catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ii-ad-corinthios-catena-pseudooecumenii-e 6
Περὶ τῆς κατὰ σῶμα ἀσθενείας καὶ τῆς τοῦ σώματος ἀποθέσεως καὶ ἐπαναλήψεως . Ἔχομεν δὲ θησαυρὸν τοῦτον ἐν ὀστρακίνοις σκεύεσιν , ἵνα ἡ ὑπερβολὴ τῆς δυνάμεως ἦ τοῦ Θεοῦ , καὶ μὴ Ἀκόλουθα τῶν ἄνω καὶ τὰ νῦν , ὅτι ἡμεῖς , φησὶν , οἱ Ἀπόστολοι , διάκονοι τοῦ κηρύγματός ἐσμεν , ἀνάξιοι τῆς τοσαύτης αὐτοῦ δόξης ὑπάρχοντες · καὶ ὥσπερ χρυσὸν ἐν ὀστρακίνοις φέροντες σκεύεσιν . Καὶ μὴ ἐξ ἡμῶν . Ἵνα μηδεὶς , φησὶν , ἑαυτῷ ἀποδῷ ὡς ἀξίῳ δέξασθαι , ἀλλὰ τὸ πᾶν εἴη τῆς τοῦ Θεοῦ δυνάμεως τοῦ ἱκανώσαντος τὰ ὀστράκινα σκεύη εἰς χρυσίου ὑποδοχήν . Ἐν παντὶ θλιβόμενοι — Καὶ τοσοῦτον , φησὶ , τὸ πᾶν δυνάμεως ἐστι Θεοῦ , ὅτι καίτοι ὀστράκινοι ὄντες , καὶ ἐν τοσούτοις περιστρεφόμενοι πειρασμοῖς , οὐ θραυόμεθα καὶ ἀπόλλυμεν τὸν ἐν ἡμῖν θησαυρόν . ἐν παντὶ , φησὶ , καὶ τόπῳ καὶ πράγματι · τὸ δὲ μὴ στενοχωρεῖσθαι τὸν θλιβόμενον Θεοῦ χάριτός ἐστιν . Ἀπορούμενοι , ἀλλ’ οὐκ ἐξαπορούμενοι . “ Ἀπορούμενοι , ” φησί · τι χρὴ ποιεῖν πρὸς τὸν ἐκ πάντων πόλεμον καὶ διωγμόν ; ἀλλ’ οὐκ ἐπὶ τοσοῦτον ὥστε ἡμᾶς καὶ ἐξαπορηθῆναι , τουτέστι πεσεῖν καὶ ἡττηθῆναι . Διωκόμενοι , ἀλλ’ οὐκ ἐγκαταλειπόμενοι . Διώκουσι μὲν οἱ ἄνθρωποι , οὐ καταλιμπάνει δὲ ὁ Θεός · οὐ γὰρ πρὸς ἧτταν ἡμῶν , ἀλλὰ πρὸς πάλην ἡ συγχώρησις . Καταβαλλόμενοι , ἀλλ’ οὐκ ἀπολλύμενοι . Καὶ ὅσον μὲν , φησὶ , πρὸς τὸ μέγεθος τῶν πειρασμῶν ἤδη καταβληθέντες , ἀλλὰ τῇ τοῦ Θεοῦ χάριτι οὐκ ἀπολλύμενοι . Ἀντὶ τοῦ ἐν ἀπόροις πράγμασι πόρους εὑρίσκομεν σωτηρίας . Πάντοτε τὴν νέκρωσιν τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ . “ Τὴν νέκρωσιν , ” φησὶ , “ τοῦ Κυρίου ” καὶ ἡμεῖς πανταχοῦ γῆς περιφέρομεν τὸ κἀς ἡμέραν ἀποθνήσκειν πανταχοῦ · “ καθ’ ἡμέ - “ ραν γάρ’ φησὶν , “ ἀποθνήσκω , νὴ τὴν ὑμετέραν καύχησιν , “ ἵνα ” φησὶ , “ καὶ ἡ ἀνάστασις τοῦ Κυρίου διάδηλος γένηται διὰ “ τοῦ σώματος ἡμῶν · ” ὁ γὰρ τῇ ἀναστάσει τοῦ Κυρίου ἀπιστῶν , ἡμᾶς ὁρῶν καθ’ ἡμέραν ἀποθνήσκοντας , καθ’ ἡμέραν δὲ ζῶντας , οὐκ ἃν ἔτι εὐλόγως ἀπιστήσῃ . Ἀεὶ γὰρ ἡμεῖς οἱ ζῶντες . Πάλιν περὶ τοῦ αὐτοῦ εἶπε , διὰ τοῦτο γὰρ , φησὶ , συγχωρούμεθα ὑπὸ Θεοῦ παραδίδοσθαι εἰς θάνατον , ἵνα φανερωθῇ , ὅτι ἀνέστη ὁ Χριστός · ὁ γὰρ ἡμᾶς ἐγείρων καθ’ ἡμέραν , καὶ ἑαυτὸν δηλονότι ἤγειρεν . οὕτως διὰ τοῦτο ἑαυτοὺς εἰς θάνατον παραδιδομεν , ἵνα ἡ ζωὴ τοῦ Θεοῦ φανερωθῇ καὶ ἐνεργήσῃ ἐν ἡμῖν , δῆλον δὲ ὅτι ἐν τῷ μέλλοντι κόσμῳ · ὡσεὶ ἔλεγεν , ἡμεῖς τοίνυν διὰ τὸν Χριστὸν παραδίδομεν ἑαυτοὺς εἰς θάνατον , ἵνα ὁ Χριστὸς τότε ἀπὸ τοῦ νοητοῦ θανάτου τῆς κατακρίσεως ῥύσηται ἡμᾶς , καὶ εἰς ζωὴν ἀγάγῃ τὴν νοητήν . Ὡς ἐκ τοῦ ἀκολούθου , φησὶ , τοῦτο γίνεσθαι , τὸν μὲν θάνατον ἐν ἡμῖν ἐνεργεῖν καὶ ἐνεργὸν ὑπάρχειν , τὴν δὲ ζωὴν ἐν ὑμῖν · ὡσεὶ ἔλεγεν , ἡμεῖς ἀποθνήσκομεν διὰ τὸ κήρυγμα , ἵνα ὑμεῖς ζήσητε δι’ αὐτοῦ τὴν ἀγήρω ἐκείνην καὶ αἰωνίαν ζωὴν πιστεύοντας εἰς Χριστόν . Τὸ αὐτὸ Πνεῦμα τῷ Δαυὶδ , φησὶν , ἔχοντες , τὰ αὐτὰ αὐτῷ καὶ φθεγγόμεθα τὸ “ ἐπί - “ στευσα διὸ ἐλάλησα · ” ἄνω γὰρ ἀπὸ λογισμῶν παραστήσαντες ἀνάστασιν · νῦν ἐκ πίστεως αὐτὴν εἰσφέρει . Εἰδότες ὅτι ὁ ἐγείρας τὸν Κύριον Ἰησοῦν . Λαλοῦμεν δὲ τοῦτο , εἰδότες ὅτι ὁ τὸν Κύριον ἐγείρας Πατὴρ , καὶ ἡμᾶς ἐγερεῖ · εἰδότες δὲ πόθεν ; ἐκ τῆς πίστεως δῆλον ὅτι . Καὶ ἡμᾶς διὰ Ἰησοῦ ἐγερεῖ . Αὐτὸς γὰρ ἥξει ἐν κελεύσματι , ἐν φωνῇ ἀρχαγγέλου , ἐν σάλπιγγι , καὶ ἐγερεῖ τοὺς νεκροὺς , καὶ παραστήσει τῷ οἰκείῳ βήματι . Τὰ γὰρ πάντα δι’ ὑμᾶς . Ενταῦθα παιδαγωγεῖ αὐτοὺς ὑπὲρ τῆς ἀναστάσεως καὶ τῶν λοιπῶν ἀγαθῶν χάριν εἰδέναι , ἀνθρώπων μὲν μηδενὶ , Θεῷ δὲ μόνῳ · οἱ γὰρ ψευδαπόστολοι ἑαυτοῖς τὴν χάριν ἀνετίθεσαν , ὡς διὰ τῶν οἰκείων πρὸς Θεὸν παρακλήσεων δωρουμένου ταῦτα τοῦ Θεοῦ · τὰ γὰρ πάντα ; τουτέστιν ἀγαθὰ δι’ ὑμᾶς , οὐ διὰ τόνδε καὶ τόνδε , ἀλλὰ διὰ τὸ κοινῇ συμφέρον . τοῦτο δὲ , φησὶ , γέγονεν , ἵνα ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ πλεονάσῃ πολλοῖς παρεχομένη · ταύτης δὲ πλεοναζούσης , καὶ ἡ εἰς αὐτὸν εὐχαριστία συμπλεονασθήσεται . Διὸ οὐκ ἐκκακοῦμεν . Επεὶ οὖν ἴσμεν πάντα τὰ εἰς ἡμᾶς γενόμενα εἰς εὐχαριστίαν Θεοῦ τελευτᾷν , οὐκ ἐκκακοῦμεν , οὔτε ἀπαγορεύομεν πρὸς τοὺς πειρασμούς · ἔξω δὲ ἄνθρωπον τὸ σῶμα καλεῖ , ὅπερ ἐφθείρετο μαστιζόμενον , διωκόμενον , δεσμούμενον · ἔσω δὲ ἄνθρωπον , τὴν ψυχὴν , ἥτις ἀναθάλλει , φησὶ , κἀς ἑκάστην ἡμέραν τῇ ἐλπίδι καὶ τῇ χαρᾷ , καὶ τῷ εἰδέναι ὅτι ὑπὲρ Θεοῦ πάσχει . Τὸ γὰρ παραυτίκα ἐλαφρὸν τῆς θλίψεως . Ορα προτροπὴν εἰς τὸ τολμᾷν καταθαρρεῖν τῶν πειρασμῶν · τὸ γὰρ παραυτίκα , φησι , τουτέστι τὸ ὀλιγοχρόνιον , τὸ τὺ εἰς τὸ παυθῆναι τῆς θλίψεως . οὐκ ἠρκέσθη δὲ εἰπὼν , “ παραυτίκα , ” ἀλλὰ καὶ “ ἐλαφρὸν , ” φησὶν , “ αἰώνιον βάρος , φησὶ , δόξης ἀπεργάζεται · ” καὶ οὐχ ἁπλῶς , ἀλλὰ “ καθ᾿ ὑπερβολὴν , καὶ εἰς ὑπερβολὴν ” τοῦτο ποιῶν · καὶ ὅρα τῆς ἀντιμισθίας τὸ πλεονάζον · τῷ γὰρ αὐτίκα τὸ αἰώνιον ἀνεμέτρησε , τῷ δὲ ἐλαφρῷ τὸ βαρύ · τῇ θλίψει , τὴν δόξαν , καὶ οὐδὲ ἄχρι τούτων οἱ πλεονασμοὶ τῶν ἀντιδόσεων , ἀλλὰ καὶ καθ’ ὑπερβολὴν καὶ εἰς ὑπερβολήν . Μῆ σκοπούντων ἡμῶν τὰ βλεπόμενα . Επειδὴ βαρεῖαν οὖσαν τὴν θλῖψιν εἶπεν ἐλαφρὰ ,, ἐπεξηγεῖται πῶς ἐστιν ἐλαφρὸν ἡ νῦν θλίψις · ἐὰν , φησὶ , μὴ σκοπῶμεν τὰ βλεπόμενα , ἀλλὰ τὰ μὴ βλεπόμενα · ἐὰν γὰρ τὰ ἐκεῖ τοῖς νῦν ἀντιστήσῃς , ἐλαφρὰ τὰ νῦν φανεῖται · πρόσκαιρα γάρ ἐστιν , ἐκεῖνα δὲ αἰώνια . Οἴδαμεν γὰρ , ὅτι ἐὰν ἡ ἐπίγειος ἡμῶν οἰκία τοῦ σκήνους καταλυθῇ . Επίγειος μὲν οἰκία ἡ ἐνταῦθα βραχύβιος ζωή . σκῆνος δὲ τὸ σῶμα ἡμῶν τῶν ψυχῶν · ἄλλο γὰρ οἰκία , καὶ ἄλλο τὸ σκῆνος οὗ ἐστιν ἡ οἰκία , καὶ ἄλλο ἡμεῖς ὧν ἐστι τὸ σκῆνος ἴδιον · “ ἐὰν “ οὐν , ” φησὶν , “ ἡ οἰκία τοῦ σκήνους ἡμῶν καταλυθῇ , ” τουτέστιν ἡ ἐνταῦθα βραχύβιος ζωὴ , ἕξομεν ἀχειροποίητον οἰκίαν , τουτέστι , ζωὴν αἰώνιον , οὐ προσδεομένοις τῆς ἡμετέρας ἐργασίας καὶ τῶν ἡμετέρων χειρῶν πρὸς σύστασιν · καλῶς δὲ πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῆς παρούσης ζωῆς τὴν μέλλουσαν “ ἀχειροποίητον ” εἶπεν · ἡ γὰρ παροῦσα ἀπὸ τῶν χειρῶν ἔχει τὴν σύστασιν · ἄρτου , ποτοῦ , ἐνδύματος . οὕτως ὁ ἐν ἁγίοις Μεθόδιος ἐν τῷ περὶ ἀναστάσεως λόγῳ . Θεοδωρίτου . Ἐπίγειον οἰκίαν τὴν κατὰ τὸ παρόντα λέγει διαγωγήν · σκῆνος δὲ τὸ σῶμα · ἐὰν τοίνυν λάβῃ τέλος τὰ παρόντα , τὴν ἀχειροποίητον ἔχομεν οἰκίαν τὴν αἰώνιον καὶ οὐράνιον . Ἐπίγειος ἡμῶν οἰκία . Ἐπίγειον οἰκίαν σκήνους τὸ σῶμα καλεῖ . Οἰκοδομὴν ἐκ Θεοῦ ἔχομεν . Οἶον τὴν ἀνανέωσιν , τὴν ἔγερσιν . Ἐν τοῖς οὐρανοῖς . Οἶον ἐν τοῖς οὐρανοῖς κατασκευασθεῖσαν ἄφθαρτον , τουτέστι διὰ χάριτος οὐρανίου . Ἐν τούτῳ στενάζομεν . Ὑμεῖς , φησὶ , στενάζετε , ὡς εἰκὸς μερικῶς φθειρομένου τοῦ σώματος ὑμῶν ταῖς θλίψεσι · ἡμεῖς δὲ οἷς ἐναργὴς ἡ πίστις τῆς ἀναστάσεως , στενάζομεν , ὅτι μὴ παντελῶς φθείρεται · διὰ τί ; ὅτι ἐπιποθοῦμεν τὸ ἄφθαρτον ἡμῶν σῶμα ἐπενδύσασθαι · καλῶς δὲ τὸ “ ἐπενδύσασθαι · ” τὸ γὰρ θνητὸν τοῦτο σῶμα ἐπενδύεται τὴν ἀφθαρσίαν . Θεοδωρίτου . Οἰκητήριον ἐνταῦθα τὴν ἀφθαρσίαν οὐκ εἶπε δὲ ἐνδύσασθαι , ἀλλ’ “ ἐπενδύσασθαι , ” ἐπειδὴ οὐχ ἕτερον 3 c 2 ἐνδυόμεθα σῶμα , ἀλλὰ τὸ φθαρτὸν τοῦτο τὴν ἀφθαρσίαν ἐπεν - δύεται . Οἰκητήριον — Οὐκ εἶπε σκῆνος , ἀλλ’ οἰκητήριον , τὴν εἰς αὐτὸ ἀσφαλῆ μονὴν καὶ οἴκησιν δηλῶν . Τὸ ἐξ οὐρανοῦ ἐπενδύσασθαι . Οὐκ ἐπειδὴ ἐξ οὐρανοῦ οὐ κάτεισιν , ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐκ Θεοῦ τὴν ἀφθαρσίαν λαμβάνει . Εἴ γε καὶ ἐνδυσάμενοι . “ Εἴγε καὶ ἐνδυσάμενοι , οὐ γυμνοὶ εὑρεθησόμεθα , ” τουτέστι , κἂν ἀποθώμεθα τὸ σῶμα , οὐ χωρὶς σώματος ἐκεῖ παραστησόμεθα , ἀλλὰ μετ’ αὐτοῦ ἀφθάρτου γενομένου · τινὲς δέ φασιν , εἴπερ καὶ ἐνδυσάμενοι , οὐ γυμνοὶ εὑρεθησόμεθα · ἵνα γὰρ μὴ ἀπὸ τῆς ἀναστάσεως πάντες θαρρῶσι , φησὶν , εἴγε καὶ ἐνδυσάμενοι , τουτέστιν ἀφθαρσίαν καὶ σῶμα ἄφθαρτον λαβόντες , οὐ γυμνοὶ εὑρεθησόμεθα δόξης · ἡ μὲν γὰρ ἀνάστασις κοινὴ πάντων , ἡ δὲ δόξα οὐκ ἔστιν ἴση , ἀλλ’ οἱ μὲν ἐν τιμῇ εἰσιν , οἱ δὲ ἐν ἀτιμίᾳ . Οὐ γυμνοὶ εὑρεθησόμεθα . Ἵνα μὴ ἐκ τῆς ἀναστάσεως μόνης , καὶ ἐκ τῆς τοῦ σώματος ἐναλλαγῆς νομίσωσι τὸ πᾶν κατορθῶσθαι , ἐπάγει , εἴγε καὶ ἄφθαρτον αὐτὸ ἐνδυσάμενοι , οὐ γυμνοὶ δόξης καὶ τιμῆς εὑρεθῶμεν · ἡ γὰρ ἀφθαρσία τοῖς μὲν εἰς ἀγαθὸν , τοῖς δὲ ὡς κακὸν ἔσται , διαιωνίζειν ποιοῦσα καὶ τὰς τιμὰς καὶ τὰς τιμωρίας . Καὶ γὰρ οἱ ὄντες ἐν τῷ σκήνει στενάζομεν . Ἐπειδὴ ἀντέκειτο αὐτῷ ἡ κοινὴ τῶν ἀνθρώπων δόξα , τί , φησὶ , στενάζεις ; ἵνα ἀποθάνῃ τὸ σῶμα ; καίτοι πάντες ἄνθρωποι στενάζουσιν ἵνα μὴ ἀποθάνωσι , φησὶν , οὐδὲ ἡμεῖς στενάζομεν , ἵνα ἀποθώμεθα τὸ σῶμα καὶ ἐκδυσώμεθα , ἀλλ’ ἵνα ἐπενδυσώμεθα τὴν ἀφθαρσίαν · οὐ γὰρ ἐπειδὴ σῶμά ἐστι , βαρούμεθα , φησὶν , ἀλλ’ ἐπειδὴ θνητόν ἐστι καὶ φθαρτόν . Ἀλλ’ ἐπενδύσασθαι . Ἐνδύσασθαι , φησὶ , σπεύδομεν , ἵνα καταποθῇ τὸ νῦν θνητὸν καὶ φθαρτὸν σῶμα ὑπὸ τῆς ἀφθαρσίας καὶ ἀθανασίας . Ὁ δὲ κατεργασάμενος ἡμᾶς εἰς αὐτὸ τοῦτο Θεός . Τίς δὲ ταύτην τὴν ἐναλλαγὴν , φησὶ , τοῦ σώματος ποιήσει ; τίς ; ὁ εἰς τοῦτο αὐτὸ κατεργασάμενος Θεὸς , ἵνα ὠμεν ἄφθαρτοι καὶ ἀθάνατοι . δείκνυσιν οὐ νεωτέραν τὴν ἐπὶ τούτῳ δόκησιν , ἀλλ’ ἐπὶ ἀθανασίᾳ μὲν ἡμᾶς διαπεπλάσθαι · ἐπειδὴ δὲ φθόνῳ διαβόλου θάνατος εἰσῆλθεν εἰς τὸν κόσμον , ἄλλην πάλιν ἐξεῦρεν ὁδὸν ἡμῖν ἀθανασίας ὁ Θεός . Θεοδωρήτου . Στένομεν , φησὶν , οὐκ ἀπαλλαγῆναι τοῦ ἐφιέμενοι , ἀλλὰ τῶν παθῶν αὐτῶν ἐλεύθεροι γενέσθαι ποθοῦντες · οὐ γὰρ ἀποδύσασθαι τὸ σῶμα , ἀλλ’ ἐπενδύσασθαι τὴν ἀφθαρσίαν ὀριγνόμεθα b . Ὁ καὶ δοὺς ἡμῖν τὸν ἀρραβῶνα τοῦ Πνεύματος . Καὶ ὅτι , φησὶν , ἐπὶ τὸ γενέσθαι ἀθανάτους κατειργάσατο , δῆλον ἐξ ὧν ἔδωκε τὸ Πνεῦμα , οὐκ ἃν τοῦτο δοὺς τοῖς μὴ τοῦτο , φησὶ , μέλλουσι γίνεσθαι · πανταχοῦ δὲ ἀρραβῶνα λέγει Πνεύματος , ὀφειλέτην αὐτὸν ποιῶν τοῦ δοῦναι καὶ τὸ τέλειον . Εἰδότες ὅτι ἐνδημοῦντες τῷ σώματι . Καλῶς τὸ “ ἐνδημοῦντες ” ὡς ἐπὶ ἀλλοτρίας · πάροικοι γάρ ἐσμεν καὶ παρεπίδημοι · τοῦτο δὲ θέλει εἰπεῖν , θαρροῦντες , εἰδότες τὸ τῇ σωματικῇ προσμένειν ζωῇ διατειχίζει ἡμᾶς τῆς μετὰ Χριστοῦ διαγωγῆς , βουλόμεθα μᾶλλον ἐκδημῆσαι μὲν τοῦ σώματος , σὺν Χριστῷ δὲ εἶναι . Τουτέστιν , οὐ σβέννυσιν ἡμῶν τὴν ζωὴν ὁ πολεμῶν καὶ ἀναιρῶν , μὴ φοβηθῇς , θάρρει κατακοπτόμενος · οὐ γὰρ μόνον φθορᾶς σε ἀπαλλάττει καὶ βάρους , ἀλλὰ καὶ τῷ Κυρίῳ σε παραπέμπει ταχέως . Διὰ πίστεως γὰρ περιπατοῦμεν . Ἵνα μή τις εἴπῃ , τί οὑν ὄντες ἐν σώματι ἀλλότριοί ἐσμεν τοῦ Χριστοῦ , ἐπάγει , διὰ πίστεως γὰρ περιπατοῦμεν , καὶ οὐ διὰ εἴδους , ὡσεὶ εἶπε , διὰ τοῦτο εἶπον ἐκδημοῦμεν καὶ οἷον ὁδηγούμεθα εἰς τὴν αὐτοῦ γνῶσιν , τότε δὲ διὰ εἴδους , τοῦτ’ ἔστιν , αὐτοψεί . ὃ καὶ ἀλλαχοῦ φησι , “ βλέπομεν γὰρ ἄρτι δι’ ἐσόπτρου ἐν αἰ - “ νίγματι , τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον . ” Εὐδοκοῦμεν μᾶλλον . Επεὶ οὖν ἴσμεν τι ποιεῖ ἡ πρὸς τὸν Κύριον ἐνδημία , θαρρούντως εὐδωκοῦμεν ἀποδημῆσαι τοῦ σώματος , καὶ τοῦτο , φησὶν , ἐπιποθῦμεν . Καὶ φιλοτιμούμεθα . Τὸ “ φιλοτιμούμεθα ” ἣ σπουδάζομεν ἣ καυχόμεθα νόει · εἰς τὸ εἶναι αὐτῷ εὐάρεστοι , φησὶν , ἵνα γὰρ μὴ νομίσωσιν ἀποχρῆν αὐτοῖς τὴν πρὸς Χριστὸν ἐνδημίαν , τὸ εὐάρεστοι αὐτῷ εἶναι ἐπάγει · τοῦτο γὰρ ἣ μακαρίαν τὴν πρὸς αὐτὸν ἐνδημίαν ποιεῖ ἣ τρισαθλίαν , ἐὰν μὴ ὦμεν εὐάρεστοι . Τοὺς γὰρ πάντας . Λοιπὸν ἀπὸ τῶν σκυθρωποτέρων πτοεῖ , πλὴν ὅτι ἀναμνήσας τοῦ φοβεροῦ βήματος , οὐ μόνον τὰ σκυθρωπὰ , ἀλλὰ καὶ τὰ χρηστότερα τῶν ἐκεῖ λέγει . Ἵνα κομίσηται ἕκαστος τὰ διὰ τοῦ σώματος . Τὰ διὰ τοῦ σώματος αὐτῷ πεπολιτευμένα , φησὶ , καὶ πεπραγμένα , κομίσεται δὲ πρὸς ὃ ἐκήρυξεν , εἴτε ἀγαθὰ εἴτε κακά · ἐπειδὴ γὰρ πρός τε τὰ καλὰ καὶ μὴ τοιαῦτα τὸ σῶμα ὑπηρέτησε τῇ ψυχῇ , καὶ τὰς ἀμοιβὰς μετ’ αὐτῆς ἀπολαμβάνει · τοῦτο τῶν λεγόντων ἄλλο σῶμα τότε ἐγείρεσθαι ἐμφράττει τὰ στόματα · οὐ γὰρ ἃν ἄλλου ἁμαρτήσαντος σώματος , ἄλλο ἐτιμωρεῖτο , οὐδὲ ἄλλου κατορθώσαντος , ἄλλο ἐστεφανοῦτο . Πρὸς ἃ ἔπραξεν . Οὐδὲ γὰρ γυμνὴ ἡ ψυχὴ , ἀλλὰ διὰ τοῦ σώματος · κομίζεται ταῦτα , τουτέστι , πρὸς ἃ ἔπραξε συμπάσχουσα καὶ συνδοξαζομένη τῷ συζύγῳ σώματι . Εἰδότες οὖν τὸν φόβον τοῦ Κυρίου . Τὸ δικαστήριον , φησὶν , ἐκεῖνο καὶ τὴν κατ’ ἀξίαν ἀπόδοσιν . Ἀνθρώπους πείθομεν . Πείθομεν δὲ διὰ τοῦτο , ἵνα μή τινα ὑμῶν σκανδαλίσωμεν · οὐ γὰρ τὸ πράξαι τι τῶν φαύλων μόνων κατακρίνει , ἀλλὰ καὶ τὸ νομίζεσθαι πράττειν κολάζει , ἐὰν δυνάμενοι τὴν τοιαύτην ὑποψίαν λῦσαι καταφρονήσωμεν . Θεῷ δὲ πεφανερώμεθα . τὸν γὰρ εἰδότα Θεὸν πείθειν οὐ δεῖ . Ἐπλίζω δὲ καὶ ἐν ταῖς συνειδήσεσιν ὑμῶν . Ελπίζει δέ , φησιν , ὅτι καὶ ὑμᾶς οὐ σκανδαλίσομεν , ἀλλ’ οἷόν ἐσμεν , τοιοῦτοι ἐσμεν ἐν τῇ γνώσει ὑμῶν · τοῦτο γὰρ τὸ ἐν ταῖς συνειδήσεσιν .
Lemmas: περι ὁ κατά σῶμα ἀσθένεια καί ὁ ὁ σῶμα ἀπόθεσις καί ἐπανάληψις . ἔχω δέ θησαυρός οὗτος ἐν ὀστράκινος σκεῦος , ἵνα ὁ ὑπερβολή ὁ δύναμις εἰμί ὁ Θεός , καί μή ἀκόλουθος ὁ ἄνω καί ὁ νῦν , ὅτι ἐγώ , φημί , ὁ ἀπόστολος , διάκονος ὁ κήρυγμα εἰμί , ἀνάξιος ὁ τοσοῦτος αὐτός δόξα ὑπάρχω · καί ὥσπερ χρυσός ἐν ὀστράκινος φέρω σκεῦος . καί μή ἐκ ἐγώ . ἵνα μηδείς , φημί , ἑαυτοῦ πωλέω ὡς ἄξιος δέχομαι , ἀλλά ὁ πᾶς εἰμί ὁ ὁ Θεός δύναμις ὁ ἱκανόω ὁ ὀστράκινος σκεῦος εἰς χρυσίον ὑποδοχή . ἐν πᾶς θλίβω — καί τοσοῦτος , φημί , ὁ πᾶς δύναμις εἰμί Θεός , ὅτι καίτοι ὀστράκινος εἰμί , καί ἐν τοσοῦτος περιστρεφόμενος πειρασμός , οὖον θραύω καί ἀπόλλυμι ὁ ἐν ἐγώ θησαυρός . ἐν πᾶς , φημί , καί τόπος καί πρᾶγμα · ὁ δέ μή στενοχωρέω ὁ θλίβω Θεός χάρις εἰμί . ἀπορέω , ἀλλά οὐ ἐξαπορέω . “ ἀπορέω , ” φημί · τίς χρή ποιέω πρός ὁ ἐκ πᾶς πόλεμος καί διωγμός ; ἀλλά οὐ ἐπί τοσοῦτος ὥστε ἐγώ καί ἐξαπορέω , τουτέστι πίπτω καί ἡσσάομαι . διώκω , ἀλλά οὐ ἐγκαταλείπω . διώκω μέν ὁ ἄνθρωπος , οὖον καταλείπω δέ ὁ Θεός · οὖον γάρ πρός ἧσσα ἐγώ , ἀλλά πρός πάλη ὁ συγχώρησις . καταβάλλω , ἀλλά οὐ ἀπόλλυμι . καί ὅσος μέν , φημί , πρός ὁ μέγεθος ὁ πειρασμός ἤδη καταβάλλω , ἀλλά ὁ ὁ Θεός χάρις οὐ ἀπόλλυμι . ἀντί ὁ ἐν ἄπορος πρᾶγμα πόρος εὑρίσκω σωτηρία . πάντοτε ὁ νέκρωσις ὁ κύριος Ἰησοῦς . “ ὁ νέκρωσις , ” φημί , “ ὁ κύριος ” καί ἐγώ πανταχοῦ γῆ περιφέρω ὁ κἀς ἡμέρα ἀποθνήσκω πανταχοῦ · “ κατά ἡμός - “ Ραν γάρος φημί , “ ἀποθνῄσκω , νή ὁ ὑμέτερος καύχησις , “ ἵνα ” φημί , “ καί ὁ ἀνάστασις ὁ κύριος Διάδηλος γίγνομαι διά “ ὁ σῶμα ἐγώ · ” ὁ γάρ ὁ ἀνάστασις ὁ κύριος ἀπιστέω , ἐγώ ὁράω κατά ἡμέρα ἀποθνήσκω , κατά ἡμέρα δέ ζῶ , οὐ ἄν ἔτι εὔλογος ἀπιστέω . ἀείς γάρ ἐγώ ὁ ζῶ . πάλιν περί ὁ αὐτός εἶπον , διά οὗτος γάρ , φημί , συγχωρέω ὑπό Θεός παραδίδωμι εἰς θάνατος , ἵνα φανερόω , ὅτι ἀνίστημι ὁ Χριστός · ὁ γάρ ἐγώ ἐγείρω κατά ἡμέρα , καί ἑαυτοῦ δηλονότι ἐγείρω . οὕτως διά οὗτος ἑαυτοῦ εἰς θάνατος παραδίδωμι , ἵνα ὁ ζωή ὁ Θεός φανερόω καί ἐνεργέω ἐν ἐγώ , δῆλος δέ ὅτι ἐν ὁ μέλλω κόσμος · ὡσεί λέγω , ἐγώ τοίνυν διά ὁ Χριστός παραδίδωμι ἑαυτοῦ εἰς θάνατος , ἵνα ὁ Χριστός τότε ἀπό ὁ νοητός θάνατος ὁ κατάκρισις ῥύομαι ἐγώ , καί εἰς ζωή ἄγω ὁ νοητός . ὡς ἐκ ὁ ἀκόλουθος , φημί , οὗτος γίγνομαι , ὁ μέν θάνατος ἐν ἐγώ ἐνεργέω καί ἐνεργός ὑπάρχω , ὁ δέ ζωή ἐν σύ · ὡσεί λέγω , ἐγώ ἀποθνῄσκω διά ὁ κήρυγμα , ἵνα σύ ζῶ διά αὐτός ὁ ἀγήραος ἐκεῖνος καί αἰώνιος ζωή πιστεύω εἰς Χριστός . ὁ αὐτός πνεῦμα ὁ Δαυίδ , φημί , ἔχω , ὁ αὐτός αὐτός καί φθέγγομαι ὁ “ ἐπί - “ στευσα διό λαλέω · ” ἄνω γάρ ἀπό λογισμός παρίστημι ἀνάστασις · νῦν ἐκ πίστις αὐτός εἰσφέρω . οἶδα ὅτι ὁ ἐγείρω ὁ κύριος Ἰησοῦς . λαλέω δέ οὗτος , οἶδα ὅτι ὁ ὁ κύριος ἐγείρω πατήρ , καί ἐγώ ἐγείρω · οἶδα δέ πόθεν ; ἐκ ὁ πίστις δῆλος ὅτι . καί ἐγώ διά Ἰησοῦς ἐγείρω . αὐτός γάρ ἥκω ἐν κέλευσμα , ἐν φωνή ἀρχάγγελος , ἐν σάλπιγξ , καί ἐγείρω ὁ νεκρός , καί παρίστημι ὁ οἰκεῖος βῆμα . ὁ γάρ πᾶς διά σύ . ἐνταῦθα παιδαγωγέω αὐτός ὑπέρ ὁ ἀνάστασις καί ὁ λοιπός ἀγαθός χάρις οἶδα , ἄνθρωπος μέν μηδείς , Θεός δέ μόνος · ὁ γάρ ψευδαπόστολος ἑαυτοῦ ὁ χάρις ἀνατίθημι , ὡς διά ὁ οἰκέω πρός θεός παράκλησις δωρέω οὗτος ὁ Θεός · ὁ γάρ πᾶς ; τουτέστιν ἀγαθός διά σύ , οὖον διά ὅδε καί ὅδε , ἀλλά διά ὁ κοινός συμφέρω . οὗτος δέ , φημί , γίγνομαι , ἵνα ὁ χάρις ὁ Θεός πλεονάζω πολύς παρέχω · οὗτος δέ πλεονάζω , καί ὁ εἰς αὐτός εὐχαριστία συμπλεονάζομαι . Διὸ οὐ ἐκκακέω . ἐπεί οὖν οἶδα πᾶς ὁ εἰς ἐγώ γίγνομαι εἰς εὐχαριστία Θεός τελευτάω , οὐ ἐκκακέω , οὔτε ἀπαγορεύω πρός ὁ πειρασμός · ἔξω δέ ἄνθρωπος ὁ σῶμα καλέω , ὅσπερ φθείρω μαστίζω , διώκω , δεσμέω · εἴδομαι δέ ἄνθρωπος , ὁ ψυχή , ὅστις ἀναθάλλω , φημί , κἀς ἕκαστος ἡμέρα ὁ ἐλπίς καί ὁ χαρά , καί ὁ οἶδα ὅτι ὑπέρ Θεός πάσχω . ὁ γάρ παραυτίκα ἐλαφρός ὁ θλῖψις . ὁράω προτροπή εἰς ὁ τολμάω καταθαρσέω ὁ πειρασμός · ὁ γάρ παραυτίκα , φημί , τουτέστι ὁ ὀλιγοχρόνιος , ὁ σύ εἰς ὁ παύω ὁ θλῖψις . οὐ ἀρκέω δέ εἶπον , “ παραυτίκα , ” ἀλλά καί “ ἐλαφρός , ” φημί , “ αἰώνιος βάρος , φημί , δόξα ἀπεργάζομαι · ” καί οὐ ἁπλόος , ἀλλά “ κατά ὑπερβολή , καί εἰς ὑπερβολή ” οὗτος ποιέω · καί ὁράω ὁ ἀντιμισθία ὁ πλεονάζω · ὁ γάρ αὐτίκα ὁ αἰώνιος ἀναμετρέω , ὁ δέ ἐλαφρός ὁ βαρύς · ὁ θλῖψις , ὁ δόξα , καί οὐδέ ἄχρι οὗτος ὁ πλεονασμός ὁ ἀντίδοσις , ἀλλά καί κατά ὑπερβολή καί εἰς ὑπερβολή . μής σκοπέω ἐγώ ὁ βλέπω . ἐπειδή βαρύς εἰμί ὁ θλῖψις εἶπον ἐλαφρός ,, ἐπεξηγέομαι πῶς εἰμί ἐλαφρός ὁ νῦν θλῖψις · ἐάν , φημί , μή σκοπέω ὁ βλέπω , ἀλλά ὁ μή βλέπω · ἐάν γάρ ὁ ἐκεῖ ὁ νῦν ἀνθίστημι , ἐλαφρός ὁ νῦν φαίνω · πρόσκαιρος γάρ εἰμί , ἐκεῖνος δέ αἰώνιος . οἶδα γάρ , ὅτι ἐάν ὁ ἐπίγειος ἐγώ οἰκίον ὁ σκῆνος καταλύω . επίγειος μέν οἰκίον ὁ ἐνταῦθα βραχύβιος ζωή . σκῆνος δέ ὁ σῶμα ἐγώ ὁ Ψυχή · ἄλλος γάρ οἰκίον , καί ἄλλος ὁ σκῆνος ὅς εἰμί ὁ οἰκίον , καί ἄλλος ἐγώ ὅς εἰμί ὁ σκῆνος ἴδιος · “ ἐάν “ ὀν , ” φημί , “ ὁ οἰκίον ὁ σκῆνος ἐγώ καταλύω , ” τουτέστιν ὁ ἐνταῦθα βραχύβιος ζωή , ἔχω ἀχειροποίητος οἰκίον , τουτέστι , ζωή αἰώνιος , οὖον προσδέω ὁ ἡμέτερος ἐργασία καί ὁ ἡμέτερος χείρ πρός σύστασις · καλῶς δέ πρός ἀντιδιαστολή ὁ πάρειμι ζωή ὁ μέλλω “ ἀχειροποίητος ” εἶπον · ὁ γάρ πάρειμι ἀπό ὁ χείρ ἔχω ὁ σύστασις · ἄρτος , ποτός , ἔνδυμα . οὕτως ὁ ἐν ἅγιος Μεθόδιος ἐν ὁ περί ἀνάστασις λόγος . θεοδωριος . ἐπίγειος οἰκίον ὁ κατά ὁ πάρειμι λέγω διαγωγή · σκῆνος δέ ὁ σῶμα · ἐάν τοίνυν λαμβάνω τέλος ὁ πάρειμι , ὁ ἀχειροποίητος ἔχω οἰκίον ὁ αἰώνιος καί οὐράνιος . ἐπίγειος ἐγώ οἰκίον . ἐπίγειος οἰκίον σκῆνος ὁ σῶμα καλέω . οἰκοδομή ἐκ Θεός ἔχω . Οἶον ὁ ἀνανέωσις , ὁ ἔγερσις . ἐν ὁ οὐρανός . Οἶον ἐν ὁ οὐρανός κατασκευάζω ἄφθαρτος , τουτέστι διά χάρις οὐράνιος . ἐν οὗτος στενάζω . σύ , φημί , στενάζω , ὡς εἰκός μερικός φθείρω ὁ σῶμα σύ ὁ θλῖψις · ἐγώ δέ ὅς ἐναργής ὁ πίστις ὁ ἀνάστασις , στενάζω , ὅτι μή παντελῶς φθείρω · διά τίς ; ὅτι ἐπιποθέω ὁ ἄφθαρτος ἐγώ σῶμα ἐπενδύνω · καλῶς δέ ὁ “ ἐπενδύνω · ” ὁ γάρ θνητός οὗτος σῶμα ἐπενδύνω ὁ ἀφθαρσία . θεοδωριος . οἰκητήριον ἐνταῦθα ὁ ἀφθαρσία οὐ εἶπον δέ ἐνδύω , ἀλλά “ ἐπενδύνω , ” ἐπεί οὐ ἕτερος 3 c 2 ἐνδύω σῶμα , ἀλλά ὁ φθαρτός οὗτος ὁ ἀφθαρσία ἕπω - δύο . οἰκητήριον — οὐ εἶπον σκῆνος , ἀλλά οἰκητήριον , ὁ εἰς αὐτός ἀσφαλής μονή καί οἴκησις δηλόω . ὁ ἐκ οὐρανός ἐπενδύνω . οὐ ἐπεί ἐκ οὐρανός οὖον κατέρχομαι , ἀλλά ἐπεί ἐκ Θεός ὁ ἀφθαρσία λαμβάνω . εἰμί γε καί ἐνδύω . “ εἰ καί ἐνδύω , οὖον γυμνός εὑρίσκω , ” τουτέστι , κἀν ἀποτίθημι ὁ σῶμα , οὖον Χωρὶς σῶμα ἐκεῖ παρίστημι , ἀλλά μετά αὐτός ἄφθαρτος γίγνομαι · τις δέ φημί , εἴπερ καί ἐνδύω , οὖον γυμνός εὑρίσκω · ἵνα γάρ μή ἀπό ὁ ἀνάστασις πᾶς θαρσέω , φημί , εἰ καί ἐνδύω , τουτέστιν ἀφθαρσία καί σῶμα ἄφθαρτος λαμβάνω , οὖον γυμνός εὑρίσκω δόξα · ὁ μέν γάρ ἀνάστασις κοινός πᾶς , ὁ δέ δόξα οὐ εἰμί ἴσος , ἀλλά ὁ μέν ἐν τιμή εἰμί , ὁ δέ ἐν ἀτιμία . οὖον γυμνός εὑρίσκω . ἵνα μή ἐκ ὁ ἀνάστασις μόνος , καί ἐκ ὁ ὁ σῶμα ἐναλλαγή νομίζω ὁ πᾶς κατορθόω , ἐπάγω , εἰ καί ἄφθαρτος αὐτός ἐνδύω , οὖον γυμνός δόξα καί τιμή εὑρίσκω · ὁ γάρ ἀφθαρσία ὁ μέν εἰς ἀγαθός , ὁ δέ ὡς κακός εἰμί , διαιωνίζω ποιέω καί ὁ τιμή καί ὁ τιμωρία . καί γάρ ὁ εἰμί ἐν ὁ σκῆνος στενάζω . ἐπεί ἀντίκειμαι αὐτός ὁ κοινός ὁ ἄνθρωπος δόξα , τίς , φημί , στενάζω ; ἵνα ἀποθνῄσκω ὁ σῶμα ; καίτοι πᾶς ἄνθρωπος στενάζω ἵνα μή ἀποθνῄσκω , φημί , οὐδέ ἐγώ στενάζω , ἵνα ἀποτίθημι ὁ σῶμα καί ἐκδύω , ἀλλά ἵνα ἐπενδύνω ὁ ἀφθαρσία · οὖον γάρ ἐπεί σῶμα εἰμί , βαρέω , φημί , ἀλλά ἐπεί θνητός εἰμί καί φθαρτός . ἀλλά ἐπενδύνω . ἐνδύω , φημί , σπεύδω , ἵνα καταπίνω ὁ νῦν θνητός καί φθαρτός σῶμα ὑπό ὁ ἀφθαρσία καί ἀθανασία . ὁ δέ κατεργάζομαι ἐγώ εἰς αὐτός οὗτος Θεός . Τῖς δέ οὗτος ὁ ἐναλλαγή , φημί , ὁ σῶμα ποιέω ; τίς ; ὁ εἰς οὗτος αὐτός κατεργάζομαι θεός , ἵνα εἰμί ἄφθαρτος καί ἀθάνατος . δείκνυμι οὖον νέος ὁ ἐπί οὗτος δόκησις , ἀλλά ἐπί ἀθανασία μέν ἐγώ διαπλάσσω · ἐπεί δέ φθόνος διάβολος θάνατος εἰσέρχομαι εἰς ὁ κόσμος , ἄλλος πάλιν ἐξευρίσκω ὁδός ἐγώ ἀθανασία ὁ Θεός . θεοδώρητος . στένω , φημί , οὐ ἀπαλλάσσω ὁ ἐφίημι , ἀλλά ὁ πάθος αὐτός ἐλεύθερος γίγνομαι ποθέω · οὖον γάρ ἀποδύω ὁ σῶμα , ἀλλά ἐπενδύνω ὁ ἀφθαρσία ὀρίγνω b . ὁ καί δίδωμι ἐγώ ὁ ἀρραβών ὁ πνεῦμα . καί ὅτι , φημί , ἐπί ὁ γίγνομαι ἀθάνατος κατεργάζομαι , δῆλος ἐκ ὅς δίδωμι ὁ πνεῦμα , οὐ ἄν οὗτος δίδωμι ὁ μή οὗτος , φημί , μέλλω γίγνομαι · πανταχοῦ δέ ἀρραβών λέγω πνεῦμα , ὀφειλέτης αὐτός ποιέω ὁ δίδωμι καί ὁ τέλειος . οἶδα ὅτι ἐνδημέω ὁ σῶμα . καλῶς ὁ “ ἐνδημέω ” ὡς ἐπί ἀλλότριος · πάροικος γάρ εἰμί καί παρεπίδημος · οὗτος δέ ἐθέλω εἶπον , θαρσέω , οἶδα ὁ ὁ σωματικός προσμένω ζωή διατειχίζω ἐγώ ὁ μετά Χριστός διαγωγεύς , βούλομαι μᾶλλον ἐκδημέω μέν ὁ σῶμα , σύν Χριστός δέ εἰμί . τουτέστιν , οὖον σβέννυμι ἐγώ ὁ ζωή ὁ πολεμέω καί ἀναιρέω , μή φοβέω , θαρσέω κατακόπτω · οὖον γάρ μόνος φθορά σύ ἀπαλλάσσω καί βάρος , ἀλλά καί ὁ κύριος σύ παραπέμπω ταχέως . Ζεύς πίστις γάρ περιπατέω . ἵνα μή τις εἶπον , τίς ἐν εἰμί ἐν σῶμα ἀλλότριος εἰμί ὁ Χριστός , ἐπάγω , διά πίστις γάρ περιπατέω , καί οὖον διά εἶδος , ὡσεί εἶπον , διά οὗτος εἶπον ἐκδημέω καί οἷος ὁδηγέω εἰς ὁ αὐτός γνῶσις , τότε δέ διά εἶδος , οὗτος εἰμί , αὐτοψεί . ὅς καί ἀλλαχοῦ φημί , “ βλέπω γάρ ἄρτι διά εἴσοπτρον ἐν ὁ - “ νίγματι , τότε δέ πρόσωπον πρός πρόσωπον . ” εὐδοκέω μᾶλλον . ἐπεί οὖν οἶδα τίς ποιέω ὁ πρός ὁ κύριος Ἐνδημία , θαρσούντως εὐδοκέω ἀποδημέω ὁ σῶμα , καί οὗτος , φημί , ἐπιποθέω . καί φιλοτιμέομαι . ὁ “ φιλοτιμέομαι ” ὅς σπουδάζω ὅς καυχάομαι νοέω · εἰς ὁ εἰμί αὐτός εὐάρεστος , φημί , ἵνα γάρ μή νομίζω ἀποχράω αὐτός ὁ πρός Χριστός ἐνδημία , ὁ εὐάρεστος αὐτός εἰμί ἐπάγω · οὗτος γάρ ὅς μακάριος ὁ πρός αὐτός ἐνδημία ποιέω ὅς τρισάθλιος , ἐάν μή εἰμί εὐάρεστος . ὁ γάρ πᾶς . λοιπός ἀπό ὁ σκυθρωπός πτοέω , πλήν ὅτι ἀναμιμνήσκω ὁ φοβερός βῆμα , οὖον μόνος ὁ σκυθρωπός , ἀλλά καί ὁ χρηστός ὁ ἐκεῖ λέγω . ἵνα κομίζω ἕκαστος ὁ διά ὁ σῶμα . ὁ διά ὁ σῶμα αὐτός πολιτεύω , φημί , καί πράσσω , κομίζω δέ πρός ὅς κηρύσσω , εἴτε ἀγαθός εἴτε κακός · ἐπεί γάρ πρός τε ὁ καλός καί μή τοιοῦτος ὁ σῶμα ὑπηρετέω ὁ Ψυχή , καί ὁ ἀμοιβή μετά αὐτός ἀπολαμβάνω · οὗτος ὁ λέγω ἄλλος σῶμα τότε ἐγείρω ἐμφράσσω ὁ στόμα · οὖον γάρ ἄν ἄλλος ἁμαρτάνω σῶμα , ἄλλος τιμωρέω , οὐδέ ἄλλος κατορθόω , ἄλλος στεφανόω . πρός ὁ πράσσω . οὐδέ γάρ γυμνός ὁ ψυχή , ἀλλά διά ὁ σῶμα · κομίζω οὗτος , τουτέστι , πρός ὁ πράσσω Συμπάσχουσα καί συνδοξάζω ὁ σύζυγος σῶμα . οἶδα οὖν ὁ φόβος ὁ κύριος . ὁ δικαστήριον , φημί , ἐκεῖνος καί ὁ κατά ἄξιος ἀπόδοσις . Ἄνθρωπος πείθω . πείθω δέ διά οὗτος , ἵνα μή τις σύ σκανδαλίζω · οὖον γάρ ὁ πράσσω τίς ὁ φαῦλος μόνος κατακρίνω , ἀλλά καί ὁ νομίζω πράσσω κολάζω , ἐάν δύναμαι ὁ τοιοῦτος ὑποψία λύω καταφρονέω . Θεός δέ φανερόω . ὁ γάρ οἶδα θεός πείθω οὖον δεῖ . Ἐπλίζω δέ καί ἐν ὁ συνείδησις σύ . ἐλπίζω δέ , φημί , ὅτι καί σύ οὖον σκανδαλίζω , ἀλλά οἷος εἰμί , τοιοῦτος εἰμί ἐν ὁ γνῶσις σύ · οὗτος γάρ ὁ ἐν ὁ συνείδησις .