catenae-novum-testamentum.catena-in-joannem-catena-integra-e-codd-paris-coislin-23 17
Περὶ τοῦ παρακλήτου . Δεῖξαι δὲ θέλων τὸ ἰσοστάσιον τῆς ἑαυτοῦ καὶ τῆς τοῦ Πατρὸς ἐξουσίας , ἐπήγαγεν , “ οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν Πατέρα , εἰ μὴ “ δι’ ἐμοῦ . ” Ἐγὼ γάρ εἰμι , φησὶ , κύριος τοῦ πρὸς τὸν Πατέρα ἀγαγεῖν , ὡς ὁμοούσιος αὐτοῦ . Ἐπειδὴ δὲ ᾔδεσαν μὲν τὸν Πατέρα , οὐχ οὕτως δὲ ὡς ἐχρῆν , Θεὸν μὲν γὰρ ᾔδεσαν αὐτὸν , Πατέρα δὲ οὐδέπω · ὕστερον δὲ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα ἐπελθὸν πᾶσαν αὐτοῖς ἐνέθηκε τὴν γνῶσιν . Διὰ τοῦτό φησιν , “ εἰ ἐρώκειτέ με , καὶ “ τὸν Πατέρα μου ἐγνώκειτε ἄν . ” Ὃ δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν , εἰ ᾔδειτε ἐμὴν οὐσίαν , καὶ τοῦ Πατρὸς ᾔδειτε ἄν . Τὸ δὲ “ ἀπάρτι “ γινώσκετε αὐτὸν , καὶ ἑωράκατε αὐτὸν , ” τοῦτο δηλοῖ , ὅτι δι’ ἐμοῦ τὴν εἰς αὐτὸν ἐπίγνωσιν ἐσχήκατε . Ὄψιν λέγει τὴν κατὰ διάνοιαν γνῶσιν . Ὥσπερ γὰρ ὁ εἰπὼν , “ ὤφθη ᾿Αγγέλοις , ” οὐ περὶ τῆς οὐσίας αὐτῆς ἔφη , ἀλλ’ ὡς ἐκείνοις ἰδεῖν ᾗ δυνατόν · οὕτω καὶ ἐνταῦθα χρὴ λογίζεσθαι . Ἐπειδὴ δὲ ὁ Πέτρος προηρώτησε καὶ ὁ Θωμᾶς , καὶ οἱ ᾿Ιουδαῖοι , καὶ οὐδεὶς οὐδὲν ἔμαθε σαφὲς , ἀλλ’ ἔτι ἠγνοεῖτο τὰ λεγόμενα , ἵνα μὴ δόξῃ πρὸς κορῆς εἶναι ὁ Φίλιππος , διὰ τοῦτο μετὰ τὸ εἰπεῖν αὐτὸν , “ δεῖξον ἡμῖν τὸν Πατέρα , ” ἐπήγαγε καὶ τὸ “ ἀρκεῖ ἡμῖν · ” ἐκεῖνος δὲ τοῖς σωματικοῖς ὀφθαλμοῖς ἐβούλετο ἰδεῖν αὐτόν · ἀλλ’ ὁ Χριστὸς τοῦ τοιούτου φρονήματος ἐκκόπτων αὐτὸν , φησὶ , “ τοσοῦτον χρόνον μεθ᾿ ὑμῶν εἰμι , καὶ οὐκ ἔγνωκάς “ με , Φίλιππε ; ” οὐκ εἶπεν , οὐκ εἶδές με , ἀλλ’ “ οὐκ ἔγνωκάς με · ” τοῦτο γάρ ἐστιν αὐτὸς , ὅπερ ἐστὶν ὁ Πατὴρ , μένων Υἱός . Διαιρῶν δὲ τὴν ὑπόστασιν λέγει , “ ὁ ἑωρακὼς ἐμὲ ἑώρακε τὸν “ Πατέρα . ” Ὃ δὲ λέγει τοῦτό ἐστιν · ἐπειδὴ τοῖς σωματικοῖς ὀφθαλμοῖς βούλει ἰδεῖν τὸν Πατέρα , γίγνωσκε ὅτι οὔτε ἐμὲ , οὔτε ἐκεῖνον δυνατόν ἐστιν οὕτως ἰδεῖν · οὐδὲ γὰρ ἐμὲ αὐτὸν οἶδας , ὡς σὺ νομίζεις · σῶμα γὰρ περιβέβλημαι 1 , καὶ τοῦτο θεωρεῖς . Εἰ γὰρ ἐμὲ εἶδες , ὡς εἰμὶ , τῇ θεότητι ἐν ἐμοὶ ἐκεῖνον ἔρως ἄν . Δεικνὺς δὲ τὸ ὁμοούσιον καὶ τὸ ἀπαράλλακτον μετὰ τῆς τῶν προσώπων διαιρέσεως ἐπήγαγε λέγων , “ οὐ πιστεύεις ὅτι ἐγὼ ἐν “ τῷ Πατρὶ , καὶ ὁ Πατὴρ ἐν ἐμοί ἐστι , ” καὶ τὰ ἑξῆς , καὶ ἐνταῦθα δὲ τὸ ταὐτὸν ἐνδείκνυται λέγων , “ ὁ δὲ Πατὴρ ὁ ἐν ἐμοὶ “ μένων , αὐτὸς ποιεἴ τὰ ἔργα , ” τουτέστι , ὅτι οὐκ ἀν’ ἄλλως ἄποιησε ὁ Πατὴρ , καὶ ἄλλως ἐγώ . Ὅπερ δὲ μετὰ τὸ εἰπεῖν “ πιστεύετέ μοι , ὅτι ἐγὼ έν τῷ Πατρὶ , καὶ ὸ Πατὴρ ἐν ἐμοι , ” ἐπήγαγε λέγων , “ εἰ δὲ μὴ , διὰ τὰ ἔργα αὐτὰ πιστεύετέ μοι , ” τοῦτό ἐστιν , ὅτι ἔδει μὲν ὑμᾶς , φησὶν , ἀκούοντας Πατέρα καὶ Υἱὸν , μηδὲν ἕτερον ζητεῖν , εἰς παράστασιν τῆς κατὰ τὴν οὐσίαν συγγένειας . Εἰ δὲ ὑμῖν οὐκ ἀρκεῖ τοῦτο πρὸς τὸ δεῖξαι τὸ ὁμότιμον καὶ ὁμοούσιον , κἂν ἀπὸ τῶν ἔργων μάθετε . Διὰ δὲ τοῦ εἰπεῖν , “ ὅτι μείζονα ὧν ἐγὼ ποιῶ ποιήσει ὁ “ πιστεύων εἰς ἐμὲ , ” δείκνυσιν ὅτι οὐ ταῦτα δύναται μόνον , ἀλλὰ καὶ ἕτερα τούτων πολλῷ μείζονα . Ὁ γὰρ ἄλλοις παρέχων εἰς τὸ ποιεῖν , πρόδηλον ὅτι αὐτὸς μᾶλλον ἰσχύει ποιῆσαι . Εἰπὼν δὲ , ὅτι “ πρὸς τὸν Πατέρα πορεύομαι , ” ἐμφαίνει αὐτοῖς , ὅτι αὐτῶν ἐστι λοιπὸν τὸ θαυματουργεῖν , αὐτοῦ ἀπερχομένου . ᾿ΑΜΜΩΝÍOY . Ὡς τὸν Υἱὸν εἰδὼς ἀκριβῶς εἶπε τοῦτο , οἰόμενος τάχα ὀφθαλμοφανῶς δύνασθαι ἰδεῖν τὸν Θεόν . Οὐδὲν , φησιν , ἕτερον ἐστιν ὁ Υἱὸς , εἰ μὴ ὅπερ ἐστι μένων Υἰὸς . Εἰ γὰρ καὶ ὡς ἔτυχε , λέγεις , ὦ Φίλιππε , ὅτι σε οἶδα , ὁ Υἱὸς εἶ , ἀλλ’ οὐκ ἐπέγνως με , ὅτι ὅλον ἔχων ἐν ἑαυτῷ τὸν Πατέρα , μένων πάλιν Υἰὸς ὤν . ΘΕΟΛΩΡΟΥ ῾ΗΡΑΚΛΕÍΑΣ Ὁ μὲν γὰρ ὀφθαλμὸς ὁρῶν οὐ πολλοῦ χρόνου δεῖται πρὸς τὴν τοῦ τυγχάνοντος θέαν · ὁ δὲ νοητὸς k γνῶναι βουλόμενος , χρόνου δεῖται οὐκ ὀλίγου , καὶ πολλῆς τῆς σκέψεως πρὸς τὴν τοῦ ἀσωμάτου κατάληψιν · ἐχρῆν οὐ δή πω l καὶ τὸν Φίλιππον πολλῷ τῷ παρελθόντι χρόνῳ τὰς δυνάμεις τοῦ Κυρίου θεωρήσαντα ἐγκαταλήψει ἤδη ὑπάρχειν , καὶ σαφῶς ἐγνωκέναι τὴν θεότητα τοῦ Κυρίου · προσδιδάξας τοιγαροῦν , ὅτι τῆς ψυχῆς τὴν γνῶσιν ἐπιζητεῖ , ἀκολούθως ἐπισυνῆψε περὶ τῆς ὁράσεως , ὅτε ὑποπτεύεσθαι ἐδύνατο σωματικὴν ὅρασιν ἐπιζητεῖν λέγων , “ ὁ “ ἑωρακὼς ἐμὲ ἑώρακε τὸν Πατέρα , ” ἐξ οὗ παρίσταται , ὅτι τὴν κατὰ διάνοιαν ὅρασιν ἔλεγεν . Ἀπολιναρίου . Ποιεῖ Χριστὸς ὅσα αἰτοῦσιν εἴρηκε γὰρ ὅτι “ ποιήσω , ὃ ἐὰν αἰτήσητε ἐν τῷ ὀνόματί μου . ” ἴδιον δὲ αὐτοῦ τὸ ἔργον ἐνδείκνυται , ἐν τούτῳ δοξάζεσθαι , φησὶν , ἐν ἑαυτῷ τὸν Πατέρα , αὐτοῦ μὲν ἐργαζομένου , τοῦ δὲ Πατρὸς διὰ τῆς τοῦ Υἱοῦ ἐνεργείας ἐκφαινομένου · οὐ γὰρ ἐστὶν ἑτέρα πρὸς ἁτέρα εἴσοδος , ἣ δι’ Υἰοῦ , οὔτε πάλαι , οὔτε νῦν , οὔτε αὐθις , ἀλλ’ οἰκειότερον ἡ διὰ Υἱοῦ εἴσοδος ἔσχηκε δὲ νῦν , ὅτι πλησιέστερον ἡμῖν καθέστη σαρκωθείς . Ὅπερ δὲ λέγει αὐτοῖς “ ὅτι ἐὰν αἰτήσητε ἐν τῷ ὀνόματί μου , ” καὶ τὰ ἑξῆς , τοῦτό ἐστιν , ὅπερ οἱ Ἀπόστολοι μετὰ ταῦτα ἔλεγον , “ ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ , ἔγειρε καὶ περιπάτει , ” καὶ τὰ ἄλλα σημεῖα ἅπερ ἐποίησαν αὐτοῦ συνεργοῦντος . Δεύτερον δὲ “ ὅτι ἐὰν αἰτήσητε , ” καὶ τὰ ἑξῆς , λέγει αὐτοῖς βεβαιῶν τὸν λόγον τὸν ἑαυτοῦ , ἅμα δὲ καὶ παραμυθούμενος αὐτοὺς τῇ θλιψεῖ συνεχομένους · ἵνα δὲ μὴ νομίσωσιν ἁπλῶς τὴν αἴτησιν ἰσχύειν , ἐπήγαγε τὸ , “ ἐὰν ἀγαπᾶτέ με , τὰς ἐντολάς μου τηρήσητε , ” ἀξιοπιστότερον δὲ τὸν λόγον ποιῆσαι βουλόμενος , συγκαταβάσεως λόγους φθέγγεται λέγων , “ ἐρωτήσω τὸν Πατέρα · διὰ δὲ τοῦ εἰπεῖν “ καὶ ἄλλον Παράκλητον ” καταισχύνει τοὺς τὰ Σαβελλίου νοσοῦντας , καὶ τοὺς περὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος οὐ τὴν προσήκουσαν δόξαν ἔχοντας · μιᾷ γὰρ πληγῇ τὰς ἐκ διαμέτρου ἑστώσας αἱρέσεις κατήνεγκε · τὸ μὲν γὰρ εἰπεῖν “ ἄλλον , ” δείκνυσι τῆς ὑποστάσεως διαφοράν · τὸ δὲ εἰπεῖν “ Παράκλητον , ” τῆς οὐσίας τὴν συγγένειαν · Εἰπὼν δὲ , “ ἴνα μένῃ μεθ’ ὑμῶν εἰς τὸν αἰῶνα , ἐσήμανεν , ὄτι οὐδὲ μετὰ τελευτὴν ἀφίσταται τῶν ἀξιῶν αὐτοῦ . Ἵνα δὲ μὴ ἀκούσαντες “ ἄλλον Παράκλητον ” πάλιν σάρκωσιν ἑτέραν ὑποπτεύσωσι , τοῦτο διορθούμενος φησὶν , “ ὁ δὲ κόσμος οὐ δύναται , ” φησὶ , “ λαβεῖν , ” καὶ τὰ ἑξῆς . Θεωρίαν δὲ ἐνταῦθα τὴν γνῶσιν ἔλεγεν · ἐπήγαγεν οὖν “ οὐδὲ “ γιγνώσκει αὐτό · ” οὐδὲ γὰρ ἐπὶ τῆς ἀκριβοῦς γνώσεως θεωρίαν λέγειν . Ἐπειδὴ γὰρ τῶν αἰσθήσεων τρανοτέρα ἐστὶν ἡ ὄψις , διὰ ταύτην ἀεὶ τὴν ἀκριβῆ παρίστησι γνῶσιν . Κόσμον δὲ ἐνταῦθα τοὺς πονηροὺς φησίν . Τὸ δὲ , “ παρ ὑμῖν μένει , καὶ ἐν ὑμῖν έστι , ” δηλοἵ , ὅτι οὐχ οὕτω φησὶν , ὑμῖν συνέσται ὥσπερ ἐγὼ , ἀλλ’ ἐν αὐταῖς οἰκήσει ταῖς ὑμετέραις ψυχαῖς . Χρὴ δὲ σκοπῆσαι πόσοις ἐπῇρε τὸν περὶ τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου λόγον . Εἶπεν ὅτι ἄλλος ἐγώ ἐστιν , εἶπεν ὅτι οὐκ ἀφήσει ὑμᾶς , εἶπεν ὅτι πρὸς ὑμᾶς μόνον ἔρχεται . Ὥσπερ οὖν ἐγὼ , εἶπεν ὅτι ἐν ὑμῖν μένει . ᾿Αλλ᾿ οὐδὲ οὕτως τὴν ἀθυμίαν αὐτῶν ἐξέβαλεν , αὐτὸν γὰρ ἐζήτουν ἔτι . Διὸ τοῦτο θεραπεύων ἐπήγαγε λέγων , “ οὐκ ἀφήσω ὑμᾶς ὀρφανούς · ” οὐδὲ τοῦτο εἶπον , φησὶν , ἄλλον Παράκλητον πέμπειν , ὡς αὐτὸς ἐγὼ ὑμῶν εἰς τέλος ἀπανιστάμενος καὶ οὐκέτι ὀψόμενος ὑμᾶς . Καὶ γὰρ ἐγὼ αὐτὸς “ ἔρχομαι πρὸς ὑμᾶς , ” ὅπερ μάλιστα ἐζήτουν . Ἐπειδὴ δὲ εἴρηκεν ὅτι “ ἔρχομαι πρὸς ὑμᾶς , ” ἵνα μὴ παρουσίαν πάλιν τοιαύτην επιζητῶσιν οἵαν καὶ πρότερον . Διὰ τοῦτο ἐπήγαγε λέγων , “ ἔτι μικρὸν “ καιρὸν καὶ ὁ κόσμος με οὐκέτι θεωρεῖ · ὑμεῖς δὲ θεωρεῖτέ με , ” ὡσανεὶ ἔλεγεν , ἔρχομαι μὲν πρὸς ὑμᾶς , οὐ μὴν ὁμοίως ὡς πρότερον . Εἰπὼν δὲ ὅτι “ ἐγὼ ζῶ καὶ ὑμεῖς ζήσεσθε , ” οὐχὶ τὴν παροῦσαν , ἀλλὰ τὴν μέλλουσαν λέγει ζωήν . Τὸ δὲ , “ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ “ γνώσεσθε , ” καὶ τὰ ἑξῆς , δηλοῖ ὅτι ὅταν ἀναστῶ , φησὶ , γνώσεσθε , ὅτι οὐκ ἀπέσχισμαι τοῦ Πατρὸς , ἀλλὰ τὴν αὐτὴν ἔχω δύναμιν , καὶ ὅτι μεθ’ ὑμῶν εἰμι διηνεκῶς , τῶν πραγμάτων ἀνακηρυττόντων τὴν περὶ ὑμᾶς βοήθειαν παρ’ ἐμοῦ γενομένην . συγκαταβαίνων δὲ πάλιν τοῖς ῥήμασι , φησὶ , “ καθὼς ἀπέστειλέ με ὁ “ Πατὴρ , κἀγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς . ” Εἰ γὰρ μὴ τοῦτο οὕτως ἐκλαβώμεθα , οὐδὲν ἔσονται διεστηκότες οἱ Ἀπόστολοι τοῦ Χριστοῦ . Τί ἐστιν “ ὁ ἔχων τὰς ἐντολάς μου καὶ τηρῶν αὐτὰς , ἐκεῖνός “ ἐστιν ὁ ἀγαπῶν με ; ” ὅτι οὐκ ἀρκεῖ τὸ ἐχόμενον , ἀλλὰ καὶ φυλακῆς ἡμῖν δεῖ τούτων ἀκριβοῦς . Τὸ δὲ ἔπαθλον ὅσον ἔσται ἐπήγαγε λέγων , “ ὁ δὲ ἀγαπῶν με , ἀγαπηθήσεται ὑπὸ τοῦ Πατρός “ μου ” καὶ τὰ ἑξῆς . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Οὐδέποτε μὲν εἴασεν αὐτοὺς ἐρήμους τῆς αὐτοῦ προνοίας , πλὴν ὤφθη αὐτοῖς καὶ μετὰ τὴν ἀνάστασιν . ἐπειδὴ ἐλθὼν ἐκάλεσεν αὐτοὺς “ τεκνία , ” μέλλων ἀπιέναι , εἶπεν “ ὀρφανούς . ” Ὅτι ἤμελλε μόνοις αὐτοῖς ὠφθῆναι μετὰ τὴν ἀνάστασιν , πᾶσιν εἶπε “ μικρόν . ” μικρὸν χρόνον λέγει τὸν ἕως τῆς δευτέρας παρουσίας , μικρὸν γὰρ Θεῷ καὶ ὁ μακρὸς χρόνος . ὑμεῖς δὲ οἱ ἅγιοι διὰ τῆς τοῦ Πνεύματος ἐνοικήσεως γνώσεσθέ με , οὐ μὴν οἱ τὰ τοῦ κόσμου ἀγαπῶντες . Ἀρραβὼν τῆς μελλούσης ζωῆς ἔχετε λαβεῖν , ἐστιν ἡ ἐμὴ ἀνάστασις . Θεοδώρου Μομωουεστίασ . τότε ἀπ’ αὐτῶν μαθήσεσθε τῶν πραγμάτων ὅτι ἀληθῆ τὰ παρ’ ἐμοῦ λεγόμενα . περὶ ὧν δὲ νῦν ἀμφιβάλλειν ἔτι δοκεῖτε , καὶ ὅτι ἐγὼ μὲν ἐν τῷ Πατρὶ , διὰ τῆς πρὸς αὐτὸν ὁμοιότητος καὶ συναφείας , ὑμεῖς δὲ ἐν ἐμοὶ , διὰ τῆς εἰς ἐμὲ πίστεως τε καὶ ἀγάπης · ἔτι δὲ τῆς τοῦ Πνεύματος δόσεως τὴν πρὸς ἐμὲ κοινωνίαν λαμβάνοντες · κἀγὼ δὲ ἐν ὑμῖν ὡς εἰκός . Ἡ γὰρ συνάφεια τοῦτο παρασκευάζει , ὥστε ἀναγεννηθέντων ὑμῶν τῇ δυνάμει τοῦ Πνεύματος , καὶ ἐν τάξει μοι σώματος γενομένων , καὶ κεφαλῆς χώραν ὑμῖν ἐπέχειν ἐπ’ ἐμέ . Κυρίλλου . Τουτέστιν ὁ πίστει καὶ πράξει διαφανεὶς , τὸν δὴ τοιοῦτον ἀγαπήσει μὲν ὁ Πατὴρ , ἀγαπήσει δὲ οὐδὲν ἦττον αὐτὸς ὁ Υἱός . Ὥσπερ γάρ ἐστιν ὁμοούσιος , οὕτω καὶ συνθελητὴς τῷ ἰδίῳ γεννήτορι . Ἀμμωνίου . Μετὰ τὴν ἀνάστασιν οἱ ὀρθῶς πιστεύοντες γνώσονται · “ νῦν γὰρ ἐκ μέρους γιγνώσκομεν , ” ὅτι πολλοῖς κρατηθεὶς ὁ Ἀπόστολος Ἰούδας φησιν , “ Κύριε , καὶ τι γέγονεν , ὅτι ἡμῖν “ μέλλεις ἐμφανίζειν σεαυτὸν , καὶ οὐχὶ τῷ κόσμῳ ; ” καὶ γὰρ ἐνόμιζεν ὅτι ὥσπερ τοὺς νεκροὺς ὁρῶμεν κατ’ ὄναρ , οὕτω καὶ αὐτὸν μέλλειν ὁρᾶσθαι . Διὸ ἵνα μὴ τοῦτο μέχρι πολλοῦ νομίζωσι , λέγει αὐτοῖς , “ ἐάν τις ἀγαπᾷ με , τὸν λόγον μου τηρήσει , καὶ ὁ Πατήρ “ μου ἀγαπήσει αὐτὸν , καὶ πρὸς αὐτὸν ἐλευσόμεθα , καὶ μονὴν “ παρ’ αὐτῷ ποιήσομεν , ” μονονουχὶ λέγων , ὥσπερ ὁ Πατὴρ ἐμφανίζει ἑαυτὸν , οὕτω καὶ ἐγὼ ἐν ἀληθείᾳ , καὶ οὐ κατὰ φαντασίαν , ὥστε οὐκ ἐμὲ μόνον , ἀλλ’ οὐδὲ τὸν Πατέρα ἀγαπᾷ , ὁ μὴ τούτῳ μου πιστεύων τῷ λόγῳ · τὸ γὰρ αὐτὸ ἐμφαίνει , καὶ ὅπερ ἐπήγαγε λέγων , ὅτι ὁ μὴ ἀγαπῶν με , τοὺς λόγους μου οὐ τηρεῖ , τοῦτό ἐστιν , οὓς εἶπον , ὅτι ἐκ νεκρῶν ἐν ἀληθείᾳ ἐγείρομαι . Ταῦτα δὲ πάντα συνεχῶς λέγει , ἵνα μὴ μετὰ τὴν ἀνάστασιν φάντασμα αὐτὸν εἶναι νομίσωσιν . Εἰ γὰρ ἐπὶ τῶν ὑδάτων ἰδόντες αὐτὸν , τοῦτο ἐνόμισαν , τι ἂν οὐχ ὑπώπτευσαν ἃν , θεασάμενοι αὐτὸν ἀναστάντα , ὃν εἶδον κατεχόμενον καὶ σταυρούμενον καὶ θαπτόμενον ; Ἐν δὲ τῷ εἰπεῖν , “ ὁ λόγος ὃν ἠκούσατε , οὐκ ἔστιν “ ἐμὸς , ἀλλὰ τοῦ πέμψαντός μου Πατρὸς , ” δείκνυσιν ὅτι οὐδὲν ἔξω τοῦ Πατρὸς φθέγγεται , οὐδὲ ἴδιόν τι παρὰ τὸ δοκοῦν ἐκείνω . Θεοδώρου Ἡρακλείασ Ἀπολιναρίου καὶ Κυρίλλου . ᾿Εβούλετο ἐκεῖνος διὰ τὴν προσοῦσαν φιλανθρωπίαν μὴ μόνον τοῖς μαθηταῖς τὴν ἐκ τῆς ἐπιφανείας ὑπάρξαι ὠφέλειαν , ἀλλ’ ὁμοῦ , εἰ οἷόν τε ἦν , παντὶ τῷ κόσμῳ . ὁ δέ γε Σωτῆρ’ βουλόμενος δεῖξαι , ὅτι οὐ πάντων ἐστὶ καταξιοῦσθαι τῶν τοιούτων , διὰ τῆς ἀποκρίσεως παρίστησιν , ὡς μόνοι οἱ φυλάσσοντες αὐτοῦ τὰς ἐντολὰς , ἄξιοι φανήσονται τῆς τε αὐτοῦ ἐπιφανείας καὶ τῆς τοῦ Πατρὸς ἀγάπης . Ὁ δὲ μὴ πιστεύων , μηδὲ τηρῶν αὐτοῦ τοὺς λόγους , ἀλλότριος παντελῶς τῆς ἀγάπης αὐτοῦ καθέστηκε . τὸν δὲ λόγον τῆς διδασκαλίας οὐκ ἴδιον , ἀλλὰ τοῦ πέμψαντος αὐτὸν Πατρὸς εἶναι εἰρηκὼς , σαφῶς δὲ ἐκ τούτου τὸ διάφορον τῶν προσώπων ὑπέδειξεν . Ἀμμωνίου Πρεσβυτέρου . Διδάσκει ὅτι μόνοις τοῖς μαθηταῖς ἐξαιρέτως καὶ ὑπὲρ λόγον ἔσται ἡ ἔλλαμψις , ὑπὲρ ὣν τηροῦσι τὰς ἐντολάς . Ὁ Πατὴρ ἐν τῷ Υἱῷ ἐστι φυσικῶς , ἡμῖν δὲ σχετικῶς · καὶ ὅταν ἀκούσωμεν ἕνωσιν Πατρὸς καὶ Υἱοῦ , τὴν φυσικὴν νοοῦμεν , ὅταν ἕνωσιν Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων σχετικὴν νοοῦμεν τὴν ἐκ πίστεως προσγινομένην τοῖς ἁγίοις , καὶ τοῖς ἀπὸ τῆς τοῦ Πατρὸς μετοχῆς κοινωνίαν . “ Ταῦτα δὲ λελάληκα ὑμῖν , παρ’ ὑμῖν μένων , ” φησι , ταῦτα , ποία ; ἅπερ ἀσαφῆ αὐτοῖς ἐφαίνετο τέως . Διὸ καὶ ἐπήγαγεν , “ ὁ δὲ Παράκλητος , τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον , ὃ πέμψει ὁ “ Πατὴρ ” καὶ τὰ ἑξῆς , τουτέστι , σαφὴς ἔσται διδάσκαλος ὑμῶν . Ἐπειδὴ δὲ καὶ ταῦτα ἀκούοντες ἐταράσσοντο , ἐπήγαγε λέγων , “ εἰρήνην ἀφίημι ὑμῖν , ” καὶ τὰ ἑξῆς , μονονουχὶ λέγων , ὅτι οὐδὲν βλάπτεσθε ἀπὸ τῆς τοῦ κόσμου ταραχῆς , ἕως ἂν εἰρηνεύετε πρός με . “ Οὐ γὰρ καθὼς ὁ κόσμος δίδωσι , ” φησὶν , “ ἐγὼ δί - “ δωμι ὑμῖν , ” ἐκείνη μὲν γὰρ καὶ ἐπὶ κακῷ γίνεται πολλάκις καὶ ἀνόνητος . Ἐγὼ δὲ δίδωμι τοιαύτην , ἥτις ὑμᾶς ἰσχυροτάτους ποιεῖ . Αὕτη δέ ἐστιν , ἵνα μετ’ ἀλλήλων εἰρηνεύητε · ἀλλ’ ἐπειδὴ πάλιν ἀναχωροῦντος ἦν , καὶ ἱκανὸν αὐτοὺς συγχεῖν , διὰ τοῦτό φησι , “ μὴ ταρασσέσθω ὑμῶν ἡ καρδία μηδὲ δειλιάτω · ” ὅθεν χρὴ σκοπεῖν ὅτι τὰ μὲν ὑπὸ φιλοστοργίας , τὰ δὲ ὑπὸ δειλίας ἔπασχον · Ποῖαν χαρὰν ἔμελλε φέρειν αὐτοῖς ὅτι εἶπεν , “ ἐχάρητε ἃν , “ ὅτι πορεύομαι πρὸς τὸν Πατέρα , ” ἢ ποίαν παραμυθίαν ; τὴν τῆς ἀναστάσεως τελείαν πληροφορίαν · οὐδέπω γὰρ περὶ ταύτης ᾔδεσαν ἀκριβῶς , οὐδὲ οἵαν ἐχρῆν περὶ αὐτοῦ δόξαν εἶχον · διὸ καὶ πρὸς ὅπερ ἐνόμιζον ἐκεῖνοι τὸν Πατέρα μέγαν εἶναι , συγκαταβαίνων ἐγήγαγε λέγων , “ ὁ Πατήρ μου μείζων μοῦ ἐστι , ” ὅπως τοῦτο νομίζοντες καὶ ἀκούσαντες ὅτι πρὸς τὸν Πατέρα τὸν δυνατὸν ἀπέρχεται , τὸν λῦσαι πάντα δεινὰ ἰσχύοντα , παραμυθίαν ἐντεῦθεν λάβωσι . Τίνα λέγει “ ἄρχοντα κόσμου ; ” τὸν διάβολον , διὰ τὸ τῶν πονηρῶν ἄρχειν ἀνθρώπων . οὐ γὰρ οὐρανοῦ ἄρχει καὶ γῆς , ἐπεὶ ἀνέτρεψεν ἂν ἅπαντα καὶ κατέβαλεν · ἄρχει δὲ τῶν ἑαυτοὺς παραδιδόντων αὐτῷ . Οὗτος οὖν , φησὶν , “ ἐν ἐμοὶ ἔχει οὐδέν . ” Οὐ γὰρ ὑπεύθυνος ὢν θανάτῳ , ἀλλὰ δι’ οἰκείαν φιλανθρωπίαν ὑπομένω αὐτὸν , καὶ διὰ τὴν ἀγάπην τὴν πρὸς τὸν Πατέρα . Τοῦτο γὰρ σημαίνων ἐπήγαγεν , “ ἵνα γνῷ ὁ κόσμος , ὅτι ἀγαπῶ τὸν Πατέρα , ” καὶ τὰ ἑξῆς . Ἀμμωνίου . Μὴ θορυβεῖσθε , ἀκούσαντες ὅτι μέλλω πολὺ γὰρ ἐκ τούτου κέρδος . Εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν . Θεοδώρου Ἡρακλείασ . Αὕτη συνάπτει μὲν τοὺς ἐν ἕξει αὐτῆς γινομένους τῷ Πατρὶ , τῶν δὲ ἁγίων ἓν τὸ φρόνημα ἀπεργάζεται · οὐ μόνον δὲ πάντας κοινῇ πρὸς ἀλλήλους συνάπτει , ἀλλὰ καὶ ἰδίᾳ ἕκαστον ἑαυτῷ σύμφωνον ἀποτελεῖ . Ἐπειδὴ γὰρ , οἶμαι , ἡ ἀνθρωπίνη φύσις ἐξ ἐπιβουλῆς τοῦ ἐναντίου πρὸς ἑαυτὴν διέστη τὸ πρὶν , καὶ ὥσπερ ἐμφύλιον πόλεμον εἰς ἑαυτὴν ἐδέξατο τοῦ πονήρου ἐπαναστήσαντος τὸ χεῖρον τῳ κρείττονι , καὶ επιτειχισαντος τὴν σάρκα τῷ Πνεύματι , ἐδεῖτο τῆς παρὰ τοῦ Κυρίου εἰρήνης , ὅπως ἡ ψυχὴ εὐήνιον πάλιν τὴν σάρκα καὶ πειθήνιον τὸ σῶμα ἀπολαβοῦσα , ἐμφυλίου στάσεως ἀπαλλαγῆναι δυνηθῇ . Ἀμμωνίου . Ἐπάνοδον λέγει τὸν καιρὸν τῆς ἀναστάσεως , τὸ μείζονα εἶναι τὸν Πατέρα ποιεῖ αὐτὸν ἑτέρας οὐσίας , ὡς αἱρετικοί φασιν , ὅτι ἦν ἐπὶ γῆς ὡς ἄνθρωπος , μείζονα εἶπε τὸν Πατέρα . Τοῦτο διὰ τὸ φαινόμενον σῶμα λέγει , ἐπεὶ καθόλου Θεὸς , οὐδὲ ἧττον ἐστὶ τοῦ Πατρὸς , οὔτε εἰς οὐρανοὺς ἀνάγεται ὁ τὰ πάντα πληρῶν καὶ ἀχώριστος ὣν τοῦ Πατρός . Διὰ τὴν πρὸς Θεὸν ἀγάπην ἀποθνήσκων ἑκὼν , ὅπερ οὐδὲν ἔχει βλάβος , ἐπεὶ οὐκ ἃν τοῦτο ἠβούλετο ὁ ἀγαπῶν αὐτὸν Πατήρ . Διὰ τί εἶπεν , “ ἐγείρεσθε , ἄγωμεν ἐντεῦθεν ; ” ἀναπνεῦσαι διδῶν αὐτοῖς . Καὶ γὰρ εἰκὸς ἦν αὐτοὺς ἅτε ἐν καταδήλῳ χωρίῳ ὄντας , τρέμειν καὶ δεδοικέναι ἀπό τε τοῦ καιροῦ , ἀπό τε τοῦ τόπου · καὶ γὰρ νὺξ ἦν βαθυτάτη , καὶ μηδὲν προσέχειν τοῖς λεγομένοις , ἀλλ’ ἀεὶ περιστρέφεσθαι καὶ φαντάζεσθαι τοὺς ἐπιστησομένους . Ἐπεὶ οὖν ὡς αὐτίκα μάλα ἁλωσόμενοι ἐθορυβοῦντο , ἄγει αὐτοὺς εἰς ἕτερον τόπον , ἵνα νομίσαντες ἐν ἀσφαλείᾳ εἶναι , μετὰ ἀδείας λοιπὸν ἀκούσωσι · καὶ γὰρ ἔμελλον μεγάλων ἀκούσεσθαι δογμάτων . Τρηγορίου Ναζιάνζου . Διεγείρει αὐτοὺς μεταστῆναι ἀπὸ γῆς εἰς οὐρανὸν , τὸ πᾶσαν γεώδη φαντασίαν καταλιπεῖν καὶ τὰ οὐράνια μόνα φρονεῖν . Κυρίλλου . Ὅταν λέγει τὸ , “ ἐγείρεσθε , ἄγωμεν οὐχ ὡς ὑπαίτιος τοῖς ἀνθρωπίνοις πάθεσιν , ἀλλ’ ὡς ἀρχηγὸς καὶ προστάτης καὶ καθηγητὴς τῆς εἰς ἀφθαρσίαν ὁδοῦ , καὶ εἰς ζωὴν τὴν ἐν ἁγιασμῷ , τοῦτό φησι . Ἀπολιναρίου καὶ Θεοδώρου Ἡρακλείασ . Δοκεῖ μὲν ἀναχώρησις εἶναι τὸ πρᾶγμα , ἔκδοσις δέ ἐστιν ἑκούσιος , ὅτι τοιοῦτον μεταδιώκει τόπον , ἐν ᾧ γνωσθήσεται ὑπὸ τοῦ προδότου , καὶ προ - δοθήσεται . Εἰπὼν , “ ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος ἢ ἀληθινὴ , ” διὰ τῆς παραβολῆς ταύτης ἠνίξατο , ὅτι τὸν μὴ προσέχοντα τοῖς λεγομένοις ζῆν τὴν αἰώνιον ζωὴν οὐκ ἔνι , καὶ ὅτι τὰ μέλλοντα γίνεσθαι σημεῖα ἀπὸ τῆς αὐτοῦ γίνεται δυνάμεως . Τὸ δὲ , “ ὁ Πατήρ μου ὁ γεωργός “ ἐστι , ” δηλοῖ , ὅτι τῆς τοῦ γεωργοῦ ἐπιμελείας οὐχ ἡ ῥίζα ἤγουν ἡ ἄμπελος , τοῦτ’ ἔστι ὁ Υἱὸς ἀπολαύει , οὐδὲ γὰρ δεῖται , ἀλλὰ τὰ κλήματα , τοῦτο γὰρ σαφέστερον καὶ διὰ τῶν ἑξῆς ἐσήμανεν . ἡ ῥίζα δὲ δι’ οὐδὲν ἕτερον παρείληπται ἐνταῦθα , ἀλλ’ ἵνα μάθωσιν , ὅτι τῆς αὐτοῦ δυνώμεως χωρὶς οὐδὲν ἐργάζεσθαι δύνανται , καὶ ὅτι οὕτως αὐτοὺς ἡνῶσθαι δεῖ τῇ εἰς αὐτὸν πίστει , ὡς τὸ κλῆμα τῇ ἀμπέλῳ . Δεικνὺς δὲ ὅτι χωρὶς ἔργων οὐκ ἔστιν εἶναί τινα ἐν αὐτῷ , ἐπήγαγε , “ πᾶν κλῆμα ἐν ἐμοὶ μὴ φέρον καρπὸν , αἴρει αὐτὸ , ” τὸ δὲ φέρον καρπὸν , φησὶ , πολλῆς ἐπιμελείας ἀπολαύειν ποιεῖ , καθαίρων αὐτὸ , τὴν παρ’ αὐτοῦ βοήθειαν δεικνὺς , ἑαυτὸν δὲ δεικνὺς τὸν ἐπιμελούμενον τῶν κλημάτων , ἐπήγαγε λέγων , “ ἤδη ὑμεῖς καθαροί “ ἐστε διὰ τὸν λόγον ὃν λελάληκα ὑμῖν · ” ἐγὼ γὰρ ὑμᾶς ἐκάθηρα , φησὶ , διὰ τῆς ἐμῆς διδασκαλίας , καίτοιγε ἀνωτέρω δείκνυσι τὸν Πατέρα τοῦτο ποιοῦντα , ἀλλ’ οὐδὲν μέσον Πατρὸς καὶ Υἱοῦ . Τὸ δὲ “ μείνατε ἐν ἐμοὶ , ” δηλοῖ ὅτι αὐτὸς μὲν τῶν πη ἑαυτοῦ οὐδὲν ἐνέλιπε , δεῖ δὲ ὑπάρξαι λοιπὸν καὶ τὰ παρ’ ἐκείνων · ἵνα δὲ μὴ ἀπὸ τῆς δειλίας ἀποσχισθῶσι , χαυνωθεῖσαν αὐτῶν τῷ φόβῳ τὴν ψυχὴν ἐπισφίγγει , καὶ ἑαυτῷ συγκολλᾷ λέγων , “ ὥσπερ τὸ “ κλῆμα οὐ δύναται ἀφ’ ἑαυτοῦ καρπὸν φέρειν , ἐὰν μὴ μείνῃ ἐν τῇ ἀμπέλῳ , οὕτως οὐδὲ ὁ ἐν ἐμοὶ μὴ μένων , καὶ τὰ ἐξῆς · καὶ δείξας τὴν τούτων ἀπώλειαν , δείκνυσι λοιπὸν τὴν σωτηρίαν τῶν μενόντων ἐν αὐτῷ , λέγων , “ ἐὰν μείνητε ἐν ἐμοὶ , καὶ τὰ ῥήματά “ μου ἐν ὑμῖν μείνῃ , ” τουτέστι διὰ τῶν ἔργων ἐκπληροῦντες αὐτὰ , ὅτι ἐὰν θέλητε , αἰτήσασθε , καὶ δοθήσεται ὑμῖν . Κυρίλλου . Ἄμπελος τοίνυν ὁ Χριστὸς , κλήματα δὲ ἡμεῖς , ἅτε δὴ καὶ τῆς πρὸς αὐτὸν ἐχόμενοι κοινωνίας , διὰ τὸ καὶ ὁμοφυεῖς ἡμᾶς εἶναι τῇ ἀμπέλῳ κατὰ τὴν σάρκα . ἴστε δὲ ὅτι συνενούμενοι διὰ μόνης τῆς πίστεως αὐτῷ , καὶ ἐν ψιλαῖς καὶ μόναις ὁμολογίαις , οὐ μὴν καὶ διὰ τῆς τηρήσεως τῶν ἐντολῶν νεκρὰ γινόμεθα κλήματα . “ Ἡ γὰρ πίστις χωρὶς τῶν ἔργων νεκρά ἐστι , ” δηλονότι καὶ ἄκαρπος . Ἀπόδειξιν ἀναμφίλογον τῆς τοῦ καθαίροντος αὐτοὺς τέχνης ποιεῖται τοὺς μαθητάς . Ἤδη γὰρ αὐτοὺς διακεκαθάρθαι φησὶ διὰ μόνον τὸν πρὸς αὐτοὺς λαληθέντα λόγον τουτέστι τὸν Εὐαγγελιστὴν καὶ παρὰ Θεοῦ . Θεοδώρου Ἡρακλείασ . Δείκνυσιν ἐκ τῶν εἰρημένων , ὡς ἕκαστος τῶν ἐπιεικῶς ζῇν βουλομένων προαιρέσει οἰκεία μένει ἐν τῇ ἀμπέλῳ , ἑνούμενός τε αὐτῇ διὰ τῆς ἀγάπης , καὶ Πνεύματι κολλώμενος , ἣ τοὐναντίον ἀφίσταται οἰκείᾳ προαιρέσει , ἀλλοτριούμενος ἀύτης · Ἀμμωνίου Πρεσβυγέρου . Διὰ τὸ μὴ δύνασθαι καρποφορεῖν , εἰ μὴ μόνους τοὺς προσηλωμένους αὐτῷ , καλεῖ ἑαυτὸν ἄμπελον , ὡς ἐξ αὐτοῦ δυναμουμένους . Ἀπολιναρίου . Ὅστις οὖν ἑαυτὸν χωρίζει τοῦ Κυρίου σαρκικὰ πράγματα , ἀπηλλοτρίωσεν ἑαυτὸν τῆς ἀμπέλου , καὶ ξηρὸς καθίσταται , τὴν ζωοποιὸν μηκέτι δεχόμενος ἰκμάδα · ὁ δὲ τοιοῦτος εἰς τὴν αἰώνιον φυλαχθήσεται κρίσιν , ὥσπερ εἰς τὸ πῦρ τὰ ξηρὰ κλήματα . Ἀμμωνίου . Ἀντὶ τοῦ , χαίρει ὁ Πατὴρ , ὅταν ἐν ἐμοὶ δι’ ὦν ποιεῖται , εὐφημεῖται ὁ Πατήρ . Θεοδώρου Ἡρακλείασ . Ἐν γὰρ τῷ πολὺν καρπὸν ἐνεγκεῖν τοὺς μαθητὰς δεδοξάσθαι τὸν Πατέρα φησίν . Ὁ γὰρ καρπὸς τῶν μαθητῶν διαφόρως νοεῖται · ποτὲ μὲν ἐπὶ τῶν ἔργων τῆς κατὰ τὴν πολιτείαν δικαιοσύνης λαμβανόμενον , ποτὲ δὲ ἐπὶ τῶν ἐθνῶν τῶν εἰς ἐπίγνωσιν Θεοῦ εἰσερχομένων διὰ τῆς ἀποστολικῆς αὐτῶν χάριτος καὶ διδασκαλίας , ἀμφότερα ὑπὸ τῶν μαθητῶν κατορθωθέντα εἰς δόξαν Θεοῦ . Θεοδώρου Μομψογεστίασ . Τί ἐστιν , “ ἐν τούτω ἐδοξάσθη “ ὁ Πατήρ ; ” τουτέστι , χαίρει , ὅταν ἐν ἐμοὶ μένητε καρπὸν φέροντες . Πάλιν δὲ ἀνθρωπινώτερον διαλεγόμενός φησιν , “ καθὼς ἠγάπησέ με ὁ Πατὴρ , ” καὶ τὰ ἑξῆς . ὃ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστι εἰς ἐμὲ βλέπετε ὅτι ἠγάπημαι παρὰ τοῦ Πατρὸς , οὐδὲ ὑμᾶς οὖν θορυβεῖσθαι χρὴ , κἂν μέλλητε θλίβεσθαι καὶ διώκεσθαι . Ἄν γὰρ ἐπὶ τῆς ἀγάπης μείνητε τῆς ἐμῆς , οὐδὲν ὑμᾶς ταῦτα τὰ δεινὰ παραβλάψαι δυνήσεται εἰς τὸν τῆς ἀγάπης λόγον . Μείνατε οὖν ἐν τῇ ἀγάπῃ τῇ ἐμῇ , φησίν · τούτου γὰρ ὑμεῖς ἐστε κύριοι . Πῶς δὲ τοῦτο ἔσται ; “ ἐὰν τὰς ἐντολάς μου , φησὶ , τηρήσητε , ” καὶ τὰ ἑξῆς . διὰ πάντων δὲ τούτων δεικνύει , ὅτι τότε ἐν ἀσφαλείᾳ ἔσονται , ὅταν βίον ἐπιδείξωνται καθαρόν . Πάλιν δὲ ἀνθρωπινώτερον διαλεγόμενός φησι , “ καθὼς ἐγὼ τὰς ἐντολὰς τοῦ Πατρός “ μου τετήρηκα , ” καὶ τὰ ἑξῆς . Οὐ γὰρ δήπου ὁ νομοθέτης ὑπὸ ἐντολὰς ἔμελλε κεῖσθαι . Ἐπειδὴ δὲ ἔχαιρον οἱ Ἀπόστολοι καὶ σὺν αὐτῷ ὄντες , ἐλυποῦντο δὲ ἀναχωροῦντες , διὰ τοῦτο ἐπήγαγε λέγων , “ ταῦτα λελάληκα ὑμῖν , ἵνα ἡ χαρὰ ἡ ἐμὴ ἐν ὑμῖν μένῃ , καὶ τὰ ἑξῆς . Δεῖξαι δὲ θέλων τὴν ἑαυτοῦ ἀγάπην συμπεπλεγμένην τῇ ἡμετέρᾳ , καὶ ὥσπερ τινὰ σειρὰν συνημμένην , φησὶν , “ αὕτη ἐστὶν ἡ ἐντολὴ ἡ ἐμὴ , ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους , καθὼς ἠγά - “ πησα ὑμᾶς . ” ἡ δὲ ἀγάπη ἀπὸ τῆς τῶν ἐντολῶν τηρήσεως γίνεται . Ἡ δὲ ἐντολή ἐστιν , ἵνα ἀγαπῶμεν ἀλλήλους · οὐχ ἁπλῶς δὲ εἶπεν ἀγάπην , ἀλλὰ καὶ τὸν τρόπον , “ καθὼς ἐγὼ ἠγάπησα ὑμᾶς . Δεικνὺς δὲ πάλιν , ὅτι οὐχὶ μίσους ἐστὶν αὕτη ἡ ἀναψώρησις , ἀλλὰ γὰρ , φιλῶ ὑμᾶς , φησὶν , ὅτι ὑπὲρ ὑμῶν τὴν ψυχήν μου τίθημι · οὕτω δὲ καὶ πᾶς τὴν ψυχὴν ὑπὲρ τῶν φίλων αὐτοῦ τιθέτω . καὶ ἐπειδὴ τοῦτο μάλιστα δοκεῖ φίλον εἶναι , τὸ τὰ ἀπόρρητα λέγειν , καὶ ταύτης , φησὶν , ἠξιώθητε τῆς κοινωνίας · τοῦτο γὰρ δηλοῖ , ὅπερ εἶπεν “ ὅτι ὁ δοῦλος οὐκ οἶδε τί “ ποιεῖ ὁ κύριος αὐτοῦ , ” καὶ τὰ ἑξῆς . καὶ εἰ πάντα ὅσα ἤκουσε παρὰ τοῦ Πατρὸς ἐγνώρισεν αὐτοῖς , πῶς λέγει · “ πολλὰ ἔχω “ λέγειν ὑμῖν , ἀλλ’ οὐ δύνασθε βαστάζειν ἄρτι ; ” Τί οὖν ἐστι τοῦτο ; οὐδὲν ἄλλο διὰ τοῦ πάντα καὶ τοῦ ἀκοῦσαι κατασκευάζει , ἢ ὅτι οὐδὲν ἀλλότριον φθέγγεται , ἀλλ’ ἢ τὰ τοῦ Πατρὸς , καὶ ἄλλο δὲ τεκμήριον οὐ τὸ τυχεῖν φιλίας τιθεὶς , φησὶν , “ οὐχ ὑμεῖς “ ἐμὲ ἐξελέξασθε . ” τοῦτο ἔστιν , ἐγὼ τῇ φιλίᾳ ἐπέδραμον τῇ ὑμετέρᾳ · τὸ δὲ , “ ἔθηκα ὑμᾶς ” ἀντὶ τοῦ ἐφύτευσα ὑμᾶς ἐστι . Λέγει δὲ ταῦτα τῇ μεταφορᾷ κεχρημένος τῆς ἀμπέλου ἔτι , “ ἵνα “ ὑμεῖς , ” φησὶν , “ ὑπάγητε καὶ καρπὸν φέρητε , καὶ ὁ καρπὸς “ ὑμῶν μένῃ . ” οὐ γὰρ ἐφύτευσα ὑμᾶς μόνον , φησὶν , ἀλλὰ καὶ τὰ μέγιστα εὐεργέτησα , πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης ἐκτείνων ὑμῶν τὰ κλήματα . Ἵνα δὲ μάθωμεν , ὅτι οὐκ ἔλαττόν ἐστι τοῦ Πατρὸς ὁ Υἱὸς , ἐπήγαγε λέγων , “ ἵνα ὃ ἐὰν αἰτήσητε ἐν τῷ ὀνόματί μου “ τὸν Πατέρα , δώῃ ὑμῖν , ” καὶ ἵνα μὴ ὑπολάβωσιν ὅτι ὀνειδίζων εἶπε , τὴν ψυχήν μου τίθημι , καὶ ὅτι πρῶτος ὑμῶν ὑπέδραμον , φησὶ , “ ταῦτα λελάληκα ὑμῖν , ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους , ” τοῦτό ἐστι , διὰ τοῦτο εἶπον ταῦτα , ὅπως εἰς τὴν πρὸς ἀλλήλους ὑμᾶς φιλίαν βεβαιώσω . Ἀμμωνίου πρεσυτέρου . Ὡς διδάσκαλος τῆς οἰκουμένης παραδίδωσιν αὐτοῖς ταῦτα ὁ Χριστὸς , ὅτι ἡ ἀγάπη κεφάλαιόν ἐστι τῶν ἀρετῶν , ἡ ἐντολὴ αὐτοῦ τὸ ὑπεραποθνήσκειν τῶν φίλων , καὶ τὸ , ὑπὲρ αὐτῶν ἀγαπᾶτε τοὺς φίλους . Διὰ τὴν ἀρετὴν τὸ τῶν Ἰουδαίων ὑπερβάντες μέτρον γεγόνασι φίλοι · ἀνακομίζει τοὺς δούλους ἐπὶ τὴν ὑπὲρ φύσιν δόξαν , ἐὰν ἀκουσίως ποιῶσι τὰ τῷ Θεῷ ἀρεστά . Ἀντὶ τοῦ ὅσα ἐχρῆν ἀκοῦσαι αὐτούς · ὃ λέγει αἰνιγματωδῶς , τοῦτό ἐστιν , οὐχ ὡς δούλοις εἶπον ὑμῖν τὰ ἀπόρρητα , ἀλλ’ ὡς φίλοις καὶ κοινωνοῖς τῶν ἀγαθῶν . Οὐ τοιαύτην ἀκοὴν δήπουθεν λέγει , οἵαν τὴν τῶν ἀνθρώπων , ὥσπερ οὐδὲ ἀγάπην τοιαύτην , οὐδὲ ἐντολῆς τήρησιν ὁμοίαν , οὐ γὰρ ῥῆμα εἰς ἀκοὴν ὠτίων φερόμενον , ἐκ Πατρὸς ἐνήνεκται , μηνῦον τὰ τοῦ Πατρὸς βουλήματα , ἀλλὰ τὴν πρόγνωσιν εἴρηκε , ἀκοὴν οὐ προσγινομένην αὐτοῖς κατά τινα καιρὸν , ἀλλὰ συνοῦσαν ἀεί . Οὐ γὰρ ἐξ ἀγνοίας εἰς γνῶσιν ἡ σοφία πρόεισιν , οὐδὲ ἕτερόν τι παρὰ τὴν σοφίαν ἡ γνῶσις ἐστὶν , ἢν ὑποδέξηται αὐτὴν , ὡς οὐκ αὐτὸν γιγνώσκουσα , ἀλλὰ χρὴ διὰ τῶν συνήθων καὶ τῶν ἀνθρωπίνων ῥημάτων σφραγιζομένην τὴν θείαν ὑπεροχὴν οἰκείως Θεῷ νοεῖν , καὶ μὴ κατὰ τὴν ἀνθρωπίνην ταπεινότητα , ἔπει καὶ πᾶς ὁ περὶ Θεοῦ λόγος τοιοῦτος ἐσχημάτισται σχήματος ἀνθρωπίνου καὶ τῶν παθημάτων ὀνόμασι τῶν ἡμετέρων ἀσώματον τὸν ἀσχημάτιστον καὶ ἀπαθῆ Θεὸν ἑρμηνεύων . Ἀπολιναρίου . Ὡς μελλόντων μισεῖσθαι παρὰ πάντων αὐτοὺς ἀγαπᾷν ἀλλήλους · ἐπειδὴ δὲ διώκεσθαι παρὰ πολλῶν χαλεπὸν καὶ ἀνήκεστόν ἐστι , καὶ ἱκανὸν καὶ τὴν ὑψηλὴν ταπεινῶσαι ψυχὴν , διὰ τοῦτο μυρία προειπὼν , τότε εἰς τοῦτο καθέστηκεν ὁ Χριστὸς , καὶ αὐτὰ ἐκ περιουσίας δεικνὺς ὑπὲρ αὐτῶν ὄντα , ὥσπερ καὶ τὰ ἄλλα ὑπέδειξε . Διὸ καί φησιν , “ εἰ ὁ κόσμος ὑμᾶς μισεῖ , καὶ τὰ ἑξῆς . Οὐκ είπε δὲ , ὅτι οὐκ οἶδα ὅτι λυπηρόν ἐστι τὸ πρᾶγμα , ἀλλ’ ὅτι δι’ ἑ μὲ ὑπομένετε ταῦτα καὶ πάσχετε , εἰς προθυμίαν μείζονα προκαλούμενος αὐτούς · κόσμον δὲ ἐνταῦθα τοὺς πονηροὺς ἀνθρώπους καλεῖ · θέλων δὲ αὐτοὺς μειζόνως παραμυθήσασθαι ἐπήγαγεν , “ εἰ ἐκ τοῦ κόσμου ἦτε , τουτέστι , τῆς ὑμετέρας ἀγάπης καὶ ἀρετῆς τοῦτο τεκμήριον ἔσται τὸ μισεῖσθαι . Καὶ γὰρ τοὐναντίον ἀλγεῖν ἐχρῆν , εἰ μὴ ἐμισεῖσθε , εἰ γὰρ ἐφιλεῖσθε , εὔδηλον ὅτι πονηρίας ἐξεφέρετο δεῖγμα · βουλόμενος δὲ ἐπὶ πλεῖον ζηλωτὰς αὐτοῦ γενέσθαι φησὶν , “ οὐκ ἔστι δοῦλος μείζων τοῦ κυρίου αὐτοῦ . ” Ὃ δὲ τοιοῦτόν ἐστιν · οὐ χρὴ ὑμᾶς ἐν τούτῳ θορυβεῖσθαι , οὐ γὰρ ὑμεῖς ἐμοῦ κρείττους , μᾶλλον μὲν οὑν καὶ χαίρειν ὀφείλετε κοινωνοὶ γενόμενοι δι’ ἐμῶν παθημάτων · καὶ ἑτέρως δὲ παραμυθεῖται αὐτοὺς , δεικνὺς ὅτι καὶ τὸν Πατέρα , ἐξ ὧν εἰς αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι διαπράττωνται καὶ ἐνυβρίζωσι , λέγει , “ ἀλλὰ ταῦτα πάντα ποι - “ ήσουσι διὰ τὸ ὄνομά μου , ὅτι οὐκ οἴδασι τὸν πέμψαντά με . ” Ὅτι δὲ ἀδίκως καὶ τὰ εἰς αὐτὸν καὶ τὰ εἰς ἐκείνους εἰργάσαντο , φησὶν , ” εἰ μὴ ἦλθον καὶ ἐλάλησα αὐτοῖς , ἁμαρτίαν οὐκ εἶχον , νῦν δὲ “ πρόφασιν οὐκ ἔχουσι περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτῶν . ” Τίνος γὰρ τῶν λεχθέντων ἢ πραχθέντων ἐπιλαβέσθαι ἔχοντες οὐκ ἐδέξαντό με ; ἐπειδὴ δὲ ἄνω καὶ κάτω προφασίζοντο , ὅτι διὰ τὸν Πατέρα αὐτὸν ἐδίωκον , ἀναιρῶν αὐτῶν καὶ τὴν ἀπολογίαν , φησὶν , “ ὁ ἐμὲ “ μισῶν καὶ τὸν Πατέρα μου μισεῖ . ” Δεικνὺς δὲ ὅτι τὴν διδασκαλίαν παρέσχε , καὶ ταύτῃ προσέθηκε τὰ διὰ τῶν ἔργων θαύματα , ἐπήγαγε λέγων , “ εἰ τὰ ἔργα “ μὴ ἐποίησα ἐν αὐτοῖς , ἃ οὐδεὶς ἄλλος πεποίηκε , καὶ τὰ ἑξῆς . ποῖα δέ εἰσι ταῦτα ; τὸ ἀνοῖξαι ὀφθαλμοὺς τυφλοῦ γεγενημένου , τὸ ἀναστῆσαι τὸν Λάζαρον τετραήμερον , καὶ ἕτερα τούτοις ὅμοια · ἐπάγει δὲ καὶ τὸν προφήτην , δεικνὺς αὐτὸν ἄνωθεν προαναφωνοῦντα , “ ὅτι ἐμίσησάν με δωρεάν · ὃ καὶ Παῦλος ἐποίει . Πολλῶν γὰρ θαυμαζόντων πῶς Ἰουδαῖοι οὐκ ἐπίστευσαν , προφήτας εἰσάγει προλέγοντας ἄνωθεν , καὶ τὴν αἰτίαν δηλοῦντας , ὅτι ἡ πονηρία αὐτῶν καὶ ἡ ἀπόνοια τῆς ἀπιστίας αἰτία . Ἵνα μὴ θορυβῶνται καὶ λέγουσιν , ὅτι εἰ τὸν σὸν λόγον οὐκ ἐτήρησαν , καίτοιγε σημεῖα τοιαῦτα ἰδόντες , καὶ εἰ τὸν Πατέρα σου μισοῦσι , καὶ σὲ μετ’ ἐκείνου , πῶς τὸν ἡμέτερον λόγον τηρήσουσιν , ἢ πῶς ἡμεῖς ἀξιόπιστοι ἐσόμεθα ; φησὶν , “ ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ Παράκλητος , ὃν “ ἐγὼ πέμψω ὑμῖν παρὰ τοῦ Πατρός μου , ” καὶ τὰ ἑξῆς , ὡσανεὶ ἔλεγεν , ἐκεῖνος ἀξιόπιστος ἔσται · Πνεῦμα γὰρ ἀληθείας ἐστιν . ῾Ο δὲ “ παρὰ τοῦ Πατρὸς ἐκπορεύεται , ” εἶπεν , ἀντὶ τοῦ , πάντα οἶδεν ἀκριβῶς . Τὸ δὲ εἰπεῖν “ ὃν ἐγὼ πέμψω , ” δείκνυσιν , ὅτι οὐ μόνος ὁ Πατήρ ἐστιν ὁ πέμπων , ἀλλὰ καὶ αὐτός . Τὸ δὲ , “ ὑμεῖς μαρ - “ τυρεῖτε ὅτι ἀπαρχῆς μετ’ ἐμοῦ ἐστε , ” δηλοῖ ὅτι ἔχετε , φησὶ , καὶ ὑμεῖς τὸ ἀξιόπιστον , σὺν ἐμοὶ γενόμενοι , καὶ μὴ πη ἑτέρων ἀκηκοότες · ὅθεν καὶ οἱ Ἀπόστολοι ἐκ τούτου διισχυρίζοντο λέγοντες , “ οἵτινες συνεφάγομεν καὶ συνεπίομεν αὐτῷ . Κυρίλλου . Ἐπειδὴ οὐκ ἔφη νυνὶ , ὅτι οὐκ οἴ δᾳσὶ τὸν Πατέρα μου , ἀλλὰ “ τὸν πέμψαντά με , ” δοκῶ τι τοιοῦτον αὐτὸν ὑπαινίττεσθαι . εἰ γὰρ ἔπεμψε , φησὶ , τὸν ἴδιον Υἱὸν ἐπιστρέψαι τὸ πεπλανημένον , καὶ ἰάσασθαι τὸ συντετριμμένον , κατορθώσαντά τε τοῖς ἐν κόσμῳ τὸ ζῆν , ἀνεξεισάγουσι δὲ ἀντιπράττοντες ἀσεβῶς τοῖς διακηρύττειν ἐθέλουσι τὸν τούτων κατορθωτὴν , πῶς οὐ λίαν ἐναργῶς ἠγνοηκότες ἁλώσονται , καὶ αὐτῷ μαχόμενοι τῷ πέμψαντι με ; Διὰ γὰρ τοῦ πέμπεσθαι λέγειν , ὅλην ἡμῖν τὴν μετὰ σαρκὸς οἰκονομίαν ἐκκομίζει τὴν δήλωσιν , ὁ δὲ ἠγνοηκὼς τὸν πέμψαντα , καὶ Θεὸν ἠγνόηκεν ἐν ταὐτῷ , καὶ αὐτὸ τὸ τῆς ἀποστολῆς ἀτιμάζει μυστήριον . Οὐ διὰ τοῦτο δὲ φαμὲν προειπεῖν ἐκεῖνα τὸν νόμον , ἵνα τὸ τῶν Ἰουδαίων ἐξάπτοι τὸ μῖσος ἀδίκως κατά τε τοῦ Υἰοῦ καὶ Πατρὸς , ἀλλ’ ἐπείπερ ἔμελλεν ἔσεσθαι , πρὸ αὐτῶν προαναφώνηκεν ὁ θεῖος καὶ ἱερὸς νόμος , οὐδὲν τῶν ἐσομένων τὸ Πνεῦμα δεικνὺς ἠγνοημένον . Ἀμμωνίου . Εἰ ἐγὼ ὑπὲρ τῶν δούλων πάντα ἔπαθον , ὑμεῖς οἱ δοῦλοι ὑπὲρ τοῦ δεσπότου πάσχητε τὰ ὅμοια , οὐκ ὀφείλετε βαρέως φέρειν · εἰ τὰ ὅμοιά μου πάθητε , μὴ θορυβεῖσθε · οὕτω γὰρ γίνεσθε κοινωνοὶ τῶν ἐμῶν παθημάτων . Εἰ καὶ πρὸς ἐμὴν ὕβριν τοῦτο ποιοῦσιν , ἀλλὰ δι’ ἐμοῦ καὶ τὸν Πατέρα ὑβρίζουσιν . Οὐδέν φησί , παρέλειψα τῶν εἰς ὠφέλειαν τῶν Ἰουδαίων συντεινότων , οὐκ ἐν λόγοις , οὐκ ἐν ἔργοις , ὧν μὴ εἶδέ τις ὅμοια . Καὶ διὰ τοῦ προφήτου ἔδειξεν , ὅτι ἄλογον ἦν τὸ κατ’ αὐτοῦ μῖσος · πονηρία τῶν Ἰουδαίων ἐπλήρωσε τὸ προφητευθέν . Θεοδώρου Μομωουεστίασ . Ὅτι οὐδὲν πρὸς χάριν εἴρηται ἐπιμαρτυρεῖ τὸ Πνεῦμα τοῖς λεγομένοις , ὃ ἐξ αὐτῆς τῆς οὐσίας ἔχει τὴν ὕπαρξιν . Εἰ γὰρ μὴ τὴν φυσικὴν ἐκεῖθεν πρόοδον ἔλεγε διὰ τοῦ “ ἐκπορεύεται , ” ἀλλὰ τινὰ ἀποστολὴν ἔξωθεν γινομένην , ἄπορον περὶ τίνος λέγει , πολλῶν ὄντων κοινῶς τῶν κατὰ διακονίαν ἀποστελλομένων πνευμάτων , ὡς Παῦλος ὁ Ἀπόστολός φησιν , “ οὐχὶ “ πάντες εἰσὶ λειτουργικὰ πνεύματα εἰς διακονίαν ἀποστελλό - “ μένα ; ” ἐνταῦθα δὲ ἰδικόν τί φησι · καὶ ὡς ἃν ἐκείνῳ γνωρίσαι ἱκανὸν , ὃ μόνον ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορεύεται τῇ τοῦ Πατρὸς φωνῇ κυρίως καλούμενον τῇ θείᾳ γραφῇ · “ καὶ ὑμεῖς δὲ μαρτυρεῖτέ “ φησιν , ὅτι ἀπ’ ἀρχῆς μετ’ ἐμοῦ ἐστε · ” ἐκ γὰρ τοῦ συνεῖναι πάντοτε , ἀξιόπιστον ἀνάγκη τὴν μαρτυρίαν καθεστάναι , ὑμῶν μὲν φθεγγομένων , τοῦ δὲ Πνεύματος ἐπιμαρτυροῦντος τοῖς λεγομένοις διὰ τῶν ἐπιτελουμένων θαυμάτων . Καὶ ἐπειδὴ ἦσαν συνθέμενοι οἱ Ἰουδαῖοι , ἵνα ἐάν τις ὁμολογῇ Χριστὸν αὐτὸν εἶναι , ἀποσυνάγωγος γένηται , πρὸς τὸ μὴ σκανδαλισθῆναι τοὺς Ἀποστόλους καὶ ταραχθῆναι , τούτου μέλλοντος συμβαίνειν αὐτοῖς , φησὶ , “ ταῦτα λελάληκα ὑμῖν , ἵνα μὴ σκανδα - “ λισθῆτε , ἀποσυναγώγους ποιήσουσιν ὑμᾶς , ” καὶ οὕτω , φησὶ , τὸν ὑμέτερον διώξουσι φόνον , ὡς πρᾶγμα εὐσεβὲς καὶ Θεῷ ἀρέσκον αὐτὸ λογιζόμενοι · τοῦτο γὰρ σημαίνει τὸ , “ ἵνα πᾶς ὁ “ ἀποκτείνας ὑμᾶς , δόξῃ λατρείαν προσφέρειν τῷ Θεῷ . ” Παραμυθούμενος δὲ αὐτοὺς , ἐπήγαγε λέγων , “ καὶ ταῦτα ποιήσουσιν , ὅτι οὐκ ἔγνωσαν τὸν Πατέρα , οὐδὲ έμἐ . ” ᾿Αρκεἴ , φησὶν , ὑμῖν ἡ αἰτία τῶν γενομένων εἰς παράκλησιν τὸ δι’ ἐμὲ καὶ τὸν Πατέρα ταῦτα πάσχειν , διὸ καὶ συνεχῶς αὐτὸ περιστρέφει λέγων , οὐκ ἔγνωσάν με , καὶ ὅτι δι’ ἐμὲ ποιήσουσι , καὶ διὰ τὸ ὄνομά μου , καὶ διὰ τὸν Πατέρα μου · καὶ ὅτι ἐγὼ πρῶτον ἔπαθον , καὶ ὅτι οὐκ ἀπὸ δικαίας αἰτίας ταῦτα τολμῶσι · τὸ δὲ , “ ταῦτα λελάληκα ὑμῖν , “ ἵνα ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα αὐτῶν μνημονεύητε , ” ὅτι ἐγὼ εἶπον ὑμῖν , δηλοῖ ὥστε ἀπὸ τούτων καὶ τὰ λοιπὰ πιστὰ ἡγοῦνται , οὐ γὰρ ἕξετέ , φησι , λέγειν ὅτι κολακεύων ὑμᾶς τὰ πρὸς χάριν ἔλεγον μόνον , οὐδ’ ὅτι ἀπάτης ἦν τὰ εἰρημένα . Οὐ γὰρ ἃν ὁ μέλλων ἀπατᾷν καὶ ταῦτα προσεῖπε τὰ ἀποτρέποντα . Διὰ τοῦτο οὖν προεῖπον , ἵνα μὴ ἀπροσδόκητα ἐμπεσόντα διαταράξῃ ὑμᾶς , καὶ ἵνα μὴ λέγητε ὅτι οὐ προείδημεν ἐσόμενα ταῦτα . “ Ἐξαρχῆς δὲ , ” φησὶν , “ οὐκ εἶπον ὑμῖν , ” ὡς οὐκ ἀγνοῶν , ἀλλ’ “ ὅτι μεθ’ ὑμῶν ἤμην , ὡσανεὶ ἔλεγεν , ὅτι ἐν ἀσφαλείᾳ ἤτε , καὶ ἐπ’ ἐμὲ ὁ πόλεμος ἅπας ἀνερριπίζετο , καὶ περιττὸν εἰπεῖν ταῦτα ἐξ ἀρχῆς τότε . Καὶ μὴν καλέσας τοὺς δώδεκα ἔλεγεν αὐτοῖς πρὸ τούτου , “ ὅτι “ ἐπὶ ἡγεμόνας καὶ βασιλεῖς ἀχθήσεσθε , καὶ μαστιγώσουσιν ὑμᾶς “ ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν , ” προανεφώνησε μὲν , οὐ μὴν ὅτι οὕτω δόξῃ ὁ θάνατος αὐτῶν εἶναι περισπούδαστος , ὡς καὶ “ λατρείαν ” τὸ πρᾶγμα νομίζεσθαι . τοῦτο γὰρ πάντων ἱκανὸν ἢν αὐτοὺς καταπλῆξαι , εἴ γε ἔμελλον ὡς ἀσεβεῖς κρίνεσθαι . Τίνος οὖν ἕνεκεν εἶπεν αὐτοῖς , ὅτι “ ἡ λύπη πεπλήρωκεν ὑμῶν τὴν καρδίαν ; ” ἐπειδὴ οὐ μικρὰ καὶ αὐτὴ παραμυθία τὸ μαθεῖν αὐτοὺς , ὅτι ᾔδει τῆς ἀθυμίας αὐτῶν τὴν ὑπερβολὴν , ἣν εἶχον διὰ τὴν ἐρημίαν αὐτοῦ . Παραμυθούμενος οὖν αὐτοὺς , τοῦτό φησι , καὶ τὰ ἐπαγόμενα γὰρ τοῦτο δηλοῖ , “ ἀλλ’ ἐγὼ τὴν ἀλήθειαν λέγω ὑμῖν , ” τουτέστιν , οὐ τὰ πρὸς χάριν λέγω , ἀλλὰ κἂν μυριάκις λυπηθῆτε , τὸ συμφέρον ἀκοῦσαι χρή . Προσέχειν οὖν ἐστι καὶ τὸ ἐπαγόμενον “ ὅτι συμφέρει ὑμῖν “ ἵνα ἐγὼ ἀπέλθω · ἐὰν γὰρ ἐγὼ μὴ ἀπέλθω , ὁ Παράκλητος οὐκ “ ἐλεύσεται πρὸς ὑμᾶς . ” Τί φήσουσιν οἱ τὴν προσήκουσαν περὶ τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου οὐκ ἔχοντες δόξαν ; ἆρα συμφέρει δεσπότην παρελθεῖν καὶ δοῦλον παραγενέσθαι ; ὅθεν πρόδηλόν ἐστιν , ὅτι πολλὴ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἡ ἀξία . Δεῖξαι δὲ θέλων , ὅτι οὐκ ἀτιμωρητὶ ταῦτα πράξουσιν οἱ Ἰουδαῖοι , λέγει , “ κἀκεῖνος ἐλθὼν “ ἐλέγξει τὸν κόσμον , ” καὶ τὰ ἑξῆς . Ἱκανὰ μὲν γὰρ , φησὶ , καὶ τὰ ἤδη γεγενημένα ἐπιστομίσαι αὐτοὺς , ὅταν δὲ καὶ δι’ ἐκείνου ταῦτα γένηται , καὶ διδάγματα τελειότερα , καὶ σημεῖα μείζονα θεάσονται , πολλῷ μᾶλλον κατακριθήσονται · “ περὶ ἁμαρτίας μὲν , “ ὅτι οὐκ ἐπίστευσαν εἰς ἐμὲ , ” τουτέστι , πᾶσαν ἀπολογίαν αὐτῶν ἐκκόψει , καὶ δείξει πεπλημμεληκότας ἀσύγγνωστα · ὅταν γὰρ ἴδωσι θάνατον λυόμενον , χωλείαν φύσεως διορθουμένην , δαίμονας ἐλαυνομένους , Πνεύματος Ἁγίου χορηγίαν ἄφατον , καὶ ταῦτα πάντα ἐν τῷ ὀνόματί μου γινόμενα , τί ἐροῦσι ; “ περὶ δικαιοσύνης δὲ , “ ὅτι πρὸς τὸν Πατέρα μου ὑπάγω , καὶ οὐκ ἔτι θεωρεῖτέ με , ” τουτέστιν ὅτι ἀνεπίληπτον παρεσχόμην βίον , καὶ τούτου τεκμήριον τὸ πρὸς τὸν Πατέρα πορεύεσθαι με . Ἐπειδὴ γὰρ ἀεὶ τοῦτο αὐτὸ ἐνεκάλουν , ὅτι οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ Θεοῦ , καὶ διὰ τοῦτο ἁμαρτωλὸν αὐτὸν ἔλεγον , καὶ παράνομον , ταύτην ἀναιρῶν τὴν πρόφασιν τοῦτο εἶπε , καὶ τὸ ἐπαγόμενον δὲ περὶ δικαιοσύνης ἀνίττεται , λέγων , “ περὶ δὲ κρίσεως , ὅτι ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου κέκριται , ” τουτέστιν , ὅτι κατεπάλαισε l τὸν ἀντίδικον , οὐκ ἃν δὲ ἁμαρτωλὸς ὢν κατεπάλαισε m . Κγρίλλου . Δεῖ γὰρ πάντας ἡμᾶς κοινωνοὺς καὶ γενέσθαι τῆς θείας αὐτοῦ φύσεως , εἴπερ ἔδει τὴν οἰκείαν ἀφέντες ζωὴν εἰς ἑτέραν μετασκευάζεσθαι · ἀλλ’ ἦν οὐχ ἑτέρως τούτου δύνασθαι τυχεῖν , εἰ μὴ διὰ τῆς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος κοινωνίας τε καὶ μετουσίας · ὅγε μὴν οἰκεῖος τούτου καῖρος μέτα τὴν του Σωτῆρος ἐπιδημίαν ἐστί . Συνὼν γὰρ ἔτι μετὰ σαρκὸς τοῖς πιστεύουσιν εἰς αὐτὸν , παντὸς οἶμαι χορηγὸς ἀγαθοῦ ἀνεδείκνυτο . Ἐπειδὴ τοῦτον ἀναβαίνειν καιρὸς ἐν τοῖς πρὸς τὸν ἐν οὐρανοῖς Πατέρα . Πῶς οὐκ ἔδει συνεῖναι διὰ τοῦ Πνεύματος τοῖς σεβομένοις αὐτὸν , καὶ ἐνοικεῖν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν διὰ τῆς πίστεως ; ἵνα αὐτὸν ἔχοντες ἐν ἑαυτοῖς , μετὰ παρρησίας κράξωμεν , “ ἀββᾶ “ ὁ Πατὴρ , ” καὶ πρὸς πᾶσαν εὐκόλως ἴοιμεν ἀρετήν . Ἀμμωνίου . Ἐὰν μὴ πάθω , οὐκ ἐπιφοιτᾷ ὑμῖν τὸ Πνεῦμα , πάσης δόσεως ἀγαθῆς αἴτιον . Θεοδώρου Μομψουεστίασ . Οὕτω φοβερὰ τίς ἐστιν , φησὶ , τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἡ κάθοδος , ὡς ἐπιφοιτήσαντος τοῖς ἀνθρώποις , φανῆναι τῶν ἐπιβεβουλευκότων ἐμοὶ τὴν ἁμαρτίαν . Ἀπολιναρίου . Ἐλέγξει τὸν κόσμον , ὡς ὑπὸ ἁμαρτίαν διὰ τὴν ἀπιστίαν · ἡ γὰρ πίστις ἁμαρτίαν λέλυκεν · ἀπιστίαν δὲ δέδεκε , καὶ φαινόμενον ἐν τοῖς πιστεύουσι τὸ Πνεῦμα κατάκρισις ἦν τῶν ἀπιστούντων · ἐστερημένοι γὰρ τῆς δωρεᾶς , ἐξηλέγχοντο τῆς παρούσης τοῖς πεπιστευκόσι , καὶ τοῦτο ἐδείκνυεν αὐτοὺς ἐναγῆ σκεύη καὶ ἀνεπιτήδεια τῷ Πνεύματι . Θεοδώρου Ἡρακλείασ . Ἐλθόντος γὰρ αὐτοῦ ἐπ’ ἀνατροπῇ τῆς κατεχούσης τὸν κόσμον ἁμαρτίας , καὶ τὸν ἱλασμὸν παρασχόντος πᾶσι τοῖς ἀσμένως αὐτοῦ δεξαμένοις τὴν παρουσίαν , οἱ ἐν ἀπιστίᾳ διαμείναντες , ἀναφαίρετον καὶ ὥσπερ ἐσφραγισμένην ἔσχον τὴν ἁμαρτίαν . Ἀμμωνίου . Ὡς ἄδικος ὁ μὴ πιστεύσας εἰς τὸν δίκαιον διὰ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ ἀναληφθέντα εἰς οὐρανοὺς καὶ ἀφανῆ γεγονότα τοῖς ἀνθρώποις · ὡς ῥᾴθυμος , ὅτι κατακλασθέντος τοῦ Σατανᾶ , οὐδὲ οὕτως αὐτὸν ἠθέλησε νικῆσαι . Ὅταν τὸ Πνεῦμα διδάξει ὑμᾶς , τότε δυνήσεσθε τῶν νομικῶν ἀποστῆναι τύπων , καὶ τὴν ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ ποιῆσαι λατρείαν . Οὐ μεῖζον τοῦ Υἱοῦ τὸ Πνεῦμα , φησὶ , διὸ “ οὐδὲν ἀφ’ ἑαυτοῦ λαλήσει , ” ἀλλὰ “ ἀκούει · ” ἃ γὰρ ἐγὼ , κἀκεῖνος ἐρεῖ τὸ Πνεῦμα διδάξει τοὺς ἀνθρώπους τὰ τῆς Υἱοῦ θεότητος καὶ δόξης , καὶ τῆς πρὸς τὸν Πατέρα ἰσότητος . Τὸ δὲ εἰπεῖν , ὅτι “ ὁδηγήσει ὑμᾶς εἰς πᾶσαν ἀλήθειαν , ” λέγει , ἣν ἔμελλε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ὁδηγεῖν αὐτούς · ἣν αὐτὸς μὲν διὰ τὸ μὴ βούλεσθαι μεγάλα φθέγγεσθαι , συνεχῶς περὶ αὐτοῦ ἀπεσιώπα , διά τε τὸ σάρκα περικεῖσθαι , καὶ διὰ τὸ μὴ δόξαν περὶ αὐτοῦ λέγειν , ἔμελλε δὲ μετὰ τὴν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος παρουσίαν ὑπὸ τῆς αὐτοῦ ἐνεργείας γνωρίζεσθαι . Τί ἐστι τὸ “ οὐ γὰρ λαλήσει “ ἀφ᾿ ἑαυτοῦ , ἀλλ’ ὅσα ἄν ἀκούει , λαλήσει ; ” ὥσπερ εἶπε πέρι ἑαυτοῦ ὁ Χριστὸς , ὅτι “ ἀπ’ ἐμαυτοῦ οὐ λαλῶ . ” Δεῖξαι δὲ θέλων , “ ὅτι οὐδὲν ἐκτὸς τῶν τοῦ Πατρὸς , οὐδὲ ἴδιόν τι παρ’ ἐκεῖνον καὶ ἀλλότριον καλεῖ , οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἀγίου , φησιν , ὅτι οὐδὲν ἐνάντιον οὐδὲ ἴδιον πάρα τὰ ἐμὰ ἐρεῖ . Ὅτι γὰρ οὐ δεῖται διδασκαλίας τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον , ὁ Παῦλος οὕτω φησὶν , “ ὥσπερ τὰ τοῦ ἀνθρώπου οὐδεὶς οἶδεν , εἰ “ μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου , οὕτω καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ οὐδεὶς “ οἶδεν , εἰ μὴ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ . ” Καὶ ἐπειδὴ πρὸς οὐδὲν οὕτω λίχνον τὸ ἀνθρώπινον γένος ὡς πρὸς τὸ μανθάνειν τὰ μέλλοντα , ἐπῇρεν αὐτῶν τὴν διάνοιαν λέγων , “ καὶ τὰ ἐρχόμενα ἀναγ - “ γελεῖ ὑμῖν · ” τοῦτο δὲ εἶπε διὰ τὸ συνεχῶς ἐρωτᾷν αὐτοὺς , “ ποῦ ὑπάγεις , καὶ τίς ἐστιν ἡ ὁδός ; ” ταύτης οὖν αὐτοὺς ἀπαλλαττων τῆς φροντίδος λέγει , ὅτι πάντα ὑμῖν προερεῖ ὥστε μὴ ἐκπεσεῖν ἀφυλάκτως , ἅμα δὲ καὶ δείκνυσιν ἐνταῦθα μάλιστα τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου τὸ ἀξίωμα , ὅτι Θεός ἐστι . Θεοῦ γὰρ ἴδιον τὸ λέγειν τὰ μέλλοντα . Ἐπειδὴ δὲ εἶπεν , ὅτι ἐκεῖνος ὑμᾶς διδάξει καὶ ἀναμνήσει , καὶ συμφέρει ἐμὲ ἀπελθεῖν , κἀκεῖνον ἐλθεῖν , καὶ ὅτι ὁδηγήσει ὑμᾶς εἰς πᾶσαν ἀλήθειαν · ἵνα οὖν μὴ ταῦτα ἀκούοντες μείζονα τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον νομίσωσιν εἰναι , καὶ εἰς ἀσεβείας ὑπόθεσιν ἐσχάτην ἐμπέσωσιν , ἐπήγαγε λέγων , “ ἐκεῖνος ἐμὲ δοξάσει , καὶ “ ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται καὶ ἀναγγελεῖ ὐμῖν , ” καὶ τὰ ἑξῆς , τουτέστι ἅπερ ἂν εἴπω ἐγὼ , ταῦτα κἀκεῖνος ἐρεῖ . Πῶς δὲ “ ἐκεἴνος ἐμὲ δοξάσει ; ” ὅτι ἐν τῷ ὀνόματι μου δώσει τὰς ἐνεργείας . ἐπειδὴ γὰρ μείζονα ἔμελλον ποιεῖν σημεῖα , παραγενομένου τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου , διὰ τοῦτο πάλιν τὴν ἰσοτιμίαν εἰσάγων , φησὶν , “ ἐκεῖνος ἐμὲ δοξάσει , ” καὶ ἐπειδὴ ἔλεγεν , εἷς ἐστιν ἐξ ὑμῶν ὁ διδάσκαλος ὁ Χριστὸς , ἵνα μὴ νομίσωσι παρακούειν ἐκείνῳ πειθόμενοι λέγοντι ὅτι μία ἡ ἐμὴ καὶ ἡ τοῦ Παρακλήτου καὶ ῾Αγίου Πνεύματος διδασκαλία · καὶ γὰρ ἐξ ὧν ἔμελλον ἐγὼ διδάσκειν , ἐκ τῶν αὐτῶν καὶ αὐτὸς ἐρεῖ · μὴ νομίσητε ἕτερα εἶναι τὰ ἐκείνου · καὶ γὰρ κἀκεῖνα ἐμά ἐστι , καὶ τὴν ἐμὴν συκροτεῖ δόξαν . Ὅτε δὲ αὐτοὺς ἀνεκτήσατο διὰ τῶν περὶ τοῦ Πνεύματος λόγων , τότε πάλιν καταβάλλει αὐτῶν τὰ φρονήματα , λέγων , “ μικρὸν , “ καὶ οὐκ ἔτι θεωρεῖτέ με , καὶ πάλιν μικρὸν , καὶ ὄψεσθέ με , ” τοῦτο δὲ ποιεῖ , βασανίζων αὐτῶν τὴν διάνοιαν καὶ δοκιμωτέραν ἀπεργαζόμενος , καὶ συνεθίζων γενναίως ἐνεγκεῖν αὐτοῦ τὸν χωρισμόν · συνέπλεξε δὲ καὶ παραμυθίαν ἐν τῷ εἰπεῖν ὅτι ἐπανήξω , καὶ ὅτι πρὸς ὀλίγον ἐστὶν ὁ χωρισμὸς , καὶ διηνεκὴς ἡ μετ’ αὐτῶν συνουσία . ἀλλὰ τοῦτο μὲν οὐ συνεῖδον ἐκεῖνοι · διὸ καὶ εἶπον ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ , φησὶ , “ τί ἐστι τοῦτο ὃ λέγει ἠμῖν , ” φησὶν , “ ὅτι μικρὸν , καὶ οὐ θεωρεῖτέ με , ” καὶ τὰ ἑξῆς ; διὸ καὶ εἰκότως ἄν τις θαυμάσειε , πῶς πολλάκις ταῦτα ἀκούοντες , ὡς μηδὲν ἀκηκοότες οὕτως ἀμφιβάλλουσι . Πόθεν οὖν οὐ συνίεσαν ; ἣ διὰ τὴν λύπην , ὡς ἔγωγε οἶμαι , αὕτη γὰρ ἐξέβαλλε τῆς διανοίας αὐτῶν τὰ λεγόμενα , ἣ διὰ τὴν ἀσάφειαν τῶν λεγομένων · διὸ βουλόμενος αὐτοῖς ἐμπῆξαι τὸ περὶ τοῦ θανάτου αὐτοῦ δόγμα φησὶν , “ ἀμὴν , ἀμὴν , λέγω ὑμῖν , ὅτι κλαύσετε καὶ θρηνήσετε , ὅτι ἀποθανοῦμαι , ἡ λύπη δὲ αὕτη εἰς χαρὰν γενήσεται διὰ τὸ ἀναστῆναι με , καὶ ὅτι ἡ μὲν λύπη βραχεῖα , ἡ δὲ ἡδονὴ ἀπέραντος · ὅθεν τοῦτο βεβαιῶν καὶ ἐπὶ παράδειγμα ἦλθε κοσμικὸν λέγων , “ ἡ γυνὴ ὅταν τίκτῃ , λύπην ἔχει , ὅτι ἦλθεν ἡ ὥρα αὐτῆς . ” ταύτῃ δὲ τῇ παραβολῇ καὶ οἱ προφῆται κέχρηνται συνεχῶς τῇ ὑπερβολῇ τῶν ὠδίνων τὴν ἀθυμίαν παραβάλλοντες · ὃ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν , ὠδῖνες λήψονται ὑμᾶς , ἀλλ’ ἡ ὠδίνῃ τοῦ τόκου γίγνεται αἰτία · ἅμα καὶ τὸν περὶ τῆς ἀναστάσεως λόγον πιστούμενος , καὶ δεικνὺς ὅτι τὸ ἐντεῦθεν ἀπελθεῖν ὅμοιόν ἐστι τῷ1 ἀπὸ μήτρας ἐξελθεῖν εἰς τὸ φῶς , ὡσανεὶ ἔλεγε , μὴ θαυμάσητε , ὅτι διὰ λύπης τοσαύτης ἐπὶ τὰ συμφέροντα ὑμᾶς ἄγω , ἐπεὶ καὶ ἡ μήτηρ ἐπὶ τὸ γενέσθαι μήτηρ , οὕτως ἔρχεται διὰ λύπης . αἰνίττεται δέ τι ἐνταῦθα μυστικὸν , ὅτι ἔλυεν αὐτὸς τὰς ὠδῖνας τοῦ θανάτου , καὶ νέον ἄνθρωπον ἀπογεννηθῆναι ἐποίησε . Δεῖξαι δὲ θέλων τῆς χαρᾶς τὴν ὑπερβολὴν , ἣν ἔμελλον ἔχειν διὰ τῆς αὐτοῦ ἀναστάσεως , οὐκ εἶπεν ὅτι παρελεύσεται ἡ θλίψις μόνον , ἀλλ’ ὅτι οὐδὲ μέμνηται αὐτῆς ἡ τίκτουσα . Καὶ γὰρ “ ὅταν γεννήσῃ , ” φησὶ , “ τὸ παιδίον , οὐκ ἔτι μνημονεύει τῆς “ θλίψεως διὰ τὴν χαρὰν , ὅτι ἐγεννήθη ἄνθρωπος εἰς τὸν κόσμον . ” Καὶ μὴν οὐκ ἐπειδὴ ἐγεννήθη ἄνθρωπος εἰς τὸν κόσμον , χαίρει ἡ γυνὴ , ἀλλ’ ὅτι παιδίον αὐτῇ ἐτέχθη · ἐπεὶ εἰ διὰ τοῦτο ἔχαιρεν , οὐδὲν ἐκώλυσε , καὶ ἐφ’ ἑτέρᾳ γυναικὶ τικτούσῃ , τὰς μὴ τικτούσας χαίρειν . Τίνος οὖν ἕνεκεν οὕτως εἶπεν ; ὅτι εἰς τοῦτο μόνον παρέλαβε τὸ παράδειγμα εἰς τὸ δεῖξαι πρόσκαιρον μὲν τὴν λύπην , διηνεκῆ δὲ τὴν χαρὰν , καὶ ἀπὸ τῆς λύπης τὴν χαρὰν καὶ εἰς τὸ μετάστασιν εἶναι πρὸς ζωὴν , καὶ ἔστι μέγα τῶν ὠδίνων τὸ κέρδος · καὶ οὐκ εἶπεν , ἐτέχθη αὐτῇ παιδίον , ἀλλὰ “ ἄνθρωπος · ” ἐνταῦθα γάρ μοι τὴν ἀνάστασιν αἰνίττεται τὴν αὐτοῦ , καὶ ὅτι οὐκ ἐκείνῳ τῷ ὠδίναντι θανάτῳ , ἀλλὰ τῇ βασιλείᾳ τίκτεσθαι ἔμελλεν . ὅθεν καὶ δεῖξαι βουλόμενος , ὅτι οὐ θάνατος ὁ κοινὸς , ἀλλὰ μετάστασίς ἐστιν αὐτοῦ τὸ πάθος , ἐπήγαγε λέγων , “ καὶ ὑμεῖς οὖν λύπην “ ἕξετε , πάλιν δὲ ὄψομαι ὑμᾶς ” καὶ τὰ ἑξῆς . Τὸ δὲ “ ἐν ἐκείνῃ “ τῇ ἡμέρᾳ ἐμὲ οὐκ ἐρωτήσετε οὐδὲν , ” δηλοῖ , ὅτι οὐκ ἐρεῖτε , “ δεῖξον ἡμῖν τὸν Πατέρα σου , ” καὶ “ ποῦ ὑπάγεις , ” πᾶσαν γὰρ εἴσεσθε τὴν γνῶσιν , καὶ διακείσεται πρὸς ὑμᾶς ὁ Πατὴρ ὥσπερ ἐγὼ · Ἀπολιναρίου καὶ Θεοδώρου Ἡρακλείασ . τοῖς μαθηταῖς ἡ μέλλουσα ἀναχώρησις αὐτοῦ , τερπνὸν δὲ ἡ ἀνάστασις , ἑκατέρα δὲ ἐν βραχεῖ καιρῷ γίνεται . Ὅμοιόν τι ταῖς τῶν γυναικῶν ὠδῖσι τὸ πρᾶγμα φανήσεται · ὡς γὰρ ὠδίνει μὲν γυνὴ πρὸ τοῦ τοκετοῦ , ἀπὸ δὲ τῶν ὠδίνων ὁ τοκετὸς , καὶ τὸ ἐπίπονον εἰς τέρψιν καταλήγει , καὶ ἡ τέρψις ἀναιρεῖ τῆς λύπης τὴν μνήμην , οὕτως ἀποβήσεται ὑμῖν ἐπὶ τοῦ καινοῦ m καὶ θαυμασίου τούτου τοκετοῦ · νῦν γὰρ ὡς ἀληθῶς ἄνθρωπος εἰς τὸν κόσμον γεννᾶται , ἐκ παραδόξων ὠδίνων · καὶ λύπην μὲν ὑμῖν αἱ περὶ τὸ πάθος ὠδῖνες προσοίσουσι , χαρὰν δὲ ἡ μετὰ τὸ πάθος ἀνάστασις · χαρὰν οὐδαμῶς ἔτι μεταβαλλομένην , οὐδὲ ἀφαιρέτην ὑπὸ ἀνθρώπου , ἤ τινος ἄλλου , ὅτε διὰ τῆς ἀναστάσεως τοῦ νέου ἀνθρώπου νέοι καταστάντες , εἰς τὴν πρὸς Θεὸν ἥξετε παρρησίαν · χαρήσεσθε γὰρ , ὅταν ἴδητε ξένον τῷ κόσμῳ παιδίον ἀποτεχθὲν , ἄφθαρτόν τε καὶ ἀνώλεθρον , ἑαυτὸν δὲ δηλονότι φησί . Πάλιν δὲ δεῖξαι θέλων , ὅτι ἀπὸ τοῦ Θεοῦ ἐστι , φησὶν , “ ἀμὴν , ἀμὴν , λέγω ὑμῖν , ὅσα ἃν “ αἰτήσητε τὸν Πατέρα μου ἐν τῷ ὀνόματί μου , δώσει ὑμῖν . ” ὃ δὲ λέγει τοῦτό ἐστιν , οὐ δεηθήσεσθε μεσίτου , ἀλλ’ ἀρκεῖ τὸ ὄνομα μόνον εἰπόντος τὸ ἐμὸν λαβεῖν πάντα , δείκνυσι τοῦ ὀνόματος τὴν δύναμιν , εἴ γε μὴ ὁρώμενος , μηδὲ καλούμενος , ἀλλ’ ὀνομαζόμενος μόνον , καὶ παρὰ τῷ Πατρὶ ποιεῖ αὐτοὺς θαυμαστούς . Πεῖσαι δὲ αὐτοὺς πάλιν θέλων ὅτι συμφέρει αὐτὸν ἀπελθεῖν λέγει , “ ἕως ἄρτι οὐκ ᾐτήσασθε οὐδὲν ἐν τῷ ὀνόματι μου · αἰτεῖτε , “ καὶ λήψεσθε , ” καὶ τὰ ἑξῆς . Εἰ γὰρ ἕως μὲν τοῦ νῦν οὐδὲν ᾐτήσατε , φησὶ , τότε δὲ αἰτήσαντες λήψεσθε · τοῦτο συμφέρει ὑμῖν · μὴ γὰρ ἐπειδὴ λοιπὸν οὐ συνέσομαι ὑμῖν , νομίσητε ἐγκαταλελείφθαι · τὸ γὰρ ὄνομα μείζονα ὑμῖν δώσει παρρησίαν . Ἀμμωνίου . Ὡς γὰρ ἐν παροιμίαις λαλεῖ ταῦτα ὁ ὡς παρακατιὼν λέγει , οὐ γὰρ δύναται κατὰ τὸ γράμμα νοεῖσθαι · ἐκεῖνος δὲ αἰτεῖ καὶ λαμβάνει ὁ τὰ λυσιτελῆ αἰτῶν πρὸς βελτίωσιν ψυχαῖς . Παροιμίαν λέγει τὸν ἀσαφῆ καὶ κεκαλυμμένον λόγον · διὰ τὴν νηπιότητα αὐτῶν ἐπεσκιασμένως λέγει · ὅταν προκόψητε , τότε ἀποκαλύπτω ὑμῖν τὴν τοῦ Πατρὸς δόξαν · μετὰ τὴν ἀνάστασιν σαφῶς ὑμῖν ἐρῶ τὰ n περὶ τοῦ Πατρός . Περὶ ποίας ὥρας λέγει “ ὅτι ἔρχεται ὥρα , ὅτε οὐκέτι ἐν παροιμίαις λαλήσω “ ὑμῖν , ” καὶ τὰ ἑξῆς , τὸν τῆς ἀναστάσεως αὐτοῦ χρόνον · καὶ γὰρ ἐπὶ τεσσαράκοντα ἡμέρας σὺν αὐτοῖς διελέχθη , συναλιζόμενος καὶ λέγων τὰ περὶ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ · καὶ ἐπειδὴ , φησὶ , τὴν εἰς ἐμὲ πίστιν βεβαίαν ἕξετε , “ οὐκ ἐρωτήσω τὸν Πατέρα περὶ “ ὑμῶν · αὐτὸς γὰρ ὁ Πατὴρ φιλεῖ ὑμᾶς , ” καὶ τὰ ἑξῆς · ἀρκεῖ γὰρ ἡ εἰς ἐμὴ ἀγάπη πρὸς τὴν ὑμῶν · καὶ ἐπειδὴ οὐχ ὡς ἔτυχεν αὐτοὺς παρεμυθεῖτο τὸ ἀκούειν ὅτι “ παρὰ Θεοῦ ἐξῆλθον καὶ ἐκεῖ “ ὑπάγω , ” συνεχῶς αὐτὸ περιστρέφει · ὅθεν τοῦτο ἀκούσαντες , καὶ ὅτι τῷ Πατρὶ ἔσονται φίλοι , σφόδρα ἀνέπνευσαν · διὸ καὶ εἶπον , “ νῦν οἴδαμεν ὅτι οἶδας πάντα , καὶ ὅτι ἀπὸ Θεοῦ ἐξῆλθες · ὃ δὲ λέγουσι , τοῦτό ἐστι · πρινὴ ἀκοῦσαι σε , εἶδες τὰ σκανδαλίζοντα ἡμᾶς ὡς Θεὸς , καὶ ἀνέπαυσας ἡμᾶς εἰς ταῦτα . οὕτως ἔτι ἀτελῶς εἶχον , καὶ ἐπειδὴ ἐδόκουν ὥσπερ τινὰ χάριν αὐτῷ προσέχοντες λέγειν ταῦτα , φησὶ πρὸς αὐτοὺς , “ ἄρτι πιστεύετε ; ἰδοὺ “ ἔρχεται ὥρα , καὶ νῦν ἐστιν , ἵνα σκορπισθῆτε ἕκαστος εἰς τὰ “ ἴδια , καὶ ἐμ ὲμόνονἀφ ῆτε , ” καὶ τὰ ἑξῆς . Ἐπειδὴ γὰρ εἶπον , “ νῦν ἔγνωμεν , ” δείκνυσιν ὅτι οὐδὲν οὐδέπω κατόρθωσαν · προδώσετε γάρ με τοῖς ἐχθροῖς , φησὶ , καὶ τοσοῦτο ὑμῶν κρατήσει φόβος , ὡς μηδὲ μετ’ ἀλλήλων δυνηθῆναι ἀναχωρῆσαι , ἀλλ’ οὐδὲν ἐκ τούτου πάθω δεινόν . ῾Ο γὰρ Πατὴρ μετ’ ἐμοῦ ἐστι , καὶ τοῦτο δὲ πάλιν δι’ αὐτοὺς τέθεικε · τοῦτο γὰρ , ἄνω καὶ κάτω βούλονται μαθεῖν . Ὅπερ δὲ εἰπεν , “ ὅτι λελάληκα ὑμῖν ἵνα ἐν ἐμοὶ είρή - “ νην ἔχητε , ” τοῦτό ἐστιν , ἵνα μὴ ἐκβάλητέ με , φησὶν , ἀπὸ τῆς διανοίας ὑμῶν , ἀλλὰ παραδέξησθε ἐπὶ πλεῖον . Εἰπὼν δὲ ὅτι “ ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε , ” καὶ τὰ ἑξῆς , οὐ περὶ τῆς τότε μόνον θλίψεως εἶπεν , ἀλλ’ ὅτι καὶ μετὰ ταῦτα θλιβήσονται , ἀλλὰ διανάστητε , φησὶ , τῷ λογισμῷ · οὐδὲν γὰρ πάθητε δεινόν · ἐμοῦ τοῦ διδασκάλου ὑμῶν περιγενομένου τοῦ ἐχθροῦ . Νενίκηκα δὲ τὸν κόσμον , τὸν ἄρχοντα αὐτοῦ καταβαλὼν κάτω , καθὼς προεῖπεν , “ ὅτι ἔρχεται ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου , ” καὶ τὰ ἑξῆς , γνώσεσθε δὲ ὕστερον καὶ τοῦτο πάντων εἰκόντων ὑμῖν καὶ παραχωρούντων . Κυρίλλου . Εἴ τι , φησὶν , ἃν θέλοιεν προσιόντες αἰτεῖν , λήψονται παρὰ τοῦ Πατρὸς , τοῦτο γάρ ἐστι τὸ “ ἐν τῷ ὀνόματι μου . ” πρόσειμεν γὰρ οὐχ ἑτέρως τῷ Πατρὶ καὶ Θεῷ , εἰ μὴ δι’ Υἱοῦ · δι’ αὐτοῦ γὰρ τὴν προσαγωγὴν ἐσχήκαμεν ἐν Πνεύματι κατὰ τὸ γεγραμμένον · εἰ μὲν γάρ ἐστιν Υἱὸς καὶ Θεὸς , ὁμοῦ τῷ Πατρὶ χορηγεῖ τοῖς ἁγίοις τὰ ἀγαθὰ , καὶ διὰ τοῦτο διδάσκων ὁ μακαριος Παῦλος φησὶ , “ χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη , ἀπὸ Θεοῦ καὶ “ Πατρὸς ἡμῶν , καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ . ” Εἰ δὲ μεσίτης καὶ ἀρχιερεὺς καὶ Παράκλητος ὀνομάζεται , προσκομίζει τῷ Πατρὶ τὰς ὑπὲρ ἡμῶν ἱκετηρίς · ὀνόματι τοίνυν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ τὰς δεήσεις ποιητέον · οὕτω γὰρ ἐπινεύσει ὁ Πατὴρ , ἐπιδώσει δὲ τοῖς αἰτοῦσι τὰ ἀγαθά . Τὸ δὲ “ ἐξῆλθον παρὰ τοῦ Θεοῦ ” ἐνταῦθα δὴ πάλιν οἰκησόμεθα δηλοῖ , ὅτι γεγέννημαι καὶ ἐξέλαμψα , τῆς οὐσίας αὐτοῦ κατὰ πρόοδον μὲν τὴν εἰς εἶναί τε καὶ νοεῖσθαι τυχὸν ἰδιοσυστάτως , οὐ μὴν εἰς ἅπαν διῃρημένως · ἐστὶ γὰρ ἐν Υἱῷ μὲν ὁ Πατὴρ , ἐν Πατρὶ δ’ αὖ πάλιν κατὰ φύσιν ὁ Υἱός · ἣ τὸ “ ἐξῆλθον ” ἀντὶ τοῦ γέγονα καθ’ ὑμᾶς ἄνθρωπος , δηλονότι τὴν ἡμετέραν μορφήν τε καὶ φύσιν ὑποδύς · τόπος γὰρ ὥσπερ ἑκάστου τῶν ὄντων ἡ ἰδία φύσις , ἀφ’ ἧς ἂν ἐξίοι πρὸς ἕτερόν τι μεταχωροῦν , καὶ ὅπερ οὐκ ἦν γενόμενον . Ὁ δὲ τοῦ Θεοῦ Λόγος μεμενηκὼς ὅπερ ἦν , γέγονεν ἄνθρωπος · ἐκβεβηκέναι δέ πὼς νοεῖται , κατά γε τὸν ἐν θεωρίαις ἐκβαίνοντα λόγον . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Δύναται μὲν ὡς Θεὸς δοῦναι , πλὴν ὡς ἤδη εἶπον τὸ “ αὐτῶ ” οἰκονομικῶς . ἄνθρωπος ἐνέμεινε τῷ λόγῳ . Θεοδώρου Μομωουεστίασ . Ἴσως τοῦτο γνώσονται , ὅτι Πατήρ ἐστιν ἐξ αὐτοῦ γεννήσας Υἱὸν , ὅπερ οὔπω τότε ἐπίστανται , ἀλλ’ οὐδὲ συνίεσαν Πατέρα αὐτοῦ κατὰ κηδεμονίαν νομίζοντες , ὡς καὶ τῶν λοιπῶν ἀνθρώπων ἐλέγετο . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Τὸ “ ἄρτι πιστεύετε , ” ἀνθρωπινώτερον τοῦτο λέγει · καθὸ γὰρ Θεὸς ὑπάρχω ἐν τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ εἰμὶ φυσικῶς καὶ ἀδιαστάτως . διὰ συγκατάβασιν εἶπε τοῦτο , ἐπειδὴ οἱ μαθηταὶ ἤθελον ἀκούειν τοῦτο . Κρείττων καὶ δυνατώτερος ὤφθη ὁ Κύριος πάσης κοσμικῆς ἁμαρτίας , καὶ δίδωσι καὶ τοῖς πιστοῖς τὸ νικᾷν · ἢ ὅτι ὁ Χριστὸς ἐξ ἡμῶν γεγονὼς καθὸ ἄνθρωπος , κρεῖττον ἐφάνη θανάτου καὶ φθορᾶς , καὶ εἰς ἡμᾶς ἡ χάρις διαβαίνει , καὶ τούτῳ ὀφείλομεν θεωρεῖν ὅτι ληψόμεθα , ἐπειδὴ ὡς ἄνθρωπος νενίκηκε , καὶ ἡμεῖς δοκοῦμεν ἐν αὐτῷ νενικηκέναι . Εἰ γὰρ ὡς Θεὸς ἐνίκησε , πρὸς ἡμᾶς οὐδέν . Ἀπολιναρίου . Μέλλων ἀπιέναι , φησὶν , ἀναγκαίως διὰ τῶν εἰρημένων καθίστημι τὰς ψυχὰς ὑμῶν εἰς τὸ μὴ ταράσσεσθαι , ἀλλὰ τῇ πίστει πρὸς τὰς περιστάσεις ἀντέχειν · πολλὰ μὲν γὰρ παρὰ ἀνθρώποις τὰ θλίβοντα , μεγάλη δὲ παρὰ τοῦ νενικηκότος τὰς θλίψεις ἡ τοῦ θεωρεῖν ἐπικουρία · οὐ γὰρ ἐκ τῆς ὑμετέρας ἀνδρείας τὸ θαρσεῖν ἔσται βεβαίως ποτὲ , ὅτι μηδὲν ἐν ἀνθρώπῳ στερρὸν καὶ ἄτρεπτον ἀγαθὸν , ἀλλ’ ἐκ τῆς ἐμῆς ἀηττήτου δυνάμεως ἀσφαλὲς τὸ θάρσος τοῖς ἐμοῖς μετόχοις ὑπάρξει . Μετὰ τὴν παραίνεσιν ἐπὶ τὴν ἀρχὴν τρέπεται . Ἐπειδὴ γὰρ εἶπεν , ὅτι ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε , καὶ κατέσεισεν αὐτῶν τὰς ψυχὰς , ἀνίστησι πάλιν διὰ τῆς εὐχῆς , παιδεύων ἡμᾶς ἐν τοῖς πειρασμοῖς πάντα ἀφέντας ἐπὶ τὸν Θεὸν καταφεύγειν · ἄλλως δὲ οὐδὲ εὐχὴν ὁ Εὐαγγελιστὴς τὸ πρᾶγμα καλεῖ , ἀλλὰ διάλεξιν πρὸς τὸν Πατέρα μᾶλλον αὐτὸ εἶναι λέγων · “ ᾖρε γὰρ φησὶ , τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανὸν , καὶ τὰ ἑξῆς . Εί δὲ ἀλλαχοῦ λέγει εὐχόμενον δείκνυσιν αὐτὸν ἐπὶ γόνατα καμπτόμενον , μὴ θαυμάσῃς . Ηλθε γὰρ ὁ Χριστὸς οὐ μόνον ἑαυτὸν φανερώσων , ἀλλὰ καὶ ἀρετὴν παιδεύων ἅπασαν · τὸν δὲ παιδεύοντα οὐ διὰ ῥημάτων μόνον , ἀλλὰ καὶ διὰ πραγμάτων παιδεύειν χρή . Δεῖξαι δὲ θέλων ὅτι οὐκ ἄκων ἐπὶ τὸ πάθος ἔρχεται , ἀλλ’ ἑκὼν , φησὶ , “ Πάτερ ἐλήλυθεν ἡ ὥρα , δόξασόν σου τὸν Υἱὸν , ” καὶ τὰ ἑξῆς · ἰδοὺ γὰρ εὔχεται τοῦτό γενέσθαι , καὶ δόξαν τὸ πρᾶγμα καλεῖ , οὐκ αὐτοῦ μόνον τοῦ σταυρουμένου , ἀλλὰ καὶ τοῦ Πατρὸς , ὅπερ καὶ γέγονεν . Οὐ γὰρ ὁ Υἱὸς μόνον , ἀλλὰ καὶ ὁ Πατὴρ ἐδοξάσθη · πρὸ μὲν γὰρ τοῦ σταυροῦ οὐδὲ Ἰουδαῖοι αὐτὸν ᾔδεσαν . Ισραὴλ γἀρ μὲ , φησὶν , “ οὑκ ἔγνω , ” μετὰ δὲ τὸν σταυρὸν ἡ οἱκουμένη πᾶσα προσέδραμε . Τὸ δὲ “ καθὼς ἔδωκας αὐτῷ ἐξουσίαν “ πάσης σαρκὸς , ” καὶ τὰ ἑξῆς , τοῦτο δηλοῖ μετὰ τὸ σταυρωθῆναι καὶ ἀναστῆναι , καὶ ὅτι οὐκ εἰς ᾿Ιουδαίους μόνον τὰ τοῦ κηρύγματός ἐστι συνεσταλμένον , ἀλλ’ εἰς τὴν οἰκουμένην λοιπὸν ἐκτείνεται πᾶσαν . Εἶπε δὲ τοῦτο , ὅτι ἔμελλεν αὐτοὺς πέμπειν εἰς τὰ ἔθνη · ἵνα οὖν μὴ νομίσωσι καινοτομίαν εἶναι , δείκνυσι καὶ τῷ Πατρὶ τοῦτο δοκεῖν · πρὸ τούτου γὰρ ἔλεγεν αὐτοῖς , “ εἰς ὁδὸν ἐθνῶν “ μὴ ἀπέλθητε . ” “ Ἵνα γιγνώσκωσι σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν , ” καὶ τὰ ἑξῆς · εἶπε δὲ “ μόνον ἀληθινὸν Θεὸν ” πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν οὐκ ὄντων θεῶν . Καὶ γὰρ εἰς τὰ ἔθνη αὐτοὺς πέμπειν ἔμελλεν . Εἰ δὲ οἱ αἱρετικοὶ οὐκ ἀνέξονται , ἀλλὰ διὰ τὸ μόνον ἐκβάλλουσι τοῦ εἶναι ἀληθινὸν Θεὸν τὸν Υἱόν . Οὕτω καἰ τὸ εἶναι Θεὸν ἐκβάλλουσι , φησὶ γὰρ , “ τὴν παρὰ μόνον Θεοῦ δόξαν οὐ ῾ζητεῖτε · ” τί οὑν ; οὐκ ἔστι Θεὸς ὁ Υἱός ; εἰ δὲ καὶ Θεὸς , καὶ μόνου τοῦ Πατρὸς λεγομένου , εὔδηλον ὅτι καὶ ἀληθινὸς , καὶ μόνου αὐτοῦ ἀληθινοῦ λεγομένου . Σχόλιον Καισαρίου k ΑΔΕΛΦΟΥ ΘΕΟΛÓΓΟΥ . Φᾶσίν οἱ Ἀρείου ὑπασπισταὶ , ὅτι , φησὶν , εἰ ἴσος ὁ Υἱός τῷ Πατρὶ , διὰ τι μὴ πρόσκειται τοῖς Ἰωάννου τοῦ Ἀποστόλου γράμμασιν , ὡς ἐπὶ τοῦ Πατρὸς , τὸ Θεὸς ἀληθινὸς , ἀλλὰ μόνον Θεός ; ἡμεῖς δέ φαμεν πρὸς αὐτοὺς , καὶ πῶς οἴεσθε ἀποκρύψασθαι τὴν καθολικὴν τοῦ αὐτοῦ Ἰωάννου Ἐπιστολὴν ἐν τῶ τέλει βοῶσαν , ὅτι “ Ἰησοῦς ὁ “ Χριστὸς , οὗτός ἐστιν ὁ ἀληθινὸς Θεὸς καὶ ζωὴ ἡ αἰώνιος ; Πάλιιν δὲ ὁ αὐτὸς περὶ τοῦ Πνεύματος φησὶν “ οἴδαμεν δὲ καὶ “ ἀναγγέλομεν ὑμῖν ὅτι ὁ Θεὸς φῶς ἐστι , ” καὶ οὐ προσέθηκεν ὡς περὶ τοῦ Υἱοῦ , ὅτι ἀληθινός · ἀρ᾿ οὖν τολμητέον , φησὶ , μὴ εἶναι τὸν Πατέρα ἴσα τῷ παιδὶ , φῶς ἀληθινὸν , καθὼς καὶ ὁ Κύριος ἐν ἄλλῳ τόπῳ ἔλεξε , φησὶν “ ἐγώ εἰμι ἡ ἀλήθεια , ” καὶ οὐκ ἃν ψεῦδος ἐγένετο ποτέ ; τοίνυν εἰ τὸν σκοπὸν τοῦ εὐαγγελικοῦ ῥητοῦ καταμαθεῖν ἐθέλοις ἀκριβῶς , οὕτως ἀνάγνωθι τὸ ῥητόν · “ αὕτη δὲ “ ἐστὶν ἡ αἰώνιος ζωὴ , ἵνα γιγνώσκωσι σε , καὶ ὃν ἀπέστειλας “ Ἰησοῦν Χριστὸν , τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεόν · ” τὸ γὰρ ἴνα σύνδεσμός ἐστι τῶν προειρημένων ῥημάτων , καὶ τῶν ἐνσαχθέντων ( sic ) οἱ τὰ θεῖα σαφῶς πεπαιδευμένοι ἐν τῷ λέγειν τὸ “ σὲ τὸν μόνον “ ἀληθινὸν Θεόν . ” Καλῶς δὲ εἶπεν , “ ἐγώ σε ἐδόξασα ἐπὶ τῆς γῆς · ” ἐν γὰρ τῷ οὐρανῷ δεδόξαστο , ἔν τε τῇ φύσει τὴν δόξαν ἔχων , καὶ παρὰ τῶν Ἀγγέλων προσκυνούμενος · οὐ τοίνυν τὴν δόξαν ἐκείνην λέγει , ἀλλὰ ταύτην , ἀπὸ τῆς τῶν ἀνθρώπων λατρείας γινομένην · οὐκοῦν καὶ “ τὸ δόξασόν με ” τοιοῦτόν ἐστι . Πῶς δὲ τὸ ἔργον ἐτελείωσε ; καθώς φησι , “ τὸ ἔργον ἐτελείωσα , ὃ δέδωκάς μοι ἵνα ποιήσω , ” καί τοι γε ἀρχὴν ἔτι τὸ πρᾶγμα εἶχε , μᾶλλον δὲ οὐδὲ ἀρχὴν , πῶς οὖν λέγει , “ ἐτελείωσα ; ” ἢ ὅτι τὸ ἐμαυτοῦ πᾶν ἐποίησα , ἢ τὸ ἐσόμενον ὡς γεγενημένον λέγει . Τί ἐστιν ὁ φησι “ καὶ νῦν , δόξασόν με σὺ Πάτερ παρὰ σεαυτῷ , καὶ τὰ ἑξῆς καὶ γὰρ ἴσως ἄδοξος μὲν ἢν παρὰ τοῖς ἀνθρώποις διὰ τὸ παρακείμενον ἔνδυμα τῆς σαρκὸς , πῶς καὶ παρὰ τῷ Πατρὶ δοξασθῆναι ζητεῖ ; Τί οὖν ἐστι ; τὴν ἀθυμίαν ὑποτέμεται μνεται τῶν μαθητῶν , τὴν ἀπὸ τοῦ σταυροῦ γενησομένην αὐτοῖς , εἴγε διὰ τοῦτο μέλλοι ἐπὶ τὴν οἰκείαν ἐπανήξειν δόξαν καὶ ἀξίαν . Διὰ τοῦτο οὐκ εἶπεν , ἐπὶ τῆς γῆς , ἀλλὰ “ παρὰ σοὶ , ” τουτέστιν , ἀπολαύσει τῆς ἀφθαρσίας ἡ σὰρξ αὕτη , κοινωνήσει τοῦ θρόνου τοῦ βασιλικοῦ . ᾿ΑΜΜΩΝÍΟΥ ΠΡΕΣΒΥÉΡΟΥ . Οἰκονομικῶς ἐν τάξει προσευχῆς λέγει , δεῖξόν με τίς εἰμι τοῖς ἀνθρώποις , ἵνα μὴ διὰ τοῦ πάθους τῆς ἐμῆς σαρκὸς μείνωσιν οἱ ἄνθρωποι μηδὲν ἄξιον λογιζόμενοι . ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤÓΜΟΥ . Δεῖξαι δὲ θέλων ὅτι καὶ ἐν τοῖς ἔθνεσιν αὐτὸν ἐφανέρωσεν , οὐ Θεὸν μόνον , ἀλλὰ καὶ Πατέρα , φησὶν , “ ἐφανέρωσά σου τὸ ὄνομα τοῖς ἀνθρώποις ” ὅθεν καὶ “ μεγάλης “ βουλῆς Ἄγγελος λέγεται . ” Δύο δὲ ταῦτα κατασκευάσαι βουλόμενος , ὅτι τε οὐκ ἔστιν ἐναντίος τῷ Πατρὶ , καὶ ὅτι βούλημα αὐτοῦ ἐστι τὸ πιστεῦσαι αὐτοὺς τῷ Υἱῷ , ἐπήγαγε λέγων , “ οὓς “ δέδωκάς μοι ἐκ τοῦ κόσμου σοὶ ἦσαν , καὶ ἐμοὶ αὐτοὺς δέδωκας , “ καὶ τὸν λόγον σου τετηρήκασι . ” Τινὲς τὸ ἐπαγόμενον “ νῦν ἔγνων ” λέγουσιν , ὅτι περὶ ἑαυτοῦ εἶπεν , ἀλλ’ οὐκ ἃν ἔχοι τοῦτο λόγον · πῶς γὰρ ἔμελλεν ὁ Υἱὸς τὰ τοῦ Πατρὸς ἀγνοεῖν , ἀλλὰ περὶ τῶν μαθητῶν εἴρηται · ἐξ οὗ γὰρ ταῦτα εἶπον , φησὶν , ἔμαθον τί , ὅτι πάντα ὅσα δέδωκάς μοι παρὰ σοῦ ἐστι τουτέστιν οὐδὲν ἀλλότριον , οὐδὲ ἴδιον ἐν ἐμοὶ πάρα σε . Ἔγνωσαν οὑν ὅτι καὶ πάντα ὅσα ἂν διδάξω , σά ἐστι καὶ διδάγματα καὶ δόγματα , καὶ “ ὅτι παρὰ σοῦ ἐξῆλθον , καὶ ὅτι σύ με ἀπέ - “ στειλας · ” τοῦτο γὰρ διὰ παντὸς ἐσπούδαζε κατασκευάσαι τοῦ Εὐαγγελίου 1 . δεικνὺς δὲ ὅτι δι’ οὐδὲν ἕτερον ταῦτα πρὸς τὸν Πατέρα ἔλεγεν , ἀλλ’ ἵνα μάθωσι τὴν ἀγάπην ἢν ἔχει εἰς αὐτοὺς , φησὶν , “ ἐγὼ περὶ αὐτῶν ἐρωτῶ · οὐ περὶ τοῦ κόσμου ἐρωτῶ , ἀλλὰ “ περὶ ὧν δέδωκάς μοι , ὅτι σοί εἰσιν . ” οὐ γὰρ μὴ μόνον τὰ παρ’ ἑαυτοῦ παρέχων , ἀλλὰ καὶ ἕτερον ἐπὶ τοῦτο παρακαλῶν , δείκνυσι πλείονα τὸν πόθον · συνεχῶς δὲ τίθησι τὸ “ ἔδωκας , ” ἵνα μάθωσιν , ὅτι τῷ Πατρὶ τοῦτο δοκεῖ . καὶ ἐπειδὴ συνεχῶς εἶπε “ σοί εἰσι,’ καὶ “ σύ μοι αὐτοὺς δέδωκας , ” ἵνα μή τις νομίσῃ πρόσφατον αὐτοῦ εἶναι τὴν ἀρχὴν , ἀναιρῶν τὴν πονηρὰν ταύτην ὑποψίαν , ἐπήγαγε λέγων , “ καὶ τὰ ἐμὰ πάντα σά ἐστι , καὶ τὰ σὰ ἐμὰ , καὶ “ δεδόξασμαι ἐν αὐτοῖς , ” ὅπερ μεγίστην ἰσοτιμίαν δηλοῖ . Τὸ “ δεδόξασμαι ἐν αὐτοῖς τοῦτό ἐστιν , ἣ ὅτι ἐξουσίαν αὐτῶν ἔχω , ἣ ὅτι δοξάσουσιν ἐμὲ , σοὶ πιστεύοντες , καὶ ἐμοί . Τίνος ἕνεκεν συνεχῶς λέγει , ὅτι “ ἐν τῷ κόσμῳ οὐκ εἰμὶ , ” καὶ σοὶ αὐτοὺς παρακατατίθεμαι , καὶ ὅτι “ ὅτε ἤμην ἐν τῷ κόσμῳ “ ἐτήρουν αὐτοὺς ; ” ἀνθρωπίνως τὰ πολλὰ διαλέγεται πρὸς τὴν αὐτῶν διάνοιαν , νομιζόντων ὅτι πλείονα εἶχον ἀσφάλειαν ἀπὸ τῆς παρουσίας αὐτοῦ . Τὸ δὲ , “ ἐγὼ ἔρχομαι πρός σε , ” ὡσανεὶ ἔλεγεν , ἐπειδὴ πρὸς ἑαυτόν με σὺ καλεῖς , κατάστησον αὐτοὺς ἐν ἀσφαλείᾳ . Διὰ τί εἶπε , “ Πάτερ Ἅγιε , τήρησον αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματι “ σου ; ” τί γὰρ αὐτὸς οὐκ ἠδύνατο τηρεῖν αὐτούς ; ναὶ , ἀλλὰ συγκαταβαίνων αὐτοῖς τοῦτο εἶπεν . Εἰ γὰρ εἶπεν , ὅτι ἐγὼ τηρῶ αὐτοὺς , οὐκ ἂν οὕτως ἐπίστευσαν . τὸ ’δε ἐν τῳ ὀνόματι σου , τουτέστι , δία τῆς σὴς βοηθείας . Καὶ τὸ ἐπαγόμενον δὲ πρὸς τὴν ἐκείνων ὑπόνοιαν διαλέγεται , ὅτι “ ὅτε ἤμην μετ’ αὐτῶν ἐν τῷ κόσμῳ , ἐγὼ ἐτήρουν αὐτοὺς ἐν “ τῷ ὀνόματί σου , ” ἵνα μικρὸν ἀναπνεύσωσιν ἀκούοντες αὐτοῦ παρατιθεμένου αὐτοὺς τῷ Πατρὶ , καὶ τὴν εἰς αὐτοὺς στοργὴν ἐνδεικνυμένου · εἰ μὴ γὰρ τοῦτό ἐστι , πῶς ἔλεγε “ μεθ’ ὑμῶν εἰμι “ ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος ; ” τὸ δὲ εἰπεῖν , “ ἐν τῷ ὀνόματί “ σου , ” πάλιν ὡς ἄνθρωπος διαλέγεται , καὶ ὡς προφήτης , ἐπεὶ οὐδαμοῦ φαίνεται ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Πατρὸς πεποιηκώς τι , ἀλλὰ πάντων τῶν τοιούτων ἡ λύσις , τὸ πρὸς τὴν ἀσθένειαν αὐτῶν λέγεσθαι τὰ λεγόμενα . Τὸ δὲ “ οὓς δέδωκάς μοι , ἐφύλαξα , καὶ οὐδεὶς “ ἐξ αὐτῶν ἀπώλετο , ” καὶ τὰ ἑξῆς , δηλοῖ ὅτι ἀφ’ ἑαυτοῦ ἀπεπήδησεν ὁ προδότης · πρὸς ἀνάγκην γὰρ , φησὶν , οὐχ ἕλκω , οὔτε αὐτὸν , οὔτε ἑτέρους ἀποπηδῶντας , ἐρχομένους μέντοι πρός με , οὐκ ἐκβάλλω ἔξω , οὐδὲ ἀπωθοῦμαι , οὐδὲ ἐγκαταλιμπάνω τοὺς τοιούτους ἐμμένοντας πρὸς με · Καὶ τὸ ἐπαγόμενον δὲ ὅτι “ πρὸς σὲ ἔρχομαι , καὶ τὰ ἑξῆς , διὰ τὴν ἐκείνων χαρὰν καὶ ἀνάπαυσιν εἶπε . Δεικνὺς δὲ τὴν αἰτίαν δι’ ἣν ἄξιοί εἰσι πολλῆς παρὰ τοῦ πατρὸς ἐπιμελείας τυχεῖν , λέγει , “ ἐγὼ δέδωκα αὐτοῖς τὸν λόγον σου , καὶ ὁ κόσμος ἐμίσησεν “ αὐτοὺς , ” καὶ τὰ ἑξῆς · διὰ γὰρ σὲ ἐμισήθησαν , φησὶ , καὶ τὸν λόγον τὸν σὸν , ὥστε δίκαιοι ἃν εἶεν πάσης ἀπολαῦσαι προνοίας . Ἐμφαίνων δὲ πάλιν ὅτι πολλὴν αὐτῶν ποιεῖται κηδεμονίαν , ἐπάγει λέγων , “ οὐκ ἐρωτῶ ἵνα ἄρῃς αὐτοὺς ἐκ του κόσμου , ἀλλ’ ἴνα “ τηρήσῃς αὐτοὺς ἐκ τοῦ πονηροῦ · ” διὰ τοῦτο οὖν ὑπὲρ αὐτῶν παρακαλεῖ , συγκαταβαίνων αὐτοῖς . Πῶς ἀλλαχοῦ μὲν , φησὶν , “ οὓς δέδωκάς μοι ἐκ τοῦ κόσμου , ” ἐνταῦθα δὲ “ ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ εἰσίν ; ” ἐκεῖ μὲν περὶ τῆς φύσεως ἔλεγεν , ἐνταῦθα δὲ περὶ πράξεων πονηρῶν , ἀντὶ τοῦ οὐδὲν κοινὸν πρὸς τὴν γῆν ἐστιν αὐτοῖς , ἀλλὰ τῶν οὐρανῶν γεγόνασι πολῖται · εἰ δὲ λέγει “ καθὼς ἐγὼ οὐκ εἰμὶ ἐκ τοῦ κόσμου , ” οὐ χρὴ θορυβεῖσθαι · τὸ γὰρ “ καθὼς ” οὐκ ἔστιν ἐνταῦθα , οὐκ ἔστιν ἀπαραλλάκτου ἀκριβείας . Ὅταν μὲν γὰρ ἐπ’ αὐτοῦ καὶ τοῦ Πατρὸς κεῖται τὸ καθὼς , πολλὴν ἰσότητα διὰ τὴν τῆς φύσεως συγγένειαν σημαίνει · ὅταν δὲ ἐφ’ ἡμῶν καὶ αὐτοῦ , πολὺ τὸ μέσον διὰ τὸ ἄπειρον εἶναι τὸ μέσον ἑκατέρας τῆς φύσεως , καὶ τοῦτο ὡς συγκαταβατικῶς εἴρηται παρ’ αὐτοῦ . “ ῾Αγίασον m αὐτοὺς ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου , ” τοῦτό ἐστιν , ἁγίους ποίησον αὐτοὺς , διὰ τῆς τοῦ Πνεύματος δόσεως , παίδευσον καὶ δίδαξον αὐτοὺς τὴν ἀλήθειαν . “ Καὶ γὰρ ὁ λόγος ὁ σὸς ἀλήθειά “ ἐστι , ” φησὶ , τουτέστιν , οὐδὲν ψεῦδος ἐν αὐτῷ , παντὸς γὰρ ἐκβῆναι δεῖ τὰ εἰρήμενα πάντα , καὶ ὅτι οὐδὲν τυπικὸν δηλοῖ πάλιν , οὐδὲ σωματικὸν , καὶ ἐνταῦθα δὲ πάλιν τὸ “ καθὼς ἐμὲ “ ἀπέστειλας εἰς τὸν κόσμον , ” οὐχ ὁμοίως ἐπ’ αὐτοῦ καὶ τῶν Ἀποστόλων κεῖται , πῶς γάρ ; ἀλλ’ ὡς ἦν ἐγχωροῦν ἀνθρώποις ἀποσταλῆναι · αὐτοὶ μὲν γὰρ πη αὐτοῦ ἀπεστάλησαν , αὐτὸς δὲ θεοπρεπῶς παρὰ τοῦ Πατρός . Εἰ δὲ καὶ εἶπε , “ ἀπέστειλες “ αὐτοὺς , ” ἔθος αὐτῷ καὶ τὸ μέλλον ὡς γεγονὸς λέγειν . Τὸ δὲ ὑπὲρ αὐτῶν ἁγιάζω ἐμαυτὸν , τοῦτό ἐστι , προσφέρω σοι θυσίαν ἐμαυτὸν , αἱ γὰρ θυσίαι ἅγιαι λέγονται , καὶ κυρίως ἅγια τὰ τῷ Θεῷ ἀνακείμενα . Τὸ δὲ “ ἵνα ὦσιν ἡγιασμένοι ἐν ἀληθείᾳ ” δηλοῖ ὅτι οὐχ ὡς ἐν τύπῳ τὸ παλαιὸν ὁ ἁγιασμὸς ἐν τῷ προβάτῳ ἦν οὕτω καὶ νῦν , ἀλλ’ ἐν αὐτῇ τῇ ἀληθεία · καὶ γὰρ καὶ αὐτοὺς συνανατίθημι , φησὶ , καὶ ποιῶ προσφορὰν , διὸ καὶ ὁ Ἀπόστολος πρὸς τοῦτό φησι , “ παραστήσατε τὰ μέλη ὑμῶν θυσίαν ζῶσαν , ἁγίαν . ” Ἵνα δὲ μή τις νομίσῃ ὑπὲρ τῶν Ἀποστόλων μόνον αὐτὸν προσφέρειν ἑαυτὸν , ἐπήγαγε , “ οὐ περὶ τούτων δὲ ἐρωτῶ μόνον , ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν πι - “ στευόντων διὰ τοῦ λόγου αὐτῶν εἰς ἐμέ · ” ἀνέστησε δὲ καὶ ἐντεῦθεν αὐτῶν τὰς ψυχὰς , δείξας αὐτοῖς ἐσομένους πολλοὺς μαθητάς . Εἰπὼν περὶ τῆς σωτηρίας αὐτῶν καὶ τοῦ ἁγιασθῆναι τῇ πίστει καὶ τῇ θυσίᾳ , λέγει λοιπὸν καὶ περὶ τῆς ὁμονοίας , “ ἵνα πάντες , ” φησὶν , “ ἓν ὦσι , καθὼς σὺ , Πάτερ , ἐν ἐμοὶ , κἀγὼ ἐν σοὶ , ἵνα καὶ “ αὐτοὶ ἐν ἡμῖν ἓν ὦσι , ” καὶ εἰς τοῦτο κατακλείει τὸν λόγον , πάλιν δὲ τὸ “ καθὼς ” οὐκ ἀκριβῶς ἐξίσωσεν ἐπ’ αὐτοῖς · οὐδὲ γὰρ δυνατὸν , ἀλλ’ ὥσπερ ὅταν λέγει “ γίνεσθε οἰκτίρμονες ὡς ὁ “ Πατὴρ ὑμῶν · ” οὕτω καὶ ἐνταῦθα . Τἰ δέ ἐστιν , “ ἐν ἡμῖν , ” ἐν τῇ πίστει τῇ εἰς ἡμᾶς · σημαίνει δὲ τὸ ἵνα ὁ κόσμος πιστεύσῃ ὅτι σύ με ἀπέστειλας , ὅτι ἐὰν τὴν εἰς ἀλλήλους ἀγάπην τηρήσωσι , φησὶ , γνώσονται τὸν διδάσκαλον ἀπὸ τῶν μαθητῶν ἅπαντες . Ἄν δὲ μάχονται , οὐκ ἐροῦσιν εἰρηνικοῦ Θεοῦ εἶναι μαθητὰς , νομίζοντες δὲ μὴ εἶναι εἰρηνικὸν , οὐχ ὁμολογήσουσιν ἀπεστάλθαι με παρὰ Θεοῦ . Χρὴ δὲ σκοπῆσαι πῶς διὰ πάντων κατασκευάζει τὸ πρὸς τὸν Πατέρα ὁμονοητικόν . Ποῖαν δόξαν λέγει , “ ἣν δέδωκάς μοι ; ” ὅτι δέδωκα αὐτοῖς τὴν διὰ τῶν σημείων , τὴν διὰ τῶν διδαγμάτων , καὶ ἴνα ὁμόψυχοι ὦσι διὸ καὶ ἐπάγει “ ἴνα ὦσιν ἓν , καθὼς ἡμεῖς “ ἕν ἐσμεν · ” αὕτη γὰρ ἡ δόξα καὶ τῶν σημείων μείζων · ὥσπερ γὰρ τὸν Θεὸν θαυμάζομεν , ὅτι οὐκ ἔστι στάσις οὐδὲ μάχη παρὰ τῇ φύσει ἐκείνῃ , ἀλλὰ μεγίστη αὕτη δόξα ἐστὶν , οὕτω καὶ οὗτοι , φησὶν , ἐντεῦθεν γενέσθωσαν λαμπροί . Τὸ δὲ “ ἐγὼ ἐν αὐτοῖς , καὶ σὺ ἐν ἐμοὶ , οὕτω χρὴ νοεῖν , ὅτι ἔδωκε τὴν δόξαν αὐτοῖς ἐν αὐτοῖς γενόμενος , καὶ τὸν Πατέρα ἔχων μεθ’ ἑαυτοῦ , ὥστε αὐτοὺς συγκροτεῖν . Ἀλλαχοῦ δὲ οὐχ οὕτως φησὶν , οὐ γὰρ δι’ αὐτοῦ τὸν Πατέρα παραγενέσθαι καὶ μονὴν παρ’ αὐτῷ ποιεῖν · ἐκεῖ μὲν τὰ Σαβελλίων ἐπιστομίζων στόματα , ἐνταῦθα δὲ τὴν Ἀρείου ὑπόνοιαν ἀναιρῶν . Δεικνὺς δὲ τῶν σημείων μᾶλλον τὴν εἰρήνην τοὺς ἀνθρώπους δυναμουμένην ἐπισπάσασθαι , πάλιν φησὶν , “ ἵνα ὦσι τετεειωμένοι εἰς ἓν , καὶ ἵνα γιγνώσκῃ ὁ κόσμος ὅτι σύ με ἀπέστειλας . ” Ὥσπερ γὰρ ἡ ἔρις διαλυτικὸν , οὕτω ἡ συμφωνία συγκροτικόν . Εἰπὼν δὲ “ ὅτι ἠγάπησας αὐτοὺς , καθὼς ἐμὲ ἠγάπησας , ” πάλιν τὸ “ καθὼς ” ὡς ἀνθρώπους ἀγαπηθῆναι ἐγχωρεῖν , νοῆσαι ἡμῖν δίδωσιν . Ὅπερ δὲ ἐζήτουν ἀεὶ , ἐπάγει λέγων , “ Πάτερ οὓς δέδω - “ κάς μοι θέλω , ἵνα ὅπου ἐγώ εἰμι , κἀκεῖνοι ὦσι μετ᾿ ἐμοῦ · ” οὐχ ὡς μέλλων δὲ αὐτὸ λαμβάνειν διὰ τῆς αἰτήσεως τοῦτο φησὶν , ἄπαγε , ἀλλὰ συγκαταβαίνων αὐτοῖς , καὶ τὴν εἰς αὐτοὺς ἀγάπην ἐνδεικνύμενος · καὶ τὸ ἐπαγόμενον δὲ “ ἣν ἔδωκάς μοι ” λέγει , συγκαταβάσεως ἦν · οὐ γὰρ ἦν ποτὲ , ὅτε ἦν ἄδοξος ὁ Υἱός . Διὸ χρὴ νοεῖν τὸ “ ἔδωκας , ” ὅτι γεγέννηκάς ἐστι . Δεικνὺς δὲ ἐνταῦθα μηδένα εἰδέναι τὸν Πατέρα ἣ μόνους τοὺς τὸν Υἱὸν ἐπεγνωκότας , φησὶ , “ Πάτερ δίκαιε , καὶ ὁ κόσμος σε “ οὐκ ἔγνω , ἐγὼ δέ σε ἔγνων . ” Ὅ δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστι ἐβούλου μὲν , τούτου ἅπαντας εἶναι , ἀλλ’ οὐκ ἔγνωσάν σε , καὶ τοι οὐδὲν ἔχοντες ἐγκαλεῖν τοῦτο γάρ ἐστι , “ Πάτερ δίκαιε . ” Δοκεῖ δέ μοι καὶ δυσχεραίνων ταῦτα λέγειν , ὅτι τὸν οὕτως ἀγαθὸν καὶ δίκαιον ἐπιγνῶναι οὐκ ἠθέλησαν . Οὐ τοίνυν τοῦτό ἐστιν , ὅπερ φασὶν οἱ Ἰουδαῖοι , ὅτι αὐτοὶ μέν σε γιγνώσκουσιν , ἐγὼ δὲ σὲ ἀγνοῶ , ἀλλὰ τοὐναντίον · ἐγὼ μὲν σὲ οἶδα , αὐτοὶ δὲ σὲ οὐκ ἔγνωσαν , καὶ εἰς τὸ ἐπαγόμενον δὲ , “ ὅτι οὗτοι δὲ ἔγνωσάν , ὅτι σύ με “ ἀπέστειλας , ” ἐκείνους αἰνίττεται τοὺς λέγοντας μὴ εἶναι αὐτὸν ἐκ τοῦ Θεοῦ , καὶ πρὸς τοῦτο τὸν λόγον ἀνακεφαλαιοῦται πάντα . Πῶς εἰπὼν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τὴν τελείαν γνῶσιν τοῖς Ἀποστόλοις παρέχειν , νῦν λέγει , “ καὶ ἐγνώρισα αὐτοῖς τὸ ὄνομά “ σου , καὶ γνωρίσω ; ” ἵνα δείξῃ ὅτι καὶ τὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος αὐτοῦ ἐστι . Ὅπως δὲ εἰς καλὸν τέλος καταπαύσῃ τὸν λόγον τὴν ἀγάπην τὴν πάντων μητέρα τῶν ἀγαθῶν , ἐπήγαγεν , “ ἵνα ἡ ἀγάπη “ ἣν ἠγάπησάς με , ἐν αὐτοῖς ᾖ , κἀγὼ ἐν αὐτοῖς . ” Διὰ τι μετὰ τὸ εἰπεῖν αὐτὸν ταῦτα , μέσον νυκτῶν ὁδοιπορεῖ , καὶ ποταμὸν διαβαίνει , καὶ ἐπείγεται πρὸς τὸν τῷ προδότῃ γνώριμον τόπον ἐλθεῖν ; “ ταῦτα γὰρ , ” φησὶν , “ εἰπὼν ὁ Ἰησοῦς ἐξῆλθε σὺν τοῖς “ μαθηταῖς αὐτοῦ πέραν τοῦ χειμάρρου , ” καὶ τὰ ἑξῆς · ἐκκόπτων τοῖς ἐπιβουλεύουσι τὸν πόνον , καὶ δεικνὺς τοῖς μαθηταῖς , ὅτι ἑκὼν ἐπὶ τὸ πρᾶγμα ἔρχεται , ὅπερ ἦν ἱκανὸν αὐτοὺς μάλιστα παραμυθήσασθαι · καὶ καθέστησεν ἑαυτὸν ὥσπερ ἐν δεσμωτηρίῳ τῷ κήπῳ · ἵνα δὲ μὴ ἀκούσαντες κῆπον , κρύπτεσθαι αὐτόν τις νομίσῃ , ἐπήγαγεν , “ εἶδε δὲ καὶ Ἰούδας ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν τὸν τόπον , ὅτι “ πολλάκις συνήχθη ὃ Ἰησοῦς ἐκεῖ μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ . ” Μανθάνομεν δὲ ἐντεῦθεν καὶ τοῦτο , ὅτι τὰ πολλὰ ἔξω διενυκτέρευσε , τοῖς μαθηταῖς ἰδίᾳ περὶ ἀναγκαίων διαλεγόμενος · ἐποίει δὲ τοῦτο καὶ ἐν ὄρεσι καὶ ἐν κήποις μάλιστα , καθαρὸν θορύβων χωρίον ἐπιζητῶν ἀεὶ , ὥστε μὴ τὴν διάνοιαν ἐκκρούεσθαι τῶν ἀκροωμένων . “ Ὃ οὖν Ἰούδας παραλαβὼν , ” φησὶ , “ τὴν σπεῖραν , ” καὶ τὰ ἑξῆς · καὶ ἡ μὲν σπεῖρα ἐπείσθη , ἐπειδὴ ἦσαν ἄνδρες στρατιῶται , χρημάτων ἕνεκα πάντα ποιεῖν μεμελετηκότων · ἐπέρχονται μετὰ ὅπλων , δεδοικότες τοὺς ἑπομένους αὐτῷ · διὰ τοῦτο καὶ ἀωρὶ τῶν νυκτῶν ἐπέστησαν . Ἐν παραδείσῳ τῶν καθ’ ἡμᾶς σκυθρωπῶν συμβέβηκεν ἡ ἀρχὴ , ἐν κήπῳ δὲ καὶ τὸ Χριστοῦ πάθος δέχεται τὴν ἀρχὴν , ἁπάντων ἡμῶν τῶν πάλαι συμβεβηκότων εἰσφέρει τὴν ἐπανόρθωσιν . Τίονς ἕνεκεν αὐτὸς , “ ἐξελθὼν εἶπεν αὐτοῖς , Τίνα ζητεῖτε ; ” δεῖξαι θέλων ὅτι οὐκ ἀπὸ τῆς παρουσίας τῆς ἐκείνων παριέμενε μαθεῖν τὰ ἐρχόμενα ἐπ’ αὐτὸν , ἀλλ’ ἀταράχως , καί τοι πάντα εἰδὼς ἠρώτα εἰπόντων δὲ αὐτῶν ὅτι , “ Ἰησοῦν τὸν Ναζωραῖον , καὶ αὐτοῦ εἰπόντος , ὅτι “ ἐγώ εἰμι , ” τότε δείκνυσιν αὐτοῦ τὴν ἄμαχον δύναμιν , πηρώσας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν τε καὶ τοῦ προδότου . Καὶ γὰρ κἀκεῖνος εἱστήκει σὺν αὐτοῖς , ὅθεν καὶ μετ’ αὐτῶν ἔπεσεν ὕπτιος . Ὅτι γὰρ οὐ τὸ σκότος αἴτιον ἢν τοῦ μὴ ἐπιγνῶναι αὐτοὺς αὐτὸν , ἐδήλωσεν ὁ Εὐαγγελιστὴς εἰπὼν , ὅτι καὶ λαμπάδας εἶχον · ἐνδειξάμενος τοίνυν πάντα , ἅπερ ἦν ἱκανὰ αὐτοὺς τῆς ἐγχειρήσεως αὐτῶν ἀνακρούσασθαι , ἐπειδὴ ἐπέμενον τῇ κακίᾳ , τότε λοιπὸν ἑαυτὸν παραδίδωσι . Κυρίλλου . Σημεῖον δ᾿ ἂν εἴη τῆς καθ’ ὅλου νοουμένης ἔθνους καταπτώσεως , τὸ μερικὸν τὸ τοῖς ἐπὶ σύλληψιν ἐλθοῦσι συμβεβηκός · καὶ γοῦν ὁ προφήτης Ἱερεμίας τοὺς Ἰουδαίους κατολοφύρεται , λέγων , “ οἶκος ᾿Ισραὴλ ἔπεσεν , οὐκ ἔστιν ὁ ἀναστή - “ σων . ” Διδάσκει δὲ ὅτι καὶ παντὶ τῷ πονηρεύεσθαι κατὰ Χριστοῦ μελετήσαντι πάντη τε καὶ πάντως ἀποκείσεται τὸ πεσεῖν . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Οὐχ ὡς ἀγνοῶν ἐρωτᾷ , ἀλλ’ ἵνα γνῶμεν ὅτι καὶ παρὼν οὐχ ἑωρᾶτο ἣ ἐγνωρίζετο , εἰ μὴ ἤθελεν . Ὡς εἰδὼς πάντα , ἀταράχως ὅλα ἐποίει καὶ ἐλάλει , καὶ οὔτε ἀπὸ τῆς φωνῆς , οὔτε ὁ Ἰούδας οὔτε οἱ λοιποὶ ἐπεγίγνωσκον αὐτὸν , εἰ μὴ ὅτε ἠθέλησε . Δεῖξαι δὲ θέλων τὴν μέχρις ἐσχάτης ὥρας εἰς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ φιλίαν , λέγει , “ εἰ οὖν ἐμὲ ζητεῖτε , ἄφετε τούτους ὑπά - “ γειν . ” Τὸ δὲ “ ἵνα πληρωθῇ ὁ λόγος ὃν εἶπεν , ὅτι οὓς δέδωκάς “ μοι , οὐκ ἀπώλεσα ἐξ αὐτῶν . ” Αὐτὸς μὲν οὐ ταύτην τὴν τοῦ παρόντος θανάτου λέγει ἀπώλειαν ἀλλ’ ἐκείνην τὴν αἰώνιον . Ὁ δὲ Εὐαγγελιστὴς καὶ ἐπὶ τοῦ παρόντος αὐτὴν παρέλαβεν . Ὡς δὲ ὁ κελευσθεὶς μὴ πήραν ο ἔχειν , μὴ δύο χιτῶνας , μάχαιραν εἶχε , φησὶ γὰρ ὁ Εὐαγγελιστὴς , “ Σίμων οὖν Πέτρος ἔχων μάχαιραν , ” καὶ τὰ ἑξῆς , ἐμοὶ δοκεῖ τοῦτο αὐτὸ δεδοικὼς ὁ Πέτρος παρεσκευάσθαι πάλαι . Εἰ δὲ λέγοι τις , πῶς ὁ κελευσθεὶς μηδὲ ῥαπίζειν , ἀνδροφόνος γίνεται ; μάλιστα μὲν μὴ ἀμύνασθαι προσετάχθη , ἐνταῦθα δὲ οὐχ ἑαυτῷ ἠμύνατο , ἀλλὰ τῷ διδασκάλῳ , ἔπειτα οὐδὲ τέλειοί πὼς ἦσαν , οὐδὲ ἀπηρτισμένοι τότε . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Διὰ τὰς τῶν μαθητῶν ἀσθενείας ἔξω ποιεῖται αὐτοὺς πειρασμῶν , ὡς Θεὸς φυλάσσει τοὺς μαθητὰς ἀεὶ , μόνον τὸν Ἰούδαν τῇ προαιρετικῇ κακίᾳ ἐάσας ἀπολέσθαι . Θέλων ὑπεραποθανεῖν τοῦ διδασκάλου ἐποίησε τοῦτο . Θαρσήσας ὁ Πέτρος οἷς ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς , καὶ αὐτὸς ἐποίησε τοῦτο · καὶ μὴ ὡς ἀνδροφόνος τις καταιτιάσθω τὸν Πέτρον , ὅπου γε οὐχ ὡς ἑαυτῷ ἀμύνων Ρ , ἀλλὰ τῷ διδασκάλῳ ἐποίει τοῦτο , πλὴν καὶ ἔτι ἀτελεῖς ἦσαν . Διὰ τοῦ τύπου δείκνυσιν ὅτι πάσης δεξιᾶς ἀκοῆς ἔρημοι ἔσονται οἱ Ἰουδαῖοι . Απολιναριου . Δοκεῖ συγχώρησις εἶναι τοῦ Κυρίου πρὸς τὸ χρήσασθαι αὐτοὺς μαχαίρᾳ . Τοῦτο γὰρ ὁ Λουκᾶς ἱστόρησεν , ὡς δηλώσαντος μὲν τοῦ Σωτῆρος ἐπιόντα πόλεμον ἐν τῷ λέγειν , ὅτι “ πωλησάτω τις τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ , καὶ ἀγορασάτω μάχαιραν · ” εἰπόντων δὲ τῶν μαθητῶν , ὅτι ἰδοὺ μάχαιραι ὧδε δύο , ” πρὸς τοῦτο ἀποκριναμένου τοῦ κελεύσαντας μὴ ἀνθίστασθαι τῷ πονηρῷ , ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ αὐτοῦ δὲ τοῦ εἰρημένου , ἵν ἔργῳ δείξειεν ὅπερ λόγῳ προεδίδαξε , καὶ χρωμένους αὐτοὺς τῇ δικαίᾳ μαχαίρᾳ πρὸς τὸ ἀμύνασθαι στήσειέν τε καὶ κωλύσει , ὥστε μηκέτι ταύτῃ προσχρήσασθαι , ὡς καὶ αὐτὸς ὁ ταῦτα εἰπὼν ἱστόρηκε μετὰ ταῦτα εἰρηκέναι τον Κυριον , “ ἔατε ἕως τούτου τοῦτο δὴ τὸ ” ἕως ὄρον ἔχει καὶ κώλυμα τῆς κατὰ νόμον ἐφειμένης μαχαίρας , καὶ προστεθηκέ γε τῇ ἱστορίᾳ Λουκᾶς , ὅτι καὶ ἁψάμενος τοῦ ὠτίου ἰάσατο αὐτὸν , ὅπερ ἐμφανέστατον ἦν ἔργον εἰς τὸ μὴ βλάπτειν ἀνθρώπων μηδένα . Διὰ τί δὲ καὶ ὄνομα τέθεικε τοῦ δούλου ὁ Εὐαγγελιστής ; ὥστε τοῖς τότε ἀναγιγνώσκουσι ἐξεῖναι ζητῆσαι καὶ περιεργάσασθαι εἰ ὄντως γέγονε τὰ γεγενημένα . Οὐχ ἁπλῶς δὲ καὶ τὸ δεξιὸν ὠτίον λέγει , ἀλλ’ ἐμοὶ δοκεῖ τὴν ὁρμὴν εἰπεῖν τοῦ Ἀποστόλου ὅτι ἐπ’ αὐτὴν ὥρμηται τὴν κεφαλήν . θαυματουργεῖ δὲ ἐνταῦθα ὁ Χριστὸς , ὁμοῦ τε παιδεύων ὅτι τοὺς ποιοῦντας κακῶς εὐεργετεῖν χρὴ , ἔτι δὲ καὶ τὴν δύναμιν ἐκκαλύπτων τὴν ἑαυτοῦ . Ὅπερ δὲ ἐπὶ τοῦ νιπτῆρος ἐποίησε , δι’ ἐπειλῆς τὸν τόνον χαλάσας τοῦ Πέτρου , τοῦτο καὶ ἐνταῦθα ποιεῖ εἰπὼν , “ βάλε τὴν μάχαιραν εἰς τὴν θήκην , τὸ ποτήριον ὃ δέδωκέ μοι ὁ “ Πατήρ μου , οὐ μὴ πίω αὐτό ; ” δεικνὺς ὅτι οὐ τῆς ἐκείνων δυνάμεως ἦν τὰ γινόμενα , ἀλλὰ τῆς αὐτοῦ συγχωρήσεως . Ἀπολιναρίου . Τὸ ἀποκόπτεσθαι δούλου ἀρχιερέως ὠτάριον δεξιὸν , σκέψαιτο ἄν τις ὡς τῆς ἐπικληθείσης αὐτοῖς ἀνηκουστίας σημεῖον ἦν , καὶ τοῦ μὴ ἐξεῖναι q ἐν τῷ ἀκούειν οὖς · “ πώρωσις γὰρ “ τῷ Ἰσραὴλ γέγονε , καὶ ἀκούοντες οὐκ ἀκούουσι , ” διὰ τὴν κατὰ τοῦ Σωτῆρος ἀσέβειαν ἡ τῶν ἀρχιερέων μάλιστα γέγονε . Διὸ καὶ περὶ οἰκέτην ἀρχιερέως ἦν τὸ σύμβολον τῆς τοῦ ὠτὸς ἀφαιρέσεως . εἰ δέ με δεῖ καὶ τοῦτο προσθεῖναι διὰ τὴν ἱστορίαν τὴν Λουκᾷ , καὶ τὸ περὶ τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ ὠτίου , φαίην ἂν δηλοῦσθαι τὴν ὕστερον ἀποκατάστασιν τῆς συνέσεως τῆς νῦν ἀφαιρουμένης τοῦ Ἰσραὴλ , ὅτε συνήσουσιν ὃν ἠγνόησαν , καὶ ἀκούσονται τυχόντες τοῦ κηρύσσοντος Ἠλιοῦ · “ ἀποκατασταθήσεται γὰρ διὰ πατέρων πρὸς υἱοὺς ” κατὰ τὸν Μαλαχιὴλ , “ καὶ “ συναφθήσονται ἡμῖν τοῖς δευτέροις ἐκείνοις πρότερον κατὰ τὸν “ χρόνον ὄντες , καὶ πατέρες ἀριθμηθήσονται μετὰ υἱῶν . ” Δήσαντες δὲ τὸν δεσπότην ἡμῶν οἱ παράνομοι καὶ Θεὸν , τίνος ἕνεκεν αὐτὸν πρὸς Ἄνναν ἤγαγον πρῶτον ; ὑπὸ τῆς ἡδονῆς ἐμπομπεύοντες τοῖς γινομένοις , ὡς δὴ τρόπαιον στήσαντες . Τῆς δὲ τοῦ Καϊάφα προφητείας μέμνηται , δεῖξαι θέλων ὅτι ὕπερ σωτηρίας του κόσμου ταύτα ἐγένετο , καὶ ὅτι τοσαύτη τῆς ἀληθείας ἐστὶν ἡ ὑπερβολὴ , ὡς καὶ τοὺς ἐχθροὺς ταῦτα προαναφωνεῖν . Ἵνα γὰρ μὴ δεσμοὺς ἀκούσας ὁ ἀκροατὴς θορυβῆται , ἀναμιμνήσκει τῆς προφητείας ἐκείνης ὁ Εὐαγγελιστὴς , ὅτι ἡ σωτηρία τῆς οἰκουμένης ὁ θάνατος αὐτοῦ ἦν . Τίνος ἕνεκεν καὶ νῦν ὁ Εὐαγγελιστὴς οὐ λέγει ἑαυτὸν ὀνομαστί ; “ ἠκουλήθησε γὰρ , φησὶ Πέτρος τῷ Ἰησοῦ , καὶ ὁ ἄλλος “ μαθητής · ” ὅτε μὲν γὰρ ἐπὶ τὸ στῆθος ἀνέπεσεν , εἰκότως ἑαυτὸν κρύπτει · νῦν δὲ τίνος ἕνεκεν ; τῆς αὐτῆς χάριν αἰτίας · καὶ γὰρ ἐνταῦθα μέγιστον θαῦμα διηγεῖται , ὅτι πάντων ἀποπηδησάντων αὐτὸς ἐπηκολούθει . Διὰ τοῦτο οὑν κρύπτει ἑαυτὸν καὶ προτίθησιν ἑαυτοῦ τὸν Πέτρον . Ἠναγκάσθη δὲ καἰ ἑαυτοῦ ἐπιμνησθῆναι , ἵνα μάθωμεν ὅτι ἀκριβέστερον διηγεῖται τῶν ἄλλων τὰ κατὰ τὴν αὐλὴν , ἅτε ἔνδον ὤν . Διὰ τοῦτο δὲ καὶ μέμνηται ὅτι γνωστὸς ἦν τῷ ἀρχιερεῖ , ἵνα μή τις λέγῃ πῶς τῶν ἄλλων ἀναχωρησάντων , οὗτος ἐνδοτέρω καὶ τοῦ Σίμωνος εἰσῆλθεν , ἅμα δὲ καὶ ἵνα μὴ θαυμάζῃ αὐτόν τις διὰ τὸ συνεισελθεῖν , μηδὲ ἐπ’ ἀνδρίᾳ αὐτὸν ἀνακηρύττει . Τὸ δὲ θαῦμα ἐκεῖνο ἦν τὸ τοῦ Πέτρου , ὅτι οὕτω περιδεὴς ὣν , ὡς καὶ μέχρι τῆς αὐλῆς ἦλθε τῶν ἄλλων ἀναχωρησάντων · ὅθεν τὸ μὲν ἐλθεῖν ἕως ἐκεῖ πόθου ἦν · τὸ δὲ μὴ εἰσελθεῖν ἔνδον ἀγωνίας καὶ φόβου “ εἱστήκει γὰρ , ” φησὶ , “ πρὸς τῇ θύρᾳ ἔξω . Οὐκ εἰσήγαγε δὲ τοῦτον ὁ ᾿Ιωάννης , ἀλλὰ τῇ θυρωρῷ εἰπε τοῦτο ποιῆσαι , ἐπειδὴ εἴχετο σφόδρα τοῦ Χριστοῦ , ἐπηκολούθησεν , ὅθεν καὶ ἡ θυρωρὸς μετὰ τὸ εἰσελθεῖν τὸν Πέτρον , εἶπε πρὸς αὐτὸν , “ μὴ καὶ σὺ ἐκ τῶν μαθητῶν εἶ τοῦ ἀνθρώπου τούτου ; ὁ δέ φησιν , “ οὐκ εἰμὶ , ” καὶ οὐ μόνον ἠρνήσατο , ἀλλὰ καὶ μετὰ τῶν δούλων ὑπηρετῶν εἱστήκει θερμαινόμενος , τοῦ Χριστοῦ ἔνδον κατεχομένου · τοῦτο δὲ λέγομεν , οὐ τοῦ Πέτρου κατηγοροῦντες , ἀλλὰ τῶν ὑπὸ τοῦ Χριστοῦ εἰρημένων τὴν ἀλήθειαν δεικνύντες , ὅτι δὲ οὐδὲ θυρωροῦ εὐτελοῦς καὶ ἀπερριμμένης ἤνεγκεν ἐρώτησιν , μηδὲ αὐτῆς θρασείας οὔσης , οὐ γὰρ εἶπε , τοῦ πλάνου , ἀλλὰ “ τοῦ “ ἀνθρώπου τούτου , ” ὅπερ ἐλεούσης μᾶλλον καὶ καμπτομένης ἦν . Ἀμμωνίου πρεσβυγέρου . Συνεισῆλθεν ὁ Ἰωάννης τῶ Ἰησοῦ μετὰ τοῦ ὄχλου ἀγνώστως , καὶ τότε ὡς γνωστὸς εἶπε τῇ θυρωρῷ , καὶ εἰσήνεγκε τὸν Πέτρον . Κυρίλλου . Οὐχὶ πάντως καταδείσας τῶν ἄλλων τυχὸν ὁ Πέτρος εἰπὼν , “ οὐκ εἰμὶ , ” ἀλλὰ πᾶν ὁτιοῦν ὑπομεῖναι θελήσας διὰ τὸ συνεῖναι Χριστῷ . ἐξ ἀγάπης οὖν ἆρα τὸ πταῖσμα , καὶ ῥίζαν πὼς ἔχει τὴν φιλοθείαν ἡ ἄρνησις , οὐκ ἐξ ἀκριβοῦς μὲν λίαν συμβαίνουσα λογισμοῦ , μνωμένου δ᾿ οὖν ὅμως τοῦ συνεῖναι Χριστῷ . Ὑποκρίνεται τὰ ἐκείνων δρᾷν ὁ Πέτρος , καὶ τοι τῇ λύπῃ κεκακωμένος , ἵνα μὴ τῷ κατηφεῖ προσώπῳ κατάφωρος εὑρεθεὶς , ἐκ τῆς τῶν ποθουμένων ἐκπέμπηται θήρας . Χρὴ δὲ θαυμάσαι τοῦ ἀρχιερέως τὴν πονηρίαν , ὅτι συνεχῶς ἀκούων τοῦ Χριστοῦ ἐν τῷ ἱερῷ δημηγοροῦντος καὶ παρρησίᾳ διδάσκοντος , νῦν ἐρωτᾷ περὶ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ , καὶ περὶ τῆς διδαχῆς αὐτοῦ . Ἐπειδὴ γὰρ ἔγκλημα οὐδὲν εἶχε προσενεγκεῖν , περὶ τῶν μαθητῶν ἠρώτα ἴσως ποῦ εἰσι , καὶ τίνος ἕνεκεν αὐτοὺς συνέλεξε , καὶ τί βουλόμενος , καὶ ἐπὶ τίσι ; τοῦτο δὲ ἔλεγεν , ὡσανεὶ στασιαστὴν καὶ νεωτεροποιὸν ἐλέγξαι θέλων , ὡς ἐργαστηρίου τινὸς ὄντος πονηροῦ . Εἰπὼν ὁ Χριστὸς , ὅτι ἐν τῷ κρυπτῷ ἐλάλησεν οὐδὲν , περὶ ὧν ἐκεῖνοι ἐνόμιζον εἶπε , στάσεις καὶ ταραχὰν ποιῆσαι θέλων , ἐπεὶ ὅσα περ τῆς τῶν πολλῶν ἀκροάσεως ἀνώτερα τὰ λεγόμενα ἦν , ἐλάλησεν ἐν τῷ κρυπτῷ . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Ἠρώτα τί ἐδίδασκε τοῦ ἑαυτοῦ μαθητὰς , ἠρώτα αὐτὸν , εἰ συναινεῖ τοῖς διὰ Μωϋσέως , ἵνα ἐναντιουμένυς παραδῷ καὶ αὐτοὺς ὡς θεομάχους τοῖς Ἰουδαίοις . Τὸ δὲ εἰπεῖν , “ τί με ἐπερωτᾷς , ἐρώτησον ἀκηκοότας , ” καὶ τὰ ἑξῆς , οὐκ αὐθαδιαζομένου ἐστὶ τὰ ῥήματα , ἀλλὰ θαρροῦντος τῇ τῶν εἰρημένων ἀληθείᾳ . Τί γὰρ , φησὶ , περὶ τῶν ἐμῶν ἐρωτᾷς ; ἐρώτησον τοὺς ἐχθροὺς , τοὺς ἐπιβούλους , οὗτοι λεγέτωσαν · αὕτη γὰρ τῆς ἀληθείας ἀναμφισβήτητος ἡ ἀπόδειξις , ὅταν τοὺς ἐχθρούς τις καλεῖ μάρτυρας ὧν λέγει · ἀλλὰ καίπερ οὕτως ἀποκριθεὶς ῥαπίζεται , οὗ τί γένοιτ’ ἃν ἰταμώτερον ; ἔφριξεν οὐρανὸς ἐπὶ τοῦτο , καὶ ἐξέστη ἡ γῆ ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ τῶν δούλων ἀγνωμοσύνῃ , καὶ τῇ τοῦ δεσπότου μακροθυμίᾳ , ἀλλ’ ὅμως ῥαπισθεὶς καὶ δυνάμενος πάντα σεῖσαι καὶ ἀφανίσαι καὶ κατενεγκεῖν · τούτων μὲν οὐδὲν ποιεῖ · φθέγγεται δὲ ῥήματα πᾶσαν δυνάμενα θηριωδίαν ἐκλῦσαι · φησὶ γὰρ “ εἰ μὲν κακῶς ἐλάλησα , μαρτύρησον περὶ τοῦ κακοῦ , “ εἰ δὲ καλῶς , τί με δέρεις ; ” τουτέστιν , εἰ μὲν ἔχεις ἐπιλαβέσθαι τῶν εἰρημένων , ἀπόδειξον · εἰ δὲ οὐκ ἔχεις , τί με τύπτεις ; Κυρίλλου . Οὐχ ἑνὶ γένει τῷ ἐξ Ἰσραήλ · εἰ γὰρ καὶ μή τυχὸν τοῖς ἀνὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην ἔκπυστά πὼς εἰσὶ τὰ ἡμέτερα , ἀλλ’ ἔσται κατὰ καιρούς . “ ἐγὼ πάντοτε ἐδίδαξα ἐν συνα - “ γωγαῖς · ” εἰς ἀνάμνησιν αὐτοὺς ἄγει τῆς λεγούσης προφητείας ἐκ προσώπου Χριστοῦ , “ οὐκ ἐν κρυφῇ λελάληκα , οὐδὲ ἐν τόπῳ γῆς “ σκοτεινῆς . ” Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Ἐλέγχει αὐτὸν προσποιούμενον ἀγνοεῖν τὰ ἐν φανερῷ εἰρημένα . Εἰ δὲ πάντα φανερῶς ἐδίδαξα , τὰ λεγόμενα παρά τισι περὶ ἐμοῦ ἀπόκρυφα , οὐκ εἰσὶ δεκτά . τοὺς ὑπηρέτας ἐρώτησον , τοὺς πρῴην μὲν μοῦ θαυμάσαντας τὴν διδασκαλίαν , νῦν δέ με συλλαμβανομένους . Κυρίλλου . Εἰ γὰρ , φησὶ , μὴ τεθαύμακας ποτὲ τὴν ἐμὴν διδασκαλίαν , ἴσως οὐκ ἠδίκεις , τὰ συνήθη τοῖς ὑπηρέταις διαπραττόμενος , νυνὶ δὲ μειζόνως ἀδικεῖς , ἐπ’ οὐδενὶ νῦν καταγνοὺς ἀτιμάζων . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Καὶ μὴ προσταχθεὶς ὁ ὑπηρέτης ἔτυψε τὸν Χριστὸν , ἐπειδὴ αὐτὸς ὑπέδειξεν ὁ λέγων , ἴδε οὗτοι ἴσασιν οἱ ποτὲ ἀκούσαντες καὶ ἐπαινέσαντες , καὶ θέλων αὐτὸν ἀπαλλάξαι τῆς ὑποψίας , ὅτι τῶν θαυμαζόντων ἦν , αὐτὸν ἐποίησε τοῦτο . Οὐ γὰρ ἃν ἀκολούθως τι ἐποίησεν ἣ ἐλάλησεν , ἵνα ὡς ἐκ τούτου κινηθεὶς τύψῃ αὐτόν . Ἐλέγχει τὸν ὑπηρέτην ὡς ἀδικοῦντα , οὐ μόνον ὅτι ἁπλῶς αὐτὸν ἔτυψεν , ἀλλ’ ὅτι πρῴην θαυμάσας , νῦν δὲ ἐπ’ οὐδενὶ καταγνοὺς ἠτίμασεν αὐτόν . Τοῦ Χρυσοστόμου . Πέμπουσι δὲ αὐτὸν δεδεμένον πρὸς Καϊάφαν διὰ τὸ μηδὲν εὑρίσκειν αἴτιον . ὁ δὲ Πέτρος ὁ θερμὸς ἐραστὴς τοσούτῳ κάρῳ κατείχετο , ὥστε ἀπαγομένου τοῦ διδασκάλου οὐδὲ κινεῖται , ἀλλ’ ἔτι θερμαίνεται , ἵνα μάθωμεν , πόση τῆς φύσεως ἡμῶν ἡ ἀσθένεια , ὅταν Θεὸς ἐγκαταλείπῃ , ὥστε καὶ πάλιν ἐρωτηθεὶς ἀρνεῖται , καὶ οὐ δεύτερον μόνον , ἀλλὰ καὶ τρίτον . Τί δήποτε δὲ οἱ Εὐαγγελισταὶ ὁμοφώνως περὶ αὐτοῦ ἀνέγραψαν ; οὐχὶ τοῦ μαθητοῦ κατηγοροῦντες , ἀλλ’ ἡμᾶς παιδεῦσαι βουλόμενοι , πόσον κακὸν τὸ μὴ πᾶν ἐπιτρέπειν τῷ Θεῷ , ἀλλ’ ἑαυτῷ θαρρεῖν . Χρὴ δὲ ἡμᾶς θαυμάσαι τοῦ διδασκάλου τὴν οἰκονομίαν καὶ τὴν πολλὴν κηδεμονίαν , ὅτι κατεχόμενος καὶ δεδεμένος πολλὴν ἐποιεῖτο τοῦ μαθητοῦ πρόνοιαν , διὰ τοῦ βλέμματος αὐτοῦ κείμενον ἀνιστὰς , καὶ εἰς δάκρυα καθέλκων . Κυρίλλου . ᾿Αναγκαιοτάτην τούτων ὁ θεσπέσιος Εὐαγγελιστὴς ποιεῖται τὴν μνήμην , ἀληθεύοντα πανταχοῦ δεικνὺς τὸν Χριστόν . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Τοῦ πονηροῦ σείσαντος τὸν Πέτρον , ἡττήθη τῆς ὑποσχέσεως . Διὰ τι ἄγουσιν αὐτὸν ἀπὸ τοῦ Καϊάφα εἰς τὸ πραιτώριον ; ἵνα τῶν δικαστῶν τὸ πλῆθος , καὶ ἀκόντων αὐτῶν ἐπιδείξῃ τὸ βεβασανισμένον τῆς ἀληθείας · εἶπε δὲ ὁ Εὐαγγελιστὴς ὅτι “ ἦν δὲ “ πρωΐα , ” δεῖξαι θέλων ὅτι τὸ ἥμισυ τῆς νυκτὸς ἅπαν ὑπὸ τοῦ Καϊάφα ἐρωτώμενος οὐδὲν ἐξειλέγχετο . Οὐκ ἀνεῖλον δὲ αὐτὸν αὐτοὶ , ἀλλ’ ἐπὶ τὸν Πιλάτον ἤγαγον , ἐπειδὴ τὸ πολὺ τῆς ἀρχῆς αὐτῶν καὶ τῆς ἐξουσίας ὑπετέτμητο , ὑπὸ ῾Ρωμαίοις τῶν πραγμάτων κειμένων . Καὶ ἄλλως δὲ ἐδεδοίκεσαν μὴ δίκην ὕστερον δώσωσι κατηγορηθέντες δι’ αὐτόν . Χρὴ δὲ σκοπῆσαι αὐτῶν καὶ τὸ καταγέλαστον , ὅτι τὸν ἀθῷον συλλαβόντες καὶ ὅπλα βαστάζοντες , εἰς τὸ πραιτώριον οὐκ εἰσέρχονται , ἵνα μὴ μιανθῶσι δῆθεν , καὶ φονῶντες μὲν ἀδίκως , οὐκ ἐνόμιζον μιαίνεσθαι , δικαστηρίου δὲ ἐπιβαίνοντες , μιαίνειν ἑαυτοὺς ἡγοῦντο . Τὶ δέ ἐστιν , “ ινα φάγωσι τὸ πάσχα ; ” αὐτὸς γὰρ ἦν αὐτὸ πεποιηκὼς τῇ μιᾷ τῶν ἀζύμων · πάσχα τῆς ἑορτῆς λέγει . Διὰ τοῦτο δὲ ἐξελθὼν ὁ Πιλάτος ἐρωτᾷ τοὺς Ἰουδαίους λέγων , “ τίνα κατηγορίαν φέρετε κατὰ τοῦ ἀνθρώπου τούτου ; “ ὅπως δείξῃ ἑαυτὸν ἀπηλλαγμένον τῆς βασκανίας αὐτῶν · ὁρῶν γὰρ αὐτὸν δεδεμένον καὶ ὑπὸ τοσούτων ἀγόμενον , οὐκ ἐνόμισεν ἔλεγχον ἔχειν ἀναμφισβήτητον τοῦτο , ἀλλ’ ἐρωτᾷ , ἄτοπον εἶναι νομίζων τὴν μὲν κρίσιν αὐτοὺς ἁρπάσαι , τὴν δὲ κόλασιν χωρὶς κρίσεως ἐπιτρέψαι ἐκείνω . Ἐρωτηθέντες δὲ οὐ λέγουσι , οὕτως πανταχοῦ παραιτοῦνται τὴν ἐξ εὐθείας κατηγορίαν . Εἶπε δὲ αὐτοῖς ὁ Πιλάτος , “ λάβετε “ αὐτὸν ὑμεῖς , ” καὶ τὰ ἑξῆς , ἀπαλλαγῆναι ἐπαχθείας βουλόμενος . Ἐπεὶ δὲ ἐκεῖνοι εἶπον “ ὅτι ἡμῖν οὐκ ἔξεστιν ἀποκτεῖναι ου - “ δένα , ” ὅτι σταυρῶσαι αὐτοῖς οὐκ ἔξεστι , τοῦτο γὰρ ἐπεθύμουν ποιῆσαι . Πῶς δὲ τὸ λεχθὲν παρ’ αὐτῶν “ ὅτι ἡμῖν οὐκ ἔξεστιν “ ἀποκτεῖναι , ” ἐπλήρου τὸν λόγον τοῦ Κυρίου ὃν εἶπε , σημαίνων ποίῳ θανάτῳ ἔμελλεν ἀποθνήσκειν ; Ὅτι οὐχ ὑπ’ αὐτῶν μόνον , ἀλλὰ καὶ ὑπὸ ἐθνῶν ἔμελλεν ἀναιρεῖσθαι , ἣ ὅπερ ἔφην , ὅτι ἐκείνοις σταυρῶσαι οὐκ ἐξῆν . Ἀμμωνίου . Ἄνευ αἰτίας ἀπεφήνατο δικαίως αὐτὸν αἰτίαν εὔλογον λέγουσι τὸ ὑπ’ αὐτῶν συλληφθῆναι , ὡς πλατυνόμενοι μηδὲν ποιεῖν ἄδικον αὐτοί . Εἰ ὁ νόμος ὑμῶν καὶ τὸν ἀναίτιον κολάζει , κρίνατε αὐτοί . Εἰ μὲν ἑαυτοῖς ἐπιτρέπετε τὴν κρίσιν , αὐτοὶ καὶ τὴν ἐξέτασιν ὡς βούλεσθε ποιήσασθε · εἰ δ᾿ ἐπ’ ἐμοῦ βούλεσθε κριθῆναι , εἰπεῖν ἀναγκαῖον . Σαφὲς τεκμήριον ὅτι ἑκὼν ὁ Κύριος ἔπασχεν , ἐξ ὧν εἰδὼς προεῖπεν , ὅτι ἤμελλε τοῖς ἔθνεσι παραδοθῆναι ἐπὶ τὸ σταυρωθῆναι . Τίνος ἕνεκεν οὐκ ἐπ’ ἀυτῶν ποιεῖται τὴν ἐξέτασιν , ἀλλ’ ἴδιᾳ εἰς τὸ πραιτώριον ; “ εἰσῆλθε ” γὰρ , φησὶν , “ εἰς τὸ πραιτώριον πάλιν “ ὁ Πιλάτος , ” καὶ τὰ ἑξῆς , ἐπεὶ μεγάλην τινὰ εἶχεν ὑπόνοιαν περὶ αὐτοῦ , καὶ ἐβούλετο μαθεῖν πάντα ἀκριβῶς , μὴ θορυβούντων τῶν Ἰουδαίων · εἶπε δὲ αὐτῶ , σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τῶν ᾿Ιουδαίων ; ὅπερ ἀεὶ περιεφέρετο περὶ αὐτοῦ , τοῦτο εἰς μέσον ἄγει . Ἐρωτᾷ δὲ ὁ Χριστὸς τὸν Πιλάτον , λέγων “ ἀπὸ σεαυτοῦ “ ταῦτα λέγεις ; ” καὶ τὰ ἑξῆς . τὴν πονηρὰν τῶν Ἰουδαίων εκκαλύψαι γνώμην θέλων , καὶ ὑπ’ αὐτοῦ κατηγορηθῆναι αὐτοὺς βουλόμενος , ὅπερ ἐμφαίνων ὁ Πιλάτος φησὶ , “ μή τι ἐγὼ Ἰουδαῖος “ εἰμί ; ” καὶ τὰ ἑξῆς . Εἰπόντος δὲ τοῦ Χριστοῦ , “ ἡ βασιλεία ἡ ἐμὴ οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου , ὅπερ ἐδεδοίκει τέως ὁ Πιλάτος , διέλυσε τὴν τῆς τυραννίδος ὑποψίαν · ὅτι δὲ καὶ τοῦ κόσμου τούτου κρατεῖ ἡ βασιλεία αὐτοῦ , πᾶσι δῆλον . ἀλλὰ διὰ τὸ μὴ εἶναι αὐτὴν ἐκ τῶν ἐνταῦθα , ἄνωθεν δὲ τὴν ἀρχὴν ἔχειν τοῦτο εἶπεν , ὡσανεὶ ἔλεγε , βασιλεὺς μέν εἰμι , ἀλλ’ οὐ τοιοῦτος ὃν ὑποπτεύεις , ἀλλὰ πολλῷ μείζων καὶ λαμπρότερος . Δεῖξαι δὲ θέλων τῆς παρ’ ἡμῖν βασιλείας τὸ ἀσθενὲς , ὅτι ἐν τοῖς ὑπηρέταις ἔχει τὴν ἰσχὺν , ἡ δὲ ἄνω αὐτάρκης ἐστὶν ἑαυτῇ , μηδενὸς δεομένη , φησὶν , “ εἰ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου ἡ βασιλεία ἦν ἡ ἐμὴ ” καὶ τὰ ἑξῆς . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Λύει τὴν ἀγωνίαν Πιλάτου , πείθων ὅτι οὐκ ἔστιν ἀντάρτης , ἀλλὰ βασιλεὺς οὐρανοῦ καὶ γῆς · διὸ ἀναπολόγητος ὁ Πιλάτος , οὐχ ὡς βλάσφημον αὐτὸν φονεύσας , ἀλλὰ πρὸς χάριν Ἰουδαίων . οἱ Ἄγγελοι ἡσύχαζον , τοῦ βασιλέως αὐτῶν ὑβριζομένου , ἐννοοῦντες τὴν οἰκονομίαν τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας · Τοῦ Χρυσοστόμου . Ἐρωτήσαντος τοῦ Πιλάτου καὶ εἰπόντος , οὐκοῦν βασιλεὺς εἶ σύ ; καὶ αὐτοῦ εἰπόντος , ὅτι “ εἰς τοῦτο “ γεγένημαι , ” ἔδειξεν ὅτι οὐδὲν μετὰ ταῦτα προσλαβὼν ἔχει , ὥστε καὶ ὅταν ἀκούσωμεν , ὅτι “ καθὼς ὁ Πατὴρ ἔχει ζωὴν ἐν ἑαυτῷ , οὕτω καὶ τῷ Υἱῷ ζωὴν ἔδωκεν ἔχειν , ” μηδὲν ἄλλο ἣ τὴν γέννησιν νομίζωμεν , οὕτω καὶ ἐπὶ ἄλλων ὁμοίως . Τὸ δὲ “ εἰς τοῦτο ἐλήλυθα εἰς τὸν κόσμον , ” καὶ τὰ ἑξῆς , δηλοῖ ὅτι ἵνα τοῦτο αὐτὸ εἴπω καὶ διδάξω καὶ πείσω πάντας , ὅτι βασιλεὺς καὶ δεσπότης καὶ Κύριός εἰμι . Ἐπισπάσασθαι δὲ θέλων διὰ τούτων τὸν Πιλάτον , καὶ πεῖσαι γενέσθαι τῶν λεγομένων ἀκροατὴν λέγει “ πᾶς ὁ ὢν ἐκ τῆς ἀληθείας , ἀκούει μου τῆς φωνῆς · ” εἴ τις γὰρ , φησὶν , ἐστὶν ἀληθὴς , καὶ τοῦτο ποθεῖ πάντως ἀκούσεται . εὐθέως αὐτὸν εἷλε τοῖς βραχέσι ῥήμασι · τοῦτο γὰρ δηλοῖ ὅπερ εἶπεν ὁ Πιλάτος , “ τί ἐστιν ἀλήθεια ; ” ἀλλ’ ἐπειδὴ πρὸς τὸ κατεπεῖγον ἵσταται , συνεῖδε γὰρ ὅτι τοῦτο μὲν ἐδεῖτο καιροῦ τὸ ἐρώτημα , ἔδει δὲ αὐτὸν ἐξαρπάσαι τέως τῆς τῶν Ἰουδαίων ὁρμῆς . Διὰ τοῦτο ἐξῆλθε πρὸς αὐτοὺς , καὶ φησιν , “ ἐγὼ οὐδεμίαν αἰτίαν “ εὑρίσκω ἐν αὐτῷ , ” καὶ τοῦτο δὲ συνετῶς · οὐ γὰρ εἶπεν , εἰ ἥμαρτεν καὶ ἄξιός ἐστι θανάτου , ὅμως χαρίσασθαι αὐτὸν τῇ ἑορτῇ , ἀλλὰ πρῶτον αὐτὸν ἀπαλλάξας αἰτίας ἁπάσης , τότε ἀξιοῖ ἐκ περιουσίας λέγειν , “ ἔστιν ὑμῖν συνήθεια , ἵνα ἕνα ὑμῖν ἀπολύσω ἐν τῷ πάσχα · εἶτα καὶ ἐντρεπτικῶς καὶ δυσωπητικῶς σφόδρα ἐπάγει , “ βούλεσθε οὖν ὑμῖν τὸν βασιλέα τῶν Ἰουδαίων ἀπο - “ λύσω ; ” ἀλλ’ ὦ τῆς μιαρᾶς αὐτῶν γνώμης · τὸν μὲν ὁμότροπον καὶ ὑπεύθυνον αἰτοῦσι , τὸν δὲ ἀνεύθυνον κολάσαι κελεύουσι , κράζοντες , “ μὴ τοῦτον , ἀλλὰ τὸν Βαραββᾶν . ” αὕτη γὰρ αὐτοῖς ἄνωθεν ἡ συνήθεια . Ἡμᾶς δὲ χρὴ διὰ πάντων σκοπεῖν τοῦ δεσπό - του τὴν ἐπιείκειαν . ᾿Αμμωνίου πρεσβυτέρου . Ἐγὼ διὰ τοῦτο γέγονα ἄνθρωπος , καὶ ἐγεννήθην ἐκ Μάριας , ἵνα τὸ ψεῦδος καὶ τὸν διάβολον ἐκ τοῦ κόσμου ἀπελάσας , βασιλεύουσαν ἀποδείξω πάντων τὴν θείαν φύσιν . Θεολώρου Μομψουεστίασ . Οὕτως αὐτὸν εἷλε τοῖς βραχέσι ῥήμασιν , ὡς εἰπεῖν “ τί ἐστιν ἡ ἀλήθεια ; ” σχεδὸν γὰρ ἐξ ἀνθρώπων ἠφάνιστο τὸ πρὶν καὶ ἠγνοεῖτο ὑπὸ πάντων ἔτι ἐν ἀπιστίᾳ ἐξεταζομένων . ᾿Απολιναρίου . ᾿Αλήθειαν λέγει τὸ ἑαυτὸν ὑποδεῖξαι τοῖς ἀνθρώποις , καὶ διὰ τῆς αὐτοῦ γνώσεως τὴν σωτηρίαν αὐτοῖς χαρίσασθαι . Κυρίλλου . Βασιλέα τῶν Ἰουδαίων λέγων τὸν Ἰησοῦν , χαριεντίζεται ὁμοῦ καὶ ὑποχαλᾷ τῷ γελοίῳ τὴν τῶν λελυπηκότων ὀργὴν , ἐν τῷ δεικνύειν σαφῶς , ὅτι ἐπ’ αὐτῷ δὴ τοῦτο κατηγορεῖται μάτην · μηδὲ γὰρ ἃν ἀφέσεως ἠξίωσέ ποτε τὸν ἐπὶ τυραννίδι καὶ νεωτερισμῷ τῷ κατὰ Ῥωμαίων κατεγνωσμένον τὸν Ῥωμαίων στρατηγόν · δι’ ὃν οὖν ἀνεῖναι προτρέπει , μεμαρτύρηκεν αὐτῷ τὸ παντελῶς ἀνυπαίτιον . διασκεπτομένῳ δέ μοι καὶ δοκοῦντι πόθεν ἆρα γέγονε τοῖς Ἰουδαίοις ἐν ἔθει τὸ ἐξαιτεῖν ἑνὸς ἄφεσιν λῃστοῦ τινος , ἣ φονευτοῦ , λογισμὸς μὲν ἐπῆλθεν , ὡς οὐκέτι μὲν πάντα κατὰ τὸν θεῖον αὐτοῖς ἐπράττετο νόμον · ἔθεσι δὲ μᾶλλον ἰδίοις ἀποκεχρῆσθαι ἐδόκουν · πρὸς ἐξίτηλον ἐτρέποντο πολιτείαν , καὶ οὐ σφόδρα συνεῖδον τοῖς διὰ Μωϋσέως τεθεσπισμένοις . ἀλλά μοι τὴν θείαν διερευνῶντι γραφὴν , καὶ φιλοθηροῦντι πανταχόθεν τὴν τοῦ πράγματος αἰτίαν , παρέπιπτέ τι τῶν θείων λογίων , ὃ καὶ καλεῖ πὼς εἰς ὑποψίαν τὸν ἡμέτερον νοῦν , μὴ ἆρα τί πληροῦντες τῶν κατὰ τὸν νόμον , καίτοι δυσάγωγοι λίαν ὄντες ᾿Ιουδαῖοι , τὴν τοῦ κακουργοῦντος ἐζήτουν ἄφεσιν . γέγραπται τοίνυν ἐπὶ τῷ βιβλίῳ τῶν Ἀριθμῶν , ὁ περὶ τοῦ φονεύοντος νόμος ἀκουσίως ἤγουν ἑκουσίως · διωρισμένης δὲ τῆς δίκης ἐναργῶς τῆς ἐπὶ τῷ καταβουλήτῳ φονευτῇ , μέτεισιν εὐθὺς ὁ λόγος εἰς τὸν περὶ τοῦ φονεύοντος ἀκουσίως , εἶτα καὶ οὕτω φησὶ μεθετέρα , “ ἐὰν δὲ ἐξαπίνης οὐ δι’ “ ἔχθραν ὤσῃ αὐτὸν , ἣ ἐπιρρίψει ἐπ’ αὐτὸν πᾶν σκεῦος οὐκ ἐξ ἐν - “ έδρου , ἢ ἐν παντὶ λίθῳ , ἐν ᾧ ἀποθανεῖται ἐν αὐτῷ , οὐκ εἰδὼς , “ καὶ πέσῃ ἐπ’ αὐτὸν , καὶ ἀποθάνῃ , αὐτὸς δὲ οὐκ ἐχθρὸς αὐτοῦ ἦν , “ οὐδὲ ζητῶν κακοποιῆσαι αὐτὸν , καὶ κρινεῖ ἡ συναγωγὴ ἀνὰ μέσον “ τοῦ πατάξαντος καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ ἀγχιστεύοντος , τὸ αἷμα , “ κατὰ τὰ κρίματα ταῦτα P , καὶ καταστήσουσιν αὐτὸν καὶ ἡ συνα - “ γωγὴ εἰς τὴν πόλιν τοῦ φυγαδευτηρίου οὗ ἔφυγε · ” τοιαύτης οὖν ἀνεγειρομένης τῆς ἐντολῆς , εἶτα τινῶν ὡς εἰκὸς τοιούτοις περιπιπτόντων πταίσμασιν , ἵνα παντελῶς δικαιοῖ τῶν τῇδε τεθεσπισμένων μὴ παντελῶς ἀλογεῖν , κατὰ πληθὺν συνιόντες Ἰουδαῖοι τῶν τοιούτων ἐζήτουν ἕνα · ἔργον γὰρ ὅλης τοῦτο συναγωγῆς ὁ νόμος γενέσθαι προσέταττε , ἀπολύσειν γε μὴν ἐξῆν αὐτοῖς , κατά γε τὸ δοκοῦν τῷ νόμῳ . τοῦτο δρᾷν αἰτοῦσι Πιλάτῳ · καταδεξάμενοι γὰρ ἅπαξ τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν , τὰ πλεῖστα λοιπὸν τῶν καθ’ ἑαυτοὺς τοῖς ἐκείνων παρεχώρουν νόμοις · καὶ γοῦν φονεύειν ἐξὸν τὸν ἔπι τισι τῶν ἀτόπων κατεγνωσμένων , ὡς ἕνα τῶν τοιούτων Πιλάτῳ προσήγαγον τὸν Ἰησοῦν . Τίνος ἕνεκεν ὁ Πιλάτος λαβὼν τὸν Κύριον Ἰησοῦν ἐμαστίγωσε ; τάχα ἐκλῦσαι αὐτοὺς βουλόμενος , καὶ παραμυθήσασθαι τὸν Ἰουδαϊκὸν ζῆλον . Ἐπειδὴ γὰρ διὰ τῶν ῥημάτων οὐκ ἴσχυσεν αὐτὸν ἐξελέσθαι , σπεύδων μέχρι τούτου στῆσαι τὸ δεινὸν , καὶ ἐμάστιξε , καὶ γενέσθαι τὰ γενόμενα συνεχώρησε , τὴν χλαμύδα καὶ τὸν στέφανον περιτεθῆναι , ὥστε αὐτῶν χαλάσαι τὴν ὀργήν . Εἰ δὲ λέγοι τις , πῶς οἱ στρατιῶται πλέξαντες στέφανον ἐξ ἀκανθῶν , ἐπέθηκαν αὐτῷ ἐπὶ τῇ κεφαλῇ , καὶ τὰ ἄλλα πάντα ἐποίησαν , εἴγε μὴ ἐπίταγμα ἦν τοῦ ἄρχοντος τοῦτο , εἰς χάριν τὴν Ἰουδαϊκὴν , σκοπείτω , ὅτι οὐδὲ παρὰ τὴν ἀρχὴν παρ’ ἐκείνου κελευσθέντες ἐπῆλθον νυκτὸς , ἀλλὰ τοῖς Ἰουδαίοις χρημάτων ἕνεκα χαριζόμενοι , πάντα ἐτόλμων . Ἐξήγαγε δὲ αὐτὸν ὁ Πιλάτος , λέγων , οὐδεμίαν αἰτίαν εὑρίσκω κατ’ αὐτοῦ , σβέσαι διὰ τούτου τὴν ὀργὴν αὐτῶν βουλόμενος , ἀλλ’ ἐκεῖνοι οὐδὲ οὕτως ἥμεροι γεγόνασιν , ἀλλ’ ἐβόων , “ σταύρωσον , σταύρωσον . ” Διὰ τοῦτο ἰδὼν ὁ Πιλᾶτος εἰκῆ πάντα γενόμενα , φησὶ , “ λάβετε αὐτὸν ὑμεῖς , καὶ “ σταυρώσατε , ἐγὼ γὰρ οὐχ εὑρίσκω ἐν αὐτῷ αἰτίαν , ” ὅθεν δηλονότι καὶ τὰ πρότερα διὰ τὴν ἐκείνων συνεχώρησε μανίαν · καὶ γὰρ τοῦτο ὡς ἀφοσιουμένου ἐστὶ , καὶ ἐπὶ πρᾶγμα οὐ συγκεχωτημένον αὐτοῖς ὠθοῦντος αὐτούς . Διὸ καὶ ἐν τούτῳ καταισχυνθέντες λέγουσιν , ὅτι “ ἡμεῖς νόμον ἔχομεν , καὶ κατὰ τὸν νόμον ἡμῶν “ ὀΦείλει ἀποθανεῖν , ὅτι Υἱὸν Θεοῦ ἐποίησεν ἑαυτὸν , ” ὅθεν τοῦτο ἀκούσας ὁ Πιλάτος μᾶλλον ἐφοβήθη , μήποτε ἀληθὲς ᾖ τὸ λεγόμενον · ἐκεῖνοι δὲ καὶ διὰ πραγμάτων τοῦτο μαθόντες οὐ πεΦρίκασιν , ἀλλ’ ἀναιροῦσιν αὐτὸν , ὑπὲρ ὧν ἐχρῆν προσκυνεῖν · διὰ τοῦτο οὐκ ἔτι ἐρωτᾷ αὐτὸν ὁ Πιλάτος , τί ἐποίησας ; ἀλλ’ ἄνωθεν πάλιν ποιεῖται τὴν ἐξέτασιν , ὑπὸ τοῦ Φόβου κατασειόμενος λέγων , εἰ σὺ εἶ’ ὁ Χριστός ; ” αὐτὸς δὲ οὐκ ἀποκρίνεται αὐτῷ . διότι μαθὼν πη αὐτοῦ ὅτι “ εἰς τοῦτο γεγέννημαι καὶ εἰς τοῦτο ἦλθον , ” καὶ , “ ἡ βασιλεία μου οὐκ ἔστιν ἐντεῦθεν , ” καὶ ὀφείλων ἀντιστῆναι καὶ ἐξελέσθαι αὐτόν · τοῦτο μὲν οὐκ ἐποίησεν , ἠκολούθησε δὲ τῇ Ἰουδαϊκῇ ὁρμῇ , ὅθεν καὶ ἑαυτὸν προκατέκρινε λέγων , “ ἐξουσίαν “ ἔχω σταυρῶσαί σε , καὶ ἐξουσίαν ἔχω ἀπολῦσαι σε · ” εἰ γὰρ τὸ πᾶν ἐν ἑαυτῷ ἔκειτο , τίνος ἕνεκεν οὐδεμίαν αἰτίαν εὑρὼν οὐκ ἀπέλυσεν αὐτόν ; αὐτὸς δὲ κατασπῶν αὐτοῦ τὸν τῦΦον , Φησὶν , “ οὐκ εἶχες ἐξουσίαν κατ’ ἐμοῦ οὐδεμίαν , εἰ μὴ ἦν σοι δεδομένον “ ἄνωθεν , ” δηλῶν οὐχ ἁπλῶς κατὰ τὴν τῶν ἄλλων ἀκολουθίαν τοῦτο γινόμενον , ἀλλὰ μυστικῶς ἐπιτελούμενον . ἵνα δὲ μὴ ἀκούσας , “ εἰ μὴ ἦν σοι δεδομένον ἄνωθεν , ” νομίσῃ τοῦ παντὸς ἀπηλλάχθαι ἐγκλήματος , ἐπήγαγε , “ διὰ τοῦτο ὁ παραδιδούς μέ σοι μείζονα ἁμαρτίαν ἔχει . ” Εἰ δὲ λέγει τις , ὅτι εἰ δεδομένον ἢν , οὔτε ἐκεῖνοι , οὔτε οὗτος ὑπεύθυνοι ἐγκλημάτων εἰσίν · εἰκῆ q ταῦτα λέγει · τὸ γὰρ δεδομένον ἐνταῦτα τὸ συγκεχωρισμένον ἐστίν · ὡσανεὶ ἔλεγεν , εἴασα μὲν ταῦτα γενέσθαι · οὐ μὴν διὰ τοῦτο τῆς ἁμαρτίας ὑμεῖς ἐκτὸς ἔσεσθε , τοιαύτην προαίρεσιν πονηρὰν κεκτημένοι . Ἐπεὶ οὖν κατέπληξεν αὐτὸν διὰ τῶν ῥημάτων καὶ σαφῆ παρέσχετο τὴν ἀπολογίαν , ἐκ τούτου ἐζήτει ὁ Πιλάτος ἀπολῦσαι αὐτόν · ἀλλ’ οἱ Ἰουδαῖοι , ἐπείπερ πάντοθεν ἐπεστομίσθησαν , ἐπὶ δημόσιον ἔγκλημα τὸν λόγον ἐξάγουσι λέγοντες , “ ἐὰν τοῦτον “ ἀπολύσῃς , οὐκ εἶ Φίλος τοῦ Καίσαρος . ” Ἐπειδὴ γὰρ τὰ ἀπὸ τοῦ νόμου παράγοντες ἐγκλήματα , οὐδὲν ὤνησαν , κακούργως ἐπὶ τοὺς ἔξω τρέπονται νόμους , καί Φασι , “ πᾶς ὁ ποιῶν ἑαυτὸν βασι - “ λέα ἀντιλέγει τῷ Καίσαρι . ” Καὶ ποῦ τυραννίδος οὗτος ἑάλω ; πόθεν δὲ ἔχετε τοῦτο δεῖξαι ; ἀπὸ τῆς ἁλουργίδος , ἀπὸ τοῦ διαδήματος , ἀπὸ τοῦ ὀχήματος , ἀπὸ τῶν στρατιωτῶν ; οὐχὶ μετὰ τῶν ιβ΄ μαθητῶν ἀεὶ ἐβάδιζε πάντα εὐτελῶς μετιὼν , καὶ τροΦὴν καὶ στολὴν , καὶ οἴκημα ; ἀλλ’ ὦ τῆς ἀνανδρείας καὶ ἀκαίρου δειλίας . Νομίσας γὰρ ὁ Πιλάτος κινδυνεύειν λοιπὸν εἰ ἴδοι ταῦτα , ἐξέρχεται μὲν ὡς ἐξετάσων τὸ πρᾶγμα · τὸ γὰρ καθίσαι τοῦτο ἐδήλου · οὐδεμίαν δὲ ποιησάμενος ἐξέτασιν , παραδίδωσιν αὐτὸν , νομίζων δυσωπήσειν αὐτούς · ὅτι γὰρ τοῦτο αὐτὸ ἐποίει , δῆλον ἐξ ὧν Φησι πρὸς αὐτούς · “ ἴδε ὁ βασιλεὺς ὑμῶν · ” αὐτοὶ δὲ τὴν πονηρὰν ἔτι γνώμην κατέχοντες ἔκραζον , “ ἆρον , ἆρον , σταύρωσον αὐτόν · ” οὕτω δὲ αὐτὸν ἀνελεῖν ἐπεχείρουν , ἐπειδὴ ἐπονείδιστος οὗτος ὁ θάνατος ἦν . δεδοικότες οὖν μή τις αὐτοῦ μετὰ ταῦτα γένηται μνήμη , σπουδάζουσιν ἐπὶ τιμωρίαν ἀγαγεῖν τὴν ἐπάρατον , οὐκ εἰδότες ὅτι διὰ τῶν κωλυμάτων λαμπροτέρα γίνεται ἡ ἀλήθεια , ὑπερέβαλλον δὲ καὶ ἑαυτοὺς ἑκόντες τῇ κολάσει , εἰπόντες , “ οὐκ “ ἔχομεν βασιλέα εἰ μὴ Καίσαρα . ” Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Θεὸς αὐτοὺς παρέδωκεν , ὅτι αὐτοὶ πρῶτοι τῆς προνοίας αὐτοῦ ἐπιστασίας ἑαυτοὺς ἐξέβαλλον . σφόδρα δὲ ἀλόγως διαπραξάμενος ὁ Πιλάτος , παρέδωκεν αὐτὸν αὐτοῖς ἵνα σταυρωθῇ · δέον γὰρ ἐρωτῆσαι , εἴγε ἐσπούδασεν ὁ Χριστὸς ἐπιθέσθαι τυραννίδι . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Κἂν ἄρχων ᾐ , ἀλλ’ οὖν μὴ εὑρίσκων κατ’ ἐμοῦ πταῖσμα , οὐκ ἠδυνάσο καταψηφίσασθαι , εἰ μὴ ἑκὼν ἐγὼ εὐδοκίᾳ Πατρὸς ἤγαγον ἐμαυτὸν εἰς τὸ παθεῖν . Ἀπολιναρίου . Τὴν ἁμαρτίαν μείζονα τὴν τοῦ παραδόντος τοῦτο εἰναί Φησιν , ὅτι κατὰ τὸν προΦήτην , “ ὃν σὺ ἐπάταξας , αὐτοὶ “ κατεδίωξαν , ” καὶ ὡς ἀλλαχοῦ περὶ τοῦ προδότου προείρηται , “ ἀνθ’ ὧν οὐκ ἐμνήσθη τοῦ ποιῆσαι ἔλεον , καὶ κατεδίωξε πένητα καὶ “ πτωχὸν , καὶ κατανενυγμένον τῇ καρδίᾳ τοῦ θανατῶσαι . ” Τὸ γὰρ ἐν καιρῷ πόνου καὶ θλίψεως ἐπιτίθεσθαι τῷ μηδὲν ἀδικοῦντι , δεινὸν παρὰ τῷ δικαίῳ καὶ ἀγαθῷ Θεῷ · ᾧτ’ γὰρ συμπάσχειν ἐχρῆν , τούτῳ προστιθεὶς ἀλγηδόνας , ἀνθίσταται τῷ Θεῷ . Σευήρου Ἀντιοχείασ ἐκ τῆσ πρὸσ Θωμᾶν ἐπίσκοπον Γερμανικίασ Ἐπιστολῆσ . Εὐσέβιος ὁ Καισαρεὺς ὁ Παμφίλου προσαγορευόμενος ἐν ταῖς πρὸς Μαρῖνον ἐπὶ ταῖς περὶ τοῦ θείου πάθους καὶ τῆς ἀναστάσεως ζητήσεσι καὶ ἐπιλύσεσι , καὶ τοῦτο προὔθηκεν εἰς ἐξέτασιν τὸ p τὸν μὲν θεῖον Εὐαγγελιστὴν Μάρκον εἰπεῖν , ὥραν εἶναι τρίτην καθ’ ἣν ἐσταυρώθη ὁ Θεὸς ἡμῶν , τὸν δὲ θεολογικώτατον Ἰωάννην κατὰ τὴν ὥραν τὴν ἕκτην γράψαι προκαθεσθῆναι τὸν Πιλάτον ἐπὶ τοῦ βήματος , ἐν τῷ λιθοστρώτῳ καλουμένῳ τόπῳ , καὶ ἀνακρίνειν τὸν Ἰησοῦν · καί φησι γραφικὸν εἶναι τοῦτο σφάλμα παραγοραὲν q πάντων ἐξ ἀρχῆς ἀπογραψαμένων τὰ εὐαγγέλια · τοῦ μὲν γὰρ γάμμα στοιχείου τὴν τρίτην ὥραν σημαίνοντος , τοῦτο r δὲ ἐπισήμου τὴν ἕκτην , καὶ πολλὴν ἐμφέρειαν s τρίτης ὥρας δηλωτικὸν , κυρτωθείσης τῆς ἀποτεταμςρνης εἰς μῆκος εὐθείας , εἰς τὴν τοῦ ἐπισήμου μεταχωρῆσαι σημασίαν , τοῦ τῆς ἕκτης ὥρας δηλωτικοῦ · τῶν γὰρ τριῶν εὐαγγελιστῶν γευστῶν τοῦ τε Ματθαίου καὶ Μάρκου καὶ Λουκᾶ σύμφωνον λεγόντων , ὡς ἀπὸ ἕκτης ὥρας σκότος ἐγένετο ἐφ’ ὅλην τὴν γῆν ἕως ὥρας ἐνάτης , πρόδηλον ὡς ὁ Κύριος καὶ Θεὸς Ἰησοῦς πρὸ τῆς ἕκτης ὥρας πρὸ τοῦ γενέσθαι τοῦ σκότους ἐσταύρωτο , δηλαδὴ κατὰ τὴν τρίτην ὥραν , ὡς ὁ Μάρκος ἱστόρησε , καὶ τοῦ Ἰωάννου τὸν ὅμοιον τρόπον τρίτην εἶναι τὴν ὥραν ἐπισημηναμένου , καὶ τῶν ἀπογραψαμένων , τὸ γάμμα μετατεθέντων εἰς τὸ ἐπίσημον . Τοῦ Αφίου Ἡσυκίου πρεσβυτέρου Ἱεροσολύμων . Τίνος ἕνεκεν ὁ μὲν Μάρκος τρίτην ὥραν λέγει τὸν Χριστὸν σταυρωθῆναι , ὁ δὲ Ἰωάννης ἕκτην ; Μάρκος μὲν τὴν ὥραν τῆς ἀποφάσεως τοῦ σταυροῦ σαφῶς καὶ ἀναμφιβόλως ἐκτίθεται · ἐπεὶ οὖν σταυρῶσαι καὶ τιμωρήσασθαι ἔκτοτε οἱ δικασταὶ λέγονται , ἀφ’ οὗ τὴν ἀπόφασιν ἐξενέγκωσι , διὰ τὸ τὴν δύναμιν τῆς τιμωρίας καὶ τοῦ θανάτου ἐν ταῖς γλώσσαις κεκτῆσθαι , τούτου χάριν ὁ Μάρκος αὐτὸν τὴν τρίτην ὥραν σταυρωθῆναι λέγει , ἀφ’ ἧς ὁ Πιλάτος τὴν ἀπόφασιν ἐξήνεγκεν · Ἰωάννης δὲ ὡς εἰρηκότος τοῦ Μάρκου τὸν καιρὸν τῆς ἀποφάσεως , αὐτὸς τὴν ὥραν ἐν ἡ τῷ σταυρῷ προσήλωσαν τὸν Κύριον ἔφησεν . Χρὴ γὰρ σκοπῆσαι ἃ μεταξὺ τῆς παρὰ τοῦ Πιλάτου περὶ τοῦ σταυροῦ προσελθούσης ἀποφάσεως καὶ τῆς ὥρας αὐτῆς , ἐν ᾗ εἰς τὸν σταυρὸν ὁ Κύριος ἀναβέβηκε , πέπρακται . ταῦτα μὲν γὰρ ὁ Ἰωάννης γέγραφε . Μετὰ γὰρ τὸ ἀπολῦσαι τὸν Πιλάτον τὸν Βαραββᾶν , φραγελλῶσαι δὲ τὸν Ἰησοῦν , καὶ παραδοῦναι ἵνα σταυρωθῇ , μετ’ αὐτοῦ οἱ στρατιῶται πλέξαντες στέφανον ἐξ ἀκανθῶν , ἐπέθηκαν αὐτοῦ τῇ κεφαλῇ , καὶ ἱμάτιον πορφυροῦν περιέβαλον αὐτῷ , καὶ τὰ λοιπὰ ἐπετέλουν ἐμπαίζοντες αὐτόν . Ἔτι δὲ καὶ ὁ Πιλάτος ἐξήνεγκεν αὐτὸν ἐστεφανωμένον ταῖς ἀκάνθαις , καὶ τὸ πορφυροῦν περιβεβλημένον ἱμάτιον , καὶ εἶπεν , “ ἰδοὺ ὁ ἄνθρωπος · ” πρόσκειται , καὶ ὅτι ἐβόησαν οἱ Ἰουδαῖοι , “ ἆρον , ἆρον , σταύρωσον αὐτὸν , ” καὶ ὅτι τῶν Ἰουδαίων ἀποκρινομένων “ ἡμεῖς νόμον ἔχομεν , ” καὶ τὰ ἑξῆς , πάλιν εἰσελθὼν ὁ Πιλάτος ἑτέραν ποιεῖται τοῦ Ἰησοῦ τὴν ἀνάκρισιν , ἀφ’ ἧς αὐτὸν καὶ ἀπολῦσαι ἐβούλετο , καὶ τὰ ἀκόλουθα δὲ πάντα ἕως οὗ ἐν τῶ λιθοστρώτῳ πάλιν ἑτέραν ποιεῖται περὶ ἑαυτοῦ διάγνωσιν . Ταῦτα οὖν πάντα ἱκανὰ ὑπῆρχε τὸν ἀπὸ τρίτης ὥρας μέχρι τῆς ἕκτης δαπανῆσαι χρόνου , ἅπερ ὁ Ἰωάννης ἐκθέμενος , ὡς καὶ τούτοις πᾶσι παρηκολουθηκὼς , ἀναγκαίως τῆς ἕκτης ὥρας ἐμνημόνευσεν , ὅτε καὶ παρέδωκεν αὐτὸν αὐτοῖς τελείως ἵνα σταυρωθῇ , οὐκέτι μαστίξας , ἤδη γὰρ μαστιχθεὶς , ὅτε αὐτὸν τῇ ἀποφάσει σταυτωθῆναι παρέδωκε · νῦν δὲ αὐτὸ τὸ ἔργον τοῦτο γενέσθαι προσέταξε · διόπερ οὐδενὸς ἑξῆς ἄλλου πεπραγμένου μέμνηται , μόνης δὲ τῆς ἐπὶ τὸν σταυρὸν ἀπαγωγῆς · ἐὰν δὲ λέγῃ τις , ὅτι καὶ ἕνεκεν τίνος ἅπαξ ἀποφηνάμενος , πάλιν αὐτὸν ἀπολῦσαι ἐβούλετο , πρῶτον μὲν ὑπὸ τοῦ πλήθους βιασθεὶς ἔθετο τὴν ἀπόφασιν , ἔπειτα καὶ τῷ ὀνείρῳ τῆς γυναικὸς ἐνύττετο . Ἦν γὰρ αὐτῷ , ὥς φησιν ὁ Ματθσῖος μηνύσασα , “ μηδέν σοι καὶ τῷ ἀνθρώπῳ τῷ δικαίῳ , καὶ τὰ ἑξῆς . Τίνος χάριν ὁ μὲν Ἰωάννης βαστάσαι τὸν σταυρὸν αὐτοῦ ἱστορεῖ τὸν Κύριον , οἱ δὲ λοιποὶ Εὐαγγελισταὶ Σίμωνα τὸν Κυρηναῖον πεποιηκέναι τοῦτο συνέγραψαν ; ἐπειδὴ ἑκάτερον πέπρακται . Ἅμα γὰρ τὸ ἀπαχθῆναι τὸν Κύριον ἐπὶ τῷ σταυρωθῆναι , ἐπὶ τὸν ὦμον βαστάζων τὸν σταυρὸν αὐτὸς ἐξῆλθε , τῶν στρατιωτῶν οὐκ ἀξιούντων βαστάσαι αὐτὸν , μὴ παρόντος ἑτέρου τοῦ βαστάζειν ὀφείλοντος , τῆς ὁδοῦ τότε ἀγγαρευθεὶς ὁ Σίμων ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν , λαβὼν αὐτὸν ὑπὸ τοῦ Κυρίου ἐβάστασεν . Ὅτι δὲ οὕτως ἔχει , αὐτὰ ὑμᾶς διδάξει τῶν Εὐαγγελιστῶν τὰ ῥήματα , ὅτι περ “ ἀγ - “ γαρεύουσι , ” φησὶ , “ παράγοντα Σίμωνα Κυρηναῖον ἐρχόμενον ἀπ’ ἀγροῦ ὅπερ δηλοῖ ὅτι τῆς ὁδοῦ ἐρχομένοις ἐπὶ τὸν Γολγαθὰ , ἐρχόμενος ἀπ’ ἀγροῦ ὁ Σίμων συνήντησε · τὸ γὰρ συναντῆσαι τοῖς ὁδεύουσι γίνεται · ὅθεν τὸν σταυρὸν οὐκ ἐξ ἀρχῆς , ἀλλὰ τότε ἀγγαρευθεὶς ἐβάστασε . Τοῦ Χρυσοστόμου . Διὰ τι βαστάζων τὸν σταυρὸν αὐτοῦ ἐξῆλθεν ; ἐπειδὴ καὶ ἐν τῷ τύπῳ οὕτω γέγονε ; καὶ γὰρ ὁ Ἰσαὰκ τὰ ξύλα ἐβάστασεν , εἰ καὶ τότε μὲν μέχρι τῆς γνώμης τοῦ πατρὸς ἔστη τὸ πρᾶγμα · τύπος γὰρ ἢν · νῦν δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἔργων ἐξῆλθεν , ἀλήθεια γὰρ ἦν · καὶ ὡς καταδίκῳ δὲ λοιπὸν , ἐπέθηκαν αὐτῷ τὸν σταυρὸν , καὶ τὸ ξύλον οἰωνίζοντο t , καὶ οὐδὲ θιγεῖν ἠνείχοντο . Εἰς δὲ τὸν κρανίου τόπον σταυροῦσιν ἐπειδὴ , φασὶ τινὲς τὸν Ἀδὰμ ἐκεῖ τετελευτηκέναι καὶ κεῖσθαι · διὰ τοῦτο οὖν καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν καὶ Θεὸς Ἰησοῦς Χριστὸς , ἔνθα ὁ θάνατος ἐβασίλευσε , ἐκεῖ καὶ τὸ τρόπαιον ἔστησε . Σταυροῦσι δὲ ἄλλους δύο μετ’ αὐτοῦ , ἐντεῦθεν καὶ ἐντεῦθεν , μέσον δὲ αὐτὸν , καὶ τοῦτο εἰ καὶ ἄκοντες , πληροῦντες προφητείαν τὴν λέγουσαν “ ὅτι μετὰ ἀνόμων ἐλογίσθη ” ἃ γὰρ ὑβρίζοντες ἐποίουν οὗτοι , ταῦτα τῇ ἀληθείᾳ συνετέλει , ἵνα μάθωμεν ὅση αὐτῆς ἡ δύναμίς . Εβούλετο μὲν γὰρ συσκιάσαι τὸ γινόμενον ὁ διάβολος , ἀλλ’ οὐκ ἴσχυσε . Καὶ γὰρ τριῶν σταυρωθέντων μόνος ἔλαμψεν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς . Τὸ δὲ τίτλον ἔγραψεν ὁ Πιλάτος , καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ , ὁμοῦ μὲν τοὺς Ἰουδαίους ἀμυνόμενος , ὁμοῦ δὲ καὶ ἀπολογούμενος ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ . Ἐπειδὴ γὰρ ὡς φαῦλόν τινα αὐτὸν ἐξέδωκαν οἱ Ἰουδαῖοι , καὶ τὴν ψῆφον ταύτην τῆ κοινωνίᾳ τῶν λῃστῶν βεβαιῶσαι ἐπεχείρουν , ἐμφράττων αὐτῶν τὰ στόματα καὶ δεικνὺς ὅτι τῷ οἰκείῳ βασιλεῖ ἐπανέστησαν , ὥσπερ ἐπὶ στήλης τινὸς τὰ γράμματα ἔθηκε , καὶ τοῦτο οὐ μιᾷ γλώττῃ , ἀλλὰ τρισὶ δῆλον ἐποίησεν . Ἐπειδὴ γὰρ εἰκὸς πολλοὺς εἶναι μιγάδας Ἰουδαίων διὰ τὴν ἑορτὴν , ὥστε μηδένα ἀγνοεῖν τὴν ἀπολογίαν , ταῖς φωναῖς ἁπάσαις τὴν Ἰουδαίων μανίαν ἐστηλίτευσεν , ὅθεν καὶ οἱ ἀρχιερεῖς καὶ ἐσταυρωμένοι βασκαίνοντες ἔλεγον τῷ Πιλάτῳ , “ μὴ γράφε βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων , ” ὡσανεὶ ἔλεγον , ὅτι τούτου γενομένου δείκνυται τῆς αὐτοῦ προπετείας καὶ ἀλαζονείας τὸ ἔγκλημα εἶναι · ἀλλ’ οὐχ ὁ Πιλάτος προετράπη , ἀλλὰ Φησὶν , “ ὃ γέγραφα , γέγραφα . ” μέγα δὲ καὶ ἐντεῦθεν οἰκονομεῖται . Ἐπειδὴ γὰρ κατεχώσθη τοῦ σταυροῦ τὸ ξύλον , ὡς οὐδενὸς αὐτὸν ἀνελέσθαι σπουδάζοντος , τὸ καὶ φόβον ἐπικεῖσθαι καὶ πρὸς ἕτερα κατεπείγοντα τοὺς πιστεύοντας σπεύδειν , μέλλοντα δὲ χρόνοις ὕστερον ἐπιζητεῖσθαι , εἰκὸς δὲ τοὺς τρεῖς ὁμοῦ κεῖσθαι σταυροὺς , ἵνα μὴ ἀγνοῆται ὁ τοῦ δεσπότου , πρῶτον μὲν ἀπὸ τοῦ μέσως κεῖσθαι , ἔπειτα δὲ καὶ ἀπὸ τοῦ τίτλου δῆλος πᾶσιν ἐγένετο · οἱ γὰρ τῶν λῃστῶν τίτλους οὐκ εἶχον . Χρὴ δὲ σκοπῆσαι πανταχοῦ τὰς προφητείας πληρουμένας δι’ ὧν ἐκεῖνοι πονηρεύονται · καὶ γὰρ καὶ τοῦτο ἄνωθεν προείρητο , ὅπερ οἱ στρατιῶται διεπράξαντο , τὰ ἱμάτια αὐτοῦ μερισάμενοι . Περὶ δὲ τοῦ χιτῶνος ὅτι “ ἦν , ” φησὶν , “ ἄρραφος ἐκ τῶν ἄνωθεν “ ὑφαντὸς , ” οἱ μὲν φασὶν ἀλληγορίαν ἐν τούτῳ δηλοῦσθαι , ὅτι οὐχ ἁπλῶς ἄνθρωπος ἦν , ἀλλὰ καὶ ἄνωθεν τὴν θεότητα εἰχεν · οἱ δὲ αὐτὸ τὸ εἶδος τοῦ χιτωνίσκου φασὶ τὸν Εὐαγγελιστὴν ἱστορεῖν . ἐπειδὴ γὰρ ἐν τῇ Παλαιστίνῃ δύο ῥάκκη συμβάλλοντες οὕτως ὑφαίνουσι τὰ ἱμάτια , καὶ ὅτι καθάπερ ἐν τοῖς ἄλλοις ἅπασιν , οὕτω καὶ ἐν τῆ στολὴ τὸ λιτὸν ἐδίωκε σχῆμα . Εἶπον δὲ πρὸς ἀλλήλους ἐκεῖνοι , “ μὴ σχίσωμεν αὐτὸν , ” καὶ τὰ ἑξῆς , ὅπως μάθωμεν ἡμεῖς προφητείας ἀκρίβειαν . Οὐ γὰρ ὅτι ἐμερίσαντο μόνον , ἀλλ’ ὅτι καὶ οὐκ ἐμερίσαντο , εἶπεν ὁ προφήτης , τὰ μὲν γὰρ ἄλλα διενείμαντο , τὸν δὲ χιτῶνα οὐκέτι , ἀλλὰ κλήρῳ τὸ πρᾶγμα ἐπέτρεψαν . Κυρίλλου . Εἰς τέσσαρα μέρη διελόντες τὰ τοῦ Σωτῆρος ἱμάτια , ἀμέριστον τηροῦσι τὸν ἕνα , τῆς ἀφράστου σοφίας τοῦ μονογενοῦς διοικουμένης ὥσπερ τι , καὶ διὰ τοῦτο σημεῖον μυστικῆς οἰκονομίας , δι’ ἧς ἔμελλε τὰ τέσσαρα μέρη τῆς οἰκουμένης διασώζεσθαι . Ἐμερίσαντο γὰρ καὶ οἱονεί πω καὶ ἀμερίστως ἔχει τὰ τέσσαρα τῆς οἰκουμένης μέρη , τὸ ἅγιον ὄντως περίβλημα , τοῦτ’ ἔστι τὸ σῶμα αὐτοῦ · κατακερματιζόμενος γὰρ ἐν τοῖς καθ’ ἕνα καὶ τὴν ἑκάστου ψυχὴν ἁγιάζων μετὰ τοῦ σώματος διὰ τῆς ἰδίας σαρκὸς ὁμογενὴς ὁλοκλήρως καὶ ἀμερίστως , ἐν ὅλοις ἐστὶν ὑπάρχων πανταχῆ , μεμέρισται γὰρ οὐδαμῶς , κατὰ τὴν τοῦ Παύλου φωνήν . Τίς ἐστιν ἡ ἀδελφὴ τῆς μητρὸς τοῦ Κυρίου ; τοῦ Κλεώπα μὲν ἐστὶ γυνὴ , συγγενὴς δὲ τῆς θεοτόκου , κατὰ λόγον καὶ οὐ κατὰ φύσιν , διὰ τὸ τὸν Ἰωσὴφ τὸν τῆς παρθένου μνηστῆρα ἀδελφὸν εἶναι τοῦ Κλεώπα , καθώς φησιν Ἐπιφάνιος ὁ τῆς Κύπρου , καὶ Ἰώσηππος ἱστορεῖ . Εἰ γὰρ καὶ ἀδελφὴν εἶπεν ὁ Εὐαγγελιστὴς τῆς θεομήτορος τὴν τοῦ Κλεώπα Μαρίαν , ἀλλὰ διὰ τὴν συγγένειαν τοῦτο εἴρηκεν . ἔθος γὰρ τοῦτο τοῖς παλαιοῖς τὸ τοὺς ἀγχιστεύοντας ἀδελφοὺς καλεῖν , καθώς φησιν Ἰσαὰκ πρὸς Ἀβιμέλεχ τὸν βασιλέα περὶ τῆς Ῥεββέκκας , ὅτι “ ἀδελφή μου ἐστι , ” καί τοι γυνὴ αὐτοῦ ἦν · καὶ ὁ Κύριος διὰ τοῦ προφήτου πρὸς τὸν ἑαυτοῦ Πατέρα , “ ἀναγγελῶ τὸ ὄνομά σου τοῖς ἀδελφοῖς μου s , ” “ ὅτι προάγω ὑμᾶς εἰς τὴν Φαλιλαίαν · ” οὐδαμοῦ γὰρ εὕρηται παρὰ τῇ θείᾳ γραφῇ ἐμφερόμενον τοῦτο , ὅτι γεγέννηται ἕτερον τέκνον τοῖς δικαίοις Ἰωακεὶμ καὶ Ἄννᾳ πλὴν τῆς θεόπαιδος . Ὅτι τέσσαρες Μαρίαι ἐμφέρονται διαφόρως ἐν τοῖς θείοις Εὐαγγελισταῖς , καὶ πρώτη Μαρία ἡ θεοτόκος , ἡ παρὰ τῷ Ματθαίῳ καὶ Μάρκῳ λεγομένη Μαρία , ἡ τοῦ Ἰακὼβ τοῦ μικροῦ καὶ Ιωσῆ μήτηρ . Λέγεται δὲ μήτηρ αὐτῶν θέσει καὶ οὐ φύσει διὰ τὸ εἶναι τὸν μνηστῆρα Ἰωσὴφ πατέρα αὐτῶν . Δευτέρα Μαρία ἡ Μαγδαλινὴ , ἀφ’ ἧς ἐκβεβλήκει ὁ Κύριος ἑπτὰ δαιμόνια . τρίτη Μαρία ἡ τοῦ Κλεώπα γυνὴ , ἀδελφὴ δὲ λεγομένη παρὰ τῷ Εὐαγγελιστῇ Ἰωάννῃ τῆς θεοτόκου διὰ τὴν συγγένειαν , καὶ διὰ τὸν μνηστῆρα Ἰωσὴφ ὡς εἴρηται εἶναι ἀδελφὸν τοῦ Κλεώπα . Τετάρτη Μαρία ἡ σώφρων , ἡ τοῦ Λαζάρου ἀδελφή . Παρατίθεται δὲ καίπερ σταυρώμενος τὴν μητέρα τῷ μαθητῇ , παιδεύων ἡμᾶς μέχρις ἐσχάτης ἀναπνοῆς πᾶσαν ἐπιμέλειαν ποιεῖσθαι τῶν γεγεννηκότων . κρύπτει δὲ πάλιν ἑαυτὸν ὁ Ἰωάννης εἰπὼν “ καὶ τὸν μαθητὴν ὃν ἠγάπα ” μετριάζων , ἐπειδὴ καὶ τὴν αἰτίαν εἶπεν ἃν , δι’ ἣν ἠγαπᾶτο . Καὶ γὰρ εἰκὸς μεγάλην τινὰ εἶναι καὶ θαυμαστήν . Κατανοήσωμεν δὲ καὶ πῶς καὶ σταυρούμενος ὁ δεσπότης ἡμῶν Ἰησοῦς πάντα ἀταράχως ἔπραττε , τῷ μαθητῇ διαλεγόμενος περὶ τῆς μητρὸς , προφητείας πληρῶν , τῷ λῃστῇ χρηστὰς ὑποφαίνων ἐλπίδας , καί τοιγε πρὸ τοῦ σταυροῦ φαίνεται ἱδρῶν , ἀγωνιῶν , δεδοικώς . Τί ποτε οὖν ἔστι τοῦτο ; οὐδὲν ἄπορον οὐδὲ ἀσαφές . κεῖ μὲν γὰρ ἡ τῆς φύσεως ἀσθενεια δείκνυται , ἐνταῦθα δὲ ἡ τῆς δυνάμεως περιουσία διαλάμπει · ἐτίμησε δὲ καὶ μεγάλῃ τιμῇ τὸν μαθητὴν , τῆ μητρὶ τῇ ἑαυτοῦ εἰπὼν , “ ἴδε ὁ υἱός σου , καὶ τῷ μαθητῇ , ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου . ” ταῦτα δὲ ἔλεγε συνάπτων αὐτοὺς εἰς ἀγάπην · ὅπερ οὖν καὶ ὁ μαθητὴς συνιεὶς εἰς τὰ ἴδια αὐτὴν ἔλαβε . Τὸ δὲ “ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς ὅτι πάντα τετέλεσται , ” δηλοῖ , ὅτι οὐδὲν ἔλιπε τῇ οἰκονομίᾳ . Χρὴ δὲ σκοπῆσαι καὶ τοῦτο , πῶς ἐν τῇ ἐξουσίᾳ αὐτοῦ τοῦ μέλλοντος τελευτᾷν τὸ πᾶν ἔκειτο , ὅτι οὐ πρότερον ἐπήει t τῷ σώματι ἡ τελευτὴ , ἕως ὅτε αὐτὸς ἐβούλετο · ἐβούλετο δὲ μετὰ τὸ πάντα πληρῶσαι · τούτου δὲ γεγονότος λέγει , “ διψῶ , ” πάλιν κἀνταῦθα προφητείαν πληρῶν · οἱ δὲ τὸ μιαρὸν τοῦ τρόπου αὐτῶν πάλιν ἐνδεικνύμενοι · “ πλήσαντες οὖν σπόγγον ὄξους μετὰ χολῆς “ καὶ ὑσσώπῳ περιθέντες προσήνεγκαν αὐτοῦ τῷ στόματι , ” μήτε μέλλοντος αὐτοῦ λοιπὸν ἀπιέναι ἥμεροι γενόμενοι , αὐτὸς δὲ ἀταράχως καὶ μετ’ ἐξουσίας πάντα πράττων , “ εἶπε , τετέλεσται , ” καὶ τὸ ἑξῆς δὲ τοῦτο δηλοῖ . Φησὶ γὰρ , “ καὶ κλίνας τὴν κεφα - “ Λὴν παρέδωκε τὸ πνεῦμα , ” τουτέστιν , ἀπέψυξε · καί τοι οὐ μετὰ τὸ κλῖναι τὴν κεφαλὴν τὸ ἐκπνεῦσαι γίνεται , ἀλλὰ μετὰ τὸ ἐκπνεῦσαι τὸ κλῖναι · ἐνταῦθα δὲ τοὐναντίον , οὐδὲ γὰρ ἐπειδὴ ἔκλινε τὴν κεφαλὴν , ἐξέπνευσε , δι’ ὧν ἁπάντων ἐδήλωσεν ὁ Εὐαγγελιστὴς , ὅτι τοῦ παντὸς κύριος αὐτὸς ἢν . Οἱ δὲ τὴν κάμηλον καταπίνοντες καὶ τὸν κώνωπα διυλίζοντες , τηλικοῦτον ἐργασάμενοι τόλμημα , περὶ τῆς ἡμέρας ἀκριβολογοῦνται · καὶ γάρ φησιν , “ ἵνα μὴ μείνῃ ἐπὶ τοῦ σταυροῦ τὰ “ σώματα ἐν τῷ σαββάτῳ ” καὶ τὰ ἑξῆς . Ὅτι δὲ ἰσχυρὸν ἡ ἀλήθεια , καὶ ἐν τούτῳ δείκνυται , δι’ ὧν γὰρ ἐκεῖνοι σπουδάζουσι , διὰ τοῦτο αἱ προφητεῖαι πληροῦνται · ἐλθόντες γὰρ οἱ στρατιῶται τῶν μὲν ἄλλων κατέαξαν τὰ σκέλη , τοῦ δὲ Χριστοῦ οὐκέτι , ἀλλ’ ὅμως χαριζόμενοι τοῖς Ἰουδαίοις “ εἷς τῶν στρατιωτῶν ἔνυξε αὐτοῦ “ τὴν πλευρὰν τῇ λογχῇ , ” καὶ νεκρὸν τὸ σῶμα ἐνυβρίζοντες · ἐξελθὸν δὲ αἷμα καὶ ὕδωρ , οὐχ ἁπλῶς αἱ τούτων προῆλθον πηγαὶ , ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐξ ἀμφοτέρων τούτων ἡ Ἐκκλησία συνέστηκε , καὶ τοῦτο γιγνώσκουσιν οἱ πιστοὶ , δι’ ὕδατος μὲν ἀναγεννηθέντες , δι’ αἵματος δὲ καὶ σαρκὸς τρεφόμενοι , ἀρχὴν ἐκεῖθεν λαμβάνει τὰ μυστήρια , ἵν ὅταν προσείης τῷ φρικτῷ μυστηρίῳ , ὡς ἀπ’ αὐτῆς πίνων τῆς πλευρᾶς , οὕτω προσείης . Κυρίλλου . Ὥρας ἤδη καλοῦ . ( sic ) τοῖς εἰς τὸ καὶ αὐτοῖς ἐθέλειν τοῖς ἐν ᾅδου κηρύξαι πνεύμασιν . Ἐπεδήμησε γὰρ ἵνα καὶ νεκρῶν καὶ ζώντων κυριεύσῃ , καὶ αὐτὸν ὑπὲρ ἡμῶν εἰσέβη τὸν θάνατον . Δῆλον δὲ ὅτι κατὰ τὴν σάρκα , καί τοι ζωὴ κατὰ φύσιν ὑπάρχων Θεὸς , ἵνα σκυλεύσας τὸν ᾅδην κατορθώσῃ τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει τὴν εἰς ζωὴν ἀναδρομὴν , ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων καὶ πρωτότοκος ἐκ νεκρῶν ἀναδεδειγμένος κατὰ τὰς γραφάς · κατεχρήσατο δὲ λέξεσι συνήθεσιν ὁ Εὐαγγελιστὴς εἰπὼν , “ ἔκλινε τὴν “ κεφαλὴν καὶ παρέδωκε τὸ πνεῦμα , ” τῆς καθ’ ἡμᾶς συναφείας μὴ ἀφιστάμενος . Οὕτω γὰρ οἱ πολλοὶ τὸ τέθνηκε λέγουσιν , ἴσως δὲ καὶ οἰκονομικῶς λέγει τὸ “ παρέδωκε τὸ πνεῦμα , ” εἰς χεῖρας δηλονότι τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , κατὰ τὸ εἰρημένον ὡς παρ’ αὐτοῦ “ εἰς χεῖράς σου παραθήσομαι τὸ πνεῦμά μου , ” καὶ ἡμῖν δὲ αὐτοῖς ἀγαθῆς ἐλπίδος θεμέλιον ἡ τοῦ λόγου κατεβάλετο δύναμις . οὐ γὰρ ἐμφιλοχωροῦσι τοῖς μνήμασι τῶν ἁγίων αἱ ψυχαί · τρέχουσι δὲ μᾶλλον εἰς χεῖρας τοῦ πάντων Πατρὸς , τῶν ἁμαρτωλῶν εἰς τὸν τῆς κολάσεως τόπον κατασπωμένων , τουτέστιν , ᾅδην . Ινα εἴπῃ τῆς Ἰουδαίων ἀσεβείας τὸ μέτρον , καὶ τῆς εἰς αὐτὸν παροινίας τὴν ὑπερβολήν . Ἀντιόκου Πτολεμαΐδοσ . Ὁ δὲ Ἰησοῦς βουλόμενος τὴν πληγὴν τοῦ Ἀδὰμ θεραπεῦσαι , ἀντιτίθησι τὴν πλευρὰν τῇ πλευρᾷ , ἵνα ὅθεν ἐπήγαγε τὸ τραῦμα , ἐκεῖθεν ἀνθήσει ἡ σωτηρία . Ἐν αὐτῷ γὰρ τῷ σταυρῷ τῇ λόγχῃ παρέδωκε τὴν πλευρὰν , καὶ ἐπειδὴ ὁ Ἀδὰμ μετὰ τὸν ὕπνον ἀφῃρέθη τῆς πλευρᾶς , ὁ Σωτῆρ’ οὐκ ἐγρηγορὼς τῷ σώματι τὴν πλευρὰν διηνοίγει , ἀλλὰ μετὰ τὴν κοίμησιν τοῦ σώματος ἔδωκε τὴν πλευρὰν τῷ στρατιώτῃ . Διὰ τί δὲ τῇ λόγχῃ πλευρᾷ ὑπήντησεν ; ἔδει ἐν τῷ σχήματι τοῦ στρατιώτου πάντα λυθῆναι τὰ κατὰ τοῦ Ἀδάμ . ἐπειδὴ γὰρ φλογίνην ῥομφαίαν ὁ Θεὸς περιέθηκε τὴν κωλύουσαν εἰσέρχεσθαι τὸν Ἀδὰμ εἰς τὸν παράδεισον , ἡ δὲ ῥομφαία ἦν ἡ στρεφομένη , πᾶν δὲ στρεφόμενον ἐὰν μή τινι συγκρουσθῇ , οὐχ ἵσταται τοῦ ἰδίου δρόμου , ἀντιστῆναι δὲ οὐδεὶς ἐδύνατο τῇ ῥομφαίᾳ τῇ πυρίνῃ , ἐν τῇ οἰκονομίᾳ τοῦ στρατιώτου τῷ σχήματι τῆς ῥομφαίας ἀντέθηκε τὴν πλευρὰν , ἵνα διὰ τῆς αἰσθητῆς λόγχης παύσηται λοιπὸν τῆς ἀπειλῆς , καὶ μηκέτι τοῖς λοιποῖς τὴν εἴσοδον ἀποκλείσῃ τοῦ παραδείσου . Ἐν δὲ τῷ εἰπεῖν ὁ “ ἑωρακὼς μεμαρτύρηκε ” καὶ τὰ ἑξῆς , ἐδήλωσεν ὡς οὐ παρ’ ἑτέρων τοῦτο ἀκήκοεν , ἀλλ’ αὐτὸς παρὼν εἰδεν , ὥστε οὐκ ἃν εἴη δίκαιον ὑποπτεῦσαι τινὰ τὸν λόγον · διὸ καὶ ἐπάγει , “ ἵνα ὑμεῖς πιστεύσητε , ἐγένετο γὰρ , ” φησὶ , “ ταῦτα , ἵνα “ ἡ γραφὴ πληρωθῇ , ὀστοῦν αὐτοῦ οὐ συντριβήσεται . ” Εἰ γὰρ καὶ περὶ τοῦ παρὰ Ἰουδαίοις ἀμνοῦ τοῦτο εἴρηται , ἀλλὰ διὰ τὴν ἀλήθειαν ὁ τύπος προέδραμε , καὶ ἐπὶ τούτου μᾶλλον ἐξέβη · διὰ τοῦτο καὶ τὸν προφήτην εἰς μέσον ἤγαγεν . Ἐπειδὴ γὰρ ἄνω καὶ κάτω αὐτὸν εἰς μέσον φέρων οὐκ ἐδόκει ἀξιόπιστος εῑναι , παράγει τὸν Μωϋσέα ὡσανεὶ λέγων , καὶ οὐδὲ τοῦτο ἁπλῶς ἐγένετο , ἁλλ’ ἄνωθεν προδιεγράφη · πληροῦται δὲ καὶ ἑτέρα προφητεία λέγουσα ὅτι “ ὄψονται εἰς ὃν ἐξεκέντησαν , ” οὐ τοῦτο δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ τοῖς μέλλουσιν ἀπιστεῖν ἐγένετο πίστεως ἀπόδειξις τὸ τολμηθὲν , οἱον τῷ Θωμᾷ καὶ τοῖς κατ’ ἐκεῖνον . Ἀμμωνίου πρεσωυτέρου . Πιστοῦται ὁ Εὐαγγελιστὴς , ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ Χριστὸς , ὁ διὰ τῶν γραφῶν προαναφωνηθεὶς , συνῳδὰ γὰρ τοῖς περὶ αὐτοῦ λεχθεῖσιν ἐξέβη τὰ πράγματα . Ὀστοῦν νοεῖται τὸ εὔτονον καὶ ἄθραυστον τοῦ μυστικοῦ λόγου . Ἐπειδὴ δὲ εἰκόνα ἔφερε τὸ πρόβατον τοῦ ἀμνοῦ τοῦ Θεοῦ , τρέφεται τις τὴν κεφαλὴν τοῦ Χριστοῦ , τὰ περὶ τῆς θεολογίας αὐτοῦ ἐκλαμβάνων , τοὺς δὲ πόδας διδασκόμενος , τὰ περὶ τῆς ἐνσάρκου αὐτοῦ οἰκονομίας , τὰ δὲ ἐνδόσθια τὰ ἀπόκρυφα δόγματα . Ἕκαστον γὰρ τῶν περὶ Χριστοῦ δογμάτων ἀπόκρυφον ἔχει καὶ μυστικὸν λόγον . Ἐπεὶ οὖν ὀστοῦν νοεῖται τὸ εὔτονον τοῦ μυστηρίου , οἱ ἁρμοδίως καὶ συμφώνως κατέχοντες τὸ περὶ τοῦ Χριστοῦ μυστήριον , ὀστοῦν οὐ συντριβήσεται ἀπ’ αὐτοῦ . Ὅτε “ ἔρχεται κρῖναι , τότε ὄψον - “ τᾶι αὐτὸν καὶ θρηνήσουσι . ”
Lemmas: περι ὁ παράκλητος . δείκνυμι δέ ἐθέλω ὁ ἰσοστάσιος ὁ ἑαυτοῦ καί ὁ ὁ πατήρ ἐξουσία , ἐπάγω , “ οὐδείς ἔρχομαι πρός ὁ πατήρ , εἰμί μή “ διά ἐγώ . ” ἐγώ γάρ εἰμί , φημί , κύριος ὁ πρός ὁ πατήρ ἄγω , ὡς ὁμοούσιος αὐτός . ἐπεί δέ οἶδα μέν ὁ πατήρ , οὐ οὕτως δέ ὡς χρή , θεός μέν γάρ οἶδα αὐτός , πατήρ δέ οὐδέπω · ὕστερος δέ ὁ Ἅγιον πνεῦμα ἐπέρχομαι πᾶς αὐτός ἐντίθημι ὁ γνῶσις . Ζεύς οὗτος φημί , “ εἰμί ἐρώκειτέ ἐγώ , καί “ ὁ πατήρ ἐγώ γιγνώσκω ἄν . ” ὅς δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί , εἰμί οἶδα ἐμός οὐσία , καί ὁ πατήρ οἶδα ἄν . ὁ δέ “ ἀπάρτι “ γιγνώσκω αὐτός , καί ὁράω αὐτός , ” οὗτος δηλόω , ὅτι διά ἐγώ ὁ εἰς αὐτός ἐπίγνωσις ἔχω . ὄψις λέγω ὁ κατά διάνοια γνῶσις . ὥσπερ γάρ ὁ εἶπον , “ ὁράω Αγγέλου , ” οὖον περί ὁ οὐσία αὐτός φημί , ἀλλά ὡς ἐκεῖνος ὁράω ὅς δυνατός · οὗτος καί ἐνταῦθα χρή λογίζομαι . ἐπεί δέ ὁ Πέτρος προερωταω καί ὁ Θωμᾶς , καί ὁ Ιουδαῖος , καί οὐδείς οὐδείς μανθάνω σαφής , ἀλλά ἔτι ἀγνοέω ὁ λέγω , ἵνα μή δόξα πρός κορέω εἰμί ὁ Φίλιππος , διά οὗτος μετά ὁ εἶπον αὐτός , “ δείκνυμι ἐγώ ὁ πατήρ , ” ἐπάγω καί ὁ “ ἀρκέω ἐγώ · ” ἐκεῖνος δέ ὁ σωματικός ὀφθαλμός βούλομαι ὁράω αὐτός · ἀλλά ὁ Χριστός ὁ τοιοῦτος φρόνημα ἐκκόπτω αὐτός , φημί , “ τοσοῦτος χρόνος μετά σύ εἰμί , καί οὐ γιγνώσκω “ ἐγώ , Φίλιππος ; ” οὐ εἶπον , οὐ ὁράω ἐγώ , ἀλλά “ οὐ γιγνώσκω ἐγώ · ” οὗτος γάρ εἰμί αὐτός , ὅσπερ εἰμί ὁ πατήρ , Μένων υἱός . διαιρέω δέ ὁ ὑπόστασις λέγω , “ ὁ ὁράω ἐγώ ὁράω ὁ “ πατήρ . ” ὅς δέ λέγω οὗτος εἰμί · ἐπεί ὁ σωματικός ὀφθαλμός βούλομαι ὁράω ὁ πατήρ , γιγνώσκω ὅτι οὔτε ἐγώ , οὔτε ἐκεῖνος δυνατός εἰμί οὕτως ὁράω · οὐδέ γάρ ἐγώ αὐτός οἶδα , ὡς σύ νομίζω · σῶμα γάρ περιβάλλω 1 , καί οὗτος θεωρέω . εἰμί γάρ ἐγώ ὁράω , ὡς εἰμί , ὁ θεότης ἐν ἐγώ ἐκεῖνος Ἔρως ἄν . δείκνυμι δέ ὁ ὁμοούσιος καί ὁ ἀπαράλλακτος μετά ὁ ὁ πρόσωπον διαίρεσις ἐπάγω λέγω , “ οὖον πιστεύω ὅτι ἐγώ ἐν “ ὁ πατήρ , καί ὁ πατήρ ἐν ἐγώ εἰμί , ” καί ὁ ἑξῆς , καί ἐνταῦθα δέ ὁ αὐτός ἐνδείκνυμι λέγω , “ ὁ δέ πατήρ ὁ ἐν ἐγώ “ Μένων , αὐτός ποιέω ὁ ἔργον , ” τουτέστι , ὅτι οὐ ἄνω ἄλλως αποιαειδω ὁ πατήρ , καί ἄλλως ἐγώ . ὅπερ δέ μετά ὁ εἶπον “ πιστεύω ἐγώ , ὅτι ἐγώ ἐν ὁ πατήρ , καί ο πατήρ ἐν ἐμοι , ” ἐπάγω λέγω , “ εἰμί δέ μή , διά ὁ ἔργον αὐτός πιστεύω ἐγώ , ” οὗτος εἰμί , ὅτι ἐσθίω μέν σύ , φημί , ἀκούω πατήρ καί υἱός , μηδείς ἕτερος ζητέω , εἰς παράστασις ὁ κατά ὁ οὐσία συγγένεια . εἰμί δέ σύ οὐ ἀρκέω οὗτος πρός ὁ δείκνυμι ὁ ὁμότιμος καί ὁμοούσιος , κἀν ἀπό ὁ ἔργον μανθάνω . Ζεύς δέ ὁ εἶπον , “ ὅτι μείζων ὅς ἐγώ ποιέω ποιέω ὁ “ πιστεύω εἰς ἐγώ , ” δείκνυμι ὅτι οὖον οὗτος δύναμαι μόνος , ἀλλά καί ἕτερος οὗτος πολύς μείζων . ὁ γάρ ἄλλος παρέχω εἰς ὁ ποιέω , πρόδηλος ὅτι αὐτός μᾶλλον ἰσχύω ποιέω . εἶπον δέ , ὅτι “ πρός ὁ πατήρ πορεύω , ” ἐμφαίνω αὐτός , ὅτι αὐτός εἰμί λοιπός ὁ θαυματουργέω , αὐτός ἀπέρχομαι . Μ . ὡς ὁ υἱός εἰδοί ἀκριβῶς εἶπον οὗτος , οἴομαι τάχα ὀφθαλμοφανῶς δύναμαι ὁράω ὁ Θεός . οὐδείς , φημί , ἕτερος εἰμί ὁ υἱός , εἰμί μή ὅσπερ εἰμί Μένων υἰός . εἰμί γάρ καί ὡς τυγχάνω , λέγω , εἰμί Φίλιππος , ὅτι σύ οἶδα , ὁ υἱός εἰμί , ἀλλά οὐ ἐπιγιγνώσκω ἐγώ , ὅτι ὅλος ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ πατήρ , Μένων πάλιν υἰός εἰμί . ΟΥ Α ὁ μέν γάρ ὀφθαλμός ὁράω οὖον πολύς χρόνος δήω πρός ὁ ὁ τυγχάνω θέα · ὁ δέ νοητός k γιγνώσκω βούλομαι , χρόνος δήω οὐ ὀλίγος , καί πολύς ὁ σκέψις πρός ὁ ὁ ἀσώματος κατάληψις · χρή οὖον δή πω l καί ὁ Φίλιππος πολύς ὁ παρέρχομαι χρόνος ὁ δύναμις ὁ κύριος θεωρέω ἐγκατάληψις ἤδη ὑπάρχω , καί σαφῶς γιγνώσκω ὁ θεότης ὁ κύριος · προσδιδάσκω τοιγάρ , ὅτι ὁ Ψυχή ὁ γνῶσις ἐπιζητέω , ἀκόλουθος ἐπισυνάπτω περί ὁ ὅρασις , ὅτε ὑποπτεύω δύναμαι σωματικός ὅρασις ἐπιζητέω λέγω , “ ὁ “ ὁράω ἐγώ ὁράω ὁ πατήρ , ” ἐκ ὅς παρίστημι , ὅτι ὁ κατά διάνοια ὅρασις λέγω . Ἀπολινάριος . ποιός Χριστός ὅσος αἰτέω εἴρω γάρ ὅτι “ ποιέω , ὅς ἐάν αἰτέω ἐν ὁ ὄνομα ἐγώ . ” ἴδιος δέ αὐτός ὁ ἔργον ἐνδείκνυμι , ἐν οὗτος δοξάζω , φημί , ἐν ἑαυτοῦ ὁ πατήρ , αὐτός μέν ἐργάζομαι , ὁ δέ πατήρ διά ὁ ὁ υἱός ἐνέργεια ἐκφαίνω · οὖον γάρ εἰμί ἕτερος πρός ἕτερος εἴσοδος , ὅς διά υἱός , οὔτε πάλαι , οὔτε νῦν , οὔτε αὖθις , ἀλλά οἰκεῖος ὁ διά υἱός εἴσοδος ἔχω δέ νῦν , ὅτι πλήσιος ἐγώ καθίστημι σαρκόω . ὅπερ δέ λέγω αὐτός “ ὅτι ἐάν αἰτέω ἐν ὁ ὄνομα ἐγώ , ” καί ὁ ἑξῆς , οὗτος εἰμί , ὅσπερ ὁ ἀπόστολος μετά οὗτος λέγω , “ ἐν ὁ ὄνομα Ἰησοῦς Χριστός , ἐγείρω καί περιπατέω , ” καί ὁ ἄλλος σημεῖον ὅσπερ ποιέω αὐτός συνεργέω . δεύτερος δέ “ ὅτι ἐάν αἰτέω , ” καί ὁ ἑξῆς , λέγω αὐτός βεβαιόω ὁ λόγος ὁ ἑαυτοῦ , ἅμα δέ καί παραμυθέομαι αὐτός ὁ θλῖψις συνέχω · ἵνα δέ μή νομίζω ἁπλόος ὁ αἴτησις ἰσχύω , ἐπάγω ὁ , “ ἐάν ἀγαπάω ἐγώ , ὁ ἐντολή ἐγώ τηρέω , ” ἀξιόπιστος δέ ὁ λόγος ποιέω βούλομαι , συγκατάβασις λόγος φθέγγομαι λέγω , “ ἐρωτάω ὁ πατήρ · διά δέ ὁ εἶπον “ καί ἄλλος Παράκλητος ” καταισχύνω ὁ ὁ Σαβέλλιος νοσέω , καί ὁ περί ὁ ἅγιος πνεῦμα οὖον ὁ προσήκω δόξα ἔχω · εἷς γάρ πλήσσω ὁ ἐκ διάμετρος ἵστημι αἵρεσις καταφέρω · ὁ μέν γάρ εἶπον “ ἄλλος , ” δείκνυμι ὁ ὑπόστασις διαφορά · ὁ δέ εἶπον “ Παράκλητος , ” ὁ οὐσία ὁ συγγένεια · εἶπον δέ , “ ἵνα μένω μετά σύ εἰς ὁ αἰών , σημαίνω , ὅστις οὐδέ μετά τελευτή ἀφίστημι ὁ ἄξιος αὐτός . ἵνα δέ μή ἀκούω “ ἄλλος Παράκλητος ” πάλιν σάρκωσις ἕτερος ὑποπτεύω , οὗτος διορθόω φημί , “ ὁ δέ κόσμος οὖον δύναμαι , ” φημί , “ λαμβάνω , ” καί ὁ ἑξῆς . θεωρίη δέ ἐνταῦθα ὁ γνῶσις λέγω · ἐπάγω οὖν “ οὐδέ “ γιγνώσκω αὐτός · ” οὐδέ γάρ ἐπί ὁ ἀκριβής γνῶσις θεωρία λέγω . ἐπεί γάρ ὁ αἴσθησις τρανός εἰμί ὁ ὄψις , διά οὗτος ἀεί ὁ ἀκριβής παρίστημι γνῶσις . Κόσμος δέ ἐνταῦθα ὁ πονηρός φημί . ὁ δέ , “ παρά σύ μένω , καί ἐν σύ εἰμί , ” δηλόω , ὅτι οὐ οὗτος φημί , σύ σύνειμι ὥσπερ ἐγώ , ἀλλά ἐν αὐτός οἰκέω ὁ ὑμέτερος Ψυχή . χρή δέ σκοπέω πόσος ἐπαίρω ὁ περί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος λόγος . εἶπον ὅτι ἄλλος ἐγώ εἰμί , εἶπον ὅτι οὐ ἀφίημι σύ , εἶπον ὅτι πρός σύ μόνος ἔρχομαι . ὥσπερ οὖν ἐγώ , εἶπον ὅτι ἐν σύ μένω . Αλ οὐδέ οὕτως ὁ ἀθυμία αὐτός ἐκβάλλω , αὐτός γάρ ζητέω ἔτι . Διὸ οὗτος θεραπεύω ἐπάγω λέγω , “ οὐ ἀφίημι σύ ὀρφανός · ” οὐδέ οὗτος εἶπον , φημί , ἄλλος Παράκλητος πέμπω , ὡς αὐτός ἐγώ σύ εἰς τέλος ἀπανίστημι καί οὐκέτι ὁράω σύ . καί γάρ ἐγώ αὐτός “ ἔρχομαι πρός σύ , ” ὅσπερ μάλιστα ζητέω . ἐπεί δέ εἴρω ὅτι “ ἔρχομαι πρός σύ , ” ἵνα μή παρουσία πάλιν τοιοῦτος ἐπιζητέω οἷος καί πρότερος . Ζεύς οὗτος ἐπάγω λέγω , “ ἔτι μικρός “ καιρός καί ὁ κόσμος ἐγώ οὐκέτι θεωρέω · σύ δέ θεωρέω ἐγώ , ” ὡσανεί λέγω , ἔρχομαι μέν πρός σύ , οὖον μήv ὁμοίως ὡς πρότερος . εἶπον δέ ὅτι “ ἐγώ ζῶ καί σύ ζῶ , ” οὐ ὁ πάρειμι , ἀλλά ὁ μέλλω λέγω ζωή . ὁ δέ , “ ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα “ γιγνώσκω , ” καί ὁ ἑξῆς , δηλόω ὅτι ὅταν ἀνίστημι , φημί , γιγνώσκω , ὅτι οὐ ἀποσχίζω ὁ πατήρ , ἀλλά ὁ αὐτός ἔχω δύναμις , καί ὅτι μετά σύ εἰμί διηνεκής , ὁ πρᾶγμα ἀνακηρύσσω ὁ περί σύ βοήθεια παρά ἐγώ γίγνομαι . συγκαταβαίνω δέ πάλιν ὁ ῥῆμα , φημί , “ καθώς ἀποστέλλω ἐγώ ὁ “ πατήρ , ἐγώ ἀποστέλλω σύ . ” εἰμί γάρ μή οὗτος οὕτως ἐκλαμβάνω , οὐδείς εἰμί διΐστημι ὁ ἀπόστολος ὁ Χριστός . τις εἰμί “ ὁ ἔχω ὁ ἐντολή ἐγώ καί τηρέω αὐτός , ἐκεῖνος “ εἰμί ὁ ἀγάπη ἐγώ ; ” ὅτι οὐ ἀρκέω ὁ ἔχω , ἀλλά καί φυλακή ἐγώ δεῖ οὗτος ἀκριβής . ὁ δέ ἔπαθλον ὅσος εἰμί ἐπάγω λέγω , “ ὁ δέ ἀγάπη ἐγώ , ἀγαπάω ὑπό ὁ πατήρ “ ἐγώ ” καί ὁ ἑξῆς . Ἀμμωνίου πρέσβυς . οὐδέποτε μέν ἐάω αὐτός ἐρῆμος ὁ αὐτός πρόνοια , πλήν ὁράω αὐτός καί μετά ὁ ἀνάστασις . ἐπεί ἔρχομαι καλέω αὐτός “ τεκνίον , ” μέλλω ἀφίημι , εἶπον “ ὀρφανός . ” ὅτι2 μέλλω μόνος αὐτός ὁράω μετά ὁ ἀνάστασις , πᾶς εἶπον “ μικρός . ” μικρός χρόνος λέγω ὁ ἠώς ὁ δύο παρουσία , μικρός γάρ Θεός καί ὁ μακρός χρόνος . σύ δέ ὁ ἅγιος διά ὁ ὁ πνεῦμα ἐνοίκησις γιγνώσκω ἐγώ , οὖον μήv ὁ ὁ ὁ κόσμος ἀγάπη . ἀρραβών ὁ μέλλω ζωή ἔχω λαμβάνω , εἰμί ὁ ἐμός ἀνάστασις . Θεόδωρος μομωουεστια . τότε ἀπό αὐτός μανθάνω ὁ πρᾶγμα ὅτι ἀληθής ὁ παρά ἐγώ λέγω . περί ὅς δέ νῦν ἀμφιβάλλω ἔτι δοκέω , καί ὅτι ἐγώ μέν ἐν ὁ πατήρ , διά ὁ πρός αὐτός ὁμοιότης καί συνάφεια , σύ δέ ἐν ἐγώ , διά ὁ εἰς ἐγώ πίστις τε καί ἀγάπη · ἔτι δέ ὁ ὁ πνεῦμα δόσις ὁ πρός ἐγώ κοινωνία λαμβάνω · ἐγώ δέ ἐν σύ ὡς εἰκός . ὁ γάρ συνάφεια οὗτος παρασκευάζω , ὥστε ἀναγίγνομαι σύ ὁ δύναμις ὁ πνεῦμα , καί ἐν τάξις ἐγώ σῶμα γίγνομαι , καί κεφαλή χώρα σύ ἐπέχω ἐπί ἐγώ . Κύριλλος . τουτέστιν ὁ πίστις καί πρᾶξις διαφαίνω , ὁ δή τοιοῦτος ἀγαπάω μέν ὁ πατήρ , ἀγαπάω δέ οὐδείς ἀίσσω αὐτός ὁ υἱός . ὥσπερ γάρ εἰμί ὁμοούσιος , οὗτος καί συνθελητὴς ὁ ἴδιος γεννήτωρ . Ἀμμωνίου . μετά ὁ ἀνάστασις ὁ ὀρθῶς πιστεύω γιγνώσκω · “ νῦν γάρ ἐκ μέρος γιγνώσκω , ” ὅτι πολύς κρατέω ὁ ἀπόστολος Ἰούδας φημί , “ κύριος , καί τίς γίγνομαι , ὅτι ἐγώ “ μέλλω ἐμφανίζω σαυτοῦ , καί οὐ ὁ κόσμος ; ” καί γάρ νομίζω ὅτι ὥσπερ ὁ νεκρός ὁράω κατά ὄναρ , οὗτος καί αὐτός μέλλω ὁράω . Διὸ ἵνα μή οὗτος μέχρι πολύς νομίζω , λέγω αὐτός , “ ἐάν τις ἀγαπάω ἐγώ , ὁ λόγος ἐγώ τηρέω , καί ὁ Πατήρ “ ἐγώ ἀγαπάω αὐτός , καί πρός αὐτός ἔρχομαι , καί μονή “ παρά αὐτός ποιέω , ” μονονού λέγω , ὥσπερ ὁ πατήρ ἐμφανίζω ἑαυτοῦ , οὗτος καί ἐγώ ἐν ἀλήθεια , καί οὖον κατά φαντασία , ὥστε οὐ ἐγώ μόνος , ἀλλά οὐδέ ὁ πατήρ ἀγαπάω , ὁ μή οὗτος ἐγώ πιστεύω ὁ λόγος · ὁ γάρ αὐτός ἐμφαίνω , καί ὅσπερ ἐπάγω λέγω , ὅτι ὁ μή ἀγάπη ἐγώ , ὁ λόγος ἐγώ οὖον τηρέω , οὗτος εἰμί , ὅς εἶπον , ὅτι ἐκ νεκρός ἐν ἀλήθεια ἐγείρω . οὗτος δέ πᾶς συνεχῶς λέγω , ἵνα μή μετά ὁ ἀνάστασις φάντασμα αὐτός εἰμί νομίζω . εἰμί γάρ ἐπί ὁ ὕδωρ ὁράω αὐτός , οὗτος νομίζω , τίς εἄν οὐ ὑποπτεύω ἄν , θεάομαι αὐτός ἀνίστημι , ὅς εἶδον κατέχω καί σταυρόω καί θάπτω ; ἐν δέ ὁ εἶπον , “ ὁ λόγος ὅς ἀκούω , οὐ εἰμί “ ἐμός , ἀλλά ὁ πέμπω ἐγώ πατήρ , ” δείκνυμι ὅτι οὐδείς ἔξω ὁ πατήρ φθέγγομαι , οὐδέ ἴδιος τίς παρά ὁ δοκέω ἐκεῖνος . Θεόδωρος Ἡράκλεια Ἀπολινάριος καί Κύριλλος . ᾿Εβούλετο ἐκεῖνος διά ὁ πρόσειμι φιλανθρωπία μή μόνος ὁ μαθητής ὁ ἐκ ὁ ἐπιφάνεια ὑπάρχω ὠφέλεια , ἀλλά ὁμοῦ , εἰμί οἷος τε εἰμί , πᾶς ὁ κόσμος . ὁ δέ γε σωτήρ βούλομαι δείκνυμι , ὅτι οὖον πᾶς εἰμί καταξιόω ὁ τοιοῦτος , διά ὁ ἀπόκρισις παρίστημι , ὡς μόνος ὁ φυλάσσω αὐτός ὁ ἐντολή , ἄξιος φαίνω ὁ τε αὐτός ἐπιφάνεια καί ὁ ὁ πατήρ ἀγάπη . ὁ δέ μή πιστεύω , μηδέ τηρέω αὐτός ὁ λόγος , ἀλλότριος παντελῶς ὁ ἀγάπη αὐτός καθίστημι . ὁ δέ λόγος ὁ διδασκαλία οὐ ἴδιος , ἀλλά ὁ πέμπω αὐτός πατήρ εἰμί ἐρῶ , σαφῶς δέ ἐκ οὗτος ὁ διάφορος ὁ πρόσωπον ὑποδείκνυμι . Ἀμμωνίου πρέσβυς . διδάσκω ὅτι μόνος ὁ μαθητής ἐξαίρετος καί ὑπέρ λόγος εἰμί ὁ ἔλλαμψις , ὑπέρ ἐάν τηρέω ὁ ἐντολή . ὁ πατήρ ἐν ὁ υἱός εἰμί φυσικός , ἐγώ δέ σχετικός · καί ὅταν ἀκούω ἕνωσις πατήρ καί υἱός , ὁ φυσικός νοέω , ὅταν ἕνωσις Θεός καί ἄνθρωπος σχετικός νοέω ὁ ἐκ πίστις προσγίγνομαι ὁ ἅγιος , καί ὁ ἀπό ὁ ὁ πατήρ μετοχή κοινωνία . “ οὗτος δέ λαλέω σύ , παρά σύ Μένων , ” φημί , οὗτος , ποῖος ; ὅσπερ ἀσαφής αὐτός φαίνω τέως . Διὸ καί ἐπάγω , “ ὁ δέ Παράκλητος , ὁ πνεῦμα ὁ Ἅγιον , ὅς πέμπω ὁ “ πατήρ ” καί ὁ ἑξῆς , τουτέστι , σαφής εἰμί διδάσκαλος σύ . ἐπεί δέ καί οὗτος ἀκούω ταράσσω , ἐπάγω λέγω , “ εἰρήνη ἀφίημι σύ , ” καί ὁ ἑξῆς , μονονού λέγω , ὅτι οὐδείς βλάπτω ἀπό ὁ ὁ κόσμος ταραχή , ἠώς εἄν εἰρηνεύω πρός ἐγώ . “ οὖον γάρ καθώς ὁ κόσμος δίδωμι , ” φημί , “ ἐγώ Ζεύς - “ δίδωμι σύ , ” ἐκεῖνος μέν γάρ καί ἐπί κακός γίγνομαι πολλάκις καί ἀνόνητος . ἐγώ δέ δίδωμι τοιοῦτος , ὅστις σύ ἰσχυρός ποιέω . Ἄτη δέ εἰμί , ἵνα μετά ἀλλήλων εἰρηνεύω · ἀλλά ἐπεί πάλιν ἀναχωρέω εἰμί , καί ἱκανός αὐτός συγχέω , διά οὗτος φημί , “ μή ταράσσω σύ ὁ καρδία μηδέ δειλιάω · ” ὅθεν χρή σκοπέω ὅτι ὁ μέν ὑπό φιλοστοργία , ὁ δέ ὑπό δειλία πάσχω · Ποίας χαρά μέλλω φέρω αὐτός ὅτι εἶπον , “ χαίρω ἄν , “ ὅτι πορεύω πρός ὁ πατήρ , ” ἢ ποῖος παραμυθία ; ὁ ὁ ἀνάστασις τέλειος πληροφορία · οὐδέπω γάρ περί οὗτος οἶδα ἀκριβῶς , οὐδέ οἷος χρή περί αὐτός δόξα ἔχω · διό καί πρός ὅσπερ νομίζω ἐκεῖνος ὁ πατήρ μέγας εἰμί , συγκαταβαίνω ἐγγίγνομαι λέγω , “ ὁ Πατήρ ἐγώ μείζων ἐγώ εἰμί , ” ὅπως οὗτος νομίζω καί ἀκούω ὅτι πρός ὁ πατήρ ὁ δυνατός ἀπέρχομαι , ὁ λύω πᾶς δεινός ἰσχύω , παραμυθία ἐντεῦθεν λαμβάνω . τίς λέγω “ ἄρχω κόσμος ; ” ὁ διάβολος , διά ὁ ὁ πονηρός ἄρχω ἄνθρωπος . οὖον γάρ οὐρανός ἄρχω καί γῆ , ἐπεί ἀνατρέπω εἄν ἅπας καί καταβάλλω · ἄρχω δέ ὁ ἑαυτοῦ παραδίδωμι αὐτός . οὗτος οὖν , φημί , “ ἐν ἐγώ ἔχω οὐδείς . ” οὖον γάρ ὑπεύθυνος εἰμί θάνατος , ἀλλά διά οἰκεῖος φιλανθρωπία ὑπομένω αὐτός , καί διά ὁ ἀγάπη ὁ πρός ὁ πατήρ . οὗτος γάρ σημαίνω ἐπάγω , “ ἵνα γιγνώσκω ὁ κόσμος , ὅτι ἀγαπάω ὁ πατήρ , ” καί ὁ ἑξῆς . Ἀμμωνίου . μή θορυβέω , ἀκούω ὅτι μέλλω πολύς γάρ ἐκ οὗτος κέρδος . Εἰρήνη ὁ ἐμός δίδωμι σύ . Θεόδωρος Ἡράκλεια . ἄτη συνάπτω μέν ὁ ἐν ἔχω αὐτός γίγνομαι ὁ πατήρ , ὁ δέ ἅγιος εἷς ὁ φρόνημα ἀπεργάζομαι · οὖον μόνος δέ πᾶς κοινός πρός ἀλλήλων συνάπτω , ἀλλά καί ἴδιος ἕκαστος ἑαυτοῦ σύμφωνος ἀποτελέω . ἐπεί γάρ , οἴομαι , ὁ ἀνθρώπινος φύσις ἐκ ἐπιβουλή ὁ ἐναντίος πρός ἑαυτοῦ διΐστημι ὁ πρίν , καί ὥσπερ ἐμφύλιος πόλεμος εἰς ἑαυτοῦ δέχομαι ὁ πονηρός ἐπανίστημι ὁ χείρων ὁ ἀγαθός , καί ἐπιτειχίζω ὁ σάρξ ὁ πνεῦμα , δήω ὁ παρά ὁ κύριος εἰρήνη , ὅπως ὁ ψυχή εὐήνιος πάλιν ὁ σάρξ καί πειθήνιος ὁ σῶμα ἀπολαμβάνω , ἐμφύλιος στάσις ἀπαλλάσσω δύναμαι . Ἀμμωνίου . Ἐπάνοδος λέγω ὁ καιρός ὁ ἀνάστασις , ὁ μείζων εἰμί ὁ πατήρ ποιέω αὐτός ἕτερος οὐσία , ὡς αἱρετικός φημί , ὅτι εἰμί ἐπί γῆ ὡς ἄνθρωπος , μείζων εἶπον ὁ πατήρ . οὗτος διά ὁ φαίνω σῶμα λέγω , ἐπεί καθόλου θεός , οὐδέ κακός εἰμί ὁ πατήρ , οὔτε εἰς οὐρανός ἀνάγω ὁ ὁ πᾶς πληρόω καί ἀχώριστος ἐάν ὁ πατήρ . Ζεύς ὁ πρός θεός ἀγάπη ἀποθνήσκω ἑκών , ὅσπερ οὐδείς ἔχω βλάβη , ἐπεί οὐ ἄν οὗτος βούλομαι ὁ ἀγάπη αὐτός Πατήρ . Ζεύς τίς εἶπον , “ ἐγείρω , ἄγω ἐντεῦθεν ; ” ἀναπνέω δίδωμι αὐτός . καί γάρ εἰκός εἰμί αὐτός ἅτε ἐν καταδηλόω χωρίον εἰμί , τρέμω καί δείδω ἀπό τε ὁ καιρός , ἀπό τε ὁ τόπος · καί γάρ νύξ εἰμί βαθύς , καί μηδείς προσέχω ὁ λέγω , ἀλλά ἀεί περιστρέφω καί φαντάζω ὁ ἐφίστημι . ἐπεί οὖν ὡς αὐτίκα μάλα ἁλίσκομαι θορυβέω , ἄγω αὐτός εἰς ἕτερος τόπος , ἵνα νομίζω ἐν ἀσφάλεια εἰμί , μετά ἄδεια λοιπός ἀκούω · καί γάρ μέλλω μέγας ἀκούω δόγμα . τρηγοριον Ναζιανζός . διά-ἐγείρω αὐτός μεθίστημι ἀπό γῆ εἰς οὐρανός , ὁ πᾶς γεώδης φαντασία καταλείπω καί ὁ οὐράνιος μόνος φρονέω . Κύριλλος . ὅταν λέγω ὁ , “ ἐγείρω , ἄγω οὐ ὡς ὑπαίτιος ὁ ἀνθρώπινος πάθος , ἀλλά ὡς ἀρχηγός καί προστάτης καί καθηγητής ὁ εἰς ἀφθαρσία ὁδός , καί εἰς ζωή ὁ ἐν ἁγιασμός , οὗτος φημί . Ἀπολινάριος καί Θεόδωρος Ἡράκλεια . δοκέω μέν ἀναχώρησις εἰμί ὁ πρᾶγμα , ἔκδοσις δέ εἰμί ἑκούσιος , ὅτι τοιοῦτος μεταδιώκω τόπος , ἐν ὅς γιγνώσκω ὑπό ὁ προδότης , καί προ - δίδωμι . εἶπον , “ ἐγώ εἰμί ὁ ἄμπελος ἢ ἀληθινός , ” διά ὁ παραβολή οὗτος αἰνίζω , ὅτι ὁ μή προσέχω ὁ λέγω ζῶ ὁ αἰώνιος ζωή οὐ ἐν , καί ὅτι ὁ μέλλω γίγνομαι σημεῖον ἀπό ὁ αὐτός γίγνομαι δύναμις . ὁ δέ , “ ὁ Πατήρ ἐγώ ὁ γεωργός “ εἰμί , ” δηλόω , ὅτι ὁ ὁ γεωργός ἐπιμέλεια οὐ ὁ ῥίζα ἤγουν ὁ ἄμπελος , οὗτος εἰμί ὁ υἱός ἀπολαύω , οὐδέ γάρ δήω , ἀλλά ὁ κλῆμα , οὗτος γάρ σαφής καί διά ὁ ἑξῆς σημαίνω . ὁ ῥίζα δέ διά οὐδείς ἕτερος παραλαμβάνω ἐνταῦθα , ἀλλά ἵνα μανθάνω , ὅτι ὁ αὐτός δυνώμεως Χωρὶς οὐδείς ἐργάζομαι δύναμαι , καί ὅτι οὕτως αὐτός ἑνόω δεῖ ὁ εἰς αὐτός πίστις , ὡς ὁ κλῆμα ὁ ἄμπελος . δείκνυμι δέ ὅτι Χωρὶς ἔργον οὐ εἰμί εἰμί τις ἐν αὐτός , ἐπάγω , “ πᾶς κλῆμα ἐν ἐγώ μή φέρω καρπός , ἀείρω αὐτός , ” ὁ δέ φέρω καρπός , φημί , πολύς ἐπιμέλεια ἀπολαύω ποιέω , καθαίρω αὐτός , ὁ παρά αὐτός βοήθεια δείκνυμι , ἑαυτοῦ δέ δείκνυμι ὁ ἐπιμελέομαι ὁ κλῆμα , ἐπάγω λέγω , “ ἤδη σύ καθαρός “ εἰμί διά ὁ λόγος ὅς λαλέω σύ · ” ἐγώ γάρ σύ καθαίρω , φημί , διά ὁ ἐμός διδασκαλία , καίτοι ἀνωτέρω δείκνυμι ὁ πατήρ οὗτος ποιέω , ἀλλά οὐδείς μέσος πατήρ καί υἱός . ὁ δέ “ μένω ἐν ἐγώ , ” δηλόω ὅτι αὐτός μέν ὁ πῇ ἑαυτοῦ οὐδείς ἐλλείπω , δεῖ δέ ὑπάρχω λοιπός καί ὁ παρά ἐκεῖνος · ἵνα δέ μή ἀπό ὁ δειλία ἀποσχίζω , χαυνόω αὐτός ὁ φόβος ὁ ψυχή ἐπισφίγγω , καί ἑαυτοῦ συγκολλάω λέγω , “ ὥσπερ ὁ “ κλῆμα οὖον δύναμαι ἀπό ἑαυτοῦ καρπός φέρω , ἐάν μή μένω ἐν ὁ ἄμπελος , οὕτως οὐδέ ὁ ἐν ἐγώ μή Μένων , καί ὁ ἑξῆς · καί δείκνυμι ὁ οὗτος ἀπώλεια , δείκνυμι λοιπός ὁ σωτηρία ὁ μένω ἐν αὐτός , λέγω , “ ἐάν μένω ἐν ἐγώ , καί ὁ ῥῆμα “ ἐγώ ἐν σύ μένω , ” τουτέστι διά ὁ ἔργον ἐκπληρόω αὐτός , ὅτι ἐάν ἐθέλω , αἰτέω , καί δίδωμι σύ . Κύριλλος . Ἄμπελος τοίνυν ὁ Χριστός , κλῆμα δέ ἐγώ , ἅτε δή καί ὁ πρός αὐτός ἔχω κοινωνία , διά ὁ καί ὁμοφυής ἐγώ εἰμί ὁ ἄμπελος κατά ὁ σάρξ . οἶδα δέ ὅτι συνενόω διά μόνος ὁ πίστις αὐτός , καί ἐν ψιλός καί μόνος ὁμολογία , οὖον μήv καί διά ὁ τήρησις ὁ ἐντολή νεκρός γίγνομαι κλῆμα . “ ὁ γάρ πίστις Χωρὶς ὁ ἔργον νεκρός εἰμί , ” δηλονότι καί ἄκαρπος . Ἀπόδειξις ἀναμφίλογος ὁ ὁ καθαίρω αὐτός τέχνη ποιέω ὁ μαθητής . ἤδη γάρ αὐτός διακαθαίρω φημί διά μόνος ὁ πρός αὐτός λαλέω λόγος τουτέστι ὁ εὐαγγελιστής καί παρά Θεός . Θεόδωρος Ἡράκλεια . δείκνυμι ἐκ ὁ εἴρω , ὡς ἕκαστος ὁ ἐπιεικής ζάω βούλομαι προαίρεσις οἰκεῖος μένω ἐν ὁ ἄμπελος , ἑνόω τε αὐτός διά ὁ ἀγάπη , καί πνεῦμα κολλάω , ὅς ἐναντίος ἀφίστημι οἰκεῖος προαίρεσις , ἀλλοτριόω αὐτός · Ἀμμωνίου Πρεσβυγέρου . Ζεύς ὁ μή δύναμαι καρποφορέω , εἰμί μή μόνος ὁ προσηλόω αὐτός , καλέω ἑαυτοῦ ἄμπελος , ὡς ἐκ αὐτός δυναμόω . Ἀπολινάριος . ὅστις οὖν ἑαυτοῦ χωρίζω ὁ κύριος σαρκικός πρᾶγμα , ἀπαλλοτριόω ἑαυτοῦ ὁ ἄμπελος , καί ξηρός καθίστημι , ὁ ζωοποιός μηκέτι δέχομαι ἰκμάς · ὁ δέ τοιοῦτος εἰς ὁ αἰώνιος φυλάσσω κρίσις , ὥσπερ εἰς ὁ πῦρ ὁ ξηρός κλῆμα . Ἀμμωνίου . ἀντί ὁ , χαίρω ὁ πατήρ , ὅταν ἐν ἐγώ διά οὖν ποιέω , εὐφημέω ὁ Πατήρ . Θεόδωρος Ἡράκλεια . ἐν γάρ ὁ πολύς καρπός φέρω ὁ μαθητής δοξάζω ὁ πατήρ φημί . ὁ γάρ καρπός1 ὁ μαθητής διάφορος νοέω · ποτέ μέν ἐπί ὁ ἔργον ὁ κατά ὁ πολιτεία δικαιοσύνη λαμβάνω , ποτέ δέ ἐπί ὁ ἔθνος ὁ εἰς ἐπίγνωσις Θεός εἰσέρχομαι διά ὁ ἀποστολικός αὐτός χάρις καί διδασκαλία , ἀμφότερος ὑπό ὁ μαθητής κατορθόω εἰς δόξα Θεός . Θεόδωρος Μομψογεστίας . τις εἰμί , “ ἐν οὗτος δοξάζω “ ὁ Πατήρ ; ” τουτέστι , χαίρω , ὅταν ἐν ἐγώ μένω καρπός φέρω . πάλιν δέ ἀνθρώπινος διαλέγω φημί , “ καθώς ἀγαπάω ἐγώ ὁ πατήρ , ” καί ὁ ἑξῆς . ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί εἰς ἐγώ βλέπω ὅτι ἀγαπάω παρά ὁ πατήρ , οὐδέ σύ οὖν θορυβέω χρή , κἀν μέλλω θλίβω καί διώκω . ἄν γάρ ἐπί ὁ ἀγάπη μένω ὁ ἐμός , οὐδείς σύ οὗτος ὁ δεινός παραβλάπτω δύναμαι εἰς ὁ ὁ ἀγάπη λόγος . μένω οὖν ἐν ὁ ἀγάπη ὁ ἐμέω , φημί · οὗτος γάρ σύ εἰμί κύριος . Πῶς δέ οὗτος εἰμί ; “ ἐάν ὁ ἐντολή ἐγώ , φημί , τηρέω , ” καί ὁ ἑξῆς . διά πᾶς δέ οὗτος δείκνυμι , ὅτι τότε ἐν ἀσφάλεια εἰμί , ὅταν βίος ἐπιδείκνυμι καθαρός . πάλιν δέ ἀνθρώπινος διαλέγω φημί , “ καθώς ἐγώ ὁ ἐντολή ὁ πατήρ “ ἐγώ τηρέω , ” καί ὁ ἑξῆς . οὖον γάρ δήπου ὁ νομοθέτης ὑπό ἐντολή μέλλω κεῖμαι . ἐπεί δέ χαίρω ὁ ἀπόστολος καί σύν αὐτός εἰμί , λυπέω δέ ἀναχωρέω , διά οὗτος ἐπάγω λέγω , “ οὗτος λαλέω σύ , ἵνα ὁ χαρά ὁ ἐμός ἐν σύ μένω , καί ὁ ἑξῆς . δείκνυμι δέ ἐθέλω ὁ ἑαυτοῦ ἀγάπη συμπλέκω ὁ ἡμέτερος , καί ὥσπερ τις σειρά συνάπτω , φημί , “ οὗτος εἰμί ὁ ἐντολή ὁ ἐμός , ἵνα ἀγαπάω ἀλλήλων , καθώς ἀντίπηξ - “ πῆσα σύ . ” ὁ δέ ἀγάπη ἀπό ὁ ὁ ἐντολή τήρησις γίγνομαι . ὁ δέ ἐντολή εἰμί , ἵνα ἀγαπάω ἀλλήλων · οὐ ἁπλόος δέ εἶπον ἀγάπη , ἀλλά καί ὁ τρόπος , “ καθώς ἐγώ ἀγαπάω σύ . δείκνυμι δέ πάλιν , ὅτι οὐ μῖσος εἰμί οὗτος ὁ ἀναψώρησις , ἀλλά γάρ , φιλέω σύ , φημί , ὅτι ὑπέρ σύ ὁ Ψυχή ἐγώ τίθημι · οὗτος δέ καί πᾶς ὁ ψυχή ὑπέρ ὁ Φίλων αὐτός τίθημι . καί ἐπεί οὗτος μάλιστα δοκέω φίλος εἰμί , ὁ ὁ ἀπόρρητος λέγω , καί οὗτος , φημί , ἀξιόω ὁ κοινωνία · οὗτος γάρ δηλόω , ὅσπερ εἶπον “ ὅτι ὁ δοῦλος οὐ οἶδα τίς “ ποιέω ὁ κύριος αὐτός , ” καί ὁ ἑξῆς . καί εἰμί πᾶς ὅσος ἀκούω παρά ὁ πατήρ γνωρίζω αὐτός , πῶς λέγω · “ πολύς ἔχω “ λέγω σύ , ἀλλά οὖον δύναμαι βαστάζω ἄρτι ; ” τις οὖν εἰμί οὗτος ; οὐδείς ἄλλος διά ὁ πᾶς καί ὁ ἀκούω κατασκευάζω , ἢ ὅτι οὐδείς ἀλλότριος φθέγγομαι , ἀλλά ἢ ὁ ὁ πατήρ , καί ἄλλος δέ τεκμήριον οὖον ὁ τυγχάνω φίλιος τίθημι , φημί , “ οὐ σύ “ ἐγώ ἐκλέγω . ” οὗτος εἰμί , ἐγώ ὁ φίλιος ἐπιτρέχω ὁ ὑμέτερος · ὁ δέ , “ τίθημι σύ ” ἀντί ὁ φυτεύω σύ εἰμί . Λέγος δέ οὗτος ὁ μεταφορά χράομαι ὁ ἄμπελος ἔτι , “ ἵνα “ σύ , ” φημί , “ ὑπάγω καί καρπός φέρω , καί ὁ καρπός1 “ σύ μένω . ” οὖον γάρ φυτεύω σύ μόνος , φημί , ἀλλά καί ὁ μέγας εὐεργετέω , πανταχοῦ ὁ οἰκέω ἐκτείνω σύ ὁ κλῆμα . ἵνα δέ μανθάνω , ὅτι οὐ ἐλάσσων εἰμί ὁ πατήρ ὁ υἱός , ἐπάγω λέγω , “ ἵνα ὅς ἐάν αἰτέω ἐν ὁ ὄνομα ἐγώ “ ὁ πατήρ , δίδωμι σύ , ” καί ἵνα μή ὑπολαμβάνω ὅτι ὀνειδίζω εἶπον , ὁ Ψυχή ἐγώ τίθημι , καί ὅτι πρῶτος σύ ὑποδύω , φημί , “ οὗτος λαλέω σύ , ἵνα ἀγαπάω ἀλλήλων , ” οὗτος εἰμί , διά οὗτος εἶπον οὗτος , ὅπως εἰς ὁ πρός ἀλλήλων σύ φίλιος βεβαιόω . Ἀμμωνίου πρεσυτερεω . ὡς διδάσκαλος ὁ οἰκέω παραδίδωμι αὐτός οὗτος ὁ Χριστός , ὅτι ὁ ἀγάπη κεφάλαιος εἰμί ὁ ἀρετή , ὁ ἐντολή αὐτός ὁ ὑπεραποθνῄσκω ὁ Φίλων , καί ὁ , ὑπέρ αὐτός ἀγαπάω ὁ φίλος . Ζεύς ὁ ἀρετή ὁ ὁ Ἰουδαῖος ὑπερβαίνω μέτρον γίγνομαι φίλος · ἀνακομίζω ὁ δοῦλος ἐπί ὁ ὑπέρ φύσις δόξα , ἐάν ἀεκούσιος ποιέω ὁ ὁ Θεός ἀρεστής . ἀντί ὁ ὅσος χρή ἀκούω αὐτός · ὅς λέγω αἰνιγματωδῶς , οὗτος εἰμί , οὐ ὡς δοῦλος εἶπον σύ ὁ ἀπόρρητος , ἀλλά ὡς φίλος καί κοινωνός ὁ ἀγαθός . οὖον τοιοῦτος ἀκοή δήπουθεν λέγω , οἷος ὁ ὁ ἄνθρωπος , ὥσπερ οὐδέ ἀγάπη τοιοῦτος , οὐδέ ἐντολή τήρησις ὅμοιος , οὖον γάρ ῥῆμα εἰς ἀκοή οὖς φέρω , ἐκ πατήρ φέρω , μηνύω ὁ ὁ πατήρ βούλημα , ἀλλά ὁ πρόγνωσις εἴρω , ἀκοή οὖον προσγίγνομαι αὐτός κατά τις καιρός , ἀλλά σύνειμι ἀεί . οὖον γάρ ἐκ ἄγνοια εἰς γνῶσις ὁ σοφία πρόειμι , οὐδέ ἕτερος τίς παρά ὁ σοφία ὁ γνῶσις εἰμί , εἄν ὑποδείκνυμι αὐτός , ὡς οὐ αὐτός γιγνώσκω , ἀλλά χρή διά ὁ συνήθης καί ὁ ἀνθρώπινος ῥῆμα σφραγίζω ὁ θεῖος ὑπεροχή οἰκεῖος Θεός νοέω , καί μή κατά ὁ ἀνθρώπινος ταπεινότητα , ἔπος καί πᾶς ὁ περί Θεός λόγος τοιοῦτος σχηματίζω σχῆμα ἀνθρώπινος καί ὁ πάθημα ὄνομα ὁ ἡμέτερος ἀσώματος ὁ ἀσχημάτιστος καί ἀπαθής θεός ἑρμηνεύω . Ἀπολινάριος . ὡς μέλλω μισέω παρά πᾶς αὐτός ἀγαπάω ἀλλήλων · ἐπεί δέ διώκω παρά πολύς χαλεπός καί ἀνήκεστος εἰμί , καί ἱκανός καί ὁ ὑψηλός ταπεινόω ψυχή , διά οὗτος μυρίος προεῖπον , τότε εἰς οὗτος καθίστημι ὁ Χριστός , καί αὐτός ἐκ περιουσία δείκνυμι ὑπέρ αὐτός εἰμί , ὥσπερ καί ὁ ἄλλος ὑποδείκνυμι . Διὸ καί φημί , “ εἰμί ὁ κόσμος σύ μισέω , καί ὁ ἑξῆς . οὐ εἶπον δέ , ὅτι οὐ οἶδα ὅτι λυπηρός εἰμί ὁ πρᾶγμα , ἀλλά ὅτι διά ὅς ἐγώ ὑπομένω οὗτος καί πάσχω , εἰς προθυμία μείζων προκαλέω αὐτός · κόσμος δέ ἐνταῦθα ὁ πονηρός ἄνθρωπος καλέω · ἐθέλω δέ αὐτός μέγας παραμυθέομαι ἐπάγω , “ εἰμί ἐκ ὁ κόσμος εἰμί , τουτέστι , ὁ ὑμέτερος ἀγάπη καί ἀρετή οὗτος τεκμήριον εἰμί ὁ μισέω . καί γάρ ἐναντίος ἀλγέω χρή , εἰμί μή μισέω , εἰμί γάρ φιλέω , εὔδηλος ὅτι πονηρία ἐκφέρω δεῖγμα · βούλομαι δέ ἐπί πλείων ζηλωτής αὐτός γίγνομαι φημί , “ οὐ εἰμί δοῦλος μείζων ὁ κύριος αὐτός . ” ὅς δέ τοιοῦτος εἰμί · οὖον χρή σύ ἐν οὗτος θορυβέω , οὖον γάρ σύ ἐγώ ἀγαθός , μᾶλλον μέν ἐν καί χαίρω ὀφείλω κοινωνός γίγνομαι διά ἐμέω πάθημα · καί ἑτέρως δέ παραμυθέομαι αὐτός , δείκνυμι ὅτι καί ὁ πατήρ , ἐκ ὅς εἰς αὐτός ὁ Ἰουδαῖος διαπράσσω καί ἐνυβρίζω , λέγω , “ ἀλλά οὗτος πᾶς ποῖ - “ ἵημι διά ὁ ὄνομα ἐγώ , ὅτι οὐ οἶδα ὁ πέμπω ἐγώ . ” ὅτι2 δέ ἄδικος καί ὁ εἰς αὐτός καί ὁ εἰς ἐκεῖνος ἐργάζομαι , φημί , ” εἰμί μή ἔρχομαι καί λαλέω αὐτός , ἁμαρτία οὐ ἔχω , νῦν δέ “ πρόφασις οὐ ἔχω περί ὁ ἁμαρτία αὐτός . ” τίς γάρ ὁ λέγω ἢ πράσσω ἐπιλαμβάνω ἔχω οὐ δέχομαι ἐγώ ; ἐπεί δέ ἄνω καί κάτω προφασίζομαι , ὅτι διά ὁ πατήρ αὐτός διώκω , ἀναιρέω αὐτός καί ὁ ἀπολογία , φημί , “ ὁ ἐγώ “ μισέω καί ὁ πατήρ ἐγώ μισέω . ” δείκνυμι δέ ὅτι ὁ διδασκαλία παρέχω , καί οὗτος προστίθημι ὁ διά ὁ ἔργον θαῦμα , ἐπάγω λέγω , “ εἰμί ὁ ἔργον “ μή ποιέω ἐν αὐτός , ὁ οὐδείς ἄλλος ποιέω , καί ὁ ἑξῆς . ποῖος δέ εἰμί οὗτος ; ὁ ἀνοίγω ὀφθαλμός τυφλός γίγνομαι , ὁ ἀνίστημι ὁ Λάζαρος τετραήμερος , καί ἕτερος οὗτος ὅμοιος · ἐπάγω δέ καί ὁ προφήτης , δείκνυμι αὐτός ἄνωθεν προαναφωνέω , “ ὅτι μισέω ἐγώ δωρεά · ὅς καί Παῦλος ποιέω . πολλες γάρ θαυμάζω πῶς Ἰουδαῖος οὐ πιστεύω , προφήτης εἰσάγω προλέγω ἄνωθεν , καί ὁ αἴτιος δηλόω , ὅτι ὁ πονηρία αὐτός καί ὁ ἀπόνοια ὁ ἀπιστία αἰτία . ἵνα μή θορυβέω καί λέγω , ὅτι εἰμί ὁ σός λόγος οὐ τηρέω , καίτοι σημεῖον τοιοῦτος ὁράω , καί εἰμί ὁ πατήρ σύ μισέω , καί σύ μετά ἐκεῖνος , πῶς ὁ ἡμέτερος λόγος τηρέω , ἢ πῶς ἐγώ ἀξιόπιστος εἰμί ; φημί , “ ὅταν δέ ἔρχομαι ὁ Παράκλητος , ὅς “ ἐγώ πέμπω σύ παρά ὁ πατήρ ἐγώ , ” καί ὁ ἑξῆς , ὡσανεί λέγω , ἐκεῖνος ἀξιόπιστος εἰμί · πνεῦμα γάρ ἀλήθεια εἰμί . Οὖ δέ “ παρά ὁ πατήρ ἐκπορεύω , ” εἶπον , ἀντί ὁ , πᾶς οἶδα ἀκριβῶς . ὁ δέ εἶπον “ ὅς ἐγώ πέμπω , ” δείκνυμι , ὅτι οὖον μόνος ὁ Πατήρ εἰμί ὁ πέμπω , ἀλλά καί αὐτός . ὁ δέ , “ σύ Μάρτιος - “ τυρέω ὅτι ἀπαρχῆς μετά ἐγώ εἰμί , ” δηλόω ὅτι ἔχω , φημί , καί σύ ὁ ἀξιόπιστος , σύν ἐγώ γίγνομαι , καί μή πῇ ἕτερος ἀκούω · ὅθεν καί ὁ ἀπόστολος ἐκ οὗτος διισχυρίζομαι λέγω , “ ὅστις συνεσθίω καί συμπίνω αὐτός . Κύριλλος . ἐπεί οὐ φημί νυνί , ὅτι οὐ οἶς δαίς ὁ πατήρ ἐγώ , ἀλλά “ ὁ πέμπω ἐγώ , ” δοκέω τίς τοιοῦτος αὐτός ὑπαινίσσομαι . εἰμί γάρ πέμπω , φημί , ὁ ἴδιος υἱός ἐπιστρέφω ὁ πλανάω , καί ἰάομαι ὁ συντρίβω , κατορθόω τε ὁ ἐν κόσμος ὁ ζῶ , ανεξεισαγους δέ ἀντιπράσσω ἀσεβής ὁ διακηρύσσω ἐθέλω ὁ οὗτος κατορθωτής , πῶς οὖον λίαν ἐναργής ἀγνοέω ἁλίσκομαι , καί αὐτός μάχομαι ὁ πέμπω ἐγώ ; Ζεύς γάρ ὁ πέμπω λέγω , ὅλος ἐγώ ὁ μετά σάρξ οἰκονομία ἐκκομίζω ὁ δήλωσις , ὁ δέ ἀγνοέω ὁ πέμπω , καί θεός ἀγνοέω ἐν αὐτός , καί αὐτός ὁ ὁ ἀποστολή ἀτιμάζω μυστήριον . οὖον διά οὗτος δέ φημί προεῖπον ἐκεῖνος ὁ νόμος , ἵνα ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἐξάπτω ὁ μῖσος ἄδικος κατά τε ὁ υἱός καί πατήρ , ἀλλά ἐπεί μέλλω εἰμί , πρό αὐτός προαναφωνέω ὁ θεῖος καί ἱερός νόμος , οὐδείς ὁ εἰμί ὁ πνεῦμα δείκνυμι ἀγνοέω . Ἀμμωνίου . εἰμί ἐγώ ὑπέρ ὁ δοῦλος πᾶς πάσχω , σύ ὁ δοῦλος ὑπέρ ὁ δεσπότης πάσχω ὁ ὅμοιος , οὐ ὀφείλω βαρύς φέρω · εἰμί ὁ ὁμοῖος ἐγώ πάσχω , μή θορυβέω · οὗτος γάρ γίγνομαι κοινωνός ὁ ἐμέω πάθημα . εἰμί καί πρός ἐμός ὕβρις οὗτος ποιέω , ἀλλά διά ἐγώ καί ὁ πατήρ ὑβρίζω . οὐδείς φημί , παραλείπω ὁ εἰς ὠφέλεια ὁ Ἰουδαῖος συντείνω , οὐ ἐν λόγος , οὐ ἐν ἔργον , ὅς μή εἶδον τις ὅμοιος . καί διά ὁ προφήτης δείκνυμι , ὅτι ἄλογος εἰμί ὁ κατά αὐτός μῖσος · πονηρία ὁ Ἰουδαῖος πληρόω ὁ προφητεύω . Θεόδωρος μομωουεστια . ὅτι2 οὐδείς πρός χάρις εἴρω ἐπιμαρτυρέω ὁ πνεῦμα ὁ λέγω , ὅς ἐκ αὐτός ὁ οὐσία ἔχω ὁ ὕπαρξις . εἰμί γάρ μή ὁ φυσικός ἐκεῖθεν πρόοδος λέγω διά ὁ “ ἐκπορεύω , ” ἀλλά τις ἀποστολή ἔξωθεν γίγνομαι , ἄπορος περί τίς λέγω , πολύς εἰμί κοινῶς ὁ κατά διακονία ἀποστέλλω πνεῦμα , ὡς Παῦλος ὁ ἀπόστολος φημί , “ οὐ “ πᾶς εἰμί λειτουργικός πνεῦμα εἰς διακονία ἀποστέλλω - “ Μένα ; ” ἐνταῦθα δέ ἰδικός τίς φημί · καί ὡς ἄν ἐκεῖνος γνωρίζω ἱκανός , ὅς μόνος ἐκ ὁ πατήρ ἐκπορεύω ὁ ὁ πατήρ φωνή κύριος καλέω ὁ θεῖος γράφω · “ καί σύ δέ μαρτυρέω “ φημί , ὅτι ἀπό ἀρχή μετά ἐγώ εἰμί · ” ἐκ γάρ ὁ συνίημι πάντοτε , ἀξιόπιστος ἀνάγκη ὁ μαρτυρία καθίστημι , σύ μέν φθέγγομαι , ὁ δέ πνεῦμα ἐπιμαρτυρέω ὁ λέγω διά ὁ ἐπιτελέω θαῦμα . καί ἐπεί εἰμί συντίθημι ὁ Ἰουδαῖος , ἵνα ἐάν τις ὁμολογέω Χριστός αὐτός εἰμί , ἀποσυνάγωγος γίγνομαι , πρός ὁ μή σκανδαλίζω ὁ ἀπόστολος καί ταράσσω , οὗτος μέλλω συμβαίνω αὐτός , φημί , “ οὗτος λαλέω σύ , ἵνα μή σκανδα - “ λίσσομαι , ἀποσυνάγωγος ποιέω σύ , ” καί οὗτος , φημί , ὁ ὑμέτερος διώκω φόνος , ὡς πρᾶγμα εὐσεβής καί Θεός ἀρέσκω αὐτός λογίζομαι · οὗτος γάρ σημαίνω ὁ , “ ἵνα πᾶς ὁ “ ἀποκτείνω σύ , δόξα λατρεία προσφέρω ὁ Θεός . ” παραμυθέομαι δέ αὐτός , ἐπάγω λέγω , “ καί οὗτος ποιέω , ὅτι οὐ γιγνώσκω ὁ πατήρ , οὐδέ μου . ” ᾿Αρκεἴ , φημί , σύ ὁ αἰτία ὁ γίγνομαι εἰς παράκλησις ὁ διά ἐγώ καί ὁ πατήρ οὗτος πάσχω , διό καί συνεχῶς αὐτός περιστρέφω λέγω , οὐ γιγνώσκω ἐγώ , καί ὅτι διά ἐγώ ποιέω , καί διά ὁ ὄνομα ἐγώ , καί διά ὁ πατήρ ἐγώ · καί ὅτι ἐγώ πρῶτος πάσχω , καί ὅτι οὐ ἀπό Δίκαιος αἴτιος οὗτος τολμάω · ὁ δέ , “ οὗτος λαλέω σύ , “ ἵνα ὅταν ἔρχομαι ὁ ὥρα αὐτός μνημονεύω , ” ὅτι ἐγώ εἶπον σύ , δηλόω ὥστε ἀπό οὗτος καί ὁ λοιπάς πιστόν ἡγέομαι , οὖον γάρ ἔχω , φημί , λέγω ὅτι κολακεύω σύ ὁ πρός χάρις λέγω μόνος , οὐδέ ὅτι ἀπάτη εἰμί ὁ εἴρω . οὖον γάρ ἄν ὁ μέλλω ἀπατάω καί οὗτος προσεῖπον ὁ ἀποτρέπω . Ζεύς οὗτος οὖν προεῖπον , ἵνα μή ἀπροσδόκητος ἐμπίτνω διαταράσσω σύ , καί ἵνα μή λέγω ὅτι οὖον προείδω εἰμί οὗτος . “ ἐξαρχῆς δέ , ” φημί , “ οὐ εἶπον σύ , ” ὡς οὐ ἀγνοέω , ἀλλά “ ὅτι μετά σύ εἰμί , ὡσανεί λέγω , ὅτι ἐν ἀσφάλεια ἤτε , καί ἐπί ἐγώ ὁ πόλεμος ἅπας ἀνά-ῥιπίζω , καί περισσός εἶπον οὗτος ἐκ ἀρχή τότε . καί μήv καλέω ὁ δώδεκα λέγω αὐτός πρό οὗτος , “ ὅτι “ ἐπί ἡγεμών καί βασιλεύς ἄγω , καί μαστιγόω σύ “ ἐν ὁ συναγωγή αὐτός , ” προαναφωνέω μέν , οὖον μήv ὅτι οὗτος δόξα ὁ θάνατος αὐτός εἰμί περισπούδαστος , ὡς καί “ λατρεία ” ὁ πρᾶγμα νομίζω . οὗτος γάρ πᾶς ἱκανός εἄν αὐτός καταπλήσσω , εἰμί γε μέλλω ὡς ἀσεβής κρίνω . τίς οὖν ἕνεκα εἶπον αὐτός , ὅτι “ ὁ λύπη πληρόω σύ ὁ Καρδία ; ” ἐπεί οὖον μικρός καί αὐτός παραμυθία ὁ μανθάνω αὐτός , ὅτι οἶδα ὁ ἀθυμία αὐτός ὁ ὑπερβολή , ὅς ἔχω διά ὁ ἐρημία αὐτός . παραμυθέομαι οὖν αὐτός , οὗτος φημί , καί ὁ ἐπάγω γάρ οὗτος δηλόω , “ ἀλλά ἐγώ ὁ ἀλήθεια λέγω σύ , ” τουτέστιν , οὖον ὁ πρός χάρις λέγω , ἀλλά κἀν μυριάκις λυπέω , ὁ συμφέρω ἀκούω χρή . προσέχω οὖν εἰμί καί ὁ ἐπάγω “ ὅτι συμφέρω σύ “ ἵνα ἐγώ ἀπέρχομαι · ἐάν γάρ ἐγώ μή ἀπέρχομαι , ὁ Παράκλητος οὐ “ ἔρχομαι πρός σύ . ” τις φημί ὁ ὁ προσήκω περί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος οὐ ἔχω δόξα ; ἆρα συμφέρω δεσπότης παρέρχομαι καί δοῦλος παραγίγνομαι ; ὅθεν πρόδηλος εἰμί , ὅτι πολύς ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁ ἄξιος . δείκνυμι δέ ἐθέλω , ὅτι οὐ ἀτιμωρητί οὗτος πράσσω ὁ Ἰουδαῖος , λέγω , “ ἐκεῖνος ἔρχομαι “ ἐλέγχω ὁ κόσμος , ” καί ὁ ἑξῆς . ἱκανός μέν γάρ , φημί , καί ὁ ἤδη γίγνομαι ἐπιστομίζω αὐτός , ὅταν δέ καί διά ἐκεῖνος οὗτος γίγνομαι , καί δίδαγμα τέλειος , καί σημεῖον μείζων θεάομαι , πολύς μᾶλλον κατακρίνω · “ περί ἁμαρτία μέν , “ ὅτι οὐ πιστεύω εἰς ἐγώ , ” τουτέστι , πᾶς ἀπολογία αὐτός ἐκκόπτω , καί δείκνυμι πλημμελέω ἀσύγγνωστος · ὅταν γάρ ὁράω θάνατος λύω , χωλεία φύσις διορθόω , δαίμων ἐλαύνω , πνεῦμα ἅγιος χορηγία ἄφατος , καί οὗτος πᾶς ἐν ὁ ὄνομα ἐγώ γίγνομαι , τίς εἴρω ; “ περί δικαιοσύνη δέ , “ ὅτι πρός ὁ πατήρ ἐγώ ὑπάγω , καί οὐ ἔτι θεωρέω ἐγώ , ” τουτέστιν ὅτι ἀνεπίληπτος παρέχω βίος , καί οὗτος τεκμήριον ὁ πρός ὁ πατήρ πορεύω ἐγώ . ἐπεί γάρ ἀεί οὗτος αὐτός ἐγκαλέω , ὅτι οὐ εἰμί ἐκ ὁ Θεός , καί διά οὗτος ἁμαρτωλός αὐτός λέγω , καί παράνομος , οὗτος ἀναιρέω ὁ πρόφασις οὗτος εἶπον , καί ὁ ἐπάγω δέ περί δικαιοσύνη ἀνίττεται , λέγω , “ περί δέ κρίσις , ὅτι ὁ ἄρχω ὁ κόσμος οὗτος κρίνω , ” τουτέστιν , ὅτι καταπαλαίω l ὁ ἀντίδικος , οὐ ἄν δέ ἁμαρτωλός εἰμί καταπαλαίω m . Κύριλλος . Δεύς γάρ πᾶς ἐγώ κοινωνός καί γίγνομαι ὁ θεῖος αὐτός φύσις , εἴπερ ἐσθίω ὁ οἰκεῖος ἀφίημι ζωή εἰς ἕτερος μετασκευάζω · ἀλλά εἰμί οὐ ἑτέρως οὗτος δύναμαι τυγχάνω , εἰμί μή διά ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα κοινωνία τε καί μετουσία · ὅσγε μήv οἰκεῖος οὗτος καῖρος μετά ὁ ὁ Σωτήρ ἐπιδημία εἰμί . σύνειμι γάρ ἔτι μετά σάρξ ὁ πιστεύω εἰς αὐτός , πᾶς οἴομαι χορηγός ἀγαθός ἀναδείκνυμι . ἐπεί οὗτος ἀναβαίνω καιρός ἐν ὁ πρός ὁ ἐν οὐρανός πατήρ . Πῶς οὐ ἐσθίω συνίημι διά ὁ πνεῦμα ὁ σέβω αὐτός , καί ἐνοικέω ἐν ὁ Καρδία ἐγώ διά ὁ πίστις ; ἵνα αὐτός ἔχω ἐν ἑαυτοῦ , μετά παρρησία κράζω , “ ἀββα “ ὁ πατήρ , ” καί πρός πᾶς εὐκόλως ἔρχομαι ἀρετή . Ἀμμωνίου . ἐάν μή πάσχω , οὐ ἐπιφοιτάω σύ ὁ πνεῦμα , πᾶς δόσις ἀγαθός αἴτιος . Θεόδωρος μομψουεστια . οὕτως φοβερός τίς εἰμί , φημί , ὁ Ἅγιος πνεῦμα ὁ κάθοδος , ὡς ἐπιφοιτάω ὁ ἄνθρωπος , φαίνω ὁ ἐπιβουλεύω ἐγώ ὁ ἁμαρτία . Ἀπολινάριος . ἐλέγχω ὁ κόσμος , ὡς ὑπό ἁμαρτία διά ὁ ἀπιστία · ὁ γάρ πίστις ἁμαρτία λύω · ἀπιστία δέ δήω , καί φαίνω ἐν ὁ πιστεύω ὁ πνεῦμα κατάκρισις εἰμί ὁ ἀπιστέω · στερέω γάρ ὁ δωρεά , ἐξελέγχω ὁ πάρειμι ὁ πιστεύω , καί οὗτος δείκνυμι αὐτός ἐναγής σκεῦος καί ἀνεπιτήδειος ὁ πνεῦμα . Θεόδωρος Ἡράκλεια . ἔρχομαι γάρ αὐτός ἐπί ἀνατροπή ὁ κατέχω ὁ κόσμος ἁμαρτία , καί ὁ ἱλασμός παρέχω πᾶς ὁ ἄσμενος αὐτός δέχομαι ὁ παρουσία , ὁ ἐν ἀπιστία διαμένω , ἀναφαίρετος καί ὥσπερ σφραγίζω ἔχω ὁ ἁμαρτία . Ἀμμωνίου . ὡς ἄδικος ὁ μή πιστεύω εἰς ὁ Δίκαιος διά ὁ δικαιοσύνη αὐτός ἀναλαμβάνω εἰς οὐρανός καί ἀφανής γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος · ὡς ῥᾴθυμος , ὅτι κατακλάω ὁ Σατανᾶς , οὐδέ οὕτως αὐτός ἐθέλω νικάω . ὅταν ὁ πνεῦμα διδάσκω σύ , τότε δύναμαι ὁ νομικός ἀφίστημι τύπος , καί ὁ ἐν πνεῦμα καί ἀλήθεια ποιέω λατρεία . οὖον μείζων ὁ υἱός ὁ πνεῦμα , φημί , διό “ οὐδείς ἀπό ἑαυτοῦ λαλέω , ” ἀλλά “ ἀκούω · ” ὁ γάρ ἐγώ , ἐκεῖνος εἴρω ὁ πνεῦμα διδάσκω ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁ υἱός θεότης καί δόξα , καί ὁ πρός ὁ πατήρ ἰσότης . ὁ δέ εἶπον , ὅτι “ ὁδηγέω σύ εἰς πᾶς ἀλήθεια , ” λέγω , ὅς μέλλω ὁ πνεῦμα ὁ Ἅγιον ὁδηγέω αὐτός · ὅς αὐτός μέν διά ὁ μή βούλομαι μέγας φθέγγομαι , συνεχῶς περί αὐτός ἀποσιωπάω , διά τε ὁ σάρξ περίκειμαι , καί διά ὁ μή δόξα περί αὐτός λέγω , μέλλω δέ μετά ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα παρουσία ὑπό ὁ αὐτός ἐνέργεια γνωρίζω . τις εἰμί ὁ “ οὖον γάρ λαλέω “ ἀπό ἑαυτοῦ , ἀλλά ὅσος ἄν ἀκούω , λαλέω ; ” ὥσπερ εἶπον περί ἑαυτοῦ ὁ Χριστός , ὅτι “ ἀπό ἐμαυτοῦ οὖον λαλέω . ” δείκνυμι δέ ἐθέλω , “ ὅτι οὐδείς ἐκτός ὁ ὁ πατήρ , οὐδέ ἴδιος τίς παρά ἐκεῖνος καί ἀλλότριος καλέω , οὗτος καί ἐπί ὁ πνεῦμα ὁ Ἀγίας , φημί , ὅτι οὐδείς ἐναντάω οὐδέ ἴδιος πάρα ὁ ἐμός εἴρω . ὅτι2 γάρ οὖον δήω διδασκαλία ὁ πνεῦμα ὁ Ἅγιον , ὁ Παῦλος οὗτος φημί , “ ὥσπερ ὁ ὁ ἄνθρωπος οὐδείς οἶδα , εἰμί “ μή ὁ πνεῦμα ὁ ἄνθρωπος , οὗτος καί ὁ ὁ Θεός οὐδείς “ οἶδα , εἰμί μή ὁ πνεῦμα ὁ Θεός . ” καί ἐπεί πρός οὐδείς οὗτος λίχνος ὁ ἀνθρώπινος γένος ὡς πρός ὁ μανθάνω ὁ μέλλω , ἐπαίρω αὐτός ὁ διάνοια λέγω , “ καί ὁ ἐρχόμενος ἀνακ - “ γελάω σύ · ” οὗτος δέ εἶπον διά ὁ συνεχῶς ἐρωτάω αὐτός , “ ποῦ ὑπάγω , καί τίς εἰμί ὁ ὁδός ; ” οὗτος οὖν αὐτός ἀπαλλάσσω ὁ φροντίς λέγω , ὅτι πᾶς σύ προερέω ὥστε μή ἐκπίπτω ἀφύλακτος , ἅμα δέ καί δείκνυμι ἐνταῦθα μάλιστα ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὁ ἀξίωμα , ὅτι Θεός εἰμί . Θεός γάρ ἴδιος ὁ λέγω ὁ μέλλω . ἐπεί δέ εἶπον , ὅτι ἐκεῖνος σύ διδάσκω καί ἀναμιμνήσκω , καί συμφέρω ἐγώ ἀπέρχομαι , ἐκεῖνος ἔρχομαι , καί ὅτι ὁδηγέω σύ εἰς πᾶς ἀλήθεια · ἵνα οὖν μή οὗτος ἀκούω μείζων ὁ πνεῦμα ὁ Ἅγιον νομίζω εἰναι , καί εἰς ἀσέβεια ὑπόθεσις ἔσχατος ἐμπίπτω , ἐπάγω λέγω , “ ἐκεῖνος ἐγώ δοξάζω , καί “ ὅτι ἐκ ὁ ἐγώ λαμβάνω καί ἀναγγέλλω ὑμεῖς , ” καί ὁ ἑξῆς , τουτέστι ὅσπερ εἄν εἶπον ἐγώ , οὗτος ἐκεῖνος εἴρω . Πῶς δέ “ ἐκεῖνος ἐγώ δοξάζω ; ” ὅτι ἐν ὁ ὄνομα ἐγώ δίδωμι ὁ ἐνέργεια . ἐπεί γάρ μείζων μέλλω ποιέω σημεῖον , παραγίγνομαι ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , διά οὗτος πάλιν ὁ ἰσοτιμία εἰσάγω , φημί , “ ἐκεῖνος ἐγώ δοξάζω , ” καί ἐπεί λέγω , εἷς εἰμί ἐκ σύ ὁ διδάσκαλος ὁ Χριστός , ἵνα μή νομίζω παρακούω ἐκεῖνος πείθω λέγω ὅτι εἷς ὁ ἐμός καί ὁ ὁ Παράκλητος καί Αὔγιον πνεῦμα διδασκαλία · καί γάρ ἐκ ὅς μέλλω ἐγώ διδάσκω , ἐκ ὁ αὐτός καί αὐτός εἴρω · μή νομίζω ἕτερος εἰμί ὁ ἐκεῖνος · καί γάρ ἐκεῖνος ἐμός εἰμί , καί ὁ ἐμός συκροτεω δόξα . ὅτε δέ αὐτός ἀνακτάομαι διά ὁ περί ὁ πνεῦμα λόγος , τότε πάλιν καταβάλλω αὐτός ὁ φρόνημα , λέγω , “ μικρός , “ καί οὐ ἔτι θεωρέω ἐγώ , καί πάλιν μικρός , καί ὁράω ἐγώ , ” οὗτος δέ ποιέω , βασανίζω αὐτός ὁ διάνοια καί δόκιμος ἀπεργάζομαι , καί συνεθίζω γενναῖος φέρω αὐτός ὁ χωρισμός · συμπλέκω δέ καί παραμυθία ἐν ὁ εἶπον ὅτι ἐπανήκω , καί ὅτι πρός ὀλίγος εἰμί ὁ χωρισμός , καί διηνεκής ὁ μετά αὐτός συνουσία . ἀλλά οὗτος μέν οὖον συνεῖδον ἐκεῖνος · διό καί εἶπον ἐκ ὁ μαθητής αὐτός , φημί , “ τίς εἰμί οὗτος ὅς λέγω ἡμεῖς , ” φημί , “ ὅτι μικρός , καί οὖον θεωρέω ἐγώ , ” καί ὁ ἑξῆς ; διό καί εἰκότως ἄν τις θαυμάζω , πῶς πολλάκις οὗτος ἀκούω , ὡς μηδείς ἀκούω οὕτως ἀμφιβάλλω . πόθεν οὖν οὖον συνίημι ; ὅς διά ὁ λύπη , ὡς ἔγωγε οἴομαι , οὗτος γάρ ἐκβάλλω ὁ διάνοια αὐτός ὁ λέγω , ὅς διά ὁ ἀσάφεια ὁ λέγω · διό βούλομαι αὐτός ἐμπήγνυμι ὁ περί ὁ θάνατος αὐτός δόγμα φημί , “ ἀμήν , ἀμήν , λέγω σύ , ὅτι καλέω καί θρηνέω , ὅτι ἀποθνῄσκω , ὁ λύπη δέ οὗτος εἰς χαρά γίγνομαι διά ὁ ἀνίστημι ἐγώ , καί ὅτι ὁ μέν λύπη βραχύς , ὁ δέ ἡδονή ἀπέραντος · ὅθεν οὗτος βεβαιόω καί ἐπί παράδειγμα ἔρχομαι κοσμικός λέγω , “ ὁ γυνή ὅταν τίκτω , λύπη ἔχω , ὅτι ἔρχομαι ὁ ὥρα αὐτός . ” οὗτος δέ ὁ παραβολή καί ὁ προφήτης χράομαι συνεχῶς ὁ ὑπερβολή ὁ ὠδίς ὁ ἀθυμία παραβάλλω · ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί , ὠδίς λαμβάνω σύ , ἀλλά ὁ ὠδίνω ὁ τόκος γίγνομαι αἰτία · ἅμα καί ὁ περί ὁ ἀνάστασις λόγος πιστόω , καί δείκνυμι ὅτι ὁ ἐντεῦθεν ἀπέρχομαι ὁμοῖος εἰμί ἐτός ἀπό μήτρα ἐξέρχομαι εἰς ὁ φάος , ὡσανεί λέγω , μή θαυμάζω , ὅτι διά λύπη τοσοῦτος ἐπί ὁ συμφέρω σύ ἄγω , ἐπεί καί ὁ μήτηρ ἐπί ὁ γίγνομαι μήτηρ , οὕτως ἔρχομαι διά λύπη . αἰνίσσομαι δέ τίς ἐνταῦθα μυστικός , ὅτι λύω αὐτός ὁ ὠδίς ὁ θάνατος , καί νέος ἄνθρωπος ἀπογίγνομαι ποιέω . δείκνυμι δέ ἐθέλω ὁ χαρά ὁ ὑπερβολή , ὅς μέλλω ἔχω διά ὁ αὐτός ἀνάστασις , οὐ εἶπον ὅτι παρέρχομαι ὁ θλῖψις μόνος , ἀλλά ὅτι οὐδέ μιμνήσκω αὐτός ὁ τίκτω . καί γάρ “ ὅταν γεννάω , ” φημί , “ ὁ παιδίον , οὐ ἔτι μνημονεύω ὁ “ θλῖψις διά ὁ χαρά , ὅτι γεννάω ἄνθρωπος εἰς ὁ κόσμος . ” καί μήv οὐ ἐπεί γεννάω ἄνθρωπος εἰς ὁ κόσμος , χαίρω ὁ γυνή , ἀλλά ὅτι παιδίον αὐτός τίκτω · ἐπεί εἰμί διά οὗτος χαίρω , οὐδείς κωλύω , καί ἐπί ἕτερος γυνή τίκτω , ὁ μή τίκτω χαίρω . τίς οὖν ἕνεκα οὕτως εἶπον ; ὅτι εἰς οὗτος μόνος παραλαμβάνω ὁ παράδειγμα εἰς ὁ δείκνυμι πρόσκαιρος μέν ὁ λύπη , διηνεκής δέ ὁ χαρά , καί ἀπό ὁ λύπη ὁ χαρά καί εἰς ὁ μετάστασις εἰμί πρός ζωή , καί εἰμί μέγας ὁ ὠδίς ὁ κέρδος · καί οὐ εἶπον , τίκτω αὐτός παιδίον , ἀλλά “ ἄνθρωπος · ” ἐνταῦθα γάρ ἐγώ ὁ ἀνάστασις αἰνίσσομαι ὁ αὐτός , καί ὅτι οὐ ἐκεῖνος ὁ ὠδίνω θάνατος , ἀλλά ὁ βασίλεια τίκτω μέλλω . ὅθεν καί δείκνυμι βούλομαι , ὅτι οὖον θάνατος ὁ κοινός , ἀλλά μετάστασις εἰμί αὐτός ὁ πάθος , ἐπάγω λέγω , “ καί σύ οὖν λύπη “ ἔχω , πάλιν δέ ὁράω σύ ” καί ὁ ἑξῆς . ὁ δέ “ ἐν ἐκεῖνος “ ὁ ἡμέρα ἐγώ οὐ ἐρωτάω οὐδείς , ” δηλόω , ὅτι οὐ εἴρω , “ δείκνυμι ἐγώ ὁ πατήρ σύ , ” καί “ ποῦ ὑπάγω , ” πᾶς γάρ εἶμι ὁ γνῶσις , καί διάκειμαι πρός σύ ὁ πατήρ ὥσπερ ἐγώ · Ἀπολινάριος καί Θεόδωρος Ἡράκλεια . ὁ μαθητής ὁ μέλλω ἀναχώρησις αὐτός , τερπνός δέ ὁ ἀνάστασις , ἑκάτερος δέ ἐν βραχύς καιρός γίγνομαι . ὁμοῖος τίς ὁ ὁ γυνή ὠδίς ὁ πρᾶγμα φαίνω · ὡς γάρ ὠδίνω μέν γυνή πρό ὁ τοκετός , ἀπό δέ ὁ ὠδίς ὁ τοκετός , καί ὁ ἐπίπονος εἰς τέρψις καταλήγω , καί ὁ τέρψις ἀναιρέω ὁ λύπη ὁ μνήμη , οὕτως ἀποβαίνω σύ ἐπί ὁ καινός m καί θαυμάσιος οὗτος τοκετός · νῦν γάρ ὡς ἀληθής ἄνθρωπος εἰς ὁ κόσμος γεννάω , ἐκ παράδοξος ὠδίς · καί λύπη μέν σύ ὁ περί ὁ πάθος ὠδίς προσφέρω , χαρά δέ ὁ μετά ὁ πάθος ἀνάστασις · χαρά οὐδαμῶς ἔτι μεταβάλλω , οὐδέ ἀφαιρέτης ὑπό ἄνθρωπος , ἤ τις ἄλλος , ὅτε διά ὁ ἀνάστασις ὁ νέος ἄνθρωπος νέος καθίστημι , εἰς ὁ πρός θεός ἥκω παρρησία · χαίρω γάρ , ὅταν ὁράω ξένος ὁ κόσμος παιδίον ἀποτίκτω , ἄφθαρτος τε καί ἀνώλεθρος , ἑαυτοῦ δέ δηλονότι φημί . πάλιν δέ δείκνυμι ἐθέλω , ὅτι ἀπό ὁ Θεός εἰμί , φημί , “ ἀμήν , ἀμήν , λέγω σύ , ὅσος ἄν “ αἰτέω ὁ πατήρ ἐγώ ἐν ὁ ὄνομα ἐγώ , δίδωμι σύ . ” ὅς δέ λέγω οὗτος εἰμί , οὖον δήω μεσίτης , ἀλλά ἀρκέω ὁ ὄνομα μόνος εἶπον ὁ ἐμός λαμβάνω πᾶς , δείκνυμι ὁ ὄνομα ὁ δύναμις , εἰμί γε μή ὁράω , μηδέ καλέω , ἀλλά ὀνομάζω μόνος , καί παρά ὁ πατήρ ποιέω αὐτός θαυμαστός . πείθω δέ αὐτός πάλιν ἐθέλω ὅτι συμφέρω αὐτός ἀπέρχομαι λέγω , “ ἠώς ἄρτι οὐ αἰτέω οὐδείς ἐν ὁ ὄνομα ἐγώ · αἰτέω , “ καί λαμβάνω , ” καί ὁ ἑξῆς . εἰμί γάρ ἠώς μέν ὁ νῦν οὐδείς αἰτέω , φημί , τότε δέ αἰτέω λαμβάνω · οὗτος συμφέρω σύ · μή γάρ ἐπεί λοιπός οὖον σύνειμι σύ , νομίζω ἐγκαταλείπω · ὁ γάρ ὄνομα μείζων σύ δίδωμι παρρησία . Ἀμμωνίου . ὡς γάρ ἐν παροιμία λαλέω οὗτος ὁ ὡς παρακάτειμι λέγω , οὖον γάρ δύναμαι κατά ὁ γράμμα νοέω · ἐκεῖνος δέ αἰτέω καί λαμβάνω ὁ ὁ λυσιτελής αἰτέω πρός βελτίωσις Ψυχή . παροιμία λέγω ὁ ἀσαφής καί καλύπτω λόγος · διά ὁ νηπιότης αὐτός ἐπεσκιασμένως λέγω · ὅταν προκόπτω , τότε ἀποκαλύπτω σύ ὁ ὁ πατήρ δόξα · μετά ὁ ἀνάστασις σαφῶς σύ εἴρω ὁ n περί ὁ πατήρ . περι Ποίας ὥρα λέγω “ ὅτι ἔρχομαι ὥρα , ὅτε οὐκέτι ἐν παροιμία λαλέω “ σύ , ” καί ὁ ἑξῆς , ὁ ὁ ἀνάστασις αὐτός χρόνος · καί γάρ ἐπί τεσσαράκοντα ἡμέρα σύν αὐτός διαλέγω , συναλιζόμενος καί λέγω ὁ περί ὁ βασίλεια ὁ Θεός · καί ἐπεί , φημί , ὁ εἰς ἐγώ πίστις βέβαιος ἔχω , “ οὐ ἐρωτάω ὁ πατήρ περί “ σύ · αὐτός γάρ ὁ πατήρ φιλέω σύ , ” καί ὁ ἑξῆς · ἀρκέω γάρ ὁ εἰς ἐμός ἀγάπη πρός ὁ σύ · καί ἐπεί οὐ ὡς τυγχάνω αὐτός παραμυθέομαι ὁ ἀκούω ὅτι “ παρά Θεός ἐξέρχομαι καί ἐκεῖ “ ὑπάγω , ” συνεχῶς αὐτός περιστρέφω · ὅθεν οὗτος ἀκούω , καί ὅτι ὁ πατήρ εἰμί φίλος , σφόδρα ἀναπνέω · διό καί εἶπον , “ νῦν οἶδα ὅτι οἶδα πᾶς , καί ὅτι ἀπό Θεός ἐξέρχομαι · ὅς δέ λέγω , οὗτος εἰμί · πρίνη ἀκούω σύ , ὁράω ὁ σκανδαλίζω ἐγώ ὡς θεός , καί ἀναπαύω ἐγώ εἰς οὗτος . οὕτως ἔτι ἀτελής ἔχω , καί ἐπεί δοκέω ὥσπερ τις χάρις αὐτός προσέχω λέγω οὗτος , φημί πρός αὐτός , “ ἄρτι πιστεύω ; ἰδού “ ἔρχομαι ὥρα , καί νῦν εἰμί , ἵνα σκορπίζω ἕκαστος εἰς ὁ “ ἴδιος , καί ἐν ὲμόνονἀφ οἰδάνω , ” καί ὁ ἑξῆς . ἐπεί γάρ εἶπον , “ νῦν γιγνώσκω , ” δείκνυμι ὅτι οὐδείς οὐδέπω κατορθώνω · προδίδωμι γάρ ἐγώ ὁ ἐχθρός , φημί , καί τοσοῦτος σύ κρατέω φόβος , ὡς μηδέ μετά ἀλλήλων δύναμαι ἀναχωρέω , ἀλλά οὐδείς ἐκ οὗτος πάσχω δεινός . Οὖ γάρ πατήρ μετά ἐγώ εἰμί , καί οὗτος δέ πάλιν διά αὐτός τίθημι · οὗτος γάρ , ἄνω καί κάτω βούλομαι μανθάνω . ὅπερ δέ εἶπον , “ ὅτι λαλέω σύ ἵνα ἐν ἐγώ εἴρω - “ νη ἔχω , ” οὗτος εἰμί , ἵνα μή ἐκβάλλω ἐγώ , φημί , ἀπό ὁ διάνοια σύ , ἀλλά παραδέχομαι ἐπί πλείων . εἶπον δέ ὅτι “ ἐν ὁ κόσμος θλῖψις ἔχω , ” καί ὁ ἑξῆς , οὖον περί ὁ τότε μόνος θλῖψις εἶπον , ἀλλά ὅτι καί μετά οὗτος θλίβω , ἀλλά διανίστημι , φημί , ὁ λογισμός · οὐδείς γάρ πάσχω δεινός · ἐγώ ὁ διδάσκαλος σύ περιγίγνομαι ὁ ἐχθρός . νικάω δέ ὁ κόσμος , ὁ ἄρχω αὐτός καταβάλλω κάτω , καθώς προεῖπον , “ ὅτι ἔρχομαι ὁ ἄρχω ὁ κόσμος οὗτος , ” καί ὁ ἑξῆς , γιγνώσκω δέ ὕστερος καί οὗτος πᾶς εἴκω σύ καί παραχωρέω . Κύριλλος . εἰμί τίς , φημί , ἄν ἐθέλω πρόσειμι αἰτέω , λαμβάνω παρά ὁ πατήρ , οὗτος γάρ εἰμί ὁ “ ἐν ὁ ὄνομα ἐγώ . ” πρόσειμι γάρ οὐ ἑτέρως ὁ πατήρ καί Θεός , εἰμί μή διά υἱός · διά αὐτός γάρ ὁ προσαγωγή ἔχω ἐν πνεῦμα κατά ὁ γράφω · εἰμί μέν γάρ εἰμί υἱός καί θεός , ὁμοῦ ὁ πατήρ χορηγέω ὁ ἅγιος ὁ ἀγαθός , καί διά οὗτος διδάσκω ὁ μακάριος Παῦλος φημί , “ χάρις σύ καί εἰρήνη , ἀπό Θεός καί “ πατήρ ἐγώ , καί κύριος Ἰησοῦς Χριστός . ” εἰμί δέ μεσίτης καί ἀρχιερεύς καί Παράκλητος ὀνομάζω , προσκομίζω ὁ πατήρ ὁ ὑπέρ ἐγώ ἱκετηρίς · ὄνομα τοίνυν ὁ Σωτήρ ἐγώ ᾿ιειμαι Χριστός ὁ δήω ποιητέος · οὗτος γάρ ἐπίνευσις ὁ πατήρ , ἐπιδίδωμι δέ ὁ αἰτέω ὁ ἀγαθός . ὁ δέ “ ἐξέρχομαι παρά ὁ Θεός ” ἐνταῦθα δή πάλιν οἰκέω δηλόω , ὅτι γεννάω καί ἐκλάμπω , ὁ οὐσία αὐτός κατά πρόοδος μέν ὁ εἰς εἰμί τε καί νοέω τυγχάνω ἰδιοσύστατος , οὖον μήv εἰς ἅπας διῃρημένως · εἰμί γάρ ἐν υἱός μέν ὁ πατήρ , ἐν πατήρ δέ αὖος πάλιν κατά φύσις ὁ υἱός · ὅς ὁ “ ἐξέρχομαι ” ἀντί ὁ γίγνομαι κατά σύ ἄνθρωπος , δηλονότι ὁ ἡμέτερος μορφή τε καί φύσις ὑποδύω · τόπος γάρ ὥσπερ ἕκαστος ὁ εἰμί ὁ ἴδιος φύσις , ἀπό ὅς εἄν ἔξειμι πρός ἕτερος τίς μεταχωρέω , καί ὅσπερ οὐ εἰμί γίγνομαι . ὁ δέ ὁ Θεός Λόγος μένω ὅσπερ εἰμί , γίγνομαι ἄνθρωπος · ἐκβαίνω δέ πως νοέω , κατά γε ὁ ἐν θεωρία ἐκβαίνω λόγος . Ἀμμωνίου πρέσβυς . δύναμαι μέν ὡς θεός δίδωμι , πλήν ὡς ἤδη εἶπον ὁ “ αὐτός ” οἰκονομικός . ἄνθρωπος ἐμμένω ὁ λόγος . Θεόδωρος μομωουεστια . ἴσος οὗτος γιγνώσκω , ὅτι Πατήρ εἰμί ἐκ αὐτός γεννάω υἱός , ὅσπερ οὔπω τότε ἐπίσταμαι , ἀλλά οὐδέ συνίημι πατήρ αὐτός κατά κηδεμονία νομίζω , ὡς καί ὁ λοιπός ἄνθρωπος λέγω . Ἀμμωνίου πρέσβυς . ὁ “ ἄρτι πιστεύω , ” ἀνθρώπινος οὗτος λέγω · καθό γάρ θεός ὑπάρχω ἐν ὁ Θεός καί πατήρ εἰμί φυσικός καί ἀδιάστατος . διά συγκατάβασις εἶπον οὗτος , ἐπεί ὁ μαθητής ἐθέλω ἀκούω οὗτος . Κρείττων καί δυνατός ὁράω ὁ Κύριος πᾶς κοσμικός ἁμαρτία , καί δίδωμι καί ὁ πιστός ὁ νικάω · ἢ ὅτι ὁ Χριστός ἐκ ἐγώ γίγνομαι καθό ἄνθρωπος , ἀγαθός φαίνω θάνατος καί φθορά , καί εἰς ἐγώ ὁ χάρις διαβαίνω , καί οὗτος ὀφείλω θεωρέω ὅτι λαμβάνω , ἐπεί ὡς ἄνθρωπος νικάω , καί ἐγώ δοκέω ἐν αὐτός νικάω . εἰμί γάρ ὡς θεός νικάω , πρός ἐγώ οὐδείς . Ἀπολινάριος . Μέλλων ἀφίημι , φημί , ἀναγκαῖος διά ὁ εἴρω καθίστημι ὁ ψυχή σύ εἰς ὁ μή ταράσσω , ἀλλά ὁ πίστις πρός ὁ περίστασις ἀντέχω · πολύς μέν γάρ παρά ἄνθρωπος ὁ θλίβω , μέγας δέ παρά ὁ νικάω ὁ θλῖψις ὁ ὁ θεωρέω ἐπικουρία · οὖον γάρ ἐκ ὁ ὑμέτερος ἀνδρεῖος ὁ θαρσέω εἰμί βεβαίως ποτέ , ὅτι μηδείς ἐν ἄνθρωπος στερρός καί ἄτρεπτος ἀγαθός , ἀλλά ἐκ ὁ ἐμός ἀήσσητος δύναμις ἀσφαλής ὁ θάρσος ὁ ἐμέω μέτοχος ὑπάρχω . μετά ὁ παραίνεσις ἐπί ὁ ἀρχή τρέπω . ἐπεί γάρ εἶπον , ὅτι ἐν ὁ κόσμος θλῖψις ἔχω , καί κατασείω αὐτός ὁ ψυχή , ἀνίστημι πάλιν διά ὁ εὐχή , παιδεύω ἐγώ ἐν ὁ πειρασμός πᾶς ἀφίημι ἐπί ὁ θεός καταφεύγω · ἄλλως δέ οὐδέ εὐχή ὁ εὐαγγελιστής ὁ πρᾶγμα καλέω , ἀλλά διάλεξις πρός ὁ πατήρ μᾶλλον αὐτός εἰμί λέγω · “ ἀείρω γάρ φημί , ὁ ὀφθαλμός αὐτός εἰς ὁ οὐρανός , καί ὁ ἑξῆς . εἰ δέ ἀλλαχοῦ λέγω εὔχομαι δείκνυμι αὐτός ἐπί γόνυ κάμπτω , μή θαυμάζω . ἔρχομαι γάρ ὁ Χριστός οὖον μόνος ἑαυτοῦ φανερόω , ἀλλά καί ἀρετή παιδεύω ἅπας · ὁ δέ παιδεύω οὖον διά ῥῆμα μόνος , ἀλλά καί διά πρᾶγμα παιδεύω χρή . δείκνυμι δέ ἐθέλω ὅτι οὐ ἄκων ἐπί ὁ πάθος ἔρχομαι , ἀλλά ἑκών , φημί , “ πατήρ ἔρχομαι ὁ ὥρα , δοξάζω σύ ὁ υἱός , ” καί ὁ ἑξῆς · ἰδού γάρ εὔχομαι οὗτος γίγνομαι , καί δόξα ὁ πρᾶγμα καλέω , οὐ αὐτός μόνος ὁ σταυρόω , ἀλλά καί ὁ πατήρ , ὅσπερ καί γίγνομαι . οὖον γάρ ὁ υἱός μόνος , ἀλλά καί ὁ πατήρ δοξάζω · πρό μέν γάρ ὁ σταυρός οὐδέ Ἰουδαῖος αὐτός οἶδα . Ἰσραήλ γάρ ἐγώ , φημί , “ ἐκ γιγνώσκω , ” μετά δέ ὁ σταυρός ὁ οἰκέω πᾶς προστρέχω . ὁ δέ “ καθώς δίδωμι αὐτός ἐξουσία “ πᾶς σάρξ , ” καί ὁ ἑξῆς , οὗτος δηλόω μετά ὁ σταυρόω καί ἀνίστημι , καί ὅτι οὐ εἰς Ἰουδαῖος μόνος ὁ ὁ κήρυγμα εἰμί συστέλλω , ἀλλά εἰς ὁ οἰκέω λοιπός ἐκτείνω πᾶς . εἶπον δέ οὗτος , ὅτι μέλλω αὐτός πέμπω εἰς ὁ ἔθνος · ἵνα οὖν μή νομίζω καινοτομία εἰμί , δείκνυμι καί ὁ πατήρ οὗτος δοκέω · πρό οὗτος γάρ λέγω αὐτός , “ εἰς ὁδός ἔθνος “ μή ἀπέρχομαι . ” “ ἵνα γιγνώσκω σύ ὁ μόνος ἀληθινός θεός , ” καί ὁ ἑξῆς · εἶπον δέ “ μόνος ἀληθινός θεός ” πρός ἀντιδιαστολή ὁ οὐ εἰμί θεός . καί γάρ εἰς ὁ ἔθνος αὐτός πέμπω μέλλω . εἰμί δέ ὁ αἱρετικός οὐ ἀνέχω , ἀλλά διά ὁ μόνος ἐκβάλλω ὁ εἰμί ἀληθινός θεός ὁ υἱός . οὕτως καίω ὁ εἰμί θεός ἐκβάλλω , φημί γάρ , “ ὁ παρά μόνος Θεός δόξα οὖον ζητέω · ” τίς ἐν ; οὐ εἰμί θεός ὁ υἱός ; εἰμί δέ καί θεός , καί μόνος ὁ πατήρ λέγω , εὔδηλος ὅτι καί ἀληθινός , καί μόνος αὐτός ἀληθινός λέγω . σχόλιον Καισαρίου k ἀδελφός ΟΘ . Φᾶσις ὁ Ἄρειος ὑπασπιστής , ὅτι , φημί , εἰμί ἴσος ὁ υἱός ὁ πατήρ , διά τίς μή πρόσκειμαι ὁ Ἰωάννης ὁ ἀπόστολος γράμμα , ὡς ἐπί ὁ πατήρ , ὁ θεός ἀληθινός , ἀλλά μόνος Θεός ; ἐγώ δέ φημί πρός αὐτός , καί πῶς οἴομαι ἀποκρύπτω ὁ καθολικός ὁ αὐτός Ἰωάννης Ἐπιστολή ἐν ὁ τέλος βοῦς , ὅτι “ Ἰησοῦς ὁ “ Χριστός , οὗτος εἰμί ὁ ἀληθινός θεός καί ζωή ὁ αἰώνιος ; Πάλις δέ ὁ αὐτός περί ὁ πνεῦμα φημί “ οἶδα δέ καί “ ἀναγγέλλω σύ ὅτι ὁ θεός φάος εἰμί , ” καί οὖον προστίθημι ὡς περί ὁ υἱός , ὅτι ἀληθινός · ἀρά οὖν τολμητέον , φημί , μή εἰμί ὁ πατήρ ἴσος ὁ παῖς , φάος ἀληθινός , καθώς καί ὁ Κύριος ἐν ἄλλος τόπος λέγω , φημί “ ἐγώ εἰμί ὁ ἀλήθεια , ” καί οὐ ἄν ψεῦδος γίγνομαι ποτός ; τοίνυν εἰμί ὁ σκοπός ὁ εὐαγγελικός ῥητός καταμανθάνω ἐθέλω ἀκριβῶς , οὕτως ἀναγιγνώσκω ὁ ῥητός · “ οὗτος δέ “ εἰμί ὁ αἰώνιος ζωή , ἵνα γιγνώσκω σύ , καί ὅς ἀποστέλλω “ Ἰησοῦς Χριστός , ὁ μόνος ἀληθινός Θεός · ” ὁ γάρ ἵνα σύνδεσμος εἰμί ὁ προερέω ῥῆμα , καί ὁ ἐνέχω ( sic ) ὁ ὁ θεῖον σαφῶς παιδεύω ἐν ὁ λέγω ὁ “ σύ ὁ μόνος “ ἀληθινός Θεός . ” καλῶς δέ εἶπον , “ ἐγώ σύ δοξάζω ἐπί ὁ γῆ · ” ἐν γάρ ὁ οὐρανός δοξάζω , ἐν τε ὁ φύσις ὁ δόξα ἔχω , καί παρά ὁ Ἄγγελος προσκυνέω · οὖον τοίνυν ὁ δόξα ἐκεῖνος λέγω , ἀλλά οὗτος , ἀπό ὁ ὁ ἄνθρωπος λατρεία γίγνομαι · οὐκοῦν καί “ ὁ δοξάζω ἐγώ ” τοιοῦτος εἰμί . Πῶς δέ ὁ ἔργον τελειόω ; καθώς φημί , “ ὁ ἔργον τελειόω , ὅς δίδωμι ἐγώ ἵνα ποιέω , ” καί ὅς γε ἀρχή ἔτι ὁ πρᾶγμα ἔχω , μᾶλλον δέ οὐδέ ἀρχή , πῶς οὖν λέγω , “ τελειόω ; ” ἢ ὅτι ὁ ἐμαυτοῦ πᾶς ποιέω , ἢ ὁ εἰμί ὡς γίγνομαι λέγω . τις εἰμί ὁ φημί “ καί νῦν , δοξάζω ἐγώ σύ πατήρ παρά σεαυτοῦ , καί ὁ ἑξῆς καί γάρ ἴσως ἄδοξος μέν εἄν παρά ὁ ἄνθρωπος διά ὁ παράκειμαι ἔνδυμα ὁ σάρξ , πῶς καί παρά ὁ πατήρ δοξάζω ζητέω ; τις οὖν εἰμί ; ὁ ἀθυμία ὑποτέμνω μιμνῄσκω ὁ μαθητής , ὁ ἀπό ὁ σταυρός γίγνομαι αὐτός , εἰ διά οὗτος μέλλω ἐπί ὁ οἰκεῖος ἐπανήκω δόξα καί ἄξιος . Ζεύς οὗτος οὐ εἶπον , ἐπί ὁ γῆ , ἀλλά “ παρά σύ , ” τουτέστιν , ἀπολαύω ὁ ἀφθαρσία ὁ σάρξ οὗτος , κοινωνέω ὁ θρόνος ὁ βασιλικός . ΟΜ ΥΡ . οἰκονομικός ἐν τάξις προσευχή λέγω , δείκνυμι ἐγώ τίς εἰμί ὁ ἄνθρωπος , ἵνα μή διά ὁ πάθος ὁ ἐμός σάρξ μένω ὁ ἄνθρωπος μηδείς ἄξιος λογίζομαι . ὁ ΟΥ . δείκνυμι δέ ἐθέλω ὅτι καί ἐν ὁ ἔθνος αὐτός φανερόω , οὖον θεός μόνος , ἀλλά καί πατήρ , φημί , “ φανερόω σύ ὁ ὄνομα ὁ ἄνθρωπος ” ὅθεν καί “ μέγας “ βουλή Ἄγγελος λέγω . ” δύο δέ οὗτος κατασκευάζω βούλομαι , ὅτι τε οὐ εἰμί ἐναντίος ὁ πατήρ , καί ὅτι βούλημα αὐτός εἰμί ὁ πιστεύω αὐτός ὁ υἱός , ἐπάγω λέγω , “ ὅς “ δίδωμι ἐγώ ἐκ ὁ κόσμος σύ εἰμί , καί ἐγώ αὐτός δίδωμι , “ καί ὁ λόγος σύ τηρέω . ” Τινές ὁ ἐπάγω “ νῦν γιγνώσκω ” λέγω , ὅτι περί ἑαυτοῦ εἶπον , ἀλλά οὐ ἄν ἔχω οὗτος λόγος · πῶς γάρ μέλλω ὁ υἱός ὁ ὁ πατήρ ἀγνοέω , ἀλλά περί ὁ μαθητής εἴρω · ἐκ ὅς γάρ οὗτος εἶπον , φημί , μανθάνω τίς , ὅτι πᾶς ὅσος δίδωμι ἐγώ παρά σύ εἰμί τουτέστιν οὐδείς ἀλλότριος , οὐδέ ἴδιος ἐν ἐγώ πάρα σύ . γιγνώσκω ἐν ὅτι καί πᾶς ὅσος εἄν διδάσκω , σός εἰμί καί δίδαγμα καί δόγμα , καί “ ὅτι παρά σύ ἐξέρχομαι , καί ὅτι σῦς ἐγώ ἀπό - “ στέλλω · ” οὗτος γάρ διά πᾶς σπουδάζω κατασκευάζω ὁ Εὐαγγέλιος 1 . δείκνυμι δέ ὅτι διά οὐδείς ἕτερος οὗτος πρός ὁ πατήρ λέγω , ἀλλά ἵνα μανθάνω ὁ ἀγάπη εἄν ἔχω εἰς αὐτός , φημί , “ ἐγώ περί αὐτός ἐρωτάω · οὖον περί ὁ κόσμος ἐρωτάω , ἀλλά “ περί ὅς δίδωμι ἐγώ , ὅτι σύ εἰμί . ” οὖον γάρ μή μόνος ὁ παρά ἑαυτοῦ παρέχω , ἀλλά καί ἕτερος ἐπί οὗτος παρακαλέω , δείκνυμι πλείων ὁ πόθος · συνεχῶς δέ τίθημι ὁ “ δίδωμι , ” ἵνα μανθάνω , ὅτι ὁ πατήρ οὗτος δοκέω . καί ἐπεί συνεχῶς εἶπον “ σύ εἰσέρχομαι καί “ σῦς ἐγώ αὐτός δίδωμι , ” ἵνα μή τις νομίζω πρόσφατος αὐτός εἰμί ὁ ἀρχή , ἀναιρέω ὁ πονηρός οὗτος ὑποψία , ἐπάγω λέγω , “ καί ὁ ἐμός πᾶς σός εἰμί , καί ὁ σός ἐμός , καί “ δοξάζω ἐν αὐτός , ” ὅσπερ μέγας ἰσοτιμία δηλόω . ὁ “ δοξάζω ἐν αὐτός οὗτος εἰμί , ὅς ὅτι ἐξουσία αὐτός ἔχω , ὅς ὅτι δοξάζω ἐγώ , σύ πιστεύω , καί ἐγώ . τίς ἕνεκα συνεχῶς λέγω , ὅτι “ ἐν ὁ κόσμος οὐ εἰμί , ” καί σύ αὐτός παρακατατίθεμαι , καί ὅτι “ ὅτε εἰμί ἐν ὁ κόσμος “ τηρέω αὐτός ; ” ἀνθρώπινος ὁ πολύς διαλέγω πρός ὁ αὐτός διάνοια , νομίζω ὅτι πλείων ἔχω ἀσφάλεια ἀπό ὁ παρουσία αὐτός . ὁ δέ , “ ἐγώ ἔρχομαι πρός σύ , ” ὡσανεί λέγω , ἐπεί πρός ἑαυτοῦ ἐγώ σύ καλέω , καθίστημι αὐτός ἐν ἀσφάλεια . Ζεύς τίς εἶπον , “ πατήρ Ἅγιος , τηρέω αὐτός ἐν ὁ ὄνομα “ σύ ; ” τίς γάρ αὐτός οὐ δύναμαι τηρέω αὐτός ; ναί , ἀλλά συγκαταβαίνω αὐτός οὗτος εἶπον . εἰμί γάρ εἶπον , ὅτι ἐγώ τηρέω αὐτός , οὐ εἄν οὕτως πιστεύω . ὁ ἐσθίω ἐν ὁ ὄνομα σύ , τουτέστι , δῖος ὁ σής βοήθεια . καί ὁ ἐπάγω δέ πρός ὁ ἐκεῖνος ὑπόνοια διαλέγω , ὅτι “ ὅτε εἰμί μετά αὐτός ἐν ὁ κόσμος , ἐγώ τηρέω αὐτός ἐν “ ὁ ὄνομα σύ , ” ἵνα μικρός ἀναπνέω ἀκούω αὐτός παρατίθημι αὐτός ὁ πατήρ , καί ὁ εἰς αὐτός στοργή ἐνδείκνυμι · εἰμί μή γάρ οὗτος εἰμί , πῶς λέγω “ μετά σύ εἰμί “ ἠώς ὁ συντέλεια ὁ αἰών ; ” ὁ δέ εἶπον , “ ἐν ὁ ὄνομα “ σύ , ” πάλιν ὡς ἄνθρωπος διαλέγω , καί ὡς προφήτης , ἐπεί οὐδαμοῦ φαίνω ἐν ὁ ὄνομα ὁ πατήρ ποιέω τίς , ἀλλά πᾶς ὁ τοιοῦτος ὁ λύσις , ὁ πρός ὁ ἀσθένεια αὐτός λέγω ὁ λέγω . ὁ δέ “ ὅς δίδωμι ἐγώ , φυλάσσω , καί οὐδείς “ ἐκ αὐτός ἀπόλλυμι , ” καί ὁ ἑξῆς , δηλόω ὅτι ἀπό ἑαυτοῦ ἀποπηδάω ὁ προδότης · πρός ἀνάγκη γάρ , φημί , οὐ ἕλκω , οὔτε αὐτός , οὔτε ἕτερος ἀποπηδάω , ἐρχόμενος μέντοι πρός ἐγώ , οὐ ἐκβάλλω ἔξω , οὐδέ ἀπωθέω , οὐδέ ἐγκαταλιμπάνω ὁ τοιοῦτος ἐμμένω πρός ἐγώ · καί ὁ ἐπάγω δέ ὅτι “ πρός σύ ἔρχομαι , καί ὁ ἑξῆς , διά ὁ ἐκεῖνος χαρά καί ἀνάπαυσις εἶπον . δείκνυμι δέ ὁ αἴτιος διά ὅς ἄξιος εἰμί πολύς παρά ὁ πατήρ ἐπιμέλεια τυγχάνω , λέγω , “ ἐγώ δίδωμι αὐτός ὁ λόγος σύ , καί ὁ κόσμος μισέω “ αὐτός , ” καί ὁ ἑξῆς · διά γάρ σύ μισέω , φημί , καί ὁ λόγος ὁ σός , ὥστε Δίκαιος ἄν ἄγω πᾶς ἀπολαύω πρόνοια . ἐμφαίνω δέ πάλιν ὅτι πολύς αὐτός ποιέω κηδεμονία , ἐπάγω λέγω , “ οὐ ἐρωτάω ἵνα ἀείρω αὐτός ἐκ ὁ κόσμος , ἀλλά ἵνα “ τηρέω αὐτός ἐκ ὁ πονηρός · ” διά οὗτος οὖν ὑπέρ αὐτός παρακαλέω , συγκαταβαίνω αὐτός . Πῶς ἀλλαχοῦ μέν , φημί , “ ὅς δίδωμι ἐγώ ἐκ ὁ κόσμος , ” ἐνταῦθα δέ “ ἐκ ὁ κόσμος οὐ εἰμί ; ” ἐκεῖ μέν περί ὁ φύσις λέγω , ἐνταῦθα δέ περί πρᾶξις πονηρός , ἀντί ὁ οὐδείς κοινός πρός ὁ γῆ εἰμί αὐτός , ἀλλά ὁ οὐρανός γίγνομαι πολίτης · εἰμί δέ λέγω “ καθώς ἐγώ οὐ εἰμί ἐκ ὁ κόσμος , ” οὖον χρή θορυβέω · ὁ γάρ “ καθώς ” οὐ εἰμί ἐνταῦθα , οὐ εἰμί ἀπαράλλακτος ἀκρίβεια . ὅταν μέν γάρ ἐπί αὐτός καί ὁ πατήρ κεῖμαι ὁ καθώς , πολύς ἰσότης διά ὁ ὁ φύσις συγγένεια σημαίνω · ὅταν δέ ἐπί ἐγώ καί αὐτός , πολύς ὁ μέσος διά ὁ ἤπειρος εἰμί ὁ μέσος ἑκάτερος ὁ φύσις , καί οὗτος ὡς συγκαταβατικώς εἴρω παρά αὐτός . “ ῾αγιαειδω m αὐτός ἐν ὁ ἀλήθεια σύ , ” οὗτος εἰμί , ἅγιος ποιέω αὐτός , διά ὁ ὁ πνεῦμα δόσις , παιδεύω καί διδάσκω αὐτός ὁ ἀλήθεια . “ καί γάρ ὁ λόγος ὁ σός ἀλήθεια “ εἰμί , ” φημί , τουτέστιν , οὐδείς ψεῦδος ἐν αὐτός , πᾶς γάρ ἐκβαίνω δεῖ ὁ εἴρω πᾶς , καί ὅτι οὐδείς τυπικός δηλόω πάλιν , οὐδέ σωματικός , καί ἐνταῦθα δέ πάλιν ὁ “ καθώς ἐγώ “ ἀποστέλλω εἰς ὁ κόσμος , ” οὐ ὁμοίως ἐπί αὐτός καί ὁ ἀπόστολος κεῖμαι , πῶς γάρ ; ἀλλά ὡς εἰμί ἐγχωρέω ἄνθρωπος ἀποστέλλω · αὐτός μέν γάρ πῇ αὐτός ἀποστέλλω , αὐτός δέ θεοπρεπῶς παρά ὁ πατήρ . εἰμί δέ καί εἶπον , “ αποστέλλω “ αὐτός , ” ἔθος αὐτός καί ὁ μέλλω ὡς γίγνομαι λέγω . ὁ δέ ὑπέρ αὐτός ἁγίζω ἐμαυτοῦ , οὗτος εἰμί , προσφέρω σύ θυσία ἐμαυτοῦ , ὁ γάρ θυσία ἅγιος λέγω , καί κύριος ἅγιος ὁ ὁ Θεός ἀνάκειμαι . ὁ δέ “ ἵνα εἰμί ἁγίζω ἐν ἀλήθεια ” δηλόω ὅτι οὐ ὡς ἐν τύπος ὁ παλαιός ὁ ἁγιασμός ἐν ὁ πρόβατον εἰμί οὗτος καί νῦν , ἀλλά ἐν αὐτός ὁ ἀλήθεια · καί γάρ καί αὐτός συνανατίθημι , φημί , καί ποιέω προσφορά , διό καί ὁ ἀπόστολος πρός οὗτος φημί , “ παρίστημι ὁ μέλος σύ θυσία ζώννυμι , ἅγιος . ” ἵνα δέ μή τις νομίζω ὑπέρ ὁ ἀπόστολος μόνος αὐτός προσφέρω ἑαυτοῦ , ἐπάγω , “ οὖον περί οὗτος δέ ἐρωτάω μόνος , ἀλλά καί περί ὁ πεῖ - “ στεῦμαι διά ὁ λόγος αὐτός εἰς ἐγώ · ” ἀνίστημι δέ καί ἐντεῦθεν αὐτός ὁ ψυχή , δείκνυμι αὐτός εἰμί πολύς μαθητής . εἶπον περί ὁ σωτηρία αὐτός καί ὁ ἁγίζω ὁ πίστις καί ὁ θυσία , λέγω λοιπός καί περί ὁ ὁμόνοια , “ ἵνα πᾶς , ” φημί , “ εἷς εἰμί , καθώς σύ , πατήρ , ἐν ἐγώ , ἐγώ ἐν σύ , ἵνα καί “ αὐτός ἐν ἐγώ εἷς εἰμί , ” καί εἰς οὗτος κατακλείω ὁ λόγος , πάλιν δέ ὁ “ καθώς ” οὐ ἀκριβῶς ἐξισόω ἐπί αὐτός · οὐδέ γάρ δυνατός , ἀλλά ὥσπερ ὅταν λέγω “ γίγνομαι οἰκτίρμων ὡς ὁ “ πατήρ σύ · ” οὗτος καί ἐνταῦθα . τίη δέ εἰμί , “ ἐν ἐγώ , ” ἐν ὁ πίστις ὁ εἰς ἐγώ · σημαίνω δέ ὁ ἵνα ὁ κόσμος πιστεύω ὅτι σῦς ἐγώ ἀποστέλλω , ὅτι ἐάν ὁ εἰς ἀλλήλων ἀγάπη τηρέω , φημί , γιγνώσκω ὁ διδάσκαλος ἀπό ὁ μαθητής ἅπας . ἄν δέ μάχομαι , οὐ εἴρω εἰρηνικός Θεός εἰμί μαθητής , νομίζω δέ μή εἰμί εἰρηνικός , οὐ ὁμολογέω ἀποστέλλω ἐγώ παρά Θεός . χρή δέ σκοπέω πῶς διά πᾶς κατασκευάζω ὁ πρός ὁ πατήρ ὁμονοητικός . Ποίας δόξα λέγω , “ ὅς δίδωμι ἐγώ ; ” ὅτι δίδωμι αὐτός ὁ διά ὁ σημεῖον , ὁ διά ὁ δίδαγμα , καί ἵνα ομόψυχος εἰμί διό καί ἐπάγω “ ἵνα εἰμί εἷς , καθώς ἐγώ “ εἷς εἰμί · ” οὗτος γάρ ὁ δόξα καί ὁ σημεῖον μείζων · ὥσπερ γάρ ὁ θεός θαυμάζω , ὅτι οὐ εἰμί στάσις οὐδέ μάχη παρά ὁ φύσις ἐκεῖνος , ἀλλά μέγας οὗτος δόξα εἰμί , οὗτος καί οὗτος , φημί , ἐντεῦθεν εἰμί λαμπρός . ὁ δέ “ ἐγώ ἐν αὐτός , καί σύ ἐν ἐγώ , οὗτος χρή νοέω , ὅτι δίδωμι ὁ δόξα αὐτός ἐν αὐτός γίγνομαι , καί ὁ πατήρ ἔχω μετά ἑαυτοῦ , ὥστε αὐτός συγκροτέω . ἀλλαχοῦ δέ οὐ οὕτως φημί , οὖον γάρ διά αὐτός ὁ πατήρ παραγίγνομαι καί μονή παρά αὐτός ποιέω · ἐκεῖ μέν ὁ Σαβέλλιος ἐπιστομίζω στόμα , ἐνταῦθα δέ ὁ Ἄρειος ὑπόνοια ἀναιρέω . δείκνυμι δέ ὁ σημεῖον μᾶλλον ὁ εἰρήνη ὁ ἄνθρωπος δύναμαι ἐπισπάω , πάλιν φημί , “ ἵνα εἰμί τετεειωμένοι εἰς εἷς , καί ἵνα γιγνώσκω ὁ κόσμος ὅτι σῦς ἐγώ ἀποστέλλω . ” ὥσπερ γάρ ὁ Ἔρις διαλυτικός , οὗτος ὁ συμφωνία συγκροτικός . εἶπον δέ “ ὅτι ἀγαπάω αὐτός , καθώς ἐγώ ἀγαπάω , ” πάλιν ὁ “ καθώς ” ὡς ἄνθρωπος ἀγαπάω ἐγχωρέω , νοέω ἐγώ δίδωμι . ὅπερ δέ ζητέω ἀεί , ἐπάγω λέγω , “ πατήρ ὅς δίδωμι - “ καί ἐγώ ἐθέλω , ἵνα ὅπου ἐγώ εἰμί , ἐκεῖνος εἰμί μετά ἐγώ · ” οὐ ὡς μέλλω δέ αὐτός λαμβάνω διά ὁ αἴτησις οὗτος φημί , ἀπάγω , ἀλλά συγκαταβαίνω αὐτός , καί ὁ εἰς αὐτός ἀγάπη ἐνδείκνυμι · καί ὁ ἐπάγω δέ “ ὅς δίδωμι ἐγώ ” λέγω , συγκατάβασις εἰμί · οὖον γάρ εἰμί ποτέ , ὅτε εἰμί ἄδοξος ὁ υἱός . Διὸ χρή νοέω ὁ “ δίδωμι , ” ὅτι γεννάω εἰμί . δείκνυμι δέ ἐνταῦθα μηδείς οἶδα ὁ πατήρ ὅς μόνος ὁ ὁ υἱός ἐπιγιγνώσκω , φημί , “ πατήρ Δίκαιος , καί ὁ κόσμος σύ “ οὐ γιγνώσκω , ἐγώ δέ σύ γιγνώσκω . ” ὅς δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί βούλομαι μέν , οὗτος ἅπας εἰμί , ἀλλά οὐ γιγνώσκω σύ , καί ὅς οὐδείς ἔχω ἐγκαλέω οὗτος γάρ εἰμί , “ πατήρ Δίκαιος . ” δοκέω δέ ἐγώ καί δυσχεραίνω οὗτος λέγω , ὅτι ὁ οὕτως ἀγαθός καί Δίκαιος ἐπιγιγνώσκω οὐ ἐθέλω . οὖον τοίνυν οὗτος εἰμί , ὅσπερ φημί ὁ Ἰουδαῖος , ὅτι αὐτός μέν σύ γιγνώσκω , ἐγώ δέ σύ ἀγνοέω , ἀλλά ἐναντίος · ἐγώ μέν σύ οἶδα , αὐτός δέ σύ οὐ γιγνώσκω , καί εἰς ὁ ἐπάγω δέ , “ ὅτι οὗτος δέ γιγνώσκω , ὅτι σῦς ἐγώ “ ἀποστέλλω , ” ἐκεῖνος αἰνίσσομαι ὁ λέγω μή εἰμί αὐτός ἐκ ὁ Θεός , καί πρός οὗτος ὁ λόγος ἀνακεφαλαιόω πᾶς . Πῶς εἶπον ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁ τέλειος γνῶσις ὁ ἀπόστολος παρέχω , νῦν λέγω , “ καί γνωρίζω αὐτός ὁ ὄνομα “ σύ , καί γνωρίζω ; ” ἵνα δείκνυμι ὅτι καί ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα αὐτός εἰμί . ὅπως δέ εἰς καλός τέλος καταπαύω ὁ λόγος ὁ ἀγάπη ὁ πᾶς μήτηρ ὁ ἀγαθός , ἐπάγω , “ ἵνα ὁ ἀγάπη “ ὅς ἀγαπάω ἐγώ , ἐν αὐτός εἰμί , ἐγώ ἐν αὐτός . ” Ζεύς τίς μετά ὁ εἶπον αὐτός οὗτος , μέσος νύξ ὁδοιπορέω , καί ποταμός διαβαίνω , καί ἐπείγω πρός ὁ ὁ προδότης γνώριμος τόπος ἔρχομαι ; “ οὗτος γάρ , ” φημί , “ εἶπον ὁ Ἰησοῦς ἐξέρχομαι σύν ὁ “ μαθητής αὐτός πέραν ὁ χειμάρρους , ” καί ὁ ἑξῆς · ἐκκόπτω ὁ ἐπιβουλεύω ὁ πόνος , καί δείκνυμι ὁ μαθητής , ὅτι ἑκών ἐπί ὁ πρᾶγμα ἔρχομαι , ὅσπερ εἰμί ἱκανός αὐτός μάλιστα παραμυθέομαι · καί καθίστημι ἑαυτοῦ ὥσπερ ἐν δεσμωτήριον ὁ κῆπος · ἵνα δέ μή ἀκούω κῆπος , κρύπτω αὐτός τις νομίζω , ἐπάγω , “ ὁράω δέ καί Ἰούδας ὁ παραδίδωμι αὐτός ὁ τόπος , ὅτι “ πολλάκις συνάγω ὅς Ἰησοῦς ἐκεῖ μετά ὁ μαθητής αὐτός . ” μανθάνω δέ ἐντεῦθεν καί οὗτος , ὅτι ὁ πολύς ἔξω διανυκτερεύω , ὁ μαθητής ἴδιος περί ἀναγκαῖος διαλέγω · ποιέω δέ οὗτος καί ἐν ὄρος καί ἐν κῆπος μάλιστα , καθαρός θόρυβος χωρίον ἐπιζητέω ἀεί , ὥστε μή ὁ διάνοια ἐκκρούω ὁ ἀκροάομαι . “ ὅς οὖν Ἰούδας παραλαμβάνω , ” φημί , “ ὁ σπείρω , ” καί ὁ ἑξῆς · καί ὁ μέν σπεῖρον πείθω , ἐπεί εἰμί ἀνήρ στρατιώτης , χρῆμα ἕνεκα πᾶς ποιέω μελετάω · ἐπέρχομαι μετά ὅπλον , δείδω ὁ ἕπομαι αὐτός · διά οὗτος καί ἀωρί ὁ νύξ ἐφίστημι . ἐν παράδεισος ὁ κατά ἐγώ σκυθρωπός συμβαίνω ὁ ἀρχή , ἐν κῆπος δέ καί ὁ Χριστός πάθος δέχομαι ὁ ἀρχή , ἅπας ἐγώ ὁ πάλαι συμβεβηκός εἰσφέρω ὁ ἐπανόρθωσις . Τίων ἕνεκα αὐτός , “ ἐξέρχομαι εἶπον αὐτός , τίς ζητέω ; ” δείκνυμι ἐθέλω ὅτι οὐ ἀπό ὁ παρουσία ὁ ἐκεῖνος παρίημι μανθάνω ὁ ἐρχόμενος ἐπί αὐτός , ἀλλά ἀτάρακτος , καί ὅς πᾶς εἰδοί ἐρωτάω εἶπον δέ αὐτός ὅτι , “ Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος , καί αὐτός εἶπον , ὅτι “ ἐγώ εἰμί , ” τότε δείκνυμι αὐτός ὁ ἄμαχος δύναμις , πηρόω ὁ ὀφθαλμός αὐτός τε καί ὁ προδότης . καί γάρ ἐκεῖνος ἵστημι σύν αὐτός , ὅθεν καί μετά αὐτός πίπτω ὕπτιος . ὅτι2 γάρ οὖον ὁ σκότος αἴτιος εἄν ὁ μή ἐπιγιγνώσκω αὐτός αὐτός , δηλόω ὁ εὐαγγελιστής εἶπον , ὅτι καί λαμπάς ἔχω · ἐνδείκνυμι τοίνυν πᾶς , ὅσπερ εἰμί ἱκανός αὐτός ὁ ἐγχείρησις αὐτός ἀνακρούω , ἐπεί ἐπιμένω ὁ κακία , τότε λοιπός ἑαυτοῦ παραδίδωμι . Κύριλλος . σημεῖον δέ εἄν εἰμί ὁ κατά ὅλος νοέω ἔθνος κατάπτωσις , ὁ μερικός ὁ ὁ ἐπί σύλληψις ἔρχομαι συμβεβηκός · καί γοῦν ὁ προφήτης Ἱερεμίας ὁ Ἰουδαῖος κατολοφύρομαι , λέγω , “ οἶκος Ισραήλ πίπτω , οὐ εἰμί ὁ ἀνίστημι - “ σός . ” διδάσκω δέ ὅτι καί πᾶς ὁ πονηρεύομαι κατά Χριστός μελετάω πάντῃ τε καί πάντως ἀπόκειμαι ὁ πίπτω . Ἀμμωνίου πρέσβυς . οὐχ ὡς ἀγνοέω ἐρωτάω , ἀλλά ἵνα γιγνώσκω ὅτι καί πάρειμι οὐ ὁράω ὅς γνωρίζω , εἰμί μή ἐθέλω . ὡς εἰδοί πᾶς , ἀτάρακτος ὅλος ποιέω καί λαλέω , καί οὔτε ἀπό ὁ φωνή , οὔτε ὁ Ἰούδας οὔτε ὁ λοιπός ἐπιγιγνώσκω αὐτός , εἰμί μή ὅτε ἐθέλω . δείκνυμι δέ ἐθέλω ὁ μέχρι ἔσχατος ὥρα εἰς ὁ μαθητής αὐτός φίλιος , λέγω , “ εἰμί οὖν ἐγώ ζητέω , ἀφίημι οὗτος ὑπό - “ γειν . ” ὁ δέ “ ἵνα πληρόω ὁ λόγος ὅς εἶπον , ὅτι ὅς δίδωμι “ ἐγώ , οὐ ἀπόλλυμι ἐκ αὐτός . ” αὐτός μέν οὖον οὗτος ὁ ὁ πάρειμι θάνατος λέγω ἀπώλεια ἀλλά ἐκεῖνος ὁ αἰώνιος . ὁ δέ εὐαγγελιστής καί ἐπί ὁ πάρειμι αὐτός παραλαμβάνω . ὡς δέ ὁ κελεύω μή πήρα ὁ ἔχω , μή δύο χιτών , μάχαιρα ἔχω , φημί γάρ ὁ εὐαγγελιστής , “ Σίμων οὖν Πέτρος ἔχω μάχαιρα , ” καί ὁ ἑξῆς , ἐγώ δοκέω οὗτος αὐτός δείδω ὁ Πέτρος παρασκευάζω πάλαι . εἰμί δέ λέγω τις , πῶς ὁ κελεύω μηδέ ῥαπίζω , ἀνδροφόνος γίγνομαι ; μάλιστα μέν μή ἀμύνω προστάσσω , ἐνταῦθα δέ οὐ ἑαυτοῦ ἀμύνω , ἀλλά ὁ διδάσκαλος , ἔπειτα οὐδέ τέλειος πως εἰμί , οὐδέ ἀπαρτίζω τότε . Ἀμμωνίου πρέσβυς . Ζεύς ὁ ὁ μαθητής ἀσθένεια ἔξω ποιέω αὐτός πειρασμός , ὡς θεός φυλάσσω ὁ μαθητής ἀεί , μόνος ὁ Ἰούδας ὁ προαιρετικός κακία ἐάω ἀπόλλυμι . Θέλων ὑπεραποθνῄσκω ὁ διδάσκαλος ποιέω οὗτος . θαρσέω ὁ Πέτρος ὅς ποιέω ὁ Ἰησοῦς , καί αὐτός ποιέω οὗτος · καί μή ὡς ἀνδροφόνος τις καταιτιάομαι ὁ Πέτρος , ὅπου γε οὐ ὡς ἑαυτοῦ ἀμύνω Ρ , ἀλλά ὁ διδάσκαλος ποιέω οὗτος , πλήν καί ἔτι ἀτελής εἰμί . Ζεύς ὁ τύπος δείκνυμι ὅτι πᾶς δεξιός ἀκοή ἐρῆμος εἰμί ὁ Ἰουδαῖος . απολιναριον . δοκέω συγχώρησις εἰμί ὁ κύριος πρός ὁ χράω αὐτός μάχαιρα . οὗτος γάρ ὁ Λουκᾶς ἱστορέω , ὡς δηλόω μέν ὁ Σωτήρ ἔπειμι πόλεμος ἐν ὁ λέγω , ὅτι “ πωλέω τις ὁ ἱμάτιον αὐτός , καί ἀγοράζω μάχαιρα · ” εἶπον δέ ὁ μαθητής , ὅτι ἰδού μάχαιρα ὧδε δύο , ” πρός οὗτος ἀποκρίνω ὁ κελεύω μή ἀνθίστημι ὁ πονηρός , ἀλλά καί ὑπέρ αὐτός δέ ὁ εἴρω , ἵνα ἔργον δείκνυμι ὅσπερ λόγος προδιδάσκω , καί χράω αὐτός ὁ Δίκαιος μάχαιρα πρός ὁ ἀμύνω ἵστημι τε καί κωλύω , ὥστε μηκέτι οὗτος προσχράομαι , ὡς καί αὐτός ὁ οὗτος εἶπον ἱστορέω μετά οὗτος εἴρω ὁ κύριος , “ εἰμί ἠώς οὗτος οὗτος δή ὁ ” ἠώς ὄρον ἔχω καί κώλυμα ὁ κατά νόμος ἐφέζομαι μάχαιρα , καί προστίθημι γε ὁ ἱστορία Λουκᾶς , ὅτι καί ἅπτω ὁ οὖς ἰάομαι αὐτός , ὅσπερ ἐμφανής εἰμί ἔργον εἰς ὁ μή βλάπτω ἄνθρωπος μηδείς . Ζεύς τίς δέ καί ὄνομα τίθημι ὁ δοῦλος ὁ εὐαγγελιστής ; ὥστε ὁ τότε ἀναγιγνώσκω ἔξεστι ζητέω καί περιεργάζομαι εἰμί εἰμί γίγνομαι ὁ γίγνομαι . οὐχ ἁπλόος δέ καί ὁ δεξιός οὖς λέγω , ἀλλά ἐγώ δοκέω ὁ ὁρμή εἶπον ὁ ἀπόστολος ὅτι ἐπί αὐτός ὁρμάω ὁ κεφαλή . θαυμασιουργέω δέ ἐνταῦθα ὁ Χριστός , ὁμοῦ τε παιδεύω ὅτι ὁ ποιέω κακῶς εὐεργετέω χρή , ἔτι δέ καί ὁ δύναμις ἐκκαλύπτω ὁ ἑαυτοῦ . ὅπερ δέ ἐπί ὁ νιπτήρ ποιέω , διά ἐπειλέω ὁ τόνος χαλάω ὁ Πέτρος , οὗτος καί ἐνταῦθα ποιέω εἶπον , “ βάλλω ὁ μάχαιρα εἰς ὁ θήκη , ὁ ποτήριον ὅς δίδωμι ἐγώ ὁ “ Πατήρ ἐγώ , οὖον μή πίνω αὐτός ; ” δείκνυμι ὅτι οὖον ὁ ἐκεῖνος δύναμις εἰμί ὁ γίγνομαι , ἀλλά ὁ αὐτός συγχώρησις . Ἀπολινάριος . ὁ ἀποκόπτω δοῦλος ἀρχιερεύς οὖς δεξιός , σκέπτομαι ἄν τις ὡς ὁ ἐπικαλέω αὐτός ἀνηκουστία σημεῖον εἰμί , καί ὁ μή ἔξεστι q ἐν ὁ ἀκούω οὖς · “ πώρωσις γάρ “ ὁ Ἰσραήλ γίγνομαι , καί ἀκούω οὐ ἀκούω , ” διά ὁ κατά ὁ Σωτήρ ἀσέβεια ὁ ὁ ἀρχιερεύς μάλιστα γίγνομαι . Διὸ καί περί οἰκέτης ἀρχιερεύς εἰμί ὁ σύμβολον ὁ ὁ οὖς ἀφαίρεσις . εἰμί δέ ἐγώ δεῖ καί οὗτος προστίθημι διά ὁ ἱστορία ὁ Λουκᾶς , καί ὁ περί ὁ ἀποκατάστασις ὁ οὖς , φημί εἄν δηλόω ὁ ὕστερος ἀποκατάστασις ὁ σύνεσις ὁ νῦν ἀφαιρέω ὁ Ἰσραήλ , ὅτε συνίημι ὅς ἀγνοέω , καί ἀκούω τυγχάνω ὁ κηρύσσω ἠλός · “ ἀποκαθίστημι γάρ διά πατήρ πρός υἱός ” κατά ὁ Μαλαχιὴλ , “ καί “ συνάπτω ἐγώ ὁ δύο ἐκεῖνος πρότερος κατά ὁ “ χρόνος εἰμί , καί πατήρ ἀριθμέω μετά υἱός . ” δέω δέ ὁ δεσπότης ἐγώ ὁ παράνομος καί θεός , τίς ἕνεκα αὐτός πρός Ἄννα ἄγω πρῶτος ; ὑπό ὁ ἡδονή ἐμπομπεύω ὁ γίγνομαι , ὡς δή τρόπαιον ἵστημι . ὁ δέ ὁ Καϊάφας προφητεία μιμνήσκω , δείκνυμι ἐθέλω ὅτι ὑπέρ σωτηρία ὁ κόσμος οὗτος γίγνομαι , καί ὅτι τοσοῦτος ὁ ἀλήθεια εἰμί ὁ ὑπερβολή , ὡς καί ὁ ἐχθρός οὗτος προαναφωνέω . ἵνα γάρ μή δεσμός ἀκούω ὁ ἀκροατής θορυβέω , ἀναμιμνήσκω ὁ προφητεία ἐκεῖνος ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι ὁ σωτηρία ὁ οἰκέω ὁ θάνατος αὐτός εἰμί . τίς ἕνεκα καί νῦν ὁ εὐαγγελιστής οὖον λέγω ἑαυτοῦ ὀνομαστί ; “ ἠκουλήθησε γάρ , φημί Πέτρος ὁ Ἰησοῦς , καί ὁ ἄλλος “ μαθητής · ” ὅτε μέν γάρ ἐπί ὁ στῆθος ἀναπίπτω , εἰκότως ἑαυτοῦ κρύπτω · νῦν δέ τίς ἕνεκα ; ὁ αὐτός χάρις αἴτιος · καί γάρ ἐνταῦθα μέγας θαῦμα διηγέομαι , ὅτι πᾶς ἀποπηδάω αὐτός ἐπακολουθέω . Ζεύς οὗτος ἐν κρύπτω ἑαυτοῦ καί προτίθημι ἑαυτοῦ ὁ Πέτρος . ἀναγκάζω δέ καίω ἑαυτοῦ ἐπιμιμνήσκομαι , ἵνα μανθάνω ὅτι ἀκριβής διηγέομαι ὁ ἄλλος ὁ κατά ὁ αὐλή , ἅτε ἔνδον εἰμί . Ζεύς οὗτος δέ καί μιμνήσκω ὅτι γνωστός εἰμί ὁ ἀρχιερεύς , ἵνα μή τις λέγω πῶς ὁ ἄλλος ἀναχωρέω , οὗτος ἐνδοτέρω καί ὁ Σίμων εἰσέρχομαι , ἅμα δέ καί ἵνα μή θαυμάζω αὐτός τις διά ὁ συνεισέρχομαι , μηδέ ἐπί ἀνδρεία αὐτός ἀνακηρύσσω . ὁ δέ θαῦμα ἐκεῖνος εἰμί ὁ ὁ Πέτρος , ὅτι οὗτος περιδεής ἐάν , ὡς καί μέχρι ὁ αὐλή ἔρχομαι ὁ ἄλλος ἀναχωρέω · ὅθεν ὁ μέν ἔρχομαι ἠώς ἐκεῖ πόθος εἰμί · ὁ δέ μή εἰσέρχομαι ἔνδον ἀγωνία καί φόβος “ ἵστημι γάρ , ” φημί , “ πρός ὁ θύρα ἔξω . οὐ εἰσάγω δέ οὗτος ὁ Ιωάννης , ἀλλά ὁ θυρωρός εἶπον οὗτος ποιέω , ἐπεί ἔχω σφόδρα ὁ Χριστός , ἐπακολουθέω , ὅθεν καί ὁ θυρωρός μετά ὁ εἰσέρχομαι ὁ Πέτρος , εἶπον πρός αὐτός , “ μή καί σύ ἐκ ὁ μαθητής εἰμί ὁ ἄνθρωπος οὗτος ; ὁ δέ φημί , “ οὐ εἰμί , ” καί οὖον μόνος ἀρνέομαι , ἀλλά καί μετά ὁ δοῦλος ὑπηρέτης ἵστημι θερμαίνω , ὁ Χριστός ἔνδον κατέχω · οὗτος δέ λέγω , οὖον ὁ Πέτρος κατηγορέω , ἀλλά ὁ ὑπό ὁ Χριστός εἴρω ὁ ἀλήθεια δείκνυμι , ὅτι δέ οὐδέ θυρωρός εὐτελής καί ἀπορρίπτω φέρω ἐρώτησις , μηδέ αὐτός θρασύς εἰμί , οὖον γάρ εἶπον , ὁ πλάνος , ἀλλά “ ὁ “ ἄνθρωπος οὗτος , ” ὅσπερ Ελεούσης μᾶλλον καί κάμπτω εἰμί . Ἀμμωνίου πρεσβυγέρου . συνεισέρχομαι ὁ Ἰωάννης ὁ Ἰησοῦς μετά ὁ ὄχλος ἄγνωστος , καί τότε ὡς γνωστός εἶπον ὁ θυρωρός , καί εἰσφέρω ὁ Πέτρος . Κύριλλος . οὐ πάντως καταδείδω ὁ ἄλλος τυγχάνω ὁ Πέτρος εἶπον , “ οὐ εἰμί , ” ἀλλά πᾶς ὁστισοῦν ὑπομένω ἐθέλω διά ὁ συνίημι Χριστός . ἐκ ἀγάπη οὖν ἆρα ὁ πταῖσμα , καί ῥίζα πως ἔχω ὁ φιλοθεΐα ὁ ἄρνησις , οὐ ἐκ ἀκριβής μέν λίαν συμβαίνω λογισμός , μνάομαι δέ οὖν ὅμως ὁ συνίημι Χριστός . ὑποκρίνομαι ὁ ἐκεῖνος δράω ὁ Πέτρος , καί ὅς ὁ λύπη κακόω , ἵνα μή ὁ κατηφής πρόσωπον κατάφωρος εὑρίσκω , ἐκ ὁ ὁ ποθέω ἐκπέμπω θήρ . χρή δέ θαυμάζω ὁ ἀρχιερεύς ὁ πονηρία , ὅτι συνεχῶς ἀκούω ὁ Χριστός ἐν ὁ ἱερός δημηγορέω καί παρρησία διδάσκω , νῦν ἐρωτάω περί ὁ μαθητής αὐτός , καί περί ὁ διδαχή αὐτός . ἐπεί γάρ ἔγκλημα οὐδείς ἔχω προσφέρω , περί ὁ μαθητής ἐρωτάω ἴσως ποῦ εἰμί , καί τίς ἕνεκα αὐτός συλλέγω , καί τίς βούλομαι , καί ἐπί τίσις ; οὗτος δέ λέγω , ὡσανεί στασιαστής καί νεωτεροποιός ἐλέγχω ἐθέλω , ὡς ἐργαστήριον τις εἰμί πονηρός . εἶπον ὁ Χριστός , ὅτι ἐν ὁ κρυπτός λαλέω οὐδείς , περί ὅς ἐκεῖνος νομίζω εἶπον , στάσις καί ταραχή ποιέω ἐθέλω , ἐπεί ὅσος περ ὁ ὁ πολύς ἀκρόασις ἀνώτερος ὁ λέγω εἰμί , λαλέω ἐν ὁ κρυπτός . Ἀμμωνίου πρέσβυς . ἐρωτάω τίς διδάσκω ὁ ἑαυτοῦ μαθητής , ἐρωτάω αὐτός , εἰμί συναινέω ὁ διά Μωϋσῆς , ἵνα ἐναντιόομαι παραδίδωμι καί αὐτός ὡς θεομάχος ὁ Ἰουδαῖος . ὁ δέ εἶπον , “ τίς ἐγώ ἐπερωτάω , ἐρωτάω ἀκούω , ” καί ὁ ἑξῆς , οὐ αὐθαδιάζω εἰμί ὁ ῥῆμα , ἀλλά θαρσέω ὁ ὁ εἴρω ἀλήθεια . τις γάρ , φημί , περί ὁ ἐμέω ἐρωτάω ; ἐρωτάω ὁ ἐχθρός , ὁ ἐπίβουλος , οὗτος λέγω · οὗτος γάρ ὁ ἀλήθεια ἀναμφισβήτητος ὁ ἀπόδειξις , ὅταν ὁ ἐχθρός τις καλέω μάρτυς ὅς λέγω · ἀλλά καίπερ οὕτως ἀποκρίνω ῥαπίζω , ὅς τίς γίγνομαι ἄν ἰταμός ; φρίσσω οὐρανός ἐπί οὗτος , καί ἐξίστημι ὁ γῆ ἐπί ὁ τοιοῦτος ὁ δοῦλος ἀγνωμοσύνη , καί ὁ ὁ δεσπότης μακροθυμία , ἀλλά ὅμως ῥαπίζω καί δύναμαι πᾶς σείω καί ἀφανίζω καί καταφέρω · οὗτος μέν οὐδείς ποιέω · φθέγγομαι δέ ῥῆμα πᾶς δύναμαι θηριωδία ἐκλύω · φημί γάρ “ εἰμί μέν κακῶς λαλέω , μαρτυρέω περί ὁ κακός , “ εἰμί δέ καλῶς , τίς ἐγώ δέρω ; ” τουτέστιν , εἰμί μέν ἔχω ἐπιλαμβάνω ὁ εἴρω , ἀποδείκνυμι · εἰμί δέ οὐ ἔχω , τίς ἐγώ τύπτω ; Κύριλλος . οὐχ εἷς γένος ὁ ἐκ Ἰσραήλ · εἰμί γάρ καί μή τυγχάνω ὁ ἀνά πᾶς ὁ οἰκέω ἔκπυστος πως εἰμί ὁ ἡμέτερος , ἀλλά εἰμί κατά καιρός . “ ἐγώ πάντοτε διδάσκω ἐν Σύνα - “ γωγή · ” εἰς ἀνάμνησις αὐτός ἄγω ὁ λέγω προφητεία ἐκ πρόσωπον Χριστός , “ οὐ ἐν κρυφῇ λαλέω , οὐδέ ἐν τόπος γῆ “ σκοτεινός . ” Ἀμμωνίου πρέσβυς . ἔλεγχος αὐτός προσποιέω ἀγνοέω ὁ ἐν φανερός εἴρω . εἰμί δέ πᾶς φανερῶς διδάσκω , ὁ λέγω παρά τις περί ἐγώ ἀπόκρυφος , οὐ εἰμί δεκτός . ὁ ὑπηρέτης ἐρωτάω , ὁ πρώην μέν ἐγώ θαυμάζω ὁ διδασκαλία , νῦν δέ ἐγώ συλλαμβάνω . Κύριλλος . εἰμί γάρ , φημί , μή θαυμάζω ποτέ ὁ ἐμός διδασκαλία , ἴσως οὐ ἀδικέω , ὁ συνήθης ὁ ὑπηρέτης διαπράσσω , νυνί δέ μέγας ἀδικέω , ἐπί οὐδείς νῦν καταγιγνώσκω ἀτιμάζω . Ἀμμωνίου πρέσβυς . καί μή προστάσσω ὁ ὑπηρέτης τύπτω ὁ Χριστός , ἐπεί αὐτός ὑποδείκνυμι ὁ λέγω , ὁράω οὗτος οἶδα ὁ ποτέ ἀκούω καί ἐπαινέω , καί ἐθέλω αὐτός ἀπαλλάσσω ὁ ὑποψία , ὅτι ὁ θαυμάζω εἰμί , αὐτός ποιέω οὗτος . οὖον γάρ ἄν ἀκόλουθος τίς ποιέω ὅς λαλέω , ἵνα ὡς ἐκ οὗτος κινέω τύπτω αὐτός . ἔλεγχος ὁ ὑπηρέτης ὡς ἀδικέω , οὖον μόνος ὅτι ἁπλόος αὐτός τύπτω , ἀλλά ὅτι πρώην θαυμάζω , νῦν δέ ἐπί οὐδείς καταγιγνώσκω ἀτιμάζω αὐτός . ὁ Χρυσόστομος . πέμπω δέ αὐτός δήω πρός Καϊάφας διά ὁ μηδείς εὑρίσκω αἴτιος . ὁ δέ Πέτρος ὁ θερμός ἐραστής τοσοῦτος κάρος κατέχω , ὥστε ἀπάγω ὁ διδάσκαλος οὐδέ κινέω , ἀλλά ἔτι θερμαίνω , ἵνα μανθάνω , πόσος ὁ φύσις ἐγώ ὁ ἀσθένεια , ὅταν θεός ἐγκαταλείπω , ὥστε καί πάλιν ἐρωτάω ἀρνέομαι , καί οὖον δύο μόνος , ἀλλά καί τρίτος . τις δήποτε δέ ὁ εὐαγγελιστής ὁμόφωνος περί αὐτός ἀναγράφω ; οὐ ὁ μαθητής κατηγορέω , ἀλλά ἐγώ παιδεύω βούλομαι , πόσος κακός ὁ μή πᾶς ἐπιτρέπω ὁ Θεός , ἀλλά ἑαυτοῦ θαρσέω . χρή δέ ἐγώ θαυμάζω ὁ διδάσκαλος ὁ οἰκονομία καί ὁ πολύς κηδεμονία , ὅτι κατέχω καί δήω πολύς ποιέω ὁ μαθητής πρόνοια , διά ὁ βλέμμα αὐτός κεῖμαι ἀνίστημι , καί εἰς δάκρυ καθέλκω . Κύριλλος . ᾿αναγκαιοτηταω οὗτος ὁ θεσπέσιος εὐαγγελιστής ποιέω ὁ μνήμη , ἀληθεύω πανταχοῦ δείκνυμι ὁ Χριστός . Ἀμμωνίου πρέσβυς . ὁ πονηρός σείω ὁ Πέτρος , ἡσσάομαι ὁ ὑπόσχεσις . Ζεύς τίς ἄγω αὐτός ἀπό ὁ Καϊάφας εἰς ὁ πραιτώριον ; ἵνα ὁ δικαστής ὁ πλῆθος , καί ἄκων αὐτός ἐπιδείκνυμι ὁ βασανίζω ὁ ἀλήθεια · εἶπον δέ ὁ εὐαγγελιστής ὅτι “ εἰμί δέ “ πρωΐα , ” δείκνυμι ἐθέλω ὅτι ὁ ἥμισυς ὁ νύξ ἅπας ὑπό ὁ Καϊάφας ἐρωτάω οὐδείς ἐκλέγω . οὐ ἀναιρέω δέ αὐτός αὐτός , ἀλλά ἐπί ὁ Πιλᾶτος ἄγω , ἐπεί ὁ πολύς ὁ ἀρχή αὐτός καί ὁ ἐξουσία ὑποτέμνω , ὑπό Ῥωμαῖος ὁ πρᾶγμα κεῖμαι . καί ἄλλως δέ δείδω μή δίκη ὕστερος δίδωμι κατηγορέω διά αὐτός . χρή δέ σκοπέω αὐτός καί ὁ καταγέλαστος , ὅτι ὁ ἀθῷος συλλαμβάνω καί ὅπλον βαστάζω , εἰς ὁ πραιτώριον οὐ εἰσέρχομαι , ἵνα μή μιαίνω δῆθεν , καί φονάω μέν ἄδικος , οὐ νομίζω μιαίνω , δικαστήριον δέ ἐπιβαίνω , μιαίνω ἑαυτοῦ ἡγέομαι . τίς δέ εἰμί , “ ἵνα ἐσθίω ὁ πάσχα ; ” αὐτός γάρ εἰμί αὐτός ποιέω ὁ εἷς ὁ ἄζυμος · πάσχα ὁ ἑορτή λέγω . Ζεύς οὗτος δέ ἐξέρχομαι ὁ Πιλάτος ἐρωτάω ὁ Ἰουδαῖος λέγω , “ τίς κατηγορία φέρω κατά ὁ ἄνθρωπος οὗτος ; “ ὅπως δείκνυμι ἑαυτοῦ ἀπαλλάσσω ὁ βασκανία αὐτός · ὁράω γάρ αὐτός δήω καί ὑπό τοσοῦτος ἄγω , οὐ νομίζω ἔλεγχος ἔχω ἀναμφισβήτητος οὗτος , ἀλλά ἐρωτάω , ἄτοπος εἰμί νομίζω ὁ μέν κρίσις αὐτός ἁρπάζω , ὁ δέ κόλασις Χωρὶς κρίσις ἐπιτρέπω ἐκεῖνος . ἐρωτάω δέ οὖον λέγω , οὕτως πανταχοῦ παραιτέομαι ὁ ἐκ εὐθύς κατηγορία . εἶπον δέ αὐτός ὁ Πιλάτος , “ λαμβάνω “ αὐτός σύ , ” καί ὁ ἑξῆς , ἀπαλλάσσω ἐπάχθεια βούλομαι . ἐπεί δέ ἐκεῖνος εἶπον “ ὅτι ἐγώ οὐ ἔξεστι ἀποκτείνω ου - “ Δένα , ” ὅτι σταυρόω αὐτός οὐ ἔξεστι , οὗτος γάρ ἐπιθυμέω ποιέω . Πῶς δέ ὁ λέγω3 παρά αὐτός “ ὅτι ἐγώ οὐ ἔξεστι “ ἀποκτείνω , ” πληρόω ὁ λόγος ὁ κύριος ὅς εἶπον , σημαίνω ποῖος θάνατος μέλλω ἀποθνήσκω ; ὅτι2 οὐ ὑπό αὐτός μόνος , ἀλλά καί ὑπό ἔθνος μέλλω ἀναιρέω , ὅς ὅσπερ φημί , ὅτι ἐκεῖνος σταυρόω οὐ ἔξεστι . Ἀμμωνίου . ἄνευ αἴτιος ἀποφαίνω δικαίως αὐτός αἴτιος εὔλογος λέγω ὁ ὑπό αὐτός συλλαμβάνω , ὡς πλατύνω μηδείς ποιέω ἄδικος αὐτός . εἰμί ὁ νόμος σύ καί ὁ ἀναίτιος κολάζω , κρίνω αὐτός . εἰμί μέν ἑαυτοῦ ἐπιτρέπω ὁ κρίσις , αὐτός καί ὁ ἐξέτασις ὡς βούλομαι ποιέω · εἰμί δέ ἐπί ἐγώ βούλομαι κρίνω , εἶπον ἀναγκαῖος . σαφής τεκμήριον ὅτι ἑκών ὁ Κύριος πάσχω , ἐκ ὅς εἰδοί προεῖπον , ὅτι μέλλω ὁ ἔθνος παραδίδωμι ἐπί ὁ σταυρόω . τίς ἕνεκα οὐ ἐπί ἀυτέω ποιέω ὁ ἐξέτασις , ἀλλά ἴδιος εἰς ὁ πραιτώριον ; “ εἰσέρχομαι ” γάρ , φημί , “ εἰς ὁ πραιτώριον πάλιν “ ὁ Πιλάτος , ” καί ὁ ἑξῆς , ἐπεί μέγας τις ἔχω ὑπόνοια περί αὐτός , καί βούλομαι μανθάνω πᾶς ἀκριβῶς , μή θορυβέω ὁ Ἰουδαῖος · εἶπον δέ αὐτός , σύ εἰμί ὁ βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος ; ὅσπερ ἀεί περιφέρω περί αὐτός , οὗτος εἰς μέσος ἄγω . ἐρωτάω δέ ὁ Χριστός ὁ Πιλᾶτος , λέγω “ ἀπό σεαυτοῦ “ οὗτος λέγω ; ” καί ὁ ἑξῆς . ὁ πονηρός ὁ Ἰουδαῖος ἐκκαλύπτω γνώμη ἐθέλω , καί ὑπό αὐτός κατηγορέω αὐτός βούλομαι , ὅσπερ ἐμφαίνω ὁ Πιλάτος φημί , “ μή τίς ἐγώ Ἰουδαῖος “ εἰμί ; ” καί ὁ ἑξῆς . εἶπον δέ ὁ Χριστός , “ ὁ βασίλειος ὁ ἐμός οὐ εἰμί ἐκ ὁ κόσμος οὗτος , ὅσπερ δείδω τέως ὁ Πιλάτος , διαλύω ὁ ὁ τυραννίς ὑποψία · ὅτι δέ καί ὁ κόσμος οὗτος κρατέω ὁ βασίλειος αὐτός , πᾶς δῆλος . ἀλλά διά ὁ μή εἰμί αὐτός ἐκ ὁ ἐνταῦθα , ἄνωθεν δέ ὁ ἀρχή ἔχω οὗτος εἶπον , ὡσανεί λέγω , βασιλεύς μέν εἰμί , ἀλλά οὖον τοιοῦτος ὅς ὑποπτεύω , ἀλλά πολύς μείζων καί λαμπρός . δείκνυμι δέ ἐθέλω ὁ παρά ἐγώ βασίλεια ὁ ἀσθενής , ὅτι ἐν ὁ ὑπηρέτης ἔχω ὁ ἰσχύς , ὁ δέ ἄνω αὐτάρκης εἰμί ἑαυτοῦ , μηδείς δήω , φημί , “ εἰμί ἐκ ὁ κόσμος οὗτος ὁ βασίλειος εἰμί ὁ ἐμός ” καί ὁ ἑξῆς . Ἀμμωνίου πρέσβυς . λύω ὁ ἀγωνία Πιλᾶτος , πείθω ὅτι οὐ εἰμί ἀντάρτης , ἀλλά βασιλεύς οὐρανός καί γῆ · διό ἀναπολόγητος ὁ Πιλάτος , οὐ ὡς βλάσφημος αὐτός φονεύω , ἀλλά πρός χάρις Ἰουδαῖος . ὁ Ἄγγελος ἡσυχάζω , ὁ βασιλεύς αὐτός ὑβρίζω , ἐννοέω ὁ οἰκονομία ὁ ὁ Χριστός παρουσία · ὁ Χρυσόστομος . ἐρωτάω ὁ Πιλᾶτος καί εἶπον , οὐκοῦν βασιλεύς εἰμί σῦς ; καί αὐτός εἶπον , ὅτι “ εἰς οὗτος “ γίγνομαι , ” δείκνυμι ὅτι οὐδείς μετά οὗτος προσλαμβάνω ἔχω , ὥστε καί ὅταν ἀκούω , ὅτι “ καθώς ὁ πατήρ ἔχω ζωή ἐν ἑαυτοῦ , οὗτος καί ὁ υἱός ζωή δίδωμι ἔχω , ” μηδείς ἄλλος ὅς ὁ γέννησις νομίζω , οὗτος καί ἐπί ἄλλος ὁμοίως . ὁ δέ “ εἰς οὗτος ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος , ” καί ὁ ἑξῆς , δηλόω ὅτι ἵνα οὗτος αὐτός εἶπον καί διδάσκω καί πείθω πᾶς , ὅτι βασιλεύς καί δεσπότης καί κύριος εἰμί . ἐπισπάω δέ ἐθέλω διά οὗτος ὁ Πιλᾶτος , καί πείθω γίγνομαι ὁ λέγω ἀκροατής λέγω “ πᾶς ὁ εἰμί ἐκ ὁ ἀλήθεια , ἀκούω ἐγώ ὁ φωνή · ” εἰμί τις γάρ , φημί , εἰμί ἀληθής , καί οὗτος ποθέω πάντως ἀκούω . εὐθύς αὐτός αἱρέω ὁ βραχύς ῥῆμα · οὗτος γάρ δηλόω ὅσπερ εἶπον ὁ Πιλάτος , “ τίς εἰμί ἀλήθεια ; ” ἀλλά ἐπεί πρός ὁ κατεπείγω ἵστημι , σύν-εἶδον γάρ ὅτι οὗτος μέν δήω καιρός ὁ ἐρώτημα , ἐσθίω δέ αὐτός ἐξαρπάζω τέως ὁ ὁ Ἰουδαῖος ὁρμή . Ζεύς οὗτος ἐξέρχομαι πρός αὐτός , καί φημί , “ ἐγώ οὐδείς αἴτιος “ εὑρίσκω ἐν αὐτός , ” καί οὗτος δέ συνετός · οὖον γάρ εἶπον , εἰμί ἁμαρτάνω καί ἄξιος εἰμί θάνατος , ὅμως χαρίζομαι αὐτός ὁ ἑορτή , ἀλλά πρῶτος αὐτός ἀπαλλάσσω αἴτιος ἅπας , τότε ἀξιόω ἐκ περιουσία λέγω , “ εἰμί σύ συνήθεια , ἵνα εἷς σύ ἀπολύω ἐν ὁ πάσχα · εἶτα καί ἐντρεπτικός καί δυσωπητικός σφόδρα ἐπάγω , “ βούλομαι οὖν σύ ὁ βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος ἀπος - “ λύω ; ” ἀλλά εἰμί ὁ μιαρός αὐτός γνώμη · ὁ μέν ὁμότροπος καί ὑπεύθυνος αἰτέω , ὁ δέ ἀνεύθυνος κολάζω κελεύω , κράζω , “ μή οὗτος , ἀλλά ὁ Βαραββᾶς . ” οὗτος γάρ αὐτός ἄνωθεν ὁ συνήθεια . ἡμός δέ χρή διά πᾶς σκοπέω ὁ Δέσπο - ὁ ὁ ἐπιείκεια . Αμμώνιος πρέσβυς . ἐγώ διά οὗτος γίγνομαι ἄνθρωπος , καί γεννάω ἐκ Μάρις , ἵνα ὁ ψεῦδος καί ὁ διάβολος ἐκ ὁ κόσμος ἀπελαύνω , βασιλεύω ἀποδείκνυμι πᾶς ὁ θεῖος φύσις . θεολωρος μομψουεστια . οὕτως αὐτός αἱρέω ὁ βραχύς ῥῆμα , ὡς εἶπον “ τίς εἰμί ὁ ἀλήθεια ; ” σχεδόν γάρ ἐκ ἄνθρωπος ἀφανίζω ὁ πρίν καί ἀγνοέω ὑπό πᾶς ἔτι ἐν ἀπιστία ἐξετάζω . ᾿απολιναριον . Ἀλήθεια λέγω ὁ ἑαυτοῦ ὑποδείκνυμι ὁ ἄνθρωπος , καί διά ὁ αὐτός γνῶσις ὁ σωτηρία αὐτός χαρίζομαι . Κύριλλος . Βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος λέγω ὁ Ἰησοῦς , χαριεντίζομαι ὁμοῦ καί ὑποχαλάω ὁ γελοῖος ὁ ὁ λυπέω ὀργή , ἐν ὁ δείκνυμι σαφῶς , ὅτι ἐπί αὐτός δή οὗτος κατηγορέω μάτην · μηδέ γάρ ἄν ἄφεσις ἀξιόω ποτός ὁ ἐπί τυραννίς καί νεωτερισμός ὁ κατά Ῥωμαῖος καταγιγνώσκω ὁ Ῥωμαῖος στρατηγός · διά ὅς οὖν ἀνίημι προτρέπω , μαρτυρέω αὐτός ὁ παντελῶς ἀνυπαίτιος . διασκοπέω δέ ἐγώ καί δοκέω πόθεν ἆρα γίγνομαι ὁ Ἰουδαῖος ἐν ἔθος ὁ ἐξαιτέω εἷς ἄφεσις λῃστής τις , ὅς φονευτής , λογισμός μέν ἐπέρχομαι , ὡς οὐκέτι μέν πᾶς κατά ὁ θέω αὐτός πράσσω νόμος · ἔθος δέ μᾶλλον ἴδιος ἀποχράω δοκέω · πρός ἐξίτηλος τρέπω πολιτεία , καί οὖον σφόδρα συνεῖδον ὁ διά Μωϋσῆς θεσπίζω . ἀλλά ἐγώ ὁ θεῖος διερευνάω γραφή , καί φιλοθηρέω πανταχόθεν ὁ ὁ πρᾶγμα αἴτιος , παραπίπτω τίς ὁ θεῖον λόγιος , ὅς καί καλέω πως εἰς ὑποψία ὁ ἡμέτερος νόος , μή ἆρα τίς πληρόω ὁ κατά ὁ νόμος , καίτοι δυσάγωγος λίαν εἰμί Ιουδαῖος , ὁ ὁ κακουργέω ζητέω ἄφεσις . γράφω τοίνυν ἐπί ὁ βιβλίον ὁ Ἀριθμοί , ὁ περί ὁ φονεύω νόμος ἀεκούσιος ἤγουν ἑκούσιος · διορίζω δέ ὁ δίκη ἐναργής ὁ ἐπί ὁ καταβουλήτῳ φονευτής , μέτειμι εὐθύς ὁ λόγος εἰς ὁ περί ὁ φονεύω ἀεκούσιος , εἶτα καί οὗτος φημί μεθέτερος , “ ἐάν δέ ἐξαπίνης οὖον διά “ ἔχθρα ὠθέω αὐτός , ὅς ἐπίρριψις ἐπί αὐτός πᾶς σκεῦος οὐ ἐκ ἐν - “ δέρω , ἢ ἐν πᾶς λίθος , ἐν ὅς ἀποθνῄσκω ἐν αὐτός , οὐ εἰδοί , “ καί πίπτω ἐπί αὐτός , καί ἀποθνῄσκω , αὐτός δέ οὐ ἐχθρός αὐτός εἰμί , “ οὐδέ ζητέω κακοποιέω αὐτός , καί κρίνω ὁ συναγωγή ἀνά μέσος “ ὁ πατάσσω καί ἀνά μέσος ὁ ἀγχιστεύω , ὁ αἷμα , “ κατά ὁ κρίμα οὗτος P , καί καθίστημι αὐτός καί ὁ Σύνα - “ Γωγή εἰς ὁ πόλις ὁ φυγαδευτήριον ὅς φεύγω · ” τοιοῦτος οὖν ἀνεγείρω ὁ ἐντολή , εἶτα τις ὡς εἰκός τοιοῦτος περιπίπτω πταῖσμα , ἵνα παντελῶς δικαιόω ὁ ὅδε θεσπίζω μή παντελῶς ἀλογέω , κατά πληθύς σύνειμι1 Ἰουδαῖος ὁ τοιοῦτος ζητέω εἷς · ἔργον γάρ ὅλος οὗτος συναγωγή ὁ νόμος γίγνομαι προστάσσω , ἀπολύω γε μήv ἔξεστι αὐτός , κατά γε ὁ δοκέω ὁ νόμος . οὗτος δράω αἰτέω Πιλᾶτος · καταδέχομαι γάρ ἅπαξ ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή , ὁ πλεῖστος λοιπός ὁ κατά ἑαυτοῦ ὁ ἐκεῖνος παραχωρέω νόμος · καί γοῦν φονεύω ἔξεστι ὁ ἐπί τις ὁ ἄτοπος καταγιγνώσκω , ὡς εἷς ὁ τοιοῦτος Πιλᾶτος προσάγω ὁ Ἰησοῦς . τίς ἕνεκα ὁ Πιλάτος λαμβάνω ὁ κύριος Ἰησοῦς μαστιγόω ; τάχα ἐκλύω αὐτός βούλομαι , καί παραμυθέομαι ὁ Ἰουδαικός ζῆλος . ἐπεί γάρ διά ὁ ῥῆμα οὐ ἰσχύω αὐτός ἐξαιρέω , σπεύδω μέχρι οὗτος ἵστημι ὁ δεινός , καί μαστίζω , καί γίγνομαι ὁ γίγνομαι συγχωρέω , ὁ χλαμύς καί ὁ στέφανος περιτίθημι , ὥστε αὐτός χαλάω ὁ ὀργή . εἰμί δέ λέγω τις , πῶς ὁ στρατιώτης πλέκω στέφανος ἐκ ἄκανθα , ἐπιτίθημι αὐτός ἐπί ὁ κεφαλή , καί ὁ ἄλλος πᾶς ποιέω , εἰ μή ἐπίταγμα εἰμί ὁ ἄρχω οὗτος , εἰς χάρις ὁ Ἰουδαικός , σκοπέω , ὅτι οὐδέ παρά ὁ ἀρχή παρά ἐκεῖνος κελεύω ἐπέρχομαι νύξ , ἀλλά ὁ Ἰουδαῖος χρῆμα ἕνεκα χαρίζομαι , πᾶς τολμάω . ἐξάγω δέ αὐτός ὁ Πιλάτος , λέγω , οὐδείς αἴτιος εὑρίσκω κατά αὐτός , σβέννυμι διά οὗτος ὁ ὀργή αὐτός βούλομαι , ἀλλά ἐκεῖνος οὐδέ οὕτως ἥμερος γίγνομαι , ἀλλά βοάω , “ σταυρόω , σταυρόω . ” Ζεύς οὗτος εἶδον ὁ Πιλᾶτος εἰκῇ πᾶς γίγνομαι , φημί , “ λαμβάνω αὐτός σύ , καί “ σταυρόω , ἐγώ γάρ οὐ εὑρίσκω ἐν αὐτός αἴτιος , ” ὅθεν δηλονότι καί ὁ πρότερος διά ὁ ἐκεῖνος συγχωρέω μανία · καί γάρ οὗτος ὡς ἀφοσιόω εἰμί , καί ἐπί πρᾶγμα οὖον συγκεχωτημένον αὐτός ὠθέω αὐτός . Διὸ καί ἐν οὗτος καταισχύνω λέγω , ὅτι “ ἐγώ νόμος ἔχω , καί κατά ὁ νόμος ἐγώ “ ὀφείλω ἀποθνῄσκω , ὅτι υἱός Θεός ποιέω ἑαυτοῦ , ” ὅθεν οὗτος ἀκούω ὁ Πιλάτος μᾶλλον φοβέω , μήποτε ἀληθής εἰμί ὁ λέγω · ἐκεῖνος δέ καί διά πρᾶγμα οὗτος μανθάνω οὖον φρίσσω , ἀλλά ἀναιρέω αὐτός , ὑπέρ ὅς χρή προσκυνέω · διά οὗτος οὐ ἔτι ἐρωτάω αὐτός ὁ Πιλάτος , τίς ποιέω ; ἀλλά ἄνωθεν πάλιν ποιέω ὁ ἐξέτασις , ὑπό ὁ Φόβος κατασείω λέγω , εἰμί σύ εἰμί ὁ Χριστός ; ” αὐτός δέ οὐ ἀποκρίνω αὐτός . διότι μανθάνω πῇ αὐτός ὅτι “ εἰς οὗτος γεννάω καί εἰς οὗτος ἔρχομαι , ” καί , “ ὁ βασίλειος ἐγώ οὐ εἰμί ἐντεῦθεν , ” καί ὀφείλω ἀνθίστημι καί ἐξαιρέω αὐτός · οὗτος μέν οὐ ποιέω , ἀκολουθέω δέ ὁ Ἰουδαϊκός ὁρμή , ὅθεν καί ἑαυτοῦ προκατακρίνω λέγω , “ ἐξουσία “ ἔχω σταυρόω σύ , καί ἐξουσία ἔχω ἀπολύω σύ · ” εἰμί γάρ ὁ πᾶς ἐν ἑαυτοῦ κεῖμαι , τίς ἕνεκα οὐδείς αἴτιος εὑρίσκω οὐ ἀπολύω αὐτός ; αὐτός δέ κατασπάω αὐτός ὁ τύφω , Φησίν , “ οὐ ἔχω ἐξουσία κατά ἐγώ οὐδείς , εἰμί μή εἰμί σύ δίδωμι “ ἄνωθεν , ” δηλόω οὐ ἁπλόος κατά ὁ ὁ ἄλλος ἀκολουθία οὗτος γίγνομαι , ἀλλά μυστικός ἐπιτελέω . ἵνα δέ μή ἀκούω , “ εἰμί μή εἰμί σύ δίδωμι ἄνωθεν , ” νομίζω ὁ πᾶς ἀπαλλάσσω ἔγκλημα , ἐπάγω , “ διά οὗτος ὁ παραδίδωμι ἐγώ σύ μείζων ἁμαρτία ἔχω . ” εἰμί δέ λέγω τις , ὅτι εἰμί δίδωμι εἄν , οὔτε ἐκεῖνος , οὔτε οὗτος ὑπεύθυνος ἔγκλημα εἰμί · εἰκῇ q οὗτος λέγω · ὁ γάρ δίδωμι ἐνταῦθα ὁ συγχωρίζω εἰμί · ὡσανεί λέγω , ἐάω μέν οὗτος γίγνομαι · οὖον μήv διά οὗτος ὁ ἁμαρτία σύ ἐκτός εἰμί , τοιοῦτος προαίρεσις πονηρός κτάομαι . ἐπεί οὖν καταπλήσσω αὐτός διά ὁ ῥῆμα καί σαφής παρέχω ὁ ἀπολογία , ἐκ οὗτος ζητέω ὁ Πιλάτος ἀπολύω αὐτός · ἀλλά ὁ Ἰουδαῖος , ἐπεί πάντοθεν ἐπιστομίζω , ἐπί δημόσιος ἔγκλημα ὁ λόγος ἐξάγω λέγω , “ ἐάν οὗτος “ ἀπολύω , οὐ εἰμί Φίλος ὁ Καῖσαρ . ” ἐπεί γάρ ὁ ἀπό ὁ νόμος παράγω ἔγκλημα , οὐδείς ὀνίνημι , κακοῦργος ἐπί ὁ ἔξω τρέπω νόμος , καί φημί , “ πᾶς ὁ ποιέω ἑαυτοῦ βάσις - “ λέα ἀντιλέγω ὁ Καῖσαρ . ” καί ποῦ τυραννίς οὗτος ἁλίσκομαι ; πόθεν δέ ἔχω οὗτος δείκνυμι ; ἀπό ὁ ἁλουργίς , ἀπό ὁ διάδημα , ἀπό ὁ ὄχημα , ἀπό ὁ στρατιώτης ; οὐ μετά ὁ ἰβʹ μαθητής ἀεί βαδίζω πᾶς εὐτελής μέτειμι1 , καί τροφή καί στολή , καί οἴκημα ; ἀλλά εἰμί ὁ ἀνανδρία καί ἄκαιρος δειλία . νομίζω γάρ ὁ Πιλάτος κινδυνεύω λοιπός εἰμί ὁράω οὗτος , ἐξέρχομαι μέν ὡς ἐξετάζω ὁ πρᾶγμα · ὁ γάρ καθίζω οὗτος δηλόω · οὐδείς δέ ποιέω ἐξέτασις , παραδίδωμι αὐτός , νομίζω δυσωπέω αὐτός · ὅτι γάρ οὗτος αὐτός ποιέω , δῆλος ἐκ ὅς φημί πρός αὐτός · “ ὁράω ὁ βασιλεύς σύ · ” αὐτός δέ ὁ πονηρός ἔτι γνώμη κατέχω κράζω , “ ἀείρω , ἀείρω , σταυρόω αὐτός · ” οὗτος δέ αὐτός ἀναιρέω ἐπιχειρέω , ἐπεί ἐπονείδιστος οὗτος ὁ θάνατος εἰμί . δείδω οὖν μή τις αὐτός μετά οὗτος γίγνομαι μνήμη , σπουδάζω ἐπί τιμωρία ἄγω ὁ ἐπαίρω , οὐ οἶδα ὅτι διά ὁ κώλυμα λαμπρός γίγνομαι ὁ ἀλήθεια , ὑπερβάλλω δέ καί ἑαυτοῦ ἑκών ὁ κολάζω , εἶπον , “ οὐ “ ἔχω βασιλεύς εἰμί μή Καῖσαρ . ” Ζεύς οὗτος καί ὁ θεός αὐτός παραδίδωμι , ὅτι αὐτός πρῶτος ὁ πρόνοια αὐτός ἐπιστασία ἑαυτοῦ ἐκβάλλω . σφόδρα δέ ἄλογος διαπράσσω ὁ Πιλάτος , παραδίδωμι αὐτός αὐτός ἵνα σταυρόω · δήω γάρ ἐρωτάω , εἰ σπουδάζω ὁ Χριστός ἐπιτίθημι τυραννίς . Ἀμμωνίου πρέσβυς . κἀν ἄρχω ὁ , ἀλλά οὖν μή εὑρίσκω κατά ἐγώ πταῖσμα , οὐ δύναμαι καταψηφίζομαι , εἰμί μή ἑκών ἐγώ εὐδοκία πατήρ ἄγω ἐμαυτοῦ εἰς ὁ πάσχω . Ἀπολινάριος . ὁ ἁμαρτία μείζων ὁ ὁ παραδίδωμι οὗτος εἰμί φημί , ὅτι κατά ὁ προφήτης , “ ὅς σύ πατάσσω , αὐτός “ καταδιώκω , ” καί ὡς ἀλλαχοῦ περί ὁ προδότης προερέω , “ ἀντί ὅς οὐ μιμνήσκω ὁ ποιέω ἔλεος , καί καταδιώκω πένης καί “ πτωχός , καί κατανύσσομαι ὁ Καρδία ὁ θανατόω . ” ὁ γάρ ἐν καιρός πόνος καί θλῖψις ἐπιτίθημι ὁ μηδείς ἀδικέω , δεινός παρά ὁ Δίκαιος καί ἀγαθός Θεός · οὖς γάρ συμπάσχω χρή , οὗτος προστίθημι ἀλγηδών , ἀνθίστημι ὁ Θεός . Σευῆρος Ἀντιόχεια ἐκ ὁ πρός Θωμᾶς ἐπίσκοπος γερμανικις Ἐπιστολή . Εὐσέβιος ὁ Καισαρεύς ὁ Πάμφιλος προσαγορεύω ἐν ὁ πρός Μαρῖνος ἐπί ὁ περί ὁ θεῖον πάθος καί ὁ ἀνάστασις ζήτησις καί ἐπίλυσις , καί οὗτος προτίθημι εἰς ἐξέτασις ὁ p ὁ μέν θέω εὐαγγελιστής Μᾶρκος εἶπον , ὥρα εἰμί τρίτος κατά ὅς σταυρόω ὁ θεός ἐγώ , ὁ δέ θεολογικός Ἰωάννης κατά ὁ ὥρα ὁ ἕκτος γράφω προκαθίημι ὁ Πιλᾶτος ἐπί ὁ βῆμα , ἐν ὁ λιθόστρωτος καλέω τόπος , καί ἀνακρίνω ὁ Ἰησοῦς · καί φημί γραφικός εἰμί οὗτος σφάλμα παραγοραὲν q πᾶς ἐκ ἀρχή ἀπογράφω ὁ εὐαγγέλιον · ὁ μέν γάρ γάμμα στοιχεῖον ὁ τρίτος ὥρα σημαίνω , οὗτος r δέ ἐπίσημος ὁ ἕκτος , καί πολύς ἐμφέρεια s τρίτος ὥρα δηλωτικός , κυρτόω ὁ ἀποτεταμςρνης εἰς μῆκος εὐθύς , εἰς ὁ ὁ ἐπίσημος μεταχωρέω σημασία , ὁ ὁ ἕκτος ὥρα δηλωτικός · ὁ γάρ τρεῖς εὐαγγελιστής γεύστης ὁ τε Ματθαῖος καί Μᾶρκος καί Λουκᾶς σύμφωνος λέγω , ὡς ἀπό ἕκτος ὥρα σκότος γίγνομαι ἐπί ὅλος ὁ γῆ ἠώς ὥρα ἔνατος , πρόδηλος ὡς ὁ Κύριος καί θεός Ἰησοῦς πρό ὁ ἕκτος ὥρα πρό ὁ γίγνομαι ὁ σκότος σταυρόω , δηλαδή κατά ὁ τρίτος ὥρα , ὡς ὁ Μάρκος ἱστορέω , καί ὁ Ἰωάννης ὁ ὅμοιος τρόπος τρίτος εἰμί ὁ ὥρα ἐπισημαίνω , καί ὁ ἀπογράφω , ὁ γάμμα μετατίθημι εἰς ὁ ἐπίσημος . ὁ Αφίου ησυκιος πρέσβυς Ἱερουσαλήμ . τίς ἕνεκα ὁ μέν Μάρκος τρίτος ὥρα λέγω ὁ Χριστός σταυρόω , ὁ δέ Ἰωάννης ἕκτος ; Μάρκος μέν ὁ ὥρα ὁ ἀπόφασις ὁ σταυρός σαφῶς καί ἀναμφιβόλως ἐκτίθημι · ἐπεί οὖν σταυρόω καί τιμωρέω ἔκτοτε ὁ δικαστής λέγω , ἀπό ὅς ὁ ἀπόφασις ἐκφέρω , διά ὁ ὁ δύναμις ὁ τιμωρία καί ὁ θάνατος ἐν ὁ γλῶσσα κτάομαι , οὗτος χάρις ὁ Μάρκος αὐτός ὁ τρίτος ὥρα σταυρόω λέγω , ἀπό ὅς ὁ Πιλάτος ὁ ἀπόφασις ἐκφέρω · Ἰωάννης δέ ὡς ἐρῶ ὁ Μᾶρκος ὁ καιρός ὁ ἀπόφασις , αὐτός ὁ ὥρα ἐν ὁ ὁ σταυρός προσαλίσκομαι ὁ κύριος φημί . χρή γάρ σκοπέω ὁ μεταξύ ὁ παρά ὁ Πιλᾶτος περί ὁ σταυρός προσέρχομαι ἀπόφασις καί ὁ ὥρα αὐτός , ἐν ὅς εἰς ὁ σταυρός ὁ Κύριος ἀναβαίνω , πράσσω . οὗτος μέν γάρ ὁ Ἰωάννης γράφω . μετά γάρ ὁ ἀπολύω ὁ Πιλᾶτος ὁ Βαραββᾶς , φραγελλόω δέ ὁ Ἰησοῦς , καί παραδίδωμι ἵνα σταυρόω , μετά αὐτός ὁ στρατιώτης πλέκω στέφανος ἐκ ἄκανθα , ἐπιτίθημι αὐτός ὁ κεφαλή , καί ἱμάτιον πορφύρεος περιβάλλω αὐτός , καί ὁ λοιπάς ἐπιτελέω ἐμπαίζω αὐτός . ἔτι δέ καί ὁ Πιλάτος ἐκφέρω αὐτός στεφανόω ὁ ἄκανθα , καί ὁ πορφύρεος περιβάλλω ἱμάτιον , καί εἶπον , “ ἰδού ὁ ἄνθρωπος · ” πρόσκειμαι , καί ὅτι βοάω ὁ Ἰουδαῖος , “ ἀείρω , ἀείρω , σταυρόω αὐτός , ” καί ὅτι ὁ Ἰουδαῖος ἀποκρίνω “ ἐγώ νόμος ἔχω , ” καί ὁ ἑξῆς , πάλιν εἰσέρχομαι ὁ Πιλάτος ἕτερος ποιέω ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀνάκρισις , ἀπό ὅς αὐτός καί ἀπολύω βούλομαι , καί ὁ ἀκόλουθος δέ πᾶς ἠώς ὅς ἐν ὁ λιθόστρωτος πάλιν ἕτερος ποιέω περί ἑαυτοῦ διάγνωσις . οὗτος οὖν πᾶς ἱκανός ὑπάρχω ὁ ἀπό τρίτος ὥρα μέχρι ὁ ἕκτος δαπανάω χρόνος , ὅσπερ ὁ Ἰωάννης ἐκτίθημι , ὡς καί οὗτος πᾶς παρακολουθέω , ἀναγκαῖος ὁ ἕκτος ὥρα μνημονεύω , ὅτε καί παραδίδωμι αὐτός αὐτός τέλειος ἵνα σταυρόω , οὐκέτι μαστίζω , ἤδη γάρ μαστίζω , ὅτε αὐτός ὁ ἀπόφασις ἵστημι παραδίδωμι · νῦν δέ αὐτός ὁ ἔργον οὗτος γίγνομαι προστάσσω · διόπερ οὐδείς ἑξῆς ἄλλος πράσσω μιμνήσκω , μόνος δέ ὁ ἐπί ὁ σταυρός ἀπαγωγή · ἐάν δέ λέγω τις , ὅτι καί ἕνεκα τίς ἅπαξ ἀποφαίνω , πάλιν αὐτός ἀπολύω βούλομαι , πρῶτος μέν ὑπό ὁ πλῆθος βιάζω τίθημι ὁ ἀπόφασις , ἔπειτα καί ὁ ὄνειρος ὁ γυνή νύσσω . ἦς γάρ αὐτός , ὅς φημί ὁ Ματθσῖος μηνύω , “ μηδείς σύ καί ὁ ἄνθρωπος ὁ Δίκαιος , καί ὁ ἑξῆς . τίς χάρις ὁ μέν Ἰωάννης βαστάζω ὁ σταυρός αὐτός ἱστορέω ὁ κύριος , ὁ δέ λοιπός εὐαγγελιστής Σίμων ὁ Κυρηναῖος ποιέω οὗτος συγγράφω ; ἐπεί ἑκάτερος πράσσω . ἅμα γάρ ὁ ἀπάγω ὁ κύριος ἐπί ὁ σταυρόω , ἐπί ὁ ὦμος βαστάζω ὁ σταυρός αὐτός ἐξέρχομαι , ὁ στρατιώτης οὐ ἀξιόω βαστάζω αὐτός , μή πάρειμι ἕτερος ὁ βαστάζω ὀφείλω , ὁ ὁδός τότε ἀγγαρεύω ὁ Σίμων ὑπό ὁ στρατιώτης , λαμβάνω αὐτός ὑπό ὁ κύριος βαστάζω . ὅτι2 δέ οὕτως ἔχω , αὐτός σύ διδάσκω ὁ εὐαγγελιστής ὁ ῥῆμα , ὅτι περ “ ἀγ - “ γαρευειμι , ” φημί , “ παράγω Σίμων Κυρηναῖος ἔρχομαι ἀπό ἀγρός ὅσπερ δηλόω ὅτι ὁ ὁδός ἐρχόμενος ἐπί ὁ Γολγαθὰ , ἐρχόμενος ἀπό ἀγρός ὁ Σίμων συναντάω · ὁ γάρ συναντάω ὁ ὁδεύω γίγνομαι · ὅθεν ὁ σταυρός οὐ ἐκ ἀρχή , ἀλλά τότε ἀγγαρεύω βαστάζω . ὁ Χρυσόστομος . Ζεύς τίς βαστάζω ὁ σταυρός αὐτός ἐξέρχομαι ; ἐπεί καί ἐν ὁ τύπος οὗτος γίγνομαι ; καί γάρ ὁ Ἰσαάκ ὁ ξύλον βαστάζω , εἰμί καί τότε μέν μέχρι ὁ γνώμη ὁ πατήρ ἵστημι ὁ πρᾶγμα · τύπος γάρ εἄν · νῦν δέ καί ἐπί ὁ ἔργον ἐξέρχομαι , ἀλήθεια γάρ εἰμί · καί ὡς κατάδικος δέ λοιπός , ἐπιτίθημι αὐτός ὁ σταυρός , καί ὁ ξύλον οἰωνίζομαι t , καί οὐδέ θιγγάνω ἀνέχω . εἰς δέ ὁ κρανίον τόπος σταυρόω ἐπεί , φημί τις ὁ Ἀδάμ ἐκεῖ τελευτάω καί κεῖμαι · διά οὗτος οὖν καί ὁ Κύριος ἐγώ καί θεός Ἰησοῦς Χριστός , ἔνθα ὁ θάνατος βασιλεύω , ἐκεῖ καί ὁ τρόπαιον ἵστημι . σταυρόω δέ ἄλλος δύο μετά αὐτός , ἐντεῦθεν καί ἐντεῦθεν , μέσος δέ αὐτός , καί οὗτος εἰμί καί ἄκων , πληρόω προφητεία ὁ λέγω “ ὅτι μετά ἄνομος λογίζομαι ” ὁ γάρ ὑβρίζω ποιέω οὗτος , οὗτος ὁ ἀλήθεια συντελέω , ἵνα μανθάνω ὅσος αὐτός ὁ δύναμις . βούλομαι μέν γάρ συσκιάζω ὁ γίγνομαι ὁ διάβολος , ἀλλά οὐ ἰσχύω . καί γάρ τρεῖς σταυρόω μόνος λάμπω ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς . ὁ δέ τίτλος γράφω ὁ Πιλάτος , καί ἐπιτίθημι ἐπί ὁ σταυρός , ὁμοῦ μέν ὁ Ἰουδαῖος ἀμύνω , ὁμοῦ δέ καί ἀπολογέομαι ὑπέρ ὁ Χριστός . ἐπεί γάρ ὡς φαῦλος τις αὐτός ἐκδίδωμι ὁ Ἰουδαῖος , καί ὁ ψῆφος οὗτος τῆ κοινωνία ὁ λῃστής βεβαιόω ἐπιχειρέω , ἐμφράσσω αὐτός ὁ στόμα καί δείκνυμι ὅτι ὁ οἰκεῖος βασιλεύς ἐπανίστημι , ὥσπερ ἐπί στήλη τις ὁ γράμμα τίθημι , καί οὗτος οὖον εἷς γλῶσσα , ἀλλά τρεῖς δῆλος ποιέω . ἐπεί γάρ εἰκός πολύς εἰμί μιγάς Ἰουδαῖος διά ὁ ἑορτή , ὥστε μηδείς ἀγνοέω ὁ ἀπολογία , ὁ φωνή ἅπας ὁ Ἰουδαῖος μανία στηλιτεύω , ὅθεν καί ὁ ἀρχιερεύς καί σταυρόω βασκαίνω λέγω ὁ Πιλᾶτος , “ μή γράφω βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος , ” ὡσανεί λέγω , ὅτι οὗτος γίγνομαι δείκνυμι ὁ αὐτός προπέτεια καί ἀλαζονεία ὁ ἔγκλημα εἰμί · ἀλλά οὐ ὁ Πιλάτος προτρέπω , ἀλλά Φησίν , “ ὅς γράφω , γράφω . ” μέγας δέ καί ἐντεῦθεν οἰκονομέω . ἐπεί γάρ κατιμιχῴσκομαι ὁ σταυρός ὁ ξύλον , ὡς οὐδείς αὐτός ἀναιρέω σπουδάζω , ὁ καί φόβος ἐπίκειμαι καί πρός ἕτερος κατεπείγω ὁ πιστεύω σπεύδω , μέλλω δέ χρόνος ὕστερος ἐπιζητέω , εἰκός δέ ὁ τρεῖς ὁμοῦ κεῖμαι σταυρός , ἵνα μή ἀγνοέω ὁ ὁ δεσπότης , πρῶτος μέν ἀπό ὁ μέσος κεῖμαι , ἔπειτα δέ καί ἀπό ὁ τίτλος δῆλος πᾶς γίγνομαι · ὁ γάρ ὁ λῃστής τίτλος οὐ ἔχω . χρή δέ σκοπέω πανταχοῦ ὁ προφητεία πληρόω διά ὅς ἐκεῖνος πονηρεύομαι · καί γάρ καί οὗτος ἄνωθεν προλέγω , ὅσπερ ὁ στρατιώτης διαπράσσω , ὁ ἱμάτιον αὐτός μερίζω . περι δέ ὁ χιτών ὅτι “ εἰμί , ” φημί , “ ἄρραφος ἐκ ὁ ἄνωθεν “ ὑφαντός , ” ὁ μέν φημί ἀλληγορία ἐν οὗτος δηλόω , ὅτι οὐ ἁπλόος ἄνθρωπος εἰμί , ἀλλά καί ἄνωθεν ὁ θεότης ἔχω · ὁ δέ αὐτός ὁ εἶδος ὁ χιτωνίσκος φημί ὁ εὐαγγελιστής ἱστορέω . ἐπεί γάρ ἐν ὁ Παλαιστίνη δύο Ρακκή συμβάλλω οὕτως ὑφαίνω ὁ ἱμάτιον , καί ὅτι καθάπερ ἐν ὁ ἄλλος ἅπας , οὗτος καί ἐν τῆ στολή ὁ λιτός διώκω σχῆμα . εἶπον δέ πρός ἀλλήλων ἐκεῖνος , “ μή σχίζω αὐτός , ” καί ὁ ἑξῆς , ὅπως μανθάνω ἐγώ προφητεία ἀκρίβεια . οὖον γάρ ὅτι μερίζω μόνος , ἀλλά ὅτι καί οὐ μερίζω , εἶπον ὁ προφήτης , ὁ μέν γάρ ἄλλος διανέμω , ὁ δέ χιτών οὐκέτι , ἀλλά κλῆρος ὁ πρᾶγμα ἐπιτρέπω . Κύριλλος . εἰς τέσσαρες μέρος διαιρέω ὁ ὁ Σωτήρ ἱμάτιον , ἀμέριστος τηρέω ὁ εἷς , ὁ ἄφραστος σοφία ὁ μονογενής διοικέω ὥσπερ τίς , καί διά οὗτος σημεῖον μυστικός οἰκονομία , διά ὅς μέλλω ὁ τέσσαρες μέρος ὁ οἰκέω διασῴζω . μερίζω γάρ καί οἱονεί πω καί ἀμέριστος ἔχω ὁ τέσσαρες ὁ οἰκέω μέρος , ὁ ἅγιος εἰμί περίβλημα , οὗτος εἰμί ὁ σῶμα αὐτός · κατακερματίζω γάρ ἐν ὁ κατά εἷς καί ὁ ἕκαστος ψυχή ἁγίζω μετά ὁ σῶμα διά ὁ ἴδιος σάρξ ὁμογενής ὁλόκληρος καί ἀμέριστος , ἐν ὅλος εἰμί ὑπάρχω πανταχῇ , μερίζω γάρ οὐδαμῶς , κατά ὁ ὁ Παῦλος φωνή . Τῖς εἰμί ὁ ἀδελφή ὁ μήτηρ ὁ κύριος ; ὁ Κλεώπα μέν εἰμί γυνή , συγγενής δέ ὁ θεοτόκος , κατά λόγος καί οὖον κατά φύσις , διά ὁ ὁ Ἰωσήφ ὁ ὁ παρθένος μνηστήρ ἀδελφός εἰμί ὁ Κλεώπα , καθώς φημί Ἐπιφάνιος ὁ ὁ Κύπρος , καί Ἰώσηππος ἱστορέω . εἰμί γάρ καί ἀδελφή εἶπον ὁ εὐαγγελιστής ὁ θεομήτωρ ὁ ὁ Κλεώπα Μαρία , ἀλλά διά ὁ συγγένεια οὗτος εἴρω . ἔθος γάρ οὗτος ὁ παλαιός ὁ ὁ ἀγχιστεύω ἀδελφός καλέω , καθώς φημί Ἰσαάκ πρός Ἀβιμέλεχ ὁ βασιλεύς περί ὁ Ῥεββέκα , ὅτι “ ἀδελφός ἐγώ εἰμί , ” καί ὅς γυνή αὐτός εἰμί · καί ὁ Κύριος διά ὁ προφήτης πρός ὁ ἑαυτοῦ πατήρ , “ ἀναγγέλλω ὁ ὄνομα σύ ὁ ἀδελφός ἐγώ s , ” “ ὅτι προάγω σύ εἰς ὁ φαλιλαιος · ” οὐδαμοῦ γάρ εὑρίσκω παρά ὁ θεῖος γράφω ἐμφέρω οὗτος , ὅτι γεννάω ἕτερος τέκνον ὁ Δίκαιος Ιωακιμ καί Ἄννα πλήν ὁ θεόπαις . ὅτι2 τέσσαρες Μαρία ἐμφέρω διάφορος ἐν ὁ θεῖον εὐαγγελιστής , καί πρῶτος Μαρία ὁ θεοτόκος , ὁ παρά ὁ Ματθαῖος καί Μᾶρκος λέγω Μαρία , ὁ ὁ Ἰακώβ ὁ μικρός καί ίωση μήτηρ . λέγω δέ μήτηρ αὐτός θέσις καί οὖον φύσις διά ὁ εἰμί ὁ μνηστήρ Ἰωσήφ πατήρ αὐτός . Δεύτερος Μαρία ὁ Μαγδαλινή , ἀπό ὅς ἐκβάλλω ὁ Κύριος ἑπτά δαιμόνιος . τρίτος Μαρία ὁ ὁ Κλεώπα γυνή , ἀδελφή δέ λέγω παρά ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης ὁ θεοτόκος διά ὁ συγγένεια , καί διά ὁ μνηστήρ Ἰωσήφ ὡς εἴρω εἰμί ἀδελφός ὁ Κλεώπα . Τέταρτος Μαρία ὁ σώφρων , ὁ ὁ Λάζαρος ἀδελφός . παρατίθημι δέ καίπερ σταυρωμένος ὁ μήτηρ ὁ μαθητής , παιδεύω ἐγώ μέχρι ἔσχατος ἀναπνοή πᾶς ἐπιμέλεια ποιέω ὁ γεννάω . κρύπτω δέ πάλιν ἑαυτοῦ ὁ Ἰωάννης εἶπον “ καί ὁ μαθητής ὅς ἀγαπάω ” μετριάζω , ἐπεί καί ὁ αἴτιος εἶπον ἄν , διά ὅς ἀγαπάω . καί γάρ εἰκός μέγας τις εἰμί καί θαυμαστός . κατανοέω δέ καί πῶς καί σταυρόω ὁ δεσπότης ἐγώ Ἰησοῦς πᾶς ἀτάρακτος πράσσω , ὁ μαθητής διαλέγω περί ὁ μήτηρ , προφητεία πληρόω , ὁ λῃστής χρηστός ὑποφαίνω ἐλπίς , καί ὅς πρό ὁ σταυρός φαίνω ἱδρόω , ἀγωνία , δείδω . τις ποτός οὖν εἰμί οὗτος ; οὐδείς ἄπορος οὐδέ ἀσαφής . κεῖ μέν γάρ ὁ ὁ φύσις ἀσθένεια δείκνυμι , ἐνταῦθα δέ ὁ ὁ δύναμις περιουσία διαλάμπω · τιμάω δέ καί μέγας τιμή ὁ μαθητής , τῆ μήτηρ ὁ ἑαυτοῦ εἶπον , “ ὁράω ὁ υἱός σύ , καί ὁ μαθητής , ἰδού ὁ μήτηρ σύ . ” οὗτος δέ λέγω συνάπτω αὐτός εἰς ἀγάπη · ὅσπερ οὖν καί ὁ μαθητής συνίημι εἰς ὁ ἴδιος αὐτός λαμβάνω . ὁ δέ “ εἶδον ὁ Ἰησοῦς ὅτι πᾶς τελέω , ” δηλόω , ὅτι οὐδείς λείπω ὁ οἰκονομία . χρή δέ σκοπέω καί οὗτος , πῶς ἐν ὁ ἐξουσία αὐτός ὁ μέλλω τελευτάω ὁ πᾶς κεῖμαι , ὅτι οὖον πρότερος ἔπειμι t ὁ σῶμα ὁ τελευτή , ἠώς ὅτε αὐτός βούλομαι · βούλομαι δέ μετά ὁ πᾶς πληρόω · οὗτος δέ γίγνομαι λέγω , “ διψάω , ” πάλιν ἐνταῦθα προφητεία πληρόω · ὁ δέ ὁ μιαρός ὁ τρόπος αὐτός πάλιν ἐνδείκνυμι · “ πίμπλημι οὖν σπόγγος ὄξος μετά χολή “ καί ὕσσωπος περιτίθημι προσφέρω αὐτός ὁ στόμα , ” μήτε μέλλω αὐτός λοιπός ἀφίημι ἥμερος γίγνομαι , αὐτός δέ ἀτάρακτος καί μετά ἐξουσία πᾶς πράσσω , “ εἶπον , τελέω , ” καί ὁ ἑξῆς δέ οὗτος δηλόω . φημί γάρ , “ καί κλίνη ὁ Κέφα - “ λήν παραδίδωμι ὁ πνεῦμα , ” τουτέστιν , ἀποψύχω · καί ὅς οὖον μετά ὁ κλίνη ὁ κεφαλή ὁ ἐκπνέω γίγνομαι , ἀλλά μετά ὁ ἐκπνέω ὁ κλίνη · ἐνταῦθα δέ ἐναντίος , οὐδέ γάρ ἐπεί κλίνω ὁ κεφαλή , ἐκπνέω , διά ὅς ἅπας δηλόω ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι ὁ πᾶς κύριος αὐτός εἄν . ὁ δέ ὁ κάμηλος καταπίνω καί ὁ κώνωψ διυλίζω , τηλικόσδε ἐργάζομαι τόλμημα , περί ὁ ἡμέρα ἀκριβολογέω · καί γάρ φημί , “ ἵνα μή μένω ἐπί ὁ σταυρός ὁ “ σῶμα ἐν ὁ σάββατον ” καί ὁ ἑξῆς . ὅτι2 δέ ἰσχυρός ὁ ἀλήθεια , καί ἐν οὗτος δείκνυμι , διά ὅς γάρ ἐκεῖνος σπουδάζω , διά οὗτος ὁ προφητεία πληρόω · ἔρχομαι γάρ ὁ στρατιώτης ὁ μέν ἄλλος κατάγνυμι ὁ σκέλος , ὁ δέ Χριστός οὐκέτι , ἀλλά ὅμως χαρίζομαι ὁ Ἰουδαῖος “ εἷς ὁ στρατιώτης νύσσω αὐτός “ ὁ πλευρά ὁ λόγχη , ” καί νεκρός ὁ σῶμα ἐνυβρίζω · ἐξέρχομαι δέ αἷμα καί ὕδωρ , οὐ ἁπλόος ὁ οὗτος προέρχομαι πηγή , ἀλλά ἐπεί ἐκ ἀμφότερος οὗτος ὁ ἐκκλησία συνίστημι , καί οὗτος γιγνώσκω ὁ πιστός , διά ὕδωρ μέν ἀναγεννάω , διά αἷμα δέ καί σάρξ τρέφω , ἀρχή ἐκεῖθεν λαμβάνω ὁ μυστήριον , ἵνα ὅταν πρόσειμι ὁ φρικτός μυστήριον , ὡς ἀπό αὐτός πίνω ὁ πλευρά , οὗτος πρόσειμι . Κύριλλος . Ὥρα ἤδη καλός . ( sic ) ὁ εἰς ὁ καί αὐτός ἐθέλω ὁ ἐν ᾍδης κηρύσσω πνεῦμα . ἐπιδημέω γάρ ἵνα καί νεκρός καί ζῶ κυριεύω , καί αὐτός ὑπέρ ἐγώ εἰσβαίνω ὁ θάνατος . Δῆλος δέ ὅτι κατά ὁ σάρξ , καί ὅς ζωή κατά φύσις ὑπάρχω θεός , ἵνα σκυλεύω ὁ ᾍδης κατορθόω ὁ ἀνθρώπινος φύσις ὁ εἰς ζωή ἀναδρομή , ἀπαρχή ὁ κοιμάω καί πρωτότοκος ἐκ νεκρός ἀναδείκνυμι κατά ὁ γραφεύς · κατά-χράω2 δέ λέξις συνήθης ὁ εὐαγγελιστής εἶπον , “ κλίνω ὁ “ κεφαλή καί παραδίδωμι ὁ πνεῦμα , ” ὁ κατά ἐγώ συνάφεια μή ἀφίστημι . οὕτως γάρ ὁ πολύς ὁ θνῄσκω λέγω , ἴσως δέ καί οἰκονομικός λέγω ὁ “ παραδίδωμι ὁ πνεῦμα , ” εἰς χείρ δηλονότι ὁ Θεός καί πατήρ , κατά ὁ εἴρω ὡς παρά αὐτός “ εἰς χείρ σύ παρατίθημι ὁ πνεῦμα ἐγώ , ” καί ἐγώ δέ αὐτός ἀγαθός ἐλπίς θεμέλιος ὁ ὁ λόγος καταβάλλω δύναμις . οὖον γάρ ἐμφιλοχωρέω ὁ μνῆμα ὁ ἅγιος ὁ Ψυχή · τρέχω δέ μᾶλλον εἰς χείρ ὁ πᾶς πατήρ , ὁ ἁμαρτωλός εἰς ὁ ὁ κόλασις τόπος κατασπάω , τουτέστιν , ᾍδης . ἵνα εἶπον ὁ Ἰουδαῖος ἀσέβεια ὁ μέτρον , καί ὁ εἰς αὐτός παροινία ὁ ὑπερβολή . αντιοπου Πτολεμαΐς . ὁ δέ Ἰησοῦς βούλομαι ὁ πληγή ὁ Ἀδάμ θεραπεύω , ἀντιτίθημι ὁ πλευρά ὁ πλευρά , ἵνα ὅθεν ἐπάγω ὁ τραῦμα , ἐκεῖθεν ἀνθέω ὁ σωτηρία . ἐν αὐτός γάρ ὁ σταυρός ὁ λόγχη παραδίδωμι ὁ πλευρά , καί ἐπεί ὁ Ἀδάμ μετά ὁ ὕπνος ἀφαιρέω ὁ πλευρά , ὁ σωτήρ οὐ ἐγείρω ὁ σῶμα ὁ πλευρά διανοίγω , ἀλλά μετά ὁ κοίμησις ὁ σῶμα δίδωμι ὁ πλευρά ὁ στρατιώτης . Ζεύς τίς δέ ὁ λόγχη πλευρά ὑπαντάω ; ἐσθίω ἐν ὁ σχῆμα ὁ στρατιώτης πᾶς λύω ὁ κατά ὁ Ἀδάμ . ἐπεί γάρ φλόγινος ῥομφαία ὁ θεός περιτίθημι ὁ κωλύω εἰσέρχομαι ὁ Ἀδάμ εἰς ὁ παράδεισος , ὁ δέ ῥομφαία εἰμί ὁ στρέφω , πᾶς δέ στρέφω ἐάν μή τις συγκρούω , οὐ ἵστημι ὁ ἴδιος δρόμος , ἀνθίστημι δέ οὐδείς δύναμαι ὁ ῥομφαία ὁ πύρινος , ἐν ὁ οἰκονομία ὁ στρατιώτης ὁ σχῆμα ὁ ῥομφαία ἀνατίθημι ὁ πλευρά , ἵνα διά ὁ αἰσθητός λόγχη παύω λοιπός ὁ ἀπειλή , καί μηκέτι ὁ λοιπός ὁ εἴσοδος ἀποκλείω ὁ παράδεισος . ἐν δέ ὁ εἶπον ὁ “ ὁράω μαρτυρέω ” καί ὁ ἑξῆς , δηλόω ὡς οὖον παρά ἕτερος οὗτος ἀκούω , ἀλλά αὐτός πάρειμι ὁράω , ὥστε οὐ ἄν εἰμί Δίκαιος ὑποπτεύω τις ὁ λόγος · διό καί ἐπάγω , “ ἵνα σύ πιστεύω , γίγνομαι γάρ , ” φημί , “ οὗτος , ἵνα “ ὁ γραφή πληρόω , ὀστέον αὐτός οὖον συντρίβω . ” εἰμί γάρ καί περί ὁ παρά Ἰουδαῖος ἀμνός οὗτος εἴρω , ἀλλά διά ὁ ἀλήθεια ὁ τύπος προτρέχω , καί ἐπί οὗτος μᾶλλον ἐκβαίνω · διά οὗτος καί ὁ προφήτης εἰς μέσος ἄγω . ἐπεί γάρ ἄνω καί κάτω αὐτός εἰς μέσος φέρω οὐ δοκέω ἀξιόπιστος εἰμί , παράγω ὁ Μωϋσῆς ὡσανεί λέγω , καί οὐδέ οὗτος ἁπλόος γίγνομαι , ἀλλά ἄνωθεν προδιαγράφω · πληρόω δέ καί ἕτερος προφητεία λέγω ὅτι “ ὁράω εἰς ὅς ἐκκεντέω , ” οὖον οὗτος δέ μόνος , ἀλλά καί ὁ μέλλω ἀπιστέω γίγνομαι πίστις ἀπόδειξις ὁ τολμάω , οἱος ὁ Θωμᾶς καί ὁ κατά ἐκεῖνος . Ἀμμωνίου πρεσωυτερεω . πιστόω ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι αὐτός εἰμί ὁ Χριστός , ὁ διά ὁ γραφεύς προαναφωνέω , συνῳδός γάρ ὁ περί αὐτός λέγω ἐκβαίνω ὁ πρᾶγμα . ὀστέον νοέω ὁ εὔτονος καί ἄθραυστος ὁ μυστικός λόγος . ἐπεί δέ εἰκών φέρω ὁ πρόβατον ὁ ἀμνός ὁ Θεός , τρέφω τις ὁ κεφαλή ὁ Χριστός , ὁ περί ὁ θεολογία αὐτός ἐκλαμβάνω , ὁ δέ πούς διδάσκω , ὁ περί ὁ ἔνσαρκος αὐτός οἰκονομία , ὁ δέ ἐνδόσθια ὁ ἀπόκρυφος δόγμα . ἕκαστος γάρ ὁ περί Χριστός δόγμα ἀπόκρυφος ἔχω καί μυστικός λόγος . ἐπεί οὖν ὀστέον νοέω ὁ εὔτονος ὁ μυστήριον , ὁ ἁρμοδίως καί σύμφωνος κατέχω ὁ περί ὁ Χριστός μυστήριον , ὀστέον οὖον συντρίβω ἀπό αὐτός . ὅτε “ ἔρχομαι κρίνω , τότε ὄψον - “ ὁ αὐτός καί θρηνέω . ”