catenae-novum-testamentum.catena-in-lucam-typus-b-e-codd-paris-coislin-23-oxon-bodl 80
Περὶ τοῦ μετανοήσαντος λῃστοῦ . Ὁ μὲν οὖν Ματθαῖος καὶ Μάρκος ἐπειγόμενοι πρὸς ἕτερα , εἰπόντες ἕως οὗ ὠνείδιζον αὐτὸν οἱ λῃσταὶ , τὰ λοιπὰ τῆς ἱστορίας τὰ περὶ τὸν σταυρὸν παρέλιπον . Λουκᾶς δὲ ἀφέμενος τῶν προτέρων , ὡς παρὰ τοῖς ἄλλοις εἰρημένων , τὰ παραλειφθέντα ἐκείνοις , τουτέστι τοῦ ἑνὸς λῃστοῦ τὴν ἐπίγνωσιν ἱστορεῖ , ἀπὸ τῆς φωνῆς ἀρξάμενος ἦν ὁ Κύριος εἶπε · “ Πάτερ , ἄφες αὐτοῖς , οὐκ οἴδασι τί “ ποιοῦσιν , ” ἀφ’ ἧς εἰκὸς ἦν , καθάπερ εἴρηται , τὸν ἕτερον τῶν λῃστῶν ἐλθεῖν εἰς κατάνυξιν . Πῶς Ματθαῖος μὲν καὶ Μάρκος τοὺς δύο λέγουσι λῃστὰς ὀνειδίσαι τὸν Κύριον , Λουκᾶς δὲ τὸν ἕνα ; ἐν ἀρχῇ μὲν οἱ δύο λῃσταὶ παραπλήσια τοῖς Ἰουδαίοις ἐφθέγγοντο , χάριτι τῇ πρὸς αὐτούς · ἴσως τινὰ πη αὐτῶν βοήθειαν ἐντεῦθεν προσδοκῶντες εἰς ἄφεσιν . Ἐπειδὴ δὲ ἅπερ προσεδόκων παρὰ τῶν Ἰουδαίων ἥργησαν , θάτερος τῶν λῃστῶν , αὐτός τε ἀνένηψε , καὶ τὸν ἄλλον εἰς τοῦτο προετρέπετο · Πόθεν δὲ ἐκεῖνος ἀνένηψεν , οὔπω γὰρ ἦν τὰ κατὰ τὸν σταυρὸν θεασάμενος θαύματα ; ἐκ τῶν λόγων ἴσως ὧν περ ὁ Κύριος Ἰησοῦς παρρησίᾳ πρὸς τὸν Θεὸν , ὡς πρὸς Πατέρα , ἐφθέγξατο λέγων , Πάτερ , ἄφες αὐτοῖς οὐ γὰρ οἴδασι τι ποιοῦσιν ὡς γὰρ ἴσος ἴσῳ διαλεγόμενος καὶ πατέρα ἐκάλει , καὶ , “ ἄφες , ” σὺν πολλῇ παρρησίᾳ ἔλεγεν . Οὐ γὰρ εἰπε , Κύριε , παρακαλῶ σε , συγχώρησον αὐτοῖς , δεικνὺς ὅτι τὰ εἰς αὐτὸν ἐφ’ ὕβρει λεγόμενα , εἰς βλασφημίαν τοῦ Πατρὸς ἀνατρέχουσι , διὰ τὸ τῆς θεότητος ὁμοούσιον . Πῶς δὲ ἡ δεσπότου ἡμῶν Θεοῦ πεπλήρωται ὑπόσχεσις , ἡ πρὸς τὸν λῃστὴν , εἰρηκότος πρὸς αὐτὸν , “ σήμερον μετ’ ἐμοῦ ἔσῃ “ ἐν τῷ παραδείσῳ ; ” πληρῶν τὰ πάντα τῇ θεότητι , καὶ ἐν τῷ σταυρῷ ἦν διὰ τὴν σάρκα , καὶ ἐν τῷ οὐρανῷ διὰ τὴν θειότητα , καὶ πάλιν καταβὰς ἀπὸ τοῦ σταυροῦ , καὶ ἐν τῷ ᾅδῃ ὑπῆρχεν , καὶ τὸν λῃστὴν εἰς τὸν παράδεισον εἰσήγαγε τῇ παρουσίᾳ τῆς θεότητος · τάχα δὲ πρῶτον τὸν λῃστὴν τὸν εἰς αὐτὸν πιστεύσαντα . Τοῦ ἁγίου Τίτου Βοστρῶν . Σήμερον πολλάκις ἐν τῇ τῇ υραφῇ , καὶ ἐπὶ ὅλον παρατείνει τὸν ἑστηκότα αἰῶνα , ὥσπερ καὶ ἐν τῷ “ ἐφημίσθη ὁ λόγος οὗτος παρὰ Ἰουδαίοις μέχρι τῆς σήμερον “ ἡμέρας , ” καὶ “ οὗτος πατὴρ Μωαβιτῶν ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας . ” παρηγγέλλετο οὖν τῷ ἀξιώσαντι μνησθῆναι αὐτοῦ ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ , τὸ ἐν τῷ ἐνεστηκότι αἰῶνι πρὸ τοῦ μέλλοντος ποιῆσαι αὐτὸν γενέσθαι ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ . Σευήρου ἀπολογ . b τινές φασι , πῶς ἃν εἴποιμεν εἰσεληλυθέναι τὸν λῃστὴν εἰς τὸν παράδεισον , τοῦ Ἀποστόλου Παύλου τοὺς ἀπ’ αἰῶνος ἀπαριθμησάμενος δικαίους ἐν τῇ πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολῇ , δικαιωθέντας διὰ τῆς πίστεως , καὶ ἐπαγαγόντος , “ καὶ “ οὗτοι πάντες μαρτυρηθέντες διὰ τῆς πίστεως , οὐκ ἐκομίσαντο “ τὴν ἐπαγγελίαν , τοῦ Θεοῦ περὶ ἡμῶν κρεῖττόν τι προβλεψα - “ μένου , ἵνα μὴ χωρὶς ἡμῶν τελειωθῶσι ; ” καὶ τινὲς λέγουσι ὡς ὁ Ἀπόστολος οὐκ ἐν οἱς ἀπηριθμήσατο καὶ τὸν λῃστὴν συνηρίθμησεν , ἀλλ’ ἐσιώπησεν αὐτὸν , ὡς τῶν ἐπηγγελμένων ἤδη τυχόντα , καὶ διὰ τοῦτο οὐκ εἶπεν ἁπλῶς καὶ ἀπροσδιορίστως , “ πάντες οἱ “ μαρτυρηθέντες διὰ τῆς πίστεως οὐκ ἐκομίσαντο τὰς ἐπαγγελίας , ” ἀλλ’ εἶπε , “ καὶ οὗτοι πάντες πρὸς τοὺς ἀπηριθμημένους δεικτικῶς ἀναφέρων τὸν λόγον , οἱς ὁ λῃστὴς οὐ συνηρίθμητο . ἕτεροι δὲ ἔφασαν , μηδέ πὼς τὸν λῃστὴν τετυχηκέναι τῆς ἐν τῷ παραδείσῳ . Αὐτὸς γὰρ γὰρ εἶπεν , “ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσεται , “ οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μὴ παρέλθωσιν · ” ἔστι γὰρ καὶ τοιοῦτον εἶδος , φησὶν , ἐν τοῖς τοῦ Κυρίου ῥήμασιν , ἐν οἷς περὶ τῶν ἔσεσθαι μελλόντων ὡς ἤδη γεγενημένων διέξεισιν , ὡς ὅταν λέγῃ , “ ὁ δὲ μὴ “ πιστεύων , ἤδη κέκριται · ” καὶ πάλιν , “ ἀμὴν , λέγω ὑμῖν , ὅτι ὁ “ τὸν λόγον μου ἀκούων καὶ πιστεύων τῷ πέμψαντί με , ἔχει ζωὴν , “ καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται , ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου “ εἰς τὴν ζωήν . ” ἄλλοι δὲ πρὸς τούτοις τὴν ἔννοιαν καὶ τὸ ῥητὸν ἐκμάζονται c . λέγουσι γὰρ δεῖν ὑποστίζοντας ἀναγινώσκειν , “ ἀμὴν λέγω σοι σήμερον , εἴς οὕτως ἐπιφέρειν τὸ “ μετ’ ἐμοῦ ἔσῃ “ ἐν τῷ παραδείσῳ , ” ὡς εἰς τὸν μέλλοντα χρόνον δοκεῖν ἀφορᾷν τὴν ὑπόσχεσιν . ἀλλὰ ταῦτα μὲν οὗτοι . Τὸ δὲ ἀληθὲς τῆς ἐξηγήσεως , τοῦτό ἐστι . τὰ ἐπηγγελμένα ἡμῖν ἀγαθὰ βασιλεία ἐστὶν οὐρανῶν , οὐχὶ ἡ εἰς τὸν παράδεισον εἴσοδος ἣ ἡ ἐπάνοδος · ὅθεν καὶ προσεύχεσθαι καὶ λέγειν προσέταξεν ὁ Κύριος , “ ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου , ” οὐχ ἡ τοῦ παραδείσου διατριβή . ἀλλ’ ἴσως ἐρεῖ τις ὡς ταὐτόν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν καὶ ὁ παράδεισος , δύο προσηγοριῶν οὐσῶν περὶ ἓν πρᾶγμα τὸ ὑποκείμενον . ἀλλ’ ἡ τῶν ἱερῶν γραμμάτων διδασκαλία δείκνυσιν , ὡς οὐ ταὐτόν ἐστιν , ἀλλ’ ἑκατέρου πολὺ τὸ διάφορον . Τὰ μὲν γὰρ ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν ἡτοιμασμένα τοῖς ἀγαπῶσι τὸν Κύριον ἀγαθὰ , “ οὔτε ὀφθαλμὸς εἶδε , οὔτε οὖς ἤκουε , οὐδὲ ἐπὶ “ καρδίαν ἀνθρώπου ἀνέβη , ” καθὰ καὶ ὁ θεσπέσιος γράφει Παῦλος . Τὸν δὲ παράδεισον καὶ ὀφθαλμὸς εἶδε τοῦ Ἀδὰμ , καὶ οὖς ἤκουεν · ἤκουσε γὰρ “ ἀπὸ παντὸς ξύλου ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φάγῃ , ” εἰ καὶ τοῦ ἑνὸς ξύλου τὴν μὲν θέαν εἶχε , τὴν δὲ βρῶσιν οὐκ ἐπετέτραπτο . καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου ἀνέβη , προσετάττετο γὰρ ἐργάζεσθαι τὸν παράδεισον · ἡ δὲ ἐργασία τοῦ παραδείσου βάναυσός τις οὐκ ἀλλ᾿ ἀλλ’ εἶχε λογικὴν εὐφροσύνην ἀναμεμιγμένην καὶ ἐννοιῶν θείων ἀπόλαυσιν · σιωπῶν γὰρ τὴν ἁρπαγὴν ᾗ ἡρπάγη Παῦλος ἐκεῖσεν , ἐπείπερ αὐτὸς εἶπεν , “ εἴτε ἐν σώματι , εἴτε “ ἐκτὸς τοῦ σώματος , οὐκ οἶδα . ” Ὥστε ὁ λῃστὴς τοῦ μὲν παραδείσου τετύχηκεν · ἀψευδὴς γὰρ ὁ εἰπὼν , “ σήμερον μετ’ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ · ” τὰ δὲ ἐν ἐλπίσι τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν ἀγαθὰ μετὰ τῶν ἀπ’ αἰῶνος δικαίων οὐκ ἐκομίσατο , τοῦ Θεοῦ περὶ ἡμῶν κρεῖττόν τι προβλεψαμένου , ἵνα μὴ χωρὶς ἡμῶν τελειωθῶσι · ὅτι γὰρ τὰ ἀγαθὰ τὰ ἐν ἐπαγγελίαις ἡμῶν ἀποκείμενα οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν ἣ βασιλεία τῶν οὐρανῶν , πολλαχόθεν μὲν ἐστὶν συνιδεῖν , μάλιστα δὲ ἐκ τῶν ῥημάτων ἐκείνων , ὧνπερ ὁ Κύριος ἐν τῷ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγελίῳ ἀναγέγραπται λέγων τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς , “ ὑμεῖς δέ “ ἐστε οἱ διαμεμενηκότες ἐν τοῖς πειρασμοῖς μετ’ ἐμοῦ , κἀγὼ “ διατίθημι ὑμῖν , καθὼς διέθετό μοι ὁ Πατήρ μου βασιλείαν , ἵνα “ ἐσθίητε καὶ πίνητε ἐπὶ τῆς τραπέζης μου ἐν τῇ βασιλείᾳ μου . ” Εχομεν δὲ πρὸς τῇ ἐπηγγελμένῃ βασιλείᾳ καὶ τὸν παράδεισον , ὅστις χωρὶς d ἐστὶ πνευματικῆς ἀναπαύσεως · θαυμάσαι οὖν ἐστὶ τοῦ Κυρίου τὰς πανσόφους οἰκονομίας , ὧν μετρίως τινὰς ἐμφάσεις δεδείγμεθα , τὸν ἐπ’ αὐταῖς εἰπεῖν τελείως λόγον οὐκ ἔχοντες · τοῦ γὰρ λῃστοῦ τοιαύτην πίστιν ἐπιδειξαμένου , καὶ τοῦ μὲν ἄλλους τῶν ἥλων καταφρονήσαντος , προσπεπερόνητο γὰρ τῷ ξύλῳ χεῖρας καὶ πόδας , καὶ τὰ ἐν ποσὶν ἅπαντα ὑπερβάντος , πρὸς δὲ τὰς μελλούσας ἀναπτερωθέντος ἐλπίδας , καὶ κράξαντος τὴν ἐξαίσιον καὶ ὑπὲρ ἄνθρωπον ἐκείνην φωνὴν “ μνήσθητί μου , Κύριε , ὅταν “ ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου , ” ὁ τῶν ἡμετέρων διανοιῶν ἐξεταστὴς ἀκριβὴς , τῆς πίστεως αὐτοῦ θαυμάσας τὸ μεγαλοπρεπές τε καὶ ὑψηλὸν , ἐκ τῶν αὐτίκα μάλα ἐσομένων πρὸς τὴν ἐλπίδα τῶν μελλόντων αὐτὸν ἐβεβαίωσεν εἰπὼν , “ σήμερον μετ’ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ “ παραδείσῳ . ” Οἱ μὲν γὰρ ἄλλοι , φησὶν , οἱ πιστεύσαντες εἰς ἐμὲ , σημείων καὶ διδασκαλίας ἀπήλαυσαν , καὶ διὰ τούτων τὸν περὶ βασιλείας λόγον ἐδέξαντο · οὗτος δὲ μηδὲν ἀκούσας τῶν ἐμῶν ἢ θεασάμενος , εἰ μὴ τὸν ἀτιμιώτατον θάνατον τοῦ σταυροῦ , τὸ γενναῖον ἐκεῖνο ῥῆμα ἐφθέγξατο , “ μνήσθητι μου , Κύριε , ὅταν “ ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου . ” Τί οὖν ; ἐχέτω τέως τὴν ἐν τῷ παραδείσῳ τρυφὴν τῆς οἰκείας ἐνέχυρον πίστεως · τεύξεται γὰρ καὶ τῆς βασιλείας εἰς ὕστερον , ἐν ᾗ γενέσθαι αὐτοῦ μνήμης ἠξίωσε · καὶ ὥσπερ νικηφόρον εἰσελαύνων εἰς πόλιν τὰ λαμπρὰ τῶν λαφύρων ἐπικομίζεται , περιφανεστέραν διὰ τούτων τὴν νίκην ποιῶν , καὶ ἀνακηρύττων τὸ τρόπαιον οὕτω καὶ ὁ Κύριοι εἰσελαύνων εἰς τὴν ἀρχαιὰν τοῦ ἀνθρώπου παστάδα , τὸν παράδεισον λέγω , τὸν λῃστὴν ἐπεφέρετο , πανοπλίας ἁπάσης σεμνότερον λάφυρον , καὶ τῶν τοῦ διαβόλου σκύλων , τὸ κράτιστον ἔργῳ δηλῶν , ὥσπερ ἔλεγεν , “ ὡς δήσας τὸν ἰσχυρὸν τὰ σκεύη αὐτοῦ τῆς οἰκίας διήρπασεν . ” Ὅτι δὲ ἦν ὥρα ἕκτη καὶ σκότος ἐγένετο , ἕως ἐξέπνευσε , προεγράφη εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον . Οπερ εἶπεν ὁ δεσπότης Χριστὸς , ὅτι “ ὅταν ὑψωθῶ , πάντας “ ἑλκύσω πρὸς ἐμαυτὸν , ” ἔργοις τοῦτο πεπλήρωται . Ἤρξατο γὰρ σαγηνεύειν πολλοὺς εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐν τῷ σταυρῷ ὑπάρχων , ὅθεν καὶ ὁ ἑκατόνταρχος ἰδὼν τὰ γενόμενα , ἐδόξαζε τὸν Θεόν · ἔτυπτον δὲ καὶ τὰ στήθη τῶν Ἰουδαίων τινὲς κατανυττόμενοι πάντως καὶ τοῖς τῆς διανοίας ὄμμασιν ἀναβλέποντες πρὸς ἐπίγνωσιν τὴν εἰς Χριστὸν , τάχα που τῆς κατ’ αὐτὸν τὸν δεσπότην δυσσεβείας ἀπαλλαττόμενοι , τῆς τῶν σταυρωσάντων τόλμης καταβοῶντες , εἰ καὶ μὴ ἐμφανῶς διὰ τὴν τῶν ἡγουμένων ἀνοσιότητα .
Lemmas: περι ὁ μετανοέω λῃστής . ὁ μέν οὖν Ματθαῖος καί Μάρκος ἐπείγω πρός ἕτερος , εἶπον ἠώς ὅς ὀνειδίζω αὐτός ὁ λῃστής , ὁ λοιπάς ὁ ἱστορία ὁ περί ὁ σταυρός παραλείπω . Λουκᾶς δέ ἀφίημι ὁ πρότερος , ὡς παρά ὁ ἄλλος εἴρω , ὁ παραλείπω ἐκεῖνος , τουτέστι ὁ εἷς λῃστής ὁ ἐπίγνωσις ἱστορέω , ἀπό ὁ φωνή ἄρχω εἰμί ὁ Κύριος εἶπον · “ πατήρ , ἀφίημι αὐτός , οὐ οἶδα τίς “ ποιέω , ” ἀπό ὅς εἰκός εἰμί , καθάπερ εἴρω , ὁ ἕτερος ὁ λῃστής ἔρχομαι εἰς κατάνυξις . Πῶς Ματθαῖος μέν καί Μάρκος ὁ δύο λέγω ληιστής ὀνειδίζω ὁ κύριος , Λουκᾶς δέ ὁ εἷς ; ἐν ἀρχή μέν ὁ δύο λῃστής παραπλήσιος ὁ Ἰουδαῖος φθέγγομαι , χάρις ὁ πρός αὐτός · ἴσως τις πῇ αὐτός βοήθεια ἐντεῦθεν προσδοκάω εἰς ἄφεσις . ἐπεί δέ ὅσπερ προσδοκάω παρά ὁ Ἰουδαῖος ἀργέω , θατέρως ὁ λῃστής , αὐτός τε ανανήφω , καί ὁ ἄλλος εἰς οὗτος προτρέπω · πόθεν δέ ἐκεῖνος ἀνανήφω , οὔπω γάρ εἰμί ὁ κατά ὁ σταυρός θεάομαι θαῦμα ; ἐκ ὁ λόγος ἴσως ὅς περ ὁ Κύριος Ἰησοῦς παρρησία πρός ὁ θεός , ὡς πρός πατήρ , φθέγγομαι λέγω , πατήρ , ἀφίημι αὐτός οὖον γάρ οἶδα τίς ποιέω ὡς γάρ ἴσος ἴσος διαλέγω καί πατήρ καλέω , καί , “ ἀφίημι , ” σύν πολύς παρρησία λέγω . οὖον γάρ εἶπον , κύριος , παρακαλέω σύ , συγχωρέω αὐτός , δείκνυμι ὅτι ὁ εἰς αὐτός ἐπί ὕβρις λέγω , εἰς βλασφημία ὁ πατήρ ἀνατρέχω , διά ὁ ὁ θεότης ὁμοούσιος . Πῶς δέ ὁ δεσπότης ἐγώ Θεός πληρόω ὑπόσχεσις , ὁ πρός ὁ ληιστής , ἐρῶ πρός αὐτός , “ σήμερον μετά ἐγώ εἰμί “ ἐν ὁ παράδεισος ; ” πληρόω ὁ πᾶς ὁ θεότης , καί ἐν ὁ σταυρός εἰμί διά ὁ σάρξ , καί ἐν ὁ οὐρανός διά ὁ θειότης , καί πάλιν καταβαίνω ἀπό ὁ σταυρός , καί ἐν ὁ ᾍδης ὑπάρχω , καί ὁ ληιστής εἰς ὁ παράδεισος εἰσάγω ὁ παρουσία ὁ θεότης · τάχα δέ πρῶτος ὁ ληιστής ὁ εἰς αὐτός πιστεύω . ὁ ἅγιος Τίτος Βόστρα . σήμερον πολλάκις ἐν ὁ ὁ υραφῇ , καί ἐπί ὅλος παρατείνω ὁ ἵστημι αἰών , ὥσπερ καί ἐν ὁ “ φημίζω ὁ λόγος οὗτος παρά Ἰουδαῖος μέχρι ὁ σήμερον “ ἡμέρα , ” καί “ οὗτος πατήρ Μωαβίτης ἠώς ὁ σήμερον ἡμέρα . ” παραγγέλλω οὖν ὁ ἀξιόω μιμνήσκω αὐτός ἐν ὁ βασίλεια ὁ Θεός , ὁ ἐν ὁ ἐνίστημι αἰών πρό ὁ μέλλω ποιέω αὐτός γίγνομαι ἐν ὁ βασίλεια ὁ Θεός . Σευῆρος ἀπολογή . b τις φημί , πῶς ἄν εἶπον εἰσέρχομαι ὁ ληιστής εἰς ὁ παράδεισος , ὁ ἀπόστολος Παῦλος ὁ ἀπό αἰών ἀπαριθμέω Δίκαιος ἐν ὁ πρός Ἑβραῖος ἐπιστολή , δικαιόω διά ὁ πίστις , καί ἐπάγω , “ καί “ οὗτος πᾶς μαρτυρέω διά ὁ πίστις , οὐ κομίζω “ ὁ ἐπαγγελία , ὁ Θεός περί ἐγώ κρατύς τίς προβλέπω - “ μένω , ἵνα μή Χωρὶς ἐγώ τελειόω ; ” καί τις λέγω ὡς ὁ ἀπόστολος οὐ ἐν οἱςστις ἀπαριθμέω καί ὁ ληιστής συναριθμέω , ἀλλά σιωπάω αὐτός , ὡς ὁ ἐπαγγέλλω ἤδη τυγχάνω , καί διά οὗτος οὐ εἶπον ἁπλόος καί ἀπροσδιόριστος , “ πᾶς ὁ “ μαρτυρέω διά ὁ πίστις οὐ κομίζω ὁ ἐπαγγελία , ” ἀλλά εἶπον , “ καί οὗτος πᾶς πρός ὁ ἀπαριθμέω δεικτικός ἀναφέρω ὁ λόγος , οἱςστις ὁ λῃστής οὖον συναριθμέω . ἕτερος δέ φημί , μηδέ πως ὁ ληιστής τυγχάνω ὁ ἐν ὁ παράδεισος . αὐτός γάρ γάρ εἶπον , “ ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ παρέρχομαι , “ ὁ δέ λόγος ἐγώ οὖον μή παρέρχομαι · ” εἰμί γάρ καί τοιοῦτος εἶδος , φημί , ἐν ὁ ὁ κύριος ῥῆμα , ἐν ὅς περί ὁ εἰμί μέλλω ὡς ἤδη γίγνομαι διεξέρχομαι , ὡς ὅταν λέγω , “ ὁ δέ μή “ πιστεύω , ἤδη κρίνω · ” καί πάλιν , “ ἀμήν , λέγω σύ , ὅτι ὁ “ ὁ λόγος ἐγώ ἀκούω καί πιστεύω ὁ πέμπω ἐγώ , ἔχω ζωή , “ καί εἰς κρίσις οὐ ἔρχομαι , ἀλλά μεταβαίνω ἐκ ὁ θάνατος “ εἰς ὁ ζωή . ” ἄλλος δέ πρός οὗτος ὁ ἔννοια καί ὁ ῥητός εκμαζοντ c . λέγω γάρ δήω ὑποστίζω ἀναγιγνώσκω , “ ἀμήν λέγω σύ σήμερον , εἰς οὕτως ἐπιφέρω ὁ “ μετά ἐγώ εἰμί “ ἐν ὁ παράδεισος , ” ὡς εἰς ὁ μέλλω χρόνος δοκέω ἀφοράω ὁ ὑπόσχεσις . ἀλλά οὗτος μέν οὗτος . ὁ δέ ἀληθής ὁ ἐξήγησις , οὗτος εἰμί . ὁ ἐπαγγέλλω ἐγώ ἀγαθός βασίλειος εἰμί οὐρανός , οὐ ὁ εἰς ὁ παράδεισος εἴσοδος ὅς ὁ Ἐπάνοδος · ὅθεν καί προσεύχομαι καί λέγω προστάσσω ὁ Κύριος , “ ἔρχομαι ὁ βασίλειος σύ , ” οὐ ὁ ὁ παράδεισος διατριβή . ἀλλά ἴσως εἴρω τις ὡς αὐτός εἰμί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός καί ὁ παράδεισος , δύο προσηγορία εἰμί περί εἷς πρᾶγμα ὁ ὑπόκειμαι . ἀλλά ὁ ὁ ἱερός γράμμα διδασκαλία δείκνυμι , ὡς οὖον αὐτός εἰμί , ἀλλά ἑκάτερος πολύς ὁ διάφορος . ὁ μέν γάρ ἐν ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός ἑτοιμάζω ὁ ἀγαπάω ὁ κύριος ἀγαθός , “ οὔτε ὀφθαλμός ὁράω , οὔτε οὖς ἀκούω , οὐδέ ἐπί “ Καρδία ἄνθρωπος ἀναβαίνω , ” καθά καί ὁ θεσπέσιος γράφω Παῦλος . ὁ δέ παράδεισος καί ὀφθαλμός ὁράω ὁ Ἀδάμ , καί οὖς ἀκούω · ἀκούω γάρ “ ἀπό πᾶς ξύλον ἐν ὁ παράδεισος βρῶσις ἐσθίω , ” εἰμί καί ὁ εἷς ξύλον ὁ μέν θέα ἔχω , ὁ δέ βρῶσις οὐ ἐπιτρέπω . καί ἐπί Καρδία ἄνθρωπος ἀναβαίνω , προστάσσω γάρ ἐργάζομαι ὁ παράδεισος · ὁ δέ ἐργασία ὁ παράδεισος βάναυσος τις οὐ ἀλλά ἀλλά ἔχω λογικός Εὐφρόσυνος ἀναμίσγω καί ἔννοια θεῖον ἀπόλαυσις · σιωπή γάρ ὁ ἁρπαγή ὅς ἁρπάζω Παῦλος ἐκεῖσε , ἐπεί αὐτός εἶπον , “ εἴτε ἐν σῶμα , εἴτε “ ἐκτός ὁ σῶμα , οὐ οἶδα . ” ὥστε ὁ λῃστής ὁ μέν παράδεισος τυγχάνω · ἀψευδής γάρ ὁ εἶπον , “ σήμερον μετά ἐγώ εἰμί ἐν ὁ παράδεισος · ” ὁ δέ ἐν ἐλπίς ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός ἀγαθός μετά ὁ ἀπό αἰών Δίκαιος οὐ κομίζω , ὁ Θεός περί ἐγώ κρατύς τίς προβλέπω , ἵνα μή Χωρὶς ἐγώ τελειόω · ὅτι γάρ ὁ ἀγαθός ὁ ἐν ἐπαγγελία ἐγώ ἀπόκειμαι οὐδείς ἕτερος εἰμί ὅς βασίλειος ὁ οὐρανός , πολλαχόθεν μέν εἰμί συνοράω , μάλιστα δέ ἐκ ὁ ῥῆμα ἐκεῖνος , ὅσπερ ὁ Κύριος ἐν ὁ κατά Λουκᾶς Εὐαγγέλιος ἀναγράφω λέγω ὁ ἑαυτοῦ μαθητής , “ σύ δέ “ εἰμί ὁ διαμένω ἐν ὁ πειρασμός μετά ἐγώ , ἐγώ “ διατίθημι σύ , καθώς διατίθημι ἐγώ ὁ Πατήρ ἐγώ βασίλειος , ἵνα “ ἐσθίω καί πίνω ἐπί ὁ τράπεζα ἐγώ ἐν ὁ βασίλεια ἐγώ . ” ἔχω δέ πρός ὁ ἐπαγγέλλω βασίλεια καί ὁ παράδεισος , ὅστις Χωρὶς d εἰμί πνευματικός ἀνάπαυσις · θαυμάζω οὖν εἰμί ὁ κύριος ὁ πάνσοφος οἰκονομία , ὅς μέτριος τις ἔμφασις δείκνυμι , ὁ ἐπί αὐτός εἶπον τέλειος λόγος οὐ ἔχω · ὁ γάρ λῃστής τοιοῦτος πίστις ἐπιδείκνυμι , καί ὁ μέν ἄλλος ὁ ἁλίσκομαι καταφρονέω , προσπεράω γάρ ὁ ξύλον χείρ καί πούς , καί ὁ ἐν πούς ἅπας ὑπερβαίνω , πρός δέ ὁ μέλλω ἀναπτερόω ἐλπίς , καί κράζω ὁ ἐξαίσιος καί ὑπέρ ἄνθρωπος ἐκεῖνος φωνή “ μιμνῄσκω ἐγώ , κύριος , ὅταν “ ἔρχομαι ἐν ὁ βασίλεια σύ , ” ὁ ὁ ἡμέτερος διάνοια ἐξεταστής ἀκριβής , ὁ πίστις αὐτός θαυμάζω ὁ μεγαλοπρεπής τε καί ὑψηλός , ἐκ ὁ αὐτίκα μάλα εἰμί πρός ὁ ἐλπίς ὁ μέλλω αὐτός βεβαιόω εἶπον , “ σήμερον μετά ἐγώ εἰμί ἐν ὁ “ παράδεισος . ” ὁ μέν γάρ ἄλλος , φημί , ὁ πιστεύω εἰς ἐγώ , σημεῖον καί διδασκαλία ἀπελαύω , καί διά οὗτος ὁ περί βασίλεια λόγος δέχομαι · οὗτος δέ μηδείς ἀκούω ὁ ἐμέω ἢ θεάομαι , εἰμί μή ὁ ἄτιμος θάνατος ὁ σταυρός , ὁ γενναῖος ἐκεῖνος ῥῆμα φθέγγομαι , “ μιμνήσκω ἐγώ , κύριος , ὅταν “ ἔρχομαι ἐν ὁ βασίλεια σύ . ” τις οὖν ; ἔχω τέως ὁ ἐν ὁ παράδεισος τρυφή ὁ οἰκεῖος ἐνέχυρον πίστις · τυγχάνω γάρ καί ὁ βασίλεια εἰς ὕστερος , ἐν ὅς γίγνομαι αὐτός μνήμη ἀξιόω · καί ὥσπερ νικηφόρος εἰσελαύνω εἰς πόλις ὁ λαμπρός ὁ λάφυρα ἐπικομίζω , περιφανής διά οὗτος ὁ Νίκη ποιέω , καί ἀνακηρύσσω ὁ τρόπαιον οὗτος καί ὁ κύριος εἰσελαύνω εἰς ὁ ἀρχαῖος ὁ ἄνθρωπος παστάς , ὁ παράδεισος λέγω , ὁ ληιστής ἐπιφέρω , πανοπλία ἅπας σεμνός λάφυρα , καί ὁ ὁ διάβολος σκῦλα , ὁ ἀγαθός ἔργον δηλόω , ὥσπερ λέγω , “ ὡς δήω ὁ ἰσχυρός ὁ σκεῦος αὐτός ὁ οἰκίον διαρπάζω . ” ὅτι2 δέ εἰμί ὥρα ἕκτος καί σκότος γίγνομαι , ἠώς ἐκπνέω , προγράφω εἰς ὁ κατά Ματθαῖος . ὅσπερ εἶπον ὁ δεσπότης Χριστός , ὅτι “ ὅταν ὑψόω , πᾶς “ ἕλκω πρός ἐμαυτοῦ , ” ἔργον οὗτος πληρόω . ἄρχω γάρ σαγηνεύω πολύς εἰς ἐπίγνωσις ἀλήθεια ἐν ὁ σταυρός ὑπάρχω , ὅθεν καί ὁ ἑκατόνταρχος εἶδον ὁ γίγνομαι , δοξάζω ὁ Θεός · τύπτω δέ καί ὁ στῆθος ὁ Ἰουδαῖος τις κατανύσσω πάντως καί ὁ ὁ διάνοια ὄμμα ἀναβλέπω πρός ἐπίγνωσις ὁ εἰς Χριστός , τάχα ποῦ ὁ κατά αὐτός ὁ δεσπότης δυσσέβεια ἀπαλλάσσω , ὁ ὁ σταυρόω τόλμα καταβοάω , εἰμί καί μή ἐμφανής διά ὁ ὁ ἡγέομαι ἀνοσιότης .