catenae-novum-testamentum.catena-in-lucam-typus-b-e-codd-paris-coislin-23-oxon-bodl 59
Περὶ τῶν ι΄ λεπρῶν . Τὴν ἑαυτοῦ δόξαν διὰ τῆς μεγαλοπρεποῦς θαυματουργίας ἐμΦανῆ καθίστησιν ὁ Σωτῆρ’ . ἔρχεται σαγηνεύων εἰς πίστιν τὸν ἀκάρδιον Ἰσραὴλ , ἀλλ’ ἦν καὶ οὕτω σκληρός τε καὶ ἀπειθής . ἦν δὲ ἡ ἀπόδειξις σαΦὴς , ὧν ἔΦην ἀρτίως , ἡ τῶν λεπρῶν διακάθαρσις · οὗτοι γὰρ πόλεων τε καὶ κωμῶν ἀπελαυνόμενοι ὡς ἀκάθαρτοι κατὰ τὸν Μωϋσέως νόμον , ὑπαντήσαντες τῷ Σωτήρι’ , ἐλιπάρουν ἀπαλλάττεσθαι τοῦ κακοῦ , καὶ ἐπιστάτην ὠνόμαζον , τουτέστι διδάσκαλον . ὁ δὲ Φιλάνθρωπος ὣν , ἔΦη , “ ὑπάγετε , δείξατε ἑαυτοὺς “ τοῖς ἱερεῦσι · ” Διὰ τί μὴ μᾶλλον ἔΦη , θέλω , καθαρίσθητι , καθὰ καὶ ἐΦ ἑτέρου λεπροῦ , προστέταχε δὲ μᾶλλον , ἑαυτοὺς ἐπιδείξατε τοῖς ἱερεῦσι ; νόμος ἐκάλει πρὸς τοῦτο πάλιν τοὺς τῆς λέπρας ἀπηλλαγμένους . Ἐκέλευε γὰρ ὡς ἤδη τεθεραπευμένους βαδίζειν , καὶ τοὺς τῶν Ἰουδαίων καθηγητὰς , δηλονότι τοὺς ἱερεῖς , διαμαρτυρασθαι , ὅτι παρ’ ἐλπίδα καὶ παραδόξως ἀπηλλάγησαν τοῦ κακοῦ , τοῦ Χριστοῦ τοῦτο κατανεύσαντος . καὶ δὴ ἐν τῷ αὐτοὺς ὑπάγειν καθαροὶ γίνονται , καὶ οἱ μὲν ἐννέα ἅτε Ἰουδαῖοι ὄντες , εἰς ἀχώριστον λήθην ἐμπεσόντες , οὐχ ὑπέστρεψαν δοῦναι δόξαν τῷ Θεῷ , ὅθεν σκληροκάρδιον καὶ ἀμνήμονα παντελῶς δεικνύει τὸν Ἰσραὴλ , ὁ δὲ ἀλλογενὴς , τουτέστιν ὁ Σαμαρείτης , διὰ τὸ ἐξ Ἀσσυρίων κατάγειν τὸ γένος ἀλλογενής · οὐ γὰρ μάτην λέγει , ἐν μέσῳ τῆς Σαμαρείας καὶ Γαλιλαίας καὶ Ἰουδαίας , “ ὑπέστρεψε μετὰ Φωνῆς “ μεγάλης δοξάζων τὸν Θεόν . ” Δεικνύει οὖν ὅτι οἱ Σαμαρεῖται εὐγνώμονες , Ἰουδαῖοι δὲ εὐεργετούμενοι ἀχαριστοῦσιν . Ἐπειδὴ γὰρ ὁ τῶν ὄχλων Σωτῆρ’ ἐν τοῖς πρὸς ἅπαντας λόγοις διεμέμνητο πανταχοῦ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ , διὰ τοῦτο καταμειδιῶντες οἱ τάλανες , ἢ τάχα που εἰς νοῦν ἔχοντες ὅτι τὸν ἐπὶ ξύλου θάνατον ὑπομενεῖ ταῖς αὐτῶν δυστροπίαις σεσαγηνευομένος , εἰς τοῦτο κατειρωνεύοντες , καὶ Φασι , “ πότε ἔρχεται ἡ βασιλεία “ τοῦ Θεοῦ , ” ἀντὶ τοῦ , πρὸ τῆς παρὰ σοῦ λαλουμένης βασιλείας , σταυρός σε καὶ θάνατος λήψεται . Τί οὖν πρὸς ταῦτα Χριστός ; “ ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐντὸς ὑμῶν ἐστι , ” τουτέστιν ἐν ταῖς ὑμετέραις προαιρέσεσι , καὶ ἐν ἐξουσίᾳ κεῖται τοῦ λαβεῖν αὐτήν . Εξεστι γὰρ ἀνθρώπῳ παντὶ τὴν εἰς Χριστὸν δικαίωσιν , τὴν διὰ τῆς πίστεως δὲ δηλονότι καταπλουτήσαντι , καὶ διὰ πάσης ἀρετῆς ἐκλελαμπρυσμένῳ , τῆς τῶν οὐρανῶν βασιλείας ἐπιτυχεῖν . Ἑτοίμους δὲ εἶναι βουλόμενος τοὺς ἁγίους αὐτοῦ μαθητὰς πρὸς πᾶν ὁτιοῦν τῶν ἀνιᾷν πεΦυκότων , καὶ προευτρεπίζεσθαι πρὸς ὑπομονὴν , ἵνα εὐδόκιμοι γενόμενοι δυνηθῶσιν εἰσελθεῖν εἰς τὴν τοῦ Θεοῦ βασιλείαν , Φησὶ πρὸς αὐτούς · “ ἐλεύσονται ἡμέραι ὅτε “ ἐπιθυμήσετε μίαν τῶν ἡμερῶν τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἰδεῖν , καὶ “ οὐκ ὄψεσθε , ” τουτέστιν ἐπὶ γῆς συνδιαγωγῆς αὐτοῦ , καίτοι καὶ τότε σὺν αὐτῷ ὄντες , θλῖψιν ὑπομένοντες , ἀλλὰ πρὸς ἀντιπαράθεσιν τῶν ὑπερκειμένων κακῶν αἱρετά πὼς ἦσαν τὰ ἐλάττονα . Μειζόνων γὰρ μετὰ τὴν αὐτοῦ ἀνάληψιν θλίψεων ἐπειράθησαν . Περὶ τῆς δευτέρας αὐτοῦ παρουσίας , καὶ ὅτι “ ὡς ἀστραπὴ οὕτως ἔσται , ἕως μὴ ἐπιστρεψάτω εἰς τὰ ὀπίσω , προεγράΦη εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον . Κυρίλλου Ἀλεξανδρείασ . Διαμεμήνυκε λέγων , ἔσεσθαι τὴν ἑαυτοῦ παρουσίαν . ἐγενήθη μὲν κατὰ σάρκα καὶ ἐκ γυναικὸς , τὴν ἐΦ᾿ ἡμῖν πληρώσων οἰκονομίαν · κεκένωται διὰ τοῦτο καὶ τεταπείνωκεν ἑαυτὸν , καὶ οὐκ ἐν δόξη θεότητος ἐμΦανῶς · ἐκάλει γὰρ ὁ καιρὸς εἰς τοῦτο , καὶ τῆς οἰκονομίας ἡ χρεία · μετὰ δὲ τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν ἀναπτὰς εἰς οὐρανὸν , καὶ συνεδρεύσας τῶ Θεῷ καὶ Πατρὶ , καταβήσεται πάλιν , οὐκ ἐν ὑΦέσει δόξης , οὔτε μὴν ἐν ἀνθρωπίνῃ σμικροπρείᾳ , ἀλλ’ ἐν τῇ τοῦ Πατρὸς ὑπεροχῇ , πληθύος Ἀγγέλων δορυφορούσης αὐτὸν , καὶ παρισταμένης ὡς Θεῷ καὶ Κυρίῳ τῶν ὅλων . Ἥξει τοίνυν ὡς ἀστραπὴ καὶ λεληθότως , καὶ οὐδενὶ πιστευτέον λέγοντι , “ ἰδοὺ ὧδε ἣ ἐκεῖ . ” Φέρει δὲ εἰς ὑπόδειγμα τὴν γυναῖκα τοῦ Λὼτ , τὴν μετὰ τὸ ἐξελθεῖν ἀπὸ Σοδόμων στραφεῖσαν εἰς τὰ ὀπίσω , καὶ διὰ τοῦτο γενομένην στήλην ἁλὸς , τουτέστιν , ἀπολιθωθεῖσαν , ὅπως ἕκαστος τῆς πνευματικῆς ἐργασίας , ἀνδρείως ἀντέχηται . Διὸ καὶ τοῦ Λὼτ ἐμνημόνευσε καὶ τῶν ἐν Σοδόμοις , θείου πυρὸς ἔργον καὶ τροΦὴ γενομένοις . Πῶς ἀπόλλυσι τις τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν , ἵνα αὐτὴν διασώσῃ ; ἣ καὶ τίνα τρόπον ὁ διασῶσαι νομίσας ἀπόλλυσιν αὐτήν ; ὁ θεῖος Ἀπόστολος περὶ τούτων Φησὶν , “ οἱ δὲ τοῦ Χριστοῦ Ἰησοῦ σάρκα “ ἐσταύρωσαν , σὺν τοῖς παθήμασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις , ” πόνοις δηλονότι καὶ τοῖς εἰς εὐσέβειαν ἀγῶσι , κατανεκροῦντες τὸ τῆς σαρκὸς Φρόνημα , καθώς Φησιν , “ νεκρώσατε τὰ μέλη τὰ ἐπὶ τῆς “ γῆς , πορνείαν , ἀκαθαρσίαν , πάθος , ἐπιθυμίαν κακὴν καὶ τὴν “ πλεονεξίαν · ” ὅσοι οὖν τούτων ἕνεκα νεκροῦνται , οὗτοι σεσώκασι τὴν ἑαυτῶν ψυχὴν , οἱ γε μὴν Φιλήδονον αἱρούμενοι βίον καὶ οἴονται b τὴν ἑαυτῶν ψυχὴν κτᾶσθαι , ἀπολλύουσι πάντως αὐτήν · “ ὁ γὰρ σπείρων , ” Φησὶν , “ εἰς τὴν σάρκα θερίσει Φθοράν . ” ἔστι δὲ καὶ ἑτέρως ἀπολέσαντά τινα τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν διασῶσαι , ὃ καὶ οἱ μακάριοι πεπράχασι μάρτυρες , τοὺς μέχρι ψυχῆς καὶ αἵματος διενεγκόντες ἀγῶνας , τῆς εἰς Χριστὸν ἀγάπης ἕνεκα , καὶ στέΦανον ταῖς ἑαυτῶν κεΦαλαῖς ἀνῆψαν . οἱ ἐξ ἀνάνδρου δὲ ψυχῆς καὶ γνώμης τὸν παραυτίκα τῆς σαρκὸς διαΦυγόντες θάνατον , οὗτοι φονευταὶ τῆς ἑαυτῶν γεγόνασι ψυχῆς · κατοικήσονται γὰρ εἰς ᾅδου τῆς κακοανδρείας ὑφέξοντες δίκας . Εοικε διὰ τούτων τοὺς ἐν πτωχείᾳ καὶ πόνοις ὄντας ὑποδηλοῦν · οἱ μὲν γὰρ τὸ τῆς πτωχείας Φορτικὸν γενναίως Φέροντες , σωΦρόνως τε καὶ ἐπιεικῶς βιοῦντες , οὗτοι παραλειφθήσονται , δίκαιοι δηλονότι τυγχάνοντες · οἱ δὲ μὴ τοιοῦτοι , ἀλλὰ κακοῦργοι καὶ πάσης Φανλότητος ἐπιτηδευταὶ , ἀφεθήσονται τῇ διὰ πυρὸς ὑποκεισόμενοι δίκῃ . ἀποστελεῖ γὰρ , Φησὶ , τοὺς Ἀγγέλους αὐτοῦ καὶ ἐκλέξωσιν ἐκ τῶν ἁμαρτωλῶν τοὺς δικαίους , καὶ προσοίσουσιν αὐτῷ . Τὸ δὲ “ ὅπου τὸ σῶμα , ” καὶ τὰ ἑξῆς , τοῦτο δηλοῖ , ὥσπερ οὖν σώματος κειμένου νεκροῦ τὰ σαρκοβόρα τῶν πτηνῶν ἐπ’ αὐτὰ συντρέχει , οὕτως ὅταν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραγένηται , τότε δὴ πάντες οἱ ἀετοὶ , τουτέστιν οἱ ὑψηλὰ πετόμενοι καὶ ἄνω τῶν ἐπιγείων κοσμικῶν ἀνενηγμένοι πραγμάτων , ἐπ’ αὐτὸν ἀναδραμοῦνται c . Νύκτα ὀνομάζει τὸν τῆς κρίσεως καιρὸν διὰ τὸ ἀφανὲς καὶ ἀπροσδόκητον τῆς παρουσίας αὐτοῦ , κλίνην δὲ τὴν ἀνάπαυσιν .
Lemmas: περι ὁ Ι΄ λεπρός . ὁ ἑαυτοῦ δόξα διά ὁ μεγαλοπρεπής θαυματουργία ἐμφανής καθίστημι ὁ σωτήρ . ἔρχομαι σαγηνεύω εἰς πίστις ὁ ἀκάρδιος Ἰσραήλ , ἀλλά εἰμί καί οὗτος σκληρός τε καί ἀπειθής . εἰμί δέ ὁ ἀπόδειξις σαφής , ὅς φημί ἄρτιος , ὁ ὁ λεπρός διακάθαρσις · οὗτος γάρ πόλις τε καί κώμη ἀπελαύνω ὡς ἀκάθαρτος κατά ὁ Μωϋσῆς νόμος , ὑπαντάω ὁ σωτηρία , λιπαρέω ἀπαλλάσσω ὁ κακός , καί ἐπιστάτης ὀνομάζω , τουτέστι διδάσκαλος . ὁ δέ Φιλάνθρωπος ἐάν , φημί , “ ὑπάγω , δείκνυμι ἑαυτοῦ “ ὁ ἱερεύς · ” Ζεύς τίς μή μᾶλλον φημί , ἐθέλω , καθαρίζω , καθά καί ἐπί ἕτερος λεπρός , προστάσσω δέ μᾶλλον , ἑαυτοῦ ἐπιδείκνυμι ὁ ἱερεύς ; νόμος καλέω πρός οὗτος πάλιν ὁ ὁ λέπρα ἀπαλλάσσω . κελεύω γάρ ὡς ἤδη θεραπεύω βαδίζω , καί ὁ ὁ Ἰουδαῖος καθηγητής , δηλονότι ὁ ἱερεύς , διαμαρτυρέω , ὅτι παρά ἐλπίς καί παράδοξος ἀπαλλάσσω ὁ κακός , ὁ Χριστός οὗτος κατανεύω . καί δή ἐν ὁ αὐτός ὑπάγω καθαρός γίγνομαι , καί ὁ μέν ἐννέα ἅτε Ἰουδαῖος εἰμί , εἰς ἀχώριστος λήθη ἐμπίτνω , οὐ ὑποστρέφω δίδωμι δόξα ὁ Θεός , ὅθεν σκληροκάρδιος καί ἀμνήμων παντελῶς δείκνυμι ὁ Ἰσραήλ , ὁ δέ ἀλλογενής , τουτέστιν ὁ Σαμαρείτης , διά ὁ ἐκ Ἀσσύριος κατάγω ὁ γένος ἀλλογενής · οὖον γάρ μάτην λέγω , ἐν μέσος ὁ Σαμάρεια καί Γαλιλαία καί Ἰουδαῖος , “ ὑποστρέφω μετά φωνή “ μέγας δοξάζω ὁ Θεός . ” δείκνυμι οὖν ὅτι ὁ Σαμαρείτης εὐγνώμων , Ἰουδαῖος δέ εὐεργετέω ἀχαριστέω . ἐπεί γάρ ὁ ὁ ὄχλος σωτήρ ἐν ὁ πρός ἅπας λόγος διαμιμνῄσκω πανταχοῦ ὁ βασίλεια ὁ Θεός , διά οὗτος καταμειδιάω ὁ τάλας , ἢ τάχα ποῦ εἰς νόος ἔχω ὅτι ὁ ἐπί ξύλον θάνατος ὑπομένω ὁ αὐτός δυστροπία σαγηνεύω , εἰς οὗτος κατειρωνεύω , καί φημί , “ πότε ἔρχομαι ὁ βασίλειος “ ὁ Θεός , ” ἀντί ὁ , πρό ὁ παρά σύ λαλέω βασίλεια , σταυρός σύ καί θάνατος λαμβάνω . τις οὖν πρός οὗτος Χριστός ; “ ὁ βασίλειος ὁ Θεός ἐντός σύ εἰμί , ” τουτέστιν ἐν ὁ ὑμέτερος προαίρεσις , καί ἐν ἐξουσία κεῖμαι ὁ λαμβάνω αὐτός . ἔξεστι γάρ ἄνθρωπος πᾶς ὁ εἰς Χριστός δικαίωσις , ὁ διά ὁ πίστις δέ δηλονότι καταπλουτέω , καί διά πᾶς ἀρετή ἐκλαμπρύνω , ὁ ὁ οὐρανός βασίλεια ἐπιτυγχάνω . ἑτοῖμος δέ εἰμί βούλομαι ὁ ἅγιος αὐτός μαθητής πρός πᾶς ὁστισοῦν ὁ ἀνιάω φύζω , καί προευτρεπίζω πρός ὑπομονή , ἵνα εὐδόκιμος γίγνομαι δύναμαι εἰσέρχομαι εἰς ὁ ὁ Θεός βασίλειος , φημί πρός αὐτός · “ ἔρχομαι ἡμέρα ὅτε “ ἐπιθυμέω εἷς ὁ ἡμέρα ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ὁράω , καί “ οὐ ὁράω , ” τουτέστιν ἐπί γῆ συνδιαγωγή αὐτός , καίτοι καί τότε σύν αὐτός εἰμί , θλῖψις ὑπομένω , ἀλλά πρός ἀντιπαράθεσις ὁ ὑπέρκειμαι κακός αἱρετός πως εἰμί ὁ μικρός . μείζων γάρ μετά ὁ αὐτός ἀνάληψις θλῖψις πειράω . περι ὁ δύο αὐτός παρουσία , καί ὅτι “ ὡς ἀστραπή οὕτως εἰμί , ἠώς μή ἐπιστρέφω εἰς ὁ ὀπίσω , προγράφω εἰς ὁ κατά Ματθαῖος . Κύριλλος Ἀλεξάνδρεια . διαμηνύω λέγω , εἰμί ὁ ἑαυτοῦ παρουσία . γίγνομαι μέν κατά σάρξ καί ἐκ γυνή , ὁ φημί ἐγώ πληρόω οἰκονομία · κενόω διά οὗτος καί ταπεινόω ἑαυτοῦ , καί οὐ ἐν δόξα θεότης ἐμφανής · καλέω γάρ ὁ καιρός εἰς οὗτος , καί ὁ οἰκονομία ὁ χρεία · μετά δέ ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις ἀναπέτομαι εἰς οὐρανός , καί συνεδρεύω ὁ Θεός καί πατήρ , καταβαίνω πάλιν , οὐ ἐν ὕφεσις δόξα , οὔτε μήv ἐν ἀνθρώπινος σμικροπρείᾳ , ἀλλά ἐν ὁ ὁ πατήρ ὑπεροχή , πλῆθος Ἄγγελος δορυφορέω αὐτός , καί παρίστημι ὡς Θεός καί κύριος ὁ ὅλος . ἥκω τοίνυν ὡς ἀστραπή καί λεληθότως , καί οὐδείς πιστευτέον λέγω , “ ἰδού ὧδε ὅς ἐκεῖ . ” φέρω δέ εἰς ὑπόδειγμα ὁ γυνή ὁ Λώτ , ὁ μετά ὁ ἐξέρχομαι ἀπό Σόδομα στράπτω εἰς ὁ ὀπίσω , καί διά οὗτος γίγνομαι στήλη ἅλς , τουτέστιν , ἀπολιθόω , ὅπως ἕκαστος ὁ πνευματικός ἐργασία , ἀνδρείως ἀντέχω . Διὸ καί ὁ Λώτ μνημονεύω καί ὁ ἐν Σόδομα , θεῖον πυρός ἔργον καί τροφή γίγνομαι . Πῶς ἀπόλλυμι τις ὁ ἑαυτοῦ ψυχή , ἵνα αὐτός διασῴζω ; ὅς καί τίς τρόπος ὁ διασῴζω νομίζω ἀπόλλυμι αὐτός ; ὁ θεῖος ἀπόστολος περί οὗτος Φησίν , “ ὁ δέ ὁ Χριστός Ἰησοῦς σάρξ “ σταυρόω , σύν ὁ πάθημα καί ὁ ἐπιθυμία , ” πόνος δηλονότι καί ὁ εἰς εὐσέβεια ἀγών , κατανεκρόω ὁ ὁ σάρξ Φρόνημα , καθώς φημί , “ νεκρόω ὁ μέλος ὁ ἐπί ὁ “ γῆ , πορνεία , ἀκαθαρσία , πάθος , ἐπιθυμία κακός καί ὁ “ πλεονεξία · ” ὅσος οὖν οὗτος ἕνεκα νεκρόω , οὗτος σῴζω ὁ ἑαυτοῦ ψυχή , ὁ γε μήv φιλήδονος αἱρέω βίος καί οἴομαι b ὁ ἑαυτοῦ ψυχή κτάομαι , ἀπόλλυμι πάντως αὐτός · “ ὁ γάρ σπείρω , ” Φησίν , “ εἰς ὁ σάρξ θερίζω φθορά . ” εἰμί δέ καί ἑτέρως ἀπόλλυμι τις ὁ ἑαυτοῦ ψυχή διασῴζω , ὅς καί ὁ μακάριος πράσσω μάρτυς , ὁ μέχρι Ψυχή καί αἷμα διαφέρω ἀγών , ὁ εἰς Χριστός ἀγάπη ἕνεκα , καί στέφανος ὁ ἑαυτοῦ κεφαλή ἀνάπτω . ὁ ἐκ ἄνανδρος δέ Ψυχή καί γνώμη ὁ παραυτίκα ὁ σάρξ διαφεύγω θάνατος , οὗτος φονευτής ὁ ἑαυτοῦ γίγνομαι Ψυχή · κατοικέω γάρ εἰς ᾍδης ὁ κακοανδρειος ὑπέχω δίκη . ἔοικα διά οὗτος ὁ ἐν πτωχεία καί πόνος εἰμί ὑποδηλόω · ὁ μέν γάρ ὁ ὁ πτωχεία φορτικός γενναῖος φέρω , σωφρόνως τε καί ἐπιεικής βία , οὗτος παραλείπω , Δίκαιος δηλονότι τυγχάνω · ὁ δέ μή τοιοῦτος , ἀλλά κακοῦργος καί πᾶς φανλοτητη ἐπιτηδευτής , ἀφίημι ὁ διά πυρός ὑπόκειμαι δίκη . ἀποστέλλω γάρ , φημί , ὁ Ἄγγελος αὐτός καί ἐκλέγω ἐκ ὁ ἁμαρτωλός ὁ Δίκαιος , καί προσφέρω αὐτός . ὁ δέ “ ὅπου ὁ σῶμα , ” καί ὁ ἑξῆς , οὗτος δηλόω , ὥσπερ οὖν σῶμα κεῖμαι νεκρός ὁ σαρκοβόρος ὁ πτηνός ἐπί αὐτός συντρέχω , οὕτως ὅταν ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος παραγίγνομαι , τότε δή πᾶς ὁ ἀετός , τουτέστιν ὁ ὑψηλός πέτομαι καί ἄνω ὁ ἐπίγειος κοσμικός ἀναφέρω πρᾶγμα , ἐπί αὐτός ἀνατρέχω c . Νύξ ὀνομάζω ὁ ὁ κρίσις καιρός διά ὁ ἀφανής καί ἀπροσδόκητος ὁ παρουσία αὐτός , κλίνη δέ ὁ ἀνάπαυσις .