catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ii-ad-thessalonicenses-typus-parisinus-e-cod 4
Παράκλησις εὐχῆς ὑπὲρ αὐτοῦ καὶ τοῦ ἔργου . Tὸ λοιπὸν , προσεύχεσθε , ἀδελφοὶ , περὶ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ τρέχῃ καὶ δοξάζηται , καθὼς καὶ πρὸς ὑμᾶς . Οὐχ ἵνα μὴ κινδυνεύσῃ , εἰς τοῦτο γὰρ ἔκειτο , ἀλλ’ ἵνα ὁ λόγος τοῦ Κυρίου “ τρέχῃ καὶ δοξάζηται , καθὼς καὶ πρὸς ὑμᾶς.’’ καὶ μετ’ ἐγκωμίων ἡ αἴτησις , “ ἵνα ῥυσθῶμεν ἀπὸ τῶν ἀτόπων καὶ “ πονηρῶν ἀνθρώπων · οὐ γὰρ πάντων ἡ πίστις.’’ οὐ τοῦτο δηλοῦντός ἐστι τοὺς αὐτοῦ κινδύνους , ἀλλὰ περὶ τῶν ἀνθισταμένων καὶ μαχομένων τοῖς δόγμασι λέγει , καὶ ἐμποδιζόντων τῷ λόγῳ , οἷος ἦν Ἀλέξανδρος ὁ χαλκεύς · τοῦτο γὰρ ᾐνίξατο εἰπὼν , “ οὐ γὰρ πάντων “ ἡ πίστις,’’ τουτέστι , εἰσὶ τοιοῦτοι οἷς δέδοται , ὡς ἃν περὶ κλή - ῥοῦ ἔλεγε πατρικοῦ , ὅτι οὐ πάντων ἐστὶ τὸ στρατεύεσθαι ἐν τοῖς βασιλείοις · ἅμα δὲ καὶ διανίστησιν αὐτοὺς ἤδη τοσαύτην ἔχοντας παρρησίαν , ὡς δύνασθαι τὸν διδάσκαλον κινδύνων ἀπαλλάττειν καὶ ἐξευμαρίζειν αὐτῷ τὸ κήρυγμα . Πιστὸς ’δε ἐστιν ὁ Κύριος , ὃς στηρίξει ὑμᾶς καὶ φυ - λάξει ἀπὸ τοῦ πονηροῦ . πεποίθαμεν δὲ ἐν Κυρίῳ ἐφ’ ὑμᾶς , ὅτι ἃ παραγγέλλομεν καὶ ποιεῖτε καὶ ποιήσετε . ὁ δὲ Θεὸς κατευθύναι ὑμῶν τὰς καρδίας εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ καὶ εἰς τὴν ὑπομονὴν τοῦ Χριστοῦ . Μεγάλα δύναται ἡ εὐχὴ ὑπὲρ ἡμῶν , ὅταν καὶ ἡμεῖς ἐργαζώμεθα . διὰ τοῦτο καὶ Παῦλος εὐχόμενος ὑπὲρ αὐτῶν , καὶ πάλιν τὸ ἀξιόπιστον θεὶς ἀπὸ τῆς ἐπαγγελίας , φησὶν , “ ποστὸς δέ ἐστιν ὁ Κύριος ὃς “ στηρίξει ὑμᾶς καὶ φυλάξει ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.’’ εἰ γὰρ εἵλετο ὑμᾶς εἰς σωτηρίαν , οὐ ψεύδεται , οὐδὲ ἀφίησιν ἀπολέσθαι , ἵνα μὴ διὰ τούτων εἰς ῥᾳθυμίαν ἀγάγῃ , καὶ τὸ πᾶν νομίσαντες εἶναι τοῦ Θεοῦ καθεύδωσιν . ὅρα πῶς καὶ τὴν ἀπ’ αὐτῶν συνεργίαν ἀπαιτεῖ λέγων · “ πεποίθαμεν δὲ ἐν Κυρίῳ ἐφ’ ὑμᾶς , ὅτι ἃ παραγγέλλομεν , καὶ “ ποιεῖτε καὶ ποιήσετε·’’ καλῶς δὲ καὶ τὸ “ πεποίθαμεν ἐν Κυρίῳ’’ τέθεικε , τουτέστι , τῇ φιλανθρωπίᾳ αὐτοῦ πιστεύομεν . πάλιν αὐτοὺς καθαιρεῖ τὸ πᾶν ἀναρτῶν ἐκεῖ · προσέθηκε δὲ καὶ τὸ “ ἐφ’ ὑμᾶς , “ ὅτι ἃ παρηγγείλαμεν ποιεῖτε καὶ ποιήσετε·’’ ἐγκωμιάζει δὲ πάλιν αὐτοὺς , καὶ εὔχεται τὴν κηδεμονίαν αὐτοῦ δεικνύς · ἐπειδὴ γὰρ μέλλει ἐμβαίνειν εἰς ἐπιτίμησιν , τούτοις αὐτῶν προλεαίνει τὰςδιανοιας · “ ὁ δὲ Κύριος κατευθύναι ὑμῶν,’’ φησὶ , “ τὰς καρποντα “ δίας εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ·’’ πολλὰ γάρ εἰσι τὰ παρεκτρέποντα τῆς ἀγάπης · “ καὶ εἰς τὴν ὑπομονὴν , φησὶ , τοῦ Χριστοῦ , ἵνα ὑπομείνωμεν ὡς ἐκεῖνος ὑπέμεινεν , ἢ ἵνα ἐκεῖνα πράττωμεν , ἣ καὶ ἵνα μεθ’ ὑπομονῆς ἀναμείνωμεν αὐτὸν , τουτέστιν , ἐμπαράσκευοι ὦμεν . ἐπειδὴ γὰρ πολλὰ ἐπηγγείλατο , καὶ αὐτὸς ἔρχεται κρίναι ζῶντας καὶ νεκροὺς , ἵνα ἀναμένωμεν αὐτὸν καὶ ὑπομένωμεν , ἔνθα δὲ ἂν ὑπομονὴν λέγῃ , πάντως θλῖψιν αἰνίττεται · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἀγαπᾷν τὸν Θεὸν καὶ ὑπομένειν .
Lemmas: παράκλησις εὐχή ὑπέρ αὐτός καί ὁ ἔργον . ο λοιπός , προσεύχομαι , ἀδελφός , περί ὁ λόγος ὁ Θεός τρέχω καί δοξάζω , καθώς καί πρός σύ . οὐχ ἵνα μή κινδυνεύω , εἰς οὗτος γάρ κεῖμαι , ἀλλά ἵνα ὁ λόγος ὁ κύριος “ τρέχω καί δοξάζω , καθώς καί πρός ὑμεῖς καί μετά ἐγκώμιον ὁ αἴτησις , “ ἵνα ἐρύω ἀπό ὁ ἄτοπος καί “ πονηρός ἄνθρωπος · οὖον γάρ πᾶς ὁ πίστιος οὖον οὗτος δηλόω εἰμί ὁ αὐτός κίνδυνος , ἀλλά περί ὁ ἀνθίστημι καί μάχομαι ὁ δόγμα λέγω , καί ἐμποδίζω ὁ λόγος , οἷος εἰμί Ἀλέξανδρος ὁ χαλκεύς · οὗτος γάρ αἰνίζω εἶπον , “ οὖον γάρ πᾶς “ ὁ πίστιος τουτέστι , εἰμί τοιοῦτος ὅς δίδωμι , ὡς ἄν περί καλέω - ῥόος λέγω πατρικός , ὅτι οὖον πᾶς εἰμί ὁ στρατεύω ἐν ὁ βασίλειος · ἅμα δέ καί διανίσταμαι αὐτός ἤδη τοσοῦτος ἔχω παρρησία , ὡς δύναμαι ὁ διδάσκαλος κίνδυνος ἀπαλλάσσω καί ἐξευμαρίζω αὐτός ὁ κήρυγμα . πιστός ἐσθίω εἰμί ὁ Κύριος , ὅς στηρίζω σύ καί φύω - λάξις ἀπό ὁ πονηρός . πείθω δέ ἐν κύριος ἐπί σύ , ὅτι ὁ παραγγέλλω καί ποιέω καί ποιέω . ὁ δέ θεός κατευθύνω σύ ὁ Καρδία εἰς ὁ ἀγάπη ὁ Θεός καί εἰς ὁ ὑπομονή ὁ Χριστός . Μεγάλα δύναμαι ὁ εὐχή ὑπέρ ἐγώ , ὅταν καί ἐγώ ἐργάζομαι . διά οὗτος καί Παῦλος εὔχομαι ὑπέρ αὐτός , καί πάλιν ὁ ἀξιόπιστος τίθημι ἀπό ὁ ἐπαγγελία , φημί , “ ποστός δέ εἰμί ὁ Κύριος ὅς “ στηρίζω σύ καί φυλάσσω ἀπό ὁ πονηρός εἰμί γάρ αἱρέω σύ εἰς σωτηρία , οὖον ψεύδω , οὐδέ ἀφίημι ἀπόλλυμι , ἵνα μή διά οὗτος εἰς ῥᾳθυμία ἄγω , καί ὁ πᾶς νομίζω εἰμί ὁ Θεός καθεύδω . ὁράω πῶς καί ὁ ἀπό αὐτός συνεργία ἀπαιτέω λέγω · “ πείθω δέ ἐν κύριος ἐπί σύ , ὅτι ὁ παραγγέλλω , καί “ ποιέω καί ποιέω καλῶς δέ καί ὁ “ πείθω ἐν Κυρίος τίθημι , τουτέστι , ὁ φιλανθρωπία αὐτός πιστεύω . πάλιν αὐτός καθαιρέω ὁ πᾶς Ἄναρτοι ἐκεῖ · προστίθημι δέ καί ὁ “ ἐπί σύ , “ ὅτι ὁ παραγγέλλω ποιέω καί ποιέω ἐγκωμιάζω δέ πάλιν αὐτός , καί εὔχομαι ὁ κηδεμονία αὐτός δείκνυμι · ἐπεί γάρ μέλλω ἐμβαίνω εἰς ἐπιτίμησις , οὗτος αὐτός προλεαίνω ταςδιανοια · “ ὁ δέ Κύριος κατευθύνω ὑμῶν,’’ φημί , “ ὁ καρποειντα “ δῖος εἰς ὁ ἀγάπη ὁ Θεός πολύς γάρ εἰμί ὁ παρεκτρέπω ὁ ἀγάπη · “ καί εἰς ὁ ὑπομονή , φημί , ὁ Χριστός , ἵνα ὑπομένω ὡς ἐκεῖνος ὑπομένω , ἢ ἵνα ἐκεῖνος πράσσω , ὅς καί ἵνα μετά ὑπομονή ἀναμένω αὐτός , τουτέστιν , ἐμπαράσκευος εἰμί . ἐπεί γάρ πολύς ἐπαγγέλλω , καί αὐτός ἔρχομαι κρίνω ζῶ καί νεκρός , ἵνα ἀναμένω αὐτός καί ὑπομένω , ἔνθα δέ εἄν ὑπομονή λέγω , πάντως θλῖψις αἰνίσσομαι · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἀγαπάω ὁ θεός καί ὑπομένω .