catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ii-ad-corinthios-catena-pseudooecumenii-e 1
Εὐχαριστlα περὶ Θεοῦ βοηθείας , ἐν ᾗ πεποιθέναι φησίν . ΠΑΥΛΟΣ ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ , διὰ θελήματος Θεοῦ καὶ Τιμόθεος ὁ ἀδελφὸς , τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ τῆ οὔσῃ ἐν Κορίνθῳ σὺν τοῖς ἀγίοις πᾶσι τοῖς οὖσιν ἐν ὅλη τῇ Ἀχαίᾳ . Ἐν τῇ πρώτῃ Ἐπιστολῇ πέμψας ἐκεῖ τὸν Τιμόθεον , νῦν ἀπολαβὼν βῶν αὐτὸν , ἑαυτῷ συνάπτει . Ὄρα δὲ , ποτὲ μὲν τέκνον αὐτὸν καλεῖ , “ ὡς πάτρι’ γὰρ , φησὶ , “ τέκνον ἐδούλευές μοι , ” ποτὲ δὲ συνεργόν · “ τὸ γὰρ ἔργον Κυρίου ἐργάζεται ὡς καὶ ἐγὼ , ” νῦν δὲ ἀδελφὸν , διὰ πάντων ἀξιόπιστον αὐτὸν ποιῶν . τοῖς ἁγίοις — . Ἁγίους αὐτοὺς καλεῖ , ἐμφαίνων ὅτι εἴ τις γεώδης , ταύτης ἐκτός ἐστι τῆς προσρήσεως . Δοκοῦσι δὲ οὗτοι κοινῇ σαλεύεσθαι , διὰ τοῦτο καὶ κοινὴν ποιεῖται τὴν ἴασιν · τοῦτο καὶ πρὸς Γαλάτας καὶ Ἑβραίους γράφων ποιεῖ . Χάρις ὑμῖν . τὴν συνήθη προσηγορίαν καὶ τούτοις ἐπεύχεται . Επαγγειλάμενος ἦν ἐν τῇ πρώτῃ Ἐπιστολῇ ἀπιέναι πρὸς αὐτοὺς , ἀλλ’ ἐκωλύθη , πειρασμῶν μεγάλων αὐτὸν καταλαβόντων · “ Εὐλογητὸς “ ὁ Θεὸς , ” ἐνταῦθα στικτέον , “ καὶ πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν “ Χριστοῦ , ” ἡμῶν γὰρ Θεὸς , τοῦ δὲ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , Πατήρ . ταύτην τὴν διαίρεσιν καὶ ὁ δεσπότης ἡμᾶς ἐδίδαξεν · ἐν γὰρ τοῖς ἱεροῖς Εὐαγγελίοις ἔφη , “ ἐξομολογοῦμαι σοι , Πάτερ , Κύριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς , ” σαφῶς διδάσκων , ὡς αὐτοῦ μέν ἐστι Πατὴρ , τῆς δὲ κτίσεως ποιητὴς καὶ δεσπότης . Ἄρχεται οὖν εὐφυῶς καταβάλλειν ἀπολογίας σπέρματα . Εὐχαριστῶ γὰρ , φησὶ , τῷ Θεῷ , ὅτι παρεκάλεσεν ἡμᾶς ἐν πάσῃ τῇ θλίψει ἡμῶν . Εθος γὰρ τοῖς ἁγίοις ἐκ τῶν εἰς αὐτοὺς εὐεργεσιῶν ὀνομάζειν τὸν Θεὸν ἐπιμένειν νίκης πολέμων · “ ἀγαπήσω σε Κύριε ἡ ἰσχύς μου . ” νῦν δὲ θεὸν οἰκτιρμῶν καὶ παρακλήσεως ὀνομάζει . Ὅρα δὲ τὸ ταπεινὸν τοῦ ἁγίου τούτου · λυτρωθεὶς τῶν διὰ τὸ κήρυγμα πειρασμῶν , οὐ λέγει ὅτι κατ’ ἀξίαν ἐλυτρώθην , ἀλλὰ κατ’ οἰκτιρμοὺς καὶ ἔλεον . Ἐπὶ πάσῃ τῆ θλίψει ἡμῶν . Οὐκ εἶπεν , ὁ μὴ ἐῶν ἡμᾶς θλιβῆναι · οἶδε γὰρ τὰς θλίψεις συμφερούσας , ἀλλ’ ὁ παρακαλῶν · εἰπὼν δὲ , “ ἐν πάσῃ τῇ θλίψει , ” δηλοῖ καὶ συνεχεῖς θλίψεις καὶ συνεχεῖς παρακλήσεις . Εἰς τὸ δύνασθαι . Ὅρα ταπεινοφροσύνης ὑπερβολὴν , οὐ παρεκλήθην , φησὶ , διὰ τὸ εἶναι με ἄξιον παρακλήσεως , ἀλλ’ ἵνα ἐκ τοῦ ὑποδείγματος τῆς εἰς ἐμὲ παρακλήσεως ἄλλους ὄντας ἐν πειρασμοῖς δυνηθῶ παρακαλεῖν , ὥστε διὰ τὴν τῶν ἄλλων ὠφέλειαν οὐ δι’ ἐμὲ ἡ παράκλησις , ἣ ὅτι ἡ εἰς ἐμὲ , φησὶ , παράκλησις καὶ ἄλλους παρακαλεῖ τοὺς οἷον ἀλγοῦντας ἐπὶ ταῖς ἐμαῖς θλίψεσιν . Ὅτι καθὼς — Ἵνα μὴ δόξωσί τινες , ὡσανεὶ μὴ φροντιζομένων τῶν Ἀποστόλων παρὰ θεοῦ γίνεσθαι αὐτοῖς τὰς συνεχεῖς θλίψεις . Ὅρα πῶς ἐξαίρει τὸ πρᾶγμα , λέγων τοῦ Χριστοῦ εἰσιν αἱ θλίψεις καὶ τὰ παθήματα , ἃ ἡμεῖς ὑπομένομεν · αὗται δὴ τὰ περισσεύουσιν εἰς ἡμᾶς , ὡσεὶ ἔλεγεν , οὐχ ὅσα πέπονθεν ὁ Χριστὸς πάσχομεν , ἀλλὰ καὶ πλείω . τοῦτο καὶ ἀλλαχοῦ φησι , “ καὶ ἀναπληρῶν τὰ ὑστερή - “ μάτα τοῦ Χριστοῦ · ” τοῦτο καὶ αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ ἄνευ τῆς ἀπὸ Θεοῦ παρακλήσεως ἀρκεῖ εἰς παραμυθίαν · τὸ δὲ εἰδέναι ὅτι τοῦ Χριστοῦ ἐστὶ τὰ πάθη ἃ αὐτοὶ πάσχουσι , μὴ ὅτι καὶ ἡ παράκλησις τοῦ Χριστοῦ περισσεύουσα ἦν εἰς αὐτοὺς , εὐθυμίας αὐτοῖς ἀφορμὰς ἐμποιεῖ , ὡσεὶ ἔλεγε , περισσαὶ μὲν αἱ θλίψεις , ἀλλὰ πολλῷ μᾶλλον ἡ παράκλησις . Περισσεύει ἡ παράκλησις . Οὐ κατ’ ἀναλογίαν φησὶ τῶν θλίψεων ἡ παράκλησις , ἀλλὰ πολλῷ μείζων · περισσεύει γὰρ ἡ παράκλησις . Εἴτε δὲ θλιβόμεθα . Εἰ θλιβόμεθα , ὑπὲρ τῆς ἡμῶν σωτηρίας καὶ παρακλήσεως θλιβόμεθα , πῶς ; ὅτι ἐξῆν ἡμῖν ἀπαγορεύσασι τὸ κηρύσσειν ἐν ἀδείᾳ καὶ ἀσφαλείᾳ εἶναι , ἀλλὰ μᾶλλον αἱρούμεθα θλίβεσθαι καὶ κινδυνεύειν , ἵνα ὑμᾶς διὰ τοῦ κηρύγματος σώσωμεν καὶ παρακαλέσωμεν πρὸς τὴν πίστιν οὐκοῦν ὑπὲρ τῆς ὑμῶν σωτηρίας τὰς θλίψεις ὑπομένομεν τῆς ἐνεργουμένης ἐν ὑμῖν . Ἐνεργουμένης . Ἐνεργεῖται ἐν ὑμῖν ἡ σωτηρία , φησὶν , ἐν ὑπομονῇ οὖσι τῶν ἴσων ἡμῖν παθημάτων · ὥσπερ γὰρ ἡμεῖς κηρύσσοντες Πειραζόμεθα , οὕτω καὶ ὑμεῖς μαθητεύοντες · πολλὴν δὲ ἀρετὴν αὐτοῖς μαρτυρεῖ , ὅτι μετὰ πειρασμῶν ἐδέχοντο τὸ κήρυγμα . Καὶ ἡ ἐλπίς . Τουτέστιν , ὅσα ἃν πάσχητε θαρροῦμεν ὅτι οὐ παρατραπήσεσθε , οὔτε ὑπὲρ ὧν ὑμεῖς πάσχετε , οὔτε ὑπὲρ ὧν ὑμᾶς πάσχοντας ὁρᾶτε . Ἄνω εἰπὼν ὅτι ὑπὲρ τῆς ὑμῶν σωτηρίας θλιβόμεθα , ἵνα μὴ δόξῃ ἐπαχθής τις εἶναι · νῦν λέγει , ὅτι καὶ ὑπὲρ τῆς ὑμῶν σωτηρίας παρακαλούμεθα , ἵνα μὴ ἀπαγορεύσαντες ἀμελήσωμεν τῆς σωτηρίας ὑμῶν , ἣ ἵνα παραβληθῆτε ὁρῶντες ἡμᾶς ὑπὸ τοῦ Θεοῦ παρακαλουμένους · ὥσπερ γὰρ φησὶ , κοινωνοί ἐστε τῶν παθημάτων ἡμῶν , οὕτως ἔδει κατὰ τὸ ἀκόλουθον κοινωνοὺς εἶναι καὶ τῆς παρακλήσεως . Ὥσπερ κοινωνοί ἐστε . Τοῦτο γὰρ εἰδότες ἐσμὲν , ὅτι ὥσπερ ἐστὲ τῶν πειρασμῶν κοινωνοὶ , οὕτως ὑμᾶς ἐπάναγκες εἶναι δεῖ καὶ τῆς παρακλήσεως . Οὐ γάρ . Εἶτα ἐπειδὴ ἀπροσδιορίστως θλίψεως ἐμέμνητο , νῦν λέγει ποίας , ἵνα μηδὲν ἀνοεῖτε τῶν κατ’ ἐμὲ , φησὶν , ὅπερ ἀγάπης ἐστὶν , ἣ ἵνα μὴ ἀγνοοῦντες τὰ συμβάντα ἡμῖν μέμνησθε διὰ τί κατὰ τὰς ὑποσχέσεις οὐκ ἤλθομεν πρὸς ὑμᾶς · τοῦτο καὶ ἐν τῇ ἔλεγεν Ἐπιστολῇ , ὅτι θύρα μοι ἀνέῳκται , καὶ ἀντικείμενοι πολλοί . Μέγας ἦν , φησὶν , ὁ πειρασμὸς καὶ τὴν ἐμὴν ὑπερβαίνων δύναμιν . Ἔνι γὰρ καὶ μέγαν ὄντα φέρεσθαι γενναίως παρά τινος . Ὥστε ἐξαπορηθῆναι . Καὶ οὕτως ἦν , φησὶ , μέγας , ὡς καὶ αὐτοῦ τοῦ ζῆν ἐκδιωχθῆναι ἡμᾶς · τὸν δὲ τοιοῦτον ὁ Δαυὶδ πύλας ᾅδου καλεῖ , καὶ ὠδῖνας καὶ σκιὰν θανάτου . Ἀλλὰ αὐτοὶ — Tὸ ἀπόκριμα , τουτέστι , τὴν ψῆφον , τὴν κρίσιν · ὃ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν , ἄχρις ἡμῶν , φησὶ , καὶ τῆς ἡμῶν ἐννοίας ἔστη ἡ τοῦ θανάτου προσδοκία · ὁ γὰρ Θεὸς οὐκ εἴασεν αὐτὴν εἰς ἔργον προελθεῖν , διδάσκων ἡμᾶς μὴ πεποιθέναι ἐπ’ ἰδίᾳ δυνάμει ἣ βουλῇ , ἀλλ’ ἐπ’ αὐτῷ μόνῳ , ὅτι καὶ τὰ παρ’ ἡμῖν ἀνέλπιστα καὶ ἀδύνατα αὐτῷ ῥᾴδια καὶ δυνατά · τοῦτο δὲ , φησὶ , τὸν Θεὸν πεποιηκέναι οὐχ ὡς αὐτοῦ Παύλου δεομένου μαθεῖ τίς γὰρ αὐτοῦ μᾶλλον ᾔδει τῷ ἐπὶ μόνῳ Θεῷ ἐλπίζειν ; ἀλλ’ ἵνα δι’ ἡμῶν οἱ ἄλλοι τοῦτο μάθωσι · καὶ οὕτως ἑαυτῶν , φησὶν , ἀπέγνωμεν παντελῶς , ἵνα τὴν ἐλπίδα ἐπὶ μόνῳ Θεῷ σχῶμεν · ὁ δὲ ἑαυτοῦ προαπογινώσκων , πῶς ἂν οἰκείᾳ βουλῇ ἣ δυνάμει ἢ ἀπολογίᾳ σώζεσθαι ἐλπίσιν ὡς ἐξακολούθον τὸ ἅπαν ἑαυτοῦ ἐκδοῦναι Θεῷ . Ἀλλὰ αὐτὸν ἐν ἑαυτοῖς . Tὸ ἀπόκριμα , τὴν ψῆφον , τὴν προσδοκίαν , τὴν κρίσιν · τοιαύτην ἠφίει τὰ πράγματα φωνήν · τοιαύτην ἀπόκρισιν ἐδίδου τὰ συμβάντα ὅτι ἀποθανούμεθα πάντως , οὐ μὴν μέχρι τῆς πείρας ἐξέβη τοῦτο , ἀλλὰ μέχρι τῆς ὑπονοίας ἔστη τῆς ὑμετέρας · ἡ μὲν γὰρ τῶν πραγμάτων φύσις τοῦτο ἀπεφήνατο · ἡ δὲ τοῦ Θεοῦ δύναμις οὐκ ἀφῆκε τὴν ἀπόφασιν εἰς ἔργον ἐλθεῖν , ἀλλὰ τῇ διανοίᾳ ἡμῶν τοῦτο συμβῆναι συνεχώρησε · διὸ καὶ ἐν ἑαυτοῖς , φησὶ , τὸ ἀπόκρίμα τοῦ θανάτου ἐσχήκαμεν . Ἅμα μὲν ἐμφαίνει τὸ τοῦ κινδύνου μέγεθος , μονονουχὶ λέγων , ὅτι νεκροὺς γενομένους ἀνέστησεν , ἅμα δὲ καὶ τοῦ τῆς ἀναστάσεως αὐτοὺς ὑπομιμνήσκει λόγου , ὃν πολὺν ἐποιήσατο ἐν τῇ πρώτῃ Ἐπιστολῇ . Οὐκ εἶπε κινδύνου , ἀλλὰ θανάτου , ὅπερ καὶ τὸ ὑπερέχον τῶν κινδύνων δηλοῖ , καὶ τὴν ἀνάστασιν πάλιν παρετίθει , ὡσεὶ ἔλεγε , τι ἀπιστοῦσί τινες τῇ ἀναστάσει ; ἤδη δι’ δῶσι δείγματα ταύτης ὁ Θεός · ἡμᾶς γὰρ τῷ ὅλῳ μέρει νεκρωθέντας ἤγειρεν . Ἔτι ῥύσεται . τοῦτο δείκνυσι τὸν αὐτοῦ βίον ἀεὶ ὄντα ἐν προσδοκίᾳ θλίψεων · τὸ γὰρ “ ῥύσεται εἰδότος ἢν ἀεὶ ἕξειν πειρασμούς . Ὄρα δὲ ταπεινοφροσύνην · Παῦλος τῆς Κορινθίων εὐχῆς τὴν συνέργειαν αἰτεῖ · τοῦτο δέ ἐστι καὶ διδάσκοντος τῆς εὐχῆς τὸ ἀναγκαῖον . Ῥύσεται δὲ ἡμᾶς ὁ Θεὸς , καὶ ὑμῶν εἰς τὴν εὐχὴν συνεργούντων , ἵνα , φησὶ , κοινὴν τὴν χάριν ἐμοὶ τε καὶ ὑμῖν παράσχῃ , ἵνα ἐν πολλῷ προσώπῳ , τουτέστι , διὰ πολλῶν προσώπων τῶν ὑμετέρων δηλονότι εὐχαριστηθῇ ὁ Θεὸς ὑπὲρ τῆς εἰς ἐμὲ χάριτος . Ἡ γὰρ καύχησις . Επειδὴ εἶπεν ἄνω διὰ τῶν οἰκτιρμῶν τοῦ Θεοῦ ἠλεῆσθαι , ἵνα μὴ ταύτῃ τὸν ἀκροατὴν ῥᾳθυμότερον ποιήσῃ , λέγει , δεῖ καὶ οἴκοθεν ἔχειν τῆς σωτηρίας τὰς ἀφορμὰς ἀπὸ συνειδότος Χριστοῦ · τὸ μαρτύριον γὰρ , φησὶ , τῆς συνειδήσεως ἡμῶν , ὡσεὶ ἔλεγε , τὸ συνειδὸς ἡμῶν μαρτυροῦν ἡμῖν ἀγαθὰ , καὶ ὅτι ἐν ἁπλότητι ἀνεστράφημεν ἐν τῷ κόσμῳ , μεγίστην παρακλήσεως πρόφασιν δέδωκεν ἡμῖν , μᾶλλον δὲ οὐ παρακλήσεως μόνον , ἀλλὰ καυχήσεως . Ἐν ἁπλότητι — Ανευ δόλου , ἄνευ ἐπικαλύμματός τινος καὶ ὑποκρίσεως . Οὐκ ἐν σοφίᾳ . Οὐκ ἐν δεινότητι καὶ στροφῇ λόγων , συσκιαζούσῃ τὴν ἀλήθειαν ἀνεστράφημεν · ὅρα δέ · ἐφ’ οἷς μέγα ἐφρόνουν οἱ ψευδαπόστολοι , ταῦτα αὐτὸς ἀποσείεται καὶ φεύγει · ἀλλ’ ἐν χάριτι Θεοῦ · τουτέστι σημείοις καὶ τέρασιν , ἅτινα ἦν χαρίσματα Θεοῦ . Περισσοτέρως . Πῶς ; ὅτι μετὰ τῶν σημείων ἔτι καὶ ἀδάπανον παρ’ αὐτοῖς τὸ εὐαγγέλιον ἐκήρυξε , καὶ ὅρα , ὅπερ ἢν αὐτοῦ κατόρθωμα , τοῦτο τῇ χάριτι τοῦ Θεοῦ ἀνατίθησιν . Οὐ γὰρ ἄλλα γράφομεν . Επειδὴ μέγα ἐφθέγξατο περὶ ἑαυτοῦ , ἵνα μή τις νομίσῃ κόμπον αὐτὰ ῥημάτων εἶναι χηρεύοντα τῶν ἔργων , αὐτοὺς τοῦ ἀληθεύειν παράγει μάρτυρας · οὐ γὰρ ἄλλα ἐγράφομεν ὑμῖν , τουτέστι ξένα καὶ ἀλλότρια ἡμῶν · ἐγεγραφήκει γὰρ πρότερον ὡς ἀδάπανον ἐκήρυξε τὸ Εὐαγγέλιον παρ’ αὐτοῖς , ἀλλ’ ἐκεῖνα , φησὶν , ὑμῖν ἐγράφομεν , “ ἃ ἀναγινώσκετε , ” τουτέστιν , ἃ ὑπομιμνήσκεσθε εἶναι παρ’ ἡμῖν · ἀνάγνωσις γάρ ἐστιν ἡ ὑπόμνησις , ἡ ἄνωθεν γνῶσις · καὶ τι λέγω , φησὶν , ἅτινα ὑπομιμνήσκεσθε , ἅτινα μὲν οὖν ἐπιγιγνώσκετε εἶναι ἡμῶν ἴδια , μήτε ὑπομνησθῆναι δεόμενοι διὰ τὸ πρόδηλον αὐτῶν , ἀλλὰ ἀκριβῶς εἰδότες καὶ πρὸ ὑπομνήσεως . Ἐλπίζω δὲ — Ὁρᾷς ὅτι οὐδὲν ἐπηρμένον λαλεῖ , ἀλλὰ τῷ Θεῷ ἀνατίθησι τὸ πᾶν . Ἐλπίζω γὰρ , φησὶν , εἰς τὸν Θεὸν , ὅτι ἕως τέλους ἐπιγνώσεσθε ἡμᾶς τοιούτους ὄντας , οἵους αἱ ἐπιστολαὶ δηλοῦσι , καὶ ὁ παρελθὼν δηλοῦται βίος · καθὼς φησὶν ἀπὸ μέρους , οἷον ἐκ μέρους ἔγνωτε · μετριάζει δὲ τοῦτο λέγων . Εἶτα ἵνα μὴ φορτικὸς εἶναι δόξῃ , περὶ ἑαυτοῦ λέγων , κοινὰ τὰ αὐτοῦ ποιεῖται κατορθώματα . Εἰ γὰρ τοιοῦτος , φησὶ , δειχθῶ , οἷον εἴρηκα ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Κυρίου , οἷον ἐν τῇ κρίσει · οὐδὲ γὰρ δεῖ , φησὶ , τὰ παρόντα σκοπεῖν , οἷον τὰς ὕβρεις , τὰ ὀνείδη , ἃς ἀκούομεν οἱ Ἀπόστολοι · εἰ τοιοῦτοι γὰρ οὖν δειχθῶμεν , καύχημα ὑμῶν ἐσμεν · πῶς ; ὅτι τοιούτων ἠπορήσατε διδασκάλων τῶν οὐδὲν ἀνθρώπινον διδαξάντων · καὶ ἡμεῖς δὲ ἐν ὑμῖν καυχησόμεθα , ὅτι τοιούτων ἠπορήσαμεν μαθητῶν τῶν μὴ σαλευομένων ἢ σκανδαλιζομένων ἐν τῷ πάσχειν κακῶς τοὺς αὐτῶν διδασκάλους .
Lemmas: Εὐχαριστlα περί Θεός βοήθεια , ἐν ὅς πείθω φημί . Παῦλος ἀπόστολος Ἰησοῦς Χριστός , διά θέλημα Θεός καί Τιμόθεος ὁ ἀδελφός , ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός τῆ εἰμί ἐν Κόρινθος σύν ὁ ἀγάω πᾶς ὁ εἰμί ἐν ὅλος ὁ ἀχαία . ἐν ὁ πρῶτος Ἐπιστολή πέμπω ἐκεῖ ὁ Τιμόθεος , νῦν ἀπολαμβάνω βοῦς αὐτός , ἑαυτοῦ συνάπτω . σύργαστρος δέ , ποτέ μέν τέκνον αὐτός καλέω , “ ὡς πάτριος γάρ , φημί , “ τέκνον δουλεύω ἐγώ , ” ποτέ δέ συνεργός · “ ὁ γάρ ἔργον κύριος ἐργάζομαι ὡς καί ἐγώ , ” νῦν δέ ἀδελφός , διά πᾶς ἀξιόπιστος αὐτός ποιέω . ὁ ἅγιος — . Ἅγιος αὐτός καλέω , ἐμφαίνω ὅτι εἰμί τις γεώδης , οὗτος ἐκτός εἰμί ὁ πρόσρησις . δοκέω δέ οὗτος κοινός σαλεύω , διά οὗτος καί κοινός ποιέω ὁ ἴασις · οὗτος καί πρός Γαλάτης καί Ἑβραῖος γράφω ποιέω . Χάρις σύ . ὁ συνήθης προσηγορία καί οὗτος ἐπεύχομαι . ἐπαγγέλλω εἰμί ἐν ὁ πρῶτος Ἐπιστολή ἀφίημι πρός αὐτός , ἀλλά κωλύω , πειρασμός μέγας αὐτός καταλαμβάνω · “ εὐλογητός “ ὁ θεός , ” ἐνταῦθα στικτέον , “ καί πατήρ ὁ κύριος ἐγώ “ Χριστός , ” ἐγώ γάρ θεός , ὁ δέ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , Πατήρ . οὗτος ὁ διαίρεσις καί ὁ δεσπότης ἐγώ διδάσκω · ἐν γάρ ὁ ἱερός Εὐαγγέλιος φημί , “ ἐξομολογέω σύ , πατήρ , κύριος ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ , ” σαφῶς διδάσκω , ὡς αὐτός μέν εἰμί πατήρ , ὁ δέ κτίσις ποιητής καί δεσπότης . ἄρχω οὖν εὐφυής καταβάλλω ἀπολογία σπέρμα . εὐχαριστέω γάρ , φημί , ὁ Θεός , ὅτι παρακαλέω ἐγώ ἐν πᾶς ὁ θλῖψις ἐγώ . ἔθος γάρ ὁ ἅγιος ἐκ ὁ εἰς αὐτός εὐεργεσία ὀνομάζω ὁ θεός ἐπιμένω Νίκη Πολέμων · “ ἀγαπάω σύ κύριος ὁ ἰσχύς ἐγώ . ” νῦν δέ θεός οἰκτιρμός καί παράκλησις ὀνομάζω . Ὅρας δέ ὁ ταπεινός ὁ ἅγιος οὗτος · λυτρόω ὁ διά ὁ κήρυγμα πειρασμός , οὖον λέγω ὅτι κατά ἄξιος λυτρόω , ἀλλά κατά οἰκτιρμός καί ἔλεος . ἐπί πᾶς τῆ θλῖψις ἐγώ . οὐ εἶπον , ὁ μή ἐάω ἐγώ θλίβω · οἶδα γάρ ὁ θλῖψις συμφέρω , ἀλλά ὁ παρακαλέω · εἶπον δέ , “ ἐν πᾶς ὁ θλῖψις , ” δηλόω καί συνεχής θλῖψις καί συνεχής παράκλησις . εἰς ὁ δύναμαι . Ὅρας ταπεινοφροσύνη ὑπερβολή , οὖον παρακαλέω , φημί , διά ὁ εἰμί ἐγώ ἄξιος παράκλησις , ἀλλά ἵνα ἐκ ὁ ὑπόδειγμα ὁ εἰς ἐγώ παράκλησις ἄλλος εἰμί ἐν πειρασμός δύναμαι παρακαλέω , ὥστε διά ὁ ὁ ἄλλος ὠφέλεια οὖον διά ἐγώ ὁ παράκλησις , ὅς ὅτι ὁ εἰς ἐγώ , φημί , παράκλησις καί ἄλλος παρακαλέω ὁ οἷος ἀλγέω ἐπί ὁ ἐμός θλῖψις . ὅτι2 καθώς — ἵνα μή δοκέω τις , ὡσανεί μή φροντίζω ὁ ἀπόστολος παρά θεός γίγνομαι αὐτός ὁ συνεχής θλῖψις . Ὅρας πῶς ἐξαιρέω ὁ πρᾶγμα , λέγω ὁ Χριστός εἰμί ὁ θλῖψις καί ὁ πάθημα , ὁ ἐγώ ὑπομένω · οὗτος δή ὁ περισσεύω εἰς ἐγώ , ὡσεί λέγω , οὐ ὅσος πάσχω ὁ Χριστός πάσχω , ἀλλά καί πλείων . οὗτος καί ἀλλαχοῦ φημί , “ καί ἀναπληρόω ὁ ὑστερέω - “ μάτη ὁ Χριστός · ” οὗτος καί αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἄνευ ὁ ἀπό Θεός παράκλησις ἀρκέω εἰς παραμυθία · ὁ δέ οἶδα ὅτι ὁ Χριστός εἰμί ὁ πάθος ὁ αὐτός πάσχω , μή ὅτι καί ὁ παράκλησις ὁ Χριστός περισσεύω εἰμί εἰς αὐτός , εὐθυμία αὐτός ἀφορμή ἐμποιέω , ὡσεί λέγω , περισσός μέν ὁ θλῖψις , ἀλλά πολύς μᾶλλον ὁ παράκλησις . περισσεύω ὁ παράκλησις . οὖον κατά ἀναλογία φημί ὁ θλῖψις ὁ παράκλησις , ἀλλά πολύς μείζων · περισσεύω γάρ ὁ παράκλησις . εἴτε δέ θλίβω . εἰμί θλίβω , ὑπέρ ὁ ἐγώ σωτηρία καί παράκλησις θλίβω , πῶς ; ὅτι ἔξεστι ἐγώ ἀπαγορεύω ὁ κηρύσσω ἐν ἄδεια καί ἀσφάλεια εἰμί , ἀλλά μᾶλλον αἱρέω θλίβω καί κινδυνεύω , ἵνα σύ διά ὁ κήρυγμα σῴζω καί παρακαλέω πρός ὁ πίστις οὐκοῦν ὑπέρ ὁ σύ σωτηρία ὁ θλῖψις ὑπομένω ὁ ἐνεργέω ἐν σύ . ἐνεργέω . ἐνεργέω ἐν σύ ὁ σωτηρία , φημί , ἐν ὑπομονή εἰμί ὁ ἴσος ἐγώ πάθημα · ὥσπερ γάρ ἐγώ κηρύσσω πειράζω , οὗτος καί σύ μαθητεύω · πολύς δέ ἀρετή αὐτός μαρτυρέω , ὅτι μετά πειρασμός δέχομαι ὁ κήρυγμα . καί ὁ ἐλπίς . τουτέστιν , ὅσος ἄν πάσχω θαρσέω ὅτι οὖον παρατρέπω , οὔτε ὑπέρ ὅς σύ πάσχω , οὔτε ὑπέρ ὅς σύ πάσχω ὁράω . ἄνοος εἶπον ὅτι ὑπέρ ὁ σύ σωτηρία θλίβω , ἵνα μή δόξα ἐπαχθής τις εἰμί · νῦν λέγω , ὅτι καί ὑπέρ ὁ σύ σωτηρία παρακαλέω , ἵνα μή ἀπαγορεύω ἀμελέω ὁ σωτηρία σύ , ὅς ἵνα παραβάλλω ὁράω ἐγώ ὑπό ὁ Θεός παρακαλέω · ὥσπερ γάρ φημί , κοινωνός εἰμί ὁ πάθημα ἐγώ , οὕτως ἐσθίω κατά ὁ ἀκόλουθος κοινωνός εἰμί καί ὁ παράκλησις . ὥσπερ κοινωνός εἰμί . οὗτος γάρ οἶδα εἰμί , ὅτι ὥσπερ εἰμί ὁ πειρασμός κοινωνός , οὕτως σύ ἐπανάγκης εἰμί δεῖ καί ὁ παράκλησις . οὖον γάρ . εἶτα ἐπεί ἀπροσδιόριστος θλῖψις μιμνήσκω , νῦν λέγω Ποίας , ἵνα μηδείς ἀνοέω ὁ κατά ἐγώ , φημί , ὅσπερ ἀγάπη εἰμί , ὅς ἵνα μή ἀγνοέω ὁ συμβαίνω ἐγώ μιμνήσκω διά τίς κατά ὁ ὑπόσχεσις οὐ ἔρχομαι πρός σύ · οὗτος καί ἐν ὁ λέγω Ἐπιστολή , ὅτι θύρα ἐγώ ἀνοίγω , καί ἀντίκειμαι πολύς . Μέγας εἰμί , φημί , ὁ πειρασμός καί ὁ ἐμός ὑπερβαίνω δύναμις . ἐν γάρ καί μέγας εἰμί φέρω γενναῖος παρά τις . ὥστε ἐξαπορέω . καί οὕτως εἰμί , φημί , μέγας , ὡς καί αὐτός ὁ ζῶ ἐκδιώκω ἐγώ · ὁ δέ τοιοῦτος ὁ Δαυίδ πύλη ᾍδης καλέω , καί ὠδίς καί σκιά θάνατος . ἀλλά αὐτός — ο ἀπόκριμα , τουτέστι , ὁ ψῆφος , ὁ κρίσις · ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί , ἄχρι ἐγώ , φημί , καί ὁ ἐγώ ἔννοια ἵστημι ὁ ὁ θάνατος προσδοκία · ὁ γάρ θεός οὐ ἐάω αὐτός εἰς ἔργον προέρχομαι , διδάσκω ἐγώ μή πείθω ἐπί ἴδιος δύναμις ὅς βουλή , ἀλλά ἐπί αὐτός μόνος , ὅτι καί ὁ παρά ἐγώ ἀνέλπιστα καί ἀδύνατος αὐτός ῥᾴδιος καί δυνατός · οὗτος δέ , φημί , ὁ θεός ποιέω οὐ ὡς αὐτός Παῦλος δήω μάθος τίς γάρ αὐτός μᾶλλον οἶδα ὁ ἐπί μόνος Θεός ἐλπίζω ; ἀλλά ἵνα διά ἐγώ ὁ ἄλλος οὗτος μανθάνω · καί οὕτως ἑαυτοῦ , φημί , ἀπογιγνώσκω παντελῶς , ἵνα ὁ ἐλπίς ἐπί μόνος Θεός ἔχω · ὁ δέ ἑαυτοῦ προαπογιγνώσκω , πῶς εἄν οἰκεῖος βουλή ὅς δύναμις ἢ ἀπολογία σῴζω ἐλπίς ὡς ἐξακολουθέω ὁ ἅπας ἑαυτοῦ ἐκδίδωμι Θεός . ἀλλά αὐτός ἐν ἑαυτοῦ . ο ἀπόκριμα , ὁ ψῆφος , ὁ προσδοκία , ὁ κρίσις · τοιοῦτος ἀφίημι ὁ πρᾶγμα φωνή · τοιοῦτος ἀπόκρισις δίδωμι ὁ συμβαίνω ὅτι ἀποθνῄσκω πάντως , οὖον μήv μέχρι ὁ πείρω ἐκβαίνω οὗτος , ἀλλά μέχρι ὁ ὑπόνοια ἵστημι ὁ ὑμέτερος · ὁ μέν γάρ ὁ πρᾶγμα φύσις οὗτος ἀποφαίνω · ὁ δέ ὁ Θεός δύναμις οὐ ἀφίημι ὁ ἀπόφασις εἰς ἔργον ἔρχομαι , ἀλλά ὁ διάνοια ἐγώ οὗτος συμβαίνω συγχωρέω · διό καί ἐν ἑαυτοῦ , φημί , ὁ ἀπόκριμα ὁ θάνατος ἔχω . ἅμα μέν ἐμφαίνω ὁ ὁ κίνδυνος μέγεθος , μονονού λέγω , ὅτι νεκρός γίγνομαι ἀνίστημι , ἅμα δέ καί ὁ ὁ ἀνάστασις αὐτός ὑπομιμνῄσκω λόγος , ὅς πολύς ποιέω ἐν ὁ πρῶτος Ἐπιστολή . οὐ εἶπον κίνδυνος , ἀλλά θάνατος , ὅσπερ καί ὁ ὑπερέχω ὁ κίνδυνος δηλόω , καί ὁ ἀνάστασις πάλιν παρατίθημι , ὡσεί λέγω , τίς ἀπιστέω τις ὁ ἀνάστασις ; ἤδη διά δήω δεῖγμα οὗτος ὁ Θεός · ἐγώ γάρ ὁ ὅλος μέρος νεκρόω ἐγείρω . ἔτι ῥύομαι . οὗτος δείκνυμι ὁ αὐτός βίος ἀεί εἰμί ἐν προσδοκία θλῖψις · ὁ γάρ “ ῥύομαι οἶδα εἄν ἀεί ἔχω πειρασμός . σύργαστρος δέ ταπεινοφροσύνη · Παῦλος ὁ Κορίνθιος εὐχή ὁ συνέργεια αἰτέω · οὗτος δέ εἰμί καί διδάσκω ὁ εὐχή ὁ ἀναγκαῖος . ῥύομαι δέ ἐγώ ὁ θεός , καί σύ εἰς ὁ εὐχή συνεργέω , ἵνα , φημί , κοινός ὁ χάρις ἐγώ τε καί σύ παρέχω , ἵνα ἐν πολύς πρόσωπον , τουτέστι , διά πολύς πρόσωπον ὁ ὑμέτερος δηλονότι εὐχαριστέω ὁ θεός ὑπέρ ὁ εἰς ἐγώ χάρις . ὁ γάρ καύχησις . ἐπειδή εἶπον ἄνω διά ὁ οἰκτιρμός ὁ Θεός ἐλεέω , ἵνα μή οὗτος ὁ ἀκροατής ῥᾴθυμος ποιέω , λέγω , δεῖ καί οἴκοθεν ἔχω ὁ σωτηρία ὁ ἀφορμή ἀπό σύνοιδα Χριστός · ὁ μαρτύριον γάρ , φημί , ὁ συνείδησις ἐγώ , ὡσεί λέγω , ὁ σύνοιδα ἐγώ μαρτυρέω ἐγώ ἀγαθός , καί ὅτι ἐν ἁπλότης ἀναστρέφω ἐν ὁ κόσμος , μέγας παράκλησις πρόφασις δίδωμι ἐγώ , μᾶλλον δέ οὖον παράκλησις μόνος , ἀλλά καύχησις . ἐν ἁπλότης — ἄνευ δόλος , ἄνευ επικάλυμμα τις καί ὑπόκρισις . οὐ ἐν σοφία . οὐ ἐν δεινότης καί στροφή λόγος , συσκιάζω ὁ ἀλήθεια ἀναστρέφω · ὁράω δέ · ἐπί ὅς μέγας φρονέω ὁ ψευδαπόστολος , οὗτος αὐτός ἀποσείω καί φεύγω · ἀλλά ἐν χάρις Θεός · τουτέστι σημεῖον καί τέρας , ὅστις εἰμί χάρισμα Θεός . περισσός . Πῶς ; ὅτι μετά ὁ σημεῖον ἔτι καί ἀδάπανος παρά αὐτός ὁ εὐαγγέλιον κηρύσσω , καί ὁράω , ὅσπερ εἄν αὐτός κατόρθωμα , οὗτος ὁ χάρις ὁ Θεός ἀνατίθημι . οὖον γάρ ἄλλος γράφω . ἐπειδή μέγας φθέγγομαι περί ἑαυτοῦ , ἵνα μή τις νομίζω κόμπος αὐτός ῥῆμα εἰμί χηρεύω ὁ ἔργον , αὐτός ὁ ἀληθεύω παράγω μάρτυς · οὖον γάρ ἄλλος γράφω σύ , τουτέστι ξένος καί ἀλλότριος ἐγώ · γράφω γάρ πρότερος ὡς ἀδάπανος κηρύσσω ὁ Εὐαγγέλιος παρά αὐτός , ἀλλά ἐκεῖνος , φημί , σύ γράφω , “ ὁ ἀναγιγνώσκω , ” τουτέστιν , ὁ ὑπομιμνήσκω εἰμί παρά ἐγώ · ἀνάγνωσις γάρ εἰμί ὁ ὑπόμνησις , ὁ ἄνωθεν γνῶσις · καί τίς λέγω , φημί , ὅστις ὑπομιμνήσκω , ὅστις μέν οὖν ἐπιγιγνώσκω εἰμί ἐγώ ἴδιος , μήτε ὑπομιμνῄσκω δήω διά ὁ πρόδηλος αὐτός , ἀλλά ἀκριβῶς οἶδα καί πρό ὑπόμνησις . ἐλπίζω δέ — ὁράω ὅτι οὐδείς ἐπαίρω λαλέω , ἀλλά ὁ Θεός ἀνατίθημι ὁ πᾶς . ἐλπίζω γάρ , φημί , εἰς ὁ θεός , ὅτι ἠώς τέλος ἐπιγιγνώσκω ἐγώ τοιοῦτος εἰμί , οἷος ὁ ἐπιστολή δηλόω , καί ὁ παρέρχομαι δηλόω βίος · καθώς φημί ἀπό μέρος , οἷος ἐκ μέρος γιγνώσκω · μετριάζω δέ οὗτος λέγω . εἶτα ἵνα μή φορτικός εἰμί δόξα , περί ἑαυτοῦ λέγω , κοινός ὁ αὐτός ποιέω κατόρθωμα . εἰμί γάρ τοιοῦτος , φημί , δείκνυμι , οἷος εἴρω ἐν ὁ ἡμέρα ὁ κύριος , οἷος ἐν ὁ κρίσις · οὐδέ γάρ δεῖ , φημί , ὁ πάρειμι σκοπέω , οἷος ὁ ὕβρις , ὁ ὄνειδος , ὅς ἀκούω ὁ ἀπόστολος · εἰμί τοιοῦτος γάρ οὖν δείκνυμι , καύχημα σύ εἰμί · πῶς ; ὅτι τοιοῦτος ἀπορέω διδάσκαλος ὁ οὐδείς ἀνθρώπινος διδάσκω · καί ἐγώ δέ ἐν σύ καυχάομαι , ὅτι τοιοῦτος ἀπορέω μαθητής ὁ μή σαλεύω ἢ σκανδαλίζω ἐν ὁ πάσχω κακῶς ὁ αὐτός διδάσκαλος .