catenae-novum-testamentum.catena-in-marcum-recensio-ii-e-codd-oxon-bodl-laud-33 17
Περὶ τοῦ ἐν θαλάσσῃ περιπάτου . Καὶ εὐθέως ἠνάγκασε τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον , καὶ προάγειν εἰς τὸ πέραν πρὸς Βηθσαϊδὰν , ἕως αὐτὸς ἀπολύσῃ τὸν ὄχλον . Ἐπὶ τὸ πρότερον ἀπολύσαι τὰ πλήθη ἠνάγκασεν δὲ αὐτοὺς , οὐκ ἀνεχομένους ἀποστῆναι ῥᾳδίως . τοῦτο μὲν διὰ τὴν διάθεσιν , τοῦτο δὲ καὶ ἀποροῦντας ὅπως ἃν ἔλθοι πρὸς αὐτούς · οὐκ εἰδότας ὅτι τούτου μάλιστα ἕνεκεν ὁ Κύριος ἐκέλευσεν αὐτοῖς ἀπελθεῖν , ἵνα καὶ a ἐπὶ τῶν ὑδάτων βαδίζοντα θεασάμενοι , μειζόνως μάθωσι τοῦ παρόντος τὸ μέγεθος . ἀπολύσας b οὖν τοὺς ὄχλους ἐπὶ τὸ εὐλογεῖσθαι προσιόντων , ὡς εἰκὸς , τῶν δὲ καὶ ἐπὶ θεραπείᾳ τινὶ , ἀνῆλθεν εἰς τὸ ὄρος προσεύξασθαι · οἷα ἄνθρωπος εἰκὸς , ὁμοῦ καὶ ἡμᾶς διδάσκων ἔχεσθαι τοῦ ἔργου τῆς προσευχῆς . καὶ βαθυτέρας ἤδη γενομένης τῆς ἑσπέρας , αὐτὸς μὲν ἦν ἐκεῖ μόνος , τὸ δὲ πλοῖον τῶν μαθητῶν μέσον ἤδη τῆς θαλάσσης ἦν , προσωτέρω χωρεῖν ἀπὸ τῶν ἀνέμων ἐναντία πνεόντων κωλυόμενον . συνετέλει δὲ καὶ τοῦτο εἰς μείζονα τοῦ θαύματος ἀπόδειξιν . ὡς c δὲ τῶν ἀνέμων ἐναντία πνεόντων καὶ τῶν κυμάτων κατὰ τοῦ ἀνέμου d ἐγειρομένων , ἔμενεν ἐπὶ τῶν ὑδάτων βαδίζων ὑπ’ οὐδενὸς ἑτέρου κωλυόμενος . Καὶ περὶ τετάρτην φυλακὴν τῆς νυκτὸς ἔρχεται πρὸς αὐτοὺς , περιπατῶν ἐπὶ τῆς θαλάσσης , καὶ ἤθελε παρελθεῖν αὐτούς . Tετάρτην δὲ φυλακὴν λέγει τὴν μετὰ τὴν θ΄ ὥραν , τουτέστι τὴν ί · ἢ τὴν μετ’ ἐκείνην . ἐς τέσσαρας γὰρ φυλακὰς ἡ θεῖα γραφὴ τῆς νυκτὸς τὸν καιρὸν διαιρεῖ , ἑκάστην φυλακὴν τῆς νυκτὸς τὴν τριωρίαν λέγων . Καὶ τάχα πρώτη μὲν φυλακὴ κατὰ τὸν τῆς ἀναγωγῆς λόγον ἀπὸ Ἀδὰμ μέχρι τοῦ κατακλυσμοῦ . δευτέρα δὲ ἀπὸ τοῦ κατακλυσμοῦ μέχρι Μώσεως · τρίτη ἀπὸ Μώσεως μέχρι τῆς παρουσίας · καὶ τετάρτη ἐν ἡ ἐλθὼν τὸ πρωὶ ἐφίσταται τοῖς μαθητευομένοις αὐτῷ ὁ Σωτῆρ’ . Cod . 178 . Tέσσαρας ἡ θεία γραφὴ φυλακὰς λέγει τῆς νυκτὸς , εἰς τρεῖς τὰς ὥρας ἑκάστην διαιροῦσα . τετάρτην οὖν λέγει τὴν μετὰ τὴν ἐννάτην ὥραν τὴν δεκάτην ἢ τὴν μετ’ ἐκείνην , ὡς ἂν εἴπωμεν οὕτω καλοῦσα . κατ’ ἐκείνην οὖν φησιν ὤφθη τὴν ὥραν αὐτοῖς ἐπὶ τὴν θάλασσαν βαδίζων καὶ πρὸς αὐτοὺς ἀφικόμενος . τῶν δὲ σφόδρα ἐκπλαγέντων ἐπὶ τῇ θέᾳ , ὡς φάντασμα εἶναι νομίσαι ὑπὸ τοῦ παραδόξου τὸ φαινόμενον , ἀνακραξάντων δὲ ἀπὸ πολλοῦ φόβου , ἐλάλησε πρὸς αὐτοὺς ὁ Κύριος , “ θαρσεῖτε , ” εἰπὼν , “ ἐγώ εἰμι · “ μὴ φοβεῖσθε . ” Οἱ δὲ ἰδόντες αὐτὸν περιπατοῦντα ἐπὶ τῆς θαλάσσης , ἔδοξαν φάντασμα εἶναι καὶ ἀνέκραξαν . Ἐλύθη μὲν οὖν αὐτοῖς ὁ ἀγὼν ἀπὸ τῆς φωνῆς · τὸ δὲ παράδοξον τοῦ φαινομένου ἀμφιβάλλειν ἔτι παρεσκεύαζεν αὐτοὺς , ὡς τὸν Πέτρον , τοῦτο μὲν ἐπὶ τῷ μαθεῖν ἀκριβῶς , ὅτι μὴ φαντασία τὸ φαινόμενον , τοῦτο δὲ καὶ μετασχεῖν τῶν αὐτῶν ἀπὸ πολλῆς ἐπιθυμήσαντα τῆς θερμότητος , εἰπεῖν πρὸς τὸν Ἰησοῦν “ Κύριε εἰ “ σὺ εἶ , κέλευσόν μοι ἐλθεῖν πρός σε ἐπὶ τὰ ὕδατα . ” προσέταξεν αὐτῷ τοῦτο ποιῆσαι . καὶ κατελθὼν ὁ Πέτρος ἀπὸ τοῦ πλοίου , πρότερον μὲν ἐβάδισεν a ἐπὶ τῶν ὑδάτων ἀσφαλῶς · διδάξαι δὲ αὐτὸν ὁ Κύριος βουληθεὶς , ὅτι ἀληθῶς τῇ αὐτοῦ δυνάμει τοῦτο ἐδύνατο b , καὶ μᾶλλον ἐχρῆν ἄνευ τῆς πείρας πιστεῦσαι , συνεχώρησεν αὐτῷ βραχύ τι καὶ κατενεχθῆναι ἐπὶ τῶν ὑδάτων · εἶτα ἐν ἀγῶνι καταστάντος καὶ κράξαντος , “ Κύριε σῶσόν με , ” ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἐπελάβετο αὐτοῦ καὶ ἔστησεν ἐπὶ τῶν ὑδάτων , ὀνειδίσας αὐτῷ τὴν ὀλιγοπιστίαν . ὁ γὰρ τῆς καταδύσεως ἀγὼν μείζονα τῆς χάριτος τοῦ σώσαντος ἔχειν ἐποίει τὴν αἴσθησιν . ἐπιβαίνει λοιπὸν τοῦ πλοίου ὁ Ἰησοῦς ἐπαγόμενος καὶ τὸν Πέτρον . εἶτα ἐπαύσατο μὲν ὁ ἄνεμος , δεικνὺς τῆς κινήσεως τὴν αἰτίαν τούτου ἕνεκεν γεγενημένην c , ἐπὶ τῷ d αὐξηθῆναι τὸ θαῦμα μεῖζον διὰ πάντων φανέν . προσελθόντες δὲ αὐτῷ ἐπὶ τοῦ πλοίου προσεκύνησαν οἱ μαθηταὶ , ἀληθῶς Υἱὸν Θεοῦ ὁμολογοῦντες αὐτὸν εἶναι · δεικνύντες ὅτι καὶ e πρότερον μὴ τελείαν περὶ αὐτοῦ τὴν γνῶσιν ἐκέκτηντο . τί γὰρ ἔδει κὰν τοῦτο μετὰ τὸ θαῦμα ὁμολογεῖν , εἴπερ ᾔδεισαν ; καὶ πρὸ τούτου δὲ τοῦτο ἐπισταμένους μηδὲ ἐπὶ τῷ φαινομένῳ τοσαύτην ἔχειν ἀμφιβολίαν αὐτοὺς , ὅπουγε καὶ νῦν μετὰ τελείας g τῆς γνώσεως . Παιδευόμεθα τοίνυν διὰ τούτων , ὅτι καλὸν ἡ ἐρημία καὶ ἡ μόνωσις ὅταν ἐντυγχάνειν δέῃ h Θεῷ . ἡσυχίας γὰρ μητὴρ ἡ ἔρημος πάντων ἀπαλλάττουσα θορύβων ἡμᾶς . πρὸς δὲ τούτοις μανθάνομεν καὶ πάντα φέρειν γενναίως · καὶ γὰρ νῦν καὶ τοὺς μαθητὰς δὲ i εἰς μείζονα ὑπομονὴν ἄγων , ἄπεισιν , καὶ ἐν μέση θαλάττῃ συγχωρεῖ τὸν χειμῶνα διεγερθῆναι , καὶ ὅλην τὴν νύκτα ἀφίεται k αὐτοὺς κλυδωνίζεσθαι l , διεγείρων αὐτῶν , ὥς φησιν ὁ Εὐαγγελιστὴς , πεπωρωμένην τὴν καρδίαν · μετὰ δὲ τῆς κατανώξεως εἰς ἐπιθυμίαν αὐτοὺς μείζονα ἐνέβαλε καὶ εἰς μνήμην διηνεκῆ . διὰ δὴ τοῦτο οὐκ εὐθέως αὐτοῖς ἐπέστη , παιδεύων αὐτοὺς m μὴ ταχέως λύσιν ἐπιζητεῖν τῶν συνεχόντων δεινῶν , ἀλλὰ φέρειν τὰ συμπίπτοντα γενναίως · καὶ ὅταν δὲ μέλλει παύειν τὰ δεινὰ , ἕτερα χαλεπώτερα προσδοκᾷν n . οὕτω γὰρ καὶ αὐτοὶ πτοιηθέντες ἀπὸ τῆς θέας ἔκραξαν · μετὰ γὰρ τοῦ χειμῶνος καὶ ἡ ὄψις αὐτοὺς ἐθορύβησεν . διὰ τοῦτο οὐδὲ τὸ σκότος ἔλυσεν , οὐδὲ φανερὸν ἑαυτὸν εὐθέως ἐποίησεν · παιδεύων αὐτοὺς ἐγκαρτερεῖν τοῖς δεινοῖς . ἐπειδὴ γὰρ οὐκ ἔνι o καὶ ἐν μακρῷ χρόνῳ πειράζεσθαι καὶ σφοδρῶς , ὅταν μέλλωσι τοὺς ἀγῶνας ἐκβαίνειν οἱ δίκαιοι , βουλόμενος πλέον αὐτοὺς κερδαίνειν , ἐπιτείνει τὰ γυμνάσια . οὐ πρότερον δὲ ἀπεκάλυφεν ἑαυτὸν ὁ Χριστὸς τοῖς μαθηταῖς ἕως ὅτε ἔκραζον . οὕτω γὰρ μᾶλλον ἠσμένησαν P αὐτοῦ τὴν παρουσίαν . ἐπειδὴ δὲ ἐβόησαν , ἔλυσεν αὐτῶν τὸν φόβον , εἰπών · “ θαρσεῖτε , ἐγώ εἰμι , μὴ φοβεῖσθε . οὐδὲ γὰρ ἃν ἐγίνωσκον αὐτὸν διὰ τὸ παράδοξον τῆς βαδίσεως , καὶ διὰ τὸν καιρὸν , ἀλλὰ διὰ τῆς φωνῆς δῆλον ἑαυτὸν ἐποίει q . “ εἰ σὺ “ εἶ , ” φησιν ὁ Πέτρος , “ κέλευσόν μοι ἐλθεῖν πρός σε . ” τοῦτο δὲ ἐζήτησεν άγάπην μόνον , οὐ δι’ ἐπίδειξιν . οὐδεὶς γὰρ οὕτως ἐφίλει τὸν Ἰησοῦν . καὶ τὴν ἑαυτοῦ δὲ πρὸς τῇ ἀγάπῃ δείκνυται r πίστιν , ἀλλὰ καὶ ἑτέρους ἐνάγει s . τί οὖν ὁ Χριστός ; ἐπέτρεψεν . καὶ καταβὰς κλυδωνίζεται καὶ περιδεὴς γίνεται , τοῦ ἀνέμου ἐμποιοῦντος τὸν φόβον . διατί δὲ οὐκ ἐπέταξεν ὁ Σωτῆρ’ τοῖς ἀνέμοις παύσασθαι , ἀλλ’ αὐτὸς ἐπελάβετο αὐτοῦ ; ὅτι τῆς ἐκείνου πίστεως ἔδει . ὅταν γὰρ τὰ παρ’ ἡμῶν ἐλλιμπάνει , τὰ παρὰ τοῦ Θεοῦ ἵσταται . δεικνὺς τοίνυν ὅτι οὐχὶ t τοῦ ἀνέμου ἐμβολὴ , ἀλλ’ ἡ ἐκείνου ὀλιγοπιστία τὴν περιτροπὴν εἰργάζετο , φησί · “ τί ἐδέστα - “ σας ὀλιγόπιστε ” εἰ γὰρ μὴ ἠπίστησε , καὶ πρὸς τὸν ἄνεμον ἃν ἔστη ῥαδίως · διὰ τοῦτο ἐπιλαβόμενος αὐτοῦ , τὸν ἄνεμον εἴα πνεῖν · δηλῶν ὅτι ἐκεῖνος οὐδὲν u παραβλάπτει , ὅταν ἡ πίστις ᾖ πεπηγυῖα . ἐπιβάντων δὲ τῷ πλοίῳ x τότε ἐπαύσατο . καὶ πρὸ τούτου μὲν ἔλεγον · “ ποταπὸς ἦν ὁ ἄνθρωπος οὗτος ; ὅτι καὶ οἱ ἄνεμοι , καὶ τὰ ἑξῆς . νυνὶ δὲ οὐχ οὕτως , ἀλλ’ ἀληθῶς Θεοῦ υἱὸς εἶ’ . οὕτως οὐ δι’ ἐπίδειξιν ἡ ἐπὶ τῶν ὑδάτων τοῦ Σωτῆρος ἐγένετο βάδισις , ἀλλὰ πρὸς ὠφέλειαν τῶν μαθητῶν . λίαν γὰρ ἐκ περισσοῦ ἐν ἑαυτοῖς ἐξίσταντο . οὐ γὰρ συνῆκαν ἐπὶ τοῖς ἄρτοις · ἦν γὰρ ἡ καρδία αὐτῶν πεπωρωμένη . ὠφεληθέντες οὖν ὡμολόγησαν αὐτὸν εἶναι Υἱὸν Θεοῦ , καὶ οὐκ ἐπετίμησε τοῦτο εἰρηκόσι · τοὐναντίου μὲν ὁ Θεὸς y ἅπαν καὶ ἐβεβαίωσε τὸ λεχθὲν κατὰ μείζονος ἐξουσίας θεραπεύων τοὺς προσίοντας , καὶ οὐχ ὡς ἔμπροσθεν . Καὶ διαπεράσαντες ἦλθον ἐπὶ τὴν γῆν Γεννησαρὲτ , καὶ προσωρμίσθησαν . καὶ ἐξελθόντων αὐτῶν ἐκ τοῦ πλοίου , εὐθέως ἐπιγνόντες αὐτὸν , περιδραμόντες ὅλην τὴν περίχωρον ἐκείνην , ἤρξαντο ἐπὶ τοῖς κραββάτοις τοὺς κακῶς ἔχοντας περιφέρειν , ὅπου ἤκουον ὅτι ἐκεῖ ἐστι . Ὄθεν δεικνὺς ὁ Εὐαγγελιστὴς ὅτι διὰ πολλοῦ χρόνου ἐπέβη , φησὶν , ὅτι ἐπιγνόντες οἱ ἄνδρες τοῦ τόπου , περιδραμόντες ὅλην τὴν περίχωρον ἐκείνην , ἤρξαντο ἐπὶ τοῖς κραββάτοις τοὺς κακῶς ἔχοντας φέρειν . οὐδὲ γὰρ ὁμοίως ὡς πρότερον προσίεσαν εἰς τὰς οἰκίας ἕλκοντες αὐτὸν καὶ χειρὸς ἁφὴν ἐπιζητοῦντες , καὶ προστάγματα διὰ ῥημάτων , ἀλλ’ ὑψηλότερον πολλῷ καὶ φιλοσοφώτερον , καὶ μετὰ πλείονος τῆς πίστεως εἵποντο τῆς θεραπείας . ἡ γὰρ αἱμορροοῦσα πάντας ἐδίδαξε φιλοσοφεῖν . ἀλλ’ ὅμως ὁ χρόνος οὐ μόνον οὐκ ἐξέλυσε τὴν πίστιν , ἀλλὰ καὶ μείζονα εἰργάσατο a καὶ ἀκμάζουσαν διετήρησεν . οὐκ ἀπεικὸς δὲ ἦν καὶ τοῦ χρόνου προβαίνοντος καὶ τῆς φήμης ὑπὸ τῶν γενομένων b αὐξανομένης , μείζονα τὴν περὶ αὐτοῦ c πίστιν τοῖς ἀνθρώποις ἐγγίνεσθαι .
Lemmas: περι ὁ ἐν θάλασσα περίπατος . καί εὐθύς ἀναγκάζω ὁ μαθητής αὐτός ἐμβαίνω εἰς ὁ πλοῖον , καί προάγω εἰς ὁ πέραν πρός Βηθσαϊδά , ἠώς αὐτός ἀπολύω ὁ ὄχλος . ἐπί ὁ πρότερος ἀπολύω ὁ πλῆθος ἀναγκάζω δέ αὐτός , οὐ ἀνέχω ἀφίστημι ῥᾳδίως . οὗτος μέν διά ὁ διάθεσις , οὗτος δέ καί ἀπορέω ὅπως ἄν ἔρχομαι πρός αὐτός · οὐ οἶδα ὅτι οὗτος μάλιστα ἕνεκα ὁ Κύριος κελεύω αὐτός ἀπέρχομαι , ἵνα καί a ἐπί ὁ ὕδωρ βαδίζω θεάομαι , μέγας μανθάνω ὁ πάρειμι ὁ μέγεθος . ἀπολύω b οὖν ὁ ὄχλος ἐπί ὁ εὐλογέω πρόσειμι , ὡς εἰκός , ὁ δέ καί ἐπί θεραπεία τις , ἀνέρχομαι εἰς ὁ ὄρος προσεύχομαι · οἷος ἄνθρωπος εἰκός , ὁμοῦ καί ἐγώ διδάσκω ἔχω ὁ ἔργον ὁ προσευχή . καί βαθύς ἤδη γίγνομαι ὁ ἑσπέρα , αὐτός μέν εἰμί ἐκεῖ μόνος , ὁ δέ πλοῖον ὁ μαθητής μέσος ἤδη ὁ θάλασσα εἰμί , προσωτέρω χωρέω ἀπό ὁ ἄνεμος ἐναντίος πνέω κωλύω . συντελέω δέ καί οὗτος εἰς μείζων ὁ θαῦμα ἀπόδειξις . ὡς c δέ ὁ ἄνεμος ἐναντίος πνέω καί ὁ κῦμα κατά ὁ ἄνεμος d ἐγείρω , μένω ἐπί ὁ ὕδωρ βαδίζω ὑπό οὐδείς ἕτερος κωλύω . καί περί τέταρτος φυλακή ὁ νύξ ἔρχομαι πρός αὐτός , περιπατέω ἐπί ὁ θάλασσα , καί ἐθέλω παρέρχομαι αὐτός . τέταρτος δέ φυλακή λέγω ὁ μετά ὁ Θ΄ ὥρα , τουτέστι ὁ ἵ · ἢ ὁ μετά ἐκεῖνος . εἰς τέσσαρες γάρ φυλακή ὁ θεῖον γραφή ὁ νύξ ὁ καιρός διαιρέω , ἕκαστος φυλακή ὁ νύξ ὁ τριώριος λέγω . καί τάχα πρῶτος μέν φυλακή κατά ὁ ὁ ἀναγωγή λόγος ἀπό Ἀδάμ μέχρι ὁ κατακλυσμός . δύο δέ ἀπό ὁ κατακλυσμός μέχρι μῶσις · τρίτος ἀπό μῶσις μέχρι ὁ παρουσία · καί τέταρτος ἐν ὁ ἔρχομαι ὁ πρωί ἐφίστημι ὁ μαθητεύω αὐτός ὁ σωτήρ . Cod . 178 . σαίρω ὁ θεῖος γραφή φυλακή λέγω ὁ νύξ , εἰς τρεῖς ὁ ὥρα ἕκαστος διαιρέω . τέταρτος οὖν λέγω ὁ μετά ὁ ἐννάω ὥρα ὁ δέκατος ἢ ὁ μετά ἐκεῖνος , ὡς εἄν εἶπον οὗτος καλέω . κατά ἐκεῖνος οὖν φημί ὁράω ὁ ὥρα αὐτός ἐπί ὁ θάλασσα βαδίζω καί πρός αὐτός ἀφικνέομαι . ὁ δέ σφόδρα ἐκπλήσσω ἐπί ὁ θέα , ὡς φάντασμα εἰμί νομίζω ὑπό ὁ παράδοξος ὁ φαίνω , ἀνακράζω δέ ἀπό πολύς φόβος , λαλέω πρός αὐτός ὁ Κύριος , “ θαρσέω , ” εἶπον , “ ἐγώ εἰμί · “ μή φοβέω . ” ὁ δέ ὁράω αὐτός περιπατέω ἐπί ὁ θάλασσα , δοκέω φάντασμα εἰμί καί ἀνακράζω . λύω μέν οὖν αὐτός ὁ ἀγών ἀπό ὁ φωνή · ὁ δέ παράδοξος ὁ φαίνω ἀμφιβάλλω ἔτι παρασκευάζω αὐτός , ὡς ὁ Πέτρος , οὗτος μέν ἐπί ὁ μανθάνω ἀκριβῶς , ὅτι μή φαντασία ὁ φαίνω , οὗτος δέ καί μετέχω ὁ αὐτός ἀπό πολύς ἐπιθυμέω ὁ θερμότης , εἶπον πρός ὁ Ἰησοῦς “ κύριος εἰμί “ σύ εἰμί , κελεύω ἐγώ ἔρχομαι πρός σύ ἐπί ὁ ὕδωρ . ” προστάσσω αὐτός οὗτος ποιέω . καί κατέρχομαι ὁ Πέτρος ἀπό ὁ πλοῖον , πρότερος μέν βαδίζω a ἐπί ὁ ὕδωρ ἀσφαλῶς · διδάσκω δέ αὐτός ὁ Κύριος βούλομαι , ὅτι ἀληθής ὁ αὐτός δύναμις οὗτος δύναμαι b , καί μᾶλλον χρή ἄνευ ὁ πείρω πιστεύω , συγχωρέω αὐτός βραχύς τίς καί καταφέρω ἐπί ὁ ὕδωρ · εἶτα ἐν ἀγών καθίστημι καί κράζω , “ κύριος σῴζω ἐγώ , ” ἐκτείνω ὁ χείρ ἐπιλαμβάνω αὐτός καί ἵστημι ἐπί ὁ ὕδωρ , ὀνειδίζω αὐτός ὁ ὀλιγοπιστία . ὁ γάρ ὁ κατάδυσις ἀγών μείζων ὁ χάρις ὁ σῴζω ἔχω ποιέω ὁ αἴσθησις . ἐπιβαίνω λοιπός ὁ πλοῖον ὁ Ἰησοῦς ἐπάγω καί ὁ Πέτρος . εἶτα παύω μέν ὁ ἄνεμος , δείκνυμι ὁ κίνησις ὁ αἴτιος οὗτος ἕνεκα γίγνομαι c , ἐπί ὁ d αὐξάνω ὁ θαῦμα μείζων διά πᾶς φαίνω . προσέρχομαι δέ αὐτός ἐπί ὁ πλοῖον προσκυνέω ὁ μαθητής , ἀληθής υἱός Θεός ὁμολογέω αὐτός εἰμί · δείκνυμι ὅτι καί e πρότερος μή τέλειος περί αὐτός ὁ γνῶσις κτάομαι . τίς γάρ ἐσθίω κάν οὗτος μετά ὁ θαῦμα ὁμολογέω , εἴπερ οἶδα ; καί πρό οὗτος δέ οὗτος ἐφίστημι μηδέ ἐπί ὁ φαίνω τοσοῦτος ἔχω ἀμφιβολία αὐτός , ὅπου καί νῦν μετά τέλειος g ὁ γνῶσις . παιδεύω τοίνυν διά οὗτος , ὅτι καλός ὁ ἐρημία καί ὁ μόνωσις ὅταν ἐντυγχάνω δήω h Θεός . ἡσυχία γάρ μήτηρ ὁ ἐρῆμος πᾶς ἀπαλλάσσω θόρυβος ἐγώ . πρός δέ οὗτος μανθάνω καί πᾶς φέρω γενναῖος · καί γάρ νῦν καί ὁ μαθητής δέ i εἰς μείζων ὑπομονή ἄγω , ἄπειμι , καί ἐν μέσος θάλασσα συγχωρέω ὁ χειμών διεγείρω , καί ὅλος ὁ νύξ ἀφίημι k αὐτός κλυδωνίζω l , διεγείρω αὐτός , ὅς φημί ὁ εὐαγγελιστής , πωρόω ὁ Καρδία · μετά δέ ὁ κατανώξεως εἰς ἐπιθυμία αὐτός μείζων ἐμβάλλω καί εἰς μνήμη διηνεκής . διά δή οὗτος οὐ εὐθύς αὐτός ἐφίστημι , παιδεύω αὐτός m μή ταχέως λύσις ἐπιζητέω ὁ συνέχω δεινός , ἀλλά φέρω ὁ συμπίπτω γενναῖος · καί ὅταν δέ μέλλω παύω ὁ δεινός , ἕτερος χαλεπός προσδοκάω n . οὗτος γάρ καί αὐτός πτοιάω ἀπό ὁ θέα κράζω · μετά γάρ ὁ χειμών καί ὁ ὄψις αὐτός θορυβέω . διά οὗτος οὐδέ ὁ σκότος λύω , οὐδέ φανερός ἑαυτοῦ εὐθύς ποιέω · παιδεύω αὐτός ἐγκαρτερέω ὁ δεινός . ἐπεί γάρ οὐ ἐν o καί ἐν μακρός χρόνος πειράζω καί σφοδρός , ὅταν μέλλω ὁ ἀγών ἐκβαίνω ὁ Δίκαιος , βούλομαι πλέω αὐτός κερδαίνω , ἐπιτείνω ὁ γυμνάσιον . οὖον πρότερος δέ ἀποκαλύπτω ἑαυτοῦ ὁ Χριστός ὁ μαθητής ἠώς ὅτε κράζω . οὗτος γάρ μᾶλλον ἀσμενέω P αὐτός ὁ παρουσία . ἐπεί δέ βοάω , λύω αὐτός ὁ φόβος , εἶπον · “ θαρσέω , ἐγώ εἰμί , μή φοβέω . οὐδέ γάρ ἄν γιγνώσκω αὐτός διά ὁ παράδοξος ὁ βάδισις , καί διά ὁ καιρός , ἀλλά διά ὁ φωνή δῆλος ἑαυτοῦ ποιέω q . “ εἰμί σύ “ εἰμί , ” φημί ὁ Πέτρος , “ κελεύω ἐγώ ἔρχομαι πρός σύ . ” οὗτος δέ ζητέω ἀγάπη μόνος , οὖον διά ἐπίδειξις . οὐδείς γάρ οὕτως φιλέω ὁ Ἰησοῦς . καί ὁ ἑαυτοῦ δέ πρός ὁ ἀγάπη δείκνυμι r πίστις , ἀλλά καί ἕτερος ἐνάγω s . τίς οὖν ὁ Χριστός ; ἐπιτρέπω . καί καταβαίνω κλυδωνίζομαι καί περιδεής γίγνομαι , ὁ ἄνεμος ἐμποιέω ὁ φόβος . διατί δέ οὐ ἐπιτάσσω ὁ σωτήρ ὁ ἄνεμος παύω , ἀλλά αὐτός ἐπιλαμβάνω αὐτός ; ὅτι ὁ ἐκεῖνος πίστις ἐσθίω . ὅταν γάρ ὁ παρά ἐγώ ἐλλιμπάνω , ὁ παρά ὁ Θεός ἵστημι . δείκνυμι τοίνυν ὅτι οὐ t ὁ ἄνεμος ἐμβολή , ἀλλά ὁ ἐκεῖνος ὀλιγοπιστία ὁ περιτροπή ἐργάζομαι , φημί · “ τίς ἐδεστής - “ σός ὀλιγόπιστος ” εἰμί γάρ μή ἀπιστέω , καί πρός ὁ ἄνεμος ἄν ἵστημι ῥᾳδίως · διά οὗτος ἐπιλαμβάνω αὐτός , ὁ ἄνεμος ἐάω πνέω · δηλόω ὅτι ἐκεῖνος οὐδείς u παραβλάπτω , ὅταν ὁ πίστις εἰμί πήγνυμι . ἐπιβαίνω δέ ὁ πλοῖον x τότε παύω . καί πρό οὗτος μέν λέγω · “ ποδαπὸς εἰμί ὁ ἄνθρωπος οὗτος ; ὅτι καί ὁ ἄνεμος , καί ὁ ἑξῆς . νυνί δέ οὐ οὕτως , ἀλλά ἀληθής Θεός υἱός εἰμί . οὕτως οὖον διά ἐπίδειξις ὁ ἐπί ὁ ὕδωρ ὁ Σωτήρ γίγνομαι βάδισις , ἀλλά πρός ὠφέλεια ὁ μαθητής . λίαν γάρ ἐκ περισσός ἐν ἑαυτοῦ ἐξίστημι . οὖον γάρ συνίημι ἐπί ὁ ἄρτος · εἰμί γάρ ὁ καρδία αὐτός πωρόω . ὠφελέω οὖν ὁμολογέω αὐτός εἰμί υἱός Θεός , καί οὐ ἐπιτιμάω οὗτος λέγω · ἐναντίος μέν ὁ θεός y ἅπας καί βεβαιόω ὁ λέγω3 κατά μείζων ἐξουσία θεραπεύω ὁ πρόσειμι , καί οὐ ὡς ἔμπροσθεν . καί διαπεράω ἔρχομαι ἐπί ὁ γῆ Γεννησαρέτ , καί προσορμίζω . καί ἐξέρχομαι αὐτός ἐκ ὁ πλοῖον , εὐθύς ἐπιγιγνώσκω αὐτός , περιτρέχω ὅλος ὁ περίχωρος ἐκεῖνος , ἄρχω ἐπί ὁ κράββατος ὁ κακῶς ἔχω περιφέρω , ὅπου ἀκούω ὅτι ἐκεῖ εἰμί . ὅθεν δείκνυμι ὁ εὐαγγελιστής ὅτι διά πολύς χρόνος ἐπιβαίνω , φημί , ὅτι ἐπιγιγνώσκω ὁ ἀνήρ ὁ τόπος , περιτρέχω ὅλος ὁ περίχωρος ἐκεῖνος , ἄρχω ἐπί ὁ κράββατος ὁ κακῶς ἔχω φέρω . οὐδέ γάρ ὁμοίως ὡς πρότερος προσίημι εἰς ὁ οἰκίον ἕλκω αὐτός καί χείρ ἁφή ἐπιζητέω , καί πρόσταγμα διά ῥῆμα , ἀλλά ὑψηλός πολύς καί φιλόσοφος , καί μετά πλείων ὁ πίστις ἕπω ὁ θεραπεία . ὁ γάρ αἱμορροέω πᾶς διδάσκω φιλοσοφέω . ἀλλά ὅμως ὁ χρόνος οὖον μόνος οὐ ἐκλύω ὁ πίστις , ἀλλά καί μείζων ἐργάζομαι a καί ἀκμάζω διατηρέω . οὐ ἀπεοικώς δέ εἰμί καί ὁ χρόνος προβαίνω καί ὁ φήμη ὑπό ὁ γίγνομαι b αὐξάνω , μείζων ὁ περί αὐτός c πίστις ὁ ἄνθρωπος ἐγγίγνομαι .