catenae-novum-testamentum.catena-in-joannem-catena-integra-e-codd-paris-coislin-23 3
Περὶ Νικοδήμου . Τίς ἐστιν οὗτος ὁ Νικόδημος ; ὁ καὶ ἐν μέσῳ τῷ τοῦ Εὐαγγελίου φαινόμενος ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ λαλῶν οὕτως , “ ὁ νόμος ἡμῶν κρίνει “ οὐδένα , ἃν μὴ πρότερον ἀκούσῃ . ” καὶ μετὰ τὸν σταυρὸν δὲ πολλὴν τὴν ἐπιμέλειαν τῆς τοῦ δεσποτικοῦ σώματος φαίνεται κηδείαν ποιούμενος . διέκειτο μὲν οὖν περὶ τὸν Χριστὸν , ἀλλ’ οὐχ ὡς ἐχρῆν . ἔτι γὰρ τῆς Ἰουδαϊκῆς εἴχετο ἀσθενείας · διὰ τοῦτο καὶ νυκτὸς ἦλθε δεδοικὼς ἐν ἡμέρᾳ τοῦτο ποιῆσαι . ἀλλ’ ὁ φιλάνθρωπος Χριστὸς οὐδὲ οὕτως αὐτὸν ἀπώσατο , οὐδὲ εἰπόντι ὅτι ἀπὸ Θεοῦ ἐλήλυθε διδάσκαλος , διήλεγξεν αὐτὸν λέγων , τί οὖν νύκτωρ ἔρχῃ πρὸς τὸν τὰ τοῦ Θεοῦ λέγοντα , καὶ ἐκεῖθεν ἥκοντα ; Δείκνυσι δὲ καὶ ἐκ τοῦ εἰπεῖν τὸν Νικόδημον , “ ὅτι οὐδεὶς . “ δύναται τὰ σημεῖα ταῦτα ποιεῖν , ἃ σὺ ποιεῖς , ἐὰν μὴ ὁ Θεὸς “ ᾖ μετ’ αὐτοῦ , ” ὅτι ἀνθρωπίνην περὶ αὐτοῦ τὴν διάνοιαν εἶχε , καὶ ὡς περὶ προφήτου διαλέγεται . Τί ἔστιν “ ἐὰν μή τις γεννηθῇ ἄνωθεν , οὐ δύναται ἰδεῖν τὴν “ βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ; ” ἐὰν μὴ μετάσχῃ Πνεύματος Ἁγίου διὰ λουτροῦ τῆς παλιγγενεσίας , οὐ δύναται περὶ ἐμοῦ , φησὶ , δόξαν τὴν προσήκουσαν λαβεῖν . Ἣν γὰρ νῦν ἔχεις δόξαν περὶ ἐμοῦ , οὐ πνευματική ἐστιν , ἀλλὰ ψυχικὴ , καὶ οὐ μόνος σὺ , ἀλλὰ κἂν ὅστις οὖν ἕτερος ᾖ τοιαῦτα περὶ ἐμοῦ δοξάζων , ἔξω τῆς βασιλείας ἐστί . Τὸ δὲ “ ἄνωθεν ” ἐκ τοῦ οὐρανοῦ οὐ δηλοῖ . τινος ἕνεκεν εἶπεν . “ πῶς δύναται γεννηθῆναι ἄνθρωπος γέρων ὤν;“ἀπὸ πολλῆς ἐκπλήξεως , ἀκούων μείζονα ἢ παρὰ ἀνθρώπου . Τὸ δὲ πῶς τοῦτο ; τῶν μὴ σφόδρα πιστευόντων ἐστίν · ὅθεν καὶ καταγέλαστα τὰ ῥήματα φαίνονται . οὐδὲ γὰρ ἐνενόησε γέννησιν πνευματικὴν , ἀλλ’ εἰς τὴν σωματικὴν γαστέρα καθείλκυσε τῆς σαρκὸς τὸ μέγα δῆμα καὶ ὑψηλὸν , εἰπὼν , “ μὴ δύναται εἰς τὴν κοιλίαν τῆς μητρος , καὶ τὰ ἐξῆς . Δύο δὲ ἦν τὰ θορυβοῦντα καὶ ἀποροῦντα αὐτὸν , ἥ τε γέννησις ἡ πνευματικὴ , ἥ τε βασιλέως · οὐδὲ γὰρ ὄνομα βασιλεῖ οὐρανῶν ἠκούσθη ποτὲ παρὰ Ἰουδαίοις , ἀλλὰ τίνας περὶ τὸ πρότερον ἵσταται , ὃ μάλιστα αὐτοῦ τὴν διάνοιαν κατέσεισε . Διὸ καὶ ὁ Χριστὸς σαφέστερον ἀποκαλύπτει νῦν τῆς γεννήσεως τρόπον εἰπὼν , “ ἐὰν μὴ τὶς γεννηθῇ ἐξ ὕδατος καὶ πνεύματος . “ καὶ τὰ ἑξῆς . Ὁ γὰρ μήπω , φησὶ , λαβὼν τὸ δεσποτικὸν σύμβολον , τὸ τοῦ θανάτου φορεῖ ἔνδυμα , τὸ τῆς κατάρας , τὸ τῆς φθορᾶς . Εἰ γὰρ καὶ ὕδωρ ὑπόκειται , ἀλλὰ θεῖα ἐν αὐτῷ τελεῖται σύμβολα τάφου νέκρωσις καὶ ἀνάστασις καὶ ζωή · καὶ ταῦτα ὁμοῦ γίνεται ἅπαντα . ἐπὶ πλεῖον δὲ αὐτὸν ἀπάγων τῶν αἰσθητῶν φησὶ , “ τὸ γεγενη - “ μένον ἐκ τῆς σαρκὸς σάρξ ἐστι , τὸ δὲ γεγενημένον ἐκ “ πνεύματος πνεῦμά ἐστι , ” τοῦτ’ ἔστι πνευματικόν ἐστι · γέννησιν γὰρ ἐνταῦθα τὴν κατὰ τιμὴν καὶ χάριν λέγει . Διὰ τι ειπεν αὐτῷ , μὴ θαυμάσῃς ; ” διὰ τὸ ἰδεῖν αὐτὸν ἔτι θορυβούμενον , διὸ καὶ ἐπ’ αἰσθητὸν ἄγει παράδειγμα τὸν λόγον μέσον σώματός τε καὶ ἀσωμάτων , λέγω δὴ τοῦ ἀνέμου τὴν φορὰν , εἰπὼν , “ τὸ πνεῦμα ὅπου θέλει πνεῖ . ” τοῦτο δέ φησιν οὐχ ὡς προαίρεσιν τινὰ τοῦ ἀνέμου ἔχοντος , ἀλλὰ τὴν ἀπὸ φύσεως φορὰν , υ d τὴν ἀκώλυτον καὶ μετ’ ἐξουσίας γινομένην . “ καὶ τὴν φωνὴ , αὐτοῦ “ ἀκούεις , τουτέστι τὸν πάταγον . Τὸ δὲ “ οὐκ οὐκ πόθεν ἔρχε - “ τᾶι καὶ ποῦ ὑπάγει , ” τὸ ἀκάθεκτον δηλοῖ τοῦ ἀνέμου , καὶ ὅτι διαχεῖται πανταχοῦ , καὶ ὁ κωλύων οὐδεὶς τῇδε κᾳκεῖσε φέρεσθαι . Διὰ δὲ τοῦ εἰπεῖν , “ οὕτως ἐστὶ πᾶς ὁ γεγενημένος ἐκ τοῦ “ πνεύματος , ” τὸ συμπέρασμα ἅπαν ἐδήλωσεν . Εἰ γὰρ τούτου φησὶ τοῦ πνεύματος , τουτέστι τοῦ ἀνέμου , οὗ τὴν αἴσθησιν δέχῃ τῇ ἀκοῇ , τὴν ὁρμὴν ἑρμηνεῦσαι οὐκ οἶδας , οὐδὲ τὴν ὁδὸν , πῶς τὴν ἀπὸ τοῦ Θείου Πνεύματος ἐνέργειαν περιεργάζῃ ; καὶ εἰ ὅπου θέλει οὗτος ὁ ἄνεμος πνεῖ , πόσῳ μᾶλλον ἡ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος χάρις οὐ δυνήσεται νόμῳ φύσεως κατασχεθῆναι , οὐδὲ ὅροις σωματικῆς γεννήσεως ; εἰ τοίνυν τὸν ἄνεμον οὐκ ἀσχάλλεις , φησὶν , ὅτι μὴ ὁρᾷς , οὐδὲ ἀπιστεῖς διὰ τοῦτο , τί δήποτε περὶ τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου ἀκούων ἰλιγγιᾷς , καὶ τοσαύτας ἀπαιτεῖς εὐθύνας ; Διὰ δὲ τοῦ εἰπεῖν τὸν Νικόδημον , “ πῶς δύναται ταῦτα γενέσθαι;“μανθάνομεν ἐπὶ τῆς Ἰουδαϊκῆς εὐτελείας αὐτὸν ἔτι ἐμμένοντα ταῦτα λέγειν . Διὰ τοῦ εἰπεῖν τὸν Χριστὸν , “ σὺ εἶ ὁ διδάσκαλος τοῦ “ Ἰσραὴλ , καὶ ταῦτα οὐ γινώσκεις;“δείκνυσιν αὐτὸν ἀπὸ ἀφελείας ταῦτα φθεγξάμενον . Εἰ γὰρ ἀναμνησθῇς , φησὶ , τὰ ἐν τῇ παλαιᾷ παράδοξα θαύματα γενόμενα , ἀπό τε τοῦ πρώτου ἀνθρώπου πῶς ἐπλάσθη , καὶ ἐκ τῆς πλευρᾶς αὐτοῦ ἡ γυνὴ , τὰ ἐν Αἰγύπτῳ , καὶ ἐν τῇ ἐρυθρᾷ , καὶ ἐν τῇ ἐρήμῳ , καὶ πῶς στεῖραι ἔτεκον , καὶ τὰ τούτοις ὅμοια , ὡς ὣν διδάσκαλος τοῦ Ἰσραὴλ , οὐδ’ ἃν καἰ περὶ ὧν λέγω νῦν ἀπιστήσῃς . Τὸ δὲ , “ ὃ οἴδαμεν λαλοῦμεν , καὶ ὃ ἑωράκαμεν μαρτυροῦμεν , ” οὐκ ὄψιν αἰσθητὴν ἐμφῆναι βουλόμενος τοῦτό φησιν , ἀλλὰ τὴν ἀκριβῆ γέννησιν . τὸ δὲ “ οἴδαμεν ” ἤτοι περὶ αὐτοῦ καὶ τοῦ Πατρὸς λέγει , ἣ περὶ ἑαυτοῦ μόνον . Καὶ οὐδὲ οὕτω , φησὶ , “ τὴν μαρτυρίαν ἡμῶν λαμβάνετε ” τὸ συμβησόμενον , ἤγουν τὴν ἀπιστίαν αὐτῶν προαναφωνῶν , “ εἰ τὰ “ ἐπίγεια εἶπον ὑμῖν , ” τουτέστι περὶ τοῦ βαπτίσματος , καὶ τῆς κατὰ χάριν γεννήσεως , “ καὶ οὐκ ἐπιστεύσατε , πῶς ἐὰν εἴπω “ ὑμῖν τὰ ἐπουράνια , ” τουτέστι , περὶ τῆς ἀπορρήτου καὶ ἀφάτου γεννήσεως πιστευσετε ; Τὸ δὲ “ ἐπίγειον ” ἐνταῦθα , τινὲς μὲν φασὶ περὶ τοῦ ἀνέμου εἰρῆσθαι , τουτέστιν , εἰ ὑπόδειγμα ἀπὸ τῶν ἐπιγείων δέδωκα , καὶ οὐδὲ οὕτως ἐπείσθητε , πῶς δυνήσεσθε τὰ ἀνώτερα μαθεῖν ; εἰ δὲ τὸ βάπτισμα ἐπίγειον ἐνταῦθα καλεῖ , διὰ τὸ ἐν τῇ γῇ τελεῖσθαι πρὸς ἁγιασμὸν τῶν ἐπὶ γῆς ὄντων ἀνθρώπων . Ἐπίγειος καλεῖται ἡ τοῦ λουτροῦ γέννησις , πρὸς σύγκρισιν τῆς γεννήσεως τοῦ Ἰησοῦ τῆς ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Πατρὸς γενομένης . “ οὐδεὶς ἀναβέβηκεν “ εἰς τὸν οὐρανὸν , ” καὶ τὰ ἑξῆς , ἵνα τὸν Νικόδημον διορθώσηται . Επεὶ γὰρ εἶπεν ἐκεῖνος , ὅτι ἀπὸ Θεοῦ ἐλήλυθε διδάσκαλος , τούτου χάριν τοῦτό φησιν , ὅτι μὴ νομίζετέ με διδάσκαλον ὡς τοὺς πολλοὺς τῶν προφητῶν ἀπὸ γῆς ὄντας , ἐξ οὐρανοῦ γὰρ πάρειμι νυν · Υἱὸν δὲ ἀνθρώπου ἐνταῦθα οὐ τὴν σάρκα ἐκάλεσεν , ἀλλ’ ἀπὸ τῆς ἐλάττονος οὐσίας ἑαυτὸν , ἵν οὕτως εἴπω , τῆς ἀνθρωπότητος ὠνόμασε νῦν · καὶ γὰρ τοῦτο ἔθος αὐτῷ πολλάκις μὲν ἀπὸ τῆς θεότητος , πολλάκις δὲ ἀπὸ τῆς ἀνθρωπότητος τὸ πᾶν καλεῖν . οὐκ εἶπε δὲ , ὅτι μέλλω σταυροῦσθαι , ἀλλ’ ἐπὶ τὸν παλαιὸν τύπον παρέπεμψε τοὺς ἀκροατὰς εἰπὼν , “ καὶ καθὼς Μωϋσῆς ὕψωσε “ τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ . ” πρῶτον μὲν ἵνα μάθωμεν , ὅτι συγγενῆ τὰ παλαιὰ τοῖς καινοῖς , καὶ οὐκ ἀλλότρια τούτων ἐκεῖνα · ἔπειτα ἵνα γνῶμεν , ὅτι οὐκ ἄκων ἐπὶ τὸ πάθος ἔρχεται · πρὸς τούτοις δὲ ἵνα λογιζώμεθα τοῦτο ἅπαντες , ὅτι εἰ πρὸς εἰκόνα χαλκῆν ὄφεως βλέποντες Ἰουδαῖοι διέφευγον θάνατον , πολλῷ μᾶλλον εἰς τὸν σταυρώμενον πιστεύοντες , μείζονος καταξιούμεθα σωτηρίας . Προειπὼν τοίνυν τὴν μεγίστην εἰς ἀνθρώπους γεγενημένην διὰ τοῦ βαπτίσματος εὐεργεσίαν , ἐπήγαγε καὶ τὴν ταύτης αἰτίαν , τὴν διὰ · του σταύρου . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Οὐκ ἔστιν οὐράνιον τὸ τοῦ Κυρίου σῶμα , πάθεσι γὰρ ὑπόκειται , ὡς δὲ εἷς ὣν καὶ μετὰ σαρκὸς , λέγεται υἱὸς ἀνθρώπου . Τοῦ αὐτοῦ . Ἀπὸ τῆς ἐλάττονος οὐσίας ὅλον ἑαυτὸν ὀνομάζει , ὥσπερ καὶ ἀπὸ τῆς θεότητος ὅλον ἑαυτὸν καλεῖ . Τοῦ αὐτοῦ . Ὥσπερ ὁ χαλκοῦς ὄφις οὐκ ἦν τὸ ἰοβόλον θηρίον , ἀλλ’ ὁμοίωμα τοῦ ἰοβόλου , οὕτω καὶ ἡ σὰρξ τοῦ Κυρίου , σὰρξ μὲν ἦν κατὰ ἀλήθειαν , οὐ μὴν σὰρξ ἁμαρτίας , ἀλλ’ ὁμοίωμα σαρκὸς ἁμαρτίας . Τοῦ αὐτοῦ . Τὸ ὑψωθῆναι δηλοῖ τὸ ἐμφανῆναι καὶ ἐπίσημον γενέσθαι τὸν Χριστόν . Οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον , ὥστε τὸν Υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν . Ἀπολιναρίου . Ὃ λέγει , τοιοῦτόν ἐστι · μὴ θαυμάσῃς εἰ ἐγὼ μέλλω ὑψοῦσθαι , ἵνα σωθῆτε ὑμεῖς · καὶ γὰρ τῷ Πατρὶ τοῦτο δοκεῖ , καὶ οὕτως ὑμᾶς ἠγάπησεν , ὡς ὑπὲρ τῶν δούλων δοῦναι τὸν Υἱὸν , καὶ δούλων ἀγνωμόνων καίτοι οὐκ ἄν τις οὐδὲ ὑπὲρ φίλου τοῦτο ποιήσειεν . Ὠριγένουσ . Παρακληθεὶς ὁ Θεὸς , ὑψωθῆναι τὸν ἑαυτοῦ Υἱὸν εὐδόκησεν , ἵνα πάντες οἱ διὰ πίστεως εἰς αὐτὸν ὁρῶντες , ἀπαλλάττωνται τῆς τῶν πνευματικῶν ὄφεων βλάβης , καὶ ζωὴν αἰώνιον ἔχωσι · ζωὴ δὲ αἰώνιος οὐκ ἐστιν ἡ κοινὴ , ἥτις καὶ ἑτέροις ζώοις ὑπάρχει , ἀλλ’ ἐκ πίστεως καὶ τῆς λοιπῆς ἀρετῆς ἐγγιγνομένη . Τὸ δὲ “ ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται , ” καὶ τὰ ἑξῆς , δηλοῖ τὴν ἐκ τοῦ σταυροῦ σωτηρίαν , ὅτι οἱ μὲν πρὸς τὸν τύπον , ἤγουν τὸν χαλκοῦν ὄφιν , τότε βλέποντες Ἰουδαῖοι , τὸν πρόσκαιρον διέφευγον θάνατον , οἱ δὲ πρὸς τὴν ἀλήθειαν , τουτέστι τὸν σταυρὸν νῦν ὁρῶντες πιστοὶ , τὸν αἰώνιον διαφεύγωμεν θάνατον · καὶ τότε μὲν δήγματα ὄφεων ἰᾶτο ὁ κρεμάμενος ὄφις , ἐνταῦθα δὲ νῦν τοῦ νοητοῦ δράκοντος θεραπεύει τὰς πληγὰς ἐκ τῶν πιστῶν σταυρωθεὶς ὁ Χριστός . Τὸ “ οὕτως ἠγάπησεν , ” εἰπὼν , πολλὴν δείκνυσι τὴν ἐπίτασιν · καὶ τὸ “ ὁ Θεὸς τὸν κόσμον , ” πολὺ τὸ μέσον τῆς διαφορᾶς δημιουργοῦ καὶ ποιήματος . Ἀμμωνίου . Ὧδε πάλιν κοινοποιεῖ τὸ πᾶν , οὐκ εἰδὼς μετὰ τὴν ἕνωσιν · τῆς γὰρ σαρκὸς τεθείσης ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς , καὶ δοθείσης εἰς θάνατον , ὁ Υἱὸς λέγεται δεδόσθαι εἰς τὸν θάνατον , καίπερ ἀπαθὴς μείνας ὡς Θεὸς , τῆς αὐτοῦ μόνης πασχούσης τὰ ἴδια σαρκὸς , ὅτε συνεχώρει καὶ ἤθελεν . Τοῦ αὐτοῦ . Οἱ Ἀρειανοὶ λέγουσιν , ὅτι διὰ τοῦτο καλεῖται ὁ Υἱὸς μονογενὴς , ὅτι μόνος ἐκ Θεοῦ γέγονε · πρὸς οὓς λεκτέον , ὅτι καὶ τὸν ἥλιον τινὲς λέγουσι μονογενῆ , καθὸ ὁ ἥλιος μόνος ἐστίν · ἀλλ’ οὐκέτι καὶ Υἱός ἐστιν . Καὶ τὸ προσθεῖναι τὸν Υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ καὶ οὐ δοῦλον , οὐκ Ἄγγελον , τὴν τῆς ἀγάπης ὑπερβολὴν παρίστησιν . Εἰπὼν δὲ ὅτι “ ἔδωκε ” συνεσκιασμένως τὸ πάθος ἠνίξατο . Ὁ δὲ ἀπὸ τοῦ πάθους κέρδος σαφέστερον ποιῶν ἐπήγαγε λέγων , “ ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται , ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον . καὶ ἐπειδὴ δύο εἰσὶν αἱ χριστοῦ παρουσίαι , ἡ ἤδη γεγενημένη , καὶ ἡ μέλλουσα , περὶ τῆς προτέρας νῦν λέγει , ὅτι “ οὐκ ἀπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν Υἱὸν αὐτοῦ , ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον , “ ἀλλ’ ἵνα σώσῃ τὸν κόσμον . ” ἐν γὰρ τῇ δευτέρᾳ αὐτοῦ παρουσίᾳ ἐπὶ τὸ κρῖναι παραγίγνεται , καὶ ἀποδοῦναι ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ · Κυρίλλου . Οὐκ ἀπέστειλε , φησὶ , κατὰ Μωσέα νόμῳ τὴν οἰκουμένην , οὐδὲ πρὸς ἔλεγχον τῆς ἁμαρτίας εἰσφέρω τὴν ἐντολήν · οὐδὲ οἰκετικὴν ποιοῦμαι τὴν διακονίαν , ἀλλὰ δεσπότῃ πρέπουσαν τὴν φιλανθρωπίαν εἰσφέρω · ἐλευθερῶ τὸ δοῦλον Υἱὸς καὶ κληρονόμος τοῦ Πατρὸς , μετασκευάζω τὸν καταδικάζοντα νόμον εἰς δικαιοῦσαν χάριν . Ἀμμωνίου . Εἰ ἐπὶ τὸ κρῖναι τὸν κόσμον ἐληλύθει ὁ πάντας κατέκρινεν · ἀλλὰ προηγουμένως ἦλθεν ἐπὶ τὸ σῶσαι τὸν κόσμον . κρίνει δὲ κατὰ τὸ συμβεβηκὸς τοὺς ἀπιστήσαντας . οὐχ ὡς ὁ Μωϋσέως νόμος ἦλθε κατακρῖναι τὸν κόσμον , ἀλλὰ σώσαι . Τι ἐστιν , ὁ πιστεύων εἰς τὸν Τιὸν οὐ κρίνεται ; τι οὑν , ἐὰν ἀκάθαρτον βιὸν ἔχῃ ἣ πράξεις οὐκ ἀγαθάς ; μάλιστα μὲν τοὺς τοιούτους , οὐδὲ γνησίους εἶναι πιστοὺς ὁ Παῦλός φησι , “ Θεὸν γὰρ “ ὁμολογοῦσιν εἰδέναι , τοῖς δὲ ἔργοις ἀρνοῦνται · ” πλὴν ἐνταῦθα ἐκεῖνο φησὶν , ὅτι κατ’ αὐτὸ τοῦτο οὐ κρίνεται , ἀλλὰ τῶν μὲν πονηρῶν ἔργων χαλεπωτέραν δώσει δίκην , ἀπιστίας δὲ ἕνεκεν οὐ κολάζεται διὰ τὸ πιστεῦσαι ἅπαξ . Κυρίλλου . Προτίθημι τοίνυν τῷ πιστεύοντι γέρας τὸ μὴ καλεῖσθαι πρὸς κρίσιν , τῷ δὲ ἀπειθοῦντι κόλασιν · εἰς τὴν αὐτὴν κ αἰ μίαν δι’ ἀμφοῖν ἀναφέρων ὁδὸν , καὶ τοὺς μὲν ἐφέσει τῇ περὶ τὴν χάριν , τοὺς δὲ φόβῳ τοῦ παθεῖν , ἐπὶ τὸ πιστεύειν εἶναι προθύμως συγκαλῶν . Ἀμμωνίου . Σημειωτέον ὅτι καθολικῶς πᾶς ὁ μὴ πιδτεύων εἰς τὸν Χριστὸν κατάκριτός ἐστι τῇ κολάσει ἀποδοθησόμενος · οὐκοῦν οὔτε ἄγονται οὗτοι εἰς κρίσιν ὡς ἤδη κατακριθέντες · οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ διαβόλου νοητέον , ὅτι ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου κέκριται , οὐ μόνον ὅτι αὐτὸς οὐκ ἐπίστευσεν , ἀλλὰ καὶ ἐπείρασε τὸν Κύριον , καὶ εἰς τὸν Ἰούδαν εἰσῆλθεν , ἵνα παραδῷ αὐτὸν εἰς θάνατον . “ ὁ δὲ μὴ πιστεύων ἤδη κέκριται . ” πῶς ; ὅτι αὐτὸ τὸ ἀπιστεῖν κόλασίς ἐστι · τὸ γὰρ ἐκτὸς εἰναι τοῦ φωτὸς , καὶ κατὰ τοῦτο μεγίστην ἔχει τὴν τιμωρίαν · ἣ τὸ μέλλον προαναφωνεῖ · καθάπερ γὰρ ὁ φονεύσας , κἂν μὴ τῇ ψήφῳ τοῦ κρίνοντος κατα - δικασθῇ , τῇ τοῦ πράγματος καταδεδίκασται φύσει , οὕτω καὶ ὁ ἄπιστος . καὶ ὁ Ἀδὰμ δὲ ἡ ἡμέρᾳ ἔφαγεν ἀπὸ τοῦ ξύλου , ἀπέθανε , καὶ τοίγε ἔζη , ἀλλὰ τῇ ἀποφάσει καὶ τῇ τοῦ πράγματος φύσει τεθνηκὼς ἦν . Ἀποστερεῖ δὲ αὐτοὺς καὶ ἀπολογίας πάσης διὰ τοῦ “ ὅτι ἦλθε τὸ φῶς εἰς τὸν κόσμον , καὶ ἠγάπησαν οἱ ἀνθρω - “ ποι μᾶλλον τὸ σκότος . ” τίς οὖν τὸν μὴ βουλόμενον ἀπὸ σκότους φωτὶ προσελθεῖν ἐλεήσειεν ἄν ; Εἰ μὴ ἐληλύθει εἰς τὸν κόσμον τὸ φῶς , εἰχον ἄγνοιαν τῶν καλῶν αἰτιάσασθαι , οἱ μὴ πράξαντες αὐτά · ὡς ἃν τὰς κακίας ἐνεργοῦντες , τόπον ἀπολογίας εἶχον , φάσκοντες , μὴ ἐγνωκέναι αὐτὰ ὄντα κακά . ἀλλ’ ἐπεὶ τὸ φῶς ἐλήλυθεν εἰς τὸν κόσμον , πάσης πεπλασμένης ἀπολογίας φυγαδευομένοις , κρίσις ἔσται ἐξεταστικὴ τῶν πρακτέων καὶ τοῦ φρονήματος ἐξ ἑκάστου ἀποδεχθῆναι · καὶ βασιλείας Θεοῦ τυχεῖν τοὺς ἀγαπήσαντας τὸ φῶς , ὡς ἐκ τῆς πρὸς αὐτὸ ἀγάπης φῶς καὶ αὐτοὺς γεγενημένους δι’ ἔργων ἀγαθῶν καὶ φρονήματος ἀληθοῦς μισῆσαι τὸ σκότος , τοῦτο δὲ ἐστὶν , ἡ κακία καὶ ἡ εὐσέβεια · τοὺς δὲ ἀποστραφέντας τὴν ἀρετὴν καὶ τὸν ταύτης πάροχον Θεὸν κολάσεων αἰωνίων πειρασθήσεσθαι · ἐπεί - περ σπουδάζοντες ἔχειν ἔργα πονηρὰ , ἐμίσησαν τὸ φῶς διὰ φανε - ρώσεως ἐλέγχων αὐτῶν τὰ φαῦλα . Ἵνα δὲ μή τις εἴπῃ , ὅτι οὐδεὶς ἃν τὸ σκότος προτιμήσειε τοῦ φωτὸς , τίθησι καὶ τὴν αἰτίαν , ἀφ’ ἧς τοῦτο ἔπαθον , λέγει “ ἦν “ γὰρ αὐτῶν , ” φησὶ , “ πονηρὰ τὰ ἔργα ” καὶ τὰ ἑξῆς . γὰρ ὁ Χριστιανισμὸς μετὰ τῆς τῶν δογμάτων ὀρθότητος , καὶ πολιτείαν ὑγιαίνουσαν ἀπαιτεῖ , αὐτοὶ δὲ βούλονται ἀεὶ ἐγκαλινδεῖσθαι τῷ τῆς ἁμαρτίας βορβόρῳ , διὰ τοῦτο οὐκ ἠθέλησαν οἱ τὰ φαῦλα πράσσοντες μεταθέσθαι πρὸς τὸ σώφρον b τοῦ Χριστιανισμοῦ , καὶ τοῖς νόμοις , φησὶν , ὑποβαλεῖν τοῖς ἐμοῖς . Χρὴ δὲ σκοπῆσαι , πῶς ἀποστερεῖ αὐτοὺς πάσης ἀπολογίας τὸ φῶς , ἐλθὼν πρὸς αὐτοὺς , καὶ οὐδὲ οὕτω προσέδραμον αὐτῷ , ἀλλ’ ἐκεῖνος “ ὁ ποιῶν τὴν ἀλήθειαν ἔρχεται πρὸς τὸ φῶς ” ὁ τῷ Χριστιανισμῷ 5 προστρέχων δηλονότι , δηλονότι , “ ἵνα φανερωθῇ αὐτοῦ τὰ ἔργα , ὅτι ἐν τῷ “ Θεῷ ἐστιν εἰγασμένα . ” καὶ γὰρ ὁ τοιοῦτος μετὰ τοῦ πιστεύειν ὀρθῶς καὶ πολιτείαν ὀρθὴν κατορθοῖ . Ἴσως ἐρεῖ τις , τί οὖν ; οὐκ εἰσὶ καὶ Χριστιανοὶ φαῦλα πράσσοντες καὶ Ἕλληνες ἐν φιλοσοφίᾳ ζῶντες ; Χριστιανοὶ μὲν ὅτι φαῦλα πράσσοντες εἰσὶν , οἶδα κἀγὼ , εἰ δὲ καὶ Ἕλληνες βιοῦντες , τοῦτο οὐκ οἶδα σαφῶς . Μῆ γάρ μοι τὰς ἀπὸ φύσεως εἴπῃς ἐπιεικεῖς καὶ κοσμίους , οὐ γάρ ἐστι τοῦτο ἀρετή . ἀλλ’ εἰπὲ πολλὴν ὑπομένοντα ἀπὸ τοῦ παθεῖν βίαν καὶ φιλοσοφοῦντα , ἀλλ’ οὐκ ἃν ἔχοις . Εἰ γὰρ βασιλείας ἐπαγγελία καὶ γεέννης ἀπειλὴ , καὶ ἄλλη ἐπιμέλεια , μόλις κατέχει τοὺς ἀνθρώπους ἐν ἀρετῇ , σχολή γε ἃν οἱ περὶ μηδενὸς τούτων πεπεισμένοι μετήλυθον ἀρετήν · εἴ τινες ὑποκρίνονται δόξης ἕνεκεν τοῦτο ποιοῦσιν · ὁ δὲ δόξης ἕνεκα τοῦτο ποιῶν ὅταν ἐξῇ , οὐ φείσεται τοῦ χαρίσασθαι ταῖς ἐπιθυμίαις ταῖς πονηραῖς .
Lemmas: περι Νικόδημος . Τῖς εἰμί οὗτος ὁ Νικόδημος ; ὁ καί ἐν μέσος ὁ ὁ Εὐαγγέλιος φαίνω ὑπέρ ὁ Χριστός λαλέω οὕτως , “ ὁ νόμος ἐγώ κρίνω “ οὐδείς , ἄν μή πρότερος ἀκούω . ” καί μετά ὁ σταυρός δέ πολύς ὁ ἐπιμέλεια ὁ ὁ δεσποτικός σῶμα φαίνω κηδεία ποιέω . διάκειμαι μέν οὖν περί ὁ Χριστός , ἀλλά οὐ ὡς χρή . ἔτι γάρ ὁ Ἰουδαϊκός ἔχω ἀσθένεια · διά οὗτος καί νύξ ἔρχομαι δείδω ἐν ἡμέρα οὗτος ποιέω . ἀλλά ὁ φιλάνθρωπος Χριστός οὐδέ οὕτως αὐτός ἀπωθέω , οὐδέ εἶπον ὅτι ἀπό Θεός ἔρχομαι διδάσκαλος , διελέγχω αὐτός λέγω , τίς οὖν νύκτωρ ἔρχομαι πρός ὁ ὁ ὁ Θεός λέγω , καί ἐκεῖθεν ἥκω ; δείκνυμι δέ καί ἐκ ὁ εἶπον ὁ Νικόδημος , “ ὅτι οὐδείς . “ δύναμαι ὁ σημεῖον οὗτος ποιέω , ὁ σύ ποιέω , ἐάν μή ὁ θεός “ εἰμί μετά αὐτός , ” ὅτι ἀνθρώπινος περί αὐτός ὁ διάνοια ἔχω , καί ὡς περί προφήτης διαλέγω . τις εἰμί “ ἐάν μή τις γεννάω ἄνωθεν , οὖον δύναμαι ὁράω ὁ “ βασίλειος ὁ Θεός ; ” ἐάν μή μετέχω πνεῦμα ἅγιος διά λουτρόν ὁ παλιγγενεσία , οὖον δύναμαι περί ἐγώ , φημί , δόξα ὁ προσήκω λαμβάνω . ἥς γάρ νῦν ἔχω δόξα περί ἐγώ , οὖον πνευματικός εἰμί , ἀλλά ψυχικός , καί οὖον μόνος σύ , ἀλλά κἀν ὅστις οὖν ἕτερος εἰμί τοιοῦτος περί ἐγώ δοξάζω , ἔξω ὁ βασίλεια εἰμί . ὁ δέ “ ἄνωθεν ” ἐκ ὁ οὐρανός οὖον δηλόω . τις ἕνεκα εἶπον . “ πῶς δύναμαι γεννάω ἄνθρωπος γέρων ἄνω πολύς ἔκπληξις , ἀκούω μείζων ἢ παρά ἄνθρωπος . ὁ δέ πῶς οὗτος ; ὁ μή σφόδρα πιστεύω εἰμί · ὅθεν καί καταγέλαστος ὁ ῥῆμα φαίνω . οὐδέ γάρ ἐννοέω γέννησις πνευματικός , ἀλλά εἰς ὁ σωματικός γαστήρ καθέλκω ὁ σάρξ ὁ μέγας δῆμα καί ὑψηλός , εἶπον , “ μή δύναμαι εἰς ὁ κοιλία ὁ μήτηρ , καί ὁ ἑξῆς . δύο δέ εἰμί ὁ θορυβέω καί ἀπορέω αὐτός , ὅς τε γέννησις ὁ πνευματικός , ὅς τε βασιλεύς · οὐδέ γάρ ὄνομα βασιλεύς οὐρανός ἀκούω ποτέ παρά Ἰουδαῖος , ἀλλά τίς περί ὁ πρότερος ἵστημι , ὅς μάλιστα αὐτός ὁ διάνοια κατασείω . Διὸ καί ὁ Χριστός σαφής ἀποκαλύπτω νῦν ὁ γέννησις τρόπος εἶπον , “ ἐάν μή τις γεννάω ἐκ ὕδωρ καί πνεῦμα . “ καί ὁ ἑξῆς . ὁ γάρ μήπω , φημί , λαμβάνω ὁ δεσποτικός σύμβολον , ὁ ὁ θάνατος φορέω ἔνδυμα , ὁ ὁ κατάρα , ὁ ὁ φθορά . εἰμί γάρ καί ὕδωρ ὑπόκειμαι , ἀλλά θεῖον ἐν αὐτός τελέω σύμβολον τάφος νέκρωσις καί ἀνάστασις καί ζωή · καί οὗτος ὁμοῦ γίγνομαι ἅπας . ἐπί πλείων δέ αὐτός ἀπάγω ὁ αἰσθητής φημί , “ ὁ γένος - “ μένω ἐκ ὁ σάρξ σάρξ εἰμί , ὁ δέ γίγνομαι ἐκ “ πνεῦμα πνεῦμα εἰμί , ” οὗτος εἰμί πνευματικός εἰμί · γέννησις γάρ ἐνταῦθα ὁ κατά τιμή καί χάρις λέγω . Ζεύς τίς εἶπον αὐτός , μή θαυμάζω ; ” διά ὁ ὁράω αὐτός ἔτι θορυβέω , διό καί ἐπί αἰσθητός ἄγω παράδειγμα ὁ λόγος μέσος σῶμα τε καί ἀσώματος , λέγω δή ὁ ἄνεμος ὁ φορά , εἶπον , “ ὁ πνεῦμα ὅπου ἐθέλω πνέω . ” οὗτος δέ φημί οὐ ὡς προαίρεσις τις ὁ ἄνεμος ἔχω , ἀλλά ὁ ἀπό φύσις φορά , υ d ὁ ἀκώλυτος καί μετά ἐξουσία γίγνομαι . “ καί ὁ φωνή , αὐτός “ ἀκούω , τουτέστι ὁ πάταγος . ὁ δέ “ οὐ οὐ πόθεν ἔρχομαι - “ ὁ καί ποῦ ὑπάγω , ” ὁ ἀκάθεκτος δηλόω ὁ ἄνεμος , καί ὅτι διαχέω πανταχοῦ , καί ὁ κωλύω οὐδείς ὅδε κἀκεῖσε φέρω . Ζεύς δέ ὁ εἶπον , “ οὕτως εἰμί πᾶς ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ “ πνεῦμα , ” ὁ συμπέρασμα ἅπας δηλόω . εἰμί γάρ οὗτος φημί ὁ πνεῦμα , τουτέστι ὁ ἄνεμος , ὅς ὁ αἴσθησις δέχομαι ὁ ἀκοή , ὁ ὁρμή ἑρμηνεύω οὐ οἶδα , οὐδέ ὁ ὁδός , πῶς ὁ ἀπό ὁ Θείας πνεῦμα ἐνέργεια περιεργάζω ; καί εἰμί ὅπου ἐθέλω οὗτος ὁ ἄνεμος πνέω , πόσος μᾶλλον ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα χάρις οὖον δύναμαι νόμος φύσις κατέχω , οὐδέ ὅρος σωματικός γέννησις ; εἰμί τοίνυν ὁ ἄνεμος οὐ ἀσχαλάω , φημί , ὅτι μή ὁράω , οὐδέ ἀπιστέω διά οὗτος , τίς δήποτε περί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἀκούω ἰλιγγιάω , καί τοσοῦτος ἀπαιτέω εὐθύνω ; Ζεύς δέ ὁ εἶπον ὁ Νικόδημος , “ πῶς δύναμαι οὗτος γενέσθαι;“μανθάνομεν ἐπί ὁ Ἰουδαϊκός εὐτέλεια αὐτός ἔτι ἐμμένω οὗτος λέγω . Ζεύς ὁ εἶπον ὁ Χριστός , “ σύ εἰμί ὁ διδάσκαλος ὁ “ Ἰσραήλ , καί οὗτος οὖον γινώσκεις;“δείκνυσιν αὐτός ἀπό ἀφέλεια οὗτος φθέγγομαι . εἰμί γάρ ἀναμιμνήσκω , φημί , ὁ ἐν ὁ παλαιός παράδοξος θαῦμα γίγνομαι , ἀπό τε ὁ πρῶτος ἄνθρωπος πῶς πλάσσω , καί ἐκ ὁ πλευρά αὐτός ὁ γυνή , ὁ ἐν Αἴγυπτος , καί ἐν ὁ ἐρυθρός , καί ἐν ὁ ἐρῆμος , καί πῶς στεῖρα τίκτω , καί ὁ οὗτος ὅμοιος , ὡς ἐάν διδάσκαλος ὁ Ἰσραήλ , οὐδέ ἄν καίω περί ὅς λέγω νῦν ἀπιστέω . ὁ δέ , “ ὅς οἶδα λαλέω , καί ὅς ὁράω μαρτυρέω , ” οὐ ὄψις αἰσθητός ἐμφαίνω βούλομαι οὗτος φημί , ἀλλά ὁ ἀκριβής γέννησις . ὁ δέ “ οἶδα ” ἤτοι περί αὐτός καί ὁ πατήρ λέγω , ὅς περί ἑαυτοῦ μόνος . καί οὐδέ οὗτος , φημί , “ ὁ μαρτυρία ἐγώ λαμβάνω ” ὁ συμβαίνω , ἤγουν ὁ ἀπιστία αὐτός προαναφωνέω , “ εἰμί ὁ “ ἐπίγειος εἶπον σύ , ” τουτέστι περί ὁ βάπτισμα , καί ὁ κατά χάρις γέννησις , “ καί οὐ πιστεύω , πῶς ἐάν εἶπον “ σύ ὁ ἐπουράνιος , ” τουτέστι , περί ὁ ἀπόρρητος καί ἄφατος γέννησις πιστεύω ; ὁ δέ “ ἐπίγειος ” ἐνταῦθα , τις μέν φημί περί ὁ ἄνεμος εἴρω , τουτέστιν , εἰμί ὑπόδειγμα ἀπό ὁ ἐπίγειος δίδωμι , καί οὐδέ οὕτως πείθω , πῶς δύναμαι ὁ ἀνώτερος μανθάνω ; εἰμί δέ ὁ βάπτισμα ἐπίγειος ἐνταῦθα καλέω , διά ὁ ἐν ὁ γῆ τελέω πρός ἁγιασμός ὁ ἐπί γῆ εἰμί ἄνθρωπος . ἐπίγειος καλέω ὁ ὁ λουτρόν γέννησις , πρός σύγκρισις ὁ γέννησις ὁ Ἰησοῦς ὁ ἐκ ὁ οὐσία ὁ πατήρ γίγνομαι . “ οὐδείς ἀναβαίνω “ εἰς ὁ οὐρανός , ” καί ὁ ἑξῆς , ἵνα ὁ Νικόδημος διορθόω . ἐπεί γάρ εἶπον ἐκεῖνος , ὅτι ἀπό Θεός ἔρχομαι διδάσκαλος , οὗτος χάρις οὗτος φημί , ὅτι μή νομίζω ἐγώ διδάσκαλος ὡς ὁ πολύς ὁ προφήτης ἀπό γῆ εἰμί , ἐκ οὐρανός γάρ πάρειμι νυν · υἱός δέ ἄνθρωπος ἐνταῦθα οὖον ὁ σάρξ καλέω , ἀλλά ἀπό ὁ μικρός οὐσία ἑαυτοῦ , ἵνα οὕτως εἶπον , ὁ ἀνθρωπότης ὀνομάζω νῦν · καί γάρ οὗτος ἔθος αὐτός πολλάκις μέν ἀπό ὁ θεότης , πολλάκις δέ ἀπό ὁ ἀνθρωπότης ὁ πᾶς καλέω . οὐ εἶπον δέ , ὅτι μέλλω σταυρόω , ἀλλά ἐπί ὁ παλαιός τύπος παραπέμπω ὁ ἀκροατής εἶπον , “ καί καθώς Μωϋσῆς ὑψόω “ ὁ ὄφις ἐν ὁ ἐρῆμος . ” πρῶτος μέν ἵνα μανθάνω , ὅτι συγγενής ὁ παλαιός ὁ καινός , καί οὐ ἀλλότριος οὗτος ἐκεῖνος · ἔπειτα ἵνα γιγνώσκω , ὅτι οὐ ἄκων ἐπί ὁ πάθος ἔρχομαι · πρός οὗτος δέ ἵνα λογίζομαι οὗτος ἅπας , ὅτι εἰμί πρός εἰκών χάλκεος ὄφις βλέπω Ἰουδαῖος διαφεύγω θάνατος , πολύς μᾶλλον εἰς ὁ σταυρόω πιστεύω , μείζων καταξιόω σωτηρία . προεῖπον τοίνυν ὁ μέγας εἰς ἄνθρωπος γίγνομαι διά ὁ βάπτισμα εὐεργεσία , ἐπάγω καί ὁ οὗτος αἴτιος , ὁ διά · ὁ σταυρόω . Ἀμμωνίου πρέσβυς . οὐ εἰμί οὐράνιος ὁ ὁ κύριος σῶμα , πάθος γάρ ὑπόκειμαι , ὡς δέ εἷς ἐάν καί μετά σάρξ , λέγω υἱός ἄνθρωπος . ὁ αὐτός . ἀπό ὁ μικρός οὐσία ὅλος ἑαυτοῦ ὀνομάζω , ὥσπερ καί ἀπό ὁ θεότης ὅλος ἑαυτοῦ καλέω . ὁ αὐτός . ὥσπερ ὁ χάλκεος ὄφις οὐ εἰμί ὁ ἰοβόλος θηρίον , ἀλλά ὁμοίωμα ὁ ἰοβόλος , οὗτος καί ὁ σάρξ ὁ κύριος , σάρξ μέν εἰμί κατά ἀλήθεια , οὖον μήv σάρξ ἁμαρτία , ἀλλά ὁμοίωμα σάρξ ἁμαρτία . ὁ αὐτός . ὁ ὑψόω δηλόω ὁ ἐμφαίνω καί ἐπίσημος γίγνομαι ὁ Χριστός . οὕτως γάρ ἀγαπάω ὁ θεός ὁ κόσμος , ὥστε ὁ υἱός αὐτός ὁ μονογενής δίδωμι . Ἀπολινάριος . ὅς λέγω , τοιοῦτος εἰμί · μή θαυμάζω εἰμί ἐγώ μέλλω ὑψόω , ἵνα σῴζω σύ · καί γάρ ὁ πατήρ οὗτος δοκέω , καί οὕτως σύ ἀγαπάω , ὡς ὑπέρ ὁ δοῦλος δίδωμι ὁ υἱός , καί δοῦλος ἀγνώμων καίτοι οὐ ἄν τις οὐδέ ὑπέρ φίλος οὗτος ποιέω . Ὠριγένης . παρακλάομαι ὁ θεός , ὑψόω ὁ ἑαυτοῦ υἱός εὐδοκέω , ἵνα πᾶς ὁ διά πίστις εἰς αὐτός ὁράω , ἀπαλλάσσω ὁ ὁ πνευματικός ὄφις βλάβη , καί ζωή αἰώνιος ἔχω · ζωή δέ αἰώνιος οὐ εἰμί ὁ κοινός , ὅστις καί ἕτερος ζῷον ὑπάρχω , ἀλλά ἐκ πίστις καί ὁ λοιπός ἀρετή ἐγγίγνομαι . ὁ δέ “ ἵνα πᾶς ὁ πιστεύω εἰς αὐτός μή ἀπόλλυμι , ” καί ὁ ἑξῆς , δηλόω ὁ ἐκ ὁ σταυρός σωτηρία , ὅτι ὁ μέν πρός ὁ τύπος , ἤγουν ὁ χάλκεος ὄφις , τότε βλέπω Ἰουδαῖος , ὁ πρόσκαιρος διαφεύγω θάνατος , ὁ δέ πρός ὁ ἀλήθεια , τουτέστι ὁ σταυρός νῦν ὁράω πιστός , ὁ αἰώνιος διαφεύγω θάνατος · καί τότε μέν δῆγμα ὄφις ἰάομαι ὁ κρεμάννυμι ὄφις , ἐνταῦθα δέ νῦν ὁ νοητός δράκων θεραπεύω ὁ πληγάς ἐκ ὁ πιστός σταυρόω ὁ Χριστός . ὁ “ οὕτως ἀγαπάω , ” εἶπον , πολύς δείκνυμι ὁ ἐπίτασις · καί ὁ “ ὁ θεός ὁ κόσμος , ” πολύς ὁ μέσος ὁ διαφορά δημιουργός καί ποίημα . Ἀμμωνίου . ὧδε πάλιν κοινοποιέω ὁ πᾶς , οὐ εἰδοί μετά ὁ ἕνωσις · ὁ γάρ σάρξ τίθημι ὑπέρ ὁ ὁ κόσμος ζωή , καί δίδωμι εἰς θάνατος , ὁ υἱός λέγω δίδωμι εἰς ὁ θάνατος , καίπερ ἀπαθής μένω ὡς θεός , ὁ αὐτός μόνος πάσχω ὁ ἴδιος σάρξ , ὅτε συγχωρέω καί ἐθέλω . ὁ αὐτός . ὁ Ἀρειανός λέγω , ὅτι διά οὗτος καλέω ὁ υἱός μονογενής , ὅτι μόνος ἐκ Θεός γίγνομαι · πρός ὅς λεκτέος , ὅτι καί ὁ ἥλιος τις λέγω μονογενής , καθό ὁ ἥλιος μόνος εἰμί · ἀλλά οὐκέτι καί υἱός εἰμί . καί ὁ προστίθημι ὁ υἱός αὐτός ὁ μονογενής καί οὖον δοῦλος , οὐ Ἄγγελος , ὁ ὁ ἀγάπη ὑπερβολή παρίστημι . εἶπον δέ ὅτι “ δίδωμι ” συνεσκιασμένως ὁ πάθος αἰνίζω . ὁ δέ ἀπό ὁ πάθος κέρδος σαφής ποιέω ἐπάγω λέγω , “ ἵνα πᾶς ὁ πιστεύω εἰς αὐτός μή ἀπόλλυμι , ἀλλά ἔχω ζωή αἰώνιος . καί ἐπεί δύο εἰμί ὁ χριστός παρουσία , ὁ ἤδη γίγνομαι , καί ὁ μέλλω , περί ὁ πρότερος νῦν λέγω , ὅτι “ οὐ ἀποστέλλω ὁ θεός ὁ υἱός αὐτός , ἵνα κρίνω ὁ κόσμος , “ ἀλλά ἵνα σῴζω ὁ κόσμος . ” ἐν γάρ ὁ δύο αὐτός παρουσία ἐπί ὁ κρίνω παραγίγνομαι , καί ἀποδίδωμι ἕκαστος κατά ὁ ἔργον αὐτός · Κύριλλος . οὐ ἀποστέλλω , φημί , κατά Μωσῆς νόμος ὁ οἰκέω , οὐδέ πρός ἔλεγχος ὁ ἁμαρτία εἰσφέρω ὁ ἐντολή · οὐδέ οἰκετικός ποιέω ὁ διακονία , ἀλλά δεσπότης πρέπω ὁ φιλανθρωπία εἰσφέρω · ἐλευθερόω ὁ δοῦλος υἱός καί κληρονόμος ὁ πατήρ , μετασκευάζω ὁ καταδικάζω νόμος εἰς δικαιόω χάρις . Ἀμμωνίου . εἰμί ἐπί ὁ κρίνω ὁ κόσμος ἔρχομαι ὁ πᾶς κατακρίνω · ἀλλά προηγουμένως ἔρχομαι ἐπί ὁ σῴζω ὁ κόσμος . κρίνω δέ κατά ὁ συμβαίνω ὁ ἀπιστέω . οὐ ὡς ὁ Μωϋσῆς νόμος ἔρχομαι κατακρίνω ὁ κόσμος , ἀλλά σῴζω . τις εἰμί , ὁ πιστεύω εἰς ὁ Τῖον οὖον κρίνω ; τίς ἐν , ἐάν ἀκάθαρτος βιός ἔχω ὅς πρᾶξις οὐ ἀγαθός ; μάλιστα μέν ὁ τοιοῦτος , οὐδέ γνήσιος εἰμί πιστός ὁ Παῦλος φημί , “ θεός γάρ “ ὁμολογέω οἶδα , ὁ δέ ἔργον ἀρνέομαι · ” πλήν ἐνταῦθα ἐκεῖνος φημί , ὅτι κατά αὐτός οὗτος οὖον κρίνω , ἀλλά ὁ μέν πονηρός ἔργον χαλεπός δίδωμι δίκη , ἀπιστία δέ ἕνεκα οὖον κολάζω διά ὁ πιστεύω ἅπαξ . Κύριλλος . προτίθημι τοίνυν ὁ πιστεύω γέρας ὁ μή καλέω πρός κρίσις , ὁ δέ ἀπειθέω κόλασις · εἰς ὁ αὐτός Κ ὁ εἷς διά ἄμφω ἀναφέρω ὁδός , καί ὁ μέν ἔφεσις ὁ περί ὁ χάρις , ὁ δέ φόβος ὁ πάσχω , ἐπί ὁ πιστεύω εἰμί προθύμως συγκαλέω . Ἀμμωνίου . σημειωτέος ὅτι καθολικός πᾶς ὁ μή πιδτεύων εἰς ὁ Χριστός κατακριος εἰμί ὁ κολάζω ἀποδίδωμι · οὐκοῦν οὔτε ἄγω οὗτος εἰς κρίσις ὡς ἤδη κατακρίνω · οὗτος καί ἐπί ὁ διάβολος νοητέον , ὅτι ὁ ἄρχω ὁ κόσμος οὗτος κρίνω , οὖον μόνος ὅτι αὐτός οὐ πιστεύω , ἀλλά καί πειράζω ὁ κύριος , καί εἰς ὁ Ἰούδας εἰσέρχομαι , ἵνα παραδίδωμι αὐτός εἰς θάνατος . “ ὁ δέ μή πιστεύω ἤδη κρίνω . ” πῶς ; ὅτι αὐτός ὁ ἀπιστέω κόλασις εἰμί · ὁ γάρ ἐκτός εἰναι ὁ φάος , καί κατά οὗτος μέγας ἔχω ὁ τιμωρία · ὅς ὁ μέλλω προαναφωνέω · καθάπερ γάρ ὁ φονεύω , κἀν μή ὁ ψῆφος ὁ κρίνω κατά - δικάζω , ὁ ὁ πρᾶγμα καταδικάζω φύσις , οὗτος καί ὁ ἄπιστος . καί ὁ Ἀδάμ δέ ὁ ἡμέρα ἐσθίω ἀπό ὁ ξύλον , ἀποθνῄσκω , καί σύγε ζῶ , ἀλλά ὁ ἀπόφασις καί ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις θνῄσκω εἰμί . ἀποστερέω δέ αὐτός καί ἀπολογία πᾶς διά ὁ “ ὅτι ἔρχομαι ὁ φάος εἰς ὁ κόσμος , καί ἀγαπάω ὁ ἀνθρω - “ ποῖ μᾶλλον ὁ σκότος . ” τίς οὖν ὁ μή βούλομαι ἀπό σκότος φάος προσέρχομαι ἐλεέω ἄν ; εἰμί μή ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος ὁ φάος , εἰχω ἄγνοια ὁ καλός αἰτιάομαι , ὁ μή πράσσω αὐτός · ὡς ἄν ὁ κακία ἐνεργέω , τόπος ἀπολογία ἔχω , φάσκω , μή γιγνώσκω αὐτός εἰμί κακός . ἀλλά ἐπεί ὁ φάος ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος , πᾶς πλάσσω ἀπολογία φυγαδεύω , κρίσις εἰμί ἐξεταστικός ὁ πρακτέος καί ὁ φρόνημα ἐκ ἕκαστος ἀποδείκνυμι · καί βασίλεια Θεός τυγχάνω ὁ ἀγαπάω ὁ φάος , ὡς ἐκ ὁ πρός αὐτός ἀγάπη φάος καί αὐτός γίγνομαι διά ἔργον ἀγαθός καί φρόνημα ἀληθής μισέω ὁ σκότος , οὗτος δέ εἰμί , ὁ κακία καί ὁ εὐσέβεια · ὁ δέ ἀποστρέφω ὁ ἀρετή καί ὁ οὗτος πάροχος θεός κόλασις αἰώνιος πειράζω · ἐπεί - περ σπουδάζω ἔχω ἔργον πονηρός , μισέω ὁ φάος διά φανός - ῥῶσις ἐλέγχω αὐτός ὁ φαῦλος . ἵνα δέ μή τις εἶπον , ὅτι οὐδείς ἄν ὁ σκότος προτιμάω ὁ φάος , τίθημι καί ὁ αἴτιος , ἀπό ὅς οὗτος πάσχω , λέγω “ εἰμί “ γάρ αὐτός , ” φημί , “ πονηρός ὁ ἔργον ” καί ὁ ἑξῆς . γάρ ὁ χριστιανισμός μετά ὁ ὁ δόγμα ὀρθότης , καί πολιτεία ὑγιαίνω ἀπαιτέω , αὐτός δέ βούλομαι ἀεί ἐγκαλινδέομαι ὁ ὁ ἁμαρτία βόρβορος , διά οὗτος οὐ ἐθέλω ὁ ὁ φαῦλος πράσσω μετατίθημι πρός ὁ σώφρων b ὁ χριστιανισμός , καί ὁ νόμος , φημί , ὑποβάλλω ὁ ἐμέω . χρή δέ σκοπέω , πῶς ἀποστερέω αὐτός πᾶς ἀπολογία ὁ φάος , ἔρχομαι πρός αὐτός , καί οὐδέ οὗτος προστρέχω αὐτός , ἀλλά ἐκεῖνος “ ὁ ποιέω ὁ ἀλήθεια ἔρχομαι πρός ὁ φάος ” ὁ ὁ χριστιανισμός 5 προστρέχω δηλονότι , δηλονότι , “ ἵνα φανερόω αὐτός ὁ ἔργον , ὅτι ἐν ὁ “ Θεός εἰμί εἰγασμένα . ” καί γάρ ὁ τοιοῦτος μετά ὁ πιστεύω ὀρθῶς καί πολιτεία ὀρθός κατορθόω . ἴσος εἴρω τις , τίς οὖν ; οὐ εἰμί καί Χριστιανός φαῦλος πράσσω καί Ἕλλην ἐν φιλοσοφία ζῶ ; Χριστιανός μέν ὅτι φαῦλος πράσσω εἰμί , οἶδα ἐγώ , εἰμί δέ καί Ἕλλην βία , οὗτος οὐ οἶδα σαφῶς . μής γάρ ἐγώ ὁ ἀπό φύσις εἶπον ἐπιεικής καί κόσμιος , οὖον γάρ εἰμί οὗτος ἀρετή . ἀλλά εἶπον πολύς ὑπομένω ἀπό ὁ πάσχω βία καί φιλοσοφέω , ἀλλά οὐ ἄν ἔχω . εἰμί γάρ βασίλεια ἐπαγγελία καί γέεννα ἀπειλή , καί ἄλλος ἐπιμέλεια , μόλις κατέχω ὁ ἄνθρωπος ἐν ἀρετή , σχολή γε ἄν ὁ περί μηδείς οὗτος πείθω μετέρχομαι ἀρετή · εἰμί τις ὑποκρίνομαι δόξα ἕνεκα οὗτος ποιέω · ὁ δέ δόξα ἕνεκα οὗτος ποιέω ὅταν ἔξεστι , οὖον φείδομαι ὁ χαρίζομαι ὁ ἐπιθυμία ὁ πονηρός .