catenae-novum-testamentum.catena-in-marcum-recensio-ii-e-codd-oxon-bodl-laud-33 46
Περὶ τῆς προδόσεως προφητεία . Καὶ ὀψίας γενομένης ἔρχεται μετὰ τῶν δώδεκα · καὶ ἀνακειμένων αὐτῶν καὶ ἐσθιόντων εἶπεν ὁ Ἰησοῦς , ἀμὴν λέγω ὑμῖν , εἷς ἐξ ὑμῶν παραδώσει με . Tῶν τοίνυν μαθητῶν ἁπάντων παρεσκευασμένων γενομένης ὀψίας , “ ἔρχεται μετὰ τῶν δώδεκα ” καὶ τὰ ἑξῆς . ἅμα μὲν ἐδήλωσε τῷ προδότῃ , ὅτι οὐκ αὐτὸς ἴσχυεν , εἰπὼν ὅτι τὸ πάθος , καθὼς γέγραπται περὶ αὐτοῦ · ἅμα δὲ καὶ τὴν τιμωρίαν ἐδήλωσε , ἵνα μὴ καὶ ἀπολογίαν ἔχῃ . καὶ τὸ ὑπάγειν1 δὲ δύναμιν ἔχει δηλωτικὴν ἀποδημίας μίας μᾶλλον ἣ θανάτου . ὥσπερ καὶ πρὸς Ἰουδαίους ἔλεγεν , “ ὑπά - “ γω πρὸς τὸν πέμψαντά με , ” καὶ τὸ ἑκούσιον ἡ λέξις ἑρμηνεύει · τὸ δὲ καλὸν εἶναι μὴ γεγενῆσθαι πρὸς τὴν κόλασιν λέγεται · κακῆς γὰρ ὑπάρξεως ἀνυπαρξία αἱρετώτερον . Οἱ δὲ ἤρξαντο λυπεῖσθαι ὡς εἰκός · ἐν μέσῳ γὰρ ἀπορριφέντος τοῦ λόγου , ἕκαστος αὐτῶν ἐδεδίει μή ποτε περὶ αὐτοῦ ταύτην ἐδέξατο τὴν ὑπόνοιαν . καὶ ἔλεγον αὐτῷ , μήτι ἐγώ ; Καὶ ἐσθιόντων αὐτῶν , λαβὼν ὁ Ἰησοῦς ἄρτον , καὶ εὐλογήσας ἔκλασε , καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς καὶ εἶπε , Λάβετε , φάγετε · τοῦτό ἐστι τὸ σῶμά μου . καὶ λαβὼν τὸ ποτήριον , εὐχαριστήσας ἔδωκεν αὐτοῖς · καὶ ἔπιον ἐξ αὐτοῦ πάντες · καὶ εἶπεν αὐτοῖς , τοῦτό ἐστι τὸ αἷμά μου , τὸ τῆς καινῆς διαθήκης , τὸ περὶ πολλῶν ἐκχυνόμενον . Ὁ μέν φησιν ὅτι μυστηρίων μετασχὼν ἔμεινεν ὁ αὐτὸς ὁ προδότης , καὶ τῆς φρικωδεστάτης ἀπολαύσας τραπέζης , οὐ μετεβάλετο · ὡς καὶ ὁ Λουκᾶς δηλοῖ λέγων , ὅτι μετὰ τοῦτο εἰσῆλθεν ὁ Σατανᾶς εἰς αὐτὸν , οὐ τοῦ σώματος καταφρονῶν , ἀλλὰ τῆς 1 ἀναισχυντίας λοιπὸν τοῦ προδότου καταγελῶν m . ὁ δὲ Χριστὸς οὐκ ἐκώλυσεν αὐτὸν , καὶ τοι πάντα εἰδὼς , ἵνα μάθῃς ὅτι οὐδὲν παραλιμπάνει τῶν εἰς διόρθωσιν ἡκόντων . ἄλλος n δέ φασιν ὅτι προεξῆλθεν ὁ Ἰούδας , ὡς Ἰωάννης ἐδήλωσεν · οὐ γὰρ ἃν ἐδέξατο τῆς σωτηρίας κοινωνίας τὸν τύπον ὁ τῆς χριστοκτονίας ὑπηρέτης · καίτοι τἄλλα πάντα ἤνεγκεν ὁ Κύριος · ἀλλὰ τοῦτο οὐκέτι συνεχωρεῖτο . ὅτι δὲ διὰ τούτων παρέδωκε τοῖς μαθηταῖς , ὅπως ἐπιτελεῖν αὐτοὺς προσῆκε τῆς καινῆς διαθήκης τὸ μυστήριον , οἶμαι μηδένα ἃν ἑτέρως εἰπεῖν . διὰ γὰρ τοῦτο καὶ εὐλόγησε ο καὶ εἶπε διδοὺς αὐτοῖς μεταλαβεῖν ἃ προσῆκον ἦν , ἵνα ἐκεῖνοι διὰ μὲν τῆς εὐλογίας καὶ εὐχαριστίας μάθωσιν ὡς μεγάλα ἀληθῶς καὶ πάσης εὐχαριστίας ἄξια τὰ διὰ τοῦ πάθους οἰκονομηθέντα τοῦ Χριστοῦ . ὧν δὴ σύμβολα ταῦτα ἐπιτελεῖσθαι παρέδωκεν αὐτοῖς . ἐν δὲ τῷ P εἰπεῖν · τοῦτο ἐστι τὸ σῶμά μου , καὶ τοῦτο μου τὸ αἷμα ὅτι τὸ μὲν ἄρτον προτιθέντα q μετὰ τὴν εὐχαριστίαν προσῆκεν αὐτοὺς σώματος νομίζειν μεταλαμβάνειν , τὸ δὲ ποτήριον ἐν τάξει r τοῦ αἵματος ἡγεῖσθαι , περὶ ἃ τὸ πάθος ἐγένετο ἐπὶ κοινῇ τῇ πάντων σωτηρίᾳ τε καὶ ἀφέσει τῶ , ἡμαρτημένων αὐτοῖς . ἡ γὰρ ἐπὶ τούτοις γινομένη πίστις ὁμοῦ τε τῶν πληρωθέντων ὁμολογίαν ἔχει , καὶ τὴν μετουσίαν τῆς ἀφέσεως χαρίζεται τοῖς πιστεύουσιν . Ἄλλως φησὶν , διδάσκει ἡμᾶς μὴ πρὸς τὴν φύσιν ἀφορᾶν τῶν προκειμένων , ἀλλὰ διὰ τῆς γινομένης ἐπ’ αὐτοῖς εὐχαριστίας , ταῦτα ἐκεῖνα εἶναι πιστεύειν . ὁ γὰρ ζωοποιὸς τοῦ Θεοῦ Λόγος ἑνώσας ἑαυτὸν τῇ ἰδίᾳ σαρκὶ , καθ’ ὃν οῃε τρόπον αὐτὸς , ζωοποιὸν ἀπέφηνεν αὐτήν · ἔφη γὰρ αὐτός · “ ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ὁ πιστεύων “ εἰς ἐμὲ ἔχει ζωὴν αἰώνιον . ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς · καὶ ἐάν “ τις φάγῃ ἐκ τούτου τοῦ ἄρτου , ζήσῃ εἰς τὸν αἰῶνα . καὶ ὁ ἄρτος “ δὲ ὃν ἐγὼ δώσω , ἡ σάρξ μου ἐστὶν ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς . “ ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου “ καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα , οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς . οὐκοῦν τοῦτο ποιοῦντες ζωὴν ἔχομεν ἐν ἑαυτοῖς , ἓν ὡς πρὸς αὐτὸν ἀποτελούμενοι , καὶ ἐν αὐτῷ μένοντες · ἔχοντες δὲ καὶ ἐν αὐτοῖς αὐτόν . ἔδει γὰρ αὐτὸν διὰ μὲν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐν ἡμῖν γενέσθαι θεοπρεπῶς , συνανακίρνασθαι δὲ ὥσπερ τοῖς ἡμετέροις σώμασι διὰ τῆς ἁγίας αὐτοῦ σαρκὸς καὶ τοῦ τιμίου αἵματος · ὃ δὴ καὶ ἐσχήκάμεν ὡς εὐλογίαν ζωοποιὸν , ὡς ἐν ἄρτῳ τε καὶ οἴνῳ · ἵνα μὴ ἀποναρκήσωμεν σάρκα τε καὶ αἷμα προκείμενον βλέποντες ἐν ἁγίαις τραπέζαις τῶν ἐκκλησιῶν , συγκαθιστάμενος ὡς Θεὸς ταῖς ἡμετέραιςιἀσθενείαις ἐνίησι τοῖς προκειμένοις δύναμιν ζωῆς , καὶ μεθίστησιν αὐτὰ πρὸς ἐνέργειαν τῆς ἑαυτοῦ σαρκὸς , ἵνα εἰς μέθεξιν ζωοποιὸν ἔχωμεν αὐτὰ , καὶ οἷον σπέρμα ζωοποιὸν ἐν ἡμῖν εὑρεθῇ τὸ σῶμα τῆς ζωῆς · καὶ μὴ ἀμφιβάλῃς ὅτι τοῦτό ἐστιν ἀληθὲς , αὐτοῦ λέγοντος · δέχου δὲ μᾶλλον ἐν πίστει τοῦ Σωτῆρος τὸν λόγον , ἀλήθεια γὰρ ὣν οὐ ψεύδεται . Περὶ πολλῶν δὲ ἐκχύνεσθαι τὸ αἷμα λέγων , τὸ περὶ λέγει , πολλοὶ γὰρ οἱ πάντες , ὥσπερ καὶ ὁ Παῦλος διὰ τοῦ ἑνὸς ἔλεγεν δεικνὺς κατασταθήσεσθαι τοὺς πολλούς · τοῦτο δὴ καὶ ἐνταῦθα δηλοῖ ὅτι εἷς ὑπὲρ πολλῶν πάσχει τοῦτο . ἐπάγει , Ἀμὴν λέγω ὑμῖν , Ὅτι οὐκέτι οὐ μὴ πίω ἐκ τοῦ γεννήματος τῆς ἀμπέλου , ἕως τῆς ἡμέρας ἐκείνης , ὅταν αὐτὸ πίνω καινὸν ἐν τῆ βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ . “ Οὐ μὴ πίω ἐκ τοῦ γεννήματος τῆς ἀμπέλου · ” καὶ τὰ ἑξῆς . Ἢ κατὰ Ματθαῖον , “ τοῦ πατρὸς , ” τουτέστι καινῶς μετὰ τὴν ἀνάστασιν . ἤμελλε γὰρ ἀνίστασθαι , καὶ ἀνιστάμενος ἐσθίειν τε καὶ πίνειν μετὰ τῶν μαθητῶν · ὥστε δὴ μείζονα καὶ ἀληθεστέραν αὐτοῖς τῆς ἀναστάσεως ἐγγενέσθαι τὴν πίστιν . βασιλείαν δὲ τοῦ Θεοῦ καὶ πατρὸς ὠνόμασε τὴν ἀνάστασιν , ἀφ’ ἧς αὐτῷ ἡ βασιλεία προσεγίγνετο , καὶ τοῖς λοιποῖς τῶν ἀνθρώπων ἡ ταύτης κοινωνία . τὸ οὖν , οὐ μὴ πίω αὐτὸ τοῦ λοιποῦ ἕως τότε , δεικνύντος ἦν οὐ τὴν ἀνάστασιν μόνον , ἀλλὰ καὶ τοῦ πάθους τὴν ἐγγύτητα . εἴπερ s δὴ οὐκέτι t καιρὸν ἕξει τροφῆς αὐτοῖς κοινωνῆσαι καὶ πότου . τί δήποτε δὲ κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ Πάσχα τὸ μυστήριον ἐπετέλει τοῦτο ; ἵνα μάθῃς πάντοθεν καὶ τῆς παλαιᾶς ὄντα νομοθέτην , καὶ τὰ ἐν ἐκείνῃ ὄντα διὰ ταῦτα προσκιαγραφηθέντα . διά τοι τοῦτο ἔνθα ὁ τύπος τὴν ἀλήθειαν ἐπετίθει . ἡ δὲ ἑσπέρα τοῦ πληρώματος τῶν καιρῶν τεκμήριον ἢν , καὶ τοῦ πρὸς αὐτὸν ἥκειν λοιπὸν τὸ τέλος τὰ πράγματα . εὐχαριστεῖ δὲ ὑπὲρ τοῦ πάθους , δεικνὺς τὸ ἑκούσιον · καὶ παιδεύων ἡμᾶς ὅπερ ἃν πάσχωμεν , εὐχαρίστως φέρειν . “ ἕως ἃν αὐτὸ πίω καινὸν μεθ’ ὑμῶν , ” ὑμῶν μαρτυρούντων · ὑμεῖς γὰρ ὄψεσθέ με ἀναστάντα . Τί δέ ἐστι καινόν ; τουτέστι ξένον οὐ σῶμα μαθητὸν ἔχων , ἀλλ’ ἀθάνατον λοιπὸν καὶ ἄφθαρτον , καὶ x μὴ δεόμενον τροφῆς . Καὶ ὑμνήσαντες ἐξῆλθον εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν . Ηὐχαρίστησαν πρὸ τοῦ λαβεῖν , ἵνα καὶ ἡμεῖς εὐχαριστήσωμεν · ηὐχαρίστησαν μετὰ τὸ λαβεῖν καὶ ὕμνησαν , ἴνα καὶ ἡμεῖς αὐτὸ τοῦτο ποιῶμεν . τί δήποτε δὲ εἰς τὸ ὄρος ἐξῆλθεν ; δῆλον ἑαυτὸν ποιῶν πρὸ τοῦ y συλληφθῆναι , ἵνα μὴ δόξῃ κρύπτεσθαι . ἔσπευδε γὰρ ἐπὶ τὸν τόπον ἐλθεῖν , ἔνθα εἰώθει , καὶ προδότης ἠπίστατο . Καὶ λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς , Ὅτι πάντες σκανδαλισθήσεσθε ἐν ἐμοὶ ἐν τῆ νυκτὶ ταύτῃ · ὅτι γέγραπται , Πατάξω τὸν ποιμένα , καὶ δίας διασικορπισθήσεται τὰ πρόβατα . ἀλλὰ μετὰ τὸ ἐγερθῆναί με , προάξω ὑμᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν . Ἵνα μὴ δόξῃ κατηγορία τις χαλεπὴ εἶναι , λέγει καὶ προφητείαν . ὁμοῦ μὲν πείθων αὐτοὺς προσέχειν τοῖς γεγραμμένοις · ὁμοῦ δὲ καὶ δηλῶν ὅτι z καὶ πρὸ τούτου αὐτὸς αὐτοὺς συνεῖχεν · οὐ μὴν ἀφῆκεν αὐτοὺς πάλιν μέχρι τῶν σκυθρωπῶν εἶναι · ἀλλὰ “ προάξω “ φησὶν ὑμᾶς , εἰς τὴν Γαλιλαίαν , ” ἵνα τοῦ φόβου τῶν Ἰουδαίων ἀπαλλαγέντες πιστεύσωσι τῷ λεγομένῳ . Ὁ Πέτρος ἔφη αὐτῷ , Καὶ εἰ πάντες σκανδαλισθήσονται , ἀλλ’ οὐκ ἐγώ . καὶ λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς , Αμὴν λέγω σοι , Ὅτι σήμερον ἐν τῇ νυκτὶ ταύτῃ , πρὶν ἣ δὶς ἀλέκτορα φωνῆσαι , τρὶς ἀπαρνήσῃ με . ὁ δὲ ἐκ περισσοῦ ἔλεγε μᾶλλον , ἐάν με δέῃ συναποθανεῖν σοι , οὐ μή σε ἀπαρνήσομαι . Τοῦ προφήτου εἰπόντος , τοῦ Χριστοῦ βεβαιώσαντος τὸν λόγον , ὁ Πέτρος , φησὶν , οὐχὶ διὰ τοῦτο ἀφίησι · παιδεύων ἐντεῦθεν , πάντα πείθεσθαι τῷ Χριστῷ , καὶ τῆς οἰκείας συνειδήσεως πιστοτέραν ἡγεῖσθαι τὴν ἀπόφασιν τὴν αὐτοῦ . δέον γὰρ δεηθῆναι καὶ εἰπεῖν , βοήθησον ἡμῖν ὥστε μὴ ἀποσχισθῆναι . ἀλλ’ ἑαυτῷ θαρρεῖ . τοῦτο τοίνυν καταστεῖλαι βουλόμενος ὁ Χριστὸς , ἐχώρησε a τὴν ἄρνησιν . ὅσον δὲ ὁ Χριστὸς ἀπηγόρευσε , τοσοῦτον ἐναντιοῦτο ὁ Πέτρος ἐκ περισσοῦ . πόθεν δὲ αὐτῷ τοῦτο συνέβη ; ἀπὸ πολλῆς ἀγάπης . ἐπειδὴ γὰρ ἀπηλλάγη τῆς ἀγωνίας ἐκείνης τῆς κατὰ τὴν προδοσίαν , καὶ δῆλος ἦν b ὁ προδότης , θαρρῶν ἔλεγε ταῦτα . ἠρέμα δέ πὼς καὶ φιλοτιμίας τὸ πρᾶγμα . ὄρα γοῦν μετὰ τὸ πτῶμα πῶς κατεσταλμένος ἐστί . πρὸ μὲν γὰρ αὐτοῦ τὸ πᾶν ἑαυτῷ ἀνατίθησι · μετὰ δὲ ταῦτα τοὐναντίον ἅπαν , “ τί ἡμῖν “ προσέχετε ὡς ἰδίᾳ δυνάμει ἣ εὐσεβείᾳ πεποιηκόσι c τοῦ περι - “ πατεῖν αὐτόν ” ἐντεῦθεν δὲ μανθάνομεν δόγμα μέγα · ὡς οὐκ ἀρκεῖ προθυμία ἀνθρώπου , ἃν μὴ τῆς ἄνωθεν ἀπολαύῃ ῥοπῆς . καὶ πάλιν οὐδὲν κερδανοῦμεν ἀπὸ τῆς ἄνωθεν ῥοπῆς , προθυμίας οὐκ οὔσης . Ὡσαύτως δὲ καὶ πάντες ἔλεγον . Ὡς ἔλεγεν ὁ Πέτρος μετὰ τοῦτο φιλονεικῶν , ὡς οὐδὲ θανάτου προτεθέντος αὐτῷ ἕλοιτο ἂν αὐτὸν ἀρνησάμενος ἐκκλίναι τοῦ θανάτου τὴν τιμωρίαν , καὶ τοὺς λοιποὺς μαθητὰς τοῖς ἴσοις κεχρῆσθαι λόγοις ἐνήγαγεν . Καὶ ἔρχονται εἰς χωρίον , οὗ τὸ ὄνομα Γεθσημανῆ · καὶ λέγει τοῖς μαθηταῖς αὑτοῦ , Καθίσατε ὧδε , ἕως προσεύξωμαι . καὶ παραλαμβάνει τὸν Πέτρον καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην μεθ’ ἑαυτοῦ . Καὶ ἤρξατο ἐκθαμβεῖσθαι καὶ ἀδημονεῖν . Ἔθος ἦν αὐτῷ χωρὶς αὐτῶν προσεύχεσθαι · τοῦτο δὲ ἐποίει παιδεύων αὐτοὺς καὶ ἡμᾶς , ἐν ταῖς εὐχαῖς ἡσυχίαν κατασκευάζειν ἑαυτοῖς . τίνος δὲ ἕνεκε μὴ πάντας παραλαμβάνει , ἀλλὰ τοὺς τῆς δόξης αὐτοῦ θεωροὺς γενομένους ; ἵνα μὴ καταπέσωσιν . ἀλλ’ ὅμως καὶ τούτους ἀφίησι καὶ μικρὸν προσελθὼν καὶ εὐξάμενος . Οὐδὲ λυπουμένῳ συλλυπηθῆναι ἴσχυσαν , ἀλλ’ ἐκράτησεν ὁ ὕπνος . ὁ δὲ ἐκτενῶς εὔχεται , ἵνα μὴ δόξῃ ὑπόκρισις εἶναι τὸ πρᾶγμα . οὐδὲ γὰρ ὡς ἀλλότριον ἀποτίθεται τὸ σῶμα , ἀλλ’ ὡς ἴδιον . διὰ τοῦτο καὶ ἡ εὐχή . τὸ γὰρ θανατᾶν οὐ σφόδρα κατὰ ἄνθρωπον . τῷ μὲν οὖν εἰπεῖν , εἰ δυνατὸν παρελθέτω , ἔδειξε τὸ ἀν - θρώπινον . τῷ δὲ εἰπεῖν , “ πλὴν οὐχ ὡς ἐγὼ θέλω , ἀλλ’ ὡς σὺ , ” τὸ ἐνάρετον καὶ ἐμφιλόσοφον d . ὅτι καὶ τῆς φύσεως ἑλκούσης , ἕπεσθαι δεῖ τῷ Θεῷ . εἰ γὰρ οὐ μόνον ῥημάτων , ἀλλὰ καὶ πραγμάτων ἔδει e , ἵνα πιστευθῇ f ὅτι καὶ ἄνθρωπος γέγονε καὶ ἀπέθανε . λέγει δὲ τῷ Πέτρῳ οὕτως , οὐκ ἴσχυσας μίαν ὥραν γρηγορῆσαι μετ’ ἐμοῦ ; ἅπαντες ἐκαθεύδησαν , καὶ τῷ Πέτρῳ ἐπετίμα , αἰνιττόμενος αὐτὸν g ὑπὲρ ὧν ἐφθέγξατο . καὶ ἐν τοῖς ἑξῆς δὲ τοῦτο αἰνίττεται . “ γρηγορεῖτε ” γάρ , φησι , “ καὶ προσεύχεσθε · ἵνα μὴ εἰσέλθητε εἰς “ πειρασμόν · ” ὁρᾷς ὅτι καλῶς ἔλεγεν ὅτι διὰ τοῦτο αὐτοῖς ἔλεγον · ὅτι σκορπισθήσεσθε , ἵνα εἰς ἱκετηρίαν ἀνέλθωσι καὶ εἰς τὸν ὂν ἀναβλέψωσιν · πανταχοῦ τὸ αὐθάδες αὐτῶν ἐκκόπτων καὶ ἐναγωνίους ποιῶν h . εἶτα ἵνα μὴ σφόδρα δόξῃ ἐπιπλήττειν , φησὶ , “ τὸ “ μὲν πνεῦμα πρόθυμον , ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής . ” εἰ γὰρ καὶ βούλει φησὶν , ἀλλ’ οὐ πρότερον εἰ μὴ ὁ Θεὸς ὀρέξει χεῖρα . καθέλκει γὰρ ὴ σὰρξ . οὐτῶ γὰρ τὸ ἀδύνατον ἐν ῷ ἠσθένει διὰ τῆς σαρκὸς , ἐρρωτο . καὶ πάλιν ηὔξατο τὸ αὐτὸ , οὔχι ὃ ἐγὼ θέλω , ἀλλ’ ὃ σὺ , δεικνὺς ἐνταῦθα ὅτι σφόδρα συνᾴδει τῷ θελήματι τοῦ Θεοῦ . τὸ δὲ δεύτερον καὶ τρίτον τὸ αὐτὸ λέγειν ἀληθείας μάλιστά ἐστιν ἐν ταῖς γραφαῖς ἐνδεικτικόν i . ὥσπερ καὶ ὁ Ἰωσὴφ ἔλεγεν “ ὅτι “ ἐκ δευτέρου σοι ἐφάνη τὸ ἐνύπνιον ὑπὲρ 1 ἀληθείας , καὶ τοῦ πι - “ στευθῆναι , ὅτι τοῦτο ἔσται πάντως , ” καὶ ὑπὲρ τοῦ πιστώσασθαι τὴν οἰκονομίαν . καὶ τίνος ἕνεκεν ἐκ δευτέρου ; ῶστε m ἰδεῖν αὐτοὺς καὶ ἐλέγξαι . οὐ μὴν ἤλεγξεν , ἀλλὰ διέστη μικρὸν , καὶ δείκνυσι τὴν ἄφατον αὐτῶν ἀσθένειαν , ὅτι οὐδὲ ἐπιτιμηθέντες ἠδύναντο 1 καρτερῆσαι . μετὰ γὰρ τοῦ καὶ ἀωρὶ τῶν νυκτῶν εἶναι καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν ὑπὸ τῆς ἀθυμίας ἦσαν βεβαρημένοι . “ καὶ ἔρχεται “ τὸ τρίτον καὶ λέγει αὐτοῖς , καθεύδετε λοιπὸν καὶ ἀναπαύεσθε ” καὶ τὰ ἑξῆς n . δείκνυσιν ὅτι οὐχὶ τοῦ Ἰούδα ἀλλὰ τῆς οἰκονομίας ἦν . οὐ τοῦτο δὲ μόνον ἀλλὰ καὶ τῷ εἰπεῖν , “ εἰς χεῖρας ἁμαρ - “ τωλῶν , ” ἀνίστησιν αὐτῶν τὰ φρονήματα . τῆς γὰρ ἐκείνων πονηρίας ἔργον ἦν , οὐ τὸ αὐτὸν εἶναι ὑπεύθυνον · καὶ τὸ ἑξῆς δὲ ὁμοίως αὐτὸ τοῦτο ἐμφαίνει , ὅτι ἑκὼν ἐπὶ τὸ πρᾶγμα ἔρχεται . Καὶ τὸ “ ἐγείρεσθε , ἄγωμεν ἐντεῦθεν , ἰδοὺ ὁ παραδιδούς με ἤγγικεν . ” καὶ διὰ πάντων αὐτοὺς ἐπαίδευεν ὅτι οὐκ ἀνάγκης τὸ πρᾶγμα ἦν , ἀλλ’ οἰκονομίας τινὸς ἀπορρήτου . καὶ γὰρ προῄδει ἥξοντα · καὶ οὐ μόνον οὐκ ἔφυγεν , ἀλλὰ καὶ ὁμόσε ἐχώρει o . Ἄλλος Ρ δέ φησι , πῶς λελύπησαι , δέσποτα , καὶ ἀδημονεῖς ; γέγονας δὲ καὶ περίλυπος ἕως θανάτου ; τοὺς ἀνὰ πᾶσαν τὴν γῆν , ΕΡΜHΝΕ1Α TOT ΚΑTΑ XIV . καὶ τὸ τῆς νίκης τρόπαιον ἐγερεῖς , κατὰ πάσης ἀντικειμένης δυνάμεως · καὶ ὡς Θεὸς προσκυνηθήσῃ , καὶ τῶν ὅλων δημιουργός . Ἐπί τισιν οὖν ἄρα λελύπησαι ; ναί φησιν , τὰ μὲν ἐκ τοῦ πάθους ἀγαθὰ τῷ κόσμῳ q συμβησόμενα ἐπίσταμαι · λύπει δέ με ὁ προτοτόκος Ἰσραὴλ , ὅτι οὐδὲ ἐν δούλοις ἐστιν . Καὶ εὐθέως , ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος , παραγίνεται Ἰούδας , εἷς ὢν τῶν δώδεκα , καὶ μετ’ αὐτοῦ ὄχλος πολὺς μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων , παρὰ τῶν Ἀρχιερέων καὶ τῶν Γραμματέων καὶ τῶν Πρεσβυτέρων . Τὸ , “ εἷς τῶν δώδεκα , ” καὶ ἑξῆς r , πρὸς τὴν ἔνδειξιν καὶ διαβολὴν τῆς τοῦ s προδόντος φαυλότητος . ὁ γὰρ ἐν ἴσῳ τοῖς Ἀποστόλοις τετιμημένος , τοῖς φονεῦσι τοῦ t Χριστοῦ γέγονε πρόφασις . δέδωκε γὰρ αὐτοῖς σημεῖον , λέγων , “ ὃν ἂν φιλήσω , αὐτὸς “ ἐστίν · ” ἐπέλαθε u δὲ παντελῶς τῆς δόξης Χριστοῦ · ᾠήθη τάχα που διανοηθεὶς , ὡς φίλημα προτείνας εἰς τύπον ἀγάπης , λαθεῖν δυνήσεται . προετίθει δὲ τὸ “ χαῖρε ” τῷ παγιδευθέντι πρὸς θάνατον δι’ αὐτοῦ . ὁ δὲ Κύριος φιλοῦτα x μὲν οὐκ ἀπεστράφη · ἔδειξε δὲ αὐτῷ ὅτι οὐ τρόπῳ φιλίας παρεγένετο , ἀλλὰ χάριν ἀσεβείας . προέδωκέ τε ἑαυτὸν ἑκών . καὶ ἐπέβαλον ἐπ’ αὐτὸν τὰς χεῖρας καὶ ἐκράτησαν , ταύτην y τὴν νύκτα καθ’ ἣν τὸ Πάσχα ἔφαγον . οὕτως ἔζεον καὶ ἐμαίνοντο . ἀλλ’ ὅμως οὐδὲν ἃν ἴσχυσαν , εἰ μὴ αὐτὸς συνεχώρησεν . οὐ μὴν τοῦτο ἀπαλλάττει τὸν Ἰούδαν τῆς ἀφορήτου κολάσεως , ἀλλὰ καὶ μειζόνως αὐτὸν καταδικάζει , ὅτι καὶ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ τοσαύτην λαβὼν ἀπόδειξιν καὶ τῆς ἐπιεικείας καὶ τῆς ἡμερότητος , θηρίου παντὸς χαλεπώτερον γέγονεν . Καὶ ἀφέντες αὐτὸν πάντες ἔφυγον . Οἱ μακάριοι μαθηταὶ τῷ τῆς φιλοθεΐας νυττόμενοι κέντρῳ , μαχαίρας ἐπανατείνουσιν ἀποσοβοῦντες τὴν ἔφοδον · οὐκ ἐᾷ δὲ τοῦτο γενέσθαι ὁ Χριστός . οὐ γάρ τοι μαχαίρᾳ ἡμᾶς κεχρῆσθαι βούλεται , ἐννοίαι δὲ μᾶλλον καὶ συνέσει χρωμένους ἀποσείεσθαι γενικῶς τοὺς ἐναντίους . ἰάσατο a δὲ θεοπρεπῶς τὸν ὑπομείναντα τὴν πληγὴν , ὡς ἕτερός φησιν Εὐαγγελιστὴς , τοῖς ἀφιγμένοις εἰς τὸ συλλαβεῖν αὐτὸν θεοπρεπὲς καὶ τοῦτο διδοὺς σημεῖον · ὅτι δὲ τὴν αὐτοῦ χεῖρα κἂν θέλῃσιν πλεονεκτήσειεν ἃν οὐδεὶς , διαδείκνυσι λέγων , “ καθ’ ἡμέραν ἐν τῷ ἱερῷ διδάσκοντα οὐκ ἐκρατήσατε . ” ἐταμιευόμην γὰρ μᾶλλον τὸ χρῆναι παθεῖν καιρῷ τῷ καθήκοντι · καὶ οὗτός ἐστιν ὁ παρὼν , ἵνα πληρωθῶσιν αἱ γραφαί . δεικνὺς ὅτι οὐ τῆς αὐτῶν ἰσχύος ἦν τὸ κρατῆσαι . διατί γὰρ μὴ ἐν τῷ ἱερῷ αὐτὸν ἐκράτησαν ; ὅτι ἐφοβοῦντο τὸν ὄχλον . διὸ καὶ ἔξω ἐξῆλθε , καὶ ἀπὸ τοῦ τόπου καὶ ἀπὸ τοῦ καιροῦ διδοὺς αὐτοῖς ἄδειαν . καὶ ἀφέντες αὐτὸν οἱ μαθηταὶ ἔφυγον . οὐ γὰρ ἐνῆν ψεύσασθαι τὴν ἀλήθειαν , ἢ τοὺς προφήτας διαμαρτεῖν . ΚΕΦ . MZ . Περὶ ἀρνήσεως Πέτρου Καὶ ἀπήγαγον τὸν Ἰησοῦν πρὸς τὸν ἀρχιερέα · καὶ συνέρχονται αὐτῷ πάντες οἱ Ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Πρεσβύτεροι καὶ οἱ Γραμματεῖς . καὶ ὁ Πέτρος ἀπὸ μακρόθεν ἠκολούθησεν αὐτῷ ἕως ἔσω εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ Ἀρχιερέως · καὶ ἦν συγκαθήμενος μετὰ τῶν ὑπηρετῶν , καὶ θερμαινόμενος πρὸς τὸ φῶς . Πολλὴ θερμότης τοῦ Πέτρου · οὐδὲ φεύγοντας ἰδὼν ἔφυγεν · ἀλλ’ ἔστη καὶ εἰσῆλθεν · ἦν δὲ καὶ Ἰωάννης , ἐπειδὴ γνώριμος ἦν . καὶ διατὶ ἀπήγαγον b αὐτὸν ἐκεῖ , ὅπου ἦσαν ἅπαντες συνηγμένοι ; ἵνα μὲν γνώμης πάντα ποιῶσι τῶν ἀρχιερέων . ἐκεῖνος γὰρ ἦν τότε ἀρχιερεύς . συνήχθησαν οὖν ἅπαντες , καὶ συνέδριον ἦν λοιμῶν · καὶ ἐρωτῶσιν οὐχ ἁπλῶς , ἀλλὰ βουλόμενοι σχῆμα περιθεῖναι τῇ ἐπιβουλῇ ταύτῃ δικαστηρίου . οὐδὲ γὰρ ἦσαν ἶσαι αἱ μαρτυρίαι , φησίν . οὕτω πεπλανημένων τὸ δικαστήριον ἦν , καὶ θορύβου πάντα ἔγεμε καὶ ταραχῆς . ἐλθόντες δὲ ψευδομάρτυρες ἔλεγον ὅτι οὗτος εἶπεν “ ὅτι ἐγὼ καταλύσω τὸ ναὸν τοῦτον τὸ χειροποίητον , καὶ ἐν “ τρισὶν ἡμέραις ἄλλον ἀχειροποίητον οἰκοδομήσω . ” διὰ τῆς προσθήκης τοῦ χειροποιήτου ηὔξησαν τὴν συκοφαντίαν · οὐ γὰρ εἶπε c , λύσω , ἀλλὰ , “ λύσατε τὸν ναὸν τοῦτον · ” καὶ οὐδὲ περὶ ἐκείνου , ἀλλὰ περὶ τοῦ σώματος d τοῦ ἰδίου . τί οὖν ὁ ἀρχιερεύς ; βουλόμενος εἰς ἀπολογίαν καταστῆσαι ἵνα ἐξ αὐτῆς αὐτὸν ἕλῃ e , φησὶν , “ οὐκ “ ἀποκρίνῃ οὐδέν ; τί οὖν οὗτοί σου καταμαρτυροῦσιν ” ὁ δὲ ἐσιώπα . ἀνόνητα f γὰρ ἦν τὰ τῆς ἀπολογίας , οὐδενὸς ἀκούοντος . καὶ γὰρ σχῆμα τοῦ g δικαστηρίου ἦν μόνον . ὃ καὶ ἔδειξε κατὰ τὴν ἱστορίαν τοῦ Λουκᾶ , εἰπὼν πρὸς τοὺς ἐρωτῶντας “ εἶ σὺ h ὁ Χριστός ; “ εἰπὲ ἡμῖν . ἐὰν ὑμῖν εἴπω , οὐ μὴ πιστεύσητε · ἐὰν δὲ ἐρωτήσω , οὐ “ μὴ ἀποκριθῆτε . ” πάλιν δὲ ὁ ἀρχιερεὺς ἐπηρώτα αὐτὸν εἰ αὐτὸς εἴη i ὁ Χριστός ; καὶ ἐπειδὴ Χριστοὶ ἐκαλοῦντο οἱ τε ἱερεῖς καὶ προφῆται καὶ βασιλεῖς , προστίθησι κατὰ ἐξαίρετον , “ ὃ υἱὸς τοῦ “ εὐλογητοῦ , ” ἵνα εἴπῃ τοῦ Θεοῦ . ἐπ’ ἐλέγχῳ δὲ αὐτοῦ ἡ ἀπόκρισις , ὅτι “ ἐγώ εἰμι . ” οὐ γὰρ ὡς δυνάμενος πιστεῦσαι . καὶ γὰρ εἶπε κατὰ Λουκᾶν ὅτι “ οὐ μὴ πιστεύσητε . ” ἀλλ’ ἵνα μηδὲ τοῦτο ὑπολείπηται k , ὅτι οὐ σαφῶς ἤκουσαν δηλοῦντος ἑαυτὸν ὄντα Χριστόν . καὶ ὁ μὲν Μάρκος ἄντικρυς λέγει . Τὸ δέ ἐστιν ἐλέγχοντος ὅτι οὐ παντελῶς διαλέληθεν 1 αὐτοὺς τὸ πρᾶγμα , διὰ τὴν ἐκ τῶν σημείων ἐπίγνωσιν . πόθεν γὰρ τὸ λέγειν τοῦτον μόνον Χριστὸν , ὅπερ ἐφ’ ἑτέρων οὐκ εἰρήκασιν ; ἐπιφέρει δὲ τὸ τῆς κρίσεως , ἀπειλῶν ὅτι ὄψονται αὐτὸν ἐν τῇ οὐρανίῳ δόξῃ φαινόμενον . τὸ δὲ “ ἐκ δεξιῶν τῆς “ δυνάμεως ” τὴν δόξαν λέγει τὴν ἐξ οὐρανοῦ φανησομένην , οὐ σχῆμα σωματικόν . οὐδὲ γὰρ ὁρᾶται Θεὸς ὁ πάντη ἀόρατος , ἵνα καὶ ἡ ἐκ δεξιῶν καθέδρα σωματικῶς θεωρεῖσθαι λέγηται · ἀλλὰ τὸν ἐν μεγίστῃ δόξῃ τῇ ὁρατῇ θεωρησόμενον , ἐκ δεξιῶν εἶπε θεωρηθήσεσθαι · ὡς τῆς ὁρατῆς ταύτης δόξης τῇ ἀοράτῳ ἐκείνῃ συναπτομένης m ἐγγύτατα καὶ ἐντιμότατα . ἀλλ’ ὅμως ἀκούσαντες οὐκ ἐφυλάξαντο , ἀλλὰ βλασφημίαν εἶπον εἶναι τὸν λόγον , καἰ μηκέτι ζητεῖσθαι μάρτυρας . οὕτως οὐκ εἰς ὠφέλειαν τοῖς ἀνηκόοις αἱ τῶν μυστηρίων ἀποκαλύψεις , ἀλλ’ εἰς κατάκρισιν . εἰπόντος τοίνυν τοῦ Χριστοῦ ὅτι αὐτὸς εἴη , καὶ ὅτι ἐκ δεξιῶν καθιεῖται τοῦ πατρὸς , καὶ ὅτι ἥξει πάλιν κρινῶν τὴν οἰκουμένην , ὃ πολλὴν τὴν πρὸς αὐτὸν συμφωνίαν δηλοῦντος ἦν · διέρρηξεν αὑτοῦ τὰ ἱμάτια ὁ ἀρχιερεὺς , καί φησιν , ἠκούσατε τῶν λεγομένων · τί ὑμῖν δοκεῖ ; οὐ φέρει τὴν ψῆφον οἴκοθεν , ἀλλὰ παρ’ ἐκείνων αἰτεῖ o , ὡς ἐπὶ ὡμολογημένων ἁμαρτημάτων καὶ βλασφημίας δήλης , καὶ προλαμβάνει τοὺς ἀκροατὰς λέγων , ὑμεῖς γὰρ ἠκούσατε τῆς βλασφημίας , μονονουχὶ καταναγκάζων p καὶ βεβαιῶν κακῶς , μᾶλλον δὲ βιαζόμενος τὴν ψῆφον ἐξενεγκεῖν κατ’ αὐτοῦ τοὺς παρόντας ὡς βλασφημίαν εἰπόντος καὶ Θεὸν ἑαυτὸν ποιοῦντος · καὶ φησὶν , “ ἠκούσατε τῆς βλασφημίας , τί ὑμῖν δοκεῖ ; ” τι οὖν ἐκεῖνοι ; κατέκριναν αὐτὸν ἔνοχον εἶναι θανάτου · αὐτοὶ κατήγοροι καὶ δικασταὶ καὶ πάντα γινόμενοι . πάντας γὰρ ἐπεσπάσατο διὰ τοῦ ῥῆξαι τὸν χιτωνίσκον . ἔθος γὰρ ἦν αὐτοῖς τοῦτο ποιεῖν , ἡνίκα βλασφημίας τινὸς ἤκουσαν q ὡς ἐνόμιζον . Καὶ ἤρξαντό τινες ἐμπτύειν αὐτῷ , καὶ περικαλύπτειν τὸ προσώπων αὐτοῦ , καὶ κολαφίζειν αὐτὸν , καὶ λέγειν αὐτῷ , Προφήτευσον · καὶ οἱ ὑπηρέται ῥαπίσμασιν αὐτὸν ἔν . Ὁ γῆς καὶ οὐρανοῦ Κύριος , ὁ τῶν ὅλων γενεσιουργὸς καὶ τεχνίτης , ὡς εἷς ἐξ ἡμῶν ἐξ ἡμῶν ἀτιμάζεται , καὶ διακαρτερεῖ τυπτόμενος , καὶ τὸν ἐκ τῶν ἀσεβῶν ὑπομένει γέλωτα , τύπον ἡμῖν τῆς εἰς ἄκρον ἀνεξικακίας ἑαυτὸν παρατιθείς . καὶ τύπτοντες , “ προφήτευσόν ” φασιν . ὁ ἐξετάζων καρδίας καὶ νεφροὺς , ὁ προφητείας πάσης δοτὴρ , πῶς ἃν ἠγνόησε , τίς ἐστιν ὁ παίσας αὐτόν ; Καὶ ὄντος τοῦ Πέτρου ἐν τῇ αὐλῇ κάτω , ἔρχεται μία τῶν παιδισκῶν τοῦ ἀρχιερέως . Ἠσθένησε κατὰ τὴν πρόρρησιν ὁ μακάριος Πέτρος r , καὶ ἠρνήσατο τὸν τῶν ὅλων σωτῆρα Κύριον , καὶ οὐχ ἅπαξ , ἀλλὰ τρὶς , καὶ ἐνώμοτον ἐποιεῖτο τὴν ἄρνησιν διὰ ῥῆμα παιδίσκης , οὐ μνημονεύσὰς ὑπὸ τῆς παραχρῆμα ταραχῆς τοῦ λόγου τοῦ Κυρίου · “ ὃς “ ἀρνήσεται με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων , ἀρνήσομαι αὐτὸν ἔμ - “ πρόσθεν τοῦ Πατρός μου , ” b ἰδοὺ γὰρ ἔμπροσθεν πάντων ἤρνηται · καὶ πάλιν εἴτε αὐτῆς τῆς παιδίσκης , ὡς ὁ Μάρκος φησὶν , εἴτε ἄλλης , ὡς ὁ Ματθαῖος φησὶ , καταμηνυούσης ὡς εἴη τῶν μαθητῶν εἱς , οὐ γὰρ ἐξηκρίβωται τοῦτο τῇ μνήμῃ τῶν γραψάντων , ἐπεὶ μηδὲ συνέχον ἦν εἰς τὴν σωτήριον c πίστιν · ὁπότε ὁ Λουκᾶς οὐδὲ παιδίσκην , ἀλλ’ ἄνδρα λέγει τὸν διισχυριζόμενον , ὅτι μετὰ τοῦ Ιησοῦ καὶ οὗτος ἦν . τῶν δὴ τοιούτων οὐ σφόδρα συνεχόντων συμπεφώνηται τὸ προκείμενον d , ὅτι καὶ δεύτερον ὁ Πέτρος ἠρνήσατο μεθ’ ὅρκου μηδὲ εἰδέναι τὸν ἄνθρωπον . καὶ πάλιν ἄλλων τὰ αὐτὰ ἐπιφερόντων σφοδροτέρως ἀπώμνυτο . ὡς δὲ ὀλίγον ὁ φόβος παρῆλθε , καὶ ἀνερρώσθη ὁ λογισμὸς πρὸς τὴν μνήμην ἣν ἀπὸ τῆς ταραχῆς ἀπωλωλέκει , καὶ παραδόξως εὑρίσκει τὸν ἔλεγχον αὐτοῦ γεγενημένον ὃν ὁ Κύριος εἶπεν , καὶ τὸ σημεῖον e δὲ τοῦ ἀλεκτρυόνος αἰσθανόμενος τίνα ἠρνήσατο , ἐξελθὼν ἔξω , φησὶν , ἔκλαυσε δεινῶς f , προσεσχηκότος αὐτῷ τοῦ Χριστοῦ · ἐπιστρέψας οὖν οὐ διημάρτηκε τοῦ σκοποῦ , μεμένηκε γὰρ , ὅπερ ἦν , γνήσιος μαθητής . πεπλούτηκε γὰρ τῆς ἀφέσεως τὴν ἐλπίδα . πλὴν ἐκεῖνό φαμεν ὅτι τῶν g ἁγίων ὀλισθήματα διὰ τῶν γραφῶν μανθάνομεν , ἵνα καὶ τῆς αὐτῶν μετανοίας μιμηταὶ γενώμεθα . φάρμακον γὰρ σωτηρίας ἐπενόησεν ὁ φιλοκτίρμων h Θεὸς τὴν μετάνοιαν , ἣν ἀναιρεῖν πειρῶνται οἱ καθαροὺς ἑαυτοὺς εἶναι λέγοντες · οὐκ ἐννοήσαντες ὅτι παντός ἐστι ῥύπου μεστὸν τὸ τοιαύτην ἔχειν ἐν ἑαυτοῖς τὴν διάληψιν . καθαρὸς γὰρ οὐδεὶς ἀπὸ ῥύπου , καθὼς γέγραπται . κἀκεῖνο δὲ μὴ ἀγνοείτωσαν ὅτι πρὶν συλληφθῆναι Χριστὸν καὶ ἀρνήσασθαι τὸν Πέτρον , μέτοχος ἢν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ καὶ τοῦ τιμίου αἵματος , καὶ οὕτως ὠλίσθησε , καὶ τὴν ἐκ τῆς μετανοίας ἄφεσιν ἐκομίζετο . οὐκοῦν μὴ κατηγορείτωσαν τῆς τοῦ Θεοῦ γαληνότητος , μεμνημένοι λέγοντος ἐναργῶς , “ ἀνομία ἀνόμου i οὐ μὴ κακώσει “ αὐτόν . ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἀποστρέψῃ ἀπὸ τῆς ἀνομίας αὐτοῦ . ” φησὶ δὲ ὁ Εὐαγγελιστὴς , ὅτι ὅτε ἅπαξ ἠρνήσατο , ἐφώνησεν ὁ ἀλεκτρυὼν , ὅτε δὲ τρὶς ἠρνήσατο , τότε δεύτερον , ἀκριβέστερον k ἐξηγούμενος τοῦ μαθητοῦ τὴν ἀσθένειαν , καὶ τὸ σφόδρα αὐτὸν ἀποτεθνηκέναι τῷ δέει . καὶ ταῦτα παρ’ αὐτοῦ τοῦ διδασκάλου μαθών . καὶ γὰρ φοιτητὴς ἦν Πέτρου1 . σύμφωνα m δὲ τὰ παρὰ τοῦ Ματθαίου καὶ Μάρκου · εἰ καὶ δοκεῖ ἐναντία εἶναι . ἐπειδὴ γὰρ καθ’ ἑκάστην ἀγωγὴν καὶ τρίτον καὶ τέταρτον εἴωθε φωνεῖν ὁ ἀλεκτρυὼν , δηλοῖ ὁ Μάρκος n ὅτι οὐδὲ ἡ φωνὴ αὐτὸν ἐπέσχε καὶ εἰς μνήμην ἠγάγεο . ὥστε ἀμφότερα p ἀληθῆ · πρὶν γὰρ τὴν μίαν ἀγωγὴν ἀπαρτίσαι τὸν ἀλεκτρυόνα , τρίτον ἠρνήσατο · καὶ οὐδὲ ὑπὸ τοῦ Κυρίου τῆς ἁμαρτίας ἀναμνησθεὶς q κλαῦσαι ἐτόλμα φανερῶς . ἄλλος r δέ φησιν ὡς τοῦ Ματθαίου s ἁπλῶς καὶ ἀορίστως πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι λέγοντος τὸ παρειμένον προσέθηκεν ὁ Μάρκος συνήθως λέγων u τὴν ἐπικρατεστέραν τῶν πάντων ἀλεκτρυόνος x φωνὴν , ὥσπερ καὶ τὴν ἡμέραν τὴν καθαρὰν καὶ τοῖς πᾶσι διαφανῆ . ἡρμήνευσεν y οὖν φησιν ὁ Εὐαγγελιστὴς τὸ πρὶν ἀλέκτορα ἐκφωνῆσαι ποίαν εἶπε τὴν δευτέραν καὶ πᾶσι καταφανῆ , οὐκ ἐναντιούμενος τοῖς ἄλλοις . Καὶ εὐθέως ἐπὶ τὸ πρωῒ συμβούλιον ποιήσαντες οἱ ἀρχιερεῖς μετὰ τῶν πρεσβυτέρων καὶ γραμματέων , καὶ ὅλον τὸ συνέδριον , δήσαντες τὸν Ἰησοῦν ἀπήνεγκαν , καὶ παρέδωκαν τῷ Πιλάτῳ . Προσήγαγον Πιλάτῳ τὸν Ἰησοῦν · παρεδόθησαν καὶ αὐτοὶ ταῖς τῶν Ῥωμαίων στρατιαῖς , καὶ πεπλήρωται τὰ διὰ τῶν ἁγίων προφητῶν ἐπ’ αὐτοῖς προαπηγγελμένα . ὁ μὲν γάρ φησιν , “ οὐαὶ τῷ ἀνόμῳ “ πονηρὰ κατὰ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτοῦ συμβήσεται αὐτῷ . ” ὁ δὲ , “ καθὼς ἐποίησας , οὕτως ἔσται σοι , τὸ ἀνταπόδομα ἀνταποδοθήσεται σοι εἰς κεφαλήν σου . ἐρωτήσαντος δὲ τοῦ Πιλάτου , “ σὺ εἶ ὁ “ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων ; ” ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς , “ σὺ εἶπας . ” ἐπειδὴ γὰρ κατὰ τὸν Λουκᾶν ἤρξαντο κατηγορεῖν αὐτοῦ λέγοντες , “ τοῦτον εὕρομεν διαστρέφοντα τὸ ἔθνος ἡμῶν , ” καὶ τὰ ἑξῆς · ἐρωτηθεὶς παρὰ Πιλάτου ὁ Ἰησοῦς ἀπεκρίθη , “ σὺ εἶπας , ” ἵνα μὴ διὰ τῆς σιωπῆς τὴν συκοφαντίαν αὐτῶν βεβαιώσῃ , μήτε διὰ τῆς ἀρνήσεως δειλίας ἀπενέγκῃ τὴν δόξαν . z Προσήγαγον Πιλάτῳ τὸν Ἰησοῦν οἱ τῶν Ἰουδαίων ἀρχιερεῖς μετὰ τῶν πρεσβυτέρων καὶ γραμματέων , ὡς ἀντάρτην καὶ βασιλέα τῶν Ἰουδαίων λέγοντα ἑαυτὸν εἶναι . ἐρωτήσαντος δὲ αὐτὸν τοῦ Πιλάτου εἰ αὐτὸς εἴη ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων , ἵνα μήτε διὰ τῆς σιωπῆς τὴν συκοφαντίαν αὐτῶν βεβαιώσῃ , μήτε διὰ τῆς ἀρνήσεως δειλίας ἀπενέγκῃ δόξαν , ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτῷ , “ σὺ “ εἶπας . ” κατηγορηθεὶς δὲ ὑπὸ τῶν ἀρχιερέων πολλὰ ἔλεγον γὰρ κατὰ τὸν Λουκᾶν “ τοῦτον εὕρομεν διαστρέφοντα τὸ ἔθνος ἡμῶν καὶ “ κωλύοντα φόρους Καίσαρι διδόναι , καὶ λέγοντα ἑαυτὸν Χριστὸν “ βασιλέα εἶναι . ” ἐθαύμασεν ὁ Πιλᾶτος , πῶς ὁ λογιώτατος διδάσκαλος ὡς ἀναίτιος δυνάμενος ἀπολογισάμενος ἀπολυθῆναι , οὐκ ἀπολογεῖται , ἀλλ’ ἑκὼν ὑπομένει παθεῖν , μεγαλοφυῶς ὑπερορῶν τοὺς κατηγόρους . διὸ καὶ ἔλεγε πρὸς αὐτὸν , “ οὐκ ἀποκρίνῃ οὐδέν ; “ ἴδε πόσον καταμαρτυροῦσιν ; ” ἐκκαλούμενος αὐτὸν εἰς ἀπολογίαν , ἵνα ὡς ἀναίτιον ἀπολύσῃ αὐτόν · πλὴν ἠλέγχοντο καὶ ἀνδρὸς εἰδωλολάτρου δυσσεβέστεροι Ἰουδαῖοι . ὁ μὲν γὰρ Πιλᾶτος παντὸς αἰτιάματος ἀπαλλάττων αὐτὸν , καὶ τοῦτο οὐχ ἅπαξ , ἀλλὰ καὶ τρίτον , καὶ τὸ ἐκ συνηθείας ἀνέμνησεν αὐτοὺς ἐξαιτῆσαι αὐτὸν δὶς ἐν τῇ ἑορτῇ ἐξουσίαν ἔχειν αὐτοὺς , τοῦτο ποιεῖν βουλόμενος αὐτούς . οἱ δὲ ἐπίσχυον λέγοντες , “ σταύρωσον αὐτὸν , ” συκοφαντιῶν συλλέγοντες ἀφορμὰς , καὶ ἀνέκραγον παμπληθῆ λέγοντες , “ αἶρε “ τοῦτον , ἀπόλυσον δὲ ἡμῖν τὸν Βαραββᾶν . ” οὕτος ἦν διὰ φόνον καὶ στάσιν βεβλημένος εἰς τὴν φυλακήν · “ καὶ τὸν ἅγιον καὶ “ δίκαιον ἠρνήσαντο , καὶ ἄνδρα φονέα ᾔτησαν χαρισθῆναι ” ἵνα τῆς ἐκείνου μερίδος γένωνται κοινωνοί . Κατὰ δὲ ἑορτὴν ἀπέλυεν αὐτοῖς ἕνα δέσμιον , ὅνπερ ᾐτοῦντο . Εἷς ἦν τοῖς ἀνοσίοις Ἰουδαίοις ὁ σκοπὸς τὸ καταγαγεῖν εἰς θάνατον τὸν ἀναφέροντα εἰς ζωήν · πλὴν ἠλέγχοντο καὶ ἀνδρὸς εἰδωλολάτρου γεγονότες δυσσεβέστεροι . ὁ μὲν γὰρ Πιλάτος αἰτιάματος παντὸς ἀπήλλαττε τὸν Ἰησοῦν · καὶ τοῦτο οὐχ ἅπαξ , ἀλλὰ καὶ τρίτον . οἱ δὲ ἐπίσχυον λέγοντες , “ σταύρωσον αὐτὸν , ” συκοφαντιῶν συλλέγοντες ἀφορμάς . καὶ ταῦτα λέγουσιν ἐπετίμα Πιλάτος λέγων , “ τί γὰρ κακὸν ἐποίησε ” καὶ τοῦ κρίνειν λαχόντος ἐλευθεροῦντος αὐτὸν , θανάτου ψῆφον ὑποστῆναι παρακαλοῦσι τὸν ἁπάσης εὐσεβείας καθηγητὴν καὶ διδάσκαλον · ἵνα καὶ ἔτι φορτικωτέραν ὑπομείνωσι κόλασιν , ἀνέκραγον παμπληθεὶ λέγοντες , “ αἶρε “ τοῦτον , ἀπόλυσον δὲ ἡμῖν τὸν Βαραββᾶν , ” “ καὶ τὸν ἅγιον καὶ “ δίκαιον ἠρνήσαντο , ” καθά φησιν ὁ ἅγιος Πέτρος , “ καὶ ᾐτήσαντο “ ἄνδρα φονέα χαρισθῆναι αὐτοῖς , ” ἵνα τῆς ἐκείνου μερίδος γένωνται κοινωνοί . ἐπέκρινε τοίνυν ὁ Πιλάτος γενέσθαι τὸ αἴτημα αὐτῶν , καὶ νίκην νενικήκασιν ὀλέθρου μητέρα , καὶ ὁ Σωτῆρ’ δὲ ὅτι διεφθαρμένον ἑώρα τὸ δικαστήριον ἅπαν , πρὸς οὐδὲν ἀποκρίνεται , ἀλλὰ σιγᾷ . διατί δὲ φραγελλώσας αὐτὸν ὁ Πιλάτος παρέδωκεν ἵνα σταυρωθῇ ; ἢ ὡς κατάδικον , ἣ σχῆμα περιθεῖναι τῇ κρίσει βουλόμενος , ἣ ἐκείνοις χαρίσασθαι . Καὶ φέρουσιν αὐτὸν ἐπὶ Γολγοθᾶ τόπον , ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενος , κρανίου τόπος . καὶ ἐδίδουν αὐτῷ πιεῖν ἐσμυρνισμένον οἶνον · ὁ δὲ οὐκ ἔλαβε . Ὥσπερ ἔκ τινος συνθήματος εἰς ἅπαντας τότε ὁ διάβολος ἐχόρευσε . καὶ γὰρ τέρψιν ἐποιοῦντο καὶ οἱ στρατιῶται τὰς εἰς αὐτὸν ὐβρεις a · ἢ D καὶ αὐτοὶ χαριζόμενοι τοῖς Ἰουδαίοις , ἣ καὶ κατ’ οἰκείαν δυστροπίαν ἅπαντα πράττοντες . καὶ αἱ ὕβρεις διάφοροι καὶ ποικίλαι . τὴν θείαν κεφαλὴν ἐκείνην ποτε μὲν κολαφίζοντες , ποτὲ δὲ τῷ στεφάνῳ τῶν ἀκανθῶν ὕβριζον , ποτὲ δὲ τῷ καλάμῳ ἔτυπτον · ἔτι δὲ καὶ χλευάζοντες πορφύραν ἐνδύσαντες , τιθέντες τὰ γόνατα προσεκύνουν , ἐμπτύοντες εἰς αὐτὸν ἄνδρες ἐναγεῖς καὶ ἀκάθαρτοι e . τίς οὖν ἡμῖν ἔσται λοιπὸς λόγος ἐπὶ ὕβρεσι κινουμένοις ; καὶ γὰρ ἔσχατος ὅρος ὕβρεως τὸ γινόμενον ἦν . εἰκότως οὐ πάρεισιν οἱ μαθηταὶ , μήποτε τούτοις αὐτοῖς σκανδαλισθῶσι · πάντα γὰρ λόγον ὑπερβαίνει τὰ γεγενημένα . ἐπειδὴ γὰρ ἐνέπαιξαν e , ἤγαγον αὐτὸν εἰς τὸ σταυρῶσαι , καὶ Σίμωνί , φησι , Κυρηναίῳ ἐπέθηκαν τὸν σταυρὸν αὐτοῦ . ἕτερος δὲ τῶν Εὐαγγελιστῶν καὶ αὐτὸν ἔφη τὸν Ἰησοῦν βαστάσαι τὸ ξύλον . ἀληθὲς δὲ πάντως τοῦτο τε κἀκεῖνο . ἤνεγκε μὲν γὰρ τὸν σταυρὸν ὁ Σωτῆρ’ , κατὰ μέσην δὲ ἴσως τὴν ὁδὸν ὑπαντήσαντα τὸν Κυρηναῖον κατεσχήκασι , καὶ μετέθηκαν ἐπ’ αὐτῷ τὸ ξύλον . τούτου γὰρ χάριν καὶ ὁ Ματθαῖός φησιν , “ ἐξερχόμενοι γὰρ εὗρον ἄν - “ θρωπον Κυρηναῖον ὀνόματι Σίμωνα , τοῦτον ἠγγάρευσαν ἵνα ἄρῃ “ τὸν σταυρὸν αὐτοῦ · ” ὡς αὐτοῦ βαστάσαντος ἀπὸ τῆς πόλεως ἐς ὅθι f . καὶ Μάρκος · “ ἐξάγουσιν αὐτὸν ἵνα σταυρώσωσιν αὐ - “ τὸν , καὶ ἀγγαρεύουσί τινα Σίμωνα Κυρηναῖον ἐρχόμενον ἀπ’ “ ἀγροῦ , τὸν πατέρα Ἀλεξάνδρου καὶ Ῥούφου , ἵνα ἄρῃ τὸν σταυρὸν “ αὐτοῦ . ” πρὸς ἐντελεστέραν γὰρ μάθησιν προστίθησι καὶ τίνων πατέρα · τυχὸν ἀμφισβητούντων τινῶν περὶ τοῦ βαστάσαντος · ἣ ὡς ἔτι περιόντος καὶ ἐξηγήσασθαι δυναμένου τὰ γενόμενα περὶ τοῦ σταυροῦ g Ἰησοῦ · τάχα δὲ h τοῦτο προσέθηκε βεβαιῶν τὰ εἰρημένα τοῖς Εὐαγγελισταῖς , οὐκ ἀνατρέπων . i Ἐπειδὴ ἐμπαίξαντες ἤγαγον αὐτὸν εἰς τὸ σταυρῶσαι , ἀγγαρεύουσί τινα Σίμωνα Κυρηναῖον j ἐρχόμενον ἀπ’ ἀγροῦ , ἵνα ἄρῃ τὸν σταυρόν · καὶ γὰρ καὶ αὐτὸ τὸ ξύλον οἰωνίζοντο , καὶ οὐδὲ θιγεῖν ἠνείχοντο · ἕτερος δὲ τῶν Εὐαγγελιστῶν καὶ αὐτόν φησι τὸν Ἰησοῦν βαστᾶσαι τὸ ξύλον . Ἀληθὲς δὲ τοῦτο κἀκεῖνο · ἔφερε μὲν γὰρ πρῶτον ὁ Σωτῆρ’ τὸν σταυρὸν , κατὰ μέσην δὲ ἴσως τὴν ὁδὸν ὑπαντήσαντα τὸν Κυρηναῖον κατεσχήκασι καὶ μετέθηκαν ἐπ’ αὐτῷ τὸ ξύλον , δῆλον ὅτι τοῦ Κυρίου βαστάσαντος ἔσωθεν τῆς πόλεως , διὸ καὶ ὁ Ματθαῖος οὕτω φησί · “ καὶ ἐξερχόμενοι “ εὗρον ἄνθρωπον Κυρηναῖον , ” καὶ τὰ ἑξῆς , πρὸς ἐντελεστέραν δὲ μάθησιν , καὶ τίνων πατέρα τὸν Σίμωνα φησίν · τυχὸν ἀμφισβητούντων τινῶν περὶ τοῦ βαστάσαντος , ἢ ὡς ἔτι περιόντος καὶ ἐξηγήσασθαι δυναμένου τὰ γενόμενα περὶ τὸν σταυρὸν τοῦ Ἰησοῦ . Καὶ σταυρώσαντες αὐτὸν , διεμέριζον τὰ ἱμάτια αὐτοῦ , βάλλοντες κλῆρον ἐπ’ αὐτὰ , τίς τί ἄρῃ . Άθρει πῶς ὁ τῶν ὅλων γενεσιουργὸς καὶ Κύριος τὴν τοῦ ἀνθρώπου φύσιν ἐπανορθοῖ πρὸς τὸ ἐν ἀρχαῖς , ἀναφέρων διὰ τοῦτο γενέσθαι καθ’ ἡμᾶς , δι’ ἡμᾶς τὰ ἡμῶν ὑπομείνας πάθη . ἀπηρτημένου k γὰρ τοῦ τιμίου σταυροῦ , συνεκρέμαντο δύο λῃσταί . καὶ ὕβρις μὲν ὁμολογουμένως τόγε ἧκον εἰς τὸν τῶν Ἰουδαίων σκοπόν · πλὴν ἀνάμνησις προφητείας λεγούσης , “ καὶ μετὰ ἀνόμων ἐλογίσθη . ” ἀλλὰ διὰ τῶν αὐτοῦ παθημάτων εἰς ἡμᾶς τρέχει τὰ ἀγαθά . αὐτὸς γὰρ ἐκτέτικεν ὑπὲρ ἡμῶν τὰ ὀφειλήματα · αὐτὸς τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν αἴρει , καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται . ἰστέον δὲ ὡς οὔτε ὁ εἰπὼν ὄξος μετὰ χολῆς προσενεχθῆναι τῷ Ἰησοῦ , ἐψεύσατο , οὔτε ἐναντιοῦται τῷ λέγοντι ἐσμυρνισμένον οἶνον προσενεχθῆναι , οὔτε τῷ ἁπλῶς εἰπόντι ὄξος . ὁ μὲν γὰρ πρὸ τοῦ σταυροῦ λέγει , ὁ δὲ ἐν τῷ σταυρῷ προσενεχθῆναι , οὐ τὸ αὐτὸ λέγοντες , καὶ τὸ λαβεῖν , καὶ τὸ γευσάμενον ἀποδοῦναι , καὶ μὴ γεύσασθαι τὴν ἀρχήν . τὸν γὰρ οἶνον μετὰ χολῆς ἔφη Ματθαῖος γευσάμενον , μὴ θελῆσαι πιεῖν · ὁ Μάρκος δὲ μὴ γεύσασθαι τὴν ἀρχὴν ἐσμυρνισμένον οἶνον . Ἰωάννης δὲ ὄξος καὶ χολὴν μετὰ ὑσσώπου ἔφη · οὐδενὶ τούτων ἐναντιούμενος τῶν μηδὲ μνησθέντων . πολλῶν γὰρ γινομένων εἰς αὐτὸν , οἷον1 ἐν τοσαύτῃ ἀταξίᾳ πλήθους παροινοῦντος , ὁ μὲν τοῦτο προσέφερεν , ὁ δὲ ἐκεῖνο , ὁ δὲ ἄλλο . πολλὰ δὲ καὶ παρεῖται · πάντα δὲ ἀληθῆ εἴρηται , ὑπὸ μάρτυσι τοῖς ἐπισταμένοις αὐτὸν , γράφοντες οὐκ εἰκῆ , οὐδὲ ὡς ἔτυχεν τὰ παρατυχόντα , καὶ ἐπὶ τῶν τυχόντων , ἀλλ’ ἐπὶ τῶν ἐλέγξαι δυναμένων , εἴτι παρὰ τὰ γινόμενα γράφειν ἐτόλμησαν · ἀλλ’ οὐδὲ ὁ εἰπὼν ὅτι γευσάμενος εἶπε , “ τετέλεσται , ” δείκνυσιν ὅτι ἔπιεν . οὐδὲ γὰρ διέστηκε τὸ ἁπλῶς γεύσασθαι τοῦ μὴ πιεῖν · ἀλλ’ ἕν τι καὶ τὸ αὐτὸ δηλοῖ . ἐπειδὴ τοίνυν εἰπόντες τῷ Πιλάτῳ ἀνελεῖν τὴν αἰτίαν αὕτη δὲ ἦν τὸ γεγράφθαι , “ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων ” ) οὐδὲν ἴσχυσαν , ἀλλ’ ἐνεστήκει λέγων , “ ὃ γέγραφα , γέγραφα , ” ὡς ἕτερός φησι τῶν Εὐαγγελιστῶν , ἐπειρῶντο λοιπὸν δι’ ὧν ἐχλεύαζον δεῖξαι ὅτι οὐκ ἔστι βασιλεύς . οὗτος μέν φησιν ὅτι τρίτῃ ὥρᾳ ἐσταυρώθη ὁ Ἰησοῦς , Ματθαῖος δὲ ὅτι ἕκτῃ ὥρᾳ σκότος ἐγένετο · καὶ εἰκὸς μὲν ἐσταυρῶσθαι ἀπὸ τρίτης ὥρας , ἀπὸ δὲ ἕκτης τὸ σκότος γεγενῆσθαι καὶ τὰ λοιπὰ σημεῖα , ἅπερ ἱκανὰ ἢν αὐτοὺς ἐπιστρέψαι , οὐ τῷ μεγέθει τοῦ θαύματος μόνον , ἀλλὰ καὶ τῷ εὐκαίρως συμβῆναι · μετὰ γὰρ πάντα τῆς παροινίας ταῦτα γίνεται , ὅτε τὸν θυμὸν εἴασαν , καὶ πάντα ἐπαύσαντο λέγοντες καὶ ποιοῦντες . τινὲς δέ φασιν , ὅτι τὴν μὲν τοῦ λαοῦ ἀπόφασιν οὗτος ἐπιμνησθεὶς εἶπε , ταύτην ὤραν ἐσταυρῶσθαι τὸν Ἰησοῦν ὑπὸ τοῦ λαοῦ τρίτη γὰρ ὥρα ἦν ὅτε ὁ λαὸς αὐτὸν κατέκρινε σταυρωθῆναι τῶν 1ουδαίων · οἱ δὲ λοιποὶ τῆς ἕκτης ἐμνήσθησαν , ἐν ᾗ τὴν ὑπὸ Πιλάτου ἀπόφασιν λαβὼν σταυροῦται ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν , ᾧ καὶ συμφώνως οἱ λοιποὶ τῶν Εὐαγγελιστῶν ἔφασαν . Καὶ οἱ παραπορευόμενοι ἐβλασφήμουν αὐτὸν , κινοῦντες τὰς κεφαλὰς αὐτῶν , καὶ λέγοντες , Οὐαὶ , ὁ καταλύων τὸν ναὸν , καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις οἰκοδομῶν . Καὶ ἐπὶ τοῦ σταυροῦ βλέποντες ἀνεσκολοπισμένον ὀνειδίζουσι καὶ αὐτοὶ οἱ παραπορευόμενοι · καὶ , ὃ πάντων χαλεπώτερον ἦν , καὶ ἐπ’ αἰτίᾳ ἀπατεῶνος καὶ πλάνου τὰ αὐτὰ παθεῖν . διὸ καὶ ἔλεγον , “ ὁ Χριστὸς ὁ βασιλεὺς Ἰσραὴλ κατάβηθι ἀπὸ τοῦ σταυροῦ · ” καὶ πάλιν , “ ἄλλους ἔσωσεν , ἑαυτὸν οὐ δύναται σῶσαι . ” καίτοι φαίη τις ἃν πρὸς αὐτοὺς , εἰ ἄλλους ἔσωσεν , καὶ οτͅσθα τοῦτο κα ἀλήθειαν γεγονὸς , πῶς οὐκ ἂν ἴσχυσεν ἑαυτὸν τῶν σῶν ἐξελέσθαι χειρῶν ; ἀλλ’ ἐντεῦθεν καὶ τὰ πρότερα σημεῖα ἐπεχείρουν διαβάλλειν . οὐκοῦν οὐδὲ οἱ προφῆται ἦσαν , οὐδὲ οἱ δίκαιοι δίκαιοι . ἐπειδὴ αὐτοὺς οὐκ ἐξήρπαζεν τῶν κινδύνων ὁ Θεός . ἀκριβέστερον δὲ ὁ Λουκᾶς περὶ τῶν λῃστῶν ἐκτίθεται . ὁ μὲν γὰρ Ματθαῖος καὶ Μάρκος παρατρέχοντες εἶπον · ὅτι καὶ οἱ συσταυρωθέντες ὠνείδιζον αὐτόν . ὁ δὲ Λουκᾶς ἕνα μὲν τὸν βλασφημήσαντα , τὸν δὲ ἕτερον ἐπιτιμᾷν αὐτῷ , ᾧ καὶ δικαίως ἐπηγγέλθη μεγάλη τιμή . ἠδύναντο δὲ καὶ οἱ δύο πρότερον βλασφημεῖν , οὐκ εἰδότες ἐφ’ ᾧ κατεκρίθη · μαθόντες δὲ , τὸν μὲν ἕτερον παραιτήσασθαι βλασφημεῖν , τὸν δὲ ἕτερον καὶ μαθόντα μὴ ἀποσχέσθαι , ἀμετάθετον ἔχοντα τὴν πονηρίαν . Γενομένης δὲ ὥρας ἕκτης , σκότος ἐγένετο ἐφ’ ὅλην τὴν γῆν , ἕως ὥρας ἐννάτης · καὶ τῇ ὥρᾳ τῆ ἐννάτῃ ἐβόησεν ὁ Ἰησοῦς φωνῇ μεγάλῃ , λέγων , Ἐλωῒ , Ἐλωῒ , λαμμᾶ σαβαχθανί ; ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον , Ὁ Θεός μου , ὁ Θεός μου , εἰς τί με ἐγκατέλιπες ; Ἕκτης ὥρας λοιπὸν γενομένης , γέγονεν ὅπερ ᾔτουν τὸν Ἰησοῦν ἐξ οὐρανοῦ σημεῖον . ὅπερ καὶ ὑπέσχετο δώσειν λέγων , “ γενεὰ “ πονηρὰ καὶ μοιχαλὶς σημεῖον ἐπιζητεῖ , καὶ σημεῖον οὐ δοθή - “ σεται αὐτῇ εἰ μὴ τὸ σημεῖον Ἰωνᾶ , ” καὶ “ ὅταν ὑψώσητε τὸν υἱὸν “ τοῦ ἀνθρώπου , τότε γνώσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμι . ” καὶ γὰρ πολλῷ θαυμαστότερον ἐπὶ τοῦ σταυροῦ προσηλωμένου ταῦτα γενέσθαι , ἢ βαδίζοντος ἐπὶ τῆς γῆς . καὶ ὅπερ οὐδέποτε πρότερον συνέβη , ἀλλ’ ἢ ἐν Αἰγύπτῳ μόνον ὅτε τὸ Πάσχα ἐτελεῖτο · καὶ γὰρ ἐκεῖνα τούτων τύπος ἦν . καὶ ἵνα μὴ εἴπωσιν , ἔκλειψιν εἶναι τὸ γεγενημένον . διὰ τοῦτο καὶ τέσσαρες καὶ δέκατον γίνεται , ὅτε ἔκλειψιν συμβῆναι ἀμήχανον . ἐν μέσῃ δὲ ἡμέρᾳ , ἵνα πάντες οἱ τὴν γῆν οἰκοῦντες μάθωσιν . καὶ μετὰ τοῦτο δὲ φθέγγεται , ἵνα μάθωσιν ὅτι ἔτι ζῇ , καὶ αὐτὸς τοῦτο ἐποίησε , καὶ γένωνται καὶ ἐντεῦθεν ἐπιεικέστεροι . καὶ λέγει , “ Ἐλωῒ , Ἐλωῒ , λαμμᾶ σαβαχθανὶ , ” ἵνα μάθωσιν ὅτι μέχρις ἐσχάτης ἀναπνοῆς τιμᾷ τὸν πατέρα καὶ οὐκ ἔστιν ἀντίθεος . διὸ καὶ προφητικὴν ἀφῆκε φωνὴν , ὥστε αὐτὸν γενέσθαι κατάδηλον , διὰ πάντων δεικνὺς αὑτοῦ τὴν ὁμόνοιαν τὴν πρὸς του γεγενηκοτα . Καί τινες τῶν παρεστηκότων ἀκούσαντες , ἔλεγον , Ἰδοὺ , Ἠλίαν φωνεῖ . δραμὼν δὲ εἷς , καὶ γεμίσας σπόγγον ὄξους , περιθείς τε καλάμῳ , ἐπότιζεν αὐτὸν , λέγων , Αφετε , ἴδωμεν εἰ ἔρχεται Ἠλίας καθελεῖν αὐτόν . Ἀλλ᾿ ὅρα καὶ ἐντεῦθεν τὴν διάνοιαν k αὐτῶν . ἐνόμιζον γάρ , φησιν , Ηλίαν εἶναι τὸν καλούμενον · στρατιωτῶν ὡς οἶμαι ἄγνοια τοῦτό γε . καὶ ἡ τοῦ ὄξους πάλιν προσαγωγὴ διὰ τοῦ σπόγγου , τῆς ἀναισθήτου καὶ ἀπαιδεύτου παιδιᾶς ἔργον ἦν . ὡς καὶ Ἰουδαϊκὴν καὶ Ἑλληνικὴν χλεύην ὑπέμεινεν ὁ Κύριος . τὸ δὲ , “ ἵνα τί ; ” δείκνυσιν ὅτι οὐδεμία παρ’ αὐτῷ αἰτία · καὶ ὅτι οὐκ ἐγκαταλέλειπτο , προεῖπεν “ ὅτι οὐκ εἰμὶ μόνος . ὁ πατὴρ μετ’ ἐμοῦ ἐστιν . ” ἐν ἑαυτῷ δὲ τυποῖ τὸ ἡμέτερον . ἡμεῖς γὰρ οἶμαι οἱ καταλελειμμένοι καὶ παρεωραμένοι , εἶτα προσκεκλημένοι k καὶ σεσωσμένοι τοῖς τοῦ ἀπαθοῦς πάθεσιν . Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀφεὶς φωνὴν μεγάλην , ἐξέπνευσε . Ἵνα δειχθῇ ὅτι κατ’ ἐξουσίαν τὸ πρᾶγμα γίνεται · τι γάρ φησιν ὁ παρὼν Εὐαγγελιστής ; “ ἐθαύμασεν ὁ Πιλάτος εἰ ἤδη “ τέθνηκε 1 , ” καὶ ὅτι ὁ κεντυρίων διὰ τοῦτο μάλιστα ὅτι μετ’ ἐξουσίας ἀπέθανεν . ἡ δὲ φωνὴ , ὥς φησι Λουκᾶς , ἦν , “ Πάτερ εἰς χεῖράς σου παραθήσομαι τὸ πνεῦμά μου . ” καὶ τοῦτο γὰρ κατώρθωται ταῖς ἡμετέραις ψυχαῖς διὰ τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ , τὸ εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος ἀπαλλαττομένας τοῦ σώματος πέμπεσθαι . καὶ τοῦτο εἰδὼς ὁ Πέτρος γράφει , “ ὥστε καὶ οἱ πάσχοντες κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ πιστῷ κτιστῇ “ παρατιθέσθωσαν τὰς ἑαυτῶν ψυχάς . ” m Ἵνα δειχθῇ ὅτι κατ’ ἐξουσίαν τὸ πρᾶγμα γίνεται ὄντως ἐφώνησεν n . Ὡς γὰρ ὁ παρὼν Εὐαγγελιστής φησι , καὶ ἐθαύμασεν ὁ Πιλᾶτος , εἰ ἤδη τέθνηκε · διὰ τοῦτο καὶ μάλιστα καὶ ὁ κεντυρίων ἐπίστευσεν , ὅτι μετ’ ἐξουσίας ἀπέθανε , μεγάλην γὰρ φωνὴν ἀφῆκε , τουτέστι λαμπρὰν καὶ μηδὲν θανάτου φέρουσαν σημεῖον . ἡ δὲ φωνὴ , ὡς ὁ Λουκᾶς φησι , τοιαύτη , “ Πάτερ , “ εἰς χεῖράς σου παραθήσομαι τὸ πνεῦμά μου · ” αὕτη ἡ φωνὴ τὸ καταπέτασμα ἔσχισε καὶ τὰ μνημεῖα ἀνέῳξε , καὶ τὸν οἶκον ἐποίησεν ἔρημον · οὐκ ἐνυβρίζων εἰς τὸν ναὸν , ἀλλ’ ἀναξίους αὐτοὺς ἀποφήνας τῆς ἐκεῖ διατριβῆς , καὶ προφητεία τῆς μελλούσης ἐρημώσεως ἦν · καὶ ὡς ἤδη συντελεῖσθαι δεῖ τὴν τοῦ νόμου σκιὰν , παραχθῆναι δὲ τὰ ἅγια τῶν ἁγίων τοῖς διὰ πίστεως τῆς εἰς Χριστὸν δεδικαιωμένοις , ἵνα λοιπὸν εἴργοντος οὐδενὸς , εἰς τὴν ἐσωτέραν λοιπὸν τρέχωμεν σκηνὴν οἱ πιστεύοντες εἰς Χριστόν . Ὁ μὲν οὖν κατὰ Ματθαῖον κεντυρίων καὶ οἱ στρατιῶται , ὡς ἂν ἰδόντες τὸν σεισμὸν καὶ τὰ γεγονότα , οἶον τὸ καταπέτασμα καὶ τὰς πέτρας σχισθέντα , ἐφοβήθησαν σφόδρα , λέγοντες , “ ἀληθῶς Θεοῦ “ Υἱὸς ἦν οὗτος · ” οὗτοι δὲ καὶ ὁ κατὰ τὸν Λουκᾶν κεντυρίων ἄνθρωπον λέγουσι τὸν Ἰησοῦν υἱὸν Θεοῦ δίκαιον , ἴσως μὲν ἐκεῖνο οὐκ εἰδότες , μόνον δὲ ἀκούσαντες αὐτοῦ τὴν μεγάλην φωνὴν , καὶ ἐπὶ ταύτῃ ταχέως ἀποπνεύσαντα ἰδόντες , οὐδ’ ὑποτμηθέντων αὐτοῦ τῶν ἀγκυλῶν κατὰ τὸ ἔθος . Καὶ τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη εἰς δύο ἀπὸ ἄνωθεν ἕως κάτω . ἰδὼν δὲ ὁ Κεντυρίων ὁ παρεστηκὼς ἐξ ἐναντίας αὐτοῦ , ὅτι οὕτω κράξας ἐξέπνευσεν , εἶπεν , ἀληθῶς ὁ ἄνθρωπος οὗτος υἱὸς ἦν Θεοῦ . Αὕτη ἡ φωνὴ τὸ καταπέτασμα ἔσχισε , καὶ τὰ μνημεῖα ἠνέῳξε , καὶ τὸν οἶκον ἐποίησεν ἔρημον . ἐποίησε δὲ τοῦτο , οὐκ ἐνυβρίζων εἰς τὸν ναὸν , ἀλλ’ ἀναξίους αὐτοὺς ἀποφήνας τῆς ἐκεῖ διατριβῆς · ἀλλὰ καὶ προφητεία τῆς μελλούσης ἐρημώσεως ἦν , καὶ ὡς ἔδει συντελέσθαι τὴν τοῦ νόμου σκίαν · παραδειχθῆναι δὲ τὰ ἅγια τῶν ἁγίων διὰ πίστεως τῆς εἰς Χριστὸν δεδικαιωμένης n , ἵνα λοιπὸν εἴργοντος οὐδενὸς εἰς τὴν ἐσωτέραν λοιπὸν τρέχωμεν σκηνὴν , οἱ κατ’ ἴχνος ἰόντες Χριστοῦ . καὶ πῶς οὐκ ἀληθινὸς ὁ τοῦ Θεοῦ υἱὸς ὁ τὰς πέτρας διαρρήξας , τὴν οἰκουμένην σκοτώσας , καὶ ἀνοίξας τὰ μνήματα , καὶ νεκροὺς ἀναβιῶναι παρασκευάσας , οὐχ ἁψαμένους τοῦ σώματος ἀνακειμένου o ἐπὶ τοῦ σταυροῦ , θελήματι μόνον ἀναστήσας αὐτούς ; καὶ διὰ τοῦτο οὐχ ἁπλῶς ἐγείρονται , ἀλλὰ καὶ πέτραι ῥήγνυνται , καὶ γῆ σείεται · ἵνα μάθωσιν ὡς ὁ ταῦτα ποιῶν , πολλῷ μᾶλλον αὐτοὺς ἠδύνατο καὶ πηρῶσαι καὶ ῥῆξαι . Ἦσαν δὲ καὶ γυναῖκες ἀπὸ μακρόθεν θεωροῦσαι · ἐν αἷς ἦν Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ , καὶ Μαρία ἡ τοῦ Ἰακώβου τοῦ μικροῦ καὶ Ἰωσῇ μήτηρ , καὶ Σαλώμη , αἳ καὶ ὅτε ἦν ἐν τῆ Γαλιλαίᾳ , ἠκολούθουν αὐτῷ , καὶ διηκόνουν αὐτῶ · καὶ ἄλλαι πολλαὶ αἱ συναναβᾶσαι αὐτῶ εἰς ροσόλυμα . Ἔλαττον ἦν φοβερὸν ταῖς γυναιξὶν , ἤπερ τοῖς Ἀποστόλοις τὸ πρᾶγμα · καὶ παραμένουσιν Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ , καὶ ἡ μήτηρ τοῦ Κυρίου , καὶ τοῦ Ἰωσῆ μήτηρ . διὸ καὶ Ἰωάννης ἔφη παρεῖναι τῷ σταυρῷ τὴν μητέρα . ἡ δὲ διακονία τῶν γυναικῶν τῶν ἑπομένων τὰ ἀπὸ τῶν χρημάτων ἀναλώματα . ἀναγκαία δὲ καὶ κατὰ θεὰν ἡ παραμονὴ τῶν γυναικῶν εἰς τὸ γνῶναι ποῦ τίθεται , ἵνα αὐτῷ ἅπαν . τήσωσι , καὶ τῆς ἀναστάσεως τὴν ἐπαγγελίαν p τοῖς μαθηταῖς κομίσωσι . τὸ γὰρ γένος τὸ κατακριθὲν , τοῦτο πρὸς τὸ ἀπολαύειν q τῆς τῶν ἀγαθῶν θεωρίας προτιμότερον . τὴν δὲ μητέρα τοῦ Κυρίου ὑπονοητέον λέγειν Ματθαῖόν τε καὶ Μάρκον μητέρα Ἰακώβου τοῦ μικροῦ καὶ Ἰωσῆ , ὥς φησιν ὁ μακάριος Ἰωάννης . Ἀπολινάριος δὲ μηδὲ μνήμην αὐτῆς πεποιηκέναι φησὶ Ματθαῖον καὶ Μάρκον · τὴν δὲ Σαλώμην ἴσως ὑπονοητέον λέγειν τὸν Μάρκον τὴν μητέρα τῶν υἱῶν Ζεβεδαίου , ἧσπερ καὶ ὁ Ματθαῖος ἐμνημόνευσεν ἀνωνύμως . τούτων γὰρ ὡς ἐπὶ σεμνοτέρων δι’ ἀρετὴν μνημονεῦσαι καλῶς ἐδοκίμασαν . r Ἀναγκαία καὶ κατὰ Θεὸν ἡ παραμονὴ τῶν γυναικῶν εἰς τὸ γνῶναι ποῦ τίθεται , ἵνα ἀπαντήσωσι , καὶ τῆς ἀναστάσεως τὴν ἐπαγγελίαν κομίσωσι τοῖς μαθηταῖς · τὸ γὰρ γένος τὸ μάλιστα κατακριθὲν τοῦτο πρῶτον ἀπολαύει τῆς τῶν ἀγαθῶν θεωρίας · οὐχ οὕτω γὰρ φοβερὸν ἦν τὸ παραμεῖναι καὶ ταῦτα θεωρῆσαι ταῖς γυναιξὶν , ἤπερ τοῖς μαθηταῖς . Παραμένουσι δὲ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ , καὶ ἡ μήτηρ τοῦ Κυρίου , καὶ ἡ μήτηρ τῶν υἱῶν s Ζεβεδαίου . φησὶ γὰρ ὁ Ἰωάννης παρεῖναι τῷ σταυρῷ τὴν τοῦ Κυρίου μητέρα , ἥν τινα Ματθαῖός τε καὶ Μάρκος μητέρα Ἰακώβου τοῦ μικροῦ καὶ Ἰωσῆ λέγουσι , τινὲς δὲ τῶν ἐξηγητῶν μηδὲ μνήμην αὐτῆς πεποιηκέναι φασὶ Ματθαῖόν τε καὶ Μάρκον , τήν τε Σαλώμην ὑπονοητέον λέγειν τὴν μητέρα τῶν υἱῶν Ζεβεδαίου , ἧσπερ καὶ ὁ Ματθαῖος ἐμνημόνευσεν ἀνωνύμως · τούτων γὰρ ὡς ἐπισημοτέρων δι’ ἀρετὴν ἐμνημόνευσεν . ἡ δὲ διακονία τῶν ἑπομένων γυναικῶν τὰ ἀπὸ τῶν χρημάτων ἀναλώματα ἦν . πολλῶν δὲ οὐσῶν καὶ ἄλλων γυναικῶν , κατ’ ἐξοχὴν αὗται ὠνομάσθησαν , αἱ μᾶλλον θεωροῦσαι καὶ διακονοῦσαι καὶ κρείττων ( sic ) ἀκολουθοῦσαι · ἡ ἀπὸ τοῦ μεγαλυσμοῦ Μαρία , Μάγδαλα γὰρ μεγαλυσμὸς , καὶ ἡ τῶν ἐπωνύμων τῶν πατριαρχῶν μήτηρ τοῦ πτερνίσαντος τὸν ἀδελφὸν , καὶ ἐφ’ ᾧ γεννηθέντι λέγει ἡ μήτηρ , “ προσθέτω μοι ὁ Θεὸς υἱὸν “ ἕτερον · ” καὶ ἡ τῶν υἱῶν τῆς βροντῆς μήτηρ ὀνομαζομένη Σαλώμη ἐστιν εἰρημένη . ΚΕΦ . MH . Περὶ τῆς αἰτήσεως τοῦ σώματος τοῦ Κυρίου . Καὶ ἤδη ὀψίας γενομένης , ἐπεὶ ἦν παρασκευὴ , ὅ ἐστι προσάββατον , ἦλθεν Ἰωσὴφ ὁ ἀπὸ Ἀριμαθαίας , εὐσχήμων βουλευτὴς , ὃς καὶ αὐτὸς ἦν προσδεχόμενος τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ , καὶ τολμήσας εἰσῆλθε πρὸς Πιλάτον , καὶ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ . Οὐδὲ τοῦτο ἁπλῶς γενέσθαι φαμέν · τουτέστι τὸ ὑποστῆναι τὸν θάνατον τῇ ἕκτῃ ἡμέρᾳ τὸν Κύριον . ἔδει γὰρ τὸν ἐν ἕκτῃ ἡμέρᾳ τὸν ἄνθρωπον ποιήσαντα , τῇ ἕκτῃ ἡμέρᾳ ὡσαύτως ὑποστῆναι τὸν ὑπὲρ αὐτοῦ θάνατον , ἵνα ἐξέληται αὐτὸν τῆς τοῦ θανάτου φθορᾶς , καὶ οὐδὲ τοῦτο ἁπλῶς ᾠκονόμητο , οὐ μόνον τὸ λαβεῖν αὐτὸν τὸν ἀπ’ Ἀριμαθείας Ἰωσὴφ , οὐδὲ τὸ θάψαι πολυτελῶς , ἀλλὰ καὶ τὸ ἐν τῷ καινῷ αὐτοῦ μνημείῳ κατὰ τὸν Ματθαῖον , ἵνα μὴ δῷ ὑποψίαν τινὰ , ὅτι οὐχ οὗτος ἀλλ’ ἕτερος ἀνέστη . Εἰ καὶ μὴ ἀκόλουθος , ἀλλὰ μαθητὴς ὁ Ἰωσὴφ , ὁ πάλαι μὲν κρυπτόμενος , νῦν δὲ μέγα τολμήσας μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Χριστοῦ . οὐδὲ γὰρ ἄσημος ἦν , οὐδὲ τῶν λανθανόντων , ἀλλὰ τῆς βουλῆς εἷς καὶ σφόδρα ἐπίσημος · ὅθεν μάλιστα τὴν ἀνδρείαν αὐτοῦ κατιδεῖν ἔνι . σχεδὸν γὰρ τὴν ψυχὴν αὑτοῦ τέθεικε , τὴν πρὸς πάντας ἀναδεξάμενος ἀπέχθειαν , καὶ τὴν περὶ τὸν Ἰησοῦν σπουδὴν , οὐ τῷ λαβεῖν μόνον οὐδὲ τῷ θάψαι πολυτελῶς , ἀλλὰ καὶ τῷ u ἐν τῷ μνήματι τῷ καινῷ , ἐνδειξάμενος · καὶ τοῦτο δὲ οὐχ ἁπλῶς ᾠκονόμητο , ἀλλ’ ὥστε μηδὲ ὑποψίαν τινὰ ψιλὴν γενέσθαι ὅτι ἕτερος ἀνθ’ ἑτέρου ἀνέστη . αἱ δὲ προειρημέναι γυναῖκες προσεδρεύουσιν , οὐδὲν οὐδέπω γενναῖον περὶ αὐτοῦ εἰδυῖαι . διὸ καὶ δῶρα ἐκόμισαν , ὥστε εἰ λωφήσειεν ἡ μανία τῶν Ἰουδαίων , καὶ ἀπελθεῖν καὶ περιχυθῆναι , ἀνδρίαν τε καὶ φιλοστοργίαν καὶ μεγαλοψυχίαν πολλὴν ἐνδεικνύμεναι τὴν ἐν χρήμασι τὴν μέχρι θανάτου . Καὶ διαγενομένου τοῦ σαββάτου , Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ , καὶ Μαρία Ἰακώβου , καὶ Σαλώμη ἠγόρασαν ἀρώματα , ἵνα ἐλθοῦσαι ἀλείψωσι τὸν Ἰησοῦν . Μετὰ τὴν ἀνάστασιν ἦλθεν ὁ Ἄγγελος , καὶ τὸν λίθον ᾖρεν διὰ τὰς γυναῖκας . αὗται γὰρ αὐτὸν εἶδον ἐν τῷ τάφῳ τότε . ἵνα οὐν πιστεύσωσιν ὅτι ἠγέρθη , ὁρῶσαι τὸν τάφον κενὸν τοῦ σώματος , ἀνείλκυσε τὸν λίθον . παραγεγενῆσθαι δὲ αὐτὰς ἐπὶ τοῦ τάφου t ὁ μὲν Ματθαῖος ὀψὲ σαββάτων φησὶν , ὁ δὲ Λουκᾶς ὄρθρου βαθέος , καὶ Ἰωάννης μιᾷ τῶν σαββάτων φησὶ πρω·ὶ · σκοτίας ἔτι οὔσης , ὡς φαίνεσθαι προκεκοφυῖαν u τὴν νύκτα πολὺ , καὶ πρὸς ἡμέραν εἶναι . τὸν γὰρ τοιοῦτον καιρὸν δυνατὸν καὶ ὀψὲ σαββάτων καλεῖσθαι καὶ βαθὺν ὄρθρον τῆς μιᾶς τῶν σαββάτων . λίαν δὲ πρω·ὶ · καὶ ὁ Μάρκος εἰπὼν , τὸ νυκτερινὸν ἔτι τῆς ὥρας ἐδήλωσε . δῆλον γὰρ ὅτι οἱ μὲν μίαν σαββάτου εἰπόντες , τὴν ἀναστάσιμον ἡμέραν ἠβουλήθησαν ἐπιδεῖξαι . ὁ δὲ Ματθαῖος τὸ ὀψὲ τοῦ σαββάτου λέγων , τὴν ἀρχὴν τῆς ἀναστάσεως δηλοῖ . ἄρχεται γὰρ ὁ σαββατισμὸς Ἰουδαίων καὶ πᾶσα ἑορτὴ νόμιμος ἀπὸ ἑσπέρας . ἐπειδὴ δὲ ἔν τισι τῶν ἀντιγράφων πρόσκειται τοῦ κατὰ Μάρκον Εὐαγγέλιου x , “ ἀναστὰς “ δὲ τῇ μιᾷ τοῦ σαββάτου πρωὶ , ἐφάνη Μαρίᾳ τῇ Μαγδαληνῇ , “ καὶ τὰ ἑξῆς.’ δοκεῖ δὲ τοῦτο διαφωνεῖν τῷ ὑπὸ Ματθαίου εἰρημένῳ , ἐροῦμεν ὡς δυνατὸν ἦν εἰπεῖν ὅτι νενόθευται ἐν τῷ παρὰ Μάρκῳ τελευταῖον ἔν τισι φερόμενον . πάλιν πλὴν y ἵνα μὴ δόξωμεν ἐπὶ τὸ ἕτοιμον πεφυγέναι z , οὕτως ἀναγνωσόμεθα · “ ἀναστὰς δὲ , ” καὶ ὑποστίξαντες ἐπάγομεν , “ πρωῒ τῇ μιᾷ τοῦ σαββάτου ἐφάνη Μαρίᾳ , “ τῇ Μαγδαληνῇ , ” ἵνα τὸ μὲν , ἀναστὰς , ἀναπέμψωμεν a ἐπὶ τὴν παρὰ τῷ Ματθαίῳ “ ὀψὲ σαββάτων ” τότε γὰρ ἐγηγέρθαι αὐτὸν πιστεύομεν ) τὸ δὲ ἑξῆς ἑτέρας ὂν διανοίας παραστατικὸν , συνάψωμεν τοῖς ἐπιλεγομένοις . τὸν γὰρ ὀψὲ σαββάτων κατὰ Ματθαῖον ἐγηγερμένον ἱστορεῖ πρωὶ ἑωρακέναι Μαρίαν τὴν Μαυδαληνήν · τοῦτο γοῦν ἐδήλωσε καὶ Ἰωάννης , πρωὶ · καὶ αὑτὸς τῇ μιᾷ τῶν σαββάτων ὦφθαι αὐτὸν τῇ Μαγδαληνῇ μαρτυρήσας · ὡς παρίστασθαι ἐν τούτοις καιροὺς δύο , τὸν μὲν τῆς ἀναστάσεως , τὸν ὀψὲ τοῦ σαββάτου , τὸν δὲ τῆς τοῦ Σωτῆρος ἐπιφανείας τὸ “ πρωΐ b . ” ἀλλ’ οὐδὲ τὸ ἀναβλέψαι καὶ θεωρῆσαι ὅτι ἀποκεκύλισται ὁ λίθος , ἐναντίον ἐστὶ τῷ ὑπὸ τοῦ Ματθαίου εἰρημένῳ , μετὰ τὸ ἐλθεῖν τὰς γυναῖκας ἐπὶ τὸ μνῆμα “ σεισμὸς ἐγένετο μέγας , καὶ ἄγγελος Κυρίου κατα - “ βὰς ἐξ οὐρανοῦ προσελθὼν ἀπεκύλισε τὸν λίθον . ἐν ὅσῳ γὰρ κατὰ τὸν Μάρκον διελογίζοντο πρὸς ἑαυτὰς αἱ γυναῖκες φάσκουσαι , τίς ἀποκυλίσει ἡμῖν τὸν λίθον ; μήπω κυλισθέντος , καταβὰς ὁ Ἄγγελος ἀπεκύλισε · καὶ οὕτως ἀναβλέψασαι εἶδον ὅτι ἀπεκυλίσθη ὁ λίθος · τὸ γὰρ κυλισθῆναι αὐτὸν ὑπὸ τοῦ Ἀγγέλου παρεσιώπησεν ὁ Μάρκος , ὡς τοῦ Ματθαίου αὐτὸ εἰρηκότος . εἰ δὲ ὁ μὲν Ματθαῖός φησιν ἐπάνω τοῦ λίθου κεκαθηκέναι τὸν Ἄγγελον , ὁ Μάρκος δὲ μετὰ τὸ εἰσελθεῖν εἰς τὸ μνημεῖον ἰδεῖν αὐτὰς νεανίσκον καθήμενον ἐν τοῖς δεξιοῖς περιβεβλημένον στολὴν λευκὴν , οὐδ’ οὕτω διαφωνία τίς ἐστιν . ἐνεδέχετο c γὰρ ὃν κατὰ Ματθαῖον ἐθεάσαντο καθήμενον ἐπὶ τὸν λίθον , ἔχοντα τὴν ἰδέαν ὡς ἀστραπὴν καὶ τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ λευκὸν ὡσεὶ χιὼν , καὶ μετὰ τὸ εἰσελθεῖν εἰς τὸ μνημεῖον τὸν αὐτὸν θεωρῆσαι προάγοντα αὐτὰς καὶ ἐν τοῖς δεξιοῖς καθεζόμενον , ὃν καὶ ἐν εἴ ’δει νεανίσκου τεθεωρῆσθαι ὁ Μάρκος φησί . ποίῳ γὰρ εἴδει αὐτὸν ἐθεάσαντο οὐκ ἔφησεν ὁ Ματθαῖος . τὸ οὖν ἐκείνῳ παραλελειμμένον , ὁ Μάρκος προανεπλήρωσεν . οὐκ ἀγνοῶ d δὲ ὡς διαφόρους ὀπτασίας γεγενῆσθαί φασιν οἱ τὴν δοκοῦσαν διαφωνίαν διαλύσαι σπουδάζοντες , καὶ ἄλλας εἶναι τὰς παρὰ τῷ Ματθαίῳ γυναῖκας , ἑτέρας δὲ τὰς παρὰ τῷ Μάρκῳ , τῆς Μαγδαληνῆς Μάριας διὰ πλείστην ὅσην σπουδὴν πάσαις ἐξακολουθούσης καὶ τὰς διαφόρους ὀπτασίας θεωμένης · καὶ τὸν καιρὸν δὲ τῆς ἐπὶ τὸ μνημεῖον ἀφίξεως διάφορον εἶναι τῶν Εὐαγγελιστῶν , ἄλλας e καὶ ἄλλας λεγόντων γυναῖκας , καὶ τοὺς καιροὺς καὶ τὰς ὀπτασίας διαφόρους · μετὰ τοῦ μηδὲ ἀνατραπεῖν τὰ παρὰ τοῖς ἄλλοις λεχθέντα . Ἀναστὰς δὲ ὁ Ἰησοῦς πρώι πρώτη σαββάτου , ἐφάνη πρῶτον Μαρίᾳ τῇ Μαγδαληνῇ , ἀφ’ ἧς ἐκβεβλήκει ἑπτὰ δαιμόνια . Λέγει αὐταῖς ὁ νεανίσκος , “ μὴ ἐκθαμβεῖσθε . ” πρότερον γὰρ αὐτὰς ἀπαλλάξαι τοῦ δέους ἔδει , καὶ τότε διαλεχθῆναι περὶ τῆς ἀναστάσεως . ἀπαλλάττει τοίνυν αὐτὰς τοῦ φόβου . καὶ γὰρ σχῆμα φαιδρὸν ἦν , ἀναστάσεως σύμβολον , καὶ τοῖς ῥήμασί φησιν , “ Ἰησοῦν ζητεῖτε τὸν Ναζαρηνὸν τὸν ἐσταυρωμένον · οὐκ αἰσχύνεται ἐσταυρωμένον καλῶν . τοῦτο γὰρ τὸ κεφάλαιον τῶν ἀγαθῶν · “ ἴδε f ὁ “ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν . ” διὰ τοῦτο καὶ τὸν λίθον ἐπῇρεν , ἵνα ὑποδείξῃ τὸν τόπον . “ ἀλλὰ ὑπάγετε , εἴπατε τοῖς μαθηταῖς ὅτι “ ὄψεσθε αὐτὸν εἰς τὴν Γαλιλαίαν · ” καὶ ἑτέρους εὐαγγελίσασθαι παρασκευάζει , ὃ μάλιστα αὐτὰ ἐποίει πιστεῦσαι · καὶ καλῶς “ εἰς “ τὴν Γαλιλαίαν , ” ἀπαλλάττων πραγμάτων καὶ κινδύνων , ὥστε μὴ τὸν φόβον διενοχλεῖν τῇ πίστει . τὸ δὲ κατ’ ἐξαίρετον , καὶ τῷ Πέτρῳ εἰπεῖν , σημαίνει αὐταῖς ὡς οὐχ ἡ ἄρνησις ἀπώσατο , ἀλλ’ ἡ μετάνοια πάλιν αὐτὸν προσελάβετο , καὶ τοῖς Ἀποστόλοις ἐποίησεν ἐναρίθμιον g . τὸ δὲ , “ ἐξελθοῦσαι ἔφυγον ἀπὸ τοῦ μνημείου , ” Εὐσέβιός φησιν ὁ Καισαρείας , ὡς Μαρία μὲν ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία ἡ τοῦ Ἰακώβου καὶ Σαλώμη ἡτοίμασαν ἀρώματα · οὐκ αὐταὶ δέ εἰσιν αἱ καὶ πρώην ἐλθοῦσαι ἀνατείλαντος τοῦ ἡλίου , ἀλλὰ ἄλλαι ἀνώνυμοι . πολλαὶ γὰρ ἦσαν αἱ συναναβάσαι αὐτῷ ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας . αὗται δὲ αἱ κατὰ Μάρκον , ἐλθοῦσαι ἀνατείλαντος τοῦ ἡλίου , καὶ ἀτελέστερόν πὼς διέκειντο · ὅθεν οὐδὲ νύκτωρ παραγίνονται , ἀλλὰ πρωί · καὶ ἀκούσασαι δὲ ἀπαγγεῖλαι τοῖς μαθηταῖς καὶ τῷ Πέτρῳ , ἔφυγον , καὶ οὐδενὶ οὐδὲν εἶπον · ἐφοβοῦντο γάρ . μόναι γὰρ ἀπελθοῦσαι , καὶ ἀληθεῖ ὄψει πεισθεῖσαι h ὡς μετὰ ἀνατολὴν ἡλίου ἐπιστῆναι , οὐ τὸν Σωτῆρα θεάσασθαι καταξιοῦνται , ἢ τὸν Ἄγγελον τὸν ἐξαστράπτοντα , οὔτε τοὺς δύο τοὺς ἔσω τοῦ μνημείου , οὔτε τοὺς δύο τοὺς παρὰ τῷ Λουκᾷ ἄνδρας . ψιλὸν δέ τινα νεανίσκον εἶδον περιβεβλημένον στολὴν λευκὴν , ἀναλόγως τῇ τῆς διανοίας αὐτῶν σμικρότητι τὴν ὀπτασίαν ἰδοῦσαι . ταῦτα οὖν , φησι , περὶ ἑτέρων ὁ Μάρκος ἱστορεῖ γυναίκων ἀνωνύμως . οὐδὲ γὰρ οἷόν τε ἢν i τὴν Μαγδαληνὴν μετὰ τοσαύτας θέας ἡλίου ἀνατείλαντος ἀπορεῖν καὶ ἀγνοεῖν , τίς ἀποκυλίσειε τὸν λίθον . ἄλλος δέ φησιν ὅτι οὐ παρῆσαν τοῖς ἐν τῇ ἀναστάσει γενομένοις οἱ Εὐαγγελισταί . δῆλον ἐντεῦθεν , ὡς ἃν ἕκαστος ἐν τοσαύτῳ θορύβῳ πραγμάτων , οὕτω παρὰ πᾶσαν ἐλπίδα συμβάντων , ὑπήκουσεν τῶν γεγονότων , ἁπλουστικώτερον τὴν ἔκθεσιν ἐποιήσατο · τῆς θείας τοῦτο χάριτος συγχωρούσης , ὥστε φανῆναι τὸ ἀπερίεργον αὐτῶν τοῦ τῆς ἀναστάσεως θαύματος , καὶ τῶν λοιπῶν δὲ δογμάτων συμφώνως ὑπὸ πάντων κηρυττομένων . Εἰ δὲ καὶ τὸ , ἀναστὰς δὲ πρωὶ μετὰ τὰ ἐπιφερόμενα παρὰ πλείστοις ἀντιγράφοις οὐ κεῖνται ἐν τῷ παρόντι Εὐαγγελίῳ , ὡς νόθα νομίσαντες αὐτὰ εἶναι , ἀλλ’ ἡμεῖς ἐξ ἀκριβῶν ἀντιγράφων ἐν πλείστοις εὑρόντες αὐτὰ , καὶ κατὰ τὸ Παλαιστιναῖον Εὐαγγέλιον , ὡς ἔχει ἡ ἀλήθεια Μάρκου , συντεθείκαμεν , καὶ τὴν ἐν αὐτῷ ἐπιφερομένην δεσποτικὴν ἀνάστασιν , μετὰ τὸ “ ἐφοβοῦντο γάρ’ τουτέστιν ἀπὸ τοῦ “ ἀναστὰς δὲ πρωὶ · πρώτῃ σαββάτου ” καὶ καθ’ ἑξῆς , μέχρι τοῦ “ διὰ τῶν ἐπακολουθούντων σημείων . Ἀμήν k , ”
Lemmas: περι ὁ πρόδοσις προφητεία . καί ὄψιος γίγνομαι ἔρχομαι μετά ὁ δώδεκα · καί ἀνάκειμαι αὐτός καί ἐσθίω εἶπον ὁ Ἰησοῦς , ἀμήν λέγω σύ , εἷς ἐκ σύ παραδίδωμι ἐγώ . Tῶν τοίνυν μαθητής ἅπας παρασκευάζω γίγνομαι ὄψιος , “ ἔρχομαι μετά ὁ δώδεκα ” καί ὁ ἑξῆς . ἅμα μέν δηλόω ὁ προδότης , ὅτι οὐ αὐτός ἰσχύω , εἶπον ὅτι ὁ πάθος , καθώς γράφω περί αὐτός · ἅμα δέ καί ὁ τιμωρία δηλόω , ἵνα μή καί ἀπολογία ἔχω . καί ὁ ὑπάγω δέ δύναμις ἔχω δηλωτικός ἀποδημία μίας μᾶλλον ὅς θάνατος . ὥσπερ καί πρός Ἰουδαῖος λέγω , “ ὑπό - “ εγώ πρός ὁ πέμπω ἐγώ , ” καί ὁ ἑκούσιος ὁ λέξις ἑρμηνεύω · ὁ δέ καλός εἰμί μή γίγνομαι πρός ὁ κόλασις λέγω · κακός γάρ ὕπαρξις ἀνυπαρξία αἱρετός . ὁ δέ ἄρχω λυπέω ὡς εἰκός · ἐν μέσος γάρ ἀπορρίπτω ὁ λόγος , ἕκαστος αὐτός δείδω μή ποτός περί αὐτός οὗτος δέχομαι ὁ ὑπόνοια . καί λέγω αὐτός , μῆτις ἐγώ ; καί ἐσθίω αὐτός , λαμβάνω ὁ Ἰησοῦς ἄρτος , καί εὐλογέω κλάω , καί δίδωμι αὐτός καί εἶπον , λαμβάνω , ἐσθίω · οὗτος εἰμί ὁ σῶμα ἐγώ . καί λαμβάνω ὁ ποτήριον , εὐχαριστέω δίδωμι αὐτός · καί πίνω ἐκ αὐτός πᾶς · καί εἶπον αὐτός , οὗτος εἰμί ὁ αἷμα ἐγώ , ὁ ὁ καινός διαθήκη , ὁ περί πολύς ἐκχέω . ὁ μέν φημί ὅτι μυστήριον μετέχω μένω ὁ αὐτός ὁ προδότης , καί ὁ φρικώδης ἀπολαύω τράπεζα , οὖον μεταβάλλω · ὡς καί ὁ Λουκᾶς δηλόω λέγω , ὅτι μετά οὗτος εἰσέρχομαι ὁ Σατανᾶς εἰς αὐτός , οὖον ὁ σῶμα καταφρονέω , ἀλλά ὁ 1 ἀναισχυντία λοιπός ὁ προδότης καταγελάω m . ὁ δέ Χριστός οὐ κωλύω αὐτός , καί ὅς πᾶς εἰδοί , ἵνα μανθάνω ὅτι οὐδείς παραλιμπάνω ὁ εἰς διόρθωσις ἥκω . ἄλλος n δέ φημί ὅτι προεξέρχομαι ὁ Ἰούδας , ὡς Ἰωάννης δηλόω · οὖον γάρ ἄν δέχομαι ὁ σωτηρία κοινωνία ὁ τύπος ὁ ὁ χριστοκτονία ὑπηρέτης · καίτοι ἄλλος πᾶς φέρω ὁ Κύριος · ἀλλά οὗτος οὐκέτι συγχωρέω . ὅτι δέ διά οὗτος παραδίδωμι ὁ μαθητής , ὅπως ἐπιτελέω αὐτός προσήκω ὁ καινός διαθήκη ὁ μυστήριον , οἴομαι μηδείς ἄν ἑτέρως εἶπον . διά γάρ οὗτος καί εὐλογέω ὁ καί εἶπον δίδωμι αὐτός μεταλαμβάνω ὁ προσήκω εἰμί , ἵνα ἐκεῖνος διά μέν ὁ εὐλογία καί εὐχαριστία μανθάνω ὡς μέγας ἀληθής καί πᾶς εὐχαριστία ἄξιος ὁ διά ὁ πάθος οἰκονομέω ὁ Χριστός . ὅς δή σύμβολον οὗτος ἐπιτελέω παραδίδωμι αὐτός . ἐν δέ ὁ P εἶπον · οὗτος εἰμί ὁ σῶμα ἐγώ , καί οὗτος ἐγώ ὁ αἷμα ὅτι ὁ μέν ἄρτος προστίθημι q μετά ὁ εὐχαριστία προσήκω αὐτός σῶμα νομίζω μεταλαμβάνω , ὁ δέ ποτήριον ἐν τάξις r ὁ αἷμα ἡγέομαι , περί ὁ ὁ πάθος γίγνομαι ἐπί κοινός ὁ πᾶς σωτηρία τε καί ἄφεσις ὁ , ἁμαρτάνω αὐτός . ὁ γάρ ἐπί οὗτος γίγνομαι πίστις ὁμοῦ τε ὁ πληρόω ὁμολογία ἔχω , καί ὁ μετουσία ὁ ἄφεσις χαρίζομαι ὁ πιστεύω . ἄλλος φημί , διδάσκω ἐγώ μή πρός ὁ φύσις ἀφοράω ὁ πρόκειμαι , ἀλλά διά ὁ γίγνομαι ἐπί αὐτός εὐχαριστία , οὗτος ἐκεῖνος εἰμί πιστεύω . ὁ γάρ ζωοποιός ὁ Θεός Λόγος ἑνόω ἑαυτοῦ ὁ ἴδιος σάρξ , κατά ὅς ΟΗΕ τρόπος αὐτός , ζωοποιός ἀποφαίνω αὐτός · φημί γάρ αὐτός · “ ἀμήν λέγω σύ , ὁ πιστεύω “ εἰς ἐγώ ἔχω ζωή αἰώνιος . ἐγώ εἰμί ὁ ἄρτος ὁ ζωή · καί ἐάν “ τις ἐσθίω ἐκ οὗτος ὁ ἄρτος , ζῶ εἰς ὁ αἰών . καί ὁ ἄρτος “ δέ ὅς ἐγώ δίδωμι , ὁ σάρξ ἐγώ εἰμί ὑπέρ ὁ ὁ κόσμος ζωή . “ ἀμήν λέγω σύ , ἐάν μή ἐσθίω ὁ σάρξ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος “ καί πίνω αὐτός ὁ αἷμα , οὐ ἔχω ζωή ἐν ἑαυτοῦ . οὐκοῦν οὗτος ποιέω ζωή ἔχω ἐν ἑαυτοῦ , εἷς ὡς πρός αὐτός ἀποτελέω , καί ἐν αὐτός Μένων · ἔχω δέ καί ἐν αὐτός αὐτός . ἐσθίω γάρ αὐτός διά μέν ὁ ἅγιος πνεῦμα ἐν ἐγώ γίγνομαι θεοπρεπῶς , συνανακίρναμαι δέ ὥσπερ ὁ ἡμέτερος σῶμα διά ὁ ἅγιος αὐτός σάρξ καί ὁ τίμιος αἷμα · ὅς δή καί ἔχω ὡς εὐλογία ζωοποιός , ὡς ἐν ἄρτος τε καί οἶνος · ἵνα μή ἀποναρκέω σάρξ τε καί αἷμα πρόκειμαι βλέπω ἐν ἅγιος τράπεζα ὁ ἐκκλησία , συγκαθίστημι ὡς θεός ὁ ημετεραιςιασθενεια ἐνίημι ὁ πρόκειμαι δύναμις ζωή , καί μεθίστημι αὐτός πρός ἐνέργεια ὁ ἑαυτοῦ σάρξ , ἵνα εἰς μέθεξις ζωοποιός ἔχω αὐτός , καί οἷος σπέρμα ζωοποιός ἐν ἐγώ εὑρίσκω ὁ σῶμα ὁ ζωή · καί μή ἀμφιβάλλω ὅτι οὗτος εἰμί ἀληθής , αὐτός λέγω · δέχομαι δέ μᾶλλον ἐν πίστις ὁ Σωτήρ ὁ λόγος , ἀλήθεια γάρ ἐάν οὖον ψεύδω . περι πολύς δέ ἐκχέω ὁ αἷμα λέγω , ὁ περί λέγω , πολύς γάρ ὁ πᾶς , ὥσπερ καί ὁ Παῦλος διά ὁ εἷς λέγω δείκνυμι καθίστημι ὁ πολύς · οὗτος δή καί ἐνταῦθα δηλόω ὅτι εἷς ὑπέρ πολύς πάσχω οὗτος . ἐπάγω , ἀμήν λέγω σύ , ὅτι2 οὐκέτι οὖον μή πίνω ἐκ ὁ γέννημα ὁ ἄμπελος , ἠώς ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , ὅταν αὐτός πίνω καινός ἐν τῆ βασίλεια ὁ Θεός . “ οὖον μή πίνω ἐκ ὁ γέννημα ὁ ἄμπελος · ” καί ὁ ἑξῆς . ἤ κατά Ματθαῖος , “ ὁ πατήρ , ” τουτέστι καινός μετά ὁ ἀνάστασις . μέλλω γάρ ἀνίστημι , καί ἀνίστημι ἐσθίω τε καί πίνω μετά ὁ μαθητής · ὥστε δή μείζων καί ἀληθής αὐτός ὁ ἀνάστασις ἐγγίγνομαι ὁ πίστις . βασίλειος δέ ὁ Θεός καί πατήρ ὀνομάζω ὁ ἀνάστασις , ἀπό ὅς αὐτός ὁ βασίλειος προσγίγνομαι , καί ὁ λοιπός ὁ ἄνθρωπος ὁ οὗτος κοινωνία . ὁ οὖν , οὖον μή πίνω αὐτός ὁ λοιπός ἠώς τότε , δείκνυμι εἰμί οὖον ὁ ἀνάστασις μόνος , ἀλλά καί ὁ πάθος ὁ ἐγγύτης . εἴπερ s δή οὐκέτι t καιρός ἔχω τροφή αὐτός κοινωνέω καί πότος . τίς δήποτε δέ κατά ὁ καιρός ὁ Πάσχα ὁ μυστήριον ἐπιτελέω οὗτος ; ἵνα μανθάνω πάντοθεν καί ὁ παλαιός εἰμί νομοθέτης , καί ὁ ἐν ἐκεῖνος εἰμί διά οὗτος προσκιαγραφέω . διά ὅς οὗτος ἔνθα ὁ τύπος ὁ ἀλήθεια ἐπιτίθημι . ὁ δέ ἑσπέρα ὁ πλήρωμα ὁ καιρός τεκμήριον εἄν , καί ὁ πρός αὐτός ἥκω λοιπός ὁ τέλος ὁ πρᾶγμα . εὐχαριστέω δέ ὑπέρ ὁ πάθος , δείκνυμι ὁ ἑκούσιος · καί παιδεύω ἐγώ ὅσπερ ἄν πάσχω , εὐχάριστος φέρω . “ ἠώς ἄν αὐτός πίνω καινός μετά σύ , ” σύ μαρτυρέω · σύ γάρ ὁράω ἐγώ ἀνίστημι . τις δέ εἰμί καινός ; τουτέστι ξένος οὖον σῶμα μαθητός ἔχω , ἀλλά ἀθάνατος λοιπός καί ἄφθαρτος , καί x μή δήω τροφή . καί ὑμνέω ἐξέρχομαι εἰς ὁ ὄρος ὁ Ἐλαιῶν . εὐχαριστέω πρό ὁ λαμβάνω , ἵνα καί ἐγώ εὐχαριστέω · εὐχαριστέω μετά ὁ λαμβάνω καί ὑμνέω , ἵνα καί ἐγώ αὐτός οὗτος ποιέω . τίς δήποτε δέ εἰς ὁ ὄρος ἐξέρχομαι ; δῆλος ἑαυτοῦ ποιέω πρό ὁ y συλλαμβάνω , ἵνα μή δόξα κρύπτω . σπεύδω γάρ ἐπί ὁ τόπος ἔρχομαι , ἔνθα εἴωθα , καί προδότης ἐπίσταμαι . καί λέγω αὐτός ὁ Ἰησοῦς , ὅτι2 πᾶς σκανδαλίζω ἐν ἐγώ ἐν τῆ νύξ οὗτος · ὅτι γράφω , πατάσσω ὁ ποιμήν , καί δῖος διασικορπισθήσεται ὁ πρόβατον . ἀλλά μετά ὁ ἐγείρω ἐγώ , προάγω σύ εἰς ὁ Γαλιλαία . ἵνα μή δόξα κατηγορία τις χαλεπός εἰμί , λέγω καί προφητεία . ὁμοῦ μέν πείθω αὐτός προσέχω ὁ γράφω · ὁμοῦ δέ καί δηλόω ὅτι z καί πρό οὗτος αὐτός αὐτός συνέχω · οὖον μήv ἀφίημι αὐτός πάλιν μέχρι ὁ σκυθρωπός εἰμί · ἀλλά “ προάγω “ φημί σύ , εἰς ὁ Γαλιλαία , ” ἵνα ὁ φόβος ὁ Ἰουδαῖος ἀπαλλάσσω πιστεύω ὁ λέγω . ὁ Πέτρος φημί αὐτός , καί εἰμί πᾶς σκανδαλίζω , ἀλλά οὐ ἐγώ . καί λέγω αὐτός ὁ Ἰησοῦς , ἀμήν λέγω σύ , ὅτι2 σήμερον ἐν ὁ νύξ οὗτος , πρίν ὅς δίς ἀλέκτωρ φωνέω , τρίς ἀπαρνέομαι ἐγώ . ὁ δέ ἐκ περισσός λέγω μᾶλλον , ἐάν ἐγώ δήω συναποθνήσκω σύ , οὖον μή σύ ἀπαρνέομαι . ὁ προφήτης εἶπον , ὁ Χριστός βεβαιόω ὁ λόγος , ὁ Πέτρος , φημί , οὐ διά οὗτος ἀφίημι · παιδεύω ἐντεῦθεν , πᾶς πείθω ὁ Χριστός , καί ὁ οἰκεῖος συνείδησις πιστός1 ἡγέομαι ὁ ἀπόφασις ὁ αὐτός . δήω γάρ δήω καί εἶπον , βοηθέω ἐγώ ὥστε μή ἀποσχίζω . ἀλλά ἑαυτοῦ θαρσέω . οὗτος τοίνυν καταστέλλω βούλομαι ὁ Χριστός , χωρέω a ὁ ἄρνησις . ὅσος δέ ὁ Χριστός ἀπαγορεύω , τοσοῦτος ἐναντιόομαι ὁ Πέτρος ἐκ περισσός . πόθεν δέ αὐτός οὗτος συμβαίνω ; ἀπό πολύς ἀγάπη . ἐπεί γάρ ἀπαλλάσσω ὁ ἀγωνία ἐκεῖνος ὁ κατά ὁ προδοσία , καί δῆλος εἰμί b ὁ προδότης , θαρσέω λέγω οὗτος . ἠρέμα δέ πως καί φιλοτιμία ὁ πρᾶγμα . σύργαστρος γοῦν μετά ὁ πτῶμα πῶς καταστέλλω εἰμί . πρό μέν γάρ αὐτός ὁ πᾶς ἑαυτοῦ ἀνατίθημι · μετά δέ οὗτος ἐναντίος ἅπας , “ τίς ἐγώ “ προσέχω ὡς ἴδιος δύναμις ὅς εὐσέβεια ποιέω c ὁ περί - “ πατέω αὐτός ” ἐντεῦθεν δέ μανθάνω δόγμα μέγας · ὡς οὐ ἀρκέω προθυμία ἄνθρωπος , ἄν μή ὁ ἄνωθεν ἀπολαύω ῥοπή . καί πάλιν οὐδείς κερδαίνω ἀπό ὁ ἄνωθεν ῥοπή , προθυμία οὐ εἰμί . ὡσαύτως δέ καί πᾶς λέγω . ὡς λέγω ὁ Πέτρος μετά οὗτος φιλονεικέω , ὡς οὐδέ θάνατος προτίθημι αὐτός αἱρέω εἄν αὐτός ἀρνέομαι ἐκκλίνω ὁ θάνατος ὁ τιμωρία , καί ὁ λοιπός μαθητής ὁ ἴσος χράομαι λόγος ἐνάγω . καί ἔρχομαι εἰς χωρίον , ὅς ὁ ὄνομα Γεθσημανί · καί λέγω ὁ μαθητής αὐτός , καθίζω ὧδε , ἠώς προσεύχομαι . καί παραλαμβάνω ὁ Πέτρος καί Ἰάκωβος καί Ἰωάννης μετά ἑαυτοῦ . καί ἄρχω ἐκθαμβέω καί ἀδημονέω . ἔθος εἰμί αὐτός Χωρὶς αὐτός προσεύχομαι · οὗτος δέ ποιέω παιδεύω αὐτός καί ἐγώ , ἐν ὁ εὐχή ἡσυχία κατασκευάζω ἑαυτοῦ . τίς δέ ἕνεκα μή πᾶς παραλαμβάνω , ἀλλά ὁ ὁ δόξα αὐτός θεωρός γίγνομαι ; ἵνα μή καταπίπτω . ἀλλά ὅμως καί οὗτος ἀφίημι καί μικρός προσέρχομαι καί εὔχομαι . οὐδέ λυπέω συλλυπέω ἰσχύω , ἀλλά κρατέω ὁ ὕπνος . ὁ δέ ἐκτενής εὔχομαι , ἵνα μή δόξα ὑπόκρισις εἰμί ὁ πρᾶγμα . οὐδέ γάρ ὡς ἀλλότριος ἀποτίθημι ὁ σῶμα , ἀλλά ὡς ἴδιος . διά οὗτος καί ὁ εὐχή . ὁ γάρ θανατάω οὖον σφόδρα κατά ἄνθρωπος . ὁ μέν οὖν εἶπον , εἰμί δυνατός παρέρχομαι , δείκνυμι ὁ εἰς - θρώπινον . ὁ δέ εἶπον , “ πλήν οὐ ὡς ἐγώ ἐθέλω , ἀλλά ὡς σύ , ” ὁ ἐνάρετος καί ἐμφιλόσοφος d . ὅτι καί ὁ φύσις ἕλκω , ἕπω δεῖ ὁ Θεός . εἰμί γάρ οὖον μόνος ῥῆμα , ἀλλά καί πρᾶγμα ἐσθίω e , ἵνα πιστεύω f ὅτι καί ἄνθρωπος γίγνομαι καί ἀποθνῄσκω . λέγω δέ ὁ Πέτρος οὕτως , οὐ ἰσχύω εἷς ὥρα γρηγορέω μετά ἐγώ ; ἅπας καθεύδω , καί ὁ Πέτρος ἐπιτιμάω , αἰνίσσομαι αὐτός g ὑπέρ ὅς φθέγγομαι . καί ἐν ὁ ἑξῆς δέ οὗτος αἰνίσσομαι . “ γρηγορέω ” γάρ , φημί , “ καί προσεύχομαι · ἵνα μή εἰσέρχομαι εἰς “ πειρασμός · ” ὁράω ὅτι καλῶς λέγω ὅτι διά οὗτος αὐτός λέγω · ὅτι σκορπίζω , ἵνα εἰς ἱκετηρία ἀνέρχομαι καί εἰς ὁ εἰμί ἀναβλέπω · πανταχοῦ ὁ αυθάδης αὐτός ἐκκόπτω καί ἐναγώνιος ποιέω h . εἶτα ἵνα μή σφόδρα δόξα ἐπιπλήσσω , φημί , “ ὁ “ μέν πνεῦμα πρόθυμος , ὁ δέ σάρξ ἀσθενής . ” εἰμί γάρ καί βούλομαι φημί , ἀλλά οὖον πρότερος εἰμί μή ὁ θεός ὄρεξις χείρ . καθέλκω γάρ ἤ σάρξ . οὐτάω γάρ ὁ ἀδύνατος ἐν ῷ ἀσθενέω διά ὁ σάρξ , ῥώννυμι . καί πάλιν εὔχομαι ὁ αὐτός , οὐ ὅς ἐγώ ἐθέλω , ἀλλά ὅς σύ , δείκνυμι ἐνταῦθα ὅτι σφόδρα συνᾴδω ὁ θέλημα ὁ Θεός . ὁ δέ δύο καί τρίτος ὁ αὐτός λέγω ἀλήθεια μάλα εἰμί ἐν ὁ γραφεύς ἐνδεικτικός i . ὥσπερ καί ὁ Ἰωσήφ λέγω “ ὅτι “ ἐκ δύο σύ φαίνω ὁ ἐνύπνιον ὑπέρ 1 ἀλήθεια , καί ὁ πεῖ - “ ἵστημι , ὅτι οὗτος εἰμί πάντως , ” καί ὑπέρ ὁ πιστόω ὁ οἰκονομία . καί τίς ἕνεκα ἐκ δύο ; ῶστε m ὁράω αὐτός καί ἐλέγχω . οὖον μήv ἐλέγχω , ἀλλά διΐστημι μικρός , καί δείκνυμι ὁ ἄφατος αὐτός ἀσθένεια , ὅτι οὐδέ ἐπιτιμάω δύναμαι 1 καρτερέω . μετά γάρ ὁ καί ἀωρί ὁ νύξ εἰμί καί ὁ ὀφθαλμός αὐτός ὑπό ὁ ἀθυμία εἰμί βαρέω . “ καί ἔρχομαι “ ὁ τρίτος καί λέγω αὐτός , καθεύδω λοιπός καί ἀναπαύω ” καί ὁ ἑξῆς n . δείκνυμι ὅτι οὐ ὁ Ἰούδας ἀλλά ὁ οἰκονομία εἰμί . οὖον οὗτος δέ μόνος ἀλλά καί ὁ εἶπον , “ εἰς χείρ ἦμαρ - “ τωλός , ” ἀνίστημι αὐτός ὁ φρόνημα . ὁ γάρ ἐκεῖνος πονηρία ἔργον εἰμί , οὖον ὁ αὐτός εἰμί ὑπεύθυνος · καί ὁ ἑξῆς δέ ὁμοίως αὐτός οὗτος ἐμφαίνω , ὅτι ἑκών ἐπί ὁ πρᾶγμα ἔρχομαι . καί ὁ “ ἐγείρω , ἄγω ἐντεῦθεν , ἰδού ὁ παραδίδωμι ἐγώ ἐγγίζω . ” καί διά πᾶς αὐτός παιδεύω ὅτι οὐ ἀνάγκη ὁ πρᾶγμα εἰμί , ἀλλά οἰκονομία τις ἀπόρρητος . καί γάρ πρόοιδα ἥκω · καί οὖον μόνος οὐ φεύγω , ἀλλά καί ὁμόσε χωρέω o . ἄλλος Ρ δέ φημί , πῶς λυπέω , δεσπότης , καί ἀδημονέω ; γίγνομαι δέ καί περίλυπος ἠώς θάνατος ; ὁ ἀνά πᾶς ὁ γῆ , ΑΕ TOT ΚΑTΑ XIV . καί ὁ ὁ Νίκη τρόπαιον ἐγείρω , κατά πᾶς ἀντίκειμαι δύναμις · καί ὡς θεός προσκυνέω , καί ὁ ὅλος δημιουργός . ἐπί τις οὖν ἄρα λυπέω ; ναί φημί , ὁ μέν ἐκ ὁ πάθος ἀγαθός ὁ κόσμος q συμβαίνω ἐπίσταμαι · λυπέω δέ ἐγώ ὁ προτοτόκος Ἰσραήλ , ὅτι οὐδέ ἐν δοῦλος εἰμί . καί εὐθύς , ἔτι αὐτός λαλέω , παραγίγνομαι Ἰούδας , εἷς εἰμί ὁ δώδεκα , καί μετά αὐτός ὄχλος πολύς μετά μάχαιρα καί ξύλον , παρά ὁ Ἀρχιερεύς καί ὁ Γραμματεύς καί ὁ πρέσβυς . ὁ , “ εἷς ὁ δώδεκα , ” καί ἑξῆς r , πρός ὁ ἔνδειξις καί διαβολή ὁ ὁ s προδίδωμι φαυλότης . ὁ γάρ ἐν ἴσος ὁ ἀπόστολος τιμάω , ὁ φονεύς ὁ t Χριστός γίγνομαι πρόφασις . δίδωμι γάρ αὐτός σημεῖον , λέγω , “ ὅς εἄν φιλέω , αὐτός “ εἰμί · ” πελάθω u δέ παντελῶς ὁ δόξα Χριστός · οἴομαι τάχα ποῦ διανοέομαι , ὡς φίλημα προτείνω εἰς τύπος ἀγάπη , λανθάνω δύναμαι . προτίθημι δέ ὁ “ χαίρω ” ὁ παγιδεύω πρός θάνατος διά αὐτός . ὁ δέ Κύριος φιλέω x μέν οὐ ἀποστρέφω · δείκνυμι δέ αὐτός ὅτι οὖον τρόπος φίλιος παραγίγνομαι , ἀλλά χάρις ἀσέβεια . προδίδωμι τε ἑαυτοῦ ἑκών . καί ἐπιβάλλω ἐπί αὐτός ὁ χείρ καί κρατέω , οὗτος y ὁ νύξ κατά ὅς ὁ Πάσχα ἔφαγον . οὕτως ζέω καί μαίνομαι . ἀλλά ὅμως οὐδείς ἄν ἰσχύω , εἰμί μή αὐτός συγχωρέω . οὖον μήv οὗτος ἀπαλλάσσω ὁ Ἰούδας ὁ ἀφόρητος κόλασις , ἀλλά καί μέγας αὐτός καταδικάζω , ὅτι καί ὁ δύναμις αὐτός τοσοῦτος λαμβάνω ἀπόδειξις καί ὁ ἐπιείκεια καί ὁ ἡμερότης , θηρίον πᾶς χαλεπός γίγνομαι . καί ἀφίημι αὐτός πᾶς φεύγω . ὁ μακάριος μαθητής ὁ ὁ φιλοθεΐα νύσσω κέντρον , μάχαιρα ἐπανατείνω ἀποσοβέω ὁ ἔφοδος · οὐ ἐάω δέ οὗτος γίγνομαι ὁ Χριστός . οὖον γάρ ὅς μάχαιρα ἐγώ χράομαι βούλομαι , ἔννοια δέ μᾶλλον καί σύνεσις χράω ἀποσείω γενικός ὁ ἐναντίος . ἰάομαι a δέ θεοπρεπῶς ὁ ὑπομένω ὁ πληγή , ὡς ἕτερος φημί εὐαγγελιστής , ὁ ἀφικνέομαι εἰς ὁ συλλαμβάνω αὐτός θεοπρεπής καί οὗτος δίδωμι σημεῖον · ὅτι δέ ὁ αὐτός χείρ κἀν ἐθέλω πλεονεκτέω ἄν οὐδείς , διαδείκνυμι λέγω , “ κατά ἡμέρα ἐν ὁ ἱερός διδάσκω οὐ κρατέω . ” ταμιεύω γάρ μᾶλλον ὁ χρή πάσχω καιρός ὁ καθήκω · καί οὗτος εἰμί ὁ πάρειμι , ἵνα πληρόω ὁ γραφεύς . δείκνυμι ὅτι οὖον ὁ αὐτός ἰσχύς εἰμί ὁ κρατέω . διατί γάρ μή ἐν ὁ ἱερός αὐτός κρατέω ; ὅτι φοβέω ὁ ὄχλος . διό καί ἔξω ἐξέρχομαι , καί ἀπό ὁ τόπος καί ἀπό ὁ καιρός δίδωμι αὐτός ἄδεια . καί ἀφίημι αὐτός ὁ μαθητής φεύγω . οὖον γάρ ἐν-εἰμί ψεύδω ὁ ἀλήθεια , ἢ ὁ προφήτης διαμαρτάνω . Κεφ . MZ . περι ἄρνησις Πέτρος καί ἀπάγω ὁ Ἰησοῦς πρός ὁ ἀρχιερεύς · καί συνέρχομαι αὐτός πᾶς ὁ Ἀρχιερεύς καί ὁ πρέσβυς καί ὁ Γραμματεύς . καί ὁ Πέτρος ἀπό μακρόθεν ἀκολουθέω αὐτός ἠώς εἴδομαι εἰς ὁ αὐλή ὁ Ἀρχιερεύς · καί εἰμί συγκάθημαι μετά ὁ ὑπηρέτης , καί θερμαίνω πρός ὁ φάος . Πολύς θερμότης ὁ Πέτρος · οὐδέ φεύγω εἶδον φεύγω · ἀλλά ἵστημι καί εἰσέρχομαι · εἰμί δέ καί Ἰωάννης , ἐπεί γνώριμος εἰμί . καί διατί ἀπάγω b αὐτός ἐκεῖ , ὅπου εἰμί ἅπας συνάγω ; ἵνα μέν γνώμη πᾶς ποιέω ὁ ἀρχιερεύς . ἐκεῖνος γάρ εἰμί τότε ἀρχιερεύς . συνάγω οὖν ἅπας , καί συνέδριον εἰμί λοιμός · καί ἐρωτάω οὐ ἁπλόος , ἀλλά βούλομαι σχῆμα περιτίθημι ὁ ἐπιβουλή οὗτος δικαστήριον . οὐδέ γάρ εἰμί ἴσος ὁ μαρτυρία , φημί . οὗτος πλανάω ὁ δικαστήριον εἰμί , καί θόρυβος πᾶς γέμω καί ταραχή . ἔρχομαι δέ ψευδομάρτυς λέγω ὅτι οὗτος εἶπον “ ὅτι ἐγώ καταλύω ὁ ναός οὗτος ὁ χειροποίητος , καί ἐν “ τρεῖς ἡμέρα ἄλλος ἀχειροποίητος οἰκοδομέω . ” διά ὁ προσθήκη ὁ χειροποίητος αὐξάνω ὁ συκοφαντία · οὖον γάρ εἶπον c , λύω , ἀλλά , “ λύω ὁ ναός οὗτος · ” καί οὐδέ περί ἐκεῖνος , ἀλλά περί ὁ σῶμα d ὁ ἴδιος . τίς οὖν ὁ ἀρχιερεύς ; βούλομαι εἰς ἀπολογία καθίστημι ἵνα ἐκ αὐτός αὐτός αἱρέω e , φημί , “ οὐ “ ἀποκρίνω οὐδείς ; τίς οὖν οὗτος σύ καταμαρτυρέω ” ὁ δέ σιωπάω . ἀνόνητος f γάρ εἰμί ὁ ὁ ἀπολογία , οὐδείς ἀκούω . καί γάρ σχῆμα ὁ g δικαστήριον εἰμί μόνος . ὅς καί δείκνυμι κατά ὁ ἱστορία ὁ Λουκᾶς , εἶπον πρός ὁ ἐρωτάω “ εἰμί σύ h ὁ Χριστός ; “ εἶπον ἐγώ . ἐάν σύ εἶπον , οὖον μή πιστεύω · ἐάν δέ ἐρωτάω , οὖον “ μή ἀποκρίνω . ” πάλιν δέ ὁ ἀρχιερεύς ἐπερωτάω αὐτός εἰμί αὐτός εἰμί i ὁ Χριστός ; καί ἐπεί Χριστός καλέω ὁ τε ἱερεύς καί προφήτης καί βασιλεύς , προστίθημι κατά ἐξαίρω , “ ὅς υἱός ὁ “ εὐλογητός , ” ἵνα εἶπον ὁ Θεός . ἐπί ἔλεγχος δέ αὐτός ὁ ἀπόκρισις , ὅτι “ ἐγώ εἰμί . ” οὖον γάρ ὡς δύναμαι πιστεύω . καί γάρ εἶπον κατά Λουκᾶς ὅτι “ οὖον μή πιστεύω . ” ἀλλά ἵνα μηδέ οὗτος ὑπολείπω k , ὅτι οὖον σαφῶς ἀκούω δηλόω ἑαυτοῦ εἰμί Χριστός . καί ὁ μέν Μάρκος ἄντικρυς λέγω . ὁ δέ εἰμί ἐλέγχω ὅτι οὖον παντελῶς διαλανθάνω 1 αὐτός ὁ πρᾶγμα , διά ὁ ἐκ ὁ σημεῖον ἐπίγνωσις . πόθεν γάρ ὁ λέγω οὗτος μόνος Χριστός , ὅσπερ ἐπί ἕτερος οὐ εἴρω ; ἐπιφέρω δέ ὁ ὁ κρίσις , ἀπειλέω ὅτι ὁράω αὐτός ἐν ὁ οὐράνιος δόξα φαίνω . ὁ δέ “ ἐκ δεξιός ὁ “ δύναμις ” ὁ δόξα λέγω ὁ ἐκ οὐρανός φανάω , οὖον σχῆμα σωματικός . οὐδέ γάρ ὁράω θεός ὁ πάντῃ ἀόρατος , ἵνα καί ὁ ἐκ δεξιός καθέδρα σωματικός θεωρέω λέγω · ἀλλά ὁ ἐν μέγας δόξα ὁ ὁρατής θεωρέω , ἐκ δεξιός εἶπον θεωρέω · ὡς ὁ ὁρατός οὗτος δόξα ὁ ἀόρατος ἐκεῖνος συνάπτω m ἐγγύς καί ἔντιμος . ἀλλά ὅμως ἀκούω οὐ φυλάσσω , ἀλλά βλασφημία εἶπον εἰμί ὁ λόγος , καίω μηκέτι ζητέω μάρτυς . οὕτως οὐ εἰς ὠφέλεια ὁ ἀνήκοος ὁ ὁ μυστήριον ἀποκάλυψις , ἀλλά εἰς κατάκρισις . εἶπον τοίνυν ὁ Χριστός ὅτι αὐτός εἰμί , καί ὅτι ἐκ δεξιός καθίζω ὁ πατήρ , καί ὅτι ἥκω πάλιν κρίνω ὁ οἰκέω , ὅς πολύς ὁ πρός αὐτός συμφωνία δηλόω εἰμί · διαρρήγνυμι αὐτός ὁ ἱμάτιον ὁ ἀρχιερεύς , καί φημί , ἀκούω ὁ λέγω · τίς σύ δοκέω ; οὖον φέρω ὁ ψῆφος οἴκοθεν , ἀλλά παρά ἐκεῖνος αἰτέω o , ὡς ἐπί ὁμολογέω ἁμάρτημα καί βλασφημία δῆλος , καί προλαμβάνω ὁ ἀκροατής λέγω , σύ γάρ ἀκούω ὁ βλασφημία , μονονού καταναγκάζω p καί βεβαιόω κακῶς , μᾶλλον δέ βιάζομαι ὁ ψῆφος ἐκφέρω κατά αὐτός ὁ πάρειμι ὡς βλασφημία εἶπον καί θεός ἑαυτοῦ ποιέω · καί φημί , “ ἀκούω ὁ βλασφημία , τίς σύ δοκέω ; ” τίς οὖν ἐκεῖνος ; κατακρίνω αὐτός ἔνοχος εἰμί θάνατος · αὐτός κατήγορος καί δικαστής καί πᾶς γίγνομαι . πᾶς γάρ ἐπισπάω διά ὁ ῥήγνυμι ὁ χιτωνίσκος . ἔθος γάρ εἰμί αὐτός οὗτος ποιέω , ἡνίκα βλασφημία τις ἀκούω q ὡς νομίζω . καί ἄρχω τις ἐμπτύω αὐτός , καί περικαλύπτω ὁ πρόσωπον αὐτός , καί κολαφίζω αὐτός , καί λέγω αὐτός , προφητεύω · καί ὁ ὑπηρέτης ῥάπισμα αὐτός ἐν . ὁ γῆ καί οὐρανός Κύριος , ὁ ὁ ὅλος γενεσιουργός καί τεχνίτης , ὡς εἷς ἐκ ἐγώ ἐκ ἐγώ ἀτιμάζω , καί διακαρτερέω τύπτω , καί ὁ ἐκ ὁ ἀσεβής ὑπομένω γέλως , τύπος ἐγώ ὁ εἰς ἄκρος ἀνεξικακία ἑαυτοῦ παρατίθημι . καί τύπτω , “ προφητεύω ” φημί . ὁ ἐξετάζω Καρδία καί νεφρός , ὁ προφητεία πᾶς δοτήρ , πῶς ἄν ἀγνοέω , τίς εἰμί ὁ παίω αὐτός ; καί εἰμί ὁ Πέτρος ἐν ὁ αὐλή κάτω , ἔρχομαι εἷς ὁ παιδίσκη ὁ ἀρχιερεύς . ἀσθενέω κατά ὁ πρόρρησις ὁ μακάριος Πέτρος r , καί ἀρνέομαι ὁ ὁ ὅλος σωτήρ κύριος , καί οὐ ἅπαξ , ἀλλά τρίς , καί ἐνώμοτος ποιέω ὁ ἄρνησις διά ῥῆμα παιδίσκη , οὖον μνημονεύω ὑπό ὁ παραχρῆμα ταραχή ὁ λόγος ὁ κύριος · “ ὅς “ ἀρνέομαι ἐγώ ἔμπροσθεν ὁ ἄνθρωπος , ἀρνέομαι αὐτός ἐγώ - “ πρόσθεν ὁ πατήρ ἐγώ , ” b ἰδού γάρ ἔμπροσθεν πᾶς ἀρνέομαι · καί πάλιν εἴτε αὐτός ὁ παιδίσκη , ὡς ὁ Μάρκος φημί , εἴτε ἄλλος , ὡς ὁ Ματθαῖος φημί , καταμηνύω ὡς εἰμί ὁ μαθητής εἰς , οὖον γάρ ἐξακριβόω οὗτος ὁ μνήμη ὁ γράφω , ἐπεί μηδέ συνέχω εἰμί εἰς ὁ σωτήριος c πίστις · ὁπότε ὁ Λουκᾶς οὐδέ παιδίσκη , ἀλλά ἀνήρ λέγω ὁ διισχυρίζομαι , ὅτι μετά ὁ Ἰησοῦς καί οὗτος εἰμί . ὁ δή τοιοῦτος οὖον σφόδρα συνέχω συμφωνέω ὁ πρόκειμαι d , ὅτι καί δύο ὁ Πέτρος ἀρνέομαι μετά Ὅρκος μηδέ οἶδα ὁ ἄνθρωπος . καί πάλιν ἄλλος ὁ αὐτός ἐπιφέρω σφοδρός ἀπόμνυμι . ὡς δέ ὀλίγος ὁ φόβος παρέρχομαι , καί ἀναρρώννυμι ὁ λογισμός πρός ὁ μνήμη ὅς ἀπό ὁ ταραχή ἀπόλλυμι , καί παράδοξος εὑρίσκω ὁ ἔλεγχος αὐτός γίγνομαι ὅς ὁ Κύριος εἶπον , καί ὁ σημεῖον e δέ ὁ ἀλεκτρυών αἰσθάνομαι τίς ἀρνέομαι , ἐξέρχομαι ἔξω , φημί , καλέω δεινῶς f , προσέχω αὐτός ὁ Χριστός · ἐπιστρέφω οὖν οὖον διαμαρτάνω ὁ σκοπός , μένω γάρ , ὅσπερ εἰμί , γνήσιος μαθητής . πλουτέω γάρ ὁ ἄφεσις ὁ ἐλπίς . πλήν ἐκεῖνος φημί ὅτι ὁ g ἅγιος ὀλίσθημα διά ὁ γραφεύς μανθάνω , ἵνα καί ὁ αὐτός μετάνοια μιμητής γίγνομαι . φάρμακον γάρ σωτηρία ἐπινοέω ὁ φιλοκτίρμων h θεός ὁ μετάνοια , ὅς ἀναιρέω πειράω ὁ καθαρός ἑαυτοῦ εἰμί λέγω · οὐ ἐννοέω ὅτι πᾶς εἰμί ῥύπος μεστός ὁ τοιοῦτος ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ διάληψις . καθαρός γάρ οὐδείς ἀπό ῥύπος , καθώς γράφω . ἐκεῖνος δέ μή ἀγνοέω ὅτι πρίν συλλαμβάνω Χριστός καί ἀρνέομαι ὁ Πέτρος , μέτοχος εἄν ὁ σῶμα ὁ Χριστός καί ὁ τίμιος αἷμα , καί οὕτως ὀλισθάνω , καί ὁ ἐκ ὁ μετάνοια ἄφεσις κομίζω . οὐκοῦν μή κατηγορέω ὁ ὁ Θεός γαληνότης , μιμνήσκω λέγω ἐναργής , “ ἀνομία ἄνομος i οὖον μή κακόω “ αὐτός . ἐν ὅς εἄν ἡμέρα ἀποστρέφω ἀπό ὁ ἀνομία αὐτός . ” φημί δέ ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι ὅτε ἅπαξ ἀρνέομαι , φωνέω ὁ ἀλεκτρυών , ὅτε δέ τρίς ἀρνέομαι , τότε δύο , ἀκριβής k ἐξηγέομαι ὁ μαθητής ὁ ἀσθένεια , καί ὁ σφόδρα αὐτός ἀποθνῄσκω ὁ δήω . καί οὗτος παρά αὐτός ὁ διδάσκαλος μανθάνω . καί γάρ φοιτητής εἰμί Πέτρος . σύμφωνος m δέ ὁ παρά ὁ Ματθαῖος καί Μᾶρκος · εἰμί καί δοκέω ἐναντίος εἰμί . ἐπεί γάρ κατά ἕκαστος ἀγωγή καί τρίτος καί τέταρτος εἴωθα φωνέω ὁ ἀλεκτρυών , δηλόω ὁ Μάρκος n ὅτι οὐδέ ὁ φωνή αὐτός ἐπέχω καί εἰς μνήμη ἄγω . ὥστε ἀμφότερος p ἀληθής · πρίν γάρ ὁ εἷς ἀγωγή ἀπαρτίζω ὁ ἀλεκτρυών , τρίτος ἀρνέομαι · καί οὐδέ ὑπό ὁ κύριος ὁ ἁμαρτία ἀναμιμνήσκω q καλέω τολμάω φανερῶς . ἄλλος r δέ φημί ὡς ὁ Ματθαῖος s ἁπλόος καί ἀόριστος πρίν ἀλέκτωρ φωνέω λέγω ὁ παρίημι προστίθημι ὁ Μάρκος συνήθης λέγω u ὁ ἐπικρατής ὁ πᾶς ἀλεκτρυών x φωνή , ὥσπερ καί ὁ ἡμέρα ὁ καθαρός καί ὁ πᾶς διαφανής . ἑρμηνεύω y οὖν φημί ὁ εὐαγγελιστής ὁ πρίν ἀλέκτωρ ἐκφωνέω ποῖος εἶπον ὁ δύο καί πᾶς καταφανής , οὐ ἐναντιόομαι ὁ ἄλλος . καί εὐθύς ἐπί ὁ πρωΐ συμβούλιον ποιέω ὁ ἀρχιερεύς μετά ὁ πρέσβυς καί γραμματεύς , καί ὅλος ὁ συνέδριον , δήω ὁ Ἰησοῦς ἀποφέρω , καί παραδίδωμι ὁ Πιλᾶτος . προσάγω Πιλᾶτος ὁ Ἰησοῦς · παραδίδωμι καί αὐτός ὁ ὁ Ῥωμαῖος στρατιά , καί πληρόω ὁ διά ὁ ἅγιος προφήτης ἐπί αὐτός προαπαγγέλλω . ὁ μέν γάρ φημί , “ οὐαί ὁ ἄνομος “ πονηρός κατά ὁ ἔργον ὁ χείρ αὐτός συμβαίνω αὐτός . ” ὁ δέ , “ καθώς ποιέω , οὕτως εἰμί σύ , ὁ ἀνταπόδομα ἀνταποδίδωμι σύ εἰς κεφαλή σύ . ἐρωτάω δέ ὁ Πιλᾶτος , “ σύ εἰμί ὁ “ βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος ; ” ἀποκρίνω αὐτός ὁ Ἰησοῦς , “ σύ εἶπον . ” ἐπεί γάρ κατά ὁ Λουκᾶς ἄρχω κατηγορέω αὐτός λέγω , “ οὗτος εὑρίσκω διαστρέφω ὁ ἔθνος ἐγώ , ” καί ὁ ἑξῆς · ἐρωτάω παρά Πιλᾶτος ὁ Ἰησοῦς ἀποκρίνω , “ σύ εἶπον , ” ἵνα μή διά ὁ σιωπή ὁ συκοφαντία αὐτός βεβαιόω , μήτε διά ὁ ἄρνησις δειλία ἀποφέρω ὁ δόξα . z προσάγω Πιλᾶτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἀρχιερεύς μετά ὁ πρέσβυς καί γραμματεύς , ὡς ἀντάρτης καί βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος λέγω ἑαυτοῦ εἰμί . ἐρωτάω δέ αὐτός ὁ Πιλᾶτος εἰμί αὐτός εἰμί ὁ βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος , ἵνα μήτε διά ὁ σιωπή ὁ συκοφαντία αὐτός βεβαιόω , μήτε διά ὁ ἄρνησις δειλία ἀποφέρω δόξα , ἀποκρίνω εἶπον αὐτός , “ σύ “ εἶπον . ” κατηγορέω δέ ὑπό ὁ ἀρχιερεύς πολύς λέγω γάρ κατά ὁ Λουκᾶς “ οὗτος εὑρίσκω διαστρέφω ὁ ἔθνος ἐγώ καί “ κωλύω φόρος Καῖσαρ δίδωμι , καί λέγω ἑαυτοῦ Χριστός “ βασιλεύς εἰμί . ” θαυμάζω ὁ Πιλᾶτος , πῶς ὁ λόγιος διδάσκαλος ὡς ἀναίτιος δύναμαι ἀπολογίζομαι ἀπολύω , οὐ ἀπολογέομαι , ἀλλά ἑκών ὑπομένω πάσχω , μεγαλοφυῶς ὑπεροράω ὁ κατήγορος . διό καί λέγω πρός αὐτός , “ οὐ ἀποκρίνω οὐδείς ; “ ὁράω πόσος καταμαρτυρέω ; ” ἐκκαλέω αὐτός εἰς ἀπολογία , ἵνα ὡς ἀναίτιος ἀπολύω αὐτός · πλήν ἐλέγχω καί ἀνήρ εἰδωλολάτρης δυσσεβής Ἰουδαῖος . ὁ μέν γάρ Πιλᾶτος πᾶς αἰτίαμα ἀπαλλάσσω αὐτός , καί οὗτος οὐ ἅπαξ , ἀλλά καί τρίτος , καί ὁ ἐκ συνήθεια ἀναμιμνήσκω αὐτός ἐξαιτέω αὐτός δίς ἐν ὁ ἑορτή ἐξουσία ἔχω αὐτός , οὗτος ποιέω βούλομαι αὐτός . ὁ δέ ἐπισχύω λέγω , “ σταυρόω αὐτός , ” συκοφαντία συλλέγω ἀφορμή , καί ἀνακράζω παμπληθής λέγω , “ ἀείρω “ οὗτος , ἀπολύω δέ ἐγώ ὁ Βαραββᾶς . ” οὗτος εἰμί διά φόνος καί στάσις βάλλω εἰς ὁ φυλακή · “ καί ὁ ἅγιος καί “ Δίκαιος ἀρνέομαι , καί ἀνήρ φονεύς αἰτέω χαρίζομαι ” ἵνα ὁ ἐκεῖνος μερίς γίγνομαι κοινωνός . κατά δέ ἑορτή ἀπολύω αὐτός εἷς δέσμιος , ὅσπερ αἰτέω . εἷς εἰμί ὁ ἀνόσιος Ἰουδαῖος ὁ σκοπός ὁ κατάγω εἰς θάνατος ὁ ἀναφέρω εἰς ζωή · πλήν ἐλέγχω καί ἀνήρ εἰδωλολάτρης γίγνομαι δυσσεβής . ὁ μέν γάρ Πιλάτος αἰτίαμα πᾶς ἀπαλλάσσω ὁ Ἰησοῦς · καί οὗτος οὐ ἅπαξ , ἀλλά καί τρίτος . ὁ δέ ἐπισχύω λέγω , “ σταυρόω αὐτός , ” συκοφαντία συλλέγω ἀφορμή . καί οὗτος λέγω ἐπιτιμάω Πιλάτος λέγω , “ τίς γάρ κακός ποιέω ” καί ὁ κρίνω λαγχάνω ἐλευθερόω αὐτός , θάνατος ψῆφος ὑφίστημι παρακαλέω ὁ ἅπας εὐσέβεια καθηγητής καί διδάσκαλος · ἵνα καί ἔτι φορτικός ὑπομένω κόλασις , ἀνακράζω παμπληθεί λέγω , “ ἀείρω “ οὗτος , ἀπολύω δέ ἐγώ ὁ Βαραββᾶς , ” “ καί ὁ ἅγιος καί “ Δίκαιος ἀρνέομαι , ” καθά φημί ὁ ἅγιος Πέτρος , “ καί αἰτέω “ ἀνήρ φονεύς χαρίζομαι αὐτός , ” ἵνα ὁ ἐκεῖνος μερίς γίγνομαι κοινωνός . ἐπικρίνω τοίνυν ὁ Πιλάτος γίγνομαι ὁ αἴτημα αὐτός , καί Νίκη νικάω ὄλεθρος μήτηρ , καί ὁ σωτήρ δέ ὅτι διαφθείρω ὁράω ὁ δικαστήριον ἅπας , πρός οὐδείς ἀποκρίνω , ἀλλά σιγάω . διατί δέ φραγελλόω αὐτός ὁ Πιλάτος παραδίδωμι ἵνα σταυρόω ; ἢ ὡς κατάδικος , ὅς σχῆμα περιτίθημι ὁ κρίσις βούλομαι , ὅς ἐκεῖνος χαρίζομαι . καί φέρω αὐτός ἐπί Γολγοθᾶ τόπος , ὅς εἰμί μεθερμηνεύω , κρανίον τόπος . καί δίδωμι αὐτός πίνω σμυρνίζω οἶνος · ὁ δέ οὐ λαμβάνω . ὥσπερ ἐκ τις σύνθημα εἰς ἅπας τότε ὁ διάβολος χορεύω . καί γάρ τέρψις ποιέω καί ὁ στρατιώτης ὁ εἰς αὐτός ὕβρις a · ἢ D καί αὐτός χαρίζομαι ὁ Ἰουδαῖος , ὅς καί κατά οἰκεῖος δυστροπία ἅπας πράσσω . καί ὁ ὕβρις διάφορος καί ποικίλος . ὁ θεῖος κεφαλή ἐκεῖνος ποτός μέν κολαφίζω , ποτέ δέ ὁ στέφανος ὁ ἄκανθα ὑβρίζω , ποτέ δέ ὁ κάλαμος τύπτω · ἔτι δέ καί χλευάζω πορφύρα ἐνδύω , τίθημι ὁ γόνυ προσκυνέω , ἐμπτύω εἰς αὐτός ἀνήρ ἐναγής καί ἀκάθαρτος e . τίς οὖν ἐγώ εἰμί λοιπός λόγος ἐπί ὕβρις κινέω ; καί γάρ ἔσχατος ὅρος ὕβρις ὁ γίγνομαι εἰμί . εἰκότως οὖον πάρειμι ὁ μαθητής , μήποτε οὗτος αὐτός σκανδαλίζω · πᾶς γάρ λόγος ὑπερβαίνω ὁ γίγνομαι . ἐπεί γάρ ἐμπαίζω e , ἄγω αὐτός εἰς ὁ σταυρόω , καί Σίμων , φημί , Κυρηναῖος ἐπιτίθημι ὁ σταυρός αὐτός . ἕτερος δέ ὁ εὐαγγελιστής καί αὐτός φημί ὁ Ἰησοῦς βαστάζω ὁ ξύλον . ἀληθής δέ πάντως οὗτος τε ἐκεῖνος . φέρω μέν γάρ ὁ σταυρός ὁ σωτήρ , κατά μέσος δέ ἴσως ὁ ὁδός ὑπαντάω ὁ Κυρηναῖος κατέχω , καί μετατίθημι ἐπί αὐτός ὁ ξύλον . οὗτος γάρ χάρις καί ὁ Ματθαῖος φημί , “ ἐξέρχομαι γάρ εὑρίσκω ἄν - “ θρωπον Κυρηναῖος ὄνομα Σίμων , οὗτος ἀγγαρεύω ἵνα ἀείρω “ ὁ σταυρός αὐτός · ” ὡς αὐτός βαστάζω ἀπό ὁ πόλις εἰς ὅθι f . καί Μάρκος · “ ἐξάγω αὐτός ἵνα σταυρόω αὖος - “ ὁ , καί ἀγγαρεύω τις Σίμων Κυρηναῖος ἔρχομαι ἀπό “ ἀγρός , ὁ πατήρ Ἀλέξανδρος καί Ῥοῦφος , ἵνα ἀείρω ὁ σταυρός “ αὐτός . ” πρός ἐντελής γάρ μάθησις προστίθημι καί τίνω πατήρ · τυγχάνω ἀμφισβητέω τις περί ὁ βαστάζω · ὅς ὡς ἔτι περίειμι καί ἐξηγέομαι δύναμαι ὁ γίγνομαι περί ὁ σταυρός g Ἰησοῦς · τάχα δέ h οὗτος προστίθημι βεβαιόω ὁ εἴρω ὁ εὐαγγελιστής , οὐ ἀνατρέπω . i ἐπεί ἐμπαίζω ἄγω αὐτός εἰς ὁ σταυρόω , ἀγγαρεύω τις Σίμων Κυρηναῖος j ἔρχομαι ἀπό ἀγρός , ἵνα ἀείρω ὁ σταυρός · καί γάρ καί αὐτός ὁ ξύλον οἰωνίζομαι , καί οὐδέ θιγγάνω ἀνέχω · ἕτερος δέ ὁ εὐαγγελιστής καί αὐτός φημί ὁ Ἰησοῦς βαστάζω ὁ ξύλον . ἀληθής δέ οὗτος ἐκεῖνος · φέρω μέν γάρ πρῶτος ὁ σωτήρ ὁ σταυρός , κατά μέσος δέ ἴσως ὁ ὁδός ὑπαντάω ὁ Κυρηναῖος κατέχω καί μετατίθημι ἐπί αὐτός ὁ ξύλον , δῆλος ὅτι ὁ κύριος βαστάζω ἔσωθεν ὁ πόλις , διό καί ὁ Ματθαῖος οὗτος φημί · “ καί ἐξέρχομαι “ εὑρίσκω ἄνθρωπος Κυρηναῖος , ” καί ὁ ἑξῆς , πρός ἐντελής δέ μάθησις , καί τίνω πατήρ ὁ Σίμων φημί · τυγχάνω ἀμφισβητέω τις περί ὁ βαστάζω , ἢ ὡς ἔτι περίειμι καί ἐξηγέομαι δύναμαι ὁ γίγνομαι περί ὁ σταυρός ὁ Ἰησοῦς . καί σταυρόω αὐτός , διαμερίζω ὁ ἱμάτιον αὐτός , βάλλω κλῆρος ἐπί αὐτός , τίς τίς ἀείρω . ἀθρέω πῶς ὁ ὁ ὅλος γενεσιουργός καί Κύριος ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις ἐπανορθόω πρός ὁ ἐν ἀρχή , ἀναφέρω διά οὗτος γίγνομαι κατά ἐγώ , διά ἐγώ ὁ ἐγώ ὑπομένω πάθος . ἀπαρτάω k γάρ ὁ τίμιος σταυρός , συνεκρέμαντο δύο λῃστής . καί ὕβρις μέν ὁμολογουμένως τόγε ἥκω εἰς ὁ ὁ Ἰουδαῖος σκοπός · πλήν ἀνάμνησις προφητεία λέγω , “ καί μετά ἄνομος λογίζομαι . ” ἀλλά διά ὁ αὐτός πάθημα εἰς ἐγώ τρέχω ὁ ἀγαθός . αὐτός γάρ ἐκτίνω ὑπέρ ἐγώ ὁ ὀφείλημα · αὐτός ὁ ἁμαρτία ἐγώ ἀείρω , καί περί ἐγώ ὀδυνάω . ἰστέον δέ ὡς οὔτε ὁ εἶπον ὄξος μετά χολή προσφέρω ὁ Ἰησοῦς , ψεύδω , οὔτε ἐναντιόομαι ὁ λέγω σμυρνίζω οἶνος προσφέρω , οὔτε ὁ ἁπλόος εἶπον ὄξος . ὁ μέν γάρ πρό ὁ σταυρός λέγω , ὁ δέ ἐν ὁ σταυρός προσφέρω , οὖον ὁ αὐτός λέγω , καί ὁ λαμβάνω , καί ὁ γεύω ἀποδίδωμι , καί μή γεύω ὁ ἀρχή . ὁ γάρ οἶνος μετά χολή φημί Ματθαῖος γεύω , μή ἐθέλω πίνω · ὁ Μάρκος δέ μή γεύω ὁ ἀρχή σμυρνίζω οἶνος . Ἰωάννης δέ ὄξος καί χολή μετά ὕσσωπος φημί · οὐδείς οὗτος ἐναντιόομαι ὁ μηδέ μιμνήσκω . πολύς γάρ γίγνομαι εἰς αὐτός , οἷος ἐν τοσοῦτος ἀταξία πλῆθος παροινέω , ὁ μέν οὗτος προσφέρω , ὁ δέ ἐκεῖνος , ὁ δέ ἄλλος . πολύς δέ καί παρίημι · πᾶς δέ ἀληθής εἴρω , ὑπό μάρτυς ὁ ἐφίστημι αὐτός , γράφω οὐ εἰκῇ , οὐδέ ὡς τυγχάνω ὁ παρατυγχάνω , καί ἐπί ὁ τυγχάνω , ἀλλά ἐπί ὁ ἐλέγχω δύναμαι , ἔτι παρά ὁ γίγνομαι γράφω τολμάω · ἀλλά οὐδέ ὁ εἶπον ὅτι γεύω εἶπον , “ τελέω , ” δείκνυμι ὅτι πίνω . οὐδέ γάρ διΐστημι ὁ ἁπλόος γεύω ὁ μή πίνω · ἀλλά εἷς τίς καί ὁ αὐτός δηλόω . ἐπεί τοίνυν εἶπον ὁ Πιλᾶτος ἀναιρέω ὁ αἴτιος οὗτος δέ εἰμί ὁ γράφω , “ ὁ βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος ” ) οὐδείς ἰσχύω , ἀλλά ἐνίστημι λέγω , “ ὅς γράφω , γράφω , ” ὡς ἕτερος φημί ὁ εὐαγγελιστής , πειράω λοιπός διά ὅς χλευάζω δείκνυμι ὅτι οὐ εἰμί βασιλεύς . οὗτος μέν φημί ὅτι τρίτος ὥρα σταυρόω ὁ Ἰησοῦς , Ματθαῖος δέ ὅτι ἕκτος ὥρα σκότος γίγνομαι · καί εἰκός μέν σταυρόω ἀπό τρίτος ὥρα , ἀπό δέ ἕκτος ὁ σκότος γίγνομαι καί ὁ λοιπάς σημεῖον , ὅσπερ ἱκανός εἄν αὐτός ἐπιστρέφω , οὖον ὁ μέγεθος ὁ θαῦμα μόνος , ἀλλά καί ὁ εὔκαιρος συμβαίνω · μετά γάρ πᾶς ὁ παροινία οὗτος γίγνομαι , ὅτε ὁ θυμός ἐάω , καί πᾶς παύω λέγω καί ποιέω . τις δέ φημί , ὅτι ὁ μέν ὁ λαός ἀπόφασις οὗτος ἐπιμιμνήσκομαι εἶπον , οὗτος ὤρα σταυρόω ὁ Ἰησοῦς ὑπό ὁ λαός τρίτος γάρ ὥρα εἰμί ὅτε ὁ λαός αὐτός κατακρίνω σταυρόω ὁ 1ουδαις · ὁ δέ λοιπός ὁ ἕκτος μιμνήσκω , ἐν ὅς ὁ ὑπό Πιλᾶτος ἀπόφασις λαμβάνω σταυρόω ὑπό ὁ στρατιώτης , ὅς καί σύμφωνος ὁ λοιπός ὁ εὐαγγελιστής φημί . καί ὁ παραπορεύομαι βλασφημέω αὐτός , κινέω ὁ κεφαλή αὐτός , καί λέγω , οὐαί , ὁ καταλύω ὁ ναός , καί ἐν τρεῖς ἡμέρα οἰκοδομέω . καί ἐπί ὁ σταυρός βλέπω ἀνασκολοπίζω ὀνειδίζω καί αὐτός ὁ παραπορεύομαι · καί , ὅς πᾶς χαλεπός εἰμί , καί ἐπί αἴτιος ἀπατεών καί πλάνος ὁ αὐτός πάσχω . διό καί λέγω , “ ὁ Χριστός ὁ βασιλεύς Ἰσραήλ καταβαίνω ἀπό ὁ σταυρός · ” καί πάλιν , “ ἄλλος σῴζω , ἑαυτοῦ οὖον δύναμαι σῴζω . ” καίτοι φημί τις ἄν πρός αὐτός , εἰμί ἄλλος σῴζω , καί οτͅσθα οὗτος ἄν ἀλήθεια γίγνομαι , πῶς οὐ εἄν ἰσχύω ἑαυτοῦ ὁ σός ἐξαιρέω χείρ ; ἀλλά ἐντεῦθεν καί ὁ πρότερος σημεῖον ἐπιχειρέω διαβάλλω . οὐκοῦν οὐδέ ὁ προφήτης εἰμί , οὐδέ ὁ Δίκαιος Δίκαιος . ἐπεί αὐτός οὐ ἐξαρπάζω ὁ κίνδυνος ὁ Θεός . ἀκριβής δέ ὁ Λουκᾶς περί ὁ λῃστής ἐκτίθημι . ὁ μέν γάρ Ματθαῖος καί Μάρκος παρατρέχω εἶπον · ὅτι καί ὁ συσταυρόομαι ὀνειδίζω αὐτός . ὁ δέ Λουκᾶς εἷς μέν ὁ βλασφημέω , ὁ δέ ἕτερος ἐπιτιμάω αὐτός , ὅς καί δικαίως ἐπαγγέλλω μέγας τιμή . δύναμαι δέ καί ὁ δύο πρότερος βλασφημέω , οὐ οἶδα ἐπί ὅς κατακρίνω · μανθάνω δέ , ὁ μέν ἕτερος παραιτέομαι βλασφημέω , ὁ δέ ἕτερος καί μανθάνω μή ἀπέχω , ἀμετάθετος ἔχω ὁ πονηρία . γίγνομαι δέ ὥρα ἕκτος , σκότος γίγνομαι ἐπί ὅλος ὁ γῆ , ἠώς ὥρα ἐννάτη · καί ὁ ὥρα τῆ ἐννάτη βοάω ὁ Ἰησοῦς φωνή μέγας , λέγω , Ἐλωΐ , Ἐλωΐ , λᾶμμα σαβαχθανι ; ὅς εἰμί μεθερμηνεύω , ὁ Θεός ἐγώ , ὁ Θεός ἐγώ , εἰς τίς ἐγώ ἐγκαταλείπω ; ἕκτος ὥρα λοιπός γίγνομαι , γίγνομαι ὅσπερ αἰτέω ὁ Ἰησοῦς ἐκ οὐρανός σημεῖον . ὅσπερ καί ὑπισχνέομαι δίδωμι λέγω , “ γενεά “ πονηρός καί μοιχαλίς σημεῖον ἐπιζητέω , καί σημεῖον οὖον δίδωμι - “ σέτα αὐτός εἰμί μή ὁ σημεῖον Ἰωνᾶς , ” καί “ ὅταν ὑψόω ὁ υἱός “ ὁ ἄνθρωπος , τότε γιγνώσκω ὅτι ἐγώ εἰμί . ” καί γάρ πολύς θαυμαστός ἐπί ὁ σταυρός προσηλώνω οὗτος γίγνομαι , ἢ βαδίζω ἐπί ὁ γῆ . καί ὅσπερ οὐδέποτε πρότερος συμβαίνω , ἀλλά ἢ ἐν Αἴγυπτος μόνος ὅτε ὁ Πάσχα τελέω · καί γάρ ἐκεῖνος οὗτος τύπος εἰμί . καί ἵνα μή εἶπον , ἔκλειψις εἰμί ὁ γίγνομαι . διά οὗτος καί τέσσαρες καί δέκατος γίγνομαι , ὅτε ἔκλειψις συμβαίνω ἀμήχανος . ἐν μέσος δέ ἡμέρα , ἵνα πᾶς ὁ ὁ γῆ οἰκέω μανθάνω . καί μετά οὗτος δέ φθέγγομαι , ἵνα μανθάνω ὅτι ἔτι ζῶ , καί αὐτός οὗτος ποιέω , καί γίγνομαι καί ἐντεῦθεν ἐπιεικής . καί λέγω , “ Ἐλωΐ , Ἐλωΐ , λᾶμμα σαβαχθανι , ” ἵνα μανθάνω ὅτι μέχρι ἔσχατος ἀναπνοή τιμάω ὁ πατήρ καί οὐ εἰμί ἀντίθεος . διό καί προφητικός ἀφίημι φωνή , ὥστε αὐτός γίγνομαι κατάδηλος , διά πᾶς δείκνυμι αὐτός ὁ ὁμόνοια ὁ πρός ὁ γίγνομαι . καί τις ὁ παρίστημι ἀκούω , λέγω , ἰδέ , Ἠλίας φωνέω . τρέχω δέ εἷς , καί γεμίζω σπόγγος ὄξος , περιτίθημι τε κάλαμος , ποτίζω αὐτός , λέγω , ἀφίημι , ὁράω εἰμί ἔρχομαι Ἠλίας καθαιρέω αὐτός . ἀλλά ὁράω καί ἐντεῦθεν ὁ διάνοια k αὐτός . νομίζω γάρ , φημί , Ἡλίας εἰμί ὁ καλέω · στρατιώτης ὡς οἴομαι ἄγνοια οὗτος γε . καί ὁ ὁ ὄξος πάλιν προσαγωγή διά ὁ σπόγγος , ὁ ἀναίσθητος καί ἀπαίδευτος παιδιά ἔργον εἰμί . ὡς καί Ἰουδαικός καί Ἑλληνικός χλεύη ὑπομένω ὁ Κύριος . ὁ δέ , “ ἵνα τίς ; ” δείκνυμι ὅτι οὐδείς παρά αὐτός αἰτία · καί ὅτι οὐ ἐγκαταλείπω , προεῖπον “ ὅτι οὐ εἰμί μόνος . ὁ πατήρ μετά ἐγώ εἰμί . ” ἐν ἑαυτοῦ δέ τυπόω ὁ ἡμέτερος . ἐγώ γάρ οἴομαι ὁ καταλείπω καί παροράω , εἶτα προσκαλέω k καί σῴζω ὁ ὁ ἀπαθής πάθος . ὁ δέ Ἰησοῦς ἀφίημι φωνή μέγας , ἐκπνέω . ἵνα δείκνυμι ὅτι κατά ἐξουσία ὁ πρᾶγμα γίγνομαι · τίς γάρ φημί ὁ πάρειμι εὐαγγελιστής ; “ θαυμάζω ὁ Πιλάτος εἰμί ἤδη “ θνῄσκω 1 , ” καί ὅτι ὁ Κεντυρίων διά οὗτος μάλιστα ὅτι μετά ἐξουσία ἀποθνῄσκω . ὁ δέ φωνή , ὅς φημί Λουκᾶς , εἰμί , “ πατήρ εἰς χείρ σύ παρατίθημι ὁ πνεῦμα ἐγώ . ” καί οὗτος γάρ κατορθόω ὁ ἡμέτερος Ψυχή διά ὁ πᾶς ἐγώ Σωτήρ Χριστός , ὁ εἰς χείρ Θεός ζῶ ἀπαλλάσσω ὁ σῶμα πέμπω . καί οὗτος εἰδοί ὁ Πέτρος γράφω , “ ὥστε καί ὁ πάσχω κατά ὁ θέλημα ὁ Θεός πιστός κτιστός “ παρατίθημι ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή . ” m ἵνα δείκνυμι ὅτι κατά ἐξουσία ὁ πρᾶγμα γίγνομαι εἰμί φωνέω n . ὡς γάρ ὁ πάρειμι εὐαγγελιστής φημί , καί θαυμάζω ὁ Πιλᾶτος , εἰμί ἤδη θνῄσκω · διά οὗτος καί μάλιστα καί ὁ Κεντυρίων πιστεύω , ὅτι μετά ἐξουσία ἀποθνῄσκω , μέγας γάρ φωνή ἀφίημι , τουτέστι λαμπρός καί μηδείς θάνατος φέρω σημεῖον . ὁ δέ φωνή , ὡς ὁ Λουκᾶς φημί , τοιοῦτος , “ πατήρ , “ εἰς χείρ σύ παρατίθημι ὁ πνεῦμα ἐγώ · ” οὗτος ὁ φωνή ὁ καταπέτασμα σχίζω καί ὁ μνημεῖον ἀνοίγω , καί ὁ οἶκος ποιέω ἐρῆμος · οὐ ἐνυβρίζω εἰς ὁ ναός , ἀλλά ἀνάξιος αὐτός ἀποφαίνω ὁ ἐκεῖ διατριβή , καί προφητεία ὁ μέλλω ἐρήμωσις εἰμί · καί ὡς ἤδη συντελέω δεῖ ὁ ὁ νόμος σκιά , παράγω δέ ὁ ἅγιος ὁ ἅγιος ὁ διά πίστις ὁ εἰς Χριστός δικαιόω , ἵνα λοιπός ἔργω οὐδείς , εἰς ὁ ἐσώτερος λοιπός τρέχω σκηνή ὁ πιστεύω εἰς Χριστός . ὁ μέν οὖν κατά Ματθαῖος Κεντυρίων καί ὁ στρατιώτης , ὡς εἄν ὁράω ὁ σεισμός καί ὁ γίγνομαι , οἶος ὁ καταπέτασμα καί ὁ πέτρα σχίζω , φοβέω σφόδρα , λέγω , “ ἀληθής Θεός “ υἱός εἰμί οὗτος · ” οὗτος δέ καί ὁ κατά ὁ Λουκᾶς Κεντυρίων ἄνθρωπος λέγω ὁ Ἰησοῦς υἱός Θεός Δίκαιος , ἴσως μέν ἐκεῖνος οὐ οἶδα , μόνος δέ ἀκούω αὐτός ὁ μέγας φωνή , καί ἐπί οὗτος ταχέως ἀποπνέω ὁράω , οὐδέ ὑποτέμνω αὐτός ὁ ἀγκυλόω κατά ὁ ἔθος . καί ὁ καταπέτασμα ὁ ναός σχίζω εἰς δύο ἀπό ἄνωθεν ἠώς κάτω . εἶδον δέ ὁ Κεντυρίων ὁ παρίστημι ἐκ ἐναντίος αὐτός , ὅτι οὗτος κράζω ἐκπνέω , εἶπον , ἀληθής ὁ ἄνθρωπος οὗτος υἱός εἰμί Θεός . ἄτη ὁ φωνή ὁ καταπέτασμα σχίζω , καί ὁ μνημεῖον ἀνοίγνυμι , καί ὁ οἶκος ποιέω ἐρῆμος . ποιέω δέ οὗτος , οὐ ἐνυβρίζω εἰς ὁ ναός , ἀλλά ἀνάξιος αὐτός ἀποφαίνω ὁ ἐκεῖ διατριβή · ἀλλά καί προφητεία ὁ μέλλω ἐρήμωσις εἰμί , καί ὡς ἐσθίω συντελέω ὁ ὁ νόμος σκιάω · παραδείκνυμι δέ ὁ ἅγιος ὁ ἅγιος διά πίστις ὁ εἰς Χριστός δικαιώνω n , ἵνα λοιπός ἔργω οὐδείς εἰς ὁ ἐσώτερος λοιπός τρέχω σκηνή , ὁ κατά ἴχνος εἶμι Χριστός . καί πῶς οὐ ἀληθινός ὁ ὁ Θεός υἱός ὁ ὁ πέτρα διαρρήγνυμι , ὁ οἰκέω σκοτόω , καί ἀνοίγω ὁ μνῆμα , καί νεκρός ἀναβιόω παρασκευάζω , οὐ ἅπτω ὁ σῶμα ἀνάκειμαι o ἐπί ὁ σταυρός , θέλημα μόνος ἀνίστημι αὐτός ; καί διά οὗτος οὐ ἁπλόος ἐγείρω , ἀλλά καί πέτρα ῥήγνυμι , καί γῆ σείω · ἵνα μανθάνω ὡς ὁ οὗτος ποιέω , πολύς μᾶλλον αὐτός δύναμαι καί πηρόω καί ῥήγνυμι . εἰμί δέ καί γυνή ἀπό μακρόθεν θεωρέω · ἐν ὅς εἰμί Μαρία ὁ Μαγδαληνή , καί Μαρία ὁ ὁ Ἰάκωβος ὁ μικρός καί ίωση μήτηρ , καί Σαλώμη , ὅς καί ὅτε εἰμί ἐν τῆ Γαλιλαία , ἀκολουθέω αὐτός , καί διακονέω αὐτός · καί ἄλλος πολύς ὁ συναναβαίνω αὐτός εἰς ροσόλυμος . ἔλαττον εἰμί φοβερός ὁ γυνή , ἤ2 ὁ ἀπόστολος ὁ πρᾶγμα · καί παραμένω Μαρία ὁ Μαγδαληνή , καί ὁ μήτηρ ὁ κύριος , καί ὁ ίωση μήτηρ . διό καί Ἰωάννης φημί πάρειμι ὁ σταυρός ὁ μήτηρ . ὁ δέ διακονία ὁ γυνή ὁ ἕπομαι ὁ ἀπό ὁ χρῆμα ἀνάλωμα . ἀναγκαῖος δέ καί κατά θεά ὁ παραμονή ὁ γυνή εἰς ὁ γιγνώσκω ποῦ τίθημι , ἵνα αὐτός ἅπας . τήκω , καί ὁ ἀνάστασις ὁ ἐπαγγελία p ὁ μαθητής κομίζω . ὁ γάρ γένος ὁ κατακρίνω , οὗτος πρός ὁ ἀπολαύω q ὁ ὁ ἀγαθός θεωρία πρότιμος . ὁ δέ μήτηρ ὁ κύριος ὑπονοητέον λέγω Ματθαῖος τε καί Μᾶρκος μήτηρ Ἰάκωβος ὁ μικρός καί ίωση , ὅς φημί ὁ μακάριος Ἰωάννης . Ἀπολινάριος δέ μηδέ μνήμη αὐτός ποιέω φημί Ματθαῖος καί Μᾶρκος · ὁ δέ Σαλώμη ἴσως ὑπονοητέον λέγω ὁ Μᾶρκος ὁ μήτηρ ὁ υἱός Ζεβεδαῖος , ὅσπερ καί ὁ Ματθαῖος μνημονεύω ἀνώνυμος . οὗτος γάρ ὡς ἐπί σεμνός διά ἀρετή μνημονεύω καλῶς δοκιμάζω . r ἀναγκαῖος καί κατά θεός ὁ παραμονή ὁ γυνή εἰς ὁ γιγνώσκω ποῦ τίθημι , ἵνα ἀπαντάω , καί ὁ ἀνάστασις ὁ ἐπαγγελία κομίζω ὁ μαθητής · ὁ γάρ γένος ὁ μάλιστα κατακρίνω οὗτος πρῶτος ἀπολαύω ὁ ὁ ἀγαθός θεωρία · οὐ οὗτος γάρ φοβερός εἰμί ὁ παραμένω καί οὗτος θεωρέω ὁ γυνή , ἤ2 ὁ μαθητής . παραμένω δέ Μαρία ὁ Μαγδαληνή , καί ὁ μήτηρ ὁ κύριος , καί ὁ μήτηρ ὁ υἱός s Ζεβεδαῖος . φημί γάρ ὁ Ἰωάννης πάρειμι ὁ σταυρός ὁ ὁ κύριος μήτηρ , ὅς τις Ματθαῖος τε καί Μάρκος μήτηρ Ἰάκωβος ὁ μικρός καί ίωση λέγω , τις δέ ὁ ἐξηγητής μηδέ μνήμη αὐτός ποιέω φημί Ματθαῖος τε καί Μᾶρκος , ὁ τε Σαλώμη ὑπονοητέον λέγω ὁ μήτηρ ὁ υἱός Ζεβεδαῖος , ὅσπερ καί ὁ Ματθαῖος μνημονεύω ἀνώνυμος · οὗτος γάρ ὡς επίσημος διά ἀρετή μνημονεύω . ὁ δέ διακονία ὁ ἕπομαι γυνή ὁ ἀπό ὁ χρῆμα ἀνάλωμα εἰμί . πολύς δέ εἰμί καί ἄλλος γυνή , κατά ἐξοχή οὗτος ὀνομάζω , ὁ μᾶλλον θεωρέω καί διακονέω καί ἀγαθός ( sic ) ἀκολουθέω · ὁ ἀπό ὁ μεγαλυσμός Μαρία , Μάγδαλα γάρ μεγαλυσμός , καί ὁ ὁ ἐπώνυμος ὁ πατριάρχης μήτηρ ὁ πτερνίζω ὁ ἀδελφός , καί ἐπί ὅς γεννάω λέγω ὁ μήτηρ , “ προστίθημι ἐγώ ὁ θεός υἱός “ ἕτερος · ” καί ὁ ὁ υἱός ὁ βροντή μήτηρ ὀνομάζω Σαλώμη εἰμί εἴρω . Κεφ . MH . περι ὁ αἴτησις ὁ σῶμα ὁ κύριος . καί ἤδη ὄψιος γίγνομαι , ἐπεί εἰμί παρασκευή , ὅς εἰμί προσάββατον , ἔρχομαι Ἰωσήφ ὁ ἀπό Ἁριμαθαία , Εὐσχήμων βουλευτής , ὅς καί αὐτός εἰμί προσδέχομαι ὁ βασίλειος ὁ Θεός , καί τολμάω εἰσέρχομαι πρός Πιλᾶτος , καί αἰτέω ὁ σῶμα ὁ Ἰησοῦς . οὐδέ οὗτος ἁπλόος γίγνομαι φημί · τουτέστι ὁ ὑφίστημι ὁ θάνατος ὁ ἕκτος ἡμέρα ὁ κύριος . ἐσθίω γάρ ὁ ἐν ἕκτος ἡμέρα ὁ ἄνθρωπος ποιέω , ὁ ἕκτος ἡμέρα ὡσαύτως ὑφίστημι ὁ ὑπέρ αὐτός θάνατος , ἵνα ἐξαιρέω αὐτός ὁ ὁ θάνατος φθορά , καί οὐδέ οὗτος ἁπλόος οἰκονομέω , οὖον μόνος ὁ λαμβάνω αὐτός ὁ ἀπό Ἀριμαθείας Ἰωσήφ , οὐδέ ὁ θάπτω πολυτελής , ἀλλά καί ὁ ἐν ὁ καινός αὐτός μνημεῖον κατά ὁ Ματθαῖος , ἵνα μή δίδωμι ὑποψία τις , ὅτι οὐ οὗτος ἀλλά ἕτερος ἀνίστημι . εἰμί καί μή ἀκόλουθος , ἀλλά μαθητής ὁ Ἰωσήφ , ὁ πάλαι μέν κρύπτω , νῦν δέ μέγας τολμάω μετά ὁ θάνατος ὁ Χριστός . οὐδέ γάρ ἄσημος εἰμί , οὐδέ ὁ λανθάνω , ἀλλά ὁ βουλή εἷς καί σφόδρα ἐπίσημος · ὅθεν μάλιστα ὁ ἀνδρεῖος αὐτός καθοράω ἐν . σχεδόν γάρ ὁ ψυχή αὐτός τίθημι , ὁ πρός πᾶς ἀναδέχομαι ἀπέχθεια , καί ὁ περί ὁ Ἰησοῦς σπουδή , οὖον ὁ λαμβάνω μόνος οὐδέ ὁ θάπτω πολυτελής , ἀλλά καί ὁ u ἐν ὁ μνῆμα ὁ καινός , ἐνδείκνυμι · καί οὗτος δέ οὐ ἁπλόος οἰκονομέω , ἀλλά ὥστε μηδέ ὑποψία τις ψιλός γίγνομαι ὅτι ἕτερος ἀντί ἕτερος ἀνίστημι . ὁ δέ προερέω γυνή προσεδρεύω , οὐδείς οὐδέπω γενναῖος περί αὐτός οἶδα . διό καί Δῶρα κομίζω , ὥστε εἰμί λωφάω ὁ μανία ὁ Ἰουδαῖος , καί ἀπέρχομαι καί περιχέω , ἀνδρεία τε καί φιλοστοργία καί μεγαλοψυχία πολύς ἐνδείκνυμι ὁ ἐν χρῆμα ὁ μέχρι θάνατος . καί διαγίγνομαι ὁ σάββατον , Μαρία ὁ Μαγδαληνή , καί Μαρία Ἰάκωβος , καί Σαλώμη ἀγοράζω ἄρωμα , ἵνα ἔρχομαι ἀλείφω ὁ Ἰησοῦς . μετά ὁ ἀνάστασις ἔρχομαι ὁ Ἄγγελος , καί ὁ λίθος ἀείρω διά ὁ γυνή . οὗτος γάρ αὐτός εἶδον ἐν ὁ τάφος τότε . ἵνα ὀν πιστεύω ὅτι ἐγείρω , ὁράω ὁ τάφος κενός ὁ σῶμα , ἀνέλκω ὁ λίθος . παραγίγνομαι δέ αὐτός ἐπί ὁ τάφος t ὁ μέν Ματθαῖος ὀψέ σάββατον φημί , ὁ δέ Λουκᾶς ὄρθρος βαθύς , καί Ἰωάννης εἷς ὁ σάββατον φημί πρωί · σκοτία ἔτι εἰμί , ὡς φαίνω προκόπτω u ὁ νύξ πολύς , καί πρός ἡμέρα εἰμί . ὁ γάρ τοιοῦτος καιρός δυνατός καί ὀψέ σάββατον καλέω καί βαθύς ὄρθρος ὁ εἷς ὁ σάββατον . λίαν δέ πρωί · καί ὁ Μάρκος εἶπον , ὁ νυκτερινός ἔτι ὁ ὥρα δηλόω . δῆλος γάρ ὅτι ὁ μέν εἷς σάββατον εἶπον , ὁ ἀναστάσιμος ἡμέρα βούλομαι ἐπιδείκνυμι . ὁ δέ Ματθαῖος ὁ ὀψέ ὁ σάββατον λέγω , ὁ ἀρχή ὁ ἀνάστασις δηλόω . ἄρχω γάρ ὁ σαββατισμός Ἰουδαῖος καί πᾶς ἑορτή νόμιμος ἀπό ἑσπέρα . ἐπεί δέ ἐν τις ὁ ἀντίγραφος πρόσκειμαι ὁ κατά Μᾶρκος ευαγγέλιο x , “ ἀνίστημι “ δέ ὁ εἷς ὁ σάββατον πρωί , φαίνω Μαρία ὁ Μαγδαληνή , “ καί ὁ ἑξῆς δοκέω δέ οὗτος διαφωνέω ὁ ὑπό Ματθαῖος εἴρω , εἴρω ὡς δυνατός εἰμί εἶπον ὅτι νοθεύω ἐν ὁ παρά Μᾶρκος τελευταῖος ἐν τις φέρω . πάλιν πλήν y ἵνα μή δοκέω ἐπί ὁ ἑτοῖμος φεύγω z , οὕτως ἀναγιγνώσκω · “ ἀνίστημι δέ , ” καί ὑποστίζω ἐπάγω , “ πρωΐ ὁ εἷς ὁ σάββατον φαίνω Μαρία , “ ὁ Μαγδαληνή , ” ἵνα ὁ μέν , ἀνίστημι , ἀναπέμπω a ἐπί ὁ παρά ὁ Ματθαῖος “ ὀψέ σάββατον ” τότε γάρ ἐγείρω αὐτός πιστεύω ) ὁ δέ ἑξῆς ἕτερος εἰμί διάνοια παραστατικός , συνάπτω ὁ ἐπιλέγω . ὁ γάρ ὀψέ σάββατον κατά Ματθαῖος ἐγείρω ἱστορέω πρωί ὁράω Μαρία ὁ Μαυδαληνήν · οὗτος γοῦν δηλόω καί Ἰωάννης , πρωί · καί αὐτός ὁ εἷς ὁ σάββατον ὁράω αὐτός ὁ Μαγδαληνή μαρτυρέω · ὡς παρίστημι ἐν οὗτος καιρός δύο , ὁ μέν ὁ ἀνάστασις , ὁ ὀψέ ὁ σάββατον , ὁ δέ ὁ ὁ Σωτήρ ἐπιφάνεια ὁ “ πρωΐ b . ” ἀλλά οὐδέ ὁ ἀναβλέπω καί θεωρέω ὅτι αποκυλινδω ὁ λίθος , ἐναντίος εἰμί ὁ ὑπό ὁ Ματθαῖος εἴρω , μετά ὁ ἔρχομαι ὁ γυνή ἐπί ὁ μνῆμα “ σεισμός γίγνομαι μέγας , καί ἄγγελος κύριος κατά - “ βαίνω ἐκ οὐρανός προσέρχομαι ἀποκυλίνδω ὁ λίθος . ἐν ὅσος γάρ κατά ὁ Μᾶρκος διαλογίζομαι πρός ἑαυτοῦ ὁ γυνή φάσκω , τίς ἀποκυλίω ἐγώ ὁ λίθος ; μήπω κυλίνδω , καταβαίνω ὁ Ἄγγελος ἀποκυλίνδω · καί οὕτως ἀναβλέπω εἶδον ὅτι ἀποκυλίω ὁ λίθος · ὁ γάρ κυλίνδω αὐτός ὑπό ὁ Ἄγγελος παρασιωπάω ὁ Μάρκος , ὡς ὁ Ματθαῖος αὐτός ἐρῶ . εἰμί δέ ὁ μέν Ματθαῖος φημί ἐπάνω ὁ λίθος καθήκω ὁ Ἄγγελος , ὁ Μάρκος δέ μετά ὁ εἰσέρχομαι εἰς ὁ μνημεῖον ὁράω αὐτός νεανίσκος κάθημαι ἐν ὁ δεξιός περιβάλλω στολή λευκός , οὐδέ οὗτος διαφωνία τίς εἰμί . ἐνδέχομαι c γάρ ὅς κατά Ματθαῖος θεάομαι κάθημαι ἐπί ὁ λίθος , ἔχω ὁ ἰδέα ὡς ἀστραπή καί ὁ ἔνδυμα αὐτός λευκός ὡσεί χιών , καί μετά ὁ εἰσέρχομαι εἰς ὁ μνημεῖον ὁ αὐτός θεωρέω προάγω αὐτός καί ἐν ὁ δεξιός καθέζομαι , ὅς καί ἐν εἰμί δείδω νεανίσκος θεωρέω ὁ Μάρκος φημί . ποῖος γάρ εἶδος αὐτός θεάομαι οὐ φημί ὁ Ματθαῖος . ὁ οὖν ἐκεῖνος παραλείπω , ὁ Μάρκος προαναπληρόω . οὐ ἀγνοέω d δέ ὡς διάφορος ὀπτασία γίγνομαι φημί ὁ ὁ δοκέω διαφωνία διαλύω σπουδάζω , καί ἄλλος εἰμί ὁ παρά ὁ Ματθαῖος γυνή , ἕτερος δέ ὁ παρά ὁ Μᾶρκος , ὁ Μαγδαληνή Μάρις διά πλεῖστος ὅσος σπουδή πᾶς ἐξακολουθέω καί ὁ διάφορος ὀπτασία θεάομαι · καί ὁ καιρός δέ ὁ ἐπί ὁ μνημεῖον ἄφιξις διάφορος εἰμί ὁ εὐαγγελιστής , ἄλλος e καί ἄλλος λέγω γυνή , καί ὁ καιρός καί ὁ ὀπτασία διάφορος · μετά ὁ μηδέ ἀνατρέπω ὁ παρά ὁ ἄλλος λέγω . ἀναστάς δέ ὁ Ἰησοῦς πρωΐ πρῶτος σάββατον , φαίνω πρῶτος Μαρία ὁ Μαγδαληνή , ἀπό ὅς ἐκβάλλω ἑπτά δαιμόνιος . Λέγος αὐτός ὁ νεανίσκος , “ μή ἐκθαμβέω . ” πρότερος γάρ αὐτός ἀπαλλάσσω ὁ δέος ἐσθίω , καί τότε διαλέγω περί ὁ ἀνάστασις . ἀπαλλάσσω τοίνυν αὐτός ὁ φόβος . καί γάρ σχῆμα φαιδρός εἰμί , ἀνάστασις σύμβολον , καί ὁ ῥῆμα φημί , “ Ἰησοῦς ζητέω ὁ Ναζαρηνός ὁ σταυρόω · οὐ αἰσχύνω σταυρόω καλός . οὗτος γάρ ὁ κεφάλαιος ὁ ἀγαθός · “ ὁράω f ὁ “ τόπος ὅπου τίθημι αὐτός . ” διά οὗτος καί ὁ λίθος ἐπαίρω , ἵνα ὑποδείκνυμι ὁ τόπος . “ ἀλλά ὑπάγω , εἶπον ὁ μαθητής ὅτι “ ὁράω αὐτός εἰς ὁ Γαλιλαία · ” καί ἕτερος εὐαγγελίζω παρασκευάζω , ὅς μάλιστα αὐτός ποιέω πιστεύω · καί καλῶς “ εἰς “ ὁ Γαλιλαία , ” ἀπαλλάσσω πρᾶγμα καί κίνδυνος , ὥστε μή ὁ φόβος διενοχλέω ὁ πίστις . ὁ δέ κατά ἐξαίρω , καί ὁ Πέτρος εἶπον , σημαίνω αὐτός ὡς οὐ ὁ ἄρνησις ἀπωθέω , ἀλλά ὁ μετάνοια πάλιν αὐτός προσλαμβάνω , καί ὁ ἀπόστολος ποιέω ἐναρίθμιος g . ὁ δέ , “ ἐξέρχομαι φεύγω ἀπό ὁ μνημεῖον , ” Εὐσέβιος φημί ὁ Καισάρεια , ὡς Μαρία μέν ὁ Μαγδαληνή καί Μαρία ὁ ὁ Ἰάκωβος καί Σαλώμη ἑτοιμάζω ἄρωμα · οὐ αὐτός δέ εἰμί ὁ καί πρώην ἔρχομαι ἀνατέλλω ὁ ἥλιος , ἀλλά ἄλλος ἀνώνυμος . πολύς γάρ εἰμί ὁ συναναβαίνω αὐτός ἀπό ὁ Γαλιλαία . οὗτος δέ ὁ κατά Μᾶρκος , ἔρχομαι ἀνατέλλω ὁ ἥλιος , καί ἀτελής πως διάκειμαι · ὅθεν οὐδέ νύκτωρ παραγίγνομαι , ἀλλά πρωί · καί ἀκούω δέ ἀπαγγέλλω ὁ μαθητής καί ὁ Πέτρος , φεύγω , καί οὐδείς οὐδείς εἶπον · φοβέω γάρ . μόνος γάρ ἀπέρχομαι , καί ἀληθής ὁράω πείθω h ὡς μετά ἀνατολή ἥλιος ἐφίστημι , οὖον ὁ Σωτήρ θεάομαι καταξιόω , ἢ ὁ Ἄγγελος ὁ ἐξαστράπτω , οὔτε ὁ δύο ὁ εἴδομαι ὁ μνημεῖον , οὔτε ὁ δύο ὁ παρά ὁ Λουκᾶς ἀνήρ . ψιλός δέ τις νεανίσκος εἶδον περιβάλλω στολή λευκός , ἀνάλογος ὁ ὁ διάνοια αὐτός μικρότης ὁ ὀπτασία ὁράω . οὗτος οὖν , φημί , περί ἕτερος ὁ Μάρκος ἱστορέω γυνή ἀνώνυμος . οὐδέ γάρ οἷος τε εἄν i ὁ Μαγδαληνή μετά τοσοῦτος θέα ἥλιος ἀνατέλλω ἀπορέω καί ἀγνοέω , τίς ἀποκυλίω ὁ λίθος . ἄλλος δέ φημί ὅτι οὖον πάρειμι ὁ ἐν ὁ ἀνάστασις γίγνομαι ὁ εὐαγγελιστής . δῆλος ἐντεῦθεν , ὡς ἄν ἕκαστος ἐν τοσαῦτος θόρυβος πρᾶγμα , οὗτος παρά πᾶς ἐλπίς συμβαίνω , ὑπακούω ὁ γίγνομαι , ἁπλουστικώτερον ὁ ἔκθεσις ποιέω · ὁ θεῖος οὗτος χάρις συγχωρέω , ὥστε φαίνω ὁ ἀπερίεργος αὐτός ὁ ὁ ἀνάστασις θαῦμα , καί ὁ λοιπός δέ δόγμα σύμφωνος ὑπό πᾶς κηρύσσω . εἰμί δέ καί ὁ , ἀνίστημι δέ πρωί μετά ὁ ἐπιφέρω παρά πλεῖστος ἀντίγραφος οὖον κεῖμαι ἐν ὁ πάρειμι Εὐαγγέλιος , ὡς νόθος νομίζω αὐτός εἰμί , ἀλλά ἐγώ ἐκ ἀκριβής ἀντίγραφος ἐν πλεῖστος εὑρίσκω αὐτός , καί κατά ὁ Παλαιστιναῖος Εὐαγγέλιος , ὡς ἔχω ὁ ἀλήθεια Μᾶρκος , συντίθημι , καί ὁ ἐν αὐτός ἐπιφέρω δεσποτικός ἀνάστασις , μετά ὁ “ φοβέω γάρος τουτέστιν ἀπό ὁ “ ἀνίστημι δέ πρωί · πρῶτος σάββατον ” καί κατά ἑξῆς , μέχρι ὁ “ διά ὁ ἐπακολουθέω σημεῖον . ἀμήν k , ”