catenae-novum-testamentum.catena-in-lucam-typus-b-e-codd-paris-coislin-23-oxon-bodl 13
Περὶ τοῦ παραλυτικοῦ Καὶ ἐγένετο ἐν μιᾷ τῶν ἡμέρων καὶ αὐτὸς ἦν διδά - σκων , καὶ ἦσαν καθήμενοι Φαρισαῖοι καὶ νομοδιδάσκαλοι . Τοῦ ἁγίου Κυρίλλου Ἀλεξανδρείασ . Ἐπειδὴ δὲ ἦν ἀναγκαῖον , οὐκ εὐαριθμήτου πληθύος τῶν γραμματέων καὶ Φαρισαίων συνειλεγμένης , γενέσθαι τῶν ἔτι μάλιστα θεοπρεπεστάτων εἰς ὄνησιν αὐτοῦ , μικρὰ γὰρ ἐφρόνουν περὶ αὐτοῦ · ᾠκονομήθη τι πάλιν τῶν τεθαυμασμένων · ἔρριπτο μὲν γὰρ ἐπὶ κλίνης παράλυτος ἀνὴρ , ἀνιάτῳ νόσῳ κεκρατημένος . Ἐπεὶ δὲ ἀσθενοῦσι πρὸς τὸ συμβᾶν , ἡ τῶν ἰατρῶν ἠλέγχετο τέχνη , πρὸς τὸν ἄνωθεν καὶ ἐξ οὐρανῶν ἰατρὸν παρὰ τῶν οἰκείων ἐπεκομίζετο . Ἐπειδὴ δὲ ἦν ἐν ὄψει λοιπὸν τοῦ θεραπεύειν ἰσχύοντος , δεκτὴ μὲν αὐτοῦ γέγονεν ἡ πίστις . ὅτι δέ ἐστιν ἁμαρτίας ἀναιρετικὴ , διαδείκνυσιν εὐθὺς ὁ Χριστὸς , ἐπινεῖ γὰρ τῷ κειμένῳ λέγων , “ ἄνθρωπε , ἀφέωνταί “ σοι αἱ ἁμαρτίαι σου · ” ἀλλ’ ὥς γε οἶμαι , πρὸς τούτοις ἐρεῖ τις εὐθὺς ἀπαλλαγῆναι τῆς νόσου ἐβούλετο · καὶ πῶς ἄφεσιν τῆς ἁμαρτίας αὐτῷ Χριστὸς ἐπηγγέλλετο ; ἵνα μάθῃς ὅτι σεσιγημενως καὶ ἀψοφητὶ Θεὸς κατασκάπτεται τὰ ἀνθρώπινα , καὶ ἐφορᾷ τῆς ἑκάστου ζωῆς τὴν ὁδόν · οὕτω καὶ γέγραπται · “ ἐνώπιον “ γάρ γάρ εἰσι τῶν τοῦ Θεοῦ ὀφθαλμῶν ὁδοὶ ἀνδρός · εἰς πάσας τὰς “ τροχίας αὐτοῦ σκοπεύει . ” ἐπειδὴ δέ ἐστιν ἀγαθὸς , καὶ πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι , διασμήχει πολλάκις ἐξ ἁμαρτιῶν τοὺς ἐνειλημμένους , ἀρρωστίαν ἐμβαλὼν τῷ σώματι · οὕτω γάρ πού φησι διὰ φωνῆς Ἱερεμίου , “ πόνῳ καὶ μάστιγι παιδευθήσῃ Ἱερου - “ σαλήμ . ” Ἔφη δέ που καὶ ὁ Παροιμιαστής · “ υἱὲ , μὴ ὀλιγώρει “ παιδείας Κυρίου , μηδὲ ἐκλύου ὑπ’ αὐτοῦ ἐλεγχόμενος · ὃν γὰρ “ ἀγαπᾷ Κύριος , παιδεύει , μαστιγοῖ δὲ πάντα υἱὸν ὃν παρα - “ δέχεται . ” Καλῶς οὖν ἄρα Χριστὸς τὴν τοῦ νοσεῖν ἀφορμὴν , καὶ οἷον τοῦ πάθους τὴν ῥίζαν , τουτέστι , τὴν ἁμαρτίαν , προαποκείρειν ἐπαγγέλλεται . Ἐξαιρεθείσης γὰρ ταύτης , δι’ ἣν καὶ τὸ πάθος , ἔδει πάντως αὐτὴν συναναιρεθῆναι τὴν νόσον · ὁ μὲν οὖν τῶν ὅλων Σωτῆρ’ καὶ Κύριος , θεοπρεπεστάτην ἔχων τὴν ἐξουσίαν , τὴν τῶν ἁμαρτιῶν ἄφεσιν ἐπηγγέλλετο . θορυβεῖ δὲ πάλιν ὁ λόγος τὸ δυσπειθὲς καὶ βάσκανον τῶν Φαρισαίων ἐργαστήριον . Τίτου τοῦ Βοστρῶν . Θαυμάσαι ἐστὶ τοὺς κομίσαντας παράλυτον , πῶς μὴ δυνηθέντες διὰ τῆς θύρας εἰσελθεῖν , ἀνεκόμισαν αὐτὸν ἐπὶ τὸ δῶμα , ὡς γὰρ ξένῳ καὶ καινῷ ἐπιχειρῆσαι πράγματι · ἀνασπάσαντες γὰρ τὸν κέραμον , μετεκίνησαν τὴν ἀποκειμένην ὕλην . καὶ ὅμως τούτων γενομένων , καὶ ὁ Ἰησοῦς ἐμακροθύμει , καὶ οἱ παρόντες ἐσιώπων , τὴν ἔκβασιν βουλόμενοι θεωρῆσαι , καὶ ἰδεῖν τι λαλεῖ καὶ τί ποιεῖ . Ἀναστομέσαντες τοίνυν τὸ δωμάτιον , χαλῶσι τὸν κράββατον , καὶ φέρουσι μέσον τὸν παραλελυμένον . Ο δὲ Κύριος , φησιν , ἰδὼν τὴν πίστιν αὐτῶν , οὐ τὴν πίστιν τοῦ παραλελυμένου , ἀλλὰ τὴν πίστιν τῶν καλῶς φιλοτιμησάντων , ὥστε ἄλλον δι’ ἄλλων πίστιν θεραπεύεται . Εἴποι δ’ ἄν τις ὕπαιθρον εἶναι τόπον , εἰς ὃν διὰ τῶν κεράμων κατεβίβασαν τὴν κλίνην τοῦ παραλύτου , μηδὲν παντελῶς τῆς στέγης ἀνατρέψαντες . Κυρίλλου Ἀλεξανδρείασ . “ Τίς οὗτος , ” φησὶν , “ ὃς λαλεῖ “ βλασφημίαν ; ” ἀλλ’ οὐκ ἃν ἔφης , ὦ Φαρισαῖε , τουτὶ περὶ αὐτοῦ , εἰ τὰς θείας ἐπίστασο γραφάς · εἶτα προφητικῶν λόγων , εἰ τὸ σεπτὸν καὶ μετὰ τῆς ἐνανθρωπήσεως συνῆκας μυστήριον . βλασφημίας δὲ ἐγκλήματι περιβάλλουσι , τὴν ἐσχάτην αὐτῶν καθορίζοντες δίκην , καὶ θάνατον καταψηφιζόμενοι . τὸν γὰρ εἰπόντα δυσφημίαν κατὰ τοῦ Θεοῦ , θάνατον ὑπομένειν προσέταττε νόμος , ἐπειδὴ δὲ τοῦτο τετολμήκασι , διαδείκνυσιν εὐθὺς ὅτι Θεὸς ἔστιν , ἵνα πάλιν οὐ φορητῶς δυσσεβοῦντας ἐλέγξῃ . “ Τί “ γάρ , ” γάρ , ” φησὶ , “ διαλογίζεσθε διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν ; ” οὐκοῦν ὅταν λέγῃς , ὦ Φαρισαῖε , “ τίς δύναται ἁμαρτίας ἀφιέναι , εἰ μὴ εἷς “ ὁ Θεός;“ἐρῶ σοι κἀγὼ , τίς δύναται καρδίαν εἰδέναι , καὶ τοὺς ἐν τῶ βάθει τῆς διανοίας λογισμοὺς καθορᾷν , εἰ μὴ μόνος ὁ Θεός ; Αὐτὸς γάρ πού φησι διὰ φωνῆς προφητῶν , “ ὅτι ἐγὼ Κύριος “ ἐτάζων καρδίαν καὶ δοκιμάζων νεφρούς · ” ἔφη δέ που καὶ Δαβὶδ περί τε αὐτοῦ καὶ ἡμῶν , “ ὁ πλάσας κατὰ μόνας τὰς καρδίας “ αὐτῶν · ” οὐκοῦν ὁ εἰδὼς καρδίαν καὶ νεφροὺς ὡς Θεὸς , οὗτος ἀφίησι καὶ ἁμαρτίαν ὡς Θεός .
Lemmas: περι ὁ παραλυτικός καί γίγνομαι ἐν εἷς ὁ ἥμερος καί αὐτός εἰμί διδα - σκῶ , καί εἰμί κάθημαι Φαρισαῖος καί νομοδιδάσκαλος . ὁ ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξάνδρεια . ἐπεί δέ εἰμί ἀναγκαῖος , οὐ εὐαρίθμητος πλῆθος ὁ γραμματεύς καί Φαρισαῖος συλλέγω , γίγνομαι ὁ ἔτι μάλιστα θεοπρεπής εἰς ὄνησις αὐτός , μικρός γάρ φρονέω περί αὐτός · οἰκονομέω τίς πάλιν ὁ θαυμάζω · ῥίπτω μέν γάρ ἐπί κλίνη παράλυτος ἀνήρ , ἀνίατος νόσος κρατέω . ἐπεί δέ ἀσθενέω πρός ὁ συμβαίνω , ὁ ὁ ἰατρός ἐλέγχω τέχνη , πρός ὁ ἄνωθεν καί ἐκ οὐρανός ἰατρός παρά ὁ οἰκέω ἐπικομίζω . ἐπεί δέ εἰμί ἐν ὁράω λοιπός ὁ θεραπεύω ἰσχύω , δεκτός μέν αὐτός γίγνομαι ὁ πίστις . ὅτι δέ εἰμί ἁμαρτία ἀναιρετικός , διαδείκνυμι εὐθύς ὁ Χριστός , ἐπινέω γάρ ὁ κεῖμαι λέγω , “ ἄνθρωπος , ἀφίημι “ σύ ὁ ἁμαρτία σύ · ” ἀλλά ὅς γε οἴομαι , πρός οὗτος εἴρω τις εὐθύς ἀπαλλάσσω ὁ νόσος βούλομαι · καί πῶς ἄφεσις ὁ ἁμαρτία αὐτός Χριστός ἐπαγγέλλω ; ἵνα μανθάνω ὅτι σιγάω καί ἀψοφητί θεός κατασκάπτω ὁ ἀνθρώπινος , καί ἐφοράω ὁ ἕκαστος ζωή ὁ ὁδός · οὗτος καί γράφω · “ ἐνώπιος “ γάρ γάρ εἰμί ὁ ὁ Θεός ὀφθαλμός ὁδός ἀνήρ · εἰς πᾶς ὁ “ τροχίας αὐτός σκοπεύω . ” ἐπεί δέ εἰμί ἀγαθός , καί πᾶς ἄνθρωπος ἐθέλω σῴζω , διασμήχω πολλάκις ἐκ ἁμαρτία ὁ ἐλλαμβάνω , ἀρρωστία ἐμβάλλω ὁ σῶμα · οὗτος γάρ πού φημί διά φωνή Ἱερεμίας , “ πόνος καί μάστιξ παιδεύω Ἱερός - “ Σαλήμ . ” φημί δέ ποῦ καί ὁ παροιμιαστής · “ υἱός , μή ὀλιγωρέω “ παιδεία κύριος , μηδέ ἐκλύω ὑπό αὐτός ἐλέγχω · ὅς γάρ “ ἀγαπάω Κύριος , παιδεύω , μαστιγόω δέ πᾶς υἱός ὅς παρά - “ δέχομαι . ” καλῶς οὖν ἄρα Χριστός ὁ ὁ νοσέω ἀφορμή , καί οἷος ὁ πάθος ὁ ῥίζα , τουτέστι , ὁ ἁμαρτία , προαποκείρω ἐπαγγέλλω . ἐξαιρέω γάρ οὗτος , διά ὅς καί ὁ πάθος , ἐσθίω πάντως αὐτός συναναιρέω ὁ νόσος · ὁ μέν οὖν ὁ ὅλος σωτήρ καί Κύριος , θεοπρεπής ἔχω ὁ ἐξουσία , ὁ ὁ ἁμαρτία ἄφεσις ἐπαγγέλλω . θορυβέω δέ πάλιν ὁ λόγος ὁ δυσπειθής καί βάσκανος ὁ Φαρισαῖος ἐργαστήριον . Τίτος ὁ Βόστρα . θαυμάζω εἰμί ὁ κομίζω παράλυτος , πῶς μή δύναμαι διά ὁ θύρα εἰσέρχομαι , ἀνακομίζω αὐτός ἐπί ὁ δῶμα , ὡς γάρ ξένος καί καινός ἐπιχειρέω πρᾶγμα · ἀνασπάω γάρ ὁ κέραμος , μετακινέω ὁ ἀπόκειμαι ὕλη . καί ὅμως οὗτος γίγνομαι , καί ὁ Ἰησοῦς μακροθυμώ , καί ὁ πάρειμι σιωπάω , ὁ ἔκβασις βούλομαι θεωρέω , καί ὁράω τίς λαλέω καί τίς ποιέω . Ἀναστομέσαντες τοίνυν ὁ δωμάτιον , χαλάω ὁ κράββατος , καί φέρω μέσος ὁ παραλύω . ὁ δέ Κύριος , φημί , εἶδον ὁ πίστις αὐτός , οὖον ὁ πίστις ὁ παραλύω , ἀλλά ὁ πίστις ὁ καλῶς φιλοτιμέω , ὥστε ἄλλος διά ἄλλος πίστις θεραπεύω . εἶπον δέ ἄν τις ὕπαιθρος εἰμί τόπος , εἰς ὅς διά ὁ κέραμος καταβιβάζω ὁ κλίνη ὁ παράλυτος , μηδείς παντελῶς ὁ στέγω ἀνατρέπω . Κύριλλος Ἀλεξάνδρεια . “ Τῖς οὗτος , ” φημί , “ ὅς λαλέω “ βλασφημία ; ” ἀλλά οὐ ἄν φημί , εἰμί Φαρισαῖος , οὗτος περί αὐτός , εἰμί ὁ θεῖος ἐπίσταμαι γραφεύς · εἶτα προφητικός λόγος , εἰμί ὁ σεπτός καί μετά ὁ ἐνανθρώπησις συνίημι μυστήριον . βλασφημία δέ ἔγκλημα περιβάλλω , ὁ ἔσχατος αὐτός καθορίζω δίκη , καί θάνατος καταψηφίζομαι . ὁ γάρ εἶπον δυσφημία κατά ὁ Θεός , θάνατος ὑπομένω προστάσσω νόμος , ἐπεί δέ οὗτος τολμάω , διαδείκνυμι εὐθύς ὅτι θεός εἰμί , ἵνα πάλιν οὖον φορητός δυσσεβέω ἐλέγχω . “ τις “ γάρ , ” γάρ , ” φημί , “ διαλογίζομαι διαλογίζομαι ἐν ὁ Καρδία σύ ; ” οὐκοῦν ὅταν λέγω , εἰμί Φαρισαῖος , “ τίς δύναμαι ἁμαρτία ἀφίημι , εἰμί μή εἷς “ ὁ Θεός σύ ἐγώ , τίς δύναμαι Καρδία οἶδα , καί ὁ ἐν ὁ βάθος ὁ διάνοια λογισμός καθοράω , εἰμί μή μόνος ὁ Θεός ; αὐτός γάρ πού φημί διά φωνή προφήτης , “ ὅτι ἐγώ Κύριος “ ἐτάζω Καρδία καί δοκιμάζω νεφρός · ” φημί δέ ποῦ καί Δαυίδ περί τε αὐτός καί ἐγώ , “ ὁ πλάσσω κατά μόνος ὁ Καρδία “ αὐτός · ” οὐκοῦν ὁ εἰδοί Καρδία καί νεφρός ὡς θεός , οὗτος ἀφίημι καί ἁμαρτία ὡς Θεός .