catenae-novum-testamentum.catena-in-joannem-catena-integra-e-codd-paris-coislin-23 10
Περὶ τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ . Διὰ τι θεραπεύει τότε εὐθέως τὸν τυφλὸν ἐκ τοῦ ἱεροῦ ἐξελθών ; ἴνα σὺν τῆ ἀπουσίᾳ καὶ ὴ του σημείου εργασια τὸ σκληρὸν ἀυτῶν καὶ ἀπειθὲς καταμαλάξῃ , ἅμα δὲ καὶ τὰ ὑπ’ αὐτοῦ εἰρημένα πιστώσασθαι βουλόμενος . Ὅτι γὰρ ἐπίτηδες ἐπὶ τὸ ἔργον τοῦτο ἦλθε , δῆλον ἐκεῖθεν . Οὕτω γὰρ αὐτῷ σπουδαίως ἐνέβλεψεν , ὡς καὶ τοὺς μαθητὰς ἐκ τούτου ἐπὶ τὴν ἐρώτησιν ἐλθεῖν . Εἶπον γὰρ αὐτῷ , φησὶ , “ τίς ἥμαρτεν , οὗτος ἢ οἱ γονεῖς αὐτοῦ “ ἵνα τυφλὸς γεννηθῇ;“ἔστι δὲ ἐσφαλμένη ἡ ἐρώτησις . πῶς γὰρ ἂν ἥμαρτεν οὗτος πρὶν γεννηθῆναι ; πῶς δὲ τῶν γονέων ἁμαρτογν τῶν αὐτὸς ἐκολάσθη ; πόθεν οὖν ἦλθον ἐπὶ τὴν ἐρώτησιν ταύτην ; ἀπὸ τοῦ παραλυτικοῦ . Ἐπειδὴ γὰρ θεραπεύων αὐτὸν ἔλεγεν , “ ἴδε , “ ὑγιὴς γέγονας , μηκέτι ἁμάρτανε . ” τοῦτο ἐννοήσαντες οὗτοι , ὅτι ἐκεῖνος δι’ ἁμαρτίας παρελύθη , λέγουσιν , ἔστω , ἐκεῖνος δι’ ἁμαρτήματα παρελύθη , περὶ τούτου τί ἃν εἴποις , αὐτὸς ἥμαρτεν ; ἀλλ’ οὐκ ἔστιν εἰπεῖν · ἐκ γενετῆς γάρ ἐστι τυφλός . ἀλλ’ οἱ γονεῖς αὐτοῦ ; ἀλλ’ οὐδὲ τοῦτο · παῖς γὰρ ὑπὲρ πατρὸς οὐ δίδωσι δίκην . Οὐ τοσοῦτον οὖν ἐρωτῶντες τοῦτο ἔλεγον , ὅσον διαποροῦντες . Διὸ αὐτός φησιν , οὔτε οὗτος ἥμαρτεν , οὔτε οἱ γονεῖς αὐτοῦ · ” οὐχ ἁμαρτημάτων δὲ αὐτοὺς ἀπαλλάττων τοῦτό φησιν . Οὐ γὰρ ἁπλῶς οὔτε οὔτε οὕτος οὔτε γονεῖς αὐτοῦ ἥμαρτον , ἀλλ’ έπήγαγεν , ἵνα τυφλὸς γεννηθῇ . Ἥμαρτον μὲν γὰρ ἴσως οἱ γονεῖς αὐτοῦ , καὶ οὗτος μετὰ ταῦτα , ἀλλ’ οὐκ ἐντεῦθεν ἡ πήρωσις . ταῦτα δὲ ἔλεγεν , οὐ τοῦτο ἐμφαίνων , ὅτι οὗτος μὲν οὐχ οὕτως , ἄλλοι δέ τινες ἐκ τούτων ἐτυφλώθησαν τῶν αὐτῶν , οἷον διὰ τὰς τῶν γονέων ἁμαρτίας , οὐδὲ γὰρ ἔνι ἁμαρτόντας ἑτέρους ἄλλους κολάζεσθαι . Καὶ γὰρ διὰ τοῦ Ἰεζεκιὴλ ταύτην ἀναιρεῖ τὴν ὑπόνοιαν · καὶ ὁ Μώσης δέ φησιν , “ οὐκ ἀποθανεῖται πατὴρ ὑπὲρ “ τέκνου . ” Εἰ δὲ λέγοι τις , πῶς οὖν εἴρηται “ ἀποδιδοὺς πατέρων ἐπὶ τέκνα , ἐπὶ τρίτην καὶ τετάρτην γενεὰν;“ἐκεῖνο ἃν εἴποιμεν , ὅτι οὐκ ἔστι καθολικὴ ἡ ἀπόφασις , ἀλλ’ ἔπι τινων εἴρηται , τῶν ἐξ Αἰγύπτου ἐξελθόντων · ἐπεὶ καὶ αὐτοὶ τῶν γονέων γεγόνασι χείρους . Τὸ δὲ “ ἵνα φανερωθῇ τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ ἐν αὐτῷ , ” περὶ αὐτοῦ λέγει , οὐ περὶ τοῦ Πατρός . Ἐκείνου γὰρ ἡ δόξα ἦν φανερά . Ὅτι γὰρ περὶ αὐτοῦ τοῦτό φησι , δῆλον ἐκ τῆς ἐπαγωγῆς , ἐμὲ γὰρ , φησὶ , δεῖ ἐργάζεσθαι τὰ ἔργα τοῦ πέμψαντός “ με , ” τουτέστι , δεῖ με φανερῶσαι ἐμαυτὸν καὶ ποιῆσαι τὰ δυνάμενά με δεῖξαι τὰ αὐτὰ τῷ Πατρὶ ποιοῦντι , οὐ τοιαῦτα , ἀλλ’ αὐτὰ , ὃ σημεῖόν ἐστι ἀπαραλλαξίας , καὶ ὅπερ οὐδὲ κατὰ μικρὸν διεστηκότων λέγεται . Τὸ δὲ , ἕως ἡμέρα ἐστὶ , τοῦτο δηλοῖ , ἕως ὁ βίος οὕτος ένέστηκεν , ἔνεστι τοῖς ἀνθρώποις πιστεύειν εἰς ἐμέ . Τὸ γὰρ ” ἔρχεται νὺξ , ὅτε οὐδεὶς δύναται ἐργάζεσθαι , ” περὶ τοῦ μέλλοντος λέγει καιροῦ · νύκτα δὲ αὐτὸν καλεῖ διὰ τὸ τῶν ἁμαρτημάτων ἀνενέργητον . οὐδεὶς γὰρ τότε ἁμαρτίας ἐργάσασθαι δύναται , ὥσπερ οὐδὲ ἐν τῷ σκότει τῆς νυκτὸς ἔργον . Τί δήποτε ὁ Παῦλος νύκτα μὲν τὸν παρόντα βίον ἐκάλεσεν , ἡμέραν δὲ ἐκεῖνον · καὶ γὰρ φησὶν ” ἡ νὺξ προέκοψε , ἡ δὲ ἡμέρα “ ἤγγικε ; ” οὐκ ἐναντιούμενος τῷ Χριστῷ . Νύκτα γὰρ τὸν παρόντα βίον καλεῖ , ἣ διὰ τὸ παραβαλεῖν αὐτὸν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνη , ἣ διὰ τὸ ἐν σκότῳ εἶναι τοὺς ἐν κακίᾳ διατρίβοντας καὶ ἀπιστία . Φῶς ἑαυτὸν τοῦ κόσμου εἶπεν , ὡς φωτίζοντα τῶν πιστῶν τὰς ψυχὰς , καὶ ὅτι ἤμελλεν ἀνοῖξαι τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ . αῦτά , ” φησιν , εἰπὼν ὁ Ἰησοῦς , ποῖα ταῦτα;“ἵνα φανερωθῇ ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ , ὅτι δεῖ με ἐργάζεσθαι τὰ ἔργα τοῦ “ πέμψαντός με . ” Οὐ γὰρ ἁπλῶς ἀνέμνησεν ἡμᾶς τῶν εἰρημένων ὁ Εὐαγγελιστὴς , ἀλλὰ δηλῶν ὅτι τὸν λόγον διὰ τῶν ἔργων ἐπιστώσατο . Ἀμμωνίου Πρεσβυτέρου . “ Ἔπτυσε δὲ χαμαὶ καὶ ἐποίησε “ πηλὸν ἐκ τοῦ πτύσματος , καὶ ἐπέχρισε τὸν πηλὸν ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ τυφλοῦ , ” δεῖξαι βουλόμενος διὰ τοῦ πηλοῦ , ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ καὶ τὸν Ἀδὰμ ἀπὸ πηλοῦ πλάσας . Τὸ μὲν γὰρ εἰπεῖν , ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ τοῦτο ποιήσας , πρόσαντες ἐδόκει εἶναι τοῖς ἀκούουσι . Διὰ δὲ τοῦ ἔργου δεικνύμενος τοῦτο , οὐκ ἔτι λοιπὸν προσίστατο · διὰ τοῦτο οὐχ ἁπλῶς , ἀλλ’ ἐκείνῳ τῷ τρόπῳ τὰ ὄμματα ἐδημιούργησεν , οὐκ ἔπλασε δὲ μόνον , οὐδὲ ἀνέῳξεν , ἀλλὰ καὶ τὸ ὁρᾷν ἐχαρίσατο · ὅπερ τεκμήριόν ἐστι τοῦ καὶ τὴν ψυχὴν αὐτὸν ἐμφυσῆσαι τῷ ἀδάμ . Ἐκείνης μὲν γὰρ μὴ ἐνεργούσης , ὀφθαλμὸς , κἂν ἀπηρτισμένος ᾖ , οὐκ ἂν ἴδοι ποτέ . Οὐ κέχρηται δὲ ὕδατι , ἀλλὰ πτύσματι εἰς τὸν πηλὸν , ἐπειδὴ ἔμελλε πέμπειν αὐτὸν εἰς τὸν Σιλωάμ . Ἵν' οὖν μὴ τῇ πηγῇ ἐπιγραφῇ τὸ θαῦμα , ἀλλὰ μάθωμεν ὅτι ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ἐξελθοῦσα δύναμις , αὐτὴ καὶ διέπλασε , καὶ ἀνέῳξε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ , διὰ τοῦτο “ ἔπτυσε χαμαὶ , καὶ ἐκ τοῦ πτύσματος ” ἐποίησε πηλόν . Οὐκ ἀνέβλεψε δὲ εὐθέως , ἀλλ’ ἐκέλευσε νίψασθαι , ἵνα μὴ τῆς πηγῆς εἶναι δόξῃ τὸ κατόρθωμα . Πέμπει δὲ αὐτὸν εἰς τὸν Σιλωὰμ , πρῶτον μὲν , ἵνα γνῶμεν τοῦ τυφλοῦ τὴν πίστιν · οὐ γὰρ εἶπεν , εἰ ὅλος ὁ πηλός ἐστι , καὶ τὸ πτύσμα τὸ παρέχον μοι τοὺς ὀφθαλμοὺς , τι μοι χρεία τοῦ ΣΙλωὰμ , ἢ τοῦ νίψασθαι ; ἀλλ’ ἐπείσθη τῷ κελεύοντι · ἔπειτα δὲ ἵνα ἐπιστομισθῇ τῶν Ἰουδαίων ἡ ἀγνωμοσύνη , εἰκὸς γὰρ ἦν ἅπαντας ὁρᾷν αὐτὸν ἀπιόντα , τὸν πηλὸν ἔχοντα ἐπὶ τῶν ὀφθαλμῶν · τῷ γὰρ παραδόξῳ πάντας ἃν ἐπέστρεψε πρὸς ἑαυτὸν , τούς τε ἰδόντας αὐτὸν , τούς τε ἀγνοοῦντας . Ἐπειδὴ γὰρ οὐκ ἔστιν εὔκολον τυφλὸν ἀναβλέψαντα γνωρίσαι , πολλοὺς ποιεῖ πρότερον γενέσθαι μάρτυρας διὰ μακρᾶς τῆς ὁδοῦ , καὶ ἀκριβεῖς θεατὰς τῷ παραδόξῳ τῆς θέας , ἵνα μηκέτι ἔχωσιν ἀμφιβάλλειν . Προστίθησι δὲ ὁ Εὐαγγελιστὴς τοῦ Σιλωὰμ τὴν ἑρμηνείαν , ” ὅ ὁ ἐστιν ἀπεσταλμένον , ” δεῖξαι θέλων ὅτι Σιλωὰμ πνευματικὸς ἦν ὁ Χριστός . Καὶ γὰρ τὸ ἀθρόον τῆς τοῦ ὕδατος ἐκείνου παρονσίας , μυστήριον ἀπόρρητον ἐμφαίνει , τὸ ἀπροσδόκητον λέγω δὴ τῆς τοῦ Χριστοῦ ἐπιφανείας , καὶ παρὰ πᾶσαν ἐλπίδα γενόμενον . Διὰ τι οἱ γείτονες αὐτοῦ καὶ οἱ λοιποὶ ἀμφέβαλλον περὶ αὐτοῦ , τοῦ , ὅτι οὐκ ἔστιν αὐτὸς ὁ προσαιτῶν ; διὰ τὸ παράδοξον τοῦ γενομένου θαύματος ἀπιστοῦντες , καὶ τοι γε τοσούτων οἰκονομηθέντων , ὥστε μὴ ἀπιστῆσαι τινα . Οὐχ ἁπλῶς δὲ ἐπισημαίνεται ὁ Εὐαγγελιστὴς , ὅτι προσαίτης ἦν , ἀλλ’ ἵνα δείξῃ , τὸ ἄφατον τῆς τοῦ χριστοῦ φιλανθρωπίας , ποῦ κατέβαινε , τοὺς προσαιτοῦντας μετὰ πολλῆς τῆς εὐνοίας θεραπεύων . Ἐκεῖνος δὲ μὴ αἰσχυνόμενος τὴν προτέραν πήρωσιν , μηδὲ φοβούμενος τὸν θυμὸν τοῦ δήμου , ἔλεγεν , “ ὅτι ἐγώ εἰμι . ” τοῦτο δὲ ἐποίει τὸν εὐεργέτην ἀνακηρύττων . Ἄνθρωπον δὲ αὐτὸν καλεῖ , ἐπειδὴ οὐδὲν μέγα τέως ᾔδει περὶ αὐτοῦ , ὅπερ δὲ ἐγίγνωσκε , μετὰ ἀληθείας εἶπεν . Ὅτι μὲν γὰρ ἐπέχρισε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ , διὰ τῆς αἰσθήσεως ἐμάνθανε καὶ τῆς ἁφῆς · ὅτι δὲ πτύσματι τὸν πηλὸν ἐποίησεν , οὐκ οἶδε .. Ὅπερ δὲ καὶ διὰ τῆς ἀκοῆς ἤκουσεν , ἐμαρτύρησε λέγων , ὅτι “ εἰπέ μοι , “ ὕπαγε , νίψαι , καὶ τὰ ἑξῆς . Πόθεν δὲ αὐτοῦ ἐπέγνω τὴν φωνήν ; ἀπὸ τῆς πρὸς τοὺς μαθητὰς διαλέξεως , ὅτι περὶ αὐτοῦ ἐκεῖνοι ἐρωτήσαντες , αὐτὸς ἀποκριθεὶς διελέγετο αὐτοῖς , ὡς προγέγραπται . Ἐπειδὴ δὲ θεραπεύων εὐθέως ἀνεχώρει , τοῦτο δὲ διὰ τὸ ἀκόμπαστον ἐποίει · ἐρωτηθεὶς ὁ ποτὲ τυφλὸς περὶ αὐτοῦ , ποῦ ἔστι , καὶ ἐνταῦθα ἀληθεύων εἰπεν , οὐκ ὄιδα . Ἀγουσι δὲ αὐτὸν πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς διὰ τὸ σφοδροτέρως αὐτὸν ἐρωτηθῆναι . Ἐπισημαίνεται δὲ ὁ Εὐαγγελιστὴς ὅτι σάββατον ἢν , ἵνα τὴν πονηρὰν αὐτῶν γνώμην ἐνδείξηται , ὡς παράβασιν τοῦ νόμου γνωρίζονται τὴν εἰς τὸν τυφλὸν γενομένην θεραπείαν . τίνος ἕνεκεν ἐρωτῶντες τὸν ποτὲ τυφλὸν οὐκ εἶπον , πῶς ἀνέβλεψας ; ἀλλὰ πῶς ἀνέῳξέ σου τοὺς ὀφθαλμούς ; διδόντες αὐτῷ πρόφασιν τοῦ λαβεῖν αὐτὸν ἐπὶ τῇ ἐργασίᾳ · αὐτὸς δὲ ὡς προακηκοότας συντομώτερον φθέγγεται . Οὔτε γὰρ τὸ ὄνομα αὐτοῦ εἶπεν , οὔτε ἃ πρὸς αὐτὸν ἐλάλησεν , ἀλλ’ ὅτι “ πηλὸν ἐπέθηκεν ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ ἐνιψάμην , καὶ βλέπω . ” Ἐν τῷ ἐπισημήνασθαι δὲ τὸν Εὐαγγελιστὴν , ὅτι ἔλεγεν ἐκ τῶν Φαρισαίων τινὲς , δείκνυσιν ὅτι οὐ τοῦτο λέγουσι πάντες , ἀλλὰ τινὲς , δηλονότι οἱ ἰταμώτεροι , ὅτι οὗτος ὁ ἄνθρωπος οὐκ ἔστιν ἀπὸ Θεοῦ , ” καὶ τὰ ἐξῆς . Ἄλλοι γάρ’ φησὶν , ἔλεγον , πῶς δύναται ἄνθρωπος ἁμαρτωλὸς τοιαῦτα σημεῖα ποιεῖν ; “ Ὅθεν φανερόν ἐστιν , ὅτι ἀπὸ τῶν σημείων ἀνήγοντο , ἀλλὰ περίβλεπτοι ὄντες οἱ ἄρχοντες δυσκολώτερον παρὰ τὸν πολὺν λαὸν ἐπαρρησιάζοντο · τοὺς μὲν γὰρ φιλαρχία κατεῖχε , τοὺς δὲ δειλία καὶ απαρχία , διὸ καὶ ἔλεγεν ὁ Χριστὸς , πῶς δύ - νασθε πιστεύειν δόξαν παρὰ ἀνθρώπων λαμβάνοντες . ” Σχίσμα δὲ ἦν , ” φησὶν , “ ἐν αὐτοῖς · ” τοῦτο τὸ σχίσμα πρῶτον μὲν ἤρξατο ἐν τῷ λαῷ , εἶτα ὕστερον καὶ ἐν τοῖς ἄρχουσιν . Ἄλλ εἰ καὶ ἐσχίσθησαν , οὐδὲν ἐπεδείξαντο γενναῖον , ὡς εἴγε τέλεον ἀπεσχίσθησαν , ταχέως ἃν τὴν ἀλήθειαν ἐπέγνωσαν · ἔστι γὰρ σχισθῆναι καλῶς . Διὸ καὶ αὐτὸς ἔλεγεν , ” οὐκ ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην ἐπὶ τὴν γῆν , ἀλλὰ μάχαιραν . ” τίνες εἰσὶν οἱ εἰπόντες τῷ τυφλῷ , ” σὺ τί λέγεις περὶ αὐτοῦ , ὅτι ἤνοιξέ σου τοὺς ὀφθαλμούς ” οἱ σχισθέντες ἀπὸ τῶν εἰπόντων ὅτι οὗτος οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ Θεοῦ , καὶ μᾶλλον εἰρηκότες ὅτι ἄνθρωπος ἁμαρτωλὸς οὐ δύναται σημεῖα τοιαῦτα ποιεῖν . Καὶ γὰρ τὸ τῆς ἀπολογίας νῦν ἀντὶ τῆς κατηγορίας τίθησι μὴ εἰπόντες , ὅτι τὸ σάββατον παρέγγισεν , ἀλλ’ ὅτι ἤνοιξέ σου τοὺς ὀφθαλμούς . τοῦτο δὲ εἶπον , βουλόμενοι ἐπιστομίσαι τέως ἐκείνους δι’ αὐτοῦ . Ἵνα γὰρ μὴ δοκῶσιν αὐτοὶ συνηγορεῖν τὸν λαβόντα τῆς δυνάμεως αὐτοῦ πεῖραν , εἰς μέσον ἄγουσι , καὶ ἐρωτῶσι . Διὸ καὶ αὐτὸς εὐγνωμόνως ἀποκριθεὶς ὅτι ὅτι προφήτης ἐστί . Ἀμμωνίου Πρεσβυτέρου . Ἐξ ἄκρας ἀσεβείας προετίμων τῆς θείας αὐτοῦ δυνάμεως , καὶ βλασφημοῦντες ἔλεγον , ὅτι οὐκ ἔστιν οὗτος παρὰ Θεοῦ . Χριστὸς μὲν ἐν σαββάτῳ ἑνὶ δακτύλῳ χρίσας τὸν πηλὸν ἐγκαλεῖται , αὐτοὶ δὲ ὅλῃ χειρὶ λούοντες τὰ ζῷα καὶ ἀπάγοντες πρὸς ποτισμὸν , καὶ τὰ εἰς βόθρον ἐμπεσόντα πρόβατα ἀνασπῶντες , οὐ διαβάλλονται . Απολιναρίου . τοσοῦτον ἰσχύει δόγμα προκατεσχηκὸς ἡ πρός τι διάθεσις εἰς τὸ παρελέσθαι τὴν ὀρθὴν ἐπὶ τοῖς πράγμασι δίκην , καὶ σκοτῶσαι τὸν λογισμόν . Καὶ ὅτι μὲν ἐν σαββάτῳ τὸν τυφλὸν βλέπειν ἐποίησεν , οὐ λογίζονται , ὅτι δὲ πηλὸν ἐποίησε κρίνουσιν , ἐπίτηδες τοῦ Κυρίου κατὰ ταύτην τὴν ἡμέραν ἐργαζομένον τὰ ἑαυτοῦ ἔργα πολλάκις , ἵνα τῆς ὑπὸ τὰ στοιχεῖα δουλείας , ὡς ὁ Ἀπόστολός φησιν , ἐλευθερώσει τοὺς ἀνθρώπους . Ἐκεῖνοι δὲ βουλόμενοι τρόποις διαφόροις τὸ θαῦμα συσκιάσαι καὶ ἀνελεῖν , διὰ τοῦτο ἐφώνησαν τοὺς γονεῖς αὐτοῦ . Ἐπειδὴ γὰρ τὸν ἰασθέντα καταπλήξασθαι οὐκ ἴσχυσαν , ἀλλ’ ἑώρων μετὰ πάσης ἀληθείας τὸν εὐεργέτην κηρύττοντα , ἀπὸ τῶν γονέων προσεδόκησαν τιτρώσκειν τὸ θαῦμα . Ἔστησαν δὲ αὐτοὺς εἰς τὸ μέσον , ὅπως εἰς ἀγωνίαν αὐτοὺς ἐμβάλωσιν , ὅθεν καὶ μετὰ πολλῆς τῆς σφοδρότητος καὶ τοῦ θυμοῦ προσάγουσι τὴν πεῦσιν , καὶ ταύτην δὲ μετὰ κακουργίας . Οὐ γὰρ εἰπον , οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς ὑμῶν ὁ ποτὲ τυφλὸς , ἀλλὰ , ὃν ὑμεῖς λέγετε , ὅτι τυφλὸς ἐγεννήθη , ” μονονουχὶ λέγοντες , ὃν ὑμεῖς ἐποιήσατε τυφλὸν , καὶ δεδώκατε πανταχοῦ τὸν λόγον . πρὸς οὓς εὔκαιρον εἰπεῖν , ὦτ’ μιαροὶ καὶ παμμίαροι , καὶ τίς ἃν ἕλοιτο πατὴρ τοιαῦτα καταψεύδεσθαι παιδός ; Δύο δὲ τούτοις εἰς ἄρνησιν αὐτοὺς ἐπάγειν ἐπιχειροῦσι , τό τε εἰπεῖν , ὃν ὑμεῖς λέγετε , ” καὶ τὸ εἰπεῖν , πῶς οὖν ἄρτι “ βλέπει ; ” τριῶν ἐρωτήσεων πρὸς τοὺς γονεῖς τοῦ ποτὲ τυφλοῦ γενομένων , εἰ υἱὸς αὐτῶν ἦν , εἰ τυφλὸς ἦν , καὶ πῶς ἀνέβλεψε , τὰς δύο μόνας ὁμολογοῦσι , τὴν δὲ τρίτην οὐ προστιθέασι , καὶ τοῦτο δὲ ὑπὲρ τῆς ἀληθείας γέγονεν , ὥστε μηδένα ἄλλον , ἀλλὰ τὸν τεθαραπευμένον , τὸν καὶ ἀξιόπιστον ὄντα ταῦτα ὁμολογῆσαι , καθὼς καὶ οἱ γονεῖς αὐτοῦ φασιν , αὐτὸν ἐρωτήσατε , ἡλικίαν ἔχει , αὐτὸς περὶ αὐτοῦ “ λαλήσει . ” οὐδὲ γάρ ἐστιν , φησὶν , παιδίον , οὐδὲ ἀτελὴς , ἀλλ’ ἱκανός ἐστιν ἑαυτῷ μαρτυρῆσαι . Λέγει δὲ καὶ τὴν αἰτίαν ὁ Εὐαγγελιστὴς , δι’ ἣν ταῦτα εἶπον οἱ γονεῖς αὐτοῦ , ὅτι ἐφο - βοῦντο , ” φησὶ , καὶ τὰ ἑξῆς . Απολιναρίου . Οὐχ εὑρόντες ἣν ἐβούλοντο ἄρνησιν παρὰ τοῦ τεθεραπευμένου , παρὰ τῶν γονέων ταύτην ζητοῦσιν , ἐλπίζουσί τε αὐτοὺς θορυβηθέντας συνεργοὺς ἔσεσθαι αὐτοῖς ἀρνησαμένους , ὅτι ὁ γεγενημένος τυφλὸς οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ νυνὶ βλέπων . Φησὶ δὲ αὐτοὺς ὁ Εὐαγγελιστὴς μηδὲ πιστεύειν . Οὐ γὰρ εἰσοικίζεται πίστις εἰς ἐριστικὴν ψυχὴν , καὶ εἰς Θεοῦ δύναμιν παραταττο - μένην . Ἐφώνησαν οὖν αὐτὸν ἐκ δευτέρου , ” καὶ τὰ ἑξῆς , τοῦτο ἔστιν , ὡμολόγησον ὅτι οὗτος οὐδὲν εἰργάσατο . ὅτι δὲ λέγουσιν , ὅτι ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι οὗτος ὁ ἄνθρωπος ἁμαρτωλός ἔστι , ” πῶς οὐκ ἤλεγξαν αὐτὸν , ὅτε ἔλεγε , “ τίς ἐξ ὑμῶν ἐλέγχει με περὶ ἁμαρτίας;“ὅπερ δὲ εἶπεν ὁ ποτὲ τυφλὸς , εἰ ἁμαρτωλός ἐστιν , οὐκ οἶ’ δᾶ , τοῦτο δηλοῖ , ὅτι οὐδὲν φησὶν , ὑπὲρ τούτου νῦν ἀποφαίνομαι · ἐκεῖνο μέντοι οἶδα σαφῶς , ὅτι ἁμαρτωλὸς ὣν , οὐκ ἂν τοιαῦτα σημεῖα ἐποίησεν . Ἐπεὶ οὖν ἐκεῖνοι συγκαλύψαι τὸ γεγονὸς θαῦμα οὐκ ἴσχυσαν , πάλιν τὸν τρόπον τῆς θεραπείας περιεργάζονται λέγοντες , “ τί ἐποίησέ σοι ; πῶς ἤνοιξέ σου τοὺς ὀφθαλμούς;“διὸ καὶ αὐτὸς οὐκ ἔτι λοιπὸν ὑφειμένως διαλέγεται , ἀλλ’ ἐπεμβαίνει αὐτὸς καί φησιν , εἶπον οὖν ὑμῖν ἅπαξ , καὶ οὐκ “ ἠκούσατε , τί πάλιν θέλετε ἀκούειν ; “ ἰδοὺ πῶς ἡ ἀλήθεια δίδωσι παρρησιάζεσθαι ἀνδρὶ ἐπαίτῃ πρὸς γραμματεῖς καὶ Φαρισαίους τοὺς τὸ ψεῦδος προτιμῶντας . Ὃ γὰρ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν , ἐπειδὴ οὐ προσέχετε τοῖς λεγομένοις , οὐκέτι ἐρῶ , οὐδὲ ἀποκρινοῦμαι συνεχῶς ὑμῖν ἐνοχλοῦσιν εἰκῇ , καὶ οὐχ ὑπὲρ τοῦ μαθεῖν βουλομένοις ἀκοῦσαι , ἀλλ’ ὑπὲρ τοῦ τοῖς λεγομένοις ἐπιθέσθαι . ὅθεν καὶ σφοδροτέρως καθάψασθαι αὐτοῖς βουλόμενος , ὅπερ ᾔδει πλήττων αὐτοὺς , τοῦτό φησι , “ μὴ καὶ ὑμεῖς θέλετε “ αὐτοῦ γενέσθαι;“κωμῳδῶν ἠρέμα καὶ διαπαίζων αὐτοὺς , ὅπερ ἦν ψυχῆς πεπαρρησιασμένης , καὶ ὑπερορώσης αὐτῶν τῆς μανίας . Τὸ δὲ εἰπεῖν , “ μὴ καὶ ὑμεῖς , ” δεικνύντος ἐστὶν ἑαυτὸν μαθητὴν ὄντα αὐτοῦ . ἐκεῖνοι δὲ λοιδοροῦντες αὐτὸν εἶπον , “ σὺ μαθητὴς εἰ “ ἐκείνου , ἡμεῖς δὲ τοῦ Μώσεως ἐσμὲν μαθηταί . ” Φαίνονται δὲ καὶ ἐν τούτῳ ψευδόμενοι . Εἰ γὰρ ὑπῆρχον τοῦ Μώσεως , καὶ τοῦ Χριστοῦ ἃν ἐγένοντο , καθὼς αὐτὸς ἔλεγεν αὐτοῖς , “ εἰ ἐπι - “ στεύετε Μώσῃ , ἐπιστεύετε ἃν ἐμοί . Οὐκ εἶπαν δὲ ὅτι ἡμεῖς ἠκούσαμεν , ἀλλ’ ὅτι “ ἡμεῖς οἴδαμεν , ὅτι Μωϋσῇ λελάληκεν “ Θεὸς , ” καὶ τὰ ἑξῆς , τῶν προγόνων πάντως ἀπαγγειλάντων · καὶ μὴν ἀξιοπιστότερος ἦν , ὁ διὰ τῶν σημείων ἑαυτὸν πιστούμενος , ὅτι τε ἀπὸ Θεοῦ ἥκει , καὶ ὅτι τὰ ἄνω φθέγγεται . Διὸ καὶ ἁρμοδίως ἀνταποκρίνεται αὐτοῖς ὁ ποτὲ τυφλὸς , λέγων , “ ἐν τούτῳ γὰρ τὸ θαυμαστόν ἐστιν , ὅτι ὑμεῖς οὐκ οἴδατε πόθεν ἐστὶ , ” καὶ τὰ ἑξῆς , μονονουχὶ λέγων , ὅτι ἄνθρωπος οὐ τῶν ἐπισήμων πη ὑμῖν ὣν , οὐδὲ τῶν δεδοξασμένων τοιαῦτα δύναται , ὡς εἶναι δῆλον πάντοθεν , ὅτι Θεός ἐστιν , οὐδὲ μιᾶς ἀνθρωπίνης βοηθείας δεόμενος · καὶ ἐπειδὴ προλαβόντες εἶπόν τινες ἐξ αὐτῶν , “ πῶς δύναται ἄν - “ θρωπος ἁμαρτωλὸς σημεῖα τοιαῦτα ποιεῖν ; “ λοιπὸν καὶ τὴν ἐκείνων παραλαμβάνει κρίσιν , τῶν οἰκείων αὐτοὺς ὑπομιμνήσκων ῥημάτων . Φησὶ γὰρ , οἴ δάμεν ὅτι ἁμαρτωλὸν ὁ Θεὸς οὐκ ἀκούει , ἀλλ’ εἰδὼς ὅτι οὐκ ἔστιν ἁμαρτωλὸς , οὐ μόνον τῶν ἁμαρτημάτων αὐτὸν ἀπήλλαξεν , ἀλλὰ καὶ σφόδρα ἀρέσκοντα τῷ Θεῷ δείκνυσι , καὶ τὰ ἐκείνου πάντα πράττοντα ἐν τῷ εἰπεῖν , “ ἀλλ᾿ ἐάν τις “ θεοσεβὴς ἦ , καὶ τὸ θέλημα αὐτοῦ ποιεῖ . ” Διὰ τί πάλιν τοῦ σημείου μέμνηται λέγων , “ ἐκ τοῦ αἰῶνος οὐκ ἠκούσθη , ὅτι ἤνοιξέ “ τις ὀφθαλμοὺς τυφλοῦ γεγενημένου ; “ ἀπὸ πολλῆς εὐγνωμοσύνης τε καὶ συνέσεως · καὶ ἐπειδὴ ἐγίγνωσκεν αὐτοὺς συσκιάσαι τοῦτο βουλομένους , αὐτὸς μᾶλλον τὴν εὐεργεσίαν ἀνεκήρυττεν . “ Εἰ μὴ γὰρ ἦν , ” φησὶν , “ οὗτος παρὰ Θεοῦ , οὐκ ἠδύνατο “ ποιεῖν οὐδέν . ” Ὃ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν , εἰ ὡμολόγηται , φησὶν , ὅτι ἁμαρτωλῶν οὐκ ἀκούει ὁ Θεὸς , οὗτος δὲ θαῦμα ἐποίησε , καὶ θαῦμα τοιοῦτον , οἷον ἄνθρωπος οὐδέποτε ἐποίησε , εὔδηλον ὅτι μείζων ἐστὶ ἣ κατὰ ἄνθρωπον . Ἕως μὲν οὖν προσεδόκων αὐτὸν ἀρνεῖσθαι , ἀξιόπιστον ἐνόμιζον εἶναι . Οὐ γὰρ αὐτὸν καὶ ἅπαξ καὶ δεύτερον ἐκάλεσαν , εἰ ῥῆ , τοῦτο ἦν . Ἐπειδὴ δὲ τὴν ἀλήθειαν ἐφθέγξατο , οὐδὲν αἰδεσθεὶς , τότε αὐτὸν καταδικάζουσιν , ὅτε μάλιστα ἐχρῆν θαυμάσαι , λέγοντες , ἐν ἁμαρτίαις σὺ ἐγεννήθης ὅλως , καὶ σὺ διδάσκεις ἡμᾶς ; “ τοῦτο δὲ εἶπον , τὴν τύφλωσιν αὐτοῦ ὀνειδίζοντες ἀφειδῶς , ὡσανεὶ ἔλεγον , ἐκ πρώτης ἡλικίας ἐν ἁμαρτίαις εἶ σὺ , παραδηλοῦντες ὅτι διὰ τοῦτο γέγονε τυφλὸς , ὅπερ λόγον οὐκ εἶχε . Διὸ καὶ ἐξέβαλον αὐτὸν ἐκ τοῦ ἱεροῦ , ὡς κήρυκα τῆς ἀληθείας γενόμενον . Ὅθεν ὁ Εὐαγγελιστὴς ἐμφαίνει , ὅτι ἐπὶ τούτῳ ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς , ὥστε αὐτῷ συντυχεῖν · καὶ καθάπερ τις ἀγωνοθέτης ἀθλητὴν καμόντα πολλὰ καὶ στεφανωθέντα δέχεται αὐτὸν , καί φησι , “ σὺ πιστεύεις εἰς τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ ; Τἰνὸς δὲ τοσαύτην ἀντίρρησιν τὴν πρὸς Ἰουδαίους μετὰ τοσαῦτα ῥήματα ἐρωτᾷ εἰ πιστεύει ; οὐκ ἀγνοῶν , ἀλλὰ βουλόμενος ἑαυτὸν αὐτῷ γνωρίσαι , καὶ δεικνὺς ὅτι πολλοῦ τιμᾶται τὴν αὐτοῦ πίστιν · καὶ ἐπειδὴ οὐδέπω αὐτὸν ᾔδει αὐτὸν , τυφλὸς ὤν καὶ μετὰ τὴν ἴασιν δὲ ὑπὸ τῶν κυνῶν ἐκείνων περιελκόμενος , πρὸς τὸν εὐεργέτην ἐλθεῖν οὐκ ἠδυνήθη . Διὰ τοῦτό φησιν ἐκεῖνος , καὶ τίς ἐστι , Κύριε , ἵνα πιστεύσω αὐτῶ ; Τὸ δὲ “ τίς ἐστι , ” ποθούσης καὶ σφόδρα ἐπιζητούσης ψυχῆς τυγχάνει . Διὸ καὶ αὐτὸς μέσως πὼς καὶ ὑπεσταλμένως · οὐ γὰρ εἶπεν , ἐγώ εἰμι , ἀλλὰ καὶ ἑώρακας αὐτὸν , ” φησὶ , καὶ ὁ “ λαλῶν μετὰ σοῦ ἐκεῖνός ἐστιν . ” Ὅθεν καὶ ἐκεῖνος οὐ ῥήματι ἔφη , ὅτι πιστεύω , Κύριε , ” ἀλλὰ καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ , προσθεὶς καὶ τὸ ἔργον · διὰ τούτου τὴν πολλὴν εὐγνωμοσύνην δεικνὺς , ὅπερ ὀλίγοι τῶν τεθεραπευμένων ἐποίησαν , οἷον οἱ λεπροἲ , καὶ εἴ τις ἄλλος , ἐν τούτῳ τὴν θείαν αὐτοῦ κηρύττοντες δύναμιν . Ἀμμωνίου . Ἄφρονες οἱ Ἰουδαῖοι τὸν μὲν Θεὸν παρακελευόμενοι διὰ τὸ θαῦμα , τὸν δὲ τὸ τοῦ Θεοῦ ἔργον ποιή - σαντα κατακρίναντες · Κυρίλλου . Δύο , φησὶν , ἔχω σημεῖα , καὶ μάλα σαφῆ , τοῦ αὐτὸν εἶναι τὸν Χριστὸν , οὔτε γὰρ οἴδατε πόθεν ἐστὶν , ἀλλὰ καὶ ἤνοιξέ μου τοὺς ὀφθαλμούς . Αὐτὸς οὖν ἄρα οὗτος σαφῶς ὁ διὰ νόμου προβοώμενος , καὶ διὰ φωνῆς προφητῶν μαρτυρούμενος . Ὠριγένους . Ωριγένουσ . Οὐκ ἃν τηλικοῦτον δόγμα εἰ ἦν ἀληθὲς , ἀκούεσθαι τὸν ἁμαρτωλὸν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ , σεσιώπητο , ἀλλ’ εἴρητο ἃν ὑπό τινος ἀξίου πιστεύεσθαι , φέρε εἰπεῖν ἤτοι τοῦ θεραπεύνοντος , ἣ τινὸς τῶν προφητῶν . πῶς δὲ , εἰ ἁμαρτωλῶν οὐκ ἤκουεν ὁ Θεὸς , ἐδιδάσκοντο οἱ ἁμαρτωλοὶ λέγειν , ἄφες ἡμῖν τὰ παρα - “ πτώματα ἡμῶν , ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν ; ” τινων οὖν ἀκούει ὁ Θεός ; τῶν νευόντων ἐπὶ μετάνοιαν , εἰ καὶ μή πω ἐπαύσαντο τοῦ εἶναι ἁμαρτωλοί . εἰ μὴ ἤκουσεν ὁ Θεὸς ἁμαρτωλῶν , οὐκ ἃν μετὰ τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ὁ Σωτῆρ’ ἡμῶν ἤσθιεν καὶ ἔπινεν , ἀλλὰ μὴ ἀπακουομένων τῶν διὰ τὸ κακῶς ἔχειν χρῃζόντων ἰατρῶν , οὐκ ἐθεράπευεν αὐτούς . Διόπερ ὡς ἃν οὔσης τῆς εὐχῆς τῶν ἡμαρτημένων μὲν , οὐ πάντως δὲ ἀπιστούντων ἔτι λέγεται τὸ ἐὰν ἀνομίας παρατηρήσῃ , Κύριε , Κύριε , τίς ὑποστήσεται ; " Αμμωνίου . Οὐχ ὡς προσωπολήπτης ὁ Θεὸς , μὴ γένοιτο , ὡς δίκαιος , καὶ δικαίων ἐραστὴς διὰ τῶν ἁγίων ἐνεργεῖ τὰ παρά . ’δοξα , οὐ μὴν διὰ τῶν ἁμαρτανόντων . Διδάσκει ὅτι ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν τὸν Ἰησοῦν , οὐχ ὡς εἰς ἄνθρωπον ἕνα τῶν κἀς ἡμᾶς πιστεύει , ἀλλ’ ὡς εἰς Θεὸν ἐνανθρωπήσαντα . Πλῆρες γὰρ οὕτω τὸ ἐπὶ Χριστῷ μυστήριον . Κυρίλλου . Προνοητικώτατα ὁ Κύριος , τίς ἐστιν ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ διερωτώμενος , οὐκ εἶπεν , ἦ γὰρ δή τινας ὡς εἰκὸς ἀσυνέτως ὑπολαβεῖν ὅτι μόνος ὁ Λόγος ὁ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς πεφηνὼς , διὰ τούτου κατεσημαίνετο , αὐτὸ δὲ τὸ δοκοῦν ἀμφιβάλλεσθαι παρά τισιν ἑαυτὸν ἐπιδείξας , διὰ τοῦ εἰπεῖν , “ καὶ ἑώρακας αὐτὸν , ” καὶ τὸν ἐνοικοῦντα τῇ σαρκὶ καὶ παραδεικνύει Λόγον , διὰ τοῦ πάλιν ἐπενεγκεῖν “ καὶ ὁ λαλῶν μετὰ σοῦ ἐκεῖνός ἐστιν . ” Ὁρᾷς οὖν ὅσην ὁ Λόγος ἔχει τὴν ἕνωσιν . Οὐ γὰρ τέθεικε διαφορὰν , ἀλλ’ ἑαυτὸν εἰναί φησι , καὶ τοῖς τοῦ σώματος ὀφθαλμοῖς ὑποπίπτοντα , καὶ τὸν ἐκ τῆς Γαλιλαίας γινωσκόμενον . ἀπαίδευτον οὖν ἄρα καὶ δυσσεβὲς κομιδῇ τὸ λέγειν ἀπερισκέπτως τινὰς , ὁ ἄνθρωπος τοῦ Χριστοῦ . Θεὸς γὰρ ὣν γέγονεν ἄνθρωπος , ἀδιαίρετον ὅσον εἰς τὸ εἶναι Θεὸς καὶ Υἱὸς , καὶ μετὰ σαρκός · τελειοτάτη γὰρ ἐν τούτοις ἡ τῆς εἰς αὐτὸν πίστεως ὁμολογία καὶ γνῶσις . ὅθεν αὐτῷ παραχρῆμα καὶ ὡς Θεῷ προσεκύνησεν ὁ πάλαι τυφλός . Τὸ δὲ ” είς κρίμα ἐγὼ ἠλθον εἰς τὸν κόσμον , εἰς μείζονα κόλασιν σημαίνει . Δύο δὲ ἐνταῦθα ἀναβλέπεις , λέγει , καὶ δύο τυφλότητας , τήν τε αἰσθητὴν , τήν τε νοητήν · ὅθεν πρὸς τὰ αἰσθητὰ μόνα κεχηνότες οἱ Φαρισαῖοι , λέγουσιν αὐτῷ , “ μὴ καὶ ἡμεῖς “ τυφλοί ἐσμεν ; “ ταύτην καὶ μόνην ἐπαισχυνόμενοι τὴν αἰσθητὴν πήρωσιν , αὐτὸς δὲ δεῖξαι αὐτοῖς βουλόμενος ὅτι βέλτιον τυφλοὺς εἶναι ἣ βλέποντας ἀπιστεῖν , φησὶν , εἰ τυφλοὶ ἦτε , οὐκ ἃν εἴχετε ἁμαρτίαν , ” περικόπτων καὶ ἐνταῦθα τὰ ἀνθρώπινα φρονήματα , καὶ εἰς ἔννοιαν ἄγων μεγάλην καὶ θαυμαστήν . Ὅτι γὰρ λέγετε , φησὶν , ὅτι βλέπετε , αἱ ἁμαρτίαι ὑμῶν μένουσι , διότι οὐ βλέπετε τοῖς νοητοῖς ὀφθαλμοῖς πρὸς τὸ πιστεῦσαί μοι . Θεοδώρου Μομψουεστίασ . Ὥσπερ ἀνωτέρω τοῦ ἐλευθερίας αὐτοῖς διαλεγομένου , τοῖς ἀπὸ τῶν ἁμαρτημάτων , ἐκεῖνοί φασι , σπέρμα Ἀβραάμ ἐσμεν , καὶ οὐδενὶ δεδουλεύκαμέν ποτε , ” περὶ σωματικῆς διαλεγόμενοι δουλείας , οὕτω κἀνταῦθα πήρωσιν αὐτοῖς τοῦ Κυρίου κατὰ τὴν ψυχὴν ὀνειδίζοντος , ἐκεῖνοι περὶ τῶν τοῦ σώματος ὀφθαλμῶν , ὡς βλεπόντων διελέγοντο . διόπερ ὁ Κύριος ἀπὸ τούτου τὴν ἁμαρτίαν αὐτοῖς ἐπιτείνας , ἐφ’ ὅπερ ἐκεῖνοι καυχᾶσθαι ἐδόκουν . Τί γὰρ , φησὶ , φατὲ , ὅτι βλέπετε ; κρεῖττον ἦν ὑμᾶς πηροὺς εἶναι τὰς ὄψεις , ἐγένετο γὰρ ἄν τις ὑμῶν ἐντεῦθεν συγγνώμη ἀπιστοῦσι · νυνὶ δὲ ἐπειδήπερ ὁρᾷν δοκεῖτε , καὶ αὐταῖς ὄψεσι τὸν ποτὲ τυφλὸν νῦν βλέποντα θεασάμενοι , ἀπιστεῖτε τοῖς γείτοσιν , οὐδεμίαν ἔχειν ἀπολογίαν δυνάμενοι , ὡμολογημένην δέχεσθε τῆς ἀπιστίας τὴν κατάκρισιν . Θεοδώρου Ἡρακδείασ . Εἰ τυφλοὶ ἦτε , ὄψεις , οὐκ ἂν εἴχετε ἁμαρτίαν · οὐδεὶς γὰρ ἑκὼν ὑπομένει πάθος . Ἐπειδὴ δὲ νομίζοντες σωματικῶς ὁρᾷν , τυφλοὺς διὰ τῆς ἀπιστίας αὐτοὺς ἀπειργάσασθε , διὰ τοῦτο ἡ ἁμαρτία ὑμῶν ἀνεξάλειπτος μένει . Τί σημαίνων ἔλεγε , ὁ μὴ εἰσερχόμενος διὰ τῆς θύρας , κλέ - “ πτης ἐστὶ , ” καὶ τὰ ἑξῆς ; τοὺς πρὸ αὐτοῦ πλάνους καὶ τοὺς μετ’ αὐτὸν αἰνιττόμενος , τόν τε Ἀντίχριστον καὶ τοὺς ψευδοχρίστους , τόν τε Θευδᾶν καὶ τὸν Ἰούδαν , καὶ εἴ τινες ἕτεροι γεγόνασι τοιοῦτοι . Θύραν δὲ τὰς γραφὰς ἐκάλεσεν · αὗται γὰρ ἡμᾶς προσάγουσι τῷ Θεῷ , καὶ τὴν θεογνωσίαν ἀνοίγουσιν , αὗται πρόβατα ποιοῦσιν b , αὗται φυλάττουσι , καὶ οὐκ ἀφιᾶσι τοὺς λύκους εἰσελθεῖν . Καθάπερ γάρ τις θύρα ἀσφαλὴς οὕτως ἀποκλείει τοῖς αἱρετικοῖς τὴν εἴσοδον , ἐν ἀσφαλείᾳ ποιοῦσα ἡμᾶς , καὶ οὐκ ἐῶσα πλανᾶσθαι . Διὰ ταύτης καὶ τοὺς οὐ ποιμένας γινώσκομεν . Ὁ γὰρ μὴ ταῖς γραφαῖς χρώμενος , ἀλλὰ ἀναβαίνων ἄλλοθεν , οὗτος κλέπτης ἐστί . Διὰ τούτου δὲ καὶ τοὺς γραμματεῖς ἠνίξατο , ὅτι ἐδίδασκον ἐντάλματα διδασκαλίας ἀνθρώπων , καὶ τὸν νόμον παρέβαινον . Καλῶς δὲ εἶπεν , ἀναβαίνων , ” ὅπερ ἐστὶ κλέπτου , θριγχὸν ὑπερπηδῆσαι βουλομένου . Ἐπιμένων δὲ τῇ μεταφορᾷ , ὥστε ἐμφαντικώτερον ποιῆσαι τὸν λόγον φησὶν , ὁ δὲ εἰσερχό - “ μένος διὰ τῆς θύρας , οὗτός ἐστιν ὁ ποιμὴν τῶν προβάτων , ” καὶ τὰ ἑξῆς . Οὐδὲν δὲ κωλύει θυρωρὸν ἐνταῦθα νοεῖν Μωϋσέα . Ἐκεῖνος γὰρ τὰ λήια τοῦ Θεοῦ ὁ ἐμπιστευθεὶς ἦν . Εἰ δὲ προιδὼν θύραν ἑαυτὸν ὁ Χριστὸς εἶναι λέγοι , οὐ χρὴ θορυβεῖσθαι , καἲ γὰρ καὶ ποιμένα ἑαυτὸν λέγει καὶ πρόβατον , καὶ διαφόρως τὰς οἰκονομιας ἀνακηρύττει τὰς ἑαυτοῦ . τίνος ἕνεκεν ἐπὶ τῶν προβάτων τούτων ὄπισθεν αὐτῷ ἀκολουθούντων τῶν ποιμένων ἐπὶ τῶν νοητῶν φησιν ἔμπροσθεν αὐτῶν πορεύεσθαι τὸν ποιμένα ; δεῖξαι θέλων ὅτι πάντας ὁδηγῶν πρὸς τὴν ἀλήθειαν ἀπεναντίας ἐκείνοις ποιεῖ · ὥσπερ οὖν καὶ ὅτε τὰ πρόβατα ἔπεμπεν , οὐκ ἔξω τῶν λύκων , ἀλλ’ ἐν μέσῳ τῶν λύκων ἔπεμπε . Πολὺ γὰρ αὕτη παραδοξοτέρα ἡ ποιμαντικὴ τῆς παρ’ ἡμῖν . Ἐξάγει δὲ αὐτὰ ἐκ μέσου , δηλονότι τῶν ἀπίστων , ὥσπερ καὶ τὸν τυφλὸν ἐξήγαγε καλέσας ἐκ μέσου τῶν ἀπίστων Ἰουδαίων , καὶ ἤκουσεν αὐτοῦ τῆς φωνῆς , καὶ ἐπέγνω . Τὸ δὲ εἰπεῖν , ἀλλοτρίῳ δὲ οὐ μὴ ἀκολουθήσωσι , ” καὶ τὰ ἑξῆς , ἐδήλωσεν ὅτι οἱ βεβαίως εἰς αὐτὸν πιστεύοντες , τοῖς μετὰ ταῦτα μέλλουσιν ἀπατᾷν ψευδοχρίστοις οὐ μὴ πεισθῶσι . Θεωδώρου Ἡρακαείασ . Θυρωρὸν λέγει τὸν παράκλητον τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον τὸ διὰ τῶν προφητῶν τὴν εἴσοδον αὐτοῦ κηρύξαν τοῖς τε λοιποῖς ἅπασι διὰ τὰ προδηλωθέντα σημεῖα ἀποκλείσαντα τὴν θύραν , καὶ μόνην τῷ κόσμῳ ταύτην ἀνοίξαντα , τῷ καὶ διὰ τεραστίων τὰ καθ’ ἑαυτὸν πιστωσαμένῳ . Ἀμμωνίου Πρεσβυτέρου . Κλέπτης ἐστὶν ὁ ἐκ βίας δοθεῖσαν αὐτῷ τιμὴν ὑφαρπάζων , ἣν οὐ δύναται λαβεῖν , εἰ μὴ ὁ εἰς Χριστὸν πιστεύων , ἤτοι κλέπτης ἐστὶν ὁ μὴ τῇ νενομισμένῃ ἀπὸ τῶν γραφῶν χρώμενος διδασκαλίᾳ , ἀλλὰ δι’ ἑτέρας μὴ νενομισμένης ἐρχόμενος . διὸ καὶ εἶπε τὸ “ ἀλλαχόθεν , ” ἵνα καὶ τοὺς γραμματεῖς σημαίνῃ τοὺς διδάσκοντας τὰ ἐντάλματα τῶν ἀνθρώπων καὶ παραβαίνοντας τὸν νόμον . Ὅταν ἀκούσωσιν οἱ πιστοὶ παρὰ τῶν ὀρθῶν διδασκάλως τὰ θεῖα διδάγματα τῶν γραφῶν , ὥσπερ τινὰ τροφὴν δέχονται , ὅσοι δὲ πλάνον καλοῦσι τὸν Χριστὸν , τῆς τῶν προβάτων ἐκβέβληνται τάξεως . Διὰ τί δὲ αὐτοῖς ἀσαφῶς ἐλάλει ; οὐ γὰρ φησὶν ὁ Εὐαγγελιστὴς , ὅτι ταύτην τὴν παροιμίαν εἰπεν αὐτοῖς , προσεκτικωτέρους αὐτοὺς ποιῆσαι βουλόμενος . Ἐπεὶ οὐν τοῦτο κατεσκεύασε , λύει λοιπὸν τὴν ἀσάφειαν , λέγων " ἐγώ εἰμι ἡ θύρα τῶν προβάτων , " πάντες ὅσοι ἦλθον πρὸ ἐμοῦ , κλέπται εἰσὶ καὶ λῃσταὶ , καὶ τὰ ἑξῆς · οὐ περὶ τῶν προφητῶν ἐνταῦθα λέγει , καθὼς οἱ αἱρετικοί φασιν , ἐκείνων γὰρ ἤκουσαν , καὶ δι’ ἐκείνων ἐπίστευσαν , ὅσοι ἐπίστευσαν τῷ Χριστῷ , ἀλλὰ περὶ Θευδᾶ καὶ Ἰούδα λέγει καὶ τῶν ἄλλων στασιαστῶν . Ἄλλως δὲ καὶ τὸ " οὐκ ἤκουσαν τὰ πρό - “ βατα ” ἐπαινῶν εἶπεν , οὐδαμοῦ δὲ φαίνεται ἐπαινῶν τοὺς παρακούσαντας προφητῶν , ἀλλὰ καὶ τοὐναντίον κακίζων καὶ διαβάλλων σφοδρῶς , ὅθεν δηλονότι τοῦτο οὐ περὶ ἐκείνων φησί · τὸ δὲ " δι’ " ἐμοῦ ἐάν τις εἰσέλθῃ ” καὶ τὰ ἑξῆς , τοῦτο δηλοῖ , ὅτι ἐν ἐσφαλείᾳ ἔσται καὶ ἀδείᾳ , νομὴν δὲ ἢ τροφὴν ἐνταῦθα λέγει , ἢ ἐξουσίαν καὶ κυριότητα , τουτέστιν , ἔνδον μένει , καὶ οὐδεὶς αὐτὸν ἐξωθήσεται . Ἐπειδὴ δὲ οἱ τῷ Θευδᾷ καὶ τῷ Ἰούδᾳ καὶ τοῖς λοιποῖς στασιασταῖς πεισθέντες ἐσφάγησαν , καὶ ἀπώλοντο , διὰ τοῦτο ἐπήγαγε λέγων " ὁ κλέπτης οὐκ ἔρχεται εἰ μὴ ἵνα κλέψῃ " καὶ θύσῃ ” καὶ τὰ ἑξῆς , ἐκείνους καὶ τοὺς ὁμοίους αὐτῶν κλέπτας καλῶν · " ἐγὼ δὲ ἦλθον , φησὶν , " ἵνα ζωὴν ἔχωσι καὶ περισσὸν ” ἔχωσι . ” Tt δαὶ ζωῆς περισσόν ; ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν . εἶτα λοιπὸν ἀπάρχεται καὶ περὶ τοῦ πάθους διαλέγεσθαι , καί φησιν , " ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός · ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς τὴν ψυχὴν “ αὐτοῦ τίθησιν ” καὶ τὰ ἑξῆς , δεικνὺς καὶ ἐν τούτω , ὅτι οὐκ ἄκων , ἀλλ’ ἑκὼν ἐπὶ τὸ πάθος ἔρχεται . ποιεῖται δὲ καὶ τοῦ μισθωτοῦ τὴν διαφορὰν , λέγων , " ὅτι θεωρεῖ τὸν λύκον ἐρχόμενον , καὶ ἀφίησι " τὰ πρόβατα , καὶ φεύγει ” καὶ τὰ ἑξῆς . Ὅπερ οἱ προειρημένοι Θευδᾶς καὶ Ἰούδας καὶ οἱ κατ’ αὐτοὺς πεποιήκασιν · αὐτὸς γὰρ τοὐναντίον . Ἡνίκα γὰρ συνελήφθη , φησὶ,“ἄφετε τούτους ὑπάγειν , ἵνα πληρωθῇ ὁ λόγος , ὅτι οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀπώλετο . ” Ἔστι δὲ ἐνταῦθα καὶ νοητὸν λύκον ὑποπτεῦσαι , οὐ λύκος δέ ἐστι μόνον οὗτος , ἀλλὰ καὶ λέων . " Ὁ γὰρ ἐχθρὸς ὑμῶν διάβολος , φησὶν , “ ὡς λέων περιέρχεται ὠρυόμενος , ” οὗτος καὶ ὄφις καὶ δράκων καὶ σκορπίος ἐστί . “ Πατεῖτε γὰρ , ” φησὶν , “ ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων . εἰπὼν δὲ , ὅτι γιγνώσκω τὰ ἐμὰ , καὶ τὰ ἑξῆς καὶ ἐν τούτῳ διαφορὰν τοῦ μισθωτοῦ τοῦ πρὸς τὸν ποιμένα , ἔδει - ξεν . Ὀ μὲν γὰρ τὴν ἰδίαν σωτηρίαν πανταχοῦ σκοπεῖ , τῶν προβάτων ἀμελῶν , οὗτος δὲ πανταχοῦ τὴν τῶν προβάτων ζητεῖ , παρατρέχων τὴν ἑαυτοῦ . Ἐπειδὴ πολλαχοῦ τίθησιν ἑαυτὸν ἐν τάξει τῶν πολλῶν , ἵνα μή τις νομίσῃ , ὅτι ὡς ἄνθρωπος οὕτως ἐγίγνωσκεν , ἐπήγαγε λέγων , “ καθὼς γιγνώσκει με ὁ Πατὴρ , κἀγὼ γιγνώσκω τὸν Πατέρα . ” Οὕτως ἐπίσταμαι , φησὶν , αὐτὸν ἀκριβῶς , ὡς αὐτὸς ἐμέ . συνεχῶς δὲ λέγει , “ τὴν ψυχὴν μοῦ τίθημι ὑπὲρ τῶν προβάτων , ” δηλῶν ὅτι οὐκ ἔστι πλάνος . Τὸ μὲν γὰρ λέγειν , ὅτι φῶς εἰμι καὶ ζωὴ , ἐδόκει εἶναι τύφου παρὰ τοῖς ἀνοήτοις · τί δὲ λέγει , ὅτι ἀποθανεῖν βούλομαι ; οὐδεμίαν βασκανίαν εἶχεν , οὐδὲ φθόνον , ἀλλὰ καὶ πολλὴν ἐδείκνυ τὸ ῥῆμα κηδεμονίαν , εἴ γε ὑπὲρ τῶν λιθαζόντων ἐβούλετο ἑαυτὸν ἐπιδοῦναι . εἰπὼν δὲ " ὅτι καὶ ἄλλα πρόβατα ἔχω , περὶ τῶν ἐθνῶν λέγει . τὸ δὲ εἰπεῖν , “ ἃ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς “ αὐλῆς ταύτης , ” τὴν διαφορὰν τοῦ τόπου μόνον ἐμφαίνει . Δῆλοί δὲ τὸ “ κἀκεῖνά με δεῖ ἀγαγεῖν , ” καὶ τὰ ἑξῆς , ὅτι ἐσκορπισμένα ὑπῆρχον , ποιμένα μὴ ἔχοντα , καὶ ὅτι γενήσεται μία ποίμνη , εἷς ποιμὴν , ἀμφότερα συνάπτεσθαι μέλλοντα , τὸ δὲ “ δεῖ ” τοῦτο οὐκ ἀνάγκης ἐστὶν , ἀλλὰ τοῦ πάντως ἐσομένου δηλωτικόν . Ἐπειδὴ δὲ ἀλλότριον αὐτὸν ἔλεγον τοῦ Πατρὸς οἱ Ἰουδαῖοι εἶναι , φησὶ , “ διὰ τοῦτό με ἀγαπᾷ ὁ Πατὴρ , ὅτι ἐγὼ τὴν ψυχήν μου τίθημι , “ ἵνα πάλιν λάβω αὐτήν . ” Ὃ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν , εἰ καὶ μηδὲν ἄλλο , τοῦτο γοῦν ἔπειθέ με ἀγαπᾷν ὑμᾶς , τὸ οὕτως ὑμᾶς ἀγαπᾶσθαι παρ’ αὐτοῦ , ἐπεὶ ὑπὲρ ὑμῶν ἀποθνήσκω . Τί τοῦ ῥήματος τούτου ταπεινότερον γένοιτ’ ἄν ; ὅτι ὁ δημιουργὰς τῶν ἁπάντων ἔλεγεν , “ ἐγὼ τὴν ψυχήν μου τίθημι , ” καὶ ὅτι δι’ ἡμᾶς ὁ δεσπότης ἀγαπᾶσθαι μέλλει , ἐπειδὴ ὑπὲρ ἡμῶν ἀποθνήσκει . Τί γὰρ τὸν ἔμπροσθεν χρόνον οὐκ ἠγαπᾶτο , ἀλλὰ νῦν τῆς ἀγάπης ἤρξατο ὁ Πατὴρ , καὶ ἡμεῖς τῆς ἀγάπης γεγόναμεν αὐτῷ αἴτιοι ; οὐδαμῶς , ἀλλὰ τοῦτο εἶπεν ἐνδεικνύμενος τὴν πολλὴν αὐτοῦ συγκατάβασιν · διὰ δὲ τοῦ πολλάκις βούλεσθαι αὐτὸν ἀνελεῖν τοὺς Ἰουδαίους , διὰ τοῦτό φησιν , “ οὐδεὶς αἴρει αὐτὴν ἀπ’ " ἐμοῦ , ” καὶ τὰ ἑξῆς , τουτέστιν , ὅτι μὴ βουλομένου ἐμοῦ ἀνόνητος ὑμῖν ἐστιν ἡ σπουδή · εἰ δὲ καὶ ἕκαστος ἐξουσίαν ἔχει θεῖναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ , ἑκάστῳ γὰρ βουλομένω δυνατὸν ἑαυτὸν ἀνελεῖν , ἀλλ’ οὐ περὶ τοῦ τοιούτου τρόπου εἶπεν αὐτὸς , ἀλλ’ ὅτι μηδένα ἃν δυνηθῆναι , ἄκοντός μου , τοῦτο ποιῆσαι εἰς ἐμὲ , ὅπερ ἐπ’ ἀνθρώπων οὐκ ἔνι . Καὶ γὰρ καὶ ἀκόντων ἡμῶν ἀναιρούμεθα ὑπὸ ἄλλων · διὸ καὶ τοῦτο πάλιν ἀληθές ἐστιν , ὅτι ἡνίκα ἃν βουληθῇ λαβεῖν αὐτὸν , δύναται . Τὸ γὰρ αὐτὸν μόνον εἶναι κύριον τοῦ τὴν ψυχὴν ἀφεῖναι , δείκνυσι καὶ τοῦ λαβεῖν κύριον ὄντα ἀπὸ τῆς αὐτῆς ἐξουσίας . περὶ ποίας ἐντολῆς λέγει , " ὅτι ταύτην ἔλαβον παρὰ “ τοῦ πατρός μου ; “ τὸ ἀποθανεῖν ὑπὲρ τοῦ κόσμου . Διὰ τί δὲ οὕτω ταπεινῶς φθέγγεται ; τῆς τῶν ἀκουόντων ἕνεκεν ἀσθενείας , ἵνα παύσωνται τοῦ λογίζεσθαι εἶναι αὐτὸν ἀντίθεον . δαιμόνιον δὲ αὐτὸν ἔχειν ἔλεγον , ἐπειδὴ μείζονα ἢ κατὰ ἄνθρωπον ἦν τὰ λεγόμενα , μένα , οὐ τῆς κοινῆς συνηθείας · ἅπερ ἀκούοντες μᾶλλον θαυμάζειν αὐτὸν ἐχρῆν καὶ οὐχὶ δαιμονιῶντα καλεῖν · διόπερ καὶ οἱ εὐγνωμο - νέστεροι αὐτῶν ἔλεγον , ὅτι " τὰ ῥήματα ταῦτα οὐκ ἔστι δαιμονι - " ζομένου , μὴ δαιμόνιον δύναται ὀφθαλμοὺς τυφλῶν ἀνοῖξαι ; " ἐπειδὴ γὰρ οὗτοι ἀπὸ ῥημάτων οὐκ ἠδύναντο ἐπιστομίζειν ἐκείνους , τὴν ἀπὸ τῶν ἔργων ἐπάγουσιν ἀπόδειξιν λοιπόν . Διὰ τι δὲ αὐτὸς σιγᾷ καὶ οὐ λέγει ὥσπερ καὶ ἄλλοτε , ὅτι ἐγὼ δαιμόνιον οὐκ ἔχω ; διὰ τὸ λοιπὸν κατ’ ἀλλήλων αὐτοὺς ἵστασθαι καὶ διελέγχειν ἀλλήλους . ΔΙΔΥΜΟΥ . Θύρα ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος τυγχάνει τοῖς πρὸς Θεὸν εἰερχομένοις κατὰ τὸ “ εἰσέλθετε ἐν πνεύματι αὐτοῦ ἐν ἀγαλ - " λιάσει , ” πρὸς τούτοις ἔστω c ἀνθρώπου τοῦ νοὸς ὄντος ἔξω δὲ ἀνθρώπου τοῦ σωματικωτέρου . ὁ ἐπιμέλειαν ποιούμενος τοῦ ἔσω ἀνθρώπου εἰσέρχεται διὰ τοῦ λόγου ὄντος θύρας , ὡσαύτως " ὁ " νεκρῶν τὰ μέλη τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , καὶ τὴν νέκρωσιν τοῦ Ἰησοῦ " ἐν τῷ σώματι περιφέρων ἑαυτοῦ , ” ἐξέρχεται διὰ τῆς θύρας , φιλοτιμούμενος εἴτε ἐνδημεῖ εὐάρεστος αὐτῷ εἶναι . ΘΕΟΔΩΡΟΥ ἩΡΑΚΛΕÍΑΣ . Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἀκριβῶς τῇ λέξει ἐχρήσατο εἰπὼν , ” ὅσοι ἦλθον , ” ἀλλ’ οὐχ ὅσοι ἀπεστάλησαν . Οἰ μὲν γὰρ τοῦ Θεοῦ προφῆται ἀποσταλέντες παρεγένοντο , οἱ δὲ ψευδοπροφῆται μηδενὸς ἀποστείλαντος ἤρχοντο ἐπὶ διαστροφῇ τῶν ἀπατωμένων · Ἀμμωνίου Πρεσβυτέρου . Νομὴν λέγει τὴν γέγονεν ἐπὶ τῶν Ἀποστόλων , οἵτινες ὡς κύριοι τῆς οἰκουμένης εἰσῄεσαν καὶ ἐξῄεσαν , καὶ οὐδεὶς αὐτοὺς ἴσχυσεν ἐκβαλεῖν . Κυρίλλου . Περισσὸν δεῖ νοεῖν τὸ ἐν μεθέξει γενέσθαι Ἁγίου Πνεύματος . Ἡ μὲν γὰρ ἀνάστασις κοινὴ δικαίοις καὶ ἁμαρτωλοῖς , ἡ δὲ τοῦ Πνεύματος μέθεξις μόνοις τοῖς πιστεύουσιν εἰς τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν τὸν Χριστὸν , ἣν καὶ βασιλείαν οὐρανῶν ὀνομάζειν οἶδεν ἡ θεία γραφή . Ἀμμωνίου . Πάντων σφαγέντων καὶ ἀπολωμένων ἦλθεν ὁ σῶσαι καὶ ζωὴν δοῦναι . Μισθωτὸν ἀμελοῦντα τῶν προβάτων ἕκαστον τῶν ἀρχόντων τοῦ λαοῦ ὀνομάζει · ἐπειδὴ οὐδὲν ἐποίουν εἰς ὠφέλειαν τῶν λαῶν , ἀλλ’ ὡς ἀλλότριον ἐκέχρηντο οὐ γὰρ ἤσαν αὐτῶν ἰδια , οὐδὲ ἤχθοντο ἐν τῆ ἀπωλείᾳ τῶν λαῶν . Τὸ δὲ , “ ἐγώ ειμι ό ποιμήν , δια τους απιστήσαντας είπε τοῦτο · οὐ γὰρ πάντα τὰ πρόβατα ἤκουσαν αὐτοῦ , ἀλλὰ τὰ γνωσθέντα ἐξ αὐτοῦ , καὶ γνόντα αὐτόν . Οὐκ ἄλλως δὲ γιγνώσκομεν τὸν Θεὸν , εἰ μὴ πρῶτον ἐξ αὐτοῦ γνωσθῶμεν · διὸ καὶ πρῶτον ἐκεῖνο ἔταξε · πρῶτον γὰρ αὐτὸς οἰκειώθη ἡμῖν γεγονὼς ἄνθρωπος , καὶ οὕτως καὶ ἡμεῖς αὐτῷ . Διὰ τὴν ἐνάρετον πρᾶξιν ἀγαπᾶσθαι λέγει ἑαυτόν · ἐνεργὴς δὲ ἀρετὴ τὸ ἀποθανεῖν ὑπὸ εὐσεβείας . ταπεινῶς λαλεῖ διὰ τὴν ἐνανθρώπησιν · οὐ γὰρ νῦν ἤρξατο ἀγαπᾶσθαι παρὰ τοῦ Πατρός . Θεοδώρου Μομψουεστίασ . Τὸ δὲ ἵνα πάλιν οὐκ ἐπὶ αἰτίας εἶπεν . οὐ γὰρ διὰ τοῦτο ἀποθνήσκει , ἵνα ἀναστῇ ἀλλὰ κατὰ τὸ ἰδίω μὰ τὸ γραφικὸν , ὡς αἰτίαν τὸ ἐσόμενον ἔφη . Κυρίλλου . Τὸ “ ἐξουσίαν ἔχω , ” φησὶν ἐπ’ ἀμφοῖν , ἵνα μὴ δυνάμεως τε καὶ ἐνεργείας ἑτέρου φαίνηται τὸ κατόρθωμα , καθάπερ ὑπηρέτης ὑπουργῷ κατ’ d ἐπιτροπὴν αὐτῷ συγχωρούμενον , ἀλλ’ ἵνα φύσεως ἰδίας ἐπιδείξῃ καρπὸν , τὸ καὶ αὐτὸν δύνασθαι κατεξου - σιάζειν τῶν τοῦ θανάτου δεσμῶν , καὶ ἐφ’ ὅπερ ἃν βούλοιτο μετατρέπειν εὐκόλως τῶν πραγμάτων τὰς φύσεις · ὅπερ ἐστὶν ἴδιον ὄντως τοῦ κατὰ φύσιν Θεοῦ . Συμφρονοῦντα καὶ συνεθέλοντα πρὸς τοῦτο δείκνυσι καὶ τὸν Πατέρα , καὶ ὡς ἀπὸ μιᾶς γνώμης εἰς τοῦτο παρελθεῖν ὁμολογεῖ , εἰ καὶ αὐτός ἐστιν ἡ βουλὴ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός . Ἁρμόσει δὲ τοῦτο καὶ τῇ μετὰ σαρκὸς οἰκονομίᾳ . ἡ ἐντολὴ δηλοῖ τὴν ὁμόνοιαν τὴν πρὸς τὸν Πατέρα , εἰ καὶ ταπεινῶς λαλεῖ · ἡ δὲ ἐντολή ἐστιν ἀποθανεῖν ὑπὲρ τοῦ κόσμου . Ἀγαπᾶται παρὰ τοῦ Πατρὸς ὁ Υἱὸς , οὐχ ὡς ἔξω τῆς ἀγάπης διαμένων , εἰ μὴ συνέβη τὸ καθ’ ἡμᾶς , ἦν γὰρ ἀεὶ καὶ διὰ παντὸς ἀγαπώμενος · ἀλλ’ ἐπείπερ εἶδε τὸν ἴδιον Υἱὸν , διὰ τοῦ χαρακτῆρος ἠγάπησεν εἰκότως , οὐ μισθὸν , ὥσπερ τινὰ τῶν εἰς ἡμᾶς γεγονότων , τὴν ἀγάπην δωρούμενος , ἀλλὰ τῆς οὐσίας τῆς ἑαυτοῦ τὸ γνήσιον ἐν Υἱῷ θεωρῶν , καὶ φύσεως ὥσπερ τισὶν ἀναγκαίοις καὶ ἀπαραιτήτοις ὁλκοῖς , πρὸς τοῦτο καλούμενον ἀγάπης ἔργον τὸ καὶ παθεῖν ἑλέσθαι , καὶ τοῦτο ἀδόξως , διὰ τήν τινων σωτηρίαν , καὶ οὐχ ὅπως τεθνάναι μόνον , ἀλλὰ καὶ αὖθις τὴν τεθεῖσαν ψυχὴν λαβεῖν , ἵνα νεκρώσῃ τὸν θάνατον . Περὶ τῶν ἐγκαινίων , ὧν μνημονεύει νῦν ὁ Εὐαγγελιστὴς λέγων , ὅτι ἐγένοντο τὰ ἐγκαίνια ἐν Ἱεροσολύμοπις , ” καὶ τὰ ἑξῆς , χρὴ γιγνώσκειν ὅτι μεγάλη τις ἦν αὕτη ἡ ἑορτὴ καὶ δημοτελής . τὴν γὰρ ἡμέραν καθ’ ἣν ὁ ναὸς ᾠκοδομήθη ἐπανελθόντων αὐτῶν ἀπὸ τῆς μακρᾶς αἰχμαλωσίας τῆς ἐν Πέρσιδι , ταύτην ἤγοντο μετὰ πολλῆς τῆς σπουδῆς . ἐν ταύτῃ οὖν παρῆν καὶ ὁ Χριστὸς τῇ ἑορτῇ , λοιπὸν γὰρ τῇ Ἰουδαίᾳ συνεχῶς ἐπεχωρίαζεν , ἐπειδὴ τὸ πάθος ἦν ἐπὶ θύραις . Τὸ μὲν οὖν κυκλῶσαι αὐτὸν τοὺς Ἰουδαίους καὶ εἰπεῖν , ἕως πότε τὴν ψυχὴν ἡμῶν αἴρεις , ” καὶ τὰ ἑξῆς , δοκεῖ πόθου τινὸς εἶναι καὶ φιλομαθίας . Ἡ δὲ διάνοια , μεθ’ ἧς ἠρωτων , διεφθαρμένη τε ἦν καὶ ὕπουλος · τῶν γὰρ ἔργων βοώντων αὐτὸν εἶναι τὸν Χριστὸν , διὰ ῥημάτων ἐζήτουν τοῦτο ἀκοῦσαι , ἐπιστομίζειν αὐτὸν ἀπὸ τῶν λόγων βουλόμενοι . καὶ ὁ τρόπος δὲ τῆς ἐρωτήσεως , πολλῆς ἔγεμεν ἀπειθείας . “ Εἰπὲ ” γὰρ ἡμῖν , ” φησὶν , παρρησίᾳ , ” καίτοιγε μετὰ παρρησίας λέγοντος αὐτοῦ , καὶ ἐν ταῖς ἑορταῖς ἐπιχωριάζοντος ἀεὶ , καὶ οὐδὲν ἐν τῷ κρυπτῷ λαλοῦντος . αὐτὸς δὲ ἐλέγχων αὐτῶν τὴν πονη - πονηρίαν , φησὶ , “ πολλάκις ετͅπον ὑμῖν καὶ οὐ πιστεύετέ μοι . τὰ ἔργα ** ἃ ποιῶ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Πατρός μου , ταῦτα μαρτυρεῖ περὶ * ’ ἐμοῦ . ” ὅπερ καὶ οἱ εὐγνωμονέστεροι αὐτῶν ἔλεγον , “ μὴ δύνα - * ’ τᾶι ἄνθρωπος ἁμαρτωλὸς ταῦτα σημεῖα ποιεῖν ; “ ἐπεὶ προσε - ποιοῦντο τότε ἀπὸ ψιλοῦ πείθεσθαι ῥήματος , οἱ τοσούτοις μὴ πεισθέντες ἔργοις , ἐλέγχει τὴν πονηρίαν αὐτῶν , ὡσανεὶ λέγων , ὅτι ἔργοις οὐ πιστεύετε , πῶς τοῖς ῥήμασι πιστεύετε ; διὰ τοῦτο δέ φησιν , “ ὑμεῖς οὐ πιστεύετέ μοι , ὅτι οὐκ ἐστὲ ἐκ τῶν προβάτων ** τῶν ἐμῶν . ” Ἐγὼ μὲν γὰρ ὡς καλὸς ποιμὴν , ἅπερ ποιῆσαι ἐχρῆν , ἐποίησα . Εἰ δὲ μὴ ἀκολουθῆτέ μοι , οὐκ ἐπειδὴ οὐκ εἰμὶ ποιμὴν , τοῦτο ποιεῖτε , ἀλλ’ ἐπειδὴ ὑμεῖς οὐκ ἐστὲ πρόβατα · ** προτρεπό - προτρεπόμενος δὲ αὐτοὺς ὥστε γενέσθαι πρόβατα ἐπήγαγε λέγων , ’ * τὰ “ πρόβατα τὰ ἐμὰ τῆς φωνῆς μου ἀκούει καὶ ἀκολουθοῦσί μοι · ” εἶτα παρακνίζων αὐτοὺς λέγει καὶ ωτν τεύξονται . Φησὶ γὰρ , “ ζωὴν αἰώνιον δίδωμι αὐτοῖς , καὶ οὐ μὴ ἀπόλωνται εἰς τὸν αἰῶνα , ” καὶ τὰ ἑξῆς . Διὰ τῶν ῥημάτων τούτων διεγείρων αὐτοὺς , καὶ εἰς ἐπιθυμίαν ἐμβάλλων . Διὰ τὸ εἰπεῖν αὐτὸν ἀνωτέρω , ὅτι ** οὐδεὶς ἁρπάζει αὐτὰ ἐκ τῆς χειρός μου , ” δείκνυσι τὴν ἑαυτοῦ καὶ τοῦ Πατρὸς χεῖρα μίαν οὖσαν · διὰ τοῦτο νῦν λέγει , ὅτι ’ * οὐδεὶς δύν - ἄται ἁρπάζειν αὐτὰ ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ Πατρός μου . ” Χεῖρα δὲ καλεῖ τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἐξουσίαν , καὶ διὰ τοῦτο εἶπεν , ἵνα μὴ πάλιν ἀντίθεον αὐτὸν εἴπωσι . 10 δὲ ἐγὼ καὶ ὁ “ πατὴρ ἕν ἐσμεν , ” τὸ ὁμοούσιον καὶ ὁμοδύναμον σημαίνων ἔλεγεν , ὅπερ οὖν καὶ οἱ Ἰουδαῖοι συνιδόντες , λίθοις αὐτὸν ἔβαλλον . Αὐτοῦ γὰρ ἐρωτήσαντος αὐτοὺς τὴν αἰτίαν τῆς ἀγανακτήσεως , καὶ τῆς τῶν λίθων βολῆς , καὶ ὧν ἐποίησεν θαυμάτων ἀναμνήσαντος , ταύ - τὴν ἔφασαν τὴν αἰτίαν εἶναι λέγοντες , ** περὶ καλοῦ ἔργου οὐ “ λιθάζομέν σε , ἀλλὰ περὶ βλασφημίας , καὶ ὅτι ἄνθρωπος ὣν , ’ * ποιεῖς σεαυτὸν Θεόν . ” Διὸ καὶ αὐτὸς οὐ μόνον οὐ τὴν ὑπόνοιαν αὐτῶν καὶ εἶπεν , οὐ λέγω ε-ι’ναι Θεὸς , οὐδὲ ὁμοδύνα - μος , οὐδὲ ὁμοούσιος τῷ Πατρὶ , ἀλλὰ τοὐναντίον ποιεῖ , βεβαιῶν μᾶλλον τὴν ὑπόνοιαν αὐτῶν , καὶ ταῦτα ἀγριουμένων ἐκείνων . Φησὶ γὰρ , ’ * οὐκ ἔστι γεγραμμένον ἐν τῷ νόμῳ ὑμῶν ἐγὼ ε7πα θεοί ἐστε ; καὶ τὰ ἑξῆς . C ) δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστι , εἰ οἱ χάριτι τοῦτο λαβόντες οὐκ ἐγκαλοῦνται , θεοὺς ἑαυτοὺς καλοῦντες , πῶς ἐγὼ δικαίως ἐπιτιμῶμαι , ὁ τῇ φύσει τοῦτο ἔχων ; “ Εἰ γὰρ οὐ ποιῶ , φησὶ , τὰ ἔργα τοῦ Πατρός μου , μὴ πιστεύετέ μοι , εἰ δὲ ποιῶ , κἂν ἐμοὶ μὴ πιστεύητε , τοῖς ἔργοις μου πιστεύσατε . ” Επειδὴ γὰρ τὴν οὐσίαν αὐτοῦ ἰδεῖν αὐτοὺς ἀμήχανον ἦν , ἀπὸ τῆς τῶν ἔργων ἰσότητός τε καὶ ταὐτότητος ἀπόδειξιν τῆς κατὰ τὴν δύναμιν ἀπαραλλαξίας παρέχεται , ἵνα γνῶτε , φησὶ , καὶ πιστεύ - “ ἤτε , ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ Πατρὶ , καὶ ὁ Πατὴρ ἐν ἐμοὶ , ” τουτέστιν , οὐδὲν ἄλλο ἐγὼ , ἣ ὅπερ ὁ Πατὴρ μένων Υἱὸς , καὶ οὐδὲν ἄλλο ἐκεῖνος , ἣ ὅπερ ἐγὼ μένων Πατὴρ , κἂν ἐμὲ γνῷ τις , τὸν Πατέρα ἔγνω , κἂν τὸν Πατέρα γνῷ , τὸν Τιον ἔμαθε . Κυρίλλου . τὴν πρώτην , φησὶ , ἑορτὴν , καθ’ ἣν ἐπετετέλεσε ἐγκαίνια ὁ Σολομών . Θεοδώρου Μομψουεστίασ . Ἐπειδὴ κατέπεσε τῷ πολεμίῳ ἡ πόλις , ὕστερον δὲ καὶ ὑπὸ Ἀντιόχου πᾶσαν ἐρημωθῆναι συνέβη , εἶτα ὑπὸ τῶν Μακαββαίων ἐτράπησαν μὲν οἱ πολέμιοι , πάλιν ἡ πόλις ἀπέλαβε τὸ οἰκεῖον σχῆμα τῇ τοῦ Θεοῦ βοηθείᾳ , καθ’ ἣν ἀνέστη πάλιν ἡμέραν , ταύτην ἑκάστου ἔτους ἑορτάζοντες εἰς ὑπόμνησιν τῆς παρὰ πᾶσαν ἐλπίδα γεγενημένης διορθώσεως , ἐγκαίνια τῶν Ἱεροσολύμων ἐκάλουν τὴν ἡμέραν . Ἀμμωνίου Πρεσβυτέρου . Εἰ καὶ μὴ εἶπεν Χριστὸν , ἀλλ’ εἰπὼν ἑαυτὸν φῶς , ποιμένα , ὁδὸν , ἐσήμανε τοῦτο . τούτοις γὰρ εἴωθεν ἡ γραφὴ τοῖς ὀνόμασι καλεῖν τὸν Χριστόν . Ἰσιδώρου Πηδουσιώτορυ . Ἐπειδὴ γέγραφας , οὐδεὶς ἁρπάζειν ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ Πατρός μου , ” πῶς πολλοὶ ἀπόλλυνται ; φημὶ , ὅτι ἁρπάσαι μὲν οὐδεὶς δύναται ἐκ τῆς ἀμάχου καὶ ἀηττήτου χειρὸς , τοὺς διὰ πίστεως ὀρθῆς καὶ πολιτείας ἀρίστης ἑαυτοὺς οἰκείους αὐτῆς εἶναι παρασκευάσαντας , ἀπατῆσαι δὲ δυνήσονται , τουτέστι , βίᾳ μὲν καὶ τυραννίδι ἀποσπάσαι οὐδεὶς δυνήσεται , παραλογισμοῖς δὲ καὶ ἀπάταις ἀποπλανῆσαι δυνήσονται , ἀλλ’ οὐ παρὰ τὴν ἀήττητον δεξιὰν γίγνεται τοῦτο , ἀλλὰ παρὰ τὴν τῶν αὐτεξουσίων ἀνθρώπων ῥᾳθυμίαν . Οὐ γὰρ ἐκ τῆς τοῦ φυλάττοντος ἀσθενείας , ἀλλ’ ἐκ τῆς τῶν φυλαττομένων εὐχερείας ἡ ἀπώλεια συμβαίνει . Αμμωνίου . Ἀποδειξις τῶν τοῦ κυρίου προβάτων τὸ εὐήκοον , τῶν δὲ ἀλλοτρίων τὸ ἀπειθές . Ἐπειδὴ καὶ Ἰούδας εἷς ἦν τῶν δοθέντων τῷ Υἱῷ μετέπεσεν εἰς κακίαν , δείκνυνται οἱ ἄνθρωποι οὐ φύσει καὶ κατ’ οὐσίαν ὄντες κακοὶ , ἀλλ’ ἑκουσίως τρεπόμενοι . Οὐκ ἐμοῦ μόνον εἰσὶ τὰ ἔργα , ἀλλὰ τῆς πάσης θεότητος . Ὁ γὰρ Πατὴρ δι’ Υἱοῦ ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ πάντα ποιεῖ , διδάσκει ἡμᾶς μετριοφρονεῖν καὶ μὴ ἀλαζονεύεσθαι , ἐὰν λάβωμέν τι παρὰ Θεοῦ . Ἀγνοοῦντες ὅτι οὐ γυμνῇ τῇ θεότητι ἔμελλεν ὁ Γἱὸς ἀποδημεῖν , ἀλλὰ σαρκούμενος ἐκ σπέρματος Δαβὶδ , βλασφημίαν ἔλεγον τὴν ὀρθὴν ὁμολογίαν . Ἐπειδὴ θεούς τινας ἐκάλεσεν ὁ Πατὴρ , εἶναι δὲ δήπου αὐτοῖς ἐπακτὸν ἀνάγκῃ τὸ ἀξίωμα . εἷς γὰρ ὁ κατὰ φύσιν ὑπάρχει Θεὸς ἀναγκαίως , ἵνα μὴ αὐτὸς εἷς ἐκείνων ὑπάρχειν νομίζηται οὐσιώδη τὴν τῆς θεότητος περικείμενος δόξαν , προσπεπορισμένην δὲ μᾶλλον , ἐν ἴσῳ τοῖς ἄλλοις ἀντιδιαστέλλει σαφῶς ἑαυτὸν ἐκείνοις . τοσοῦτον γὰρ τῆς ἐκείνων πτωχείας διενηνοχότα καταδεικνύει , ὡς ἐπείπερ γέγονεν αὐτὸς ἐν αὐτοῖς , διὰ ταύτην αὐτοὺς τὴν αἰτίαν κεκλῆσθαι θεούς . Αὐτὸς γάρ ἐστιν ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός . Εἰ δὲ καὶ ἐξήρκεσέ τισιν ἐν αὐτοῖς , γέγονεν ὁ Λόγος εἰς τὸ καὶ ἀνθρώπους ὄντας τῇ τῆς θεότητος καταλαμπρύνεσθαι τιμῇ , πῶς οὐκ ἂν εἴη κατὰ φύσιν Θεὸς ὁ καὶ τοῖς ἄλλοις τὴν ἐπὶ τούτῳ προξενίσας φαιδρότητα . Ἀγιασθεὶς λέγεται ὁ Υἱὸς , ἐπειδὴ ἐπέμφθη σφαγῆναι ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου σωτηρίας . Ἄγια γάρ ἐστι τὰ ἀφοριζόμενα τῷ Θεῷ εἰς θυσίαν . Ἐγὼ ἐν τῷ Πατρὶ εἰμὶ , καὶ ὁ Πατὴρ ἐν ἐμοὶ , ” θεωρεῖται κατὰ τὸ ταὐτὸν τῆς φύσεως καὶ τῆς οὐσίας . Εἷς γὰρ ὁ τῆς φύσεως ὅρος , κἂν ἐν ἰδιαζούσαις ὑπάρξεσιν · οὐ μὴν τὴν Ἁγίαν Τριάδα · ὁ γὰρ Πατὴρ οὐκ ἔστιν Υἱὸς ἢ Πνεῦμα , μὴν τὸ ἀνάπαλιν , εἰ καὶ οὐκ ἔστιν ἐν διαστάσει , διὰ τὴν πρὸς ἀλλήλους κοινωνίαν τε καὶ ἰσότητα . Εἰ γὰρ καὶ ἐφ’ ἡμῶν ἡ τοῦ τεκόντος οὐσία γιγνώσκεται , καὶ ἐν τῷ τεχθέντι ὁ πατὴρ κατὰ τὸν τῆς οὐσίας λόγον , ἀλλὰ τὸ κεχωρίσθαι ἡμᾶς τοῖς σώμασιν , οὐκέτι ἕν ἐσμεν οἱ πολλοί . Ἐπειδήπερ ὅταν μέγα τι καὶ ὑψηλὸν φθέγξηται , ἀναχωρεῖ ταχέως ἐνδιδοὺς αὐτῶν τῷ θυμῷ , ὥστε λωφῆσαι καὶ λῆξαι τὸ πάθος διὰ τῆς ἀπουσίας αὐτοῦ · τούτου χάριν καὶ νῦν ἀναχωρήσας ἀπῆλθε πέραν τοῦ Ἰορδάνου , ὅπου ἦν Ἰωάννης βαπτίζων τὸ πρότερον . Διὰ τοῦτο δὲ τὸν τόπον ὁ Εὐαγγελιστὴς λέγει , ἵνα μάθωμεν ὅτι ἕνεκεν τούτου ἀπῆλθεν ἐκεῖ , ἀναμιμνήσκων αὐτοὺς τῶν ἐκεῖ γενομένων καὶ λεχθέντων τῶν παρὰ Ἰωάννου , καὶ τῆς αὐτοῦ μαρτυρίας τοῦ Ἰωάννου . ὅτι δὲ πολλοὺς ὤνησεν ἡ περὶ τὸν τόπον διατριβὴ , ἐπήγαγεν ὁ Εὐαγγελιστὴς λέγων , “ καὶ πολλοὶ “ ἦλθον πρὸς αὐτὸν , ” καὶ ἀναμνησθέντες τοῦ τόπου ἔλεγον , ὅτι Ἰωάννης μὲν σημεῖον ἐποίησεν οὐδέν . Ὃ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν · εἰ ἐκείνῳ ἐπιστεύσαμεν , μηδὲν πεποιηκότες σημεῖον , πολλῷ μᾶλλον τούτῳ τοσαῦτα θαυματουργήσαντι . ἐπειδὴ δὲ αὐτὸς ἦν ὁ μαρτυρήσας αὐτῷ , ἵνα μὴ διὰ τὸ πεποιηκέναι αὐτὸν σημεῖον , δόξῃ ἀνάξιον τὴν μαρτυρίαν ἀποφαίνειν τὴν περὶ τοῦ Χριστοῦ , ἐπήγαγον λέγοντες , “ πάντα δὲ ὅσα εἶπεν ὁ Ἰωάννης περὶ τούτου , ἀληθῆ ἦν , ” οὐκ ἔτι τοῦτον ἐξ ἐκείνου , ἀλλ’ ἐκεῖνον ἀφ’ ὧν ὁ Χριστὸς ἐποίησεν , ἀξιόπιστον ἀποφαίνοντες . Διὸ καὶ πολλοὶ , φησιν , ἔκει ἐπίστευσαν εἰς αὐτὸν . τὸ ’δε ἔκει αυτόν . ” το δὲ “ ἐκεί ” δηλοί , οτι πολλοὺς ὁ τόπος ἐκεῖνος ὠφέλησεν . Χρὴ δὲ καὶ τοῦτο σκοπῆσαι , ὅτι ἕνεκεν τούτου συνεχῶς ἐξάγει ὁ δεσπότης ἡμῶν Χριστὸς τοὺς ὄχλους ἐκ τῆς τῶν πονηρῶν ἀνθρώπων συνουσίας , πρὸς τὸ μέγα τι ἐκ τούτου καρπώσασθαι αὐτούς . Καθάπερ καὶ ἐπὶ τῆς παλαίας ποιήσας φαίνεται , πόρρω τῶν Αἰγυπτίων ἐπὶ τῆς ἐρήμου τοὺς Ἰουδαίους διαπλάττων καὶ ῥυθμίζων ἐν ἅπασιν . Ἐξ ὧν εὐκόλως αὐτοὺς διαφεύγει , καὶ ἀκόντων αὐτῶν , δείκνυται ὅτι οὐκ ἃν εἰ μὴ ἑκών a . Κυρίλλου . Ἐν τόπῳ πηγὰς ἔχοντι μεθορμίζεται τὰ Ἱεροσόλυμα καταλιπὼν , ἵνα ὡς διὰ τύπου αἰνίξηται , ὡς καταλείψει μὲν τὴν Ἰουδαίαν , ἐπὶ δὲ τὴν ἐξ ἐθνῶν ἐκκλησίαν μεταβήσεται , τὴν ἔχουσαν τὰς πηγὰς τοῦ βαπτίσματος , ἔνθα καὶ προσέρχονται αὐτῷ πολλοὶ διαπεραινόμενοι τὸν Ἰορδάνην · τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ ἐπέκεινα τοῦ αὐλίζεσθαι . Ἀμμωνίου . Οἱ περάσαντες τὸν μυστικὸν Ἰορδάνην πρὸς Θεὸν , ὡς καὶ ὁ Χριστὸς περάσας τὸν Ἰορδάνην , ἦλθεν εἰς τὴν τῶν ἐθνῶν ἐκκλησίαν καὶ ἔμεινεν ἐκεῖ .
Lemmas: περι ὁ ἐκ γενετή τυφλός . Ζεύς τίς θεραπεύω τότε εὐθύς ὁ τυφλός ἐκ ὁ ἱερός ἐξέρχομαι ; ἵνα σύν τῆ ἀπουσία καί ἤ ὁ σημεῖον ἐργασία ὁ σκληρός ἀυτέω καί ἀπειθής καταμαλάσσω , ἅμα δέ καί ὁ ὑπό αὐτός εἴρω πιστόω βούλομαι . ὅτι2 γάρ ἐπίτηδες ἐπί ὁ ἔργον οὗτος ἔρχομαι , δῆλος ἐκεῖθεν . οὕτως γάρ αὐτός σπουδαῖος ἐμβλέπω , ὡς καί ὁ μαθητής ἐκ οὗτος ἐπί ὁ ἐρώτησις ἔρχομαι . εἶπον γάρ αὐτός , φημί , “ τίς ἁμαρτάνω , οὗτος ἢ ὁ γονεύς αὐτός “ ἵνα Τυφλὸς γεννάω δέ σφάλλω ὁ ἐρώτησις . πῶς γάρ εἄν ἁμαρτάνω οὗτος πρίν γεννάω ; πῶς δέ ὁ γονεύς ἁμαρτογν ὁ αὐτός κολάζω ; πόθεν οὖν ἔρχομαι ἐπί ὁ ἐρώτησις οὗτος ; ἀπό ὁ παραλυτικός . ἐπεί γάρ θεραπεύω αὐτός λέγω , “ ὁράω , “ ὑγιής γίγνομαι , μηκέτι ἁμαρτάνω . ” οὗτος ἐννοέω οὗτος , ὅτι ἐκεῖνος διά ἁμαρτία παραλύω , λέγω , ἵστημι , ἐκεῖνος διά ἁμάρτημα παραλύω , περί οὗτος τίς ἄν εἶπον , αὐτός ἁμαρτάνω ; ἀλλά οὐ εἰμί εἶπον · ἐκ γενετή γάρ εἰμί τυφλός . ἀλλά ὁ γονεύς αὐτός ; ἀλλά οὐδέ οὗτος · παῖς γάρ ὑπέρ πατήρ οὖον δίδωμι δίκη . οὖον τοσοῦτος οὖν ἐρωτάω οὗτος λέγω , ὅσος διαπορέω . Διὸ αὐτός φημί , οὔτε οὗτος ἁμαρτάνω , οὔτε ὁ γονεύς αὐτός · ” οὐ ἁμάρτημα δέ αὐτός ἀπαλλάσσω οὗτος φημί . οὖον γάρ ἁπλόος οὔτε οὔτε οὗτος οὔτε γονεύς αὐτός ἁμαρτάνω , ἀλλά ἐπάγω , ἵνα Τυφλὸς γεννάω . ἁμαρτάνω μέν γάρ ἴσως ὁ γονεύς αὐτός , καί οὗτος μετά οὗτος , ἀλλά οὐ ἐντεῦθεν ὁ πήρωσις . οὗτος δέ λέγω , οὖον οὗτος ἐμφαίνω , ὅτι οὗτος μέν οὐ οὕτως , ἄλλος δέ τις ἐκ οὗτος τυφλόω ὁ αὐτός , οἷος διά ὁ ὁ γονεύς ἁμαρτία , οὐδέ γάρ ἐν ἁμαρτάνω ἕτερος ἄλλος κολάζω . καί γάρ διά ὁ Ἰεζεκιήλ οὗτος ἀναιρέω ὁ ὑπόνοια · καί ὁ Μωσῆς δέ φημί , “ οὐ ἀποθνῄσκω πατήρ ὑπέρ “ τέκνον . ” εἰμί δέ λέγω τις , πῶς οὖν εἴρω “ ἀποδίδωμι πατήρ ἐπί τέκνον , ἐπί τρίτος καί τέταρτος γενεὰν;“ἐκεῖνο ἄν εἶπον , ὅτι οὐ εἰμί καθολικός ὁ ἀπόφασις , ἀλλά ἐπί τίνω εἴρω , ὁ ἐκ Αἴγυπτος ἐξέρχομαι · ἐπεί καί αὐτός ὁ γονεύς γίγνομαι χείρων . ὁ δέ “ ἵνα φανερόω ὁ ἔργον ὁ Θεός ἐν αὐτός , ” περί αὐτός λέγω , οὖον περί ὁ πατήρ . ἐκεῖνος γάρ ὁ δόξα εἰμί φανερός . ὅτι2 γάρ περί αὐτός οὗτος φημί , δῆλος ἐκ ὁ ἐπαγωγή , ἐγώ γάρ , φημί , δεῖ ἐργάζομαι ὁ ἔργον ὁ πέμπω “ ἐγώ , ” τουτέστι , δεῖ ἐγώ φανερόω ἐμαυτοῦ καί ποιέω ὁ δύναμαι ἐγώ δείκνυμι ὁ αὐτός ὁ πατήρ ποιέω , οὖον τοιοῦτος , ἀλλά αὐτός , ὅς σημεῖον εἰμί απαραλλαξία , καί ὅσπερ οὐδέ κατά μικρός διίστημι λέγω . ὁ δέ , ἠώς ἡμέρα εἰμί , οὗτος δηλόω , ἠώς ὁ βίος οὗτος ἐνίστημι , ἔνειμι ὁ ἄνθρωπος πιστεύω εἰς ἐγώ . ὁ γάρ ” ἔρχομαι νύξ , ὅτε οὐδείς δύναμαι ἐργάζομαι , ” περί ὁ μέλλω λέγω καιρός · νύξ δέ αὐτός καλέω διά ὁ ὁ ἁμάρτημα ἀνενέργητος . οὐδείς γάρ τότε ἁμαρτία ἐργάζομαι δύναμαι , ὥσπερ οὐδέ ἐν ὁ σκότος ὁ νύξ ἔργον . τις δήποτε ὁ Παῦλος νύξ μέν ὁ πάρειμι βίος καλέω , ἡμέρα δέ ἐκεῖνος · καί γάρ φημί ” ὁ νύξ προκόπτω , ὁ δέ ἡμέρα “ ἐγγίζω ; ” οὐ ἐναντιόομαι ὁ Χριστός . Νύξ γάρ ὁ πάρειμι βίος καλέω , ὅς διά ὁ παραβάλλω αὐτός ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , ὅς διά ὁ ἐν σκότος εἰμί ὁ ἐν κακία διατρίβω καί ἀπιστία . Φάος ἑαυτοῦ ὁ κόσμος εἶπον , ὡς φωτίζω ὁ πιστός ὁ ψυχή , καί ὅτι μέλλω ἀνοίγω ὁ ὀφθαλμός ὁ ἐκ γενετή τυφλός . αὐτός , ” φημί , εἶπον ὁ Ἰησοῦς , ποῖος ταῦτα;“ἵνα φανερόω ὁ δόξα ὁ Θεός , ὅτι δεῖ ἐγώ ἐργάζομαι ὁ ἔργον ὁ “ πέμπω ἐγώ . ” οὖον γάρ ἁπλόος ἀναμιμνήσκω ἐγώ ὁ εἴρω ὁ εὐαγγελιστής , ἀλλά δηλόω ὅτι ὁ λόγος διά ὁ ἔργον πιστόω . Ἀμμωνίου πρέσβυς . “ πτύω δέ χαμαί καί ποιέω “ πηλός ἐκ ὁ πτύσμα , καί ἐπιχρίω ὁ πηλός ἐπί ὁ ὀφθαλμός ὁ τυφλός , ” δείκνυμι βούλομαι διά ὁ πηλός , ὅτι αὐτός εἰμί ὁ καί ὁ Ἀδάμ ἀπό πηλός πλάσσω . ὁ μέν γάρ εἶπον , ὅτι ἐγώ εἰμί ὁ οὗτος ποιέω , προσάντης δοκέω εἰμί ὁ ἀκούω . Ζεύς δέ ὁ ἔργον δείκνυμι οὗτος , οὐ ἔτι λοιπός προσίστημι · διά οὗτος οὐ ἁπλόος , ἀλλά ἐκεῖνος ὁ τρόπος ὁ ὄμμα δημιουργέω , οὐ πλάσσω δέ μόνος , οὐδέ ἀνοίγω , ἀλλά καί ὁ ὁράω χαρίζομαι · ὅσπερ τεκμήριον εἰμί ὁ καί ὁ ψυχή αὐτός ἐμφυσάω ὁ Ἀδάμ . ἐκεῖνος μέν γάρ μή ἐνεργέω , ὀφθαλμός , κἀν ἀπαρτίζω εἰμί , οὐ εἄν ὁράω ποτός . οὖον χράομαι δέ ὕδωρ , ἀλλά πτύσμα εἰς ὁ πηλός , ἐπεί μέλλω πέμπω αὐτός εἰς ὁ Σιλωάμ . ἵνα οὖν μή ὁ πηγή ἐπιγραφή ὁ θαῦμα , ἀλλά μανθάνω ὅτι ἐκ ὁ στόμα αὐτός ἐξέρχομαι δύναμις , αὐτός καί διαπλάσσω , καί ἀνοίγω ὁ ὀφθαλμός αὐτός , διά οὗτος “ πτύω χαμαί , καί ἐκ ὁ πτύσμα ” ποιέω πηλός . οὐ ἀναβλέπω δέ εὐθύς , ἀλλά κελεύω νίζω , ἵνα μή ὁ πηγή εἰμί δόξα ὁ κατόρθωμα . πέμπω δέ αὐτός εἰς ὁ Σιλωάμ , πρῶτος μέν , ἵνα γιγνώσκω ὁ τυφλός ὁ πίστις · οὖον γάρ εἶπον , εἰμί ὅλος ὁ πηλός εἰμί , καί ὁ πτύσμα ὁ παρέχω ἐγώ ὁ ὀφθαλμός , τίς ἐγώ χρεία ὁ Σιλωάμ , ἢ ὁ νίζω ; ἀλλά πείθω ὁ κελεύω · ἔπειτα δέ ἵνα ἐπιστομίζω ὁ Ἰουδαῖος ὁ ἀγνωμοσύνη , εἰκός γάρ εἰμί ἅπας ὁράω αὐτός ἄπειμι , ὁ πηλός ἔχω ἐπί ὁ ὀφθαλμός · ὁ γάρ παράδοξος πᾶς ἄν ἐπιστρέφω πρός ἑαυτοῦ , ὁ τε ὁράω αὐτός , ὁ τε ἀγνοέω . ἐπεί γάρ οὐ εἰμί Εὔκολον τυφλός ἀναβλέπω γνωρίζω , πολύς ποιέω πρότερος γίγνομαι μάρτυς διά μακρός ὁ ὁδός , καί ἀκριβής θεατής ὁ παράδοξος ὁ θέα , ἵνα μηκέτι ἔχω ἀμφιβάλλω . προστίθημι δέ ὁ εὐαγγελιστής ὁ Σιλωάμ ὁ ἑρμηνεία , ” ὅς ὁ εἰμί ἀποστέλλω , ” δείκνυμι ἐθέλω ὅτι Σιλωάμ πνευματικός εἰμί ὁ Χριστός . καί γάρ ὁ ἀθρόος ὁ ὁ ὕδωρ ἐκεῖνος παρονσίας , μυστήριον ἀπόρρητος ἐμφαίνω , ὁ ἀπροσδόκητος λέγω δή ὁ ὁ Χριστός ἐπιφάνεια , καί παρά πᾶς ἐλπίς γίγνομαι . Ζεύς τίς ὁ γείτων αὐτός καί ὁ λοιπός ἀμφιβάλλω περί αὐτός , ὁ , ὅτι οὐ εἰμί αὐτός ὁ προσαίτης ; διά ὁ παράδοξος ὁ γίγνομαι θαῦμα ἀπιστέω , καί ὅς γε τοσοῦτος οἰκονομέω , ὥστε μή ἀπιστέω τις . οὐχ ἁπλόος δέ ἐπισημαίνω ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι προσαίτης εἰμί , ἀλλά ἵνα δείκνυμι , ὁ ἄφατος ὁ ὁ χριστός φιλανθρωπία , ποῦ καταβαίνω , ὁ προσαιτέω μετά πολύς ὁ εὔνοια θεραπεύω . ἐκεῖνος δέ μή αἰσχύνω ὁ πρότερος πήρωσις , μηδέ φοβέω ὁ θυμός ὁ δῆμος , λέγω , “ ὅτι ἐγώ εἰμί . ” οὗτος δέ ποιέω ὁ εὐεργέτης ἀνακηρύσσω . Ἄνθρωπος δέ αὐτός καλέω , ἐπεί οὐδείς μέγας τέως οἶδα περί αὐτός , ὅσπερ δέ γιγνώσκω , μετά ἀλήθεια εἶπον . ὅτι2 μέν γάρ ἐπιχρίω ὁ ὀφθαλμός αὐτός , διά ὁ αἴσθησις μανθάνω καί ὁ ἁφή · ὅτι δέ πτύσμα ὁ πηλός ποιέω , οὐ οἶδα .. ὅπερ δέ καί διά ὁ ἀκοή ἀκούω , μαρτυρέω λέγω , ὅτι “ εἶπον ἐγώ , “ ὑπάγω , νίζω , καί ὁ ἑξῆς . πόθεν δέ αὐτός ἐπιγιγνώσκω ὁ φωνή ; ἀπό ὁ πρός ὁ μαθητής διάλεξις , ὅτι περί αὐτός ἐκεῖνος ἐρωτάω , αὐτός ἀποκρίνω διαλέγω αὐτός , ὡς προγράφω . ἐπεί δέ θεραπεύω εὐθύς ἀναχωρέω , οὗτος δέ διά ὁ ἀκόμπαστος ποιέω · ἐρωτάω ὁ ποτέ Τυφλὸς περί αὐτός , ποῦ εἰμί , καί ἐνταῦθα ἀληθεύω εἶπον , οὐ οἶδα . ἄγω δέ αὐτός πρός ὁ ἀρχιερεύς διά ὁ σφοδρός αὐτός ἐρωτάω . ἐπισημαίνω δέ ὁ εὐαγγελιστής ὅτι σάββατον εἄν , ἵνα ὁ πονηρός αὐτός γνώμη ἐνδείκνυμι , ὡς παράβασις ὁ νόμος γνωρίζω ὁ εἰς ὁ τυφλός γίγνομαι θεραπεία . τίς ἕνεκα ἐρωτάω ὁ ποτέ τυφλός οὐ εἶπον , πῶς ἀναβλέπω ; ἀλλά πῶς ἀνοίγνυμι σύ ὁ ὀφθαλμός ; δίδωμι αὐτός πρόφασις ὁ λαμβάνω αὐτός ἐπί ὁ ἐργασία · αὐτός δέ ὡς προακούω σύντομος φθέγγομαι . οὔτε γάρ ὁ ὄνομα αὐτός εἶπον , οὔτε ὁ πρός αὐτός λαλέω , ἀλλά ὅτι “ πηλός ἐπιτίθημι ἐπί ὁ ὀφθαλμός καί νίφω , καί βλέπω . ” ἐν ὁ ἐπισημαίνω δέ ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι λέγω ἐκ ὁ Φαρισαῖος τις , δείκνυμι ὅτι οὖον οὗτος λέγω πᾶς , ἀλλά τις , δηλονότι ὁ ἰταμός , ὅτι οὗτος ὁ ἄνθρωπος οὐ εἰμί ἀπό Θεός , ” καί ὁ ἑξῆς . ἄλλος γάρος φημί , λέγω , πῶς δύναμαι ἄνθρωπος ἁμαρτωλός τοιοῦτος σημεῖον ποιέω ; “ ὅθεν φανερός εἰμί , ὅτι ἀπό ὁ σημεῖον ἀνάγω , ἀλλά περίβλεπτος εἰμί ὁ ἄρχω δύσκολος παρά ὁ πολύς λαός παρρησιάζομαι · ὁ μέν γάρ φιλαρχία κατέχω , ὁ δέ δειλία καί απαρχία , διό καί λέγω ὁ Χριστός , πῶς δύο - νάω πιστεύω δόξα παρά ἄνθρωπος λαμβάνω . ” σχίσμα δέ εἰμί , ” φημί , “ ἐν αὐτός · ” οὗτος ὁ σχίσμα πρῶτος μέν ἄρχω ἐν ὁ λαός , εἶτα ὕστερος καί ἐν ὁ ἄρχω . ἄλλος εἰμί καί σχίζω , οὐδείς ἐπιδείκνυμι γενναῖος , ὡς εἰ τελέω ἀποσχίζω , ταχέως ἄν ὁ ἀλήθεια ἐπιγιγνώσκω · εἰμί γάρ σχίζω καλῶς . Διὸ καί αὐτός λέγω , ” οὐ ἔρχομαι βάλλω εἰρήνη ἐπί ὁ γῆ , ἀλλά μάχαιρα . ” τίς εἰμί ὁ εἶπον ὁ τυφλός , ” σύ τίς λέγω περί αὐτός , ὅτι ἀνοίγνυμι σύ ὁ ὀφθαλμός ” ὁ σχίζω ἀπό ὁ εἶπον ὅτι οὗτος οὐ εἰμί ἐκ ὁ Θεός , καί μᾶλλον ἐρῶ ὅτι ἄνθρωπος ἁμαρτωλός οὖον δύναμαι σημεῖον τοιοῦτος ποιέω . καί γάρ ὁ ὁ ἀπολογία νῦν ἀντί ὁ κατηγορία τίθημι μή εἶπον , ὅτι ὁ σάββατον παρεγγίζω , ἀλλά ὅτι ἀνοίγνυμι σύ ὁ ὀφθαλμός . οὗτος δέ εἶπον , βούλομαι ἐπιστομίζω τέως ἐκεῖνος διά αὐτός . ἵνα γάρ μή δοκέω αὐτός συνηγορέω ὁ λαμβάνω ὁ δύναμις αὐτός πείρω , εἰς μέσος ἄγω , καί ἐρωτάω . Διὸ καί αὐτός εὐγνωμόνως ἀποκρίνω ὅτι ὅτι προφήτης εἰμί . Ἀμμωνίου πρέσβυς . ἐς ἄκρος ἀσέβεια προτιμάω ὁ θεῖος αὐτός δύναμις , καί βλασφημέω λέγω , ὅτι οὐ εἰμί οὗτος παρά Θεός . Χριστός μέν ἐν σάββατον εἷς δάκτυλος χρίω ὁ πηλός ἐγκαλέω , αὐτός δέ ὅλος χείρ λούω ὁ ζῷον καί ἀπάγω πρός ποτισμός , καί ὁ εἰς βόθρος ἐμπίτνω πρόβατον ἀνασπάω , οὖον διαβάλλω . απολιναριον . τοσοῦτος ἰσχύω δόγμα προκατέχω ὁ πρός τίς διάθεσις εἰς ὁ παραιρέω ὁ ὀρθός ἐπί ὁ πρᾶγμα δίκη , καί σκοτόω ὁ λογισμός . καί ὅτι μέν ἐν σάββατον ὁ τυφλός βλέπω ποιέω , οὖον λογίζομαι , ὅτι δέ πηλός ποιέω κρίνω , ἐπίτηδες ὁ κύριος κατά οὗτος ὁ ἡμέρα ἐργάζομαι ὁ ἑαυτοῦ ἔργον πολλάκις , ἵνα ὁ ὑπό ὁ στοιχεῖον δουλεία , ὡς ὁ ἀπόστολος φημί , ἐλευθερόω ὁ ἄνθρωπος . ἐκεῖνος δέ βούλομαι τρόπος διάφορος ὁ θαῦμα συσκιάζω καί ἀναιρέω , διά οὗτος φωνέω ὁ γονεύς αὐτός . ἐπεί γάρ ὁ ἰάομαι καταπλήσσω οὐ ἰσχύω , ἀλλά ὁράω μετά πᾶς ἀλήθεια ὁ εὐεργέτης κηρύσσω , ἀπό ὁ γονεύς προσδοκάω τιτρώσκω ὁ θαῦμα . ἵστημι δέ αὐτός εἰς ὁ μέσος , ὅπως εἰς ἀγωνία αὐτός ἐμβάλλω , ὅθεν καί μετά πολύς ὁ σφοδρότης καί ὁ θυμός προσάγω ὁ πεῦσις , καί οὗτος δέ μετά κακουργία . οὖον γάρ εἶπον , οὗτος εἰμί ὁ υἱός σύ ὁ ποτέ Τυφλὸς , ἀλλά , ὅς σύ λέγω , ὅτι Τυφλὸς γεννάω , ” μονονού λέγω , ὅς σύ ποιέω τυφλός , καί δίδωμι πανταχοῦ ὁ λόγος . πρός ὅς Εὔκαιρον εἶπον , οὖς μιαρός καί παμμίαρος , καί τίς ἄν αἱρέω πατήρ τοιοῦτος καταψεύδομαι παῖς ; δύο δέ οὗτος εἰς ἄρνησις αὐτός ἐπάγω ἐπιχειρέω , ὁ τε εἶπον , ὅς σύ λέγω , ” καί ὁ εἶπον , πῶς οὖν ἄρτι “ βλέπω ; ” τρεῖς ἐρώτησις πρός ὁ γονεύς ὁ ποτέ τυφλός γίγνομαι , εἰμί υἱός αὐτός εἰμί , εἰμί Τυφλὸς εἰμί , καί πῶς ἀναβλέπω , ὁ δύο μόνος ὁμολογέω , ὁ δέ τρίτος οὖον προστίθημι , καί οὗτος δέ ὑπέρ ὁ ἀλήθεια γίγνομαι , ὥστε μηδείς ἄλλος , ἀλλά ὁ τεθαραπευμενω , ὁ καί ἀξιόπιστος εἰμί οὗτος ὁμολογέω , καθώς καί ὁ γονεύς αὐτός φημί , αὐτός ἐρωτάω , ἡλικία ἔχω , αὐτός περί αὐτός “ λαλέω . ” οὐδέ γάρ εἰμί , φημί , παιδίον , οὐδέ ἀτελής , ἀλλά ἱκανός εἰμί ἑαυτοῦ μαρτυρέω . λέγος δέ καί ὁ αἴτιος ὁ εὐαγγελιστής , διά ὅς οὗτος εἶπον ὁ γονεύς αὐτός , ὅτι φος - βοῦς , ” φημί , καί ὁ ἑξῆς . απολιναριον . οὐχ εὑρίσκω ὅς βούλομαι ἄρνησις παρά ὁ θεραπεύω , παρά ὁ γονεύς οὗτος ζητέω , ἐλπίζω τε αὐτός θορυβέω συνεργός εἰμί αὐτός ἀρνέομαι , ὅτι ὁ γίγνομαι Τυφλὸς οὐ οὗτος εἰμί ὁ νυνί βλέπω . φημί δέ αὐτός ὁ εὐαγγελιστής μηδέ πιστεύω . οὖον γάρ εἰσοικίζω πίστις εἰς ἐριστικός ψυχή , καί εἰς Θεός δύναμις παρατάσσω - μένω . φωνέω οὖν αὐτός ἐκ δύο , ” καί ὁ ἑξῆς , οὗτος εἰμί , ὁμολογέω ὅτι οὗτος οὐδείς ἐργάζομαι . ὅτι δέ λέγω , ὅτι ἐγώ οἶδα ὅτι οὗτος ὁ ἄνθρωπος ἁμαρτωλός εἰμί , ” πῶς οὐ ἐλέγχω αὐτός , ὅτε λέγω , “ τίς ἐκ σύ ἔλεγχος ἐγώ περί ἁμαρτίας;“ὅπερ δέ εἶπον ὁ ποτέ Τυφλὸς , εἰμί ἁμαρτωλός εἰμί , οὐ οἶς δᾶ , οὗτος δηλόω , ὅτι οὐδείς φημί , ὑπέρ οὗτος νῦν ἀποφαίνω · ἐκεῖνος μέντοι οἶδα σαφῶς , ὅτι ἁμαρτωλός ἐάν , οὐ εἄν τοιοῦτος σημεῖον ποιέω . ἐπεί οὖν ἐκεῖνος συγκαλύπτω ὁ γίγνομαι θαῦμα οὐ ἰσχύω , πάλιν ὁ τρόπος ὁ θεραπεία περιεργάζομαι λέγω , “ τίς ποιέω σύ ; πῶς ἀνοίγνυμι σύ ὁ ὀφθαλμούς;“διὸ καί αὐτός οὐ ἔτι λοιπός ὑφειμένως διαλέγω , ἀλλά ἐπεμβαίνω αὐτός καί φημί , εἶπον οὖν σύ ἅπαξ , καί οὐ “ ἀκούω , τίς πάλιν ἐθέλω ἀκούω ; “ ἰδού πῶς ὁ ἀλήθεια δίδωμι παρρησιάζομαι ἀνήρ ἐπαίτης πρός γραμματεύς καί Φαρισαῖος ὁ ὁ ψεῦδος προτιμάω . ὅς γάρ λέγω , τοιοῦτος εἰμί , ἐπεί οὖον προσέχω ὁ λέγω , οὐκέτι εἴρω , οὐδέ ἀποκρίνω συνεχῶς σύ ἐνοχλέω εἰκῇ , καί οὐ ὑπέρ ὁ μανθάνω βούλομαι ἀκούω , ἀλλά ὑπέρ ὁ ὁ λέγω ἐπιτίθημι . ὅθεν καί σφοδρός καθάπτω αὐτός βούλομαι , ὅσπερ οἶδα πλήσσω αὐτός , οὗτος φημί , “ μή καί σύ ἐθέλω “ αὐτός γενέσθαι;“κωμῳδῶν ἠρέμα καί διαπαίζω αὐτός , ὅσπερ εἰμί Ψυχή παρρησιάζω , καί ὑπεροράω αὐτός ὁ μανία . ὁ δέ εἶπον , “ μή καί σύ , ” δείκνυμι εἰμί ἑαυτοῦ μαθητής εἰμί αὐτός . ἐκεῖνος δέ λοιδορέω αὐτός εἶπον , “ σύ μαθητής εἰμί “ ἐκεῖνος , ἐγώ δέ ὁ μῶσις εἰμί μαθητής . ” φαίνω δέ καί ἐν οὗτος ψεύδω . εἰμί γάρ ὑπάρχω ὁ μῶσις , καί ὁ Χριστός ἄν γίγνομαι , καθώς αὐτός λέγω αὐτός , “ εἰμί ἐπι - “ στεῦμαι Μωσῆς , πιστεύω ἄν ἐγώ . οὐ εἶπον δέ ὅτι ἐγώ ἀκούω , ἀλλά ὅτι “ ἐγώ οἶδα , ὅτι Μωϋσῆς λαλέω “ θεός , ” καί ὁ ἑξῆς , ὁ πρόγονος πάντως ἀπαγγέλλω · καί μήv ἀξιόπιστος εἰμί , ὁ διά ὁ σημεῖον ἑαυτοῦ πιστόω , ὅτι τε ἀπό Θεός ἥκω , καί ὅτι ὁ ἄνω φθέγγομαι . Διὸ καί ἁρμοδίως ἀνταποκρίνομαι αὐτός ὁ ποτέ Τυφλὸς , λέγω , “ ἐν οὗτος γάρ ὁ θαυμαστός εἰμί , ὅτι σύ οὐ οἶδα πόθεν εἰμί , ” καί ὁ ἑξῆς , μονονού λέγω , ὅτι ἄνθρωπος οὖον ὁ ἐπίσημος πῇ σύ ἐάν , οὐδέ ὁ δοξάζω τοιοῦτος δύναμαι , ὡς εἰμί δῆλος πάντοθεν , ὅτι Θεός εἰμί , οὐδέ εἷς ἀνθρώπινος βοήθεια δήω · καί ἐπεί προλαμβάνω εἶπον τις ἐκ αὐτός , “ πῶς δύναμαι ἄν - “ θρωπος ἁμαρτωλός σημεῖον τοιοῦτος ποιέω ; “ λοιπός καί ὁ ἐκεῖνος παραλαμβάνω κρίσις , ὁ οἰκέω αὐτός ὑπομιμνήσκω ῥῆμα . φημί γάρ , οἶς δαμάζω ὅτι ἁμαρτωλός ὁ θεός οὐ ἀκούω , ἀλλά εἰδοί ὅτι οὐ εἰμί ἁμαρτωλός , οὖον μόνος ὁ ἁμάρτημα αὐτός ἀπαλλάσσω , ἀλλά καί σφόδρα ἀρέσκω ὁ Θεός δείκνυμι , καί ὁ ἐκεῖνος πᾶς πράσσω ἐν ὁ εἶπον , “ ἀλλά ἐάν τις “ θεοσεβής εἰμί , καί ὁ θέλημα αὐτός ποιέω . ” Ζεύς τίς πάλιν ὁ σημεῖον μιμνήσκω λέγω , “ ἐκ ὁ αἰών οὐ ἀκούω , ὅτι ἀνοίγνυμι “ τις ὀφθαλμός τυφλός γίγνομαι ; “ ἀπό πολύς εὐγνωμοσύνη τε καί σύνεσις · καί ἐπεί γιγνώσκω αὐτός συσκιάζω οὗτος βούλομαι , αὐτός μᾶλλον ὁ εὐεργεσία ἀνακηρύσσω . “ εἰμί μή γάρ εἰμί , ” φημί , “ οὗτος παρά Θεός , οὐ δύναμαι “ ποιέω οὐδείς . ” ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί , εἰμί ὁμολογέω , φημί , ὅτι ἁμαρτωλός οὐ ἀκούω ὁ θεός , οὗτος δέ θαῦμα ποιέω , καί θαῦμα τοιοῦτος , οἷος ἄνθρωπος οὐδέποτε ποιέω , εὔδηλος ὅτι μείζων εἰμί ὅς κατά ἄνθρωπος . Ἕως μέν οὖν προσδοκάω αὐτός ἀρνέομαι , ἀξιόπιστος νομίζω εἰμί . οὖον γάρ αὐτός καί ἅπαξ καί δύο καλέω , εἰμί ῥέω , οὗτος εἰμί . ἐπεί δέ ὁ ἀλήθεια φθέγγομαι , οὐδείς αἰδέομαι , τότε αὐτός καταδικάζω , ὅτε μάλιστα χρή θαυμάζω , λέγω , ἐν ἁμαρτία σύ γεννάω ὅλως , καί σύ διδάσκω ἐγώ ; “ οὗτος δέ εἶπον , ὁ τύφλωσις αὐτός ὀνειδίζω ἀφειδής , ὡσανεί λέγω , ἐκ πρῶτος ἡλικία ἐν ἁμαρτία εἰμί σύ , παραδηλόω ὅτι διά οὗτος γίγνομαι Τυφλὸς , ὅσπερ λόγος οὐ ἔχω . Διὸ καί ἐκβάλλω αὐτός ἐκ ὁ ἱερός , ὡς κῆρυξ ὁ ἀλήθεια γίγνομαι . ὅθεν ὁ εὐαγγελιστής ἐμφαίνω , ὅτι ἐπί οὗτος ἔρχομαι ὁ Ἰησοῦς , ὥστε αὐτός συντυγχάνω · καί καθάπερ τις ἀγωνοθέτης ἀθλητής κάμνω πολύς καί στεφανόω δέχομαι αὐτός , καί φημί , “ σύ πιστεύω εἰς ὁ υἱός ὁ Θεός ; τις δέ τοσοῦτος ἀντίρρησις ὁ πρός Ἰουδαῖος μετά τοσοῦτος ῥῆμα ἐρωτάω εἰμί πιστεύω ; οὐ ἀγνοέω , ἀλλά βούλομαι ἑαυτοῦ αὐτός γνωρίζω , καί δείκνυμι ὅτι πολύς τιμάω ὁ αὐτός πίστις · καί ἐπεί οὐδέπω αὐτός οἶδα αὐτός , Τυφλὸς εἰμί καί μετά ὁ ἴασις δέ ὑπό ὁ κύω ἐκεῖνος περιέλκω , πρός ὁ εὐεργέτης ἔρχομαι οὐ δύναμαι . Ζεύς οὗτος φημί ἐκεῖνος , καί τίς εἰμί , κύριος , ἵνα πιστεύω αὐτός ; ὁ δέ “ τίς εἰμί , ” ποθέω καί σφόδρα ἐπιζητέω Ψυχή τυγχάνω . Διὸ καί αὐτός μέσος πως καί ὑπεσταλμένως · οὖον γάρ εἶπον , ἐγώ εἰμί , ἀλλά καί ὁράω αὐτός , ” φημί , καί ὁ “ λαλέω μετά σύ ἐκεῖνος εἰμί . ” ὅθεν καί ἐκεῖνος οὖον ῥῆμα φημί , ὅτι πιστεύω , κύριος , ” ἀλλά καί προσκυνέω αὐτός , προστίθημι καί ὁ ἔργον · διά οὗτος ὁ πολύς εὐγνωμοσύνη δείκνυμι , ὅσπερ ὀλίγος ὁ θεραπεύω ποιέω , οἷος ὁ λεπρός , καί εἰμί τις ἄλλος , ἐν οὗτος ὁ θεῖος αὐτός κηρύσσω δύναμις . Ἀμμωνίου . ἄφρων ὁ Ἰουδαῖος ὁ μέν θεός παρακελεύομαι διά ὁ θαῦμα , ὁ δέ ὁ ὁ Θεός ἔργον ποιέω - ὁδόω κατακρίνω · Κύριλλος . δύο , φημί , ἔχω σημεῖον , καί μάλα σαφής , ὁ αὐτός εἰμί ὁ Χριστός , οὔτε γάρ οἶδα πόθεν εἰμί , ἀλλά καί ἀνοίγνυμι ἐγώ ὁ ὀφθαλμός . αὐτός οὖν ἄρα οὗτος σαφῶς ὁ διά νόμος προβοάω , καί διά φωνή προφήτης μαρτυρέω . Ὠριγένης . Ὠριγένης . οὐ ἄν τηλικόσδε δόγμα εἰμί εἰμί ἀληθής , ἀκούω ὁ ἁμαρτωλός ὑπό ὁ Θεός , σιωπάω , ἀλλά εἴρω ἄν ὑπό τις ἄξιος πιστεύω , φέρω εἶπον ἤτοι ὁ θεραπεύω , ὅς τις ὁ προφήτης . πῶς δέ , εἰμί ἁμαρτωλός οὐ ἀκούω ὁ θεός , διδάσκω ὁ ἁμαρτωλός λέγω , ἀφίημι ἐγώ ὁ παρά - “ πτῶμα ἐγώ , ὡς καί ἐγώ ἀφίημι ὁ ὀφειλέτης ἐγώ ; ” τίνω οὖν ἀκούω ὁ Θεός ; ὁ νεύω ἐπί μετάνοια , εἰμί καί μή πω παύω ὁ εἰμί ἁμαρτωλός . εἰμί μή ἀκούω ὁ θεός ἁμαρτωλός , οὐ ἄν μετά τελώνης καί ἁμαρτωλός ὁ σωτήρ ἐγώ ἐσθίω καί πίνω , ἀλλά μή απακουω ὁ διά ὁ κακῶς ἔχω χρῄζω ἰατρός , οὐ θεραπεύω αὐτός . διόπερ ὡς ἄν εἰμί ὁ εὐχή ὁ ἁμαρτάνω μέν , οὖον πάντως δέ ἀπιστέω ἔτι λέγω ὁ ἐάν ἀνομία παρατηρέω , κύριος , κύριος , τίς ὑφίστημι ; " Ἀμμωνίου . οὐχ ὡς προσωπολήπτης ὁ θεός , μή γίγνομαι , ὡς δίκαιος , καί Δίκαιος ἐραστής διά ὁ ἅγιος ἐνεργέω ὁ παρά . δοξάζω , οὖον μήv διά ὁ ἁμαρτάνω . διδάσκω ὅτι ὁ πιστεύω εἰς αὐτός ὁ Ἰησοῦς , οὐ ὡς εἰς ἄνθρωπος εἷς ὁ κἀς ἐγώ πιστεύω , ἀλλά ὡς εἰς θεός ἐνανθρωπέω . Πλήρης γάρ οὗτος ὁ ἐπί Χριστός μυστήριον . Κύριλλος . προνοητικός ὁ Κύριος , τίς εἰμί ὁ υἱός ὁ Θεός διερωτάω , οὐ εἶπον , εἰμί γάρ δή τις ὡς εἰκός ἀσύνετος ὑπολαμβάνω ὅτι μόνος ὁ Λόγος ὁ ἐκ Θεός πατήρ φαίνω , διά οὗτος κατασημαίνω , αὐτός δέ ὁ δοκέω ἀμφιβάλλω παρά τις ἑαυτοῦ ἐπιδείκνυμι , διά ὁ εἶπον , “ καί ὁράω αὐτός , ” καί ὁ ἐνοικέω ὁ σάρξ καί παραδείκνυμι Λόγος , διά ὁ πάλιν ἐπιφέρω “ καί ὁ λαλέω μετά σύ ἐκεῖνος εἰμί . ” ὁράω οὖν ὅσος ὁ Λόγος ἔχω ὁ ἕνωσις . οὖον γάρ τίθημι διαφορά , ἀλλά ἑαυτοῦ εἰμί φημί , καί ὁ ὁ σῶμα ὀφθαλμός ὑποπίπτω , καί ὁ ἐκ ὁ Γαλιλαία γιγνώσκω . ἀπαίδευτος οὖν ἄρα καί δυσσεβής κομιδή ὁ λέγω ἀπερισκέπτως τις , ὁ ἄνθρωπος ὁ Χριστός . θεός γάρ ἐάν γίγνομαι ἄνθρωπος , ἀδιαίρετος ὅσος εἰς ὁ εἰμί θεός καί υἱός , καί μετά σάρξ · τέλειος γάρ ἐν οὗτος ὁ ὁ εἰς αὐτός πίστις ὁμολογία καί γνῶσις . ὅθεν αὐτός παραχρῆμα καί ὡς Θεός προσκυνέω ὁ πάλαι τυφλός . ὁ δέ ” εἷς κρίμα ἐγώ ἠλσχω εἰς ὁ κόσμος , εἰς μείζων κόλασις σημαίνω . δύο δέ ἐνταῦθα ἀναβλέπω , λέγω , καί δύο τυφλότης , ὁ τε αἰσθητός , ὁ τε νοητός · ὅθεν πρός ὁ αἰσθητός μόνος χάσκω ὁ Φαρισαῖος , λέγω αὐτός , “ μή καί ἐγώ “ τυφλός εἰμί ; “ οὗτος καί μόνος ἐπαισχύνομαι ὁ αἰσθητός πήρωσις , αὐτός δέ δείκνυμι αὐτός βούλομαι ὅτι ἀγαθός τυφλός εἰμί ὅς βλέπω ἀπιστέω , φημί , εἰμί τυφλός εἰμί , οὐ ἄν ἔχω ἁμαρτία , ” περικόπτω καί ἐνταῦθα ὁ ἀνθρώπινος φρόνημα , καί εἰς ἔννοια ἄγω μέγας καί θαυμαστός . ὅτι2 γάρ λέγω , φημί , ὅτι βλέπω , ὁ ἁμαρτία σύ μένω , διότι οὖον βλέπω ὁ νοητός ὀφθαλμός πρός ὁ πιστεύω ἐγώ . Θεόδωρος μομψουεστια . ὥσπερ ἀνωτέρω ὁ ἐλευθερία αὐτός διαλέγω , ὁ ἀπό ὁ ἁμάρτημα , ἐκεῖνος φημί , σπέρμα Ἀβραάμ εἰμί , καί οὐδείς δουλεύω ποτός , ” περί σωματικός διαλέγω δουλεία , οὗτος ἐνταῦθα πήρωσις αὐτός ὁ κύριος κατά ὁ ψυχή ὀνειδίζω , ἐκεῖνος περί ὁ ὁ σῶμα ὀφθαλμός , ὡς βλέπω διαλέγω . διόπερ ὁ Κύριος ἀπό οὗτος ὁ ἁμαρτία αὐτός ἐπιτείνω , ἐπί ὅσπερ ἐκεῖνος καυχάομαι δοκέω . τις γάρ , φημί , φημί , ὅτι βλέπω ; ἀγαθός εἰμί σύ πηρός εἰμί ὁ ὄψις , γίγνομαι γάρ ἄν τις σύ ἐντεῦθεν συγγνώμη ἀπιστέω · νυνί δέ ἐπεί ὁράω δοκέω , καί αὐτός ὄψις ὁ ποτέ τυφλός νῦν βλέπω θεάομαι , ἀπιστέω ὁ γείτων , οὐδείς ἔχω ἀπολογία δύναμαι , ὁμολογέω δέχομαι ὁ ἀπιστία ὁ κατάκρισις . Θεόδωρος Ἡρακδείας . εἰμί τυφλός εἰμί , ὄψις , οὐ εἄν ἔχω ἁμαρτία · οὐδείς γάρ ἑκών ὑπομένω πάθος . ἐπεί δέ νομίζω σωματικός ὁράω , τυφλός διά ὁ ἀπιστία αὐτός ἀπεργάζομαι , διά οὗτος ὁ ἁμαρτία σύ ἀνεξάλειπτος μένω . τις σημαίνω λέγω , ὁ μή εἰσέρχομαι διά ὁ θύρα , κλέω - “ πέτομαι εἰμί , ” καί ὁ ἑξῆς ; ὁ πρό αὐτός πλάνος καί ὁ μετά αὐτός αἰνίσσομαι , ὁ τε ἀντίχριστος καί ὁ ψευδόχριστος , ὁ τε Θευδᾶς καί ὁ Ἰούδας , καί εἰμί τις ἕτερος γίγνομαι τοιοῦτος . θύρα δέ ὁ γραφή καλέω · οὗτος γάρ ἐγώ προσάγω ὁ Θεός , καί ὁ θεογνωσία ἀνοίγω , οὗτος πρόβατον ποιέω b , οὗτος φυλάσσω , καί οὐ ἀφίημι ὁ λύκος εἰσέρχομαι . καθά γάρ τις θύρα ἀσφαλής οὕτως ἀποκλείω ὁ αἱρετικός ὁ εἴσοδος , ἐν ἀσφάλεια ποιέω ἐγώ , καί οὐ ἐάω πλανάω . Ζεύς οὗτος καί ὁ οὖον ποιμήν γιγνώσκω . ὁ γάρ μή ὁ γραφεύς χράω , ἀλλά ἀναβαίνω ἄλλοθεν , οὗτος κλέπτης εἰμί . Ζεύς οὗτος δέ καί ὁ γραμματεύς αἰνίζω , ὅτι διδάσκω ἔνταλμα διδασκαλία ἄνθρωπος , καί ὁ νόμος παραβαίνω . καλῶς δέ εἶπον , ἀναβαίνω , ” ὅσπερ εἰμί κλέπτης , θριγχός ὑπερπηδάω βούλομαι . Ἐπιμένων δέ ὁ μεταφορά , ὥστε ἐμφαντικός ποιέω ὁ λόγος φημί , ὁ δέ εἰσέρχομαι - “ μένος διά ὁ θύρα , οὗτος εἰμί ὁ ποιμήν ὁ πρόβατον , ” καί ὁ ἑξῆς . οὐδείς δέ κωλύω θυρωρός ἐνταῦθα νοέω Μωϋσῆς . ἐκεῖνος γάρ ὁ λήϊον ὁ Θεός ὁ εμπιστεύομαι εἰμί . εἰμί δέ προοράω θύρα ἑαυτοῦ ὁ Χριστός εἰμί λέγω , οὖον χρή θορυβέω , καίω γάρ καί ποιμήν ἑαυτοῦ λέγω καί πρόβατον , καί διάφορος ὁ οἰκονομία ἀνακηρύσσω ὁ ἑαυτοῦ . τίς ἕνεκα ἐπί ὁ πρόβατον οὗτος ὄπισθεν αὐτός ἀκολουθέω ὁ ποιμήν ἐπί ὁ νοητός φημί ἔμπροσθεν αὐτός πορεύω ὁ ποιμήν ; δείκνυμι ἐθέλω ὅτι πᾶς ὁδηγός πρός ὁ ἀλήθεια απεναντίας ἐκεῖνος ποιέω · ὥσπερ οὖν καί ὅτε ὁ πρόβατον πέμπω , οὐ ἔξω ὁ λύκος , ἀλλά ἐν μέσος ὁ λύκος πέμπω . Πολύς γάρ οὗτος παράδοξος ὁ ποιμαντικός ὁ παρά ἐγώ . ἐξάγω δέ αὐτός ἐκ μέσος , δηλονότι ὁ ἄπιστος , ὥσπερ καί ὁ τυφλός ἐξάγω καλέω ἐκ μέσος ὁ ἄπιστος Ἰουδαῖος , καί ἀκούω αὐτός ὁ φωνή , καί ἐπιγιγνώσκω . ὁ δέ εἶπον , ἀλλότριος δέ οὖον μή ἀκολουθέω , ” καί ὁ ἑξῆς , δηλόω ὅτι ὁ βεβαίως εἰς αὐτός πιστεύω , ὁ μετά οὗτος μέλλω ἀπατάω ψευδόχριστος οὖον μή πείθω . Θεωδώρου Ἡρακαείας . θυρωρός λέγω ὁ παράκλητος ὁ πνεῦμα ὁ Ἅγιον ὁ διά ὁ προφήτης ὁ εἴσοδος αὐτός κηρύσσω ὁ τε λοιπός ἅπας διά ὁ προδηλόω σημεῖον ἀποκλείω ὁ θύρα , καί μόνος ὁ κόσμος οὗτος ἀνοίγνυμι , ὁ καί διά τεράστιος ὁ κατά ἑαυτοῦ πιστόω . Ἀμμωνίου πρέσβυς . κλέπτης εἰμί ὁ ἐκ Βίας δίδωμι αὐτός τιμή ὑφαρπάζω , ὅς οὖον δύναμαι λαμβάνω , εἰμί μή ὁ εἰς Χριστός πιστεύω , ἤτοι κλέπτης εἰμί ὁ μή ὁ νομίζω ἀπό ὁ γραφεύς χράω διδασκαλία , ἀλλά διά ἕτερος μή νομίζω ἐρχόμενος . διό καί εἶπον ὁ “ ἀλλαχόθεν , ” ἵνα καί ὁ γραμματεύς σημαίνω ὁ διδάσκω ὁ ἔνταλμα ὁ ἄνθρωπος καί παραβαίνω ὁ νόμος . ὅταν ἀκούω ὁ πιστός παρά ὁ ὀρθός διδάσκαλος ὁ θεῖον δίδαγμα ὁ γραφεύς , ὥσπερ τις τροφή δέχομαι , ὅσος δέ πλάνος καλέω ὁ Χριστός , ὁ ὁ πρόβατον ἐκβάλλω τάξις . Ζεύς τίς δέ αὐτός ἀσαφής λαλέω ; οὖον γάρ φημί ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι οὗτος ὁ παροιμία εἶπον αὐτός , προσεκτικός αὐτός ποιέω βούλομαι . ἐπεί ὀν οὗτος κατασκευάζω , λύω λοιπός ὁ ἀσάφεια , λέγω " ἐγώ εἰμί ὁ θύρα ὁ πρόβατον , " πᾶς ὅσος ἔρχομαι πρό ἐγώ , κλέπτης εἰμί καί λῃστής , καί ὁ ἑξῆς · οὖον περί ὁ προφήτης ἐνταῦθα λέγω , καθώς ὁ αἱρετικός φημί , ἐκεῖνος γάρ ἀκούω , καί διά ἐκεῖνος πιστεύω , ὅσος πιστεύω ὁ Χριστός , ἀλλά περί θεῦ καί Ἰούδας λέγω καί ὁ ἄλλος στασιαστής . ἄλλος δέ καί ὁ " οὐ ἀκούω ὁ πρό - “ βατός ” ἐπαινέω εἶπον , οὐδαμοῦ δέ φαίνω ἐπαινέω ὁ παρακούω προφήτης , ἀλλά καί ἐναντίος κακίζω καί διαβάλλω σφοδρός , ὅθεν δηλονότι οὗτος οὖον περί ἐκεῖνος φημί · ὁ δέ " διά " ἐγώ ἐάν τις εἰσέρχομαι ” καί ὁ ἑξῆς , οὗτος δηλόω , ὅτι ἐν ἐσφαλείᾳ εἰμί καί ἄδεια , νομή δέ ἢ τροφή ἐνταῦθα λέγω , ἢ ἐξουσία καί κυριότης , τουτέστιν , ἔνδον μένω , καί οὐδείς αὐτός ἐξωθέω . ἐπεί δέ ὁ ὁ Θεύδα καί ὁ Ἰούδας καί ὁ λοιπός στασιαστής πείθω σφάζω , καί ἀπόλλυμι , διά οὗτος ἐπάγω λέγω " ὁ κλέπτης οὐ ἔρχομαι εἰμί μή ἵνα κλέπτω " καί θύω ” καί ὁ ἑξῆς , ἐκεῖνος καί ὁ ὅμοιος αὐτός κλέπτης καλός · " ἐγώ δέ ἔρχομαι , φημί , " ἵνα ζωή ἔχω καί περισσός ” ἔχω . ” Tt δαί ζωή περισσός ; ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός . εἶτα λοιπός ἀπάρχομαι καί περί ὁ πάθος διαλέγω , καί φημί , " ἐγώ εἰμί ὁ ποιμήν ὁ καλός · ὁ ποιμήν ὁ καλός ὁ ψυχή “ αὐτός τίθημι ” καί ὁ ἑξῆς , δείκνυμι καί ἐν οὗτος , ὅτι οὐ ἄκων , ἀλλά ἑκών ἐπί ὁ πάθος ἔρχομαι . ποιέω δέ καί ὁ μισθωτός ὁ διαφορά , λέγω , " ὅτι θεωρέω ὁ λύκος ἔρχομαι , καί ἀφίημι " ὁ πρόβατον , καί φεύγω ” καί ὁ ἑξῆς . ὅπερ ὁ προερέω Θευδᾶς καί Ἰούδας καί ὁ κατά αὐτός ποιέω · αὐτός γάρ ἐναντίος . ἡνίκα γάρ συλλαμβάνω , φησὶ,“ἄφετε οὗτος ὑπάγω , ἵνα πληρόω ὁ λόγος , ὅτι οὐδείς ἐκ αὐτός ἀπόλλυμι . ” εἰμί δέ ἐνταῦθα καί νοητός λύκος ὑποπτεύω , οὖον λύκος δέ εἰμί μόνος οὗτος , ἀλλά καί λέων . " ὁ γάρ ἐχθρός σύ διάβολος , φημί , “ ὡς λέων περιέρχομαι ὠρύομαι , ” οὗτος καί ὄφις καί δράκων καί σκορπίος εἰμί . “ πατέω γάρ , ” φημί , “ ἐπάνω ὄφις καί σκορπίος . εἶπον δέ , ὅτι γιγνώσκω ὁ ἐμός , καί ὁ ἑξῆς καί ἐν οὗτος διαφορά ὁ μισθωτός ὁ πρός ὁ ποιμήν , ἐσθίω - ξεʹ . ὁ μέν γάρ ὁ ἴδιος σωτηρία πανταχοῦ σκοπέω , ὁ πρόβατον ἀμελής , οὗτος δέ πανταχοῦ ὁ ὁ πρόβατον ζητέω , παρατρέχω ὁ ἑαυτοῦ . ἐπεί πολλαχοῦ τίθημι ἑαυτοῦ ἐν τάξις ὁ πολύς , ἵνα μή τις νομίζω , ὅτι ὡς ἄνθρωπος οὕτως γιγνώσκω , ἐπάγω λέγω , “ καθώς γιγνώσκω ἐγώ ὁ πατήρ , ἐγώ γιγνώσκω ὁ πατήρ . ” οὕτως ἐπίσταμαι , φημί , αὐτός ἀκριβῶς , ὡς αὐτός ἐγώ . συνεχῶς δέ λέγω , “ ὁ ψυχή ἐγώ τίθημι ὑπέρ ὁ πρόβατον , ” δηλόω ὅτι οὐ εἰμί πλάνος . ὁ μέν γάρ λέγω , ὅτι φάος εἰμί καί ζωή , δοκέω εἰμί τύφω παρά ὁ ἀνόητος · τίς δέ λέγω , ὅτι ἀποθνῄσκω βούλομαι ; οὐδείς βασκανία ἔχω , οὐδέ φθόνος , ἀλλά καί πολύς δείκνυμι ὁ ῥῆμα κηδεμονία , εἰμί γε ὑπέρ ὁ λιθάζω βούλομαι ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι . εἶπον δέ " ὅτι καί ἄλλος πρόβατον ἔχω , περί ὁ ἔθνος λέγω . ὁ δέ εἶπον , “ ὁ οὐ εἰμί ἐκ ὁ “ αὐλή οὗτος , ” ὁ διαφορά ὁ τόπος μόνος ἐμφαίνω . Δῆλος δέ ὁ “ ἐκεῖνος ἐγώ δεῖ ἄγω , ” καί ὁ ἑξῆς , ὅτι σκορπίζω ὑπάρχω , ποιμήν μή ἔχω , καί ὅτι γίγνομαι εἷς ποίμνη , εἷς ποιμήν , ἀμφότερος συνάπτω μέλλω , ὁ δέ “ δεῖ ” οὗτος οὐ ἀνάγκη εἰμί , ἀλλά ὁ πάντως εἰμί δηλωτικός . ἐπεί δέ ἀλλότριος αὐτός λέγω ὁ πατήρ ὁ Ἰουδαῖος εἰμί , φημί , “ διά οὗτος ἐγώ ἀγαπάω ὁ πατήρ , ὅτι ἐγώ ὁ Ψυχή ἐγώ τίθημι , “ ἵνα πάλιν λαμβάνω αὐτός . ” ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί , εἰμί καί μηδείς ἄλλος , οὗτος γοῦν πείθω ἐγώ ἀγαπάω σύ , ὁ οὕτως σύ ἀγαπάω παρά αὐτός , ἐπεί ὑπέρ σύ ἀποθνῄσκω . τις ὁ ῥῆμα οὗτος ταπεινός γίγνομαι ἄν ; ὅτι ὁ δημιουργάς ὁ ἅπας λέγω , “ ἐγώ ὁ Ψυχή ἐγώ τίθημι , ” καί ὅτι διά ἐγώ ὁ δεσπότης ἀγαπάω μέλλω , ἐπεί ὑπέρ ἐγώ ἀποθνήσκω . τις γάρ ὁ ἔμπροσθεν χρόνος οὐ ἀγαπάω , ἀλλά νῦν ὁ ἀγάπη ἄρχω ὁ πατήρ , καί ἐγώ ὁ ἀγάπη γίγνομαι αὐτός αἴτιος ; οὐδαμῶς , ἀλλά οὗτος εἶπον ἐνδείκνυμι ὁ πολύς αὐτός συγκατάβασις · διά δέ ὁ πολλάκις βούλομαι αὐτός ἀναιρέω ὁ Ἰουδαῖος , διά οὗτος φημί , “ οὐδείς ἀείρω αὐτός ἀπό " ἐγώ , ” καί ὁ ἑξῆς , τουτέστιν , ὅτι μή βούλομαι ἐγώ ἀνόνητος σύ εἰμί ὁ σπουδή · εἰμί δέ καί ἕκαστος ἐξουσία ἔχω τίθημι ὁ ψυχή αὐτός , ἕκαστος γάρ βούλομαι δυνατός ἑαυτοῦ ἀναιρέω , ἀλλά οὖον περί ὁ τοιοῦτος τρόπος εἶπον αὐτός , ἀλλά ὅτι μηδείς ἄν δύναμαι , ἄκων ἐγώ , οὗτος ποιέω εἰς ἐγώ , ὅσπερ ἐπί ἄνθρωπος οὐ ἐν . καί γάρ καί ἄκων ἐγώ ἀναιρέω ὑπό ἄλλος · διό καί οὗτος πάλιν ἀληθής εἰμί , ὅτι ἡνίκα ἄν βούλομαι λαμβάνω αὐτός , δύναμαι . ὁ γάρ αὐτός μόνος εἰμί κύριος ὁ ὁ ψυχή ἀφίημι , δείκνυμι καί ὁ λαμβάνω κύριος εἰμί ἀπό ὁ αὐτός ἐξουσία . περί Ποίας ἐντολή λέγω , " ὅτι οὗτος λαμβάνω παρά “ ὁ πατήρ ἐγώ ; “ ὁ ἀποθνῄσκω ὑπέρ ὁ κόσμος . Ζεύς τίς δέ οὗτος ταπεινός φθέγγομαι ; ὁ ὁ ἀκούω ἕνεκα ἀσθένεια , ἵνα παύω ὁ λογίζομαι εἰμί αὐτός ἀντίθεος . δαιμόνιον δέ αὐτός ἔχω λέγω , ἐπεί μείζων ἢ κατά ἄνθρωπος εἰμί ὁ λέγω , Μένα , οὖον ὁ κοινός συνήθεια · ὅσπερ ἀκούω μᾶλλον θαυμάζω αὐτός χρή καί οὐ δαιμονιάω καλέω · διόπερ καί ὁ ευγνώμων - νέστεροι αὐτός λέγω , ὅτι " ὁ ῥῆμα οὗτος οὐ εἰμί δαίμων - " ζέω , μή δαιμόνιον δύναμαι ὀφθαλμός τυφλός ἀνοίγω ; " ἐπεί γάρ οὗτος ἀπό ῥῆμα οὐ δύναμαι ἐπιστομίζω ἐκεῖνος , ὁ ἀπό ὁ ἔργον ἐπάγω ἀπόδειξις λοιπός . Ζεύς τίς δέ αὐτός σιγάω καί οὖον λέγω ὥσπερ καί ἄλλοτε , ὅτι ἐγώ δαιμόνιον οὐ ἔχω ; διά ὁ λοιπός κατά ἀλλήλων αὐτός ἵστημι καί διελέγχω ἀλλήλων . Δίδυμος . θύρα ὁ ὁ Θεός Λόγος τυγχάνω ὁ πρός θεός ἔργω κατά ὁ “ εἰσέρχομαι ἐν πνεῦμα αὐτός ἐν ἀγαλ - " λιάζω , ” πρός οὗτος ἵστημι c ἄνθρωπος ὁ νόος εἰμί ἔξω δέ ἄνθρωπος ὁ σωματικός . ὁ ἐπιμέλεια ποιέω ὁ εἴδομαι ἄνθρωπος εἰσέρχομαι διά ὁ λόγος εἰμί θύρα , ὡσαύτως " ὁ " νεκρός ὁ μέλος ὁ ἐπί ὁ γῆ , καί ὁ νέκρωσις ὁ Ἰησοῦς " ἐν ὁ σῶμα περιφέρω ἑαυτοῦ , ” ἐξέρχομαι διά ὁ θύρα , φιλοτιμέομαι εἴτε ἐνδημέω εὐάρεστος αὐτός εἰμί . Θεόδωρος ΑΣ . Ζεύς οὗτος γάρ καί ἀκριβῶς ὁ λέγω χράω εἶπον , ” ὅσος ἔρχομαι , ” ἀλλά οὐ ὅσος ἀποστέλλω . ὁ μέν γάρ ὁ Θεός προφήτης ἀποστέλλω παραγίγνομαι , ὁ δέ ψευδοπροφήτης μηδείς ἀποστέλλω ἄρχω ἐπί διαστροφή ὁ ἀπατάω · Ἀμμωνίου πρέσβυς . νομή λέγω ὁ γίγνομαι ἐπί ὁ ἀπόστολος , ὅστις ὡς κύριος ὁ οἰκέω εἰσέρχομαι καί ἔξειμι , καί οὐδείς αὐτός ἰσχύω ἐκβάλλω . Κύριλλος . Περισσός δεῖ νοέω ὁ ἐν μετέχω γίγνομαι ἅγιος πνεῦμα . ὁ μέν γάρ ἀνάστασις κοινός Δίκαιος καί ἁμαρτωλός , ὁ δέ ὁ πνεῦμα μέθεξις μόνος ὁ πιστεύω εἰς ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός , ὅς καί βασίλειος οὐρανός ὀνομάζω οἶδα ὁ θεῖος γραφεύς . Ἀμμωνίου . Πάντων σφάζω καί ἀπόλλυμι ἔρχομαι ὁ σῴζω καί ζωή δίδωμι . μισθωτός ἀμελέω ὁ πρόβατον ἕκαστος ὁ ἄρχω ὁ λαός ὀνομάζω · ἐπεί οὐδείς ποιέω εἰς ὠφέλεια ὁ λαός , ἀλλά ὡς ἀλλότριος χράομαι οὖον γάρ ἀσάω αὐτός ἰδιος , οὐδέ ἔχθω ἐν τῆ ἀπώλεια ὁ λαός . ὁ δέ , “ ἐγώ εἰμί ὅς ποιμήν , διά ὁ ἀπιστέω εἶπον οὗτος · οὖον γάρ πᾶς ὁ πρόβατον ἀκούω αὐτός , ἀλλά ὁ γιγνώσκω ἐκ αὐτός , καί γιγνώσκω αὐτός . οὐ ἄλλως δέ γιγνώσκω ὁ θεός , εἰμί μή πρῶτος ἐκ αὐτός γιγνώσκω · διό καί πρῶτος ἐκεῖνος τάσσω · πρῶτος γάρ αὐτός οἰκειόω ἐγώ γίγνομαι ἄνθρωπος , καί οὕτως καί ἐγώ αὐτός . Ζεύς ὁ ἐνάρετος πρᾶξις ἀγαπάω λέγω ἑαυτοῦ · ἐνεργός δέ ἀρετή ὁ ἀποθνῄσκω ὑπό εὐσέβεια . ταπεινός λαλέω διά ὁ ἐνανθρώπησις · οὖον γάρ νῦν ἄρχω ἀγαπάω παρά ὁ πατήρ . Θεόδωρος μομψουεστια . ὁ δέ ἵνα πάλιν οὐ ἐπί αἴτιος εἶπον . οὖον γάρ διά οὗτος ἀποθνήσκω , ἵνα ἀνίστημι ἀλλά κατά ὁ ἴδιος μά ὁ γραφικός , ὡς αἴτιος ὁ εἰμί φημί . Κύριλλος . ὁ “ ἐξουσία ἔχω , ” φημί ἐπί ἄμφω , ἵνα μή δύναμις τε καί ἐνέργεια ἕτερος φαίνω ὁ κατόρθωμα , καθάπερ ὑπηρέτης ὑπουργός κατά d ἐπιτροπή αὐτός συγχωρέω , ἀλλά ἵνα φύσις ἴδιος ἐπιδείκνυμι καρπός , ὁ καί αὐτός δύναμαι κατέχω - σιάζω ὁ ὁ θάνατος δεσμός , καί ἐπί ὅσπερ ἄν βούλομαι μετατρέπω εὐκόλως ὁ πρᾶγμα ὁ φύσις · ὅσπερ εἰμί ἴδιος εἰμί ὁ κατά φύσις Θεός . συμφρονέω καί συνεθέλω πρός οὗτος δείκνυμι καί ὁ πατήρ , καί ὡς ἀπό εἷς γνώμη εἰς οὗτος παρέρχομαι ὁμολογέω , εἰμί καί αὐτός εἰμί ὁ βουλή ὁ Θεός καί πατήρ . ἁρμόζω δέ οὗτος καί ὁ μετά σάρξ οἰκονομία . ὁ ἐντολή δηλόω ὁ ὁμόνοια ὁ πρός ὁ πατήρ , εἰμί καί ταπεινός λαλέω · ὁ δέ ἐντολή εἰμί ἀποθνῄσκω ὑπέρ ὁ κόσμος . ἀγαπάω παρά ὁ πατήρ ὁ υἱός , οὐ ὡς ἔξω ὁ ἀγάπη διαμένω , εἰμί μή συμβαίνω ὁ κατά ἐγώ , εἰμί γάρ ἀεί καί διά πᾶς ἀγαπάω · ἀλλά ἐπεί ὁράω ὁ ἴδιος υἱός , διά ὁ χαρακτήρ ἀγαπάω εἰκότως , οὖον μισθός , ὥσπερ τις ὁ εἰς ἐγώ γίγνομαι , ὁ ἀγάπη δωρέω , ἀλλά ὁ οὐσία ὁ ἑαυτοῦ ὁ γνήσιος ἐν υἱός θεωρός , καί φύσις ὥσπερ τις ἀναγκαῖος καί ἀπαραίτητος ὁλκός , πρός οὗτος καλέω ἀγάπη ἔργον ὁ καί πάσχω αἱρέω , καί οὗτος ἄδοξος , διά ὁ τίνω σωτηρία , καί οὐ ὅπως θνήσκω μόνος , ἀλλά καί αὖθις ὁ τίθημι ψυχή λαμβάνω , ἵνα νεκρόω ὁ θάνατος . περι ὁ ἐγκαίνια , ὅς μνημονεύω νῦν ὁ εὐαγγελιστής λέγω , ὅτι γίγνομαι ὁ ἐγκαίνια ἐν Ἱεροσολύμοπις , ” καί ὁ ἑξῆς , χρή γιγνώσκω ὅτι μέγας τις εἰμί οὗτος ὁ ἑορτή καί δημοτελής . ὁ γάρ ἡμέρα κατά ὅς ὁ ναός οἰκοδομέω ἐπανέρχομαι αὐτός ἀπό ὁ μακρός αἰχμαλωσία ὁ ἐν Πέρσις , οὗτος ἄγω μετά πολύς ὁ σπουδή . ἐν οὗτος οὖν πάρειμι καί ὁ Χριστός ὁ ἑορτή , λοιπός γάρ ὁ Ἰουδαῖος συνεχῶς ἐπιχωριάζω , ἐπεί ὁ πάθος εἰμί ἐπί θύρα . ὁ μέν οὖν κυκλόω αὐτός ὁ Ἰουδαῖος καί εἶπον , ἠώς πότε ὁ ψυχή ἐγώ ἀείρω , ” καί ὁ ἑξῆς , δοκέω πόθος τις εἰμί καί φιλομαθία . ὁ δέ διάνοια , μετά ὅς ἐρωτάω , διαφθείρω τε εἰμί καί ὕπουλος · ὁ γάρ ἔργον βοῦς αὐτός εἰμί ὁ Χριστός , διά ῥῆμα ζητέω οὗτος ἀκούω , ἐπιστομίζω αὐτός ἀπό ὁ λόγος βούλομαι . καί ὁ τρόπος δέ ὁ ἐρώτησις , πολύς γέμω ἀπείθεια . “ εἶπον ” γάρ ἐγώ , ” φημί , παρρησία , ” καίτοι μετά παρρησία λέγω αὐτός , καί ἐν ὁ ἑορτή ἐπιχωριάζω ἀεί , καί οὐδείς ἐν ὁ κρυπτός λαλέω . αὐτός δέ ἐλέγχω αὐτός ὁ πονέω - πονηρία , φημί , “ πολλάκις ετͅπον σύ καί οὖον πιστεύω ἐγώ . ὁ ἔργον ** ὁ ποιέω ἐν ὁ ὄνομα ὁ πατήρ ἐγώ , οὗτος μαρτυρέω περί * ’ ἐγώ . ” ὅσπερ καί ὁ εὐγνώμων αὐτός λέγω , “ μή δύναμαι - * ’ ὁ ἄνθρωπος ἁμαρτωλός οὗτος σημεῖον ποιέω ; “ ἐπεί πρόσω - ποιώ τότε ἀπό ψιλός πείθω ῥῆμα , ὁ τοσοῦτος μή πείθω ἔργον , ἔλεγχος ὁ πονηρία αὐτός , ὡσανεί λέγω , ὅτι ἔργον οὖον πιστεύω , πῶς ὁ ῥῆμα πιστεύω ; διά οὗτος δέ φημί , “ σύ οὖον πιστεύω ἐγώ , ὅτι οὐ εἰμί ἐκ ὁ πρόβατον ** ὁ ἐμέω . ” ἐγώ μέν γάρ ὡς καλός ποιμήν , ὅσπερ ποιέω χρή , ποιέω . εἰμί δέ μή ἀκολουθέω ἐγώ , οὐ ἐπεί οὐ εἰμί ποιμήν , οὗτος ποιέω , ἀλλά ἐπεί σύ οὐ εἰμί πρόβατον · ** προτρέπω - προτρέπω δέ αὐτός ὥστε γίγνομαι πρόβατον ἐπάγω λέγω , ’ * ὁ “ πρόβατον ὁ ἐμός ὁ φωνή ἐγώ ἀκούω καί ἀκολουθέω ἐγώ · ” εἶτα παρακνίζω αὐτός λέγω καί ωτν τυγχάνω . φημί γάρ , “ ζωή αἰώνιος δίδωμι αὐτός , καί οὖον μή ἀπόλλυμι εἰς ὁ αἰών , ” καί ὁ ἑξῆς . Ζεύς ὁ ῥῆμα οὗτος διεγείρω αὐτός , καί εἰς ἐπιθυμία ἐμβάλλω . Ζεύς ὁ εἶπον αὐτός ἀνωτέρω , ὅτι ** οὐδείς ἁρπάζω αὐτός ἐκ ὁ χείρ ἐγώ , ” δείκνυμι ὁ ἑαυτοῦ καί ὁ πατήρ χείρ εἷς εἰμί · διά οὗτος νῦν λέγω , ὅτι ’ * οὐδείς δύο - ἀάω ἁρπάζω αὐτός ἐκ ὁ χείρ ὁ πατήρ ἐγώ . ” χείρ δέ καλέω ὁ δύναμις καί ὁ ἐξουσία , καί διά οὗτος εἶπον , ἵνα μή πάλιν ἀντίθεος αὐτός εἶπον . 10 δέ ἐγώ καί ὁ “ πατήρ εἷς εἰμί , ” ὁ ὁμοούσιος καί ὁμοδύναμος σημαίνω λέγω , ὅσπερ οὖν καί ὁ Ἰουδαῖος συνοράω , λίθος αὐτός βάλλω . αὐτός γάρ ἐρωτάω αὐτός ὁ αἴτιος ὁ ἀγανάκτησις , καί ὁ ὁ λίθος βολή , καί ὅς ποιέω θαῦμα ἀναμιμνήσκω , ταῦ - ὁ φημί ὁ αἴτιος εἰμί λέγω , ** περί καλός ἔργον οὖον “ λιθάζω σύ , ἀλλά περί βλασφημία , καί ὅτι ἄνθρωπος ἐάν , ’ * ποιέω σαυτοῦ Θεός . ” Διὸ καί αὐτός οὖον μόνος οὖον ὁ ὑπόνοια αὐτός καί εἶπον , οὖον λέγω εἰμί θεός , οὐδέ ὁμοδύνα - μος , οὐδέ ὁμοούσιος ὁ πατήρ , ἀλλά ἐναντίος ποιέω , βεβαιόω μᾶλλον ὁ ὑπόνοια αὐτός , καί οὗτος ἀγριόω ἐκεῖνος . φημί γάρ , ’ * οὐ εἰμί γράφω ἐν ὁ νόμος σύ ἐγώ ε7πα θεός εἰμί ; καί ὁ ἑξῆς . C ) δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί , εἰμί ὁ χάρις οὗτος λαμβάνω οὐ ἐγκαλέω , θεός ἑαυτοῦ καλέω , πῶς ἐγώ δικαίως ἐπιτιμάω , ὁ ὁ φύσις οὗτος ἔχω ; “ εἰμί γάρ οὖον ποιέω , φημί , ὁ ἔργον ὁ πατήρ ἐγώ , μή πιστεύω ἐγώ , εἰμί δέ ποιέω , κἀν ἐγώ μή πιστεύω , ὁ ἔργον ἐγώ πιστεύω . ” ἐπειδή γάρ ὁ οὐσία αὐτός ὁράω αὐτός ἀμήχανος εἰμί , ἀπό ὁ ὁ ἔργον ἰσότης τε καί ταὐτότης ἀπόδειξις ὁ κατά ὁ δύναμις απαραλλαξία παρέχω , ἵνα γιγνώσκω , φημί , καί Πιστεύς - “ ἤτε , ὅτι ἐγώ ἐν ὁ πατήρ , καί ὁ πατήρ ἐν ἐγώ , ” τουτέστιν , οὐδείς ἄλλος ἐγώ , ὅς ὅσπερ ὁ πατήρ Μένων υἱός , καί οὐδείς ἄλλος ἐκεῖνος , ὅς ὅσπερ ἐγώ Μένων πατήρ , κἀν ἐγώ γιγνώσκω τις , ὁ πατήρ γιγνώσκω , κἀν ὁ πατήρ γιγνώσκω , ὁ Τῖον μανθάνω . Κύριλλος . ὁ πρῶτος , φημί , ἑορτή , κατά ὅς ἐπιτελέω ἐγκαίνια ὁ Σολομών . Θεόδωρος μομψουεστια . ἐπεί καταπίπτω ὁ πολέμιος ὁ πόλις , ὕστερος δέ καί ὑπό Ἀντίοχος πᾶς ἐρημόω συμβαίνω , εἶτα ὑπό ὁ Μακαβαῖος τρέπω μέν ὁ πολέμιος , πάλιν ὁ πόλις ἀπολαμβάνω ὁ οἰκέω σχῆμα ὁ ὁ Θεός βοήθεια , κατά ὅς ἀνίστημι πάλιν ἡμέρα , οὗτος ἕκαστος ἔτος ἑορτάζω εἰς ὑπόμνησις ὁ παρά πᾶς ἐλπίς γίγνομαι διόρθωσις , ἐγκαίνια ὁ Ἱερουσαλήμ καλέω ὁ ἡμέρα . Ἀμμωνίου πρέσβυς . εἰμί καί μή εἶπον Χριστός , ἀλλά εἶπον ἑαυτοῦ φάος , ποιμήν , ὁδός , σημαίνω οὗτος . οὗτος γάρ εἴωθα ὁ γραφή ὁ ὄνομα καλέω ὁ Χριστός . Ἰσίδωρος Πηδουσιώτορυ . ἐπεί γράφω , οὐδείς ἁρπάζω ἐκ ὁ χείρ ὁ πατήρ ἐγώ , ” πῶς πολύς ἀπόλλυμι ; φημί , ὅτι ἁρπάζω μέν οὐδείς δύναμαι ἐκ ὁ ἄμαχος καί ἀήσσητος χείρ , ὁ διά πίστις ὀρθός καί πολιτεία ἀγαθός ἑαυτοῦ οἰκεῖος αὐτός εἰμί παρασκευάζω , ἀπατάω δέ δύναμαι , τουτέστι , βία μέν καί τυραννίς ἀποσπάω οὐδείς δύναμαι , παραλογισμός δέ καί ἀπάτη ἀποπλανάω δύναμαι , ἀλλά οὖον παρά ὁ ἀήσσητος δεξιά γίγνομαι οὗτος , ἀλλά παρά ὁ ὁ αὐτεξούσιος ἄνθρωπος ῥᾳθυμία . οὖον γάρ ἐκ ὁ ὁ φυλάσσω ἀσθένεια , ἀλλά ἐκ ὁ ὁ φυλάσσω εὐχέρεια ὁ ἀπώλεια συμβαίνω . Ἀμμωνίου . Ἀπόδειξις ὁ ὁ κύριος πρόβατον ὁ εὐήκοος , ὁ δέ ἀλλότριος ὁ ἀπειθής . ἐπεί καί Ἰούδας εἷς εἰμί ὁ δίδωμι ὁ υἱός μεταπίπτω εἰς κακία , δείκνυμι ὁ ἄνθρωπος οὖον φύσις καί κατά οὐσία εἰμί κακός , ἀλλά ἑκούσιος τρέπω . οὐ ἐγώ μόνος εἰμί ὁ ἔργον , ἀλλά ὁ πᾶς θεότης . ὁ γάρ πατήρ διά υἱός ἐν πνεῦμα ἅγιος πᾶς ποιέω , διδάσκω ἐγώ μετριοφρονέω καί μή ἀλαζονεύομαι , ἐάν λαμβάνω τίς παρά Θεός . ἀγνοέω ὅτι οὖον γυμνός ὁ θεότης μέλλω ὁ γιός ἀποδημέω , ἀλλά σαρκόω ἐκ σπέρμα Δαυίδ , βλασφημία λέγω ὁ ὀρθός ὁμολογία . ἐπεί θεός τις καλέω ὁ πατήρ , εἰμί δέ δήπου αὐτός ἐπακτός ἀνάγκη ὁ ἀξίωμα . εἷς γάρ ὁ κατά φύσις ὑπάρχω θεός ἀναγκαῖος , ἵνα μή αὐτός εἷς ἐκεῖνος ὑπάρχω νομίζω οὐσιώδης ὁ ὁ θεότης περίκειμαι δόξα , προσπορίζω δέ μᾶλλον , ἐν ἴσος ὁ ἄλλος ἀντιδιαστέλλω σαφῶς ἑαυτοῦ ἐκεῖνος . τοσοῦτος γάρ ὁ ἐκεῖνος πτωχεία διαφέρω καταδεικνύω , ὡς ἐπεί γίγνομαι αὐτός ἐν αὐτός , διά οὗτος αὐτός ὁ αἴτιος καλέω θεός . αὐτός γάρ εἰμί ὁ Λόγος ὁ Θεός καί πατήρ . εἰμί δέ καί ἐξαρκέω τις ἐν αὐτός , γίγνομαι ὁ Λόγος εἰς ὁ καί ἄνθρωπος εἰμί ὁ ὁ θεότης καταλαμπρύνω τιμή , πῶς οὐ εἄν εἰμί κατά φύσις θεός ὁ καί ὁ ἄλλος ὁ ἐπί οὗτος προξενίζω φαιδρότης . ἁγίζω λέγω ὁ υἱός , ἐπεί πέμπω σφάζω ὑπέρ ὁ ὁ κόσμος σωτηρία . ἅγιος γάρ εἰμί ὁ ἀφορίζω ὁ Θεός εἰς θυσία . ἐγώ ἐν ὁ πατήρ εἰμί , καί ὁ πατήρ ἐν ἐγώ , ” θεωρέω κατά ὁ αὐτός ὁ φύσις καί ὁ οὐσία . εἷς γάρ ὁ ὁ φύσις ὅρος , κἀν ἐν ἰδιάζω ὕπαρξις · οὖον μήv ὁ Ἁγίας Τριάς · ὁ γάρ πατήρ οὐ εἰμί υἱός ἢ πνεῦμα , μήv ὁ ἀνάπαλιν , εἰμί καί οὐ εἰμί ἐν διάστασις , διά ὁ πρός ἀλλήλων κοινωνία τε καί ἰσότης . εἰμί γάρ καί ἐπί ἐγώ ὁ ὁ τίκτω οὐσία γιγνώσκω , καί ἐν ὁ τίκτω ὁ πατήρ κατά ὁ ὁ οὐσία λόγος , ἀλλά ὁ χωρίζω ἐγώ ὁ σῶμα , οὐκέτι εἷς εἰμί ὁ πολύς . ἐπειδήπερ ὅταν μέγας τίς καί ὑψηλός φθέγγομαι , ἀναχωρέω ταχέως ἐνδίδωμι αὐτός ὁ θυμός , ὥστε λωφάω καί λήγω ὁ πάθος διά ὁ ἀπουσία αὐτός · οὗτος χάρις καί νῦν ἀναχωρέω ἀπέρχομαι πέραν ὁ Ἰορδάνης , ὅπου εἰμί Ἰωάννης βαπτίζω ὁ πρότερος . Ζεύς οὗτος δέ ὁ τόπος ὁ εὐαγγελιστής λέγω , ἵνα μανθάνω ὅτι ἕνεκα οὗτος ἀπέρχομαι ἐκεῖ , ἀναμιμνήσκω αὐτός ὁ ἐκεῖ γίγνομαι καί λέγω ὁ παρά Ἰωάννης , καί ὁ αὐτός μαρτυρία ὁ Ἰωάννης . ὅτι δέ πολύς ὀνίνημι ὁ περί ὁ τόπος διατριβή , ἐπάγω ὁ εὐαγγελιστής λέγω , “ καί πολύς “ ἔρχομαι πρός αὐτός , ” καί ἀναμιμνήσκω ὁ τόπος λέγω , ὅτι Ἰωάννης μέν σημεῖον ποιέω οὐδείς . ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · εἰμί ἐκεῖνος πιστεύω , μηδείς ποιέω σημεῖον , πολύς μᾶλλον οὗτος τοσοῦτος θαυματουργέω . ἐπεί δέ αὐτός εἰμί ὁ μαρτυρέω αὐτός , ἵνα μή διά ὁ ποιέω αὐτός σημεῖον , δόξα ἀνάξιος ὁ μαρτυρία ἀποφαίνω ὁ περί ὁ Χριστός , ἐπάγω λέγω , “ πᾶς δέ ὅσος εἶπον ὁ Ἰωάννης περί οὗτος , ἀληθής εἰμί , ” οὐ ἔτι οὗτος ἐκ ἐκεῖνος , ἀλλά ἐκεῖνος ἀπό ὅς ὁ Χριστός ποιέω , ἀξιόπιστος ἀποφαίνω . Διὸ καί πολύς , φημί , ἐκεῖ πιστεύω εἰς αὐτός . ὁ ἐσθίω ἐκεῖ αὐτός . ” ὁ δέ “ ἐκεῖ ” δηλόω , ὅτι πολύς ὁ τόπος ἐκεῖνος ὠφελέω . χρή δέ καί οὗτος σκοπέω , ὅτι ἕνεκα οὗτος συνεχῶς ἐξάγω ὁ δεσπότης ἐγώ Χριστός ὁ ὄχλος ἐκ ὁ ὁ πονηρός ἄνθρωπος συνουσία , πρός ὁ μέγας τίς ἐκ οὗτος καρπόω αὐτός . καθά καί ἐπί ὁ Παλαίας ποιέω φαίνω , πόρρω ὁ Αἰγύπτιος ἐπί ὁ ἐρῆμος ὁ Ἰουδαῖος διαπλήσσω καί ῥυθμίζω ἐν ἅπας . ἐς ὅς εὐκόλως αὐτός διαφεύγω , καί ἄκων αὐτός , δείκνυμι ὅτι οὐ ἄν εἰμί μή ἑκών a . Κύριλλος . ἐν τόπος πηγή ἔχω μεθορμίζω ὁ Ἱερουσαλήμ καταλείπω , ἵνα ὡς διά τύπος αἰνίζομαι , ὡς καταλείπω μέν ὁ Ἰουδαῖος , ἐπί δέ ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία μεταβαίνω , ὁ ἔχω ὁ πηγή ὁ βάπτισμα , ἔνθα καί προσέρχομαι αὐτός πολύς διαπεραίνω ὁ Ἰορδάνης · οὗτος γάρ δηλόω ὁ ἐπέκεινα ὁ αὐλίζομαι . Ἀμμωνίου . ὁ περάω ὁ μυστικός Ἰορδάνης πρός θεός , ὡς καί ὁ Χριστός πέρνημι ὁ Ἰορδάνης , ἔρχομαι εἰς ὁ ὁ ἔθνος ἐκκλησία καί μένω ἐκεῖ .