catenae-novum-testamentum.catena-in-lucam-typus-b-e-codd-paris-coislin-23-oxon-bodl 58
Περὶ τοῦ πλουσίου κοὶ τοῦ Λαζάρου . Τὴν προκειμένην παραβολὴν τὴν τοῦ πλουσίου καὶ τοῦ Λαζάρου ἄριστα διαμορΦοῖ καὶ διαπλάττει Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν , ὥστε τοῖς εἰς ἀγαθουργίαν αὐχήμασιν ἐπείγεσθαι διαπρέπειν ἡμᾶς · θέλει γὰρ εἶναι Φιλαλλήλους καὶ κοινωνικοὺς καὶ εὐμεταδότους καὶ Φιλοπτωχίας ἐπιμελητὰς , καὶ τῶν εἰς τοῦτο σπουδασμάτων ἔχεσθαι νεανικῶς . Εἰπὼν δὲ ὅτι “ ἄνθρωπός τις ἦν πλούσιος ” ὡς ἀΦιλοικτίρμονα τοῦτον ἀνωνύμως ἐσήμανε , καθὼς διὰ τοῦ προΦήτου περὶ τῶν μὴ Φοβουμένων αὐτόν φησιν ὁ Θεὸς , “ ὅτι οὐ μὴ μνησθῶ “ τῶν ὀνομάτων αὐτῶν διὰ χειλέων μου , ” μνημονεύει δὲ τοῦ πένητος ὀνομαστὶ , ἐπειδήπερ ἐν γλώσσῃ Θεοῦ οἱ τοιοῦτοι εἰσιν . ἔχει δὲ καὶ λόγον ὡς ἡ τῶν Ἑβραίων παράδοσίς Φησι , Λάζαρον εἶναι τινα κατ’ ἐκεῖνο τοῦ καιροῦ ἐν Ἰεροσολύμοις , ἐσχάτην ποιοῦντα πτωχείαν καὶ ἀρρωστίαν , οὗ μνημονεῦσαι τὸν Κύριον , ὡς εἰς παραβολὴν λαβόντα αὐτὸν εἰς ἐμφανεστέραν τοῦ λεγομένου δύναμιν . Μηδεὶς δὲ νομιζέτω τῶν ταῦτα ἀκουόντων , ὅτι γέγονέ τισιν ἀνταπόδοσις ἢ πονηρῶν ἔργων ἣ ἀγαθῶν · ἔστι γὰρ παραβολὴ τὸ εἰρημένον ἀστείως παρὰ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐσχηματισμένη , ἵν εἴδοιεν οἱ τὸν ἐκ γῆς ἔχοντες πλοῦτον , ὡς εἰ μὴ βουληθεῖεν εἶναι χρηστοὶ καὶ εὐμετάδοτοι καὶ κοινωνικοὶ , καὶ ταῖς τῶν πενήτων ἀνάγκαις ἐπικουρεῖν ἕλοιντο , δεινῇ καὶ ἀΦυλάκτῳ περιπεσοῦνται δίκῃ . Ἴδωμεν τοίνυν τοῦ πλουσίου τὴν ἐπ’ οὐδενὶ τῶν ἀναγκαίων ἠρμένην ὀΦρύν . “ Ενεδιδύσκετο , ” Φησὶ , “ πορφύραν καὶ βύσ - “ σον , ” τουτέστιν εὐειματεῖν b ἐσπούδαζε , καὶ ἦν ἐν ἐσθῆτι πολυτελεστάτῃ τελεστάτῃ καὶ ἀκαταλείπτοις τρυφαῖς . τοῦτο γὰρ ἐμφαίνει τὸ εὐφραίνεσθαι καθ’ ἡμέραν . πρόσκειται δὲ “ λαμπρῶς , ” τουτέστιν , ἀσώτως . Ὁ δὲ Λάζαρος νόσῳ καὶ πενίᾳ πεπεδημένος ἐβέβλητο , Φησὶ , πρὸς τὸν πυλῶνα αὐτοῦ ἀτημελῶς ἐρριμμένος , οὐδενὸς ἀξιούμενος λόγου , Φειδοῦς καὶ Φροντίδος ἄμοιρος ὤν · ζητῶν πρὸς κόρον τῆς τοῦ πλουσίου τραπέζης τὰ παρολισθαίνοντά τε καὶ ἀχρηστότερα · ἐκολάζετο δὲ καὶ ἑτέρως νόσῳ χαλεπωτάτῃ , ἀλλὰ καὶ οἱ κύνες , Φησὶν , ἔλειχον τὰ ἕλκη αὐτοῦ , οὐκ ἀδικοῦντες ἀλλ’ οἷον συναλγοῦντες καὶ θεραπεύοντες τῇ γλώττῃ , καὶ τὸ λυποῦν ἀποξέοντες , καὶ ΦιλοΦρόνως περιαλείΦοντες , ὅπως καὶ ἐν τούτῳ δειχθῇ ὁ πλούσιος καὶ θηρῶν ἀπηνέστερος , ὡς ἀσυναλγὴς καὶ ἀφιλοικτίρμων καὶ μεστὸς πάσης ἀπανθρωπίας . ὑπάρχων δὲ ὁ πένης ἐν τοιούτοις δεινοῖς , οὔτε ἀπεδυσώπησεν , οὔτε ἐβλασφήμησεν , οὔτε ἠγανάκτησεν , οὔτε κατεγόγγυσε τοῦ πλουσίου . πόθεν δὲ τοῦτο δῆλον ; ἐξ ὧν ἀπήγαγον αὐτὸν οἱ Ἄγγελοι δορυφοροῦντες , καὶ εἰς τὸν κόλπον τοῦ Ἀβραὰμ ἀπεκατέστησαν . “ Ἀπέθανε δὲ καὶ ὁ πλούσιος καὶ ἐτάΦη · ” μὴ ἁπλῶς παραδράμωμεν τὸ εἰρημένον ὅτι μετὰ τὸ ἀποθανεῖν τὸν πλούσιον πρόσκειται τὸ “ ἐτάΦη . ” ἐπειδὴ γὰρ καὶ ζῶν , καθάπερ ἐν μνήματι κατορρυγμένη ὑπῆρχεν αὐτοῦ ἡ ψυχὴ , τάφου περιφέρουσα τὴν σάρκα · διὰ τοῦτο προσετέθη τὸ “ ἐτάφη , ” ἀπαλλαγεὶς δὲ τοῦ σώματος ἄπεισιν ἐκ τρυφῆς εἰς τὸν ᾅδην · ἵνα δὲ μειζόνως κατατρύχηται , ὁρᾷ , φησὶν , τὸν Λάζαρον ἐν κόλποις ὄντα τοῦ Ἀβραὰμ , ὥσπερ γὰρ τὸν Ἀδὰμ ἐκβαλὼν τοῦ παραδείσου κατ’ ἀντικρὺ τούτου κατῴκισεν αὐτὸν ὁ Θεὸς , ἵνα ἡ συνεχὴς ὄψις ἀνανεοῦσα τὸ πάθος ἀκριβεστέραν αὐτῷ παράσχῃ τῆς ἐκπτώσεως τῶν ἀγαθῶν τὴν αἴσθησιν , οὕτω δὴ καὶ τοῦτον κατέναντι τοῦ Λαζάρου κατῴκησε . Τίνος δὲ ἕνεκε οὐχὶ παρ’ ἑτέρῳ δικαίως τὸν Λάζαρον , ἀλλ’ ἐν τοῖς κόλποις τοῦ Ἀβραὰμ εἶδεν ; ἐπειδὴ φιλόξενος ἦν ὁ Ἀβραάμ . Ἵν οὖν ἔλεγχος αὐτοῦ γένηται τῆς μισοξενίας , διὰ τοῦτο αὐτὸν μετ’ ἐκείνου βλέπει . ἐκεῖνος καὶ τοὺς παριόντας ἐθήρευε καὶ εἰς τὴν οἰκίαν εἷλκεν εἴσω τὴν ἑαυτοῦ · οὕτος καὶ τὸν ἔσω κείμενον παρεώρα · Διὰ τί δὲ οὐ πρὸς τὸν Λάζαρον τὸν λόγον ἀπέτεινεν , ἀλλὰ πρὸς τὸν Ἀβραάμ Φησι , “ πάτερ Ἀβραὰμ , ἐλέησόν με , ” καὶ τὰ ἑξῆς ; Ἐπειδὴ ᾐσχύνθη καὶ ἠρυθρίασεν ἐκ τῶν κατ’ αὐτὸν πραγμάτων , καὶ ἐνόμισεν αὐτὸν μνησικακήσειν πάντως . Εἰ γὰρ ἐγὼ , Φησὶ , τοσαύτης ἀπολαύων εὐπορίας , καὶ οὐδὲν ἠδικημένος , ὑπερεῖδον ἐν τοσούτοις ὄντα τὸν ἄνθρωπον κακοῖς , καὶ οὐδὲ ψιχίων μετέδωκα , πολλῷ μᾶλλον αὐτὸς οὕτως ὑπεροφθεὶς οὐκ ἐπινεύσει τῇ χάριτι ταύτῃ . Ταῦτα λέγομεν , οὐχὶ τοῦ Λαζάρου κατηγοροῦντες , οὐ γὰρ δὴ οὕτως διέκειτο ἐκεῖνος , ἀλλ’ ὅτι οὗτος ταῦτα δεδοικὼς οὐκ ἐκάλεσεν ἐκεῖνον , ἀλλὰ τὸν Ἀβραὰμ ἐφώνησεν · ἐνόμιζε γὰρ αὐτὸν ἀγνοεῖν τὰ γεγενημένα . Τί οὖν ἐκεῖνος ; “ τέκνον μνήσθητι ὅτι ἀπέλαβες τὰ ἀγαθά σου “ ἐν τῆ ζωὴ σου . ” Σκοπήσωμεν ΦιλοσοΦίαν δικαίου · οὐκ εἰπεν , ἀπάνθρωπε καὶ ὠμὲ καὶ παμπόνηρε , τοσαῦτα κακὰ διαθεὶς τὸν ἄνθρωπον , φιλανθρωπίας μέμνησαι νῦν καὶ ἐλέους καὶ συμπαθείας καὶ συγγνώμης · οὐκ αἰσχύνῃ οὐδὲ ἐρυθριᾷς , οὐδὲ ἐγκαλύπτῃ ; ἀλλὰ τί ; “ τέκνον , ” Φησὶν , “ ἀπέλαβες τὰ ἀγαθά σου ἐν τῇ ζωῇ σου · ” ψυχὴν γὰρ τεταπεινωμένην μὴ προσταράξῃς , Φησί · ἀρκεῖ τὰ τῆς τιμωρίας αὐτῷ , μὴ προσεπεμβαίνωμεν αὐτοῦ ταῖς συμΦοραῖς , τέκνον , οὗ κύριός εἰμι , μεταδίδωμί σοι , τὸ δ᾿ ἐντεῦθεν ἀπελθεῖν ἐκεῖ , οὐκ ἔστιν ἡμέτερον λοιπόν . Διὰ τι οὐκ εἶπε , ἔλαβες τὰ ἀγαθά σου , ἀλλ’ “ ἀπέλαβες ; ” ὀΦειλὴν γάρ τινα ἐνδεικνυμένου καὶ δηλοῦντός ἐστιν · ἀπολαμβάνει γάρ τις τὰ ὀΦειλόμενα . Τί οὖν ἐντεῦθεν μανθάνομεν ; ὅτι κἂν μιαροὶ τινες ὦσι , κἂν εἰς ἔσχατον κακίας ἐληλακότες , πολλάκις ἕν τι καὶ δύο καὶ τρία εἰργάσαντο ἀγαθά · καίπερ οὖν καὶ οὗτος ὁ πλούσιος , ὅθεν διὰ τῆς εὐημερίας τῆς ἐν τῷδε τῷ βίῳ ἀπολαβὼν αὐτὰ , ἤκουσεν ὅτι “ ἀπέλαβες τὰ ἀγαθά σου ἐν τῇ ζωῇ σου , καὶ Λάζαρος ὁμοίως τὰ κακά . Ἴσως γὰρ καὶ οὕτος ἓν ἢ καὶ δύο ἢ καὶ τρία ἡμαρτηκὼς , ἐντεῦθεν διὰ τῆς ὀδύνης ἧς ὑπέμεινεν , ἀπέλαβε ταῦτα . Διό Φησιν , “ ὅδε παρακαλεῖται , σὺ δὲ ὀδυνᾶσαι · ” ἡ γὰρ κρίσις ἀνήλεος τῷ μὴ ποιήσαντι , ἔλεγε . Τί δὲ σημαίνει ὅπερ εἶπεν Ἀβραὰμ , “ ὅτι χάσμα μέγα ἐστή - “ ρικται , ” καὶ τὰ ἑξῆς ; τὴν τῶν δικαίων διαφορὰν πρὸς τοὺς πταίοντας · ὥσπερ γὰρ ἐναντίαι αἱ προθέσεις , οὕτως ἀμιγὴς ἡ μετάσασις , τῶν μὲν τὴν ἄνεσιν , τῶν δὲ τὴν κόλασιν δεχομένων . ἀποτυχὼν δὲ τῶν καθ’ ἑαυτὸν , ὑπὲρ ἑτέρων λοιπὸν ποιεῖται τὴν ἱκετηρίαν . Ὅρα πῶς Φιλάνθρωπος καὶ ἥμερος γέγονεν ὑπὸ τῆς κολάσεως · ὁ γὰρ τοῦ Λαζάρου καταφρονῶν παρόντος , ἑτέρων ἀπόντων τῶν Φροντίζει , καὶ παρακαλεῖ πεμφθῆναι τὸν Λάζαρον εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς , καὶ οὐδὲ ἁπλῶς παρεκάλεσεν ἀναστῆναι τινα ἐκ τῶν νεκρῶν , ἀλλὰ τὸν Λάζαρον , ὅπως , φησὶν , ἰδόντες αὐτὸν στεΦανωθέντα , ὃν ἔβλεπον μυρίοις κακοῖς ἀγωνιζόμενον , οἱ γενόμενοι μάρτυρες τῆς πενίας αὐτοῦ τοῦ λιμοῦ καὶ τῶν ὀδυνῶν , αὐτοὶ καὶ τῆς μεταβολῆς καὶ τῆς δόξης αὐτοῦ γενόμενοι μάρτυρες , ἑκατέρωθέν τε παιδευθέντες , καὶ μαθόντες ὅτι οὐ μέχρι τοῦ παρόντος βίου τὰ ἡμέτερα στήσεται πράγματα , κἂν οὕτω παρασκευάσωνται ὡς δυνηθῆναι ταύτην διαφυγεῖν τὴν κόλασιν . Τί οὖν ὁ Ἀβραάμ ; “ ἔχουσι Μωσέα καὶ τοὺς προΦήτας , ἀκου - “ σάτωσαν αὐτῶν . ” Οὐχ οὕτω γὰρ , φησὶ , σὺ κήδῃ τῶν ἀδελφῶν , ὡς ὁ ποιήσας αὐτοὺς Θεός · μυρίους γὰρ αὐτοῖς ἐπέστησε διδα - σκάλους . Τίνος δὲ ἕνεκεν ἀνταποκριθεὶς ὁ πλούσιος ἔΦη , “ οὐχὶ , πάτερ “ Ἀβραὰμ , ἀλλ’ ἐάν τις ἐκ νεκρῶν πορευθῇ πρὸς αὐτοὺς , μετανοή - “ σουσιν ; ” ἐπειδὴ αὐτὸς οὗτος τῶν θείων γραφῶν ἀκούων κατεφρόνει , καὶ μύθους ἐνόμιζεν εἶναι τὰ λεγόμενα , ἐξ ὧν αὐτὸς ὑπενόει , καὶ περὶ τῶν ἀδελΦῶν οὕτως ὑποπτεύουσιν ὥσπερ κἀγὼ , ὅτι “ τις ἦλθεν “ ἐκεῖθεν ; ” τίς ἐκ νεκρῶν ἀνέστη ; τίς εἶπε τὰ ἐν τῷ ἅδῃ ; διὰ τοῦτο ἐάν τις ἀπὸ τῶν νεκρῶν ἀπέλθῃ , οὐκ ἀπιστήσουσιν αὐτῷ , ἀλλὰ μᾶλλον τοῖς λεγομένοις προσέξουσιν . “ εἶπε δὲ , ” Φησὶ , “ πρὸς “ αὐτὸν , εἰ Μώσεως καὶ τῶν προΦητῶν οὐκ ἀκούουσιν , οὐδὲ ἐάν τις “ ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ , πεισθήσονται . ” ὅτι δὲ τοῦτο οὕτως ἐστὶν ἀληθὲς , καὶ ὁ τῶν γραΦῶν οὐκ ἀκούων , οὐδὲ νεκρῶν ἀνισταμένων ἀκούσεται , ἔδειξαν οἱ Ἰουδαῖοι . οἳ ἐπειδὴ Μώσεως οὐκ ἤκουσαν καὶ τῶν προΦητῶν , οὐδὲ νεκροὺς ἰδόντες ἀναστάντας ἐπίστευσαν , ἀλλὰ νῦν μὲν ἀνελεῖν τὸν Λάζαρον ἐπεχείρουν , νῦν δὲ τοῖς Ἀποστόλοις ἐπεπήδων , καίτοι πολλῶν ἀναστάντων ἐν τῷ καιρῷ τοῦ σταύρου · Κόλπους δὲ τοῦ Ἀβραὰμ καὶ τοῦ Ἰσαὰκ , καὶ τοῦ Ἰακὼβ τούτους εἶναι ὁ ἅγιος Διονύσιος ὁ Ἀρεωπαγίτης τὰς θειοτάτας καὶ μακαριωτάτας λήξεις , τὰς ὑποδεχομένας πάντας τοὺς δικαίους , εἰς τὴν ἐν αὐταῖς ἀγήρω καὶ μακαριωτάτην τελείωσιν . Περὶ τῶν σκανδάλων λαλῶν ἕως “ ἀΦήσεις αὐτῷ , ” προεγράΦη εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον . Περὶ τῶν ἀρχαιοτέρων ἁγίων Φησὶν ὁ Ἀπόστολος , ὅτι ἐν τῇ πίστει ἐμαρτυρήθησαν οἱ πρεσβύτεροι , τούτων οὖν ζηλωταὶ γενέσθαι βουλόμενοι οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι , “ πρόσθες ἡμῖν πίστιν ” ἔλεγον τῷ δεσπότῃ Χριστῷ , οὐκ αἰτοῦσι δὲ πίστιν ἁπλῶς , ἵνα μὴ ἀπίστους αὐτοὺς νομίσῃ τις , ἀλλὰ προσθήκην πίστεως , τουτέστι τὴν εἰς τοῦτο βεβαίωσιν . παρασκευάσαι δὲ αὐτοὺς βουλόμενος δεκτικοὺς γενέσθαι τῆς τοιαύτης χάριτος , Φησὶν , “ εἰ ἔχετε πίστιν “ ὡς κόκκον σινάπεως , ἐλέγετε ἃν τῇ συκαμίνῳ ταύτῃ , ἐκριζώθητι ” καὶ τὰ ἑξῆς . Εἰ γὰρ τὸ πεπηγὸς οὕτω καὶ κατὰ γῆς ἐρριζωμένον μετακινήσειεν ἃν ἡ τῆς πίστεως δύναμις , καθόλου Φαίη τις ἃν , μηδὲν οὕτως ἀκίνητον εἶναι ὃ μὴ σαλεύσειεν ἡ πίστις · ἐκεῖνο μέντοι προσεκτέον ἀσΦαλῶς , ὥστε μή τινα λόγον λογίζεσθαι κατὰ κενὴν ἔκπληξιν εἰπεῖν τοῦτο τῷ δεσπότῃ Χριστῷ , πρὸς ὠΦέλειαν δὲ μᾶλλον καὶ σωτηρίαν ἡμῶν , καὶ γὰρ πάντα ἰσχύει ἡ τῆς θείας δυνάμεως ἐξουσία . Περὶ γὰρ κόκκου σινάπεως προεγράφη εἰς τὸ κατὰ τὸν Ματθαῖον . Ἐπειδὴ πέΦυκέ πὼς ἀεὶ ὁ ἀνθρώπινος νοῦς καταΦέρεσθαι εἰς Φιλοδοξίαν , ἀΦορμὴ δὲ τοῦ πάθους γίνεται πολλάκις , τὸ ἔπι τισι τῶν ἀρίστων ἀνδραγαθημάτων εὐδοκιμῆσαι παρὰ Θεῷ , παγχάλεπον δὲ τοῦτο καὶ Θεῷ κατεστυγημ·ένον , καταΦέρει εἰς τοῦτο γνώμης ὁ ἀρχέκακος δράκων , ὡς οἴεσθαι τάχα που καὶ ὀφελεῖν τὸν Θεὸν τὰς ἀνωτάτω τιμὰς , ὅταν εὐκλεᾶ καὶ εὐδόκιμον ἔχωσι τὴν ζωήν . Διὰ τοῦτο τῶν προκειμένων ἀναγνωσμάτων τὴν δύναμιν ὁ δεσπότης ποιεῖται Χριστὸς , λέγων , “ τίς ἐξ ὑμῶν δοῦλον ἔχων ἀροτριῶντα “ ἢ ποιμαίνοντα , ” καὶ τὰ ἑξῆς . Διδάσκει γὰρ διὰ τούτων ὅτι τῆς δεσποτικῆς ἐξουσίας ἡ δύναμις , ὡς ὄφλημα πανταχοῦ παρὰ τῶν οἰκετῶν ζητεῖ τὴν ὑποταγήν . οὐ γὰρ χάριν , ἔΦη , ὁμολογήσει τῷ οἰκέτῃ , κἂν εἰ γένοιτο παρ’ αὐτοῦ πᾶν ὅπερ ἔδει γενέσθαι κατά γε τὸ τῆς δουλείας πρέπον , ἀλλὰ μὴ πληροῦντος μὲν τὸ ὀΦειλόμενον κίνδυνος ἕπεται , πληροῦντος δὲ χάρις οὐδὲ μία , κἂν εἰ ὁ δεσπότης Χριστὸς ὑπάρχων ἀγαθὸς καὶ Φιλότιμος καὶ Φιλάνθρωπος οὐ μόνον ἰσοδύναμα γέρα τοῖς κάμνουσιν ἐπαγγέλλεται , ἀλλὰ καὶ πολλῷ πλέον τοὺς πόνους ὑπερβαίνοντα , καθώς Φησιν ὁ πάνσοΦος Παῦλος , “ ὅτι οὐκ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ , “ πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν ἀποκαλυφθῆναι εἰς ἡμᾶς . ”
Lemmas: περι ὁ πλούσιος κοί ὁ Λάζαρος . ὁ πρόκειμαι παραβολή ὁ ὁ πλούσιος καί ὁ Λάζαρος ἀγαθός διαμορφόω καί διαπλήσσω Χριστός ὁ θεός ἐγώ , ὥστε ὁ εἰς ἀγαθουργία αὔχημα ἐπείγω διαπρέπω ἐγώ · ἐθέλω γάρ εἰμί φιλάλληλος καί κοινωνικός καί εὐμετάδοτος καί φιλοπτωχία ἐπιμελητής , καί ὁ εἰς οὗτος σπούδασμα ἔχω νεανικός . εἶπον δέ ὅτι “ ἄνθρωπος τις εἰμί πλούσιος ” ὡς ἀΦιλοικτίρμονα οὗτος ἀνώνυμος σημαίνω , καθώς διά ὁ προφήτης περί ὁ μή φοβέω αὐτός φημί ὁ θεός , “ ὅτι οὖον μή μιμνήσκω “ ὁ ὄνομα αὐτός διά χεῖλος ἐγώ , ” μνημονεύω δέ ὁ πένης ὀνομαστί , ἐπεί ἐν γλῶσσα Θεός ὁ τοιοῦτος εἰμί . ἔχω δέ καί λόγος ὡς ὁ ὁ Ἑβραῖος παράδοσις φημί , Λάζαρος εἰμί τις κατά ἐκεῖνος ὁ καιρός ἐν Ἱερουσαλήμ , ἔσχατος ποιέω πτωχεία καί ἀρρωστία , ὅς μνημονεύω ὁ κύριος , ὡς εἰς παραβολή λαμβάνω αὐτός εἰς ἐμφανής ὁ λέγω δύναμις . μηδείς δέ νομίζω ὁ οὗτος ἀκούω , ὅτι γίγνομαι τις ἀνταπόδοσις ἢ πονηρός ἔργον ὅς ἀγαθός · εἰμί γάρ παραβολή ὁ εἴρω ἀστεῖος παρά Χριστός ὁ Θεός ἐγώ σχηματίζω , ἵνα εἰδώ ὁ ὁ ἐκ γῆ ἔχω πλοῦτος , ὡς εἰμί μή βούλομαι εἰμί χρηστός καί ευμετάδοτος καί κοινωνικός , καί ὁ ὁ πένης ἀνάγκη ἐπικουρέω αἱρέω , δεινός καί ἀφύλακτος περιπίπτω δίκη . εἶδον τοίνυν ὁ πλούσιος ὁ ἐπί οὐδείς ὁ ἀναγκαῖος ἀείρω ὀφρύς . “ ἐνδιδύσκω , ” φημί , “ πορφύρα καί βύς - “ σός , ” τουτέστιν εὐειματέω b σπουδάζω , καί εἰμί ἐν ἐσθής πολυτελής τελής καί ἀκαταλείπτως τρυφή . οὗτος γάρ ἐμφαίνω ὁ εὐφραίνω κατά ἡμέρα . πρόσκειμαι δέ “ λαμπρῶς , ” τουτέστιν , ἄσωτος . ὁ δέ Λάζαρος νόσος καί πενία πεδάω βάλλω , φημί , πρός ὁ πύλη αὐτός ἀτημελῶς ῥίπτω , οὐδείς ἀξιόω λόγος , Φειδώ καί Φροντίς ἄμοιρος εἰμί · ζητέω πρός κόρος ὁ ὁ πλούσιος τράπεζα ὁ παρολισθαίνω τε καί ἄχρηστος · κολάζω δέ καί ἑτέρως νόσος χαλεπός , ἀλλά καί ὁ κύω , Φησίν , λείχω ὁ ἕλκος αὐτός , οὐ ἀδικέω ἀλλά οἷος συναλγέω καί θεραπεύω ὁ γλῶσσα , καί ὁ λυπέω ἀποξέω , καί φιλόφρων περιαλείΦοντες , ὅπως καί ἐν οὗτος δείκνυμι ὁ πλούσιος καί θήρ ἀπηνής , ὡς ἀσυναλγὴς καί ἀφιλοικτίρμων καί μεστός πᾶς ἀπανθρωπία . ὑπάρχω δέ ὁ πένης ἐν τοιοῦτος δεινός , οὔτε ἀπεδυσώπησεν , οὔτε βλασφημέω , οὔτε ἀγανακτέω , οὔτε καταγογγύζω ὁ πλούσιος . πόθεν δέ οὗτος δῆλος ; ἐκ ὅς ἀπάγω αὐτός ὁ Ἄγγελος δορυφορέω , καί εἰς ὁ κόλπος ὁ Ἀβραάμ ἀποκαθίστημι . “ ἀποθνήσκω δέ καί ὁ πλούσιος καί θάπτω · ” μή ἁπλόος παρατρέχω ὁ εἴρω ὅτι μετά ὁ ἀποθνῄσκω ὁ πλούσιος πρόσκειμαι ὁ “ θάπτω . ” ἐπεί γάρ καί ζῶ , καθάπερ ἐν μνῆμα κατορύσσω ὑπάρχω αὐτός ὁ ψυχή , τάφος περιφέρω ὁ σάρξ · διά οὗτος προστίθημι ὁ “ θάπτω , ” ἀπαλλάσσω δέ ὁ σῶμα ἄπειμι ἐκ τρυφή εἰς ὁ ᾍδης · ἵνα δέ μέγας κατατρύχω , ὁράω , φημί , ὁ Λάζαρος ἐν κόλπος εἰμί ὁ Ἀβραάμ , ὥσπερ γάρ ὁ Ἀδάμ ἐκβάλλω ὁ παράδεισος κατά ἀντικρύ οὗτος κατοικίζω αὐτός ὁ θεός , ἵνα ὁ συνεχής ὄψις ἀνανεόομαι ὁ πάθος ἀκριβής αὐτός παρέχω ὁ ἔκπτωσις ὁ ἀγαθός ὁ αἴσθησις , οὗτος δή καί οὗτος κατεναντίον ὁ Λάζαρος κατοικέω . τίς δέ ἕνεκα οὐ παρά ἕτερος δικαίως ὁ Λάζαρος , ἀλλά ἐν ὁ κόλπος ὁ Ἀβραάμ ὁράω ; ἐπεί φιλόξενος εἰμί ὁ Ἀβραάμ . ἵνα οὖν ἔλεγχος αὐτός γίγνομαι ὁ μισοξενία , διά οὗτος αὐτός μετά ἐκεῖνος βλέπω . ἐκεῖνος καί ὁ πάρειμι θηρεύω καί εἰς ὁ οἰκίον ἕλκω εἴδομαι ὁ ἑαυτοῦ · οὗτος καί ὁ εἴδομαι κεῖμαι παροράω · Ζεύς τίς δέ οὖον πρός ὁ Λάζαρος ὁ λόγος ἀποτείνω , ἀλλά πρός ὁ Ἀβραάμ φημί , “ πατήρ Ἀβραάμ , ἐλεέω ἐγώ , ” καί ὁ ἑξῆς ; ἐπεί αἰσχύνω καί ἐρυθριάω ἐκ ὁ κατά αὐτός πρᾶγμα , καί νομίζω αὐτός μνησικακέω πάντως . εἰμί γάρ ἐγώ , φημί , τοσοῦτος ἀπολαύω εὐπορία , καί οὐδείς ἀδικέω , ὑπερεῖδον ἐν τοσοῦτος εἰμί ὁ ἄνθρωπος κακός , καί οὐδέ ψιχίον μεταδίδωμι , πολύς μᾶλλον αὐτός οὕτως ὑπεροράω οὐ ἐπίνευσις ὁ χάρις οὗτος . οὗτος λέγω , οὐ ὁ Λάζαρος κατηγορέω , οὖον γάρ δή οὕτως διάκειμαι ἐκεῖνος , ἀλλά ὅτι οὗτος οὗτος δείδω οὐ καλέω ἐκεῖνος , ἀλλά ὁ Ἀβραάμ φωνέω · νομίζω γάρ αὐτός ἀγνοέω ὁ γίγνομαι . τις οὖν ἐκεῖνος ; “ τέκνον μιμνήσκω ὅτι ἀπολαμβάνω ὁ ἀγαθός σύ “ ἐν τῆ ζωή σύ . ” σκοπέω Φιλοσοφία Δίκαιος · οὐ εἶπον , ἀπάνθρωπος καί ὠμός καί παμπόνηρος , τοσοῦτος κακός διατίθημι ὁ ἄνθρωπος , φιλανθρωπία μιμνήσκω νῦν καί ἔλεος καί συμπάθεια καί συγγνώμη · οὐ αἰσχύνη οὐδέ ἐρυθριάω , οὐδέ ἐγκαλύπτω ; ἀλλά τίς ; “ τέκνον , ” Φησίν , “ ἀπολαμβάνω ὁ ἀγαθός σύ ἐν ὁ ζωή σύ · ” ψυχή γάρ ταπεινόω μή προσταράσσω , φημί · ἀρκέω ὁ ὁ τιμωρία αὐτός , μή προσεπεμβαίνω αὐτός ὁ συμφορά , τέκνον , ὅς κύριος εἰμί , μεταδίδωμι σύ , ὁ δέ ἐντεῦθεν ἀπέρχομαι ἐκεῖ , οὐ εἰμί ἡμέτερος λοιπός . Ζεύς τίς οὐ εἶπον , λαμβάνω ὁ ἀγαθός σύ , ἀλλά “ ἀπολαμβάνω ; ” ὀφειλή γάρ τις ἐνδείκνυμι καί δηλόω εἰμί · ἀπολαμβάνω γάρ τις ὁ ὀφείλω . τις οὖν ἐντεῦθεν μανθάνω ; ὅτι κἀν μιαρός τις εἰμί , κἀν εἰς ἔσχατος κακία ἐλαύνω , πολλάκις εἷς τίς καί δύο καί τρεῖς ἐργάζομαι ἀγαθός · καίπερ οὖν καί οὗτος ὁ πλούσιος , ὅθεν διά ὁ εὐημερία ὁ ἐν ὅδε ὁ βίος ἀπολαμβάνω αὐτός , ἀκούω ὅτι “ ἀπολαμβάνω ὁ ἀγαθός σύ ἐν ὁ ζωή σύ , καί Λάζαρος ὁμοίως ὁ κακός . ἴσος γάρ καί οὗτος εἷς ἢ καί δύο ἢ καί τρεῖς ἁμαρτάνω , ἐντεῦθεν διά ὁ ὀδύνη ὅς ὑπομένω , ἀπολαμβάνω οὗτος . διό φημί , “ ὅδε παρακαλέω , σύ δέ ὀδυνάω · ” ὁ γάρ κρίσις ἀνήλεος ὁ μή ποιέω , λέγω . τις δέ σημαίνω ὅσπερ εἶπον Ἀβραάμ , “ ὅτι χάσμα μέγας ἵστημι - “ ῥήκτης , ” καί ὁ ἑξῆς ; ὁ ὁ Δίκαιος διαφορά πρός ὁ πταίω · ὥσπερ γάρ ἐναντίος ὁ πρόθεσις , οὕτως ἀμιγής ὁ μετάσασις , ὁ μέν ὁ ἄνεσις , ὁ δέ ὁ κόλασις δέχομαι . ἀποτυγχάνω δέ ὁ κατά ἑαυτοῦ , ὑπέρ ἕτερος λοιπός ποιέω ὁ ἱκετηρία . Ὅρας πῶς Φιλάνθρωπος καί ἥμερος γίγνομαι ὑπό ὁ κόλασις · ὁ γάρ ὁ Λάζαρος καταφρονέω πάρειμι , ἕτερος ἄπειμι ὁ φροντίζω , καί παρακαλέω πέμπω ὁ Λάζαρος εἰς ὁ οἶκος ὁ πατήρ , καί οὐδέ ἁπλόος παρακαλέω ἀνίστημι τις ἐκ ὁ νεκρός , ἀλλά ὁ Λάζαρος , ὅπως , φημί , ὁράω αὐτός στεφανόω , ὅς βλέπω μυρίος κακός ἀγωνίζομαι , ὁ γίγνομαι μάρτυς ὁ πενία αὐτός ὁ λιμός καί ὁ ὀδύνη , αὐτός καί ὁ μεταβολεύς καί ὁ δόξα αὐτός γίγνομαι μάρτυς , ἑκατέρωθεν τε παιδεύω , καί μανθάνω ὅτι οὖον μέχρι ὁ πάρειμι βίος ὁ ἡμέτερος ἵστημι πρᾶγμα , κἀν οὗτος παρασκευάζω ὡς δύναμαι οὗτος διαφεύγω ὁ κόλασις . τις οὖν ὁ Ἀβραάμ ; “ ἔχω Μωσῆς καί ὁ προφήτης , ἀκέω - “ σάτωσαν αὐτός . ” οὐχ οὗτος γάρ , φημί , σύ κήδω ὁ ἀδελφός , ὡς ὁ ποιέω αὐτός Θεός · μυρίος γάρ αὐτός ἐφίστημι διδα - σκάλος . τίς δέ ἕνεκα ἀνταποκρίνομαι ὁ πλούσιος φημί , “ οὐ , πατήρ “ Ἀβραάμ , ἀλλά ἐάν τις ἐκ νεκρός πορεύω πρός αὐτός , μετανοέω - “ σέω ; ” ἐπεί αὐτός οὗτος ὁ θεῖον γραφεύς ἀκούω καταφρονέω , καί μῦθος νομίζω εἰμί ὁ λέγω , ἐκ ὅς αὐτός ὑπονοέω , καί περί ὁ ἀδελφός οὕτως ὑποπτεύω ὥσπερ ἐγώ , ὅτι “ τις ἔρχομαι “ ἐκεῖθεν ; ” τίς ἐκ νεκρός ἀνίστημι ; τίς εἶπον ὁ ἐν ὁ ἁνδάνω ; διά οὗτος ἐάν τις ἀπό ὁ νεκρός ἀπέρχομαι , οὐ ἀπιστέω αὐτός , ἀλλά μᾶλλον ὁ λέγω προσέχω . “ εἶπον δέ , ” φημί , “ πρός “ αὐτός , εἰμί μῶσις καί ὁ προφήτης οὐ ἀκούω , οὐδέ ἐάν τις “ ἐκ νεκρός ἀνίστημι , πείθω . ” ὅτι δέ οὗτος οὕτως εἰμί ἀληθής , καί ὁ ὁ γραφεύς οὐ ἀκούω , οὐδέ νεκρός ἀνίστημι ἀκούω , δείκνυμι ὁ Ἰουδαῖος . ἕ ἐπεί μῶσις οὐ ἀκούω καί ὁ προφήτης , οὐδέ νεκρός ὁράω ἀνίστημι πιστεύω , ἀλλά νῦν μέν ἀναιρέω ὁ Λάζαρος ἐπιχειρέω , νῦν δέ ὁ ἀπόστολος ἐπιπηδάω , καίτοι πολύς ἀνίστημι ἐν ὁ καιρός ὁ σταυρόω · Κόλπος δέ ὁ Ἀβραάμ καί ὁ Ἰσαάκ , καί ὁ Ἰακώβ οὗτος εἰμί ὁ ἅγιος Διονύσιος ὁ αρεωπαγιος ὁ θεῖος καί μακάριος λήγω , ὁ ὑποδέχομαι πᾶς ὁ Δίκαιος , εἰς ὁ ἐν αὐτός ἀγήραος καί μακάριος τελέω . περι ὁ σκάνδαλον λαλέω ἠώς “ ἀφίημι αὐτός , ” προγράφω εἰς ὁ κατά Ματθαῖος . περι ὁ ἀρχαῖος ἅγιος Φησίν ὁ ἀπόστολος , ὅτι ἐν ὁ πίστις μαρτυρέω ὁ πρέσβυς , οὗτος οὖν ζηλωτής γίγνομαι βούλομαι ὁ ἅγιος ἀπόστολος , “ προστίθημι ἐγώ πίστις ” λέγω ὁ δεσπότης Χριστός , οὐ αἰτέω δέ πίστις ἁπλόος , ἵνα μή ἄπιστος αὐτός νομίζω τις , ἀλλά προσθήκη πίστις , τουτέστι ὁ εἰς οὗτος βεβαίωσις . παρασκευάζω δέ αὐτός βούλομαι δεκτικός γίγνομαι ὁ τοιοῦτος χάρις , Φησίν , “ εἰμί ἔχω πίστις “ ὡς κόκκος σίναπι , λέγω ἄν ὁ συκάμινος οὗτος , ἐκριζόω ” καί ὁ ἑξῆς . εἰμί γάρ ὁ πήγνυμι οὗτος καί κατά γῆ ῥιζόω μετακινέω ἄν ὁ ὁ πίστις δύναμις , καθόλου Φαίη τις ἄν , μηδείς οὕτως ἀκίνητος εἰμί ὅς μή σαλεύω ὁ πίστις · ἐκεῖνος μέντοι προσεκτέος ἀσφαλῶς , ὥστε μή τις λόγος λογίζομαι κατά κενός ἔκπληξις εἶπον οὗτος ὁ δεσπότης Χριστός , πρός ὠφέλεια δέ μᾶλλον καί σωτηρία ἐγώ , καί γάρ πᾶς ἰσχύω ὁ ὁ θεῖος δύναμις ἐξουσία . περι γάρ κόκκος σίναπι προγράφω εἰς ὁ κατά ὁ Ματθαῖος . ἐπεί φύω πως ἀεί ὁ ἀνθρώπινος νόος καταφέρω εἰς φιλοδοξία , ἀφορμή δέ ὁ πάθος γίγνομαι πολλάκις , ὁ ἐπί τις ὁ Ἀρίστων ἀνδραγάθημα εὐδοκιμέω παρά Θεός , παγχάλεπος δέ οὗτος καί Θεός καταστυγέω , καταφέρω εἰς οὗτος γνώμη ὁ ἀρχέκακος δράκων , ὡς οἴομαι τάχα ποῦ καί ὀφείλω ὁ θεός ὁ ἄνω2 τιμή , ὅταν εὐκλεής καί εὐδόκιμος ἔχω ὁ ζωή . Ζεύς οὗτος ὁ πρόκειμαι ἀνάγνωσμα ὁ δύναμις ὁ δεσπότης ποιέω Χριστός , λέγω , “ τίς ἐκ σύ δοῦλος ἔχω ἀροτριάω “ ἢ ποιμαίνω , ” καί ὁ ἑξῆς . διδάσκω γάρ διά οὗτος ὅτι ὁ δεσποτικός ἐξουσία ὁ δύναμις , ὡς ὄφλημα πανταχοῦ παρά ὁ οἰκέτης ζητέω ὁ ὑποταγή . οὖον γάρ χάρις , φημί , ὁμολογέω ὁ οἰκέτης , κἀν εἰμί γίγνομαι παρά αὐτός πᾶς ὅσπερ ἐσθίω γίγνομαι κατά γε ὁ ὁ δουλεία πρέπω , ἀλλά μή πληρόω μέν ὁ ὀφείλω κίνδυνος ἕπω , πληρόω δέ χάρις οὐδέ εἷς , κἀν εἰμί ὁ δεσπότης Χριστός ὑπάρχω ἀγαθός καί Φιλότιμος καί Φιλάνθρωπος οὖον μόνος ἰσοδύναμος γέρας ὁ κάμνω ἐπαγγέλλω , ἀλλά καί πολύς πλέω ὁ πόνος ὑπερβαίνω , καθώς φημί ὁ πάνσοφος Παῦλος , “ ὅτι οὐ ἄξιος ὁ πάθημα ὁ νῦν καιρός , “ πρός ὁ μέλλω δόξα ἀποκαλύπτω εἰς ἐγώ . ”