catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-jacobi-catena-andreae-e-cod-oxon-coll-nov 1
Περὶ ὑπομονῆς καὶ πίστεως ἀδιακρίτου καὶ περὶ ταπεινοφροσύνης πρὸς πλουσίους . Ἰάκωβος Θεοῦ καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ δοῦλος , ταῖς δώδεκα φυλαῖς ταῖς ἐν τῇ διασπορᾷ χαίρειν . ἘΞ Ἀνεπιγράφου . Ἕκαστος τῶν Ἀποστόλων ἐπιστέλλων , προοίμιον τῆς Ἐπιστολῆς τὸ ἀξίωμα ἑαυτοῦ ποιεῖται · τοῦτο δέ ἐστι τὸ καταξιωθῆναι δοῦλος κληθῆναι Χριστοῦ · ἅτε δὲ ὡς τῆς περιτομῆς ὣν Ἀπόστολος τοῖς ἐκ τῶν δώδεκα φυλῶν ἐπιστέλλει πιστεύσασιν . ἰστέον μέντοι ὥς τινες νοθεύουσι τὴν Ἐπιστολὴν ταύτην καὶ τὴν Ἰούδα , ὡς φησὶν Εὐσέβιος ἐν τῇ Ἐκκλησιαστικῇ Ἱστορίᾳ . ὅμως πάντες ἴσμεν καὶ ταύτας μετὰ τῶν ἄλλων καθολικῶν ἐν ταῖς ἐκκλησίαις ἐμφερομένας . Διδύμου . Ὡς γὰρ οἱ τοῦ κόσμου ἄνθρωποι ἐν ταῖς συγγραφαῖς τῶν βιωτικῶν συναλλαγμάτων ἐκ τῶν περὶ αὐτοὺς ἀξιωμάτων χρηματίζειν θέλουσιν , οὕτω καὶ οἱ Ἀπόστολοι ἐν ταῖς ἀρχαῖς τῶν συγγραμμάτων αὐτῶν , δοῦλοι Θεοῦ καὶ Χριστοῦ χρηματίζειν ἀξιοῦσιν . Πᾶσαν χαρὰν ἡγήσασθε ἀδελφοί μου , ὅταν πειρασμοῖς περιπέσητε ποικίλοις . Τοῦ Χρυσοστόμου . Δεσμὸς γάρ τις ἐστὶν ἡ θλίψις ἀρραγὴς , ἀγαπῆς αὔξησις , κατανύξεως καὶ εὐλαβείας ὑπόθεσις . ἄκουε γὰρ τοῦ λέγοντος , “ εἰ προσέρχῃ δουλεύειν τῷ Κυρίῳ , ἑτοίμασον τὴν “ ψυχήν σου εἰς πειρασμόν . ” καὶ ὁ Χριστὸς δὲ πάλιν ἔλεγεν , “ ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἔχετε · ἀλλὰ θαρσεῖτε . ” καὶ πάλιν , “ στενὴ “ καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδός . ὁρᾶς πανταχοῦ τὴν θλῖψιν ἐπαινουμένην , πανταχοῦ παραλαμβανομένην ὡς ἀναγκαίαν οὖσαν ἡμῖν . εἰ γὰρ ἐν τοῖς ἔξωθεν ἀγῶσιν οὐδεὶς ἂν ταύτης χωρὶς στέφανον λάβοι , εἰ μὴ καὶ πόνοις καὶ σιτίων παρατηρήσει καὶ νόμου διαίτῃ καὶ ἀγρυπνίαις , καὶ μυρίοις ἑτέροις ἑαυτὸν ὀχυρώσῃ , πολλῷ μᾶλλον ἐνταῦθα . Γινώσκοντες , ὅτι δοκίμιον ὑμῶν τῆς πίστεως κατεργάζεται ὑπομονήν · ἡ δὲ ὑπομονὴ ἔργον τέλειον ἐχέτω . Εἰς τελειότητα οὖν , τὴν κατ’ ἀνδρείαν καὶ καρτερίαν προτρέ - πων , ἀκολούθως ἀδελφοὺς ὀνομάζει , ἀλλ’ οὐ τέκνα οὐδὲ υἱούς . τοσοῦτον δὲ ἀπέχει τὸ συμβουλεύειν αὐτοῖς λυπεῖσθαι διὰ τοὺς πειρασμοὺς , ὡς καὶ πᾶσαν χαρὰν αὐτοὺς ἡγεῖσθαι πείθειν · ἵνα τὸ ἐναντίον αὐτοὺς λυπῇ τὸ μὴ πειράζεσθαι . εἰ γὰρ οἱ πειρασμοὶ χαρὰ αὐτοῖς , καὶ οὐχ ἁπλῶς χαρὰ , ἀλλὰ καὶ πᾶσα , δηλονότι τὸ μὴ πειράζεσθαι λύπην προσάγει . καὶ διατί δοκιμήν , φησιν , ἐρ - γάζεται · τί δὲ ἡ δοκιμὴ τοῖς ἔχουσι ποιεῖ · δηλονότι εἰς ἔργον τέλειον ἄγει . Ὁ Κύριος καὶ Θεὸς ἡμῶν πῶς δεῖ προσεύχεσθαι τοὺς οἰκείους διδάσκων μαθητὰς , καὶ τὸ κατὰ γνώμην εἶδος τῶν πειρασμῶν ἀπέχεσθαι φάσκειν ἐκέλευε · “ καὶ μὴ εἰσενέγκεις ἡμᾶς εἰς πει - “ ρασμόν · ” τῶν ἡδωνικῶν δηλονότι καὶ γνωμικῶν καὶ ἑκουσίων πειρασμῶν , μὴ ἐγκαταλειφθῆναι πεῖραν λαβεῖν · τὸν δὲ μέγαν Ἰάκωβον πρὸς τὸ τῶν ἀκουσίων πειρασμῶν εἶδος διδάσκοντα μὴ συστέλλεσθαι τοὺς ὑπὲρ ἀληθείας ἀγωνιζομένους , φᾶναι , “ πᾶσαν “ χαρὰν ἡγήσασθε ἀδελφοί μου , ὅταν πειρασμοῖς περιπέσητε “ ποικιλοῖς , ” δηλονότι τοῖς ἀκουσίοις καὶ παρὰ γνώμην καὶ πόνων ποιητικοῖς πειρασμοῖς · καὶ δηλοῦσι σαφῶς , ἐκεῖ μὲν ἐπάγων ὁ Κύριος , “ ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ , ” ἐνταῦθα δὲ , “ γινώ - “ σκοντες , ὅτι δοκίμιον ὑμῶν τῆς πίστεως κατεργάζεται ὑπομονὴν , “ ἡ δὲ ὑπομονὴ ἔργον τέλειον ἐχέτω , ἵνα ἦτε τέλειοι καὶ ὁλόκληροι , “ ἐν μηδενὶ λειπόμενοι . ” Ἵνα ἦτε τέλειοι καὶ ὁλόκληροι , ἐν μηδενὶ λειπόμενοι · εἰ δέ τις ὑμῶν λείπεται σοφίας , αἰτείτω παρὰ τοῦ διδόντος Θεοῦ πᾶσιν ἁπλῶς , καὶ οὐκ ὀνειδίζοντος , καὶ δοθήσεται ἀυτῶ . Τὸ αἰτίον ἡμῖν λέγει τοῦ τελείου ἔργου · τοῦτο δέ ἐστιν ἡ σοφία ἡ ἄνωθεν , δι’ ἧς ἐνδυναμούμενοι , ὁλόκληρον δυνησόμεθα πρᾶξαι τὸ ἀγαθόν . Αἰτείτω δὲ ἐν πίστει , μηδὲν διακρινόμενος · ὁ γὰρ διακρινόμενος ἔοικε κλύδωνι θαλάσσης ἀνεμιζομένῳ καὶ ῥιπιζομένῳ · μὴ γὰρ οἰέσθω ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὅτι λήψεται παρὰ Κυρίου . Κυρίλλου . ὑβριστὴς γὰρ ὁμολογουμένως ὁ διακρινόμενος . εἰ γὰρ μὴ πεπίστευκας ὅτι τὴν σὴν αἴτησιν ἀποπεραίνει , μηδὲ προσῆλθες ὅλως ἵνα μὴ κατήγορος εὑρεθῇς τοῦ πάντα ἰσχύοντος , διψυχήσας ἀβουλήτως . χρὴ τοιγαροῦν τὴν οὕτως αἰσχρὰν παραιτεῖσθαι νόσον . Ἀνὴρ δίψυχος ἀκατάστατος ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ . καυχάσθω δὲ ὁ ἀδελφὸς ὁ ταπεινὸς ἐν τῷ ὕψει αὐτοῦ · ὁ δὲ πλούσιος ἐν τῇ ταπεινώσει αὐτοῦ · ὅτι ὡς ἄνθος χόρτου παρελεύσεται . ἀνέτειλε γὰρ ὁ ἥλιος σὺν τῷ καύσωνι , καὶ ἐξήρανε τὸν χόρτον , καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ ἐξέπεσε , καὶ ἡ εὐπρέπεια τοῦ προσώπου αὐτοῦ ἀπώλετο · οὕτως καὶ ὁ πλούσιος ἐν ταῖς πορείαις αὐτοῦ μαρανθήσεται . Ἐκ Τοῦ Ποιμένοσ Ἐντολῆι d Θ΄ . Ἆρον σεαυτοῦ τὴν διψυχίαν , καὶ μηδὲν ὅλως διψυχήσῃς αἰτήσασθαί τι παρὰ τοῦ Κυρίου καὶ λαβεῖν , ἡμαρτηκὼς τοσαῦτα εἰς αὐτόν . μὴ διαλογίζου ταῦτα , ἀλλ’ ἐξ ὅλης καρδίας σου ἐπίστρεψον ἐπὶ τὸν Κύριον , καὶ αἰτοῦ παρ’ αὐτοῦ ἀδιστάκτως , καὶ γνώσῃ τὴν πολυσπλαγχνίαν αὐτοῦ , ὅτι οὐ μή σε ἐγκαταλείπῃ · ἀλλὰ τὸ αἴτημα τῆς ψυχῆς σου πληροφορήσει . οὐκ ἔστι γὰρ ὁ Θεὸς ὡς οἱ ἄνθρωποι οἱ μνησικακοῦντες ἀλλήλους , ἀλλ’ αὐτὸς ἀμνησίκακός ἐστι , καὶ σπλαγχνίζεται ἐπὶ τὴν ποίησιν αὐτοῦ . Μακάριος ἀνὴρ ὃς ὑπομένει πειρασμὸν , ὅτι δόκιμος γενόμενος λήψεται τὸν στέφανον τῆς ζωῆς , ὃν ἐπηγγείλατο ὁ Κύριος τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν . Τοῦ Χρυσοστόμου . Αὐτάρκως προτρεψάμενος ὑφίστασθαι τοὺς πειρασμοὺς μετὰ χαρᾶς , ἵνα ἐγγένηται δόκιμον ἔργον καὶ ὑπομονὴ e τελεία · τελειοῦται δὲ ταῦτα καθ’ ἑαυτὰ , καὶ μὴ δι ἄλλο πραττόμενα · δι’ ἑτέρας παραινέσεως πείθειν ἐπιχειρεῖ κατορθοῦν τὰ προκείμενα · δι’ ἐπαγγελίαν μακάριον εἶναι λέγων τὸν πειρασμὸν ὑπομένοντα . γενήσεται γὰρ οὕτως ἀθλητικῶς ἄγων τὸν ἀγῶνα , δόκιμος ἀνὴρ διὰ πάντων γεγυμνασμένος · οὕτω δὲ ἀναφανέντι ἐκ τῶν σκυθρωπῶν , δοθήσεται στέφανος ζωῆς εὐτρεπισθεὶς ὑπὸ τοῦ Θεοῦ τοῖς αὐτὸν ἀγαπῶσιν · οὕτως ὁ τῷ ὑπομένειν πειρασμὸν , καταφρονῶν ἐπιπόνων καὶ αὐτοῦ τοῦ θανάτου , στέφανον τῆς αἰωνίου ζωῆς ἀπολήψεται . ζητεῖς τίς ἡ ὕλη οὗ ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς στεφάνου ζωῆς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν ; ἔστιν “ ἃ ἡτοίμασεν “ ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτὸν , ἃ διὰ μέγεθος θειότητος , ὄψει καὶ ἀκοῇ οὐχ ὑπόκειται , οὐδὲ ἐπὶ ψιλὴν νόησιν ἀνθρώπου ἀναβέβηκεν . * Περὶ τῆς ἐν ἡμῖν πυρώσεως καὶ τῶν ἐξ αὐτῆς παθών , ὅτι οὐ παρὰ τοῦ Θεοῦ τὸ αἴτιον · εἴ τι γὰρ ἀγαθὸν ἡμῖν , παρ’ αὐτοῦ . Μηδεὶς πειραζόμενος λεγέτω , ὅτι ἀπὸ Θεοῦ πειράζομαι · ὁ γὰρ Θεὸς ἀπείραστός ἐστι κακῶν · πειράζει δὲ αὐτὸς οὐδένα . Ἀμαρτίαν f . Ὅτι ὁ Θεὸς πειράζων ἐπ’ ὠφελείᾳ πειράζει , οὐκ ἐπὶ τῷ κακοποιῆσαι · διὸ καὶ ἐλέχθη ὅτι ὁ Θεὸς ἀπείραστός ἐστι κακῶν . καὶ μετ’ ὀλίγα—Ὁ οὖν φέρων τοὺς πειρασμοὺς γενναίως , στεφανοῦται · ἄλλο δέ ἐστιν ἐπὶ τοῦ διαβόλου . ἐκεῖνος γὰρ πειράζει , ἵνα τοὺς πειθομένους αὐτῷ θανατώσῃ · καὶ ὁ μὲν ἀγνοῶν τὸ ἐσόμενον , ὁ δὲ Θεὸς εἰδὼς μὲν τὸ ἐσόμενον , πλὴν διδοὺς τῷ ἀνθρώπῳ πράττειν ὃ θέλει διὰ τὸ αὐτεξούσιον . Εἰς βλάβην · ἐπ’ ἀγαθῷ γὰρ ἐπείρασε τὸν Ἀβραάμ . Ἕκαστος δὲ πειράζεται , ὑπὸ τῆς ἰδίας ἐπιθυμίας ἐξελκόμενος καὶ δελεαζόμενος . Σετήρου . τινὲς δὲ τὸ προκείμενον ῥητὸν ἐπειράθησαν ἐξηγεῖσθαι , φήσαντες , αὐτὴν τὴν ἐπιθυμίαν ἀνομιῶν μητέρα καλεῖν τὸν Δαβὶδ , ἥτις διὰ τῆς ἀτοπωτάτης ὀρέξεως οἱονεὶ συλλαμβανοῦσα καὶ κύουσα τὴν πρᾶξιν τῆς ἁμαρτίας ἀποτίκτει , καὶ αὐτὸν τὸν ἁμαρτωλὸν ταύτην ἐνεργοῦντα καὶ πράττοντα · καὶ πέρας τῶν τοιούτων ὠδίνων ποιεῖται τοῦ ἁμαρτάνοντος τὸν θάνατον . οὕτως γὰρ ἐπιστέλλων Ἰάκωβος ἔφησεν , εἷς ὣν τῶν τοῦ Χριστοῦ σοφῶν μαθητῶν · “ ἕκαστος δὲ πειράζεται , ὑπὸ τῆς ἰδίας ἐπιθυμίας ἐξελ - “ κόμενος καὶ δελεαζόμενος · εἶτα ἡ ἐπιθυμία συλλαβοῦσα , τίκτει “ ἁμαρτίαν · ἡ δὲ ἁμαρτία ἀποτελεῖσθα ἀποκύει θάνατον · ” ὑπὸ ταύτης οὖν τῆς ἐπιθυμίας κεκισσῆσθαι καὶ συνειλῆφθαι καθὰ δὴ τῶν ἁμαρτωλῶν μητρὸς ἔφησεν ὁ Δαβίδ . Εἶτα ἡ ἐπιθυμία συλλαβοῦσα , τίκτει ἁμαρτίαν · ἡ δὲ ἁμαρτία ἀποτελεσθεῖσα , ἀποκύει θάνατον . Τοῦ Χρυσοστόμου . Ἐν μὲν γὰρ τῷ πράττειν τὴν ἁμαρτίαν ὑπὸ τῆς ἡδονῆς μεθύοντες , οὐχ οὕτως αἰσθανόμεθα . ἐπειδὰν δὲ γένηται καὶ λάβῃ τέλος , τότε δὴ μάλιστα τῆς ἡδονῆς σβεσθείσης ἁπάσης , τὸ πικρὸν τῆς ἐννοίας ἐπεισέρχεται κέντρον , ἀπεναντίας ταῖς ὠδινούσαις γυναιξίν · ἐπ’ ἐκείνων μὲν γὰρ πρὸ τοῦ τόκου , πολὺς ὁ πόνος καὶ ὠδίνες δριμεῖαι ἐπικόπτουσι ταῖς ἀλγηδόσιν αὐτάς · μετὰ δὲ τὸν τόκον ἄνεσις , τῷ βρέφει τῆς ὀδύνης συνεξελθούσης . ἐνταῦθα δὲ οὐχ οὕτως · ἀλλ’ ἕως μὲν ἂν ὠδίνωμεν καὶ συλλαμβάνωμεν τὰ διεφθαρμένα νοήματα , εὐφραινόμεθα καὶ χαίρομεν · ἐπειδὰν δὲ ἀποτέκωμεν τὸ πονηρὸν παιδίον τὴν ἁμαρτίαν , τότε τὸ αἶσχος τοῦ τεχθέντος ἰδόντες , ὀδυνώμεθα , τότε διακοπτόμεθα τῶν ὠδινουσῶν γυναικῶν χαλεπώτερον . διὸ παρακαλῶ μὴ δέχεσθαι μὲν μάλιστα παρὰ τὴν ἀρχὴν ἐπιθυμίαν διεφθαρμένην · εἰ δὲ καὶ ἐδεξάμεθα , ἀποπνίγειν ἔνδον τὰ σπέρματα εἰ δὲ καὶ μέχρι τούτου ῥαθυμήσωμεν , ἐξελθοῦσαν εἰς ἔργον τὴν ἁμαρτίαν , ἀποκτεῖναι πάλιν δι’ ἐξομολογήσεως καὶ δακρύων , διὰ τοῦ κατη - γορεῖν ἑαυτοῦ · οὐδὲν γὰρ οὕτως ὀλέθριον ἁμαρτίας , ὡς κατηγορία καὶ καταγνωσις . Ἡσυκίου Πρεσβυτέρου . Ὠδῖνες θανάτου αἱ τῶν ἁμαρτωλῶν ἐπιθυμίαι τυγχάνουσιν . Μῆ πλανᾶσθε ἀδελφοί μου ἀγαπητοί . πᾶσα δόσις ἀγαθὴ καὶ πᾶν δώρημα τέλειον , ἄνωθέν ἐστι καταβαῖνον ἀπὸ τοῦ Πατρὸς τῶν φώτων . “ Μὴ πλανᾶσθε νομίζοντες παρὰ Θεοῦ γίνεσθαι τοὺς πειρασμούς . ἢ τὰς λογικὰς δυνάμεις φῶτα καλεῖ , ἢ τοὺς πεφωτισμένους διὰ Πνεύματος Ἁγίου . Πάρ’ ᾧ οὐκ ἔνι παραλλαγὴ , ἢ τροπῆς ἀποσκίασμα . Σευήρου . Λέγοντος γάρ ἐστιν ἀκούειν τοῦ Θεοῦ , “ ἐγώ εἰμι , “ ἐγώ εἰμι καὶ οὐκ ἀλλοίωμαι··’ καὶ αὐτῷ μὲν πρόσεστι τὸ g παγίως καὶ ἀναλλοιώτως κατ’ οὐσίαν ἔχειν · τοῖς δὲ κατὰ τὸ Εὐαγγέλιον πολιτευομένοις , καὶ πρακτικῶς τὰς ἐντολὰς μετιοῦσιν ἐκ τῆς ἄνωθεν δωρεᾶς καὶ μετουσίας , τὸ ἀναλλοιώτως ἐν τοῖς κατὰ τὸν βίον ἐπιτηδεύμασι διακεῖσθαι προσγίνεται · καὶ τὸ μὴ συμβάλλεσθαι τοῖς καιροῖς . διὸ καὶ Παῦλος παρῄνει τισὶ λέγων , “ μὴ συσχηματίζεσθε τῷ αἰῶνι τούτῳ , ἀλλὰ μεταμορφοῦσθε τῇ “ ἀνακαινώσει τοῦ νοὸς ὑμῶν , εἰς τὸ δοκιμάζειν ὑμᾶς τί τὸ θέλημα “ τοῦ Θεοῦ τὸ ἀγαθὸν καὶ εὐάρεστον καὶ τέλειον . Βουληθεὶς ἀπεκύησεν ἡμᾶς λόγῳ ἀληθείας . Ἐπὶ μὲν γὰρ τοῦ Υἱοῦ κυρίως λέγεται ἡ γέννησις , ἐπὶ δὲ τῶν κτισμάτων καταχρηστικῶς · ἐπ’ ἐκείνου μὲν τῆς ἀληθείας ἕνεκεν καὶ τῆς ὁμοουσιότητος · ἐπὶ δὲ τούτων , τιμῆς ἕνεκεν καὶ υἱοθεσίας · “ βουληθεὶς γάρ,’’ φησιν , “ ἀπεκύησεν ἡμᾶς λόγῳ ἀληθείας . μὴ τοίνυν ἡ ὁμωνυμία τὴν ὁμοτιμίαν ἐνταῦθα τικτέτω , μηδὲ τὰ κατα - χρηστικῶς εἰρημένα κυρίως λελέχθαι νομιζέσθω . Εἰς τὸ εἶναι ἡμᾶς ἀπαρχὴν τινὰ τῶν αὐτοῦ κτισματων . Ἀντὶ τοῦ πρώτους καὶ τιμιωτέρους . κτίσματα δὲ τὴν ὁρω - μένην κτίσιν φησὶν , ἧς τιμιώτερον τὸν ἄνθρωπον ἔδειξεν . ὅπου γε καὶ αὐτὴ ἡ κτίσις προσδοκᾷ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν , ἵνα καὶ ἡμῖν συνελευθερωθῇ . Τῷ τῆς ὁμολογίας , τῷ τῆς πίστεως . Πρωτοτόκους ἐν τοῖς οὐρανοῖς .
Lemmas: περι ὑπομονή καί πίστις ἀδιάκριτος καί περί ταπεινοφροσύνη πρός πλούσιος . Ἰάκωβος Θεός καί κύριος Ἰησοῦς Χριστός δοῦλος , ὁ δώδεκα Φυλή ὁ ἐν ὁ διασπορά χαίρω . ἐκ ανεπίγραφος . ἕκαστος ὁ ἀπόστολος ἐπιστέλλω , προοίμιον ὁ Ἐπιστολή ὁ ἀξίωμα ἑαυτοῦ ποιέω · οὗτος δέ εἰμί ὁ καταξιόω δοῦλος καλέω Χριστός · ἅτε δέ ὡς ὁ περιτομή ἐάν ἀπόστολος ὁ ἐκ ὁ δώδεκα Φυλή ἐπιστέλλω πιστεύω . ἰστέον μέντοι ὅς τις νοθεύω ὁ Ἐπιστολή οὗτος καί ὁ Ἰούδας , ὡς φημί Εὐσέβιος ἐν ὁ ἐκκλησιαστικός ἱστορίη . ὅμως πᾶς οἶδα καί οὗτος μετά ὁ ἄλλος καθολικός ἐν ὁ ἐκκλησία ἐμφέρω . Δίδυμος . ὡς γάρ ὁ ὁ κόσμος ἄνθρωπος ἐν ὁ συγγραφή ὁ βιωτικός συνάλλαγμα ἐκ ὁ περί αὐτός ἀξίωμα χρηματίζω ἐθέλω , οὗτος καί ὁ ἀπόστολος ἐν ὁ ἀρχή ὁ σύγγραμμα αὐτός , δοῦλος Θεός καί Χριστός χρηματίζω ἀξιόω . πᾶσα χαρά ἡγέομαι ἀδελφός ἐγώ , ὅταν πειρασμός περιπίπτω ποικίλος . ὁ Χρυσόστομος . δεσμός γάρ τις εἰμί ὁ θλῖψις ἀρραγής , ἀγαπάω αὔξησις , κατάνυξις καί εὐλάβεια ὑπόθεσις . ἀκούω γάρ ὁ λέγω , “ εἰμί προσέρχομαι δουλεύω ὁ κύριος , ἑτοιμάζω ὁ “ Ψυχή σύ εἰς πειρασμός . ” καί ὁ Χριστός δέ πάλιν λέγω , “ ἐν ὁ κόσμος θλῖψις ἔχω · ἀλλά θαρσέω . ” καί πάλιν , “ στενός “ καί θλίβω ὁ ὁδός . ὁράω πανταχοῦ ὁ θλῖψις ἐπαινέω , πανταχοῦ παραλαμβάνω ὡς ἀναγκαῖος εἰμί ἐγώ . εἰμί γάρ ἐν ὁ ἔξωθεν ἀγών οὐδείς εἄν οὗτος Χωρὶς στέφανος λαμβάνω , εἰμί μή καί πόνος καί σιτίον παρατήρησις καί νόμος δίαιτα καί ἀγρυπνία , καί μυρίος ἕτερος ἑαυτοῦ ὀχυρόω , πολύς μᾶλλον ἐνταῦθα . γιγνώσκω , ὅτι δοκίμιον σύ ὁ πίστις κατεργάζομαι ὑπομονή · ὁ δέ ὑπομονή ἔργον τέλειος ἔχω . εἰς τελειότης οὖν , ὁ κατά ἀνδρεῖος καί καρτερία προτρέ - πάω , ἀκόλουθος ἀδελφός ὀνομάζω , ἀλλά οὖον τέκνον οὐδέ υἱός . τοσοῦτος δέ ἀπέχω ὁ συμβουλεύω αὐτός λυπέω διά ὁ πειρασμός , ὡς καί πᾶς χαρά αὐτός ἡγέομαι πείθω · ἵνα ὁ ἐναντίος αὐτός λυπέω ὁ μή πειράζω . εἰμί γάρ ὁ πειρασμός χαρά αὐτός , καί οὐ ἁπλόος χαρά , ἀλλά καί πᾶς , δηλονότι ὁ μή πειράζω λύπη προσάγω . καί διατί δοκιμή , φημί , ἐρ - γάζομαι · τίς δέ ὁ δοκιμή ὁ ἔχω ποιέω · δηλονότι εἰς ἔργον τέλειος ἄγω . ὁ Κύριος καί θεός ἐγώ πῶς δεῖ προσεύχομαι ὁ οἰκεῖος διδάσκω μαθητής , καί ὁ κατά γνώμη εἶδος ὁ πειρασμός ἀπέχω φάσκω κελεύω · “ καί μή εἰσφέρω ἐγώ εἰς πεῖ - “ ρασμόν · ” ὁ ηδωνικως δηλονότι καί γνωμικός καί ἑκούσιος πειρασμός , μή ἐγκαταλείπω πείρω λαμβάνω · ὁ δέ μέγας Ἰάκωβος πρός ὁ ὁ ἀεκούσιος πειρασμός εἶδος διδάσκω μή συστέλλω ὁ ὑπέρ ἀλήθεια ἀγωνίζομαι , φαίνω , “ πᾶς “ χαρά ἡγέομαι ἀδελφός ἐγώ , ὅταν πειρασμός περιπίπτω “ ποικίλος , ” δηλονότι ὁ ἀεκούσιος καί παρά γνώμη καί πόνος ποιητικός πειρασμός · καί δηλόω σαφῶς , ἐκεῖ μέν ἐπάγω ὁ Κύριος , “ ἀλλά ῥύομαι ἐγώ ἀπό ὁ πονηρός , ” ἐνταῦθα δέ , “ γινώ - “ ἔχω , ὅτι δοκίμιον σύ ὁ πίστις κατεργάζομαι ὑπομονή , “ ὁ δέ ὑπομονή ἔργον τέλειος ἔχω , ἵνα εἰμί τέλειος καί ὁλόκληρος , “ ἐν μηδείς λείπω . ” ἵνα εἰμί τέλειος καί ὁλόκληρος , ἐν μηδείς λείπω · εἰμί δέ τις σύ λείπω σοφία , αἰτέω παρά ὁ δίδωμι Θεός πᾶς ἁπλόος , καί οὐ ὀνειδίζω , καί δίδωμι ἀυτέω . ὁ αἴτιος ἐγώ λέγω ὁ τέλειος ἔργον · οὗτος δέ εἰμί ὁ σοφία ὁ ἄνωθεν , διά ὅς ἐνδυναμόω , ὁλόκληρος δύναμαι πράσσω ὁ ἀγαθός . αἰτέω δέ ἐν πίστις , μηδείς διακρίνω · ὁ γάρ διακρίνω ἔοικα κλύδων θάλασσα ἀνεμίζομαι καί ῥιπίζω · μή γάρ οἴομαι ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὅτι λαμβάνω παρά κύριος . Κύριλλος . ὑβριστής γάρ ὁμολογουμένως ὁ διακρίνω . εἰμί γάρ μή πιστεύω ὅτι ὁ σός αἴτησις ἀποπεραίνω , μηδέ πρόσειμι ὅλως ἵνα μή κατήγορος εὑρίσκω ὁ πᾶς ἰσχύω , διψυχέω ἀβούλητος . χρή τοιγάρ ὁ οὕτως αἰσχρός παραιτέομαι νόσος . ἀνήρ δίψυχος ἀκατάστατος ἐν πᾶς ὁ ὁδός αὐτός . καυχάομαι δέ ὁ ἀδελφός ὁ ταπεινός ἐν ὁ ὕψος αὐτός · ὁ δέ πλούσιος ἐν ὁ ταπείνωσις αὐτός · ὅτι ὡς ἄνθος χόρτος παρέρχομαι . ἀνατέλλω γάρ ὁ ἥλιος σύν ὁ καύσων , καί ξηραίνω ὁ χόρτος , καί ὁ ἄνθος αὐτός ἐκπίπτω , καί ὁ Εὐπρέπεια ὁ πρόσωπον αὐτός ἀπόλλυμι · οὕτως καί ὁ πλούσιος ἐν ὁ πορεία αὐτός μαραίνω . ἐκ ὁ Ποιμήν ἐντολή d Θ΄ . ἀρόω σεαυτοῦ ὁ διψυχία , καί μηδείς ὅλως διψυχέω αἰτέω τίς παρά ὁ κύριος καί λαμβάνω , ἁμαρτάνω τοσοῦτος εἰς αὐτός . μή διαλογίζομαι οὗτος , ἀλλά ἐκ ὅλος Καρδία σύ ἐπιστρέφω ἐπί ὁ κύριος , καί αἰτέω παρά αὐτός ἀδιστάκτως , καί γιγνώσκω ὁ πολυσπλαγχνία αὐτός , ὅτι οὖον μή σύ ἐγκαταλείπω · ἀλλά ὁ αἴτημα ὁ Ψυχή σύ πληροφορέω . οὐ εἰμί γάρ ὁ θεός ὡς ὁ ἄνθρωπος ὁ μνησικακέω ἀλλήλων , ἀλλά αὐτός ἀμνησίκακος εἰμί , καί σπλαγχνίζω ἐπί ὁ ποίησις αὐτός . Μακάριος ἀνήρ ὅς ὑπομένω πειρασμός , ὅτι δόκιμος γίγνομαι λαμβάνω ὁ στέφανος ὁ ζωή , ὅς ἐπαγγέλλω ὁ Κύριος ὁ ἀγαπάω αὐτός . ὁ Χρυσόστομος . αὐτάρκης προτρέπω ὑφίστημι ὁ πειρασμός μετά χαρά , ἵνα ἐγγίγνομαι δόκιμος ἔργον καί ὑπομονή e τέλειος · τελειόω δέ οὗτος κατά ἑαυτοῦ , καί μή Ζεύς ἄλλος πράσσω · διά ἕτερος παραίνεσις πείθω ἐπιχειρέω κατορθόω ὁ πρόκειμαι · διά ἐπαγγελία μακάριος εἰμί λέγω ὁ πειρασμός ὑπομένω . γίγνομαι γάρ οὕτως ἀθλητικός ἄγω ὁ ἀγών , δόκιμος ἀνήρ διά πᾶς γυμνάζω · οὗτος δέ ἀναφαίνω ἐκ ὁ σκυθρωπός , δίδωμι στέφανος ζωή εὐτρεπίζω ὑπό ὁ Θεός ὁ αὐτός ἀγαπάω · οὕτως ὁ ὁ ὑπομένω πειρασμός , καταφρονέω ἐπίπονος καί αὐτός ὁ θάνατος , στέφανος ὁ αἰώνιος ζωή ἀπολαμβάνω . ζητέω τίς ὁ ὕλη ὅς ἑτοιμάζω ὁ θεός στέφανος ζωή ὁ ἀγαπάω αὐτός ; εἰμί “ ὁ ἑτοιμάζω “ ὁ θεός ὁ ἀγαπάω αὐτός , ὁ διά μέγεθος θειότης , ὁράω καί ἀκοή οὐ ὑπόκειμαι , οὐδέ ἐπί ψιλός νόησις ἄνθρωπος ἀναβαίνω . * περι ὁ ἐν ἐγώ πύρωσις καί ὁ ἐκ αὐτός πάθος , ὅτι οὖον παρά ὁ Θεός ὁ αἴτιος · εἰμί τίς γάρ ἀγαθός ἐγώ , παρά αὐτός . μηδείς πειράζω λέγω , ὅτι ἀπό Θεός πειράζω · ὁ γάρ θεός ἀπείραστος εἰμί κακός · πειράζω δέ αὐτός οὐδείς . ἁμαρτία f . ὅτι2 ὁ θεός πειράζω ἐπί ὠφέλεια πειράζω , οὐ ἐπί ὁ κακοποιέω · διό καί λέγω ὅτι ὁ θεός ἀπείραστος εἰμί κακός . καί μετά ὀλίγα—Ὁ οὖν φέρω ὁ πειρασμός γενναῖος , στεφανόω · ἄλλος δέ εἰμί ἐπί ὁ διάβολος . ἐκεῖνος γάρ πειράζω , ἵνα ὁ πείθω αὐτός θανατόω · καί ὁ μέν ἀγνοέω ὁ εἰμί , ὁ δέ θεός εἰδοί μέν ὁ εἰμί , πλήν δίδωμι ὁ ἄνθρωπος πράσσω ὅς ἐθέλω διά ὁ αὐτεξούσιος . εἰς βλάβη · ἐπί ἀγαθός γάρ πειράζω ὁ Ἀβραάμ . ἕκαστος δέ πειράζω , ὑπό ὁ ἴδιος ἐπιθυμία ἐξέλκω καί δελεάζω . Σετήρου . τις δέ ὁ πρόκειμαι ῥητός πειράω ἐξηγέομαι , φημί , αὐτός ὁ ἐπιθυμία ἀνομία μήτηρ καλέω ὁ Δαυίδ , ὅστις διά ὁ ἄτοπος ὄρεξις οἱονεί συλλαμβάνω καί κύω ὁ πρᾶξις ὁ ἁμαρτία ἀποτίκτω , καί αὐτός ὁ ἁμαρτωλός οὗτος ἐνεργέω καί πράσσω · καί πέρας ὁ τοιοῦτος ὠδίς ποιέω ὁ ἁμαρτάνω ὁ θάνατος . οὕτως γάρ ἐπιστέλλω Ἰάκωβος φημί , εἷς ἐάν ὁ ὁ Χριστός σοφός μαθητής · “ ἕκαστος δέ πειράζω , ὑπό ὁ ἴδιος ἐπιθυμία ἐξαιρέω - “ κόμενος καί δελεάζω · εἶτα ὁ ἐπιθυμία συλλαμβάνω , τίκτω “ ἁμαρτία · ὁ δέ ἁμαρτία ἀποτελέω ἀποκυέω θάνατος · ” ὑπό οὗτος οὖν ὁ ἐπιθυμία κισσάω καί συλλαμβάνω καθά δή ὁ ἁμαρτωλός μήτηρ φημί ὁ Δαβίδ . εἶτα ὁ ἐπιθυμία συλλαμβάνω , τίκτω ἁμαρτία · ὁ δέ ἁμαρτία ἀποτελέω , ἀποκυέω θάνατος . ὁ Χρυσόστομος . ἐν μέν γάρ ὁ πράσσω ὁ ἁμαρτία ὑπό ὁ ἡδονή μεθύω , οὐ οὕτως αἰσθάνομαι . ἐπειδάν δέ γίγνομαι καί λαμβάνω τέλος , τότε δή μάλιστα ὁ ἡδονή σβέννυμι ἅπας , ὁ πικρός ὁ ἔννοια ἐπεισέρχομαι κέντρον , απεναντίας ὁ ὠδινέω γυνή · ἐπί ἐκεῖνος μέν γάρ πρό ὁ τόκος , πολύς ὁ πόνος καί ὠδίς δριμύς ἐπικόπτω ὁ ἀλγηδών αὐτός · μετά δέ ὁ τόκος ἄνεσις , ὁ βρέφος ὁ ὀδύνη συνεξέρχομαι . ἐνταῦθα δέ οὐ οὕτως · ἀλλά ἠώς μέν εἄν ὠδίνω καί συλλαμβάνω ὁ διαφθείρω νόημα , εὐφραίνω καί χαίρω · ἐπειδάν δέ ἀποτίκτω ὁ πονηρός παιδίον ὁ ἁμαρτία , τότε ὁ αἶσχος ὁ τίκτω ὁράω , ὀδυνάω , τότε διακόπτω ὁ ὠδινέω γυνή χαλεπός . διό παρακαλέω μή δέχομαι μέν μάλιστα παρά ὁ ἀρχή ἐπιθυμία διαφθείρω · εἰμί δέ καί δέχομαι , ἀποπνίγω ἔνδον ὁ σπέρμα εἰμί δέ καί μέχρι οὗτος ῥαθυμέω , ἐξέρχομαι εἰς ἔργον ὁ ἁμαρτία , ἀποκτείνω πάλιν διά ἐξομολόγησις καί δάκρυ , διά ὁ κάτειμι - γορεω ἑαυτοῦ · οὐδείς γάρ οὕτως ὀλέθριος ἁμαρτία , ὡς κατηγορία καί κατάγνωσις . ησυκιος πρέσβυς . ὠδίς θάνατος ὁ ὁ ἁμαρτωλός ἐπιθυμία τυγχάνω . μής πλανάω ἀδελφός ἐγώ ἀγαπητός . πᾶς δόσις ἀγαθός καί πᾶς δώρημα τέλειος , ἄνωθεν εἰμί καταβαίνω ἀπό ὁ πατήρ ὁ φάος . “ μή πλανάω νομίζω παρά Θεός γίγνομαι ὁ πειρασμός . ἢ ὁ λογικός δύναμις φάος καλέω , ἢ ὁ φωτίζω διά πνεῦμα ἅγιος . παρά ὅς οὐ ἐν παραλλαγή , ἢ τροπή ἀποσκίασμα . Σευῆρος . λέγω γάρ εἰμί ἀκούω ὁ Θεός , “ ἐγώ εἰμί , “ ἐγώ εἰμί καί οὐ ἀλλοιόω καί αὐτός μέν πρόσειμι ὁ g πάγιος καί ἀναλλοίωτος κατά οὐσία ἔχω · ὁ δέ κατά ὁ Εὐαγγέλιος πολιτεύω , καί πρακτικός ὁ ἐντολή μέτειμι1 ἐκ ὁ ἄνωθεν δωρεά καί μετουσία , ὁ ἀναλλοίωτος ἐν ὁ κατά ὁ βίος ἐπιτήδευμα διάκειμαι προσγίγνομαι · καί ὁ μή συμβάλλω ὁ καιρός . διό καί Παῦλος παραινέω τις λέγω , “ μή συσχηματίζω ὁ αἰών οὗτος , ἀλλά μεταμορφόω ὁ “ ἀνακαίνωσις ὁ νόος σύ , εἰς ὁ δοκιμάζω σύ τίς ὁ θέλημα “ ὁ Θεός ὁ ἀγαθός καί Εὐάρεστον καί τέλειος . βούλομαι ἀποκυέω ἐγώ λόγος ἀλήθεια . ἐπί μέν γάρ ὁ υἱός κύριος λέγω ὁ γέννησις , ἐπί δέ ὁ κτίσμα καταχρηστικός · ἐπί ἐκεῖνος μέν ὁ ἀλήθεια ἕνεκα καί ὁ ὁμοουσιότης · ἐπί δέ οὗτος , τιμή ἕνεκα καί υἱοθεσία · “ βούλομαι ἐγείρω φημί , “ ἀποκυέω ἐγώ λόγος ἀλήθεια . μή τοίνυν ὁ ὁμωνυμία ὁ ὁμοτιμία ἐνταῦθα τίκτω , μηδέ ὁ κατά - χρηστικός εἴρω κύριος λέγω νομίζω . εἰς ὁ εἰμί ἐγώ ἀπαρχή τις ὁ αὐτός κτίσμα . ἀντί ὁ πρῶτος καί τίμιος . κτίσμα δέ ὁ ὁράω - μένω κτίσις φημί , ὅς τίμιος ὁ ἄνθρωπος δείκνυμι . ὅπου γε καί αὐτός ὁ κτίσις προσδοκάω ὁ ἡμέτερος σωτηρία , ἵνα καί ἐγώ συνελευθερόω . ὁ ὁ ὁμολογία , ὁ ὁ πίστις . πρωτοτόκος ἐν ὁ οὐρανός .