catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ii-ad-timotheum-e-cod-paris-coislin-204 1
Ἔπαινος τῆς Τιμοθέου πίστεως καὶ προτροπὴ ὑπομονῆς , κατὰ τὸ πρέπον τι χάριτι , ἐν ᾗ καὶ αὐτός φησὶ διακαρτερεῖν πάσχων . Χάριν ἔχω τῷ Θεῷ , ᾧ λατρεύω ἀπὸ προγόνων ἐν καθαρᾷ συνειδήσει , ὡς ἀδιάλειπτον ἔχω τὴν περὶ σοῦ μνείαν ἐν ταῖς δεήσεσί μου , νυκτὸς καὶ ἡμέρας , ἐπιποθῶν σε ἰδεῖν , μεμνημένος σου τῶν δακρύων , ἵνα χαρᾶς πληρωθῶ . Εὐχαριστῶ , φησὶ , τῷ Θεῷ , ὅτι μέμνημαί σου · πῶς δὲ ἀπὸ προγόνων ἐν καθαρᾷ συνειδήσει λατρεύει τῷ Θεῷ ; ὅτι τὸ συνειδὸς αὐτοῦ οὐκ ἦν βλαβέν · ἄλλως τε ἐνταῦθα περὶ βίου φησὶ , καὶ πανταχοῦ τὴν συνείδησιν τὸν βίον , φησίν · ἣ ὅτι οὐδὲν ὧν προεθυμούμην καλῶν , δι’ ἀνθρωπίνη , αἰτίαν προὔδωκα , οὐδὲ τότε ὅτε ἐδίωκον · διὸ φησίν · “ ἀλλ’ ἠλεήθην , ὅτι ἀγνοῶν ἐποίησα ἐν “ ἀπιστίᾳ . ” ( Σευηριανόσ . ) Ἄλλος δέ φησίν · οὐ τὸ ἄμεμπτον λέγει τοῦ βίου , ἀλλὰ τὸ τῆς εἰς Θεὸν πίστεως . Ἐπιποθῶν ἰδεῖν σε . Χρυσοστόμου . Ὄρα ζέοντα πόθον καὶ ταπεινοφροσύνην , πῶς ἀπολογεῖται τῷ μαθητῇ , εἶτα δείκνυσιν , ὅτι οὐχ ἁπλῶς οὐδὲ εἰκῆ · ἐπιφέρει γὰρ " μεμνημένος σου τῶν δακρύων . ” εἰκὸς γὰρ ἦν αὐτὸν ἀποσχιζόμενον κλαίειν καὶ ὀδύρεσθαι · " ἵνα χαρᾶς , ” φησὶ , “ πληρωθῶ , ἐπιποθῶ σε ἰδεῖν . ” οὐκ ἂν οὖν ἐμαυτὸν τοσαύτης ἀπε - στέρησα ἡδονῆς , εἰ καὶ σφόδρα ἀναίσθητος ἤμην καὶ ὠμὸς , ἱκανὰ ἦν τὰ δάκρυα ἐκεῖνα εἰς μνήμην ἐλθόντα κάμψαι · νυνὶ δὲ , οὐχ εἰς τῶν τοιούτων εἰμὶ , ἀλλὰ τῶν καθαρῶς λατρευόντων τῷ Θεῷ · καὶ ἑτέραν δὲ τίθησιν αἰτίαν ἅμα καὶ παρακλητικήν · " ὑπόμνησιν “ λαμβάνων , ” φησὶ , " τῆς ἐν σοὶ ἀνυποκρίτου πίστεως . ” εἶτα καὶ ἄλλο ἐγκώμιον , ὅτι οὐκ ἐξ ἐθνῶν , οὐδὲ ἐξ ἀπίστων , ἀλλ’ ἄνω - ἄνωθεν ἦν ἀπ’ οἰκίας τῷ Χριστῷ δουλευούσης , “ ἥτις ἐνῴκησεν , ” φησὶν , “ ἐν τῇ μάμμῃ σου Λωίδι καὶ τῇ μητρὶ σου Εὐνείκῃ . ” ἦν γὰρ , φησὶν , υἱὸς γυναικὸς Ἰουδαίας πιστῆς · πῶς Ἰουδαίας ; πῶς πιστῆς ; ἐξ Ἰουδαίων πιστῆς , οὐκ ἐξ ἐθνικῶν · διὰ δὲ τὸν πατέρα αὐτοῦ φησὶν , ὅτι ’ Ἕλλην ὑπῆρχε , καὶ διὰ τοὺς Ἰουδαίους τοὺς ὄντας ἐν τοῖς τόποις ἐκείνοις , ἔλαβε καὶ περιέτεμεν αὐτόν . ὁρᾷς πῶς ἤρχετο ὁ νόμος καταλύεσθαι τῶν ἐπιμιξιῶν τούτων γινομένων ” ὅρα πόσα ἔθηκεν · ἐγὼ λατρεύω τῷ Θεῷ , φησὶ , συνείδησιν ἔχων ἀληθινὴν , σὺ δὲ δάκρυα · οὐ διὰ τὰ δάκρυα μόνον , ἀλλὰ διὰ τὴν πίστιν , ὅτι ἀληθείας εἶ ἐραστὴς , ὅτι οὐδὲν δολερὸν παρά σοι · ὅταν οὖν καὶ σαυτὸν ἄξιον τοῦ φιλεῖσθαι παρέχῃς , μηδὲ ἐγὼ τῶν ἀστόργων ὦ , ἀλλὰ τῶν ἀληθεύειν σπουδαζόντων , τί τὸ κωλῦον ἦν ἐμὲ ἐλθεῖν ; Πέπεισμαι δὲ , ὅτι καὶ ἐν σοί . Ἄνωθεν ἔχεις τοῦτο τὸ καλόν · ἐκ προγόνων διεδέξω τὴν πίστιν , τὸ ἀνυπόκριτον · εἰ τοίνυν δι’ οὐδὲν ἀνθρώπινον ἦλθες ἐπὶ τοῦτο , οὐδέν σε παρασαλεῦσαι δυνήσεται . Δἰ ἢν αἰτίαν ἀναμιμνήσκω σε , ἀναζωπυρεῖν τὸ χά - ρισμα τοῦ Θεοῦ , ὅ ἐστιν ἐν σοὶ διὰ τῆς ἐπιθέσεως τῶν χείρων μου . Ὁρᾷς πῶς δείκνυσιν αὐτὸν ἐν ἀθυμίᾳ ὄντα πολλὴ ; μὴ τοίνυν νομίσῃς , φησὶν , ὅτι κατεφρόνησά σου , ἀλλ’ εἰδὼς ὅτι οὐ κατέγνων οὐδ’ ἐπελήσθην , εἰ καὶ μηδὲν ἕτερον , τὴν μάμμην καὶ τὴν ἐννόει ’δει σοι προθυμίας πρὸς τὸ ἀναζωπυρῆσαι τὸ χάρισμα τοῦ Θεοῦ · καθάπερ τὸ πῦρ δεῖται ξύλων , οὕτω ἡ χάρις τῆς προθυμίας τῆς ἡμετέρας , ἵνα ἀεὶ ἀναζέῃ · ἣν ἔλαβες εἰς προστασίαν τῆς ἐκκλησίας , εἰς σημεῖα , εἰς τὴν λατρείαν πᾶσαν · ἐν ἡμῖν γάρ ἐστι καὶ σβέσαι καὶ ἀνάψαι τοῦτο · ὑπὸ μὲν γὰρ ἀκηδίας καὶ ῥᾳθυμίας σβέννυται , ὑπὸ δὲ νήψεως καὶ προσοχῆς διεγείρεται . Οὐ γὰρ ἔδωκεν ἡμῖν ὁ Θεὸς πνεῦμα δειλίας , ἀλλὰ δυνάμεως καὶ ἀγάπης καὶ σωφρονισμοῦ . Τουτέστιν , οὐ διὰ τοῦτο τὸ πνεῦμα ἐλάβομεν , ἱν ὑποστελλώμεθα , ἀλλ’ ἵνα δυνώμεθα , ἵνα παρρησιαζώμεθα · πολλοῖς γὰρ δίδωσι πνεῦμα δειλίας , οἷον ἐπὶ τῶν πολέμων , ἐν ταῖς βασιλείαις γέγονε a . “ καὶ ἐποίησεν , φησὶ , πνεῦμα δειλίας ἐπ”’ τουτέστι , φόβον αὐτοῖς ἐνέβαλεν . ἀλλὰ σοὶ ἔδωκε τὸ ἐναντίον , αγαπῃ τῇ εἰς αὐτὸν · ἄρα καὶ τοῦτο ἄπο χάριτος ἐστιν · οὐχ ἀπλῶς ἀπὸ χάριτος , ἀλλ’ ὅταν καὶ ἡμεῖς πρότεροι ἐπιδειξώμεθα τὰ παρ’ ἑαυτῶν · τὸ γὰρ ποιοῦν ἡμᾶς κράζειν ἀββὰ , ὁ Πατήρ · καὶ τὴν ἀγάπην ἐντίθησι τὴν πρὸς αὐτὸν , καὶ τὴν πρὸς τὸν πλησίον φησὶν , ἵνα ἀλλήλους ἀγαπῶμεν . ἀπὸ γὰρ τῆς δυνάμεως καὶ τοῦ μὴ δειλιᾷν καὶ ἡ ἀγάπη γίνεται · οὐδὲν γὰρ οὕτως ἀγάπην διαλύειν εἴωθεν , ὡς δειλία καὶ προδοσίας φήμη · “ σωφρονισμοῦ ” δὲ , φησὶν , ἤτοι τὴν ὑγείαν τῆς διανοίας καὶ τῆς ψυχῆς , ἣ ὥστε σωφρονίζεσθαι ἡμᾶς , καὶ τὰ περιττὰ περικόπτειν . Θεόδωροσ . Οὐ τοίνυν οὐδὲ δειλιᾷν προσήκει τὰ παρὰ τῶν ἔξωθεν ἐπαγόμενα κακά · διὰ τί ; ὅτι ἡ ἐνοῦσα ἡμῖν τοῦ Πνεύματος χάρις ἱκανὴ καὶ ἐνισχύειν ἡμᾶς , καὶ πρὸς τὴν ἀγάπην ἐπισφίγγειν τοῦ Θεοῦ , καὶ σωφρονεστέρους ἐν τοῖς λογισμοῖς μένειν τοῖς οἰκείοις ποιεῖν . Μῆ οὖν ἐπαατχυνθῇς τὸ μαρτύριον τοῦ Κυρίου ἡμῶν , μηδὲ ἐμὲ τὸν δέσμιον αὐτοῦ , ἀλλὰ συγκακοπάθησον τῷ εὐαγγελίῳ κατὰ δύναμιν Θεοῦ , τοῦ σώσαντος ἡμᾶς καὶ καλέσαντος κλήσει ἁγίᾳ , οὐ κατὰ τὰ ἔργα ἡμῶν , ἀλλὰ κατ’ ἰδίαν πρόθεσιν καὶ χάριν τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ πρὸ χρόνων αἰωνίων , φανερωθεῖσαν νῦν διὰ τῆς ἐπιφανείας τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν . Χρυσοστόμου . Οὐδὲν χεῖρον ἣ ὅταν τις ἀνθρωπίνοις λογισμοῖς τὰ θεῖα κρίνῃ καὶ μετρῇ πράγματα · οὕτως γὰρ ἀποπεσεῖται τῆς πέτρας ἐκείνης ἐκ πολλοῦ τοῦ μέτρου . ὅρα οὖν Μαρκίωνα καὶ Μάνητα καὶ Οὐαλεντῖνον , καὶ πάντας τοὺς τὰς λοιπὰς αἱρέσεις καὶ τὰ ὀλέθρια δόγματα ἐπεισάγοντας τῇ τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίᾳ , ὅπως ἀνθρωπίνοις λογισμοῖς τὰ τοῦ Θεοῦ μετρήσαντες ᾐσχύνθησαν ἐπὶ τῇ οἰκονομίᾳ · καίτοι οὐκ αἰσχύνης , ἀλλὰ πολλοῦ καυχήκαυχήματος ἄξια ἃν εἴη , τὸν σταυρὸν λέγω τοῦ Χριστοῦ . οὐδὲν γὰρ οὕτω τῆς φιλανθρωπίας αὐτοῦ τεκμήριον μέγα , ὡς ὁ σταυρός · διὸ καὶ Παῦλός φησιν , “ ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι , εἰ μὴ “ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν 1ησοῦ Χριστοῦ · ” διὰ τοῦτο ἄνωθεν τῷ μαθητῇ παρῄνει λέγων , καὶ δι’ ἐκείνου ἡμῖν πᾶσιν · μὴ οὖν ἐπαισχυνθῇς , ὅτι τὸν ἐσταυρωμένον κηρύττεις · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ μαρτύριον · ταῦτα μὲν γὰρ καθ’ ἑαυτὰ θάνατος καὶ δεσμωτήρια καὶ δεσμὰ , αἰσχύνης ἄξια , ἀλλ’ ἐάν τις τὴν αἰτίαν προσθῇ , καὶ τὸ μυστήριον εἰδῇ , καλῶς πολλοῦ καυχήματος ἑκάτερα ὄντα εὑρή - εὑρήσει . ὁ θάνατος γὰρ ἐκεῖνος τὴν οἰκουμένην ἀπολλυμένην ἔσωσεν , τῇ γῇ συνῆψε τὸν οὐρανὸν , τὴν τυραννίδα τοῦ διαβόλου κατέλυσε , τοὺς ἀνθρώπους Αηέλους ἐποίησε καὶ Θεοῦ υἱούς · ὁ θάνατος ἐκεῖνος τὴν ἡμετέραν φύσιν ἀνήγαγεν εἰς τὸν θρόνον τὸν βασιλικόν . κἂν αὐτὸς οὖν ταῦτα πάθῃς , μὴ αἰσχυνθῇς · διὰ τοῦτο φησι , “ συγκακοπάθγσον , ” τουτέστι , μὴ ἐπαισχυνθῇς τῇ πέτρᾳ , ὡς οὐκ ὄντος κινδύνου , εἰ ἐγὼ ὁ νεκροὺς ἀνιστῶν , ὁ μυρία ἐργαζόμενος σημεῖα , ὁ τὴν οἰκουμένην ἐπιδραμὼν , δέδεμαι νῦν τοῦ σταυρωθέντος ἕνεκεν · εἰ ὁ διδάσκαλος ἡμῶν καὶ δεσπότης σταυρὸν ὑπέμεινε , πολλῷ μᾶλλον ἡμεῖς τὰ δεσμά . μηδὲν οὖν ἀνθρώπινον πάθης , ἀλλὰ τοῖς αὐτοῖς κοινώνησον . Κατὰ δύναμιν Θεοῦ , τοῦ σώσαντος ἡμᾶς καὶ καλέ - σαντος κλήσει ἁγίᾳ , οὐ κατὰ τὰ ἔργα ἡμῶν , ἀλλὰ κατὰ τὴν ἰδίαν πρόθεσιν , καὶ χάριν τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ πρὸ χρόνων αἰωνίων . Μῆ γὰρ δυνάμει τῇ σῇ φησὶ , τῇ τοῦ Θεοῦ δυνάμει ταῦτα φέρε · σὸν τὸ ἑλέσθαι καὶ προθυμηθῆναι · εἶτα καὶ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ δείκνυσι τὰ τεκμήρια · πῶς ἐσώθης , φησὶ , πῶς ἐκλήθης , κλήσει ἁγία , τουτέστιν , ἁγίους εἰργάσατο , ἁμαρτωλοὺς ὄντας καὶ ἐχθρούς · καὶ ταῦτα οὐκ ἐξ ἡμῶν , Θεοῦ τὸ δῶρον · εἰ τοίνυν καὶ δυνατός ἐστι καλέσαι καὶ ἀγαθὸς , τῷ κατὰ χάριν καὶ οὐ κατ’ ὀφειλὴν τοῦτο ποιῆσαι , οὐ δεῖ δεδοικέναι · “ οὐ κατὰ τὰ ἔργα ἡμῶν , “ φησὶν , ἀλλὰ κατ’ δίαν πρόθεσιν · ” οὐδενὸς ἀναγκάζοντος , οὐδενὸς συμβουλεύοντος , ἀλλ’ ἐξ ἰδίας προθέσεως · οἴκοθεν , ἐκ τῆς ἀγαθότητος αὐτοῦ ὁρμώμενος ἔσωσεν · “ κατ’ ἰδίαν , ” φησὶ , “ πρόθεσιν κα χάριν τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ πρὸ χρόνων “ αἰωνίων , ” τουτέστιν ἀνάρχως ταῦτα τετύπωτο ἐν τῷ Χριστῷ γενέσθαι · πῶς οὖν οὐκ ἀΐδιος ὁ Υἱός ; καὶ γὰρ καὶ αὐτὸς ταῦτα ἐβούλετο ἐξ ἀρχῆς . Φανερωθεῖσαν δὲ νῦν διὰ τῆς ἐπιφανείας τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , καταργήσαντος μὲν τὸν θάνατον , φωτίσαντος δὲ ζωὴν καὶ ἀφθαρσίαν διὰ τοῦ εὐαγγελίου . Εἶδες δωρεὰν , οὐχὶ δι’ ἔργων γινομένην ἀλλὰ διὰ τοῦ εὐαγγελίου ; ἐλπίδος γὰρ ταῦτά ἐστιν · ἐν μὲν γὰρ τῷ αὐτοῦ σώματι , ἀμφότερα ταῦτα γεγένηται , ἐν δὲ τῷ ἡμετέρῳ ἔσται πῶς ; Διὰ τοῦ εὐαγγελίου , εἰς ὃ ἐτέθην ἐγὼ κήρυξ καὶ Ἀπόστολος καὶ διδάσκαλος ἐθνῶν . Τί δήποτε τοῦτο συνεχῶς λέγει ; πεῖσαι βουλόμενος ὅτι χρὴ καὶ ἔθνεσι πλησιάζειν · μὴ καταπέσῃς , φησίν · ἐν τοῖς ἐμοῖς παθήμασι καταβέβληται τοῦ θανάτου τὰ νεῦρα · οὐχὶ ὡς κακοῦργος ταῦτα ὑπομένω , ἀλλὰ διὰ τὴν διδασκαλίαν τῶν ἐθνῶν , ἅμα καὶ ἀξιόπιστον ποιεῖ τὸν λόγον . Δι’ ἢν αἰτίαν καὶ ταῦτα πάσχω , ἀλλ’ οὐκ ἐπαισχύνομαι . οἶδα γὰρ ᾧ πεπίοτενκα , καὶ πέπεισμαι , ὅτι δυνα - τός ἐστι τὴν παραθήκην μοῦ φυλάξαι εἰς ἐκείνην τὴν ἡμέραν . Αἰσχύνης γὰρ , εἰπέ μοι , τὰ δεσμά ; αἰσχύνης τὰ πάθη ; μὴ οὑν ἐπαισχυνθῇς · ταῦτα γὰρ πάσχω , φησὶν , εἰς δεσμωτήριον ἐμβέβλημαι , ἐλαύνομαι · ὅρα πῶς διὰ τῶν ἔργων ἐπιδείκνυται τὴν διδασκαλίαν . τί δὲ ἢν ἡ παραθήκη ; ἡ πίστις , τὸ κήρυγμα · τοῦτο αὐτός , φησιν , ὁ παρακαταθέμενος ἀκέραιον φυλάξει · πάντα πάσχω , ὥστε μὴ τὸν θησαυρὸν συληθῆναι · οὐκ ἐπαισχύνομαι τούτοις , ἕως ἃν αὕτη ἀκέραιος σώζηται . ἣ τοὺς πιστοὺς λέγει τὴν παρακαταθήκην , ἣ ἣν ὁ Θεὸς αὐτῷ παρέθετο . ( Σευηριανόσ . ) Ἄλλος δέ φησιν εἰς τὸ “ συγκακοπάθησον “ εὐαγγελίῳ . ” καὶ πῶς οἷόν τε πειράζεσθαι τὸ Εὐαγγέλιον , ὡς ἐπειράζοντο οἱ κηρύττοντες , ἀλλ’ ἐπειδὴ ὁ κατὰ τῶν εὐαγγελιζομένων πειρασμὸς ἐγκοπὴν ἐποίει τῷ Εὐαγγελίῳ , διὰ τοῦτο ταῦτά φησὶ , “ φωτίσαντος δὲ ζωήν · ” τὸ ὂν φωτίζεται · ἐπειδὴ τοίνυν ἐδόθη μὲν πρὸ τῆς παρακοῆς τοῦ Ἀδὰμ ἡ ζωὴ , θανάτῳ δὲ ἐζοφώθη , πάλιν τῇ ἀναστάσει τοῦ Σωτῆρος ἡ ζωὴ φωτίζεται . ( Θεόσωροσ . ) Ἄλλος δὲ πάλιν φησὶ , παρακαταθήκην νῦν τὸν ἀρραβῶνα τοῦ Πνεύματος , ὃν ὥσπερ τινὰ παρακαταθήκην μοι δεδωκὼς , ἐπ’ ἐλπίδι τῶν μελλόντων διαφυλάξαι τοῦτο ἀκί ῥαῖον · ἐπὶ τῷ τὴν ὁλοτελῆ με τότε τοῦ Πνεύματος . κομίσασθαι χάριν , ἧς ἐπ’ ἐλπίδι νυνὶ κεκόμισμαι ταύτην . Ὑποτύπωσιν ἔχε ὑγιαινόντων λόγων , ὧν παρ’ ἐμοῦ ἤκουσας , ἐν πίστει καὶ ἀγάπῃ τῇ ἐν Χριστῷ . Οὐ διὰ γραμμάτων μόνον τὰ πρακτέα ὑπετίθετο τῷ μαθητῇ , ἀλλ’ ἤδη καὶ διὰ ῥημάτων · καὶ τοῦτο καὶ ἐν ἄλλοις ἐδήλωσε λέγων · “ εἴτε διὰ λόγου , εἴτε δι’ ἐπιστολῆς ὡς δι’ ἡμῶν · ” πολλῷ δὲ μᾶλλον καὶ ἐνταῦθα · μὴ τοίνυν ἐλλιπῶς εἰρῆσθαι τὰ κατὰ τὴν διδασκαλίαν νομίσωμεν · πολλὰ γὰρ αὐτῷ καὶ ἀγράφως παρέδωκε , ἅπερ οὖν ἀναμιμνήσκων αὐτοὺς ἔλεγεν · “ ὑποτύπωσιν ἔχε ὑγιαι - “ νόντων λόγων , ὧν παρ’ ἐμοῦ ἤκουσας . ” καθάπερ ἐπὶ τῶν ζωγράφων ἀνετυπωσάμην σοι , φησὶν , εἰκόνας ἀρετῆς , καὶ τῶν τῷ Θεῷ δοκούντων ἁπάντων , ὥσπερ κανόνα κω ἀρχέτυπον καὶ ὅρους καταβαλὼν εἰς τὴν σὴν ψυχήν · ταῦτα οὖν ἔχε , κἂν περὶ τῆς πίστεως , κἂν περὶ ἀγάπη ,, κα περὶ σωφρονισμοῦ δέῃ τι βουλεύσασθαι · ἐκεῖθεν λάμβανε τὰ παραδείγματα . ἣ ἐπειδὴ μὴ τὸ τέλειον τῆς γνώσεως δέδοται , ἀλλ’ ὅσον ἐχωροῦμεν ἐν ὑποτυπώσεως λόγῳ · οὐ γάρ ἐστιν ὅρος ἡ ὑποτύπωσις , ἀΛλὰ διαζωγράφησίς τις τῆς τῶν πραγμάτων φύσεως · διὰ τοῦτό φησιν , “ ὑποτύπωσιν ἔχε ὑγιαι - “ νόντων λόγων · ” ὑγιαίνοντας δὲ λόγους καλεῖ , ἀντιδιαστέλλων τοῖς νοσώδεσι λόγοις τοῖς τῶν φιλοσόφων . “ τὴν καλὴν παραθή - “ κἠν φύλαξον · πῶς ; ” διὰ Πνεύματος Ἁγίου τοῦ ἐνοικοῦντος ἐν ἡμῖν . οὐ γάρ ἐστιν ἀνθρωπίνης ψυχῆς ἣ δυνάμεως τοσαῦτα εμπιστευθέντα πρὸς τὴν φυλακὴν ἀρκέσαι , διὰ τὸ πλῆθος τῶν ἐπιβουλευόντων καἰ ἐφεδρευόντων δαιμόνων · ἐὰν οὖν τὸ Πνεῦμα ἔχωμεν παρ’ ἡμῖν μένον , ἐὰν μὴ τὴν χάριν ἀπολέσωμεν , παρέσται . εἶτα ἐξηγεῖται τοὺς πειρασμοὺς οὐχὶ καταβαλεῖν τὸν μαθητὴν βουλόμενος , ἀλλὰ διαναστῆσαι , ἱν εἴ ποτε καὶ αὐτὸς περιπέσοι τούτοις , μὴ ξενοπαθεῖν , πρὸς τὸν διδάσκαλον ἀφορῶν καὶ μεμνημένος πάν τωι τῶν συμβάντων αὐτῶ .
Lemmas: Ἔπαινος ὁ Τιμόθεος πίστις καί προτροπή ὑπομονή , κατά ὁ πρέπω τίς χάρις , ἐν ὅς καί αὐτός φημί διακαρτερέω πάσχω . Χάρις ἔχω ὁ Θεός , ὅς λατρεύω ἀπό πρόγονος ἐν καθαρός συνείδησις , ὡς ἀδιάλειπτος ἔχω ὁ περί σύ μνεία ἐν ὁ δέησις ἐγώ , νύξ καί ἡμέρα , ἐπιποθέω σύ ὁράω , μιμνήσκω σύ ὁ δάκρυ , ἵνα χαρά πληρόω . εὐχαριστέω , φημί , ὁ Θεός , ὅτι μιμνῄσκω σύ · πῶς δέ ἀπό πρόγονος ἐν καθαρός συνείδησις λατρεύω ὁ Θεός ; ὅτι ὁ σύνοιδα αὐτός οὐ εἰμί βλάπτω · ἄλλως τε ἐνταῦθα περί βίος φημί , καί πανταχοῦ ὁ συνείδησις ὁ βίος , φημί · ὅς ὅτι οὐδείς ὅς προθυμέομαι καλός , διά ἀνθρώπινος , αἴτιος προδίδωμι , οὐδέ τότε ὅτε διώκω · διό φημί · “ ἀλλά ἐλεέω , ὅτι ἀγνοέω ποιέω ἐν “ ἀπιστία . ” ( Σευηριανός . ) ἄλλος δέ φημί · οὖον ὁ Ἄμεμπτον λέγω ὁ βίος , ἀλλά ὁ ὁ εἰς θεός πίστις . ἐπιποθέω ὁράω σύ . Χρυσόστομος . σύργαστρος ζέω πόθος καί ταπεινοφροσύνη , πῶς ἀπολογέομαι ὁ μαθητής , εἶτα δείκνυμι , ὅτι οὐ ἁπλόος οὐδέ εἰκῇ · ἐπιφέρω γάρ " μιμνήσκω σύ ὁ δάκρυ . ” εἰκός γάρ εἰμί αὐτός ἀποσχίζω καλέω καί ὀδύρομαι · " ἵνα χαρά , ” φημί , “ πληρόω , ἐπιποθέω σύ ὁράω . ” οὐ εἄν οὖν ἐμαυτοῦ τοσοῦτος θέραψ - στερώ ἡδονή , εἰμί καί σφόδρα ἀναίσθητος εἰμί καί ὠμός , ἱκανός εἰμί ὁ δάκρυ ἐκεῖνος εἰς μνήμη ἔρχομαι κάμπτω · νυνί δέ , οὐ εἰς ὁ τοιοῦτος εἰμί , ἀλλά ὁ καθαρός λατρεύω ὁ Θεός · καί ἕτερος δέ τίθημι αἴτιος ἅμα καί παρακλητικός · " ὑπόμνησις “ λαμβάνω , ” φημί , " ὁ ἐν σύ ἀνυπόκριτος πίστις . ” εἶτα καί ἄλλος ἐγκώμιον , ὅτι οὐ ἐκ ἔθνος , οὐδέ ἐκ ἄπιστος , ἀλλά ἄνω - ἄνωθεν εἰμί ἀπό οἰκίον ὁ Χριστός δουλεύω , “ ὅστις ἐνοικέω , ” φημί , “ ἐν ὁ μάμμη σύ Λωΐς καί ὁ μήτηρ σύ ευνεικος . ” εἰμί γάρ , φημί , υἱός γυνή Ἰουδαῖος πιστός · πῶς Ἰουδαῖος ; πῶς πιστός ; ἐκ Ἰουδαῖος πιστός , οὐ ἐκ ἐθνικός · διά δέ ὁ πατήρ αὐτός φημί , ὅτι ’ Ἕλλην ὑπάρχω , καί διά ὁ Ἰουδαῖος ὁ εἰμί ἐν ὁ τόπος ἐκεῖνος , λαμβάνω καί περιτέμνω αὐτός . ὁράω πῶς ἄρχω ὁ νόμος καταλύω ὁ ἐπιμιξία οὗτος γίγνομαι ” ὁράω πόσος τίθημι · ἐγώ λατρεύω ὁ Θεός , φημί , συνείδησις ἔχω ἀληθινός , σύ δέ δάκρυ · οὖον διά ὁ δάκρυ μόνος , ἀλλά διά ὁ πίστις , ὅτι ἀλήθεια εἰμί ἐραστής , ὅτι οὐδείς δολερός παρά σύ · ὅταν οὖν καί σαυτοῦ ἄξιος ὁ φιλέω παρέχω , μηδέ ἐγώ ὁ άστοργος εἰμί , ἀλλά ὁ ἀληθεύω σπουδάζω , τίς ὁ κωλύω εἰμί ἐγώ ἔρχομαι ; πείθω δέ , ὅτι καί ἐν σύ . ἄνωθεν ἔχω οὗτος ὁ καλός · ἐκ πρόγονος διαδέχομαι ὁ πίστις , ὁ ἀνυπόκριτος · εἰμί τοίνυν διά οὐδείς ἀνθρώπινος ἔρχομαι ἐπί οὗτος , οὐδείς σύ παρασαλεύω δύναμαι . διά εἄν αἴτιος ἀναμιμνήσκω σύ , ἀναζωπυρέω ὁ χά - ρισμα ὁ Θεός , ὅς εἰμί ἐν σύ διά ὁ ἐπίθεσις ὁ χείρων ἐγώ . ὁράω πῶς δείκνυμι αὐτός ἐν ἀθυμία εἰμί πολύς ; μή τοίνυν νομίζω , φημί , ὅτι καταφρονέω σύ , ἀλλά εἰδοί ὅτι οὖον καταγιγνώσκω οὐδέ ἐπιλανθάνομαι , εἰμί καί μηδείς ἕτερος , ὁ μάμμη καί ὁ ἐννοέω δείδω σύ προθυμία πρός ὁ ἀναζωπυρέω ὁ χάρισμα ὁ Θεός · καθάπερ ὁ πῦρ δήω ξύλον , οὗτος ὁ χάρις ὁ προθυμία ὁ ἡμέτερος , ἵνα ἀεί ἀναζέω · ὅς λαμβάνω εἰς προστασία ὁ ἐκκλησία , εἰς σημεῖον , εἰς ὁ λατρεία πᾶς · ἐν ἐγώ γάρ εἰμί καί σβέννυμι καί ἀνάπτω οὗτος · ὑπό μέν γάρ ἀκηδία καί ῥᾳθυμία σβέννυμι , ὑπό δέ νῆψις καί προσοχή διεγείρω . οὖον γάρ δίδωμι ἐγώ ὁ θεός πνεῦμα δειλία , ἀλλά δύναμις καί ἀγάπη καί σωφρονισμός . τουτέστιν , οὖον διά οὗτος ὁ πνεῦμα λαμβάνω , ἐν ὑποστέλλω , ἀλλά ἵνα δύναμαι , ἵνα παρρησιάζω · πολύς γάρ δίδωμι πνεῦμα δειλία , οἷος ἐπί ὁ Πολέμων , ἐν ὁ βασίλεια γίγνομαι a . “ καί ποιέω , φημί , πνεῦμα δειλία ἐπέρχομαι τουτέστι , φόβος αὐτός ἐμβάλλω . ἀλλά σύ δίδωμι ὁ ἐναντίος , ἀγάπη ὁ εἰς αὐτός · ἄρα καί οὗτος ἀπό χάρις εἰμί · οὐ ἀπλόος ἀπό χάρις , ἀλλά ὅταν καί ἐγώ πρότερος ἐπιδείκνυμι ὁ παρά ἑαυτοῦ · ὁ γάρ ποιέω ἐγώ κράζω ἀἀββός , ὁ Πατήρ · καί ὁ ἀγάπη ἐντίθημι ὁ πρός αὐτός , καί ὁ πρός ὁ πλησίος φημί , ἵνα ἀλλήλων ἀγαπάω . ἀπό γάρ ὁ δύναμις καί ὁ μή δειλία καί ὁ ἀγάπη γίγνομαι · οὐδείς γάρ οὕτως ἀγάπη διαλύω εἴωθα , ὡς δειλία καί προδοσία φήμη · “ σωφρονισμός ” δέ , φημί , ἤτοι ὁ ὑγεία ὁ διάνοια καί ὁ Ψυχή , ὅς ὥστε σωφρονίζω ἐγώ , καί ὁ περισσός περικόπτω . Θεόδωρος . οὖον τοίνυν οὐδέ δειλία προσήκω ὁ παρά ὁ ἔξωθεν ἐπάγω κακός · διά τίς ; ὅτι ὁ ἔνειμι ἐγώ ὁ πνεῦμα χάρις ἱκανός καί ἐνισχύω ἐγώ , καί πρός ὁ ἀγάπη ἐπισφίγγω ὁ Θεός , καί σώφρων ἐν ὁ λογισμός μένω ὁ οἰκέω ποιέω . μής οὖν ἐπαατχυνθῇς ὁ μαρτύριον ὁ κύριος ἐγώ , μηδέ ἐγώ ὁ δέσμιος αὐτός , ἀλλά συγκακοπαθέω ὁ εὐαγγέλιον κατά δύναμις Θεός , ὁ σῴζω ἐγώ καί καλέω κλῆσις ἅγιος , οὖον κατά ὁ ἔργον ἐγώ , ἀλλά κατά ἴδιος πρόθεσις καί χάρις ὁ δίδωμι ἐγώ ἐν Χριστός Ἰησοῦς πρό χρόνος αἰώνιος , φανερόω νῦν διά ὁ ἐπιφάνεια ὁ Σωτήρ ἐγώ . Χρυσόστομος . οὐδείς χείρων ὅς ὅταν τις ἀνθρώπινος λογισμός ὁ θεῖον κρίνω καί μετρέω πρᾶγμα · οὕτως γάρ ἀποπίπτω ὁ πέτρα ἐκεῖνος ἐκ πολύς ὁ μέτρον . ὁράω οὖν Μαρκίων καί Μάνης καί Οὐαλεντῖνος , καί πᾶς ὁ ὁ λοιπάς αἵρεσις καί ὁ ὀλέθριος δόγμα ἐπεισάγω ὁ ὁ Θεός ἐκκλησία , ὅπως ἀνθρώπινος λογισμός ὁ ὁ Θεός μετρέω αἰσχύνω ἐπί ὁ οἰκονομία · καίτοι οὐ αἰσχύνη , ἀλλά πολύς καυχηκαυχημα ἄξιος ἄν εἰμί , ὁ σταυρός λέγω ὁ Χριστός . οὐδείς γάρ οὗτος ὁ φιλανθρωπία αὐτός τεκμήριον μέγας , ὡς ὁ σταυρός · διό καί Παῦλος φημί , “ ἐγώ δέ μή γίγνομαι καυχάομαι , εἰμί μή “ ἐν ὁ σταυρός ὁ κύριος ἐγώ εἰμί Χριστός · ” διά οὗτος ἄνωθεν ὁ μαθητής παραινέω λέγω , καί διά ἐκεῖνος ἐγώ πᾶς · μή οὖν ἐπαισχύνομαι , ὅτι ὁ σταυρόω κηρύσσω · οὗτος γάρ εἰμί ὁ μαρτύριον · οὗτος μέν γάρ κατά ἑαυτοῦ θάνατος καί δεσμωτήριον καί δεσμός , αἰσχύνη ἄξιος , ἀλλά ἐάν τις ὁ αἴτιος προστίθημι , καί ὁ μυστήριον οἶδα , καλῶς πολύς καύχημα ἑκάτερος εἰμί εὑρίσκω - εὑρίσκω . ὁ θάνατος γάρ ἐκεῖνος ὁ οἰκέω ἀπόλλυμι σῴζω , ὁ γῆ συνάπτω ὁ οὐρανός , ὁ τυραννίς ὁ διάβολος καταλύω , ὁ ἄνθρωπος Αηέλους ποιέω καί Θεός υἱός · ὁ θάνατος ἐκεῖνος ὁ ἡμέτερος φύσις ἀνάγω εἰς ὁ θρόνος ὁ βασιλικός . κἀν αὐτός οὖν οὗτος πάσχω , μή αἰσχύνω · διά οὗτος φημί , “ συγκακοπάθγσον , ” τουτέστι , μή ἐπαισχύνομαι ὁ πέτρα , ὡς οὐ εἰμί κίνδυνος , εἰμί ἐγώ ὁ νεκρός ἀνίστημι , ὁ μυρίος ἐργάζομαι σημεῖον , ὁ ὁ οἰκέω ἐπιτρέχω , δήω νῦν ὁ σταυρόω ἕνεκα · εἰμί ὁ διδάσκαλος ἐγώ καί δεσπότης σταυρός ὑπομένω , πολύς μᾶλλον ἐγώ ὁ δεσμός . μηδείς οὖν ἀνθρώπινος πάσχω , ἀλλά ὁ αὐτός κοινωνέω . κατά δύναμις Θεός , ὁ σῴζω ἐγώ καί καλός - Σάντος κλῆσις ἅγιος , οὖον κατά ὁ ἔργον ἐγώ , ἀλλά κατά ὁ ἴδιος πρόθεσις , καί χάρις ὁ δίδωμι ἐγώ ἐν Χριστός Ἰησοῦς πρό χρόνος αἰώνιος . μής γάρ δύναμις ὁ σός φημί , ὁ ὁ Θεός δύναμις οὗτος φέρω · σός ὁ αἱρέω καί προθυμέομαι · εἶτα καί ὁ δύναμις αὐτός δείκνυμι ὁ τεκμήριον · πῶς σῴζω , φημί , πῶς καλέω , κλῆσις ἅγιος , τουτέστιν , ἅγιος ἐργάζομαι , ἁμαρτωλός εἰμί καί ἐχθρός · καί οὗτος οὐ ἐκ ἐγώ , Θεός ὁ δῶρον · εἰμί τοίνυν καί δυνατός εἰμί καλέω καί ἀγαθός , ὁ κατά χάρις καί οὖον κατά ὀφειλή οὗτος ποιέω , οὖον δεῖ δείδω · “ οὖον κατά ὁ ἔργον ἐγώ , “ φημί , ἀλλά κατά δῖος πρόθεσις · ” οὐδείς ἀναγκάζω , οὐδείς συμβουλεύω , ἀλλά ἐκ ἴδιος πρόθεσις · οἴκοθεν , ἐκ ὁ ἀγαθότης αὐτός ὁρμάω σῴζω · “ κατά ἴδιος , ” φημί , “ πρόθεσις ἄν χάρις ὁ δίδωμι ἐγώ ἐν Χριστός Ἰησοῦς πρό χρόνος “ αἰώνιος , ” τουτέστιν ἄναρχος οὗτος τυπόω ἐν ὁ Χριστός γίγνομαι · πῶς οὖν οὐ ἀΐδιος ὁ υἱός ; καί γάρ καί αὐτός οὗτος βούλομαι ἐκ ἀρχή . φανερόω δέ νῦν διά ὁ ἐπιφάνεια ὁ Σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , καταργέω μέν ὁ θάνατος , φωτίζω δέ ζωή καί ἀφθαρσία διά ὁ εὐαγγέλιον . εἶδον δωρεά , οὐ διά ἔργον γίγνομαι ἀλλά διά ὁ εὐαγγέλιον ; ἐλπίς γάρ οὗτος εἰμί · ἐν μέν γάρ ὁ αὐτός σῶμα , ἀμφότερος οὗτος γίγνομαι , ἐν δέ ὁ ἡμέτερος εἰμί πῶς ; Ζεύς ὁ εὐαγγέλιον , εἰς ὅς τίθημι ἐγώ κῆρυξ καί ἀπόστολος καί διδάσκαλος ἔθνος . τις δήποτε οὗτος συνεχῶς λέγω ; πείθω βούλομαι ὅτι χρή καί ἔθνος πλησιάζω · μή καταπίπτω , φημί · ἐν ὁ ἐμέω πάθημα καταβάλλω ὁ θάνατος ὁ νεῦρον · οὐ ὡς κακοῦργος οὗτος ὑπομένω , ἀλλά διά ὁ διδασκαλία ὁ ἔθνος , ἅμα καί ἀξιόπιστος ποιέω ὁ λόγος . διά εἄν αἴτιος καί οὗτος πάσχω , ἀλλά οὐ ἐπαισχύνομαι . οἶδα γάρ ὅς πείθω , καί πείθω , ὅτι δυνα - ὅς εἰμί ὁ παραθήκη ἐγώ φυλάσσω εἰς ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα . αἰσχύνη γάρ , εἶπον ἐγώ , ὁ δεσμός ; αἰσχύνη ὁ πάθος ; μή ἐν ἐπαισχύνομαι · οὗτος γάρ πάσχω , φημί , εἰς δεσμωτήριον ἐμβάλλω , ἐλαύνω · ὁράω πῶς διά ὁ ἔργον ἐπιδείκνυμι ὁ διδασκαλία . τίς δέ εἄν ὁ παραθήκη ; ὁ πίστις , ὁ κήρυγμα · οὗτος αὐτός , φημί , ὁ παρακατατίθεμαι ἀκέραιος φυλάσσω · πᾶς πάσχω , ὥστε μή ὁ θησαυρός συλάω · οὐ ἐπαισχύνομαι οὗτος , ἠώς ἄν οὗτος Ἀκέραιος σῴζω . ὅς ὁ πιστός λέγω ὁ παρακαταθήκη , ὅς ὅς ὁ θεός αὐτός παρατίθημι . ( Σευηριανός . ) ἄλλος δέ φημί εἰς ὁ “ συγκακοπαθέω “ εὐαγγέλιον . ” καί πῶς οἷος τε πειράζω ὁ Εὐαγγέλιος , ὡς πειράζω ὁ κηρύσσω , ἀλλά ἐπεί ὁ κατά ὁ εὐαγγελίζομαι πειρασμός ἐγκοπή ποιέω ὁ Εὐαγγέλιος , διά οὗτος οὗτος φημί , “ φωτίζω δέ ζωή · ” ὁ εἰμί φωτίζω · ἐπεί τοίνυν δίδωμι μέν πρό ὁ παρακοή ὁ Ἀδάμ ὁ ζωή , θάνατος δέ ζοφόω , πάλιν ὁ ἀνάστασις ὁ Σωτήρ ὁ ζωή φωτίζω . ( Θεόσωρος . ) ἄλλος δέ πάλιν φημί , παρακαταθήκη νῦν ὁ ἀρραβών ὁ πνεῦμα , ὅς ὥσπερ τις παρακαταθήκη ἐγώ δίδωμι , ἐπί ἐλπίς ὁ μέλλω διαφυλάσσω οὗτος ἀκίς ῥαίω · ἐπί ὁ ὁ ὁλοτελής ἐγώ τότε ὁ πνεῦμα . κομίζω χάρις , ὅς ἐπί ἐλπίς νυνί κομίζω οὗτος . ὑποτύπωσις ἔχω ὑγιαίνω λόγος , ὅς παρά ἐγώ ἀκούω , ἐν πίστις καί ἀγάπη ὁ ἐν Χριστός . οὖον διά γράμμα μόνος ὁ πρακτέος ὑποτίθημι ὁ μαθητής , ἀλλά ἤδη καί διά ῥῆμα · καί οὗτος καί ἐν ἄλλος δηλόω λέγω · “ εἴτε διά λόγος , εἴτε διά ἐπιστολή ὡς διά ἐγώ · ” πολύς δέ μᾶλλον καί ἐνταῦθα · μή τοίνυν ἐλλιπῶς εἴρω ὁ κατά ὁ διδασκαλία νομίζω · πολύς γάρ αὐτός καί ἄγραφος παραδίδωμι , ὅσπερ οὖν ἀναμιμνήσκω αὐτός λέγω · “ ὑποτύπωσις ἔχω ὑγιός - “ νοέω λόγος , ὅς παρά ἐγώ ἀκούω . ” καθάπερ ἐπί ὁ ζωγράφος ἀνατυπόω σύ , φημί , εἰκών ἀρετή , καί ὁ ὁ Θεός δοκέω ἅπας , ὥσπερ κανών πω ἀρχέτυπος καί ὅρος καταβάλλω εἰς ὁ σός Ψυχή · οὗτος οὖν ἔχω , κἀν περί ὁ πίστις , κἀν περί ἀγάπη ,, ἄν περί σωφρονισμός δήω τίς βουλεύω · ἐκεῖθεν λαμβάνω ὁ παράδειγμα . ὅς ἐπεί μή ὁ τέλειος ὁ γνῶσις δίδωμι , ἀλλά ὅσος χωρέω ἐν ὑποτύπωσις λόγος · οὖον γάρ εἰμί ὅρος ὁ ὑποτύπωσις , ἀλλά διαζωγράφησις τις ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις · διά οὗτος φημί , “ ὑποτύπωσις ἔχω ὑγιός - “ νοέω λόγος · ” ὑγιαίνω δέ λόγος καλέω , ἀντιδιαστέλλω ὁ νοσώδης λόγος ὁ ὁ φιλόσοφος . “ ὁ καλός παρατίθημι - “ κἠν φυλάσσω · πῶς ; ” διά πνεῦμα ἅγιος ὁ ἐνοικέω ἐν ἐγώ . οὖον γάρ εἰμί ἀνθρώπινος Ψυχή ὅς δύναμις τοσοῦτος ἐμπιστεύω πρός ὁ φυλακή ἀρκέω , διά ὁ πλῆθος ὁ ἐπιβουλεύω καίω ἐφεδρεύω δαίμων · ἐάν οὖν ὁ πνεῦμα ἔχω παρά ἐγώ μένω , ἐάν μή ὁ χάρις ἀπόλλυμι , πάρειμι . εἶτα ἐξηγέομαι ὁ πειρασμός οὐ καταβάλλω ὁ μαθητής βούλομαι , ἀλλά διανίσταμαι , ἐν εἰμί ποτός καί αὐτός περιπίπτω οὗτος , μή ξενοπαθέω , πρός ὁ διδάσκαλος ἀφοράω καί μιμνήσκω πᾶς τις ὁ συμβαίνω αὐτός .