catenae-novum-testamentum.catena-in-lucam-typus-b-e-codd-paris-coislin-23-oxon-bodl praef
Του Ἁγίου Ἰωάννου Τοῦ ἂν , οὐκ ἐπειδὴ βέβαια καὶ ἀκίνητα μόνον ἐστὶν ἀγαθὰ καὶ ὑπὲρ τὴν ἀξίαν τὴν ἡμετέραν , ἀλλ’ ὅτι καὶ μετ’ εὐκολίας ἁπάσης ἡμῖν ἐδόθη · οὐδὲ γὰρ πονήσαντες καὶ ἱδρώσαντες , ἀλλ’ ἀγαπηθέντες ὑπὸ τοῦ Θεοῦ μόνον , ἐλάβομεν ἅπερ ἐλάβομεν . Εὐαγγέλιον δέ ἐστι λόγος περιέχων ἐπαγγελίαν πραγμάτων κατὰ τὸ Εὐαγγέλιον , διὰ τὸ ὠφελεῖν εὐφραίνων τὸν ἀκούοντα , ἐπὰν παρα - δέξηται τὸ ἐπαγγελλόμενον . Λουκᾶς ὁ μακάριος , ἰατρὸς μὲν ἦν τὴν τέχνην , γέγονε δὲ καὶ ψυχῶν ἰατρὸς , ἀναβὰς ἀπὸ τοῦ ἐλάττονος ἐπὶ τὸ κρεῖττον . καταλέλοιπε γὰρ ἡμῖν τῶν Ἰησοῦ λόγων τε καὶ θαυμάτων τὴν μνήμην ἔγγραφον . μόνος δὲ τῶν ἄλλων Εὐαγγελιστῶν ἀκριβῶς ἐποιήσατο τὴν τοῦ Εὐαγγελίου γραφὴν , καὶ πολλὰ τῶν τοῖς ἄλλοις σεσιωπημένων , οὗτος ἀπεμνημόνευσέ τε καὶ διεξῆλθεν ἀκριβῶς , διὸ καὶ τὸ προοίμιον τῆς Εὐαγγελικῆς γραφῆς ἀκρίβειαν ἐπαγγέλλεται . Ἐπειδήπερ πολλοὶ ἐπεχείρησαν ἀνατάξασθαι διήγησιν περὶ τῶν πεπληροφορημένων ἐν ἡμῖν πραγμάτων . Τοῦ ἐν Ἁγίοισ Τίτου ὲπισκόπου Βοστρῦν , καὶ Ὠριγένουσ . Τὸ “ ἐπεχείρησαν ” ἐνταῦθα ἀντὶ ὅτι χωρὶς χαρίσματος ἦλθον εἰς τὴν ἀναγραφὴν τῶν Εὐαγγελίων τινὲς , χρὴ νοεῖν . Ματθαῖος γὰρ οὐκ ἐπεχείρησεν ἀλλ’ ἔγραψεν ἀπὸ ἁγίου Πνεύματος , ὁμοίως καὶ Μάρκος καὶ Ἰωάννης , παραπλησίως δὲ καὶ Λουκᾶς . τὸ μέντοι ἐπιγεγραμμένον κατ’ Αἰγυπτίους Εὐαγγέλιον , καὶ τὸ ἐπιγεγραμμένον τῶν ιβ΄ Εὐαγγέλιον , οἱ συγγράψαντες ἐπεχείρησαν . πολλὰ δὲ καὶ ἕτερα φέρονται , ἀλλὰ τὰ τέσσαρα μόνα ἡ τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία προσδέχεται . “ πεπληροφορημένων ” δὲ λέγει , ὡς οὐχ ἁπλῶς τῷ λόγῳ παραδεδομένων , οὐδὲ ψιλῇ τῇ πίστει παρειλημμένων , ἀλλὰ περὶ ὧν ἐν πληροφορίᾳ γέγονεν αὐτοῖς παρηκολουθηκὼς τοῖς ἔργοις · αὐτόπτας δὲ καὶ ὑπηρέτας καλεῖ τοὺς ἁγίους Ἀποστόλους . Ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Ἡρώδου τοῦ βασιλέως τῆς Ἰουδαίας . ἘΞ ἀνεπιγράφου . Λαμβάνει πρῶτον τὸν χρόνον , ἵνα μὴ τῶν πραγμάτων ὁ καιρὸς , καί φησι , βασιλεὺς τῆς Ἰουδαίας , ἐπειδὴ τὰ παρὰ Ἰουδαίοις ἐδίδαξε , συνήθως τοῖς προφήταις τοῦ βασιλέως τῶν Ἰουδαίων φέρει τὸν χρόνον , καὶ οὕτως στηρίζει τῆς παρουσίας τοῦ Ἰησοῦ τὴν γνῶσιν . Ἱερεύς τις ὀνόματι Ζαχαρίας , ἐξ ἐφημερίας Ἀβιά . ΕΞ ἀνεπιιγράφου . Πατέρα δὲ Ἰωάννου ὀνομάζει , ἵνα προδρόμου ἄρξηται τῆς Εὐαγγελικῆς ἱστορίας , καὶ οὕτως εἰς τὸν Ἰησοῦν παραγένηται · διὸ καὶ τὴν γέννησιν αὐτοῦ πρώτην ὁ Εὐαγγελιστὴς ἐξηγεῖται , θαυματούργημα οὖσαν Θεοῦ , ὅπερ καὶ αὐτὸ πρόφασιν εἶχε πίστεως ἀγαθῆς . Οτι περ δύο ἦσαν ἱερεῖς ἐκ διαδοχῆς τὴν λειτουργίαν ποιοῦντες , ὁ Ἀβιὰ οὕτω λεγόμενος , καὶ ὁ Ζαχαρίας . ἐπεὶ οὖν ἱεράτευσεν ἐν τῇ λειτουργίᾳ ὁ Ἀβιὰ , μετὰ τὴν ἐκείνου ἐφημερίαν ἐλειτούργει ὁ Ζαχαρίας . ἐφημερίαν δὲ χρὴ νοεῖν οὐ τὸ πρὸς ἡμέραν παραμένειν καὶ λειτουργεῖν ἐν τῷ ἱερῷ , ἀλλὰ τὸ πρὸς ἑβδομάδα · δεῖξαι δὲ θέλων ὅτι ἑκατέρωθεν νομίμως ἐτύγχανεν ἱερεὺς ὁ Ζαχαρίας , φησὶ , “ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἐκ τῶν θυγατέρων Ἀαρών . ” Ἦσαν δὲ δίκαιοι ἀμφότεροι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ . Τὸ εἶναι δὲ δίκαιοι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ , ἔπαινός ἐστι τέλειος · αὐτὸς γὰρ ἐπίσταται μόνος τὰς τῶν ἀνθρώπων καρδίας . καὶ γὰρ ἐνδέχεται κατὰ μὲν τὸ φαινόμενον δίκαιον εἶναί τινα ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων , κατὰ δὲ τὸ κρυπτὸν τῆς διανοίας , μὴ εἶναι τοιοῦτον , ἐμφωλεύοντας κεκτημένον λογισμοὺς πονηρούς . τίνος δὲ ἕνεκεν πρόσκειται ταῖς ἐντολαῖς καὶ τοῖς δικαιώμασι τοῦ Κυρίου τὸ ἄμεμπτον ; ἐπειδή περ ἐν τῷ συνειδότι ῥύπον κενοδοξίας , ἣ ἀνθρωπαρεσκείας , ἣ ἑτέρου τινὸς τοιούτου οὐκ εἶχον . βουλόμενος δὲ δεῖξαι ὅτι ἡ τοῦ Κυρίου γένεσις ἡ παράδοξος , ἄλλην πρὸ ἑαυτῆς κατεσκεύασε γένεσιν , καὶ ὅτι τῆς φύσεως ἐστι δημιουργὸς ὁ ἐπιδημῶν , ἐπήγαγε λέγων · “ καὶ οὐκ ἦν αὐτοῖς τέκνον , καὶ τὰ ἑξῆς . Ὤφθη δὲ αὐτῷ Ἄγγελος Κυρίου . Καὶ ἐπειδὴ οὐ πᾶσι φαίνεται ὁ Θεὸς , ἢ οἱ Ἄγγελοι αὐτοῦ , εἰ μὴ τοῖς καθαρὰν ἔχουσι τὴν καρδίαν , ἦν δὲ ὁ Ζαχαρίας τοιοῦτος , διὰ τοῦτο ὤφθη αὐτῷ Ἄγγελος Κυρίου . “ τοῦ θυσιαστηρίου δὲ τοῦ θυμιάματος ” εἶπεν , ἐπειδὴ ἦν καὶ ἕτερον θυσιαστήριον χαλκοῦν τὸ τῶν ὁλοκαρπωμάτων . “ Ἐτα - “ ράχθη δὲ Ζαχαρίας , ” καὶ τὰ ἑξῆς . διότι ξενίζουσα ὄψις ἀνθρώπῳ φαινομένη οὐκ ἔστιν ὑπομονητή · ἀλλ’ ὅμως ἐπιστρέφει ἀπὸ τῆς ταραχῆς τὸν Ζαχαρίαν ὁ Ἄγγελος , εἰπὼν αὐτῷ , “ μὴ φοβοῦ Ζα - “ χαρία , ” καὶ ἀνακτᾶται αὐτόν . Τοῦ χρυσοστόμου . Ποῖα δὲ αὕτη ἀκολουθία , ὅτι ὑπὲρ τοῦ λαοῦ παρακαλοῦντος τοῦ Ζαχαρίου , καὶ ὑπὲρ ἁμαρτημάτων δεομένου , καὶ συγγνώμην αἰτοῦντος τοῖς συνδούλοις , εἰπεῖν πρὸς αὐτὸν τὸν Ἄγγελον , “ μὴ φοβοῦ , εἰσηκούσθη γὰρ ἡ δέησίς σου , ” καὶ τοῦ ἀκουσθῆναι ἀπόδειξιν ποιεῖται , τὸ τεχθήσεσθαι αὐτῷ παῖδα τὸν Ἰωάννην ; καὶ μάλα εἰκότως · ἐπειδὴ γὰρ ὑπὲρ τῶν ἁμαρτημάτων τοῦ λαοῦ παρεκάλει , ἔμελλε δὲ τίκτειν τὸν υἱὸν βοῶντα , ‘ ἴδε ὸ ἀμνὸς του Θεοῦ ο αἴρων τὴν ἁμαρτίαν , καὶ τὰ ἐξῆς , εἰκότως φησὶν ἠκούσθη ἡ δέησίς σου , καὶ τέξῃ υἱόν . Μέγεθος ἐμφαίνει τῆς Ἰωάννου ψυχῆς , καὶ μέγεθος βλεπόμενον ὑπὸ Θεοῦ . ἔστι γὰρ μέγεθος ψυχῆς κατὰ ἀρετὴν , καὶ ἔστι τις σμικρότης ψυχῆς . ἐγὼ οὕτως ἀκούω τοῦ ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ , “ μὴ “ καταφρονήσητε ἑνὸς τῶν σμικρῶν τῶν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ · ” μικρὸν γὰρ ἐκεῖ τὸν ἐναντίον τῷ μεγάλῳ λέγει · ὅτι ὁ τυχὼν ὁ μικρός ἐστι , δῆλον ἐκ τοῦ “ ὃς ἂν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν σμικρῶν τούτων · ” μέγας γὰρ οὐ σκανδαλίζεται , ἀλλ’ ὁ μέγας παντὸς σκανδάλου κρείττων ἐστι · Ἔσται γὰρ μέγας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου . Ἴδου καὶ ἐνταῦθα “ ἐνώπιον Κυρίου ” λέγει , ὥσπερ καὶ περὶ τῶν τεκόντων αὐτὸν εἴρηται . Σίκερα δὲ ἐστὶ πᾶν τὸ μέθην μὲν ποιεῖν δυνάμενον , οὐκ ὃν δὲ ἐξ ἀμπέλου . Ἐπλήσθη δὲ Πνεύματος Ἁγίου ἐν τῇ κοιλίᾳ τῆς μητρὸς αὐτοῦ ὑπάρχων ὁ Ἰωάννης , ἡνίκα ἐλθούσης τῆς μητρὸς τοῦ Κυρίου πρὸς τὴν Ἐλισάβετ , ἐσκίρτησεν ἐν ἀγαλλιάσει . Καὶ ὁ μὲν Ἰωάννης , πολλοὺς τῶν υἱῶν ἐπέστρεψε πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν κατὰ τὴν τοῦ Εὐαγγελίου φωνήν · ὁ δὲ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς , πάντας ἐφώτισεν εἰς τὴν ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας · τοῦτο γὰρ αὐτοῦ τὸ ἔργον ἐστί . Τὸ δὲ “ προελεύσεται ἐν πνεύματι καὶ δυνάμει Ἠλίου , ” τοῦτό ἐστιν · ὁ Ἠλίας τῆς δευτέρας τοῦ Κυρίου παρουσίας ἐστὶ πρόδρομος , καθώς , φησιν , ὁ προφήτης εἶπε · “ πέμψω ὑμῖν Ἠλίαν τὸν “ Θεσβίτην , πρὶν ἐλθεῖν τὴν ἡμέραν Κυρίου τὴν μεγάλην καὶ “ ἐπιφανῆ . ” οὕτως οὖν καὶ ὁ Ἰωάννης τῆς πρώτης γέγονε πρόδρομος · καὶ ἐν πνεύματι μὲν , ὅτι ὥσπερ ἦν ἐπὶ τὸν Ἠλίαν ἡ τοῦ Παναγίου Πνεύματος χάρις , οὕτως καὶ ἐπὶ τὸν πρόδρομον . ἐν δύο δὲ διὰ τὸ μέγεθος τῆς πληρουμένης παρ’ αὐτῶν διακονίας . Τί ἐστι τὸ ἐπιστρέψαι καρδίας πατέρων ἐπὶ τέκνα ; τέκνα τοῦ Ιουδαίων λαοῦ οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι ὑπῆρχον · ἐξ αὐτῶν γὰρ κατήγοντο κατὰ τὴν τοῦ αἵματος συγγένειαν . τοιαύτη οὖν ἔσται , φησὶν , ἡ τοῦ Ἰωάννου διακονία , ὡς ἐπιστρέψαι τὰς τῶν Ἰουδαίων καρδίας εἰς τὴν τῶν Ἀποστόλων διδασκαλίαν · ὁ γὰρ περὶ Χριστοῦ τοιαῦτα μαρτυρήσας , συνεισήγαγε τῇ τοιαύτῃ μαρτυρίᾳ καὶ τοὺς Χριστοῦ μαθητὰς , καὶ τὸ ἀξιόπιστον αὐτοῖς ἐκ τούτου κατε - σκεύασε . Τὸ δὲ “ ἀπειθεῖς ἐν φρονήσει δικαίων ” δηλοῖ , ὅτι ἀπειθεῖς μὲν ἐξ ἀρχῆς ὑπῆρχον οἱ Ἰουδαῖοι , φρόνησις δὲ δικαίων , ἡ ἐν τοῖς Ἀποστόλοις οὖσα ἦν . Τὸ δὲ “ ἑτοιμάσαι Κυρίῳ , ” καὶ τὰ ἑξῆς , ἀντὶ τοῦ προευτρεπίσαι τῷ Χριστῷ εἴρηται · πρὸ τοῦ φανερῶσαι ἑαυτὸν ἐμπαράσκευον καὶ προκατεσκευασμένον λαόν · πολλὰ γὰρ θαυμαστὰ προειπὼν περὶ τοῦ Κυρίου ὁ πρόδρομος , τὴν εἰς αὐτὸν πίστιν τοῦ λαοῦ προευτρέπισεν . Καὶ ἐπειδήπερ ἀπιστήσας ὁ Ζαχαρίας , “ κατὰ τί γνώσομαι “ τοῦτό , ” φησιν , ἐπιτιμᾶται κωφότητα καὶ ἀφωνίαν , ὡσανεὶ τοῦ Ἀγγέλου λέγοντος ταῦτα πρὸς αὐτόν · ἐπειδὴ ἀπιστεῖς Ἀγγέλῳ παρεστηκότι Θεῷ , καὶ οὐ πιστεύεις τῷ ἀποστείλαντι αὐτὸν , οὐδὲ λογίζῃ τὴν τοῦ λέγοντος δύναμιν , ἀλλὰ τὴν τοῦ πράγματος ἀδυναμίαν , διὰ τὴν ἄπιστόν σου ταύτην φωνὴν , ἀφαιρεθήσῃ τῆς φωνῆς · ἕως ἂν τοῦ πράγματος πληρωθέντος , γνῷς καὶ τὸ σὸν ἄπιστον καὶ τὸ δυνατὸν τοῦ Θεοῦ . Ἡ Ζαχαρίου Κώφευσις , οὐκ ἐκπλήξει γέγονεν ὡς ἐνόμισας · ἐν συνεχείᾳ γὰρ θεοφανείας καὶ ἀγγελικῆς ὀπτασίας ἣν ὁ ἱερεὺς καθαρῶς τοῖς μυστηρίοις διακονούμενος · ἀλλὰ τῷ τύπῳ τῆς ἐκείνου σιγῆς καὶ στειρώσεως καὶ γήρους τεχθῆναι τὴν φωνὴν , τοῦτο οἶμαι δηλοῦν τὸ ἐκ τοῦ παλαιωθέντος καὶ καταγηράσαντος καὶ στειρωθέντος τῇ ἀνηκοίᾳ τῶν δεξαμένων νόμου τοῦ γραπτοῦ τὰς περὶ Χριστοῦ προρρήσεις προελθεῖν , καὶ τὴν αὐτοῦ μητέρα ἐκ τούτου προελθεῖν . Διὰ δὲ τοῦ βούλεσθαι μαθεῖν τὴν αἰτίαν τῆς σιωπῆς τὸν λαὸν , ταύτην διὰ νεύματος ὁ Ζαχαρίας ἐδήλου , καὶ τοῦτό ἐστιν ἴσως , “ ὅτι καὶ αὐτὸς ἦν διανεύων αὐτοῖς καὶ διέμεινε κωφός . ” Τί δὲ καὶ διένευεν αὐτοῖς ; τὸ διανεύειν διαμένοντα κωφὸν , τοιοῦτόν ἐστιν . αἱ χωρὶς λόγου πράξεις , οὐδὲν διαφέρουσι νεύσεων , αἱ δὲ μετὰ λόγου πράξεις , οὐκ εἰσὶ νεύσεις , κοσμοῦνται γὰρ ὑπὸ τοῦ λόγου · ἐὰν οὖν ἴδῃς Ἰουδαίων τὴν πολιτείαν ἄλογον , ὡς μὴ δύνασθαι αὐτοὺς διδόναι λόγον περὶ ὧν πράττουσι , βλέπε τὸν τύπον τῶν γεγενημένων ἐπὶ Ζαχαρίου διαμένοντος κωφοῦ καὶ διανεύοντος αὐτοῖς . ἔστι γὰρ νῦν κωφὸς ὁ λαὸς καὶ ἄλαλος . πῶς γὰρ οὐκ ἤμελλεν ἄλαλος καὶ ἄλογος εἶναι , ἐκβαλὼν τὸν λόγον ἀφ’ ἑαυτοῦ , καὶ μὴ δυνάμενος περὶ μηδενὸς λόγον ἀποδοῦναι νομικοῦ ἢ προφητικοῦ λόγου . Αἰδεῖται δὲ ἡ Ἐλισάβετ διὰ τὸ ἐν γήρει συλλαβεῖν , σώφρων γὰρ ἢν η γυνὴ · Ωριγένουσ . Ἔκρυπτεν ἑαυτὴν ἐπὶ μῆνας πέντε , ἕως καὶ συλλάβῃ , ὅτε γὰρ Μαρία συνέλαβε καὶ ἦλθε πρὸς αὐτὴν , καὶ ὅτε ἐγένετο ο ἀσπασμὸς ἀύτης εἰς τὰ ὤτα ἀύτης , ἐσκίρτησεν ἐν ἀγαλλιάσει τὸ βρέφος ἐν τῇ κοιλίᾳ τῆς Ἐλισάβετ , καὶ ἐκ Πνεύματος ἁγίου ἐλάλησε τὰ ἀναγεγραμμένα , καὶ ἐλαλήθη ἐν τῇ ὀρεινῇ πάντα τὰ ῥήματα ταῦτα . λαληθέντων οὖν αὐτῶν ὡς περὶ θείας συλλήψεως καὶ ὡς περὶ προφήτου μέλλοντος γεννᾶσθαι ἐν τῷ λαῷ , οὐκ ἔτι ἑαυτὴν περιέκρυβεν , ἀλλ’ εἰ δεῖ οὕτως εἰπεῖν , καὶ ἐπαρρησιάσατο , ὅτι ἄρα γέννημα εἴη αὐτῆς ὁ πρόδρομος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . Ὅνειδος δὲ ἐν ἀνθρώποις τοῦτο λέγει , ὅπερ ἐν τοῖς χρόνοις ἐκείνοις ὑπῆρχεν , τουτέστιν ἡ ἀτεκνία , ἤγουν τὸ εἶναι στεῖραν , ὥσπερ ἔπαινος καὶ εὐλογία ἡ πολυτεκνία . Μήνα ἕκτον λέγει τὸν τῆς συλλήψεως Ἰωάννου . Εἶπε δὲ ὁ Εὐαγγελιστὴς περὶ τῆς παναγίας δεσποίνης ἡμῶν θεοτόκου , ὅτι ἦν μεμνηστευμένη ἀνδρὶ ἐξ οἴκου Δαβὶδ καὶ πατριᾶς , δεῖξαι βουλόμενος , ὅτι καὶ αὐτὴ ἡ πανάμωμος ἐκ γένους ἦν τοῦ Δαβίδ . ὅθεν καὶ ὁ μνηστευσάμενος αὐτὴν Ἰωσήφ · οὐδὲ γὰρ ἦν δυνατὸν κατὰ τὸν νόμον ἀπὸ φυλῆς ἑτέρας ἁρμόζεσθαι γυναῖκα . Ἐπειδὴ δὲ εἶπεν ὁ Θεὸς τῇ Εὔᾳ , “ ἐν λύπαις τέξῃ τέκνα · ” λύει τὴν λύπην ταύτην ἡ χαρὰ ἣν ὁ Ἄγγελος φησι , “ χαῖρε κεχαρι - “ τωμένη ὁ Κύριος μετὰ σοῦ . ” Τὸ δὲ “ διελογίζετο ποταπὸς εἴη ὁ ἀσπασμὸς οὗτος , ” τοῦτο ἐμφαίνει , ὡσανεὶ ἔλεγε πρὸς ἑαυτὴν , μὴ ἆρά τις ἄτοπος , ὡς ἐξ ἀνδρὸς πρὸς κόρην ; ἢ θεῖος · ἐπειδὴ καὶ Θεοῦ μνήμη σύνεστι τῷ ἀσπασμῷ , τὸ “ ὁ Κύριος μετὰ σοῦ . ” Διὰ δὲ τὸ μὴ εἶναι δυνατὸν , θορυβουμένην καὶ φοβουμένην ἀκριβῶς ἀκούειν τὰ λεχθησόμενα , διὰ τοῦτο λύει πρῶτον αὐτῆς τὸν φόβον ὁ Ἄγγελος εἰπὼν , “ μὴ φοβοῦ Μαριὰμ , ” ἵνα ἐν ἀταραξίᾳ γενομένη , δέξηται τὴν θείαν ἀπόκρισιν . Τὸ μὲν οὖν εἰπεῖν τὸν Ἄγγελον πρὸς αὐτὴν , “ εὗρες χάριν ” κοινὸν ἦν · εὗρον γὰρ χάριν πρὸ αὐτῆς καὶ ἄλλαι , τὸ δὲ εἰπεῖν “ συλλήψῃ , ” οὐκέτι κοινὸν ἦν , ἀλλ’ ἰδιάζον εἰς ἐπαγγελίαν . Εἶπε δὲ τοῦτο , ἵνα δείξῃ τὸν Κύριον ἐξ αὐτῆς τῆς παρθενικῆς νηδύος καὶ ἐκ τῆς ἡμετέρας οὐσίας λαβόντα τὴν σάρκα . Δικαίως δὲ ἐκλήθη Ἰησοῦς ὁ ἐπὶ σωτηρίᾳ τοῦ ἡμετέρου γένους ἐλθών · τὸ γὰρ ὄνομα τοῦτο εἰς τὴν Ἑλλάδα γλῶσσαν μεταβαλλόμενον , Θεοῦ λέγεται σωτηρία καὶ ἴασις . Τὸ δὲ “ ἔσται μέγας , ” ὡς δεσπότης καὶ δημιουργὸς δηλοῖ , καὶ οὐχ ὡς ὁ Ἰωάννης · τὸ γὰρ ἐπαγόμενον ὅτι “ Υἱὸς Ὑψίστου κληθή - “ σεται ” τοῦτο ἐμφαίνει . Πῶς δέ φησιν “ Υἱὸς Ὑψίστου κλη - θήσεται ; ἔδει γὰρ μᾶλλον εἰπεῖν , Υἱὸς Ὑψίστου ὑπάρχει , ὡς πρὸ τῶν αἰώνων ἐκ τοῦ Πατρὸς γεννηθέντος αὐτοῦ . ἀλλ’ ἐροῦμεν · ὅτι ὥσπερ ὢν φύσει ἀληθὴς Θεὸς ὁ Υἱὸς , ἔλαβεν ἐν δωρεᾶς μέρει διὰ τὸ ἀνθρώπινον τὸ ὄνομα τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα , τουτέστι τὸ καλεῖσθαι Θεός · καὶ ὥσπερ ὢν Κύριος πάσης τῆς κτίσεως , ὡς δημιουργὸς καὶ ποιητὴς , ἐκ δωρεᾶς λαμβάνει πατρικῆς εἰς κληρονομίαν τὰ ἔθνη διὰ τὸ ἀνθρώπινον . “ αἴτησαι ” γάρ φησι “ παρ’ “ ἐμοῦ , καὶ δώσω σοι ἔθνη τὴν κληρονομίαν σου . ” οὕτως ὣν φύσει καὶ ἀληθῶς Υἱὸς , καὶ ἐκ τῆς οὐσίας ἐκλάμψας τοῦ Πατρὸς πρὸ πάντων τῶν αἰώνων , “ Υἱὸς Ὑψίστου ” καλεῖται , διὰ τὸ ἀνθρώπινον . καὶ τὸ “ δώσει ” δὲ τῇ οἰκονομίᾳ ἀρμόττει . Θρόνον δὲ οὐκ αἰσθητὸν λέγει , ἀλλὰ τὸν μηδὲν θνητὸν καὶ ἐπίκηρον ἔχοντα , τὸν καθ’ ὅλης τῆς οἰκουμένης φωτὸς δίκην ἐκλάμποντα , καὶ ψυχὰς νοερὰς καταυγάζοντα , διὰ τῆς ἐνθέου διδασκαλίας . Καὶ οἶκον δὲ Ἰακὼβ , μὴ τὸ Ἰουδαίων ἔθνος μόνον νομίσωμεν , ἀλλὰ καὶ πάντας τοὺς διὰ τῆς κλήσεως τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν , ἐξ ἁπάντων τῶν ἐθνῶν εἰς τὴν τῶν ἁγίων υἱοθεσίαν εἰσποιουμένους . βασίλειαν δὲ τέλος οὐκ ἔχουσαν οὐδενός ἐστι τοῦ βασιλεύειν , εἰ μὴ μόνου τοῦ δημιουργοῦ καὶ δεσπότου τῶν ὅλων Θεοῦ . ὥστε αὐτός ἐστι βασιλεὺς αἰώνιος , ὁ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν ἄνθρωπος γενέσθαι καταδεξάμενος . Οὐχ ὡς ἀπιστήσασα ἡ παναγία παρθένος τὸ “ πῶς ἔσται “ τοῦτο , ἐπεὶ ἄνδρα οὐ γινώσκω ” λέγει , ἀλλ’ ὡς σοφὴ τὸν τρόπον ἐπιζητοῦσα μαθεῖν τοῦ πράγματος τοῦ λεγομένου . οὐδὲ γὰρ γέγονε πρότερόν τι τοιοῦτον , οὐδὲ μετὰ ταῦτα γενήσεται · λέγω δὴ τὸ παρθένον τεκεῖν , ὅθεν καὶ συγγινώσκει ὁ Ἄγγελος , καὶ τὸν τρόπον ἑρμηνεύων λέγει , “ Πνεῦμα Ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σὲ , καὶ “ δύναμις Ὑψίστου ” καὶ τὰ ἑξῆς . “ Χριστὸς δὲ Θεοῦ δύναμις “ καὶ Θεοῦ σοφία , ” ὡς διδάσκει ὁ Ἀπόστολος . καὶ πῶς μὲν ἐπελεύσεται ; οὐκ ὄψει τὸ ἐπερχόμενον , ἐνεργήσει δὲ δημιουργικῶς μὴ φαινόμενον . Τί δέ ἐστιν “ ἐπισκιάσει σοι ” περιβαλεῖ σε καὶ ἐνδύσῃ σε καὶ περιχαρακώσει σε , καὶ κύκλῳ σου ἔσται . Χρὴ δὲ σκοπῆσαι πῶς ὅλην αὐτὴν τὴν παναγίαν καὶ ζωοποιὸν τριάδα ἐξέφηνεν εἰπὼν , Πνεῦμα Ἅγιον καὶ δύναμιν , καὶ Ὕψιστον . Οὐ συγγινώσκει δὲ τῷ Ζαχαρίᾳ ὁ Ἄγγελος ἀπιστήσαντι δικαίως , διότι εἶχεν ἐκεῖνος εἰς ὑπόδειγμα καὶ ἄλλας στείρας πρὸ αὐτοῦ γενομένας καὶ τεκούσας , ὡς αἱ θεῖαι γραφαὶ διδάσκουσι . Οὐχ ἁπλῶς δὲ τὸ γενέμενον φησὶ πρὸς τὴν παρθένον ὁ Ἄγγελος , ἵνα μὴ ἔξωθεν ἐπεισαγόμενον αὐτῇ σῶμα νομισθῇ , ἀλλ’ ἐπήγαγε καὶ τὸ “ ἐκ σοῦ , ” ἵνα ἐξ αὐτῆς φύσει τὸ γενώμενον εἶναι πιστευθῇ . Ἅγιον δὲ κληθησόμενον οὐχ ὡς ἔνοικον ἕξοντα τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ , καὶ ἐκ μετοχῆς ἁγιασθησόμενον , ἀλλ’ ὡς ὄντα κατὰ φύσιν ἅγιον , τῷ τὸν αὐτὸν Υἱὸν ὑπάρχειν Θεοῦ καὶ ἕνα εἶναι . Συγγενῆ δὲ τῆς Παναγίας παρθένου τὴν Ἐλισάβετ εἶπεν ὁ Ἄγγελος , εἴτε ὡς ἐξ ἑνὸς προπάτορος τοῦ Ἰακὼβ ὑπαρχούσας , εἴτε διὰ τὸ πρὸ τῆς νομοθεσίας , λαβεῖν τὸν Ἀαρὼν ἐκ τῆς τοῦ Λευῒ φυλῆς ὄντα γυναῖκα τὴν Ἐλισάβετ , θυγατέρα οὖσαν τοῦ Ἀμιναδὰβ , τὴν ἀδελφὴν Ἀασσὼν , ἐκ τῆς Ἰούδα φυλῆς ὑπάρχοντος . καὶ γὰρ ἐνταῦθα συνήφθη ἡ βασιλικὴ τοῦ Ἰούδα φυλὴ , ἐξ ἧς ὑπῆρχεν Ἐλισάβετ . διὸ καὶ παραδόξως ἡ πάνσοφος τοῦ παναγίου Πνεύματος ᾠκονόμησε χάρις , καὶ ταύτην τὴν Ζαχαρίου γυναῖκα Ἐλισάβετ προσαγορεύεσθαι , ὥσπερ καὶ τὴν τοῦ Ἀαρὼν , ὅπως διὰ τοῦ ὀνόματος ἐναργῶς μάθωμεν , ὡς ἐξ ἐκείνης τῆς Ἐλισάβετ ὑπάρχει η συγγενεια . εἰποῦσα δὲ ἡ Παναγία παρθένος , “ ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου ” καὶ τὰ ἑξῆς , τοῦτο ἐδήλωσε , πίναξ εἰμὶ , φησὶ , γραφόμενος , ὃ βούλεται ὁ γραφεὺς γραφέτω , ποιείτω ὃ θέλει ὁ τοῦ παντὸς Κύριος . Δεξάμενος δὲ ὁ Ἄγγελος τῆς παναγίας παρθένου τὴν ὁμολογίαν τῆς πίστεως , ἀπῆλθεν ἀπ’ αὐτῆς . Επορεύθη δὲ ἡ παναγία παρθένος εἰς τὴν ὀρεινὴν πρὸς τὴν Ελισάβετ , ἐπειδὴ ἐκεῖ ᾤκει ὁ Ζαχαρίας , γνῶναι βουλομένη τὸ πέρας ὧν εἶπεν ὁ Ἄγγελος πρὸς αὐτήν . Ὅπερ δὲ οὐδενὶ τῶν προφητῶν ὑπῆρξε , τοῦτο εἰς Ἰωάννην γέγονεν . διὰ τὸ πλησιάζειν αὐτὸν τῇ Χριστοῦ παρουσίᾳ καὶ προτρέχειν αὐτῆς . διὸ οὐδὲ πρότερον τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐπλήσθη , ἕως οὗ ἐπέστη αὐτῷ ἡ κυοφοροῦσα τὸν δεσπότην Χριστόν . τότε δὲ πλησθεὶς Πνεύματος Ἁγίου , ἐσκίρτα καὶ τῇ μητρὶ μετεδίδου τῆς χάριτος , καὶ ἀνεβόα προφητικὰ ἡ Ἐλισάβετ ῥήματα , διὰ τὸ κυοφορούμενον ἐν αὐτῇ βρέφος , “ εὐλογημένη σὺ “ ἐν γυναιξὶ ” λέγουσα “ καὶ εὐλογημένος ” καὶ τὰ ἑξῆς . οὐδεμία γὰρ τοιαύτης χάριτος κοινωνὸς , οὔτε γέγονεν , οὔτε γενέσθαι δύναται . “ Καρπὸν δὲ κοιλίας ” εἶπε , κατὰ τὴν παλαιὰν τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν Δαβὶδ ἐπαγγελίαν τὴν λέγουσαν , “ ἐκ καρποῦ τῆς κοιλίας “ σωθήσομαι ἐπὶ τὸν θρόνον σου . ” καλῶς δὲ καρπὸν κοιλίας τῆς παναγίας παρθένου ἡ Ἐλισάβετ ὠνόμασε , διὰ τὸ μὴ ἐξ ἀνδρὸς εἶναι , ἀλλ’ ἐκ μόνης τῆς παναγίας θεοτόκου Μάριας , Πνεύματος Ἁγίου ἐνοικήσαντος ἐν αὐτῇ , καὶ τῆς τοῦ Ὑψίστου δυνάμεως ἐπισκιασάσης αὐτῇ . οἱ γὰρ ἐκ τῶν πατέρων τὴν σπορὰν ἔχοντες , ἐκείνων εἰσὶ καρποὶ , καθὼς καὶ τῷ Δαβὶδ ἐρρέθη , ἐκ καρποῦ τῆς κοιλίας , τουτέστιν οἱ πρόγονοι τῆς παναγίας θεοτόκου , καὶ αὐτοὶ ἐκ σπορᾶς ἀνδρῶν γεννηθέντες . Σύμφωνα δὲ τῶν μελλόντων ὑπὸ Ἰωάννου λέγεσθαι , ἡ μήτηρ αὐτοῦ ἀπεφθέγγετο · ὥσπερ γὰρ ἐκεῖνος ἀνάξιον ἑαυτὸν τῆς παρουσίας τῆς παρθένου θεοτόκου , ὡσανεὶ λέγουσα , τί γάρ μοι τηλικοῦτον πέπρακται ἀγαθὸν , ἵνα ἡ μήτηρ τοῦ Κυρίου μου ἔλθῃ πρός με . καλεῖ δὲ αὐτὴν μητέρα τὴν ἔτι κυοφοροῦσαν , προφητικῷ λόγῳ προφθάνουσα τὴν κύησιν . Μακαρίζει δὲ αὐτὴν ὡς ἤδη πιστεύσασαν , “ ὅτι ἔσται τελείω - “ σις τοῖς λελαλημένοις αὐτῇ παρὰ Κυρίου . ” Εἰποῦσα δὲ “ μεγαλύνει ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον , ” ἡ παναγία παρθένος , ἔδειξεν ἑαυτὴν καρπὸν δοξολογίας προσφέρουσαν . ὅσον γάρ , φησιν , ὑπηρετοῦμαι μεγάλῳ θαύματι , τοσοῦτον ὀφείλω δοξάζειν τὸν ἐν ἐμοὶ ἐνεργοῦντα παράδοξα . διὸ καὶ ἠγαλλιάσατο τὸ πνεῦμά μου , τουτέστιν ἐτέρφθη καὶ ἡδύνθη ἐπὶ τῷ Θεῷ τῷ Σωτήρι’ μου . Σωτῆρ’ μου γάρ ἐστι καὶ Θεός · σωτηρίαν τῷ κόσμῳ δι’ ἐμοῦ χαριζόμενος . πνεῦμα δὲ καὶ ψυχὴν τὸ αὐτὸ λέγει . Καὶ ἐπέβλεψε δέ , φησιν , ἐπ’ ἐμὲ , οὐδὲ γὰρ ἐγὼ προσεδόκησα τοῦτο , ταπεινὴ οὖσα καὶ ἀναξία , καὶ νῦν εἰς οὐρανὸν ἀπὸ γῆς μεταβαίνω , ἄρρητον οἰκονομίαν ἐκπληροῦσα · καὶ οὐχὶ σὺ μόνη ἡ Ελισάβετ , ἀλλὰ καὶ πάντων τῶν πιστευόντων μακαριοῦσι με πᾶσαι αἱ γενεαὶ , καὶ γὰρ μεγαλεῖα ἐποίησέ μοι ὁ δυνατὸς , ὅτι παρθένος οὖσα συνέλαβον , ὑπερβᾶσα τὴν φύσιν βουλήματι αὐτοῦ , καὶ καταξιουμένη ἄνευ ἀνδρὸς , οὐχ ἁπλῶς εἶναι μήτηρ , ἀλλὰ τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ Θεοῦ . Διὰ δὲ τὸ μὴ ἀπιστῆσαι τινὰ τῷ τοιούτῳ μυστηρίῳ , εἶπεν ὁ δυνατὸς , ὡσανεὶ ἔλεγεν , ὅτι δυνατὸς ὁ τοῦτο ἐνεργήσας Θεός . Ἅγιον δὲ εἶπε τὸ ὄνομα αὐτοῦ , δηλοῦσα ὅτι οὐδὲν παραχραίνεται , εἰς γυναῖκα συλλαμβανόμενος ὁ τῶν ἁπάντων δημιουργός . “ Καὶ τὸ ἔλεος δὲ αὐτοῦ εἰς γενεὰς καὶ τὰ ἑξῆς . ἐπειδὴ διὰ τὸ ἐλεῆσαι τὰς γενεὰς τῶν γενεῶν συνελήφθη . Προσέθηκε δὲ “ τοῖς φοβουμένοις αὐτὸν , ” ὅτι οἱ πάντῃ ἀνάξιοι , καὶ ἐν τῇ ἀπιστίᾳ διαμένοντες οὐκ ἐλεοῦνται , ἀλλ’ οἱ δι᾿ ἐπιγνώσεως πρὸς πίστιν καὶ μετάνοιαν μετατρεπόμενοι . “ Ἐποίησε δὲ κράτος ” καὶ τὰ ἑξῆς . ἐπειδὴ τῆς αὐτοῦ χειρὸς οὐκ ἀνθρώπου τὸ ἔργον . καὶ γὰρ βραχίων τοῦ Πατρὸς ὁ Υἱὸς , κατὰ τὸ “ ἐλυτρώσω ἐν βραχίονί σου τὸν λαόν σου . ” δι’ αὐτοῦ οὖν νίκην εἰργάσατο , καὶ τρόπαιον ἔστησε , κατὰ τῶν πάλαι τυραννούντων νοητῶν ἐχθρῶν . “ Διεσκόρπισε ” δὲ καὶ τὰς τούτων αὐτῶν καρδίας , τῶν τῇ διανοίᾳ ὑπερηφάνων , τουτέστι τὰς βουλὰς αὐτῶν τὰς καθ’ ἡμῶν ἀπρακτῆσαι ποιήσας . τούτους δὲ αὐτοὺς καὶ δυνάστας καλεῖ , οὓς καθελὼν ὕψωσε τοὺς ταπεινώσαντας ἑαυτοὺς ὑπὸ τὴν κραταιὰν χεῖρα , “ δεδωκὼς αὐτοῖς ἐξουσίαν “ πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων , καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν “ τοῦ ἐχθροῦ . ” Καὶ “ πεινῶντας ” μὲν τοὺς ἐξ ἐθνῶν λιμώττοντας θείων λόγων καὶ διδασκαλίας , ἐνέπλησεν ἀγαθῶν , τῶν τῆς νέας διαθήκης . τοὺς δὲ τῷ νόμῳ πλουτοῦντας Ἰουδαίους , καὶ τοῖς προφήταις πιαινομένους , κενοὺς ἐξαπέστειλε , μὴ προσδεξαμένους τὸν ὑπὸ τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητῶν προθεσπιζόμενον Χριστὸν τὸν Θεὸν ἡμῶν . Τὸ δὲ “ ἀντελάβετο Ἰσραὴλ παιδὸς αὐτοῦ , ” δύναται μὲν καὶ πρὸς τὸν κατὰ σάρκα Ἰσραὴλ τοῦτο ἁρμόσαι · πολλαὶ γὰρ ἐξ αὐτῶν μυριάδες πιστεύσασαι τῷ Κυρίῳ ἐσώθησαν . δύναται δὲ καὶ πρὸς τὸν νοητὸν Ἰσραὴλ τὸν ἐν τῷ νοὶ ὁρῶντα Θεόν · τοῦτο γὰρ Ισραὴλ ἑρμηνεύεται , οἵτινές εἰσιν οἱ ἐκ τῶν ἐθνῶν πιστεύσαντες . “ Ἐμνήσθη δὲ τοῦ ἐλέους αὐτοῦ καθὼς ἐλάλησε ” καὶ τὰ ἑξῆς , εἰς πέρας ἀγαγὼν , ὅπερ ἦν εἰπὼν πρὸς αὐτὸν , ὅτι “ ἐνευλογηθή - “ σονται ἐν τῷ σπέρματί σου πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς . ” “ Ἔμεινε δὲ Μαριὰμ σὺν αὐτῇ ” καὶ τὰ ἑξῆς . δηλοῖ ὅτι ἕως οὗ τίκτειν ἔμελλεν ἡ Ἐλισάβετ . εἰ γὰρ τῷ ἕκτῳ μηνὶ τῆς συλλήψεως αὐτῆς ἀπεστάλη ὁ Ἄγγελος πρὸς τὴν παναγίαν παρθένον . ἀπελθοῦσα δὲ ἔμεινε σὺν αὐτῇ μῆνας τρεῖς , πρόδηλον ὅτι πληρωθέωτος τοῦ χρόνου τῆς συλλήψεως τῆς Ἐλισάβετ , εἰς τὸν οἰκον αὐτῆς ὑπέστρεψεν ἡ παναγία παρθένος , διὰ τὸ μέλλον συνεισέρχεσθαι πλῆθος εἰς τὸν οἶκον Ζαχαρίου , ἐν τῇ τῆς Ἐλισάβετ γεννήσει · ἦν γὰρ αἰδὼς ἐν τῇ παναγίᾳ παρθένῳ παρθενική . τίνος δὲ χάριν ἔμεινεν ; ἴσως καὶ τοῦ παραδόξου θεωρῆσαι τὴν ἔκβασιν , καὶ ἐπὶ τοῖς καθ’ ἑαυτὴν ἀποροῦσά τε καὶ ἐκπληττομένη , καὶ τί δεήσει γενέσθαι βουλευομένη . Παρατηρήσασθαι δεῖ ἐν ὅλῃ τῇ παλαιᾷ διαθήκῃ καὶ τῇ καινῇ γραφῇ , εἴπου ἐστὶν ἐπὶ ἁμαρτωλοῦ γενέσεως εἰρημένον τὸ , “ ἐπλή - “ σθη ὁ χρόνος τοῦ τεκεῖν . ” οἶμαι δὲ ὅτι οὐκ ἄν τις εὕροι , εἰ μὴ μόνον ὀποῦ ὠνόμασται ὅτι δίκαιός ἐστιν ὁ γεννώμενος . Διατὶ μετὰ τὴν περιτομὴν , τὸ ὄνομα ἑκάστου παιδὸς τίθεσθαι ὁ νόμος προσέταττεν ; ἐπειδὴ τοῦτο καλὸν ἦν πρῶτον τὴν ἐκ Θεοῦ προσταχθεῖσαν λαβεῖν σφραγίδα , τουτέστι τὴν περιτομὴν , καὶ εἰς λαὸν Θεοῦ χρηματίσαι , καὶ τότε τὸ ἀνθρώπινον δέξασθαι ὄνομα . Οὐχ ἁπλῶς δὲ ἡ Ἐλισάβετ , Ἰωάννην εἶπε κληθῆναι τὸν πρόδρομον , ἀλλ’ ὡς προφῆτις οὖσα ὑπὸ Πνεύματος Ἁγίου κινουμένη . οὐδὲ γὰρ ἐγίνωσκεν τὰ χρηματισθέντα τῷ Ζαχαρίᾳ · πῶς γὰρ ἃν αὐτῇ ἀπήγγειλεν ὁ μὴ λαλῶν ; “ Αἰτήσας δὲ πινακίδιον “ ὁ Ζαχαρίας ἔγραψε τὸ ὄνομα , ἐπειδὴ διὰ νεύματος οὐκ ἠδύνατο τοῦτο δηλῶσαι . πῶς γάρ ; “ Ἐθαύμασαν πάντες , ” ἐπειδήπερ ὁμοφώνησαν ὅτε Ζαχαρόας καὶ ἡ Ἐλισάβετ περὶ τοῦ ὀνόματος Ἰωάννην εἰπόντες , καίπερ ξένον ὂν , εἰς τὴν συγγένειαν αὐτῶν . Ἑρμηνεύεται δὲ Ἰωάννης Θεοῦ χάρις , διὸ καὶ μετὰ τὸ γράψαι αὐτὸν τὸ ὄνομα , εὐθέως τῇ τοῦ Θεοῦ χάριτι , ἀνεῴχθη αὐτοῦ τὸ στόμα , καὶ ἐλάλει εὐλογῶν τὸν Θεὸν , καὶ προφητεύων τὰ ἀναγεγραμμένα , πρῶτον μὲν τὰ παρὰ τοῦ Χριστοῦ , ὡς ἤδη ἐπιδημήσαντος τῷ βίῳ , ὕστερον δὲ καὶ περὶ τοῦ Ἰωάννου . Διατί δὲ ἐγένετο ἐπὶ πάντας φόβος ; ἵνα ὥσπερ ἐπὶ τῇ σιωπῇ Ζαχαρίου ἐξέστη ὁ λαὸς , οὕτω καὶ ἐν τῷ λαλῆσαι αὐτὸν , ὅπως διὰ τῶν δύο τούτων θαυμάτων λογίζονται πάντες , περὶ τοῦ τεχθέν - τος παιδός · ταῦτα δὲ πάντα προκατεσκευάζοντο πόρρωθεν , ὥστε ἀξιόπιστον εἶναι τὸν τῷ Χριστῷ μαρτυρῆσαι μέλλοντα . Εὐλογῶν τὸν Θεὸν ὁ Ζαχαρίας ἐπισκοπὴν λέγει γεγονέναι παρ’ αὐτοῦ πρὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ , λέγων οὕτως , “ εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραὴλ ὅτι καὶ τὰ ἑξῆς . οἵτινές εἰσιν οἱ τῷ Χριστῷ πιστεύσαντες · οὗτοι γὰρ τῆς ἐπισκοπῆς ἄξιοι γεγόνασιν , ἐνεργὸν εἰς ἑαυτοὺς τὴν θείαν ἐπισκοπὴν ἀποδείξαντες . Πῶς δὲ ἤγειρε κέρας σωτηρίας ἡμῖν καὶ τὰ ἑξῆς ; τὸ κέρας ἣ ἀντὶ βασιλείας , ἣ ἀντὶ δυνάμεως παρείληπται τῇ θείᾳ γραφῇ . ἀμφότερα δὲ ὁ Χριστὸς ἐστὶν ὁ ἐκ τῆς πατριᾶς τοῦ Δαβὶδ ἀνατείλας · αὐτὸς γάρ ἐστιν ὁ βασιλεὺς τῶν βασιλευόντων , καὶ ἡ ἀκαταμάχητος δύναμις τοῦ Πατρὸς , ἡ πάντας τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν τροπωσαμένη , κατὰ τὴν τῶν ἁγίων αὐτοῦ προφητῶν προσαγόρευσιν · πᾶσι γὰρ τοῖς προφήταις τὸ περὶ τοῦ Χριστοῦ κατήγγελται μυστήριον , καὶ ῥυσαμένη ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν , καὶ ἐκ χειρὸς πάντων τῶν μισούντων ἡμᾶς · ἐχθρῶν δὲ οὐκ αἰσθητῶν , ἀλλὰ νοητῶν . Τὸ “ ποιῆσαι δὲ ἔλεος μετὰ τῶν πατέρων ἡμῶν , ” οὕτως χρὴ νοεῖν , ὅτι τὸ εἰς ἡμᾶς γενόμενον ἔλεος , καὶ πρὸς τοὺς πατέρας ἡμῶν ἀνατρέχει , τοὺς περὶ τὸν Ἀβραάμ . ἐπαισθόμενοι γὰρ τῆς εἰς ἡμᾶς εὐεργεσίας , κοινωνοὶ γίνονται τῆς εὐφροσύνης . Περὶ ταύτης δὲ λέγει μνησθῆναι διαθήκης ἁγίας αὐτοῦ , περὶ ἧς πρὸς τὸν Ἀβραὰμ διέθετο λέγων , “ καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν τῷ σπέρματι σου πάντα τὰ ἔθνη καὶ πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς . ” “ Ὄρκον δὲ ὃν ὤμοσε πρὸς Ἀβραὰμ τὸν πατέρα ὴμῶν , ” τοῦτον φησιν , ὅτι εἶπεν αὐτῷ ὁ Θεός · “ εὐλογῶν εὐλογήσω σε , καὶ πλη - “ θύνων πληθυνῶ σε . ” ἐπληθύνθη γὰρ τὸ σπέρμα Ἀβραὰμ , εἰς σπέρμα καὶ τῶν ἐθνῶν λογισθέντων αὐτῷ . Καὶ ἐπειδὴ πολλάκις ῥύονταί τινες ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν , μετὰ φόβου δὲ , διὰ τοῦτό φησι , “ τοῦ δοῦναι ἡμῖν ἀφόβως ἐκ χειρὸς ” καὶ τὰ ἑξῆς . καὶ γὰρ ἡ Χριστοῦ ἐπιδημία , πεποίηκεν ἡμᾶς ἀφόβως ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν ῥυσθῆναι , οὐ γὰρ ἠσθάνθημεν τῆς ἐπιβουλῆς τῶν ἐχθρῶν , ἀλλ’ αἰφνίδιον ἥρπασεν ἡμᾶς μεταστήσας ἀπ’ ἐκείνων ἐπὶ τὸν κλῆρον καὶ τὴν μερίδα αὐτοῦ . διὸ καὶ ἡμεῖς ὀφείλομεν λατρεύειν αὐτῷ ἐν ὁσιότητι καὶ δικαιοσύνῃ , ὅπερ οὐ γίνεται διά τινα καιρὸν , ἀλλὰ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς ἤμων . Τί δήποτε δὲ ὡς πρὸς ἀκούοντά φησι · “ καὶ σὺ παιδίον προ - “ φήτης Ὑψίστου κληθήσῃ ” καὶ γὰρ περιττὸν ἦν ταῦτα λέγειν τῷ μὴ νοοῦντι παιδίῳ . χρὴ οὖν ὑπολαβεῖν , ὅτι μήποτε ἄρα ὅπερ παράδοξον γέννησιν ἔσχεν ὁ Ἰωάννης , ἅτε Ἀρχαγγέλου ταύτην κηρύξαντος , ἅτε αὐτοῦ σκιρτήσαντος ἐν τῇ κοιλίᾳ τῆς μητρὸς ὑπὲρ φύσιν ἐπὶ τῇ παρουσίᾳ τῆς παναγίας παρθένου τῇ πρὸς τὴν Ἐλισάβετ , οὕτω καὶ γεννηθέντι , παράδοξον ἤδη καὶ τὴν παρακολούθησιν ἔσχε τῆς αἰσθήσεως . τάχιον δὲ αὐτῷ παρόντι προεφήτευσεν ὁ πατὴρ λέγων , “ προ - “ πορεύσῃ γὰρ πρὸ προσώπου Κυρίου ἑτοιμάσαι ὁδοὺς αὐτοῦ · ” ἐπειδήπερ ᾔδει ὡς προφήτης , ὅτι μετ’ ὀλίγον οὐ μέλλει ἔχειν αὐτὸν παρ’ ἑαυτῷ τρεφόμενον · φησὶ γὰρ ὁ Εὐαγγελιστὴς , ὅτι “ ἦν τὸ παιδίον ἐν ταῖς ἐρήμοις , ἕως ἡμέρας ἀναδείξεως αὐτοῦ “ πρὸς τὸν Ἰσραήλ . ” “ Γνῶσιν δὲ σωτηρίας ” φησὶ δοῦναι τοῖς ἀνθρώποις τὴν τοῦ Χριστοῦ · ἥτις γνῶσις σωτηρία ἔσται αὐτοῖς τοῖς θελήσασιν ἐπιγνῶναι τὴν σωτηρίαν , Ἰουδαίοις τὲ καὶ Ἕλλησι . Λέγει δὲ καὶ πῶς ἔσται ἡ τοῦ Θεοῦ γνῶσις σωτηρία , ὅτι φησὶν “ ἐν ἀφέσει ἁμαρτιῶν ” ἔσται , οὕτως ἐλεήσαντος τοῦ Θεοῦ τοὺς ἐπὶ γῆς , καὶ γὰρ ὡς ἀληθῶς διὰ σπλάγχνα ἐλέους Θεοῦ ἡμῶν ἠλεήθημεν · οὐδὲ γὰρ διὰ τὰ ἔργα ἃ ἐποιήσαμεν ἡμεῖς . Ἐν οἷς τοῦ πατρὸς σπλάγχνοις ἐπεσκέψατο ἡμᾶς ὁ ἐξ ὕψους καὶ ἐξ οὐρανοῦ ἀνατείλας ἡμῖν ἥλιος δικαιοσύνης , ὁ μονογενὴς Υἱὸς τοῦ Θεοῦ καὶ Θεὸς ἡμῶν . Καὶ “ σκότος ” μὲν λέγει τὴν ἀγνωσίαν . “ σκιὰν δὲ θανάτου ” τὴν ἁμαρτίαν , διὰ τὸ μὴ εἶναι αἰσθητὸν θάνατον , ἀλλ’ αἰώνιον , εἰκόνα δὲ ἔχειν θανάτου . ὥσπερ γὰρ ὁ αἰσθητὸς θάνατος χωρισμὸν ἔχει ψυχῆς , οὕτως ἡ ἁμαρτία χωρισμὸν Πνεύματος Ἁγίου . Τὸ δὲ “ εἰς ὁδὸν εἰρήνης ” δηλοῖ , ἵνα , φησὶ , τὰ τοῦ βίου ἡμῶν διαβήματα κατευθύνῃ , καὶ ὁδηγήσῃ εἰς τὴν διδασκαλίαν τὴν ἑαυτοῦ ὁ Χριστὸς καὶ τὸ κήρυγμα · τοῦτο γάρ ἐστιν ὁδὸς εἰρήνης . Επειδὴ δὲ κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῆς ἡλικίας πνευματικῆς ἠξιοῦτο χάριτος ὁ πρόδρομος , διὰ τοῦτό φησιν ὁ Εὐαγγελιστὴς “ τὸ δὲ παιδίον ηὔξανε καὶ ἐκραταιοῦτο πνεύματι . ” Διὰ τοῦτο δὲ “ ἐν ταῖς ἐρήμοις ἢν ἕως ἀναδείξεως καὶ τὰ ἑξῆς . ἵνα ὁ τὸν ὑπερκόσμιον μηνύων Χριστὸν , ἔξω τῆς ἐν ἀνθρώποις κακίας ᾐ καὶ ὅπως ἀξιόπιστος μάρτυς φανῇ , μαρτυρῶν τῷ Χριστῷ , καὶ τὴν κακίαν ἐλέγχων μετὰ παρρησίας .
Lemmas: ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ εἄν , οὐ ἐπεί βέβαιος καί ἀκίνητος μόνος εἰμί ἀγαθός καί ὑπέρ ὁ ἄξιος ὁ ἡμέτερος , ἀλλά ὅτι καί μετά εὐκολία ἅπας ἐγώ δίδωμι · οὐδέ γάρ πονέω καί ἱδρόω , ἀλλά ἀγαπάω ὑπό ὁ Θεός μόνος , λαμβάνω ὅσπερ λαμβάνω . Εὐαγγέλιος δέ εἰμί λόγος περιέχω ἐπαγγελία πρᾶγμα κατά ὁ Εὐαγγέλιος , διά ὁ ὠφελέω εὐφραίνω ὁ ἀκούω , ἐπάν παρά - δέχομαι ὁ ἐπαγγέλλω . Λουκᾶς ὁ μακάριος , ἰατρός μέν εἰμί ὁ τέχνη , γίγνομαι δέ καί Ψυχή ἰατρός , ἀναβαίνω ἀπό ὁ μικρός ἐπί ὁ ἀγαθός . καταλείπω γάρ ἐγώ ὁ Ἰησοῦς λόγος τε καί θαῦμα ὁ μνήμη ἔγγραφος . μόνος δέ ὁ ἄλλος εὐαγγελιστής ἀκριβῶς ποιέω ὁ ὁ Εὐαγγέλιος γραφή , καί πολύς ὁ ὁ ἄλλος σιωπάω , οὗτος ἀπομνημονεύω τε καί διεξέρχομαι ἀκριβῶς , διό καί ὁ προοίμιον ὁ εὐαγγελικός γραφεύς ἀκρίβεια ἐπαγγέλλω . ἐπειδήπερ πολύς ἐπιχειρέω ἀνατάσσω διήγησις περί ὁ πληροφορέω ἐν ἐγώ πρᾶγμα . ὁ ἐν Ἅγιος Τίτος ἐπίσκοπος Βοστρῦν , καί Ὠριγένης . ὁ “ ἐπιχειρέω ” ἐνταῦθα ἀντί ὅτι Χωρὶς χάρισμα ἔρχομαι εἰς ὁ ἀναγραφή ὁ Εὐαγγελίων τις , χρή νοέω . Ματθαῖος γάρ οὐ ἐπιχειρέω ἀλλά γράφω ἀπό ἅγιος πνεῦμα , ὁμοίως καί Μάρκος καί Ἰωάννης , παραπλήσιος δέ καί Λουκᾶς . ὁ μέντοι ἐπιγράφω κατά Αἰγύπτιος Εὐαγγέλιος , καί ὁ ἐπιγράφω ὁ ἰβʹ Εὐαγγέλιος , ὁ συγγράφω ἐπιχειρέω . πολύς δέ καί ἕτερος φέρω , ἀλλά ὁ τέσσαρες μόνος ὁ ὁ Χριστός ἐκκλησία προσδέχομαι . “ πληροφορέω ” δέ λέγω , ὡς οὐ ἁπλόος ὁ λόγος παραδίδωμι , οὐδέ ψιλός ὁ πίστις παραλαμβάνω , ἀλλά περί ὅς ἐν πληροφορία γίγνομαι αὐτός παρακολουθέω ὁ ἔργον · αὐτόπτης δέ καί ὑπηρέτης καλέω ὁ ἅγιος ἀπόστολος . γίγνομαι ἐν ὁ ἡμέρα Ἡρώδης ὁ βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος . ἐκ ανεπίγραφος . λαμβάνω πρῶτος ὁ χρόνος , ἵνα μή ὁ πρᾶγμα ὁ καιρός , καί φημί , βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος , ἐπεί ὁ παρά Ἰουδαῖος διδάσκω , συνήθης ὁ προφήτης ὁ βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος φέρω ὁ χρόνος , καί οὕτως στηρίζω ὁ παρουσία ὁ Ἰησοῦς ὁ γνῶσις . Ἱερεύς τις ὄνομα Ζαχαρίας , ἐκ ἐφημερία Ἀβιά . ΕΞ ἀνεπίγραφος . πατήρ δέ Ἰωάννης ὀνομάζω , ἵνα πρόδρομος ἄρχω ὁ εὐαγγελικός ἱστορία , καί οὕτως εἰς ὁ Ἰησοῦς παραγίγνομαι · διό καί ὁ γέννησις αὐτός πρῶτος ὁ εὐαγγελιστής ἐξηγέομαι , θαυματούργημα εἰμί Θεός , ὅσπερ καί αὐτός πρόφασις ἔχω πίστις ἀγαθός . ὅτι περ δύο εἰμί ἱερεύς ἐκ διαδοχή ὁ λειτουργία ποιέω , ὁ Ἀβιά οὗτος λέγω , καί ὁ Ζαχαρίας . ἐπεί οὖν ἱερατεύω ἐν ὁ λειτουργία ὁ Ἀβιά , μετά ὁ ἐκεῖνος ἐφημερία λειτουργέω ὁ Ζαχαρίας . ἐφημερία δέ χρή νοέω οὖον ὁ πρός ἡμέρα παραμένω καί λειτουργέω ἐν ὁ ἱερός , ἀλλά ὁ πρός ἑβδομάς · δείκνυμι δέ ἐθέλω ὅτι ἑκατέρωθεν νόμιμος τυγχάνω ἱερεύς ὁ Ζαχαρίας , φημί , “ καί ὁ γυνή αὐτός ἐκ ὁ θυγάτηρ Ἀαρών . ” εἰμί δέ Δίκαιος ἀμφότερος ἐνώπιος ὁ Θεός . ὁ εἰμί δέ Δίκαιος ἐνώπιος ὁ Θεός , ἔπαινος εἰμί τέλειος · αὐτός γάρ ἐπίσταμαι μόνος ὁ ὁ ἄνθρωπος Καρδία . καί γάρ ἐνδέχομαι κατά μέν ὁ φαίνω Δίκαιος εἰμί τις ἐνώπιος ὁ ἄνθρωπος , κατά δέ ὁ κρυπτός ὁ διάνοια , μή εἰμί τοιοῦτος , ἐμφωλεύω κτάομαι λογισμός πονηρός . τίς δέ ἕνεκα πρόσκειμαι ὁ ἐντολή καί ὁ δικαίωμα ὁ κύριος ὁ Ἄμεμπτον ; ἐπειδή περ ἐν ὁ σύνοιδα ῥύπος κενοδοξία , ὅς ἀνθρωπαρεσκεία , ὅς ἕτερος τις τοιοῦτος οὐ ἔχω . βούλομαι δέ δείκνυμι ὅτι ὁ ὁ κύριος γένεσις ὁ παράδοξος , ἄλλος πρό ἑαυτοῦ κατασκευάζω γένεσις , καί ὅτι ὁ φύσις εἰμί δημιουργός ὁ ἐπιδημέω , ἐπάγω λέγω · “ καί οὐ εἰμί αὐτός τέκνον , καί ὁ ἑξῆς . ὁράω δέ αὐτός Ἄγγελος κύριος . καί ἐπεί οὖον πᾶς φαίνω ὁ θεός , ἢ ὁ ἄγγελος αὐτός , εἰμί μή ὁ καθαρός ἔχω ὁ Καρδία , εἰμί δέ ὁ Ζαχαρίας τοιοῦτος , διά οὗτος ὁράω αὐτός Ἄγγελος κύριος . “ ὁ θυσιαστήριον δέ ὁ θυμίαμα ” εἶπον , ἐπεί εἰμί καί ἕτερος θυσιαστήριον χάλκεος ὁ ὁ ὁλοκάρπωμα . “ ἔτης - “ ῥάσσω δέ Ζαχαρίας , ” καί ὁ ἑξῆς . διότι ξενίζω ὄψις ἄνθρωπος φαίνω οὐ εἰμί ὑπομονητός · ἀλλά ὅμως ἐπιστρέφω ἀπό ὁ ταραχή ὁ Ζαχαρίας ὁ Ἄγγελος , εἶπον αὐτός , “ μή φοβέω Γῆ - “ χαρία , ” καί ἀνακτάομαι αὐτός . ὁ Χρυσοστόμου . ποίας δέ οὗτος ἀκολουθία , ὅτι ὑπέρ ὁ λαός παρακαλέω ὁ Ζαχαρίας , καί ὑπέρ ἁμάρτημα δήω , καί συγγνώμη αἰτέω ὁ σύνδουλος , εἶπον πρός αὐτός ὁ Ἄγγελος , “ μή φοβέω , εἰσακούω γάρ ὁ δέησις σύ , ” καί ὁ ἀκούω ἀπόδειξις ποιέω , ὁ τίκτω αὐτός παῖς ὁ Ἰωάννης ; καί μάλα εἰκότως · ἐπεί γάρ ὑπέρ ὁ ἁμάρτημα ὁ λαός παρακαλέω , μέλλω δέ τίκτω ὁ υἱός βοῦς , ‘ ὁράω ο ἀμνός ὁ Θεός ὁ ἀείρω ὁ ἁμαρτία , καί ὁ ἑξῆς , εἰκότως φημί ἀκούω ὁ δέησις σύ , καί τίκτω υἱός . μέγεθος ἐμφαίνω ὁ Ἰωάννης Ψυχή , καί μέγεθος βλέπω ὑπό Θεός . εἰμί γάρ μέγεθος Ψυχή κατά ἀρετή , καί εἰμί τις μικρότης Ψυχή . ἐγώ οὕτως ἀκούω ὁ ἐν ὁ Εὐαγγέλιος , “ μή “ καταφρονέω εἷς ὁ μικρός ὁ ἐν ὁ ἐκκλησία · ” μικρός γάρ ἐκεῖ ὁ ἐναντίος ὁ μέγας λέγω · ὅτι ὁ τυγχάνω ὁ μικρός εἰμί , δῆλος ἐκ ὁ “ ὅς εἄν σκανδαλίζω εἷς ὁ μικρός οὗτος · ” μέγας γάρ οὖον σκανδαλίζω , ἀλλά ὁ μέγας πᾶς σκάνδαλον ἀγαθός εἰμί · εἰμί γάρ μέγας ἐνώπιος ὁ κύριος . ὁράω καί ἐνταῦθα “ ἐνώπιος κύριος ” λέγω , ὥσπερ καί περί ὁ τίκτω αὐτός εἴρω . σίκερα δέ εἰμί πᾶς ὁ μέθη μέν ποιέω δύναμαι , οὐ ὅς δέ ἐκ ἄμπελος . πίμπλημι δέ πνεῦμα ἅγιος ἐν ὁ κοιλία ὁ μήτηρ αὐτός ὑπάρχω ὁ Ἰωάννης , ἡνίκα ἔρχομαι ὁ μήτηρ ὁ κύριος πρός ὁ Ἐλισάβετ , σκιρτάω ἐν ἀγαλλιάω . καί ὁ μέν Ἰωάννης , πολύς ὁ υἱός ἐπιστρέφω πρός κύριος ὁ θεός ἐγώ κατά ὁ ὁ Εὐαγγέλιος φωνή · ὁ δέ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός , πᾶς φωτίζω εἰς ὁ ἐπίγνωσις ὁ ἀλήθεια · οὗτος γάρ αὐτός ὁ ἔργον εἰμί . ὁ δέ “ προέρχομαι ἐν πνεῦμα καί δύναμις Ἠλίας , ” οὗτος εἰμί · ὁ Ἠλίας ὁ δύο ὁ κύριος παρουσία εἰμί πρόδρομος , καθώς , φημί , ὁ προφήτης εἶπον · “ πέμπω σύ Ἠλίας ὁ “ Θεσβίτης , πρίν ἔρχομαι ὁ ἡμέρα κύριος ὁ μέγας καί “ ἐπιφανής . ” οὕτως οὖν καί ὁ Ἰωάννης ὁ πρῶτος γίγνομαι πρόδρομος · καί ἐν πνεῦμα μέν , ὅτι ὥσπερ εἰμί ἐπί ὁ Ἠλίας ὁ ὁ Παναγίου πνεῦμα χάρις , οὕτως καί ἐπί ὁ πρόδρομος . ἐν δύο δέ διά ὁ μέγεθος ὁ πληρόω παρά αὐτός διακονία . τις εἰμί ὁ ἐπιστρέφω Καρδία πατήρ ἐπί τέκνον ; τέκνον ὁ Ἰουδαῖος λαός ὁ ἅγιος ἀπόστολος ὑπάρχω · ἐκ αὐτός γάρ κατάγω κατά ὁ ὁ αἷμα συγγένεια . τοιοῦτος οὖν εἰμί , φημί , ὁ ὁ Ἰωάννης διακονία , ὡς ἐπιστρέφω ὁ ὁ Ἰουδαῖος Καρδία εἰς ὁ ὁ ἀπόστολος διδασκαλία · ὁ γάρ περί Χριστός τοιοῦτος μαρτυρέω , συνεισάγω ὁ τοιοῦτος μαρτυρία καί ὁ Χριστός μαθητής , καί ὁ ἀξιόπιστος αὐτός ἐκ οὗτος κάτω - συσκευάζω . ὁ δέ “ ἀπειθέω ἐν φρόνησις Δίκαιος ” δηλόω , ὅτι ἀπειθέω μέν ἐκ ἀρχή ὑπάρχω ὁ Ἰουδαῖος , φρόνησις δέ Δίκαιος , ὁ ἐν ὁ ἀπόστολος εἰμί εἰμί . ὁ δέ “ ἑτοιμάζω κύριος , ” καί ὁ ἑξῆς , ἀντί ὁ προευτρεπίζω ὁ Χριστός εἴρω · πρό ὁ φανερόω ἑαυτοῦ ἐμπαράσκευος καί προκατασκευάζω λαός · πολύς γάρ θαυμαστός προεῖπον περί ὁ κύριος ὁ πρόδρομος , ὁ εἰς αὐτός πίστις ὁ λαός προτρέπω . καί ἐπεί ἀπιστέω ὁ Ζαχαρίας , “ κατά τίς γιγνώσκω “ οὗτος , ” φημί , ἐπιτιμάω κωφότητα καί ἀφωνία , ὡσανεί ὁ Ἄγγελος λέγω οὗτος πρός αὐτός · ἐπεί ἀπιστέω Ἄγγελος παρίστημι Θεός , καί οὖον πιστεύω ὁ ἀποστέλλω αὐτός , οὐδέ λογίζομαι ὁ ὁ λέγω δύναμις , ἀλλά ὁ ὁ πρᾶγμα ἀδυναμία , διά ὁ ἄπιστος σύ οὗτος φωνή , ἀφαιρέω ὁ φωνή · ἠώς εἄν ὁ πρᾶγμα πληρόω , γιγνώσκω καί ὁ σός ἄπιστος καί ὁ δυνατός ὁ Θεός . ὁ Ζαχαρίας κώφευσις , οὐ ἔκπληξις γίγνομαι ὡς νομίζω · ἐν συνέχεια γάρ θεοφάνεια καί ἀγγελικός ὀπτασία ὅς ὁ ἱερεύς καθαρός ὁ μυστήριον διακονέω · ἀλλά ὁ τύπος ὁ ἐκεῖνος σιγή καί στείρωσις καί γήρους τίκτω ὁ φωνή , οὗτος οἴομαι δηλόω ὁ ἐκ ὁ παλαιόω καί καταγηράσκω καί στειρόω ὁ ἀνηκοΐα ὁ δέχομαι νόμος ὁ γραπτός ὁ περί Χριστός πρόρρησις προέρχομαι , καί ὁ αὐτός μήτηρ ἐκ οὗτος προέρχομαι . Ζεύς δέ ὁ βούλομαι μανθάνω ὁ αἴτιος ὁ σιωπή ὁ λαός , οὗτος διά νεῦμα ὁ Ζαχαρίας δηλόω , καί οὗτος εἰμί ἴσως , “ ὅτι καί αὐτός εἰμί διανεύω αὐτός καί διαμένω κωφός . ” τις δέ καί διανεύω αὐτός ; ὁ διανεύω διαμένω κωφός , τοιοῦτος εἰμί . ὁ Χωρὶς λόγος πρᾶξις , οὐδείς διαφέρω νεῦσις , ὁ δέ μετά λόγος πρᾶξις , οὐ εἰμί νεύω , κοσμέω γάρ ὑπό ὁ λόγος · ἐάν οὖν ὁράω Ἰουδαῖος ὁ πολιτεία ἄλογος , ὡς μή δύναμαι αὐτός δίδωμι λόγος περί ὅς πράσσω , βλέπω ὁ τύπος ὁ γίγνομαι ἐπί Ζαχαρίας διαμένω κωφός καί διανεύω αὐτός . εἰμί γάρ νῦν κωφός ὁ λαός καί ἄλαλος . πῶς γάρ οὐ μέλλω ἄλαλος καί ἄλογος εἰμί , ἐκβάλλω ὁ λόγος ἀπό ἑαυτοῦ , καί μή δύναμαι περί μηδείς λόγος ἀποδίδωμι νομικός ἢ προφητικός λόγος . αἰδέομαι δέ ὁ Ἐλισάβετ διά ὁ ἐν γῆρας συλλαμβάνω , σώφρων γάρ εἄν ὁ γυνή · Ὠριγένης . κρύπτω ἑαυτοῦ ἐπί μείς πέντε , ἠώς καί συλλαμβάνω , ὅτε γάρ Μαρία συλλαμβάνω καί ἔρχομαι πρός αὐτός , καί ὅτε γίγνομαι ὁ ἀσπασμός αὐτός εἰς ὁ οὖς αὐτός , σκιρτάω ἐν ἀγαλλιάω ὁ βρέφος ἐν ὁ κοιλία ὁ Ἐλισάβετ , καί ἐκ πνεῦμα ἅγιος λαλέω ὁ ἀναγράφω , καί λαλέω ἐν ὁ ὀρεινός πᾶς ὁ ῥῆμα οὗτος . λαλέω οὖν αὐτός ὡς περί θεῖος σύλληψις καί ὡς περί προφήτης μέλλω γεννάω ἐν ὁ λαός , οὐ ἔτι ἑαυτοῦ περικρύβω , ἀλλά εἰμί δεῖ οὕτως εἶπον , καί παρρησιάζομαι , ὅτι ἄρα γέννημα εἰμί αὐτός ὁ πρόδρομος ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . ὄνειδος δέ ἐν ἄνθρωπος οὗτος λέγω , ὅσπερ ἐν ὁ χρόνος ἐκεῖνος ὑπάρχω , τουτέστιν ὁ ἀτεκνία , ἤγουν ὁ εἰμί στεῖρα , ὥσπερ ἔπαινος καί εὐλογία ὁ πολυτεκνία . Μήνη ἕκτος λέγω ὁ ὁ σύλληψις Ἰωάννης . εἶπον δέ ὁ εὐαγγελιστής περί ὁ παναγία δέσποινα ἐγώ θεοτόκος , ὅτι εἰμί μνηστεύω ἀνήρ ἐκ οἶκος Δαυίδ καί πατριά , δείκνυμι βούλομαι , ὅτι καί αὐτός ὁ πανάμωμος ἐκ γένος εἰμί ὁ Δαβίδ . ὅθεν καί ὁ μνηστεύω αὐτός Ἰωσήφ · οὐδέ γάρ εἰμί δυνατός κατά ὁ νόμος ἀπό Φυλή ἕτερος ἁρμόζω γυνή . ἐπεί δέ εἶπον ὁ θεός ὁ Εὔα , “ ἐν λύπη τίκτω τέκνον · ” λύω ὁ λύπη οὗτος ὁ χαρά ὅς ὁ Ἄγγελος φημί , “ χαίρω κεχαρι - “ τίνω ὁ Κύριος μετά σύ . ” ὁ δέ “ διαλογίζομαι ποδαπὸς εἰμί ὁ ἀσπασμός οὗτος , ” οὗτος ἐμφαίνω , ὡσανεί λέγω πρός ἑαυτοῦ , μή ἆρα τις ἄτοπος , ὡς ἐκ ἀνήρ πρός κόρη ; ἢ θεῖος · ἐπεί καί Θεός μνήμη σύνειμι ὁ ἀσπασμός , ὁ “ ὁ Κύριος μετά σύ . ” Ζεύς δέ ὁ μή εἰμί δυνατός , θορυβέω καί φοβέω ἀκριβῶς ἀκούω ὁ λέγω3 , διά οὗτος λύω πρῶτος αὐτός ὁ φόβος ὁ Ἄγγελος εἶπον , “ μή φοβέω Μαρία , ” ἵνα ἐν ἀταραξία γίγνομαι , δέχομαι ὁ θεῖος ἀπόκρισις . ὁ μέν οὖν εἶπον ὁ Ἄγγελος πρός αὐτός , “ εὑρίσκω χάρις ” κοινός εἰμί · εὑρίσκω γάρ χάρις πρό αὐτός καί ἄλλος , ὁ δέ εἶπον “ συλλαμβάνω , ” οὐκέτι κοινός εἰμί , ἀλλά ἰδιάζον εἰς ἐπαγγελία . εἶπον δέ οὗτος , ἵνα δείκνυμι ὁ κύριος ἐκ αὐτός ὁ παρθενική νηδύς καί ἐκ ὁ ἡμέτερος οὐσία λαμβάνω ὁ σάρξ . δίκαιος δέ καλέω Ἰησοῦς ὁ ἐπί σωτηρία ὁ ἡμέτερος γένος ἔρχομαι · ὁ γάρ ὄνομα οὗτος εἰς ὁ Ἑλλάς γλῶσσα μεταβάλλω , Θεός λέγω σωτηρία καί ἴασις . ὁ δέ “ εἰμί μέγας , ” ὡς δεσπότης καί δημιουργός δηλόω , καί οὐ ὡς ὁ Ἰωάννης · ὁ γάρ ἐπάγω ὅτι “ υἱός ὕψιστος καλέω - “ σέτα ” οὗτος ἐμφαίνω . Πῶς δέ φημί “ υἱός ὕψιστος καλέω - τίθημι ; ἐσθίω γάρ μᾶλλον εἶπον , υἱός ὕψιστος ὑπάρχω , ὡς πρό ὁ αἰών ἐκ ὁ πατήρ γεννάω αὐτός . ἀλλά εἴρω · ὅτι ὥσπερ εἰμί φύσις ἀληθής θεός ὁ υἱός , λαμβάνω ἐν δωρεά μέρος διά ὁ ἀνθρώπινος ὁ ὄνομα ὁ ὑπέρ πᾶς ὄνομα , τουτέστι ὁ καλέω Θεός · καί ὥσπερ εἰμί Κύριος πᾶς ὁ κτίσις , ὡς δημιουργός καί ποιητής , ἐκ δωρεά λαμβάνω πατρικός εἰς κληρονομία ὁ ἔθνος διά ὁ ἀνθρώπινος . “ αἰτέω ” γάρ φημί “ παρά “ ἐγώ , καί δίδωμι σύ ἔθνος ὁ κληρονομία σύ . ” οὕτως ἐάν φύσις καί ἀληθής υἱός , καί ἐκ ὁ οὐσία ἐκλάμπω ὁ πατήρ πρό πᾶς ὁ αἰών , “ υἱός ὕψιστος ” καλέω , διά ὁ ἀνθρώπινος . καί ὁ “ δίδωμι ” δέ ὁ οἰκονομία ἁρμόττω . θρόνος δέ οὐ αἰσθητός λέγω , ἀλλά ὁ μηδείς θνητός καί ἐπικηρος ἔχω , ὁ κατά ὅλος ὁ οἰκέω φάος δίκη ἐκλάμπω , καί ψυχή νοερός καταυγάζω , διά ὁ ἔνθεος διδασκαλία . καί οἶκος δέ Ἰακώβ , μή ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος μόνος νομίζω , ἀλλά καί πᾶς ὁ διά ὁ κλῆσις ὁ Σωτήρ ἐγώ , ἐκ ἅπας ὁ ἔθνος εἰς ὁ ὁ ἅγιος υἱοθεσία εἰσποιέω . βασίλεια δέ τέλος οὐ ἔχω οὐδείς εἰμί ὁ βασιλεύω , εἰμί μή μόνος ὁ δημιουργός καί δεσπότης ὁ ὅλος Θεός . ὥστε αὐτός εἰμί βασιλεύς αἰώνιος , ὁ διά ὁ ἡμέτερος σωτηρία ἄνθρωπος γίγνομαι καταδέχομαι . οὐχ ὡς ἀπιστέω ὁ παναγία παρθένος ὁ “ πῶς εἰμί “ οὗτος , ἐπεί ἀνήρ οὖον γιγνώσκω ” λέγω , ἀλλά ὡς σοφός ὁ τρόπος ἐπιζητέω μανθάνω ὁ πρᾶγμα ὁ λέγω . οὐδέ γάρ γίγνομαι πρότερος τίς τοιοῦτος , οὐδέ μετά οὗτος γίγνομαι · λέγω δή ὁ παρθένος τίκτω , ὅθεν καί συγγιγνώσκω ὁ Ἄγγελος , καί ὁ τρόπος ἑρμηνεύω λέγω , “ πνεῦμα Ἅγιον ἐπέρχομαι ἐπί σύ , καί “ δύναμις ὕψιστος ” καί ὁ ἑξῆς . “ Χριστός δέ Θεός δύναμις “ καί Θεός σοφία , ” ὡς διδάσκω ὁ ἀπόστολος . καί πῶς μέν ἐπέρχομαι ; οὐ ὁράω ὁ ἐπέρχομαι , ἐνεργέω δέ δημιουργικός μή φαίνω . τις δέ εἰμί “ ἐπισκιάζω σύ ” περιβάλλω σύ καί ἐνδύω σύ καί περιχαρακώνω σύ , καί κύκλος σύ εἰμί . χρή δέ σκοπέω πῶς ὅλος αὐτός ὁ παναγία καί ζωοποιός τριάς ἐκφαίνω εἶπον , πνεῦμα Ἅγιον καί δύναμις , καί ὕψιστος . οὖον συγγιγνώσκω δέ ὁ Ζαχαρίας ὁ Ἄγγελος ἀπιστέω δικαίως , διότι ἔχω ἐκεῖνος εἰς ὑπόδειγμα καί ἄλλος στεῖρα πρό αὐτός γίγνομαι καί τίκτω , ὡς ὁ θεῖος γραφή διδάσκω . οὐχ ἁπλόος δέ ὁ γίγνομαι φημί πρός ὁ παρθένος ὁ Ἄγγελος , ἵνα μή ἔξωθεν ἐπεισάγω αὐτός σῶμα νομίζω , ἀλλά ἐπάγω καί ὁ “ ἐκ σύ , ” ἵνα ἐκ αὐτός φύσις ὁ γίγνωμαι εἰμί πιστεύω . Ἅγιον δέ καλέω οὐ ὡς ἔνοικος ἔχω ὁ υἱός ὁ Θεός , καί ἐκ μετοχή αγιαειδω , ἀλλά ὡς εἰμί κατά φύσις ἅγιος , ὁ ὁ αὐτός υἱός ὑπάρχω Θεός καί εἷς εἰμί . συγγενής δέ ὁ Παναγία παρθένος ὁ Ἐλισάβετ εἶπον ὁ Ἄγγελος , εἴτε ὡς ἐκ εἷς προπάτωρ ὁ Ἰακώβ ὑπάρχω , εἴτε διά ὁ πρό ὁ νομοθεσία , λαμβάνω ὁ Ἀαρών ἐκ ὁ ὁ Λευΐ Φυλή εἰμί γυνή ὁ Ἐλισάβετ , θυγάτηρ εἰμί ὁ Ἀμιναδάβ , ὁ ἀδελφή Ἀασσὼν , ἐκ ὁ Ἰούδας Φυλή ὑπάρχω . καί γάρ ἐνταῦθα συνάπτω ὁ βασιλικός ὁ Ἰούδας φυλή , ἐκ ὅς ὑπάρχω Ἐλισάβετ . διό καί παράδοξος ὁ πάνσοφος ὁ πανάγιος πνεῦμα οἰκονομέω χάρις , καί οὗτος ὁ Ζαχαρίας γυνή Ἐλισάβετ προσαγορεύω , ὥσπερ καί ὁ ὁ Ἀαρών , ὅπως διά ὁ ὄνομα ἐναργής μανθάνω , ὡς ἐκ ἐκεῖνος ὁ Ἐλισάβετ ὑπάρχω ὁ συγγένεια . εἶπον δέ ὁ Παναγία παρθένος , “ ἰδού ὁ δοῦλος κύριος ” καί ὁ ἑξῆς , οὗτος δηλόω , πίναξ εἰμί , φημί , γράφω , ὅς βούλομαι ὁ γραφεύς γράφω , ποιέω ὅς ἐθέλω ὁ ὁ πᾶς Κύριος . δέχομαι δέ ὁ Ἄγγελος ὁ παναγία παρθένος ὁ ὁμολογία ὁ πίστις , ἀπέρχομαι ἀπό αὐτός . πορεύω δέ ὁ παναγία παρθένος εἰς ὁ ὀρεινή πρός ὁ Ελισάβετ , ἐπεί ἐκεῖ οἰκέω ὁ Ζαχαρίας , γιγνώσκω βούλομαι ὁ πέρας ὅς εἶπον ὁ Ἄγγελος πρός αὐτός . ὅπερ δέ οὐδείς ὁ προφήτης ὑπάρχω , οὗτος εἰς Ἰωάννης γίγνομαι . διά ὁ πλησιάζω αὐτός ὁ Χριστός παρουσία καί προτρέχω αὐτός . διό οὐδέ πρότερος ὁ ἅγιος πνεῦμα πίμπλημι , ἠώς ὅς ἐφίστημι αὐτός ὁ κυοφορέω ὁ δεσπότης Χριστός . τότε δέ πίμπλημι πνεῦμα ἅγιος , σκιρτάω καί ὁ μήτηρ μεταδίδωμι ὁ χάρις , καί ἀναβοάω προφητικός ὁ Ἐλισάβετ ῥῆμα , διά ὁ κυοφορέω ἐν αὐτός βρέφος , “ εὐλογέω σύ “ ἐν γυνή ” λέγω “ καί εὐλογέω ” καί ὁ ἑξῆς . οὐδείς γάρ τοιοῦτος χάρις κοινωνός , οὔτε γίγνομαι , οὔτε γίγνομαι δύναμαι . “ καρπός δέ κοιλία ” εἶπον , κατά ὁ παλαιός ὁ Θεός πρός ὁ Δαυίδ ἐπαγγελία ὁ λέγω , “ ἐκ καρπός ὁ κοιλία “ σῴζω ἐπί ὁ θρόνος σύ . ” καλῶς δέ καρπός κοιλία ὁ παναγία παρθένος ὁ Ἐλισάβετ ὀνομάζω , διά ὁ μή ἐκ ἀνήρ εἰμί , ἀλλά ἐκ μόνος ὁ παναγία θεοτόκος Μάρις , πνεῦμα ἅγιος ἐνοικέω ἐν αὐτός , καί ὁ ὁ ὕψιστος δύναμις ἐπισκιάζω αὐτός . ὁ γάρ ἐκ ὁ πατήρ ὁ σπορά ἔχω , ἐκεῖνος εἰμί καρπός , καθώς καί ὁ Δαυίδ εἴρω , ἐκ καρπός ὁ κοιλία , τουτέστιν ὁ πρόγονος ὁ παναγία θεοτόκος , καί αὐτός ἐκ σπορά ἀνήρ γεννάω . Σύμφωνος δέ ὁ μέλλω ὑπό Ἰωάννης λέγω , ὁ μήτηρ αὐτός ἀποφθέγγομαι · ὥσπερ γάρ ἐκεῖνος ἀνάξιος ἑαυτοῦ ὁ παρουσία ὁ παρθένος θεοτόκος , ὡσανεί λέγω , τίς γάρ ἐγώ τηλικόσδε πράσσω ἀγαθός , ἵνα ὁ μήτηρ ὁ κύριος ἐγώ ἔρχομαι πρός ἐγώ . καλέω δέ αὐτός μήτηρ ὁ ἔτι κυοφορώ , προφητικός λόγος προφθάνω ὁ κύησις . μακαρίζω δέ αὐτός ὡς ἤδη πιστεύω , “ ὅτι εἰμί τελέω - “ τις ὁ λαλέω αὐτός παρά κύριος . ” εἶπον δέ “ μεγαλύνω ὁ ψυχή ἐγώ ὁ κύριος , ” ὁ παναγία παρθένος , δείκνυμι ἑαυτοῦ καρπός δοξολογία προσφέρω . ὅσος γάρ , φημί , ὑπηρετέω μέγας θαῦμα , τοσοῦτος ὀφείλω δοξάζω ὁ ἐν ἐγώ ἐνεργέω παράδοξος . διό καί ἀγαλλιάω ὁ πνεῦμα ἐγώ , τουτέστιν τέρπω καί ἡδύνω ἐπί ὁ Θεός ὁ σωτηρία ἐγώ . σωτήρ ἐγώ γάρ εἰμί καί Θεός · σωτηρία ὁ κόσμος διά ἐγώ χαρίζομαι . πνεῦμα δέ καί ψυχή ὁ αὐτός λέγω . καί ἐπιβλέπω δέ , φημί , ἐπί ἐγώ , οὐδέ γάρ ἐγώ προσδοκάω οὗτος , ταπεινός εἰμί καί ἀνάξιος , καί νῦν εἰς οὐρανός ἀπό γῆ μεταβαίνω , ἄρρητος οἰκονομία ἐκπληρόω · καί οὐ σύ μόνος ὁ Ελισάβετ , ἀλλά καί πᾶς ὁ πιστεύω μακαρίζω ἐγώ πᾶς ὁ γενεά , καί γάρ μεγαλεῖος ποιέω ἐγώ ὁ δυνατός , ὅτι παρθένος εἰμί συλλαμβάνω , ὑπερβαίνω ὁ φύσις βούλημα αὐτός , καί καταξιόω ἄνευ ἀνήρ , οὐ ἁπλόος εἰμί μήτηρ , ἀλλά ὁ μονογενής υἱός ὁ Θεός καί Θεός . Ζεύς δέ ὁ μή ἀπιστέω τις ὁ τοιοῦτος μυστήριον , εἶπον ὁ δυνατός , ὡσανεί λέγω , ὅτι δυνατός ὁ οὗτος ἐνεργέω Θεός . Ἅγιον δέ εἶπον ὁ ὄνομα αὐτός , δηλόω ὅτι οὐδείς παραχραίνω , εἰς γυνή συλλαμβάνω ὁ ὁ ἅπας δημιουργός . “ καί ὁ ἔλεος δέ αὐτός εἰς γενεά καί ὁ ἑξῆς . ἐπεί διά ὁ ἐλεέω ὁ γενεά ὁ γενεά συλλαμβάνω . προστίθημι δέ “ ὁ φοβέω αὐτός , ” ὅτι ὁ πάντῃ ἀνάξιος , καί ἐν ὁ ἀπιστία διαμένω οὐ ἐλεέω , ἀλλά ὁ διά ἐπίγνωσις πρός πίστις καί μετάνοια μετατρέπομαι . “ ποιέω δέ κράτος ” καί ὁ ἑξῆς . ἐπεί ὁ αὐτός χείρ οὐ ἄνθρωπος ὁ ἔργον . καί γάρ βραχύς ὁ πατήρ ὁ υἱός , κατά ὁ “ λυτρόω ἐν βραχίων σύ ὁ λαός σύ . ” διά αὐτός οὖν Νίκη ἐργάζομαι , καί τρόπαιον ἵστημι , κατά ὁ πάλαι τυραννέω νοητός ἐχθρός . “ δισκορπιζω ” δέ καί ὁ οὗτος αὐτός Καρδία , ὁ ὁ διάνοια ὑπερήφανος , τουτέστι ὁ βουλή αὐτός ὁ κατά ἐγώ ἀπρακτέω ποιέω . οὗτος δέ αὐτός καί δυνάστης καλέω , ὅς καθαιρέω ὑψόω ὁ ταπεινόω ἑαυτοῦ ὑπό ὁ κραταιός χείρ , “ δίδωμι αὐτός ἐξουσία “ πατέω ἐπάνω ὄφις καί σκορπίος , καί ἐπί πᾶς ὁ δύναμις “ ὁ ἐχθρός . ” καί “ πεινάω ” μέν ὁ ἐκ ἔθνος λιμώσσω θεῖον λόγος καί διδασκαλία , ἐμπίμπλημι ἀγαθός , ὁ ὁ νέος διαθήκη . ὁ δέ ὁ νόμος πλουτέω Ἰουδαῖος , καί ὁ προφήτης πιαίνω , κενός ἐξαποστέλλω , μή προσδέχομαι ὁ ὑπό ὁ νόμος καί ὁ προφήτης προθεσπίζω Χριστός ὁ θεός ἐγώ . ὁ δέ “ ἀντιλαμβάνω Ἰσραήλ παῖς αὐτός , ” δύναμαι μέν καί πρός ὁ κατά σάρξ Ἰσραήλ οὗτος ἁρμόζω · πολύς γάρ ἐκ αὐτός μυριάς πιστεύω ὁ κύριος σῴζω . δύναμαι δέ καί πρός ὁ νοητός Ἰσραήλ ὁ ἐν ὁ νόος ὁράω Θεός · οὗτος γάρ Ἰσραήλ ἑρμηνεύω , ὅστις εἰμί ὁ ἐκ ὁ ἔθνος πιστεύω . “ Ἐμνάω δέ ὁ ἔλεος αὐτός καθώς λαλέω ” καί ὁ ἑξῆς , εἰς πέρας ἄγω , ὅσπερ εἰμί εἶπον πρός αὐτός , ὅτι “ ἐνευλογέομαι - “ σοντ ἐν ὁ σπέρμα σύ πᾶς ὁ φυλή ὁ γῆ . ” “ μένω δέ Μαρία σύν αὐτός ” καί ὁ ἑξῆς . δηλόω ὅτι ἠώς ὅς τίκτω μέλλω ὁ Ἐλισάβετ . εἰμί γάρ ὁ ἕκτος μείς ὁ σύλληψις αὐτός ἀποστέλλω ὁ Ἄγγελος πρός ὁ παναγία παρθένος . ἀπέρχομαι δέ μένω σύν αὐτός μείς τρεῖς , πρόδηλος ὅτι πληρόω ὁ χρόνος ὁ σύλληψις ὁ Ἐλισάβετ , εἰς ὁ οἶκος αὐτός ὑποστρέφω ὁ παναγία παρθένος , διά ὁ μέλλω συνεισέρχομαι πλῆθος εἰς ὁ οἶκος Ζαχαρίας , ἐν ὁ ὁ Ἐλισάβετ γεννάω · εἰμί γάρ αἰδώς ἐν ὁ παναγία παρθένος Παρθενική . τίς δέ χάρις μένω ; ἴσως καί ὁ παράδοξος θεωρέω ὁ ἔκβασις , καί ἐπί ὁ κατά ἑαυτοῦ ἀπορέω τε καί ἐκπλήσσω , καί τίς δήω γίγνομαι βουλεύω . παρατηρέω δεῖ ἐν ὅλος ὁ παλαιός διαθήκη καί ὁ καινός γράφω , εἶπον εἰμί ἐπί ἁμαρτωλός γένεσις εἴρω ὁ , “ ἐπλώ - “ σθη ὁ χρόνος ὁ τίκτω . ” οἴομαι δέ ὅτι οὐ ἄν τις εὑρίσκω , εἰμί μή μόνος ὄψ ὀνομάζω ὅτι δίκαιος εἰμί ὁ γεννάω . διατί μετά ὁ περιτομή , ὁ ὄνομα ἕκαστος παῖς τίθημι ὁ νόμος προστάσσω ; ἐπεί οὗτος καλός εἰμί πρῶτος ὁ ἐκ Θεός προσστάζω λαμβάνω σφραγίς , τουτέστι ὁ περιτομή , καί εἰς λαός Θεός χρηματίζω , καί τότε ὁ ἀνθρώπινος δέχομαι ὄνομα . οὐχ ἁπλόος δέ ὁ Ἐλισάβετ , Ἰωάννης εἶπον καλέω ὁ πρόδρομος , ἀλλά ὡς προφῆτις εἰμί ὑπό πνεῦμα ἅγιος κινέω . οὐδέ γάρ γιγνώσκω ὁ χρηματίζω ὁ Ζαχαρίας · πῶς γάρ ἄν αὐτός ἀπαγγέλλω ὁ μή λαλέω ; “ αἰτέω δέ πινακίδιον “ ὁ Ζαχαρίας γράφω ὁ ὄνομα , ἐπεί διά νεῦμα οὐ δύναμαι οὗτος δηλόω . πῶς γάρ ; “ θαυμάζω πᾶς , ” ἐπεί ὁμοφωνέω ὅτε Ζαχαρού καί ὁ Ἐλισάβετ περί ὁ ὄνομα Ἰωάννης εἶπον , καίπερ ξένος εἰμί , εἰς ὁ συγγένεια αὐτός . ἑρμηνεύω δέ Ἰωάννης Θεός χάρις , διό καί μετά ὁ γράφω αὐτός ὁ ὄνομα , εὐθύς ὁ ὁ Θεός χάρις , ἀνοίγω αὐτός ὁ στόμα , καί λαλέω εὐλογέω ὁ θεός , καί προφητεύω ὁ ἀναγράφω , πρῶτος μέν ὁ παρά ὁ Χριστός , ὡς ἤδη ἐπιδημέω ὁ βίος , ὕστερος δέ καί περί ὁ Ἰωάννης . διατί δέ γίγνομαι ἐπί πᾶς φόβος ; ἵνα ὥσπερ ἐπί ὁ σιωπή Ζαχαρίας ἐξίστημι ὁ λαός , οὗτος καί ἐν ὁ λαλέω αὐτός , ὅπως διά ὁ δύο οὗτος θαῦμα λογίζομαι πᾶς , περί ὁ τίκτω - ὅς παῖς · οὗτος δέ πᾶς προκατασκευάζω πόρρωθεν , ὥστε ἀξιόπιστος εἰμί ὁ ὁ Χριστός μαρτυρέω μέλλω . εὐλογέω ὁ θεός ὁ Ζαχαρίας ἐπισκοπή λέγω γίγνομαι παρά αὐτός πρός ὁ λαός αὐτός , λέγω οὕτως , “ εὐλογητός Κύριος ὁ θεός ὁ Ἰσραήλ ὅτι καί ὁ ἑξῆς . ὅστις εἰμί ὁ ὁ Χριστός πιστεύω · οὗτος γάρ ὁ ἐπισκοπή ἄξιος γίγνομαι , ἐνεργός εἰς ἑαυτοῦ ὁ θεῖος ἐπισκοπή ἀποδείκνυμι . Πῶς δέ ἐγείρω κέρας σωτηρία ἐγώ καί ὁ ἑξῆς ; ὁ κέρας ὅς ἀντί βασίλεια , ὅς ἀντί δύναμις παραλαμβάνω ὁ θεῖος γράφω . ἀμφότερος δέ ὁ Χριστός εἰμί ὁ ἐκ ὁ πατριά ὁ Δαυίδ ἀνατέλλω · αὐτός γάρ εἰμί ὁ βασιλεύς ὁ βασιλεύω , καί ὁ ἀκαταμάχητος δύναμις ὁ πατήρ , ὁ πᾶς ὁ ἐχθρός ἐγώ τροπόω , κατά ὁ ὁ ἅγιος αὐτός προφήτης προσαγόρευσις · πᾶς γάρ ὁ προφήτης ὁ περί ὁ Χριστός καταγγέλλω μυστήριον , καί ῥύομαι ἐγώ ἐκ ὁ ἐχθρός ἐγώ , καί ἐκ χείρ πᾶς ὁ μισέω ἐγώ · ἐχθρός δέ οὐ αἰσθητής , ἀλλά νοητός . ὁ “ ποιέω δέ ἔλεος μετά ὁ πατήρ ἐγώ , ” οὕτως χρή νοέω , ὅτι ὁ εἰς ἐγώ γίγνομαι ἔλεος , καί πρός ὁ πατήρ ἐγώ ἀνατρέχω , ὁ περί ὁ Ἀβραάμ . ἐπαισθάνομαι γάρ ὁ εἰς ἐγώ εὐεργεσία , κοινωνός γίγνομαι ὁ Εὐφρόσυνος . περι οὗτος δέ λέγω μιμνήσκω διαθήκη ἅγιος αὐτός , περί ὅς πρός ὁ Ἀβραάμ διατίθημι λέγω , “ καί ἐνευλογέομαι ἐν ὁ σπέρμα σύ πᾶς ὁ ἔθνος καί πᾶς ὁ φυλή ὁ γῆ . ” “ Ὅρκος δέ ὅς ὄμνυμι πρός Ἀβραάμ ὁ πατήρ ἥμων , ” οὗτος φημί , ὅτι εἶπον αὐτός ὁ Θεός · “ εὐλογέω εὐλογέω σύ , καί Πλῆ - “ θύνω πληθύνω σύ . ” πληθύνω γάρ ὁ σπέρμα Ἀβραάμ , εἰς σπέρμα καί ὁ ἔθνος λογίζομαι αὐτός . καί ἐπεί πολλάκις ἐρύω τις ἐκ χείρ ἐχθρός , μετά φόβος δέ , διά οὗτος φημί , “ ὁ δίδωμι ἐγώ ἄφοβος ἐκ χείρ ” καί ὁ ἑξῆς . καί γάρ ὁ Χριστός ἐπιδημία , ποιέω ἐγώ ἄφοβος ἐκ χείρ ἐχθρός ἐρύω , οὖον γάρ ᾐσθάνσχη ὁ ἐπιβουλή ὁ ἐχθρός , ἀλλά αἰφνίδιος ἁρπάζω ἐγώ μεθίστημι ἀπό ἐκεῖνος ἐπί ὁ κλῆρος καί ὁ μερίς αὐτός . διό καί ἐγώ ὀφείλω λατρεύω αὐτός ἐν ὁσιότης καί δικαιοσύνη , ὅσπερ οὖον γίγνομαι διά τις καιρός , ἀλλά πᾶς ὁ ἡμέρα ὁ ζωή ἀμάω . τις δήποτε δέ ὡς πρός ἀκούω φημί · “ καί σύ παιδίον προ - “ Φήτης ὕψιστος καλέω ” καί γάρ περισσός εἰμί οὗτος λέγω ὁ μή νοέω παιδίον . χρή οὖν ὑπολαμβάνω , ὅτι μήποτε ἄρα ὅσπερ παράδοξος γέννησις ἔχω ὁ Ἰωάννης , ἅτε ἀρχάγγελος οὗτος κηρύσσω , ἅτε αὐτός σκιρτάω ἐν ὁ κοιλία ὁ μήτηρ ὑπέρ φύσις ἐπί ὁ παρουσία ὁ παναγία παρθένος ὁ πρός ὁ Ἐλισάβετ , οὗτος καί γεννάω , παράδοξος ἤδη καί ὁ παρακολούθησις ἔχω ὁ αἴσθησις . τάχα δέ αὐτός πάρειμι προφητεύω ὁ πατήρ λέγω , “ προ - “ πορεύω γάρ πρό πρόσωπον κύριος ἑτοιμάζω ὁδός αὐτός · ” ἐπεί οἶδα ὡς προφήτης , ὅτι μετά ὀλίγος οὖον μέλλω ἔχω αὐτός παρά ἑαυτοῦ τρέφω · φημί γάρ ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι “ εἰμί ὁ παιδίον ἐν ὁ ἐρῆμος , ἠώς ἡμέρα ἀνάδειξις αὐτός “ πρός ὁ Ἰσραήλ . ” “ γιγνώσκω δέ σωτηρία ” φημί δίδωμι ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁ Χριστός · ὅστις γνῶσις σωτηρία εἰμί αὐτός ὁ ἐθέλω ἐπιγιγνώσκω ὁ σωτηρία , Ἰουδαῖος τε καί Ἕλλην . Λέγος δέ καί πῶς εἰμί ὁ ὁ Θεός γνῶσις σωτηρία , ὅτι φημί “ ἐν ἄφεσις ἁμαρτία ” εἰμί , οὕτως ἐλεέω ὁ Θεός ὁ ἐπί γῆ , καί γάρ ὡς ἀληθής διά σπλάγχνον ἔλεος Θεός ἐγώ ἐλεέω · οὐδέ γάρ διά ὁ ἔργον ὁ ποιέω ἐγώ . ἐν ὅς ὁ πατήρ σπλάγχνον ἐπισκοπέω ἐγώ ὁ ἐκ ὕψος καί ἐκ οὐρανός ἀνατέλλω ἐγώ ἥλιος δικαιοσύνη , ὁ μονογενής υἱός ὁ Θεός καί θεός ἐγώ . καί “ σκότος ” μέν λέγω ὁ ἀγνωσία . “ σκιά δέ θάνατος ” ὁ ἁμαρτία , διά ὁ μή εἰμί αἰσθητός θάνατος , ἀλλά αἰώνιος , εἰκών δέ ἔχω θάνατος . ὥσπερ γάρ ὁ αἰσθητός θάνατος χωρισμός ἔχω Ψυχή , οὕτως ὁ ἁμαρτία χωρισμός πνεῦμα ἅγιος . ὁ δέ “ εἰς ὁδός εἰρήνη ” δηλόω , ἵνα , φημί , ὁ ὁ βίος ἐγώ διάβημα κατευθύνω , καί ὁδηγέω εἰς ὁ διδασκαλία ὁ ἑαυτοῦ ὁ Χριστός καί ὁ κήρυγμα · οὗτος γάρ εἰμί ὁδός εἰρήνη . ἐπειδή δέ κατά ὁ ἀναλογία ὁ ἡλικία πνευματικός ἀξιόω χάρις ὁ πρόδρομος , διά οὗτος φημί ὁ εὐαγγελιστής “ ὁ δέ παιδίον αὐξάνω καί κραταιόω πνεῦμα . ” Ζεύς οὗτος δέ “ ἐν ὁ ἐρῆμος εἄν ἠώς ἀνάδειξις καί ὁ ἑξῆς . ἵνα ὁ ὁ ὑπερκόσμιος μηνύω Χριστός , ἔξω ὁ ἐν ἄνθρωπος κακία ὁ καί ὅπως ἀξιόπιστος μάρτυς φαίνω , μαρτυρέω ὁ Χριστός , καί ὁ κακία ἐλέγχω μετά παρρησία .