catenae-novum-testamentum.catena-in-joannem-catena-integra-e-codd-paris-coislin-23 19
Ηερὶ τῆς ἀναστάσεως . “ Τῇ δὲ μιᾷ τῶν σαββάτων , ” φησὶ , καὶ τὰ ἑξῆς . γὰρ πάνυ φιλοστόργως εἶχε περὶ τὸν διδάσκαλον , παρελθόντος τοῦ σαββάτου , ἔδραμε , παραμυθίαν τινὰ εὑρεῖν ἀπὸ τοῦ τόπου βουλομένη , καὶ ἰδοῦσα τὸν λίθον ἠρμένον καὶ μετὰ πολλοῦ τοῦ τάχους ἔρχεται πρὸς Σίμωνα Πέτρον . Ἀνέστη μὲν γὰρ ὁ Κύριος ἡμῶν καὶ Θεὸς Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς , καὶ τοῦ λίθου καὶ τῶν σημάντρων ἐπικειμένων . Ἐπειδὴ δὲ ἐχρῆν καὶ τοὺς ἄλλους πληροφορηθῆναι , ἀνοίγεται τὸ μνημεῖον μετὰ τὴν ἀνάστασιν , καὶ οὕτω πιστοῦται τὸ γεγονός . ἡ δὲ Μαρία οὐδὲν οὐδέπω περὶ ἀνάστασιν σαφὲς γιγνώσκουσα , ἀλλὰ νομίζουσα μετάθεσιν γενέσθαι τοῦ σώματος , ἀπλάστως πάντα ἀπαγγέλλει λέγουσα , ὅτι “ ᾐραν τὸν Κύριον ἐκ “ τοῦ μνημείου , καὶ οὐκ οἶδα ποῦ ἔθηκαν αὐτόν . ” Ἀκούσαντες δὲ οἱ μαθηταὶ μετὰ πολλῆς τῆς σπουδῆς ἐφίστανται τῷ μνημείῳ , καὶ θεωροῦσι τὰ ὀθόνια κείμενα μόνα , ὅπερ ἦν ἀναστάσεως σημεῖον · οὔτε γὰρ εἰ μετέθηκαν τινὲς , τοῦτο ἐποίησαν τὸ σῶμα γυμνώσαντες , οὔτε εἰ ἔκλεψαν τοῦτο ἐφρόντισαν , ὥστε εἶναι τὸ σουδάριον καὶ ἐντυλίξαι καὶ θάψαι εἰς ἕνα τόπον , ἀλλὰ ἁπλῶς ὡς εἶχεν , ἔλαβον τὸ σῶμα . Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ προλαβὼν ὁ Εὐαγγελιστὴς φησὶν , ὅτι σμύρνη συνετάφη πολλὴ , ἣ μολύβδου οὐχ ἧττον συγκολλᾷ τῷ σώματι τὰ ὀθόνια , ἵνα ὅταν ἀκούσωμεν τὰ σουδάρια ἔκειτο ἴδια , μὴ ἀνασχώμεθα τῶν λεγόντων ὅτι ἐκλάπη · οὐ γὰρ οὕτως ἀνόητος ἢν ὁ κλέπτων , ὥστε περὶ πρᾶγμα περιττὸν τοσαύτην τὴν ἀναλίσκειν σπουδὴν , καὶ τοσοῦτον ἀναλίσκειν χρόνον , μὴ ὑφορώμενος μὴ κατάδηλος γένηται . Ἀμμωνίου . Τοῦ Ματθαίου εἰπόντος , ἑσπέρᾳ βαθείᾳ γεγονέναι τὴν ἀνάστασιν , τοῦ δὲ Ἰωάννου πρωὶ σκοτίας οὔσης , οὐ διαφωνοῦσι περὶ τὸν τῆς ἀναστάσεως καιρὸν , ἀλλ’ εἰς τὸν αὐτὸν τῶν ὡρῶν συνέδραμον καιρὸν , ὁ μὲν γὰρ ἀπὸ τοῦ τέλους , ὁ δὲ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς εἰς αὐτὸ τὸ μεσότατον τῆς νυκτὸς χωρεῖ . Ὁ Χριστὸς , τοῦ λίθου κειμένου καὶ τῶν σφραγίδων , ἀνέστη · ἀνοίγεται δὲ τὸ μνημεῖον , πρὸς πίστιν τῶν γεγονότων σημείων . ἄδηλος ὁ τῆς ἀναστάσεως καιρὸς , ὡς καὶ ὁ τῆς δευτέρας παρουσίας . Εὐσεωίου Καισαρείασ . Ἴσως ἐροῦσι τινὲς , πῶς τῆς κουστωδίας φυλαττούσης , δρομαῖοι ἤρχοντο Πέτρος καὶ Ἰωάννης , καὶ εἰσῄεσαν εἰς τὸ μνημεῖον ; ἐροῦμεν ὅτι τοῦ σεισμοῦ γενομένου καὶ γενομένης τῆς ἀναστάσεως ἀνεχώρησαν οἱ στρατιῶται ἀπαγγεῖλαι τοῖς ἀρχιερεῦσιν ἅπαντα τὰ γενόμενα , καὶ οὕτω τῆς στρατιωτικῆς φρουρᾶς ἐλευθερωθέντος τοῦ μνήματος , ἠδυνήθησαν ἀπαντῆσαι x καὶ εἰσελθεῖν , ἀκούσαντες παρὰ Μάριας τῆς Μαγδαληνῆς , ὡς οὐδείς ἐστιν ἐκεῖ τῶν ἐναντίων . Χρὴ δὲ σκοπῆσαι καὶ ἐνταῦθα τὸ ἄτυφον τοῦ Εὐαγγελιστοῦ , πῶς τὴν ἀκρίβειαν τῆς ἐρεύνης τῷ Πέτρῳ μαρτυρεῖ · προφθάσας γὰρ αὐτὸς καὶ ἰδὼν τὰ ὀθόνια κείμενα , οὐδὲν πλέον πολυπραγμονεῖ , ἀλλ’ ἀφίσταται · ἐκεῖνος δὲ ὁ θερμὸς y ἐνδοτέρω γενόμενος , ἅπαντα κατόπτευσεν ἀκριβῶς , καὶ τότε οὗτος μετ’ ἐκεῖνον εἰσελθὼν , εἶδε τὰ ἐντάφια κείμενα καὶ διηρημένα . Καὶ ἐπειδήπερ τὰ ὀθόνια θεασάμενοι οὗτοι καὶ πιστεύσαντες ἀπῆλθον πρὸς ἑαυτοὺς ἐκπληττόμενοι . Ἡ δὲ Μαρία εἱστήκει δακρύουσα · καὶ γὰρ εὐέμπτωτον καὶ περιπαθὲς τὸ γυναικεῖον γένος , καὶ τὸν περὶ ἀνάστασιν δὲ οὐδέπω σαφῶς ᾔδει λόγον ἔτι δὲ καὶ ἀπὸ πολλοῦ λόγου παρέκυπτεν εἰς τὸ μνημεῖον βουλομένη τὸν τόπον θεωρεῖν , ἔνθα ἔκειτο τὸ σῶμα πρὸς πλείονα παραμυθίαν · διὰ δὴ τοῦτο τῆς πολλῆς ταύτης σπουδῆς οὐ μικρὸν λαμβάνει μισθὸν , ὃ γὰρ οὐκ εῃεν αὐτὴ πρώτη , δύο Ἀγγέλους ἐν λευκοῖς καθεζομένοῦς , ἕνα πρὸς τῇ κεφαλῇ καὶ ἕνα πρὸς τοῖς ποσὶν , ὅπου ἔκειτο τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ . Ἐπειδὴ γὰρ οὐκ ἦν ὑψηλὸν τῆς γυναικὸς ἡ διάνοια , ὡς ἀπὸ τοῦ σουδαρίου παραδέξασθαι τὴν ἀνάστασιν , γίγνεται τι πλέον , καὶ Ἀγγέλους θεωρεῖ καθημένους ἐν φαιδρῷ τῷ σχήματι , ὥστε αὐτὴν ἀναστῆσαι ^ τοῦ πάθους τέως · διὸ καὶ οὐδὲν αὐτῇ περὶ ἀναστάσεως λέγουσιν , ἀλλ’ ἠρέμα αὐτὴν προσκαλοῦνται τὸ πυθέσθαι καὶ μαθεῖν λέγοντες , ^^ γύναι , τί κλαίεις ; “ ζητεῖς ; “ ὅθεν διὰ τοῦτο καὶ καθήμενοι αὐτῇ φαίνονται εἰς ἐρώτησιν αὐτὴν ἐνάγοντες · καὶ γὰρ ἐνέφαινον ὅτι ᾔδεσαν τὸ γεγονός . ἣ δὲ θερμῶς σφόδρα καὶ φιλοστόργως λέγει , εἰ καὶ οὐδὲν οὐδέπω ὑψηλὸν κατεδέξατο δόγμα , “ ὅτι ῃτραν τὸν Κύριόν μου , καὶ “ οὐκ οἶδα ποῦ ἔθηκαν αὐτόν . ” Tίνος δὲ ἕνεκεν ταῦτα εἰποῦσα , ἐκείνη ἐστράφη εἰς τὰ ὀπίσω ; ποία γὰρ αὕτη παραμυθία περὶ ἐκείνους διαλεγομένη , καὶ μηδέπω μηδὲν ἀκούσασα παρ’ αὐτῶν , στραφῆναι εἰς τὰ ὀπίσω ; ἐμοὶ δοκεῖ ταῦτα λεγούσης αὐτῆς , ἄφνω φανέντα τὸν Χριστὸν ὄπισθεν αὐτῆς ἐκπλῆξαι τοὺς Ἀγγέλους , κἀκείνους θεασαμένοῦς τὸν δεσπότην καὶ τῷ σχήματι καὶ τῷ βλέμματι καὶ τῷ κινήματι εὐθέως ἐμφῆναι , ὅτι τὸν Κύριον ε7δον , καὶ τοῦτο τὴν γυναῖκα ἐπιστρέψαι , καὶ εἰς τὰ ὀπίσω ἐπιστραφῆναι ἐποίησεν · ἐκείνοις μὲν οὕτως ἐφάνη , τῇ δὲ γυναικὶ οὐχ οὕτως , ὥστε αὐ - τὴν μὴ ἐκ πρώτης ἐκπλῆξαι τῆς ὄψεως , ἀλλ’ ἐν εὐτελεστέρῳ καὶ κοινῷ τῷ σχήματι · καὶ δῆλον ἐξ ὧν καὶ κηπουρὸν αὐτὸν εἶναι ἐνόμισεν . ὅθεν ἐρωτηθεῖσα παρ’ αὐτοῦ τι κλαίεις ; τίνα ζητεῖς ; οὐκ ἔτι τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ λέγει , ἀλλ’ ὡς εἰδότος αὐτοῦ περὶ οὗ πυνθάνεται , φησὶ , “ Κύριε , εἰ σὺ ἐβάστασας αὐτὸν , ” καὶ τὰ ἑξῆς , τουτέστι ,, εἰ διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων αὐτὸν ἥρατε z ἐντεῦθεν , εἴπατέ μοι , κἀγὼ αὐτὸν λήψομαι . Πολλὴ μὲν οὖν ἡ εὔνοια καὶ ἡ φιλοστοργία τῆς γυναικὸς , ὑψηλὸν δὲ οὐδέπω παρ’ αὐτῇ . Διάτοι τοῦτο καὶ ἐκάλεσε αὐτῆς τὸ ὄνομα , εἰπὼν , “ Μαρία , ” ὀνειδίζων καὶ καθαπτόμενος ὅτι ταῦτα περὶ τοῦ ζῶντος ἐφαντάζετο . Διὰ τί πάλιν λέγει , “ στραφεῖσα ἐκείνη εἶπε πρὸς “ αὐτόν ; ” ἐμοὶ δοκεῖ , εἰποῦσα τὸ ποῦ τεθείκατε αὐτὸν , στραφῆναι πρὸς τοὺς Ἀγγέλους πάλιν , εἶτα τὸν Χριστὸν καλέσαντα αὐτὴν ἐπιστρέψαι πρὸς ἑαυτὸν ἀπ’ ἐκείνων , καὶ διὰ τῆς φωνῆς δῆλον ἑαυτὸν ποιῆσαι . Ὅτε γὰρ ἐκάλεσεν αὐτὴν Μαρία , τότε αὐτὸν ἐπέγνω , οὐκ ὄψεως ἦν οὗτος , ἀλλὰ φωνῆς ἐπίγνωσις · εἰ δὲ λέγοιεν πόθεν δῆλον ὅτι ἐξεπλάγησαν , καὶ διὰ τοῦτο ἀπεστράφη ἡ γυνὴ , καὶ ἐνταῦθα ἐροῦσι , πόθεν δῆλον ὅτι ἥψατο αὐτοῦ καὶ προσέπεσεν , ἀλλ’ ὥσπερ τοῦτο δῆλον ἀπὸ τοῦ εἰπεῖν , “ μή μου ἅπτου , ” οὕτω κἀκεῖνος ἀπὸ τοῦ εἰπεῖν ὅτι ἐστράφη · ἐπειδὴ δὲ ὡς ἐγὼ δοκῶ , ὅτι ἐβούλετο συνεῖναι αὐτῷ ὥσπερ πρότερον καὶ ὑπὸ τῆς χαρᾶς μηδὲν ἐννοῆσαι μέγα , διὰ τοῦτο ταύτης ἀπάγων αὐτὴν τῆς ἐννοίας , φησὶ , “ μή μου ἅπτου . ” Ἵνα δὲ μὴ δόξῃ πρόσαντες εἶναι τοῦτο καὶ κόμπον ἔχειν , ἐπάγει · “ οὔπω γὰρ ἀναβέβηκα πρὸς τὸν “ πατέρα , ” ἀνεπαχθέστερον διὰ τοῦτο ποιῶν αὐτό · ὡσανεὶ γὰρ λέγει , ὅτι ἐκεῖ σπεύδω καὶ ἐπάγομαι , τὸν δὲ ἐκεῖ μέλλοντα ἀπιέναι , καὶ μηκέτι μετὰ ἀνθρώπων στρέφεσθαι , οὐκ ἔδει μετὰ τῆς αὐτῆς ὁρᾷν διανοίας , ἧς καὶ πρὸ τούτου · καὶ ὅτι τοῦτό ἐστι , δηλοῖ τὸ ἑξῆς · καί τοι οὐκ ἔμελλεν εὐθέως τοῦτο ποιεῖν , ἀλλὰ μετὰ τεσσαράκοντα ἡμέρας . Πῶς οὖν τοῦτό φησι ; ἀναστήσειν βούλεται αὐτῆς τὴν διάνοιαν , καὶ πεῖσαι , ὅτι εἰς τοὺς οὐρανοὺς ἀνέρχεται · τὸ δὲ “ Πατέρα μου καὶ Πατέρα ὑμῶν , καὶ Θεόν μου “ καὶ Θεὸν ὑμῶν ” τῆς οἰκονομίας ἐστὶν , ἐπεὶ καὶ τὸ ἀναβεβηκέναι τῆς σαρκός ἐστι . πρὸς τὴν οὐδὲν μέγα φανταζομένην ταῦτα φθέγγεται , ἑτέρως οὖν αὐτοῦ Πατὴρ καὶ ἑτέρως ἡμῶν . εἰ γὰρ τῶν δικαίων ἑτέρων Θεὸς καὶ τῶν ἄλλων ἀνθρώπων , πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ Χριστοῦ κατὰ σάρκα καὶ ἡμῶν . Ἐπειδὴ γὰρ εἶπεν , “ εἰπὲ τοῖς ἀδελφοῖς μου , ” ἵνα μὴ ἀπὸ τούτου ἴσον τι φαντασθῶσι , δείκνυσι τὸ ἐνηλλαγμένον αὐτοῦ · Πατὴρ μὲν γάρ ἐστι φύσει , ἡμῶν δὲ χάριτι . Πάλιν δὲ Θεὸς , ἡμῶν μὲν φύσει , αὐτοῦ δὲ κατὰ τὸν τῆς οἰκονομίας λόγον . ἀπελθοῦσα δὲ ἡ Μαρία ἀπήγγειλε τοῖς μαθηταῖς καὶ τὴν ὄψιν καὶ τὰ ῥήματα , ἅπερ ἱκανὰ αὐτοὺς παραμυθήσασθαι . ἐπειδὴ δὲ εἰκὸς ἦν τοὺς μαθητὰς ταῦτα ἀκούοντας , ἣ διαπιστεῖν τῇ γυναικὶ , ἣ καὶ πιστεύσαντας ἀλγεῖν , ὅτι αὐτοὺς οὐ κατηξίωσε τῆς ὄψεως , καίτοι ἐπαγγειλάμενος ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ φαίνεσθαι , διὰ τοῦτο οὐδὲ μίαν ἡμέραν ἀφῆκε διελθεῖν , ἀλλ’ “ οὔσης ὀψίας τῇ ἡμέρᾳ ἐκεινῃ , ” καὶ τὰ ἑξῆς . Σευήρου Ἀντιοχείασ ἀπο λόφ . Τάχα δὲ οὐκ ἔξω τοῦ πρέποντος κηπουρὸν ὑπέλαβεν εἶναι τὸν Ἰησοῦν · τῷ ὄντι γὰρ ἢν αὐτὸς ὁ τοῦ παραδείσου γεωργὸς , ὁ ἀληθὴς καὶ ἀθάνατος ἐν τῷ τοῦ μνήματος κήπῳ , καθάπερ ἐν παραδείσῳ τὴν γυναῖκα καὶ τὴν ἐξ ἀπληστείας τὸν Ἀδὰμ τὸν πρῶτον κηπουρὸν ἀπατήσασαν διορθούμενος , οὕτως ἦν ἅπαντα μυστηριώδη καὶ λόγων ἔμπλεα θειοτέρων καὶ ὑψηλῶν . Κυπίλλου ἐκ τοῦ κατὰ Ἰουλιανόν . Πρὸ μὲν γὰρ τοῦ σωτηρίου πάθους τοῖς ἐθέλουσιν ἐξῆν ἅπτεσθαι τε καὶ ἐγγίζειν αὐτοῦ · ἐπειδὴ δὲ ἀνέστη πατήσας τὸν θάνανον , καὶ δόξης ἤδη παρῆν τῆς θεοπρεποῦς ὁ καιρὸς , οὐκ ἔτι τοῖς τυχοῦσιν ἐξῆν τοῦ ἁγίου θιγγάνειν σώματος , ἀλλὰ μόνοις τοῖς ἡγιασμένοις , διὰ τὸ μεταλαβεῖν Ἁγίου Πνεύματος . Καὶ μετ’ ὀλίγα—Πῶς οὖν οὐκ ἔδει τὴν Μαρίαν ἐξείργεσθαι τέως τῆς τοῦ σώματος ἐπαφῆς τοῦ ἁγίου δηλονότι , λαβοῦσα οὔπω τὸ Πνεῦμα · εἰ γὰρ καὶ ἐγήγερτο Χριστὸς ἐκ νεκρῶν , ἀλλ’ οὔπω τὸ Πνεῦμα δέδοτο τῇ ἀνθρωπότητι παρὰ τοῦ Πατρὸς δι’ αὐτοῦ · ἀνελθὼν γὰρ εἰς τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα κατέπεμωεν ἡμῖν αὐτὸ , διὸ καὶ ἔλεγε , “ συμφέρει ἡμῖν ἵνα ἐγὼ “ ἀπέλθω , ” καὶ τὰ ἑξῆς . Ὀψίας οὖν ἔτι οὔσης , ἐφίσταται μετὰ πολλοῦ τοῦ θαύματος διψῶσιν ἰδεῖν αὐτὸν καὶ περιφόβους οὖσιν , ὃ καὶ αὐτῶν μάλιστα τὸν πόθον ἐποίει πλείονα . πῶς δὲ αὐτὸν φάντασμα οὐκ ἐνόμισαν κεκλεισμένων εἰσελθόντα τῶν θυρῶν καὶ ἀθρόον ; μάλιστα μὲν ἡ γυνὴ προλαβοῦσα πολλὴν τὴν πίστιν εἰργάσατο , ἄλλως δὲ καὶ τρανὴν καὶ ἥμερον τὴν ὄψιν αὐτοῖς ἐπιδείξαντος · οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ τὴν πλευρὰν καὶ τὰς χεῖρας δείξας , εἰς πλείονα αὐτοὺς ἀνήγαγε πίστιν , καὶ τῇ φωνῇ δὲ κατεστόρησεν αὐτῶν κυμαίνοντα τὸν λογισμὸν , εἰπὼν , “ εἰρήνη ὑμῖν , ” τοῦτ’ ἔστι μὴ θορυβεῖσθε . Ἀνεμνησε δὲ αὐτοὺς καὶ ῥήματος , ὃ πρὸ τοῦ σταυροῦ πρὸς αὐτοὺς εἶπεν , “ εἰρήνην ἀφίημι ὑμῖν , εἰρήνην τὴν ἐμὴν δι’ δίδωμι ὑμῖν , ” καὶ πάλιν , “ εἰρήνην ἐν ἐμοὶ ἔχετε . Ἐξέβησαν δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἔργων οἱ λόγοι , οὓς εἶπε πρὸ τοῦ σταυροῦ , ὅτι “ πάλιν ὄψομαι ὑμᾶς , καὶ χαρήσεται ὑμῶν ἡ “ καρδία . “ Ἐχάρησαν γὰρ , ” φησὶν , “ οἱ μαθηταὶ , ἰδόντες τὸν “ Κύριον . ” ταῦτα δὲ πάντα εἰς πίστιν ἀνῆγεν αὐτοὺς ἀκριβεστάτην , καὶ ἐπειδὴ πόλεμον ἄσπονδον εἶχον πρὸς Ἰουδαίους , διὰ τοῦτο καὶ πάλιν φησὶ πρὸς αὐτοὺς , εἰρήνη ὑμῖν ἀνάπαλιν δίδοται τῷ πολέμῳ · τήν τε ἐκ τῆς εἰρήνης παραμυθίαν , ταῖς δὲ γυναιξὶ χαρὰν εὐαγγελίζεται,διότι ἐν λύπαις τὸ γένος ἐκεῖνο ἦν , καὶ ταύτην ἐδέξατο πρώτην τὴν ἀρχὴν , καταλλήλως οὖν τοῖς μὲν ἀνδράσι διὰ τὸν πόλεμον εἰρήνην , ταῖς γυναιξὶ διὰ τὴν λύπην εὐαγγελίζεται χαράν . Σευήπου Ἀντιοκείασ . Ἐκεῖνο δ’ ἄν τις εἰκότως ἐπαπορήσειε , πῶς ὁ Σωτῆρ’ τοῖς μαθηταῖς ὑποσχόμενος , τοῦτο μὲν διὰ τῶν Ἀγγέλων , τοῦτο δὲ καὶ δι’ οἰκείας φωνῆς εἰς τὴν Γαλιλαίαν ἀφικομέοις ὀφθήσεσθαι , φθάνει τὴν ἐπαγγελίαν καὶ ἐν Ἱερουσαλὴμ κατὰ μὲν τὸν Λοῦκαν ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ τῆς ἀναστάσεως συνηθροισμένοις τοῖς ἕνδεκα , κατὰ δὲ τὸν Ἰωάννην ἐν αὐτὴ καὶ ἐν τῇ ὀγδόῃ ἡμέρᾳ ποιεῖται τὴν ἐπιφανίαν , στὰς ἐν μέσῳ καὶ λέγων , εἰρήνη ὑμῖν , καὶ τῷ Θωμᾶ ψηλαφᾷν ἐνδιδοὺς ἑαυτόν . ἀλλὰ τοῦτο φιλανθρώπου φιλοτιμίας πλοῦτον παρίστησιν , οὐ ψεύδους ἔχει κατηγορίαν . Οὐ γὰρ εἰπεν ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ ὄψονται μόνον , οὔτε μὴν ἐν Ἱερουσαλὴμ φανεὶς , οὐκ ὤφθη κατὰ τὴν Γαλιλαίαν , ὡς ἐπηγγείλατο . τοῦτο γὰρ ἦν τοὺς οἰκείους ψεύσασθαι λόγους . εἰ δὲ καὶ ἀμφοτέροις ἐφάνη δεομένοις τῆς ἑαυτοῦ παρακλήσεως , ἐκφεύγει πᾶσαν κατηγορίαν , ἀμφότερα γενόμενα φιλανθρώπως καὶ ἀληθῶς . ἐμοὶ δὲ δοκεῖ πολλὴν ἔμφασιν τῷ εἰρημένῳ παρὰ τῷ Ματθαίῳ περὶ τῶν μαθητῶν τὸ “ ἵνα ἀπέλθωσιν εἰς τὴν Γαλιλαίαν “ κἀκεῖ με ὄψονται , ” πολλῶν γὰρ αὐτοῖς ἔσεσθαι μελλουσῶν ἐπιφανειῶν , πρὸς μίαν ἐξαίρετον παρὰ τὰς ἄλλας ἀποβλέπει τὴν τῆς ἐπαγγελίας , καθ’ ἣν ἔμελλεν αὐτοῖς ἐπὶ τοῦ ὄρους φανήσεσθαι . τότε γὰρ προσεληλυθόσιν αὐτῷ καὶ προσκεκυνηκόσι τῶν ἀμφιβαλλόντων μετ’ ἐξουσίας ἔφθη θεοπρεποῦς , “ ἐδόθη μοι πᾶσα “ ἐξουσία ” καὶ τὰ ἑξῆς . ἃ γὰρ εἶχε φυσικῶς ὡς Θεὸς , ταῦτα λέγεται λαμβάνειν ὡς γενόμενος ἄνθρωπος οἰκονομικῶς . Διὸ καὶ ἔλεγε , “ δόξασόν με , Πάτερ , παρὰ σεαυτῷ τῇ δόξῃ ᾗ εἶχον πρὸ “ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι παρὰ σοί . ” Ευσεβίου Καισαρείασ . Πῶς κατὰ τὸν Λοῦκαν καὶ Ἰωάννην τοσαυτάκις ὀφθέντος τοῦ Ἰησοῦ τοῖς μαθηταῖς ἐν αὐτῇ τῇ Ἱερουσαλὴμ κατὰ τὸν Μάρκον καὶ τὸν Ματθαῖον , κελεύονται οἱ αὐτοὶ διὰ τῶν γυναικῶν εἰς τὴν Γαλιλαίαν ἀπελθεῖν , ὡς ἐκεῖ αὐτὸν ὀωόμενοι , ἀλλ’ οὐ μέλλοντες αὐτὸν θεωρεῖν ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ ; καὶ φαμὲν , ὅτι οἱ μὲν ἄλλοι δύο Εὐαγγελισταὶ τῶν ιβ΄ ἦσαν τὸν χορὸν συμπληροῦντες , καὶ ἔφασαν ὦφθαι αὐτοῖς ἐν Ἱερουσαλὴμ κεκρυμμένοις , οἱ δὲ ἕτεροι δύο , ὁ Ματθαῖος καὶ Μάρκος οὐ τοῖς ιβ΄ μόνον ἀλλὰ τοῖς ἑβδομήκοντα φανῆναι ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ , καθώς φησι καὶ ὁ Λουκᾶς ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ , “ μετὰ δὲ ταῦτα ἀνέδειξεν ὁ “ Κύριος καὶ ἑτέρους ἑβδομήκοντα . ” πλείους τοίνυν αἱ ὀπτασίαι καὶ διάφοροι γεγένηνται τοῖς μαθηταῖς τοῖς μετὰ τὴν ἀνάστασιν , καὶ οἱ μὲν τάσδε , οἱ δὲ τάσδε ἀναγράφουσι , καὶ οἱ μὲν τάδε εἰρηκέναι αὐτόν φασιν , οἱ δὲ τάδε , καὶ πεπραχέναι . Ἔτι δὲ ὅτι καὶ περὶ τοῦ αὐτοῦ κεφαλαίου λέγοντες , ἀναπληροῖ τὰ ὑπὸ τοῦ πρώτου λεχθέντα ὁ δεύτερος . Διὰ δὲ τοῦ εἰπεῖν , “ καθὼς ἀπέσταλκέ με ὁ Πατὴρ , κἀγὼ “ πέμπω ὑμᾶς , ” ὑψοῖ αὐτῶν τὴν διάνοιαν , καὶ δείκνυσι πολὺ τὸ ἀξιόπιστον , εἴγε μέλλοιεν αὐτοῦ τὸ ἔργον ἀναδέχεσθαι . Χρὴ δὲ σκοπῆσαι ὅτι οὐκ ἔτι παράκλησιν πρὸς τὸν Πατέρα γίγνεται , ἀλλ’ αὐθεντείᾳ δίδωσιν αὐτοῖς τὴν δύναμιν . Φησὶ γὰρ , “ ἐνεφύ - “ σησεν αὐτοῖς καὶ λέγει , λάβετε Πνεῦμα Ἅγιον . ” Πῶς οὖν εἰπὼν , ἐὰν μὴ ἀπέλθῃ , ἐκεῖνος οὐ μὴ ἔλθῃ , τὸ Πνεῦμα δίδωσι . τινὲς μέν φασιν , ὅτι οὐ τὸ Πνεῦμα ἔδωκε , κἂν δέ τις ἁμάρτοι καὶ τότε εἰληφέναι αὐτοῖς , λέγω δὴ ἐξουσίαν τινὰ καὶ χάριν πνευματικὴν , οὐχ ὥστε νεκροὺς ἐγείρειν , ἀλλ’ ὥστε ἀφιέναι ἁμαρτήματα . Διὸ καὶ ἐπήγαγε , “ ὧν ἂν ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας ” καὶ τὰ ἑξῆς , δεικνὺς ποῖον εἶδος ἐνεργείας δίδωσι · νῦν μὲν γὰρ ταύτῃ τῇ δυνάμει περιβάλλει , μετὰ δὲ τεσσαράκοντα ἡμέρας τὴν τῶν σημείων ἐνέργειαν παρέχει , διό φησι , “ λήψεσθε δύναμιν ἐπελθόν - “ τος ” καὶ τὰ ἑξῆς , μάρτυρες δὲ διὰ τῶν σημείων ἐγίνοντο . Πῶς δὲ πάντων συνηγμένων ὁ Θωμᾶς ἀπελιμπάνετο μόνος ; φησὶ γὰρ , “ Θωμᾶς εἷς ἐκ τῶν ιβ΄ , ” καὶ τὰ ἑξῆς , εἰκὸς μὲν a ἦν ἀπὸ τῆς διασπορᾶς ἤδη γενομένης μηδέπω αὐτὸν ἐπανελθεῖν · εἰπόντων δὲ αὐτῶν τῷ συμμαθητῇ , “ ὅτι ἑωράκαμεν τὸν Κύριον , οὐ τοσοῦτον αὐτοῖς ἀπιστεῖν εἶπεν , “ ἐὰν μὴ ἴδω ἐν ταῖς χερσὶν “ αὐτοῦ ” καὶ τὰ ἑξῆς , ὅσον τὸ πρᾶγμα ἡγούμενος ἀδύνατον εἶναι , τουτέστι τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν · διὰ τοῦτο καὶ ἐγκαλεῖται · ὥσπερ γὰρ τὸ ἁπλῶς καὶ ὡς ἔτυχε πιστεύειν εὐκολίας ἐστὶν , οὕτω καὶ τὸ παρὰ τοῦ μέτρου περιεργάζεσθαι , παχυτάτης ὑπάρχει διανοίας , καὶ οὐδὲ τοῖς ὀφθαλμοῖς ἔφη πιστεύειν . οὐ γὰρ εἶπεν , “ ἐὰν μὴ ἴδω ” μόνον , ἀλλὰ καὶ “ ἐὰν μὴ ψηλαφήσω , ” φησὶ , μή πω φαντασία τὸ ὁρώμενον ἦν . Τίνος δὲ ἕνεκεν οὐκ εὐθέως φαίνεται αὐτῷ , ἀλλὰ μεθ’ ἡμέρας ὀκτώ ; φησὶ γὰρ , “ καὶ μεθ’ ἡμέρας ὀκτὼ , καὶ τὰ ἑξῆς · ὅπως μεταξὺ κατηχούμενον αὐτὸν ὑπὸ τῶν συμμαθητῶν καὶ τὰ αὐτὰ ἀκούοντα , καὶ εἰς πλείονα ἐκκαῆναι πόθον , καὶ πιστότερον πρὸς τὸ μέλλον γενέσθαι . Δεῖξαι δὲ θέλων ὁ δεσπότης ὅτι καὶ τότε παρῆν , ἡνίκα τὰ τῆς ἀπιστίας ῥήματα ἐφθέγγετο πρὸς τοὺς συμμαθητὰς ὁ Θωμᾶς , οὐ περιμένει πη ἐκείνου ἀκοῦσαι τι τοιοῦτον , ἀλλ’ αὐτὸς προλαβὼν ἅπερ ἐπεθύμει πληροῖ . Καὶ γὰρ τοῖς ῥήμασιν ἐχρήσατο τοῖς αὐτοῦ καὶ σφόδρα ἐπιτιμητικῶς καὶ εἰς τὸ ἑξῆς παιδευτικῶς , εἰπὼν γὰρ ὅτι “ φέρε τὸν δάκτυλόν σου καὶ τὰ ἑξῆς , ἐπήγαγε , “ καὶ μὴ γίνου ἄπιστος , ἀλλὰ πιστὸς , ” ὅθεν δῆλον ὅτι ἀπιστίας ἦν ἡ ἀμφιβολία . Οὐκ ἐν τούτῳ δὲ μόνον ἐπετίμησεν , ἀλλὰ καὶ διὰ τῶν ἑξῆς . Ἐπειδὴ γὰρ ἐκεῖνος ἀνέπνευσε , πληροφορηθεὶς ἀνεβόησεν “ ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου · ” λέγει αὐτῷ “ ὅτι ἑώρακάς με “ πεπίστευκας ” καὶ τὰ ἑξῆς · τοῦτο γάρ ἐστι πίστεως , τὸ μὴ τὰ ὁρώμενα δέξασθαι · ἐνταῦθα δὲ οὐχὶ τοὺς μαθητὰς μακαρίζει μόνους , ἀλλὰ καὶ τοὺς μετ’ ἐκεῖνον πιστεύοντας . ἄξιον δὲ διαπορῆσαι , πῶς σῶμα ἄφθαρτον τοὺς τύπους ἐδείκνυτο τῶν ἥλων καὶ ἁπτὸν ἐγένετο θνητῇ χειρί · ἀλλὰ μὴ θορυβηθῶμεν · συγκαταβάσεως γὰρ ἦν τὸ γινόμενον . Τὸ γὰρ οὕτω λεπτὸν καὶ κοῦφον ὡς καὶ κεκλεισμένον μένον εἰσελθεῖν τῶν θυρῶν , παχύτητος πάσης ἀπήλλακτο , ἀλλ’ ὥστε πιστευθῆναι τὴν ἀνάστασιν ταῦτα δείκνυται . Διὰ τοῦτο οὗν ἀνίσταται ἔχων τὰ σημεῖα τοῦ σταυροῦ , καὶ τρώγει διὰ τοῦτο · ὅθεν οἱ Ἀπόστολοι ἄνω καὶ κάτω τοῦτο σημεῖον ἐποιοῦντο τῆς ἀναστάσεως , λέγοντες , “ οἵτινες συνεφάγομεν καὶ συνε - “ πίνομεν αὐτῷ . ” Ὥσπερ γὰρ ἐπὶ τῶν κυμάτων περιπατοῦντα θεωροῦντες πρὸ τοῦ σταυροῦ , οὐ λέγομεν ἄλλης φύσεως τὸ σῶμα ἐκεῖνο , ἀλλ’ ἡ τῆς ἡμετέρας , οὕτω μετὰ τὴν ἀνάστασιν αὐτὸ ὁρῶντες τοὺς τύπους ἔχον , οὐκ ἐροῦμεν αὐτὸ φθαρτὸν εἶναι λοιπόν · διὰ γὰρ τὸν μαθητὴν ταῦτα ἐδείκνυτο . Περὶ ποίων δὲ σημείων νῦν λέγει ὁ Εὐαγγελιστὴς , ὅτι πολλὰ μὲν οὐν καὶ ἄλλα , ” καὶ τὰ ἑξῆς ; ἐμοὶ δοκεῖ τὰ μετὰ τὴν ἀνάστασιν λέγειν σημεῖα , διὸ καὶ φησιν ἐνώπιον τῶν μαθητῶν αὐτοῦ , καὶ γὰρ μόνοις αὐτοῖς συναλιζόμενος ἐφαίνετο μετὰ τὴν ἀνάστασιν . οὐ μόνον δὲ τοῦτο ὁ Εὐαγγελιστὴς , ἀλλ’ οὐδὲ οἱ λοιποὶ πάντες πάντα εἶπον , ἀλλ’ ὅσα ἱκανὰ ἦν πρὸς πίστιν ἐφελκύσασθαι τοὺς ἀκούοντας · ὅθεν δηλονότι οὐ φιλοτιμίας ἕνεκεν ἔγραωαν ἅπερ ἔγραψαν , ἀλλὰ τοῦ χρησίμου μόνου , καθὼς καὶ τὸ ἐπαγόμενον δηλοῖ , ὅτι “ ταῦτα δὲ γέγραπται , ἵνα πιστεύσητε , ” καὶ τὰ ἑξῆς . κοινῇ δὲ πρὸς τὴν φύσιν διαλέγεται , δηλῶν ὅτι οὐκ ἐκείνῳ τῷ πιστευομένῳ , ἀλλ’ ἡμῖν αὐτοῖς τὰ μέγιστα πιστεύοντες χαριζόμεθα . Σευήρου Ἀπολ . Μαλλὸν ὡς ἐξ ὧν εἶπε πώποτε b τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ὣν ἐποίησεν αὐτοῖς μόνοις φαινόμενος μετὰ τὴν ἀνάστασιν φησίν . ὥσπερ γὰρ πρὸ τῆς ἀναστάσεως ἐποίησε πολλὰ , ἵνα πιδυρυθῇ ὅτι υἱὸς ἦν τοῦ Θεοῦ · οὕτως καὶ μετὰ τὴν ἀνάστασιν ἐνώπιον μόνων τῶν μαθητῶν , ἵνα πιστεύσωσιν ὅτι ἀνέστη . Τίνος ἕνεκεν ἐμνήσθη τοῦ τόπου τῆς θαλάσσης , φημὶ τῆς Τιρεριάδος , ὅτι ἐκεῖ αὐτοῖς ἐφάνη ; δεῖξαι θέλων ὅτι πλέον ἀφεῖλε τοῦ φόβου , ὡς λοιπὸν αὐτοὺς καὶ προσκύπτειν τῆς οἰκίας πάντα — χοῦ περιέναι , καὶ γὰρ ἀπέχει διάστημα ἡ θάλασσα αὕτη τῶν Ἱεροσολύμων . Δείκνυται δὲ ἐκ τούτου ὅτι οὐχ ἑωρᾶτο , εἰ μὴ συγκατέβη διὰ τὸ λοιπὸν ἄφθαρτον εἶναι τὸ σῶμα καὶ ἀκήρατον . Επειδὴ δὲ οὔτε αὐτοῖς συνεχῶς συνῆν , οὔτε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον δοθὲν ἦν , οὔτε ἐγκεχειρισμένοι τότε ἐτύγχανον · διὰ τοῦτο οὐδὲν ἔχοντες πράττειν οἱ περ Πέτρον καὶ Ἰωάννην τὴν οἰκείαν τέχνην μετίεσαν . Οἱ δὲ λοιποὶ μαθηταὶ συνείποντο διὰ τὸ συνδεδέσθαι λοιπὸν ἀλλήλοις · ἐπιστὰς δὲ αὐτοῖς κάμνουσι καὶ ταλαιπωρούμενοις , οὐκ εὐθέως ἑαυτὸν δείκνυσι · βουλόμενος δὲ εἰς διάλεξιν ἐλθεῖν · ὅθεν καὶ φησὶ , “ παιδία , μή τι προσφάγιον ἔχετε ; ” ὡς μέλλων τι ὠνήσασθαι παρ’ αὐτῶν . ὡς δὲ ἀνένευσαν μηδὲν ἔχειν , καὶ ἐκέλευσεν αὐτοῖς βαλεῖν εἰς τὰ δεξιὰ , καὶ βαλόντες ἐπέτυχον τῆς ἄγρας , “ λέγει ὁ μαθητὴς ἐκεῖνος ὃν ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς τῷ Πέτρῳ , καὶ τὰ ἑξῆς . πάλιν οὖν διὰ τούτων τὰ ἰδιώματα τῶν μαθητῶν , εἰπεῖν δὲ μᾶλλον τὸν οἰκεῖον ἐπιδείκνυνται τρόπον οἱ μαθηταὶ , ὁ τε Πέτρος καὶ Ἰωάννης , ὁ μὲν γὰρ θερμότερος , ὁ δὲ ὑψηλότερος ἦν , καὶ ὁ μὲν ὀξύτερος , ὁ δὲ διωρατικώτερος . Διὰ τοῦτο ὁ μὲν Ἰωάννης πρῶτος ἐπέγνω τὸν Κύριον Ἰησοῦν , ὁ δὲ Πέτρος πρῶτος ἦλθε πρὸς αὐτὸν , τὸ μὲν οὑν διασώσασθαι τὴν αἰδῶ ἐπεδείξατο , τὸ δὲ ῥίψαι ἑαυτὸν εἰς τὴν θάλασσαν τὸν πόθον ἐνέφηνεν · οὐδὲ γὰρ ἐκαρτέρησε τῷ πλοίῳ πρὸς αὐτὸν ἐλθεῖν , ἀλλὰ νηχόμενος παρεγένετο · Τὴν δὲ ἀνθρακιὰν ἣν εἶδον κειμένην , καὶ τὸ ὀψάριον τὸ ἐπικείμενον καὶ τὸν ἄρτον , οὐκ ἐξ ὑποκειμένης ὕλης εἰργάσατο , ἀλλ’ ἐπὶ τὸ θαυμαστότερον ἄγει τὰ σημεῖα , δεικνὺς καὶ ἐξ ὕλης ὑποκειμένης , ἡνίκα εἰργάζετο πρὸ τοῦ σταυροῦ , διά τινα οἰκονομίαν τοῦτο ἐποίει · ἐκέλευε δὲ ἐκ τῶν ὀψαρίων ὧν ἐπίεσαν ἐνεγκεῖν · δεικνὺς ὅτι τὸ ὁρώμενον οὐκ ἦν φάντασμα , καὶ ὅτι μὲν αὐτὸς ἦν ᾔδεσαν , τὴν δὲ μορφὴν ἀλλοιωτέραν ἰδόντες καὶ πολλῆς ἐκπλήξεως γέμουσαν , σφόδρα ἦσαν καταπεπληγμένοι , καὶ ἐβούλοντο μὲν ἐρωτῆσαι , οὐκ ἐτόλμων δὲ , οὐδὲ ἐθάρρουν , οὐδὲ ἤρχοντο πρὸς αὐτὸν διὰ λόγον λοιπὸν , ἀλλὰ μετὰ σιγῆς καὶ δέους πολλοῦ καὶ αἰδοῦς καθέζοντο , προσέχοντες εἰς αὐτὸν . Σευήρου πρὸσ Σέρφιον ἀρχιεπίσκοπον Ἐπιστολῆσ . Τὸ δὲ τοὺς περὶ Πέτρον καὶ Ἰωάννην , μετὰ τὴν ἀνάστασιν ἐπιφανέντος αὐτοῖς τοῦ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , καὶ προστεταχότος βαλεῖν τὸ δίκτυον εἰς τὰ δεξιὰ μέρη τοῦ πλοίου , καὶ σαγηνεῦσαι πλῆθος ἰχθύων μεγάλων πληρούντων τὸν ἑκατὸν πεντήκοντα τριῶν ἀριθμὸν , ὡς ἐν βραχεῖ φρᾶσαι , ταύτην ἔχει τὴν ἅπλωσιν . ἱστόρησε γὰρ τὸ Εὐαγγέλιον ὡς κατ’ ἐκείνην τὴν νύκτα κεκμηκότες ἄγαν , οὐδὲν ὅλως ἐθήρευσαν , τοῦτο ὑπαινιττομένης τῆς ἱστορίας ὑμῖν εἰς πνευματικὴν καὶ νοητὴν μετατιθεμένης ἀγωγὴν , ὡς πρὸ τῆς τοῦ Σωτῆρος ἐπιδημίας , νὺξ ἦν κατὰ τόνδε τὸν βίον · ἔρημος γὰρ ὑπῆρχε τῆς τοῦ Θεοῦ γνώσεως τὰ ἀνθρώπινα τῇ λατρείᾳ προσηλωμένα τῇ τῶν δυσωνύμων θεῶν . ἡνίκα δὲ πρώια τις καὶ ὄρθρος ἐγένετο τοῦ Σωτῆρος ἐπιδημήσαντος , καὶ ἀνισχόντος καὶ ἐπιλάμψαντος τοῖς ἐπὶ γῆς , οἵα δικαιοσύνης ἡλίου · τοῦτο γάρ φησι τὸ γράμμα τὸ ἱερὸν , τότε τὸ ἀποστολικὸν δίκτυον ἐχαλάσθη , καὶ πολλῶν ἀνθρώπων ἄγραν ἐθήρευσε , καὶ τὴν δεξιὰν ἐκληρώσατο διὰ τοῦτο μερίδα . Μωὑσῆς γὰρ καὶ οἱ προφῆται τὸ θηρατικὸν δίκτυον χαλάσαντες κατὰ τὴν παρωχηκυῖαν νύκτα , τὸν Ἰσραὴλ ἓν ἔθνος ἐθήρευσαν , τοῦ δικτύου πολλάκις ἀποπηδῶντα καὶ τοῖς δαιμονίοις λατρεύοντα , καὶ ἐν ἴσῳ τοῦ μηδὲ τεθηρᾶσθαι τὸ παράπαν νοούμενον . διὸ καὶ τοῖς Ἀποστόλοις τῆς προτιμήσεως τῆς ἐκ δεξιῶν παρεχώρησαν , αὐτοὶ τὸν εὐώνυμον τόπον ἐπέχοντες , τὸν ἐκ τῆς παρ’ ἡμῖν συνηθείας ὕπο βεβηκότα κατὰ τιμήν . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Ἕλκει τὴν πνευματικὴν σαγήνην ὁ Πέτρος σὺν τοῖς ὄις · προσάγων τῷ Χριστῷ τὴν ἄγραν · νοοῦνται δὲ οἱ ἑκατὸν τὸ τῶν ἐθνῶν πλήρωμα , οὐδὲ πεντήκοντα τὸ κατ’ ἐκλογὴν τῶν ἐξ Ἰσραὴλ σωθὲν γένος · οἱ δὲ τρεῖς τῆς Ἀγίας τριάδος τὴν δήλωσιν ἐπαινοῦσιν , ἧς εἰς δόξαν ἡ τῶν πιστῶν ζωὴ τῶν σαγηνευθέντων νοεῖται συνεξαγμένως . Τὸ “ δεῦτε , ἀριστεύ - “ σατε ” αἴνιγμα ἔχει ὁ λόγος , ὅτι μετὰ τοὺς πόνους διαδέξεται τοὺς ἁγίους ἀνάπαυσις καὶ τρυφὴ καὶ ἀπόλαυσις . Οὐκ ηὔξατο νῦν κλῶν τὸν ἄρτον , δεικνὺς ὅτι συγκαταβάσεως ἦν τὰ πρῶτα , τὰ ἀνθρώπινα δὲ ποιεῖ πρὸ τοῦ πάθους · εἰ δὲ ὁ Λουκᾶς εἶπεν , ὅτι καὶ αὐτὸς ἔφαγεν , οὐχ ὡς ἔτι τῆς σαρκὸς δεομένης , ἀλλὰ πρὸς ἐπίδειξιν τῆς ἀναστάσεως . Ἡ θεωρία τῆς περικοπῆς ταύτης οὕτως ἔχει , οἱ πρὸ τῶν μαθητῶν ἐν σκοτοδινίᾳ ὄντες τῆς δαιμονιώδους πλάνης , οὐδένα ἔπεισαν , ἣ πάνυ ὀλίγους , ὅπερ ἐστὶν ἀντὶ οὐδενὸς , ἀλλ’ οὐδὲ οἱ τύποις καὶ σκιᾷ λατρεύοντες , ὅπου καὶ αὐτοὶ τοῦ νόμου καταφρονήσαντες ἐντάλμασιν ἐπείθοντο ἀνθρωπίνοις . ἀλλὰ καὶ ἡ τῶν ἐθνῶν πληθὺς ἀσαγήνευτος ἦν , μὴ δεχομένη τὰ θεῖα μαθήματα . ὅτε δὲ ἦλθεν ὁ τῆς δικαιοσύνης ἥλιος , ὁ πεινῶν τὴν τῶν ἀνθρώπων σωτηρίαν , οὐδὲν εὗρε παρὰ τοῖς ἀνθρώποις βρώσιμον , καὶ λέγει τὸν εὐαγγελικὸν προβάλλεσθαι λόγον , ἥτις ἐστὶν ἡ δεξιὰ διδασκαλία , πρὸς ἣν ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται προβαλλόμενοι ἀριστερὰ νοεῖται · καὶ τῇ χάριτι τοῦ ἐπιτάξαντος εἵλκυσαν πολλούς · ὑπερβαίνει γὰρ τὸν ὑπὲρ τοῦτο θαῦμα τὴν τῶν Ἀποστόλων ἰσχύν . Διὰ τι εἶπε , “ τοῦτο ἤδη τρίτον ἐφανερώθη ὁ Ἰησοῦς τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ “ ἐγερθεὶς ἐκ νεκρῶν ; ” δεῖξαι θέλων ἐκ τούτου ὅτι οὐ συνεχῶς ἐπεχωρίαζεν αὐτοῖς οὐδὲ ὁμοίως · καὶ ἐνταῦθα μὲν οὐ λέγει ὅτι ἔφαγε μετ’ αὐτῶν · ὁ δὲ Λουκᾶς ἀλλαχοῦ αὐτό φησιν , ὅτι συναλιζόμενος αὐτοῖς ἦν · τὸ δὲ πῶς , οὐχ ἡμέτερον εἰπεῖν . τρόπῳ γάρ τινι παραδοξοτέρῳ ταῦτα ἐγένετο , οὐχ ὡς τῆς φύσεως δεομένης βρωμάτων , ἀλλὰ συγκαταβάσεως πρὸς ἀπόδειξιν τῆς ἀναστάσεως γενόμενον · Τίνος δὲ ἕνεκεν τοὺς ἄλλους παραδραμὼν τῷ Πέτρῳ φησὶ , “ Σίμων Ἰωνᾶ , ἀγαπᾷς με πλέον τούτων ; ” καὶ ἐπειδήπερ ἔγκριτος τῶν Ἀποστόλων ἦν , καὶ στόμα τῶν μαθητῶν , καὶ κορυφὴ τοῦ χοροῦ , ἅμα καὶ δεικνὺς αὐτῷ ὅτι χρὴ θαρρεῖν ὡς τῆς ἀρνήσεως ἐξειλημμένης , καὶ τὴν μὲν ἄρνησιν οὐ προφέρει οὐδὲ ὀνειδίζει , λέγει δὲ ὅτι εἰ φιλεῖς με , προίστασο τῶν ἀδελφῶν , καὶ τὴν θερμὴν ἀγάπην ἣν διὰ πάντων ἐπεδείκνυσο , καὶ νῦν δεῖξον . Ἐπεὶ οὖν ἅπαξ ἐρωτηθεὶς καὶ δεύτερον αὐτὸν τὸν ἀπόρρητα τῆς καρδίας εἰδότα μάρτυρα ἐκάλεσεν · εἰς δὲ τὸ , φησὶ , “ Κύριε , σὺ πάντα οἶδας , σὺ “ γιγνώσκεις ὅτι φιλῶ σε , ” ἐγένετο βελτίων καὶ σωφρονέστερος , οὐκ αὐθαδιαζόμενος λοιπὸν , οὐδὲ ἀντιλέγων · διὰ γὰρ τοῦτο ἐταράχυη , μήποτε αὐτὸς μὲν νομίζει φιλεῖν , οὐ φιλεῖ δὲ , ὥσπερ καὶ πρότερον , πολλὰ διισχυριζόμενος ἠλέγχετο ὕστερον . τρίτον δὲ αὐτὸν ἐρωτᾷ καὶ τρίτον ἐπιτάττει τὰ αὐτὰ , δεικνὺς ὡς οὐ τιμᾶται τὴν προστασίαν τῶν οἰκείων προβάτων · εἰπὼν δὲ αὐτῷ περὶ τῆς εἰς αὐτὸν ἀγάπης προαγορεύει αὐτῷ καὶ τὸ μαρτύριον , ὅπερ ἔμελλεν ὑπομένειν , λέγων “ ὅτε ἦς νεώτερος , ” καὶ τὰ ἑξῆς · πῶς δὲ τοῦτο θέλοντος αὐτοῦ τοῦ Πέτρου καὶ ἐπιθυμοῦντος , εἶπεν αὐτῷ ὁ Χριστὸς τὸ “ ὅπου οὐ θέλεις ; ” τῆς φύσεως λέγει τὸ συμπαθὲς καὶ τῆς σαρκὸς τὴν ἀνάγκην , καὶ ὅτι ἄκουσα ἀπορρήγνυται τοῦ σώματος ἡ ψυχὴ,τοῦτο z τοῦ Θεοῦ οἰκονομήσαντος . διὰ δὲ τοῦ εἰπεῖν “ ὅτε ἠς νεώτερος , καὶ πάλιν “ ὅταν δὲ γηράσῃς , ” δείκνυσιν ὅτι οὔτε νέος ἦν τότε οὔτε γεγηρακὼς , ἀλλὰ τέλειος ἀνήρ . οὐκ εἶπε δὲ ποίῳ θανάτῳ ἀποθανεῖται , ἀλλὰ , “ ποίῳ θανάτῳ δοξάσει τὸν Θεόν · ” ὅπως μάθωμεν , ὅτι τὸ παθεῖν ὑπὲρ Χριστοῦ , δόξα τοῦ πάσχοντός ἐστι , καὶ τιμὴ καὶ ἔπαινος · διὰ δὲ τοῦ εἰπεῖν , “ ἀκολούθει μοι , ” τὸ κηδεμονικὸν πάλιν αἰνίττεται καὶ τὸ σφόδρα πρὸς αὐτὸν οἰκείως διακεῖσθαι . Εἰ δὲ λέγοι τις , πῶς οὖν Ἰάκωβος τὸν θρόνον ἔλαβε τῶν Ἱεροσολύμων ; ἐκεῖνο ἃν εἴποιμεν ὅτι τοῦτον τῆς ἐχειροτόνησε διδάσκαλον . Ισιδώρου Πηλουσιώτου . Ἡ τριπλῆ τοῦ Κυρίου πρὸς Πέτρον περὶ ἀγάπης ἐρώτησις οὐκ ἔστιν ἀγνοίας τοῦ δεσπότου ὑπόνοια · μὴ οὕτω τινὲς παραλογιζέσθωσαν , ἀλλὰ τὸ τριπλοῦν τῆς ἀρνήσεως τῷ τριπλῷ τῆς συγκαταθέσεως ὁ ἀγαθὸς ἰατὴρ ἐξωστράκισε . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Ἀναζωσπυρῆσαι αὐτὸν βουλόμενος ἐκ τῆς κατὰ τὴν ἄρνησιν ῥᾳθυμίας , ἐρωτᾷ αὐτὸν , καὶ διὰ τῶν τριῶν ἐρωτήσεων καὶ καταθέσεων ἐξαλείφει τὰς τρεῖς φωνὰς τῆς ἀρνήσεως , καὶ διὰ λόγων ἐπανορθοῖ τὰ ἐν λόγοις γενόμενα πταίσματα · ἔθος δὲ γέγονεν ἐκ τούτου τρεῖς ὁμολογίας ἀπαιτεῖσθαι τοὺς μέλλοντας βαπτισθῆναι . Τοῦ Χρυσοστόμου . Ἐπειδὴ γὰρ ὁ Πέτρος διὰ παντὸς ἐβούλετο εἰναι ἐν τοῖς ὑπὲρ αὐτοῦ κινδύνοις , θάρρει , φησὶν , οὕτω γὰρ ἐμπλήσω σου τὴν ἐπιθυμίαν , ὥστε ἅπερ οὐκ ἔπαθες νέος ὣν , ταῦτά σε δεῖ παθεῖν γεγηρακότα . Θεοδώρου Ἡρακλείασ . Ἄξιον καὶ ἐν τούτῳ θαυμάσαι τὴν τοῦ Κυρίου πρόγνωσιν πρὸ τοσούτων ἐτῶν προειπόντος αὐτῷ , οὐ μόνον ὅτι μάρτυς a γενήσεται , ἀλλ’ ὅτι καὶ διὰ σταυροῦ ὑποστήσεται τὴν ἀναίρεσιν . Ἡ γὰρ ἔκτασις τῶν χειρῶν , καὶ ὁ δεσμὸς τῆς ζώνης , οὐδὲν ἕτερον ἐδήλου ἣ τὸ σχῆμα τοῦ σταυροῦ . Βούλεται δὲ αὐτὸν ἀκολουθεῖν αὐτῷ , μιμούμενον αὐτοῦ ἐν πᾶσι τὴν κατ’ εὐσέβειαν πολιτείαν . Οἱ γὰρ κατ’ ἴχνος τῆς ἐκείνου βαίνοντες ἀρετῆς , καὶ κατὰ δύναμιν ὁμοιούμενοι αὐτοῦ τὴν τῆς δικαιοσύνης ἀκρίβειαν , οὗτοι αὐτῷ τὸ τηνικαῦτα ἀκολουθήσωσιν ὁδηγοῦντι εἰς τὴν κατ’ οὐρανὸν βασιλείαν . Ἀναστασίου Ἀντιοχείασ . “ Ἐπιστραφεὶς δὲ ὁ Πέτρος βλέ - “ πεῖ τὸν μαθητὴν , ” καὶ τὰ ἑξῆς , μεγάλων ὑπὸ τοῦ Σωτῆρος δεδωρημένων τῷ Πέτρῳ , καὶ οἷς οὐδὲν ἕτερον ἐξισωθῆναι δυνατόν ἐστι . Τί γὰρ τοῦ ἀκολουθεῖν Χριστῷ τιμιώτερον ; καὶ τὸ ἐξιχνιάζειν τὰς αὐτοῦ πορείας γλυκύτερον ἢ ποθεινότερον ; εἰδὼς οὖν ὁ Πέτρος τὸ μέγεθος τῆς δεδομένης αὐτῷ χάριτος , καὶ μεμνημένος τῆς σχέσεως ἧς εἶχεν ὁ Ἰησοῦς πρὸς Ἰωάννην , ὅτι παρὰ πάντας ἀγαπώμενος ἐλέγετο , καὶ τοσοῦτον ὅσον μόνος ἐνόμισεν ἀναπεσεῖν ἐπὶ τὸ στῆθος τοῦ Ἰησοῦ , δειπνοῦντος οὖν αὐτοῦ αὐτοῖς πρὸ τοῦ πάθους , καὶ ἐπηρώτησεν αὐτὸν , λέγων , “ τίς ἐστιν ὁ παραδιδούς “ σε ; ” τοῦτον οὖν ὁ Πέτρος ἰδὼν ἀκολουθοῦντα , φησὶ περὶ αὐτοῦ πρὸς τὸν Ἰησοῦν , καὶ μεγάλα καὶ δεδοξασμένα περὶ ἐμοῦ λελάληκας , καὶ ὧν οὐδεὶς ἦν ἄξιος εἰ μὴ σὺ , δι’ ἀγαθότητα πολλὴν ἐδωρήσω · οὗτος δὲ ὁ συμμαθητὴς , ὃν ἠγάπας ; τί , ἀποκρίνεται ὁ Ἰησοῦς , καὶ λέγει αὐτῷ · “ ἐὰν αὐτὸν θέλω μένειν ἕως ἔρχομαι , “ τί πρὸς σέ ; σύ μοι ἀκολούθει , ” τὸν ἐμὸν δηλονότι μιμούμενος θάνατον , ὑπὲρ ἧς μέλλεις κηρύσσειν ἀληθείας · τοῦτον δὲ τὸν φιλούμενον μαθητὴν , “ ἐὰν αὐτὸν θέλω μένειν ἕως ἔρχομαι , τί πρός “ σε ; ” τουτέστιν ἐν τῇ παρούσῃ ζωῇ , σὺ μοὶ ἀκολούθει . Τίνος ἕνεκεν ἀνέμνησεν ἡμᾶς ὁ Εὐαγγελιστὴς τῆς ἀνακλίσεως ἐκείνης ; φησὶ γὰρ , στραφεὶς ὁ Πέτρος βλέπει τὸν μαθητὴν , καὶ τὰ ἑξῆς · οὐδ’ ἁπλῶς , οὐδ’ ὡς ἔτυχεν , ἀλλὰ δεικνὺς , ὅσην ὁ Πέτρος ἔσχε τὴν παρρησίαν μετὰ τὴν ἄρνησιν · ὁ γὰρ πρὸ τούτου μὴ τολμῶν ἐρωτῆσαι , ἀλλ’ ἑτέρῳ ταῦτα ἐπιτρέπων , οὗτος καὶ τὴν προστασίαν ἐνεπιστεύθη τῶν ἀδελφῶν , καὶ οὐ μόνον ἑτέρῳ τὰ καθ’ ἑαυτὸν οὐκ ἐπιτρέπει , ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὑπὲρ ἑτέρου προσάγει τῷ διδασκάλῳ πεῦσιν · σφόδρα γὰρ ἐφίλει τὸν Ἰωάννην ὁ Πέτρος · καὶ τοῦτο ἐκ τῶν μετὰ ταῦτα δῆλον , καὶ διὰ τοῦ Εὐαγγελίου δὲ πάντως δείκνυται τούτων ὁ σύνδεσμος καὶ ἐν ταῖς Πράξεσιν . Επεὶ οὖν μεγάλα τῷ Πέτρῳ προεῖπεν ὁ Χριστὸς , καὶ τὴν οἰκουμένην ἐνεχείρισεν αὐτῷ , καὶ τὸ μαρτύριον προανεφώνησε , βουλόμενος καὶ τοῦτον λαβεῖν κοινωνὸν , φησὶν , “ οὗτος δὲ τί ; ” ὡσανεὶ ἔλεγεν , οὗτος αὐτὴν ἡμῖν ὁδὸν ἥξει ; ὅθεν ἐπειδὴ σφόδρα κηδόμενος ταῦτα ἔλεγε , καὶ μὴ βουλόμενος αὐτοῦ διασπασθῆναι , διαιρῶν αὐτοὺς τῆς ἀκαίρου συμπαθείας , λέγει αὐτῷ , “ ἐὰν αὐτὸν θέλω “ μένειν ἕως ἔρχομαι , τί πρός σε ; ” τουτέστιν , ἔργον ἐνεχειρίσθης , αὐτὸ σκόπει καὶ ἄνυε καὶ ἄθλει . Τί γὰρ εἰ καὶ μὴ βούλομαι τοῦτον μεῖναι ἐνταῦθα , σὺ τὰ σεαυτοῦ σκόπει καὶ μερίμνα . Επειδὴ γὰρ ἔμελλον τῆς οἰκουμένης ἐπιτροπὴν ἀναδέχεσθαι , οὐκ ἔδει λοιπὸν συμπεπλέχθαι ἀλλήλοις · κατανοήσωμεν δὲ κἀνταῦθα τὸ ἄτυφον τοῦ Εὐαγγελιστοῦ · εἰπὼν γὰρ τὴν δόξαν τῶν μαθητῶν ἣν ἔσχον περὶ αὐτοῦ , τουτέστιν , ὅτι οὐκ ἀποθνήσκει , διορθοῦται αὐτὴν ὡς οὐ συνεωρακότων αὐτῷ , ὅπερ εἶπεν ὁ Χριστός · ἐπήγαγε γὰρ ὅτι “ οὐκ εἶπεν αὐτῷ ὅτι οὐκ ἀποθανεῖται , ” καὶ τὰ ἑξῆς . Τί δήποτε τῶν ἄλλων Εὐαγγελιστῶν οὐδενὸς τοῦτο πεποιηκότος , λέγω δὴ αὐτοῦ μαρτυρήσαντος , οὗτος δεύτερον ἑαυτῷ μαρτυρεῖ λέγων , “ οὗτός ἐστιν ὁ μαθητὴς ὁ μαρτυρῶν περὶ τού - “ τῶν ; ” ὁ γὰρ γράψας ταῦτα λέγεται ὕστερος πρὸς τὸ γράφειν ἐλθεῖν , τοῦ Χριστοῦ κινήσαντος αὐτὸν ἐπὶ τοῦτο καὶ διεγείραντος . Διὰ τοῦτο οὖν καὶ δείκνυσιν αὐτοῦ τὴν ἀγάπην , συνεχῶς αἰνιττόμενος τὴν αἰτίαν , ἀφ’ ἧς ἐπὶ τὸ γράφειν ὥρμησεν . Ὁ δεσπόζων ἐν τῆ δυναστείᾳ αὐτοῦ τοῦ αἰῶνος , καὶ τῆς ζωῆς τῶν ἀνθρώπων ταμίας , τὸ ἐνδεχόμενον ἔφη περὶ Ἰωάννου πρὸς Πέτρον , οὐχ ὅτι οὐκ ἀποθνήσκει , καθὼς ἐν τοῖς ἀδελφοῖς ἠγγέλθη περιηχηθεὶς ὁ λόγος · πᾶς γὰρ ὅστις διὰ γενέσεως ῥύπος εἰσελήλυθεν εἰς τὸν κόσμον , ἀνάγκη πάντως τοῦτον διὰ θανάτου τὴν ζωὴν ἀποθέσθαι · οὐκ εἶπεν οὖν ὅτι οὐκ ἀποθνήσκει , ἀλλ’ ὅτι θέλοντος αὐτοῦ , δηλονότι τοῦ Ἰησοῦ , διαρκέσει ἕως τῆς αὐτοῦ παρουσίας ὁ Ἰωάννης . Οὐδὲν γὰρ τῇ δυνάμει τοῦ πατρὸς ἀδύνατον · ἴσως δὲ καὶ περὶ αὐτοῦ λέγει , περὶ ἧς προεῖπεν αὐτοῖς , ὅτι πορεύομαι ἑτοιμάσαι τόπον ὑμῖν , καὶ πάλιν , ἔρχομαι καὶ παραλήψομαι ὑμᾶς , “ ἵνα ὅπου εἰμὶ ἐγὼ , καὶ ὑμεῖς ἦτε μετ’ ἐμοῦ . ” τὰ γὰρ καθ’ ἕκαστον τῶν ἀξίων παραγίνεται , καὶ παραλαμβάνει πρὸς ἑαυτὸν τοὺς πάντα τὸν βίον ἀνατεθεικότας αὐτῶ . Τὸ δὲ “ οἴδαμεν ὅτι ἀληθής ἐστιν ἡ μαρτυρία αὐτοῦ , ” φησὶν , ἐπειδὴ πᾶσι παρῆν , καὶ οὐδὲ σταυρουμένου τοῦ Χριστοῦ ἀπελιμπάνετο , ἀλλὰ γὰρ καὶ τὴν μητέρα ἐνεχειρίσθη , ἅπερ ἅπαντα σημεῖα τῆς εἰς αὐτὸν ἀγάπης ἦν , καὶ τοῦ μετὰ ἀκριβείας εἰδέναι πάντα . Εἰ γὰρ μὴ πιστεύουσιν οἱ πολλοὶ , ἔξεστιν ἀπὸ τοῦ εἰρημένου αὐτοῖς πιστεῦσαι . λέγει γὰρ , “ ἔστι δὲ καὶ ἄλλα “ πολλὰ ἃ ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς , ” καὶ τὰ ἑξῆς · ὅθεν δηλονότι οὐκ ἃν ἐχαρισάμην , φησὶν , ὁ γὰρ τοσούτων ὄντων , οὐδὲ τοσαῦτα εἶπεν ὅσα οἱ λοιποὶ , ἀλλὰ τούτων μὲν τὰ πλείονα παραλιπὼν , τὰς δὲ ἐπιβουλὰς τὰς Ἰουδαϊκὰς , τὰς καταλεύσεις , τὸ μῖσος , τὰς ὕβρεις , τὰς λοιδορίας εἰς μέσον προθεὶς , εὔδηλον ὅτι οὐκ ἃν · ἐχαρισάμην · τὸν γὰρ χαριζόμενον τοὐναντίον ἔδει ποιεῖν , τὰ μὲν ἐπονείδιστα ἀποκρύπτεσθαι , τὰ δὲ λαμπρὰ προτιθέναι · εἰ δὲ τοσαῦτα ἔφησε γεγενῆσθαι , μηδεὶς θαυμαζέτω , ἀλλ’ ἐννοήσας τὴν ἄφατον τοῦ ποιοῦντος δύναμιν , δεχέσθω μετὰ πίστεως τὸ εἰρημένον . ὥσπερ γὰρ ἡμῖν εὔκολον φθέγγεσθαι , οὕτω τῷ δεσπότῃ Χριστῷ , μᾶλλον δὲ πολλῷ ῥᾷον , ποιεῖν ἅπερ εἰργάζετο · ἤρκει γὰρ θελῆσαι μόνον , καὶ πάντα εἵπετο . προσέχωμεν τοίνυν ἀκριβῶς τοῖς εἰρημένοις , καὶ μὴ διαλείπωμεν ἀναπτύσσοντες αὐτὰ καὶ διερευνώμενοι . Ἀπὸ γὰρ τῆς συνεχοῦς ἐντεύξεως τὸν βίον ἑαυτῶν ἐκκαθᾶραι δυνησώμεθα , ἵνα καὶ διὰ τῆς τῶν κακῶς ἀπαλλαγῆς , καὶ διὰ τῆς τῶν ἀγαθῶν ἐργασίας , τελειωθέντες ἐπιτύχωμεν τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ ἡ δόξα , ἅμα τῷ παναγίῳ καὶ ζωοποιῷ Πνεύματι , νῦν καὶ ἀεὶ , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ἀήρ ὁ ἀνάστασις . “ ὁ δέ εἷς ὁ σάββατον , ” φημί , καί ὁ ἑξῆς . γάρ πάνυ φιλόστοργος ἔχω περί ὁ διδάσκαλος , παρέρχομαι ὁ σάββατον , τρέχω , παραμυθία τις εὑρίσκω ἀπό ὁ τόπος βούλομαι , καί ὁράω ὁ λίθος ἀείρω καί μετά πολύς ὁ τάχος ἔρχομαι πρός Σίμων Πέτρος . ἀνίστημι μέν γάρ ὁ Κύριος ἐγώ καί θεός Ἰησοῦς ὁ Χριστός , καί ὁ λίθος καί ὁ σήμαντρον ἐπίκειμαι . ἐπεί δέ χρή καί ὁ ἄλλος πληροφορέω , ἀνοίγω ὁ μνημεῖον μετά ὁ ἀνάστασις , καί οὗτος πιστόω ὁ γίγνομαι . ὁ δέ Μαρία οὐδείς οὐδέπω περί ἀνάστασις σαφής γιγνώσκω , ἀλλά νομίζω μετάθεσις γίγνομαι ὁ σῶμα , ἄπλαστος πᾶς ἀπαγγέλλω λέγω , ὅτι “ ἀείρω ὁ κύριος ἐκ “ ὁ μνημεῖον , καί οὐ οἶδα ποῦ τίθημι αὐτός . ” ἀκούω δέ ὁ μαθητής μετά πολύς ὁ σπουδή ἐφίστημι ὁ μνημεῖον , καί θεωρέω ὁ ὀθόνιον κεῖμαι μόνος , ὅσπερ εἰμί ἀνάστασις σημεῖον · οὔτε γάρ εἰμί μετατίθημι τις , οὗτος ποιέω ὁ σῶμα γυμνόω , οὔτε εἰμί κλέπτω οὗτος φροντίζω , ὥστε εἰμί ὁ σουδάριον καί ἐντυλίσσω καί θάπτω εἰς εἷς τόπος , ἀλλά ἁπλόος ὡς ἔχω , λαμβάνω ὁ σῶμα . Ζεύς οὗτος γάρ καί προλαμβάνω ὁ εὐαγγελιστής φημί , ὅτι Σμύρνα συνθάπτω πολύς , ὅς μόλυβδος οὐ κακός συγκολλάω ὁ σῶμα ὁ ὀθόνιον , ἵνα ὅταν ἀκούω ὁ σουδάριον κεῖμαι ἴδιος , μή ἀνέχω ὁ λέγω ὅτι κλέπτω · οὖον γάρ οὕτως ἀνόητος εἄν ὁ κλέπτω , ὥστε περί πρᾶγμα περισσός τοσοῦτος ὁ ἀναλίσκω σπουδή , καί τοσοῦτος ἀναλίσκω χρόνος , μή ὑφοράω μή κατάδηλος γίγνομαι . Ἀμμωνίου . ὁ Ματθαῖος εἶπον , ἑσπέρα βαθύς γίγνομαι ὁ ἀνάστασις , ὁ δέ Ἰωάννης πρωί σκοτία εἰμί , οὖον διαφωνέω περί ὁ ὁ ἀνάστασις καιρός , ἀλλά εἰς ὁ αὐτός ὁ ὥρα συντρέχω καιρός , ὁ μέν γάρ ἀπό ὁ τέλος , ὁ δέ ἀπό ὁ ἀρχή εἰς αὐτός ὁ μέσος ὁ νύξ χωρέω . ὁ Χριστός , ὁ λίθος κεῖμαι καί ὁ σφραγίς , ἀνίστημι · ἀνοίγω δέ ὁ μνημεῖον , πρός πίστις ὁ γίγνομαι σημεῖον . ἄδηλος ὁ ὁ ἀνάστασις καιρός , ὡς καί ὁ ὁ δύο παρουσία . Εὐσεωίου Καισάρεια . ἴσος εἴρω τις , πῶς ὁ κουστωδία φυλάσσω , δρομαῖος ἄρχω Πέτρος καί Ἰωάννης , καί εἰσέρχομαι εἰς ὁ μνημεῖον ; εἴρω ὅτι ὁ σεισμός γίγνομαι καί γίγνομαι ὁ ἀνάστασις ἀναχωρέω ὁ στρατιώτης ἀπαγγέλλω ὁ ἀρχιερεύς ἅπας ὁ γίγνομαι , καί οὗτος ὁ στρατιωτικός φρουρά ἐλευθερόω ὁ μνῆμα , δύναμαι ἀπαντάω x καί εἰσέρχομαι , ἀκούω παρά Μάρις ὁ Μαγδαληνή , ὡς οὐδείς εἰμί ἐκεῖ ὁ ἐναντίος . χρή δέ σκοπέω καί ἐνταῦθα ὁ ἄτυφος ὁ εὐαγγελιστής , πῶς ὁ ἀκρίβεια ὁ ἔρευνα ὁ Πέτρος μαρτυρέω · προφθάνω γάρ αὐτός καί εἶδον ὁ ὀθόνιον κεῖμαι , οὐδείς πλέω πολυπραγμονέω , ἀλλά ἀφίστημι · ἐκεῖνος δέ ὁ θερμός y ἐνδοτέρω γίγνομαι , ἅπας κατοπτεύω ἀκριβῶς , καί τότε οὗτος μετά ἐκεῖνος εἰσέρχομαι , ὁράω ὁ ἐντάφιος κεῖμαι καί διαιρεμένος . καί ἐπεί ὁ ὀθόνιον θεάομαι οὗτος καί πιστεύω ἀπέρχομαι πρός ἑαυτοῦ ἐκπλήσσω . ὁ δέ Μαρία ἵστημι δάκρυ · καί γάρ εὐέμπτωτος καί περιπαθής ὁ γυναικεῖος γένος , καί ὁ περί ἀνάστασις δέ οὐδέπω σαφῶς οἶδα λόγος ἔτι δέ καί ἀπό πολύς λόγος παρακύπτω εἰς ὁ μνημεῖον βούλομαι ὁ τόπος θεωρέω , ἔνθα κεῖμαι ὁ σῶμα πρός πλείων παραμυθία · διά δή οὗτος ὁ πολύς οὗτος σπουδή οὖον μικρός λαμβάνω μισθός , ὅς γάρ οὐ εἰμί αὐτός πρῶτος , δύο Ἄγγελος ἐν λευκός καθέζομαι , εἷς πρός ὁ κεφαλή καί εἷς πρός ὁ πούς , ὅπου κεῖμαι ὁ σῶμα ὁ κύριος Ἰησοῦς . ἐπεί γάρ οὐ εἰμί ὑψηλός ὁ γυνή ὁ διάνοια , ὡς ἀπό ὁ σουδάριον παραδέχομαι ὁ ἀνάστασις , γίγνομαι τίς πλέω , καί Ἄγγελος θεωρέω κάθημαι ἐν φαιδρός ὁ σχῆμα , ὥστε αὐτός ἀνίστημι ^ ὁ πάθος τέως · διό καί οὐδείς αὐτός περί ἀνάστασις λέγω , ἀλλά ἠρέμα αὐτός προσκαλέω ὁ πυνθάνομαι καί μανθάνω λέγω , ^^ γυνή , τίς καλέω ; “ ζητέω ; “ ὅθεν διά οὗτος καί κάθημαι αὐτός φαίνω εἰς ἐρώτησις αὐτός ἐνάγω · καί γάρ ἐμφαίνω ὅτι οἶδα ὁ γίγνομαι . ὅς δέ θερμός σφόδρα καί φιλόστοργος λέγω , εἰμί καί οὐδείς οὐδέπω ὑψηλός καταδέχομαι δόγμα , “ ὅτι τρανόω ὁ κύριος ἐγώ , καί “ οὐ οἶδα ποῦ τίθημι αὐτός . ” ίνος δέ ἕνεκα οὗτος εἶπον , ἐκεῖνος στρέφω εἰς ὁ ὀπίσω ; ποῖος γάρ οὗτος παραμυθία περί ἐκεῖνος διαλέγω , καί μηδέπω μηδείς ἀκούω παρά αὐτός , στρέφω εἰς ὁ ὀπίσω ; ἐγώ δοκέω οὗτος λέγω αὐτός , ἄφνω φαίνω ὁ Χριστός ὄπισθεν αὐτός ἐκπλήσσω ὁ Ἄγγελος , ἐκεῖνος θεάομαι ὁ δεσπότης καί ὁ σχῆμα καί ὁ βλέμμα καί ὁ κίνημα εὐθύς ἐμφαίνω , ὅτι ὁ κύριος εἶδον , καί οὗτος ὁ γυνή ἐπιστρέφω , καί εἰς ὁ ὀπίσω ἐπιστρέφω ποιέω · ἐκεῖνος μέν οὕτως φαίνω , ὁ δέ γυνή οὐ οὕτως , ὥστε αὖος - ὁ μή ἐκ πρῶτος ἐκπλήσσω ὁ ὄψις , ἀλλά ἐν εὐτελεστέρῳ καί κοινός ὁ σχῆμα · καί δῆλος ἐκ ὅς καί κηπουρός αὐτός εἰμί νομίζω . ὅθεν ἐρωτάω παρά αὐτός τίς καλέω ; τίς ζητέω ; οὐ ἔτι ὁ ὄνομα ὁ Ἰησοῦς λέγω , ἀλλά ὡς οἶδα αὐτός περί ὅς πυνθάνομαι , φημί , “ κύριος , εἰμί σύ βαστάζω αὐτός , ” καί ὁ ἑξῆς , τουτέστι ,, εἰμί διά ὁ φόβος ὁ Ἰουδαῖος αὐτός ἀείρω z ἐντεῦθεν , εἶπον ἐγώ , ἐγώ αὐτός λαμβάνω . Πολύς μέν οὖν ὁ εὔνοια καί ὁ φιλοστοργία ὁ γυνή , ὑψηλός δέ οὐδέπω παρά αὐτός . διαατος οὗτος καί καλέω αὐτός ὁ ὄνομα , εἶπον , “ Μαρία , ” ὀνειδίζω καί καθάπτω ὅτι οὗτος περί ὁ ζῶ φαντάζω . Ζεύς τίς πάλιν λέγω , “ στρέφω ἐκεῖνος εἶπον πρός “ αὐτός ; ” ἐγώ δοκέω , εἶπον ὁ ποῦ τίθημι αὐτός , στρέφω πρός ὁ Ἄγγελος πάλιν , εἶτα ὁ Χριστός καλέω αὐτός ἐπιστρέφω πρός ἑαυτοῦ ἀπό ἐκεῖνος , καί διά ὁ φωνή δῆλος ἑαυτοῦ ποιέω . ὅτε γάρ καλέω αὐτός Μαρία , τότε αὐτός ἐπιγιγνώσκω , οὐ ὄψις εἰμί οὗτος , ἀλλά φωνή ἐπίγνωσις · εἰμί δέ λέγω πόθεν δῆλος ὅτι ἐκπλήσσω , καί διά οὗτος ἀποστρέφω ὁ γυνή , καί ἐνταῦθα εἴρω , πόθεν δῆλος ὅτι ἅπτω αὐτός καί προσπίπτω , ἀλλά ὥσπερ οὗτος δῆλος ἀπό ὁ εἶπον , “ μή ἐγώ ἅπτω , ” οὗτος ἐκεῖνος ἀπό ὁ εἶπον ὅτι στρέφω · ἐπεί δέ ὡς ἐγώ δοκέω , ὅτι βούλομαι συνίημι αὐτός ὥσπερ πρότερος καί ὑπό ὁ χαρά μηδείς ἐννοέω μέγας , διά οὗτος οὗτος ἀπάγω αὐτός ὁ ἔννοια , φημί , “ μή ἐγώ ἅπτω . ” ἵνα δέ μή δόξα προσάντης εἰμί οὗτος καί κόμπος ἔχω , ἐπάγω · “ οὔπω γάρ ἀναβαίνω πρός ὁ “ πατήρ , ” ἀνεπαχθής διά οὗτος ποιέω αὐτός · ὡσανεί γάρ λέγω , ὅτι ἐκεῖ σπεύδω καί ἐπάγω , ὁ δέ ἐκεῖ μέλλω ἀφίημι , καί μηκέτι μετά ἄνθρωπος στρέφω , οὐ ἐσθίω μετά ὁ αὐτός ὁράω διάνοια , ὅς καί πρό οὗτος · καί ὅτι οὗτος εἰμί , δηλόω ὁ ἑξῆς · καί ὅς οὐ μέλλω εὐθύς οὗτος ποιέω , ἀλλά μετά τεσσαράκοντα ἡμέρα . Πῶς οὖν οὗτος φημί ; ἀνίστημι βούλομαι αὐτός ὁ διάνοια , καί πείθω , ὅτι εἰς ὁ οὐρανός ἀνέρχομαι · ὁ δέ “ πατήρ ἐγώ καί πατήρ σύ , καί Θεός ἐγώ “ καί θεός σύ ” ὁ οἰκονομία εἰμί , ἐπεί καί ὁ ἀναβαίνω ὁ σάρξ εἰμί . πρός ὁ οὐδείς μέγας φαντάζω οὗτος φθέγγομαι , ἑτέρως οὖν αὐτός πατήρ καί ἑτέρως ἐγώ . εἰμί γάρ ὁ Δίκαιος ἕτερος θεός καί ὁ ἄλλος ἄνθρωπος , πολύς μᾶλλον ἐπί Χριστός κατά σάρξ καί ἐγώ . ἐπεί γάρ εἶπον , “ εἶπον ὁ ἀδελφός ἐγώ , ” ἵνα μή ἀπό οὗτος ἴσος τίς φαντάζω , δείκνυμι ὁ ἐναλλάσσω αὐτός · πατήρ μέν γάρ εἰμί φύσις , ἐγώ δέ χάρις . πάλιν δέ θεός , ἐγώ μέν φύσις , αὐτός δέ κατά ὁ ὁ οἰκονομία λόγος . ἀπέρχομαι δέ ὁ Μαρία ἀπαγγέλλω ὁ μαθητής καί ὁ ὄψις καί ὁ ῥῆμα , ὅσπερ ἱκανός αὐτός παραμυθέομαι . ἐπεί δέ εἰκός εἰμί ὁ μαθητής οὗτος ἀκούω , ὅς διαπιστέω ὁ γυνή , ὅς καί πιστεύω ἀλγέω , ὅτι αὐτός οὖον καταξιώνω ὁ ὄψις , καίτοι ἐπαγγέλλω ἐν ὁ Γαλιλαία φαίνω , διά οὗτος οὐδέ εἷς ἡμέρα ἀφίημι διέρχομαι , ἀλλά “ εἰμί ὄψιος ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , ” καί ὁ ἑξῆς . Σευῆρος Ἀντιόχεια ἀπος λόφος . Τάχα δέ οὐ ἔξω ὁ πρέπω κηπουρός ὑπολαμβάνω εἰμί ὁ Ἰησοῦς · ὁ εἰμί γάρ εἄν αὐτός ὁ ὁ παράδεισος γεωργός , ὁ ἀληθής καί ἀθάνατος ἐν ὁ ὁ μνῆμα κῆπος , καθάπερ ἐν παράδεισος ὁ γυνή καί ὁ ἐκ ἀπληστείας ὁ Ἀδάμ ὁ πρῶτος κηπουρός ἀπατάω διορθόω , οὕτως εἰμί ἅπας μυστηριώδης καί λόγος ἔμπλεος θεῖος καί ὑψηλός . Κυπίλλου ἐκ ὁ κατά Ἰουλιανός . πρό μέν γάρ ὁ σωτήριος πάθος ὁ ἐθέλω ἔξεστι ἅπτω τε καί ἐγγίζω αὐτός · ἐπεί δέ ἀνίστημι πατέω ὁ θάνανον , καί δόξα ἤδη πάρειμι ὁ θεοπρεπής ὁ καιρός , οὐ ἔτι ὁ τυγχάνω ἔξεστι ὁ ἅγιος θιγγάνω σῶμα , ἀλλά μόνος ὁ ἁγίζω , διά ὁ μεταλαμβάνω ἅγιος πνεῦμα . καί μετά ὀλίγα—Πῶς οὖν οὐ ἐσθίω ὁ Μαρία ἐξέργω τέως ὁ ὁ σῶμα ἐπαφή ὁ ἅγιος δηλονότι , λαμβάνω οὔπω ὁ πνεῦμα · εἰμί γάρ καί ἐγείρω Χριστός ἐκ νεκρός , ἀλλά οὔπω ὁ πνεῦμα δίδωμι ὁ ἀνθρωπότης παρά ὁ πατήρ διά αὐτός · ἀνέρχομαι γάρ εἰς ὁ θεός καί πατήρ κατέπεμωεν ἐγώ αὐτός , διό καί λέγω , “ συμφέρω ἐγώ ἵνα ἐγώ “ ἀπέρχομαι , ” καί ὁ ἑξῆς . Ὄψιος οὖν ἔτι εἰμί , ἐφίστημι μετά πολύς ὁ θαῦμα διψάω ὁράω αὐτός καί περίφοβος εἰμί , ὅς καί αὐτός μάλιστα ὁ πόθος ποιέω πλείων . πῶς δέ αὐτός φάντασμα οὐ νομίζω καλέω εἰσέρχομαι ὁ θύρα καί ἀθρόος ; μάλιστα μέν ὁ γυνή προλαμβάνω πολύς ὁ πίστις ἐργάζομαι , ἄλλως δέ καί τρανός καί ἥμερος ὁ ὄψις αὐτός ἐπιδείκνυμι · οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί ὁ πλευρά καί ὁ χείρ δείκνυμι , εἰς πλείων αὐτός ἀνάγω πίστις , καί ὁ φωνή δέ κατεστόρησεν αὐτός κυμαίνω ὁ λογισμός , εἶπον , “ εἰρήνη σύ , ” οὗτος εἰμί μή θορυβέω . ἀναμιμνήσκω δέ αὐτός καί ῥῆμα , ὅς πρό ὁ σταυρός πρός αὐτός εἶπον , “ εἰρήνη ἀφίημι σύ , εἰρήνη ὁ ἐμός διά δίδωμι σύ , ” καί πάλιν , “ εἰρήνη ἐν ἐγώ ἔχω . ἐκβαίνω δέ καί ἐπί ὁ ἔργον ὁ λόγος , ὅς εἶπον πρό ὁ σταυρός , ὅτι “ πάλιν ὁράω σύ , καί χαίρω σύ ὁ “ καρδία . “ χαίρω γάρ , ” φημί , “ ὁ μαθητής , ὁράω ὁ “ κύριος . ” οὗτος δέ πᾶς εἰς πίστις ἀνάγω αὐτός ἀκριβής , καί ἐπεί πόλεμος ἄσπονδος ἔχω πρός Ἰουδαῖος , διά οὗτος καί πάλιν φημί πρός αὐτός , εἰρήνη σύ ἀνάπαλιν δίδωμι ὁ πόλεμος · ὁ τε ἐκ ὁ εἰρήνη παραμυθία , ὁ δέ γυνή χαρά εὐαγγελίζω ἐν λύπη ὁ γένος ἐκεῖνος εἰμί , καί οὗτος δέχομαι πρῶτος ὁ ἀρχή , κατάλληλος οὖν ὁ μέν ἀνήρ διά ὁ πόλεμος εἰρήνη , ὁ γυνή διά ὁ λύπη εὐαγγελίζω χαρά . Σευήπου αντιοκαιω . ἐκεῖνος δέ ἄν τις εἰκότως ἐπαπορέω , πῶς ὁ σωτήρ ὁ μαθητής ὑπισχνέομαι , οὗτος μέν διά ὁ Ἄγγελος , οὗτος δέ καί διά οἰκεῖος φωνή εἰς ὁ Γαλιλαία ἀφικνέομαι ὁράω , φθάνω ὁ ἐπαγγελία καί ἐν Ἱεροσόλυμα κατά μέν ὁ Λοῦκα ἐν αὐτός ὁ ἡμέρα ὁ ἀνάστασις συναθροίζω ὁ ἕνδεκα , κατά δέ ὁ Ἰωάννης ἐν αὐτός καί ἐν ὁ ὄγδοος ἡμέρα ποιέω ὁ ἐπιφανία , ἵστημι ἐν μέσος καί λέγω , εἰρήνη σύ , καί ὁ Θωμᾶς ψηλαφάω ἐνδίδωμι ἑαυτοῦ . ἀλλά οὗτος φιλάνθρωπον φιλοτιμία πλοῦτος παρίστημι , οὖον ψεῦδος ἔχω κατηγορία . οὖον γάρ εἶπον ἐν ὁ Γαλιλαία ὁράω μόνος , οὔτε μήv ἐν Ἱεροσόλυμα φαίνω , οὐ ὁράω κατά ὁ Γαλιλαία , ὡς ἐπαγγέλλω . οὗτος γάρ εἰμί ὁ οἰκεῖος ψεύδω λόγος . εἰμί δέ καί ἀμφότερος φαίνω δήω ὁ ἑαυτοῦ παράκλησις , ἐκφεύγω πᾶς κατηγορία , ἀμφότερος γίγνομαι φιλάνθρωπος καί ἀληθής . ἐγώ δέ δοκέω πολύς ἔμφασις ὁ εἴρω παρά ὁ Ματθαῖος περί ὁ μαθητής ὁ “ ἵνα ἀπέρχομαι εἰς ὁ Γαλιλαία “ ἐκεῖ ἐγώ ὁράω , ” πολύς γάρ αὐτός εἰμί μέλλω ἐπιφάνεια , πρός εἷς ἐξαίρω παρά ὁ ἄλλος ἀποβλέπω ὁ ὁ ἐπαγγελία , κατά ὅς μέλλω αὐτός ἐπί ὁ ὄρος φαίνω . τότε γάρ προσέρχομαι αὐτός καί προσκυνέω ὁ ἀμφιβάλλω μετά ἐξουσία φθάνω θεοπρεπής , “ δίδωμι ἐγώ πᾶς “ ἐξουσία ” καί ὁ ἑξῆς . ὁ γάρ ἔχω φυσικός ὡς θεός , οὗτος λέγω λαμβάνω ὡς γίγνομαι ἄνθρωπος οἰκονομικός . Διὸ καί λέγω , “ δοξάζω ἐγώ , πατήρ , παρά σεαυτοῦ ὁ δόξα ὅς ἔχω πρό “ ὁ ὁ κόσμος εἰμί παρά σύ . ” Εὐσέβιος Καισάρεια . Πῶς κατά ὁ Λοῦκα καί Ἰωάννης τοσαυτάκις ὁράω ὁ Ἰησοῦς ὁ μαθητής ἐν αὐτός ὁ Ἱεροσόλυμα κατά ὁ Μᾶρκος καί ὁ Ματθαῖος , κελεύω ὁ αὐτός διά ὁ γυνή εἰς ὁ Γαλιλαία ἀπέρχομαι , ὡς ἐκεῖ αὐτός ὁράω , ἀλλά οὖον μέλλω αὐτός θεωρέω ἐν ὁ Ἱερουσαλήμ ; καί φημί , ὅτι ὁ μέν ἄλλος δύο εὐαγγελιστής ὁ ἰβʹ εἰμί ὁ χορός συμπληρόω , καί φημί ὁράω αὐτός ἐν Ἱεροσόλυμα κρύπτω , ὁ δέ ἕτερος δύο , ὁ Ματθαῖος καί Μάρκος οὖον ὁ ἰβʹ μόνος ἀλλά ὁ ἑβδομήκοντα φαίνω ἐν ὁ Γαλιλαία , καθώς φημί καί ὁ Λουκᾶς ἐν ὁ Εὐαγγέλιος , “ μετά δέ οὗτος ἀναδείκνυμι ὁ “ Κύριος καί ἕτερος ἑβδομήκοντα . ” πλείων τοίνυν ὁ ὀπτασία καί διάφορος γίγνομαι ὁ μαθητής ὁ μετά ὁ ἀνάστασις , καί ὁ μέν ὅδε , ὁ δέ ὅδε ἀναγράφω , καί ὁ μέν ὅδε εἴρω αὐτός φημί , ὁ δέ ὅδε , καί πράσσω . ἔτι δέ ὅτι καί περί ὁ αὐτός κεφάλαιος λέγω , ἀναπληρόω ὁ ὑπό ὁ πρῶτος λέγω ὁ δύο . Ζεύς δέ ὁ εἶπον , “ καθώς ἀποστέλλω ἐγώ ὁ πατήρ , ἐγώ “ πέμπω σύ , ” ὑψόω αὐτός ὁ διάνοια , καί δείκνυμι πολύς ὁ ἀξιόπιστος , εἰ μέλλω αὐτός ὁ ἔργον ἀναδέχομαι . χρή δέ σκοπέω ὅτι οὐ ἔτι παράκλησις πρός ὁ πατήρ γίγνομαι , ἀλλά αὐθεντεία δίδωμι αὐτός ὁ δύναμις . φημί γάρ , “ ἐμφύω - “ σήθω αὐτός καί λέγω , λαμβάνω πνεῦμα Ἅγιον . ” Πῶς οὖν εἶπον , ἐάν μή ἀπέρχομαι , ἐκεῖνος οὖον μή ἔρχομαι , ὁ πνεῦμα δίδωμι . τις μέν φημί , ὅτι οὖον ὁ πνεῦμα δίδωμι , κἀν δέ τις ἁμαρτάνω καί τότε λαμβάνω αὐτός , λέγω δή ἐξουσία τις καί χάρις πνευματικός , οὐ ὥστε νεκρός ἐγείρω , ἀλλά ὥστε ἀφίημι ἁμάρτημα . Διὸ καί ἐπάγω , “ ὅς εἄν ἀφίημι ὁ ἁμαρτία ” καί ὁ ἑξῆς , δείκνυμι ποῖος εἶδος ἐνέργεια δίδωμι · νῦν μέν γάρ οὗτος ὁ δύναμις περιβάλλω , μετά δέ τεσσαράκοντα ἡμέρα ὁ ὁ σημεῖον ἐνέργεια παρέχω , διό φημί , “ λαμβάνω δύναμις ἐπέρχομαι - “ ὅς ” καί ὁ ἑξῆς , μάρτυς δέ διά ὁ σημεῖον γίγνομαι . Πῶς δέ πᾶς συνάγω ὁ Θωμᾶς ἀπολείπω μόνος ; φημί γάρ , “ Θωμᾶς εἷς ἐκ ὁ ἰβʹ , ” καί ὁ ἑξῆς , εἰκός μέν a εἰμί ἀπό ὁ διασπορά ἤδη γίγνομαι μηδέπω αὐτός ἐπανέρχομαι · εἶπον δέ αὐτός ὁ συμμαθητής , “ ὅτι ὁράω ὁ κύριος , οὖον τοσοῦτος αὐτός ἀπιστέω εἶπον , “ ἐάν μή ὁράω ἐν ὁ χείρ “ αὐτός ” καί ὁ ἑξῆς , ὅσος ὁ πρᾶγμα ἡγέομαι ἀδύνατος εἰμί , τουτέστι ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις · διά οὗτος καί ἐγκαλέω · ὥσπερ γάρ ὁ ἁπλόος καί ὡς τυγχάνω πιστεύω εὐκολία εἰμί , οὗτος καί ὁ παρά ὁ μέτρον περιεργάζομαι , παχύς ὑπάρχω διάνοια , καί οὐδέ ὁ ὀφθαλμός φημί πιστεύω . οὖον γάρ εἶπον , “ ἐάν μή ὁράω ” μόνος , ἀλλά καί “ ἐάν μή ψηλαφάω , ” φημί , μή πω φαντασία ὁ ὁράω εἰμί . τίς δέ ἕνεκα οὐ εὐθύς φαίνω αὐτός , ἀλλά μετά ἡμέρα ὀκτώ ; φημί γάρ , “ καί μετά ἡμέρα ὀκτώ , καί ὁ ἑξῆς · ὅπως μεταξύ κατηχέω αὐτός ὑπό ὁ συμμαθητής καί ὁ αὐτός ἀκούω , καί εἰς πλείων ἐκκαίω πόθος , καί πιστός1 πρός ὁ μέλλω γίγνομαι . δείκνυμι δέ ἐθέλω ὁ δεσπότης ὅτι καί τότε πάρειμι , ἡνίκα ὁ ὁ ἀπιστία ῥῆμα φθέγγομαι πρός ὁ συμμαθητής ὁ Θωμᾶς , οὖον περιμένω πῇ ἐκεῖνος ἀκούω τίς τοιοῦτος , ἀλλά αὐτός προλαμβάνω ὅσπερ ἐπιθυμέω πληρόω . καί γάρ ὁ ῥῆμα χράω ὁ αὐτός καί σφόδρα επιτιμητικός καί εἰς ὁ ἑξῆς παιδευτικός , εἶπον γάρ ὅτι “ φέρω ὁ δάκτυλος σύ καί ὁ ἑξῆς , ἐπάγω , “ καί μή γίγνομαι ἄπιστος , ἀλλά πιστός , ” ὅθεν δῆλος ὅτι ἀπιστία εἰμί ὁ ἀμφιβολία . οὐ ἐν οὗτος δέ μόνος ἐπιτιμάω , ἀλλά καί διά ὁ ἑξῆς . ἐπεί γάρ ἐκεῖνος ἀναπνέω , πληροφορέω ἀναβοάω “ ὁ κύριος ἐγώ καί ὁ Θεός ἐγώ · ” λέγω αὐτός “ ὅτι ὁράω ἐγώ “ πιστεύω ” καί ὁ ἑξῆς · οὗτος γάρ εἰμί πίστις , ὁ μή ὁ ὁράω δέχομαι · ἐνταῦθα δέ οὐ ὁ μαθητής μακαρίζω μόνος , ἀλλά καί ὁ μετά ἐκεῖνος πιστεύω . ἄξιος δέ διαπορέω , πῶς σῶμα ἄφθαρτος ὁ τύπος δείκνυμι ὁ ἁλίσκομαι καί ἁπτός γίγνομαι θνητός χείρ · ἀλλά μή θορυβέω · συγκατάβασις γάρ εἰμί ὁ γίγνομαι . ὁ γάρ οὗτος λεπτόν καί κοῦφος ὡς καί καλέω μένω εἰσέρχομαι ὁ θύρα , παχύτης πᾶς ἀπαλλαξείω , ἀλλά ὥστε πιστεύω ὁ ἀνάστασις οὗτος δείκνυμι . Ζεύς οὗτος ἐν ἀνίστημι ἔχω ὁ σημεῖον ὁ σταυρός , καί τρώγω διά οὗτος · ὅθεν ὁ ἀπόστολος ἄνω καί κάτω οὗτος σημεῖον ποιέω ὁ ἀνάστασις , λέγω , “ ὅστις συνεσθίω καί συνίημι - “ πίνω αὐτός . ” ὥσπερ γάρ ἐπί ὁ κῦμα περιπατέω θεωρέω πρό ὁ σταυρός , οὖον λέγω ἄλλος φύσις ὁ σῶμα ἐκεῖνος , ἀλλά ὁ ὁ ἡμέτερος , οὗτος μετά ὁ ἀνάστασις αὐτός ὁράω ὁ τύπος ἔχω , οὐ εἴρω αὐτός φθαρτός εἰμί λοιπός · διά γάρ ὁ μαθητής οὗτος δείκνυμι . περι ποῖος δέ σημεῖον νῦν λέγω ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι πολύς μέν ὀν καί ἄλλος , ” καί ὁ ἑξῆς ; ἐγώ δοκέω ὁ μετά ὁ ἀνάστασις λέγω σημεῖον , διό καί φημί ἐνώπιος ὁ μαθητής αὐτός , καί γάρ μόνος αὐτός συναλιζόμενος φαίνω μετά ὁ ἀνάστασις . οὖον μόνος δέ οὗτος ὁ εὐαγγελιστής , ἀλλά οὐδέ ὁ λοιπός πᾶς πᾶς εἶπον , ἀλλά ὅσος ἱκανός εἰμί πρός πίστις ἐφέλκω ὁ ἀκούω · ὅθεν δηλονότι οὖον φιλοτιμία ἕνεκα γράω ὅσπερ γράφω , ἀλλά ὁ χρήσιμος μόνος , καθώς καί ὁ ἐπάγω δηλόω , ὅτι “ οὗτος δέ γράφω , ἵνα πιστεύω , ” καί ὁ ἑξῆς . κοινός δέ πρός ὁ φύσις διαλέγω , δηλόω ὅτι οὐ ἐκεῖνος ὁ πιστεύω , ἀλλά ἐγώ αὐτός ὁ μέγας πιστεύω χαρίζομαι . Σευῆρος ἀπολ . Μαλλός ὡς ἐκ ὅς εἶπον πώποτε b ὁ μαθητής αὐτός ἐάν ποιέω αὐτός μόνος φαίνω μετά ὁ ἀνάστασις φημί . ὥσπερ γάρ πρό ὁ ἀνάστασις ποιέω πολύς , ἵνα πιδυρυθῇ ὅτι υἱός εἰμί ὁ Θεός · οὕτως καί μετά ὁ ἀνάστασις ἐνώπιος μόνος ὁ μαθητής , ἵνα πιστεύω ὅτι ἀνίστημι . τίς ἕνεκα μιμνήσκω ὁ τόπος ὁ θάλασσα , φημί ὁ Τιρεριάδος , ὅτι ἐκεῖ αὐτός φαίνω ; δείκνυμι ἐθέλω ὅτι πλέω ἀφαιρέω ὁ φόβος , ὡς λοιπός αὐτός καί προσκύπτω ὁ οἰκίον πᾶς — χόω περίειμι , καί γάρ ἀπέχω διάστημα ὁ θάλασσα οὗτος ὁ Ἱερουσαλήμ . δείκνυμι δέ ἐκ οὗτος ὅτι οὐ ὁράω , εἰμί μή συγκαταβαίνω διά ὁ λοιπός ἄφθαρτος εἰμί ὁ σῶμα καί ἀκήρατος . ἐπειδή δέ οὔτε αὐτός συνεχῶς σύνειμι , οὔτε ὁ πνεῦμα ὁ Ἅγιον δίδωμι εἰμί , οὔτε ἐγχειρίζω τότε τυγχάνω · διά οὗτος οὐδείς ἔχω πράσσω ὁ περ Πέτρος καί Ἰωάννης ὁ οἰκεῖος τέχνη μεθίημι . ὁ δέ λοιπός μαθητής συνέπομαι διά ὁ συνδέω λοιπός ἀλλήλων · ἐφίστημι δέ αὐτός κάμνω καί ταλαιπωρέω , οὐ εὐθύς ἑαυτοῦ δείκνυμι · βούλομαι δέ εἰς διάλεξις ἔρχομαι · ὅθεν καί φημί , “ παιδίον , μή τίς προσφάγιον ἔχω ; ” ὡς μέλλω τίς ὠνέομαι παρά αὐτός . ὡς δέ ἀνανεύω μηδείς ἔχω , καί κελεύω αὐτός βάλλω εἰς ὁ δεξιός , καί βάλλω ἐπιτυγχάνω ὁ ἄγρα , “ λέγω ὁ μαθητής ἐκεῖνος ὅς ἀγαπάω ὁ Ἰησοῦς ὁ Πέτρος , καί ὁ ἑξῆς . πάλιν οὖν διά οὗτος ὁ ἰδίωμα ὁ μαθητής , εἶπον δέ μᾶλλον ὁ οἰκέω ἐπιδείκνυμι τρόπος ὁ μαθητής , ὁ τε Πέτρος καί Ἰωάννης , ὁ μέν γάρ θερμός , ὁ δέ ὑψηλός εἰμί , καί ὁ μέν ὀξύς , ὁ δέ διορατικός . Ζεύς οὗτος ὁ μέν Ἰωάννης πρῶτος ἐπιγιγνώσκω ὁ κύριος Ἰησοῦς , ὁ δέ Πέτρος πρῶτος ἔρχομαι πρός αὐτός , ὁ μέν ἐν διασῴζω ὁ αἰδώς ἐπιδείκνυμι , ὁ δέ ῥίπτω ἑαυτοῦ εἰς ὁ θάλασσα ὁ πόθος ἐμφαίνω · οὐδέ γάρ καρτερέω ὁ πλοῖον πρός αὐτός ἔρχομαι , ἀλλά νήχω παραγίγνομαι · ὁ δέ ἀνθρακιά ὅς εἶδον κεῖμαι , καί ὁ ὀψάριον ὁ ἐπίκειμαι καί ὁ ἄρτος , οὐ ἐκ ὑπόκειμαι ὕλη ἐργάζομαι , ἀλλά ἐπί ὁ θαυμαστός ἄγω ὁ σημεῖον , δείκνυμι καί ἐκ ὕλη ὑπόκειμαι , ἡνίκα ἐργάζομαι πρό ὁ σταυρός , διά τις οἰκονομία οὗτος ποιέω · κελεύω δέ ἐκ ὁ ὀψάριον ὅς πιέζω φέρω · δείκνυμι ὅτι ὁ ὁράω οὐ εἰμί φάντασμα , καί ὅτι μέν αὐτός εἰμί οἶδα , ὁ δέ μορφή ἀλλοῖος ὁράω καί πολύς ἔκπληξις γέμω , σφόδρα εἰμί καταπλήσσω , καί βούλομαι μέν ἐρωτάω , οὐ τολμάω δέ , οὐδέ θαρσέω , οὐδέ ἄρχω πρός αὐτός διά λόγος λοιπός , ἀλλά μετά σιγή καί δέος πολύς καί αἰδώς καθέζομαι , προσέχω εἰς αὐτός . Σευῆρος πρός Σέρφιον ἀρχιεπίσκοπος Ἐπιστολή . ὁ δέ ὁ περί Πέτρος καί Ἰωάννης , μετά ὁ ἀνάστασις ἐπιφαίνω αὐτός ὁ Θεός καί Σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , καί προστάσσω βάλλω ὁ δίκτυον εἰς ὁ δεξιός μέρος ὁ πλοῖον , καί σαγηνεύω πλῆθος ἰχθύς μέγας πληρόω ὁ ἑκατόν πεντήκοντα τρεῖς ἀριθμός , ὡς ἐν βραχύς φράζω , οὗτος ἔχω ὁ ἅπλωσις . ἱστορέω γάρ ὁ Εὐαγγέλιος ὡς κατά ἐκεῖνος ὁ νύξ κάμνω ἄγαν , οὐδείς ὅλως θηρεύω , οὗτος ὑπαινίσσομαι ὁ ἱστορία σύ εἰς πνευματικός καί νοητός μετατίθημι ἀγωγή , ὡς πρό ὁ ὁ Σωτήρ ἐπιδημία , νύξ εἰμί κατά ὅδε ὁ βίος · ἐρῆμος γάρ ὑπάρχω ὁ ὁ Θεός γνῶσις ὁ ἀνθρώπινος ὁ λατρεία προσηλόω ὁ ὁ δυσωνυμέω θεός . ἡνίκα δέ Πρώια τις καί ὄρθρος γίγνομαι ὁ Σωτήρ ἐπιδημέω , καί ἀνέχω καί ἐπιλάμπω ὁ ἐπί γῆ , οἷος δικαιοσύνη ἥλιος · οὗτος γάρ φημί ὁ γράμμα ὁ ἱερόν , τότε ὁ ἀποστολικός δίκτυον χαλάω , καί πολύς ἄνθρωπος ἄγρα θηρεύω , καί ὁ δεξιά κληρόω διά οὗτος μερίς . Μωυσῆς γάρ καί ὁ προφήτης ὁ θηρατικός δίκτυον χαλάω κατά ὁ παροίχομαι νύξ , ὁ Ἰσραήλ εἷς ἔθνος θηρεύω , ὁ δίκτυον πολλάκις ἀποπηδάω καί ὁ δαιμόνιος λατρεύω , καί ἐν ἴσος ὁ μηδέ θηράω ὁ παράπαν νοέω . διό καί ὁ ἀπόστολος ὁ προτίμησις ὁ ἐκ δεξιός παραχωρέω , αὐτός ὁ εὐώνυμος τόπος ἐπέχω , ὁ ἐκ ὁ παρά ἐγώ συνήθεια ὑπό βαίνω κατά τιμή . Ἀμμωνίου πρέσβυς . ἕλκος ὁ πνευματικός σαγήνη ὁ Πέτρος σύν ὁ ὄις · προσάγω ὁ Χριστός ὁ ἄγρα · νοέω δέ ὁ ἑκατόν ὁ ὁ ἔθνος πλήρωμα , οὐδέ πεντήκοντα ὁ κατά ἐκλογή ὁ ἐκ Ἰσραήλ σῴζω γένος · ὁ δέ τρεῖς ὁ Ἀγίας τριάς ὁ δήλωσις ἐπαινέω , ὅς εἰς δόξα ὁ ὁ πιστός ζωή ὁ σαγηνεύω νοέω συνεξάγω . ὁ “ δεῦρο , Ἀριστεύς - “ σάω ” αἴνιγμα ἔχω ὁ λόγος , ὅτι μετά ὁ πόνος διαδέχομαι ὁ ἅγιος ἀνάπαυσις καί τρυφή καί ἀπόλαυσις . οὐ εὔχομαι νῦν κλάω ὁ ἄρτος , δείκνυμι ὅτι συγκατάβασις εἰμί ὁ πρῶτος , ὁ ἀνθρώπινος δέ ποιέω πρό ὁ πάθος · εἰμί δέ ὁ Λουκᾶς εἶπον , ὅτι καί αὐτός ἐσθίω , οὐ ὡς ἔτι ὁ σάρξ δήω , ἀλλά πρός ἐπίδειξις ὁ ἀνάστασις . ὁ θεωρία ὁ περικοπή οὗτος οὕτως ἔχω , ὁ πρό ὁ μαθητής ἐν σκοτοδινία εἰμί ὁ δαιμονιώδης πλάνης , οὐδείς πείθω , ὅς πάνυ ὀλίγος , ὅσπερ εἰμί ἀντί οὐδείς , ἀλλά οὐδέ ὁ τύπος καί σκιά λατρεύω , ὅπου καί αὐτός ὁ νόμος καταφρονέω ἔνταλμα πείθω ἀνθρώπινος . ἀλλά καί ὁ ὁ ἔθνος πληθύς ἀσαγήνευτος εἰμί , μή δέχομαι ὁ θεῖον μάθημα . ὅτε δέ ἔρχομαι ὁ ὁ δικαιοσύνη ἥλιος , ὁ πεινάω ὁ ὁ ἄνθρωπος σωτηρία , οὐδείς εὑρίσκω παρά ὁ ἄνθρωπος βρώσιμος , καί λέγω ὁ εὐαγγελικός προβάλλω λόγος , ὅστις εἰμί ὁ δεξιός διδασκαλία , πρός ὅς ὁ νόμος καί ὁ προφήτης προβάλλω ἀριστερός νοέω · καί ὁ χάρις ὁ ἐπιτάσσω ἕλκω πολύς · ὑπερβαίνω γάρ ὁ ὑπέρ οὗτος θαῦμα ὁ ὁ ἀπόστολος ἰσχύς . Ζεύς τίς εἶπον , “ οὗτος ἤδη τρίτος φανερόω ὁ Ἰησοῦς ὁ μαθητής αὐτός “ ἐγείρω ἐκ νεκρός ; ” δείκνυμι ἐθέλω ἐκ οὗτος ὅτι οὖον συνεχῶς ἐπιχωριάζω αὐτός οὐδέ ὁμοίως · καί ἐνταῦθα μέν οὖον λέγω ὅτι ἐσθίω μετά αὐτός · ὁ δέ Λουκᾶς ἀλλαχοῦ αὐτός φημί , ὅτι συναλιζόμενος αὐτός εἰμί · ὁ δέ πῶς , οὐ ἡμέτερος εἶπον . τρόπος γάρ τις παράδοξος οὗτος γίγνομαι , οὐ ὡς ὁ φύσις δήω βρῶμα , ἀλλά συγκατάβασις πρός ἀπόδειξις ὁ ἀνάστασις γίγνομαι · τίς δέ ἕνεκα ὁ ἄλλος παρατρέχω ὁ Πέτρος φημί , “ Σίμων Ἰωνᾶς , ἀγαπάω ἐγώ πλέω οὗτος ; ” καί ἐπεί ἔγκριτος ὁ ἀπόστολος εἰμί , καί στόμα ὁ μαθητής , καί κορυφή ὁ χορός , ἅμα καί δείκνυμι αὐτός ὅτι χρή θαρσέω ὡς ὁ ἄρνησις ἐκλαμβάνω , καί ὁ μέν ἄρνησις οὖον προφέρω οὐδέ ὀνειδίζω , λέγω δέ ὅτι εἰμί φιλέω ἐγώ , προΐστημι ὁ ἀδελφός , καί ὁ θερμός ἀγάπη ὅς διά πᾶς ἐπιδείκνυμι , καί νῦν δείκνυμι . ἐπεί οὖν ἅπαξ ἐρωτάω καί δύο αὐτός ὁ ἀπόρρητος ὁ Καρδία οἶδα μάρτυς καλέω · εἰς δέ ὁ , φημί , “ κύριος , σύ πᾶς οἶδα , σύ “ γιγνώσκω ὅτι φιλέω σύ , ” γίγνομαι ἀγαθός καί σώφρων , οὐ αὐθαδιάζω λοιπός , οὐδέ ἀντιλέγω · διά γάρ οὗτος ταράσσω , μήποτε αὐτός μέν νομίζω φιλέω , οὖον φιλέω δέ , ὥσπερ καί πρότερος , πολύς διισχυρίζομαι ἐλέγχω ὕστερος . τρίτος δέ αὐτός ἐρωτάω καί τρίτος ἐπιτάσσω ὁ αὐτός , δείκνυμι ὡς οὖον τιμάω ὁ προστασία ὁ οἰκέω πρόβατον · εἶπον δέ αὐτός περί ὁ εἰς αὐτός ἀγάπη προαγορεύω αὐτός καί ὁ μαρτύριον , ὅσπερ μέλλω ὑπομένω , λέγω “ ὅτε εἰμί νέος , ” καί ὁ ἑξῆς · πῶς δέ οὗτος ἐθέλω αὐτός ὁ Πέτρος καί ἐπιθυμέω , εἶπον αὐτός ὁ Χριστός ὁ “ ὅπου οὖον ἐθέλω ; ” ὁ φύσις λέγω ὁ συμπαθής καί ὁ σάρξ ὁ ἀνάγκη , καί ὅτι ἀκούω ἀπορρήγνυμι ὁ σῶμα ὁ ψυχόω z ὁ Θεός οἰκονομέω . διά δέ ὁ εἶπον “ ὅτε εἰμί νέος , καί πάλιν “ ὅταν δέ γηράσκω , ” δείκνυμι ὅτι οὔτε νέος εἰμί τότε οὔτε γηράσκω , ἀλλά τέλειος ἀνήρ . οὐ εἶπον δέ ποῖος θάνατος ἀποθνῄσκω , ἀλλά , “ ποῖος θάνατος δοξάζω ὁ Θεός · ” ὅπως μανθάνω , ὅτι ὁ πάσχω ὑπέρ Χριστός , δόξα ὁ πάσχω εἰμί , καί τιμή καί ἔπαινος · διά δέ ὁ εἶπον , “ ἀκολουθέω ἐγώ , ” ὁ κηδεμονικός πάλιν αἰνίσσομαι καί ὁ σφόδρα πρός αὐτός οἰκεῖος διάκειμαι . εἰμί δέ λέγω τις , πῶς οὖν Ἰάκωβος ὁ θρόνος λαμβάνω ὁ Ἱερουσαλήμ ; ἐκεῖνος ἄν εἶπον ὅτι οὗτος ὁ χειροτονέω διδάσκαλος . Ἰσίδωρος Πηλουσιώτης . ὁ τριπλόος ὁ κύριος πρός Πέτρος περί ἀγάπη ἐρώτησις οὐ εἰμί ἄγνοια ὁ δεσπότης ὑπόνοια · μή οὗτος τις παραλογίζομαι , ἀλλά ὁ τριπλόος ὁ ἄρνησις ὁ τριπλόος ὁ συγκατάθεσις ὁ ἀγαθός ἰατήρ ἐξοστρακίζω . Ἀμμωνίου πρέσβυς . Ἀναζωσπυρῆσαι αὐτός βούλομαι ἐκ ὁ κατά ὁ ἄρνησις ῥᾳθυμία , ἐρωτάω αὐτός , καί διά ὁ τρεῖς ἐρώτησις καί κατάθεση ἐξαλείφω ὁ τρεῖς φωνή ὁ ἄρνησις , καί διά λόγος ἐπανορθόω ὁ ἐν λόγος γίγνομαι πταῖσμα · ἔθος δέ γίγνομαι ἐκ οὗτος τρεῖς ὁμολογία ἀπαιτέω ὁ μέλλω βαπτίζω . ὁ Χρυσόστομος . ἐπεί γάρ ὁ Πέτρος διά πᾶς βούλομαι εἰναι ἐν ὁ ὑπέρ αὐτός κίνδυνος , θαρσέω , φημί , οὗτος γάρ ἐμπίμπλημι σύ ὁ ἐπιθυμία , ὥστε ὅσπερ οὐ πάσχω νέος ἐάν , οὗτος σύ δεῖ πάσχω γηράσκω . Θεόδωρος Ἡράκλεια . Ἄξιος καί ἐν οὗτος θαυμάζω ὁ ὁ κύριος πρόγνωσις πρό τοσοῦτος ἔτος προεῖπον αὐτός , οὖον μόνος ὅτι μάρτυς a γίγνομαι , ἀλλά ὅτι καί διά σταυρός ὑφίστημι ὁ ἀναίρεσις . ὁ γάρ ἔκτασις ὁ χείρ , καί ὁ δεσμός ὁ ζώνη , οὐδείς ἕτερος δηλόω ὅς ὁ σχῆμα ὁ σταυρός . βούλομαι δέ αὐτός ἀκολουθέω αὐτός , μιμέομαι αὐτός ἐν πᾶς ὁ κατά εὐσέβεια πολιτεία . ὁ γάρ κατά ἴχνος ὁ ἐκεῖνος βαίνω ἀρετή , καί κατά δύναμις ὁμοιόω αὐτός ὁ ὁ δικαιοσύνη ἀκρίβεια , οὗτος αὐτός ὁ τηνικαῦτα ἀκολουθέω ὁδηγέω εἰς ὁ κατά οὐρανός βασίλειος . Ἀναστάσιος Ἀντιόχεια . “ ἐπιστρέφω δέ ὁ Πέτρος βλέ - “ πεῖ ὁ μαθητής , ” καί ὁ ἑξῆς , μέγας ὑπό ὁ Σωτήρ δωρέω ὁ Πέτρος , καί ὅς οὐδείς ἕτερος ἐξισόω δυνατός εἰμί . τις γάρ ὁ ἀκολουθέω Χριστός τίμιος ; καί ὁ ἐξιχνιάζω ὁ αὐτός πορεία γλυκύς ἢ ποθεινός ; εἰδοί οὖν ὁ Πέτρος ὁ μέγεθος ὁ δίδωμι αὐτός χάρις , καί μιμνήσκω ὁ σχέσις ὅς ἔχω ὁ Ἰησοῦς πρός Ἰωάννης , ὅτι παρά πᾶς ἀγαπάω λέγω , καί τοσοῦτος ὅσος μόνος νομίζω ἀναπίπτω ἐπί ὁ στῆθος ὁ Ἰησοῦς , δειπνέω οὖν αὐτός αὐτός πρό ὁ πάθος , καί ἐπερωτάω αὐτός , λέγω , “ τίς εἰμί ὁ παραδίδωμι “ σύ ; ” οὗτος οὖν ὁ Πέτρος εἶδον ἀκολουθέω , φημί περί αὐτός πρός ὁ Ἰησοῦς , καί μέγας καί δοξάζω περί ἐγώ λαλέω , καί ὅς οὐδείς εἰμί ἄξιος εἰμί μή σύ , διά ἀγαθότης πολύς δωρέω · οὗτος δέ ὁ συμμαθητής , ὅς ἀγαπάω ; τίς , ἀποκρίνω ὁ Ἰησοῦς , καί λέγω αὐτός · “ ἐάν αὐτός ἐθέλω μένω ἠώς ἔρχομαι , “ τίς πρός σός ; σῦς ἐγώ ἀκολουθέω , ” ὁ ἐμός δηλονότι μιμέομαι θάνατος , ὑπέρ ὅς μέλλω κηρύσσω ἀλήθεια · οὗτος δέ ὁ φιλέω μαθητής , “ ἐάν αὐτός ἐθέλω μένω ἠώς ἔρχομαι , τίς πρός “ σύ ; ” τουτέστιν ἐν ὁ πάρειμι ζωή , σύ ἐγώ ἀκολουθέω . τίς ἕνεκα ἀναμιμνήσκω ἐγώ ὁ εὐαγγελιστής ὁ ἀνάκλισις ἐκεῖνος ; φημί γάρ , στρέφω ὁ Πέτρος βλέπω ὁ μαθητής , καί ὁ ἑξῆς · οὐδέ ἁπλόος , οὐδέ ὡς τυγχάνω , ἀλλά δείκνυμι , ὅσος ὁ Πέτρος ἔχω ὁ παρρησία μετά ὁ ἄρνησις · ὁ γάρ πρό οὗτος μή τολμάω ἐρωτάω , ἀλλά ἕτερος οὗτος ἐπιτρέπω , οὗτος καί ὁ προστασία ἐμπιστεύω ὁ ἀδελφός , καί οὖον μόνος ἕτερος ὁ κατά ἑαυτοῦ οὐ ἐπιτρέπω , ἀλλά καί αὐτός ὑπέρ ἕτερος προσάγω ὁ διδάσκαλος πεῦσις · σφόδρα γάρ φιλέω ὁ Ἰωάννης ὁ Πέτρος · καί οὗτος ἐκ ὁ μετά οὗτος δῆλος , καί διά ὁ Εὐαγγέλιος δέ πάντως δείκνυμι οὗτος ὁ σύνδεσμος καί ἐν ὁ Πρᾶξις . ἐπεί οὖν μέγας ὁ Πέτρος προεῖπον ὁ Χριστός , καί ὁ οἰκέω ἐγχειρίζω αὐτός , καί ὁ μαρτύριον προαναφωνέω , βούλομαι καί οὗτος λαμβάνω κοινωνός , φημί , “ οὗτος δέ τίς ; ” ὡσανεί λέγω , οὗτος αὐτός ἐγώ ὁδός ἥκω ; ὅθεν ἐπεί σφόδρα κήδω οὗτος λέγω , καί μή βούλομαι αὐτός διασπάω , διαιρέω αὐτός ὁ ἄκαιρος συμπάθεια , λέγω αὐτός , “ ἐάν αὐτός ἐθέλω “ μένω ἠώς ἔρχομαι , τίς πρός σύ ; ” τουτέστιν , ἔργον ἐγχειρίζω , αὐτός σκοπέω καί ἀνύω καί ἀθλέω . τις γάρ εἰμί καί μή βούλομαι οὗτος μένω ἐνταῦθα , σύ ὁ σεαυτοῦ σκοπέω καί μεριμνάω . ἐπειδή γάρ μέλλω ὁ οἰκέω ἐπιτροπή ἀναδέχομαι , οὐ ἐσθίω λοιπός συμπλέκω ἀλλήλων · κατανοέω δέ ἐνταῦθα ὁ ἄτυφος ὁ εὐαγγελιστής · εἶπον γάρ ὁ δόξα ὁ μαθητής ὅς ἔχω περί αὐτός , τουτέστιν , ὅτι οὐ ἀποθνήσκω , διορθόω αὐτός ὡς οὖον συνοράω αὐτός , ὅσπερ εἶπον ὁ Χριστός · ἐπάγω γάρ ὅτι “ οὐ εἶπον αὐτός ὅτι οὐ ἀποθνῄσκω , ” καί ὁ ἑξῆς . τις δήποτε ὁ ἄλλος εὐαγγελιστής οὐδείς οὗτος ποιέω , λέγω δή αὐτός μαρτυρέω , οὗτος δύο ἑαυτοῦ μαρτυρέω λέγω , “ οὗτος εἰμί ὁ μαθητής ὁ μαρτυρέω περί ὅς - “ ὁ ; ” ὁ γάρ γράφω οὗτος λέγω ὕστερος πρός ὁ γράφω ἔρχομαι , ὁ Χριστός κινέω αὐτός ἐπί οὗτος καί διεγείρω . Ζεύς οὗτος οὖν καί δείκνυμι αὐτός ὁ ἀγάπη , συνεχῶς αἰνίσσομαι ὁ αἴτιος , ἀπό ὅς ἐπί ὁ γράφω ὁρμάω . ὁ δεσπόζω ἐν τῆ δυναστεία αὐτός ὁ αἰών , καί ὁ ζωή ὁ ἄνθρωπος τάμιας , ὁ ἐνδέχομαι φημί περί Ἰωάννης πρός Πέτρος , οὐ ὅτι οὐ ἀποθνήσκω , καθώς ἐν ὁ ἀδελφός ἀγγέλλω περιηχέω ὁ λόγος · πᾶς γάρ ὅστις διά γένεσις ῥύπος εἰσέρχομαι εἰς ὁ κόσμος , ἀνάγκη πάντως οὗτος διά θάνατος ὁ ζωή ἀποτίθημι · οὐ εἶπον οὖν ὅτι οὐ ἀποθνήσκω , ἀλλά ὅτι ἐθέλω αὐτός , δηλονότι ὁ Ἰησοῦς , διαρκέω ἠώς ὁ αὐτός παρουσία ὁ Ἰωάννης . οὐδείς γάρ ὁ δύναμις ὁ πατήρ ἀδύνατος · ἴσως δέ καί περί αὐτός λέγω , περί ὅς προεῖπον αὐτός , ὅτι πορεύω ἑτοιμάζω τόπος σύ , καί πάλιν , ἔρχομαι καί παραλαμβάνω σύ , “ ἵνα ὅπου εἰμί ἐγώ , καί σύ εἰμί μετά ἐγώ . ” ὁ γάρ κατά ἕκαστος ὁ ἄξιος παραγίγνομαι , καί παραλαμβάνω πρός ἑαυτοῦ ὁ πᾶς ὁ βίος ἀνατίθημι αὐτός . ὁ δέ “ οἶδα ὅτι ἀληθής εἰμί ὁ μαρτυρία αὐτός , ” φημί , ἐπεί πᾶς πάρειμι , καί οὐδέ σταυρόω ὁ Χριστός ἀπολείπω , ἀλλά γάρ καί ὁ μήτηρ ἐγχειρίζω , ὅσπερ ἅπας σημεῖον ὁ εἰς αὐτός ἀγάπη εἰμί , καί ὁ μετά ἀκρίβεια οἶδα πᾶς . εἰμί γάρ μή πιστεύω ὁ πολύς , ἔξεστι ἀπό ὁ εἴρω αὐτός πιστεύω . λέγω γάρ , “ εἰμί δέ καί ἄλλος “ πολύς ὁ ποιέω ὁ Ἰησοῦς , ” καί ὁ ἑξῆς · ὅθεν δηλονότι οὐ ἄν χαρίζομαι , φημί , ὁ γάρ τοσοῦτος εἰμί , οὐδέ τοσοῦτος εἶπον ὅσος ὁ λοιπός , ἀλλά οὗτος μέν ὁ πλείων παραλείπω , ὁ δέ ἐπιβουλή ὁ Ἰουδαικός , ὁ καταλεύω , ὁ μῖσος , ὁ ὕβρις , ὁ λοιδορία εἰς μέσος προτίθημι , εὔδηλος ὅτι οὐ ἄν · χαρίζομαι · ὁ γάρ χαρίζομαι ἐναντίος ἐσθίω ποιέω , ὁ μέν ἐπονείδιστος ἀποκρύπτω , ὁ δέ λαμπρός προτίθημι · εἰμί δέ τοσοῦτος φημί γίγνομαι , μηδείς θαυμάζω , ἀλλά ἐννοέω ὁ ἄφατος ὁ ποιέω δύναμις , δέχομαι μετά πίστις ὁ εἴρω . ὥσπερ γάρ ἐγώ Εὔκολον φθέγγομαι , οὗτος ὁ δεσπότης Χριστός , μᾶλλον δέ πολύς ῥᾳδίως , ποιέω ὅσπερ ἐργάζομαι · ἀρκέω γάρ ἐθέλω μόνος , καί πᾶς ἕπω . προσέχω τοίνυν ἀκριβῶς ὁ εἴρω , καί μή διαλείπω ἀναπτύσσω αὐτός καί διερευνάω . ἀπό γάρ ὁ συνεχής ἔντευξις ὁ βίος ἑαυτοῦ ἐκκαθαίρω δύναμαι , ἵνα καί διά ὁ ὁ κακῶς ἀπαλλαγή , καί διά ὁ ὁ ἀγαθός ἐργασία , τελειόω ἐπιτυγχάνω ὁ αἰώνιος ἀγαθός , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ ὁ δόξα , ἅμα ὁ πανάγιος καί ζωοποιός πνεῦμα , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .