catenae-novum-testamentum.catena-in-lucam-typus-b-e-codd-paris-coislin-23-oxon-bodl 75
Περὶ τοῦ Πάσχα . Τίτου . Βοστρῶν . Εἰσῆλθε τοίνυν ὁ Σατανᾶς εἰς αὐτὸν , ὄντα ἐκ τῶν ιβ΄ ἀλλ’ ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ , ἀριθμὸν ἀνεπλήρου , οὐκ ἀποστολικὸν ἀξίωμα ἐκέκτητο . Ἦλθε δὲ ἡ ἡμέρα τῶν ἀζύμων , ᾗ ἔδει θύεσθαι τὸ Πάσχα , φάσκα ὁ τῆς ἑορτῆς καιρὸς ὠνομάζετο · δηλοῖ δὲ διάβασις . Ὥσπερ γὰρ τῆς Αἰγυπτίων δουλείας ὁ Ἰσραὴλ ἀπηλλάττετο εἰς τὴν τῆς ἐπαγγελίας ἐρχόμενος γῆν , διὰ θαλάσσης μέσης βαδίζων ἀβρόχῳ ποδὶ , οὕτω καὶ ἡμᾶς δεῖ καθάπερ τὴν θάλατταν διαπεραιοῦσθαι νεανικῶς τὸν εἰκαῖον τοῦ παρόντος βίου περισπασμόν · διαβαίνομέν γε μὲν ἐκ φιλοσαρκίας εἰς ἐγκράτειαν , ἐξ ἀγνωσίας τῆς πάλαι εἰς θεογνωσίαν τὴν πάλαι ἀληθῆ , ἐκ θανάτου εἰς ἀφθαρσίαν . Ἔχομεν τοίνυν τιμῶσαν ἐπὶ τοὺς τύπους τὴν ἀλήθειαν . ἐλθούσης γὰρ φησὶ , τῆς ἡμέρας , καθ’ ἣν ἔδει θύεσθαι τὸ Πάσχα , δύο τινὰς ἀπολέγδην τῶν ἁγίων Ἀποστόλων , ἦσαν δὲ Πέτρος καὶ Ἰωάννης , πέπομφεν ἐν τῇ πόλει , εἰπὼν αὐτοῖς τὰ γεγραμμένα · καίτοι τί δήποτε οὐ τὸν ἄνθρωπον ἐναργῶς καταμεμήνυκε τοῖς ἀπεσταλμένοις ; Οὐ γὰρ ἔφη πρὸς τὸν δεῖνα τυχὸν , ἀλλὰ σημεῖον δέδωκεν ἄνθρωπον ἁπλῶς κεράμῳ ὕδατος πεφορτισμένον . Τί οὖν πρὸς τοῦτο φαμέν ; ἤδη τοῖς Ἰουδαίοις ὑποσχόμενος ἦν ὁ προδότης παραδώσειν αὐτόν . Ἵνα τοίνυν μὴ μάθῃ τὸν ἄνθρωπον , καὶ δραμὼν ἀπαγγείλῃ τοῖς μισθωσαμένοις , δίδωσι σημεῖον . Ἔτι γὰρ ὑπεπλάττετο τὴν μαθηταῖς εὔνοιαν ἔχειν , μιαιφονίαν ὠδίνων . “ ὑπαντήσει γὰρ ὑμῖν , ” φησὶ , “ ἄνθρωπος κεράμιον “ ὕδατος βαστάζων . ” ἣ τάχα που καὶ μυστικόν τι καὶ ἀναγκαῖον διὰ τούτου δηλῶν · ἔνθα γὰρ ἃν εἰσέλθῃ τὸ ὕδωρ , δῆλον δὲ ὅτι τὸ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος , ἐκεῖ καταλύει Χριστός . Παντὸς γὰρ ἡμᾶς ἀπαλλάττει ῥύπου , καὶ ναὸν ἡμᾶς ἅγιον γενέσθαι Θεοῦ , καὶ τῆς θείας αὐτοῦ φύσεως κοινωνοὺς , διὰ μετοχῆς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος · οὐκ ἃν δὲ ἁμάρτοι τις τἀληθοῦς , καὶ ἀναγκαῖον εἶναι λέγων τὴν παντὸς ἁγίου ψυχήν . καυχάσθω γὰρ , φησὶ , ὁ ἀδελφὸς ὁ ταπεινὸς ἐν τῷ ὕψει αὐτοῦ . ἑτοιμάσασι δὲ τὸ Πάσχα τοῖς μαθηταῖς συνειστιᾶτο Χριστὸς , ἀνεξικάκως τῷ προδότῃ φάσκων , “ ἐπιθυμίᾳ “ ἐπεθύμασα τοῦτο τὸ Πάσχα φαγεῖν μεθ᾿ ὑμῶν . ” Τί δὴ ἄρα φησὶν ὁ Σωτῆρ’ ; οὐκοῦν ὡς ἤδη προεῖπον , καιρὸν ἐζήτει τῆς προδοσίας ὁ φιλάργυρος μαθητής · ἵνα δὲ μὴ πρὸ τῆς τοῦ ἁγίου Πάσχα τοῖς φονοῦσιν αὐτὸν παραδῷ , οὐ διαμεμήνυκεν ὁ Σωτῆρ’ , ἣ τὸν οἶκον ἣ τὸν ἄνθρωπον , παρ’ ᾧ τὸ Πάσχα πεπλήρωκεν . Ἀποδιδοὺς τοιγαροῦν τὴν αἰτίαν τοῦ μὴ θελῆσαι σαφῶς εἰπεῖν τὸν παρ’ ᾧτ’ κατέλυσεν , “ ἐπιθυμίᾳ , ” φησὶν , “ ἐπεθύμησα τοῦτο τὸ Πάσχα φαγεῖν “ μεθ’ ὑμῶν · ” ὁμοῖον ὡσεὶ λέγοι , πᾶσαν ἐθέμην σπουδὴν , ὅπως ἃν ἰσχύσω λαθεῖν τὴν τοῦ προλαβόντος ἀνοσιότητα , ἵνα μὴ πρόωρον ὑπομείνω τὸ πάθος . πλὴν οὐ μὴ φάγω τὸ Πάσχα τοῦτο , ἕως οὗ πληρωθῇ ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ . Ἔθος δὲ αὐτῷ βασιλείαν οὐρανῶν ὀνομάζειν τὴν ἐν πίστει δικαίωσιν , τὴν διὰ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος κλῆσιν , καὶ τὴν τοῦ ἁγίου βαπτίσματος μέθεξιν , καὶ τῆς ἐν πνεύματι λατρείας τὴν δύναμιν · οὐκοῦν οὐκ ὄψομαι , φησὶν τοιούτου Πάσχα , τοῦ διὰ Μώσεως δηλονότι δηλουμένου τυπικῶς , ἕως οὗ πληρωθῇ ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ · τουτέστιν , ἀναδειχθέντος τοῦ καιροῦ , καθ’ ὃν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἐμφανίζεται · πληροῦται γὰρ ἐν ἡμῖν τοῖς τὴν ὑπὲρ νόμον τιμῶσι διάβασιν Πάσχα τὸ ἀληθινόν · καὶ οὐκ ἐξ ἀγέλης ἀμνὸς ἁγιάζει τοὺς ἐν Χριστῷ · αὐτὸς δὲ μᾶλλον ἁγίως ἱερουργούμενος διὰ τῆς μυστικῆς εὐλογίας , καθ’ ἣν εὐλογούμεθα καὶ ζωοποιούμεθα . Γέγονε γὰρ ἡμῖν ἄρτος ζῶν ὁ ἐξ οὐρανοῦ καταβὰς , καὶ ζωὴν διδοὺς τῷ κόσμῳ . Τοῦ Χρυσοστόμου . Κἀντεῦθεν δῆλον , ὅτι οὐκ ἦν γὼ δὲ οἶμαι , μηδὲ τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἔχειν · ἣ γὰρ αὐτὸν ἐκεῖ παρεκάλεσαν ἐλθεῖν . τίνος δὲ ἕνεκα τὸ Πάσχα ἐτέλει ; διὰ πάντων δείκνυς μέχρι τῆς ἐσχάτης ἡμέρας , ὅτι οὐκ ἔστιν εναντιος τῷ νόμῳ . Καὶ τί δῆτα πρὸς ἀγνῶτα πέμπει ἄνθρωπον ; Δεικνὺς κἀντεῦθεν ὅτι ἠδύνατο μὴ παθεῖν . Ὁ γὰρ τὴν διάνοιαν τούτου πείσας , ὥστε αὐτοὺς ὑποδέξασθαι , τί οὐκ ἃν εἰργάσατο ἐν τοῖς σταυροῦσιν αὐτὸν , εἴ γε ἐβούλετο μὴ παθεῖν ; Εἶτ᾿ ἐπειδὴ ἠγνόει , καὶ σημεῖον αὐτοῖς δίδωσιν , οἷον ἐπὶ τοῦ Σαΰλ ὁ προφήτης λέγει · “ εὑρήσεις τινὰ ἀναβαίνοντα καὶ ἀσκὸν ἔχοντα , ” καὶ ἐνταῦθα κεράμιον βαστάζοντα · προστίθησι δὲ “ μετὰ τῶν μαθητῶν μου , ” μετὰ τὸ ἀρκοῦσαν γενέσθαι τὴν παρασκευὴν , καὶ ἐκεῖνον μὴ νομίσαι κρύπτεσθαι αὐτόν . Πῶς δὲ εἰ τὸ Πάσχα ἤσθιον , παρανόμως ἤσθιον ; οὐ γὰρ ἀνακειμένους δεῖ φαγεῖν . Τί οὖν ἔστιν εἰπεῖν ; ὅτι μετὰ τὸ φαγεῖν ἀνέκειντο λοιπὸν ἑστιώμενοι . Εἰπὼν ὅτι “ ἐπιθυμίᾳ ἐπεθύμησα τοῦτο τὸ Πάσχα φαγεῖν “ μεθ’ ὑμῶν πρὸ τοῦ με παθεῖν , ” ἐσήμανε διὰ τούτου , ὅτι οὐκ ἄκων παραγέγονεν ἐπὶ τὸ πάθος , ἀλλὰ μετὰ πολλῆς ἐπιθυμίας ὥστε παθεῖν ὑπὸ τοῦ κόσμου · οὐκ ἐσθίει δὲ αὐτὸ μετὰ τῶν Ἰουδαίων , ἀλλὰ μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ μόνων , ἐπειδήπερ ἐκεῖνοι ἀνάξιοι ἦσαν τούτου διὰ τὴν ἐπίμονον ἀπιστίαν . Περὶ τοῦ εἰπεῖν αὐτὸν ὅτι οὐκέτι οὐ μὴ φάγω ἐξ αὐτοῦ , ἕως οὐαὶ τῳ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ δι’ οὑ παραδίδοται , καὶ ὅτι φιλονεικία ἐγένετο ἐν αὐτοῖς τὸ τίς αὐτῶν δοκεῖ εἶναι μείζων ἕως “ διάκονος , ” προεγράφη . Ιωάννου Τοῦ Χρυσοστόμου . Εἰς τὸ τουτέστι παραδοῦναι ὑμῖν τὰ καινὰ πράγματα , καὶ Πάσχα δοῦναι καθ’ ὃ μέλλω πνευματικοὺς ποιεῖν . Κυρίλλου Ἀλεξανδρείασ . Ἐν τῶ εἰς τὸ Εὐαγγέλιον οὕτω κεῖται , “ οὐ μὴ πίω ἀπαρτὶ ἐκ τούτου τοῦ “ γενήματος τῆς ἀμπέλου ἕως τῆς ἡμέρας ἐκείνης , ὅταν αὐτὸ πίω “ μεθ’ ὑμῶν καινὸν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Πατρός μου . ” Πρὸς ταῦτα ἀποκρίνεται Σευῆρος ὁ ἐπίσκοπος Ἀντιοχείας πρὸς Λεόντιον πρεσβύτερον γράφων οὕτω . “ Τοῦτο διπλὴν τὴν ἀπόδοσιν “ ἔχει καὶ τὴν ἐξήγησιν . Ὁ μὲν γὰρ ἁγιώτατος τῆς Κωνσταντινου - “ πόλεως ἐπίσκοπος Ἰωάννης ἐκείνην καινὴν πόσιν τοῦ ποτηρίου “ φησὶν , ἣν μετὰ τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν ἔπιεν μετὰ τῶν μαθητῶν “ αὐτοῦ , τὸν ναὸν τοῦ σώματος τοῦ ἀναστάντος πιστούμενος , καὶ τὸ “ τῆς φιλοδοξίας ἀνόσιον ἐξοστρακίζων δοξάριον . Ἱστόρηται γὰρ ὁ “ θεοπέσιος Πέτρος ἐν ταῖς Πράξεσι τῶν Ἀποστόλων πρὸς Κορνή - “ λιον εἰπὼν , “ οἵτινες συνεφάγομεν καὶ συνεπίομεν αὐτῷ μετὰ τὸ “ ἀναστῆναι αὐτὸν ἐκ νεκρῶν . ” ὁ μέντοι γε θεολσ́γος Γρηγόριος “ ἐν τῷ εἰς τὸ Πάσχα λόγῳ φησί · καινοῦ ποτηρίου δόσιν εἶναι τὴν ἐν τῇ μελλούσῃ καὶ προσδοκωμένῃ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν τῶν θείων νοημάτων ἐπηγγελμένων ἡμῖν ἀποκάλυψιν · ὅτε λύεται μὲν τὰ ἔσοπτρα καὶ τὰ αἰνίγματα , φανεροῦται δὲ ἡ προσώπου πρὸς πρόσωπον θέα , καθά φησιν ὁ θεῖος Ἀπόστολος . Σευήρου ἐκ Τοῦ Πρὸσ Ἰουλιανὸν Συντάγματοε κεφαλαίου . Ἕνα γὰρ ἄρτον ὁ ἐνανθρωπήσας τοῦ Θεοῦ Λόγος ἐν τῷ μυστικῷ δείπνῳ τῆς ἱερουργίας τοῦ μεγάλου μυστηρίου , πρῶτος αὐτὸς ἀπαρχόμενος καὶ τοῖς Ἀποστόλοις τοῦτο παραδοὺς , λαβὼν ηὐλόγησε , καὶ δέδωκεν εἰς ὄνομα τοῦ ἰδίου θανάτου καὶ τῆς ἀναστάσεως , εἰπὼν , “ τοῦτό μού ἐστι τὸ σῶμα τὸ ὑπὲρ ὑμῶν διδόμενον “ εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν , ” ὃ καὶ ἐσθίομεν καὶ ἀπαθὲς καὶ ἀθάνατον , καὶ ἀφθαρσίας πλῆρες , καὶ ἀναπιμπλᾷ ἡμᾶς τῆς αὐτῆς εὐλογίας καὶ ἀθανασίας , ὥσπερ τινὸς τῆς μελλούσης ἡμῖν ἐγγίγνεσθαι θείας χάριτος καὶ δυνάμεως τῆς ἀναστάσεως . Τοῦ Χρυσοστόμου . αῦτα πάλιν καὶ ἀνακτώμενος ἔλεγεν , ἵνα μὴ νομίσωσιν ἀσθενείας εἶναι τὸ πρᾶγμα , καὶ τὸν προδότην διορθούμενος .
Lemmas: περι ὁ Πάσχα . Τίτος . Βόστρα . εἰσέρχομαι τοίνυν ὁ Σατανᾶς εἰς αὐτός , εἰμί ἐκ ὁ ἰβʹ ἀλλά ἐκ ὁ ἀριθμός , ἀριθμός ἀναπληρόω , οὐ ἀποστολικός ἀξίωμα κτάομαι . ἔρχομαι δέ ὁ ἡμέρα ὁ ἄζυμος , ὅς ἐσθίω θύω ὁ Πάσχα , πάσχα ὁ ὁ ἑορτή καιρός ὀνομάζω · δηλόω δέ διάβασις . ὥσπερ γάρ ὁ Αἰγύπτιος δουλεία ὁ Ἰσραήλ ἀπαλλάσσω εἰς ὁ ὁ ἐπαγγελία ἐρχόμενος γῆ , διά θάλασσα μέσος βαδίζω ἄβροχος πούς , οὗτος καί ἐγώ δεῖ καθάπερ ὁ θάλασσα διαπεραιόω νεανικός ὁ εἰκαῖος ὁ πάρειμι βίος περισπασμός · διαβαίνω γε μέν ἐκ φιλοσαρκία εἰς ἐγκράτεια , ἐκ ἀγνωσία ὁ πάλαι εἰς θεογνωσία ὁ πάλαι ἀληθής , ἐκ θάνατος εἰς ἀφθαρσία . ἔχω τοίνυν τιμή ἐπί ὁ τύπος ὁ ἀλήθεια . ἔρχομαι γάρ φημί , ὁ ἡμέρα , κατά ὅς ἐσθίω θύω ὁ Πάσχα , δύο τις ἀπολέγδην ὁ ἅγιος ἀπόστολος , εἰμί δέ Πέτρος καί Ἰωάννης , πέμπω ἐν ὁ πόλις , εἶπον αὐτός ὁ γράφω · καίτοι τίς δήποτε οὖον ὁ ἄνθρωπος ἐναργής καταμηνύω ὁ ἀποστέλλω ; οὖον γάρ φημί πρός ὁ Δεῖνα τυγχάνω , ἀλλά σημεῖον δίδωμι ἄνθρωπος ἁπλόος κέραμος ὕδωρ φορτίζω . τις οὖν πρός οὗτος φημί ; ἤδη ὁ Ἰουδαῖος ὑπισχνέομαι εἰμί ὁ προδότης παραδίδωμι αὐτός . ἵνα τοίνυν μή μανθάνω ὁ ἄνθρωπος , καί τρέχω ἀπαγγέλλω ὁ μισθόω , δίδωμι σημεῖον . ἔτι γάρ ὑποπλήσσω ὁ μαθητής εὔνοια ἔχω , μιαιφονία ὠδίς . “ ὑπάντησις γάρ σύ , ” φημί , “ ἄνθρωπος κεράμιον “ ὕδωρ βαστάζω . ” ὅς τάχα ποῦ καί μυστικός τίς καί ἀναγκαῖος διά οὗτος δηλόω · ἔνθα γάρ ἄν εἰσέρχομαι ὁ ὕδωρ , δῆλος δέ ὅτι ὁ ὁ ἅγιος βάπτισμα , ἐκεῖ καταλύω Χριστός . Παντὸς γάρ ἐγώ ἀπαλλάσσω ῥύπος , καί ναός ἐγώ ἅγιος γίγνομαι Θεός , καί ὁ θεῖος αὐτός φύσις κοινωνός , διά μετοχή ὁ ἅγιος πνεῦμα · οὐ ἄν δέ ἁμαρτάνω τις ἀληθής , καί ἀναγκαῖος εἰμί λέγω ὁ πᾶς ἅγιος Ψυχή . καυχάομαι γάρ , φημί , ὁ ἀδελφός ὁ ταπεινός ἐν ὁ ὕψος αὐτός . ἑτοιμάζω δέ ὁ Πάσχα ὁ μαθητής συνεστιάω χριστός , ἀνεξίκακος ὁ προδότης φάσκω , “ ἐπιθυμία “ ἐπιθυμέω οὗτος ὁ Πάσχα ἐσθίω μετά σύ . ” τις δή ἄρα φημί ὁ σωτήρ ; οὐκοῦν ὡς ἤδη προεῖπον , καιρός ζητέω ὁ προδοσία ὁ φιλάργυρος μαθητής · ἵνα δέ μή πρό ὁ ὁ ἅγιος Πάσχα ὁ φονέω αὐτός παραδίδωμι , οὖον διαμηνύω ὁ σωτήρ , ὅς ὁ οἶκος ὅς ὁ ἄνθρωπος , παρά ὅς ὁ Πάσχα πληρόω . ἀποδίδωμι τοιγάρ ὁ αἴτιος ὁ μή ἐθέλω σαφῶς εἶπον ὁ παρά οὖς καταλύω , “ ἐπιθυμία , ” φημί , “ ἐπιθυμέω οὗτος ὁ Πάσχα ἐσθίω “ μετά σύ · ” ὅμοιος ὡσεί λέγω , πᾶς τίθημι σπουδή , ὅπως ἄν ἰσχύω λανθάνω ὁ ὁ προλαμβάνω ἀνοσιότης , ἵνα μή πρόωρος ὑπομένω ὁ πάθος . πλήν οὖον μή ἐσθίω ὁ Πάσχα οὗτος , ἠώς ὅς πληρόω ἐν ὁ βασίλεια ὁ Θεός . ἔθος δέ αὐτός βασίλειος οὐρανός ὀνομάζω ὁ ἐν πίστις δικαίωσις , ὁ διά ὁ ἅγιος βάπτισμα κλῆσις , καί ὁ ὁ ἅγιος βάπτισμα μέθεξις , καί ὁ ἐν πνεῦμα λατρεία ὁ δύναμις · οὐκοῦν οὐ ὁράω , φημί τοιοῦτος Πάσχα , ὁ διά μῶσις δηλονότι δηλόω τυπικός , ἠώς ὅς πληρόω ἐν ὁ βασίλεια ὁ Θεός · τουτέστιν , ἀναδείκνυμι ὁ καιρός , κατά ὅς ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός ἐμφανίζω · πληρόω γάρ ἐν ἐγώ ὁ ὁ ὑπέρ νόμος τιμάω διάβασις Πάσχα ὁ ἀληθινός · καί οὐ ἐκ ἀγέλη ἀμνός ἁγίζω ὁ ἐν Χριστός · αὐτός δέ μᾶλλον ἅγιος ἱερουργέω διά ὁ μυστικός εὐλογία , κατά ὅς εὐλογέω καί ζῳοποιέω . γίγνομαι γάρ ἐγώ ἄρτος ζῶ ὁ ἐκ οὐρανός καταβαίνω , καί ζωή δίδωμι ὁ κόσμος . ὁ Χρυσόστομος . ἐντεῦθεν δῆλος , ὅτι οὐ εἰμί ἐγώ δέ οἴομαι , μηδέ ὁ μαθητής αὐτός ἔχω · ὅς γάρ αὐτός ἐκεῖ παρακαλέω ἔρχομαι . τίς δέ ἕνεκα ὁ Πάσχα τελέω ; διά πᾶς δείκνυμι μέχρι ὁ ἔσχατος ἡμέρα , ὅτι οὐ εἰμί ἐναντίος ὁ νόμος . καί τίς δῆτα πρός ἀγνώς πέμπω ἄνθρωπος ; δείκνυμι ἐντεῦθεν ὅτι δύναμαι μή πάσχω . ὁ γάρ ὁ διάνοια οὗτος πείθω , ὥστε αὐτός ὑποδείκνυμι , τίς οὐ ἄν ἐργάζομαι ἐν ὁ σταυρόω αὐτός , εἰμί γε βούλομαι μή πάσχω ; εἶτα ἐπεί ἀγνοέω , καί σημεῖον αὐτός δίδωμι , οἷος ἐπί ὁ Σαΰλ ὁ προφήτης λέγω · “ εὑρίσκω τις ἀναβαίνω καί ἀσκός ἔχω , ” καί ἐνταῦθα κεράμιον βαστάζω · προστίθημι δέ “ μετά ὁ μαθητής ἐγώ , ” μετά ὁ ἀρκέω γίγνομαι ὁ παρασκευή , καί ἐκεῖνος μή νομίζω κρύπτω αὐτός . Πῶς δέ εἰμί ὁ Πάσχα ἐσθίω , παρανόμως ἐσθίω ; οὖον γάρ ἀνάκειμαι δεῖ ἐσθίω . τις οὖν εἰμί εἶπον ; ὅτι μετά ὁ ἐσθίω ἀνάκειμαι λοιπός ἑστιάω . εἶπον ὅτι “ ἐπιθυμία ἐπιθυμέω οὗτος ὁ Πάσχα ἐσθίω “ μετά σύ πρό ὁ ἐγώ πάσχω , ” σημαίνω διά οὗτος , ὅτι οὐ ἄκων παραγίγνομαι ἐπί ὁ πάθος , ἀλλά μετά πολύς ἐπιθυμία ὥστε πάσχω ὑπό ὁ κόσμος · οὐ ἐσθίω δέ αὐτός μετά ὁ Ἰουδαῖος , ἀλλά μετά ὁ μαθητής αὐτός μόνος , ἐπεί ἐκεῖνος ἀνάξιος εἰμί οὗτος διά ὁ ἐπίμονος ἀπιστία . περι ὁ εἶπον αὐτός ὅτι οὐκέτι οὖον μή ἐσθίω ἐκ αὐτός , ἠώς οὐαί ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος διά ὅς παραδίδωμι , καί ὅτι φιλονικία γίγνομαι ἐν αὐτός ὁ τίς αὐτός δοκέω εἰμί μείζων ἠώς “ διάκονος , ” προγράφω . Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος . εἰς ὁ τουτέστι παραδίδωμι σύ ὁ καινός πρᾶγμα , καί Πάσχα δίδωμι κατά ὅς μέλλω πνευματικός ποιέω . Κύριλλος Ἀλεξάνδρεια . ἐν ὁ εἰς ὁ Εὐαγγέλιος οὗτος κεῖμαι , “ οὖον μή πίνω ἀπαρτί ἐκ οὗτος ὁ “ γένημα ὁ ἄμπελος ἠώς ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , ὅταν αὐτός πίνω “ μετά σύ καινός ἐν ὁ βασίλεια ὁ πατήρ ἐγώ . ” πρός οὗτος ἀποκρίνω Σευῆρος ὁ ἐπίσκοπος Ἀντιόχεια πρός Λεόντιος πρέσβυς γράφω οὗτος . “ οὗτος διπλός ὁ ἀπόδοσις “ ἔχω καί ὁ ἐξήγησις . ὁ μέν γάρ ἅγιος ὁ Κωνσταντῖνος - “ πόλις ἐπίσκοπος Ἰωάννης ἐκεῖνος καινός πόσις ὁ ποτήριον “ φημί , ὅς μετά ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις πίνω μετά ὁ μαθητής “ αὐτός , ὁ ναός ὁ σῶμα ὁ ἀνίστημι πιστόω , καί ὁ “ ὁ φιλοδοξία ἀνόσιος ἐξοστρακίζω δόξα . ἱστορέω γάρ ὁ “ θεοπέσιος Πέτρος ἐν ὁ πρᾶξις ὁ ἀπόστολος πρός Κορνή - “ Λιόν εἶπον , “ ὅστις συνεσθίω καί συμπίνω αὐτός μετά ὁ “ ἀνίστημι αὐτός ἐκ νεκρός . ” ὁ μέντοι γε θεολσ́γος Γρηγόριος “ ἐν ὁ εἰς ὁ Πάσχα λόγος φημί · καινός ποτήριον δόσις εἰμί ὁ ἐν ὁ μέλλω καί προσδοκάω βασίλεια ὁ οὐρανός ὁ θεῖον νόημα ἐπαγγέλλω ἐγώ ἀποκάλυψις · ὅτε λύω μέν ὁ ἔσοπτρον καί ὁ αἴνιγμα , φανερόω δέ ὁ πρόσωπον πρός πρόσωπον θέα , καθά φημί ὁ θεῖος ἀπόστολος . Σευῆρος ἐκ ὁ πρός Ἰουλιανός Σύνταγμα κεφάλαιος . ἕνος γάρ ἄρτος ὁ ἐνανθρωπέω ὁ Θεός Λόγος ἐν ὁ μυστικός δεῖπνον ὁ ἱερουργία ὁ μέγας μυστήριον , πρῶτος αὐτός ἀπάρχω καί ὁ ἀπόστολος οὗτος παραδίδωμι , λαμβάνω εὐλογέω , καί δίδωμι εἰς ὄνομα ὁ ἴδιος θάνατος καί ὁ ἀνάστασις , εἶπον , “ οὗτος ἐγώ εἰμί ὁ σῶμα ὁ ὑπέρ σύ δίδωμι “ εἰς ἄφεσις ἁμαρτία , ” ὅς καί ἐσθίω καί ἀπαθής καί ἀθάνατος , καί ἀφθαρσία πλήρης , καί ἀναπιμπλάω ἐγώ ὁ αὐτός εὐλογία καί ἀθανασία , ὥσπερ τις ὁ μέλλω ἐγώ ἐγγίγνομαι θεῖος χάρις καί δύναμις ὁ ἀνάστασις . ὁ Χρυσόστομος . αὐτός πάλιν καί ἀνακτάομαι λέγω , ἵνα μή νομίζω ἀσθένεια εἰμί ὁ πρᾶγμα , καί ὁ προδότης διορθόω .