catenae-novum-testamentum.catena-in-joannem-catena-integra-e-codd-paris-coislin-23 18
Περὶ αἰτήσεως τοῦ κυριακοῦ σώματος . Τίνος ἕνεκεν οὐχ εἱς τῶν ιβ΄ προσῆλθε τῷ Πιλάτῳ αἰτῶν τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ , ἀλλ’ ὁ Ἰωσὴφ ἐκ τῶν ἑβδομήκοντα ὤν ; Εἰ γὰρ διὰ τὸν φόβον λέγοι τις τῶν Ἰουδαίων , καὶ οὗτος τῷ αὐτῷ κατείχετο φόβῳ . “ καὶ γὰρ , ” φησὶ , “ κεκρυμμένος ἦν διὰ τὸν φόβον “ τῶν Ἰουδαίων . ” τί οὖν ἐστιν ; ἐμοὶ δοκεῖ τῶν σφόδρα ἐπισήμων εἶναι , καὶ τῷ Πιλάτῳ δῆλος , ὅθεν καὶ τὴν χάριν ἔλαβε προσελθών . Ποιοῦνται δὲ πολυτελῆ τὴν ταφὴν , ἐπειδὴ ἔτι ὡς περὶ ἀνθρώπου ὑψηλοῦ διέκειντο , καὶ τοιαῦτα φέρουσιν ἀρώματα , ἃ μάλιστα τὸ σῶμα πέφυκεν ἐπὶ πολὺ διατηρεῖν , καὶ μὴ συγχωρεῖν ταχέως ἐνδιδόναι τῇ φθορᾷ · ὅπερ οὐδὲν μέγα περὶ αὐτοῦ φανταζομένων ἦν . πλὴν ὅμως τὴν φιλοστοργίαν πολλὴν ἐπιδείκνυται , καὶ ἐνταφιάζουσιν οὐχ ὡς καταδίκου , ἀλλ’ ὡς ἔθος , φησὶν , ἦν τοῖς Ἰουδαίοις πολυτελῶς . Επειδὴ δὲ ὑπὸ τοῦ καιροῦ συνείχοντο , ἐνάτης γὰρ ὥρας γενομένης τῆς τελευτῆς , εῑτα μεταξὺ τῷ Πιλάτῳ προσιόντων , καὶ καθελόντων τὸ σῶμα , εἰκὸς ἦν ἑσπέραν καταλαβεῖν , ἐν ᾗ θέμις οὐκ ἢν ἐργάσασθαι , τιθέασιν αὐτὸν εἰς τὸ πλησίον μνημεῖον . “ Ἦν γὰρ ” φησὶν , “ ἐν τῷ τόπῳ ὅπου ἐσταυρώθη , κῆπος , καὶ ἐν “ τῷ κήπῳ μνημεῖον καινὸν , ” καὶ τὰ ἑξῆς . Οἰκονομεῖται δὲ εἰς καινὸν αὐτὸν τεθεῖναι μνημεῖον ἐν ᾧ οὐδεὶς ἐτέθη , ἵνα καὶ τῆς ἀναστάσεως σαφὴς ἡ ἀπόδειξις γένηται , καὶ ὥστε τοὺς μαθητὰς δυνηθῆναι μετ’ εὐκολίας παραγενέσθαι , καὶ θεατὰς τῶν συμβάντων γενέσθαι καὶ μάρτυρας , πλησίον ὄντας τοῦ τόπου καὶ τῆς ταφῆς . Σευήρου Ἀντιοκείασ Α'πολογία . Χριστὸς ὁ Θεοῦ Λόγος , ὁ τοῦδε τοῦ παντὸς ποιητὴς , καὶ τῶν ὅλων Κύριος , οἷα δὴ ξένος καὶ πτωχὸς διὰ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας ἡμῖν ἐπεδήμησεν , ἐπείπερ “ εἰς τὰ ἴδια ἦλθε , καὶ οἱ ἴδιοι αὐτὸν οὐ παρέλαβον , ” ἢ φησὶ τὸ γράμμα τὸ ἱερὸν , καὶ δι’ ἡμᾶς ἐπτώχευσε πλούσιος ὣν , ἱν ἡμεῖς τῆς ἐκείνου πτωχείᾳ πλουτήσωμεν , καὶ τοῦτον ἐπτώχευσεν , ὡς βοᾷν “ αἱ ἀλώπεκες φωλεοὺς ἔχουσι καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ “ σκηνώσεις , ὁ δὲ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἔχει ποῦ τὴν κεφαλὴν “ κλῖναι , ” καὶ τὸ παράδοξον τὴν μετὰ τὸν σταυρὸν τὴν ἐν τάφῳ λέγει τελευταίαν κατάκλισιν . Οὐ γὰρ εἰς ἴδιον ἐτέθη μνῆμα , ἀλλ’ Ἰωσὴφ ὁ ἀπ’ Ἀριμαθαίας ἐν τῷ οἰκείῳ μνήματι καθάπερ ξένον αὐτὸν ὑπεδέξατο · καὶ γυμνὸν ὄντα τῷ περιβολαίῳ τῷ λινῷ περιέστειλε , καὶ παρέδωκε τῇ οὕτως οἰκονομηθείσῃ καὶ μέχρι τούτου ταπεινωθείσῃ ταφῇ . Ἀμμωνίου . Οἱ δεδιότες φανερῶς πλησιάσαι τῷ Ἰησοῦ νῦν ὁρώντων τῶν Ἰουδαίων , αἰτοῦσι τὸ σῶμα · οὗτος οὐ τῶν ιβ΄ ἦν , ἀλλὰ τῶν ἑβδομήκοντα , καὶ ὡς σβεσθέντος τοῦ θυμοῦ τῶν Ἰουδαιων , ἀδεῶς προσίεσαν . Οὕτω δὲ ὠμοὶ ἤσαν οἱ Ἰουδαῖοι , ὅτι οὔτε θάψαι αὐτοῦ τὸ σῶμα ἠνέσχοντο οἱ ἐπιχώριοι , ἀλλ’ ὁ ἀπ’ Ἀριμαθίας ξένος . Εἰ ἦν μετὰ ἄλλων , ἤμελλον τινὲς τῶν ἀπίστων λέγειν , ὅτι οὐ τοῦ Ἰησοῦ ἀνέστη σῶμα , ἀλλὰ ἄλλου εἰς καινὸν ἐτέθη μνημεῖον διὰ τὸ ξένον τῆς ἐκ θανάτου εἰς ζωὴν ἀναδρομῆς , καὶ τὴν καινοτομίαν u τὴν ἐπινοηθεῖσαν κατὰ τῆς φθορᾶς . Ὠκονομήθη ἐγγὺς εἶναι τὸν τόπον , ἵνα καὶ ψευδὴς δειχθῇ ὁ περὶ τῆς κλοπῆς λόγος .
Lemmas: περι αἴτησις ὁ κυριακός σῶμα . τίς ἕνεκα οὐ εἰς ὁ ἰβʹ προσέρχομαι ὁ Πιλᾶτος αἰτέω ὁ σῶμα ὁ κύριος Ἰησοῦς , ἀλλά ὁ Ἰωσήφ ἐκ ὁ ἑβδομήκοντα εἰμί ; εἰμί γάρ διά ὁ φόβος λέγω τις ὁ Ἰουδαῖος , καί οὗτος ὁ αὐτός κατέχω φόβος . “ καί γάρ , ” φημί , “ κρύπτω εἰμί διά ὁ φόβος “ ὁ Ἰουδαῖος . ” τίς οὖν εἰμί ; ἐγώ δοκέω ὁ σφόδρα ἐπίσημος εἰμί , καί ὁ Πιλᾶτος δῆλος , ὅθεν καί ὁ χάρις λαμβάνω προσέρχομαι . ποιέω δέ πολυτελής ὁ ταφή , ἐπεί ἔτι ὡς περί ἄνθρωπος ὑψηλός διάκειμαι , καί τοιοῦτος φέρω ἄρωμα , ὁ μάλιστα ὁ σῶμα φύω ἐπί πολύς διατηρέω , καί μή συγχωρέω ταχέως ἐνδίδωμι ὁ φθορά · ὅσπερ οὐδείς μέγας περί αὐτός φαντάζω εἰμί . πλήν ὅμως ὁ φιλοστοργία πολύς ἐπιδείκνυμι , καί ἐνταφιάζω οὐ ὡς κατάδικος , ἀλλά ὡς ἔθος , φημί , εἰμί ὁ Ἰουδαῖος πολυτελής . ἐπειδή δέ ὑπό ὁ καιρός συνόχωκα , ἔνατος γάρ ὥρα γίγνομαι ὁ τελευτή , εἶτα μεταξύ ὁ Πιλᾶτος πρόσειμι , καί καθαιρέω ὁ σῶμα , εἰκός εἰμί ἑσπέρα καταλαμβάνω , ἐν ὅς θέμις οὐ εἄν ἐργάζομαι , τίθημι αὐτός εἰς ὁ πλησίος μνημεῖον . “ ἦς γάρ ” φημί , “ ἐν ὁ τόπος ὅπου σταυρόω , κῆπος , καί ἐν “ ὁ κῆπος μνημεῖον καινός , ” καί ὁ ἑξῆς . οἰκονομέω δέ εἰς καινός αὐτός τίθημι μνημεῖον ἐν ὅς οὐδείς τίθημι , ἵνα καί ὁ ἀνάστασις σαφής ὁ ἀπόδειξις γίγνομαι , καί ὥστε ὁ μαθητής δύναμαι μετά εὐκολία παραγίγνομαι , καί θεατής ὁ συμβαίνω γίγνομαι καί μάρτυς , πλησίος εἰμί ὁ τόπος καί ὁ ταφή . Σευῆρος αντιοκαιω Απολογία . Χριστός ὁ Θεός Λόγος , ὁ ὅδε ὁ πᾶς ποιητής , καί ὁ ὅλος Κύριος , οἷος δή ξένος καί πτωχός διά ὁ ἔνσαρκος παρουσία ἐγώ ἐπιδημέω , ἐπεί “ εἰς ὁ ἴδιος ἔρχομαι , καί ὁ ἴδιος αὐτός οὖον παραλαμβάνω , ” ἢ φημί ὁ γράμμα ὁ ἱερόν , καί διά ἐγώ πτωχεύω πλούσιος ἐάν , ἐν ἐγώ ὁ ἐκεῖνος πτωχεία πλουτέω , καί οὗτος πτωχεύω , ὡς βοάω “ ὁ ἀλώπηξ φωλεός ἔχω καί ὁ πετεινόν ὁ οὐρανός “ σκηνόω , ὁ δέ υἱός ὁ ἄνθρωπος οὐ ἔχω ποῦ ὁ κεφαλή “ κλίνη , ” καί ὁ παράδοξος ὁ μετά ὁ σταυρός ὁ ἐν τάφος λέγω τελευταῖος κατάκλισις . οὖον γάρ εἰς ἴδιος τίθημι μνῆμα , ἀλλά Ἰωσήφ ὁ ἀπό Ἁριμαθαία ἐν ὁ οἰκεῖος μνῆμα καθάπερ ξένος αὐτός ὑποδείκνυμι · καί γυμνός εἰμί ὁ περιβόλαιον ὁ λίνεος περιστέλλω , καί παραδίδωμι ὁ οὕτως οἰκονομέω καί μέχρι οὗτος ταπεινόω θάπτω . Ἀμμωνίου . ὁ δείδω φανερῶς πλησιάζω ὁ Ἰησοῦς νῦν ὁράω ὁ Ἰουδαῖος , αἰτέω ὁ σῶμα · οὗτος οὖον ὁ ἰβʹ εἰμί , ἀλλά ὁ ἑβδομήκοντα , καί ὡς σβέννυμι ὁ θυμός ὁ Ἰουδαῖος , ἀδεῶς προσίημι . οὕτως δέ ὠμός ἀσάω ὁ Ἰουδαῖος , ὅτι οὔτε θάπτω αὐτός ὁ σῶμα ἀνέχω ὁ ἐπιχώριος , ἀλλά ὁ ἀπό Ἀριμαθίας ξένος . εἰμί εἰμί μετά ἄλλος , μέλλω τις ὁ ἄπιστος λέγω , ὅτι οὖον ὁ Ἰησοῦς ἀνίστημι σῶμα , ἀλλά ἄλλος εἰς καινός τίθημι μνημεῖον διά ὁ ξένος ὁ ἐκ θάνατος εἰς ζωή ἀναδρομή , καί ὁ καινοτομία u ὁ ἐπινοέω κατά ὁ φθορά . οἰκονομέω ἐγγύς εἰμί ὁ τόπος , ἵνα καί ψευδής δείκνυμι ὁ περί ὁ κλοπή λόγος .