catenae-novum-testamentum.catena-in-marcum-recensio-ii-e-codd-oxon-bodl-laud-33 43
Περὶ τῆς ἡμέρας καὶ ὥρας . Περὶ δὲ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καὶ τῆς ὥρας οὐδεὶς οἶδεν , οὐδὲ οἱ Ἄγγελοι οἱ ἐν τῷ οὐρανῷ , οὐδὲ ὁ Υἱὸς , εἰ μὴ ὁ Πατήρ . “ Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐ μὴ παρέλθῃ ἡ γενεά αὕτη , ” ἰνα εἴπῃ τὴν τῶν πιστῶν . οἶδε γὰρ γενεὰν , οὐκ ἀπὸ χρόνων χαρακτηρίζειν μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τρόπου , θρησκείας , καὶ πολιτείας . ὡς ὅταν λέγῃ , “ αὕτη ἡ γενεὰ ζητούντων τὸν Κύριον . ” τὸ δὲ μέχρις οὗ ταῦτα πάντα γένηταί , φησι τὰ τῶν Ἱεροσολύμων , τὰ τῶν πολέμων , τὰ ἐφεξῆς εἰρημένα , ἅπερ εἴρηκε μέχρι τῆς αὐτοῦ παρουσίας συμβησόμενα . ὅπερ γὰρ ἄνω ἔλεγεν δεῖ πάντως γενέσθαι , καὶ ἐνταῦθα δηλοῖ λέγων · ὅτι πάντως ἐκβήσεται , καὶ μενεῖ ἡ γενεὰ τῶν πιστῶν , οὐδενὶ τῶν εἰρημένων διακοπτομένη . Θεοδώρου Μομψουεστίασ y . Ἄλλος δέ φησι , γενεὰν λέγειν αὐτὸν πονηρὰν , τῷ τρόπῳ a καὶ οὐ τοῖς προσώποις · διδάσκων ὅτι παρόντων καὶ ὁρώντων τῶν ἀσεβῶν καὶ b χριστοκτόνων δείξει τὴν ἀπ’ οὐρανοῦ δόξαν αὑτοῦ , ὥστε πληρωθῆναι τὸ “ ὄψονται εἰς ὃν ἐξεκέντησαν . ” Άλλος c δὲ πάλιν περὶ τῆς κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν γενεᾶς λέγειν αὐτόν φησιν , ἕως οὗ παρέλθῃ , ἕως οὗ συμβήσεται Ἰουδαίοις τὰ προλεχθέντα · διὰ τούτων πιστούμενος καὶ τοὺς περὶ συντελείας λόγους . “ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσεται , οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μὴ “ παρέλθωσι , ” τουτέστι , τὰ πεπηγότα ταῦτα καὶ ἀκίνητα εὐκολώτερον ἀφανισθῆναι , ἣ τῶν λόγων τῶν ἐμῶν τι διαπεσεῖν . καὶ ὁ ἀντιλέγων ὑπὲρ τούτων , βασανιζέτω τὰ εἰρημένα , καὶ ἀπὸ τῶν παρελθόντων καὶ τοῖς μέλλουσι πιστευέτω . διὰ γὰρ τοῦτο καὶ τὰ στοιχεῖα εἰς μέσον τέθεικε , τοῖς παλαιοῖς ἐμφιλοχωρῶν ῥήμασι , ( καὶ γὰρ καὶ διὰ τοῦ Ἱερεμίου τὸ ἀσάλευτον τῆς ἀποφάσεως τῆς ἑαυτοῦ ἀπὸ τούτων καὶ d παρίστησιν ) ὁμοῦ δὲ καὶ δημιουργὸν ἑαυτὸν ἐντεῦθεν δείκνυσι λανθανόντως τοῦ παντός . ἐπειδὴ γὰρ περὶ συντελείας διελέχθη , πράγματος παρὰ πολλοῖς ἀπιστουμένου , διὰ τοῦτο τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν εἰς μέσον παρήγαγε , μετὰ πολλῆς ἐξουσίας δεικνὺς ἑαυτὸν δεσπότην τοῦ παντός . “ Περὶ δὲ τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἣ ὥρας οὐδεὶς οἰδεν , ” καὶ τὰ ἑξῆς . τῷ e μὲν οὖν εἰπεῖν , οὐδὲ οἱ Ἄγγελοι , ἐπιστομίσας f αὐτοὺς , ὥστε μὴ ζητῆσαι μαθεῖν , ὅπερ ἐκεῖνοι οὐκ ἴσασι τὸ δὲ εἰπεῖν , οὐδὲ ὁ Υἰὸς , κωλύει οὐ μόνον μαθεῖν , ἀλλὰ καὶ ζητῆσαι . ὅτι γὰρ διὰ τοῦτο εἴρηται , ὅρα μετὰ τὴν ἀνάστασιν , ἐπειδὴ περιεργοτέρους εἶδε γεγενημένους , πῶς ἐπεστόμισε μειζόνως . νῦν μὲν γὰρ καὶ τεκμήρια εἴρηκε πολλὰ καὶ ἄπειρα · τότε δὲ ἁπλῶς , “ οὐχ ὑμῶν ἐστι “ γνῶναι χρόνους ἣ καιρούς · εἶτα ἵνα μὴ εἴπωσιν , ἠπορήμεθα , διεπτύσθημεν , οὐδὲ τούτου ἐσμὲν ἄξιοί , φησι , “ οὓς ὁ Πατὴρ ἔθετο ἐν τῇ ἴδιᾳ ἐξουσίᾳ , καὶ γὰρ σφόδρα ἔμελλεν αὐτῷ τὸ τιμᾷν αὐτοὺς καὶ μηδὲν ἀποκρύπτεσθαι · διὰ τοῦτο ἀεὶ τῷ Πατρὶ αὐτοὺς ἀνατίθησι , καὶ φοβερὸν τὸ πρᾶγμα ποιῶν , κἀκείνων ἐπιτειχίζων τῇ πεύσει τὰ εἰρημένα . ὅτι γὰρ τοῦτό ἐστι , τί δήποτε τὸν μὲν Πατέρα οἶδε σαφῶς , ὡς ἐκεῖνος τὴν Υἱὸν , τὴν δὲ ἡμέραν ἀγνοεῖ ; πῶς δὲ εἰ πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο , καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲν , τὴν ἡμέραν ἠγνόησε ; ὁ γὰρ τοὺς αἰῶνας ποιήσας , εὔδηλον ὅτι καὶ τοὺς χρόνους · εἰ δὲ τοὺς χρόνους , καὶ τὴν ἡμέραν . πῶς οὖν ἣν ἐποίησεν ἀγνοεῖ ; διὰ δὴ πάντα g εἰπὼν καὶ τοὺς χρόνους καὶ τοὺς καιροὺς , καὶ ἐπ’ αὐτὰς τὰς θύρας ἀγαγὼν ( ἐγγὺς γάρ ἐστιν ἐπὶ θύραις φησιν ) ἀπεσίγησε τὴν ἡμέραν . Ἔστι δὲ εἰπεῖν καὶ κατὰ Μάρκον ὅτι οὐδὲ ὁ Υἱὸς οἶδεν εἰ μὴ ὁ Πατὴρ , εἰ μὴ οἰδεν ὁ Πατὴρ , οὐδὲ ὁ Υἱὸς n . ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐπίσταται ὁ Πατὴρ , καὶ ὁ Υἱὸς δηλονότι , ἡ σοφία τοῦ Πατρὸς , ἡ πάντα ἔχουσα τὰ τοῦ Πατρὸς , πλὴν τὸ εἶναι αὐτὸ τοῦτο Πατήρ . “ βλέπετε δὲ , ἀγρυπνεῖτε ” καὶ τὰ ἑξῆς . ἡ ἐπαγωγὴ δείκνυσι τὴν αἰτίαν δι’ ἣν οὐκ ἐσαφήνισεν αὐτοῖς τὴν ἡμέραν , ἀπὸ μὲν γὰρ τοῦ μαθεῖν τὴν κρίσιν , πολὺ τὸ κέρδος , ἀπὸ δὲ τοῦ τὸν καιρὸν οὐκέτι . εἰ γὰρ νῦν ἀγνοοῦντες ἔκαστος τὴν ἑαυτοῦ ἡμέραν καὶ εἰδότες ὅτι πολλάκις ἀμύητοι ἀπελεύσονται , φιλονεικοῦσιν εἰς ἐσχάτας ἀναπνοὰς βαπτίζεσθαι , ὅθεν καὶ ἔρημοι λοιπὸν ἀπέρχονται τῆς τῶν ἀγαθῶν ἐργασίας · ἀπὸ μὲν πίστεως σωζόμενοι , ἔργα δὲ ἐπιδεῖξαι οὐκ ἔχοντες , εἰ καὶ ἡ συντέλεια δήλη ἦν , τι οὐκ ἃν ἐποίησαν ; ὅθεν ἐπιφέρει μονονουχὶ λέγων διὰ τοῦτο , οὐκ εἶπον ὑμῖν , ἵνα ὡς τὴν ἡμέραν ἀγνοοῦντες βλέπητε καὶ προσεύχησθε καὶ ἀγρυπνῆτε . καὶ γὰρ οὐκ εἶπεν , οὐκ οἶδα , ἀλλ’ οὐκ οἴδατε , βουλόμενος ἐναγωνίους εἶναι διηνεκῶς , ἐκείνην καὶ ἄδηλον τὸ τέλος ἔχοντες . Ὡς ἄνθρωπος ἀπόδημος ἀφεὶς τὴν οἰκίαν αὐτοῦ καὶ τὰ ἕξης . Διὰ τοῦτο εἶπεν γρηγορεῖτε , δεικνὺς ὅτι εἰ ᾔδεσαν οἱ ἄνθρωποι πότε ἀποθανοῦνται , πάντες ἂν κατ’ ἐκείνην τὴν ὥραν ἐσπούδασαν . διὰ τοῦτο ἀεὶ αὐτοὺς βουλόμενος τοῦτο προσδοκᾶν , ἵνα ἀεὶ σπουδάζωσι , καὶ τῆς ἑκάστου ζωῆς τὸ τέλος ἄδηλον ἐποίησα . εἶτα ἐκκεκαλυμμένος ἑαυτὸν Κύριον ὀνομάζει . οὐδαμοῦ οὕτω σαφῶς εἰπών . ἐντεῦθεν δέ μοι καὶ ἐντρέπειν δοκεῖ τοὺς ῥαθύμους . οὐδὲ γὰρ ὅσην περὶ χρήματα σπουδὴν πεποίηνται οἱ προσδοκῶντες κλέπτεσθαι , τοσαύτην ὑμεῖς , φησιν , ὑπὲρ τῆς ἑαυτῶν σωτηρίας ποιεῖσθε . ἐργασίας οὖν ὁ παρὼν καιρὸς , ὁ δὲ μέλλων τῆς κρίσεως . ἄνθρωπον δὲ ἑαυτὸν ὀνομάζει διὰ τὴν οἰκονομίαν . ἀποδημίαν δέ φησι τὴν εἰς οὐρανοὺς ἀνάληψιν , ἔργον δὲ ἑκάστου i τὴν τῶν ἐντολῶν ἐργασίαν καὶ τήρησιν , ἥτις φαίνεται διὰ τοῦ k θυρωροῦ .
Lemmas: περι ὁ ἡμέρα καί ὥρα . περι δέ ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος καί ὁ ὥρα οὐδείς οἶδα , οὐδέ ὁ Ἄγγελος ὁ ἐν ὁ οὐρανός , οὐδέ ὁ υἱός , εἰμί μή ὁ Πατήρ . “ ἀμήν λέγω σύ ὅτι οὖον μή παρέρχομαι ὁ γενεά οὗτος , ” ἵνα εἶπον ὁ ὁ πιστός . οἶδα γάρ γενεά , οὐ ἀπό χρόνος χαρακτηρίζω μόνος , ἀλλά καί ἀπό τρόπος , θρησκεία , καί πολιτεία . ὡς ὅταν λέγω , “ οὗτος ὁ γενεά ζητέω ὁ κύριος . ” ὁ δέ μέχρι ὅς οὗτος πᾶς γίγνομαι , φημί ὁ ὁ Ἱερουσαλήμ , ὁ ὁ Πολέμων , ὁ ἐφεξῆς εἴρω , ὅσπερ εἴρω μέχρι ὁ αὐτός παρουσία συμβαίνω . ὅσπερ γάρ ἄνω λέγω δεῖ πάντως γίγνομαι , καί ἐνταῦθα δηλόω λέγω · ὅτι πάντως ἐκβαίνω , καί μένω ὁ γενεά ὁ πιστός , οὐδείς ὁ εἴρω διακόπτω . Θεόδωρος μομψουεστια y . ἄλλος δέ φημί , γενεά λέγω αὐτός πονηρός , ὁ τρόπος a καί οὖον ὁ πρόσωπον · διδάσκω ὅτι πάρειμι καί ὁράω ὁ ἀσεβής καί b χριστοκτόνος δείκνυμι ὁ ἀπό οὐρανός δόξα αὐτός , ὥστε πληρόω ὁ “ ὁράω εἰς ὅς ἐκκεντέω . ” άλλος c δέ πάλιν περί ὁ κατά ἐκεῖνος ὁ καιρός γενεά λέγω αὐτός φημί , ἠώς ὅς παρέρχομαι , ἠώς ὅς συμβαίνω Ἰουδαῖος ὁ προλέγω · διά οὗτος πιστόω καί ὁ περί συντέλεια λόγος . “ ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ παρέρχομαι , ὁ δέ λόγος ἐγώ οὖον μή “ παρέρχομαι , ” τουτέστι , ὁ πήγνυμι οὗτος καί ἀκίνητος εὔκολος ἀφανίζω , ὅς ὁ λόγος ὁ ἐμέω τίς διαπίπτω . καί ὁ ἀντιλέγω ὑπέρ οὗτος , βασανίζω ὁ εἴρω , καί ἀπό ὁ παρέρχομαι καί ὁ μέλλω πιστεύω . διά γάρ οὗτος καί ὁ στοιχεῖον εἰς μέσος τίθημι , ὁ παλαιός ἐμφιλοχωρέω ῥῆμα , ( καί γάρ καί διά ὁ Ἱερεμίας ὁ ἀσάλευτος ὁ ἀπόφασις ὁ ἑαυτοῦ ἀπό οὗτος καί d παρίστημι ) ὁμοῦ δέ καί δημιουργός ἑαυτοῦ ἐντεῦθεν δείκνυμι λανθάνω ὁ πᾶς . ἐπεί γάρ περί συντέλεια διαλέγω , πρᾶγμα παρά πολύς ἀπιστέω , διά οὗτος ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ εἰς μέσος παράγω , μετά πολύς ἐξουσία δείκνυμι ἑαυτοῦ δεσπότης ὁ πᾶς . “ περι δέ ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ὅς ὥρα οὐδείς οἶδα , ” καί ὁ ἑξῆς . ὁ e μέν οὖν εἶπον , οὐδέ ὁ Ἄγγελος , ἐπιστομίζω f αὐτός , ὥστε μή ζητέω μανθάνω , ὅσπερ ἐκεῖνος οὐ οἶδα ὁ δέ εἶπον , οὐδέ ὁ υἰός , κωλύω οὖον μόνος μανθάνω , ἀλλά καί ζητέω . ὅτι γάρ διά οὗτος εἴρω , ὁράω μετά ὁ ἀνάστασις , ἐπεί περίεργος ὁράω γίγνομαι , πῶς ἐπιστομίζω μέγας . νῦν μέν γάρ καί τεκμήριον εἴρω πολύς καί ἤπειρος · τότε δέ ἁπλόος , “ οὐ σύ εἰμί “ γιγνώσκω χρόνος ὅς καιρός · εἶτα ἵνα μή εἶπον , ἀπορέω , διαπτύω , οὐδέ οὗτος εἰμί ἄξιος , φημί , “ ὅς ὁ πατήρ τίθημι ἐν ὁ ἴδιος ἐξουσία , καί γάρ σφόδρα μέλλω αὐτός ὁ τιμάω αὐτός καί μηδείς ἀποκρύπτω · διά οὗτος ἀεί ὁ πατήρ αὐτός ἀνατίθημι , καί φοβερός ὁ πρᾶγμα ποιέω , ἐκεῖνος ἐπιτειχίζω ὁ πυνθάνομαι ὁ εἴρω . ὅτι γάρ οὗτος εἰμί , τίς δήποτε ὁ μέν πατήρ οἶδα σαφῶς , ὡς ἐκεῖνος ὁ υἱός , ὁ δέ ἡμέρα ἀγνοέω ; πῶς δέ εἰμί πᾶς διά αὐτός γίγνομαι , καί Χωρὶς αὐτός γίγνομαι οὐδείς , ὁ ἡμέρα ἀγνοέω ; ὁ γάρ ὁ αἰών ποιέω , εὔδηλος ὅτι καί ὁ χρόνος · εἰμί δέ ὁ χρόνος , καί ὁ ἡμέρα . πῶς οὖν ὅς ποιέω ἀγνοέω ; διά δή πᾶς g εἶπον καί ὁ χρόνος καί ὁ καιρός , καί ἐπί αὐτός ὁ θύρα ἄγω ( ἐγγύς γάρ εἰμί ἐπί θύρα φημί ) ἀποσιγάω ὁ ἡμέρα . εἰμί δέ εἶπον καί κατά Μᾶρκος ὅτι οὐδέ ὁ υἱός οἶδα εἰμί μή ὁ πατήρ , εἰμί μή οἶδα ὁ πατήρ , οὐδέ ὁ υἱός n . ἀλλά ἐπεί ἐπίσταμαι ὁ πατήρ , καί ὁ υἱός δηλονότι , ὁ σοφία ὁ πατήρ , ὁ πᾶς ἔχω ὁ ὁ πατήρ , πλήν ὁ εἰμί αὐτός οὗτος Πατήρ . “ βλέπω δέ , ἀγρυπνέω ” καί ὁ ἑξῆς . ὁ ἐπαγωγή δείκνυμι ὁ αἴτιος διά ὅς οὐ σαφηνίζω αὐτός ὁ ἡμέρα , ἀπό μέν γάρ ὁ μανθάνω ὁ κρίσις , πολύς ὁ κέρδος , ἀπό δέ ὁ ὁ καιρός οὐκέτι . εἰμί γάρ νῦν ἀγνοέω ἔκαστος ὁ ἑαυτοῦ ἡμέρα καί οἶδα ὅτι πολλάκις ἀμύητος ἀπέρχομαι , φιλονεικέω εἰς ἔσχατος ἀναπνοή βαπτίζω , ὅθεν καί ἐρῆμος λοιπός ἀπέρχομαι ὁ ὁ ἀγαθός ἐργασία · ἀπό μέν πίστις σώζω , ἔργον δέ ἐπιδείκνυμι οὐ ἔχω , εἰμί καί ὁ συντέλεια δῆλος εἰμί , τίς οὐ ἄν ποιέω ; ὅθεν ἐπιφέρω μονονού λέγω διά οὗτος , οὐ εἶπον σύ , ἵνα ὡς ὁ ἡμέρα ἀγνοέω βλέπω καί προσεύχομαι καί ἀγρυπνέω . καί γάρ οὐ εἶπον , οὐ οἶδα , ἀλλά οὐ οἶδα , βούλομαι ἐναγώνιος εἰμί διηνεκής , ἐκεῖνος καί ἄδηλος ὁ τέλος ἔχω . ὡς ἄνθρωπος Ἀπόδημος ἀφίημι ὁ οἰκίον αὐτός καί ὁ έξειμι . Ζεύς οὗτος εἶπον γρηγορέω , δείκνυμι ὅτι εἰμί οἶδα ὁ ἄνθρωπος πότε ἀποθνῄσκω , πᾶς εἄν κατά ἐκεῖνος ὁ ὥρα σπουδάζω . διά οὗτος ἀεί αὐτός βούλομαι οὗτος προσδοκάω , ἵνα ἀεί σπουδάζω , καί ὁ ἕκαστος ζωή ὁ τέλος ἄδηλος ποιέω . εἶτα ἐκκαλύπτω ἑαυτοῦ κύριος ὀνομάζω . οὐδαμοῦ οὗτος σαφῶς εἶπον . ἐντεῦθεν δέ ἐγώ καί ἐντρέπω δοκέω ὁ ῥάθυμος . οὐδέ γάρ ὅσος περί χρῆμα σπουδή ποιέω ὁ προσδοκάω κλέπτω , τοσοῦτος σύ , φημί , ὑπέρ ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία ποιέω . ἐργασία οὖν ὁ πάρειμι καιρός , ὁ δέ μέλλω ὁ κρίσις . ἄνθρωπος δέ ἑαυτοῦ ὀνομάζω διά ὁ οἰκονομία . ἀποδημία δέ φημί ὁ εἰς οὐρανός ἀνάληψις , ἔργον δέ ἕκαστος i ὁ ὁ ἐντολή ἐργασία καί τήρησις , ὅστις φαίνω διά ὁ k θυρωρός .