catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ii-ad-timotheum-e-cod-paris-coislin-204 9
Περὶ τῆς ἑαυτοῦ μελλούσης ἀναλύσεως ἐπὶ δόξη αἰωνίᾳ . Ἔργον ποίησον εὐαγγελιστοῦ , τὴν διακονίαν σου πληροφόρησον . Ἄρα τοῦτο ἔργον εὐαγγελιστοῦ , τὸ κακοπαθεῖν καὶ παρ’ ἑαυτοῦ καὶ παρὰ τῶν ἔξωθεν · τὸ δὲ “ πληροφόρησον ” ἀντὶ τοῦ πλήρωσον · ἰδοὺ καὶ ἄλλη ἀνάγκη τοῦ κακοπαθεῖν . Ἐγὼ γὰρ ἤδη σπένδομαι , καὶ ὁ καιρὸς τῆς ἐμῆς ἀναλύσεως ἐφέστηκεν . Οὐκ εἶπε τῆς ἐμῆς θυσίας · τῆς μὲν γὰρ τῆς θυσίας οὐ τὸ πᾶν ἀναφέρεται τῷ Θεῷ , τῆς δὲ σπονδῆς τὸ ὅλον . τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἠγώνισμαι , τὸν δρόμον τετέλεκα . τίνος ἕνεκεν οὕτω μεγαληγορεῖ ταῦτα λέγων ὁ Παῦλος ; ἐμοὶ δοκεῖ τὴν ἀθυμίαν βούλεται παραμυθήσασθαι τοῦ μαθητοῦ , θαρρεῖν κελεύων , ὡς ἐπὶ στέφανον ἀπιόντος αὐτοῦ , ὡς πάντα τετελεκότος · ὡς ἃν εἰ πατὴρ παιδίον αὐτῷ παρακαθήμενον καὶ τὴν ὀρφανίαν οὐ φέρον παραμυθεῖται λέγων , τέκνον , μὴ κλαῖε · ἐζήσαμεν καλῶς εἰς γῆρας ἐλθόντες , καταλιμπανόμενοι · ἄληπτος ἡμῶν ὁ βίος γέγονε , μετὰ δόξης ἀπερχόμεθα · ἔχεις καὶ σὺ θαυμάζεσθαι ἀπὸ τῶν ἡμῖν πεπραγμένων . πολλὰς ἡμῖν ὁ βασιλεὺς οἶδε τὰς χάριτας , τρόπαια ἐστήσαμεν , τοὺς πολέμους ἐνικήσαμεν · οὐ μεγαληγορῶν , ἀλλὰ τοῖς ἐγκωμίοις παιδεύων τὸν παῖδα , κούφως φέρειν τὰ συμβάντα , καὶ χρηστὰς ἔχειν τὰς ἐλπίδας . Λοιπὸν ἀπόκειταί μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος . Δικαιοσύνην ἐνταῦθα τὴν καθόλου φησὶν ἀρετήν . Ὂν ἀποδώσει μοι ὁ δίκαιος κριτὴς , οὐ μόνον δὲ ἐμοὶ , ἀλλὰ καὶ πᾶσι τοῖς ἠγαπηκόσι τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ . Ἐν πᾶσιν , πολλῷ μᾶλλον Τιμοθέῳ · πῶς δὲ ἄν τις ἀγαπήσειεν τὴν ἐπιφάνειαν τοῦ Χριστοῦ ; εἰ χαίροι ἐπὶ τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ , εἰ ἄξια πράττοι τῆς χαρᾶς . ἐπιφάνεια δὲ λέγεται διὰ τὸ ἐπάνω φαίνεσθαι , καὶ ἄνωθεν ἀνατέλλειν . Σπούδασον πρὸ χειμῶνος ἐλθεῖν πρός με ταχέως . Ἄξιον ἐπιζητῆσαι , πῶς καλεῖ τὸν Τιμόθεον πρὸς ἑαυτὸν , εἴγε ἐκκλησίαν ἐμπεπιστευμένος ἦν καὶ ἔθνος ὁλόκληρον ; ἀνάγκῃ κατείληπτο πολλῇ , δεσμωτήριον ᾤκει καὶ συνεκέκλητο ὑπὸ Νέρωνος , ἰδεῖν ποθῶν πρὸ τῆς τελευτῆς , καὶ ἴσως πολλὰ παραθέσθαι · καὶ οὐ λέγει ἵνα σε ἴδω πρὶν ἀπελθεῖν ἐκ τοῦ βίου , ὃ μάλιστα λυπεῖ , ἀλλ’ ἐπειδὴ μόνος εἰμὶ , καὶ οὐδένα ἔχω τὸν συναντιλαμβανόμενόν μοι τοῦ εὐαγγελίου . Δὴμᾶς γάρ με ἐγκατέλιπεν ἀγαπήσας τὸν νῦν αἰῶνα , καὶ ἐπορεύθη εἰς Θεσσαλονίκην . τουτέστι , τῆς ἀνέσεως ἐρασθεὶς τοῦ ἀκινδύνου καὶ τοῦ ἀσφαλοῦς , εἵλετο μᾶλλον οἴκοι τρυφᾷν , ἣ μετ’ ἐμοῦ ταλαιπωρεῖσθαι . τοῦτον διέβαλεν , οὐ τοῦτο αὐτὸ προῃρημένος , ἀλλ’ ἡμᾶς στηρίξαι ὥστε μὴ μαλακίζεσθαι ἐν τοῖς κινδύνοις · τοῦτο γάρ ἐστι τὸν παρόντα ἀγαπήσαι αἰῶνα . Κρίσκης εἰς Γαλατίαν , Τῖτος εἰς Δαλματίαν . Θεόδωροσ . τὰς νῦν καλουμένας Γαλλίας · οὕτως γὰρ πάντες ἐκάλουν οἱ παλαιοί . τούτους δὲ οὐκέτι διαβάλλει · καὶ γὰρ ὁ Τῖτος τῶν σφόδρα θαυμαστῶν ἦν . Λουκᾶς ἐστι μόνος μετ’ ἐμοῦ . Οὗτος γὰρ σφόδρα ἀδιασπάστως εἶχεν αὐτοῦ , ὁ καὶ τὸ Εὐαγγέλιον γράψας καὶ τὰς Πραξεῖς τὰς Καθολικὰς , φιλόπονος ὣν καὶ φιλομαθὴς καὶ καρτερικός . Μάρκον ἀναλαβὼν ἄγε μετὰ σεαυτοῦ · ἔστι γάρ μοι εὔχρηστος εἰς διακονίαν . Οὐκ εἰς τὴν ἀνάπαυσιν τὴν ἑαυτοῦ , ἀλλ’ εἰς τὴν διακονίαν τοῦ Εὐαγγελίου · ὥστε μηδὲ μίαν γενέσθαι ταραχὴν κατὰ τὴν αὐτοῦ τελευτὴν τοῖς πιστοῖς · τῶν αὐτοῦ μαθητῶν πολλῶν παρόντων καὶ παραμυθουμένων τοὺς ἀφορήτως φέροντας αὐτοῦ τὴν τελευτήν · καὶ γὰρ ἄνδρας ἀξιολόγους εἰκὸς εἶναι τοὺς πεπιστευκότας ἐπὶ τῆς Ῥώμης . τὸν φελόνην ὃν ἀπέλιπον ἐν Τι παρὰ Κάρπῳ , ἐρχόμενος φέρε , καὶ τὰ βιβλία , μάλιστα τὰς μεμβράνας . Ἱμάτια ἐνταῦθα λέγει , τινὲς δέ φασι τὸ γλωσσόκομον ἔνθα τὰ βιβλία ἔκειτο · τι δὲ αὐτῷ τῶν βιβλίων ἔδει , μέλλοντι ἀποδημεῖν πρὸς τὸν Θέον ; καὶ μάλιστα , ὥστε αὐτὰ τοῖς πιστοῖς παραθέσθαι , καὶ ἀντὶ τῆς αὐτοῦ διδασκαλίας ἔχειν αὐτά · τὸν δὲ φελόνην ἐζήτει , ὥστε μὴ δεηθῆναι παρ’ ἑτέρων λαβεῖν · ὁρᾷς γὰρ αὐτὸν πολλὴν ὑπὲρ τούτου ποιούμενον τὴν σπουδήν . Ἀλέξανδρός ὁ χαλκεὺς πολλά μοι κακὰ ἐπεδείξατο · ἀποδώσει αὐτῷ ὁ Κύριος κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ . πάλιν ἐνταῦθα μέμνηται πειρασμοῦ , οὐχ ἁπλῶς ἐκεῖνον βουλόμενος διαβαλεῖν , ἀλλὰ τὸν μαθητὴν ἀλείψαι πρὸς τοὺς ἀγῶνας , ὥστε πάντα φέρειν γενναίως · κἂν εὐτελεῖς ὦσιν οἱ τὰς πείρας προσάγοντες · “ ἔθλιψέ με , φησὶ , διαφόρως , ” ἀλλ’ οὐκ ἀτιμωρητὶ ταῦτα αὐτῷ προχωρήσει , οὐχ οὕτως τῶν ἁγίων ταῖς τιμωρίαις ἐπιτρεχόντων , ἀλλ’ ὡς τοῦ κηρύγματος δεομένου καὶ τῶν ἀσθενεστέρων τῆς ἐντεῦθεν παραμυθίας , ὃ καὶ προφητεία ἐστὶν , εἰ ἄρα ἀποδώσει αὐτῷ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ , “ ὃν καὶ σὺ φυλάττου , λίαν “ γὰρ ἀνθέστηκε τοῖς ἡμετέροις . ” τουτέστι , πολεμεῖ καὶ ἀνθίσταται · καὶ οὐκ εἶπε , τιμώρησαι , κόλασον , ἀπέλασον , καίτοι γε ἐνῆν ταῦτα διὰ τῆς χάριτος ἐργάσασθαι , ἀλλ’ οὐδὲν τούτων εἶπε , οὐδὲ ὁπλίζει αὐτὸν κατ’ αὐτοῦ , ἀλλὰ παραχωρεῖν κελεύει , τῷ ἐῷ παραχωροῦντα τὴν τιμωρίαν . Ἐν τῆ πρώτη μου ἀπολογίᾳ οὐδείς μοι συμπαρεγένετο , ἀλλὰ πάντες με ἐγκατέλιπον , μὴ αὐτοῖς λογισθείῃ · ὁ δὲ Κύριός μοι παρέστη , καὶ ἐνεδυνάμωσέ με , ἵνα δι’ ἐμοῦ τὸ κήρυγμα πληροφορηθῇ , καὶ ἀκούση πάντα τὰ ἔθνη , καὶ ἐρρύσατό με ἐκ στόματος λέοντος , καὶ ῥύσεταί με ὁ Κύριος ἀπὸ παντὸς ἔργου πονηροῦ , καὶ σώσει εἰς τὴν βασιλείαν αὐτοῦ τὴν ἐπουράνιον . ἀμήν . Χρυσοστόμου . Ποῖαν λέγει πρώτην ἀπολογίαν ; παρέστη τῷ Νέρωνι καὶ διέφυγεν · ἐπειδὴ δὲ τὸν οἰνοχόον αὐτοῦ κατήχησε , τότε αὐτὸν ἀπέτεμεν · οὐδὲ γὰρ οὕτω πρὸς τὰ εἴδωλα ζῆλον εἶχεν ὁ Νέρων , οὕτως ἦν ἐξίτηλος ἐν πᾶσι · τὸ δὲ “ πάντες με q̓κα - “ τωπον,n οἱ Ἰουδαῖοι , φησὶν , οἱ ἀδελφοί · “ μὴ αὐτοὺς λογι - “ σθείη . ” ὁρᾷς αὐτὸν μὴ μόνον οὐ βουλόμενον τιμωρεῖσθαι , ἀλλὰ καὶ συγχώρησιν εὐχόμενον ; καίτοι δεινὰ ἐπεπόνθει · οὐ γὰρ ἴσον ἀπὸ ἀλλοτρίων προδίδοσθαι , ὅσον τὸ ἀπὸ τῶν οἰκείων · “ ὁ δὲ Κύ - " ριός μοι παρέστη , ” φησί · τὸν γὰρ ὑπὸ ἀνθρώπων ἐγκαταλιμ - πανόμενον ὁ Κύριος οὐκ ἀφίησιν · “ ἐνεδυνάμωσέ με , ” φησὶ , τουτέστι , παρρησίαν ἐχαρίσατο , καὶ οὐκ ἀφῆκε καταπεσεῖν . ὁρᾷς προτροπὴν πρὸς τὸν μαθητήν ; “ ἵνα δέ μου τὸ κήρνγμα πληρο - “ φορηθῇ . ” ὅρα ταπεινοφροσύνην , οὐ γὰρ ὡς ἄξιος , φησὶν , ἐπικου - ρίας ἐν , ἀλλὰ διὰ τὸ κήρυγμα , ἵνα πληρωθῇ καὶ εἰς πέρας ἔλθῃ , καὶ ἀκούση , φησὶ , πάντα τὰ ἔθνη · ἵνα πᾶσι , φησὶ , κατάδηλος γένηται καὶ τοῦ κηρύγματος ἡ δύναμις , καὶ τῆς περὶ ἐμὲ προνοίας ἡ κηδεμονία · καὶ “ ἐρρύσθην ἐκ στόματος λέοντος . ” λέοντα τὸν Νέρωνα λέγει , διὰ τὸ ὠμὸν καὶ θηριῶδες . “ καὶ ῥύσε - “ ταί με ὁ Κύριος ἀπὸ παντὸς ἔργου πονηροῦ , καὶ σώσει εἰς τὴν “ βασιλείαν αὐτοῦ τὴν ἐπουράνιον . ” εἰ ῥύσεται , πῶς , φησὶν , “ ἐγὼ ἤδη σπένδομαι , ἀλλ’ ὅρα , τότε μὲν ἐκ τοῦ Νέρωνος ἐρρύσατο , νῦν δὲ οὐκέτι ἐκ τοῦ Νέρωνος · τὸ ἱκανὸν γὰρ τῷ εὐαηελίῳ ἐγεγόνει , ἀλλ’ ἀπὸ παντὸς ἁμαρτήματος , τουτέστιν , οὐκ ἀφήσει καταγνωσθέντα ἔν τινι ἀπελθεῖν , “ καὶ σώσει εἰς τὴν βασιλείαν α αὐτοῦ · ” ἐξαρπάσει με , φησὶν , ἔνθεν καὶ φυλάξει · τοῦτο γὰρ τὸ “ σώσει εἰς τὴν βασιλείαν αὐτοῦ · ” ἄρα αὕτη ἐστὶν ἡ σωτηρία . " ᾧ “ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων , ἀμήν · ” ὅρα δοξολογίαν Υἱοῦ ὥσπερ ἤδη Πατρὸς , καὶ ἄλλοτε Πνεύματος . Ἄσπασαι Πρίσκαν καὶ Ἀκύλαν καὶ τὸν Ὀνησιὀνησιφόρου οἶκον . Οὗτοι εἰσιν , ὧν συνεχῶς μέμνηται , τῶν σκηνοποιῶν , παρ᾿ οἷς καὶ κατήχθη · τῆς δὲ γυναικὸς ὡς πιστοτέρας , πρώτης μέμνηται . ὁ γὰρ oνησιφόρος ἐν Ρώμη ἦν , τοὺς οὖν ἐν τῷ οἴκω αὐτοῦ ἀσπάζεται , ταύτῃ διεγείρων πρὸς τὸν ὅμοιον τῷ Ὀντͅσιφόρῳ ζῆλόν . Ἔραστος ἔμεινεν ἐν Κορίνθῳ , τρόφιμον δὲ ἀπέλιπον ἐν Μιλήτῳ ἀσθενοῦντα . Ἐπειδὴ τούτων οὐκ ἐμνήσθη,νῦν μέμνηται , ἵνα δείξη ὅτι πάν - τόθεν μεμόνωται καὶ χρήζει τοῦ Τιμοθέου . “ τρόφιμον δὲ ἀπέλιπον “ ἐν Μιλήτῳ ἀσθενοῦντα · ” διὰ τι γὰρ μὴ ἰάσω αὐτὸν , ἀλλ’ ἀπέλιπες ; οὐ πάντα ἴσχυον οἱ Ἀπόστολοι , ἣ οὐ πάντα ᾠκονόμουν χάριτι , ἵνα μή τις λογίσηται εἰς αὐτοὺς , ὑπὲρ ὃ βλέπει . ἡ δὲ Μίλητος ἐγγὺς τῆς Ἐφέσου τυγχάνει . ἄρα οὖν ἀποπλέων ἐπὶ τὴν Ἰουδαίαν ἀπέλιπεν αὐτὸν , ἣ μετὰ τὸ γενέσθαι ἐν Ῥώμη · πάλιν γὰρ εἰς τὴν Σπανίαν ἀπῆλθεν · εἰ δὲ καὶ ἐκεῖθεν εἰς ταῦτα τὰ μέρη οὐκ ἴσμεν . “ σπούδασον πρὸ χειμῶνος ἐλθεῖν , ” ἕως οὗ , φησὶ , ζῶ · ἵνα μὴ τῷ χειμῶνι ἐπισχεθεὶς οὐκ ἴδῃς με . Ἀσπάζεταί σε Εὔβουλος , καὶ Σπουδῆς , καὶ Λῆνος , καὶ Κλαυδία , καὶ οἱ ἀδελφοὶ πάντες . ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς μετὰ τοῦ πνεύματός σου · ἡ χάρις μεθ’ ὑμῶν . τοῦτον τὸν ληνὸν ἱστοροῦσι τινες δεύτερον μετὰ Πέτρον ἐπίσκοπον τῆς Ῥωμαίων ἐκκλησίας γεγενῆσθαι . τίνος δὲ ἕνεκεν τοσούτων ὄντων πιστῶν , τούτων μέμνηται ; δηλονότι ὡς ἐκβεβηκότων ἤδη τὴν γνώμην τῶν κοσμικῶν πραγμάτων , καὶ μᾶλλον λαμπόντων . τριὰς , μονὰς , ἐλέησον . τέλος τῶν εἰς τὴν πρὸς Τιμόθεον β΄ Ἐπιστολὴν ἐξηγητικῶν ἐκλογῶν .
Lemmas: περι ὁ ἑαυτοῦ μέλλω ἀνάλυσις ἐπί δόξα αἰώνιος . ἔργον ποιέω εὐαγγελιστής , ὁ διακονία σύ πληροφορέω . ἄρας οὗτος ἔργον εὐαγγελιστής , ὁ κακοπαθέω καί παρά ἑαυτοῦ καί παρά ὁ ἔξωθεν · ὁ δέ “ πληροφορέω ” ἀντί ὁ πληρόω · ἰδού καί ἄλλος ἀνάγκη ὁ κακοπαθέω . ἐγώ γάρ ἤδη σπένδω , καί ὁ καιρός ὁ ἐμός ἀνάλυσις ἐφίστημι . οὐ εἶπον ὁ ἐμός θυσία · ὁ μέν γάρ ὁ θυσία οὖον ὁ πᾶς ἀναφέρω ὁ Θεός , ὁ δέ σπονδή ὁ ὅλος . ὁ ἀγών ὁ καλός ἀγωνίζομαι , ὁ δρόμος τελέω . τίς ἕνεκα οὗτος μεγαληγορέω οὗτος λέγω ὁ Παῦλος ; ἐγώ δοκέω ὁ ἀθυμία βούλομαι παραμυθέομαι ὁ μαθητής , θαρσέω κελεύω , ὡς ἐπί στέφανος ἄπειμι αὐτός , ὡς πᾶς τελέω · ὡς ἄν εἰμί πατήρ παιδίον αὐτός παρακάθημαι καί ὁ ὀρφανία οὖον φέρω παραμυθέομαι λέγω , τέκνον , μή καλέω · ζῶ καλῶς εἰς γῆρας ἔρχομαι , καταλείπω · ἄληπτος ἐγώ ὁ βίος γίγνομαι , μετά δόξα ἀπέρχομαι · ἔχω καί σύ θαυμάζω ἀπό ὁ ἐγώ πράσσω . πολύς ἐγώ ὁ βασιλεύς οἶδα ὁ χάρις , τρόπαιον ἵστημι , ὁ πόλεμος νικάω · οὖον μεγαληγορέω , ἀλλά ὁ ἐγκώμιον παιδεύω ὁ παῖς , κοῦφος φέρω ὁ συμβαίνω , καί χρηστός ἔχω ὁ ἐλπίς . λοιπός ἀπόκειμαι ἐγώ ὁ ὁ δικαιοσύνη στέφανος . Δικαιοσύνη ἐνταῦθα ὁ καθόλου φημί ἀρετή . εἰμί πωλέω ἐγώ ὁ δίκαιος κριτής , οὖον μόνος δέ ἐγώ , ἀλλά καί πᾶς ὁ ἀγαπάω ὁ ἐπιφάνεια αὐτός . ἐν πᾶς , πολύς μᾶλλον Τιμόθεος · πῶς δέ ἄν τις ἀγαπάω ὁ ἐπιφάνεια ὁ Χριστός ; εἰμί χαίρω ἐπί ὁ παρουσία αὐτός , εἰμί ἄξιος πράσσω ὁ χαρά . ἐπιφάνεια δέ λέγω διά ὁ ἐπάνω φαίνω , καί ἄνωθεν ἀνατέλλω . σπουδάζω πρό χειμών ἔρχομαι πρός ἐγώ ταχέως . Ἄξιος ἐπιζητέω , πῶς καλέω ὁ Τιμόθεος πρός ἑαυτοῦ , εἰ ἐκκλησία ἐμπιστεύω εἰμί καί ἔθνος ὁλόκληρος ; ἀνάγκη καταλαμβάνω πολύς , δεσμωτήριον οἰκέω καί συγκαλέω ὑπό Νέρων , ὁράω ποθή πρό ὁ τελευτή , καί ἴσως πολύς παρατίθημι · καί οὖον λέγω ἵνα σύ ὁράω πρίν ἀπέρχομαι ἐκ ὁ βίος , ὅς μάλιστα λυπέω , ἀλλά ἐπεί μόνος εἰμί , καί οὐδείς ἔχω ὁ συναντιλαμβάνω ἐγώ ὁ εὐαγγέλιον . Δημᾶς γάρ ἐγώ ἐγκαταλείπω ἀγαπάω ὁ νῦν αἰών , καί πορεύω εἰς Θεσσαλονίκη . τουτέστι , ὁ ἄνεσις ἔραμαι ὁ ἀκίνδυνος καί ὁ ἀσφαλής , αἱρέω μᾶλλον οἴκοι τρυφάω , ὅς μετά ἐγώ ταλαιπωρέω . οὗτος διαβάλλω , οὖον οὗτος αὐτός προαιρέω , ἀλλά ἐγώ στηρίζω ὥστε μή μαλακίζομαι ἐν ὁ κίνδυνος · οὗτος γάρ εἰμί ὁ πάρειμι ἀγαπάω αἰών . Κρίσκης εἰς Γαλατία , Τῖτος εἰς Δαλματία . Θεόδωρος . ὁ νῦν καλέω Γαλλία · οὕτως γάρ πᾶς καλέω ὁ παλαιός . οὗτος δέ οὐκέτι διαβάλλω · καί γάρ ὁ Τῖτος ὁ σφόδρα θαυμαστός εἰμί . Λουκᾶς εἰμί μόνος μετά ἐγώ . οὗτος γάρ σφόδρα ἀδιασπάστως ἔχω αὐτός , ὁ καί ὁ Εὐαγγέλιος γράφω καί ὁ πράσσω ὁ καθολικός , φιλόπονος ἐάν καί φιλομαθής καί καρτερικός . Μᾶρκος ἀναλαμβάνω ἄγω μετά σεαυτοῦ · εἰμί γάρ ἐγώ εὔχρηστος εἰς διακονία . οὐ εἰς ὁ ἀνάπαυσις ὁ ἑαυτοῦ , ἀλλά εἰς ὁ διακονία ὁ Εὐαγγέλιος · ὥστε μηδέ εἷς γίγνομαι ταραχή κατά ὁ αὐτός τελευτή ὁ πιστός · ὁ αὐτός μαθητής πολύς πάρειμι καί παραμυθέομαι ὁ ἀφόρητος φέρω αὐτός ὁ τελευτή · καί γάρ ἀνήρ ἀξιόλογος εἰκός εἰμί ὁ πιστεύω ἐπί ὁ Ῥώμη . ὁ φαιλόνης ὅς ἀπολείπω ἐν τις παρά Κάρπος , ἐρχόμενος φέρω , καί ὁ βιβλίον , μάλιστα ὁ μεμβράνα . ἱμάτιον ἐνταῦθα λέγω , τις δέ φημί ὁ γλωσσοκομεῖον ἔνθα ὁ βιβλίον κεῖμαι · τίς δέ αὐτός ὁ βιβλίον ἐσθίω , μέλλω ἀποδημέω πρός ὁ θέω ; καί μάλιστα , ὥστε αὐτός ὁ πιστός παρατίθημι , καί ἀντί ὁ αὐτός διδασκαλία ἔχω αὐτός · ὁ δέ φαιλόνης ζητέω , ὥστε μή δήω παρά ἕτερος λαμβάνω · ὁράω γάρ αὐτός πολύς ὑπέρ οὗτος ποιέω ὁ σπουδή . Ἀλέξανδρος ὁ χαλκεύς πολύς ἐγώ κακός ἐπιδείκνυμι · πωλέω αὐτός ὁ Κύριος κατά ὁ ἔργον αὐτός . πάλιν ἐνταῦθα μιμνήσκω πειρασμός , οὐ ἁπλόος ἐκεῖνος βούλομαι διαβάλλω , ἀλλά ὁ μαθητής ἀλείφω πρός ὁ ἀγών , ὥστε πᾶς φέρω γενναῖος · κἀν εὐτελής εἰμί ὁ ὁ πείρω προσάγω · “ θλίβω ἐγώ , φημί , διάφορος , ” ἀλλά οὐ ἀτιμωρητί οὗτος αὐτός προχωρέω , οὐ οὕτως ὁ ἅγιος ὁ τιμωρία ἐπιτρέχω , ἀλλά ὡς ὁ κήρυγμα δήω καί ὁ ἀσθενής ὁ ἐντεῦθεν παραμυθία , ὅς καί προφητεία εἰμί , εἰμί ἄρα πωλέω αὐτός κατά ὁ ἔργον αὐτός , “ ὅς καί σύ φυλάσσω , λίαν “ γάρ ἀνθίστημι ὁ ἡμέτερος . ” τουτέστι , πολεμέω καί ἀνθίστημι · καί οὐ εἶπον , τιμωρέω , κολάζω , ἀπελαύνω , καίτοι γε ἐν-εἰμί οὗτος διά ὁ χάρις ἐργάζομαι , ἀλλά οὐδείς οὗτος εἶπον , οὐδέ ὁπλίζω αὐτός κατά αὐτός , ἀλλά παραχωρέω κελεύω , ὁ ἐάω παραχωρέω ὁ τιμωρία . ἐν τῆ πρῶτος ἐγώ ἀπολογία οὐδείς ἐγώ συμπαραγίγνομαι , ἀλλά πᾶς ἐγώ ἐγκαταλείπω , μή αὐτός λογίζομαι · ὁ δέ κύριος ἐγώ παρίστημι , καί ἐνδυναμόω ἐγώ , ἵνα διά ἐγώ ὁ κήρυγμα πληροφορέω , καί ἀκούω πᾶς ὁ ἔθνος , καί ἐρύω ἐγώ ἐκ στόμα λέων , καί ἐρύω ἐγώ ὁ Κύριος ἀπό πᾶς ἔργον πονηρός , καί σῴζω εἰς ὁ βασίλειος αὐτός ὁ ἐπουράνιος . ἀμήν . Χρυσόστομος . Ποίας λέγω πρῶτος ἀπολογία ; παρίστημι ὁ Νέρων καί διαφεύγω · ἐπεί δέ ὁ οἰνοχόος αὐτός κατηχέω , τότε αὐτός ἀποτέμνω · οὐδέ γάρ οὗτος πρός ὁ εἴδωλον ζῆλος ἔχω ὁ Νέρων , οὕτως εἰμί ἐξίτηλος ἐν πᾶς · ὁ δέ “ πᾶς ἐγώ καίω - “ τωπον,n ὁ Ἰουδαῖος , φημί , ὁ ἀδελφός · “ μή αὐτός λογ - “ σθείη . ” ὁράω αὐτός μή μόνος οὖον βούλομαι τιμωρέω , ἀλλά καί συγχώρησις εὔχομαι ; καίτοι δεινός πάσχω · οὖον γάρ ἴσος ἀπό ἀλλότριος προδίδωμι , ὅσος ὁ ἀπό ὁ οἰκέω · “ ὁ δέ κύ - " ριος ἐγώ παρίστημι , ” φημί · ὁ γάρ ὑπό ἄνθρωπος ἐγκαταλιμ - πανομενω ὁ Κύριος οὐ ἀφίημι · “ ἐνδυναμόω ἐγώ , ” φημί , τουτέστι , παρρησία χαρίζομαι , καί οὐ ἀφίημι καταπίπτω . ὁράω προτροπή πρός ὁ μαθητής ; “ ἵνα δέ ἐγώ ὁ κήρνγμα πληρόω - “ φορέω . ” ὁράω ταπεινοφροσύνη , οὖον γάρ ὡς ἄξιος , φημί , ἐπικος - ῥίος ἐν , ἀλλά διά ὁ κήρυγμα , ἵνα πληρόω καί εἰς πέρας ἔρχομαι , καί ἀκούω , φημί , πᾶς ὁ ἔθνος · ἵνα πᾶς , φημί , κατάδηλος γίγνομαι καί ὁ κήρυγμα ὁ δύναμις , καί ὁ περί ἐγώ πρόνοια ὁ κηδεμονία · καί “ ῥύομαι ἐκ στόμα λέων . ” λέων ὁ Νέρων λέγω , διά ὁ ὠμός καί θηριώδης . “ καί ῥυσός - “ ὅς ἐγώ ὁ Κύριος ἀπό πᾶς ἔργον πονηρός , καί σῴζω εἰς ὁ “ βασίλειος αὐτός ὁ ἐπουράνιος . ” εἰμί ῥύομαι , πῶς , φημί , “ ἐγώ ἤδη σπένδω , ἀλλά ὁράω , τότε μέν ἐκ ὁ Νέρων ῥύομαι , νῦν δέ οὐκέτι ἐκ ὁ Νέρων · ὁ ἱκανός γάρ ὁ εὐαηελίῳ γίγνομαι , ἀλλά ἀπό πᾶς ἁμάρτημα , τουτέστιν , οὐ ἀφίημι καταγιγνώσκω ἐν τις ἀπέρχομαι , “ καί σῴζω εἰς ὁ βασίλειος ὅς αὐτός · ” ἐξαρπάζω ἐγώ , φημί , ἔνθεν καί φυλάσσω · οὗτος γάρ ὁ “ σῴζω εἰς ὁ βασίλειος αὐτός · ” ἄρα οὗτος εἰμί ὁ σωτηρία . " ὅς “ ὁ δόξα εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών , ἀμήν · ” ὁράω δοξολογία υἱός ὥσπερ ἤδη πατήρ , καί ἄλλοτε πνεῦμα . ἀσπάζομαι Πρίσκα καί Ἀκύλας καί ὁ ονησιονησιφορος οἶκος . οὗτος εἰμί , ὅς συνεχῶς μιμνήσκω , ὁ σκηνοποιός , παρά ὅς καί κατάγω · ὁ δέ γυνή ὡς πιστός2 , πρῶτος μιμνήσκω . ὁ γάρ oνησιφόρος ἐν Ρώμη εἰμί , ὁ οὖν ἐν ὁ οἶκος αὐτός ἀσπάζομαι , οὗτος διεγείρω πρός ὁ ὅμοιος ὁ οντσιφορος ζῆλος . Ἔραστος μένω ἐν Κόρινθος , τρόφιμος δέ ἀπολείπω ἐν Μίλητος ἀσθενέω . ἐπεί οὗτος οὐ ἐμνήσθη,νῦν μιμνήσκω , ἵνα δείκνυμι ὅτι πᾶς - τόθεν μονώτης καί χρῄζω ὁ Τιμόθεος . “ τρόφιμος δέ ἀπολείπω “ ἐν Μίλητος ἀσθενέω · ” διά τίς γάρ μή ἰάομαι αὐτός , ἀλλά ἀπολείπω ; οὖον πᾶς ἰσχύω ὁ ἀπόστολος , ὅς οὖον πᾶς οἰκονομέω χάρις , ἵνα μή τις λογίζομαι εἰς αὐτός , ὑπέρ ὅς βλέπω . ὁ δέ Μίλητος ἐγγύς ὁ Ἔφεσος τυγχάνω . ἄρα οὖν ἀποπλέω ἐπί ὁ Ἰουδαῖος ἀπολείπω αὐτός , ὅς μετά ὁ γίγνομαι ἐν Ῥώμη · πάλιν γάρ εἰς ὁ Ἱσπανία ἀπέρχομαι · εἰμί δέ καί ἐκεῖθεν εἰς οὗτος ὁ μέρος οὐ οἶδα . “ σπουδάζω πρό χειμών ἔρχομαι , ” ἠώς ὅς , φημί , ζῶ · ἵνα μή ὁ χειμών ἐπέχω οὐ ὁράω ἐγώ . ἀσπάζομαι σύ Εὔβουλος , καί Σπουδή , καί Λῆνος , καί Κλαυδία , καί ὁ ἀδελφός πᾶς . ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός μετά ὁ πνεῦμα σύ · ὁ χάρις μετά σύ . οὗτος ὁ ληνός ἱστορέω τις δύο μετά Πέτρος ἐπίσκοπος ὁ Ῥωμαῖος ἐκκλησία γίγνομαι . τίς δέ ἕνεκα τοσοῦτος εἰμί πιστός , οὗτος μιμνήσκω ; δηλονότι ὡς ἐκβαίνω ἤδη ὁ γνώμη ὁ κοσμικός πρᾶγμα , καί μᾶλλον λάμπω . τριάς , μονή , ἐλεέω . τέλος ὁ εἰς ὁ πρός Τιμόθεος Β΄ Ἐπιστολή ἐξηγητικός ἐκλογή .