catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-petri-i-catena-andreae-e-cod-oxon-coll 9
Ὅτι κοινωνίᾳ τῇ πρὸς Χριστὸν κρατεῖν χρεὼν τῶν φυσικῶν παθῶν , ἐλπίδι τε τῆς εἰς αὐτὸν φέρειν τὰς παρ’ ἑτέρων βλάβας . Ἀγαπητοὶ , μὴ ξενίζεσθε τῇ ἐν ὑμῖν πυρώσει πρὸς πειρασμὸν ὑμῖν γενομένη , ὡς ξένου ὑμῖν συμβαίνοντος · ἀλλὰ καθὸ κοινωνεῖτε τοῖς τοῦ Χριστοῦ παθήμασι , χαίρετε , ἵνα καὶ ἐν τῇ ἀποκαλύψει τῆς δόξης αὐτοῦ χάρητε ἀγαλλιώμενοι . Εἰ ὀνειδίζεσθε ἐν ὀνόματι Χριστοῦ , μακάριοι · Κάριοι · ὅτι τὸ τῆς δόξης καὶ δυνάμεως καὶ τὸ τοῦ Θεοῦ Πνεῦμα ἐφ’ ὑμᾶς ἀναπαύεται · κατὰ μὲν αὐτοὺς βλασφημεῖται , κατὰ δὲ ὑμᾶς δοξάζεται . Διδάσκει αὐτοὺς πρὸς τοὺς ὑπὲρ τῆς πίστεως ἐγκαρτερεῖν διωγμοὺς καὶ τὰς λοιπὰς τοῦ βίου δυσκολίας . Τοῦ Ἁγίου Βασιλείου . Φυσικῶς γὰρ τοῖς οἰκειοτάτοις μάλιστα δυσχεραίνομεν , ὅταν εἰς ἡμᾶς ἐξαμαρτάνωσιν . Tουτεστιν ἀπὸ τῶν πιστῶν καὶ συμπληρούντων τὴν τοῦ Θεοῦ Εκκλησίαν . τοῦτο γὰρ καὶ ὁ Σωτῆρ’ ἔλεγεν , “ ἐρεῖ πρῶτον τοῖς “ ἐκ δεξιῶν . ” Μὴ γάρ τις ὑμῶν πασχέτω ὡς φονεὺς ἢ κλέπτης ἢ κακοῦργος , ἢ ὡς ἀλλοτριοεπίσκοπος · εἰ δὲ ὡς Χριστι - ανὸς , μὴ αἰσχυνέσθω , δοξαζέτω δὲ τὸν Θεὸν ἐν τῷ μέρει τούτῳ · ὅτι ὁ καιρὸς τοῦ ἄρξασθαι τὸ κρίμα ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ · εἰ δὲ πρῶτον ἀφ’ ἡμῶν , τί τὸ τέλος τῶν ἀπειθούντων τῷ τοῦ Θεοῦ εὐαγγελίῳ ; Ἐνστάντος καιροῦ τοῦ λαβεῖν ἀρχὴν τὸ τοῦ Θεοῦ κρίμα , διαβαίνειν ἄρχεται ἐκ τῶν μειζόνων εἰς τοὺς ὑποδεεστέρους , τουτέστιν ἀπὸ τῶν πιστῶν καὶ συμπληρούντων τὴν τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίαν · διὸ καὶ ἐπιφέρει · εἰ πρῶτον ἀφ’ ἡμῶν ὄντων Θεοῦ οἴκων ἡ ἐξέτασις τῶν βεβιωμένων γίνεται , τι χοὴ νομίζειν τέλος τοῖς ἀπειθήσασι τῷ Εὐαγγελίῳ τοῦ Θεοῦ ; ἀγῶνα καὶ φόβον πολὺν ἐμποιεῖ τοῖς πιστοῖς , ὅπως ἀσφαλῶς μάθωσι τὸν κριτὴν πρὸς ὃν ἔχουσι τὸν λόγον · τούτους διεγείρας εἰς τὸν αὐτοῦ φόβον προτρέπει τοὺς ἀπειθοῦντας τῇ θείᾳ διδασκαλίᾳ , φάσκων ἄφευκτον ἀπαντήσεσθαι τοῖς τοιούτοις κόλασιν , ἣν τέλος αὐτῶν ὠνόμασε περιγράφουσαν , ἣν εἶχον ἀπείθειαν · τούτους διεγείρων ἔτι μᾶλλόν φησι , τοῦ δικαίου μόγις τὴν σωτηρίαν λαβόντος , τί χρὴ νομίζειν περὶ τῶν ἀσεβῶν τῶν διὰ τὸ αὐτοκατάκριτον μὴ ἐγειρομένων εἰς κρίσιν , καὶ περὶ τῶν ἁμαρτωλῶν τῶν ἐν βουλῇ δικαίων μὴ ἀνισταμένων ; μόγις γὰρ τοῦ δικαίου σωζομένου ἀγωνιῶντος περὶ τοῦ πῶς τὸ κατ’ αὐτὸν ἐξετέλεσε κρίμα · εἰ γὰρ καὶ μηδὲν φαῦλον ἑαυτῶ σύνοιδεν , ἀλλ’ οὖν εἰδὼς ὅτι οὐκ ἐν τούτῳ δεδικαίωται , ἕως ὁ κριτὴς αὐτὸν δικαιώσει ἀγωνιᾷ · δύναται δὲ ἀσεβὴς εἶναι ὁ ἔξω Θεοῦ πάντη τυγχάνων · ἁμαρτωλὸς δὲ ὁ περιεχόμενος μὲν Θεοῦ , ἄλλως δὲ καταφρονῶν καὶ παραβαίνων αὐτοῦ τοὺς νόμους · εἰ δὲ καθ’ ὑποκείμενον ὁ αὐτὸς ἁμαρτωλὸς ἀσεβὴς εἴη , τὴν διαφορὰν κατ’ ἐπίνοιαν ἕξει · δυνατὸν δὲ τὸν ἁμαρτάνοντα εὐθέως καὶ ἀσεβῆ εἶναι , τῷ διὰ καταφρονήσεως ἀσεβεῖν εἰς Θεόν . Καὶ εἰ ὁ δίκαιος μόλις σώζεται . Παραίνεσίς ἐστι σπουδῆς καὶ ἐπιμελείας περὶ τὸ σωθῆναι . Ὁ ἀσεβὴς καὶ ἁμαρτωλὸς ποῦ φανεῖται ; ὥστε καὶ οἱ πάσχοντες κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ , ὡς πιστῷ κτιστῇ παρατιθέσθωσαν τὰς ψυχὰς αὐτῶν ἐν ἀγαθοποιια . Οὐδεμίαν θλῖψιν ἔχων οὐδὲ ἱδρῶτα ὑπὲρ ἀρετῆς . Δίκαιος ὁ ἐν πράξει καθήκων , συμβαίνει δὲ τοῦτον φύσει καὶ οὐκ ἐπιστήμῃ τοῦτο ποιῶν · ἀσεβὴς ὁ τὸν ὄντα Θεὸν μὴ σέβων · ἁμαρτωλὸς δὲ ὁ περὶ τὰς πράξεις πονηρός .
Lemmas: ὅτι2 κοινωνία ὁ πρός Χριστός κρατέω χρεὼν ὁ φυσικός πάθος , ἐλπίς τε ὁ εἰς αὐτός φέρω ὁ παρά ἕτερος βλάβη . Ἀγαπητός , μή ξενίζω ὁ ἐν σύ πυρόω πρός πειρασμός σύ γίγνομαι , ὡς ξένος σύ συμβαίνω · ἀλλά καθό κοινωνέω ὁ ὁ Χριστός πάθημα , χαίρετε , ἵνα καί ἐν ὁ ἀποκάλυψις ὁ δόξα αὐτός χαίρω ἀγαλλιάω . εἰμί ὀνειδίζω ἐν ὄνομα Χριστός , μακάριος · Κάριος · ὅτι ὁ ὁ δόξα καί δύναμις καί ὁ ὁ Θεός πνεῦμα ἐπί σύ ἀναπαύω · κατά μέν αὐτός βλασφημέω , κατά δέ σύ δοξάζω . διδάσκω αὐτός πρός ὁ ὑπέρ ὁ πίστις ἐγκαρτερέω διωγμός καί ὁ λοιπάς ὁ βίος δυσκολία . ὁ Ἅγιος Βασίλειος . φυσικός γάρ ὁ οἰκεῖος μάλιστα δυσχεραίνω , ὅταν εἰς ἐγώ ἐξαμαρτάνω . Tουτεστιν ἀπό ὁ πιστός καί συμπληρόω ὁ ὁ Θεός ἐκκλησία . οὗτος γάρ καί ὁ σωτήρ λέγω , “ εἴρω πρῶτος ὁ “ ἐκ δεξιός . ” μή γάρ τις σύ πάσχω ὡς φονεύς ἢ κλέπτης ἢ κακοῦργος , ἢ ὡς ἀλλοτριοεπίσκοπος · εἰμί δέ ὡς Χριστιά - ἰδμάν , μή αἰσχύνω , δοξάζω δέ ὁ θεός ἐν ὁ μέρος οὗτος · ὅτι ὁ καιρός ὁ ἄρχω ὁ κρίμα ἀπό ὁ οἶκος ὁ Θεός · εἰμί δέ πρῶτος ἀπό ἐγώ , τίς ὁ τέλος ὁ ἀπειθέω ὁ ὁ Θεός εὐαγγέλιον ; ἐνίστημι καιρός ὁ λαμβάνω ἀρχή ὁ ὁ Θεός κρίμα , διαβαίνω ἄρχω ἐκ ὁ μείζων εἰς ὁ ὑποδεέστερος , τουτέστιν ἀπό ὁ πιστός καί συμπληρόω ὁ ὁ Θεός ἐκκλησία · διό καί ἐπιφέρω · εἰμί πρῶτος ἀπό ἐγώ εἰμί Θεός οἶκος ὁ ἐξέτασις ὁ βιόω γίγνομαι , τίς χοή νομίζω τέλος ὁ ἀπειθέω ὁ Εὐαγγέλιος ὁ Θεός ; ἀγών καί φόβος πολύς ἐμποιέω ὁ πιστός , ὅπως ἀσφαλῶς μανθάνω ὁ κριτής πρός ὅς ἔχω ὁ λόγος · οὗτος διεγείρω εἰς ὁ αὐτός φόβος προτρέπω ὁ ἀπειθέω ὁ θεῖος διδασκαλία , φάσκω ἄφευκτος ἀπαντάω ὁ τοιοῦτος κόλασις , ὅς τέλος αὐτός ὀνομάζω περιγράφω , ὅς ἔχω ἀπείθεια · οὗτος διεγείρω ἔτι μάλα φημί , ὁ Δίκαιος μόγις ὁ σωτηρία λαμβάνω , τίς χρή νομίζω περί ὁ ἀσεβής ὁ διά ὁ αὐτοκατάκριτος μή ἐγείρω εἰς κρίσις , καί περί ὁ ἁμαρτωλός ὁ ἐν βουλή Δίκαιος μή ἀνίστημι ; μόγις γάρ ὁ Δίκαιος σῴζω ἀγωνιάω περί ὁ πῶς ὁ κατά αὐτός ἐκτελέω κρίμα · εἰμί γάρ καί μηδείς φαῦλος ἑαυτοῦ σύνοιδα , ἀλλά οὖν εἰδοί ὅτι οὐ ἐν οὗτος δικαιόω , ἠώς ὁ κριτής αὐτός δικαιόω ἀγωνιάω · δύναμαι δέ ἀσεβής εἰμί ὁ ἔξω Θεός πάντῃ τυγχάνω · ἁμαρτωλός δέ ὁ περιέχω μέν Θεός , ἄλλως δέ καταφρονέω καί παραβαίνω αὐτός ὁ νόμος · εἰμί δέ κατά ὑπόκειμαι ὁ αὐτός ἁμαρτωλός ἀσεβής εἰμί , ὁ διαφορά κατά ἐπίνοια ἔχω · δυνατός δέ ὁ ἁμαρτάνω εὐθύς καί ἀσεβής εἰμί , ὁ διά καταφρόνησις ἀσεβέω εἰς Θεός . καί εἰμί ὁ δίκαιος μόλις σῴζω . παραίνεσις εἰμί σπουδή καί ἐπιμέλεια περί ὁ σῴζω . ὁ ἀσεβής καί ἁμαρτωλός ποῦ φαίνω ; ὥστε καί ὁ πάσχω κατά ὁ θέλημα ὁ Θεός , ὡς πιστός κτιστός παρατίθημι ὁ ψυχή αὐτός ἐν ἀγαθοποιΐα . Οὐδεμία θλῖψις ἔχω οὐδέ ἱδρώς ὑπέρ ἀρετή . Δίκαιος ὁ ἐν πρᾶξις καθήκω , συμβαίνω δέ οὗτος φύσις καί οὐ ἐπιστήμη οὗτος ποιέω · ἀσεβής ὁ ὁ εἰμί θεός μή σέβω · ἁμαρτωλός δέ ὁ περί ὁ πρᾶξις πονηρός .