catenae-novum-testamentum.catena-in-joannem-catena-integra-e-codd-paris-coislin-23 praef
Τοῦ ἀγίου Ἰωάννου Τοῦ Χρυσοστόμου ἑρμηνεία Εἰσ τὸ Κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγέλιον . Εἰ μὲν Ἰωάννης διαλέγεσθαι καὶ τὰ αὑτοῦ ἐρεῖν , ἀναγκαῖον ἦν καὶ γένος αὐτοῦ καὶ πατρὶ δᾶ εἰπεῖν καὶ ἀνατροφήν . ἐπειδὴ δὲ οὐχ οὗτος , ἀλλ’ ὁ Θεὸς δι’ αὐτοῦ φθέγγεται , περιττόν ἐστι ταῦτα ἀναζητεῖν . ἔστι δὲ πατρίδος μὲν ἤτοι κώμης εὐτελοῦς · ἀπὸ Βηθσαϊδὰ τῆς Γαλιλαίας · πατρὸς δὲ ἁλιέως καὶ πένητος · παιδείας δὲ τῆς ἔξωθεν οὐδ’ ὁτιοῦν αὐτῷ μετῆν · καὶ γοῦν μαρτυρεῖ Λουκᾶς ὅτι οὐ μόνον ἰδιώτης ἦν , ἀλλὰ καὶ ἀγράμματος . Οὗτος ὁ ἁλιεὺς ὁ ἀπὸ Βηθσαϊδὰ τῆς Γαλιλαίας , ὁ πατρὸς ἁλιέως , ὁ ἰδιώτης ἰδιωτίαν τὴν ἐσχάτην , ὁ γράμματα μὴ μαθὼν , μήτε πρότερον μήθ’ ὕστερον , μετὰ τὸ συγγενέσθαι Χριστῷ , ταύτην φθέγγεται τὴν συγγραφήν . Ἐπειδὴ γὰρ μετὰ τὸν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν σταυρὸν καὶ τὴν εἰς οὐρανοὺς ἄνοδον , ψευδοδιδάσκαλοι τινες ἔφασαν τὸν ἀίδιον τοῦ Θεοῦ Λόγον τότε πρῶτον κεκλῆσθαι πατρὸς ὕπαρξιν , ὅτε καὶ ἄνθρωπος διὰ τῆς ἁγίας ἐτέχθη παρθένου · συναχθέντες τῶν πιστευσάντων οἱ νουνεχέστεροι , πρὸς τὸν τοῦ Σωτῆρος ἀφίκοντο μαθητὴν Ιωάννην τὸν τοῦ Ζεβεδαίου , καὶ τὴν τοιαύτην ἀπήγγελλον νόσον · ὃς τοῦτο ἀκούσας , εὐθέως ἐπὶ τὴν τοῦ παρόντος ἔδραμε συγγραφὴν , ἀνατρέπων τὴν τῶν ψευδοδιδασκάλων ψευδοδοξίαν . Ἐρώτησισ . τίνος ἕνεκα τῶν ἄλλων Εὐαγγελιστῶν ἀπὸ οἰκονομίας ἀρξαμένων , τοῦτο μὲν ἐν βραχεῖ μετὰ ταῦτα ᾐνίξατο εἰπὼν , καὶ ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο , τὰ δὲ ἄλλα πάντα παραδραμὼν , τὴν σύλληψιν , τὸν τόκον , τὴν ἀνατροφὴν , τὴν αὔξησιν , εὐθέως περὶ τῆς ἀιδίου γεννήσεως ἡμῖν διαλέγεται ; Ἀπόκρισισ . Ἐπειδὴ οἱ ἄλλοι Εὐαγγελισταὶ τὸ πλεῖον ἐν κατὰ σάρκα διατρίψαντες λόγοις , δέος ἦν πολλοὺς χαμαιπετεῖς ὄντας , μηδὲν ὑψηλότερον τῶν ἀνθρώποις προσόντων ἐννοῆσαι περὶ τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ · διὰ τοῦτο ἐκεῖνα παραδραμὼν ἀπὸ τῆς ὑπάρξεως τῆς ἀιδίου ποιεῖται τὴν διήγησιν . Χρὴ δὲ καὶ τοῦτο γινώσκειν · ὅτι οὔτε οὗτος πρὸς τὸν ὑψηλότερον ἑαυτὸν λόγον ἀφεὶς τῆς οἰκονομίας ἠμέλησε , οὔτε ἐκεῖνοι περὶ τὴν ταύτης ἐσπουδακότες διήγησιν , τὴν πρὸ αἰώνων ἐσίγησαν ὕπαρξιν · καὶ μάλα κἰκότως · ἓν γὰρ ἦν Πνεῦμα τὸ κινοῦν τὰς ἁπάντων ψυχάς . Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος . Ιωάννης τὸν γενεαλογούμενον σιωπῶν , ἀπὸ τοῦ ἀγενεαλογήτου ἄρχεται . πρέπει γὰρ τὸν θεολογούμενον Υἱὸν τοῦ Θεοῦ μήτε γενεαλογεῖσθαι , “ τὴν γὰρ γενεὰν αὐτοῦ τίς διηγήσεται ; ” μήτε πειράζεσθαι · Θεὸν γὰρ διάβολος πειράζειν οὐ δύναται . τοῦτο δέ φαμεν οὐ λύοντες τὸν Ἰησοῦν ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ , δεικνύντες δὲ τὰ ἐπινοούμενα πράγματα ἐπὶ Ἰησοῦ Χριστοῦ . τὸν δὲ νοῦν τοῦ προκειμένου Εὐαγγελίου οὐδεὶς δύναται λαβεῖν , μὴ ἀναπεσὼν ἐπὶ τὸ τοῦ Ἰησοῦ στῆθος καὶ λαβὼν τὴν Ἰησοῦ μητέρα Μαρίαν ἀπὸ τοῦ Ἰησοῦ μητέρα , καθὼς Ἰωάννης . Τί δήποτε δὲ τὸν Πατέρα ἀφεὶς περὶ τοῦ Υἱοῦ διαλέγεται ; ἐπειδὴ ἐκεῖνος μὲν δῆλος ἦν ἅπασιν , εἰ καὶ μὴ ὡς Πατὴρ , ἀλλ’ ὡς Θεός . ὁ δὲ μονογενὴς ἠγνοεῖτο · εἰκότως τοίνυν τὴν περὶ τούτου γνῶσιν εὐθέως ἐκ προοιμίων ἔσπευσε θεῖναι τοῖς οὐκ εἰδόσιν αὐτὸν , ἀλλ’ . ὥστε οἶδε τοὺς ἀνθρώπους τὸ πρεσβύτερον καὶ πρῶτον μάλιστα τιμῶντας καὶ τιθεμένους Θεὸν , καὶ διὰ τοῦτο ἐντεῦθεν ἄρχεται · ὅμως οὐδὲ τὸν Πατέρα ἐν τούτοις ἀπεσιώπησεν · “ ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ “ Λόγος . ” Ισον δύναται τοῦ ἐν ἀρχῇ τὸ ἦν · εἰ γὰρ ἐν ἀρχῇ ἦν , ποτὲ οὐκ ἢν , καὶ διὰ τοῦτο δὲ φησὶν ὁ Λόγος καὶ οὐχ ὁ Υἱὸς , ἵνα μὴ τῇ προσηγορίᾳ τοῦ Υἱοῦ εἰσέλθῃ σοὶ ἡ τοῦ πάθους ἔννοια , ἐπειδὴ τὰ παρ’ ἡμῖν γεννῶντα χρόνῳ γεννᾷ καὶ ἐμπαθῶς , προδιορθούμενος τὰς ἀπρεπεῖς ὑπολήψεις οὕτω φησί . Λόγος δὲ ἐκλήθη , ἵνα δειχθῇ ὅτι ἐκ τοῦ νοῦ προήχθη , καὶ ὅτι ἀπαθῶς ἐγεννήθη . “ Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος ” εἶδες παρρησίαν καὶ ἐξουσίαν πολλήν ; πῶς οὐδὲν ἀμφιβάλλων οὐδὲ εἰκάζων , ἀλλὰ πάντα ἀποφαινόμενος φθέγγεται . Τὸ “ ἐν ἀρχῇ ἦν ” ἐπισυνημμένον προσκειμένου τὲ οὐδενὸς ἑτέρου , ἀπόλυτόν τινα καὶ ἀπεριόριστον δείκνυσι τὴν ἀρχήν . Τὸ δὲ ἢν οὐδὲν ἕτερον ἔστιν ἀλλ’ ἣ τοῦ εἶναι ἀεὶ δηλωτικὸν καὶ ἀπείρως εἶναι . Λόγον δὲ αὐτὸν ἐκάλεσεν , ἵνα μὴ παθητὴν αὐτοῦ τὴν γένεσιν ὑπολάβωμεν · ἔτι δὲ καὶ διὰ τὸ ἀπαγγεῖλαι ἡμῖν τὰ τοῦ Πνεύματος . οὐχ ἁπλῶς δὲ αὐτὸν Λόγον ἐκάλεσεν , ἀλλὰ μετὰ τῆς τοῦ ἄρθρου προσθήκης , ὅπως τῶν λοιπῶν αὐτὸν λόγων καὶ ἐν τούτῳ χωρίσῃ . πολλοὶ γὰρ οἱ τοῦ Θεοῦ λόγοι , ἀλλ’ οὐδεὶς ἐκείνων τῶν λόγων Θεός · ἀλλ’ ἐκεῖνοι μὲν ἅπαντες προφητεῖαι καὶ προστάγματα , οὗτος δὲ ὁ Λόγος οὐσία τις ἐνυπόστατος ἐξ αὐτοῦ προελθοῦσα ἀπαθῶς τοῦ Πατρός . εἰπὼν οὖν ὅτι καὶ “ Θεὸς ἦν ὁ “ Λόγος , ” οὐκ ἐμφαίνει τι μέσον τῆς θεότητος ταύτης , ἐπειδὴ οὐχ ἧττον Θεὸς ὁ Υἱός · εἶπεν οὖν τὸ γνωριστικὸν τῆς γνησίας αὐτοῦ θεότητος καὶ τὸ ἀίδιον , διὰ τοῦ ἐν ἀρχῇ ἢν · τὸ δὲ συναΐδιον ἐνέφηνεν ἡμῖν διὰ τοῦ “ οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεόν . ” τουτέστι μὴ νομίσῃς πρεσβυτέραν εἶναι , φησὶ , τὴν ὕπαρξιν τοῦ Πατρός · οὐ γὰρ ἦν ἔρημός ποτε τοῦ Λόγου · εἰ δὲ λέγοι τις , καὶ πῶς ἔστιν Υἱὸν ὄντα μὴ νεώτερον εἶναι τοῦ Πατρός · τὸ γὰρ ἔκ τινος ὂν ἀνάγκη πᾶν ὕστερον εἶναι τοῦ ἐξ οὗ ἔστιν ; ἐκεῖνο ἐροῦμεν , ἄρα τὸ ἀπαύγασμα τοῦ ἡλίου ἐξ αὐτῆς ἐκπηδῶν τῆς τοῦ ἡλίου φύσεως , μὴ ὕστερον εἶναι φαίημεν τῆς ἡλιακῆς ἀκτῖνος ; οὐδαμῶς · ἀνάγκη γὰρ ὁμολογῆσαι τοῦτο καὶ τὸν τὰς αἰσθήσεις σεῖς πεπηρωμένον · οὐδὲ γὰρ χωρὶς ἀπαυγάσματος ἥλιος ἐφάνη ποτέ · ἰδοὺ καὶ ἐξ αὐτοῦ καὶ οὐχ ὕστερον αὐτοῦ · οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ νοήσωμεν , μᾶλλον δὲ καὶ μειζόνως καὶ θεοπρεπῶς · διὰ γὰρ τοῦτο καὶ ὁ Παῦλος αὐτὸν οὕτως ἐκάλεσεν . Επειδὴ ὁ Μωϋσῆς ἐλάχιστον μέρος τὴν κτίσεως ἀπολαβὼν , οὐδὲν ἡμῖν περὶ τῶν ἀοράτων διελέχθη δυνάμεων , εἰκότως ὁ Εὐαγγελιστὴς ἐνὶ βραχεῖ ῥήματι ὅλα περιλαβὼν φησί · “ πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο , καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἓν , ὃ γέγονε , τουτέστι , τῶν γενητῶν , κἂν ὁρατὸν ᾖ , κἂν νοητὸν , οὐδὲν χωρὶς τῆς τοῦ Χριστοῦ δυνάμεως εἰς τὸ εἶναι παρήχθη · οὐ γὰρ δὴ τὴν τελείαν στιγμὴν εἰς τὸ “ οὐδὲ ἕν’ ἐπιθήσωμεν κατὰ τοὺς αἱρετικούς · ἐκεῖνοι γὰρ οὕτω φασὶν , “ ὃ γέγονεν ἐν αὐτῷ ζωὴ ἦν , ” βουλόμενοι τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον κτίσμα λέγειν . Ἐν αὐτῷ ζωὴ ἦν , καὶ ἡ ζωὴ ἦν τὸ φῶς τῶν ἀνθρώπω . Εἰπὼν περὶ τῆς δημιουργίας , ἐπάγει καὶ τὸν περὶ τῆς προνοίας λόγον . ἵνα γὰρ μηδεὶς ἀπιστῇ , πῶς τὰ τοσαῦτα καὶ τηλικαῦτα δι’ αὐτοῦ γέγονεν , ἐπήγαγεν , “ ὅτι ἐν αὐτῷ ζωὴ ἦν , ” τουτέστιν , ὅτι ἐν αὐτῷ ζῇ τὰ πάντα , καὶ ἐν αὐτῷ προνοεῖται , καὶ ὅπερ περὶ τοῦ Πατρὸς εἴρηται , καὶ περὶ αὐτοῦ κυρίως ἂν λέγοιτο , “ ὅτι ἐν αὐτῷ “ ζῶμεν , καὶ κινούμεθα , καὶ ἐσμέν . ” Τὸ δὲ ἐπαγόμενον , “ καὶ ἡ ζωὴ ἦν τὸ φῶς τῶν ἀνθρώπων , ” οὐ τοιοῦτον αἰσθητὸν φῶς ἦν , ἀλλὰ νοητὸν , τὴν ψυχὴν φωτίζων αὐτήν . καὶ οὐκ εἶπε , τὸ φῶς τῶν Ἰουδαίων , ἀλλὰ καθόλου “ τῶν ἀνθρώ - “ πων · ” οὐδὲ γὰρ Ἰουδαῖοι μόνον , ἀλλὰ καὶ Ἕλληνες πρὸς ταύτην ἦλθον τὴν γνῶσιν . Καὶ τὸ φῶς ἐν τῆ σκοτίᾳ φαίνει . Φαίνει δὲ τὸ φῶς τὸ νοητὸν τοῦτο ἐν τῇ σκοτίᾳ · σκοτίαν λέγει ἣ τὸν θάνατον ἢ τὴν πλάνην · τὸ γὰρ κήρυγμα μεταξὺ τῆς πλάνης ἔλαμψε , καὶ ἐν τῷ θανάτῳ δὲ γενόμενος αὐτὸς , οὕτως αὐτοῦ περιεγένετο , ὡς καὶ τοὺς ἤδη προκατεχομένους ἀναγαγεῖν . Καὶ ἡ σκοτία αὐτὸ οὐ κατέλαβεν . Ἡ σκοτία δὲ αὐτὸ οὐ κατέλαβεν , ἐπειδὴ οὔτε ὁ θάνατος αὐτοῦ περιεγένετο , οὔτε ἡ πλάνη · ἔστι γὰρ ἀκαταγώνιστον . οὐκ ἐμφιλοχωρεῖ δὲ ταῖς μὴ βουλομέναις φωτισθῆναι ψυχαῖς · οὐδὲ γὰρ ἀνάγκῃ καὶ βίᾳ , ἀλλὰ βουλήσει καὶ γνώμῃ προσάγεται ἡμῖν ὁ Θεός . Ἐγένετο ἄνθρωπος ἀπεσταλμένος παρὰ Θεοῦ . Διαλεχθεὶς ἡμῖν συμμέτρως περὶ τοῦ Θεοῦ Λόγου , ὁδῷ καὶ τάξει προβαίνων ἐπὶ τὸν τοῦ Λόγου κήρυκα τὸν Ἰωάννην ἔρχεται . Ἀκούοντες δὲ ὅτι παρὰ Θεοῦ ἀπεστάλη , μηδὲν λοιπὸν ἀνθρώπινον νομίσωμεν εἶναι τῶν λεγομένων · οὐ γὰρ τὰ αὐτοῦ , ἀλλὰ τοῦ πέμψαντος ἅπαντα φθέγγεται , διὸ καὶ ἄγγελος προσηγόρευται · ἀγγέλου δὲ ἀρετὴ τὸ μηδὲν ἴδιον εἰπεῖν · τὸ δὲ “ ἐγένετο ” ἐνταῦθα οὐ τῆς εἰς τὸ εἶναι παρόδου δηλωτικὸν , ἀλλὰ τῆς ἀποστολῆς ἐστιν αὐτῆς · τὸ γὰρ “ ἐγένετο ἀπεσταλμένος ” ἀντὶ τοῦ ἀπεστάλη εἴρηται · Ινα μαρτυρήσῃ περὶ τοῦ φωτός . Τὸ δὲ “ ἵνα μαρτυρήσῃ περὶ τοῦ φωτὸς , ” οὐχ ὡς ἀξιόπιστον τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τὴν φύσιν ποιήσων , ἢ ἵνα τῷ δεσπότῃ προσθῇ εἰς ἀξίας λόγον , ἀλλὰ διὰ τὸ ἐπαγόμενον , ἵνα πάντες πιστεύσωσι δι’ αὐτοῦ , τουτέστι οἱ ὁμόφυλοι , αὐτὸς γὰρ Θεὸς ὣν καὶ Θεοῦ γνήσιος Υἱὸς , καὶ τῆς οὐσίας τῆς ἀκηράτου καὶ μακαρίας , οὐ δεῖται b τοῦ μαρτυρήσοντος · ἐπειδὴ δὲ τῆς σωτηρίας αὐτῷ μέλει τῆς τῶν πολλῶν , τούτου χάριν εἰς τοῦτο κατέβη ταπεινότητος , ὡς καὶ ἀνθρώπῳ τὴν μαρτυρίαν ἐπιτρέψαι τὴν ἑαυτοῦ . Διὰ τι εἶπεν “ οὐκ ἦν ἐκεῖνος τὸ φῶς , ἀλλ’ ἵνα μαρτυρήσῃ “ περὶ τοῦ φωτός ; ” ὡς τὰ πολλὰ τὰ ῥήματα , μείζων ὁ μαρτυρῶν τοῦ μαρτυρουμένου , ἵνα μή τις καὶ ἐπὶ τοῦ Ἰωάννου τοῦτο νομίσῃ , τὴν πονηρὰν ταύτην ὑποψίαν ἀναιρῶν τοῦτό φησι . Κυρίλλου Οὗτος ὁ ἐκ Θεοῦ ἀπεσταλμένος ὁ πᾶσαν καταπλήξας τὴν Ἰουδαίαν , τῆ τε τοῦ βίου σεμνότητι καὶ ταῖς εἰς ἄσκησιν ὑπερβολαῖς , ὁ διὰ φωνῆς ἁγίας προφητῶν προκηρυτ - τομενος . Ἀμμωνίου Πρεσβυτέρου . Διὰ τοῦτο μείζων τῶν ὁ Ἰωάννης , ὅτι ἐκεῖνοι μὲν ἐκήρυξαν τὸν προσδοκώμενον , οὗτος δὲ ἑωρακὼς αὐτὸν , καὶ πεισθεὶς διὰ σημείων ὅτι οὗτος δὴ ἦλθε , μαρτυρῶν ἐξ ὧν ἤκουσε καὶ εἶδεν . Ὠριγένουσ . Ὅσον ἐφ’ ἑαυτῷ δηλονότι , εἰ καὶ μὴ πάντες ἐπίστευσαν · οὐδὲ γὰρ εἰ μὴ πάντες τὸν παρὰ τοῦ ἡλίου δέχοιντο φωτισμὸν , ἤδη καὶ τὸν ἥλιον φαίη τις ἃν μὴ ἐπὶ τοῦτο ἀνατέλλειν , ἐφ’ ᾧτε πάντας φωτίζεσθαι · ἡ γὰρ πρόθεσις τοῦ πέμψαντος αὐτὸν ἦν πιστεῦσαι πάντας . Κυρίλλου Ἀλεξανδρείασ . Ἀπεστάλθαι φησὶ παρὰ Θεοῦ · ἔδει γὰρ οὐκ αὐτόμολον πρὸς τὴν ὑπὲρ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν μαρτυρίας ἰόντα δεικνύειν τὸν ἅγιον βαπτιστὴν , ἀλλὰ τοῖς τοῦ Πατρὸς ὑπηρετοῦντα θελήμασι · δοκεῖ δέ μοι λίαν ἠσφαλισμένος ἐν τούτοις ὁ Εὐαγγελιστὴς , οὐχ ἁπλῶς , ὅτι γέγονεν , εἰπεῖν , ἀλλὰ καὶ διὰ τοῦ προσθεῖναι , καὶ “ ἄνθρωπος , ” ἀβουλοτάτων τινῶν ἀνατρέπων ὑπόνοιαν τῶν λεγόντων , μὴ ἄνθρωπον ὄντως ὑπάρχειν τὸν βαπτιστὴν , ἀλλὰ τῶν τοῦ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ ὑπηρετοῦντα θελήμασιν , ὡς ἐκ τῶν οὐρανῶν ἕνα τινὰ τῶν ἁγίων ἀγγέλων παραγενόμενον ἀνθρωπίνῳ χρήσιμον σώματι , καὶ πρὸς τὸ κηρύττειν ἀπεσταλμένον παρὰ Θεοῦ · ἀποσφάλλοντες δὲ τῆς ἀληθείας οἱ ἄφρονες · τὸ γὰρ ἄγγελος ὄνομα λειτουργίας μᾶλλον ἐστὶν ἣ περιουσίας σημαντικόν · ὥσπερ καὶ οἱ ἐπὶ τοῦ Ἰὼβ ἄγγελοι , ἄλλος ἐπ’ ἄλλῳ τρέχουσι , τὰ πολύτροπα κηρύττοντες πάθη . Οὐκοῦν ἄγγελος ὁ μακάριος βαπτιστὴς διὰ τῆς τοῦ δεσπότου κατωνόμασται φωνῆς , οὐκ αὐτὸς κατὰ φύσιν Ἄγγελος ὣν , ἀλλ’ ὡς εἰς τὸ ἀγγέλλειν ἀπεσταλμένος , καὶ “ τὴν ὁδὸν ἑτοιμάσατε Κυρίου ” βοῶν . Ἦν τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν . Ἀνάγων δὲ πάλιν τὴν ἔννοιαν ἡμῶν πρὸς τὴν ἐπέκεινα πάσης ἀρχῆς ὕπαρξιν , τὴν οὐδαμοῦ λήγουσαν οὐδὲ ἱσταμένην , ἔφη · “ ἦν “ τὸ φῶς τὸ ἀληθινὸν , ὃ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς “ τὸν κόσμον · ” καὶ εἰ πάντα ἄνθρωπον φωτίζει , πῶς ἀφώτιστοι μεμενήκασι τοσοῦτοι · τὸ μὲν εἰς αὐτὸν ἧκον πάντας ἦλθε φωτίσαι , εἰ δέ τινες ἥκοντες τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς διανοίας μύσαντες , οὐκ ἠθέλησαν παραδέξασθαι τοῦ φωτὸς τὰς ἀκτῖνας , οὐ παρὰ τὴν τοῦ φωτὸς φύσις ἡ σκότησις ἐκείνη , ἀλλὰ παρὰ τὴν κακουργίαν τῶν ἑκοντὶ ἀποστερούντων ἑαυτοὺς τῆς σωτηρίας . Κυρίλλου Ὑπείληπτο γὰρ παρά τισι διὰ τὰ προσόντα αὐτῶν πλεονεκτήματα , ὡς αὐτὸς εἴη ὁ Χριστὸς , διὰ τοῦτό φησιν , ἵν ὁλόρριζον ἀνέλῃ τὴν τοιαύτην πλάνην , δηλονότι φῶς δὲ καὶ αὐτὸς κατὰ μετοχὴν , ὡς καὶ πάντες οἱ ἅγιοι . Ἀμμωνίου . Εἰ καὶ φῶς ὁ Ἰωάννης καὶ οἱ ἅγιοι , ἀλλ’ ἐκεῖνοι τὸ θεολογούμενον , ὅς ἐστι Χριστὸς , ὁ φύσει φῶς · οἱ γὰρ ἅγιοι χάριτι ἔσχον τὸν φωτισμόν · διὸ περὶ τοῦ Χριστοῦ φησιν , ἢν τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν . Κυρίλλου . Ἑκάστων τῶν εἰς τοῦτο εἶναι καλουμένων ἤτοι θεογνωσίας ἐντίθησι καὶ ῥίζαν ἐμφυτεύει συνέσεως · λογικόν τε οὗτος ἀποτελεῖ τὸ ζῶον τῆς οἰκείας φύσεως μέτοχον ἀποδεικνύων , καὶ τῆς ἀφράστου λαμπρότητος ὥσπερ τινὰς ἀτμοὺς φωτοειδεῖς ἐνιεὶς τῷ νῷ , καθ’ ὃν αὐτὸς οἶδε τρόπον τε καὶ λόγον · φωτίζει τοιγαροῦν δημιουργικῶς μὲν Υἱὸς , ἅτε δὴ τὸ φῶς ὐπάρχων αὐτὸς τὸ ἀληθινὸν , κατὰ μετοχὴν δὲ ἡ κτίσις · καὶ καλεῖται διὰ τοῦτο καὶ γίνεται φῶς , εἰς τὰ ὑπὲρ φύσιν ἀνακαίουσα διὰ τὴν τοῦ δοξάσαντος χάριν · οὕτως οἱ Ἄγγελοι φῶτα , καὶ πάντες οἱ ἅγιοι , κατὰ μετοχὴν δηλονότι . Ἀμμωνίου Πρεσβυτέρου . Ὁ Κύριος τὰ λογικὰ ἀπὸ φυσικῶν ἐννοιῶν φωτίζει εἰς τὸ πεισθῆναι ὅτι ἔστι Θεός · στοχαζομένους ἐκ τῆς τῶν κτισμάτων αὐτοῦ καλλονῆς καὶ εὐταξίας τὸ ὑπερανέχον τῆς αὐτοῦ δυνάμεως . Θεοδώρου . Εἰπὼν “ τὸν ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον ” περὶ τοῦ δεσπότου Χριστοῦ , καλῶς ἐπήγαγε τὸ “ ἐν τῷ κόσμῳ ἦν , ” ὥστε δεῖξαι ὅτι τὸ “ ἐρχόμενον ” πρὸς τὴν διὰ σαρκὸς εἶπε φανέρωσιν · τῇ γὰρ ὑποστάσει φησὶ καὶ τῇ φύσει ἦν ἐν τῷ κόσμῳ καὶ πρὸ τούτου , καὶ ὡς καὶ τούτου μικροῦ τινὸς ὄντος ἐπήγαγε , “ καὶ ὁ “ κόσμος δι’ αὐτοῦ ἐγένετο , ” τουτέστι , καὶ τί θαυμαστὸν εἰ ἦν ἐν τῷ κόσμῳ , ὃς οὐκ ἂν ἦν , εἰ μὴ ἐκεῖνος ἐβουλήθη ; “ Ἐν τῷ κόσμῳ ἦν , ” οὐχ ὡς τοῦ κόσμου σύγχρονος · διὰ γὰρ τοῦτο ἐπήγαγε , “ καὶ ὁ κόσμος δι’ αὐτοῦ ἐγένετο · ” πάντως γὰρ ἑκὼν καὶ ἄκων ἀναγκασθήσεται πᾶς ἄνθρωπος , κἂν πολέμιος τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ ἐστι , πρὸ τῶν ἔργων ὁμολογῆσαι τὸν ποιητήν . Ἀμμωνίου . Ὡς Θεὸς ἦν ἐν τῷ κόσμῳ , οὐ κατ’ οὐσίαν , κάτα τὸ προνοητικὸν . Τοῦ Αὐτοῦ . πάλιν ἀνασειράζει τὴν αἵρεσιν τῶν εἶναι κτίσματα τοῦ Θεοῦ τοὺς ἀνθρώπους καὶ τὰ λοιπά . Τὸ δὲ “ ὁ κόσμος αὐτὸν οὐκ ἔγνω , ” κόσμος ἐνταῦθα τὸ δημῶδες πλῆθός φησι , τὸν χυδαῖον καὶ ταραχώδη λαὸν , τὸν τῷ κόσμῳ προσηλωμένον καὶ τὰ τοῦ κόσμου φρονοῦντα . οἱ γὰρ τοῦ Θεοῦ φίλοι πάντες αὐτὸν ἔγνωσαν , οὐ μετὰ τὴν ἐν σαρκὶ αὐτοῦ μόνην παρουσίαν , ἀλλὰ καἰ πρὸ ταύτης , ὡς ὁ Ἀβραὰμ καὶ ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Δαβὶδ , καὶ πάντες οἱ ἀπὸ τοῦ Σαμουὴλ προφῆται , ὡς ὁ Πέτρος φησί . Ἰωάννου Τοῦ Χρυσοστόμου . Ἀντὶ τοῦ τὸν ἐκεῖνον διὰ τοῦτό σε πάλιν ἀνάγων ἐπὶ τὴν προαιώνιον ὕπαρξιν μονογενοῦς · ὁ γὰρ ἀκούσας ὅτι ἔργον αὐτοῦ τόδε τὸ πᾶν , οἷος ἃν εἴη ; πάντως γὰρ ἑκὼν καὶ ἄκων ἀναγκασθήσεται πρὸ τῶν ἔργων ὁμολογῆσαι τὸν ποιητήν · ὅθεν μοὶ καὶ θαυμάζειν ἔπεισιν ἀεὶ τὴν Παύλου τοῦ Σαμοσατέως μανίαν , πῶς πρὸς τὴν οὕτω φανερὰν ἀλήθειαν ἀντιβλέψαι ἐτόλμησε . Ἀμμωνίου . Ὧδε κόσμον μόνους τοὺς ἀνθρώπους λέγει , μέρους ὀνομάζων τὸν κόσμον , ἤτοι τοὺς τὰ τοῦ κόσμου φρονοῦντας καὶ αὐτῷ προσηλωμένους , ὅτι τινὲς διὰ τὴν πρὸς τὰ γήινα προσπάθειαν οὔτε ὅλως ἔγνωσαν αὐτόν · οἷοι ἦσαν οἱ εἰδωλολάτραι καὶ τῶν παθῶν δοῦλοι . Τὸ δὲ , “ εἰς τὰ ἴδια ἦλθε , καὶ οἱ ἴδιοι αὐτὸν “ οὐ παρέλαβον , ” ἣ περὶ τῶν Ἰουδαίων λέγει ὡς λαὸν ὄντα περιούσιον , ἣ καὶ περὶ τῶν ἀνθρώπων τῶν ὑπ’ αὐτοῦ γεγενημένων · φιλάνθρωπος γὰρ ἃν ὁ Θεὸς , βίᾳ μὲν οὐδένα , πειθοῖ δὲ πάντας ἕλκει πρὸς αὑτόν · διὸ καὶ ἐλθόντα αὐτὸν , οἱ μὲν ἔλαβον , οἱ δὲ οὐκ ἔλαβον . εἰς τὰ ἴδια ἦλθεν οὐ τῆς αὐτοῦ χρείας ἕνεκεν , ἀνενδέες γὰρ τὸ θεῖον , ἀλλὰ τῆς τῶν ἰδίων εὐεργεσίας χάριν . Πόθεν δὲ ἦλθεν ὁ τὰ πάντα πληρῶν καὶ πανταχοῦ παρών ; ποῖον κενώσας τόπον ὁ πάντα συνέχων ; τόπον μὲν οὐδένα ἤμειψε , πῶς γάρ ; τῇ δὲ πρὸς ἡμᾶς συγκαταβάσει τοῦτο εἰργάσατο , καὶ ἑαυτὸν ἐφανέρωσεν ἡμῖν , τὴν ἡμετέραν ὑποδὺς σάρκα . τὴν φανέρωσιν οὖν ταύτην καὶ κατάβασιν ἔλευσιν καλεῖ , εἰ καὶ Ἰουδαῖοι αὐτὸν παραλαβεῖν πάντες οὐκ ἐθέλησαν . Ἀμμωνίου Πρεσβυτέρου . Λέγεται εἰς τὰ ἴδια ἐληλυθέναι , καθὸ σαρκωθεὶς ἐγνωρίσθη τοῖς αὐτὸν θεασαμένοις ὀφθαλμοφανῶς · ἣ ὅτι πρὸς τοὺς ἰδίους ἦλθεν , οἳ ἐδόκουν αὐτοῦ ἴδιοι εἶναι , κατὰ τὸ ἐξ ὣν ὁ Χριστὸς τὸ κατὰ σάρκα . Τὸ δὲ “ ὅσοι ἔλαβον αὐτὸν , τουτέστι , κἂν δοῦλοι , κἂν ἐλεύθεροι , κἂν‘ Ἕλληνες , κἂν βάρβαροι , κἂν ἄσοφοι , κἂν σοφοὶ , κἂν γυναῖκες , κἂν ἄνδρες , κἂν παῖδες , κἂν πρεσβύται , κἂν πλούσιοι , κἂν πένητες , κἂν ἄρχοντες , κἂν ἰδιῶται , πάντες τῆς αὐτῆς ἀξιοῦνται τιμῆς · ἡ γὰρ πίστις καὶ ἡ τοῦ Πνεύματος χάρις τὴν κοσμικὴν ἀνωμαλίαν περιελοῦσα , εἰς μίαν ἅπαντας ἔπλασε μορφὴν , καὶ εἰς ἕνα ἀπετύπωσε χαρακτῆρα , τὸν βασιλικόν . Ωριγένουσ . Ἐπεὶ μὴ πάντες ἀπεστράφησαν αὐτὸν , γὰρ ἐξ αὐτῶν προσήκαντο αὐτὸν , καὶ μάλιστα οἱ Ἀπόστολοι , ἐπιφέρει ὁ Εὐαγγελιστὴς , “ ὅσοι δὲ ἔλαβον αὐτὸν , ἔσχον ἐξου - “ σίαν τέκνα Θεοῦ γενέσθαι . ” τότε γενησόμενοι τοῦτο , οὐ τέως τὴν ἐξουσίαν εἰλήφασιν , ὅτ’ ἂν τελειθῶσιν ἐν τῇ ἀρετῇ καὶ τῇ πίστει . τίς δὲ ἡ αἰτία , δι’ ἣν ἔσχον τὴν ἐξουσίαν , δηλοῖ γράψας δεδόσθαι αὐτὴν “ τοῖς πιστεύσασιν εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ , ” τοῦ φωτὸς δηλονότι . Οὐκ εἶπε δὲ , ὅτι ἐποίησεν αὐτοὺς τέκνα Θεοῦ , ἀλλ’ , “ ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν , ” δεικνὺς ὅτι πολλῆς δεῖ τῆς σπουδῆς ὥστε τὴν ἐν τῷ βαπτίσματι τῆς υἱοθεσίας ἡμῖν ἐντυπωθεῖσαν εἰκόνα ὁλόκληρον ἡμῖν διατηρῆσαι καὶ ἀνέπαφον . Κυρίλλου . Οἱ διὰ πίστεως , φησὶ , τῆς εἰς Χριστὸν υἱουεσίας κεκλημένοι Θεοῦ , τῆς μὲν οἰκείας φύσεως τὴν εὐτέλειαν ἀπεδύσαντο , κατηγλαϊσμένοι δὲ ὥσπερ ἀμφίῳ λαμπρῷ τῇ τοῦ τιμῶντος χάριτι πρὸς τὸ ὑπὲρ φύσιν ἀνακαίουσιν ἀξίωμα · οὐ γὰρ ἔτι χρηματίζουσι τέκνα σαρκὸς , Θεοῦ δὲ μᾶλλον γεννήματα . Τί οὖν ἄρα τὸ πλεῖον ἐρεῖ τις τυχὼν , ἢ τί τὸ ἐξαίρετον ἐν τοῖς πιστεύουσιν εἰς Χριστὸν παρὰ τὸν Ἰσραὴλ , ἐπεὶ καὶ αὐτὸς γεγενῆσθαι λέγεται παρὰ Θεοῦ κατὰ τὸ “ υἱοὺς ἐγέννησα καὶ ὕψωσα · αὐτοὶ δέ “ με ἠθέτησαν ; ” πρὸς τοῦτο ἐροῦμεν , ὅτι σκιὰν ἔχων ὀνόματος τῶν μελλόντων ἀγαθῶν , οὐκ αὐτὴν τὴν εἰκόνα τῶν πραγμάτων , οὐδὲ τοῦτο κατὰ ἀλήθειαν ἔχειν ἐδίδου τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ , ἀλλ’ ὡς ἐν τύπῳ καὶ σχήματι γραφόμενον ἐν αὐτοῖς , ἄχρι καιροῦ διορθώσεως , καθὰ γέγραπται , καθ’ ὃν ἔμελλον ἀναδειχθήσεσθαι λοιπὸν , οἱ πρεπωδέστερόν γε καὶ ἀληθέστερον ἀποκαλοῦντες Πατέρα τὸν Θεὸν διὰ τὸ ἐνοικῆσαι αὐτοῖς Πνεῦμα τοῦ μονογενοῦς . οἱ μὲν γὰρ εἶχον “ πνεῦμα δουλείας εἰς φόβον , ” οἱ δὲ “ πνεῦμα υἱοθε - “ σίας εἰς ἐλευθερίαν , ἐν ᾧ κράζουσιν , ἀββᾶ ὁ πατήρ . ” οὐκοῦν ὁ διὰ πίστεως τῆς εἰς Χριστὸν ἀναβήσεσθαι μέλλων εἰς υἱοθεσίαν , καθάπερ ἐν σκιαῖς , ἐν ἐκείνῳ προκατεγράφετο · ὥσπερ οὖν ἀμέλει καὶ τῇ ἐν πνεύματι νοουμένῃ περιτομῇ , ἐν τῇ ἐκείνων πάλαι προετυποῦτο σαρκὶ , καὶ συλλήβδην εἰπεῖν , πάντα ἦν ἐν ἐκείνοις τὰ ἡμέτερα τυπικῶς . Ἀνέμνησε δὲ τῶν σαρκικῶν ὠδίνων , εἰπὼν , “ οἱ οὐκ ἐξ αἱμάτων , ” καὶ τὰ ἑξῆς , ἵνα συγκρίναντες τὸ εὐτελὲς καὶ ταπεινὸν τοῦ προτέρου , ἤγουν τὸ σαρκικοῦ τόκου , πρὸς τὸ ὑψηλὸν καὶ εὐγενὲς τοῦ δευτέρου τοῦ διὰ τῆς χάριτος , ὅπερ ἐστὶν ἐκ Θεοῦ γεννηθῆναι , μεγάλην τινὰ ἔννοιαν περὶ αὐτοῦ λάβωμεν , καὶ τῆς τοῦ γεγεννηκότος δωρεᾶς ἀξίαν · διὸ καὶ τὴν αἰτίαν τῆς ἀφράστου ταύτης τιμῆς τίθησι λέγων , “ καὶ ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο , ” τουτέστι , διὰ ταύτην τὴν ὑπόθεσιν τοῦ γενέσθαι σάρκα τὸν λόγον , καὶ τὴν τοῦ δούλου μορφὴν λαβεῖν τὸν δεσπότην , τέκνα Θεοῦ γεγόναμεν . “ Γέγονε δὲ ὁ Λόγος σὰρξ , ” οὐ τῆς οὐσίας αὐτοῦ μεταπτώσεως εἰς σάρκα , τὸ γὰρ ἐννοεῖν τοῦτο τῆς ἐσχάτης ἀσεβείας ἐστὶν , ἀλλὰ μένουσα ὅπερ ἐστίν . Οὕτω τὴν τοῦ δούλου μορφὴν ἔλαβεν · “ ἐγένετο ” δὲ , εἶπε , τὰ τῶν αἱρετικῶν ἐμφράττων στόματα , τῶν λεγόντων ὅτι φαντασία τις ἦν ἡ οἰκονομία , οὐ σαρκὸς ἀληθινῆς ἀνάληψις . Ti ἐστι τὸ , “ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν;“τὸ σκηνοῦν οὐ ταὐτὸν εἴη τῇ σκηνῇ , ἀλλ’ ἕτερον ἐν ἑτέρῳ σκηνοῖ , τουτέστιν , ὁ Θεὸς Λόγος ἐσαρκώθη καὶ ἡνώθη σαρκί · ἕτερον δὲ κατ’ οὐσίαν φα - μέν · τῇ γὰρ ἑνώσει καὶ τῇ συναφείᾳ εἷς ἐστιν ὁ Θεὸς Λόγος καὶ ἡ σάρξ · οὐ συγχύσεως γενομένης , οὐδὲ ἀφανισμοῦ τῶν οὐσιῶν , ἀλλ’ ἑνώσεως τινος ἀρρήτου καὶ ἀφράστου , καὶ ἣν μόνος οἶδεν αὐτὸς . Καὶ ἐθεασάμεθα τὴν δόξαν αὐτοῦ . Διὰ τοῦ συντρόφου σώματος ἡμῖν δηλονότι . Εἰ γὰρ τὸ πρόσωπον Μωϋσέως οὐχ ὑπέμειναν οἱ κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν δοξασθὲν ἰδεῖν , πῶς θεότητα γυμνὴν καὶ φῶς ἀπρόσιτον καὶ αὐταῖς ταῖς ἄνω δυνάμεσιν , ἡμεῖς οἱ πήλινοι καὶ γηγενεῖς ἠδυνήθημεν ἃν ενεγκειν . Καὶ ἐπειδὴ πολλοὶ τῶν προφητῶν ἐδοξάσθησαν , ὧν εἷς οὗτος αὐτός ἐστι Μωϋσῆς · ἐθαυμάσθησαν δὲ καὶ Ἄγγελοι παρὰ ἀνθρώποις φανέντες , καὶ τὰ Χερουβεὶμ δὲ καὶ τὰ Σεραφεὶμ μετὰ πολλῆς δόξης ὤφθη τῷ προφήτῃ · πάντων τούτων ἀπάγων ἡμᾶς ὁ Εὐαγγελιστὴς , πρὸς αὐτὴν τῶν ἀγαθῶν ἡμᾶς ἵστησι κορυφὴν , λέγων , “ δόξαν ὡς μονογενοῦς παρὰ Πατρὸς πλήρης χάριτος καὶ “ ἀληθείας . ” αὐτήν φησι τοῦ βασιλέως , τοῦ γνησίου μονογενοῦς Παιδὸς τοῦ Πατρὸς , αὐτοῦ τοῦ πάντων Κυρίου τὴν δόξαν ἐθεασάμεθα . Τὸ δὲ “ ὡς ” ἐνταῦθα οὐχ ὁμοιώσεως ἐστιν , οὐδὲ παραβολῆς , ἀλλὰ βεβαιώσεως , καὶ ἀναμφισβήτου διορισμοῦ , ὡσανεὶ ἔλεγεν , ἐθεασάμεθα δόξαν , οἵαν ἔπρεπε καὶ εἰκὸς ἦν ἔχειν μονογενῆ καὶ γνήσιον ὄντα Υἱὸν τοῦ παμβασιλέως Θεοῦ . τίς δὲ ἦν αὕτη ἡ δόξα ; ὅτι μετ’ ἐξουσίας βασιλεῖ καὶ δεσπότῃ πρεπούσης πάντα ἐποίει , καὶ οὐχ ὡς Ἄγγελοι καὶ προφῆται προσταττόμενοι , αὐτοχάρις . καὶ ἀλήθεια ὑπάρχων πεπληρωμένη , καὶ ἄλλοις ταύτην χορηγῶν . τίνος ἕνεκεν πολλάκις ὁ Εὐαγγελιστὴς τὴν Ἰωάννου περιφέρει μαρτυρίαν , ὥσπερ καὶ ἐνταῦθά φησιν , “ Ἰωάννης μαρτυρεῖ περὶ “ αὐτοῦ ; ” οὐχ ἁπλῶς , ἀλλὰ καὶ σφόδρα συνετῶς · ἐπειδὴ γὰρ πολλοὶ τὸ θαῦμα εἶχον τοῦ ἀνδρὸς τούτου πάντες οἱ Ἰουδαῖοι , ὥστε καὶ τὸν Ἰώσηπον διὰ τὴν τούτου τελευτὴν τὴν τῶν Ἰουδαίων πόλιν ἀφανισθῆναι πολέμῳ λογίζεσθαι , καὶ μακροὺς περὶ αὐτοῦ λόγους ἐγκωμίων ποιεῖσθαι · τούτου χάριν ἀπ’ αὐτοῦ τοὺς Ἰουδαίους ἐντρέψαι βουλόμενος , συνεχῶς αὐτοὺς ἀναμιμνήσκει τῆς τοῦ προδρόμου μαρτυρίας · οὐ τὸν δεσπότην ἀπὸ τοῦ δούλου ποιῆσαι ἀξιόπιστον σπεύδων , ἀλλὰ τῆς τῶν νηπιαζόντων Ἰουδαίων ἀσθενείας συγκαταβαίνων . Τὸ δὲ , “ κέκραγε , ” λέγει , τὴν παρρησίαν αὐτοῦ δηλοῖ , καὶ ὅτι χωρὶς ὑποστολῆς ἁπάσης τὴν παρουσίαν τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ ἐκήρυττε . Διὰ δὲ τοῦ εἰπεῖν , ὅτι “ οὗτός ἐστιν ὃν εἶπον , ” δείκνυσιν , ὅτι καὶ πρὶν φανῆναι τὸν Χριστὸν , ἀνεκήρυξεν αὐτόν · τοῦτο δὲ ἐποίει ἵνα εὐπαράδεκτον ἡμῖν γένηται . Τὸ δὲ “ ὁ ὀπίσω μου ἐρχόμενος ” σημαίνει , ὁ μετ’ ἐμὲ κηρύττων , οὐχ ὁ μετ’ ἐμὲ γενόμενος . Τὸ “ ἔμπροσθέν μου γέγονε , ” τουτέστι , λαμπρότερος , ἐντιμότερος . Τὸ δὲ “ πρῶτός μου ἦν , ” ὅτι οὐκ ἔκ τινος προκόπης πρῶτον μὲν ὄντα , ὀπίσω πεποίηκεν εἶναι , ἀλλ’ ἀεὶ πρῶτος ἦν , εἰ καὶ ὕστερος παραγίνεται . “ Ἐκ τοῦ “ ρώματος δὲ αὐτοῦ ἡμεῖς πάντες ἐλάβομεν , ” ὅτι οὐ ἔχει τὴν δωρεὰν , ἀλλ’ αὐτοπηγὴ καὶ αὐτόριζα πάντων ἐστὶ τῶν . ἀγαθῶν , αὐτοζωὴ καὶ αὐτοφῶς καὶ αὐτοαληθεία · οὐκ ἐν ἑαυτῷ συνέχων τὸν πλοῦτον , ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ἄλλους ἅπαντας ὐπερκλύζων αὐτὸν , καὶ μετὰ τὸ ὑπερκλύσαι μένων πλήρης . Ἀντὶ ποίας χάριτος ποίαν χάριν ἐλάβομεν ; ἀντὶ τῆς πάλαι τὴν καινήν · καὶ γὰρ χάριτι καὶ Ἰουδαῖοι προσεδέχθησαν τότε , ὡς γέγραπται , ὅτι “ οὐ διὰ τὸ πολυπληθεῖς ὑμᾶς , ἀλλὰ διὰ τοὺς “ πατέρας ὑμῶν ἐξελεξάμην . ” καὶ ἡμεῖς πάλιν χάριτι ἀλλ’ οὐχ ὁμοίως , ἀλλὰ μειζόνως διὰ τὴν τοῦ Πνεύματος δωρεὰν , καὶ διὰ τὴν ἀπὸ τῆς καταλλαγῆς γενομένην παρρησίαν . Καὶ τὸ λαβεῖν δὲ τὸν νόμον , χάριτος ἦν , καθὼς ἐπάγει , ὅτι “ ὁ νόμος διὰ “ Μωϋσέως ἐδόθη . ” εἰ γὰρ καὶ τύπος ἦν ὁ νόμος ἐκεῖνος , ἀλλ’ οὖν ἐλεημοσύνην ἐμφαίνει Θεοῦ καὶ οἰκτιρμοὺς , ὅτι “ ἐγνώρισε “ τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ τῷ Μωϋσεῖ , ” καθώς φησιν ὁ Δαβίδ . Ὅτι δὲ ἡ χάρις καὶ ἡ ἀλήθεια διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐγένετο , καὶ ὅτι τοῦτο μείζονα ἡμῖν ἐκόμισεν ἀγαθὰ , δῆλον · ἐκεῖνος μὲν γὰρ ὑπηρέτης ὣν ταπεινοτέρων γέγονε πραγμάτων διάκονος · οὗτος δὲ δεσπότης καὶ βασιλεὺς καὶ βασιλέως Υἱὸς , τὰ πολλῷ κρείττονα ἤγαγεν ἡμῖν , συνὼν ἀεὶ τῷ Πατρί . “ Θεὸν οὐδεὶς ἑώρακε πώποτε ” εἰπὼν ὁ Εὐαγγελιστὴς , στῆς , ἐδήλωσεν ἡμῖν , ὅτι πάντα ὅσα εἶπον οἱ προφῆται , οἷον Ἠσαίας , ὅτι εἶδε τὸν Κύριον καθήμενον ἐπὶ θρόνον , καὶ Ἰεζεκιὴλ ἐπὶ τῶν Χερουβεὶμ , καὶ Δανιὴλ ἐπὶ θρόνου , καὶ ἕτεροί τινες ἐξ αὐτῶν περὶ τῆς θεωρίας αὐτοῦ , πάντα ἐκεῖνα συγκαταβάσεως ἦν , οὐκ αὐτῆς τῆς οὐσίας γυμνῆς ὁραθείσης . Εἰ γὰρ αὐτὴν ἑώρων τὴν φύσιν , οὐκ ἂν διαφόρως αὐτὴν ἐθεάσαντο · ἁπλῆ γάρ τίς ἐστι καὶ ἀσχημάτιστος καὶ ἀσύνθετος καὶ ἀπερίγραφος , καὶ οὐδὲ κάθηται οὐδὲ ἕστηκε . ταῦτα γὰρ πάντα σωμάτων ἐστὶ , καὶ οὐδὲ τῶν Ἀγγέλων τις αὐτὸν ὁρᾷ , οὐδὲ τῶν ἀρχαγγέλων , μή τι γε ἀνθρώπων . Τὸ γὰρ εἰρημένον “ ὅτι οἱ Ἄγγελοι αὐτῶν διὰ παντὸς βλέ - “ πουσι τὸ πρόσωπον τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν τοῖς οὐρανοῖς , ” δηλοῖ , ὅτι διὰ τὴν καθαρὰν αὐτῶν καὶ ἄγρυπνον φύσιν , οὐδὲν ἕτερον ἀλλ’ ἢ ἀεὶ τὸν Θεὸν φαντάζονται , ὥσπερ καὶ οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ , τῇ κατὰ διάνοιαν ὄψει τῇ ἀνθρώποις δυνατῇ , καὶ τῇ ἐννοίᾳ τῇ περὶ Θεοῦ · οὔτε γὰρ πρόσωπον ἔχει Θεὸς , ἀλλ’ οὔτε ἐν οὐρανοῖς περιγέγραπται . Τουτο δὲ αὐτὸ , ὅτι Θεὸν οὐδεὶς ἑώρακε πώποτε , ἀξιόπιστον τὸν λόγον ποιῆσαι βουλόμενός , φησι , “ ὁ μονογενὴς Γιος ὁ ὣν εἰς τὸν κόλπον τοῦ Πατρὸς , ἐκεῖνος ἐξηγήσατο . Ἀκούων δὲ κόλπον , μηδὲν ὑποπιστεύσῃς ταπεινόν · ταύτην γὰρ τὴν ἀνθρωπίνην ῥῆσιν εἶπε , τὸ ἀχώριστον καὶ συναΐδιον αὐτοῦ τὸ πρὸς τὸν Πατέρα δεῖξαι βουλόμενος , καὶ ὅτι πάντα τὰ τοῦ Πατρὸς ἀνελλειπ\ῶς ἐπίσταται , οὐκ Ἰουδαιοῖς δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ ἐξηγήσατο . Τίνος ἕνεκεν τοὺς ἐξ Ἱεροσολύμων ἱερεῖς καὶ Λευίτας πρὸς Ἰωάννην ἐξαπέστειλε ; ὡς ἐντιμοτέρους τῶν λοιπῶν , ἐπειδὴ καὶ αὐτὸν τὸν Ἰωάννην ἔντιμον καὶ μέγαν εἶχον · ὅθεν αὐτὸν καὶ διδάσκαλον ἑλεῖν ἐβούλοντο · διὸ καὶ κολακευτικῶς αὐτὸν ἐρωτῶσιν , ὥστε αὐτὸν ἐκ τούτου ἐπισπάσασθαι εἰς τὸ ἑαυτὸν ὁμολογῆσαι εἶναι τὸν Χριστόν . Ὅτι γὰρ οὐκ ἠγνόουν , δῆλον ἦν ἐκ τῆς γενέσεως αὐτοῦ · καὶ γὰρ ἔλεγον τότε πολλοὶ , “ τί ἄρα “ παιδίον ἔσται τοῦτο;“διὰ τοῦτο οὖν καὶ αὐτὸς πρὸς ἐρώτησιν αὐτῶν πρώτην τε καὶ δευτέραν εἶπεν εὐθέως , ὅπερ ἐξ εὐθείας ἦν εἶπεν · “ ἐγὼ φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ , ” ἀλλ’ ὅπερ ὑπόπτευον ἐκεῖνοι , “ ὅτι οὐκ εἰμὶ ὁ Χριστός . ” Περὶ δὲ τοῦ Ἡλία ἐρωτῶσι , μή τι αὐτός ἐστιν , ἐπειδὴ προσεδόκων αὐτὸν ἥξειν , καὶ λέγει , οὐκ εἰμί . Διὰ τι οὐκ εἶπον , ὅτι προφήτης εἶ σὺ , χωρὶς τοῦ ἄρθρου , ἀλλὰ μετὰ τῆς τὸ ὁ ” ἄρθρου προσθήκης , “ ὁ προφήτης εἶ σύ;“καὶ τοῦτο πανούργως . γὰρ ἤκουσαν τοῦ Μωϋσέως εἰπόντος , “ ὅτι προφήτην ὑμῖν ἀνα - “ στήσει Κύριος ὁ Θεὸς ἐκ τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν , ὡς ἐμέ , ” οὗτος δὲ ἦν ὁ Χριστός · διὰ τοῦτο οὕτως αὐτὸν ἐρωτῶσιν , ἵνα κἂν τοῦτο πείσωσιν αὐτὸν συνθέσθαι . αὐτὸς δὲ γνοὺς τὴν πανουργίαν αὐτῶν εἶπεν , οὐκ εἰμί . Ἐπιμενόντων δὲ αὐτῶν τῇ ἐρωτήσει , τότε φησὶν , “ ὅτι ἐγὼ φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ . ” ἐπὶ τὸν προφήτην κατεφυγεν ἀξιόπιστον τὸν λόγον ποιῶν · καὶ γὰρ ὁ Ἡσαΐας τοῦτό φησι . Τὸ δὲ εἰπεῖν αὐτῷ πάλιν · “ τί οὖν βαπτίζεις , εἰ σὺ “ εἶ ὁ Χριστός ; ” ἀναγκαζόντων ἦν ὁμολογῆσαι ἑαυτὸν ἑαυτὸν τὸν Χριστόν · μέσον δὲ ὁ βαπτιστὴς εἰρηκέναι αὐτῶν τὸν Χριστόν φησιν , ἐπειδὴ εἰκὸς ἦν αὐτὸν καὶ ἀναμεμίχθαι τῷ λαῷ , ὡς ἕνα τῶν πολλῶν ὄντα , πανταχοῦ τὸ ἄτυφον καὶ ἀκόμπαστον ἐπιδεικνύμενον . ἰὰ τοῦτο δὲ εἶπεν , ὃν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε , διὰ τὸ τὴν ἀληθῆ εἴδησιν περὶ αὐτοῦ μὴ γινώσκειν αὐτοὺς , οἷον τίς ἐστι καὶ πόθεν . Τὸ δὲ “ ὁ ὀπίσω μου ἐρχόμενος ” συνεχῶς τίθησι , δηλῶν ὅτι οὐχὶ τέλειόν ἐστι τὸ αὐτοῦ βάπτισμα , ἀλλὰ σκιὰ καὶ εἰκὼν καὶ προοδοποίησις , ὡς ἄλλου μετ’ αὐτὸν τὴν ἀλήθειαν ἐπιθήσοντος . Τὸ δὲ “ ἔμπροσθέν μου γέγονε , ” τουτέστι , τιμιώτερος , ὥστ’ ἐμὲ μηδὲ ἐν τοῖς ἐσχάτοις τῶν τούτου διακόνων ἀριθμηθῆναι ἄξιον · τὸ γὰρ τὸ ὑπόδημα λῦσαι τῆς ἐσχάτης διακονίας ἐστί . τίνος ἕνεκε φησὶν , ὅτι “ ταῦτα ἐν Βηθανίᾳ ἐγένετο , ” καὶ τὰ ἑξῆς ; ἵνα τὴν παρρησίαν δείξῃ τοῦ μεγαλοφώνου κήρυκος , ὅτι οὐκ ἐν οἰκίᾳ , οὐδὲ ἐν γωνίᾳ , οὐδὲ ἐν ἐρημίᾳ , ἀλλὰ τὸν Ἰορδάνην καταλαβὼν , ἐν μέσῳ πλήθους τοσούτου τὰ περὶ Χριστοῦ πᾶσιν ἀνεκήρυττε . Χρὴ δὲ γινώσκειν , ὅτι τὰ ἀκριβῆ τῶν ἀντιγράφων ἐν Βηθαβαρὰ περιέχει · ἡ γὰρ Βηθανία οὐχὶ πέραν τοῦ Ἰορδάνου , ἀλλ’ ἐγγύς που τῶν Ἱεροσολύμων . καὶ τοῦτο δὴ χρὴ μὴ ἀγνοεῖν , ὅτι τὰ μὲν περὶ τοῦ βαπτίσματος ὁ Ματθαῖος διηγεῖται , καὶ τοὺς πρινὶ τὸν Ἰωάννην χρόνους ἐπιτεμὼν , ἐπείγεται πρὸς τοὺς ἑξῆς . Ὁ δὲ Ἰωάννης τούτοις μάλιστα ἐνδιατρίβει , καὶ τὰ μετὰ τὴν κάθοδον τὴν ἀπὸ τοῦ ὄρους γενομένην διηγεῖται . Ὁ δὲ βαπτιστὴς τὸ “ ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ ” λέγει , διὰ τὸ πολλοὺς πολλάκις ἐπιζητεῖν αὐτόν . ἀμνὸν δὲ καλεῖ αὐτὸν , τῆς τε προφητείας ἀναμιμνήσκων τοῦ Ἡσαΐου , καὶ τῆς σκιᾶς τῆς κατὰ τὸν Μωϋσέας , ἵνα ἀπὸ τοῦ τύπου μᾶλλον αὐτοὺς προσαγάγηται τῇ ἀληθείᾳ . αἴροντα δὲ τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου , φησὶν , ὅτι ἐκεῖνος μὲν ὁ ἀμνὸς οὐδενὸς καθ’ ἅπαξ ἁμαρτίαν ἔλαβεν , οὗτος δὲ ἁπάσας τῆς οἰκουμένης ἁπάσης · κινδυνεύουσαν γὰρ αὐτὴν ἀπολέσθαι ταχέως διέσωσεν . Τὸ δὲ “ ἔμπροσθέν μου γέγονε , ” ἐνταῦθά φησι διὰ τὸ βαπτίσαι ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ , διὰ τὸ τὰς ἁμαρτίας λαβεῖν τοῦ κόσμου . ἡ μὲν γὰρ ἐμὴ παρουσία , φησὶ , πλέον οὐδὲν ἔχει ἢ τοῦ κηρύξαι τὸν κοινὸν τῆς οἰκουμένης εὐεργέτην · ἡ δὲ τοῦ Κυρίου τοῦ καθαρᾶι πάντας ἀνθρώπους , καὶ χαρίσασθαι τοῦ παρακλήτου τὴν ἐνέργειαν . Ἀμμωνίου Πρεσβυτέρου . Ἀνὴρ δὲ καλεῖται ὡς ἐκ γυναικὸς τεχθεὶς τὸ κατὰ σάρκα , ἢ ὅτι τέλειος ἦν ἐν ἡλικίᾳ , τριακονταέτης που ὑπάρχων · ἣ ὅτι τέλειος ἦν ἐν πάσῃ ἀρετῇ πρακτικῇ τε καὶ θεωρητικῇ · ἣ ὅτι πάσης τῆς λογικῆς φύσεως , ὁ ἐστι τῆς Εκκλησίας , νυμφίος ἐστίν . ὡς τῆς Ἐκκλησίας γυναικὸς ἐχούσης πρόσωπον , ὁ Χριστὸς ἀνὴρ καλεῖται , ὡς νυμφευόμενος τὰς τῶν πιστῶν ψυχάς . Διὰ τι τὸ κἀγὼ οὐκ ᾔδειν αὐτὸν , ” λέγει ; ἀνύποπτον τὴν μαρτυρίαν ἐργάσασθαι βουλόμενος , ὡς οὐκ ἀπ’ ἀνθρωπίνης φιλίας ἦν αὕτη , ἀλλ’ ἐξ ἀποκαλύψεως · δείκνυσι δὲ καὶ ἣν εἶχεν αἰτίαν τὸ ἴδιον αὐτοῦ βάπτισμα . “ Ἀλλ’ ἵνα φανερωθῇ τῷ “ Ἰσραὴ , ” τοῦτ’ ἔστι διὰ τὸ προοδοποιῆσαι τῇ τοῦ πίστει τοῖς λοιποῖς ἅπασι · “ διὰ τοῦτο ἦλθον κἀγὼ βαπτίζων ἐν “ ὕδατι . ” βουλόμενος δὲ ἀξιοπιστοτέραν τὴν ἑαυτοῦ ποιῆσαι , ἀνάγει αὐτὴν ἐπὶ τὸν πατέρα , καὶ ἐπὶ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον , οὕτως εἰπὼν , “ ὄτι τεθέαμαι τὸ πνεῦμα καταβαῖνον “ περιστερὰν , ” καὶ τὰ ἑξῆς . Συνεχῶς δὲ λέγει τὸ κἀγὼ οὐκ ᾔδειν αὐτὸν , διότι συγγενὴς αὐτοῦ ἦν κατὰ σάρκα . “ Ιδοὺ , ” φησὶν , ὁ Ἄγγελος , φησὶ , πρὸς τὴν Μαρίαν , “ Ἐλισάβετ ἡ συγγενής σου · ” ἵνα οὖν μὴ δόξῃ χαρίζεσθαι διὰ τὴν συγγένειαν , τοῦτό φησιν · ὅθεν καὶ τὸν ἅπαντα χρόνον κατ’ οἰκονομίαν Θεοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ διέτριβε . Κατῆλθε δὲ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἐπὶ τὸν Κύρων ἡμῶν καὶ Θεὸν Ιησοῦν Χριστὸν , οὐχ ὅτι χρείαν αὐτοῦ εἶχε , καθὼς καὶ ἡμεῖς , ἀλλ’ ὑπὲρ τοῦ κηρύξαι αὐτὸν μόνον , ὡς καὶ περὶ τούτου φησὶν ὁ Βαπτιστὴς , ὅτι “ ὁ πέμψας με βαπτίζει ἐν ὕδατι , ἐκεῖνός μοι εἶπεν , “ ἐφ’ ὃν ἃν ἴδῃς τὸ πνεῦμα καταβαῖνον καὶ μένον ἐπ’ αὐτὸν , οὗτός “ ἐστιν ὁ βαπτίζων ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ . ” Χρὴ δὲ γινώσκειν ὅτι οὐχὶ μόνος ὁ Ἰωάννης εἶδε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἐν εἴδει περιστερᾶς , ἀλλὰ καὶ πάντες οἱ τότε παρόντες ἐκεῖσε , εἰ καὶ μὴ πάντες ἐπίστευσαν · τὰ γὰρ τοιαῦτα οὐ μόνον τῶν σωματικῶν ὀφθαλμῶν δεῖται , ἀλλὰ πρὸ τούτων τῆς κατὰ διάνοιαν ὄψεως , ὥστε μὴ φαντασίαν περιττὴν τὸ πρᾶγμα νομίσαι . Ιωάννου τοῦ Χρυσοστόμου . Εἰ γνώριμος ἦν , οὐκ ἃν “ ἵνα φανῇ τῷ Ἰσραηλ , διὰ τοῦτο ἦλθον βαπτίζων . ” ἐντεῦθεν δηλονότι , ἅ φασι παιδικὰ τοῦ Σωτῆρος , ψεῦδος καὶ πλάσματα ἐστίν . Εἰ γὰρ ἐκ πρώτης ἀρξάμενος ἡλικίας ἐθαυματούργει , οὐκ ἂν αὐτὸν Ἰωάννης ἠγνόησεν , οὔτ᾿ , ἃν τὸ λοιπὸν πλῆθος ἐδεήθη διδασκάλου τοῦ φανερώσαντος αὐτόν . Τίνος ἕνεκεν ἐμβλέψας τῷ Ἰησοῦ περιπατοῦντι εἶπεν ὁ Ἰωάννης , “ ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ;“ἵνα διττῶς καὶ διὰ τῶν ὀφθαλμῶν καὶ διὰ τῆς φωνῆς , τοὺς μὴ ἕως τότε προσεσχηκότας διὰ τὸ πολὺ τοῦ ὕπνου τῆς πωρώσεως , ἀφυπνίσῃ λοιπὸν πρὸς τὴν τοῦ Σωτῆρος ἐπίγνωσιν . Ἠκολούθησαν δὲ τῷ Ἰησοῦ οἱ δύο μαθηταὶ τοῦ Ἰωάννου , οὐ τοῦ διδασκάλου καταφρονήσαντες , ἀλλὰ τῇ μαρτυρίᾳ αὐτοῦ μᾶλλον πεισθέντες . Οὐκ εὐθέως δὲ προσελθόντες ἠρώτησαν τὸν Ἰησοῦν , ἀλλ’ ἠκολούθησαν ὅτι περ οὐ δημοσίᾳ παρόντων ἁπάντων ἁπλῶς καὶ ὡς ἔτυχεν ὑπὲρ ἀναγκαίων καὶ μεγίστων πραγμάτων , ἀλλ’ ἰδίᾳ διαλεχθῆναι ἐσπούδαζον . Ἐρωτᾷ δὲ αὐτοὺς , τι θέλετε ; οὐχ ἵνα μάθῃ , πῶς γὰρ ὁ εἰδὼς τὰς καρδίας τῶν ἀνθρώπων ; ἀλλ’ ἵνα διὰ τῆς ἐρώτησε ὡς μᾶλλον αὐτοὺς οἰκειώσηται καὶ πλείονος μεταδῷ τῆς παρρησίας · εἰκὸς γὰρ ἦν αὐτοὺς ἐρυθριᾶν καὶ δεδοικέναι ἀγνῶτάς τε ὄντας αὐτῷ , καὶ τοιαῦτα παρὰ τοῦ διδασκάλου περὶ αὐτοῦ μαρτυροῦντος ἀκηκοότας . αὐτοὶ δὲ οὐ διὰ τῆς ἀκολουθήσεως μόνον τὸν πόθον ἐνέφηναν , ἀλλὰ καὶ διὰ τοῦ διδασκάλου αὐτὸν ὀνομάσαι , τοῦτο γὰρ ἑρμηνεύεται “ ῥαββί · ” καίπερ οὐδὲν οὐδέ πὼς μαθόντες περὶ οὐδὲ ἀκούσαντες . Τὸ δὲ “ ποῦ μένεις ; ” εἶπον ἐκ πολλῆς συνέσεως , μετὰ ἡσυχίας εἰπεῖν τι πρὸς αὐτὸν , καὶ ἀκοῦσαι παρ’ αὐτοῦ πάντα ἤθελον . Οὐ λέγει δὲ τὸν τόπον , οὐδὲ τὰ σημεῖα τῆς οἰκίας , ἀλλ’ , ἔρχεσθε καὶ ὄψεσθε , ὅπως πλέον αὐτοὺς ἐπισπάσηται πρὸς τὴν ἀκολούθησιν . Διὰ τὶ ὁ Εὐαγγελιστὴς ἐσήμανε τὸν καιρὸν , εἰπὼν τὸ ὥρα ἢν ὡς δεκάτη ; ” ὅπως τὴν σπουδὴν , ἣν εἰχον περὶ ἀκρόασιν , ἐπιδείξηται , ὅτι οὐδὲ ὑπὸ τῆς ὥρας περιετράπησαν · καὶ γὰρ ἔτυχε πρὸς δυσμον ο ἥλιος ων · ἔτι δε καὶ αὐτοῦ του δεσποτου φιλανθρωπίαν , ὅτι οὐδὲ αὐτὸς εἶπεν . ἄκαιρόν ἐστι νῦν , ἀκούσεσθε αὔριον εἴ τι βούλεσθε , ἀλλ’ ὡς πρὸς φίλους καὶ πολὺν αὐτῷ συγγεγονότας χρόνον , οὕτω διαλέγεται . εἰ δὲ καὶ ἀλλαχοῦ ὥραν μέν φησιν , “ ὁ δὲ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἔχει ποῦ τὴν κεφαλὴν “ κλῖναι ” τοῦ μηδὲν ἴδιον καταγώγιον κεκτῆσθαι δηλωτικόν ἐστιν , οὐ τοῦ μὴ μένειν ἐν οἰκίᾳ · καὶ γὰρ καὶ ἡ παραβολὴ τῶν ἀλωπέκων καὶ τῶν πετηνῶν τοῦτο βούλεται . Σευήρου ἀπολ . Ἐξ ὧν , φησὶν , ἐθεασάμην μεῖναν τὸ Πνεῦμα θεϊκῶς ἐν Υἱῷ , κατέλαβον μιᾶς εἶναι τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱὸν οὐσίας τε καὶ θεότητος , καὶ μεμαρτύρηται ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ὁ βαπτίζων ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ · οὐκ ἃν τοῦτο φιλοτιμεῖσθαι δυνάμενος , εἰ μὴ ἴδιον καὶ τῆς αὐτῆς οὐσίας ἦν αὐτὸ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον · ὃ γὰρ ἐκ δωρεᾶς τις λαμβάνει , τοῦτο ἑτέροις ὡς ἐξ οἰκείου προσώπου δωρήσασθαι οὐ δύναται · αὐτὸς δὲ τοῖς μαθηταῖς ἐνέφυσε λέγων , “ λάβετε Πνεῦμα Ἄγ’ Ἅγιον . ” διὸ καὶ ὁ Παῦλος Ῥωμαίοις ἐπιστέλλων φησὶν , “ εἰ δέ τις Πνεῦμα Χρι - “ στοῦ οὐκ ἔχει , οὗτος οὐκ ἔστιν αὐτοῦ . ” Ἀμμωνίου . Τρίτη αὕτη εὑρίσκεται ἡμέρα , ἀφ’ οὗ οἱ Φαρισαῖοι τὴν πρὸς Ἰωάννην συντυχίαν , ἐν ᾗ ἐπυνθάνοντο αὐτοῦ τίς ἐστιν . Τοῦ Χρυσοστόμου . Ὅταν ἀκούσης τοῦ βαπτιστοῦ τὰ αὐτὰ φθεγγομένου , μὴ φλυαρίαν καταγνῷς , μηδὲ περιττόν τινα εἶναι νομίσῃς μίσῃς καὶ φορτικόν . Ἐβούλετο μὲν γὰρ καθάπαξ εἰπὼν ἀκουσθῆναι · ἐπεὶ δὲ οἱ πολλοὶ τοῖς λεγομένοις οὐ προσεῖχον ἐξ ἀρχῆς διὰ τὸν πολὺν ὕπνον , καὶ δευτέρα πάλιν αὐτοὺς ἀφυπνίζει φωνή . Στραφεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς καὶ θεασάμενος αὐτοὺς ἀκολουθοῦντας . Ἀμμωνίου . Ἐπειδὴ οἱ ἀκολουθοῦντες Χριστῷ οὐ δύνανται αὐτὸν φθάσαι , συγκαταβατικῶς στρέφεται πρὸς αὐτοὺς , δεικνὺς αὐτοῖς τὸ ἑαυτοῦ πρόσωπον , ἵνα γνῶσιν , ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ πληρῶν τὸν νόμον , καὶ διδάσκων τὰ ἐν αὐτῷ . Ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ . Τοῦ αὐτοῦ . Διὰ τὸ ῥάθυμον τῶν ἀκροατῶν , τοῖς αὐτοῖς κέχρηται λόγοις · ἀρετὴ διδασκάλου τοῖς αὐτοῖς κεχρῆσθαι πρὸς τὸ ἐμπαγῆναι τοὺς λόγους ἐν ταῖς τῶν ἀκροατῶν ψυχαῖς . Ἦν Ἀνδρέας ὁ ἀδελφὸς Σίμωνος Πέτρου . Τὸ δὲ τοῦ ἑτέρου οὐκ ἐγνώρισεν ὄνομα , ἀλλὰ τὸ τοῦ Ἀνδρέα μόνον , διότι , ὥς τινές φασιν , αὐτὸν ὑπάρχειν τὸν τοιαῦτα γράψαντα τὸν ἠκολουθηκότα . τινὲς δὲ πάλιν οὐ διὰ τοῦτο , ἀλλ’ ὅτι ἐκεῖνος οὐ τῶν ἐπισήμων ἦν , καὶ οὐκ ἦν τι κέρδος ἀπὸ τοῦ μαθεῖν αὐτοῦ τὸ ὄνομα · τοῦ δὲ Ἀνδρέα μέμνηται καὶ διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν ἐπίσημον , καὶ διὰ τὸ τὴν ἀρχὴν τῆς πίστεως προκαταβαλέσθαι Σίμωνι τῷ ἑαυτοῦ ἀδελφῷ · ὅθεν καὶ διὰ τοῦτο εὐθέως ἀκούσας “ ὅτι ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων , ” οὐκ ἠπόρησε πρὸς τὴν ὑπόσχεσιν , ἀλλὰ πεισθεὶς ἠκολούθησεν ὁ Σίμων . δῆλον δὲ ὅτι τοῦτο εἰς τὸν Σίμωνα ὁ Ἀνδρέας εἰργάσατο , ἐκ τοῦ μὴ κατασχεῖν παρ’ ἑαυτῷ τὸν τῆς διδασκαλίας τοῦ Σωτῆρος θησαυρὸν , ἀλλὰ ταχέως δραμεῖν καὶ τοῦτον μεταδοῦναι τῷ ἀδελφῷ . Τί δηλοῖ τὸ εἰπεῖν αὐτὸν , “ εὑρήκαμεν τὸν Μεσσίαν , ὃς “ νεύεται Χριστός;“τὴν ὠδίνουσαν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ περὶ Χριστοῦ παρουσίαν , καὶ ὅτι περὶ τὴν ἄφιξιν αὐτοῦ προσεδόκα διὰ παντὸς , ὅθεν καὶ περιχαρὴς γέγονε διὰ τὸ συμβῆναι τὸ προσδοκώμενον · διὸ καὶ ἐπείγεται καὶ ἑτέροις μεταδοῦναι τῶν εὐαγγελίων . Οὐχ ἁπλῶς δὲ Μεσσίαν λέγει , ἀλλὰ μετὰ τῆς τοῦ ἄρθρου προσθήκης “ τὸν Μεσσίαν , ” ὡς ἕνα Χριστὸν προσδοκῶντες , οὐδὲν κοινὸν νὸν πρὸς τοὺς ἄλλους χριστοὺς ἔχοντα . Ἤγαγε δὲ αὐτὸν πρὸς τὸν Ἰησοῦν εὐθέως ὡς εὐπειθῆ καὶ εὐήνιον , καὶ διὰ τὸ θερμὸν αὐτοῦ καὶ εὐζήλωτον , ὅπερ ἐξ ἀρχῆς οὗτος αὐτὸς ὁ Πέτρος ἐκέκτητο · οὐκ ἐξ εὐκολίας δὲ οὐδὲ ἁπλῶς καὶ ὡς ἔτυχεν ἐπέδραμεν , μὴ τοῦτό τις ὑποπνεύσῃ περὶ αὐτοῦ , ἀλλὰ πολλὰ ζητήσας καὶ τὸν ἀδελφὸν ἀνακρίνας , οὕτω τὸν λόγον παρεδέξατο · ἀλλ’ οἱ Εὐαγγελισταὶ τοῦτο ἐπιτέμνουσι , βραχυλογίας ἐπιμελούμενοι . Ἐπειδὴ δὲ τῶν σημείων οὐχ ἧττον αἱ προφητεῖαι προσάγονται , ἄρχεται λοιπὸν ἐντεῦθεν ἀποκαλύπτειν τὰ τῆς θεότητος , καὶ κατὰ μικρὸν αὐτὴν παρανοίγειν ἀπὸ τῶν προρρήσεων . Ἐμβλέψας γὰρ αὐτῷ φησι · “ σὺ εἶ Σίμων ὁ υἱὸς Ἰωνᾶ , ” ἀπὸ τοῦ παρόντος καὶ τὸ μέλλον πιστοῦται · ὁ γὰρ τὸ ὄνομα εἰπὼν , δηλονότι καὶ τὸ μέλλον προῄδει , καὶ μετ’ ἐγκωμίου ἡ πρόρρησις · τοῦτο δὲ οὐ κολακεύοντος ἦν , ἀλλὰ τὸ μέλλον προλέγοντος , “ σὺ κληθήσῃ “ Κηφᾶς , ὃ ἑρμηνεύεται Πέτρος . οὐκ εἶπε δὲ , ὅτι ἐγώ σε ὅπερ μείζονος ἦν ἐξουσίας , διὰ τὸ μὴ βούλεσθαι ἐξ ἀρχῆς τὰ τῆς αὐθεντείας ἐπιδείκνυσθαι ἅπαντα , ἀλλὰ τέως ταπεινότερον φθέγγεται . Tίνος δὲ ἕνεκεν τοῦτον μὲν Πέτρον ὠνόμασε , τοὺς δὲ περὶ Ἰάκωβον υἱοὺς βροντῆς ; ἵνα δείξῃ ὅτι καὶ τὴν παλαιὰν αὐτός ἐστιν ὁ δεδωκὼς , ὁ a τὰ ὀνόματα ὥσπερ καὶ τότε καὶ νῦν μεταρρθμίζων · τὸν γὰρ Ἀβρὰμ Ἀβραὰμ ἐκάλεσε , καὶ τὴν Σάραν Σάρραν . Ὁ μὲν Ἀνδρέας ἀκούσας παρὰ τοῦ προδρόμου ἠκολούθησε τῷ Χριστῷ , καὶ ὁ Πέτρος παρὰ τοῦ Ἀνδρέα · ὁ δὲ Φίλιππος ὅθεν ; παρ’ οὐδενὸς μαθὼν οὐδὲν , ἀλλὰ τοῦτο μὲν εἰπόντος τοῦ Χριστοῦ πρὸς αὐτὸν , “ ἀκολούθει μοι , ” ἐπείσθη τε εὐθέως , καὶ οὐκ ἀνεχώρησεν , ἀλλὰ κήρυξ ἑτέροις γίγνεται . Δραμὼν γὰρ ἐπὶ τὸν Ναθαναὴλ , “ ὃν ἔγραψε , ” φησὶ “ Μωϋσῆς καὶ οἱ προφῆται , “ καμεν . ” Πρῶτον μὲν διὰ τὸ τὴν φωνὴν τοῦ Κηίου ἐργάσασθαι τι ἐν αὐτῷ · ἔπειτα δὲ καὶ διὰ τὸ μεμεριμνημένην διάνοιαν ἔχειν , καὶ συνεχῶς μελετᾷν τὰ Μωυσέως , καὶ προσδοκᾷν τὴν παρουσίαν αὐτοῦ . καὶ γὰρ τὸ “ εὑρήκαμεν ” ζητούντων ἐστὶν ἀεί . Λέγει δὲ καὶ τὴν κώμην τοῦ Φιλίππου ὁ Εὐαγγελιστὴς , ἵνα μάθωμεν κἀντεῦθεν τὴν τοῦ Χριστοῦ δύναμιν · ὅτι ἀπὸ τῆς οὐδένα φερούσης καρπὸν τοὺς τῶν μαθητῶν ἐγκρίτους ἐξελέξατο . Ἐπὶ δὲ τὸν Μωϋσέα καὶ τοὺς προφήτας τὸν Ναθαναὴλ ὁ Φίλιππος παρέπεμψεν , ἵνα ἀξιόπιστον ποιήσῃ τὸ κήρυγμα · καὶ γὰρ ἦν ἀκριβῆς καὶ πάντα διεσκεμμένος ὁ Ναθαναὴλ μετὰ ἀληθείαν , ὡς καὶ ὁ χριστὸς ἐμαρτύρησεν αὐτῷ , καὶ τὸ ἔργον ἔδειξεν . Τἴον δὲ “ τοῦ Ἰωσὴφ ” εἶπεν , ἐπειδὴ τούτου τέως εἶναι παῖς ἐνομίζετο . Λέγει δὲ “ ἐκ Ναζαρὲτ δύναται τι ἀγαθὸν εἶναι;“διὰ τὸ αὐτὸν ἐκ τῶν γραφῶν ὅτι ἐκ Βηθλεὲ δεῖ ἐλθεῖν τὸν Χριστόν . Τὸ δὲ “ ἔρχου καὶ ἴδε ” φησὶν ὁ Φίλιππος , εἰδὼς οὐκ ἀποστησόμενον λοιπὸν , ἂν τῶν ῥημάτων γεύσηται καὶ τῆς διδασκαλίας Χριστοῦ . Ἐπαινεῖται δὲ παρὰ τοῦ Χριστοῦ , καὶ θαυμάζεται ὡς ἀληθῶς Ἰσραηλίτης δόλον οὐκ ἔχων , ἐπειδὴ οὐδὲν πρὸς χάριν οὐδὲ πρὸς ἀπέχθειαν ἐφθέγξατο · οὐ γὰρ ἀπιστοῦντος ἦν τὰ ῥήματα , ἀλλὰ ἀδεκάστου κρίσεως , ὅθεν καὶ ἣν ἐξ ἀρχῆς περὶ αὐτοῦ γνώμην εἶχεν . ὅτι οὐκ ἐστιν ἐκ Ναζαρὲτ , ταύτην ἔμεινε διατηρῶν . Πῶς αὐτὸν Ναζωραῖον οἱ προφῆται καλοῦσιν ; ἀπὸ τῆς ἀνατροφῆς καὶ τῆς ἐκεῖ διαγωγῆς . Τὸ δὲ εἰπεῖν , “ πόθεν με γινώσκεις , ” δείκνυσιν αὐτὸν ἄνθρωπον εὐσταθῆ καὶ βεβηκότα , ὅτι περ οὐκ ἐχαυνώθη τοῖς ἐπαίνοις , οὐδὲ τοῖς ἐγκωμίοις ἐπέδραμεν , ἀλλ’ ἐπιμένει ζητῶν καὶ ἀκριβέστερον διερευνώμενος , βουλόμενός τι μαθεῖν σαφέστερον · Τί σημαίνει τὸ “ πρὸ τοῦ σε Φίλιππον φωνῆσαι , ὄντα ὑπὸ τὴν “ συκῆν εἶδόν σε;“τὸ κατ’ αὐτὴν τὴν ὥραν , ὅτε ἐν τῇ συκῇ , οὐδενὸς παρόντος , μόνος ὁ Φίλιππος τῷ Ναθαναὴλ κατ’ ἰδίαν περὶ τοῦ Χριστοῦ διελέγετο . Πρὸ τοῦ πλησιάσαι δὲ εἶπεν , “ ἴδε ἀνὴρ “ Ἰσραηλίτης , ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἔστι · ” ὥστε μὴ ὕποπτον γενέσθαι τὴν μαρτυρίαν , ὡς τοῦ Φιλίππου προδιαλεχθέντος τῷ Χριστῷ περί τε τῆς συκῆς , περὶ ὧν τε ἐλάλησεν · ὅθεν ἐκεῖνος ἀπό τε τοῦ καιροῦ , ἀπό τε τοῦ τόπου , ἀπό τε τοῦ δένδρου , ἀπό τε τοῦ τὴν γνώμην αὐτοῦ ἐξετάσαι μετὰ ἀκριβείας , συνιδὼν τίς ἐστιν , ἀποκριθεὶς εἶπε · “ ῥαββὶ , σὺ εἶ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ , σὺ εἶ ὁ Βασιλεὺς “ τοῦ Ἰσραήλ . ” ταῦτα δὲ ἀπὸ πολλῆς χαρᾶς ἐφθέγξατο · τοῦτ’ ἔστι , σὺ εἶ , φησὶν , ἐκεῖνος ὁ προσδοκώμενος , ὁ ζητούμενος , καὶ πρὸ τῆς διδασκαλίας . Ἄξιον δὲ καὶ ζητῆσαι , τίνος ἕνεκεν Υἱὸν Θεοῦ εἰπὼν ὁ Ναθαναὴλ , καὶ πρὸ τῶν σημείων , οὐκ ἐμακαρίσθη , καθάπερ καὶ ὁ Πέτρος ; ὅτι οὐ μετὰ τῆς αὐτῆς διανοίας ἑκάτερος τὰ αὐτὰ ἐφθέγξατο ῥήματα . Ὁ μὲν γὰρ Πέτρος ὡμολόγησεν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ , ὡς Θεὸν ἀληθῆ , ὁ δὲ Ναθαναὴλ ὡς ἄνθρωπον ψιλόν · καἰ τοῦτο δῆλον ἐκ τοῦ εἰπεῖν αὐτὸν , “ σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ . ὁ δὲ τοῦ Θεοῦ Υἱὸς , οὐ τοῦ Ἱσραήλ ἐστι μόνον βασιλεὺς , ἀλλὰ καὶ τῆς οἰκουμένης ἁπάσης . Διὰ δὲ τοῦ εἰπεῖν τὸν Χριστὸν , ’τι ὄψεσθε τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγότα , καὶ τὰ ἑξῆς , ἀπὸ b αὐτὸν κατὰ μικρὸν ἀνάγει , καὶ ποιεῖ μηκέτι φαντάζεσθαι αὐτὸν ἄνθρωπον ἁπλῶς , ἀλλὰ καὶ τῶν Ἀγγέλων δεσπότην αὐτὸν ὁμολο - γῆσαι . ᾧ c γὰρ Ἄγγελοι διακονοῦσι , καὶ ἐφ’ ὃν Ἄγγελοι ἀναβαίνουσι καὶ καταβαίνουσι , πῶς ἄνθρωπος οὗτος ἃν εἴη ψιλός ; Ταῦτα δὲ τὰ περὶ τῶν Ἀγγέλων , ἐκβήσεσθαι ἔμελλεν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ καὶ τῆς ἀναλήψεως .
Lemmas: ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἑρμηνεία εἰς ὁ κατά Ἰωάννης Εὐαγγέλιος . εἰμί μέν Ἰωάννης διαλέγω καί ὁ αὐτός εἴρω , ἀναγκαῖος εἰμί καί γένος αὐτός καί πατήρ δᾶ εἶπον καί ἀνατροφή . ἐπεί δέ οὐ οὗτος , ἀλλά ὁ θεός διά αὐτός φθέγγομαι , περισσός εἰμί οὗτος ἀναζητέω . εἰμί δέ πατρίς μέν ἤτοι κώμη εὐτελής · ἀπό Βηθσαϊδά ὁ Γαλιλαία · πατήρ δέ ἁλιεύς καί πένης · παιδεία δέ ὁ ἔξωθεν οὐδέ ὁστισοῦν αὐτός μέτειμι · καί γοῦν μαρτυρέω Λουκᾶς ὅτι οὖον μόνος ἰδιώτης εἰμί , ἀλλά καί ἀγράμματος . οὗτος ὁ ἁλιεύς ὁ ἀπό Βηθσαϊδά ὁ Γαλιλαία , ὁ πατήρ ἁλιεύς , ὁ ἰδιώτης ἴδιος ὁ ἔσχατος , ὁ γράμμα μή μανθάνω , μήτε πρότερος μήτε ὕστερος , μετά ὁ συγγίγνομαι Χριστός , οὗτος φθέγγομαι ὁ συγγραφή . ἐπεί γάρ μετά ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ σταυρός καί ὁ εἰς οὐρανός ἄνοδος , ψευδοδιδάσκαλος τις φημί ὁ ἀίδιος ὁ Θεός Λόγος τότε πρῶτος καλέω πατήρ ὕπαρξις , ὅτε καί ἄνθρωπος διά ὁ ἅγιος τίκτω παρθένος · συνάγω ὁ πιστεύω ὁ νουνεχής , πρός ὁ ὁ Σωτήρ ἀφικνέομαι μαθητής Ἰωάννης ὁ ὁ Ζεβεδαῖος , καί ὁ τοιοῦτος ἀπαγγέλλω νόσος · ὅς οὗτος ἀκούω , εὐθύς ἐπί ὁ ὁ πάρειμι τρέχω συγγραφή , ἀνατρέπω ὁ ὁ ψευδοδιδάσκαλος ψευδοδοξία . ἐρώτησις . τίς ἕνεκα ὁ ἄλλος εὐαγγελιστής ἀπό οἰκονομία ἄρχω , οὗτος μέν ἐν βραχύς μετά οὗτος αἰνίζω εἶπον , καί ὁ Λόγος σάρξ γίγνομαι , ὁ δέ ἄλλος πᾶς παρατρέχω , ὁ σύλληψις , ὁ τόκος , ὁ ἀνατροφή , ὁ αὔξησις , εὐθύς περί ὁ ἀίδιος γέννησις ἐγώ διαλέγω ; ἀπόκρισις . ἐπεί ὁ ἄλλος εὐαγγελιστής ὁ πλείων ἐν κατά σάρξ διατρίβω λόγος , δέος εἰμί πολύς χαμαιπετής εἰμί , μηδείς ὑψηλός ὁ ἄνθρωπος πρόσειμι ἐννοέω περί ὁ μονογενής υἱός ὁ Θεός · διά οὗτος ἐκεῖνος παρατρέχω ἀπό ὁ ὕπαρξις ὁ ἀίδιος ποιέω ὁ διήγησις . χρή δέ καί οὗτος γιγνώσκω · ὅτι οὔτε οὗτος πρός ὁ ὑψηλός ἑαυτοῦ λόγος ἀφίημι ὁ οἰκονομία ἀμελέω , οὔτε ἐκεῖνος περί ὁ οὗτος σπουδάζω διήγησις , ὁ πρό αἰών σιγάω ὕπαρξις · καί μάλα κικοος · εἷς γάρ εἰμί πνεῦμα ὁ κινέω ὁ ἅπας Ψυχή . ἐν ἀρχή εἰμί ὁ Λόγος . Ιωάννης ὁ γενεαλογέω σιωπή , ἀπό ὁ ἀγενεαλόγητος ἄρχω . πρέπω γάρ ὁ θεολογέω υἱός ὁ Θεός μήτε γενεαλογέω , “ ὁ γάρ γενεά αὐτός τίς διηγέομαι ; ” μήτε πειράζω · θεός γάρ διάβολος πειράζω οὖον δύναμαι . οὗτος δέ φημί οὖον λύω ὁ Ἰησοῦς ἀπό ὁ Χριστός , δείκνυμι δέ ὁ ἐπινοέω πρᾶγμα ἐπί Ἰησοῦς Χριστός . ὁ δέ νόος ὁ πρόκειμαι Εὐαγγέλιος οὐδείς δύναμαι λαμβάνω , μή ἀναπίπτω ἐπί ὁ ὁ Ἰησοῦς στῆθος καί λαμβάνω ὁ Ἰησοῦς μήτηρ Μαρία ἀπό ὁ Ἰησοῦς μήτηρ , καθώς Ἰωάννης . τις δήποτε δέ ὁ πατήρ ἀφίημι περί ὁ υἱός διαλέγω ; ἐπεί ἐκεῖνος μέν δῆλος εἰμί ἅπας , εἰμί καί μή ὡς πατήρ , ἀλλά ὡς Θεός . ὁ δέ μονογενής ἀγνοέω · εἰκότως τοίνυν ὁ περί οὗτος γνῶσις εὐθύς ἐκ προοίμιον σπεύδω τίθημι ὁ οὐ οἶδα αὐτός , ἀλλά . ὥστε οἶδα ὁ ἄνθρωπος ὁ πρέσβυς καί πρῶτος μάλιστα τιμή καί τίθημι θεός , καί διά οὗτος ἐντεῦθεν ἄρχω · ὅμως οὐδέ ὁ πατήρ ἐν οὗτος ἀποσιωπάω · “ ἐν ἀρχή εἰμί ὁ “ Λόγος . ” Ἴσος δύναμαι ὁ ἐν ἀρχή ὁ εἰμί · εἰμί γάρ ἐν ἀρχή εἰμί , ποτέ οὐ εἄν , καί διά οὗτος δέ φημί ὁ Λόγος καί οὐ ὁ υἱός , ἵνα μή ὁ προσηγορία ὁ υἱός εἰσέρχομαι σύ ὁ ὁ πάθος ἔννοια , ἐπεί ὁ παρά ἐγώ γεννάω χρόνος γεννάω καί ἐμπαθῶς , προδιορθοω ὁ ἀπρεπής ὑπόληψις οὗτος φημί . Λόγος δέ καλέω , ἵνα δείκνυμι ὅτι ἐκ ὁ νόος προάγω , καί ὅτι ἀπαθής γεννάω . “ ἐν ἀρχή εἰμί ὁ Λόγος ” ὁράω παρρησία καί ἐξουσία πολύς ; πῶς οὐδείς ἀμφιβάλλω οὐδέ εἰκάζω , ἀλλά πᾶς ἀποφαίνω φθέγγομαι . ὁ “ ἐν ἀρχή εἰμί ” ἐπισυνάπτω πρόσκειμαι τε οὐδείς ἕτερος , ἀπόλυτος τις καί ἀπεριόριστος δείκνυμι ὁ ἀρχή . ὁ δέ εἄν οὐδείς ἕτερος εἰμί ἀλλά ὅς ὁ εἰμί ἀεί δηλωτικός καί ἤπειρος εἰμί . Λόγος δέ αὐτός καλέω , ἵνα μή παθητός αὐτός ὁ γένεσις ὑπολαμβάνω · ἔτι δέ καί διά ὁ ἀπαγγέλλω ἐγώ ὁ ὁ πνεῦμα . οὐ ἁπλόος δέ αὐτός Λόγος καλέω , ἀλλά μετά ὁ ὁ ἄρθρον προσθήκη , ὅπως ὁ λοιπός αὐτός λόγος καί ἐν οὗτος χωρίζω . πολύς γάρ ὁ ὁ Θεός λόγος , ἀλλά οὐδείς ἐκεῖνος ὁ λόγος Θεός · ἀλλά ἐκεῖνος μέν ἅπας προφητεία καί πρόσταγμα , οὗτος δέ ὁ Λόγος οὐσία τις ἐνυπόστατος ἐκ αὐτός προέρχομαι ἀπαθής ὁ πατήρ . εἶπον οὖν ὅτι καί “ θεός εἰμί ὁ “ Λόγος , ” οὐ ἐμφαίνω τίς μέσος ὁ θεότης οὗτος , ἐπεί οὐ κακός θεός ὁ υἱός · εἶπον οὖν ὁ γνωριστικός ὁ Γνησίας αὐτός θεότης καί ὁ ἀίδιος , διά ὁ ἐν ἀρχή εἄν · ὁ δέ συνηΐδιος ἐμφαίνω ἐγώ διά ὁ “ οὗτος εἰμί ἐν ἀρχή πρός ὁ Θεός . ” τουτέστι μή νομίζω πρέσβυς εἰμί , φημί , ὁ ὕπαρξις ὁ πατήρ · οὖον γάρ εἰμί ἐρῆμος ποτός ὁ Λόγος · εἰμί δέ λέγω τις , καί πῶς εἰμί υἱός εἰμί μή νέος εἰμί ὁ πατήρ · ὁ γάρ ἐκ τις εἰμί ἀνάγκη πᾶς ὕστερος εἰμί ὁ ἐκ ὅς εἰμί ; ἐκεῖνος εἴρω , ἄρα ὁ ἀπαύγασμα ὁ ἥλιος ἐκ αὐτός ἐκπηδάω ὁ ὁ ἥλιος φύσις , μή ὕστερος εἰμί φημί ὁ ἡλιακός ἀκτίς ; οὐδαμῶς · ἀνάγκη γάρ ὁμολογέω οὗτος καί ὁ ὁ αἴσθησις σείω πηρόω · οὐδέ γάρ Χωρὶς ἀπαύγασμα ἥλιος φαίνω ποτός · ἰδού καί ἐκ αὐτός καί οὐ ὕστερος αὐτός · οὗτος καί ἐπί ὁ πατήρ καί ὁ υἱός νοέω , μᾶλλον δέ καί μέγας καί θεοπρεπῶς · διά γάρ οὗτος καί ὁ Παῦλος αὐτός οὕτως καλέω . ἐπειδή ὁ Μωϋσῆς μικρός μέρος ὁ κτίσις ἀπολαμβάνω , οὐδείς ἐγώ περί ὁ ἀόρατος διαλέγω δύναμις , εἰκότως ὁ εὐαγγελιστής ἐν βραχύς ῥῆμα ὅλος περιλαμβάνω φημί · “ πᾶς διά αὐτός γίγνομαι , καί Χωρὶς αὐτός γίγνομαι οὐδέ εἷς , ὅς γίγνομαι , τουτέστι , ὁ γενητός , κἀν ὁρατός εἰμί , κἀν νοητός , οὐδείς Χωρὶς ὁ ὁ Χριστός δύναμις εἰς ὁ εἰμί παράγω · οὖον γάρ δή ὁ τέλειος στιγμή εἰς ὁ “ οὐδέ ἐν πείθω κατά ὁ αἱρετικός · ἐκεῖνος γάρ οὗτος φημί , “ ὅς γίγνομαι ἐν αὐτός ζωή εἰμί , ” βούλομαι ὁ πνεῦμα ὁ Ἅγιον κτίσμα λέγω . ἐν αὐτός ζωή εἰμί , καί ὁ ζωή εἰμί ὁ φάος ὁ ἄνθρωπος . εἶπον περί ὁ δημιουργία , ἐπάγω καί ὁ περί ὁ πρόνοια λόγος . ἵνα γάρ μηδείς ἀπιστέω , πῶς ὁ τοσοῦτος καί τηλικόσδε διά αὐτός γίγνομαι , ἐπάγω , “ ὅτι ἐν αὐτός ζωή εἰμί , ” τουτέστιν , ὅτι ἐν αὐτός ζῶ ὁ πᾶς , καί ἐν αὐτός προνοέω , καί ὅσπερ περί ὁ πατήρ εἴρω , καί περί αὐτός κύριος εἄν λέγω , “ ὅτι ἐν αὐτός “ ζῶ , καί κινέω , καί εἰμί . ” ὁ δέ ἐπάγω , “ καί ὁ ζωή εἰμί ὁ φάος ὁ ἄνθρωπος , ” οὖον τοιοῦτος αἰσθητός φάος εἰμί , ἀλλά νοητός , ὁ ψυχή φωτίζω αὐτός . καί οὐ εἶπον , ὁ φάος ὁ Ἰουδαῖος , ἀλλά καθόλου “ ὁ ἀνθρώ - “ πάω · ” οὐδέ γάρ Ἰουδαῖος μόνος , ἀλλά καί Ἕλλην πρός οὗτος ἔρχομαι ὁ γνῶσις . καί ὁ φάος ἐν τῆ σκοτία φαίνω . φαίνω δέ ὁ φάος ὁ νοητός οὗτος ἐν ὁ σκοτία · σκοτία λέγω ὅς ὁ θάνατος ἢ ὁ πλάνη · ὁ γάρ κήρυγμα μεταξύ ὁ πλάνης λάμπω , καί ἐν ὁ θάνατος δέ γίγνομαι αὐτός , οὕτως αὐτός περιγίγνομαι , ὡς καί ὁ ἤδη προκατέχω ἀνάγω . καί ὁ σκοτία αὐτός οὖον καταλαμβάνω . ὁ σκοτία δέ αὐτός οὖον καταλαμβάνω , ἐπεί οὔτε ὁ θάνατος αὐτός περιγίγνομαι , οὔτε ὁ πλάνη · εἰμί γάρ ἀκαταγώνιστος . οὐ εμφιλοχωρώ δέ ὁ μή βούλομαι φωτίζω Ψυχή · οὐδέ γάρ ἀνάγκη καί βία , ἀλλά βούλομαι καί γνώμη προσάγω ἐγώ ὁ Θεός . γίγνομαι ἄνθρωπος ἀποστέλλω παρά Θεός . διαλέγω ἐγώ σύμμετρος περί ὁ Θεός Λόγος , ὁδός καί τάξις προβαίνω ἐπί ὁ ὁ Λόγος κῆρυξ ὁ Ἰωάννης ἔρχομαι . ἀκούω δέ ὅτι παρά Θεός ἀποστέλλω , μηδείς λοιπός ἀνθρώπινος νομίζω εἰμί ὁ λέγω · οὖον γάρ ὁ αὐτός , ἀλλά ὁ πέμπω ἅπας φθέγγομαι , διό καί ἄγγελος προσαγορεύω · ἄγγελος δέ ἀρετή ὁ μηδείς ἴδιος εἶπον · ὁ δέ “ γίγνομαι ” ἐνταῦθα οὖον ὁ εἰς ὁ εἰμί πάροδος δηλωτικός , ἀλλά ὁ ἀποστολή εἰμί αὐτός · ὁ γάρ “ γίγνομαι ἀποστέλλω ” ἀντί ὁ ἀποστέλλω εἴρω · ἵνα μαρτυρέω περί ὁ φάος . ὁ δέ “ ἵνα μαρτυρέω περί ὁ φάος , ” οὐ ὡς ἀξιόπιστος ὁ υἱός ὁ Θεός ὁ φύσις ποιέω , ἢ ἵνα ὁ δεσπότης προστίθημι εἰς ἄξιος λόγος , ἀλλά διά ὁ ἐπάγω , ἵνα πᾶς πιστεύω διά αὐτός , τουτέστι ὁ ὁμόφυλος , αὐτός γάρ θεός ἐάν καί Θεός γνήσιος υἱός , καί ὁ οὐσία ὁ ἀκήρατος καί μακάριος , οὖον δήω b ὁ μαρτυρέω · ἐπεί δέ ὁ σωτηρία αὐτός μέλος ὁ ὁ πολύς , οὗτος χάρις εἰς οὗτος καταβαίνω ταπεινότης , ὡς καί ἄνθρωπος ὁ μαρτυρία ἐπιτρέπω ὁ ἑαυτοῦ . Ζεύς τίς εἶπον “ οὐ εἰμί ἐκεῖνος ὁ φάος , ἀλλά ἵνα μαρτυρέω “ περί ὁ φάος ; ” ὡς ὁ πολύς ὁ ῥῆμα , μείζων ὁ μαρτυρέω ὁ μαρτυρέω , ἵνα μή τις καί ἐπί ὁ Ἰωάννης οὗτος νομίζω , ὁ πονηρός οὗτος ὑποψία ἀναιρέω οὗτος φημί . Κύριλλος οὗτος ὁ ἐκ Θεός ἀποστέλλω ὁ πᾶς καταπλήσσω ὁ Ἰουδαῖος , τῆ τε ὁ βίος σεμνότης καί ὁ εἰς ἄσκησις ὑπερβολή , ὁ διά φωνή ἅγιος προφήτης προκηρυτ - τομενος . Ἀμμωνίου πρέσβυς . Ζεύς οὗτος μείζων ὁ ὁ Ἰωάννης , ὅτι ἐκεῖνος μέν κηρύσσω ὁ προσδοκάω , οὗτος δέ ὁράω αὐτός , καί πείθω διά σημεῖον ὅτι οὗτος δή ἔρχομαι , μαρτυρέω ἐκ ὅς ἀκούω καί ὁράω . Ὠριγένης . ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ δηλονότι , εἰμί καί μή πᾶς πιστεύω · οὐδέ γάρ εἰμί μή πᾶς ὁ παρά ὁ ἥλιος δέχομαι φωτισμός , ἤδη καί ὁ ἥλιος φημί τις ἄν μή ἐπί οὗτος ἀνατέλλω , ἐπί ὅστε πᾶς φωτίζω · ὁ γάρ πρόθεσις ὁ πέμπω αὐτός εἰμί πιστεύω πᾶς . Κύριλλος Ἀλεξάνδρεια . ἀποστέλλω φημί παρά Θεός · ἐσθίω γάρ οὐ αὐτόμολος πρός ὁ ὑπέρ ὁ Σωτήρ ἐγώ μαρτυρία εἶμι δείκνυμι ὁ ἅγιος βαπτιστής , ἀλλά ὁ ὁ πατήρ ὑπηρετέω θέλημα · δοκέω δέ ἐγώ λίαν ἀσφαλίζω ἐν οὗτος ὁ εὐαγγελιστής , οὐ ἁπλόος , ὅτι γίγνομαι , εἶπον , ἀλλά καί διά ὁ προστίθημι , καί “ ἄνθρωπος , ” ἄβουλος τις ἀνατρέπω ὑπόνοια ὁ λέγω , μή ἄνθρωπος εἰμί ὑπάρχω ὁ βαπτιστής , ἀλλά ὁ ὁ πατήρ καί υἱός ὑπηρετέω θέλημα , ὡς ἐκ ὁ οὐρανός εἷς τις ὁ ἅγιος ἄγγελος παραγίγνομαι ἀνθρώπινος χρήσιμος σῶμα , καί πρός ὁ κηρύσσω ἀποστέλλω παρά Θεός · ἀποσφάλλω δέ ὁ ἀλήθεια ὁ ἄφρων · ὁ γάρ ἄγγελος ὄνομα λειτουργία μᾶλλον εἰμί ὅς περιουσία σημαντικός · ὥσπερ καί ὁ ἐπί ὁ Ἰώβ ἄγγελος , ἄλλος ἐπί ἄλλος τρέχω , ὁ πολύτροπος κηρύσσω πάθος . οὐκοῦν ἄγγελος ὁ μακάριος βαπτιστής διά ὁ ὁ δεσπότης κατονομάζω φωνή , οὐ αὐτός κατά φύσις Ἄγγελος ἐάν , ἀλλά ὡς εἰς ὁ ἀγγέλλω ἀποστέλλω , καί “ ὁ ὁδός ἑτοιμάζω κύριος ” βοῦς . ἦς ὁ φάος ὁ ἀληθινός . ἀνάγω δέ πάλιν ὁ ἔννοια ἐγώ πρός ὁ ἐπέκεινα πᾶς ἀρχή ὕπαρξις , ὁ οὐδαμοῦ λήγω οὐδέ ἵστημι , φημί · “ εἰμί “ ὁ φάος ὁ ἀληθινός , ὅς φωτίζω πᾶς ἄνθρωπος ἔρχομαι εἰς “ ὁ κόσμος · ” καί εἰμί πᾶς ἄνθρωπος φωτίζω , πῶς αφώτιστος μένω τοσοῦτος · ὁ μέν εἰς αὐτός ἥκω πᾶς ἔρχομαι φωτίζω , εἰμί δέ τις ἥκω ὁ ὀφθαλμός ὁ διάνοια μύω , οὐ ἐθέλω παραδέχομαι ὁ φάος ὁ ἀκτίς , οὖον παρά ὁ ὁ φάος φύσις ὁ σκότησις ἐκεῖνος , ἀλλά παρά ὁ κακουργία ὁ ἑκοντί ἀποστερέω ἑαυτοῦ ὁ σωτηρία . Κύριλλος ὑπολαμβάνω γάρ παρά τις διά ὁ πρόσειμι αὐτός πλεονέκτημα , ὡς αὐτός εἰμί ὁ Χριστός , διά οὗτος φημί , ἵνα ὁλόρριζος ἀναιρέω ὁ τοιοῦτος πλάνη , δηλονότι φάος δέ καί αὐτός κατά μετοχή , ὡς καί πᾶς ὁ ἅγιος . Ἀμμωνίου . εἰμί καί φάος ὁ Ἰωάννης καί ὁ ἅγιος , ἀλλά ἐκεῖνος ὁ θεολογέω , ὅς εἰμί Χριστός , ὁ φύσις φάος · ὁ γάρ ἅγιος χάρις ἔχω ὁ φωτισμός · διό περί ὁ Χριστός φημί , εἄν ὁ φάος ὁ ἀληθινός . Κύριλλος . ἕκαστος ὁ εἰς οὗτος εἰμί καλέω ἤτοι θεογνωσία ἐντίθημι καί ῥίζα ἐμφυτεύω σύνεσις · λογικός τε οὗτος ἀποτελέω ὁ ζῷον ὁ οἰκεῖος φύσις μέτοχος ἀποδείκνυμι , καί ὁ ἄφραστος λαμπρότης ὥσπερ τις ἀτμός φωτοειδής ἐνίημι ὁ νάω , κατά ὅς αὐτός οἶδα τρόπος τε καί λόγος · φωτίζω τοιγάρ δημιουργικός μέν υἱός , ἅτε δή ὁ φάος ὑπάρχω αὐτός ὁ ἀληθινός , κατά μετοχή δέ ὁ κτίσις · καί καλέω διά οὗτος καί γίγνομαι φάος , εἰς ὁ ὑπέρ φύσις ἀνακαίω διά ὁ ὁ δοξάζω χάρις · οὕτως ὁ Ἄγγελος φάος , καί πᾶς ὁ ἅγιος , κατά μετοχή δηλονότι . Ἀμμωνίου πρέσβυς . ὁ Κύριος ὁ λογικός ἀπό φυσικός ἔννοια φωτίζω εἰς ὁ πείθω ὅτι εἰμί Θεός · στοχάζομαι ἐκ ὁ ὁ κτίσμα αὐτός καλλονή καί εὐταξία ὁ ὑπερανέχω ὁ αὐτός δύναμις . Θεόδωρος . εἶπον “ ὁ ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος ” περί ὁ δεσπότης Χριστός , καλῶς ἐπάγω ὁ “ ἐν ὁ κόσμος εἰμί , ” ὥστε δείκνυμι ὅτι ὁ “ ἔρχομαι ” πρός ὁ διά σάρξ εἶπον φανέρωσις · ὁ γάρ ὑπόστασις φημί καί ὁ φύσις εἰμί ἐν ὁ κόσμος καί πρό οὗτος , καί ὡς καί οὗτος μικρός τις εἰμί ἐπάγω , “ καί ὁ “ κόσμος διά αὐτός γίγνομαι , ” τουτέστι , καί τίς θαυμαστός εἰμί εἰμί ἐν ὁ κόσμος , ὅς οὐ εἄν εἰμί , εἰμί μή ἐκεῖνος βούλομαι ; “ ἐν ὁ κόσμος εἰμί , ” οὐ ὡς ὁ κόσμος σύγχρονος · διά γάρ οὗτος ἐπάγω , “ καί ὁ κόσμος διά αὐτός γίγνομαι · ” πάντως γάρ ἑκών καί ἄκων ἀναγκάζω πᾶς ἄνθρωπος , κἀν πολέμιος ὁ δόξα ὁ Θεός εἰμί , πρό ὁ ἔργον ὁμολογέω ὁ ποιητής . Ἀμμωνίου . ὡς θεός εἰμί ἐν ὁ κόσμος , οὖον κατά οὐσία , καὶ ὁ προνοητικός . ὁ αὐτός . πάλιν ἀνασειράζω ὁ αἵρεσις ὁ εἰμί κτίσμα ὁ Θεός ὁ ἄνθρωπος καί ὁ λοιπός . ὁ δέ “ ὁ κόσμος αὐτός οὐ γιγνώσκω , ” κόσμος ἐνταῦθα ὁ δημώδης πλῆθος φημί , ὁ χυδαῖος καί ταραχώδης λαός , ὁ ὁ κόσμος προσηλόω καί ὁ ὁ κόσμος φρονέω . ὁ γάρ ὁ Θεός φίλος πᾶς αὐτός γιγνώσκω , οὖον μετά ὁ ἐν σάρξ αὐτός μόνος παρουσία , ἀλλά καίω πρό οὗτος , ὡς ὁ Ἀβραάμ καί ὁ Μωϋσῆς καί ὁ Δαυίδ , καί πᾶς ὁ ἀπό ὁ Σαμουήλ προφήτης , ὡς ὁ Πέτρος φημί . Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος . ἀντί ὁ ὁ ἐκεῖνος διά οὗτος σύ πάλιν ἀνάγω ἐπί ὁ προαιώνιος ὕπαρξις μονογενής · ὁ γάρ ἀκούω ὅτι ἔργον αὐτός ὅδε ὁ πᾶς , οἷος ἄν εἰμί ; πάντως γάρ ἑκών καί ἄκων ἀναγκάζω πρό ὁ ἔργον ὁμολογέω ὁ ποιητής · ὅθεν ἐγώ καί θαυμάζω ἔπειμι ἀεί ὁ Παῦλος ὁ Σαμοσατεύς μανία , πῶς πρός ὁ οὗτος φανερός ἀλήθεια ἀντιβλέπω τολμάω . Ἀμμωνίου . ὧδε κόσμος μόνος ὁ ἄνθρωπος λέγω , μέρος ὀνομάζω ὁ κόσμος , ἤτοι ὁ ὁ ὁ κόσμος φρονέω καί αὐτός προσηλόω , ὅτι τις διά ὁ πρός ὁ γήϊνος προσπάθεια οὔτε ὅλως γιγνώσκω αὐτός · οἷος εἰμί ὁ εἰδωλολάτρης καί ὁ πάθος δοῦλος . ὁ δέ , “ εἰς ὁ ἴδιος ἔρχομαι , καί ὁ ἴδιος αὐτός “ οὖον παραλαμβάνω , ” ὅς περί ὁ Ἰουδαῖος λέγω ὡς λαός εἰμί περιούσιος , ὅς καί περί ὁ ἄνθρωπος ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι · φιλάνθρωπος γάρ ἄν ὁ θεός , βία μέν οὐδείς , πειθώ δέ πᾶς ἕλκω πρός ἑαυτοῦ · διό καί ἔρχομαι αὐτός , ὁ μέν λαμβάνω , ὁ δέ οὐ λαμβάνω . εἰς ὁ ἴδιος ἔρχομαι οὖον ὁ αὐτός χρεία ἕνεκα , ἀνενδέες γάρ ὁ θέω , ἀλλά ὁ ὁ ἴδιος εὐεργεσία χάρις . πόθεν δέ ἔρχομαι ὁ ὁ πᾶς πληρόω καί πανταχοῦ πάρειμι ; ποῖος κενόω τόπος ὁ πᾶς συνέχω ; τόπος μέν οὐδείς ἀμείβω , πῶς γάρ ; ὁ δέ πρός ἐγώ συγκατάβασις οὗτος ἐργάζομαι , καί ἑαυτοῦ φανερόω ἐγώ , ὁ ἡμέτερος ὑποδύω σάρξ . ὁ φανέρωσις οὖν οὗτος καί κατάβασις ἔλευσις καλέω , εἰμί καί Ἰουδαῖος αὐτός παραλαμβάνω πᾶς οὐ ἐθέλω . Ἀμμωνίου πρέσβυς . λέγω εἰς ὁ ἴδιος ἔρχομαι , καθό σαρκόω γνωρίζω ὁ αὐτός θεάομαι ὀφθαλμοφανῶς · ὅς ὅτι πρός ὁ ἴδιος ἔρχομαι , ἕ δοκέω αὐτός ἴδιος εἰμί , κατά ὁ ἐκ ἐάν ὁ Χριστός ὁ κατά σάρξ . ὁ δέ “ ὅσος λαμβάνω αὐτός , τουτέστι , κἀν δοῦλος , κἀν ἐλεύθερος , ὅς Ἕλλην , κἀν βάρβαρος , κἀν ἄσοφος , κἀν σοφός , κἀν γυνή , κἀν ἀνήρ , κἀν παῖς , κἀν πρεσβύτης , κἀν πλούσιος , κἀν πένης , κἀν ἄρχω , κἀν ἰδιώτης , πᾶς ὁ αὐτός ἀξιόω τιμή · ὁ γάρ πίστις καί ὁ ὁ πνεῦμα χάρις ὁ κοσμικός ἀνωμαλία περιαιρέω , εἰς εἷς ἅπας πλάσσω μορφή , καί εἰς εἷς ἀποτυπόομαι χαρακτήρ , ὁ βασιλικός . Ὠριγένης . ἐπεί μή πᾶς ἀποστρέφω αὐτός , γάρ ἐκ αὐτός προσίημι αὐτός , καί μάλιστα ὁ ἀπόστολος , ἐπιφέρω ὁ εὐαγγελιστής , “ ὅσος δέ λαμβάνω αὐτός , ἔχω ἔξω - “ Σιάν τέκνον Θεός γίγνομαι . ” τότε γίγνομαι οὗτος , οὖον τέως ὁ ἐξουσία λαμβάνω , ὅτι εἄν τελειόω ἐν ὁ ἀρετή καί ὁ πίστις . τίς δέ ὁ αἰτία , διά ὅς ἔχω ὁ ἐξουσία , δηλόω γράφω δίδωμι αὐτός “ ὁ πιστεύω εἰς ὁ ὄνομα αὐτός , ” ὁ φάος δηλονότι . οὐ εἶπον δέ , ὅτι ποιέω αὐτός τέκνον Θεός , ἀλλά , “ δίδωμι αὐτός ἐξουσία , ” δείκνυμι ὅτι πολύς δεῖ ὁ σπουδή ὥστε ὁ ἐν ὁ βάπτισμα ὁ υἱοθεσία ἐγώ ἐντυπόω εἰκών ὁλόκληρος ἐγώ διατηρέω καί ἀνέπαφος . Κύριλλος . ὁ διά πίστις , φημί , ὁ εἰς Χριστός υιουεσια καλέω Θεός , ὁ μέν οἰκεῖος φύσις ὁ εὐτέλεια ἀποδύω , καταγλαΐζω δέ ὥσπερ ἀμφίον λαμπρός ὁ ὁ τιμή χάρις πρός ὁ ὑπέρ φύσις ἀνακαίω ἀξίωμα · οὖον γάρ ἔτι χρηματίζω τέκνον σάρξ , Θεός δέ μᾶλλον γέννημα . τις οὖν ἄρα ὁ πλείων εἴρω τις τυγχάνω , ἢ τίς ὁ ἐξαίρω ἐν ὁ πιστεύω εἰς Χριστός παρά ὁ Ἰσραήλ , ἐπεί καί αὐτός γίγνομαι λέγω παρά Θεός κατά ὁ “ υἱός γεννάω καί ὑψόω · αὐτός δέ “ ἐγώ ἀθετέω ; ” πρός οὗτος εἴρω , ὅτι σκιά ἔχω ὄνομα ὁ μέλλω ἀγαθός , οὐ αὐτός ὁ εἰκών ὁ πρᾶγμα , οὐδέ οὗτος κατά ἀλήθεια ἔχω δίδωμι ὁ ἐκ Ἰσραήλ , ἀλλά ὡς ἐν τύπος καί σχῆμα γράφω ἐν αὐτός , ἄχρι καιρός διόρθωσις , καθά γράφω , κατά ὅς μέλλω ἀναδείκνυμι λοιπός , ὁ πρεπώδης γε καί ἀληθής ἀποκαλέω πατήρ ὁ θεός διά ὁ ἐνοικέω αὐτός πνεῦμα ὁ μονογενής . ὁ μέν γάρ ἔχω “ πνεῦμα δουλεία εἰς φόβος , ” ὁ δέ “ πνεῦμα υἱοθε - “ σία εἰς ἐλευθερία , ἐν ὅς κράζω , ἀββα ὁ πατήρ . ” οὐκοῦν ὁ διά πίστις ὁ εἰς Χριστός ἀναβαίνω μέλλω εἰς υἱοθεσία , καθάπερ ἐν σκιά , ἐν ἐκεῖνος προκαταγράφω · ὥσπερ οὖν ἀμελέω καί ὁ ἐν πνεῦμα νοέω περιτομή , ἐν ὁ ἐκεῖνος πάλαι προτυπόω σάρξ , καί συλλήβδην εἶπον , πᾶς εἰμί ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέτερος τυπικός . ἀναμιμνήσκω δέ ὁ σαρκικός ὠδίς , εἶπον , “ ὁ οὐ ἐκ αἷμα , ” καί ὁ ἑξῆς , ἵνα συγκρίνω ὁ εὐτελής καί ταπεινός ὁ πρότερος , ἤγουν ὁ σαρκικός τόκος , πρός ὁ ὑψηλός καί εὐγενής ὁ δύο ὁ διά ὁ χάρις , ὅσπερ εἰμί ἐκ Θεός γεννάω , μέγας τις ἔννοια περί αὐτός λαμβάνω , καί ὁ ὁ γεννάω δωρεά ἄξιος · διό καί ὁ αἴτιος ὁ ἄφραστος οὗτος τιμή τίθημι λέγω , “ καί ὁ λόγος σάρξ γίγνομαι , ” τουτέστι , διά οὗτος ὁ ὑπόθεσις ὁ γίγνομαι σάρξ ὁ λόγος , καί ὁ ὁ δοῦλος μορφή λαμβάνω ὁ δεσπότης , τέκνον Θεός γίγνομαι . “ γίγνομαι δέ ὁ Λόγος σάρξ , ” οὖον ὁ οὐσία αὐτός μετάπτωσις εἰς σάρξ , ὁ γάρ ἐννοέω οὗτος ὁ ἔσχατος ἀσέβεια εἰμί , ἀλλά μένω ὅσπερ εἰμί . οὕτως ὁ ὁ δοῦλος μορφή λαμβάνω · “ γίγνομαι ” δέ , εἶπον , ὁ ὁ αἱρετικός ἐμφράσσω στόμα , ὁ λέγω ὅτι φαντασία τις εἰμί ὁ οἰκονομία , οὖον σάρξ ἀληθινός ἀνάληψις . Ti εἰμί ὁ , “ σκηνόω ἐν ἡμῖν;“τὸ σκηνόω οὖον αὐτός εἰμί ὁ σκηνή , ἀλλά ἕτερος ἐν ἕτερος σκηνόω , τουτέστιν , ὁ θεός Λόγος σαρκόω καί ἑνόω σάρξ · ἕτερος δέ κατά οὐσία φάω - μέν · ὁ γάρ ἕνωσις καί ὁ συνάφεια εἷς εἰμί ὁ θεός Λόγος καί ὁ σάρξ · οὖον σύγχυσις γίγνομαι , οὐδέ ἀφανισμός ὁ οὐσία , ἀλλά ἕνωσις τις ἄρρητος καί ἄφραστος , καί ὅς μόνος οἶδα αὐτός . καί θεάομαι ὁ δόξα αὐτός . Ζεύς ὁ σύντροφος σῶμα ἐγώ δηλονότι . εἰμί γάρ ὁ πρόσωπον Μωϋσῆς οὐ ὑπομένω ὁ κατά ἐκεῖνος ὁ καιρός δοξάζω ὁράω , πῶς θεότης γυμνός καί φάος ἀπρόσιτος καί αὐτός ὁ ἄνω δύναμις , ἐγώ ὁ πήλινος καί γηγενής δύναμαι ἄν φέρω . καί ἐπεί πολύς ὁ προφήτης δοξάζω , ὅς εἷς οὗτος αὐτός εἰμί Μωϋσῆς · θαυμάζω δέ καί Ἄγγελος παρά ἄνθρωπος φαίνω , καί ὁ χερουβίν δέ καί ὁ Σεραφείμ μετά πολύς δόξα ὁράω ὁ προφήτης · πᾶς οὗτος ἀπάγω ἐγώ ὁ εὐαγγελιστής , πρός αὐτός ὁ ἀγαθός ἐγώ ἵστημι κορυφή , λέγω , “ δόξα ὡς μονογενής παρά πατήρ πλήρης χάρις καί “ ἀλήθεια . ” αὐτός φημί ὁ βασιλεύς , ὁ γνήσιος μονογενής Παῖς ὁ πατήρ , αὐτός ὁ πᾶς κύριος ὁ δόξα θεάομαι . ὁ δέ “ ὡς ” ἐνταῦθα οὐ ὁμοίωσις εἰμί , οὐδέ παραβολή , ἀλλά βεβαίωσις , καί ἀναμφισβήτου διορισμός , ὡσανεί λέγω , θεάομαι δόξα , οἷος πρέπω καί εἰκός εἰμί ἔχω μονογενής καί γνήσιος εἰμί υἱός ὁ παμβασιλεύς Θεός . τίς δέ εἰμί οὗτος ὁ δόξα ; ὅτι μετά ἐξουσία βασιλεύς καί δεσπότης πρέπω πᾶς ποιέω , καί οὐ ὡς Ἄγγελος καί προφήτης προστάσσω , αὐτόχαρις . καί ἀλήθεια ὑπάρχω πληρόω , καί ἄλλος οὗτος χορηγός . τίς ἕνεκα πολλάκις ὁ εὐαγγελιστής ὁ Ἰωάννης περιφέρω μαρτυρία , ὥσπερ καί ἐνταῦθα φημί , “ Ἰωάννης μαρτυρέω περί “ αὐτός ; ” οὐ ἁπλόος , ἀλλά καί σφόδρα συνετός · ἐπεί γάρ πολύς ὁ θαῦμα ἔχω ὁ ἀνήρ οὗτος πᾶς ὁ Ἰουδαῖος , ὥστε καί ὁ Ἰώσηπος διά ὁ οὗτος τελευτή ὁ ὁ Ἰουδαῖος πόλις ἀφανίζω πόλεμος λογίζομαι , καί μακρός περί αὐτός λόγος ἐγκώμιον ποιέω · οὗτος χάρις ἀπό αὐτός ὁ Ἰουδαῖος ἐντρέπω βούλομαι , συνεχῶς αὐτός ἀναμιμνήσκω ὁ ὁ πρόδρομος μαρτυρία · οὖον ὁ δεσπότης ἀπό ὁ δοῦλος ποιέω ἀξιόπιστος σπεύδω , ἀλλά ὁ ὁ νηπιάζω Ἰουδαῖος ἀσθένεια συγκαταβαίνω . ὁ δέ , “ κράζω , ” λέγω , ὁ παρρησία αὐτός δηλόω , καί ὅτι Χωρὶς ὑποστολή ἅπας ὁ παρουσία ὁ υἱός ὁ Θεός κηρύσσω . Ζεύς δέ ὁ εἶπον , ὅτι “ οὗτος εἰμί ὅς εἶπον , ” δείκνυμι , ὅτι καί πρίν φαίνω ὁ Χριστός , ἀνακηρύσσω αὐτός · οὗτος δέ ποιέω ἵνα εὐπαράδεκτος ἐγώ γίγνομαι . ὁ δέ “ ὁ ὀπίσω ἐγώ ἐρχόμενος ” σημαίνω , ὁ μετά ἐγώ κηρύσσω , οὐ ὁ μετά ἐγώ γίγνομαι . ὁ “ ἔμπροσθεν ἐγώ γίγνομαι , ” τουτέστι , λαμπρός , ἔντιμος . ὁ δέ “ πρότερος ἐγώ εἰμί , ” ὅτι οὐ ἐκ τις Προκόπης πρῶτος μέν εἰμί , ὀπίσω ποιέω εἰμί , ἀλλά ἀεί πρῶτος εἰμί , εἰμί καί ὕστερος παραγίγνομαι . “ ἐκ ὁ “ ῥῶμα δέ αὐτός ἐγώ πᾶς λαμβάνω , ” ὅτι οὖον ἔχω ὁ δωρεά , ἀλλά αὐτοπηγή καί αὐτορίζα πᾶς εἰμί ὁ . ἀγαθός , αὐτοζωή καί αὐτόφως καί αὐτοαλήθεια · οὐ ἐν ἑαυτοῦ συνέχω ὁ πλοῦτος , ἀλλά καί εἰς ὁ ἄλλος ἅπας ὑπερκλύζω αὐτός , καί μετά ὁ ὑπερκλύζω Μένων πλήρης . ἀντί Ποίας χάρις ποῖος χάρις λαμβάνω ; ἀντί ὁ πάλαι ὁ καινός · καί γάρ χάρις καί Ἰουδαῖος προσδέχομαι τότε , ὡς γράφω , ὅτι “ οὖον διά ὁ πολυπληθής σύ , ἀλλά διά ὁ “ πατήρ σύ ἐκλέγω . ” καί ἐγώ πάλιν χάρις ἀλλά οὐ ὁμοίως , ἀλλά μέγας διά ὁ ὁ πνεῦμα δωρεά , καί διά ὁ ἀπό ὁ καταλλαγή γίγνομαι παρρησία . καί ὁ λαμβάνω δέ ὁ νόμος , χάρις εἰμί , καθώς ἐπάγω , ὅτι “ ὁ νόμος διά “ Μωϋσῆς δίδωμι . ” εἰμί γάρ καί τύπος εἰμί ὁ νόμος ἐκεῖνος , ἀλλά οὖν ἐλεημοσύνη ἐμφαίνω Θεός καί οἰκτιρμός , ὅτι “ γνωρίζω “ ὁ ὁδός αὐτός ὁ Μωϋσῆς , ” καθώς φημί ὁ Δαβίδ . ὅτι2 δέ ὁ χάρις καί ὁ ἀλήθεια διά Ἰησοῦς Χριστός γίγνομαι , καί ὅτι οὗτος μείζων ἐγώ κομίζω ἀγαθός , δῆλος · ἐκεῖνος μέν γάρ ὑπηρέτης ἐάν ταπεινός γίγνομαι πρᾶγμα διάκονος · οὗτος δέ δεσπότης καί βασιλεύς καί βασιλεύς υἱός , ὁ πολύς ἀγαθός ἄγω ἐγώ , σύνειμι ἀεί ὁ πατήρ . “ θεός οὐδείς ὁράω πώποτε ” εἶπον ὁ εὐαγγελιστής , ἵστημι , δηλόω ἐγώ , ὅτι πᾶς ὅσος εἶπον ὁ προφήτης , οἷος Ἠσαίας , ὅτι ὁράω ὁ κύριος κάθημαι ἐπί θρόνος , καί Ἰεζεκιήλ ἐπί ὁ χερουβίν , καί Δανιήλ ἐπί θρόνος , καί ἕτερος τις ἐκ αὐτός περί ὁ θεωρία αὐτός , πᾶς ἐκεῖνος συγκατάβασις εἰμί , οὐ αὐτός ὁ οὐσία γυμνός ὁράω . εἰμί γάρ αὐτός ὁράω ὁ φύσις , οὐ εἄν διάφορος αὐτός θεάομαι · ἁπλόος γάρ τίς εἰμί καί ἀσχημάτιστος καί ἀσύνθετος καί ἀπερίγραφος , καί οὐδέ κάθημαι οὐδέ ἵστημι . οὗτος γάρ πᾶς σῶμα εἰμί , καί οὐδέ ὁ Ἄγγελος τις αὐτός ὁράω , οὐδέ ὁ ἀρχάγγελος , μή τίς γε ἄνθρωπος . ὁ γάρ εἴρω “ ὅτι ὁ Ἄγγελος αὐτός διά πᾶς βλέ - “ Ποῦσι ὁ πρόσωπον ὁ πατήρ ἐγώ ὁ ἐν ὁ οὐρανός , ” δηλόω , ὅτι διά ὁ καθαρός αὐτός καί ἄγρυπνος φύσις , οὐδείς ἕτερος ἀλλά ἢ ἀεί ὁ θεός φαντάζω , ὥσπερ καί ὁ καθαρός ὁ Καρδία , ὁ κατά διάνοια ὁράω ὁ ἄνθρωπος δυνατός , καί ὁ ἔννοια ὁ περί Θεός · οὔτε γάρ πρόσωπον ἔχω θεός , ἀλλά οὔτε ἐν οὐρανός περιγράφω . οὗτος δέ αὐτός , ὅτι θεός οὐδείς ὁράω πώποτε , ἀξιόπιστος ὁ λόγος ποιέω βούλομαι , φημί , “ ὁ μονογενής γιός ὁ ἐάν εἰς ὁ κόλπος ὁ πατήρ , ἐκεῖνος ἐξηγέομαι . ἀκούω δέ κόλπος , μηδείς υποπιστευω ταπεινός · οὗτος γάρ ὁ ἀνθρώπινος ῥῆσις εἶπον , ὁ ἀχώριστος καί συνηΐδιος αὐτός ὁ πρός ὁ πατήρ δείκνυμι βούλομαι , καί ὅτι πᾶς ὁ ὁ πατήρ ἀνελλειπ\ῶς ἐπίσταμαι , οὐ Ἰουδαῖος δέ μόνος , ἀλλά καί πᾶς ὁ οἰκέω ἐξηγέομαι . τίς ἕνεκα ὁ ἐκ Ἱερουσαλήμ ἱερεύς καί Λευίτης πρός Ἰωάννης ἐξαποστέλλω ; ὡς ἔντιμος ὁ λοιπός , ἐπεί καί αὐτός ὁ Ἰωάννης ἔντιμος καί μέγας ἔχω · ὅθεν αὐτός καί διδάσκαλος αἱρέω βούλομαι · διό καί κολακευτικός αὐτός ἐρωτάω , ὥστε αὐτός ἐκ οὗτος ἐπισπάω εἰς ὁ ἑαυτοῦ ὁμολογέω εἰμί ὁ Χριστός . ὅτι2 γάρ οὐ ἀγνοέω , δῆλος εἰμί ἐκ ὁ γένεσις αὐτός · καί γάρ λέγω τότε πολύς , “ τίς ἄρα “ παιδίον εἰμί τοῦτος οὗτος οὖν καί αὐτός πρός ἐρώτησις αὐτός πρῶτος τε καί δύο εἶπον εὐθύς , ὅσπερ ἐκ εὐθύς εἰμί εἶπον · “ ἐγώ φωνή βοῦς ἐν ὁ ἐρῆμος , ” ἀλλά ὅσπερ ὑποπτεύω ἐκεῖνος , “ ὅτι οὐ εἰμί ὁ Χριστός . ” περι δέ ὁ Ἡλίας ἐρωτάω , μή τίς αὐτός εἰμί , ἐπεί προσδοκάω αὐτός ἥκω , καί λέγω , οὐ εἰμί . Ζεύς τίς οὐ εἶπον , ὅτι προφήτης εἰμί σύ , Χωρὶς ὁ ἄρθρον , ἀλλά μετά ὁ ὁ ὁ ” ἄρθρον προσθήκη , “ ὁ προφήτης εἰμί σύκα οὗτος πανοῦργος . γάρ ἀκούω ὁ Μωϋσῆς εἶπον , “ ὅτι προφήτης σύ ἀνα - “ ἵστημι Κύριος ὁ θεός ἐκ ὁ ἀδελφός σύ , ὡς ἐγώ , ” οὗτος δέ εἰμί ὁ Χριστός · διά οὗτος οὕτως αὐτός ἐρωτάω , ἵνα κἀν οὗτος πείθω αὐτός συντίθημι . αὐτός δέ γιγνώσκω ὁ πανουργία αὐτός εἶπον , οὐ εἰμί . ἐπιμένω δέ αὐτός ὁ ἐρωτάω , τότε φημί , “ ὅτι ἐγώ φωνή βοῦς ἐν ὁ ἐρῆμος . ” ἐπί ὁ προφήτης καταφεύγω ἀξιόπιστος ὁ λόγος ποιέω · καί γάρ ὁ Ἠσαΐας οὗτος φημί . ὁ δέ εἶπον αὐτός πάλιν · “ τίς οὖν βαπτίζω , εἰμί σύ “ εἰμί ὁ Χριστός ; ” ἀναγκάζω εἰμί ὁμολογέω ἑαυτοῦ ἑαυτοῦ ὁ Χριστός · μέσος δέ ὁ βαπτιστής εἴρω αὐτός ὁ Χριστός φημί , ἐπεί εἰκός εἰμί αὐτός καί ἀναμίσγω ὁ λαός , ὡς εἷς ὁ πολύς εἰμί , πανταχοῦ ὁ ἄτυφος καί ἀκόμπαστος ἐπιδείκνυμι . ἰός οὗτος δέ εἶπον , ὅς σύ οὐ οἶδα , διά ὁ ὁ ἀληθής εἴδησις περί αὐτός μή γιγνώσκω αὐτός , οἷος τίς εἰμί καί πόθεν . ὁ δέ “ ὁ ὀπίσω ἐγώ ἐρχόμενος ” συνεχῶς τίθημι , δηλόω ὅτι οὐ τέλειος εἰμί ὁ αὐτός βάπτισμα , ἀλλά σκιά καί εἰκών καί προοδοποίησις , ὡς ἄλλος μετά αὐτός ὁ ἀλήθεια ἐπιτίθημι . ὁ δέ “ ἔμπροσθεν ἐγώ γίγνομαι , ” τουτέστι , τίμιος , ὥστε ἐγώ μηδέ ἐν ὁ ἔσχατος ὁ οὗτος διάκονος ἀριθμέω ἄξιος · ὁ γάρ ὁ ὑπόδημα λύω ὁ ἔσχατος διακονία εἰμί . τίς ἕνεκα φημί , ὅτι “ οὗτος ἐν Βηθανία γίγνομαι , ” καί ὁ ἑξῆς ; ἵνα ὁ παρρησία δείκνυμι ὁ μεγαλόφωνος κῆρυξ , ὅτι οὐ ἐν οἰκίον , οὐδέ ἐν γωνία , οὐδέ ἐν ἐρημία , ἀλλά ὁ Ἰορδάνης καταλαμβάνω , ἐν μέσος πλῆθος τοσοῦτος ὁ περί Χριστός πᾶς ἀνακηρύσσω . χρή δέ γιγνώσκω , ὅτι ὁ ἀκριβής ὁ ἀντίγραφος ἐν Βηθαβαρά περιέχω · ὁ γάρ Βηθανία οὐ πέραν ὁ Ἰορδάνης , ἀλλά ἐγγύς ποῦ ὁ Ἱερουσαλήμ . καί οὗτος δή χρή μή ἀγνοέω , ὅτι ὁ μέν περί ὁ βάπτισμα ὁ Ματθαῖος διηγέομαι , καί ὁ πρίς ὁ Ἰωάννης χρόνος ἐπιτέμνω , ἐπείγω πρός ὁ ἑξῆς . ὁ δέ Ἰωάννης οὗτος μάλιστα ἐνδιατρίβω , καί ὁ μετά ὁ κάθοδος ὁ ἀπό ὁ ὄρος γίγνομαι διηγέομαι . ὁ δέ βαπτιστής ὁ “ ὁράω ὁ ἀμνός ὁ Θεός ” λέγω , διά ὁ πολύς πολλάκις ἐπιζητέω αὐτός . ἀμνός δέ καλέω αὐτός , ὁ τε προφητεία ἀναμιμνήσκω ὁ Ἠσαΐας , καί ὁ σκιά ὁ κατά ὁ Μωϋσῆς , ἵνα ἀπό ὁ τύπος μᾶλλον αὐτός προσάγω ὁ ἀλήθεια . ἀείρω δέ ὁ ἁμαρτία ὁ κόσμος , φημί , ὅτι ἐκεῖνος μέν ὁ ἀμνός οὐδείς κατά ἅπαξ ἁμαρτία λαμβάνω , οὗτος δέ ἅπας ὁ οἰκέω ἅπας · κινδυνεύω γάρ αὐτός ἀπόλλυμι ταχέως διασῴζω . ὁ δέ “ ἔμπροσθεν ἐγώ γίγνομαι , ” ἐνταῦθα φημί διά ὁ βαπτίζω ἐν πνεῦμα ἅγιος , διά ὁ ὁ ἁμαρτία λαμβάνω ὁ κόσμος . ὁ μέν γάρ ἐμός παρουσία , φημί , πλέω οὐδείς ἔχω ἢ ὁ κηρύσσω ὁ κοινός ὁ οἰκέω εὐεργέτης · ὁ δέ ὁ κύριος ὁ καθαρός πᾶς ἄνθρωπος , καί χαρίζομαι ὁ παράκλητος ὁ ἐνέργεια . Ἀμμωνίου πρέσβυς . ἀνήρ δέ καλέω ὡς ἐκ γυνή τίκτω ὁ κατά σάρξ , ἢ ὅτι τέλειος εἰμί ἐν ἡλικία , τριακονταέτης ποῦ ὑπάρχω · ὅς ὅτι τέλειος εἰμί ἐν πᾶς ἀρετή πρακτικός τε καί θεωρητικός · ὅς ὅτι πᾶς ὁ λογικός φύσις , ὁ εἰμί ὁ ἐκκλησία , νυμφίος εἰμί . ὡς ὁ ἐκκλησία γυνή ἔχω πρόσωπον , ὁ Χριστός ἀνήρ καλέω , ὡς νυμφεύω ὁ ὁ πιστός Ψυχή . Ζεύς τίς ὁ ἐγώ οὐ οἶδα αὐτός , ” λέγω ; ἀνύποπτος ὁ μαρτυρία ἐργάζομαι βούλομαι , ὡς οὐ ἀπό ἀνθρώπινος φίλιος εἰμί οὗτος , ἀλλά ἐκ ἀποκάλυψις · δείκνυμι δέ καί ὅς ἔχω αἴτιος ὁ ἴδιος αὐτός βάπτισμα . “ ἀλλά ἵνα φανερόω ὁ “ Ἰσραὴ , ” οὗτος εἰμί διά ὁ προοδοποιέω ὁ ὁ πίστις ὁ λοιπός ἅπας · “ διά οὗτος ἔρχομαι ἐγώ βαπτίζω ἐν “ ὕδωρ . ” βούλομαι δέ ἀξιόπιστος ὁ ἑαυτοῦ ποιέω , ἀνάγω αὐτός ἐπί ὁ πατήρ , καί ἐπί ὁ πνεῦμα ὁ Ἅγιον , οὕτως εἶπον , “ ὅστις θεάομαι ὁ πνεῦμα καταβαίνω “ περιστερά , ” καί ὁ ἑξῆς . συνεχής δέ λέγω ὁ ἐγώ οὐ οἶδα αὐτός , διότι συγγενής αὐτός εἰμί κατά σάρξ . “ ἰδού , ” φημί , ὁ Ἄγγελος , φημί , πρός ὁ Μαρία , “ Ἐλισάβετ ὁ συγγενής σύ · ” ἵνα οὖν μή δόξα χαρίζομαι διά ὁ συγγένεια , οὗτος φημί · ὅθεν καί ὁ ἅπας χρόνος κατά οἰκονομία Θεός ἐν ὁ ἐρῆμος διατρίβω . κατέρχομαι δέ ὁ πνεῦμα ὁ Ἅγιον ἐπί ὁ Κύρων ἐγώ καί θεός Ἰησοῦς Χριστός , οὐ ὅτι χρεία αὐτός ἔχω , καθώς καί ἐγώ , ἀλλά ὑπέρ ὁ κηρύσσω αὐτός μόνος , ὡς καί περί οὗτος φημί ὁ βαπτιστής , ὅτι “ ὁ πέμπω ἐγώ βαπτίζω ἐν ὕδωρ , ἐκεῖνος ἐγώ εἶπον , “ ἐπί ὅς ἄν ὁράω ὁ πνεῦμα καταβαίνω καί μένω ἐπί αὐτός , οὗτος “ εἰμί ὁ βαπτίζω ἐν πνεῦμα ἅγιος . ” χρή δέ γιγνώσκω ὅτι οὐ μόνος ὁ Ἰωάννης ὁράω ὁ πνεῦμα ὁ Ἅγιον ἐν εἶδος περιστερά , ἀλλά καί πᾶς ὁ τότε πάρειμι ἐκεῖσε , εἰμί καί μή πᾶς πιστεύω · ὁ γάρ τοιοῦτος οὖον μόνος ὁ σωματικός ὀφθαλμός δήω , ἀλλά πρό οὗτος ὁ κατά διάνοια ὄψις , ὥστε μή φαντασία περισσός ὁ πρᾶγμα νομίζω . Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος . εἰμί γνώριμος εἰμί , οὐ ἄν “ ἵνα φαίνω ὁ Ἰσραήλ , διά οὗτος ἔρχομαι βαπτίζω . ” ἐντεῦθεν δηλονότι , ὅς φημί παιδικόν ὁ Σωτήρ , ψεῦδος καί πλάσμα εἰμί . εἰμί γάρ ἐκ πρῶτος ἄρχω ἡλικία θαυμασιουργέω , οὐ εἄν αὐτός Ἰωάννης ἀγνοέω , οὔτε , ἄν ὁ λοιπός πλῆθος δήω διδάσκαλος ὁ φανερόω αὐτός . τίς ἕνεκα ἐμβλέπω ὁ Ἰησοῦς περιπατέω εἶπον ὁ Ἰωάννης , “ ὁράω ὁ ἀμνός ὁ Θεός διττός καί διά ὁ ὀφθαλμός καί διά ὁ φωνή , ὁ μή ἠώς τότε προσέχω διά ὁ πολύς ὁ ὕπνος ὁ πώρωσις , αφύπνιση λοιπός πρός ὁ ὁ Σωτήρ ἐπίγνωσις . ἀκολουθέω δέ ὁ Ἰησοῦς ὁ δύο μαθητής ὁ Ἰωάννης , οὖον ὁ διδάσκαλος καταφρονέω , ἀλλά ὁ μαρτυρία αὐτός μᾶλλον πείθω . οὐ εὐθύς δέ προσέρχομαι ἐρωτάω ὁ Ἰησοῦς , ἀλλά ἀκολουθέω ὅτι περ οὖον δημόσιος πάρειμι ἅπας ἁπλόος καί ὡς τυγχάνω ὑπέρ ἀναγκαῖος καί μέγας πρᾶγμα , ἀλλά ἴδιος διαλέγω σπουδάζω . ἐρωτάω δέ αὐτός , τίς ἐθέλω ; οὐ ἵνα μανθάνω , πῶς γάρ ὁ εἰδοί ὁ Καρδία ὁ ἄνθρωπος ; ἀλλά ἵνα διά ὁ Ερωτώ ὡς μᾶλλον αὐτός οἰκειόω καί πλείων μεταδίδωμι ὁ παρρησία · εἰκός γάρ εἰμί αὐτός ἐρυθρίας καί δείδω ἀγνώς τε εἰμί αὐτός , καί τοιοῦτος παρά ὁ διδάσκαλος περί αὐτός μαρτυρέω ἀκούω . αὐτός δέ οὖον διά ὁ ἀκολούθησις μόνος ὁ πόθος ἐμφαίνω , ἀλλά καί διά ὁ διδάσκαλος αὐτός ὀνομάζω , οὗτος γάρ ἑρμηνεύω “ ῥαββί · ” καίπερ οὐδείς οὐδέ πως μανθάνω περί οὐδέ ἀκούω . ὁ δέ “ ποῦ μένω ; ” εἶπον ἐκ πολύς σύνεσις , μετά ἡσυχία εἶπον τίς πρός αὐτός , καί ἀκούω παρά αὐτός πᾶς ἐθέλω . οὖον λέγω δέ ὁ τόπος , οὐδέ ὁ σημεῖον ὁ οἰκίον , ἀλλά , ἔρχομαι καί ὁράω , ὅπως πλέω αὐτός ἐπισπάω πρός ὁ ἀκολούθησις . Ζεύς τίς ὁ εὐαγγελιστής σημαίνω ὁ καιρός , εἶπον ὁ ὥρα εἄν ὡς δέκατος ; ” ὅπως ὁ σπουδή , ὅς εἰχω περί ἀκρόασις , ἐπιδείκνυμι , ὅτι οὐδέ ὑπό ὁ ὥρα περιτρέπω · καί γάρ τυγχάνω πρός δυσμός ὁ ἥλιος εἰμί · ἔτι δέ καί αὐτός ὁ δεσπότης φιλανθρωπία , ὅτι οὐδέ αὐτός εἶπον . ἄκαιρος εἰμί νῦν , ἀκούω αὔριον εἰμί τίς βούλομαι , ἀλλά ὡς πρός φίλος καί πολύς αὐτός συγγίγνομαι χρόνος , οὗτος διαλέγω . εἰμί δέ καί ἀλλαχοῦ ὥρα μέν φημί , “ ὁ δέ υἱός ὁ ἄνθρωπος οὐ ἔχω ποῦ ὁ κεφαλή “ κλίνη ” ὁ μηδείς ἴδιος καταγώγιον κτάομαι δηλωτικός εἰμί , οὖον ὁ μή μένω ἐν οἰκίον · καί γάρ καί ὁ παραβολή ὁ ἀλώπηξ καί ὁ πετεινός οὗτος βούλομαι . Σευῆρος ἀπολ . ἐς ὅς , φημί , θεάομαι μένω ὁ πνεῦμα θεῖος ἐν υἱός , καταλαμβάνω εἷς εἰμί ὁ πατήρ καί ὁ υἱός οὐσία τε καί θεότης , καί μαρτυρέω ὅτι οὗτος εἰμί ὁ υἱός ὁ Θεός ὁ βαπτίζω ἐν πνεῦμα ἅγιος · οὐ ἄν οὗτος φιλοτιμέομαι δύναμαι , εἰμί μή ἴδιος καί ὁ αὐτός οὐσία εἰμί αὐτός ὁ πνεῦμα ὁ Ἅγιον · ὅς γάρ ἐκ δωρεά τις λαμβάνω , οὗτος ἕτερος ὡς ἐκ οἰκεῖος πρόσωπον δωρέω οὖον δύναμαι · αὐτός δέ ὁ μαθητής ἐμφύω λέγω , “ λαμβάνω πνεῦμα ἄγω Ἅγιον . ” διό καί ὁ Παῦλος Ῥωμαῖος ἐπιστέλλω φημί , “ εἰμί δέ τις πνεῦμα Χρις - “ ἕκαστος οὐ ἔχω , οὗτος οὐ εἰμί αὐτός . ” Ἀμμωνίου . Τρίτη οὗτος εὑρίσκω ἡμέρα , ἀπό ὅς ὁ Φαρισαῖος ὁ πρός Ἰωάννης συντυχία , ἐν ὅς πυνθάνομαι αὐτός τίς εἰμί . ὁ Χρυσόστομος . ὅταν ἄκων ὁ βαπτιστής ὁ αὐτός φθέγγομαι , μή φλυαρία καταγιγνώσκω , μηδέ περισσός τις εἰμί νομίζω μίζω καί φορτικός . βούλομαι μέν γάρ καθάπαξ εἶπον ἀκούω · ἐπεί δέ ὁ πολύς ὁ λέγω οὖον προσέχω ἐκ ἀρχή διά ὁ πολύς ὕπνος , καί δύο πάλιν αὐτός ἀφυπνίζω φωνή . στρέφω δέ ὁ Ἰησοῦς καί θεάομαι αὐτός ἀκολουθέω . Ἀμμωνίου . ἐπεί ὁ ἀκολουθέω Χριστός οὖον δύναμαι αὐτός φθάνω , συγκαταβατικώς στρέφω πρός αὐτός , δείκνυμι αὐτός ὁ ἑαυτοῦ πρόσωπον , ἵνα γνῶσις , ὅτι αὐτός εἰμί ὁ πληρόω ὁ νόμος , καί διδάσκω ὁ ἐν αὐτός . εἶδον ὁ ἀμνός ὁ Θεός . ὁ αὐτός . Ζεύς ὁ ῥάθυμος ὁ ἀκροατής , ὁ αὐτός χράομαι λόγος · ἀρετή διδάσκαλος ὁ αὐτός χράομαι πρός ὁ ἐμπήγνυμι ὁ λόγος ἐν ὁ ὁ ἀκροατής Ψυχή . ἦς Ἀνδρέας ὁ ἀδελφός Σίμων Πέτρος . ὁ δέ ὁ ἕτερος οὐ γνωρίζω ὄνομα , ἀλλά ὁ ὁ Ἀνδρέας μόνος , διότι , ὅς τις φημί , αὐτός ὑπάρχω ὁ τοιοῦτος γράφω ὁ ἀκολουθέω . τις δέ πάλιν οὖον διά οὗτος , ἀλλά ὅτι ἐκεῖνος οὖον ὁ ἐπίσημος εἰμί , καί οὐ εἰμί τίς κέρδος ἀπό ὁ μανθάνω αὐτός ὁ ὄνομα · ὁ δέ Ἀνδρέας μιμνήσκω καί διά ὁ εἰμί αὐτός ἐπίσημος , καί διά ὁ ὁ ἀρχή ὁ πίστις προκαταβάλλω Σίμων ὁ ἑαυτοῦ ἀδελφός · ὅθεν καί διά οὗτος εὐθύς ἀκούω “ ὅτι ποιέω σύ ἁλιεύς ἄνθρωπος , ” οὐ ἀπορέω πρός ὁ ὑπόσχεσις , ἀλλά πείθω ἀκολουθέω ὁ Σίμων . δῆλος δέ ὅτι οὗτος εἰς ὁ Σίμων ὁ Ἀνδρέας ἐργάζομαι , ἐκ ὁ μή κατέχω παρά ἑαυτοῦ ὁ ὁ διδασκαλία ὁ Σωτήρ θησαυρός , ἀλλά ταχέως τρέχω καί οὗτος μεταδίδωμι ὁ ἀδελφός . τις δηλόω ὁ εἶπον αὐτός , “ εὑρίσκω ὁ Μεσσίας , ὅς “ νεύω Χριστός ὠδίνω ὁ ψυχή αὐτός περί Χριστός παρουσία , καί ὅτι περί ὁ ἄφιξις αὐτός προσδοκάω διά πᾶς , ὅθεν καί περιχαρής γίγνομαι διά ὁ συμβαίνω ὁ προσδοκάω · διό καί ἐπείγω καί ἕτερος μεταδίδωμι ὁ εὐαγγέλιον . οὐχ ἁπλόος δέ Μεσσίας λέγω , ἀλλά μετά ὁ ὁ ἄρθρον προσθήκη “ ὁ Μεσσίας , ” ὡς εἷς Χριστός προσδοκάω , οὐδείς κοινός νός πρός ὁ ἄλλος χριστός ἔχω . ἄγω δέ αὐτός πρός ὁ Ἰησοῦς εὐθύς ὡς εὐπειθής καί εὐήνιος , καί διά ὁ θερμός αὐτός καί ευζηλοω , ὅσπερ ἐκ ἀρχή οὗτος αὐτός ὁ Πέτρος κτάομαι · οὐ ἐκ εὐκολία δέ οὐδέ ἁπλόος καί ὡς τυγχάνω ἐπιτρέχω , μή οὗτος τις ὑποπνέω περί αὐτός , ἀλλά πολύς ζητέω καί ὁ ἀδελφός ἀνακρίνω , οὗτος ὁ λόγος παραδέχομαι · ἀλλά ὁ εὐαγγελιστής οὗτος ἐπιτέμνω , βραχυλογία ἐπιμελέομαι . ἐπεί δέ ὁ σημεῖον οὐ κακός ὁ προφητεία προσάγω , ἄρχω λοιπός ἐντεῦθεν ἀποκαλύπτω ὁ ὁ θεότης , καί κατά μικρός αὐτός παρανοίγνυμι ἀπό ὁ πρόρρησις . ἐμβλέπω γάρ αὐτός φημί · “ σύ εἰμί Σίμων ὁ υἱός Ἰωνᾶς , ” ἀπό ὁ πάρειμι καί ὁ μέλλω πιστόω · ὁ γάρ ὁ ὄνομα εἶπον , δηλονότι καί ὁ μέλλω πρόοιδα , καί μετά ἐγκώμιον ὁ πρόρρησις · οὗτος δέ οὖον κολακεύω εἰμί , ἀλλά ὁ μέλλω προλέγω , “ σύ καλέω “ Κηφᾶς , ὅς ἑρμηνεύω Πέτρος . οὐ εἶπον δέ , ὅτι ἐγώ σύ ὅσπερ μείζων εἰμί ἐξουσία , διά ὁ μή βούλομαι ἐκ ἀρχή ὁ ὁ αὐθεντία ἐπιδείκνυμι ἅπας , ἀλλά τέως ταπεινός φθέγγομαι . ίνος δέ ἕνεκα οὗτος μέν Πέτρος ὀνομάζω , ὁ δέ περί Ἰάκωβος υἱός βροντή ; ἵνα δείκνυμι ὅτι καί ὁ παλαιός αὐτός εἰμί ὁ δίδωμι , ὁ a ὁ ὄνομα ὥσπερ καί τότε καί νῦν μεταρρθμιζω · ὁ γάρ Ἀβράμ Ἀβραάμ καλέω , καί ὁ Σάρα Σάρα . ὁ μέν Ἀνδρέας ἀκούω παρά ὁ πρόδρομος ἀκολουθέω ὁ Χριστός , καί ὁ Πέτρος παρά ὁ Ἀνδρέας · ὁ δέ Φίλιππος ὅθεν ; παρά οὐδείς μανθάνω οὐδείς , ἀλλά οὗτος μέν εἶπον ὁ Χριστός πρός αὐτός , “ ἀκολουθέω ἐγώ , ” πείθω τε εὐθύς , καί οὐ ἀναχωρέω , ἀλλά κῆρυξ ἕτερος γίγνομαι . τρέχω γάρ ἐπί ὁ Ναθαναήλ , “ ὅς γράφω , ” φημί “ Μωϋσῆς καί ὁ προφήτης , “ κάμνω . ” Πρῶτος μέν διά ὁ ὁ φωνή ὁ κεῖος ἐργάζομαι τίς ἐν αὐτός · ἔπειτα δέ καί διά ὁ μεριμνάω διάνοια ἔχω , καί συνεχῶς μελετάω ὁ Μωυσῆς , καί προσδοκάω ὁ παρουσία αὐτός . καί γάρ ὁ “ εὑρίσκω ” ζητέω εἰμί ἀεί . Λέγος δέ καί ὁ κώμη ὁ Φίλιππος ὁ εὐαγγελιστής , ἵνα μανθάνω ἐντεῦθεν ὁ ὁ Χριστός δύναμις · ὅτι ἀπό ὁ οὐδείς φέρω καρπός ὁ ὁ μαθητής έγκριτος ἐκλέγω . ἐπί δέ ὁ Μωϋσῆς καί ὁ προφήτης ὁ Ναθαναήλ ὁ Φίλιππος παραπέμπω , ἵνα ἀξιόπιστος ποιέω ὁ κήρυγμα · καί γάρ εἰμί ἀκριβής καί πᾶς διασκέπτομαι ὁ Ναθαναήλ μετά ἀλήθεια , ὡς καί ὁ χριστός μαρτυρέω αὐτός , καί ὁ ἔργον δείκνυμι . Τῖον δέ “ ὁ Ἰωσήφ ” εἶπον , ἐπεί οὗτος τέως εἰμί παῖς νομίζω . Λέγος δέ “ ἐκ Ναζαρά δύναμαι τίς ἀγαθός εἶναι;“διὰ ὁ αὐτός ἐκ ὁ γραφεύς ὅτι ἐκ Βηθλεὲ δεῖ ἔρχομαι ὁ Χριστός . ὁ δέ “ ἔρχομαι καί ὁράω ” φημί ὁ Φίλιππος , εἰδοί οὐ ἀφίστημι λοιπός , εἄν ὁ ῥῆμα γεύω καί ὁ διδασκαλία Χριστός . ἐπαινέω δέ παρά ὁ Χριστός , καί θαυμάζω ὡς ἀληθής Ἰσραηλίτης δόλος οὐ ἔχω , ἐπεί οὐδείς πρός χάρις οὐδέ πρός ἀπέχθεια φθέγγομαι · οὖον γάρ ἀπιστέω εἰμί ὁ ῥῆμα , ἀλλά ἀδέκαστος κρίσις , ὅθεν καί ὅς ἐκ ἀρχή περί αὐτός γνώμη ἔχω . ὅτι οὐ εἰμί ἐκ Ναζαρά , οὗτος μένω διατηρῶ . Πῶς αὐτός Ναζωραῖος ὁ προφήτης καλέω ; ἀπό ὁ ἀνατροφή καί ὁ ἐκεῖ διαγωγεύς . ὁ δέ εἶπον , “ πόθεν ἐγώ γιγνώσκω , ” δείκνυμι αὐτός ἄνθρωπος εὐσταθής καί βαίνω , ὅτι περ οὐ χαυνόω ὁ ἔπαινος , οὐδέ ὁ ἐγκώμιον ἐπιτρέχω , ἀλλά ἐπιμένω ζητέω καί ἀκριβής διερευνάω , βούλομαι τίς μανθάνω σαφής · τις σημαίνω ὁ “ πρό ὁ σύ Φίλιππος φωνέω , εἰμί ὑπό ὁ “ συκέα εἶδον σείω κατά αὐτός ὁ ὥρα , ὅτε ἐν ὁ συκέα , οὐδείς πάρειμι , μόνος ὁ Φίλιππος ὁ Ναθαναήλ κατά ἴδιος περί ὁ Χριστός διαλέγω . πρό ὁ πλησιάζω δέ εἶπον , “ ὁράω ἀνήρ “ Ἰσραηλίτης , ἐν ὅς δόλος οὐ εἰμί · ” ὥστε μή ὕποπτος γίγνομαι ὁ μαρτυρία , ὡς ὁ Φίλιππος προδιαλέγω ὁ Χριστός περί τε ὁ συκέα , περί ὅς τε λαλέω · ὅθεν ἐκεῖνος ἀπό τε ὁ καιρός , ἀπό τε ὁ τόπος , ἀπό τε ὁ δένδρον , ἀπό τε ὁ ὁ γνώμη αὐτός ἐξετάζω μετά ἀκρίβεια , σύν-εἶδον τίς εἰμί , ἀποκρίνω εἶπον · “ ῥαββί , σύ εἰμί ὁ υἱός ὁ Θεός , σύ εἰμί ὁ Βασιλεύς “ ὁ Ἰσραήλ . ” οὗτος δέ ἀπό πολύς χαρά φθέγγομαι · οὗτος εἰμί , σύ εἰμί , φημί , ἐκεῖνος ὁ προσδοκάω , ὁ ζητέω , καί πρό ὁ διδασκαλία . ἄξιος δέ καί ζητέω , τίς ἕνεκα υἱός Θεός εἶπον ὁ Ναθαναήλ , καί πρό ὁ σημεῖον , οὐ μακαρίζω , καθάπερ καί ὁ Πέτρος ; ὅτι οὖον μετά ὁ αὐτός διάνοια ἑκάτερος ὁ αὐτός φθέγγομαι ῥῆμα . ὁ μέν γάρ Πέτρος ὁμολογέω υἱός ὁ Θεός , ὡς θεός ἀληθής , ὁ δέ Ναθαναήλ ὡς ἄνθρωπος ψιλός · καίω οὗτος δῆλος ἐκ ὁ εἶπον αὐτός , “ σύ εἰμί ὁ βασιλεύς ὁ Ἰσραήλ . ὁ δέ ὁ Θεός υἱός , οὖον ὁ Ἱσραήλ εἰμί μόνος βασιλεύς , ἀλλά καί ὁ οἰκέω ἅπας . Ζεύς δέ ὁ εἶπον ὁ Χριστός , τίω ὁράω ὁ οὐρανός ἀνοίγνυμι , καί ὁ ἑξῆς , ἀπό b αὐτός κατά μικρός ἀνάγω , καί ποιέω μηκέτι φαντάζω αὐτός ἄνθρωπος ἁπλόος , ἀλλά καί ὁ Ἄγγελος δεσπότης αὐτός ὁμολο - γῆσαι . ὅς c γάρ ἄγγελος διακονέω , καί ἐπί ὅς Ἄγγελος ἀναβαίνω καί καταβαίνω , πῶς ἄνθρωπος οὗτος ἄν εἰμί ψιλός ; οὗτος δέ ὁ περί ὁ Ἄγγελος , ἐκβαίνω μέλλω ἐπί ὁ σταυρός καί ὁ ἀνάληψις .