catenae-novum-testamentum.catena-in-lucam-typus-b-e-codd-paris-coislin-23-oxon-bodl 36
Περὶ τοῦ ἐμπεσόντος εἰς τοὺς λῃστάς . " Ἄνθρωπός τις κατέβαινε ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ , " τὴν ἄνωθεν κάθοδον τοῦ ἀνθρώπου αἰνιττόμενος τοῦτό φησιν , ἥτις διὰ τῆς τοῦ Ἀδὰμ παραβάσεως ἀπὸ τῆς ὑψηλῆς καὶ ἀστασιάστου καὶ θείας τοῦ παραδείσου διατριβῆς , Ἱερουσαλὴμ εὐκαίρως ὀνομασθείσης , ὅπερ εἰρήνην σημαίνει Θεοῦ , πρὸς τὴν Ἱεριχὼ τὴν κοίλην καὶ χθαμαλὴν , καὶ τῷ καύματι πνιγηρὰν κατωλίσθησε . δηλοῖ δὲ τὴν ἐμπαθῆ τοῦδε τοῦ κόσμου ζωὴν χωρίζουσαν Θεοῦ · λῃστὰς δὲ λέγει τὸ τῶν ἀγρίων δαιμόνων σύστημα , οἵτινες τῶν τῆς ἀρετῆς ἱματίων , ἀνδρίαν φημὶ , καὶ σωφροσύνην καὶ τὰ ὅμοια , ἐκδύσαντες αὐτὸν , τὰ τῆς ἁμαρτίας τραύματα καταλιπόντες ἐν αὐτῷ , ἀπῆλθον θέντες ἡμιθανῆ · καὶ γὰρ οὐκ ἔστι τούτοις ὅλως εὐχέρεια τοῦ πλήττειν , εἰ μὴ προλαβόντες συλήσωσι τὰ τῶν ἀρετῶν περιβόλαια , ὅθεν μετὰ τοῦτο πλήττουσιν ἀφειδῶς καὶ μέχρι θανάτου . οὐ γὰρ τὴν ἀρετὴν ἐκδύσαι σπουδάζωσι μόνον , ἀλλὰ καὶ τῆς ἡμετέρας ἐρῶσιν ἀπωλείας . Ἐπειδὴ δὲ τῆς Λευϊτικῆς ἱερωσύνης ὀνόματός ἐστιν εἰσηγητὴς , διὰ τοῦ ἱερέως καὶ τοῦ Λευΐτου τὴν ἀνωφελῆ τοῦ νόμου σημαίνει πάροδον · οὐδὲ γὰρ τὰς πληγὰς τοῦ παραπεπτωκότος εἰς τοὺς λῃστὰς ἐθεράπευσεν · “ ἀδύνατον γὰρ “ αἷμα ταύρων καὶ τράγων ἀφελεῖν ἁμαρτίας , ” καὶ ἐπεῖδε μὲν , ἠτόνησε δὲ , καὶ πρὸς τελείαν θεραπείαν οὐκ ἤρκεσεν , οὔτε κείμενον ἀνέστησε · τὸ γὰρ “ ἀντιπαρῆλθε ” δηλοῖ ὅτι οὐ παρώδευσε καταλείψας ἀθέατον , ἀλλ’ ἔστη καὶ ἐθεάσατο , καὶ θεραπεῦσαι διενοήθη καὶ ἐφήψατο · πρὸς δὲ τὴν θεραπείαν ἀδυνατήσας , τῇ τῶν πληγῶν ἤτοι τῶν παθῶν ἐπικρατείᾳ νικηθεὶς , εἰς τοὐπίσω πάλιν ἀπέδραμε · τοῦτο γὰρ τὸ “ ἀντιπαρῆλθεν ” ἐνδείκνυται . Ἀλλ’ ὁ πᾶσαν τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν διὰ τῆς ἀπαρχῆς τοῦ φυράματος περιθέμενος , ἐν ᾗ παντὸς ἦν ἔθνους τὸ μέρος , Ἰουδαίου τε καὶ Σαμαρείτου καὶ Ἕλληνος , καὶ πάντων ἅπαξ ἀνθρώπων , τοῦτον μετὰ τοῦ σώματος , ὅπερ ἐστὶν ὑποζύγιον , τῷ τόπῳ τῆς τοῦ ἀνθρώπου κακώσεως ἐπιστὰς , τῶν τραυμάτων ἐθεράπευσε . καὶ γὰρ ὥδευσεν ἀληθῶς , οὐ παρώδευσεν · αὐτὸ τοῦτο πρόφασιν ὁδοῦ ποιησάμενος τὸ ἡμᾶς ἐπισκέψασθαι , δι’ οὓς καὶ κατῆλθεν ἐπὶ τῆς γῆς , δι’ οὓς καὶ κατέλυσεν · οὐ γὰρ ὤφθη μόνον , ἀλλὰ καὶ συνανεστράφη τοῖς ἀνθρώποις , κατὰ ἀλήθειαν χωρὶς τροπῆς καὶ φαντασίας γενόμενος ἄνθρωπος · τοῦτο γὰρ ἴδιον ἰατρῶν γυησίων καὶ φιλοστόργων τὸ συναναστρέφεσθαι τοῖς ἀρρωστοῦσι , καὶ μὴ ἀφίστασθαι πρὶν ἃν ὑγιαίνωσιν . ὅθεν καὶ οἶνον τοῖς ἕλκεσιν ἐπαντλῶν τὸν διδασκαλικὸν λόγον καὶ ἐπιστύφοντα , ἐλαίῳ τοῦτον ἐκέρασεν · οὐ γὰρ οἷόν τε ἦν ἄκρατον αὐτὸν ἐνεγκεῖν · οὐ γὰρ ὑπέμεινε τὴν ὑπερβάλλουσαν στῦψιν τὸ τῶν τραυμάτων χαλεπὸν καὶ ἀνίατον · ὅθεν διὰ τοῦτο ἁμαρτωλοῖς καὶ τελώναις συνανεκλίνετο . ἐπὶ τὸ ἴδιον δὲ ὑποζύγιον ἀνεβίβασεν · ἐν ἑαυτῷ γὰρ ἡμᾶς φέρει , ὅτι ἐσμὲν μέλη τοῦ σώματος αὐτοῦ · εἰς πανδοχεῖον δὲ ἀπήγαγε , τουτέστιν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τὴν πάντων γενομένην δεκτικὴν καὶ χωρητικήν · οὐκέτι γὰρ κατὰ τὸ στενὸν τῆς νομικῆς σκιᾶς καὶ τῆς ἐν τύποις λατρείας ἀκούσομεν , οὐκ εἰσελεύσεται Ἀμμωνίτης καὶ Μωαβίτης εἰς ἐκκλησίαν Κυρίου , ἀλλὰ τοῦτο ἀκούσομεν , “ πορευ - “ θέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη ” καὶ τὰ ἑξῆς , καὶ ὅτι “ ἐν παντὶ “ ἔθνει ὁ Φοβούμενος αὐτὸν καὶ ἐργαζόμενος δικαιοσύνην δεκτὸς αὐτῷ “ ἐστι . ” Πῶς δὲ ἀπαγαγὼν μειζόνως ἐπιμελείας ἠξίωσεν ; ἐπειδὴ τῆς Ἐκκλησίας συλλεγείσης ἐκ τῶν τῇ πολυθεΐᾳ νενεκρωμένων ἐθνῶν , αὐτὸς ἢν ὁ Χριστὸς ἐν αὐτῇ , κατὰ τὸ γεγραμμένον , οἰκῶν καὶ περιπατῶν καὶ πᾶσαν πνευματικὴν δωρούμενος χάριν . Ἐπέχουσι δὲ τοῦ πανδόχου τύπον οἱ Ἀπόστολοι καὶ οἱ μετ’ αὐτοὺς ποιμένες καὶ διδάσκαλοι , οἷς εἰς οὐρανοὺς ἀνιὼν ἔδωκεν ὁ δεσπότης Χριστὸς δύο δηνάρια , προνοεῖν ἐπιμελῶς τοῦ ἠῤῥωστηκότος ἐγκελευσάμενος , καὶ προσθεὶς “ ὡς ἐάν τι προσδαπανήσῃς , “ ἐγὼ ἐν τῷ ἐπανέρχεσθαι με ἀποδώσω σοι · ” δύο δὲ δηνάρια τὰς δύο διαθήκας φησὶ , παλαιὰν καὶ καινὴν , ἀμφοτέρας οὔσας τοῦ Θεοῦ , καὶ μίαν εἰκόνα τοῦ ἄνω καὶ ἑνὸς βασιλέως φερούσας , ὡς τὰ δηνάρια , καὶ τὸν αὐτὸν βασιλικὸν χαρακτῆρα ταῖς καρδίαις ἡμῶν διὰ τῶν ἱερῶν λογίων ἐνσφραγιζομένας καὶ ἐντυπουμένας . ἃ δὴ λαβόντες οἱ τῶν ἁγιωτάτων ἐκκλησιῶν ποιμένες , καὶ μετὰ πόνων καὶ ἱδρώτων ταῖς διδασκαλίαις πλατύναντες , καὶ οἴκοθεν προσδαπανήσαντες · τοιοῦτον γὰρ ὑπάρχει τὸ νοητὸν ἀργύριον , ἐπανερχομένῳ τῷ δεσπότῃ κατὰ τὴν τελευταίαν ἡμέραν ἐροῦσιν ἕκαστος , Κύριε , δύο δηνάριαδ έδωκάς μοι · ἰδοὺ προσδαπανήσας οἴκοθεν , ἄλλα δύο ἐκέρδησα · καὶ γὰρ τὸ ποίμνιον ηὔξησα . οἷς ἀποκριθεὶς ἐρεῖ “ εὐ , δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστὲ , καὶ τὰ ἑξῆς . Εἶτα ἐρωτήσαντος τοῦ δεσπότου Χριστοῦ τὸν νομικὸν , “ τίνα “ τούτων τῶν τριῶν πλησίον δοκεῖ σοι γεγονέναι τοῦ ἐμπεσόντος “ εἰς τοὺς λῃστάς ; ” κἀκείνου ἀποκριθέντος , ὅτι “ ὁ ποιήσας τὸ “ ἔλεος μετ’ αὐτοῦ , ” ἀποκριθεὶς εἶπε , “ πορεύου καὶ σὺ καὶ ποίει “ ὁμοίως , ” ὡσανεὶ ἔλεγεν αὐτῷ · ἀνόνητον γὰρ τῆς ἱερωσύνης ἀξίωμα τοῖς λαχοῦσιν αὐτὸ , καὶ τοῖς δοκοῦσιν εἶναι νομομαθέσι , τὸ ὠνομᾶσθαι νομομαθεῖς , εἰ μὴ δι’ αὐτῶν εὐδοκιμοῦσι τῶν ἔργων · ἰδοὺ γὰρ παραπέπλεκται τῆς ἀγάπης ὁ στέφανος τῷ τὸν πλησίον .
Lemmas: περι ὁ ἐμπίτνω εἰς ὁ λῃστής . " Ἄνθρωπος τις καταβαίνω ἀπό Ἱεροσόλυμα , " ὁ ἄνωθεν κάθοδος ὁ ἄνθρωπος αἰνίσσομαι οὗτος φημί , ὅστις διά ὁ ὁ Ἀδάμ παράβασις ἀπό ὁ ὑψηλός καί ἀστασίαστος καί θεῖος ὁ παράδεισος διατριβή , Ἱεροσόλυμα εὔκαιρος ὀνομάζω , ὅσπερ εἰρήνη σημαίνω Θεός , πρός ὁ Ἰεριχώ ὁ κοῖλος καί χθαμαλός , καί ὁ καῦμα πνιγηρός κατολισθάνω . δηλόω δέ ὁ ἐμπαθής ὅδε ὁ κόσμος ζωή χωρίζω Θεός · ληιστής δέ λέγω ὁ ὁ ἄγριος δαίμων σύστημα , ὅστις ὁ ὁ ἀρετή ἱμάτιον , ἀνδρεία φημί , καί σωφροσύνη καί ὁ ὅμοιος , ἐκ-δύω1 αὐτός , ὁ ὁ ἁμαρτία τραῦμα καταλείπω ἐν αὐτός , ἀπέρχομαι θέω ἡμιθανής · καί γάρ οὐ εἰμί οὗτος ὅλως εὐχέρεια ὁ πλήσσω , εἰμί μή προλαμβάνω συλάω ὁ ὁ ἀρετή περιβόλαιον , ὅθεν μετά οὗτος πλήσσω ἀφειδής καί μέχρι θάνατος . οὖον γάρ ὁ ἀρετή ἐκδύω σπουδάζω μόνος , ἀλλά καί ὁ ἡμέτερος ἐράω ἀπώλεια . ἐπεί δέ ὁ Λευϊτικός ἱερωσύνη ὄνομα εἰμί εἰσηγητής , διά ὁ ἱερεύς καί ὁ Λευΐτης ὁ ἀνωφελής ὁ νόμος σημαίνω πάροδος · οὐδέ γάρ ὁ πληγάς ὁ παραπίπτω εἰς ὁ ληιστής θεραπεύω · “ ἀδύνατος γάρ “ αἷμα ταῦρος καί τράγος ἀφαιρέω ἁμαρτία , ” καί ἐφοράω μέν , ατονώ δέ , καί πρός τέλειος θεραπεία οὐ ἀρκέω , οὔτε κεῖμαι ἀνίστημι · ὁ γάρ “ ἀντιπαρέρχομαι ” δηλόω ὅτι οὖον παροδεύω καταλείβω ἀθέατος , ἀλλά ἵστημι καί θεάομαι , καί θεραπεύω διανοέομαι καί ἐφάπτω · πρός δέ ὁ θεραπεία ἀδυνατέω , ὁ ὁ πληγή ἤτοι ὁ πάθος ἐπικράτεια νικάω , εἰς τοὐπίσω πάλιν ἀποτρέχω · οὗτος γάρ ὁ “ ἀντιπαρέρχομαι ” ἐνδείκνυμι . ἀλλά ὁ πᾶς ὁ ἀνθρώπινος φύσις διά ὁ ἀπαρχῆς ὁ φύραμα περιτίθημι , ἐν ὅς πᾶς εἰμί ἔθνος ὁ μέρος , Ἰουδαῖος τε καί Σαμαρείτης καί Ἕλλην , καί πᾶς ἅπαξ ἄνθρωπος , οὗτος μετά ὁ σῶμα , ὅσπερ εἰμί ὑποζύγιον , ὁ τόπος ὁ ὁ ἄνθρωπος κάκωσις ἐφίστημι , ὁ τραῦμα θεραπεύω . καί γάρ ὁδεύω ἀληθής , οὖον παροδεύω · αὐτός οὗτος πρόφασις ὁδός ποιέω ὁ ἐγώ ἐπισκοπέω , διά ὅς καί κατέρχομαι ἐπί ὁ γῆ , διά ὅς καί καταλύω · οὖον γάρ ὁράω μόνος , ἀλλά καί συναναστρέφω ὁ ἄνθρωπος , κατά ἀλήθεια Χωρὶς τροπή καί φαντασία γίγνομαι ἄνθρωπος · οὗτος γάρ ἴδιος ἰατρός ἐγγυάω καί φιλόστοργος ὁ συναναστρέφω ὁ ἀρρωστέω , καί μή ἀφίστημι πρίν ἄν ὑγιαίνω . ὅθεν καί οἶνος ὁ ἕλκος ἐπαντλέω ὁ διδασκαλικός λόγος καί ἐπιστύφω , ἔλαιον οὗτος κεράννυμι · οὖον γάρ οἷος τε εἰμί ἄκρατος αὐτός φέρω · οὖον γάρ ὑπομένω ὁ ὑπερβάλλω στῦψις ὁ ὁ τραῦμα χαλεπός καί ἀνίατος · ὅθεν διά οὗτος ἁμαρτωλός καί τελώνης συνανακλίνω . ἐπί ὁ ἴδιος δέ ὑποζύγιον ἀναβιβάζω · ἐν ἑαυτοῦ γάρ ἐγώ φέρω , ὅτι εἰμί μέλος ὁ σῶμα αὐτός · εἰς πανδοκεῖον δέ ἀπάγω , τουτέστιν εἰς ὁ ἐκκλησία ὁ πᾶς γίγνομαι δεκτικός καί χωρητικός · οὐκέτι γάρ κατά ὁ στενός ὁ νομικός σκιά καί ὁ ἐν τύπος λατρεία ἀκούω , οὐ εἰσέρχομαι αμμωνίτης καί Μωαβίτης εἰς ἐκκλησία κύριος , ἀλλά οὗτος ἀκούω , “ πορεύς - “ θέω μαθητεύω πᾶς ὁ ἔθνος ” καί ὁ ἑξῆς , καί ὅτι “ ἐν πᾶς “ ἔθνος ὁ φοβέω αὐτός καί ἐργάζομαι δικαιοσύνη δεκτός αὐτός “ εἰμί . ” Πῶς δέ ἀπάγω μέγας ἐπιμέλεια ἀξιόω ; ἐπεί ὁ ἐκκλησία συλλέγω ἐκ ὁ ὁ πολυθεΐα νεκρόω ἔθνος , αὐτός εἄν ὁ Χριστός ἐν αὐτός , κατά ὁ γράφω , οἰκέω καί περιπατέω καί πᾶς πνευματικός δωρέω χάρις . ἐπέχω δέ ὁ πανδόχος τύπος ὁ ἀπόστολος καί ὁ μετά αὐτός ποιμήν καί διδάσκαλος , ὅς εἰς οὐρανός ἄνειμι δίδωμι ὁ δεσπότης Χριστός δύο δηνάριον , προνοέω ἐπιμελής ὁ ηρρωστηκοος ἐγκελεύω , καί προστίθημι “ ὡς ἐάν τίς προσδαπανάω , “ ἐγώ ἐν ὁ ἐπανέρχομαι ἐγώ ἀποδίδωμι σύ · ” δύο δέ δηνάριον ὁ δύο διαθήκη φημί , παλαιός καί καινός , ἀμφότερος εἰμί ὁ Θεός , καί εἷς εἰκών ὁ ἄνω καί εἷς βασιλεύς φέρω , ὡς ὁ δηνάριον , καί ὁ αὐτός βασιλικός χαρακτήρ ὁ Καρδία ἐγώ διά ὁ ἱερός λόγιος ἐνσφραγίζω καί ἐντυπόω . ὁ δή λαμβάνω ὁ ὁ ἅγιος ἐκκλησία ποιμήν , καί μετά πόνος καί ἱδρώς ὁ διδασκαλία πλατύνω , καί οἴκοθεν προσδαπανάω · τοιοῦτος γάρ ὑπάρχω ὁ νοητός ἀργύριον , ἐπανέρχομαι ὁ δεσπότης κατά ὁ τελευταῖος ἡμέρα εἴρω ἕκαστος , κύριος , δύο δηνάριον δίδωμι ἐγώ · ἰδού προσδαπανάω οἴκοθεν , ἄλλος δύο κερδαίνω · καί γάρ ὁ ποίμνη αὐξάνω . ὅς ἀποκρίνω εἴρω “ εὕω , δοῦλος ἀγαθός καί πιστός , καί ὁ ἑξῆς . εἶτα ἐρωτάω ὁ δεσπότης Χριστός ὁ νομικός , “ τίς “ οὗτος ὁ τρεῖς πλησίος δοκέω σύ γίγνομαι ὁ ἐμπίτνω “ εἰς ὁ λῃστής ; ” ἐκεῖνος ἀποκρίνω , ὅτι “ ὁ ποιέω ὁ “ ἔλεος μετά αὐτός , ” ἀποκρίνω εἶπον , “ πορεύω καί σύ καί ποιέω “ ὁμοίως , ” ὡσανεί λέγω αὐτός · ἀνόνητος γάρ ὁ ἱερωσύνη ἀξίωμα ὁ λαγχάνω αὐτός , καί ὁ δοκέω εἰμί νομομαθής , ὁ ὀνομάζω νομομαθής , εἰμί μή διά αὐτός εὐδοκιμέω ὁ ἔργον · ἰδού γάρ παραπλέκω ὁ ἀγάπη ὁ στέφανος ὁ ὁ πλησίος .