catenae-novum-testamentum.catena-in-joannem-catena-integra-e-codd-paris-coislin-23 9
Περὶ τοῦ ἐν θαλάσσῃ περιπάτου . τίνος χάριν ἀφίησι τοὺς μαθητὰς καὶ ἀνέρχεται εἰς τὸ ὄρος μόνος , καὶ πάλιν φαίνεται ἐπὶ τῆς θαλάσσης βαδίζων ; Ἐκεῖνο μὲν , διδάσκων αὐτοὺς , πόσον ἐστὶν ἡ ἀπόλειψις , καὶ τὸν πόθον ἐργαζόμενος μείζονα . τοῦτο δὲ , τὴν αὐτοῦ δύναμιν ἐνδεικνύμενος . Ὡς δὲ ὀψία ἐγένετο , κατέβησαν εἰς τὴν θάλασσαν οἱ μαθηταὶ , καὶ μέχρι μὲν τῆς ἡμέρας περιέμενον αὐτὸν , ἥξειν προσδοκῶντες πρὸς αὐτούς . Γενομένης δὲ ἑσπέρας , οὐκ ἠνείχοντο μὴ ζητεῖν τὸν διδάσκαλον , τοσοῦτος αὐτοὺς κατεῖχεν ἔρως , καὶ ἀπὸ τοῦ πόθου κεντούμενοι , ἔβησαν εἰς τὸ πλοῖον . Οὐ γὰρ ἁπλῶς ὁ Εὐαγγελιστὴς καὶ τὸν καιρὸν ἐδήλωσεν , ἀλλὰ διὰ τούτου τὴν θερμὴν αὐτῶν ἀγάπην ἐμφαίνων , ὅτι οὔτε ἡ ἑσπέρα αὐτοὺς κατέσχεν . Κυρίλλου κατὰ ἀναγωγήν . Εἰ βαρὺ τὸ ἐν σκότῳ τῷ νοητῷ , καὶ εἰ χαλεπὸν τὸ ἐν θαλάσσῃ πικρᾷ τῶν ἡδονῶν καταπνίγεσθαι , προσδεξώμεθα τὸν Ἰησοῦν . τοῦτο γὰρ ἡμᾶς καὶ κινδύνων ἀπαλλάξει καὶ τῆς εἰς θάνατον ἁμαρτίας · ὁ δὲ τύπος τῶν εἰρημένων ἐν τοῖς γεγονόσιν ὀφθήσεται . ἥξει δὴ οὖν πάντως ἐπὶ τοὺς μαθητὰς , “ ἐγώ εἰμι , μὴ φοβεῖσθε . ” εἰσόμεθα διὰ τούτου φρόνημα μὲν ἔχειν ἐν πειρασμοῖς εὔτολμόν τε καὶ νεανικόν · ὑπομονῇ δὲ κεχρῆσθαι συντόνῳ τῇ εἰς Χριστὸν , ἐλπίδα βεβαιουμένους εἰς εὐθαρσίαν τὴν ἐπὶ τῷ πάντως διασωθήσεσθαι , κἂν πολλοί τινες ἡμᾶς οἱ ἐκ τοῦ πειράζεσθαι περικυκλῶσι φόβοι . ἐπιτήρει γὰρ ὅπως οὐκ εὐθὺς ἀποπλεύσωσιν , οὐδὲ ἐν ἀρχῇ τῶν κινδύνων τοῖς ἐν τῷ σκάφει Χριστὸς ἐπιφαίνεται . Ἀλλ’ ὅταν οὑτωσί πὼς ἐν μέσοις τοῖς κύμασιν εὑρισκώμεθα , τότε δὴ καὶ ἀδοκήτως ἐπιφαίνεται Χριστὸς , καὶ περιστέλλει μὲν τὸν φόβον , κινδύνου δὲ ἀπαλλάξει παντὸς , καὶ ἀπονητὶ δὲ κατορθώσομεν τὰ λυσιτελῆ παρόντος αὐτοῦ . Ἐπέστη δὲ αὐτοῖς χειμαζομένοις λέγων , “ ἐγώ εἰμι , μὴ φο - “ βεῖσθε , ” καὶ μετὰ τοῦ ῥήματος καὶ τὴν δειλίαν ἐξέβαλεν ἀπὸ τῆς ἐκείνων ψυχῆς , καὶ μετὰ τῆς φωνῆς γαλήνη γέγονεν · οὐκ ἐνέβη δὲ εἰς τὸ πλοῖον , τὸ θαῦμα μεῖζον ἐργάσασθαι βουλόμενος , καὶ τὴν θεότητα αὐτοῖς ἐκκαλύψαι γυμνότερον . Διέβησαν μὲν οὖν τὴν ἐρυθρὰν θάλασσαν καὶ Ἰουδαῖοι , Μώσεως ἡγουμένου , ἀλλὰ πολὺ τὸ μέσον ἐνταῦθα . Ὁ μὲν γὰρ εὐχόμενος καὶ ὡς δοῦλος πάντα εἰργάζετο , οὗτος δὲ μετ’ ἐξουσίας ἁπάσης · κἀκεῖ μὲν , νότου τότε πνεύσαντος , εἷξε τὸ ὕδωρ , ὥστε ἐπὶ ξηρᾶς ποιῆσαι παρελθεῖν . Ἐνταῦθα δὲ μεῖζον τὸ θαῦμα ἐγίνετο . Μένουσα γὰρ ἐπὶ τῆς οἰκείας φύσεως ἡ θάλασσα , οὕτως ἔφερε τὸν δεσπότην ἐπὶ τῶν νώτων , μαρτυροῦσα ἐκείνῃ τῇ ῥήσει τῇ λεγούσῃ , “ ὁ περι - “ πατῶν ἐπὶ τῆς θαλάσσης ὡς ἐπὶ ἐδάφους . ” Τὸ εὐθέως δὲ τὸ πλοῖον ἐπὶ τῆς γῆς ἐγένετο , τοῦτο δηλοῖ , οὐ μόνον ἀσφαλῆ αὐτοῖς ἀλλὰ καὶ ἐξουρίων παρεῖχε τὸν πλοῦν · τῷ ὄχλῳ δὲ οὐκ ἐπέδειξεν ἑαυτὸν ἐπὶ τῆς θαλάσσης περιπατοῦντα . Μεῖζον γὰρ ἣ κατὰ τὴν ἐκείνων ἀσθένειαν τὸ σημεῖον ἦν . Ἀκριβέστερον δὲ ὁ Εὐαγγελιστὴς λέγει , “ τῇ ἐπαύριον ὁ ὄχλος “ ὁ ἑστηκὼς πέραν τῆς θαλάσσης , εἶδεν ὅτι πλοιάριον ἄλλο οὐκ “ ἦν ἐκεῖ , ” καὶ τὰ ἑξῆς , ἕτερόν τι βουλόμενος ἡμᾶς διδάξαι . Ποῖον τοῦτο ; ὅτι καὶ τοῖς ὄχλοις εἰ καὶ μὴ φανερῶς , ἔδωκε γοῦν ὁ Ἰησοῦς λανθανόντως ὑπονοῆσαι τὸ γεγενημένον ἐστὶν , εἰ καὶ ἄλλο πλοιάριον οὐκ ἦν , οὔτε τοῖς μαθηταῖς συνανέβη , εὑρεθῆναι τὸ πέραν τῆς θαλάσσης , πρόδηλον ὅτι τὴν θάλασσαν πεζεύων παρεγένετο · ἀλλ’ ὅμως μετὰ τοσοῦτον θαῦμα , ἀπελθόντες πρὸς αὐτὸν οὐκ ἠρώτησαν πῶς διέβη , οὐδὲ ἐζήτησαν μαθεῖν τὸ τοσοῦτον σημεῖον , ἀλλὰ τι φασι ; πῶς ὧδε παραγέγονεν ; οὕτως ἦν εὔθραυστος ἡ ὁρμὴ αὐτῶν . Οἱ γὰρ λέγοντες , οὗτός ἐστιν ὁ προφήτης , οἱ σπουδάζοντες ἁρπάσαι καὶ ποιῆσαι βασιλέα , εὑρόντες αὐτὸν , οὐδὲν τοιοῦτον βουλεύονται , ἀλλὰ τὸ θαῦμα ἐκβαλόντες ἐπεζήτουν πάλιν τραπέζης ἀπολαύσειν , οἵας καὶ πρότερον · διὸ καὶ ὀνειδίζονται παρὰ τοῦ Ἰησοῦ , “ ἀμὴν , ἀμὴν , λέγω ὑμῖν , ζητεῖτέ με οὐχ “ ὅτι εἴδετε σημεῖα ” καὶ τὰ ἑξῆς . τοῦτο δὲ εἶπε , διορθῶσαι αὐτοὺς βουλόμενος , ἅμα δὲ καὶ διὰ τὸ ἐκκαλύψαι τὰ τῆς διανοίας αὐτῶν , εἰς πίστιν ἀγαγεῖν μείζονα , ὡς ὅτι Θεός ἐστιν . Ποιεῖ δὲ τοῦτο μετὰ φειδοῦς · οὐ γὰρ εἶπεν , ὦ λαιοὶ καὶ γαστρὸς δοῦλοι , ἀλλὰ προσηνέστερον · διὸ καὶ διδασκαλίαν προτίθησιν “ ἐργάζεσθε , ” λέγων , “ μὴ τὴν βρῶσιν τὴν ἀπολλυμένην ” καὶ τὰ ἑξῆς . Κυρίλλου . Διδασκόμεθα διὰ τούτων , μὴ φιλοκόμπως διαζῆν , ἀλλὰ μόνοις ὁρᾶσθαι θέλειν τοῖς τῆς θεότητος ὀφθαλμοῖς , ἀπογυμνούσης τὰ κρυπτὰ , καὶ τὸ λεληθότως ἐπιτελεσθὲν εἰς ἐμφανεστάτην ἀγούσης κατάλειψιν . Τί δηλοῖ τὸ “ ἐργάζεσθε μὴ τὴν βρῶσιν τὴν ἀπολλυμένην ; ” μηδεὶς ὑμῶν ἔστω λόγος ταύτης τῆς τροφῆς , ὥστε διὰ τὴν αὐτὴν μεριμνᾷν καὶ κόπτεσθαι , ἀλλὰ περὶ ἐκείνης τῆς πνευματικῆς ὅλην τὴν φροντίδα τίθεσθε . Ἀλλ᾿ ἐπειδή τινες τῶν βουλομένων ἀργῶς τρέφεσθαι , ἀποκέχρηνται τούτῳ τῷ λόγῳ ὡς τὴν ἐργασίαν ἐκκόπτοντος τοῦ Ἰησοῦ , ἀναγκαῖον καὶ πρὸς αὐτοὺς εἰπεῖν , ὅτι οὐ τοῦτο ἐστιν αἰνιττόμενος , ὥστε ἀργοὺς εἶναι · καὶ γὰρ τοῦτο μάλιστα ἀπολλυμένη βρῶσίς ἐστι , πᾶσαν γὰρ κακίαν ἐδίδαξεν ἡ ἀργία , ἀλλ’ ὥστε ἐργάζεσθαι καὶ μεταδιδόναι . τοῦτο γὰρ ἔχει τὴν τῆς βασιλείας ἐπαγγελίαν τῆς μελλούσης . Εἰ δὲ οὐκ ἐργάζεται τις , πόθεν ἃν γένοιτο διδόναι τῷ οὐκ ἔχοντι ; Εἶπε δὲ τοῦτο πρὸς ἐκείνους , ἐπειδὴ τῆς μὲν πίστεως οὐδένα ἐποιοῦντο λόγον , ἓν δὲ μόνον ἐβούλοντο , γαστρίζεσθαι · τὴν τοιαύτην οὖν τροφὴν βρῶσιν ἀπολλυμένην ἐκάλεσεν . Πῶς οὖν , φησὶν , ὁ Ἰησοῦς τῆ Μάρθᾳ λέγει , “ μεριμνᾷς καὶ “ θορυβάζεις περὶ πολλὰ , ἑνὸς δέ ἐστι χρεία , Μαρία δὲ τὴν ἀγα - “ θὴν μερί δᾶ ἐξελέξατο , ” καὶ πάλιν , “ μὴ μεριμνήσητε , ” φησὶν , “ εἰς τὴν αὔριον ; ” Τί οὖν ἃν εἴποιμεν πρὸς ταῦτα ; ὅτι τὸ μὴ μεριμνᾷν , οὐ τὸ μὴ ἐργάζεσθαί ἐστιν , ἀλλὰ τὸ μὴ προσηλῶσθαι τοῖς βιωτικοῖς πράγμασι · τουτέστι , μὴ ποιεῖσθε φροντίδα , ὑπὲρ τῆς εἰς αὔριον ἀναπαύσεως . ἔξεστι δὲ ἐργαζόμενον μηδὲν μεριμνᾷν , οὐ γὰρ ταὐτὸν μέριμνα καὶ ἐργασία . καὶ τὸ πρὸς Μάρθαν δὲ εἰρημένον , οὐ περὶ ἔργου ἐστὶ καὶ ἐργασίας , ἀλλὰ περὶ τοῦ δεῖν καιρὸν εἰδέναι , καὶ μὴ τὸν τῆς ἀκροάσεως πρὸς τὰ σαρκικὰ ἀνα - λίσκειν . Οὐ τοίνυν εἰς ἀργίαν αὐτὴν ἐμβάλλων ταῦτα ἔλεγεν , ἀλλὰ προσηλῶν τῇ ἀκροάσει . Ἀπολιναρίου . Μεθίστησι μὴ περὶ τὴν φθειρομένην ἐπτοεῖσθαι τροφὴν , ἀλλὰ τὴν εἰς αἰῶνα μένουσαν , ἥτις τρέφει ψυχήν . Αὕτη δὲ ἦν ἡ πίστις ἡ ζωοποιὸς , καθ’ ἣν ἐξομοιοῦνται πρὸς τὴν σάρκα τοῦ κυρίου , τὴν ὑπὸ τοῦ Πατρὸς ἐσφραγισμένην τῇ θείᾳ δυνάμει . Ἀμμωνίου . τὴν νοητὴν καὶ λογικὴν καὶ πνευματικήν . γὰρ συμβάλλεται εἰς τὸ ἀπολαῦσαι ἡμᾶς τῶν μελλόντων ἀγαθῶν , ἣν ἡ εἰς Χριστὸν πίστις προξενεῖ . Τὴν μυστικὴν μετάλειψιν λέγει τὴν ἁγιάζουσαν ψυχὴν καὶ σῶμα , συναναπλέξας τῷ θεοπρεπεῖ τὸ ἀνθρώπινον . Τί ἐστι “ τοῦτον γὰρ ὁ Πατὴρ ἐσφράγισεν ὁ Θεός ; ” τουτέστιν , ἀπέδειξε διὰ τῆς αὐτοῦ μαρτυρίας · ἔδειξε μὲν γὰρ καὶ αὐτὸς ἑαυτόν . Ἐπειδὴ δὲ πρὸς Ἰουδαίους διελέγετο , τὴν τοῦ Πατρὸς μαρτυρίαν εἰς μέσον ἤγαγεν , ἵνα μὴ πάλιν αὐτοὺς προστῇ τὸ λεγόμενον . καὶ γὰρ μέγα περὶ ἑαυτοῦ ἐφθέγξατο , εἰπὼν αὐτὸς δώσειν τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον . Κυρίλλου . Τὸ ἐσφραγίσθαι ἣ τὸ κεχρῖσθαι ἐθικῶς τέθεικε . κατασφραγίζεται γὰρ ὁ χριόμενος , ἤγουν ὅτι μεμόρφωται φυσικῶς πρὸς τὸν Πατέρα · ὅμοιον γὰρ ὡσεὶ ἔλεγεν , ὡς οὐκ ἀδυνατήσω βρῶσιν ὑμῖν ἐπιδοῦναι τὴν μένουσαν , καὶ εἰς ζωήν τε καὶ τρυφὴν ἀναφέρουσαν . εἰ γὰρ καὶ ὁρῶμαι καθάπερ εἷς ἐξ ὑμῶν , ἄνθρωπος δηλονότι μετὰ σαρκὸς , ἀλλ’ ἐχρίσθην καὶ κατεσφραγίσθην παρὰ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , εἰς ἀπαράλλακτον ὁμοιότητα , τὴν ὡς πρὸς αὐτὸν νοουμένην , δηλονότι τῆς κατὰ πᾶν ὁτιοῦν ἐμφερείας , οὐ κατὰ τοὺς τῆς σαρκὸς χαρακτῆρας , ἀλλ’ ἐν δόξῃ θεοπρεπεῖ καὶ ἰσοστάθμῳ δυνάμει , καὶ ἐν ἐξουσίᾳ βασιλικῇ . ἐπιτηρητέον δέ ἐστι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐπιχορηγήσειν , εἰπὼν τὰ m θεοπρεπῆ καὶ κατεσφραγίσθαι πρὸς εἰκόνα τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός · οὐκ ἀνέχεται μερισμοῦ τοῦ διατέμνοντος τῆς κατὰ ἀλήθειαν υἱότητος , τὸν ἐκ παρθένου ναὸν , ἀλλ’ ἕνα πάλιν ἑαυτὸν ὁρίζειν τε καὶ νοεῖσθαι βούλεται . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . τὸν ἄρτον ἐσφράγισεν , ὅ ἐστιν , ἔχρισεν Ἁγίῳ Πνεύματι , τὴν σάρκα τοῦ Κυρίου τὴν ἀνθρωπίνην , οὐ τὴν θεότητα . Πάντα γὰρ σχεδὸν τὰ τῆς οἰκονομίας ὀνόματα περὶ τὴν σάρκα εἴληπται . τοῦτο εἶπεν , ἢ ὅτι μεμόρφωται φυσικῶς πρὸς τὸν Πατέρα , ἤτοι ἔχρισε · κατασφραγίζονται γὰρ οἱ χριόμενοι . Τὸ δὲ “ τί ποιῶμεν ἴνα ἐργαζώμεθα τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ ” ἐκεῖνοι , οὐχ ὥστε μαθεῖν καὶ πράξαι , καὶ δείκνυσι τὰ ἑξῆς . Πἀλιν γὰρ αὐτὸν ἐπὶ τὴν τῆς τροφῆς ἕλκουσι χορηγίαν . Ὁ δὲ Χριστὸς ὑπέδειξεν αὐτοῖς ὅπερ ἐζήτησαν , “ τοῦτό ἐστι “ τὸ ἔργον τοῦ Θεοῦ , ἵνα πιστεύσητε εἰς ὃν ἀπέστειλεν ἐκεῖνος . ” Οὗτοι δὲ καθάπερ τινὲς ἀναίσθητοι , ἔτι τοῦ σημείου ἐν χερσὶν ὄντος αὐτοῖς , καὶ ὡς οὐδενὸς γενομένου , οὕτως ἔλεγον , “ τί σημεῖον ποιεῖς ; ἵνα ἴδωμεν καὶ πιστεύσωμέν σοι τί ἐργάζῃ · ” οὕτως ἦσαν πεπωρωμένοι · Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Εἰ καὶ ᾔδει ἐκείνους μηδὲν ὠφεληθησομένους , ἀλλὰ διὰ τὸ κοινωφελὲς τῆς διδαχῆς ἀπεκρίθη · οὐχ ὁ ταῖς σκιαῖς δουλεύων τοῦ νόμου ποιεῖ τὸ τοῦ Θεοῦ θέλημα , ἀλλ’ ὁ εἰς τὸν Χριστὸν πιστεύων . Θεοῦ μὲν ἔργον ἐνταῦθα λέγεται τὸ ἀνῆκον εἰς Θεόν . τοῦτο δὲ εἶναί φησιν ὁ Κύριος , τὴν πίστιν τὴν ἐπ’ αὐτὸν , ἔργον αὐτὴν ἀποφαίνων ἱερόν τε καὶ τέλειον · καὶ ἄνευ τῶν ἀνθρωπίνων ἔργων , εἰκότως δικαιοῖ τε καὶ ἁγιάζει , ἅτε τὴν καλλίστην ἐνέργειαν ἔχον τῆς ψυχῆς , οὐκ ἀργίαν τινὰ καὶ ἀπραξίαν . Θεοδώρου . τοῦτό φησιν ὁ Κύριος , συνεὶς ὅτι πλεῖστον ὑπερβαίνει τὴν ἀκοὴν ὁ περὶ τοῦ μυστηρίου λόγος . τοῦτο γὰρ ἡ πνευματικὴ τροφή . οὐκ εὐθὺς οὖν ἐπιτρέχει τῇ διηγήσει , ἀλλ’ ὁδῷ κέχρηται πρεπούσῃ πρὸς τὸν λόγον . Ἡ γὰρ πίστις , φησιν , ἡ εἰς ἐμὲ ὁδὸς ὑμῖν ἔσται πρὸς τὴν τῶν λοιπῶν κατανόησίν τε καὶ διδασκαλίαν . οὔτε γὰρ πιστεύοντας ἔνεστι πρός τι τῶν λεγομένων ἀμφιβάλλειν , οὔτε μὴ πιστεύοντας δέξασθαι τι τῶν λεγομένων δυνατὸν , μεγάλων ὄντων , καὶ πολὺ τὴν ὑμετέραν ὑπερβαινόντων ἀκοὴν . τίνος ἕνεκεν εἶπον “ οἱ πατέρες ἡμῶν ἔφαγον τὸ μάννα ἐν τῇ “ ἐρήμῳ , ” καὶ τὰ ἑξῆς ; νομίζοντες αὐτὸν διὰ τούτου ἐρεθίζειν , ὥστε τοιοῦτον ποιῆσαι σημεῖον , ὅπερ αὐτοὺς θρέψαι ἠδύνατο σαρκικῶς . Ὅτι γὰρ τοῦτό ἐστι δῆλον ἐκ τοῦ μηδενὸς ἑτέρου τῶν προτέρων σημείων μνημονεῦσαι αὐτοὺς , τῶν τε κατ’ Αἴγυπτον γενο - μένων καὶ κατὰ τὴν θάλασσαν τὴν ἐρυθρὰν , ἀλλὰ τούτου μάλιστα οὗ σφόδρα ἐπεθύμουν διὰ γαστριμαργίας ὑπερβολήν . Διὸ πρὸς ταῦτα καὶ ἡ ἄπειρος σύνεσις ἀποκρίνεται λέγουσα , “ οὐ Μωϋσῆς “ δέδωκεν ὑμῖν τὸν ἄρτον ” καὶ τὰ ἑξῆς . Ἀντὶ μὲν Μωϋσέως τὸν Θεὸν εἰπὼν , ἀντὶ δὲ τοῦ μάννα ἑαυτὸν , διὰ τὴν τῶν ἀκουόντων ἀσθένειαν · ἐνῆν γὰρ εἰπεῖν , οὐχ ὁ Μωϋσῆς δίδωσιν , ἀλλ’ ἐγώ . Ἄρτον δὲ ἀληθινὸν καλεῖ , οὐκ ἐπειδὴ ψευδὲς ἦν τὸ θαῦμα τὸ ἐπὶ τὸ μάννα , ἀλλ’ ὅτι τύπος ἦν , οὐκ αὐτοαλήθεια . Μάννα γὰρ κυρίως αὐτὸς ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος , ὁ ἐκ τῆς οὐσίας ἐρχόμενος τοῦ Πατρὸς , ἐπείπερ ἐστὶ κατὰ φύσιν ζωὴ τὰ πάντα ζωογονῶν . Κυρίλλου . Ἐπειδὴ γὰρ ἐκ ζῶντος ἀνέφυ Πατρὸς , ζωὴ καὶ αὐτὸς κατὰ φύσιν ἐστί · καὶ ἐπείπερ ἔργον τῇ κατὰ φύσιν ζωῇ τὸ ζωοποιεῖν , ζωοποιεῖ τὰ πάντα Χριστός . ὅπερ γὰρ ἡμῖν ὁ ἄρτος ὁ ἐκ γῆς εὑρίσκεται τὴν ἀσθενῆ φύσιν τῆς σαρκὸς οὐκ ἐῶν καταφθείρεσθαι , τοῦτο καὶ αὐτὸς διὰ τῆς τοῦ Πνεύματος ἐνεργείας , τὸ πνεῦμα ζωοποιῶν , καὶ οὐ μέχρι τούτων , ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ σῶμα συνέχων εἰς ἀφθαρσίαν . Λέγουσι δὲ πρὸς αὐτὸν , “ Κύριε , πάντοτε δὸς ἡμῖν τοῦτον τὸν “ ἄρτον , ” ἐπειδὴ αἰσθητὸν ἔτι πρᾶγμα ἐνόμιζον εἶναι , καὶ γαστρὸς ἀπόλαυσιν προσεδόκων Καὶ μετ’ ἀλίγα—ἔτι κάτω ἔνευον λέγοντες , δὸς ἡμῖν τὸν ἄρτον τοῦτον . Ἐλέγχων δὲ αὐτοὺς , ὅτι ἕως μὲν αἰσθητὴν ὑπόπτευον εἶναι τὴν τροφὴν , ἐπέτρεχον , ὅταν δὲ μάθωσιν ὅτι πνευματική τις ἐστιν , οὐκ ἔτι , φησὶν , φησὶν , ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς . Ανάγων δὲ αὐτοὺς κατὰ μικρὸν ὁ Χριστὸς εἰς τὸ τὰ ὑψηλὰ φρονεῖν , φησιν , ὁ ἄρτος τοῦ Θεοῦ ἐστιν , ὁ καταβαίνων ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ζωὴν διδοὺς τῷ κόσμῳ , οὐκ Ἰουδαίοις μόνον , ἀλλὰ καὶ τῇ οἰκουμένῃ πάσῃ . Καὶ οὐκ εἶπε τροφὴν , ἀλλὰ ζωὴν , ἑτέραν τινὰ καὶ ἐνηλλαγμένην . Ζωὴν δὲ λέγει , ἐπειδὴ πάντες ἦσαν νεκεκρωμένοι τῇ ἁμαρτίᾳ · ἄρτον δὲ ζωῆς οὐ περὶ σώματος τοῦ ἰδίου λέγει νῦν , τοῦτο γὰρ πρὸς τῷ τέλει μέλλει σαφηνίζειν , ἀλλὰ περὶ τῆς θεότητος‘ αὐτοῦ διαλέγεται . Κυρίλλου . “ Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς ” ὁ πάλαι μὲν ὡς ὑποσχέσει προκατηγγελμένος , καὶ ὡς ἐν τύπῳ δηλούμενος , παρὼν δὲ νυνὶ καὶ χρεωστουμένην ὑπόσχεσιν ἀποπληρῶν . εἰμὶ δὲ ἄρτος ζωῆς , οὐκ ἄρτος σωματικὸς , μόνα τὰ ἐκ λιμοῦ περικόπτων πάθη , καὶ καταφθορᾶς τῆς ἐντεῦθεν ἀπαλλάττων τὴν σάρκα , ἀλλ’ ὅλον ἐξ ὅλου τὸ ζῶον εἰς ζωὴν ἀναπλάττων τὴν αἰώνιον , καὶ θανάτου κρείττονα τὸν εἰς τὸ εἶναι πεποιημένον ἄνθρωπον ἀποδεικνύς . Ἰχιδώρου d πρεσβυττέρου . Ἄρτος ὁ Κύριος κέκληται , ἑαυτὸν τούτῳ καλῶν τῷ ὀνόματι , κατὰ μὲν τὴν πρόχειρον ἔκλειψιν , πᾶσι τροφὴ σωτηρίας γενόμενος , κατὰ δὲ τὴν ἀπόρρητον ἔννοιαν , τὴν ζύμην τοῦ ἀνθρωπίνου φυράματος καθαρίσας , καὶ ὥσπερ ἐξοπτήσας τῷ οἰκείῳ πυρὶ τῆς θεότητος , καὶ εἰς ἓν σὺν αὐτῇ γεγονὼς πρόσωπον καὶ μίαν προσκυνουμένην ὑπόστασιν · Τὰ σημεῖα δὲ αἰνιττόμενος καὶ τὴν τῶν γραφῶν μαρτυρίαν , περὶ αὐτοῦ φησιν , “ ἑωράκατέ με , ” δεικνύων δὲ καὶ αὐτοῖς , ὅτι οὐκ ἀγνοεῖ τὰ ἀπόρρητα τῆς καρδίας , οὐδὲ τὰ μέλλοντα , ἐπήγαγε λέγων , “ καὶ οὐ πιστεύετε . ” Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Ὕδωρ καὶ ποτὸν ὧδε λέγει ἣ τὸν διὰ Πνεύματος ἁγιασμὸν , ἢ αὐτὸ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα . Τί ἐστι , φησὶν , ὅτι “ πᾶν ὃ δίδωσι μοι ὁ Πατὴρ , πρὸς ἐμὲ “ ἥξει ; ὅτι οὐ τὸ τυχὸν πρᾶγμα ἡ πίστις ἡ εἰς αὐτὸν , ἀλλὰ ἄνωθεν δεῖται ῥοπῆς , καὶ ψυχῆς τινος γενναίας καὶ εὐγνώμονος , δεχομένης πίστει τὴν τοῦ Πατρὸς ἀποκάλυψιν . Τὸ δὲ οὐ μὴ ἐκβάλω εξω , ” τοῦτό ἐστιν , οὐ μὴ ἀπολέσω , ἀλλὰ σώσω , καὶ ἐπιμελείας ἀπολαῦσαι παρασκευάσω πολλῆς . Τὸ δὲ “ καταβέβηκα ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ , οὐχ ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα “ τὸ ἐμὸν , ” καὶ τὰ ἑξῆς · τοῦτο δηλοῖ , ὅτι οὐκ ἄλλο πράξων ἦλθον ἢ τοῦτο , ὅπερ ὁ Πατὴρ βούλεται , καὶ ὅτι ἀπιστοῦντες , αὐτὸν τὸν Πατέρα παροξύνετε . Οὐκοῦν οὐ ψιλὸς ἄνθρωπος ὁ σοῦς , ἀλλὰ Θεὸς σαρκωθεὶς , οὐ μετὰ τὴν ἀνάστασιν θεοποιηθείς . Προλαμβάνει γὰρ ἡ κατάβασις τὴν ἄνοδον . οὐκ ἴδιον θέλημα ἔχων παρὰ τοῦ Πατρὸς ἦλθον , πάντα γὰρ τὰ ἐμὰ τοῦ Πατρός ἐστι , καὶ τὰ τοῦ Πατρὸς ἐμά . Δεικνὺς δὲ ὅτι οὐ τῆς παρ’ αὐτῶν δεόμενος θεραπείας παραγέγονεν , ἀλλὰ διὰ τὴν ἐκείνων σωτηρίαν , καὶ ὥστε τῷ πατρὶ δόξαν παρασκευάσαν , φησὶ , “ τοῦτο δέ ἐστι τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με Πα - “ τρὸς , ” ἵνα πᾶν ὃ δέδωκέ μοι , μὴ ἀπολέσω ἐξ αὐτοῦ , ἀλλ’ ἀναστήσω αὐτὸ τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρα , ” καὶ τὰ ἑξῆς . Ἀμμωνίου . Πάντες μὲν οἱ ἄνθρωποι ἀνίστανται , μόνον δὲ πιστοὶ ἀξιοῦνται τῶν ἀγαθῶν . Ζωοποιεῖ ὁ Υἱὸς τοὺς πιστοὺς τοῖς φύσει φθαρτοῖς ἀνθρώποις τὴν ζωὸν τοῦ Πατρὸς ἐντιθεὶς δύναμιν , μιν , καὶ ὅλους αὐτοὺς μεταπλάττων εἰς ἀθανασίαν . Συνεχῶς περὶ τῆς ἀναστάσεως διαλέγεται , ἵνα μὴ τοῖς παροῦσι πράγμασι μόνον κρίνωσι τὴν τοῦ Θεοῦ πρόνοιαν , καὶ ὅτι κἂν ἐνταῦθα μὴ ἀπολάβωσι , μὴ διὰ τοῦτο ὑπτιώτερον γένηται , ἀλλὰ τὰ μέλλοντα προσδοκῶσι , καὶ ἑτέραν ζωήν . τίνος ἕνεκεν ἐγόγγυζον οἱ Ἰουδαῖοι περὶ αὐτοῦ , ὅτι εἶπεν , “ ἐγώ εἰμι ἄρτος ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς;“καὶ διὰ τοῦτο μὲν αὐτὸ , τὸ δὲ ἀληθὲς διὰ τὸ μηκέτι προσδοκᾷν ἀπολαύσεσθαι τραπέζης σωματικῆς . Ἕως μὲν γὰρ προσεδόκων , οὐκ ἐταράττοντο . Ἐπειδὴ δὲ ἀπέγνωσαν , ἐγόγγυζον , περὶ πνευματικῆς γὰρ τροφῆς , καὶ περὶ ζωῆς αἰωνίου λοιπὸν αὐτοῖς διελέγετο , καὶ περὶ ἀναστάσεως , βουλόμενος ὑψηλοτέραν αὐτῶν ποιῆσαι τὴν γνώμην . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Διὰ τὴν κατὰ σάρκα μητέρα αὐτοῦ ἀδύνατον ἐνόμιζον ἐξ οὐρανοῦ αὐτὸν καταβεβηκέναι · ἣ εἰς τὸ φαινόμενον ὁρῶντες , οὐ τὴν ἀόριστον αὐτοῦ φύσιν ἐννοοῦντες , ἐσκανδαλίζοντο , εἰπόντων τῶν Ἰουδαίων , “ οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς Ιωσηφ καὶ τὰ ἑξῆς . Διὰ τι μὴ ἀπεκρίθη αὐτοῖς , ὅτι οὐκ εἰμὶ υἱὸς Ἰωσήφ ; ἐπειδὴ μηδέπως ἠδύναντο τὸν θαυμαστὸν ἐκεῖνον ἀκοῦσαι τόκον τὸν ἐκ παρθένου . Εἰ δὲ τὸν κατὰ σάρκα οὐκ ἠδύναντο σαφῶς ἀκοῦσαι , πολλῷ μᾶλλον τὴν ἄρρητον τὴν ἄνω . Ὅπερ δὲ εἶπεν , “ ὅτι οὐδεὶς δύναται ἐλθεῖν πρός με , ἐὰν μὴ “ ὁ Πατήρ μου ἑλκύσῃ αὐτὸν , ” οὐ τὸν ἄκοντα καὶ ἀπὸ βίας ἑλκόμενον αἰνίττεται , ἀλλὰ τὸν πολλῆς ἐκ Θεοῦ ἀπολαύοντα συμμαχίας . Κυρίλλου . Προσάγει μὲν οὖν ἑαυτὸν ὁ Πατὴρ διὰ τῷ Υἰῷ τοῖς οἷς ἃν τὴν θείαν ἐπιψηφίσατο χάριν · ζωοποιεῖ δὲ λαβὼν ὁ Υἱὸς , καὶ τὸ ἴδιον ἀγαθὸν τοῖς ἐξ οἰκείας φύσεως καταφθείρεσθαι πεφυκόσιν ἐντιθεὶς , καὶ καθάπερ σπινθῆρα πυρὸς ἐγκαταχώσας αὐτοῖς τὴν ζωοποιὸν τοῦ Πνεύματος δύναμιν , ὅλους δι᾿ ὅλου μεταπλάττων εἰς ἀθανασίαν · οὐκ ἰδίᾳ δὲ καὶ μεμερισμένως τοῦτο ἑκάτερον ἐνεργεῖ , ἀλλὰ συνεργάζεται ὁ Πατὴρ τῷ Υἱῷ , καὶ ὁ Υἱὸς αὖ πάλιν τῷ Πατρὶ , καὶ ὅλης , ἵν οὕτως εἴπω , τῆς Ἀγίας τριάδος ἐστὶν ἡ καθ’ ἡμᾶς σωτηρία . Ἀμμωνίου . τοὺς κατὰ προαίρεσιν ἀγαθοὺς ἕλκει ὁ Πατὴρ , τοὺς δὲ μοχθηροὺς ἐᾷ · οὐ τὸ ἐφ’ ἡμῖν αὐτεξούσιον ἀναιρεῖ ὁ λόγος , ἀλλὰ δείκνυσι βοηθείας δεομένους · ἕλκεται γὰρ οὐκ ἄκων , ἀλλὰ πολλῆς ἀπολαύων συμμαχίας · θεοδίδακτόν ἐστιν ἀγαθὸν τὸ περὶ Χριστοῦ μυστήριον . Εἰ ὁ Πατὴρ ἄγει , ὁ δὲ Υἱὸς ἐγείρει , μέγα τὸ τῶν πιστῶν ἀξίωμα · τοῦτο ποιεῖ ὡς φύσει Θεὸς ὤν . Δεικνὺς δὲ τὸ πρὸς τὸν Πατέρα ἰσοστάσιον τῆς δυνάμεως , φησὶ , “ κἀγὼ ἀναστήσω αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ . τοῦτο δὲ οὐ μικρὸν ἐμφαίνει τοῦ Υἱοῦ τὸ ἀξίωμα , εἴγε ὁ Πατὴρ προσάγει , καὶ ὁ Υἱὸς ἀνίστησιν , οὐχὶ διαιρούμενος πρὸς τὸν Πατέρα τὰ ἔργα , πῶς γάρ ; ἀλλὰ τὸ ὀμοδύναμον παριστῶν . θέλων δὲ τὸν λόγον ἀξιόπιστον ποιῆσαι , ἐπὶ τοὺς προφήτας αὐτοὺς παρέπεμψεν εἰπὼν , “ ὅτι ἐστὶ γεγραμμένον ἐν τοῖς προφήταις , καὶ “ ἔσονται πάντες διδακτοὶ Θεοῦ · ” πάντας δὲ τοὺς βουλομένους δηλονότι · διδάσκαλος γὰρ προκάθηται πᾶσιν ἕτοιμος ὢν τὸ αὐτοῦ παρασχεῖν , καὶ εἰς πάντας ἐκχέων τὴν διδασκαλίαν τὴν ἑαυτοῦ . Τί οὖν πρὸ τούτου , φησὶν , οὐχὶ διδακτοὶ ἦσαν Θεοῦ ; ἀλλ’ ἐνταῦθα τὸ ἐξαίρετόν ἐστι · τότε μὲν γὰρ δι’ ἀνθρώπων ἐμάνθανον τὰ τοῦ Θεοῦ , νῦν δὲ δι’ αὐτοῦ τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ διὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου . Διδύμου . Καὶ εἰκὸς ὁμοίωσιν καὶ αὐτὸ τοῦτο λογικοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἐνεσπαρμέναι εἰσὶν αὐτῷ ὑπὸ Θεοῦ αἱ περὶ ἐπαινετῶν πράξεων ἔννοιαι , ἀλλὰ καὶ τῆς γνώσεως τῆς ἀληθείας · ὁ τοίνυν κατὰ τὰς κοινὰς ἐννοίας ἀκούσας καὶ μαθὼν παρὰ τοῦ Πατρὸς ἔρχεται διὰ πίστεως πρὸς τὸν Κύριον.—Καὶ Καὶ μετ’ ὀλίγα . Διδάσκων δι’ ἀποκαλύψεως τὰ περὶ τοῦ Υἱοῦ ὁ Πατὴρ , ἄγει πρὸς αὐτὸν τοὺς ἀκούοντας καὶ μαθόντας . οὕτω γὰρ καὶ τὸν Πέτρον δι’ ἀποκαλύψεως εἰς τὸ πιστεύειν τῷ Υἱῷ ἤγαγεν , ἀποκαλύψας αὐτόν . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Τὸ ἀκοῦσαι κοινὸν , τὸ δὲ μαθεῖν μόνων τῶν ἐπιδιδόντων ἑαυτοὺς τῇ χάριτι . “ Ούχ ὅτι τὸν Πατέρα τις ἑώρακεν εἰπὼν , ἐπήγαγεν , “ εἰ μὴ “ ὁ ὣν ἐκ τοῦ Θεοῦ . ” οὐ χρὴ δὲ κατὰ τὸν τῆς αἰτίας λόγον νοεῖν ἐνταῦθα τὸ “ ἐκ τοῦ Θεοῦ , ” πάντες γὰρ ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐσμεν , ἀλλὰ κατὰ τὸν τρόπον τῆς ἀληθοῦς γεννήσεως τῆς ἀρρήτου καὶ ἐξαιρέτου καὶ κεχαρισμένης , ὁ μόνος ἀόρατος μόνῳ τῷ ἀοράτῳ τὴν φύσιν φαίνεται , μόνος ὁρᾷ ὁ Υἱὸς τὸν Πατέρα ὡς ἔξω ὑπάρχων πάντων , καὶ μόνος ὣν ἐκ τῆν’ οὐσίας τοῦ Πατρός . ἄλλος ] τρανότερον δὲ αὐτὸ οὐ τέθεικε διὰ τὴν ἐκείνων ἀσθένειαν . Εἰ γὰρ εἰπόντος αὐτοῦ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβεβηκέναι , οὕτως ἐσκανδαλίσθησαν , τί οὐκ ἃν ἔπαθον , εἰ καὶ τοῦτο προσέθεικε ; λέγω δὴ τὸ ἐξ αὐτοῦ - νηθῆναι ; Οὐχ ὅτι τὸν Πατέρα δυνατὸν ἰδεῖν ὑμᾶς , οὗτος γὰρ τὸν οἰκεῖον Πατέρα οἶδε μόνος ἐξ αὐτοῦ ὣν , καὶ πάντοτε τῆς τοῦ γεννήσαντος θέας ἀπολαύων · ἔοικε δὲ καὶ αὐτὸν πάλιν αἰνίττεσθαι Μωϋσέα · ᾤοντο γὰρ ἀνοήτως διὰ τὸ εἰσελθεῖν εἰς τὸν γνόφον , αὐτὸν τεθεᾶσθαι τὴν ἄρρητον τοῦ Θεοῦ φύσιν τοῖς τοῦ σώματος ὀφθαλμοῖς , ὅπερ ἐστὶ κατὰ φύσιν · ἀλλ’ ἵνα μὴ σαφῶς τοῦτο εἰπὼν δοκεῖ πῶς αὐτοὺς ἐπὶ τὸ σύνηθες παροτρύνειν θράσος , ἀορίστως αὐτὸ τέθεικε κατὰ πάντων · εἰ δὲ μόνος ὁ Υἱὸς ὁρᾷ τὸν Πατέρα , ἔξω τῶν πάντων ἐστὶ , καὶ ὑπὲρ πάντα , καὶ ἐπάνω πάντων . Ἄρτον δὲ ζωῆς εἰκότως ἑαυτὸν ὀνομάζει , ὅτι τὴν ζωὴν ἡμῶν συγκροτεῖ , καὶ ταύτην καὶ τὴν μέλλουσαν · τὸ δὲ “ ὃς ἐὰν φάγῃ ἐκ τοῦ ἄρτου τούτου , ζήσεται εἰς “ τὸν αἰῶνα ” δηλοῖ ἐνταῦθα ἤτοι τὰ δόγματα τὰ σωτήρια καὶ τὴν πίστιν τὴν εἰς αὐτὸν , ἣ τὸ σῶμα τὸ ἑαυτοῦ . Ἀμφότερα γὰρ ταῦτα νευροῖ τὴν ψυχήν . Ποιεῖται δὲ τὴν πρὸς τὸ μάννα σύγκρισιν λέγων , “ οἱ πατέρες “ ὑμῶν τὸ μάννα ἔφαγον ” καὶ τὰ ἑξῆς , ἑκατέρας τροφῆς δεικνὺς τὸ τέλος , ὅτι ἐκείνη μὲν οὐ ξένην τινὰ παρεῖχε τὴν χρείαν , ἣ δὲ τοῦ σώματος αὐτοῦ τὸ μὴ ἀποθανεῖν . 10 ἐν τῇ ἐρήμῳ δὲ οὐχ ἁπλῶς τέθεικεν , ἀλλ’ αἰνιττόμενος ὅτι οὐδὲ παρεξετάσθη ἐπὶ χρόνον πολὺν , οὐδὲ συνεισῆλθε εἰς τὴν τῆς ἐπαγγελίας γῆν · οὗτος δὲ ἄρτος οὐ τοιοῦτος , ἀλλὰ διαιωνίζων , ὥστε πολλῷ τῶν πρώην αὐτῶν μειζόνων αὐτοὶ ἠξίωνται , εἴγε βούλοιντο δέξασθαι . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Ἀναγαγὼν δὲ αὐτοὺς κατὰ μικρὸν πρὸς τὴν εἰς αὐτὸν πίστιν , πάλιν φησὶ , “ καὶ ὁ ἄρτος ὃν ἐγὼ δώσω , ἡ σάρξ μου ἐστὶ καὶ τὰ ἑξῆς . Καὶ γὰρ ἑαυτὸν φησὶ διδόναι νῦν οὐ τὸν Πατέρα . Κυρίλλου . Καὶ ἀποθνήσκω , φησὶν , ὑπὲρ πάντων , ἵνα ζωοποιήσω δι’ ἐμαυτοῦ , καὶ ἀντίλυτρον τῆς ἁπάντων σαρκὸς τὴν ἐμὴν ἐποιησάμην · τεθνήξεται γὰρ ὁ θάνατος ἐν τῷ ἐμῷ θανάτῳ , καὶ συναναστήσεται μοι , φησὶν , ἡ πεσοῦσα τοῦ ἀνθρώπου φύσις . ζωὴν δὲ κυρίως τὴν ἐν τῷ Χριστῷ νοητέον , τὴν ἐν ἁγιασμῷ καὶ μακαριότητι · ταύτην γὰρ ἀληθῶς οὖσαν ζωὴν ἐπίσταται καὶ ὁ σοφὸς Ἰωάννης λέγων , “ ὁ πιστεύων εἰς τὸν Υἱὸν ἔχει ζωὴν αἰώνιον , “ ὁ δὲ ἀπειθῶν τῷ Υἱῷ οὐκ ὄψεται τὴν ζωὴν , ἀλλ’ ἡ ὀργὴ τοῦ “ Θεοῦ μενεῖ ἐπ’ αὐτόν Ἰδου γὰρ τὸν ἐν ἀπειθείᾳ κατειλημμένον τὴν ζωὴν οὐκ ὄψεσθαι φησὶ , καίτοι παντὸς τοῦ πνεύματος παλινδρομήσειν πρὸς ζωὴν , καὶ ἀναστήσεσθαι προσδοκωμένου . Ἀμμωνίου . Ἄρτον καλεῖ τὴν ἑαυτοῦ σάρκα , διὰ τὸ αὐτὴν ἐν τοῖς μυστικοῖς . Εἰπόντες δὲ , “ πῶς δύναται οὗτος ἡμῖν “ τὴν σάρκα ἑαυτοῦ δοῦναι φαγεῖν , ” δείκνυται ἐξ ἀπιστίας τοῦτο λέγοντες · ὅταν γὰρ ἡ ζήτησις τοῦ πῶς εἰσέλθῃ , συνεισέρχεται καὶ ἡ ἀπιστία . Διὰ τοῦτο καὶ αὐτὸς θέλων δεῖξαι , ὅτι οὐκ ἔστι τοῦτο ἀδύνατον , ἀλλὰ καὶ σφόδρα ἀναγκαῖον , καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλως ἔχειν ζωὴν , φησὶν , “ ἐὰν μή τίς μου τὴν σάρκα φάγῃ , ” καὶ τὰ ἑξῆς . Κυρίλλου . Οὕτω καὶ Νικόδημος ἐθορυβεῖτο λέγων , “ δύνατόν ἐστιν ἐλθεῖν εἰς τὸν κοῖλον τῆς μητρὸς αὐτοῦ;“οὕτω καὶ οὗτοι ταράττονται λέγοντες , “ πῶς δύναται δοῦναι ἡμῖν οὗτος “ φαγεῖν τὴν σάρκα αὐτοῦ;“Δεῖ τοίνυν ἐντεῦθεν ἡμᾶς ὠφειλημένους ἐν ταῖς παραλήψεσι τῶν θείων μυστηρίων , πίστιν μὲν ἔχειν ἀζήτητον , καὶ μηδενὶ τῶν λεγομένων ἐπιφέρειν τὸ πῶς . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Ὡς παρὰ φύσιν ὄντος τοῦ πράγματος ἀπιστοῦσιν , ὡς ψυχικοὶ οὐ νοοῦσι τὸ πνευματικὸν τοῦ Κυρίου σῶμα . οὐ σαρκοφαγεῖν λέγει , ἀλλὰ τὸ μετασχεῖν τῶν μυστικῶν . Ἀμέτοχοι ἔσεσθαι τῆς αἰωνίου ζωῆς οἱ μὴ διὰ τῆς μεταλήψεως τῶν μυστικῶν παραδεξάμενοι τὸν Ἰησοῦν , τὸν ὄντα ζωὴν κατὰ φύσιν . Διὰ τί δὲ συνεχῶς στρέφει τὴν ἀνάστασιν ; ἵνα δείξῃ ὅτι ὁ εἰς αὐτὸν πιστεύων οὐκ ἀποθανεῖται εἰς τέλος · ἀληθῆ δὲ βρῶσιν τὴν ἑαυτοῦ σάρκα καλεῖ , καὶ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἀληθῆ πόσιν , διὰ τὸ σώζειν τὰς ψυχὰς τῶν πίστει μετεχόντων αὐτῶν . Ἀμμωνίου . ταῦτα λέγει δεικνὺς ὅτι οὐκ ἦν ψιλοῦ ἀνθρώπου σὰρξ , ἀλλὰ τοῦ Υἱοῦ πεπληρωμένης πάσης τῆς θεότητος τῆς τριάδος . Ἀπολιναρίου . Ἀληθής ἐστι βρῶσις ἡ μὴ τῆς προσκαίρου καὶ ἀπολλυμένης ζωῆς ἐπίκουρος , ἀλλὰ τῆς αἰωνίου παρασκευαστική . Αὕτη καὶ πόσις ἀληθινὴ , ὡς ἃν μὴ πρὸς ὀλίγον ἐπαρκοῦν τῇ δίψει , ἀλλ’ εἰς ἀεὶ παρεχομένη τὸν ἐμφορηθέντα αὐτῆς ἀνεπιδεῆ e , καθὰ καὶ πρὸς τὴν Σαμαρεῖτιν ἔλεγε . Τὸ δὲ εἰπεῖν “ ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα , καὶ πίνων μου τὸ αἷμα , ἐν ἐμοὶ μένει , “ κἀγὼ κἀγὼ ἐν αὐτῷ , ” τοῦτο ἐδήλωσεν , ὅτι ἐν αὐτῷ ἀνακιρνᾶται . Σευήρου ἀντιοκείασ ἐκ τῶν πρὸσ εὐπράξιον κουβικουλάριον ἀποκρίσεων . Καίτοι γε οὐ τὸν Λόγον ἐσθίομεν , καθὸ Λόγος ἐστὶ , πῶς γὰρ τὸν ἀναφῆ καὶ ἀσώματον καὶ οὔτε ὀφθαλμοῖς οὔτε ὀδοῦσιν ἁλώσιμον ; ἀλλ’ ἐπειδὴ πρὸς τὴν σάρκα τὴν ἄκραν ἕνωσιν ἥνωται , ζωοποιὸς ὑπάρχει καὶ αὐτὴ , εἰ καὶ μεμένηκεν ὅπερ ἐστὶ , καὶ οὐκ εἰς τὴν αὐτοῦ τοῦ Λόγου μετακεχώρηκε φύσιν , ὅθεν τὸν Λόγον ἐσθίομεν , τὴν ζωοποιὸν τοῦ Λόγου σάρκα ἐσθίοντες . Τὸ δὲ “ κάγὼ ζῶ διὰ τὸν Πατέρα , ” τοῦτό ἐστιν , ὅτι καθώς ἐστιν ὁ Πατὴρ ζῶν , οὕτω κἀγὼ ζῶ , καὶ ὁ τρώγων με , κἀκεῖνος ζήσεται δι’ ἐμέ . Ζωὴν δὲ λέγει ἐνταῦθα οὐχ ἁπλῶς , ἀλλὰ περὶ τῆς ἐνδόξου καὶ ἀπορρήτου ἐκείνης . Κυρίλλου . Ὥσρερ ἄνθρωπόν με , φησὶ , πεποίηκεν ὁ τοῦτο γὰρ τὸ ἀπεστάλθαι δηλοῖ , καὶ ἐπείπερ ἐκ τῆς κατὰ φύσιν ἐγεννήθην ζωῆς , Θεὸς ὢν Λόγος ζῶν , καὶ ἄνθρωπος γεγονὼς τῆς ἐμαυτοῦ φύσεως τὸν ἐμὸν ἐμπλήσας ναὸν , τουτέστι , τὸ σῶμα . ὂν αὐτὸν δὴ τρόπον καὶ ὅταν ἐμὴν ἐσθίων σάρκα , ζήσει δι’ ἐμ , ὅλος εἰς ἐμὲ μεταστοιχειούμενος τὸν ζωογονεῖν ἰσχύοντα , διὰ τὸ ἐκ ῥίζης εἶναι τῆς ζωοποιοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Φύσει ζωή ἐστιν ὁ Χριστὸς , οὐ παρ’ ἑτέρου λαβὼν τὸ ζῆν · τοῦτο γὰρ ζῶον καλεῖται · οὔτε οὖν τὸ τοῦ ζώου ὄνομα τάττεται ἐπὶ Θεοῦ , οὔτε τὸ τῆς ζωῆς ἐπὶ τῆς κτίσεως . Οὗτός ἐστιν ὁ ἄρτος ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβαίνων . Διδύμου . Οὐρανὸν λέγει σημαίνεσθαι τὴν ὡσανεὶ περιωπὴν κατάστασιν τοῦ Θεοῦ , ἥτις οὐχ ἑτέρα τῆς νοητῆς αὐτοῦ οὐσίας τνγ - χάνει . ζωῆς δὲ ἄρτος ὁ καταβαίνων , ὁ τοῦ Θεοῦ θρεπτικὸς λόγος ἐστὶ , ὃν ἐσθίει ὁ πρὸς αὐτὸν ἐρχόμενος τὸ τὴν ἀρετὴν ἐνεργεῖν · ἐπειδὴ οὐ μόνον διὰ πράξεως ἰέναι δεῖ πρὸς αὐτὸν , ἀλλὰ καὶ ἐπιστημονικῶς πιστεύοντα κατὰ θεωρίαν ἀληθῆ . πίνει τις ἐξ αὐτοῦ , ἐκ πηγῆς ὕδωρ ζῶν , καὶ ἐξ ἀμπέλου “ οἶνον εὐφραίνοντα καρδίαν ἀνθρώπου , ” ὅθεν κατὰ τὴν πρακτικὴν ἀρετὴν μεταλαμβάνοντες ἐσθίομεν , κατὰ δὲ τὴν διανοητικὴν πίνομεν , ὡς ἀεὶ ζωὴν κεκορεσμένους , καὶ μηδέποτε διψεῖν πεπωκότας ἀπ’ αὐτοῦ . Συνεχῶς δὲ περιστρέφει τὸ “ οἱ πατέρες ὑμῶν ἔφαγον τὸ “ μάννα ἐν τῇ ἐρήμῳ ” καὶ τὰ ἑξῆς , ὥστε αὐτὸ ἐντυπῶσαι τῇ τῶν ἀκουόντων διανοίᾳ πρὸς τὸ λογίζεσθαι , ὅτι εἰ δυνατὸν ἐγένετο ἐν τεσσαράκοντα ἔτεσιν ἀμητοῦ χωρὶς καὶ σίτου καὶ τῆς ἄλλης ἀκολουθίας διακρατῆσαι τὴν ἐκείνων ζωὴν , πολλῷ μᾶλλον νῦν , ἅτε ἐπὶ μείζοσι παραγενόμενος , δυνήσεται τοῦτο . Ζωῆς δὲ πανταχοῦ μέμνηται , ἐπειδὴ τοῦτο ποθεινὸν ἀνθρώποις , καὶ οὐδὲν οὕτως ἡδὺ , ὡς τὸ μὴ ἀποθανεῖν . τίνος ἕνεκεν συναγωγῇ ἐδιδασκεν καὶ ἐν ἱερῷ ; ὁμοῦ μὲν τὸ πλῆθος αὐτῶν θηρεῦσαι θέλων , ὁμοῦ δὲ καὶ δεικνὺς , ὅτι οὐκ ἐναν - τίος ἐστὶ τῷ Πατρί f . Διὰ τί δὲ τοὺς τοιούτους λόγους εἰς μέσον προέφερε , καίτοιγε μηδενὸς ἐξ αὐτῶν οἰκοδομηθέντος , μᾶλλον δὲ καὶ τοῖς οἰκοδομηθεῖσι λυμαινομένων . Πολλοὶ γὰρ , φησὶν , ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ἀκούσαντες εἶπον , “ σκληρός ἐστιν οὗτος ὁ λόγος , ” καὶ τὰ ἑξῆς . Τί οὖν τὸ χρήσιμον τῶν ῥημάτων ; πολὺ καὶ τὸ χρήσιμον καὶ τὸ ἀναγκαῖον . Ἐπειδὴ γὰρ ἐπέκειντο τροφὴν αἰτοῦντες αὐτὸν σωματικὴν , καὶ τῆς ἐπὶ τῶν προγόνων παρασχεθείσης αὐτοῖς ἀναμιμνήσκοντες , δείκνυσιν ὅτι πάντα ἐκεῖνα τύπος ἦν καὶ σκιὰ , ἡ δὲ τῶν πραγμάτων ἀλήθεια ἡ παροῦσά ἐστι . Διὸ συνεχῶς μέμνηται τροφῆς πνευματικῆς · Τί δέ ἐστι “ σκληρός;“τραχὺς , ἐπίπονος , μόχθον ἔχων . καὶ μὴν οὐδὲν τοιοῦτον ἔλεγεν , οὐδὲ περὶ πολιτείας διελέγετο , ἀλλὰ περὶ δογμάτων , ἄνω καὶ κάτω στρέφων τὴν πίστιν τὴν εἰς αὐτὸν , τουτέστι , διδάσκων . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Μῆ νοοῦντες τὰ ἐρωτῆσαι καὶ μαθεῖν ἠνείχοντο . τοῦτο εἶπον , ἐπειδὴ ἀνθρωπινότερον ἤκουον τὸν τοῦ Κυρίου λόγον . ΘΕΟΔΩΡΟΥ ἩΡΑΚΑEÍΑΣ ὉΜΟÍΩΣ ΚΑÌ Ἀπολιναρίου . “ Σκλη - “ ρὸς ὁ λόγος ” ὀνομαζόμοοςc σαρκοφάγους τινὰς καὶ αἱμοβόρους ἀκούοντας ἀποτελεῖν . “ Τοῖς τοῖς δὲ πνευματικῶς τὰ πνευματικὰ ἐκλαμβάνουσιν οὐδὲν ἐφαίνετο σκληρὸν , ἀλλὰ ῥήματα εὐσεβείας ὑπάρχοντα τὴν αἰώνιον αὐτοῖς πρυτανεύοντα ζωήν . Ἐπειδὴ δὲ τῆς θεότητος αὐτοῦ , καὶ τοῦτό ἐστι τὸ τὰ ἀπόρρητα φέρειν εἰς μέσον , ἔλεγεν αὐτοῖς , “ τοῦτό ὑμᾶς σκανδαλίζει ; ἐὰν “ οὖν οὖν θεωρεῖτε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἀναβαίνοντα ὅπου ἦν τὸ πρό - “ τερον · ” διὰ τοῦτο ἀπάγων αὐτοὺς τοῦ νομίζειν αὐτοῦ πατέρα τὸν Ἰωσὴφ ὑπάρχειν . ‘Ο γὰρ πεισθεὶς ὅτι ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβέβηκε καὶ ἐκεῖ ἀναβήσεται , εὐκολώτερον ἃν προσχῇ τοῖς λεγο - λεγομένοις . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Ὁ σαρκωθεὶς Θεὸς , αὐτός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου , οὐ μὴν αὐτὸ τὸ σῶμα καλεῖται υἱὸς ἀνθρώπου , ὡς κακῶς δογματίζων Μάρκελλός φησι · λέγων ἑαυτὸν ἐξ οὐρανοῦ καταβεβηκέναι , διδάσκει ὅτι Θεὸς ἦν , κἂν ἐν σαρκὶ ὁρᾶται , καὶ ὅτι ἡ σὰρξ αὐτοῦ ζωοποιός ἐστι . Τί ἐστιν ὅπερ εἶπε , “ τὸ πνεῦμά ἐστι τὸ ζωοποιοῦν , ἡ σὰρξ “ οὐκ ὠφελεῖ οὐδέν;“τὸ πνευματικῶς αὐτοὺς ἀκούειν τῶν παρ’ αὐτοῦ λεγομένων . Ὁ γὰρ σαρκικῶς ἀκούων , οὐδὲν ὠφεληθήσεται · σαρκικὸν δέ ἐστι τὸ ἀμφισβητεῖν πῶς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβέβηκε , καὶ πῶς δύναται δοῦναι τὴν σάρκα φαγεῖν , ἅπερ ἔδει μυστικῶς νοεῖν καὶ πνευματικῶς · διὸ καὶ ἐπήγαγε , τὰ ῥήματα , “ ἃ ἐγὼ λελάληκα ὑμῖν , πνεῦμά ἐστι καὶ ζωή · ” τοῦτ’ ἔστι , πνευματικά ἐστιν , οὐδὲν ἔχοντα σαρκικὸν , καὶ ζωὴν αἰώνιον παρέ - χοντα · Τὸ δὲ “ εἰσὶν ἐξ ὑμῶν τινες οἳ οὐ πιστεύουσι , ” τὸ σύνηθες αὐτοῦ τοῖς λόγοις ἀξίωμα δηλοῖ , ὅτι τὰ μέλλοντα προλέγει , καὶ δεικνύει πᾶσιν ὅτι οὐ τῆς παρ’ ἐκείνου δόξης ἐφιέμενος ταῦτα ἔλεγεν , ἀλλ’ αὐτῶν κηδόμενος . Εἰπὼν δὲ “ τινὲς , ” τοὺς μαθητὰς ὑπεξήγαγε , διὸ καὶ ἐπήγαγεν ὁ Εὐαγγελιστὴς λέγων · “ ἤδει γὰρ “ ἐξ ἀρχῆς ὁ Ἰησοῦς τίνες εἰσὶν οἱ μὴ πιστεύοντεσ , ” καὶ τὰ ἑξῆς · τὸ δὲ “ ἐξ ἀρχῆς ” οὐχ ἁπλῶς ἐνταῦθα πρόσκειται , ἀλλ’ ἵνα μάθωμεν αὐτοῦ τὴν πρὸ καταβολῆς κόσμου πρόγνωσιν , ὅτι ᾔδει αὐτῶν ἐκ τότε τὸν γογγυσμὸν καὶ τὸ εὐσκανδάλιστον · ἔτι δὲ καὶ τοῦ προδότου τὴν πονηρίαν , ὅπερ ἦν ἀληθοῦς θεότητος ἔνδειξις . Ὅταν δὲ ἀκούσωμεν ὅτι ἔδωκεν ὁ Πατὴρ , μὴ ἀποκλήρωσίν τινα ἁπλῶς νομίσωμεν , ἀλλ’ ἐκεῖνο πιστεύομεν , ὅτι ὁ παρασχὼν ἑαυτὸν ἄξιον τοῦ λαβεῖν , αὐτὸς ἔλαβε . Τί δηλοῖ ὅπερ φησὶν ὁ Εὐαγγελιστής , ὅτι πολλοὶ τῶν μα - θητῶν αὐτοῦ ἀπῆλθον εἰς τὰ ὀπίσω;“ὅτι ἀποσχίσαντες ἑαυτοὺς καὶ τοῦ διδασκάλου χωρίσαντες , καὶ ἣν εἶχον πίστιν ἀπώλεσαν , ἀλλ’ οὐχὶ οἱ δώδεκα τοῦτο ἔπαθον . Αὐτὸς δὲ δεικνὺς ὅτι οὐ δέεται τινος , οὐδὲ τῆς παρ’ αὐτῶν τούτων τῶν δώδεκα διακονίας ἣ θεραπείας , λέγει πρὸς αὐτοὺς , “ μὴ “ καὶ ὑμεῖς θέλετε ὑπάγειν ; ” Διὰ τί δὲ αὐτοὺς οὐκ ἐπῄνεσεν , οὐδὲ ἐθαύμασεν ; ὁμοῦ μὲν τὸ τῷ διδασκάλῳ πρέπον ἀξίωμα τηρῶν , ὁμοῦ δὲ δεικνὺς , ὅτι διὰ τούτου μᾶλλον ἐφέλκεσθαι ἔνι τοῦ τρόπου . Εἰ μὲν γὰρ ἐπῄνεσε , κἂν ἔπαθόν τι ἀνθρώπινον , χάριν διδόναι · τὸ δὲ δεικνύναι μὴ δεόμενον αὐτὸν τῆς ἀκολουθήσεως αὐτῶν , κατεῖχε μᾶλλον . Χρὴ δὲ σκοπῆσαι πῶς αὐτὸ συνετῶς εἴρηκεν · οὐ γὰρ εἶπεν , ἀπέλθετε , τοῦτο γὰρ ἀπωθούμενον ἦν , ἀλλ’ ἠρώτησε , “ μὴ θέλετε ‘ὑπάγειν;“ὅπερ πᾶσαν ἀφαιροῦντος ἦν βίαν καὶ ἀνάγκην , καὶ οὐ βουλόμενος αἰδοῖ τινι αὐτοὺς προσηρτῆσθαι , ἀλλὰ μετὰ τοῦ χάριν εἰδέναι . Ὡς ἀληθῶς δὲ φιλόστοργος καὶ φιλάδελφος ὁ Πέτρος ὑπάρχων , ὑπὲρ παντὸς ἀπολογεῖται τοῦ χοροῦ . Οὐ γὰρ εἶπε , Κύριε , πρὸς τίνα ἀπελεύσομαι , καὶ ὅτι ἔγνωκα καὶ πεπίστευκα , ἀλλὰ , “ Κύριε , πρὸς τίνα ἀπελευσόμεθα , ” καὶ τὰ ἑξῆς . Ηδη γὰρ τὴν ἀνάστασιν οὗτοι παρεδέξαντο , καὶ τὴν κλῆσιν ἅπασαν . Διὸ οὐ τὰ ῥήματα τοῦ Χριστοῦ ἦν τὰ σκανδαλίζοντα , ἀλλὰ ἡ ἀπροσεξία καὶ ἡ ῥαθυμία , καὶ ἡ ἀγνωμοσύνη τῶν ἀκουόντων . Καὶ γὰρ οὗτοι μετ’ ἐκείνων ἤκουον , ὅμως οὐκ ἐσκανδαλίσθη - σαν , ἀλλ’ ἔμειναν . “ Ῥήματα ” δὲ αὐτὸν “ ζωῆς αι’ωνίου ” ἔχειν ε7πεν , ἐπειδὴ ἤκουσεν αὐτοῦ λέγοντος , ὅτι “ τὸν πιστεύοντα εἰς ἐμὲ ἀναστήσω , καὶ ἕξει ζωὴν αἰώνιον . Οὐκ ἐπῄνεσε δὲ αὐτὸν νῦν ὁ Χριστὸς , ὥσπερ ἀλλαχοῦ τοῦτο ἐποίησεν , ἵνα μὴ δόξῃ διὰ τὸ ἐμμεῖναι αὐτοὺς σὺν αὐτῶ κολακεύων τινὰ αὐτῶν . Ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς , οὐκ ἐγὼ ὑμᾶς τοὺς δωδέκα ἐξελεξάμην , καὶ ἐξ ὑμῶν εἷς διάβολός ἐστιν ; Ἐξαίρει δὲ τοῦ χοροῦ τὸν Ἰούδαν , τοῦτο μὲν διὰ τὸ εἰπεῖν τὸν Πέτρον , ὅτι καὶ ἡμεῖς πεπιστεύκαμεν , ὡς οὐκ ὄντος ἐκείνου ἐν τούτῳ αὐτοῖς συνηριθμημένου , τοῦτο δὲ καὶ πόρρωθεν τοῦ προδότου τὴν κακίαν ἀνακρουόμενος · εἰδὼς μὲν ὅτι οὐδὲν ὀνήσει · τὸ δὲ αὐτοῦ πράττων . καὶ οὔτε αὐτὸν φανερὸν ἐποίησεν , οὔτε λαθεῖν εἴασεν , ἐκεῖνο μὲν ἵνα μὴ ἀπαναισχυντήσῃ καὶ φιλονεικότερος γένηται , τοῦτο δὲ ἵνα μὴ νομίζων λανθάνειν ἀδεῶς ἐργάζηται τὸ τόλμημα . Ἐκ τούτου δὲ καὶ τοῦτο μανθάνομεν , ὅτι οὐκ ἀνάγκῃ καὶ βίᾳ ποιεῖν εἴωθεν ἀγαθοὺς ὁ Θεὸς , οὐδὲ ἡ ἐκλογὴ αὐτοῦ βιαστικὴ τῶν μελλόντων ἐστὶ , ἀλλὰ προτρεπτική . Διὸ φανερόν ἐστιν ὅτι ἐν τῇ γνώμῃ τῇ ἡμετέρᾳ κεῖται τὸ σωθῆναι καὶ ἁ πο - λέσθαι . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Ὡς ἀποθαυμάζων τοῦτο εἶπεν ὁ Εὐαγγελιστὴς , ὅτι τοσοῦτον ὁ διάβολος πολεμεῖ , ὡς δυνηθῆναι ἕνα τῶν δώδεκα ἀφαρπάσαι τῶν ἐγειράντων νεκροὺς , καὶ δαίμονας διωξάντων , καὶ τῆς ζωοποιοῦ καὶ πνευματικῆς τοῦ Κυρίου δι - δασκαλίας ἀπολαυσάντων . Διὰ τί οὐκ ἤθελεν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ περιπατεῖν , ἀλλ’ ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ ; καὶ γὰρ ἠδύνατο τοὺς d ἐκζητοῦντας αὐτὸν καὶ ἀποκτεῖναι Ἰουδαίους καὶ διαλαθεῖν , εἰ δύναται e μὲν πάντα ὡς Θεός · οὐκ ἤθελε δὲ τὰ τῆς θεότητος ἐπιδείκνυσθαι μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ τῆς ἀνθρωπότητος , ὅθεν ποτὲ μὲν ἔφευγεν ὡς ἄνθρωπος , ποτὲ δὲ ἐφαί - νετο ὡς Θεός . τῷ τε γὰρ ἐν μέσοις ὄντα τοῖς ἐπιβουλεύουσι μὴ κατέχεσθαι , τὸ ἀκαταγώνιστον αὐτοῦ καὶ ἄμαχον ἐδήλου , τῷ τε ὑποστέλλεσθαι τὴν οἰκονομίαν ἐβεβαίου καὶ ἐπιστοῦτο , ἵνα μή τε Παῦλος ὁ Σαμμοσατεὺς ἔχῃ τι λέγειν , μήτε Μαρκίων καὶ οἱ τὰ ἐκείνου νοσοῦντες . Ἀμφοτέρων γὰρ ἐμφράττει τὰ στόματα . Κυρίλλου . Οὐ δειλίας ἔγκλημα τὴν ἀναχώρησιν λογιούμεθα τοῦ Χριστοῦ , ἀλλ’ οὐδὲ ἀσθενείας . Διὰ τοῦτο κατηγορήσομεν τοῦ πάντα ἰσχύοντος , τὸν δὲ τῆς οἰκονομίας ἀποδεξώμεθα τρόπον · ἔδει γὰρ οὐ πρόωρον , ἀλλ’ ἐν καιρῷ τῷ ἰδίῳ τὸν ὑπὲρ πάντων ὑπο - μεῖναι σταυρόν . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Δείκνυσι τὰ τῆς ἀνθρωπότητος φεύγων τοὺς Ἰουδαίους , καὶ ἐλέγχει Μαρκίωνα καὶ Παῦλον τοὺς εἰρηκότας ὅτι οὐ γέγονεν ὁ τοῦ Θεοῦ Υἱὸς ἄνθρωπος κατὰ ἀλή - θειαν . τίνος δὲ ἕνεκεν ἐν τοῖς πέντε μησὶν οὐδὲν ἡμῖν διηγησάμενος , ἀλλ’ ἣ τὸ κατὰ τοὺς ἄρτους σημεῖον καὶ τὴν πρὸς τοὺς φαγόντας γενομένην δημιουργίαν , ὑπερεπήδησεν εἰπὼν , “ ἦν δὲ ἐγγὺς ἡ ἑορτὴ “ τῶν Ἰουδαίων ἡ σκηνοπηγία ; ” Ὅτι γὰρ οὕτως ἐστὶ , δῆλον ἐκεῖθεν · ὅτε γὰρ εἰς τὸ ὄρος ἐκάθητο , ἦν ἡ ἑορτὴ , φησὶ , τοῦ Πάσχα · ἐνταῦθα δὲ τῆς σκηνοπηγίας μέμνηται . Τί δή ποτε οὖν τὰ ἐν μέσῳ παρέλιπε θαύματα ; ὅτι οὐκ ἐνῆν ἅπαντα καταλέγειν , ἄλλως δὲ καὶ ταῦτα λέγειν οἱ Εὐαγγελισταὶ ἐσπουδάκασιν , ὑπὲρ ὧν ἣ μέμψις ἣ ἀντιλογία τις παρὰ τῶν Ἰουδαίων παρηκολούθησεν · ὅθεν ἄξιον θαυμάσαι τὸ φιλάληθες αὐτῶν ἦθος , πῶς οὐκ αἰσχύνονται λέγοντες ταῦτα ἃ δοκεῖ τῷ διδασκάλῳ φέρειν αἰσχύνην Πόλλα τοίνυν παραδραμὼν σημεῖα καὶ θαύματα καὶ δημνγορίας , περὶ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ διαλέγεται , ὅτι εἶπον πρὸν αὐτὸν , “ μετάβηθι ἐντεῦθεν πρὸς τὴν Ἰουδαίαν ” καὶ τὰ ἑξῆς · καὶ δοκεῖ μὲν ἡ ἀρχὴ φίλων εἶναι , πολλῆς δὲ πικρίας τὰ λεγόμενα ἢν . Ενταῦθὰρ γὰρ αὐτὸν καὶ δειλίας καὶ φιλοδοξίας σκώπτουσι . Τὸ μὲν γὰρ εἰπεῖν , “ οὐδείς τι ἐν κρυπτῷ ποιεῖ , ” δειλίαν ἐγκαλούντων ἐστὶν , ἅμα καὶ ὑποπτευόντων τὰ γινόμενα ὡς οὐκ ἀληθῶς γινόμενα · τὸ δὲ ζητεῖν ἐν φανερῷ εἶναι , φιλοδοξίαν . Πόθεν δὲ αὐτοῖς ἡ τοσαύτη ἀπιστία ; ἀπὸ προαιρέσεως καὶ φθόνου . Τὸ γὰρ συγγενὲς εἴωθέ πὼς διαφθονεῖσθαι . Ἐη Ἀνεπιγράφου . Οὗτοι οἱ τέως ἀπιστεῖν λεγόμενοι μετὰ τὴν τοῦ πάθους οἰκονομίαν , τοσαύτην μετὰ τῆς θεότητος αὐτοῦ ἔσχον πληροφορίαν , ὡς μὴ μόνον ὁμοίως τοῖς ἄλλοις πιστεῦσαι , ἀλλὰ δὴ καὶ ὑπὲρ αὐτοῦ τὸν περὶ ψυχῆς ἀναδέξασθαι ἀγῶνα . Ἀναγκαίως τοίνυν προσήκει συνορᾷν , ὅτι ἀναμφιβόλως αὐτὸν ἀναστάντα μετὰ θάνατον ἑωράκασιν . Οὐ γὰρ ἃν οἱ ἀπιστοῦντες αὐτῷ τὸ πρὶν , μετὰ θάνατον ἐπίστευσαν , εἰ μὴ βέβαιον πεῖσμα τῆς ἀναστάσεως αὐτοῦ εἰλήφασι . τίνας δὲ ἐνταῦθα λέγουσι μαθητάς ; τὸν ὄχλον τὸν ἑπόμενον , οὐ τοὺς δώδεκα . Αὐτὸς δὲ ὁ φιλάνθρωπος , ὁ ἀνεξίκακος , προσηνῶς φθέγγεται . Οὐ γὰρ εἰπεν , ὑμεῖς τίνες ἐστὲ συμβουλεύοντες ταῦτα καὶ διδάσκοντες , ἀλλὰ τι φησιν ; “ ὁ καιρὸς ὁ ἐμὸς “ οὔπω πάρεστι , ” τουτέστιν ὁ τοῦ σταυροῦ καὶ τοῦ θανάτου , ὁ δὲ “ καιρὸς ὁ ὑμέτερος πάντοτε ἐστὶν ἕτοιμος . ” ‘Υμεῖς , φησὶ , κἂν ἀεὶ συνῆτε τοῖς Ἰουδαίοις , οὐκ ἀναιρήσουσιν ὑμᾶς , τὰ αὐτὰ ζηλοῦντα αὐτοῖς , ἐμὲ δὲ εὐθέως βουλήσονται ἀνελεῖν . Ἀπολιναρίου . Ὁ μακαρίζων τοὺς πενθοῦντας ἐπὶ τοῦ παρόντος αἰῶνος , ἀκολούθως καὶ νυνὶ φθέγγεται κοινόν τι καὶ εἰς ἅπαντασ διαβαῖνον τοὺς ἁγίους , ἐφ’ ἑαυτοῦ λέγων , τὸ μὴ εἶναι καιρὸν ἑορτῆς ἡμῖν , ἐν μέσῳ τῶν παρουσῶν θλίψεων , ἐν ὅσῳ κακία καταστρατεύεται , καὶ ἀλήθεια παρὰ τοῖς πλείοσιν ἀθετεῖται , καὶ θέλημα Θεοῦ κατὰ γῆν οὐ κρατεῖ . Διὰ δὲ ταῦτα μὴ εἶναι τὸν ἑαυτοῦ καιρὸν ὁ Κύριος ἔλεγεν . οὐδὲ γὰρ οἷόν τε ἦν συνεορτάζειν πονηροῖς τὸν ἀγαθὸν , οὐδὲ μισοῦσι τὸν μισούμενον . “ Οὐ δύναται ὁ κόσμος μισεῖν ὑμᾶς , ” διὰ τι ; ὡς τὰ αὐτὰ βουλομένους · “ ἐμὲ δὲ μισεῖ , ὅτι ἐλέγχω αὐτὸν , ὅτι πονηρὰ “ αὐτοῦ ἐστι τὰ ἔργα · ” ἐκ τούτων τῶν ῥημάτων δείκνυσιν ὅτι τοῦτο ἐποίει τὸ μῖσος , τὸ πρὸς αὐτὸν ὁ ἔλεγχος ὁ πεπαρρη - σιασμενος . Ἀμμωνίου . Κόσμον λέγει τοὺς μισοῦντας τὰ ἐν Πέμπει δὲ τοὺς ἀδελφοὺς εἰς τὴν ἑορτὴν λέγων , “ ὑμεῖς ἀνάβητε “ εἰς τὴν ἑορτὴν ταύτην , ” δεικνὺς ὅτι οὐκ ἀναγκάζει σὺν μένειν μὴ βουλομένους . Αὐτὸς δὲ πῶς ἀνέβη , φησὶν , εἰπὼν , “ ἐγὼ οὔπω ἀναβαίνω εἰς “ τὴν ἑορτὴν ταύτην · ” οὐκ εἶπε καθάπαξ , οὐκ ἀναβαίνω , ἀλλὰ νυν , τουτ’ ἐστι , μεθ ὑμῶν . Τὸ δὲ “ ὁ καιρὸς ὁ ἐμὸς οὔπω πεπλήρωται ” δηλοῖ ὅτι ἔδει καὶ σημεῖα γενέσθαι καὶ δημηγορίας λεχθῆναι , ὥστε καὶ ὄχλους πιστεῦσαι πλείονας , καὶ τοὺς μαθητὰς στερροτέρους γενέσθαι , τὴν παρρησίαν ὁρῶντας τοῦ διδασκάλου . Οὐκ ἀναβαίνει δὲ μετὰ τῶν ἀδελφῶν , μὴ βουλόμενος δῆλον ἑαυτὸν καταστῆσαι , καθὼς ἐκεῖνοι ἐβούλοντο , ἀλλὰ μᾶλλον λάθρα , διὰ τὸ ἐκφυγεῖν τὰς τῶν Ἰουδαίων ἐπιβουλάς . Ἠδύνατο μὲν γὰρ καὶ φανερῶς ἀνελθεῖν , καὶ εἰς τὸ μέσον αὐτῶν εἶναι , καὶ κατέχειν αὐτῶν τὴν ὁρμὴν τὴν ἄτακτον , ὡς πολλάκις ἐποίησεν , ἀλλ’ οὐκ ἠβούλετο διηνεκῶς τοῦτο ποιῆσαι , ἵνα μὴ μειζόνως τὴν θεότητα ἀπογυμνώσῃ · ἀναβαίνει δὲ , ἵνα μὴ δειλίας εἶναι νομίσωσιν ἐκεῖνοι τὸ μεῖναι . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Οὐκ ἦν ἴσον ἐν ἀρχῇ τῆς ἑορτῆς ἀναμεῖναι , ζεόντων τῶν Ἰουδαίων , καὶ μετὰ ταῦτα μελλούσης λύεσθαι . Οὐκ ἐναντία πεποίηκεν ὧν εἶπεν , οὐ γὰρ ἀνέβη ἑορτάσων ἀλλὰ συμβουλεύσων · διὸ καὶ λάθρα ἀνέβη , οὐ μετὰ ἱλαρότητος , ᾗ κέχρηνται οἱ πανηγυρίζοντες . καὶ ἐν τῇ παλαιᾷ δὲ εἰπὼν τῷ Μωϋσεῖ “ οὐ οὐ συναναβήσομαι ὑμῖν , ” ὕστερον παρακαλοῦντι Μωϋσεῖ ὑπέσχετο συνεκπορεύεσθαι αὐτοῖς . τίνος ἕνεκεν ζητοῦντες αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι , οὐκ ὀνομαστὶ ἔλεγον ποῦ ἐστὶν , ἀλλ’ “ ἐκεῖνος;“ὑπὸ πολλοῦ μίσους καὶ τῆς ἀπεχθείας συνεχόμενοι . Χρὴ δὲ σκοπῆσαι , ποίαν εἰς τὴν ἑορτὴν ἐπεδείκνυτο τὴν αἰδῶ καὶ τὴν εὐλάβειαν · ἐν ταύτῃ γὰρ αὐτὸν θηρεῦσαι ἐβούλοντο · τοιαῦτα ἦν αὐτῶν ἐν ταῖς ἑορταῖς τὰ κατορθώματα . Ὁ δὲ “ γογγυσμὸς ἦν περὶ αὐτοῦ πολὺς ἐν τοῖς ὄχλοις , ” ἐπειδὴ καὶ ἀπὸ τοῦ τόπου οἶμαι παροξύνεσθαι αὐτοὺς , ἔνθα τὸ σημεῖον τοῦ παραλυτικοῦ ἐγένετο , ὥστε καὶ δεδοικέναι μὴ πάλιν ἐργάσηται τι τοιοῦτον . “ Ἔλεγον δὲ οἱ μὲν , ὅτι ἀγαθός ἐστιν , οἱ δὲ οὒ , ἀλλὰ πλανᾷ “ τὸν ὄχλον , ” τοῦτο δηλοῖ · ὅθεν σαφέστερον τοῦτο δεῖξαι βουλόμενος ὁ Εὐαγγελιστὴς ἐπήγαγε λέγων · “ οὐδεὶς μέντοι παρρη - “ σίᾳ ἐλάλει περὶ αὐτοῦ διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων . ” Ὁρᾷς πανταχοῦ τὸ μὲν ἀρχικὸν διεφθαρμένον , τοὺς δὲ ἀρχομένους ὑγιαίνοντας τῇ κρίσει , οὐκ ἔχοντας δὲ ἀνδρίαν προσήκουσαν . Διὰ τί δὲ τῆς ἑορτῆς μεσούσης ἀνῆλθεν ; ὥστε χαυνῶσαι αὐτῶν τὸν θυμὸν πρὸς τὸ μετὰ σχολῆς ἀκοῦσαι τῶν λεγομένων , μηκέτι τῆς ὀργῆς ἐμφραττούσης τὰ ὤτα αὐτῶν · προσεκτικωτέρους γὰρ αὐτοὺς ἡ ἀναβολὴ ἀπειργάζετο · διὸ ἄφνω παρόντι ἤκουον αὐτοῦ · οἱ τε ἀγαθὸν λέγοντες περὶ αὐτοῦ , οἱ τε πονηρὸν , οἱ μὲν πρὸς τὸ κερδῆσαί τι καὶ θαυμάσαι , οἱ δὲ πρὸς τὸ ἐπιλαβέσθαι . καὶ τινὰς ἐδίδαξεν , οὐκ εἶπεν ὁ Εὐαγγελιστής · ὅτι δὲ θαυμαστῶς εἷλεν αὐτοὺς καὶ μετέβαλε , τοῦτο μόνον λέγει · οὕτω τοσαύτη τῶν λεγομένων ἦν ἡ δύναμις . “ Ἐθαύμαζον ” γὰρ , φησὶν , “ οἱ Ἰουδαῖοι , καὶ ἔλεγον , πῶς “ οὗτος γράμματα οἶδε , μὴ μεμαθηκώς ; ” καὶ τοῦτο δὲ αὐτὸ μετὰ πονηρίας ἔλεγον · οὐ γὰρ εἶπεν ὅτι τὴν διδασκαλίαν ἐθαύμαζον ἣ ὅτι ἐδέχοντο , ἀλλ’ ὅτι διηπόρουν πόθεν οἶδε ταῦτα · ἐχρῆν γὰρ αὐτοὺς συνιδεῖν , ὅτι οὐδὲν ἀνθρώπινον ἦν ἐν αὐτῷ · διὸ αὐτὸς ἀπο - κριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς , “ ἡ ἡ ἐμὴ διδαχὴ οὐκ ἔστιν ἐμὴ , ἀλλὰ τοῦ “ πέμψαντός με . ” Ὣ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστι . οὐδὲν ἔχω παρηλλαγμένον , εἰ καὶ ἡ ὑπόστασις ἄλλη , ἀλλ’ οὕτω καὶ λέγω καὶ πράττω , ὡς μὴ νομίζεσθαι ἕτερόν τι παρὰ τὸν Πατέρα , ἀλλὰ τὸ αὐτὸ ὅπερ ἃν ὁ Πατήρ . Εἰ ᾔδεισαν ὅτι αὐτός ἐστιν ἡ σοφία , ὁ ἐν ἀρχῇ Θεὸς Λόγος , ἐν ᾧ πάντες οἱ θησαυροὶ τῆς σοφίας , τῆς γνώσεως , ὑπάρχουσιν , οὐκ ἃν ἐθαύμασαν , " πῶς γράμματα ᾔδει μὴ μεμαθηκώς;“ἀλλ’ ἔγνωσαν ἃν σαφῶς ὅτι καὶ τοῖς ἄλλοις αὐτὸς τὴν εὕρεσιν καὶ τὴν ἐπιστήμην τῶν γραμμάτων ἐχαρίσατο . Τί δηλοῖ ὅπερ φησὶν , " ἐάν τις θέλῃ τὸ θέλημα αὐτοῦ ποιεῖν ; ” ὁ ἐραστὴς τοῦ βίου τοῦ κατ’ ἀρετὴν γνώσεται περὶ τῆς διδαχῆς , ἐὰν θέλῃ , φησὶ , προσέχειν ὁ τοιοῦτος ταῖς προφητείαις , γνώσεται περὶ τῶν λεγομένων παρ’ ἐμοῦ , πότερον τῶν δύο τὸ ἕτερον , ἐάν τε κατ’ αὐτοὺς λαλῶ , ἣ ἀλλότριόν τι καὶ ξένον · τὸ γὰρ ἀπ’ ἐμαυτοῦ ἀεὶ ἐπὶ τούτου κεῖται . Ἐγὼ δὲ , φησὶν , οὐδὲν ἕξω τῶν τῷ Πατρὶ δοκούντων λέγω , ἀλλὰ πάντα ἃ αὐτὸς βούλεται , ταῦτα κἀγώ . Διὸ καὶ συλλογισμὸν ἐπήγαγε λέγων , “ ὁ ἀφ’ ἑαυτοῦ λαλῶν , τὴν “ δόξαν τὴν ἰδίαν ζητεῖ ” καὶ τὰ ἑξῆς . ἀπὸ τῶν ἐν συνήθει παι . δεύων , ὅτι ὁ βουλόμενος , φησὶ , τινὰ ἰδίαν στῆσαι διδασκαλίαν , δί ουδὲν ἔτερον τουτο ποιεἲ ἁλλ᾿ ἤ ὤστε τὴν δοξαν αυτος καρπωσασθαι . Εἰ δὲ ἐγὼ , φησὶν , οὐ βούλομαι καρπώσασθαι δόξαν , ἀλλὰ τὴν δόξαν τοῦ πέμψαντός με ζητῶν , τίνος ἕνεκεν βουλοίμην ἃν ἕτερα διδάσκειν ; Χρὴ δὲ σκοπῆσαι , ὅτι τοῦ μὲν ταπεινὰ φθέγγεσθαι αὐτὸν πολλᾶι εἰσιν αἰτίαι · οἷον διὰ τὸ μὴ ἀγέννητον αὐτὸν νομισθῆναι , διὰ τὸ μὴ ἀντίθεον , διὰ τὸ σάρκα περιβεβλῆσθαι , διὰ τὸ ἀσθενὲς τῶν ἀκουόντων , διὰ τὸ διδάσκειν τοὺς ἀνθρώπους μετριάζειν , καὶ μηδὲν περὶ αὐτοῦ λέγειν μέγα · τὸ δὲ ὑψηλὸν φθέγγεσθαι μίαν ἃν εὕροι τις αἰτίαν διὰ τὸ μέγεθος τῆς θείας αὐτοῦ φύσεως . Ποῖαν ἀκολουθίαν ἔχει πρὸς τὰ πρότερα ὅπερ εἶπεν , “ οὐ Μωϋσῆς ἔδωκεν “ ὑμῖν τὸν νόμον ” καὶ τὰ ἑξῆς ; μεγίστην μὲν οὖν · ἐπειδὴ γὰρ ἐνεκάλουν αὐτῷ ὅτι τὸ σάββατον ἔλυε , πρὸς τοῦτο ἵσταται , ὡσανεὶ ἔλεγεν , ὁ νόμος εἶπεν , οὐ φονεύσεις , ὑμεῖς δὲ φονεύετε · ἀφέντες οὖν τὸ ἑαυτοὺς καταδικάζειν περὶ τούτου , ἐμοὶ ἐγκαλεῖτε ὡς παραβαίνοντι τὸν νόμον , ὅτι ἐθεράπευσα ἄνθρωπον ἐν σαββάτῳ . Τὸ δὲ “ οὑδείς ἐξ ὑμῶν εἶπεν , ὅτι πάντες αὐτὸν , πρὸς οὓς διελέ γετο , ἐζήτουν ἀποκτεῖναι · καὶ αὐτὸς μὲν πρᾳείᾳ τῇ φωνῇ διελέγετο , ἐκεῖνοι δὲ μετὰ θράσους καὶ ὀργῆς , νομίζοντες διὰ τούτου προκαταπλήττειν αὐτὸν , ἀπεκρίναντο , “ δαιμόνιον ἔχεις · τίς σε “ ζητεῖ ἀποκτεῖναι ; ” πάλιν τῆς ἀπολογίας ἅπτεται τῆς ἀπὸ τοῦ σαββάτου . Ἀμμωνίου . Κύριος ὢν Μωϋσέως καὶ τοῦ νόμου , διὰ τὸ τῶν Ἰουδαίων , οἱονεὶ ἀπαλλοτριοῖ ἑαυτὸν τοῦ νόμου , Μωυσέως αὐτὸν καλῶν · οὐ γὰρ ἠδύναντο ἀκοῦσαι ὅτι φύσει Θεὸς ἦν , οὔτε τὸ βαθὺ τῆς οἰκονομίας μυστήριον · Θεοδώρου . ’Εκεῖνος μὲν γὰρ νομοθετῶν , μιαιφονίας ἀπέχεσθαι κελεύει · ὑμεῖς δὲ δι’ ἀκρότητα πονηρίας περὶ τῆς ἐμῆς ἀναιρέσεως βουλεύεσθε . ἀπὸ τοῦ λόγου συλλογιζόμενος πρὸς αὐτούς φησιν , “ ἓν ἔργον ἐποίησα , καὶ πάντες θαυμάζετε , ” τουτέστι , ταράττεσθε , θορυβεῖσθε . Μωϋσῆς δέδωκεν ὑμῖν τὴν περιτομὴν , οὐχ ὅτι ἐκ τοῦ Μωϋσέως ἐστὶν , ἀλλ’ ἐκ τῶν πατέρων , καὶ τὰ ἑξῆς . Διὰ τι οὖν , φησὶν , οὐδεὶς ἐνεκάλεσε Μωϋσεῖ ἣ ἠπείθησε κελεύοντι διὰ τὴν περιτομὴν τὸ σάββατον λύεσθαι ; δηλονότι ὡς τοῦ σαββάτου περιτομῆς οὔσης κυριωτέρας , καίτοι οὐκ ἔστι τοῦ νόμου ἡ περιτομὴ , ἀλλ’ ἐκ τῶν πατέρων , ἔξωθεν ἐπεισενεχθεῖσα τῷ νόμῳ . Εἰ τοίνυν , φησὶν , ἐκεῖνος ἀνέχεται τοῦ οἰκείου νόμου ἐντολὴν εἶναι κυριωτέραν , καὶ ταύτην οὐδὲ νομικὴν , ὑμεῖς οἱ οὐδὲ νομοθέται , διὰ τι πέρα τοῦ μέτρου ἐκδικεῖτε τὸν νόμον , καὶ δοκεῖτε βοηθεῖν αὐτῷ ; Τί ἐστιν “ εἰ περιτομὴν λαμβάνει ἄνθρωπος ἐν σαββάτῳ , ” καὶ τὰ ἑξῆς ; Εἰ ἔδει , φησὶν , εἶναι βέβαιον τὸν νόμον , οὐκ ἃν ἡ περιτομὴ κυριωτέρα ἦν αὐτοῦ . ταῦτα δὲ ἔλεγε θέλων δεῖξαι , ὅτι μεῖζον ἔργον ἐποίησε τῆς περιτομῆς αὐτὸς , ὑγιῆ ἀποκαταστήσας τὸν παράλυτον . οὐκ οὐκ δὲ αὐτὸς φανερῶς αὐτοῖς τὴν κρίσιν ἐπιτρέπων . τρέπων . Διὰ δὲ τοῦ εἰπεῖν ὅλον ἄνθρωπον , δείκνυσι μερικὴν ὑγείαν οὖσαν τὴν περιτομὴν πρὸς τὴν τοῦ παραλυτικοῦ τελείαν γενομένην . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Τί ταράττεσθε ; οὐ γὰρ τὸν παράλυτον ἐποίει λύσιν τοῦ σαββάτου , ἀλλὰ τὸ μὴ θεραπεῦσαι . Ὅτε , φησὶ , σημεῖον λαμβάνει ἄνθρωπος ὀδύνην ἐμποιοῦν , οὐδεὶς ἀγανακτεῖ λυομένου τοῦ νόμου , ὧδε δὲ ὅλου ἀνθρώπου ὑγιασθέντος , δυσχεραίνετε ὡς παρανομίας γενομένης . Θεοδώρου Ἠρακλείασ . τίς γὰρ οὐκ οἶδεν , ὡς ἐκεῖνοι μὲν ἐν χειρὶ ἐνεργοῦντες , καὶ σιδήρῳ περιτέμνοντες , καὶ σάρκα ἀκρωτηριάζοντες , τὸ σάββατον ἀληθῶς διὰ τῆς πράξεως ἐβεβήλουν ; αὐτὸς δὲ ψιλῷ ῥήματι καὶ ἐξουσίᾳ θεραπεύσας , ἔδειξε διὰ τῆς παραδοξοποιΐας , ὅτι καὶ τοῦ σαββάτου Κύριος ὑπῆρχε . Τὸ “ μὴ κρίνετε κατ’ ὄψιν , ” καὶ τὰ ἑξῆς , τοῦτο δηλοῖ , μὴ ἐπειδὴ , φησὶ , τὸν Μωϋσῆ μείζονά μου εἶναι νομίζετε , ἀπὸ τοῦ ἀξιώματος φέρετε τὴν ψῆφον , ἀλλ’ ἀπὸ τῆς τῶν πραγμάτων φύσεως · τοῦτο γάρ ἐστι δικαίως κρῖναι . τίνος ἕνεκεν προσκεῖται “ τῶν Ἱεροσολυμιτῶν ” οἷον ὅτι “ ἔλεγόν ἔλεγόν “ τινες ἐκ τῶν Ἱεροσολυμιτῶν , ” καὶ τὰ ἑξῆς ; δείκνυσιν ὁ Εὐαγγελιστὴς , ὅτι οἱ μάλιστα τῶν μεγάλων ἀπολελαυκότες σημείων , οὗτοι πάντων ἦσαν ἐλεεινότεροι , οἳ τῆς θεότητος αὐτοῦ σημεῖον ἑωρακότες μέγιστον , τουτέστιν , ὅτι τοὺς ἀπειλοῦντας αὐτῷ καὶ ζητοῦντας ἀνελεῖν , καὶ ἐν χερσὶ κατέχοντας βλέποντες ἡσυχάζοντας , οὗτοι τὸ πᾶν τῇ κρίσει τῶν ἀρχόντων ἐπέτρεπον λέγοντες , “ μή ποτε ἀληθῶς ἔγνωσαν οἱ ἄρχοντες , ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ Χρι - “ στός;“καὶ περὶ μὲν ἐκείνων ταῦτα ἔλεγον , αὐτοὶ δὲ τὴν ἐναντίαν ψῆφον ἔφερον λέγοντες , “ ἀλλὰ τοῦτον οἴδαμεν πόθεν ἐστὶ , ” καὶ τὰ ἑξῆς . Τί τῆς πονηρίας ταύτης ἴσον γένοιτ’ ἄν ; ὅτι γινώσκοντες ἐκ τῆς Βηθλεὲμ ἔρχεσθαι τὸν Χριστὸν , νῦν λέγουσιν ὅτι ὁ Χριστὸς ὅταν ἔρχηται , οὐδεὶς γινώσκει πόθεν ἐστίν . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Ἐλέγχουσι τούτοις θέλοντας αὐτὸν ἀποκτεῖναι , καὶ ἀρνουμένους μένειν , ψευδομένους δὲ , τὸν δὲ Χριστὸν ἀληθεύοντα περὶ τούτου . Καὶ ἐπειδὴ τὸ “ οἴδαμεν τοῦτον πόθεν ἐστι , δι’ οὐδὲν ἕτερον λέγει , ἀλλ’ άλλ᾿ ὅτι ἐκ τῆς γῆς ἐστι , δειζαι θέλοντες καὶ ὅτι τοῦ τέκτονος υἱὸς , διὰ τοῦτο αὐτὸς ἀνῆγεν αὐτοὺς εἰς τὸν οὐρανὸν , λέγων , “ καὶ ἐμὲ οἴδατε πόθεν εἰμὶ , καὶ ἀπ’ ἐμαυτοῦ οὐκ ἐλήλυθα , καὶ τὰ ἐξῆς , τουτ’ ἐστιν , οὐκ εντευθεν εἰμι , ἀλλ’ ὅθεν ὁ πέμψας με , καὶ ὅτι οἴδατε , ὅτι παρὰ τοῦ Πα - τρὸς ἀπεστάλην , εἰ καὶ μὴ τοῦτο ἐκκαλύπτετε . Κυρίλλου . Πόθεν κινούμενοι , πῆ μὲν ἔλεγον , “ οἴδαμεν πόθεν ἐστι , πῆ δὲ , ὁ Χριστὸς ὅταν ἔρχηται , οὐκ οἴδαμεν πόθεν ἐστίν οὐκ ἐνενόησαν ὡς εἰκὸς , ὅτι διπλοῦς παρὰ τοῖς ἁγίοις προφήταις ὁ περὶ αὐτοῦ λόγος εὑρίσκεται · ὅτι μὲν γὰρ παρέσται μετὰ σαρκὸς ἐν τῷδε τῷ βίῳ , σημαίνουσι , καὶ φανερὰν αὐτοῦ καθιστῶσι τὴν ἐκ παρθένου γέννησιν , τὴν δὲ ἐκ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἄρρητον γέννησιν · ἣ ἐκεῖνό φασι , “ τὴν γενεὰν αὐτοῦ τίς διηγήσεται , ὅτι αἴρεται “ άπο γῆς η ζωὴ αὐτοῦ , ἢ τὸ ῥηθὲν υπο προφήτου , “ καὶ αἰ ἔξοδοι αὐτοῦ ἀπ’ ἀρχῆς , ἐξ ἡμέρων αἰῶνος . Εζοδους γὰρ ἐνταῦθα τοῦ μονογενοῦς τὴν ὡς ἐκ φωτὸς ἀνάληψιν , καὶ πρὸ παντὸς αἰῶνος καὶ ἡμέρας καὶ ῥοπῆς εἰς ἰδίαν ὕπαρξιν , ἐκδρομὴν ὥσπερ τινὰ ἀπὸ τῆς τοῦ τεκόντος οὐσίας σημαίνει . ἈΜΜΩΝÍΟΥ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ . Καλῶς λέγεται ὅτι ὅταν ἔλθῃ ὁ Χριστὸς , οὐδεὶς γινώσκει πόθεν ἐστίν · ὁ γὰρ ἀληθινὸς Θεὸς ἐξ οὗ εἰμι ἠγνόηται ὑμῖν , καὶ οὐδὲν ἀπεικὸς εἰ ἀγνοεῖτέ με ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ Χριστὸς , οὐκ εἰδότες τὸν ἐξ οὗ εἰμι . ΘΕΟΔΩΡΟΥ ἨΡΑΚΔΕÍΑΣ . To μὲν εἰδέναι αὐτὸν , καὶ πόθεν ἐλήλυθεν , λύθεν , ὡς ἀκρίτως λέγουσι συνεχώρει , ἀγνοοῦντας μέντοι τὸν ἀπο - στείλαντα διὰ τὴν εἰς αὐτὸν ἀπιστίαν ἐλέγχει , οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ αὐτὸν γινώσκειν τὸν Πατέρα , καὶ ὑπ’ ἐκείνου ἀπεστάλθαι διὰ τῶν ἔργων ἐδείκνυεν . Εἰπὼν δὲ ὅτι “ ὃν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε , ” ἄγνοιαν ἐνταῦθα τὴν διὰ τῶν ἔργων λέγει , καὶ ὡς ὁ Παῦλός φησι , “ Θεὸν ὁμολογοῦσιν “ εἰδέναι , τοῖς δὲ ἔργοις ἀγνοοῦσι . Οὐ γὰρ ἀγνοίας ἦν τὸ ἁμάρτημα , ἀλλὰ κακίας καὶ πονηρᾶς γνώμης . Τὸ δε “ παρ αυτου είμι , άντὶ τοῦ μετ αυτου λεγει . Τουτο δὲ εἶπεν ὥστε μὴ νομισθῆναι ἀλλότριος τοῦ Θεοῦ . Θέλων δὲ δεῖξαι αὐτοὺς ὁ Εὐαγγελιστὴς ἀοράτως κατεχομένους , ἐπήγαγε λέγων , “ ἐζήτουν οὖν αὐτὸν πιάσαι καὶ τὰ ἑξῆς . Διὰ τι δὲ μὴ είπε , κατεῖχεν αὐτοὺς ἀοράτως , ἀλλ’ “ ὄτι οὔπω “ ἐληλύθει ἡ ὥρα αὐτοῦ;“ἀνθρωπινότερον διαλεγόμενος , διὰ τὸ ὑψηλὰ λέγειν αὐτὸν συνεχῶς , τούτου ἕνεκεν τοιαῦτα παραστέλλει . Ἀμμωνίου . Διὰ τούτου μανθάνομεν ὅτι ἑκὼν ἔπαθε , καὶ οὐκ πλεονεξίας Ἰουδαϊκῆς συλληφθείς . Ὥραν λέγων τὴν εὔκαιρον τῶν πραγμάτων ἐκάλει . Σευήρου Ἀντιοκείασ ἀπολογητ . τοῦτο εἴρηται , ὅπως ὅτι καὶ πολλάκις οἱ Ἰουδαῖοι προελόμενοι κατασχεῖν ἄκοντα , οὐ κατέσχον , ἀλλ’ ὅτε αὐτὸς ἠβουλήθη καὶ κατὰ τὴν ὥραν ἣν ἐδικαίωσε , καὶ ἡνίκα τὸ παθεῖν εὔκαιρον ἐλογίσατο · πάντα γὰρ ἐξ ἀρχῆς κατὰ καιρὸν καὶ ἁρμοδίοις διέθηκέ τε καὶ ᾠκονόμησε , οἷον , ἔδει δοθῆναι τὸν νόμον , ἀλλ’ ἐν καιρῷ τῷ προσήκοντι , τοὺς προφήτας ὁμοίως , τὃ Εὐαγγέλιον . Τὸ οὖν τῆς ὥρας ὄνομα , τὸ ἀκριβὲς τῆς προνοίας καὶ τῆς σοφίας τοῦ Σωτῆρος ἐνδείκνυται . Περὶ ποίων σημείων λέγουσιν οἱ εἰς αὐτὸν πιστεύσαντες ἐκ τοῦ ὄχλου “ ὅτι ὅτι ὁ Χριστὸς ὅταν ἔλθῃ μὴ πλείονα σημεῖα ποιήσῃ ὧν “ οὗτος ἐποίησε · ” καὶ γὰρ τρία μόνα διηγήσατο ὁ Εὐαγγελιστὴς , τὸ τοῦ οἴνου , καὶ τὸ τοῦ υἱοῦ τοῦ βασιλικοῦ , καὶ τὸ τοῦ παραλυτικοῦ ; πάντως περὶ ὧν ὡς προεῖπον , παρέδραμον οἱ Εὐαγγελισταὶ , πολλῶν ὄντων καὶ μεγάλων . καὶ οἱ μὲν ἄρχοντες ἐζήτουν αὐτὸν ἀνελεῖν · τὸ δὲ πλῆθος μᾶλλον ἐπίστευσεν εἰς αὐτὸν , πλὴν οὐδὲ αὕτη ὑγιὴς ἦν ἡ πίστις , ἀλλ’ ὡς πλήθους χυδαίου · τὸ γὰρ λέγειν “ ὅταν ἔλθῃ , ” οὐ σφόδρα πεπεισμένον ἦν τοῦ εἶναι τὸν Χριστόν . ἣ τοῦτο οὖν ἐστιν εἰπεῖν ὅτι κατὰ συνδρομὴν εἴρηται παρὰ τῶν ὄχλων · ὡς γὰρ τῶν ἀρχόντων ἄνω καὶ κάτω σπουδαζόντων δεῖξαι οὐκ ὄντα αὐτὸν Χριστὸν , οὗτοι φησι , μὴ τούτων βελτίων ἐστὶν ἐκεῖνος ; τίνος ἕνεκεν οὐχ οἱ Φαρισαῖοι καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτὸν ἐπίασαν , ἀλλὰ τοὺς ὑπηρέτας ἀπέστειλαν τοῦτο ποιῆσαι ; ἐπειδὴ ἐπειδὴ ἐτόλμων ἐκεῖνοι , τὸν κίνδυνον ὑφορώμενοι . διὰ τοῦτο τοὺς διακονουμένους ἐκδότους ἀπέστελλον , αὐτὸς δὲ ὡς μακρόθυμος , καίπερ δυνάμενος ἐπικάμψαι καὶ φοβῆσαι , μᾶλλον ταπεινοφροσύνης γέμοντα ῥήματα φθέγγεται τὸ “ ἔτι μικρὸν χρόνον , ” καὶ τὰ ἐξῆς . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Δι’ ὧν ἐγόγγυζον φαίνονται ἀπο - δεχόμενοι τὸν Χριστὸν , καὶ θέλοντες ἀπὸ τῶν ἡγουμένων ἀποσχίσαι , ὅπερ αἰσθόμενοι οἱ ἡγούμενοι ἔπεμψαν συλλαβέσθαι αὐτὸν , διὰ τοῦτο μόνον ὅτι ἐπιστεύετο εἶναι Χριστὸς , ἵνα αὐτὸν ἀνέλωσι . Τὸ δὲ “ ἔτι μικρὸν χρόνον μεθ’ ὑμῶν εἰμι , ” τοῦτο σημαίνει · τί σπουδάζετέ με ἀνελεῖν καὶ διῶξαι ; μικρὸν ἀναμείνατε χρόνον , καὶ οὐδὲ θελόντων με κατέχειν ἀνέξομαι . καὶ οὐκ εἶπεν ἁπλῶς , ἐνταυθά εἰμι , ἀλλὰ μεθ’ ὑμῶν εἰμι , τουτέστι , κἂν διώκητέ με , κἂν ἐλαύνητε , οὐ παύσωμαι τὰ ὑπὲρ ὑμῶν οἰκονομῶν καὶ τὰ πρὸς σωτηρίαν λέγων . Τὸ δὲ “ ὑπάγω πρὸς τὸν πέμψαντά με , ” διὰ τοῦτο εἶπεν , ἵνα μή τις θάνατον κοινὸν νομίσῃ τὸ παρ’ αὐτοῦ λεχθὲν , “ ἔτι μικρὸν “ χρόνον , ” καὶ ὅτι οὐδὲν ἐνεργεῖ μετὰ τελευτήν . Τὸ δὲ , ζητήσετέ με , καὶ οὐχ εὑρήσετε ” δηλοῖ , ὅτι ἐν χρείᾳ αὐτοῦ καταστήσονται · ἐζήτησαν δὲ αὐτὸν πάντως τῆς πόλεως ἁλισκομένης , μεμνημένοι τῶν θαυμάτων αὐτοῦ , εἰκὸς δὲ καὶ ἄλλοι πολλοὶ , εὐθέως μετὰ τὸ πάθος αὐτοῦ . Τὸ δὲ “ ὅπου εἰμὶ ἐγὼ , οὐ “ δύνασθε ἐλθεῖν ὑμεῖς , ” σημαίνει ὅτι οὐκ ἔμελλεν ἀπομένειν τῷ θανάτῳ · ἐκεῖ γὰρ πάντες ἡμεῖς ἀπερχόμεθα . Ἔλεγον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι πρὸς ἑαυτοὺς , “ ποῦ οὗτος μέλλει “ πορεύεσθαι , ” καὶ τὰ ἑξῆς ; ὑποχαλάσαντες τῆς ὀργῆς , καὶ τοῖς λεχθεῖσιν ὑπ’ αὐτοῦ πιστεύσαντεr οὐκ ἂν γὰρ , εἰ μὴ ἐπίστευσαν , ἐζήτησαν πρὸς ἑαυτοὺς τίς ἐστιν ὁ λόγος · δείκνυσι δὲ τοῦτο , καὶ ἐκ τοῦ μὴ εἰπεῖν αὐτοὺς λυμαίνεσθαι , ἀλλὰ διδάσκειν τοὺς Ἓλληνας . Τί δέ ἐστι διασποράν ; οὕτω τὰ ἔθνη ἐκάλουν οἱ Ἰουδαῖοι ὡς πανταχοῦ διεσπαρμένα . Διὰ τι ἐπεσημήνατο ὁ Εὐαγγελιστὴς , ὅτι “ ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ τῇ μεγάλῃ;“διὰ τὸ τὴν πρώτην καὶ τὴν τελευταίαν μεγάλην εἶναι · τὰς γὰρ μεταξὺ μᾶλλον εἰς τρυφὴν ἀνήλισκον · ἐν τῇ ἐσχάτῃ δὲ ὁ Χριστὸς διαλέγεται , ὅτι ἐν αὐτῇ πάντες ἦσαν συγκεκροτημένοι · ἐν μὲν γὰρ τῇ πρώτῃ οὐ παρεγένετο , ἀλλ’ οὐδὲ ἐν τῇ ἐσχάτῃ , ὅτε ἀνεχώρουν οἴκαδε ἐφόδια αὐτοῖς δίδωσιν εἰς σωτηρίαν . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Ἐπειδὴ ὁ νόμος κλητὴν ἁγίαν καλεῖ τὴν ἑβδόμην ἔθει παλαιῷ , καὶ ὁ Εὐαγγελιστὴς ἀκολουθήσας μεγάλην αὐτὴν εἶπε . Κράζει δὲ , τοῦτο μὲν τὴν παρρησίαν ἐμφαίνων , τοῦτο δὲ διὰ τὸν πολὺν ὄχλον . Τὸ δὲ “ εἴ τις δίψᾳ , ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω , ” τοῦτο σημαίνει , ὅτι οὐδένα ἀνάγκῃ καὶ βίᾳ ἐφέλκομαι , ἀλλ’ εἴ τις προθυμίαν πολλὴν ἔχει , εἴ τις ἐκκαίεται τῷ πόθῳ , τοῦτον ἐγὼ καλῶ . Ἐκ τούτου διδάσκει , ὅτι ὀφείλουσιν οἱ τῇ πίστει προστρέχοντεσ τὸν τῶν διψώντων ἔρωτα ἔχειν , οἵτινες ὅταν πίωσιν , ἀναπαύονται . Ὅπερ δὲ εἶπεν “ ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ , καθὼς καθὼς ἡ “ γραφὴ , ποταμοὶ ῥεύσουσιν ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ὕδατος ζῶντος,’ τοῦτο δηλοῖ · κοιλίαν μὲν ἐνταῦθα τὴν καρδίαν φησὶ , καθάπερ καὶ ἀλλαχοῦ γέγραπται “ κατὰ τὸν νόμον σου ἐν μέσῳ τῆς κοιλίας “ μου . ” Ποῦ δὲ εἶπεν ἡ γραφὴ , “ ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ “ ῥεύσουσιν;“οὐδαμοῦ . Τί οὖν ἐστιν “ ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ καθὼς ειπεν ἡ γραφή ; ἐνταῦθα ὑποστίξαι δεῖ , ἴνα ῇ ποταμοὶ ἐκ τῆς “ κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσι , τῆς αὐτοῦ ἀποφάσεως . Επειδὴγὰρ γὰρ ἡ γραφὴ μαρτυρεῖ περὶ αὐτοῦ ὅτι Υἱὸς Θεοῦ ἐστι , καὶ δημιουργὸς πάσης κτίσεως , καὶ συνάναρχος τῷ Πατρὶ , καὶ ὅτι μέλλει ἄνθρωπος γίγνεσθαι , καὶ τὴν οἰκουμένην ἐκ πλάνης λυτροῦσθαι , διὰ τοῦτο τῆς γραφῆς ἐμνημόνευσεν , ὅτι ὁ οὕτως , ὡς αὐτὴ λέγει , πιστεύων εἰς ἐμὲ , “ ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσι . ” τὸ δαψιλὲς καὶ ἄφθονον τῆς χάριτος αἰνιττόμενος . Ζῶν δὲ λέγει διὰ τὸ ἐνεργεῖν ἀεί · τοιαύτη γὰρ ἐστὶν ἡ τοῦ Παναγίου Πνεύματος χάρις · ἥτις ἐπειδὰν εἰς διάνοιαν ἔλθοι καὶ ἡδρύνθη , πάσης πηγῆς μᾶλλον ἀναβλύζει , καὶ οὐ διαλιμπάνει , οὐδὲ ἵσταται , οὐδὲ κενοῦται . διὰ τοῦτο γὰρ καὶ οὐχ ἕνα ποταμὸν ἐκάλεσεν , ἀλλὰ ποταμοὺς ἀφάτους , τὸ ἀνελλειπὲς τῆς χορηγίας δηλῶν , καὶ τὸ ἀνεκδιήγητον τῆς ἐνεργείας τοῦ Παναγίου Πνεύματος , ὡς σημαίνει τὸ ἐπαγόμενον , “ ἔλεγε δὲ τοῦτο , ” φησὶ , “ περὶ “ τοῦ Πνεύματος ” καὶ τὰ ἑξῆς . Θεοδώρου Ἡρακλείασ . Εἰ τὰς γραφὰς παρέπεμπεν , ἵνα ἐκ τῆς ἐκείνων περὶ αὐτοῦ προρρήσεως ἐναχθῶσιν εἰς τὴν πίστιν , “ ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος . τοῦτο “ δὲ εἶπε περὶ τοῦ Πνεύματος οὗ ἔμελλον λαμβάνειν οἱ πιστεύον - “ εἰς εἰς αὐτὸν , ” τὸ δαψιλὲς καὶ ἄφθονον τῆς χάριτος αἰνιττόμενος , ὅπερ ἀλλαχοῦ φησι , “ πηγὴ ὕδατος ἁλλομένου εἰς ζωὴν “ αἰώνιον , ” τοῦτο ἐστὶ , πολλὴν ἕξει χάριν . Τί ἐστιν ὅπερ εἶπεν , “ οὔτω οὔπω γὰρ ἦν Πνεῦμα Ἅγιον;“ὅτι μὲν ἐπὶ τῶν προφητῶν Πνεύματος Ἁγίου δόσις ἦν , παρὰ πάντων ὁμολόυηται . Πῶς γὰρ ἂν προεφήτευσαν , καὶ τὰ μυρία εἰργάσαντο θαύματα ἄνευ τῆς αὐτοῦ χάριτος ; Ὅτι δὲ ἦν αὕτη ἡ χάρις συσταλεῖσα , διὰ τοῦτο εἶπεν “ οὔπω γὰρ ἦν Πνεῦμα Ἅγιον δεδο - “ μένον . ” Οὐκέτι γὰρ προφήτης παρ’ αὐτοῖς ἦν , οὐδὲ ἐπώπτευεν αὐτῶν τὰ ἅγια ἡ χάρις · ἐπεὶ οὖν ἀνέσταλτο μὲν τότε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον , ἔμελλε δὲ λοιπὸν ἐκχεῖσθαι δαψιλῶς ἡ χάρις · τῆς δὲ τοιαύτης διανομῆς ἡ ἀρχὴ μετὰ τὸν σταυρὸν ἐγίνετο , διὰ τοῦτο ἐπήγαγεν , “ ὅτι Ἰησοῦς οὐδέπω ἐδοξάσθη , ” δόξαν δὲ τὸν σταυρὸν καλεῖ . Χρὴ δὲ γινώσκειν ὅτι οἱ Ἀπόστολοι πρὸ τοῦ πάθους οὐ Πνεύματι Ἁγίῳ τὰς ἰάσεις ἐποίουν , ἀλλὰ τῇ παρὰ τοῦ Χριστοῦ ἐξουσίᾳ Ὅτε γὰρ αὐτοὺς ἔμελλεν εἰς τὴν οἰκουμένην ἐκπέμπειν , τότε λέγει , “ λάβετε λάβετε Πνεῦμα Ἅγιον , ” καὶ πάλιν τῇ πεντηκοστῇ ἦλθεν ἐπ’ αὐτοὺς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον . “ Πολλοὶ Πολλοὶ δέ ” φησιν “ ἐκ τοῦ ὄχλου ἀκούσαντες τῶν λόγων ἔλεγον , οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ προφήτης ” καὶ τὰ ἑξῆς · ἐκ γὰρ τῆς ταπεινοφροσύνης τῶν ῥημάτων αὐτοῦ ἐπίστευσαν οὗτοι · οἱ δὲ τῇ ἀπιστίᾳ ἐναπομείναντες κακούργως ἅπαντα φθέγγονται . Ἔλεγον γὰρ “ μὴ ἐκ τῆς Γαλιλαίας ὁ Χριστὸς ἔρχεται , ” καὶ τὰ ἑξῆς . Ἔστω γὰρ τὸν τόπον ἠγνόουν , ὅτι ἀπὸ Βηθλεὲμ , διὰ τὴν ἀνατροφὴν ἐν Ναζαρὲτ , ἄρα καὶ τὸ γένος ἠγνόουν , ὅτι ἐξ οἴκου καὶ πατριᾶς ἦν Δαβίδ ; Ὅθεν καὶ “ σχίσμα ἐγένετο ἐν τῷ ὄχλῳ δι’ “ αὐτόν · ” ἐσχίσθησαν δὲ καὶ οὐ κατενύγησαν , καθώς φησιν ὁ προφήτης · τοιοῦτον γὰρ ἡ πονηρία , οὐδενὶ βούλεται ἥκειν , ἀλλὰ πρὸς ἓν βλέπει μόνον , ὥστε τὸν ἐπιβουλευόμενον ἀνελεῖν . “ Τινὲς “ δὲ , ” φησὶν , “ ἤθελον πιάσαι αὐτὸν , ” καὶ τὰ ἑξῆς , βουλόμενοι αὐτὸν ἀνελεῖν , ὡς δὴ σβεννύντες ἐν τούτῳ τὸ κήρυγμα , ἀλλὰ τέως ἠπείγοντο καὶ τῆς ὁρμῆς ἀνεστέλλοντο , τῆς θείας αὐτοὺς κατεχοσης δυνάμεως . Χρὴ δὲ θαυμάσαι , τῶν μὲν ὑπηρετῶν τὴν σύνεσιν , τῶν δὲ ἀρχιερέων καὶ Φαρισαίων τὴν ἄνοιαν . Οἱ μὲν γὰρ καίπερ δοκοῦντες εἶναι σοφώτεροι , καὶ θαύματα ὁρῶντες , καὶ γραφὰς ἀναγιγνώσκοντες , οὐδὲν ἀπώναντο , ἀλλὰ καὶ μᾶλλον ἐβλάβησαν . γὰρ , διὰ τί οὐκ ἠγάγετε αὐτόν ; οἱ δὲ καὶ χωρὶς σημείων ἀπὸ διδασκαλίας μόνης ἐπείσθησαν . οὐ γὰρ εἶπον οὐδέποτε , ἐθαυματούργησε οὕτως ἄνθρωπος , ἀλλὰ τί ; “ οὐδέποτε ἐλάλησεν οὕτως “ ἄνθρωπος ὡς οὗτος ὁ ἄνθρωπος . Διὸ μετὰ τῆς συνέσεως αὐτῶν καὶ τὴν παρρησίαν χρὴ θαυμάσαι , ὅτι πρὸς τοὺς ἀποστείλαντας αὐτοὺς ταῦτα ἔλεγον , καὶ φονῶντας κατ’ αὐτοῦ . Ὅταν γὰρ ὀρθὴ διάνοια ᾖ , οὐδὲ μακρῶν λόγων εῖ πρὸς τὸ πεισθῆναι τῇ ἀληθείᾳ . τούτους οὖν πάντες οἱ τοῖς ἄρχουσι παρεπόμενοι μιμείσθωσαν , καὶ ἐφ’ οἷς ἃν ἀδίκως προστάσσουσι ποιεῖν , μὴ ὑπακουέτωσανκ῾ αθάπερ καὶ ἐπὶ Σαοὺλ , ὅτε τοὺς ἱερεῖς τοῦ Θεοῦ παρανόμως ἀναιρεθῆναι προσέταξε , γέγονε · καὶ γὰρ οἱ παρεστῶτες αὐτῷ τοῦτο ποιῆ - σαι οὐκ ἐπείσθησαν . Διὰ τί αὐτοῖς οὐ μετ’ ὀργῆς κέχρηνται , ἀλλὰ κολακευτικῶς , λέγοντες , “ μὴ καὶ ὑμεῖς πεπλάνησθε;“δεδοικότες μὴ τέλεον ἀποσχισθῶσιν . Κυρίλλου . Εὐτονώτερον ἰουδαΐζειν τοὺς ὑπηρέτας εἰκὸς , ὡς τοῖς ἡγουμένοις παραμένοντας καὶ κοινῆς αὐτοῖς μετέχοντας γνώμης · ταύτῃ τοι φασὶ “ μὴ καὶ ὑμεῖς πεπλάνησθε;“ὡς ἤδη πεπλανημένης τῆς ἄλλης πληθύος , οἵπερ ἦσαν οὐκ ἀσφαλέστεροι , μηδὲ τοῖς ἱεροῖς ἐντετριμμένοι γράμμασι . Καὶ πάλιν , οὐκ εὐλόυως αἰτιᾶσθε νυνὶ διαγαγεῖν , οὐκ ἰσχύσατε ὡς ὑμᾶς τὸν ζητούμενον , πῶς γὰρ ἄν τις οὐχ ἑκόντα βιάσαιτο τὸν ὅσον εἰς λόγους θείαν ἔχοντα φύσιν ; ἐλάλει γὰρ οὐχ ὡς ἄνθρωπος , ἀλλ’ ὡς Θεός . Ποῦ γὰρ τίς τῶν ἁγίων προφητῶν χείμαρρον ἑαυτὸν ἁλώσεται λέγων ; ἧ τίς ἀπετόλμησεν εἰπεῖν , “ εἴ τις δίψᾳ , ἐρχέσθω πρός με καὶ “ πινέτω . ” πότε δὲ ἡμῖν αὐτὸς ὁ μέγας ἔφη Μωϋσῆς , “ ὁ “ εἰς ἐμὲ , ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσι ὕδατος ζωῆς . Συλλογίζονται δὲ αὐτοὺς ἀπὸ τεκμηρίου σφόδρα ἀνοήτου · “ Μῆ “ γὰρ , ” φησὶν , “ ἐκ τῶν ἀρχόντων ἐπίστευσέ τις εἰς αὐτὸν ἣ ἐκ τῶν “ Φαρισαίων ; ” τοῦτο δὲ αὐτὸ τοῖς μὴ πιστεύσασίν ἐστιν ἔγκλημα , οὐ τῳ Χριστῷ . τὸν ὄχλον δὲ τὸν εἰς αὐτὸν πιστεύσαντα ἐπάρατον εἰπόντες εἶναι , μᾶλλον αὐτοὶ κατάρας ὑπεύθυνοι γεγόνασιν , ἄπιστοι διαμεί - ναντες . Ἐπεσημήνατο δὲ ὁ Εὐαγγελιστὴς τὸ τοῦ Νικοδήμου ὄνομα , δεῖξαι θέλων , ὅτι οὐχ ὡς αὐτοὶ ἐψεύσαντο , οὐδεὶς τῶν ἀρχόντων ἐπίστευσεν εἰς αὐτὸν , ἀλλ’ ὅτι καὶ ἐξ αὐτῶν ἐπίστευσαν , ὧν εἷς ὑπῆρχεν ὁ Νικόδημος · παρρησίαν μὲν γὰρ οὐδέπω τὴν προσήκουσαν ἐπεδείκνυτο , πλὴν ᾠκείωτο τῷ Χριστῷ . Εἰπὼν δὲ ὁ Νικόδημος , “ μὴ ὁ νόμος ἡμῶν κρίνει τὸν ἄνθρωπον , ” καὶ τὰ ἑξῆς , δείκνυσιν αὐτοὺς μὴ ἀναγιγνώσκοντας τὸν νόμον , μηδὲ ποιοῦντας τὰ τοῦ νόμου . Εἰ γὰρ ἐκεῖνος μὲν μηδένα κελεύῃ ἀποκτιννύναι ἄνθρωπον , μὴ πρότερον ἀκούσαντας , οὗτοι δὲ πρὶν ἀκοῦσαι , ἐπὶ τοῦτο ὥρμησαν , παραβάται εἰσὶ τοῦ νόμου . Τὸ δὲ “ γνῷ τι ποιεῖ , ” τοῦτό ἐστιν , ὅτι οὐδὲ ἀκροάσεως δεῖ ψιλῆς , ἀλλὰ καὶ λίαν ἀκριβοῦς . Ἀπορηθέντες δὲ ἐκεῖνοι ἀγροικότερον καὶ θυμικώτερον κέχρηνται τῇ ἀντιρρήσει , λέγοντες , “ μὴ “ καὶ σὺ ἐκ τῆς Γαλιλαίας εἶ ; ” Ποῖαν ἀκολουθίαν ἔχει τοῦτο πρὸς ὅπερ εἶπεν ἐκεῖνος ; οὐδὲ γὰρ ἦν δεῖξαι αὐτοὺς , ὅτι οὐκ ἀκρίτως ἔπεμψαν αὐτὸν καλέσοντες · ἔτι δὲ καὶ ὑβριστικῶς ὡς οὐκ εἰδότα περὶ τῶν γραφῶν οὐδὲν , λέγουσι πρὸς αὐτὸν , “ ἐρεύνησον καὶ ἴδε , ὡς ἃν εἴποι τις , ὕπαγε καὶ μάθε , ὅτι ἐκ τῆς Γαλι - “ λαίας προφήτης οὐκ ἐγήγερται . ” Τί γὰρ εἶπεν ὁ ἄνθρωπος ; ὅτι προφήτης ἐστίν ; εἶπεν ὅτι ἄκριτον ἀναιρεθῆναι οὐ δεῖ . τίνος ἕνεκεν ὁ Χριστὸς εἶπεν αὐτοῖς , “ ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου ; ” διὰ τὸ ἄνω καὶ κάτω περὶ τῆς Γαλιλαίας λέγειν αὐτοὺς , καὶ προφήτην ἀποκαλεῖν , ἀπαλλάτων πάντας ταύτης τῆς ὑποψίας , καὶ δεικνὺς ὅτι οὐχ εἷς τῶν προφητῶν ἐστιν , οὐδὲ Γαλιλαίας μόνον , οὐδὲ Παλαιστίνης , οὐδὲ Ἰουδαίας , ἀλλὰ παντὸς τοῦ κόσμου δεσπότης . Διὰ τοῦτό φησιν , ἐγὼ φῶς εἰμι τοῦ κόσμου . ” Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Δείκνυσιν ὅτι αὐτός ἐστιν περὶ οὗ προανεφωνήθη , “ ἰδοὺ , τέθεικά σε εἰς φῶς ἐθνῶν , ” καὶ οὐχ εἷς τῶν προφητῶν , ἀλλὰ δεσπότης . Ἑαυτὸν εἶπε τὸ φῶς , οὐ μὴν ὅτι ἐν ἐμοί ἐστι τὸ φῶς , ἵνα μή τις εἰς δυάδα υἱῶν διατέμῃ τὸν ἕνα Χριστὸν , εἱς γάρ ἐστιν ὁ Χριστὸς καὶ πρὸ σαρκὸς , καὶ μετὰ σαρκὸς , καὶ εἷς καὶ μόνος κατὰ ἀλήθειαν Υἱὸς ὁ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς , καὶ ὅτε γέγονεν ἄνθρωπος , οὐκ ἐν μέρει τιθεμένης τῆς ἀνθρώπου φύσεως · αὐτοῦ γὰρ ἴδιον τὸ σῶμα , καὶ τὸ διατέμνειν τὸν Χριστὸν μετὰ τὴν σάρκωσιν εἰς δύο υἱοὺς ἣ εἰς δύο φύσεις , ταὐτὸν [ γάρ ] ἐστιν βλάσφημον . Εἰπὼν δὲ , “ ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ ” καὶ τὰ ἑξῆς , περὶ νοητοῦ καὶ σκότους λέγει , τουτέστιν , οὐ μένει ἐν τῇ πλάνῃ ὁ τοιοῦτος · ἅμα δὲ καὶ τὸν Νικόδημον ἐπαινεῖ καὶ τοὺς ὑπηρέτας ὡς παῤῥησιασαμένους , καὶ διὰ τοῦτο ἐν τῷ φωτὶ ὄντας . αἰνίττεται δὲ καὶ τοὺς Φαρισαίους , ὡς κρυφῆ τοὺς δόλους πλέκοντας , καὶ ἐν τῷ σκότῳ καὶ τῇ πλάνῃ ὄντας . Ἐν δὲ τῷ εἰπεῖν αὐτοὺς , “ σὺ περὶ σεαυτοῦ μαρτυρεῖς , ” καὶ τὰ ἑξῆς , τὴν ἄνοιαν ἑαυτῶν δηλοῦσιν , ὅτι αὐτὸς μὲν ἄνω καὶ κάτω ταῖς γραφαῖς παρέπεμψεν αὐτοὺς , αὐτοὶ δὲ ὡς περὶ ἑαυτοῦ μαρτυροῦντος οὕτω διέκειντο · διὸ καὶ αὐτὸς λοιπὸν αὐθεντικῶς φησι πρὸς αὐτοὺς , “ κἂν ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ ἐμαυτοῦ , ἡ μαρτυρία μου “ ἀληθής ἐστι . ” Διὰ τοῦτο δὲ λέγει νῦν ἅπαντα τρανότερον καὶ μετὰ πλείονος παρρησίας , ἀπό τε τῶν σημείων , καὶ τῆς διδασκαλίας τῶν ἀκολουθούντων τὴν μαρτυρίαν λαβὼν , καὶ διὰ τὸ ἐγγὺς εἶναι ’τον σταυρὸν . Τὸ δὲ , “ οἶδα πόθεν ἦλθον , καὶ ποῦ ὑπάγω , ” τοῦτο σημαίνει , οἰδα παρὰ τίνος ἀπέσταλμαι , καὶ πρὸς τίνα ἀπέρχομαι , ὥστε οὐκ ἃν εἶπόν τι ψεῦδος , ἐκεῖθέν τε ἥκων , καὶ ἐκεῖσε ἀπιὼν πρὸς τὸν ἀληθῆ Θεόν . Κυρίλλου . Τὸ δὲ , “ ποῦ ὑπάγω , ” θεοπρεποῦς μὲν ἐξουσίας ἐπίδειξις · ἄνεισι γὰρ ὡς Θεὸς ἐπάνω τῶν οὐρανῶν , ὡς ὁ Παῦλός φησι . ἀπειλὴν δ᾿ οὖν εἰ καὶ οὐ σφόδρα σαφῶς τῇ τῶν Ἰουδαίων ἀνοσιότητι πρέπουσαν ἔχει . Ὡς γὰρ ὅσον οὐδέπω παντὸς μὲν ἀπαναστήσεται τοῦ γένους αὐτῶν , ἐν τούτοις ὁρᾶται λέγων , ἐν ἐρημίᾳ δὲ τοῦ θείου φωτὸς καταλελοιπὼς , ἐν ἀγνοίᾳ καὶ σκότῳ βαθεῖ παρασκευάσει γενέσθαι . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Εἰ ᾔδεισαν ὅτι Θεοῦ ἦν Υἱὸς , καὶ ἀπ’ οὐρανοῦ κατελθὼν , οὐκ ἃν διὰ τὸ βλεπόμενον σῶμα ἐσκανδαλίζοντο · Θεός εἰμι , φησὶ , καὶ ἀξιόπιστος ἐμαυτῷ μαρτυρῶν · ὑμεῖς δὲ διὰ τοῦτο μὲν οὐκ οἴδατε , ἐπειδὴ οὐδὲν θέλετε τοῦ φαινομένου νοεῖν . οὐκ εἶπε δὲ , Θεός εἰμι , ἀλλὰ , “ πόθεν ἔρχομαι καὶ ποῦ “ ὑπάγω · ” ἐθελοκάκουν γὰρ , καὶ προσεποιοῦντο μὴ εἰδέναι . Τὸ δὲ , “ ὑμεῖς κατὰ τὴν σάρκα κρίνετε , ” τοῦτο δηλοῖ τὸ ἀδίκως κρίνειν , καθάπερ καὶ τὸ κατὰ σάρκα ζῆν , τὸ φαύλως ζῆν ἐστι . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Πρὸς τὸ φαινόμενον σῶμά μου ἀφορῶντες , ἐσφαλμένως τὰ κατ’ ἐμὲ κρίνετε . Διὰ τί ἀλλαχοῦ εἰπὼν , ὅτι “ ὁ Πατὴρ οὐ κρίνει οὐδένα , ἀλλὰ πᾶσαν τὴν κρίσιν ἔδωκε τῷ Υἱῷ ” νῦν ἐνταῦθά φησιν , “ ἐγὼ οὐ “ κρίνω οὐδένα ; ” ὅτι τοῦτο οὐ περὶ τοῦ μέλλοντος καιροῦ , ἀλλὰ περὶ τοῦ παρόντος λέγει . Ὁ γὰρ μέλλων ἐκεῖνός ἐστι τῆς κρίσεως . Τὸ δὲ , “ έὰν ἐγὼ κρίνω , ἡ κρίσις ἡ ἐμὴ ἀληθής ἐστι , τοῦτο σημαίνει , ὅτι εἰ ἠβουλήθην καὶ νῦν κρῖναι , ὑμεῖς ἂν τῶν καταδεδικασμένων ἦτε · ἠνίξατο δὲ καὶ περὶ τῆς μελλούσης κρίσεως . Εἰπῶν δὲ , “ ὅτι μόνος οὐκ εἰμὶ , ἀλλ’ ἐγὼ καὶ ὁ πέμψας με “ Πατήρ · ” τοῦτο δείκνυσιν , ὅτι οὐκ ἐγὼ μόνος καταδικάζω ὑμᾶς , ἀλλὰ καὶ ὁ Πατήρ · οὐκ ἂν γὰρ ἄλλως ἔκρινεν ὁ Πατὴρ κρίνων ἣ ὡς ἐγὼ , οὐδὲ ἐγὼ , εἰ μὴ ὡς ὁ Πατήρ . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Οὐχ ὡς ἀσθενῶν περὶ τὸ κρῖναι εἶπε τοῦτο , ἀλλ’ ὅτι σὺν τῷ Υἱῷ a , ὁ Πατὴρ μέλλει κατακρῖναι τοὺς ἀπιστοῦντας , τῷ ἀπεσταλμένῳ ἐξ αὐτοῦ . Δι’ οὐδὲν δὲ ἕτερον εἴρηκε τοῦτο , ὅτι “ καὶ ἐν τῷ νόμῳ δὲ τῷ “ ὑμετέρῳ γέγραπται , ὅτι δύο ἀνθρώπων ἡ μαρτυρία ἀληθής ἐστιν , ” ἢ ἵνα δείξῃ τὸ ὁμοούσιον αὐτοῦ τε καὶ τοῦ Πατρός . Οὐκ ἐν τούτῳ δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ δι’ οὗ ἐπήγαγε τὸ ὁμοούσιον ἐμφαίνει σαφῶς . φησὶ γὰρ “ ἐγώ εἰμι ὁ μαρτυρῶν περὶ “ ἐμαυτοῦ , καὶ μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ καὶ ὁ πέμψας με Πα - “ τήρ · ” οὐκ ἂν γὰρ εἰ ἐλάττονος οὐσίας ἦν , πρῶτον ἑαυτὸν ἐτίθει τοῦ Πατρός . Κυρίλλου . Ἐγὼ , φησὶν , ὅπερ εἰμὶ κατὰ φύσιν , τοῦτο καὶ λέγειν οὐ παραιτήσομαι , φῶς γάρ εἰμι τοῦ κόσμου · πλὴν εἰ ταῦτα λέγων οὐκ ἀξιόχρεως εἶναι δοκῶ , ἐπείπερ εἰμι μόνος , καὶ ἐμοὶ παραλήψομαι συναινοῦντά τε καὶ συμψηφιούμενον τοῖς ἐμοῖς πλεονεκτήμασι τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα · συνθαυματουργεῖ γάρ μοι ὡς ὁρᾶτε , φησὶ , καὶ συνεργάζεται . Ὡς γὰρ διὰ τὴν ταὐτότητα τῆς οὐσίας ἔχων αὐτὸν ἐν ἐμαυτῷ ἐπὶ τὸ πάντα κατορθοῦν , ἀδια - κωλύτως ἔρχομαι . ἔχει γὰρ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ἀπὸ μὲν τῆς θείας φύσεως τὸ παντουργικὸν ὡς Θεὸς , κἂν πέφηνεν ἄνθρωπος . μαρτυρεῖται δὲ καὶ παρὰ τοῦ Πατρὸς , ὡς συνεργάτην αὐτὸν ἐν ἅπασιν ἔχων , ἐπείπερ ἐστὶν ἐν Πατρὶ καὶ Υἱῷ μία θεότης , καὶ τῆς αὐτῆς ἐξουσίας ἀπαράλλακτος ἐξουσία τε καὶ δύναμις . Ἐρωτησάντων δὲ αὐτῶν “ ποῦ ἐστιν ὁ Πατήρ σου ; ” ἐπειδὴ ἰδόντες ἔλεγον τοῦτο καὶ πειράζοντες αὐτὸν , οὐδὲ ἀποκρίσεως αὐτοὺς πρὸς τοῦτο ἀξιοῖ , ἀλλά φησιν , “ οὔτ’ ἐμὲ οἴδατε , οὔτε τὸν “ Πατέρα μου , ” καὶ τὰ ἑξῆς , δεικνὺς ἐν τούτῳ ὅτι οὐδὲν ὠφελοῦνται τὸν Θεὸν λέγοντες εἰδέναι Πατέρα , αὐτὸν οὐκ εἰδότες . Καὶ ἐπειδὴ ἀφέντες αὐτὸν ἀεὶ τὸν Πατέρα ἐζήτουν μαθεῖν , διὰ τοῦτο λέγει , οὐ δύνασθε ἰδεῖν τὸν Πατέρα χωρὶς ἐμοῦ . “ Εἰ “ γὰρ γὰρ ἐμὲ ᾔδειτε , ” φησὶ , “ καὶ τὸν Πατέρα μου ᾔδειτε ἄν . ” ὥστε οἱ τὸν Υἱὸν βλασφημοῦντες οὐκ αὐτὸν βλασφημοῦσι μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸν γεγεννηκότα . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . τὸν Ἰωσὴφ οἰόμενοι αὐτοῦ εἶναι πατέρα τοῦτο εἶπον , ἢ ὀνειδίζουσιν αὐτῷ ὡς ἐκ πορνείας τεχθέντι , καὶ οὐκ εἰδότι τὸν ἴδιον πατέρα · εἰ ἄνθρωπον ὑποπτεύετε εἶναι τὸν πατέρα μου , οὐκοῦν οὐδὲ ἐμὲ οἴδατε · ἀλλ’ ἐπείπερ οἱ φιλομαθεῖς διὰ τῆς τοῦ υἱοῦ γνώσεως νοοῦσι τὸν πατέρα , ὁ πατὴρ ἐν υἱῷ ὡς ἐν εἰκόνι διαχαρακτηρίζεται , οὐκοῦν ἴσος ὁ Υἱὸς τῷ Πατρί . “ Ταῦτα ταῦτα τὰ ῥήματα , ” φησὶν , “ ἐλάλησεν ἐν τῷ γαζοφυλακίῳ , καὶ τὰ ἐξῆς τὸ δὲ οὔπω ἐληλύθει ἡ ὥρα αὐτοῦ , τοῦτό ἐστιν , ὅτι οὐδέπω καιρὸς ἦν ἐπιτήδειος , καθ’ ὃν ἤθελε σταυρωθῆναι , ὥστε καὶ τότε οὐ τῆς αὐτῶν δυνάμεως ἔργον ἦν , ἀλλὰ τῆς οἰκονομίας τῆς ἑαυτοῦ · αὐτοὶ μὲν γὰρ καὶ πάλαι ἐβούλοντο αὐτὸν ἀποκτεῖναι , οὐκ ἴσχυον δὲ , αὐτοῦ μὴ βουλομένου · οὐ τοίνυν οὐδὲ τότε ἴσχυσαν ἀν’ εἰ μὴ αὐτὸς συνεχώρησε . Διὰ τί δὲ αὐτοῖς συνεχῶς λέγει , “ ἐγὼ ὑπάγω καὶ ζητήσετέ ‘με ; ” κατασείων αὐτῶν τὰς ψυχὰς καὶ φοβῶν . Χρὴ γὰρ σκοπῆσαι , ὅσον τοῦτο ἐνεποίει τὸν φόβον αὐτοῖς · καὶ γὰρ ἀνελεῖν αὐτὸν βουλόμενοι , ἵνα ἀπαλλαγῶσιν αὐτοῦ , ζητοῦσι ποῦ ὑπάγει , οὕτω μέγα τι περὶ τοῦ πράγματος ἐφαντάζοντο . Ἐκείνων δὲ λεγόντων , “ μή τι ἀποκτενεῖ ἑαυτὸν , ” καὶ τὰ ἑξῆς ; αὐτὸς ἀναιρῶν αὐτῶν τὴν ὑπόνοιαν φησὶν , “ ὑμεῖς ἐκ τῶν κάτω ἐστὲ , “ ἐγὼ ἐκ τῶν ἄνω εἰμί . ὃ δὲ λέγει τοιοῦτό ἐστιν , οὐδὲν θαυμαστὸν ὑμᾶς τοιαῦτα νοεῖν , ἀνθρώπους σαρκικοὺς ὄντας καὶ οὐδὲν πνευματικὸν λογιζομένους . οὐ γὰρ ἐγὼ τὸ τοιοῦτον ὀλέθριον καὶ χαλεπὸν καὶ πολλῶν κολάσεων ἄξιον ἁμάρτημα , τὸ ἑαυτὸν ἀποκτεῖναι , διαπράξομαι . ἄνωθεν γάρ εἰμι , ὅθεν καὶ τὸ ἐπαγόμενον τῆς αὐτῆς ἔχεται ἐννοίας . Φησὶ γὰρ , “ ὑμεῖς ἐκ τοῦ κόσμου τούτου ἐστὲ , ” τουτέστι , τὰς κοσμικὰς ἐννοίας σαρκικὰς κέκτησθε . “ Ἐγὼ ἐκ τοῦ κόσμου “ τούτου οὐκ εἰμὶ ” πόρρω τῆς ὑμῶν πονηρίας εἰμὶ , φησὶ , καὶ ὥσπερ τοὺς μαθητὰς εἶπε μὴ εἶναι ἐκ τοῦ κόσμου , φιλοσοφίαν αὐτοῖς μαρτύρων , οὐτῶ καὶ πέρι αὐτοῦ εἴπων , ὅτι οὐκ εἰμι ἐκ του κόσμου , οὐχ ὡς μὴ ἀνειληφὼς σάρκα τοῦτό φησιν , ἀλλὰ διὰ τὸ πάσης κακίας ἐκτὸς εἶναι . Τί σημαίνει ὅπερ εἰπεν , ὅτι “ ἐὰν μὴ πιστεύσητε ὅτι ἐγώ “ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν ἀποθανεῖσθε ; ἐπειδὴ ἦλθεν ἵνα ἄρῃ τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου · ἑτέρως δὲ αὐτὴν ἀποδύσασθαι οὐκ ἔνι , εἰ μὴ διὰ τοῦ λουτροῦ τοῦ βαπτίσματος , ἀνάγκη τὸν μὴ πιστεύοντα ἔχοντα τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον ἀπελθεῖν , ὀφείλοντα ἐκεῖ δοῦναι εὐθύνας τῶν ἡμαρτημένων · τοῦτο οὖν ἐστιν ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ἀποθανεῖν . Θεοδώρου ἡρακλείασ . Κοσμικοὶ ὄντες καὶ ἀνάξιοι τῆς ἄνω βασιλείας διὰ τὴν προσοῦσαν παρανομίαν οὐδαμῶς ἐδύναντο ὅπου αὐτὸς ὑπῆγεν ἐλθεῖν · τοῖς γοῦν ἐν ἁμαρτίαις ἀποθνήσκουσι γέεννα καὶ πυρὸς κάμινος καὶ τὸ ἐξώτερον σκότος ἡτοίμασται · ὅθεν προδιαμαρτυράμενος ἔλεγεν , “ εἶπον ὑμῖν ὅτι ἀποθανεῖσθε ἐν ταῖς “ ἁμαρτίαις ὑμῶν . ” Ἐρωτῶσι δὲ “ σὺ τις εἰ , ἄπο πολλῆς ἀνοίας , διότι μέτα χρόνον τοσοῦτον σημεῖα καὶ διδασκαλίαν τοῦτο ἐποίουν , αὐτὸς δὲ πρὸς τοῦτο ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς “ τὴν ἀρχὴν ὁ τι καὶ λαλῶ “ ὑμῖν , πολλὰ ἔχω παρ’ ὑμῶν λαλεῖν καὶ κρίνειν , ” καὶ τὰ ἑξῆς . Ὃ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστι · τοῦ ὅλως ἀκούειν τῶν λόγων τῶν παρ’ ἐμοῦ ἀνάξιοί ἐστε , μή τι γε καὶ μαθεῖν ὅστις εἰμὶ ἐγώ · ὑμεῖς γὰρ πειράζοντες φθέγγεσθε . Ἵνα δὲ μὴ νομίσητε ὅτι τοσαῦτα ἀκούων παρ’ ὑμῶν , δι’ ἀσθένειαν οὐκ ἐπεξέρχομαι , ἣ ὅτι οὐκ οἶδα ὑμῶν τὰς διανοίας καὶ τὰς χλευασίας , ἰδοὺ λέγω ὑμῖν ὅτι δύναμαι ὑμᾶς ἐλέγξαι , οὐκ ἐλέγξαι δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ κολάσαι · τοῦτό ἐστι λαλεῖν καὶ κρίνειν . Κυρίλλου . Δίκαια πάσχω , φησὶν , ὅτι καὶ λόγου πη ὑμῶν ἐποιησάμην ἀρχὴν , ὅτι προσπεφώνηκά τι τῶν εἰδότων ὠφελεῖν , καὶ διασώζειν ἐβουλευσάμην , εὐτελὴς οὕτω λελόγισμαι παρ’ ὑμῖν . Τὸ δὲ , “ ταῦτα λq́ω , ” εἰς τὸν κόσμον ἐδήλωσε λοιπὸν ἐξερχόμενον ἑαυτὸν εἰς τὰ ἔθνη . Οὐχ ἓν ἐγκαλέσω μόνον , φησὶν , ἀλλὰ πολλὰ , καὶ ἐπ’ οὐδενὶ διαψεύσομαι καθάπερ ὑμεῖς · ἔχω κρίνειν ὡς ἀπειθεῖς , ὡς ἀλαζόνας , ὡς ὑβριστὰς , ὡς θεομάχους , ὡς ἀγνώμονας , ὡς ἀχαρίστους , ὡς πονηροὺς , ὡς φιληδονοῦντας μᾶλλον ἣ φιλοθεεῖν εἰθισμένους , ὡς δόξαν παρὰ ἀλλήλων λαμβάνοντας , τὴν δὲ δόξαν τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ μὴ ζητοῦντας , ὡς ἐμπυρίσαντάς μου τὸν νοητὸν ἀμπελῶνα , καὶ ὅσα ἄλλα περὶ ὑμῶν φησὶν ἡ γραφή . Θεοδώρου ἡρακλείασ . Κἂν εἰς νοῦν μὴ λαμβάνητε τὸν τῆς κρίσεως καιρὸν , “ ἀλλ’ ὁ πέμψας με , φησὶν , ἀληθής ἐστιν , ” ὃς ὥρισε τὸν τῆς ἀποδώσεως καιρὸν , ὃς καὶ ἀπέστειλέ με κηρύξαι τοῦτο , καὶ φανερὸν τῷ κόσμῳ καταστῆσαι . καὶ ἐν τούτῳ δὲ ἔδειξεν αὐτῶν ὁ Εὐαγγελιστὴς τὴν ἄνοιαν , ἐν τῷ εἰπεῖν , “ οὐκ ἔγνωσαν “ ὅτι τὸν Πατέρα ἔλεγε ” τὸν Θεὸν , διότι οὐ διέλειπεν αὐτοῖς περὶ αὐτοῦ διαλεγόμενος , καὶ οὐκ ἐγίγνωσκον ἔτι . Ἀπολικαρίου . Εἰ γὰρ συνίεσαν ὅτι περὶ Θεοῦ ἔλεγεν κύριος , οὐκ ἃν ἠρώτων “ ποῦ ἐστιν ὁ πατήρ σου;“διόπερ καὶ δεόντως εἴρηκε πρὸς αὐτοὺς τὸ “ οὐκ οἴδατε τὸν Πατέρα μου . ” ὅπερ δὲ φησὶν , “ ὅτι ὅταν ὑψώσητε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου , τότε γνώσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμι · ” τοῦτο σημαίνει , ὅτι ὅτε ὑμεῖς προσδοκᾶτε ἀπαλλαγήσεσθαι μου καὶ ἀναιρήσειν , τότε μάλιστα εἴσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ , πάντα φέρων καὶ ἄγων , γνώσεσθε δὲ ἀπό τε τῶν σημείων καὶ τῆς ἀναστάσεως τῆς ἡμετέρας . Τὸ δὲ “ ἀπ’ ἐμαυτοῦ ποιῶ οὐδέν’ καὶ τὰ ἑξῆς , τὸ ἀπαράλλακτον τῆς οὐσίας δηλοῖ , καὶ ὅτι οὐδὲν ἐκτὸς τῶν πατρικῶν νοημάτων φθέγγεται . Καὶ ἵνα μὴ νομίσωσι τὸ ἐπαγόμενον , εἷνον τὸ “ ὁ πέμψας με , ” ἐλαττώσεως εἰναι , προστίθησι λέγων , “ μετ’ ἐμοῦ ἐστι ” τοῦτο μὲν γὰρ τῆς θεότητός ἐστιν , ἐκεῖνο δὲ τῆς οἰκονομίας . Ἐπειδὴ δὲ διὰ τῶν ταπεινῶν αὐτοῦ λόγων πολλοὶ ἔμελλον πιστεύειν , πάλιν ἐπὶ τὸ ταπεινότερον τὸν λόγον καταγαγὼν λέγει , οὐκ “ ἀφῆκέ με “ μόνον ὁ Πατὴρ , ὅτι ἐγὼ τὰ ἀρεστὰ αὐτοῦ ποιῷ πάντοτε , ” δεικνὺς ἐκ τούτου ὅτι καὶ τὸ λύσαι τὸ σάββατον ἀρεστεῖν αὐτῷ ἐστιν . Ὅπερ δὲ εἶπον ὅτι διὰ τῶν ταπεινῶν αὐτοῦ λόγων πολλοὶ ἔμελλον πιστεύειν , τοῦτο δεῖξαι θέλων ὁ Εὐαγγελιστὴς , ἐπήγαγε λέγων , “ ταῦτα ταῦτα αὐτοῦ λαλήσαντος , πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτὸν , ” μονονουχὶ βοῶν , ὅτι μὴ θορυβοῦ , ὦ ἀκροατὰ , ἐάν τι ταπεινὸν ἀκούσῃς · διὰ γὰρ τὴν ἀσθένειαν τῶν ἀκουόντων οὕτω ταῦτα εἴρηται , ἵνα πεισθῶσιν . Ἐπίστευσαν μὲν οὖν , οὐχ ὡς ἐχρῆν δὲ , ἀλλὰ ἁπλῶς καὶ ὡς ἔτυχε , πεισθέντες καὶ ἀναπαυσάμενοι ἐπὶ τῇ τῶν λόγων ταπεινότητι , ὅτι δὲ οὐδέπω παρεδέξαντο τὴν διδασκαλίαν ὡς δέον , ἦν δῆλον · “ ἔλεγε ἔλεγε γάρ’ φησὶν , “ ὁ Ἰησοῦς πρὸς τοὺς πεπιστευκότας αὐτῷ “ Ἰουδαίους , ἐὰν ὑμεῖς μείνητε ἐν τῷ λόγῳ τῷ ἐμῷ ” καὶ τὰ ἑξῆς · ταῦτα δὲ διελέγετο βουλόμενος ἐμβαθύναι τὴν πίστιν αὐτῶν , διασκάπτων τὴν ψυχὴν πληκτικωτέραν λόγοις . “ Γνώσεσθε δὲ τὴν ἀλήθειαν , ” τουτέστιν ἐμὲ , ἐγὼ γάρ εἰμι ἡ ἀλήθεια . Τὰ γὰρ Ἰουδαϊκὰ πάντα τύπος ἦν , τὴν δὲ ἀλήθειαν πη ἐμοῦ εἴσεσθε , καὶ ἐλευθερώσει ὑμᾶς ἀπὸ τῶν ἁμαρτημάτων ὑμῶν · καὶ οὐκ εἶσεσθε , ὅτι ἀπαλλάξει ὑμᾶς δουλείας , ἀλλὰ τοῦτο αὐτοῖς εἴασε συνιδεῖν . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Αἱ θυσίαι καὶ οἱ ῥαντισμοὶ οὐδέποτε ἠλευθέρουν ἁμαρτίας , οἱ δὲ τὴν ἐν πνεύματι λατρείαν ἐπιτελοῦντες διὰ τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως ἐλευθεροῦνται , μηκέτι ἐν δούλοις ἀλλ’ ἐν υἱοῖς καταταττόμενοι · Τί οὖν οἱ ἀλαζόνες ; “ σπέρμα Ἀβραὰμ , ” φησὶν , “ ἐσμὲν , “ καὶ οὐδενὶ δεδουλεύκαμεν πώποτε ” καὶ τὰ ἑξῆς . Ὃ δὲ λέγουσι , τοιοῦτόν ἐστι , δούλους ἐκάλεσας τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἀβραὰμ τοὺς εὐγενεῖς . τοιαῦτα γὰρ τῶν Ἰουδαίων τὰ καυχήματα , οὐδαμοῦ τῶν οἰκείων κατορθωμάτων μέμνηνται , ἀλλὰ τοῦ σπέρματος . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ βαπτιστὴς πρὸς αὐτοὺς ἔλεγε , ” μὴ δόξητε λέγειν ‘ὅτι πατέρα ἔχομεν τὸν Ἀβραάμ . Οὐκ ἤλεγξε δὲ αὐτοὺς ὁ Χριστὸς ὡς πολλάκις δουλεύσαντας · καὶ γὰρ καὶ Αἰγυπτίοις καὶ Βαβυλωνίοις καὶ ἑτέροις πολλοῖς ἐδούλευσαν , ἐπειδὴ οὐ τοῦτο ἐσπούδαζε δεῖξαι δούλους ἀνθρώπων γεγενημένους , ἀλλὰ τῆς ἁμαρτίας , ἥτις ἐστὶ καὶ χαλεπωτάτη δουλεία . Διὸ καὶ ἐπήγαγε λέγων , “ πᾶς ὁ ποιῶν τὴν ἁμαρ - τίαν , δοῦλός ἐστι τῆς ἁμαρτίας . Ὁ δὲ δοῦλος οὐ μένει ἐν τῇ οἰκίᾳ εἰς τὸν αἰῶνα , καὶ τὰ ἑξῆς , διὰ τούτων ἠρέμα καὶ τὰ διὰ τοῦ νόμου καταβάλλει , αἰνιττόμενος τοὺς προ - τέρους χρόνους . Ἵνα γὰρ μὴ ἐκεῖνα ἀνατρέχωσι καὶ λέγωσι , θυσίας ἔχομεν , ἃς προσέταξε Μωϋσῆς , ἐκεῖναι ἡμᾶς ἀπαλλάξαι δύνανται : Διὰ τοῦτο ταῦτα ἐπήγαγεν , ἐπεὶ ποίαν ἀκολουθίαν εἶχε τὰ ῥήματα . δείκνυσι δὲ ἐνταῦθα καὶ τὸ ὁμότιμον αὐτοῦ τὸ πρὸς τὸν Πατέρα καὶ τὸ διάφορον δούλου καὶ ἐλευθέρου . Ἡ γὰρ παραβολὴ τοῦτο βούλεται . Διὰ τι δὲ περὶ ἁμαρτημάτων διαλε - γόμενος οἰκίας ἐμνημόνευε ; δεικνὺς ὅτι ὥσπερ ἐπὶ οἰκίας ὁ δεσπότης , οὕτω πάντως αὐτὸς ἐξουσίαν ἔχει . Τὸ γὰρ μένει τοῦτό ἐστιν , ὥσπερ αὖ καὶ τὸ “ οὐ μένει ἀντὶ τοῦ οὐκ ἔχει ἐξουσίαν χαρίζεσθαι , ἅτε μὴ ὣν οἰκοδεσπότης · ὁ δὲ υἱὸς οἰκοδεσπότης ἐστὶ , διό φησι μένει εἰς τὸν αἰῶνα . Κυρίλλου . Δραμεῖται γὰρ εἰς τὸ ἐξώτερον σκότος , οἱ δὲ τῆς υἱοθεσίας ἀξιωθέντες ἀκούσονται , “ δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ ” Πατρός μου , ” καὶ τὰ ἑξῆς . ἈΜΜΩΝÍΟΥ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ . Ὁ μὴ μένων εἰς τὸν αἰῶνα καὶ ὡσαύτως ἔχων , ἀεὶ δοῦλός ἐστι τῇ φύσει , καὶ οὔτε ἑαυτὸν οὔτε ἄλλον ἐλευθερῶσαι δύναται . Πάντα γὰρ δοῦλα τοῦ κτίσαντος , μένει δὲ εἰς τὸν αἰῶνα , ὡσαύτως ἔχων ὁ Τὶὸς ἰὸς ὡς φύσει Θεός . Καὶ πάλιν δὲ τὸ ὁμοούσιον δεικνὺς ἐπήγαγε λέγων , “ ἐὰν οὖν ὁ “ Υἱὸς ὐμᾶς ὑμᾶς ἐλευθερώσῃ , ὄντως ἐλεύθεροι ἔσεσθε . ” Ἁμα δὲ καὶ τοῦτο ἐμφαίνει , “ διὰ τοῦτο ἐλεύθεροι ἔσεσθε , ” ὅτι αὕτη ἡ ἐλευθερία οὐκ ἀληθής ἐστιν , ἀλλὰ μέχρι προσηγορίας μόνης , ὅθεν ταύτην μὲν καὶ ἄνθρωποι διδόασι , τὴν δὲ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας ἐλευθερίαν μόνος ὁ Θεός . οἶδα γὰρ , φησὶν , ὅτι σπέρμα Ἀβραάμ ἐστε , ἀλλ’ οὐ τοῦτό ἐστι τὸ ζητοῦ μένον , ἀλλ’ ἡ διὰ τῶν ἔργων πρὸς αὐτὸν οἰκείωσις . Ἀφεὶς τοίνυν πάντα αὐτῶν ἐλέγξαι τὸν βίον , τοῦτο ὃ μετὰ χεῖρας ποιεῖν ἐβούλοντο , εἰς μέσον ἄγει λέγων , “ ζητεῖτέ με ἀποκτείναι , ὅτι ὀ λόγος δ έμὸς οὐ χώρει ἐν ὕμιν . Εί γὰρ καὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτὸν , ἀλλ’ εὐθέως πάλιν μετέθεντο . Τί δέ ἐστιν , ὅπερ φησὶν , “ ὅτι ἐγὼ ὃ ἑώρακα παρὰ τῷ Πατρί μου , “ λαλῶ , ” καὶ τὰ ἑξῆς , ὥσπερ , φησὶν , ἐγὼ , καὶ ἀπὸ τῶν ῥημάτων καὶ ἀπὸ τῆς ἀληθείας ἐμφαίνω τὸν Πατέρα , οὕτω καὶ ὑμεῖς τὸν διάβολον ἀπὸ τῶν πραγμάτων . Ἀπολιναρίου . Ἑωρακέναι καὶ παρὰ τῷ Πατρὶ λέγων , ὀφθαλμῶν τινα ὅρασιν ἐδήλωσεν , ἀλλὰ γνῶσιν φυσικὴν , ἐπεὶ καὶ ἐκείνους φάσκων ἑωρακέναι παρὰ τῷ πατρὶ αὐτῶν , οὐκ ὄψει δήπουθεν ἑωρακέναι λέγει , ἀλλὰ τῇ ἐνοικούσῃ πονηρίᾳ ταῖς τοῦ πονηροῦ βουλαῖς οἰκείους καθίστασθαι . Ἐπειδὴ δὲ εἶπον ἐκεῖνοι ὅτι ὁ Πατὴρ ἡμῶν Ἀβραάμ ἐστιν , ἀποκρούεται αὐτοὺς λέγων , “ εἰ τέκνα τοῦ Ἀβραὰμ ἦτε , ” καὶ τὰ ἑξῆς . Συνεχῶς δὲ ἀπάγει αὐτοὺς τῆς πρὸς τὸν Ἀβραὰμ συγγενείας , ὥστε μὴ ἐν ἐκείνῳ τὰς ἐλπίδας τῆς σωτηρίας ἔχειν , μηδὲ ἐν τῇ κατὰ φύσιν συγγενείᾳ , ἀλλ’ ἐν τῇ κατὰ προαίρεσιν . Μέμνηται δὲ πάλιν τῆς φονικῆς αὐτῶν προαιρέσεως , λέγων , “ ζητεῖτέ με ἀποκτεῖναι ” καὶ τὰ ἑξῆς , ὅπως συνεχῶς ὀνειδιζόμενοι ἐντραπέντες διορθώσονται . Ποῖαν δὲ ἀλήθειαν λελάληκεν ; ὅτι ἴσος ἐστὶ ἧ Πατρί . Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ ἐζήτουν αὐτὸν ἀποκτεῖναι . Τὸ δὲ εἰπεῖν ὅτι “ τοῦτο Ἀβραὰμ οὐκ ἐποίησε , καὶ τὰ ἑξῆς , δείκνυσιν αὐτοὺς ὅτι οὐ μόνον τοῦ Ἀβραὰμ οὐκ εἰσὶν , ἀλλὰ μᾶλλον τοῦ διαβόλου . Διὰ τί εἰπόντων αὐτῶν “ ἡμεῖς ἡμεῖς ἐκ “ πορνείας πορνείας οὐκ ἐγεννήθημεν , ” οὐκ ἐλέγχει αὐτοὺς , καὶ γὰρ ἦσαν ἐκ πορνείας αὐτῶν πολλοὶ γεγεννημένοι , διὰ τὸ μὴ προσηκούσας ἐπιμιξίας ποιήσασθαι ; Διὰ τί οὖν οὐκ ἐλέγχει αὐτούς ; διὰ τὴν ἄφατον αὐτοῦ φιλανθρωπίαν , καὶ ὥστε μὴ ἀναιδεστέρους γενέσθαι . Κυρίλλου . Ἐπειδὴ τῆς ἐξ Ἀβραὰμ συγγενείας ἔξω τιθεὶς αὐτοὺς , ἑτέρῳ προσνέμει πατρὶ , χαλεπαίνουσι σφόδρα , ἔκ τε πορνείας γεγενῆσθαι αὐτὸν λέγοντες , καὶ τὸν Θεὸν αὐτὸν Παέρα ἐπιγραφόμενοι , καὶ ταῦτα ‘Hσαίου ἀκούοντες τοῦ προφήτου λέγοντος πρὸς αὐτούς · “ οὐαὶ τέκνα ἀποστάται , καὶ υἱοὺς ἐγέννησα “ καὶ ὕψωσα , αὐτοὶ δέ με ἠθέτησαν . ” Ἐπειδὴ δὲ περαιτέρω καυχήματος ἐξέρχονται λέγοντες , “ ἕνα ἕνα “ πατέρα πατέρα ἔχομεν τὸν Θεὸν , ” τοῦτο δὲ ἔλεγον σεμνυνόμενοι ὡς τὸν Θεὸν ἐκδικοῦντες , δείκνυσιν αὐτοὺς μᾶλλον ἐναντιουμένους τῷ Θεῷ , ὅτι τὸν Υἱὸν αὐτοῦ ἐδίωκον , λέγει πρὸς αὐτοὺς , “ εἰ ὁ Θεὸς πατὴρ “ ὑμῶν ἦν , ἠγαπᾶτε ἃν ἐμὲ , ἐγὼ γὰρ ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐξῆλθον καὶ “ ἣκω . ” Τὸ δὲ “ ἐξῆλθον ” τὴν πρὸς ἡμᾶς αὐτοῦ ἄφιξιν δηλοῖ . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Εἰ ἠγαπᾶτέ με , τοῦτο σημεῖον ἦν ὅτι ἐκ Θεοῦ ἦτε . Ἡ γὰρ ἀγάπη εἰς υἱοθεσίαν ἄγει . Πῶς ὑμεῖς ἐν υἱοῖς δύνασθε ἀριθμεῖσθαι , οὐκ ἀγαπῶντες ἐμέ ; τὸν μεταπλάττοντα εἰς ἰδίαν μορφὴν τὸν εἰς αὐτὸν πιστεύοντα , ὅτι Θεός ἐστι φύσει , καὶ Υἱὸς Θεοῦ · πλὴν ἐκεῖνοι ἀνεγκλήτως καλοῦσι πατέρα τὸν Θεὸν , οἱ εὐσεβῶς πολιτευόμενοι . Τὸ “ ἐξῆλθον ” τὴν ἐκ ἄρρητον καὶ ἄναρχον σημαίνει γέννησιν , τὸ δὲ “ ἥκω ” τὴν ἐν τῷδε τῷ κόσμῳ πάροδον μετὰ σαρκός . Εὐδοκίᾳ , φησὶ , τοῦ Πατρὸς ἐσαρκώθην , καὶ ἦλθον ἐν τῷ κόσμῳ , διαλεχθησόμενος ὑμῖν τὰ παρὰ τοῦ Πατρός . “ Οὐδὲ γὰρ ἀπ’ ἐμαυτοῦ ἐλήλυθα , ἀλλ’ ἐκεῖνός με ἀπέστειλε , ” φησί . τοῦτο δὲ εἶπε τοὺς πονηροὺς αὐτῶν διαλογισμοὺς ἐκκαλύψαι βουλόμενος , ὅτι παρελογίζοντο ξένα τινὰ λέγειν αὐτὸν καὶ κενὰ , ὥσπερ τοῦ Θεοῦ ἥκειν . Διὰ τοῦτο καὶ ἐπάγει λέγων “ τὴν “ λαλιὰν τὴν ἐμὴν οὐ γιγνώσκετε , ὅτι οὐ δύνασθε ἀκούειν τὸν “ λόυον τὸν ἐμόν . ” τίνος ἕνεκεν ; διὰ τὸ χαμαίζηλον τῆς διανοίας ὑμῶν φησι , καὶ τὸ πολὺ μεγάλα εἶναι τὰ ἐμά . Ἐνταῦθα δὲ τὸ “ οὐ δύνασθε , ” τὸ οὐ βούλεσθε ἐστί . Διὰ τι δὲ οὐκ ἐβούλοντο , ἐμφαίνει λέγων , “ ὅτι ὑμεῖς ἐκ τοῦ πατρὸς τοῦ διαβόλου ἐστὲ , καὶ τὰς ἐπιθυμίας τοῦ πατρὸς ὑμῶν τοῦ διαβόλου “ θέλετε ποιεῖν . ” καὶ οὐκ εἶπεν ἁπλῶς τὰ ἔργα , ἀλλὰ “ τὰς “ ἐπιθυμίας αὐτοῦ ποιεῖτε , ” δεικνὺς ὅτι σφοδρῶς καὶ οὗτοι κἀκεῖνος τοῖς φόνοις χαίρουσι . Διὸ καὶ ἐπάγει , “ ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος ἢν ἀπ’ ἀρχῆς · ” Οὐκ ἀφῆκε δὲ ἀμάρτυρον τὸν λόγον , ἀλλὰ τεκμηρίοις κατασκευάζει τὸν ἔλεγχον . Τὸ γὰρ χαίρειν τοῖς φόνοις , φησὶ , τῆς ἐκείνου κακίας ἐστὶ , “ καὶ ἐν τῇ ἀληθείᾳ οὐχ ἕστηκεν , ὅτι ἀλήθεια “ οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῷ · ” διότι ἐκεῖνος ἔτεκε τὸ ψεῦδος πρῶτος . τοῦτο δὲ εἶπε διὰ τὸ συνεχῶς αὐτοῦ κατηγορεῖν καὶ λέγειν , ὅτι ἐκ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔστιν . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Αὐτὸς πρῶτος ἔτεκε τὸ ψεῦδος , ἕτερα ἀνθ’ ἑτέρων εἰπὼν πρὸς τὴν Εὕαν . Θεοδώρου ἡρακλείασ . Ἀποστάτης γὰρ τῆς ἀληθείας ἐξ ἀρχῆς γενόμενος , διὰ ψεύδους τὰ πάντα συνέχεε , τοῦτο μὲν Θεὸν πρὸς ἀνθρώπους διαβαλὼν , τοῦτο δὲ ἀνθρώπους Θεῷ · οἷον Θεὸν μὲν πρὸς τὴν Εὕαν , ἀνθρώπους δὲ τῷ Θεῷ , τὸν Ἰὼβ , λέγων “ μὴ δωρεὰν Ἰὼβ σέβεται τὸν Θεόν;“καὶ πάλιν , ἐπειδὴ γὰρ ἐχθροί ἐστε τῆς ἀληθείας , διὰ τοῦτό με διώκετε , ἐπεὶ εἰ μὴ διὰ τοῦτο , εἴπατε τὸ ἔγκλημα . Τί ἐστιν “ ὅταν λαλῇ τὸ ψεῦδος , ἐκ τῶν ἰδίων λαλεῖ ; ” ἵτε ψεύστης ἐστίν . οἱ μὲν ἄνθρωποι , φησὶν , οὐχ οὕτως χρῶνται τῷ ψεύδει ὡς ἰδίῳ , ἀλλ’ ὡς ἀλλοτρίῳ , οὗτος δὲ ὡς ἰδίῳ , διό φησι , “ καὶ “ ὁ πατὴρ αὐτοῦ , ” τοῦτ’ ἔστι τοῦ ψεύδους · αὐτὸς γὰρ πρῶτος ἔτεκε τὸ ψεῦδος , ὅτε ἔλεγεν , “ ᾗ ἃν ἡμέρᾳ φάγητε , ἔσεσθε ὡς Θεοί . ” Ὅπερ δέ φησιν , “ ἐγὼ δὲ ὅτι τὴν ἀλήθειαν λέγω , οὐ πιστεύετέ “ μοι ” τοῦτό ἐστιν , οὐδενὶ ἔχοντες ἐγκαλεῖν μοι , ἀνελεῖν με θέλετε . Ἐπειδὴ γὰρ ἐχθροί ἐστε τῆς ἀληθείας , διὰ τοῦτό με διώκετε , ἐπεὶ εἰ μὴ διὰ τοῦτο , εἴπατε τὸ ἔγκλημα . Διὸ καὶ ἐπήγαγε , τίς ἐξ ὑμῶν ἐλέγχει με περὶ ἁμαρτίας ; εἰ γὰρ μήτε αἰτιᾶσθαι ἔχετέ τι τῶν λεγομένων , μήτε ἁμάρτημά τι ἐν ἐμοὶ θεωρεῖτε , διὰ τί οὐ πιστεύετέ μοι ; τοῦτο γὰρ σημαίνει ὅπερ εἶπεν , εἰ ἀλήθειαν λέγω , διὰ τι οὐ πιστεύετέ μοι ; “ Ὁ γὰρ ὣν , ” φησὶν , “ ἐκ τοῦ Θεοῦ , τὰ ῥήματα τοῦ Θεοῦ “ ἀκούει · διὰ τοῦτο δὲ ὑμεῖς οὐκ ἀκούετε , ὅτι ἐκ τοῦ Θεοῦ οὐκ “ ἐστέ . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . τοὺς πιστοὺς ἐκ τοῦ Θεοῦ λέγει , οὐ κατ’ οὐσίαν , ἀλλὰ κατὰ τὸ ἐξ αὐτοῦ τὸν τύπον τῆς εὐσεβείας λαβεῖν , καὶ οἰκειωθῆναι αὐτῷ ἐξ ἀρετῆς καὶ ἐννόμου πολιτείας . Τὸ δὲ “ ἀκούει ” λέγει , οὐ τοῖς αἰσθητικοῖς ὠσὶν , ἀλλὰ ταῖς τῆς ψυχῆς συγκαταθέσεσιν . Δείκνυσιν ὅτι διὰ τοῦτο οὐκ ἐπίστευον αὐτῷ , ὅτι ὡς ἀντιθέῳ προσεῖχον , ἀλλ’ ὅτι ἀλλότριοι ἦσαν τοῦ Θεοῦ . Ὀφείλοντες δὲ ἐπὶ τοῖς ῥηθεῖσι κατανυγῆναι , θαυμάσαι τὲ τὴν παρρησίαν , καὶ τὴν τῶν εἰρημένων ἀκολουθίαν , μᾶλλον καὶ ὑβρί - ζουσι , Σαμαρείτην αὐτὸν ἀποκαλοῦντες , δαιμόνιον ἔχοντα . Οὐδαμοῦ δὲ τοῦ Εὐαγγελιστοῦ ἔμπροσθεν εἰρηκότος , ὅτι Σα - μαρείτην αὐτὸν ἐκάλεσαν , πῶς οὗτοί φασιν , “ οὐ καλῶς ἐλέγομεν ; ” Δῆλον οὖν ὅτι πολλάκις εἶπον αὐτὸν τοῦτο · ὁ δὲ πρᾶος καὶ ἀνεξίκακος ἔνθα μὲν διδάξαι αὐτοὺς ἐχρῆν , καὶ τὸν πολὺν αὐτῶν κατασπάσαι τῦφον καὶ παιδεῦσαι μὴ μεγαφρονεῖν ἐπὶ τῷ Ἀβραἀμ , σφοδρὸς ἦν , ἔνθα δὲ ὑβριζόμενον ἐνεγκεῖν ἔδει , πολλῇ πραότητι κέχρηται , παιδεύων ἡμᾶς τὰ μὲν εἰς τὸν Θεὸν ἐκδικεῖν , τὰ δὲ εἰς ἧμας παρορᾷν · Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Σαμαρείτην ἐκάλουν τὸν Κύριον , ὡς διαφοροῦντα περὶ τὰς νομικὰς ἐντολὰς καὶ λύοντα τὸ σάββατον . Οἱ γὰρ Σαμαρεῖται οὐκ ἀκριβῶς ἰουδαtζουσι . Τί ἐστιν , “ έγὼ οὐ ζητῶ τὴν δόξαν τὴν ἐμήν ; ταῦτα εἶπον , φησὶ , δεικνὺς ὅτι προσῆκεν ὑμῖν τὸν Θεὸν καλεῖν πατέρα ἀνδροφόνοις οὖσιν , ὥστε τῇ τιμῇ τῇ πρὸς ἐκεῖνον ἀτιμάζετέ με . Ἐμφαίνων δὲ ὅτι ἐκείνῳ εὐθύνας ὀφείλουσι τῶν λεχθέντων , δι’ ὧν ταῦτα ἤκουεν , ἐπήγαγε λέγων · “ ἐστὶν ὁ ζητῶν καὶ κρίνων . ” Εἰ καὶ ἐγὼ διὰ ταπεινοφροσύνην παρορῶ τὴν ἐμαυτοῦ τιμὴν , ἀλλ’ ὁ Πατὴρ ζητεῖ τὴν ἐμὴν δόξα καὶ τιμήν . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Τὸ δὲ , “ ἐάν τις τὸν λόγον τὸν “ ἐμὸν ἐμὸν τηρήσῃ , ” καὶ τὰ ἑξῆς , οὐ τὴν πίστιν μόνον ἐνταῦθα δηλοῖ τὴν εἰς αὐτὸν , ἀλλὰ καὶ τὸν βίον τὸν καθαρόν . Ἄμα δὲ καὶ αἰνίττεται ὅτι οὐδὲν δύνανται αὐτῷ ποιῆσαι . Εἰ γὰρ ὁ τὸν λόγον αὐτοῦ τηρῶν οὐκ ἀποθανεῖται , πολλῷ μᾶλλον αὐτός . Διὸ καὶ αὐτοὶ τοῦτο συνιδόντες λέγουσιν αὐτῷ , νῦν ἐγνώκαμεν , ὅτι δαιμόνιον ἔχεις , καὶ τὰ ἑξῆς . Ὃ δὲ εἶπον , τοῦτό ἐστιν , οἱ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ ἀκούσαντες ἀπέθανον , καὶ οἱ τὸν σὸν ἀκούοντες οὐκ ἀποθανοῦνται ; θανοῦνται ; “ Μῆ γὰρ σὺ , φησὶ , μείζων εἶ τοῦ πατρὸς ἡμῶν Ἀβραάμ ; ” Οὐ τὸν σαρκικὸν λέγει , ὃν ὑπομένομεν ἅπαντες , ἀλλ’ ὅτι ὡς Θεὸς οὐκ ἐλογίζετο τὸν θάνατον , ὃν ὡς Θεὸς εὐκόλως ἠδύνατο ἀνατρέψαι · θάνατον γὰρ ὧδε ὀνομάζει τὸ δι’ αἰῶνος κολάζεσθαι . Καὶ γὰρ καὶ ζωή ἐστιν ἡ ἀκατάπαυστος ἀπόλαυσις . Αἰῶνα λέγει τὸν μέλλοντα , ὃς κυρίως καλεῖται αἰὼν , ὁ μὴ ἔχων πέρας , ὅπου οὐκέτι οὐδεὶς ἀποθνήσκει μετὰ τὴν ἀνάστασιν τὴν διὰ Χριστοῦ δωρηθεῖσαν πᾶσιν , ὅπου γε τὸ ζωοποιούμενον κἂν ἀποθάνῃ , οὐκ ἀποθνήσκει τῶ Θεῷ . Κυρίλλου . Εἰ τοίνυν ἐγνώκασιν , οὐκ ᾔδεισαν πάλιν . Πῶς ἔλεγον δαιμονᾷν τὸν οὕτω κατεγνωσμένον , ὥσπερ οὖν ᾠήθησαν αὐτοί . ψεύστης οὖν ἄρα καὶ πάλαι πρότερον ἦν ὁ δυσσεβὴς τῶν Ἰουδαίων λαὸς , καί τοι διαλογισμῷ πληροφορηθέντες ἀναγκαίως ὡς οὐκ ἂν ὁ Σατανᾶς ἐκβάλοι τὸν Σατανᾶν · “ πᾶσα γὰρ “ βασιλεία , ” φησὶν , ὁ Χριστὸς , “ μερισθεῖσα καθ’ ἑαυτὴν , ἐρημοῦται , ” καὶ τὰ ἑξῆς . Τοῦ χρυσοστόμου . Ὦ τῆς κενοδοξίας , πάλιν ἐπὶ τὴν συγγένειαν αὐτοῦ καταφεύγουσι , καὶ τοι ἀκόλουθον ἦν εἰπεῖν , μὴ σὺ μείζων εἶ τοῦ Θεοῦ , ὅτι οἱ ἀκούσαντες αὐτοῦ ἀπέθανον , οἱ δὲ πιστεύσαντες ἐπὶ σὲ οὐκ ἀποθανοῦνται ; ἀλλὰ λέγουσι τοῦτο , ἐπειδὴ καὶ τοῦ Ἀβραὰμ ἐλάττονα αὐτὸν εἶναι ἐνόμιζον · καὶ περὶ μὲν τοῦ θανάτου οὐδὲν αὐτοῖς διελέχθη , οὐδὲ ἀπεκάλυψε περὶ ποίου λέγει θανάτου , τέως δὲ πείθει , ὅτι τοῦ Ἀβραὰμ κρεῖττόν ἐστιν , ἵνα καὶ τοῦτο δυσωπήσῃ · μάλιστα μὲν γὰρ εἰ καὶ ὁ τυχὼν , φησιν , ἡμῖν οὐκ ἔδει ἀποθανεῖν , οὐδὲν ἀδικήσαντα . Ὅταν δὲ τὴν ἀλήθειαν λέγω , καὶ μηδεμίαν ἁμαρτίαν ἔχω , καὶ παρὰ τοῦ Θεοῦ ἀπεσταλμένος ὦ , καὶ Ἀβραὰμ κρείττων , πῶς οὐ μαίνεσθε καὶ ἀνόνητα νητα πονεῖτε ἐπιχειροῦντες ἀνελεῖν ; Τὸ δὲ “ τίνα ποιεῖς σεαυτὸν σύ;“ὑβριστικῶς καὶ τοῦτο εὶπον , ὡσανεὶ ἔλεγον , σὺ χαρίζῃ σεαυτῷ . Διὸ καὶ ὁ Χριστὸς πρὸς τοῦτό φησιν , “ ἐὰν ἐγὼ δοξάζω ἐμαυτὸν , ἡ δόξα μου οὐδέν ἐστι . ” τοῦτο δὲ πρὸς τὴν ἐκείνων εἶπεν ὑπόνοιαν , ὥσπερ καὶ τὸ “ ἡ μαρτυρία “ μου οὐκ ἔστιν ἀληθής . ” Δεικνὺς δὲ ὅτι οὐ μόνον αὐτὸν Πατέρα οὐκ ἴσασιν , ἀλλ’ οὐδὲ Θεὸν , ἐπήγαγε λέγων , “ ὁ Πατήρ μου ὁ δοξάζων με , ὃν ὑμεῖς λέγετε ὅτι Θεὸς ὑμῶν ἐστι , καὶ οὐκ οἴδατε αὐτὸν , ἐγὼ δὲ ὄιδα “ αὐτὸν , καὶ τὸν λόγον αὐτοῦ τηρῶ , ” ὅπερ μεγίστη ἀπόδειξις ἦν , τὸ παρ’ ἐκείνου ἀπεστάλθαι , τὸ τηρεῖν αὐτοῦ τὰς ἐντολάς . Κυρίλλου . Ὁ γὰρ ἐκ τοῦ ὄντος Πατρὸς ἀρρήτως γεγενημένος Υἱὸς ἐπάγεται δήπου πάντως τὸ τοῦ γεννήσαντος ἴδιον , καὶ τὸ τοῦ τεκόντος ἀξίωμα . Ἀμμωνίου πρεσβυτέρου . Μόνος γὰρ ὁ Υἱὸς οῖδε φυσικῶς καὶ γνωστικῶς τὸν Πατέρα , μᾶλλον δὲ ἡ τριὰς ἑαυτήν . Τὸ εἰπεῖν , “ οἶδα αὐτὸν , ” οὐκ ἔστι κόμπος , ἀλλὰ τὸ εἰπεῖν μὴ εἰδέναι , ψεῦδος . ὑμεῖς γὰρ λέγοντες αὐτὸν εἰδέναι , ψεύδεσθε . Τὸ δὲ εἰπεῖν , “ ἀλλ’ οἶδα αὐτὸν , καὶ τὸν λόγον αὐτοῦ πληρῶ , ” δείκνυσι τοὺς Ἰουδαίους τὸ μήτε εἰδέναι τὸν Θεὸν , μήτε μὴν ἀνέχεσθαι τῶν παρ’ αὐτοῦ λόγων , διὰ τὸ μὴ δέχεσθαι τὸν δι’ αὐτοῦ κεκη - ρυγμένον . Καὶ πάλιν οἶδεν ὁ Υἱὸς τὸν Πατέρα , ὡς ἐξ αὐτοῦ κατὰ φύσιν γεγενημένος , τηρεῖ δὲ τὸν λόγον αὐτοῦ , ὅλον ἔχων ἐν ἑαυτῷ σωζόμενον τῆς οὐσίας αὐτοῦ τὸν ὅρον . Δῆλοί γὰρ ὁ λόγος καὶ τὸν ὅρον , οὐχ ὅτι ὅρῳ ἐστὶ περιλαβεῖν τοὺς ἀνθρώπους τὸν Θεὸν , ἀλλ’ ὅτι οἶδεν ὁ Υἱὸς τὸν ἑαυτοῦ Πατέρα , καὶ τι κατὰ φύσιν ἐστὶν ὁ γεννήσας αὐτόν . Τί ἐστιν ὅπερ εἶπεν , “ ὅτι Ἀβραὰν ὁ πατὴρ “ ὑμῶν ἠγαλλιάσατο ἵνα ἴδῃ τὴν ἡμέραν τὴν ἐμὴν , ” καὶ τὰ ἑξῆς ; Ημέραν ἐνταῦθα λέγει τὴν τοῦ σταυροῦ , ἣν ἐν τῇ προσφορᾷ τῇ τοῦ Ἰσαὰκ προδιετύπωσε · ἐπαινεῖ δὲ ὡς εὐφρανθέντα τὸν Ἀβραὰμ διὰ τὸν σταυρὸν , δεῖξαι θέλων , ὅτι οὐκ ἄκων ἐπὶ τὸ πάθος ἔρ - χεται · Ἀμμωνίου . Δείκνυσιν αὐτοὺς κἂν τούτῳ τοῦ Ἀβραὰμ ἐπείπερ ἐν οἷς ἐκεῖνος ἔχαιρεν , οὗτοι ἀλγοῦσι . Κυρίλλου . Ἡμέραν λέγει τὸν τῆς ἐπιδημίας καιρὸν , περὶ ἧς ψάλλων φησὶν , “ αὕτη ἡ ἡμέρα , ἣν ἐποίησεν ὁ Κύριος , ἀγαλλια - “ σώμεθα καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν αὐτῇ . ” Ἐπειδὴ δὲ ἐγγὺς τῶν πεντήκοντα ἐτῶν ἐνόμιζον εἶναι τὸν Χριστον λοιπὸν , ὄντα πέρι που τριακοντα τριῶν , εἶπαν , “ πεντήκοντα ἔτη οὔπω ἔχεις , καὶ Ἀβραὰμ ἑώρακας ; ” Σευήρου ἀρκιεπισκόπου Ἀντιοκείασ . “ Πεντήκοντα ἔτη “ οὔπω οὔπω ἔχεις , καὶ Ἀβραὰμ ἑώρακας;“Τί γὰρ ἐκώλυε τεσσαράκουτα εἰπεῖν , Χριστοῦ τὴν κατὰ σάρκα ἡλικίαν νεάζοντος , εἰ καὶ καθὸ Θεὸς ἄχρονος ἦν ; τριακονταέτης γὰρ ὑπάρχων ἦλθεν ἐπὶ τὸ βάπτισμα . Ἠδύναντο δὲ καὶ πρὸς τὸ ἀρχαῖον τοῦ Ἀβραὰμ ἀποβλέποντες λέγειν , μὴ πεντακόσια ἔτη ἔχεις ἣ χίλια , εἰ τύχοι , ὅτι Ἀβραὰμ ἑώρακας ; τοῦτο γὰρ μάλιστα διασυρόντων ἦν , ἀλλὰ τῶν πεντήκοντα ἐτῶν ἐμνήσθησαν , διὰ τὸ τὴν ἑβδομάδα τιμίαν ὑπάρχειν τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ . Διὰ τι δὲ μὴ εἶπεν , ἤμην , ἀλλ’ “ εἰμὶ πρὶν Ἀβραὰμ γενέ - “ σθαι ; “ Ἐπειδὴ ὥσπερ ὁ Πατὴρ αὐτοῦ ταύτῃ κέχρηται τῇ λέξει “ ἐγώ εἰμι , ” οὕτως αὐτὸς , καὶ γὰρ τοῦ διηνεκῶς εἶναι τυγχάνει σημαντικὴ , παντὸς ἀπηλλαγμένη χρόνου . Διὸ καὶ βλάσφημον αὐτοῖς ἐδόκει εἶναι τὸ ῥῆμα · “ ῃτραν ” γὰρ , φησὶ , “ λίθους , ἵνα βάλωσιν ἐπ’ αὐτὸν , ” οὕτως ἕτοιμοι πρὸς φόνους ἤσαν , καὶ δι’ ἑαυτῶν ταύτα ἔπραττον . ἈΜΜΩΝÍΟΥ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ . Ἐπὶ τοῦ Ἀβραὰμ ἔθηκε τὸ γενέ - σθαι , ὅτι ὁ γεγονὼς καὶ φθείρεται , ἐπὶ δὲ αὐτοῦ τὸ εἰμὶ , ὡς ἀίδιος καὶ κρείττων φθορᾶς . Τὸ δὲ “ ἐκρύβη καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ἱεροῦ ” ἀνθρωπίνως πάλιν ποιεῖ , ἱκανὴν διδασκαλίαν παραθέμενος , καὶ τὰ αὐτοῦ πάντα πλη - ῥώσας · ΘΕΟΔΩΡΟΥ ἨΡΑΚΛΕÍΑΣ . Πῶς ἐκρύβη ; οὐκ εἰς γωνίαν τοῦ ἱεροῦ ἑαυτὸν περιστείλας , οὐδ’ εἰς οἰκίσκον , ὡς ἄν τις οἰηθείη καταφυγὼν , οὐδὲ μὴν ὀπίσω τοίχου ἣ στύλου περικάμψας , ἀλλ’ ἐξουσίᾳ θεϊκῇ ἀόρατον αὐτὸν τοῖς ἐπιβουλεύουσι καταστήσας , διὰ μέσου αὐτῶν , μὴ ὁρώμενος ἐξῆλθε , καὶ παρῆγεν οὕτως .
Lemmas: περι ὁ ἐν θάλασσα περίπατος . τίς χάρις ἀφίημι ὁ μαθητής καί ἀνέρχομαι εἰς ὁ ὄρος μόνος , καί πάλιν φαίνω ἐπί ὁ θάλασσα βαδίζω ; ἐκεῖνος μέν , διδάσκω αὐτός , πόσος εἰμί ὁ ἀπόλειψις , καί ὁ πόθος ἐργάζομαι μείζων . οὗτος δέ , ὁ αὐτός δύναμις ἐνδείκνυμι . ὡς δέ ὄψιος γίγνομαι , καταβαίνω εἰς ὁ θάλασσα ὁ μαθητής , καί μέχρι μέν ὁ ἡμέρα περιμένω αὐτός , ἥκω προσδοκάω πρός αὐτός . γίγνομαι δέ ἑσπέρα , οὐ ἀνέχω μή ζητέω ὁ διδάσκαλος , τοσοῦτος αὐτός κατέχω Ἔρως , καί ἀπό ὁ πόθος κεντέω , βαίνω εἰς ὁ πλοῖον . οὖον γάρ ἁπλόος ὁ εὐαγγελιστής καί ὁ καιρός δηλόω , ἀλλά διά οὗτος ὁ θερμός αὐτός ἀγάπη ἐμφαίνω , ὅτι οὔτε ὁ ἑσπέρα αὐτός κατέχω . Κύριλλος κατά ἀναγωγή . εἰμί βαρύς ὁ ἐν σκότος ὁ νοητός , καί εἰμί χαλεπός ὁ ἐν θάλασσα πικρός ὁ ἡδονή καταπνίγω , προσδέχομαι ὁ Ἰησοῦς . οὗτος γάρ ἐγώ καί κίνδυνος ἀπαλλάσσω καί ὁ εἰς θάνατος ἁμαρτία · ὁ δέ τύπος ὁ εἴρω ἐν ὁ γίγνομαι ὁράω . ἥκω δή οὖν πάντως ἐπί ὁ μαθητής , “ ἐγώ εἰμί , μή φοβέω . ” εἶμι διά οὗτος φρόνημα μέν ἔχω ἐν πειρασμός εὔτολμος τε καί νεανικός · ὑπομονή δέ χράομαι σύντονος ὁ εἰς Χριστός , ἐλπίς βεβαιόω εἰς εὐθαρσία ὁ ἐπί ὁ πάντως διασῴζω , κἀν πολύς τις ἐγώ ὁ ἐκ ὁ πειράζω περικύκλωσις φόβος . ἐπιτηρέω γάρ ὅπως οὐ εὐθύς ἀποπλέω , οὐδέ ἐν ἀρχή ὁ κίνδυνος ὁ ἐν ὁ σκάφος2 Χριστός ἐπιφαίνω . ἀλλά ὅταν οὕτως πως ἐν μέσος ὁ κῦμα εὑρίσκω , τότε δή καί ἀδοκήτως ἐπιφαίνω Χριστός , καί περιστέλλω μέν ὁ φόβος , κίνδυνος δέ ἀπαλλάσσω πᾶς , καί ἀπονητί δέ κατορθόω ὁ λυσιτελής πάρειμι αὐτός . ἐφίστημι δέ αὐτός χειμάζω λέγω , “ ἐγώ εἰμί , μή Φο - “ βαίνω , ” καί μετά ὁ ῥῆμα καί ὁ δειλία ἐκβάλλω ἀπό ὁ ἐκεῖνος Ψυχή , καί μετά ὁ φωνή γαλήνη γίγνομαι · οὐ ἐμβαίνω δέ εἰς ὁ πλοῖον , ὁ θαῦμα μείζων ἐργάζομαι βούλομαι , καί ὁ θεότης αὐτός ἐκκαλύπτω γυμνός . διαβαίνω μέν οὖν ὁ ἐρυθρός θάλασσα καί Ἰουδαῖος , μῶσις ἡγέομαι , ἀλλά πολύς ὁ μέσος ἐνταῦθα . ὁ μέν γάρ εὔχομαι καί ὡς δοῦλος πᾶς ἐργάζομαι , οὗτος δέ μετά ἐξουσία ἅπας · ἐκεῖ μέν , νότος τότε πνέω , ἔοικα ὁ ὕδωρ , ὥστε ἐπί ξηρός ποιέω παρέρχομαι . ἐνταῦθα δέ μείζων ὁ θαῦμα γίγνομαι . Μένουσα γάρ ἐπί ὁ οἰκεῖος φύσις ὁ θάλασσα , οὕτως φέρω ὁ δεσπότης ἐπί ὁ νῶτον , μαρτυρέω ἐκεῖνος ὁ ῥῆσις ὁ λέγω , “ ὁ περί - “ πατέω ἐπί ὁ θάλασσα ὡς ἐπί ἔδαφος . ” ὁ εὐθύς δέ ὁ πλοῖον ἐπί ὁ γῆ γίγνομαι , οὗτος δηλόω , οὖον μόνος ἀσφαλής αὐτός ἀλλά καί εξουριον παρέχω ὁ πλόος · ὁ ὄχλος δέ οὐ ἐπιδείκνυμι ἑαυτοῦ ἐπί ὁ θάλασσα περιπατέω . Μέγας γάρ ὅς κατά ὁ ἐκεῖνος ἀσθένεια ὁ σημεῖον εἰμί . ἀκριβής δέ ὁ εὐαγγελιστής λέγω , “ ὁ ἐπαύριον ὁ ὄχλος “ ὁ ἵστημι πέραν ὁ θάλασσα , ὁράω ὅτι πλοῖον ἄλλος οὐ “ εἰμί ἐκεῖ , ” καί ὁ ἑξῆς , ἕτερος τίς βούλομαι ἐγώ διδάσκω . Ποῖον οὗτος ; ὅτι καί ὁ ὄχλος εἰμί καί μή φανερῶς , δίδωμι γοῦν ὁ Ἰησοῦς λανθάνω ὑπονοέω ὁ γίγνομαι εἰμί , εἰμί καί ἄλλος πλοῖον οὐ εἰμί , οὔτε ὁ μαθητής συναναβαίνω , εὑρίσκω ὁ πέραν ὁ θάλασσα , πρόδηλος ὅτι ὁ θάλασσα πεζεύω παραγίγνομαι · ἀλλά ὅμως μετά τοσοῦτος θαῦμα , ἀπέρχομαι πρός αὐτός οὐ ἐρωτάω πῶς διαβαίνω , οὐδέ ζητέω μανθάνω ὁ τοσοῦτος σημεῖον , ἀλλά τίς φημί ; πῶς ὧδε παραγίγνομαι ; οὕτως εἰμί εὔθραυστος ὁ ὁρμή αὐτός . ὁ γάρ λέγω , οὗτος εἰμί ὁ προφήτης , ὁ σπουδάζω ἁρπάζω καί ποιέω βασιλεύς , εὑρίσκω αὐτός , οὐδείς τοιοῦτος βουλεύω , ἀλλά ὁ θαῦμα ἐκβάλλω ἐπιζητέω πάλιν τράπεζα ἀπολαύω , οἷος καί πρότερος · διό καί ὀνειδίζω παρά ὁ Ἰησοῦς , “ ἀμήν , ἀμήν , λέγω σύ , ζητέω ἐγώ οὐ “ ὅτι ὁράω σημεῖον ” καί ὁ ἑξῆς . οὗτος δέ εἶπον , διορθόω αὐτός βούλομαι , ἅμα δέ καί διά ὁ ἐκκαλύπτω ὁ ὁ διάνοια αὐτός , εἰς πίστις ἄγω μείζων , ὡς ὅτι Θεός εἰμί . ποιός δέ οὗτος μετά φειδώ · οὖον γάρ εἶπον , εἰμί λαιός καί γαστήρ δοῦλος , ἀλλά προσηνής · διό καί διδασκαλία προτίθημι “ ἐργάζομαι , ” λέγω , “ μή ὁ βρῶσις ὁ ἀπόλλυμι ” καί ὁ ἑξῆς . Κύριλλος . διδάσκω διά οὗτος , μή φιλόκομπος διαζῶ , ἀλλά μόνος ὁράω ἐθέλω ὁ ὁ θεότης ὀφθαλμός , ἀπογυμνόω ὁ κρυπτός , καί ὁ λεληθότως ἐπιτελέω εἰς ἐμφανής ἄγω κατάλειψις . τις δηλόω ὁ “ ἐργάζομαι μή ὁ βρῶσις ὁ ἀπόλλυμι ; ” μηδείς σύ ἵστημι λόγος οὗτος ὁ τροφή , ὥστε διά ὁ αὐτός μεριμνάω καί κόπτω , ἀλλά περί ἐκεῖνος ὁ πνευματικός ὅλος ὁ φροντίς τίθημι . ἀλλά ἐπειδή τις ὁ βούλομαι ἀργός τρέφω , ἀποχράω οὗτος ὁ λόγος ὡς ὁ ἐργασία ἐκκόπτω ὁ Ἰησοῦς , ἀναγκαῖος καί πρός αὐτός εἶπον , ὅτι οὖον οὗτος εἰμί αἰνίσσομαι , ὥστε ἀργός εἰμί · καί γάρ οὗτος μάλιστα ἀπόλλυμι βρῶσις εἰμί , πᾶς γάρ κακία διδάσκω ὁ ἀργία , ἀλλά ὥστε ἐργάζομαι καί μεταδίδωμι . οὗτος γάρ ἔχω ὁ ὁ βασίλεια ἐπαγγελία ὁ μέλλω . εἰμί δέ οὐ ἐργάζομαι τις , πόθεν ἄν γίγνομαι δίδωμι ὁ οὐ ἔχω ; εἶπον δέ οὗτος πρός ἐκεῖνος , ἐπεί ὁ μέν πίστις οὐδείς ποιέω λόγος , εἷς δέ μόνος βούλομαι , γαστρίζω · ὁ τοιοῦτος οὖν τροφή βρῶσις ἀπόλλυμι καλέω . Πῶς οὖν , φημί , ὁ Ἰησοῦς τῆ Μάρθα λέγω , “ μεριμνάω καί “ θορυβάζω περί πολύς , εἷς δέ εἰμί χρεία , Μαρία δέ ὁ ἀγα - “ θήν μερίς δᾶ ἐκλέγω , ” καί πάλιν , “ μή μεριμνάω , ” φημί , “ εἰς ὁ αὔριον ; ” τις οὖν ἄν εἶπον πρός οὗτος ; ὅτι ὁ μή μεριμνάω , οὖον ὁ μή ἐργάζομαι εἰμί , ἀλλά ὁ μή προσηλόω ὁ βιωτικός πρᾶγμα · τουτέστι , μή ποιέω φροντίς , ὑπέρ ὁ εἰς αὔριον ἀνάπαυσις . ἔξεστι δέ ἐργάζομαι μηδείς μεριμνάω , οὖον γάρ αὐτός μέριμνα καί ἐργασία . καί ὁ πρός Μάρθα δέ εἴρω , οὖον περί ἔργον εἰμί καί ἐργασία , ἀλλά περί ὁ δήω καιρός οἶδα , καί μή ὁ ὁ ἀκρόασις πρός ὁ σαρκικός ἀνα - λισκω . οὖον τοίνυν εἰς ἀργία αὐτός ἐμβάλλω οὗτος λέγω , ἀλλά προσηλόω ὁ ἀκροάομαι . Ἀπολινάριος . μεθίστημι μή περί ὁ φθείρω πτοέω τροφή , ἀλλά ὁ εἰς αἰών Μένων , ὅστις τρέφω Ψυχή . ἄτη δέ εἰμί ὁ πίστις ὁ ζωοποιός , κατά ὅς ἐξομοιόω πρός ὁ σάρξ ὁ κύριος , ὁ ὑπό ὁ πατήρ σφραγίζω ὁ θεῖος δύναμις . Ἀμμωνίου . ὁ νοητός καί λογικός καί πνευματικός . γάρ συμβάλλω εἰς ὁ ἀπολαύω ἐγώ ὁ μέλλω ἀγαθός , ὅς ὁ εἰς Χριστός πίστις προξενέω . ὁ μυστικός μετάληψις λέγω ὁ ἁγίζω ψυχή καί σῶμα , συναναπλέκω ὁ θεοπρεπής ὁ ἀνθρώπινος . τις εἰμί “ οὗτος γάρ ὁ πατήρ σφραγίζω ὁ Θεός ; ” τουτέστιν , ἀποδείκνυμι διά ὁ αὐτός μαρτυρία · δείκνυμι μέν γάρ καί αὐτός ἑαυτοῦ . ἐπεί δέ πρός Ἰουδαῖος διαλέγω , ὁ ὁ πατήρ μαρτυρία εἰς μέσος ἄγω , ἵνα μή πάλιν αὐτός προΐστημι ὁ λέγω . καί γάρ μέγας περί ἑαυτοῦ φθέγγομαι , εἶπον αὐτός δίδωμι ὁ ζωή ὁ αἰώνιος . Κύριλλος . ὁ σφραγίζω ὅς ὁ χρίω ἐθικός τίθημι . κατασφραγίζω γάρ ὁ χρίω , ἤγουν ὅτι μορφόω φυσικός πρός ὁ πατήρ · ὅμοιος γάρ ὡσεί λέγω , ὡς οὐ ἀδυνατέω βρῶσις σύ ἐπιδίδωμι ὁ Μένων , καί εἰς ζωή τε καί τρυφή ἀναφέρω . εἰμί γάρ καί ὁράω καθάπερ εἷς ἐκ σύ , ἄνθρωπος δηλονότι μετά σάρξ , ἀλλά χρίω καί κατασφραγίζω παρά ὁ Θεός καί πατήρ , εἰς ἀπαράλλακτος ὁμοιότης , ὁ ὡς πρός αὐτός νοέω , δηλονότι ὁ κατά πᾶς ὁστισοῦν ἐμφέρεια , οὖον κατά ὁ ὁ σάρξ χαρακτήρ , ἀλλά ἐν δόξα θεοπρεπής καί ἰσόσταθμος δύναμις , καί ἐν ἐξουσία βασιλικός . ἐπιτηρητέον δέ εἰμί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐπιχορηγέω , εἶπον ὁ m θεοπρεπής καί κατασφραγίζω πρός εἰκών ὁ Θεός καί πατήρ · οὐ ἀνέχω μερισμός ὁ διατέμνω ὁ κατά ἀλήθεια υἱότης , ὁ ἐκ παρθένος ναός , ἀλλά εἷς πάλιν ἑαυτοῦ ὁρίζω τε καί νοέω βούλομαι . Ἀμμωνίου πρέσβυς . ὁ ἄρτος σφραγίζω , ὅς εἰμί , χρίω ἅγιος πνεῦμα , ὁ σάρξ ὁ κύριος ὁ ἀνθρώπινος , οὖον ὁ θεότης . Πάν γάρ σχεδόν ὁ ὁ οἰκονομία ὄνομα περί ὁ σάρξ λαμβάνω . οὗτος εἶπον , ἢ ὅτι μορφόω φυσικός πρός ὁ πατήρ , ἤτοι χρίω · κατασφραγίζω γάρ ὁ χράω . ὁ δέ “ τίς ποιέω ἵνα ἐργάζομαι ὁ ἔργον ὁ Θεός ” ἐκεῖνος , οὐ ὥστε μανθάνω καί πράσσω , καί δείκνυμι ὁ ἑξῆς . πάλιν γάρ αὐτός ἐπί ὁ ὁ τροφή ἕλκω χορηγία . ὁ δέ Χριστός ὑποδείκνυμι αὐτός ὅσπερ ζητέω , “ οὗτος εἰμί “ ὁ ἔργον ὁ Θεός , ἵνα πιστεύω εἰς ὅς ἀποστέλλω ἐκεῖνος . ” οὗτος δέ καθάπερ τις ἀναίσθητος , ἔτι ὁ σημεῖον ἐν χείρ εἰμί αὐτός , καί ὡς οὐδείς γίγνομαι , οὕτως λέγω , “ τίς σημεῖον ποιέω ; ἵνα ὁράω καί πιστεύω σύ τίς ἐργάζομαι · ” οὕτως εἰμί πωρωμένος · Ἀμμωνίου πρέσβυς . εἰμί καί οἶδα ἐκεῖνος μηδείς ὠφελέω , ἀλλά διά ὁ κοινωφελής ὁ διδαχή ἀποκρίνω · οὐ ὁ ὁ σκιά δουλεύω ὁ νόμος ποιέω ὁ ὁ Θεός θέλημα , ἀλλά ὁ εἰς ὁ Χριστός πιστεύω . Θεός μέν ἔργον ἐνταῦθα λέγω ὁ ἀνήκω εἰς Θεός . οὗτος δέ εἰμί φημί ὁ Κύριος , ὁ πίστις ὁ ἐπί αὐτός , ἔργον αὐτός ἀποφαίνω ἱερός τε καί τέλειος · καί ἄνευ ὁ ἀνθρώπινος ἔργον , εἰκότως δικαιόω τε καί ἁγίζω , ἅτε ὁ καλός ἐνέργεια ἔχω ὁ Ψυχή , οὐ ἀργία τις καί ἀπραξία . Θεόδωρος . οὗτος φημί ὁ Κύριος , συνίημι ὅτι πλεῖστος ὑπερβαίνω ὁ ἀκοή ὁ περί ὁ μυστήριον λόγος . οὗτος γάρ ὁ πνευματικός τροφή . οὐ εὐθύς οὖν ἐπιτρέχω ὁ διήγησις , ἀλλά ὁδός χράομαι πρέπω πρός ὁ λόγος . ὁ γάρ πίστις , φημί , ὁ εἰς ἐγώ ὁδός σύ εἰμί πρός ὁ ὁ λοιπός κατανόησις τε καί διδασκαλία . οὔτε γάρ πιστεύω ἔνειμι πρός τίς ὁ λέγω ἀμφιβάλλω , οὔτε μή πιστεύω δέχομαι τίς ὁ λέγω δυνατός , μέγας εἰμί , καί πολύς ὁ ὑμέτερος ὑπερβαίνω ἀκοή . τίς ἕνεκα εἶπον “ ὁ πατήρ ἐγώ ἔφαγον ὁ μάννα ἐν ὁ “ ἐρῆμος , ” καί ὁ ἑξῆς ; νομίζω αὐτός διά οὗτος ἐρεθίζω , ὥστε τοιοῦτος ποιέω σημεῖον , ὅσπερ αὐτός τρέφω δύναμαι σαρκικός . ὅτι2 γάρ οὗτος εἰμί δῆλος ἐκ ὁ μηδείς ἕτερος ὁ πρότερος σημεῖον μνημονεύω αὐτός , ὁ τε κατά Αἴγυπτος γενο - Μένων καί κατά ὁ θάλασσα ὁ ἐρυθρός , ἀλλά οὗτος μάλιστα ὅς σφόδρα ἐπιθυμέω διά γαστριμαργία ὑπερβολή . Διὸ πρός οὗτος καί ὁ ἤπειρος σύνεσις ἀποκρίνω λέγω , “ οὖον Μωϋσῆς “ δίδωμι σύ ὁ ἄρτος ” καί ὁ ἑξῆς . ἀντί μέν Μωϋσῆς ὁ θεός εἶπον , ἀντί δέ ὁ μάννα ἑαυτοῦ , διά ὁ ὁ ἀκούω ἀσθένεια · ἐν-εἰμί γάρ εἶπον , οὐ ὁ Μωϋσῆς δίδωμι , ἀλλά ἐγώ . Ἄρτος δέ ἀληθινός καλέω , οὐ ἐπεί ψευδής εἰμί ὁ θαῦμα ὁ ἐπί ὁ μάννα , ἀλλά ὅτι τύπος εἰμί , οὐ αὐτοαλήθεια . Μάννα γάρ κύριος αὐτός ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος , ὁ ἐκ ὁ οὐσία ἐρχόμενος ὁ πατήρ , ἐπεί εἰμί κατά φύσις ζωή ὁ πᾶς ζωογονέω . Κύριλλος . ἐπεί γάρ ἐκ ζῶ ἀναφύω πατήρ , ζωή καί αὐτός κατά φύσις εἰμί · καί ἐπεί ἔργον ὁ κατά φύσις ζωή ὁ ζωοποιέω , ζωοποιέω ὁ πᾶς Χριστός . ὅσπερ γάρ ἐγώ ὁ ἄρτος ὁ ἐκ γῆ εὑρίσκω ὁ ἀσθενής φύσις ὁ σάρξ οὐ ἐάω καταφθείρω , οὗτος καί αὐτός διά ὁ ὁ πνεῦμα ἐνέργεια , ὁ πνεῦμα ζωοποιέω , καί οὖον μέχρι οὗτος , ἀλλά καί αὐτός ὁ σῶμα συνέχω εἰς ἀφθαρσία . λέγω δέ πρός αὐτός , “ κύριος , πάντοτε δίδωμι ἐγώ οὗτος ὁ “ ἄρτος , ” ἐπεί αἰσθητός ἔτι πρᾶγμα νομίζω εἰμί , καί γαστήρ ἀπόλαυσις προσδοκάω καί μετά ἀλίγα—ἔτι κάτω νεύω λέγω , δίδωμι ἐγώ ὁ ἄρτος οὗτος . ἐλέγχω δέ αὐτός , ὅτι ἠώς μέν αἰσθητός ὑποπτεύω εἰμί ὁ τροφή , ἐπιτρέχω , ὅταν δέ μανθάνω ὅτι πνευματικός τις εἰμί , οὐ ἔτι , φημί , φημί , ἐγώ εἰμί ὁ ἄρτος ὁ ζωή . ἀνάγω δέ αὐτός κατά μικρός ὁ Χριστός εἰς ὁ ὁ ὑψηλός φρονέω , φημί , ὁ ἄρτος ὁ Θεός εἰμί , ὁ καταβαίνω ἐκ ὁ οὐρανός καί ζωή δίδωμι ὁ κόσμος , οὐ Ἰουδαῖος μόνος , ἀλλά καί ὁ οἰκέω πᾶς . καί οὐ εἶπον τροφή , ἀλλά ζωή , ἕτερος τις καί ἐναλλάσσω . Ζωή δέ λέγω , ἐπεί πᾶς εἰμί νεκρωμένος ὁ ἁμαρτία · ἄρτος δέ ζωή οὖον περί σῶμα ὁ ἴδιος λέγω νῦν , οὗτος γάρ πρός ὁ τέλος μέλλω σαφηνίζω , ἀλλά περί ὁ θεότης αὐτός διαλέγω . Κύριλλος . “ ἐγώ εἰμί ὁ ἄρτος ὁ ζωή ” ὁ πάλαι μέν ὡς ὑπόσχεσις προκαταγγέλλω , καί ὡς ἐν τύπος δηλέομαι , πάρειμι δέ νυνί καί χρεωστέω ὑπόσχεσις ἀποπληρόω . εἰμί δέ ἄρτος ζωή , οὐ ἄρτος σωματικός , μόνος ὁ ἐκ λιμός περικόπτω πάθος , καί καταφθορά ὁ ἐντεῦθεν ἀπαλλάσσω ὁ σάρξ , ἀλλά ὅλος ἐκ ὅλος ὁ ζῷον εἰς ζωή ἀναπλάσσω ὁ αἰώνιος , καί θάνατος ἀγαθός ὁ εἰς ὁ εἰμί ποιέω ἄνθρωπος ἀποδείκνυμι . ιχιδωρον d πρέσβυς . Ἄρτος ὁ Κύριος καλέω , ἑαυτοῦ οὗτος καλός ὁ ὄνομα , κατά μέν ὁ πρόχειρον ἔκλειψις , πᾶς τροφή σωτηρία γίγνομαι , κατά δέ ὁ ἀπόρρητος ἔννοια , ὁ ζύμη ὁ ἀνθρώπινος φύραμα καθαρίζω , καί ὥσπερ ἐξοπτάω ὁ οἰκεῖος πῦρ ὁ θεότης , καί εἰς εἷς σύν αὐτός γίγνομαι πρόσωπον καί εἷς προσκυνέω ὑπόστασις · ὁ σημεῖον δέ αἰνίσσομαι καί ὁ ὁ γραφεύς μαρτυρία , περί αὐτός φημί , “ ὁράω ἐγώ , ” δείκνυμι δέ καί αὐτός , ὅτι οὐ ἀγνοέω ὁ ἀπόρρητος ὁ Καρδία , οὐδέ ὁ μέλλω , ἐπάγω λέγω , “ καί οὖον πιστεύω . ” Ἀμμωνίου πρέσβυς . ὕδωρ καί ποτόν ὧδε λέγω ὅς ὁ διά πνεῦμα ἁγιασμός , ἢ αὐτός ὁ Ἅγιον πνεῦμα . τις εἰμί , φημί , ὅτι “ πᾶς ὅς δίδωμι ἐγώ ὁ πατήρ , πρός ἐγώ “ ἥκω ; ὅτι οὖον ὁ τυγχάνω πρᾶγμα ὁ πίστις ὁ εἰς αὐτός , ἀλλά ἄνωθεν δήω ῥοπή , καί Ψυχή τις γενναῖος καί εὐγνώμων , δέχομαι πίστις ὁ ὁ πατήρ ἀποκάλυψις . ὁ δέ οὖον μή ἐκβάλλω ἔξω , ” οὗτος εἰμί , οὖον μή ἀπόλλυμι , ἀλλά σῴζω , καί ἐπιμέλεια ἀπολαύω παρασκευάζω πολύς . ὁ δέ “ καταβαίνω ἀπό ὁ οὐρανός , οὐ ἵνα ποιέω ὁ θέλημα “ ὁ ἐμός , ” καί ὁ ἑξῆς · οὗτος δηλόω , ὅτι οὐ ἄλλος πράσσω ἔρχομαι ἢ οὗτος , ὅσπερ ὁ πατήρ βούλομαι , καί ὅτι ἀπιστέω , αὐτός ὁ πατήρ παροξύνω . οὐκοῦν οὖον ψιλός ἄνθρωπος ὁ Σοῦς , ἀλλά θεός σαρκόω , οὖον μετά ὁ ἀνάστασις θεοποιώ . προλαμβάνω γάρ ὁ κατάβασις ὁ ἄνοδος . οὐ ἴδιος θέλημα ἔχω παρά ὁ πατήρ ἔρχομαι , πᾶς γάρ ὁ ἐμός ὁ πατήρ εἰμί , καί ὁ ὁ πατήρ ἐμός . δείκνυμι δέ ὅτι οὖον ὁ παρά αὐτός δήω θεραπεία παραγίγνομαι , ἀλλά διά ὁ ἐκεῖνος σωτηρία , καί ὥστε ὁ πατήρ δόξα παρασκευάζω , φημί , “ οὗτος δέ εἰμί ὁ θέλημα ὁ πέμπω ἐγώ Πα - “ τρος , ” ἵνα πᾶς ὅς δίδωμι ἐγώ , μή ἀπόλλυμι ἐκ αὐτός , ἀλλά ἀνίστημι αὐτός ὁ ἔσχατος ἡμέρα , ” καί ὁ ἑξῆς . Ἀμμωνίου . πάνετες μέν ὁ ἄνθρωπος ἀνίστημι , μόνος δέ πιστός ἀξιόω ὁ ἀγαθός . ζωοποιέω ὁ υἱός ὁ πιστός ὁ φύσις φθαρτός ἄνθρωπος ὁ ζωός ὁ πατήρ ἐντίθημι δύναμις , ὅς , καί ὅλος αὐτός μεταπλάσσω εἰς ἀθανασία . συνεχής περί ὁ ἀνάστασις διαλέγω , ἵνα μή ὁ πάρειμι πρᾶγμα μόνος κρίνω ὁ ὁ Θεός πρόνοια , καί ὅτι κἀν ἐνταῦθα μή ἀπολαμβάνω , μή διά οὗτος ὕπτιος γίγνομαι , ἀλλά ὁ μέλλω προσδοκάω , καί ἕτερος ζωή . τίς ἕνεκα γογγύζω ὁ Ἰουδαῖος περί αὐτός , ὅτι εἶπον , “ ἐγώ εἰμί ἄρτος ὁ ἐκ ὁ οὐρανός καταβαίνω διά οὗτος μέν αὐτός , ὁ δέ ἀληθής διά ὁ μηκέτι προσδοκάω ἀπολαύω τράπεζα σωματικός . Ἕως μέν γάρ προσδοκάω , οὐ ταράσσω . ἐπεί δέ ἀπογιγνώσκω , γογγύζω , περί πνευματικός γάρ τροφή , καί περί ζωή αἰώνιος λοιπός αὐτός διαλέγω , καί περί ἀνάστασις , βούλομαι ὑψηλός αὐτός ποιέω ὁ γνώμη . Ἀμμωνίου πρέσβυς . Ζεύς ὁ κατά σάρξ μήτηρ αὐτός ἀδύνατος νομίζω ἐκ οὐρανός αὐτός καταβαίνω · ὅς εἰς ὁ φαίνω ὁράω , οὖον ὁ ἀόριστος αὐτός φύσις ἐννοέω , σκανδαλίζω , εἶπον ὁ Ἰουδαῖος , “ οὐ οὗτος εἰμί ὁ υἱός Ἰωσήφ καί ὁ ἑξῆς . Ζεύς τίς μή ἀποκρίνω αὐτός , ὅτι οὐ εἰμί υἱός Ἰωσήφ ; ἐπεί μήδεπος δύναμαι ὁ θαυμαστός ἐκεῖνος ἀκούω τόκος ὁ ἐκ παρθένος . εἰμί δέ ὁ κατά σάρξ οὐ δύναμαι σαφῶς ἀκούω , πολύς μᾶλλον ὁ ἄρρητος ὁ ἄνω . ὅπερ δέ εἶπον , “ ὅτι οὐδείς δύναμαι ἔρχομαι πρός ἐγώ , ἐάν μή “ ὁ Πατήρ ἐγώ ἕλκω αὐτός , ” οὖον ὁ ἄκων καί ἀπό Βίας ἕλκω αἰνίσσομαι , ἀλλά ὁ πολύς ἐκ Θεός ἀπολαύω συμμαχία . Κύριλλος . προσάγω μέν οὖν ἑαυτοῦ ὁ πατήρ διά ὁ υἱός ὁ ὅς ἄν ὁ θεῖος ἐπιψηφίζω χάρις · ζωοποιέω δέ λαμβάνω ὁ υἱός , καί ὁ ἴδιος ἀγαθός ὁ ἐκ οἰκεῖος φύσις καταφθείρω φύω ἐντίθημι , καί καθάπερ σπινθήρ πυρός ἐγκαταχώννυμι αὐτός ὁ ζωοποιός ὁ πνεῦμα δύναμις , ὅλος διά ὅλος μεταπλάσσω εἰς ἀθανασία · οὐ ἴδιος δέ καί μεμερισμένως οὗτος ἑκάτερος ἐνεργέω , ἀλλά συνεργάζομαι ὁ πατήρ ὁ υἱός , καί ὁ υἱός αὖος πάλιν ὁ πατήρ , καί ὅλος , ἵνα οὕτως εἶπον , ὁ Ἀγίας τριάς εἰμί ὁ κατά ἐγώ σωτηρία . Ἀμμωνίου . ὁ κατά προαίρεσις ἀγαθός ἕλκω ὁ πατήρ , ὁ δέ μοχθηρός ἐάω · οὖον ὁ ἐπί ἐγώ αὐτεξούσιος ἀναιρέω ὁ λόγος , ἀλλά δείκνυμι βοήθεια δήω · ἕλκω γάρ οὐ ἄκων , ἀλλά πολύς ἀπολαύω συμμαχία · θεοδίδακτος εἰμί ἀγαθός ὁ περί Χριστός μυστήριον . εἰμί ὁ πατήρ ἄγω , ὁ δέ υἱός ἐγείρω , μέγας ὁ ὁ πιστός ἀξίωμα · οὗτος ποιέω ὡς φύσις θεός εἰμί . δείκνυμι δέ ὁ πρός ὁ πατήρ ἰσοστάσιος ὁ δύναμις , φημί , “ ἐγώ ἀνίστημι αὐτός ἐν ὁ ἔσχατος ἡμέρα . οὗτος δέ οὖον μικρός ἐμφαίνω ὁ υἱός ὁ ἀξίωμα , εἰ ὁ πατήρ προσάγω , καί ὁ υἱός ἀνίστημι , οὐ διαιρέω πρός ὁ πατήρ ὁ ἔργον , πῶς γάρ ; ἀλλά ὁ ὁμοδυναμέω παρίστημι . ἐθέλω δέ ὁ λόγος ἀξιόπιστος ποιέω , ἐπί ὁ προφήτης αὐτός παραπέμπω εἶπον , “ ὅτι εἰμί γράφω ἐν ὁ προφήτης , καί “ εἰμί πᾶς διδακτός Θεός · ” πᾶς δέ ὁ βούλομαι δηλονότι · διδάσκαλος γάρ προκάθημαι πᾶς ἑτοῖμος εἰμί ὁ αὐτός παρέχω , καί εἰς πᾶς ἐκχέω ὁ διδασκαλία ὁ ἑαυτοῦ . τις οὖν πρό οὗτος , φημί , οὐ διδακτός εἰμί Θεός ; ἀλλά ἐνταῦθα ὁ ἐξαιρετός εἰμί · τότε μέν γάρ διά ἄνθρωπος μανθάνω ὁ ὁ Θεός , νῦν δέ διά αὐτός ὁ μονογενής υἱός ὁ Θεός καί διά ὁ πνεῦμα ὁ Ἅγιος . Δίδυμος . καί εἰκός ὁμοίωσις καί αὐτός οὗτος λογικός ὁ ἄνθρωπος ἐνσπείρω εἰμί αὐτός ὑπό Θεός ὁ περί ἐπαινετός πρᾶξις ἔννοια , ἀλλά καί ὁ γνῶσις ὁ ἀλήθεια · ὁ τοίνυν κατά ὁ κοινός ἔννοια ἀκούω καί μανθάνω παρά ὁ πατήρ ἔρχομαι διά πίστις πρός ὁ Κύριος καί μετά ὀλίγος . διδάσκω διά ἀποκάλυψις ὁ περί ὁ υἱός ὁ πατήρ , ἄγω πρός αὐτός ὁ ἀκούω καί μανθάνω . οὗτος γάρ καί ὁ Πέτρος διά ἀποκάλυψις εἰς ὁ πιστεύω ὁ υἱός ἄγω , ἀποκαλύπτω αὐτός . Ἀμμωνίου πρέσβυς . ὁ ἀκούω κοινός , ὁ δέ μανθάνω μόνος ὁ ἐπιδίδωμι ἑαυτοῦ ὁ χάρις . “ οὐ ὅτι ὁ πατήρ τις ὁράω εἶπον , ἐπάγω , “ εἰμί μή “ ὁ ἐάν ἐκ ὁ Θεός . ” οὖον χρή δέ κατά ὁ ὁ αἴτιος λόγος νοέω ἐνταῦθα ὁ “ ἐκ ὁ Θεός , ” πᾶς γάρ ἐκ ὁ Θεός εἰμί , ἀλλά κατά ὁ τρόπος ὁ ἀληθής γέννησις ὁ ἄρρητος καί ἐξαίρετος καί χαρίζομαι , ὁ μόνος ἀόρατος μόνος ὁ ἀόρατος ὁ φύσις φαίνω , μόνος ὁράω ὁ υἱός ὁ πατήρ ὡς ἔξω ὑπάρχω πᾶς , καί μόνος ἐάν ἐκ τηνῶ οὐσία ὁ πατήρ . ἄλλος ] τρανής δέ αὐτός οὖον τίθημι διά ὁ ἐκεῖνος ἀσθένεια . εἰμί γάρ εἶπον αὐτός ἐκ ὁ οὐρανός καταβαίνω , οὕτως σκανδαλίζω , τίς οὐ ἄν πάσχω , εἰμί καί οὗτος προστίθημι ; λέγω δή ὁ ἐκ αὐτός - νέος ; οὐχ ὅτι ὁ πατήρ δυνατός ὁράω σύ , οὗτος γάρ ὁ οἰκέω πατήρ οἶδα μόνος ἐκ αὐτός ἐάν , καί πάντοτε ὁ ὁ γεννάω θέα ἀπολαύω · ἔοικα δέ καί αὐτός πάλιν αἰνίσσομαι Μωϋσῆς · οἴομαι γάρ ἀνόητος διά ὁ εἰσέρχομαι εἰς ὁ γνόφος , αὐτός θεάομαι ὁ ἄρρητος ὁ Θεός φύσις ὁ ὁ σῶμα ὀφθαλμός , ὅσπερ εἰμί κατά φύσις · ἀλλά ἵνα μή σαφῶς οὗτος εἶπον δοκέω πῶς αὐτός ἐπί ὁ συνήθης παροτρύνω θράσος , ἀόριστος αὐτός τίθημι κατά πᾶς · εἰμί δέ μόνος ὁ υἱός ὁράω ὁ πατήρ , ἔξω ὁ πᾶς εἰμί , καί ὑπέρ πᾶς , καί ἐπάνω πᾶς . Ἄρτος δέ ζωή εἰκότως ἑαυτοῦ ὀνομάζω , ὅτι ὁ ζωή ἐγώ συγκροτέω , καί οὗτος καί ὁ μέλλω · ὁ δέ “ ὅς ἐάν ἐσθίω ἐκ ὁ ἄρτος οὗτος , ζῶ εἰς “ ὁ αἰών ” δηλόω ἐνταῦθα ἤτοι ὁ δόγμα ὁ σωτήριος καί ὁ πίστις ὁ εἰς αὐτός , ὅς ὁ σῶμα ὁ ἑαυτοῦ . Ἀμφότερος γάρ οὗτος Νευροί ὁ Ψυχή . ποιέω δέ ὁ πρός ὁ μάννα σύγκρισις λέγω , “ ὁ πατήρ “ σύ ὁ μάννα ἔφαγον ” καί ὁ ἑξῆς , ἑκάτερος τροφή δείκνυμι ὁ τέλος , ὅτι ἐκεῖνος μέν οὖον ξένος τις παρέχω ὁ χρεία , ὅς δέ ὁ σῶμα αὐτός ὁ μή ἀποθνῄσκω . 10 ἐν ὁ ἐρῆμος δέ οὐ ἁπλόος τίθημι , ἀλλά αἰνίσσομαι ὅτι οὐδέ παρεξετάζω ἐπί χρόνος πολύς , οὐδέ συνεισέρχομαι εἰς ὁ ὁ ἐπαγγελία γῆ · οὗτος δέ ἄρτος οὖον τοιοῦτος , ἀλλά διαιωνίζω , ὥστε πολύς ὁ πρώην αὐτός μείζων αὐτός ἀξιόω , εἰ βούλομαι δέχομαι . Ἀμμωνίου πρέσβυς . ἀνάγω δέ αὐτός κατά μικρός πρός ὁ εἰς αὐτός πίστις , πάλιν φημί , “ καί ὁ ἄρτος ὅς ἐγώ δίδωμι , ὁ σάρξ ἐγώ εἰμί καί ὁ ἑξῆς . καί γάρ ἑαυτοῦ φημί δίδωμι νῦν οὖον ὁ πατήρ . Κύριλλος . καί ἀποθνῄσκω , φημί , ὑπέρ πᾶς , ἵνα ζῳοποιέω διά ἐμαυτοῦ , καί ἀντίλυτρον ὁ ἅπας σάρξ ὁ ἐμός ποιέω · θνῄσκω γάρ ὁ θάνατος ἐν ὁ ἐμός θάνατος , καί συνανίστημι ἐγώ , φημί , ὁ πίπτω ὁ ἄνθρωπος φύσις . ζωή δέ κύριος ὁ ἐν ὁ Χριστός νοητέον , ὁ ἐν ἁγιασμός καί μακαριότης · οὗτος γάρ ἀληθής εἰμί ζωή ἐπίσταμαι καί ὁ σοφός Ἰωάννης λέγω , “ ὁ πιστεύω εἰς ὁ υἱός ἔχω ζωή αἰώνιος , “ ὁ δέ ἀπειθέω ὁ υἱός οὐ ὁράω ὁ ζωή , ἀλλά ὁ ὀργή ὁ “ Θεός μένω ἐπί αὐτός ἰδού γάρ ὁ ἐν ἀπείθεια καταλαμβάνω ὁ ζωή οὐ ὁράω φημί , καίτοι πᾶς ὁ πνεῦμα παλινδρόμησις πρός ζωή , καί ἀνίστημι προσδοκάω . Ἀμμωνίου . Ἄρτος καλέω ὁ ἑαυτοῦ σάρξ , διά ὁ αὐτός ἐν ὁ μυστικός . εἶπον δέ , “ πῶς δύναμαι οὗτος ἐγώ “ ὁ σάρξ ἑαυτοῦ δίδωμι ἐσθίω , ” δείκνυμι ἐκ ἀπιστία οὗτος λέγω · ὅταν γάρ ὁ ζήτησις ὁ πῶς εἰσέρχομαι , συνεισέρχομαι καί ὁ ἀπιστία . Ζεύς οὗτος καί αὐτός ἐθέλω δείκνυμι , ὅτι οὐ εἰμί οὗτος ἀδύνατος , ἀλλά καί σφόδρα ἀναγκαῖος , καί οὐ εἰμί ἄλλως ἔχω ζωή , φημί , “ ἐάν μή τίς ἐγώ ὁ σάρξ ἐσθίω , ” καί ὁ ἑξῆς . Κύριλλος . οὕτως καί Νικόδημος θορυβέω λέγω , “ δυνατός εἰμί ἔρχομαι εἰς ὁ κοῖλος ὁ μήτηρ αὐτοῦ;“οὕτω καί οὗτος ταράσσω λέγω , “ πῶς δύναμαι δίδωμι ἐγώ οὗτος “ ἐσθίω ὁ σάρξ αὐτός τοίνυν ἐντεῦθεν ἐγώ ὀφείλω ἐν ὁ παράληψις ὁ θεῖον μυστήριον , πίστις μέν ἔχω ἀζήτητος , καί μηδείς ὁ λέγω ἐπιφέρω ὁ πῶς . Ἀμμωνίου πρέσβυς . ὡς παρά φύσις εἰμί ὁ πρᾶγμα ἀπιστέω , ὡς ψυχικός οὖον νοέω ὁ πνευματικός ὁ κύριος σῶμα . οὖον σαρκοφαγέω λέγω , ἀλλά ὁ μετέχω ὁ μυστικός . ἀμέτοχος εἰμί ὁ αἰώνιος ζωή ὁ μή διά ὁ μετάληψις ὁ μυστικός παραδέχομαι ὁ Ἰησοῦς , ὁ εἰμί ζωή κατά φύσις . Ζεύς τίς δέ συνεχῶς στρέφω ὁ ἀνάστασις ; ἵνα δείκνυμι ὅτι ὁ εἰς αὐτός πιστεύω οὐ ἀποθνῄσκω εἰς τέλος · ἀληθής δέ βρῶσις ὁ ἑαυτοῦ σάρξ καλέω , καί ὁ αἷμα αὐτός ἀληθής πόσις , διά ὁ σῴζω ὁ ψυχή ὁ πίστις μετέχω αὐτός . Ἀμμωνίου . οὗτος λέγω δείκνυμι ὅτι οὐ εἰμί ψιλός ἄνθρωπος σάρξ , ἀλλά ὁ υἱός πληρόω πᾶς ὁ θεότης ὁ τριάς . Ἀπολινάριος . ἀληθής εἰμί βρῶσις ὁ μή ὁ πρόσκαιρος καί ἀπόλλυμι ζωή ἐπίκουρος , ἀλλά ὁ αἰώνιος παρασκευαστικός . Ἄτη καί πόσις ἀληθινός , ὡς ἄν μή πρός ὀλίγος επαρκώ ὁ διψάω , ἀλλά εἰς ἀεί παρέχω ὁ ἐμφορέω αὐτός ἀνεπιδεής e , καθά καί πρός ὁ Σαμαρείτης λέγω . ὁ δέ εἶπον “ ὁ τρώγω ἐγώ ὁ σάρξ , καί πίνω ἐγώ ὁ αἷμα , ἐν ἐγώ μένω , “ ἐγώ ἐγώ ἐν αὐτός , ” οὗτος δηλόω , ὅτι ἐν αὐτός ἀνακίρναμαι . Σευῆρος αντιοκαιω ἐκ ὁ πρός εὐπράξιος κουβικουλάριος ἀπόκρισις . καίτοι γε οὖον ὁ Λόγος ἐσθίω , καθό Λόγος εἰμί , πῶς γάρ ὁ ἀναφής καί ἀσώματος καί οὔτε ὀφθαλμός οὔτε ὀδούς ἁλώσιμος ; ἀλλά ἐπεί πρός ὁ σάρξ ὁ ἄκρος ἕνωσις ἑνόω , ζωοποιός ὑπάρχω καί αὐτός , εἰμί καί μένω ὅσπερ εἰμί , καί οὐ εἰς ὁ αὐτός ὁ Λόγος μεταχωρέω φύσις , ὅθεν ὁ Λόγος ἐσθίω , ὁ ζωοποιός ὁ Λόγος σάρξ ἐσθίω . ὁ δέ “ κἀγώ ζῶ διά ὁ πατήρ , ” οὗτος εἰμί , ὅτι καθώς εἰμί ὁ πατήρ ζῶ , οὗτος ἐγώ ζῶ , καί ὁ τρώγω ἐγώ , ἐκεῖνος ζῶ διά ἐγώ . Ζωή δέ λέγω ἐνταῦθα οὐ ἁπλόος , ἀλλά περί ὁ ἔνδοξος καί ἀπόρρητος ἐκεῖνος . Κύριλλος . Ὥσρερ ἄνθρωπος ἐγώ , φημί , ποιέω ὁ οὗτος γάρ ὁ ἀποστέλλω δηλόω , καί ἐπεί ἐκ ὁ κατά φύσις γεννάω ζωή , θεός εἰμί Λόγος ζῶ , καί ἄνθρωπος γίγνομαι ὁ ἐμαυτοῦ φύσις ὁ ἐμός ἐμπίμπλημι ναός , τουτέστι , ὁ σῶμα . εἰμί αὐτός δή τρόπος καί ὅταν ἐμός ἐσθίω σάρξ , ζῶ διά ἐν , ὅλος εἰς ἐγώ μεταστοιχειόω ὁ ζωογονέω ἰσχύω , διά ὁ ἐκ ῥίζα εἰμί ὁ ζωοποιός ὁ Θεός καί πατήρ . Ἀμμωνίου πρέσβυς . Φύσις ζωή εἰμί ὁ Χριστός , οὖον παρά ἕτερος λαμβάνω ὁ ζῶ · οὗτος γάρ ζῷον καλέω · οὔτε οὖν ὁ ὁ ζῷον ὄνομα τάσσω ἐπί Θεός , οὔτε ὁ ὁ ζωή ἐπί ὁ κτίσις . οὗτος εἰμί ὁ ἄρτος ὁ ἐκ ὁ οὐρανός καταβαίνω . Δίδυμος . Οὐρανός λέγω σημαίνω ὁ ὡσανεί περιωπή κατάστασις ὁ Θεός , ὅστις οὐ ἕτερος ὁ νοητός αὐτός οὐσία τνγʹ - χάνω . ζωή δέ ἄρτος ὁ καταβαίνω , ὁ ὁ Θεός θρεπτικός λόγος εἰμί , ὅς ἐσθίω ὁ πρός αὐτός ἐρχόμενος ὁ ὁ ἀρετή ἐνεργέω · ἐπεί οὖον μόνος διά πρᾶξις εἶμι δεῖ πρός αὐτός , ἀλλά καί ἐπιστημονικός πιστεύω κατά θεωρία ἀληθής . πίνω τις ἐκ αὐτός , ἐκ πηγή ὕδωρ ζῶ , καί ἐκ ἄμπελος “ οἶνος εὐφραίνω Καρδία ἄνθρωπος , ” ὅθεν κατά ὁ πρακτικός ἀρετή μεταλαμβάνω ἐσθίω , κατά δέ ὁ διανοητικός πίνω , ὡς ἀεί ζωή κορέννυμι , καί μηδέποτε διψάω πίνω ἀπό αὐτός . συνεχής δέ περιστρέφω ὁ “ ὁ πατήρ σύ ἔφαγον ὁ “ μάννα ἐν ὁ ἐρῆμος ” καί ὁ ἑξῆς , ὥστε αὐτός ἐντυπόω ὁ ὁ ἀκούω διάνοια πρός ὁ λογίζομαι , ὅτι εἰμί δυνατός γίγνομαι ἐν τεσσαράκοντα ἔτος ἀμητής Χωρὶς καί σῖτος καί ὁ ἄλλος ἀκολουθία διακρατέω ὁ ἐκεῖνος ζωή , πολύς μᾶλλον νῦν , ἅτε ἐπί μείζων παραγίγνομαι , δύναμαι οὗτος . Ζωή δέ πανταχοῦ μιμνήσκω , ἐπεί οὗτος ποθεινός ἄνθρωπος , καί οὐδείς οὕτως ἡδύς , ὡς ὁ μή ἀποθνῄσκω . τίς ἕνεκα συναγωγή διδάσκω καί ἐν ἱερός ; ὁμοῦ μέν ὁ πλῆθος αὐτός θηρεύω ἐθέλω , ὁμοῦ δέ καί δείκνυμι , ὅτι οὐ ἐναν - Τῖον εἰμί ὁ πατήρ f . Ζεύς τίς δέ ὁ τοιοῦτος λόγος εἰς μέσος προφέρω , καίτοι μηδείς ἐκ αὐτός οἰκοδομέω , μᾶλλον δέ καί ὁ οἰκοδομέω λυμαίνομαι . πολλός γάρ , φημί , ἐκ ὁ μαθητής αὐτός ἀκούω εἶπον , “ σκληρός εἰμί οὗτος ὁ λόγος , ” καί ὁ ἑξῆς . τις οὖν ὁ χρήσιμος ὁ ῥῆμα ; πολύς καί ὁ χρήσιμος καί ὁ ἀναγκαῖος . ἐπεί γάρ ἐπίκειμαι τροφή αἰτέω αὐτός σωματικός , καί ὁ ἐπί ὁ πρόγονος παρέχω αὐτός ἀναμιμνήσκω , δείκνυμι ὅτι πᾶς ἐκεῖνος τύπος εἰμί καί σκιά , ὁ δέ ὁ πρᾶγμα ἀλήθεια ὁ πάρειμι εἰμί . Διὸ συνεχῶς μιμνήσκω τροφή πνευματικός · τις δέ εἰμί “ σκληρός , ἐπίπονος , μόχθος ἔχω . καί μήv οὐδείς τοιοῦτος λέγω , οὐδέ περί πολιτεία διαλέγω , ἀλλά περί δόγμα , ἄνω καί κάτω στρέφω ὁ πίστις ὁ εἰς αὐτός , τουτέστι , διδάσκω . Ἀμμωνίου πρέσβυς . μής νοέω ὁ ἐρωτάω καί μανθάνω ἀνέχω . οὗτος εἶπον , ἐπεί ἀνθρώπινος ἀκούω ὁ ὁ κύριος λόγος . Θεόδωρος ΑΔΑ ΟΩ ΚΑÌ Ἀπολινάριος . “ σκέλλω - “ ἄρος ὁ λόγος ” ὀνομάζω σαρκοφάγος τις καί αἱμοβόρος ἀκούω ἀποτελέω . “ ὁ ὁ δέ πνευματικός ὁ πνευματικός ἐκλαμβάνω οὐδείς φαίνω σκληρός , ἀλλά ῥῆμα εὐσέβεια ὑπάρχω ὁ αἰώνιος αὐτός πρυτανεύω ζωή . ἐπεί δέ ὁ θεότης αὐτός , καί οὗτος εἰμί ὁ ὁ ἀπόρρητος φέρω εἰς μέσος , λέγω αὐτός , “ οὗτος σύ σκανδαλίζω ; ἐάν “ οὖν οὖν θεωρέω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἀναβαίνω ὅπου εἰμί ὁ πρό - “ τέρος · ” διά οὗτος ἀπάγω αὐτός ὁ νομίζω αὐτός πατήρ ὁ Ἰωσήφ ὑπάρχω . ‘Ο γάρ πείθω ὅτι ἐκ ὁ οὐρανός καταβαίνω καί ἐκεῖ ἀναβαίνω , εὔκολος ἄν προσχέω ὁ λεγο - λέγω . Ἀμμωνίου πρέσβυς . ὁ σαρκόω θεός , αὐτός εἰμί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , οὖον μήv αὐτός ὁ σῶμα καλέω υἱός ἄνθρωπος , ὡς κακῶς δογματίζω Μάρκελλος φημί · λέγω ἑαυτοῦ ἐκ οὐρανός καταβαίνω , διδάσκω ὅτι θεός εἰμί , κἀν ἐν σάρξ ὁράω , καί ὅτι ὁ σάρξ αὐτός ζωοποιός εἰμί . τις εἰμί ὅσπερ εἶπον , “ ὁ πνεῦμα εἰμί ὁ ζωοποιέω , ὁ σάρξ “ οὐ ὠφελέω οὐδέν;“τὸ πνευματικός αὐτός ἀκούω ὁ παρά αὐτός λέγω . ὁ γάρ σαρκικός ἀκούω , οὐδείς ὠφελέω · σαρκικός δέ εἰμί ὁ ἀμφισβητέω πῶς ἐκ ὁ οὐρανός καταβαίνω , καί πῶς δύναμαι δίδωμι ὁ σάρξ ἐσθίω , ὅσπερ ἐσθίω μυστικός νοέω καί πνευματικός · διό καί ἐπάγω , ὁ ῥῆμα , “ ὁ ἐγώ λαλέω σύ , πνεῦμα εἰμί καί ζωή · ” οὗτος εἰμί , πνευματικός εἰμί , οὐδείς ἔχω σαρκικός , καί ζωή αἰώνιος πηρός - χω · ὁ δέ “ εἰμί ἐκ σύ τις ἕ οὖον πιστεύω , ” ὁ συνήθης αὐτός ὁ λόγος ἀξίωμα δηλόω , ὅτι ὁ μέλλω προλέγω , καί δείκνυμι πᾶς ὅτι οὖον ὁ παρά ἐκεῖνος δόξα ἐφίημι οὗτος λέγω , ἀλλά αὐτός κήδω . εἶπον δέ “ τις , ” ὁ μαθητής ὑπεξάγω , διό καί ἐπάγω ὁ εὐαγγελιστής λέγω · “ ἦδος γάρ “ ἐκ ἀρχή ὁ Ἰησοῦς τίς εἰμί ὁ μή πιστεύω , ” καί ὁ ἑξῆς · ὁ δέ “ ἐκ ἀρχή ” οὐ ἁπλόος ἐνταῦθα πρόσκειμαι , ἀλλά ἵνα μανθάνω αὐτός ὁ πρό καταβολή κόσμος πρόγνωσις , ὅτι οἶδα αὐτός ἐκ τότε ὁ γογγυσμός καί ὁ εὐσκανδάλιστον · ἔτι δέ καί ὁ προδότης ὁ πονηρία , ὅσπερ εἰμί ἀληθής θεότης ἔνδειξις . ὅταν δέ ἀκούω ὅτι δίδωμι ὁ πατήρ , μή ἀποκλήρωσις τις ἁπλόος νομίζω , ἀλλά ἐκεῖνος πιστεύω , ὅτι ὁ παρέχω ἑαυτοῦ ἄξιος ὁ λαμβάνω , αὐτός λαμβάνω . τις δηλόω ὅσπερ φημί ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι πολύς ὁ μή - τίθημι αὐτός ἀπέρχομαι εἰς ὁ ὀπίζω ἀποσχίζω ἑαυτοῦ καί ὁ διδάσκαλος χωρίζω , καί ὅς ἔχω πίστις ἀπόλλυμι , ἀλλά οὐ ὁ δώδεκα οὗτος πάσχω . αὐτός δέ δείκνυμι ὅτι οὖον δήω τις , οὐδέ ὁ παρά αὐτός οὗτος ὁ δώδεκα διακονία ὅς θεραπεία , λέγω πρός αὐτός , “ μή “ καί σύ ἐθέλω ὑπάγω ; ” Ζεύς τίς δέ αὐτός οὐ ἐπαινέω , οὐδέ θαυμάζω ; ὁμοῦ μέν ὁ ὁ διδάσκαλος πρέπω ἀξίωμα τηρέω , ὁμοῦ δέ δείκνυμι , ὅτι διά οὗτος μᾶλλον ἐφέλκω ἐν ὁ τρόπος . εἰμί μέν γάρ ἐπαινέω , κἀν πάσχω τίς ἀνθρώπινος , χάρις δίδωμι · ὁ δέ δείκνυμι μή δήω αὐτός ὁ ἀκολούθησις αὐτός , κατέχω μᾶλλον . χρή δέ σκοπέω πῶς αὐτός συνετός εἴρω · οὖον γάρ εἶπον , ἀπέρχομαι , οὗτος γάρ ἀπωθέω εἰμί , ἀλλά ἐρωτάω , “ μή ἐθέλω ‘ὑπάγειν;“ὅπερ πᾶς ἀφαιρέω εἰμί βία καί ἀνάγκη , καί οὖον βούλομαι αἰδώς τις αὐτός προσαρτάω , ἀλλά μετά ὁ χάρις οἶδα . ὡς ἀληθής δέ φιλόστοργος καί φιλάδελφος ὁ Πέτρος ὑπάρχω , ὑπέρ πᾶς ἀπολογέομαι ὁ χορός . οὖον γάρ εἶπον , κύριος , πρός τίς ἀπέρχομαι , καί ὅτι γιγνώσκω καί πιστεύω , ἀλλά , “ κύριος , πρός τίς ἀπέρχομαι , ” καί ὁ ἑξῆς . ἤδη γάρ ὁ ἀνάστασις οὗτος παραδέχομαι , καί ὁ κλῆσις ἅπας . Διὸ οὖον ὁ ῥῆμα ὁ Χριστός εἰμί ὁ σκανδαλίζω , ἀλλά ὁ ἀπροσεξία καί ὁ ῥᾳθυμία , καί ὁ ἀγνωμοσύνη ὁ ἀκούω . καί γάρ οὗτος μετά ἐκεῖνος ἀκούω , ὅμως οὐ σκανδαλίζω - σάω , ἀλλά μένω . “ ῥῆμα ” δέ αὐτός “ ζωή αἰώνιος ” ἔχω ἕπω , ἐπεί ἀκούω αὐτός λέγω , ὅτι “ ὁ πιστεύω εἰς ἐγώ ἀνίστημι , καί ἔχω ζωή αἰώνιος . οὐ ἐπαινέω δέ αὐτός νῦν ὁ Χριστός , ὥσπερ ἀλλαχοῦ οὗτος ποιέω , ἵνα μή δόξα διά ὁ ἐμμένω αὐτός σύν αὐτός κολακεύω τις αὐτός . ἀποκρίνω αὐτός ὁ Ἰησοῦς , οὐ ἐγώ σύ ὁ δώδεκα ἐκλέγω , καί ἐκ σύ εἷς διάβολος εἰμί ; ἐξαιρέω δέ ὁ χορός ὁ Ἰούδας , οὗτος μέν διά ὁ εἶπον ὁ Πέτρος , ὅτι καί ἐγώ πιστεύω , ὡς οὐ εἰμί ἐκεῖνος ἐν οὗτος αὐτός συναριθμέω , οὗτος δέ καί πόρρωθεν ὁ προδότης ὁ κακία ἀνακρούω · εἰδοί μέν ὅτι οὐδείς ὀνίνημι · ὁ δέ αὐτός πράσσω . καί οὔτε αὐτός φανερός ποιέω , οὔτε λανθάνω ἐάω , ἐκεῖνος μέν ἵνα μή ἀπαναισχυντέω καί φιλόνεικος γίγνομαι , οὗτος δέ ἵνα μή νομίζω λανθάνω ἀδεῶς ἐργάζομαι ὁ τόλμημα . ἐκ οὗτος δέ καί οὗτος μανθάνω , ὅτι οὐ ἀνάγκη καί βία ποιέω εἴωθα ἀγαθός ὁ θεός , οὐδέ ὁ ἐκλογή αὐτός βιαστικός ὁ μέλλω εἰμί , ἀλλά προτρεπτικός . Διὸ φανερός εἰμί ὅτι ἐν ὁ γνώμη ὁ ἡμέτερος κεῖμαι ὁ σῴζω καί ὅς ἀπό - λανθάνω . Ἀμμωνίου πρέσβυς . ὡς ἀποθαυμάζω οὗτος εἶπον ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι τοσοῦτος ὁ διάβολος πολεμέω , ὡς δύναμαι εἷς ὁ δώδεκα ἀφαρπάζω ὁ ἐγείρω νεκρός , καί δαίμων διώκω , καί ὁ ζωοποιός καί πνευματικός ὁ κύριος Ζεύς - δασκαλίας ἀπολαύω . Ζεύς τίς οὐ ἐθέλω ἐν ὁ Ἰουδαῖος περιπατέω , ἀλλά ἐν ὁ Γαλιλαία ; καί γάρ δύναμαι ὁ d ἐκζητέω αὐτός καί ἀποκτείνω Ἰουδαῖος καί διαλανθάνω , εἰμί δύναμαι e μέν πᾶς ὡς Θεός · οὐ ἐθέλω δέ ὁ ὁ θεότης ἐπιδείκνυμι μόνος , ἀλλά καί ὁ ὁ ἀνθρωπότης , ὅθεν ποτέ μέν φεύγω ὡς ἄνθρωπος , ποτέ δέ φή - Νέτο ὡς Θεός . ὁ τε γάρ ἐν μέσος εἰμί ὁ ἐπιβουλεύω μή κατέχω , ὁ ἀκαταγώνιστος αὐτός καί ἄμαχος δηλόω , ὁ τε ὑποστέλλω ὁ οἰκονομία βεβαιόω καί πιστόω , ἵνα μή τε Παῦλος ὁ Σαμοσατεύς ἔχω τίς λέγω , μήτε Μαρκίων καί ὁ ὁ ἐκεῖνος νοσέω . Ἀμφότερος γάρ ἐμφράσσω ὁ στόμα . Κύριλλος . οὖον δειλία ἔγκλημα ὁ ἀναχώρησις λογίζομαι ὁ Χριστός , ἀλλά οὐδέ ἀσθένεια . Ζεύς οὗτος κατηγορέω ὁ πᾶς ἰσχύω , ὁ δέ ὁ οἰκονομία ἀποδείκνυμι τρόπος · ἐσθίω γάρ οὖον πρόωρος , ἀλλά ἐν καιρός ὁ ἴδιος ὁ ὑπέρ πᾶς ὑπο - μένω σταυρός . Ἀμμωνίου πρέσβυς . δείκνυμι ὁ ὁ ἀνθρωπότης φεύγω ὁ Ἰουδαῖος , καί ἔλεγχος Μαρκίων καί Παῦλος ὁ λέγω ὅτι οὖον γίγνομαι ὁ ὁ Θεός υἱός ἄνθρωπος κατά ἀλέω - θεῖος . τίς δέ ἕνεκα ἐν ὁ πέντε μείς οὐδείς ἐγώ διηγέομαι , ἀλλά ὅς ὁ κατά ὁ ἄρτος σημεῖον καί ὁ πρός ὁ ἐσθίω γίγνομαι δημιουργία , ὑπερπηδάω εἶπον , “ εἰμί δέ ἐγγύς ὁ ἑορτή “ ὁ Ἰουδαῖος ὁ σκηνοπηγία ; ” ὅτι2 γάρ οὕτως εἰμί , δῆλος ἐκεῖθεν · ὅτε γάρ εἰς ὁ ὄρος κάθημαι , εἰμί ὁ ἑορτή , φημί , ὁ Πάσχα · ἐνταῦθα δέ ὁ σκηνοπηγία μιμνήσκω . τις δή ποτός οὖν ὁ ἐν μέσος παραλείπω θαῦμα ; ὅτι οὐ ἐν-εἰμί ἅπας καταλέγω , ἄλλως δέ καί οὗτος λέγω ὁ εὐαγγελιστής σπουδάζω , ὑπέρ ὅς ὅς μέμψις ὅς ἀντιλογία τις παρά ὁ Ἰουδαῖος παρακολουθέω · ὅθεν ἄξιος θαυμάζω ὁ φιλαλήθης αὐτός ἦθος , πῶς οὐ αἰσχύνω λέγω οὗτος ὁ δοκέω ὁ διδάσκαλος φέρω αἰσχύνη Πόλλα τοίνυν παρατρέχω σημεῖον καί θαῦμα καί δημνγορίας , περί ὁ ἀδελφός αὐτός διαλέγω , ὅτι εἶπον πρόειμι αὐτός , “ μεταβαίνω ἐντεῦθεν πρός ὁ Ἰουδαῖος ” καί ὁ ἑξῆς · καί δοκέω μέν ὁ ἀρχή Φίλων εἰμί , πολύς δέ πικρία ὁ λέγω εἄν . Ενταῦθὰρ γάρ αὐτός καί δειλία καί φιλοδοξία σκώπτω . ὁ μέν γάρ εἶπον , “ οὐδείς τίς ἐν κρυπτός ποιέω , ” δειλία ἐγκαλέω εἰμί , ἅμα καί ὑποπτεύω ὁ γίγνομαι ὡς οὐ ἀληθής γίγνομαι · ὁ δέ ζητέω ἐν φανερός εἰμί , φιλοδοξία . πόθεν δέ αὐτός ὁ τοσοῦτος ἀπιστία ; ἀπό προαίρεσις καί φθόνος . ὁ γάρ συγγενής εἴωθα πως διαφθονέω . εἰμί ανεπίγραφος . οὗτος ὁ τέως ἀπιστέω λέγω μετά ὁ ὁ πάθος οἰκονομία , τοσοῦτος μετά ὁ θεότης αὐτός ἔχω πληροφορία , ὡς μή μόνος ὁμοίως ὁ ἄλλος πιστεύω , ἀλλά δή καί ὑπέρ αὐτός ὁ περί Ψυχή ἀναδέχομαι ἀγών . ἀναγκαῖος τοίνυν προσήκω συνοράω , ὅτι ἀναμφιβόλως αὐτός ἀνίστημι μετά θάνατος ὁράω . οὖον γάρ ἄν ὁ ἀπιστέω αὐτός ὁ πρίν , μετά θάνατος πιστεύω , εἰμί μή βέβαιος πεῖσμα ὁ ἀνάστασις αὐτός λαμβάνω . τίς δέ ἐνταῦθα λέγω μαθητής ; ὁ ὄχλος ὁ ἕπω , οὖον ὁ δώδεκα . αὐτός δέ ὁ φιλάνθρωπος , ὁ ἀνεξίκακος , προσηνῶς φθέγγομαι . οὖον γάρ εἶπον , σύ τίς εἰμί συμβουλεύω οὗτος καί διδάσκω , ἀλλά τίς φημί ; “ ὁ καιρός ὁ ἐμός “ οὔπω πάρειμι , ” τουτέστιν ὁ ὁ σταυρός καί ὁ θάνατος , ὁ δέ “ καιρός ὁ ὑμέτερος πάντοτε εἰμί ἑτοῖμος . ” Ὑμεῖς , φημί , κἀν ἀεί συνίημι ὁ Ἰουδαῖος , οὐ ἀναιρέω σύ , ὁ αὐτός ζηλόω αὐτός , ἐγώ δέ εὐθύς βούλομαι ἀναιρέω . Ἀπολινάριος . ὁ μακαρίζω ὁ πενθέω ἐπί ὁ πάρειμι αἰών , ἀκόλουθος καί νυνί φθέγγομαι κοινός τίς καί εἰς ἅπας διαβαίνω ὁ ἅγιος , ἐπί ἑαυτοῦ λέγω , ὁ μή εἰμί καιρός ἑορτή ἐγώ , ἐν μέσος ὁ πάρειμι θλῖψις , ἐν ὅσος κακία καταστρατεύω , καί ἀλήθεια παρά ὁ πλείων ἀθετέω , καί θέλημα Θεός κατά γῆ οὖον κρατέω . Ζεύς δέ οὗτος μή εἰμί ὁ ἑαυτοῦ καιρός ὁ Κύριος λέγω . οὐδέ γάρ οἷος τε εἰμί συνεορτάζω πονηρός ὁ ἀγαθός , οὐδέ μισέω ὁ μισέω . “ οὖον δύναμαι ὁ κόσμος μισέω σύ , ” διά τίς ; ὡς ὁ αὐτός βούλομαι · “ ἐγώ δέ μισέω , ὅτι ἐλέγχω αὐτός , ὅτι πονηρός “ αὐτός εἰμί ὁ ἔργον · ” ἐκ οὗτος ὁ ῥῆμα δείκνυμι ὅτι οὗτος ποιέω ὁ μῖσος , ὁ πρός αὐτός ὁ ἔλεγχος ὁ παραρρέω - σιασμένος . Ἀμμωνίου . Κόσμος λέγω ὁ μισέω ὁ ἐν πέμπω δέ ὁ ἀδελφός εἰς ὁ ἑορτή λέγω , “ σύ ἀναβαίνω “ εἰς ὁ ἑορτή οὗτος , ” δείκνυμι ὅτι οὐ ἀναγκάζω σύν μένω μή βούλομαι . αὐτός δέ πῶς ἀναβαίνω , φημί , εἶπον , “ ἐγώ οὔπω ἀναβαίνω εἰς “ ὁ ἑορτή οὗτος · ” οὐ εἶπον καθάπαξ , οὐ ἀναβαίνω , ἀλλά νυν , οὗτος εἰμί , μετά σύ . ὁ δέ “ ὁ καιρός ὁ ἐμός οὔπω πληρόω ” δηλόω ὅτι ἐσθίω καί σημεῖον γίγνομαι καί δημηγορία λέγω , ὥστε καί ὄχλος πιστεύω πλείων , καί ὁ μαθητής στερρός γίγνομαι , ὁ παρρησία ὁράω ὁ διδάσκαλος . οὐ ἀναβαίνω δέ μετά ὁ ἀδελφός , μή βούλομαι δῆλος ἑαυτοῦ καθίστημι , καθώς ἐκεῖνος βούλομαι , ἀλλά μᾶλλον λάθρῃ , διά ὁ ἐκφεύγω ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἐπιβουλή . δύναμαι μέν γάρ καί φανερῶς ἀνέρχομαι , καί εἰς ὁ μέσος αὐτός εἰμί , καί καταχέω αὐτός ὁ ὁρμή ὁ ἄτακτος , ὡς πολλάκις ποιέω , ἀλλά οὐ βούλομαι διηνεκής οὗτος ποιέω , ἵνα μή μέγας ὁ θεότης ἀπογυμνόω · ἀναβαίνω δέ , ἵνα μή δειλία εἰμί νομίζω ἐκεῖνος ὁ μένω . Ἀμμωνίου πρέσβυς . οὐ εἰμί ἴσος ἐν ἀρχή ὁ ἑορτή ἀναμένω , ζέω ὁ Ἰουδαῖος , καί μετά οὗτος μέλλω λύω . οὐ ἐναντίος ποιέω ὅς εἶπον , οὖον γάρ ἀναβαίνω ἑορτάζω ἀλλά συμβουλεύω · διό καί λάθρῃ ἀναβαίνω , οὖον μετά ἱλαρότης , ὅς χράομαι ὁ πανηγυρίζω . καί ἐν ὁ παλαιός δέ εἶπον ὁ Μωϋσῆς “ οὖον οὖον συναναβαίνω σύ , ” ὕστερος παρακαλέω Μωϋσῆς ὑπισχνέομαι συνεκπορεύομαι αὐτός . τίς ἕνεκα ζητέω αὐτός ὁ Ἰουδαῖος , οὐ ὀνομαστί λέγω ποῦ εἰμί , ἀλλά “ ἐκεῖνος πολύς μῖσος καί ὁ ἀπέχθεια συνέχω . χρή δέ σκοπέω , ποῖος εἰς ὁ ἑορτή ἐπιδείκνυμι ὁ αἰδώς καί ὁ εὐλάβεια · ἐν οὗτος γάρ αὐτός θηρεύω βούλομαι · τοιοῦτος εἰμί αὐτός ἐν ὁ ἑορτή ὁ κατόρθωμα . ὁ δέ “ γογγυσμός εἰμί περί αὐτός πολύς ἐν ὁ ὄχλος , ” ἐπεί καί ἀπό ὁ τόπος οἴομαι παροξύνω αὐτός , ἔνθα ὁ σημεῖον ὁ παραλυτικός γίγνομαι , ὥστε καί δείδω μή πάλιν ἐργάζομαι τίς τοιοῦτος . “ λέγω δέ ὁ μέν , ὅτι ἀγαθός εἰμί , ὁ δέ οὖον , ἀλλά πλανάω “ ὁ ὄχλος , ” οὗτος δηλόω · ὅθεν σαφής οὗτος δείκνυμι βούλομαι ὁ εὐαγγελιστής ἐπάγω λέγω · “ οὐδείς μέντοι Πάρρη - “ σίον λαλέω περί αὐτός διά ὁ φόβος ὁ Ἰουδαῖος . ” ὁράω πανταχοῦ ὁ μέν ἀρχικός διαφθείρω , ὁ δέ ἄρχω ὑγιαίνω ὁ κρίσις , οὐ ἔχω δέ ἀνδρεία προσήκω . Ζεύς τίς δέ ὁ ἑορτή μέσος ἀνέρχομαι ; ὥστε χαυνόω αὐτός ὁ θυμός πρός ὁ μετά σχολή ἀκούω ὁ λέγω , μηκέτι ὁ ὀργή ἐμφράσσω ὁ οὖς αὐτός · προσεκτικός γάρ αὐτός ὁ ἀναβολή ἀπεργάζομαι · διό ἄφνω πάρειμι ἀκούω αὐτός · ὁ τε ἀγαθός λέγω περί αὐτός , ὁ τε πονηρός , ὁ μέν πρός ὁ κερδαίνω τίς καί θαυμάζω , ὁ δέ πρός ὁ ἐπιλαμβάνω . καί τις διδάσκω , οὐ εἶπον ὁ εὐαγγελιστής · ὅτι δέ θαυμαστός αἱρέω αὐτός καί μεταβάλλω , οὗτος μόνος λέγω · οὗτος τοσοῦτος ὁ λέγω εἰμί ὁ δύναμις . “ θαυμάζω ” γάρ , φημί , “ ὁ Ἰουδαῖος , καί λέγω , πῶς “ οὗτος γράμμα οἶδα , μή μανθάνω ; ” καί οὗτος δέ αὐτός μετά πονηρία λέγω · οὖον γάρ εἶπον ὅτι ὁ διδασκαλία θαυμάζω ὅς ὅτι δέχομαι , ἀλλά ὅτι διαπορέω πόθεν οἶδα οὗτος · χρή γάρ αὐτός συνοράω , ὅτι οὐδείς ἀνθρώπινος εἰμί ἐν αὐτός · διό αὐτός ἀπος - κρίνω εἶπον αὐτός , “ ὁ ὁ ἐμός διδαχή οὐ εἰμί ἐμός , ἀλλά ὁ “ πέμπω ἐγώ . ” ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί . οὐδείς ἔχω παραλλάσσω , εἰμί καί ὁ ὑπόστασις ἄλλος , ἀλλά οὗτος καί λέγω καί πράσσω , ὡς μή νομίζω ἕτερος τίς παρά ὁ πατήρ , ἀλλά ὁ αὐτός ὅσπερ ἄν ὁ Πατήρ . εἰμί οἶδα ὅτι αὐτός εἰμί ὁ σοφία , ὁ ἐν ἀρχή θεός Λόγος , ἐν ὅς πᾶς ὁ θησαυρός ὁ σοφία , ὁ γνῶσις , ὑπάρχω , οὐ ἄν θαυμάζω , " πῶς γράμμα οἶδα μή μεμαθηκώς;“ἀλλ’ γιγνώσκω ἄν σαφῶς ὅτι καί ὁ ἄλλος αὐτός ὁ εὕρεσις καί ὁ ἐπιστήμη ὁ γράμμα χαρίζομαι . τις δηλόω ὅσπερ φημί , " ἐάν τις ἐθέλω ὁ θέλημα αὐτός ποιέω ; ” ὁ ἐραστής ὁ βίος ὁ κατά ἀρετή γιγνώσκω περί ὁ διδαχή , ἐάν ἐθέλω , φημί , προσέχω ὁ τοιοῦτος ὁ προφητεία , γιγνώσκω περί ὁ λέγω παρά ἐγώ , πότερος ὁ δύο ὁ ἕτερος , ἐάν τε κατά αὐτός λαλέω , ὅς ἀλλότριος τίς καί ξένος · ὁ γάρ ἀπό ἐμαυτοῦ ἀεί ἐπί οὗτος κεῖμαι . ἐγώ δέ , φημί , οὐδείς ἔχω ὁ ὁ πατήρ δοκέω λέγω , ἀλλά πᾶς ὁ αὐτός βούλομαι , οὗτος ἐγώ . Διὸ καί συλλογισμός ἐπάγω λέγω , “ ὁ ἀπό ἑαυτοῦ λαλέω , ὁ “ δόξα ὁ ἴδιος ζητέω ” καί ὁ ἑξῆς . ἀπό ὁ ἐν συνήθης παῖς . δήω , ὅτι ὁ βούλομαι , φημί , τις ἴδιος ἵστημι διδασκαλία , Ζεύς οὐδείς ἕτερος οὗτος ποιέω ἀλλά ἤ ὥστε ὁ δόξα αὐτός καρπόω . εἰμί δέ ἐγώ , φημί , οὖον βούλομαι καρπόω δόξα , ἀλλά ὁ δόξα ὁ πέμπω ἐγώ ζητέω , τίς ἕνεκα βούλομαι ἄν ἕτερος διδάσκω ; χρή δέ σκοπέω , ὅτι ὁ μέν ταπεινός φθέγγομαι αὐτός πολύς εἰμί αἰτία · οἷος διά ὁ μή ἀγέννητος αὐτός νομίζω , διά ὁ μή ἀντίθεος , διά ὁ σάρξ περιβάλλω , διά ὁ ἀσθενής ὁ ἀκούω , διά ὁ διδάσκω ὁ ἄνθρωπος μετριάζω , καί μηδείς περί αὐτός λέγω μέγας · ὁ δέ ὑψηλός φθέγγομαι εἷς ἄν εὑρίσκω τις αἴτιος διά ὁ μέγεθος ὁ θεῖος αὐτός φύσις . Ποίας ἀκολουθία ἔχω πρός ὁ πρότερος ὅσπερ εἶπον , “ οὖον Μωϋσῆς δίδωμι “ σύ ὁ νόμος ” καί ὁ ἑξῆς ; μέγας μέν οὖν · ἐπεί γάρ ἐγκαλέω αὐτός ὅτι ὁ σάββατον λύω , πρός οὗτος ἵστημι , ὡσανεί λέγω , ὁ νόμος εἶπον , οὖον φονεύω , σύ δέ φονεύω · ἀφίημι οὖν ὁ ἑαυτοῦ καταδικάζω περί οὗτος , ἐγώ ἐγκαλέω ὡς παραβαίνω ὁ νόμος , ὅτι θεραπεύω ἄνθρωπος ἐν σάββατον . ὁ δέ “ οὐδείς ἐκ σύ εἶπον , ὅτι πᾶς αὐτός , πρός ὅς διαιρέω γομαι , ζητέω ἀποκτείνω · καί αὐτός μέν πρᾶος ὁ φωνή διαλέγω , ἐκεῖνος δέ μετά θράσος καί ὀργή , νομίζω διά οὗτος προκαταπλήσσω αὐτός , ἀποκρίνω , “ δαιμόνιον ἔχω · τίς σύ “ ζητέω ἀποκτείνω ; ” πάλιν ὁ ἀπολογία ἅπτω ὁ ἀπό ὁ σάββατον . Ἀμμωνίου . Κύριος εἰμί Μωϋσῆς καί ὁ νόμος , διά ὁ ὁ Ἰουδαῖος , οἱονεί ἀπαλλοτριόω ἑαυτοῦ ὁ νόμος , Μωυσῆς αὐτός καλός · οὖον γάρ δύναμαι ἀκούω ὅτι φύσις θεός εἰμί , οὔτε ὁ βαθύς ὁ οἰκονομία μυστήριον · Θεόδωρος . Εκεῖνος μέν γάρ νομοθέτης , μιαιφονία ἀπέχω κελεύω · σύ δέ διά ἀκρότης πονηρία περί ὁ ἐμός ἀναίρεσις βουλεύω . ἀπό ὁ λόγος συλλογίζομαι πρός αὐτός φημί , “ εἷς ἔργον ποιέω , καί πᾶς θαυμάζω , ” τουτέστι , ταράσσω , θορυβέω . Μωϋσῆς δίδωμι σύ ὁ περιτομή , οὐ ὅτι ἐκ ὁ Μωϋσῆς εἰμί , ἀλλά ἐκ ὁ πατήρ , καί ὁ ἑξῆς . Ζεύς τίς οὖν , φημί , οὐδείς ἐγκαλέω Μωϋσῆς ὅς ἀπειθέω κελεύω διά ὁ περιτομή ὁ σάββατον λύω ; δηλονότι ὡς ὁ σάββατον περιτομή εἰμί κύριος , καίτοι οὐ εἰμί ὁ νόμος ὁ περιτομή , ἀλλά ἐκ ὁ πατήρ , ἔξωθεν ἐπεισφέρω ὁ νόμος . εἰμί τοίνυν , φημί , ἐκεῖνος ἀνέχω ὁ οἰκεῖος νόμος ἐντολή εἰμί κύριος , καί οὗτος οὐδέ νομικός , σύ ὁ οὐδέ νομοθέτης , διά τίς πέρα ὁ μέτρον ἐκδικέω ὁ νόμος , καί δοκέω βοηθέω αὐτός ; τις εἰμί “ εἰμί περιτομή λαμβάνω ἄνθρωπος ἐν σάββατον , ” καί ὁ ἑξῆς ; εἰμί ἐσθίω , φημί , εἰμί βέβαιος ὁ νόμος , οὐ ἄν ὁ περιτομή κύριος εἰμί αὐτός . οὗτος δέ λέγω ἐθέλω δείκνυμι , ὅτι μείζων ἔργον ποιέω ὁ περιτομή αὐτός , ὑγιής ἀποκαθίστημι ὁ παράλυτος . οὐ οὐ δέ αὐτός φανερῶς αὐτός ὁ κρίσις ἐπιτρέπω . τρέπω . Ζεύς δέ ὁ εἶπον ὅλος ἄνθρωπος , δείκνυμι μερικός ὑγεία εἰμί ὁ περιτομή πρός ὁ ὁ παραλυτικός τέλειος γίγνομαι . Ἀμμωνίου πρέσβυς . τις ταράσσω ; οὖον γάρ ὁ παράλυτος ποιέω λύσις ὁ σάββατον , ἀλλά ὁ μή θεραπεύω . ὅτε , φημί , σημεῖον λαμβάνω ἄνθρωπος ὀδύνη ἐμποιέω , οὐδείς ἀγανακτέω λύω ὁ νόμος , ὧδε δέ ὅλος ἄνθρωπος ὑγιάζω , δυσχεραίνω ὡς παρανομία γίγνομαι . Θεόδωρος Ἡράκλεια . τίς γάρ οὐ οἶδα , ὡς ἐκεῖνος μέν ἐν χείρ ἐνεργέω , καί σίδηρος περιτέμνω , καί σάρξ ἀκρωτηριάζω , ὁ σάββατον ἀληθής διά ὁ πρᾶξις βεβηλόω ; αὐτός δέ ψιλός ῥῆμα καί ἐξουσία θεραπεύω , δείκνυμι διά ὁ παραδοξοποιΐα , ὅτι καί ὁ σάββατον Κύριος ὑπάρχω . ὁ “ μή κρίνω κατά ὄψις , ” καί ὁ ἑξῆς , οὗτος δηλόω , μή ἐπεί , φημί , ὁ Μωϋσῆς μέγας ἐγώ εἰμί νομίζω , ἀπό ὁ ἀξίωμα φέρω ὁ ψῆφος , ἀλλά ἀπό ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις · οὗτος γάρ εἰμί δικαίως κρίνω . τίς ἕνεκα προσκέω “ ὁ Ἱεροσολυμίτης ” οἷος ὅτι “ λέγω λέγω “ τις ἐκ ὁ Ἱεροσολυμίτης , ” καί ὁ ἑξῆς ; δείκνυμι ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι ὁ μάλιστα ὁ μέγας ἀπολαύω σημεῖον , οὗτος πᾶς εἰμί ἐλεεινός , ἕ ὁ θεότης αὐτός σημεῖον ὁράω μέγας , τουτέστιν , ὅτι ὁ ἀπειλέω αὐτός καί ζητέω ἀναιρέω , καί ἐν χείρ κατέχω βλέπω ἡσυχάζω , οὗτος ὁ πᾶς ὁ κρίσις ὁ ἄρχω ἐπιτρέπω λέγω , “ μή ποτός ἀληθής γιγνώσκω ὁ ἄρχω , ὅτι αὐτός εἰμί ὁ Χρις - “ στόικα περί μέν ἐκεῖνος οὗτος λέγω , αὐτός δέ ὁ ἐναντίος ψῆφος φέρω λέγω , “ ἀλλά οὗτος οἶδα πόθεν εἰμί , ” καί ὁ ἑξῆς . τις ὁ πονηρία οὗτος ἴσος γίγνομαι ἄν ; ὅτι γιγνώσκω ἐκ ὁ Βηθλεέμ ἔρχομαι ὁ Χριστός , νῦν λέγω ὅτι ὁ Χριστός ὅταν ἔρχομαι , οὐδείς γιγνώσκω πόθεν εἰμί . Ἀμμωνίου πρέσβυς . ἐλέγχω οὗτος ἐθέλω αὐτός ἀποκτείνω , καί ἀρνέομαι μένω , ψεύδω δέ , ὁ δέ Χριστός ἀληθεύω περί οὗτος . καί ἐπεί ὁ “ οἶδα οὗτος πόθεν εἰμί , διά οὐδείς ἕτερος λέγω , ἀλλά ἀλλά ὅτι ἐκ ὁ γῆ εἰμί , δειζαι ἐθέλω καί ὅτι ὁ τέκτων υἱός , διά οὗτος αὐτός ἀνάγω αὐτός εἰς ὁ οὐρανός , λέγω , “ καί ἐγώ οἶδα πόθεν εἰμί , καί ἀπό ἐμαυτοῦ οὐ ἔρχομαι , καί ὁ ἑξῆς , οὗτος εἰμί , οὐ ἐντεῦθεν εἰμί , ἀλλά ὅθεν ὁ πέμπω ἐγώ , καί ὅτι οἶδα , ὅτι παρά ὁ Πα - τρος ἀποστέλλω , εἰμί καί μή οὗτος ἐκκαλύπτω . Κύριλλος . πόθεν κινέω , πῇ μέν λέγω , “ οἶδα πόθεν εἰμί , πῇ δέ , ὁ Χριστός ὅταν ἔρχομαι , οὐ οἶδα πόθεν εἰμί οὐ ἐννοέω ὡς εἰκός , ὅτι διπλόος παρά ὁ ἅγιος προφήτης ὁ περί αὐτός λόγος εὑρίσκω · ὅτι μέν γάρ πάρειμι μετά σάρξ ἐν ὅδε ὁ βίος , σημαίνω , καί φανερός αὐτός καθίστημι ὁ ἐκ παρθένος γέννησις , ὁ δέ ἐκ Θεός καί πατήρ ἄρρητος γέννησις · ὅς ἐκεῖνος φημί , “ ὁ γενεά αὐτός τίς διηγέομαι , ὅτι ἀείρω “ ἀπό γῆ ὁ ζωή αὐτός , ἢ ὁ ἐρώ ὑπό προφήτης , “ καί ὁ ἔξοδος αὐτός ἀπό ἀρχή , ἐκ ἥμερος αἰών . εζοδιδωμι γάρ ἐνταῦθα ὁ μονογενής ὁ ὡς ἐκ φάος ἀνάληψις , καί πρό πᾶς αἰών καί ἡμέρα καί ῥοπή εἰς ἴδιος ὕπαρξις , ἐκδρομή ὥσπερ τις ἀπό ὁ ὁ τίκτω οὐσία σημαίνω . ΜΝ πρέσβυς . καλῶς λέγω ὅτι ὅταν ἔρχομαι ὁ Χριστός , οὐδείς γιγνώσκω πόθεν εἰμί · ὁ γάρ ἀληθινός θεός ἐκ ὅς εἰμί ἀγνοέω σύ , καί οὐδείς ἀπεοικώς εἰμί ἀγνοέω ἐγώ ὅτι ἐγώ εἰμί ὁ Χριστός , οὐ οἶδα ὁ ἐκ ὅς εἰμί . Θεόδωρος ΑΔ . To μέν οἶδα αὐτός , καί πόθεν ἔρχομαι , λύω , ὡς ἄκριτος λέγω συγχωρέω , ἀγνοέω μέντοι ὁ ἀπος - στέλλω διά ὁ εἰς αὐτός ἀπιστία ἔλεγχος , οὖον μήv δέ ἀλλά καί αὐτός γιγνώσκω ὁ πατήρ , καί ὑπό ἐκεῖνος ἀποστέλλω διά ὁ ἔργον δείκνυμι . εἶπον δέ ὅτι “ ὅς σύ οὐ οἶδα , ” ἄγνοια ἐνταῦθα ὁ διά ὁ ἔργον λέγω , καί ὡς ὁ Παῦλος φημί , “ θεός ὁμολογέω “ οἶδα , ὁ δέ ἔργον ἀγνοέω . οὖον γάρ ἄγνοια εἰμί ὁ ἁμάρτημα , ἀλλά κακία καί πονηρός γνώμη . ὁ δέ “ παρά αὐτός εἶμι , ἀντί ὁ μετά αὐτός λέγω . οὗτος δέ εἶπον ὥστε μή νομίζω ἀλλότριος ὁ Θεός . Θέλων δέ δείκνυμι αὐτός ὁ εὐαγγελιστής ἀόρατος κατέχω , ἐπάγω λέγω , “ ζητέω οὖν αὐτός πιάζω καί ὁ ἑξῆς . Ζεύς τίς δέ μή εἶπον , κατέχω αὐτός ἀόρατος , ἀλλά “ ὅστις οὔπω “ ἔρχομαι ὁ ὥρα αυτου;“ανθρωπινοτερος διαλέγω , διά ὁ ὑψηλός λέγω αὐτός συνεχῶς , οὗτος ἕνεκα τοιοῦτος παραστέλλω . Ἀμμωνίου . Ζεύς οὗτος μανθάνω ὅτι ἑκών πάσχω , καί οὐ πλεονεξία Ἰουδαϊκός συλλαμβάνω . Ὥρα λέγω ὁ Εὔκαιρον ὁ πρᾶγμα καλέω . Σευῆρος αντιοκαιω ἀπολογητής . οὗτος εἴρω , ὅπως ὅτι καί πολλάκις ὁ Ἰουδαῖος προαιρέω κατέχω ἄκων , οὖον κατέχω , ἀλλά ὅτε αὐτός βούλομαι καί κατά ὁ ὥρα ὅς δικαιόω , καί ἡνίκα ὁ πάσχω Εὔκαιρον λογίζομαι · πᾶς γάρ ἐκ ἀρχή κατά καιρός καί ἁρμόδιος διατίθημι τε καί οἰκονομέω , οἷος , ἐσθίω δίδωμι ὁ νόμος , ἀλλά ἐν καιρός ὁ προσήκω , ὁ προφήτης ὁμοίως , ὁ Εὐαγγέλιος . ὁ οὖν ὁ ὥρα ὄνομα , ὁ ἀκριβής ὁ πρόνοια καί ὁ σοφία ὁ Σωτήρ ἐνδείκνυμι . περι ποῖος σημεῖον λέγω ὁ εἰς αὐτός πιστεύω ἐκ ὁ ὄχλος “ ὅτι ὅτι ὁ Χριστός ὅταν ἔρχομαι μή πλείων σημεῖον ποιέω ὅς “ οὗτος ποιέω · ” καί γάρ τρεῖς μόνος διηγέομαι ὁ εὐαγγελιστής , ὁ ὁ οἶνος , καί ὁ ὁ υἱός ὁ βασιλικός , καί ὁ ὁ παραλυτικός ; πάντως περί ὅς ὡς προεῖπον , παρατρέχω ὁ εὐαγγελιστής , πολύς εἰμί καί μέγας . καί ὁ μέν ἄρχω ζητέω αὐτός ἀναιρέω · ὁ δέ πλῆθος μᾶλλον πιστεύω εἰς αὐτός , πλήν οὐδέ οὗτος ὑγιής εἰμί ὁ πίστις , ἀλλά ὡς πλῆθος χυδαῖος · ὁ γάρ λέγω “ ὅταν ἔρχομαι , ” οὖον σφόδρα πείθω εἰμί ὁ εἰμί ὁ Χριστός . ὅς οὗτος οὖν εἰμί εἶπον ὅτι κατά συνδρομή εἴρω παρά ὁ ὄχλος · ὡς γάρ ὁ ἄρχω ἄνω καί κάτω σπουδάζω δείκνυμι οὐ εἰμί αὐτός Χριστός , οὗτος φημί , μή οὗτος ἀγαθός εἰμί ἐκεῖνος ; τίς ἕνεκα οὐ ὁ Φαρισαῖος καί ὁ ἄρχω αὐτός πιάζω , ἀλλά ὁ ὑπηρέτης ἀποστέλλω οὗτος ποιέω ; ἐπεί ἐπεί τολμάω ἐκεῖνος , ὁ κίνδυνος ὑφοράω . διά οὗτος ὁ διακονέω ἔκδοτος ἀποστέλλω , αὐτός δέ ὡς μακρόθυμος , καίπερ δύναμαι ἐπικάμπτω καί φοβέω , μᾶλλον ταπεινοφροσύνη γέμω ῥῆμα φθέγγομαι ὁ “ ἔτι μικρός χρόνος , ” καί ὁ ἑξῆς . Ἀμμωνίου πρέσβυς . διά ὅς γογγύζω φαίνω ἀπος - δέχομαι ὁ Χριστός , καί ἐθέλω ἀπό ὁ ἡγέομαι ἀποσχίζω , ὅσπερ αἰσθάνομαι ὁ ἡγέομαι πέμπω συλλαμβάνω αὐτός , διά οὗτος μόνος ὅτι πιστεύω εἰμί Χριστός , ἵνα αὐτός ἀναιρέω . ὁ δέ “ ἔτι μικρός χρόνος μετά σύ εἰμί , ” οὗτος σημαίνω · τίς σπουδάζω ἐγώ ἀναιρέω καί διώκω ; μικρός ἀναμένω χρόνος , καί οὐδέ ἐθέλω ἐγώ καταχέω ἀνέχω . καί οὐ εἶπον ἁπλόος , ἐνταῦθα εἰμί , ἀλλά μετά σύ εἰμί , τουτέστι , κἀν διώκω ἐγώ , κἀν ἐλαύνω , οὖον παύω ὁ ὑπέρ σύ οἰκονομέω καί ὁ πρός σωτηρία λέγω . ὁ δέ “ ὑπάγω πρός ὁ πέμπω ἐγώ , ” διά οὗτος εἶπον , ἵνα μή τις θάνατος κοινός νομίζω ὁ παρά αὐτός λέγω3 , “ ἔτι μικρός “ χρόνος , ” καί ὅτι οὐδείς ἐνεργέω μετά τελευτή . ὁ δέ , ζητέω ἐγώ , καί οὐ εὑρίσκω ” δηλόω , ὅτι ἐν χρεία αὐτός καθίστημι · ζητέω δέ αὐτός πάντως ὁ πόλις ἁλίσκομαι , μιμνήσκω ὁ θαῦμα αὐτός , εἰκός δέ καί ἄλλος πολύς , εὐθύς μετά ὁ πάθος αὐτός . ὁ δέ “ ὅπου εἰμί ἐγώ , οὖον “ δύναμαι ἔρχομαι σύ , ” σημαίνω ὅτι οὐ μέλλω ἀπομένω ὁ θάνατος · ἐκεῖ γάρ πᾶς ἐγώ ἀπέρχομαι . λέγω οὖν ὁ Ἰουδαῖος πρός ἑαυτοῦ , “ ποῦ οὗτος μέλλω “ πορεύω , ” καί ὁ ἑξῆς ; ὑποχαλάω ὁ ὀργή , καί ὁ λέγω ὑπό αὐτός πιστεύω οὐ εἄν γάρ , εἰμί μή πιστεύω , ζητέω πρός ἑαυτοῦ τίς εἰμί ὁ λόγος · δείκνυμι δέ οὗτος , καί ἐκ ὁ μή εἶπον αὐτός λυμαίνομαι , ἀλλά διδάσκω ὁ Ἕλλην . τις δέ εἰμί διασπορά ; οὗτος ὁ ἔθνος καλέω ὁ Ἰουδαῖος ὡς πανταχοῦ διασπείρω . Ζεύς τίς ἐπισημαίνω ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι “ ἐν ὁ ἔσχατος ἡμέρα ὁ μεγάλης ὁ ὁ πρῶτος καί ὁ τελευταῖος μέγας εἰμί · ὁ γάρ μεταξύ μᾶλλον εἰς τρυφή ἀναλίσκω · ἐν ὁ ἔσχατος δέ ὁ Χριστός διαλέγω , ὅτι ἐν αὐτός πᾶς εἰμί συγκροτέω · ἐν μέν γάρ ὁ πρῶτος οὖον παραγίγνομαι , ἀλλά οὐδέ ἐν ὁ ἔσχατος , ὅτε ἀναχωρέω οἴκαδε ἐφόδια αὐτός δίδωμι εἰς σωτηρία . Ἀμμωνίου πρέσβυς . ἐπεί ὁ νόμος κλητός ἅγιος καλέω ὁ ἕβδομος ἔθος παλαιός , καί ὁ εὐαγγελιστής ἀκολουθέω μέγας αὐτός εἶπον . κράζω δέ , οὗτος μέν ὁ παρρησία ἐμφαίνω , οὗτος δέ διά ὁ πολύς ὄχλος . ὁ δέ “ εἰμί τις δίψα , ἔρχομαι πρός ἐγώ καί πίνω , ” οὗτος σημαίνω , ὅτι οὐδείς ἀνάγκη καί βία ἐφέλκω , ἀλλά εἰμί τις προθυμία πολύς ἔχω , εἰμί τις ἐκκαίω ὁ πόθος , οὗτος ἐγώ καλέω . ἐκ οὗτος διδάσκω , ὅτι ὀφείλω ὁ ὁ πίστις προστρέχω ὁ ὁ διψάω Ἔρως ἔχω , ὅστις ὅταν πίνω , ἀναπαύω . ὅπερ δέ εἶπον “ ὁ πιστεύω εἰς ἐγώ , καθώς καθώς ὁ “ γραφή , ποταμός ῥέω ἐκ ὁ κοιλία αὐτός ὕδωρ ζῶντος,’ οὗτος δηλόω · κοιλία μέν ἐνταῦθα ὁ Καρδία φημί , καθάπερ καί ἀλλαχοῦ γράφω “ κατά ὁ νόμος σύ ἐν μέσος ὁ κοιλία “ ἐγώ . ” πός δέ εἶπον ὁ γραφή , “ ποταμός ἐκ ὁ κοιλία αὐτός “ ῥεύσουσιν;“οὐδαμοῦ . τις οὖν εἰμί “ ὁ πιστεύω εἰς ἐγώ καθώς εἶπον ὁ γραφεύς ; ἐνταῦθα ὑποστίζω δεῖ , ἵνα ᾗ ποταμός ἐκ ὁ “ κοιλία αὐτός ῥέω , ὁ αὐτός ἀπόφασις . Επειδὴγὰρ γάρ ὁ γραφή μαρτυρέω περί αὐτός ὅτι υἱός Θεός εἰμί , καί δημιουργός πᾶς κτίσις , καί συνάναρχος ὁ πατήρ , καί ὅτι μέλλω ἄνθρωπος γίγνομαι , καί ὁ οἰκέω ἐκ πλάνης λυτρόω , διά οὗτος ὁ γραφεύς μνημονεύω , ὅτι ὁ οὕτως , ὡς αὐτός λέγω , πιστεύω εἰς ἐγώ , “ ποταμός ἐκ ὁ κοιλία αὐτός ῥέω . ” ὁ δαψιλής καί ἄφθονος ὁ χάρις αἰνίσσομαι . ζάω δέ λέγω διά ὁ ἐνεργέω ἀεί · τοιοῦτος γάρ εἰμί ὁ ὁ Παναγίου πνεῦμα χάρις · ὅστις ἐπειδάν εἰς διάνοια ἔρχομαι καί ἁδρύνω , πᾶς πηγή μᾶλλον ἀναβλύζω , καί οὖον διαλείπω , οὐδέ ἵστημι , οὐδέ κενόω . διά οὗτος γάρ καί οὐ εἷς ποταμός καλέω , ἀλλά ποταμός άφατος , ὁ ἀνελλειπής ὁ χορηγία δηλόω , καί ὁ ἀνεκδιήγητος ὁ ἐνέργεια ὁ Παναγίου πνεῦμα , ὡς σημαίνω ὁ ἐπάγω , “ λέγω δέ οὗτος , ” φημί , “ περί “ ὁ πνεῦμα ” καί ὁ ἑξῆς . Θεόδωρος Ἡράκλεια . εἰμί ὁ γραφή παραπέμπω , ἵνα ἐκ ὁ ἐκεῖνος περί αὐτός πρόρρησις ἐνάγω εἰς ὁ πίστις , “ ποταμός ἐκ ὁ κοιλία αὐτός ῥέω ὕδωρ ζῶ . οὗτος “ δέ εἶπον περί ὁ πνεῦμα ὅς μέλλω λαμβάνω ὁ πιστεύω - “ εἰς εἰς αὐτός , ” ὁ δαψιλής καί ἄφθονος ὁ χάρις αἰνίσσομαι , ὅσπερ ἀλλαχοῦ φημί , “ πηγή ὕδωρ ἅλλομαι εἰς ζωή “ αἰώνιος , ” οὗτος εἰμί , πολύς ἔχω χάρις . τις εἰμί ὅσπερ εἶπον , “ οὐτάω οὔπω γάρ εἰμί πνεῦμα Ἅγιον μέν ἐπί ὁ προφήτης πνεῦμα ἅγιος δόσις εἰμί , παρά πᾶς ομολουω . Πῶς γάρ εἄν προφητεύω , καί ὁ μυρίος ἐργάζομαι θαῦμα ἄνευ ὁ αὐτός χάρις ; ὅτι2 δέ εἰμί οὗτος ὁ χάρις συστέλλω , διά οὗτος εἶπον “ οὔπω γάρ εἰμί πνεῦμα Ἅγιον δίδωμι - “ μένω . ” οὐκέτι γάρ προφήτης παρά αὐτός εἰμί , οὐδέ ἐποπτεύω αὐτός ὁ ἅγιος ὁ χάρις · ἐπεί οὖν ἀναστέλλω μέν τότε ὁ πνεῦμα ὁ Ἅγιον , μέλλω δέ λοιπός ἐκχέω δαψιλής ὁ χάρις · ὁ δέ τοιοῦτος διανομεύς ὁ ἀρχή μετά ὁ σταυρός γίγνομαι , διά οὗτος ἐπάγω , “ ὅτι Ἰησοῦς οὐδέπω δοξάζω , ” δόξα δέ ὁ σταυρός καλέω . χρή δέ γιγνώσκω ὅτι ὁ ἀπόστολος πρό ὁ πάθος οὖον πνεῦμα ἅγιος ὁ ἴασις ποιέω , ἀλλά ὁ παρά ὁ Χριστός ἐξουσία ὅτε γάρ αὐτός μέλλω εἰς ὁ οἰκέω ἐκπέμπω , τότε λέγω , “ λαμβάνω λαμβάνω πνεῦμα Ἅγιον , ” καί πάλιν ὁ πεντηκοστή ἔρχομαι ἐπί αὐτός ὁ πνεῦμα ὁ Ἅγιον . “ πολλός πολλός δέ ” φημί “ ἐκ ὁ ὄχλος ἀκούω ὁ λόγος λέγω , οὗτος εἰμί ἀληθής ὁ προφήτης ” καί ὁ ἑξῆς · ἐκ γάρ ὁ ταπεινοφροσύνη ὁ ῥῆμα αὐτός πιστεύω οὗτος · ὁ δέ ὁ ἀπιστία ἐναπομένω κακοῦργος ἅπας φθέγγομαι . λέγω γάρ “ μή ἐκ ὁ Γαλιλαία ὁ Χριστός ἔρχομαι , ” καί ὁ ἑξῆς . ἔστω γάρ ὁ τόπος ἀγνοέω , ὅτι ἀπό Βηθλεέμ , διά ὁ ἀνατροφή ἐν Ναζαρά , ἄρα καί ὁ γένος ἀγνοέω , ὅτι ἐκ οἶκος καί πατριά εἰμί Δαβίδ ; ὅθεν καί “ σχίσμα γίγνομαι ἐν ὁ ὄχλος διά “ αὐτός · ” σχίζω δέ καί οὖον κατανύσσω , καθώς φημί ὁ προφήτης · τοιοῦτος γάρ ὁ πονηρία , οὐδείς βούλομαι ἥκω , ἀλλά πρός εἷς βλέπω μόνος , ὥστε ὁ ἐπιβουλεύω ἀναιρέω . “ Τινές “ δέ , ” φημί , “ ἐθέλω πιάζω αὐτός , ” καί ὁ ἑξῆς , βούλομαι αὐτός ἀναιρέω , ὡς δή σβέννυμι ἐν οὗτος ὁ κήρυγμα , ἀλλά τέως ἐπείγω καί ὁ ὁρμή ἀναστέλλω , ὁ θεῖος αὐτός κατεχοσος δύναμις . χρή δέ θαυμάζω , ὁ μέν ὑπηρέτης ὁ σύνεσις , ὁ δέ ἀρχιερεύς καί Φαρισαῖος ὁ ἄνοια . ὁ μέν γάρ καίπερ δοκέω εἰμί σοφός , καί θαῦμα ὁράω , καί γραφή ἀναγιγνώσκω , οὐδείς ἀπονίναμαι , ἀλλά καί μᾶλλον βλάπτω . γάρ , διά τίς οὐ ἄγω αὐτός ; ὁ δέ καί Χωρὶς σημεῖον ἀπό διδασκαλία μόνος πείθω . οὖον γάρ εἶπον οὐδέποτε , θαυματουργώ οὕτως ἄνθρωπος , ἀλλά τίς ; “ οὐδέποτε λαλέω οὕτως “ ἄνθρωπος ὡς οὗτος ὁ ἄνθρωπος . Διὸ μετά ὁ σύνεσις αὐτός καί ὁ παρρησία χρή θαυμάζω , ὅτι πρός ὁ ἀποστέλλω αὐτός οὗτος λέγω , καί φονόω κατά αὐτός . ὅταν γάρ ὀρθός διάνοια εἰμί , οὐδέ μακρός λόγος ἔρχομαι πρός ὁ πείθω ὁ ἀλήθεια . οὗτος οὖν πᾶς ὁ ὁ ἄρχω παρέπομαι μιμέομαι , καί ἐπί ὅς ἄν ἄδικος προστάσσω ποιέω , μή ὑπακουέτωσανκ῾ αθάπερ καί ἐπί Σαῦλος , ὅτε ὁ ἱερεύς ὁ Θεός παρανόμως ἀναιρέω προστάσσω , γίγνομαι · καί γάρ ὁ παρίστημι αὐτός οὗτος ποιέω - σός οὐ πείθω . Ζεύς τίς αὐτός οὖον μετά ὀργή χράομαι , ἀλλά κολακευτικός , λέγω , “ μή καί σύ πλανάω μή τελέω ἀποσχίζω . Κύριλλος . εὔτονος ἰουδαΐζω ὁ ὑπηρέτης εἰκός , ὡς ὁ ἡγέομαι παραμένω καί κοινός αὐτός μετέχω γνώμη · οὗτος ὅς φημί “ μή καί σύ πλανάω ἤδη πλανάω ὁ ἄλλος πλῆθος , ὅσπερ εἰμί οὐ ἀσφαλής , μηδέ ὁ ἱερός ἐντρίβω γράμμα . καί πάλιν , οὐ εὐλόυως αἰτιάομαι νυνί διάγω , οὐ ἰσχύω ὡς σύ ὁ ζητέω , πῶς γάρ ἄν τις οὐ ἑκών βιάζομαι ὁ ὅσος εἰς λόγος θεῖος ἔχω φύσις ; λαλέω γάρ οὐ ὡς ἄνθρωπος , ἀλλά ὡς Θεός . πός γάρ τίς ὁ ἅγιος προφήτης χείμαρρος ἑαυτοῦ ἁλίσκομαι λέγω ; ἧ τίς ἀποτολμάω εἶπον , “ εἰμί τις δίψα , ἔρχομαι πρός ἐγώ καί “ πίνω . ” πότε δέ ἐγώ αὐτός ὁ μέγας φημί Μωϋσῆς , “ ὁ “ εἰς ἐγώ , ποταμός ἐκ ὁ κοιλία αὐτός ῥέω ὕδωρ ζωή . συλλογίζομαι δέ αὐτός ἀπό τεκμήριον σφόδρα ἀνόητος · “ μής “ γάρ , ” φημί , “ ἐκ ὁ ἄρχω πιστεύω τις εἰς αὐτός ὅς ἐκ ὁ “ Φαρισαῖος ; ” οὗτος δέ αὐτός ὁ μή πιστεύω εἰμί ἔγκλημα , οὖον ὁ Χριστός . ὁ ὄχλος δέ ὁ εἰς αὐτός πιστεύω ἐπαίρω εἶπον εἰμί , μᾶλλον αὐτός κατάρα ὑπεύθυνος γίγνομαι , ἄπιστος διαμένω - ναντες . ἐπισημαίνω δέ ὁ εὐαγγελιστής ὁ ὁ Νικόδημος ὄνομα , δείκνυμι ἐθέλω , ὅτι οὐ ὡς αὐτός ψεύδω , οὐδείς ὁ ἄρχω πιστεύω εἰς αὐτός , ἀλλά ὅτι καί ἐκ αὐτός πιστεύω , ὅς εἷς ὑπάρχω ὁ Νικόδημος · παρρησία μέν γάρ οὐδέπω ὁ προσήκω ἐπιδείκνυμι , πλήν οἰκειόω ὁ Χριστός . εἶπον δέ ὁ Νικόδημος , “ μή ὁ νόμος ἐγώ κρίνω ὁ ἄνθρωπος , ” καί ὁ ἑξῆς , δείκνυμι αὐτός μή ἀναγιγνώσκω ὁ νόμος , μηδέ ποιέω ὁ ὁ νόμος . εἰμί γάρ ἐκεῖνος μέν μηδείς κελεύω ἀποκτείνω ἄνθρωπος , μή πρότερος ἀκούω , οὗτος δέ πρίν ἀκούω , ἐπί οὗτος ὁρμάω , παραβάτης εἰμί ὁ νόμος . ὁ δέ “ γιγνώσκω τίς ποιέω , ” οὗτος εἰμί , ὅτι οὐδέ ἀκρόασις δεῖ ψιλός , ἀλλά καί λίαν ἀκριβής . Ἀπορέω δέ ἐκεῖνος ἄγροικος καί θυμικός χράομαι ὁ ἀντίρρησις , λέγω , “ μή “ καί σύ ἐκ ὁ Γαλιλαία εἰμί ; ” Ποίας ἀκολουθία ἔχω οὗτος πρός ὅσπερ εἶπον ἐκεῖνος ; οὐδέ γάρ εἰμί δείκνυμι αὐτός , ὅτι οὐ ἄκριτος πέμπω αὐτός καλέω · ἔτι δέ καί ὑβριστικός ὡς οὐ οἶδα περί ὁ γραφεύς οὐδείς , λέγω πρός αὐτός , “ ἐρευνάω καί ὁράω , ὡς ἄν εἶπον τις , ὑπάγω καί μανθάνω , ὅτι ἐκ ὁ Γαλί - “ Λαίας προφήτης οὐ ἐγείρω . ” τις γάρ εἶπον ὁ ἄνθρωπος ; ὅτι προφήτης εἰμί ; εἶπον ὅτι ἄκριτος ἀναιρέω οὖον δεῖ . τίς ἕνεκα ὁ Χριστός εἶπον αὐτός , “ ἐγώ εἰμί ὁ φάος ὁ κόσμος ; ” διά ὁ ἄνω καί κάτω περί ὁ Γαλιλαία λέγω αὐτός , καί προφήτης ἀποκαλέω , ἀπαλλάσσω πᾶς οὗτος ὁ ὑποψία , καί δείκνυμι ὅτι οὐ εἷς ὁ προφήτης εἰμί , οὐδέ Γαλιλαία μόνος , οὐδέ Παλαιστίνη , οὐδέ Ἰουδαῖος , ἀλλά πᾶς ὁ κόσμος δεσπότης . Ζεύς οὗτος φημί , ἐγώ φάος εἰμί ὁ κόσμος . ” Ἀμμωνίου πρέσβυς . δείκνυμι ὅτι αὐτός εἰμί περί ὅς προαναφωνέω , “ ἰδού , τίθημι σύ εἰς φάος ἔθνος , ” καί οὐ εἷς ὁ προφήτης , ἀλλά δεσπότης . ἑαυτός εἶπον ὁ φάος , οὖον μήv ὅτι ἐν ἐγώ εἰμί ὁ φάος , ἵνα μή τις εἰς δυάς υἱός διατέμνω ὁ εἷς Χριστός , εἰς γάρ εἰμί ὁ Χριστός καί πρό σάρξ , καί μετά σάρξ , καί εἷς καί μόνος κατά ἀλήθεια υἱός ὁ ἐκ Θεός πατήρ , καί ὅτε γίγνομαι ἄνθρωπος , οὐ ἐν μέρος τίθημι ὁ ἄνθρωπος φύσις · αὐτός γάρ ἴδιος ὁ σῶμα , καί ὁ διατέμνω ὁ Χριστός μετά ὁ σάρκωσις εἰς δύο υἱός ὅς εἰς δύο φύσις , αὐτός [ γάρ ] εἰμί βλάσφημος . εἶπον δέ , “ ὁ ἀκολουθέω ἐγώ ” καί ὁ ἑξῆς , περί νοητός καί σκότος λέγω , τουτέστιν , οὖον μένω ἐν ὁ πλάνη ὁ τοιοῦτος · ἅμα δέ καί ὁ Νικόδημος ἐπαινέω καί ὁ ὑπηρέτης ὡς παρρησιάζομαι , καί διά οὗτος ἐν ὁ φάος εἰμί . αἰνίσσομαι δέ καί ὁ Φαρισαῖος , ὡς κρυφῆ ὁ δόλος πλέκω , καί ἐν ὁ σκότος καί ὁ πλάνη εἰμί . ἐν δέ ὁ εἶπον αὐτός , “ σύ περί σεαυτοῦ μαρτυρέω , ” καί ὁ ἑξῆς , ὁ ἄνοια ἑαυτοῦ δηλόω , ὅτι αὐτός μέν ἄνω καί κάτω ὁ γραφεύς παραπέμπω αὐτός , αὐτός δέ ὡς περί ἑαυτοῦ μαρτυρέω οὗτος διάκειμαι · διό καί αὐτός λοιπός αὐθεντικός φημί πρός αὐτός , “ κἀν ἐγώ μαρτυρέω περί ἐμαυτοῦ , ὁ μαρτυρία ἐγώ “ ἀληθής εἰμί . ” Ζεύς οὗτος δέ λέγω νῦν ἅπας τρανής καί μετά πλείων παρρησία , ἀπό τε ὁ σημεῖον , καί ὁ διδασκαλία ὁ ἀκολουθέω ὁ μαρτυρία λαμβάνω , καί διά ὁ ἐγγύς εἰμί ’τον σταυρός . ὁ δέ , “ οἶδα πόθεν ἔρχομαι , καί ποῦ ὑπάγω , ” οὗτος σημαίνω , οἰδα παρά τίς ἀποστέλλω , καί πρός τίς ἀπέρχομαι , ὥστε οὐ ἄν εἶπον τίς ψεῦδος , ἐκεῖθεν τε ἥκω , καί ἐκεῖσε ἀπέρχομαι πρός ὁ ἀληθής Θεός . Κύριλλος . ὁ δέ , “ ποῦ ὑπάγω , ” θεοπρεπής μέν ἐξουσία ἐπίδειξις · ἀνέρχομαι γάρ ὡς θεός ἐπάνω ὁ οὐρανός , ὡς ὁ Παῦλος φημί . ἀπειλή δέ οὖν εἰμί καί οὖον σφόδρα σαφῶς ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἀνοσιότης πρέπω ἔχω . ὡς γάρ ὅσος οὐδέπω πᾶς μέν ἀπανίστημι ὁ γένος αὐτός , ἐν οὗτος ὁράω λέγω , ἐν ἐρημία δέ ὁ θεῖον φάος καταλείπω , ἐν ἄγνοια καί σκότος βαθύς παρασκευάζω γίγνομαι . Ἀμμωνίου πρέσβυς . εἰμί οἶδα ὅτι Θεός εἰμί υἱός , καί ἀπό οὐρανός κατέρχομαι , οὐ ἄν διά ὁ βλέπω σῶμα σκανδαλίζω · Θεός εἰμί , φημί , καί ἀξιόπιστος ἐμαυτοῦ μαρτυρέω · σύ δέ διά οὗτος μέν οὐ οἶδα , ἐπεί οὐδείς ἐθέλω ὁ φαίνω νοέω . οὐ εἶπον δέ , Θεός εἰμί , ἀλλά , “ πόθεν ἔρχομαι καί ποῦ “ ὑπάγω · ” ἐθελοκακέω γάρ , καί προσποιέω μή οἶδα . ὁ δέ , “ σύ κατά ὁ σάρξ κρίνω , ” οὗτος δηλόω ὁ ἄδικος κρίνω , καθάπερ καί ὁ κατά σάρξ ζῶ , ὁ φαῦλος ζῶ εἰμί . Ἀμμωνίου πρέσβυς . πρός ὁ φαίνω σῶμα ἐγώ ἀφοράω , ἐσφαλμένως ὁ κατά ἐγώ κρίνω . Ζεύς τίς ἀλλαχοῦ εἶπον , ὅτι “ ὁ πατήρ οὖον κρίνω οὐδείς , ἀλλά πᾶς ὁ κρίσις δίδωμι ὁ υἱός ” νῦν ἐνταῦθα φημί , “ ἐγώ οὖον “ κρίνω οὐδείς ; ” ὅτι οὗτος οὖον περί ὁ μέλλω καιρός , ἀλλά περί ὁ πάρειμι λέγω . ὁ γάρ μέλλω ἐκεῖνος εἰμί ὁ κρίσις . ὁ δέ , “ ἐάν ἐγώ κρίνω , ὁ κρίσις ὁ ἐμός ἀληθής εἰμί , οὗτος σημαίνω , ὅτι εἰμί βούλομαι καί νῦν κρίνω , σύ εἄν ὁ καταδικάζω εἰμί · αἰνίζω δέ καί περί ὁ μέλλω κρίσις . εἶπον δέ , “ ὅτι μόνος οὐ εἰμί , ἀλλά ἐγώ καί ὁ πέμπω ἐγώ “ Πατήρ · ” οὗτος δείκνυμι , ὅτι οὐ ἐγώ μόνος καταδικάζω σύ , ἀλλά καί ὁ Πατήρ · οὐ εἄν γάρ ἄλλως κρίνω ὁ πατήρ κρίνω ὅς ὡς ἐγώ , οὐδέ ἐγώ , εἰμί μή ὡς ὁ Πατήρ . Ἀμμωνίου πρέσβυς . οὐχ ὡς ἀσθενής περί ὁ κρίνω εἶπον οὗτος , ἀλλά ὅτι σύν ὁ υἱός a , ὁ πατήρ μέλλω κατακρίνω ὁ ἀπιστέω , ὁ ἀποστέλλω ἐκ αὐτός . διά οὐδείς δέ ἕτερος εἴρω οὗτος , ὅτι “ καί ἐν ὁ νόμος δέ ὁ “ ὑμέτερος γράφω , ὅτι δύο ἄνθρωπος ὁ μαρτυρία ἀληθής εἰμί , ” ἢ ἵνα δείκνυμι ὁ ὁμοούσιος αὐτός τε καί ὁ πατήρ . οὐ ἐν οὗτος δέ μόνος , ἀλλά καί διά ὅς ἐπάγω ὁ ὁμοούσιος ἐμφαίνω σαφῶς . φημί γάρ “ ἐγώ εἰμί ὁ μαρτυρέω περί “ ἐμαυτοῦ , καί μαρτυρέω περί ἐγώ καί ὁ πέμπω ἐγώ Πα - “ Τῆρ · ” οὐ εἄν γάρ εἰμί μικρός οὐσία εἰμί , πρῶτος ἑαυτοῦ τίθημι ὁ πατήρ . Κύριλλος . ἐγώ , φημί , ὅσπερ εἰμί κατά φύσις , οὗτος καί λέγω οὖον παραιτέομαι , φάος γάρ εἰμί ὁ κόσμος · πλήν εἰμί οὗτος λέγω οὐ ἀξιόχρεως εἰμί δοκέω , ἐπεί εἰμί μόνος , καί ἐγώ παραλαμβάνω συναινέω τε καί συμψηφίζω ὁ ἐμέω πλεονέκτημα ὁ θεός καί πατήρ · συνθαυματουργέω γάρ ἐγώ ὡς ὁράω , φημί , καί συνεργάζομαι . ὡς γάρ διά ὁ ταὐτότης ὁ οὐσία ἔχω αὐτός ἐν ἐμαυτοῦ ἐπί ὁ πᾶς κατορθόω , ἀδια - κωλυος ἔρχομαι . ἔχω γάρ ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ἀπό μέν ὁ θεῖος φύσις ὁ παντουργικός ὡς θεός , κἀν φαίνω ἄνθρωπος . μαρτυρέω δέ καί παρά ὁ πατήρ , ὡς συνεργάτης αὐτός ἐν ἅπας ἔχω , ἐπεί εἰμί ἐν πατήρ καί υἱός εἷς θεότης , καί ὁ αὐτός ἐξουσία ἀπαράλλακτος ἐξουσία τε καί δύναμις . ἐρωτάω δέ αὐτός “ ποῦ εἰμί ὁ Πατήρ σύ ; ” ἐπεί ὁράω λέγω οὗτος καί πειράω αὐτός , οὐδέ ἀπόκρισις αὐτός πρός οὗτος ἀξιόω , ἀλλά φημί , “ οὔτε ἐγώ οἶδα , οὔτε ὁ “ πατήρ ἐγώ , ” καί ὁ ἑξῆς , δείκνυμι ἐν οὗτος ὅτι οὐδείς ὠφελέω ὁ θεός λέγω οἶδα πατήρ , αὐτός οὐ οἶδα . καί ἐπεί ἀφίημι αὐτός ἀεί ὁ πατήρ ζητέω μανθάνω , διά οὗτος λέγω , οὖον δύναμαι ὁράω ὁ πατήρ Χωρὶς ἐγώ . “ εἰμί “ γάρ γάρ ἐγώ οἶδα , ” φημί , “ καί ὁ πατήρ ἐγώ οἶδα ἄν . ” ὥστε ὁ ὁ υἱός βλασφημέω οὐ αὐτός βλασφημέω μόνος , ἀλλά καί ὁ γεννάω . Ἀμμωνίου πρέσβυς . ὁ Ἰωσήφ οἴομαι αὐτός εἰμί πατήρ οὗτος εἶπον , ἢ ὀνειδίζω αὐτός ὡς ἐκ πορνεία τίκτω , καί οὐ οἶδα ὁ ἴδιος πατήρ · εἰμί ἄνθρωπος ὑποπτεύω εἰμί ὁ πατήρ ἐγώ , οὐκοῦν οὐδέ ἐγώ οἶδα · ἀλλά ἐπεί ὁ φιλομαθής διά ὁ ὁ υἱός γνῶσις νοέω ὁ πατήρ , ὁ πατήρ ἐν υἱός ὡς ἐν εἰκών διαχαρακτηρίζω , οὐκοῦν ἴσος ὁ υἱός ὁ πατήρ . “ οὗτος οὗτος ὁ ῥῆμα , ” φημί , “ λαλέω ἐν ὁ γαζοφυλάκιον , καί ὁ ἑξῆς ὁ δέ οὔπω ἔρχομαι ὁ ὥρα αὐτός , οὗτος εἰμί , ὅτι οὐδέπω καιρός εἰμί ἐπιτήδειος , κατά ὅς ἐθέλω σταυρόω , ὥστε καί τότε οὖον ὁ αὐτός δύναμις ἔργον εἰμί , ἀλλά ὁ οἰκονομία ὁ ἑαυτοῦ · αὐτός μέν γάρ καί πάλαι βούλομαι αὐτός ἀποκτείνω , οὐ ἰσχύω δέ , αὐτός μή βούλομαι · οὖον τοίνυν οὐδέ τότε ἰσχύω ἄνω εἰμί μή αὐτός συγχωρέω . Ζεύς τίς δέ αὐτός συνεχῶς λέγω , “ ἐγώ ὑπάγω καί ζητέω ‘με ; ” κατασείω αὐτός ὁ ψυχή καί φοβέω . χρή γάρ σκοπέω , ὅσος οὗτος ἐμποιέω ὁ φόβος αὐτός · καί γάρ ἀναιρέω αὐτός βούλομαι , ἵνα ἀπαλλάσσω αὐτός , ζητέω ποῦ ὑπάγω , οὗτος μέγας τίς περί ὁ πρᾶγμα φαντάζω . ἐκεῖνος δέ λέγω , “ μή τίς ἀποκτείνω ἑαυτοῦ , ” καί ὁ ἑξῆς ; αὐτός ἀναιρέω αὐτός ὁ ὑπόνοια φημί , “ σύ ἐκ ὁ κάτω εἰμί , “ ἐγώ ἐκ ὁ ἄνω εἰμί . ὅς δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί , οὐδείς θαυμαστός σύ τοιοῦτος νοέω , ἄνθρωπος σαρκικός εἰμί καί οὐδείς πνευματικός λογίζομαι . οὖον γάρ ἐγώ ὁ τοιοῦτος ὀλέθριος καί χαλεπός καί πολύς κόλασις ἄξιος ἁμάρτημα , ὁ ἑαυτοῦ ἀποκτείνω , διαπράσσω . ἄνωθεν γάρ εἰμί , ὅθεν καί ὁ ἐπάγω ὁ αὐτός ἔχω ἔννοια . φημί γάρ , “ σύ ἐκ ὁ κόσμος οὗτος εἰμί , ” τουτέστι , ὁ κοσμικός ἔννοια σαρκικός κτάομαι . “ ἐγώ ἐκ ὁ κόσμος “ οὗτος οὐ εἰμί ” πόρρω ὁ σύ πονηρία εἰμί , φημί , καί ὥσπερ ὁ μαθητής εἶπον μή εἰμί ἐκ ὁ κόσμος , φιλοσοφία αὐτός μάρτυς , οὐτάω καί περί αὐτός εἶπον , ὅτι οὐ εἰμί ἐκ ὁ κόσμος , οὐ ὡς μή ἀναλαμβάνω σάρξ οὗτος φημί , ἀλλά διά ὁ πᾶς κακία ἐκτός εἰμί . τις σημαίνω ὅσπερ εἶπον , ὅτι “ ἐάν μή πιστεύω ὅτι ἐγώ “ ἐν ὁ ἁμαρτία σύ ἀποθνῄσκω ; ἐπεί ἔρχομαι ἵνα ἀείρω ὁ ἁμαρτία ὁ κόσμος · ἑτέρως δέ αὐτός ἀποδύω οὐ ἐν , εἰμί μή διά ὁ λουτρόν ὁ βάπτισμα , ἀνάγκη ὁ μή πιστεύω ἔχω ὁ παλαιός ἄνθρωπος ἀπέρχομαι , ὀφείλω ἐκεῖ δίδωμι εὐθύνω ὁ ἁμαρτάνω · οὗτος οὖν εἰμί ἐν ὁ ἁμαρτία ἀποθνῄσκω . Θεόδωρος Ἡράκλεια . κοσμικός εἰμί καί ἀνάξιος ὁ ἄνω βασίλεια διά ὁ πρόσειμι παρανομία οὐδαμῶς δύναμαι ὅπου αὐτός ὑπάγω ἔρχομαι · ὁ γοῦν ἐν ἁμαρτία ἀποθνῄσκω γέεννα καί πυρός κάμινος καί ὁ ἐξώτερος σκότος ἑτοιμάζω · ὅθεν προδιαμαρτύρομαι λέγω , “ εἶπον σύ ὅτι ἀποθνῄσκω ἐν ὁ “ ἁμαρτία σύ . ” ἐρωτάω δέ “ σύ τις εἰμί , ἀπό πολύς ἄνοια , διότι μετά χρόνος τοσοῦτος σημεῖον καί διδασκαλία οὗτος ποιέω , αὐτός δέ πρός οὗτος ἀποκρίνω εἶπον αὐτός “ ὁ ἀρχή ὁ τίς καί λαλέω “ σύ , πολύς ἔχω παρά σύ λαλέω καί κρίνω , ” καί ὁ ἑξῆς . ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · ὁ ὅλως ἀκούω ὁ λόγος ὁ παρά ἐγώ ἀνάξιος εἰμί , μή τίς γε καί μανθάνω ὅστις εἰμί ἐγώ · σύ γάρ πειράω φθέγγομαι . ἵνα δέ μή νομίζω ὅτι τοσοῦτος ἀκούω παρά σύ , διά ἀσθένεια οὐ ἐπεξέρχομαι , ὅς ὅτι οὐ οἶδα σύ ὁ διάνοια καί ὁ χλευασία , ἰδού λέγω σύ ὅτι δύναμαι σύ ἐλέγχω , οὐ ἐλέγχω δέ μόνος , ἀλλά καί κολάζω · οὗτος εἰμί λαλέω καί κρίνω . Κύριλλος . δικαία πάσχω , φημί , ὅτι καί λόγος πῇ σύ ποιέω ἀρχή , ὅτι προσφωνέω τίς ὁ οἶδα ὠφελέω , καί διασῴζω βουλεύω , εὐτελής οὗτος λογίζομαι παρά σύ . ὁ δέ , “ οὗτος λάω , ” εἰς ὁ κόσμος δηλόω λοιπός ἐξέρχομαι ἑαυτοῦ εἰς ὁ ἔθνος . οὐχ εἷς ἐγκαλέω μόνος , φημί , ἀλλά πολύς , καί ἐπί οὐδείς διαψεύδω καθάπερ σύ · ἔχω κρίνω ὡς ἀπειθέω , ὡς ἀλαζών , ὡς ὑβριστής , ὡς θεομάχος , ὡς ἀγνώμων , ὡς ἀχάριστος , ὡς πονηρός , ὡς φιληδονέω μᾶλλον ὅς φιλοθεέω ἐθίζω , ὡς δόξα παρά ἀλλήλων λαμβάνω , ὁ δέ δόξα ὁ παρά ὁ Θεός μή ζητέω , ὡς ἐμπυρίζω ἐγώ ὁ νοητός ἀμπελών , καί ὅσος ἄλλος περί σύ φημί ὁ γραφεύς . Θεόδωρος Ἡράκλεια . κἀν εἰς νόος μή λαμβάνω ὁ ὁ κρίσις καιρός , “ ἀλλά ὁ πέμπω ἐγώ , φημί , ἀληθής εἰμί , ” ὅς ὁρίζω ὁ ὁ ἀποδώσεως καιρός , ὅς καί ἀποστέλλω ἐγώ κηρύσσω οὗτος , καί φανερός ὁ κόσμος καθίστημι . καί ἐν οὗτος δέ δείκνυμι αὐτός ὁ εὐαγγελιστής ὁ ἄνοια , ἐν ὁ εἶπον , “ οὐ γιγνώσκω “ ὅτι ὁ πατήρ λέγω ” ὁ θεός , διότι οὖον διαλείπω αὐτός περί αὐτός διαλέγω , καί οὐ γιγνώσκω ἔτι . απολικαριοω . εἰμί γάρ συνίημι ὅτι περί Θεός λέγω κύριος , οὐ ἄν ἐρωτάω “ ποῦ εἰμί ὁ πατήρ σου;“διοσπερ καί δήω εἴρω πρός αὐτός ὁ “ οὐ οἶδα ὁ πατήρ ἐγώ . ” ὅσπερ δέ φημί , “ ὅτι ὅταν ὑψόω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , τότε γιγνώσκω ὅτι ἐγώ εἰμί · ” οὗτος σημαίνω , ὅτι ὅτε σύ προσδοκάω ἀπαλλάσσω ἐγώ καί ἀναιρέω , τότε μάλιστα εἶμι ὅτι ἐγώ εἰμί ὁ Χριστός ὁ υἱός ὁ Θεός , πᾶς φέρω καί ἄγω , γιγνώσκω δέ ἀπό τε ὁ σημεῖον καί ὁ ἀνάστασις ὁ ἡμέτερος . ὁ δέ “ ἀπό ἐμαυτοῦ ποιέω οὐδείς καί ὁ ἑξῆς , ὁ ἀπαράλλακτος ὁ οὐσία δηλόω , καί ὅτι οὐδείς ἐκτός ὁ πατρικός νόημα φθέγγομαι . καί ἵνα μή νομίζω ὁ ἐπάγω , εἵνω ὁ “ ὁ πέμπω ἐγώ , ” ἐλάττωσις εἰναι , προστίθημι λέγω , “ μετά ἐγώ εἰμί ” οὗτος μέν γάρ ὁ θεότης εἰμί , ἐκεῖνος δέ ὁ οἰκονομία . ἐπεί δέ διά ὁ ταπεινός αὐτός λόγος πολύς μέλλω πιστεύω , πάλιν ἐπί ὁ ταπεινός ὁ λόγος κατάγω λέγω , οὐ “ ἀφίημι ἐγώ “ μόνος ὁ πατήρ , ὅτι ἐγώ ὁ ἀρεστός αὐτός ποιός πάντοτε , ” δείκνυμι ἐκ οὗτος ὅτι καί ὁ λύω ὁ σάββατον ἀρεστέω αὐτός εἰμί . ὅπερ δέ εἶπον ὅτι διά ὁ ταπεινός αὐτός λόγος πολύς μέλλω πιστεύω , οὗτος δείκνυμι ἐθέλω ὁ εὐαγγελιστής , ἐπάγω λέγω , “ οὗτος οὗτος αὐτός λαλέω , πολύς πιστεύω εἰς αὐτός , ” μονονού βοῦς , ὅτι μή θόρυβος , εἰμί ἀκροατής , ἐάν τίς ταπεινός ἀκούω · διά γάρ ὁ ἀσθένεια ὁ ἀκούω οὗτος οὗτος εἴρω , ἵνα πείθω . πιστεύω μέν οὖν , οὐ ὡς χρή δέ , ἀλλά ἁπλόος καί ὡς τυγχάνω , πείθω καί ἀναπαύω ἐπί ὁ ὁ λόγος ταπεινότης , ὅτι δέ οὐδέπω παραδέχομαι ὁ διδασκαλία ὡς δήω , εἰμί δῆλος · “ λέγω λέγω γάρος φημί , “ ὁ Ἰησοῦς πρός ὁ πιστεύω αὐτός “ Ἰουδαῖος , ἐάν σύ μένω ἐν ὁ λόγος ὁ ἐμός ” καί ὁ ἑξῆς · οὗτος δέ διαλέγω βούλομαι ἐμβαθύνω ὁ πίστις αὐτός , διασκάπτω ὁ ψυχή πληκτικός λόγος . “ γιγνώσκω δέ ὁ ἀλήθεια , ” τουτέστιν ἐγώ , ἐγώ γάρ εἰμί ὁ ἀλήθεια . ὁ γάρ Ἰουδαικός πᾶς τύπος εἰμί , ὁ δέ ἀλήθεια πῇ ἐγώ εἶμι , καί ἐλευθερόω σύ ἀπό ὁ ἁμάρτημα σύ · καί οὐ εἶμι , ὅτι ἀπαλλάσσω σύ δουλεία , ἀλλά οὗτος αὐτός ἐάω συνοράω . Ἀμμωνίου πρέσβυς . ὁ θυσία καί ὁ ραντισμός οὐδέποτε ἐλευθερόω ἁμαρτία , ὁ δέ ὁ ἐν πνεῦμα λατρεία ἐπιτελέω διά ὁ εἰς Χριστός πίστις ἐλευθερόω , μηκέτι ἐν δοῦλος ἀλλά ἐν υἱός κατατάσσω · τις οὖν ὁ ἀλαζών ; “ σπέρμα Ἀβραάμ , ” φημί , “ εἰμί , “ καί οὐδείς δουλεύω πώποτε ” καί ὁ ἑξῆς . ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί , δοῦλος καλέω ὁ ἀπόγονος ὁ Ἀβραάμ ὁ εὐγενής . τοιοῦτος γάρ ὁ Ἰουδαῖος ὁ καύχημα , οὐδαμοῦ ὁ οἰκέω κατόρθωμα μιμνήσκω , ἀλλά ὁ σπέρμα . Ζεύς οὗτος καί ὁ βαπτιστής πρός αὐτός λέγω , ” μή δοκέω λέγω ὅστις πατήρ ἔχω ὁ Ἀβραάμ . οὐ ἐλέγχω δέ αὐτός ὁ Χριστός ὡς πολλάκις δουλεύω · καί γάρ καί Αἰγύπτιος καί Βαβυλώνιος καί ἕτερος πολύς δουλεύω , ἐπεί οὖον οὗτος σπουδάζω δείκνυμι δοῦλος ἄνθρωπος γίγνομαι , ἀλλά ὁ ἁμαρτία , ὅστις εἰμί καί χαλεπός δουλεία . Διὸ καί ἐπάγω λέγω , “ πᾶς ὁ ποιέω ὁ ἦμαρ - τίας , δοῦλος εἰμί ὁ ἁμαρτία . ὁ δέ δοῦλος οὖον μένω ἐν ὁ οἰκίον εἰς ὁ αἰών , καί ὁ ἑξῆς , διά οὗτος ἠρέμα καί ὁ διά ὁ νόμος καταβάλλω , αἰνίσσομαι ὁ προ - τέρος χρόνος . ἵνα γάρ μή ἐκεῖνος ἀνατρέχω καί λέγω , θυσία ἔχω , ὅς προστάσσω Μωϋσῆς , ἐκεῖνος ἐγώ ἀπαλλάσσω δύναμαι : Ζεύς οὗτος οὗτος ἐπάγω , ἐπεί ποῖος ἀκολουθία ἔχω ὁ ῥῆμα . δείκνυμι δέ ἐνταῦθα καί ὁ ὁμότιμος αὐτός ὁ πρός ὁ πατήρ καί ὁ διάφορος δοῦλος καί ἐλεύθερος . ὁ γάρ παραβολή οὗτος βούλομαι . Ζεύς τίς δέ περί ἁμάρτημα διάβολος - γίγνομαι οἰκίον μνημονεύω ; δείκνυμι ὅτι ὥσπερ ἐπί οἰκίον ὁ δεσπότης , οὗτος πάντως αὐτός ἐξουσία ἔχω . ὁ γάρ μένω οὗτος εἰμί , ὥσπερ αὖος καί ὁ “ οὖον μένω ἀντί ὁ οὐ ἔχω ἐξουσία χαρίζομαι , ἅτε μή ἐάν οἰκοδεσπότης · ὁ δέ υἱός οἰκοδεσπότης εἰμί , διό φημί μένω εἰς ὁ αἰών . Κύριλλος . τρέχω γάρ εἰς ὁ ἐξώτερος σκότος , ὁ δέ ὁ υἱοθεσία ἀξιόω ἀκούω , “ δεῦρο ὁ εὐλογέω ὁ ” πατήρ ἐγώ , ” καί ὁ ἑξῆς . ΜΝ πρέσβυς . ὁ μή Μένων εἰς ὁ αἰών καί ὡσαύτως ἔχω , ἀεί δοῦλος εἰμί ὁ φύσις , καί οὔτε ἑαυτοῦ οὔτε ἄλλος ἐλευθερόω δύναμαι . Πάν γάρ δοῦλος ὁ κτίζω , μένω δέ εἰς ὁ αἰών , ὡσαύτως ἔχω ὁ σός ἰός ὡς φύσις Θεός . καί πάλιν δέ ὁ ὁμοούσιος δείκνυμι ἐπάγω λέγω , “ ἐάν οὖν ὁ “ υἱός ὑμεῖς σύ ἐλευθερόω , εἰμί ἐλεύθερος εἰμί . ” ἅμα δέ καί οὗτος ἐμφαίνω , “ διά οὗτος ἐλεύθερος εἰμί , ” ὅτι οὗτος ὁ ἐλευθερία οὐ ἀληθής εἰμί , ἀλλά μέχρι προσηγορία μόνος , ὅθεν οὗτος μέν καί ἄνθρωπος δίδωμι , ὁ δέ ἀπό ὁ ἁμαρτία ἐλευθερία μόνος ὁ Θεός . οἶδα γάρ , φημί , ὅτι σπέρμα Ἀβραάμ εἰμί , ἀλλά οὖον οὗτος εἰμί ὁ ζητέω μένω , ἀλλά ὁ διά ὁ ἔργον πρός αὐτός οἰκείωσις . ἀφίημι τοίνυν πᾶς αὐτός ἐλέγχω ὁ βίος , οὗτος ὅς μετά χείρ ποιέω βούλομαι , εἰς μέσος ἄγω λέγω , “ ζητέω ἐγώ ἀποκτείνω , ὅτι ὁ λόγος δ ἐμός οὖον χωρέω ἐν σύ . εἰ γάρ καί πιστεύω εἰς αὐτός , ἀλλά εὐθύς πάλιν μετατίθημι . τις δέ εἰμί , ὅσπερ φημί , “ ὅτι ἐγώ ὅς ὁράω παρά ὁ πατήρ ἐγώ , “ λαλέω , ” καί ὁ ἑξῆς , ὥσπερ , φημί , ἐγώ , καί ἀπό ὁ ῥῆμα καί ἀπό ὁ ἀλήθεια ἐμφαίνω ὁ πατήρ , οὗτος καί σύ ὁ διάβολος ἀπό ὁ πρᾶγμα . Ἀπολινάριος . ὁράω καί παρά ὁ πατήρ λέγω , ὀφθαλμός τις ὅρασις δηλόω , ἀλλά γνῶσις φυσικός , ἐπεί καί ἐκεῖνος φάσκω ὁράω παρά ὁ πατήρ αὐτός , οὐ ὁράω δήπουθεν ὁράω λέγω , ἀλλά ὁ ἐνοικέω πονηρία ὁ ὁ πονηρός βουλή οἰκεῖος καθίστημι . ἐπεί δέ εἶπον ἐκεῖνος ὅτι ὁ πατήρ ἐγώ Ἀβραάμ εἰμί , ἀποκρούω αὐτός λέγω , “ εἰμί τέκνον ὁ Ἀβραάμ εἰμί , ” καί ὁ ἑξῆς . συνεχής δέ ἀπάγω αὐτός ὁ πρός ὁ Ἀβραάμ συγγένεια , ὥστε μή ἐν ἐκεῖνος ὁ ἐλπίς ὁ σωτηρία ἔχω , μηδέ ἐν ὁ κατά φύσις συγγένεια , ἀλλά ἐν ὁ κατά προαίρεσις . μιμνήσκω δέ πάλιν ὁ φονικός αὐτός προαίρεσις , λέγω , “ ζητέω ἐγώ ἀποκτείνω ” καί ὁ ἑξῆς , ὅπως συνεχῶς ὀνειδίζω ἐντρέπω διορθόω . Ποίας δέ ἀλήθεια λαλέω ; ὅτι ἴσος εἰμί ἧ πατήρ . Ζεύς γάρ οὗτος καί ζητέω αὐτός ἀποκτείνω . ὁ δέ εἶπον ὅτι “ οὗτος Ἀβραάμ οὐ ποιέω , καί ὁ ἑξῆς , δείκνυμι αὐτός ὅτι οὖον μόνος ὁ Ἀβραάμ οὐ εἰμί , ἀλλά μᾶλλον ὁ διάβολος . Ζεύς τίς εἶπον αὐτός “ ἐγώ ἐγώ ἐκ “ πορνεία πορνεία οὐ γεννάω , ” οὐ ἔλεγχος αὐτός , καί γάρ εἰμί ἐκ πορνεία αὐτός πολύς γεννάω , διά ὁ μή προσήκω ἐπιμιξία ποιέω ; Ζεύς τίς οὖν οὐ ἔλεγχος αὐτός ; διά ὁ ἄφατος αὐτός φιλανθρωπία , καί ὥστε μή ἀναιδής γίγνομαι . Κύριλλος . ἐπεί ὁ ἐκ Ἀβραάμ συγγένεια ἔξω τίθημι αὐτός , ἕτερος προσνέμω πατήρ , χαλεπαίνω σφόδρα , ἐκ τε πορνεία γίγνομαι αὐτός λέγω , καί ὁ θεός αὐτός Παέρα ἐπιγράφω , καί οὗτος σῴζω ἀκούω ὁ προφήτης λέγω πρός αὐτός · “ οὐαί τέκνον ἀποστάτης , καί υἱός γεννάω “ καί ὑψόω , αὐτός δέ ἐγώ ἀθετέω . ” ἐπεί δέ περαιτέρω καύχημα ἐξέρχομαι λέγω , “ εἷς εἷς “ πατήρ πατήρ ἔχω ὁ θεός , ” οὗτος δέ λέγω σεμνύνω ὡς ὁ θεός ἐκδικέω , δείκνυμι αὐτός μᾶλλον ἐναντιόομαι ὁ Θεός , ὅτι ὁ υἱός αὐτός διώκω , λέγω πρός αὐτός , “ εἰμί ὁ θεός πατήρ “ σύ εἰμί , ἀγαπάω ἄν ἐγώ , ἐγώ γάρ ἐκ ὁ Θεός ἐξέρχομαι καί “ ἥκω . ” ὁ δέ “ ἐξέρχομαι ” ὁ πρός ἐγώ αὐτός ἄφιξις δηλόω . Ἀμμωνίου πρέσβυς . εἰμί ἀγαπάω ἐγώ , οὗτος σημεῖον εἰμί ὅτι ἐκ Θεός εἰμί . ὁ γάρ ἀγάπη εἰς υἱοθεσία ἄγω . Πῶς σύ ἐν υἱός δύναμαι ἀριθμέω , οὐ ἀγάπη ἐγώ ; ὁ μεταπλάσσω εἰς ἴδιος μορφή ὁ εἰς αὐτός πιστεύω , ὅτι Θεός εἰμί φύσις , καί υἱός Θεός · πλήν ἐκεῖνος ἀνέγκλητος καλέω πατήρ ὁ θεός , ὁ εὐσεβής πολιτεύω . ὁ “ ἐξέρχομαι ” ὁ ἐκ ἄρρητος καί ἄναρχος σημαίνω γέννησις , ὁ δέ “ ἥκω ” ὁ ἐν ὅδε ὁ κόσμος πάροδος μετά σάρξ . Εὐδοκία , φημί , ὁ πατήρ σαρκόω , καί ἔρχομαι ἐν ὁ κόσμος , διαλέγω σύ ὁ παρά ὁ πατήρ . “ οὐδέ γάρ ἀπό ἐμαυτοῦ ἔρχομαι , ἀλλά ἐκεῖνος ἐγώ ἀποστέλλω , ” φημί . οὗτος δέ εἶπον ὁ πονηρός αὐτός διαλογισμός ἐκκαλύπτω βούλομαι , ὅτι παραλογίζομαι ξένος τις λέγω αὐτός καί κενός , ὥσπερ ὁ Θεός ἥκω . Ζεύς οὗτος καί ἐπάγω λέγω “ ὁ “ λαλιά ὁ ἐμός οὖον γιγνώσκω , ὅτι οὖον δύναμαι ἀκούω ὁ “ λούω ὁ ἐμός . ” τίς ἕνεκα ; διά ὁ χαμαίζηλος ὁ διάνοια σύ φημί , καί ὁ πολύς μέγας εἰμί ὁ ἐμός . ἐνταῦθα δέ ὁ “ οὖον δύναμαι , ” ὁ οὖον βούλομαι εἰμί . Ζεύς τίς δέ οὐ βούλομαι , ἐμφαίνω λέγω , “ ὅτι σύ ἐκ ὁ πατήρ ὁ διάβολος εἰμί , καί ὁ ἐπιθυμία ὁ πατήρ σύ ὁ διάβολος “ ἐθέλω ποιέω . ” καί οὐ εἶπον ἁπλόος ὁ ἔργον , ἀλλά “ ὁ “ ἐπιθυμία αὐτός ποιέω , ” δείκνυμι ὅτι σφοδρός καί οὗτος ἐκεῖνος ὁ φόνος χαίρω . Διὸ καί ἐπάγω , “ ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος εἄν ἀπό ἀρχή · ” οὐ ἀφίημι δέ ἀμάρτυρος ὁ λόγος , ἀλλά τεκμήριον κατασκευάζω ὁ ἔλεγχος . ὁ γάρ χαίρω ὁ φόνος , φημί , ὁ ἐκεῖνος κακία εἰμί , “ καί ἐν ὁ ἀλήθεια οὐ ἵστημι , ὅτι ἀλήθεια “ οὐ εἰμί ἐν αὐτός · ” διότι ἐκεῖνος τίκτω ὁ ψεῦδος πρῶτος . οὗτος δέ εἶπον διά ὁ συνεχῶς αὐτός κατηγορέω καί λέγω , ὅτι ἐκ ὁ Θεός οὐ εἰμί . Ἀμμωνίου πρέσβυς . αὐτός πρῶτος τίκτω ὁ ψεῦδος , ἕτερος ἀντί ἕτερος εἶπον πρός ὁ Εὔα . Θεόδωρος Ἡράκλεια . ἀποστάτης γάρ ὁ ἀλήθεια ἐκ ἀρχή γίγνομαι , διά ψεῦδος ὁ πᾶς συγχέω , οὗτος μέν Θεός πρός ἄνθρωπος διαβάλλω , οὗτος δέ ἄνθρωπος Θεός · οἷος θεός μέν πρός ὁ Εὔα , ἄνθρωπος δέ ὁ Θεός , ὁ Ἰώβ , λέγω “ μή δωρεά Ἰώβ σέβομαι ὁ Θεόνικος πάλιν , ἐπεί γάρ ἐχθρός εἰμί ὁ ἀλήθεια , διά οὗτος ἐγώ διώκω , ἐπεί εἰμί μή διά οὗτος , εἶπον ὁ ἔγκλημα . τις εἰμί “ ὅταν λαλέω ὁ ψεῦδος , ἐκ ὁ ἴδιος λαλέω ; ” ἄθεμ-ις ψεύστης εἰμί . ὁ μέν ἄνθρωπος , φημί , οὐ οὕτως χράω ὁ ψεύδω ὡς ἴδιος , ἀλλά ὡς ἀλλότριος , οὗτος δέ ὡς ἴδιος , διό φημί , “ καί “ ὁ πατήρ αὐτός , ” οὗτος εἰμί ὁ ψεῦδος · αὐτός γάρ πρῶτος τίκτω ὁ ψεῦδος , ὅτε λέγω , “ ὅς ἄν ἡμέρα ἐσθίω , εἰμί ὡς θεός . ” ὅπερ δέ φημί , “ ἐγώ δέ ὅτι ὁ ἀλήθεια λέγω , οὖον πιστεύω “ ἐγώ ” οὗτος εἰμί , οὐδείς ἔχω ἐγκαλέω ἐγώ , ἀναιρέω ἐγώ ἐθέλω . ἐπεί γάρ ἐχθρός εἰμί ὁ ἀλήθεια , διά οὗτος ἐγώ διώκω , ἐπεί εἰμί μή διά οὗτος , εἶπον ὁ ἔγκλημα . Διὸ καί ἐπάγω , τίς ἐκ σύ ἔλεγχος ἐγώ περί ἁμαρτία ; εἰμί γάρ μήτε αἰτιάομαι ἔχω τίς ὁ λέγω , μήτε ἁμάρτημα τίς ἐν ἐγώ θεωρέω , διά τίς οὖον πιστεύω ἐγώ ; οὗτος γάρ σημαίνω ὅσπερ εἶπον , εἰμί ἀλήθεια λέγω , διά τίς οὖον πιστεύω ἐγώ ; “ ὁ γάρ ἐάν , ” φημί , “ ἐκ ὁ Θεός , ὁ ῥῆμα ὁ Θεός “ ἀκούω · διά οὗτος δέ σύ οὐ ἀκούω , ὅτι ἐκ ὁ Θεός οὐ “ εἰμί . Ἀμμωνίου πρέσβυς . ὁ πιστός ἐκ ὁ Θεός λέγω , οὖον κατά οὐσία , ἀλλά κατά ὁ ἐκ αὐτός ὁ τύπος ὁ εὐσέβεια λαμβάνω , καί οἰκειόω αὐτός ἐκ ἀρετή καί ἔννομος πολιτεία . ὁ δέ “ ἀκούω ” λέγω , οὖον ὁ αἰσθητικός οὖς , ἀλλά ὁ ὁ Ψυχή συγκατάθεσις . δείκνυμι ὅτι διά οὗτος οὐ πιστεύω αὐτός , ὅτι ὡς ἀντίθεος προσέχω , ἀλλά ὅτι ἀλλότριος εἰμί ὁ Θεός . ὀφείλω δέ ἐπί ὁ εἴρω κατανύσσω , θαυμάζω τε ὁ παρρησία , καί ὁ ὁ εἴρω ἀκολουθία , μᾶλλον καί ὑβρίς - ζέω , Σαμαρείτης αὐτός ἀποκαλέω , δαιμόνιον ἔχω . οὐδαμός δέ ὁ εὐαγγελιστής ἔμπροσθεν ἐρῶ , ὅτι Σα - μαραίνω αὐτός καλέω , πῶς οὗτος φημί , “ οὖον καλῶς λέγω ; ” Δῆλος οὖν ὅτι πολλάκις εἶπον αὐτός οὗτος · ὁ δέ πρᾶος καί ἀνεξίκακος ἔνθα μέν διδάσκω αὐτός χρή , καί ὁ πολύς αὐτός κατασπάω τύφω καί παιδεύω μή μεγαφρονέω ἐπί ὁ Ἀβραάμ , σφοδρός εἰμί , ἔνθα δέ ὑβρίζω φέρω ἐσθίω , πολύς πραότης χράομαι , παιδεύω ἐγώ ὁ μέν εἰς ὁ θεός ἐκδικέω , ὁ δέ εἰς ἐγώ παροράω · Ἀμμωνίου πρέσβυς . Σαμαρείτης καλέω ὁ κύριος , ὡς διαφορέω περί ὁ νομικός ἐντολή καί λύω ὁ σάββατον . ὁ γάρ Σαμαρείτης οὐ ἀκριβῶς ιουδαtζους . τις εἰμί , “ ἐγώ οὖον ζητέω ὁ δόξα ὁ ἐμός ; οὗτος εἶπον , φημί , δείκνυμι ὅτι προσήκω σύ ὁ θεός καλέω πατήρ ἀνδροφόνος εἰμί , ὥστε ὁ τιμή ὁ πρός ἐκεῖνος ἀτιμάζω ἐγώ . ἐμφαίνω δέ ὅτι ἐκεῖνος εὐθύνω ὀφείλω ὁ λέγω , διά ὅς οὗτος ἀκούω , ἐπάγω λέγω · “ εἰμί ὁ ζητέω καί κρίνω . ” εἰμί καί ἐγώ διά ταπεινοφροσύνη παροράω ὁ ἐμαυτοῦ τιμή , ἀλλά ὁ πατήρ ζητέω ὁ ἐμός δόξα καί τιμή . Ἀμμωνίου πρέσβυς . ὁ δέ , “ ἐάν τις ὁ λόγος ὁ “ ἐμός ἐμός τηρέω , ” καί ὁ ἑξῆς , οὖον ὁ πίστις μόνος ἐνταῦθα δηλόω ὁ εἰς αὐτός , ἀλλά καί ὁ βίος ὁ καθαρός . ἄμη δέ καί αἰνίσσομαι ὅτι οὐδείς δύναμαι αὐτός ποιέω . εἰμί γάρ ὁ ὁ λόγος αὐτός τηρέω οὐ ἀποθνῄσκω , πολύς μᾶλλον αὐτός . Διὸ καί αὐτός οὗτος συνοράω λέγω αὐτός , νῦν γιγνώσκω , ὅτι δαιμόνιον ἔχω , καί ὁ ἑξῆς . ὅς δέ εἶπον , οὗτος εἰμί , ὁ ὁ λόγος ὁ Θεός ἀκούω ἀποθνῄσκω , καί ὁ ὁ σός ἀκούω οὐ ἀποθνῄσκω ; θνῄσκω ; “ μής γάρ σύ , φημί , μείζων εἰμί ὁ πατήρ ἐγώ Ἀβραάμ ; ” οὖον ὁ σαρκικός λέγω , ὅς ὑπομένω ἅπας , ἀλλά ὅτι ὡς θεός οὐ λογίζομαι ὁ θάνατος , ὅς ὡς θεός εὐκόλως δύναμαι ἀνατρέπω · θάνατος γάρ ὧδε ὀνομάζω ὁ διά αἰών κολάζω . καί γάρ καί ζωή εἰμί ὁ ἀκατάπαυστος ἀπόλαυσις . Αἰών λέγω ὁ μέλλω , ὅς κύριος καλέω αἰών , ὁ μή ἔχω πέρας , ὅπου οὐκέτι οὐδείς ἀποθνήσκω μετά ὁ ἀνάστασις ὁ διά Χριστός δωρέω πᾶς , ὅπου γε ὁ ζῳοποιέω κἀν ἀποθνῄσκω , οὐ ἀποθνήσκω ὁ Θεός . Κύριλλος . εἰμί τοίνυν γιγνώσκω , οὐ οἶδα πάλιν . Πῶς λέγω δαιμονάω ὁ οὗτος καταγιγνώσκω , ὥσπερ οὖν οἴομαι αὐτός . ψεύστης οὖν ἄρα καί πάλαι πρότερος εἰμί ὁ δυσσεβής ὁ Ἰουδαῖος λαός , καί ὅς διαλογισμός πληροφορέω ἀναγκαῖος ὡς οὐ εἄν ὁ Σατανᾶς ἐκβάλλω ὁ Σατανᾶς · “ πᾶς γάρ “ βασίλειος , ” φημί , ὁ Χριστός , “ μερίζω κατά ἑαυτοῦ , ἐρημόω , ” καί ὁ ἑξῆς . ὁ Χρυσοστόμου . ὦ ὁ κενοδοξία , πάλιν ἐπί ὁ συγγένεια αὐτός καταφεύγω , καί ὅς ἀκόλουθος εἰμί εἶπον , μή σύ μείζων εἰμί ὁ Θεός , ὅτι ὁ ἀκούω αὐτός ἀποθνῄσκω , ὁ δέ πιστεύω ἐπί σύ οὐ ἀποθνῄσκω ; ἀλλά λέγω οὗτος , ἐπεί καί ὁ Ἀβραάμ μικρός αὐτός εἰμί νομίζω · καί περί μέν ὁ θάνατος οὐδείς αὐτός διαλέγω , οὐδέ ἀποκαλύπτω περί ποῖος λέγω θάνατος , τέως δέ πείθω , ὅτι ὁ Ἀβραάμ κρατύς εἰμί , ἵνα καί οὗτος δυσωπέω · μάλιστα μέν γάρ εἰμί καί ὁ τυγχάνω , φημί , ἐγώ οὐ ἐσθίω ἀποθνῄσκω , οὐδείς ἀδικέω . ὅταν δέ ὁ ἀλήθεια λέγω , καί μηδείς ἁμαρτία ἔχω , καί παρά ὁ Θεός ἀποστέλλω εἰμί , καί Ἀβραάμ ἀγαθός , πῶς οὖον μαίνομαι καί ἀνόνητος νήτη πονέω ἐπιχειρέω ἀναιρέω ; ὁ δέ “ τίς ποιέω σαυτοῦ σύ;“ὑβριστικῶς καί οὗτος εἶπον , ὡσανεί λέγω , σύ χαρίζομαι σεαυτοῦ . Διὸ καί ὁ Χριστός πρός οὗτος φημί , “ ἐάν ἐγώ δοξάζω ἐμαυτοῦ , ὁ δόξα ἐγώ οὐδείς εἰμί . ” οὗτος δέ πρός ὁ ἐκεῖνος εἶπον ὑπόνοια , ὥσπερ καί ὁ “ ὁ μαρτυρία “ ἐγώ οὐ εἰμί ἀληθής . ” δείκνυμι δέ ὅτι οὖον μόνος αὐτός πατήρ οὐ οἶδα , ἀλλά οὐδέ θεός , ἐπάγω λέγω , “ ὁ Πατήρ ἐγώ ὁ δοξάζω ἐγώ , ὅς σύ λέγω ὅτι θεός σύ εἰμί , καί οὐ οἶδα αὐτός , ἐγώ δέ οἶδα “ αὐτός , καί ὁ λόγος αὐτός τηρέω , ” ὅσπερ μέγας ἀπόδειξις εἰμί , ὁ παρά ἐκεῖνος ἀποστέλλω , ὁ τηρέω αὐτός ὁ ἐντολή . Κύριλλος . ὁ γάρ ἐκ ὁ εἰμί πατήρ ἄρρητος γίγνομαι υἱός ἐπάγω δήπου πάντως ὁ ὁ γεννάω ἴδιος , καί ὁ ὁ τίκτω ἀξίωμα . Ἀμμωνίου πρέσβυς . Μόνος γάρ ὁ υἱός οἶδα φυσικός καί γνωστικός ὁ πατήρ , μᾶλλον δέ ὁ τριάς ἑαυτοῦ . ὁ εἶπον , “ οἶδα αὐτός , ” οὐ εἰμί κόμπος , ἀλλά ὁ εἶπον μή οἶδα , ψεῦδος . σύ γάρ λέγω αὐτός οἶδα , ψεύδω . ὁ δέ εἶπον , “ ἀλλά οἶδα αὐτός , καί ὁ λόγος αὐτός πληρόω , ” δείκνυμι ὁ Ἰουδαῖος ὁ μήτε οἶδα ὁ θεός , μήτε μήv ἀνέχω ὁ παρά αὐτός λόγος , διά ὁ μή δέχομαι ὁ διά αὐτός Κέκη - ρυγμένον . καί πάλιν οἶδα ὁ υἱός ὁ πατήρ , ὡς ἐκ αὐτός κατά φύσις γίγνομαι , τηρέω δέ ὁ λόγος αὐτός , ὅλος ἔχω ἐν ἑαυτοῦ σῴζω ὁ οὐσία αὐτός ὁ ὅρος . Δῆλος γάρ ὁ λόγος καί ὁ ὅρος , οὐ ὅτι ὅρος εἰμί περιλαμβάνω ὁ ἄνθρωπος ὁ θεός , ἀλλά ὅτι οἶδα ὁ υἱός ὁ ἑαυτοῦ πατήρ , καί τίς κατά φύσις εἰμί ὁ γεννάω αὐτός . τις εἰμί ὅσπερ εἶπον , “ ὅτι Ἀβρανά ὁ πατήρ “ σύ ἀγαλλιάω ἵνα ὁράω ὁ ἡμέρα ὁ ἐμός , ” καί ὁ ἑξῆς ; Ἡμέρα ἐνταῦθα λέγω ὁ ὁ σταυρός , ὅς ἐν ὁ προσφορά ὁ ὁ Ἰσαάκ προδιατυπόω · ἐπαινέω δέ ὡς εὐφραίνω ὁ Ἀβραάμ διά ὁ σταυρός , δείκνυμι ἐθέλω , ὅτι οὐ ἄκων ἐπί ὁ πάθος ἄρα - χω · Ἀμμωνίου . δείκνυμι αὐτός κἀν οὗτος ὁ Ἀβραάμ ἐπεί ἐν ὅς ἐκεῖνος χαίρω , οὗτος ἀλγέω . Κύριλλος . Ἡμέρα λέγω ὁ ὁ ἐπιδημία καιρός , περί ὅς ψάλλω φημί , “ οὗτος ὁ ἡμέρα , ὅς ποιέω ὁ Κύριος , ἀγαλλιάω - “ σάω καί εὐφραίνω ἐν αὐτός . ” ἐπεί δέ ἐγγύς ὁ πεντήκοντα ἔτος νομίζω εἰμί ὁ Χριστός λοιπός , εἰμί περί ποῦ τριάκοντα τρεῖς , εἶπον , “ πεντήκοντα ἔτος οὔπω ἔχω , καί Ἀβραάμ ὁράω ; ” Σευῆρος αρκιεπισκοπος αντιοκαιω . “ πεντήκοντα ἔτος “ οὔπω οὔπω ἔχω , καί Ἀβραάμ ἑώρακας;“Τί γάρ κωλύω τεσσαράκουτα εἶπον , Χριστός ὁ κατά σάρξ ἡλικία νεάζω , εἰμί καί καθό θεός ἄχρονος εἰμί ; τριακονταέτης γάρ ὑπάρχω ἔρχομαι ἐπί ὁ βάπτισμα . δύναμαι δέ καί πρός ὁ ἀρχαῖος ὁ Ἀβραάμ ἀποβλέπω λέγω , μή πεντακόσιοι ἔτος ἔχω ὅς χίλιοι , εἰμί τυγχάνω , ὅτι Ἀβραάμ ὁράω ; οὗτος γάρ μάλιστα διασύρω εἰμί , ἀλλά ὁ πεντήκοντα ἔτος μιμνήσκω , διά ὁ ὁ ἑβδομάς τίμιος ὑπάρχω ὁ υἱός Ἰσραήλ . Ζεύς τίς δέ μή εἶπον , εἰμί , ἀλλά “ εἰμί πρίν Ἀβραάμ γενή - “ ἕπομαι ; “ ἐπεί ὥσπερ ὁ πατήρ αὐτός οὗτος χράομαι ὁ λέγω “ ἐγώ εἰμί , ” οὕτως αὐτός , καί γάρ ὁ διηνεκής εἰμί τυγχάνω σημαντικός , πᾶς ἀπαλλάσσω χρόνος . Διὸ καί βλάσφημος αὐτός δοκέω εἰμί ὁ ῥῆμα · “ τρανόω ” γάρ , φημί , “ λίθος , ἵνα βάλλω ἐπί αὐτός , ” οὕτως ἑτοῖμος πρός φόνος ἀσάω , καί διά ἑαυτοῦ οὗτος πράσσω . ΜΝ πρέσβυς . ἐπί ὁ Ἀβραάμ τίθημι ὁ γενή - ἕπομαι , ὅτι ὁ γίγνομαι καί φθείρω , ἐπί δέ αὐτός ὁ εἰμί , ὡς ἀίδιος καί ἀγαθός φθορά . ὁ δέ “ κρύπτω καί ἐξέρχομαι ἐκ ὁ ἱερός ” ἀνθρώπινος πάλιν ποιέω , ἱκανός διδασκαλία παρατίθημι , καί ὁ αὐτός πᾶς Πλῆ - ῥώννυμι · Θεόδωρος ΑΣ . Πῶς κρύπτω ; οὐ εἰς γωνία ὁ ἱερός ἑαυτοῦ περιστέλλω , οὐδέ εἰς οἰκίσκος , ὡς ἄν τις οἴομαι καταφεύγω , οὐδέ μήv ὀπίσω τοῖχος ὅς στῦλος περικάμπτω , ἀλλά ἐξουσία θεῖος ἀόρατος αὐτός ὁ ἐπιβουλεύω καθίστημι , διά μέσος αὐτός , μή ὁράω ἐξέρχομαι , καί παράγω οὕτως .