catenae-novum-testamentum.catena-in-marcum-recensio-ii-e-codd-oxon-bodl-laud-33 33
Περὶ τῆς ξηρανθείσης συκῆς . Καὶ τῆ ἐπαύριον ἐξελθόντων αὐτῶν ἀπὸ Βηθανίας , ἐπείνασε . καὶ ἰδὼν συκῆν μακρόθεν ἔχουσαν φύλλα , ἦλθεν εἰ ἄρα εὑρήσει τι ἐν αὐτῷ . καὶ ἐλθὼν ἐπ’ αὐτὴν οὐδὲν εὗρεν εἰ μὴ φύλλα · οὐ γὰρ ἦν καιρὸς σύκων . Καὶ τῇ ἐπαύριόν φησιν , ἐξελθόντων αὐτῶν Βηθανίας , ἐπείνασεν . ὁ Ματθαῖος τὸ πρωὶ προστίθησι . πῶς δὲ πρωίας πεινᾶ ; συνεχώρησε τῇ σαρκὶ τοῦτο . ἄλλος δὲ ἔφη , ἦλθεν t εἰ ἄρα εὑρήσει u ἐν αὐτῇ καρπόν . ὅθεν δῆλον ὅτι τῆς ὑπονοίας αὐτῶν ἦν . καὶ γὰρ τὰς ὑπονοίας τῶν μαθητῶν γράφουσιν . οὕτω δὲ καὶ τὸ νομίζειν διὰ τοῦτο αὐτὴν κατηρᾶσθαι . τίνος οὑν ἕνεκεν κατηράθη ; τῶν μαθητῶν ἕνεκεν , ἵνα θαρρῶσιν . ἐπειδὴ γὰρ πανταχοῦ μὲν εὐεργετεῖ x , οὐδένα ἐκόλασεν y · ἔδει δὲ καὶ τῆς τιμωρητικῆς αὐτοῦ δυνάμεως ἀπόδειξιν παρασχεῖν , ἵνα μάθωσιν ὅτι δυνάμενος ξηράναι Ἰουδαίους , ἑκὼν συγχωρεῖ , καὶ οὐ ξηραίνει . οὐκ ἐβούλετο δὲ τοῦτο εἰς ἀνθρώπους ἐνδείξασθαι , καὶ z εἰς τὸ φυτὸν τῆς ἐνεργείας αὑτοῦ τὴν ἀπόδειξιν ταύτην παρέσχετο . ὅταν δὲ εἰς τόπους γένηται τι , μὴ ἀκριβολογώμεθα , δικαίως ἢ ἀδίκως , λέγοντες , ἀλλὰ τὸ θαῦμα ἴδωμεν . ἐπεὶ καὶ περὶ τῶν χοίρων πολλοὶ τοῦτο εἰρήκασι τῶν καταποντισθέντων , τὸν τοῦ δικαίου γυμνάζοντες λόγον . ἀλλ’ οὐδὲ ἐνταῦθα προσεκτέον αὐτοῖς . καὶ γὰρ καὶ ταῦτα ἄλογα , ὥσπερ ἐκεῖνο τὸ a φυτὸν ἄψυχον . Τίνος οὖν ἕνεκεν περίκειται τοιοῦτον b σχῆμα τῷ πράγματι ; καὶ τῆς κατάρας ἂν c ἡ πρόφασις , ὅπερ ἔφην , τῆς τῶν μαθητῶν ὑπονοίας τὸ πρᾶγμα ἦν , εἰ καὶ τούτων οὐδὲν αἰνίττεται . εἰ δὲ λέγοι ὅτι d οὐκ ἦν καιρὸς , καὶ ἐντεῦθεν δείκνυσιν ὅτι προηγουμένως εἰς τοῦτο ἦλθε , οὐ διὰ πείναν , ἀλλὰ διὰ τοὺς μαθητάς . τίς γὰρ οὕτως εὐήθης ὥστε ὑπολαβεῖν ὅτι e ἐν πρωινῷ τῷ καιρῷ τοσοῦτον ἥττητο πείνης ; ἣ εἴπερ ἐπείνη καὶ τὸ ἐσθίειν τότε ἐνόμιζεν ἀδεὲς , τι τὸ κωλῦον ἦν αὐτὸν φαγόντα τῆς οἰκίας ἐξελθεῖν ; οὐδὲ γὰρ ἔνεστιν εἰπεῖν ὡς ἡ τοῦ καρποῦ θέα πρὸς πείναν αὐτὸν ἐξεκαλέσατο . οὐ γὰρ ἦν καιρὸς συκῶν · πεινῶν δὲ πῶς οὐχ ἑτέρωθεν ἐζήτει τροφὴν , ἀλλ’ ἀπὸ τῆς συκῆς , ἣν οὐ δυνατὸν ἦν ἔχειν πρὸ τοῦ καιροῦ τὸν καρπὸν , δήλου πᾶσιν ὄντος σαφῶς ; ποίας δὲ ἀγανακτήσεως ἦν ἄξιον τὸ μὴ ἔχειν αὐτὴν καρπόν ; ὥστε ὅγε μὴ πάντως εὐήθης ἱκανῶς ἂν ἐκ τούτων συλλογίσαιτο ὅτι πείνα μὲν οὐκ ἦν , πρόσχημα δὲ ἦν πείνης τὴν οἰκείαν ἐνδεικνύμενος δύναμιν , εἰς τὸ μὴ οἴεσθαι αὐτοὺς ἀτονίᾳ τὸ πάθος αὐτὸν ἀναδέχεσθαι . διὰ τοῦτο φυτὸν ἐπιλεξάμενος , ὃ κἀν εἰ τέμοι τις , οὐ ῥᾳδίως τὴν ἔμφυτον ὑγρασίαν ἀποτίθεσθαι πέφυκε · τοῦτο διὰ μόνης ἐξήρανε τῆς ἐπιτιμήσεως . Ἄλλως δέ φησι τὴν μέλλουσαν κατὰ τὴν Ἰερουσαλὴμ κρίσιν ἐπὶ τῆς συκῆς ἔδειξεν , ὥσπερ καὶ ἡ παραβολὴ δηλοῖ · ἣν καὶ ὁ Λουκᾶς ἀπεμνημόνευσε λέγων , “ συκῆν εἶχέν τις πεφυτευμένην ἐν τῷ ἀμπε - “ λῶνι αὐτοῦ , καὶ ἦλθεν ζητῶν καρπὸν ἐν αὐτῇ καὶ οὐχ εὗρεν . εἶπεν “ δὲ πρὸς τὸν ἀμπελουργόν . ἰδοὺ τρία ἔτη ἀφ’ οὗ ἔρχομαι ζητῶν καρ - “ πὸν ἐν τῇ συκῇ ταύτῃ καὶ οὐχ εὑρίσκω . ἔκκοψον αὐτήν · ἵνα τι καὶ “ τὴν γῆν καταργῇ ; ὁ δὲ ἀποκριθεὶς αὐτῷ λέγει . Κύριε , ἄφες αὐτὴν “ καὶ τοῦτο τὸ ἔτος , ἕως οὗ σκάψω περὶ αὐτὴν καὶ βάλλω κόπρια · “ κἂν μὲν ποιήσῃ καρπὸν , εἰ δὲ μήγε εἰς τὸ μέλλον ἐκκόψεις αὐτήν . ” ὅπερ οὖν λόγῳ διεξῆλθεν , τοῦτο καὶ ἔργῳ δέδειχεν · ὥσπερ καὶ ἄλλα ἐποίησε συμβολικὰ , καθὼς ἐν τῇ παρουσίᾳ καὶ διὰ τῶν προφητῶν · ὅτι μᾶλλον ἀκοῆς ὅρασις ψυχῆς καθάπτεται , καὶ ἐν μνήμῃ σώζεται . ἡ μὲν παραβολὴ τὴν ἀκαρπίαν ἐλέγχει τῆς Ἰερουσαλήμ . Ἔρχεται οὖν ὁ Κύριος ἐπὶ τὴν συκῆν ζητῶν καρπὸν ἐν αὐτῇ , καθὰ ἔλεγεν ἡ παραβολὴ , φύλλα δὲ εἶχε μόνον , ἅτε δὴ καὶ ἔαρος ὄντος · καὶ δοκεῖ μὲν κατὰ χρείαν τροφῆς ἐπ’ αὐτὴν ἐληλυθέναι . σύμβολον δὲ ποιεῖ τὸ εἰρημένον , καὶ συνέτρεχεν ἡ πεῖνα τῷ συμβόλῳ , ἡρμοσμένης τοῦ σώματος τοῦ ἁγίου φύσεως τε καὶ κινήσεως πρὸς τὰς τῶν πραγμάτων οἰκονομίας τε καὶ ἐνδείξεις . οὐ γὰρ ἀγνοεῖν δήπουθεν οἷόν τε ἦν , ὅτι καρπὸν εἰς βρῶσιν οὐκ ἂν ἔχοι κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἡ συκῆ . ἀλλ’ ἐμφαίνεται τῷ πράγματι ὥσπερ βρῶσιν εἶναι τοῦ Κυρίου τὴν τῶν ἀνθρώπων σωτηρίαν , καὶ ποθεῖν αὐτὸν ταύτην , καθὸ καὶ ἐπὶ τῶν μελλόντων πιστεύειν Σαμαρειτῶν εἶπεν τὸ “ ἐγὼ βρῶσιν ἔχω φαγεῖν , ἣν ὑμεῖς οὐκ “ οἴδατε . ” τὸ μὲν οὖν εὐθαλὲς τῆς συκῆς , τὴν δόξαν ἐδείκνυ τῆς Ἰερουσαλὴμ τὴν παρὰ Θεοῦ δεδομένην αὐτῇ · τὸ δὲ ἄκαρπον τὴν κακίαν καὶ ἀπιστίαν . ἡ δὲ ἀκαιρία τοῦ καρποῦ τὴν ἀκαιρίαν τῆς τότε σωτηρίας τῆς Ἰερουσαλὴμ ἤλεγχεν · τὴν δὲ ἀκαιρίαν ταύτην ἐπήγαγεν ἑαυτῇ . διὸ καὶ μέμψιν καὶ κατάραν ὑφίσταται · οὐ δήπου πρὸς τὴν συκῆν ὀργιζομένου τοῦ Κυρίου , ὅτι μὴ καρποφοροίη καὶ ταῦτα παρὰ καιρὸν , ἀλλ’ ἐν τῷ δένδρῳ τὸ τῆς πόλεως ἐπιδεικνύντος . ἡ δὲ κατάρα τοῖς ἔργοις ἐμφαίνεται πεπληρωμένη περὶ τὴν πόλιν . τὸ δὲ μηκέτι καρπὸν ἄγειν τὴν Ἰερουσαλὴμ οὐκ ἀποκλείει τῆς καινουργηθείσης καρποφορίας , ἣν ἡ δοθησομένη αὐτοῖς Χριστοῦ γνῶσις παρέξει · οἱονεὶ κατά τινα ἐγκεντρισμὸν δοθησομένης τῆς Ἱερουσαλὴμ τῆς ἀποστολικῆς δυνάμεως εἰς τὸ καρποφορῆσαι · οὐ γὰρ ἐξ αὐτῆς ὁ καρπὸς ἐκεῖνος , ἀλλ’ ἐκ τῆς νέας καὶ προσγινομένης γνώσεως , ἣν ὥσπερ ἔξωθεν καὶ ἀπὸ τῆς ἐξ ἐθνῶν ἐκκλησίας προστιθεμένην λήψεται . Καὶ ἔρχονται εἰς Ἱεροσόλυμα · καὶ εἰσελθὼν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸ ἱερὸν ἤρξατο ἐκβάλλειν τοὺς πωλοῦντας καὶ ἀγοράζοντας ἐν τῷ ἱερῷ · καὶ τὰς τραπέζας τῶν κολλυβιστῶν , καὶ τὰς καθέδρας τῶν πωλούντων τὰς περιστερὰς κατέστρεψε . Τοῦτο καὶ ὁ Ἰωάννης φησίν · ἀλλ’ ἐκεῖνος μὲν ἐν ἀρχῇ τοῦ Εὐαγγελίου · οὗτος δὲ πρὸς τῷ τέλει , ὥσπερ καὶ ὁ Ματθαῖος . ὅθεν εἰκὸς δεύτερον γεγενῆσθαι τοῦτο , καὶ κατὰ διαφόρους καιροὺς , καὶ δῆλον καὶ ἀπὸ τῶν χρόνων καὶ ἀπὸ τῆς ἀποκρίσεως . ἐκεῖ μὲν γὰρ ἐν τῷ Πάσχα παρεγένετο , ἐνταῦθα δὲ πρὸ πολλοῦ . τοῦτο δὲ κατηγορία μείζων τῶν Ἰουδαίων f . ὅτι καὶ ἅπαξ καὶ δὶς τὸ αὐτὸ αὐτοῦ ποιήσαντος , ἐνέμενον ἐπὶ τῆ καπηλείᾳ · καὶ ἀντίθεον αὐτὸν εἶναι ἔλεγον , δέον κἀντεῦθεν μαθεῖν αὐτοῦ τὴν πρὸς τὸν Πατέρα τιμὴν καὶ τὴν οἰκείαν ἰσχύν . ἑώρων γὰρ τοὺς λόγους τοῖς πράγμασι συμφωνοῦντας · ἀλλ’ οὐδὲ οὕτως ἐπείθοντο , ἀλλ’ ἠγανάκτουν . διὸ καὶ αὐτὸς τὸν Ἡσαΐαν αὐτοῖς ἐπιτειχίζει κατήγορον , τὸν θυμὸν αὐτῶν κατασβεννὺς , καὶ δεικνὺς g ὅτι παρὰ Θεοῦ ἥκει . λῃστὰς δὲ τοὺς ἐμπόρους ἐκάλεσε , διὰ τὸ λῃστρικὸν τῆς φιλοκερδίας , οἱ τὴν τῶν θυσιῶν χρείαν πρόφασιν αἰσχροκερδίας λαμβάνοντες , βόας , καὶ τρυγόνας , καὶ περιστερὰς ἐπίπρασκον · ἕτεροι δὲ ἀργύρια προυτίθεσαν λεπτὰ πρὸς τὴν τῶν μειζόνων ἀλλαγήν . σφοδρότερον δὲ τὸ ἔργον οὐκ ἐν ἠπιότητι h λόγου γενόμενον i , ὅποτε καὶ τοὺς πιπράσκοντας ἐξέβαλε καὶ τὰς τραπέζας κατέστρεψεν . ἄλλος k δέ φησιν ὅτι περὶ τὸν χρόνον οὐ πάνυ τοῖς τρισὶν Εὐαγγελισταῖς ἐμέλησεν ἐν τῇ διηγήσει τῆς ἀνόδου τῆς Ἱερουσαλήμ . ὁ γὰρ Ἰωάννης ἀκριβέστερον τὸ τοιοῦτον προιστορήσας , ἐν τῇ πρώτῃ ἀνόδῳ ταῦτα πεπρᾶχθαί φησι · καίτοι ἐν τῷ Πάσχα τὸ πάθος ἱστορεῖ γεγονός l . τὸ οὖν ἱστορῆσαι τὸ πρᾶγμα μόνον ἐμέλησεν αὐτοῖς , καὶ τὰς διαφόρους ἀνόδους μίαν πεποιήκασι . οὕτω καὶ ἐν τῷ ό ψαλμῷ τὰ ἐν διαφόροις γεγενημένα χρόνοις ὑφ’ ἕνα εἰσῆκται καιρὸν ἐν τῇ διηγήσει · ἔνθα φησιν , τὸ “ κατελάλησαν τοῦ Θεοῦ “ καὶ εἶπον , μὴ δυνήσεται ὁ Θεὸς ἑτοιμάζειν τράπεζαν ἐν ἐρήμῳ ; “ ἐπεὶ ἐπάταξε πέτραν καὶ ἐρύησαν ὕδατα , καὶ χείμαρροι κατε - “ κλύσθησαν . μὴ καὶ ἄρτον δύναται δοῦναι , ἢ ἑτοιμᾶσαι τράπεζαν “ τῷ λαῷ αὐτοῦ ; ” μετὰ γὰρ τὴν τοῦ ὕδατος δόσιν , οὐχὶ περὶ τοῦ μάννα ἦν ἀντιλογία , ἀλλ’ ἡ περὶ τῶν κρεῶν · εἰσήγαγεν δὲ ἑκάτερον κατ’ αὐτὸν ὁ ψαλμῳδός . Οἱ δὲ γραμματεῖς καὶ ἀρχιερεῖς ἤκουσαν καὶ ἐζήτουν πῶς αὐτὸν ἀπολέσουσιν . Ἠσθάνοντο λοιπὸν m γὰρ ὅτι αὐτῶν καθάπτεται τὰ γινόμενα παρ’ αὐτοῦ . ποτὲ μὲν οὖν κατεχόμενος διὰ μέσου αὐτῶν ἀναχωρεῖ , καὶ οὐχ ὁρᾶται · ποτὲ δὲ φαινόμενος ὠδίνουσαν αὐτῶν τὴν ἐπιθυμίαν ἐπέχει . ἐνταῦθα δὲ τῷ φόβῳ n τοῦ πλήθους αὐτοὺς κατεῖχεν . οὐ γὰρ ἐβούλετο πάντα ὑπὲρ ἄνθρωπον ποιεῖν , ὥστε πιστευθῆναι τὴν οἰκονομίαν . οἱ δὲ οὐδὲ ἀπὸ τοῦ πλήθους ἐσωφρονίζοντο , οὔτε τὴν τῶν προφητῶν μαρτυρίαν ᾐδοῦντο . οὕτω καθάπαξ αὐτοὺς ἡ φιλαρχία ἐπλήρωσεν ο , καὶ εἰς μιαιφονίαν ἐξώπλιζεν . Καὶ ὅτε ὀψὲ ἐγένετο , ἐξεπορεύετο ἔξω τῆς πόλεως . καὶ πρωῒ παραπορευόμενοι , εἶδον τὴν συκῆν ἐξηραμμένην ἐκ ῥιζῶν . Ἀκριβέστερον ὁ παρὼν Εὐαγγελίστης ἀπομνημονεύει τῆς ἱστορίας , ἐν τῇ ἐφεξῆς ἡμέρᾳ λέγων τεθεωρεῖσθαι ὑπὸ τῶν μαθητῶν ἐξηραμμένην τὴν συκῆν · ἐπανιόντων πάλιν ἐπὶ τὴν πόλιν ἀπὸ τῶν προαστείων . ὁ δὲ Ματθαῖος παρέδραμε τὸ ἀκριβὲς τοῦ καιροῦ εἰπὼν παραχρῆμα τὴν συκῆν ἐξηράνθαι καὶ τεθαυμακέναι τοὺς μαθητάς . παραχρῆμα δὲ λέγοιτ’ ἃν καὶ εἰς αὔριον τὸ πρᾶγμα γνωσθέν · ὀξεῖα δὲ καὶ ἡ δύναμις καὶ ἐν τῷ ζωογονεῖν τὰ νεκρὰ , καὶ καθάπερ ἐπὶ τῶν ἀναβιωσθέντων ὑπὸ Κυρίου καὶ ἀποξηραίνουσα τὰ ζῶντα , καθάπερ ἐπὶ τῆς συκῆς . ταῦτα δὲ καὶ ὑπὸ τῆς γραφῆς ὑπὸ Θεοῦ λέγεται , τὸ “ ἐγὼ ἀποκτενῶ καὶ ζῆν ποιήσω ” καὶ τὸ “ ἐγὼ ξηραίνω ξύλον χλωρὸν , καὶ ἀνεθάλλω ξύλον ξηρὸν ” καὶ οὐδεμία διατριβὴ περὶ τὴν θείαν ἐνέργειαν , εἰ μὴ ὅτε περὶ ἀνθρώπων προαιρέσεως γίνεται τῶν μὴ ταχὺ δεχομένων , μηδὲ οὕτως ὀξέως ἀποτελουμένων εἰς τόδε , ὡς ἡ θεῖα ἐνέργεια δύναται · ὅθεν καὶ περὶ τὴν ἐν πίστει δύναμιν ὀλίγοι οἱ συνακολουθοῦντες τοῦ κυρίου τὴν ὁμόνοιαν πρᾶξιν ἐνδιδόντες πίστεως , ἣν διὰ δυνάμεως αὐτοῖς παρέχεται . ὥστε μὴ μόνον ξύλον ἀποξηρᾶναι τεθηλὸς , ἀλλὰ καὶ ὄρος μετακινῆσαι προστάγματι , καὶ πάντα πληροῦν ὅσα ἀν’ τις αἰτήσαιτο . Δῆλον δὲ ὡς οὐκ ἀχρεῖον τούτων ἕκαστον ἐπαγγέλλεται Χριστὸς , οὐδὲ οἷον ἐπὶ θαυματουργίᾳ κενῇ , καθάπερ ἀξιοῦσιν οἱ τὰ τοιαῦτα ἀπαιτοῦντες , καὶ κελεύοντες μετακινεῖν τῶν τυχόντων τι καὶ βραχυτάτων , ὡς ἐπ’ ἐλέγχῳ τῆς ἐπαγγελίας τῆς περὶ τῶν ὄρων · οὔτε γὰρ ὄρος οὔτε δὲ κάρφος ἀχρείως μετακινηθείη ἃν κατὰ δύναμιν Θεοῦ , ἐπεὶ μὴ δὲ αὐτὸς ἀχρείως τὴν συκῆν ἐξήρανεν , ἀλλ’ ἐπὶ σημείῳ τῆς τοῦ Ἰσραὴλ μελλούσης ἀκαρπίας , καὶ πρὸς ἔνδειξιν τῆς ἑαυτοῦ δυνάμεως . ἕπεται δὲ τῆ πίστει τῆ τελεία καὶ τὰ τῆς ἀρετῆς , ἤτοιγε ἀπ’ ἀρχῆς κατορθούμενα , ἣ καὶ ἐκ μετανοίας διορθούμενα . καὶ ἐπειδὴ τὸ ἐξ ἀρχῆς κατορθοῦν ἀπταίστως ἀδύνατον , τὸ διὰ μετανοίας προσέθηκεν ὁ Κύριος . P
Lemmas: περι ὁ ξηραίνω συκέα . καί τῆ ἐπαύριον ἐξέρχομαι αὐτός ἀπό Βηθανία , πεινάω . καί εἶδον συκέα μακρόθεν ἔχω φύλλον , ἔρχομαι εἰμί ἄρα εὑρίσκω τίς ἐν αὐτός . καί ἔρχομαι ἐπί αὐτός οὐδείς εὑρίσκω εἰμί μή φύλλον · οὖον γάρ εἰμί καιρός σῦκον . καί ὁ επαύριον φημί , ἐξέρχομαι αὐτός Βηθανία , πεινάω . ὁ Ματθαῖος ὁ πρωί προστίθημι . πῶς δέ πρώϊος πεινάω ; συγχωρέω ὁ σάρξ οὗτος . ἄλλος δέ φημί , ἔρχομαι t εἰμί ἄρα εὑρίσκω u ἐν αὐτός καρπός . ὅθεν δῆλος ὅτι ὁ ὑπόνοια αὐτός εἰμί . καί γάρ ὁ ὑπόνοια ὁ μαθητής γράφω . οὗτος δέ καί ὁ νομίζω διά οὗτος αὐτός καταίρω . τίς ἐν ἕνεκα καταράομαι ; ὁ μαθητής ἕνεκα , ἵνα θαρσέω . ἐπεί γάρ πανταχοῦ μέν εὐεργετέω x , οὐδείς κολάζω y · ἐσθίω δέ καί ὁ τιμωρητικός αὐτός δύναμις ἀπόδειξις παρέχω , ἵνα μανθάνω ὅτι δύναμαι ξηραίνω Ἰουδαῖος , ἑκών συγχωρέω , καί οὖον ξηραίνω . οὐ βούλομαι δέ οὗτος εἰς ἄνθρωπος ἐνδείκνυμι , καί z εἰς ὁ φυτόν ὁ ἐνέργεια αὐτός ὁ ἀπόδειξις οὗτος παρέχω . ὅταν δέ εἰς τόπος γίγνομαι τίς , μή ἀκριβολογέομαι , δικαίως ἢ ἄδικος , λέγω , ἀλλά ὁ θαῦμα ὁράω . ἐπεί καί περί ὁ χοῖρος πολύς οὗτος εἴρω ὁ καταποντίζω , ὁ ὁ Δίκαιος γυμνάζω λόγος . ἀλλά οὐδέ ἐνταῦθα προσεκτέος αὐτός . καί γάρ καί οὗτος ἄλογος , ὥσπερ ἐκεῖνος ὁ a φυτόν ἄψυχος . τίς οὖν ἕνεκα περίκειμαι τοιοῦτος b σχῆμα ὁ πρᾶγμα ; καί ὁ κατάρα εἄν c ὁ πρόφασις , ὅσπερ φημί , ὁ ὁ μαθητής ὑπόνοια ὁ πρᾶγμα εἰμί , εἰμί καί οὗτος οὐδείς αἰνίσσομαι . εἰμί δέ λέγω ὅτι d οὐ εἰμί καιρός , καί ἐντεῦθεν δείκνυμι ὅτι προηγουμένως εἰς οὗτος ἔρχομαι , οὖον διά πεῖνα , ἀλλά διά ὁ μαθητής . τίς γάρ οὕτως εὐήθης ὥστε ὑπολαμβάνω ὅτι e ἐν πρωινός ὁ καιρός τοσοῦτος ἡττάω πεῖνα ; ὅς εἴπερ πεινάω καί ὁ ἐσθίω τότε νομίζω ἀδεής , τίς ὁ κωλύω εἰμί αὐτός ἐσθίω ὁ οἰκίον ἐξέρχομαι ; οὐδέ γάρ ἔνειμι εἶπον ὡς ὁ ὁ καρπός θέα πρός πεῖνα αὐτός ἐκκαλέω . οὖον γάρ εἰμί καιρός συκέα · πεινάω δέ πῶς οὐ ἑτέρωθεν ζητέω τροφή , ἀλλά ἀπό ὁ συκέα , ὅς οὖον δυνατός εἰμί ἔχω πρό ὁ καιρός ὁ καρπός , δῆλος πᾶς εἰμί σαφῶς ; Ποίας δέ ἀγανάκτησις εἰμί ἄξιος ὁ μή ἔχω αὐτός καρπός ; ὥστε ὅσγε μή πάντως εὐήθης ἱκανῶς εἄν ἐκ οὗτος συλλογίζομαι ὅτι πείνα μέν οὐ εἰμί , πρόσχημα δέ εἰμί πεῖνα ὁ οἰκεῖος ἐνδείκνυμι δύναμις , εἰς ὁ μή οἴομαι αὐτός ἀτονία ὁ πάθος αὐτός ἀναδέχομαι . διά οὗτος φυτόν ἐπιλέγω , ὅς ἐν εἰμί τέμνω τις , οὖον ῥᾳδίως ὁ ἔμφυτος ὑγρασία ἀποτίθημι φύω · οὗτος διά μόνος ξηραίνω ὁ ἐπιτίμησις . ἄλλος δέ φημί ὁ μέλλω κατά ὁ Ἱεροσόλυμα κρίσις ἐπί ὁ συκέα δείκνυμι , ὥσπερ καί ὁ παραβολή δηλόω · ὅς καί ὁ Λουκᾶς ἀπομνημονεύω λέγω , “ συκέα ἔχω τις φυτεύω ἐν ὁ Άμπε - “ λῶνις αὐτός , καί ἔρχομαι ζητέω καρπός ἐν αὐτός καί οὐ εὑρίσκω . εἶπον “ δέ πρός ὁ ἀμπελουργός . ἰδού τρεῖς ἔτος ἀπό ὅς ἔρχομαι ζητέω Κάρ - “ πως ἐν ὁ συκέα οὗτος καί οὐ εὑρίσκω . ἐκκόπτω αὐτός · ἵνα τίς καί “ ὁ γῆ καταργέω ; ὁ δέ ἀποκρίνω αὐτός λέγω . κύριος , ἀφίημι αὐτός “ καί οὗτος ὁ ἔτος , ἠώς ὅς σκάπτω περί αὐτός καί βάλλω κόπριον · “ κἀν μέν ποιέω καρπός , εἰμί δέ μή εἰς ὁ μέλλω ἐκκόπτω αὐτός . ” ὅσπερ οὖν λόγος διεξέρχομαι , οὗτος καί ἔργον δείκνυμι · ὥσπερ καί ἄλλος ποιέω συμβολικός , καθώς ἐν ὁ παρουσία καί διά ὁ προφήτης · ὅτι μᾶλλον ἀκοή ὅρασις Ψυχή καθάπτω , καί ἐν μνήμη σῴζω . ὁ μέν παραβολή ὁ ἀκαρπία ἔλεγχος ὁ Ἱερουσαλήμ . ἔρχομαι οὖν ὁ Κύριος ἐπί ὁ συκέα ζητέω καρπός ἐν αὐτός , καθά λέγω ὁ παραβολή , φύλλον δέ ἔχω μόνος , ἅτε δή καί ἔαρ εἰμί · καί δοκέω μέν κατά χρεία τροφή ἐπί αὐτός ἔρχομαι . σύμβολον δέ ποιέω ὁ εἴρω , καί συντρέχω ὁ πεῖνα ὁ σύμβολον , ἁρμόζω ὁ σῶμα ὁ ἅγιος φύσις τε καί κίνησις πρός ὁ ὁ πρᾶγμα οἰκονομία τε καί ἐνδείκνυμι . οὖον γάρ ἀγνοέω δήπουθεν οἷος τε εἰμί , ὅτι καρπός εἰς βρῶσις οὐ εἄν ἔχω κατά ἐκεῖνος ὁ καιρός ὁ συκέα . ἀλλά ἐμφαίνω ὁ πρᾶγμα ὥσπερ βρῶσις εἰμί ὁ κύριος ὁ ὁ ἄνθρωπος σωτηρία , καί ποθέω αὐτός οὗτος , καθό καί ἐπί ὁ μέλλω πιστεύω Σαμαρείτης εἶπον ὁ “ ἐγώ βρῶσις ἔχω ἐσθίω , ὅς σύ οὐ “ οἶδα . ” ὁ μέν οὖν εὐθηλής ὁ συκέα , ὁ δόξα δείκνυμι ὁ Ἱεροσόλυμα ὁ παρά Θεός δίδωμι αὐτός · ὁ δέ ἄκαρπος ὁ κακία καί ἀπιστία . ὁ δέ ἀκαιρία ὁ καρπός ὁ ἀκαιρία ὁ τότε σωτηρία ὁ Ἱεροσόλυμα ἐλέγχω · ὁ δέ ἀκαιρία οὗτος ἐπάγω ἑαυτοῦ . διό καί μέμψις καί καταίρω ὑφίστημι · οὖον δήπου πρός ὁ συκέα ὀργίζω ὁ κύριος , ὅτι μή καρποφορέω καί οὗτος παρά καιρός , ἀλλά ἐν ὁ δένδρον ὁ ὁ πόλις ἐπιδείκνυμι . ὁ δέ κατάρα ὁ ἔργον ἐμφαίνω πληρόω περί ὁ πόλις . ὁ δέ μηκέτι καρπός ἄγω ὁ Ἱεροσόλυμα οὐ ἀποκλείω ὁ καινουργέω καρποφορία , ὅς ὁ δίδωμι αὐτός Χριστός γνῶσις παρέχω · οἱονεί κατά τις ἐγκεντρισμός δίδωμι ὁ Ἱεροσόλυμα ὁ ἀποστολικός δύναμις εἰς ὁ καρποφορέω · οὖον γάρ ἐκ αὐτός ὁ καρπός1 ἐκεῖνος , ἀλλά ἐκ ὁ νέος καί προσγίγνομαι γνῶσις , ὅς ὥσπερ ἔξωθεν καί ἀπό ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία προστίθημι λαμβάνω . καί ἔρχομαι εἰς Ἱερουσαλήμ · καί εἰσέρχομαι ὁ Ἰησοῦς εἰς ὁ ἱερόν ἄρχω ἐκβάλλω ὁ πωλέω καί ἀγοράζω ἐν ὁ ἱερός · καί ὁ τράπεζα ὁ κολλυβιστής , καί ὁ καθέδρα ὁ πωλέω ὁ περιστερά καταστρέφω . οὗτος καί ὁ Ἰωάννης φημί · ἀλλά ἐκεῖνος μέν ἐν ἀρχή ὁ Εὐαγγέλιος · οὗτος δέ πρός ὁ τέλος , ὥσπερ καί ὁ Ματθαῖος . ὅθεν εἰκός δύο γίγνομαι οὗτος , καί κατά διάφορος καιρός , καί δῆλος καί ἀπό ὁ χρόνος καί ἀπό ὁ ἀπόκρισις . ἐκεῖ μέν γάρ ἐν ὁ Πάσχα παραγίγνομαι , ἐνταῦθα δέ πρό πολύς . οὗτος δέ κατηγορία μείζων ὁ Ἰουδαῖος f . ὅτι καί ἅπαξ καί δίς ὁ αὐτός αὐτός ποιέω , ἐμμένω ἐπί τῆ καπηλεία · καί ἀντίθεος αὐτός εἰμί λέγω , δήω ἐντεῦθεν μανθάνω αὐτός ὁ πρός ὁ πατήρ τιμή καί ὁ οἰκεῖος ἰσχύς . ὁράω γάρ ὁ λόγος ὁ πρᾶγμα συμφωνέω · ἀλλά οὐδέ οὕτως πείθω , ἀλλά ἀγανακτέω . διό καί αὐτός ὁ Ἡσαΐας αὐτός ἐπιτειχίζω κατήγορος , ὁ θυμός αὐτός κατασβέννυμι , καί δείκνυμι g ὅτι παρά Θεός ἥκω . ληιστής δέ ὁ ἔμπορος καλέω , διά ὁ λῃστρικός ὁ φιλοκερδία , ὁ ὁ ὁ θυσία χρεία πρόφασις αἰσχροκέρδεια λαμβάνω , βοῦς , καί τρυγών , καί περιστερά πέρνημι · ἕτερος δέ ἀργύριον προτίθημι λεπτόν πρός ὁ ὁ μείζων ἀλλαγή . σφοδρός δέ ὁ ἔργον οὐ ἐν ἠπιότης h λόγος γίγνομαι i , όποτε καί ὁ πιπράσκω ἐκβάλλω καί ὁ τράπεζα καταστρέφω . ἄλλος k δέ φημί ὅτι περί ὁ χρόνος οὖον πάνυ ὁ τρεῖς εὐαγγελιστής μέλω ἐν ὁ διήγησις ὁ ἄνοδος ὁ Ἱερουσαλήμ . ὁ γάρ Ἰωάννης ἀκριβής ὁ τοιοῦτος προιστορέω , ἐν ὁ πρῶτος ἄνοδος οὗτος πράσσω φημί · καίτοι ἐν ὁ Πάσχα ὁ πάθος ἱστορέω γίγνομαι l . ὁ οὖν ἱστορέω ὁ πρᾶγμα μόνος μέλω αὐτός , καί ὁ διάφορος ἄνοδος εἷς ποιέω . οὗτος καί ἐν ὁ ὅς ψαλμός ὁ ἐν διάφορος γίγνομαι χρόνος ὑπό εἷς εἰσάγω καιρός ἐν ὁ διήγησις · ἔνθα φημί , ὁ “ καταλαλέω ὁ Θεός “ καί εἶπον , μή δύναμαι ὁ θεός ἑτοιμάζω τράπεζα ἐν ἐρῆμος ; “ ἐπεί πατάσσω πέτρα καί ἐρύω ὕδωρ , καί χειμάρρους κάτω - “ κλύζω . μή καί ἄρτος δύναμαι δίδωμι , ἢ ἑτοιμάζω τράπεζα “ ὁ λαός αὐτός ; ” μετά γάρ ὁ ὁ ὕδωρ δόσις , οὐ περί ὁ μάννα εἰμί ἀντιλογία , ἀλλά ὁ περί ὁ κρέας · εἰσάγω δέ ἑκάτερος κατά αὐτός ὁ ψαλμῳδός . ὁ δέ γραμματεύς καί ἀρχιερεύς ἀκούω καί ζητέω πῶς αὐτός ἀπόλλυμι . αἰσθάνομαι λοιπός m γάρ ὅτι αὐτός καθάπτω ὁ γίγνομαι παρά αὐτός . ποτέ μέν οὖν κατέχω διά μέσος αὐτός ἀναχωρέω , καί οὐ ὁράω · ποτέ δέ φαίνω ὠδίνω αὐτός ὁ ἐπιθυμία ἐπέχω . ἐνταῦθα δέ ὁ φόβος n ὁ πλῆθος αὐτός κατέχω . οὖον γάρ βούλομαι πᾶς ὑπέρ ἄνθρωπος ποιέω , ὥστε πιστεύω ὁ οἰκονομία . ὁ δέ οὐδέ ἀπό ὁ πλῆθος σωφρονίζω , οὔτε ὁ ὁ προφήτης μαρτυρία αἰδέομαι . οὗτος καθάπαξ αὐτός ὁ φιλαρχία πληρόω ὁ , καί εἰς μιαιφονία ἐξοπλίζω . καί ὅτε ὀψέ γίγνομαι , ἐκπορεύω ἔξω ὁ πόλις . καί πρωΐ παραπορεύομαι , εἶδον ὁ συκέα ξηραίνω ἐκ ῥίζα . ἀκριβής ὁ πάρειμι εὐαγγελιστής ἀπομνημονεύω ὁ ἱστορία , ἐν ὁ ἐφεξῆς ἡμέρα λέγω θεωρέω ὑπό ὁ μαθητής ξηραίνω ὁ συκέα · ἐπανέρχομαι πάλιν ἐπί ὁ πόλις ἀπό ὁ προάστειον . ὁ δέ Ματθαῖος παρατρέχω ὁ ἀκριβής ὁ καιρός εἶπον παραχρῆμα ὁ συκέα ξηραίνω καί θαυμάζω ὁ μαθητής . παραχρῆμα δέ λέγω ἄν καί εἰς αὔριον ὁ πρᾶγμα γιγνώσκω · ὀξύς δέ καί ὁ δύναμις καί ἐν ὁ ζωογονέω ὁ νεκρός , καί καθάπερ ἐπί ὁ ἀναβιόω ὑπό κύριος καί ἀποξηραίνω ὁ ζῶ , καθάπερ ἐπί ὁ συκέα . οὗτος δέ καί ὑπό ὁ γραφεύς ὑπό Θεός λέγω , ὁ “ ἐγώ ἀποκτείνω καί ζῶ ποιέω ” καί ὁ “ ἐγώ ξηραίνω ξύλον χλωρός , καί ἀναθάλλω ξύλον ξηρός ” καί οὐδείς διατριβή περί ὁ θεῖος ἐνέργεια , εἰμί μή ὅτε περί ἄνθρωπος προαίρεσις γίγνομαι ὁ μή ταχύς δέχομαι , μηδέ οὕτως ὀξύς ἀποτελέω εἰς ὅδε , ὡς ὁ θεῖον ἐνέργεια δύναμαι · ὅθεν καί περί ὁ ἐν πίστις δύναμις ὀλίγος ὁ συνακολουθέω ὁ κύριος ὁ ὁμόνοια πρᾶξις ἐνδίδωμι πίστις , ὅς διά δύναμις αὐτός παρέχω . ὥστε μή μόνος ξύλον ἀποξηραίνω θάλλω , ἀλλά καί ὄρος μετακινέω πρόσταγμα , καί πᾶς πληρόω ὅσος ἄνω τις αἰτέω . Δῆλος δέ ὡς οὐ ἀχρεῖος οὗτος ἕκαστος ἐπαγγέλλω χριστός , οὐδέ οἷος ἐπί θαυματουργία κενός , καθάπερ ἀξιόω ὁ ὁ τοιοῦτος ἀπαιτέω , καί κελεύω μετακινέω ὁ τυγχάνω τίς καί βραχύς , ὡς ἐπί ἔλεγχος ὁ ἐπαγγελία ὁ περί ὁ σύργαστρος · οὔτε γάρ ὄρος οὔτε δέ κάρφος ἀχρεῖος μετακινέω ἄν κατά δύναμις Θεός , ἐπεί μή δέ αὐτός ἀχρεῖος ὁ συκέα ξηραίνω , ἀλλά ἐπί σημεῖον ὁ ὁ Ἰσραήλ μέλλω ἀκαρπία , καί πρός ἔνδειξις ὁ ἑαυτοῦ δύναμις . ἕπω δέ τῆ πίστις τῆ τέλειος καί ὁ ὁ ἀρετή , ἤτοι ἀπό ἀρχή κατορθόω , ὅς καί ἐκ μετάνοια διορθόω . καί ἐπεί ὁ ἐκ ἀρχή κατορθόω ἄπταιστος ἀδύνατος , ὁ διά μετάνοια προστίθημι ὁ Κύριος . P