catenae-novum-testamentum.catena-in-marcum-recensio-ii-e-codd-oxon-bodl-laud-33 40
Περὶ τῆς τοῦ Κυρίου ἐπερωτήσεως . Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς , ἔλεγε διδάσκων ἐν τῷ ἱερῷ , πῶς λέγουσιν οἱ γραμματεῖς ὅτι ὁ Χριστὸς υἱὸς ἐστὶ Δαβίδ ; Μετὰ τὸ ἐπαινέσαι τὸν εἰρηκότα ὅτι εἷς ἐστιν ὁ Θεὸς , ἵνα μὴ ἔχωσι λέγειν ὅτι θαύματα μὲν ἐποίησε , τῷ νόμῳ δὲ ἐναντίος καὶ τῷ Θεῷ πολέμιός ἐστι · διὰ τοῦτο μετὰ τοσαῦτα τοῦτο ἐρωτᾷ , λανθανόντως ἐνάγων αὐτοὺς εἰς τὸ καὶ αὐτὸν ὁμολογῆσαι Θεόν . ἐπειδὴ γὰρ πρὸς τὸ πάθος ἤμελλεν ἰέναι , λοιπὸν τίθησι τὴν κυρίαν αὐτῶν ἀνακηρύττουσαν προφητείαν . ἀλλ’ οὐχ ἁπλῶς οὐδὲ προηγουμένως , ἀλλ’ ἀπὸ αἰτίας εὐλόγου . ἀνατρέπων γὰρ αὐτῶν τὴν πεπλανημένην δόξαν , οὕτως εἰσάγει τὸν Δαβὶδ ἀνακηρύττοντα αὐτοῦ τὴν θεότητα , καὶ τὸ γνήσιον τῆς βιότητος , καὶ τὸ ὁμότιμον c πρὸς τὸν Πατέρα . καὶ οὐδὲ μέχρι τούτων ἵσταται . ἀλλ’ ὥστε καὶ φοβῆσαι καὶ τὰ ἑξῆς ἐπάγει λέγων , “ ἕως ἃν θῶ τοὺς “ ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου . ” ἵνα κἂν οὕτως αὐτοὺς ἐπαγάγηται . πρότερον δὲ εἶπε , τι ὑμῖν δοκεῖ ; τίνος υἱὸς ἦν ; ὥστε d εἰς ἐρώτησιν αὐτοὺς ἀγαγεῖν . ἐπειδὴ εἶπον , τοῦ Δαβὶδ καὶ μὴν ὁ Δαβὶδ τάδε ἔφη ) ἀλλὰ πάλιν ἐν τάξει ἐρωτήσεως , “ πῶς οὖν ὁ Δαβὶδ ἐν πνεύματι ; ” ὥς τε μὴ προσθεῖναι αὐτοῖς τὰ λεγόμενα . διὸ οὐδὲ εἶπε , τι οὖν ὑμῖν δοκεῖ περὶ ἐμοῦ ; ἀλλὰ , περὶ τοῦ Χριστοῦ ; ὅρα δὲ πῶς αὐτοὺς ἐρωτῶν συλλογίζεται . εἰ οὖν Δαβὶδ καλεῖ αὐτὸν Κύριον , πῶς υἱὸς αὐτοῦ ἦν ; οὐκ ἀναιρῶν τὸ υἱὸν αὐτοῦ εἶναι · ἄπαγε · ἀλλὰ τὴν ὑπόνοιαν διορθούμενος · πῶς υἱὸς αὐτοῦ ἦν , οὕτως ὡς ὑμεῖς φατε , μόνον υἱὸς καὶ οὐχὶ Κύριος αὐτοῦ ἢν ; καίτοι τοῦτο μετὰ τὴν μαρτυρίαν οὐκ εἶπε , καὶ μὴν Κύριος αὐτοῦ ἐστὶν , ἀλλὰ πῶς , ἐκείνων ἦν ἐρωτῆσαι , ἀλλ’ οὐκ ἠρώτησαν . οὐδὲ γὰρ ἐβούλοντό τι τῶν δεόντων μαθεῖν . διὸ καὶ αὐτὸς ἐπήγαγεν λέγων , ὅτι Κύριος αὐτοῦ ἦν e . οὐκ ἦν δὲ ἴσον ἀκοῦσαι , Ἰουδαίων ἁπάντων Κύριον , καὶ τοῦ Δαβίδ . σὺ δέ μοι σκόπει τὸ εὔκαιρον . ὅτε γὰρ εἶπεν εἷς ἐστι Κύριος , τότε καὶ περὶ αὐτοῦ εἶπεν , ὅτι Κύριός ἐστι καὶ ἀπὸ προφητείας , οὐκέτι ἀπὸ ἔργων μόνον , καὶ δείκνυσιν αὐτὸν ὑπὲρ αὐτοῦ ἀμυνόμενον , καὶ ὁμόνοιαν τοῦ Πατρὸς πρὸς αὐτόν . οὐδὲ γὰρ κατὰ τοὺς Ἰουδαίους τὸν υἱὸν Κύριον ἐχρῆν λέγεσθαι τοῦ Πατρὸς , τοὐναντίον δὲ , ὥσπερ καὶ τὸν Σολομῶνα ἡ μητὴρ f δοῦλον καλεῖ g τοῦ πατρὸς , λέγουσα , οὐχὶ Σολομῶνα τὸν δοῦλόν σου . πατέρα δὲ περὶ υἱοῦ λέγειν ὡς περὶ Κυρίου , παντελῶς ἀπᾷδον h , καὶ παρὰ τὴν φύσιν · καὶ μάλιστα ὁπότε κατὰ Πνεῦμα κινούμενον i λαλεῖ . οὐκ εἶπε δὲ τοῦ κύος Κύριον , ἀλλὰ τοῦ Δαβίδ . οὐ γὰρ ἐπειδὴ ἐν Πνεύματι λαλῶν Κύριον ἐκάλεσε τὸν Χριστὸν , διὰ τοῦτο δουλοποιητέον τὸ Πνεῦμα , ὡς τολμῶσιν οἱ εἰς τὸ Πνεῦμα δυσφημοῦντες . λέγει οὖν καὶ υἱὸν αὑτὸν τῆς παιδίσκης τοῦ Θεοῦ ὁ Δαβὶδ , καὶ οὐ δήπου τῷ Πνεύματι καὶ τοῦτο ἁρμόσει , ἀλλ’ εἰς τὸ ἴδιον πρόσωπον εἴρηται αὐτῷ ταῦτα καὶ ἄλλα πολλά . Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ἐν τῇ διδαχῇ αὑτοῦ , βλέπετε ἀπὸ τῶν γραμματέων , τῶν θελόντων ἐν στολαῖς περιπατεῖν , καὶ ἀσπασμοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς . “ Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς · ” τίσιν αὐτοῖς ; δηλονότι τοῖς ἀπὸ τοῦ λαοῦ , περὶ ὧν εἶπε , “ καὶ ὁ πολὺς ὄχλος ἤκουεν αὐτοῦ ἡδέως . ” φυλάξατε τοίνυν , φησὶν , ἑαυτοὺς ἀπὸ τῶν γραμματέων . μὴ ζηλοῦτε , μὴ μακαρίσητε , τὴν ἔξωθεν σκηνὴν θεωροῦντες . οὐ γὰρ ἕνεκα Θεοῦ k τὸ σχῆμα τὸ νόμιμον προβάλλονται , ἀλλ’ ἕνεκα τοῦ δοκεῖν ἀνθρώποις εὐσεβεῖν , καὶ κομίζεσθαι παρὰ ἀνθρώπων τὴν ἀνωφελῆ προτίμησιν . ἱκανὰ γὰρ ταῦτα πάντα ἐνδείξασθαι τῶν ἀνθρώπων τὸ πεφυσιωμένον καὶ περιττόν l . καρποῦνται γάρ , φησι , τοὺς οἴκους , καὶ ἃ ταῖς χήραις ταῖς ἀσθενέσιν ἔδει δίδοσθαι , κομίζονται . σχῆμά τι περιττῆς εὐλαβείας , τὸ παρεκτείνειν ἐπὶ πολὺ τὰς εὐχάς . ὅσῳ δὲ μᾶλλον τετίμηνται παρὰ τῷ λαῷ , καὶ τὴν τιμὴν εἰς βλάβην ἕλκουσι , τοσούτῳ μᾶλλον καταδικασθήσονται . δυνατοὶ γὰρ δυνατῶς ἐτασθήσονται . ταῦτα δὲ λέγων καὶ τοὺς Ἀποστόλους ἐπαίδευε μὴ μιμεῖσθαι τοὺς παρὰ Ἰουδαίοις διδασκάλους καὶ γραμματεῖς , ἀλλ’ αὐτὸν ζηλοῦν . ἐπειδὴ γὰρ διδάσκαλοι τῆς οἰκουμένης προεχειρίζοντο , διὰ τούτων αὐτοῖς εἰσηγεῖται ἀρίστης πολιτείας κατάστασιν .
Lemmas: περι ὁ ὁ κύριος ἐπερώτησις . καί ἀποκρίνω ὁ Ἰησοῦς , λέγω διδάσκω ἐν ὁ ἱερός , πῶς λέγω ὁ γραμματεύς ὅτι ὁ Χριστός υἱός εἰμί Δαβίδ ; μετά ὁ ἐπαινέω ὁ ἐρῶ ὅτι εἷς εἰμί ὁ θεός , ἵνα μή ἔχω λέγω ὅτι θαῦμα μέν ποιέω , ὁ νόμος δέ ἐναντίος καί ὁ Θεός πολέμιος εἰμί · διά οὗτος μετά τοσοῦτος οὗτος ἐρωτάω , λανθάνω ἐνάγω αὐτός εἰς ὁ καί αὐτός ὁμολογέω Θεός . ἐπεί γάρ πρός ὁ πάθος μέλλω εἶμι , λοιπός τίθημι ὁ κύριος αὐτός ἀνακηρύσσω προφητεία . ἀλλά οὐ ἁπλόος οὐδέ προηγουμένως , ἀλλά ἀπό αἴτιος εὔλογος . ἀνατρέπω γάρ αὐτός ὁ πλανάω δόξα , οὕτως εἰσάγω ὁ Δαυίδ ἀνακηρύσσω αὐτός ὁ θεότης , καί ὁ γνήσιος ὁ βιότης , καί ὁ ὁμότιμος c πρός ὁ πατήρ . καί οὐδέ μέχρι οὗτος ἵστημι . ἀλλά ὥστε καί φοβέω καί ὁ ἑξῆς ἐπάγω λέγω , “ ἠώς ἄν τίθημι ὁ “ ἐχθρός σύ ὑποπόδιον ὁ πούς σύ . ” ἵνα κἀν οὕτως αὐτός ἐπάγω . πρότερος δέ εἶπον , τίς σύ δοκέω ; τίς υἱός εἰμί ; ὥστε d εἰς ἐρώτησις αὐτός ἄγω . ἐπεί εἶπον , ὁ Δαυίδ καί μήv ὁ Δαυίδ ὅδε φημί ) ἀλλά πάλιν ἐν τάξις ἐρώτησις , “ πῶς οὖν ὁ Δαυίδ ἐν πνεῦμα ; ” ὅς τε μή προστίθημι αὐτός ὁ λέγω . διό οὐδέ εἶπον , τίς οὖν σύ δοκέω περί ἐγώ ; ἀλλά , περί ὁ Χριστός ; ὁράω δέ πῶς αὐτός ἐρωτάω συλλογίζομαι . εἰμί οὖν Δαυίδ καλέω αὐτός κύριος , πῶς υἱός αὐτός εἰμί ; οὐ ἀναιρέω ὁ υἱός αὐτός εἰμί · ἀπάγω · ἀλλά ὁ ὑπόνοια διορθόω · πῶς υἱός αὐτός εἰμί , οὕτως ὡς σύ φημί , μόνος υἱός καί οὐ Κύριος αὐτός εἄν ; καίτοι οὗτος μετά ὁ μαρτυρία οὐ εἶπον , καί μήv Κύριος αὐτός εἰμί , ἀλλά πῶς , ἐκεῖνος εἰμί ἐρωτάω , ἀλλά οὐ ἐρωτάω . οὐδέ γάρ βούλομαι τίς ὁ δήω μανθάνω . διό καί αὐτός ἐπάγω λέγω , ὅτι Κύριος αὐτός εἰμί e . οὐ εἰμί δέ ἴσος ἀκούω , Ἰουδαῖος ἅπας κύριος , καί ὁ Δαβίδ . σύ δέ ἐγώ σκοπέω ὁ Εὔκαιρον . ὅτε γάρ εἶπον εἷς εἰμί Κύριος , τότε καί περί αὐτός εἶπον , ὅτι κύριος εἰμί καί ἀπό προφητεία , οὐκέτι ἀπό ἔργον μόνος , καί δείκνυμι αὐτός ὑπέρ αὐτός ἀμύνω , καί ὁμόνοια ὁ πατήρ πρός αὐτός . οὐδέ γάρ κατά ὁ Ἰουδαῖος ὁ υἱός κύριος χρή λέγω ὁ πατήρ , ἐναντίος δέ , ὥσπερ καί ὁ Σολομών ὁ μήτηρ f δοῦλος καλέω g ὁ πατήρ , λέγω , οὐ Σολομών ὁ δοῦλος σύ . πατήρ δέ περί υἱός λέγω ὡς περί κύριος , παντελῶς ἀπᾴδω h , καί παρά ὁ φύσις · καί μάλιστα ὁπότε κατά πνεῦμα κινέω i λαλέω . οὐ εἶπον δέ ὁ κύος κύριος , ἀλλά ὁ Δαβίδ . οὖον γάρ ἐπεί ἐν πνεῦμα λαλέω κύριος καλέω ὁ Χριστός , διά οὗτος δουλοποιητεος ὁ πνεῦμα , ὡς τολμάω ὁ εἰς ὁ πνεῦμα δυσφημέω . λέγω οὖν καί υἱός ἑαυτοῦ ὁ παιδίσκη ὁ Θεός ὁ Δαυίδ , καί οὖον δήπου ὁ πνεῦμα καί οὗτος ἁρμόζω , ἀλλά εἰς ὁ ἴδιος πρόσωπον εἴρω αὐτός οὗτος καί ἄλλος πολύς . καί λέγω αὐτός ἐν ὁ διδαχή αὐτός , βλέπω ἀπό ὁ γραμματεύς , ὁ ἐθέλω ἐν στολή περιπατέω , καί ἀσπασμός ἐν ὁ ἀγορά . “ καί λέγω αὐτός · ” τίσις αὐτός ; δηλονότι ὁ ἀπό ὁ λαός , περί ὅς εἶπον , “ καί ὁ πολύς ὄχλος ἀκούω αὐτός ἡδύς . ” φυλάσσω τοίνυν , φημί , ἑαυτοῦ ἀπό ὁ γραμματεύς . μή ζηλόω , μή μακαρίζω , ὁ ἔξωθεν σκηνή θεωρέω . οὖον γάρ ἕνεκα Θεός k ὁ σχῆμα ὁ νόμιμος προβάλλω , ἀλλά ἕνεκα ὁ δοκέω ἄνθρωπος εὐσεβέω , καί κομίζω παρά ἄνθρωπος ὁ ἀνωφελής προτίμησις . ἱκανός γάρ οὗτος πᾶς ἐνδείκνυμι ὁ ἄνθρωπος ὁ φυσιόω καί περισσός l . καρπέω γάρ , φημί , ὁ οἶκος , καί ὁ ὁ χήρα ὁ ἀσθενής ἐσθίω δίδωμι , κομίζω . σχῆμα τίς περισσός εὐλάβεια , ὁ παρεκτείνω ἐπί πολύς ὁ εὐχή . ὅσος δέ μᾶλλον τιμάω παρά ὁ λαός , καί ὁ τιμή εἰς βλάβη ἕλκω , τοσοῦτος μᾶλλον καταδικάζω . δυνατός γάρ δυνατῶς ἐτάζω . οὗτος δέ λέγω καί ὁ ἀπόστολος παιδεύω μή μιμέομαι ὁ παρά Ἰουδαῖος διδάσκαλος καί γραμματεύς , ἀλλά αὐτός ζηλόω . ἐπεί γάρ διδάσκαλος ὁ οἰκέω προχειρίζω , διά οὗτος αὐτός εἰσηγέομαι ἀγαθός πολιτεία κατάστασις .