catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-joannis-i-catena-andreae-e-cod-oxon-coll 5
Περὶ φιλαδελφίας εἰς θεοσέβειαν . Ἀγαπητοὶ , ἀγαπῶμεν ἀλλήλους · ὅτι ἡ ἀγάπη ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστὶ , καὶ πᾶς ὁ ἀγαπῶν , ἐκ τοῦ Θεοῦ γεγέννηται , καὶ γινώσκει τὸν Θεόν . Ὠσπερ ἔγκλημα καὶ ψόγον φέρει τῷ μὴ αἱρουμένῳ τὸ αἱρετὸν , καὶ μὴ φιλοῦντι τὸ φιλητὸν , οὕτως ἔπαινον περιποιεῖ [ ὁ ] τοῖς ἀγαπῶσι τοὺς ἀξίους τὸ ἀγαπᾶσθαι τοῦ εἶναι ἀγαπητούς πότε δὲ τοῦτο ὑπαχθῆναι δυνατόν ; ἢ ὅτε αἴρει ὁ Σωτῆρ’ τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου , ἵνα ἀναδειχθῇ ὁ ἄνθρωπος , οἷος ὑπὸ Θεοῦ γέγονε , καθ’ ὁμοίωσιν καὶ εἰκόνα ἀποδειχθεὶς τοῦ πεποιηκότος ; οὕτω γὰρ καὶ φανερωθεὶς ὁ ἄνθρωπος , εὐθὺς ὣν ἀγαπητὸς καὶ ἄξιος τοῦ ἀγαπᾶσθαι τυγχάνει . ἐπεὶ τοίνυν ὁ ἀποσταλεὶς Σωτῆρ’ τῷ κόσμῳ ἀγάπῃ τῇ πρὸς τὰ ἑαυτοῦ ποιήματα τοῦ Πατρὸς , ἐπὶ ἀναδείξει τοῦ κάλλους τῶν κατ’ εἰκόνα Θεοῦ γεγονότων , οἱ ταύτης τῆς δωρεᾶς τυχόντες ἀγαπητοὶ ὑπάρχουσιν , ὅθεν ἀλλήλους ἀγαπῶσιν · ἔχει γὰρ ἕκαστος καὶ τὸ ἀγαπητὸς καὶ τὸ ἀγαπητικὸς εἶναι , ἐντολὴν ἔχων τοῦ ἀγαπᾷν τὸν πλησίον . Ὁ μὴ ἀγαπῶν , οὐκ ἔγνω τὸν Θεὸν , ὅτι ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστί . καὶ ὅτι ἐν τούτῳ ἐφανερώθη ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἐν ἡμῖν , ὅτι τὸν Υἱὸν αὐτοῦ μονογενῆ ἀπέσταλκεν εἰς τὸν κόσμον , ἵνα ζήσωμεν δι’ αὐτοῦ . ἐν τούτῳ ἐστὶν ἡ ἀγάπη , οὐχ ὅτι ἡμεῖς ἠγαπήσαμεν τὸν Θεὸν , ἀλλ’ ὅτι αὐτὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς , καὶ ἀπέστειλε τὸν Υἱὸν αὐτοῦ ἱλασμὸν περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν . Τοῦ Χρυσοστόμου . Ἀγάπην ποίαν φησι ; τὴν εἰλικρινῆ , οὐ τὴν μέχρι ῥημάτων · ἀλλὰ τὴν ἀπὸ διαθέσεως καὶ γνώμης , καὶ τοῦ συναλγεῖν ἐκ καθαρᾶς καρδίας . ἔστι γὰρ ἀγάπη καὶ ἡ τῶν πονηρῶν · οἷον λῃσταὶ λῃστὰς φιλοῦσι , καὶ ἀνδροφόνοι ἀνδροφόνους . ἀλλ’ οὐκ ἔστι τοῦτο ἀπὸ συνειδήσεως ἀγαθῆς , ἀλλ’ ἀπὸ κακῆς . Ἀγαπητοὶ , εἰ οὕτως ὁ Θεὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς , καὶ ἡμεῖς ὀφείλομεν ἀλλήλους ἀγαπᾷν . Θεὸν οὐδεὶς πώποτε τεθέαται · ἐὰν ἀγαπῶμεν ἀλλήλους , ὁ Θεὸς ἐν ἡμῖν μένει , καὶ ἡ ἀγάπη αὐτοῦ τετελειωμένη ἐστὶν ἐν ἡμῖν . ἐν τούτῳ γινώσκομεν , ὅτι ἐν αὐτῷ μένομεν , καὶ αὐτὸς ἐν ἡμῖν , ὅτι ἐκ τοῦ Πνεύματος αὐτοῦ δέδωκεν ἡμῖν . Τοῦτο ἡμῖν , φησι , κατορθώσει ἡ ἀγάπη · τὸ ἔνοικον ἡμῖν γενέσθαι Θεὸν , ὃν οὐδεὶς πώποτε τεθέαται . Καὶ ἡμεῖς τεθεάμεθα καὶ μαρτυροῦμεν , ὅτι ὁ Πατὴρ ἀπέσταλκε τὸν Υἱὸν αὐτοῦ Σωτῆρα τοῦ κόσμου . ὃς ἐὰν ὁμολογήση ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ , ὁ Θεὸς ἐν αὐτῷ μένει , καὶ αὐτὸς ἐν τῷ Θεῷ . καὶ ἡμεῖς ἐγνώκαμεν καὶ πεπιστεύκαμεν τὴν ἀγάπην , ἣν ἔχει ὁ Θεὸς ἐν ἡμῖν . ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστὶ , καὶ ὁ μένων ἐν τῇ ἀγάπῃ , ἐν τῷ Θεῷ μένει , καὶ ὁ Θεὸς ἐν αὐτῷ . ἐν τούτῳ τετελείωται ἡ ἀγάπη μεθ’ ἡμῶν , ἵνα παρρησίαν ἔχωμεν ἐν τῆ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως . Ὅρα πῶς ἄνω καὶ κάτω τὴν αἵρεσιν ἐκείνην ἀναιρεῖ τὴν πονηρὰν , τὴν λέγουσαν , ἄνθρωπον εἶναι ψιλὸν τὸν Ἰησοῦν Μάριας Υἱὸν , καὶ μὴ αὐτὸν ὁμολογοῦντας εἶναι τὸν Πατρὸς μονογενῆ Λόγον , ἐνανθρωπήσαντα διὰ τὴν τῶν ἀνθρώπων σωτηρίαν . Ὅτι καθὼς ἐκεῖνός ἐστι , καὶ ἡμεῖς ἐσμὲν ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ . Καὶ πῶς ἐκεῖνος ἦν , ἣ ὡς αὐτὸς εἴρηκεν · “ ἔρχεται ὁ ἄρχων “ τοῦ κόσμου τούτου , καὶ ἐν ἐμοὶ εὑρήσει οὐδέν . ” οὕτω καὶ ἡμεῖς ὀφείλομεν εἶναι , μηδὲν εὑρισκόμενοι πρὸς τὸν κόσμον ἔχοντες . Τί οὖν ποιήσωμεν τοῖς προφήταις λέγουσιν ” ὅτι εἶδον τὸν “ Κύριον καθήμενον ἐπὶ θρόνου ὑψηλοῦ καὶ ἐπηρμένου ” ὁ δὲ Δανιὴλ πάλιν · “ ἕως οὗ θρόνοι ἐτέθησαν , καὶ παλαιὸς ἡμερῶν ἐκάθισε.’’ καὶ ὁ Μιχαίας · “ εἶδον τὸν Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἱσραὴλ καθη - “ μένον ἐπὶ θρόνου αὐτοῦ . καὶ πολλὰς τοιαύτας ἐπισυναγαγεῖν ἐστὶ μαρτυρίας · πῶς οὖν , “ Θεὸν οὐδεὶς ἑώρακε πώποτε , ” φησίν ; ἵνα μάθῃς ὅτι τὴν ἀκριβῆ αὐτοῦ κατάληψιν καὶ τὴν τετρανωμένην γνῶσιν λέγει . ὅτι γὰρ πάντα ἐκεῖνα συγκατάβασις ἦν , καὶ ἀκραιφνῆ τὴν οὐσίαν οὐδεὶς οἶδεν ἐκείνων , δῆλον ἐκ τοῦ διαφόροις ἕκαστον ὁρᾶν . ὁ γὰρ Θεὸς ἁπλοῦς καὶ ἀσύνθετος καὶ ἀσχημάτιστος . οὗτοι δὲ πάντες σχήματα ἔβλεπον διάφορα . τοῦτο γοῦν αὐτὸ δι’ ἑτέρου προφήτου ἐμφαίνων πάλιν , καὶ πείθων αὐτοὺς , ὡς οὐκ ἀκριβῆ τὴν οὐσίαν εἶδον , ἔλεγεν · “ ἐγὼ ὁράσεις ἐπλήθυνα , καὶ “ ἐν χερσὶ προφητῶν ὡμοιώθην . οὐκ αὐτὴν τὴν οὐσίαν ἔδειξα τὴν ἐμὴν , ἀλλὰ συγκατέβην , φησὶ , πρὸς τὴν τῶν ὁρώντων ἀσθένειαν . ὁ μέντοι Ἰωάννης , φησὶν , “ ὅτι Θεὸν οὐδεὶς ἑώρακε πάποτε · ” τοῦτο γὰρ δῆλον ἢν , ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν ἄνω δυνάμεων , “ ὁ μονογενὴς “ Υἱὸς , ὁ ὣν εἰς τὸν κόλπον τοῦ Πατρὸς , ἐκεῖνος ἐξηγήσατο,’’ ἀξιόπιστον εἰσάγει τοῦ δόγματος μάρτυρα καὶ διδάσκαλον . Φόβος οὐκ ἔστιν ἐν τῇ ἀγάπη , ἀλλ’ ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τὸν φόβον , ὅτι ὁ φόβος κόλασιν ἔχει · ὁ δὲ φοβούμενος οὐ τετελείωται ἐν τῆ ἀγάπῃ . Ὁ τὸν Θεὸν δεξάμενος , φησὶν , ὅς ἐστιν ἀγάπη , οὐ δέδοικέ τινα . τί δὲ καὶ φοβηθείη ὁ λαβὼν “ ἐξουσίαν περιπατεῖν ἐπάνω “ ὄφεων καὶ σκορπίων , καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ ; ” Ἐρώτησισ μαξίμου . Εἰ ὁ φοβούμενος οὐ τετελείωται ἐν τῇ ἀγάπῃ , πῶς οὐκ ἔστιν ὑστέρημα τοῖς φοβουμένοις αὐτόν ; ἐὰν οὐκ ἔστιν ὑστέρημα , δῆλον ὅτι τετελείωται · πῶς οὖν “ ὁ φο - “ βούμενος οὐ τετελείωται ; ” Ἀπόκρισισ . Ἡ καλὴ τῶν θείων γραφῶν εὐταξία , κατὰ τὸν σωστικὸν τοῦ Πνεύματος θεσμὸν , τὸν ἀπὸ τῆς ἐκτὸς κατὰ τὰ πάθη πληθύος ἐπὶ τὴν θείαν ἑνότητα κινουμένων 1 τοὺς βαθμοὺς διορίζουσα , τοὺς μὲν εἰσαγομένους , καὶ ἐπὶ τὰ πρόπυλά που τυγχάνοντας τῆς θείας αὐλῆς τῶν ἀρετῶν , φοβουμένους ἐκάλεσε · τοὺς δὲ κτησαμένους σύμμετρον ἕξιν τῶν κατὰ τὴν ἀρετὴν λόγων τὲ καὶ τρόπων , οἶδεν ὀνομάζειν προκόπτοντας · τοὺς δὲ κατ’ γνωστικοὺς ἤδη γεγενημένους τῆς τῶν ἀρετῶν ἐκφαντικῆς ἀληθείας , κορυφὴν προαγορεύει τελείους . οὔτε οὖν ὁ φοβούμενος τὸν Κύριον , ἀπεστραμμένος δι’ ὅλου τὴν κατὰ τὴν φθορὰν τῶν παθῶν ἀρχαίαν ἀναστροφὴν , καὶ πᾶσαν αὐτοῦ τὴν διάθεσιν διὰ τὸν φόβον ἐκδεδωκὼς τοῖς θείοις πράγμασιν ὑστερεῖ τινὸς καλοῦ τῶν εἰσαγομένοις πρεπόντων · κἂν οὔπω τὴν ἐν ἀρεταῖς ἕξιν ἐκτήσατο , καὶ τῆς ἐν τοῖς τελείοις λαλουμένης σοφίας γέγονε μέτοχος . οὔτε μὴν ὁ προκόπτων τῶν ἐπιβεβλημένων αὐτοῦ τῷ βαθμῷ καλῶν τινὸς ὑστερεῖ , κἂν τὴν αὐτὴν οὕτω τοῖς τελείοις ὑπερέχουσαν τῶν θείων ἐκτήσατο γνῶσιν . καὶ πάλιν οἱ μὲν τὴν πρακτικὴν ἀνδρικῶς μετιόντες φιλοσοφίαν , φόβου καὶ μνήμης τῶν μελλόντων θείων δικαστηρίων οὔπω τὴν ψυχὴν ἀπολύσαντες , νοείσθωσαν ἡμῖν οἱ φοβούμενοι . μηδενὸς μὲν , κατὰ τὸν μακάριον Δαβὶδ , διυστεροῦντες καθάπαξ τῶν ὑπὲρ ἀληθείας ἀγωνιζομένων κατὰ τῆς ἀντικειμένης δυνάμεως , ὅμως δ’ οὖν ἔτι λειπόμενοι τῆς κατὰ τῶν τελείων ἀκραιφνοῦς τῶν μυστικῶν θεαμάτων διαδόσεως · οἱ δὲ τῆς θεωρητικῆς ἐξιωθέντας m θεολογίας , καὶ πάσης φαντασίας ὑλικῆς τὸν νοῦν καθαρὸν καταστήσαντες , καὶ εἰκόνα τῆς θείας ὡραιότητος ὅλην ἀνελλιπῶς φέρουσαν τὴν μίμησιν , ἔστωσαν ἡμῖν οἱ ἀγαπῶντες . οὐκ ἔστιν οὖν ὑστέρημα τοῖς φοβουμένοις , κατὰ τὸν μακάριον Δαβὶδ , ὡς φοβουμένοις · κἂν οὐκ ἔχῃ τὸ πλῆρες καὶ τέλειον τῆς ἀμέσου πρὸς τὸν λόγον ἑνῶσαν κατὰ τὸ ἴσον τοῖς ἀγαπῶσι τὸν Κύριον ὁ φοβούμενος . ἕκαστος γὰρ ἐν τῷ ἰδίῳ τάγματι καὶ τὴν ἠφορισμένην αὐτῷ μονὴν ἔχει τὸ τέλειον · κἂν ἄλλος ἄλλου κατὰ τὸ ποιὸν ἢ ποσὸν τῆς πνευματικῆς ἡλικίας ἐστὶν ὑψηλότερος · ἐπειδὴ διττός ἐστιν ὁ φόβος , κατὰ τὸ “ φοβήθητε δὲ μᾶλλον τὸν “ δυνάμενον καὶ σῶμα καὶ ψυχὴν ἀπολέσαι ἐν γεέννῃ , ” καὶ κατὰ τὸ , “ ὁ φόβος Κυρίου ἁγνὸς διαμένων εἰς αἰῶνα αἰῶνος·’’ καὶ “ μέγας “ καὶ φοβερός ἐστιν ἐπὶ πάντας τοὺς περὶ κύκλῳ αὐτοῦ . ζητητέον , πῶς ἔξω βάλλει τὸν φόβον ἡ ἀγάπη , εἴπερ εἰς αἰῶνα αἰῶνος διαμένει ; πῶς δὲ φοβερός ἐστι διαμένων ὁ Θεὸς εἰς τοὺς ἀπείρους αἰῶνας ἐπὶ πάντας τοὺς περὶ κύκλῳ αὐτοῦ ; ἣ μᾶλλον ἐπειδὴ , καθὼς εἶπον , διττός ἐστιν ὁ φόβος · ὁ μὲν ἁγνὸς , ὁ δὲ οὐχ ἁγνὸς , οἷον ὁ μὲν ἐπὶ πλημμελήμασι κατ’ ἐκδοχὴν κολάσεως συνιστάμενος φόβος , αἰτίαν ἔχων τῆς οἰκείας γεννήσεως τὴν ἁμαρτίαν , ὡς οὐχ ἁγνὸς , οὐκ ἔσται διὰ παντὸς τῇ ἁμαρτίᾳ διὰ τῆς μετανοίας συναφανιζόμενος . ὁ δὲ ἁγνὸς φόβος , ὁ δίχα τῆς ἐπὶ πλημμελήμασι μνήμης ἀεὶ συνεστὼς , οὐκ ἀπογενήσεταί ποτε · διότι περιουσιωδῶς ἐμπέφυκέ πὼς τῷ φόβῳ πρὸς τὴν κτίσιν , ποιούμενος ἔκδηλον πᾶσαν αὐτοῦ τὴν φυσικὴν αἰδεσιμότητα τῆς ὑπὲρ πᾶσαν βασιλείαν τε καὶ δύναμιν ὑπεροχῆς . ὁ τοίνυν μὴ φοβούμενος τὸν Θεὸν ὡς κριτὴν , ἀλλ’ αἰδούμενος αὐτὸν διὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν τῆς ἀπείρου δυνάμεως ὑπεροχὴν , οὐκ ἔχει δικαίως ὑστέρημα , τέλειος ὑπάρχων ἐν τῇ ἀγάπῃ , μετ’ αἰδοῦς καὶ πρεπούσης σεβασμιότητος ἀγαπῶν τὸν Θεόν . καὶ οὗτός ἐστιν ὁ κτησάμενος τὸν διαμένοντα φόβον εἰς αἰῶνα αἰῶνος · καὶ οὕτως οὐκ ἔστιν αὐτῶ ὑστέρημα τὸ παράπαν οὐδέν . συνᾴδουσιν οὖν ἀλλήλοις ὁ τε προφήτης καὶ ὁ Εὐαγγελιστής · ὁ μὲν λέγων , μὴ εἶναι τοῖς κατὰ τὸν ἁγνὸν φόβον τὸν Κύριον φοβουμένοις ὑστέρημα · ὁ δὲ , τὸν φοβούμενον ὡς κριτὴν , διὰ τὴν ῥερυπωμένην συνείδησιν , μὴ εἶναι τέλειον ἐν τῇ ἀγάπῃ · κατὰ ταύτην τὴν ἐκδοχὴν τυχὸν , καὶ “ ἐπὶ πάντας “ τοὺς περὶ κύκλῳ αὐτοῦ φοβερός ἐστιν ὁ Θεός·’’ ὡς ἐγκεκραμένην φόβῳ ποιῶν τὴν τῶν ἀγαπώντων αὐτὸν , καὶ περὶ αὐτῶν γενησομένην ἀγάπην . φόβου γὰρ καθ’ ἑαυτὴν κεχωρισμένη ἡ ἀγάπη , εἰς καταφρόνησιν πέφυκεν ὡς τὰ πολλὰ μεταπίπτειν , μὴ οἷον στομουμένης φόβῳ τῆς ἐξ αὐτῆς τικτομένης φυσικῶς παρρησίας . τί δὲ βούλεται τὸ περὶ κύκλῳ αὐτοῦ λεγόμενον , εἰ δοκεῖ , κατανοήσωμεν . ὁ γὰρ κυκλούμενος καὶ ἐμπρὸς n καὶ ὀπίσω καὶ ἐκδεξιῶν καὶ ἐξαριστερῶν ἔχει τοὺς περικυκλοῦντας αὐτόν . ἐπειδὴ τοίνυν καὶ ὁ Κύριος ἔχει τοὺς περικυκλοῦντας , νοήσωμεν τοὺς μὲν ὀπίσω , τοὺς διὰ τῶν ἐντολῶν κατὰ τὴν πρακτικὴν ἀρετὴν ἀμέμπτως ὀπίσω Κυρίου τοῦ Θεοῦ πορευθέντας · τοὺς ἐξαριστερῶν δὲ , τοὺς τὴν φυσικὴν ἐν πνεύματι θεωρίαν μετὰ τῆς τῶν κριμάτων εὐσεβοῦς ἀναλήψεως κατορθώσαντας · φησὶ γὰρ περὶ τῆς σοφίας ἡ τῶν Παροιμιῶν βίβλος . “ ἐν δὲ τῇ ἀριστερᾷ αὐτῆς πλοῦτος καὶ δόξα . τοὺς ἐκδεξιῶν δὲ , τοὺς καθαρὰν αἰσθητῆς φαντασίας τὴν ἄυλον δεξαμένους νῶσιν τῶν νοητῶν , “ ἐν γὰρ τῇ δεξιᾷ αὐτῆς , ” φησιν , “ ἔτη ζωῆς . τοὺς δὲ ἐμπρὸς , τοὺς δι’ ὑπερβάλλουσαν περὶ τὸ θεῖον κάλλος ἐρωτικὴν τῆς κατὰ νοῦν ἐφέσεως ζέσιν , ἀξιωθέντας τῆς “ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον ἀπολαύσεως · εἰ δὲ καὶ ἄλλος ἐστι περὶ τούτου λόγος μείζων καὶ ὑψηλότερος , ὑμῖν καὶ τοῖς κἀς ἡμᾶς θείοις ἀνδράσιν ἔστι ληπτός . Ἡμεῖς ἀγαπῶμεν αὐτὸν , ὅτι αὐτὸς πρῶτος ἠγάπησεν ἡμᾶς . Οὕτως ἀγαπᾶ , ὡς καὶ τὰς τρίχας ἠριθμηκέναι τῆς κεφαλῆς , καθὼς ἐν Εὐαγγελίοις φησίν · οὐχ ὅτι τὰς τρίχας ὁ Θεὸς ἀριθμεῖ , ἀλλ’ ἵνα τὴν ἀκριβῆ γνῶσιν καὶ τὴν πολλὴν πρόνοιαν τὴν περὶ ἡμᾶς ἐνδείξηται . Ἐάν τις εἴπῃ , Ὅτι ἀγαπῶ τὸν Θεὸν , καὶ τὸν ἐδελφὸν αὐτοῦ μισεῖ , ψεύστης ἐστίν · ὁ γὰρ μὴ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ , ὃν ἑώρακε , τὸν Θεὸν , ὃν οὐχ ἑώρακε , πῶς δύναται ἀγαπᾷν ; καὶ ταύτην τὴν ἐντολὴν ἔχομεν ἀπ’ αὐτοῦ , ἵνα ὁ ἀγαπῶν τὸν Θεὸν , ἀγαπᾷ καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ . Ὁ γνησίως ἀγαπῶν τὸν Θεὸν , οὐ διὰ τὴν ἀπειλὴν τῶν κολάσεων ποιεῖ τὰ Θεῷ ἀρεστὰ , ἀλλὰ τῷ τῆς ἀρετῆς φίλτρῳ καὶ τῇ ἀγάπῃ τῇ πρὸς τὸν Θεόν · οὐ μὴν ὁ διὰ τὸν γνήσιον φόβον ἑαυτὸν ἀσφαλιζόμενος , λιζόμενος , ὅς ἐστιν ἔρως τοῦ καλοῦ , ἢ πάλιν φόβῳ , τῷ μὴ ἐμπεσεῖν εἰς κόλασιν , ποιῶν τις τὴν ἐντολήν · διὸ περὶ αὐτοῦ ἐπάγων φησὶν , “ ὅτι ὁ φόβος κόλασιν ἔχει . ” Ὁ ἀγαπῶν τὸν Θεὸν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηρεῖ . τὸ ἀγαπᾷν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ θείων ἐντολῶν ἐστὶ πλήρωσις · ὁ μὴ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ οὐκ ἐφύλαξεν ἐντολὴν , μὴ φυλάττων δὲ , οὐκ ἀγαπᾷ τὸν Θεόν · ψεύστης οὖν ὁ λέγων ἀγαπᾷν μὴ ἀγαπῶν . ΚΕφ . ς . Περὶ θεολογίας Υἱοῦ ἐν δόξῃ Πατρὸς , καὶ περὶ νίκης τῆς κατὰ τοῦ πονηροῦ διὰ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς ζωήν . Πᾶς ὁ πιστεύων , ὅτι Ἰησοῦς ἐστὶν ὁ Χριστὸς , ἐκ τοῦ Θεοῦ γεγέννηται · καὶ πᾶς ὁ ἀγαπῶν τὸν γεννήσαντα , ἀγαπᾷ καὶ τὸν γεγεννημένον ἐξ αὐτοῦ . ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἀγαπῶμεν τὰ τέκνα τοῦ Θεοῦ , ὅταν τὸν Θεὸν ἀγαπῶμεν , καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηρῶμεν . Οἱ ἐκ Θεοῦ γεννώμενοι , ἐκ τοῦ κατορθοῦν κατ’ ἀρετὴν , τυγχάνουσιν οὗτοι καὶ τέκνα Θεοῦ καὶ φιλοῖ , καθάπερ καὶ Ἀβραάμ . Τοῦ τῆς ἀληθείας πάλιν ἅπτεται δόγματος , ἐκ βάθρων ἀναιρῶν τῶν αἱρετικῶν τὴν κακοπιστίαν . Ἤδει τοῦτο ὁ γεννώμενος ἐκ τοῦ Θεοῦ · πιστεύσας ὅτι Ἱησοῦς ἐστὶν ὁ Χριστὸς , ὑψηλὴν συγκατάθεσιν ἔχων περὶ τῆς τοῦ Χριστοῦ διαλήψεως , γεννᾶται . ἀλλ’ ἐκείνην τὴν πίστιν ᾗ κατ’ ἀρετὴν ἔργα συνέζευκται · ἣν καὶ ὁ Ἀβραὰμ ἔχων , λελόγισται δικαιοσύνην ἔχειν . κατὰ τοῦτο τὸ σημαινόμενον ἐκδεκτέον τὸ , “ ἄνδρα πιστὸν ἔργα εὑρεῖν·’’ σπάνιον γὰρ ὁ τοιοῦτος τὴν εὕρεσιν ἔχει · πολλῶν ὄντων τῶν ἄνευ ἔργων σπουδαίων νεκρὰν πίστιν ἐχόντων · ἥτις οὐδὲ ὅλως πίστις ὑπάρχει . ὁ οὕτως πιστεύσας ὡς γεννηθῆναι ἐκ Θεοῦ , ἔχει ζωὴν αἰώνιον , ᾗ φησιν ὁ Σωτὴρ , “ ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ ἔχει ζωὴν αἰώνιον ἤδη γεννᾶται τις ἐκ Θεοῦ κατορθῶν τὰ εἰρημένα . ἀποδοχῆς ἄξιον ὄντα ἀγαπᾷν δεῖ καὶ πρὸ αὐτοῦ τὸν γεννήσαντα αὐτόν . Αὕτη γάρ ἐστιν ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ , ἵνα τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηρῶμεν · καὶ αἱ ἐντολαὶ αὐτοῦ βαρεῖαι οὐκ εἰσίν . Τὴν ὑπόστασιν καὶ , ἵν οὕτω φράσω , ὕλην ἔχειν , ἧς δεῖ πρὸς τὸν Θεὸν ἀγάπης , τὴν τήρησιν τῶν θείων ἐντολῶν εἶναί φησι · ἀναφέρουσι πρὸς τὸν Θεὸν τὸν κατ’ αὐτὰς ἐνεργοῦντα · ὅθεν οὐ κατωφερεῖς οὐδὲ βαρεῖαι τυγχάνουσιν . εἰ δέ τις προσελθὼν αὐταῖς , μὴ ὃν δεῖ τρόπον , λέγει αὐτὰς βαρείας , τὴν ἑαυτοῦ ἀσθένειαν ᾐτιάσατο · φίλον γὰρ τοῖς ἄγαν ἀποβάλλουσιν ἰσχὺν βαρέα νομίζεσθαι , καὶ τὰ πάνυ ἐλαφρὰ καὶ κοῦφα · ὅθεν οὐκ ἔγραψεν , “ αἱ ἐντολαὶ αὐτοῦ ἐλαφραὶ , ἀλλὰ “ βαρεῖαι οὐκ εἰσὶ , μόνου καὶ παντὸς ἀντιλαμβανομένου τοῦ ἀνωφεροῦς αὐτῶν τοῦ δικαίως τὸ δίκαιον διώκοντος πεῖρα γνῶντος · “ ὅτι ὁ Χριστοῦ ζυγὸς ἐλαφρός “ ἐστι , ” χρηστότητα πολλὴν ἔχων ὑπάρξαι τὸ οὕτως προκόψαι τῇ πίστει ἐνεργεῖ καὶ εἰς δικαιοσύνην λελογισμένῃ · ἣν καὶ δεικνὺς ὡς ὑφεστηκυῖαν καὶ μένουσαν εἶπεν · “ αὕτη γάρ ἐστιν ἡ νίκη ἡ “ νικήσασα τὸν κόσμον , ” ἣν ἔχομεν πίστιν οἱ προσηκάμενοι τὸν Ἰησοῦν εἶναι τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ . οὕτω διατεθεὶς ἐκ τοῦ Θεοῦ γεννᾶται , καὶ τούτου τυχὼν , καταφρονεῖ τῆς ἐνύλου ζωῆς καὶ τῶν τοῦ κόσμου ἡδέων · καὶ ταύτῃ νικᾷ τὸν κόσμον , μεταβὰς ἀπ’ αὐτοῦ εἰς ὑπερκόσμιον πολιτείαν . Τί γὰρ ἐλαφρότερον τοῦ ἀγάπην ἔχειν μετὰ τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀγαπήσαντος ἡμᾶς , καὶ μετὰ τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν ; “ ὁ γὰρ ζυγός “ μου χρηστὸς , καὶ τὸ φορτίον μου ἐλαφρόν ἐστι , φησιν ὁ Σωτήρ . Σκόπει πὼς κοῦφα ἐπιτάττει · οὐκ εἶπεν , “ ἐν φυλακῇ ἤμην καὶ ἀπηλλάξατέ με . “ ἄρρωστος ἤμην , καὶ ἀνεστήσατέ με , ἀλλ’ “ ἐπεσκέψασθέ με , καὶ ἤλθετε πρός με . ” καὶ οὐδὲ ἐν τῷ πεινᾷν o ἐπαχθὲς τὸ κελευόμενον , οὐ γὰρ πολυτελῆ ζητείων τράπεζαν , ἀλλὰ τὴν χρείαν μόνην καὶ τὴν ἀναγκαίαν τροφὴν τὸν ἄρτον . Ὅτι πᾶν τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ Θεοῦ νικᾷ τὸν κόσμον . Τὸ γεγεννημένον . αὐτὸς ἐφεξῆς ἐδήλωσε τὸ ῥῆμα τῆς πίστεως ἡμῶν λέγων , τὸ νικῆσαν τὸν κόσμον , τουτέστι πονηρίαν πᾶσαν καὶ ἀσέβειαν · ἡ γὰρ πίστις ἡμῶν πᾶσαν ἀγνωσίαν ἀπήλασε , καὶ πάντα σκότον ἐξήλασε · καὶ ποῖα ἡ πίστις , ἣ ὅτι “ Ἰησοῦς ἐστιν ὁ “ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ; ” καὶ οὐ παύεται κηρύττων τὴν ἀλήθειαν πρὸς ἐντροπὴν τῶν αἱρετικῶν · ἵνα κἀν ὀψέ ποτε παύσωνται , πολλάκις πέρι τούτων ἀκούσαντες . Καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ νίκη ἡ νικήσασα τὸν κόσμον , ἡ πίστις ἡμῶν . τίς δέ ἐστιν ὁ νικῶν τὸν κόσμον , εἰ μὴ ὁ πιστεύων ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ; Κυρίλλου . Καὶ οὔτε Ἕλλην οὔτε Ἰουδαῖος οὔτε αἱρετικὸς δύναται πρὸς αὐτὴν , ἅπαξ τοῖς ἔργοις τὰ νικητήρια τῆς καθ’ ἡμᾶς πίστεως ἀπενεγκαμένης . Οὗτός ἐστιν ὁ ἐλθὼν δι’ ὕδατος καὶ αἵματος καὶ Πνεύματος Χριστὸς Ἰησοῦς . Τοῦ ἀίξαντος ἐκ τῆς πλευρᾶς αὐτοῦ , καὶ τοῦ αἵματος τοῦ καθαράντος τὴν ἁμαρτίαν καὶ ἁγιάσαντος τὸν λαόν . διὰ τοῦτο γάρ φησι , “ καὶ Ἰησοῦς , ἵνα ἁγιάσῃ διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος τὸν “ λαὸν , ἔξω τῆς πύλης ἔπαθε . καὶ “ Πνεύματος δὲ προσέθηκεν , ἵνα μάθωμεν , ὡς ὁ ἀνελθὼν εἰς τὸν σταυρὸν , Θεός τε ἦν ὁμοῦ καὶ ἄνθρωπος . Οὐκ ἐν τῷ ὕδατι μόνον , ἀλλ’ ἐν τῷ ὕδατι καὶ ἐν τῷ αἵματι . Τουτέστιν οὐκ ἄνθρωπος ἦν μόνον ὁ ἐλθὼν ἐπὶ τὸν Ἰορδάνην , ἀλλ’ ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ σεσαρκωμένος · ᾧ καὶ ἐμαρτύρησεν Πατὴρ , “ οὗτός ἐστιν ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητός . ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ σταυροῦ ὅτε ἐνόμισαν καὶ βροντὴν εἶναι , ] ὅτε καὶ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἔσταξεν ἐπὶ τὴν γῆν . Καὶ τὸ Πνεῦμα ἐστὶ τὸ μαρτυροῦν , ὅτι τὸ Πνεῦμα ἐστὶν ἡ ἀλήθεια . ὅτι τρεῖς εἰσὶν οἱ μαρτυροῦντες , τὸ Πνεῦμα , καὶ τὸ ὕδωρ , καὶ τὸ αἷμα · καὶ οἱ τρεῖς εἰς τὸ ἓν εἰσίν . εἰ τὴν μαρτυρίαν τῶν ἀνθρώπων λαμβάνομεν , ἡ μαρτυρία τοῦ Θεοῦ μείζων ἐστίν . Ἡ φωνὴ τοῦ Πατρὸς ἡ ἐλθοῦσα ἐπ’ αὐτόν . “ Πνεῦμα γάρ φησιν ὁ Θεὸς , διὸ καὶ παρακατιὼν λέγει , ὡς τοῦ Θεοῦ ἡ μαρτυρία ἀληθής · ἐπὶ τοῦ μαρτυρήσαντος τῷ Υἱῷ δηλονότι . Ὅτι αὕτη ἐστὶν ἡ μαρτυρία τοῦ Θεοῦ , ἢν μεμαρτύρηκε περὶ τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ . ὁ πιστεύων εἰς τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ , ἔχει τὴν μαρτυρίαν ἐν αὐτῷ · ὁ μὴ πιστεύων τῷ Θεῷ , ψεύστην πεποίηκεν αὐτὸν , ὅτι οὐ πεπίστευκεν εἰς τὴν μαρτυρίαν , ἣν μεμαρτύρηκεν ὁ Θεὸς περὶ τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ . Μετὰ τῆς μαρτυρίας ἐκείνης καὶ ἄλλην μαρτυρίαν ἡμῖν δέδωκε , ζωὴν αἰώνιον διδοὺς τοῖς πιστεύουσιν εἰς τὸν Υἱὸν αὐτοῦ . Καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ μαρτυρία , ὅτι ζωὴν αἰώνιον ἔδωκεν ἡμῖν ὁ Θεὸς , καὶ αὕτη ἡ ζωὴ ἐν τῷ Υἱῷ αὐτοῦ ἐστίν . ὁ ἔχων τὸν Υἳὸν , ἔχει τὴν ζωήν ὁ μὴ ἔχων τὸν τοῦ Θεοῦ , τὴν ζωὴν οὐκ ἔχει . ταῦτα ἔγραψα ὑμῖν , τοῖς πιστεύουσιν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ , ἵνα εἰδῆτε , ὅτι ζωὴν ἔχετε αἰώνιον , καὶ ἵνα πιστεύητε εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ . καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ παρρησία , ἣν ἔχομεν πρὸς αὐτὸν , ὅτι ἐάν τι αἰτώμεθα κατὰ τὸ θέλημα αὐτοῦ , ἀκούει ἡμῶν · καὶ ἐὰν οἴδαμεν , ὅτι ἀκούει ἡμῶν , ὃ ἐὰν αἰτώμεθα , οἴδαμεν ὅτι ἔχομεν τὰ αἰτήματα ἃ ᾐτήσαμεν παρ’ αὐτοῦ . Τοῦτο συνᾴδει τῷ εἰρημένῳ ὑπὸ τοῦ Σωτῆρος . “ δοῦλος ὁ γνοὺς “ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου αὐτοῦ , καὶ ποιήσας ἄξια πληγῶν , δερή - “ σεται πολλάς . ” τοῦτο παραπλήσιον καὶ ὁ Νόμος προστάσσει ἐπὶ δύο πορνευομένων , ὅτι ἡ μὲν τοῦ λαοῦ θάνατον ἔχει τὴν ζημίαν , ἐὰν δὲ ἱερέως θυγάτηρ τυγχάνῃ , οὐ ψιλὸν θάνατον , ἀλλὰ τὸν ἐπὶ πυρὶ ὑπομένει · καὶ ἡ αἰτία φανερά · ἡ μὲν γὰρ τοῦ λαοῦ , ἅπαξ τοῦ σαβάτου ἐρχομένη τοῦ νόμου κατήκουεν · ἡ δὲ ἀχώριστον εἶχε τὸν διδάσκαλον . διὸ καὶ χαλεπωτέραν τιμωρίαν ὑπομένει . εἰ δὲ δεῖ τ᾿ ἀληθὲς εἰπεῖν · πᾶν ἁμάρτημα ὡς πρὸς τὴν λογικὴν οὐσίαν παρόραμά ἐστι · τρόπον γάρ τινα παριδοῦσα , καὶ ἐπιλαθομένη ἑαυτῆς,ὑπενδοῦσα τὲ τοῦ πρὸς τὸ καλὸν τόνου,παρερρύη . ὅπως δὲ ἐὰν ἔχῃ εἰς κρίσιν ἄγεται ὑπὸ τοῦ Θεοῦ , κἂν ὡς ὁ Ἰωάννης εἶπε , τῶν ἁμαρτιῶν αἱ μὲν ὦσι πρὸς θάνατον , αἱ δὲ ὡς νόσοι ψυχῆς ὑπάρχουσιν , οἱ πείρᾳ τεχνικῇ μαθόντες πῶς ἐστὶν ἕκαστα κατορθοῦν τῶν σπουδαζομένων καλῶν , εὐέλπιδες γίνονται πρὸς τὸ καὶ ἄλλοτε ταῦτα ἀνύσαι . ἐπεὶ οὖν καὶ οἱ ἱεροὶ Ἀπόστολοι καὶ ὁ μακάριος Ἰωάννης οὗτος αὐτοῖς ἔργοις ἔγνωσαν , ὡς πολλάκις αἰτησάμενοι Θεὸν , τὸ αὐτοῖς φίλον καὶ θελητὸν ἐσχήκασι , θαρροῦσιν ὅτι ἑκάστοτε οὕτως αἰτούμενοι , τεύξονται τῶν ποθουμένων , ἐπινεύοντος τοῦ Θεοῦ · ἐκ τούτων δειχθήσεται τὰ ζητούμενα ὑπό τινων πῶς ἀληθὲς εἴη “ ὁ αἰτῶν λαμβάνει · τῆς καθόλου προτάσεως , οὐ πάντας ἁπαξαπλῶς τοὺς καὶ τὰ αὐτὰ αἰτουμένους , ἀλλὰ τοὺς κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ , περιεχούσης , ἐγγίνεται ἡ τοιαύτη παρρησία τῷ ἀκατάγνωστον βίον ἔχοντι . σπάνιος δὲ ὁ τοιοῦτος . τίς γὰρ καυχήσεται ἁγνὴν ἔχειν τὴν καρδίαν ; ὀλίγοι γὰρ οἱ οὕτως ἐν ἀρετῇ ὄντες ὡς εἰπεῖν , “ ἀδικίαν εἰ ἐθεώρουν ἐν καρδίᾳ μου , μὴ εἰσακουσατω μου Κύριος διὰ τοῦτο εἰσήκουσέ μου , ἐπειδὴ ἀδικίαν οὐκ ἐθεώρουν . ἀπεσιώπησε δὲ αὐτὸ , φόβῳ τοῦ μὴ περὶ αὐτοῦ νομισθῆναι , κατὰ τὸν εἰπόντα , “ οὐδὲν ἐμαυτῷ σύνοιδα . ἀλλ’ οὐκ ἐν τούτῳ “ δεδικαίωμαι.’’ λήψῃ εἰς τὰ προκείμενα , καὶ τὸ , “ ἐὰν ἡ καρδία “ ἡμῶν μὴ γινώσκῃ ἡμῶν , παρρησίαν ἔχομεν πρὸς τὸν Θεόν.’’ ΚΕΦ . Z . Περὶ ἀντιλήψεως τοῦ ἁμαρτάνοντος ἀδελφοῦ διὰ προσευχῆς καὶ περὶ τοῦ μὴ ἁμαρτάνειν . Ἐάν τις ἴδῃ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἁμαρτάνοντα ἁμαρτίαν μὴ πρὸς θάνατον , αἰτήσει , καὶ δώσει αὐτῷ ζωὴν , τοῖς ἁμαρτάνουσι μὴ πρὸς θάνατον . ἔστιν ἁμαρτία πρὸς θάνατον · οὐ περὶ ἐκείνης λέγω , ἵνα τις ἐρωτήση · πᾶσα ἀδικία ἁμαρτία ἐστὶ , καὶ ἔστιν ἁμαρτία οὐ πρὸς θάνατον . Ἢ τῆς κακοπιστίας ἣ τῆς εἰς τὸ Πνεῦμα βλασφημίας , ὑπὲρ ἧς οὐκ ἔστιν αἰτῆσαι · ἐὰν γὰρ ἄνθρωπος , φησιν , εἰς ἄνθρωπον ἁμάρτῃ , καὶ δὴ προσεύχον p περὶ αὐτοῦ · ἐὰν δὲ εἰς Θεὸν , τίς προσεύξεται περὶ αὐτοῦ ; Ἀνάγκη πρὸς θάνατον ἁμαρτίαν ἐκείνην εἶναι , τὴν οὐκέτι δυνα - μένην συγχωρεῖσθαι , οἷα ἦν ἡ τοῦ Ἰούδα , ἡ μετὰ πλείστας ἱεροσυλίας προδοσία Χριστοῦ . ὅταν γὰρ ἐπὶ τοῖς διὰ βίου πᾶσιν ἀδικήμασιν ἀμετανόητός τις ἁλοὺς , ἐπαυξήσῃ τὴν κακίαν , ἐν τέλει τὸ μέγιστον προσθείς · τότε καὶ πρὸς θάνατον ἡ ἁμαρτία , καὶ θανάτῳ καταλαμβάνεται , καθάπερ ἐκεῖνος . οὐδὲν δεῖ τούτου πρὸς τὰς ἀφέσεις , ἃς Χριστὸς δανείζεται τοῖς δυναμένοις μετανοεῖν , καὶ φέρειν καρποὺς ἀντὶ τῶν πονηρῶν ἀγαθούς · “ πᾶν μὲν γὰρ “ δένδρον , ” ὡς εἴρηκε , “ μὴ ποιοῦν καρπὸν καλὸν , ἐκκόπτεται , καὶ εἰς “ πῦρ βάλλεται , ” ὃ δὲ δύναται καρπὸν καλὸν ἐνεγκεῖν , οὐκ ἐκκόπτει φιλανθρωπίᾳ Χριστός · καθάπερ ἐγνώκαμεν μυρίους μὲν ἀπενεχθέντας εἰς θυσίαν εἰδώλων , φόβῳ τῶν διωκόντων , αὖθις δὲ ἐπιστραφέντας καὶ μαρτυρήσαντας · ὣν καὶ τὰ σώματα τετίμηται παρὰ Χριστῷ · ὡς καὶ πρὸς τοῖς μνήμασιν αὐτῶν τοὺς δαίμονας βασανίζεσθαι · Θεοῦ σαφῶς δηλοῦντος , ὅτι καὶ δέχεται τοὺς ἐπιστρεφομένους καὶ τιμᾷ · πῶς οὐκ ἐναντίοι τῷ Θεῷ , οἱ τὴν ἐκ τῆς μετανοίας σωτηρίαν δευτέραν οὖσαν μετὰ τὴν τῶν καθαρῶν διαμεινάντων ἀπελπίζεσθαι νοοῦντες ; ὑπηρέται σαφῶς διαβόλου , τοῦ καὶ διὰ τῆς ἀνελπιστίας , καθάπερ καὶ διὰ τῆς καταφρονήσεως , ἀπόλλυσθαι τοὺς ἀνθρώπους ἐσπουδακότος . Σχόλιον . “ Ἁμαρτάνοντα ἁμαρτίαν μὴ πρὸς θάνατον . ἐν ἀγνοίᾳ πλανώμενον . * Περὶ ἀποχῆς δαιμονικοῦ σεβάσματος . Οἴδαμεν ὅτι πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ Θεοῦ , οὐχ ἁμαρτάνει · ἀλλ’ ὁ γεννηθεὶς ἐκ τοῦ Θεοῦ , τηρεῖ ἑαυτὸν , καὶ ὁ πονηρὸς οὐχ ἅπτεται αὐτοῦ . Εἰ γὰρ ἐκ τοῦ ποιεῖν δικαιοσύνην ἔχει τὸ ἐκ Θεοῦ εἶναι ,, ὡς πολλάκις εἰρήκαμεν , ἅμα δὲ τὸ ἁμαρτάνειν καὶ ποιεῖν δικαιοσύνην ἀδύνατον , φανερὸν ἄρα ὅτι οὕτω διακείμενος καὶ ἐνεργῶν , δίκαιός ἐστι , καὶ οὐχ ἁμαρτάνει · εἶτα ἀσφαλιζόμενος , ὡς προαιρετικὸς καὶ οὐ φύσει υἱός ἐστι Θεοῦ ὁ ἄνθρωπος , ἁρμοδίως ἐπήγαγε τὸ “ ἀλλὰ τηρεῖ ἑαυτὸν , καὶ ὁ πονηρὸς οὐχ ἅπτεται αὐτοῦ . ” εἰ γὰρ διὰ τοῦτο ο πόνηρος οὐχ ἅπτεται αὐτοῦ , ὅτι τηρεῖ ἑαυτὸν , οὐκ ἐκ κατασκευῆς , ἀλλ’ ἐκ προσοχῆς ἔχει τὸ μὴ ἁμαρτάνειν . τηρῶν δέ τις ἑαυτὸν τὶ καὶ εὔχεται θεόθεν φυλαχθῆναι ; ἵνα ἄψαυστος πάντη μείνῃ ἄπο του πονήρου . Σευήρου . Ὁρᾷς ὅτι ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ Θεοῦ διὰ τοῦτο οὐ δύναται ἁμαρτάνειν , οὐχ ὅτι τὴν φύσιν ἐστιν ἀπαθὴς , ἀλλ’ ὅτι τηρεῖ ἑαυτὸν , κατ’ ἐκεῖνό που τὸ εἰρημένον τῷ μακαρίῳ Παύλῳ , “ ὥστε ὁ δοκῶν ἑστάναι βλεπέτω μὴ πέσῃ · καὶ γὰρ ὡς ἀληθῶς ὁ φυλάττων ἑαυτὸν , καὶ τὰ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι δοκοῦντα πράττων , ἁμαρτάνειν οὐ δύναται . Οἴδαμεν ὅτι ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐσμὲν , καὶ ὁ κόσμος ὅλος ἐν τῷ πονηρῷ κεῖται . καὶ οἴδαμεν , ὅτι ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἥκει , καὶ δέδωκεν ἡμῖν διάνοιαν , ἵνα γινώσκωμεν τὸν ἀληθινόν . Διὰ πολλῶν μαθόντες τοὺς φαύλους ἀνθρώπους δηλουμένους τῇ κόσμου φωνῇ , οὐ δεισιδαιμονοῦμεν κατὰ τοὺς αἱρετικοὺς , μήπως ἡ τοῦ Θεοῦ κτίσις κόσμος οὖσα ἐν τῷ πονηρῷ ἵδρυται . ἡ “ κόσμος ” φωνὴ ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων κεῖται , ὡς προεῖπον , καὶ ἐνταῦθα καὶ ἐν εὐαγγελίοις . γράφει γὰρ ὁ Ἰωάννης · “ μὴ θαυμάζητε , εἰ “ μισεῖ ὑμᾶς ὁ κόσμος ” φανερόν ἐστι πᾶν τῷ νοῦν ἔχοντι κόσμον μισοῦντα τοὺς ἁγίους , τοὺς πονηροὺς ἀνθρώπους σημαίνων . καὶ προσέτι “ αὐτοὶ ἐκ τοῦ κόσμου εἰσὶ , καὶ ὁ κόσμος “ αὐτῶν ἀκούει , ἀκούοντα γὰρ κόσμον τῶν ἀπατηλῶς λαλούντων , οὐ τὴν κτίσιν ἀλλὰ τοὺς ἐμπαθεῖς ἀνθρώπους σημαίνει . Καὶ ἐσμὲν ἐν τῷ ἀληθινῷ , ἐν τῷ Υἱῷ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστῷ · οὗτός ἐστιν ὁ ἀληθινὸς Θεὸς , καὶ ἡ ζωὴ ἡ αἰώνιος . τεκνία , φυλάξατε ἑαυτοὺς ἀπὸ τῶν εἰδὼλων . ἀμήν . Οὐκ ἐπαύσατο μέχρι τέλους τὸ δόγμα ἀναιρῶν τῶν πονηρῶν · ταύτην ἡμῖν τὴν ἀσφάλειαν ποριζόμενος . Ἣν “ δέδωκε διάνοιαν , ” καθ’ ἣν γινώσκεται ὁ ἀληθινῶς ἐλθὼν Τίὸς τοῦ Θεοῦ . ἣ αὕτη ἐστὶ τὸ ἡμεῖς δὲ νοῦν Χριστοῦ “ ἔχομεν . ὁ ταύτην τὴν διάνοιαν καὶ τοῦτον τὸν νοῦν ἔχων γινώσκει τὸν κατ’ οὐσίαν ἀληθινὸν , καὶ ἔστιν ἐν αὐτῷ ἑνούμενος πρὸς αὐτόν · πραγματικῶς νόησιν αὐτοῦ ἔχων . πῶς δὲ δι’ ὅλης τῆς Ἐπιστολῆς τελειότητα μαρτυρήσας τούτοις οἷς γράφει , νῦν προτρέπει ἑαυτοὺς τηρεῖν ἀπὸ τῶν εἰδώλων ; λέγομεν οὖν ἐπὶ ὅλῃ Ἐκκλησίᾳ ἐγράφη · εἰκὸς δὲ ἦν ἐν τοιαύτῃ συνόδῳ ἄρτι ἀφισταμένους τῆς εἰδωλοτατρίας εἶναι · ἐκείνων οὖν ἕνεκα τὴν λέξιν ἐχάραξεν . Τέλος τῆς Ἰωάννου καθολικῆς .
Lemmas: περι φιλαδελφία εἰς θεοσέβεια . Ἀγαπητός , ἀγαπάω ἀλλήλων · ὅτι ὁ ἀγάπη ἐκ ὁ Θεός εἰμί , καί πᾶς ὁ ἀγάπη , ἐκ ὁ Θεός γεννάω , καί γιγνώσκω ὁ Θεός . ὠσπερ ἔγκλημα καί ψόγος φέρω ὁ μή αἱρέω ὁ αἱρετός , καί μή φιλέω ὁ φιλητός , οὕτως ἔπαινος περιποιέω [ ὁ ] ὁ ἀγαπάω ὁ ἄξιος ὁ ἀγαπάω ὁ εἰμί ἀγαπητός πότε δέ οὗτος ὑπάγω δυνατός ; ἢ ὅτε ἀείρω ὁ σωτήρ ὁ ἁμαρτία ὁ κόσμος , ἵνα ἀναδείκνυμι ὁ ἄνθρωπος , οἷος ὑπό Θεός γίγνομαι , κατά ὁμοίωσις καί εἰκών ἀποδείκνυμι ὁ ποιέω ; οὗτος γάρ καί φανερόω ὁ ἄνθρωπος , εὐθύς ἐάν ἀγαπητός καί ἄξιος ὁ ἀγαπάω τυγχάνω . ἐπεί τοίνυν ὁ ἀποστέλλω σωτήρ ὁ κόσμος ἀγάπη ὁ πρός ὁ ἑαυτοῦ ποίημα ὁ πατήρ , ἐπί ἀνάδειξις ὁ κάλλος ὁ κατά εἰκών Θεός γίγνομαι , ὁ οὗτος ὁ δωρεά τυγχάνω ἀγαπητός ὑπάρχω , ὅθεν ἀλλήλων ἀγαπάω · ἔχω γάρ ἕκαστος καί ὁ ἀγαπητός καί ὁ ἀγαπητικός εἰμί , ἐντολή ἔχω ὁ ἀγαπάω ὁ πλησίος . ὁ μή ἀγάπη , οὐ γιγνώσκω ὁ θεός , ὅτι ὁ θεός ἀγάπη εἰμί . καί ὅτι ἐν οὗτος φανερόω ὁ ἀγάπη ὁ Θεός ἐν ἐγώ , ὅτι ὁ υἱός αὐτός μονογενής ἀποστέλλω εἰς ὁ κόσμος , ἵνα ζῶ διά αὐτός . ἐν οὗτος εἰμί ὁ ἀγάπη , οὐ ὅτι ἐγώ ἀγαπάω ὁ θεός , ἀλλά ὅτι αὐτός ἀγαπάω ἐγώ , καί ἀποστέλλω ὁ υἱός αὐτός ἱλασμός περί ὁ ἁμαρτία ἐγώ . ὁ Χρυσόστομος . Ἀγάπη ποῖος φημί ; ὁ εἰλικρινής , οὖον ὁ μέχρι ῥῆμα · ἀλλά ὁ ἀπό διάθεσις καί γνώμη , καί ὁ συναλγέω ἐκ καθαρός Καρδία . εἰμί γάρ ἀγάπη καί ὁ ὁ πονηρός · οἷος λῃστής ληιστής φιλέω , καί ἀνδροφόνος ἀνδροφόνος . ἀλλά οὐ εἰμί οὗτος ἀπό συνείδησις ἀγαθός , ἀλλά ἀπό κακός . Ἀγαπητός , εἰμί οὕτως ὁ θεός ἀγαπάω ἐγώ , καί ἐγώ ὀφείλω ἀλλήλων ἀγαπάω . θεός οὐδείς πώποτε θεάομαι · ἐάν ἀγαπάω ἀλλήλων , ὁ θεός ἐν ἐγώ μένω , καί ὁ ἀγάπη αὐτός τελειόω εἰμί ἐν ἐγώ . ἐν οὗτος γιγνώσκω , ὅτι ἐν αὐτός μένω , καί αὐτός ἐν ἐγώ , ὅτι ἐκ ὁ πνεῦμα αὐτός δίδωμι ἐγώ . οὗτος ἐγώ , φημί , κατόρθωσις ὁ ἀγάπη · ὁ ἔνοικος ἐγώ γίγνομαι θεός , ὅς οὐδείς πώποτε θεάομαι . καί ἐγώ θεάομαι καί μαρτυρέω , ὅτι ὁ πατήρ ἀποστέλλω ὁ υἱός αὐτός Σωτήρ ὁ κόσμος . ὅς ἐάν ὁμολογέω ὅτι Ἰησοῦς εἰμί ὁ υἱός ὁ Θεός , ὁ θεός ἐν αὐτός μένω , καί αὐτός ἐν ὁ Θεός . καί ἐγώ γιγνώσκω καί πιστεύω ὁ ἀγάπη , ὅς ἔχω ὁ θεός ἐν ἐγώ . ὁ θεός ἀγάπη εἰμί , καί ὁ Μένων ἐν ὁ ἀγάπη , ἐν ὁ Θεός μένω , καί ὁ θεός ἐν αὐτός . ἐν οὗτος τελειόω ὁ ἀγάπη μετά ἐγώ , ἵνα παρρησία ἔχω ἐν τῆ ἡμέρα ὁ κρίσις . Ὅρας πῶς ἄνω καί κάτω ὁ αἵρεσις ἐκεῖνος ἀναιρέω ὁ πονηρός , ὁ λέγω , ἄνθρωπος εἰμί ψιλός ὁ Ἰησοῦς Μάρις υἱός , καί μή αὐτός ὁμολογέω εἰμί ὁ πατήρ μονογενής Λόγος , ἐνανθρωπέω διά ὁ ὁ ἄνθρωπος σωτηρία . ὅτι2 καθώς ἐκεῖνος εἰμί , καί ἐγώ εἰμί ἐν ὁ κόσμος οὗτος . καί πῶς ἐκεῖνος εἰμί , ὅς ὡς αὐτός εἴρω · “ ἔρχομαι ὁ ἄρχω “ ὁ κόσμος οὗτος , καί ἐν ἐγώ εὑρίσκω οὐδείς . ” οὗτος καί ἐγώ ὀφείλω εἰμί , μηδείς εὑρίσκω πρός ὁ κόσμος ἔχω . τις οὖν ποιέω ὁ προφήτης λέγω ” ὅτι εἶδον ὁ “ κύριος κάθημαι ἐπί θρόνος ὑψηλός καί ἐπαίρω ” ὁ δέ Δανιήλ πάλιν · “ ἠώς ὅς Θρόνοι τίθημι , καί παλαιός ἡμέρα καθίζω καί ὁ Μιχαίας · “ εἶδον ὁ κύριος ὁ θεός ὁ Ἱσραήλ κάθημαι - “ μένω ἐπί θρόνος αὐτός . καί πολύς τοιοῦτος ἐπισυνάγω εἰμί μαρτυρία · πῶς οὖν , “ θεός οὐδείς ὁράω πώποτε , ” φημί ; ἵνα μανθάνω ὅτι ὁ ἀκριβής αὐτός κατάληψις καί ὁ τρανόω γνῶσις λέγω . ὅτι γάρ πᾶς ἐκεῖνος συγκατάβασις εἰμί , καί ἀκραιφνής ὁ οὐσία οὐδείς οἶδα ἐκεῖνος , δῆλος ἐκ ὁ διάφορος ἕκαστος ὁράω . ὁ γάρ θεός ἁπλόος καί ἀσύνθετος καί ἀσχημάτιστος . οὗτος δέ πᾶς σχῆμα βλέπω διάφορος . οὗτος γοῦν αὐτός διά ἕτερος προφήτης ἐμφαίνω πάλιν , καί πείθω αὐτός , ὡς οὐ ἀκριβής ὁ οὐσία εἶδον , λέγω · “ ἐγώ ὅρασις πληθύνω , καί “ ἐν χείρ προφήτης ὁμοιόω . οὐ αὐτός ὁ οὐσία δείκνυμι ὁ ἐμός , ἀλλά συγκαταβαίνω , φημί , πρός ὁ ὁ ὁράω ἀσθένεια . ὁ μέντοι Ἰωάννης , φημί , “ ὅτι θεός οὐδείς ὁράω ποτός · ” οὗτος γάρ δῆλος εἄν , ἀλλά καί περί ὁ ἄνω δύναμις , “ ὁ μονογενής “ υἱός , ὁ ἐάν εἰς ὁ κόλπος ὁ πατήρ , ἐκεῖνος ἐξηγέομαι ἀξιόπιστος εἰσάγω ὁ δόγμα μάρτυς καί διδάσκαλος . Φόβος οὐ εἰμί ἐν ὁ ἀγάπη , ἀλλά ὁ τέλειος ἀγάπη ἔξω βάλλω ὁ φόβος , ὅτι ὁ φόβος κόλασις ἔχω · ὁ δέ φοβέω οὖον τελειόω ἐν τῆ ἀγάπη . ὁ ὁ θεός δέχομαι , φημί , ὅς εἰμί ἀγάπη , οὖον δείδω τις . τίς δέ καί φοβέω ὁ λαμβάνω “ ἐξουσία περιπατέω ἐπάνω “ ὄφις καί σκορπίος , καί ἐπί πᾶς ὁ δύναμις ὁ ἐχθρός ; ” ἐρώτησις Μαξίμου . εἰμί ὁ φοβέω οὖον τελειόω ἐν ὁ ἀγάπη , πῶς οὐ εἰμί ὑστέρημα ὁ φοβέω αὐτός ; ἐάν οὐ εἰμί ὑστέρημα , δῆλος ὅτι τελειόω · πῶς οὖν “ ὁ Φο - “ βουμην οὖον τελειόω ; ” ἀπόκρισις . ὁ κάλως ὁ θεῖον γραφεύς εὐταξία , κατά ὁ σωστικός ὁ πνεῦμα θεσμός , ὁ ἀπό ὁ ἐκτός κατά ὁ πάθος πλῆθος ἐπί ὁ θεῖος ἑνότης κινέω 1 ὁ βαθμός διορίζω , ὁ μέν εἰσάγω , καί ἐπί ὁ πρόπυλον ποῦ τυγχάνω ὁ θεῖος αὐλή ὁ ἀρετή , φοβέω καλέω · ὁ δέ κτάομαι σύμμετρος ἕξις ὁ κατά ὁ ἀρετή λόγος τε καί τρόπος , οἶδα ὀνομάζω προκόπτω · ὁ δέ κατά γνωστικός ἤδη γίγνομαι ὁ ὁ ἀρετή ἐκφαντικός ἀλήθεια , κορυφή προαγορεύω τέλειος . οὔτε οὖν ὁ φοβέω ὁ κύριος , ἀποστρέφω διά ὅλος ὁ κατά ὁ φθορά ὁ πάθος ἀρχαῖος ἀναστροφή , καί πᾶς αὐτός ὁ διάθεσις διά ὁ φόβος ἐκδίδωμι ὁ θεῖον πρᾶγμα ὑστερέω τις καλός ὁ εἰσάγω πρέπω · κἀν οὔπω ὁ ἐν ἀρετή ἕξις κτάομαι , καί ὁ ἐν ὁ τέλειος λαλέω σοφία γίγνομαι μέτοχος . οὔτε μήv ὁ προκόπτω ὁ ἐπιβάλλω αὐτός ὁ βαθμός καλός τις ὑστερέω , κἀν ὁ αὐτός οὗτος ὁ τέλειος ὑπερέχω ὁ θεῖον κτάομαι γνῶσις . καί πάλιν ὁ μέν ὁ πρακτικός ἀνδρικός μετέρχομαι φιλοσοφία , φόβος καί μνήμη ὁ μέλλω θεῖον δικαστήριον οὔπω ὁ ψυχή ἀπολύω , νοέω ἐγώ ὁ φοβέω . μηδείς μέν , κατά ὁ μακάριος Δαυίδ , διαστερέω καθάπαξ ὁ ὑπέρ ἀλήθεια ἀγωνίζομαι κατά ὁ ἀντίκειμαι δύναμις , ὅμως δέ οὖν ἔτι λείπω ὁ κατά ὁ τέλειος ἀκραιφνής ὁ μυστικός θέαμα διάδοσις · ὁ δέ ὁ θεωρητικός ἐξιόω m θεολογία , καί πᾶς φαντασία ὑλικός ὁ νόος καθαρός καθίστημι , καί εἰκών ὁ θεῖος ὡραιότης ὅλος ἀνελλιπῶς φέρω ὁ μίμησις , εἰμί ἐγώ ὁ ἀγάπη . οὐ εἰμί οὖν ὑστέρημα ὁ φοβέω , κατά ὁ μακάριος Δαυίδ , ὡς φοβέω · κἀν οὐ ἔχω ὁ πλήρης καί τέλειος ὁ ἄμεσος πρός ὁ λόγος ἑνόω κατά ὁ ἴσος ὁ ἀγαπάω ὁ κύριος ὁ φοβέω . ἕκαστος γάρ ἐν ὁ ἴδιος τάγμα καί ὁ ἀφορίζω αὐτός μονή ἔχω ὁ τέλειος · κἀν ἄλλος ἄλλος κατά ὁ ποιός ἢ ποσός ὁ πνευματικός ἡλικία εἰμί ὑψηλός · ἐπεί διττός εἰμί ὁ φόβος , κατά ὁ “ φοβέω δέ μᾶλλον ὁ “ δύναμαι καί σῶμα καί ψυχή ἀπόλλυμι ἐν γέεννα , ” καί κατά ὁ , “ ὁ φόβος κύριος ἁγνός διαμένω εἰς αἰών αἰών καί “ μέγας “ καί φοβερός εἰμί ἐπί πᾶς ὁ περί κύκλος αὐτός . ζητητέος , πῶς ἔξω βάλλω ὁ φόβος ὁ ἀγάπη , εἴπερ εἰς αἰών αἰών διαμένω ; πῶς δέ φοβερός εἰμί διαμένω ὁ θεός εἰς ὁ ἤπειρος αἰών ἐπί πᾶς ὁ περί κύκλος αὐτός ; ὅς μᾶλλον ἐπεί , καθώς εἶπον , διττός εἰμί ὁ φόβος · ὁ μέν ἁγνός , ὁ δέ οὐ ἁγνός , οἷος ὁ μέν ἐπί πλημμέλημα κατά ἐκδοχή κόλασις συνίστημι φόβος , αἴτιος ἔχω ὁ οἰκεῖος γέννησις ὁ ἁμαρτία , ὡς οὐ ἁγνός , οὐ εἰμί διά πᾶς ὁ ἁμαρτία διά ὁ μετάνοια συναφανίζω . ὁ δέ ἁγνός φόβος , ὁ δίχα ὁ ἐπί πλημμέλημα μνήμη ἀεί συνίστημι , οὐ ἀπογίγνομαι ποτός · διότι περιουσιωδῶς ἐμφύω πως ὁ φόβος πρός ὁ κτίσις , ποιέω ἔκδηλος πᾶς αὐτός ὁ φυσικός αιδεσιμότητα ὁ ὑπέρ πᾶς βασίλειος τε καί δύναμις ὑπεροχή . ὁ τοίνυν μή φοβέω ὁ θεός ὡς κριτής , ἀλλά αἰδέομαι αὐτός διά ὁ ὑπερβάλλω ὁ ἤπειρος δύναμις ὑπεροχή , οὐ ἔχω δικαίως ὑστέρημα , τέλειος ὑπάρχω ἐν ὁ ἀγάπη , μετά αἰδώς καί πρέπω σεβασμιότητα ἀγάπη ὁ Θεός . καί οὗτος εἰμί ὁ κτάομαι ὁ διαμένω φόβος εἰς αἰών αἰών · καί οὕτως οὐ εἰμί αὐτός ὑστέρημα ὁ παράπαν οὐδείς . συνᾴδω οὖν ἀλλήλων ὁ τε προφήτης καί ὁ εὐαγγελιστής · ὁ μέν λέγω , μή εἰμί ὁ κατά ὁ ἁγνός φόβος ὁ κύριος φοβέω ὑστέρημα · ὁ δέ , ὁ φοβέω ὡς κριτής , διά ὁ ῥύπτω συνείδησις , μή εἰμί τέλειος ἐν ὁ ἀγάπη · κατά οὗτος ὁ ἐκδοχή τυγχάνω , καί “ ἐπί πᾶς “ ὁ περί κύκλος αὐτός φοβερός εἰμί ὁ Θεός ὡς ἐγκεράννυμι φόβος ποιέω ὁ ὁ ἀγαπάω αὐτός , καί περί αὐτός γίγνομαι ἀγάπη . φόβος γάρ κατά ἑαυτοῦ χωρίζω ὁ ἀγάπη , εἰς καταφρόνησις φύω ὡς ὁ πολύς μεταπίπτω , μή οἷος στομόω φόβος ὁ ἐκ αὐτός τίκτω φυσικός παρρησία . τίς δέ βούλομαι ὁ περί κύκλος αὐτός λέγω , εἰμί δοκέω , κατανοέω . ὁ γάρ κυκλόω καί ἐμπρός n καί ὀπίσω καί ἐκδεξιῶν καί εξαριστερεω ἔχω ὁ περικυκλέω αὐτός . ἐπεί τοίνυν καί ὁ Κύριος ἔχω ὁ περικυκλέω , νοέω ὁ μέν ὀπίσω , ὁ διά ὁ ἐντολή κατά ὁ πρακτικός ἀρετή ἄμεμπτος ὀπίσω κύριος ὁ Θεός πορεύω · ὁ εξαριστερεω δέ , ὁ ὁ φυσικός ἐν πνεῦμα θεωρία μετά ὁ ὁ κρίμα εὐσεβής ἀνάληψις κατορθόω · φημί γάρ περί ὁ σοφία ὁ ὁ παροιμία βίβλος . “ ἐν δέ ὁ ἀριστερός αὐτός πλοῦτος καί δόξα . ὁ ἐκδεξιῶν δέ , ὁ καθαρός αἰσθητός φαντασία ὁ ἄυλος δέχομαι νάω ὁ νοητός , “ ἐν γάρ ὁ δεξιός αὐτός , ” φημί , “ ἔτος ζωή . ὁ δέ ἐμπρός , ὁ διά ὑπερβάλλω περί ὁ θέω κάλλος ἐρωτικός ὁ κατά νόος ἔφεσις ζέσις , ἀξιόω ὁ “ πρόσωπον πρός πρόσωπον ἀπόλαυσις · εἰμί δέ καί ἄλλος εἰμί περί οὗτος λόγος μείζων καί ὑψηλός , σύ καί ὁ κἀς ἐγώ θεῖον ἀνήρ εἰμί ληπτός . ἐγώ ἀγαπάω αὐτός , ὅτι αὐτός πρῶτος ἀγαπάω ἐγώ . οὕτως ἀγαπάω , ὡς καί ὁ θρίξ ἀριθμέω ὁ κεφαλή , καθώς ἐν Εὐαγγέλιος φημί · οὐ ὅτι ὁ θρίξ ὁ θεός ἀριθμέω , ἀλλά ἵνα ὁ ἀκριβής γνῶσις καί ὁ πολύς πρόνοια ὁ περί ἐγώ ἐνδείκνυμι . ἐάν τις εἶπον , ὅτι2 ἀγαπάω ὁ θεός , καί ὁ Δελφός αὐτός μισέω , ψεύστης εἰμί · ὁ γάρ μή ἀγάπη ὁ ἀδελφός αὐτός , ὅς ὁράω , ὁ θεός , ὅς οὐ ὁράω , πῶς δύναμαι ἀγαπάω ; καί οὗτος ὁ ἐντολή ἔχω ἀπό αὐτός , ἵνα ὁ ἀγάπη ὁ θεός , ἀγαπάω καί ὁ ἀδελφός αὐτός . ὁ γνήσιος ἀγάπη ὁ θεός , οὖον διά ὁ ἀπειλή ὁ κόλασις ποιέω ὁ Θεός ἀρεστός , ἀλλά ὁ ὁ ἀρετή φίλτρον καί ὁ ἀγάπη ὁ πρός ὁ Θεός · οὖον μήv ὁ διά ὁ γνήσιος φόβος ἑαυτοῦ ἀσφαλίζω , λίζω , ὅς εἰμί Ἔρως ὁ καλός , ἢ πάλιν φόβος , ὁ μή ἐμπίπτω εἰς κόλασις , ποιέω τις ὁ ἐντολή · διό περί αὐτός ἐπάγω φημί , “ ὅτι ὁ φόβος κόλασις ἔχω . ” ὁ ἀγάπη ὁ θεός ὁ ἐντολή αὐτός τηρέω . ὁ ἀγαπάω ὁ ἀδελφός αὐτός θεῖον ἐντολή εἰμί πλήρωσις · ὁ μή ἀγάπη ὁ ἀδελφός αὐτός οὐ φυλάσσω ἐντολή , μή φυλάσσω δέ , οὐ ἀγαπάω ὁ Θεός · ψεύστης οὖν ὁ λέγω ἀγαπάω μή ἀγάπη . Κεφ . Σ . περι θεολογία υἱός ἐν δόξα πατήρ , καί περί Νίκη ὁ κατά ὁ πονηρός διά πίστις Ἰησοῦς Χριστός εἰς ζωή . Πᾶς ὁ πιστεύω , ὅτι Ἰησοῦς εἰμί ὁ Χριστός , ἐκ ὁ Θεός γεννάω · καί πᾶς ὁ ἀγάπη ὁ γεννάω , ἀγαπάω καί ὁ γεννάω ἐκ αὐτός . ἐν οὗτος γιγνώσκω ὅτι ἀγαπάω ὁ τέκνον ὁ Θεός , ὅταν ὁ θεός ἀγαπάω , καί ὁ ἐντολή αὐτός τηρέω . ὁ ἐκ Θεός γεννάω , ἐκ ὁ κατορθόω κατά ἀρετή , τυγχάνω οὗτος καί τέκνον Θεός καί φιλέω , καθάπερ καί Ἀβραάμ . ὁ ὁ ἀλήθεια πάλιν ἅπτω δόγμα , ἐκ βάθρον ἀναιρέω ὁ αἱρετικός ὁ κακοπιστία . ἦδος οὗτος ὁ γεννάω ἐκ ὁ Θεός · πιστεύω ὅτι Ἰησοῦς εἰμί ὁ Χριστός , ὑψηλός συγκατάθεσις ἔχω περί ὁ ὁ Χριστός διάληψις , γεννάω . ἀλλά ἐκεῖνος ὁ πίστις ὅς κατά ἀρετή ἔργον συζεύγνυμι · ὅς καί ὁ Ἀβραάμ ἔχω , λογίζομαι δικαιοσύνη ἔχω . κατά οὗτος ὁ σημαίνω ἐκδεκτέον ὁ , “ ἀνήρ πιστόν ἔργον εὑρίσκω σπάνις γάρ ὁ τοιοῦτος ὁ εὕρεσις ἔχω · πολύς εἰμί ὁ ἄνευ ἔργον σπουδαῖος νεκρός πίστις ἔχω · ὅστις οὐδέ ὅλως πίστις ὑπάρχω . ὁ οὕτως πιστεύω ὡς γεννάω ἐκ Θεός , ἔχω ζωή αἰώνιος , ὅς φημί ὁ Σωτήρ , “ ὁ πιστεύω εἰς ἐγώ ἔχω ζωή αἰώνιος ἤδη γεννάω τις ἐκ Θεός κατορθόω ὁ εἴρω . ἀποδοχή ἄξιος εἰμί ἀγαπάω δεῖ καί πρό αὐτός ὁ γεννάω αὐτός . ἄτη γάρ εἰμί ὁ ἀγάπη ὁ Θεός , ἵνα ὁ ἐντολή αὐτός τηρέω · καί ὁ ἐντολή αὐτός βαρύς οὐ εἰμί . ὁ ὑπόστασις καί , ἵνα οὗτος φράζω , ὕλη ἔχω , ὅς δεῖ πρός ὁ θεός ἀγάπη , ὁ τήρησις ὁ θεῖον ἐντολή εἰμί φημί · ἀναφέρω πρός ὁ θεός ὁ κατά αὐτός ἐνεργέω · ὅθεν οὖον κατωφερής οὐδέ βαρύς τυγχάνω . εἰμί δέ τις προσέρχομαι αὐτός , μή ὅς δεῖ τρόπος , λέγω αὐτός βαρύς , ὁ ἑαυτοῦ ἀσθένεια αἰτιάομαι · φίλος γάρ ὁ ἄγαν ἀποβάλλω ἰσχύς βαρύς νομίζω , καί ὁ πάνυ ἐλαφρός καί κοῦφος · ὅθεν οὐ γράφω , “ ὁ ἐντολή αὐτός ἐλαφρός , ἀλλά “ βαρύς οὐ εἰμί , μόνος καί πᾶς ἀντιλαμβάνω ὁ ἀνωφερής αὐτός ὁ δικαίως ὁ Δίκαιος διώκω πείρω γιγνώσκω · “ ὅτι ὁ Χριστός ζυγός ἐλαφρός “ εἰμί , ” χρηστότης πολύς ἔχω ὑπάρχω ὁ οὕτως προκόπτω ὁ πίστις ἐνεργέω καί εἰς δικαιοσύνη λογίζομαι · ὅς καί δείκνυμι ὡς ὑφίστημι καί Μένων εἶπον · “ οὗτος γάρ εἰμί ὁ νίκη ὁ “ νικάω ὁ κόσμος , ” ὅς ἔχω πίστις ὁ προσήκω ὁ Ἰησοῦς εἰμί ὁ υἱός ὁ Θεός . οὗτος διατίθημι ἐκ ὁ Θεός γεννάω , καί οὗτος τυγχάνω , καταφρονέω ὁ ἔνυλος ζωή καί ὁ ὁ κόσμος ἡδύς · καί οὗτος νικάω ὁ κόσμος , μεταβαίνω ἀπό αὐτός εἰς ὑπερκόσμιος πολιτεία . τις γάρ ἐλαφρός ὁ ἀγάπη ἔχω μετά ὁ Θεός ὁ ἀγαπάω ἐγώ , καί μετά ὁ ἀδελφός ἐγώ ; “ ὁ γάρ ζυγόν “ ἐγώ χρηστός , καί ὁ φορτίον ἐγώ ἐλαφρός εἰμί , φημί ὁ Σωτήρ . σκοπάω πως κοῦφος ἐπιτάσσω · οὐ εἶπον , “ ἐν φυλακή εἰμί καί ἀπαλλάσσω ἐγώ . “ ἄρρωστος εἰμί , καί ἀνίστημι ἐγώ , ἀλλά “ ἐπισκοπέω ἐγώ , καί ἔρχομαι πρός ἐγώ . ” καί οὐδέ ἐν ὁ πεινάω o ἐπαχθής ὁ κελεύω , οὖον γάρ πολυτελής ζητεία τράπεζα , ἀλλά ὁ χρεία μόνος καί ὁ ἀναγκαῖος τροφή ὁ ἄρτος . ὅτι2 πᾶς ὁ γεννάω ἐκ ὁ Θεός νικάω ὁ κόσμος . ὁ γεννάω . αὐτός ἐφεξῆς δηλόω ὁ ῥῆμα ὁ πίστις ἐγώ λέγω , ὁ νικάω ὁ κόσμος , τουτέστι πονηρία πᾶς καί ἀσέβεια · ὁ γάρ πίστις ἐγώ πᾶς ἀγνωσία ἀπελαύνω , καί πᾶς σκότος ἐξελαύνω · καί ποῖος ὁ πίστις , ὅς ὅτι “ Ἰησοῦς εἰμί ὁ “ υἱός ὁ Θεός ; ” καί οὖον παύω κηρύσσω ὁ ἀλήθεια πρός ἐντροπή ὁ αἱρετικός · ἵνα ἐν ὀψέ ποτός παύω , πολλάκις περί οὗτος ἀκούω . καί οὗτος εἰμί ὁ νίκη ὁ νικάω ὁ κόσμος , ὁ πίστις ἐγώ . τίς δέ εἰμί ὁ Νίκη ὁ κόσμος , εἰμί μή ὁ πιστεύω ὅτι Ἰησοῦς εἰμί ὁ υἱός ὁ Θεός ; Κύριλλος . καί οὔτε Ἕλλην οὔτε Ἰουδαῖος οὔτε αἱρετικός δύναμαι πρός αὐτός , ἅπαξ ὁ ἔργον ὁ νικητήριος ὁ κατά ἐγώ πίστις ἀποφέρω . οὗτος εἰμί ὁ ἔρχομαι διά ὕδωρ καί αἷμα καί πνεῦμα Χριστός Ἰησοῦς . ὁ ἀίσσω ἐκ ὁ πλευρά αὐτός , καί ὁ αἷμα ὁ καθαίρω ὁ ἁμαρτία καί ἁγίζω ὁ λαός . διά οὗτος γάρ φημί , “ καί Ἰησοῦς , ἵνα ἁγίζω διά ὁ ἴδιος αἷμα ὁ “ λαός , ἔξω ὁ πύλη πάσχω . καί “ πνεῦμα δέ προστίθημι , ἵνα μανθάνω , ὡς ὁ ἀνέρχομαι εἰς ὁ σταυρός , Θεός τε εἰμί ὁμοῦ καί ἄνθρωπος . οὐ ἐν ὁ ὕδωρ μόνος , ἀλλά ἐν ὁ ὕδωρ καί ἐν ὁ αἷμα . τουτέστιν οὐ ἄνθρωπος εἰμί μόνος ὁ ἔρχομαι ἐπί ὁ Ἰορδάνης , ἀλλά ὁ Λόγος ὁ Θεός σαρκόω · ὅς καί μαρτυρέω πατήρ , “ οὗτος εἰμί ὁ υἱός ἐγώ ὁ ἀγαπητός . ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ σταυρός ὅτε νομίζω καί βροντή εἰμί , ] ὅτε καί ὁ αἷμα αὐτός στάζω ἐπί ὁ γῆ . καί ὁ πνεῦμα εἰμί ὁ μαρτυρέω , ὅτι ὁ πνεῦμα εἰμί ὁ ἀλήθεια . ὅτι τρεῖς εἰμί ὁ μαρτυρέω , ὁ πνεῦμα , καί ὁ ὕδωρ , καί ὁ αἷμα · καί ὁ τρεῖς εἰς ὁ εἷς εἰμί . εἰμί ὁ μαρτυρία ὁ ἄνθρωπος λαμβάνω , ὁ μαρτυρία ὁ Θεός μείζων εἰμί . ὁ φωνή ὁ πατήρ ὁ ἔρχομαι ἐπί αὐτός . “ πνεῦμα γάρ φημί ὁ θεός , διό καί παρακάτειμι λέγω , ὡς ὁ Θεός ὁ μαρτυρία ἀληθής · ἐπί ὁ μαρτυρέω ὁ υἱός δηλονότι . ὅτι2 οὗτος εἰμί ὁ μαρτυρία ὁ Θεός , εἄν μαρτυρέω περί ὁ υἱός αὐτός . ὁ πιστεύω εἰς ὁ υἱός ὁ Θεός , ἔχω ὁ μαρτυρία ἐν αὐτός · ὁ μή πιστεύω ὁ Θεός , ψεύστης ποιέω αὐτός , ὅτι οὖον πιστεύω εἰς ὁ μαρτυρία , ὅς μαρτυρέω ὁ θεός περί ὁ υἱός αὐτός . μετά ὁ μαρτυρία ἐκεῖνος καί ἄλλος μαρτυρία ἐγώ δίδωμι , ζωή αἰώνιος δίδωμι ὁ πιστεύω εἰς ὁ υἱός αὐτός . καί οὗτος εἰμί ὁ μαρτυρία , ὅτι ζωή αἰώνιος δίδωμι ἐγώ ὁ θεός , καί οὗτος ὁ ζωή ἐν ὁ υἱός αὐτός εἰμί . ὁ ἔχω ὁ υἱός , ἔχω ὁ ζωή ὁ μή ἔχω ὁ ὁ Θεός , ὁ ζωή οὐ ἔχω . οὗτος γράφω σύ , ὁ πιστεύω εἰς ὁ ὄνομα ὁ υἱός ὁ Θεός , ἵνα οἶδα , ὅτι ζωή ἔχω αἰώνιος , καί ἵνα πιστεύω εἰς ὁ ὄνομα ὁ υἱός ὁ Θεός . καί οὗτος εἰμί ὁ παρρησία , ὅς ἔχω πρός αὐτός , ὅτι ἐάν τίς αἰτέω κατά ὁ θέλημα αὐτός , ἀκούω ἐγώ · καί ἐάν οἶδα , ὅτι ἀκούω ἐγώ , ὅς ἐάν αἰτέω , οἶδα ὅτι ἔχω ὁ αἴτημα ὁ αἰτέω παρά αὐτός . οὗτος συνᾴδω ὁ εἴρω ὑπό ὁ Σωτήρ . “ δοῦλος ὁ γιγνώσκω “ ὁ θέλημα ὁ κύριος αὐτός , καί ποιέω ἄξιος πληγή , δέρω - “ σέτα πολύς . ” οὗτος παραπλήσιος καί ὁ Νόμος προστάσσω ἐπί δύο πορνεύω , ὅτι ὁ μέν ὁ λαός θάνατος ἔχω ὁ ζημία , ἐάν δέ ἱερεύς θυγάτηρ τυγχάνω , οὖον ψιλός θάνατος , ἀλλά ὁ ἐπί πῦρ ὑπομένω · καί ὁ αἰτία φανερός · ὁ μέν γάρ ὁ λαός , ἅπαξ ὁ σαβάτου ἔρχομαι ὁ νόμος κατακούω · ὁ δέ ἀχώριστος ἔχω ὁ διδάσκαλος . διό καί χαλεπός τιμωρία ὑπομένω . εἰμί δέ δεῖ τε ἀληθής εἶπον · πᾶς ἁμάρτημα ὡς πρός ὁ λογικός οὐσία παρόραμα εἰμί · τρόπος γάρ τις παρεῖδον , καί ἐπιλανθάνω εαυτης,υπενδουω τε ὁ πρός ὁ καλός τόνου,παρερρύη . ὅπως δέ ἐάν ἔχω εἰς κρίσις ἄγω ὑπό ὁ Θεός , κἀν ὡς ὁ Ἰωάννης εἶπον , ὁ ἁμαρτία ὁ μέν εἰμί πρός θάνατος , ὁ δέ ὡς νόσος Ψυχή ὑπάρχω , ὁ πείρω τεχνικός μανθάνω πῶς εἰμί ἕκαστος κατορθόω ὁ σπουδάζω καλός , εὔελπις γίγνομαι πρός ὁ καί ἄλλοτε οὗτος ἀνύω . ἐπεί οὖν καί ὁ ἱερός ἀπόστολος καί ὁ μακάριος Ἰωάννης οὗτος αὐτός ἔργον γιγνώσκω , ὡς πολλάκις αἰτέω θεός , ὁ αὐτός φίλος καί θελητός ἔχω , θαρσέω ὅτι ἑκάστοτε οὕτως αἰτέω , τυγχάνω ὁ ποθέω , ἐπινεύω ὁ Θεός · ἐκ οὗτος δείκνυμι ὁ ζητέω ὑπό τίνω πῶς ἀληθής εἰμί “ ὁ αἰτέω λαμβάνω · ὁ καθόλου πρότασις , οὖον πᾶς ἁπαξαπλῶς ὁ καί ὁ αὐτός αἰτέω , ἀλλά ὁ κατά ὁ θέλημα ὁ Θεός , περιέχω , ἐγγίγνομαι ὁ τοιοῦτος παρρησία ὁ ἀκατάγνωστος βίος ἔχω . σπάνις δέ ὁ τοιοῦτος . τίς γάρ καυχάομαι ἁγνός ἔχω ὁ Καρδία ; ὀλίγος γάρ ὁ οὕτως ἐν ἀρετή εἰμί ὡς εἶπον , “ ἀδικία εἰμί θεωρέω ἐν Καρδία ἐγώ , μή εἰσακούω ἐγώ Κύριος διά οὗτος εἰσακούω ἐγώ , ἐπεί ἀδικία οὐ θεωρέω . ἀποσιωπάω δέ αὐτός , φόβος ὁ μή περί αὐτός νομίζω , κατά ὁ εἶπον , “ οὐδείς ἐμαυτοῦ σύνοιδα . ἀλλά οὐ ἐν οὗτος “ δικαιόω λαμβάνω εἰς ὁ πρόκειμαι , καί ὁ , “ ἐάν ὁ καρδία “ ἐγώ μή γιγνώσκω ἐγώ , παρρησία ἔχω πρός ὁ Θεόν.’’ Κεφ . Z . περι ἀντίληψις ὁ ἁμαρτάνω ἀδελφός διά προσευχή καί περί ὁ μή ἁμαρτάνω . ἐάν τις ὁράω ὁ ἀδελφός αὐτός ἁμαρτάνω ἁμαρτία μή πρός θάνατος , αἰτέω , καί δίδωμι αὐτός ζωή , ὁ ἁμαρτάνω μή πρός θάνατος . εἰμί ἁμαρτία πρός θάνατος · οὖον περί ἐκεῖνος λέγω , ἵνα τις ἐρωτάω · πᾶς ἀδικία ἁμαρτία εἰμί , καί εἰμί ἁμαρτία οὖον πρός θάνατος . ἤ ὁ κακοπιστία ὅς ὁ εἰς ὁ πνεῦμα βλασφημία , ὑπέρ ὅς οὐ εἰμί αἰτέω · ἐάν γάρ ἄνθρωπος , φημί , εἰς ἄνθρωπος ἁμαρτάνω , καί δή προσεύχω p περί αὐτός · ἐάν δέ εἰς θεός , τίς προσεύχομαι περί αὐτός ; Ἀνάγκη πρός θάνατος ἁμαρτία ἐκεῖνος εἰμί , ὁ οὐκέτι δυνα - μένω συγχωρέω , οἷος εἰμί ὁ ὁ Ἰούδας , ὁ μετά πλεῖστος ἱεροσυλία προδοσία Χριστός . ὅταν γάρ ἐπί ὁ διά βίος πᾶς ἀδίκημα αμετανόητος τις ἁλίσκομαι , επαύξηση ὁ κακία , ἐν τέλος ὁ μέγας προστίθημι · τότε καί πρός θάνατος ὁ ἁμαρτία , καί θάνατος καταλαμβάνω , καθάπερ ἐκεῖνος . οὐδείς δεῖ οὗτος πρός ὁ ἄφεσις , ὅς Χριστός δανείζω ὁ δύναμαι μετανοέω , καί φέρω καρπός1 ἀντί ὁ πονηρός ἀγαθός · “ πᾶς μέν γάρ “ δένδρον , ” ὡς εἴρω , “ μή ποιέω καρπός καλός , ἐκκόπτω , καί εἰς “ πῦρ βάλλω , ” ὅς δέ δύναμαι καρπός καλός φέρω , οὐ ἐκκόπτω φιλανθρωπία Χριστός · καθάπερ γιγνώσκω μυρίος μέν ἀποφέρω εἰς θυσία εἴδωλον , φόβος ὁ διώκω , αὖθις δέ ἐπιστρέφω καί μαρτυρέω · ἐάν καί ὁ σῶμα τιμάω παρά Χριστός · ὡς καί πρός ὁ μνῆμα αὐτός ὁ δαίμων βασανίζω · Θεός σαφῶς δηλόω , ὅτι καί δέχομαι ὁ ἐπιστρέφω καί τιμάω · πῶς οὐ ἐναντίος ὁ Θεός , ὁ ὁ ἐκ ὁ μετάνοια σωτηρία δύο εἰμί μετά ὁ ὁ καθαρός διαμένω ἀπελπίζω νοέω ; ὑπηρέτης σαφῶς διάβολος , ὁ καί διά ὁ ἀνελπιστία , καθάπερ καί διά ὁ καταφρόνησις , ἀπόλλυμι ὁ ἄνθρωπος σπουδάζω . σχόλιον . “ ἁμαρτάνω ἁμαρτία μή πρός θάνατος . ἐν ἄγνοια πλανάω . * περι ἀποχή δαιμονικός σέβασμα . οἶδα ὅτι πᾶς ὁ γεννάω ἐκ ὁ Θεός , οὐ ἁμαρτάνω · ἀλλά ὁ γεννάω ἐκ ὁ Θεός , τηρέω ἑαυτοῦ , καί ὁ πονηρός οὐ ἅπτω αὐτός . εἰμί γάρ ἐκ ὁ ποιέω δικαιοσύνη ἔχω ὁ ἐκ Θεός εἰμί ,, ὡς πολλάκις εἴρω , ἅμα δέ ὁ ἁμαρτάνω καί ποιέω δικαιοσύνη ἀδύνατος , φανερός ἄρα ὅτι οὗτος διάκειμαι καί ἐνεργός , δίκαιος εἰμί , καί οὐ ἁμαρτάνω · εἶτα ἀσφαλίζω , ὡς προαιρετικός καί οὖον φύσις υἱός εἰμί Θεός ὁ ἄνθρωπος , ἁρμοδίως ἐπάγω ὁ “ ἀλλά τηρέω ἑαυτοῦ , καί ὁ πονηρός οὐ ἅπτω αὐτός . ” εἰμί γάρ διά οὗτος ὁ Πόνηρος οὐ ἅπτω αὐτός , ὅτι τηρέω ἑαυτοῦ , οὐ ἐκ κατασκευή , ἀλλά ἐκ προσοχή ἔχω ὁ μή ἁμαρτάνω . τηρέω δέ τις ἑαυτοῦ τίς καί εὔχομαι θεόθεν φυλάσσω ; ἵνα ἄψαυστος πάντῃ μένω ἀπό ὁ πονηρός . Σευῆρος . ὁράω ὅτι ὁ γεννάω ἐκ ὁ Θεός διά οὗτος οὖον δύναμαι ἁμαρτάνω , οὐ ὅτι ὁ φύσις εἰμί ἀπαθής , ἀλλά ὅτι τηρέω ἑαυτοῦ , κατά ἐκεῖνος ποῦ ὁ εἴρω ὁ μακάριος Παῦλος , “ ὥστε ὁ δοκέω ἵστημι βλέπω μή πίπτω · καί γάρ ὡς ἀληθής ὁ φυλάσσω ἑαυτοῦ , καί ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα δοκέω πράσσω , ἁμαρτάνω οὖον δύναμαι . οἶδα ὅτι ἐκ ὁ Θεός εἰμί , καί ὁ κόσμος ὅλος ἐν ὁ πονηρός κεῖμαι . καί οἶδα , ὅτι ὁ υἱός ὁ Θεός ἥκω , καί δίδωμι ἐγώ διάνοια , ἵνα γιγνώσκω ὁ ἀληθινός . Ζεύς πολύς μανθάνω ὁ φαῦλος ἄνθρωπος δηλέομαι ὁ κόσμος φωνή , οὖον δεισιδαιμονέω κατά ὁ αἱρετικός , μήπως ὁ ὁ Θεός κτίσις κόσμος εἰμί ἐν ὁ πονηρός ἱδρύω . ὁ “ κόσμος ” φωνή ἐπί ὁ ἄνθρωπος κεῖμαι , ὡς προεῖπον , καί ἐνταῦθα καί ἐν εὐαγγέλιον . γράφω γάρ ὁ Ἰωάννης · “ μή θαυμάζω , εἰμί “ μισέω σύ ὁ κόσμος ” φανερός εἰμί πᾶς ὁ νόος ἔχω κόσμος μισέω ὁ ἅγιος , ὁ πονηρός ἄνθρωπος σημαίνω . καί προσέτι “ αὐτός ἐκ ὁ κόσμος εἰμί , καί ὁ κόσμος “ αὐτός ἀκούω , ἀκούω γάρ κόσμος ὁ ἀπατηλός λαλέω , οὖον ὁ κτίσις ἀλλά ὁ ἐμπαθής ἄνθρωπος σημαίνω . καί εἰμί ἐν ὁ ἀληθινός , ἐν ὁ υἱός αὐτός Ἰησοῦς Χριστός · οὗτος εἰμί ὁ ἀληθινός θεός , καί ὁ ζωή ὁ αἰώνιος . τεκνίον , φυλάσσω ἑαυτοῦ ἀπό ὁ εἴδωλον . ἀμήν . οὐ παύω μέχρι τέλος ὁ δόγμα ἀναιρέω ὁ πονηρός · οὗτος ἐγώ ὁ ἀσφάλεια πορίζω . ἥς “ δίδωμι διάνοια , ” κατά ὅς γιγνώσκω ὁ ἀληθινός ἔρχομαι σός ὁ Θεός . ὅς οὗτος εἰμί ὁ ἐγώ δέ νόος Χριστός “ ἔχω . ὁ οὗτος ὁ διάνοια καί οὗτος ὁ νόος ἔχω γιγνώσκω ὁ κατά οὐσία ἀληθινός , καί εἰμί ἐν αὐτός ἑνόω πρός αὐτός · πραγματικός νόησις αὐτός ἔχω . πῶς δέ διά ὅλος ὁ Ἐπιστολή τελειότης μαρτυρέω οὗτος ὅς γράφω , νῦν προτρέπω ἑαυτοῦ τηρέω ἀπό ὁ εἴδωλον ; λέγω οὖν ἐπί ὅλος ἐκκλησία γράφω · εἰκός δέ εἰμί ἐν τοιοῦτος σύνοδος ἄρτι ἀφίστημι ὁ εἰδωλοτατρίας εἰμί · ἐκεῖνος οὖν ἕνεκα ὁ λέξις χαράσσω . Τέλος ὁ Ἰωάννης καθολικός .