catenae-novum-testamentum.catena-in-marcum-recensio-ii-e-codd-oxon-bodl-laud-33 6
Περὶ Λευῒ τοῦ τελώνου . Καὶ ἐξῆλθε πάλιν παρὰ τὴν θάλασσαν · καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἤρχετο πρὸς αὐτὸν , καὶ ἐδίδασκεν αὐτούς . Πάλιν δὲ μετὰ τὸ θαῦμα τὴν διδασκαλίαν προτίθησι , ἐξῆλθε γάρ , φησι , παρὰ τὴν θάλασσαν · καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἤρχετο πρὸς αὐτὸν τὸν καὶ ἐδίδασκεν αὐτούς · εἰς ἀναμφισβήτητον πίστιν τοὺς ἀκούοντας ἐνάγων , οἱ πρὸς μηδὲν τῶν γινομένων ἣ λεγομένων ὑγιῶς διακείμενοι , οὐχ οἱ γραμματεῖς ἣ οἱ Φαρισαῖοι καὶ τὰ ἑξῆς , ἀλλ’ οἱ πάσης διπλόης ἀπηλλαγμένοι , καὶ τὴν κρίσιν ἀδέκαστον κεκτημένοι . ὅρα δὲ τὸ ἀκόμπαστον καὶ ο ἀφιλότιμον τοῦ Σωτῆρος · πῶς ὅτε ὄχλος πολὺς συναθροίζετο p σπουδάζει , οὐκ ἐν πόλει διάγειν ἣ ἐν ἀγορᾷ μέσῃ , ἀλλ’ ἐν ἐρημίᾳ καὶ ὄρει · παιδεύων ἡμᾶς μηδὲν πρὸς ἐπίδειξιν ποιεῖν , καὶ μάλιστα ὅταν φιλοσοφεῖν δέῃ καὶ περὶ ἀναγκαίων διαλέγεσθαι πραγμάτων . Καὶ παράγων εἶδε Λευῒ τὸν τοῦ Ἀλφαίου καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον · καὶ λέγει αὐτῷ , ἀκολούθει μοι · καὶ ἀναστὰς ἠκολούθησεν αὐτῷ . Οὐ διὰ τῆς πείρας μανθάνει q τῶν μαθητῶν τὴν προαίρεσιν , ὥσπερ οἱ ἄνθρωποι · ἀλλ’ ὡς ἐπιστάμενος τὰς διανοίας , ἐκλέγεται τοὺς ἀξίους · κἂν ἴδῃ τινὰ μαργαρίτην ἐν βορβόρῳ κείμενον , λαμβάνει αὐτὸν , καὶ τὸ καθαρὸν δείκνυσιν αὐτοῦ τῆς ψυχῆς . ἐξῆλθε r γοῦν , καὶ εὑρίσκει τελώνην καθήμενον καλούμενον Λευΐ s . ἐστι δὲ οὗτος Ματθαῖος ὁ Εὐαγγελιστής . καὶ Μάρκος μὲν καὶ Λουκᾶς οἱ μακάριοι συγκαλύπτουσι τοὔνομα t τῇ ἀρχαιοτέρα προσηγορίᾳ · αὐτὸς δὲ ὁ Λευῒ εὐαγγελιζόμενος τὰ καθ’ ἑαυτὸν ἐπαγγέλλων u λέγει , “ καὶ ἐθεάσατο Mατθαῖον τὸν τελώνην , ” ἐλέγχων ἑαυτοῦ τὸ τραῦμα x , ἵνα θαυμάσῃς τὴν τέχνην τοῦ ἰατρεύσαντος . y ὅμως ἐθεάσατο τὸν τελώνην καθήμενον τῶν ἐκ τῆς πλεονεξίας χρημάτων τοὺς λόγους συνείροντα , καὶ οὐκ ἀπεσείσατο τὸ ἐπιτήδευμα , ἀλλ’ εἶπεν αὐτῷ “ ἀκολούθει μοι . ” ὁ δὲ μηδὲν ἀναμείνας , καὶ καταλιπὼν ἅπαντα ἠκολούθησεν αὐτῷ · τῇ ὀξυτάτῃ πίστει φαιδρύνας τὴν ἐκλογὴν , καὶ μὴ λυπήσας τῇ ἀναβολῇ τὸν καλέσαντα · πάντα γὰρ ἀφεὶς καὶ δημοσίων χρημάτων περιφρονήσας , μήτιγε ἰδὼν , καὶ τὸν ἐκ τούτου κίνδυνον παρ’ οὐδὲν θέμενος , ὅλος ἦν τοῦ καλέσαντος , τιμιωτέραν τὴν ἑαυτοῦ σωτηρίαν πάντων ὁμοῦ λογισάμενος . Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ κατακεῖσθαι αὐτὸν ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ , καὶ πολλοὶ τελῶναι καὶ ἁμαρτωλοὶ συνανέκειντο τῷ Ἰησοῦ καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ . ἦσαν γὰρ πολλοὶ , καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ . Εὐχαριστήσας δὲ z ἐπὶ τῇ κλήσει , δοχὴν ἐποίει μεγάλην ἐν τῷ ἑαυτοῦ οἴκῳ , πάντας τοὺς συνήθεις καλέσας καὶ αὐτὸν τὸν Σωτῆρα , ἵνα μὴ μόνος εὐεργετηθῇ , ἀλλὰ καὶ a πάντες οἱ κεκλημένοι . ὁ δὲ ἀνεπαισχύντως τελώνην b καλέσας εἰς μαθητείαν , καὶ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ παραγέγονεν · ἐν ᾧ οὐδὲν ἕτερον c ἦν ἀγαθὸν , εἰ μὴ τοῦ οἰκοδεσπότου ἡ μετάνοια d . Καὶ οἱ Γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι ἰδόντες αὐτὸν ἐσθίοντα μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν , ἔλεγον τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ , τί ὅτι μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἐσθίει καὶ πίνει ; Ἦν οὖν ὄχλος πολὺς τελωνῶν συνανακείμενος τῷ Ἰησοῦ , καὶ οὐκ ἀγανάκτει ὁ Σωτῆρ’ , οὐδὲ εἰς ὕβριν αὐτοῦ δέχεται τὸ γινόμενον · ἀλλ’ ὡς δεσπότης τῆς φύσεως παραγίνεται εἰς τὴν ἑστίασιν , καὶ ἐσθίει καὶ πίνει · τήν τε ἀλήθειαν τοῦ σώματος ἐνδεικνύμενος , καὶ τὴν εὔκαιρον τῶν βρωμάτων e εὐλογῶν χρῆσιν . παρῆσαν δὲ καὶ Φαρισαῖοι καὶ γραμματεῖς , οὐχ ἵνα περιεργάσωνται τὰ γινόμενα · βλέπουσι δὲ τοὺς f τελώνας συνανακειμένους , καὶ καλοῦσι τοὺς μαθητὰς καὶ τὸ γινόμενον αἰτιῶνται . Καὶ ἀκούσας ὁ Ἰησοῦς λέγει αὐτοῖς , οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ , ἀλλ’ οἱ κακῶς ἔχοντες · οὐ γὰρ ἦλθον καλέσαι δικαίους , ἀλλ’ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν . Ἀκούει ὁ Ἰησοῦς καὶ φησὶ πρὸς αὐτοὺς , “ οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ “ ἰσχύοντες ἰατροῦ , ἀλλ’ οἱ κακῶς ἔχοντες · οὐκ ἦλθον καλέσαι “ δικαίους , ἀλλὰ ἁμαρτωλούς . ” καὶ ὑμεῖς , φησι , χρείαν ἔχετε ἰατροῦ . εἰ γὰρ μὴ ἐνοσεῖτε , οὐκ ἃν ᾐτιάσασθε τοῦ ἰατροῦ τὴν φιλανθρωπίαν . μὴ γὰρ οὐκ οἶδα ὅτι τελῶναι ὑπάρχουσι ; μὴ γὰρ αὐτῶν ἀγνοῶ τῆς ψυχῆς τὰ νοσήματα ; οἶδα ὅτι κακῶς ἔχουσι . διὰ τοῦτο πρὸς αὐτοὺς παραγέγονα , ἵνα τὰς ψυχὰς αὐτῶν θεραπεύσω νοσούσας . δι’ ἣν αἰτίαν ἐπιλαμβάνονται οἱ Φαρισαῖοι τοῦ Σωτῆρος τοῖς g ἁμαρτωλοῖς συνεσθίοντος ; ὅτι νόμος ἦν διαστέλλειν h ἀναμέσον i ἁγίου καὶ βεβήλου . οὐκ ᾔδεσαν δὲ Χριστὸν ὑπὲρ τὴν νομικὴν χρῆσιν παρέχοντα τὴν φιλάνθρωπον χάριν . ἡ μὲν γὰρ ἐξέβαλεν k . ἡ δὲ μετέβαλλε τὸ κακόν . ἔδειξεν οὖν ὅτι οὐχ ὡς κριτὴς πάρεστιν , ἀλλ’ ὡς ἰατρός . καὶ τὸ ἐπιβάλλον τῇ ἰατρικῇ ποιεῖ , καὶ διάγει l σὺν m τοῖς νοσοῦσι n καὶ τῆς ο ἰάσεως δεομένοις . Καὶ ἦσαν οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου καὶ οἱ τῶν Φαρισαίων νηστεύοντες · καὶ ἔρχονται καὶ λέγουσιν αὐτῷ , διατί οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου καὶ οἱ τῶν Φαρισαίων νηστεύουσιν · οἱ δὲ σοὶ μαθηταὶ οὐ νηστεύουσι ; καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς , μὴ δύνανται οἱ υἱοὶ τοῦ νυμφῶνος , ἐν ᾧ ὁ νυμφίος μετ’ αὐτῶν ἐστι , νηστεύειν ; ὅσον χρόνον μεθ ἑαυτῶν ἔχουσι τὸν νυμφίον , οὐ δύνανται νηστεύειν . Ἐλεύσονται δὲ ἡμέραι , ὅταν ἀπαρθῇ ἀπ’ αὐτῶν ὁ νυμφίος , καὶ τότε νηστεύσουσιν ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις . Ἐπειδὴ δὲ τοῦ πρώτου τὴν λύσιν p ἐδέξαντο , καὶ ἕτερον προστιθέασι · διατί οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου καὶ οἱ τῶν Φαρισαίων νηστεύουσι ; βουλόμενοι προσλαμβάνεσθαι q αὐτοῦ καὶ εὑρίσκειν r τι εἰς κακοήθειαν . Νυμφών ἐστι καιρὸς κλήσεως , καὶ καιρὸς διδασκαλίας δι’ ἧς s ἀνατρέφονται οἱ παῖδες , γαλουχοῦνται οἱ κεκλημένοι . οὐκ ἔχει καιρὸν ἡ νηστεία · μὴ δύνανται οἱ υἱοὶ τοῦ νυμφῶνος ἐν ᾧ ὁ νυμφίος μετ’ αὐτῶν ἐστι νηστεύειν . ὅσον χρόνον μετ’ αὐτῶν ἔχουσι τὸν νυμφίον , οὐ δύνανται νηστεύειν . ἐλεύσονται δὲ ἡμέραι ὅταν ἀπαρθῇ ἀπ’ αὐτῶν ὁ νυμφίος , καὶ τότε νηστεύσουσιν ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ · τι ἐστιν “ ἀπαρθῇ ἀπ’ αὐτῶν ὁ νυμφίος ; ” τουτέστιν ἀναληφθῇ . Ποῖος νυμφίος ; ὁ μέλλων νυμφεύεσθαι τὴν Ἐκκλησίαν . εἶπε νυμφίον , ἵνα τὴν ὕπανδρον ἐκβάλῃ · καινὴ γὰρ γίνεται νύμφευσις . τι ἐστιν ἡ νύμφευσις ; ἀρραβῶνος δόσις . τουτέστι Πνεύματος Ἁγίου χάρις · δι’ ἧς ἐπίστευσεν ἡ οἰκουμένη , καὶ ἁλιεῖς ἐδυσώπησαν , καὶ τὴν οἰκουμένην μετέβαλλον “ οὐ “ δύνανται οἱ υἱοὶ τοῦ νυμφῶνος νηστεύειν ἐφ’ ὅσον χρόνον μετ’ “ αὐτῶν ἐστιν ὁ νυμφίος . ” τὴν μεθ’ ἑαυτοῦ u διατριβὴν λέγει πάσης ὀδύνης ἀπαλλακτικὴν εἶναι . ὀδυνᾶται μὲν γὰρ ὁ μὴ παρὸν ἔχων τὸ ἀγαθόν . διὰ δὲ τὴν στέρησιν αὐτοῦ πενθεῖ ποθῶν τὴν ἀπόλαυσιν . ὁ δὲ παρόντος ἀπολαύων , εἰκότως εὐφραίνεται , καὶ οὐκ ὀδυνᾶται . νυμφίος δὲ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως ὁ ταύτης ἡγεμὼν Λόγος , ὁ τό σπέρμα διδοὺς τῆς ζωῆς . ὅταν οὖν ἀπαρθῇ ἀπ’ αὐτῶν , ποθοῦντες τὴν παρουσίαν αὐτοῦ νηστεύσουσιν x . ἵνα συνῶσιν αὐτῷ κατὰ πνεῦμα , καθαιρόμενοι ἀπὸ σωματικῶν ἡδονῶν . καὶ τοῦτο μὲν εἰκότως εἶπεν , ὥστε καὶ τὴν μεγαλαυχίαν αὐτῶν καθελεῖν , καὶ δεῖξαι ὅτι μὴ πρὸς τρυφὴν καὶ ἄνεσιν τοὺς οἰκείους χειραγωγεῖ μαθητὰς , καιρὸς δὲ τίς ἐστι μεθ’ ὃν ἐπιδείξονται τὴν ἀνδρείαν ἑαυτῶν , καὶ τὴν ἐν δεινοῖς καρτερίαν . Καὶ οὐδεὶς ἐπίβλημα ῥάκους ἀγνάφου ἐπιρράπτει ἐπὶ ἱματίῳ παλαιῷ · εἰ δὲ μὴ , αἴρει τὸ πλήρωμα αὐτοῦ τὸ καινὸν τοῦ παλαιοῦ , καὶ χεῖρον σχίσμα γίνεται . καὶ οὐδεὶς βάλλει οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς παλαιούς . εἰ δὲ μὴ , ῥήσσει ὁ οἶνος ὁ νέος τοὺς ἀσκοὺς , καὶ ὁ οἶνος ἐκχεῖται , καὶ οἱ ἀσκοὶ ἀπολοῦνται . ἀλλὰ οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς καινοὺς βλητέον . Δεικνύων δὲ λοιπὸν καὶ τὸ διάφορον τῶν μαθητῶν πρὸς αὐτοὺς , ὅτι μὴ δὲ μιᾷ ἀνάγκῃ ὁμοίως αὐτοῖς καὶ αὐτοὶ νηστεύουσιν , “ οὐδείς “ φησιν ἐπίβλημα ” κ . τ . ἑ . ὥσπερ , φησὶν , εἰ ῥάκος y ἄκναφον ἐπιβληθῇ ἱματίῳ παλαιῷ , τῇ οἰκείᾳ στερρότητι κἀκεῖνο διαρρήγνυσιν · οἶνός τε νέος εἰς ἀσκοὺς εἰ ἐμβληθῇ z παλαιοὺς τῇ οἰκείᾳ θερμότητι τοὺς ἀσκοὺς διαρρήγνυσιν · οὕτω καὶ ἐπὶ τούτου a . ἐπειδὴ γὰρ οἱ Ἀπόστολοι b τῆς νέας διαθήκης κήρυκες τυγχάνουσιν , οὐ δυνατὸν αὐτοὺς τοῖς παλαιοῖς δουλεύειν νομίμοις . ὑμεῖς μὲν εἰκότως τοῖς παλαιοῖς ἀκολουθοῦντες ἔθεσι τὰς ωσέος νηστείας φυλάττετε c . οὗτοι δὲ ἐπειδὴ τὰ καινὰ καὶ παράδοξα νόμιμα παραδιδόναι μέλλουσι τοῖς ἀνθρώποις , ταῦτα μὲν οὐδαμῶς ἀναγκάζονται φυλάττειν · κατὰ καιρὸν δὲ μετὰ τῆς λοιπῆς ἀρετῆς καὶ τὴν νηστείαν ἀποδείξονται , οὐκ ἀνάγκῃ καὶ νομίμοις τισὶ καὶ ἔθεσι παλαιοῖς , ὥσπερ ὑμεῖς φυλάττοντες , ἀλλὰ γνώμῃ δι’ ἀρετὴν , ὅπως ἃν βούλωνται d , νηστεύειν μέλλοντες . καὶ γὰρ ἡ τῶν ἐννόμων νηστεία τοῦτο διενήνοχε τῶν ἐν τῇ χάριτι νηστευόντων · ὅτι οἱ μὲν ὡρισμένας ἔχοντες νηστείας , ἃς καὶ νηστεύειν πάντως αὐτοὺς ἐχρῆν καὶ μὴ βουλομένους · οἱ δὲ γνώμῃ μᾶλλον κατὰ τὸ δοκοῦν ἑαυτοῖς νηστεύουσιν ἀρετῆς αἱρέσει e μετιόντες αὐτήν . εἰ δὲ καὶ ὡρίσθαι ὁ τῆς τεσσαρακοστῆς δοκεῖ καιρὸς , δι’ ὑπόμνησιν τῶν ῥαθύμων · ἀλλὰ καὶ ταύτην f γνώμῃ μᾶλλον τὴν νηστείαν μέτιμεν · . Καὶ ἐγένετο παραπορεύεσθαι αὐτὸν ἐν τοῖς σάββασι διὰ τῶν σπορίμων , καὶ ἤρξαντο οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ὁδὸν ποιεῖν τίλλοντες τοὺς στάχυας . καὶ οἱ Φαρισαῖοι ἔλεγον αὐτῷ , ἴδε τί ποιοῦσιν ἐν τοῖς σάββασιν ὃ οὐκ ἔξεστι ; Ελευθεριάζουσι πρὸς τὸν τύπον , τῇ ἀληθείᾳ συνόντες οἱ μαθηταί · οὕτω δήπου h καὶ πρὸς τοῦ Κυρίου συνειθισμένοι i , καὶ τὴν τοῦ σαββάτου τυπικὴν ἀργίαν ἐξευτελίζειν , ἐπιφανείσης τῆς διηνεκοῦς ἀργίας διὰ Θεὸν ἐπὶ k τῶν κοσμικῶν . χρῶνται δὲ ἀδεῶς τοῖς ἀστάχυσιν εἰς τροφὴν μηδὲν ἐπιφερόμενοι βρώσιμον . οἱ δὲ τῶν τύπων ἥττονες καὶ τῆς ἀληθείας ἄπειροι ζυγομαχοῦσιν l ὑπὲρ σκιᾶς , καὶ τὸ , “ οὐκ ἔξεστι , ” λέγουσι πρὸς τὸν ἅπασαν ἐξουσίαν ἔχοντα καὶ τοῖς ἰδίοις παρέχοντα · οὐκ εἰδότες ὅτι νομοθέτου νόμος οὐ κρατεῖ , οὐδ’ ἔστι τι καθάπαξ ὃ μὴ ἔξεστι βασιλεῖ . ὁ δὲ Κύριος πρᾳεῖαν τὴν ἀπολογίαν ποιεῖται , οὐκ ἐξουσίας m ἐπαναστάσει , ἀλλὰ παραδείγματι n τῶν πάλαι ἁγίων , οἱ καὶ αὐτοὶ ο μεγαλοφρονέστερα Ρ τῆς σωματικῆς ἀργίας q καὶ τῶν τοιούτων τύπων ἐπενόουν . Καὶ αὐτὸς ἔλεγεν αὐτοῖς , οὐδέποτε ἀνέγνωτε τί ἐπὸν ησε Δαβὶδ , ὅτε χρείαν ἔσχε , καὶ ἐπείνασεν αὐτὸς καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ ; πῶς εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ ἐπὶ Ἀβιάθαρ ἀρχιερέως , καὶ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως ἔφαγεν , οὓς οὐκ ἔξεστι φαγεῖν εἰ μὴ τοῖς ἱερεῦσι , καὶ ἔδωκε καὶ τοῖς σὺν αὐτῶ οὖσι ; Μέμνηται δὲ οἰκείως τοῦ Δαβὶδ , δόξαντος ἂν καὶ αὐτοῦ μὴ κατὰ νόμον τεθράφθαι , ὅτε τῶν ἱερατικῶν ἥψατο τροφῶν καὶ τοῖς μεθ’ ἑαυτοῦ ἔδωκεν , ἵνα ἡ πρὸς ἐκεῖνον αἰδὼς ἐπισχῇ τὴν κατὰ τῶν Ἀποστόλων συκοφαντίαν . εἰ γὰρ προφήτης αὐθεντεῖ κατὰ τοῦ νόμου συμπεριαγόμενος τῇ ἐνδείᾳ καὶ τῇ χρείᾳ ἐπακολουθῶν , καίτοι ὑπὸ νόμον r ὑπάρχων , ἐάν μου τοὺς μαθητὰς ἴδητε διὰ τὸ μὴ ἔχειν ἄρτους τὴν παράθεσιν τῶν σπερμάτων ἑαυτοῖς s ἀντὶ τραπέζης παρατιθέντας , ἀγανακτεῖτε καὶ ἐκδικεῖτε τὸν νόμον ; ἣ οὐκ ἴδατε ὅτι Δαβὶδ μὲν δοῦλος ἦν τοῦ νόμου ; ἐγὼ δὲ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου Κύριος εἰμὶ τοῦ σαββάτου ; Διατί δὲ αὐτὸς ἰδίως υἱὸς ἀνθρώπου καλεῖται ; ἐπειδὴ Υἱὸς ὣν τοῦ Θεοῦ , παραδόξως κατηξίωσεν υἱὸς ἀνθρώπου διὰ τοὺς ἀνθρώπους κληθῆναι . ἐπειδὴ ’δει Ἀβιάθαρ τηνικαῦτα μέμνηται ὑπάρχοντος ἀρχιερέως ὅτε τοῦτο Δαβὶδ ἐποίησεν · ἡ δὲ τῶν βασιλειῶν βίβλος Ἀβιμέλεχ u . εἴποι τις ἃν διώνυμον γεγενῆσθαι τὸν Ἀβιμέλεχ , ὥς τε εἶναι τὸν αὐτὸν τῷ Ἀβιάθαρ · ἣ τοῦ μὲν Ἀβιμέλεχ τὴν ἱστορίαν μεμνῆσθαι ὡς ἱερέως , τὸν δὲ Σωτῆρα τὸν Ἀβιάθαρ ἀρχιερέα τυγχάνειν κατ’ ἐκεῖνο καιροῦ x φῆσαι . καὶ φαίνεται ἡ τῶν βασιλειῶν γραφὴ τὸν μὲν Ἀβιμέλεχ καὶ τοὺς ἱερέας τοῦ Θεοῦ ἀνῃρῆσθαι φήσασα ἐπὶ τοῦ Σαοὺλ , ἀρχιερέα δὲ οὐκ ἀνῃρῆσθαι ἱστορήσασα .
Lemmas: περι Λευΐ ὁ τελώνης . καί ἐξέρχομαι πάλιν παρά ὁ θάλασσα · καί πᾶς ὁ ὄχλος ἄρχω πρός αὐτός , καί διδάσκω αὐτός . πάλιν δέ μετά ὁ θαῦμα ὁ διδασκαλία προτίθημι , ἐξέρχομαι γάρ , φημί , παρά ὁ θάλασσα · καί πᾶς ὁ ὄχλος ἄρχω πρός αὐτός ὁ καί διδάσκω αὐτός · εἰς ἀναμφισβήτητος πίστις ὁ ἀκούω ἐνάγω , ὁ πρός μηδείς ὁ γίγνομαι ὅς λέγω ὑγιής διάκειμαι , οὐ ὁ γραμματεύς ὅς ὁ Φαρισαῖος καί ὁ ἑξῆς , ἀλλά ὁ πᾶς διπλόος ἀπαλλάσσω , καί ὁ κρίσις ἀδέκαστος κτάομαι . ὁράω δέ ὁ ἀκόμπαστος καί ὁ ἀφιλότιμος ὁ Σωτήρ · πῶς ὅτε ὄχλος πολύς συναθροίζω p σπουδάζω , οὐ ἐν πόλις διάγω ὅς ἐν ἀγορά μέσος , ἀλλά ἐν ἐρημία καί ὄρος · παιδεύω ἐγώ μηδείς πρός ἐπίδειξις ποιέω , καί μάλιστα ὅταν φιλοσοφέω δήω καί περί ἀναγκαῖος διαλέγω πρᾶγμα . καί παράγω ὁράω Λευΐ ὁ ὁ Ἀλφαῖος κάθημαι ἐπί ὁ τελώνιον · καί λέγω αὐτός , ἀκολουθέω ἐγώ · καί ἀνίστημι ἀκολουθέω αὐτός . οὖον διά ὁ πείρω μανθάνω q ὁ μαθητής ὁ προαίρεσις , ὥσπερ ὁ ἄνθρωπος · ἀλλά ὡς ἐπίσταμαι ὁ διάνοια , ἐκλέγω ὁ ἄξιος · κἀν ὁράω τις μαργαρίτης ἐν βόρβορος κεῖμαι , λαμβάνω αὐτός , καί ὁ καθαρός δείκνυμι αὐτός ὁ Ψυχή . ἐξέρχομαι r γοῦν , καί εὑρίσκω τελώνης κάθημαι καλέω Λευΐ s . εἰμί δέ οὗτος Ματθαῖος ὁ εὐαγγελιστής . καί Μάρκος μέν καί Λουκᾶς ὁ μακάριος συγκαλύπτω ὄνομα t ὁ ἀρχαῖος προσηγορία · αὐτός δέ ὁ Λευΐ εὐαγγελίζω ὁ κατά ἑαυτοῦ ἐπαγγέλλω u λέγω , “ καί θεάομαι Mατθαῖον ὁ τελώνης , ” ἐλέγχω ἑαυτοῦ ὁ τραῦμα x , ἵνα θαυμάζω ὁ τέχνη ὁ ἰατρεύω . y ὅμως θεάομαι ὁ τελώνης κάθημαι ὁ ἐκ ὁ πλεονεξία χρῆμα ὁ λόγος συνείρω , καί οὐ ἀποσείω ὁ ἐπιτήδευμα , ἀλλά εἶπον αὐτός “ ἀκολουθέω ἐγώ . ” ὁ δέ μηδείς ἀναμένω , καί καταλείπω ἅπας ἀκολουθέω αὐτός · ὁ ὀξύς πίστις φαιδρύνω ὁ ἐκλογή , καί μή λυπέω ὁ ἀναβολή ὁ καλέω · πᾶς γάρ ἀφίημι καί δημόσιος χρῆμα περιφρονέω , μήτιγε εἶδον , καί ὁ ἐκ οὗτος κίνδυνος παρά οὐδείς τίθημι , ὅλος εἰμί ὁ καλέω , τίμιος ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία πᾶς ὁμοῦ λογίζομαι . καί γίγνομαι ἐν ὁ κατάκειμαι αὐτός ἐν ὁ οἰκίον αὐτός , καί πολύς τελώνης καί ἁμαρτωλός συνανάκειμαι ὁ Ἰησοῦς καί ὁ μαθητής αὐτός . εἰμί γάρ πολύς , καί ἀκολουθέω αὐτός . εὐχαριστέω δέ z ἐπί ὁ κλῆσις , δοχή ποιέω μέγας ἐν ὁ ἑαυτοῦ οἶκος , πᾶς ὁ συνήθης καλέω καί αὐτός ὁ Σωτήρ , ἵνα μή μόνος εὐεργετέω , ἀλλά καί a πᾶς ὁ καλέω . ὁ δέ ἀνεπαίσχυντος τελώνης b καλέω εἰς μαθητεία , καί εἰς ὁ οἶκος αὐτός παραγίγνομαι · ἐν ὅς οὐδείς ἕτερος c εἰμί ἀγαθός , εἰμί μή ὁ οἰκοδεσπότης ὁ μετάνοια d . καί ὁ Γραμματεύς καί ὁ Φαρισαῖος ὁράω αὐτός εἰσθέω μετά ὁ τελώνης καί ἁμαρτωλός , λέγω ὁ μαθητής αὐτός , τίς ὅτι μετά ὁ τελώνης καί ἁμαρτωλός ἐσθίω καί πίνω ; ἦς οὖν ὄχλος πολύς τελώνης συνανάκειμαι ὁ Ἰησοῦς , καί οὐ ἀγανακτέω ὁ σωτήρ , οὐδέ εἰς ὕβρις αὐτός δέχομαι ὁ γίγνομαι · ἀλλά ὡς δεσπότης ὁ φύσις παραγίγνομαι εἰς ὁ ἑστίασις , καί ἐσθίω καί πίνω · ὁ τε ἀλήθεια ὁ σῶμα ἐνδείκνυμι , καί ὁ Εὔκαιρον ὁ βρῶμα e εὐλογέω χρῆσις . πάρειμι δέ καί Φαρισαῖος καί γραμματεύς , οὐ ἵνα περιεργάζομαι ὁ γίγνομαι · βλέπω δέ ὁ f τελώνης συνανάκειμαι , καί καλέω ὁ μαθητής καί ὁ γίγνομαι αἰτιάομαι . καί ἀκούω ὁ Ἰησοῦς λέγω αὐτός , οὖον χρεία ἔχω ὁ ἰσχύω ἰατρός , ἀλλά ὁ κακῶς ἔχω · οὖον γάρ ἔρχομαι καλέω Δίκαιος , ἀλλά ἁμαρτωλός εἰς μετάνοια . ἀκούω ὁ Ἰησοῦς καί φημί πρός αὐτός , “ οὖον χρεία ἔχω ὁ “ ἰσχύω ἰατρός , ἀλλά ὁ κακῶς ἔχω · οὐ ἔρχομαι καλέω “ Δίκαιος , ἀλλά ἁμαρτωλός . ” καί σύ , φημί , χρεία ἔχω ἰατρός . εἰμί γάρ μή νοσέω , οὐ ἄν αἰτιάομαι ὁ ἰατρός ὁ φιλανθρωπία . μή γάρ οὐ οἶδα ὅτι τελώνης ὑπάρχω ; μή γάρ αὐτός ἀγνοέω ὁ Ψυχή ὁ νόσημα ; οἶδα ὅτι κακῶς ἔχω . διά οὗτος πρός αὐτός παραγίγνομαι , ἵνα ὁ ψυχή αὐτός θεραπεύω νοσέω . διά ὅς αἴτιος ἐπιλαμβάνω ὁ Φαρισαῖος ὁ Σωτήρ ὁ g ἁμαρτωλός συνεσθίω ; ὅτι νόμος εἰμί διαστέλλω h ἀναμέσον i ἅγιος καί βέβηλος . οὐ οἶδα δέ Χριστός ὑπέρ ὁ νομικός χρῆσις παρέχω ὁ φιλάνθρωπον χάρις . ὁ μέν γάρ ἐκβάλλω k . ὁ δέ μεταβάλλω ὁ κακός . δείκνυμι οὖν ὅτι οὐ ὡς κριτής πάρειμι , ἀλλά ὡς ἰατρός . καί ὁ ἐπιβάλλον ὁ ἰατρικός ποιέω , καί διάγω l σύν m ὁ νοσέω n καί ὁ ὁ ἴασις δήω . καί εἰμί ὁ μαθητής Ἰωάννης καί ὁ ὁ Φαρισαῖος νηστεύω · καί ἔρχομαι καί λέγω αὐτός , διατί ὁ μαθητής Ἰωάννης καί ὁ ὁ Φαρισαῖος νηστεύω · ὁ δέ σύ μαθητής οὖον νηστεύω ; καί εἶπον αὐτός ὁ Ἰησοῦς , μή δύναμαι ὁ υἱός ὁ νύμφη , ἐν ὅς ὁ νυμφίος μετά αὐτός εἰμί , νηστεύω ; ὅσος χρόνος μετά ἑαυτοῦ ἔχω ὁ νυμφίος , οὖον δύναμαι νηστεύω . ἔρχομαι δέ ἡμέρα , ὅταν ἀπαίρω ἀπό αὐτός ὁ νυμφίος , καί τότε νηστεύω ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα . ἐπεί δέ ὁ πρῶτος ὁ λύσις p δέχομαι , καί ἕτερος προστίθημι · διατί ὁ μαθητής Ἰωάννης καί ὁ ὁ Φαρισαῖος νηστεύω ; βούλομαι προσλαμβάνω q αὐτός καί εὑρίσκω r τίς εἰς κακοήθεια . Νύμφη εἰμί καιρός κλῆσις , καί καιρός διδασκαλία διά ὅς s ἀνατρέφω ὁ παῖς , γαλουχέω ὁ καλέω . οὐ ἔχω καιρός ὁ νηστεία · μή δύναμαι ὁ υἱός ὁ νύμφη ἐν ὅς ὁ νυμφίος μετά αὐτός εἰμί νηστεύω . ὅσος χρόνος μετά αὐτός ἔχω ὁ νυμφίος , οὖον δύναμαι νηστεύω . ἔρχομαι δέ ἡμέρα ὅταν ἀπαίρω ἀπό αὐτός ὁ νυμφίος , καί τότε νηστεύω ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα · τίς εἰμί “ ἀπαίρω ἀπό αὐτός ὁ νυμφίος ; ” τουτέστιν ἀναλαμβάνω . ποῖος νυμφίος ; ὁ μέλλω νυμφεύω ὁ ἐκκλησία . εἶπον νυμφίος , ἵνα ὁ ὕπανδρος ἐκβάλλω · καινός γάρ γίγνομαι νύμφευσις . τίς εἰμί ὁ νύμφευσις ; ἀρραβών δόσις . τουτέστι πνεῦμα ἅγιος χάρις · διά ὅς πιστεύω ὁ οἰκέω , καί ἁλιεύς δυσωπέω , καί ὁ οἰκέω μεταβάλλω “ οὖον “ δύναμαι ὁ υἱός ὁ νύμφη νηστεύω ἐπί ὅσος χρόνος μετά “ αὐτός εἰμί ὁ νυμφίος . ” ὁ μετά ἑαυτοῦ u διατριβή λέγω πᾶς ὀδύνη ἀπαλλακτική εἰμί . ὀδυνάω μέν γάρ ὁ μή πάρειμι ἔχω ὁ ἀγαθός . διά δέ ὁ στέρησις αὐτός πενθέω ποθή ὁ ἀπόλαυσις . ὁ δέ πάρειμι ἀπολαύω , εἰκότως εὐφραίνω , καί οὐ ὀδυνάω . νυμφίος δέ ὁ ἀνθρώπινος φύσις ὁ οὗτος ἡγεμών Λόγος , ὁ ὁ σπέρμα δίδωμι ὁ ζωή . ὅταν οὖν ἀπαίρω ἀπό αὐτός , ποθέω ὁ παρουσία αὐτός νηστεύω x . ἵνα συνίημι αὐτός κατά πνεῦμα , καθαίρω ἀπό σωματικός ἡδονή . καί οὗτος μέν εἰκότως εἶπον , ὥστε καί ὁ μεγαλαυχία αὐτός καθαιρέω , καί δείκνυμι ὅτι μή πρός τρυφή καί ἄνεσις ὁ οἰκεῖος χειραγωγέω μαθητής , καιρός δέ τίς εἰμί μετά ὅς ἐπιδείκνυμι ὁ ἀνδρεῖος ἑαυτοῦ , καί ὁ ἐν δεινός καρτερία . καί οὐδείς ἐπίβλημα ῥάκος ἄγναπτος ἐπιρράπτω ἐπί ἱμάτιον παλαιός · εἰμί δέ μή , ἀείρω ὁ πλήρωμα αὐτός ὁ καινός ὁ παλαιός , καί χείρων σχίσμα γίγνομαι . καί οὐδείς βάλλω οἶνος νέος εἰς ἀσκός παλαιός . εἰμί δέ μή , ῥήγνυμι ὁ οἶνος ὁ νέος ὁ ἀσκός , καί ὁ οἶνος ἐκχέω , καί ὁ ἀσκός ἀπόλλυμι . ἀλλά οἶνος νέος εἰς ἀσκός καινός βλητέον . δείκνυμι δέ λοιπός καί ὁ διάφορος ὁ μαθητής πρός αὐτός , ὅτι μή δέ εἷς ἀνάγκη ὁμοίως αὐτός καί αὐτός νηστεύω , “ οὐδείς “ φημί ἐπίβλημα ” Κ . τ . ὅς . ὥσπερ , φημί , εἰμί ῥάκος y ἄκναφος ἐπιβάλλω ἱμάτιον παλαιός , ὁ οἰκεῖος στερρότης ἐκεῖνος διαρρήγνυμι · οἶνος τε νέος εἰς ἀσκός εἰμί ἐμβάλλω z παλαιός ὁ οἰκεῖος θερμότης ὁ ἀσκός διαρρήγνυμι · οὗτος καί ἐπί οὗτος a . ἐπεί γάρ ὁ ἀπόστολος b ὁ νέος διαθήκη κῆρυξ τυγχάνω , οὖον δυνατός αὐτός ὁ παλαιός δουλεύω νόμιμος . σύ μέν εἰκότως ὁ παλαιός ἀκολουθέω ἔθος ὁ ὠθέω νηστεία φυλάσσω c . οὗτος δέ ἐπεί ὁ καινός καί παράδοξος νόμιμος παραδίδωμι μέλλω ὁ ἄνθρωπος , οὗτος μέν οὐδαμῶς ἀναγκάζω φυλάσσω · κατά καιρός δέ μετά ὁ λοιπός ἀρετή καί ὁ νηστεία ἀποδείκνυμι , οὐ ἀνάγκη καί νόμιμος τις καί ἔθος παλαιός , ὥσπερ σύ φυλάσσω , ἀλλά γνώμη διά ἀρετή , ὅπως ἄν βούλομαι d , νηστεύω μέλλω . καί γάρ ὁ ὁ ἔννομος νηστεία οὗτος διαφέρω ὁ ἐν ὁ χάρις νηστεύω · ὅτι ὁ μέν ὁρίζω ἔχω νηστεία , ὅς καί νηστεύω πάντως αὐτός χρή καί μή βούλομαι · ὁ δέ γνώμη μᾶλλον κατά ὁ δοκέω ἑαυτοῦ νηστεύω ἀρετή αἵρεσις e μετέρχομαι αὐτός . εἰμί δέ καί ὁρίζω ὁ ὁ τεσσαρακοστός δοκέω καιρός , διά ὑπόμνησις ὁ ῥᾴθυμος · ἀλλά καί οὗτος f γνώμη μᾶλλον ὁ νηστεία μέτειμι · . καί γίγνομαι παραπορεύομαι αὐτός ἐν ὁ σάββατον διά ὁ σπόριμος , καί ἄρχω ὁ μαθητής αὐτός ὁδός ποιέω τίλλω ὁ στάχυς . καί ὁ Φαρισαῖος λέγω αὐτός , ὁράω τίς ποιέω ἐν ὁ σάββατον ὅς οὐ ἔξεστι ; Ελευθεριάζω πρός ὁ τύπος , ὁ ἀλήθεια σύνειμι ὁ μαθητής · οὗτος δήπου h καί πρός ὁ κύριος συνεθίζω i , καί ὁ ὁ σάββατον τυπικός ἀργία ἐξευτελίζω , ἐπιφαίνω ὁ διηνεκής ἀργία διά θεός ἐπί k ὁ κοσμικός . χράω δέ ἀδεῶς ὁ ἄσταχυς εἰς τροφή μηδείς ἐπιφέρω βρώσιμος . ὁ δέ ὁ τύπος κακός καί ὁ ἀλήθεια ἤπειρος ζυγομαχέω l ὑπέρ σκιά , καί ὁ , “ οὐ ἔξεστι , ” λέγω πρός ὁ ἅπας ἐξουσία ἔχω καί ὁ ἴδιος παρέχω · οὐ οἶδα ὅτι νομοθέτης νόμος οὖον κρατέω , οὐδέ εἰμί τίς καθάπαξ ὅς μή ἔξεστι βασιλεύς . ὁ δέ Κύριος πρᾶος ὁ ἀπολογία ποιέω , οὐ ἐξουσία m ἐπανάστασις , ἀλλά παράδειγμα n ὁ πάλαι ἅγιος , ὁ καί αὐτός ὁ μεγαλοφρονέστερα Ρ ὁ σωματικός ἀργία q καί ὁ τοιοῦτος τύπος ἐπινοέω . καί αὐτός λέγω αὐτός , οὐδέποτε ἀναγιγνώσκω τίς ἔπειμι ἀείδω Δαυίδ , ὅτε χρεία ἔχω , καί πεινάω αὐτός καί ὁ μετά αὐτός ; πῶς εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἶκος ὁ Θεός ἐπί Ἀβιάθαρ ἀρχιερεύς , καί ὁ ἄρτος ὁ πρόθεσις ἐσθίω , ὅς οὐ ἔξεστι ἐσθίω εἰμί μή ὁ ἱερεύς , καί δίδωμι καί ὁ σύν αὐτός εἰμί ; μιμνήσκω δέ οἰκεῖος ὁ Δαυίδ , δόξα εἄν καί αὐτός μή κατά νόμος τρέφω , ὅτε ὁ ἱερατικός ἅπτω τροφή καί ὁ μετά ἑαυτοῦ δίδωμι , ἵνα ὁ πρός ἐκεῖνος αἰδώς ἐπισχάζω ὁ κατά ὁ ἀπόστολος συκοφαντία . εἰμί γάρ προφήτης αὐθεντέω κατά ὁ νόμος συμπεριάγω ὁ ἔνδεια καί ὁ χρεία ἐπακολουθέω , καίτοι ὑπό νόμος r ὑπάρχω , ἐάν ἐγώ ὁ μαθητής ὁράω διά ὁ μή ἔχω ἄρτος ὁ παράθεσις ὁ σπέρμα ἑαυτοῦ s ἀντί τράπεζα παρατίθημι , ἀγανακτέω καί ἐκδικέω ὁ νόμος ; ὅς οὐ ὁράω ὅτι Δαυίδ μέν δοῦλος εἰμί ὁ νόμος ; ἐγώ δέ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος Κύριος εἰμί ὁ σάββατον ; διατί δέ αὐτός ἰδίως υἱός ἄνθρωπος καλέω ; ἐπεί υἱός ἐάν ὁ Θεός , παράδοξος καταξιόω υἱός ἄνθρωπος διά ὁ ἄνθρωπος καλέω . ἐπεί δείδω Ἀβιάθαρ τηνικαῦτα μιμνήσκω ὑπάρχω ἀρχιερεύς ὅτε οὗτος Δαυίδ ποιέω · ὁ δέ ὁ βασίλεια βίβλος Ἀβιμέλεχ u . εἶπον τις ἄν διώνυμος γίγνομαι ὁ Ἀβιμέλεχ , ὅς τε εἰμί ὁ αὐτός ὁ Ἀβιάθαρ · ὅς ὁ μέν Ἀβιμέλεχ ὁ ἱστορία μιμνήσκω ὡς ἱερεύς , ὁ δέ Σωτήρ ὁ Ἀβιάθαρ ἀρχιερεύς τυγχάνω κατά ἐκεῖνος καιρός x φημί . καί φαίνω ὁ ὁ βασίλεια γραφή ὁ μέν Ἀβιμέλεχ καί ὁ ἱερεύς ὁ Θεός ἀναιρέω φημί ἐπί ὁ Σαῦλος , ἀρχιερεύς δέ οὐ ἀναιρέω ἱστορέω .