catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ii-ad-thessalonicenses-typus-parisinus-e-cod 1
Εὐχαριστία ὑπὲρ τῆς τῶν Θεσσαλονικέων πίστεως καὶ ἀγάπης κοὶ ὑπομονῆς ἐπὶ τιμῇ αὐτῶν καὶ κολάσει τῶν θλιβόντων , καὶ εὐχὴ ὑπὲρ τελειώσεως αὐτῶν ἐνδόξου ἐπὶ δόξη Χριστοῦ . Χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ . εὐχαριστεῖν ὀφείλομεν τῷ Θεῷ πάντοτε περὶ ὑμῶν , ἀδελφοὶ , καθὼς ἄξιόν ἐστιν . Πἀλιν ταπεινοφροσύνης σημεῖον πολλῆς · ἐδίδου γὰρ αὐτοῖς λογίζεσθαι καὶ ἐννοεῖν , ὅτι εἰ οἱ ἄλλοι ὑπὲρ τῶν ἡμετέρων κατορθωμάτων οὐχ ἡμᾶς πρῶτον θαυμάζουσιν , ἀλλὰ τὸν Θεὸν , πολλῷ μᾶλλον καὶ ἡμεῖς · ἄλλως δὲ καὶ ἐπαίρει αὐτῶν τὰ φρονήματα , ὅτι τοιαῦτα πάσχουσιν , οὐ θρήνων ἄξια , ἀλλ’ εὐχαριστίας τῆς εἰς τὸν Θεόν . Ὅτι ὑπεραυξάνει ἢ πίστις ὑμῶν , καὶ πλεονάζει ἡ ἀγάπη ἑνὸς ἑκάστου πάντων ὑμῶν εἰς ἀλλήλους . Καὶ πῶς ἔνι πίστιν αὐξῆσαι , φησί ; τουτέστιν , ὅταν ὑπὲρ αὐτῆς πάσχωμέν τι δεινόν · μέγα μὲν οὖν καὶ τὸ ἐστηρίχθαι , καὶ ὑπὸ τῶν λογισμῶν μὴ παραφέρεσθαι · ὅταν δὲ ἄνεμοι προσαράσσουσιν , ὅταν ὑετοὶ καταρρήγνυνται , ὅταν αἴρηται πανταχόθεν χαλεπὸς ὁ χειμὼν , ὅταν ἐπάλληλα τὰ κύματα ᾖ , εἶτα μὴ παρασαλευώμεθα , οὐδενὸς ἑτέρου τεκμήριόν ἐστιν , ἀλλ’ ἢ τοῦ ὑπεραυξηθῆναι καὶ ὑψηλοτέραν γενέσθαι . συμβάλλεται δὲ πρὸς τὰς θλίψεις καὶ τὸ συμπεφράχθαι , καὶ τὸ ἀλλήλων ἔχεσθαι · διὰ τοῦτό φησὶ , “ καὶ “ πλεονάζει ἡ ἀγάπη ἑνὸς ἑκάστου ὑμῶν εἰς ἀλλήλους,’’ τουτέστν , ὅτι ἰσόρροπός τίς ἐστι καὶ μετὰ δικαιοσύνης ἡ ἀγάπη , τῷ μὴ μόνον ἀγαπᾶν , ἀλλὰ καὶ ἀγαπᾶσθαι . Καὶ εἰς πάντας ἐκτεταμένη , ὥστε ἡμᾶς αὐτοὺς ἐν ὑμῖν καυχᾶσθαι ἐν ταῖς ἐκκλησίαις τοῦ Θεοῦ . Εἰ τοίνυν ἡμεῖς ἐφ’ ὑμῖν εὐχαριστῶμεν Θεῷ , καὶ καυχώμεθα παρὰ ἀνθρώποις , πολλῷ μᾶλλον ὑμᾶς ἐπὶ τοῖς ὑμετέροις χρὴ καλοῖς τοῦτο ποιεῖν . Ὑπὲρ τῆς ὑπομονῆς ὑμῶν καὶ πίστεως . Ἡ ὑπομονὴ ἀπὸ χρόνου φαίνεται πολλοῦ · οὐχ ἁπλῶς δέ φησιν , ὑπομονὴν , ἀλλὰ τὴν μείζονα · ποίαν δὴ ταύτην ; τὴν διὰ τῶν διωγμῶν · διὸ ἐπιφέρει , “ ἐν πᾶσι τοῖς διωγμοῖς καὶ ταῖς θλίψεσι ἃς “ ἀνέχεσθε·’’ πολεμίοις γὰρ συνέζων διηνεκῶς , πάντοθεν βλάπτειν ἐπιχειροῦσι , καὶ στερρὰν καὶ ἀκίνητον τὴν ὑπομονὴν ἐπεδείκνυν , “ τὸ ἔνδειγμα,’’ φησὶ , “ τῆς δικαίας κρίσεως τοῦ Θεοῦ.’’ Ἤδη τὴν ἀνταπόδοσιν ᾐνίξατο ἑκατέραν , καὶ τὴν τῶν ποιούντων κακῶς , καὶ τὴν τῶν πασχόντων · ὡσανεὶ ἔλεγεν , ἵν ὅταν ὑμᾶς μὲν στεφανοῖ , ἐκείνους δὲ κολάζῃ , δείκνυται τὸ δίκαιον τοῦ Θεοῦ . Εἰς τὸ καταξιωθῆναι ὑμᾶς τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ , ὑπὲρ ἧς καὶ πάσχετε . Οὐκ ἄρα οὖν ἀπὸ τοῦ δυνατωτέρους εἶναι τοὺς ἀδικοῦντας τοῦτο γίνεται , ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ δεῖν οὕτως εἰς τὴν βασιλείαν εἰσιέναι · “ διὰ πολλῶν γὰρ θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν ‘ τοῦ Θεοῦ . Εἴπερ δίκαιον παρὰ Θεῷ , ἀνταποδοῦναι τοῖς θλίβουσιν ὑμᾶς θλῖψιν , καὶ ὑμῖν τοῖς θλιβομένοις ἄνεσιν μεθ’ ἡμῶν , ἐν τῆ ἀποκαλύψει τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἀπ’ οὐρανοῦ , μετ’ ἀγγέλων δυνάμεως αὐτοῦ . Τὸ “ εἴπερ ” ἐνταῦθα ἀντὶ του ἔπειπερ κεῖται , ὅπερ ἔπι τῶν σφόδρα ὡμολογημένων καὶ ἡμεῖς τίθεμεν , καὶ ἀναντιρρήτων , ἀντὶ τοῦ ὅτι σφόδρα δίκαιον · ὡσανεὶ ἔλεγεν , εἰ μέλει τῷ Θεῷ τῶν πραγμάτων , φροντίζει ὁ Θεός · καὶ οὐ τίθησιν ἀπὸ οἰκείας γνώμης ἐπὶ τῶν ὡμολογημένων , ἵνα ἐκείνους ἀναγκάσῃ εἰπεῖν · μάλιστα γὰρ αἱ τοιαῦται ψῆφοι ἀναμφίλεκτοί εἰσιν , ὡς καὶ αὐτῶν ἐκείνων εἰδότων ὅτι δίκαιόν ἐστιν . εἰ γὰρ παρὰ ἀνθρώποις τοῦτο δίκαιον , πολλῷ μᾶλλον παρὰ Θεῷ · “ ἀνταποδοῦναι,’’ φησὶ , “ τοῖς θλί - “ βουσιν ὑμᾶς θλῖψιν , καὶ ὑμῖν τοῖς θλιβομένοις ἄνεσιν.’’ Τί οὖν ; ἴση ἡ ἀνταπόδοσις ; οὐδαμῶς · ἀλλ’ ὅρα διὰ τῶν ἑξῆς , πῶς δείκνυσι σφοδροτέραν οὖσαν καὶ τὴν ἄνεσιν πολλῷ μείζονα . Μεθ’ ἡμῶν ἐν τῇ ἀποκαλύψει τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἀπ’ οὐράνου . Ἴδου καὶ ἕτερα παράκλησις , τὸ καὶ αὐτοὺς κοινωνοὺς ἔχειν τῶν θλίψεων , καὶ ἐν τῆ ἀποδόσει κοινωνούς · τοῖς μυρία κατορθωκόσι μείζονα , συνάπτει αὐτοὺς ἐν τοῖς στεφάνοις · εἶτα καὶ τὸν καιρὸν προστίθησι , καὶ διὰ τῆς ὑπογραφῆς ἐπανάγει τὰς διανοίας αὐτῶν , μόνον οὐκ ἀνοίγων τῷ ῥήματι τοὺς οὐρανοὺς ἤδη , καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτῶν παριστὰς , καὶ περιτίθησιν αὐτῷ τὴν στρατιὰν τὴν ἀγγελικὴν , καὶ ἀπὸ τοῦ τόπου καὶ ἀπὸ τῶν μετ’ αὐτοῦ , πλατυτέραν τὴν εἰκόνα ποιῶν , ὥστε αὐτοὺς ἀναπνεῦσαι μικρόν . Ἐν πυρὶ φλογὸς , διδόντος ἐκδίκησιν τοῖς μὴ εἰδόσι Θεὸν , καὶ τοῖς μὴ ὑπακούουσι τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ . Εἰ οἱ τῷ Εὐαγγελίῳ μὴ ὑπακούσαντες διδόασι τιμωρίαν , οἱ μετὰ τοῦ μὴ ὑπακοῦσαι καὶ θλίβοντες ὑμᾶς τι πείσονται ; ὥστε εἰ καὶ μὴ δι’ ὑμᾶς , δι’ ἑαυτὸν γοῦν ἀνάγκη τιμωρήσασθαι αὐτούς . τοῦτο μὲν οὑν ὑπὲρ πληροφορίας εἴρηται , ὅτι πάντως αὐτοὺς κολασθῆναι δεῖ · τὸ δὲ πρότερον πάλιν , ὑπὲρ τοῦ καὶ αὐτοὺς τετιμῆσθαι , ὅτι δι’ ὑμᾶς ταῦτα πάσχουσι . τὸ μὲν γὰρ πιστεῦσαι ὑπὲρ τῆς τιμωρίας αὐτοὺς ποιεῖ · τὸ δὲ ἡσθῆναι ὅτι ὑπὲρ τῶν εἰς αὐτοὺς γεγενημένων ταύτα πάσχουσι · ταύτα εἴρηται μὲν πρὸς ἐκείνους , ἁρμόζει δὲ καὶ ἡμῖν . ὅταν οὖν ἐν θλίψεσιν ὦμεν , ταῦτα λογιζώμεθα , μὴ τῇ ἑτέρων τιμωρίᾳ χαίρωμεν ὡς ἐκδικούμενοι , ἀλλ’ ὡς αὐτοὶ τοιαύτης ἀπηλλαγμένοι κολάσεως καὶ τιμωρίας . Οἵτινες δίκην τίσουσιν , ὄλεθρον αἰώνιον , ἀπὸ προσώπου τοῦ Κυρίου καὶ ἀπὸ τῆς δόξης τῆς ἰσχύος αὐτοῦ , ὅταν ἔλθῃ ἐνδοξασθῆναι ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ , καὶ θαυμασθῆναι ἐν τοῖς πιστεύσασιν . Ὅτι οὐκέτι πρόσκαιρος ἡ γέεννα , ἄκουσον τοῦ Παύλου λέγοντος νῦν περὶ τῶν μὴ εἰδότων τὸν Θεὸν , μηδὲ πιστευόντων τῷ εὐαγγελίῳ , ὅτι “ δίκην τίσουσιν , ὄλεθρον αἰώνιον·’’ τὸ αἰώνιον τοίνυν πῶς πρόσκαιρον ; “ ἀπὸ προσώπου,’’ φησὶ , “ τοῦ Κυρίου·’’ τὸ εὔκολον ἐνταῦθα βούλεται εἰπεῖν · ἐπειδὴ γὰρ μέγα ἐφύσων τότε , οὐ δεῖ , φησὶ , πολλῆς ἐργωδίας , ἀλλ’ ἀρκεῖ παραγενέσθαι καὶ ὀφθῆναι τὸν Θεὸν , καὶ πάντες ἐν κολάσει καὶ τιμωρίᾳ γίνονται · ἡ παρουσία οὖν αὐτοῦ τοῖς μὲν φῶς , τοῖς δὲ τιμωρία . Καὶ ἀπὸ τῆς δόξης τῆς ἰσχύος αὐτοῦ , ὅταν ἔλθῃ ἐνδοξασθῆναι ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ . Θεὸς ἐνδοξάζεται ; ναί · ἐν πᾶσι , φησὶ , τοῖς ἁγίοις . ὅταν γὰρ ἴσωσι οἱ μεγάλα φυσῶντες , τοὺς μαστιζομένους ὑπ’ αὐτῶν , τοὺς καταφρονουμένους , ἐγγὺς ὄντας αὐτοῦ , δόξα γίνεται , μᾶλλον δὲ αὐτῶν δόξα ἐστίν · αὐτοῦ μὲν , ὅτι αὐτοὺς οὐκ ἐγκατέλιπεν , ἀλλὰ λαμπροὺς ἀνέδειξεν · αὐτῶν δὲ , ὅτι τοσαύτης κατηξιώθησαν τιμῆς . δόξα ἐστὶ τοῦ ἀγαθοῦ τὸ ἔχειν οἷς τὰς εὐεργεσίας μεταδῷ . Καὶ θαυμασθῆναι ἐν πᾶσι τοῖς πιστεύσασι . τουτέστι διὰ τῶν πιστευόντων . ἰδοὺ πάλιν τὸ “ ἐν διὰ ἐστί δι’ ἐκείνων γὰρ θαυμαστὸς ἐπιδείκνυται , ὅταν τοὺς οἰκτροὺς τοὺς ταλαιπώρους καὶ μυρία παθόντας δεινὰ καὶ πιστεύσαντας , εἰς τοσαύτην ἄγει λαμπρότητα . δείκνυται αὐτοῦ ἡ ἰσχὺς τότε , ὅτι εἰ καὶ ἐνταῦθα δοκοῦσιν ἐγκαταλελεῖφθαι , ἀλλ’ ὅμως ἐκεῖ πολλῆς ἀπολαύσουσι τῆς δόξης · τότε μάλιστα πᾶσα ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ δείκνυται καὶ ἰσχύς · πῶς ; “ ὅτι ἐπιστεύθη , φησὶ , τὸ μαρτύριον “ ἡμῶν ἐφ’ ὑμᾶς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ , εἰς ὃ καὶ προσευχόμεθα “ πάντοτε περὶ ὑμῶν·’’ τουτέστιν , ὅταν παράγωνται εἰς μέσον οἱ μυρία παθόντες δεινὰ , ὥστε ἐκστῆναι τῆς πίστεως , καὶ μὴ ἐνδόντες , ἀλλὰ πιστεύσαντες , δοξάζεται ὁ Θεός . τότε δείκνυται καὶ τούτων ἡ δόξα . διὰ τοῦτό φησι , τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ δείκνυνται οἱ πιστεύσαντες . Ἄλλοσ φησί · τὸ “ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ’’ πρὸς τὸ “ καὶ θαυμα - “ σθῆναι ἐν πᾶσι τοῖς πιστεύσασιν’’ ἀποδ̀οοτέον , ἵνα ᾖ διὰ μέσου κείμενον τὸ “ ὅτι ἐπιστεύθη τὸ μαρτύριον ἡμῶν ἐφ’ ὑμᾶς,’’ τελεύταῖον ὂν τῆ τῆς ἐννοίας ἀκολουθίᾳ . βούλεται γὰρ εἰπεῖν , ὅτι κατ’ ἐκείνην τὴν ἡμέραν ἐπίδοξος καὶ θαυμαστὸς ἐν τοῖς πεπιστευκόσι φανήσεται διὰ τῶν περὶ αὐτῶν ἀγαθῶν , ὧν δὴ καὶ ὑμεῖς ἀπελαύσατε , ἅτε δὴ τὴν διδασκαλίαν ἡμῶν παραδεξάμενοι a . Εἰς ὃ καὶ προσευχόμεθα πάντοτε περὶ ὑμῶν , ἵνα ὑμᾶς ἀξιώσῃ τῆς κλήσεως ὁ Θεὸς ἡμῶν , καὶ πληρώση πᾶσαν εὐδοκίαν ἀγαθωσύνης , καὶ ἔργον πίστεως ἐν δυνάμει . “ Ἵνα ὑμᾶς ἀξιώσῃ τῆς κλήσεως·’’ οὐ γὰρ ἐκλήθησαν · διὰ τοῦτο ἐπήγαγε , “ καὶ πληρώσῃ πᾶσαν εὐδοκίαν ἀγαθωσύνης,’’ τουτέστιν ἀρέσκειαν , πληροφορίαν · ἵνα τὸ πίσμα τοῦ Θεοῦ γένηται , “ καὶ “ ἔργον πίστεως ἐν δυνάμει,’’ τουτέστιν , ἡ ὑπομονὴ τῶν διωγμῶν , ἵνα μὴ ἐκλυώμεθα . Ὅπως ἐνδοξασθῇ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ ἐν ὑμῖν , καὶ ὑμεῖς ἐν αὐτῷ , κατὰ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ . Εἶπεν ἐκεῖ δόξαν , εἶπε καὶ ἐνταῦθα · εἶπεν ὅτι αὐτοὶ δοξάζονται ὥστε καυχᾶσθαι · εἶπεν ὃ πολλῷ πλέον ἦν , ὅτι καὶ τὸν Θεὸν δοξάζουσιν · εἶπεν ὅτι ἀπολήψονται τὴν δόξαν ἐκείνην , ἀλλὰ καὶ ἐνταῦθά φησι · τοῦ γὰρ δεσπότου δοξαζομένου , καὶ οἱ δοῦλοι δοξάζονται · οἱ γὰρ τὸν δεσπότην δοξάζοντες πολλῷ μᾶλλον αὐτοὶ δοξάζονται , καὶ τούτῳ αὐτῷ , καὶ χωρὶς τούτου . δόξα γὰρ ὄντως ἡ θλίψις ἡ διὰ Χριστὸν , καὶ πανταχοῦ δόξαν τὸ πρᾶγμα καλεῖ · εἶτα πάλιν δεικνὺς , ὅτι καὶ τοῦτο αὐτὸ τοῦ Θεοῦ ἐστι , φησὶ , “ κατὰ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ “ ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ,’’ τουτέστι ταύτην τὴν χάριν αὐτὸς ἡμῖν ἔδωκεν , ἵνα δοξάζηται ἐν ἡμῖν καὶ δοξάζῃ ἡμᾶς ἐν αὐτῷ . πῶς δοξάζεται ἐν ἡμῖν ; ὅτι οὐδὲν αὐτοῦ προτιμῶμεν . πῶς δοξαζόμεθα ἐν αὐτῷ ; ὅτι δύναμιν εἰλήφαμεν παρ’ αὐτοῦ , ὥστε μὴ ἐνδιδόναι τοῖς ἐπαγομένοις δεινοῖς .
Lemmas: Εὐχαριστία ὑπέρ ὁ ὁ Θεσσαλονικεύς πίστις καί ἀγάπη κοί ὑπομονή ἐπί τιμή αὐτός καί κολάζω ὁ θλίβω , καί εὐχή ὑπέρ τελείωσις αὐτός ἔνδοξος ἐπί δόξα Χριστός . Χάρις σύ καί εἰρήνη ἀπό Θεός πατήρ ἐγώ καί κύριος Ἰησοῦς Χριστός . εὐχαριστέω ὀφείλω ὁ Θεός πάντοτε περί σύ , ἀδελφός , καθώς ἄξιος εἰμί . πάλιν ταπεινοφροσύνη σημεῖον πολύς · δίδωμι γάρ αὐτός λογίζομαι καί ἐννοέω , ὅτι εἰμί ὁ ἄλλος ὑπέρ ὁ ἡμέτερος κατόρθωμα οὐ ἐγώ πρῶτος θαυμάζω , ἀλλά ὁ θεός , πολύς μᾶλλον καί ἐγώ · ἄλλως δέ καί ἐπαίρω αὐτός ὁ φρόνημα , ὅτι τοιοῦτος πάσχω , οὖον θρῆνος ἄξιος , ἀλλά εὐχαριστία ὁ εἰς ὁ Θεός . ὅτι2 ὑπεραυξάνω ἢ πίστις σύ , καί πλεονάζω ὁ ἀγάπη εἷς ἕκαστος πᾶς σύ εἰς ἀλλήλων . καί πῶς ἐν πίστις αὐξάνω , φημί ; τουτέστιν , ὅταν ὑπέρ αὐτός πάσχω τίς δεινός · μέγας μέν οὖν καί ὁ στηρίζω , καί ὑπό ὁ λογισμός μή παραφέρω · ὅταν δέ ἄνεμος προσαράσσω , ὅταν ὑετός καταρρήγνυμι , ὅταν ἀείρω πανταχόθεν χαλεπός ὁ χειμών , ὅταν ἐπάλληλος ὁ κῦμα εἰμί , εἶτα μή παρασαλεύω , οὐδείς ἕτερος τεκμήριον εἰμί , ἀλλά ἢ ὁ ὑπεραυξάνω καί ὑψηλός γίγνομαι . συμβάλλω δέ πρός ὁ θλῖψις καί ὁ συμφράσσω , καί ὁ ἀλλήλων ἔχω · διά οὗτος φημί , “ καί “ πλεονάζω ὁ ἀγάπη εἷς ἕκαστος σύ εἰς ἀλλήλους,’’ τουτός , ὅτι ἰσόρροπος τίς εἰμί καί μετά δικαιοσύνη ὁ ἀγάπη , ὁ μή μόνος ἀγαπάω , ἀλλά καί ἀγαπάω . καί εἰς πᾶς ἐκτείνω , ὥστε ἐγώ αὐτός ἐν σύ καυχάομαι ἐν ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός . εἰμί τοίνυν ἐγώ ἐπί σύ εὐχαριστέω Θεός , καί καυχάομαι παρά ἄνθρωπος , πολύς μᾶλλον σύ ἐπί ὁ ὑμέτερος χρή καλός οὗτος ποιέω . ὑπέρ ὁ ὑπομονή σύ καί πίστις . ὁ ὑπομονή ἀπό χρόνος φαίνω πολύς · οὐ ἁπλόος δέ φημί , ὑπομονή , ἀλλά ὁ μείζων · ποῖος δή οὗτος ; ὁ διά ὁ διωγμός · διό ἐπιφέρω , “ ἐν πᾶς ὁ διωγμός καί ὁ θλῖψις ὅς “ ἀνέχω πολέμιος γάρ συζάω διηνεκής , πάντοθεν βλάπτω ἐπιχειρέω , καί στερρός καί ἀκίνητος ὁ ὑπομονή ἐπιδείκνυμι , “ ὁ ἔνδειγμα φημί , “ ὁ Δίκαιος κρίσις ὁ Θεός ἤδη ὁ ἀνταπόδοσις αἰνίζω ἑκάτερος , καί ὁ ὁ ποιέω κακῶς , καί ὁ ὁ πάσχω · ὡσανεί λέγω , ἵνα ὅταν σύ μέν στεφανόω , ἐκεῖνος δέ κολάζω , δείκνυμι ὁ Δίκαιος ὁ Θεός . εἰς ὁ καταξιόω σύ ὁ βασίλεια ὁ Θεός , ὑπέρ ὅς καί πάσχω . οὐ ἄρα οὖν ἀπό ὁ δυνατός εἰμί ὁ ἀδικέω οὗτος γίγνομαι , ἀλλά ἀπό ὁ δήω οὕτως εἰς ὁ βασίλειος εἴσειμι · “ διά πολύς γάρ θλῖψις δεῖ ἐγώ εἰσέρχομαι εἰς ὁ βασίλειος ‘ ὁ Θεός . εἴπερ Δίκαιος παρά Θεός , ἀνταποδίδωμι ὁ θλίβω σύ θλῖψις , καί σύ ὁ θλίβω ἄνεσις μετά ἐγώ , ἐν τῆ ἀποκάλυψις ὁ κύριος Ἰησοῦς ἀπό οὐρανός , μετά ἄγγελος δύναμις αὐτός . ὁ “ εἴπερ ” ἐνταῦθα ἀντί ὁ ἔπος κεῖμαι , ὅσπερ ἐπί ὁ σφόδρα ὁμολογέω καί ἐγώ τίθημι , καί ἀναντίρρητος , ἀντί ὁ ὅτι σφόδρα Δίκαιος · ὡσανεί λέγω , εἰμί μέλος ὁ Θεός ὁ πρᾶγμα , φροντίζω ὁ Θεός · καί οὖον τίθημι ἀπό οἰκεῖος γνώμη ἐπί ὁ ὁμολογέω , ἵνα ἐκεῖνος ἀναγκάζω εἶπον · μάλιστα γάρ ὁ τοιοῦτος ψῆφος αναμφίλεκτος εἰμί , ὡς καί αὐτός ἐκεῖνος οἶδα ὅτι δίκαιος εἰμί . εἰμί γάρ παρά ἄνθρωπος οὗτος Δίκαιος , πολύς μᾶλλον παρά Θεός · “ ἀνταποδίδωμι φημί , “ ὁ θλί - “ βοῦς σύ θλῖψις , καί σύ ὁ θλίβω ἄνεσις τις οὖν ; ἴσος ὁ ἀνταπόδοσις ; οὐδαμῶς · ἀλλά ὁράω διά ὁ ἑξῆς , πῶς δείκνυμι σφοδρός εἰμί καί ὁ ἄνεσις πολύς μείζων . Μετά ἐγώ ἐν ὁ ἀποκάλυψις ὁ κύριος Ἰησοῦς ἀπό οὐρανός . ὁράω καί ἕτερος παράκλησις , ὁ καί αὐτός κοινωνός ἔχω ὁ θλῖψις , καί ἐν τῆ ἀπόδοσις κοινωνός · ὁ μυρίος κατορθόω μείζων , συνάπτω αὐτός ἐν ὁ στέφανος · εἶτα καί ὁ καιρός προστίθημι , καί διά ὁ ὑπογραφή ἐπανάγω ὁ διάνοια αὐτός , μόνος οὐ ἀνοίγω ὁ ῥῆμα ὁ οὐρανός ἤδη , καί ὁ ὀφθαλμός αὐτός παρίστημι , καί περιτίθημι αὐτός ὁ στρατία ὁ ἀγγελικός , καί ἀπό ὁ τόπος καί ἀπό ὁ μετά αὐτός , πλατύς ὁ εἰκών ποιέω , ὥστε αὐτός ἀναπνέω μικρός . ἐν πῦρ φλόξ , δίδωμι ἐκδίκησις ὁ μή οἶδα θεός , καί ὁ μή ὑπακούω ὁ εὐαγγέλιον ὁ κύριος Ἰησοῦς . εἰμί ὁ ὁ Εὐαγγέλιος μή ὑπακούω δίδωμι τιμωρία , ὁ μετά ὁ μή ὑπακούω καί θλίβω σύ τίς πείθω ; ὥστε εἰμί καί μή διά σύ , διά ἑαυτοῦ γοῦν ἀνάγκη τιμωρέω αὐτός . οὗτος μέν ἐν ὑπέρ πληροφορία εἴρω , ὅτι πάντως αὐτός κολάζω δεῖ · ὁ δέ πρότερος πάλιν , ὑπέρ ὁ καί αὐτός τιμάω , ὅτι διά σύ οὗτος πάσχω . ὁ μέν γάρ πιστεύω ὑπέρ ὁ τιμωρία αὐτός ποιέω · ὁ δέ ἥδομαι ὅτι ὑπέρ ὁ εἰς αὐτός γίγνομαι οὗτος πάσχω · οὗτος εἴρω μέν πρός ἐκεῖνος , ἁρμόζω δέ καί ἐγώ . ὅταν οὖν ἐν θλῖψις εἰμί , οὗτος λογίζομαι , μή ὁ ἕτερος τιμωρία χαίρω ὡς ἐκδικέω , ἀλλά ὡς αὐτός τοιοῦτος ἀπαλλάσσω κόλασις καί τιμωρία . ὅστις δίκη τίνω , ὄλεθρος αἰώνιος , ἀπό πρόσωπον ὁ κύριος καί ἀπό ὁ δόξα ὁ ἰσχύς αὐτός , ὅταν ἔρχομαι ἐνδοξάζομαι ἐν ὁ ἅγιος αὐτός , καί θαυμάζω ἐν ὁ πιστεύω . ὅτι2 οὐκέτι πρόσκαιρος ὁ γέεννα , ἀκούω ὁ Παῦλος λέγω νῦν περί ὁ μή οἶδα ὁ θεός , μηδέ πιστεύω ὁ εὐαγγέλιον , ὅτι “ δίκη τίνω , ὄλεθρος αἰώνιος ὁ αἰώνιος τοίνυν πῶς πρόσκαιρος ; “ ἀπό προσώπου,’’ φημί , “ ὁ Κυρίος ὁ Εὔκολον ἐνταῦθα βούλομαι εἶπον · ἐπεί γάρ μέγας φυσάω τότε , οὖον δεῖ , φημί , πολύς ἐργωδία , ἀλλά ἀρκέω παραγίγνομαι καί ὁράω ὁ θεός , καί πᾶς ἐν κολάζω καί τιμωρία γίγνομαι · ὁ παρουσία οὖν αὐτός ὁ μέν φάος , ὁ δέ τιμωρία . καί ἀπό ὁ δόξα ὁ ἰσχύς αὐτός , ὅταν ἔρχομαι ἐνδοξάζομαι ἐν ὁ ἅγιος αὐτός . θεός ἐνδοξάζομαι ; ναί · ἐν πᾶς , φημί , ὁ ἅγιος . ὅταν γάρ ἵζω ὁ μέγας φυσάω , ὁ μαστίζω ὑπό αὐτός , ὁ καταφρονέω , ἐγγύς εἰμί αὐτός , δόξα γίγνομαι , μᾶλλον δέ αὐτός δόξα εἰμί · αὐτός μέν , ὅτι αὐτός οὐ ἐγκαταλείπω , ἀλλά λαμπρός ἀναδείκνυμι · αὐτός δέ , ὅτι τοσοῦτος καταξιόω τιμή . δόξα εἰμί ὁ ἀγαθός ὁ ἔχω ὅς ὁ εὐεργεσία μεταδίδωμι . καί θαυμάζω ἐν πᾶς ὁ πιστεύω . τουτέστι διά ὁ πιστεύω . ἰδού πάλιν ὁ “ ἐν διά εἰμί διά ἐκεῖνος γάρ θαυμαστός ἐπιδείκνυμι , ὅταν ὁ οἰκτρός ὁ ταλαίπωρος καί μυρίος πάθος δεινός καί πιστεύω , εἰς τοσοῦτος ἄγω λαμπρότης . δείκνυμι αὐτός ὁ ἰσχύς τότε , ὅτι εἰμί καί ἐνταῦθα δοκέω ἐγκαταλείπω , ἀλλά ὅμως ἐκεῖ πολύς ἀπολαύω ὁ δόξα · τότε μάλιστα πᾶς ὁ δόξα ὁ Θεός δείκνυμι καί ἰσχύς · πῶς ; “ ὅτι πιστεύω , φημί , ὁ μαρτύριον “ ἐγώ ἐπί σύ ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , εἰς ὅς καί προσεύχομαι “ πάντοτε περί ὑμῶν·’’ τουτέστιν , ὅταν παράγω εἰς μέσος ὁ μυρίος πάθος δεινός , ὥστε ἐξίστημι ὁ πίστις , καί μή ἐνδίδωμι , ἀλλά πιστεύω , δοξάζω ὁ Θεός . τότε δείκνυμι καί οὗτος ὁ δόξα . διά οὗτος φημί , ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος δείκνυμι ὁ πιστεύω . ἄλλος φημί · ὁ “ ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος πρός ὁ “ καί θαῦμα - “ ἵημι ἐν πᾶς ὁ πιστεύω ἀποδοτέον , ἵνα εἰμί διά μέσος κεῖμαι ὁ “ ὅτι πιστεύω ὁ μαρτύριον ἐγώ ἐπί ὑμᾶς,’’ τελευταῖος εἰμί τῆ ὁ ἔννοια ἀκολουθία . βούλομαι γάρ εἶπον , ὅτι κατά ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα ἐπίδοξος καί θαυμαστός ἐν ὁ πιστεύω φαίνω διά ὁ περί αὐτός ἀγαθός , ὅς δή καί σύ ἀπολαύω , ἅτε δή ὁ διδασκαλία ἐγώ παραδέχομαι a . εἰς ὅς καί προσεύχομαι πάντοτε περί σύ , ἵνα σύ ἀξιόω ὁ κλῆσις ὁ θεός ἐγώ , καί πληρόω πᾶς εὐδοκία ἀγαθωσύνη , καί ἔργον πίστις ἐν δύναμις . “ ἵνα σύ ἀξιόω ὁ κλήσεως·’’ οὖον γάρ καλέω · διά οὗτος ἐπάγω , “ καί πληρόω πᾶς εὐδοκία ἀγαθωσύνη τουτέστιν ἀρέσκεια , πληροφορία · ἵνα ὁ πίσμα ὁ Θεός γίγνομαι , “ καί “ ἔργον πίστις ἐν δυνάμει,’’ τουτέστιν , ὁ ὑπομονή ὁ διωγμός , ἵνα μή ἐκλύω . ὅπως ἐνδοξάζομαι ὁ ὄνομα ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ἐν σύ , καί σύ ἐν αὐτός , κατά ὁ χάρις ὁ Θεός ἐγώ καί κύριος Ἰησοῦς Χριστός . εἶπον ἐκεῖ δόξα , εἶπον καί ἐνταῦθα · εἶπον ὅτι αὐτός δοξάζω ὥστε καυχάομαι · εἶπον ὅς πολύς πλέω εἰμί , ὅτι καί ὁ θεός δοξάζω · εἶπον ὅτι ἀπολαμβάνω ὁ δόξα ἐκεῖνος , ἀλλά καί ἐνταῦθα φημί · ὁ γάρ δεσπότης δοξάζω , καί ὁ δοῦλος δοξάζω · ὁ γάρ ὁ δεσπότης δοξάζω πολύς μᾶλλον αὐτός δοξάζω , καί οὗτος αὐτός , καί Χωρὶς οὗτος . δόξα γάρ εἰμί ὁ θλῖψις ὁ διά Χριστός , καί πανταχοῦ δόξα ὁ πρᾶγμα καλέω · εἶτα πάλιν δείκνυμι , ὅτι καί οὗτος αὐτός ὁ Θεός εἰμί , φημί , “ κατά ὁ χάρις ὁ Θεός “ ἐγώ καί κύριος Ἰησοῦς Χριστός τουτέστι οὗτος ὁ χάρις αὐτός ἐγώ δίδωμι , ἵνα δοξάζω ἐν ἐγώ καί δοξάζω ἐγώ ἐν αὐτός . πῶς δοξάζω ἐν ἐγώ ; ὅτι οὐδείς αὐτός προτιμάω . πῶς δοξάζω ἐν αὐτός ; ὅτι δύναμις λαμβάνω παρά αὐτός , ὥστε μή ἐνδίδωμι ὁ ἐπάγω δεινός .