catenae-novum-testamentum.catena-in-lucam-typus-b-e-codd-paris-coislin-23-oxon-bodl 42
Περὶ τοῦ Φαρισαίου τοῦ καλέσαντος τὸν Ἰησοῦν . Τίνος ἕνεκεν πονηρῶν καὶ βεβήλων ὄντων τῶν Φαρισαίων καὶ βασκάνων καὶ ἀλαζόνων , κληθεὶς παρ’ ἑνὸς ἐξ αὐτῶν Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν οὐ παρῃτήσατο , ἀλλ’ εἰσελθὼν ἀνεκλίθη ; οὐχ ὡς ἀγνοῶν τὴν ἐνοῦσαν αὐτοῖς σκαιότητα ὁ πάντα εἰδὼς τοῦτο πεποίηκεν , ἀλλὰ νουθετῆσαι τούτους ἐπειγόμενος , μυσταγωγίας πρόΦανσιν τὸ πρᾶγμα ποιούμενος . Ἐσκανδαλίσθη δὲ ὁ Φαρισαῖος , ὅτι οὐ πρὸ τοῦ ἀρίστου ἐβαπτίσθη , ἀσυνέτως σφόδρα , τοῦτο γὰρ ἐποίουν ἐκεῖνοι , ῥύπου παντὸς ἑαυτοὺς , ὡς ἐνόμιζον , ἀπαλλάττοντες , ὅπερ οὐδαμοῦ προσέταξε Μωϋσῆς τοῦτο ποιεῖν . Μόνη γὰρ διὰ τῶν ὑδάτων ἀπόνιψις χρειωδεστάτη λίαν ἐστὶ , τοῖς ῥυπῶσι σωματικῶς , ἀκαθαρσίαν δὲ τὴν εἰς νοῦν καὶ καρδίαν ἀπαλλάξαι οὐ δύναται . Τὰ τούτων ἀκόλουθα , οἷόν ἐστιν , ἐστιν , ὁ Κύριος , “ ὑμεῖς οἱ Φαρισαῖοι τὸ ἔξωθεν τοῦ ποτηρίου , ” ἕως “ τὸ “ γὰρ Ἅγιον Πνεῦμα διδάξει ὑμᾶς , ” προεγράφη εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον . Κυρίλλου Ἀλεξανδρείασ . Ἐξῆν μὲν γὰρ καὶ ἑτέροις χρήσασθαι τὸν Κύριον , νουθετεῖν ἐθέλοντα τὸν ἀσύνετον Φαρισαῖον , ἐπιδράττεται καὶ τοῦ καιροῦ καὶ οἷον ἐκ τῶν ὄντων ἐν χερσὶν ἐξυΦαίνει τὴν μυσταγωγίαν · ὡς γὰρ ἐν καιρῷ τροφῆς καὶ τραπέζης ἐναργὲς ὑπόδειγμα δέχεται τὸ ποτήριον καὶ τὸν πίνακα , καὶ διαδείκνυσιν ὅτι καθαροὺς καὶ ἐκνενιμμένους εἶναι χρὴ τοὺς εἰλικρινῶς λατρεύοντας τῷ Θεῷ , καὶ οὐ δήπου μόνης ἐξ ἀκαθαρσίας σωματικῆς · ἀλλὰ γὰρ καὶ τῆς εἰς νοῦν ἔσω κεκρυμμένης , καθάπερ ἀμέλει καὶ τὰ ταῖς τραπέζαις ἐξυπηρετοῦντα τῶν σκευῶν καὶ τῶν ἔξωθεν ἐλευθεροῦσθαι ῥύπων , εὖ ἃν ἔχοι , καὶ προσέτι τοῦτο τῶν ἔσω . Ὁ γὰρ ποιήσας τὸ ἔξωθεν φησὶ , καὶ τὰ ἄνωθεν ἐποίησε , τουτέστιν ὁ τὸ σῶμα κτίσας , καὶ ψυχὴν εἰργάσατο . χρὴ τοιγαροῦν ἐν ὅσῳ τὰ ποιήματα τοῦ φιλαρέτου Θεοῦ σύνδρομον ἔχει τὴν ἀποκάθαρσιν r , ἀλλ’ ἦν ἀληθὲς τοῦτο τοῖς γραμματεῦσι τε καὶ Φαρισαίοις · μέχρι γὰρ μόνου τοῦ δοκεῖν εἶναι καθαροὺς αὐτοὺς πάντα δρᾷν ἐσπούδαζον , “ τάΦοις κεκονιαμένοις προσεοικότες ” κατὰ τὴν αὐτοῦ τοῦ Σωτῆρος Φωνὴν , “ ἔξωθεν μὲν ὡραῖοι , ἔσωθεν δὲ γέμοντες ὀστέων νεκρῶν καὶ “ πάσης ἀκαθαρσίας . ” Ἀλλ᾿ οὐ τοιούτους ἡμᾶς εἶναι βούλεται Χριστός · ἁγίους δὲ καὶ ἀμώμους ψυχῇ s τε καὶ σώματι . Ἅ γὰρ ἔδει μάλιστα κατορθοῦν , ταῦτα παρέντες ὡς ἕωλα , τουτέστι τὴν κρίσιν καὶ τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ , μόνας ἐκείνας ἀκριβῶς ἐτήρουν τὰς ἐντολὰς , ἤγουν τηρεῖσθαι προσέταττον παρὰ τὸν ὑπὸ χεῖρα λαὸν , αἳ πλείστας αὐτοῖς λημμάτων ὁδοὶ ἦσαν καὶ ἀφορμαὶ , ὥστε μηδὲ τὰ τῶν λαχάνων λεπτὰ καὶ οὐδενὸς ἄξια λόγου παρατρέχειν αὐτούς · ἔργον δὲ ἀγάπης τῆς εἰς Θεὸν , τὸ κατὰ μηδένα τρόπον προσκρούειν αὐτῷ , δεδιέναι δὲ τοῦ παντὸς νόμου παράβασιν , κρίσεως δὲ ἡ δικαιοκρισία καὶ τὸ φροντίδος ἴσης ἀξιοῦν τὰ τεθεσπισμένα , καὶ μὴ ῥᾳθυμεῖν μὲν τῶν ἀναγκαίων · μόνοις δὲ τοῖς ἐπικερδέσιν ἀκριβῶς ὁρᾷν , ἀλλὰ προσκλινῆ ποιεῖσθαι τὴν ψῆφον τὴν ἐφ’ ἑκάστῳ πράγματι · τὸ γὰρ ἄδικα κρίνειν οὐκ ἀγάπην τὴν εἰς ἀδελφοὺς τηρούντων ἐστί · τὰ τοίνυν ἀναγκαῖα καὶ συνεκτικὰ μὴ τηροῦντες τοῦ νόμου , τὰς δεκάτας λαμβάνειν ἐσπούδαζον καὶ τῶν εὐτελεστάτων . Τὸ γὰρ ἀσπασμοὺς ζητεῖν παρὰ πάντων τῶν ἐν ἀγορᾷ , καὶ τὸ προσεδρεύειν ἐν συλλόγοις περὶ πολλοῦ ποιεῖσθαι σπουδάζοντες , μνημάτων ἀδήλων οὐδὲν διαφέρουσι · ἃ διαπρέπει μὲν τοῖς ἔξωθεν κόσμοις , μεστὰ δέ εἰσι πάσης ἀκαθαρσίας . ἐνταῦθά μοι βλέπε διαβεβλημένην ἐσχάτως τὴν ὑπόκρισιν τὸ πρὸς ἀρέσκειαν ἀνθρώπων ἅπαντα διαπράττεσθαι . Διὰ τοῦτό φησιν ὁ μακάριος Παῦλος , “ εἰ ἀνθρώποις ἤρεσκον , Χριστοῦ δοῦλος οὐκ ἂν ἤμην . ”
Lemmas: περι ὁ Φαρισαῖος ὁ καλέω ὁ Ἰησοῦς . τίς ἕνεκα πονηρός καί βέβηλος εἰμί ὁ Φαρισαῖος καί βάσκανος καί ἀλαζών , καλέω παρά εἷς ἐκ αὐτός Χριστός ὁ θεός ἐγώ οὖον παραιτέομαι , ἀλλά εἰσέρχομαι ἀνακλίνω ; οὐ ὡς ἀγνοέω ὁ ἔνειμι αὐτός σκαιότητα ὁ πᾶς εἰδοί οὗτος ποιέω , ἀλλά νουθετέω οὗτος ἐπείγω , μυσταγωγία Φρόνα ὁ πρᾶγμα ποιέω . σκανδαλίζω δέ ὁ Φαρισαῖος , ὅτι οὖον πρό ὁ ἀγαθός βαπτίζω , ἀσύνετος σφόδρα , οὗτος γάρ ποιέω ἐκεῖνος , ῥύπος πᾶς ἑαυτοῦ , ὡς νομίζω , ἀπαλλάσσω , ὅσπερ οὐδαμοῦ προστάσσω Μωϋσῆς οὗτος ποιέω . Μόνη γάρ διά ὁ ὕδωρ ἀπόνιψις χρειώδης λίαν εἰμί , ὁ ῥυπάω σωματικός , ἀκαθαρσία δέ ὁ εἰς νόος καί Καρδία ἀπαλλάσσω οὖον δύναμαι . ὁ οὗτος ἀκόλουθος , οἷος εἰμί , εἰμί , ὁ Κύριος , “ σύ ὁ Φαρισαῖος ὁ ἔξωθεν ὁ ποτήριον , ” ἠώς “ ὁ “ γάρ Ἅγιον πνεῦμα διδάσκω σύ , ” προγράφω εἰς ὁ κατά Ματθαῖος . Κύριλλος Ἀλεξάνδρεια . ἔξεστι μέν γάρ καί ἕτερος χράω ὁ κύριος , νουθετέω ἐθέλω ὁ ἀσύνετος Φαρισαῖος , ἐπιδράσσομαι καί ὁ καιρός καί οἷος ἐκ ὁ εἰμί ἐν χείρ ἐξυφαίνω ὁ μυσταγωγία · ὡς γάρ ἐν καιρός τροφή καί τράπεζα ἐναργής ὑπόδειγμα δέχομαι ὁ ποτήριον καί ὁ πίναξ , καί διαδείκνυμι ὅτι καθαρός καί ἐκνίζω εἰμί χρή ὁ εἰλικρινής λατρεύω ὁ Θεός , καί οὖον δήπου μόνος ἐκ ἀκαθαρσία σωματικός · ἀλλά γάρ καί ὁ εἰς νόος εἴδομαι κρύπτω , καθάπερ ἀμελέω καί ὁ ὁ τράπεζα ἐξυπηρετέω ὁ σκεῦος καί ὁ ἔξωθεν ἐλευθερόω ῥύπος , εὕω ἄν ἔχω , καί προσέτι οὗτος ὁ εἴδομαι . ὁ γάρ ποιέω ὁ ἔξωθεν φημί , καί ὁ ἄνωθεν ποιέω , τουτέστιν ὁ ὁ σῶμα κτίζω , καί ψυχή ἐργάζομαι . χρή τοιγάρ ἐν ὅσος ὁ ποίημα ὁ φιλάρετος Θεός σύνδρομος ἔχω ὁ ἀποκάθαρσις r , ἀλλά εἰμί ἀληθής οὗτος ὁ γραμματεύς τε καί Φαρισαῖος · μέχρι γάρ μόνος ὁ δοκέω εἰμί καθαρός αὐτός πᾶς δράω σπουδάζω , “ τάφος κονιάω προσέοικα ” κατά ὁ αὐτός ὁ Σωτήρ φωνή , “ ἔξωθεν μέν ὡραῖος , ἔσωθεν δέ γέμω ὀστέον νεκρός καί “ πᾶς ἀκαθαρσία . ” ἀλλά οὖον τοιοῦτος ἐγώ εἰμί βούλομαι Χριστός · ἅγιος δέ καί ἄμωμος Ψυχή s τε καί σῶμα . ὁ γάρ ἐσθίω μάλιστα κατορθόω , οὗτος παρίημι ὡς ἕωλος , τουτέστι ὁ κρίσις καί ὁ ἀγάπη ὁ Θεός , μόνος ἐκεῖνος ἀκριβῶς τηρέω ὁ ἐντολή , ἤγουν τηρέω προστάσσω παρά ὁ ὑπό χείρ λαός , ὅς πλεῖστος αὐτός λῆμμα ὁδός εἰμί καί ἀφορμή , ὥστε μηδέ ὁ ὁ λάχανον λεπτόν καί οὐδείς ἄξιος λόγος παρατρέχω αὐτός · ἔργον δέ ἀγάπη ὁ εἰς θεός , ὁ κατά μηδείς τρόπος προσκρούω αὐτός , δείδω δέ ὁ πᾶς νόμος παράβασις , κρίσις δέ ὁ δικαιοκρισία καί ὁ φροντίς ἴσος ἀξιόω ὁ θεσπίζω , καί μή ῥᾳθυμέω μέν ὁ ἀναγκαῖος · μόνος δέ ὁ ἐπικερδής ἀκριβῶς ὁράω , ἀλλά προσκλίνω ποιέω ὁ ψῆφος ὁ ἐπί ἕκαστος πρᾶγμα · ὁ γάρ ἄδικος κρίνω οὐ ἀγάπη ὁ εἰς ἀδελφός τηρέω εἰμί · ὁ τοίνυν ἀναγκαῖος καί συνεκτικός μή τηρέω ὁ νόμος , ὁ δέκατος λαμβάνω σπουδάζω καί ὁ εὐτελής . ὁ γάρ ἀσπασμός ζητέω παρά πᾶς ὁ ἐν ἀγορά , καί ὁ προσεδρεύω ἐν σύλλογος περί πολύς ποιέω σπουδάζω , μνῆμα ἄδηλος οὐδείς διαφέρω · ὁ διαπρέπω μέν ὁ ἔξωθεν κόσμος , μεστός δέ εἰμί πᾶς ἀκαθαρσία . ἐνταῦθα ἐγώ βλέπω διαβάλλω ἔσχατος ὁ ὑπόκρισις ὁ πρός ἀρέσκεια ἄνθρωπος ἅπας διαπράσσω . Ζεύς οὗτος φημί ὁ μακάριος Παῦλος , “ εἰμί ἄνθρωπος ἀρέσκω , Χριστός δοῦλος οὐ εἄν εἰμί . ”