catenae-novum-testamentum.catena-in-marcum-recensio-ii-e-codd-oxon-bodl-laud-33 26
Περὶ τοῦ Σεληνιαζομένου . Ἰδῶν δὲ ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἐπισυντρέχει ὄχλος , ἐπετίμησε τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ , λέγων αὐτῷ , τὸ πνεῦμα τὸ ἄλαλον καὶ κωφὸν , ἐγώ σοι ἐπιτάσσω , ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ , καὶ μηκέτι εἰσέλθῃς εἰς αὐτόν . Σχόλιον . Τῶν δὲ μηδὲν ἀποκριναμένων , φησὶν ἄλλος τις ἐκ τοῦ ὄχλου . Τοῦτον τὸν ἄνθρωπον σφόδρα ἀσθενοῦντα κατὰ πίστιν δείκνυσιν ἡ γραφή · καὶ ἐκ πολλῶν τοῦτο δῆλον · ἔκ τε τοῦ εἰπεῖν τὸν Χριστὸν , “ ὦ γενεὰ ἄπιστος , ” καὶ πάλιν , “ τῷ πιστεύοντι πάντα “ δυνατὰ , ” ἔκ τε τοῦ εἰπεῖν αὐτὸν τὸν προσελθόντα , “ βοήθει μου τῇ “ ἀπιστίᾳ , ” καὶ ἐκ τοῦ κελεῦσαι τὸ δαιμόνιον μὴ εἰσελθεῖν εἰς αὐτὸν , καὶ ἐκ τοῦ πάλιν εἰπεῖν τὸν Χριστόν · “ εἰ δύνασαι πιστεῦσαι d . ” καὶ εἰ ἀπιστία αὐτοῦ γέγονε , φησιν , αἰτία τοῦ μὴ ἐξελαθῆναι τὸν δαίμονα , τί τοῖς μαθηταῖς ἐγκαλεῖ ; δεικνὺς ὅτι δυνατὸν αὐτοῖς καὶ χωρὶς τῶν προσαγόντων μετὰ πίστεως πολλαχοῦ θεραπεῦσαι . ὥσπερ γὰρ ἀρκεῖ πολλάκις ἡ τοῦ προσάγοντος πίστις εἰς τὸ καὶ παρ’ ἐλαττόνων λαβεῖν , οὕτω τῶν ποιούντων πολλάκις ἤρκεσεν ἡ δύναμις καὶ μὴ πιστευόντων τῶν προσελθόντων θαυματουργῆσαι . θέα δὲ τούτου καὶ ἑτέρωθεν τὴν ἀγνωμοσύνην , πῶς ἐπὶ τοῦ ὄχλου ἐντυγχάνει τῷ Ἰησοῦ κατὰ τῶν μαθητῶν λέγων , ὅτι “ προσήνεγκα αὐτὸν τοῖς μαθηταῖς σου , καὶ οὐκ ἴσχυσαν αὐτὸν “ θεραπεῦσαι . ” ἀλλ’ αὐτὸς ἀπαλλάττων αὐτοὺς τοῦ ἐγκλήματος , ἐπὶ τοῦ δήμου , τὸ πλεῖον ἐκείνῳ λογίζεται , “ ὠ γενεὰ , ” φησὶν , “ ἄπιστος “ καὶ διεστραμμένη , ἕως πότε ἔσομαι μεθ’ ὑμῶν ” οὐκ εἰς τὸ τούτου πρόσωπον μόνον ἀποτεινόμενος , ἵνα μὴ ἀπορήσῃ τὸν ἄνθρωπον e , οὗ προφέρει τὴν ἀπιστίαν · ἀλλὰ καὶ εἰς πάντας Ἰουδαίους f . καὶ γὰρ εἰκὸς πολλοὺς τῶν παρόντων σκανδαλισθῆναι , καὶ τὰ μὴ προσήκοντα ἐννοῆσαι περὶ αὐτῶν g . ὅταν δὲ εἴπῃ , “ ἕως ποτε ἔσομαι “ μεθ’ ὑμῶν ; ” δείκνυσι πάλιν ἀσπαστὸν ὄντα τὸν θάνατον αὐτῷ , καὶ ὅτι οὐ τὸ h σταυρωθῆναι , ἀλλὰ τὸ εἶναι μετ’ αὐτῶν βαρύ . οὐ μὴν ἔστη μέχρι τῶν ἐγκλημάτων · ἀλλὰ τι φησι ; ” φέρετέ μοι αὐτὸν “ ὧδε · ” καὶ ἀφίησιν i αὐτὸν σπαράττεσθαι , οὐ πρὸς ἐπίδειξιν , ἐπειδὴ γοῦν ὄχλος συνήγετο καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ , ἀλλὰ δι’ αὐτὸν τὸν πατέρα · ἵνα ὅταν ἴδῃ τὸ δαιμόνιον θορυβούμενον ἀπὸ τοῦ κληθῆναι μόνον , κἂν οὕτως ἐναχθῇ εἰς τὴν πίστιν τοῦ ἐσομένου θαύματος . ἐπειδὴ δὲ ἐκεῖνος εἶπεν “ ἐκ παιδὸς , ” καὶ ὅτι “ εἰ δύνασαι βοήθει “ μοι , ” λέγει “ τῷ πιστεύοντι πάντα δύνατα . ” Πἀλιν εἰς αὐτὸν περιτρέπων τὸ ἔγκλημα , ὅρα πῶς αὐτὸ διορθοῦται , ὡς οὐ δεόντως εἰρημένον · τί γάρ φησιν ; “ εἰ δύνασαι “ πιστεῦσαι · πάντα δυνατὰ τῷ πιστεύοντι · ” ὃ δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν . τοσαύτη παρ’ ἐμοὶ δυνάμεως περιουσία , ὡς καὶ ἑτέρους ποιεῖν τὰ αὐτὰ θαυματουργεῖν . ὥστε ἐὰν πιστεύσῃς ὡς δεῖ , καὶ αὐτὸς δύνασαι αὐτὸν θεραπεῦσαι , φησι , καὶ τοῦτον καὶ ἑτέρους πολλούς · καὶ ταῦτα εἰπὼν ἀπήλλαξαι τὸν δαιμονῶντα . Καὶ εἰσελθόντα αὐτὸν εἰς οἶκον , οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐπηρώτων αὐτὸν κατ’ ἰδίαν , ὅτι ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτό ; Ἐμοὶ δοκοῦσιν ἀγωνιᾷν καὶ δεδοικέναι , μήποτε τὴν χάριν ἣν ἐπιστεύθησαν ἀπώλεσαν . ἔλαβον γὰρ ἐξουσίαν δαιμόνων ἀκαθάρτων · διὸ καὶ ἐρωτῶσι , καὶ ἰδίᾳ αὐτῷ προσέρχονται οὐκ αἰσχυνόμενοι . τί οὖν ὁ Χριστός ; j Τὸ τῶν δαιμόνων ἅπαν ἕδος διὰ τούτων , φησὶ , θεραπεύεται . ὁρᾷς πῶς ἤδη αὐτοῖς τὸν περὶ νηστείας προκαταβάλλεται λόγον . μὴ γάρ μοι ἀπὸ τῶν σπανιζόντων λέγε , ὅτι τινὲς καὶ χωρὶς νηστείας ἐξέβαλον . εἰ γὰρ καὶ περὶ τῶν ἐπιτιμώντων τοῦτο ἃν εἴποις ἑνός που καὶ δευτέρου , ἀλλὰ πάσχοντα ἀμήχανόν ποτε τρυφῶντα ἀπαλλαγῆναι τῆς μανίας ταύτης . δεῖ γὰρ μάλιστα τοῦ πράγματος τούτου τῳ τὰ τοιαύτα νοσοῦντι · οὐ γὰρ παραχρῆμα δέ φησιν ὁ Μάρκος τὸν δαίμονα ἀνακεχωρηκέναι , ἀλλὰ φόβῳ μὲν αὐτίκα ληφθῆναι καὶ σπαράττειν τὸν παῖδα , παραμένειν δὲ ἔτι στρεβλοῦντα αὐτόν . τοῦτο δὲ ἦν ἐκ τῆς ἀπιστίας τῶν προσελθόντων γενόμενον . Καὶ ἐπερωτᾷ μὲν ὁ Σωτῆρ’ , πόσῳ χρόνῳ κατέχοιτο τῷ δαίμονι ; ὁ δὲ , ἐκ παιδὸς , ἔφη , καὶ ὡς κινδυνεύει διαφθαρῆναι πρὸς αὐτὸν διηγεῖται , καὶ τὴν ἄπιστον ἐπὶ τούτοις ἀφῆκε φωνὴν , λέγων τὸ , “ εἴ τι δύνασαι , βοήθει ἡμῖν . ” παρὰ δὲ τοῦ Σωτῆρος ἡ τῆς δυνάμεως ἔνδειξις μετὰ τῆς πρεπούσης πρᾳότητος ἐγίνετο , λέγοντος τὸ , “ εἰ πιστεύεις , πάντα δυνατὰ τῷ πιστεύοντι . ” οὐ γὰρ ἔφη , ἐμοὶ πάντα δυνατὰ , καίτοι τοῦτο δηλοῖ , τὴν εἰς αὐτὸν πίστιν πάντα ἔχειν δυνατά . ἀλλὰ τῷ πιστεύοντί φησιν , ἅμα καὶ προτρέπων ἐπὶ τὴν πίστιν . ὁ δὲ , ἔτι μᾶλλον ἐλεγχόμενος ἐπὶ τῇ ἀπιστίᾳ , “ πιστεύω , ” ἔφη , “ βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ . ” ἀλλ’k εἰ ἐπίστευσεν εἰπὼν , “ πιστεύω , ” πῶς πάλιν φησὶ , “ βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ l ; ” διάφορός ἐστιν ἡ πίστις . ἡ μὲν εἰσαγωγικὴ , ἡ δὲ τελεία . ἀρξάμενος m οὖν πιστεύειν , ἐδέετο τοῦ Σωτῆρος διὰ τῆς αὐτοῦ δυνάμεως προσθεῖναι τὸ λεῖπον . οὕτως καὶ οἱ μαθηταὶ ἔλεγον τῷ Σωτήρι’ , “ πρόσθες ἡμῖν “ πίστιν . ” ἔνθα δὴ n συνέτρεχε μὲν ὁ ὄχλος · ὁ δὲ Σωτῆρ’ , ὥς φησιν ὁ Εὐαγγελιστὴς , τοῦτον ἰδὼν , ἐπετίμησε τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ . ἐνταῦθα δέ τις πρόφασις δηλοῦται μετρία πρὸς τὴν ἴασιν , ἡ παρὰ τοῖς συντρέχουσι γνῶσις τοῦ Κυρίου · ἐπεὶ παρῆκεν ἐπιδείξων ἑαυτὸν ἀνθρώποις , καθ’ ὅσον ἑκάστοις ἐπέβαλε ο γνῶναι . ἔπειτα τὸ ἐπίταγμα p τὴν ἐξουσίαν ἐξέφαινε · “ τὸ ἄλαλον καὶ κωφὸν “ πνεῦμα , ἐγώ σοι ἐπιτάσσω , ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ , καὶ μηκέτι εἰσέλθῃς εἰς αὐτόν . ” τὸ μὲν , “ ἐγὼ ἐπιτάσσω , τὴν θεἵκὴν έξουσίαν , εἰ καὶ μὴ διὰ τὴν ἀνθρωπίνην πίστιν , ἔξιθι q . τὸ δὲ , μὴ μόνον ἐξέλθῃς , ἀλλὰ καὶ “ μηκέτι εἰσέλθῃς , ” διάτι r καὶ πρὸς δευτέραν ἐπίθεσιν εὔκολος ἦν ὁ μὴ τῇ πίστει πεφραγμένος , ἤνπερ ἀπεῖργεν s τὸ δεσποτικὸν ἐπίταγμα μὴ γενέσθαι . καὶ δὴ καὶ οὕτω δύσκολος ἡ τοῦ δαίμονος ἀπόλυσις βοῶντος καὶ σπαράττοντος , καὶ τὸ τελευταῖον ἴσον νεκρῷ καθιστάντος , ὡς τεθνάναι νομίζεσθαι . “ ὁ δὲ Ἰησοῦς , ” φησὶ , “ κρα - “ τήσας τῆς χειρὸς αὐτοῦ , ἤγειρεν αὐτὸν , καὶ ἀνέστη . ” οὐ γὰρ ἴσχυσεν εἰς θάνατον καταβαλεῖν τὸν παῖδα διὰ τὴν τῆς ζωῆς παρουσίαν · καὶ ἐξεληλύθει , μηκέτι τῆς ἐπανόδου τὴν ἐξουσίαν ἔχειν δυνάμενος . τοῦτο δὴ ὁ Ματθαῖος ἐπεσημήνατο λέγων · ὅτι ἐθεραπεύθη ὁ παῖς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης . Καὶ ἐκεῖθεν ἐξελθόντες παρεπορεύοντο διὰ τῆς Γαλιλαίας , καὶ οὐκ ἤθελεν ἵνα τις γνῷ . ἐδίδασκε γὰρ τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ , καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς , ὅτι ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώτπου παραδίδοται εἰς χεῖρας ἀνθρώπων , καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτὸν , καὶ ἀποκτανθεὶς τῆ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται . Ἡνίκα περὶ τοῦ πάθους διαλέγηται , εὐθέως θαυματουργεῖ , καὶ μετὰ τοὺς λόγους καὶ πρὸ τῶν λόγων τούτων . καὶ πολλαχοῦ τοῦτο παρατηράσαντα ἐστὶν εὑρεῖν . τότε γοῦν ἤρξατο , φησὶ , δεικνύειν ὅτι δεῖ αὐτὸν ἀπελθεῖν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ ἀποκτανθῆναι , καὶ πολλὰ παθεῖν τότε . πότε ; ὅτε ὡμολογήθη Χριστὸς καὶ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ . πάλιν ἐν τῷ ὄρει ὅτε τὴν θαυμαστὴν αὐτοῖς ἔδειξεν ὄψιν , καὶ περὶ τῆς δόξης αὐτοῦ ἐλάλησαν οἱ προφῆται , ἀνέμνησεν αὐτοὺς τοῦ πάθους . εἰπὼν γὰρ τὴν κατὰ Ἰωάννην ἱστορίαν , ἐπήγαγεν , “ οὕτω καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου μέλλει πάσχειν ὑπ’ αὐτῶν . ” καὶ μετὰ μικρὸν πάλιν , ἐπειδὴ τὸν δαίμονα ἐξήλασεν , ὃν οὐκ ἴσχυσαν οἱ μαθηταὶ ἐκβάλλειν , τοῦτο ἐπιφέρει . τοῦτο δὲ ἐποίει , τῷ μεγέθει τῶν θαυμάτων τὴν ὑπερβολὴν τῆς λύπης ὑποτεμνό - μενος . Οἱ δὲ ἠγνόουν τὸ ῥῆμα , καὶ ἐφοβοῦντο αὐτὸν ἐρω - τησαι . Ταῦτα δὲ ἀκούσαντες u οὐκ ἐρωτῶσιν αὐτὸν , ἣ τῇ ἀθυμίᾳ πιεζόμενοι τοῦ πάθους , ἣ δεδοικότες . πολλαχοῦ γὰρ ὅταν ἴδωσι μὴ βουλόμενόν τι σαφῶς εἰπεῖν , σιγῶσι λοιπόν . καὶ ὁ Λουκᾶς δέ · ὅτι ἦν παρακεκαλυμμένον ἀπ’ αὐτῶν , καὶ ἐφοβοῦντο αὐτὸν ἐρωτῆσαι περὶ τοῦ ῥήματος .
Lemmas: περι ὁ σεληνιάζομαι . Ἴδη δέ ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἐπισυντρέχω ὄχλος , ἐπιτιμάω ὁ πνεῦμα ὁ ἀκάθαρτος , λέγω αὐτός , ὁ πνεῦμα ὁ ἄλαλος καί κωφός , ἐγώ σύ ἐπιτάσσω , ἐξέρχομαι ἐκ αὐτός , καί μηκέτι εἰσέρχομαι εἰς αὐτός . σχόλιον . ὁ δέ μηδείς ἀποκρίνω , φημί ἄλλος τις ἐκ ὁ ὄχλος . οὗτος ὁ ἄνθρωπος σφόδρα ἀσθενέω κατά πίστις δείκνυμι ὁ γραφεύς · καί ἐκ πολύς οὗτος δῆλος · ἐκ τε ὁ εἶπον ὁ Χριστός , “ εἰμί γενεά ἄπιστος , ” καί πάλιν , “ ὁ πιστεύω πᾶς “ δυνατός , ” ἐκ τε ὁ εἶπον αὐτός ὁ προσέρχομαι , “ βοηθέω ἐγώ ὁ “ ἀπιστία , ” καί ἐκ ὁ κελεύω ὁ δαιμόνιον μή εἰσέρχομαι εἰς αὐτός , καί ἐκ ὁ πάλιν εἶπον ὁ Χριστός · “ εἰμί δύναμαι πιστεύω d . ” καί εἰμί ἀπιστία αὐτός γίγνομαι , φημί , αἰτία ὁ μή ἐξελαύνω ὁ δαίμων , τίς ὁ μαθητής ἐγκαλέω ; δείκνυμι ὅτι δυνατός αὐτός καί Χωρὶς ὁ προσάγω μετά πίστις πολλαχοῦ θεραπεύω . ὥσπερ γάρ ἀρκέω πολλάκις ὁ ὁ προσάγω πίστις εἰς ὁ καί παρά μικρός λαμβάνω , οὗτος ὁ ποιέω πολλάκις ἀρκέω ὁ δύναμις καί μή πιστεύω ὁ προσέρχομαι θαυματουργέω . θέα δέ οὗτος καί ἑτέρωθεν ὁ ἀγνωμοσύνη , πῶς ἐπί ὁ ὄχλος ἐντυγχάνω ὁ Ἰησοῦς κατά ὁ μαθητής λέγω , ὅτι “ προσφέρω αὐτός ὁ μαθητής σύ , καί οὐ ἰσχύω αὐτός “ θεραπεύω . ” ἀλλά αὐτός ἀπαλλάσσω αὐτός ὁ ἔγκλημα , ἐπί ὁ δῆμος , ὁ πλείων ἐκεῖνος λογίζομαι , “ ᾠόν γενεά , ” φημί , “ ἄπιστος “ καί διαστρέφω , ἠώς πότε εἰμί μετά σύ ” οὐ εἰς ὁ οὗτος πρόσωπον μόνος ἀποτείνω , ἵνα μή ἀπορέω ὁ ἄνθρωπος e , ὅς προφέρω ὁ ἀπιστία · ἀλλά καί εἰς πᾶς Ἰουδαῖος f . καί γάρ εἰκός πολύς ὁ πάρειμι σκανδαλίζω , καί ὁ μή προσήκω ἐννοέω περί αὐτός g . ὅταν δέ εἶπον , “ ἠώς ποτός εἰμί “ μετά σύ ; ” δείκνυμι πάλιν ἀσπαστός εἰμί ὁ θάνατος αὐτός , καί ὅτι οὖον ὁ h σταυρόω , ἀλλά ὁ εἰμί μετά αὐτός βαρύς . οὖον μήv ἵστημι μέχρι ὁ ἔγκλημα · ἀλλά τίς φημί ; ” φέρω ἐγώ αὐτός “ ὧδε · ” καί ἀφίημι i αὐτός σπαράσσω , οὖον πρός ἐπίδειξις , ἐπεί γοῦν ὄχλος συνάγω καί ἐπιτιμάω αὐτός , ἀλλά διά αὐτός ὁ πατήρ · ἵνα ὅταν ὁράω ὁ δαιμόνιον θορυβέω ἀπό ὁ καλέω μόνος , κἀν οὕτως ἐνάγω εἰς ὁ πίστις ὁ εἰμί θαῦμα . ἐπεί δέ ἐκεῖνος εἶπον “ ἐκ παῖς , ” καί ὅτι “ εἰμί δύναμαι βοηθέω “ ἐγώ , ” λέγω “ ὁ πιστεύω πᾶς δυνατός . ” πάλιν εἰς αὐτός περιτρέπω ὁ ἔγκλημα , ὁράω πῶς αὐτός διορθόω , ὡς οὖον δήω εἴρω · τίς γάρ φημί ; “ εἰμί δύναμαι “ πιστεύω · πᾶς δυνατός ὁ πιστεύω · ” ὅς δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί . τοσοῦτος παρά ἐγώ δύναμις περιουσία , ὡς καί ἕτερος ποιέω ὁ αὐτός θαυματουργέω . ὥστε ἐάν πιστεύω ὡς δεῖ , καί αὐτός δύναμαι αὐτός θεραπεύω , φημί , καί οὗτος καί ἕτερος πολύς · καί οὗτος εἶπον ἀπαλλάσσω ὁ δαιμονάω . καί εἰσέρχομαι αὐτός εἰς οἶκος , ὁ μαθητής αὐτός ἐπερωτάω αὐτός κατά ἴδιος , ὅτι ἐγώ οὐ δύναμαι ἐκβάλλω αὐτός ; ἐμός δοκέω ἀγωνιάω καί δείδω , μήποτε ὁ χάρις ὅς πιστεύω ἀπόλλυμι . λαμβάνω γάρ ἐξουσία δαίμων ἀκάθαρτος · διό καί ἐρωτάω , καί ἴδιος αὐτός προσέρχομαι οὐ αἰσχύνω . τίς οὖν ὁ Χριστός ; j ὁ ὁ δαίμων ἅπας ἕδος διά οὗτος , φημί , θεραπεύω . ὁράω πῶς ἤδη αὐτός ὁ περί νηστεία προκαταβάλλω λόγος . μή γάρ ἐγώ ἀπό ὁ σπανίζω λέγω , ὅτι τις καί Χωρὶς νηστεία ἐκβάλλω . εἰμί γάρ καί περί ὁ ἐπιτιμάω οὗτος ἄν εἶπον εἷς ποῦ καί δύο , ἀλλά πάσχω ἀμήχανος ποτός τρυφάω ἀπαλλάσσω ὁ μανία οὗτος . δεῖ γάρ μάλιστα ὁ πρᾶγμα οὗτος ὁ ὁ τοιοῦτος νοσέω · οὖον γάρ παραχρῆμα δέ φημί ὁ Μάρκος ὁ δαίμων ἀναχωρέω , ἀλλά φόβος μέν αὐτίκα λαμβάνω καί σπαράσσω ὁ παῖς , παραμένω δέ ἔτι στρεβλέω αὐτός . οὗτος δέ εἰμί ἐκ ὁ ἀπιστία ὁ προσέρχομαι γίγνομαι . καί ἐπερωτάω μέν ὁ σωτήρ , πόσος χρόνος κατέχω ὁ δαίμων ; ὁ δέ , ἐκ παῖς , φημί , καί ὡς κινδυνεύω διαφθείρω πρός αὐτός διηγέομαι , καί ὁ ἄπιστος ἐπί οὗτος ἀφίημι φωνή , λέγω ὁ , “ εἰμί τίς δύναμαι , βοηθέω ἐγώ . ” παρά δέ ὁ Σωτήρ ὁ ὁ δύναμις ἔνδειξις μετά ὁ πρέπω πραότης γίγνομαι , λέγω ὁ , “ εἰμί πιστεύω , πᾶς δυνατός ὁ πιστεύω . ” οὖον γάρ φημί , ἐγώ πᾶς δυνατός , καίτοι οὗτος δηλόω , ὁ εἰς αὐτός πίστις πᾶς ἔχω δυνατός . ἀλλά ὁ πιστεύω φημί , ἅμα καί προτρέπω ἐπί ὁ πίστις . ὁ δέ , ἔτι μᾶλλον ἐλέγχω ἐπί ὁ ἀπιστία , “ πιστεύω , ” φημί , “ βοηθέω ἐγώ ὁ ἀπιστία . ” ἀλλά εἰμί πιστεύω εἶπον , “ πιστεύω , ” πῶς πάλιν φημί , “ βοηθέω ἐγώ ὁ ἀπιστία l ; ” διάφορος εἰμί ὁ πίστις . ὁ μέν εισαγωγικός , ὁ δέ τέλειος . ἄρχω m οὖν πιστεύω , δήω ὁ Σωτήρ διά ὁ αὐτός δύναμις προστίθημι ὁ λείπω . οὕτως καί ὁ μαθητής λέγω ὁ σωτηρία , “ προστίθημι ἐγώ “ πίστις . ” ἔνθα δή n συντρέχω μέν ὁ ὄχλος · ὁ δέ σωτήρ , ὅς φημί ὁ εὐαγγελιστής , οὗτος εἶδον , ἐπιτιμάω ὁ πνεῦμα ὁ ἀκάθαρτος . ἐνταῦθα δέ τις πρόφασις δηλόω μέτριος πρός ὁ ἴασις , ὁ παρά ὁ συντρέχω γνῶσις ὁ κύριος · ἐπεί παρίημι ἐπιδείκνυμι ἑαυτοῦ ἄνθρωπος , κατά ὅσος ἕκαστος ἐπιβάλλω ὁ γιγνώσκω . ἔπειτα ὁ ἐπίταγμα p ὁ ἐξουσία ἐκφαίνω · “ ὁ ἄλαλος καί κωφός “ πνεῦμα , ἐγώ σύ ἐπιτάσσω , ἐξέρχομαι ἐκ αὐτός , καί μηκέτι εἰσέρχομαι εἰς αὐτός . ” ὁ μέν , “ ἐγώ ἐπιτάσσω , ὁ θεῖος ἐξουσία , εἰμί καί μή διά ὁ ἀνθρώπινος πίστις , ἔξειμι q . ὁ δέ , μή μόνος ἐξέρχομαι , ἀλλά καί “ μηκέτι εἰσέρχομαι , ” διατί r καί πρός δύο ἐπίθεσις Εὔκολος εἰμί ὁ μή ὁ πίστις φράσσω , ἤνπερ ἀπείργω s ὁ δεσποτικός ἐπίταγμα μή γίγνομαι . καί δή καί οὗτος δύσκολος ὁ ὁ δαίμων ἀπόλυσις βοῦς καί σπαράσσω , καί ὁ τελευταῖος ἴσος νεκρός καθίστημι , ὡς θνήσκω νομίζω . “ ὁ δέ Ἰησοῦς , ” φημί , “ Κρής - “ τήσας ὁ χείρ αὐτός , ἐγείρω αὐτός , καί ἀνίστημι . ” οὖον γάρ ἰσχύω εἰς θάνατος καταβάλλω ὁ παῖς διά ὁ ὁ ζωή παρουσία · καί ἐξέρχομαι , μηκέτι ὁ ἐπάνοδος ὁ ἐξουσία ἔχω δύναμαι . οὗτος δή ὁ Ματθαῖος ἐπισημαίνω λέγω · ὅτι θεραπεύω ὁ παῖς ἀπό ὁ ὥρα ἐκεῖνος . καί ἐκεῖθεν ἐξέρχομαι παραπορεύομαι διά ὁ Γαλιλαία , καί οὐ ἐθέλω ἵνα τις γιγνώσκω . διδάσκω γάρ ὁ μαθητής αὐτός , καί λέγω αὐτός , ὅτι ὁ υἱός ὁ ἀνθρώτπου παραδίδωμι εἰς χείρ ἄνθρωπος , καί ἀποκτείνω αὐτός , καί ἀποκτείνω τῆ τρίτος ἡμέρα ἀνίστημι . ἡνίκα περί ὁ πάθος διαλέγω , εὐθύς θαυμασιουργέω , καί μετά ὁ λόγος καί πρό ὁ λόγος οὗτος . καί πολλαχοῦ οὗτος παρατηρέω εἰμί εὑρίσκω . τότε γοῦν ἄρχω , φημί , δείκνυμι ὅτι δεῖ αὐτός ἀπέρχομαι εἰς Ἱερουσαλήμ καί ἀποκτείνω , καί πολύς πάσχω τότε . πότε ; ὅτε ὁμολογέω Χριστός καί υἱός ὁ Θεός . πάλιν ἐν ὁ ὄρος ὅτε ὁ θαυμαστός αὐτός δείκνυμι ὄψις , καί περί ὁ δόξα αὐτός λαλέω ὁ προφήτης , ἀναμιμνήσκω αὐτός ὁ πάθος . εἶπον γάρ ὁ κατά Ἰωάννης ἱστορία , ἐπάγω , “ οὗτος καί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος μέλλω πάσχω ὑπό αὐτός . ” καί μετά μικρός πάλιν , ἐπεί ὁ δαίμων ἐξελαύνω , ὅς οὐ ἰσχύω ὁ μαθητής ἐκβάλλω , οὗτος ἐπιφέρω . οὗτος δέ ποιέω , ὁ μέγεθος ὁ θαῦμα ὁ ὑπερβολή ὁ λύπη ὑποτέμνω - μένος . ὁ δέ ἀγνοέω ὁ ῥῆμα , καί φοβέω αὐτός εἴρω - τητάω . οὗτος δέ ἀκούω u οὐ ἐρωτάω αὐτός , ὅς ὁ ἀθυμία πιέζω ὁ πάθος , ὅς δείδω . πολλαχοῦ γάρ ὅταν ὁράω μή βούλομαι τίς σαφῶς εἶπον , σιγάω λοιπός . καί ὁ Λουκᾶς δέ · ὅτι εἰμί παρακαλύπτω ἀπό αὐτός , καί φοβέω αὐτός ἐρωτάω περί ὁ ῥῆμα .