catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-jacobi-catena-andreae-e-cod-oxon-coll-nov 11
Ὅτι διακονητέον τῆ τοῦ πλησίον σωτηρίᾳ . Ἀδελφοί μου , ἐάν τις ἐν ὑμῖν πλανηθῇ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ τῆς ἀληθείας , καὶ ἐπιστρέψῃ τις αὐτὸν , γινωσκέτω ὅτι ὁ ἐπιστρέψας ἁμαρτωλὸν ἐκ πλάνης ὁδοῦ αὐτοῦ , σώσει ψυχὴν αὐτοῦ ἐκ θανάτου , καὶ καλύψει πλῆθος ἁμαρτιων . Τοῦ Χρυσοστόμου . Καὶ πῶς χρὴ ἐπιστρέφειν ; καθάπερ ἐπὶ τῶν γεωργῶν τὰ σπέρματα , καταβάλλεται μὲν ἅπαξ , οὐ μένει δὲ διαπαντὸς , ἀλλὰ πολλῆς δεῖται τῆς κατασκευῆς · κἂν μὴ τὴν γῆν ἀναμοχλεύσαντες περιστείλωσι τὰ καταβαλλόμενα , τοῖς ὄρνισιν ἔσπειραν καὶ τοῖς σπερμολόγοις ὀρνέοις πᾶσιν · οὕτω καὶ ἡμεῖς , ἃν μὴ τῇ συνεχεῖ μηνήμῃ τὰ καταβληθέντα περιστείλωμεν · καὶ γὰρ ὁ διάβολος ἐξαρπάζει , καὶ ἡ ἡμετέρα ῥαθυμία ἀπόλλυσι · καὶ ὁ ἥλιος ξηραίνει , καὶ ὑετὸς ἐπικλύζει , καὶ ἄκανθαι πνίγουσι . ὥστε οὐκ ἀρκεῖ μόνον ἅπαξ καταβάλλοντα ἀπηλλάχθαι , ἀλλὰ πολλῆς δεῖται προσεδρείας , ἀποσοβοῦν τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ , τὰς ἀκάνθας ἐκκόπτοντα , τὰ πετρώδη γῆς πληροῦντα πολλῆς . πᾶσαν λύμην κωλύοντα καὶ ἀποτειχίζοντα καὶ ἀναιροῦντα · ἀλλ’ ἐπὶ μὲν τῆς γῆς τὸ πᾶν τοῦ γεωργοῦ γίνεται · ἄψυχος γὰρ ἐκείνη ὑπόκειται , πρὸς τὸ παθεῖν ἕτοιμος οὖσα μόνον · ἐπὶ δὲ ταύτης τῆς γῆς τῆς πνευματικῆς οὐδαμῶς · οὐ τῶν διδασκάλων ἐστὶ τὸ πᾶν , ἀλλ᾿ εἰ μὴ τὸ πλέον , τὸ γοῦν ἥμισυ τῶν μαθητῶν . ἡμῶν μὲν οὖν ἐστὶ καταβάλλειν τὸν σπόρον , ὑμῶν δὲ ποιεῖν τὰ λεγόμενα . Τοιοῦτον τὸ ἐν τῷ Ἱερεμίᾳ εἰρημένον , φησι , “ καὶ ἐὰν ἐξαγάγῃς “ τίμιον ἀπὸ ἀναξίου , ὡς στόμα μου ἔσται · ἐάν , φησι , εἷς τῶν ἀπολλυμένων διὰ τὴν κακίαν εὐτελῶν σωθῇ διὰ τῶν σῶν λόγων · ἔντιμος ἔσῃ διὰ τοῦτο παρ’ ἐμοί · στόμα γίνεται Θεοῦ πᾶς ὁ τοὺς αὐτοῦ λόγους ἀπαγγέλλων · “ οὐ γὰρ ὑμεῖς ἐστέ,’’ φησι , “ οἱ “ λαλοῦντες , ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ τὸ λαλοῦν ἐν ὑμῖν.’’ Ὅτι διακονητέον τῇ τοῦ πλησίον σωτηρίᾳ .
Lemmas: ὅτι2 διακονητέον τῆ ὁ πλησίος σωτηρία . ἀδελφός ἐγώ , ἐάν τις ἐν σύ πλανάω ἀπό ὁ ὁδός ὁ ἀλήθεια , καί ἐπιστρέφω τις αὐτός , γιγνώσκω ὅτι ὁ ἐπιστρέφω ἁμαρτωλός ἐκ πλάνης ὁδός αὐτός , σῴζω ψυχή αὐτός ἐκ θάνατος , καί καλύπτω πλῆθος ἁμαρτία . ὁ Χρυσόστομος . καί πῶς χρή ἐπιστρέφω ; καθάπερ ἐπί ὁ γεωργός ὁ σπέρμα , καταβάλλω μέν ἅπαξ , οὖον μένω δέ διαπαντός , ἀλλά πολύς δήω ὁ κατασκευή · κἀν μή ὁ γῆ ἀναμοχλεύω περιστέλλω ὁ καταβάλλω , ὁ ὄρνις σπείρω καί ὁ σπερμολόγος ὄρνεον πᾶς · οὗτος καί ἐγώ , ἄν μή ὁ συνεχής μηνήμῃ ὁ καταβάλλω περιστέλλω · καί γάρ ὁ διάβολος ἐξαρπάζω , καί ὁ ἡμέτερος ῥᾳθυμία ἀπόλλυμι · καί ὁ ἥλιος ξηραίνω , καί ὑετός ἐπικλύζω , καί ἄκανθα πνίγω . ὥστε οὐ ἀρκέω μόνος ἅπαξ καταβάλλω ἀπαλλάσσω , ἀλλά πολύς δήω προσεδρία , αποσοβώ ὁ πετεινόν ὁ οὐρανός , ὁ ἄκανθα ἐκκόπτω , ὁ πετρώδης γῆ πληρόω πολύς . πᾶς λύω κωλύω καί ἀποτειχίζω καί ἀναιρέω · ἀλλά ἐπί μέν ὁ γῆ ὁ πᾶς ὁ γεωργός γίγνομαι · ἄψυχος γάρ ἐκεῖνος ὑπόκειμαι , πρός ὁ πάσχω ἑτοῖμος εἰμί μόνος · ἐπί δέ οὗτος ὁ γῆ ὁ πνευματικός οὐδαμῶς · οὖον ὁ διδάσκαλος εἰμί ὁ πᾶς , ἀλλά εἰμί μή ὁ πλέω , ὁ γοῦν ἥμισυς ὁ μαθητής . ἐγώ μέν οὖν εἰμί καταβάλλω ὁ σπόρος , σύ δέ ποιέω ὁ λέγω . τοιοῦτος ὁ ἐν ὁ Ἱερεμίας εἴρω , φημί , “ καί ἐάν ἐξάγω “ τίμιος ἀπό ἀνάξιος , ὡς στόμα ἐγώ εἰμί · ἐάν , φημί , εἷς ὁ ἀπόλλυμι διά ὁ κακία εὐτελής σῴζω διά ὁ σός λόγος · ἔντιμος εἰμί διά οὗτος παρά ἐγώ · στόμα γίγνομαι Θεός πᾶς ὁ ὁ αὐτός λόγος ἀπαγγέλλω · “ οὖον γάρ σύ εἰμί φημί , “ ὁ “ λαλέω , ἀλλά ὁ πνεῦμα ὁ Θεός ὁ λαλέω ἐν ὑμῖν.’’ ὅτι2 διακονητέον ὁ ὁ πλησίος σωτηρία .