catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-petri-ii-catena-andreae-e-cod-oxon-coll 4
Ἐπανάληψις περὶ κακίας ἀνθρώπων αἱρετικῶν . Ὅτι αἰφνιδίως ἥξει Χριστὸς ἐπὶ συντελείᾳ τοῦδε τοῦ αἰῶνος · ὥστε δεῖν εὐτρεπίζεσθαι πόαν ἀρετῇ . Ταύτην ἤδη , ἀγαπητοὶ , δευτέραν ὑμῖν γράφω ἐπιστολὴν , λὴν , ἐν αἷς διεγείρω ὑμῶν ἐν ὑπομνήσει τὴν εἰλικρινῆ διάνοιαν · μνησθῆναι τῶν προειρημένων ῥημάτων ὑπὸ τῶν ἁγίων προφητῶν , καὶ τῆς τῶν ἀποστόλων ἡμῶν ἐντολῆς , τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ · τοῦτο πρῶτον γινώσκοντες , ὅτι ἐλεύσονται ἐπ’ ἐσχάτου τῶν ἡμερῶν ἐν ἐμπαιγμονῇ i οἱ ἐμπαῖκται , κατὰ τὰς ἰδίας αὐτῶν ἐπιθυμίας πορευόμενοι καὶ λέγοντες , Ποῦ ἐστιν ἡ ἐπαγγελία τῆς παρουσίας αὐτοῦ ; ἀφ’ ἧς γὰρ οἱ πατέρες ἐκοιμήθησαν , πάντα οὕτω διαμένει ἀπ’ ἀρχῆς κτίσεως . Ὅτι χωρὶς πίστεως ἀδύνατον εὐαρεστῆσαι , Παῦλός φησιν , ὁ τῶν θείων μυστηρίων ἱερουργός . καὶ τοῖς μὲν ἐν ἀγνοίᾳ ταύτης διαμαρτάνουσι τάχα μέν τις δοίη συγγνώμην · τοῖς δὲ ἅπαξ τὴν ἀλήθειαν ἐπεγνωκόσι , καὶ εἰς τοὐπίσω πάλιν δρομήσασι συγγνώμης οὐδεὶς ἀπολείπεται λόγος . Κατὰ τῶν ἀνοσίων Λαμπετιανῶν ἤτοι Εὐχιτῶν ἢ Ὀφιανῶν · πολυώνυμος γὰρ ἡ πλάνη , ἐπεὶ καὶ πολύμορφος . τὸ “ οἱ νῦν “ οὐρανοὶ καὶ ἡ γῆ τῷ αὐτῷ λόγῳ τεθησαυρισμένοι εἰσὶν ” ὁμοιοῦται τοῖς κατὰ τὸν κατακλυσμὸν συμβεβηκόσι · φησὶ γὰρ , ὡς διὰ τῶν πάλαι οὐρανῶν καὶ τῆς γῆς ἀπώλετο κατακλυσθεὶς ὁ τότε κόσμος , οὕτως ἀναστοιχειουμένων εἰς πυρ’ τῶν οὐράνων καὶ τῆς γῆς , οἱ ἀσεβεῖς καὶ ἁμαρτωλοὶ ἄρδην ἀπωλοῦνται · καὶ τουτέστι τὸ τῆς ὁμοιότητος , τὸ ἅμα αὐτοὺς ἀπόλλυσθαι ὡσαύτως τοῖς ἐν τῷ κατακλυσμῷ ἀπολωλόσιν · “ ὡς γὰρ ἐν ταῖς ἡμέραις “ Νῶε,’’ φησὶν ὁ Κύριος , “ ἤσθιον , ἔπινον , ἐγάμουν , ἐγαμίζοντο · “ ἄχρι ἧς ἡμέρας εἰσῆλθεν Νῶε εἰς τὴν κιβωτὸν , καὶ ἦλθεν ὁ “ κατακλυσμὸς , καὶ ἦρεν ἅπαντας , κατὰ ταῦτα ἔσται ἡ παρουσία “ τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου . ἐπὶ πλεῖον δὲ συναγορεύων ὅτι οὕτως ἔσται , φησιν ἐλεύσεσθαι τὴν τῆς κρίσεως ἡμέραν λανθάνουσαν οἷα κλέπτης , ἐν ᾗ ὀξέως καὶ ἀνυπερθέτως οἱ οὐρανοὶ παρελεύσονται , τῶν στοιχείων ἐκτηκομένων πρὸς τοῦ ἐπενεχθέντος πυρός . μεθ’ οὓς οὐρανοὺς ῥυζηδὸν παρεληλυθότας καὶ καινοὺς οὐρανοὺς καὶ καινὴν γῆν ἔσεσθαι , ἐν οἷς δικαιοσύνη καὶ τὰ ἐπαγγέλματα τοῦ Θεοῦ τὴν οἴκησιν ἴσχει . Λανθάνει γὰρ αὐτοὺς τοῦτο θέλοντας , ὅτι οὐρανοὶ ἦσαν ἐκπάλαι , καὶ γῆ ἐξ ὕδατος καὶ δι’ ὕδατος συνεστῶσα τῷ τοῦ Θεοῦ λόγῳ , δι’ ὧν ὁ τότε κόσμος ὕδατι κατακλυσθεὶς ἀπώλετο · οἱ δὲ νῦν οὐρανοὶ καὶ ἡ γῆ τῷ αὐτοῦ λόγῳ τεθησαυρισμένοι εἰσὶν ἐν πυρὶ τηρούμενοι , εἰς ἡμέραν κρίσεως καὶ ἀπωλείας τῶν ἀσεβῶν βῶν ἀνθρώπων . Εὐσεβίου . “ Κατ’ ἀρχὰς , σὺ Κύριε , τὴν γῆν ἐθεμελίωσας , “ καὶ ἔργα τῶν χειρῶν ὅου εἰσὶν οἱ οὐρανοὶ,’’ φησὶν ὁ ψαλμῳδός · εἰ μὲν γὰρ μὴ σὺ ἦσθά , φησι , κατ’ ἀρχὰς , ὦ Κύριε , ὁ τὴν γῆν ἐθεμελίωσας , καὶ εἰ μὴ ἔργα τῶν χειρῶν σου ὑπῆρχον οἱ οὐρανοὶ , οὐχ οἷόν τε ἦν αὐτὰ μετατεθῆναι , οὐδὲ εἰς μεταβολὴν ἐλθεῖν · εἰ γὰρ ἀγένητα ἦν , ἔμειναν ἃν καὶ ἀτελεύτητα · νῦν δὲ ἐπεὶ ποιητὴς αὐτῶν γέγονας , δυνατὸς εἶ καὶ παραγαγεῖν αὐτὰ θελήσας · φύσεως γὰρ ὑπάρχουσι φθαρτῆς καὶ ἀπολλυμένης · ὅτι καὶ μὴ πρότερον ὄντα σῇ βουλῇ καὶ δυνάμει γέγονεν · ἓν γάρ ἐστι μένον ἀεὶ καὶ οὔ ποτε δυνάμενον μὴ εἶναι , δηλαδὴ σὺ , ὁ μόνος τῶν ὅλων ποιητής . Ωσπερ γὰρ πάλαι , φησὶ , διὰ τῶν οὐρανῶν καὶ τῆς γῆς κατακλυσθεὶς ὁ κόσμος · οὕτως ἀναστοιχειουμένων τῶν οὐρανῶν καὶ τῆς γῆς διὰ πυρὸς , ὁμοίως πάλιν οἱ ἀσεβεῖς ἀπολοῦνται . Ἓν δὲ τοῦτο μὴ λανθανέτω ὑμᾶς ἀγαπητοὶ , ὅτι μία ἡμέρα παρὰ Κυρίῳ ὡς χίλια ἔτη , καὶ χίλια ἔτη ὡς ἡμέρα μία . οὐ βραδύνει Κύριος τῆς ἐπαγγελίας , ὡς τινὲς βραδυτῆτα ἡγοῦνται · ἀλλὰ μακροθυμεῖ εἰς ἡμᾶς , μὴ βουλόμενος τινὰς ἀπολέσθαι , ἀλλὰ πάντας εἰς μετανοιαν χώρησαι . Ὅμοιον τὸ παρὰ τῷ θεσπεσίῳ Δαβὶδ εἰρημένον ἐν τῷ ’πι ψαλμῷ “ ὅτι χίλια ἔτη ἐν ὀφθαλμοῖς σου , Κύριε , ὡς ἡμέρα ἡ “ ἐχθὲς , ἥτις διῆλθε καὶ φυλακὴ κ ἐν νυκτί.’ πρὸς ταῦτα οὖν εἰρήκασιν οἱ ἐξηγηταὶ οὕτως . Εὐσεβίου Πρεσβυτέρου . Λέγει δὲ ὅτι σμικρά τις ἐστὶ καὶ ἀλγεινὴ λίαν ἡ τῶν ἀνθρώπων ζωή . σὺ δὲ τῷ ἀιδίῳ καὶ αἰωνίῳ . καὶ ὁ τῶν χιλίων ἐτῶν ἀριθμὸς μιᾷ ἡμέρᾳ παρείκασται , μᾶλλον δὲ μικρῷ μορίῳ νυκτός · φυλακὴν δὲ νυκτερινὴν τὸ τεταρτημόριον ἐκάλεσε τῆς νυκτός · τετραχῇ γὰρ οἱ ταύτην φυλάττειν πεπιστευμένοι διαιροῦνται · τετάρτῃ γὰρ φυλακῇ καὶ ὁ Κύριος πρὸς τοὺς ἱεροὺς Ἀποστόλους ἀφίκετο . εἰ δὲ περὶ χιλίων ἐτῶν οὕτως εἴρηκε , δηλονότι βίος ἀνθρώπου διάστημα ἔσται τὸ λεπτότατον , καὶ ὥσπερ ἀμέριστον , εἰ ἡμέρα Κυρίου ὡς χίλια ἔτη · οὐδεὶς δὲ τῶν ἀνθρώπων γέγονε χιλίων ἐτῶν , οὐδεὶς ἄρα τῶν ἀνθρώπων ὅλην τὴν ἡμέραν ἔγνω τὴν τοῦ Κυρίου . Τὰ γοῦν χίλια ἡμῶν ἔτη , ἐν οἶς ἤκμασε μὲν ταῦτα , παρῆλθεν “ ὡς ἡ ἡμέρα ἡ χθὲς , ἥτις διῆλθεν . Ἀθανασίου Ἀλεξανδρείασ . Χίλια ἔτη τὸν καιρὸν τῆς ἐν νόμῳ λατρείας φησὶ , καθ’ ὃν μάλιστα ἐπιτελεσθέντος τοῦ θείου ναοῦ ἤνθησεν · ἀπὸ γὰρ Σολομῶνος . τοῦ τὸν οἶκον Κυρίου ἐγείραντος , μέχρι τῆς πολιορκίας τῆς μετὰ τὸν τίμιον γενομένης σταυρὸν , εἰς τοῦτον συντείνει ἔτη χίλια . ἀλλὰ ταῦτά , φησι , τὰ χίλια ἔτη μία ἡμέρα λογισθείη ἐνώπιόν σου · μᾶλλον μὲν οὖν μικρὸν μόριον νυκτός · εἰκότως νυκτὶ παρεικάζει τὸν πρὸ τῆς ἐπιδημίας τοῦ Σωτῆρος καιρόν · ἅτε ὡς ἐν ἀωρίᾳ καὶ συγχύσει πάντων ἀνθρώπων ὄντων · διὰ τὸ μήπω αὐτοῖς ἀνατεῖλαι τὸν ἥλιον τῆς δικαιοσύνης . Καὶ πάλιν — ὅτι χίλια ἔτη ἀντὶ τοῦ , πάντα σοι εὐχερῆ καὶ εὔκολα · τουτέστιν , ὅτε οὐ προσδοκῶμεν . οὕτω γὰρ καὶ ὁ Κύριος εἶπεν , “ ὅτι εἰ ᾔδει ὁ οἰκοδεσπότης , ποίᾳ ὥρᾳ ὁ κλέπτης ἔρχεται , “ ἠγρύπνησεν ἄν’ καὶ τὸ “ περὶ τῆς ἡμέρας καὶ τῆς ὥρας οὐδεὶς “ οἶδεν , εἰ μὴ ὁ Πατὴρ , καὶ ᾧ ἃν ὁ Πατὴρ ἀποκαλύψῃ . ” Ἥξει δὲ ἡμέρα Κυρίου ὡς κλέπτης ἐν νυκτὶ , ἐν ἧ οἱ οὐρανοὶ ῥοιζηδὸν παρελεύσονται , στοιχεῖα δὲ καυσούμενα λυθήσονται , γῆ καὶ τὰ ἐν αὐτῇ ἔργα κατακαήσεται . τούτων οὖν πάντων λυομένων , ποταποὺς δεῖ ὑπάρχειν ὑμᾶς ἐν ἁγίαις ἀναστροφαῖς καὶ εὐσεβείαις ; προσδοκῶντας καὶ σπεύδοντας τὴν παρουσίαν τῆς τοῦ Θεοῦ ἡμέρας , Εὐσεβίου . Πᾶν’ γὰρ σῶμα χρόνοις καὶ μακροῖς αἰῶσι παλαιοῦται , ὡς ἱμάτιον παλαιωθέντα · παλαιωθέντα δὲ , αὖθις ἀνακαινωθήσεται τῇ σῇ πάλιν ἐνθέω βουλῆ . Οὐχ ὡς ἀπολλυμένων λέγει τῶν οὐρανῶν · ἀλλ’ ὡς ἀναστοιχειουμένων εἰς κρείττονα λῆξιν · ὥσπερ γὰρ τὰ σώματα τὰ ἡμέτερα λυόμενα οὐκ εἰς τὸ μηδαμῶς εἶναι χωρεῖ , ἀλλ’ ἀνακαινίζεται εἰς ἀφθαρσίαν , καθὼς εἶπεν ἡ θεῖα γραφὴ , οὕτω καὶ τὰ οὐρανία σώματα διὰ τοῦ δηλουμένου πυρὸς ἀνακαινίζεται , ἐλευθερούμενα καὶ αὐτὰ ἀπὸ τῆς δουλείας τῆς φθορᾶς , τὰ ὅμοια καὶ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος φησίν . Δι’ ἣν οὐρανοὶ πυρούμενοι λυθήσονται , καὶ στοιχεῖα καυσούμενα τακήσεται . καινοὺς δὲ οὐρανοὺς καὶ γῆν καινὴν κατὰ τὸ ἐπάγγελμα αὐτοῦ προσδοκῶμεν , ἐν οἷς δικαιοσύνη κατοικεῖ . Tουτέστι ἀνακαινισθέντας τοὺς οὐρανοὺς ὀψόμεθα , ὁμοίως δὲ καὶ τὴν γῆν . Οὐ μόνον ἡμεῖς , φησὶν , ἀλλὰ καὶ ἡ περὶ ἡμᾶς ὁρωμένη κτίσις ἐπὶ τὸ ἄμεινον μεταποιηθήσεται · συμμεθέξουσα τῆς ἡμῶν λαμπρότητος , ἐπείπερ δι’ ἡμᾶς φθοραῖς καὶ ἀλλοιώσεσιν ὑπηνέχθη · καὶ ὡς δι’ ἡμᾶς γενομένη ἀκολουθεῖ τῇ ἡμετέρᾳ καταστασει . Σεγήρου . Οὐ γὰρ ἡμεῖς μόνοι διὰ τῆς ἀναστάσεως ἐλίζομεν τὴν εἰς τὸ ἄμεινον μεταποίησιν , ἀλλὰ καὶ ἡ περὶ ἡμᾶς ὁρωμένη κτίσις ἅπασα , κατάλληλον ἕξει τῇ ἡμετέρᾳ δόξῃ μετασχηματισμὸν , καὶ συμμεθέξει τῆς ἐκεῖθεν λαμπρότητος · ὥσπερ γὰρ νῦν τῇ ἐκ τῆς ἁμαρτίας φθορᾷ δουλευσάντων ἡμῶν , καὶ τὰ περὶ ἡμᾶς στοιχεῖα φθοραῖς τισὶν ὑπέζευκται καὶ ἀλλοώσεσιν . ὁρῶμεν γὰρ ἥλιον ἐκλείποντα , σελήνην δὲ φθίνουσαν , ὡς εἶπε φιλοσοφῶν ὁ μέγας Ἰὼβ · οὕτως τότε , τῆς ἀθανασίας καὶ τῆς ἀφθαρσίας μελλούσης τοῖς ἡμετέροις σώμασιν ἐπανθεῖν ἐκ τοῦ λειμῶνος τῆς ἀναστάσεως , καὶ ὁ περὶ ἡμᾶς ὁρατὸς οὗτος κόσμος τῇ ἁρμοζούσῃ φαιδρότητι γανωθήσεται · δεικνύντος διὰ τούτου τοῦ καλοῦ δημιουργοῦ καὶ ἐπὶ τὸ κάλλιον μετασκευαστοῦ , ὡς καὶ τὴν ἀρχὴν διὰ τὴν ἡμετέραν δουλείαν τε καὶ διακονίαν τὴν αἰσθητὴν κτίσιν ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι παρήγαγε · καὶ ἐς ὕστερον δι’ ἡμᾶς πάλιν μεθαρμόσει πρὸς τὴν ἔνδοξον ἐκείνην καὶ ἀγήρω κατάστασιν . Καὶ μετ᾿ ὀλίγα — Ὥσπερ γὰρ οἰκέτης , κάκως μὲν πράττοντος τοῦ δεσπότου , μετέχει τῆς κακοπραγίας · ἐπὶ τὸ ἄμεινον δὲ μεταβάλ - λοντος , εὖ διάκειται καὶ αὐτὸς , οὕτω καὶ ἡ κτίσις ταχθεῖσα δουλεύειν ἡμῖν ἐκοινώνησε τὸ πρὶν τῆς φθορᾶς · εἰς ἀφθαρσίαν δὲ ἐπανελθοῦσι συμμεθέξει πάλιν τῆς ἐκεῖθεν τιμῆς . ὅπερ καὶ ὁ θεσπέσιος Παῦλος Ῥωμαίοις γράφων ἔλεγε · “ ἡ γὰρ καραδοκία “ τῆς κτίσεως τὴν ἀποκάλυψιν τῶν υἱῶν τοῦ Θεοῦ ἀπεκδέχεται · “ τῆ γὰρ ματαιότητι ἡ κτίσις ὑπετάγη · οὐχ ἑκοῦσα , ἀλλὰ διὰ “ τὸν ὑποτάξαντα ἐπ’ ἐλπίδι · ὅτι καὶ αὕτη ἡ κτίσις ἐλευθερω - “ θήσεται ἀπὸ τῆς δουλείας τῆς φθορᾶς , εἰς τὴν ἐλευθερίαν “ τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ · οἴδαμεν γὰρ ὅτι πᾶσα “ ἠ κτίσις συστενάζει καὶ συνωδίνει ἄχρι τοῦ νῦν.’ προσωποποιεῖ τὴν κτίσιν ὁ κῆρυξ τῆς ἀληθείας , ἐναργῶς παραστῆ - σαι βουλόμενος τὸ τοῦ πράγματος μέγεθος . Καὶ μετ’ ὀλίγα — τῇ γὰρ ἁμαρτίᾳ δελεασθέντες ἡμεῖς εἰς ματαίαν ἐξεκυλίσθημεν καὶ ἐφθαρμένην ζωήν . καὶ ὅμως καὶ οὕτως ἔχουσι , καὶ πρὸς πᾶσαν αἰσχρὰν ἐπιθυμίαν ὀκείλασι , καὶ πρὸς αὐτὸ τῆς ἀπωλείας τὸ βάραθρον , ἡ κτίσις ἐδούλευσεν , “ οὐχ ἑκοῦσα , ” τουτέστιν οὐ κατ’ ἀξίαν , τοῖς γὰρ ἀξίοις ἕλοιτο ἄν τις ἑκουσίως δουλεύειν · τὸ γὰρ ὑποτετάχθαι τοῖς ἀναξίοις ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἀκούσιον “ ἀλλὰ διὰ τὸν ὑποτάξαντα , τῷ ὑπερβάλλοντι τῆς χρηστότητος , καὶ τῷ περιόντι τῆς ἀγαθότητος . Διὸ , ἀγαπητοὶ , ταῦτα προσδοκῶντες , σπουδάσατε ἄσπιλοι καὶ ἀμώμητοι αὐτῷ εὑρεθῆναι ἐν εἰρήνη , καὶ τὴν τοῦ Κυρίου ἡμῶν μακροθυμίαν , σωτηρίαν ἡγεῖσθε . Ωσπερ τὰ ἀγαθὰ ἐν οἷς τὴν ἀρχὴν ἐκτίσθημεν , οἷον , οὐρανὸς , γῆ , θάλασσα , ἀστέρες , ὅσα ἡμῖν ὁ Θεὸς πρὸς ἀπόλαυσιν ἔδωκε κοινῇ πάσης τῆς ἀνθρωπότητος , οὕτω καὶ ἡ τοῦ Κυρίου δωρεὰ δι’ τ’ οὐρανὸν καῖνον καὶ γῆν καινὴν καὶ πάσαν κτίσιν καινὴν ἔχουσά τε καὶ καταγγέλλουσα , ὅλης ἡμῶν κοινὴ τῆς φύσεως γέγονεν , οὐκ ἐπὶ τὸν Ἰσραὴλ μόνον · ὑψώθη γὰρ ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη ὁ Κύριος , διὰ τοῦ σταυροῦ ἑλκύσας ἡμᾶς ἄνω πρὸς ἑαυτὸν . Οὐ τοῖς πιστεύουσιν ὑπέσχετο ; τί δὲ ὑπέσχετο ; τὸ ἥξειν καὶ λαμβάνειν αὐτοὺς , καὶ ἐν ταῖς μοναῖς ταῖς πολλαῖς ταῖς παρὰ τῷ Πατρὶ κατοικήσειν . Καθὼς καὶ ὁ ἀγαπητὸς ἡμῶν ἀδελφὸς Παῦλος κατὰ τὴν δοθεῖσαν αὐτῷ σοφίαν ἔγραψεν ὑμῖν . Tοῦτο γὰρ καἰ ἐκεῖνος εἶπε λέγων · “ ἀγνοεῖς ὅτι τὸ χρηστὸν τοῦ “ Θεοῦ εἰς μετάνοιάν σε ἄγει ; Ὡς καὶ ἐν πάσαις ταῖς ἐπιστολαῖς , λαλῶν ἐν αὐταῖς περὶ τούτων · ἐν οἷς ἐστι δυσνόητά τινα , ἃ οἱ ἀμαθεῖς καὶ ἀστήρικτοι στρεβλοῦσιν , ὡς καὶ τὰς λοιπὰς γραφὰς , πρὸς τὴν ἰδίαν αὐτῶν ἀπώλειαν . Κυρίλλου Ἀλεξανδρείασ Δοκεῖ δέ τισιν ὁ πάνσοφος Παῦλος δυσχερῆ τινα λέγειν , ἤτοι “ δυσνόητα κατὰ τὴν τῶν ἁγίων Ἀποστόλων φωνήν · ὅτι δὲ σοφίας τῆς ἄνωθεν μεμέστωται ταῦτα οὐκ ἔστιν ἀμφιβάλλειν · λαλεῖ γὰρ ἐν αὐτῷ ὁ Χριστός . Ὑμεῖς οὖν ἀγαπητοὶ , προγινώσκοντες φυλάσσεσθε , ἵνα μὴ τῇ τῶν ἀθέσμων πλάνῃ συναπαχθέντες , ἐκπέσητε τοῦ ἰδίου στηριγμοῦ · αὐξάνετε δὲ ἐν καὶ γνώσει τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ . αὐτῷ ἡ δόξα καὶ νῦν καὶ εἰς ἡμέραν αἰῶνος . ἀμήν . Κυρίλλου . Προσήκει τοίνυν ἀποστρέφεσθαι τοὺς τοιούτους · κἂν τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ πρὸς ἀπάτην ἀμφιέννυνται . αὐτοῦ γὰρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ πρόσταξίς ἐστι πρὸς ἡμετέραν ἀσφάλειάν τε καὶ σωτηρίαν λέγοντος , “ προσέχετε ἀπὸ τῶν ἐρχο - “ μένων πρὸς ὑμᾶς ἐν ἐνδύμασι προβάτων , ἔσωθεν δέ εἰσι λύκοι “ ἅρπαγες.’’ Καὶ πάλιν — “ βλέπετε μήτις ὑμᾶς πλανήσῃ · “ πολλοὶ γὰρ ἐλεύσονται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου λέγοντες , ἐγὼ εἰμὶ “ ὁ Χριστὸς , καὶ πολλοὺς πλανήσουσι · καὶ ὁ Παῦλος βοᾷ , “ βλέπετε τοὺς κύνας , βλέπετε τοὺς κακοὺς ἐργάτας τῆς πί - “ τῆς εἰς τὸν Κυρίον Ἰησαῦν . ” Ὥσπερ οἱ ἀποκτείναντες τοὺς προφήτας καὶ τοὺς Ἀποστόλους , οὕτως οἱ ἀναιροῦντες τοὺς λόγους αὐτῶν δόγμασιν ἀσεβείας καὶ πράξεσι κακίας . πονηρότεροι δὲ οἱ δεύτεροι τῶν προτέρων , ὅτι οὐ μόνον εἰς τοὺς ζῶντας ἁμαρτάνουσιν , ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς σωζομενους . Tέλος σὺν Θεῷ τῆς B Ἐπιστολῆς Πέτρου .
Lemmas: ἐπανάληψις περί κακία ἄνθρωπος αἱρετικός . Ὅτι αἰφνίδιος ἔσσομαι Χριστός ἐπί συντέλεια ὅδε ὁ αἰών · ὥστε δεῖ εὐτρεπίζω πόα ἀρετή . Ταύτη ἤδη , ἀγαπητός , δεύτερος σύ γράφω ἐπιστολή , λήν , ἐν ὅς διεγείρω σύ ἐν ὑπόμνησις ὁ εἰλικρινής διάνοια · μιμνήσκω ὁ προλέγω ῥῆμα ὑπό ὁ ἅγιος προφήτης , καί ὁ ὁ ἀπόστολος ἐγώ ἐντολή , ὁ κύριος Ἰησοῦς Χριστός · οὗτος πρῶτος γιγνώσκω , ὅτι ἔρχομαι ἐπί ἔσχατος ὁ ἡμέρα ἐν ἐμπαιγμονή i ὁ ἐμπαίκτης , κατά ὁ ἴδιος αὐτός ἐπιθυμία πορεύω καί λέγω , Που εἰμί ὁ ἐπαγγελία ὁ παρουσία αὐτός ; ἀπό ὅς γάρ ὁ πατήρ κοιμάω , πᾶς οὕτως διαμένω ἀπό ἀρχή κτίσις . Ὅτι Χωρὶς πίστη ἀδύνατος εὐαρεστέω , Παῦλος φημί , ὁ ὁ θεῖος μυστήριον ἱερουργός . καί ὁ μέν ἐν ἄγνοια οὗτος διαμαρτάνω τάχα μέν τις δίδωμι συγγνώμη · ὁ δέ ἅπαξ ὁ ἀλήθεια ἐπιγιγνώσκω , καί εἰς ὀπίσω πάλιν δρομάω συγγνώμη οὐδείς ἀπολείπω λόγος . Κατά ὁ ἀνόσιος Λαμπετία ἤτοι Εὐχίτης ἢ Ὀφιανός · πολυώνυμος γάρ ὁ πλάνη , ἐπεί καί πολύμορφος . ὁ “ ὁ νῦν “ οὐρανός καί ὁ γῆ ὁ αὐτός λόγος θησαυρίζω εἰμί ” ὁμοιόω ὁ κατά ὁ κατακλυσμός συμβαίνω · φημί γάρ , ὡς διά ὁ πάλαι οὐρανός καί ὁ γῆ ἀπόλλυμι κατακλύζω ὁ τότε κόσμος , οὕτως ἀναστοιχειόω εἰς πυρά ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ , ὁ ἀσεβής καί ἁμαρτωλός ἄρδην ἀπόλλυμι · καί τουτέστι ὁ ὁ ὁμοιότης , ὁ ἅμα αὐτός ἀπόλλυμι ὡσαύτως ὁ ἐν ὁ κατακλυσμός ἀπόλλυμι · “ ὡς γάρ ἐν ὁ ἡμέρα “ Ἠώ φημί ὁ κύριος , “ ἐσθίω , πίνω , γαμέω , γαμίζω · “ ἄχρι ὅς ἡμέρα εἰσέρχομαι Νῶε εἰς ὁ κιβωτός , καί ἔρχομαι ὁ “ κατακλυσμός , καί αἴρω ἅπας , κατά οὗτος εἰμί ὁ παρουσία “ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . ἐπί πλέως δέ συναγορεύω ὅτι οὕτως εἰμί , φημί ἔρχομαι ὁ ὁ κρίσις ἡμέρα λανθάνω οἷος κλέπτης , ἐν ὅς ὀξύς καί ἀνυπέρθετος ὁ οὐρανός παρέρχομαι , ὁ στοιχεῖον ἐκτήκω πρός ὁ ἐπιφέρω πῦρ . μετά ὅς οὐρανός ῥυζηδὸν παρέρχομαι καί καινός οὐρανός καί καινός γῆ εἰμί , ἐν ὅς δικαιοσύνη καί ὁ ἐπάγγελμα ὁ θεός ὁ οἴκησις ἴσχω . λανθάνω γάρ αὐτός οὗτος ἐθέλω , ὅτι οὐρανός ἥδω ἔκπαλαι , καί γῆ ἐκ ὕδωρ καί διά ὕδωρ συνίστημι ὁ ὁ θεός λόγος , διά ὅς ὁ τότε κόσμος ὕδωρ κατακλύζω ἀπόλλυμι · ὁ δέ νῦν οὐρανός καί ὁ γῆ ὁ αὐτός λόγος θησαυρίζω εἰμί ἐν πῦρ τηρέω , εἰς ἡμέρα κρίσις καί ἀπώλεια ὁ ἀσεβής βοῦς ἄνθρωπος . Εὐσέβιος . “ κατά ἀρχή , σύ κύριος , ὁ γῆ θεμελιόω , “ καί έργο ὁ χείρ ὅς εἰμί ὁ οὐρανός φημί ὁ ψαλμῳδός · εἰμί μέν γάρ μή σύ εἰμί , φημί , κατά ἀρχή , ὦ κύριος , ὁ ὁ γῆ θεμελιόω , καί εἰμί μή έργο ὁ χείρ σύ ὑπάρχω ὁ οὐρανός , οὐ οἷος τε εἰμί αὐτός μετατίθημι , οὐδέ εἰς μεταβολή ἔρχομαι · εἰμί γάρ ἀγένητος εἰμί , μένω ὅς καί ἀτελεύτητος · νῦν δέ ἐπεί ποιητής αὐτός γίγνομαι , δυνατός εἰμί καί παράγω αὐτός ἐθέλω · φύσις γάρ ὑπάρχω φθαρτός καί ἀπόλλυμι · ὅτι καί μή πρότερος εἰμί σός βουλή καί δύναμις γίγνομαι · εἷς γάρ εἰμί μένω ἀεί καί οὐ ποτέ δύναμαι μή ἔρχομαι , δηλαδή σύ , ὁ μόνος ὁ ὅλος ποιητής . ὥσπερ γάρ πάλαι , φημί , διά ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ κατακλύζω ὁ κόσμος · οὕτως ἀναστοιχειόω ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ διά πυρός , ὁμοίως πάλιν ὁ ἀσεβής ἀπόλλυμι . Εἷς δέ οὗτος μή λανθάνω σύ ἀγαπητός , ὅτι εἷς ἡμέρα παρά κύριος ὡς χίλιοι ἔτος , καί χίλιοι ἔτος ὡς ἡμέρα εἷς . οὐ βραδύνω κύριος ὁ ἐπαγγελία , ὡς τις βραδυτής ἡγέομαι · ἀλλά μακροθυμέω εἰς ἐγώ , μή βούλομαι τις ἀπόλλυμι , ἀλλά πᾶς εἰς μετάνοια χωρέω . Ὅμοιος ὁ παρά ὁ θεσπέσιος Δαυίδ λέγω ἐν ὁ ἐπιπίνω ψαλμός “ ὅτι χίλιοι ἔτος ἐν ὀφθαλμός σύ , κύριος , ὡς ἡμέρα ὁ “ ἐχθές , ὅστις διέρχομαι καί φυλακή κ ἐν νυκτί.’ πρός οὗτος οὖν λέγω ὁ ἐξηγητής οὕτως . Εὐσέβιος πρέσβυς . λέγος δέ ὅτι μικρός τις εἰμί καί ἀλγεινός λίαν ὁ ὁ ἄνθρωπος ζωή . σύ δέ ὁ ἀίδιος καί αἰώνιος . καί ὁ ὁ χίλιοι ἔτος ἀριθμός εἷς ἡμέρα παρεικάζω , μᾶλλον δέ μικρός μόριον νύξ · φυλακή δέ νυκτερινός ὁ τεταρτημόριος καλέω ὁ νύξ · τετραχῇ γάρ ὁ οὗτος φυλάσσω πιστεύω διαιρέω · τέταρτος γάρ φυλακή καί ὁ κύριος πρός ὁ ἱερός ἀπόστολος ἀφικνέομαι . εἰμί δέ περί χίλιοι ἔτος οὕτως λέγω , δηλονότι βίος ἄνθρωπος διάστημα εἰμί ὁ λεπτός , καί ὥσπερ ἀμέριστος , εἰμί ἡμέρα κύριος ὡς χίλιοι ἔτος · οὐδείς δέ ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι χίλιοι ἔτος , οὐδείς ἄρα ὁ ἄνθρωπος ὅλος ὁ ἡμέρα γινώσκω ὁ ὁ κύριος . Τά γοῦν χίλιοι ἐγώ ἔτος , ἐν οἶς ἀκμάζω μέν οὗτος , παρέρχομαι “ ὡς ὁ ἡμέρα ὁ χθές , ὅστις διέρχομαι . Ἀθανάσιος Ἀλεξάνδρεια . χίλιοι ἔτος ὁ καιρός ὁ ἐν νόμος λατρεία φημί , κατά ὅς μάλιστα ἐπιτελέω ὁ θεῖος ναός ἀνθέω · ἀπό γάρ Σολομών . ὁ ὁ οἶκος κύριος ἐγείρω , μέχρι ὁ πολιορκία ὁ μετά ὁ τίμιος γίνομαι σταυρός , εἰς οὗτος συντείνω ἔτος χίλιοι . ἀλλά οὗτος , φημί , ὁ χίλιοι ἔτος εἷς ἡμέρα λογίζομαι ἐνώπιον σύ · μᾶλλον μέν οὖν μικρός μόριον νύξ · ἔοικα νύξ παρεικάζω ὁ πρό ὁ ἐπιδημία ὁ Σωτήρ καιρός · ἅτε ὡς ἐν ἀωρία καί σύγχυσις πᾶς ἄνθρωπος εἰμί · διά ὁ μήπω αὐτός ἀνατέλλω ὁ ἥλιος ὁ δικαιοσύνη . καί πάλιν — ὅτι χίλιοι ἔτος ἀντί ὁ , πᾶς σύ εὐχερής καί εὔκολος · τουτέστι , ὅτε οὐ προσδοκάω . οὕτως γάρ καί ὁ κύριος λέγω , “ ὅτι εἰμί οἶδα ὁ οἰκοδεσπότης , ποῖος ὥρα ὁ κλέπτης ἔρχομαι , “ ἀγρυπνέω ἄνω καί ὁ “ περί ὁ ἡμέρα καί ὁ ὥρα οὐδείς “ οἶδα , εἰμί μή ὁ Πατήρ , καί ὅς ὅς ὁ Πατήρ ἀποκαλύπτω . ” ἔσσομαι δέ ἡμέρα κύριος ὡς κλέπτης ἐν νύξ , ἐν ὅς ὁ οὐρανός ῥοιζηδόν παρέρχομαι , στοιχεῖον δέ καυσόω λύω , γῆ καί ὁ ἐν αὐτός έργο κατακαίω . οὗτος οὖν πᾶς λύω , ποταπός δέω ὑπάρχω σύ ἐν ἅγιος ἀναστροφή καί εὐσέβεια ; προσδοκάω καί σπεύδω ὁ παρουσία ὁ ὁ θεός ἡμέρα , Εὐσέβιος . πάνυ γάρ σῶμα χρόνος καί μακρός αἰών παλαιόω , ὡς ἱμάτιον παλαιόω · παλαιόω δέ , αὖθις ἀνακαινόω ὁ σός πάλιν ἔνθεος Βουλεύς . οὐχ ὡς ἀπόλλυμι λέγω ὁ οὐρανός · ἀλλά ὡς ἀναστοιχειόω εἰς ἀγαθός λῆξις · ὥσπερ γάρ ὁ σῶμα ὁ ἡμέτερος λύω οὐ εἰς ὁ μηδαμῶς ἔρχομαι χωρέω , ἀλλά ανακαινίζω εἰς ἀφθαρσία , καθώς λέγω ὁ θεῖος γραφή , οὕτως καί ὁ οὐράνιος σῶμα διά ὁ δηλέομαι πυρός ανακαινίζω , ἐλευθερόω καί αὐτός ἀπό ὁ δουλεία ὁ φθορά , ὁ ὅμοιος καί ὁ ἀπόστολος Παῦλος φημί . διά ὅς οὐρανός πυρόω λύω , καί στοιχεῖον καυσόω τήκω . καινός δέ οὐρανός καί γῆ καινός κατά ὁ ἐπάγγελμα αὐτός προσδοκάω , ἐν ὅς δικαιοσύνη κατοικέω . τουτέστι ἀνακαινίζω ὁ οὐρανός ὁράω , ὅμοιος δέ καί ὁ γῆ . οὐ μόνος ἐγώ , φημί , ἀλλά καί ὁ περί ἐγώ ὁράω κτίσις ἐπί ὁ ἀγαθός μεταποιέω · συμμετέχω ὁ ἐγώ λαμπρότης , ἐπεί διά ἐγώ φθορά καί ἀλλοίωσις ὑποφέρω · καί ὡς διά ἐγώ γίγνομαι ἀκολουθέω ὁ ἡμέτερος κατάστασις . Σεγήρου . οὐ γάρ ἐγώ μόνος διά ὁ ἀνάστασις λίζω ὁ εἰς ὁ ἀγαθός μεταποίησις , ἀλλά καί ὁ περί ἐγώ ὁράω κτίσις ἅπας , κατάλληλος ἔχω ὁ ἡμέτερος δόξα μετασχηματισμός , καί συμμέθεξις ὁ ἐκεῖθεν λαμπρότης · ὥσπερ γάρ νῦν ὁ ἐκ ὁ ἁμαρτία φθορά δουλεύω ἐγώ , καί ὁ περί ἐγώ στοιχεῖον φθορά τις ὑποζεύγνυμι καί ἄλλος . ὁράω γάρ ἥλιος ἐκλείπω , σελήνη δέ φθίω , ὡς λέγω φιλοσοφέω ὁ μέγας Ἰώβ · οὕτως τότε , ὁ ἀθανασία καί ὁ ἀφθαρσία μέλλω ὁ ἡμέτερος σῶμα ἐπαναθέω ἐκ ὁ λειμών ὁ ἀνάστασις , καί ὁ περί ἐγώ ὁρατός οὗτος κόσμος ὁ ἁρμόζω φαιδρότης γανόω · δείκνυμι διά οὗτος ὁ καλός δημιουργός καί ἐπί ὁ καλός μετασκευαστής , ὡς καί ὁ ἀρχή διά ὁ ἡμέτερος δουλεία τε καί διακονία ὁ αἰσθητός κτίσις ἐκ ὁ μή εἰμί εἰς ὁ ἔρχομαι παράγω · καί εἰς ὕστερον διά ἐγώ πάλιν μεθάρμοσις πρός ὁ ἔνδοξος ἐκεῖνος καί ἀγήραος κατάστασις . καί μετά ὀλίγος — ὥσπερ γάρ οἰκέτης , κακῶς μέν πράσσω ὁ δεσπότης , μετέχω ὁ κακοπραγία · ἐπί ὁ ἀγαθός δέ μεταβάλλω - Λόντος , εὖ διάκειμαι καί αὐτός , οὕτως καί ὁ κτίσις τάσσω δουλεύω ἐγώ κοινωνέω ὁ πρίν ὁ φθορά · εἰς ἀφθαρσία δέ ἐπανέρχομαι συμμέθεξις πάλιν ὁ ἐκεῖθεν τιμή . ὅς καί ὁ θεσπέσιος Παῦλος Ῥωμαῖος γράφω λέγω · “ ὁ γάρ καραδοκία “ ὁ κτίσις ὁ ἀποκάλυψις ὁ υἱός ὁ θεός ἀπεκδέχομαι · “ ὁ γάρ ματαιότης ὁ κτίσις ὑποτάσσω · οὐ ἑκών , ἀλλά διά “ ὁ ὑποτάσσω ἐπί ἐλπίς · ὅτι καί οὗτος ὁ κτίσις ἐλεύθερος - “ τίθημι ἀπό ὁ δουλεία ὁ φθορά , εἰς ὁ ἐλευθερία “ ὁ δόξα ὁ τέκνον ὁ θεός · οἶδα γάρ ὅτι πᾶς “ ὁ κτίσις συστενάζω καί συνωδίνω ἄχρι ὁ ὅς προσωποποιέω ὁ κτίσις ὁ κῆρυξ ὁ ἀλήθεια , ἐναργής παρίστημι - σός βούλομαι ὁ ὁ πρᾶγμα μέγεθος . καί μετά ὀλίγος — ὁ γάρ ἁμαρτία δελεάζω ἐγώ εἰς μάταιος ἐκκυλίνδω καί φθείρω ζωή . καί ὅμως καί οὕτως ἔχω , καί πρός πᾶς αἰσχρός ἐπιθυμία ὀκείλασι , καί πρός αὐτός ὁ ἀπώλεια ὁ βάραθρον , ὁ κτίσις δουλεύω , “ οὐ ἑκών , ” τουτέστιν οὐ κατά ἄξιος , ὁ γάρ ἄξιος αἱρέω ἄν τις ἑκούσιος δουλεύω · ὁ γάρ ὑποτάσσω ὁ ἀνάξιος ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος ἀκούσιος “ ἀλλά διά ὁ ὑποτάσσω , ὁ ὑπερβάλλω ὁ χρηστότης , καί ὁ περίειμι ὁ ἀγαθότης . Διὸ , ἀγαπητός , οὗτος προσδοκάω , σπουδάζω ἄσπιλος καί ἀμώμητος αὐτός εὑρίσκω ἐν εἰρήνη , καί ὁ ὁ κύριος ἐγώ μακροθυμία , σωτηρία ἡγέομαι . ὥσπερ ὁ ἀγαθός ἐν ὅς ὁ ἀρχή κτίζω , οἷος , οὐρανός , γῆ , θάλασσα , ἀστήρ , ὅσος ἐγώ ὁ θεός πρός ἀπόλαυσις δίδωμι κοινός πᾶς ὁ ἀνθρωπότης , οὕτως καί ὁ ὁ κύριος δωρεά διά τε οὐρανός καίνω καί γῆ καινός καί πᾶς κτίσις καινός ἔχω τε καί καταγγέλλω , ὅλος ἐγώ κοινός ὁ φύσις γίγνομαι , οὐ ἐπί ὁ Ἰσραήλ μόνος · ὑψόω γάρ ἐπί πᾶς ὁ ἔθνος ὁ κύριος , διά ὁ σταυρός ἕλκω ἐγώ ἄνω πρός ἑαυτοῦ . οὐ ὁ πιστεύω ὑπισχνέομαι ; τίς δέ ὑπισχνέομαι ; ὁ ἥκω καί λαμβάνω αὐτός , καί ἐν ὁ μονή ὁ πολύς ὁ παρά ὁ πατήρ κατοικέω . καθώς καί ὁ ἀγαπητός ἐγώ ἀδελφός Παῦλος κατά ὁ δίδωμι αὐτός σοφία γράφω σύ . οὗτος γάρ καίω ἐκεῖνος λέγω λέγω · “ ἀγνοέω ὅτι ὁ χρηστός ὁ “ θεός εἰς μετάνοια σύ ἄγω ; ὡς καί ἐν πᾶς ὁ ἐπιστολή , λαλέω ἐν αὐτός περί οὗτος · ἐν ὅς εἰμί δυσνόητος τις , ὅς ὁ ἀμαθής καί ἀστήρικτος στρεβλόω , ὡς καί ὁ λοιπός γραφή , πρός ὁ ἴδιος αὐτός ἀπώλεια . Κύριλλος Ἀλεξάνδρεια δοκέω δέ τις ὁ πάνσοφος Παῦλος δυσχερής τις λέγω , ἤτοι “ δυσνόητος κατά ὁ ὁ ἅγιος ἀπόστολος φωνή · ὅτι δέ σοφία ὁ ἄνωθεν μεστόω οὗτος οὐ εἰμί ἀμφιβάλλω · λαλέω γάρ ἐν αὐτός ὁ Χριστός . σύ οὖν ἀγαπητός , προγιγνώσκω φυλάσσω , ἵνα μή ὁ ὁ ἄθεσμος πλάνη συναπάγω , ἐκπίπτω ὁ ἴδιος στηριγμός · αὐξάνω δέ ἐν καί γνῶσις ὁ κύριος ἐγώ καί Σωτήρ Ἰησοῦς Χριστός . αὐτός ὁ δόξα καί νῦν καί εἰς ἡμέρα αἰών . ἀμήν . Κύριλλος . προσήκω τοίνυν ἀποστρέφω ὁ τοιοῦτος · κἀν ὁ ὄνομα ὁ Χριστός πρός ἀπάτη ἀμφιέννυμι . αὐτός γάρ ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός πρόσταξις εἰμί πρός ἡμέτερος ἀσφάλεια τε καί σωτηρία λέγω , “ προσέχω ἀπό ὁ Έρχο - “ μένω πρός σύ ἐν ἔνδυμα πρόβατον , ἔσωθεν δέ εἰμί λύκος “ ἁρπάζω καί πάλιν — “ βλέπω μῆτις σύ πλανάω · “ πολύς γάρ ἔρχομαι ἐπί ὁ ὄνομα ἐγώ λέγω , ἐγώ εἰμί “ ὁ Χριστός , καί πολύς πλανάω · καί ὁ Παῦλος βοάω , “ βλέπω ὁ κύων , βλέπω ὁ κακός ἐργάτης ὁ πεῖ - “ ὁ εἰς ὁ Κυρίος Ἰησαῦν . ” ὥσπερ ὁ ἀποκτείνω ὁ προφήτης καί ὁ ἀπόστολος , οὕτως ὁ ἀναιρέω ὁ λόγος αὐτός δόγμα ἀσέβεια καί πρᾶξις κακία . πονηρός δέ ὁ δεύτερος ὁ πρότερος , ὅτι οὐ μόνος εἰς ὁ ζάω ἁμαρτάνω , ἀλλά καί εἰς ὁ σωζόμενος . ἕλος σύν θεός ὁ B Ἐπιστολή Πέτρος .