catenae-novum-testamentum.catena-in-joannem-catena-integra-e-codd-paris-coislin-23 11
Περὶ Λαζάρου . τίνος ἕνεκεν ὑπομιμνήσκει τῆς ἱστορίας ταύτης ὁ Εὐαγγελιστὴς λέγων , ἦν δέ τις ἀσθενῶν Λάζαρος , ” καὶ τὰ ἑξῆς ; ἡμᾶς παιδεύων μὴ δυσχεραίνειν , ἐάν τις ἀσθένεια γένηται περὶ τοὺς σπουδαίους ἄνδρας καὶ τῷ Θεῷ φίλους . Καὶ γὰρ καὶ οὗτος φίλος ὣν τοῦ Χριστοῦ ἠσθένει . Χρὴ δὲ καὶ τοῦτο μὴ ἀγνοεῖν , ὅτι οὐκ ἦν ἡ Μαρία αὕτη , ἡ ἀδελφὴ τοῦ Λαζάρου , ἡ ἀλείψασα τὸν κύριον μύρῳ , ἡ πόρνη ἡ ἐν τῷ Ματθαίῳ , οὐδὲ ἡ ἐν τῷ Λουκᾷ , ἀλλὰ ἄλλη , οὐχὶ πόρνη καθάπερ ἐκεῖναι , ἀλλὰ σεμνὴ καὶ σπουδαία . Καὶ γὰρ περὶ τὴν ὑποδοχὴν ἐσπούδαζε τοῦ Χριστοῦ . Διὰ τι δὲ οὐκ ἐάσασαι τὸν ἀδελφὸν κάμνοντα ὡς ὁ ἑκατόνταρχος καὶ ὁ ἄρχων ὁ βασιλικὸς , ἐποίησαν καὶ αὗται , ἀλλὰ πέμπουσι λέγουσαι , Κύριε , ἴδε , ὃν φιλεῖς , ἀσθενεῖ ; ” ἐπειδὴ σφόδρα ἐθάρρουν τῷ Χριστῷ , καὶ πολλὴν πρὸς αὐτὸν εἶχον οἰκείωσιν , καὶ γυναῖκες ἦσαν ἀσθενεῖς καὶ τῷ πένθει κατείχοντο · ἐπεὶ ὅτι οὐ καταφρονοῦσαι τοῦτο ἐποίουν , ἐκ τῶν μετὰ ταῦτα δῆλον . Τὸ δὲ “ ἴδε , ὃν φιλεῖς , ἀσθενεῖ , ” εἰς οἶκτον ἐπισπάσασθαι τὸν Χριστόν . Ἔτι γὰρ ὡς ἀνθρώπῳ προσεῖχον αὐτῷ . Τὸ “ ἡ ἀσθένεια αὕτη οὐκ ἔστι πρὸς θάνατον ” εἶπεν ὁ Χριστὸς καὶ τὰ ἑξῆς , τέως ἀποπέμψασθαι τοὺς ἀπαγγείλαντας αὐτῷ ὅτι ἀσθενεῖ βουλόμενος , πρὸς τὸ εἰπεῖν αὐταῖς τοῦτο , ἐφ’ ᾧ καὶ θαυμάσαι ἐστὶ τὰς ἀδελφὰς αὐτοῦ , ὅτι οὐκ ἐσκανδαλίσθησαν ὡς ἀπεναντίας τοῦ πράγματος γενομένου , ἀλλὰ προσῆλθον τῷ Χριστῷ . δεῖξαι δὲ θέλων μίαν εἶναι τὴν δόξαν αὐτοῦ καὶ τοῦ Πατρὸς , ἐπαγγέλλων ἵνα δοξασθῇ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ δι’ αὐτῆς · προειπὼν γὰρ τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ , μετὰ ταῦτα ἐπήγαγεν , ἵνα δοξασθῇ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ . Τὸ δὲ ἵνα ” ἐνταῦθα οὐκ αἰτιολογίας ἀλλ’ ἐκβάσεως ἐστί . Συνέβη μὲν γὰρ ἑτέρωθεν ἡ ἀρρωστία · ἐχρήσατο δὲ ταύτην εἰς δόξαν ὁ Θεός . Διὰ τοῦτο δὲ μετὰ τὸ ἀκοῦσαι αὐτὸν ὅτι ἀσθενεῖ , ἔμεινεν ἐν ᾧ ἦν τόπῳ δύο ἡμέρας , ἵνα ἀποπνεύσῃ καὶ ταφῇ , ἵνα μηδεὶς ἔχῃ λέγειν , ὅτι οὔπω τελευτήσαντα αὐτὸν ἀνέστησεν , ὅτι ἔκλυσις ἦν καὶ κάρος καὶ οὐ θάνατος , καὶ τοσοῦτον ἔμεινεν , ὡς καὶ εἰπεῖν τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ ὅτι ὄζει . Διὰ τί οὐδαμοῦ ἄλλοτε προειπὼν ἀπελθεῖν εἰς τὴν Ἰουδαίαν νῦν λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ , “ ἄγωμεν εἰς τὴν Ἰουδαίαν ; ” τὸ δεδοικέναι αὐτοὺς σφόδρα , ἵνα μὴ ἀθρόον αὐτοὺς ἐκεῖ παραγενόμενος ταράξῃ . ταράξῃ . οὖν ὡς μήπω ὄντες ἀπηρτισμένοι ἐφοβοῦντο περὶ αὐτοῦ , τὸ δὲ πλέον ὑπὲρ ἑαυτῶν , λέγουσιν αὐτῷ , ῥαββὶ , νῦν ἐζήτουν σε οἱ Ἰουδαῖοι λιθάσαι , καὶ πάλιν ὑπάγεις ἐκεῖ ; ” αὐτὸς παραθαρρύνων αὐτοὺς φησὶν , οὐχὶ δώδεκά εἰσιν “ ὧραι τῆς ἡμέρας ; “ καὶ τὰ ἑξῆς . Ὅ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν , εἰ ὁ τὸ φῶς τοῦ κόσμου τούτου βλέπων ἐν ἀσφαλείᾳ ἐστὶ , πολλῷ μᾶλλον ὁ μετ’ ἐμοῦ ὢν διὰ παντὸς τοῦ δημιουργοῦ τοῦ φωτὸς τούτου . Είπὼν δὲ ὅτι Λάζαρος ὁ φίλος ἡμῶν κεκοίμηται , καὶ τὰ ἑξῆς , ἐδήλωσεν ὅτι οὐχ ὡς πάλιν διαλεξόμενος τοῖς Ἰουδαίοις ἄπεισιν , ἀλλὰ τὸν φίλον ἐξυπνίσων . Διὰ τοῦτο δὲ ἐν προθυμίᾳ καθιστῶν τοὺς μαθητὰς , ἐκεῖνοι δὲ ἐκκόψαι βουλόμενοι τὴν ἐκεῖσε πορείαν , λέγουσιν , “ εἰ κεκοίμηται , σωθήσεται . ” Λέγεις , ὅτι καθεύδει , καὶ βαρέως ἔχει . Οὐκοῦν οὐ κατεπείγει τὸ ἀπελθεῖν . Πόθεν δὲ ὕπνον ὑπέλαβον οἱ μαθηταὶ , καἰ οὐδὲ ἀπὸ τοῦ εἰπεῖν , πορεύομαι ἵνα ἐξυπνίσω αὐτὸν ” ἔγνωσαν θάνατον εἶναι , καὶ γὰρ ἀνοίας ἦν , εἴ γε προσεδόκουν στάδια πέντε καὶ δέκα πορεύεσθαι αὐτὸν , ὥστε ἐξυπνίσαι τὸν κεκοιμημένον ; οὐκ ἀληθῶς ὕπνον ἐνόμισαν , ἀλλ’ αἰνίγματι λέγειν αὐτὸν , οἷα πολλὰ διελέγετο . ἐπεὶ οὖν ὀκνηρότερον διέκειντο , τότε λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς παρρησίᾳ , “ Λάζαρος ἀπέθανε , καὶ χαίρω δι’ ὑμᾶς , ἵνα πιστεύσητε , ὅτι οὐκ ἤμην ἐκεῖ , ἀλλ’ ἄγωμεν πρὸς αὐτὸν , ” τὸ μὲν πρότερον τὸ ἀκόμπαστον παραστῆσαι βουλόμενος ἔλεγε , “ κεκοίμηται ” ἐπειδὴ δὲ οὐ συνεῖδον , τότε φησὶ , ὅτι ἀπέθανε καὶ ὅτε μὲν ἔλεγε , κεκοίμηται , λέγει , πορεύομαι ἴνα ἐξυπνίσω αὐτόν . Ὅτε δὲ εἶπεν , ὅτι ἀπέθανεν , οὐκ ἔτι προσέθηκεν ὅτι πορεύομαι , ἵνα ἀναστήσω αὐτόν . Οὐ γὰρ ἐβούλετο νῦν τοῖς ῥήμασι προλέγειν , ἃ διὰ τῶν ἔργων ἔμελλε βεβαιοῦσθαι . Διὰ τι δέ φησι , “ χαίρω δι’ ὑμᾶς ; ” ὅτι προεῖπον οὐκ ὢν ἐκεῖ , ἴνα ἐπειδὰν ἀναστήσω , μηδεμία ἔσται ἐν ὑμῖν ὑποψία · οὕτω ἀτελέστερον ἔτι διέκειντο , καὶ οὐκ ᾔδεισαν αὐτοῦ τὴν δύναμιν , ὡς ἐχρῆν . τοῦτο δὲ ἐποίουν οἱ μεταξὺ φόβοι ταράττοντες αὐτῶν τὰς ψυχὰς καὶ θορυβοῦντες · πάντες μὲν ἐδεδοίκεισαν τὴν τῶν Ἰουδαίων ἔφοδον , ὑπὲρ δὲ τοὺς ἄλλους ὁ Θωμᾶς . Διὸ καὶ ἔλεγεν , “ ἄγωμεν ἵνα καὶ ἀποθάνωμεν μετ’ αὐτοῦ . ” τινὲς μὲν οὖν φασιν , ὅτι ἐπεθύμει καὶ αὐτὸς ἀποθανεῖν μετὰ τοῦ Χριστοῦ · οὐκ ἔστι δὲ τοῦτο · δειλίας γὰρ τὸ ῥῆμα · οὐκ ἐπετιμήθη δὲ , ἐπειδὴ διεβάσταζεν αὐτῶν τὴν ἀσθένειαν ἔτι . Εἰ ἀπὸ δεκαπέντε σταδίων ἦν ἡ Βηθανία , ὅπερ ἦν μίλια δύο , πῶς τεταρταῖος ὁ Λάζαρος ἦν · καὶ γάρ φησιν ὁ Εὐαγγελιστὴς ἐλθὼν ὁ Ἰησοῦς εὗρεν αὐτὸν τέσσαρας ἡμέρας ἔχοντα ἐν τῷ μνημείῳ καὶ τὰ ἑξῆς ; ἐπειδὴ ἔμεινεν ἐκεῖ δύο , καὶ πρὸ τῶν δύο ἦλθέ τις ἀπαγγέλλων , καθ’ ἣν καὶ ἐτελεύτησε , καὶ κατ’ αὐτὴν τὴν τετάρτην ἡμέραν παρεγένετο . οὐκ ἦλθε δὲ αὐτεπάγγελτος , ἵνα μή τις ὑποπτεύσῃ τὸ γεγονός . Ἐμνημόνευσε δὲ τῶν πέντε καὶ δέκα σταδίων , ὅπως ἐντεῦθεν μάθωμεν , ὅτι διὰ τὸ εἶναι ἐγγὺς τὰ Ἱεροσόλυμα , πολλοὺς ἦν εἰκὸς τῶν Ἱεροσολυμιτῶν παρεῖναι , ἵνα παραμυθήσωνται αὐτάς . Παρεμυθοῦντο δὲ οὐχ ὡς φιλουμένας ὑπὸ Χριστοῦ , καὶ γὰρ ἦσαν συνθέμενοι , ἵνα ἐάν τις αὐτὸν ὁμολογήσῃ Χριστὸν , ἀποσυνάγωγος γένηται , ἀλλ’ ἣ διὰ τὴν ἀνάγκην τῆς συμφορᾶς , ἣ ὡς εὐγενεστέρας αἰδούμενοι , ἢ οἱ μὴ πονηροὶ οὗτοι παρῆσαν , ὅθεν πολλοὶ ἐξ αὐτῶν ἐπίστευσαν . Διὰ τί οὐ παραλαμβάνει τὴν ἀδελφὴν μεθ’ ἑαυτῆς ἡ Μάρθα , ἀλλὰ μόνη τῷ Χριστῷ ἀπήντησεν ; ἐπειδὴ κατ’ ἰδίαν συντυχεῖν αὐτῷ ἐβούλετο , καὶ τὸ γεγονὸς ἀπαγγεῖλαι · ὅθεν ἐπειδὴ αὐτὴν εἰς ἐλπίδας χρηστὰς ἤγαγε , τότε ἄπεισι καὶ καλεῖ τὴν ἀδελφήν τὸ δὲ ὅσα ἃν “ αἰτήσῃ τὸν Θεὸν δώσει σοι ” εἶπεν , ἐπειδὴ εἰ καὶ ἐπίστευον εἰς τὸν Χριστὸν , ἀλλ’ οὐχ ὡς προσῆκε · οὐδὲ γὰρ ὅτι Θεὸς ἦν ἐπίστευον , ἀλλ’ ὡς περὶ ἐναρέτου τινὸς καὶ εὐδοκίμου διέκειντο · αὐτὸς δὲ ἀνατρέπων τὴν τοιαύτην αὐτῶν ὑπόνοιαν , αὐθεντικῶς ἀποφαίνεται λέγων , “ ἀναστήσεται ὁ ἀδελφός σου . ” Πόθεν δὲ αὕτη ἀναστάσεως ἤδει , ὅτι εἶπεν αὐτῷ , οἶδα ὅτι ἀναστήσεται ἐν τῆ “ ἀναστάσει , ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ ; “ ἐκ τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἤκουε γὰρ αὐτοῦ πολλὰ περὶ ἀναστάσεως διαλεγομένου , ἀλλ’ ὅμως ἐπόθει ὧδε πάλιν ἰδεῖν αὐτόν . Αὐτὸς δὲ δεικνὺς τὴν θείαν αὐτοῦ δυναστείαν , φησὶ πρὸς αὐτὴν , “ ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωὴ , ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ , κἂν ἀποθάνῃ , ζήσεται , ” περὶ τοῦ θανάτου τούτου λέγων . Τὸ δὲ “ οὐ μὴ ἀποθάνῃ εἰς τὸν αἰῶνα , ” διὰ τὸν θάνατον εἶπε . βουλόμενος δὲ αὐτῆς ἀνεγεῖραι τὸν νοῦν , φησὶ , πιστεύεις “ τοῦτο;“οὐ γὰρ μόνον τὸν Λάζαρον ἀναστῆναι τὸ ζητούμενον ἦν , ἀλλ’ ἔδει καὶ ταύτην καὶ τοὺς παρόντας εἰς τὴν πίστιν ὁδηγηθῆναι . Ἐκείνη δὲ μὴ συνιδοῦσα τὸ λεχθὲν , ἕτερον ἐρωτηθεῖσα , ἕτερον ἀποκρίνεται , λέγουσα , “ ναὶ , Κύριε , ἐγὼ πεπίστευκα ὅτι “ εἶ ὁ Χριστὸς , ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ , ὁ εἰς τὸν κόσμον ἐρχόμενος . ” Εἰ γὰρ καὶ μέγα τι κατενόησεν , ἀλλ’ οὐ μὴν τὸ πᾶν ἐπέγνω · τέως μέν τοι ἐκέρδανον ἐκεῖνο τὸ κωλύσαι τὸ πένθος , λάθρα δὲ τὴν ἀδελφὴν ἐφώνησε , σφόδρα συνεχῶς διαπραξαμένη · τοῦτο γὰρ πεποίηκε βουλομένη μὴ διαταράξαι τοὺς πρὸς αὐτὴν συνελθόντας Ἰουδαίους · καὶ γὰρ εἰ ἔγνωσαν ὅτι διὰ τὸν Χριστὸν αὐτῇ λελάληκεν , ἄρα ἃν καὶ ἀνεχώρησαν , νῦν δὲ ὡς ὀλοφυρομένῃ , πάντες ἠκολούθησαν ἐγερθείσης αὐτῆς , καὶ εἰς συνάντησιν τοῦ Χριστοῦ ἀπερχομένης . τίνος ἕνεκεν ἐπεσημήνατο ὁ Εὐαγγελιστὴς , ὅτι “ οὔπω ὁ Ἰησοῦς ἐληλύθει εἰς τὴν κώμην , ” καὶ τὰ ἑξῆς ; ἵνα δείξη ὅτι σχολαιότερον ἐβάδιζεν , ὅπως μὴ δόξῃ ἐπιρρίπτειν ἑαυτὸν τῷ σημείῳ , ἀλλ’ ὡς ἀξιούμενος παρ’ ἐκείνων τοῦτο πεποίηκε · καὶ ἐπειδήπερ τὸ μέλλον γίνεσθαι θαῦμα μέγα ἦν , καὶ οἷον ὀλιγάκις ἐποίησεν ὁ Χριστὸς , καὶ ἔμελλεν μέγα κερδαίνειν πολλοὶ δι’ αὐτοῦ . Διὰ τοῦτο πολλοὺς οἰκονομεῖ γενέσθαι μάρτυρας τοῦ θαύματος . Φησὶ γὰρ ὁ Εὐαγγελιστὴς , ὅτι “ οἱ Ἰουδαῖοι οἱ ὄντες ἐν τῇ οἰκίᾳ “ μετ’ αὐτῆς , ἠκολούθησαν αὐτῇ , ” καὶ τὰ ἑξῆς . Θερμοτέρως δὲ ἡ Μαρία παρὰ τὴν ἀδελφὴν Μάρθαν προσῆλθε τῷ Χριστῷ · ἰδούσα γὰρ αὐτὸν , φησιν , ἔπεσεν αὐτοῦ πρὸς τοὺς πόδας , οὐκ αἰδεσθεῖσα τὸν ὄχλον , οὐ τὴν ὑποψίαν ἣν εἶχον περὶ αὐτοῦ · ἦσαν γὰρ πολλοὶ καὶ τῶν ἐχθρῶν , πάντα δὲ τὰ ἀνθρώπινα ἐκβαλοῦσα παρόντος τοῦ διδασκάλου , καὶ ἑνὸς γενομένη τῆς εἰς αὐτὸν τιμῆς . Φησὶ γὰρ , Κύριε , εἰ ἦς ὧδε , οὐκ ἃν ἀπέθανεν ὁ ἀδελ - φός μου . ” Αὐτὸς δὲ διὰ τοῦτο οὐδὲν αὐτῇ διαλέγεται , οὐδὲ λέγει ταῦτα , ἃ καὶ πρὸς τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς εἶπε , διὰ τὸ παρεῖναι πολὺν ὄχλον , καὶ μὴ εἶναι καιρὸν τῶν τοιούτων ῥημάτων · συγκα - ταβαίνει δὲ μᾶλλον , τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν ἀπογυμνῶν . Δακρύει γὰρ καὶ συγχεῖται ἰδὼν αὐτὴν κλαίουσαν , καὶ ἅπαντας τοὺς συνελθόντας αὐτῇ Ἰουδαίους · τὸ δὲ ἐνεβριμήσατο τῷ πνεύματι , ” τοῦτο ἐστὶν , ὅτι ἐπετίμησε τῷ πένθει · διὸ καὶ ἐπισχὼν τὴν σύγχυσιν , οὕτως ἐρωτᾷ , ὥστε μὴ μετὰ ὀλοφυρμοῦ γενέσθαι τὴν έρώτησιν . Διὰ τί εἶπε , “ που τεθείκατε αὐτόν ; “ οὐκ ἀγνοῶν , μὴ βουλόμενος ἑαυτὸν ἐπιρρίπτειν τῷ θαύματι , μᾶλλον δὲ πάντα παρ’ ἐκείνων ποιῶν ὁμολογεῖσθαι καὶ μαρτυρεῖσθαι , ὥστε πάσης ὑποψίας ἀπαλλάξαι τὸ σημεῖον . ἐπειδὴ δὲ οὐδὲν οὐδέπω τῆς ἀναστάσεως Λαζάρου τεκμήριον ἐνδείκνυται , οὐδὲ οὕτως ἐνόμιζε τὸ ἔρχεσθαι ὡς ἀναστήσων αὐτὸν , ἀλλ’ ὡς θρηνήσων , λέγουσιν αὐτῷ , “ Κύριε , ἔρχου καὶ ἴδε . Ἕνεκεν δὲ τίνος ἔλεγον οἱ Ἰουδαῖοι , οὐκ ἐδύνατο οὗτος ὁ ποιήσας ἀνοιχθῆναι τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ τυφλοῦ , ποιῆσαι ἵνα καὶ οὗτος μὴ ἀποθάνῃ ; ” διεφθαρμένῳ σκοπῷ , ὡς ἐνδιαβάλλοντες τὸ θαῦμα , ὡς μὴ γεγονὸς ἐκεῖνο , οὕτως οὐδὲ ἐν ταῖς συμφοραῖς τῆς πονηρίας καθυφίεσαν · ὀφείλοντες γὰρ θαυμάζειν τὸ σημεῖον ἐκεῖνο , ἀπ’ ἐκείνου μᾶλλον καὶ τοῦτο ἐνδιαβάλλουσι · καὶ γὰρ μήπω ἐλθόντος αὐτοῦ εἰς τὸν τόπον , μηδὲ τεκμήριόν τι τοῦ θαύματος ἐπιδειξαμένου , προκαταλαμβάνουσι ταῖς κατηγορίαις , οὐκ ἀναμείναντες τοῦ πράγματος τὸ τέλος . οὐκ ἐπιστομίζει δὲ αὐτοὺς , ἐπειδὴ ἔμελλον διὰ τῶν ἔργων τοῦτο πάσχειν , τοῦ θαύματος ἐκπληρουμένου , ὅπερ καὶ ἀνεπαχθέστερον ἦν , καὶ μᾶλλον καταισχῦναι αὐτοὺς ἱκανόν . Τί δήποτε δὲ περισπούδαστος ὁ Εὐαγγελιστὴς ἄνω καὶ κάτω στρέφει , ὅτι ἐδάκρυσε , καὶ ὅτι ἐπετίμησε τῷ πάθει ; Καὶ γάρ φησιν , Ἰησοῦς οὖν πάλιν ἐμβριμούμενος ἐν ἑαυτῷ , ἔρχεται εἰς τὸ μνη - μεῖον ; “ διὰ τὸ μαθεῖν ἡμᾶς , ὅτι ἀληθῶς τὴν φύσιν τὴν ἡμετέραν περιεβάλετο . Ἐπειδὴ γὰρ μεγάλα περὶ αὐτοῦ φθέγγεται τῶν ἄλλων μᾶλλον Εὐαγγελιστῶν , καὶ τοῦτο καὶ ἐν τοῖς σωματικοῖς πολὺ ταπεινότερα φθέγγεται , ὅθεν καὶ ἐν τῷ πένθει πολὺ τὸ ἀνθρώπινον αὐτὸν φησὶν ἔχειν , ἀπὸ τούτου δηλῶν τῆς οἰκονομίας τὴν ἀλήθειαν . ὁ μὲν γὰρ Λουκᾶς ἀπὸ τῆς ἀγωνίας καὶ τοῦ θρόμβου καὶ τοῦ ἱδρῶτος , οὗτος δὲ ἀπὸ τοῦ πένθους πιστοῦται ταύτην . τίνος ἕνεκεν οὐχὶ τοῦ λίθου ἐπικειμένου ἐποίησεν ἀναστῆναι τὸν Λάζαρον , ἀλλὰ λέγει , ἄρατε τὸν λίθον ; “ Καὶ γὰρ ὁ σῶμα κινήσας νεκρὸν τῇ φωνῇ , ὁ τὸν δεδεμένον καὶ μὴ ὁρῶντα καὶ συμπεποδισμένον διὰ τῆς φωνῆς βαδίζειν παρασκευάσας , πολλῷ μᾶλλον λίθον ἐκίνησεν ἄν . Τί δήποτε οὖν οὐκ ἐποίησε τοῦτο ; ἵνα αὐτοὺς μάρτυρας ποιήσῃ τοῦ θαύματος , ἵνα μὴ πάλιν λέγωσιν , ὃ ἐπὶ τοῦ τυφλοῦ , ὅτι οὗτός ἐστιν , οὐκ ἔστιν οὗτος . Αἱ γὰρ χεῖρες καὶ τὸ παραγενέσθαι εἰς τὸν τόπον , καὶ τὸ τὸν λίθον ἆραι , καὶ τὸ ἐσπαργανωμένον ἐξελθεῖν , καὶ τὸ τοὺς φίλους τοὺς κηδεύσαντας παρόντας αὐτὸν ὁρᾷν , καὶ ἀπὸ τῶν ἱματίων ἐπιγιγνώσκειν καὶ ἡ δυσωδία δὲ , φησὶ γὰρ , τεταρταῖός ἐστι , καὶ ἤδη ὄζει , ” πάντα ταῦτα ἱκανὰ ἦν ἐπιστομίσαι τοὺς ἀγνωμονοῦντας μάρτυρας γενομένους τοῦ σημείου . Τὸ δὲ ἤδη ὄζει , τεταρταῖος γάρ ἐστιν , ” εἶπεν ἡ Μάρθα , ὡς ἀδύνατον εἶναι νομίσασα τοῦ ἀναστῆναι τὸν ἀδελφὸν αὐτῆς λοιπὸν , διὰ τὸ μῆκος τῶν τοσούτων ἡμερῶν , οὕτως ἔτι κάτω στρέφεται · ἀναμιμνήσκων δὲ ὁ Χριστὸς ὧν διελέχθη πρὸς αὐτὴν , καὶ σχεδὸν ἐπιτιμῶν ὡς ἀμνημονούσῃ , φησὶν , οὐκ εἶπόν σοι , ὅτι ἐὰν πιστεύσῃς . ὄψει τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ ; “ τοῖς μὲν οὖν μαθηταῖς ἔλεγεν , ” ἵνα δοξασθῇ ἐν αὐτῶ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ , ” ταύτῃ δὲ τὴν δόξαν “ τοῦ Θεοῦ , ” περὶ τοῦ Πατρὸς λέγων . Ἡ γὰρ ἀσθένεια τῶν ἀκουόντων τῆς διαφορᾶς τῶν λεγομένων αἰτία ἦν . Διὰ τί εὔχεται , μᾶλλον δὲ τῆς εὐχῆς σχῆμα ἀνέλαβεν ; αὐτοῦ λέγοντος , ἀκούσωμεν , φησὶ γὰρ , ” διὰ τὸν περιεστῶτα ὄχλον εἶπον , ἵνα πιστεύσωσιν , ὅτι σὺ μὲ ἀπέστειλας . ” Ὃ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν , ἵνα μὴ ἀντίθεον με νομίσωσιν , ἵνα μὴ λέγωσιν , οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ Θεοῦ , ἵνα δείξω κατὰ γνώμην σὴν τὸ ἔργον γιγνόμενον . Οτι γὰρ τοῦτό ἐστιν , ἴδωμεν καὶ τίς ἡ ἀρχή · “ εὐχαριστῶ σοι , ” φησὶ , Πάτερ , ὅτι ἤκουσάς μου . τίς δὲ οὕτως ηὔξατό ποτε ; πρὶν γάρ τι εἰπεῖν , “ ἤκουσάς μου , ” φησὶ , δεικνὺς , ὅτι οὐ δεῖται εὐχῆς . Δῆλον δὲ τοῦτο ἀφ’ ὧν τὰ ἄλλα χωρὶς εὐχῆς ἐποίει λέγων , σοὶ λέγω , δαιμόνιον , ἔξελθε ἀπ’ αὐτοῦ , ” καὶ “ θέλω καθαρίσθητι , καὶ ἀφέωνται αἱ ἁμαρτίαι σου , ” καὶ τῇ θαλάσσῃ , “ σιώπα , πεφίμωσο . ” Κράξας δὲ φωνῇ μεγάλῃ , Λάζαρε , δεῦρο “ ἔξω , ” οὐκ εἶπεν , ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Πατρός μου δεῦρο ἔξω , οὐ δὲ ἀνάστησον αὐτὸν , Πάτερ , ἀλλ’ εὐξαμένου σχῆμα λαβὼν ὡς εἴρηται , δι’ ἢν εἶπον αἰτίαν , τὴν αὐθεντίαν διὰ τῶν πραγμάτων ἐνδείκνυται · ταῦτα δὲ λέγω τῶν αἱρετικῶν ἐμφράττων τὰ στόματα τῶν τὴν δόξαν τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ ἐλαττούντων , καὶ λεγόντων ὅτι ἀπὸ τῆς εὐχῆς ῥοπὴν λαβὼν τὸν Λάζαρον ἀνέστησε . Τί γὰρ ἴσον τῆς ἐξουσίας ταύτης γένοιτ’ ἂν , ὅτι ὡς ζῶντι διαλεγόμενος τῷ τετελευτηκότι φησὶ , Λάζαρε , δεῦρο ἔξω ; “ τοῦτο δέ ἐστιν ὃ ἔλεγεν , ἔρχεται ὥρα ὅτε οἱ νεκροὶ ἀκούσωσι τῆς φωνῆς “ τοῦ Θεοῦ , καὶ ἀκούσαντες ζήσονται . ” Iva γὰρ μή τις νομίσῃ , ὅτι παρ’ ἑτέρου ἔλαβε τὴν ἐνέργειαν , προλέγει τοῦτο , ὃ διὰ τῶν ἔργων δείξειν ἔμελλε . Δεῖξαι δὲ θέλων ὅτι τοῦ ἀναστῆναι τὸ ἐξελθεῖν δεδεμένον οὐκ ἔλαττον ἐδόκει εἶναι παράδοξον , φησὶ , “ καὶ ἐξῆλθεν ὁ τεθνεὼς , δεδεμένος τοὺς πόδας καὶ τὰς χεῖρας . ” τοῦτο δὲ γέγονεν , ἵνα μὴ δόξῃ φάντασμα εἶναι τὸ πρᾶγμα . Κελεύει δὲ αὐτοῖς λῦσαι , ὅπως πλησίον γενόμενοι καὶ ἁψάμενοι , ἴδωσιν ὅτι οὕτος ἐκεῖνος ἐστι τὸ δὲ ἄφετε ὑπάγειν , τὸ ακομπαστον δηλοῖ , οὐδὲ γὰρ ἐπάγεται αὐτὸν , οὐδὲ κελεύει μετ’ αὐτοῦ περιπατεῖν ὥστε ἐπιδείκνυσθαι , γενομένου δὲ τοῦ θαύματος , οἱ μὲν ἐπίστευσαν τῶν θεασαμένων , οἱ δὲ ἀπήγγειλαν τοῖς Φαρισαίοις . τι οὖν ἐκεῖνοι ; ὀφείλοντες ἐκπλήττεσθαι καὶ θαυμάζειν , μᾶλλον ἐβούλοντο αὐτὸν ἀνελεῖν , ὅπερ ἦν ἐσχάτης ἀνοίας , ὅτι τὸν ἐν τοῖς ἄλλων σώμασι θανάτου περιγενόμενον θανάτῳ παραδώσειν ἐνόμιζον , καὶ ἄνθρωπον αὐτὸν ἔτι ἐκάλουν λέγοντες , ” τί ποιοῦμεν ; ὅτι ὁ ἄνθρωπος οὗτος σημεῖα πολλὰ ποιεῖ ; ” τοσαύτην λαβόντες ἀπόδειξιν τῆς αὐτοῦ θεότητος , ὅθεν καὶ πιστεῦσαι ἔδει καὶ θεραπεῦσαι , καὶ προσκυνῆσαι καὶ μηκέτι νομίζειν ἄνθρωπον . τίνος ἕνεκεν τῶν Ῥωμαίων μνημονεύουσι , λέγοντες , ὅτι “ ἐὰν “ ἀφῶμεν αὐτὸν , ἔρχονται οἱ ‘Ρωμαῖοι καὶ αἴρουσιν ἡμῶν καὶ τὸ “ ἔθνος καὶ τὴν πόλιν ; “ τὸν λαὸν ἐπισεῖσαι σπουδάζοντες , ὡς μέλλοντος τοῦ πλήθους τῶν Ἰουδαίων δῆθεν κινδυνεύειν , ἐπὶ ὑποψίᾳ δῆθεν τυραννίδος . ἐὰν γὰρ ὀχλαγωγοῦντά φησιν ἴδωσι τὸν Χριστὸν οἱ ‘Ρωμαῖοι , ἐκ τοῦ πιστεῦσαι πολλοὺς εἰς αὐτὸν , ὑποπτεύουσιν ἡμᾶς ἐπὶ τυραννίδι , καὶ καθελοῦσιν ἡμῶν τὴν πόλιν . ταῦτα δὲ ἔλεγον οὐ προσδοκῶντες ταῦτα , ἀλλὰ βασκαίνοντες · ἵνα γὰρ μὴ δόξωσι τὸν ἑαυτῶν φθόνον δημοσιεύειν , τὴν πόλιν λέγουσι κινδυνεύειν ἅπασαν , καὶ τὸ κοινὸν ἐπιβουλεύεσθαι , καὶ περὶ τῶν ἐσχάτων αὐτοῖς εἶναι τὸν λόγον . Θεοδώρου Μομψουεστίασ . Τὸ , “ ἴδε , ὃν φιλεῖς πίστεως ἀπόδειξιν ἔχει · οὕτω γὰρ ᾔδεσαν πολλὴν περιεῖναι τῷ Κυρίῳ δύναμιν , ὡς θαυμάζειν ὅτι καθήκετο ἀσθένεια ἀνδρὸς φιλουμενου παρ’ αὐτοῦ · Ἀμμωνίου Πρεβυτέρου . Οὐκ ἔστι πρὸς θάνατον , τουτέστι πρὸς διηνεκῆ , ἀλλ’ εἰς μόνας τέσσαρας ἡμέρας , ἐπειδὴ ἀνέστη μετ’ οὐ πολύ . πρὸς τὸ πέρας ὁρῶντες τοῦ πράγματος , λέγομεν μὴ εἶναι πρὸς θάνατον τὴν ἀσθένειαν . οὐ τοσαύτης ἦν δόξης καὶ θαύματος τὸ ἐγεῖραι τὸν Λάζαρον ἐκ τῆς νόσου , ὅσον τὸ ἀναστῆσαι αὐτὸν ἐκ νεκρῶν . Ὠριγένουσ . Εἴποι δ’ ἄν τις τὴν Μαριὰμ σύμβολον εἶναι ἀπὸ ἐθνῶν , τὴν δὲ Μάρθαν τῶν ἐκ περιτομῆς , τὸ δὲ ἐκ νεκρῶν ἀνιστάμενον ἀδελφὸν αὐτῶν , τῶν διά τινα ἁμαρτήματα εἰς ᾅδου καταβεβηκότων κατὰ τὸ ἀποστραφέτωσαν οἱ ἁμαρτωλοὶ εἰς τὸν “ Ἅιδην · ” καὶ οὐκ ἀπιθάνως διὰ τὴν ἐν τῷ Μωϋσέως νόμῳ πολιτείαν φησὶν εἰρῆσθαι τῇ Μάρθᾳ · Μάρθα , Μάρθα , περὶ πολλοῦ θορυβῇ καὶ περισπᾶσαι , ὀλίγων δέ ἐστι χρεία · ” εἰς σωτηρίαν οὐ τῶν πολλῶν κατὰ τὸ γράμμα τοῦ νόμου ἐντολῶν χρεία , ἀλλ’ ὀλίγων , ἐν οἷς κρέμαται ὅλος ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται , τῶν περὶ ἀγάπης νενομοθετημένων . Θεοδώρου Μομψουεστίασ . Εητήσωμεν , ἐν ποίῳ τόπῳ Ἰησοῦς , ὅτε ταῦτα ἔλεγεν · ὅσον γὰρ ἀπὸ τοῦ Εὐαγγελίου οὐκ ἦν ἔξω τῆς Ἰουδαίας · πῶς οὖν λέγει τοῖς μαθηταῖς , ἄγωμεν εἰς τὴν “ Ἰουδαίαν;“εἰ μὴ ἄρα ἁπλούστερόν τις τὰ τοιαῦτα ἐξετάζων λέγοι κατὰ τὸ σιωπώμενον αὐτὸν γεγονέναι ἔξω τῆς Ἰουδαίας . Εἰπὼν οὖν , ἄγωμεν πάλιν εἰς τὴν Ἰουδαίαν , ” ἀκούει ὑπὸ τῶν μαθητῶν τὸ καὶ πάλιν ὑπάγεις ἐκεῖ . ” Ἀμμωνίου Πρεσβυτέρου . To δὲ , ζητοῦσί καὶ τὰ ἑξῆς , ὡς μήπω ὄντες ἀπηρτισμένοι , καὶ νομίζοντες ὅτι καὶ καὶ ἄκων ἔπασχεν , εἶπον τοῦτο · οὐχὶ δώδεκα ὧραι εἰσὶ , ” καὶ τὰ ἑξῆς . ἘΞ Α᾿νεπιγράφου . τοῦτο εἰπεῖν βούλεται , ὅτι μηδὲν συνειδὼς πονηρὸν οὐδὲν πείσεται δεῖνον , ὁ δὲ τὰ φαῦλα πράσσων πείσεται · ὥστε οὐ χρὴ δεδοικέναι · οὐδὲν γὰρ ἄξιον θανάτου ἀπράξαμεν · ἢ ὅτι ὁ τὸ φῶς τοῦ κόσμου τούτου βλέπων , ἐπ’ ἀσφαλείᾳ ἔσται . Εἰ δὲ ὁ τὸ φῶς τοῦ κόσμου τούτου βλέπων ἐπ’ ἀσφαλείᾳ ἔσται , πολλῷ μᾶλλον ὁ μετ’ ἐμοῦ , ἐὰν μὴ ἀποστήσῃ αὐτὸν ἐμοῦ · Κυρίλλου . τῇ τῆς ἡμέρας ἀεικινήτῳ φορᾷ τὴν τῶν ἀνθρώπων ἀπεικάζει διάνοιαν , καὶ φιλόκαλόν πὼς ὑπάρχουσαν εἰς βουλὴν καὶ προαίρεσιν ταῖς ὥραις παραπλησίως . ἣ τοίνυν τοῦτό φησιν , ἢ καὶ τοῦτο · οὐχὶ δώδεκά εἰσιν ὧραι τῆς ἡμέρας ; ” τουτέστιν , ἡμέρα , φησὶ , εἰμὶ καὶ φῶς . Ὥσπερ οὖν οὐκ ἐγκαταλῆξαι τῆς ἡμέρας τὸ φῶς , μὴ οὐχὶ τὸν τεταγμένον ἀποπληρῶσαν καιρὸν , οὕτως οὐκ ἃν ἐκ τῶν λεγομένων τὴν πη ἐμοῦ συστελλεσθαι φωτισμὸν ἀπὸ τῶν Ἰουδαίων εἰς τὸ πρέπον τῆς φιλανθρωπίας προελθούσης μέτρον · ἡμέραν δὲ λέγει τὸν τῆς παρουσίας καιρὸν , νύκτα δὲ τὸν πρὸ ταύτης , ὡς ὅταν λέγῃ ὁ Κύριος , ἐμὲ δεῖ ἐργάζεσθαι τὰ ἔργα τοῦ πέμψαντός με , ἕως ἡμέρα , ” φησὶν , ἐστίν . ” Ἀμμωνίου . Ὥσπερ ἄστατος ἡ ἡμέρα ἀπὸ ὥρας εἰς μεταβαίνουσα , οὕτω καὶ ἡ τῶν ἀνθρώπων γνώμη , ὁ ἐστι τῶν Ἰουδαίων . εἰ ὁ ἐν ἡμέρᾳ περιπατῶν οὐ προσκόπτει , ” πῶς ἐγὼ ὁ πάντας φωτίζων ὑπομένοιμι τὰ τῶν ἀβουλήτων ; Ἀπολιναρίου . Διδάσκει ὁ Κύριος , ὅτι πρὸ τοῦ καιροῦ τοῦ πάθους οὐκ ἃν ὑπὸ Ἰουδαίων τι πάθοι · διδάσκει δὲ διὰ παραβολὴν , ἡμέραν μὲν καιρὸν τὸν πρὸ τοῦ πάθους , τὸν δὲ τοῦ πάθους νύκτα · ἐκ τούτου δῆλον ὅτι κατὰ τὴν ἄνωθεν βούλησίν ἐστι τὸ μὴ παθεῖν ἣ παθεῖν αὐτὸν , ὥσπερ κατὰ τὴν τοῦ φωτὸς παρουσίαν ἣ ἀπουσίαν , τὸ βλέπειν ἣ μὴ βλέπειν τοὺς ἀνθρώπους γίνεται · ὥστε μέχρι περ ἃν ἡ θεία καὶ οὐράνιος βουλὴ κωλύῃ τὸ πάθος , ἀδύνατον αὐτῷ γενέσθαι , ἐπειδὰν δὲ εἴκῃ καὶ παραχωρῇ , τότε συμβήσεται . Κυρίλλου . Ὕπνον γὰρ ὀνομάζει τῆς ἀνθρωπίνης ψυχῆς τὴν ἀπὸ σώματος ἔξοδον , καὶ σφόδρα εἰκότως · θάνατον γὰρ οὐκ ἠξίωσεν εἰπεῖν ὁ κτίσας εἰς ἀφθαρσίαν τὰ πάντα κατὰ τὸ γεγραμμένον , καὶ σωτηρίους ἀναδείξας τὰς γενέσεις τοῦ κόσμου . Ἔστιγὰρ καὶ ἀληθὴς ὁ λόγος · ὕπνος γὰρ ὄντως παρὰ Θεῷ καὶ ἕτερον οὐδὲν ἣ ὁ πρόσκαιρος ἡμῶν τοῦ σώματος θάνατος · ψιλῷ καὶ μόνῳ καταργούμενος νεύματι τῆς κατὰ φύσιν ζωῆς , τουτέστι Χριστοῦ . Ἀμμνωίου Πρεσβυτέρου . Ἵνα μὴ ἀφιλόστοργοι φανῶμεν , σπεύσωμεν ἐπὶ τὴν τοῦ φίλου ἡμῶν σωτηρίαν , ὑπερορῶντες τῶν Ιουδαϊκῶν ἐπιβουλῶν . Θεοδώρου Μομψουεστίασ . Χαίρω , φησὶν , ὑμῶν γὰρ μὴ εἶναι με ἐκεῖ συντελέσει πρὸς τὴν πίστιν τὴν ὑμετέραν , ἐπείπερ εἰ μὲν παρήμην , ἀρρωστοῦντα ἐθεράπευον · μικρὸν δὲ ἦν τοῦτο τὸ θαῦμα εἰς δυνάμεως ἐπίδειξιν . Ἐπειδὴ δὲ ἐγὼ μὲν ἀπολελείμμην , ὁ δὲ θάνατος ἐπεγένετο , μέλλω δὲ αὐτὸν ἀπιὼν ἀνιστᾷν , μειζόνως εἰς τὴν πίστιν βεβαιωθήσεσθε τὴν ἐμὴν , ὅταν ἴδητέ με καὶ τοῦτο δυνάμενον , τοὺς νεκροὺς ἤδη διεφθορότας ἀνιστᾶν . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Ὡς πρὸς ζῶντα λέγει αὐτῷ γὰρ ἔζη ὡς Θεῷ . Θεοδώρου Μομψουεστίασ . Καλὸν μὲν ἦν καὶ ἐκκλῖναι τῶν ἐχθρῶν τὴν ἐπιβουλήν · ἐπειδὴ δὲ τοῦτο δέδοκται πάντως αὐτῷ ἀπελθεῖν , συναπέλθωμεν καὶ ἡμεῖς · κρεῖττον γὰρ ἀποθνήσκοντας κοινωνῆσαι τοῦ θανάτου ἢ τῆς οἰκείας σωτηρίας προνοουμένους ἀπολειφθῆναι τοῦ διδασκάλου . Ὠριγένουσ . Ἀναγνοὺς ὁ Θωμᾶς τὰς περὶ τοῦ σωτῆρος εἰκὸς δὲ ὅτι καὶ ἠκηκόει λείπεσθαι οἰκονομίαν τῷ Γἱῷ τοῦ Θεοῦ τὴν περὶ φυχὴν ἣν ἔμελλε ποιεῖν , καταβὰς εἰς τὸ χωρίον αὐτῶν , ἵνα τοῖς ἐν φυλακῇ πνεύμασι κηρύξῃ , πορευθεὶς πρὸς αὐτὰ ἀπειθήσασί ποτε . ἀκούσας ὅτι “ πορεύομαι ἵνα ἐξυπνίσω αὐτὸν , ” ᾤετο οὐκ ἄλλως ἂν ἐξυπνισθήσεσθαι καὶ ἐκ νεκρῶν ἀναστήσεσθαι τὸν Λάξαρον , ἢ τοῦ Ἰησοῦ καταβάντος εἰς τὸ τῶν ψυχῶν χωρίον · τὸ δὲ καὶ τοῦ Σωτῆρος εἰπόντος , οὐδεὶς αἴρει τὴν ψυχήν μου ἀπ’ ἐμοῦ , ἀλλ’ ἐγὼ τίθημι αὐτὴν ἀπ’ ἐμαυτοῦ , καὶ τὰ ὁμοία . Εἰτα ὡς γνήσιος τοῦ Σωτῆρος μαθητὴς , καὶ κρίνας αὐτῷ ἀκολουθεῖν ὅποι ποτ’ ἃν ἀπίη , ἐβούλετο αὐτῶ καὶ τοὺς λοιποὺς μαθητὰς χάριτι τοῦ Ἰησοῦ συναποθέσθαι τὸ σῶμα . Θεοδώρου Ἡρακλείασ . Ἔξεισι μὲν οὖν ἡ Μάρθα τὴν τοῦ Κυρίου παρουσίαν οὐκ ἀνακοινωσαμένη πρὸς τὴν ἀδελφήν φησι , διὰ τὸ βούλεσθαι κεκρύφθαι τὴν παρουσίαν τοῦ Κυρίου ἀπὸ τῶν παρόντων Ἰουδαίων , ὡς ἃν ἐχθρῶν Χριστοῦ , καὶ διωκόντων αὐτὸν , ὀλιγοπιστίας δὲ ῥήματα φθέγγεται . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Ζωὴν ἑαυτὸν εἶπεν ὁ Κύριος , οὐ ζῶον · τὸ μὲν γὰρ ζῶον δεκτικόν ἐστι ζωῆς , ἡ δὲ ζωὴ παρεκτικὴ τοῦ ζῆν ὡς ἡ σοφία καὶ ὁ σοφός ὁ μὲν λαμβάνει , ἡ δὲ δίδωσι . ἘΞ Ἀνεπιγράφου . Δεικνὺς ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ χορηγὸς ἀγαθῶν , καὶ παρ’ αὐτοῦ δεῖ αἰτεῖν καὶ πῶς . ôὉ πιστεύων εἰς ἐμὲ , ” ὁρᾷς πῶς αὐτῆς ἀνάγει τὸν νοῦν ; οὐ γὰρ τοῦτο ἦν ζητούμενον τὸν Λάζαρον ἀναστῆσαι , ἀλλ’ ἔδει καὶ ταύτην καὶ τοὺς παρόντας καὶ ἐκείνην τὴν ἀνάστασιν μαθεῖν . εἰ γὰρ ἐκείνῃ πιστεύεις , φησὶ , μηδὲ περὶ ταύτης ἀμφίβαλλε · οὐ γὰρ ἄλλος ὁ ἐκείνην ἐργαζόμενος παρ’ ἐμὲ , ἀλλ’ ἐγὼ κἀκείνης τοῖς ἀνθρώποις αἴτιος , ὥστε ὁ κοινῇ πάντας ἀριστῶν . Οὐ γὰρ δήπου περὶ ἑνὸς ἀνάστασιν ἄτονος εἶναι δύναμαι . Διὰ τοῦτο περὶ τῆς ἀναστάσεως φιλοσοφεῖ τῶν ῥημάτων . Εἰ δὲ ἡ ἀνάστασις αὐτός ἐστι καὶ ἡ ζωὴ , οὐ τόπῳ περικέκλεισται , ἀλλὰ πανταχοῦ παρὼν οἶδεν ἰᾶσθαι . Θεοδώρου Μομψουεστίασ . Ὥστε οὐ χρὴ φρίττειν τοῦτον τὸν θάνατον . Ὃ δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν , ὅτι οὔτε οὗτος τέθνηκεν , οὔτε ὑμεῖς τεθνήξεσθε , τὴν ἐλπίδα τῆς ἀναστάσεως ἔχουσαι . Ὁ γὰρ ζῶν μετὰ τῆς εἰς ἐμὲ πίστεως οὐδεπώποτε ἀποθανεῖται , ἐπειδήπερ κἂν ἀποθνήσκειν δόξῃ , οὐ νεκρός ἐστιν , ἀλλὰ ζῶν διὰ τὴν ὑπόσχεσιν , μεθ’ ἧς δέχεται τοῦ τῆς φύσεως ὅρου τὴν τελευτήν . Καί τοι γε ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις , οὐ φαίνεται ὅτι ἔλεγεν αὐτῇ ὁ Κύριος καλέσαι τὴν ἀδελφὴν , ἀλλὰ δηλονότι εἴρηται μὲν , ὁ δὲ Εὐαγγελιστὴς παρέλιπε , ἑνὸς ὣν τοῦ μόνα τὰ ἀναγκαῖα λέγειν . Κυρίλλου . τὴν τοῦ πράγματος ἀπαραίτητον χρείαν καὶ τῆς παρουσίας χρεωστούμενον , ἀντὶ φωνῆς δεξαμένη τοῦτό φησι . Πῶς γὰρ οὐκ ἔδει παρόντος τοῦ Χριστοῦ , πρὸς αὐτὸν ἰέναι προθύμως τὴν Μαρίαν , ἐπείπερ ἅπαν οὐ μετρίως λελυπημένην ; Ἀμμωνίου πρεσβυιέρου . Εἰ μὴ οἰκονομία τοῦ ἐγεγόνει , οὐκ ἂν ἐμέμνητο αὐτοῦ ὁ Εὐαγγελιστής · γέγονε δὲ ἵνα καὶ ἄκοντες παραγένωνται , καὶ μαρτυρήσωσι τῷ σημείῳ . Ἀπολιναρίου . Περὶ τῆς Μάρθας οὐκ εἶπεν , ὅτι τοῖς προσέπεσεν , ἀλλ’ ὅτι ἀπήντησε μόνον , οὐδ’ ὅτι ταχέως καὶ σπουδαίως προσέδραμεν · τῇ γὰρ Μαρία̣ καὶ τοῦτο δέδωκεν ὁ Εὐαγγελιστὴς , ἐπὶ τῆς Μάρθας προειρηκὼς ψιλῶς τὸ ὅτι ὑπήντησεν αὐτῷ · τοῦ δὲ ἐλθεῖν τὸ ἀπαντῆσαι ὑποδεέστερον , ὡς φαίνεσθαι διὰ πολλῶν τὴν Μαρίαν πλείονα τὴν ἀγάπην , τὴν περὶ τὸν Κύριον ἔχουσαν · Ἀμμωνίου πρεσβυγέρου . Λυπηθεὶς ὁ Χριστὸς , καὶ ἑαυτῷ κινηθεῖσαν τὴν λύπην , καὶ νεύουσαν τὴν σάρκα πρὸς δάκρυον , ἐπιπλήττει τῇ σαρκὶ τῇ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος δινάμει , ἥτις μὴ ἐνεγκοῦσα τὸ τῆς ἑνωθείσης αὐτῷ θεότητος κίνημα τρέμει , καὶ τῆς λύπης περικρατεῖ · οὐδὲ γὰρ ἥρμοζεν ἐπὶ νεκρῷ δακρύειν τῷ τὴν ἐλπίδα τῆς ἀναστάσεως εἰσάγοντι . Θεοδώρου Μομψουεστίασ . Ἐρωτᾷ , ποῦ ἀγνοῶν · πῶς γὰρ ὁ πόρρωθεν εἰπὼν , ὅτι τετελεύτηκεν , ἀλλ’ ὥστε δοκεῖν τάξιν τινὰ τῷ πράγματι διδόναι , καὶ μὴ μετὰ ἐπιδείξεως τὸ θαῦμα ἐργάζεσθαι . Ἰσιδώρου Πηλουσιώτου . Ἐδάκρυσεν ὡς ὁ Χριστὸς ἐπὶ Λαζάρου · μάλιστα μὲν κἂν τούτῳ , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων , κανόνας ἡμῖν καὶ ὀροὺς πηγνὺς , ἵνα μὴ ἐκβακχευώμεθα ὑπὸ τῆς λύπης . Οἱ γοῦν θεασάμενοι εἶπον , ἴδε πῶς ἐφί - “ λει αὐτόν . ” ὨΡΙΓΕΝΟΥΣ . Μακρὰν μὲν ὑπάρχων τοῦ μνημείου ἐνεβριμή - σατο τῷ πνεύματι · ” ὅτε δὲ ἐγγὺς γίνεται τῷ νεκρῷ , οὐκέτι ἐμβριμᾶται τῷ πνεύματι , ἀλλὰ συνέχει ἐν ἑαυτῷ τὴν ἐμβρίμησιν , διὸ λέγεται ἐμβριμώμενος ἐν ἑαυτῷ , ἔρχεται εἰς τὸ μνημεῖον . ” Κυρίλλου . Τὰ μεγάλα τῶν κατορθωμάτων ἀπιστεῖσθαι καὶ τοῖς ὑπὲρ λόγον ἀκολουθεῖ . Τὸ μὴ λίαν ἑτοίμως θαυμάζεσθαι τοῦτό μοι δοκῶ ὑπομεῖναι τὴν ἀγαθὴν Μάρθαν , παραιτεῖται γὰρ αὐτῇ τὸ εἰς πίστιν ἀσφαλὲς , ἡ τοῦ πράγματος ὑπερβολὴ , καὶ τὸ ξένον τῆς ἐλπίδος τοῦ καθήκοντος ἐξίστησι λογισμοῦ , καὶ θαυμαστὸν οὐδὲν εἰ τὴν πίστιν ὁμολογήσασα , πάλιν ὀλιγοπιστίᾳ χειμάζεται τῆ τοῦ θαύματος ὑπερβολῇ . Ἀμμωνίου . Ἐν τοῖς ὑπὲρ φύσιν φαίνεται ἡ τοῦ Θεοῦ διὰ τὸ ἀσθενὲς τῶν ἀκροατῶν . τὴν τοῦ Πατρὸς δόξαν , φησὶ , διὰ τὸ ἀκενόδοξον οὐκ εἶπεν , ὄψει τὴν δόξαν μου , ἀλλὰ τὴν τοῦ Πατρός . Ἶσος ὢν τῷ Πατρὶ , εὐχαριστεῖ αὐτῷ , ἵνα ἡμεῖς τῷ ὑπὲρ ἑαυτοὺς εὐχαριστῶμεν · τοῦτο ἐπὶ φίλων λέγεται ὁμοτίμων . Ὡς πόρρωθεν οὖσαν τὴν ψυχὴν , διὰ κραυγῆς καλεῖ , οὐ μὴν ὡς οὖσαν ἐν τῷ μνήματι , ὡς Ἑλλήνων μυθεύουσι παῖδες · ἡ κραυγὴ τοῦ κυρίου τύπος ἦν τῆς μεγάλης σάλπιγγος τῆς μελλούσης ἠχῆσαι ἐν τῇ κοινῇ ἀναστάσει . θεοπρεπὲς καὶ βασιλικὸν τὸ κέ - λευσμα . BΑΣΙΛΕ1́ΩΥ ΚΛIΣΑΡΕΊΑΣ . Θαῦμα ἐν θαύματι , κειρίαις δεδε - μένος τοὺς πόδας , καὶ μὴ κωλύεσθαι πρὸς τὴν κίνησιν . γὰρ ἦν τὸ ἐνισχῦον τοῦ ἐμποδίζοντος . Πῶς οὖν ὁ ταῦτα ἐνεργεῖν μέλλων , δακρύων ἄξιον τὸ συμβὰν ἔκρινεν ; ἢ δηλονότι πανταχό - πανταχόθεν ἡμῶν τὸ ἀσθενὲς ὑπερείδων μέτροις τισὶ καὶ ὅροις τὰ ἀναγκαῖα περιέλαβε πάθη · τὸ μὲν ἀσυμπαθὲς ὡς θηριῶδες ἐκκλίνων . τὸ δὲ φιλόλυπον καὶ πολύθρηνον ὡς ἀγεννὲς παραιτούμενος . διόπερ ἐπι - δακρύσας τῷ φίλῳ , αὐτός τε τὴν κοινωνίαν τῆς ἀνθρωπείας φύσεως ἐπεδείξατο , καὶ ἡμᾶς τῶν ἐφ’ ἑκάτερα ὑπερβολῶν ἠλευθέρωσε , μήτε καταμαλακίζεσθαι πρὸς τὰ πάθη , μήτε ἀναισθήτως ἔχειν τῶν λυπηρῶν ἐπιτρέπων . Ἀμμωνίου πρεχβττέρου . Οὕτω καὶ ἡ καθολικὴ μέλλει γενέ - σθαι ἀνάστασις , “ ἐν ἀτόμῳ , ἐν ῥιπῇ ὀφθαλμοῦ . ” Ὅμοιον ση - μεῖον σχεδὸν τῆς ἀναστάσεως τὸ δεδεμένων τῶν χειρῶν καὶ τῶν ποδῶν , καὶ τῶν ὀφθαλμῶν ἐξελθεῖν περιπατοῦντα . Διὰ τοῦ λύειν ἐμαρτύρουν , ὅτι οὐκ ἦν φάντασμα , ἀλλ’ ὁ Λάζαρος ἦν . Ὡς ἀνόσιόν τι τετ ολμηκότα διέβαλλον , ὡς τὸν τεθαμμένον ἀνασκάψαι ἐπιτάξαντα · μετὰ τοσαύτας ἀποδείξεις , ὡς περὶ ψιλοῦ ἀνθρώπου ἔλεγον , ἀγνοοῦντες ὅτι αὐτὸς ἦν ὁ Χριστὸς ὁ τῶν σημείων δη - δημιουργὸς . Ἐὰν , φησὶν , οἱ πιστεύοντες εἰς αὐτὸν ποιήσωσιν αὐτὸν βασι - Λέα , ἐπέρχονται ἡμῖν ὡς τυραννήσασιν οἱ ‘pωμαι-οι , καὶ γυμνοῦσιν ἡμᾶς πάντων . Tί σημάναι βουλόμενος ὁ Εὐαγγελιστής φησιν , “ ἀρχιερεὺς “ τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐκείνου ; “ ὅτι μετὰ τῶν ἄλλων τοῦτο διέφθαρτο παρὰ τοῖς Ἰουδαίοις · οὐκέτι γὰρ τὸν χρόνον ἅπαντα τῆς ζωῆς , ἱεράτευον κατὰ τὸν νόμον , ἀλλ’ ἐνιαυτὸν κατ’ ἐνιαυτὸν , ἐξ οὖ γεγόνασιν ὠνηταὶ αἱ ἀρχαί · πλὴν ἀλλὰ καὶ οὕτως ἔτι παρῆν τὸ Πνεῦμα . Ἐπειδὴ δὲ τὰς χεῖρας ἦραν κατὰ τοῦ Χριστοῦ , τὸ τηνικαῦτα αὐτοὺς ἐγκατέλιπε , καὶ μετῆλθεν ἐπὶ τοὺς Ἀποστόλους · ὅπερ δὲ ἐκεῖνοι ἐν τάξει βουλῆς προσετίθεσαν λέγοντες , “ τι ποι - “ οῦμεν ; ” τοῦτο ὁ Καϊάφας ἀναισχύντως καὶ γυμνῇ τῇ κεφαλῇ μετὰ ἰταμότητος ἀνεβόησε λέγων , “ ὅτι ὑμεῖς οὐκ οἴδατε οὐδὲν , “ οὐδὲ λογίζεσθε ὅτι συμφέρει ἡμῖν ἵνα εἷς ἄνθρωπος ἀποθάνῃ , καὶ μὴ ὅλον τὸ ἔνθος ἀπόληται . ” Ὃ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστι · ὑμεῖς ἔτι καθῆσθε , ἔτι ὀκνηρότερον τῷ πράγματι κέχρησθε , καὶ οὐκ ἴστε ἑνὸς ἀνδρὸς σωτηρίας ὑπὲρ τοῦ κόσμου καταφρονῆσαι . Χρὴ οὖν σκοπῆσαι , πόση τοῦ Παναγίου Πνεύματος ἡ δύναμις . Ἀπὸ γὰρ διανοίας πονηρᾶς ῥήματα παρεσκεύασε προελθεῖν , προφητείας γέμοντα θαυμαστῆς . κατὰ μὲν γὰρ τὴν αὐτοῦ προαίρεσιν ἐναντίως ἐξέβη . Ἐπειδὴ γὰρ ἀπέθανε , διὰ τοῦτο τῆς μελλούσης κολάσεως ἀπηλλάγησαν πολλοί . τοῦτο δὲ , ” φησὶν , ὁ Εὐαγγελιστὴς οὐκ ἀφ’ ἑαυτοῦ εἶπεν , ἀλλ’ ἀρχιερεὺς ὣν τοῦ “ ἐνιαυτοῦ ἐκείνου προεφήτευσε , ὅτι ἔμελλεν ὁ Ἰησοῦς ἀποθνήσκειν ὑπὲρ τοῦ ἔθνουζ́ ” οὕτως ἦν τῆς ἀρχιερατικῆς ἀξίας ἡ δύναμις πολλή . Ἐπειδὴ γὰρ ὅλως ἠξίωτο τῆς ἱερωσύνης , καὶ τοι ἀνάξιος ὣν τοῦ πράγματος , προεφήτευσεν , οὐκ εἰδὼς ἃ ἔλεγε · καὶ τῷ στόματι μὲν ἡ χάρις ἐκέχρητο , τῆς δὲ μιαρᾶς καρδίας οὐχ ἥψατο · πολλοὶ γοῦν καὶ ἄλλοι τὰ μέλλοντα εἶπον , ἀνάξιοι ὄντες · ὁ Ναβουχοδονόσορ , ὁ Φαραὼ , ὁ Βαλαὰμ , καὶ πάντων ἡ αἰτία δήλη · καὶ οὐχ ὑπὲρ τοῦ ἔθνους ” φησὶ μόνον , ἀλλ’ ἵνα καὶ τὰ τέκνα “ τοῦ Θεοῦ τὰ διεκορπισμένα συναγάγῃ εἰς ἕν . ” τέκνα δὲ Θεοῦ τὰ ἔθνη καλεῖ ἀπὸ τοῦ μέλλοντος ἔσεσθαι . ὥσπερ οὖν καὶ ὁ Χριστὸς ἔλεγε , “ καὶ ἄλλα πρόβατα , ἔχω , ” καὶ αὐτὸς ἀπὸ τοῦ μέλλοντος αὐτὰ καλῶν . Τὸ δὲ “ ίνα συναγάγῃ εἰς ἓν δηλοῖ , ὅπως τοὺς ἐγγὺς καὶ τοὺς μακρὰν ἓν σῶμα ποιήσῃ , ἵνα ὁ ἐν Ῥώμᾐ καθήμενος τὸν Ἰνδὸν μέλος εἶναι ἑαυτοῦ πιστεύσῃ , καὶ πάντων κεφαλὴν ὁμολογῇ τὸν Χριστὸν . Τὸ δὲ ôἀπ’ ἐκείνης τῆς ἡμέρας συνε - βουλεύσαντο οἱ Ἰουδαῖοι , ἵνα αὐτὸν ἀποκτείνωσι , ” δηλοῖ ὅτι τότε τελείως ἐκύρωσαν τὴν γνώμην , καὶ ὡς ἔργῳ τῷ πράγματι κέχρηνται · τὸ γὰρ θέλειν αὐτοὺς καὶ πρὸ τούτου ἀποκτεῖναι αὐτὸν βουλαὶ καὶ ζητήσεις ὑπῆρχον · ἐζήτουν γὰρ αὐτὸν , ” φησὶν , “ ἀποκτεῖναι , ” καὶ αὐτὸς δὲ αὐτοὺς ἐλέγχων ἔλεγε , ζητεῖτέ με ἀποκτεῖναι · ” ἀναχωρεῖ δὲ καὶ νῦν αὐτὸς ἐκεῖθεν , ἀνθρωπίνως πάλιν ἑαυτὸν διασώζων , δι’ ἣν πολλάκις αἰτίαν . αἰτίαν . Θαυμάσαι δὲ αὐτῶν ἐστι τὴν ἄνοιαν , ὅτι μιαιφόνον προαίρεσιν ἔχοντες καὶ ἀνδροφόνον διάνοιαν , ἑαυτοὺς ἁγνίζειν ἐβούλοντο , καθώς φησιν ὁ Εὐαγγελιστὴς , “ ὅτι αὐτοὶ δὲ ἀνέβησαν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα πρὸ του Πάσχα , ἵνα ἁγνίσωσιν ἑαυτοὺς , καὶ ὅτι ἔλεγον , τί ὑμῖν δοκεῖ , ὅτι οὐ μὴ ἔλθῃ εἰς τὴν ἑορτήν . ὃ δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν , ἐνταῦθα αὐτὸν ἐμπεσεῖν δεῖ , τοῦ καιροῦ καλοῦντος αὐτόν · οὕτως ὑπῆρχον ἀσεβεῖς · ὅτε γὰρ πλείονος ἔδει τῆς εὐλαβείας , καὶ τοὺς ἐπὶ τοῖς ἐσχάτοις κακοῖς εἰλημμένους , ἀφιέναι διὰ τὴν ἑορτὴν , τότε τὸν οὐδὲν ἠδικηκότα θηρεῦσαι ἐπιχειροῦσι . δεδώκεισαν δὲ , “ φησὶν , οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι ἐντολὰς , ἵνα ἐάν τις γνῷ “ ποῦ ἐστι , μηνύσῃ , ὅπως πιάσωσιν αὐτόν . ”
Lemmas: περι Λάζαρος . τίς ἕνεκα ὑπομιμνῄσκω ὁ ἱστορία οὗτος ὁ εὐαγγελιστής λέγω , εἰμί δέ τις ἀσθενής Λάζαρος , ” καί ὁ ἑξῆς ; ἐγώ παιδεύω μή δυσχεραίνω , ἐάν τις ἀσθένεια γίγνομαι περί ὁ σπουδαῖος ἀνήρ καί ὁ Θεός φίλος . καί γάρ καί οὗτος φίλος ἐάν ὁ Χριστός ἀσθενέω . χρή δέ καί οὗτος μή ἀγνοέω , ὅτι οὐ εἰμί ὁ Μαρία οὗτος , ὁ ἀδελφή ὁ Λάζαρος , ὁ ἀλείφω ὁ κύριος μύρον , ὁ πόρνη ὁ ἐν ὁ Ματθαῖος , οὐδέ ὁ ἐν ὁ Λουκᾶς , ἀλλά ἄλλος , οὐ πόρνη καθάπερ ἐκεῖνος , ἀλλά σεμνός καί σπουδαῖος . καί γάρ περί ὁ ὑποδοχή σπουδάζω ὁ Χριστός . Ζεύς τίς δέ οὐ ἐάω ὁ ἀδελφός κάμνω ὡς ὁ ἑκατόνταρχος καί ὁ ἄρχω ὁ βασιλικός , ποιέω καί οὗτος , ἀλλά πέμπω λέγω , κύριος , ὁράω , ὅς φιλέω , ἀσθενής ; ” ἐπεί σφόδρα θαρσέω ὁ Χριστός , καί πολύς πρός αὐτός ἔχω οἰκέω , καί γυνή εἰμί ἀσθενής καί ὁ πένθος κατέχω · ἐπεί ὅτι οὖον καταφρονέω οὗτος ποιέω , ἐκ ὁ μετά οὗτος δῆλος . ὁ δέ “ ὁράω , ὅς φιλέω , ἀσθενής , ” εἰς οἶκτος ἐπισπάω ὁ Χριστός . ἔτι γάρ ὡς ἄνθρωπος προσέχω αὐτός . ὁ “ ὁ ἀσθένεια οὗτος οὐ εἰμί πρός θάνατος ” εἶπον ὁ Χριστός καί ὁ ἑξῆς , τέως ἀποπέμπω ὁ ἀπαγγέλλω αὐτός ὅτι ἀσθενής βούλομαι , πρός ὁ εἶπον αὐτός οὗτος , ἐπί ὅς καί θαυμάζω εἰμί ὁ ἀδελφή αὐτός , ὅτι οὐ σκανδαλίζω ὡς απεναντίας ὁ πρᾶγμα γίγνομαι , ἀλλά προσέρχομαι ὁ Χριστός . δείκνυμι δέ ἐθέλω εἷς εἰμί ὁ δόξα αὐτός καί ὁ πατήρ , ἐπαγγέλλω ἵνα δοξάζω ὁ υἱός ὁ Θεός διά αὐτός · προεῖπον γάρ ὁ δόξα ὁ Θεός , μετά οὗτος ἐπάγω , ἵνα δοξάζω ὁ υἱός ὁ Θεός . ὁ δέ ἵνα ” ἐνταῦθα οὐ αἰτιολογία ἀλλά ἔκβασις εἰμί . συμβαίνω μέν γάρ ἑτέρωθεν ὁ ἀρρωστία · χράω δέ οὗτος εἰς δόξα ὁ Θεός . Ζεύς οὗτος δέ μετά ὁ ἀκούω αὐτός ὅτι ἀσθενής , μένω ἐν ὅς εἰμί τόπος δύο ἡμέρα , ἵνα ἀποπνέω καί θάπτω , ἵνα μηδείς ἔχω λέγω , ὅτι οὔπω τελευτάω αὐτός ἀνίστημι , ὅτι ἔκλυσις εἰμί καί κάρος καί οὖον θάνατος , καί τοσοῦτος μένω , ὡς καί εἶπον ὁ ἀδελφή αὐτός ὅτι ὄζω . Ζεύς τίς οὐδαμοῦ ἄλλοτε προεῖπον ἀπέρχομαι εἰς ὁ Ἰουδαῖος νῦν λέγω ὁ μαθητής αὐτός , “ ἄγω εἰς ὁ Ἰουδαῖος ; ” ὁ δείδω αὐτός σφόδρα , ἵνα μή ἀθρόος αὐτός ἐκεῖ παραγίγνομαι ταράσσω . ταράσσω . οὖν ὡς μήπω εἰμί ἀπαρτίζω φοβέω περί αὐτός , ὁ δέ πλέω ὑπέρ ἑαυτοῦ , λέγω αὐτός , ῥαββί , νῦν ζητέω σύ ὁ Ἰουδαῖος λιθάζω , καί πάλιν ὑπάγω ἐκεῖ ; ” αὐτός παραθαρσύνω αὐτός φημί , οὐ δώδεκα εἰμί “ ὥρα ὁ ἡμέρα ; “ καί ὁ ἑξῆς . ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί , εἰμί ὁ ὁ φάος ὁ κόσμος οὗτος βλέπω ἐν ἀσφάλεια εἰμί , πολύς μᾶλλον ὁ μετά ἐγώ εἰμί διά πᾶς ὁ δημιουργός ὁ φάος οὗτος . εἶπον δέ ὅτι Λάζαρος ὁ φίλος ἐγώ κοιμάω , καί ὁ ἑξῆς , δηλόω ὅτι οὐ ὡς πάλιν διαλέγω ὁ Ἰουδαῖος ἄπειμι , ἀλλά ὁ φίλος ἐξυπνίζω . Ζεύς οὗτος δέ ἐν προθυμία καθιστάω ὁ μαθητής , ἐκεῖνος δέ ἐκκόπτω βούλομαι ὁ ἐκεῖσε πορεία , λέγω , “ εἰμί κοιμάω , σῴζω . ” λέγω , ὅτι καθεύδω , καί βαρύς ἔχω . οὐκοῦν οὖον κατεπείγω ὁ ἀπέρχομαι . πόθεν δέ ὕπνος ὑπολαμβάνω ὁ μαθητής , καίω οὐδέ ἀπό ὁ εἶπον , πορεύω ἵνα ἐξυπνίζω αὐτός ” γιγνώσκω θάνατος εἰμί , καί γάρ ἄνοια εἰμί , εἰμί γε προσδοκάω στάδιος πέντε καί δέκα πορεύω αὐτός , ὥστε ἐξυπνίζω ὁ κοιμάω ; οὐ ἀληθής ὕπνος νομίζω , ἀλλά αἴνιγμα λέγω αὐτός , οἷος πολύς διαλέγω . ἐπεί οὖν ὀκνηρός διάκειμαι , τότε λέγω αὐτός ὁ Ἰησοῦς παρρησία , “ Λάζαρος ἀποθνῄσκω , καί χαίρω διά σύ , ἵνα πιστεύω , ὅτι οὐ εἰμί ἐκεῖ , ἀλλά ἄγω πρός αὐτός , ” ὁ μέν πρότερος ὁ ἀκόμπαστος παρίστημι βούλομαι λέγω , “ κοιμάω ” ἐπεί δέ οὖον συνεῖδον , τότε φημί , ὅτι ἀποθνῄσκω καί ὅτε μέν λέγω , κοιμάω , λέγω , πορεύω ἵνα ἐξυπνίζω αὐτός . ὅτε δέ εἶπον , ὅτι ἀποθνῄσκω , οὐ ἔτι προστίθημι ὅτι πορεύω , ἵνα ἀνίστημι αὐτός . οὖον γάρ βούλομαι νῦν ὁ ῥῆμα προλέγω , ὁ διά ὁ ἔργον μέλλω βεβαιόω . Ζεύς τίς δέ φημί , “ χαίρω διά σύ ; ” ὅτι προεῖπον οὐ εἰμί ἐκεῖ , ἵνα ἐπειδάν ἀνίστημι , μηδείς εἰμί ἐν σύ ὑποψία · οὗτος ἀτελής ἔτι διάκειμαι , καί οὐ οἶδα αὐτός ὁ δύναμις , ὡς χρή . οὗτος δέ ποιέω ὁ μεταξύ φόβος ταράσσω αὐτός ὁ ψυχή καί θορυβέω · πᾶς μέν δείδω ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἔφοδος , ὑπέρ δέ ὁ ἄλλος ὁ Θωμᾶς . Διὸ καί λέγω , “ ἄγω ἵνα καί ἀποθνῄσκω μετά αὐτός . ” τις μέν οὖν φημί , ὅτι ἐπιθυμέω καί αὐτός ἀποθνῄσκω μετά ὁ Χριστός · οὐ εἰμί δέ οὗτος · δειλία γάρ ὁ ῥῆμα · οὐ ἐπιτιμάω δέ , ἐπεί διαβαστάζω αὐτός ὁ ἀσθένεια ἔτι . εἰμί ἀπό δεκαπέντε στάδιος εἰμί ὁ Βηθανία , ὅσπερ εἰμί μίλιον δύο , πῶς τεταρταῖος ὁ Λάζαρος εἰμί · καί γάρ φημί ὁ εὐαγγελιστής ἔρχομαι ὁ Ἰησοῦς εὑρίσκω αὐτός τέσσαρες ἡμέρα ἔχω ἐν ὁ μνημεῖον καί ὁ ἑξῆς ; ἐπεί μένω ἐκεῖ δύο , καί πρό ὁ δύο ἔρχομαι τις ἀπαγγέλλω , κατά ὅς καί τελευτάω , καί κατά αὐτός ὁ τέταρτος ἡμέρα παραγίγνομαι . οὐ ἔρχομαι δέ αὐτεπάγγελτος , ἵνα μή τις ὑποπτεύω ὁ γίγνομαι . μνημονεύω δέ ὁ πέντε καί δέκα στάδιος , ὅπως ἐντεῦθεν μανθάνω , ὅτι διά ὁ εἰμί ἐγγύς ὁ Ἱερουσαλήμ , πολύς εἰμί εἰκός ὁ Ἱεροσολυμίτης πάρειμι , ἵνα παραμυθέομαι αὐτός . παραμυθέομαι δέ οὐ ὡς φιλέω ὑπό Χριστός , καί γάρ εἰμί συντίθημι , ἵνα ἐάν τις αὐτός ὁμολογέω Χριστός , ἀποσυνάγωγος γίγνομαι , ἀλλά ὅς διά ὁ ἀνάγκη ὁ συμφορά , ὅς ὡς εὐγενής αἰδέομαι , ἢ ὁ μή πονηρός οὗτος πάρειμι , ὅθεν πολύς ἐκ αὐτός πιστεύω . Ζεύς τίς οὖον παραλαμβάνω ὁ ἀδελφή μετά ἑαυτοῦ ὁ Μάρθα , ἀλλά μόνος ὁ Χριστός ἀπαντάω ; ἐπεί κατά ἴδιος συντυγχάνω αὐτός βούλομαι , καί ὁ γίγνομαι ἀπαγγέλλω · ὅθεν ἐπεί αὐτός εἰς ἐλπίς χρηστός ἄγω , τότε ἄπειμι καί καλέω ὁ ἀδελφός ὁ δέ ὅσος ἄν “ αἰτέω ὁ θεός δίδωμι σύ ” εἶπον , ἐπεί εἰμί καί πιστεύω εἰς ὁ Χριστός , ἀλλά οὐ ὡς προσήκω · οὐδέ γάρ ὅτι θεός εἰμί πιστεύω , ἀλλά ὡς περί ἐνάρετος τις καί εὐδόκιμος διάκειμαι · αὐτός δέ ἀνατρέπω ὁ τοιοῦτος αὐτός ὑπόνοια , αὐθεντικός ἀποφαίνω λέγω , “ ἀνίστημι ὁ ἀδελφός σύ . ” πόθεν δέ οὗτος ἀνάστασις ἦδος , ὅτι εἶπον αὐτός , οἶδα ὅτι ἀνίστημι ἐν τῆ “ ἀνάστασις , ἐν ὁ ἔσχατος ἡμέρα ; “ ἐκ ὁ ὁ Χριστός ἀκούω γάρ αὐτός πολύς περί ἀνάστασις διαλέγω , ἀλλά ὅμως ποθέω ὧδε πάλιν ὁράω αὐτός . αὐτός δέ δείκνυμι ὁ θεῖος αὐτός δυναστεία , φημί πρός αὐτός , “ ἐγώ εἰμί ὁ ἀνάστασις καί ὁ ζωή , ὁ πιστεύω εἰς ἐγώ , κἀν ἀποθνῄσκω , ζῶ , ” περί ὁ θάνατος οὗτος λέγω . ὁ δέ “ οὖον μή ἀποθνῄσκω εἰς ὁ αἰών , ” διά ὁ θάνατος εἶπον . βούλομαι δέ αὐτός ἀνεγείρω ὁ νόος , φημί , πιστεύω “ τοῦτο;“οὐ γάρ μόνος ὁ Λάζαρος ἀνίστημι ὁ ζητέω εἰμί , ἀλλά ἐσθίω καί οὗτος καί ὁ πάρειμι εἰς ὁ πίστις ὁδηγέω . ἐκεῖνος δέ μή σύν-εἶδον ὁ λέγω3 , ἕτερος ἐρωτάω , ἕτερος ἀποκρίνω , λέγω , “ ναί , κύριος , ἐγώ πιστεύω ὅτι “ εἰμί ὁ Χριστός , ὁ υἱός ὁ Θεός , ὁ εἰς ὁ κόσμος ἐρχόμενος . ” εἰμί γάρ καί μέγας τίς κατανοέω , ἀλλά οὖον μήv ὁ πᾶς ἐπιγιγνώσκω · τέως μέν ὅς κερδαίνω ἐκεῖνος ὁ κωλύω ὁ πένθος , λάθρῃ δέ ὁ ἀδελφή φωνέω , σφόδρα συνεχῶς διαπράσσω · οὗτος γάρ ποιέω βούλομαι μή διαταράσσω ὁ πρός αὐτός συνέρχομαι Ἰουδαῖος · καί γάρ εἰμί γιγνώσκω ὅτι διά ὁ Χριστός αὐτός λαλέω , ἄρα ἄν καί ἀναχωρέω , νῦν δέ ὡς ὀλοφύρομαι , πᾶς ἀκολουθέω ἐγείρω αὐτός , καί εἰς συνάντησις ὁ Χριστός ἀπέρχομαι . τίς ἕνεκα ἐπισημαίνω ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι “ οὔπω ὁ Ἰησοῦς ἔρχομαι εἰς ὁ κώμη , ” καί ὁ ἑξῆς ; ἵνα δείκνυμι ὅτι σχολαῖος βαδίζω , ὅπως μή δόξα ἐπιρριπτέω ἑαυτοῦ ὁ σημεῖον , ἀλλά ὡς ἀξιόω παρά ἐκεῖνος οὗτος ποιέω · καί ἐπεί ὁ μέλλω γίγνομαι θαῦμα μέγας εἰμί , καί οἷος ὀλιγάκις ποιέω ὁ Χριστός , καί μέλλω μέγας κερδαίνω πολύς διά αὐτός . Ζεύς οὗτος πολύς οἰκονομέω γίγνομαι μάρτυς ὁ θαῦμα . φημί γάρ ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι “ ὁ Ἰουδαῖος ὁ εἰμί ἐν ὁ οἰκίον “ μετά αὐτός , ἀκολουθέω αὐτός , ” καί ὁ ἑξῆς . Θερμός δέ ὁ Μαρία παρά ὁ ἀδελφή Μάρθα προσέρχομαι ὁ Χριστός · ὁράω γάρ αὐτός , φημί , πίπτω αὐτός πρός ὁ πούς , οὐ αἰδέομαι ὁ ὄχλος , οὖον ὁ ὑποψία ὅς ἔχω περί αὐτός · εἰμί γάρ πολύς καί ὁ ἐχθρός , πᾶς δέ ὁ ἀνθρώπινος ἐκβάλλω πάρειμι ὁ διδάσκαλος , καί εἷς γίγνομαι ὁ εἰς αὐτός τιμή . φημί γάρ , κύριος , εἰμί εἰμί ὧδε , οὐ ἄν ἀποθνῄσκω ὁ ἀδελ - ΦΟΣ ἐγώ . ” αὐτός δέ διά οὗτος οὐδείς αὐτός διαλέγω , οὐδέ λέγω οὗτος , ὁ καί πρός ὁ ἀδελφή αὐτός εἶπον , διά ὁ πάρειμι πολύς ὄχλος , καί μή εἰμί καιρός ὁ τοιοῦτος ῥῆμα · Σύγκα - ταβαίνω δέ μᾶλλον , ὁ ἀνθρώπινος φύσις ἀπογυμνόω . δάκρυ γάρ καί συγχέω εἶδον αὐτός καλέω , καί ἅπας ὁ συνέρχομαι αὐτός Ἰουδαῖος · ὁ δέ ἐμβριμάομαι ὁ πνεῦμα , ” οὗτος εἰμί , ὅτι ἐπιτιμάω ὁ πένθος · διό καί ἐπέχω ὁ σύγχυσις , οὕτως ἐρωτάω , ὥστε μή μετά ὀλοφυρμός γίγνομαι ὁ ἐρώτησις . Ζεύς τίς εἶπον , “ ποῦ τίθημι αὐτός ; “ οὐ ἀγνοέω , μή βούλομαι ἑαυτοῦ ἐπιρριπτέω ὁ θαῦμα , μᾶλλον δέ πᾶς παρά ἐκεῖνος ποιέω ὁμολογέω καί μαρτυρέω , ὥστε πᾶς ὑποψία ἀπαλλάσσω ὁ σημεῖον . ἐπεί δέ οὐδείς οὐδέπω ὁ ἀνάστασις Λάζαρος τεκμήριον ἐνδείκνυμι , οὐδέ οὕτως νομίζω ὁ ἔρχομαι ὡς ἀνίστημι αὐτός , ἀλλά ὡς θρηνέω , λέγω αὐτός , “ κύριος , ἔρχομαι καί ὁράω . ἕνεκα δέ τίς λέγω ὁ Ἰουδαῖος , οὐ δύναμαι οὗτος ὁ ποιέω ἀνοίγω ὁ ὀφθαλμός ὁ τυφλός , ποιέω ἵνα καί οὗτος μή ἀποθνῄσκω ; ” διαφθείρω σκοπός , ὡς ἐνδιαβάλλω ὁ θαῦμα , ὡς μή γίγνομαι ἐκεῖνος , οὕτως οὐδέ ἐν ὁ συμφορά ὁ πονηρία καθυφίημι · ὀφείλω γάρ θαυμάζω ὁ σημεῖον ἐκεῖνος , ἀπό ἐκεῖνος μᾶλλον καί οὗτος ἐνδιαβάλλω · καί γάρ μήπω ἔρχομαι αὐτός εἰς ὁ τόπος , μηδέ τεκμήριον τίς ὁ θαῦμα ἐπιδείκνυμι , προκαταλαμβάνω ὁ κατηγορία , οὐ ἀναμένω ὁ πρᾶγμα ὁ τέλος . οὐ ἐπιστομίζω δέ αὐτός , ἐπεί μέλλω διά ὁ ἔργον οὗτος πάσχω , ὁ θαῦμα ἐκπληρόω , ὅσπερ καί ἀνεπαχθής εἰμί , καί μᾶλλον καταισχύνω αὐτός ἱκανός . τις δήποτε δέ περισπούδαστος ὁ εὐαγγελιστής ἄνω καί κάτω στρέφω , ὅτι δάκρυ , καί ὅτι ἐπιτιμάω ὁ πάθος ; καί γάρ φημί , Ἰησοῦς οὖν πάλιν εμβριμουμην ἐν ἑαυτοῦ , ἔρχομαι εἰς ὁ μνη - μείων ; “ διά ὁ μανθάνω ἐγώ , ὅτι ἀληθής ὁ φύσις ὁ ἡμέτερος περιβάλλω . ἐπεί γάρ μέγας περί αὐτός φθέγγομαι ὁ ἄλλος μᾶλλον εὐαγγελιστής , καί οὗτος καί ἐν ὁ σωματικός πολύς ταπεινός φθέγγομαι , ὅθεν καί ἐν ὁ πένθος πολύς ὁ ἀνθρώπινος αὐτός φημί ἔχω , ἀπό οὗτος δηλόω ὁ οἰκονομία ὁ ἀλήθεια . ὁ μέν γάρ Λουκᾶς ἀπό ὁ ἀγωνία καί ὁ θρόμβος καί ὁ ἱδρώς , οὗτος δέ ἀπό ὁ πένθος πιστόω οὗτος . τίς ἕνεκα οὐ ὁ λίθος ἐπίκειμαι ποιέω ἀνίστημι ὁ Λάζαρος , ἀλλά λέγω , ἀείρω ὁ λίθος ; “ καί γάρ ὁ σῶμα κινέω νεκρός ὁ φωνή , ὁ ὁ δήω καί μή ὁράω καί συμποδίζω διά ὁ φωνή βαδίζω παρασκευάζω , πολύς μᾶλλον λίθος κινέω ἄν . τις δήποτε οὖν οὐ ποιέω οὗτος ; ἵνα αὐτός μάρτυς ποιέω ὁ θαῦμα , ἵνα μή πάλιν λέγω , ὅς ἐπί ὁ τυφλός , ὅτι οὗτος εἰμί , οὐ εἰμί οὗτος . ὁ γάρ χείρ καί ὁ παραγίγνομαι εἰς ὁ τόπος , καί ὁ ὁ λίθος ἀείρω , καί ὁ σπαργανόω ἐξέρχομαι , καί ὁ ὁ φίλος ὁ κηδεύω πάρειμι αὐτός ὁράω , καί ἀπό ὁ ἱμάτιον ἐπιγιγνώσκω καί ὁ δυσωδία δέ , φημί γάρ , τεταρταῖος εἰμί , καί ἤδη ὄζω , ” πᾶς οὗτος ἱκανός εἰμί ἐπιστομίζω ὁ ἀγνωμονέω μάρτυς γίγνομαι ὁ σημεῖον . ὁ δέ ἤδη ὄζω , τεταρταῖος γάρ εἰμί , ” εἶπον ὁ Μάρθα , ὡς ἀδύνατος εἰμί νομίζω ὁ ἀνίστημι ὁ ἀδελφός αὐτός λοιπός , διά ὁ μῆκος ὁ τοσοῦτος ἡμέρα , οὕτως ἔτι κάτω στρέφω · ἀναμιμνήσκω δέ ὁ Χριστός ὅς διαλέγω πρός αὐτός , καί σχεδόν ἐπιτιμάω ὡς ἀμνημονέω , φημί , οὐ εἶπον σύ , ὅτι ἐάν πιστεύω . ὁράω ὁ δόξα ὁ Θεός ; “ ὁ μέν οὖν μαθητής λέγω , ” ἵνα δοξάζω ἐν αὐτός ὁ υἱός ὁ Θεός , ” οὗτος δέ ὁ δόξα “ ὁ Θεός , ” περί ὁ πατήρ λέγω . ὁ γάρ ἀσθένεια ὁ ἀκούω ὁ διαφορά ὁ λέγω αἰτία εἰμί . Ζεύς τίς εὔχομαι , μᾶλλον δέ ὁ εὐχή σχῆμα ἀναλαμβάνω ; αὐτός λέγω , ἀκούω , φημί γάρ , ” διά ὁ περιίστημι ὄχλος εἶπον , ἵνα πιστεύω , ὅτι σύ ἐγώ ἀποστέλλω . ” ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί , ἵνα μή ἀντίθεος ἐγώ νομίζω , ἵνα μή λέγω , οὐ εἰμί ἐκ ὁ Θεός , ἵνα δείκνυμι κατά γνώμη σός ὁ ἔργον γίγνομαι . ὅτι γάρ οὗτος εἰμί , ὁράω καί τίς ὁ ἀρχή · “ εὐχαριστέω σύ , ” φημί , πατήρ , ὅτι ἀκούω ἐγώ . τίς δέ οὕτως εὔχομαι ποτός ; πρίν γάρ τίς εἶπον , “ ἀκούω ἐγώ , ” φημί , δείκνυμι , ὅτι οὖον δήω εὐχή . Δῆλος δέ οὗτος ἀπό ὅς ὁ ἄλλος Χωρὶς εὐχή ποιέω λέγω , σύ λέγω , δαιμόνιον , ἐξέρχομαι ἀπό αὐτός , ” καί “ ἐθέλω καθαρίζω , καί ἀφίημι ὁ ἁμαρτία σύ , ” καί ὁ θάλασσα , “ σιωπάω , φιμόω . ” κράζω δέ φωνή μέγας , Λάζαρος , δεῦρο “ ἔξω , ” οὐ εἶπον , ἐν ὁ ὄνομα ὁ πατήρ ἐγώ δεῦρο ἔξω , οὖον δέ ἀνίστημι αὐτός , πατήρ , ἀλλά εὔχομαι σχῆμα λαμβάνω ὡς εἴρω , διά εἄν εἶπον αἴτιος , ὁ αὐθεντία διά ὁ πρᾶγμα ἐνδείκνυμι · οὗτος δέ λέγω ὁ αἱρετικός ἐμφράσσω ὁ στόμα ὁ ὁ δόξα ὁ μονογενής υἱός ὁ Θεός ἐλασσόω , καί λέγω ὅτι ἀπό ὁ εὐχή ῥοπή λαμβάνω ὁ Λάζαρος ἀνίστημι . τις γάρ ἴσος ὁ ἐξουσία οὗτος γίγνομαι εἄν , ὅτι ὡς ζῶ διαλέγω ὁ τελευτάω φημί , Λάζαρος , δεῦρο ἔξω ; “ οὗτος δέ εἰμί ὅς λέγω , ἔρχομαι ὥρα ὅτε ὁ νεκρός ἀκούω ὁ φωνή “ ὁ Θεός , καί ἀκούω ζῶ . ” Iva γάρ μή τις νομίζω , ὅτι παρά ἕτερος λαμβάνω ὁ ἐνέργεια , προλέγω οὗτος , ὅς διά ὁ ἔργον δείκνυμι μέλλω . δείκνυμι δέ ἐθέλω ὅτι ὁ ἀνίστημι ὁ ἐξέρχομαι δήω οὐ μικρός δοκέω εἰμί παράδοξος , φημί , “ καί ἐξέρχομαι ὁ θνήσκω , δήω ὁ πούς καί ὁ χείρ . ” οὗτος δέ γίγνομαι , ἵνα μή δόξα φάντασμα εἰμί ὁ πρᾶγμα . κελεύω δέ αὐτός λύω , ὅπως πλησίος γίγνομαι καί ἅπτω , ὁράω ὅτι οὗτος ἐκεῖνος εἰμί ὁ δέ ἀφίημι ὑπάγω , ὁ ἀκόμπαστος δηλόω , οὐδέ γάρ ἐπάγω αὐτός , οὐδέ κελεύω μετά αὐτός περιπατέω ὥστε ἐπιδείκνυμι , γίγνομαι δέ ὁ θαῦμα , ὁ μέν πιστεύω ὁ θεάομαι , ὁ δέ ἀπαγγέλλω ὁ Φαρισαῖος . τίς οὖν ἐκεῖνος ; ὀφείλω ἐκπλήσσω καί θαυμάζω , μᾶλλον βούλομαι αὐτός ἀναιρέω , ὅσπερ εἰμί ἔσχατος ἄνοια , ὅτι ὁ ἐν ὁ ἄλλος σῶμα θάνατος περιγίγνομαι θάνατος παραδίδωμι νομίζω , καί ἄνθρωπος αὐτός ἔτι καλέω λέγω , ” τίς ποιέω ; ὅτι ὁ ἄνθρωπος οὗτος σημεῖον πολύς ποιέω ; ” τοσοῦτος λαμβάνω ἀπόδειξις ὁ αὐτός θεότης , ὅθεν καί πιστεύω ἐσθίω καί θεραπεύω , καί προσκυνέω καί μηκέτι νομίζω ἄνθρωπος . τίς ἕνεκα ὁ Ῥωμαῖος μνημονεύω , λέγω , ὅτι “ ἐάν “ ἀφίημι αὐτός , ἔρχομαι ὁ Ρωμαῖος καί ἀείρω ἐγώ καί ὁ “ ἔθνος καί ὁ πόλις ; “ ὁ λαός ἐπισείω σπουδάζω , ὡς μέλλω ὁ πλῆθος ὁ Ἰουδαῖος δῆθεν κινδυνεύω , ἐπί ὑποψία δῆθεν τυραννίς . ἐάν γάρ ὀχλαγωγέω φημί ὁράω ὁ Χριστός ὁ Ρωμαῖος , ἐκ ὁ πιστεύω πολύς εἰς αὐτός , ὑποπτεύω ἐγώ ἐπί τυραννίς , καί καθαιρέω ἐγώ ὁ πόλις . οὗτος δέ λέγω οὖον προσδοκάω οὗτος , ἀλλά βασκαίνω · ἵνα γάρ μή δοκέω ὁ ἑαυτοῦ φθόνος δημοσιεύω , ὁ πόλις λέγω κινδυνεύω ἅπας , καί ὁ κοινός ἐπιβουλεύω , καί περί ὁ ἔσχατος αὐτός εἰμί ὁ λόγος . Θεόδωρος μομψουεστια . ὁ , “ ὁράω , ὅς φιλέω πίστις ἀπόδειξις ἔχω · οὗτος γάρ οἶδα πολύς περίειμι ὁ κύριος δύναμις , ὡς θαυμάζω ὅτι καθήκω ἀσθένεια ἀνήρ φιλουμενώ παρά αὐτός · Ἀμμωνίου πρεβυτερεω . οὐ εἰμί πρός θάνατος , τουτέστι πρός διηνεκής , ἀλλά εἰς μόνος τέσσαρες ἡμέρα , ἐπεί ἀνίστημι μετά οὖον πολύς . πρός ὁ πέρας ὁράω ὁ πρᾶγμα , λέγω μή εἰμί πρός θάνατος ὁ ἀσθένεια . οὖον τοσοῦτος εἰμί δόξα καί θαῦμα ὁ ἐγείρω ὁ Λάζαρος ἐκ ὁ νόσος , ὅσος ὁ ἀνίστημι αὐτός ἐκ νεκρός . Ὠριγένης . εἶπον δέ ἄν τις ὁ Μαρία σύμβολον εἰμί ἀπό ἔθνος , ὁ δέ Μάρθα ὁ ἐκ περιτομή , ὁ δέ ἐκ νεκρός ἀνίστημι ἀδελφός αὐτός , ὁ διά τις ἁμάρτημα εἰς ᾍδης καταβαίνω κατά ὁ ἀποστρέφω ὁ ἁμαρτωλός εἰς ὁ “ Ἅιδην · ” καί οὐ ἀπίθανος διά ὁ ἐν ὁ Μωϋσῆς νόμος πολιτεία φημί εἴρω ὁ Μάρθα · Μάρθα , Μάρθα , περί πολύς θορυβέω καί περισπάω , ὀλίγος δέ εἰμί χρεία · ” εἰς σωτηρία οὖον ὁ πολύς κατά ὁ γράμμα ὁ νόμος ἐντολή χρεία , ἀλλά ὀλίγος , ἐν ὅς κρεμάννυμι ὅλος ὁ νόμος καί ὁ προφήτης , ὁ περί ἀγάπη νομοθετέω . Θεόδωρος μομψουεστια . Εητήσωμεν , ἐν ποῖος τόπος Ἰησοῦς , ὅτε οὗτος λέγω · ὅσος γάρ ἀπό ὁ Εὐαγγέλιος οὐ εἰμί ἔξω ὁ Ἰουδαῖος · πῶς οὖν λέγω ὁ μαθητής , ἄγω εἰς ὁ “ Ἰουδαίαν;“εἰ μή ἄρα ἁπλόος τις ὁ τοιοῦτος ἐξετάζω λέγω κατά ὁ σιωπάω αὐτός γίγνομαι ἔξω ὁ Ἰουδαῖος . εἶπον οὖν , ἄγω πάλιν εἰς ὁ Ἰουδαῖος , ” ἀκούω ὑπό ὁ μαθητής ὁ καί πάλιν ὑπάγω ἐκεῖ . ” Ἀμμωνίου πρέσβυς . To δέ , ζητέω καί ὁ ἑξῆς , ὡς μήπω εἰμί ἀπαρτίζω , καί νομίζω ὅτι καί καί ἄκων πάσχω , εἶπον οὗτος · οὐ δώδεκα ὥρα εἰμί , ” καί ὁ ἑξῆς . ἐκ α᾿νεπιγραφω . οὗτος εἶπον βούλομαι , ὅτι μηδείς σύνοιδα πονηρός οὐδείς πείθω δεῖνος , ὁ δέ ὁ φαῦλος πράσσω πείθω · ὥστε οὖον χρή δείδω · οὐδείς γάρ ἄξιος θάνατος ἀπάρχω · ἢ ὅτι ὁ ὁ φάος ὁ κόσμος οὗτος βλέπω , ἐπί ἀσφάλεια εἰμί . εἰμί δέ ὁ ὁ φάος ὁ κόσμος οὗτος βλέπω ἐπί ἀσφάλεια εἰμί , πολύς μᾶλλον ὁ μετά ἐγώ , ἐάν μή ἀφίστημι αὐτός ἐγώ · Κύριλλος . ὁ ὁ ἡμέρα ἀεικίνητος φορός ὁ ὁ ἄνθρωπος ἀπεικάζω διάνοια , καί φιλόκαλος πως ὑπάρχω εἰς βουλή καί προαίρεσις ὁ ὥρα παραπλήσιος . ὅς τοίνυν οὗτος φημί , ἢ καί οὗτος · οὐ δώδεκα εἰμί ὥρα ὁ ἡμέρα ; ” τουτέστιν , ἡμέρα , φημί , εἰμί καί φάος . ὥσπερ οὖν οὐ ἐγκαταλέγω ὁ ἡμέρα ὁ φάος , μή οὐ ὁ τάσσω αποπληρώνω καιρός , οὕτως οὐ ἄν ἐκ ὁ λέγω ὁ πῇ ἐγώ συστέλλω φωτισμός ἀπό ὁ Ἰουδαῖος εἰς ὁ πρέπω ὁ φιλανθρωπία προέρχομαι μέτρον · ἡμέρα δέ λέγω ὁ ὁ παρουσία καιρός , νύξ δέ ὁ πρό οὗτος , ὡς ὅταν λέγω ὁ Κύριος , ἐγώ δεῖ ἐργάζομαι ὁ ἔργον ὁ πέμπω ἐγώ , ἠώς ἡμέρα , ” φημί , εἰμί . ” Ἀμμωνίου . ὥσπερ ἄστατος ὁ ἡμέρα ἀπό ὥρα εἰς μεταβαίνω , οὗτος καί ὁ ὁ ἄνθρωπος γνώμη , ὁ εἰμί ὁ Ἰουδαῖος . εἰμί ὁ ἐν ἡμέρα περιπατέω οὖον προσκόπτω , ” πῶς ἐγώ ὁ πᾶς φωτίζω ὑπομένω ὁ ὁ ἀβούλητος ; Ἀπολινάριος . διδάσκω ὁ Κύριος , ὅτι πρό ὁ καιρός ὁ πάθος οὐ ἄν ὑπό Ἰουδαῖος τίς πάσχω · διδάσκω δέ διά παραβολή , ἡμέρα μέν καιρός ὁ πρό ὁ πάθος , ὁ δέ ὁ πάθος νύξ · ἐκ οὗτος δῆλος ὅτι κατά ὁ ἄνωθεν βούλησις εἰμί ὁ μή πάσχω ὅς πάσχω αὐτός , ὥσπερ κατά ὁ ὁ φάος παρουσία ὅς ἀπουσία , ὁ βλέπω ὅς μή βλέπω ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι · ὥστε μέχρι περ ἄν ὁ θεῖος καί οὐράνιος βουλή κωλύω ὁ πάθος , ἀδύνατος αὐτός γίγνομαι , ἐπειδάν δέ εἴκω καί παραχωρέω , τότε συμβαίνω . Κύριλλος . Ὕπνος γάρ ὀνομάζω ὁ ἀνθρώπινος Ψυχή ὁ ἀπό σῶμα ἔξοδος , καί σφόδρα εἰκότως · θάνατος γάρ οὐ ἀξιόω εἶπον ὁ κτίζω εἰς ἀφθαρσία ὁ πᾶς κατά ὁ γράφω , καί σωτήριος ἀναδείκνυμι ὁ γένεσις ὁ κόσμος . Ἔστιγὰρ καί ἀληθής ὁ λόγος · ὕπνος γάρ εἰμί παρά Θεός καί ἕτερος οὐδείς ὅς ὁ πρόσκαιρος ἐγώ ὁ σῶμα θάνατος · ψιλός καί μόνος καταργέω νεῦμα ὁ κατά φύσις ζωή , τουτέστι Χριστός . Ἀμμώνιος πρέσβυς . ἵνα μή αφιλόστοργος φαίνω , σπεύδω ἐπί ὁ ὁ φίλος ἐγώ σωτηρία , ὑπεροράω ὁ ιουδαϊκός ἐπιβουλή . Θεόδωρος μομψουεστια . χαίρω , φημί , σύ γάρ μή εἰμί ἐγώ ἐκεῖ συντέλεσις πρός ὁ πίστις ὁ ὑμέτερος , ἐπεί εἰμί μέν πάρειμι , ἀρρωστέω θεραπεύω · μικρός δέ εἰμί οὗτος ὁ θαῦμα εἰς δύναμις ἐπίδειξις . ἐπεί δέ ἐγώ μέν ἀπολείπω , ὁ δέ θάνατος ἐπιγίγνομαι , μέλλω δέ αὐτός ἀπέρχομαι ἀνίστημι , μέγας εἰς ὁ πίστις βεβαιόω ὁ ἐμός , ὅταν ὁράω ἐγώ καί οὗτος δύναμαι , ὁ νεκρός ἤδη διαφθείρω ἀνίστημι . Ἀμμωνίου πρέσβυς . ὡς πρός ζῶ λέγω αὐτός γάρ ζῶ ὡς Θεός . Θεόδωρος μομψουεστια . κηλόν μέν εἰμί καί ἐκκλίνω ὁ ἐχθρός ὁ ἐπιβουλή · ἐπεί δέ οὗτος δοκέω πάντως αὐτός ἀπέρχομαι , συναπέρχομαι καί ἐγώ · ἀγαθός γάρ ἀποθνήσκω κοινωνέω ὁ θάνατος ἢ ὁ οἰκεῖος σωτηρία προνοέω ἀπολείπω ὁ διδάσκαλος . Ὠριγένης . ἀναγιγνώσκω ὁ Θωμᾶς ὁ περί ὁ σωτήρ εἰκός δέ ὅτι καί ἀκούω λείπω οἰκονομία ὁ Γιός ὁ Θεός ὁ περί φυχὴν ὅς μέλλω ποιέω , καταβαίνω εἰς ὁ χωρίον αὐτός , ἵνα ὁ ἐν φυλακή πνεῦμα κηρύσσω , πορεύω πρός αὐτός ἀπειθέω ποτός . ἀκούω ὅτι “ πορεύω ἵνα ἐξυπνίζω αὐτός , ” οἴομαι οὐ ἄλλως εἄν ἐξυπνίζω καί ἐκ νεκρός ἀνίστημι ὁ Λάξαρον , ἢ ὁ Ἰησοῦς καταβαίνω εἰς ὁ ὁ Ψυχή χωρίον · ὁ δέ καί ὁ Σωτήρ εἶπον , οὐδείς ἀείρω ὁ Ψυχή ἐγώ ἀπό ἐγώ , ἀλλά ἐγώ τίθημι αὐτός ἀπό ἐμαυτοῦ , καί ὁ ὅμοιος . εἶτα ὡς γνήσιος ὁ Σωτήρ μαθητής , καί κρίνω αὐτός ἀκολουθέω ὅποι πρός ἄν ἄπιος , βούλομαι αὐτός καί ὁ λοιπός μαθητής χάρις ὁ Ἰησοῦς συναποτίθημι ὁ σῶμα . Θεόδωρος Ἡράκλεια . ἔξειμι μέν οὖν ὁ Μάρθα ὁ ὁ κύριος παρουσία οὐ ἀνακοινόω πρός ὁ ἀδελφός φημί , διά ὁ βούλομαι κρύπτω ὁ παρουσία ὁ κύριος ἀπό ὁ πάρειμι Ἰουδαῖος , ὡς ἄν ἐχθρός Χριστός , καί διώκω αὐτός , ὀλιγοπιστία δέ ῥῆμα φθέγγομαι . Ἀμμωνίου πρέσβυς . Ζωή ἑαυτοῦ εἶπον ὁ Κύριος , οὖον ζῷον · ὁ μέν γάρ ζῷον δεκτικός εἰμί ζωή , ὁ δέ ζωή παρεκτικός ὁ ζῶ ὡς ὁ σοφία καί ὁ σοφός ὁ μέν λαμβάνω , ὁ δέ δίδωμι . ἐκ ανεπίγραφος . δείκνυμι ὅτι οὗτος εἰμί ὁ χορηγός ἀγαθός , καί παρά αὐτός δεῖ αἰτέω καί πῶς . Ὁ πιστεύω εἰς ἐγώ , ” ὁράω πῶς αὐτός ἀνάγω ὁ νόος ; οὖον γάρ οὗτος εἰμί ζητέω ὁ Λάζαρος ἀνίστημι , ἀλλά ἐσθίω καί οὗτος καί ὁ πάρειμι καί ἐκεῖνος ὁ ἀνάστασις μανθάνω . εἰμί γάρ ἐκεῖνος πιστεύω , φημί , μηδέ περί οὗτος ἀμφιβάλλω · οὖον γάρ ἄλλος ὁ ἐκεῖνος ἐργάζομαι παρά ἐγώ , ἀλλά ἐγώ κά̓κες ὁ ἄνθρωπος αἴτιος , ὥστε ὁ κοινός πᾶς ἀριστάω . οὖον γάρ δήπου περί εἷς ἀνάστασις ἄτονος εἰμί δύναμαι . Ζεύς οὗτος περί ὁ ἀνάστασις φιλοσοφέω ὁ ῥῆμα . εἰμί δέ ὁ ἀνάστασις αὐτός εἰμί καί ὁ ζωή , οὖον τόπος περικλείω , ἀλλά πανταχοῦ πάρειμι οἶδα ἰάομαι . Θεόδωρος μομψουεστια . ὥστε οὖον χρή φρίσσω οὗτος ὁ θάνατος . ὅς δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί , ὅτι οὔτε οὗτος θνῄσκω , οὔτε σύ θνῄσκω , ὁ ἐλπίς ὁ ἀνάστασις ἔχω . ὁ γάρ ζῶ μετά ὁ εἰς ἐγώ πίστις οὐδεπώποτε ἀποθνῄσκω , ἐπεί κἀν ἀποθνήσκω δόξα , οὖον νεκρός εἰμί , ἀλλά ζῶ διά ὁ ὑπόσχεσις , μετά ὅς δέχομαι ὁ ὁ φύσις ὁράω ὁ τελευτή . καί ὅς γε ἐν ὁ Εὐαγγέλιος , οὖον φαίνω ὅτι λέγω αὐτός ὁ Κύριος καλέω ὁ ἀδελφή , ἀλλά δηλονότι εἴρω μέν , ὁ δέ εὐαγγελιστής παραλείπω , εἷς ἐάν ὁ μόνος ὁ ἀναγκαῖος λέγω . Κύριλλος . ὁ ὁ πρᾶγμα ἀπαραίτητος χρεία καί ὁ παρουσία χρεωστέω , ἀντί φωνή δέχομαι οὗτος φημί . Πῶς γάρ οὐ ἐσθίω πάρειμι ὁ Χριστός , πρός αὐτός εἶμι προθύμως ὁ Μαρία , ἐπεί ἅπας οὖον μέτριος λυπέω ; Ἀμμωνίου πρεσβυιερος . εἰμί μή οἰκονομία ὁ γίγνομαι , οὐ εἄν μιμνήσκω αὐτός ὁ εὐαγγελιστής · γίγνομαι δέ ἵνα καί ἄκων παραγίγνομαι , καί μαρτυρέω ὁ σημεῖον . Ἀπολινάριος . περι ὁ Μάρθα οὐ εἶπον , ὅτι ὁ προσπίπτω , ἀλλά ὅτι ἀπαντάω μόνος , οὐδέ ὅτι ταχέως καί σπουδαῖος προστρέχω · ὁ γάρ Μαρία καί οὗτος δίδωμι ὁ εὐαγγελιστής , ἐπί ὁ Μάρθα προερέω ψιλός ὁ ὅτι ὑπαντάω αὐτός · ὁ δέ ἔρχομαι ὁ ἀπαντάω ὑποδεέστερος , ὡς φαίνω διά πολύς ὁ Μαρία πλείων ὁ ἀγάπη , ὁ περί ὁ κύριος ἔχω · Ἀμμωνίου πρεσβυγέρου . λυπέω ὁ Χριστός , καί ἑαυτοῦ κινέω ὁ λύπη , καί νεύω ὁ σάρξ πρός δάκρυ , ἐπιπλήσσω ὁ σάρξ ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα δύναμις , ὅστις μή φέρω ὁ ὁ ἑνόω αὐτός θεότης κίνημα τρέμω , καί ὁ λύπη περικρατέω · οὐδέ γάρ ἁρμόζω ἐπί νεκρός δάκρυ ὁ ὁ ἐλπίς ὁ ἀνάστασις εἰσάγω . Θεόδωρος μομψουεστια . ἐρωτάω , ποῦ ἀγνοέω · πῶς γάρ ὁ πόρρωθεν εἶπον , ὅτι τελευτάω , ἀλλά ὥστε δοκέω τάξις τις ὁ πρᾶγμα δίδωμι , καί μή μετά ἐπίδειξις ὁ θαῦμα ἐργάζομαι . Ἰσίδωρος Πηλουσιώτης . δάκρυ ὡς ὁ Χριστός ἐπί Λάζαρος · μάλιστα μέν κἀν οὗτος , ὥσπερ καί ἐπί ὁ ἄλλος , κανών ἐγώ καί ὀρός πήγνυμι , ἵνα μή ἐκβακχεύω ὑπό ὁ λύπη . ὁ γοῦν θεάομαι εἶπον , ὁράω πῶς ἐφίημι - “ λέι αὐτός . ” Ὠριγένης . μακράν μέν ὑπάρχω ὁ μνημεῖον ἐνεβριμή - Σάτο ὁ πνεῦμα · ” ὅτε δέ ἐγγύς γίγνομαι ὁ νεκρός , οὐκέτι ἐμβριμάομαι ὁ πνεῦμα , ἀλλά συγχέω ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἐμβρίμησις , διό λέγω ἐμβριμάομαι ἐν ἑαυτοῦ , ἔρχομαι εἰς ὁ μνημεῖον . ” Κύριλλος . ὁ μέγας ὁ κατόρθωμα ἀπιστέω καί ὁ ὑπέρ λόγος ἀκολουθέω . ὁ μή λίαν ἑτοίμως θαυμάζω οὗτος ἐγώ δοκέω ὑπομένω ὁ ἀγαθός Μάρθα , παραιτέομαι γάρ αὐτός ὁ εἰς πίστις ἀσφαλής , ὁ ὁ πρᾶγμα ὑπερβολή , καί ὁ ξένος ὁ ἐλπίς ὁ καθήκω ἐξίστημι λογισμός , καί θαυμαστός οὐδείς εἰμί ὁ πίστις ὁμολογέω , πάλιν ὀλιγοπιστία χειμάζω τῆ ὁ θαῦμα ὑπερβολή . Ἀμμωνίου . ἐν ὁ ὑπέρ φύσις φαίνω ὁ ὁ Θεός διά ὁ ἀσθενής ὁ ἀκροατής . ὁ ὁ πατήρ δόξα , φημί , διά ὁ ἀκενόδοξος οὐ εἶπον , ὁράω ὁ δόξα ἐγώ , ἀλλά ὁ ὁ πατήρ . Ἶσος εἰμί ὁ πατήρ , εὐχαριστέω αὐτός , ἵνα ἐγώ ὁ ὑπέρ ἑαυτοῦ εὐχαριστέω · οὗτος ἐπί Φίλων λέγω ὁμότιμος . ὡς πόρρωθεν εἰμί ὁ ψυχή , διά κραυγή καλέω , οὖον μήv ὡς εἰμί ἐν ὁ μνῆμα , ὡς Ἕλλην μυθεύω παῖς · ὁ κραυγή ὁ κύριος τύπος εἰμί ὁ μέγας σάλπιγξ ὁ μέλλω ἠχέω ἐν ὁ κοινός ἀνάστασις . θεοπρεπής καί βασιλικός ὁ κε - λεῦσμα . Ι ΑΣ . Θαύμας ἐν θαῦμα , κειρία δεδε - μένος ὁ πούς , καί μή κωλύω πρός ὁ κίνησις . γάρ εἰμί ὁ ἐνισχύω ὁ ἐμποδίζω . Πῶς οὖν ὁ οὗτος ἐνεργέω μέλλω , δάκρυ ἄξιος ὁ συμβαίνω κρίνω ; ἢ δηλονότι παντάχος - πανταχόθεν ἐγώ ὁ ἀσθενής ὑπερείδω μέτρον τις καί ὅρος ὁ ἀναγκαῖος περιλαμβάνω πάθος · ὁ μέν ασυμπαθής ὡς θηριώδης ἐκκλίνω . ὁ δέ φιλόλυπος καί πολύθρηνος ὡς ἀγεννής παραιτέομαι . διόπερ ἐπι - δάκρυ ὁ φίλος , αὐτός τε ὁ κοινωνία ὁ ἀνθρώπειος φύσις ἐπιδείκνυμι , καί ἐγώ ὁ ἐπί ἑκάτερος ὑπερβολή ἐλευθερόω , μήτε καταμαλακίζω πρός ὁ πάθος , μήτε ἀναισθήτως ἔχω ὁ λυπηρός ἐπιτρέπω . Ἀμμωνίου πρεχβττέρου . οὕτως καί ὁ καθολικός μέλλω γενή - ἕπομαι ἀνάστασις , “ ἐν ἄτομος , ἐν ῥιπή ὀφθαλμός . ” Ὅμοιος σός - μείων σχεδόν ὁ ἀνάστασις ὁ δέω1 ὁ χείρ καί ὁ πούς , καί ὁ ὀφθαλμός ἐξέρχομαι περιπατέω . Ζεύς ὁ λύω μαρτυρέω , ὅτι οὐ εἰμί φάντασμα , ἀλλά ὁ Λάζαρος εἰμί . ὡς ἀνόσιος τίς τετ ὄλλυμι διαβάλλω , ὡς ὁ θάπτω ἀνασκάπτω ἐπιτάσσω · μετά τοσοῦτος ἀποδείκνυμι , ὡς περί ψιλός ἄνθρωπος λέγω , ἀγνοέω ὅτι αὐτός εἰμί ὁ Χριστός ὁ ὁ σημεῖον δη - δημιουργός . ἐάν , φημί , ὁ πιστεύω εἰς αὐτός ποιέω αὐτός βάσις - Λέα , ἐπέρχομαι ἐγώ ὡς τυραννέω ὁ ‘pωμαι-οι , καί γυμνόω ἐγώ πᾶς . εἶμι σημαίνω βούλομαι ὁ εὐαγγελιστής φημί , “ ἀρχιερεύς “ ὁ ἐνιαυτός ἐκεῖνος ; “ ὅτι μετά ὁ ἄλλος οὗτος διαφθείρω παρά ὁ Ἰουδαῖος · οὐκέτι γάρ ὁ χρόνος ἅπας ὁ ζωή , ἱερατεύω κατά ὁ νόμος , ἀλλά ἐνιαυτός κατά ἐνιαυτός , ἐκ οὖον γίγνομαι ὠνητής ὁ ἀρχή · πλήν ἀλλά καί οὕτως ἔτι πάρειμι ὁ πνεῦμα . ἐπεί δέ ὁ χείρ ἀείρω κατά ὁ Χριστός , ὁ τηνικαῦτα αὐτός ἐγκαταλείπω , καί μετέρχομαι ἐπί ὁ ἀπόστολος · ὅσπερ δέ ἐκεῖνος ἐν τάξις βουλή προστίθημι λέγω , “ τίς ποῖ - “ Ούμε ; ” οὗτος ὁ Καϊάφας ἀναίσχυντος καί γυμνός ὁ κεφαλή μετά ἰταμότης ἀναβοάω λέγω , “ ὅτι σύ οὐ οἶδα οὐδείς , “ οὐδέ λογίζομαι ὅτι συμφέρω ἐγώ ἵνα εἷς ἄνθρωπος ἀποθνῄσκω , καί μή ὅλος ὁ ἔνθος ἀπόλλυμι . ” ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · σύ ἔτι κάθημαι , ἔτι ὀκνηρός ὁ πρᾶγμα χράομαι , καί οὐ οἶδα εἷς ἀνήρ σωτηρία ὑπέρ ὁ κόσμος καταφρονέω . χρή οὖν σκοπέω , πόσος ὁ Παναγίου πνεῦμα ὁ δύναμις . ἀπό γάρ διάνοια πονηρός ῥῆμα παρασκευάζω προέρχομαι , προφητεία γέμω θαυμαστός . κατά μέν γάρ ὁ αὐτός προαίρεσις ἐναντίος ἐκβαίνω . ἐπεί γάρ ἀποθνῄσκω , διά οὗτος ὁ μέλλω κόλασις ἀπαλλάσσω πολύς . οὗτος δέ , ” φημί , ὁ εὐαγγελιστής οὐ ἀπό ἑαυτοῦ εἶπον , ἀλλά ἀρχιερεύς ἐάν ὁ “ ἐνιαυτός ἐκεῖνος προφητεύω , ὅτι μέλλω ὁ Ἰησοῦς ἀποθνήσκω ὑπέρ ὁ θνῄσκω ” οὕτως εἰμί ὁ ἀρχιερατικός ἄξιος ὁ δύναμις πολύς . ἐπεί γάρ ὅλως ἀξιόω ὁ ἱερωσύνη , καί ὅς ἀνάξιος ἐάν ὁ πρᾶγμα , προφητεύω , οὐ εἰδοί ὁ λέγω · καί ὁ στόμα μέν ὁ χάρις χράομαι , ὁ δέ μιαρός Καρδία οὐ ἅπτω · πολύς γοῦν καί ἄλλος ὁ μέλλω εἶπον , ἀνάξιος εἰμί · ὁ Ναβουχοδονόσορ , ὁ Φαραώ , ὁ Βαλαάμ , καί πᾶς ὁ αἰτία δῆλος · καί οὐ ὑπέρ ὁ ἔθνος ” φημί μόνος , ἀλλά ἵνα καί ὁ τέκνον “ ὁ Θεός ὁ διεκορπισμένα συνάγω εἰς εἷς . ” τέκνον δέ Θεός ὁ ἔθνος καλέω ἀπό ὁ μέλλω εἰμί . ὥσπερ οὖν καί ὁ Χριστός λέγω , “ καί ἄλλος πρόβατον , ἔχω , ” καί αὐτός ἀπό ὁ μέλλω αὐτός καλός . ὁ δέ “ ίνα συνάγω εἰς εἷς δηλόω , ὅπως ὁ ἐγγύς καί ὁ μακράν εἷς σῶμα ποιέω , ἵνα ὁ ἐν Ῥώμη κάθημαι ὁ Ἰνδός μέλος εἰμί ἑαυτοῦ πιστεύω , καί πᾶς κεφαλή ὁμολογέω ὁ Χριστός . ὁ δέ ἄπειμι ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα συνίημι - βουλεύω ὁ Ἰουδαῖος , ἵνα αὐτός ἀποκτείνω , ” δηλόω ὅτι τότε τέλειος κυρόω ὁ γνώμη , καί ὡς ἔργον ὁ πρᾶγμα χράομαι · ὁ γάρ ἐθέλω αὐτός καί πρό οὗτος ἀποκτείνω αὐτός βουλή καί ζητέω ὑπάρχω · ζητέω γάρ αὐτός , ” φημί , “ ἀποκτείνω , ” καί αὐτός δέ αὐτός ἐλέγχω λέγω , ζητέω ἐγώ ἀποκτείνω · ” ἀναχωρέω δέ καί νῦν αὐτός ἐκεῖθεν , ἀνθρώπινος πάλιν ἑαυτοῦ διασῴζω , διά ὅς πολλάκις αἴτιος . αἴτιος . θαυμάζω δέ αὐτός εἰμί ὁ ἄνοια , ὅτι μιαιφόνος προαίρεσις ἔχω καί ἀνδροφόνος διάνοια , ἑαυτοῦ ἁγνίζω βούλομαι , καθώς φημί ὁ εὐαγγελιστής , “ ὅτι αὐτός δέ ἀναβαίνω εἰς ὁ Ἱερουσαλήμ πρό ὁ Πάσχα , ἵνα ἁγνίζω ἑαυτοῦ , καί ὅτι λέγω , τίς σύ δοκέω , ὅτι οὖον μή ἔρχομαι εἰς ὁ ἑορτή . ὅς δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί , ἐνταῦθα αὐτός ἐμπίπτω δεῖ , ὁ καιρός καλέω αὐτός · οὕτως ὑπάρχω ἀσεβής · ὅτε γάρ πλείων ἐσθίω ὁ εὐλάβεια , καί ὁ ἐπί ὁ ἔσχατος κακός λαμβάνω , ἀφίημι διά ὁ ἑορτή , τότε ὁ οὐδείς ἀδικέω θηρεύω ἐπιχειρέω . δίδωμι δέ , “ φημί , ὁ ἀρχιερεύς καί ὁ Φαρισαῖος ἐντολή , ἵνα ἐάν τις γιγνώσκω “ ποῦ εἰμί , μηνύω , ὅπως πιάζω αὐτός . ”