catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ii-ad-corinthios-catena-pseudooecumenii-e 4
Περὶ τῆς κατὰ Πνεῦμα λειτουργίας καὶ δόξης θειοτέρας τῆς κατὰ τὸν νόμον . Εἰ δὲ ἡ διακονία τοῦ θανάτου ἐν γράμμασιν ἐντετυπωμένη ἐν λίθοις , ἐγενήθη ἐν δόξη , ὥστε μὴ δύνασθαι ἐνατενίσαι τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ εἰς τὸ πρόσωπονΜωὐ̓σέως , διὰ τὴν δόξαν τοῦ προσώπου αὐτοῦ τὴν καταργουμένην , πῶς οὐχὶ μᾶλλον ἡ διακονία τοῦ πνεύματος ; Διδάξας ἐν τοῖς ἄνω τὴν διαφορὰν τῆς νέας ὥσπερb τὴν παλαιὰν , τῷ ἐκείνην μένειν ἐν λίθοις καὶ ἐν μέλανι , ταύτην δὲ ἐν Πνεύματι καὶ ἐν καρδίαις , νῦν θέλει δεῖξαι , ὅτι καὶ ἐν δ̀οόξῃ μεῖζον ἡ νέα · καὶ ἐπειδὴ ἡ παλαιὰ αἰσθητὴν ἔσχε δόξαν , τὴν τοῦ προσώπου Μώσεως , ἡ δὲ νέα νοητὴν , ἀπὸ συλλογισμοῦ τὴν ὑπεροχὴν δείκνυσι · καὶ ὅρα εὐθέως διακονίαν αὐτὴν λέγει θανάτου , καὶ ἐν γράμμασι καὶ ἐν λίθοις ἐκτετυπωμένην · ὡσεὶ ἔλεγεν · οὐκ ἦν βοήθειά τις ἐκεῖ ἣ ἄφεσις , ὡς ἐπὶ τοῦ βαπτίσματος , ἀλλὰ γράμ - γράμματα μόνον καὶ τιμωρία ἀνεξάλειπτος , ἅ τε λίθος ἐγκεκολαμ - μένη . τοῦ θανάτου ἐν γράμμασιν . Διακονίαν θανάτου τὸν νόμον λέγει , καὶ ὁρ́α , οὐκ εἶπε ποιητικὸν θανάτου · οὐ γὰρ αὐτὸς ὤθει πρὸς ἁμαρτίαν καὶ θάνατον , ἀλλὰ διακονίαν · διηκόνει γὰρ τῷ νομοθέτῃ , καὶ τοὺς ἀξίους θανάτου ἐθανάτου . Θεοδρίτοτ . τὴν διακονίαν τοῦ νόμου διακονίαν θανάτου προσἠγόρευσεν , ἐπειδὴ τοὺς παραβαίνοντας ὁ νόμος ἐκόλαζεν · εἰ τοίνυν , φησὶν , ἔνθα τιμωρία καὶ θάνατος καὶ γράμματα λίθοις ἐγκεκολαμμένα , τοσαύτην , ὁ ταῦτα κομίζων ἐν τῷ προσώπῳ δόξαν ἐδέξατο , πολλῷ μᾶλλον οἱ τῷ θείῳ διακονοῦντες Πνεύματι , πλείονος ἀπολαύσουσι δόξης . Ὥστε μὴ δύνασθαι ἐνατενίσαι . Ἐπαίρει τὴν τοῦ νόμου δόξαν , ἵνα πλέον αὐξήσῃ τὴν τῆς νέας · ἣ ὅτι τοῦτο κατηγορία ἐστὶν Ἰουδαίων , ὅτι οὕτω , φησὶν , ἦσαν παχεῖς , ὡς μηδὲ τὴν αἰσθητὴν δόξαν ἱκανοὺς εἶναι ὁρᾷν . Διὰ τὴν δόξαν τοῦ προσώπου αὐτοῦ . Ἄνω ἐπάρας τὴν τοῦ νόμου δόξαν , νῦν ἠρέμα καθαιρεῖ αὐτήν · οὐ γὰρ ὁ νόμος εἶχε τὴν δόξαν , ἀλλ’ ὁ Μώσης · καὶ ὁ Μώσης δὲ οὐ μένουσαν ἔχει δόξαν , ἀλλὰ καταργουμένην , τουτέστι , παυομένην · ἐπειδὴ γὰρ ἄνω ἐπῇρε τὰ κατὰ τὸν νόμον , νῦν αὐτὰ καθαιρεῖ , ἵνα συγκαθέλῃ τὰ Ἰουδαικά · οὕτω δὲ , φησὶν , ἦσαν παχεῖς οἱ Ἰουδαῖοι , ὡς μηδὲ τὴν αἰσθητὴν δόξαν ἱκανοὺς εἶναι ὁρᾷν . Ἡ διακονία τοῦ Πνεύματος . Ὥσπερ διακονίαν θανάτου τὸν νόμον ἐκάλεσεν , οὕτω κατὰ τὸ ἀκόλουθον ὤφειλε τὴν νέαν καλέσαι διακονίαν ζωῆς , ἀλλὰ τοῦτο μὲν σιωπᾷ , τὸ δὲ μεῖζον λέγει · διακονίαν γὰρ αὐτὴν Πνεύματος καλεῖ , τοῦ καὶ τὴν ζωὴν παρέχειν ἐξουσίαν ἔχοντος . διακονίαν Πνεύματος λέγων διὰ τὴν ἐπιφοίτησιν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος , οἱονεὶ τὴν παρασκευαστικὴν τῆς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐπιφοιτησεως . Εἰ γὰρ ἡ διακονία τῆς κατακρίσεως . Ἀπὸ συλλογισμοῦ τὸ εὔλογον ἔχοντος τὴν σύγκρισιν ποιεῖται · εἰ γὰρ δόξα , φησὶν , ἐστὶν ἐν τῷ νόμῳ , καίτοι ὄντι διακόνῳ θανάτου καὶ κατακρίσεως , πολλῷ μᾶλλον κατ’ αὐτὸ τὸ ἀκόλουθον οὐ μόνον ἐστὶν ἐν τῇ νέᾳ δόξα , ἀλλὰ καὶ περισσεύει · καὶ γὰρ περισσεύει · τοῦ γὰρ νόμου ἁμαρτωλοὺς λαμβάνοντος καὶ τιμωρουμένους , τὸ κήρυγμα ἁμαρτωλοὺς λαμβάνον ἐν τῷ βαπτίσματι οὐ μόνον ἀνευθύνους ἀφίησι , καίτοι ἤρκει καὶ τοῦτο , ἀλλὰ καὶ δικαιοῖ καὶ ἁγιάζει , καὶ εἰς υἱοθεσίαν καλεῖ , καὶ τὰς μελλούσας ἐλπίδας ἐπαγγέλλεται , ὅθεν καὶ διακονίαν δικαιοσύνης αὐτὴν καλεῖ , ὡς δικαιοῦσαν τοὺς ἀσεβεῖς . Καὶ γὰρ οὐ δεδόξασται . Καὶ τί , φησιν , ἀντιπαράθεσιν ποιῶ τῆς νέας καὶ τοῦ νόμου ; τοσαύτη γὰρ φησὶν , ἐστὶν τῆς νέας ἡ διαφορὰ καὶ ἡ δόξα , ὅτι καὶ ἐν συγκρίσεως μέρει · τοῦτο γάρ ἐστιν ὃ λέγει ἐν τούτῳ τῷ μέρει , τουτέστι , τῷ τῆς συγκρίσεως , οὐδὲ δόξαν ἔχειν δόξει ἡ παλαιὰ , καίτοι δεδοξασμένη οὖσα , ὡς πρὸς ἀντιπαράθεσιν τῆς νέας . Θεοδωρήτου . Τοσαύτη γάρ ἐστιν , φησὶ , ἡ τοῖς διακόνοις τῆς χάριτος προσεσομένη δόξα , ὅτι οὐδὲ δόξαν εἴποι τις ἃν εἰκότως τὴν Μώσῃ προσγινομένην , ἀποβλέπων εἰς τούτους · ἐν νυκτὶ μὲν γὰρ τὸ λυχνιαῖον φῶς φανώτατον εἶναι δοκεῖ , ἐν μεσημβρίᾳ δὲ μέσῃ κρύπτεται , καὶ οὐδὲ φῶς εἶναι νομίζεται . τὸν δὲ νόμον ἐκάλεσε καταργούμενον , ὡς παυσόμενον τῇ τοῦ Χριστοῦ παρουσίᾳ , μένον δὲ τὸ τῆς χάριτος δῶρον , ὡς οὐ ληψόμενον τέλος . εἰ τοίνυν ἐκεῖνος , φησὶ , τετύχηκε δόξης , δηλονότι καὶ τοῦτο πολλαπλασίας τεύξεται . Τὸ δεδοξασμένον . Οἶον ὁ νόμος ὁ δόξαν ἔχων διὰ τοῦ προσώπου Μώσεως . Ἐν τούτῳ τῷ μέρει . Ἐν τῷ τῆς συγκρίσεως καὶ παραθέσεως . Ἕν ἔχει , τουτέστιν ἡ νέα . Εἰ γὰρ τὸ καταργούμενον διὰ δόξης . Εἶτα καὶ ἐκ τοῦ μονίμου δείκνυσι τὴν διαφοράν · εἰ γὰρ ὁ καταργεῖσθαι , φησὶ , καὶ παύεσθαι μέλλων νόμος διὰ δόξης ἐδόθη , πόσῳ μᾶλλον ἡ ἀεὶ οὖσα καὶ ἐσομένη νέα ἔσται ἐν νοητῇ δόξῃ ; Ἔχοντες οὖν τοιαύτην ἐλπίδα . Ἐπειδὴ τὸ ἀσθενὲς τῶν ἀκροατῶν οὐκ ἔβλεπε τὴν δόξαν τῆς νέας , οὐ γὰρ ἦν αἰσθητὴ ἰλιγγία , εἰς τὸν μέλλοντα χρόνον αὐτοὺς παραπέμπει · διὸ καὶ ἐλπίδος μέμνηται · “ τοιαύτην , ” φησὶν , “ ἐλπίδα . ” τοιαύτην · ποίαν ; ὅτι τι μειζόνων ἡμεῖς ἠξιώθημεν . Πολλῇ παρρησίᾳ χρώμεθα . Επειδὴ οὖν μειζόνων ἡμεῖς οἱ τῆς νέας διάκονοι ἠξιώθημεν , μετὰ παρρησίας τὸ κήρυγμα κηρύσσομεν , οὐδὲν ἀποκρύπτοντες οὐδὲ ὑποστελλόμενοι , οὐδὲ δεδοικότες μὴ πλήξωμεν ὑμῶν τὴν συνείδησιν διὰ τὴν ἀτοπίαν τοῦ κηρύγματος , ὥσπερ ὁ Μώσης ἔπληττε τῶν Ἰουδαίων τὰς ὄψεις · ὑμεῖς γὰρ ἰδεῖν τὸ ἐνὸν τῷ κηρύγματι κάλλος δύνασθε , καὶ οὐκ ἃν πληγείητε ὁρῶντες οὐδὲ τὸν νοῦν οὐδὲ τὰς νοητὰς ὄψεις . Οὐ καθάπερ Μωϋσῆς ἐτίθει κάλυμμα . Διατὶ δὲ , ὡσεὶ , εἶπέ τις ἀνακεκαλυμμένως κηρύσσετε , καὶ οὐ δίκῃ καλύμματος ἐπεσκιασμένως λαλεῖτε · διὰ τί ; πρῶτον μὲν θαρροῦντες τῷ καθαρῷ τοῦ κηρύγματος , ἔπειτα ὅτι καὶ ὑμεῖς ἰδεῖν δύνασθε τὸ ἐνὸν τῷ κηρύγματι κάλλος · οὐ γὰρ ἴσα Ἰουδαίοις ἀμβλυώττετε · ὅσῳ γὰρ ἡ νέα μείζων , τοσούτῳ καὶ τῶν μαθητενομένων τὸ διάφορον . Πρὸς τὸ μὴ ἀτενίσαι τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ . Ὥστε μὴ ἀτενίσαι , φησὶν , εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ τὸ καταργεῖσθαι καὶ παύεσθαι ἀπὸ τῆς δόξης μέλλον · βουλόμενος δὲ δεῖξαι ὀλιγοχρόνιον τὴν δόξαν ἐκείνην , ὡς πρὸς σύγκρισιν τῆς ἀεὶ μενούσης ἐν τῇ νέᾳ δόξῃ , φησὶν , εἰς τὸ τέλος τοῦ καταργουμένου , ὡσεὶ ἔλεγεν · ὅταν οὐκ ἠδύναντο ἀτενίσαι τῇ δόξῃ Ἰσραὴλ , λοιπὸν τέλος ὲἶχε καὶ ἐπαύσατο ἡ δόξα ἐκείνη · οὕτως ὀλογοχρόνιος ἦν , ὡς ἅμα τῷ ἄρξασθαι παύσασθαι · ἀλλ’ οὐδὲ εἰς ἐκείνην , φησὶν , ἰδεῖν ἠδύναντο · οὕτως ἦσαν ἀσθενεῖς . Ἀλλ’ ἐπωρώθη — “ Ἀλλ᾿ ἐπωρώθη τὰ νοήματα αὐτῶν , ” τουτέστιν , ἐπωρώθη γὰρ αὐτῶν ὁ νοῦς , καὶ τοσοῦτον , ὅτι οὐ μόνον τότε τὴν Μώσεως δόξαν ἰδεῖν οὐκ ἴσχυον , ἀλλὰ οὐδὲ νῦν τὰ ἐν τῷ νόμῳ ἰδεῖν ἴσχυον ὡς χρή · ἄχρι γὰρ σήμερον , φησὶ , τὸ αὐτὸ παρ’ αὐτοῖς κάλυμμα ἔχει ἡ ἀνάγνωσις τοῦ νόμου . ὥσπερ γὰρ κεκαλυμμένης τῆς ἀναγνώσεως οὐ δύνανται ἰδεῖν τὰ ἐν αὐτῇ , οὐδὲ γνῶναι ὅτι ἐν Χριστῷ καταργεῖται καὶ παύεται ὁ νόμος · ποῦ γὰρ εἴποι τις , τοῦτο ἔχει ὁ νόμος , ὅτι ἐν Χριστῷ καὶ διὰ Ἰησοῦ καταργηθήσεται ; καὶ αὐτὸς μὲν ὁ νόμος λέγει · εἰπὼν γὰρ ὅτι ἀναστήσει ὑμῖν προφήτην , 3 B ἐπήγαγεν , αὐτοῦ ἀκούσεσθε πᾶν ὁτιοῦν λέγοντι , φησὶ , κἂν ὑπεναντίων εἴπῃ τοῦ νόμου , περὶ Χριστοῦ λέγων · αὐτὸς δὲ καὶ τὰ σάββατα ἔλυσε θεραπεύων αὐτοῖς ὁ Θεὸς ἐν τῷ ναῷ μόνον θύειν , καὶ ἐν τούτῳ περικλείσας τὰς θυσίας · εἶτα καθελὼν αὐτὸν , οὐκ ἄδηλον ὅτι καταργήσει τὰς θυσίας καὶ πάσας τὰς νομικὰς ἱερουργίας · ὥστε καὶ αἰσθητῶς καὶ νοητῶς ὁ νόμος τὴν ἑαυτοῦ κατάργησιν περιέχει . Μῆ ἀνακαλυπτόμενον . “ Μῆ ἀνακαλυπτόμενον ” εἰς τὸ γνῶναι αὐτοὺς ὅτι ἐν Χριστῷ καταργεῖται ὁ νόμος . Ὅτι ἐν Χριστῷ καταργεῖται . Κυτίλλου.a . Ὁ γὰρ Χριστὸς καταργεῖ τὸ κάλυμμα · αὐτὸς γὰρ ὢν ἡ ἀλήθεια παύει τὴν σκιὰν καὶ τὴν διπλόην τοῦ νόμου . οὕτως ἐν βιβλίῳ ρλα τῆς ἑρμηνείας τοῦ Λουκᾶ . Ἀλλ’ ἕως σήμερον . Εἶτα ἐπειδὴ εἶπε κάλυμμα κεῖσθαι ἐπὶ τῇ ἀναγνώσει τῆς παλαιᾶς , ἵνα μή τις νομίσῃ τῆς ἀσαφείας τοῦ νόμου εἶναι τὸ αἴτιον ὡς μὴ νοουμένου , σαφέστερον αὐτὸ λέγει , δεικνὺς αὐτῶν καὶ οὐ τοῦ νόμου τὸ ἁμάρτημα · κάλυμμα γὰρ , φησὶν , ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτῶν κεῖται , διὸ οὐ δύνανται γνῶναι τὴν διάνοιαν τοῦ νόμου . Εἰ γὰρ ἔγνωσαν , ἀπέστησαν ἂν ἀπ’ αὐτοῦ , καὶ Χριστῷ ἐπίστευσαν · τοῦτο γὰρ ὁ νόμος βούλεται . Ἡνίκα δ’ ἂν ἐπιστρέψῃ πρὸς Κύριον . Καὶ γὰρ ὁ Μώσης πρὸς μὲν Ἰουδαίους λαλῶν εἶχε τὸ κάλυμμα , πρὸς τὸν Θεὸν δὲ εἰσιὼν περιῃρεῖτο τὸ κάλυμμα · τύπος οὖν ἦν αὐτῶν ὁ Μώσης · καὶ γὰρ καὶ αὐτοὶ ἡνίκα μὲν ἐμφιλοχωροῦσι τῷ νόμῳ , ἔχουσι τὸ κάλυμμα , τότε δὲ ἐπιστρέφουσιν , εἰ ἀφέντες τὸν νόμον πιστεύσωσι τῷ Χριστῷ , καὶ τὴν ἀπὸ τοῦ Πνεύματος λάβωσι χάριν ἐν τῷ βαπτίσματι · ἦν γὰρ ἐνταῦθα τὸ Πνεῦμα , φησίν . Ὁ δὲ Κύριος — Εἶτα ἵνα μή τις τῶν ἀσθενεστέρων ἀκροατῶν ἀκούσας , ὅτι Μώσης πρὸς Κύριον ἐπιστρέφων περιῃρεῖτο τὸ κάλυμμα · ἐγὼ δὲ πρὸς τὸ Πνεῦμα ἐπιστρέψαι ὑπό σου προτρεπόμενος , ὦτ’ Παῦλε , οὐ πρὸς τὸν Κύριον ἐπιστρέφω , ἐπάγει , “ ὁ δὲ Κύριος τὸ Πνεῦμά “ ἐστι , ” μὴ φοβοῦ , φησι , καὶ πρὸς τὸ Πνεῦμα ἐπιστρέφων , πρὸς Κύριον ἐπιστρέφεις · Κύριος γὰρ τὸ Πνεῦμα , καὶ ὁμόθρονον , ὁμοπροσκύνητον καὶ ὁμοούσιον Πατρὶ καὶ Υἱῷ . Οὗ δὲ τὸ Πνεῦμα Κυρίου , ἐκεῖ ἐλευθερία . Ὡς πρὸς τὸν νόμον τοῦτο · ἐκεῖ γὰρ ζυγὸς ἢν καὶ δουλεία , ἐν δὲ τῇ πίστει Χριστοῦ ἐλευθερία . Ἡμεῖς δὲ πάντες . Tοσοῦτον ἐσμὲν , φησὶν , ἐλευθερίας καὶ εὐγενείας ἐντὸς , ὅτι πάντες ἡμεῖς ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ οὐδὲ γὰρ ἔνι πάρα τοῖς πιστοῖς κάλυμμα · τὴν δόξαν τοῦ Πνεύματος κατοπτριζόμενοι ἀναμορφούμεθα , φησί . Καθάπερ γὰρ ἄργυρος ἄντικρυς ἡλίου κείμενος , ἀντιπέμπει καὶ αὐτὸς ἀκτίνας τινὰς τῇ ἐκβολῇ τοῦ ἡλίου · οὕτω καὶ ἡμεῖς ἐν τῷ βαπτίσματι καθαιρόμενοι διὰ τοῦ Πνεύματος , καὶ ταῖς ἐκείνου ἀκτῖσι καταυγαζόμενοι , αἴγλην τινὰ νοητὴν ἀντιπέμπομεν · βούλεται δὲ καὶ αὐτοὺς εἰς τάξιν ἀγαγεῖν τῶν Ἀποστόλων , διὰ τοῦτο τὸ “ ἡμεῖς πάντες . ” Κατοπτριζόμενοι . Οἱον ἐλλαμπόμενοι Πνεύματι . Μεταμορφούμεθα ἀπὸ δόξης εἰς δόξαν . Εἰς τὴν αὐτοῦ , φησὶ , λαμπηδόνα μεταβαλλόμεθα ἀπὸ τῆς δόξης τοῦ Πνεύματος εἰς ἡμετέραν δόξαν ἐρχομένης τῆς μεταμορφώσεως · καὶ εἰς τοιαύτην , φησὶ , δόξαν φθάνομεν , εἰς οἷαν εἰκὸς φθάσαι τὸν ἀπὸ τοῦ παρακλήτου καταυγαζόμενον , καὶ εἰκόνα ἀμυδρὰν τῆς αὐτοῦ δόξης ἐνσημαινόμενον . Ἀπὸ δόξης λέγει τοῦ θείου Πνεύματος εἰς δόξαν τὴν ὑμετέραν , ἀντὶ τοῦ ἐκεῖθεν δεχόμεθα .
Lemmas: περι ὁ κατά πνεῦμα λειτουργία καί δόξα θεῖος ὁ κατά ὁ νόμος . εἰμί δέ ὁ διακονία ὁ θάνατος ἐν γράμμα ἐντυπόω ἐν λίθος , γίγνομαι ἐν δόξα , ὥστε μή δύναμαι ἐνατενίζω ὁ υἱός Ἰσραήλ εἰς ὁ πρόσωπονΜωὐ̓σέως , διά ὁ δόξα ὁ πρόσωπον αὐτός ὁ καταργέω , πῶς οὐ μᾶλλον ὁ διακονία ὁ πνεῦμα ; διδάσκω ἐν ὁ ἄνω ὁ διαφορά ὁ νέος ὥσπερ ὁ παλαιός , ὁ ἐκεῖνος μένω ἐν λίθος καί ἐν μέλας , οὗτος δέ ἐν πνεῦμα καί ἐν Καρδία , νῦν ἐθέλω δείκνυμι , ὅτι καί ἐν δοξόω μείζων ὁ νέος · καί ἐπεί ὁ παλαιός αἰσθητός ἔχω δόξα , ὁ ὁ πρόσωπον μῶσις , ὁ δέ νέος νοητός , ἀπό συλλογισμός ὁ ὑπεροχή δείκνυμι · καί ὁράω εὐθύς διακονία αὐτός λέγω θάνατος , καί ἐν γράμμα καί ἐν λίθος ἐκτυπόω · ὡσεί λέγω · οὐ εἰμί βοήθεια τις ἐκεῖ ὅς ἄφεσις , ὡς ἐπί ὁ βάπτισμα , ἀλλά γραμ - γράμμα μόνος καί τιμωρία ἀνεξάλειπτος , ὅς τε λίθος ἐγκεκολαμ - μένω . ὁ θάνατος ἐν γράμμα . διακονία θάνατος ὁ νόμος λέγω , καί ὁράω , οὐ εἶπον ποιητικός θάνατος · οὖον γάρ αὐτός ὠθέω πρός ἁμαρτία καί θάνατος , ἀλλά διακονία · διακονέω γάρ ὁ νομοθέτης , καί ὁ ἄξιος θάνατος θανατόω . θεοδριτοτε . ὁ διακονία ὁ νόμος διακονία θάνατος προσαγορεύω , ἐπεί ὁ παραβαίνω ὁ νόμος κολάζω · εἰμί τοίνυν , φημί , ἔνθα τιμωρία καί θάνατος καί γράμμα λίθος ἐγκολάπτω , τοσοῦτος , ὁ οὗτος κομίζω ἐν ὁ πρόσωπον δόξα δέχομαι , πολύς μᾶλλον ὁ ὁ θεῖον διακονέω πνεῦμα , πλείων ἀπολαύω δόξα . ὥστε μή δύναμαι ἐνατενίζω . ἐπαίρω ὁ ὁ νόμος δόξα , ἵνα πλέω αὐξάνω ὁ ὁ νέος · ὅς ὅτι οὗτος κατηγορία εἰμί Ἰουδαῖος , ὅτι οὗτος , φημί , εἰμί παχύς , ὡς μηδέ ὁ αἰσθητός δόξα ἱκανός εἰμί ὁράω . Ζεύς ὁ δόξα ὁ πρόσωπον αὐτός . ἄνοος ἐπαίρω ὁ ὁ νόμος δόξα , νῦν ἠρέμα καθαιρέω αὐτός · οὖον γάρ ὁ νόμος ἔχω ὁ δόξα , ἀλλά ὁ Μωσῆς · καί ὁ Μωσῆς δέ οὖον Μένων ἔχω δόξα , ἀλλά καταργέω , τουτέστι , παύω · ἐπεί γάρ ἄνω ἐπαίρω ὁ κατά ὁ νόμος , νῦν αὐτός καθαιρέω , ἵνα συγκαθαιρέω ὁ ιουδαϊκός · οὗτος δέ , φημί , εἰμί παχύς ὁ Ἰουδαῖος , ὡς μηδέ ὁ αἰσθητός δόξα ἱκανός εἰμί ὁράω . ὁ διακονία ὁ πνεῦμα . ὥσπερ διακονία θάνατος ὁ νόμος καλέω , οὗτος κατά ὁ ἀκόλουθος ὀφείλω ὁ νέος καλέω διακονία ζωή , ἀλλά οὗτος μέν σιωπάω , ὁ δέ μείζων λέγω · διακονία γάρ αὐτός πνεῦμα καλέω , ὁ καί ὁ ζωή παρέχω ἐξουσία ἔχω . διακονία πνεῦμα λέγω διά ὁ ἐπιφοίτησις ὁ ἅγιος πνεῦμα , οἱονεί ὁ παρασκευαστικός ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα ἐπιφοίτησις . εἰμί γάρ ὁ διακονία ὁ κατάκρισις . ἀπό συλλογισμός ὁ εὔλογος ἔχω ὁ σύγκρισις ποιέω · εἰμί γάρ δόξα , φημί , εἰμί ἐν ὁ νόμος , καίτοι εἰμί διάκονος θάνατος καί κατάκρισις , πολύς μᾶλλον κατά αὐτός ὁ ἀκόλουθος οὖον μόνος εἰμί ἐν ὁ νέος δόξα , ἀλλά καί περισσεύω · καί γάρ περισσεύω · ὁ γάρ νόμος ἁμαρτωλός λαμβάνω καί τιμωρέω , ὁ κήρυγμα ἁμαρτωλός λαμβάνω ἐν ὁ βάπτισμα οὖον μόνος ἀνεύθυνος ἀφίημι , καίτοι ἀρκέω καί οὗτος , ἀλλά καί δικαιόω καί ἁγίζω , καί εἰς υἱοθεσία καλέω , καί ὁ μέλλω ἐλπίς ἐπαγγέλλω , ὅθεν καί διακονία δικαιοσύνη αὐτός καλέω , ὡς δικαιόω ὁ ἀσεβής . καί γάρ οὖον δοξάζω . καί τίς , φημί , ἀντιπαράθεσις ποιέω ὁ νέος καί ὁ νόμος ; τοσοῦτος γάρ φημί , εἰμί ὁ νέος ὁ διαφορά καί ὁ δόξα , ὅτι καί ἐν σύγκρισις μέρος · οὗτος γάρ εἰμί ὅς λέγω ἐν οὗτος ὁ μέρος , τουτέστι , ὁ ὁ σύγκρισις , οὐδέ δόξα ἔχω δοκέω ὁ παλαιός , καίτοι δοξάζω εἰμί , ὡς πρός ἀντιπαράθεσις ὁ νέος . Θεοδώρητος . τοσοῦτος γάρ εἰμί , φημί , ὁ ὁ διάκονος ὁ χάρις πρόσειμι δόξα , ὅτι οὐδέ δόξα εἶπον τις ἄν εἰκότως ὁ Μωσῆς προσγίγνομαι , ἀποβλέπω εἰς οὗτος · ἐν νύξ μέν γάρ ὁ λυχνιαῖος φάος φανός εἰμί δοκέω , ἐν μεσημβρία δέ μέσος κρύπτω , καί οὐδέ φάος εἰμί νομίζω . ὁ δέ νόμος καλέω καταργέω , ὡς παύω ὁ ὁ Χριστός παρουσία , μένω δέ ὁ ὁ χάρις δῶρον , ὡς οὖον λαμβάνω τέλος . εἰμί τοίνυν ἐκεῖνος , φημί , τυγχάνω δόξα , δηλονότι καί οὗτος πολλαπλάσιος τυγχάνω . ὁ δοξάζω . Οἶον ὁ νόμος ὁ δόξα ἔχω διά ὁ πρόσωπον μῶσις . ἐν οὗτος ὁ μέρος . ἐν ὁ ὁ σύγκρισις καί παράθεσις . εἷς ἔχω , τουτέστιν ὁ νέος . εἰμί γάρ ὁ καταργέω διά δόξα . εἶτα καί ἐκ ὁ μόνιμος δείκνυμι ὁ διαφορά · εἰμί γάρ ὁ καταργέω , φημί , καί παύω μέλλω νόμος διά δόξα δίδωμι , πόσος μᾶλλον ὁ ἀεί εἰμί καί εἰμί νέος εἰμί ἐν νοητός δόξα ; ἔχω οὖν τοιοῦτος ἐλπίς . ἐπεί ὁ ἀσθενής ὁ ἀκροατής οὐ βλέπω ὁ δόξα ὁ νέος , οὖον γάρ εἰμί αἰσθητός ἰλιγγιάω , εἰς ὁ μέλλω χρόνος αὐτός παραπέμπω · διό καί ἐλπίς μιμνήσκω · “ τοιοῦτος , ” φημί , “ ἐλπίς . ” τοιοῦτος · ποῖος ; ὅτι τίς μείζων ἐγώ ἀξιόω . πολλες παρρησία χράω . ἐπειδή οὖν μείζων ἐγώ ὁ ὁ νέος διάκονος ἀξιόω , μετά παρρησία ὁ κήρυγμα κηρύσσω , οὐδείς ἀποκρύπτω οὐδέ ὑποστέλλω , οὐδέ δείδω μή πλήσσω σύ ὁ συνείδησις διά ὁ ἀτοπία ὁ κήρυγμα , ὥσπερ ὁ Μωσῆς πλήσσω ὁ Ἰουδαῖος ὁ ὄψις · σύ γάρ ὁράω ὁ ἐν-εἰμί ὁ κήρυγμα κάλλος δύναμαι , καί οὐ ἄν πλήσσω ὁράω οὐδέ ὁ νόος οὐδέ ὁ νοητός ὄψις . οὖον καθάπερ Μωϋσῆς τίθημι κάλυμμα . διατί δέ , ὡσεί , εἶπον τις ἀνακεκαλυμμένως κηρύσσω , καί οὖον δίκη κάλυμμα ἐπεσκιασμένως λαλέω · διά τίς ; πρῶτος μέν θαρσέω ὁ καθαρός ὁ κήρυγμα , ἔπειτα ὅτι καί σύ ὁράω δύναμαι ὁ ἐν-εἰμί ὁ κήρυγμα κάλλος · οὖον γάρ ἴσος Ἰουδαῖος ἀμβλύζω · ὅσος γάρ ὁ νέος μείζων , τοσοῦτος καί ὁ μαθητενομένων ὁ διάφορος . πρός ὁ μή ἀτενίζω ὁ υἱός Ἰσραήλ . ὥστε μή ἀτενίζω , φημί , εἰς ὁ πρόσωπον αὐτός ὁ καταργέω καί παύω ἀπό ὁ δόξα μέλλω · βούλομαι δέ δείκνυμι ὀλιγοχρόνιος ὁ δόξα ἐκεῖνος , ὡς πρός σύγκρισις ὁ ἀεί Μένων ἐν ὁ νέος δόξα , φημί , εἰς ὁ τέλος ὁ καταργέω , ὡσεί λέγω · ὅταν οὐ δύναμαι ἀτενίζω ὁ δόξα Ἰσραήλ , λοιπός τέλος ἔχω καί παύω ὁ δόξα ἐκεῖνος · οὕτως ὀλογοχρόνιος εἰμί , ὡς ἅμα ὁ ἄρχω παύω · ἀλλά οὐδέ εἰς ἐκεῖνος , φημί , ὁράω δύναμαι · οὕτως εἰμί ἀσθενής . ἀλλά πωρόω — “ ἀλλά πωρόω ὁ νόημα αὐτός , ” τουτέστιν , πωρόω γάρ αὐτός ὁ νόος , καί τοσοῦτος , ὅτι οὖον μόνος τότε ὁ μῶσις δόξα ὁράω οὐ ἰσχύω , ἀλλά οὐδέ νῦν ὁ ἐν ὁ νόμος ὁράω ἰσχύω ὡς χρή · ἄχρι γάρ σήμερον , φημί , ὁ αὐτός παρά αὐτός κάλυμμα ἔχω ὁ ἀνάγνωσις ὁ νόμος . ὥσπερ γάρ καλύπτω ὁ ἀνάγνωσις οὖον δύναμαι ὁράω ὁ ἐν αὐτός , οὐδέ γιγνώσκω ὅτι ἐν Χριστός καταργέω καί παύω ὁ νόμος · ποῦ γάρ εἶπον τις , οὗτος ἔχω ὁ νόμος , ὅτι ἐν Χριστός καί διά Ἰησοῦς καταργέω ; καί αὐτός μέν ὁ νόμος λέγω · εἶπον γάρ ὅτι ἀνίστημι σύ προφήτης , 3 B ἐπάγω , αὐτός ἀκούω πᾶς ὁστισοῦν λέγω , φημί , κἀν ὑπεναντίος εἶπον ὁ νόμος , περί Χριστός λέγω · αὐτός δέ καί ὁ σάββατον λύω θεραπεύω αὐτός ὁ θεός ἐν ὁ ναός μόνος θύω , καί ἐν οὗτος περικλείω ὁ θυσία · εἶτα καθαιρέω αὐτός , οὐ ἄδηλος ὅτι καταργέω ὁ θυσία καί πᾶς ὁ νομικός ἱερουργία · ὥστε καί αἰσθητός καί νοητός ὁ νόμος ὁ ἑαυτοῦ κατάργησις περιέχω . μής ἀνακαλύπτω . “ μής ἀνακαλύπτω ” εἰς ὁ γιγνώσκω αὐτός ὅτι ἐν Χριστός καταργέω ὁ νόμος . ὅτι2 ἐν Χριστός καταργέω . Κυτίλλου.a . ὁ γάρ Χριστός καταργέω ὁ κάλυμμα · αὐτός γάρ εἰμί ὁ ἀλήθεια παύω ὁ σκιά καί ὁ διπλόος ὁ νόμος . οὕτως ἐν βιβλίον ρλαʹ ὁ ἑρμηνεία ὁ Λουκᾶς . ἀλλά ἠώς σήμερον . εἶτα ἐπεί εἶπον κάλυμμα κεῖμαι ἐπί ὁ ἀναγιγνώσκω ὁ παλαιός , ἵνα μή τις νομίζω ὁ ἀσάφεια ὁ νόμος εἰμί ὁ αἴτιος ὡς μή νοέω , σαφής αὐτός λέγω , δείκνυμι αὐτός καί οὖον ὁ νόμος ὁ ἁμάρτημα · κάλυμμα γάρ , φημί , ἐπί ὁ Καρδία αὐτός κεῖμαι , διό οὖον δύναμαι γιγνώσκω ὁ διάνοια ὁ νόμος . εἰμί γάρ γιγνώσκω , ἀφίστημι εἄν ἀπό αὐτός , καί Χριστός πιστεύω · οὗτος γάρ ὁ νόμος βούλομαι . ἡνίκα δέ εἄν ἐπιστρέφω πρός κύριος . καί γάρ ὁ Μωσῆς πρός μέν Ἰουδαῖος λαλέω ἔχω ὁ κάλυμμα , πρός ὁ θεός δέ εἴσειμι περιαιρέω ὁ κάλυμμα · τύπος οὖν εἰμί αὐτός ὁ Μωσῆς · καί γάρ καί αὐτός ἡνίκα μέν ἐμφιλοχωρέω ὁ νόμος , ἔχω ὁ κάλυμμα , τότε δέ ἐπιστρέφω , εἰμί ἀφίημι ὁ νόμος πιστεύω ὁ Χριστός , καί ὁ ἀπό ὁ πνεῦμα λαμβάνω χάρις ἐν ὁ βάπτισμα · εἰμί γάρ ἐνταῦθα ὁ πνεῦμα , φημί . ὁ δέ Κύριος — εἶτα ἵνα μή τις ὁ ἀσθενής ἀκροατής ἀκούω , ὅτι Μωσῆς πρός κύριος ἐπιστρέφω περιαιρέω ὁ κάλυμμα · ἐγώ δέ πρός ὁ πνεῦμα ἐπιστρέφω ὑπό σύ προτρέπω , οὖς Παῦλος , οὖον πρός ὁ κύριος ἐπιστρέφω , ἐπάγω , “ ὁ δέ Κύριος ὁ πνεῦμα “ εἰμί , ” μή φοβέω , φημί , καί πρός ὁ πνεῦμα ἐπιστρέφω , πρός κύριος ἐπιστρέφω · Κύριος γάρ ὁ πνεῦμα , καί ὁμόθρονος , ὁμοπροσκύνητος καί ὁμοούσιος πατήρ καί υἱός . οὗ δέ ὁ πνεῦμα κύριος , ἐκεῖ ἐλευθερία . ὡς πρός ὁ νόμος οὗτος · ἐκεῖ γάρ ζυγός εἄν καί δουλεία , ἐν δέ ὁ πίστις Χριστός ἐλευθερία . ἐγώ δέ πᾶς . tοσουος εἰμί , φημί , ἐλευθερία καί εὐγένεια ἐντός , ὅτι πᾶς ἐγώ ἀνακαλύπτω πρόσωπον οὐδέ γάρ ἐν πάρα ὁ πιστός κάλυμμα · ὁ δόξα ὁ πνεῦμα κατοπτρίζω ἀναμορφόω , φημί . καθά γάρ ἄργυρος ἄντικρυς ἥλιος κεῖμαι , ἀντιπέμπω καί αὐτός ἄκτινος τις ὁ ἐκβολή ὁ ἥλιος · οὗτος καί ἐγώ ἐν ὁ βάπτισμα καθαίρω διά ὁ πνεῦμα , καί ὁ ἐκεῖνος ἀκτίς καταυγάζω , αἴγλη τις νοητός ἀντέπειμι · βούλομαι δέ καί αὐτός εἰς τάξις ἄγω ὁ ἀπόστολος , διά οὗτος ὁ “ ἐγώ πᾶς . ” κατοπτρίζω . οἱος ἐλλάμπω πνεῦμα . μεταμορφόω ἀπό δόξα εἰς δόξα . εἰς ὁ αὐτός , φημί , λαμπηδών μεταβάλλω ἀπό ὁ δόξα ὁ πνεῦμα εἰς ἡμέτερος δόξα ἐρχόμενος ὁ μεταμόρφωσις · καί εἰς τοιοῦτος , φημί , δόξα φθάνω , εἰς οἷος εἰκός φθάνω ὁ ἀπό ὁ παράκλητος καταυγάζω , καί εἰκών ἀμυδρός ὁ αὐτός δόξα ἐνσημαίνομαι . ἀπό δόξα λέγω ὁ θεῖον πνεῦμα εἰς δόξα ὁ ὑμέτερος , ἀντί ὁ ἐκεῖθεν δέχομαι .