catenae-novum-testamentum.catena-in-marcum-recensio-ii-e-codd-oxon-bodl-laud-33 5
Περὶ τοῦ παραλυτικοῦ . Καὶ πάλιν εἰσῆλθεν εἰς Καπερναοὺμ δι’ ἡμερῶν · καὶ ἠκούσθη ὅτι εἰς οἶκόν ἐστι . καὶ εὐθέως συνήχθησαν πολλοὶ , ὥστε μηκέτι χωρεῖν μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν . καὶ ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον . καὶ ἔρχονται πρὸς αὐτὸν , παραλυτικὸν φέροντες , αἰρόμενον ὑπὸ τεσσάρων . Τὰ ὁμοία τούτοις καὶ ὁ Λουκᾶς παρατίθεται , ἀποσιωπήσας τὴν πόλιν ἔνθα τὸ σημεῖον ἐγεγόνει . ὁ δὲ Ματθαῖος περὶ τῆς ἀνατροπῆς σιωπήσας τῆς στέγης , διὰ τῶν αὐτῶν ἔρχεται ῥημάτων , ἐν τῇ πόλει αὐτοῦ φάσκων γεγενῆσθαι τὸ θαῦμα . πόλις δὲ αὐτοῦ ἐνομίζετο εἶναι ἡ b αζαρὲτ , οὐχ ἡ Καπερναούμ · εἰ μή τις εἴπῃ c , πόλιν αὐτοῦ φάσκειν d Καπερναοὺμ διὰ τὸ πολλάκις ἐκεῖσε αὐτὸν ἐπιδημεῖν e καὶ πολλὰ ἐν αὐτῇ γεγενῆσθαι σημεῖα · ἢ καὶ διὰ τὴν ἐγγύτητα τῶν τόπων μὴ ἀκριβολογεῖσθαι τοὺς ὐαγγελιστὰς , σπεύδοντας μόνον τὸ σημεῖον εἰπεῖν . περὶ ὃ καὶ συμφωνοῦσι g , κᾂν τοῖς ῥήμασι διαφέρωνται h . Καὶ μὴ δυνάμενοι προσεγγίσαι αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον , ἀπεστέγασαν τὴν στέγην ὅπου ἦν , καὶ ἐξορύξαντες χαλῶσι τὸν κράββατον , ἐφ’ ᾧ ὁ παραλυτικὸς κατέκειτο . Ἀπαντῶσιν οὖν ἄγοντές τινες παραλυτικόν · εὑρόντες δὲ τὴν θύραν πεφραγμένην τῷ πλήθει , οὐκ ἠδυνήθησαν δι’ αὐτῆς εἰσελθεῖν , οὐδὲ γὰρ παρεχώρουν i οἱ ἔσω τοῖς ἔξω , οὐδὲ μετεδίδοσαν αὐτοῖς τῆς εἰσόδου . σπεύδοντες οὖν οἱ κομίζοντες k τυχεῖν αὐτὸν τῆς ἰάσεως , ἀναβαίνουσιν αὐτὸν l εἰς τὸ δομάτιον m , καὶ γίνεται διὰ μηχανῆς τὸ πρᾶγμα , τῆς προσδοκίας τῆς ἰάσεως καινουργούσης παράλογα . ἀνιμησάμενοι γὰρ σὺν τῷ φόρτῳ τὴν κλίνην , καὶ τὴν στέγην αὐτὴν n ἀνατρέψαντες , καθίεσαν ο ἐπὶ κλίνης τὸν ἄνδρα παρειμένον κατὰ πρόσωπον τοῦ Σωτῆρος . καὶ ὄρα μοι τοῦ Ἰησοῦ τὴν μακροθυμίαν · πῶς τούτων γενομένων p συνεχώρει , ἐπιστάμενος τὸ μικρὸν ὕστερον γενησόμενον · Ἰδῶν δὲ ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν , λέγει τῷ παραλυτικῷ , τέκνον ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου . Ὁ δὲ Κύριος φασὶν “ ἰδὼν τὴν πίστιν αὐτῶν , λέγει τῷ παραλυτικῷ τέκνον ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου . οὐ τὴν πίστιν τοῦ παραλελυμένου ἀλλὰ τῶν κομισάντων . ἔστι γὰρ ὅτε καὶ ἄλλος δι’ ἄλλων πίστιν θεραπεύεται , καὶ πλήρης τοῦτο ἡ ἱερὰ τῶν Εὐαγγελίων γραφή . Θεασάμενος οὖν τὴν πίστιν αὐτῶν , οὐ μάταιον αὐτῶν ἀποφαίνει τὸν πόνον , ἀλλά φησι , “ τέκνον , ” ἢ ὡς ὁ Λουκᾶς , ἄνθρωπε , ἀφέωνταί ” q σοι καὶ τὰ ἐξῆς r . τὸ δὲ “ τέκνον , ” ἢ αὐτῷ πιστεύσαντι s , ἣ κατὰ τῆς δημιουργίας λόγον . ποῖαι δὲ , ὡς φησὶν , ἁμαρτίαι ; ἄλλο προσδοκῶ , καὶ ἄλλο χαρίζῃ . ἤγαγόν με οὗτοι u ἵνα βαδίσω , σὺ δὲ ἄλλο ἀντ’ ἄλλου θεραπεύεις . οἶδας γὰρ ἃ ἐπλημμέλησα · οἶδά x φησιν , ἃ μὴ βλέπουσιν οὗτοι . ἡ ψυχὴ νόσει πρὸ τοῦ σώματος . τὸ τοίνυν αἴτιον θεραπεύω y τῆς νόσου , καὶ συναναιρεῖται τὸ πάθος . Τί ἐστιν εὐκοπώτερον , εἰπεῖν τῷ παραλυτικῷ , ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι · ἢ εἰπεῖν , ἔγειραι καὶ περιπάτει ; Οἱ δὲ Φαρισαῖοι καὶ οἱ γραμματεῖς οἱ τὸ τηνικαῦτα παρατυχόντες βλασφημίαν ὑπώπτευον τὸ λεγόμενον · καὶ “ τί οὗτος οὕτως “ λαλεῖ βλασφημίας ” ἐν ἑαυτοῖς διενοοῦντο · μόνος γὰρ ὁ πάντων κριτὴς ἐξουσίαν ἔχει ἀφιέναι καὶ μή · ὁ δὲ Σωτῆρ’ ταῖς διανοίαις ὡς Θεὸς ἐμβατεύων , καὶ εἰδὼς τοὺς διαλογισμοὺς τῶν ἀνθρώπων , ἀποκαλύπτει αὐτῶν τὴν ἐνθύμησιν · ἐκ τούτου πιστούμενος , ὅτι ὁ τῶν ἀπορρήτων θεατὴς , καὶ ἁμαρτημάτων δωρεῖται ἄφεσιν · ἀλλὰ πάλιν ἐκεῖνοι μένουσιν ἀνόητοι , καὶ οὐ διδόασι τῷ τοὺς λογισμοὺς αὐτῶν ἐξαγγείλαντι τὸ δύνασθαι ἁμαρτήματα θεραπεύειν . λέγει οὑν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς , “ τί ἐστιν εἰκοπώτερον ” κ . τ . ἑ . Τὸ μὲν γὰρ ἀφιέναι ἁμαρτίας δυσκολώτερον τοῦ εἰπεῖν , ἐγεῖραι . οὐ γὰρ φανερὸς ὁ ἔλεγχος · οἷον ἔαν τις εἴπῃ , ἀφέωνται σοι αἱ ἁμαρτίαι , ἄδηλον ἐμ ἐνήργησεν · οὐ γὰρ φανερὸν τὸ πρᾶγμα ἵνα δοκιμασθῇ ὁ ἰατρεύων . φησὶν οὖν , τί ἐστιν εὐκοπώτερον , εἰπεῖν ἣ ποιῆσαι ; δηἀφέονται λονότι τὸ εἰπεῖν , διὰ τὸ μὴ φαίνεσθαι τὸ γινόμενον . ἐπεὶ τοίνυν ἀπιστεῖτε τῷ λόγῳ , ἐπιφέρω ἔργον πιστούμενον τὸ ἀόρατον . εἰ γὰρ πρῶτον ὁ Κύριος ἐθεράπευσε τὸν παραλυτικὸν ἔξωθεν , εἶτα συνεχώρησεν αὐτῷ τὰ ἁμαρτήματα , ᾠήθησαν ὡς τὸ μὲν πρῶτον τεθεράπευται , ἄδηλον δὲ τὸ δεύτερον · ἀλλὰ πρῶτον τὸ ἀμφίβολον καὶ τὸ ἀπιστούμενον εἰσφέρει b , ἵνα διελεγχθῶσιν ἀπιστοῦντες καὶ διαλογιζόμενοι ἐν ἑαυτοῖς . τότε προσάγει c τὸ ἔργον . Ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀφιέναι ἐστι τῆς γῆς ἁμαρτίας , λέγει τῷ παραλυτικῷ · σοὶ λέγω , ἔγειραι , καὶ ἆρον τὸν κράββατόν σου , καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου . Σοὶ d λέγω , φησὶν , ἔασον τούτους · ἄπιστοι γὰρ ὑπάρχουσι , καὶ πονηρὰ ἐνθυμοῦνται · σοὶ λέγω , ἐπειδὴ ἀφέθησάν σου αἱ ἁμαρτίαι , καὶ ἄξιος ἐγένου , τῶν ἡμετέρων λόγων γενέσθαι ἀκροατὴς καὶ τυχεῖν τῆς ἰάσεως . “ ἔγειραι e , ᾆρον τὸν κράββατόν σου καὶ ὕπαγε “ εἰς τὸν οἶκόν σου . ” ἐξῆλθε τὸ ῥῆμα , καὶ τὸ θαῦμα ἐπηκολούθησε . ἐπανῆλθεν ἡ δύναμις τοῦ σώματος , καὶ ἅπαν ἀνευρώθη τὸ σῶμα . ἤσθετο τῆς ἰάσεως ὁ παραλυτικὸς , καὶ διανέστη ἔδωκε γὰρ αὐτῷ αἴσθησιν τῆς θεραπείας ) ἀπέτεινε τοὺς πόδας , ἐκίνει f τὰ ἄρθρα , ἐβάδισεν ὑγιής . τι δὲ g βούλεται “ ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας ; ” διατί δὲ καὶ υἱὸν ἀνθρώπου εἶπεν ἀφιέναι ἁμαρτίας ἐπιτελουμένης θεοσημείας ; ἣ ἵνα δείξῃ ὅτι κατήγαγεν εἰς τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν τὴν τῆς θεότητος ἐξουσίαν , διὰ τὴν ἀδιαίρετον πρὸς αὐτὸν ἕνωσιν . εἰ γὰρ καὶ ἄνθρωπός φησι γεγένημαι h , Θεὸς λόγος ὑπάρχων , καὶ διὰ τῆς οἰκονομίας i ἐπὶ τῆς γῆς πολιτευόμενός τε καὶ ἀναστρεφόμενος , κ ἀλλ’ οὐδὲν ἧττον τὰ παρὰ 1 λόγου ἀποτελῶ θαύματα , καὶ ἄφεσιν δωρούμενος ἁμαρτημάτων . οὐδὲ γὰρ ἀφεῖλέν τι τῶν τῆς θεότητος ἰδιωμάτων , ἣ ἐμείωσε τὸ γενέσθαι με ἀτρέπτως καὶ ἀληθῶς ἐπὶ τῆς γῆς κατὰ σάρκα υἱὸν ἀνθρώπου . ὑγιάνας τοίνυν τὰ συναμφότερα ψυχήν τε καὶ σῶμα , καὶ ὁλόκληρος γενόμενος , ἄρας τὸ κράββατον ἐξῆλθεν ἐνώπιον πάντων . Καὶ εὐθέως ἠγέρθη , καὶ ἆρας τὸν κράββατον , ἐξῆλθεν ἐναντίον πάντων · ὥστε ἐξίστασθαι πάντας , καὶ δοξάζειν τὸν Θεὸν , λέγοντας , ὅτι οὐδέποτε οὕτως εἴδομεν . Συνεχώρησε δὲ αὐτὸν ἐξελθεῖν . θεασάμενοι αὐτὸν ἐγηγερμένον καὶ τὴν κλίνην ἐπιθέντα τοῖς ὤμοις , ἐξίσταντο γὰρ πάντες καὶ ἐδόξαζον τὸν Θεὸν “ λέγοντες ὅτι οὐδέποτε οὕτως εἴδομεν . ” οὐδὲν πιστότερον . τὸ μεῖζον ἐάσαντες τὴν τῶν ἁμαρτιῶν ἄφεσιν , τὸ φαινόμενον m θαυμάζουσιν · ἔδει γὰρ αὐτοὺς εἰπεῖν , οὐκέτι τοσοῦτον θαυμάζομεν ὅτι ἐγήγερται n ὁ παράλυτος , ὅσον ἐκ τούτου πιστεύομεν ὅτι καὶ ἡ ψυχὴ ἰάσεως ἔτυχεν , ἁμαρτημάτων ἀπαλλαγεῖσα . ἀπαλ - λαγεῖσα .
Lemmas: περι ὁ παραλυτικός . καί πάλιν εἰσέρχομαι εἰς Καπερναούμ διά ἡμέρα · καί ἀκούω ὅτι εἰς οἶκος εἰμί . καί εὐθύς συνάγω πολύς , ὥστε μηκέτι χωρέω μηδέ ὁ πρός ὁ θύρα . καί λαλέω αὐτός ὁ λόγος . καί ἔρχομαι πρός αὐτός , παραλυτικός φέρω , ἀείρω ὑπό τέσσαρες . ὁ ὅμοιος οὗτος καί ὁ Λουκᾶς παρατίθημι , ἀποσιωπάω ὁ πόλις ἔνθα ὁ σημεῖον γίγνομαι . ὁ δέ Ματθαῖος περί ὁ ἀνατροπή σιωπάω ὁ στέγω , διά ὁ αὐτός ἔρχομαι ῥῆμα , ἐν ὁ πόλις αὐτός φάσκω γίγνομαι ὁ θαῦμα . πόλις δέ αὐτός νομίζω εἰμί ὁ b αζαρὲτ , οὐ ὁ Καπερναούμ · εἰμί μή τις εἶπον c , πόλις αὐτός φάσκω d Καπερναούμ διά ὁ πολλάκις ἐκεῖσε αὐτός ἐπιδημέω e καί πολύς ἐν αὐτός γίγνομαι σημεῖον · ἢ καί διά ὁ ἐγγύτης ὁ τόπος μή ἀκριβολογέομαι ὁ εὐαγγελιστής , σπεύδω μόνος ὁ σημεῖον εἶπον . περί ὅς καί συμφωνέω g , κἄν ὁ ῥῆμα διαφέρω h . καί μή δύναμαι προσεγγίζω αὐτός διά ὁ ὄχλος , ἀποστεγάζω ὁ στέγη ὅπου εἰμί , καί ἐξορύσσω χαλάω ὁ κράββατος , ἐπί ὅς ὁ παραλυτικός κατάκειμαι . ἀπαντάω οὖν ἄγω τις παραλυτικός · εὑρίσκω δέ ὁ θύρα φράσσω ὁ πλῆθος , οὐ δύναμαι διά αὐτός εἰσέρχομαι , οὐδέ γάρ παραχωρέω i ὁ εἴδομαι ὁ ἔξω , οὐδέ μεταδίδωμι αὐτός ὁ εἴσοδος . σπεύδω οὖν ὁ κομίζω k τυγχάνω αὐτός ὁ ἴασις , ἀναβαίνω αὐτός l εἰς ὁ δόμα m , καί γίγνομαι διά μηχανή ὁ πρᾶγμα , ὁ προσδοκία ὁ ἴασις καινουργέω παράλογος . ἀνιμάω γάρ σύν ὁ φόρτος ὁ κλίνη , καί ὁ στέγη αὐτός n ἀνατρέπω , καθίημι ὁ ἐπί κλίνη ὁ ἀνήρ παρίημι κατά πρόσωπον ὁ Σωτήρ . καί σύργαστρος ἐγώ ὁ Ἰησοῦς ὁ μακροθυμία · πῶς οὗτος γίγνομαι p συγχωρέω , ἐπίσταμαι ὁ μικρός ὕστερος γίγνομαι · Ἴδη δέ ὁ Ἰησοῦς ὁ πίστις αὐτός , λέγω ὁ παραλυτικός , τέκνον ἀφίημι σύ ὁ ἁμαρτία σύ . ὁ δέ Κύριος φημί “ εἶδον ὁ πίστις αὐτός , λέγω ὁ παραλυτικός τέκνον ἀφίημι σύ ὁ ἁμαρτία σύ . οὖον ὁ πίστις ὁ παραλύω ἀλλά ὁ κομίζω . εἰμί γάρ ὅτε καί ἄλλος διά ἄλλος πίστις θεραπεύω , καί πλήρης οὗτος ὁ ἱερόv ὁ Εὐαγγελίων γραφεύς . θεάω οὖν ὁ πίστις αὐτός , οὖον μάταιος αὐτός ἀποφαίνω ὁ πόνος , ἀλλά φημί , “ τέκνον , ” ἢ ὡς ὁ Λουκᾶς , ἄνθρωπος , ἀφίημι ” q σύ καί ὁ ἑξῆς r . ὁ δέ “ τέκνον , ” ἢ αὐτός πιστεύω s , ὅς κατά ὁ δημιουργία λόγος . ποῖος δέ , ὡς φημί , ἁμαρτία ; ἄλλος προσδοκάω , καί ἄλλος χαρίζομαι . ἄγω ἐγώ οὗτος u ἵνα βαδίζω , σύ δέ ἄλλος ἀντί ἄλλος θεραπεύω . οἶδα γάρ ὁ πλημμελέω · οἶδα x φημί , ὁ μή βλέπω οὗτος . ὁ ψυχή νοσέω πρό ὁ σῶμα . ὁ τοίνυν αἴτιος θεραπεύω y ὁ νόσος , καί συναναιρέω ὁ πάθος . τις εἰμί εὔκοπος , εἶπον ὁ παραλυτικός , ἀφίημι σύ ὁ ἁμαρτία · ἢ εἶπον , ἐγείρω καί περιπατέω ; ὁ δέ Φαρισαῖος καί ὁ γραμματεύς ὁ ὁ τηνικαῦτα παρατυγχάνω βλασφημία ὑποπτεύω ὁ λέγω · καί “ τίς οὗτος οὕτως “ λαλέω βλασφημία ” ἐν ἑαυτοῦ διανοέομαι · μόνος γάρ ὁ πᾶς κριτής ἐξουσία ἔχω ἀφίημι καί μή · ὁ δέ σωτήρ ὁ διάνοια ὡς θεός ἐμβατεύω , καί εἰδοί ὁ διαλογισμός ὁ ἄνθρωπος , ἀποκαλύπτω αὐτός ὁ ἐνθύμησις · ἐκ οὗτος πιστόω , ὅτι ὁ ὁ ἀπόρρητος θεατής , καί ἁμάρτημα δωρέω ἄφεσις · ἀλλά πάλιν ἐκεῖνος μένω ἀνόητος , καί οὖον δίδωμι ὁ ὁ λογισμός αὐτός ἐξαγγέλλω ὁ δύναμαι ἁμάρτημα θεραπεύω . λέγω ἐν αὐτός ὁ Ἰησοῦς , “ τίς εἰμί εἰκοπώτερον ” Κ . τ . ὅς . ὁ μέν γάρ ἀφίημι ἁμαρτία δύσκολος ὁ εἶπον , ἐγείρω . οὖον γάρ φανερός ὁ ἔλεγχος · οἷος ἐάω τις εἶπον , ἀφίημι σύ ὁ ἁμαρτία , ἄδηλος ἐν ἐνεργέω · οὖον γάρ φανερός ὁ πρᾶγμα ἵνα δοκιμάζω ὁ ἰατρεύω . φημί οὖν , τίς εἰμί εὔκοπος , εἶπον ὅς ποιέω ; δηαφεοντ λονότι ὁ εἶπον , διά ὁ μή φαίνω ὁ γίγνομαι . ἐπεί τοίνυν ἀπιστέω ὁ λόγος , ἐπιφέρω ἔργον πιστόω ὁ ἀόρατος . εἰμί γάρ πρῶτος ὁ Κύριος θεραπεύω ὁ παραλυτικός ἔξωθεν , εἶτα συγχωρέω αὐτός ὁ ἁμάρτημα , οἴομαι ὡς ὁ μέν πρῶτος θεραπεύω , ἄδηλος δέ ὁ δύο · ἀλλά πρῶτος ὁ ἀμφίβολος καί ὁ ἀπιστέω εἰσφέρω b , ἵνα διελέγχω ἀπιστέω καί διαλογίζομαι ἐν ἑαυτοῦ . τότε προσάγω c ὁ ἔργον . ἵνα δέ οἶδα ὅτι ἐξουσία ἔχω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἀφίημι εἰμί ὁ γῆ ἁμαρτία , λέγω ὁ παραλυτικός · σύ λέγω , ἐγείρω , καί ἀείρω ὁ κράββατος σύ , καί ὑπάγω εἰς ὁ οἶκος σύ . σοί d λέγω , φημί , ἐάω οὗτος · ἄπιστος γάρ ὑπάρχω , καί πονηρός ἐνθυμέομαι · σύ λέγω , ἐπεί ἀφίημι σύ ὁ ἁμαρτία , καί ἄξιος γίγνομαι , ὁ ἡμέτερος λόγος γίγνομαι ἀκροατής καί τυγχάνω ὁ ἴασις . “ ἐγείρω e , ᾆρωμι ὁ κράββατος σύ καί ὑπάγω “ εἰς ὁ οἶκος σύ . ” ἐξέρχομαι ὁ ῥῆμα , καί ὁ θαῦμα ἐπακολουθέω . ἐπανέρχομαι ὁ δύναμις ὁ σῶμα , καί ἅπας ἀνευρίσκω ὁ σῶμα . ἐσθίω ὁ ἴασις ὁ παραλυτικός , καί διανίσταμαι δίδωμι γάρ αὐτός αἴσθησις ὁ θεραπεία ) ἀποτείνω ὁ πούς , κινέω f ὁ ἄρθρον , βαδίζω ὑγιής . τίς δέ g βούλομαι “ ἐπί ὁ γῆ ἀφίημι ἁμαρτία ; ” διατί δέ καί υἱός ἄνθρωπος εἶπον ἀφίημι ἁμαρτία ἐπιτελέω θεοσημεία ; ὅς ἵνα δείκνυμι ὅτι κατάγω εἰς ὁ ἀνθρώπινος φύσις ὁ ὁ θεότης ἐξουσία , διά ὁ ἀδιαίρετος πρός αὐτός ἕνωσις . εἰμί γάρ καί ἄνθρωπος φημί γίγνομαι h , θεός λόγος ὑπάρχω , καί διά ὁ οἰκονομία i ἐπί ὁ γῆ πολιτεύω τε καί ἀναστρέφω , Κ ἀλλά οὐδείς κακός ὁ παρά 1 λόγος ἀποτελέω θαῦμα , καί ἄφεσις δωρέω ἁμάρτημα . οὐδέ γάρ ἀφαιρέω τίς ὁ ὁ θεότης ἰδίωμα , ὅς μειόω ὁ γίγνομαι ἐγώ ἄτρεπτος καί ἀληθής ἐπί ὁ γῆ κατά σάρξ υἱός ἄνθρωπος . ὑγιαίνω τοίνυν ὁ συναμφότεροι Ψυχή τε καί σῶμα , καί ὁλόκληρος γίγνομαι , ἀείρω ὁ κράββατος ἐξέρχομαι ἐνώπιος πᾶς . καί εὐθύς ἐγείρω , καί ἀείρω ὁ κράββατος , ἐξέρχομαι ἐναντίος πᾶς · ὥστε ἐξίστημι πᾶς , καί δοξάζω ὁ θεός , λέγω , ὅτι οὐδέποτε οὕτως ὁράω . συγχωρέω δέ αὐτός ἐξέρχομαι . θεάομαι αὐτός ἐγείρω καί ὁ κλίνη ἐπιτίθημι ὁ ὦμος , ἐξίστημι γάρ πᾶς καί δοξάζω ὁ θεός “ λέγω ὅτι οὐδέποτε οὕτως ὁράω . ” οὐδείς πιστός1 . ὁ μείζων ἐάω ὁ ὁ ἁμαρτία ἄφεσις , ὁ φαίνω m θαυμάζω · ἐσθίω γάρ αὐτός εἶπον , οὐκέτι τοσοῦτος θαυμάζω ὅτι ἐγείρω n ὁ παράλυτος , ὅσος ἐκ οὗτος πιστεύω ὅτι καί ὁ ψυχή ἴασις τυγχάνω , ἁμάρτημα ἀπαλλάσσω . Απάλ - λαγεῖσα .