catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-petri-i-catena-andreae-e-cod-oxon-coll 7
Περὶ τῆς πρὸς ἅπαντας ἐπιεικοῦς ἀνεξικακίας , ἧς τύπος ἡ ἐπὶ Νῶε τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπία · ἐφ’ ἡμᾶς δὲ ἡ διὰ τοῦ βαπτίσματος τοῦ Χριστοῦ συμπάθεια . Τὸ δὲ τέλος , πάντες ὁμόφρονες , συμπαθεῖς , φιλάδελφοι , εὔσπλαγχνοι . Οὐκέτι κατὰ ἄνδρα καὶ γυναῖκα παραινεῖ , ἀλλὰ κοινῇ πᾶσιν ἐκτίθεται νόμον ἀγάπης , ἐξ ἧς φύεται πᾶσα ἀρετὴ , ἡ συμπάθεια , ἡ εὐσπλαγχνία , ἡ ταπεινοφροσύνη , καὶ αἱ ἄλλαι ἃς ἐφεξῆς ἐδήλωσεν . Φιλόφρονες · μὴ ἀποδιδόντες κακὸν ἀντὶ κακοῦ , ἣ λοιδορίαν ἀντὶ λοιδορίας · τοὐναντίον δὲ εὐλογοῦντες , εἰδότες ὅτι εἰς τοῦτο ἐκλήθητε , ἵνα εὐλογίαν κληρονομήσητε . Τί δέ ἐστι ταπεινοφροσύνη ; τὸ ἑτέρου ὀνειδίζοντος φέρειν · τὸ ἐπιγινώσκειν τὸ ἁμάρτημα , τὸ φέρειν τὰς κατηγορίας · καὶ οὐδὲ τοῦτο ταπεινοφροσύνης ἃν εἴη ἀλλ’ εὐγνωμοσύνης . Ὁ γὰρ θέλων ζωὴν ἀγαπᾶν , καὶ ἰδεῖν ἡμέρας ἀγαθάς . Τοῦ Ἁγίου Βασιλείου . Εἴτις , φησὶ , θέλει ζωὴν , οὐ τὴν κοινὴν ταύτην ἣν ζῇ καὶ ἄλογα ζῷα , ἀλλὰ τὴν ὄντως ζωὴν , τὴν θανάτῳ μὴ διακοπτομένην · “ νῦν γὰρ , φησὶν , “ ἀποθνήσκετε καὶ “ ἡ ζωὴ ὑμῶν κέκρυπται σὺν τῷ Χριστῷ ἐν τῷ Θεῷ · ὅταν δὲ “ Χριστὸς φανερωθῇ ἡ ζωὴ ὑμῶν · οὐκοῦν ἡ ὄντως ζωὴ ὁ Χριστὸς , καὶ ἡ ἡμετέρα ἐν αὐτῷ διαγωγὴ ζωή ἐστιν ἀληθινή . Ἡσυχίου . Ἐνταῦθα , τό τις , οὐχ ὡς ἀποροῦντος τοῦ προφήτου κεῖται , ἀλλὰ μακαρίζοντος , καὶ μᾶλλον προτρέποντος ἴσως καὶ ἀποροῦντος . οἱ γὰρ πολλοὶ οὐ θέλουσι τὴν ὄντως ζωὴν , ὑπὸ τῆς προσκαίρου δελεαζόμενοι · οὐδὲ ἰδεῖν ἀγαπῶσιν ἡμέρας ἀγαθὰς τὰς τοῦ μέλλοντος , τῇ κατὰ τὸν παρόντα βίον εὐημερίᾳ προσέχοντες . Τοῦ Ἁγίου Βασιλείου . Ὁμῶς δὲ καὶ ἡμέραι ἄλλαι εἰσιν ἀγαθαὶ , ἃς ἐν ἐπαγγελίᾳ προτίθησιν ὁ προφήτης · “ τίς ἐστιν “ ἄνθρωπος ὁ θέλων ζωὴν , ἀγαπῶν ἡμέρας ἰδεῖν ἀγαθάς · αἱ γὰρ τοῦ αἰῶνος τούτου ἡμέραι πονηραὶ , ἐπειδὴ καὶ ὁ αἰὼν οὗτος τοῦ κόσμου μέρος ὑπάρχων , περὶ οὗ εἴρηται , ὅτι “ ὁ κόσμος ὅλος ἐν τῷ πονηρῷ “ κεῖται · ” τῆ φύσει τοῦ κόσμου συνεκμετρεῖται · μέρη δὲ τοῦ χρόνου τούτου αἱ ἡμέραι αὗται · διὰ τοῦτο φησὶν ὁ Ἀπόστολος “ ἐξαγο - “ ραζόμενοι τὸν καιρὸν , ὅτι αἱ ἡμέραι πόνηραι εἰσιν · οὐκοῦν νῦν μὲν οὐκ ἐσμὲν ἐν ζωῇ ἀληθινῇ · ἄλλη δέ ἐστιν ἡ ζωὴ , πρὸς ἣν καλεῖ ἡμᾶς ὁ λόγος · καὶ νῦν μὲν αἱ ἡμέραι ἡμῶν πονηραὶ , ἄλλαι δέ τινες ἀγαθαὶ , ἃς νὺξ οὐ διακόπτει · ἔσται γὰρ ὁ Θεὸς αὐτῶν φῶς αἰώνιον . Παυσάτω τὴν γλῶσσαν αὐτοῦ ἀπὸ κακοῦ . Κυρίλλου . Ἁγιοπρεπὲς τὸ μάθημα καὶ σωτήριον , καὶ λόγου παντὸς ἀξίαν εἶναι φημὶ τὴν ὑφήγησιν · γέγραπται γὰρ “ ὅτι “ θάνατος καὶ ζωὴ ἐν χειρὶ γλώσσης · οἱ δὲ κρατοῦντες αὐτῆς ἔδον - “ ται τοὺς καρποὺς αὐτῆς.’ ἔφη δέ που καὶ ὁ Χριστοῦ μαθητὴς , “ εἰ τις ἐν λόγῳ οὐ πταίει , οὗτος τέλειος ἀνὴρ , δυνατὸς χαλιναγω - “ γῆσαι καὶ ὅλον τὸ σῶμα . μέγα οὖν τῆς γλώσσης τὸ ἐγκρατὲς , ὥσπερ ἀμέλει παγχάλεπον νόσημα τὸ μὴ οὕτως ἔχειν . Καὶ χείλη αὐτοῦ τοῦ μὴ λαλῆσαι δόλον . Τοῦ Χρυσοστόμου . Δόλος δέ ἐστι τὸ ψεῦδος , καὶ ἀπάτη καὶ συκοφαντία , καὶ διαβολαὶ τὸ ἀληθὲς οὐκ ἔχουσαι · φίλα δέ πὼς ταυτὶ τῷ τῆς ἀληθείας ἐχθρῷ , τουτέστι τῷ Σατανᾶ , τῷ τοῦ Ψεύδους δους πατρί · “ ψεύστης γάρ ἐστι,’’ καθὰ φησὶν ὁ Σωτῆρ’ , “ καὶ ἐν “ τῇ ἀληθείᾳ οὐκ ἔστηκε.’’ παραιτητέον δὲ τοῖς ἁγίοις τὰ ἐκείνου ἀρπαγημαῖα μᾶλλον τὰ Θεοῦ , ὅς ἐστιν ἀλήθεια . Ἐκκλινάτω ἀπὸ κακοῦ , καὶ ποιησάτω ἀγαθόν . Τοῦ Αὐτοῦ . Οὐ γὰρ ἐν ἡμῖν τὸ μηδ’ ὅλως εἰς νοῦν δέξασθαι τι τῶν τοιούτων · προσπίπτουσι γὰρ αὐτῷ τοιαῦται πὼς ἔννοιαι πλειστάκις · ἀλλ’ εἴπερ τις εἴη σοφὸς , ἀποφέρεται μὲν αὐτῶν , τοῖς δὲ ἀμείνοσι καὶ πολὺ λίαν ἔχουσι τὸ ἐπωφελὲς χαρίζεται τὰς ῥοπάς · τοῦτό ἐστιν οἶμαι τὸ ἔκκλινον ἀπὸ κακοῦ . Τοῦ Ἁγίου Βασιλείου . Στοιχειώδεις αἱ παραινέσεις καὶ εἰσαγωγαὶ εἰς εὐσέβειαν · ἐκνεῦσαι προσήκει ἀπὸ τῆς ἐπὶ τὸ κακὸν φορᾶς , καὶ οἱονεὶ ὁδοῦ κακῆς τῆς ἐν τῷ πονηρῷ βίῳ συνηθείας ἀπαλλαγέντα , οὕτως ἅψασθαι τοῦ ἀγαθοῦ , ἀποστάντα πρότερον παντελῶς καὶ ἐκνεύσαντα τοῦ κακοῦ , ὡς ἀμήχανον ὑγείαν ἀναλαβεῖν μὴ τῆς νόσου ἀπαλλαγέντα . Ζητησάτω εἰρήνην , καὶ διωξάτω αὐτήν . Τοῦ αὐτοῦ . Περὶ ταύτης τῆς εἰρήνης ὁ Κύριος ἔφη , “ εἰρή - “ νῆν τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν · εἰρήνην τὴν ἐμὴν ἀφίημι ὑμῖν · “ οὐχ ὡς ὁ κόσμος δίδωσιν ὑμῖν εἰρήνην , κἀγὼ δίδωμι ὑμῖν . διώξεις δὲ τὴν εἰρήνην οὐκ ἄλλως ἣ κατὰ σκοπὸν τρέχων εἰς τὸ βραβεῖον τῆς ἄνω κλήσεως · ὁ ζητῶν εἰρήνην Χριστὸν ἐκζητεῖ , ὅτι αὐτός ἐστιν ἡ εἰρήνη · ὃς ἔκτισε τοὺς δύο εἰς ἕνα καινὸν ἄνθρωπον , ποιῶν εἰρήνην , καὶ εἰρηνοποιήσας διὰ τοῦ αἵματος τοῦ σταυροῦ αὐτοῦ · εἴτε τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς , εἴτε τὰ ἐπὶ τῆς γῆς . Διώκουσι τοίνυν τὸ δίκαιον · ἵν εὑρόντες ἁρπάσωσιν · οὗτοι δ’ ἃν εἰεν οἱ καὶ αὐτὸν ζητοῦντες τὸν Κύριον , τουτέστι τὸν Χριστόν · εὑρίσκουσι γὰρ διὰ πίστεως , καλοῦντος αὐτοὺς εἰς τοῦτο τοῦ Θεοῦ καὶ πατρὸς · Ὅτι οἱ ὀφθαλμοὶ Κυρίου ἐπὶ δικαίους , καὶ ὦτα αὐτοῦ εἰς δέησιν αὐτῶν . Ἄξιοι γὰρ ἐπισκοπῆς οὐ τοὺς ταῖς ἁμαρτίαις ἐνεχομένους ἀλλὰ γὰρ ἤδη κεκαθαρμένους g . Ἐπεὶ αἱ ἐπιβλέπουσαι τὸ πᾶν τοῦ Θεοῦ δυνάμεις τροπικῶς ὀφθαλμοὶ λεγόμεναι · ἐπιβλέπουσι δὲ ἐπὶ τοὺς δικαίους · ἀλλὰ καὶ τὰ ὦτα αὐτοῦ ἕτοιμα εἰς τὸ δέξασθαι τὴν δέησιν αὐτῶν · τούτου χάριν , φησὶν , εἰ θέλετε τούτων ἀπολαῦσαι , ἐκκλίναντες ἀπὸ κακοῦ τὸ ἀγαθὸν ποιήσατε . Οὐκοῦν οὐδένα καιρὸν ὁ Θεὸς τῶν δικαίων ἀφίσταται , ἀλλ’ ὅταν ἡ τοῦ δικαίου χεὶρ τὴν ἐλεημοσύνην ἐργάζηται , ἔχει τοῦ Θεοῦ τὸν ὀφθαλμὸν ἐπιβλέποντα · καὶ ὅταν ἡ γλῶσσα προσεύχηται , ἕλκει τὸ δεσποτικὸν ὠτίον πρὸς ἀκρόασιν , τοῦ Κορνηλίου τὴν εὐχὴν κερδαίνουσα , “ αἱ εὐχαί σου καὶ αἱ ἐλεημοσύναι σου “ σαν εἰς μνημόσυνον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ . ” Πρόσωπον δὲ Κυρίου ἐπὶ ποιοῦντας κακά . Ἡσυχίου . Ἵνα ἣ μετανοοῦντας προσδέξηται , ἣ ἐπιμένοντας τιμωρήσηται . Καὶ τίς ὁ κακώσων ὑμᾶς , ἐὰν τοῦ ἀγαθοῦ μιμηταὶ γένησθε ; ἀλλ’ εἰ καὶ πάσχοιτε διὰ δικαιοσύνην , μακάριοι · τὸν δὲ φόβον αὐτῶν μὴ φοβήθητε , μηδὲ ταραχθῆτε . Εἰς μὲν γὰρ τὸν τῶν γάμων θεσμὸν παρανομούσας καὶ αὐτὰς ἐκβάλλειν ἐκέλευσεν ὁ Σωτῆρ’ , τούτου δὲ μὴ συμβαίνοντος πάντα τὰ ἐλαττώματα τῶν γυναικῶν φέρειν προσέταξεν . Τοῦ χρυσοστόμου . τὸν γὰρ ἑαυτὸν μὴ ἀδικοῦντα παραβλάψαι δύναται . Δείκνυσιν ὡς οὐδὲν αὐτοὺς κατ’ ἀρετὴν οἱ ἐξ ἐθνῶν πειρασμοὶ βλάπτουσιν · ὅπουγε καὶ μακαρίους παρασκευάζουσιν ὑπομένοντας εὐχαρίστως . Κύριον δὲ τὸν Θεὸν ἁγιάσατε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν . “ Κύριον δὲ τὸν Θεὸν ἁγιάσατε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν . ὥσπερ τὸ μεγαλύνειν τὸν Θεὸν οὐκ ἐπίδοσιν μεγέθους προσάγειν αὐτῷ δηλοῖ · ἀλλ’ οὐδὲ τὸ δοξάζειν εὔκλειαν ἔξωθεν φέρειν παρίστησιν , οὕτως οὐδὲ τὸ ἁγιάζειν τὸν Κύριον προστιθέναι αὐτῷ ἁγιότητα σημαίνει · ὅπερ καὶ ἐν τῇ καρδίᾳ τῇ ἡμετέρᾳ τοῦτο ποιεῖν προσταττόμεθα . εἰ γὰρ τῆς ἁγιότητος αὑτοῦ ἀκριβῆ διάληψιν σχοίημεν , οὐ καθάπαξ αὐτὸν ἁγιάζομεν , ἀλλ’ ἐν τῇ καρδίᾳ ἡμῶν προστιθεμένης ἐκ τοῦ τοῦτο ποιεῖν τῇ νοήσει ἡμῶν τῆς περὶ Θεοῦ ἁγιότητος . ὡσαύτως καὶ ὁ μεγαλύνων αὐτὸν τοῦ μεγέθους αὐτοῦ μετοχὴν εἰς ἑαυτὸν δέχεται · ὅθεν εἴρηται · “ μεγαλύνει ἡ ψυχή “ μου τὸν Κύριον . ” καὶ “ μεγαλύνατε τὸν Κύριον σὺν ἐμοί . ὡσαύτὸ τὸ τῆς δόξης εἰδὼς εἰς αὐτὸν δοξάζει ἑαυτόν . ταῦτα δὲ οὐ δοκεῖ παράδοξα εἶναι τῷ ἀκριβῶς ἐπισταμένῳ , ὡς ὁ Θεὸς οὐ δέχεται , ἀλλὰ χορηγεῖ τὰ ἀγαθά . Ἒστι μὲν προφητικὴ ἡ φωνὴ , λέγει δὲ ὡς οὐδεὶς φόβος ἔστιν ἐν ὑμῖν , ὃς δυνήσεται ἡμᾶς ἀναγκάσαι μὴ Κυρίον ὁμολογεῖν τὸν Χριστὸν ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν , ἀλλ’ ἁγιάσετε . δεικνὺς ὡς αὐτὴ ἡ ὁμολογία ἁγιασμός ἐστι τῆς ψυχῆς ὁμοῦ καὶ τοῦ σώματος . Ἕτοιμοι ἀεὶ πρὸς ἀπολογίαν παντὶ τῷ ἀπαιτοῦντι ὑμᾶς λόγον περὶ τῆς ἐν ὑμῖν ἐλπίδος , μετὰ πρᾳΰτητος καὶ φόβου · συνείδησιν ἔχοντες ἀγαθὴν , ἵνα ἐν ᾧ καταλαλῶσιν λαλῶσιν ὑμῶν ὡς κακοποιῶν , καταισχυνθῶσιν οἱ ἐπηρεάζοντες ὑμῶν τὴν ἀγαθὴν ἐν Χριστῷ ἀναστροφήν . Διδύμου . Δεῖ γὰρ οὕτως παρεσκευασμένους εἶναι πρὸς γνῶσιν τῆς πίστεως , ὡς ἐν παντὶ καίρῳ ἀπαιτουμένους ἧμας ’τον περ αὐτῆς λόγον εὐχερῶς ἀποκρίνεσθαι · ἀποκρινομένους δὲ πραότητα ἐπιδείκνυσθαι καὶ φόβον Θεοῦ · ὁ γὰρ τὸν περὶ τοῦ Θεοῦ λόγον λαλῶν , οὕτως ὀφείλει λαλεῖν ὡς παρόντος τοῦ Θεοῦ . Κρεῖττον γὰρ ἀγαθοποιοῦντας , εἰ θέλοι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ , πάσχειν , ἢ κακοποιοῦντας · ὅτι καὶ χριστὸς ἅπαξ περὶ ἁμαρτιῶν ὑπὲρ ἡμῶν ἔπαθε , δίκαιος ὑπὲρ ἀδίκων · ἵνα ἡμᾶς προσαγάγῃ τῷ Θεῷ · θανατωθεὶς μὲν σαρκὶ , ζωοποιηθεὶς δὲ πνεύματι . Ἐπειδή τινες θαυμάζουσι πῶς ὁ μὲν Σωτῆρ’ ἔφη , “ μὴ μεριμνή - “ σητε πῶς ἣ τι λαλήσετε , ὁ δὲ Ἀπόστολος ἐνταῦθα “ ἕτοιμοι “ πρὸς ἀπολογίαν , οὐκ ἔστιν ἐν ἀντιλογίᾳ · ἀλλὰ τὸ μὲν περὶ μαρτυρίου εἴρηται , τὸ δὲ περὶ διδασκαλίας · ὅταν μὲν γὰρ ἐν συλλόγῳ φίλων ὁ ἀγὼν ᾖ , κελευόμεθα μὴ μεριμνᾶν · ἄτοπον γὰρ μὴ εἶναι ὃ διδάσκειν ἐπαγγελόμεθα · ὅταν δὲ δικαστήριον ᾖ φοβερὸν , καὶ δῆμοι λυττῶντες , καὶ πάντοθεν δέος , τὴν οἰκεία , ἐπηγγείλατο παρέξειν ῥοπήν · καὶ γὰρ μέγιστον ἦν , ἀνθρώπους τῶν ἰχθύων ὀλίγον κατὰ τὴν ἀφωνίαν διαφέροντας , τυράννων καθεζομένων , καὶ πάντων παρεστώτων , καὶ ξιφῶν γεγυμνωμένων , καὶ πάντων ἐκείνοις συμμαχούντων , εἰσελθεῖν δεδεμένους καὶ εἰς γῆν κύπτοντας δυνηθῆναι ῥῆξαι φωνήν · ὥστε εἰκότως οἱ μὲν τῆς θείας ἀπολαύουσι ῥοπῆς · οἱ δὲ διδάσκονται τῷ τῆς ἀμαθίας μὴ ἐκδιδόναι ἑαυτοὺς ὕπνῳ · σοφοὶ γὰρ εἶναι ὀφείλουσιν οἱ τῆς σοφία , φοιτηταί · καὶ γὰρ ἡ πράξις τότε ἐπαινετή ἐστιν , ὅταν λογισμῷ ἐπιτελῆται · τὸ γὰρ ἄνευ συνέσεως καὶ ἐξετάσεως δοκεῖν τι εἰδέναι μέμψιν φέρει · “ γνῶσις γὰρ ἀσυνέτων ἀδιεξέταστοι λόγοι . πάλιν αὐτοῖς παραινεῖ μὴ λυπεῖσθαι ἐφ’ οἷς ἀδίκως πάσχον · σιν , εἰρηκὼς δὲ , “ εἰ θέλοι τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ , ” παθεῖν ἡμᾶς ἐδίδαξε τὰς θλίψεις οἰκονομικῶς διὰ γυμνασίαν ἡμῶν γινομένας κατὰ συγχώρησιν Θεοῦ , καὶ εἰς τοῦτο ἐπαλείφων ἡμᾶς . πάλιν τὸν Χριστοῦ θάνατον ἐξηγεῖται καὶ τὴν ἀνάστασιν . ὅρα δὲ πῶς ἡμῖν ἐκήρυξε τὸ μυστήριον . εἰπὼν γὰρ “ θανατωθεὶς μὲν σαρκὶ , “ ζωοποιηθεὶς δὲ Πνεύματι,’’ ὅμοιον ὡσεὶ λέγοι , ἀποθανὼν μὲν ὑπὲρ τῆς κατεχομένης ἡμῶν σαρκὸς τῇ φθορᾷ · ἐγερθεὶς δὲ ὡς Θεὸς , τὴν γὰρ θεότητα διὰ τοῦ Πνεύματος ὠνόμασε “ Πνεῦμα “ γὰρ ὁ Θεὸς,’’ φησὶ τὰ θεῖα λόγια · οὐδαμοῦ γὰρ διαιρεῖ τῆς ἰδίας σαρκὸς τὸν λόγον . Ἐν ᾧ καὶ τοῖς ἐν φυλακῆ πνεύμασι πορευθεὶς ἐκήρυξεν , ἀπειθήσασι ποτὲ , ὅτε ἀπεξεδέχετο ἡ τοῦ Θεοῦ μακροθυμία , ἐν ἡμέραις Νῶε , κατασκευαζομένης κιβωτοῦ , εἰς ἢν ὀλίγαι , τουτέστιν ὀκτὼ , ψυχαὶ διεσώθησαν δι’ ὕδατος . Κυίλλου . Λύει ἐνταῦθα τὴν ἀντίθεσιν ἐκείνην ἥν τινες ἀντιτίθεντες λέγουσιν · εἰ ἐπωφελὴς ᾖ ἡ ἐνανθρώπησις , τι δήποτε μὴ πρὸ πολλῶν ἐνηνθρώπησε χρόνων · ἰδοὺ γὰρ “ καὶ τοῖς ἐν φυλακῇ “ πνεύμασι πορευθεὶς ἐκήρυξεν ; ” ἵνα λύσῃ τούτους , ὅσοι ἔμελλον · εἰ κατ’ ἐκεῖνο καιροῦ σαρκωθεὶς τοῖς ἐπὶ γῆς ἐπεφοἴτησεν · οὗτοι γὰρ αὐτὸν καὶ ἐν τοῖς καταχθονίοις ἐπιφανέντα πάντως ἐπέγνωσαν , καὶ τῆς ἐπιφανείας ἀπέλαυσαν . Τῇ ψυχῇ πορευθεὶς ἐκήρυξε τοῖς ἐν ᾅδου , ὡς ψυχὴ μετὰ ψυχῶν ὀφθεὶς , ὃν οἱ πυλωροὶ τοῦ ᾅδου ἰδόντες ἔπτηξαν , καὶ πύλαι χαλκαῖ συνετρίβησαν , καὶ μοχλοὶ σιδηροῖ συνεθλάσθησαν · καὶ ὁ μονογενὴς ἐφώνει μετ’ ἐξουσίας ταῖς ὁμοιοπαθέσι ψυχαῖς , κατὰ τὸν τῆς οἰκονομίας λόγον , λέγων τοῖς ἐν δεσμοῖς , ἐξέλθετε i , καὶ τοῖς ἐν τῷ σκότει ἀνακαλύφθητε . Τουτέστι , καὶ τοῖς ἐν ᾅδου ἐκήρυξεν · ἵνα λύσῃ τούτους ὅσοι πιστεύειν ἔμελλον , εἰ κατὰ τὸν τῆς ἐκείνων ζωῆς καιρὸν σαρκωθεὶς ἐπεδήμησεν · οὗτοι γὰρ καὶ εἰς ᾅδου πάντως ἐπέγνωσαν · ἔστι γὰρ τὰ πλείω τῆς καθ’ ἡμᾶς οἰκονομίας ὑπὲρ φύσιν καὶ παράδοσιν · καθάπερ οὖν ὁμοτίμως πᾶσι τοῖς ἐπὶ γῆς διὰ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας ἐπεφώνει Χριστὸς , καὶ οἱ πιστεύσαντες ὠφελήθησαν , οὕτω καὶ διὰ τῆς εἰς ἅδου καταβάσεως , τοὺς πιστεύοντας καὶ ἐπεγνωκότας αὐτὸν ἠλευθέρωσε τῶν τοῦ θανάτου δεσμῶν · αἱ γὰρ τῶν ἐν εἰδωλολατρίαις καὶ ἀθεμίτοις ἀσελγείαις βιωσάντων ψυχαὶ , ταῖς σαρκικαῖς προσπαθείαις οἱονεὶ ἀποτυφλωθεῖσαι , πρὸς τὰς τῆς θεοφανείας αὐγὰς βλέπειν οὐκ ἴσχυον · ἵνα καὶ πιστῶς ἐπιγνοῖεν τὸν ἐπὶ τῶ πάντας ἐλευθερῶσαι τό γε ἐπ’ αὐτῷ τοῖς καταχθονίοις ἐπιφανέντα , καὶ κοινῇ πᾶσι κηρύξαντα · καὶ μετὰ τοῦ φιλανθρώπου καὶ τὸ δίκαιον ἐνδεικνύμενον · ἵνα οἱ τῆς τοιαύτης εὐεργεσίας ἀποπεσόντες , σφὰς αὐτοὺς ἔχοιεν αἰτιᾶσθαι , τὸν δημιουργὸν καὶ τὸν τῶν ὅλων Θεὸν ἀπολιπόντες , καὶ δαίμοσι μισανθρώποις δουλεύσαντες , καὶ ὡς ἐκείνοις φίλον ὑπῆρχε διαβιώσαντες . Σευήρου . Ἀλλ’ οὐ πᾶσι τοῖς ἐκεῖσε κατεχομένοις , ἀλλὰ μόνοις τοῖς πιστεύσασι καὶ ἐπεγνώκοσιν αὐτὸν τὴν ἄφεσιν ἐδωρήσατο . ἐπέγνωσαν δὲ αὐτὸν οἱ δι’ ἀγαθῶν ἔργων τῆς κακίας ἑαυτοὺς ἐκκαθάραντες , καθ’ ὃν ἐν σαρκὶ χρόνον ἐβίωσαν · πάντες γὰρ καὶ οἱ δικαίως πολιτευσάμενοι , πρὶν ἐπιφανῆναι τοῖς καταχθονίοις Χριστὸν , ὑπὸ τῶν δεσμῶν τοῦ θανάτου κατείχοντο , καὶ τὴν αὐτοῦ κἀκεῖσε παρουσίαν ἀνέμενον , ἀποκεκλεισμένης αὐτοῖς τῆς ἐπὶ τὸν παράδεισον ὁδοῦ διὰ τῆς τοῦ Ἀδὰμ παραβάσεως · ὅτι δὲ οὐ πάντες οἱ ἐν τοῖς ὑποχθονίοις ὄντες ἀπώναντο τῆς ἐκεῖσε Χριστοῦ καταβάσεως , ἀλλ’ οἱ πεπιστευκότες μόνον , δηλοῖ μὲν Γρηγόριος ὁ Θεολόγος ἐν τῷ εἰς τὸ Πάσχα λόγῳ , προτείνας ἐν ἐπαπορήσει k τὴν πρότασιν , ὡς ἀξίαν ζητήσεως , τῇ ἐπαγωγῇ δὲ δοὺς τὴν τοῦ ἀληθοῦς ἐπικράτειαν · ἔφη γὰρ οὕτως · “ κἂν εἰς ᾅδου κατίῃ , “ συγκάτελθε · γνῶθι καὶ τὰ ἐκεῖ μυστήρια , τίς ἡ οἰκονομία τῆς “ διπλῆς καταβάσεως , τίς ὁ λόγος . ἁπλῶς σώζει πάντας ἐπι - “ φανεὶς , ἣ κἀκεῖ τοὺς πιστεύοντας . ” Ἰγνάτιος δὲ ὁ θεόφορος καὶ μάρτυς οὕτω φησί · “ πῶς ἡμεῖς δυνησόμεθα ζῆσαι χωρὶς “ αὐτοῦ , οὗ καὶ προφῆται , μαθηταὶ ὄντες τῷ Πνεύματι , ὡς διδάσκα “ λον αὐτὸν προσεδόκων · καὶ διὰ τοῦτο ὃν δικαίως ἀνέμενον , παρὼν “ ἤγειρεν αὐτοὺς ἐκ νεκρῶν. ” Καὶ μετ’ ὀλίγα—l Καθάπερ οὖν ὁμοτίμως πᾶσι τοῖς ἐπὶ γῆς διὰ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας ἐφάνη Χριστὸς , καὶ οἱ πιστεύσαντες ὠφελήθησαν · οὕτω καὶ διὰ τῆς εἰς ᾅδου καταβάσεως , τοὺς πιστεύσαντας καὶ ἐπεγνωκότας αὐτὸν ἠλευθέρωσε τῶν τοῦ θανάτου δεσμῶν . αἱ γὰρ τῶν εἰδωλολατρίαις καὶ κώμοις καὶ μέθαις καὶ ἀθεμίτοις ἀσελγείαις βιωσάντων ψυχαὶ , ταῖς σαρκικαῖς προσπαθείαις οἷον ἀποτυφλωθεῖσαι , πρὸς τὰς τῆς θεοφανείας αὐγὰς οὐκ ἰσχύουσιν · ἵνα πιστῶς ἐπιγνοῖεν τὸν ἐπὶ τῷ πάντας ἐλευθερῶσαι τόγε ἐπ’ αὐτῷ τοῖς καταχθονίοις ἐπιφανέντα , καὶ κοινῇ πᾶσι κηρύξαντα , καὶ μετὰ τοῦ φιλανθρώπου τὸ δίκαιον ἐνδεικνύμενον · ἵν οἱ τῆς τοιαύτης εὐεργεσίας ἀποπεσόντες , σφὰς αὐτοὺς ἔχοιεν αἰτιᾶσθαι , τὸν δημιουργὸν καὶ τῶν ὅλων Θεὸν ἄπολιπόντες , καὶ δαίμοσι μισανθρώποις δουλεύσαντες , καὶ ὡς ἐκείνοις φίλον ὑπῆρχε διαβιώσαντες . Ἀμμωνίου . Ἠρώτησέ με ὁ σχολαστικὸς Καισάριος , εἰ κατελθόντος εἰς ᾅδου Ἰησοῦ τοῦ Θεοῦ Λόγου , πασῶν τῶν ψυχῶν ἐλύθη τὰ δεσμά ; καὶ εἶπον , ναί . εἶτα οὖν φησι . καὶ ὁ Ἰούδας λελυμένος ἦν ; καὶ εἶπον , καὶ πάνυ . οὐ γὰρ οἷόν τε ἦν , τοῦ παμβασιλέως παρόντος , τὸν τύραννον καὶ αὐτὸν χειρωθέντα , λέγω δὴ τὸν θάνατον , ἔτι τοὺς αἰχμαλώτους κατέχειν . τί οὖν ὁ Κύριος ἐποίησέ , φησιν ; ἐκήρυξεν ὡς ἐπὶ γῆς , καὶ τοῖς ἐν ᾅδου πᾶσι , τὴν εἰς αἰώνιον σωτηρίαν ἄγουσαν ὁδὸν , ὥστε πιστεύειν εἰς τὸν Πατέρα καὶ εἰς αὐτὸν τὸν ἐνανθρωπήσαντα καὶ ἀποθανόντα ὑπὲρ ἡμᾶν , καὶ κατελθόντα εἰς ᾅδου , καὶ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον . καὶ τοὺς μὲν πιστεύσαντας ἀνήγαγε σὺν ἑαυτῷ · τοὺς δὲ ἀπιστήσαντας εἴασε κάτω πάλιν ἐν τῇ πρώτῃ καταστάσει · εἶτα πάλιν εἶπε μοι . καὶ πῶς οἷόν τε ἦν τοὺς ἐν ᾅδου διὰ μετανοίας ἐλευθερωθῆναι , “ ἐν δὲ “ τῷ ᾅδῃ τίς ἐξομολογήσεταί σοι ; ” ἣ τάχα ἡ ἐξομολόγησις ἐπὶ τῶν μεταμελομένων ἐφ’ οἷς ἔπραξαν , καὶ ἐξομολογουμένων τὰ ἴδια πλημμελήματα χώραν ἔχει , ὅπερ τότε οὐ γέγονε · ψιλὴ γὰρ πίστις ἔσωσε τοὺς ἐν ᾅδῃ πιστεύσαντας . καὶ ἔστι μὲν σαφὲς ἀνάγνωσμα ἐν ταῖς Καθολικαῖς , ὅτι ἐκήρυξεν ἐν ᾅδου τοῖς ἀπειθήσασιν ἀνθρώποις , ἐκήρυξε δὲ οὐχὶ μάτην , ἀλλ’ ἵνα τοὺς πιστεύσαντας τῷ κηρύγματι λυτρώσηται · ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς ὣν , τοὺς πιστεύσαντας ἠλευθέρου τῶν προτέρων ἁμαρτημάτων διὰ τῆς θείας ἀναγεννήσεως , ἐπὶ τὸ ἀρχέτυπον αὐτοὺς ἀναστοιχειῶν . εἶτα πάλιν είπε μοι . καὶ τῷ Ἰούδα ἐκήρυξε , καὶ ἔδωκεν αὐτῷ ἄδειαν τοῦ ἐκ μετανοίας συναναβῆναι αὐτῷ ; καὶ εἰπον · οὐ νομίζω . καὶ γὰρ περιττὸν ἦν τῷ εἰδότι κηρύξαι , ὅπουγε καὶ τοῖς μέλλουσι βαπτίζεσθαι προσάπαξ αἱ μυσταγωγικαὶ κατηχήσεις γίνονται · ὁ δὲ Ἰούδας οὐ μόνον ὅτε κατηχήθη τὸ μυστήριον καὶ κατεδέξατο , ἀλλὰ καὶ ἄλλοις αὐτὸς ἐκήρυξε , καὶ θείας χάριτος ἠξιώθη , ὥστε καὶ δαίμονας ἐκβάλλειν καὶ ἰάσεις ποιεῖν · ὕστερον δὲ διὰ τοῦ αὐτεξουσίου τῆς ἑαυτοῦ γνώμης μετατραπεὶς ἐξώκειλεν · ὃς οὐδὲ ἐλεγχθεὶς παρὰ τοῦ Κυρίου , ὅτι σύ με ἔχεις παραδοῦναι , ᾐσχύνθη , οὔτε νιπτόμενος τοὺς πόδας μετὰ τῶν ἕνδεκα παρὰ τοῦ Ἰησοῦ , ἐπὶ τῷ ἐλεγμῷ διετράπη , ἀλλ’ ἔμεινε τῷ ἑαυτοῦ σκοπῷ . καὶ μή μοι τὶς εἴπῃ , ὅτι ἄκων ἔπραξε τὸ κακόν · τοῦτο γὰρ οὐδεὶς Χριστιανῶν λέγειν ἀνέχεται · τάχα δὲ οὐδὲ ἄλλης θρησκείας ἄνθρωπος . ἀλλ’ οὔτε αὐτὸς ὁ Ἰούδας τοῦ πταίσματος τὴν αἰτίαν εἰς ἄλλον ἀνήγαγεν , ἀλλ’ εἰς ἑαυτόν . ἀμέλει γοῦν ὕστερον συνεωρακὼς τὸ πταῖσμα , ὃ ἐποίησεν , ἑαυτὸν ἐτιμωρήσατο καὶ ἀπήγξατο · καὶ ἐν τούτῳ δεικνὺς τὸ φονικὸν ἑαυτοῦ τῆς ψυχῆς κίνημα · οὐ γὰρ ἠρκέσθη ὅτι ἐφόνευσε τὸν Κύριον , ἀλλὰ καὶ ἑαυτὸν ἀνεῖλεν · οὐ φόνῳ τὸν φόνον ἐξιλεούμενος · ᾔδει γὰρ ὅτι ὁ ἑαυτὸν φονεύων τιμωρεῖται ὡς ὁ ἄλλον φονεύων · ἀλλὰ μεστὸς ὢν ὑποψίας , καὶ μὴ ἀνεχόμενος ὀνειδισθῆναι ὡς προδότης , ἀγχόνῃ ἐχρήσατο . οὐκ ἠγνόει γὰρ ὅτι ἐπίμονος μετάνοια τὸν Θεὸν δυσωπεῖ , ἀλλ’ ὡς ὑπερόπτης οὐκ ἠνέσχετο τοῦτο ποιῆσαι , ὅπερ ποιήσας καὶ Παῦλος ὁ τὸν Στέφανον φονεύσας δυνάμει ἠλεήθη · καὶ Πέτρος ὁ ἀρνησάμενος τὸν Χριστὸν , καὶ διὰ μετανοίας καὶ δακρύων συγχωρηθείς . Διδάξας ἡμᾶς ὡς ἀπέθανεν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν ὁ Χριστὸς , διδάσκει ὅτι καὶ τὴν εἰς ᾅδου πορείαν πεποίηται , τὰς τῶν πάλαι τεθνηκότων ψυχὰς ἀνάξων ἐκεῖθεν · εἴρηκε γὰρ τοῖς ἐν δεσμοῖς , ἐξέλθετε · καὶ ὡς ὁ Εὐαγγελίστης ἔφη , “ πολλὰ σώματα τῶν “ κεκοιμημένων ἁγίων ἀναστάντα εἰσῆλθον εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν , “ καὶ ἐνεφανίσθησαν πολλοῖς . · διὸ καὶ ὁ Παῦλος κηρύττων Χριστὸν οὕτω φησὶν , “ ὁ καταβὰς αὐτός ἐστι καὶ ὁ ἀναβὰς “ ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν , ινα πληρώσῃ τὰ πάντα . ” Ὃ ἀντίτυπον νῦν καὶ ἡμᾶς σώζει βάπτισμα , οὐ σαρκὸς ἀπόθεσις ῥύπου , ἀλλὰ συνειδήσεως ἀγαθῆς ἐπερώτημα εἰς Θεόν . Τουτέστιν οὐ τύπος ἦν ἐκεῖνο τὸ ὕδωρ . ὥσπερ γὰρ ἐκεῖνο τοὺς μὲν πονηροὺς ἐκόλασε , τοὺς δὲ ἀγαθοὺς διεφύλαξεν , οὕτω καὶ τοῦτο , τοὺς μὲν πονηροὺς ἀποπνίγει δαίμονας · σώζει δὲ τοὺς προσιόντας αὐτῷ . δείκνυσι δὲ καὶ πόσον εἰς δύναμιν τὸ βάπτισμα · ὅπουγε ψυχῆς ἁμαρτημάτων ἐστὶν ἀπόνιψις · καὶ πῶς αὐτοῦ δεόμεθα διδάσκει · πῶς δὲ , ἣ ὁμολογοῦντες τὴν ἀνάστασιν τοῦ Κυρίου ; Δι’ ἀναστάσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ , ὅς ἐστιν ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ , πορευθεὶς εἰς τὸν οὐρανὸν , ὑποταγέντων αὐτῷ ἀγγέλων καὶ ἐξουσιῶν καὶ δυνάμεων . Ὅρα πάλιν ὡς σαφῶς ἡμῖν τὴν οἰκονομίαν ἐκτίθεται , μνημονεύσας γὰρ θανάτου καὶ ἀναστάσεως , καὶ τῆς εἰς οὐρανὸν ἀνόδου μέμνηται · καὶ ὃς ἐστὶν ἐν δεξιᾷ τοῦ Πατρός · ἵνα γὰρ μὴ νομίσῃς αὐτὸν παθεῖν καὶ ἀπωλεσαί τι τῆς δόξης , ἀκούσας γενόμενον ἄνθρωπον καὶ ἀποθανόντα , τούτου χάριν καὶ τὴν ἀνάστασιν καὶ τὴν εἰς οὐρανοὺς ἄνοδον καὶ τὴν ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρὸς καθέδραν λέγει · καὶ ὡς πᾶσα αὐτὸν ἡ τῶν ἄνω πληθὺς προσκυνεῖ · τὸ δὲ “ ὑποτα - “ γέντων ” πάλιν διὰ τὴν οἰκονομίαν εἴρηται .
Lemmas: περι ὁ πρός ἅπας ἐπιεικής ἀνεξικακία , ὅς τύπος ὁ ἐπί Νῶε ὁ Θεός φιλανθρωπία · ἐπί ἐγώ δέ ὁ διά ὁ βάπτισμα ὁ Χριστός συμπάθεια . ὁ δέ τέλος , πᾶς ὁμόφρων , συμπαθής , φιλάδελφος , εὔσπλαγχνος . οὐκέτι κατά ἀνήρ καί γυνή παραινέω , ἀλλά κοινός πᾶς ἐκτίθημι νόμος ἀγάπη , ἐκ ὅς φύω πᾶς ἀρετή , ὁ συμπάθεια , ὁ εὐσπλαγχνία , ὁ ταπεινοφροσύνη , καί ὁ ἄλλος ὅς ἐφεξῆς δηλόω . Φιλόφρων · μή ἀποδίδωμι κακός ἀντί κακός , ὅς λοιδορία ἀντί λοιδορία · ἐναντίος δέ εὐλογέω , οἶδα ὅτι εἰς οὗτος καλέω , ἵνα εὐλογία κληρονομέω . τις δέ εἰμί ταπεινοφροσύνη ; ὁ ἕτερος ὀνειδίζω φέρω · ὁ ἐπιγιγνώσκω ὁ ἁμάρτημα , ὁ φέρω ὁ κατηγορία · καί οὐδέ οὗτος ταπεινοφροσύνη ἄν εἰμί ἀλλά εὐγνωμοσύνη . ὁ γάρ ἐθέλω ζωή ἀγαπάω , καί ὁράω ἡμέρα ἀγαθός . ὁ ἅγιος Βασίλειος . ἔστις , φημί , ἐθέλω ζωή , οὖον ὁ κοινός οὗτος ὅς ζῶ καί ἄλογος ζῷον , ἀλλά ὁ εἰμί ζωή , ὁ θάνατος μή διακόπτω · “ νῦν γάρ , φημί , “ ἀποθνῄσκω καί “ ὁ ζωή σύ κρύπτω σύν ὁ Χριστός ἐν ὁ Θεός · ὅταν δέ “ Χριστός φανερόω ὁ ζωή σύ · οὐκοῦν ὁ εἰμί ζωή ὁ Χριστός , καί ὁ ἡμέτερος ἐν αὐτός διαγωγή ζωή εἰμί ἀληθινός . Ἡσύχιος . ἐνταῦθα , ὁ τις , οὐ ὡς ἀπορέω ὁ προφήτης κεῖμαι , ἀλλά μακαρίζω , καί μᾶλλον προσρέπω ἴσως καί ἀπορέω . ὁ γάρ πολύς οὖον ἐθέλω ὁ εἰμί ζωή , ὑπό ὁ πρόσκαιρος δελεάζω · οὐδέ ὁράω ἀγαπάω ἡμέρα ἀγαθός ὁ ὁ μέλλω , ὁ κατά ὁ πάρειμι βίος εὐημερία προσέχω . ὁ ἅγιος Βασίλειος . ὁμῶς δέ καί ἡμέρα ἄλλος εἰμί ἀγαθός , ὅς ἐν ἐπαγγελία προτίθημι ὁ προφήτης · “ τίς εἰμί “ ἄνθρωπος ὁ ἐθέλω ζωή , ἀγάπη ἡμέρα ὁράω ἀγαθός · ὁ γάρ ὁ αἰών οὗτος ἡμέρα πονηρός , ἐπεί καί ὁ αἰών οὗτος ὁ κόσμος μέρος ὑπάρχω , περί ὅς εἴρω , ὅτι “ ὁ κόσμος ὅλος ἐν ὁ πονηρός “ κεῖμαι · ” τῆ φύσις ὁ κόσμος συνεκμετρέω · μέρος δέ ὁ χρόνος οὗτος ὁ ἡμέρα οὗτος · διά οὗτος φημί ὁ ἀπόστολος “ ἐξάγω - “ ῥάζω ὁ καιρός , ὅτι ὁ ἡμέρα πονηρός εἰμί · οὐκοῦν νῦν μέν οὐ εἰμί ἐν ζωή ἀληθινός · ἄλλος δέ εἰμί ὁ ζωή , πρός ὅς καλέω ἐγώ ὁ λόγος · καί νῦν μέν ὁ ἡμέρα ἐγώ πονηρός , ἄλλος δέ τις ἀγαθός , ὅς νύξ οὖον διακόπτω · εἰμί γάρ ὁ θεός αὐτός φάος αἰώνιος . παύω ὁ γλῶσσα αὐτός ἀπό κακός . Κύριλλος . αγιοπρεπής ὁ μάθημα καί σωτήριος , καί λόγος πᾶς ἄξιος εἰμί φημί ὁ ὑφήγησις · γράφω γάρ “ ὅτι “ θάνατος καί ζωή ἐν χείρ γλῶσσα · ὁ δέ κράτος αὐτός ἐσθίω - “ ὁ ὁ καρπός1 αὐτή φημί δέ ποῦ καί ὁ Χριστός μαθητής , “ εἰμί τις ἐν λόγος οὖον πταίω , οὗτος τέλειος ἀνήρ , δυνατός χαλιναγέω - “ γῆσαι καί ὅλος ὁ σῶμα . μέγας οὖν ὁ γλῶσσα ὁ ἐγκρατής , ὥσπερ ἀμελέω παγχάλεπος νόσημα ὁ μή οὕτως ἔχω . καί χεῖλος αὐτός ὁ μή λαλέω δόλος . ὁ Χρυσόστομος . Δόλος δέ εἰμί ὁ ψεῦδος , καί ἀπάτη καί συκοφαντία , καί διαβολή ὁ ἀληθής οὐ ἔχω · φίλος δέ πως οὗτος ὁ ὁ ἀλήθεια ἐχθρός , τουτέστι ὁ Σατανᾶς , ὁ ὁ ψεῦδος δίδωμι πατήρ · “ ψεύστης γάρ εἰμί καθά φημί ὁ σωτήρ , “ καί ἐν “ ὁ ἀλήθεια οὐ ἵστημι παραιτητέος δέ ὁ ἅγιος ὁ ἐκεῖνος ἀρπαγημαῖα μᾶλλον ὁ Θεός , ὅς εἰμί ἀλήθεια . ἐκκλίνω ἀπό κακός , καί ποιέω ἀγαθός . ὁ αὐτός . οὖον γάρ ἐν ἐγώ ὁ μηδέ ὅλως εἰς νόος δέχομαι τίς ὁ τοιοῦτος · προσπίπτω γάρ αὐτός τοιοῦτος πως ἔννοια πλειστάκις · ἀλλά εἴπερ τις εἰμί σοφός , ἀποφέρω μέν αὐτός , ὁ δέ ἀγαθός καί πολύς λίαν ἔχω ὁ ἐπωφελής χαρίζομαι ὁ ῥοπή · οὗτος εἰμί οἴομαι ὁ ἐκκλίνω ἀπό κακός . ὁ ἅγιος Βασίλειος . στοιχειώδης ὁ παραίνεσις καί εἰσαγωγή εἰς εὐσέβεια · ἐκνεύω προσήκω ἀπό ὁ ἐπί ὁ κακός φορός , καί οἱονεί ὁδός κακός ὁ ἐν ὁ πονηρός βίος συνήθεια ἀπαλλάσσω , οὕτως ἅπτω ὁ ἀγαθός , ἀφίστημι πρότερος παντελῶς καί ἐκνεύω ὁ κακός , ὡς ἀμήχανος ὑγεία ἀναλαμβάνω μή ὁ νόσος ἀπαλλάσσω . ζητέω εἰρήνη , καί διώκω αὐτός . ὁ αὐτός . περι οὗτος ὁ εἰρήνη ὁ Κύριος φημί , “ εἴρω - “ νάω ὁ ἐμός δίδωμι σύ · εἰρήνη ὁ ἐμός ἀφίημι σύ · “ οὐ ὡς ὁ κόσμος δίδωμι σύ εἰρήνη , ἐγώ δίδωμι σύ . διώκω δέ ὁ εἰρήνη οὐ ἄλλως ὅς κατά σκοπός τρέχω εἰς ὁ βραβεῖον ὁ ἄνω κλῆσις · ὁ ζητέω εἰρήνη Χριστός ἐκζητέω , ὅτι αὐτός εἰμί ὁ εἰρήνη · ὅς κτίζω ὁ δύο εἰς εἷς καινός ἄνθρωπος , ποιέω εἰρήνη , καί εἰρηνοποιέω διά ὁ αἷμα ὁ σταυρός αὐτός · εἴτε ὁ ἐν ὁ οὐρανός , εἴτε ὁ ἐπί ὁ γῆ . διώκω τοίνυν ὁ Δίκαιος · ἵνα εὑρίσκω ἁρπάζω · οὗτος δέ ἄν ἄγω ὁ καί αὐτός ζητέω ὁ κύριος , τουτέστι ὁ Χριστός · εὑρίσκω γάρ διά πίστις , καλέω αὐτός εἰς οὗτος ὁ Θεός καί πατήρ · ὅτι2 ὁ ὀφθαλμός κύριος ἐπί Δίκαιος , καί οὖς αὐτός εἰς δέησις αὐτός . ἄξιος γάρ ἐπισκοπή οὖον ὁ ὁ ἁμαρτία ἐνέχω ἀλλά γάρ ἤδη καθαρ́νω g . ἐπεί ὁ ἐπιβλέπω ὁ πᾶς ὁ Θεός δύναμις τροπικός ὀφθαλμός λέγω · ἐπιβλέπω δέ ἐπί ὁ Δίκαιος · ἀλλά καί ὁ οὖς αὐτός ἑτοῖμος εἰς ὁ δέχομαι ὁ δέησις αὐτός · οὗτος χάρις , φημί , εἰμί ἐθέλω οὗτος ἀπολαύω , ἐκκλίνω ἀπό κακός ὁ ἀγαθός ποιέω . οὐκοῦν οὐδείς καιρός ὁ θεός ὁ Δίκαιος ἀφίστημι , ἀλλά ὅταν ὁ ὁ Δίκαιος χείρ ὁ ἐλεημοσύνη ἐργάζομαι , ἔχω ὁ Θεός ὁ ὀφθαλμός ἐπιβλέπω · καί ὅταν ὁ γλῶσσα προσεύχομαι , ἕλκω ὁ δεσποτικός οὖς πρός ἀκρόασις , ὁ Κορνήλιος ὁ εὐχή κερδαίνω , “ ὁ εὐχή σύ καί ὁ ἐλεημοσύνη σύ “ σάω εἰς μνημόσυνον ἐνώπιος ὁ Θεός . ” πρόσωπον δέ κύριος ἐπί ποιέω κακός . Ἡσύχιος . ἵνα ὅς μετανοέω προσδέχομαι , ὅς ἐπιμένω τιμωρέω . καί τίς ὁ κακόω σύ , ἐάν ὁ ἀγαθός μιμητής γίγνομαι ; ἀλλά εἰμί καί πάσχω διά δικαιοσύνη , μακάριος · ὁ δέ φόβος αὐτός μή φοβέω , μηδέ ταράσσω . εἰς μέν γάρ ὁ ὁ γάμος θεσμός παρανομέω καί αὐτός ἐκβάλλω κελεύω ὁ σωτήρ , οὗτος δέ μή συμβαίνω πᾶς ὁ ἐλάττωμα ὁ γυνή φέρω προστάσσω . ὁ Χρυσοστόμου . ὁ γάρ ἑαυτοῦ μή ἀδικέω παραβλάπτω δύναμαι . δείκνυμι ὡς οὐδείς αὐτός κατά ἀρετή ὁ ἐκ ἔθνος πειρασμός βλάπτω · ὅπου καί μακάριος παρασκευάζω ὑπομένω εὐχάριστος . κύριος δέ ὁ θεός ἁγίζω ἐν ὁ Καρδία σύ . “ κύριος δέ ὁ θεός ἁγίζω ἐν ὁ Καρδία σύ . ὥσπερ ὁ μεγαλύνω ὁ θεός οὐ ἐπίδοσις μέγεθος προσάγω αὐτός δηλόω · ἀλλά οὐδέ ὁ δοξάζω εὔκλεια ἔξωθεν φέρω παρίστημι , οὕτως οὐδέ ὁ ἁγίζω ὁ κύριος προστίθημι αὐτός ἁγιότης σημαίνω · ὅσπερ καί ἐν ὁ Καρδία ὁ ἡμέτερος οὗτος ποιέω προστάσσω . εἰμί γάρ ὁ ἁγιότης αὐτός ἀκριβής διάληψις ἔχω , οὖον καθάπαξ αὐτός ἁγίζω , ἀλλά ἐν ὁ Καρδία ἐγώ προστίθημι ἐκ ὁ οὗτος ποιέω ὁ νοέω ἐγώ ὁ περί Θεός ἁγιότης . ὡσαύτως καί ὁ μεγαλύνω αὐτός ὁ μέγεθος αὐτός μετοχή εἰς ἑαυτοῦ δέχομαι · ὅθεν εἴρω · “ μεγαλύνω ὁ ψυχή “ ἐγώ ὁ κύριος . ” καί “ μεγαλύνω ὁ κύριος σύν ἐγώ . ὡσαύτὸ ὁ ὁ δόξα εἰδοί εἰς αὐτός δοξάζω ἑαυτοῦ . οὗτος δέ οὖον δοκέω παράδοξος εἰμί ὁ ἀκριβῶς ἐφίστημι , ὡς ὁ θεός οὖον δέχομαι , ἀλλά χορηγέω ὁ ἀγαθός . εἰμί μέν προφητικός ὁ φωνή , λέγω δέ ὡς οὐδείς φόβος εἰμί ἐν σύ , ὅς δύναμαι ἐγώ ἀναγκάζω μή Κυρίος ὁμολογέω ὁ Χριστός ἐν ὁ Καρδία σύ , ἀλλά ἁγιάζω . δείκνυμι ὡς αὐτός ὁ ὁμολογία ἁγιασμός εἰμί ὁ Ψυχή ὁμοῦ καί ὁ σῶμα . ἑτοῖμος ἀεί πρός ἀπολογία πᾶς ὁ ἀπαιτέω σύ λόγος περί ὁ ἐν σύ ἐλπίς , μετά πραότης καί φόβος · συνείδησις ἔχω ἀγαθός , ἵνα ἐν ὅς καταλαλέω λαλέω σύ ὡς κακοποιέω , καταισχύνω ὁ ἐπηρεάζω σύ ὁ ἀγαθός ἐν Χριστός ἀναστροφή . Δίδυμος . Δεύς γάρ οὕτως παρασκευάζω εἰμί πρός γνῶσις ὁ πίστις , ὡς ἐν πᾶς καῖρος ἀπαιτέω ἐγώ ’τον περ αὐτός λόγος εὐχερής ἀποκρίνω · ἀποκρίνω δέ πραότης ἐπιδείκνυμι καί φόβος Θεός · ὁ γάρ ὁ περί ὁ Θεός λόγος λαλέω , οὕτως ὀφείλω λαλέω ὡς πάρειμι ὁ Θεός . κρείσσων γάρ ἀγαθοποιέω , εἰμί ἐθέλω ὁ θέλημα ὁ Θεός , πάσχω , ἢ κακοποιέω · ὅτι καί χριστός ἅπαξ περί ἁμαρτία ὑπέρ ἐγώ πάσχω , δίκαιος ὑπέρ ἄδικος · ἵνα ἐγώ προσάγω ὁ Θεός · θανατόω μέν σάρξ , ζωοποιέω δέ πνεῦμα . ἐπεί τις θαυμάζω πῶς ὁ μέν σωτήρ φημί , “ μή μέριμνα - “ σός πῶς ὅς τίς λαλέω , ὁ δέ ἀπόστολος ἐνταῦθα “ ἑτοῖμος “ πρός ἀπολογία , οὐ εἰμί ἐν ἀντιλογία · ἀλλά ὁ μέν περί μαρτύριον εἴρω , ὁ δέ περί διδασκαλία · ὅταν μέν γάρ ἐν σύλλογος Φίλων ὁ ἀγών εἰμί , κελεύω μή μεριμνάω · ἄτοπος γάρ μή εἰμί ὅς διδάσκω ἐπαγγέλλω · ὅταν δέ δικαστήριον εἰμί φοβερός , καί δῆμος λυσσάω , καί πάντοθεν δέος , ὁ οἰκεῖος , ἐπαγγέλλω παρέχω ῥοπή · καί γάρ μέγας εἰμί , ἄνθρωπος ὁ ἰχθύς ὀλίγος κατά ὁ ἀφωνία διαφέρω , τύραννος καθέζομαι , καί πᾶς παρίστημι , καί ξίφος γυμνόω , καί πᾶς ἐκεῖνος συμμαχέω , εἰσέρχομαι δέω καί εἰς γῆ κύπτω δύναμαι ῥήγνυμι φωνή · ὥστε εἰκότως ὁ μέν ὁ θεῖος ἀπολαύω ῥοπή · ὁ δέ διδάσκω ὁ ὁ ἀμαθία μή ἐκδίδωμι ἑαυτοῦ ὕπνος · σοφός γάρ εἰμί ὀφείλω ὁ ὁ σοφία , φοιτητής · καί γάρ ὁ πρᾶξις τότε ἐπαινετός εἰμί , ὅταν λογισμός ἐπιτελέω · ὁ γάρ ἄνευ σύνεσις καί ἐξέτασις δοκέω τίς οἶδα μέμψις φέρω · “ γνῶσις γάρ ἀσύνετος ἀδιεξέταστος λόγος . πάλιν αὐτός παραινέω μή λυπέω ἐπί ὅς ἄδικος πάσχω · βρόχος , ἐρῶ δέ , “ εἰμί ἐθέλω ὁ θέλημα ὁ θεός , ” πάσχω ἐγώ διδάσκω ὁ θλῖψις οἰκονομικός διά γυμνασία ἐγώ γίγνομαι κατά συγχώρησις Θεός , καί εἰς οὗτος ἐπαλείφω ἐγώ . πάλιν ὁ Χριστός θάνατος ἐξηγέομαι καί ὁ ἀνάστασις . ὁράω δέ πῶς ἐγώ κηρύσσω ὁ μυστήριον . εἶπον γάρ “ θανατόω μέν σάρξ , “ ζωοποιέω δέ Πνεύματι,’’ ὅμοιος ὡσεί λέγω , ἀποθνήσκω μέν ὑπέρ ὁ κατέχω ἐγώ σάρξ ὁ φθορά · ἐγείρω δέ ὡς θεός , ὁ γάρ θεότης διά ὁ πνεῦμα ὀνομάζω “ πνεῦμα “ γάρ ὁ Θεός φημί ὁ θεῖον λόγιος · οὐδαμοῦ γάρ διαιρέω ὁ ἴδιος σάρξ ὁ λόγος . ἐν ὅς καί ὁ ἐν φυλακεύς πνεῦμα πορεύω κηρύσσω , ἀπειθέω ποτέ , ὅτε ἀπεκδέχομαι ὁ ὁ Θεός μακροθυμία , ἐν ἡμέρα Νῶε , κατασκευάζω κιβωτός , εἰς εἄν ὀλίγος , τουτέστιν ὀκτώ , ψυχή διασῴζω διά ὕδωρ . Κύλλος . λύω ἐνταῦθα ὁ ἀντίθεσις ἐκεῖνος ὅς τις ἀντιτίθημι λέγω · εἰμί ἐπωφελής εἰμί ὁ ἐνανθρώπησις , τίς δήποτε μή πρό πολύς ἐνανθρωπέω χρόνος · ἰδού γάρ “ καί ὁ ἐν φυλακή “ πνεῦμα πορεύω κηρύσσω ; ” ἵνα λύω οὗτος , ὅσος μέλλω · εἰμί κατά ἐκεῖνος καιρός σαρκόω ὁ ἐπί γῆ ἐπιφοιτάω · οὗτος γάρ αὐτός καί ἐν ὁ καταχθόνιος ἐπιφαίνω πάντως ἐπιγιγνώσκω , καί ὁ ἐπιφάνεια ἀπολαύω . ὁ Ψυχή πορεύω κηρύσσω ὁ ἐν ᾍδης , ὡς ψυχή μετά Ψυχή ὁράω , ὅς ὁ πυλωρός ὁ ᾍδης ὁράω πτήσσω , καί Πύλαι χάλκεος συντρίβω , καί μοχλός σιδήρεος συνθλάω · καί ὁ μονογενής φωνέω μετά ἐξουσία ὁ ὁμοιοπαθής Ψυχή , κατά ὁ ὁ οἰκονομία λόγος , λέγω ὁ ἐν δεσμός , ἐξέρχομαι i , καί ὁ ἐν ὁ σκότος ἀνακαλύπτω . τουτέστι , καί ὁ ἐν ᾍδης κηρύσσω · ἵνα λύω οὗτος ὅσος πιστεύω μέλλω , εἰμί κατά ὁ ὁ ἐκεῖνος ζωή καιρός σαρκόω ἐπιδημέω · οὗτος γάρ καί εἰς ᾍδης πάντως ἐπιγιγνώσκω · εἰμί γάρ ὁ πλείων ὁ κατά ἐγώ οἰκονομία ὑπέρ φύσις καί παράδοσις · καθάπερ οὖν ὁμότιμος πᾶς ὁ ἐπί γῆ διά ὁ ἔνσαρκος παρουσία ἐπιφωνέω Χριστός , καί ὁ πιστεύω ὠφελέω , οὗτος καί διά ὁ εἰς ἅδος κατάβασις , ὁ πιστεύω καί ἐπιγιγνώσκω αὐτός ἐλευθερόω ὁ ὁ θάνατος δεσμός · ὁ γάρ ὁ ἐν εἰδωλολατρία καί ἀθέμιστος ἀσέλγεια βιόω ψυχή , ὁ σαρκικός προσπάθεια οἱονεί ἀποτυφλόω , πρός ὁ ὁ θεοφάνεια αὐγή βλέπω οὐ ἰσχύω · ἵνα καί πιστῶς ἐπιγιγνώσκω ὁ ἐπί ὁ πᾶς ἐλευθερόω ὁ γε ἐπί αὐτός ὁ καταχθόνιος ἐπιφαίνω , καί κοινός πᾶς κηρύσσω · καί μετά ὁ φιλάνθρωπον καί ὁ Δίκαιος ἐνδείκνυμι · ἵνα ὁ ὁ τοιοῦτος εὐεργεσία ἀποπίπτω , σφός αὐτός ἔχω αἰτιάομαι , ὁ δημιουργός καί ὁ ὁ ὅλος θεός ἀπολείπω , καί δαίμων μισάνθρωπος δουλεύω , καί ὡς ἐκεῖνος φίλος ὑπάρχω διαβιόω . Σευῆρος . ἀλλά οὖον πᾶς ὁ ἐκεῖσε κατέχω , ἀλλά μόνος ὁ πιστεύω καί ἐπιγιγνώσκω αὐτός ὁ ἄφεσις δωρέω . ἐπιγιγνώσκω δέ αὐτός ὁ διά ἀγαθός ἔργον ὁ κακία ἑαυτοῦ ἐκκαθαίρω , κατά ὅς ἐν σάρξ χρόνος βιόω · πᾶς γάρ καί ὁ δικαίως πολιτεύω , πρίν ἐπιφαίνω ὁ καταχθόνιος Χριστός , ὑπό ὁ δεσμός ὁ θάνατος κατέχω , καί ὁ αὐτός κἀκεῖσε παρουσία ἀνίημι , ἀποκλείω αὐτός ὁ ἐπί ὁ παράδεισος ὁδός διά ὁ ὁ Ἀδάμ παράβασις · ὅτι δέ οὖον πᾶς ὁ ἐν ὁ ὑποχθόνιος εἰμί ἀπονίναμαι ὁ ἐκεῖσε Χριστός κατάβασις , ἀλλά ὁ πιστεύω μόνος , δηλόω μέν Γρηγόριος ὁ Θεολόγος ἐν ὁ εἰς ὁ Πάσχα λόγος , προτείνω ἐν ἐπαπόρησις k ὁ πρότασις , ὡς ἄξιος ζήτησις , ὁ ἐπαγωγή δέ δίδωμι ὁ ὁ ἀληθής ἐπικράτεια · φημί γάρ οὕτως · “ κἀν εἰς ᾍδης κατέρχομαι , “ συγκατέρχομαι · γιγνώσκω καί ὁ ἐκεῖ μυστήριον , τίς ὁ οἰκονομία ὁ “ διπλόος κατάβασις , τίς ὁ λόγος . ἁπλόος σῴζω πᾶς ἐπι - “ φαίνω , ὅς ἐκεῖ ὁ πιστεύω . ” Ἰγνάτιος δέ ὁ θεόφορος καί μάρτυς οὗτος φημί · “ πῶς ἐγώ δύναμαι ζῶ Χωρὶς “ αὐτός , ὅς καί προφήτης , μαθητής εἰμί ὁ πνεῦμα , ὡς διδάσκω “ λος αὐτός προσδοκάω · καί διά οὗτος ὅς δικαίως ἀνίημι , πάρειμι “ ἐγείρω αὐτός ἐκ νεκρός ” καί μετά ὀλίγα—l καθά οὖν ὁμότιμος πᾶς ὁ ἐπί γῆ διά ὁ ἔνσαρκος παρουσία φαίνω Χριστός , καί ὁ πιστεύω ὠφελέω · οὗτος καί διά ὁ εἰς ᾍδης κατάβασις , ὁ πιστεύω καί ἐπιγιγνώσκω αὐτός ἐλευθερόω ὁ ὁ θάνατος δεσμός . ὁ γάρ ὁ εἰδωλολατρία καί κῶμος καί μέθη καί ἀθέμιστος ἀσέλγεια βιόω ψυχή , ὁ σαρκικός προσπάθεια οἷος ἀποτυφλόω , πρός ὁ ὁ θεοφάνεια αὐγή οὐ ἰσχύω · ἵνα πιστῶς ἐπιγιγνώσκω ὁ ἐπί ὁ πᾶς ἐλευθερόω τόγε ἐπί αὐτός ὁ καταχθόνιος ἐπιφαίνω , καί κοινός πᾶς κηρύσσω , καί μετά ὁ φιλάνθρωπον ὁ Δίκαιος ἐνδείκνυμι · ἵνα ὁ ὁ τοιοῦτος εὐεργεσία ἀποπίπτω , σφός αὐτός ἔχω αἰτιάομαι , ὁ δημιουργός καί ὁ ὅλος θεός ἀπολείπω , καί δαίμων μισάνθρωπος δουλεύω , καί ὡς ἐκεῖνος φίλος ὑπάρχω διαβιόω . Ἀμμωνίου . ἐρωτάω ἐγώ ὁ σχολαστικός Καισάριος , εἰμί κατέρχομαι εἰς ᾍδης Ἰησοῦς ὁ Θεός Λόγος , πᾶς ὁ Ψυχή λύω ὁ δεσμός ; καί εἶπον , ναί . εἶτα οὖν φημί . καί ὁ Ἰούδας λύω εἰμί ; καί εἶπον , καί πάνυ . οὖον γάρ οἷος τε εἰμί , ὁ παμβασιλεύς πάρειμι , ὁ τύραννος καί αὐτός χειρόω , λέγω δή ὁ θάνατος , ἔτι ὁ αἰχμάλωτος καταχέω . τίς οὖν ὁ Κύριος ποιέω , φημί ; κηρύσσω ὡς ἐπί γῆ , καί ὁ ἐν ᾍδης πᾶς , ὁ εἰς αἰώνιος σωτηρία ἄγω ὁδός , ὥστε πιστεύω εἰς ὁ πατήρ καί εἰς αὐτός ὁ ἐνανθρωπέω καί ἀποθνῄσκω ὑπέρ ἡμός , καί κατέρχομαι εἰς ᾍδης , καί εἰς ὁ πνεῦμα ὁ Ἅγιον . καί ὁ μέν πιστεύω ἀνάγω σύν ἑαυτοῦ · ὁ δέ ἀπιστέω ἐάω κάτω πάλιν ἐν ὁ πρῶτος κατάστασις · εἶτα πάλιν εἶπον ἐγώ . καί πῶς οἷος τε εἰμί ὁ ἐν ᾍδης διά μετάνοια ἐλευθερόω , “ ἐν δέ “ ὁ ᾍδης τίς ἐξομολογέω σύ ; ” ὅς τάχα ὁ ἐξομολόγησις ἐπί ὁ μεταμέλομαι ἐπί ὅς πράσσω , καί ἐξομολογέομαι ὁ ἴδιος πλημμέλημα χώρα ἔχω , ὅσπερ τότε οὖον γίγνομαι · ψιλός γάρ πίστις σῴζω ὁ ἐν ᾍδης πιστεύω . καί εἰμί μέν σαφής ἀνάγνωσμα ἐν ὁ καθολικός , ὅτι κηρύσσω ἐν ᾍδης ὁ ἀπειθέω ἄνθρωπος , κηρύσσω δέ οὐ μάτην , ἀλλά ἵνα ὁ πιστεύω ὁ κήρυγμα λυτρόω · ὥσπερ καί ἐπί ὁ γῆ ἐάν , ὁ πιστεύω ἐλευθερόω ὁ πρότερος ἁμάρτημα διά ὁ θεῖος ἀναγέννησις , ἐπί ὁ ἀρχέτυπος αὐτός ἀναστοιχειόω . εἶτα πάλιν εἶπον ἐγώ . καί ὁ Ἰούδας κηρύσσω , καί δίδωμι αὐτός ἄδεια ὁ ἐκ μετάνοια συναναβαίνω αὐτός ; καί εἶπον · οὖον νομίζω . καί γάρ περισσός εἰμί ὁ οἶδα κηρύσσω , ὅπου καί ὁ μέλλω βαπτίζω προσάπαξ ὁ μυσταγωγικός κατηχέω γίγνομαι · ὁ δέ Ἰούδας οὖον μόνος ὅτε κατηχέω ὁ μυστήριον καί καταδέχομαι , ἀλλά καί ἄλλος αὐτός κηρύσσω , καί θεῖος χάρις ἀξιόω , ὥστε καί δαίμων ἐκβάλλω καί ἴασις ποιέω · ὕστερος δέ διά ὁ αὐτεξούσιος ὁ ἑαυτοῦ γνώμη μετατρέπομαι ἐξοκέλλω · ὅς οὐδέ ἐλέγχω παρά ὁ κύριος , ὅτι σῦς ἐγώ ἔχω παραδίδωμι , αἰσχύνω , οὔτε νίπτω ὁ πούς μετά ὁ ἕνδεκα παρά ὁ Ἰησοῦς , ἐπί ὁ ἐλεγμός διατρέπω , ἀλλά μένω ὁ ἑαυτοῦ σκοπός . καί μή ἐγώ τις εἶπον , ὅτι ἄκων πράσσω ὁ κακός · οὗτος γάρ οὐδείς Χριστιανός λέγω ἀνέχω · τάχα δέ οὐδέ ἄλλος θρησκεία ἄνθρωπος . ἀλλά οὔτε αὐτός ὁ Ἰούδας ὁ πταῖσμα ὁ αἴτιος εἰς ἄλλος ἀνάγω , ἀλλά εἰς ἑαυτοῦ . ἀμελέω γοῦν ὕστερος συνοράω ὁ πταῖσμα , ὅς ποιέω , ἑαυτοῦ τιμωρέω καί ἀπήγξατο · καί ἐν οὗτος δείκνυμι ὁ φονικός ἑαυτοῦ ὁ Ψυχή κίνημα · οὖον γάρ ἀρκέω ὅτι φονεύω ὁ κύριος , ἀλλά καί ἑαυτοῦ ἀναιρέω · οὖον φόνος ὁ φόνος ἐξιλεόω · οἶδα γάρ ὅτι ὁ ἑαυτοῦ φονεύω τιμωρέω ὡς ὁ ἄλλος φονεύω · ἀλλά μεστός εἰμί ὑποψία , καί μή ἀνέχω ὀνειδίζω ὡς προδότης , ἀγχόνη χράω . οὐ ἀγνοέω γάρ ὅτι Ἐπίμονος μετάνοια ὁ θεός δυσωπέω , ἀλλά ὡς ὑπερόπτης οὐ ἀνέχω οὗτος ποιέω , ὅσπερ ποιέω καί Παῦλος ὁ ὁ Στέφανος φονεύω δύναμις ἐλεέω · καί Πέτρος ὁ ἀρνέομαι ὁ Χριστός , καί διά μετάνοια καί δάκρυ συγχωρέω . διδάσκω ἐγώ ὡς ἀποθνῄσκω ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ἐγώ ὁ Χριστός , διδάσκω ὅτι καί ὁ εἰς ᾍδης πορεία ποιέω , ὁ ὁ πάλαι θνῄσκω ψυχή ἀνάγω ἐκεῖθεν · εἴρω γάρ ὁ ἐν δεσμός , ἐξέρχομαι · καί ὡς ὁ εὐαγγελιστής φημί , “ πολύς σῶμα ὁ “ κοιμάω ἅγιος ἀνίστημι εἰσέρχομαι εἰς ὁ ἅγιος πόλις , “ καί ἐμφανίζω πολύς . · διό καί ὁ Παῦλος κηρύσσω Χριστός οὗτος φημί , “ ὁ καταβαίνω αὐτός εἰμί καί ὁ ἀναβαίνω “ ὑπεράνω ὁ οὐρανός , ἵνα πληρόω ὁ πᾶς . ” ὅς ἀντίτυπος νῦν καί ἐγώ σῴζω βάπτισμα , οὖον σάρξ ἀπόθεσις ῥύπος , ἀλλά συνείδησις ἀγαθός ἐπερώτημα εἰς Θεός . τουτέστιν οὖον τύπος εἰμί ἐκεῖνος ὁ ὕδωρ . ὥσπερ γάρ ἐκεῖνος ὁ μέν πονηρός κολάζω , ὁ δέ ἀγαθός διαφυλάσσω , οὗτος καί οὗτος , ὁ μέν πονηρός ἀποπνίγω δαίμων · σῴζω δέ ὁ πρόσειμι αὐτός . δείκνυμι δέ καί πόσος εἰς δύναμις ὁ βάπτισμα · ὅπου Ψυχή ἁμάρτημα εἰμί ἀπόνιψις · καί πῶς αὐτός δήω διδάσκω · πῶς δέ , ὅς ὁμολογέω ὁ ἀνάστασις ὁ κύριος ; διά ἀνάστασις Ἰησοῦς Χριστός , ὅς εἰμί ἐν δεξιός ὁ Θεός , πορεύω εἰς ὁ οὐρανός , ὑποτάσσω αὐτός ἄγγελος καί ἐξουσία καί δύναμις . Ὅρας πάλιν ὡς σαφῶς ἐγώ ὁ οἰκονομία ἐκτίθημι , μνημονεύω γάρ θάνατος καί ἀνάστασις , καί ὁ εἰς οὐρανός ἄνοδος μιμνήσκω · καί ὅς εἰμί ἐν δεξιός ὁ πατήρ · ἵνα γάρ μή νομίζω αὐτός πάσχω καί ἀπόλλυμι τίς ὁ δόξα , ἀκούω γίγνομαι ἄνθρωπος καί ἀποθνῄσκω , οὗτος χάρις καί ὁ ἀνάστασις καί ὁ εἰς οὐρανός ἄνοδος καί ὁ ἐκ δεξιός ὁ πατήρ καθέδρα λέγω · καί ὡς πᾶς αὐτός ὁ ὁ ἄνω πληθύς προσκυνέω · ὁ δέ “ ὑποτείνω - “ Γέντων ” πάλιν διά ὁ οἰκονομία εἴρω .