catenae-novum-testamentum.catena-in-marcum-recensio-ii-e-codd-oxon-bodl-laud-33 9
Περὶ τοῦ σπόρου παραβολή . Καὶ πάλιν ἤρξατο διδάσκειν παρὰ τὴν θάλασσαν · καὶ συνήχθη πρὸς αὐτὸν ὄχλος πολὺς , ὥστε αὐτὸν ἐμβάντα εἰς τὸ πλοῖον καθῆσθαι ἐν τῆ θαλάσσῃ · καὶ πᾶς ὁ ὄχλος πρὸς τὴν θάλασσαν ἐπὶ τῆς γῆς ἦν . καὶ ἐδίδασκεν αὐτοὺς ἐν παραβολαῖς πολλὰ , καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ἐν τῇ διδαχῇ αὑτοῦ . Κάθηται πρὸς τῇ θαλάσσῃ τῆς e ἐν μέσοις ὄχλοις διατριβῆς ὑφιστάμενος · καὶ οὐδ’ οὕτως εὐρυχωρία καταλείπεται διὰ τὴν τοῦ πλήθους συνδρομὴν , ἀλλ’ ἐπὶ τὸ πλοῖον ἀναβαίνει . πρὸς γὰρ τὴν χρείαν αἱ πράξεις καλῶς γίνονται . διδάσκει τοίνυν ἐκ θαλάττης τοὺς ἐπὶ γῆς ἑστηκότας · συνήθως δὲ διὰ πλοίου , καὶ οὐκ αὐτῆς τῆς θαλάττης ἐπιβεβηκὼς f , καίτοι δυνάμενος , ἵνα μήτε τῆς ἀκροάσεως ἐκβάλῃ διὰ τῆς ἐκπλήξεως , μήτε θαυματουργὸς μᾶλλον ἣ διδάσκαλος φαίνηται · τὸ γὰρ περιττὸν καὶ οὐ κατὰ φιλανθρωπίαν γινόμενον παράδοξον , ἄκαιρον εἶχε τὴν θαυματουργίαν · ἐπειδὴ τοίνυν σημεῖα πολλὰ ἐποίησε , πάλιν τὴν ἐκ τῆς διδασκαλίας ὠφέλειαν παρέχει · καὶ κάθηται ἐν τῷ πλοίῳ ἁλιεύων καὶ σαγηνεύων τοὺς ἐν τῇ γῇ . ἐκάθισε δὲ οὕτω . οὐ γὰρ ἁπλῶς αὐτὸ τέθεικεν ὁ Εὐαγγελιστὴς , ἵνα μετ’ ἀκριβείας συνθῇ τὸ θέατρον . καὶ μηδένα ἀφῇ g κατὰ νώτου , ἀλλὰ πάντας ἀντιπροσώπους ἔχει . καθίσας δὲ ἐκεῖ διὰ παραβολῶν φθέγγεται · καὶ πᾶσαι αἱ παραβολαὶ , ἃς ἐφεξῆς ἐνταῦθα τίθησι , πρόρρησίς h εἰσι τῶν ἀπὸ τοῦ κηρύγματος , ἤτοι περὶ τὸ κήρυγμα ἐσομένων · λέγει δὲ αὐτὰ πολλῶν μὲν ἑτέρων ἕνεκεν , τὴν τούτων προαγόρευσιν ἀναγκαίαν εἶναι νομίσας αὐτῷ · μάλιστα δὲ ὡς ἃν μὴ καθάπερ οἱ λοιποὶ τῶν διδασκαλίας ἀρξάντων τινὸς , δοκῇ καὶ αὐτὸς ἀγνοίᾳ τῶν ἑξῆς ἐσομένων κηρύττειν τὸ Εὐαγγέλιον . προλέγει τοίνυν καὶ τοῦ κηρύγματος τὴν ἐπίδοσιν , καὶ τῶν ἀπειθούντων τὴν φαυλότητα , ἣ μὴ γνησίᾳ διαθέσει τῶν τῷ Εὐαγγελίῳ προσιόντων τὴν χαυνότητα . ἀλλὰ μὴν καὶ τὴν ἐν τούτοις σπουδὴν , ὡς διὰ πάντων δῆλον γενέσθαι τοῖς ἀκούουσιν , ὅτι σφόδρα εἰδὼς οἷά τινα τὰ περὶ τὸ κήρυγμα ἔσται , κέχρηται τῆ διδασκαλίᾳ · τῶν σπουδαίων ἕνεκα πάντα διαπραττόμενος . Ἀκούετε . ἰδοὺ , ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι · καὶ ἐγένετο ἐν τῷ σπείρειν , ὃ μὲν ἔπεσε παρὰ τὴν ὁδὸν , καὶ ἦλθε τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ κατέφαγεν αὐτό · ἄλλο δὲ ἔπεσεν ἐπὶ τὸ πετρῶδες , ὅπου οὐκ εἶχε γῆν πολλήν · καὶ εὐθέως ἐξανέτειλε , διὰ τὸ μὴ ἔχειν βάθος γῆς · ἡλίου δὲ ἀνατείλαντος ἐκαυματίσθη , καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ῥίζαν ἐξηράνθη . καὶ ἄλλο ἔπεσεν εἰς τὰς ἀκάνθας · καὶ ἀνέβησαν αἱ ἄκανθαι , καὶ συνέπνιξαν αὐτὸ , καὶ καρπὸν οὐκ δέδωκε . καὶ ἄλλο ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν καλήν · καὶ ἐδίδου καρπὸν ἀναβαίνοντα καὶ αὐξάνοντα , καὶ ἔφερεν ἓν τριάκοντα , καὶ ἓν ἑξήκοντα , καὶ ἓν ἑκατόν . Πρώτην ταύτην παραβολὴν τίθησι ποιοῦσαν τὸν ἀκροατὴν προσεκτικώτερον . ἐπειδὴ γὰρ αἰνιγματωδῶς ἤμελλε διαλέγεσθαι διὰ τὸ εἶναι καὶ Γραμματεῖς καὶ Φαρισαίους ἀναμεμιγμένους τῷ πλήθει , διανίστησι τὴν διάνοιαν τῶν ἀκουόντων πρῶτον διὰ τῆς παραβολῆς · πρὸς τούτοις καὶ ἵνα ἐμφατικώτερον l τὸν λόγον ποιήσῃ , ἐν παραβολαῖς φθέγγεται , καὶ ἵνα k πλείονα τὴν μνήμην ἐνθῇ , καὶ ὑπ’ ὄψιν ἀγάγῃ τὰ πράγματα . οὕτως καὶ οἱ προφῆται ποιοῦσιν · ἀνοίγει οὖν ἐν παραβολαῖς τὸ στόμα , κατὰ τὴν τοῦ ψάλλοντος φωνὴν , καὶ φησιν , “ ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπείρειν . ” πόθεν ἐξῆλθεν ὁ πανταχοῦ παρὼν , ὁ πάντα πληρῶν ; οὐ τόπῳ , ἀλλὰ σχέσει καὶ οἰκονομίᾳ τῇ πρὸς ἡμᾶς ἐγγύτερος ἡμῖν γενόμενος διὰ τῆς κατὰ τὴν σάρκα παραμονῆς l . ἐπειδὴ γὰρ εἰσελθεῖν οὐκ ἠδυνάμεθα , τῶν ἁμαρτημάτων διατειχιζόντων ἡμῶν τὴν εἴσοδον , αὐτὸς ἔρχεται πρὸς ἡμᾶς . ἐξῆλθεν οὖν σπεῖραι τὸν τῆς εὐσεβείας λόγον · σπόρον γὰρ ἐνταῦθα τὴν διδασκαλίαν φησὶν , ἄρουραν δὲ τῶν ἀνθρώπων τὰς ψυχάς . καὶ ὃ μὲν ἔπεσε παρὰ τὴν ὁδόν . οὐκ εἶπεν ὅτι αὐτὸς ἔρριψεν , ἀλλ’ ὅτι ἔπεσεν ὃ δὲ παρα m τὴν πέτραν ὃ δὲ ἐπὶ τὰς ἀκάνθας ὃ δὲ ἐπὶ τὴν n γῆν τὴν καλήν . τέταρτον οὖν ο μέρος ἐσώθη · καὶ οὐδὲ τοῦτο ἐπίσης p καρποφορεῖ . ἀλλὰ κἀνταῦθα q πολλὴ ἡ διαφορά · ταῦτα δὲ ἔλεγε , δηλῶν ὅτι μετ’ ἀφθονίας ἅπαντα r διελέγετο · καθάπερ ὁ σπείρων οὐ διαιρεῖ τὴν ὑποκειμένην γῆν , ἀλλ’ ἁπλῶς καὶ ἀδιακρίτως βάλλει τὰ σπέρματα · οὕτω καὶ αὐτὸς ἅπασι διελέγετο , τὰ πη ἑαυτοῦ πληρῶν , καίτοι προειδὼς τὰ ἐσόμενα · ἵνα λέγῃ , “ τί ἐμὲ s ἔδει “ ποιῆσαι καὶ οὐκ ἐποίησα ; ” καὶ οἱ μὲν προφῆται ὡς περὶ ἀμπέλου t διαλέγονται τῷ δήμῳ u , οὗτος δὲ ὡς περὶ σπόρου , δηλῶν ὅτι ταχεῖα νῦν ἅπασιν x ὑπακοὴ καὶ εὐκολωτέρα , καὶ εὐθέως τὸν καρπὸν δώσει . ὅταν δὲ ἀκούσῃς , ἐξῆλθεν ὁ σπείρων σπείραι , μὴ ταυτολογίαν νομίσῃς · ἐξέρχεται γὰρ πολλάκις ὁ σπείρων , καὶ ἐφ’ ἕτερον πρᾶγμα , ἣ ἀνανεῶσαι , ἣ τὰς πονηρὰς ἐκτεμεῖν y βοτάνας , ἢ ἄλλο τι z ἐπιμελήσασθαι · αὐτὸς δὲ ἐπὶ τὸ σπεῖραι . πόθεν ὖν τὸ πλέον ἀπώλετο τοῦ σπόρου ; οὐ παρὰ τὸν σπείροντα a , ἀλλὰ παρὰ τὴν ὑποδεχομένην γῆν , τοῦτ’ ἐστι , παρὰ τὴν ἀκούουσαν ψυχήν . καὶ τί δήποτε οὐ προφανῶς τοῦτο φησι b ; ὅτι οὐ βούλεται αὐτῶν σφόδρα καθικέσθαι , ὥστε μὴ εἰς ἀπόγνωσιν ἐμβάλλειν c , ἀλλὰ καταλιμπάνει d τῷ συνειδότι τῶν ἀκουόντων τὸν ἔλεγχον · ταύτην δὲ λέγει τὴν παραβολὴν τοὺς μαθητὰς ἀλείφων καὶ παιδεύων , κἂν πλείους τῶν δεχομένων τὸν λόγον οἱ ἀπολλύμενοι ὦσι , μὴ καταπίπτειν . καὶ γὰρ ἐπὶ τοῦ δεσπότου σου τοῦτο γέγονε · καὶ ὁ πάντα προειδὼς ἐπιστάμενος ταῦτα ἔσεσθαι , οὐκ ἀπέστη τοῦ σπόρου . καὶ ὁ μὲν γεωργὸς εἰκότως ἂν ἐγκαλοῖτο ὅπου δήποτε ῥίπτων τὸν σπόρον , ὁ δὲ διδάσκαλος πολὺν σχοίη τὸν ἔπαινον . ὁ μὲν γὰρ γεωργὸς εἰκότως ἃν ἐγκαλοῖτο τοῦτο ποιῶν · οὐ γὰρ ἔνι τὴν πέτραν γενέσθαι γῆν , οὐδὲ τὴν ὁδὸν μὴ εἶναι ὁδὸν , ἣ μὴ εἶναι ἀκάνθας · ἐπὶ δὲ τῶν λογικῶν e οὐχ οὕτως . δυνατὸν γὰρ τὴν πέτραν μεταβληθῆναι καὶ γίνεσθαι f γῆν λιπαρὰν , καὶ τὴν ὁδὸν μηκέτι καταπατεῖσθαι , μηδὲ προκεῖσθαι τοῖς περιοῦσιν ἅπασιν . ἀλλ’ ὡς g ἄρουραν πίονα γίνεσθαι h , καὶ τὰς ἀκάνθας ἀφανισθῆναι καὶ πολλῆς ἀπολαύειν ἀδείας τὰ σπέρματα . εἰ γὰρ μὴ ἐξῆν , οὐκ ἃν ἔσπειρεν οὕτως . σὺ δέ μοι σκόπει , ὅτι οὐ μία τῆς ἀπω - λείας ἡ ὁδὸς , ἀλλὰ διάφοροι · οἱ μὲν γὰρ τῇ ὁδῷ ἐοικότες οἱ ῥάθυμοι καὶ ὀλίγωροι · οἱ δὲ τῇ πέτρᾳ ἀσθενέστεροι i , μονονουχὶ μηδενὸς ἐπηρεάσαντος k τὴν διδασκαλίαν μαρανθῆναι , πόσῳ μᾶλλονl καὶ πειρασμῶν ἐπικειμένων · οἱ δὲ ἐν ταῖς ἀκάνθαις , πολλῷ τούτων ἀσυγγνωστότεροι . ὑστέραν δὲ τίθησι τὴν καλὴν γῆν , οὐκ ἀφιεὶς ἀπογνῶναι , ἀλλὰ διδοὺς ἐλπίδας μετανοίας · καὶ ὅτι δυνατὸν ἐκ τῶν εἰρημένων εἰς ταύτην μεταβαλεῖν · καίτοι εἰ καὶ ἡ γῆ καλὴ , καὶ ὁ σπορεὺς εἷς , καὶ τὰ σπέρματα τὰ αὐτά . Διατὶ ὁ μὲν ρ ὁ δὲ ξ ὁ δὲ λ ; ἐνταῦθα πάλιν παρὰ τὴν φύσιν τῆς γῆς ἡ διαφορὰ , τουτέστι παρὰ τὴν γνώμην m . πολλὴ δὲ ἡ φιλανθρωπία τοῦ γεωργοῦ , ὅτι καὶ τοὺς πρώτους ἀποδέχεται , καὶ τοὺς δευτέρους οὐκ ἐκβάλλει , καὶ τοῖς τρίτοις δίδωσι χώραν . Καὶ ἔλεγεν , Ὁ ἔχων ὤτα ἀκούειν , ἀκουέτω . ὅτε δὲ ἐγένετο καταμόνας , ἠρώτησαν αὐτὸν οἱ περὶ αὐτὸν σὺν τοῖς δώδεκα τὴν παραβολήν . καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς , Ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὸ μυστήριον τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ · ἐκείνοις δὲ τοῖς ἔξω , ἐν παραβολαῖς τὰ πάντα γίνεται . Εἰπὼν δὲ ὁ Εὐαγγελιστὴς , καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ἐν τῇ διδαχῇ αὐτοῦ , ἴδιον αὐτοῦ τὸν λόγον ἔδειξε καὶ οὐκ ἀλλότριον . οὐκ ἔστι γὰρ Πέτρου ἣ Παύλου ἡ διδαχὴ , ἀλλὰ τοῦ Σωτῆρος · “ ἐξῆλθεν “ γάρ , ” φησιν , “ ὁ σπείρων σπεῖραι τὸ σπέρμα αὐτοῦ · ” ἔλεγεν δὲ καὶ ὁ Σωτὴρ , “ μὴ καλέσητε διδάσκαλον ἐπὶ τῆς γῆς , εἷς γάρ ἐστιν ὑμῶν “ ὁ διδάσκαλος ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς · ” ἐκεῖνος γὰρ μόνος ἀληθὴς διδάσκαλος , ὁ δίχα τοῦ μαθεῖν διαλεγόμενος . ταῦτα μὲν ὁ Σωτῆρ’ ἐλάλει καὶ ἡρμήνευσεν · “ ὅτε δὲ ἐγένετο καταμόνας ἠρώτησαν αὐτὸν οἱ περὶ αὐτὸν σὺν τοῖς δώδεκα , καὶ τὰ ἑξῆς . Ἴνα εἴπῃ , ὅτι ὑμεῖς ἄξιοι ὄντες ἅπαντα μαθεῖν τὰ πρὸς διδασκαλίαν συντείνοντα τοῦ κηρύγματος , μαθήσεσθε καὶ τῶν παραβολῶν τὴν σαφήνειαν · πρὸς δὲ τούτους κατὰ παραβολῶν κέχρημαι τῇ διδασκαλίᾳ n . ἐπειδὴ μηδὲ ἄξιοι μαθεῖν εἰσι , διὰ τὴν κακίαν τοῦ τρόπου ο . οὔτε γὰρ ἀγνοῶν Ἰουδαίους ἀπιστήσαντας ἦλθε πρὸς αὐτοὺς ὁ Κύριος , οὔτε πάντα πρὸς τὴν πίστιν ἐνάγων αὐτοὺς , ἀλλὰ τοῖς μὲν σημείοις δυσωπῶν , ἰκανοῖς οὖσι καὶ τοὺς πάνυ σκληροὺς καὶ ἀσυνέτους ἐνάγεσθαι · ἵνα διὰ τούτων εἶεν ἀναπολόγητοι περὶ τῆς ἀπιστίας · τὴν δὲ διὰ γνώσεως προαγωγὴν οὐ παρέχων , ὅτι τοῦ κατὰ τὸν νόμον , ὃν ἔλαβον , μὴ παρέχοντες τὴν ὑπακοὴν , οὐ δίκαιον κρῖναι τοῦ καινοῦ λόγου μετασχεῖν , ἀλλ’ ἐκατέρων ἀφαιρεθῆναι . ἐν p μὲν γὰρ τῷ νέῳ καὶ ὁ παλαίος · ὅπου δὲ ὁ νέος οὐκ ἔστιν , οὐδὲ ὁ παλαιὸς ἔτι χώραν ἔχειν δύναται . δείκνυσιν οὖν τῷ παραδείγματι τῶν ὑπηκόων μαθητῶν ὅτι δι’ ἀντιλογίαν ἀνάξιοι τῆς σαφοῦς διδασκαλίας οἱ λοιποί . τὸ δὲ ὅλως λαλεῖν διὰ παραβολῶν , καὶ μὴ παντελῶς ἀποσιωπᾷν , ἐπιδείκνυσιν ὅτι τοῖς μὴ προσιοῦσι πλησίον τοῦ ἀγαθοῦ , καὶ εἰ φανείη τὸ ἀγαθὸν δι’ ἑαυτοῦ q , ἀμυδρῶς μᾶλλον ἣ ἐναργῶς φαίνεται · ὥσπερ καὶ σώματος εἶδος r τοῖς πόρρωθεν ἑστῶσι , σαφῶς οὐ καταλαμβάνεται . οὐδὲ βούλεσθέ , φησι , παρασχεῖν τοῖς διὰ τέλους ἀπειθέσι τὴν τῆς σοφίας ἀνάπτυξιν · ὅταν γάρ τις ἐπάγηται προαίρεσιν εὐσεβῆ καὶ γνώμης ὀρθότητα , λήψεται μετὰ πολλῆς τῆς περιουσίας τῶν ἀποκρύφων τὴν ἀποκάλυψιν · ὅταν δὲ μηδὲν ὑγιὲς φρονῇ , οὐδὲ τῶν προχείρων τοῖς πολλοῖς ἀξιοῦται δέξασθαι τὴν ἀκρόασιν . Ἵνα βλέποντες βλέπωσι , καὶ μὴ ἴδωσι · καὶ ἀκούδιδασκαλίαν n ὄντες ἀκούωσι , καὶ μὴ συνιῶσι · μήποτε ἐπιστρέψωσι , καὶ ἀφεθῇ αὐτοῖς τὰ ἁμαρτήματα . Εἶτα καὶ τῇ ἐπαγωγῇ τῆς προφητικῆς φωνῆς τὴν κακία , αὐτῶν ἐλέγχει , ὡς πόρρωθεν κηρυττομένην . “ βλέποντες γὰρ οὐ “ βλέψουσι . καὶ οὐ μὴ ἴδωσι . καὶ ἀκούσονται καὶ οὐ μὴ συνιῶσι · ” οὐδὲ γὰρ βουληθήσονται τὴν χάριν αὐτοῦ παραδέξασθαι . διό φησιν , “ ἰδοὺ ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν ἐπράθητε · καὶ ταῖς ἀνομίαις ὑμῶν “ ἐξαπέστειλα μητέρα ὑμῶν . διότι ἦλθον , καὶ οὐκ ἦν ἄνθρωπος · “ ἐκάλεσα καὶ οὐκ ἦν ὁ ἐπακούων . ” τὸ μὲν οὖν βλέψαι ὑπῆρχεν αὐτοῖς ἀπὸ τῆς χάριτος τοῦ ὀφθέντος · τὸ δὲ μὴ ἰδεῖν συμβέβηκεν ἀπὸ τοῦ αὐτοὺς q μῦσαι τοὺς ἑαυτῶν ὀφθαλμοὺς , καὶ προσποιηθῆναι μὴ βλέπειν . ὁμοίως δὲ καὶ τὸ μὴ ἀκοῦσαι ἀπὸ τοῦ μὴ βούλεσθαι συνιέναι τὰ λεγόμενα , ἀλλὰ καταφρονεῖν τῶν λεγομένων . καὶ οὕτως συμβήσεται αὐτοῖς τὸ μὴ ἀπαλλαγῆναι τῶν οἰκείων ἁμαρτημάτων , ἀλλ’ ἀντιπαθῶς ἔχειν πρὸς τὴν ἑαυτῶν σωτηρίαν · Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς , μήτι ὁ λύχνος ἔρχεται ἵνα ὑπὸ τὸν μόδιον τεθῇ , ἣ ὑπὸ τὴν κλίνην ; οὐχ ἵνα ἐπὶ τὴν λυχνίαν ἐπιτεθῇ ; Ὁ βουλόμενος τὸν λύχνον ἐφαρμόζειν καὶ r τοῖς τελειοτάτοις τῶν τοῦ Ἰησοῦ μαθητῶν , δυσωπήσει ἡμᾶς ἀπὸ τῶν περὶ τοῦ Ἰωάννου λελεγμένων · ὅτι ἐκεῖνος ἦν ὁ λύχνος ὁ καιόμενος καὶ φαίνων . ἀλλὰ καὶ τὸ , “ ὁ λύχνος τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμὸς , ” ἀναφερόμενον ἐπὶ τὸν ἐν ἑκάστῳ νοῦν s πᾶσιν ἀνθρώποις ἐφαρμόσει . ἀλλὰ καὶ “ ἔστωσαν ὑμῶν αἱ ὀσφύες περιεζωσμέναι , καὶ οἱ λύχνοι “ καιόμενοι , ” πρὸς πάντας εἴρηται τοὺς t μαθητὰς τοῦ Ἰησοῦ . φήσει τις οὖν ἐπὶ τὴν ἐνεστηκυῖαν ζωὴν ἀναφέρεσθαι τὸ εἰρημένον περὶ τοῦ μὴ δεῖν τὸν ἀναφέντα u λύχνον ἐν τῇ ψυχῇ λογικὸν κρύπτειν αὐτὸν , ἀλλ’ ἐπιτιθέναι λυχνίᾳ x . εἰς σύμβολον ἧς Μώσης ἐν τῇ σκήνη ἀπέθετο τοῦ μαρτυρίου . χρὴ οὖν τὸν λύχνον μὴ ὑπὸ τὸν μόδιον τοῦ σιτομετρίου εἶναι · μοδίῳ γὰρ σιτομετρείσθωσαν ὑπὸ τοῦ πιστοῦ καὶ φρονίμου οἰκονόμου οἱ σύνδουλοι , βλεπέτωσαν δὲ τὰς αὐγὰς τοῦ λύχνου ἐπικειμένου τῇ λυχνίᾳ καὶ εἰς φανερὸν τοῦ λόγου προαγομένου οἱ ἐν τῇ οἰκίᾳ πάντες τῆς ἐκκλησίας y . ἀλλ’ οὐδὲ ὑπὸ τὴν κλίνην τιθέασι τὸν λύχνον , ἔνθα τις ἀναπαύεται , οὐδὲ ἄλλου τινὸς σκεύους ὑποκάτω . τοῦτο γὰρ ὁ ποιῶν οὐ προνοεῖται τῶν εἰσπορευομένων εἰς τὴν ἰκίαν z , οἷς δεῖ προστίθεσθαι a τὸν λύχνον , οἱ τῷ ἀληθινῷ φωτὶ καὶ λόγῳ τῷ λαμπρῷ καὶ ταῖς ἀκτῖσι τῆς σοφίας ἀνάπτοντες τὸν ἐν αὐτοῖς νοῦν φύσιν ἔχοντα · καθ’ ἣν κατεσκεύασεν αὐτὸν ὁ δημιουργός · λύχνου δεομένου τῆς ἀπὸ τοῦ λόγου καὶ σοφίας καὶ τῆς ἀληθείας τοῦ ἀληθινοῦ φωτὸς ἀνάψεως . καὶ νομιστέον τὴν “ ἔστωσαν ὑμῶν οἱ λύχνοι καιόμενοι ” ἐντολὴν , ὑπὸ μὲν τῶν προνοουμένων ἔχειν ἐν τῇ ψυχῇ τὸν νοῦν διορατικώτατον b , καὶ μετέχοντα τοῦ εἰπόντος “ ἐγὼ φῶς εἰς τὸν “ κόσμον ἐλήλυθα , ” πληροῦσθαι . οἱ γὰρ καίοντες τὸν λύχνον καὶ τιθέντες ἐπὶ τὴν λυχνίαν , ἵνα λάμπῃ πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ , προτρέψονται c καὶ τοὺς d ἐν τῇ οἰκίᾳ βλέποντας τὴν τοῦ λύχνου λαμπρότητα καὶ αὐτοὺς καίειν τὴν ἑαυτῶν λυχνίαν . δυνάμει οὖν τοῦτό φησιν , ἐγὼ μὲν ἧφα τὸ φῶς , τὸ δὲ μεῖναι καιόμενον τῆς ὑμετέρας ἔστω σπουδῆς , οὐ δι’ ὑμᾶς αὐτοὺς μόνον , ἀλλὰ καὶ διὰ τοὺς μέλλοντας τῆς αὐγῆς ἀπολαύειν e , καὶ πρὸς τὴν ἀλήθειαν χειραγωγεῖσθαι . ἐὰν γὰρ ὑμεῖς ᾖτε μετὰ ἀκριβείας βιοῦντες , οὐ δυνήσονται αἱ κατηγορίαι συσκιάσαι ὑμῶν τὴν λαμπάδα . Οὐ γάρ ἐστί τι κρυπτὸν , ὃ ἐὰν μὴ φανερωθῇ · οὐδὲ ἐγένετο ἀπόκρυφον , ἀλλ’ ἵνα εἰς φανερὸν ἔλθῃ . Πάλιν δὲ αὐτοὺς διὰ τούτων εἰς ἀκρίβειαν ἄγει βίου , παιδεύων ἐναγωνίους εἶναι ὡς ὑπὸ τοῖς ἁπάντων ὀφθαλμοῖς κειμένους , καὶ ἐν μέσῳ τῆς οἰκουμένης θεάτρῳ ἀγωνιζομένους . μὴ γὰρ δὴ τοῦτο εἰδῆτε , φησὶν , ὅτι ἐνταῦθα καθήμεθα νῦν , καὶ ἐν μικρῷ γωνίας ἔσμεν μέρει . οὕτω γὰρ ἔσεσθε κατάδηλοι πᾶσιν , ὡσανεὶ λύχνος ἐν οἰκίᾳ ὑπὲρ τῆς λυχνίας φαίνων . ποῦ νῦν οἱ τῇ δυνάμει τοῦ Χριστοῦ διαπιστοῦντες ; ἀκουέτωσαν ταῦτα , καὶ τῆς προφητείας τὴν δύναμιν ἐκπλαγέντες , προσκυνείτωσαν αὐτοῦ τὴν ἰσχύν . διὰ τοῦτο γὰρ καὶ προσεκτικωτέρους ποιῶν τοὺς ἀκούοντας , ἐπιφέρει , Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν , ἀκουέτω . Εννόησον γὰρ ἡλίκα ὑπέσχετο τοῖς οὐδὲ ἐν τῇ χώρᾳ γνωρίμοις οὖσι τῇ αὐτῶν , ὅτι γῆ καὶ θάλασσα f αὐτοὺς εἴσεται , καὶ πρὸς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης ἥξουσιν οὐ φήμῃ μόνον , ἀλλὰ καὶ τῇ τῆς εὐεργεσίας ἐνεργείᾳ . Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς , βλέπετε τί ἀκούετε . ἐν ᾧ μέτρῳ μετρεῖτε , μετρηθήσεται ὑμῖν , καὶ προστεθήσεται ὑμῖν τοῖς ἀκούουσιν . ὃς γὰρ ἂν ἔχῃ , δοθήσεται αὐτῷ , καὶ ὃς οὐκ ἔχει , καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπ’ αὐτοῦ . Ἐπιφέρει “ βλέπετε τι ἀκούετε . ” νήψατε πρὸς τὸ μέτρον τῆς ὑπακοῆς , καὶ ἡ γνῶσις δοθήσεται , καὶ ὅσον ἃν βούληται τις σοφίας , ἐπισπάσηται τῇ προθυμίᾳ , πρὸς ὃ δίδωσι μέτρον ἀντιλαμβάνων · οὐδὲ γὰρ ἄμετρον ἐν ἀνθρώποις ἐστὶ χρηστὸν ἢ φαῦλον . διόπερ κατὰ τὴν ἀναλογίαν “ οὗ ἐμετρήσαμεν μετρηθήσεται ἡμῖν , “ μέτρῳ καλῷ σεσαλευμένῳ , πεπιεσμένῳ , ὑπερεκχυνομένῳ , ἀποδο - “ θησομένῳ εἰς τὸν κόλπον ἡμῶν . ” Ὃς γὰρ ἂν ἔχῃ πόθον καὶ προθυμίαν τοῦ ἀκούειν καὶ αἰτεῖν , δοθήσεται αὐτῷ ὃς δ᾿ ἂν οὐκ ἔχῃ θείας ἀκροάσεως ἔρωτα , διὰ τῆς καταφρονήσεως , καὶ εἴ τι ἔδοξεν ἔχειν τί νόμου γραπτοῦ , ἀρθήσεται ἀπ’ αὐτοῦ , κατὰ τὸ , “ ἀρθήσεται ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν “ ἀφ’ ὑμῶν , καὶ δοθήσεται ἔθνει ποιοῦντι τοὺς καρποὺς αὐτῆς . ” αἰνιττόμενος τοὺς ἐν εἰδήσει καυχωμένους τοῦ Μωσαϊκοῦ νόμου , καὶ βύοντας g τὰ ὦτα τοῦ μὴ ἀκούειν τῆς τοῦ Κυρίου διδασκαλίας . βασιλείαν Θεοῦ τὴν εἰς αὐτὸν πίστιν καλεῖ h , καὶ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας αὐτοῦ κατὰ i τὴν οἰκονομίαν φησιν · κατὰ τὸ , “ ἤγγικεν “ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν , ” καὶ , “ ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐντὸς “ ὑμῶν ἐστι , ” τοῖς μαθηταῖς εἰρημένον . αὕτη οὖν ἔοικεν , “ ὡς “ ἐὰν ἄνθρωπος βάλῃ τὸν σπόρον ἐπὶ τῆς γῆς . ” καὶ ἄνθρωπος γὰρ ἐστι k , καὶ τίς γνώσεται αὐτόν ; Θεὸς γὰρ ὣν , καὶ υἱὸς Θεοῦ πρὸ αἰώνων ὑπάρχων , ἄνθρωπος ἀτρέπτως γέγονε δι’ ἡμᾶς , σπείρας τὴν γῆν καὶ τὸν ἅπαντα κόσμον φωτίσας τῷ τῆς θεογνωσίας λόγῳ · καὶ οἱονεὶ καθεύδει ἀναληφθεὶς , ἣ ὡς ἀλλαχοῦ φησιν , ἀπεδήμησεν · ἀναμένων διὰ τῆς μακροθυμίας καὶ ἀνεξικακίας καρποφορῆσαι τοὺς δεξαμένους καὶ ὁσημέραι δεχομένους τὸν σπόρον καὶ σωτήριον λόγον . ἐγείρεται δὲ νύκτα καὶ ἡμέραν κατὰ τὸ εἰρημένον , “ ἐξε - “ γέρθητι , ἵνα τί ὑπνοῖς Κύριε ; ἀνάστηθι καὶ μὴ ἀπώσῃ εἰς “ τέλος , ” τοῖς τῆς προνοίας λόγοις διεγείρων ἡμᾶς ὑπὲρ καρποφορίαν , διὰ τῶν δεξιῶν ὅπλων τῆς δικαιοσύνης καὶ χρηστοτέρων · τοῦτο γὰρ ἡ ἡμέρα καὶ τὸ φαιδρὸν τῆς χρηστότητος · καὶ διὰ τῶν ἀριστερῶν καὶ σκαιοτέρων · τοῦτο γὰρ ἡ νὺξ , τῶν τε διωγμῶν καὶ τῆς παιδείας τὸ σκυθρωπὸν ὑπομένουσαι . διὰ τούτων γὰρ ὁ σπόρος βλαστάνει τε καὶ μηκύνεται . τὸ δὲ , ὡς οὐκ οἰδεν αὐτὸς , ” ἵνα εἴπῃ τῷ αὐτεξουσίῳ τῶν δεχομένων τὸν λόγον βουλήματι ἐπιτρέπων τὴν ἐργασίαν , καὶ μὴ τὸ πᾶν αὐτὸς κατεργαζόμενος · ἵνα μὴ ἀκούσιον ἡμῶν ᾖ τὸ ἀγαθόν . ὅθεν ἐπάγει , “ αὐτομάτως n γὰρ ἡ γῆ “ καρποφορεῖ , ” οὐκ ἀνάγκης τὸ αὐτεξούσιον βιαζομένης , οὐ περιφορᾶς ἄστρων καὶ τύχης ἣ εἱμαρμένης , κατὰ τὸν τῶν ἐμπλήκτων ο λόγον , ἀλλὰ προαιρέσεως προιούσης εἰς τοῦτο . καρποφορεῖ δὲ πρῶτον χόρτον p νόμῳ φύσεως , καί ταῖς κατὰ μικρὸν ἀναβάσεσι προἰοῦσα εἰς τελείωσιν · ἐπειδὴ q καὶ ὡς νήπια γάλα ποτίζονται οἱ νεωστὶ τοῦ λόγου μετέχοντες , καὶ ἀναπίπτουσιν ἐπὶ τὸν χόρτον , οἱ ὡς ἀσθενοῦντες ἐσθίουσι λάχανα καὶ τῆς ἀλογωτέρας τροφῆς ἀπολαύουσι τῶν κριθινῶν r ἄρτων . εἶτα φέρει καὶ στάχυν τὸν προσαγόμενον τῷ θυσιαστηρίῳ τοῦ Κυρίου καὶ εἰς δράγμα γινόμενον τῶν ἐρχομένων ἐν ἀγαλλιάσει καὶ αἰρόντων τὰ δράγματα αὑτῶν . ὅταν δὲ παραδῷ ὁ καρπὸς , καὶ αἳ χῶραι λευκανθῶσι πρὸς θερισμὸν , ἐκτείνει τὸ s δρέπανον ὁ καλὸς γεωργὸς , ἵνα συναγάγῃ τὸν σῖτον εἰς τὰς ἀποθήκας . οὐδὲ γὰρ ἀρκεῖ πρὸς σωτηρίαν ἡμῖν τὸ ἀνθῆσαι μόνον ὡς χόρτος , διὰ τῆς ὑπακοῆς , ἀλλὰ καὶ ἀνδρείας , ἵνα ὡς καλάμη σίτου ἱστάμεθα τῶν πνεόντων ἀνέμων περιφρονοῦντες u , ἣ τῶν πειρασμῶν , εἰς ὕψος τείνοντες τῆς ψυχῆς τὸ ἀνάστημα · καὶ μνήμης δὲ διηνεκοῦς , ἵνα ὡς στάχυς ὠδινήσωμεν τὸν καρπὸν , καὶ τῇ ἐπεξεργασίᾳ τῆς ἀρετῆς τέλειον αὐτὸν ἀποδείξωμεν , τοῦ θερίζοντος τὴν χεῖρα πληροῦντα , καὶ εἰς εὐλογίαν Κυρίου τηρούμενον . θερισμὸς δ’ ἂν εἴη ὁ τῆς συντελείας καιρός . δρέπανον “ ὁ τοῦ Θεοῦ “ λόγος ζῶν τε καὶ ἐνεργὴς καὶ τομώτερος ὑπὲρ πᾶσαν μάχαιραν “ δίστομον , καὶ διικνούμενος μέχρι μερισμοῦ ψυχῆς καὶ πνεύματος , “ ἁρμῶν τε καὶ μυελῶν , καὶ κριτικὸς ἐνθυμήσεων καὶ ἐννοιῶν καρδίας . ὁ πάντα ἔχων γυμνὰ καὶ τετραχηλισμένα τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ . ἐνταῦθα γὰρ x τὸ δρέπανον οὐ τιμωρίαν τινὰ καὶ ἀρὰν δηλοῖ , ὡς y ἐν τῷ προφήτῃ Ζαχαρίᾳ , ἐπεὶ μὴ ἰσχύει κατὰ τῶν καρποφορούντων · “ ἡ γὰρ ἀξίνη πρὸς τῇ ῥίζᾳ κεῖται τῶν μὴ ποιούντων καρπὸν “ καὶ εἰς πῦρ βαλλομένων . ” αὕτη δὲ ἡ δρεπάνη εἰς χεῖρας τίθησι τοῦ θερίζοντος , ἵνα μὴ ἀπόληταί z τι τοῦ σίτου . σημειῶσαι δὲ ὅτι ἐνταῦθα ἐπὶ τὸν τοιοῦτον καρπὸν αὐτὸς ἀποστέλλει τὸ δρέπανον · ἐν δὲ τῇ παραβολῇ τῶν ζιζανίων “ τοὺς Ἀγγέλους αὐτοῦ ἀποστέλλει “ συναγαγεῖν ἐκ τῆς βασιλείας αὐτοῦ πάντα τὰ σκάνδαλα καὶ τοὺς “ ποιοῦντας τὴν ἀνομίαν · ἵνα βάλωσιν αὐτὰ εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρός . οὐδὲ γάρ εἰσιν ἄξιοι τῆς δεξιᾶς τοῦ ὑψίστου . αὕτη τοίνυν ἡ παραβολὴ περὶ τῶν δικαίων εἴρηται μόνων . ἡ δὲ πρώτη τέσσαρα τίθησι τάγματα , τριῶν διαφόρως a ἀπολλυμένων καὶ ἑνὸς σωζομένου κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῆς πίστεως καὶ τῆς ἐργασίας . τρεῖς γὰρ καὶ τούτου εἴρηκε διαφοράς · ἐνταῦθα δὲ μίαν μόνην τέθηκε τῶν σωζομένων διαφορὰν , τὰς τρεῖς εἰς μίαν συνάγων c . ἅπασαι γὰρ φέρουσι σῖτον , κἂν μὴ d ὁμοίως ἀλλήλαις . Καὶ ἔλεγε , τίνι ὁμοιώσωμεν τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ; ἢ ἐν ποίᾳ παραβολῇ παραβάλωμεν αὐτήν ; ὡς κόκκῳ σινάπεως , ὃς ὅταν σπαρῇ ἐπὶ τῆς γῆς , μικρότερος πάντων τῶν σπερμάτων ἐστὶ τῶν ἐπὶ τῆς γῆς . καὶ ὅταν σπαρῇ , ἀναβαίνει , καὶ γίνεται πάντων τῶν λαχάνων μείζων , καὶ ποιεῖ κλάδους μεγάλους , ὥστε δύνασθαι ὑπὸ τὴν σκίαν αὐτοῦ τὰ πετεινὰ του οὐράνου κατασκηνοῦν . καὶ τοιαύταις παραβολαῖς πολλαῖς ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον , καθὼς ἠδύναντο ἀκούειν . χωρὶς δὲ παραβολῆς οὐκ ἐλάλει αὐτοῖς . κατ’ ἰδίαν δὲ τοῖς μαθηταῖς αὑτοῦ ἐπέλυε πάντα . eΒραχὺς ὁ τῆς πίστεως λόγος ἐν κόσμῳ διὰ τοῦ κηρύγματος , καὶ τῶν πώποτε γενομένων ἐν ἀνθρώποις δογμάτων ἐν βραχυτάτοις οὗτος ἐπαγγέλλεται ῥήμασιν · ἡ δὲ ἐν τοῖς τελείοις λαλουμένη σοφία πλατύνει καὶ αὐξάνει τὸν λόγον , ἅτε δὴ μόνον ἐν ἀληθείᾳ πλατυνόμενόν τε καὶ αὐξανόμενον . μεῖζον δὲ ἀληθείας οὐδέν . Εἶθ᾿ οἱ μετέωροι τὸ φρόνημα , καὶ τοῖς ἰδίοις ἐπαιρόμενοι λόγοις ἐφίενται τῆς ὑπὸ τὸν ἀληθῆ λόγον σκιᾶς , καὶ καταφεύγουσιν ἐπ’ αὐτῆς . εἶτα συντομίᾳ χαίρων οὗτος ὁ μακάριος Εὐαγγελιστὴς , τῶν παραβολῶν ὑποδείξας τὸ εἶδος ἐπιφέρει , “ καὶ τοιαύταις “ παραβολαῖς πολλαῖς ἐλάλει αὐτοῖς ” καὶ τὰ ἑξῆς . Ἀρίστου ἐστὶ διδασκάλου πρὸς τὴν ἕξιν τῶν ἀκουόντων ποιεῖσθαι τοὺς λόγους , καὶ μήτε ῥίπτειν τοὺς μαργαρίτας ἔμπροσθεν τῶν χοίρων · μήτε διὰ τῆς σαφηνείας τῶν ἀπορρήτων εἰς καταφρόνησιν παρατιθέναι f τὰ οὕτω μεγάλα . δεικνὺς δὲ ὁ Ματθαῖος ὡς οὐκ αὐτὸς καινοτομεῖ τὸ τοιοῦτον εἶδος τῶν λόγων , εἰσάγει τὸν προφήτην τοῦτον προαναφωνοῦντα τῆς διδασκαλίας τὸν τρόπον . Διδάσκων δὲ ἡμᾶς τοῦ Χριστοῦ τὴν γνώμην , ὅτι οὐχ ἵνα ἀγνόωσιν , ἀλλ’ ἵνα αὐτοὺς εἰς ἐρώτησιν ἄγῃ διελέγετο , ἐπήγαγεν , “ καὶ “ τοιαύταις παραβολαῖς πολλαῖς ἐλάλει αὐτοῖς · ” καὶ ὅμως οὐδεὶς αὐτὸν ἠρώτησεν , καίτοιγε τοὺς προφήτας πολλάκις ἠρώτουν · οὗτοι δὲ οὐδὲν τοιοῦτον ἐποίουν . τὸ δὲ “ κατ’ ἰδίαν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ “ ἐπέλυεν πάντα ” νοήσωμεν , ὅτι πάντα ὅσα παρ’ αὐτοῦ ἐζήτουν μαθεῖν , ὡς τὴν παραβολὴν τοῦ σπόρου καὶ τὴν g τῶν ζιζανίων . τὰς γὰρ λοιπὰς ἀφῆκεν ἀνερμηνεύτους , εἰπὼν πρὸς αὐτοὺς h , “ συνήκατε ταῦτα πάντα ; οἱ δὲ εἶπον , ναὶ Κύριε . ” σύνεσιν γὰρ ἐπεζήτει παρὰ τῶν ἀκουόντων ὁ Κύριος . μάθημα γὰρ κατέχεται τὸ νοούμενον , τὸ δὲ μὴ νοηθὲν ἀφαρπάζεται καθάπαν . ἤδη προ - εἶπεν ἐν τῇ παραβολῇ . ὅθεν , εἰ κατεσχήκασι τὸ σπέρμα τὸ θεῖον διὰ τῆς συνέσεως , ἀναγκαίως ἐπερωτᾷ · ἡ δὲ ἐπερώτησις οὐκ ἐξ ἀγνοίας , ἀλλὰ πρὸς τὴν τῆς προσοχῆς διέγερσιν , καὶ πρὸς τὴν οἰκείαν τῶν ἀκροατῶν κατασκευήν · καὶ παραβολαὶ μὲν τὰ εἰρημένα καὶ δεόμενα σαφηνείας · οἱ δὲ ἐκ τῶν εἰρημένων πρότερον καὶ νενοημένων συνίασι καὶ ταῦτα · καὶ διὰ τοῦτο , φησὶν , ἐπέλυεν αὐτοῖς πάντα .
Lemmas: περι ὁ σπόρος παραβολή . καί πάλιν ἄρχω διδάσκω παρά ὁ θάλασσα · καί συνάγω πρός αὐτός ὄχλος πολύς , ὥστε αὐτός ἐμβαίνω εἰς ὁ πλοῖον κάθημαι ἐν τῆ θάλασσα · καί πᾶς ὁ ὄχλος πρός ὁ θάλασσα ἐπί ὁ γῆ εἰμί . καί διδάσκω αὐτός ἐν παραβολή πολύς , καί λέγω αὐτός ἐν ὁ διδαχή αὐτός . κάθημαι πρός ὁ θάλασσα ὁ e ἐν μέσος ὄχλος διατριβή ὑφίστημι · καί οὐδέ οὕτως εὐρυχωρία καταλείπω διά ὁ ὁ πλῆθος συνδρομή , ἀλλά ἐπί ὁ πλοῖον ἀναβαίνω . πρός γάρ ὁ χρεία ὁ πρᾶξις καλῶς γίγνομαι . διδάσκω τοίνυν ἐκ θάλασσα ὁ ἐπί γῆ ἵστημι · συνήθης δέ διά πλοῖον , καί οὐ αὐτός ὁ θάλασσα ἐπιβαίνω f , καίτοι δύναμαι , ἵνα μήτε ὁ ἀκρόασις ἐκβάλλω διά ὁ ἔκπληξις , μήτε θαυματουργός μᾶλλον ὅς διδάσκαλος φαίνω · ὁ γάρ περισσός καί οὖον κατά φιλανθρωπία γίγνομαι παράδοξος , ἄκαιρος ἔχω ὁ θαυματουργία · ἐπεί τοίνυν σημεῖον πολύς ποιέω , πάλιν ὁ ἐκ ὁ διδασκαλία ὠφέλεια παρέχω · καί κάθημαι ἐν ὁ πλοῖον ἁλιεύω καί σαγηνεύω ὁ ἐν ὁ γῆ . καθίζω δέ οὗτος . οὖον γάρ ἁπλόος αὐτός τίθημι ὁ εὐαγγελιστής , ἵνα μετά ἀκρίβεια συντίθημι ὁ θέατρον . καί μηδείς ἀφίημι g κατά νῶτον , ἀλλά πᾶς ἀντιπρόσωπος ἔχω . καθίζω δέ ἐκεῖ διά παραβολή φθέγγομαι · καί πᾶς ὁ παραβολή , ὅς ἐφεξῆς ἐνταῦθα τίθημι , πρόρρησις h εἰμί ὁ ἀπό ὁ κήρυγμα , ἤτοι περί ὁ κήρυγμα εἰμί · λέγω δέ αὐτός πολύς μέν ἕτερος ἕνεκα , ὁ οὗτος προαγόρευσις ἀναγκαῖος εἰμί νομίζω αὐτός · μάλιστα δέ ὡς ἄν μή καθάπερ ὁ λοιπός ὁ διδασκαλία ἄρχω τις , δοκέω καί αὐτός ἄγνοια ὁ ἑξῆς εἰμί κηρύσσω ὁ Εὐαγγέλιος . προλέγω τοίνυν καί ὁ κήρυγμα ὁ ἐπίδοσις , καί ὁ ἀπειθέω ὁ φαυλότης , ὅς μή γνήσιος διάθεσις ὁ ὁ Εὐαγγέλιος πρόσειμι ὁ χαυνότης . ἀλλά μήv καί ὁ ἐν οὗτος σπουδή , ὡς διά πᾶς δῆλος γίγνομαι ὁ ἀκούω , ὅτι σφόδρα εἰδοί οἷος τις ὁ περί ὁ κήρυγμα εἰμί , χράομαι τῆ διδασκαλία · ὁ σπουδαῖος ἕνεκα πᾶς διαπράσσω . ἀκούω . ἰδού , ἐξέρχομαι ὁ σπείρω ὁ σπείρω · καί γίγνομαι ἐν ὁ σπείρω , ὅς μέν πίπτω παρά ὁ ὁδός , καί ἔρχομαι ὁ πετεινόν ὁ οὐρανός καί κατεσθίω αὐτός · ἄλλος δέ πίπτω ἐπί ὁ πετρώδης , ὅπου οὐ ἔχω γῆ πολύς · καί εὐθύς ἐξανατέλλω , διά ὁ μή ἔχω βάθος γῆ · ἥλιος δέ ἀνατέλλω καυματίζω , καί διά ὁ μή ἔχω ῥίζα ξηραίνω . καί ἄλλος πίπτω εἰς ὁ ἄκανθα · καί ἀναβαίνω ὁ ἄκανθα , καί συμπνίγω αὐτός , καί καρπός οὐ δίδωμι . καί ἄλλος πίπτω εἰς ὁ γῆ ὁ καλός · καί δίδωμι καρπός ἀναβαίνω καί αὐξάνω , καί φέρω εἷς τριάκοντα , καί εἷς ἑξήκοντα , καί εἷς ἑκατόν . Πρότερος οὗτος παραβολή τίθημι ποιέω ὁ ἀκροατής προσεκτικός . ἐπεί γάρ αἰνιγματωδῶς μέλλω διαλέγω διά ὁ εἰμί καί Γραμματεύς καί Φαρισαῖος ἀναμίσγω ὁ πλῆθος , διανίσταμαι ὁ διάνοια ὁ ἀκούω πρῶτος διά ὁ παραβολή · πρός οὗτος καί ἵνα ἐμφατικός l ὁ λόγος ποιέω , ἐν παραβολή φθέγγομαι , καί ἵνα k πλείων ὁ μνήμη ἐντίθημι , καί ὑπό ὄψις ἄγω ὁ πρᾶγμα . οὕτως καί ὁ προφήτης ποιέω · ἀνοίγω οὖν ἐν παραβολή ὁ στόμα , κατά ὁ ὁ ψάλλω φωνή , καί φημί , “ ἐξέρχομαι ὁ σπείρω ὁ σπείρω . ” πόθεν ἐξέρχομαι ὁ πανταχοῦ πάρειμι , ὁ πᾶς πληρόω ; οὖον τόπος , ἀλλά σχέσις καί οἰκονομία ὁ πρός ἐγώ ἐγγύτερος ἐγώ γίγνομαι διά ὁ κατά ὁ σάρξ παραμονή l . ἐπεί γάρ εἰσέρχομαι οὐ δύναμαι , ὁ ἁμάρτημα διατειχίζω ἐγώ ὁ εἴσοδος , αὐτός ἔρχομαι πρός ἐγώ . ἐξέρχομαι οὖν σπείρω ὁ ὁ εὐσέβεια λόγος · σπόρος γάρ ἐνταῦθα ὁ διδασκαλία φημί , ἄρουρα δέ ὁ ἄνθρωπος ὁ Ψυχή . καί ὅς μέν πίπτω παρά ὁ ὁδός . οὐ εἶπον ὅτι αὐτός ῥίπτω , ἀλλά ὅτι πίπτω ὅς δέ παρά m ὁ πέτρα ὅς δέ ἐπί ὁ ἄκανθα ὅς δέ ἐπί ὁ n γῆ ὁ καλός . τέταρτος οὖν ὁ μέρος σῴζω · καί οὐδέ οὗτος ἐπίσης p καρποφορέω . ἀλλά ἐνταῦθα q πολύς ὁ διαφορά · οὗτος δέ λέγω , δηλόω ὅτι μετά ἀφθονία ἅπας r διαλέγω · καθάπερ ὁ σπείρω οὖον διαιρέω ὁ ὑπόκειμαι γῆ , ἀλλά ἁπλόος καί ἀδιάκριτος βάλλω ὁ σπέρμα · οὗτος καί αὐτός ἅπας διαλέγω , ὁ πῇ ἑαυτοῦ πληρόω , καίτοι πρόοιδα ὁ εἰμί · ἵνα λέγω , “ τίς ἐγώ s ἐσθίω “ ποιέω καί οὐ ποιέω ; ” καί ὁ μέν προφήτης ὡς περί ἄμπελος t διαλέγω ὁ δῆμος u , οὗτος δέ ὡς περί σπόρος , δηλόω ὅτι ταχύς νῦν ἅπας x ὑπακοή καί εὔκολος , καί εὐθύς ὁ καρπός δίδωμι . ὅταν δέ ἀκούω , ἐξέρχομαι ὁ σπείρω σπείρω , μή ταὐτολογία νομίζω · ἐξέρχομαι γάρ πολλάκις ὁ σπείρω , καί ἐπί ἕτερος πρᾶγμα , ὅς ἀνανεόομαι , ὅς ὁ πονηρός ἐκτέμνω y βοτάνη , ἢ ἄλλος τίς z ἐπιμελέομαι · αὐτός δέ ἐπί ὁ σπείρω . πόθεν ὗς ὁ πλέω ἀπόλλυμι ὁ σπόρος ; οὖον παρά ὁ σπείρω a , ἀλλά παρά ὁ ὑποδέχομαι γῆ , οὗτος εἰμί , παρά ὁ ἀκούω Ψυχή . καί τίς δήποτε οὖον προφανῶς οὗτος φημί b ; ὅτι οὖον βούλομαι αὐτός σφόδρα καθικνέομαι , ὥστε μή εἰς ἀπόγνωσις ἐμβάλλω c , ἀλλά καταλείπω d ὁ σύνοιδα ὁ ἀκούω ὁ ἔλεγχος · οὗτος δέ λέγω ὁ παραβολή ὁ μαθητής ἀλείφω καί παιδεύω , κἀν πλείων ὁ δέχομαι ὁ λόγος ὁ ἀπόλλυμι εἰμί , μή καταπίπτω . καί γάρ ἐπί ὁ δεσπότης σύ οὗτος γίγνομαι · καί ὁ πᾶς πρόοιδα ἐπίσταμαι οὗτος εἰμί , οὐ ἀφίστημι ὁ σπόρος . καί ὁ μέν γεωργός εἰκότως εἄν ἐγκαλέω ὅπου δήποτε ῥίπτω ὁ σπόρος , ὁ δέ διδάσκαλος πολύς ἔχω ὁ ἔπαινος . ὁ μέν γάρ γεωργός εἰκότως ἄν ἐγκαλέω οὗτος ποιέω · οὖον γάρ ἐν ὁ πέτρα γίγνομαι γῆ , οὐδέ ὁ ὁδός μή εἰμί ὁδός , ὅς μή εἰμί ἄκανθα · ἐπί δέ ὁ λογικός e οὐ οὕτως . δυνατός γάρ ὁ πέτρα μεταβάλλω καί γίγνομαι f γῆ λιπαρός , καί ὁ ὁδός μηκέτι καταπατέω , μηδέ πρόκειμαι ὁ περίειμι ἅπας . ἀλλά ὡς g ἄρουρα πίων γίγνομαι h , καί ὁ ἄκανθα ἀφανίζω καί πολύς ἀπολαύω ἄδεια ὁ σπέρμα . εἰμί γάρ μή ἔξεστι , οὐ ἄν σπείρω οὕτως . σύ δέ ἐγώ σκοπέω , ὅτι οὖον εἷς ὁ ἄπειμι - λεῖος ὁ ὁδός , ἀλλά διάφορος · ὁ μέν γάρ ὁ ὁδός ἔοικα ὁ ῥάθυμος καί ὀλίγωρος · ὁ δέ ὁ πέτρα ἀσθενής i , μονονού μηδείς ἐπηρεάζω k ὁ διδασκαλία μαραίνω , πόσος μᾶλλος καί πειρασμός ἐπίκειμαι · ὁ δέ ἐν ὁ ἄκανθα , πολύς οὗτος ἀσύγγνωστος . ὕστερος δέ τίθημι ὁ καλός γῆ , οὐ ἀφίημι ἀπογιγνώσκω , ἀλλά δίδωμι ἐλπίς μετάνοια · καί ὅτι δυνατός ἐκ ὁ εἴρω εἰς οὗτος μεταβάλλω · καίτοι εἰμί καί ὁ γῆ κάλως , καί ὁ σπορεύς εἷς , καί ὁ σπέρμα ὁ αὐτός . διατί ὁ μέν ρ ὁ δέ ξ ὁ δέ λ ; ἐνταῦθα πάλιν παρά ὁ φύσις ὁ γῆ ὁ διαφορά , τουτέστι παρά ὁ γνώμη m . πολύς δέ ὁ φιλανθρωπία ὁ γεωργός , ὅτι καί ὁ πρῶτος ἀποδέχομαι , καί ὁ δεύτερος οὐ ἐκβάλλω , καί ὁ τρίτος δίδωμι χώρα . καί λέγω , ὁ ἔχω οὖς ἀκούω , ἀκούω . ὅτε δέ γίγνομαι καταμόνας , ἐρωτάω αὐτός ὁ περί αὐτός σύν ὁ δώδεκα ὁ παραβολή . καί λέγω αὐτός , ὑμῖν δίδωμι γιγνώσκω ὁ μυστήριον ὁ βασίλεια ὁ Θεός · ἐκεῖνος δέ ὁ ἔξω , ἐν παραβολή ὁ πᾶς γίγνομαι . εἶπον δέ ὁ εὐαγγελιστής , καί λέγω αὐτός ἐν ὁ διδαχή αὐτός , ἴδιος αὐτός ὁ λόγος δείκνυμι καί οὐ ἀλλότριος . οὐ εἰμί γάρ Πέτρος ὅς Παῦλος ὁ διδαχή , ἀλλά ὁ Σωτήρ · “ ἐξέρχομαι “ γάρ , ” φημί , “ ὁ σπείρω σπείρω ὁ σπέρμα αὐτός · ” λέγω δέ καί ὁ Σωτήρ , “ μή καλέω διδάσκαλος ἐπί ὁ γῆ , εἷς γάρ εἰμί σύ “ ὁ διδάσκαλος ὁ ἐν ὁ οὐρανός · ” ἐκεῖνος γάρ μόνος ἀληθής διδάσκαλος , ὁ δίχα ὁ μανθάνω διαλέγω . οὗτος μέν ὁ σωτήρ λαλέω καί ἑρμηνεύω · “ ὅτε δέ γίγνομαι καταμόνας ἐρωτάω αὐτός ὁ περί αὐτός σύν ὁ δώδεκα , καί ὁ ἑξῆς . ἵνα εἶπον , ὅτι σύ ἄξιος εἰμί ἅπας μανθάνω ὁ πρός διδασκαλία συντείνω ὁ κήρυγμα , μανθάνω καί ὁ παραβολή ὁ σαφήνεια · πρός δέ οὗτος κατά παραβολή χράομαι ὁ διδασκαλία n . ἐπεί μηδέ ἄξιος μανθάνω εἰμί , διά ὁ κακία ὁ τρόπος ὁ . οὔτε γάρ ἀγνοέω Ἰουδαῖος ἀπιστέω ἔρχομαι πρός αὐτός ὁ Κύριος , οὔτε πᾶς πρός ὁ πίστις ἐνάγω αὐτός , ἀλλά ὁ μέν σημεῖον δυσωπέω , ἱκανός εἰμί καί ὁ πάνυ σκληρός καί ἀσύνετος ἐνάγω · ἵνα διά οὗτος ἄγω ἀναπολόγητος περί ὁ ἀπιστία · ὁ δέ διά γνῶσις προαγωγή οὖον παρέχω , ὅτι ὁ κατά ὁ νόμος , ὅς λαμβάνω , μή παρέχω ὁ ὑπακοή , οὖον Δίκαιος κρίνω ὁ καινός λόγος μετέχω , ἀλλά κατεράω ἀφαιρέω . ἐν p μέν γάρ ὁ νέος καί ὁ Παλαῖος · ὅπου δέ ὁ νέος οὐ εἰμί , οὐδέ ὁ παλαιός ἔτι χώρα ἔχω δύναμαι . δείκνυμι οὖν ὁ παράδειγμα ὁ ὑπήκοος μαθητής ὅτι διά ἀντιλογία ἀνάξιος ὁ σαφής διδασκαλία ὁ λοιπός . ὁ δέ ὅλως λαλέω διά παραβολή , καί μή παντελῶς ἀποσιωπάω , ἐπιδείκνυμι ὅτι ὁ μή πρόσειμι πλησίος ὁ ἀγαθός , καί εἰμί φαίνω ὁ ἀγαθός διά ἑαυτοῦ q , ἀμυδρός μᾶλλον ὅς ἐναργής φαίνω · ὥσπερ καί σῶμα εἶδος r ὁ πόρρωθεν ἵστημι , σαφῶς οὖον καταλαμβάνω . οὐδέ βούλομαι , φημί , παρέχω ὁ διά τέλος ἀπειθής ὁ ὁ σοφία ἀνάπτυξις · ὅταν γάρ τις ἐπάγω προαίρεσις εὐσεβής καί γνώμη ὀρθότης , λαμβάνω μετά πολύς ὁ περιουσία ὁ ἀπόκρυφος ὁ ἀποκάλυψις · ὅταν δέ μηδείς ὑγιής φρονέω , οὐδέ ὁ πρόχειρος ὁ πολύς ἀξιόω δέχομαι ὁ ἀκρόασις . ἵνα βλέπω βλέπω , καί μή ὁράω · καί ακουδιδασκαλια n εἰμί ἀκούω , καί μή συνίημι · μήποτε ἐπιστρέφω , καί ἀφίημι αὐτός ὁ ἁμάρτημα . εἶτα καί ὁ ἐπαγωγή ὁ προφητικός φωνή ὁ κακία , αὐτός ἔλεγχος , ὡς πόρρωθεν κηρύσσω . “ βλέπω γάρ οὖον “ βλέπω . καί οὖον μή ὁράω . καί ἀκούω καί οὖον μή συνίημι · ” οὐδέ γάρ βούλομαι ὁ χάρις αὐτός παραδέχομαι . διό φημί , “ ἰδού ὁ ἁμαρτία σύ πέρνημι · καί ὁ ἀνομία σύ “ ἐξαποστέλλω μήτηρ σύ . διότι ἔρχομαι , καί οὐ εἰμί ἄνθρωπος · “ καλέω καί οὐ εἰμί ὁ ἐπακούω . ” ὁ μέν οὖν βλέπω ὑπάρχω αὐτός ἀπό ὁ χάρις ὁ ὁράω · ὁ δέ μή ὁράω συμβαίνω ἀπό ὁ αὐτός q μύω ὁ ἑαυτοῦ ὀφθαλμός , καί προσποιέω μή βλέπω . ὁμοίως δέ καί ὁ μή ἀκούω ἀπό ὁ μή βούλομαι συνίημι ὁ λέγω , ἀλλά καταφρονέω ὁ λέγω . καί οὕτως συμβαίνω αὐτός ὁ μή ἀπαλλάσσω ὁ οἰκέω ἁμάρτημα , ἀλλά ἀντιπαθής ἔχω πρός ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία · καί λέγω αὐτός , μῆτις ὁ λύχνος ἔρχομαι ἵνα ὑπό ὁ μόδιος τίθημι , ὅς ὑπό ὁ κλίνη ; οὐ ἵνα ἐπί ὁ λυχνία ἐπιτίθημι ; ὁ βούλομαι ὁ λύχνος ἐφαρμόζω καί r ὁ τέλειος ὁ ὁ Ἰησοῦς μαθητής , δυσωπέω ἐγώ ἀπό ὁ περί ὁ Ἰωάννης λέγω3 · ὅτι ἐκεῖνος εἰμί ὁ λύχνος ὁ καίω καί φαίνων . ἀλλά καί ὁ , “ ὁ λύχνος ὁ σῶμα εἰμί ὁ ὀφθαλμός , ” ἀναφέρω ἐπί ὁ ἐν ἕκαστος νόος s πᾶς ἄνθρωπος ἐφάρμοσις . ἀλλά καί “ εἰμί σύ ὁ ὀσφῦς περιζώννυμι , καί ὁ λύχνος “ καίω , ” πρός πᾶς εἴρω ὁ t μαθητής ὁ Ἰησοῦς . φημί τις οὖν ἐπί ὁ ἐνίστημι ζωή ἀναφέρω ὁ εἴρω περί ὁ μή δήω ὁ ἀνάπτω u λύχνος ἐν ὁ Ψυχή λογικός κρύπτω αὐτός , ἀλλά ἐπιτίθημι λυχνία x . εἰς σύμβολον ὅς Μωσῆς ἐν ὁ Σκήνη ἀποτίθημι ὁ μαρτύριον . χρή οὖν ὁ λύχνος μή ὑπό ὁ μόδιος ὁ σιτομέτριον εἰμί · μόδιος γάρ σιτομετρέω ὑπό ὁ πιστός καί φρόνιμος οἰκονόμος ὁ σύνδουλος , βλέπω δέ ὁ αὐγή ὁ λύχνος ἐπίκειμαι ὁ λυχνία καί εἰς φανερός ὁ λόγος προάγω ὁ ἐν ὁ οἰκίον πᾶς ὁ ἐκκλησία y . ἀλλά οὐδέ ὑπό ὁ κλίνη τίθημι ὁ λύχνος , ἔνθα τις ἀναπαύω , οὐδέ ἄλλος τις σκεῦος ὑποκάτω . οὗτος γάρ ὁ ποιέω οὖον προνοέω ὁ εἰσπορεύω εἰς ὁ ἴκιος z , ὅς δεῖ προστίθημι a ὁ λύχνος , ὁ ὁ ἀληθινός φάος καί λόγος ὁ λαμπρός καί ὁ ἀκτίς ὁ σοφία ἀνάπτω ὁ ἐν αὐτός νόος φύσις ἔχω · κατά ὅς κατασκευάζω αὐτός ὁ δημιουργός · λύχνος δήω ὁ ἀπό ὁ λόγος καί σοφία καί ὁ ἀλήθεια ὁ ἀληθινός φάος ἄναψις . καί νομιστέος ὁ “ εἰμί σύ ὁ λύχνος καίω ” ἐντολή , ὑπό μέν ὁ προνοέω ἔχω ἐν ὁ Ψυχή ὁ νόος διορατικός b , καί μετέχω ὁ εἶπον “ ἐγώ φάος εἰς ὁ “ κόσμος ἔρχομαι , ” πληρόω . ὁ γάρ καίω ὁ λύχνος καί τίθημι ἐπί ὁ λυχνία , ἵνα λάμπω πᾶς ὁ ἐν ὁ οἰκίον , προτρέπω c καί ὁ d ἐν ὁ οἰκίον βλέπω ὁ ὁ λύχνος λαμπρότης καί αὐτός καίω ὁ ἑαυτοῦ λυχνία . δύναμις οὖν οὗτος φημί , ἐγώ μέν ἧφα ὁ φάος , ὁ δέ μένω καίω ὁ ὑμέτερος ἵστημι σπουδή , οὖον διά σύ αὐτός μόνος , ἀλλά καί διά ὁ μέλλω ὁ αὐγή ἀπολαύω e , καί πρός ὁ ἀλήθεια χειραγωγέω . ἐάν γάρ σύ ἔρχομαι μετά ἀκρίβεια βία , οὖον δύναμαι ὁ κατηγορία συσκιάζω σύ ὁ λαμπάς . οὖον γάρ εἰμί τίς κρυπτός , ὅς ἐάν μή φανερόω · οὐδέ γίγνομαι ἀπόκρυφος , ἀλλά ἵνα εἰς φανερός ἔρχομαι . πάλιν δέ αὐτός διά οὗτος εἰς ἀκρίβεια ἄγω βίος , παιδεύω ἐναγώνιος εἰμί ὡς ὑπό ὁ ἅπας ὀφθαλμός κεῖμαι , καί ἐν μέσος ὁ οἰκέω θέατρον ἀγωνίζομαι . μή γάρ δή οὗτος οἶδα , φημί , ὅτι ἐνταῦθα κάθημαι νῦν , καί ἐν μικρός γωνία εἰμί μέρος . οὗτος γάρ εἰμί κατάδηλος πᾶς , ὡσανεί λύχνος ἐν οἰκίον ὑπέρ ὁ λυχνίας φαίνων . ποῦ νῦν ὁ ὁ δύναμις ὁ Χριστός διαπιστέω ; ἀκούω οὗτος , καί ὁ προφητεία ὁ δύναμις ἐκπλάσσω , προσκυνέω αὐτός ὁ ἰσχύς . διά οὗτος γάρ καί προσεκτικός ποιέω ὁ ἀκούω , ἐπιφέρω , ὁ ἔχω οὖς ἀκούω , ἀκούω . ἐννοέω γάρ ἡλίκος ὑπισχνέομαι ὁ οὐδέ ἐν ὁ χώρα γνώριμος εἰμί ὁ αὐτός , ὅτι γῆ καί θάλασσα f αὐτός εἶμι , καί πρός ὁ πέρας ὁ οἰκέω ἥκω οὖον φήμη μόνος , ἀλλά καί ὁ ὁ εὐεργεσία ἐνέργεια . καί λέγω αὐτός , βλέπω τίς ἀκούω . ἐν ὅς μέτρον μετρέω , μετρέω σύ , καί προστίθημι σύ ὁ ἀκούω . ὅς γάρ εἄν ἔχω , δίδωμι αὐτός , καί ὅς οὐ ἔχω , καί ὅς ἔχω ἀείρω ἀπό αὐτός . ἐπιφέρω “ βλέπω τίς ἀκούω . ” νήφω πρός ὁ μέτρον ὁ ὑπακοή , καί ὁ γνῶσις δίδωμι , καί ὅσος ἄν βούλομαι τις σοφία , ἐπισπάω ὁ προθυμία , πρός ὅς δίδωμι μέτρον ἀντιλαμβάνω · οὐδέ γάρ ἄμετρος ἐν ἄνθρωπος εἰμί χρηστός ἢ φαῦλος . διόπερ κατά ὁ ἀναλογία “ ὅς μετρέω μετρέω ἐγώ , “ μέτρον καλός σαλεύω , πιέζω , ὑπερέχω , άποδος - “ θεάομαι εἰς ὁ κόλπος ἐγώ . ” ὅς γάρ εἄν ἔχω πόθος καί προθυμία ὁ ἀκούω καί αἰτέω , δίδωμι αὐτός ὅς δέ εἄν οὐ ἔχω θεῖος ἀκρόασις Ἔρως , διά ὁ καταφρόνησις , καί εἰμί τίς δοκέω ἔχω τίς νόμος γραπτός , ἀείρω ἀπό αὐτός , κατά ὁ , “ ἀείρω ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός “ ἀπό σύ , καί δίδωμι ἔθνος ποιέω ὁ καρπός1 αὐτός . ” αἰνίσσομαι ὁ ἐν εἴδησις καυχάομαι ὁ μωσαϊκός νόμος , καί βαίνω g ὁ οὖς ὁ μή ἀκούω ὁ ὁ κύριος διδασκαλία . βασίλειος Θεός ὁ εἰς αὐτός πίστις καλέω h , καί ὁ ἔνσαρκος παρουσία αὐτός κατά i ὁ οἰκονομία φημί · κατά ὁ , “ ἐγγίζω “ ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός , ” καί , “ ὁ βασίλειος ὁ Θεός ἐντός “ σύ εἰμί , ” ὁ μαθητής εἴρω . οὗτος οὖν ἔοικα , “ ὡς “ ἐάν ἄνθρωπος βάλλω ὁ σπόρος ἐπί ὁ γῆ . ” καί ἄνθρωπος γάρ εἰμί k , καί τίς γιγνώσκω αὐτός ; θεός γάρ ἐάν , καί υἱός Θεός πρό αἰών ὑπάρχω , ἄνθρωπος ἄτρεπτος γίγνομαι διά ἐγώ , σπείρω ὁ γῆ καί ὁ ἅπας κόσμος φωτίζω ὁ ὁ θεογνωσία λόγος · καί οἱονεί καθεύδω ἀναλαμβάνω , ὅς ὡς ἀλλαχοῦ φημί , ἀποδημέω · ἀναμένω διά ὁ μακροθυμία καί ἀνεξικακία καρποφορέω ὁ δέχομαι καί ὁσημέραι δέχομαι ὁ σπόρος καί σωτήριος λόγος . ἐγείρω δέ νύξ καί ἡμέρα κατά ὁ εἴρω , “ ἔξω - “ γέρνω , ἵνα τίς ὑπνόω κύριος ; ἀνίστημι καί μή ἀπωθέω εἰς “ τέλος , ” ὁ ὁ πρόνοια λόγος διεγείρω ἐγώ ὑπέρ καρποφορία , διά ὁ δεξιός ὅπλον ὁ δικαιοσύνη καί χρηστός · οὗτος γάρ ὁ ἡμέρα καί ὁ φαιδρός ὁ χρηστότης · καί διά ὁ ἀριστερός καί σκαιός · οὗτος γάρ ὁ νύξ , ὁ τε διωγμός καί ὁ παιδεία ὁ σκυθρωπός ὑπομένω . διά οὗτος γάρ ὁ σπόρος βλαστάνω τε καί μηκύνω . ὁ δέ , ὡς οὐ οἶδα αὐτός , ” ἵνα εἶπον ὁ αὐτεξούσιος ὁ δέχομαι ὁ λόγος βούλημα ἐπιτρέπω ὁ ἐργασία , καί μή ὁ πᾶς αὐτός κατεργάζομαι · ἵνα μή ἀεκούσιος ἐγώ εἰμί ὁ ἀγαθός . ὅθεν ἐπάγω , “ αὐτόματος n γάρ ὁ γῆ “ καρποφορέω , ” οὐ ἀνάγκη ὁ αὐτεξούσιος βιάζομαι , οὖον περιφορά ἄστρον καί τυγχάνω ὅς μείρομαι , κατά ὁ ὁ ἔμπληκτος ὁ λόγος , ἀλλά προαίρεσις πρόειμι εἰς οὗτος . καρποφορέω δέ πρῶτος χόρτος p νόμος φύσις , καί ὁ κατά μικρός ἀνάβασις πρόειμι εἰς τελέω · ἐπεί q καί ὡς νήπιος γάλα ποτίζω ὁ νεωστί ὁ λόγος μετέχω , καί ἀναπίπτω ἐπί ὁ χόρτος , ὁ ὡς ἀσθενόω ἐσθίω λάχανον καί ὁ ἄλογος τροφή ἀπολαύω ὁ κρίθινος r ἄρτος . εἶτα φέρω καί στάχυς ὁ προσάγω ὁ θυσιαστήριον ὁ κύριος καί εἰς δράγμα γίγνομαι ὁ ἐρχόμενος ἐν ἀγαλλιάω καί ἀείρω ὁ δράγμα ἑαυτοῦ . ὅταν δέ παραδίδωμι ὁ καρπός1 , καί ὅς χώρα λευκαίνω πρός θερισμός , ἐκτείνω ὁ s δρεπάνη ὁ καλός γεωργός , ἵνα συνάγω ὁ σῖτος εἰς ὁ ἀποθήκη . οὐδέ γάρ ἀρκέω πρός σωτηρία ἐγώ ὁ ἀνθέω μόνος ὡς χόρτος , διά ὁ ὑπακοή , ἀλλά καί ἀνδρεῖος , ἵνα ὡς καλάμη σῖτος ἵστημι ὁ πνέω ἄνεμος περιφρονέω u , ὅς ὁ πειρασμός , εἰς ὕψος τείνω ὁ Ψυχή ὁ ἀνάστημα · καί μνήμη δέ διηνεκής , ἵνα ὡς στάχυς ὠδινέω ὁ καρπός , καί ὁ ἐπεξεργασία ὁ ἀρετή τέλειος αὐτός ἀποδείκνυμι , ὁ θερίζω ὁ χείρ πληρόω , καί εἰς εὐλογία κύριος τηρέω . θερισμός δέ εἄν εἰμί ὁ ὁ συντέλεια καιρός . δρεπάνη “ ὁ ὁ Θεός “ λόγος ζῶ τε καί ἐνεργός καί τομός ὑπέρ πᾶς μάχαιρα “ δίστομος , καί διικνέομαι μέχρι μερισμός Ψυχή καί πνεῦμα , “ ἁρμός τε καί μυελός , καί κριτικός ἐνθύμησις καί ἔννοια Καρδία . ὁ πᾶς ἔχω γυμνός καί τραχηλίζω ὁ ὀφθαλμός αὐτός . ἐνταῦθα γάρ x ὁ δρεπάνη οὖον τιμωρία τις καί ἀρή δηλόω , ὡς y ἐν ὁ προφήτης Ζαχαρίας , ἐπεί μή ἰσχύω κατά ὁ καρποφορέω · “ ὁ γάρ ἀξίνη πρός ὁ ῥίζα κεῖμαι ὁ μή ποιέω καρπός “ καί εἰς πῦρ βάλλω . ” οὗτος δέ ὁ δρεπάνη εἰς χείρ τίθημι ὁ θερίζω , ἵνα μή ἀπόλλυμι z τίς ὁ σῖτος . σημειόω δέ ὅτι ἐνταῦθα ἐπί ὁ τοιοῦτος καρπός αὐτός ἀποστέλλω ὁ δρεπάνη · ἐν δέ ὁ παραβολή ὁ ζιζάνιον “ ὁ Ἄγγελος αὐτός ἀποστέλλω “ συνάγω ἐκ ὁ βασίλεια αὐτός πᾶς ὁ σκάνδαλον καί ὁ “ ποιέω ὁ ἀνομία · ἵνα βάλλω αὐτός εἰς ὁ κάμινος ὁ πῦρ . οὐδέ γάρ εἰμί ἄξιος ὁ δεξιός ὁ ὕψιστος . οὗτος τοίνυν ὁ παραβολή περί ὁ Δίκαιος εἴρω μόνος . ὁ δέ πρῶτος τέσσαρες τίθημι τάγμα , τρεῖς διάφορος a ἀπόλλυμι καί εἷς σῴζω κατά ὁ ἀναλογία ὁ πίστις καί ὁ ἐργασία . τρεῖς γάρ καί οὗτος εἴρω διαφορά · ἐνταῦθα δέ εἷς μόνος τίθημι ὁ σώζω διαφορά , ὁ τρεῖς εἰς εἷς συνάγω c . ἅπας γάρ φέρω σῖτος , κἀν μή d ὁμοίως ἀλλήλων . καί λέγω , τίς ὁμοιόω ὁ βασίλειος ὁ Θεός ; ἢ ἐν ποῖος παραβολή παραβάλλω αὐτός ; ὡς κόκκος σίναπι , ὅς ὅταν σπείρω ἐπί ὁ γῆ , μικρός πᾶς ὁ σπέρμα εἰμί ὁ ἐπί ὁ γῆ . καί ὅταν σπείρω , ἀναβαίνω , καί γίγνομαι πᾶς ὁ λάχανον μείζων , καί ποιέω κλάδος μέγας , ὥστε δύναμαι ὑπό ὁ σκιάω αὐτός ὁ πετεινόν ὁ οὐρανός κατασκηνόω . καί τοιοῦτος παραβολή πολύς λαλέω αὐτός ὁ λόγος , καθώς δύναμαι ἀκούω . Χωρὶς δέ παραβολή οὐ λαλέω αὐτός . κατά ἴδιος δέ ὁ μαθητής αὐτός ἐπιλύω πᾶς . eΒραχὺς ὁ ὁ πίστις λόγος ἐν κόσμος διά ὁ κήρυγμα , καί ὁ πώποτε γίγνομαι ἐν ἄνθρωπος δόγμα ἐν βραχύς οὗτος ἐπαγγέλλω ῥῆμα · ὁ δέ ἐν ὁ τέλειος λαλέω σοφία πλατύνω καί αὐξάνω ὁ λόγος , ἅτε δή μόνος ἐν ἀλήθεια πλατύνω τε καί αὐξάνω . μείζων δέ ἀλήθεια οὐδείς . εἶτα ὁ μετέωρος ὁ φρόνημα , καί ὁ ἴδιος ἐπαίρω λόγος ἐφίημι ὁ ὑπό ὁ ἀληθής λόγος σκιά , καί καταφεύγω ἐπί αὐτός . εἶτα συντομία χαίρω οὗτος ὁ μακάριος εὐαγγελιστής , ὁ παραβολή ὑποδείκνυμι ὁ εἶδος ἐπιφέρω , “ καί τοιοῦτος “ παραβολή πολύς λαλέω αὐτός ” καί ὁ ἑξῆς . Ἀγαθός εἰμί διδάσκαλος πρός ὁ ἕξις ὁ ἀκούω ποιέω ὁ λόγος , καί μήτε ῥίπτω ὁ μαργαρίτης ἔμπροσθεν ὁ χοῖρος · μήτε διά ὁ σαφήνεια ὁ ἀπόρρητος εἰς καταφρόνησις παρατίθημι f ὁ οὗτος μέγας . δείκνυμι δέ ὁ Ματθαῖος ὡς οὐ αὐτός καινοτομέω ὁ τοιοῦτος εἶδος ὁ λόγος , εἰσάγω ὁ προφήτης οὗτος προαναφωνέω ὁ διδασκαλία ὁ τρόπος . διδάσκω δέ ἐγώ ὁ Χριστός ὁ γνώμη , ὅτι οὐ ἵνα ἀγνοέω , ἀλλά ἵνα αὐτός εἰς ἐρώτησις ἄγω διαλέγω , ἐπάγω , “ καί “ τοιοῦτος παραβολή πολύς λαλέω αὐτός · ” καί ὅμως οὐδείς αὐτός ἐρωτάω , καίτοι ὁ προφήτης πολλάκις ἐρωτάω · οὗτος δέ οὐδείς τοιοῦτος ποιέω . ὁ δέ “ κατά ἴδιος ὁ μαθητής αὐτός “ ἐπιλύω πᾶς ” νοέω , ὅτι πᾶς ὅσος παρά αὐτός ζητέω μανθάνω , ὡς ὁ παραβολή ὁ σπόρος καί ὁ g ὁ ζιζάνιον . ὁ γάρ λοιπάς ἀφίημι ανερμήνευτος , εἶπον πρός αὐτός h , “ συνίημι οὗτος πᾶς ; ὁ δέ εἶπον , ναί κύριος . ” σύνεσις γάρ ἐπιζητέω παρά ὁ ἀκούω ὁ Κύριος . μάθημα γάρ κατέχω ὁ νοέω , ὁ δέ μή νοέω ἀφαρπάζω καθάπαν . ἤδη προ - εἶπον ἐν ὁ παραβολή . ὅθεν , εἰμί κατέχω ὁ σπέρμα ὁ θέω διά ὁ σύνεσις , ἀναγκαῖος ἐπερωτάω · ὁ δέ ἐπερώτησις οὐ ἐκ ἄγνοια , ἀλλά πρός ὁ ὁ προσοχή διέγερσις , καί πρός ὁ οἰκεῖος ὁ ἀκροατής κατασκευή · καί παραβολή μέν ὁ εἴρω καί δήω σαφήνεια · ὁ δέ ἐκ ὁ εἴρω πρότερος καί νοέω συνέρχομαι καί οὗτος · καί διά οὗτος , φημί , ἐπιλύω αὐτός πᾶς .