catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ii-ad-thessalonicenses-typus-parisinus-e-cod hyp
Ε1ΠΩΝ ἐν τῇ προτέρᾳ Ἐπιστολῇ ὅτι εὐχόμεθα νύκτα καὶ ἡμέραν ἰδεῖν ὑμᾶς , καὶ ὅτι οὐ στέγομεν , ἀλλ’ ἐν Ἀθήναις κατε - λείφθημεν μόνοι , καὶ ὅτι ἔπεμψα Τιμόθεον , διὰ πάντων τούτων τὸν πόθον αὐτοῦ δηλοῖ ὃν ε7χεν , ὥστε παραγενέσθαι πρὸς αὐτούς . ἐπεὶ οὖν οὐκ ἔφθασεν ἴσως ἀπελθεῖν καὶ καταρτίσαι τὰ ὑστερή - ὑστερήματα τῆς πίστεως αὐτῶν , τούτου χάριν τὴν δευτέραν προστίθησιν Ἐπιστολήν · τὸ ἐλλειφθὲν ἀπὸ τῆς παρουσίας διὰ τῶν πραγμάτων ἀναπληρῶν · ὅτι γὰρ οὐκ ἀπῆλθεν , ἐκεῖθέν ἐστι στοχάσασθαι · γράφων γάρ φησιν , " ἐρωτῶμεν δὲ ὑμᾶς ὑπὲρ τῆς παρουσίας τοῦ " Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ·’’ καὶ γὰρ ἐν τῇ προτέρᾳ Επμ στολῇ ἔλεγεν , ’ * ὅτι περὶ δὲ τῶν χρόνων καὶ καιρῶν οὐ χρείαν " ἔχετε γράφεσθαι ὑμῖν,’’ ὥστε εἰ παρεγένετο , οὐδὲν ἃν ἐδεήθη γράψαι · ἐπειδὴ δὲ τὸ ζήτημα ὑπερετέθη , τούτου χάριν ταύ - τὴν προστίθησι τὴν Ἐπιστολὴν , καθάπερ ἐν τῇ πρὸς Τιμόθεον φησὶν , " ὅτι ἀνατρέπουσι τὴν τίνων πίστιν , λέγοντες ἀνάστασιν ’ * ἤδη γεγονέναι,’’ ἵνα μηδὲν μέγα λοιπὸν , μηδὲ λαμπρὸν ἐλπμ́ σαντες οἱ πιστοὶ ἀπαγορεύωσι πρὸς τοὺς πόνους · ἐπειδὴ γὰρ ἡ ἐλπὶς αὐτοὺς διεβάσταζε , καὶ οὐκ ἠφίει πρὸς τὰ παρόντα ἐνδοῦ - ’ναι , καὶ καθάπερ τινὰ ἄγκυραν ἀποκόψαι βουλόμενος ὁ διάβολος , ἐπειδὴ οὐκ ἴσχυσε πεῖσαι , ὅτι ψευδῆ τὰ μέλλοντα , ἑτέραν ἦλθεν ὁδὸν , καὶ καθεὶς ἀνθρώπους τινὰς λυμεῶνας , ἐπεχείρει τοὺς πειθο - μένους ἀπατᾷν , ὅτι τὰ μεγάλα ἐκεῖνα τὰ λαμπρὰ πέρας εἴληφε . τότε μὲν οὖν ἔλεγον ἐκεῖνοι τὴν ἀνάστασιν ἤδη γεγονέναι · νῦν δὲ ἔλεγον ὅτι ἐνέστηκεν ἡ κρίσις καὶ ἡ παρουσία τοῦ Χριστοῦ , ἵνα καὶ τὸν Χριστὸν αὐτὸν ψεύδει ὑποβάλωσι , καὶ δείξαντες ὡς οὐκέτι λοιπὸν ἀντιλσις οὔτε δικαστήριον καὶ κόλασις καὶ τιμω - ρία τοῖς κακῶς αὐτοῖς πεποιηκόσιν , ἐκείνους τε θρασυτέρους ἐργά - σωνται καὶ τούτους ταπεινοτέρους · καὶ τὸ δὴ πάντων χαλεπώτερον ἐπεχείρουν οἱ μὲν ἁπλῶς ῥήματα ἀπαγγέλλειν ὡς παρὰ τοῦ Παύλου τὰ λεγόμενα , οἱ δὲ καὶ ἐπιστολὰς πράττειν , ὡς πη ἐκείνου γραφείσας . Διὰ τοῦτο πᾶσαν αὐτοῖς ἀποτειχίζων ἔφοδον , φησὶ , “ μὴ “ θορυβεῖσθε , μήτε διὰ πνεύματος , μήτε διὰ λόγου , μήτε δι “ ἐπιστολῆς ὡς δι’ ἡμῶν·’’ “ διὰ πνεύματος,’’ φησὶ , τοὺς ψευδοπροφήτας αἰνιττόμενος · πόθεν οὖν εἰσόμεθα , φησί ; διὰ τοῦτο προσέθηκεν “ ὁ ἀσπασμὸς τῇ ἐμῇ χειρὶ Παύλου,’’ ὁ ἐστι σημεῖον ἐν πάσῃ Ἐπιστολῇ , οὕτως γράφων · “ ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν “ Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ πάντων ὑμῶν,’’ οὐ τοῦτό φησιν , ὅτι τοῦτο σημεῖον , τοῦτο γὰρ εἰκὸς καὶ ἄλλους μιμήσασθαι , ἀλλ’ ὅτι τὸν ἀσπασμὸν τῇ ἐμῇ χειρὶ γράφω , καθάπερ καὶ νῦν ἐφ’ ἡμῶν ἐστιν · ἀπὸ γὰρ τῆς ὑπογραφῆς δῆλα γίνεται τὰ γράμματα τῶν πεμπόντων . παρακαλεῖ δὲ αὐτοὺς σφόδρα τεταριχευμένους ὑπὸ τῶν κακῶν , ἀπό τε τῶν παρόντων ἐγκωμιάζων , ἀπό τε τῶν μελλόντων , καὶ τῆς κολάσεως καὶ τῆς ἀνταποδόσεως τῶν κακῶν τῶν ἡτοιμασμένων αὐτοὺς προτρέπων · καὶ σαφέστερον ἐπεξέρχεται τῷ τόπῳ , τὸν μὲν καιρὸν οὐκ ἀποκάμπτων , τὸ δὲ τοῦ καιροῦ σημεῖον , τὸν Ἀντίχριστον δηλῶν , μάλιστα γὰρ τότε πληροφορεῖται ψυχὴ ἀσθενὴς , οὐκ ἂν ἁπλῶς , ἀλλ’ ἐὰν μάθῃ τι πλέον . Καὶ ὁ Χριστὸς δὲ πολλὴν ὑπὲρ τούτου ποιεῖ φροντίδα , καὶ καθισθεὶς ἐν τῷ ὄρει πάντα μετὰ ἀκριβείας διαλέγεται τοῖς μαθηταῖς τὰ περὶ τῆς συντελείας . διὰ τί ; ἵνα μὴ ἔχωσι χώραν οἱ τοὺς ἀντιχρίστους εἰσάγοντες καὶ ψευδοχρίστους , καὶ πολλὰ τίθησι καὶ αὐτὸς σημεῖα , ἓν μὲν καὶ μέγιστον λέγων , “ ὅταν “ κηρυχθῇ εἰς πάντα τὰ ἔθνη τὸ Εὐαγγέλιον·’’ καὶ ἕτερον δὲ , ὥστε μὴ πλανᾶσθαι περὶ τῆς παρουσίας αὐτοῦ , “ ὡς ἀστραπὴ,’’ φησὶν , “ ἥξει,’’ οὐκ ἐν γωνίᾳ τινὶ κρυπτομένη , ἀλλὰ πανταχοῦ λάμπουσα οὐ δεῖται τοῦ μηνύοντος , οὕτως ἔσται φαιδρὰ , ὥσπερ οὐδὲ ἡ ἀστραπὴ δεῖται τοῦ μηνύοντος . εἶπε δέ που καὶ περὶ τοῦ Ἀντιχρίστου , ἡνίκα ἔλεγεν , “ ἐγὼ ἦλθον ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Πατρός “ μου , καὶ οὐκ ἐδέξασθέ με , ἐὰν ἄλλος ἔλθῃ ἐν τῷ ὀνόματι τῷ “ ἰδίω , ἐκεῖνον λήψεσθε,’’ καὶ τὰς ἐπαλλήλους δὲ καὶ ἀφάτους συμφορὰς τεκμήρια εἶναι ἔλεγε , καὶ “ ὅτι Ἠλίαν δεῖ ἐλθεῖν.’’ Ἠπόρουν μὲν οὖν τότε οἱ Θεσσαλονικεῖς · ἡμῖν δὲ χρησίμη γέγονεν ἡ ἐκείνων ἀπορία · οὐ γὰρ πρὸς ἐκείνους μόνον , ἀλλὰ καὶ πρὸς ἡμᾶς ταῦτα χρήσιμα , ἵνα τῶν παιδικῶν καὶ τῶν ληρημάτων καὶ τῶν γραωδίων ἀπαλλαγῶμεν · ἣ οὐκ ἠκούσατε πολλάκις ἐν παισὶν ὄντες , καὶ περὶ τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἀντιχρίστου πολλὰ λεγόντων τινῶν , καὶ περὶ τοῦ κάμπτειν τὰ γόνατα ; ἔτι γὰρ ἁπαλαῖς οὔσαις ταῖς διανοίαις ταῖς ἡμετέραις , ταῦτα ἐγκατασπείρει ὁ διάβολος , ἵνα ἡμῖν τὸ δόγμα συναυξηθῇ . οὐκ ἃν οὖν ταῦτα παρῆκεν ὁ Παῦλος περὶ τοῦ Ἀντιχρίστου διαλεγόμενος , εἴ γε χρήσιμα ἦν , μηδὲ ταῦτα ζητῶμεν οὐ γὰρ οὕτως ἥξει κλίνων τὰ γόνατα , ἀλλ’ ὑπεραιρόμενος ἐπὶ πάντα λεγόμενον θεὸν ἣ σέβασμα , ὥστε αὐτὸν εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ ὡς Θεὸν καθίσαι , ἀποδεικνύντα ἑαυτὸν ὅτι ἔστι Θεός . καθάπερ γὰρ ὁ διάβολος ἐξ ἀπονοίας ἔπεσεν , οὕτω καὶ ὁ ἐνεργούμενος εἰς αὐτὸν εἰς ἀπόνοιαν ἀλειφόμενος .
Lemmas: ΕΠ ἐν ὁ πρότερος Ἐπιστολή ὅτι εὔχομαι νύξ καί ἡμέρα ὁράω σύ , καί ὅτι οὖον στέγω , ἀλλά ἐν Ἀθῆναι κάτω - λείπω μόνος , καί ὅτι πέμπω Τιμόθεος , διά πᾶς οὗτος ὁ πόθος αὐτός δηλόω ὅς εὔχομαι , ὥστε παραγίγνομαι πρός αὐτός . ἐπεί οὖν οὐ φθάνω ἴσως ἀπέρχομαι καί καταρτίζω ὁ ὑστερέω - ὑστέρημα ὁ πίστις αὐτός , οὗτος χάρις ὁ δύο προστίθημι Ἐπιστολή · ὁ ἐλλείπω ἀπό ὁ παρουσία διά ὁ πρᾶγμα ἀναπληρόω · ὅτι γάρ οὐ ἀπέρχομαι , ἐκεῖθεν εἰμί στοχάζομαι · γράφω γάρ φημί , " ἐρωτάω δέ σύ ὑπέρ ὁ παρουσία ὁ " κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός καί γάρ ἐν ὁ πρότερος Επμ στολή λέγω , ’ * ὅτι περί δέ ὁ χρόνος καί καιρός οὖον χρεία " ἔχω γράφω ὑμῖν,’’ ὥστε εἰμί παραγίγνομαι , οὐδείς ἄν δήω γράφω · ἐπεί δέ ὁ ζήτημα ὑπερτίθημι , οὗτος χάρις ταῦ - ὁ προστίθημι ὁ Ἐπιστολή , καθάπερ ἐν ὁ πρός Τιμόθεος φημί , " ὅτι ἀνατρέπω ὁ τίνω πίστις , λέγω ἀνάστασις ’ * ἤδη ἐγγίγνομαι ἵνα μηδείς μέγας λοιπός , μηδέ λαμπρός ἐλπμ́ ἀτιμόω ὁ πιστός ἀπαγορεύω πρός ὁ πόνος · ἐπεί γάρ ὁ Ἐλπὶς αὐτός διαβαστάζω , καί οὐ ἀφίημι πρός ὁ πάρειμι ἐνδέω - ναιός , καί καθάπερ τις ἄγκυρα ἀποκόπτω βούλομαι ὁ διάβολος , ἐπεί οὐ ἰσχύω πείθω , ὅτι ψευδής ὁ μέλλω , ἕτερος ἔρχομαι ὁδός , καί καθίημι ἄνθρωπος τις λυμεών , ἐπιχειρέω ὁ Πειθό - μένος ἀπατάω , ὅτι ὁ μέγας ἐκεῖνος ὁ λαμπρός πέρας λαμβάνω . τότε μέν οὖν λέγω ἐκεῖνος ὁ ἀνάστασις ἤδη γίγνομαι · νῦν δέ λέγω ὅτι ἐνίστημι ὁ κρίσις καί ὁ παρουσία ὁ Χριστός , ἵνα καί ὁ Χριστός αὐτός ψεύδω ὑποβάλλω , καί δείκνυμι ὡς οὐκέτι λοιπός ἀντιλσις οὔτε δικαστήριον καί κόλασις καί τιμάω - Ῥίον ὁ κακῶς αὐτός ποιέω , ἐκεῖνος τε θρασύς ἐργάομαι - σάω καί οὗτος ταπεινός · καί ὁ δή πᾶς χαλεπός ἐπιχειρέω ὁ μέν ἁπλόος ῥῆμα ἀπαγγέλλω ὡς παρά ὁ Παῦλος ὁ λέγω , ὁ δέ καί ἐπιστολή πράσσω , ὡς πῇ ἐκεῖνος γράφω . Ζεύς οὗτος πᾶς αὐτός ἀποτειχίζω ἔφοδος , φημί , “ μή “ θορυβέω , μήτε διά πνεῦμα , μήτε διά λόγος , μήτε Ζεύς “ ἐπιστολή ὡς διά ἡμῶν·’’ “ διά πνεῦμα φημί , ὁ ψευδοπροφήτης αἰνίσσομαι · πόθεν οὖν εἶμι , φημί ; διά οὗτος προστίθημι “ ὁ ἀσπασμός ὁ ἐμέω χείρ Παῦλος ὁ εἰμί σημεῖον ἐν πᾶς Ἐπιστολή , οὕτως γράφω · “ ὁ χάρις ὁ κύριος ἐγώ “ Ἰησοῦς Χριστός μετά πᾶς ὑμῶν,’’ οὖον οὗτος φημί , ὅτι οὗτος σημεῖον , οὗτος γάρ εἰκός καί ἄλλος μιμέομαι , ἀλλά ὅτι ὁ ἀσπασμός ὁ ἐμέω χείρ γράφω , καθάπερ καί νῦν ἐπί ἐγώ εἰμί · ἀπό γάρ ὁ ὑπογραφή δῆλος γίγνομαι ὁ γράμμα ὁ πέμπω . παρακαλέω δέ αὐτός σφόδρα ταριχεύω ὑπό ὁ κακός , ἀπό τε ὁ πάρειμι ἐγκωμιάζω , ἀπό τε ὁ μέλλω , καί ὁ κόλασις καί ὁ ἀνταπόδοσις ὁ κακός ὁ ἑτοιμάζω αὐτός προτρέπω · καί σαφής ἐπεξέρχομαι ὁ τόπος , ὁ μέν καιρός οὐ ἀποκάμπτω , ὁ δέ ὁ καιρός σημεῖον , ὁ ἀντίχριστος δηλόω , μάλιστα γάρ τότε πληροφορέω ψυχή ἀσθενής , οὐ εἄν ἁπλόος , ἀλλά ἐάν μανθάνω τίς πλέω . καί ὁ Χριστός δέ πολύς ὑπέρ οὗτος ποιέω φροντίς , καί καθίζω ἐν ὁ ὄρος πᾶς μετά ἀκρίβεια διαλέγω ὁ μαθητής ὁ περί ὁ συντέλεια . διά τίς ; ἵνα μή ἔχω χώρα ὁ ὁ ἀντίχριστος εἰσάγω καί ψευδόχριστος , καί πολύς τίθημι καί αὐτός σημεῖον , εἷς μέν καί μέγας λέγω , “ ὅταν “ κηρύσσω εἰς πᾶς ὁ ἔθνος ὁ Εὐαγγέλιος καί ἕτερος δέ , ὥστε μή πλανάω περί ὁ παρουσία αὐτός , “ ὡς ἀστραπή φημί , “ ἥκω οὐ ἐν γωνία τις κρύπτω , ἀλλά πανταχοῦ λάμπω οὖον δήω ὁ μηνύω , οὕτως εἰμί φαιδρός , ὥσπερ οὐδέ ὁ ἀστραπή δήω ὁ μηνύω . εἶπον δέ ποῦ καί περί ὁ ἀντίχριστος , ἡνίκα λέγω , “ ἐγώ ἔρχομαι ἐν ὁ ὄνομα ὁ πατήρ “ ἐγώ , καί οὐ δέχομαι ἐγώ , ἐάν ἄλλος ἔρχομαι ἐν ὁ ὄνομα ὁ “ ἴδιος , ἐκεῖνος λαμβάνω καί ὁ ἐπάλληλος δέ καί άφατος συμφορά τεκμήριον εἰμί λέγω , καί “ ὅτι Ἠλίας δεῖ ἔρχομαι ἀπορέω μέν οὖν τότε ὁ Θεσσαλονικεύς · ἐγώ δέ χρήσιμος γίγνομαι ὁ ἐκεῖνος ἀπορία · οὖον γάρ πρός ἐκεῖνος μόνος , ἀλλά καί πρός ἐγώ οὗτος χρήσιμος , ἵνα ὁ παιδικός καί ὁ λήρημα καί ὁ γραωδίων ἀπαλλάσσω · ὅς οὐ ἀκούω πολλάκις ἐν παῖς εἰμί , καί περί ὁ ὄνομα ὁ ἀντίχριστος πολύς λέγω τις , καί περί ὁ κάμπτω ὁ γόνυ ; ἔτι γάρ ἁπαλός εἰμί ὁ διάνοια ὁ ἡμέτερος , οὗτος ἐγκατασπείρω ὁ διάβολος , ἵνα ἐγώ ὁ δόγμα συναυξάνω . οὐ ἄν οὖν οὗτος παρίημι ὁ Παῦλος περί ὁ ἀντίχριστος διαλέγω , εἰμί γε χρήσιμος εἰμί , μηδέ οὗτος ζητέω οὖον γάρ οὕτως ἥκω κλίνω ὁ γόνυ , ἀλλά ὑπεραίρω ἐπί πᾶς λέγω θεός ὅς σέβασμα , ὥστε αὐτός εἰς ὁ ναός ὁ Θεός ὡς θεός καθίζω , ἀποδείκνυμι ἑαυτοῦ ὅτι εἰμί Θεός . καθάπερ γάρ ὁ διάβολος ἐκ ἀπόνοια πίπτω , οὗτος καί ὁ ἐνεργέω εἰς αὐτός εἰς ἀπόνοια ἀλείφω .