν ἐκ τούτου , ὅτι καὶ πτωχοὶ καὶ πλούσιοι καὶ δοῦλοι καὶ δεσπόται παραλαμβάνονται καὶ ἀφίενται · καὶ ἀπὸ ταύτης τῆς ἀξίας καὶ ἀπ’ ἐκείνης , ὥσπερ καὶ ἐν τῇ παλαιᾷ φησὶν ἀπὸ τοῦ καθημένου ἐν τῷ θρόνῳ , ἕως τῆς ἐν τῷ μύλωνι · καὶ ἐπειδήπερ ὅτι δυσκόλως οἱ πλούσιοι σώζονται , δείκνυσιν ἐνταῦθα , ὅτι οὔτε οὗτοι πάντως ἀπολοῦνται , οὔτε πένητες σώζονται ἅπαντες , ἀλλὰ καὶ ἐξ ἐκείνων καὶ ἐκ τούτων , καὶ σώζονται καὶ ἀπόλλυνται . Ἐμοὶ δοκεῖ ὅτι καὶ ἐν νυκτὶ ἔσται ἡ παρουσία · τοῦτο γὰρ καὶ ὁ Λουκᾶς φησὶν , ὅθεν δηλονότι πάντα μετὰ ἀκριβείας οἶδεν . διὰ δὲ τοῦ εἰπεῖν “ γρηγορεῖτε , ὅτι οὐκ “ οἴδατε ” καὶ τὰ ἑξῆς , ἐσήμανεν ὅτι διὰ τοῦτο οὐκ εἶπεν τὴν ἡμέραν καὶ τὴν ὥραν , βουλόμενος αὐτοὺς ἐναγωνίους εἶναι διηνεκῶς . τί δηλοῖ “ ὅτι , εἰ ᾔδει y ὁ οἰκοδεσπότης , ” καὶ τὰ λοιπά . εἰ ᾔδεισαν , φησὶν , οἱ πολλοὶ , πότε ἀποθανοῦνται , πάντως ἃν κατ’ ἐκείνην τὴν ὥραν ἐσπούδασαν μετανοῆσαι · ἵνα οὖν μὴ ἐκείνην μόνον σπουδάσωσι , διὰ τοῦτο οὐ λέγει οὔτε τοῦ κόσμου συντελείας , οὔτε τὸν ἑκάστου θάνατον , ἀεὶ ἡμᾶς βουλόμενος τοῦτον προσδοκᾷν , καὶ ἀεὶ ἀγωνίζεσθαι . ἅμα δὲ καὶ ἐντρέπει τοὺς ῥαθύμους , ὅτι οὐδὲ ὅσον περὶ χρημάτων σπουδὴν πεποίηνται οἱ προσδοκῶντες κλέπτεσθαι , οὐδὲ τοσαύτην οὗτοι τῆς ἑαυτῶν ψυχῆς . Εἰπὼν δὲ τὸ “ τίς ἄρα ὁ πιστὸς δοῦλος , ” οὐδὲ τοῦτο ἀγνοῶν εἶπεν , ἀλλ’ ἵνα δείξη τὸ σπάνιον καὶ πολύτιμον . οὕτως οὖν καὶ τῷ Ἀδὰμ εἰπὼν , “ ποῦ εἶ ; ” οὐκ ἀγνοῶν εἶπεν , ἀλλ’ ἵνα αὐτὸν ἐμβάλῃ εἰς ἀπολογίαν τῆς ἁμαρτίας · καὶ ἐπὶ τῶν Σοδόμων διὰ τοῦτο εἶπεν “ καταβὰς ὄψομαι , εἰ κατὰ τὴν κραυγὴν αὐτῶν “ συντελοῦνται πρός με , εἰ δὲ μὴ , ἵνα γνῶ . ” ὅπως ἡμᾶς παιδεύσῃ ἀπόφασιν ἐν πράγματι μηδέποτε διδόναι πρὶν τελείως ἀνακρίνομεν τὰ πράγματα . ἐπὶ δὲ τοῦ προφήτου διὰ τοῦτο εἶπεν , “ ἐὰν ἄρα “ ἀκούσωσι , καὶ ἐὰν ἄρα συνιῶσιν . ” ἵνα μὴ δόξῃ ἡ πρόρρησις παρὰ τοῖς ἀνοήτοις , ἀναγκαστική τις εἶναι πρὸς παρακοήν . ἐν δὲ τῷ Εὐαγγελίῳ εἶπεν , “ ἴσως ἐντραπήσονται τὸν υἱόν μουσίχ’ ἵνα δείξῃ ὅτι ὄφειλον τοῦτο ποιῆσαι , καὶ ἐντραπῆναι τὸν υἱόν μου . Μακαρίζει δὲ τὸν πιστὸν δοῦλον , λέγων , “ μακάριος ὁ δοῦλος “ ἐκεῖνος , ” καὶ τὰ ἑξῆς . πάνυ δικαίως ὡς φρόνιμον καὶ σπουδαῖον . τοῦτο δὲ οὐ περὶ χρημάτων εἴρηται μόνον , ἀλλὰ καὶ περὶ λόγου καὶ περὶ διακονίας καὶ περὶ πάσης οἰκονομίας , ἣν ἕκαστος ἐνεχειρίσθη . αὕτη δὲ ἡ παραβολὴ καὶ πρὸς τοὺς ἄρχοντας τοὺς πολιτικοὺς ἁρμόσειεν ἂν , ἕκαστον γὰρ πρὸς τὸ κοινὸν συμφέρον ἀποκεχρῆσθαι δεῖ , ἐφ’ οἷς ἔχει , κἂν σοφίαν , κἂν ἀρχὴν , κἂν πλοῦτον , κἂν ὁτιοῦν , μὴ ἐπὶ βλάβῃ τῶν συνδούλων , μηδὲ ἐπὶ ἀπωλείᾳ ἑαυτοῦ . διὰ δὴ ἀμφότερα ἀπαιτεῖ παρ’ αὐτοῦ φρόνησιν καὶ πίστιν . καὶ γὰρ ἡ ἁμαρτία ἀπὸ ἀφροσύνης γίνεται . “ πιστὸν ” μὲν οὖν φησὶν αὐτὸν , ὅτι οὐδὲν ἐνοσφίσατο , οὐδὲ ἀνήλωσε τῶν δεσποτικῶν εἰκῆ καὶ μάτην . “ φρόνιμον ” δὲ , ὅτι ἔγνω πρὸς τὸ δέον οἰκονομῆσαι τὰ δοθέντα . καὶ γὰρ ἀμφοτέρων ἡμῖν χρεία , καὶ τοῦ μὴ νοσφίσασθαι τὰ δεσποτικὰ , καὶ τοῦ εἰς δέον οἰκονομεῖν . ἃν δὲ ἓν ἐξ αὐτῶν ἀπολείπῃ , ὡς καταχώσαντες κατακριθησόμεθα . ἃν μὲν γὰρ πιστὸς τίς ὑπάρχῃ καὶ μὴ κλέπτῃ , ἀπολλύει δὲ καὶ εἰς μηδὲν προσῆκον δαπανᾷ , μέγα τὸ ἔγκλημα . ἄν τε πάλιν οἶδεν οἰκονομεῖν , νοσφίζεται δὲ , οὐχ ἡ τυχοῦσα κατηγορία . ἀκούσατε οἱ καὶ τὰ αἰσθητὰ χρήματα ἔχοντες . οὐ γὰρ διδασκάλοις διαλέγεται μόνον , ἀλλὰ καὶ τοῖς πλουτοῦσιν · ἑκάτεροι γὰρ ἐνεπιστεύθησαν πλοῦτον , τὸν μὲν ἀναγκαιότερον , οἱ διδάσκοντες · τὸν δὲ ἐλάττω , ὑμεῖς . ἃν οὖν μὴ εὐγνωμοσύνην ἐπιδείξησθε , τὰ γὰρ ἀλλότρια παρέχετε , ποία ὑμῖν ἔσται ἀπολογία ; Τί δηλοῖ τὸ “ ἐπὶ πᾶσι τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτοῦ , καταστήσει “ αὐτόν ; ” ὅτι τὴν μακαριότητα ἐκείνην , καὶ τὴν ἄρρητον ἀξίαν , καὶ τὴν τῶν οὐρανῶν βασιλείαν , δίδωσιν αὐτῷ . τὸν δὲ κακὸν δοῦλον τὸν λέγοντα , “ χρονίζει μου ὁ Κύριος , ” καὶ διαπραττόμενον τὰ ἐφεξῆς γεγραμμένα , εἰς τὰς ἀφορήτους ἐκπέμπει κολάσεις . εἰ δὲ ὁ λέγων ὅτι χρονίζει οὕτω τιμωρηθήσεται , ὁ μηδὲ ὅλως προσδοκῶν αὐτὸν τί πάθοι ; ἀλλὰ μὴ τὴν κόλασιν κατανοήσωμεν μόνον τὴν ἐκείνῳ κειμένην , ἀλλὰ κἀκεῖνο σκοπήσωμεν , μήποτε καὶ ἡμεῖς αὐτοὶ καὶ τὰ αὐτὰ πράττοντες λανθάνομεν . καὶ γὰρ τοῦτο ἐοίκασιν οἱ πλοῦτον ἔχοντες , καὶ μὴ δαψιλῶς τοῖς δεομένοις παρέχοντες · καὶ ἕκαστος οἰκονόμος ἐστὶ τῶν ἑαυτοῦ χρημάτων , οὐχ ἧττον ἣ ὁ τὰ τῆς Ἐκκλησίας οἰκονομῶν · ὥσπερ γὰρ ἐκεῖνος οὐκ ἔχει ἐξουσίαν τὰ διδόμενα περὶ τίνων τοῖς πένησιν , ἁπλῶς καὶ ὡς ἔτυχε σκορπίσαι · ἐπειδὴ εἰς πενήτων ἐδόθη διατροφὴν , οὕτως οὐδὲ ἕκαστος τὰ ἑαυτοῦ . εἰ γὰρ καὶ πατρῷον τίς διεδέξατο κλῆρον , ἣ καὶ αὐτὸς προσεπορίσατο , ἣ πάντα αὐτὸς ἑαυτῷ ἐκτήσατο , οὐδὲ οὕτως αὐτοῦ εἰσὶν , ἀλλὰ πάντα τοῦ Θεοῦ ὑπάρχουσιν · ἠδύνατο μὲν γὰρ αὐτὰ ὁ Θεὸς ἀφελέσθαι , ἀλλ’ οὐ ποιεῖ τοῦτο · ἕκαστον κύριον ποίων τῆς εἰς τοὺς δεομένους φιλοτιμίας · διὸ σπουδάσωμεν μετὰ πάσης χαρᾶς καὶ προθυμίας σκορπίζειν εἰς τοὺς δεομένους , ἐξ ὧν περ κεκτήμεθα .
Lemmas: περι ὁ ἡμέρα καί ὥρα . τίς οὖν ἕνεκα ὁ παράδειγμα τίθημι ὁ συκέα λέγω , “ ἀπό δέ ὁ συκέα μανθάνω , ” καί ὁ ἑξῆς ; ἐπεί ζητέω ὁ μαθητής μετά ὅσος χρόνος καί αὐτός κύριος ὁ ἡμέρα ὁ παρουσία αὐτός ἀπαντάω , οὖον διά ὁ παραβολή μόνος , ἀλλά καί διά ὁ μετά οὗτος λέξις οὗτος δηλόω εἶπον , “ γιγνώσκω ὅτι “ ἐγγύς εἰμί ἐπί θύρα . ” ἐντεῦθεν δέ καί ἕτερος τίς προφητεύω , θέρος πνευματικός καί γαλήνη εἰμί κατά . ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα · ἀπό χειμών ὁ πάρειμι ὁ Δίκαιος , ὁ δέ ἁμαρτωλός ἐναντίος , χειμών ἀπό θέρος , ὅσπερ ἐν ὁ ἑξῆς δηλόω εἶπον , τρυφάω αὐτός ἐφίστημι ὁ ἡμέρα . οὖον διά οὗτος δέ μόνος ὁ ὁ συκέα οὗτος τίθημι παράδειγμα , ἵνα ὁ διάστημα δηλόω , ἔξεστι γάρ καί ἑτέρως αὐτός παρίστημι , ἀλλά ἵνα ἐντεῦθεν πιστόω ὁ λόγος , οὕτως ἐκβαίνω πάντως , ὥσπερ ἀνάγκη γίγνομαι . καί γάρ ὅπου περ ἄν ὁ πάντως ἀποβαίνω λέγω , φυσικός ἀνάγκη εἰς μέσος παράγω · ὅθεν καί ὁ ἀπόστολος αὐτός μιμέομαι οὗτος ποιέω , καθώς περί ἀνάστασις διαλέγω φημί · “ ἐάν μή ὁ κόκκος ὁ σῖτος πίπτω εἰς ὁ γῆ ἀποθνῄσκω , αὐτός μόνος μένω , καί ὁ ἑξῆς . “ τότε , ” φημί , “ δύο εἰμί ἐν ὁ ἀγρός , καί ὁ ἑξῆς . ἀγρός μέν καλέω ὁ κόσμος , παραλαμβάνω δέ ὁ σῴζω , ἀφίημι δέ ὁ κατακρίνω . “ δύο , ” φημί , “ ἀλήθω ἐν ὁ μυλών , ” καί ὁ ἑξῆς . ἀληθέω μέν καλέω ὁ ἐν πτωχεία διάγω . ὁ δέ Λουκᾶς καί δύο ἐπί ὁ κλίνη εἶπον , ὅσπερ σημαίνω ὁ ἐν πλοῦτος εἰμί . μανθάνω οὖν ἐκ οὗτος , ὅτι καί πτωχός καί πλούσιος καί δοῦλος καί δεσπότης παραλαμβάνω καί ἀφίημι · καί ἀπό οὗτος ὁ ἄξιος καί ἀπό ἐκεῖνος , ὥσπερ καί ἐν ὁ παλαιός φημί ἀπό ὁ κάθημαι ἐν ὁ θρόνος , ἠώς ὁ ἐν ὁ μυλών · καί ἐπεί ὅτι δύσκολος ὁ πλούσιος σῴζω , δείκνυμι ἐνταῦθα , ὅτι οὔτε οὗτος πάντως ἀπόλλυμι , οὔτε πένης σῴζω ἅπας , ἀλλά καί ἐκ ἐκεῖνος καί ἐκ οὗτος , καί σῴζω καί ἀπόλλυμι . ἐμός δοκέω ὅτι καί ἐν νύξ εἰμί ὁ παρουσία · οὗτος γάρ καί ὁ Λουκᾶς φημί , ὅθεν δηλονότι πᾶς μετά ἀκρίβεια οἶδα . διά δέ ὁ εἶπον “ γρηγορέω , ὅτι οὐ “ οἶδα ” καί ὁ ἑξῆς , σημαίνω ὅτι διά οὗτος οὐ εἶπον ὁ ἡμέρα καί ὁ ὥρα , βούλομαι αὐτός ἐναγώνιος εἰμί διηνεκής . τίς δηλόω “ ὅτι , εἰμί οἶδα y ὁ οἰκοδεσπότης , ” καί ὁ λοιπός . εἰμί οἶδα , φημί , ὁ πολύς , πότε ἀποθνῄσκω , πάντως ἄν κατά ἐκεῖνος ὁ ὥρα σπουδάζω μετανοέω · ἵνα οὖν μή ἐκεῖνος μόνος σπουδάζω , διά οὗτος οὖον λέγω οὔτε ὁ κόσμος συντέλεια , οὔτε ὁ ἕκαστος θάνατος , ἀεί ἐγώ βούλομαι οὗτος προσδοκάω , καί ἀεί ἀγωνίζομαι . ἅμα δέ καί ἐντρέπω ὁ ῥάθυμος , ὅτι οὐδέ ὅσος περί χρῆμα σπουδή ποιέω ὁ προσδοκάω κλέπτω , οὐδέ τοσοῦτος οὗτος ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή . εἶπον δέ ὁ “ τίς ἄρα ὁ πιστός δοῦλος , ” οὐδέ οὗτος ἀγνοέω εἶπον , ἀλλά ἵνα δείκνυμι ὁ σπάνις καί πολύτιμος . οὕτως οὖν καί ὁ Ἀδάμ εἶπον , “ ποῦ εἰμί ; ” οὐ ἀγνοέω εἶπον , ἀλλά ἵνα αὐτός ἐμβάλλω εἰς ἀπολογία ὁ ἁμαρτία · καί ἐπί ὁ Σόδομα διά οὗτος εἶπον “ καταβαίνω ὁράω , εἰμί κατά ὁ κραυγή αὐτός “ συντελέω πρός ἐγώ , εἰμί δέ μή , ἵνα γιγνώσκω . ” ὅπως ἐγώ παιδεύω ἀπόφασις ἐν πρᾶγμα μηδέποτε δίδωμι πρίν τέλειος ἀνακρίνω ὁ πρᾶγμα . ἐπί δέ ὁ προφήτης διά οὗτος εἶπον , “ ἐάν ἄρα “ ἀκούω , καί ἐάν ἄρα συνίημι . ” ἵνα μή δόξα ὁ πρόρρησις παρά ὁ ἀνόητος , αναγκαστικός τις εἰμί πρός παρακοή . ἐν δέ ὁ Εὐαγγέλιος εἶπον , “ ἴσως ἐντρέπω ὁ υἱός μουσικός ἵνα δείκνυμι ὅτι ὀφείλω οὗτος ποιέω , καί ἐντρέπω ὁ υἱός ἐγώ . μακαρίζω δέ ὁ πιστόν δοῦλος , λέγω , “ μακάριος ὁ δοῦλος “ ἐκεῖνος , ” καί ὁ ἑξῆς . πάνυ δικαίως ὡς Φρόνιμον καί σπουδαῖος . οὗτος δέ οὖον περί χρῆμα εἴρω μόνος , ἀλλά καί περί λόγος καί περί διακονία καί περί πᾶς οἰκονομία , ὅς ἕκαστος ἐγχειρίζω . οὗτος δέ ὁ παραβολή καί πρός ὁ ἄρχω ὁ πολιτικός ἁρμόζω εἄν , ἕκαστος γάρ πρός ὁ κοινός συμφέρω ἀποχράω δεῖ , ἐπί ὅς ἔχω , κἀν σοφία , κἀν ἀρχή , κἀν πλοῦτος , κἀν ὁστισοῦν , μή ἐπί βλάβη ὁ σύνδουλος , μηδέ ἐπί ἀπώλεια ἑαυτοῦ . διά δή ἀμφότερος ἀπαιτέω παρά αὐτός φρόνησις καί πίστις . καί γάρ ὁ ἁμαρτία ἀπό ἀφροσύνη γίγνομαι . “ πιστόν ” μέν οὖν φημί αὐτός , ὅτι οὐδείς νοσφίζω , οὐδέ ἀναλίσκω ὁ δεσποτικός εἰκῇ καί μάτην . “ Φρόνιμον ” δέ , ὅτι γιγνώσκω πρός ὁ δήω οἰκονομέω ὁ δίδωμι . καί γάρ ἀμφότερος ἐγώ χρεία , καί ὁ μή νοσφίζω ὁ δεσποτικός , καί ὁ εἰς δήω οἰκονομέω . ἄν δέ εἷς ἐκ αὐτός ἀπολείπω , ὡς καταχώννυμι κατακρίνω . ἄν μέν γάρ πιστός τίς ὑπάρχω καί μή κλέπτης , ἀπόλλυμι δέ καί εἰς μηδείς προσήκω δαπανάω , μέγας ὁ ἔγκλημα . ἄν τε πάλιν οἶδα οἰκονομέω , νοσφίζω δέ , οὐ ὁ τυγχάνω κατηγορία . ἀκούω ὁ καί ὁ αἰσθητός χρῆμα ἔχω . οὖον γάρ διδάσκαλος διαλέγω μόνος , ἀλλά καί ὁ πλουτέω · ἑκάτερος γάρ ἐμπιστεύω πλοῦτος , ὁ μέν ἀναγκαῖος , ὁ διδάσκω · ὁ δέ μικρός , σύ . ἄν οὖν μή εὐγνωμοσύνη ἐπιδείκνυμι , ὁ γάρ ἀλλότριος παρέχω , ποῖος σύ εἰμί ἀπολογία ; τις δηλόω ὁ “ ἐπί πᾶς ὁ ὑπάρχω αὐτός , καθίστημι “ αὐτός ; ” ὅτι ὁ μακαριότης ἐκεῖνος , καί ὁ ἄρρητος ἄξιος , καί ὁ ὁ οὐρανός βασίλειος , δίδωμι αὐτός . ὁ δέ κακός δοῦλος ὁ λέγω , “ χρονίζω ἐγώ ὁ Κύριος , ” καί διαπράσσω ὁ ἐφεξῆς γράφω , εἰς ὁ ἀφόρητος ἐκπέμπω κολάζω . εἰμί δέ ὁ λέγω ὅτι χρονίζω οὗτος τιμωρέω , ὁ μηδέ ὅλως προσδοκάω αὐτός τίς πάσχω ; ἀλλά μή ὁ κόλασις κατανοέω μόνος ὁ ἐκεῖνος κεῖμαι , ἀλλά ἐκεῖνος σκοπέω , μήποτε καί ἐγώ αὐτός καί ὁ αὐτός πράσσω λανθάνω . καί γάρ οὗτος ἔοικα ὁ πλοῦτος ἔχω , καί μή δαψιλής ὁ δήω παρέχω · καί ἕκαστος οἰκονόμος εἰμί ὁ ἑαυτοῦ χρῆμα , οὐ κακός ὅς ὁ ὁ ὁ ἐκκλησία οἰκονομέω · ὥσπερ γάρ ἐκεῖνος οὐ ἔχω ἐξουσία ὁ δίδωμι περί τίνω ὁ πένης , ἁπλόος καί ὡς τυγχάνω σκορπίζω · ἐπεί εἰς πένης δίδωμι διατροφή , οὕτως οὐδέ ἕκαστος ὁ ἑαυτοῦ . εἰμί γάρ καί πατρῷος τίς διαδέχομαι κλῆρος , ὅς καί αὐτός προσπορίζω , ὅς πᾶς αὐτός ἑαυτοῦ κτάομαι , οὐδέ οὕτως αὐτός εἰμί , ἀλλά πᾶς ὁ Θεός ὑπάρχω · δύναμαι μέν γάρ αὐτός ὁ θεός ἀφαιρέω , ἀλλά οὖον ποιέω οὗτος · ἕκαστος κύριος ποῖος ὁ εἰς ὁ δήω φιλοτιμία · διό σπουδάζω μετά πᾶς χαρά καί προθυμία σκορπίζω εἰς ὁ δήω , ἐκ ὅς περ κτάομαι .