catenae-novum-testamentum.catena-in-marcum-recensio-ii-e-codd-oxon-bodl-laud-33 28
Περὶ τῶν ἐπερωτησάντων Φαρισαίων . κἀκεῖθεν ἀναστὰς ἔρχεται εἰς τὰ ὅρια τῆς Ἰουδαίας διὰ τοῦ πέραν τοῦ Ἰορδάνου · καὶ συμπορεύονται πάλιν ὄχλοι πρὸς αὐτὸν , καὶ ὡς εἰώθει πάλιν ἐδίδασκεν αὐτοὺς . Συνεχῶς τὴν Ἰουδαίαν ἀφεὶς διὰ τὴν βασκανίαν τὴν ἐκείνων , νῦν ἐπιχωριάζει λοιπὸν , ἐπειδὴ τὸ πάθος ἐγγὺς ἔμελλεν εἶναι g . οὐ μὴν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα τέως ἀνεῖσιν , ἀλλ’ ἐν τοῖς ὁρίοις τῆς Ἰουδαίας . καὶ ἐλθόντι ἠκολούθησαν , καὶ ὡς εἴωθει πάλιν ἐδίδασκεν αὐτοὺς , ἣ , ὡς Ματθαῖός φησιν , ἐθεράπευσεν αὐτοὺς , διττὴν αὐτοῖς προσάγων τὴν ἴασιν , τήν τε κατὰ ψυχὴν τοιαύτη γὰρ ἡ διδασκαλία ) καὶ τὴν κατὰ σῶμα . ἡ γὰρ τῆς τούτων ἀσθενείας διόρθωσις , οὐ μόνον αὐτοῖς , ἀλλὰ καὶ ἑτέροις ὑπόθεσις θεογνωσίας ἐγένετο h . ἀλλ’ οὐχὶ τοῖς Φαρισαίοις , ἀλλὰ καὶ δι’ αὐτὸ τοῦτο μᾶλλον ἐκθηριοῦνται . Καὶ εἶπεν , ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὑτοῦ καὶ τὴν μητέρα , καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὑτοῦ . καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν · ὥστε οὐκέτι εἰσὶ δύο , ἀλλὰ μία σάρξ . οὐκ οὖν ὃ Θεὸς συνέζευξεν , ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω . Ὢ τῆς ἀνοίας . ᾤοντο ἐπιστομίζειν αὐτὸν διὰ τῶν ζητημάτων , καίτοιγε ἤδη λαβόντες τεκμήριον τῆς δυνάμεως ταύτης · ὅτε γοῦν περὶ τοῦ σαββάτου πολλὰ διελέχθησαν , ὅτε εἶπον ὅτι βλασφημεῖ , ὅτε εἶπον , ὅτι δαιμόνιον ἔχει , ὅτε τοῖς μαθηταῖς ἐπετίμησαν διὰ τῶν σπορίμων βαδίζουσιν i , ὅτε περὶ ἀνίπτων διελέχθησαν χειρῶν , πανταχοῦ τούτοις ἀπορράψας αὐτῶν τὰ στόματα k , οὕτως παρέπεμψεν · οὐδὲ οὕτως ἀφίστανται · τοιοῦτον ἡ πονηρία καὶ ἡ βασκανία . τί οὖν αὐτός ; οὔτε ἀεὶ σιγᾷ , ἵνα μὴ νομίσωσι 1 λανθάνειν · οὔτε ἀεὶ ἐλέγχει , ἵνα παιδεύσῃ ἡμᾶς ἡμέρως πάντα φέρειν . Τί ὑμῖν ἐνετείλατο Μωϋσῆς ; οἱ δὲ εἶπον , Μωϋσῆς ἐπέτρεψε , καὶ τὰ ἑξῆς . Ἐρωτηθεὶς εἰ ἔξεστιν ἀνδρὶ γυναῖκα ἀπολῦσαι ; οὐκ εὐθέως εἶπεν , οὐκ ἔξεστιν , ἵνα μὴ θορυβηθῶσι καὶ ταραχθῶσιν · ἀλλὰ διὰ τῆς ἐρωτήσεως πρῶτον αὐτοὺς ἐβουλήθη ἀποκρίνασθαι τοῦ νόμου τὸ βούλημα · ἵνα ὅπερ αὐτὸν ἔδει πρὸς αὐτοὺς λέγειν , τοῦτο φθάσαντες ἀποκρίνωνται · καὶ ὁμῶς οὐδὲ οὕτως ἐπεμβαίνει , οὔτε λέγει τοῦτο αὐτοῖς , ὅτι τούτου δὲ οὐκ εἰμὶ λοιπὸν ὑπεύθυνος ἐγὼ , ἀλλὰ καὶ διὰ τοῦτο διαλύεται · εἰ γὰρ ἀλλότριος ἦν τῆς παλαιᾶς , οὐκ ἂν ἠγωνίσατο ὑπὲρ Μώσεως , οὐκ ἂν ἐσπούδασεν τὰ αὐτοῦ δεῖξαι συμβαίνοντα τοῖς παλαιοῖς . καίτοι γε ἄλλα πολλὰ ἐκέλευσεν ὁ Μωϋσῆς , καὶ τὰ περὶ βρωμάτων , καὶ τὰ περὶ σαββάτων . τινὸς οὖν ἕνεκεν οὐδαμοῦ αὐτὸν προβάλλονται ὡς ἐνταῦθα ; ἴσως μὲν καὶ διὰ τὴν τοῦ Σωτῆρος ἐρώτησιν , ἴσως δὲ καὶ τὸ πλῆθος βουλόμενοι ἐπ’ ἐπιστρατεῦσαι τῶν ἀνδρῶν αὐτῷ · καὶ γὰρ ἀδιάφορον Ἰουδαίοις τοῦτο ἦν , καὶ πάντες τοῦτο ἔπραττον , ὡς ὑπὸ νόμου συγκεχωρημένον . καὶ ἐπειδὴ Μαλαχίας ὁ προφήτης ἐπ’ ἐκείνην τὴν ζήτησιν ἐπιτιμῶν τοῖς ἀπολύουσι τὰς γυναῖκας , καὶ λέγων , “ γυναῖκα νεότητός σου μὴ ἐγκαταλείπῃς · αὕτη κοινωνός “ σου καὶ γυνὴ διαθήκης σου , ” προτείνουσιν αὐτῷ τὸ πρόβλημα ὡς δύσλυτον , τὸ δοκοῦν τῷ νόμῳ περὶ τῆς τοιαύτης προστάξεως . καὶ ὅμως ὁ Σωτῆρ’ ὑπὲρ τούτων ἀπολογεῖται , καί φησιν , ὅτι Μώσης “ πρὸς τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν ἔγραψεν ὑμῖν τὴν ἐντολὴν “ ταύτην . οὐδὲ γὰρ ἀφίησιν ὑπὸ κατηγορίαν μένειν , ἐπειδὴ καὶ τὸν νόμον αὐτὸς ἦν αὐτῷ δεδωκὼς , ἀλλ’ ἐξαιρεῖται αὐτὸν τοῦ ἐγκλήμάτος , καὶ τὸ πᾶν εἰς τὴν ἐκείνων n περιτρέπει κεφαλὴν , ὃ πανταχοῦ ποιεῖ . εἶτα ἐπειδὴ φορτικὸν ἦν τὸ εἰρημένον , καὶ πολλὴν ἔφερεν αὐτοῖς διαβολὴν , ταχέως ἐπὶ τὸν ἀρχαῖον καταφεύγει νόμον , λέγων , “ ἀπὸ δὲ ἀρχῆς κτίσεως ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν “ αὐτοὺς , ” τοῦτ’ ἔστι , διὰ τῶν πραγμάτων ὑμῖν o ἐξ ἀρχῆς ὁ Θεὸς ἐνομοθέτησε τὰ ἐναντία . ἵνα γὰρ μὴ λέγωσιν , πόθεν δῆλον ὅτι διὰ τὴν ἡμῶν σκληρότητα τοῦτο Μώσης εἶπεν ; ἐκεῖθεν πάλιν αὐτοὺς ἐπιστομίζει . εἰ p γὰρ οὗτος προηγούμενος ἦν ὁ νόμος καὶ συμφέρων , οὐκ ἃν ἀπ’ ἀρχῆς ἐδόθη ἐκεῖνος , οὐκ ἃν οὕτω πλάττων ἔπλασεν ὁ Θεὸς , οὐκ ἃν τοιαῦτα εἶπε . σκόπει δὲ αὐτὸν οὐκ ἀπὸ τῆς δημιουργίας μόνης q ἰσχυριζόμενον , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ προστάγματος , ὥστε τὸν ἕνα τῇ μία συνάπτεσθαι . εἰ δ᾿ ἐβούλετο τὴν μὲν ἀφιέναι , ἑτέραν δὲ ἐπεισάγειν r , ἕνα ἄνδρα ποιήσας , πολλὰς ἔπλασε γυναῖκας · οὐ γὰρ εἶπεν ὅτι ἐποίησεν ἕνα ἄνδρα καὶ μίαν γυναῖκα , ἀλλ’ ὅτι καὶ τοῦτο ἐκέλευσεν . νῦν δὲ τῷ τρόπῳ τῆς νομοθεσίας ἔδειξεν ὅτι ἕνα δεῖ μιᾷ συνοικεῖν διαπαντὸς , καὶ μηδέποτε διαρρήγνυσθαι . ἐκ μιᾶς γὰρ , φησὶ , ῥίζης ἐγένοντο , καὶ εἰς ἓν σῶμα συνῆλθον . εἶτα φοβερὸν ποιῶν τὸ ταύτης κατηγορεῖν οὐκ εἶπε , μὴ διασπᾶτε , ἀλλ’ “ ὃ ὁ Θεὸς συνέζευξεν , ἄνθρωπος μὴ χω - “ ριζέτω . ” εἰ δὲ Μωσέα προβάλλῃ , ἐγὼ δὲ λέγω σοι τὸν Μώσεως δεσπότην , καὶ μετὰ τούτου s καὶ τῷ χρόνῳ ἰσχυρίζομαι . καὶ γὰρ πρεσβύτερος οὗτος ὁ νόμος , εἰ καὶ δοκεῖ παρ’ ἐμοῦ εἰσάγεσθαι νῦν . οὐδὲ γὰρ ἁπλῶς συνήγαγε τὴν γυναῖκα τῷ ἀνδρὶ , ἀλλὰ καὶ γονεῖς ἀφιέναι ἐκέλευσεν , καὶ πρὸς τὴν γυναῖκα κολληθῆναι , τῷ τρόπῳ τῆς λέξεως τὸ ἀδιάσπαστον ἐμφαίνων . “ καὶ ἔσονται γὰρ οἱ δύο , φησὶν , εἰς σάρκα μίαν · καὶ αὕτη μὲν ἡ φυσικὴ σύζευξις . ὁ δὲ νόμος οὔπω καθαρῶς ἐπανάγειν τὸν ἄνθρωπον δυνάμενος τὸ πολὺ τῆς κακίας ἀφῄρει . τὸ γὰρ ὅλον οὐκ ἀφαιρεῖται μέχρις ἃν ἔνδοθεν ὁ ἄνθρωπος καθαρθῇ . ψυχῆς μὲν γὰρ ἐκκαθαιρομένης ἐπιθυμιῶν τε καὶ θυμῶν , δυνατὸν καὶ φαύλην γυναῖκα ὑπομένειν τῇ καρτερίᾳ χρωμένους . πλεοναζόντων δὲ ἐν ψυχῇ τῶν προειρημένων παθῶν , πολλὰ καὶ δεινὰ γένοιτο ἃν ἐν τῇ παρὰ γνώμην συνοικήσει . καὶ γὰρ καὶ συκοφαντεῖν ἠδύνατο ἃν τὴν γυναῖκα , καὶ τὴν μισουμένην ὁ μισῶν ἀνὴρ καὶ μοιχείας ἐπάγειν ἔγκλημα , καὶ προαχθείη ἂν εἰς φόνον ὑπὸ θυμοῦ πολλάκις . τῶν δὴ τοιούτων ἐποχὴν ὁ νόμος ἐποίει · διδοὺς τὴν ἀπόστασιν τῆς μισουμένης γυναικὸς , καὶ τὸ κατὰ φύσιν παρατρεπόμενον οὐκ ἐκώλυσεν , διὰ τὸ μὴ ἀγὰν εἰς τὸ παρὰ φύσιν ἐμπεσεῖν τοὺς ἀνθρώπους . Καὶ ἐν τῆ οἰκίᾳ πάλιν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ περὶ τοῦ αὐτοῦ ἐπηρώτησαν αὐτόν . καὶ λέγει αὐτοῖς , ὃς ἐὰν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ γαμήσῃ ἄλλην , μοιχᾶται ἐπ’ αὐτήν . καὶ ἐὰν γυνὴ ἀπολύσῃ τὸν ἄνδρα αὑτῆς , καὶ γαμηθῇ ἄλλῳ , μοιχᾶται . Εἰ καὶ τῷ χωρισμῷ , φησὶ , διαιρεῖται ἀνδρὸς , ἀλλὰ τῇ ἐξ ἀρχῆς συζεύξει ἀδιαίρετός ἐστι . διὰ τοῦτο μοιχείαν ἐκάλεσε τὸ συζεύγνυσθαι πρὸς ἄλλην ζώσης ἐκείνης . καὶ ἐπὶ γυναικὸς δὲ τὸ ἶσον · μοιχεία δέ ἐστιν τό τε ἰδίᾳ συνεῖναι · οὐκ ἰδίᾳ δὲ σύνεστι φησιν , ὅταν ἰδίαν ἀπολιπὼν , διὰ τοῦτο μοιχᾶται ἐπ’ αὐτὴν , τουτέστιν ἐπὶ δευτέραν ἣν ἐπεισάγει τῇ κατὰ φύσιν αὐτῷ συνειμμένῃ · τὸ δὲ αὐτὸ καὶ ἡ γυνὴ οὐκ ἰδίῳ σύνεστιν ἀνδρὶ , ἐὰν τὸν ἴδιον καταλίπῃ . καὶ ὁ μὲν νόμος τὴν προφανῆ μοιχείαν ἀπεκώλυσεν , ὅτε τὴν ἐνοικοῦσαν ἑτέρῳ τις διαφθείροι . ὁ δὲ Σωτῆρ’ καὶ τὴν οὐχ ὁμολογουμένην παρὰ πᾶσιν οὐδὲ γινωσκομένην , τῇ φύσει δὲ διελεγχομένην κατέκρινε t . καὶ ὁ μὲν Ματθαῖος πρὸς τοὺς Φαρισαίους καὶ ταῦτα τὸν Σωτῆρά φησιν εἰρηκέναι · ὁ Μάρκος δὲ πρὸς τοὺς μαθητάς . οὐκ ἔστι δὲ ἐναντίον . ἐνδέχεται γὰρ καὶ τούτοις τοῖς κἀκείνοις ταῦτα u εἰρηκέναι . ἄλλως τε παραπέμπειν δοκεῖ ἡμᾶς ὁ Μάρκος καὶ ὑπομιμνήσκειν , ὡς πρὸ τούτου οἱ μαθηταὶ περὶ τούτου ἐπηρώτων τὸν Ἰησοῦν , καὶ ταῦτα εἶπεν αὐτοῖς . Καὶ προσέφερον αὐτῷ παιδία , ἵνα ἅψηται αὐτῶν . οἱ δὲ μαθηταὶ ἐπετίμων τοῖς προσφέρουσιν . Ἰδίον τοῦ δημιουργοῦ τὸ τοῖς ἑαυτοῦ ποιήμασι χαίρειν , καὶ τὴν πρόσοδον αὐτῶν τὴν πρὸς ἑαυτὸν μὴ ἀποκωλύειν , καὶ μάλιστα τοῦ κωλύοντος οὐκ ὄντος . μόνη γὰρ κακία καὶ διαφθορὰ τῆς δημιουργίας ἀποκωλύει προσελθεῖν x τῷ δημιουργῷ · τὸ δὲ τῆς φρονήσεως ἐνδεὲς οὐ κωλυτικὸν τῆς προσίδου . πλήρωσιν γὰρ ἐπιζητεῖ · ταύτην δὲ πρόσοδος χαρίζεται . διὸ καὶ ἀκριβὴς ἡ λέξις , “ τῶν τοιού - “ τῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν . οὐ γὰρ τούτων εἶπεν , ἀλλὰ τῶν τοιούτων . ἐπειδὴ πρόσεστι καὶ τὸ τῆς φρονήσεως ἐνδεὲς τοῖς παισίν . οὗπερ ἀποτρέπων ὁ Ἀπόστολος ἔλεγε , “ μὴ παιδία γίνεσθε “ ταῖς φρεσίν.’ ἐπεξῆλθε δὲ ὁ παρὼν Εὐαγγελιστὴς τὴν αἰτίαν λέγων , καὶ οἷον ἑρμηνεύων , “ τὸ τῶν τοιούτων γὰρ ἐστὶν ἡ βασιλεία . ” Τίνος δὲ ἕνεκεν ἀπεσόβουν τὰ παιδία οἱ μαθηταὶ ; ἀξιώματος ἕνεκεν . τί οὖν αὐτός ; διδάσκει y αὐτοὺς μετριάζειν καὶ τῦφον καταπατεῖν κοσμικόν . τὰ παιδία z δέα λαμβάνει καὶ ἐναγκαλίζεται καὶ τοῖς τοιούτοις ἐπαγγέλλεται b τὴν βασιλείαν . καὶ γὰρ πάντων τῶν παθῶν καθαρεύει ἡ ψυχὴ τοῦ παιδίου , καὶ τοῖς λελυπηκόσιν οὐ μνησικακεῖ , ἀλλ’ ὡς φίλος προσέρχεται ὡς οὐδενὸς γενομένου · καὶ ὅσα ἂν παρὰ τῆς μητρὸς μαστιχθῇ ταύτην ἐπιζητεῖ , καὶ πάντων αὐτὴν προτιμᾷ , κἂν τὴν βασιλίδα δείξῃς μετὰ διαδήματος , οὐ προτίθησι τῆς μητρὸς ῥάκια περιβεβλημένης · ἀλλ’ ἕλοιτο μᾶλλον ἐκείνην ἰδεῖν μετὰ τούτων , ἣ τὴν βασιλίδα μετὰ κόσμου · καὶ τῶν ἀναγκαίων οὐδὲν πλέον ἐπιζητεῖ , ἀλλ’ ὅσον ἐμπλησθῆναι τοῦ μασθοῦ c , καὶ ἀφίστασθαι d τῆς θηλῆς . οὐ λυπεῖται ἐφ’ οἷς ἡμεῖς , οἷον ἐπὶ ζημίᾳ χρημάτων καὶ τοῖς τοιούτοις . οὐ χαίρει πάλιν ἐπὶ τοῖς ἐπικήροις τούτοις · οὐκ ἐπτόηται e πρὸς κάλλη σωμάτων . διὰ τοῦτο εἶπε , “ τῶν τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία , ἵνα τῇ προαιρέσει ταῦτα ἐργαζώμεθα , ἄτῃ φύσει τὰ παιδία ἔχει . καλὸν δὲ καὶ τὸ ἀναγκαλισάμενος αὐτὰ κατηυλόγει g . πάλιν γὰρ ὥσπερ εἰς ἀγκάλας ἐπανάγεται τοῦ δημιουργοῦ τὸ ποίημα χωρισθὲν αὐτοῦ κατ’ ἀρχὴν καὶ h ἐκπεπτωκός . ἐπετίθει δὲ τὰς χεῖρας τοῖς παιδίοις , τῆς ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν διδασκούσης τὴν τῆς θείας δυνάμεως ἐπίθεσιν , ᾗ τὸ ἔργον τὸ ἑαυτῆς τελειοῖ . τὸ δὲ σχῆμα κοινὸν , καὶ κατὰ τὴν συνήθειαν τῆς τῶν χειρῶν ἐπιθέσεως ποιεῖ ὁ Χριστὸς , οὐ μὴν κατὰ τὴν συνήθειαν ἐνεργεῖ k . ὅτι δὴ Θεὸς ὣν καὶ τὸν ἀνθρώπινον τρόπον διεφύλαττεν ὡς ἄνθρωπος κατὰ ἀλήθειαν γεγονὼς .
Lemmas: περι ὁ ἐπερωτάω Φαρισαῖος . ἐκεῖθεν ἀνίστημι ἔρχομαι εἰς ὁ ὅριον ὁ Ἰουδαῖος διά ὁ πέραν ὁ Ἰορδάνης · καί συμπορεύομαι πάλιν ὄχλος πρός αὐτός , καί ὡς εἴωθα πάλιν διδάσκω αὐτός . συνεχής ὁ Ἰουδαῖος ἀφίημι διά ὁ βασκανία ὁ ἐκεῖνος , νῦν ἐπιχωριάζω λοιπός , ἐπεί ὁ πάθος ἐγγύς μέλλω εἰμί g . οὖον μήv εἰς ὁ Ἱερουσαλήμ τέως ἀνίημι , ἀλλά ἐν ὁ ὅριον ὁ Ἰουδαῖος . καί ἔρχομαι ἀκολουθέω , καί ὡς εἴωθα πάλιν διδάσκω αὐτός , ὅς , ὡς Ματθαῖος φημί , θεραπεύω αὐτός , δισσός αὐτός προσάγω ὁ ἴασις , ὁ τε κατά ψυχή τοιοῦτος γάρ ὁ διδασκαλία ) καί ὁ κατά σῶμα . ὁ γάρ ὁ οὗτος ἀσθένεια διόρθωσις , οὖον μόνος αὐτός , ἀλλά καί ἕτερος ὑπόθεσις θεογνωσία γίγνομαι h . ἀλλά οὐ ὁ Φαρισαῖος , ἀλλά καί διά αὐτός οὗτος μᾶλλον ἐκθηριόω . καί εἶπον , ἕνεκα οὗτος καταλείπω ἄνθρωπος ὁ πατήρ αὐτός καί ὁ μήτηρ , καί προσκολλάω πρός ὁ γυνή αὐτός . καί εἰμί ὁ δύο εἰς σάρξ εἷς · ὥστε οὐκέτι εἰμί δύο , ἀλλά εἷς σάρξ . οὐ οὖν ὅς θεός συζεύγνυμι , ἄνθρωπος μή χωρίζω . ὤ ὁ ἄνοια . οἴομαι ἐπιστομίζω αὐτός διά ὁ ζήτημα , καίτοι ἤδη λαμβάνω τεκμήριον ὁ δύναμις οὗτος · ὅτε γοῦν περί ὁ σάββατον πολύς διαλέγω , ὅτε εἶπον ὅτι βλασφημέω , ὅτε εἶπον , ὅτι δαιμόνιον ἔχω , ὅτε ὁ μαθητής ἐπιτιμάω διά ὁ σπόριμος βαδίζω i , ὅτε περί άνιφτος διαλέγω χείρ , πανταχοῦ οὗτος ἀπορράπτω αὐτός ὁ στόμα k , οὕτως παραπέμπω · οὐδέ οὕτως ἀφίστημι · τοιοῦτος ὁ πονηρία καί ὁ βασκανία . τίς οὖν αὐτός ; οὔτε ἀεί σιγάω , ἵνα μή νομίζω 1 λανθάνω · οὔτε ἀεί ἔλεγχος , ἵνα παιδεύω ἐγώ ἥμερος πᾶς φέρω . τις σύ ἐντέλλω Μωϋσῆς ; ὁ δέ εἶπον , Μωϋσῆς ἐπιτρέπω , καί ὁ ἑξῆς . ἐρωτάω εἰμί ἔξεστι ἀνήρ γυνή ἀπολύω ; οὐ εὐθύς εἶπον , οὐ ἔξεστι , ἵνα μή θορυβέω καί ταράσσω · ἀλλά διά ὁ ἐρώτησις πρῶτος αὐτός βούλομαι ἀποκρίνω ὁ νόμος ὁ βούλημα · ἵνα ὅσπερ αὐτός ἐσθίω πρός αὐτός λέγω , οὗτος φθάνω ἀποκρίνω · καί ὁμῶς οὐδέ οὕτως ἐπεμβαίνω , οὔτε λέγω οὗτος αὐτός , ὅτι οὗτος δέ οὐ εἰμί λοιπός ὑπεύθυνος ἐγώ , ἀλλά καί διά οὗτος διαλύω · εἰμί γάρ ἀλλότριος εἰμί ὁ παλαιός , οὐ εἄν ἀγωνίζομαι ὑπέρ μῶσις , οὐ εἄν σπουδάζω ὁ αὐτός δείκνυμι συμβαίνω ὁ παλαιός . καίτοι γε ἄλλος πολύς κελεύω ὁ Μωϋσῆς , καί ὁ περί βρῶμα , καί ὁ περί σάββατον . τις οὖν ἕνεκα οὐδαμοῦ αὐτός προβάλλω ὡς ἐνταῦθα ; ἴσως μέν καί διά ὁ ὁ Σωτήρ ἐρώτησις , ἴσως δέ καί ὁ πλῆθος βούλομαι ἐπί ἐπιστρατεύω ὁ ἀνήρ αὐτός · καί γάρ ἀδιάφορος Ἰουδαῖος οὗτος εἰμί , καί πᾶς οὗτος πράσσω , ὡς ὑπό νόμος συγχωρέω . καί ἐπεί Μαλαχίας ὁ προφήτης ἐπί ἐκεῖνος ὁ ζήτησις ἐπιτιμάω ὁ ἀπολύω ὁ γυνή , καί λέγω , “ γυνή νεότης σύ μή ἐγκαταλείπω · οὗτος κοινωνός “ σύ καί γυνή διαθήκη σύ , ” προτείνω αὐτός ὁ πρόβλημα ὡς δύσλυτος , ὁ δοκέω ὁ νόμος περί ὁ τοιοῦτος πρόσταξις . καί ὅμως ὁ σωτήρ ὑπέρ οὗτος ἀπολογέομαι , καί φημί , ὅτι Μωσῆς “ πρός ὁ σκληροκαρδία σύ γράφω σύ ὁ ἐντολή “ οὗτος . οὐδέ γάρ ἀφίημι ὑπό κατηγορία μένω , ἐπεί καί ὁ νόμος αὐτός εἰμί αὐτός δίδωμι , ἀλλά ἐξαιρέω αὐτός ὁ ἔγκλημα , καί ὁ πᾶς εἰς ὁ ἐκεῖνος n περιτρέπω κεφαλή , ὅς πανταχοῦ ποιέω . εἶτα ἐπεί φορτικός εἰμί ὁ εἴρω , καί πολύς φέρω αὐτός διαβολή , ταχέως ἐπί ὁ ἀρχαῖος καταφεύγω νόμος , λέγω , “ ἀπό δέ ἀρχή κτίσις ἄρσην καί θῆλυς ποιέω “ αὐτός , ” οὗτος εἰμί , διά ὁ πρᾶγμα σύ o ἐκ ἀρχή ὁ θεός νομοθετέω ὁ ἐναντίος . ἵνα γάρ μή λέγω , πόθεν δῆλος ὅτι διά ὁ ἐγώ σκληρότης οὗτος Μωσῆς εἶπον ; ἐκεῖθεν πάλιν αὐτός ἐπιστομίζω . εἰμί p γάρ οὗτος προηγούμενος εἰμί ὁ νόμος καί συμφέρω , οὐ ἄν ἀπό ἀρχή δίδωμι ἐκεῖνος , οὐ ἄν οὗτος πλάσσω πλάσσω ὁ θεός , οὐ ἄν τοιοῦτος εἶπον . σκοπέω δέ αὐτός οὐ ἀπό ὁ δημιουργία μόνος q ἰσχυρίζομαι , ἀλλά καί ἀπό πρόσταγμα , ὥστε ὁ εἷς ὁ εἷς συνάπτω . εἰμί δέ βούλομαι ὁ μέν ἀφίημι , ἕτερος δέ ἐπεισάγω r , εἷς ἀνήρ ποιέω , πολύς πλάσσω γυνή · οὖον γάρ εἶπον ὅτι ποιέω εἷς ἀνήρ καί εἷς γυνή , ἀλλά ὅτι καί οὗτος κελεύω . νῦν δέ ὁ τρόπος ὁ νομοθεσία δείκνυμι ὅτι εἷς δεῖ εἷς συνοικέω διαπαντός , καί μηδέποτε διαρρήγνυμι . ἐκ εἷς γάρ , φημί , ῥίζα γίγνομαι , καί εἰς εἷς σῶμα συνέρχομαι . εἶτα φοβερός ποιέω ὁ οὗτος κατηγορέω οὐ εἶπον , μή διασπώ , ἀλλά “ ὅς ὁ θεός συζεύγνυμι , ἄνθρωπος μή χόω - “ ῥοΐζω . ” εἰμί δέ Μωσῆς προβάλλω , ἐγώ δέ λέγω σύ ὁ μῶσις δεσπότης , καί μετά οὗτος s καί ὁ χρόνος ἰσχυρίζομαι . καί γάρ πρέσβυς οὗτος ὁ νόμος , εἰμί καί δοκέω παρά ἐγώ εἰσάγω νῦν . οὐδέ γάρ ἁπλόος συνάγω ὁ γυνή ὁ ἀνήρ , ἀλλά καί γονεύς ἀφίημι κελεύω , καί πρός ὁ γυνή κολλάω , ὁ τρόπος ὁ λέξις ὁ ἀδιάσπαστος ἐμφαίνω . “ καί εἰμί γάρ ὁ δύο , φημί , εἰς σάρξ εἷς · καί οὗτος μέν ὁ φυσικός σύζευξις . ὁ δέ νόμος οὔπω καθαρός ἐπανάγω ὁ ἄνθρωπος δύναμαι ὁ πολύς ὁ κακία ἀφαιρέω . ὁ γάρ ὅλος οὐ ἀφαιρέω μέχρι ἄν ἔνδοθεν ὁ ἄνθρωπος καθαίρω . Ψυχή μέν γάρ ἐκκαθαίρω ἐπιθυμία τε καί θυμός , δυνατός καί φαῦλος γυνή ὑπομένω ὁ καρτερία χράω . πλεονάζω δέ ἐν Ψυχή ὁ προερέω πάθος , πολύς καί δεινός γίγνομαι ἄν ἐν ὁ παρά γνώμη συνοικέω . καί γάρ καί συκοφαντέω δύναμαι ἄν ὁ γυνή , καί ὁ μισέω ὁ μισέω ἀνήρ καί μοιχεία ἐπάγω ἔγκλημα , καί προάγω εἄν εἰς φόνος ὑπό θυμός πολλάκις . ὁ δή τοιοῦτος ἐποχή ὁ νόμος ποιέω · δίδωμι ὁ ἀπόστασις ὁ μισέω γυνή , καί ὁ κατά φύσις παρατρέπω οὐ κωλύω , διά ὁ μή ἄγαν εἰς ὁ παρά φύσις ἐμπίπτω ὁ ἄνθρωπος . καί ἐν τῆ οἰκίον πάλιν ὁ μαθητής αὐτός περί ὁ αὐτός ἐπερωτάω αὐτός . καί λέγω αὐτός , ὅς ἐάν ἀπολύω ὁ γυνή αὐτός καί γαμέω ἄλλος , μοιχάω ἐπί αὐτός . καί ἐάν γυνή ἀπολύω ὁ ἀνήρ ἑαυτοῦ , καί γαμέω ἄλλος , μοιχάω . εἰμί καί ὁ χωρισμός , φημί , διαιρέω ἀνήρ , ἀλλά ὁ ἐκ ἀρχή σύζευξις ἀδιαίρετος εἰμί . διά οὗτος μοιχεία καλέω ὁ συζεύγνυμι πρός ἄλλος ζώννυμι ἐκεῖνος . καί ἐπί γυνή δέ ὁ ἴσος · μοιχεία δέ εἰμί ὁ τε ἴδιος συνίημι · οὐ ἴδιος δέ σύνειμι φημί , ὅταν ἴδιος ἀπολείπω , διά οὗτος μοιχάω ἐπί αὐτός , τουτέστιν ἐπί δύο ὅς ἐπεισάγω ὁ κατά φύσις αὐτός συνίημι · ὁ δέ αὐτός καί ὁ γυνή οὐ ἴδιος σύνειμι ἀνήρ , ἐάν ὁ ἴδιος καταλείπω . καί ὁ μέν νόμος ὁ προφανής μοιχεία ἀποκωλύω , ὅτε ὁ ἐνοικέω ἕτερος τις διαφθείρω . ὁ δέ σωτήρ καί ὁ οὐ ὁμολογέω παρά πᾶς οὐδέ γιγνώσκω , ὁ φύσις δέ διελέγχω κατακρίνω t . καί ὁ μέν Ματθαῖος πρός ὁ Φαρισαῖος καί οὗτος ὁ Σωτήρ φημί εἴρω · ὁ Μάρκος δέ πρός ὁ μαθητής . οὐ εἰμί δέ ἐναντίος . ἐνδέχομαι γάρ καί οὗτος ὁ ἐκεῖνος οὗτος u εἴρω . ἄλλως τε παραπέμπω δοκέω ἐγώ ὁ Μάρκος καί ὑπομιμνήσκω , ὡς πρό οὗτος ὁ μαθητής περί οὗτος ἐπερωτάω ὁ Ἰησοῦς , καί οὗτος εἶπον αὐτός . καί προσφέρω αὐτός παιδίον , ἵνα ἅπτω αὐτός . ὁ δέ μαθητής ἐπιτιμάω ὁ προσφέρω . Ἴδιος ὁ δημιουργός ὁ ὁ ἑαυτοῦ ποίημα χαίρω , καί ὁ πρόσοδος αὐτός ὁ πρός ἑαυτοῦ μή ἀποκωλύω , καί μάλιστα ὁ κωλύω οὐ εἰμί . μόνος γάρ κακία καί διαφθορά ὁ δημιουργία ἀποκωλύω προσέρχομαι x ὁ δημιουργός · ὁ δέ ὁ φρόνησις ἐνδεής οὖον κωλυτικός ὁ προσοράω . πλήρωσις γάρ ἐπιζητέω · οὗτος δέ πρόσοδος χαρίζομαι . διό καί ἀκριβής ὁ λέξις , “ ὁ οιὁ - “ ὁ εἰμί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός . οὖον γάρ οὗτος εἶπον , ἀλλά ὁ τοιοῦτος . ἐπεί πρόσειμι καί ὁ ὁ φρόνησις ἐνδεής ὁ παῖς . ὅσπερ ἀποτρέπω ὁ ἀπόστολος λέγω , “ μή παιδίον γίγνομαι “ ὁ φρεσίν.’ ἐπεξέρχομαι δέ ὁ πάρειμι εὐαγγελιστής ὁ αἴτιος λέγω , καί οἷος ἑρμηνεύω , “ ὁ ὁ τοιοῦτος γάρ εἰμί ὁ βασίλειος . ” τίς δέ ἕνεκα ἀποσοβέω ὁ παιδίον ὁ μαθητής ; ἀξίωμα ἕνεκα . τίς οὖν αὐτός ; διδάσκω y αὐτός μετριάζω καί τύφω καταπατέω κοσμικός . ὁ παιδίον z δέος λαμβάνω καί εναγκαλίζομαι καί ὁ τοιοῦτος ἐπαγγέλλω b ὁ βασίλειος . καί γάρ πᾶς ὁ πάθος καθαρεύω ὁ ψυχή ὁ παιδίον , καί ὁ λυπέω οὖον μνησικακέω , ἀλλά ὡς φίλος προσέρχομαι ὡς οὐδείς γίγνομαι · καί ὅσος εἄν παρά ὁ μήτηρ μαστίζω οὗτος ἐπιζητέω , καί πᾶς αὐτός προτιμάω , κἀν ὁ βασιλίς δείκνυμι μετά διάδημα , οὖον προτίθημι ὁ μήτηρ ῥάκιον περιβεβλημένος · ἀλλά αἱρέω μᾶλλον ἐκεῖνος ὁράω μετά οὗτος , ὅς ὁ βασιλίς μετά κόσμος · καί ὁ ἀναγκαῖος οὐδείς πλέω ἐπιζητέω , ἀλλά ὅσος ἐμπίμπλημι ὁ μασθός c , καί ἀφίστημι d ὁ θηλή . οὖον λυπέω ἐπί ὅς ἐγώ , οἷος ἐπί ζημία χρῆμα καί ὁ τοιοῦτος . οὖον χαίρω πάλιν ἐπί ὁ ἐπικηρος οὗτος · οὐ πτοέω e πρός κάλλος σῶμα . διά οὗτος εἶπον , “ ὁ τοιοῦτος εἰμί ὁ βασίλειος , ἵνα ὁ προαίρεσις οὗτος ἐργάζομαι , ἄτη φύσις ὁ παιδίον ἔχω . καλός δέ καί ὁ ἀναγκαλισάμενος αὐτός κατευλογέω g . πάλιν γάρ ὥσπερ εἰς ἀγκάλη ἐπανάγω ὁ δημιουργός ὁ ποίημα χωρίζω αὐτός κατά ἀρχή καί h ἐκπίπτω . ἐπιτίθημι δέ ὁ χείρ ὁ παιδίον , ὁ ἐπίθεσις ὁ χείρ διδάσκω ὁ ὁ θεῖος δύναμις ἐπίθεσις , ὅς ὁ ἔργον ὁ ἑαυτοῦ τελειόω . ὁ δέ σχῆμα κοινός , καί κατά ὁ συνήθεια ὁ ὁ χείρ ἐπίθεσις ποιέω ὁ Χριστός , οὖον μήv κατά ὁ συνήθεια ἐνεργέω k . ὅτι δή θεός ἐάν καί ὁ ἀνθρώπινος τρόπος διαφυλάσσω ὡς ἄνθρωπος κατά ἀλήθεια γίγνομαι .