catenae-novum-testamentum.catena-in-marcum-recensio-ii-e-codd-oxon-bodl-laud-33 29
Περὶ τοῦ ἐπερωτήσαντος πλουσίου τὸν Ἰησοῦν . Καὶ ἐκπορευομένου αὐτοῦ εἰς ὁδὸν , προσδραμών τις καὶ γονυπετήσας αὐτὸν , ἐπηρώτα αὐτὸν , διδάσκαλε ἀγαθὲ , τί ποιήσω ἵνα ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω ; τινὲς διαβάλλουσι τὸν νεανίσκον τοῦτον ὡς ὕπουλόν τινα καὶ πονηρὸν , καὶ μετὰ πείρας τῷ Ἰησοῦ προσελθόντα . ἐγὼ δὲ φιλάργυρον αὐτὸν οὐκ ἃν παραιτησαίμην εἰπεῖν , ἐπειδὴ καὶ ὁ Χριστὸς τοιοῦτον αὐτὸν ὄντα ἤλεγξεν , ὕπουλον δὲ οὐδαμῶς , διὰ τὸ καὶ τὸν Μάρκον ταύτην ἀνῃρηκέναι τὴν ὑποψίαν . καὶ δραμὼν γάρ , φησι , καὶ γονυπετήσας παρεκάλει · καὶ ὅτι ἐμβλέψας αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς ἠγάπησεν αὐτόν . διατὶ οὖν οὕτω πρὸς αὐτὸν ἀπεκρίνατο ὁ Χριστὸς , λέγων , “ οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός ; ” ἐπειδὴ ὡς ἀνθρώπῳ προσῆλθε , καὶ ἑνὶ τῶν πολλῶν διδασκάλων Ἰουδαϊκῶν m . διὰ τοῦτο γὰρ ὡς ἄνθρωπος αὐτῷ διαλέγεται . καὶ γὰρ πολλαχοῦ πρὸς τὰς ὑπονοίας τῶν προσιόντων ἀποκρίνεται · ὡς ὅταν λέγῃ , “ ἡμεῖς προσ - “ κυνοῦμεν ὃ οἴδαμεν , καὶ , “ ἐὰν ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ ἐμαυτοῦ , ἡ μαρ - “ τυρία μου οὐκ ἐστὶν ἀληθής . ὅταν ὅταν εἴπῃ , οὐδεὶς ἀγαθὸς , τοῦτ’ ἔστιν , οὐδεὶς ἀνθρώπων . ἀλλ’ οὐδὲ τοὺς ἀνθρώπους ἀποστερῶν ἀγαθότητος τοῦτο λέγει , ἀλλὰ πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῆς τοῦ Θεοῦ ἀγαθότητος . διὸ καὶ ἐπήγαγεν , “ εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός . ” καὶ οὐκ εἶπεν , εἰ μὴ ὁ πατήρ μου , ἵνα μάθῃς ὅτι οὐκ ἐξεκάλυψεν ἑαυτὸν τῷ νεανίσκῳ . τι δήποτε δὲ οὕτως αὐτῷ ἀπεκρίνατο ; ἀνάγειν αὐτὸν κατὰ μικρὸν καὶ παιδεύειν κολακείας ἀπηλλάχθαι πάσης βουλόμενος , καὶ Θεῷ προσηλῶσαι , καὶ εἰδέναι τὸν ὄντως ἀγαθὸν , καὶ τὴν ῥίζαν καὶ τὴν πηγὴν ἁπάντων , καὶ αὐτῷ τὰς τιμὰς ἀναφέρειν · ἐπεὶ καὶ ὅταν λέγῃ , “ μὴ καλέσητε διδάσκαλον ἐπὶ τῆς γῆς πρὸς ἀντιδιαστολὴν αὐτοῦ τοῦτό φησι , καὶ ἵνα μάθωσι τίς ἡ πρώτη τῶν ὄντων ἁπάντων ἀρχή . Οὐ δὲ μικρὰν ὁ νεανίσκος ἐπεδείξατο προθυμίαν τέως εἰς ἔρωτα τοιοῦτον ἐμπεσών · καὶ τῶν ἄλλων τῶν μὲν πειραζόντων , τῶν δὲ ὑπὲρ νοσημάτων προσιόντων , ἣ τῶν οἰκείων ἣ τῶν ἀλλοτρίων , αὐτὸς ὑπὲρ ζωῆς αἰωνίου καὶ προσιὼν καὶ διαλεγόμενος . καὶ γὰρ καὶ λιπαρὰ ἦν ἡ γῆ καὶ πίων , ἀλλὰ τῶν ἀκανθῶν τὸ πλῆθος τὸν σπόρον συνέπνιγεν n . σκόπει γοῦν πῶς ἢν παρεσκευασμένος μένος τέως πρὸς τὴν τῶν ἐπιταγμάτων ὑπακοήν . οὐδὲ γὰρ εἶπε , πῶς εἰσέλθω εἰς τὴν ζωήν ; ἀλλὰ , τι ποιήσας ; οὕτως ἕτοιμος ἦν πρὸς ἐργασίαν τῶν λεχθησομένων . εἰ δὲ πειράσων προσῆλθεν , ἐδήλωσεν ἃν ἡμῖν καὶ τοῦτο ὁ Εὐαγγελιστὴς , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ποιεῖ . εἰ δὲ καὶ αὐτὸς ἐσίγησεν ὁ Χριστὸς , αὐτὸν οὐκ εἴασε λαθεῖν , ἀλλ’ ἤλεγξεν ἃν σαφῶς , ἣ καὶ ἠνίξατο . εἰ πειράσων προσῆλθεν , οὐκ ἃν ἀπῆλθεν λυπούμενος ἐφ’ οἷς ἤκουσεν . ἐπιθυμεῖ οὖν τῆς ζωῆς , κατέχεται δὲ πάθει χαλεπωτάτῳ . Εἰπόντος τοίνυν τοῦ Χριστοῦ τὰς ἀπὸ τοῦ νόμου ἐντολὰς φησὶν , “ ταῦτα πάντα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου . ὁ δὲ Ἰη - “ σοῦς ἐμβλέψας αὐτὸν ἠγάπησεν αὐτὸν , ” καὶ τὰ ἑξῆς . Εἶτα ἐπειδὴ ἔμελλεν μέγα τι ἐπιτάττειν , προστίθησι τὰ ἔπαθλα λέγων , “ ἕν σοι ὑστερεῖ , ὑπάγε , ὅσα ἔχεις πώλησον καὶ δὸς πτωχοῖς , καὶ “ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ · καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι . ” εἶδες o δὲ πόσα βραβεῖα , ἰδὲ πόσους στεφάνους τίθησι τῷ σταδίῳ τούτῳ . εἰ δὲ ἐπείραζεν ἐκεῖνος , οὐκ ἃν αὐτῷ ταῦτα εἶπεν ὁ Σωτῆρ’ . νυνὶ δὲ καὶ λέγει , ὥστε αὐτὸν ἐφελκύσασθαι , καὶ τὸν μισθὸν αὐτῷ δείκνυσι πολὺν ὄντα · καὶ γὰρ τῷ ἀκολουθεῖν αὐτῷ μεγάλη ἀντίδοσις . καλῶς δὲ οὐχὶ ζωῆς ἐμνημόνευσεν , ἀλλὰ θησαυροῦ . ἐπειδὴ γὰρ περὶ χρημάτων ἦν ὁ λόγος , καὶ πάντων αὐτὸν γυμνὸν θεῖναι παρήνει , δείκνυσιν ὅτι οὐκ ἀφαιρεῖται τὰ ὄντα , ἀλλὰ προστίθησι τοῖς οὖσι πλείονα ὣν ἐκέλευσε παρασχεῖν , καὶ τοσοῦτον p μείζον’ , ὅσον q γῆς ὁ οὐρανός . ὁ δὲ στυγνάσας ἐπὶ τῷ λόγῳ , “ ἀπῆλθεν “ λυπούμενος , ἦν γὰρ ἔχων κτήματα πολλά . ” οὐχ r ὁμοίως κατέχονται οἱ τὰ ὀλίγα ἔχοντες , καὶ οἱ πολλῇ s βαπτισθέντες μέθῃ . ἡ γὰρ προσθήκη τῶν ἐπεισιόντων , μείζονα ἀνάπτει τὴν φλόγα , καὶ πενεστέρους ἐργάζεται τοὺς κτωμένους . σκόπει οὖν καὶ ἐνταῦθα ποῖα , ἐνεδείξατο t τὴν ἰσχὺν τὸ πάθος . τὸν γὰρ μετὰ χαρᾶς προσελθόντα u καὶ προθυμίας , ἐπειδὴ ἐκέλευσε ῥίψαι τὰ χρήματα , οὐδὲ ἐννοῆσαι τὴν ζωὴν εἴασεν , ἀλλὰ στυγνὸν ἐποίησε . Ὁ δὲ Ἰησοῦς πάλιν ἀποκριθεὶς , λέγει αὐτοῖς , τέκνα , πῶς δύσκολόν ἐστι τοὺς πεποιθότας ἐπὶ τοῖς χρήμασιν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν . Τὸ , πῶς δυσκόλως λέγων , οὐ τὰ χρήματα διαβάλλει , ἀλλὰ τοὺς πέρα x τοῦ μέτρου κατεχομένους ὑπ’ αὐτῶν . τί δήποτε δὲ τοῖς μαθηταῖς ; τι οὖν ὁ Χριστός ; “ πῶς δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα “ ἔχοντες , ” καὶ τὰ ἑξῆς . πένησιν οὖσιν καὶ οὐδὲν κεκτημένοις ἔλεγεν ὅτι δυσκόλως πλούσιος εἰσελεύσεται εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ . παιδεύων αὐτοὺς μὴ αἰσχύνεσθαι τῇ πενίᾳ , καὶ ὡσανεὶ ἀπολογούμενος αὐτοῖς ὑπὲρ τοῦ μηδὲν ἐπιτρέψαι ἔχειν . εἰπὼν δὲ δύσκολον , οὐχ ἁπλῶς εἶπεν , ἀλλὰ μετ’ ἐπιτάσεως ἀδύνατον · καὶ τοῦτο ἐκ τοῦ παραδείγματος ἐδήλωσεν ἐκ τοῦ κατὰ τὴν κάμηλον καὶ τὴν βελόνην · ὅθεν δείκνυται ὅτι οὐχ ὁ τυχὼν μισθὸς τοῖς πλουτοῦσι καὶ δυναμένοις φιλοσοφεῖν . διὸ καὶ Θεοῦ ἔργον ἔφησεν y αὐτὸ εἶναι , ἵνα δείξῃ ὅτι πολλῆς δεῖ τῆς χάριτος τῷ μέλλοντι τοῦτο κατορθοῦν . τῶν γοῦν μαθητῶν ἐκπλαγέντων καὶ λεγόντων , τίς δύναται σωθῆναι ; ἐμβλέψας ὁ Ἰησοῦς λέγει , καὶ τὰ ἑξῆς . Καὶ τίνος ἕνεκεν οἱ μαθηταὶ ταράττονται πένητες ὄντες ; ὑπὲρ τῆς τῶν ἄλλων σωτηρίας ἀλγοῦντες · διὰ τοῦτο πρότερον ἐμβλέψας ταῦτά φησι · ἡμέρῳ γὰρ ὄμματι καὶ πράῳ φρίττουσαν αὐτῶν τὴν διάνοιαν παραμυθησάμενος , τότε καὶ διὰ τῶν ῥημάτων αὐτοὺς ἐνίησι , τὴν τοῦ Θεοῦ δύναμιν εἰς μέσον ἀγαγὼν , καὶ οὕτω ποιήσας θαρρεῖν · καὶ πῶς ἃν γένοιτο τοῦτο δυνατόν ; ἵνα τὸ μέγεθος τοῦ κατορθώματος ἐννοήσας , ἐπιπηδήσας ῥαδίως , καὶ τὸν Θεὸν παρακαλέσας συνεφάψασθαί σοι τῶν καλῶν τούτων ἄθλων , τῆς ζωῆς ἐπιτύχῃς , καὶ ἀποστὰς τῆς πονηρᾶς ἐπιθυμίας ῥ...της καὶ τὰ ὄντα · καὶ ᾗ φησιν ὁ Ἀπόστολος , ὄγκον ἀποθέμενοι πάντα καὶ τὴν εὐπερίστατον ἁμαρτίαν z . Στενὴ γὰρ καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς ἡ ἀπαγοῦσα εἰς τὴν ζωὴν , δι’ ἧς κάμηλος , παχύτατον τοῦτο καὶ ὀγκῶδες , οὐ δυνήσεται εἰσελθεῖν . καλὴ οὖν καὶ ἡ τοῦ νόμου προπαιδεία , καὶ οὐκ ἀναιρεῖ αὐτὴν ὁ Χριστὸς , ἀρχὴν τῆς ὁδοῦ ταύτην ἐπιδεικνύων , οὐ συμπλήρωσιν · καὶ τὸ μὴ ἀλλότριον ἑαυτοῦ εἶναι τὸν νόμον διὰ τούτου μαρτυρῶν . τελειότης γὰρ παρ’ αὐτοῦ · ἀφελὼν γάρ , φησιν , τὰ περιττῶς προσκείμενα , κείμενα , “ δεῦρο ἀκολούθει μοι . ” μηκέτι γὰρ τῶν ἐμποδιζόντων ὄντων ἀκώλυτον ἔστω σοι τὸ ἀκολουθεῖν τῷ πρὸς τὴν ζωὴν τὴν ἀληθῆ ὁδηγοῦντι · πῶς δὲ δυνατὸν γίνεται , καὶ πῶς τὸ ἐκ παραδείγματος ἀδύνατον λύεται , παρ’ αὐτοῦ τοῦ Σωτῆρος ἐστὶ μαθεῖν , λέγοντος τοῖς πλουσίοις , “ ποιήσατε ἑαυτοῖς φίλους ἐκ τοῦ μαμωνᾶ “ τῆς ἀδικίας , ἵνα ὅταν ἐκλίπητε , δέξωνται ὑμᾶς εἰς τὰς αἰωνίους “ αὐτῶν σκηνάς . ” Πάντα δὲ δυνατὰ λέγων εἶναι ὁ λόγος παρὰ Θεῷ , μὴ συκοφαντῆσαιπαρὰ τοῖς λέγουσιν , ἀρ᾿ οὑν καὶ τὰ κακά ; οὐ γὰρ ἐν πᾶσι τοῖς Θεῷ δυνατοῖς ἀριθμεῖται τὰ κακά . ὅπου γὰρ ὁ Θεὸς εἴρηται , τὸ καλὸν ἕπεται , καὶ οὐδ’ ἃν ἐννοῆσαι τις ὑγιαίνων , ὅτι τὰ κακὰ Θεῶ δυνατά · οὐδὲ ἀδυναμίαν εἴποι ἃν τὸ κακὰ μὴ ποιεῖν . ἀσθένεια γὰρ τοὐναντίον , ἡ τῶν κακῶν ποίησις · καὶ ἀσθενείας τὰς ἁμαρτίας ὁ Παῦλος καλεῖ λέγων , “ ἔτι γὰρ Χριστὸς ὄντων ἡμῶν “ ἀσθενῶν , κατὰ καιροῦ ὑπὲρ ἀσεβῶν ἀπέθανεν , ” καὶ ὁ τοῦ ψαλμῳδοῦ μῳδοῦ λόγος , “ ἐπλύνθησάν , ” φησιν , “ αἱ ἀσθένειαι αὐτῶν , τὰς ἀσθενείας ἁμαρτίας καλῶν . ἀλλ’ οὐδὲ ἐκεῖνο ἐγκαλέσειέ τις τῷ λόγῳ τῷ λέγοντι πάντα Θεῷ δυνατά · ἆρα οὖν καὶ τὸ γεγονὸς ποιῆσαι μὴ γεγονέναι Θεῷ δυνατόν ἐστι ; ἀχρεῖον γὰρ αὖ πάλιν τὸ τοιοῦτον · οὐδὲν δὲ ἀχρεῖον ἐπὶ Θεοῦ δυνάμεως παραλαμβάνεται . ζητήσειε δ᾿ ἄν τις , πῶς ἠγάπησεν αὐτὸν μὴ μέλλοντα ἐπὶ ζωὴν ἀκολουθεῖν · ἔστι δὲ ἐπὶ μὲν τοῖς προτέροις ἀγάπης ἄξιος ὁ τὰ τοῦ νόμου φυλάξας , καὶ ταῦτα ἐκ τῆς νεότητος · τῇ δὲ περὶ τὸ τέλειον ὀλιγωρίᾳ τὴν ἐπὶ τοῖς πρόσθεν ἀγάπην τελείαν οὐκ εἴασεν γενέσθαι · ὥσπερ οὐδὲ τὴν τελειότητα ἐδέξατο . διόπερ ὁ Παῦλος ἀτελὲς ἅπαν τὸ ἐν τῷ νόμῳ καταλαβὼν , ἐπὶ τὴν τελειότητα ἔσπευσεν · “ ἅτινα γὰρ ἦν μοι κέρδη , ταῦτα ἥγημαι διὰ τῶν “ χρηστῶν ζημίαν . ” οὐκ οὖν εἰ κέρδος καὶ ἡ τοῦ νόμου πλήρωσις ἐν καιρῷ , δικαίως καὶ ἡ ἐπὶ ταύτην ἀγάπη · τὸ δὲ μὴ ἀκολουθῆσαι πρὸς τὸ τέλειον τῆς τελείας ἀγάπης ἀφείλετο τὸν μὴ ἀκολουθήσαντα . ἐξελέγχεται δὲ ἐν τῷ λόγῳ Μαρκιανιστῶν τε παράνοια καὶ Μανιχαίων , οἱ τὸν νόμον ἀλλότριον εἶναι φασιν τοῦ Χριστοῦ . οὐ γὰρ ἐπὶ τοῦ ἀλλοτρίου πληρώσει ἠγάπησεν ἂν ὁ Χριστὸς τὸν περὶ ταύτης παρρησιασαμένον · οὐ μὴν οὐδὲ τὸ ἄπταιστον μεμαρτύρηκε τῷ λέγοντι , “ ταῦτα πάντα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου . ” ἢ γὰρ ἂν ὑπερβεβηκὼς ἦν τὰ ἀνθρώπινα μέτρου , οὐδὲ μιᾷ ἔνοχος ὢν ἁμαρτίᾳ · ἀλλὰ τῷ δυνατὸν ἀνθρώπῳ περιφυλάξασθαι τὸν νόμον , ἐκεῖνόν τε ἐμαρτύρησεν ἐν ἑαυτῷ · καὶ Χριστὸς ἐπὶ τῇ δυνατὴ τῶν νόμων τηρήσει ἠγάπησεν . Ἤρξατο δὲ ὁ Πέτρος λέγειν αὐτῷ , Ἰδοὺ , ἡμεῖς ἀφήκαμεν πάντα καὶ ἠκολουθήσαμέν σοι . καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς , εἶπεν , Ἀμὴν λέγω ὑμῖν , Οὐδείς ἐστιν ὃς ἀφῆκεν οἰκίαν , ἢ ἀδελφοὺς , ἢ ἀδελφὰς , ἢ πατέρα , ἢ μητέρα , ἢ γυναῖκα , ἢ τέκνα , ἢ ἀγροὺς , ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ ἕνεκεν τοῦ εὐαγγελίου , ἐὰν μὴ λάβη ἑκατονταπλασίονα νῦν ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ , οἰκίας καὶ ἀδελφοὺς καὶ ἀδελφὰς καὶ μητέρας καὶ τέκνα καὶ ἀγροὺς , μετὰ διωγμῶν , καὶ ἐν τῷ αἰῶνι τῷ ἐρχομένῳ ζωὴν αἰώνιον . Ποῖα πάντα ὦ μακάριε Πέτρε ; τὸν κάλαμον , τὸ δίκτυον , τὸ πλοῖον , τὴν τέχνην , ταῦτά μοι πάντα λέγεις ; ’ναι φησιν . ἀλλ’ οὐ διὰ φιλοτιμίαν , ἀλλ’ ἵνα διὰ τῆς ἐρωτήσεως ταύτης τὸν τῶν πενήτων εἰσαγάγω δῆμον . ἐπειδὴ y γὰρ τοῦ Χριστοῦ ἤκουσας λέγοντος “ εἰ θέλεις τέλειος εἶναι , πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα καὶ δὸς πτω - “ χοῖς , καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανοῖς . ” ἵνα μὴ λέγῃς , τί οὖν ἐὰν μὴ ἔχω ὑπάρχον , οὐ δύναμαι τέλειος εἶναι ; ἐρωτᾷ Πέτρος · ἵνα σὺ μάθῃς , καὶ δεξάμενος παρὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν ἀπόφασιν θαρρῇς · ὑπὲρ γὰρ τῆς οἰκουμένης αὐτὸς τὴν πεῦσιν ταύτην προσήγαγεν . Ἵνα δὲ μὴ ἀκούσαντες τὸ ὑμεῖς οἱ λοιποὶ , ἐξαίρετον τῶν μαθητῶν τοῦτο εἶναι μὴ νομίσωσιν , ἐξέτεινε τὸν νόμον καὶ ἥπλωσε τὴν ὑπόσχεσιν ἐπὶ τὴν γῆν ἅπασαν , καὶ ἀπὸ τῶν παρόντων καὶ τὰ μέλλοντα πιστοῦται . ὅτι κἂν ὀλίγα τις ἀφῇ , κἂν πολλὰ , ἕνεκεν αὐτοῦ , αἰώνιον θησαυρὸν λήψεται . ὅταν δὲ λέγει , “ ὃς z ἀφῆκε · “ γυναῖκα , ” οὐ τοῦτό φησιν , ὥστε διασπᾶσθαι τοὺς γάμους , ἀλλ’ ὃ περὶ τῆς ψυχῆς ἔλεγεν , ὅτι ὁ ἀπολέσας τὴν ψυχὴν αὑτοῦ ἕνεκεν ἐμοῦ , εὑρήσει αὐτήν · οὐχ ἵνα ἑαυτοὺς ἀναιρῶμεν , οὐχ ἵνα ἐντεῦθεν ἤδη χωρίζωμεν αὐτοὺς a ἀπὸ τοῦ σώματος , ἀλλ’ ἵνα πάντων προτιμῶμεν τὴν εὐσέβειαν · τοῦτο καὶ ἐπὶ γυναικὸς καὶ ἀδελφῶν καὶ τῶν ἄλλων φησί . δοκεῖ δέ μοι καὶ τοὺς διωγμοὺς ἐνταῦθα αἰνίττεσθαι · ἐπειδὴ γὰρ πολλοὶ ἦσαν , καὶ πατέρες εἰς ἀσέβειαν ἕλκοντες παῖδας , καὶ γυναῖκες ἄνδρας , ὅταν ταῦτα κελεύσωσι , φησὶ , μήτε γυναῖκες ἔστωσαν , μήτε πατέρες · ὅπερ οὖν καὶ ὁ Παῦλος b ἔλεγεν , “ εἰ δὲ καὶ ὁ ἄπιστος χωρίζεται , χωρίζεσθω . ” ἀναστήσας οὖν τὰ πάντα c φρονήματα , καὶ ποιήσας καὶ ὑπὲρ ἑαυτῶν καὶ ὑπὲρ τῆς οἰκουμένης θαρρεῖν d , ἐπιφέρει e , Πολλοὶ δὲ ἔσονται πρῶτοι ἔσχατοι , καὶ οἱ ἔσχατοι πρῶτοι . Δεικνὺς ὅτι τῶν πρώτων εἶναι δοκούντων ἔσονται πρῶτοι οὗτοι οἱ εἰς αὐτὸν πιστεύοντες καὶ τὰ ἑαυτῶν ἀφέντες . ἐνταῦθα δέ μοι δοκεῖ τοὺς Φαρισαίους αἰνίττεσθαι · ὅπερ καὶ ἔμπροσθεν εἶπεν , ὅτι υἱοὶ τῆς βασιλείας ἔξω βληθήσονται · ἄλλοι f δέ φησιν ἐρωτῶσιν , εἰ τοῖς ἀντεχομένοις χρημάτων δύσκολος ἡ σωτηρία , τοῖς ἀπολιποῦσι πάντα τίς ἡ ἐλπίς ; δῆλον δὲ ἀπὸ τοῦ ὅτι τὸ , “ τίς ἆρα “ δύναται σωθῆναι ; ” περὶ πλουσίων ἐλέγετο . περὶ δὲ ἑαυτῶν βούλονται τὴν ἀποκειμένην ἐλπίδα , οὐχ ὡς μεγάλα τινὰ καταλελοιπότες , ἀλλ’ ὡς αὐτῶν ὧν εἶχον ἐκστάντες . καὶ ὁ τὴν ἀνταπόδοσιν , ἀποδεχόμενος τὴν ἐπιθυμίαν , καὶ τὴν ἀγάπην ἐπιρρωννύων . τοῦτο γὰρ καὶ ὁ Παῦλος εὔχεται ὑπὲρ τῶν ἐκκλησίων , “ τὸ εἰδέναι τίς ἡ ἐλπὶς τῆς κλήσεως , καὶ τὶς ὁ πλοῦ - “ τος τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ εἰς τοὺς πιστεύοντας . ” Οὐδεὶς ἐστὶν ὃς ἀφῆκεν οἰκίαν ἢ ἀδελφοὺς κ . τ . ἑ . Ιστησι δὲ τὴν ἐπαγγελίαν οὐκ ἐν μόνοις τοῖς Ἀποστόλοις ἀλλὰ καὶ πάντα τὸν ἀπολείποντα τὰ ἑαυτοῦ φίλα καὶ οἰκίαν , φησι πολαπλασίονα λήψεσθαι , καὶ ζωὴν αἰώνιον κληρονομῆσαι · ὅπερ διαιροῦσιν ὁ τε Μάρκος καὶ ὁ Λουκᾶς , τὸ μὲν πολλαπλάσιον ἴον ἐν καιρῷ τούτῳ λέγοντες · τὴν δὲ αἰώνιον ζωὴν ἐν τῷ ἐρχομένῳ · ἔστι δὲ νῦν ἡ τῶν πολλαπλασίων ἴων ἀπόλαυσις κατὰ τὴν κοινωνίαν , οὐ κατὰ τὴν κτῆσιν · ὅτι δὲ προτέθεικεν ὁ Σωτῆρ’ τὰ τῶν ἀδελφῶν ἅπαντα τοῖς ὑπὲρ τοῦ Εὐαγγελίου στρατευομένοις · οὕτως καὶ οἰκίας πολλὰς καὶ ἀδελφοὺς καὶ ἀδελφὰς καὶ μητέρας καὶ τέκνα καὶ ἀγροὺς ὑπάρχειν ἔλεγεν τοῖς τὰ ἴδια καταλείπουσιν , ὅτι ἡ ἀγάπη πᾶσαν ἐπλήρωσεν οἰκειότητα τοῖς Ἰουδαίοις , καὶ πᾶσαν χρείαν ὅσην ἂν οἰκίαι καὶ ἀγροὶ παρέχουσιν . προστέθεικε δὲ ὁ Λουκᾶς καὶ περὶ γυναικός · τοῦτο δὲ κατὰ τὸν Παῦλον κελεύοντα τιμᾷν πρεσβυτέρας μὲν ὡς μητέρας , νεωτέρας δὲ ὡς ἀδελφὰς ἐν πάσῃ ἁγνείᾳ . ὥσπερ γὰρ ἀδελφοὺς δίδωσι τοὺς οὐκ ἀδελφοὺς , καὶ γονεῖς τοὺς οὐ γονεῖς , καὶ τέκνα τὰ οὐ τέκνα , οὕτω καὶ γυναικα τὴν οὐ γυναῖκα · καὶ ἑτέρῳ τρόπῳ δηλαδὴ πνευματικῷ ἀπολιπεῖν δὲ τὸ κατὰ σάρκα γένος ἀγαθόν ἐστι διὰ τὴν πνευματικὴν ζωὴν , καθὰ καὶ πάλαι περὶ τῆς φυλῆς τοῦ Λευῒ ἔλεγεν ὁ “ ὁ λέγων τῷ πατρὶ καὶ τῇ μητρὶ οὐχ ἑώρακα σε , καὶ τοὺς ἀδελ - “ φοὺς αὐτοῦ οὐκ ἐπέγνω , καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ἀπέγνω . ἐφύλαξε “ τὰ λόγιά σου , καὶ τὴν διαθήκην σου διετήρησεν . δηλώσουσι τὰ δι - “ καιώματά σου τῷ Ἰακὼβ , καὶ τὸν νόμον σου τῷ Ἰσραήλ . ἐπιθή - “ σουσι θυμίαμα διαπαντὸς ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου σου . ” ἐκεῖ τε γὰρ διὰ τὴν θείαν σπουδὴν ἡ τοῦ γένους ἀπόστασις · καὶ ἐνταῦθα τὸ ἴσον · οὐχ ὡς ἑτέρως ἀπαλλοτριοῦσθαι δέον τοῦ γένους πλὴν ὅσον ἐν προτιμήσει του καλλίονος καὶ πρὸς τὸ ἀνεμπόδιστον τῆς εὐαγγελικῆς διακονίας . ἐτίμα γοῦν καὶ αὐτὸς ὁ Κύριος τὴν κατὰ σάρκα προσήκουσαν αὐτῷ μητέρα , καὶ τῷ ἀγαπῶντι μαθητῇ ταύτην ἐνεχείριζεν · ὥστε ὁ Μανιχαίου λόγος ἀλλότριος τῆς Χριστοῦ βουλήσεως , καὶ πάντες οἱ τὴν φυσικὴν ἀνατρέποντες οἰκείοτητα διὰ τὴν πνευματικὴν , ἀλλότρια τοῦ Σωτῆρος διανοοῦνται . Ἀδιάφορον δὲ τὸ λέγειν ἕνεκα τοῦ ἐμοῦ ὀνόματος , ἢ ἕνεκα τοῦ “ Εὐαγγελίου , ” ὡς ὁ Μάρκος , “ ἢ ἕνεκα τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ , ” ὡς ὁ Λουκᾶς · τό τε γὰρ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ δύναμίς ἐστι τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τῆς βασιλείας · τό τε Εὐαγγέλιον εἰς ὄνομα ἀνήρτηται τοῦ Χριστοῦ · καὶ ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ διὰ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ γνωρίζεται , καὶ παραγίνεται · προσέθηκε δὲ ὁ Μάρκος καὶ τὸ μετὰ διωγμῶν ἔχειν πολλαπλασίονα νῦν , καθὸ διὰ τὴν εὐσέβειαν πολλοὺς εὑρήσει γνησιωτέραν αὐτῷ πολλάκις τὴν διάθεσιν ἀπονέμοντας · ταύτα γὰρ καὶ ἐγίνετο πάντα πάρα τῶν πίστων , καὶ ἔπι τοσοῦτον ἐκράτει , ἐφ’ ὅσον καὶ τοῦ Χριστιανισμοῦ τὴν τελειότητα προκόπτειν συνέβαινεν . Ἦσαν δὲ ἐν τῇ ὁδῷ ἀναβαίνοντες εἰς Ἱεροσόλυμα · καὶ ἦν προάγων αὐτῶν ὁ Ἰησοῦς , καὶ ἐθαμβοῦντο , καὶ ἀκολουθοῦντες ἐφοβοῦντο . καὶ παραλαβὼν πάλιν τοὺς δώδεκα , ἤρξατο αὐτοῖς λέγειν τὰ μέλλοντα αὐτῷ συμβαίνειν . Προλέγει τοῖς μαθηταῖς ἀναγκαίως ταῦτα , ἵνα γινώσκοιεν ὅτι προειδὼς καὶ οὐκ ἀγνοῶν πέπονθε , καὶ οὐκ ἄκων ἀλλ’ ἑκὼν ἐπὶ τοῦτο βαδίσας . διὸ καὶ πολλάκις τὸ τοιοῦτον προσηγόρευσεν f , ὡς ὁ Μάρκος ἐπισημαίνεται λέγων , καὶ παραλαβὼν πάλιν τοὺς δώδεκα ἤρξατο αὐτοῖς λέγειν τὰ μέλλοντα αὐτῷ συμβαίνειν . καὶ κατ’ ἰδίαν τοῖς μαθηταῖς τὰ τοιαῦτα προαποκαλύπτειν g οἰκείως ἐγίνετο . οὗτοι γὰρ καὶ τῆς προγνώσεως ἄξιοι , καὶ τοῦ μὴ θορυβηθῆναι τοῖς πάθεσιν . ὅθεν χωρὶς αὐτοῖς διαλέγεται , πολλῶν καὶ ἄλλων συνοδοιπορούντων . λέγει δὲ καὶ σαφῶς τὰ ἐσόμενα , καὶ τὸ ἐμπτυσθῆναι h δὲ ἀπεμνημόνευσεν , ἵνα μηδὲν ᾖ παρασεσιωπημένον ὃ i διὰ τὸ μὴ προεγνῶσθαι ταράξει k τοὺς ἐξαίφνης ὁρῶντας . ἴασις δὲ τούτων ἁπάντων τὸ , “ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται · ” δὲ προσαπεμνημόνευσεν 1 ὁ Λουκᾶς , καὶ τὸ ἐκ προφητῶν τὸ “ τελεσθήσεται m πάντα τὰ γεγραμμένα διὰ τῶν προφητῶν τῶν υἱῷ “ τοῦ ἀνθρώπου . ” μέγιστον γὰρ εἰς παραμυθίαν τὸ καὶ διὰ τῶν προφητῶν προειρῆσθαι τὸν Σωτῆρα τοιαῦτα μέλλοντα πάσχειν , ἵνα ὅταν τὰ σκυθρωπὰ ταῦτα ἐξέλθῃ , καὶ τὴν ἀνάστασιν ἐντεῦθεν προσδοκήσωσι . ὁ γὰρ τὰ λυποῦντα οὐκ ἀποκρυψάμενος , καὶ τὰ δοκοῦντα εἶναι ἐπονείδιστα , εἰκότως ἔμελλε καὶ περὶ τῶν πιστεύεσθαι .
Lemmas: περι ὁ ἐπερωτάω πλούσιος ὁ Ἰησοῦς . καί ἐκπορεύω αὐτός εἰς ὁδός , προστρέχω τις καί γονυπετέω αὐτός , ἐπερωτάω αὐτός , διδάσκαλος ἀγαθός , τίς ποιέω ἵνα ζωή αἰώνιος κληρονομέω ; τις διαβάλλω ὁ νεανίσκος οὗτος ὡς ὕπουλος τις καί πονηρός , καί μετά πείρω ὁ Ἰησοῦς προσέρχομαι . ἐγώ δέ φιλάργυρος αὐτός οὐ ἄν παραιτέομαι εἶπον , ἐπεί καί ὁ Χριστός τοιοῦτος αὐτός εἰμί ἐλέγχω , ὕπουλος δέ οὐδαμῶς , διά ὁ καί ὁ Μᾶρκος οὗτος ἀναιρέω ὁ ὑποψία . καί τρέχω γάρ , φημί , καί γονυπετέω παρακαλέω · καί ὅτι ἐμβλέπω αὐτός ὁ Ἰησοῦς ἀγαπάω αὐτός . διατί οὖν οὗτος πρός αὐτός ἀποκρίνω ὁ Χριστός , λέγω , “ οὐδείς ἀγαθός εἰμί μή εἷς ὁ Θεός ; ” ἐπεί ὡς ἄνθρωπος προσέρχομαι , καί εἷς ὁ πολύς διδάσκαλος Ἰουδαϊκός m . διά οὗτος γάρ ὡς ἄνθρωπος αὐτός διαλέγω . καί γάρ πολλαχοῦ πρός ὁ ὑπόνοια ὁ πρόσειμι ἀποκρίνω · ὡς ὅταν λέγω , “ ἐγώ προς - “ κυνέω ὅς οἶδα , καί , “ ἐάν ἐγώ μαρτυρέω περί ἐμαυτοῦ , ὁ Μάρτιος - “ Τυρία ἐγώ οὐ εἰμί ἀληθής . ὅταν ὅταν εἶπον , οὐδείς ἀγαθός , οὗτος εἰμί , οὐδείς ἄνθρωπος . ἀλλά οὐδέ ὁ ἄνθρωπος ἀποστερέω ἀγαθότης οὗτος λέγω , ἀλλά πρός ἀντιδιαστολή ὁ ὁ Θεός ἀγαθότης . διό καί ἐπάγω , “ εἰμί μή εἷς ὁ Θεός . ” καί οὐ εἶπον , εἰμί μή ὁ πατήρ ἐγώ , ἵνα μανθάνω ὅτι οὐ ἐκκαλύπτω ἑαυτοῦ ὁ νεανίσκος . τίς δήποτε δέ οὕτως αὐτός ἀποκρίνω ; ἀνάγω αὐτός κατά μικρός καί παιδεύω κολακεία ἀπαλλάσσω πᾶς βούλομαι , καί Θεός προσηλόω , καί οἶδα ὁ εἰμί ἀγαθός , καί ὁ ῥίζα καί ὁ πηγή ἅπας , καί αὐτός ὁ τιμή ἀναφέρω · ἐπεί καί ὅταν λέγω , “ μή καλέω διδάσκαλος ἐπί ὁ γῆ πρός ἀντιδιαστολή αὐτός οὗτος φημί , καί ἵνα μανθάνω τίς ὁ πρῶτος ὁ εἰμί ἅπας ἀρχή . οὖον δέ μικρός ὁ νεανίσκος ἐπιδείκνυμι προθυμία τέως εἰς Ἔρως τοιοῦτος ἐμπίπτω · καί ὁ ἄλλος ὁ μέν πειράζω , ὁ δέ ὑπέρ νόσημα πρόσειμι , ὅς ὁ οἰκέω ὅς ὁ ἀλλότριος , αὐτός ὑπέρ ζωή αἰώνιος καί προσέρχομαι καί διαλέγω . καί γάρ καί λιπαρός εἰμί ὁ γῆ καί πίων , ἀλλά ὁ ἄκανθα ὁ πλῆθος ὁ σπόρος συμπνίγω n . σκοπέω γοῦν πῶς εἄν παρασκευάζω μένος τέως πρός ὁ ὁ ἐπίταγμα ὑπακοή . οὐδέ γάρ εἶπον , πῶς εἰσέρχομαι εἰς ὁ ζωή ; ἀλλά , τίς ποιέω ; οὕτως ἑτοῖμος εἰμί πρός ἐργασία ὁ λέγω . εἰμί δέ πειράζω πρόσειμι , δηλόω ἄν ἐγώ καί οὗτος ὁ εὐαγγελιστής , ὥσπερ καί ἐπί ὁ ἄλλος ποιέω . εἰμί δέ καί αὐτός σιγάω ὁ Χριστός , αὐτός οὐ ἐάω λανθάνω , ἀλλά ἐλέγχω ἄν σαφῶς , ὅς καί αἰνίζω . εἰμί πειράζω πρόσειμι , οὐ ἄν ἀπέρχομαι λυπέω ἐπί ὅς ἀκούω . ἐπιθυμέω οὖν ὁ ζωή , κατέχω δέ πάθος χαλεπός . εἶπον τοίνυν ὁ Χριστός ὁ ἀπό ὁ νόμος ἐντολή φημί , “ οὗτος πᾶς φυλάσσω ἐκ νεότης ἐγώ . ὁ δέ ἔρχομαι - “ Σοῦς ἐμβλέπω αὐτός ἀγαπάω αὐτός , ” καί ὁ ἑξῆς . εἶτα ἐπεί μέλλω μέγας τίς ἐπιτάσσω , προστίθημι ὁ ἔπαθλον λέγω , “ εἷς σύ ὑστερέω , ὑπάγω , ὅσος ἔχω πωλέω καί δίδωμι πτωχός , καί “ ἔχω θησαυρός ἐν οὐρανός · καί δεῦρο ἀκολουθέω ἐγώ . ” ὁράω o δέ πόσος βραβεῖον , ἰδέ πόσος στέφανος τίθημι ὁ στάδιον οὗτος . εἰμί δέ πειράζω ἐκεῖνος , οὐ ἄν αὐτός οὗτος εἶπον ὁ σωτήρ . νυνί δέ καί λέγω , ὥστε αὐτός ἐφέλκω , καί ὁ μισθός αὐτός δείκνυμι πολύς εἰμί · καί γάρ ὁ ἀκολουθέω αὐτός μέγας Ἀντίδοσις . καλῶς δέ οὐ ζωή μνημονεύω , ἀλλά θησαυρός . ἐπεί γάρ περί χρῆμα εἰμί ὁ λόγος , καί πᾶς αὐτός γυμνός τίθημι παρανέω , δείκνυμι ὅτι οὐ ἀφαιρέω ὁ εἰμί , ἀλλά προστίθημι ὁ εἰμί πλείων ἐάν κελεύω παρέχω , καί τοσοῦτος p μέγας , ὅσος q γῆ ὁ οὐρανός . ὁ δέ στυγνάζω ἐπί ὁ λόγος , “ ἀπέρχομαι “ λυπέω , εἰμί γάρ ἔχω κτῆμα πολύς . ” οὐ r ὁμοίως κατέχω ὁ ὁ ὀλίγος ἔχω , καί ὁ πολύς s βαπτίζω μέθη . ὁ γάρ προσθήκη ὁ ἐπείσειμι , μείζων ἀνάπτω ὁ φλόξ , καί πένης ἐργάζομαι ὁ κτάομαι . σκοπέω οὖν καί ἐνταῦθα ποῖος , ἐνδείκνυμι t ὁ ἰσχύς ὁ πάθος . ὁ γάρ μετά χαρά προσέρχομαι u καί προθυμία , ἐπεί κελεύω ῥίπτω ὁ χρῆμα , οὐδέ ἐννοέω ὁ ζωή ἐάω , ἀλλά στυγνός ποιέω . ὁ δέ Ἰησοῦς πάλιν ἀποκρίνω , λέγω αὐτός , τέκνον , πῶς δύσκολος εἰμί ὁ πείθω ἐπί ὁ χρῆμα εἰς ὁ βασίλειος ὁ Θεός εἰσέρχομαι . ὁ , πῶς δύσκολος λέγω , οὖον ὁ χρῆμα διαβάλλω , ἀλλά ὁ πέρα x ὁ μέτρον κατέχω ὑπό αὐτός . τίς δήποτε δέ ὁ μαθητής ; τίς οὖν ὁ Χριστός ; “ πῶς δύσκολος ὁ ὁ χρῆμα “ ἔχω , ” καί ὁ ἑξῆς . πένης εἰμί καί οὐδείς κτάομαι λέγω ὅτι δύσκολος πλούσιος εἰσέρχομαι εἰς ὁ βασίλειος ὁ Θεός . παιδεύω αὐτός μή αἰσχύνω ὁ πενία , καί ὡσανεί ἀπολογέομαι αὐτός ὑπέρ ὁ μηδείς ἐπιτρέπω ἔχω . εἶπον δέ δύσκολος , οὐ ἁπλόος εἶπον , ἀλλά μετά ἐπίτασις ἀδύνατος · καί οὗτος ἐκ ὁ παράδειγμα δηλόω ἐκ ὁ κατά ὁ κάμηλος καί ὁ βελόνη · ὅθεν δείκνυμι ὅτι οὐ ὁ τυγχάνω μισθός ὁ πλουτέω καί δύναμαι φιλοσοφέω . διό καί Θεός ἔργον φημί y αὐτός εἰμί , ἵνα δείκνυμι ὅτι πολύς δεῖ ὁ χάρις ὁ μέλλω οὗτος κατορθόω . ὁ γοῦν μαθητής ἐκπλήσσω καί λέγω , τίς δύναμαι σῴζω ; ἐμβλέπω ὁ Ἰησοῦς λέγω , καί ὁ ἑξῆς . καί τίς ἕνεκα ὁ μαθητής ταράσσω πένης εἰμί ; ὑπέρ ὁ ὁ ἄλλος σωτηρία ἀλγέω · διά οὗτος πρότερος ἐμβλέπω οὗτος φημί · ἥμερος γάρ ὄμμα καί πρᾶος φρίσσω αὐτός ὁ διάνοια παραμυθέομαι , τότε καί διά ὁ ῥῆμα αὐτός ἐνίημι , ὁ ὁ Θεός δύναμις εἰς μέσος ἄγω , καί οὗτος ποιέω θαρσέω · καί πῶς ἄν γίγνομαι οὗτος δυνατός ; ἵνα ὁ μέγεθος ὁ κατόρθωμα ἐννοέω , ἐπιπηδάω ῥᾳδίως , καί ὁ θεός παρακαλέω συμφαίνω σύ ὁ καλός οὗτος ἆθλος , ὁ ζωή ἐπιτυγχάνω , καί ἀφίστημι ὁ πονηρός ἐπιθυμία ῥ...της καί ὁ εἰμί · καί ὅς φημί ὁ ἀπόστολος , ὄγκος ἀποτίθημι πᾶς καί ὁ εὐπερίστατος ἁμαρτία z . στενός γάρ καί θλίβω ὁ ὁδός ὁ ἀπάγω εἰς ὁ ζωή , διά ὅς κάμηλος , παχύς οὗτος καί ὀγκώδης , οὖον δύναμαι εἰσέρχομαι . κάλως οὖν καί ὁ ὁ νόμος προπαιδεία , καί οὐ ἀναιρέω αὐτός ὁ Χριστός , ἀρχή ὁ ὁδός οὗτος ἐπιδείκνυμι , οὖον συμπλήρωσις · καί ὁ μή ἀλλότριος ἑαυτοῦ εἰμί ὁ νόμος διά οὗτος μαρτυρέω . τελειότης γάρ παρά αὐτός · ἀφαιρέω γάρ , φημί , ὁ περισσός πρόσκειμαι , κεῖμαι , “ δεῦρο ἀκολουθέω ἐγώ . ” μηκέτι γάρ ὁ ἐμποδίζω εἰμί ἀκώλυτος ἵστημι σύ ὁ ἀκολουθέω ὁ πρός ὁ ζωή ὁ ἀληθής ὁδηγέω · πῶς δέ δυνατός γίγνομαι , καί πῶς ὁ ἐκ παράδειγμα ἀδύνατος λύω , παρά αὐτός ὁ Σωτήρ εἰμί μανθάνω , λέγω ὁ πλούσιος , “ ποιέω ἑαυτοῦ φίλος ἐκ ὁ μαμωνᾶς “ ὁ ἀδικία , ἵνα ὅταν ἐκλείπω , δέχομαι σύ εἰς ὁ αἰώνιος “ αὐτός σκηνή . ” πάν δέ δυνατός λέγω εἰμί ὁ λόγος παρά Θεός , μή συκοφαντῆσαιπαρὰ ὁ λέγω , ἀρά ἐν καί ὁ κακός ; οὖον γάρ ἐν πᾶς ὁ Θεός δυνατός ἀριθμέω ὁ κακός . ὅπου γάρ ὁ θεός εἴρω , ὁ καλός ἕπω , καί οὐδέ ἄν ἐννοέω τις ὑγιαίνω , ὅτι ὁ κακός θεάομαι δυνατός · οὐδέ ἀδυναμία εἶπον ἄν ὁ κακός μή ποιέω . ἀσθένεια γάρ ἐναντίος , ὁ ὁ κακός ποίησις · καί ἀσθένεια ὁ ἁμαρτία ὁ Παῦλος καλέω λέγω , “ ἔτι γάρ Χριστός εἰμί ἐγώ “ ἀσθενής , κατά καιρός ὑπέρ ἀσεβής ἀποθνῄσκω , ” καί ὁ ὁ ψαλμῳδός μῳδοῦ λόγος , “ πλύνω , ” φημί , “ ὁ ἀσθένεια αὐτός , ὁ ἀσθένεια ἁμαρτία καλός . ἀλλά οὐδέ ἐκεῖνος ἐγκαλέω τις ὁ λόγος ὁ λέγω πᾶς Θεός δυνατός · ἆρα οὖν καί ὁ γίγνομαι ποιέω μή γίγνομαι Θεός δυνατός εἰμί ; ἀχρεῖος γάρ αὖος πάλιν ὁ τοιοῦτος · οὐδείς δέ ἀχρεῖος ἐπί Θεός δύναμις παραλαμβάνω . ζητέω δέ ἄν τις , πῶς ἀγαπάω αὐτός μή μέλλω ἐπί ζωή ἀκολουθέω · εἰμί δέ ἐπί μέν ὁ πρότερος ἀγάπη ἄξιος ὁ ὁ ὁ νόμος φυλάσσω , καί οὗτος ἐκ ὁ νεότης · ὁ δέ περί ὁ τέλειος ὀλιγωρία ὁ ἐπί ὁ πρόσθεν ἀγάπη τέλειος οὐ ἐάω γίγνομαι · ὥσπερ οὐδέ ὁ τελειότης δέχομαι . διόπερ ὁ Παῦλος ἀτελής ἅπας ὁ ἐν ὁ νόμος καταλαμβάνω , ἐπί ὁ τελειότης σπεύδω · “ ὅστις γάρ εἰμί ἐγώ κέρδος , οὗτος ἡγέομαι διά ὁ “ χρηστός ζημία . ” οὐ οὖν εἰμί κέρδος καί ὁ ὁ νόμος πλήρωσις ἐν καιρός , δικαίως καί ὁ ἐπί οὗτος ἀγάπη · ὁ δέ μή ἀκολουθέω πρός ὁ τέλειος ὁ τέλειος ἀγάπη ἀφαιρέω ὁ μή ἀκολουθέω . ἐξελέγχω δέ ἐν ὁ λόγος Μαρκιανιστῶν τε παράνοια καί Μανιχαῖος , ὁ ὁ νόμος ἀλλότριος εἰμί φημί ὁ Χριστός . οὖον γάρ ἐπί ὁ ἀλλότριος πληρόω ἀγαπάω εἄν ὁ Χριστός ὁ περί οὗτος παρρησιάζομαι · οὖον μήv οὐδέ ὁ ἄπταιστος μαρτυρέω ὁ λέγω , “ οὗτος πᾶς φυλάσσω ἐκ νεότης ἐγώ . ” ἢ γάρ εἄν ὑπερβαίνω εἰμί ὁ ἀνθρώπινος μέτρον , οὐδέ εἷς ἔνοχος εἰμί ἁμαρτία · ἀλλά ὁ δυνατός ἄνθρωπος περιφυλάσσω ὁ νόμος , ἐκεῖνος τε μαρτυρέω ἐν ἑαυτοῦ · καί Χριστός ἐπί ὁ δυνατός ὁ νόμος τηρέω ἀγαπάω . ἄρχω δέ ὁ Πέτρος λέγω αὐτός , ἰδέ , ἐγώ ἀφίημι πᾶς καί ἀκολουθέω σύ . καί ἀποκρίνω ὁ Ἰησοῦς , εἶπον , ἀμήν λέγω σύ , οὐδείς εἰμί ὅς ἀφίημι οἰκίον , ἢ ἀδελφός , ἢ ἀδελφή , ἢ πατήρ , ἢ μήτηρ , ἢ γυνή , ἢ τέκνον , ἢ ἀγρός , ἕνεκα ἐγώ καί ἕνεκα ὁ εὐαγγέλιον , ἐάν μή λαμβάνω ἑκατονταπλασίων νῦν ἐν ὁ καιρός οὗτος , οἰκίον καί ἀδελφός καί ἀδελφή καί μήτηρ καί τέκνον καί ἀγρός , μετά διωγμός , καί ἐν ὁ αἰών ὁ ἐρχόμενος ζωή αἰώνιος . Ποίας πᾶς εἰμί μακάριος Πέτρος ; ὁ κάλαμος , ὁ δίκτυον , ὁ πλοῖον , ὁ τέχνη , οὗτος ἐγώ πᾶς λέγω ; ναιός φημί . ἀλλά οὖον διά φιλοτιμία , ἀλλά ἵνα διά ὁ ἐρώτησις οὗτος ὁ ὁ πένης εἰσάγω δῆμος . ἐπεί y γάρ ὁ Χριστός ἀκούω λέγω “ εἰμί ἐθέλω τέλειος εἰμί , πωλέω σύ ὁ ὑπάρχω καί δίδωμι πέτομαι - “ χόω , καί ἔχω θησαυρός ἐν οὐρανός . ” ἵνα μή λέγω , τίς οὖν ἐάν μή ἔχω ὑπάρχω , οὖον δύναμαι τέλειος εἰμί ; ἐρωτάω Πέτρος · ἵνα σύ μανθάνω , καί δέχομαι παρά ὁ Χριστός ὁ ἀπόφασις θαρσέω · ὑπέρ γάρ ὁ οἰκέω αὐτός ὁ πεῦσις οὗτος προσάγω . ἵνα δέ μή ἀκούω ὁ σύ ὁ λοιπός , ἐξαίρω ὁ μαθητής οὗτος εἰμί μή νομίζω , ἐκτείνω ὁ νόμος καί ἁπλόω ὁ ὑπόσχεσις ἐπί ὁ γῆ ἅπας , καί ἀπό ὁ πάρειμι καί ὁ μέλλω πιστόω . ὅτι κἀν ὀλίγος τις ἀφίημι , κἀν πολύς , ἕνεκα αὐτός , αἰώνιος θησαυρός λαμβάνω . ὅταν δέ λέγω , “ ὅς z ἀφίημι · “ γυνή , ” οὖον οὗτος φημί , ὥστε διασπάω ὁ γάμος , ἀλλά ὅς περί ὁ Ψυχή λέγω , ὅτι ὁ ἀπόλλυμι ὁ ψυχή αὐτός ἕνεκα ἐγώ , εὑρίσκω αὐτός · οὐ ἵνα ἑαυτοῦ ἀναιρέω , οὐ ἵνα ἐντεῦθεν ἤδη χωρίζω αὐτός a ἀπό ὁ σῶμα , ἀλλά ἵνα πᾶς προτιμάω ὁ εὐσέβεια · οὗτος καί ἐπί γυνή καί ἀδελφός καί ὁ ἄλλος φημί . δοκέω δέ ἐγώ καί ὁ διωγμός ἐνταῦθα αἰνίσσομαι · ἐπεί γάρ πολύς εἰμί , καί πατήρ εἰς ἀσέβεια ἕλκω παῖς , καί γυνή ἀνήρ , ὅταν οὗτος κελεύω , φημί , μήτε γυνή εἰμί , μήτε πατήρ · ὅσπερ οὖν καί ὁ Παῦλος b λέγω , “ εἰμί δέ καί ὁ ἄπιστος χωρίζω , χωρίζω . ” ἀνίστημι οὖν ὁ πᾶς c φρόνημα , καί ποιέω καί ὑπέρ ἑαυτοῦ καί ὑπέρ ὁ οἰκέω θαρσέω d , ἐπιφέρω e , πολλός δέ εἰμί πρῶτος ἔσχατος , καί ὁ ἔσχατος πρῶτος . δείκνυμι ὅτι ὁ πρῶτος εἰμί δοκέω εἰμί πρῶτος οὗτος ὁ εἰς αὐτός πιστεύω καί ὁ ἑαυτοῦ ἀφίημι . ἐνταῦθα δέ ἐγώ δοκέω ὁ Φαρισαῖος αἰνίσσομαι · ὅσπερ καί ἔμπροσθεν εἶπον , ὅτι υἱός ὁ βασίλεια ἔξω βάλλω · ἄλλος f δέ φημί ἐρωτάω , εἰμί ὁ ἀντέχω χρῆμα δύσκολος ὁ σωτηρία , ὁ ἀπολείπω πᾶς τίς ὁ ἐλπίς ; δῆλος δέ ἀπό ὁ ὅτι ὁ , “ τίς ἆρα “ δύναμαι σῴζω ; ” περί πλούσιος λέγω . περί δέ ἑαυτοῦ βούλομαι ὁ ἀπόκειμαι ἐλπίς , οὐ ὡς μέγας τις καταλείπω , ἀλλά ὡς αὐτός ὅς ἔχω ἐξίστημι . καί ὁ ὁ ἀνταπόδοσις , ἀποδέχομαι ὁ ἐπιθυμία , καί ὁ ἀγάπη ἐπιρρώννυμι . οὗτος γάρ καί ὁ Παῦλος εὔχομαι ὑπέρ ὁ ἔκκλησις , “ ὁ οἶδα τίς ὁ Ἐλπὶς ὁ κλῆσις , καί τις ὁ πλόος - “ ὅς ὁ χάρις ὁ Θεός εἰς ὁ πιστεύω . ” οὐδείς εἰμί ὅς ἀφίημι οἰκίον ἢ ἀδελφός Κ . τ . ὅς . ἵστημι δέ ὁ ἐπαγγελία οὐ ἐν μόνος ὁ ἀπόστολος ἀλλά καί πᾶς ὁ ἀπολείπω ὁ ἑαυτοῦ φίλος καί οἰκίον , φημί πολαπλασιαδων λαμβάνω , καί ζωή αἰώνιος κληρονομέω · ὅσπερ διαιρέω ὁ τε Μάρκος καί ὁ Λουκᾶς , ὁ μέν πολλαπλάσιον ἴον ἐν καιρός οὗτος λέγω · ὁ δέ αἰώνιος ζωή ἐν ὁ ἐρχόμενος · εἰμί δέ νῦν ὁ ὁ πολλαπλάσιος Ἴων ἀπόλαυσις κατά ὁ κοινωνία , οὖον κατά ὁ κτῆσις · ὅτι δέ προτίθημι ὁ σωτήρ ὁ ὁ ἀδελφός ἅπας ὁ ὑπέρ ὁ Εὐαγγέλιος στρατεύω · οὕτως καί οἰκίον πολύς καί ἀδελφός καί ἀδελφή καί μήτηρ καί τέκνον καί ἀγρός ὑπάρχω λέγω ὁ ὁ ἴδιος καταλείπω , ὅτι ὁ ἀγάπη πᾶς πληρόω οἰκειότης ὁ Ἰουδαῖος , καί πᾶς χρεία ὅσος εἄν οἰκίον καί ἀγρός παρέχω . προστίθημι δέ ὁ Λουκᾶς καί περί γυνή · οὗτος δέ κατά ὁ Παῦλος κελεύω τιμάω πρέσβυς μέν ὡς μήτηρ , νέος δέ ὡς ἀδελφή ἐν πᾶς ἁγνεία . ὥσπερ γάρ ἀδελφός δίδωμι ὁ οὐ ἀδελφός , καί γονεύς ὁ οὖον γονεύς , καί τέκνον ὁ οὖον τέκνον , οὗτος καί γυνή ὁ οὖον γυνή · καί ἕτερος τρόπος δηλαδή πνευματικός ἀπολείπω δέ ὁ κατά σάρξ γένος ἀγαθός εἰμί διά ὁ πνευματικός ζωή , καθά καί πάλαι περί ὁ Φυλή ὁ Λευΐ λέγω ὁ “ ὁ λέγω ὁ πατήρ καί ὁ μήτηρ οὐ ὁράω σύ , καί ὁ ἀδελ - “ Φους αὐτός οὐ ἐπιγιγνώσκω , καί ὁ υἱός αὐτός ἀπογιγνώσκω . φυλάσσω “ ὁ λόγιον σύ , καί ὁ διαθήκη σύ διατηρέω . δηλόω ὁ Ζεύς - “ καιώματά σύ ὁ Ἰακώβ , καί ὁ νόμος σύ ὁ Ἰσραήλ . ἐπιτίθημι - “ σούσι θυμίαμα διαπαντός ἐπί ὁ θυσιαστήριον σύ . ” ἐκεῖ τε γάρ διά ὁ θεῖος σπουδή ὁ ὁ γένος ἀπόστασις · καί ἐνταῦθα ὁ ἴσος · οὐ ὡς ἑτέρως ἀπαλλοτριόω δήω ὁ γένος πλήν ὅσος ἐν προτιμάω ὁ καλός καί πρός ὁ ἀνεμπόδιστος ὁ εὐαγγελικός διακονία . τιμάω γοῦν καί αὐτός ὁ Κύριος ὁ κατά σάρξ προσήκω αὐτός μήτηρ , καί ὁ ἀγάπη μαθητής οὗτος ἐγχειρίζω · ὥστε ὁ Μανιχαῖος λόγος ἀλλότριος ὁ Χριστός βούλησις , καί πᾶς ὁ ὁ φυσικός ἀνατρέπω οἰκειότης διά ὁ πνευματικός , ἀλλότριος ὁ Σωτήρ διανοέομαι . ἀδιάφορος δέ ὁ λέγω ἕνεκα ὁ ἐγώ ὄνομα , ἢ ἕνεκα ὁ “ Εὐαγγέλιος , ” ὡς ὁ Μάρκος , “ ἢ ἕνεκα ὁ βασίλεια ὁ Θεός , ” ὡς ὁ Λουκᾶς · ὁ τε γάρ ὄνομα ὁ Χριστός δύναμις εἰμί ὁ Εὐαγγέλιος καί ὁ βασίλεια · ὁ τε Εὐαγγέλιος εἰς ὄνομα ἀναρτάω ὁ Χριστός · καί ὁ βασίλειος ὁ Θεός διά ὁ ὄνομα αὐτός γνωρίζω , καί παραγίγνομαι · προστίθημι δέ ὁ Μάρκος καί ὁ μετά διωγμός ἔχω πολλαπλασίων νῦν , καθό διά ὁ εὐσέβεια πολύς εὑρίσκω γνήσιος αὐτός πολλάκις ὁ διάθεσις ἀπονέμω · οὗτος γάρ καί γίγνομαι πᾶς πάρα ὁ Πίστων , καί ἐπί τοσοῦτος κρατέω , ἐπί ὅσος καί ὁ χριστιανισμός ὁ τελειότης προκόπτω συμβαίνω . εἰμί δέ ἐν ὁ ὁδός ἀναβαίνω εἰς Ἱερουσαλήμ · καί εἰμί προάγω αὐτός ὁ Ἰησοῦς , καί θαμβέω , καί ἀκολουθέω φοβέω . καί παραλαμβάνω πάλιν ὁ δώδεκα , ἄρχω αὐτός λέγω ὁ μέλλω αὐτός συμβαίνω . προλέγω ὁ μαθητής ἀναγκαῖος οὗτος , ἵνα γιγνώσκω ὅτι πρόοιδα καί οὐ ἀγνοέω πάσχω , καί οὐ ἄκων ἀλλά ἑκών ἐπί οὗτος βαδίζω . διό καί πολλάκις ὁ τοιοῦτος προσαγορεύω f , ὡς ὁ Μάρκος ἐπισημαίνω λέγω , καί παραλαμβάνω πάλιν ὁ δώδεκα ἄρχω αὐτός λέγω ὁ μέλλω αὐτός συμβαίνω . καί κατά ἴδιος ὁ μαθητής ὁ τοιοῦτος προαποκαλύπτω g οἰκεῖος γίγνομαι . οὗτος γάρ καί ὁ πρόγνωσις ἄξιος , καί ὁ μή θορυβέω ὁ πάθος . ὅθεν Χωρὶς αὐτός διαλέγω , πολύς καί ἄλλος συνοδοιπορέω . λέγω δέ καί σαφῶς ὁ εἰμί , καί ὁ ἐμπτύω h δέ ἀπομνημονεύω , ἵνα μηδείς εἰμί παρασιωπάω ὅς i διά ὁ μή προγιγνώσκω τάραξις k ὁ ἐξαπίνης ὁράω . ἴασις δέ οὗτος ἅπας ὁ , “ ὁ τρίτος ἡμέρα ἀνίστημι · ” δέ προσαπεμνημονευω 1 ὁ Λουκᾶς , καί ὁ ἐκ προφήτης ὁ “ τελέω m πᾶς ὁ γράφω διά ὁ προφήτης ὁ υἱός “ ὁ ἄνθρωπος . ” μέγας γάρ εἰς παραμυθία ὁ καί διά ὁ προφήτης προερέω ὁ Σωτήρ τοιοῦτος μέλλω πάσχω , ἵνα ὅταν ὁ σκυθρωπός οὗτος ἐξέρχομαι , καί ὁ ἀνάστασις ἐντεῦθεν προσδοκάω . ὁ γάρ ὁ λυπέω οὐ ἀποκρύπτω , καί ὁ δοκέω εἰμί ἐπονείδιστος , εἰκότως μέλλω καί περί ὁ πιστεύω .