catenae-novum-testamentum.catena-in-joannem-catena-integra-e-codd-paris-coislin-23 15
Περὶ τῶν προσελθόντων Ἑλλήνων . τίνες ἦσαν “ οἱ Ἕλληνες οἱ ἀναβάντες , ἵνα προσκυνήσωσιν ἐν τῇ ἑορτῇ , ” οἵτινες προσῆλθον τῷ Φιλίππῳ ; οἱ ἐγγὺς ὄντες λοιπὸν τοῦ προσήλυτοι γενέσθαι , τουτέστι τῷ Ἰουδαϊσμῷ προσελθεῖν · τῆς φήμης οὖν διαδοθείσης λέγουσι τῷ Φιλίππῳ , θέλομεν τὸν “ Ἰησοῦν ἰδεῖν · ” ὁ δὲ Φίλιππος παραχωρεῖ τῷ Ἀνδρέᾳ , ἅτε πρὸ αὐτοῦ ὄντι , καὶ τὸ πρᾶγμα αὐτῷ κοινοῦται , ἀλλ’ οὐδὲ οὕτως ἅπλως αὐθεντεῖ · ἤκουσε γὰρ ὅτι “ εἰς ὁδὸν ἐθνῶν μὴ ἀπέλθετε , καὶ εἰς “ πόλιν , ” καὶ τὰ ἑξῆς , πᾶσαν ἐκκόπτων πρόφασιν ἀγνωμοσύνης , ἀναφέρει τῷ διδασκάλῳ · ὁ δὲ Ἰησοῦς ἔφη αὐτοῖς , ἐλήλυθεν ἡ ὥρα ἵνα δοξασθῇ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου . ” Ti ἐστιν , “ ἦλθεν ἡ ὥρα ; ” ἐπειδὴ ἔλεγεν , εἰς ὁδὸν ἐθνῶν μὴ ἀπέλθητε , ” πᾶσαν ἐκκόπτων πρόφασιν ἀγνωμοσύνης Ἰουδαίοις · ἐπέμενον δὲ οὗτοι ἀπειθοῦντες , ἐκεῖνοι δὲ , τουτέστι τὰ ἔθνη , ἐβούλοντο προσελθεῖν · καιρὸς οὖν , φησὶν , ἐπὶ τὸ πάθος προσελθεῖν , πάντων πεπληρωμένων · ἵνα δὲ μὴ θορυβηθῶσιν , ἐννοοῦντες ὅτι ὅτε καὶ Ἓλληνες προσῆλθον , τότε ἀνῃρέθη , λέγει , “ ἐὰν μὴ ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσὼν ἐπὶ τὴν γῆν ἀποθάνῃ , καὶ τὰ ἑξῆς . Ὃ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν , ὅτι αὐτὸ μὲν γὰρ τοῦτο αὐτοὺς ποιήσει προσελθεῖν , καὶ αὐξήσει τὸ κήρυγμα τὸ ἐμόν . Εἰ γὰρ ἐν τοῖς σπέρμασι τοῦτο γίνεται , καὶ ὅταν ἀποθάνῃ , πολὺν φέρει καρπὸν , πολλῷ μᾶλλον ἐμοί . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Καὶ μὴ χρώμενοι τῷ προσκυνήσοντες εἰς τὸν νόμον , ὡς εἰς σεπτὸν τόπον διὰ τὰ γενόμενα θαύματα περὶ Ἰουδαίων . Δόξαν καλεῖ τὴν ἀνάστασιν , μεθ’ ἣν ὡς Υἱὸς Θεοῦ ἐδοξάσθη . Καιρὸς τοῦ μεταβῆναι τοὺς μαθητὰς τὰ ἔθνη , εἰ καὶ κατὰ τὴν ἀρχὴν οὐκ ἐποίησαν τοῦτο , ἵνα μὴ σκανδαλισθῶσιν οἱ Ἰουδαῖοι . Θεοδώρου Μομψουεστίασ . Καιρὸς λοιπόν ἐστιν ἐπὶ τὸ πάθος ἐλθεῖν , πάντων πεπληρωμένων · εἰ γὰρ μέλλομεν τούτοις μὲν ἀπειθοῦσι προσεδρεύειν , ἐκείνους δὲ καὶ βουλομένους μὴ προσίεσθαι , ἀνάξια τῆς ἡμετέρας ἔσται ταῦτα κηδεμονίας . Ἐπειδὴ οὖν ἔμελλεν ἀφήσειν τοὺς μαθητὰς ἐπὶ τὰ ἔθνη λοιπὸν ἰέναι μετὰ τὸν σταυρὸν , ὁρᾷ δὲ αὐτοὺς προπηδῶντας , φησὶ , καιρὸς ἐπὶ τὸν σταυρὸν ἐλθεῖν . Οὐ πρότερον γὰρ αὐτοὺς εἴασεν , ἵνα ᾖ εἰς μαρτύριον αὐτοῖς . ἕως γὰρ διὰ τῶν ἔργων αὐτὸν διεκρούσαντο , ἕως αὐτὸν ἐσταύρωσαν , οὐκ εἶπε , πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ “ ἔθνη , ” ἀλλ’ εἰς ὁδὸν ἐθνῶν μὴ ἀπέλθητε , ” καὶ , οὐκ ἀπεστάλην , εἰ μὴ εἰς τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ισραὴλ , ” καὶ , οὐκ ἔστι λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ βαλεῖν τοῖς κυναρίοις . ” ἐπειδὴ δὲ ἐμίσησαν αὐτὸν , καὶ οὕτως ἐμίσησαν , ὡς ἀνελεῖν , περιττὸν ἦν προσεδρεύειν , διακρουομένων ἐκείνων , καὶ παραιτήσαντο λέγον - τες , οὐκ ἔχομεν βασιλέα , εἰ μὴ Καίσαρα , ” τότε δὴ λοιπὸν αὐτοὺς ἀφῆκεν . Αὕτη ἡ διάλεκτος γέγονε τῇ δευτέρᾳ καὶ τῇ τρίτῃ τῆς ἑβδομάδος , ὡς ἄλλοι λέγουσιν Εὐαγγελισταὶ , καὶ τῇ τετράδι ὁ Ἰούδας συνέθετο τοῖς Ἰουδαίοις παραδοῦναι αὐτοῖς τὸν Κύριον . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Μῆ θορυβεῖσθε ἐὰν γὰρ μᾶλλον αὔξει τὸ κήρυγμα , καὶ οἱ ἐξ ἐθνῶν πιστεύουσι · καὶ μὴ ἀπιστεῖτε , καὶ γὰρ ἐν τῷ σίτῳ τούτῳ γίνεται · ὅταν παθὼν ἀποθάνω , ἀνίσταμαι μετὰ πλείονος δόξης , μέλλουσι γὰρ πάντες πιστεύειν εἰς ἐμὲ ὡς Θεόν . Θεοδώρου Μομψουεστίασ . Ἐπειδὴ γὰρ ἀπὸ λόγων ἔπειθεν , ἀπὸ τῆς τῶν πραγμάτων αὐτὸ πείρας μεθοδεύει λέγων , ἐπεὶ καὶ ἐν τῷ σίτῳ τοῦτο γίνεται , μᾶλλον φέρει καρπὸν , ὅταν ἀποθάνῃ , εἰ δὲ ἐν τῷ σπέρματι τοῦτο , πολλῷ μᾶλλον ἐμοί . Ἀλλ’ οὐκ ᾔδεισαν οἱ μαθηταὶ τὰ λεγόμενα . Τί ἐστιν ὅπερ εἶπεν “ ὁ φιλῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ; “ ὁ τὰς ἐπιθυμίας αὐτῆς ποιῶν τὰς ἀτόπους , οὗτος ἀπολέσει αὐτήν · ὁ δὲ μισῶν αὐτὴν ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ , σώσει αὐτήν . τίς δέ ἐστιν ὁ μισῶν ; ὁ μὴ εἴκων αὐτῇ τὰ βλάπτοντα κελευούσῃ . Οὐκ εἰπε δὲ ὁ μὴ εἴκων , ἀλλ’ ὁ μισῶν αὐτὴν , τὴν μετὰ σφοδρότητος ἀποστροφὴν δηλῶν · λέγει δὲ νῦν τοῦτο , ἐγγὺς ὢν τοῦ πάθους , ἐπειδὴ ᾔδει αὐτοὺς κατηφείας πλήρεις ἐσομένους , διὰ τοῦτο ὑπερβολὴν ἐποιήσατο . Τί λέγω , φησὶν , ἐὰν μὴ τὸν ἐμὸν θάνατον γενναίως ἐνέγκητε ; ἐὰν γὰρ καὶ ὑμεῖς αὐτοὶ μὴ ἀποθάνητε , οὐδ’ ὑμῖν ἐστι κέρδος · τὸ δὲ οὐ προσθῆναι τὸ ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ ” τὸ φονικὸν καὶ ἐπαχθὲς παραμυθεῖται τοῦ λόγου , τὸ δὲ ἐμοὶ ” ὁ διακονῶν ἐμοὶ ἀκολου - “ θείτω ” περὶ τοῦ θανάτου εἶπε · τὴν γὰρ διὰ τῶν ἔργων ὑπακοὴν ἀπαιτεῖ , καὶ ἐπειδὴ φορτικὰ εἶπε , τὸ ἔπαθλον τίθησι λέγων , καὶ “ ὅπου εἰμὶ ἐγὼ , ἐκεῖ καὶ ὁ διάκονος ὁ ἐμὸς ἔσται . Ποῦ δέ ἐστιν ὁ Χριστός ; ἐν οὐρανοῖς . “ καὶ ἐάν τις ἐμοὶ διακονεῖ , ” φησὶν , οὐκ εἶπε , τιμήσω αὐτὸν ἐγὼ , ἀλλ’ ὁ Πατὴρ τὸ γνήσιον παριστᾷ , ὡς γὰρ γνησίου παιδὸς διάκονος , οὕτως ὁ Πατὴρ ἀποδέξεται . ἴσως ἐρεῖ τις περὶ τοῦ “ νῦν ἡ ψυχή μου τετάρακται , καὶ τι εἴπω ; “ Πάτερ σῶσόν με ἐκ τῆς ὥρας ταύτης , ” ὅτι οὐκ ἔστι τοῦτο θανάτου προτρεπομένου καταφρονεῖν . μάλιστα μὲν οὖν προτρεπομένου ἐστίν . Ἵνα γὰρ μὴ λέγωσιν , ὅτι αὐτὸς ἔξω ὢν τῶν ἀνθρω - πίνων παθῶν , εὐκόλως περὶ θανάτου φιλοσοφεῖ , καὶ ἡμῖν ἐξ ἀκινδύνου παραινεῖ · δείκνυσιν ὅτι καί τοι ἀθυμιῶν αὐτὸν , ὅμως διὰ τὸ χρήσιμον οὐ παραιτεῖται · ταῦτα δέ ἐστι τῆς οἰκονομίας , οὐ τῆς θεότητος · διὸ καὶ εἶπεν , “ ἡ ψυχή μου τετάρακται , ” καὶ ἀπαλλαγῆναι αἰτεῖν , ἀνθρωπίνης φύσεως ἐστιν ἐλαττώματα , “ ἀλλὰ διὰ τοῦτο , φησὶν,““ἠλθον εἰς τὴν ὥραν ταύτην . ὡσανεὶ ἔλεγε , κἀν ταραττώμεθα , κἂν θορυβώμεθα , μὴ φεύγωμεν τὸν θάνατον , ἐπεὶ κἀγὼ νῦν ταράττομαι , οὐ λέγω ὥστε φυγεῖν , δεῖ γὰρ φέρειν τὸ ἐπιόν διὸ καὶ λέγει , Πάτερ δόξασόν σου τὸ ὄνομα , τουτέστιν , ἄγαγε λοιπὸν ἐπὶ τὸν σταυρόν · διὰ δὲ τοῦτο παιδεύει , ἵνα εἴποτε ἐν ἀγῶνι κατασταῖεν καὶ δειλίᾳ , μήτε οὕτως ἀποπηδήσωσι τῶν προκειμένων . τὸ δὲ εἰπεῖν , δόξασόν σου τὸ ὄνομα , ” δείκνυσιν ὅτι ὑπὲρ ἀληθείας ἀποθνήσκει , εἰς τὸν Θεὸν τὸ πρᾶγμα καλῶν · τὸ δὲ εἰπεῖν τὴν φωνὴν “ ἐδόξασα , καὶ πάλιν δοξάσω , ” σημαίνει , ὅτι ἐδόξασε μὲν ἐν τοῖς πρὸ τούτου , δοξάσει δὲ μετὰ τὸν σταυρόν . Διὰ τί “ ὁ ὄχλος ἀκούσας τῆς φωνῆς ἔλεγε , βροντὴν γεγο - νέναι;“καὶ γὰρ τρανῆ καὶ εὔσημος ἦν ἡ φωνή · διὰ τὸ ταχέως αὐτῶν ταύτην ἀποπτῆναι · διὸ ἅτε παχυτέρων ὄντων καὶ σαρκικῶν καἳ ῥαθύμων οὕτως ἐνομίσθη , καὶ οὗτοι μὲν τὸν ἦχον κατεῖχον μόνον , οἱ δὲ εἰπόντες , ὅτι Ἄγγελος αὐτῷ λελαληκε , ” ἔναρθρον μὲν τὴν φωνὴν ᾔδεσαν · τί δὲ ἐσήμανεν , οὐκέτι . ὁ δὲ Χριστὸς πρὸς ἐκεῖνο ἱστάμενος ὃ ἔλεγον ἐκεῖνοι ἀεὶ , ὅτι οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ Θεοῦ , φησὶ πρὸς αὐτοὺς , “ οὐ δι’ ἐμὲ ἡ φωνὴ αὕτη γέγονεν , ἀλλὰ δι’ ὑμᾶς · ” ὁ γὰρ ἐκ τοῦ Θεοῦ δοξαζόμενος , πῶς οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ Θεοῦ , οὗ τὸ ὄνομα δι’ αὐτὸν δοξάζεται ; ὅθεν χρὴ σκοπεῖν , ὅτι τὰ ταπεινὰ δι’ αὐτοὺς γίνεται , καὶ οὐχ ὡς τοῦ υἱοῦ ἐσομένου h βοηθεῖας · τὸ δὲ “ νῦν κρίσις ἐστὶ τοῦ κόσμου τούτου , νῦν ὁ ἄρχων “ τοῦ κόσμου τούτου ἐκβληθήσεται ἔξω , ” δηλοῖ ὅτι δικαστήριον ἔσται καὶ ἐκδίκησις , πῶς καὶ τίνι τρόπῳ ἐκεῖνος ἀνεῖλε τὸν ἄνθρωπον ὑπεύθυνον λαβὼν τῇ ἁμαρτίᾳ . Διὰ οὖν τῆς ἁμαρτίας εἰσῆλθεν ὁ θάνατος , ἐν ἐμοὶ τοῦτο οὐχ εὑρών . ὡσανεὶ ἔλεγεν ὁ Χριστὸς , τίνος ἕνεκεν ἐπεπήδησεν εἰς ἐμὲ , καὶ θανάτῳ παρέδωκεν · οὐκ οὖν δι’ ἐμὲ ἐκδικηθήσεται ὁ κόσμος ὅλος · τὸ δὲ “ ὅταν ὑψωθῶ “ ἐκ τῆς γῆς , ” περὶ τοῦ σταυροῦ λέγει · τὸ δὲ , ” πάντας ἑλκύσω “ πρὸς ἐμαυτὸν , ” καὶ τοὺς ἐκ τῶν ἐθνῶν σημαίνει · οὐ λέγει δὲ τὴν ἀνάστασιν , ἀλλ’ ὃ τῆς ἀναστάσεως πλέον ἐστὶν , ὅτι καὶ πάντας ἑλκύσει πρὸς ἑαυτόν · “ ἑλκύσω ” δὲ εἶπεν , ἅτε ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ κατεχομένους , καὶ ἀφ’ ἑαυτῶν μόνον οὐ δυναμένους προσελθεῖν . ἀλλαχοῦ δὲ τοῦτο ἁρπαγὴν καλεῖ . βουλόμενος δὲ ὁ ὄχλος ἐπιστομίζειν αὐτὸν καὶ δεικνύναι οὐκ ὄντα Χριστὸν , ὁμολογοῦσιν ὅτι ὁ Χριστὸς εἰς τὸν αἰῶνα μένει · καὶ οὐκ εἶπαν ὅτι ἡμεῖς ἠκούσαμεν ὅτι ὁ Χριστὸς οὐδὲν πάσχει , οὐδὲ σταυροῦται , ἀλλ’ ὅτι μένει εἰς τὸν αἰῶνα , καὶ τοῦτο δὲ κακούργως · ᾔδεσαν γὰρ τὰς γραφὰς λεγούσας ὁμοῦ καὶ περὶ τοῦ πάθους καὶ τῆς ἀναστάσεως · καὶ γὰρ Ησαΐας ἅμα ταῦτα τίθησιν , “ ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη , ” λέγει , καὶ τὰ ἑξῆς , καὶ ὁ Δαβὶδ ἐν τῷ δευτέρῳ ψαλμῷ , καὶ ἀλλαχοῦ πολλαχοῦ συνάπτει ταῦτα ἀμφότερα , καὶ ὁ πατριάρχης δὲ εἰπὼν , “ ἀναπεσὼν ἐκοιμήθη ὡς λέων , τις ἐγερεῖ αὐτόν;“ὁμοῦ καὶ τὸ πάθος καὶ τὴν ἀνάστασιν ἐνδείκνυται , καὶ τοῦτο δὲ οὐ κακούργως εἰπὼν , “ καὶ τίς ἐστιν οὗτος ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ; " ὡσανεὶ ἔλεγε , μὴ γὰρ δὴ νομίσῃς , ὅτι περὶ σοῦ τοῦτο λέγομεν , καὶ εἴπῃς , ὅτι δι’ ἀπέχθειαν ἐναντιούμεθα ἰδοὺ γὰρ , οὐκ οἴδαμεν περὶ τίνος λέγεις , καὶ ὅμως ἀποφαινόμεθα . τὸ δὲ “ ἔτι μικρὸν χρόνον “ τὸ φῶς μεθ’ ὑμῶν ἐστι , ” τοῦτο σημαίνει , ὅτι μεθ’ ὑμῶν ἐστι τὸ φῶς , καὶ γὰρ τὸ φῶς τὸ ἡλιακὸν οὐκ ἀναιρεῖται , ἀλλὰ μικρὸν ὑποχωρῆσαν πάλιν φαίνεται · περιπατεῖτε δὲ , εἶπεν , “ ὡς τὸ φῶς “ ἔχετε , ” καὶ τὴν πρὸ τοῦ σταυροῦ , καὶ μετὰ τὸν σταυρὸν ἐπίστευσαν . Λέγει δὲ ταῦτα κατεπείγων αὐτοὺς εἰς τὴν πίστιν . “ ὁ περιπατῶν , ” φησὶν , “ ἐν τῇ σκοτίᾳ · οὐκ οἶδε ποῦ ὑπάγει . ” πόσα γὰρ πράττουσιν Ἰουδαῖοι νῦν , καὶ οὐκ ἴσασι τί πράττουσιν , ἀλλ’ ὡς ἐν σκότῳ βαδίζοντες δοκοῦσι μὲν τὴν ὀρθὴν ὁδεύειν ὁδὸν , τὴν δὲ ἐναντίαν βαδίζουσιν . Εἰπὼν δὲ “ ἵνα υἱοὶ φωτὸς γένησθε , ” πέρι ἑαυτοῦ εἶπε , τουτεστιν , ἐμοὶ υἱοὶ · Θεοδώρου Μομψουεστίασ . ταῦτα δέ φησιν , οὐχ ὡς τῆς ψυχῆς ἐνταῦθά τι πασχούσης , ἀλλὰ τῆς ψυχῆς φιλίαν καλέσας τὸ δοκεῖν αὐτὴν κατέχειν , καὶ ὥσπερ σωτήριον οὐ προδιδόντα τοῖς συμβαίνουσι κινδύνοις τὸ σῶμα.π Κυρίλλου . Οὐκ ἐν ἑτέροις εἶναι προσῆκον ἃν εἴη τὸν ὑπηρέτην τοῦ Χριστοῦ , ἣ ἐν οἷςπερ ἐστὶν αὐτὸς , καὶ οὐχὶ πάντως φημὶ τοῖς θεοπρεπέσι καὶ ὑπὲρ ἄνθρωπον ἀξιώμασι · τίς γὰρ ἐν τούτοις τὸν ἀληθῶς καὶ φύσει Θεὸν μιμήσαιτο ; ἀλλ’ ἐφ’ οἷς ἂν δέχηται τὴν τοῦ ἀνθρώπου διαπρέπειν δύνασθαι φύσιν . Θεοδώρου Ἡρακλείασ . Ἀνθρωπίναις ἐνταῦθα καὶ ταπεινοτέραις ἐχρήσατο λέξεσιν , ἐκ τούτων δεικνὺς ὅτι ὄντως τῆς ἀνθρωπίνης ἐκοινώνησε φύσεως , ἣ ἴσως προορῶν τὴν πτῶσιν τῶν ἀπίστων , καὶ τῶν τέως νομιζομένων εἶναι οἰκετῶν τὴν μέλλουσαν ἀπαλλοτρίωσιν , ἐταράσσετο φειδόμενος αὐτῶν τῆς ἀχαρίστου γενεᾶς . Οὐ γὰρ δεδιὼς τὸν θάνατον , ὡς οἴονταί τινες , τὴν λεγομένην ὑπέμεινε ταραχήν · οὐ γὰρ ἠγνόει τινος ἕνεκεν τὴν πρὸς ἡμᾶς ἐποιήσατο ἄφιξιν , ὡς ἐγγύθεν ἔδειξεν εἰπὼν , “ διὰ τοῦτο ἦλθον εἰς τὴν ὥραν “ ταύτην , ” εἰ γὰρ ἐταράσσετο διὰ φόβον θανάτου , πῶς ἂν ἐδίδαξε τοὺς ἄλλους τούτου καταφρονεῖν , λέγων , “ μὴ φοβηθῆτε “ ἀπὸ τῶν ἀποκτεινόντων τὸ σῶμα , τὴν δὲ ψυχὴν μὴ δυναμένων “ ἀποκτεῖναι ; ” μέλλων τοιγαροῦν ἐφάπτεσθαι τῆς τῶν προειρημένων πείρας , ἐπεκαλεῖτο τὸν δι’ αὐτὸ τοῦτο αὐτὸν ἀποστείλαντα · i ξένης δὲ τίς παρ’ ἡμῖν συνήθης φωνῆς ἐπακούσαντες , ἀμφίβολον ἐξ ἀνάγκης ἔσχον τὴν διάνοιαν . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Φῶς καλεῖ τὴν εὐαγγελικὴν σκότος δὲ τὴν ἄγνοιαν , ἢ τὴν τῶν ἀσεβῶν κατάκρισιν . Διὰ τί ταῦτα εἰπὼν ἀπελθὼν ἐκρύβη ἀπ’ αὐτῶν ; οὐδὲ γὰρ λίθους ᾖραν κατ’ αὐτοῦ , οὐδὲ ἐβλασφήμησάν τι τοιοῦτον , οἷον ἔμπροσθεν · τίνος οὖν ἕνεκεν ἐκρύβη ; τὰς καρδίας ἐμβατεύων , ᾔδει τὸν θυμὸν αὐτοῖς ἀγριαίνοντα , εἰ καὶ μηδὲν ἐφθέγγοντο · κρύπτεται οὖν παραμυθούμενος αὐτῶν τὸν φθόνον · χρὴ γὰρ σκοπῆσαι πῶς αὐτὸν ἠνίξατο ὁ Εὐαγγελιστὴς , εὐθέως ἐπαγαγὼν , “ τοσαῦτα “ δὲ σημεῖα αὐτοῦ πεποιηκότος οὐκ ἐπίστευον εἰς αὐτὸν , ” ποῖα ; τοσαῦτα ἃ παρέλιπεν ὁ Εὐαγγελιστὴς οὗτος . Τὸ δὲ , “ ἵνα πληρωθῇ ὁ λόγος , ὃν εἶπεν Ἡσαΐας , ” καὶ τὰ ἑξῆς , δηλοῖ ὅτι οὐχὶ αἰτιολογίας ἐστὶ τὸ ἴνα , ἀλλ’ ἐκβάσεως · οὐδὲ γὰρ ἐπειδὴ οὐκ ἔμελλον πιστεύειν , διὰ τοῦτο εἶπεν Ἡσαΐας , καὶ τὸ “ οὐκ ἐδύναντο δὲ πιστεύειν , ” καθὼς καὶ τοῦτο εἶπεν Ἡσαΐας , “ διότι ἐτύφλωσεν αὐτῶν τοὺς ὀφθαλμοὺb ” καὶ τὰ ἑξῆς , τὴν αὐτὴν ἔχει ἔννοιαν · διὰ πάντων γὰρ τούτων βούλεται παραστῆσαι τὸ τῆς γραφῆς ἀψευδὲς , καὶ ὅτι ἃ προεφήτευσεν , οὐχ ἑτέρως ἐξέβη , ἀλλ’ ὡς εἶπεν , ἵνα γὰρ μή τις λέγῃ , καὶ τίνος ἕνεκεν ἦλθεν ὁ Χριστός ; οὐκ ᾔδει ὅτι οὐκ ἔμελλον αὐτῷ προσέχειν ; καὶ τοὺς προφήτας εἰσάγει τοῦτο εἰδότας . Διὰ τοῦτο δὲ ἦλθεν , ἵνα πρόφασιν μὴ ἔχωσι περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτῶν · τὸ δὲ “ οὐκ ἐδύ - “ ναντο ” ἀντὶ τοῦ , οὐκ ἤθελον , κεῖται , καὶ πολλαχοῦ τῆς γραφῆς τοῦτο εὑρήσεις , ὡς τὸ “ οὐ δύναται ὁ κόσμος μισεῖν ὑμᾶς . Θεοδώρου ἡρακλείασ . “ Ἐκρύβη , ” οὐ δειλίας ἕνεκεν , οὐδὲ ἀφανῆ ἑαυτὸν παντελῶς καθιστῶν , ἀλλ’ ὑπερώρει χρησίμως , ἵνα σχολὴν αὐτοῖς ἐνδιδόναι δόξῃ εἰς ἐπίσκεψιν τῶν εἰρημένων , οὕτω γὰρ ἐπὶ συννοίας γενόμενοι , καὶ τοὺς λόγους αὐτοῦ μετὰ τῶν πράξεων ἀκριβῶς ἀναπεμπαζόμενοι , εἰς αἴσθησιν ἐλθεῖν ἠδύναντο τοῦ ἀξιώματος αὐτοῦ , εἴγε ἐβούλοντο εὐγνωμόνως συνορᾷν τὰ πράγματα · εἰ γὰρ καὶ τὰ μάλιστα προῄδει αὐτῶν τὴν ἀπιστίαν , ἀλλ’ ὅμως τὸ παρ’ ἑαυτοῦ διὰ φιλανθρωπίαν ἐποίει . Ἀμμωνίου καὶ ἰωάννου . ὁ Θεὸς ἐπώρωσεν αὐτῶν τὴν καρδίαν , ἢ γὰρ ἂν οὐκ ἂν ἀπῄτησεν αὐτοὺς εὐθύνας , ὅπου γε καὶ τὰ ἀκούσια πταίσματα συγχωρεῖ , τοὺς δὲ συστρόπους τυφλωθέντας ὑπὸ τοῦ διαβόλου παραδίδωσιν εἰς πάθος καὶ ἀδόκιμον νοῦν · ἐν ᾧ γὰρ τοιοῦτοί εἰσιν , οὐ δίκαιον αὐτοὺς γνῶναι τοῦ μυστηρίου τὸ βάθος , τοὺς τῆς διανοίας αὐτῶν μύσαντας ὀφθαλμους . Απολιναρίου . Πώρωσιν δὲ καρδίας καὶ σκληρισμὸν ἐπαγόμενον ὑπὸ Θεοῦ , μὴ τῆς ἁγίας δυνάμεως ἐνέργημα εἶναι νομίσωμεν , ἀλλὰ συγχώρησιν μὲν τῆς θείας κρίσεως , ἐνέργημα δὲ τῆς πονηρᾶς καὶ ἀντικειμένης δυνάμεως . “ ταῦτα δὲ , ” φησὶν , ὁ Εὐαγγελιστὴς “ εἶπεν , ὅτε εἶδε τὴν δόξαν αὐτοῦ . ” τίνος ; τοῦ Πατρός · οὐ γὰρ Ἰωάννης περὶ τοῦ Υἱοῦ λέγει , ὁ δὲ Παῦλος περὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος · οὐχ ὡς συναλείφοντες τὰς ὑποστάσεις , ἀλλὰ μίαν ἀξίαν δηλοῦντες · δόξαν δὲ ἐνταῦθά φησι τὴν ἐν ὄψει , ἐκεῖνον τὸν καπνὸν , τὸ ἀκοῦσαι μυστηρίων ἀπορρήτων , τὸ ἰδεῖν τὰ Σεφαρείμ · τι δὲ ἐλάλησεν , “ ὅτι τετύφλωκεν αὐτῶν τοὺς ὀφθαλ - “ μοὺς , καὶ πεπώρωκεν αὐτῶν τὴν καρδίαν , ” καὶ τὰ ἑξῆς ; ἰδίωμα δὲ τοῦτό ἐστι τῆς γραφῆς , ὡς τὸ , “ παρέδωκεν αὐτοὺς εἰς ἀδόκιμον “ νοῦν , ” τοῦτ’ ἔστι , συνεχώρησεν , ἀφῆκεν,οὐχὶ γὰρ ἐνεργοῦντα αὐτὸν ἐνταῦθα εἰσάγει , ἁλλ’ ἐκ τῆς αὐτῶν πονηρίας ταῦτα γιγνόμενα δείκνυσιν · ὥσπερ γὰρ ὁ ἥλιος τῶν ἀσθενῶν πλήττει τὰς ὄψεις , οὐ παρὰ τὴν οἰκείαν φύσιν , οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν μὴ προσεχόντων τοῖς τοῦ Θεοῦ λόγοις , ἀλλὰ φιλονεικούντων , γίνεται · ὅπερ δὲ ἄνωθεν καὶ ἐξ ἀρχῆς ὁ Χριστὸς ἔλεγε , “ πῶς δύνασθε πιστεύειν , δόξαν παρὰ - “ λήλων λαμβάνοντες , καὶ οὐ τὴν δόξαν τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ μόνου “ ζητοῦντες , ” τοῦτο νῦν ὁ Εὐαγγελιστὴς παθόντας αὐτοὺς δείκνυσι . Φησὶ γὰρ , “ ὅτι καὶ ἐκ τῶν ἀρχόντων πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐ - “ τὸν , ἀλλὰ διὰ τοὺς Φαρισαίους οὐχ ὡμολόγουν , ” καὶ τὰ ἑξῆς , οὐχ ἆρα οὖν ἄρχοντες ἦσαν , ἀλλὰ δοῦλοι , δουλείαν τὴν ἐσχάτην δουλεύοντες . Διὰ τοῦτο οὖν καὶ ὁ Χριστὸς ἔκραζε λέγων , “ ὁ “ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ πιστεύει εἰς ἐμὲ , ἀλλ’ εἰς τὸν πέμψαντά “ με , ” ὡσανεὶ ἔλεγε , τι δεδοίκατε εἰς ἐμὲ πιστεῦσαι , εἰς τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα ἡ πίστις διαβαίνει δι’ ἐμοῦ , ὥσπερ οὖν καὶ ἡ ἀπιστία · οὐκ εἶπε δὲ ὁ πιστεύων ἐμοὶ , ἀλλ’ “ ὁ πιστεύων εἰς “ ἐμὲ , ” τὸ ἀπαράλλακτον δεικνὺς τῆς οὐσίας · ίνα δὲ μὴ νομίσωσιν , ὅτι ὡς ἐπὶ ἀνθρώπου εἴρηται , ἐπάγει , “ ὁ θεωρῶν ἐμὲ θεωρεῖ “ τὸν πέμψαντά με , ” τὴν τοῦ νοῦ θεωρίαν λέγων , οὐδὲ γὰρ σῶμά ἐστιν ὁ Θεός · καὶ ἐντεῦθεν δὲ τὸ ὁμοούσιον δηλοῖ . Ἵνα τί τοιοῦτον ἐννοεῖς λέγοντα · ὅταν εἰς ἐμὲ πιστεύητε , τὸν δι’ ὑμᾶς μὲν ἄνθρωπον , καθ’ ὑμᾶς δὲ Θεὸν δι’ ἑαυτοῦ , καὶ τὸν ἐξ οὗπερ εἰμὶ Πατέρα , μὴ ἀνθρώπῳ τὴν πίστιν ἀνατιθέναι νομίσητε · εἰ μὴ γὰρ οὐδὲν ἧττον κατὰ φύσιν Θεὸς , εἰ καὶ φαίνομαι κἀς ὑμᾶς , ἔχω δὲ ἐν τῷ κ τὸν γεννήσαντα · ἐμοῦ τοιγαροῦν ὄντος ὁμοούσίου τῷ γεγεννηκότι , διαβήσεται πάντως ἡ πίστις , καὶ εἰς αὐτὸν τὸν Πατέρα . Ἐπεὶ δὲ ὁ Πατὴρ πανταχοῦ τῆς γραφῆς φῶς καλεῖται , διὰ τοῦτο καὶ περὶ ἑαυτοῦ φησιν , “ ἐγὼ φῶς εἰς τὸν κόσμον ἐλήλυθα , ” διὸ καὶ ὁ Παῦλος ἀπαύγασμα αὐτὸν καλεῖ , ἐντεῦθεν τοῦτο μαθὼν , πολλὴν δὲ δείκνυσι καὶ ἐκ τούτου τὴν πρὸς τὸν Πατέρα συγγένειαν , καὶ ὅτι οὐδὲν τὸ μέσον · καὶ διὰ τοῦτο δὲ φῶς ἑαυτὸν ἐκάλεσε , διὸ τὸ τῆς πλάνης ἀπαλλάττειν , καὶ τὸ νοητὸν σκότος λύει . Τί ἐστιν ὅπερ φησὶν , ὅτι “ οὐκ ἦλθον κρῖναι τὸν κόσμον ; ” οὐκ εἰμὶ , φησὶ , τῆς ἀπειθείας τῶν καταφρονούντων αἴτιος · αὐτοκατά - κριτοι γὰρ ἐκ τοῦ μὴ πιστεύειν εἰσί . καὶ ἵνα δείξῃ ὅτι ὁ ἀπιστῶν κολάζεται , φοβερὸν ἔστησε δικαστήριον λέγων , “ ὁ ἀθετῶν ἐμὲ , “ καὶ μὴ λαμβάνων τὰ ῥήματά μου , ἔχει τὸν κρίνοντα αὐτόν·’ τίνα ; εἰ γὰρ ὁ Πατὴρ οὐδένα κρίνει , καὶ σὺ οὐκ ἦλθες κρῖναι τὸν κόσμον , τίς κρίνει τὸν μὴ πιστεύοντα ; “ ὁ λόγος , ’ φησὶν , “ ὃν ἐλάλησεν ἐκεῖνος , κρινεῖ αὐτόν · ” ποῖον δὲ ἐλάλησε λόγον ; ὅτι “ ἐγὼ ἀπ’ ἐμαυτοῦ οὐκ ἐλήλυθα , ἀλλ’ ὁ πέμψας με Πατὴρ , ἐκεῖνός μοι ἐντολὴν δέδωκε , τί εἴπω καὶ τί λαλήσω . εἰ ὅτε ἐπέμπετο , τότε ἐλάμβανεν ἐντολὴν τί εἴπῃ , καὶ πρὶν πεμφθῆναι οὐκ ᾔδει . Tt ταύτης ἀσεβέστερον τῆς ἐννοίας τῶν οὕτως ἐκλαμ - βανομένων ταῦτα τὰ ῥήματα , καὶ μὴ καταμανθανόντων τῆς ταπει . νώσεως τὴν πρόφασιν , δι’ ἣν ταῦτα ἔλεγεν . Αὕτη δὲ ἦν ἵνα κἀκείνους ἐπισπάσηται , καὶ τοὺς μετὰ ταῦτα αἱρετικοὺς ἐπιστομίσῃ · πρὸς δὲ τοὺς πλάνον αὐτὸν ἀποκαλοῦντάς φησι , καὶ ὄιδα ὅτι ἡ ἐντολὴ αὐτοῦ ζωὴ αἰώνιός ἐστι , τὸ δὲ , ἃ “ ἐγὼ λαλῶ , καθὼς εἴρηκε μοι , ὁ πατὴρ οὕτω λαλῶ ” σημαίνει , ὅτι οὐκ ἔστιν ἕτερα μὲν ἐκεῖνον λέγειν , ἕτερα δὲ ἐμὲ φθέγγεσθαι , ἀλλ’ ὥσπερ τοὺς ἐντολὴν πληρῶσιν , οὕτως οὐδ’ ἐμὲ ἄλλο τι πρᾶξαι ἢ εἰπεῖν δυνατὸν , ἀλλ’ ἢ ὅπερ ὁ Πατὴρ βούλεται . δεῖξαι δὲ θέλων ἑαυτὸν πανταχοῦ συνημμένον τῷ γεγεννηκότι , καὶ ὅτι οὐδὲν μέσον ἐστι , α γὰρ ἐγὼ ποίω , ἐκεῖνος ποίει , ὅτι μετ’ ἐμοῦ ἐστι , καὶ οὐκ ἀφῆκέ με μόνον ὁ Πατήρ . Ἀμμωνίου πηρεσβυτέρου . Ὡς οὖν ὁ Πατὴρ φῶς , οὕτω καὶ Υἱός · διὸ δεῖξαι θέλων ὁ Παῦλος τὴν πολλὴν ἐμφέρειαν “ ἀπαύ - “ γασμα ” καλεῖ τοῦ Πατρὸς τὸν Υἱὸν , ὥσπερ τὸ φῶς φανὲν , καὶ ἑαυτὸν δῆλον ποιεῖ καὶ τὰ ὁρώμενα . Οὕτως ὁ Υἱὸς φῶς ὣν , καὶ ἐλθὼν , καὶ ἑαυτὸν ἡμῖν ἐγνώρισε καὶ τὸν Πατέρα . Ὁ σκοπὸς τῆς νῦν παρουσίας γέγονεν οὐ διὰ τὸ κρῖναι , ἀλλὰ διὰ τὸ σῶσαι τοὺς πιστούς · ἵνα μὴ δῷ αὐτοῖς ἀφορμὴν ἀπιστίας , ἐπὶ τὸν ἀνάγει τὴν αἰτίαν εἰς αὐτὸν ἀπιστίας . Ὁ λόγος τῆς ταπεινο - φροσύνης αὐτοῦ , κατακρίνει αὐτοὺς , αὐτὸς ὁ Υἱὸς μέλλει κρίνειν τοὺς ἀπειθεῖς , οὐ μὴν ὁ λόγος · αἰνιγματωδῶς γὰρ λαλεῖ . ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως , ὁ πρὸς σωτηρίαν ἡμᾶς καλέσας λόγος , ἐκπειθήσας τιμω - ρεῖται . Λόγος ὣν τοῦ Πατρὸς , αὐτὸς ἑρμηνεύει τὰ ἐν τῷ Πατρὶ καὶ φανεροποιεῖ · διὸ καὶ ἐντολὴν αὐτὸν εἰληφέναι λέγει · οὕτω γὰρ καὶ ἐν ἡμῖν λόγος δημοσιεύει τὰ ἐν τῷ νῷ . Ἀπολιναρίου . Αὐτοῦ τὰ ῥήματα μετ’ ἐξουσίας λαλούμενα , ὅτι καὶ δημιουργὸς καὶ τοῖς δημιουργήμασι τοῖς αὐτοῦ νομοθέτης , καθὸ Λόγος ἐστὶν ὁ τοῦ Θεοῦ , δι’ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο , ὃς εἰς τὰ ἴδια ἥκει καὶ διαλέγεται μετ’ ἐξουσίας , οὐχ ὡς ἄν τις διάκονος τῶν παρὰ Θεοῦ δεδομένων λόγων . Οὐδενὶ γὰρ τῶν τοιούτων ἁρμόσειε τὸ , “ ἐγὼ λέγω ὑμῖν , ” καὶ τὸ ἐν παραθέσει τῆς ] πρὸς τοὺς Θεοῦ νόμους . παρατιθεὶς γὰρ πρὸς τὸ εἰρημένον ἐκ θείου προσώπον τὸ , “ οὐ φονεύσεις ” καὶ τὸ “ οὐ μοιχεύσεις , ” ἐπιφέρει καθ’ ἕκαστον τόδε , “ ἐγὼ ἐγὼ λέγω ὑμῖν . ” οὐδὲ ἀλλοτρία Σωτῆρος ἡ νομοθεσία , οὐδὲ ἐξ ἀποκαλύψεως καλεῖ , οὐδὲ προστεταγμένον διαλέγεται , ἐὰν κατὰ θεότητα νοῶμεν αὐτὸν , τὴν ἰδίαν αὐτοῦ καὶ τὴν πρὸς αἰώνιον αὐτοῦ ὕπαρξιν . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Ὡς ἐκ Πατρὸς λέγει ταῦτα ποιεῖν , ἐπείπερ ἑώρων αὐτὸν ὁ Ἰουδαῖοι τὴν τοῦ νομοῦ σκιὰν μεταπλάττοντα ἔπι τὸ πνευματικώτερον . Ἰωάννου . Ἐπειδὴ γὰρ ἔλεγεν , ὅτι οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ Θεοῦ , τοῦτό φησιν , ὅτι γὰρ οὐ δυνήσονται ταῦτα λέγειν · τὰ γὰρ ῥήματα ἃ ἐλάλησε νῦν , ἐν τάξει στήσεται κατηγόρου ἐλέγχοντα αὐτοὺς , καὶ πᾶσαν διακόπτοντα ἀπολογίαν .
Lemmas: περι ὁ προσέρχομαι Ἕλλην . τίς εἰμί “ ὁ Ἕλλην ὁ ἀναβαίνω , ἵνα προσκυνέω ἐν ὁ ἑορτή , ” ὅστις προσέρχομαι ὁ Φίλιππος ; ὁ ἐγγύς εἰμί λοιπός ὁ προσήλυτος γίγνομαι , τουτέστι ὁ Ἰουδαϊσμός προσέρχομαι · ὁ φήμη οὖν διαδίδωμι λέγω ὁ Φίλιππος , ἐθέλω ὁ “ Ἰησοῦς ὁράω · ” ὁ δέ Φίλιππος παραχωρέω ὁ Ἀνδρέας , ἅτε πρό αὐτός εἰμί , καί ὁ πρᾶγμα αὐτός κοινόω , ἀλλά οὐδέ οὕτως ἁπλόω αὐθεντέω · ἀκούω γάρ ὅτι “ εἰς ὁδός ἔθνος μή ἀπέρχομαι , καί εἰς “ πόλις , ” καί ὁ ἑξῆς , πᾶς ἐκκόπτω πρόφασις ἀγνωμοσύνη , ἀναφέρω ὁ διδάσκαλος · ὁ δέ Ἰησοῦς φημί αὐτός , ἔρχομαι ὁ ὥρα ἵνα δοξάζω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . ” Ti εἰμί , “ ἔρχομαι ὁ ὥρα ; ” ἐπεί λέγω , εἰς ὁδός ἔθνος μή ἀπέρχομαι , ” πᾶς ἐκκόπτω πρόφασις ἀγνωμοσύνη Ἰουδαῖος · ἐπιμένω δέ οὗτος ἀπειθέω , ἐκεῖνος δέ , τουτέστι ὁ ἔθνος , βούλομαι προσέρχομαι · καιρός οὖν , φημί , ἐπί ὁ πάθος προσέρχομαι , πᾶς πληρόω · ἵνα δέ μή θορυβέω , ἐννοέω ὅτι ὅτε καί Ἕλλην προσέρχομαι , τότε ἀναιρέω , λέγω , “ ἐάν μή ὁ κόκκος ὁ σῖτος πίπτω ἐπί ὁ γῆ ἀποθνῄσκω , καί ὁ ἑξῆς . ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί , ὅτι αὐτός μέν γάρ οὗτος αὐτός ποιέω προσέρχομαι , καί αὐξάνω ὁ κήρυγμα ὁ ἐμός . εἰμί γάρ ἐν ὁ σπέρμα οὗτος γίγνομαι , καί ὅταν ἀποθνῄσκω , πολύς φέρω καρπός , πολύς μᾶλλον ἐγώ . Ἀμμωνίου πρέσβυς . καί μή χράω ὁ προσκυνέω εἰς ὁ νόμος , ὡς εἰς σεπτός τόπος διά ὁ γίγνομαι θαῦμα περί Ἰουδαῖος . δόξα καλέω ὁ ἀνάστασις , μετά ὅς ὡς υἱός Θεός δοξάζω . Καιρός ὁ μεταβαίνω ὁ μαθητής ὁ ἔθνος , εἰμί καί κατά ὁ ἀρχή οὐ ποιέω οὗτος , ἵνα μή σκανδαλίζω ὁ Ἰουδαῖος . Θεόδωρος μομψουεστια . Καιρός λοιπός εἰμί ἐπί ὁ πάθος ἔρχομαι , πᾶς πληρόω · εἰμί γάρ μέλλω οὗτος μέν ἀπειθέω προσεδρεύω , ἐκεῖνος δέ καί βούλομαι μή προσίημι , ἀνάξιος ὁ ἡμέτερος εἰμί οὗτος κηδεμονία . ἐπεί οὖν μέλλω ἀφίημι ὁ μαθητής ἐπί ὁ ἔθνος λοιπός εἶμι μετά ὁ σταυρός , ὁράω δέ αὐτός προπηδάω , φημί , καιρός ἐπί ὁ σταυρός ἔρχομαι . οὖον πρότερος γάρ αὐτός ἐάω , ἵνα εἰμί εἰς μαρτύριον αὐτός . ἠώς γάρ διά ὁ ἔργον αὐτός διακρούω , ἠώς αὐτός σταυρόω , οὐ εἶπον , πορεύω μαθητεύω πᾶς ὁ “ ἔθνος , ” ἀλλά εἰς ὁδός ἔθνος μή ἀπέρχομαι , ” καί , οὐ ἀποστέλλω , εἰμί μή εἰς ὁ ἀπόλλυμι οἶκος Ἰσραήλ , ” καί , οὐ εἰμί λαμβάνω ὁ ἄρτος ὁ τέκνον καί βάλλω ὁ κυνάριον . ” ἐπεί δέ μισέω αὐτός , καί οὕτως μισέω , ὡς ἀναιρέω , περισσός εἰμί προσεδρεύω , διακρούω ἐκεῖνος , καί παραιτέομαι λέγω - αἱρέω , οὐ ἔχω βασιλεύς , εἰμί μή Καῖσαρ , ” τότε δή λοιπός αὐτός ἀφίημι . Ἄτη ὁ διάλεκτος γίγνομαι ὁ δύο καί ὁ τρίτος ὁ ἑβδομάς , ὡς ἄλλος λέγω εὐαγγελιστής , καί ὁ τετράς ὁ Ἰούδας συντίθημι ὁ Ἰουδαῖος παραδίδωμι αὐτός ὁ κύριος . Ἀμμωνίου πρέσβυς . μής θορυβέω ἐάν γάρ μᾶλλον αὐξάνω ὁ κήρυγμα , καί ὁ ἐκ ἔθνος πιστεύω · καί μή ἀπιστέω , καί γάρ ἐν ὁ σῖτος οὗτος γίγνομαι · ὅταν πάσχω ἀποθνῄσκω , ἀνίστημι μετά πλείων δόξα , μέλλω γάρ πᾶς πιστεύω εἰς ἐγώ ὡς Θεός . Θεόδωρος μομψουεστια . ἐπεί γάρ ἀπό λόγος πείθω , ἀπό ὁ ὁ πρᾶγμα αὐτός πείρω μεθοδεύω λέγω , ἐπεί καί ἐν ὁ σῖτος οὗτος γίγνομαι , μᾶλλον φέρω καρπός , ὅταν ἀποθνῄσκω , εἰμί δέ ἐν ὁ σπέρμα οὗτος , πολύς μᾶλλον ἐγώ . ἀλλά οὐ οἶδα ὁ μαθητής ὁ λέγω . τις εἰμί ὅσπερ εἶπον “ ὁ φίλος ὁ ψυχή αὐτός ; “ ὁ ὁ ἐπιθυμία αὐτός ποιέω ὁ ἄτοπος , οὗτος ἀπόλλυμι αὐτός · ὁ δέ μισέω αὐτός ἐν ὁ κόσμος οὗτος , σῴζω αὐτός . τίς δέ εἰμί ὁ μισέω ; ὁ μή εἴκω αὐτός ὁ βλάπτω κελεύω . οὐ εἶπον δέ ὁ μή εἴκω , ἀλλά ὁ μισέω αὐτός , ὁ μετά σφοδρότης ἀποστροφή δηλόω · λέγω δέ νῦν οὗτος , ἐγγύς εἰμί ὁ πάθος , ἐπεί οἶδα αὐτός κατήφεια πλήρης εἰμί , διά οὗτος ὑπερβολή ποιέω . τις λέγω , φημί , ἐάν μή ὁ ἐμός θάνατος γενναῖος φέρω ; ἐάν γάρ καί σύ αὐτός μή ἀποθνῄσκω , οὐδέ σύ εἰμί κέρδος · ὁ δέ οὖον προσθάω ὁ ἐν ὁ κόσμος οὗτος ” ὁ φονικός καί ἐπαχθής παραμυθέομαι ὁ λόγος , ὁ δέ ἐγώ ” ὁ διακονέω ἐγώ ἄκολος - “ θέω ” περί ὁ θάνατος εἶπον · ὁ γάρ διά ὁ ἔργον ὑπακοή ἀπαιτέω , καί ἐπεί φορτικός εἶπον , ὁ ἔπαθλον τίθημι λέγω , καί “ ὅπου εἰμί ἐγώ , ἐκεῖ καί ὁ διάκονος ὁ ἐμός εἰμί . πός δέ εἰμί ὁ Χριστός ; ἐν οὐρανός . “ καί ἐάν τις ἐγώ διακονέω , ” φημί , οὐ εἶπον , τιμάω αὐτός ἐγώ , ἀλλά ὁ πατήρ ὁ γνήσιος παρίστημι , ὡς γάρ γνήσιος παῖς διάκονος , οὕτως ὁ πατήρ ἀποδείκνυμι . ἴσως εἴρω τις περί ὁ “ νῦν ὁ ψυχή ἐγώ ταράσσω , καί τίς εἶπον ; “ πατήρ σῴζω ἐγώ ἐκ ὁ ὥρα οὗτος , ” ὅτι οὐ εἰμί οὗτος θάνατος προσρέπω καταφρονέω . μάλιστα μέν οὖν προσρέπω εἰμί . ἵνα γάρ μή λέγω , ὅτι αὐτός ἔξω εἰμί ὁ ἀνθρω - πίνω πάθος , εὐκόλως περί θάνατος φιλοσοφέω , καί ἐγώ ἐκ ἀκίνδυνος παραινέω · δείκνυμι ὅτι καί ὅς ἀθυμία αὐτός , ὅμως διά ὁ χρήσιμος οὖον παραιτέομαι · οὗτος δέ εἰμί ὁ οἰκονομία , οὖον ὁ θεότης · διό καί εἶπον , “ ὁ ψυχή ἐγώ ταράσσω , ” καί ἀπαλλάσσω αἰτέω , ἀνθρώπινος φύσις εἰμί ἐλάττωμα , “ ἀλλά διά οὗτος , φησὶν,““ἠλθον εἰς ὁ ὥρα οὗτος . ὡσανεί λέγω , ἐν ταράσσω , κἀν θορυβέω , μή φεύγω ὁ θάνατος , ἐπεί ἐγώ νῦν ταράσσω , οὖον λέγω ὥστε φεύγω , δεῖ γάρ φέρω ὁ ἔπειμι διό καί λέγω , πατήρ δοξάζω σύ ὁ ὄνομα , τουτέστιν , ἄγω λοιπός ἐπί ὁ σταυρός · διά δέ οὗτος παιδεύω , ἵνα εἴποτε ἐν ἀγών καθίστημι καί δειλία , μήτε οὕτως ἀποπηδάω ὁ πρόκειμαι . ὁ δέ εἶπον , δοξάζω σύ ὁ ὄνομα , ” δείκνυμι ὅτι ὑπέρ ἀλήθεια ἀποθνήσκω , εἰς ὁ θεός ὁ πρᾶγμα καλός · ὁ δέ εἶπον ὁ φωνή “ δοξάζω , καί πάλιν δοξάζω , ” σημαίνω , ὅτι δοξάζω μέν ἐν ὁ πρό οὗτος , δοξάζω δέ μετά ὁ σταυρός . Ζεύς τίς “ ὁ ὄχλος ἀκούω ὁ φωνή λέγω , βροντή γίγνομαι - νέναι;“καὶ γάρ τρανής καί εὔσημος εἰμί ὁ φωνή · διά ὁ ταχέως αὐτός οὗτος ἀποπέτομαι · διό ἅτε παχύς εἰμί καί σαρκικός καί ῥᾴθυμος οὕτως νομίζω , καί οὗτος μέν ὁ ἦχος κατέχω μόνος , ὁ δέ εἶπον , ὅτι Ἄγγελος αὐτός λαλέω , ” ἔναρθρος μέν ὁ φωνή οἶδα · τίς δέ σημαίνω , οὐκέτι . ὁ δέ Χριστός πρός ἐκεῖνος ἵστημι ὅς λέγω ἐκεῖνος ἀεί , ὅτι οὐ εἰμί ἐκ ὁ Θεός , φημί πρός αὐτός , “ οὖον διά ἐγώ ὁ φωνή οὗτος γίγνομαι , ἀλλά διά σύ · ” ὁ γάρ ἐκ ὁ Θεός δοξάζω , πῶς οὐ εἰμί ἐκ ὁ Θεός , ὅς ὁ ὄνομα διά αὐτός δοξάζω ; ὅθεν χρή σκοπέω , ὅτι ὁ ταπεινός διά αὐτός γίγνομαι , καί οὐ ὡς ὁ υἱός εἰμί h βοήθεια · ὁ δέ “ νῦν κρίσις εἰμί ὁ κόσμος οὗτος , νῦν ὁ ἄρχω “ ὁ κόσμος οὗτος ἐκβάλλω ἔξω , ” δηλόω ὅτι δικαστήριον εἰμί καί ἐκδίκησις , πῶς καί τίς τρόπος ἐκεῖνος ἀναιρέω ὁ ἄνθρωπος ὑπεύθυνος λαμβάνω ὁ ἁμαρτία . Ζεύς οὖν ὁ ἁμαρτία εἰσέρχομαι ὁ θάνατος , ἐν ἐγώ οὗτος οὐ εὑρίσκω . ὡσανεί λέγω ὁ Χριστός , τίς ἕνεκα ἐπιπηδάω εἰς ἐγώ , καί θάνατος παραδίδωμι · οὐ οὖν διά ἐγώ ἐκδικέω ὁ κόσμος ὅλος · ὁ δέ “ ὅταν ὑψόω “ ἐκ ὁ γῆ , ” περί ὁ σταυρός λέγω · ὁ δέ , ” πᾶς ἕλκω “ πρός ἐμαυτοῦ , ” καί ὁ ἐκ ὁ ἔθνος σημαίνω · οὖον λέγω δέ ὁ ἀνάστασις , ἀλλά ὅς ὁ ἀνάστασις πλέω εἰμί , ὅτι καί πᾶς ἕλκω πρός ἑαυτοῦ · “ ἕλκω ” δέ εἶπον , ἅτε ὑπό ὁ ἐχθρός κατέχω , καί ἀπό ἑαυτοῦ μόνος οὖον δύναμαι προσέρχομαι . ἀλλαχοῦ δέ οὗτος ἁρπαγή καλέω . βούλομαι δέ ὁ ὄχλος ἐπιστομίζω αὐτός καί δείκνυμι οὐ εἰμί Χριστός , ὁμολογέω ὅτι ὁ Χριστός εἰς ὁ αἰών μένω · καί οὐ εἶπον ὅτι ἐγώ ἀκούω ὅτι ὁ Χριστός οὐδείς πάσχω , οὐδέ σταυρόω , ἀλλά ὅτι μένω εἰς ὁ αἰών , καί οὗτος δέ κακοῦργος · οἶδα γάρ ὁ γραφή λέγω ὁμοῦ καί περί ὁ πάθος καί ὁ ἀνάστασις · καί γάρ Ησαΐας ἅμα οὗτος τίθημι , “ ὡς πρόβατον ἐπί σφαγή ἄγω , ” λέγω , καί ὁ ἑξῆς , καί ὁ Δαυίδ ἐν ὁ δύο ψαλμός , καί ἀλλαχοῦ πολλαχοῦ συνάπτω οὗτος ἀμφότερος , καί ὁ πατριάρχης δέ εἶπον , “ ἀναπίπτω κοιμάω ὡς λέων , τις ἐγείρω αὐτόν;“ὁμοῦ καί ὁ πάθος καί ὁ ἀνάστασις ἐνδείκνυμι , καί οὗτος δέ οὖον κακοῦργος εἶπον , “ καί τίς εἰμί οὗτος ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ; " ὡσανεί λέγω , μή γάρ δή νομίζω , ὅτι περί σύ οὗτος λέγω , καί εἶπον , ὅτι διά ἀπέχθεια ἐναντιόομαι ἰδού γάρ , οὐ οἶδα περί τίς λέγω , καί ὅμως ἀποφαίνω . ὁ δέ “ ἔτι μικρός χρόνος “ ὁ φάος μετά σύ εἰμί , ” οὗτος σημαίνω , ὅτι μετά σύ εἰμί ὁ φάος , καί γάρ ὁ φάος ὁ ἡλιακός οὐ ἀναιρέω , ἀλλά μικρός ὑποχωρέω πάλιν φαίνω · περιπατέω δέ , εἶπον , “ ὡς ὁ φάος “ ἔχω , ” καί ὁ πρό ὁ σταυρός , καί μετά ὁ σταυρός πιστεύω . Λέγος δέ οὗτος κατεπείγω αὐτός εἰς ὁ πίστις . “ ὁ περιπατέω , ” φημί , “ ἐν ὁ σκοτία · οὐ οἶδα ποῦ ὑπάγω . ” πόσος γάρ πράσσω Ἰουδαῖος νῦν , καί οὐ οἶδα τίς πράσσω , ἀλλά ὡς ἐν σκότος βαδίζω δοκέω μέν ὁ ὀρθός ὁδεύω ὁδός , ὁ δέ ἐναντίος βαδίζω . εἶπον δέ “ ἵνα υἱός φάος γίγνομαι , ” περί ἑαυτοῦ εἶπον , τουτέστιν , ἐγώ υἱός · Θεόδωρος μομψουεστια . οὗτος δέ φημί , οὐ ὡς ὁ Ψυχή ἐνταῦθα τίς πάσχω , ἀλλά ὁ Ψυχή φίλιος καλέω ὁ δοκέω αὐτός καταχέω , καί ὥσπερ σωτήριος οὖον προδίδωμι ὁ συμβαίνω κίνδυνος ὁ σῶμα Κύριλλος . οὐ ἐν ἕτερος εἰμί προσήκω ἄν εἰμί ὁ ὑπηρέτης ὁ Χριστός , ὅς ἐν ὅς εἰμί αὐτός , καί οὐ πάντως φημί ὁ θεοπρεπής καί ὑπέρ ἄνθρωπος ἀξίωμα · τίς γάρ ἐν οὗτος ὁ ἀληθής καί φύσις θεός μιμέομαι ; ἀλλά ἐπί ὅς εἄν δέχομαι ὁ ὁ ἄνθρωπος διαπρέπω δύναμαι φύσις . Θεόδωρος Ἡράκλεια . ἀνθρώπινος ἐνταῦθα καί ταπεινός χράω λέξις , ἐκ οὗτος δείκνυμι ὅτι εἰμί ὁ ἀνθρώπινος κοινωνέω φύσις , ὅς ἴσως προοράω ὁ πτῶσις ὁ ἄπιστος , καί ὁ τέως νομίζω εἰμί οἰκέτης ὁ μέλλω ἀπαλλοτρίωσις , ταράσσω φείδομαι αὐτός ὁ ἀχάριστος γενεά . οὖον γάρ δείδω ὁ θάνατος , ὡς οἴομαι τις , ὁ λέγω ὑπομένω ταραχή · οὖον γάρ ἀγνοέω τις ἕνεκα ὁ πρός ἐγώ ποιέω ἄφιξις , ὡς ἐγγύθεν δείκνυμι εἶπον , “ διά οὗτος ἔρχομαι εἰς ὁ ὥρα “ οὗτος , ” εἰμί γάρ ταράσσω διά φόβος θάνατος , πῶς εἄν διδάσκω ὁ ἄλλος οὗτος καταφρονέω , λέγω , “ μή φοβέω “ ἀπό ὁ ἀποκτείνω ὁ σῶμα , ὁ δέ ψυχή μή δύναμαι “ ἀποκτείνω ; ” μέλλω τοιγάρ ἐφάπτω ὁ ὁ προερέω πείρω , ἐπικαλέω ὁ διά αὐτός οὗτος αὐτός ἀποστέλλω · i ξένος δέ τίς παρά ἐγώ συνήθης φωνή ἐπακούω , ἀμφίβολος ἐκ ἀνάγκη ἔχω ὁ διάνοια . Ἀμμωνίου πρέσβυς . Φάος καλέω ὁ εὐαγγελικός σκότος δέ ὁ ἄγνοια , ἢ ὁ ὁ ἀσεβής κατάκρισις . Ζεύς τίς οὗτος εἶπον ἀπέρχομαι κρύπτω ἀπό αὐτός ; οὐδέ γάρ λίθος ρἄρχομαι κατά αὐτός , οὐδέ βλασφημέω τίς τοιοῦτος , οἷος ἔμπροσθεν · τίς οὖν ἕνεκα κρύπτω ; ὁ Καρδία ἐμβατεύω , οἶδα ὁ θυμός αὐτός ἀγριαίνω , εἰμί καί μηδείς φθέγγομαι · κρύπτω οὖν παραμυθέομαι αὐτός ὁ φθόνος · χρή γάρ σκοπέω πῶς αὐτός αἰνίζω ὁ εὐαγγελιστής , εὐθύς ἐπάγω , “ τοσοῦτος “ δέ σημεῖον αὐτός ποιέω οὐ πιστεύω εἰς αὐτός , ” ποῖος ; τοσοῦτος ὁ παραλείπω ὁ εὐαγγελιστής οὗτος . ὁ δέ , “ ἵνα πληρόω ὁ λόγος , ὅς εἶπον Ἠσαΐας , ” καί ὁ ἑξῆς , δηλόω ὅτι οὐ αἰτιολογία εἰμί ὁ ἵνα , ἀλλά ἔκβασις · οὐδέ γάρ ἐπεί οὐ μέλλω πιστεύω , διά οὗτος εἶπον Ἠσαΐας , καί ὁ “ οὐ δύναμαι δέ πιστεύω , ” καθώς καί οὗτος εἶπον Ἠσαΐας , “ διότι τυφλόω αὐτός ὁ ὀφθαλμός ” καί ὁ ἑξῆς , ὁ αὐτός ἔχω ἔννοια · διά πᾶς γάρ οὗτος βούλομαι παρίστημι ὁ ὁ γραφεύς ἀψευδής , καί ὅτι ὁ προφητεύω , οὐ ἑτέρως ἐκβαίνω , ἀλλά ὡς εἶπον , ἵνα γάρ μή τις λέγω , καί τίς ἕνεκα ἔρχομαι ὁ Χριστός ; οὐ οἶδα ὅτι οὐ μέλλω αὐτός προσέχω ; καί ὁ προφήτης εἰσάγω οὗτος οἶδα . Ζεύς οὗτος δέ ἔρχομαι , ἵνα πρόφασις μή ἔχω περί ὁ ἁμαρτία αὐτός · ὁ δέ “ οὐ δύο - “ νάω ” ἀντί ὁ , οὐ ἐθέλω , κεῖμαι , καί πολλαχοῦ ὁ γραφεύς οὗτος εὑρίσκω , ὡς ὁ “ οὖον δύναμαι ὁ κόσμος μισέω σύ . Θεόδωρος Ἡράκλεια . “ κρύπτω , ” οὖον δειλία ἕνεκα , οὐδέ ἀφανής ἑαυτοῦ παντελῶς καθιστάω , ἀλλά ὑπεροράω χρήσιμος , ἵνα σχολή αὐτός ἐνδίδωμι δόξα εἰς ἐπίσκεψις ὁ εἴρω , οὗτος γάρ ἐπί σύννοια γίγνομαι , καί ὁ λόγος αὐτός μετά ὁ πρᾶξις ἀκριβῶς ἀναπεμπάζομαι , εἰς αἴσθησις ἔρχομαι δύναμαι ὁ ἀξίωμα αὐτός , εἰ βούλομαι εὐγνωμόνως συνοράω ὁ πρᾶγμα · εἰμί γάρ καί ὁ μάλιστα πρόοιδα αὐτός ὁ ἀπιστία , ἀλλά ὅμως ὁ παρά ἑαυτοῦ διά φιλανθρωπία ποιέω . Ἀμμωνίου καί Ἰωάννης . ὁ θεός πωρόω αὐτός ὁ Καρδία , ἢ γάρ εἄν οὐ εἄν ἀπαιτέω αὐτός εὐθύνω , ὅπου γε καί ὁ ἀεκούσιος πταῖσμα συγχωρέω , ὁ δέ σύστροφος τυφλόω ὑπό ὁ διάβολος παραδίδωμι εἰς πάθος καί ἀδόκιμος νόος · ἐν ὅς γάρ τοιοῦτος εἰμί , οὖον Δίκαιος αὐτός γιγνώσκω ὁ μυστήριον ὁ βάθος , ὁ ὁ διάνοια αὐτός μύω ὀφθαλμός . απολιναριον . πώρωσις δέ Καρδία καί σκλήρισμα ἐπάγω ὑπό Θεός , μή ὁ ἅγιος δύναμις ἐνέργημα εἰμί νομίζω , ἀλλά συγχώρησις μέν ὁ θεῖος κρίσις , ἐνέργημα δέ ὁ πονηρός καί ἀντίκειμαι δύναμις . “ οὗτος δέ , ” φημί , ὁ εὐαγγελιστής “ εἶπον , ὅτε ὁράω ὁ δόξα αὐτός . ” τίς ; ὁ πατήρ · οὖον γάρ Ἰωάννης περί ὁ υἱός λέγω , ὁ δέ Παῦλος περί ὁ ἅγιος πνεῦμα · οὐ ὡς συναλείφω ὁ ὑπόστασις , ἀλλά εἷς ἄξιος δηλόω · δόξα δέ ἐνταῦθα φημί ὁ ἐν ὁράω , ἐκεῖνος ὁ καπνός , ὁ ἀκούω μυστήριον ἀπόρρητος , ὁ ὁράω ὁ Σεφαρείμ · τίς δέ λαλέω , “ ὅτι τυφλόω αὐτός ὁ ὀφθαλ - “ μός , καί πωρόω αὐτός ὁ Καρδία , ” καί ὁ ἑξῆς ; ἰδίωμα δέ οὗτος εἰμί ὁ γραφεύς , ὡς ὁ , “ παραδίδωμι αὐτός εἰς ἀδόκιμος “ νόος , ” οὗτος εἰμί , συγχωρέω , ἀφῆκεν,οὐχὶ γάρ ἐνεργέω αὐτός ἐνταῦθα εἰσάγω , ἀλλά ἐκ ὁ αὐτός πονηρία οὗτος γίγνομαι δείκνυμι · ὥσπερ γάρ ὁ ἥλιος ὁ ἀσθενής πλήσσω ὁ ὄψις , οὖον παρά ὁ οἰκεῖος φύσις , οὗτος καί ἐπί ὁ μή προσέχω ὁ ὁ Θεός λόγος , ἀλλά φιλονεικέω , γίγνομαι · ὅσπερ δέ ἄνωθεν καί ἐκ ἀρχή ὁ Χριστός λέγω , “ πῶς δύναμαι πιστεύω , δόξα παρά - “ λήλων λαμβάνω , καί οὖον ὁ δόξα ὁ παρά ὁ Θεός μόνος “ ζητέω , ” οὗτος νῦν ὁ εὐαγγελιστής πάθος αὐτός δείκνυμι . φημί γάρ , “ ὅτι καί ἐκ ὁ ἄρχω πολύς πιστεύω εἰς αὖος - “ ὁ , ἀλλά διά ὁ Φαρισαῖος οὐ ὁμολογέω , ” καί ὁ ἑξῆς , οὐ ἆρα οὖν ἄρχω εἰμί , ἀλλά δοῦλος , δουλεία ὁ ἔσχατος δουλεύω . Ζεύς οὗτος οὖν καί ὁ Χριστός κράζω λέγω , “ ὁ “ πιστεύω εἰς ἐγώ οὖον πιστεύω εἰς ἐγώ , ἀλλά εἰς ὁ πέμπω “ ἐγώ , ” ὡσανεί λέγω , τίς δείδω εἰς ἐγώ πιστεύω , εἰς ὁ θεός καί πατήρ ὁ πίστις διαβαίνω διά ἐγώ , ὥσπερ οὖν καί ὁ ἀπιστία · οὐ εἶπον δέ ὁ πιστεύω ἐγώ , ἀλλά “ ὁ πιστεύω εἰς “ ἐγώ , ” ὁ ἀπαράλλακτος δείκνυμι ὁ οὐσία · ίνα δέ μή νομίζω , ὅτι ὡς ἐπί ἄνθρωπος εἴρω , ἐπάγω , “ ὁ θεωρός ἐγώ θεωρέω “ ὁ πέμπω ἐγώ , ” ὁ ὁ νόος θεωρία λέγω , οὐδέ γάρ σῶμα εἰμί ὁ Θεός · καί ἐντεῦθεν δέ ὁ ὁμοούσιος δηλόω . ἵνα τίς τοιοῦτος ἐννοέω λέγω · ὅταν εἰς ἐγώ πιστεύω , ὁ διά σύ μέν ἄνθρωπος , κατά σύ δέ θεός διά ἑαυτοῦ , καί ὁ ἐκ ὅσπερ εἰμί πατήρ , μή ἄνθρωπος ὁ πίστις ἀνατίθημι νομίζω · εἰμί μή γάρ οὐδείς κακός κατά φύσις θεός , εἰμί καί φαίνω κἀς σύ , ἔχω δέ ἐν ὁ Κ ὁ γεννάω · ἐγώ τοιγάρ εἰμί ὁμοούσιος ὁ γεννάω , διαβαίνω πάντως ὁ πίστις , καί εἰς αὐτός ὁ πατήρ . ἐπεί δέ ὁ πατήρ πανταχοῦ ὁ γραφεύς φάος καλέω , διά οὗτος καί περί ἑαυτοῦ φημί , “ ἐγώ φάος εἰς ὁ κόσμος ἔρχομαι , ” διό καί ὁ Παῦλος ἀπαύγασμα αὐτός καλέω , ἐντεῦθεν οὗτος μανθάνω , πολύς δέ δείκνυμι καί ἐκ οὗτος ὁ πρός ὁ πατήρ συγγένεια , καί ὅτι οὐδείς ὁ μέσος · καί διά οὗτος δέ φάος ἑαυτοῦ καλέω , διό ὁ ὁ πλάνης ἀπαλλάσσω , καί ὁ νοητός σκότος λύω . τις εἰμί ὅσπερ φημί , ὅτι “ οὐ ἔρχομαι κρίνω ὁ κόσμος ; ” οὐ εἰμί , φημί , ὁ ἀπείθεια ὁ καταφρονέω αἴτιος · αὐτοκατά - κριτός γάρ ἐκ ὁ μή πιστεύω εἰμί . καί ἵνα δείκνυμι ὅτι ὁ ἀπιστέω κολάζω , φοβερός ἵστημι δικαστήριον λέγω , “ ὁ ἀθετέω ἐγώ , “ καί μή λαμβάνω ὁ ῥῆμα ἐγώ , ἔχω ὁ κρίνω αὐτός τίς ; εἰμί γάρ ὁ πατήρ οὐδείς κρίνω , καί σύ οὐ ἔρχομαι κρίνω ὁ κόσμος , τίς κρίνω ὁ μή πιστεύω ; “ ὁ λόγος , ’ φημί , “ ὅς λαλέω ἐκεῖνος , κρίνω αὐτός · ” ποῖος δέ λαλέω λόγος ; ὅτι “ ἐγώ ἀπό ἐμαυτοῦ οὐ ἔρχομαι , ἀλλά ὁ πέμπω ἐγώ πατήρ , ἐκεῖνος ἐγώ ἐντολή δίδωμι , τίς εἶπον καί τίς λαλέω . εἰμί ὅτε πέμπω , τότε λαμβάνω ἐντολή τίς εἶπον , καί πρίν πέμπω οὐ οἶδα . Tt οὗτος ἀσεβής ὁ ἔννοια ὁ οὕτως ἐκλαμ - βάω οὗτος ὁ ῥῆμα , καί μή καταμανθάνω ὁ ταπος . νώση ὁ πρόφασις , διά ὅς οὗτος λέγω . Ἄτη δέ εἰμί ἵνα ἐκεῖνος ἐπισπάω , καί ὁ μετά οὗτος αἱρετικός ἐπιστομίζω · πρός δέ ὁ πλάνος αὐτός ἀποκαλέω φημί , καί οἶδα ὅτι ὁ ἐντολή αὐτός ζωή αἰώνιος εἰμί , ὁ δέ , ὁ “ ἐγώ λαλέω , καθώς εἴρω ἐγώ , ὁ πατήρ οὗτος λαλέω ” σημαίνω , ὅτι οὐ εἰμί ἕτερος μέν ἐκεῖνος λέγω , ἕτερος δέ ἐγώ φθέγγομαι , ἀλλά ὥσπερ ὁ ἐντολή πληρόω , οὕτως οὐδέ ἐγώ ἄλλος τίς πράσσω ἢ εἶπον δυνατός , ἀλλά ἢ ὅσπερ ὁ πατήρ βούλομαι . δείκνυμι δέ ἐθέλω ἑαυτοῦ πανταχοῦ συνάπτω ὁ γεννάω , καί ὅτι οὐδείς μέσος εἰμί , ὅς γάρ ἐγώ ποῖος , ἐκεῖνος ποιέω , ὅτι μετά ἐγώ εἰμί , καί οὐ ἀφίημι ἐγώ μόνος ὁ Πατήρ . Ἀμμωνίου πηρεσβυτερεω . ὡς οὖν ὁ πατήρ φάος , οὗτος καί υἱός · διό δείκνυμι ἐθέλω ὁ Παῦλος ὁ πολύς ἐμφέρεια “ ἀπαύ - “ γασμα ” καλέω ὁ πατήρ ὁ υἱός , ὥσπερ ὁ φάος φαίνω , καί ἑαυτοῦ δῆλος ποιέω καί ὁ ὁράω . οὕτως ὁ υἱός φάος ἐάν , καί ἔρχομαι , καί ἑαυτοῦ ἐγώ γνωρίζω καί ὁ πατήρ . ὁ σκοπός ὁ νῦν παρουσία γίγνομαι οὖον διά ὁ κρίνω , ἀλλά διά ὁ σῴζω ὁ πιστός · ἵνα μή δίδωμι αὐτός ἀφορμή ἀπιστία , ἐπί ὁ ἀνάγω ὁ αἴτιος εἰς αὐτός ἀπιστία . ὁ λόγος ὁ ταπεινός - Φροσύνης αὐτός , κατακρίνω αὐτός , αὐτός ὁ υἱός μέλλω κρίνω ὁ ἀπειθέω , οὖον μήv ὁ λόγος · αἰνιγματωδῶς γάρ λαλέω . ἐν ἡμέρα κρίσις , ὁ πρός σωτηρία ἐγώ καλέω λόγος , ἐκπείθω τιμάω - ῥέω . Λόγος ἐάν ὁ πατήρ , αὐτός ἑρμηνεύω ὁ ἐν ὁ πατήρ καί φανεροποιέω · διό καί ἐντολή αὐτός λαμβάνω λέγω · οὗτος γάρ καί ἐν ἐγώ λόγος δημοσιεύω ὁ ἐν ὁ νάω . Ἀπολινάριος . αὐτός ὁ ῥῆμα μετά ἐξουσία λαλέω , ὅτι καί δημιουργός καί ὁ δημιούργημα ὁ αὐτός νομοθέτης , καθό Λόγος εἰμί ὁ ὁ Θεός , διά ὅς ὁ πᾶς γίγνομαι , ὅς εἰς ὁ ἴδιος ἥκω καί διαλέγω μετά ἐξουσία , οὐ ὡς ἄν τις διάκονος ὁ παρά Θεός δίδωμι λόγος . οὐδείς γάρ ὁ τοιοῦτος ἁρμόζω ὁ , “ ἐγώ λέγω σύ , ” καί ὁ ἐν παράθεσις ὁ ] πρός ὁ Θεός νόμος . παρατίθημι γάρ πρός ὁ εἴρω ἐκ θεῖον πρόσωπον ὁ , “ οὖον φονεύω ” καί ὁ “ οὖον μοιχεύω , ” ἐπιφέρω κατά ἕκαστος ὅδε , “ ἐγώ ἐγώ λέγω σύ . ” οὐδέ ἀλλότριος Σωτήρ ὁ νομοθεσία , οὐδέ ἐκ ἀποκάλυψις καλέω , οὐδέ προστάσσω διαλέγω , ἐάν κατά θεότης νοέω αὐτός , ὁ ἴδιος αὐτός καί ὁ πρός αἰώνιος αὐτός ὕπαρξις . Ἀμμωνίου πρέσβυς . ὡς ἐκ πατήρ λέγω οὗτος ποιέω , ἐπεί ὁράω αὐτός ὁ Ἰουδαῖος ὁ ὁ νομός σκιά μεταπλάσσω ἐπί ὁ πνευματικός . Ἰωάννης . ἐπεί γάρ λέγω , ὅτι οὐ εἰμί ἐκ ὁ Θεός , οὗτος φημί , ὅτι γάρ οὖον δύναμαι οὗτος λέγω · ὁ γάρ ῥῆμα ὁ λαλέω νῦν , ἐν τάξις ἵστημι κατήγορος ἐλέγχω αὐτός , καί πᾶς διακόπτω ἀπολογία .