catenae-novum-testamentum.catena-in-marcum-recensio-ii-e-codd-oxon-bodl-laud-33 11
Περὶ τοῦ Λεγεῶνος . Καὶ ἦλθον εἰς τὸ πέραν τῆς θαλάσσης , εἰς τὴν χώραν τῶν Γαδαρηνῶν . Ελθόντι δὲ εἰς τὴν χώραν τῶν Γερασηνῶν , ἤτοι τῶν Γεργεσηνῶν , νῶν , καὶ τὰ ἑξῆς . οὔτε Γαδαρηνῶν οὔτε Γερασηνῶν r τὰ ἀκριβῆ ἔχει τῶν ἀντιγράφων , ἀλλὰ Γεργεσηνῶν . Γάδαρα γὰρ πόλις ἐστὶ τῆς Ἰουδαίας , περὶ ἣν τὰ διαβόητα θερμὰ s τυγχάνει · λίμνη δὲ κρημνοῖς παρακειμένη οὐδαμῶς ἔστιν ἐν t αὐτῇ , ἣ θάλασσα . καὶ Γέρασα δὲ τῆς Ἀραβίας ἐστὶ πόλις , οὔτε θάλασσαν οὔτε λίμνην πλησίον ἔχουσα · καὶ οὐκ ἂν οὕτω προφανὲς ψεῦδος καὶ εὐέλεγκτον οἱ Εὐαγγελισταὶ n εἰρήκεισαν x , ἄνδρες ἐπιμελῶς γινώσκοντες τὰ περὶ τῆς Ἰουδαίας . Γέργεσα τοίνυν ἐστὶν ἀφ’ ἧς οἱ Γεργεσηνοὶ γ , πόλις ἀρχαία περὶ τὴν νῦν καλουμένην Τιβεριάδα λίμνην z , περὶ ἢν κρημνὸς παρακείμενος τῇ λίμνῃ , ἀφ’ ἧς δείκνυται τοὺς χοίρους ὑπὸ τῶν δαιμόνων καταβεβλῆσθαι . ἑρμηνεύεται δὲ ἡ Γέργεσα , παροικία ἐκβεβληκότων , ἐπώνυμος οὖσα τάχα προφητικῶς a , οὗ περὶ τὸν σωτῆρα πεποιήκασι , παρακαλέσαντες αὐτὸν μεταβῆναι ἐκ τῶν ὁρίων αὐτῶν οἱ τῆς χώρας b πολῖται . καὶ ταῦτα Ὠριγένης φησὶν ἐν τῷ ἑκτῷ τόμῳ τῶν εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγέλιον ἐξηγητικῶν . Καὶ οὔτε ἁλύσεσιν οὐδεὶς ἠδύνατο αὐτὸν δῆσαι . διὰ τὸ αὐτὸν πολλάκις πέδαις καὶ ἁλύσεσι δεδέσθαι , καὶ διεσπάσθαι ὑπ’ αὐτοῦ τὰς ἀλύσεις , καὶ τὰς πέδας συντετρίφθαι · καὶ οὐδεὶς αὐτὸν ἴσχυε δαμάσαι . διαπαντος νυκτὸς κα ἡμέρας ἐν τοῖς μνήμασιν καὶ ἐν τοῖς ὄρεσιν ἦν κράζων καὶ κατακόπτων ἑαυτὸν λίθοις . Ἰστέον δὲ ὡς Μάρκος μὲν καὶ Λουκᾶς ἕνα φασὶν c εἶναι τὸν δαιμονιζόμενον , Ματθαῖος δὲ δύο · τοῦτο δὲ οὐ διαφωνίαν ἐμφαίνει . εἰ μὲν γὰρ εἶπον ὅτι εἷς μόνος ἣν , ἐδόκουν ἀμφιβάλλειν τῷ Ματθαίῳ . εἰ μὲν d δὲ οἱ μὲν περὶ τοῦ ἑνὸς , ὁ δὲ περὶ τῶν δύο διελέχθη e , οὐ μάχης τὸ εἰρημένον , ἀλλὰ διαφόρου διηγήσεως . καὶ γὰρ ἔμοιγε δοκεῖ τὸ χαλεπώτερον τούτων f ἐπιλεξάμενοι εἰρηκέναι . διὸ καὶ τραγικώτερον ἀπαγγέλλει τὴν συμφοράν · οἷον ὅτι τὰ δεσμὰ καὶ τὰς ἁλύσεις διαρρήξας g ἐπλανᾶτο κατὰ τὴν ἔρημον . ὁ δὲ Μάρκος , καὶ τοῖς λίθοις ἔκοπτεν ἑαυτόν φησι . συνέβαινε δὲ καὶ ἀμφοτέρων ὁμοίως ὄντων χαλεπῶν , ἁπλῶς εἰπεῖν ὅτι δαιμονιζόμενος , μὴ ἀκριβολογησάμενοι h περὶ τὸν ἀριθμὸν , ἐπεὶ μηδὲ συντελεῖν τοῦτο ἐνόμιζον εἰς τὸ μείζονα τοῦ ποιήσαντος φανῆναι τὴν δύναμιν . ὁ γὰρ τὸν ἕνα θεραπεύσας τοιοῦτον ὄντα , οὐδὲ δύο οὐδὲ πλείονας ὁμοίως διακειμένους θεραπεύειν ἀδύνατος ἦν . Ἔλεγε γὰρ αὐτῷ , ἔξελθε τὸ πνεῦμα τὸ ἀκάθαρτον ἐκ τοῦ ἀνθρώπου . Επειδὴ τοίνυν ἄνθρωπον αὐτὸν ὡμολόγησαν , ἦλθον οἱ δαίμονες τὴν θεότητα ἀνακηρύττοντες . καὶ οἱ τῆς θαλάσσης κυμαινούσης καὶ πάλιν ἡσυχαζούσης οὐκ ἀκούσαντες , ἤκουον τῶν δαιμόνων ταῦτα βοώντων , ἅπερ ἐκείνη διὰ τῆς γαλήνης ἔκραζεν . εἶτα ἵνα μὴ δόξῃ κολακείας τὸ πρᾶγμα εἶναι , ἀπὸ τῆς πείρας τῶν πραγμάτων βοῶσι , λέγοντες , “ ἦλθες ὧδε πρὸ καιροῦ βασανίσαι ἡμᾶς ” διὰ δὴ τὸ πρότερον ὁμολογεῖται ἡ ἔχθρα , ἵνα μὴ ὕποπτος αὐτῶν ἡ ἱκετηία γένηται . καὶ γὰρ ἐμαστίζοντο ἀοράτως πιμπράμενοι καὶ τὰ ἀνήκεστα πάσχοντες ἀπὸ τῆς παρουσίας ἐκείνης . νομίσαντες δὲ ἤδη τὴν κόλασιν αὐτοῖς ἐφεστάναι , ἔδεισαν ὡς ἤδη εἰς τιμωρίαν ἐμπεσούμενοι . διὸ καὶ ἀξιοῦσι μὴ πρὸ καιροῦ δοῦναι τὴν δίκην . ἐπειδὴ γὰρ κατέλαβεν αὐτοὺς τὰ δεινὰ ἐκεῖνα καὶ παράνομα ἐργαζομένους , καὶ τὸ πλάσμα τὸ ἑαυτοῦ παντὶ διαστρέφοντας τρόπῳ καὶ τιμωρουμένους , καὶ ἐνόμιζον αὐτὸν δι’ ὑπερβολὴν τῶν γενομένων οὐκ ἀναμενεῖν τὸν καιρὸν τῆς κολάσεως , διὰ τοῦτο παρεκάλουν καὶ ἐδέοντο . καὶ οἱ μηδὲ δεσμῶν ἀνεχόμενοι σιδηρῶν , ἔρχονται δεδεμένοι · καὶ οἱ τὰ ὄρη κατατρέχοντες , εἰς τὰ πεδία ἐξῄεσαν . Τί δήποτε καὶ τοῖς τάφοις ἐμφιλοχωροῦσιν οἱ δαίμονες ; ὀλέθριον δόγμα τοῖς πολλοῖς ἐνθεῖναι βουλόμενοι , οἷον ὅτι αἱ ψυχαὶ τῶν ἀπελθόντων δαίμονες γίνονται · ὃ μηδέποτε γένοιτο μηδὲ μέχρις ἐννοίας λαβεῖν . ἄλλως δέ , φησιν , εἰ καὶ ἄγαν εἰσὶ μοχθηροὶ τὸν τρόπον οἱ δαίμονες , ἀλλ’ οὖν γε ἴσασιν ὅτι πάντως αὐτοὺς ὑπὲν τῶν ἁμαρτημάτων μένει τις κόλασις ὕστερον . ὅτι δὲ οὐχ ὁ καιρὸς ἐπέστη τῆς κολάσεως , ῥᾳδίως ἠδύναντο γνῶναι , ἐξ ὧν οὐ τιμωρίᾳ παρεδίδοντο νῦν , ἀλλ’ ὥστε ἀναχωρῆσαι μόνον τῶν ἀνθρώπων συνώθει αὐτούς . ἔλεγε γὰρ ὁ Σωτὴρ , “ ἔξελθε τὸ πνεῦμα τὸ ἀκάθαρ - “ ’τον ἐκ τοῦ ἀνθρώπου.’ ὡς οὖν καιρὸν ἔχοντες ἃ βούλονται ποιεῖν ἐν τῷ μέσῳ περὶ τοὺς ἀνθρώπους , οὕτω κατεβόων τοῦ Κυρίου , ὡς ἃν πρὸ τοῦ προσήκοντος καιροῦ μάτην αὐτοὺς βιαζομένου καὶ τιμωριαις ὑπάγοντος . Καὶ ἐπηρώτα αὐτὸν , Τί σοι ὄνομα ; καὶ ἀπεκρίθη λέγων , λεγεὼν ὄνομά μοι · ὅτι πολλοί ἐσμεν . Ἐπηρώτα δὲ αὐτὸν , “ τί ὄνομά σοι ” ἐπειδὴ γὰρ ὁ Κύριος ᾔδει τὸ πλῆθος τῶν ἐνοικούντων δαιμόνων , οἱ δὲ ὁρῶντες ἕνα μὲν ἄνδρα ἔβλεπον h , μιᾶς δὲ φωνῆς προφερομένης ἤκουον , λέγει , εἰπὲ , τι ὄνομά σοι ; ἵνα μὴ αὐτὸς εἴπῃ ὅτι πολλοί εἰσιν , ἀλλ’ αὐτοὶ ὁμολογήσουσιν ὅτι πολλοὶ τυγχάνουσ’ ἱν · ἀποκρίνεται δὲ , λέγων ὅτι ὄνομά μοι λεγεών . καὶ οὐδὲ λέγει τὸν ἀριθμὸν , ἀλλ’ ἁπλῶς σημαίνει τὸ πλῆθος . οὐδὲν γὰρ ὠφελεῖ εἰς γνῶσιν ἡ ἀκρίβεια . Καὶ παρεκάλει αὐτὸν πολλὰ , ἵνα μὴ αὐτοὺς ἀποστείλῃ ἔξω τῆς χώρας . “ Καὶ παρεκάλει αὐτὸν πολλὰ , ἵνα μὴ ἀποστείλῃ αὐτοὺς ἔξω τῆς “ χώρας , ” ἢ εἰς τὴν ἄβυσσον ἀπελθεῖν , ὥς φησιν ὁ Λουκᾶς . ἡ γὰρ ἄβυσσος ἀναχώρησίς ἐστι τούτου τοῦ κόσμου . ἀξιοῦσι τοίνυν οἱ δαίμονες μὴ πεμφθῆναι ἔξω τῆς γῆς , μηδὲ ὅπου οὐκ ἔστιν ἄνθρωτπος , εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον , τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ . ὥστε ὁ Κύριος ἠδύνατο μὲν ἐπιτάξαι αὐτοῖς , συνεχώρησε δὲ αὐτοὺς εἶναι ἐν τῇ γῇ ταύτῃ · ὥσπερ οὖν καὶ τὸν διάβολον , ἵνα μὴ τοῦ ἀντιπάλου τῇ ἀπουσίᾳ i ζημιώσῃ τὴν ἀνθρωπότητα τοῦ στεφάνου τῆς νίκης . Ἦν δὲ ἐκεῖ πρὸς τῷ ὄρει ἀγέλη χοίρων μεγάλη βοσκομένη . Εἰς δὲ τοὺς χοίρους ἐπέτρεψεν εἰσελθεῖν ] . ἅπαντες δὲ ὑπὸ τῶν δαιμόνων ἐλασθέντες κατὰ τοῦ κρημνοῦ ῥίψαντες ἑαυτοὺς εἰς τὴν θάλασσαν ἐνέβαλον k , ὡς τοὺς βόσκοντας ὁμοῦ τὲ φοβηθῆναι καὶ θαυμάσαι τὸ γινόμενον , καὶ εἰσελθόντας ἀπαγγεῖλαι τοῖς ἐν τῇ πόλει ἅπαντα τὰ γενόμενα . ἐφ’ οἷς εἰκότως ἐκπλαγέντες ἐκεῖνοι , ἐξῆλθον πρὸς τὸν Ἰησοῦν · καὶ εὗρον καθήμενον τὸν ἄνθρωπον ἀφ’ οὗ τὰ δαιμόνια ἐξεληλύθει , ἱματισμένον καὶ σωφρονοῦντα , καὶ παρὰ τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ καθήμενον , καὶ τὸν εὐεργέτην ἐπιγινώσκοντα . καὶ ἐξεπλάγησαν ἐπὶ τῷ γενομένῳ · καὶ τὴν προσήκουσαν ἀποδόντες ἐν τῇ συναντήσει τιμὴν , παρεκάλεσαν ἐφ’ ἑτέρους μεταβῆναι τόπους , ὡς οὐκ ἄξιοι ὄντες τοσοῦτον ἀγαθὸν ἐπὶ τῆς οἰκείας χώρας ἔχειν , δείσαντες μήπου τι καὶ μεῖζον πάθωσιν ἀπὸ τῆς τοῦ παρόντος δυνάμεως τῶν οἰκείων ἁμαρτημάτων ἕνεκεν . Αὐτὸς δὲ ἐμβὰς εἰς τὸ πλοῖον ὑπέστρεψεν , εἶτα ὁ πάσχων οὐκ ἀναχωρεῖ τοῦ Σωτῆρος , ἀλλ’ ἠξίωσεν ἵνα ᾗ σὺν αὐτῷ · οὕτως ἐνέφηνεν φηνεν ὥστε καὶ τὸν Σωτῆρα ἐπιγνῶναι καὶ δεδοικέναι μὴ πάλιν ὑποστρέψωσιν οἱ δαίμονες εἰς αὐτόν . Καὶ ἀπῆλθε καὶ ἤρξατο κηρύσσειν ἐν τῇ Δεκαπόλει ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς · καὶ πάντες ἐθαύμαζον . ‘O δὲ Κύριος ἵνα μὴ δόξῃ διὰ τῆς παρουσίας φυλάττειν l μόνον , ἀπέλυσεν αὐτόν · μηδένα , φησὶν , εὐλαβήθητι . ἡ γὰρ παρουσία ἐλαττοῖ τὸ θαῦμα , ἡ δὲ ἀπουσία σημαίνει μειζόνως τὴν ἐνέργειαν . ὑπόστρεφε εἰς ’τον οἶκον σου , ἔχων παρ’ ἐμοῦ τὸ ἐνέχυρον τῆς σω - τηρίας , καὶ διηγοῦ τοῖς ἄλλοις τὸ θαῦμα , ἵνα βεβαιώσῃς τὴν χάριν . ὃ δὴ καὶ ποιῶν διετέλει . ζητεῖται m τίνος ἕνεκεν ὁ Κύριος τοῖς δαίμοσι εἰσελθεῖν n ἐπιτάττει ο εἰς τοὺς χοίρους οὕτως αἰτήσασι ; μέγιστα κακὰ διετίθεσαν τοὺς ἀνθρώπους p οἱ δαίμονες . ἐντεῦθεν δὲ πολλοὶ ὡς εἰκὸς , συνεξέταζον πρὸς ἀλλήλους , τίνος ἕνεκεν ταῦτα ποιούντων ἀνέχεται ὁ Θεός ; βουληθεὶς οὖν ὁ Κύριος ἅπασι δεῖξαι , καὶ ἥντινα τὴν ὀργὴν κατὰ τῶν ἀνθρώπων οἱ δαίμονες ἔχουσι , καὶ ὅτι πολὺ r ἐλάττονα ἢ βούλονται καὶ δύνανται , τοὺς ἀνθρώπους ἐργάζονται κακὰ , τῇ τοῦ Θεοῦ κωλυόμενοι δυνάμει · ἐπὶ μὲν ἀνθρώπων ταύτην οὐ παρείχετο s ἀπόδειξιν · ἐπέτρεψε δὲ αὐτοῖς εἰς τοὺς χοίρους εἰσελθεῖν , ὥστε ἀπ’ ἐκείνων τήν τε ὀργὴν φανῆναι τῶν δαιμόνων καὶ τὴν δύναμιν νοεῖν t , καὶ ὅτι οἱ τοσούτους χοίρους συντόμως ἀφανίσαντες , οὐκ ἀδύνατοι τὰ αὐτὰ διατιθέναι τοὺς ἀνθρώπους καθεστήκασιν u , ὡς διὰ πάντων φανερὰν εἶναι τοῦ Θεοῦ τὴν δύναμιν , κωλύοντος αὐτοὺς ἅπαντα πράττειν εἰς τοὺς ἀνθρώπους ὅσα καὶ βούλονται .
Lemmas: περι ὁ λεγεών . καί ἔρχομαι εἰς ὁ πέραν ὁ θάλασσα , εἰς ὁ χώρα ὁ Γαδαρηνός . ἔρχομαι δέ εἰς ὁ χώρα ὁ Γερασηνός , ἤτοι ὁ Γερασηνός , νάω , καί ὁ ἑξῆς . οὔτε Γαδαρηνός οὔτε Γερασηνός r ὁ ἀκριβής ἔχω ὁ ἀντίγραφος , ἀλλά Γερασηνός . Γάδαρα γάρ πόλις εἰμί ὁ Ἰουδαῖος , περί ὅς ὁ διαβόητος θερμός s τυγχάνω · λίμνη δέ κρημνός παράκειμαι οὐδαμῶς εἰμί ἐν t αὐτός , ὅς θάλασσα . καί Γέρασα δέ ὁ Ἀραβία εἰμί πόλις , οὔτε θάλασσα οὔτε λίμνη πλησίος ἔχω · καί οὐ εἄν οὗτος προφανής ψεῦδος καί εὐέλεγκτος ὁ εὐαγγελιστής n λέγω x , ἀνήρ ἐπιμελής γιγνώσκω ὁ περί ὁ Ἰουδαῖος . Γέργεσα τοίνυν εἰμί ἀπό ὅς ὁ Γεργεσηνοὶ γ , πόλις ἀρχαῖος περί ὁ νῦν καλέω Τιβεριάς λίμνη z , περί εἄν κρημνός παράκειμαι ὁ λίμνη , ἀπό ὅς δείκνυμι ὁ χοῖρος ὑπό ὁ δαίμων καταβάλλω . ἑρμηνεύω δέ ὁ Γέργεσα , παροικία ἐκβάλλω , ἐπώνυμος εἰμί τάχα προφητικός a , ὅς περί ὁ σωτήρ ποιέω , παρακαλέω αὐτός μεταβαίνω ἐκ ὁ Ὁρίων αὐτός ὁ ὁ χώρα b πολίτης . καί οὗτος Ὠριγένης φημί ἐν ὁ κτάομαι τόμος ὁ εἰς ὁ κατά Ἰωάννης Εὐαγγέλιος ἐξηγητικός . καί οὔτε ἅλυσις οὐδείς δύναμαι αὐτός δήω . διά ὁ αὐτός πολλάκις πέδη καί ἅλυσις δήω , καί διασπάω ὑπό αὐτός ὁ ἄλυσις , καί ὁ πέδη συντρίβω · καί οὐδείς αὐτός ἰσχύω δαμάζω . διαπαντός νύξ ἄν ἡμέρα ἐν ὁ μνῆμα καί ἐν ὁ ὄρος εἰμί κράζω καί κατακόπτω ἑαυτοῦ λίθος . ἰστέον δέ ὡς Μάρκος μέν καί Λουκᾶς εἷς φημί c εἰμί ὁ δαιμονίζομαι , Ματθαῖος δέ δύο · οὗτος δέ οὖον διαφωνία ἐμφαίνω . εἰμί μέν γάρ εἶπον ὅτι εἷς μόνος ὅς , δοκέω ἀμφιβάλλω ὁ Ματθαῖος . εἰμί μέν d δέ ὁ μέν περί ὁ εἷς , ὁ δέ περί ὁ δύο διαλέγω e , οὖον μάχη ὁ εἴρω , ἀλλά διάφορος διήγησις . καί γάρ ἐγώ δοκέω ὁ χαλεπός οὗτος f ἐπιλέγω εἴρω . διό καί τραγικός ἀπαγγέλλω ὁ συμφορά · οἷος ὅτι ὁ δεσμός καί ὁ ἅλυσις διαρρήγνυμι g πλανάω κατά ὁ ἐρῆμος . ὁ δέ Μάρκος , καί ὁ λίθος κόπτω ἑαυτοῦ φημί . συμβαίνω δέ καί ἀμφότερος ὁμοίως εἰμί χαλεπός , ἁπλόος εἶπον ὅτι δαιμονίζομαι , μή ἀκριβολογέομαι h περί ὁ ἀριθμός , ἐπεί μηδέ συντελέω οὗτος νομίζω εἰς ὁ μείζων ὁ ποιέω φαίνω ὁ δύναμις . ὁ γάρ ὁ εἷς θεραπεύω τοιοῦτος εἰμί , οὐδέ δύο οὐδέ πλείων ὁμοίως διάκειμαι θεραπεύω ἀδύνατος εἰμί . Ἐλέγω γάρ αὐτός , ἐξέρχομαι ὁ πνεῦμα ὁ ἀκάθαρτος ἐκ ὁ ἄνθρωπος . ἐπειδή τοίνυν ἄνθρωπος αὐτός ὁμολογέω , ἔρχομαι ὁ δαίμων ὁ θεότης ἀνακηρύσσω . καί ὁ ὁ θάλασσα κυμαίνω καί πάλιν ἡσυχάζω οὐ ἀκούω , ἀκούω ὁ δαίμων οὗτος βοῦς , ὅσπερ ἐκεῖνος διά ὁ γαλήνη κράζω . εἶτα ἵνα μή δόξα κολακεία ὁ πρᾶγμα εἰμί , ἀπό ὁ πείρω ὁ πρᾶγμα βοῦς , λέγω , “ ἔρχομαι ὧδε πρό καιρός βασανίζω ἐγώ ” διά δή ὁ πρότερος ὁμολογέω ὁ ἔχθρα , ἵνα μή ὕποπτος αὐτός ὁ ἱκετηία γίγνομαι . καί γάρ μαστίζω ἀόρατος πίμπρημι καί ὁ ἀνήκεστος πάσχω ἀπό ὁ παρουσία ἐκεῖνος . νομίζω δέ ἤδη ὁ κόλασις αὐτός ἐφίστημι , δείδω ὡς ἤδη εἰς τιμωρία ἐμπίπτω . διό καί ἀξιόω μή πρό καιρός δίδωμι ὁ δίκη . ἐπεί γάρ καταλαμβάνω αὐτός ὁ δεινός ἐκεῖνος καί παράνομος ἐργάζομαι , καί ὁ πλάσμα ὁ ἑαυτοῦ πᾶς διαστρέφω τρόπος καί τιμωρέω , καί νομίζω αὐτός διά ὑπερβολή ὁ γίγνομαι οὐ ἀναμένω ὁ καιρός ὁ κόλασις , διά οὗτος παρακαλέω καί δήω . καί ὁ μηδέ δεσμός ἀνέχω σιδήρεος , ἔρχομαι δέω · καί ὁ ὁ ὄρος κατατρέχω , εἰς ὁ πεδίον ἔξειμι . τις δήποτε καί ὁ τάφος ἐμφιλοχωρέω ὁ δαίμων ; ὀλέθριος δόγμα ὁ πολύς ἐντίθημι βούλομαι , οἷος ὅτι ὁ ψυχή ὁ ἀπέρχομαι δαίμων γίγνομαι · ὅς μηδέποτε γίγνομαι μηδέ μέχρι ἔννοια λαμβάνω . ἄλλως δέ , φημί , εἰμί καί ἄγαν εἰμί μοχθηρός ὁ τρόπος ὁ δαίμων , ἀλλά οὖν γε οἶδα ὅτι πάντως αὐτός ΥΠΕΝ ὁ ἁμάρτημα μένω τις κόλασις ὕστερος . ὅτι δέ οὐ ὁ καιρός ἐφίστημι ὁ κόλασις , ῥᾳδίως δύναμαι γιγνώσκω , ἐκ ὅς οὖον τιμωρία παραδίδωμι νῦν , ἀλλά ὥστε ἀναχωρέω μόνος ὁ ἄνθρωπος συνωθέω αὐτός . λέγω γάρ ὁ Σωτήρ , “ ἐξέρχομαι ὁ πνεῦμα ὁ ἀκάθαρος - “ ’τον ἐκ ὁ ἀνθρωπέω ὡς οὖν καιρός ἔχω ὁ βούλομαι ποιέω ἐν ὁ μέσος περί ὁ ἄνθρωπος , οὗτος καταβοάω ὁ κύριος , ὡς ἄν πρό ὁ προσήκω καιρός μάτην αὐτός βιάζομαι καί τιμωρία ὑπάγω . καί ἐπερωτάω αὐτός , τις σύ ὄνομα ; καί ἀποκρίνω λέγω , λεγεών ὄνομα ἐγώ · ὅτι πολύς εἰμί . ἐπερωτάω δέ αὐτός , “ τίς ὄνομα σύ ” ἐπεί γάρ ὁ Κύριος οἶδα ὁ πλῆθος ὁ ἐνοικέω δαίμων , ὁ δέ ὁράω εἷς μέν ἀνήρ βλέπω h , εἷς δέ φωνή προφέρω ἀκούω , λέγω , εἶπον , τίς ὄνομα σύ ; ἵνα μή αὐτός εἶπον ὅτι πολύς εἰμί , ἀλλά αὐτός ὁμολογέω ὅτι πολύς τυγχάνω ἐν · ἀποκρίνω δέ , λέγω ὅτι ὄνομα ἐγώ λεγεών . καί οὐδέ λέγω ὁ ἀριθμός , ἀλλά ἁπλόος σημαίνω ὁ πλῆθος . οὐδείς γάρ ὠφελέω εἰς γνῶσις ὁ ἀκρίβεια . καί παρακαλέω αὐτός πολύς , ἵνα μή αὐτός ἀποστέλλω ἔξω ὁ χώρα . “ καί παρακαλέω αὐτός πολύς , ἵνα μή ἀποστέλλω αὐτός ἔξω ὁ “ χώρα , ” ἢ εἰς ὁ ἄβυσσος ἀπέρχομαι , ὅς φημί ὁ Λουκᾶς . ὁ γάρ ἄβυσσος ἀναχώρησις εἰμί οὗτος ὁ κόσμος . ἀξιόω τοίνυν ὁ δαίμων μή πέμπω ἔξω ὁ γῆ , μηδέ ὅπου οὐ εἰμί ἄνθρωπος , εἰς ὁ σκότος ὁ ἐξώτερος , ὁ ἑτοιμάζω ὁ διάβολος καί ὁ ἄγγελος αὐτός . ὥστε ὁ Κύριος δύναμαι μέν ἐπιτάσσω αὐτός , συγχωρέω δέ αὐτός εἰμί ἐν ὁ γῆ οὗτος · ὥσπερ οὖν καί ὁ διάβολος , ἵνα μή ὁ ἀντίπαλος ὁ ἀπουσία i ζημιόω ὁ ἀνθρωπότης ὁ στέφανος ὁ Νίκη . ἦς δέ ἐκεῖ πρός ὁ ὄρος ἀγέλη χοῖρος μέγας βόσκω . εἰς δέ ὁ χοῖρος ἐπιτρέπω εἰσέρχομαι ] . ἅπας δέ ὑπό ὁ δαίμων ἐλαύνω κατά ὁ κρημνός ῥίπτω ἑαυτοῦ εἰς ὁ θάλασσα ἐμβάλλω k , ὡς ὁ βόσκω ὁμοῦ τε φοβέω καί θαυμάζω ὁ γίγνομαι , καί εἰσέρχομαι ἀπαγγέλλω ὁ ἐν ὁ πόλις ἅπας ὁ γίγνομαι . ἐπί ὅς εἰκότως ἐκπλάσσω ἐκεῖνος , ἐξέρχομαι πρός ὁ Ἰησοῦς · καί εὑρίσκω κάθημαι ὁ ἄνθρωπος ἀπό ὅς ὁ δαιμόνιος ἐξέρχομαι , ἱματίζω καί σωφρονέω , καί παρά ὁ πούς ὁ Ἰησοῦς κάθημαι , καί ὁ εὐεργέτης ἐπιγιγνώσκω . καί ἐκπλήσσω ἐπί ὁ γίγνομαι · καί ὁ προσήκω ἀποδίδωμι ἐν ὁ συναντάω τιμή , παρακαλέω ἐπί ἕτερος μεταβαίνω τόπος , ὡς οὐ ἄξιος εἰμί τοσοῦτος ἀγαθός ἐπί ὁ οἰκεῖος χώρα ἔχω , δείδω μήπου τίς καί μείζων πάσχω ἀπό ὁ ὁ πάρειμι δύναμις ὁ οἰκέω ἁμάρτημα ἕνεκα . αὐτός δέ ἐμβαίνω εἰς ὁ πλοῖον ὑποστρέφω , εἶτα ὁ πάσχω οὐ ἀναχωρέω ὁ Σωτήρ , ἀλλά ἀξιόω ἵνα ὅς σύν αὐτός · οὕτως ἐμφαίνω φηνω ὥστε καί ὁ Σωτήρ ἐπιγιγνώσκω καί δείδω μή πάλιν ὑποστρέφω ὁ δαίμων εἰς αὐτός . καί ἀπέρχομαι καί ἄρχω κηρύσσω ἐν ὁ Δεκάπολις ὅσος ποιέω αὐτός ὁ Ἰησοῦς · καί πᾶς θαυμάζω . ‘O δέ Κύριος ἵνα μή δόξα διά ὁ παρουσία φυλάσσω l μόνος , ἀπολύω αὐτός · μηδείς , φημί , εὐλαβέομαι . ὁ γάρ παρουσία ἐλασσόω ὁ θαῦμα , ὁ δέ ἀπουσία σημαίνω μέγας ὁ ἐνέργεια . ὑποστρέφω εἰς ’τον οἶκος σύ , ἔχω παρά ἐγώ ὁ ἐνέχυρον ὁ σός - Τηρίας , καί διηγέομαι ὁ ἄλλος ὁ θαῦμα , ἵνα βεβαιόω ὁ χάρις . ὅς δή καί ποιέω διατελέω . ζητέω m τίς ἕνεκα ὁ Κύριος ὁ δαίμων εἰσέρχομαι n ἐπιτάσσω ὁ εἰς ὁ χοῖρος οὕτως αἰτέω ; μέγας κακός διατίθημι ὁ ἄνθρωπος p ὁ δαίμων . ἐντεῦθεν δέ πολύς ὡς εἰκός , συνεξετάζω πρός ἀλλήλων , τίς ἕνεκα οὗτος ποιέω ἀνέχω ὁ Θεός ; βούλομαι οὖν ὁ Κύριος ἅπας δείκνυμι , καί ὅστις ὁ ὀργή κατά ὁ ἄνθρωπος ὁ δαίμων ἔχω , καί ὅτι πολύς r μικρός ἢ βούλομαι καί δύναμαι , ὁ ἄνθρωπος ἐργάζομαι κακός , ὁ ὁ Θεός κωλύω δύναμις · ἐπί μέν ἄνθρωπος οὗτος οὖον παρέχω s ἀπόδειξις · ἐπιτρέπω δέ αὐτός εἰς ὁ χοῖρος εἰσέρχομαι , ὥστε ἀπό ἐκεῖνος ὁ τε ὀργή φαίνω ὁ δαίμων καί ὁ δύναμις νοέω t , καί ὅτι ὁ τοσοῦτος χοῖρος σύντομος ἀφανίζω , οὐ ἀδύνατος ὁ αὐτός διατίθημι ὁ ἄνθρωπος καθίστημι u , ὡς διά πᾶς φανερός εἰμί ὁ Θεός ὁ δύναμις , κωλύω αὐτός ἅπας πράσσω εἰς ὁ ἄνθρωπος ὅσος καί βούλομαι .