catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-jacobi-catena-andreae-e-cod-oxon-coll-nov 5
Οτι ἡ προπετὴς καὶ ἄτακτος γλῶττα θανατοῖ τὸν κεκτημένον · ἧς κρατεῖν ἀνάγκη εἰς εὐφημίαν καὶ δόξαν Θεοῦ . Εἴτις ἐν λόγῳ οὐ πταίει , οὗτος τέλειος ἀνὴρ , δυνατὸς χαλιναγωγῆσαι καὶ ὅλον τὸ σῶμα . Κυρίλλου . βεβηκότος γὰρ νοῦ καὶ φρενὸς τῆς τελειοτάτης ἀπόδειξις ἐναργὴς , τὸ μηδὲν ἐξίτηλον ἐπὶ γλώσσης ἔχειν , ἤγουν ἀθυροστομεῖν ἀνέχεσθαι ποτε · ἡγεῖσθαι δὲ μᾶλλον τοῦ παντὸς ἄξιον λόγον , εὐηγορεῖν εἰδέναι καὶ λαλεῖν τὰ παντὸς ἐπαίνου μεστά . χρῆμα δὴ οὖν πρεπωδέστατον ὅτι μάλιστά γε ἐν τοῖς εὐζωεῖν ᾑρημένοις τὸ λαλεῖν σοφίαν · ἀπόβλητον γὰρ ἁγίοις τὸ μωρολογεῖν , καὶ ’ς κομιδῆ τὸ κεχρῆσθαί τισιν ἣ εὐτραπελίαις , ἤγουν αἰσχρορημοσύναις , αἳ οὐκ ἀνῆκον , καθά φησιν , ὁ πάνσοφος Παῦλος · φίλον δὲ αὐτοῖς καὶ διὰ σπουδῆς γεγόνασι τούτου εὐηγορεῖν · διαμέμνηται γὰρ κατὰ τὸ εἰκὸς τῆς ἁγίας λεγούσης γραφῆς · “ ὁ “ λόγος ὑμῶν ἐν χάριτι ἅλατι ἠρτυμένος , ἵνα δῷ χάριν τοῖς ἀκού - “ ουσι.’’ Καὶ πάλιν—ἀποδέχεται μὲν ἡ θεόπνευστος γραφὴ τὸ ἐπιεικὲς εἰς λόγους , καταψέγει δὲ μάλα εἰκότως τῆς γλώσσης τὸ ἀκρατές . ἔφη μὲν γὰρ “ εἴτις ἐν λόγῳ οὐ πταίει , “ τέλειος ἀνὴρ , δυνατὸς χαλιναγωγῆσαι καὶ ὅλον τὸ σῶμα . ” ψάλλει δέ που καὶ Δαβὶδ , “ θοῦ , Κύριε , φυλακὴν τῷ στόματι “ μου , καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη μου . Καὶ πάλιν — “ Εἶτα φυλάξω τὰς ὁδούς μου τοῦ μὴ ἁμαρτάνειν με ἐν γλώσσῃ “ μου.’’ ἀρίστη γὰρ φυλακὴ τὸ ἄπταιστον ἔχειν τὴν γλῶσσαν . Ἴδου τῶν ἵππων τοὺς χαλινοὺς εἰς τὰ βάλλομεν πρὸς τὸ πείθεσθαι αὐτοὺς ἡμῖν , καὶ ὅλον τὸ σῶμα μετάγομεν αὐτῶν . ἰδοὺ καὶ τὰ πλοῖα τηλικαῦτα ὄντα , καὶ ὑπὸ ἀνέμων σκληρῶν ἐλαυνόμενα , μετάγεται ὑπὸ ἐλαχίστου πηδαλίου , ὅπου ἃν ἡ ὁρμὴ τοῦ εὐθόνοντος βούληται . Ἔτι καὶ ταῦτα περὶ τοῦ μὴ δεῖν ὡς ἔτυχε τὴν γλῶσσαν κινεῖν . λέγει οὖν ὅτι εἰ χαλινῷ θράσος ἵππου ἀνακόπτομεν , καὶ πηδαλίῳ μικρῷ ὁρμὴν πλοίου μεταφέρομεν , πολλῷ μᾶλλον τὴν γλῶτταν D 2 εἰς τὸ εὖ ἔχον τῷ ὀρθῷ λόγῳ μετάγειν ὀφείλομεν . τὸ γὰρ “ οὕτω “ καὶ ἡ γλῶττα ” τοῦτο σημαίνει , ὅτι οὕτως ὀφείλει καὶ ἡ γλῶττα μετάγεσθαι ἐπὶ τὸν ὀρθὸν λόγον , ἀλλ’ οὐ τοῦτο ποιεῖν ὃ ποιεῖ μικρά τις οὖσα μεγαλαυχεῖ · διὸ καὶ μεγάλην ἡμῖν ἀνακαινιεῖ πυρὰν , τὴν ἀδικίαν κοσμοῦσα διὰ τοῦ συνηγορεῖν αὐτῇ , “ καὶ ὅλον “ ἡμῶν σπιλοῦσα τὸ σῶμα , καὶ ἀνάπτουσα ἡμῖν τὸν τροχὸν τῆς “ γεέννης · ” τουτέστι καὶ ἐκκαίουσα καὶ κατατρέχειν ἡμῶν ποιοῦσα τὸ πῦρ · ἀλλὰ καὶ αὐτή , φησι , φλογίζεται ὑπὸ τῆς γεέννης . πῶς γὰρ οὐ φλογίζεται δεσμουμένων τῶν ἀσεβῶν χεῖρας καὶ πόδας , καὶ βαλλομένων εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ . διὰ τοῦτο καὶ ὁ Ψαλμῳδὸς ἐβόα · “ θοῦ , Κύριε , φυλακὴν τῷ στόματί μου · ” ἵνα μὴ πάθῃ ὅπερ ἡ γλῶττα τοῦ πλουσίου φλεγομένη οὐδεμιᾶς ἔτυχε παραμυθίας . Οὕτω καὶ ἡ γλῶσσα μικρὸν μέλος ἐστὶ καὶ μεγαλαυχεῖ · ἰδοὺ ὀλίγον πῦρ ἡλίκην ὕλην ἀνάπτει · καὶ ἡ γλῶσσα πῦρ , ὁ κόσμος τῆς ἀδικίας . Τοῦ Χρυσοστόμου . Οὐκοῦν πλέον τῆς γλώσσης φύλαττε τὴν κόρην · ἵππος ἐστι βασιλικὸς ἡ γλῶσσα · ἂν μὲν οὖν ἐπιθῇς αὐτῇ χαλινὸν καὶ διδάξῃς βαδίζειν εὔρυθμα , ἐπαναπαύεται αὐτῇ καὶ ἐπικαθιεῖται ὁ βασιλεύς · ἂν δὲ ἀχαλίνωτον ἀφῇς φέρεσθαι καὶ σκιρτᾶν , τοῦ διαβόλου καὶ τῶν δαιμόνων ὄχημα γίνεται . Ἰησοῦ υἱοῦ Σιράχ . Πολλοὶ ἔπεσον ἐν στόματι μαχαίρας · καὶ οὐχ ὡς οἱ πεπτωκότες διὰ γλώσσης . μακάριος ὁ σκεπασθεὶς ἀπ’ αὐτῆς , ὃς οὐ διῆλθεν ἐν τῷ θυμῷ αὐτῆς , καὶ τοῖς δεσμοῖς αὐτῆς οὐκ ἐδέθη · ὁ γὰρ ζυγὸς αὐτῆς , ζυγὸς σιδηροῦς , καὶ οἱ δεσμοὶ αὐτῆς δεσμοὶ χαλκοῖ—καὶ τὰ ἑξῆς . Οὕτως ἡ γλῶσσα καθίσταται ἐν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν , ἡ σπιλοῦσα ὅλον τὸ σῶμα , καὶ φλογίζουσα τὸν τροχὸν τῆς γενέσεως , καὶ φλογιζομένη ὑπὸ τῆς γεέννης . Τοῦτέστι τὸν τροχὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν · οὐ γὰρ εἶπεν ὅτι ὁ τροχὸς σπίλοῖ τὴν γλῶσσαν , ἀλλ’ ἡ γλῶσσα τὸν τροχὸν , τὸν τροχοειδῆ δηλονότι χρόνον . τὴν γὰρ προαίρεσιν αἰτιᾶται , καὶ τὴν προπέτειαν ἀναστέλλει · ὑφ’ ἧς ὁ βίος ἡμῶν ἐκτραχύνεται , καὶ μυρίαις ἀνωἀνωμαλίαις ὑποπίπτει · διὸ καὶ ἐπήγαγε · “ καὶ φλογιζομένη ὑπὸ “ τῆς γεέννης · ” οὐκ ἃν τοῦτο προσθεῖσα · εἴγε ἄκουσα ἡ γλῶσσα ἐκινεῖτο . ὅτι δὲ τροχὸν τὸν χρόνον ἐκάλεσε διὰ τὸ τροχοειδὲς καὶ κυκλικὸν σχῆμα , εἰς ἑαυτὸν γὰρ ἑλίττεται , ἐγγυᾶται ὁ μελῳδὸς , στέφανον αὐτὸν καλέσας καὶ εἰπὼν πρὸς τὸν Θεὸν , “ εὐλόγησον “ τὸν στέφανον τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς χρηστότητός σου.’’ κἀνταῦθα γὰρ ἀπὸ τοῦ κυκλικοῦ σχήματος στέφανος εἰκότως ὁ χρόνος ὠνόμασται . Διττή , μοι δοκεῖ , τὴν μὲν πιθανεστέραν , τὴν δὲ δεινοτέραν καὶ πικροτέραν , ἑρμηνείαν ἔχειν τὸ παρά σου ζητηθέν · “ ἡ γλῶσσα “ πῦρ , ὁ κόσμος τῆς ἀδικίας.’’ μάλιστα μὲν ἐπειδὴ εὔστροφος οὖσα καὶ ῥᾴστη εὐχερῶς πολλὰ δρᾷ , λαλοῦσα κακά · καὶ γὰρ καὶ κατηγορεῖ , καὶ ἐπιορκεῖ , καὶ ψεύδεται , καὶ ψευδομαρτυρεῖ , καὶ πολλοὺς ἀδίκως εἰς πῦρ βάλλει , καὶ εἰς ξίφος καὶ εἰς πέλαγος ὠθεῖ . κόσμον δὲ οἶδε καλεῖν ἡ γραφὴ τὸ πλῆθος · “ ὁ κόσμος γάρ,’’ φησι , “ αὐτὸν οὐκ ἔγνω , ” τουτέστι τὸ πλῆθος . ἡ γλῶσσα οὖν , φησι , πῦρ ἐστι , πλῆθος ἀδίκως κατακαίουσα , ἣ πλήθους πυρὸς ἀδίκου δοχεῖον . ἐπειδὴ δὲ πολλοὶ τῇ κακίᾳ συμπράττοντες , καὶ τὴν ἀδικίαν σεμνύνοντες , δεινότατοι ὄντες ῥητορεύειν ἐπὶ πράξεσι πονηραῖς καὶ παρανόμοις , λόγων εὐπρέπειαν ἐχόντων οὐκ ἀπψπυροπῦντες λανθάνουσι κα · ἑαυτῶν τὴν ψῆφον τιθέμενοι , καὶ δεῖγμα τῆς ἑαυτῶν προαιρέσεως , τῆς ἐπὶ τὰ φαῦλα ῥεπούσης , διὰ τῶν λόγων τούτων ἐκφέρουσιν · ἴσως στηλιτεύων αὐτοὺς τοῦτο ἔφη , “ ἡ γλῶσσα πῦρ , ὁ κόσμος τῆς ἀδικίας · ” ὡσανεὶ ἔλεγεν , ὁ τῆς εὐγλωττίας πυρσὸς , ὅταν τοὺς μεγάλα πταίοντας κοσμεῖ , ἐγκαλλώπισμα δοκεῖ τῆς ἀδικίας . χρὴ τοιγαροῦν τῇ δεινότητι κεχρῆσθαι , οὐ πρὸς τὸ τὴν ἀδικίαν κοσμεῖν , ἀλλὰ πρὸς τὸ τὴν ἀρετὴν σεμνύνειν , τὴν καὶ χωρὶς λόγων ὑπέρλαμπρον . Τοῦ ἁγίου Βασιλείου . Εἰ ἀγαπᾷς τὴν ζωὴν , ποίησον ἐντολὴν τῆς ζωῆς · “ ὁ γὰρ ἀγαπῶν με , φησι , “ τὰς ἐντολάς μου “ τηρήσει · πρώτη δὲ ἐντολὴ , “ παῦσον τὴν γλῶσσαν σου ἀπὸ “ κακοῦ , καὶ χείλη σου τοῦ μὴ λαλῆσαι δόλον · σχεδὸν γὰρ προχειροτάτη · καὶ πολύτροπος ἡ ἁμαρτία ἡ διὰ γλώσσης ἐστιν ἐνεργουμένη , ἐν ὀργαῖς , ἐν ἐπιθυμίαις , ἐν ὑποκρίσεσιν , ἐν δίκαις , ἐν ἀπάταις · καὶ τι δεῖ παντὶ τῷ λόγῳ ἐπεξιέναι τῶν διὰ γλώττης ἁμαρτανομένων ; ἐξ αὐτῆς γὰρ αἰσχρολογίαι , εὐτραπελίαι , μωρολογίαι , τὰ οὐκ ἀνήκοντα καταλαλιαὶ , λόγος ἀργὸς , ἐπιορκίαι , ψευδομαρτυρίαι , ταῦτα πάντα τὰ κακὰ καὶ ἔτι πλείω τούτων , τῆς γλώσσης ἐστι δημιουργήματα . ἐπεὶ οὖν ” ἐκ τῶν λόγων σου ” δικαιώθησῃ , “ παῦσον τὴν γλῶσσαν σου ἀπὸ κακοῦ , καὶ χείλη σου μὴ λαλῆσαι δόλον · ” ἀντὶ τοῦ , ὅλον τὸ ὄργανον τὸ πρὸς τὴν διακονίαν τοῦ λόγου σοι δεδομένον , σχολάζειν ἀπὸ τῆς πονηρᾶς ἐργασίας ποίησον . Πᾶσα γὰρ φύσις θηρίων τε καὶ πετεινῶν , ἑρπετῶν τε καὶ ἐναλίων , δαμάζεται καὶ δεδάμασται τῆ φύσει τῇ ἀνθρωπίνη . Ἐπὶ μὲν τῆς γλώσσης καταδρομή · μεταφέρει δὲ τὸν λόγον πρὸς ἄλλο , δεικνὺς αὐτῆς τὸ κακόν . λέγει οὖν ὡς ἄτοπον , πάντων μὲν ἡμᾶς κρατεῖν χερσαίων τε καὶ ἀερίων καὶ ἐναλίων , τῆς δὲ οἰκείας γλώττης μὴ κρατεῖν . Τὴν δὲ γλῶσσαν οὐδεὶς δύναται ἀνθρώπων δαμάσαι · ἀκατάσχετον κακὸν , μεστὴ ἰοῦ θανατηφόρου . “ Τὴν δὲ γλῶσσαν οὐδεὶς δύναται ἀνθρώπων δαμάσαι,’’ οὐ γὰρ ὡς ἀποφαινόμενος μὴ δυνατὸν εἶναι , ἀλλ’ ὡς ἐρωτῶν ὁ Χριστοῦ μαθητὴς ἔφησε τοῦτο · ὥστε ὡς δυνατὸν ἀναγνωστέον , καὶ μὴ ὡς ἀδύνατον νοητέον . καί μοι μικρὸν ἄνωθεν τῶν γεγραμμένων λαβόμενος , γνῶθι σαφῶς τὸ λεγόμενον · “ πᾶσα γάρ , φησι , καὶ τὰ ἑξῆς · πῶς οὖν τούτων πάντων δαμαζομένων ἀδάμαστος ἡ γλῶσσα ; “ πᾶσα φῦσις’’ εἶπε · τὸ δὲ “ πᾶσα ” καὶ αὐτῆς τῆς γλώττης ἐστὶ περιληπτικόν · εἰ δὲ ἀνοίκειαk τῆς ἑαυτοῦ φύσεως ὁ ἄνθρωπος δαμάζει θηρία , πόσῳ μᾶλλον τὸ τῆς ἑαυτοῦ φύσεως μέλος εὐχερῶς δαμάσαιεν τὴν γλῶσσαν ; ἀλλ’ ὡς τῶν πρὸ τούτου καὶ μετὰ τούτῶν γεγραμμένων ἀκούσωμεν · “ τὴν γλῶσσαν , ” φησὶν , ” οὐδεὶς “ δύναται ἀνθρώπων δαμάσαι , καὶ τὰ ἑξῆς · εἶτα ἐμφαῖνον ὡς ῥᾴδιον εἴη πρὸς τὸ δοκοῦν τῆς φωνῆς ἄξαι τὸ πλῆκτρον , ἐπάγει λέγων · “ οὐ χρὴ , ἀδελφοὶ , ταῦτα οὕτως γίνεσθαι . τι λέγεις ; τί παραινεῖς τὰ ἀδύνατα ; εἰ γὰρ οὐδεὶς δύναται δαμάσαι , διατί μὴ δεῖν ταῦτα γενέσθαι ; ἀνέφικτα γάρ τις προσταχθεὶς , ἀπειθήσας ἀναίτιος · ἀλλ’ ἐπειδὴ φησὶ “ δύναται,’’ τούτου χάριν εἶπον , οὐ χρὴ ταῦτα οὕτως γενέσθαι · εἰ γὰρ ἀνίκητον γλῶσσα , πῶς ὑπὸ Παύλου νενίκηται ; πῶς τὰ βλάσφημα χείλη γέγονε θεολογικά ; πῶς ἣν ἠκόνησε κατὰ Χριστοῦ λοιδορίαις , ταύτην ἐπλήρωσε ταῖς ὑπὲρ Χριστοῦ ῥητορίαις ; Τοῦ Χρυσοστόμορ . Μαχαιρᾶ ἐστιν ἡ γλῶσσα ἠκονημένη . ἀλλὰ μὴ ἑτέροις ἐπάγωμεν τραύματα · ἀλλὰ τὰς ἡμετέρας σηπεδόνας ἀποτέμωμεν . Ἡσυκίου . Καθάπερ γὰρ ἡ ῥομφαία ἑτοιμοτέρα πρὸς τομὴν ἃν ἀκονηθῇ , καὶ ὀξυτέρα πρὸς ἀναίρεσιν γίνεται , οὕτως ἡ γλῶσσα δυσχερὴς καὶ καθ’ ἑαυτὴν εἰς τὸ ἡρεμεῖν τυγχάνουσα καὶ δυσκά - θεκτος , τότε χαλεπωτέρα γίνεται , ὅταν παρὰ τῶν πονηρῶν συκοφαντεῖν καὶ λοιδορεῖν καὶ διαβάλλειν ἐθίζηται . Ἐν αὐτῇ εὐλογοῦμεν τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα , καὶ ἐν αὐτῇ καταρώμεθα τοὺς ἀνθρώπους τοὺς καθ’ ὁμοίωσιν Θεοῦ γεγονότας · ἐκ τοῦ αὐτοῦ στόματος ἐξέρχεται εὐλογία καὶ κατάρα . Πόρρω ταῦτα τῶν Χριστοῦ μαθητῶν τῶν ἐπιεικῶν καὶ προσηνῶν · τοῦ στόματος τοῦ καταξιουμένου τοιαύτης μυσταγωγίας , μηδὲν πικρὸν ἐκβαλλέτω , μηδὲν ἀηδὲς ἡ τῷ θείῳ προσομιλοῦσα στόματι γλῶσσα · καθαρὰν αὐτὴν φυλάττωμεν · μὴ ἀρὰς δι’ αὐτῆς προσφέρωμεν . εἰ γὰρ λοίδοροι οὐ κληρονομήσουσι βασιλείαν , πολλῷ μᾶλλον οἱ κατευχόμενοι . ἀνάγκη γὰρ ὑβρίζειν τὸν εὐχόμενον . ὕβρις δὲ καὶ εὐχὴ ἀλλήλων ἀπεσχοίνισται · ἀρὰ καὶ εὐχὴ πολὺ τὸ μέσον ἔχει · κατηγορία καὶ εὐχὴ πολὺ τὸ μέσον ἔχει · προσέρχῃ τὸν Θεὸν , ἵλεων ποιῆσαι , καὶ ἑτέροις κατεύχῃ ; ἐὰν μὴ ἀφῇς , οὐκ ἀφηθήσεταί σοι . Οὐ χρὴ , ἀδελφοί μου , ταῦτα οὕτως γίνεσθαι · μήτι ἡ πηγὴ ἐκ τῆς αὐτῆς ὀπῆς βρύει τὸ πικρὸν καὶ γλυκύ ; μὴ δύναται , ἀδελφοί μου , συκῆ ἐλαιὰς ποιῆσαι , ἣ ἄμπε - λος σύκα ; οὕτως οὐδεμία πηγὴ ἁλυκὸν καὶ ποιῆσαι ὕδωρ . Φίλαρχοι ὄντες καὶ τῇ σοφίᾳ τοῦ κόσμου αὐχοῦντες , καὶ κατ’ ἔριν καὶ ζῆλον τῶν ὀρθῶν διδασκάλων ἐκήρυττον , ὀχλαγωγοῦντες ἁπλῶς , καὶ φθόνον πρὸς τούτους ἔχοντες , καὶ παραμίγννντες τοῖς θείοις ἀνθρώπινα · ἵνα τῇ καινότητι τῶν λεγομένων ἐπισπῶνται τοὺς ἀκούοντας . ὅθεν καὶ αἱρέσεις ἐξῆλθον . ταύτας οὖν τὰς διδασκαλίας ἀπαγορεύει · ἅτε καὶ ἐκ σοφίας οὐ θείας ἀλλὰ δαιμονιώδου,ς γινομένας · ταῦτα δὲ εἶπε προσεπαινέσας τὸ ἀγαθὸν διδάσκον , ἐκ πραότητος λόγων αὐτοῦ τὴν σοφίαν , καὶ ἔργων χρηστῶν . * Περὶ ἀναστροφῆς ἀγαθῆς καὶ ἀμάχου πρὸς ἀλλήλους ἐκ φιλοδοξίας ἐπὶ σοφίᾳ1 ἀνθρωπίνη . Σοφὸς καὶ ἐπιστήμων ἐν ὑμῖν δειξάτω ἐκ τῆς καλῆς ἀναστροφῆς τὰ ἔργα αὐτοῦ , ἐν πρᾳΰτητι σοφίας . εἰ δὲ ζῆλον πικρὸν ἔχετε καὶ ἐριθείαν ἐν τῆ καρδίᾳ ὑμῶν , μὴ κατακαυχᾶσθε καὶ ψεύδεσθε κατὰ τῆς ἀληθείας . ἔστιν αὕτη ἡ σοφία ἄνωθεν κατερχομένη , ἀλλ’ ἐπίγειος , ψυχικὴ , δαιμονιώδης · ὅπου γὰρ ζῆλος καὶ ἐριθεία , ἐκεῖ ἀκαταστασία καὶ πᾶν φαῦλον πρᾶγμα . Τοῦ Χρυσοστόμου . Ἐκκαθαίρομεν τὸν ῥύπον ἀπὸ τῶν ψυχῆς ὤτων . καθάπερ γὰρ ῥύπος καὶ πηλὸς τὰ ὠτα τῆς σαρκὸς , οὕτω καὶ τὰ βιωτικὰ διηγήματα καὶ παχέα , καὶ τὰ περὶ τόκων καὶ δανεισμάτων , ῥύπου παντὸς χαλεπώτερον ἐμφράττει τῆς διανοίας τὴν ἀκοὴν , μᾶλλον δὲ οὐκ ἐμφράττει μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀκάθαρτον ποιεῖ . Ἡ δὲ ἄνωθεν σοφία πρῶτον μὲν ἁγνή ἐστιν , εἰρηνικὴ , ἐπιεικὴς , εὐπειθὴς , μεστὴ ἐλέους καὶ καρπῶν ἀγαθῶν ἀδιάκριτος καὶ ἀνυπόκριτος . καρπὸς δὲ τῆς δικαιοσύνης ἐν εἰρήνη σπείρεται τοῖς ποιοῦσιν εἰρήνην . Μῆ διακρίνουσα παρατηρήσεις βρωμάτων καὶ διαφόρων βαπτισμάτων . ἀκριβῶς δὲ περὶ τούτων ἐν τῇ πρὸς Κολοσσαεῖςm διαλέγεται ὁ Παῦλος .
Lemmas: ὅτι ὁ προπετής καί ἄτακτος γλῶσσα θανατόω ὁ κτάομαι · ὅς κρατέω ἀνάγκη εἰς Εὐφημία καί δόξα Θεός . ἔστις ἐν λόγος οὖον πταίω , οὗτος τέλειος ἀνήρ , δυνατός χαλιναγωγέω καί ὅλος ὁ σῶμα . Κύριλλος . βαίνω γάρ νόος καί φρήν ὁ τέλειος ἀπόδειξις ἐναργής , ὁ μηδείς ἐξίτηλος ἐπί γλῶσσα ἔχω , ἤγουν ἀθυροστομέω ἀνέχω ποτός · ἡγέομαι δέ μᾶλλον ὁ πᾶς ἄξιος λόγος , εὐηγορέω οἶδα καί λαλέω ὁ πᾶς ἔπαινος μεστός . χρῆμα δή οὖν πρεπώδης ὅτι μάλα γε ἐν ὁ εὐζωέω αἱρέω ὁ λαλέω σοφία · ἀπόβλητος γάρ ἅγιος ὁ μωρολογέω , καί εἰς κομιδῇ ὁ χράω τις ὅς εὐτραπελία , ἤγουν αισχρορημοσυναιας , ὅς οὐ ἀνήκω , καθά φημί , ὁ πάνσοφος Παῦλος · φίλος δέ αὐτός καί διά σπουδή γίγνομαι οὗτος εὐηγορέω · διαμιμνήσκομαι γάρ κατά ὁ εἰκός ὁ ἅγιος λέγω γραφεύς · “ ὁ “ λόγος σύ ἐν χάρις ἅλς ἀρτύω , ἵνα δίδωμι χάρις ὁ ἀκέω - “ εἰμί καί παλιν—αποδεχομαι μέν ὁ θεόπνευστος γραφή ὁ ἐπιεικής εἰς λόγος , καταψέγω δέ μάλα εἰκότως ὁ γλῶσσα ὁ ἀκρατής . φημί μέν γάρ “ ἔστις ἐν λόγος οὖον πταίω , “ τέλειος ἀνήρ , δυνατός χαλιναγωγέω καί ὅλος ὁ σῶμα . ” ψάλλω δέ ποῦ καί Δαυίδ , “ τίθημι , κύριος , φυλακή ὁ στόμα “ ἐγώ , καί θύρα περιοχή περί ὁ χεῖλος ἐγώ . καί πάλιν — “ εἶτα φυλάσσω ὁ ὁδός ἐγώ ὁ μή ἁμαρτάνω ἐγώ ἐν γλῶσσα “ μου.’’ ἀγαθός γάρ φυλακή ὁ ἄπταιστος ἔχω ὁ γλῶσσα . ὁράω ὁ ἵππος ὁ χαλινός εἰς ὁ βάλλω πρός ὁ πείθω αὐτός ἐγώ , καί ὅλος ὁ σῶμα μετάγω αὐτός . ἰδού καί ὁ πλοῖον τηλικόσδε εἰμί , καί ὑπό ἄνεμος σκληρός ἐλαύνω , μετάγω ὑπό μικρός πηδάλιον , ὅπου ἄν ὁ ὁρμή ὁ εὐθόνοντος βούλομαι . ἔτι καί οὗτος περί ὁ μή δήω ὡς τυγχάνω ὁ γλῶσσα κινέω . λέγω οὖν ὅτι εἰμί χαλινός θράσος ἵππος ἀνακόπτω , καί πηδάλιον μικρός ὁρμή πλοῖον μεταφέρω , πολύς μᾶλλον ὁ γλῶσσα D 2 εἰς ὁ εὕω ἔχω ὁ ὀρθός λόγος μετάγω ὀφείλω . ὁ γάρ “ οὗτος “ καί ὁ γλῶσσα ” οὗτος σημαίνω , ὅτι οὕτως ὀφείλω καί ὁ γλῶσσα μετάγω ἐπί ὁ ὀρθός λόγος , ἀλλά οὖον οὗτος ποιέω ὅς ποιέω μικρός τις εἰμί μεγαλαυχέω · διό καί μέγας ἐγώ ἀνακαινίζω πυρή , ὁ ἀδικία κοσμέω διά ὁ συνηγορέω αὐτός , “ καί ὅλος “ ἐγώ σπιλόω ὁ σῶμα , καί ἀνάπτω ἐγώ ὁ τροχός ὁ “ γέεννα · ” τουτέστι καί ἐκκαίω καί κατατρέχω ἐγώ ποιέω ὁ πῦρ · ἀλλά καί αὐτός , φημί , φλογίζω ὑπό ὁ γέεννα . πῶς γάρ οὖον φλογίζω δεσμέω ὁ ἀσεβής χείρ καί πούς , καί βάλλω εἰς ὁ πῦρ ὁ αἰώνιος ὁ ἑτοιμάζω ὁ διάβολος καί ὁ ἄγγελος αὐτός . διά οὗτος καί ὁ ψαλμῳδός βοάω · “ τίθημι , κύριος , φυλακή ὁ στόμα ἐγώ · ” ἵνα μή πάσχω ὅσπερ ὁ γλῶσσα ὁ πλούσιος φλέγω οὐδείς τυγχάνω παραμυθία . οὕτως καί ὁ γλῶσσα μικρός μέλος εἰμί καί μεγαλαυχέω · ἰδού ὀλίγος πῦρ ἡλίκος ὕλη ἀνάπτω · καί ὁ γλῶσσα πῦρ , ὁ κόσμος ὁ ἀδικία . ὁ Χρυσόστομος . οὐκοῦν πλέω ὁ γλῶσσα φυλάσσω ὁ κόρη · ἵππος εἰμί βασιλικός ὁ γλῶσσα · εἄν μέν οὖν ἐπιτίθημι αὐτός χαλινός καί διδάσκω βαδίζω εὔρυθμος , ἐπαναπαύω αὐτός καί ἐπικαθίημι ὁ βασιλεύς · εἄν δέ ἀχαλίνωτος ἀφίημι φέρω καί σκιρτάω , ὁ διάβολος καί ὁ δαίμων ὄχημα γίγνομαι . Ἰησοῦς υἱός Σιράκ . πολλός πίπτω ἐν στόμα μάχαιρα · καί οὐ ὡς ὁ πίπτω διά γλῶσσα . μακάριος ὁ σκεπάζω ἀπό αὐτός , ὅς οὖον διέρχομαι ἐν ὁ θυμός αὐτός , καί ὁ δεσμός αὐτός οὐ δήω · ὁ γάρ ζυγός αὐτός , ζυγός Σιδηροῦς , καί ὁ δεσμός αὐτός δεσμός χαλκός ὁ ἑξῆς . οὕτως ὁ γλῶσσα καθίστημι ἐν ὁ μέλος ἐγώ , ὁ σπιλόω ὅλος ὁ σῶμα , καί φλογίζω ὁ τροχός ὁ γένεσις , καί φλογίζω ὑπό ὁ γέεννα . τουτέστι ὁ τροχός ὁ ζωή ἐγώ · οὖον γάρ εἶπον ὅτι ὁ τροχός σπίλος ὁ γλῶσσα , ἀλλά ὁ γλῶσσα ὁ τροχός , ὁ τροχοειδής δηλονότι χρόνος . ὁ γάρ προαίρεσις αἰτιάομαι , καί ὁ προπέτεια ἀναστέλλω · ὑπό ὅς ὁ βίος ἐγώ ἐκτραχύνω , καί μυρίος ανωανωμαλιος ὑποπίπτω · διό καί ἐπάγω · “ καί φλογίζω ὑπό “ ὁ γέεννα · ” οὐ ἄν οὗτος προστίθημι · εἰ ἀκούω ὁ γλῶσσα κινέω . ὅτι δέ τροχός ὁ χρόνος καλέω διά ὁ τροχοειδής καί κυκλικός σχῆμα , εἰς ἑαυτοῦ γάρ ἑλίσσω , ἐγγυάω ὁ μελῳδός , στέφανος αὐτός καλέω καί εἶπον πρός ὁ θεός , “ εὐλογέω “ ὁ στέφανος ὁ ἐνιαυτός ὁ χρηστότης σῴζω ἐνταῦθα γάρ ἀπό ὁ κυκλικός σχῆμα στέφανος εἰκότως ὁ χρόνος ὀνομάζω . διττός , ἐγώ δοκέω , ὁ μέν πιθανός , ὁ δέ δεινός καί πικρός , ἑρμηνεία ἔχω ὁ παρά σύ ζητέω · “ ὁ γλῶσσα “ πῦρ , ὁ κόσμος ὁ ἀδικία μάλιστα μέν ἐπεί Εὔστροφος εἰμί καί ῥᾴδιος εὐχερής πολύς δράω , λαλέω κακός · καί γάρ καί κατηγορέω , καί ἐπιορκέω , καί ψεύδω , καί ψευδομαρτυρέω , καί πολύς ἄδικος εἰς πῦρ βάλλω , καί εἰς ξίφος καί εἰς πέλαγος ὠθέω . κόσμος δέ οἶδα καλέω ὁ γραφή ὁ πλῆθος · “ ὁ κόσμος ἐγείρω φημί , “ αὐτός οὐ γιγνώσκω , ” τουτέστι ὁ πλῆθος . ὁ γλῶσσα οὖν , φημί , πῦρ εἰμί , πλῆθος ἄδικος κατακαίω , ὅς πλῆθος πυρός ἄδικος δοχεῖον . ἐπεί δέ πολύς ὁ κακία συμπράσσω , καί ὁ ἀδικία σεμνύνω , δεινός εἰμί ῥητορεύω ἐπί πρᾶξις πονηρός καί παράνομος , λόγος εὐπρέπεια ἔχω οὐ ἀπψπυροπῦντες λανθάνω ἄν · ἑαυτοῦ ὁ ψῆφος τίθημι , καί δεῖγμα ὁ ἑαυτοῦ προαίρεσις , ὁ ἐπί ὁ φαῦλος ῥέπω , διά ὁ λόγος οὗτος ἐκφέρω · ἴσως στηλιτεύω αὐτός οὗτος φημί , “ ὁ γλῶσσα πῦρ , ὁ κόσμος ὁ ἀδικία · ” ὡσανεί λέγω , ὁ ὁ εὐγλωσσία πυρσός , ὅταν ὁ μέγας πταίω κοσμέω , ἐγκαλλώπισμα δοκέω ὁ ἀδικία . χρή τοιγάρ ὁ δεινότης χράομαι , οὖον πρός ὁ ὁ ἀδικία κοσμέω , ἀλλά πρός ὁ ὁ ἀρετή σεμνύνω , ὁ καί Χωρὶς λόγος ὑπέρλαμπρος . ὁ ἅγιος Βασίλειος . εἰμί ἀγαπάω ὁ ζωή , ποιέω ἐντολή ὁ ζωή · “ ὁ γάρ ἀγάπη ἐγώ , φημί , “ ὁ ἐντολή ἐγώ “ τηρέω · πρῶτος δέ ἐντολή , “ παύω ὁ γλῶσσα σύ ἀπό “ κακός , καί χεῖλος σύ ὁ μή λαλέω δόλος · σχεδόν γάρ πρόχειρος · καί πολύτροπος ὁ ἁμαρτία ὁ διά γλῶσσα εἰμί ἐνεργέω , ἐν ὀργή , ἐν ἐπιθυμία , ἐν ὑπόκρισις , ἐν δίκη , ἐν ἀπάτη · καί τίς δεῖ πᾶς ὁ λόγος ἐπέξειμι ὁ διά γλῶσσα ἁμαρτάνω ; ἐκ αὐτός γάρ αἰσχρολογία , εὐτραπελία , μωρολογία , ὁ οὐ ἀνήκω καταλαλιά , λόγος ἀργός , ἐπιορκία , ψευδομαρτυρία , οὗτος πᾶς ὁ κακός καί ἔτι πλείων οὗτος , ὁ γλῶσσα εἰμί δημιούργημα . ἐπεί οὖν ” ἐκ ὁ λόγος σύ ” δικαιόω , “ παύω ὁ γλῶσσα σύ ἀπό κακός , καί χεῖλος σύ μή λαλέω δόλος · ” ἀντί ὁ , ὅλος ὁ ὄργανον ὁ πρός ὁ διακονία ὁ λόγος σύ δίδωμι , σχολάζω ἀπό ὁ πονηρός ἐργασία ποιέω . πᾶσα γάρ φύσις θηρίον τε καί πετεινός , ἑρπετόν τε καί ἐνάλιος , δαμάζω καί δαμάζω τῆ φύσις ὁ ἀνθρώπινος . ἐπί μέν ὁ γλῶσσα καταδρομή · μεταφέρω δέ ὁ λόγος πρός ἄλλος , δείκνυμι αὐτός ὁ κακός . λέγω οὖν ὡς ἄτοπος , πᾶς μέν ἐγώ κρατέω χερσαῖος τε καί ἀέριος καί ἐνάλιος , ὁ δέ οἰκεῖος γλῶσσα μή κρατέω . ὁ δέ γλῶσσα οὐδείς δύναμαι ἄνθρωπος δαμάζω · ἀκατάσχετος κακός , μεστός ἰός θανατηφόρος . “ ὁ δέ γλῶσσα οὐδείς δύναμαι ἄνθρωπος δαμάζω οὖον γάρ ὡς ἀποφαίνω μή δυνατός εἰμί , ἀλλά ὡς ἐρωτάω ὁ Χριστός μαθητής φημί οὗτος · ὥστε ὡς δυνατός ἀναγνωστέον , καί μή ὡς ἀδύνατος νοητέον . καί ἐγώ μικρός ἄνωθεν ὁ γράφω λαμβάνω , γιγνώσκω σαφῶς ὁ λέγω · “ πᾶς γάρ , φημί , καί ὁ ἑξῆς · πῶς οὖν οὗτος πᾶς δαμάζω ἀδάμαστος ὁ γλῶσσα ; “ πᾶς φῦσις εἶπον · ὁ δέ “ πᾶς ” καί αὐτός ὁ γλῶσσα εἰμί περιληπτικός · εἰμί δέ ἀνοίκειος ὁ ἑαυτοῦ φύσις ὁ ἄνθρωπος δαμάζω θηρίον , πόσος μᾶλλον ὁ ὁ ἑαυτοῦ φύσις μέλος εὐχερής δαμάζω ὁ γλῶσσα ; ἀλλά ὡς ὁ πρό οὗτος καί μετά τούτός γράφω ἀκούω · “ ὁ γλῶσσα , ” φημί , ” οὐδείς “ δύναμαι ἄνθρωπος δαμάζω , καί ὁ ἑξῆς · εἶτα ἐμφαίνω ὡς ῥᾴδιος εἰμί πρός ὁ δοκέω ὁ φωνή ἄγω ὁ πλῆκτρον , ἐπάγω λέγω · “ οὖον χρή , ἀδελφός , οὗτος οὕτως γίγνομαι . τίς λέγω ; τίς παραινέω ὁ ἀδύνατος ; εἰμί γάρ οὐδείς δύναμαι δαμάζω , διατί μή δήω οὗτος γίγνομαι ; ἀνέφικτος γάρ τις προστάσσω , ἀπειθέω ἀναίτιος · ἀλλά ἐπεί φημί “ δύνατος οὗτος χάρις εἶπον , οὖον χρή οὗτος οὕτως γίγνομαι · εἰμί γάρ ἀνίκητος γλῶσσα , πῶς ὑπό Παῦλος νικάω ; πῶς ὁ βλάσφημος χεῖλος γίγνομαι θεολογικός ; πῶς ὅς ἀκονάω κατά Χριστός λοιδορία , οὗτος πληρόω ὁ ὑπέρ Χριστός ῥητορία ; ὁ Χρυσοστόμορ . Μαχαιρᾶς εἰμί ὁ γλῶσσα ἀκονάω . ἀλλά μή ἕτερος ἐπάγω τραῦμα · ἀλλά ὁ ἡμέτερος σηπεδών ἀποτέμνω . ησυκιος . καθά γάρ ὁ ῥομφαία ἑτοῖμος πρός τομή ἄν ἀκονάω , καί ὀξύς πρός ἀναίρεσις γίγνομαι , οὕτως ὁ γλῶσσα δυσχερής καί κατά ἑαυτοῦ εἰς ὁ ἠρεμέω τυγχάνω καί δυσκά - θεκτος , τότε χαλεπός γίγνομαι , ὅταν παρά ὁ πονηρός συκοφαντέω καί λοιδορέω καί διαβάλλω ἐθίζω . ἐν αὐτός εὐλογέω ὁ θεός καί πατήρ , καί ἐν αὐτός καταίρω ὁ ἄνθρωπος ὁ κατά ὁμοίωσις Θεός γίγνομαι · ἐκ ὁ αὐτός στόμα ἐξέρχομαι εὐλογία καί κατάρα . πρόσω οὗτος ὁ Χριστός μαθητής ὁ ἐπιεικής καί προσηνής · ὁ στόμα ὁ καταξιόω τοιοῦτος μυσταγωγία , μηδείς πικρός ἐκβάλλω , μηδείς ἀηδής ὁ ὁ θεῖον προσομιλέω στόμα γλῶσσα · καθαρός αὐτός φυλάσσω · μή ἀρά διά αὐτός προσφέρω . εἰμί γάρ λοίδορος οὖον κληρονομέω βασίλειος , πολύς μᾶλλον ὁ κατεύχομαι . ἀνάγκη γάρ ὑβρίζω ὁ εὔχομαι . ὕβρις δέ καί εὐχή ἀλλήλων ἀποσχοινίζω · ἀρά καί εὐχή πολύς ὁ μέσος ἔχω · κατηγορία καί εὐχή πολύς ὁ μέσος ἔχω · προσέρχομαι ὁ θεός , ἵλαος ποιέω , καί ἕτερος κατεύχομαι ; ἐάν μή ἀφίημι , οὐ ἀφίημι σύ . οὖον χρή , ἀδελφός ἐγώ , οὗτος οὕτως γίγνομαι · μῆτις ὁ πηγή ἐκ ὁ αὐτός ὀπή βρύω ὁ πικρός καί γλυκύς ; μή δύναμαι , ἀδελφός ἐγώ , συκέα Ελαιάς ποιέω , ὅς Άμπε - Λός σῦκον ; οὕτως οὐδείς πηγή ἁλυκός καί ποιέω ὕδωρ . Φίλαρχος εἰμί καί ὁ σοφία ὁ κόσμος αὐχέω , καί κατά Ἔρις καί ζῆλος ὁ ὀρθός διδάσκαλος κηρύσσω , ὀχλαγωγέω ἁπλόος , καί φθόνος πρός οὗτος ἔχω , καί παραμείγνυμι ὁ θεῖον ἀνθρώπινος · ἵνα ὁ καινότης ὁ λέγω ἐπισπάω ὁ ἀκούω . ὅθεν καί αἵρεσις ἐξέρχομαι . οὗτος οὖν ὁ διδασκαλία ἀπαγορεύω · ἅτε καί ἐκ σοφία οὖον θεῖος ἀλλά δαιμονιώδης γίγνομαι · οὗτος δέ εἶπον προσεπαινέω ὁ ἀγαθός διδάσκω , ἐκ πραότης λόγος αὐτός ὁ σοφία , καί ἔργον χρηστός . * περι ἀναστροφή ἀγαθός καί ἄμαχος πρός ἀλλήλων ἐκ φιλοδοξία ἐπί σοφία ἀνθρώπινος . Σοφός καί Ἐπιστήμων ἐν σύ δείκνυμι ἐκ ὁ καλός ἀναστροφή ὁ ἔργον αὐτός , ἐν πραότης σοφία . εἰμί δέ ζῆλος πικρός ἔχω καί ἐριθεία ἐν τῆ Καρδία σύ , μή κατακαυχάομαι καί ψεύδω κατά ὁ ἀλήθεια . εἰμί οὗτος ὁ σοφία ἄνωθεν κατέρχομαι , ἀλλά ἐπίγειος , ψυχικός , δαιμονιώδης · ὅπου γάρ ζῆλος καί ἐριθεία , ἐκεῖ ἀκαταστασία καί πᾶς φαῦλος πρᾶγμα . ὁ Χρυσόστομος . ἐκκαθαίρω ὁ ῥύπος ἀπό ὁ Ψυχή οὖς . καθάπερ γάρ ῥύπος καί πηλός ὁ οὖς ὁ σάρξ , οὗτος καί ὁ βιωτικός διήγημα καί παχύς , καί ὁ περί τόκος καί δάνεισμα , ῥύπος πᾶς χαλεπός ἐμφράσσω ὁ διάνοια ὁ ἀκοή , μᾶλλον δέ οὐ ἐμφράσσω μόνος , ἀλλά καί ἀκάθαρτος ποιέω . ὁ δέ ἄνωθεν σοφία πρῶτος μέν Ἁγνή εἰμί , εἰρηνικός , ἐπιεικής , εὐπειθής , μεστός ἔλεος καί καρπός ἀγαθός ἀδιάκριτος καί ἀνυπόκριτος . καρπός1 δέ ὁ δικαιοσύνη ἐν εἰρήνη σπείρω ὁ ποιέω εἰρήνη . μής διακρίνω παρατήρησις βρῶμα καί διάφορος βάπτισμα . ἀκριβῶς δέ περί οὗτος ἐν ὁ πρός Κολοσσαεύς διαλέγω ὁ Παῦλος .