catenae-novum-testamentum.catena-in-lucam-typus-b-e-codd-paris-coislin-23-oxon-bodl 14
Περὶ τοῦ Λευἶ . Καὶ μετὰ ταῦτα ἐξῆλθε , καὶ ἐθεάσατο τελώνην , ὀνόματι Λευΐν . Τοῦ αὐτοῦ . Τελένης ἦν ὁ Λευΐ b , ἀνὴρ ἄπληστος εἰς φιλοκερδίαν , ἀχάλινος εἰς πλεονεξίαν , τῶν οὐδὲν προσηκόντων αὐτῷ ἄδικος ἐραστής · τοῦτο γὰρ τοῖς τελώναις τὸ ἐπιτήδευμα · ἀλλ’ ἐξ αὐτῶν ἡρπάζετο τῶν τῆς ἀδικίας ἐργαστηρίων , καὶ σέσωσται παραδόξως , κεκληκότος αὐτὸν τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ · ἔφη γὰρ αὐτῷ , “ ἀκολούθει μοι . ” ὁ δὲ πάντα ἀφεὶς ἠκολούθησεν αὐτῷ . Ὁρᾷς ὡς ἀληθεύει λέγων ὁ σοφώτατος Παῦλος , “ ὅτι Χριστὸς “ ἦλθεν εἰς τὸν κόσμον , ἁμαρτωλοὺς σῶσαι . ” ὁρᾷς ὡς σαρκωθεὶς ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος τὰ σκεύη τοῦ διαβόλου μετέστησεν εἰς ἑαυτόν ; καὶ σέσωσται μὲν ὁ Λευΐ c , ἡμῖν δὲ τὸ πρᾶγμα χρηστὰς ἐποίησε τὰς ἐλπίδας · ὅτι γὰρ σώζει τὸ μετανοεῖν , ἐξ αὐτοῦ τοῦ γεγονότος δεδιδάγμεθα · πιστεύσεται δὲ αὐτὸς ὁ τῶν ὅλων δεσπότης Θεὸς διὰ φωνῆς προφήτου λέγων d , “ ἐπιστράφητε πρός με “ καὶ σωθήσεσθε , οἱ ἀπ’ ἐσχάτου τῆς γῆς . ” Ἀλλ’ εἰσί τινες οἱ τῆς θείας γαληνότητος ἐπιχειροῦντες ἀποστερεῖν τοὺς ταῖς ἁμαρτίαις ἐνειλημμένους · οὐ γὰρ παραδέχονται μετάνοιαν , ἀλλ’ οἱον ἐπιτιμῶσι τῷ σώζοντι , ζητοῦντι τὰ ἑαυτοῦ καὶ πανταχόθεν συλλέγοντι τὸ ἐσκορπισμένον , καὶ οὐκ ἀκούουσι λέγοντος τοῦ Σωτῆρος , “ οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ὑγιαίνοντες ἰατροῦ , ἀλλ’ οἱ κακῶς ἔχοντες . “ οὐκ ἦλθον καλέσαι δικαίους , ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν . ” Τοῦ αὐτοῦ . Ὁ γὰρ τῶν ὅλων Σωτῆρ’ , ἅτε δὴ ἰατρὸς ὑπάρχων πνευμάτων , οὐκ ἀποφοιτᾷ τῶν δεομένων αὐτοῦ , καὶ ὡς διασμῆξαι δυνάμενος τοῖς οὔπω κεκαθαρμένοις οἰκονομικῶς συνηυλίζετο · ἴδωμεν δὲ , ὦ Φαρισαῖε , τοῦ σοῦ φρονήματος τὴν ἀτροπίαν , ὁποίων σοι γέγονεν αἰτιαμάτων πρόξενος ἡ κατὰ τῶν ἐν ἁμαρτίαις ὀφρύς · αὐτὸν λάβωμεν ἐξηγητὴν , τὸν πάντα εἰδότα Χριστόν . Ἔφη γὰρ οὕτω · “ ἄνθρωποι δύο ἀνέβησαν εἰς τὸ ἱερὸν προσεύξασθαι , ὁ εἷς “ Φαρισαῖος , καὶ ὁ ἕτερος τελώνης · ἀλλ’ ὁ μὲν Φαρισαῖος στὰς “ προσηύχετο λέγων , Ὁ Θεὸς , εὐχαριστῶ σοι , ” καὶ τὰ ἑξῆς . Περὶ δὲ τοῦ εἰπεῖν τὸν Εὐαγγελιστὴν ἐν σαββάτῳ δευτεροπρώτῳ , ὁ ἅγιος Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης οὕτω λέγει , “ ὅτι δευ - “ τερόπρωτον εἴρηται , ἐπειδὴ δεύτερον μὲν ἦν τοῦ Πάσχα , πρῶτον “ δὲ τῶν ἀζύμων . ” Εἰ δὲ σάββατον εἴρηται , μὴ θαυμάσῃς , σάββατον πᾶσαν ἑορτὴν καλοῦσι , καὶ διὰ τοῦτο εἴρηται σάββατα σαββάτων . Κυρίλλου Ἀλεξανδρείασ . ταῦτα πεπραχὼς ὁ Δαβὶδ παρά γε τὸ τῷ νόμῳ δοκοῦν , τοῦ παντὸς παρ’ ὑμῖν ἀξιοῦται θαύματος , ὀρθῶς καὶ δικαίως · καὶ γὰρ ἦν ἀληθῶς ἅγιος καὶ προφήτης · οὐκοῦν τοῦ διὰ Μωϋσέως νόμου φάσκοντος ἐναργῶς , “ κρῖμα “ δίκαιον κρίνετε , ” καὶ “ οὐ λήψῃ πρόσωπον ἐν κρίσει , πῶς τοὺς ἐμοὺς κατακρίνετε μαθητάς ; καὶ εἰς δεῦρο θαυμάζοντες ὡς ἅγιον καὶ προφήτην τὸν μακάριον Δαυίδ · καίτοι τὴν Μωῦσέως ἐντολὴν οὐ τετηρήκατε . Τίτου ἐπισκόπου Βοστρῶν . Οὐδεὶς καλεῖται υἱὸς ἀλλ’ Ἰησοῦς μόνον ἑαυτὸν οὕτω καλεῖ · ἐπειδὴ Υἱὸς ὣν Θεοῦ , παραδόξως κατηξίωσεν υἱὸς ἀνθρώπου δι’ ἀνθρώπους κληθῆναι · ἑαυτὸν οὖν καὶ κύριον τοῦ σαββάτου , ὡς δημιουργὸν καὶ ποιητὴν καὶ νομοθέτην τοῦ σαββάτου ἐκάλεσεν .
Lemmas: περι ὁ Λευῖ . καί μετά οὗτος ἐξέρχομαι , καί θεάομαι τελώνης , ὄνομα Λευΐς . ὁ αὐτός . Τελένης εἰμί ὁ Λευΐ b , ἀνήρ ἄπληστος εἰς φιλοκερδία , ἀχάλινος εἰς πλεονεξία , ὁ οὐδείς προσήκω αὐτός ἄδικος ἐραστής · οὗτος γάρ ὁ τελώνης ὁ ἐπιτήδευμα · ἀλλά ἐκ αὐτός ἁρπάζω ὁ ὁ ἀδικία ἐργαστήριον , καί σῴζω παράδοξος , καλέω αὐτός ὁ πᾶς ἐγώ Σωτήρ Χριστός · φημί γάρ αὐτός , “ ἀκολουθέω ἐγώ . ” ὁ δέ πᾶς ἀφίημι ἀκολουθέω αὐτός . ὁράω ὡς ἀληθεύω λέγω ὁ σοφός Παῦλος , “ ὅτι Χριστός “ ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος , ἁμαρτωλός σῴζω . ” ὁράω ὡς σαρκόω ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος ὁ σκεῦος ὁ διάβολος μεθίστημι εἰς ἑαυτοῦ ; καί σῴζω μέν ὁ Λευΐ c , ἐγώ δέ ὁ πρᾶγμα χρηστός ποιέω ὁ ἐλπίς · ὅτι γάρ σῴζω ὁ μετανοέω , ἐκ αὐτός ὁ γίγνομαι διδάσκω · πιστεύω δέ αὐτός ὁ ὁ ὅλος δεσπότης θεός διά φωνή προφήτης λέγω d , “ ἐπιστρέφω πρός ἐγώ “ καί σῴζω , ὁ ἀπό ἔσχατος ὁ γῆ . ” ἀλλά εἰμί τις ὁ ὁ θεῖος γαληνότης ἐπιχειρέω ἀποστερέω ὁ ὁ ἁμαρτία ἐλλαμβάνω · οὖον γάρ παραδέχομαι μετάνοια , ἀλλά οἱος ἐπιτιμάω ὁ σῴζω , ζητέω ὁ ἑαυτοῦ καί πανταχόθεν συλλέγω ὁ σκορπίζω , καί οὐ ἀκούω λέγω ὁ Σωτήρ , “ οὖον χρεία ἔχω ὁ ὑγιαίνω ἰατρός , ἀλλά ὁ κακῶς ἔχω . “ οὐ ἔρχομαι καλέω Δίκαιος , ἀλλά ἁμαρτωλός εἰς μετάνοια . ” ὁ αὐτός . ὁ γάρ ὁ ὅλος σωτήρ , ἅτε δή ἰατρός ὑπάρχω πνεῦμα , οὐ αποφοιτώ ὁ δήω αὐτός , καί ὡς διασμήχω δύναμαι ὁ οὔπω καθαίρω οἰκονομικός συναυλίζω · ὁράω δέ , εἰμί Φαρισαῖος , ὁ σύ φρόνημα ὁ ἀτροπία , ὁποῖος σύ γίγνομαι αἰτίαμα πρόξενος ὁ κατά ὁ ἐν ἁμαρτία ὀφρύς · αὐτός λαμβάνω ἐξηγητής , ὁ πᾶς οἶδα Χριστός . φημί γάρ οὗτος · “ ἄνθρωπος δύο ἀναβαίνω εἰς ὁ ἱερόν προσεύχομαι , ὁ εἷς “ Φαρισαῖος , καί ὁ ἕτερος τελώνης · ἀλλά ὁ μέν Φαρισαῖος ἵστημι “ προσεύχομαι λέγω , ὁ θεός , εὐχαριστέω σύ , ” καί ὁ ἑξῆς . περι δέ ὁ εἶπον ὁ εὐαγγελιστής ἐν σάββατον δευτερόπρωτος , ὁ ἅγιος Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης οὗτος λέγω , “ ὅτι δήω - “ τεροπρωτος εἴρω , ἐπεί δύο μέν εἰμί ὁ Πάσχα , πρῶτος “ δέ ὁ ἄζυμος . ” εἰμί δέ σάββατον εἴρω , μή θαυμάζω , σάββατον πᾶς ἑορτή καλέω , καί διά οὗτος εἴρω σάββατον σάββατον . Κύριλλος Ἀλεξάνδρεια . οὗτος πράσσω ὁ Δαυίδ παρά γε ὁ ὁ νόμος δοκέω , ὁ πᾶς παρά σύ ἀξιόω θαῦμα , ὀρθῶς καί δικαίως · καί γάρ εἰμί ἀληθής ἅγιος καί προφήτης · οὐκοῦν ὁ διά Μωϋσῆς νόμος φάσκω ἐναργής , “ κρίμα “ Δίκαιος κρίνω , ” καί “ οὖον λαμβάνω πρόσωπον ἐν κρίσις , πῶς ὁ ἐμός κατακρίνω μαθητής ; καί εἰς δεῦρο θαυμάζω ὡς ἅγιος καί προφήτης ὁ μακάριος Δαυίδ · καίτοι ὁ Μωῦσευς ἐντολή οὖον τηρέω . Τίτος ἐπίσκοπος Βόστρα . οὐδείς καλέω υἱός ἀλλά Ἰησοῦς μόνος ἑαυτοῦ οὗτος καλέω · ἐπεί υἱός ἐάν Θεός , παράδοξος καταξιόω υἱός ἄνθρωπος διά ἄνθρωπος καλέω · ἑαυτοῦ οὖν καί κύριος ὁ σάββατον , ὡς δημιουργός καί ποιητής καί νομοθέτης ὁ σάββατον καλέω .