catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ii-ad-corinthios-catena-pseudooecumenii-e 5
Περὶ θείας δόξης καὶ τοῦ ἀκολούθου βίου , ὅτι τοῖς ἁγίοις γινώσκεται . Διὰ τοῦτο ἔχοντες τὴν διακονίαν ταύτην , καθὼς ἠλεήθημεν , οὐκ ἐκκακοῦμεν . Διὰ τοῦτο οὐκ ἐκκακοῦμεν , διὰ τοῦτο , ποῖον ; ὅτι τοιούτων , φησὶν , ἠξιώμεθα . Ἐπειδὴ πολλὰ καὶ μεγάλα περὶ τῶν Ἀποστόλων εἰρήκει , λέγων τὴν δόξαν Κυρίου κατοπτριζόμεθα καὶ μεταμορφούμεθα . Εἰ γὰρ ἐκοινοποίησε τὸν λόγον τὸ εἰπεῖν , “ ἡμεῖς “ δὲ πάντες , ” πλὴν εἰς τοὺς Ἀποστόλους πρωτοτύπως εἴρητο τὰ εἰρημένα , λοιπὸν κατάγει τὸν περὶ αὐτῶν λόγον · “ ἔχοντες γάρ’ φησὶ , “ τὴν διακονίαν , ” τουτέστιν ἡμεῖς , οὐδὲν πλέον ἀλλ’ ἢ διάκονοί ἐσμεν τοῦ κηρύγματος , εἶτα “ καθὼς ἠλεήθημεν , ” δεικνὺς ὅτι καὶ αὐτὸ τὸ γενέσθαι διάκονοι οὐκ ἦμεν ἄξιοι , ἀλλὰ καὶ τοῦτο κατὰ Θεοῦ ἔλεον ἔχομεν . “ οὐκ ἐκκακοῦμεν , ” τουτέστιν , οὐκ ἀπαγορεύομεν πρὸς τὰς θλίψεις καὶ τοὺς πειρασμοὺς καὶ τοὺς κινδύνους . Ἀλλ’ ἀπειπάμεθα τὰ κρυπτὰ τῆς αἰσχύνης . Πρὸς μὲν τὰς θλίψεις οὐκ ἀπείπαμεν · “ ἀπειπάμεθα ” δὲ καὶ ἀπεκρουσάμεθα “ πρὸς τὰ κρυπτὰ τῆς αἰσχύνης , ” τουτέστι , τὸ τοιαῦτα ποιεῖν ἐν κρυφῇ , ἃ φανερούμενα αἰσχύνην φέρει . Αἰνίττεται δὲ τοὺς ψευδαποστόλους οἳ ἐν σχήματι ἁγνείας ἦσαν , καὶ ἐν κρυφῇ πονηροί · πῶς δὲ “ ἀπειπάμεθα τὰ κρυπτὰ τῆς αἰσχύ - “ νῆς ; ” ἀπανούργως , φησὶ , καὶ ἀπλάστως ζῶντες . Ὁ δὲ ἀναστρεφόμενος βίον καὶ πολιτείαν ἀπάνουργον ἐπιτηδεύομεν , ἀλλ’ οὐδὲ δολοῦμεν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ κήρυγμα , ἢ χρηματιζόμενοι , καὶ νῦν μὲν τοῦτο , νῦν δὲ ἐκεῖνο διδάσκοντες , ὅπερ οἱ ψευδαπόστολοι ἐποίουν . Ἀλλὰ τῆ φανερώσει τῆς ἀληθείας . “ Ἀλλὰ τῇ φανερώσει τῆς ἀληθείας συνιστῶντες ἑαυτούς · ” οὐδὲν , φησὶ , κρύφιον πη ἡμῖν , οὐδὲ ἄλλο μὲν κρύπτομεν , ἄλλο δὲ λαλοῦμεν , “ ἀλλὰ διὰ τὴν φανέρωσιν τῆς ἀληθείας συνιστῶμεν “ ἑαυτοὺς ” οἷοί ἐσμεν , καὶ παραθέμεθα πάσῃ συνειδήσει ἀνθρώπων . Πρὸς πᾶσαν συνείδησιν ἀνθρώπων . Πάσῃ συνειδήσει ἀνθρώπων , ἀπίστων τε καὶ πιστῶν ἑαυτοὺς συνιστῶμεν , ἐξ ὧν φησὶν , ἀναστρεφόμεθα · ἐπειδὴ ἔνι λαθεῖν ἀνθρώπους καὶ ἀπατῆσαι , τὸν Θεὸν ἔφορον ἐφίστησι τῇ ἑαυτοῦ πολιτεία . Εἰ δὲ καί ἐστι κεκαλυμμένον τὸ Εὐαγγέλιον . Ἐπειδὴ εἶπε , πρὸς πᾶσαν συνείδησιν ἀνθρώπων συνίστασθαι διὰ τῆς ἀληθοῦς φανερώσεως , τουτέστι τοῦ κηρύγματος , ἀντέκειτο δὲ αὐτῷ τὸ μὴ πᾶσιν εἶναι φανερὸν τὸ κήρυγμα , καὶ δῆλον ἐξ ὧν οὐκ ἐπίστευσαν , φησὶν , οὐχ ἡμῶν τὸ ἔγκλημα , ἣ τῆς ἀσαφείας τοῦ Εὐαγγελίου , ἀλλὰ τῆς ἐκείνων ἀπωλείας καὶ τυφλώσεως . Ἐν οἷς ὁ Θεὸς τοῦ αἰῶνος τούτου . Tῶν ἔξω τῆς ἀγέλης τοῦ Χριστοῦ , οἱ μὲν αὐτῷ τὴν ἀρχὴν ἠπίστησαν τῷ λόγῳ τοῦ κηρύγματος , οἱ δὲ ἐπίστευσαν μὲν , διὰ δὲ τὸ μὴ ἔχειν βάθος γῆς πάλιν ἀπεφοίτησαν τῆς πίστεως , οὓς ἅπαντας ἀπολλυμένους ὁ Παῦλος καλεῖ · νῦν δὲ τέως ὁ λόγος αὐτῷ περὶ τῶν αὐτῷ τὴν ἀρχὴν ἀπιστησάντων · τούτοις γὰρ παντελῶς κεκάλυπται τὸ Εὐαγγέλιον , καί φησιν , ἐν οἷς ἀπολλυμένοις ἀνθρώποις τῶν παντελῶς ἀπιστησάντων ἐτυφλώθη τὰ νοήματα εἰς τὸ μηδὲ τὴν αὐγὴν δέξασθαι τῆς πίστεως . “ Θεὸν δὲ αἰῶνος “ τούτου ” Μανιχαῖοι μὲν καὶ Μαρκίωνες φασὶ τὸν πονηρὸν λέγειν Θεόν . Δύο γὰρ παρ’ αὐτοῖς θεοί · ἡμεῖς δὲ τῶν ἐπὶ πάντων φαμέν . ΆΛΛΩΣ . ὥσπερ Θεὸς εἴρηται οὐρανοῦ τε καὶ γῆς , καὶ Θεὸς τῆς παρούσης ἡμέρας , καὶ Θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ , καὶ οὐ παρὰ τοῦτο λοιπῶν οὐκ ἔστι Θεός · οὕτως μοι νόει καὶ τὸ Θεὸς τοῦ αἰῶνος τούτου . Ἢ οὕτως μετὰ ὑπερβατοῦ · τῶν ἀπίστων τοῦ αἰῶνος τούτου · ὧδε γὰρ ἀπιστοῦσι , τότε δὲ πᾶν γόνυ κλινεῖ , καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται Χριστῷ , ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ πατρῴᾳ δόξη . Ἰωάννου τουτέστι τῶν ἀπίστων τοῦ αἰῶνος τούτου ὁ Θεὸς τὰ νοήματα . Ὁ γὰρ μέλλων ἀπιστίαν οὐκ ἔχει . τὸ αὐτὸ καὶ Εἰρήναιος . “ Θεὸς αἰῶνος , ὀνομασθεὶς Θεὸς τοῖς ἀπί - “ στοις , τουτέστιν , ὁ Σατανᾶς . ” Ἐτύφλωσε τὰ νοήματα . Ὁ ἐν ἁγίοισ Κυρίλλοσ ἐν ἀρχῦι . Οὐ τοῦτο αὐτὸς ποιῶν , ἄπαγε , ἀλλὰ γενέσθαι διὰ τὸ αὐτεξούσιον , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ φησι , “ παρέδωκεν αὐτοὺς εἰς πάθη ἀτιμίας , ” τὸ οἷον συνεχώρησε λέγων . Ἐπειδὴ γὰρ ἀπεφοίτησαν τοῦ Χριστοῦ , εἴασεν αὐτούς · βουλομένων γὰρ , οὐκ ἀναγκαζομένων ἡ σωτηρία , μὴ ὅτι καὶ προσεβλάπτοντο ἀπίστως διακείμενοι καὶ καταναγκαζόμενοι τῷ φωτὶ τοῦ Χριστοῦ , ὥσπερ καὶ ὄψις σαθρὰ ἐξ ἡλιακῆς ἀκτῖνος . Τί δέ ἐστιν ὁ Θεὸς τοῦ αἰῶνος τούτου ; οἱ μὲν τὸ Μαρκίωνος νοσοῦντες λέγουσι πέρι του δημιουργοῦ του δικαίου μόνου καὶ οὐκ ἀγαθοῦ ταῦτα εἰρῆσθαι . Λέγουσι γὰρ εἶναί τινα Θεὸν δίκαιον καὶ οὐκ ἀγαθόν . Μανιχαῖοι δὲ , φησὶ , τὸν διάβολον ἐνταῦθα λέγεσθαι , εἰς τοῦτο δημιουργὸν τῆς κτίσεως ἕτερον ἐπεισαγαγεῖν παρὰ τὸν ὄντα βουλόμενοι σφόδρα ἀνοήτως · ἡμεῖς δὲ ἐκεῖνο φαμὲν , ὅτι οὐ περὶ τοῦ διαβόλου τοῦτο εἴρηται , ἀλλὰ τοῦ τῶν ὅλων Θεοῦ · καὶ οὕτως ἀναγνωστέον , ὅτι τῶν ἀπίστων τοῦ αἰῶνος τούτου ἐτύφλωσεν ὁ Θεὸς τὰ νοήματα , ὁ γὰρ μέλλων ἀπιστίαν οὐκ ἔχει . Εἰς τὸ μὴ αὐγάσαι . Ὅρα , οὐκ εἰπεν , “ ἐτύφλωσεν ” εἰς τὸ μὴ πιστεῦσαι , ἀλλ’ “ εἰς τὸ μὴ αὐγάσαι , ” δεικνὺς αὐτοὺς πρῶτον ἀπιστήσαντας , εἶτα ἀναξίους γενομένους τοῦ φωτισμοῦ · καὶ αὐτὸς γὰρ , φησὶν ὁ Κύριος “ μὴ ῥίπτειν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων τοὺς μαργαρίτας · ” καλῶς δὲ τὸ “ αὐγάσαι ” κεῖται · ἀμυδρὰν γὰρ ἀπόρροιαν τῆς ἀληθινῆς γνώσεως ἔχομεν νῦν , καὶ ὥσπερ ἀπὸ ἡλίου παμφαοῦς αὐγὴν ἀυδράν · τοῦτο καὶ ἀλλαχοῦ δηλοῖ , “ βλέπομεν ἄρτι ” λέγων “ δι’ “ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι , ” καὶ “ ἀρραβῶνα Πνεύματος ” καὶ “ ὀσμὴν γνώσεως · ” Tὸν φωτισμὸν τοῦ Εὐαγγελίου τῆς δόξης . Δόξα γὰρ Χριστοῦ τὸ Εὐαγγέλιον . Δοξαστὸς μὲν γὰρ ὁ Χριστὸς διὰ μυρία , ἐξ ὧν ἐδημιούργησεν , ἐξ ὧν συνέχει τὰ δημιουργηθέντα , ἐξ ὧν τὰ πάντα ζωογονεῖ , μάλιστα δὲ ἐκ τοῦ σταυροῦ , ροῦ , οὗ κήρυξ τὸ Εὐαγγέλιον . Ὅς ἐστιν εἰκὼν τοῦ Θεοῦ . Ὡς ἐν παραδρομῇ λέγει , τουτέστι τοῦ Εὐαγγελίου συνεσκιασμένον τοῖς ἀπίστοις , ὅτι φησὶ , Θεός ἐστιν ὁ σταυρωθεὶς , εἰκὼν γάρ ἐστι τοῦ Πατρὸς ἀπαράλλακτος . Ὅτι γὰρ εἰκόνα οἶδεν ὁ Άπόστολος τὸ κατὰ πᾶν ἴσον καὶ ὅμοιον · ὅρα τί φησιν ἀλλαχοῦ , “ σκιὰν γὰρ ἔχων ὁ νόμος τῶν μελλόντων ἀγαθῶν οὐκ αὐτὴν τὴν “ εἰκόνα τῶν πραγμάτων · ” εἰκόνα Θεοῦ τὸν Χριστὸν καὶ Θεὸν ἐκ Θεοῦ προσηγόρευσεν · ἐν αὐτῷ γὰρ δείκνυσι τὸν Πατέρα · διό φησιν , “ ὁ ἑωρακὼς ἐμὲ , ἑώρακε τὸν Πατέρα . ” Οὐ γὰρ ἑαυτοὺς κηρύσσομεν . Άνω εἰπε , “ μὴ περιπατοῦντες ἐν πανουργίᾳ , μηδὲ δολοῦντες “ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ · ” πῶς ; ἐπειδὴ μὴ ἑαυτοὺς , φησὶ , κηρύσσομεν , ἀλλὰ Χριστὸν Κύριον · ἑαυτοὺς δὲ δούλους ὑμῶν δι’ αὐτόν · τοῦτο δὲ λέγων τοὺς διδασκάλους αὐτῶν αἰνίττεται , περὶ ὧν ἔγραφε λέγειν αὐτοὺς , “ ἐγὼ μέν εἰμι Παύλου , ἐγὼ δὲ Ἀπολλῶ , “ ἐγὼ δὲ Κηφᾶ , ” οἳ καὶ κατεκυρίευον αὐτῶν . Ὅτι ὁ Θεὸς ὁ εἰπὼν ἐκ σκότους φῶς λάμψαι . Διὰ τι λέγεις σαυτὸν δοῦλον ἡμῶν , φησι , διὰ τί ; ὅτι πεφίλησθε παρὰ τοῦ Θεοῦ μου . Αὐτὸς γὰρ ὁ ἐν ἀρχῇ τῆς κτίσεως εἰπὼν ἀπὸ σκότους λάμψαι φῶς · ὃς ἔλαμψε , τουτέστιν , οὗτος ἔλαμψεν ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν , ἔλαμψε δὲ , φησὶ , φῶς τι ζῶν ἡμῖν καὶ ἀποκαλύπτον τὴν ἰδίαν γνῶσιν καὶ δόξαν ἐν προσώπῳ Ἰησοῦ Χριστοῦ , τουτέστι διὰ τοῦ προσώπου τοῦ Χριστοῦ · διὰ γὰρ τοῦ Υἱοῦ ἡμῖν ἡ ἀληθὴς γνῶσις τοῦ Πατρὸς , καὶ τέως ὅτι ἔστι Πατὴρ , καὶ ὅτι οὐ διὰ κνίσσης καὶ αἱμάτων προσκυνεῖσθαι βούλεται , καὶ ὅτι ἐν τριάδι ὁμοουσίῳ καὶ ἰσοδυνάμῳ θρησκεύεται Θεός · ὅθεν καὶ “ μεγάλης εἴρηται βουλῆς Ἄγγελος , ” Πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως . Ὅρα τῆς Ἀγίας τριάδος τὸ ἀπαράλλακτον καὶ ὁμότιμον , πῶς ὁ Παῦλος δηλοῖ , φῶς καὶ φῶς · φῶς καλέσας τὴν Ἀγίαν τριάδα · ἄνω περὶ Πνεύματος λέγων , φησὶ , τὴν δόξαν , “ οἷον τὸ φῶς “ Κυρίου κατοπτριζόμενοι , τὴν αὐτὴν εἰκόνα μεταμορφούμεθα ” πάλιν περὶ τοῦ Υἱοῦ “ εἰς τὸ μὴ αὐγάσαι αὐτοῖς τὸν φωτισμὸν τοῦ “ Εὐαγγελίου τῆς δόξης τοῦ Χριστοῦ · ” νῦν περὶ τοῦ Πατρός φησι , “ πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ . ”
Lemmas: περι θεῖος δόξα καί ὁ ἀκόλουθος βίος , ὅτι ὁ ἅγιος γιγνώσκω . Ζεύς οὗτος ἔχω ὁ διακονία οὗτος , καθώς ἐλεέω , οὐ ἐκκακέω . Ζεύς οὗτος οὐ ἐκκακέω , διά οὗτος , ποῖος ; ὅτι τοιοῦτος , φημί , ἀξιόω . ἐπεί πολύς καί μέγας περί ὁ ἀπόστολος εἴρω , λέγω ὁ δόξα κύριος κατοπτρίζω καί μεταμορφόω . εἰμί γάρ κοινοποιώ ὁ λόγος ὁ εἶπον , “ ἐγώ “ δέ πᾶς , ” πλήν εἰς ὁ ἀπόστολος πρωτότυπος εἴρω ὁ εἴρω , λοιπός κατάγω ὁ περί αὐτός λόγος · “ ἔχω γάρος φημί , “ ὁ διακονία , ” τουτέστιν ἐγώ , οὐδείς πλέω ἀλλά ἢ διάκονος εἰμί ὁ κήρυγμα , εἶτα “ καθώς ἐλεέω , ” δείκνυμι ὅτι καί αὐτός ὁ γίγνομαι διάκονος οὐ εἰμί ἄξιος , ἀλλά καί οὗτος κατά Θεός ἔλεος ἔχω . “ οὐ ἐκκακέω , ” τουτέστιν , οὐ ἀπαγορεύω πρός ὁ θλῖψις καί ὁ πειρασμός καί ὁ κίνδυνος . ἀλλά ἀπεῖπον ὁ κρυπτός ὁ αἰσχύνη . πρός μέν ὁ θλῖψις οὐ ἀπεῖπον · “ ἀπεῖπον ” δέ καί ἀποκρούω “ πρός ὁ κρυπτός ὁ αἰσχύνη , ” τουτέστι , ὁ τοιοῦτος ποιέω ἐν κρυφῇ , ὁ φανερόω αἰσχύνη φέρω . αἰνίσσομαι δέ ὁ ψευδαπόστολος ἕ ἐν σχῆμα ἁγνεία εἰμί , καί ἐν κρυφῇ πονηρός · πῶς δέ “ ἀπεῖπον ὁ κρυπτός ὁ αἰσχύ - “ νῆς ; ” ἀπάνουργος , φημί , καί ἄπλαστος ζῶ . ὁ δέ ἀναστρέφω βίος καί πολιτεία ἀπάνουργος ἐπιτηδεύω , ἀλλά οὐδέ δολόω ὁ λόγος ὁ Θεός καί ὁ κήρυγμα , ἢ χρηματίζω , καί νῦν μέν οὗτος , νῦν δέ ἐκεῖνος διδάσκω , ὅσπερ ὁ ψευδαπόστολος ποιέω . ἀλλά τῆ φανέρωσις ὁ ἀλήθεια . “ ἀλλά ὁ φανέρωσις ὁ ἀλήθεια συνιστάω ἑαυτοῦ · ” οὐδείς , φημί , κρύφιος πῇ ἐγώ , οὐδέ ἄλλος μέν κρύπτω , ἄλλος δέ λαλέω , “ ἀλλά διά ὁ φανέρωσις ὁ ἀλήθεια συνίστημι “ ἑαυτοῦ ” οἷος εἰμί , καί παρατίθημι πᾶς συνείδησις ἄνθρωπος . πρός πᾶς συνείδησις ἄνθρωπος . Πᾶς συνείδησις ἄνθρωπος , ἄπιστος τε καί πιστός ἑαυτοῦ συνίστημι , ἐκ ὅς φημί , ἀναστρέφω · ἐπεί ἐν λανθάνω ἄνθρωπος καί ἀπατάω , ὁ θεός ἔφορος ἐφίστημι ὁ ἑαυτοῦ πολιτεία . εἰμί δέ καί εἰμί καλύπτω ὁ Εὐαγγέλιος . ἐπεί εἶπον , πρός πᾶς συνείδησις ἄνθρωπος συνίστημι διά ὁ ἀληθής φανέρωσις , τουτέστι ὁ κήρυγμα , ἀντίκειμαι δέ αὐτός ὁ μή πᾶς εἰμί φανερός ὁ κήρυγμα , καί δῆλος ἐκ ὅς οὐ πιστεύω , φημί , οὐ ἐγώ ὁ ἔγκλημα , ὅς ὁ ἀσάφεια ὁ Εὐαγγέλιος , ἀλλά ὁ ἐκεῖνος ἀπώλεια καί τύφλωσις . ἐν ὅς ὁ θεός ὁ αἰών οὗτος . Tῶν ἔξω ὁ ἀγέλη ὁ Χριστός , ὁ μέν αὐτός ὁ ἀρχή ἀπιστέω ὁ λόγος ὁ κήρυγμα , ὁ δέ πιστεύω μέν , διά δέ ὁ μή ἔχω βάθος γῆ πάλιν ἀποφοιτάω ὁ πίστις , ὅς ἅπας ἀπολύω ὁ Παῦλος καλέω · νῦν δέ τέως ὁ λόγος αὐτός περί ὁ αὐτός ὁ ἀρχή ἀπιστέω · οὗτος γάρ παντελῶς καλύπτω ὁ Εὐαγγέλιος , καί φημί , ἐν ὅς ἀπόλλυμι ἄνθρωπος ὁ παντελῶς ἀπιστέω τυφλόω ὁ νόημα εἰς ὁ μηδέ ὁ αὐγή δέχομαι ὁ πίστις . “ θεός δέ αἰών “ οὗτος ” Μανιχαῖος μέν καί Μαρκίων φημί ὁ πονηρός λέγω Θεός . δύο γάρ παρά αὐτός θεός · ἐγώ δέ ὁ ἐπί πᾶς φημί . ἄλλως . ὥσπερ θεός εἴρω οὐρανός τε καί γῆ , καί θεός ὁ πάρειμι ἡμέρα , καί θεός Ἀβραάμ καί Ἰσαάκ καί Ἰακώβ , καί οὖον παρά οὗτος λοιπός οὐ εἰμί Θεός · οὕτως ἐγώ νοέω καί ὁ θεός ὁ αἰών οὗτος . ἤ οὕτως μετά ὑπερβατός · ὁ ἄπιστος ὁ αἰών οὗτος · ὧδε γάρ ἀπιστέω , τότε δέ πᾶς γόνυ κλίνω , καί πᾶς γλῶσσα ἐξομολογέω Χριστός , ὅταν ἔρχομαι ἐν ὁ πατρῷος δόξα . Ἰωάννης τουτέστι ὁ ἄπιστος ὁ αἰών οὗτος ὁ θεός ὁ νόημα . ὁ γάρ μέλλω ἀπιστία οὐ ἔχω . ὁ αὐτός καί Εἰρηναῖος . “ θεός αἰών , ὀνομάζω θεός ὁ ἀπύ - “ Στοῖς , τουτέστιν , ὁ Σατανᾶς . ” τυφλόω ὁ νόημα . ὁ ἐν ἅγιος Κύριλλος ἐν ἄρχις . οὖον οὗτος αὐτός ποιέω , ἀπάγω , ἀλλά γίγνομαι διά ὁ αὐτεξούσιος , ὡς καί ἀλλαχοῦ φημί , “ παραδίδωμι αὐτός εἰς πάθος ἀτιμία , ” ὁ οἷος συγχωρέω λέγω . ἐπεί γάρ ἀποφοιτάω ὁ Χριστός , ἐάω αὐτός · βούλομαι γάρ , οὐ ἀναγκάζω ὁ σωτηρία , μή ὅτι καί προσβλάπτω ἀπίστως διάκειμαι καί καταναγκάζω ὁ φάος ὁ Χριστός , ὥσπερ καί ὄψις σαθρός ἐκ ἡλιακός ἀκτίς . τις δέ εἰμί ὁ θεός ὁ αἰών οὗτος ; ὁ μέν ὁ Μαρκίων νοσέω λέγω περί ὁ δημιουργός ὁ Δίκαιος μόνος καί οὐ ἀγαθός οὗτος εἴρω . λέγω γάρ εἰμί τις θεός Δίκαιος καί οὐ ἀγαθός . Μανιχαῖος δέ , φημί , ὁ διάβολος ἐνταῦθα λέγω , εἰς οὗτος δημιουργός ὁ κτίσις ἕτερος ἐπεισάγω παρά ὁ εἰμί βούλομαι σφόδρα ἀνόητος · ἐγώ δέ ἐκεῖνος φημί , ὅτι οὖον περί ὁ διάβολος οὗτος εἴρω , ἀλλά ὁ ὁ ὅλος Θεός · καί οὕτως ἀναγνωστέον , ὅτι ὁ ἄπιστος ὁ αἰών οὗτος τυφλόω ὁ θεός ὁ νόημα , ὁ γάρ μέλλω ἀπιστία οὐ ἔχω . εἰς ὁ μή αὐγάζω . Ὅρας , οὐ εἶπον , “ τυφλόω ” εἰς ὁ μή πιστεύω , ἀλλά “ εἰς ὁ μή αὐγάζω , ” δείκνυμι αὐτός πρῶτος ἀπιστέω , εἶτα ἀνάξιος γίγνομαι ὁ φωτισμός · καί αὐτός γάρ , φημί ὁ Κύριος “ μή ῥίπτω ἔμπροσθεν ὁ χοῖρος ὁ μαργαρίτης · ” καλῶς δέ ὁ “ αὐγάζω ” κεῖμαι · ἀμυδρός γάρ ἀπόρροια ὁ ἀληθινός γνῶσις ἔχω νῦν , καί ὥσπερ ἀπό ἥλιος παμφαής αὐγή αυδραω · οὗτος καί ἀλλαχοῦ δηλόω , “ βλέπω ἄρτι ” λέγω “ διά “ εἴσοπτρον ἐν αἴνιγμα , ” καί “ ἀρραβών πνεῦμα ” καί “ ὀσμή γνῶσις · ” ὅς φωτισμός ὁ Εὐαγγέλιος ὁ δόξα . Δόξα γάρ Χριστός ὁ Εὐαγγέλιος . δοξαστός μέν γάρ ὁ Χριστός διά μυρίος , ἐκ ὅς δημιουργέω , ἐκ ὅς συγχέω ὁ δημιουργέω , ἐκ ὅς ὁ πᾶς ζωογονέω , μάλιστα δέ ἐκ ὁ σταυρός , ῥόος , ὅς κῆρυξ ὁ Εὐαγγέλιος . ὅς εἰμί εἰκών ὁ Θεός . ὡς ἐν παραδρομή λέγω , τουτέστι ὁ Εὐαγγέλιος συσκιάζω ὁ ἄπιστος , ὅτι φημί , Θεός εἰμί ὁ σταυρόω , εἰκών γάρ εἰμί ὁ πατήρ ἀπαράλλακτος . ὅτι2 γάρ εἰκών οἶδα ὁ ἀπόστολος ὁ κατά πᾶς ἴσος καί ὅμοιος · ὁράω τίς φημί ἀλλαχοῦ , “ σκιά γάρ ἔχω ὁ νόμος ὁ μέλλω ἀγαθός οὐ αὐτός ὁ “ εἰκών ὁ πρᾶγμα · ” εἰκών Θεός ὁ Χριστός καί θεός ἐκ Θεός προσαγορεύω · ἐν αὐτός γάρ δείκνυμι ὁ πατήρ · διό φημί , “ ὁ ὁράω ἐγώ , ὁράω ὁ πατήρ . ” οὖον γάρ ἑαυτοῦ κηρύσσω . άνω εἶπον , “ μή περιπατέω ἐν πανουργία , μηδέ δολόω “ ὁ λόγος ὁ Θεός · ” πῶς ; ἐπεί μή ἑαυτοῦ , φημί , κηρύσσω , ἀλλά Χριστός κύριος · ἑαυτοῦ δέ δοῦλος σύ διά αὐτός · οὗτος δέ λέγω ὁ διδάσκαλος αὐτός αἰνίσσομαι , περί ὅς γράφω λέγω αὐτός , “ ἐγώ μέν εἰμί Παῦλος , ἐγώ δέ Ἀπολλῶς , “ ἐγώ δέ Κηφᾶς , ” ἕ καί κατακυριεύω αὐτός . ὅτι2 ὁ θεός ὁ εἶπον ἐκ σκότος φάος λάμπω . Ζεύς τίς λέγω σαυτοῦ δοῦλος ἐγώ , φημί , διά τίς ; ὅτι φιλέω παρά ὁ Θεός ἐγώ . αὐτός γάρ ὁ ἐν ἀρχή ὁ κτίσις εἶπον ἀπό σκότος λάμπω φάος · ὅς λάμπω , τουτέστιν , οὗτος λάμπω ἐν ὁ Καρδία σύ , λάμπω δέ , φημί , φάος τίς ζῶ ἐγώ καί ἀποκαλύπτω ὁ ἴδιος γνῶσις καί δόξα ἐν πρόσωπον Ἰησοῦς Χριστός , τουτέστι διά ὁ πρόσωπον ὁ Χριστός · διά γάρ ὁ υἱός ἐγώ ὁ ἀληθής γνῶσις ὁ πατήρ , καί τέως ὅτι εἰμί πατήρ , καί ὅτι οὖον διά κνῖσα καί αἷμα προσκυνέω βούλομαι , καί ὅτι ἐν τριάς ὁμοούσιος καί ἰσοδύναμος θρησκεύω Θεός · ὅθεν καί “ μέγας εἴρω βουλή Ἄγγελος , ” πρός φωτισμός ὁ γνῶσις . Ὅρας ὁ Ἀγίας τριάς ὁ ἀπαράλλακτος καί ὁμότιμος , πῶς ὁ Παῦλος δηλόω , φάος καί φάος · φάος καλέω ὁ Ἀγίας τριάς · ἄνω περί πνεῦμα λέγω , φημί , ὁ δόξα , “ οἷος ὁ φάος “ κύριος κατοπτρίζω , ὁ αὐτός εἰκών μεταμορφόω ” πάλιν περί ὁ υἱός “ εἰς ὁ μή αὐγάζω αὐτός ὁ φωτισμός ὁ “ Εὐαγγέλιος ὁ δόξα ὁ Χριστός · ” νῦν περί ὁ πατήρ φημί , “ πρός φωτισμός ὁ γνῶσις ὁ δόξα ὁ Θεός . ”