catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-jacobi-catena-andreae-e-cod-oxon-coll-nov 3
Περὶ τῆς πρὸς ἕκαστον ἀγάπης ἀπροσωπολήπτου κατὰ νόμον . Ἀδελφοί μου , μὴ ἐν προσωποληψίαις ἔχετε τὴν πίστιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τῆς δόξης . Τοῦ αὐτοῦ . τινὸς ἕνεκεν σὺ μέγα φρονεῖς φησιν ; ἣ διατί πάλιν ἕτερος ἑαυτὸν ἐξευτελίζει ; οὐχὶ σῶμα ἐσμὲν ἅπαντες ἓν καὶ μεγάλοι καὶ μικροί ; ὅταν οὖν κατὰ τὸ κεφάλαιον ἓν ὦμεν καὶ ἀλλήλων μέλη , τί τῇ ἀπονοίᾳ αὐχίζειςh σαυτόν ; τί αἰσχύνῃ τὸν ἀδελφόν ; ὥσπερ γὰρ ἐκεῖνός σου μέλος , οὕτω κἀκείνου σύ . καὶ πολλὴ κατὰ τοῦτο ἡ ὁμοτιμία . Ἐὰν γὰρ εἰσέλθῃ εἰς τὴν συναγωγὴν ὑμῶν ἀνὴρ χρυσοδακτύλιος ἐν ἐσθῆτι λαμπρᾷ , εἰσέλθῃ δὲ καὶ πτω - χὸς ἐν ῥυπαρᾷ ἐσθῆτι καὶ ἐπιβλέψητε ἐπὶ τὸν φοροῦντα τὴν ἐσθῆτα τὴν λαμπρὰν , καὶ εἴπητε αὐτῷ · σὺ Κάθου ὧδε καλῶς , καὶ τῷ πτωχῷ εἴπητε , σὺ στῆθι ἐκεῖ · ἣ κάθου ὧδε ὑπὸ τὸ ὑποπόδιόν μου · οὐ διεκρίθητε ἐν ἑαυ - τοῖς , καὶ ἐγένεσθε κριταὶ διαλογισμῶν πονηρῶν ; Τοῦ Χρυσοστόμου . To αὐτὸ εἰς ἀλλήλους φρονοῦντες · παρ - εγένετο ὁ πένης · γενοῦ κατ’ αὐτὸν τῷ φρονήματι · μὴ μείζονα καταβάλῃς ὄγκον διὰ τὸν πλοῦτον · οὐκ ἔστι πένης καὶ πλούσιος ἐν Χριστῷ . μὴ τοίνυν ἐπαισχύνῃς διὰ τὴν ἔξωθεν περιβολὴν , ἀλλὰ ἀπόδεξαι δία τὴν ἔνδον πίστιν . Ἀκούσατε ἀδελφοί μου ἀγαπητοὶ , οὐχ ὁ Θεὸς ἐξε - λέξατο τοὺς πτωχοὺς τοῦ κοσμοῦ , πλουσίους ἐν πίστει , καὶ κληρονόμους τῆς βασιλείας ἧς ἐπηγγείλατο τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν ; ὑμεῖς δὲ ἠτιμάσατε τὸν πτωχόν . Τοῦ Αὐτοῦ . Ἡμεῖς δὲ ὡς τὰ μέγιστα ἠδικημένοι οὕτω τοὺς προσαιτοῦντας ὑβρίζομεν , ἀποστρεφόμεθα · οὐ δίδους τι καὶ λυ - πεῖς ; νουθετεῖτε , εἶπεν ὁ Παῦλος , ὡς ἀδελφοὺς , οὐχ ὑβρίζετε ὡς ἐχθρούς · ὁ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ νουθετῶν , οὐ δημοσίᾳ τοῦτο ποιεῖ · οὐκ ἐκπομπεύει τὴν ὕβριν , ἀλλ’ ἰδίᾳ καὶ μετὰ πολλῆς προσοχῆς , καὶ ἀλγῶν καὶ δακνόμενος δακρύων καὶ ὀδυρόμενος . ἀπὸ ἀδελφικῆς τοίνυν παρέχομεν τῆς διανοίας , ἀπὸ ἀδελφικῆς νουθετοῦμεν τῆς προαιρέσεως , μὴ ὡς ἀλγοῦντες ἐπὶ τῷ διδόναι , ἀλλ’ ὡς ἀλγοῦν - τες ἐπὶ τὸ ἐκεῖνον παραβαίνειν τὴν ἐντολὴν ἐπὶ τὸ κέρδος . εἰ γὰρ μετὰ τὸ δοῦναι ὑβρίζεις , λυμαίνῃ τῇ τῆς δόσεως ἡδονῇ · ὅταν δὲ μήτε δῷς καὶ ὑβρίσῃς , πόσον οὐκ εἰργάσω κακὸν τὸν ἄθλιον ἐκεῖ - νον καὶ ταλαίπωρον ; προσῆλθεν ὡς ἐλεησόμενος παρὰ σοῦ , λαβὼν δὲ καιρίαν τὴν πληγὴν ἀπῆλθε , καὶ μᾶλλον ἐδάκρυσεν . ὅταν γὰρ ἀναγκάζηται διὰ τὴν ἔνδειαν προσαιτεῖν , διὰ δὲ τὸ προσαιτεῖν ὑβρίζεται , ὅρα πόση τῷ ὑβρίζοντι ἡ τιμωρία . παροξύνει τὸν ποιήσαντα αὐτόν · εἴπερ γάρ μοι αὐτὸς αὐτὸν ἀφῆκε πένεσθαι διά σε , ἵνα σὺ ἔχῃς θεραπεύειν αὐτὸν , καὶ σὺ τὸν διὰ σὲ πενό - μένον ὑβρίζεις , πόσης ἀγνωμοσύνης ταῦτα ; πόσης ἀχαριστίας τοῦτο τὸ ἔργον ; Οὐχ οἱ πλούσιοι καταδυναστεύουσιν ὑμῶν , καὶ αὐτοὶ ἕλκουσιν ὑμᾶς εἰς κριτήρια ; οὐκ αὐτοὶ βλασφημοῦσι τὸ καλὸν ὄνομα τὸ ἐπικληθὲν ἐφ’ ὑμᾶς ; Τοῦ Χρῦσοστόμου . Φέρετε γενναίως τὰς πλεονεξίας . ἑαυτοὺς ἀναίρουσιν ἐκεῖνοι οὐχ ἱμὰς . ὑμὰς μὲν ἀποστεροῦσι χρημάτων , ἑαυτοὺς δὲ γυμνοῦσι τῆς εὐνοίας τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς βοηθείας · ὁ δὲ ἐκείνης στερηθεὶς , κἂν ἅπαντα περιβάληται τῆς οἰκουμένης τὸν πλοῦτον , πάντων ἐστὶ πενέστερος . Ἀπολιναρίου . τοῦτο μὲν οἱ τῶν Ἰουδαίων ἄρχοντες , ἐκ τῶν καρποφοριῶν πλουτοῦντες · τοῦτο δὲ καὶ οἱ τὰ Ῥωμαίων διοικοῦντες πράγματα , εἰδωλολατροῦντες τότε . Εἰ μέντοι νόμον τελεῖτε βασιλικὸν , κατὰ τὴν γραφὴν , ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς ἑαυτὸν , καλῶς ποιεῖτε · εἰ δὲ προσωποληπτεῖτε , ἁμαρτίαν ἐργάζεσθε , ἐλεγχόμενοι ὑπὸ τοῦ νόμου ὡς παραβάται . Ὥσπερ σὺ βούλει χρῆσθαι τὸν πλησίον δικαίως καὶ φιλανθρώπως , οὕτως καὶ αὐτὸς πρᾶττε πρὸς τὸν ὁμογενῆ σου , καὶ τοῦ αὐτοῦ ὄντα Θεοῦ . φυσικὸς ὁ λογισμὸς , εἰς ὃν καὶ πάντα ὁ Σωτῆρ’ ἀνεκεφαλαιώσατο λέγων , “ ὡς θέλητε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρω - “ ποι , καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτούς · οὕτως γάρ ἐστιν ὁ νόμος καὶ οἱ “ προφῆται . Ὅστις γὰρ ὅλον τὸν νόμον τηρήσει , πταίσει δὲ ἐν ἑνὶ , γέγονε πάντων ἔνοχος . Τῷ μὴ τελείαν ἔχειν ἀγάπην · τοῦτο γὰρ τὸ κεφάλαιον τῶν καλῶν · εἰ δὲ τῆς κεφαλῆς ἀπορεῖ , περιττὸν ἅπαν τὸ λοιπὸν σῶμα · ὅτι περὶ τούτου λέγει , δῆλον ἐκ τῆς προειργασμένης κατασκευῆς . πᾶσα γὰρ αὐτῷ ἡ κατασκευὴ περὶ τελείας ἀγάπης ἦν · τὸ δὲ οὐ μοιχεύσεις , ἀλλὰ φονεύσεις , ὑποδείγματος χάριν κεῖται , ὥστε μὴ χωλεύειν κατὰ τὸ λοιπὸν τὴν τελειότητα . Ὁ γὰρ εἰπὼν μὴ μοιχεύσῃς , εἶπε καὶ , μὴ φονεύσῃς · εἰ δὲ οὐ μοιχεύεις , φονεύεις δὲ , γέγονας παραβάτης νόμου . Εἰ καὶ μὴ πάνυ ἁρμοδίως κεῖται ἡ προκειμένη παραγραφὴ , ἀλλ’ οὖν διὰ τὸ αὐτῆς ὠφέλιμον , ἀναγκαῖον ᾠήθην ταύτην ἐνθεῖναι . ὁ Κύριος ἡμῶν καὶ Θεὸς Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς τὰ προκείμενα ῥητὰ ὑπὸ Μωϋσέως εἰρημένα εἰς τελειότητα φέρων φησὶν , “ ἠκούσατε “ ὅτι ἐρρήθη τοῖς ἀρχαίοις οὐ φονεύσεις · ὃς δ’ ἂν φονεύσῃ ἔνοχος “ ἔσται τῇ κρίσει · ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν , ὅτι πᾶς ὁ ὀργιζόμενος “ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ εἰκῇ , ἔνοχος ἔσται τῇ κρίσει . ἠκούσατε ὅτι “ ἐρρήθη , οὐ μοιχεύσεις , ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν , ὅτι πᾶς ὁ ἐμβλέπων “ γυναῖκα πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι αὐτὴν , ἤδη ἐμοίχευσεν αὐτὴν ἐν τῇ “ καρδίᾳ αὐτοῦ.’’ ταῦτα ἑρμηνεύων Σευῆρος ὁ Ἀντιοχείας Ἐπίσκοπος , ἐν τῷ μς΄ λόγῳ οὕτω φησίν . “ τῆς γὰρ διὰ Μώσεως “ γραφείσης νομοθεσίας “ οὐ φονεύσεις λεγούσης , Χριστὸς ὁ τοῦ “ νόμου νοῦς καὶ τοῦ ἐν αὐτῷ πνεύματος χορηγὸς τὸ “ οὐκ ὀργι - “ σθήσῃ τῷ ἀδελφῷ σου εἰκῆ ” διετάξατο , ταύτῃ μᾶλλον πληρῶν “ τοῦ νόμου τὸ βούλημα · τὴν γὰρ ὀργὴν ἑξῆς ὁ φόνος φύεται “ ἀνελὼν , καὶ τὸ ἐκείνῳ σπουδαζόμενον ἔπραξε · καὶ περιττὸν τὸ οὐ “ φονεύσεις ἀπέδειξεν · ἀμαυρώσας αὐτὸ διὰ τῆς μείζονος ἐπιτάσεως · “ σχολῇ γὰρ ἂν ἔλθοι πρὸς φόνον , ὁ μηδὲ ὀργισθῆναι συγχωρηθείς . “ οὕτω καὶ τὸ πρὸς ἐπιθυμίαν ἀκόλαστον ἄγον βλέμμα καταδικά - “ σὰς , τὸ “ οὐ μοιχεύσεις καὶ πεπλήρωκε , καὶ ἠφάνισε · πνευμα - “ τικὸν γὰρ ὄντα τὸν νόμον ὁ Κύριος πεπλήρωκε μὲν καινότητι “ πνεύματος , λέλυκε δὲ τῇ τοῦ γράμματος παλαιότητι · τὸ δὲ “ παλαιούμενον καὶ γηράσκον , ἐγγὺς ὑπάρχειν ἀφανισμοῦ’’ καὶ “ Παύλῳ καὶ τῇ ἀληθείᾳ δοκεῖ · καλῶς δὲ καὶ σφόδρα εἶπε · “ ἐγγὺς ἀφανισμοῦ γεγενῆσθαι , καὶ οὐ τελείως ἠφανίσθαι · τῷ “ γὰρ πληροῦσθαι τὸν νοῦν , δοκεῖ μὲν εἶναι νόμος · ἠφανίσθαι δὲ , “ τῷ περιττὴν φανῆναι ἢ δειχθῆναι τὴν τοῦ γράμματος ἐντολήν · “ καθάπερ ἄν τις καὶ τὸν ἐκ σκιαγραφίας ἐπὶ σανίδος ἐνσημαν - “ θέντα κύκλον ἠφανίσθαι εἴποι , διὰ τῆς τῶν χρωμάτων ἐπιβολῆς . “ ἠφάνισται μὲν γὰρ τῷ μὴ διὰ τοῦ προτέρου σκιώδους σχή - “ μάτος δείκνυσθαι · μένει δὲ ὅμως τῷ λαμπροτέρῳ διὰ τῆς ἐπι - “ καλυψάσης εὐχροίας ἐκφαίνεσθαι.’’ Οὕτως λαλεῖτε καὶ οὕτως ποιεῖτε , ὡς διὰ νόμου ἐλευθερίας μέλλοντες κρίνεσθαι . Τοῦ Χρυσοστόμου . βελτίον’ γὰρ τοῖς ῥήμασιν ὑμᾶς φοβῆσαι , ἵνα μὴ τοῖς πράγμασιν ἀλγήσητε . Ἡ γὰρ κρίσις ἀνέλεος τῷ μὴ ποιήσαντι ἔλεος · Ἔστι μὲν περὶ κρίσεως ὀρθῆς ἡ παραίνεσις , “ νόμον δὲ ἐλευ - “ θερίας’’ λέγει τὸν νόμον τῆς δικαιοσύνης · τὸν οὕτω κρίνοντα ὡς εὑρίσκει · τοῦτο δέ φησιν ἐπειδὴ τινὲς ἁμαρτάνουσι , τῇ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Θεοῦ ἀποχρώμενοι , καὶ λέγοντες , ὅτι φιλάνθρωπος ὣν συγχωρεῖ · διὸ καὶ ἐπιφέρει , “ ἀνέλεος ἡ κρίσις τῷ μὴ ποιήσαντι “ ἔλεος . Κατακαυχᾶται ἔλεον κρίσεως . Ἡσυκίου . Ὥσπερ τὸ ἔλαιον ἐξολισθαίνειν τοὺς ἀθλητὰς τὰς χεῖρας τῶν ἀντιδίκων ποιεῖ , οὕτως ἡ ἐλεημοσύνη τοὺς ταύτην ἀσκουμένους ἐκκλίνειν καὶ ἀποφεύγειν παρασκευάζει τοὺς δαίμονας . Τοῦ Χρυσοστ;2ομου . Ἡ ἐλεημοσύνη τέχνη τις ἀρίστη ἐστὶ καὶ προστάτις τῶν ἐργαζομένων αὐτήν · φίλη γὰρ τοῦ Θεοῦ ἐστὶ , καὶ ἀεὶ πλησίον ἕστηκεν αὐτοῦ , ὑπὲρ ὧν ἃν βούληται εὐκόλως αἰτοῦσα χάριν , μόνον ἃν μὴ ἀδικῆται παρ’ ἡμῶν · ἀδικεῖται δὲ , ὅταν ἐξ ἁρπαγῆς αὐτῶν ἐργαζώμεθα , ὡς ἐὰν ᾐ καθαρὰ , πολλὴν τοῖς ἀναπέμπουσιν αὐτὴν δίδωσι τὴν παρρησίαν · καὶ ὑπὲρ προσκεκρουκότων δεῖται . τοσαύτη αὐτῆς ἡ ἰσχὺς , καὶ ὑπὲρ ἡμαρτηκότων · αὕτη διαρρήγνυσι τὰ δεσμὰ , λύει τὸ σκότος , σβέννυσι τὸ πῦρ , θανατοῖ τὸν σκώληκα , ἀπελαύνει τὸν τῶν ὀδόντων βρυγμόν · ταύτῃ μετὰ πολλῆς ἀδείας ἀνοίγονται τῶν οὐρανῶν αἱ πύλαι . Καὶ μετ’ ὀλίγα—βασίλισσα γὰρ ὄντως ἐστὶν ὁμοίως ἀνθρώπους ποιοῦσα Θεῷ · “ ἔσεσθε γάρ,’’ φησιν , “ οἰκτίρμονες , ὡς ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν “ τοῖς οὐρανοῖς.’ ὑπόπτερός ἐστι καὶ κούφη , πτέρυγας ἔχουσα χρυσᾶς · πτῆσιν ἔχουσα πάνυ τέρπουσαν τοὺς ἀγγέλους · ἐκεῖ “ πτέρυγες περιστερᾶς περιηργυρωμέναι , καὶ μετάφρενα ἀύτης ἐν “ χλωρότητι χρυσίου·’’ καθάπερ περιστερά τις χρυσῆ καὶ ζῶσα πέτεται · ὄμμα προσηνὲς ἔχουσα , ὀφθαλμὸν ἥμερον · οὐδὲν ὀφθαλμοῦ ἐκείνου βέλτιον . καλός ἐστιν ὁ ταὼς , ἀλλὰ πρὸς ἐκείνην κολοιός · οὕτως ἡ ὄρνις αὕτη καλή τις ἐστὶ καὶ θαυμαστή · ἄνω διὰ παντὸς ὁρᾷ · πολλὴ τοῦ Θεοῦ τῇ δόξῃ περιστοιχίζεται · παρθένος ἐστὶ , πτέρυγας ἔχουσα χρυσᾶς , περιεσταλμένη , λευκὸν ἔχουσα πρόσωπον , ἥμερον · ὑπόπτερός ἐστι καὶ κούφη , παρὰ ’τον θρόνον ἑστῶσα τὸν βασιλικόν . ὅταν κρινώμεθα , ἄφνω ἐφίσταται καὶ φαίνεται , καὶ ἐξαιρεῖται τῆς κολάσεως ἡμᾶς , ταῖς αὐτῆς πτέρυξι περιβάλλουσα , ταύτην θέλει ὁ Θεὸς ἢ θυσίας .
Lemmas: περι ὁ πρός ἕκαστος ἀγάπη ἀπροσωπόληπτος κατά νόμος . ἀδελφός ἐγώ , μή ἐν προσωποληψία ἔχω ὁ πίστις ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ὁ δόξα . ὁ αὐτός . τις ἕνεκα σύ μέγας φρονέω φημί ; ὅς διατί πάλιν ἕτερος ἑαυτοῦ ἐξευτελίζω ; οὐ σῶμα εἰμί ἅπας εἷς καί μέγας καί μικρός ; ὅταν οὖν κατά ὁ κεφάλαιος εἷς εἰμί καί ἀλλήλων μέλος , τίς ὁ ἀπόνοια αὐχέω σεαυτοῦ ; τίς αἰσχύνη ὁ ἀδελφός ; ὥσπερ γάρ ἐκεῖνος σύ μέλος , οὗτος ἐκεῖνος σῦς . καί πολύς κατά οὗτος ὁ ὁμοτιμία . ἐάν γάρ εἰσέρχομαι εἰς ὁ συναγωγή σύ ἀνήρ χρυσοδακτύλιος ἐν ἐσθής λαμπρός , εἰσέρχομαι δέ καί πέτομαι - χος ἐν ῥυπαρός ἐσθής καί ἐπιβλέπω ἐπί ὁ φορός ὁ ἐσθής ὁ λαμπρός , καί εἶπον αὐτός · σύ κάθημαι ὧδε καλῶς , καί ὁ πτωχός εἶπον , σύ ἵστημι ἐκεῖ · ὅς κάθημαι ὧδε ὑπό ὁ ὑποπόδιον ἐγώ · οὖον διακρίνω ἐν ἑ - ὁ , καί γίγνομαι κριτής διαλογισμός πονηρός ; ὁ Χρυσόστομος . To αὐτός εἰς ἀλλήλων φρονέω · παρά - γίγνομαι ὁ πένης · γίγνομαι κατά αὐτός ὁ φρόνημα · μή μείζων καταβάλλω ὄγκος διά ὁ πλοῦτος · οὐ εἰμί πένης καί πλούσιος ἐν Χριστός . μή τοίνυν ἐπαισχύνη διά ὁ ἔξωθεν περιβολή , ἀλλά ἀποδείκνυμι δῖος ὁ ἔνδον πίστις . ἀκούω ἀδελφός ἐγώ ἀγαπητός , οὐ ὁ θεός ἔξω - λέγω ὁ πτωχός ὁ κοσμέω , πλούσιος ἐν πίστις , καί κληρονόμος ὁ βασίλεια ὅς ἐπαγγέλλω ὁ ἀγαπάω αὐτός ; σύ δέ ἀτιμάζω ὁ πτωχός . ὁ αὐτός . ἐγώ δέ ὡς ὁ μέγας ἀδικέω οὗτος ὁ προσαιτέω ὑβρίζω , ἀποστρέφω · οὖον δίδωμι τίς καί Λυ - Πέις ; νουθετέω , εἶπον ὁ Παῦλος , ὡς ἀδελφός , οὐ ὑβρίζω ὡς ἐχθρός · ὁ ὁ ἀδελφός αὐτός νουθετέω , οὖον δημόσιος οὗτος ποιέω · οὐ ἐκπομπεύω ὁ ὕβρις , ἀλλά ἴδιος καί μετά πολύς προσοχή , καί ἄλγος καί δάκνω δάκρυ καί ὀδύρομαι . ἀπό αδελφικός τοίνυν παρέχω ὁ διάνοια , ἀπό αδελφικός νουθετέω ὁ προαίρεσις , μή ὡς ἀλγέω ἐπί ὁ δίδωμι , ἀλλά ὡς ἀλγέω - αἱρέω ἐπί ὁ ἐκεῖνος παραβαίνω ὁ ἐντολή ἐπί ὁ κέρδος . εἰμί γάρ μετά ὁ δίδωμι ὑβρίζω , λυμαίνομαι ὁ ὁ δόσις ἡδονή · ὅταν δέ μήτε δίδωμι καί ὑβρίζω , πόσος οὐ ἐργάζομαι κακός ὁ ἄθλιος ἐκεῖ - νοῦς καί ταλαίπωρος ; πρόσειμι ὡς ἐλεέω παρά σύ , λαμβάνω δέ καίριος ὁ πληγή ἀπέρχομαι , καί μᾶλλον δάκρυ . ὅταν γάρ ἀναγκάζω διά ὁ ἔνδεια προσαιτέω , διά δέ ὁ προσαιτέω ὑβρίζω , ὁράω πόσος ὁ ὑβρίζω ὁ τιμωρία . παροξύνω ὁ ποιέω αὐτός · εἴπερ γάρ ἐγώ αὐτός αὐτός ἀφίημι πένομαι διά σύ , ἵνα σύ ἔχω θεραπεύω αὐτός , καί σύ ὁ διά σύ Πένο - μένω ὑβρίζω , πόσος ἀγνωμοσύνη οὗτος ; πόσος ἀχαριστία οὗτος ὁ ἔργον ; οὐχ ὁ πλούσιος καταδυναστεύω σύ , καί αὐτός ἕλκω σύ εἰς κριτήριον ; οὐ αὐτός βλασφημέω ὁ καλός ὄνομα ὁ ἐπικαλέω ἐπί σύ ; ὁ Χρυσοστόμου . φέρω γενναῖος ὁ πλεονεξία . ἑαυτοῦ ἀναιρέω ἐκεῖνος οὐ ἱμάς . ὑμός μέν ἀποστερέω χρῆμα , ἑαυτοῦ δέ γυμνόω ὁ εὔνοια ὁ Θεός καί ὁ βοήθεια · ὁ δέ ἐκεῖνος στερέω , κἀν ἅπας περιβάλλω ὁ οἰκέω ὁ πλοῦτος , πᾶς εἰμί πένης . Ἀπολινάριος . οὗτος μέν ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἄρχω , ἐκ ὁ καρποφορία πλουτέω · οὗτος δέ καί ὁ ὁ Ῥωμαῖος διοικέω πρᾶγμα , εἰδωλολατσέω τότε . εἰμί μέντοι νόμος τελέω βασιλικός , κατά ὁ γραφή , ἀγαπάω ὁ πλησίος σύ ὡς ἑαυτοῦ , καλῶς ποιέω · εἰμί δέ προσωποληπτώ , ἁμαρτία ἐργάζομαι , ἐλέγχω ὑπό ὁ νόμος ὡς παραβάτης . ὥσπερ σύ βούλομαι χράω ὁ πλησίος δικαίως καί φιλάνθρωπος , οὕτως καί αὐτός πράσσω πρός ὁ ὁμογενής σύ , καί ὁ αὐτός εἰμί Θεός . φυσικός ὁ λογισμός , εἰς ὅς καί πᾶς ὁ σωτήρ ἀνακεφαλαιόω λέγω , “ ὡς ἐθέλω ἵνα ποιέω σύ ὁ ἄνθρω - “ ποῖ , καί σύ ποιέω αὐτός · οὕτως γάρ εἰμί ὁ νόμος καί ὁ “ προφήτης . ὅστις γάρ ὅλος ὁ νόμος τηρέω , πταίω δέ ἐν εἷς , γίγνομαι πᾶς ἔνοχος . ὁ μή τέλειος ἔχω ἀγάπη · οὗτος γάρ ὁ κεφάλαιος ὁ καλός · εἰμί δέ ὁ κεφαλή ἀπορέω , περισσός ἅπας ὁ λοιπός σῶμα · ὅτι περί οὗτος λέγω , δῆλος ἐκ ὁ προεργάζομαι κατασκευή . πᾶς γάρ αὐτός ὁ κατασκευή περί τέλειος ἀγάπη εἰμί · ὁ δέ οὖον μοιχεύω , ἀλλά φονεύω , ὑπόδειγμα χάρις κεῖμαι , ὥστε μή χωλεύω κατά ὁ λοιπός ὁ τελειότης . ὁ γάρ εἶπον μή μοιχεύω , εἶπον καί , μή φονεύω · εἰμί δέ οὖον μοιχεύω , φονεύω δέ , γίγνομαι παραβάτης νόμος . εἰμί καί μή πάνυ ἁρμοδίως κεῖμαι ὁ πρόκειμαι παραγραφή , ἀλλά οὖν διά ὁ αὐτός ὠφέλιμος , ἀναγκαῖος οἴομαι οὗτος ἐντίθημι . ὁ Κύριος ἐγώ καί θεός Ἰησοῦς ὁ Χριστός ὁ πρόκειμαι ῥητός ὑπό Μωϋσῆς εἴρω εἰς τελειότης φέρω φημί , “ ἀκούω “ ὅτι εἴρω ὁ ἀρχαῖος οὖον φονεύω · ὅς δέ εἄν φονεύω ἔνοχος “ εἰμί ὁ κρίσις · ἐγώ δέ λέγω σύ , ὅτι πᾶς ὁ ὀργίζω “ ὁ ἀδελφός αὐτός εἰκῇ , ἔνοχος εἰμί ὁ κρίσις . ἀκούω ὅτι “ εἴρω , οὖον μοιχεύω , ἐγώ δέ λέγω σύ , ὅτι πᾶς ὁ ἐμβλέπω “ γυνή πρός ὁ ἐπιθυμέω αὐτός , ἤδη μοιχεύω αὐτός ἐν ὁ “ Καρδία αὐτός οὗτος ἑρμηνεύω Σευῆρος ὁ Ἀντιόχεια Ἐπίσκοπος , ἐν ὁ μς΄ λόγος οὗτος φημί . “ ὁ γάρ διά μῶσις “ γράφω νομοθεσία “ οὖον φονεύω λέγω , Χριστός ὁ ὁ “ νόμος νόος καί ὁ ἐν αὐτός πνεῦμα χορηγός ὁ “ οὐ ὀργι - “ τίσθημι ὁ ἀδελφός σύ εἰκῇ ” διατάσσω , οὗτος μᾶλλον πληρόω “ ὁ νόμος ὁ βούλημα · ὁ γάρ ὀργή ἑξῆς ὁ φόνος φύω “ ἀναιρέω , καί ὁ ἐκεῖνος σπουδάζω πράσσω · καί περισσός ὁ οὖον “ φονεύω ἀποδείκνυμι · ἀμαυρόω αὐτός διά ὁ μείζων ἐπίτασις · “ σχολή γάρ εἄν ἔρχομαι πρός φόνος , ὁ μηδέ ὀργίζω συγχωρέω . “ οὗτος καί ὁ πρός ἐπιθυμία ἀκόλαστος ἄγω βλέμμα καταδικός - “ σός , ὁ “ οὖον μοιχεύω καί πληρόω , καί ἀφανίζω · πνεῦμα - “ τικὸν γάρ εἰμί ὁ νόμος ὁ Κύριος πληρόω μέν καινότης “ πνεῦμα , λύω δέ ὁ ὁ γράμμα παλαιότης · ὁ δέ “ παλαιόω καί γηράσκω , ἐγγύς ὑπάρχω ἀφανίζω καί “ Παῦλος καί ὁ ἀλήθεια δοκέω · καλῶς δέ καί σφόδρα εἶπον · “ ἐγγύς ἀφανισμός γίγνομαι , καί οὖον τέλειος ἀφανίζω · ὁ “ γάρ πληρόω ὁ νόος , δοκέω μέν εἰμί νόμος · ἀφανίζω δέ , “ ὁ περισσός φαίνω ἢ δείκνυμι ὁ ὁ γράμμα ἐντολή · “ καθάπερ ἄν τις καί ὁ ἐκ σκιαγραφία ἐπί σανίς ἐνίημι - “ θέω κύκλος ἀφανίζω εἶπον , διά ὁ ὁ χρῶμα ἐπιβολεύς . “ ἀφανίζω μέν γάρ ὁ μή διά ὁ πρότερος σκιώδης ἔχω - “ μάτος δείκνυμι · μένω δέ ὅμως ὁ λαμπρός διά ὁ ἐπι - “ καλύπτω εὔχροια ἐκφαίνω οὕτως λαλέω καί οὕτως ποιέω , ὡς διά νόμος ἐλευθερία μέλλω κρίνω . ὁ Χρυσόστομος . ἀγαθός γάρ ὁ ῥῆμα σύ φοβέω , ἵνα μή ὁ πρᾶγμα ἀλγέω . ὁ γάρ κρίσις ἀνέλεος ὁ μή ποιέω ἔλεος · εἰμί μέν περί κρίσις ὀρθός ὁ παραίνεσις , “ νόμος δέ ἐλευ - “ θέριος λέγω ὁ νόμος ὁ δικαιοσύνη · ὁ οὗτος κρίνω ὡς εὑρίσκω · οὗτος δέ φημί ἐπεί τις ἁμαρτάνω , ὁ φιλανθρωπία ὁ Θεός ἀποχράω , καί λέγω , ὅτι φιλάνθρωπος ἐάν συγχωρέω · διό καί ἐπιφέρω , “ ἀνέλεος ὁ κρίσις ὁ μή ποιέω “ ἔλεος . κατακαυχάομαι ἔλεος κρίσις . ησυκιος . ὥσπερ ὁ ἔλαιον ἐξολισθάνω ὁ ἀθλητής ὁ χείρ ὁ ἀντίδικος ποιέω , οὕτως ὁ ἐλεημοσύνη ὁ οὗτος ἀσκέω ἐκκλίνω καί ἀποφεύγω παρασκευάζω ὁ δαίμων . ὁ Χρυσοστόμος . ὁ ἐλεημοσύνη τέχνη τις ἀγαθός εἰμί καί προστάτις ὁ ἐργάζομαι αὐτός · φίλος γάρ ὁ Θεός εἰμί , καί ἀεί πλησίος ἵστημι αὐτός , ὑπέρ ὅς ἄν βούλομαι εὐκόλως αἰτέω χάρις , μόνος ἄν μή ἀδικέω παρά ἐγώ · ἀδικέω δέ , ὅταν ἐκ ἁρπαγεύς αὐτός ἐργάζομαι , ὡς ἐάν ὁ καθαρός , πολύς ὁ ἀναπέμπω αὐτός δίδωμι ὁ παρρησία · καί ὑπέρ προσκρούω δήω . τοσοῦτος αὐτός ὁ ἰσχύς , καί ὑπέρ ἁμαρτάνω · οὗτος διαρρήγνυμι ὁ δεσμός , λύω ὁ σκότος , σβέννυμι ὁ πῦρ , θανατόω ὁ σκώληξ , ἀπελαύνω ὁ ὁ ὀδούς βρυγμός · οὗτος μετά πολύς ἄδεια ἀνοίγω ὁ οὐρανός ὁ Πύλαι . καί μετά ολιγα—βασιλισσος γάρ εἰμί εἰμί ὁμοίως ἄνθρωπος ποιέω Θεός · “ εἰμί ἐγείρω φημί , “ οἰκτίρμων , ὡς ὁ πατήρ σύ ὁ ἐν “ ὁ οὐρανός ὑπόπτερος εἰμί καί κοῦφος , πτέρυξ ἔχω χρύσεος · πτῆσις ἔχω πάνυ τέρπω ὁ ἄγγελος · ἐκεῖ “ πτέρυξ περιστερά περιαργυρόω , καί μετάφρενον αὐτός ἐν “ χλωρότης χρυσίου·’’ καθάπερ περιστερά τις χρύσεος καί ζῶ πέτομαι · ὄμμα προσηνής ἔχω , ὀφθαλμός ἥμερος · οὐδείς ὀφθαλμός ἐκεῖνος ἀγαθός . καλός εἰμί ὁ ταώς , ἀλλά πρός ἐκεῖνος κολοιός · οὕτως ὁ ὄρνις οὗτος καλός τις εἰμί καί θαυμαστός · ἄνω διά πᾶς ὁράω · πολύς ὁ Θεός ὁ δόξα περιστοιχίζομαι · παρθένος εἰμί , πτέρυξ ἔχω χρύσεος , περιστέλλω , λευκός ἔχω πρόσωπον , ἥμερος · ὑπόπτερος εἰμί καί κοῦφος , παρά ’τον θρόνος ἵστημι ὁ βασιλικός . ὅταν κρίνω , ἄφνω ἐφίστημι καί φαίνω , καί ἐξαιρέω ὁ κόλασις ἐγώ , ὁ αὐτός πτέρυξ περιβάλλω , οὗτος ἐθέλω ὁ θεός ἢ θυσία .