catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ii-ad-corinthios-catena-pseudooecumenii-e 10
Διήγησις τῶν ἰδίων πόνων καὶ προθέσεως καὶ τῆς ἐπ’ αὐτῷ χάριτος πρὸς τὸ μὴ του ἐπιπλάστοις προστίθεσθαι Κορινθίοις . Αὐτὸς δὲ ἐγὼ Παῦλος παρακαλῶ ὑμᾶς διὰ τῆς πρᾳότητος καὶ ἐπιεικείας τοῦ Χριστοῦ . Μέγα τὸ ἀξίωμα , ἐγὼ Παῦλος , φησὶ , τουτέστιν , ὁ Ἀπόστολος , ὁ διδάσκαλος τῆς οἰκουμένης , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ , ἰδοὺ ἐγὼ Παῦλος λέγω ὑμῖν . ἐπαρτήσατο τὸν περὶ ἐλεημοσύνης λόγον · ἄρχεται τῶν ἐπιτιμητικωτέρων λόγων · κατέταττε τῶν ψευδαποστόλων καὶ τῶν λοιδορούντων αὐτὸν , καὶ ἑαυτὸν συνίστησιν , ἱν , εἰς ἀνάγκην ἐλθὼν τοῦ μὴ καὶ τὸ κήρυγμα συνευτελισθῆναι , εἰ αὐτὸς φαῦλος τῇ σιωπῇ νομισθείη · καὶ τὰ τῆς νομισθείσης αὐτῷ χάριτος μετὰ δαψιλείας φησὶ κατορθωμάτων , καὶ τὴν ὑπ’ αὐτοῦ ὑπομονὴν , καὶ τοὺς ὑπὲρ Χριστοῦ ἀγῶνας . Παρακαλῶ ὑμᾶς — Τοῦτο θέλει εἰπεῖν , δέομαι ὑμῶν , μή με ἀναγκάσωσιν , εἰ λοιδοροῦντές με χρήσασθαι μου τῇ δυνάμει κατ’ αὐτῶν , ὑμῶν δέομαι , ὡς λέγειν εἰώθαμεν , συμβουλεύσατε αὐτοῖς , μὴ εἰς τοῦτό με ἀγαγεῖν . Καὶ ἐπιεικείας — Μέγα μὲν καὶ τὸ Παῦλον παρακαλεῖν · ὅταν δὲ καὶ διὰ τῆς ἐπιεικείας Χριστοῦ τὴν ἱκεσίαν ποιῆται φρικωδέστερον . Κατὰ πρόσωπον — Ἢ κατὰ εἰρωνείαν τοῦτό φησι τοῖς τῶν διαβαλλόντων χρησάμενος λόγοις . Ἔλεγον γὰρ “ ὅτι ἡ παρουσία ἀσθενὴς , αἱ δὲ ἐπι - “ στολαὶ βαρεῖαι , ” λέγει οὖν , δέομαι ὑμῶν , ὁ παρὼν μὲν ταπεινὸς ὡς αὐτοὶ , φησίν · ἀπὼν δὲ θαρρῶν τὰ μείζω μου γράφειν · ἣ τοῦτό φησι , ταπεινὸς μέν εἰμι , πλὴν θαρρῶν τῇ ἀγάπῃ ὑμῶν τολμῶ ταῦτα γράφειν · τί δὲ δέῃ τὸ μὴ θαρρῆσαι , φησὶ , τουτέστι τοῦ μὴ θαρρούντως χρήσασθαι , ἐρχόμενος πρὸς ὑμᾶς καὶ παρὼν τῇ δυνάμει μου · πεποίθησιν γὰρ τὴν πνευματικὴν αὐτοῦ δύναμιν καλεῖ διὰ τὸ ῥᾳδίως δύνασθαι τοὺς ἐναντίους ἀμύνασθαι · ποίᾳ δυνάμει ; ᾗτινι , φησὶ , λογίζομαι τολμῆσαι ὡσεὶ ἔλεγεν , οὔπω κέκρικα χρήσασθαι αὐτῇ , ἀλλ’ ἔτι λογίζομαι τολμῆσαι χρήσασθαί μου τῇ δυνάμει . Δέομαι δὲ — Ἐπειδὴ γὰρ ἔλεγον ὅτι παρὼν εὐτελής ἐστι , φησὶ , μὴ παρὼν τιμωρήσομαι . Τολμῆσαι — Ὁρᾷς πῶς ἐστι ταπεινός ; ἀνάγκης γὰρ οὔσης χρήσασθαι τῇ δυνάμει , ὀκνεῖ καὶ ἀναδύεται , καὶ τόλμαν τὸ πρᾶγμα καλεῖ · τοῦτο γὰρ ἀρίστου διδασκάλου τῇ ἀναβολῇ χώραν παρέχειν τῇ μετα - νοίᾳ . Κατὰ σάρκα — Κατὰ τίνων , φησὶν , ἔχεις χρήσασθαι παρὼν τῇ δυνάμει τῇ πνευματικῇ ; ἐπὶ τίνας , φησὶ , τοὺς λογιζομένους ἡμᾶς ὡς κατὰ σάρκα περιπατοῦντας . οἱ γὰρ ψευδαπόστολοι διέβαλλον αὐτὸν ὡς ὑποκριτὴν καὶ ἀπατεῶνα καὶ πάντα πρὸς ἐπίδειξιν ἀνθρώπων ποιοῦντα . καί φησιν , “ ἐν σαρκὶ γὰρ περιπατοῦντες , οὐ κατὰ σάρκα “ στρατευόμεθα , ” τουτέστιν οὐ σαρκικῶς ζῶμεν . ἣ περὶ τοῦ κηρύγματος λέγει τὸ “ στρατευόμεθα · ” πόλεμον γὰρ πρὸς τοὺς νοητοὺς καὶ αἰσθητοὺς ἐχθροὺς ἀναδεξάμενοι , οὐ σαρκικοῖς ὅπλοις κεχρήμεθα , τοῦτό ἐστιν , “ οὐ κατὰ σάρκα στρατευόμεθα . ” Τὰ γὰρ ὅπλα τῆς στρατείας οὐ σαρκικά . Καὶ οὕτως οὐ κατὰ σάρκα στρατευόμεθα , ὅτι καὶ τὰ ὅπλα οἷς χρώμεθα οὐκ ἔστι σαρκικὰ κατὰ τῶν ἀνθισταμένων · σαρκικὰ γὰρ ἔχει ἃν πλοῦτος , ἰσχὺς , δυναστεία , δόξα , εὐγλωττία · ἡμεῖς τοιγαροῦν οὐ τούτοις νικῶμεν , ἀλλὰ τοῖς ἐναντίοις , πενίᾳ , εὐδοξίᾳ , ἀσθενείᾳ · διὸ καὶ δυνατὰ τῷ Θεῷ αὐτὰ καλεῖ · καὶ γὰρ ἐν τούτῳ τὸ θαυμαστὸν καὶ δυνατὸν παρὰ Θεοῦ ἔχουσιν , ὅτι τοιαῦτα ὄντα περιγέγονε τῆς οἰκουμένηι . Σκόπει δὲ αὐτοῦ τὸ ἄτυφον · οὐκ εἶπεν , ἡμεῖς ἐσμὲν οἱ δυνατοὶ , ἀλλὰ τὰ ὅπλα ἡμῶν διὰ τοῦ Θεοῦ · καὶ γὰρ κἀκείνοις τὴν δύναμιν , οὐχ ἡμεῖς , ἀλλ’ ὁ Θεὸς ἔδωκε , φησίν . Ἀλλὰ δυνατὰ τῷ Θεῷ πρὸς καθαίρεσιν ὀχυρω - ματων . Ἔστι δὲ δυνατὰ ἡμῶν τὰ ὅπλα πρὸς καθαίρεσιν ὀχυρωμάτων . καλῶς δὲ τὸ “ καθαίρεσιν , ” δεικνὺς ὅτι οὐ προσβάλλομεν μηχανὰς , ἀλλ’ εὐθὺς καθαιροῦμεν ἅπαν ἐναντίον . “ Ὀχυρωμάτων ” δὲ , φησὶν , οἷον τοὺς Ἑλληνικοὺς συλλογισμοὺς , τὴν πλάνην αὐτῶν , τὸν τῦφον . Εἶτα ἵνα μὴ ἀκούσαντες ὀχυρώματα , σωματικόν τι νομίσωσι , φησὶ , “ λογισμοὺς καθαιροῦντες , ” οἷον συλλογισμοὺς καὶ τὰ τῶν Ἐππήνων σοφίσματα · ἢ ὅτι αὐτοὺς τοὺς λογισμοὺς αὐτῶν καὶ τὰς ψυχὰς καταβάλλομεν , ἐξ ἧς κεκράτηνται πλάνης , καὶ εἰς τὴν ἀλήθειαν ἄγομεν . Καὶ πᾶν ὕψωμα ἐπαιρόμενον . Ἐπέμεινε τῇ τροπῇ , ἵνα πλείονα ποιήσῃ τὴν ἔμφασιν · τὰ ὅπλα , φησὶ , τὰ ἡμέτερα , κἂν ὀχύρωμα εἴπῃς , κἂν ὕψωμα , τουτέστι πυργώματά τινα καὶ φρούρια , κἂν ὁτιοῦν ἐπαιρόμενον καὶ ἀνθιστάμενον τῇ γνώσει τοῦ Θεοῦ . τῇ διὰ τοῦ κηρύγματος πάντα καθαιρεῖ . Καὶ αἰχμαλωτίζοντες πᾶν νόημα . Καὶ οὕτως ἅπαν νόημα καὶ πᾶσαν διάνοιαν ἀνθρωπίνην ὑποτάσσομεν τῷ βασιλεῖ καὶ ἀρχιστρατήγῳ Χριστῷ , ὡς μηδὲ ἀναπλάσαι τοῦ λοιποῦ οὐδὲ ἀναμαχήσασθαι ἰσχῦσαι τινα τῶν ἡττηθέντων · τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ αἰχμαλωτεύοντες , οἷον , αἰχμαλώτους ἐκ τῆς τοῦ πονηροῦ τυραννίδος λαμβάνοντες , ἀπὸ δουλείας εἰς ἐλευθερίαν . Καὶ ἐν ἑτοίμῳ ἔχοντες ἐκδικῆσαι πᾶσαν παρακοήν . Ἐνταῦθα καὶ τούτους ἐφόρμησεν , ὑμᾶς γὰρ περιεμένομεν , φησὶν , ἵνα ὅταν διὰ τῆς παραινέσεως διδαχῆς διορθώσωμεν ὑμᾶς , καὶ ἀποστήσωμεν ἐκείνων , τότε ἐκείνοις μόνοις τοῖς ἀπιστοῦσι τὴν πληγὴν ἐνέγκωμεν . ἕτοιμοι οὖν ὄντες ἐν τούτῳ ὑφ’ ἡμῶν ἀναμὶξ ὄντων κωλυόμεθα · καὶ γὰρ δέος ἐστὶ , φησὶ , μὴ καὶ ὑμῶν ἅψηται ἡ πληγὴ διὰ τὸ ἀναμεμίχθαι · ταῦτα δὲ λέγων τοὺς ψευδαποστόλους αἰνίττεται ὅπως διορθώσωνται . Ὑπακούετε μὲν καὶ νῦν , φησὶν , ἀλλ’ οὐ τελείως · διό φησιν , “ ὅταν πληρωθῇ ἡ ὑπακοὴ “ ὑμῶν . ” Φοβήσας τοὺς ψευδαποστόλους , καὶ αὐτοὺς λοιπὸν ἐπιτιμᾷ , ἐπιπληκτικώτερον αὐτοῖς διαλεγόμενος , “ τὰ κατὰ πρόσω - “ πον , φησὶ , βλέπετε , ” τουτέστιν , ἀπὸ τῶν φαινομένων κρίνετε · οἷον , εἴ τις πλουτεῖ , εἴ τις ἐπαίρεται , εἴ τις μεγαλαυχεῖ , εἴ τις ἀρετῆς πρόσωπον περίκειται . Εἴ τις πέποιθεν ἑαυτῷ Χριστοῦ εἶναι . Καὶ γὰρ οἱ ψευδαπόστολοι , ὡς Χριστοῦ ὄντες ἐμεγαλαύχουν . τοῦτο λογιζέσθω πάλιν ἀφ’ ἑαυτοῦ . Ἂν ὅλως , φησὶ , μετέχει τῆς παρὰ Χριστοῦ χάριτος , ἀφ’ ἑαυτοῦ λογιζέσθω καὶ μὴ περιμενέτω παρ’ ἡμῶν διὰ τῆς ἐπιτιμήσεως μαθεῖν . Οὕτως καὶ ἡμεῖς Χριστοῦ . Ἴσως φησὶν , ἐν τούτῳ κοινωνοῦσι , καὶ οὐδὲν πλέον ἔχουσιν ἡμῶν · οὐ γὰρ αὐτοὶ μὲν Χριστοῦ , ἡμεῖς δὲ ἑτέρου τινός · τοῦτο δὲ κατά τινα συγκατάβασιν εἶπε , ἐπειδὴ προϊὼν δείκνυσιν ὅτι οὐχ ὥσπερ ἐκεῖνοι Χριστοῦ , οὕτω καὶ αὐτὸς , ἀλλ’ ἄπειρον τὸ μέσον . ὅθεν φησὶν , “ ἐὰν περισσότερόν τι καυχήσομαι · ὡσεὶ ἔλεγεν , ἀρκεῖ τέως τὸ εἰπεῖν , οὕτω καὶ ἡμεῖς · ἐὰν γάρ τι πλέον τούτου εἴπω , οὐκ ἃν αἰσχυνθῶ , ἀληθῆ γὰρ , φησὶν , ἐρῶ . Περὶ τῆς ἐξουσίας ἡμῶν . Τῆς πληκτικῆς καὶ τιμωρητικῆς τῶν ἀντιδιατιθεμένων δυνάμεως · εἶτα κολάζων τὸ φορτικὸν τοῦ λόγου φησὶν , εἰς οἰκοδομὴν καὶ οὐκ εἰς καθαίρεσιν ὑμῶν , ὡσεὶ ἔλεγε , τὴν δύναμιν ἐλάβομεν ἐπὶ τὸ οἰκοδομεῖν ὑμᾶς πρὸς τὴν πίστιν , οὐ μὴν πρὸς τὸ τιμωρεῖσθαι τινα . Πῶς οὖν εἴποι τις καὶ νῦν αὐτοῖς ἀνατείνῃ τὴν παρὰ Χριστοῦ σοι δοθεῖσαν ἐξουσίαν , καὶ ἄνω ἔφασκες “ ἐν ἑτοίμῳ ἔχοντες “ ἐκδικῆσαι πᾶσαν παρακοὴν , ” εἰ οὐκ ἐπὶ τιμωρίᾳ ἀλλ’ ἐπὶ οἰκοδομῇ τὴν ἐξουσίαν εἴληφας ; ὅτι αὐτὸ τοῦτο , φησὶ μάλιστά ἐστιν οἰκοδομὴ ὑμῶν τὸ τὰ κωλύματα ἀναιρεῖν καὶ τὰ σκάνδαλα , οἷον τοὺς ψευδαποστόλους καταργεῖν · εἰς τοῦτο μὲν ἐλάβομεν , ἵν οἰκοδομῶμεν · ἐὰν δέ τις ἀνίατα νοσῇ , καὶ τῇ ἑτέρᾳ χρησόμεθα ἐνεργείᾳ , καθαιροῦντες αὐτὸν καὶ καταβάλλοντες · ὡς εἶναι ἐν πρωτοτύπῳ μὲν τὴν οἰκοδομὴν , ἐν παρεπομένῳ δὲ τὴν καθαίρεσιν . Οὐκ αἰσχυνθήσομαι . Οὐ δειχθήσομαι φησὶ , ψεύστης ἣ κομπαστής . Ἵνα μὴ δόξω ὡς ἃν ἐκφοβεῖν ὑμᾶς . Διὰ τοῦτο , φησὶν , οὕτω μετρίως εἰπον τὸ “ οὐκ αἰσχυνθήσο - “ μαι , ” καὶ οὐδὲν μέγα εἰπον , “ ινα μὴ δόξω ὡς ἃν ἐκφοβεῖν “ ὑμᾶς διὰ τῶν ἐπιστολῶν . ” Εἶτα τοῖς λόγοις τῶν διαβαλλόντων αὐτὸν κέχρηται . Καὶ ἵνα μὴ πάλιν εἴπωσιν “ ὅτι αἱ μὲν ἐπιστολαὶ βαρεῖαι ” καὶ τὰ ἑξῆς , διὰ τοῦτο , φησὶν , οὕτω μετρίως ἐφθεγξάμην . Ἡ δὲ παρουσία τοῦ σώματος ἀσθενής . Ἔλεγου γὰρ οἱ διαβάλλοντες αὐτὸν , ὅτι κομπάζει διὰ τῶν ἐπιστολῶν καὶ φοβερὰ ἐπιστέλλει · παραγενόμενος δὲ , εὐκαταφρόνητός τίς ἐστι , καὶ ἐλέγχεται μὴ ὣν οἱος γράφει . Ὅτι οἷοί ἐσμεν τῷ λόγῳ δι’ ἐπιστολῶν ἀπόντες . Εἰ ταῦτα λέγοντες , φησὶ , τοῦτο ἴστησαν ὅτι καὶ παρόντες καὶ ἀπόντες ὅμοιοι ἐσμεν , καὶ ὥσπερ ἐσμὲν ἀπόντες τῷ λόγῳ καὶ ταῖς ἐπιστολαῖς , τοιοῦτοι καὶ παρόντες τῷ ἔργῳ , τουτέστιν , οὐ μόνον ἀπειλοῦμεν ἀπόντες , ἀλλ’ ἰσχύομεν καὶ παραγινόμενοι εἰς ἔργον ἀγαγεῖν τὰ ἀπειλούμενα . Κατὰ ἐρώτησιν ἀναγνωστέον , δοκιμάζειν , φησὶν , ἕκαστον ἡμῶν βούλεσθε , καὶ τὰ καθ’ ἡμᾶς ἐξετάζειν · οὐκοῦν σὺν ἀκριβείᾳ τοῦτο ποιήσατε . Κατὰ ἐπιτιμητικὴν ὑπόκρισιν τοῦτο ἀναγνωστέον , ἀντὶ τοῦ οὐκ ἐκ τῶν ἔργων τῆς ἀληθείας τὴν ἐξέτασιν , ἐκ δὲ τῶν ἐπὶ πολλῆς ἁπλῶς φαινομένων λαμβάνεται . Οὐ γὰρ τολμῶμεν ἐγκρῖναι ἣ συγκρῖναι ἑαυτούς τισι . Ἐνταῦθα ἀλαζόνας ἐκείνους παρίστησι , καὶ κωμῳδεῖ αὐτοὺς , κατ’ εἰρωνείαν πρεάγων τὸν λόγον , φησίν · “ οὐ γὰρ τολμῶμεν “ ἐγκρῖναι , ” οἷον συναριθμῆσαι “ ἢ συγκρῖναι , ” οἷον ἀντιπαραθεῖναί τισιν ἑαυτοὺς τῶν ἑαυτοὺς παρατιθεμένων διὰ τῆς κομπώδους ψευδολογίας · ὁρᾷς πῶς αὐτοὺς ἐκωμῴδησεν ; Ἀλλὰ αὐτοὶ ἐν ἑαυτοῖς ἑαυτοὺς μετροῦντες . Ἐκείνοις μὲν οὖν οὐ τολμῶμεν ἑαυτοὺς συγκρῖναι , μεγάλοις , φησὶ , καὶ ὑπερβαίνουσιν ἡμᾶς , ἀλλὰ ἡμεῖς καθ’ ἑαυτοὺς γενόμενοι ἑαυτοὺς μετροῦμεν , καὶ πρὸς τὰ μέτρα ἡμῶν καὶ λαλοῦμεν καὶ ἐπιστέλλομεν καὶ διαπραττόμεθα . Καὶ συγκρίνοντες ἑαυτοὺς ἑαυτοῖς , οὐ συνιοῦσιν . Καὶ ἡμεῖς μὲν , φησὶν , ἑαυτοὺς μετροῦμεν , ἐκεῖνοι δὲ ἑαυτοῖς συγκρίνοντες · οὐ γὰρ ἀξιοῦσι , φησὶ , πρός τινα τῶν ἀνθρώπων συγκριθῆναι , ἀλλ’ αὐτοὶ πρὸς ἑαυτοὺς , οὐ συνιοῦσι , φησὶ , τουτέστιν , οὐ νοοῦσιν , οὐδὲ αἰσθάνονται πῶς εἰσὶ καταγέλαστοι τοῖς ὁρῶσιν · οὐ γὰρ λελήθασι , φασὶν , ὅτι μεταξὺ ἀλλήλων ἑαυτοὺς ἐπαί - ροντες · Ἡμεῖς δὲ οὐχὶ εἰς τὰ ἄμετρα καυχησόμεθα . “ Ἡμεῖς δέ’ φησὶν , “ οὐκ εἰς τὰ ἄμετρα καυχησόμεθα , ” καθάπερ , οὗτοι , καὶ γὰρ ἦν εἰκὸς αὐτοὺς ψευδομένους λέγειν , τὴν οἰκουμένην ἐπετρέψαμεν , πρὸς τὰ πέρατα τῆς γῆς ἀφικόμεθα διδάσκοντες , ταῦτα οὖν “ ἄμετρα ” καλεῖ , ὑπερβαίνοντα τὴν δύνα - μιν αὐτῶν καὶ τὸ μέτρον . Ἀλλὰ κατὰ τὸ μέτρον τοῦ κανόνος οὗ ἐμέρισεν ἡμῖν ὁ Θεός . Ὥσπερ γὰρ ἀμπελῶνα διαιρῶν ὁ Θεὸς τὴν οἰκουμένην ἡμῖν , φησὶ , τοῖς Ἀποστόλοις ἐμέρισε · “ κατὰ οὖν τὸ μέτρον τοῦ κανό - “ νος οὗ ἐμέρισεν ἡμῖν ὁ Θεὸς , ” καυχησόμεθα καὶ λαλήσομεν , φησί . ποῖον δέ ἐστι τὸ μέτρον σου ; τὰ ἄχρις ὑμῶν , φησίν . Ἐφίκεσθαι ἄχρις καὶ ὑμῶν . Ἐπεὶ οὖν ἄχρι καὶ ὑμῶν ἐφθάσαμεν , καὶ τοῦτο ἡμῖν τὸ δεδομένον παρὰ Θεοῦ μέτρον , ἄχρι καὶ ὑμῶν καυχώμεθα , ἀπὸ κοινοῦ γὰρ τὸ καυχησόμεθα . Οὐ γὰρ ὡς μὴ ἐφικνούμενοι . Οὐ γὰρ ἃν εἴποι τις , φησὶν , ὅτι μὴ ἀφικόμενοι , ἤγουν μὴ ἀφικνούμενοι εἰς ὑμᾶς ὑπερεκτείνομεν ἑαυτοὺς , λέγοντες ἐφθακέναι εἰς ὑμᾶς , εἰκῆ τῷ λόγῳ κομπάζοντες · τῷ γὰρ ὄντι ἄχρις ὑμῶν ἐφθάσαμεν · ἐφθάσαμεν δὲ ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ τοῦ Χριστοῦ , τουτέστιν , οὐχ ἁπλῶς παραγενόμενοι , ἀλλὰ καταγγέλλοντες ὑμῖν τὸ Εὐαγγέλιον . Ἐφικνούμενοι . Μῆ ἰσχύοντες , φησὶ , κἂν ἄχρις ὑμῶν ἐφικέσθαι ἢ φθάσαι . Ὑπερεκτείνομεν ἑαυτούς . Οἶον τῷ κόμπῳ τῶν λόγων . Ἐν τῷ εὐαγγελίῳ — Εἰκὸς γὰρ ἦν τοὺς ψευδαποστόλους καὶ ἄνευ τοῦ κηρύσσειν παραγινομένους που καὶ ὑπὲρ τούτου καυχᾶσθαι . Οὐκ εἰς τὰ ἄμετρα καυχώμενοι . Τὰ τὸ μέτρον , φησὶν , ἡμῶν καὶ τὴν δύναμιν ὑπερβαίνοντα ἐν ἀλλοτρίοις κόποις · εἰκὸς γὰρ τοὺς ψευδαποστόλους ἄλλων που κηρυξάντων αὐτοὺς ἐπιδημῆσαι ψιλῶς , καὶ ἑαυτοῖς ἐπιγράφειν τὸ κήρυγμα . Ἡμεῖς δὲ , φησὶν , οὐκ ἐπ’ ἀλλοτρίοις κόποις . Ἐλπίδα δὲ ἔχοντες αὐξανομένης τῆς πίστεως ὑμῶν . Οὐδὲν ἀποφαίνεται , ἀλλ’ ἐλπίζομεν , φησὶν , τῷ Θεῷ . Αὐξανομένης . Πρὸς ὃ γὰρ ἡ πίστις ἐπιδίδωσι τῶν μαθητῶν , οἱ διδάσκαλοι εὐδοκιμοῦσιν . Ἐν ὑμῖν μεγαλυνθῆναι . Ἐλπίζομεν , φησὶν , ὑμῶν ἐπιδιδόντων πρὸς τὴν πίστιν , ἐν ὑμῖν μεγάλοι δειχθῆναι κατὰ τὸν κανόνα ἡμῶν εἰς περισσείαν , τουτέστιν , ἐν ὑμῖν μεγαλυνθῆναι πλέον ἢ νῦν · τοῦτο γὰρ τὸ “ εἰς “ περισσείαν κατὰ τὸν κανόνα ἡμῶν , ” τουτέστι κατὰ τὸ μέτρον ἡμῶν ὃ ἐπιστεύθημεν παρὰ Θεοῦ · καλῶς δὲ κανόνα καὶ μέτρον καλεῖ , ὡς ἐπίκτησιν καὶ κληρονομίαν τῆς οἰκουμένης εἰσελθών . Εἰς τὰ ὑπερέκεινα ἡμῶν εὐαγγελίσασθαι . Καὶ οὕτως μεγαλυνθῆναι ἐν ὑμῖν , ὥστε καὶ “ εἰς τὰ ὑπερ - “ ἐκείνα εὐαγγελίσασθαι ” καὶ διδάξαι , ὃ δὴ καὶ ἐποίησεν . Εἰς τὰ ἕτοιμα καυχήσασθαι . Καὶ οὐχ ὥσπερ , φησὶν , οἱ ψευδαπόστολοι ἔχομεν καυχήσασθαι ἐν ἀλλοτρίῳ κανόνι καὶ μέρει καὶ ἔνθα ἄλλος ἐκοπίασε · τοῦτο γὰρ τὸ “ εἰς τὰ ἕτοιμα , ” ἔνθα φησὶ , προκαταβέβληται δι - δασκαλίας . Ὁ δὲ καυχώμενος ἐν Κυρίῳ καυχάσθω . Ἐκεῖνοι μέν εἰσι κατορθοῦν μέλλοντες , οὐ καυχώμεθα ἐν ἑαυτοῖς , ἀλλ’ ἐν τῷ Θεῷ · ὁ γὰρ καυχώμενος , φησὶν , ὀφείλει ἐν Κυρίῳ καυχᾶσθαι , καὶ γὰρ καὶ αὐτὸ ὃ ἐφθάσαμεν μέτρον , ἐκ Θεοῦ ἔχομεν . Οὐ γὰρ ὁ ἑαυτὸν συνιστῶν . τίνες δὲ οἱ ἑαυτοὺς συνιστῶντες ; οἱ ψευδαπόστολοι δηλονότι · κατὰ τὸ μέτρον γὰρ , φησὶ , τοῦ κανόνος , οὗ ἐμέρισεν ἡμῖν ὁ Θεός · ὁ οὖν μερίσας Θεὸς αὐτὸς καὶ συνίστησιν . Ὄφελον ἀνείχεσθέ μου μικρόν . Μέλλων ἐμβαίνειν εἰς τοὺς οἰκείους ἐπαίνους , πολλῇ κέχρηται τῇ προδιορθώσει , τὸ φορτικὸν τοῦ δοκεῖν ἐπαινεῖν ἑαυτὸν ἀποφεύγων · εἰς τοῦτο δὲ αὐτὸν ἤγαγεν ἡ τῆς ὑποθέσεως ἀνάγκη καὶ τὸ δεδιέναι μὴ εἰς βλάβην τῶν μαθητῶν γένηται · τὸ αὐτὸ μὲν ἐξευτελίζεσθαι , τοὺς δὲ ψευδαποστόλους δοκεῖν εἶναί τι · εἴθε ἀνείχεσθέ μου , φησὶν , ἀφροσύνης πρᾶγμα καὶ ἔργον ποιοῦντος . Ἀνείχεσθέ μου μικρόν . Ἀλλὰ καὶ ἀνείχεσθέ μου · οἶδα γὰρ , φησὶν , ὅτι ἀγαπᾶτέ με , καὶ πάντα μου ἀνέχεσθε . Σηλῶ γὰρ ὑμᾶς Θεοῦ ζήλῳ . Οὐκ εἶπε , φιλῶ , ἀλλ’ ὃ μεῖζον ἦν , “ ζηλῶ ὑμᾶς , ” φησὶ , τουτέστι , περικαῶς φιλῶ . εἶτα ἵνα μὴ νομίσωσι διὰ τὰ ἀνθρώπινα , οἷον χρήματα καὶ δόξαν , φιλεῖν αὐτοὺς , ἐπάγει “ Θεοῦ “ ζήλῳ · ” ζηλωτὴς δὲ λέγεται ὁ Θεὸς διὰ τὸ ἄγαν ἡμᾶς ἀγαπᾷν · ζηλοῖ δὲ ἵνα ὠφελήσῃ τοὺς ζηλωτυπουμένους · οὕτω οὖν , φησὶ , καὶ ἐγὼ τοιούτῳ ὑμᾶς ζηλῶ ζήλῳ , ἵνα ὑμᾶς ὠφελήσω . “ Ἡρμοσάμην · ” πρὸς τὴν ἐκκλησίαν ἅπας ὁ λόγος αὐτῷ · αὕτη γὰρ μετὰ γάμον παρθένος ἐστι · μνηστείας δὲ ὁ παρὼν καιρὸς , παστάδων δὲ ὁ μέλλων , καθὸ λέγεται , ἀνέστη ὁ νυμφίος · ποῖα δὲ τὰ ἕδνα ; ἣ βασιλεία τῶν οὐρανῶν . ταύτης τῆς μνηστείας καὶ ὁ Δαυὶδ προμνήστωρ ἦν λέγων , “ ἄκουσον , θύγατερ , καὶ ἴδε , καὶ “ κλῖνον τὸ οὖς σου . ” καὶ αὐτὸς ὁ Παῦλος νυμφαγωγὸς ὣν ἔλεγεν , “ ὑπὲρ Χριστοῦ πρεσβεύομεν , ” ἵνα τὴν νύμφην λάβῃ , φησί · τούτων τύπος ἦν τὰ περὶ τὸν Ἀβραὰμ , ὃς δοῦλον ἔπεμψε μνηστεύσασθαι 3 Η 2 τῷ υἱῷ παρθένον ἐθνικήν · καὶ ὁ Θεὸς ἔπεμψε τοὺς προφήτας πάλαι , καὶ τοὺς Ἀποστόλους ὕστερον μνηστεύσασθαι τῷ υἱῷ τὴν ἐξ ἐθνῶν f ἐκκλησίαν . Ἡρμοσάμην γὰρ ὑμᾶς ἑνὶ ἀνδρί . Ἐμνηστευσάμην , φησὶν , ὑμᾶς τῷ Χριστῷ · οὐκοῦν δι’ ἐκεῖνον ζηλῶ , οὐ δι’ ἐμαυτόν . Φοβοῦμαι δὲ μήπως ὡς ὁ ὄφις Εὕαν ἐξηπάτησεν . Εἰ γὰρ καὶ ἡ ἀπώλεια ὑμετέρα , ἀλλ’ ὁ φόβος κοινός · οὐκ ἀποφαίνεται ὅτι διεφθάρητε , ἵνα μὴ ἀναισχυντοτέρους ποιήσῃ , ἀλλὰ ἀμφιβόλως λέγει , “ μή πως , ” καί τοι ἦσαν διεφθαρμένοι · καὶ γὰρ κἀκεῖνος τὰ μείζονα ἐπηγγείλατο ὥσπερ οἱ ψευδαπόστολοι · δείκνυσι δὲ γυναικῶδες τὸ ἀπατᾶσθαι . Ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτοῦ . Ἀλλ’ ὥσπερ τὸ εἶναι πανοῦργον τὸν ὄφιν οὐκ ἔδωκε τῇ γυναικὶ συγγνώμην , οὕτως οὐδὲ ἡ τῶν ψευδαποστόλων ἀπάτη δώσει ὑμῖν . Οὕτως φθαρῇ τὰ νοήματα ὑμῶν . “ Φθαρῇ , ” οἷον μετενεχθῇ ἀπὸ τῆς ἁπλότητος τοῦ Χριστοῦ εἰς τὴν δεινότητα τὴν ἔξωθεν . δείκνυσι δὲ ὅτι ἀπλάστου καὶ ἀφελοῦς δεῖται ψυχῆς ἡ πίστις , πάντα πίστει δεχομένης καὶ μηδὲν συλ - λογιζομένης . Εἰ μὲν γὰρ ὁ ἐρχόμενος ἄλλον Ἰησοῦν κηρύσσει . Τέως δείκνυσι τοὺς ψευδαποστόλους ἐπεισάκτους καὶ ξένους ὑπάρχειν · ὅρα δὲ οὐκ εἶπε πλέον τι λαλοῦσι , καὶ γὰρ ἦν ἐκείνους εἰκὸς φλυαρεῖν , καὶ ῥημάτων κάλλει γοητεύειν τοὺς ἀκούοντας , ἀλλὰ , φησὶν , ἄλλον Χριστὸν , ἤγουν ὁ ἐρχόμενος πλουσιωτέρους ὑμᾶς ποιεῖν ἐν τοῖς πνευματικοῖς χαρίσμασιν · οὐδέτερον δὲ τούτων χρήζει κομψείας λόγων · ὃ ἔδει κηρυχθῆναι καὶ οὐκ ἐκηρύξαμεν · ὃ ἔδει λαβεῖν ὑμᾶς , καὶ οὐκ ἐλάβετε , ὃ ἔδει δέξασθαι ὑμᾶς , καὶ οὐκ ἐδέξασθε . Ἢ εὐαγγέλιον ἕτερον ὃ οὐκ ἐδέξασθε . Οὐδὲ γὰρ οὐδὲ τοῦτο σοφίας δεῖται τῆς ἔξωθεν · σκόπει δὲ πῶς δείκνυσι μηδὲν τελειότερον λέγειν ἐκείνους · ὧν οὐκ ἐκηρύξαμεν , φησὶν , ὧν οὐκ ἐλάβετε , φησὶ , καὶ πάλιν , “ ὃ οὐκ ἐδέξασθε , τῷ προσδιορισμῷ δεικνὺς μηδὲν πλέον ἐκείνους διδάσκειν · οὐδὲ γὰρ τοῖς πλείω λαλοῦσιν , ἀλλὰ τοῖς ἀληθῆ προσέχειν δεῖ . Οὐκ ἐδέξασθε — Ὃ ἔδει δέξασθαι ὑμᾶς καὶ οὐκ ἐδέξασθε . Καλῶς ἠνείχεσθε . Τί λέγεις , ὦτ’ Παῦλε , ὁ Γαλάταις γράφων ; “ ἐάν τις ὑμᾶς “ εὐαγγελίζεται παρὸ παρελάβετε , ἀνάθεμα ἔστω · ” τούτοις γράφεος “ καλῶς ἠνείχεσθε ; ” Καὶ μὴν διὰ τοῦτο οὐκ ἔδει ἀνέχεσθαι · εἰ δὲ τὰ αὐτά σοι ἔλεγον , τότε ἀνέχεσθαι ἐχρῆν · ἀλλ’ ὅρα , μέγας γὰρ ὁ κίνδυνος τῷ μὴ προσέχοντι , πάσαις γὰρ αἱρέσεσι δίδωσι πάροδον . οὕτως ἐκόμπαζον οἱ ψευδαπόστολοι ὡς ἀτελῶς τοῦ Παύλου διδάσκοντος , καὶ ὅτι αὐτοὶ , φησὶ , πλέον τι καὶ τελειότερον λέγουσι · τῇ γὰρ ἔξω παιδείᾳ χρώμενοι τοῖς ἀληθέσι δόγμασι φλυαρίας ἀνεμίγνυον · διὸ καὶ ἔφθειρον πολλούς · τοῦτο οὖν φησὶ νῦν , εἰ μέν τι τελειότερον λέγουσιν οὗτοι , καὶ ἕτερον ἔδει κηρυχθῆναι Χριστὸν καὶ ἡμεῖς παρελείπομεν , “ καλῶς ἠνείχεσθε ” διὰ τοῦτο γὰρ λέγει ὃν ἐκηρύξαμεν εἰ δὲ τὰ ἀυτὰ ἐστι , φησι τῆς πίστεως κεφάλαια , καὶ οὐδὲν πλέον ἐροῦσιν ὅσον ἧκεν εἰς τὸ δόγμα , διὰ τι πλέον ἔχουσι παρ’ ὑμῖν ἐκεῖνοι ; ὅσα γὰρ ἃν φλυαρήσωσι , φησὶν , οὐδὲν πλέον ὧν ἡμεῖς εἴποιεν πλὴν τοῦ κόμπου τῶν λέξεων . Λογίζομαι γὰρ μηδὲν ὑστερηκέναι τῶν ὑπὲρ λίαν Ἀποστόλων . “ Λογίζομαι γὰρ μηδὲν ὑστερηκέναι τῶν ὑπὲρ λίαν Ἀποστόλων , ” λοιπὸν τοῖς περὶ Πέτρου συγκρίνει ἑαυτὸν , τοῦτο δεῖξαι θέλων , ὅτι εἰ ἐμοῦ , φησὶ , πλέον ἴσασι , καὶ ἐκείνων εἰς ἄτοπον ἀπαγωγὴν φέρων τὸν λόγον · ὅρα δὲ ταπεινοφροσύνην · λογίζομαι , φησὶν , οἷον ἡγοῦμαι , νομίζω , οὐδὲν ἀποφαντικὸν , καὶ οὐχ ἁπλῶς Ἀποστόλων , ἀλλὰ τῶν ὑπὲρ λίαν Πέτρον καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην αἰνιττόμενος · τοῦτο δὲ , φησὶν ἐπειδὴ τούτου νῦν χρεία . ἀλλαχοῦ δέ φησιν , “ ὃς οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς καλεῖσθαι Ἀπόστολος . ” Εἰ δὲ καὶ ἰδιώτης τῷ λόγῳ . Ἐπειδὴ ἐν τούτῳ ἐνεκαλλωπίζοντο οἱ ψευδαπόστολοι εἰς τὸ μὴ εἶναι ἰδιῶται , δείκνυσιν ὅτι οὐ φεύγει τὴν ἰδιωτείαν , ἀλλὰ καὶ σεμνύνεται ἐπ’ αὐτῇ · διὸ καὶ τίθησιν αὐτό . καὶ ἀλλαχοῦ δὲ τοῦτο ποιεῖ , ἔνθα δείκνυσι τὸ εἶναι σοφὸν πρὸς βλάβην ὂν τοῦ κηρύγμα - τος “ ἦλθον γάρ ” φησὶν , “ οὐ καθ’ ὑπεροχὴν λόγου σοφίας ἵνα “ μὴ κενωθῇ ο σταυρὸς . ” Ἀλλ̓ οὐ τῆ γνώσει . Τοὺς ψευδαποστόλους αἰνίττεται κατὰ τὴν τοῦ Θεοῦ γνῶσιν ἰδιώτας ὄντας , ὅπερ ἐστὶν ὀλέθριον . Ἀλλ’ ἐν παντὶ φανερωθέντες ἐν πᾶσιν εἰς ὑμᾶς . Αἰνίττεται τοὺς ψευδαποστόλους δολερούς τινας καὶ συνεσκιασμένους καὶ προσωπεῖον εὐλαβείας περικειμένους · ἡμεῖς δὲ οὐχ οὕτως , φησὶν , ἐν παντὶ γὰρ πράγματι καὶ ἐν πᾶσιν οἷς ποιοῦμεν , φανεροὶ ἐσμεν εἰς ὑμᾶς ἐν οὐδεμιᾷ διπλόῃ ἣ ὑποκρίσει , φησίν . Ἢ ἁμαρτίαν ἐποίησα . Πληκτικῶς τῷ λόγῳ κέχρηται · ἀπερριμμένον , φησὶν , ἡγεῖσθέ με εὐτελῆ μᾶλλον , ἁμαρτίαν εἰ ἐποίησα ἐμαυτὸν λιμῷ ταπεινώσας καὶ μηδὲν λαβὼν παρ’ ὑμῶν · τοῦτο , φησὶν , ἐποίησα , ἵνα ὑμεῖς εἰς τὰ κατὰ Θεὸν ὑψωθῆτε · ὁρῶντες γὰρ μηδὲν λαμβάνοντα οἰκοδομεῖσθε , εἰ δὲ ἐλάμβανον ἐσκανδαλίσθητε ἄν . Ἄλλας ἐκκλησίας ἐσύλησα . Καὶ τοι ἠδύνατο εἰπεῖν ὅτι ἐκ τῶν χειρῶν μου ἤσθιον , ἀλλὰ πληκτικώτερον τὸν λόγον ποιῶν , φησὶ , παρ’ ἄλλων ἔλαβον ὑμῖν διακονούμενος εἰς τὸ κήρυγμα · τὸ δὲ “ ἐσύλησα ” οἷον ἐσκύλευσα , ἐγύμνωσα · οὐ γὰρ τὸ λάθρα λαβεῖν λέγει , ἄπαγε · τὸ δὲ “ ὀψώ - “ νιον ” δηλοῖ αὐτὰ τὰ ἀναγκαῖα δαπανήματα · μεγάλη δὲ ἐκείνων κατηγορία , οὐδὲ ταῦτα αὐτῷ παρεῖχον , καὶ τὸ χεῖρον , ὅτι πρὸς τὴν ὑμῶν , φησὶ , διακονίαν , ὑμῖν γὰρ κηρύσσων παρ’ ἄλλων ἐτρε - φόμην . Πάρων πρὸς ὑμᾶς καὶ ὑστερηθείς . Τριπλοῦν τὸ ἔγκλημα , ὅτι καὶ παρ’ αὐτοῖς ἦν καὶ ἐκήρυσσε , καὶ τῆς ἀναγκαίας ἔχρηζε τροφῆς · οὐ μόνον γὰρ ἑτέρωθι ἐπέμψατέ μοι , φησὶν , ὅπερ Μακεδόνες ἐποίησαν , ἀλλ’ οὐδὲ παρόντα ἐτρέφετε . Οὐ κατενάρκησα οὐδενός . “ Οὐ κατενάρκησα , ” οἷον , οὐκ ἠτόνησα οὐδὲ ἐξέλυσα τὴν ὑπομονήν · ταύτῃ γὰρ κουφότερον αὐτοῖς ποιεῖ τὸ ἔγκλημα , ὅτι ἐγὼ , φησὶν , οὐκ ᾔτησα . Οἰκουμενίου . Καὶ οὕτως , καὶ ταῦτα , φησὶν , “ ὑστερηθεὶς “ οὐ κατενάρκησα ” οὐδὲ ἠμέλησα ἣ ῥᾳθυμότερον πρὸς τὸ κήρυγμα γέγονα , ἀλλὰ παρ’ ἐμοῦ μὲν ὅσα ἐχρῆν ἐγένετο πρὸς τὴν ὑμῶν σωτηρίαν , ἐγὼ δὲ ἐν ἐνδείᾳ διέτριβον . Τὸ γὰρ ὑστέρημά μου προσανεπλήρωσαν . Ἐκ τοῦ εἰπεῖν ὑστέρημα , δείκνυσι μηδὲν ὑπὲρ τὴν ἀναγκαίαν λαβὼν χρείαν . ἔπεμψαν δὲ αὐτῷ οἱ Φιλιππησίοι , διὰ τοῦτο δὲ καὶ τοὔνομα τέθεικε , εἰς ζηλοτυπίαν αὐτοὺς ἐλεημοσύνης ἄγων . Καὶ ἐν παντὶ ἀβαρῆ ὑμῖν ἐμαυτὸν ἐτήρησα . Δείκνυσιν ὅτι καὶ βάρος ἡγεῖτο τὰς τροφὰς αὐτῷ χωρηγοῦντες , καλῶς δὲ τὸ τηρήσω . Μῆ γὰρ νομίσητε , φησὶ , ταῦτά με εἰρηκέναι , ἵνα τοῦ λοιποῦ λάβω πη ὑμῖν · οὐ μόνον γὰρ ἐτήρησα , ἀλλὰ καὶ τηρήσω . Ἔστιν ἀλήθεια Χριστοῦ ἐν ἐμοί . Εἰτα ἵνα μὴ νομίσωσι ταῦτα εἰρηκέναι αὐτὸν , ἵνα αὐτοὺς ἐπισπάσηται πρὸς τὸ δοῦναι , φησὶ , “ ἔστιν ἀλήθεια Χριστοῦ ἐν ἐμοὶ , ” τουτέστιν , ἀληθεύων λέγω , ὅτι ἡ καύχησις αὕτη ἡ τοῦ μὴ λαβεῖν δηλαδή . καύχησιν δὲ ταύτην καλεῖ , ἵνα μὴ νομίσωσιν ὀργίζεσθαι αὐτὸν ἐφ’ οἷς ἔλαβεν . “ οὐ φραγήσεται , ” τουτέστιν οὐκ ἐκκοπήσεται οὐδὲ διαλείψει . πῶς δ᾿ ἃν οὐ διαλείψει ; εἰ καὶ τοῦ λοιποῦ μὴ λάβῃ ἐν ὅλῃ τῇ Ἀχαίᾳ , τουτέστιν ἐν ὅλῃ ὑμῶν τῇ ἐπαρχίᾳ , ἢ ὅτι ἡ καύχησις ἡ προσγενομένη μοι ἐν τῷ κλίματι τῆς Ἀχαίας , ὅτι δωρεὰν ἐκήρυξα , οὐ φραγήσεται · σφόδρα δὲ αὐτῶν ὡς ἀσθενῶν κατεγίνωσκε παρ’ αὐτοῖς μὴ λαβών . Εἰ γὰρ ἐπὶ τοῦτο ἐκαυχᾶτο , οὐδαμοῦ λαβεῖν ἔδει , εἰ δὲ ἀλλαχοῦ γράφει ὡς παρὰ εὐ - σκανδαλίστων τούτων οὐκ εἴληφε . Διὰ τί ; ὅτι οὐκ ἀγαπῶ ὑμᾶς ; Τί οὖν ; μισεῖς ἡμᾶς ; διὰ τοῦτο οὐδὲν αἱρεῖ λαβεῖν παρ’ ἡμῶν ; ὁ Θεὸς οἶδε , φησὶν , ὅτι οὐ διὰ τοῦτο λαβεῖν παραιτοῦμαι . Ἵνα ἐκκόψω τὴν ἀφορμὴν τῶν θελόντων ἀφορμήν . Λέγει τὴν αἰτίαν δι’ ἣν οὐ λαμβάνει · ἐπετήρουν οἱ ψευδαπόστολοι ἵνα εἰ εὕρωσιν αὐτὸν εἰληφότα , ἀφορμὴν λοιδορίας τὸ πρᾶγμα ποιήσωνται . Ἐκείνων οὖν τὴν ἀφορμὴν βουλόμενος ἐκκόψαι , φησί . Ἵνα ἐν ᾧ καυχῶνται . Τάχα καὶ μὴ λαβεῖν ὑπεκρίνοντο · διὰ τοῦτο οὐκ εἶπεν , ἐν ᾧ ποιοῦσιν , ἀλλ’ ἐν ᾧτ’ καυχῶνται . Εὑρεθῶσι καθὼς καὶ ἡμεῖς . Εἶτα καὶ πλούσιοι ὄντες οἱ ψευδαπόστολοι οὐδὲν ἐλάμβανον , καὶ ἐπὶ τοῦτο ἐκαυχῶντο . Ἵνα οὖν ἐν ᾧ καυχῶνται , ἐν τῷ μὴ λαβεῖν , φησὶ , εὑρεθῶσιν ὅμοιοι ἡμῶν , καὶ μὴ πλέον ἡμῶν ἔχωσιν · ἄτοπον γὰρ εἰς τὰ ἄλλα ἐλαττομένους ὧδε τὸ πλέον ἔχειν . Οἱ γὰρ τοιοῦτοι ψευδαπόστολοι . Τί λέγεις ; οἱ τὸν Χριστὸν κηρύσσοντες καὶ τὸ εὐαγγέλιον , οὕτω γὰρ ἄνω περὶ αὐτῶν εἴρηκας , ψευδαπόστολοί εἰσι ; ναὶ , φησὶ , ταῦτα γὰρ ὑποκρινόμενοι ἐν τῷ φανερῷ , λάθρα ἀνόσια παρεισφέρουσι δόγματα . Μετασχηματιζόμενοι εἰς Ἀποστόλους Χριστοῦ . Εργάζονται γὰρ , ἀλλ’ ἀνασπῶσι τὰ καλῶς πεφυτευμένα · τὸ γὰρ προσωπεῖον ὑπεισιόντες τῆς ἀληθείας , οὕτως τὴν βλάβην ἐργάζονται , καὶ σχῆμα περικείμενοι Ἀποστόλων , καὶ δορὰν προβάτου ἠμφιεσμένοι , λύκοι εἰσὶ τὰ ἔνδον . Αὐτὸς γὰρ ὁ Σατανᾶς μετασχηματίζεται εἰς ἄγγελον φωτός . Οἶον ὁ διδάσκαλος αὐτῶν μετασχηματίζεται , διὸ καὶ πολλοὺς πλανᾷ · καὶ ὢν ἄγγελος σκότους , εἰς ἄγγελον ὁρᾶται φωτὸς , πλανῶν τὰς ὄψεις . Οὐ μέγα οὖν εἰ καὶ οἱ διάκονοι αὐτοῦ . Εἰ γὰρ δεῖ θαυμάζειν , ἐκεῖνό ἐστι ἄξιον θαύματος , πῶς ὁ διδάσκαλος εἰς τοῦτο τόλμης ἔρχεται . Ὡς διάκονοι δικαιοσύνης . Διάκονοι δικαιοσύνης εἰσὶν οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι , διακονοῦσι γὰρ τῷ Θεῷ ἐν τῷ δικαιοῦν δυναμένῳ Εὐαγγελίῳ . Ὧν τὸ τέλος ἔσται κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν . Κἂν γὰρ ὑμᾶς , φησὶν , ἀπατῶσιν , οὐκ ἃν διαλάθωσι τὸν ἀκοίμητον ὀφθαλμὸν τοῦ Χριστοῦ . Πάλιν λέγω μή τις με δόξη ἄφρονα εἶναι . Ἤδη μὲν γὰρ πολλῇ διορθώσει ἐχρήσατο , ἀλλ’ οὐκ ἀρκεῖται ἐκείνη μόνη . Καὶ τοι ἄνω εἶπεν “ ὤφελον ὤφελον ἀνείχεσθέ μου τῆς ἀφροσύνης , ” πῶς οὖν ὧδε , φησὶ , “ μή τίς με δόξῃ ἄφρονα εἶναι ; ” ὅτι αὐτὸ φησι , τὸ ἐπαινεῖν ἑαυτὸν ἀφροσύνης ἐστί · ἐγὼ δὲ οὐχ ὡς ἄφρων κέχρημαι τούτοις τοῖς λόγοις , ἀλλ’ ἀναγκάζομαι πρὸς τὸ τῶν ψευδαποστόλων ἀπαγαγεῖν ὑμᾶς · διό φησι , “ μή τίς με δόξῃ “ ἄφρονα εἶναι , ” οὐ γὰρ ἑκὼν , ἀλλ’ ἐξ ἀνάγκης εἰς τοὺς ἐμαυτοῦ ἐπαίνους ἐμπίπτω · Εἰ δὲ μή γε , κἂν ὡς ἄφρονα δέξασθέ με . Εἰ δὲ μὴ πεισθείητε , ἀλλὰ καὶ ἀνάγκην οὖσαν ὁρῶντες , μὴ ἐλεύθερόν με ἀφροσύνης νομίσητε , ὡς γοῦν ἄφρονος ἀνάσχεσθε λέγοντος ὃ λέγω , ἵνα κἀγὼ καυχήσωμαι , καθάπερ , φησὶν , οἱ ψευδαπόστολοι . Ἐκεῖνοι γὰρ εἰς ὑμετέραν βλάβην καυχώμενοι , εἰς τούτους με προάγουσι τοὺς λόγους . Ὃ λαλῶ , οὐ λαλῶ κατὰ Κύριον . Τὸ γὰρ καυχᾶσθαι οὐ κατὰ Κύριον · τὰ ῥήματα τοιγαροῦν “ οὐ “ κατὰ Κύριον , ” ὁ δὲ τῶν ῥημάτων σκοπὸς καὶ σφόδρα κατὰ Κύριον . Ἀλλ’ ὡς ἐν ἀφροσύνη . Εἶτα ἵνα μὴ τῷ τὸν αὐτὸν ὁμολογεῖν ὅτι οὐ κατὰ Κύριον λαλεῖ , καὶ ὅτι ἐν ἀφροσύνῃ λαλεῖ , πρόφασιν ἐκείνοις πλείονος δῷ λοιδορίας . πρῶτον μὲν οὐ λέγει , ἐν ἀφροσύνῃ , ἀλλ’ “ ὡς ἐν ἀφροσύνῃ . ” Επειτα , φησὶν , “ ἐν ταύτῃ τῇ ὑποτάσει τῆς καυχήσεως , ” κατὰ τοῦτο τὸ μέρος τῆς καυχήσεως οὐ λαλῶ κατὰ Κύριον · ποῖον ; ὅτι μέλλει καυχᾶσθαι Ἑβραῖός εἰμι καὶ Ἱσραηλίτης καὶ σπέρμα Ἀβραὰμ , τὰ δὲ τοιαῦτα οὐκ ἀνῆκεν εἰς καύχημα Κυρίου , ὅθεν καὶ κατὰ σάρκα ταῦτα καλεῖ · ἡ γὰρ εἰς Χριστὸν καύχησις πρᾳότης ἐστὶ καὶ ἐγκράτεια καὶ ἁγιασμός . ὅτι γὰρ τὸ Ἐβραῖος εἶναι καὶ Ἰσραηλίτης οὐ κατὰ Κύριον ἐστὶ , ἄκουε αὐτοῦ λέγοντος , οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην , καὶ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ πάντες ἕν “ ἐστε . ” Κατὰ τὴν σάρκα — Ἀπὸ τῶν ἔξωθεν , φησὶν , οἷον ; ἀπὸ εὐγενείας , ἀπὸ τοῦ περιτο - μὴν ἔχειν , καὶ Ἑβραῖος εἶναι . Ἡδέως γὰρ ἀνέχεσθε . Ὥστε ὑμεῖς αἴτιοι ἀνεχόμενοι αὐτῶν . τῶν ἀφρόνων — Εἰ γὰρ τὸ ἐπὶ τοῖς ὄντως καλοῖς καυχᾶσθαι ἄφρον ἐστὶ , πολλῷ μᾶλλον τὸ ἐπὶ τοῖς μὴ οὖσι · τοὺς ψευδαποστόλους δὲ αἰνίττεται , καὶ τὸ βαρὺ , φησὶν , ὅτι καὶ φρόνιμοι ὄντες ἀνέχεσθε αὐτῶν . Εἰ μὲν γὰρ ἦτε ἀνόητοι , κἂν συγγνώμην ἔχετε · νῦν δὲ ἐν ειηήσει πταίετε . Ἀνέχεσθε γὰρ εἴ τις ὑμᾶς καταδουλοῖ . Ὄρα πόσην δουλοπρέπειαν καταγινώσκει , καὶ ὡς μεθ’ ὑπερ - βολῆς ὑπεκλίνοντο τοῖς ψευδαποστόλοις . Εἴτις κατεσθίει . Ὁρᾷς ὅτι καὶ τὸ ἔμπροσθεν εἰρημένον , τὸ ἵνα ἐν ᾧ καυχῶνται εὑρεθῶσιν ὡς κἀγὼ , κατὰ συγχώρησιν εἴρηται , καὶ ὥστε μὴ ἐκ προοιμίων ἐλέγξαι αὐτούς · νῦν γὰρ δείκνυσιν αὐτοὺς ὑποκρινομένους τὸ μὴ λαμβάνειν , λαμβάνοντας δὲ , “ εἴτις γὰρ λαμβάνει , ” φησὶ , καὶ τὸ μεῖζον “ εἴ τις κατεσθίει · ” τοῦτο γὰρ δηλοῖ καὶ ἐκπιεζομέ - ἐκπιεζομένους αὐτοὺς ὑπὸ τῶν ψευδαποστόλων . “ εἴτις ἐπαιρ́εται , ” οὐ σύμ - μετρος , φησὶν , ὑμῶν ἡ δουλεία , οὐδὲ ἥμεροι οἱ δεσπόται , ἀλλὰ φορτικοὶ τινες καὶ κατεξανιστάμενοι ὑμῶν , “ εἰ τις ὑμᾶς εἰς “ πρόσωπον δέρει . ” ελ̓ͅς ἐπίτασιν ἀπονοίας αὐτῶν καὶ τυραννίδος , καὶ ὅτι ὡς ἀνδραπόδοις αὐτοῖς ἐκέχρηντο . Κατὰ ἀτιμίαν λέγω . Οὐχ ὅτι τύπτεσθε , φησὶν , ἀλλ’ ὅτι τῶν εἰς προσώπου τυπτο - μένων οὐκ ἔλαττον πάσχετε , ὡσεὶ ἔλεγε πρὸς ὕβριν ὑμῖν λέγω τοῦτο · τι τοιγαροῦν τούτου γένοιτ’ ἃν αἰσχρότερον ; ὅταν καὶ τὰ χρήματα ὑμῶν καὶ τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν τιμὴν ἀφελόμενοι , ἀλλ’ ὑβριστικώτερον ἀργυρωνήτων ὑμῶν κεχρημένοι . Διό φησι , κατὰ ἀτιμίαν λέγω . ” Ὡς ὅτι ἡμεῖς ἠσθενήσαμεν . Τίνος ἕνεκεν , φησὶν , αὐτῶν ἀνείχεσθε εἰς ταῦτα ; ὡς ἡμῶν ἀσθενούντων ἣ μὴ δυναμένων οὕτως ὑμῖν ἀποκεχρῆσθαι ; πληκτικὸν δὲ σφόδρα τὸ εἰρημένον , διὸ καὶ ἀσαφῶς αὐτὸ τέθεικε . Εἰ γὰρ , φησὶ , διὰ τοῦτο αὐτοὺς τιμᾶτε , διότι ὑβρίζουσιν ὑμᾶς ἐπαιρόμενοι , καὶ μόνον οὐκ εἰς πρόσωπον δέροντες δυνάμεθα καὶ ἡμεῖς ταῦτα ποιεῖν . ὡς ἡμῶν γὰρ πρὸς ταῦτα ἀτονησάντων , ἐκείνοις ὑποκέκλισθε . Ὁρᾷς πόσης ἐπιπλήξεως γέμει τὸ εἰρημένον , πᾶσαν δὲ τῆς ἐκείνων ἀπονοίας τὴν αἰτίαν τούτοις ἐπικλᾷ · διὰ οὖν ταῦτα καυχᾶσθαι , φησὶν , ἀναγκάζομαι , ἵνα ὑμᾶς τῆς τούτων ἀλαζονείας ἀπαλλάξω , οὐχ ἵνα ἐμαυτὸν λαμπρύνω . Ἐν ᾧ δ’ ἄν τις τολμᾷ , ἐν ἀφροσύνῃ λέγω , ἐγὼ τολμῶ . Ὅρα πάλιν αὐτὸν ταῖς τοσαύταις μὴ ἀρκεσθέντα προδιορθώσεσιν , ἀλλὰ νῦν τολμᾷν καὶ ἀφροσύνην καλοῦντα τὸ πρᾶγμα , καὶ μονονουχὶ λέγοντα , βίᾳ ἐπὶ τοῦτο ἔρχομαι · ταῦτα δὲ ποιεῖ παιδεύων ἡμᾶς ἀνάγκης χωρὶς μὴ ἔρχεσθαι εἰς τοιούτους λόγους , ἐν ᾧ δ᾿ ἄν τις τολμᾷ πράγματι καυχᾶσθαι , ταῦτα γὰρ συνυπακου - στεον . Ἑβραῖοί εἰσι — Οὐ γὰρ πάντες οἱ Ἑβραῖοι ἦσαν καὶ Ἱσραηλῖται · ἦσαν γὰρ καὶ Μωαβῖται καὶ Ἀμμανῖται , διὸ ἐκαθάρισεν αὐτοῦ τὴν εὐγένειαν · κατὰ ἐρώτησιν καὶ ἀναγνωστέον . τὸ δὲ “ διάκονοι Χριστοῦ “ εἰσι,’ κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον τοῦτο λέγων , “ ὑπὲρ ἐγώ · ” τουτέστι , μᾶλλον ἐγώ . Καὶ πάλιν ἀφροσύνην καλεῖ τὸ πρᾶγμα . Φᾶσί δέ τινες μὴ δεῖν αὐτὸν κατὰ σύγκρισιν προενεγκεῖν τὸν λόγον , ἀλλὰ παντάπασιν αὐτοὺς ἀρνήσασθαι εἶναι διακόνους Χριστοῦ . ἀλλ’ ἐροῦμεν ὅτι τοῦτο ὡς μὴ ἀρεσθὲν ἐποίησεν εἰπὼν ψευδαπόστολοι · ἐνταῦθα μέν τοι εἰς ἐξέτασιν ὁ λόγος ἤρχετο , καὶ οὐκ ἔδει αὐτὸν προαποφήνασθαι , ἀλλὰ τὴν διὰ τῶν ἔργων παρασχεῖν ἀπόδειξιν , ὅτι αὐτὸς μέν ἐστιν , ἐκεῖνοι δὲ οὔ . Ἐν κόποις περισσοτέρως . Εἶτα λέγει λοιπὸν τὸν χαρακτῆρα τῆς ἀποστολῆς · τὸ δὲ περισσοτέρως καὶ ὑπερβαλλόντως οὐ κατὰ σύγκρισιν τῶν ψευδαποστόλων εἴρηται , ἀλλὰ περιουσίας ἐστὶ σημαντικά . Ἐν θανάτοις πολλάκις . Καθ’ ἡμέραν γὰρ , φησὶν , ἀποθνήσκω , ἐπεδίδου γὰρ ἑαυτὸν εἰς κινδύνους θανατηφόρους . Ὑπὸ Ἰουδαίων πεντάκις τεσσαράκοντα παρὰ μίαν ἔλαβον . Διὰ τί παρὰ μίαν ; νόμος ἦν τὸν πλείονα τῶν τεσσαράκοντα τυπτόμενον ἄτιμον εἶναι · ὥρισαν οὖν παρὰ μίαν διδόναι , ἵνα κἂν τῇ ῥύμῃ τοῦ τύπτειν ἐξενεχθεὶς ὁ τύπτων περισσὴν δῷ , τεσσαράκοντα δῷ , καὶ μὴ γένηται ἄτιμος ὁ τυπτόμενος . τρὶς ἐρραβδίσθην — Ὁρᾷς ὅτι οὐ πάντα ἃ πέπονθεν ὁ Παῦλος συνέγραψεν ὁ Λουκᾶς ἐν ταῖς Πράξεσιν ; πολλὰ γοῦν τῶν ἐνταῦθα εἰρημένων παρέλιπεν . οὐ γὰρ πρὸς φιλοτιμίαν αὐτῷ τὰ τῆς συγγραφῆς πεπόνηται . Τρὶς ἐναυάγησα — Μακρὰς γὰρ καὶ διαποντίους στελλόμενος ὁδοὺς διὰ τὸ κήρυγμα , πάντα ἔπασχε τὰ εἰρημένα , νυχθήμερον δὲ νηχόμενος διεγέ - νετο μέτα ναυάγιον · Κινδύνοις ποταμῶν . Καὶ γὰρ διαπορθμεύειν ποταμοὺς ἠναγκάζετο . Κινδύνοις λῃστῶν — Πανταχοῦ τὰ ἆθλα προσέκειτο · πανταχοῦ γὰρ ὁ διάβολος ἐπολέμει , λῃστὰς ἐγείρων , τὰ ἔθνη τῶν Ἑλλήνων , τοὺς συγγενεῖς Ἰουδαίους , οἳ καὶ μᾶλλον ἐπολέμουν διὰ τὴν πίστιν διαπονούμενοι · καὶ τόπος οὐκ ἢν ἀσφαλὴς αὐτῷ , οὐ πόλις , οὐκ ἔρημος , οὐκ ἄλλο οὐδέν . Ἰωάννησ Χρυσόστομοσ . Ἀσαφὲς τὸ εἰρημένον · φορτικὸν ἦν , διὰ τοῦτο οὕτως αὐτὸ τέθεικεν , ἵνα κλέψῃ τὴν ἐπάχθειαν τῇ ἀσαφείᾳ · ὃ γὰρ λέγει τοῦτό ἐστι , μὴ γὰρ οὐ δυνάμεθα καὶ ἡμεῖς τὰ αὐτὰ ποεῖν ; τίνος ἕνεκεν αὐτῶν ἀντέχεσθε ὡς ἡμῶν μὴ δυναμένων ταῦτα ποιεῖν ; Ὅρα ἑτέρων κινδύνων εἶδος , τὸ ἐκ τῶν ψευδωνύμων καὶ ὑποκριτῶν ἀδελφῶν . ὅρα δὲ τοὺς κινδύνους κόποι καὶ μόχθοι , τούτους πάλιν οἱ κίνδυνοι διεδέχοντο , καὶ οὐκ ἦν ἀναπνεῖν . Ἐν λιμῷ καὶ Πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης καὶ τῆς ἀοικήτου ἀγῶνες ἦσαν καὶ στάδια , ἐν γῇ , ἐν θαλάσσῃ , ἔσωθεν , ἔξωθεν , παρὰ τῶν οἰκείων , παρὰ τῶν ἀλλοτρίων , παρὰ τῶν συγγενῶν , παρὰ τῶν ἐπιπλάστων ἀδελφῶν , καὶ οὐδὲ τῆς ἀναγκαίας ηὐπόρει τροφῆς , οὐδὲ ψιλοῦ σκεπάσματος ὁ τῆς οἰκουμένης διδάσκαλος , ἀλλὰ γυμνὸς ἡγωνίζετο , καὶ λιμώττων ἐπύκτευε , καὶ οὐ μόνον οὐκ ἐδυσχέραινεν , ἀλλὰ καὶ χάριν ὡμολόγει τῷ ἀγωνοθέτῃ Χριστῷ . Ὅρα δὲ , εἰπὼν , ὅσα πέπονθεν , οὐ λέγει ὅσους ἐπέτρεψε , καὶ Χριστῷ προσήνεγκεν , ὁμοῦ μὲν μετριάζων , ὁμοῦ δὲ καὶ διδάσκων , ὅτι κἂν μηδὲν γένηται πλέον τῷ πονουμένῳ , καὶ οὕτως τὰ τῶν μισθῶν ἐστι πεπληρω - μενα . Χωρὶς τῶν παρεκτός . Πλείονα γὰρ ἦν τὰ παραλειφθέντα τῶν ἀπαριθμηθέντων , μᾶλλον δὲ οὐδὲ αὐτὰ τὰ ῥηθέντα κατ’ εἶδος εἶπεν , ἀλλ’ ὧν μὲν εὔληπτος ἦν ὁ ἀριθμὸς , εἶπε , πεντάκις λέγων , τρὶς καὶ τρὶς καὶ ἅπαξ · ὧν δὲ ἦν ἄπειρος ὁ ἀριθμὸς , σιωπᾷ καὶ φησὶ , περισσοτέρως καὶ ὑπερβαλλόντως καὶ πολλάκις , ἐπισυστάσεις δὲ , φησὶ , τὰς κοινῇ παρὰ τῶν διωγμῶν ἐφόδους , συνίσταντο γὰρ , φησὶ , κατ᾿ ἐμ οὐ γνώμῃ κοινῇ . Ἡ μέριμνα πασῶν τῶν ἐκκλησιῶν . Τοῦτο κεφάλαιον ἁπάντων , εἰ γὰρ μιᾶς τις προστατῶν οἰκίας οὐδὲ ἀναπνεῖν ἰσχύει , τι πάσχειν εἰκὸς ἦν τὸν Ἀπόστολον μετὰ τοσούτων κινδύνων πάσης προνοοῦντα τῆς οἰκουμένης ; Τίς ἀσθενεῖ καὶ οὐκ ἀσθενῶ ; Καὶ ἵνα μή τις εἴπῃ ὅτι ἐμερίμνα μὲν , οὐ πάνυ οὖν λέγει τῆς μερίμνης τὴν ἐπίτασιν · τίς ἀσθενεῖ ; φησὶν , οἵαν βούλει ἀσθένειαν πνευματικήν τε καὶ σαρκικήν ; καὶ οὐκ ἐγὼ ἀσθενῶ . Οὐκ εἶπε , κοινωνῶ τῆς ἀσθενείας , ἀλλ’ ὡς αὐτὸς ὣν ὁ ἀσθενῶν , οὕτω διάκειμαι , τὸ δὲ “ τίς , ” κἂν μέγας , φησὶ , κἂν εὐτελής . Τίς σκανδαλίζεται καὶ οὐκ ἐγὼ πυροῦμαι . Ὅρα πάλιν πῶς παρέστησε τὴν ὑπερβολὴν τῆς ὀδύνης · ἐμπίπλαμαι , φησὶ , καὶ καίομαι , ὁ τὰ μὲν ἄλλα πάσχων , καὶ ἥδετο εἰδὼς ὑπὲρ Χριστοῦ πάσχειν · ὧδε δὲ διετιτρώσκετο τὴν ψυχὴν , ὥστε τοῦτο πλεῖον ἠνίου . Τὰ τῆς ἀσθενείας μου καυχήσομαι . Οὐδαμοῦ περὶ σημείων λέγει , ἐκεῖνα γὰρ Θεοῦ δῶρον ἦν , ταῦτα δὲ μετὰ τῆς τοῦ Θεοῦ ῥοπῆς καὶ τὴν ἀπ’ αὐτοῦ ὑπομονὴν ἐδείκνυ · ἀσθένειαν δὲ καλεῖ τοὺς διωγμοὺς καὶ τοὺς πειρασμούς · ταῦτα γὰρ ἀσθένεια τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως , τὸ λιμώττειν , τὸ ναυαγεῖν , τὸ πλήττεσθαι . ἣ ἀσθένειαν καλεῖ τὴν διὰ τὴν ἀσθένειαν τῶν ἀνθρώπων γιγνομένην αὐτῷ θλῖψιν · σκανδαλιζόμενοι γὰρ καὶ ἀσθενοῦντες ἔθλιβον αὐτόν . οὕτως ὁ ἀποστολικὸς χαρακτὴρ , διὰ τούτων ὑφαίνεται τὸ εὐαγγέλιον . Ἐν Δαμασκῷ ὁ ἐθνάρχης Ἀρέτα τοῦ βασιλέως . Θέα τὸν πόλεμον , ὅσον δι’ αὐτοῦ ὁ ἄρχων ἐφρούρει τὴν πόλιν . εἰ δὲ μὴ πολὺς ἔπνει κατὰ τῶν ἀντιδιατιθεμένων ὁ Παῦλος , οὐκ ἃν εἰς τοσαύτην ἀνῆψε τὸν ἐμθάρχην μανίαν , ὡς καὶ τὴν πόλιν φρουρεῖν δι’ αὐτόν . τοῦ βασιλέως . Πενθερὸς ἦν Ἡρώδου ὁ Ἀρέτας . Καὶ διὰ θυρίδος ἐν σαργάνη ἐχαλάσθην . Ἤιδει γὰρ εἰρημένον “ εὔχεσθαι μὴ ἐμπεσεῖν εἰς πειρασμοὺς , ” ὅθεν οὐκ ἐπιρρίπτει ἑαυτὸν τοῖς πειρασμοῖς , ἀλλ’ ἔνθα καὶ ἀνθρωπίνης μηχανῆς ἔνι φυγεῖν οὐ παραιτεῖται · ἐφύλαττε γὰρ ἑαυτὸν τῷ κηρύγματι καὶ τῆς σωτηρίας ἐκήδετο τῶν μαθητῶν μᾶλλον ἣ τῆς οἰκείας · διὸ καὶ ἀλλαχοῦ φησι , “ καλόν μοι τὸ ἀναλύσαι “ καὶ σὺν Χριστῷ εἶναι , τὸ δὲ ἐπιμένειν τῇ σαρκὶ ἀναγκαιότερον “ δἰ ὑμπας . ” Καυχᾶσθαι δὴ οὐ συμφέρει μοι . Καίτοι πολλὰ εἰπὼν ἄνω , πῶς ὧδε , φησὶν , “ οὐ συμφέρει μοι ; ” ἐπειδὴ εἰς ἕτερον εἶδος καυχήσεως ἤρχετο , ὅπερ αὐτὸν ἐποίει λαμπρὸν , τὸ τῶν ἀποκαλύψεων , φησὶν , οὐ συμφέρει μοι τοῦτο , ἵνα μή με εἰς ἀπόνοιαν ἄρῃ · ἄλλως γὰρ παρ’ αὐτῶν μὲν ὄντα , εἰς ἑτέρους δὲ ἐκφερόμενον φυσᾷν εἴωθεν · οὐχ ὅτι αὐτὸς τοῦτο πάσχειν ἔμελλεν , ἄπαγε , ἀλλὰ παιδαγωγῶν ἡμᾶς , παρ᾿ ἑαυτοῖς τὰ τοιαῦτα ἔχειν , ὡς τῆς διηγήσεως εἰς ἀπόνοιαν ἄραι δυναμένης . Η ἵνα μή τις μείζονα τῆς ἀξίας ἔννοιαν λάβῃ περὶ ἐμοῦ , ὅπερ παρακατιὼν φησὶ , “ μή τις εἰς ἐμὲ λογίσηται ὑπὲρ ὃ βλέπει με η ἀκούει τι ἐξ ἐμοῦ . Ἐλεύσομαι γάρ εἰς ὀπτασίας καὶ ἀποκαλύψεις Κυ - Κυριου . Μεγάλη μὲν καὶ ἣν εἶπε , πλὴν τὸ πολλὰς εἰπεῖν ἔχων , μίαν ταύτην εἴρηκεν · ὅτι γὰρ εἶχε πολλὰς εἰπεῖν , παρακατίων φησὶ , “ καὶ τῇ ὑπερβολῇ τῶν ἀποκαλύψεων . ” διὰ τοῦτο δὲ αἰνιγματωδῶς αὐτὴν τέθεικεν , ἴνα δείξῃ ὅτι ἄκων λέγει . Οἶδα ἄνθρωπον ἐν Χριστῷ . Τὸ “ ἐν χριστῷ , ” προσέθηκε , ἵνα μὴ εἴποιεν οἱ ψευδαποστολοι , οὐδὲν γὰρ ἦν αὐτοῖς ἀτόλμητον , διὰ δαιμόνων ἐπῆρθαι ὡς τὸν Σίμωνα . Πρὸ ἐτῶν δεκατεσσάρων εἴτε ἐν σώματι . Οὐκ ἀκαίρως ὁ χρόνος πρόσκειται , ἀλλὰ δυοῖν ἕνεκεν , τοῦ τε δεῖξαι ὡς ὁ σιγήσας δέκα τέσσαρα ἔτη οὐδὲ νῦν ἂν εἶπε μὴ σφόδρα βιασθείς · ἐπειδὴ γὰρ μέγα τι ἐδόκουν οἱ ψευδαπόστολοι , καὶ εἵλκυσαν πάντας πρὸς ἑαυτοὺς , λοιπὸν ἠναγκάσθη δεῖξαι , ὅτι μεῖζόν ἐστιν ἐκείνων , ἵνα πείσῃ τοῖς αὐτοῦ προσέχειν λόγοις αὐτούς · τοῦ τε αἰνίξασθαι ὡς ὁ πρὸ δέκα τεσσάρων ἐτῶν τηλικούτων ἀξιωθεὶς , πηλίκος νῦν μετὰ τοσούτους ὑπὲρ Χριστοῦ πόνους ; Οὐκ οἶδα — Μετριάζει μὴ ἀποκρύψας τὴν ἑαυτοῦ ἄγνοιαν . ἐξῆν γὰρ περὶ τούτου σιώπησαι . Ἁρπαγέντα τὸν τοιοῦτον . Ἡρπάγη ἕως τρίτου οὐρανοῦ , καὶ πάλιν ἐκεῖθεν εἰς τὸν παρά - δεισον . Ὁ Θεὸς οἶδεν — Τὶ δὲ ὅλως ἡρπάγη ; ινα μηδὲ ἐν τούτοις ἔλαττον ἔχῃ τῶν Ἀποστόλων τῶν διαγενομένων σωματικῶς μετὰ τοῦ Κυρίου . Παράδεισον — Πολὺ γὰρ τὸ ὄνομα τοῦ χωρίου τούτου ᾔδετο , ὅθεν καὶ τῷ λῃστῇ τοῦτον ἐπηγγείλατο . Καὶ ἤκουσεν — Ἴσως γὰρ ἕτερος ἄνθρωπος πλὴν Παύλου οὐκ ἐχώρει τοιαῦτα ἀκοῦσαι . ποῦ εἰσιν οἱ τὴν ψευδεπίγραφον ἀποκάλυψιν συγγρα - ψάμενοι ; Ὑπὲρ τοῦ τοιούτου καυχήσομαι . βλέπε αὐτοῦ τὸ ἄτυφον , πῶς ὡς περὶ ἑτέρου τινὸς αὐτὰ διηγεῖται · ὑπὲρ καὶ τοῦ τοιούτου φησὶ , καυχήσομαι · τοῦτο δὲ ποιεῖ συσκιάζων τὸν λόγον · ὅτι γὰρ αὐτὸς ἢν ὁ ἁρπαγεὶς , αἰνίττεται φάσκων , “ ἐὰν γὰρ καὶ καυχήσομαι , οὐκ ἔσομαι ἄφρων , ἀλή - “ θείαν γὰρ ἐρῶ . ” καὶ ἄνω , “ καυχᾶσθαι δὴ οὐ συμφέρει μοι . ” ποῖον δὲ ἀσύμφορον ὑπὲρ ἄλλου καυχᾶσθαι καὶ ἀληθεύειν ; Ὑπὲρ δὲ ἐμαυτοῦ οὐ καυχήσομαι . Καὶ τίνος ἕνεκεν ἄλλου ἁρπαγέντος σὺ καυχᾶσαι ; δῆλον οὖν ὅτι περὶ σεαυτοῦ λέγεις , εἰ καὶ συνεσκιασμένως . Εἰ μὴ ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου — Οἶον ἐν ταῖς θλίψεσιν , ἐν τοῖς διωγμοῖς . Ἐὰν γὰρ θελήσω καυχήσασθαι . Καὶ πῶς ἄνω ἔλεγε , “ ὄφελον ἀνέχεσθέ μου , μικρὸν τῆς ἀφρο - “ σύνης . ” καὶ πάλιν , “ ὃ λαλῶ , οὐ κατὰ Κύριον λαλῶ , ἀλλ’ ὡς “ ἐν ἀφροσύνη ; ” καὶ φαμὲν , ὅτι οὐ κατὰ τὸ καυχᾶσθαι εἶπε τὸ “ οὐκ ἔσομαι ἄφρων , ” ἀλλὰ κατὰ τὸ μὴ ψεύσασθαι , ὅθεν ἐπάγει , “ ἀλήθειαν γὰρ ἐρῶ . ” Μῆτις εἰς ἐμέ — Οὐκ εἶπε , πιστεύει ἣ εἴπῃ , ἀλλ’ ἵνα μὴ λογίσηται ἣ ὑπολάβῃ μεῖζόν τι , φησὶ , τῆς ἐμῆς ἀξίας . διὰ τοῦτο γὰρ τὰ περὶ ἑαυτοῦ ἀεὶ ἐσίγα καὶ ἔκρυπτεν · καὶ εἰ μή που ἀνάγκη κατέλαβεν , οὐδὲν περὶ ἑαυτοῦ ἔλεγε , καὶ λέγων δὲ , συνεσκίαζεν ἵνα μὴ μείζονα ὑπόνοιαν περὶ ἑαυτοῦ σχῶσιν · εἰ γὰρ θεοὺς αὐτοὺς ἐνόμισαν οἱ ἄνθρωποι διὰ τὸ μέγεθος τῶν σημείων , καὶ ταύρους σφάττειν ἤθελον , τι ἃν οἰώθησαν , εἰ καὶ τὰς ἀποκαλύψεις ἐφανέρου , καὶ τὰ καθ’ ἑαυτὸν ἐκαυχᾶτο ; Καὶ τῇ ὑπερβολῇ τῶν ἀποκαλύψεων . Ἴνα μὴ , φησὶ , φρονήσω μέγα , ἢ ἵνα μὴ ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων ὑπεραίρωμαι καὶ δοξάζωμαι , ὅπερ καὶ βέλτιον · οὐ γὰρ ἔχρηζεν ἡ ψυχὴ Παύλου χαλινοῦ τινος πρὸς τὸ μὴ φρονεῖν μέγα . Ἐδόθη μοι σκόλοψ τῇ σαρκί . Τὰ δεσμὰ λέγει , τὰς πληγὰς , τὰς φυλακὰς , τοὺς λιθασμούς . Ἄγγελος Σατᾶν ἵνα με κολαφίζῃ . Tινές φασι κεφαλαλγεῖν τὸν Παῦλον , ἀλλ’ οὐκ ἔστιν · μὴ γὰρ εἴη τὸ σῶμα Παύλου ἐκδεδόσθαι τῶ Σατανᾷ , ὁπότε αὐτὸς ἐπέτασσεν αὐτῷ καὶ ὀροὺς ἐτίθει , ὅτε τὸν πορνεύσαντα ἐξεδίδου λέγων , “ εἰς ὄλεθρον τῆς σαρκὸς , ” καὶ οὐχ ὑπερέβη τὸν ὅρον ὁ διάβολος . τί οὖν ἐστι Σατᾶν ; ὁ ἀντικείμενος εἴρηται τῇ τῶν Ἐβραίων φωνῇ · ἀγγέλους δὲ Σατᾶν , τοὺς ἀντικειμένους τῷ κηρύγματι , φησὶν , οἷον τοὺς περὶ Ἀλέξανδρον , Ὑμέναιον καὶ Φιλητόν . ὃ τοίνυν λέγει , τοῦτό ἐστιν · οὐκ εἴασεν ὁ Θεὸς , φησὶν , ἀπονητὶ προβῆναι τὸ κήρυγμα , ἀλλὰ συνεχώρησεν ἡμᾶς πάσχειν σωματικῶς , ἵνα παν - ταχοῦ κρατήσῃ τὸ κήρυγμα · καὶ ὅρα , ἄλλην μὲν αὐτὸς εἶπεν αἰτίαν τοῦ δεδόσθαι τὸν κολαφισμὸν αὐτῷ · ἵνα γὰρ , φησὶ , μὴ ὑπεραίρωμαι · ὁ δὲ Θεὸς ἄλλην εἶπεν αἰτίαν , ὑπὲρ τοῦ δειχθῆναι , φησὶ , τὴν δύναμίν μου διὰ τῆς δοκούσης ἀσθενείας ὑμῶν . τέλος γὰρ καὶ πέρας ἡ δύναμίς μου λαμβάνει ἐκ τῆς ὑμῶν ἀσθενείας . εἰ γὰρ διὰ τινῶν σοφιστῶν ἣ βασιλέων διηκονεῖτο τὸ κήρυγμα , κἂν τῇ δυνάμει τῶν διακόνων ἔδωκέ τις τὴν ἁπάντων ὑποταγήν · νῦν δὲ ἡ τῶν διακονούντων ἀσθένεια τὴν τοῦ Θεοῦ διαδείκνυσι δύναμιν , καὶ τελειοῖ αὐτὴν , τουτέστι τὸ τέλειον ἔχειν αὐτὴν δείκνυσιν . Ἥδιστα οὖν καυχήσομαι ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου . Ινα μὴ νομίσωσι ὀλοφυρωμένου τὰ τοιαῦτα εἶναι ῥήματα , φησὶν , ἥδιστα μᾶλλον καυχήσομαι , διὰ τί ; ὅτι ἡ ἀσθένειά μου καὶ τὴν τοῦ Θεοῦ δείκνυσι δύναμιν , καὶ ἐμὲ λαμπρότερον ποιεῖ , ὥσπερ σίδηρον στομοῦσα τοῖς διωγμοῖς · ὡσεὶ εἶπεν , ἐγὼ μὲν τὸ ἐναντίον ᾔτουν , ἀλλ’ ἐπειδὴ ταῦτα ἤκουσα παρὰ Θεοῦ , ἡδύτερον ἐν ταῖς ἀσθενείαις καυχῶμαι . Ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐπ’ ἐμὲ ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ . Ὅσῳ γὰρ τὰ τῶν πειρασμῶν ἐπιτείνεται , τοσούτῳ τὰ τῆς χάροτπς αὔξεται · “ ἐπισκηνώσῃ , ” ὅλη ἐν ὅλω κατοικήσῃ . Εἶτα ἵνα μή τις νομίσῃ σωματικὴν ἀσθένειαν λέγειν αὐτὸν , οἷον πυρετὸν ἢ ἑτέραν περίοδον νοσήματος , φησὶν , “ ἐν ὕβρεσιν , “ ἐν ἀνάγκαις , ἐν διωγμοῖς , ἐν στενοχωρίαις ὑπὲρ Χριστοῦ · ” ταῦτα γὰρ ἀσθένειαν καλεῖ · τὸ δὲ “ εὐδοκῶ , ” ἐπιθυμῶ εἶναι ἐν τούτοις καὶ εὐφραίνομαι · ταῦτα καὶ τοὺς ψευδαποστόλους καταισχύνει ἐπὶ τοῖς ἐναντίοις καυχωμένους , καὶ τούτους πείθει μὴ αἰσχύνεσθαι τοῖς τοῦ διδασκάλου πάθεσι · λαμπρὰ γὰρ πάντα καὶ ἡδέα τὰ τοιαῦτα , Χριστὸν ἔχοντα τοῦ πάσχειν ὑπόθεσιν . Ὅταν γὰρ ἀσθενῶ , τότε δυνατός εἰμι . Ὅταν γὰρ ἐβλήθη εἰς τὸ δεσμωτήριον , τότε τὰ θεμέλια κλονηθῆναι πεποίηκεν · ὅταν ναυαγήσας εἰς τὴν βάρβαρον ἐξερρίφη , τότε μᾶλλον ἐδοξάσθη · ὅτε εἰς τὸ δικαστήριον εἰσῆλθε δεδεμένος , τότε μάλιστα καὶ τοῦ δικαστοῦ περιγέγονε , καὶ τῶν κατηγόρων . ὁρᾷς ὅτι ὅταν ἀσθενὴς ἦν , τουτέστιν ἐν κινδύνοις ἦν καὶ ὕβρεσι καὶ πληγαῖς , τότε δυνατὸς ἦν καὶ λαμπρός . Γέγονα ἄφρων καυχώμενος . Ταπεινοφροσύνης ὑπερβολή · τὰ ὄντως παράδοξα διελθὼν , ὧν οὐκ ἦσαν ἄξιαι αὐτῶν ἀνθρώπων ἀκοαὶ , ἄφρονα ἑαυτὸν καλεῖ · πῶς δὲ ἡμεῖς σε ἠναγκάσαμεν εἴποιεν ἄν ; τῶν ψευδαποστόλων καυχωμένων , φησὶν , εἰ μὴ προσείχετε τοῖς τούτων λόγοις , καὶ ἀπώλλυσθε , οὐκ ἂν εἰς ταῦτα ἦλθον τὰ ῥήματα . ὁρᾷς ὅτι τὴν ἀνάγκην τῆς καυχήσεως ἐποίησεν ἡ τούτων ἀπώλεια ; μέγα γάρ τι τοὺς ψευδαποστόλους ἡγούμενοι , νόθα παρ’ αὐτῶν καὶ διεστραμμένα ἐμάνθανον δόγματα . Ἐγὼ γὰρ ὤφειλον ὑφ’ ὑμῶν συνίστασθαι . Ὑμᾶς ἔδει τῶν ἐμῶν ἀντιποιεῖσθαι καὶ λόγων καὶ ὑπολήψεων , ὑμῶν δὲ ἐκείνοις προσεχόντων , εἰς τούτους ἐλθεῖν ἠναγκάσθην τοὺς λόγους . Οὐδὲν γὰρ ὑστέρησα τῶν ὑπερλίαν Ἀποστόλων . Ἄνω , φησὶ , λογίζομαι μηδὲν ὑστερηκέναι , νῦν δὲ ἀποφαντικῶς , “ οὐδὲν ὑστέρησα , ” ἣ ἐνέλιπον ἣ κατόπιν ἦλθον τῶν περὶ Πέτρον · εὐκαίρως δὲ ἐπὶ τοὺς Ἀποστόλους ἦλθον , δεικνὺς ὅτι οὐ μόνον εἰμὶ τῶν ψευδαποστόλων κρείττων , ἀλλὰ καὶ τῶν Ἀποστόλων ἴσος . Εἰ καὶ οὐδέν εἰμι . Ὥσπερ τι μέγα εἰρηκὼς καὶ ὑπερβαίνων αὐτοῦ τὴν δύναμιν , διορθοῦται αὐτό · οὐκ εἶπε δὲ εὐτελής εἰμι , ἀλλὰ τὸ πολὺ ἧττον , “ οὐδέν εἰμι ” σὺ δὲ , φησὶ , μὴ τοῦτο ἴδῃς , εἰ οὐδέν εἰμι , ἀλλὰ πρόσχες εἰ μὴ πάντα ὅσα χαρακτηρίζει Ἀπόστολον ἐξετέλεσα . Τὰ μὲν σημεῖα τοῦ Ἀποστόλου κατειργάσθη ἐν ὑμῖν . Ὑμεῖς , φησὶ , τῶν λόγων μάρτυρες , δεῖγμα δὲ Ἀποστόλου μάλιστα , τὸ φέρειν πάντα γενναίως . Ὅρα δὲ τὸ τῆς ὑπομονῆς , ὅπερ ἦν αὐτοῦ ἀρετὴ , μιᾷ λέξει τέθεικε · τὰ δὲ τῶν σημείων , ἅπερ οὐκ ἦν αὐτοῦ , ἀλλὰ χάριτος Θεοῦ , διὰ πλειόνων ἐξηγήσατο . ὅμως σκόπει τὸ ταπεινὸν Παύλου , πόσα δεσμωτήρια , πόσας πληγὰς , πόσους κινδύνους καὶ ἐπιβουλὰς , πόσας νιφάδας πειρασμῶν , πόσους πολέμους ἐμφυλίους τε καὶ ἐξωτικοὺς μιᾷ λέξει τῇ τῆς ὑπομονῆς παρέδραμε . Ἐν σημείοις καὶ τέρασι — Πόσους νεκροὺς ἐγερθέντας καὶ τυφλοὺς ὀμματωθέντας , καὶ νεκροὺς καθαρισθέντας , καὶ δαίμονας ἐλαθέντας ᾐνίξατο εἰπὼν , “ ἓν “ σημείοις καὶ τέρασι καὶ δυνάμεσι , ” τῶν τριῶν ἕν τι δηλούντων . Τί γάρ ἐστιν ὁ ἡττήθητε ὑπὲρ τὰς λοιπὰς ἐκκλησίας ; Ἵνα μή τις εἴπῃ , μέγ’ ἃς μὲν εἶ , φησὶν , ὅμως οὐ τοσαῦτα εἰργάσω , ὅσα ἐν ταῖς ἄλλαις ἐκκλησίαις οἱ λοιποὶ Ἀπόστολοι , φησὶ , τί γάρ ἐστιν ὃ ἡττήθητε ; τουτέστιν , ἔλαττον ἔχετε ὑπὲρ τὰς λοιπὰς ἐκκλησίας · μὴ ἐλάττονος , φησὶ , μετέχετε χαρίσμα - τος ; Εἰ μὴ ὅτι αὐτὸς ἐγὼ οὐ κατενάρκησα ὑμῶν . Πληκτικῷ λόγῳ κέχρηται · εἰ μὴ ἄρα τις τοῦτό με ἐγκαλέσῃ ὅτι τε ἐπιχωριάζω ὑμῖν , καὶ ἐρχόμενος παντὶ σθένει τῆς σωτηρίας ὑμῶν κήδομαι , καὶ ἀπὼν δι’ ἐπιστολῶν ὁδηγῶ πρὸς τὰ πρακτέα , καὶ οὐδὲν πρὸς ἕν τι τῶν ὑμῖν συμφερόντων ἐραθύμησα , ἀπών τε καὶ παρών · εἰ διὰ τοῦτο ἀδικῶ , χαρίσασθέ μοι τὴν ἀδικίαν ταύτην , καὶ σύγγνωτε ἀδικοῦντι . Καὶ οὐ καταναρκήσω ὑμῶν . Δεύτερον , φησὶν , ἦλθον , ἰδοὺ τρίτον παρεσκεύασμαι ἐλθεῖν , καὶ ἐν οὐδενὶ τῆς ὑμῶν παραμελήσω σωτηρίας · εἶτα ἵνα μὴ νομίσωσιν ὅτι δεῖ πάντως αὐτὸν ἐρχόμενον νῦν γοῦν τραφῆναι παρ’ αὐτῶν , μάλιστα ἐπειδὴ καὶ περὶ τούτου πολλὰ διεξελήλυθεν ἐν τοῖς ἔμπροσθεν , ἐντεῦθεν ἤδη προαναιρεῖ ταύτην τὴν ὑπόνοιαν , ὅτι ὑμᾶς θλίβω , οὐ τὰ ὑμῶν , καὶ ὑμᾶς ἀγαπῶ , οὐ τὰ ὑμῶν , ὥσπερ οἱ ψευδαπόστολοι · εἶτα καὶ ἀπὸ τοῦ κοινοῦ λογισμοῦ καὶ τῆς φύσεως πιστοῦται τὸν λόγον , ἑαυτὸν μὲν ἐν τάξει πατρὸς , ἐκείνους δὲ ἐν τάξει τέκνων . Ἐγὼ δὲ ἥδιστα δαπανήσω καὶ ἐκδαπανηθήσομαι . Ὁρᾷς πόσους ἔχει βαθμοὺς ὑπερβολῶν τὰ κατὰ τὸν Παῦλον ; ἔδει λαβεῖν τοῦ Χριστοῦ τοῦτο κελεύοντος , καὶ οὐκ ἔλαβεν · ἰδοὺ εἷς · καὶ ὑστερούμενος , ἰδοὺ δύο · καὶ αὐτοῖς κηρύσσων , ἰδοὺ τρεῖς · καὶ οὐ μόνον οὐ λαμβάνει , ἀλλὰ καὶ τὴν σάρκα εἰ δέοι προσδίδωσι , τέσσαρες · εἶτα σὺν τῇ σαρκὶ καὶ τὴν ψυχὴν αὐτήν · πέμπτον · καὶ ὑπὲρ τῶν μὴ σφόδρα φιλούντων αὐτὸν , ἕκτον · καὶ οὐδὲ τὸ ἀγαπῶντα μὴ ἀγαπᾶσθαι ἐγκοπήν τινα ποιεῖ , ἕβδομον . ἐγὼ δὲ πατρὸς ἐπέχων εἰς ὑμᾶς τάξιν , οὐ μόνον οὐ λήψομαι , ἀλλὰ καὶ παρέξω , καὶ οὐχ ῥήματα ἀλλ’ αὐτὸν ἐμὲ καὶ τὴν ἐμαυτοῦ σάρκα · τοῦτο γὰρ τὸ “ ἐκδαπανηθήσομαι , ” τουτέστι , κἂν τὴν σάρκα δέοι δαπανῆσαι ὑπὲρ ὑμῶν , οὐ φείσομαι . Εἰ καὶ περισσοτέρως ὑμᾶς ἀγαπῶν . Καὶ ταῦτα ποιῶ , φησὶν , ὑπὲρ τῶν λίαν μὲν φιλουμένων , ἧττον δὲ ἀγαπώντων . Ἔστω δὲ , ἐγὼ οὐ κατεβάρησα ὑμᾶς . Κατὰ ἐρώτησιν προάγει τὸν λόγον , καί φησι , τοῦτο ὡμολόγηται , ὅτι ἐγὼ οὐ κατεβάρησα ὑμᾶς ἐν τῷ λαβεῖν τι , “ ἀλλ’ “ ὑπάρχων πανοῦργος , δόλῳ ὑμᾶς ἔλαβον , ” τουτέστι , δόλῳ ὑμᾶς μετεχειρησάμην καὶ ἠκόντισα · καὶ γὰρ μὲν αὐτοπροσώπως οὐδὲν εἴληφα · ἄρα μὴ διὰ μέσων τινῶν τοῦτο ἔπραξα , πέμψας τινὰς καὶ δι’ αὐτῶν λαβών ; οὐ μὲν οὖν · οἱ γὰρ ἐλθόντες πρὸς ὑμᾶς τοῖς ἐμοῖς ἴχνεσιν ἠκολούθησαν . Μῆ τινα ὧν ἀπέσταλκα πρὸς ὑμᾶς — Οἷον διὰ μέσου αὐτῶν · ὅρα δέ · πλεονεξίαν καλεῖ τὸ παρὰ ἀκόντων λαβεῖν , καὶ αὐτοὺς δὲ ἠρέμα ὀνειδίζει , ὡς καὶ αὐτῶν πλεονεκτεῖσθαι ἡγουμένων εἰ θρέψωσι Παῦλον . Παρεκάλεσα Τίτον . Καὶ τοῦτο ὀνειδιστικῶς · οὐ γὰρ ἔπεμψα , ἀλλὰ “ παρεκάλεσα , ” δεικνὺς ὅτι εἰ καὶ εἴληφεν , οὐκ ἐσφάλη · οὐ γὰρ αὐτομάτως , ἀλλὰ κατὰ παράκλησιν ἦλθεν · ἀλλ’ ὅμως οὐδὲ οὕτως εἴληφεν · ἦν δὲ καὶ τινα ἄλλον τῶ Τίτῳ συναποστείλας . Οὐ τῷ αὐτῷ πνεύματι περιεπατήσαμεν . Τουτέστιν οὐ τῇ αὐτῇ χάριτι ᾗ καὶ ἐγώ · χάρισμα καλεῖ τὸ πρᾶγμα τὸ στενούμενον μὴ λαβεῖν · ὅρα δὲ πῶς τὰ οἰκεῖα κατορθώματα τῷ Θεῷ ἀνατίθησι . Οὐ τοῖς αὐτοῖς ἴχνεσιν . Τουτέστιν οὐδὲ μικρὸν παρήλλαξαν ἐκεῖνοι τὴν ἐμὴν ἀκρίβειαν · ὅρα δέ · οὐ μόνον αὐτὸς οὐκ εἴληφεν , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀποσταλέντας ἔπεισε μὴ λαβεῖν . Κατενώπιον τοῦ Θεοῦ , ἐν Χριστῷ λαλοῦμεν . Δέδοικε μὴ κόλακός τινος λάβῃ δόξαν · διὸ καὶ ἄνω ἔλεγε , πάλιν ἑαυτοὺς συνιστάνομεν , εἰ καὶ μὴ χρήζομεν συστατικῶν ἐπιστολῶν · οὐχ ὑμᾶς οὐν κολακεύοντες ἣ ὑμῖν ἀπολογούμενοι λέγομεν ταῦτα , ἀλλ’ ὡς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ ὁρῶντος αὐτοῦ λαλοῦμεν , καὶ ἐν Χριστῷ · οἷον διὰ Χριστοῦ λαλοῦμεν , τὸν δὲ ἐνώπιον καὶ διὰ Χριστοῦ καὶ δίχα Χριστοῦ φθόνον , πῶς ἦν δυνατὸν καλακείας ἣ θωπείας ἕνεκεν λαλεῖν ; Τὰ δὲ πάντα ἀγαπητὸς ὑπὲρ τῆς ὑμῶν οἰκοδομῆς . Οὐ λαλοῦμεν οὖν πρὸς χάριν ὑμῶν ἣ κολακείαν , ἀλλ’ ὑπὲρ τοῦ ὑμᾶς οἰκοδομῆσαι καὶ ὠφελῆσαι · ἵνα τοὺς ψευδαποστόλους φυγόντες , ἡμῖν μόνοις προσέχητε καὶ τοῖς ἡμετέροις λόγοις · ἣ ὅτι διὰ τοῦτο οὐκ ἐλάβομεν , ἵνα μὴ ὑμεῖς ἀσθενεῖς ὄντες σκανδα - λισθῆτε . Φοβοῦμαι γὰρ μήπως ἐλθών . Ὁρᾷς κηδεμονίαν πατρικήν ; ἀλλὰ ἡμάρτανον , καὶ Παῦλος φοβεῖται . Μῆ πὼς ἐλθών — Ενδιάζει ἔτι , καὶ οὐκ ἀποφαίνεται . Οὐχ οἵους θέλω εὕρω ὑμᾶς . Οἷον διεφθαρμένους . Καὶ εὑρεθῶ κατὰ ἀνάγκην γινόμενος οἷον οὐ θέλετε . Οίκουμενίου . τουτέστι , τιμωρούμενος τοὺς ἀνίατα Μῆ πως — Καὶ λοιπὸν λέγει ποίους εὑρεῖν οὐκ ἤθελε , μετὰ τούτων , φησὶ , τῶν ἐλαττωμάτων · ἔρεις δὲ , φησὶ , διὰ τὸ ἑστάναι . Ἐριθεῖαι — Οἷον ἁψιμαχίαι . Μῆ πάλιν ἐλθόντα με ταπεινώσῃ ὁ Θεός μου . Οτι κατ’ αὐτοῦ μὲν ὠφρύοντο , τοὺς δὲ φευδαποστόλους ἐτίμων . Ἀρκεῖ , φησὶ , τὰ πρότερα . Θεοδωρίτου . ταπείνωσιν ἑαυτοῦ τὴν ἐκείνων παρανομίαν ἐκάλεσε , βεβαιῶν ἅπερ ἤδη προείρηκε , “ τίς ἀσθενεῖ καὶ οὐκ ἀσθενῶ ; “ τίς σκανδαλίζεται , καὶ ἐγὼ πυροῦμαι ; ” Ταπεινώσει — Τὸ λαβεῖν δίκην παρὰ τῶν αἰτιῶν , ταπείνωσιν οἰκείαν καλεῖ , δεικνὺς ὡς οὐκ ἃν δίχα μεγάλης ἀνάγκης τοῦτο κατεδέξατο · δείκνυσι δὲ ὅτι δι’ αὐτῶν πάντα ὑπομένει , καὶ τὸ ταπεινοῦσθαι καὶ τὸ πενθεῖν , τὸ εἰπεῖν “ ὁ Θεός μου , ” τὸ “ μου ” γὰρ προσκείμενον τὴν διακαῆ ἀγάπην δηλοῖ τοῦ Χριστοῦ . Καὶ πενθήσω πολλοὺς τῶν προημαρτηκότων . Ὄρα ἀποστολικὴν ἀρετήν · μηδὲν συνειδὼς ἑαυτῷ κακὸν , ὑπὲρ τῶν τοῖς ἄλλοις πλημμελουμένων , πενθεῖ · οὐκ εἶπε δὲ πάντας , ἀλλὰ πολλούς · καὶ οὐδὲ τούτους δηλοῖ , μετανοίας χώραν διδοὺς , καὶ ὅπως μὴ γένωνται ἀναισχυντότεροι . Καὶ μὴ μετανοησάντων . Ποῦ εἰσιν οἱ Ναυατιανοί ; Ἐπὶ τῇ ἀκαθαρσίᾳ . Ἀκαθαρσία δύναται ἐπὶ ἑκάστης ἁμαρτίας λέγεσθαι , οὐδὲν γὰρ ἁμαρτίας εἰδεχθέστερον . τρίτον τοῦτο ἔρχομαι πρὸς ὑμᾶς . Ἦν δεύτερον ἀπελθών · εἰ οὖν καὶ νῦν ἔλθω , τρίτον ἔρχομαι , καὶ τι τοῦτο ; ὥσπερ , φησὶν , ἔπι στόματος δύο καὶ τριῶν μαρτύρων ἅπαν ῥῆμα ἀμφίβολον ἵσταται καὶ πέρας λαμβάνει , οὕτως ἐπὶ δύο καὶ τριῶν μου παρουσιῶν ἅπαν ῥῆμα ἀπειλητικὸν σταθήσεται καθ’ ὑμῶν , καὶ πέρας λήψεται · ὅρα δὲ ὅτι ταῖς παρουσίαις ἀντὶ μαρτύρων εχρησατο . Καὶ ἤδη προεῖπον , καὶ νῦν προλέγω , ὥσπερ παρὼν πρὸς ὑμᾶς τὸ δεύτερον εἶπον , ἰδοὺ καὶ ἀπὼν τὸ τρίτον προλέγω , ἰδοὺ τρεῖς ἄλλοι μάρτυρες · ἦσαν μὲν αἱ δύο μαρτυρίαι καὶ ἡ μέλλουσα ἔσεσθαι , δύο καὶ τρεῖς μάρτυρες · ἰδοὺ πάλιν ἄλλοι τρεῖς μάρτυρες , τὸ δὶς παρὼν προειπεῖν , καὶ νῦν ἅπαξ ἐν τῇ ἀπουσίᾳ · εὐφυῶς δὲ τὴν γραφὴν τὴν περὶ τῶν μαρτύρων ἐξέλαβεν εἴς τε τὰς τρεῖς παρουσίας , καὶ εἰς τὰς τρεῖς παραγγελίας . Οἰκουμενίου . τοῖς μὲν ἡμαρτηκόσιν , ἵνα διορθώσωνται , τοῖς δὲ λοιποῖς πᾶσιν , ἵνα μάρτυρες εἶεν , ὅτι , φησὶ , παρ’ ἐμὲ οὐδὲν , ἐὰν μὴ μετανοήσαντας τιμωρήσωμαι . Ὅτι ἐὰν ἔλθω εἰς τὸ πάλιν . Τί προείρηκας καὶ νῦν τι γράφεις ; ὅτι , φησὶν , “ ἐὰν ἔλθω εἰς “ τὸ πάλιν , ” τουτέστι τὸ ἄλλο ἅπαξ “ οὐ φείσομαι . ” Ὅρα δέ · οὐκ εἶπε , τιμωρήσομαι , ἀλλ’ ὡς πατὴρ οὐ φείσομαι , δεικνὺς ὅτι ἔτι φείδεται , καὶ ταῦτα σφαλλομένων . Ἐπεὶ δοκιμὴν ζητεῖτε τοῦ ἐν ἐμοὶ λαλοῦντος Χριστοῦ . Δοκιμὴν , πεῖραν , οὐ διὰ τοῦτο δὲ ἐκόλαζεν ὡς δοκιμὴν δώσων , ἀλλ’ ὅτι ἡμάρτανον · τοῦτο δὲ εἴρηται κατὰ τῶν λεγόντων ὅτι ἡ παρουσία αὐτοῦ ἀσθενής · ἐπειδὴ γὰρ , φησὶ , θέλετε δοκιμάσαι εἰ ἐν ἐμοὶ λαλεῖ ὁ Χριστός · ὥσπερ γὰρ ἔρημόν με τοῦ Χριστοῦ , οὐτῶ σκώπτετε . Θεοδωρίτου . Πεῖραν λαβεῖν , ὡς ἔοικε , βούλεσθε τοῦ ἐν ἐμοὶ φθεγγομένου Χριστοῦ , καί τοι σαφῶς αὐτοῦ μαθόντες τὴν δύ - ναμιν . Ὃς εἰς ὑμᾶς οὐκ ἀσθενεῖ . Τί βούλεται ἡ προσθήκη τοῦ “ εἰς ὑμᾶς ” καὶ τοῦ “ ἐν ὑμῖν ; ” οὐ γὰρ πρὸς αὐτοὺς μόνον ἔλεγε , πεῖραν ἔχετε ἀφ’ ὧν πεπόνθατε , ὅτι οὐκ ἀσθενὴς ὁ Χριστὸς , ἣ ὅτι τέως , ἐν ὑμῖν φησὶ , τοῖς καὶ διορθωθῆναι δυναμένοις , τὴν δύναμιν ἐπιδείκνυσι · τοὺς γὰρ ἀνίατα νοσοῦντας ἔκει τιμωρήσεται . Καὶ γὰρ εἰ ἐσταυρώθη ἐξ ἀσθενείας . “ Καὶ γὰρ εἰ ἐσταυρώθη ἐξ ἀσθενείας , “ πολλοὶ θορυβοῦνται τῶν μὴ τῇ δυνάμει τῶν λέξεων προσεχόντων . Ὅρα οὖν , ἀσθενείας τρόποι τρεῖς . εἷς ὁ τῶν σωματικῶν νοσημάτων · δεύτερος τὸ περὶ τὴν πίστιν σαθρὸν , ὡς αὐτός φησι , “ τὸν δὲ ἀσθενοῦντα τῇ πίστει “ προσλαμβάνεσθε · ” τρίτος ὁ τῶν διωγμῶν καὶ πειρασμῶν . καὶ γὰρ καὶ ταῦτα ἀσθένειαν ὁ Παῦλος καλεῖ , ὡς ἐκεῖ , “ ἡ γὰρ δύνα - “ μίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται , “ τουτέστιν ἐν διωγμοῖς καὶ κινδύνοις · καὶ πάλιν , “ διὸ εὐδοκῶ ἐν ἀσθενείαις , ” καὶ ἑρμηνεύων αὐτὸ ἐπάγει “ ἐν ὕβρεσιν , ἐν διωγμοῖς , ἐν ἀνάγκαις · ” καὶ πάλιν , “ ὅταν ἀσθενῶ , ” τουτέστι , διώκωμαι , “ τότε δυνατός εἰμι , ” ὡς τότε μάλιστα τῆς χάριτος ἐφιζανούσης . κατὰ τοῦτον οὖν τῆς ἀσθενείας τὸν τρόπον ἐσταυρώθη ὁ Κύριος , ἐπιβουλὴν ὑπομείνας , καὶ κίνδυνον , καὶ ὕβριν · ἀλλ’ ὅμως , φησὶν , οὐ παρέβλαψε τοῦτο τὴν δύναμιν αὐτοῦ . Ἤ οὕτως . ἀσθένειαν , φησὶ , τὴν δοκοῦσαν τοῖς ἀπίστοις , ὡσεὶ ἔλεγεν , εἰ καὶ κατὰ τῶν ἀπίστων λόγον “ ἐξ “ ἀσθενείας ἐσταυρώθη , ” δηλαδὴ τοῦτο κατὰ συγχώρησιν διδοὺς , “ ἀλλὰ ζῇ , ” φησὶν , “ ἐκ δυνάμεως Θεοῦ . ” ἀκούων δυνάμεως Θεοῦ , μὴ τοῦτο τὸ ἀνόσιον ὑπονοήσῃς , ὅτι αὐτὸς ἠτόνει ζωογονῆσαι τὴν ἰδίαν σάρκα , καὶ διὰ τοῦτο τῆς δυνάμεως τοῦ Πατρὸς χρεία γέγονεν · εἰ γὰρ Χριστὸς Θεοῦ δύναμίς ἐστι , καὶ Θεοῦ σοφία , πῶς ἠτόνει ἡ τοῦ Θεοῦ δύναμις , καὶ ταῦτα εἰς τὴν οἰκείαν σάρκα · ὁ καὶ ἄλλοις ζωὴν διδοὺς , μᾶλλον δὲ ἅπασιν ; ἀλλ’ ἀδιαφόρως ὁ Παῦλος καὶ τὰ τοῦ Πατρὸς τοῦ Υἱοῦ λέγει , καὶ ἔμπαλιν τὰ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Πατρός · ὅτι γὰρ αὐτὸς ὁ Χριστὸς αὐτὴν ἀνέστησεν , ἄκουσον αὐτοῦ λέγοντος , “ λύσατε τὸν ναὸν τοῦτον , καὶ ἐγὼ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγερῶ αὐτόν . Εἰ δὲ ὅπερ αὐτὸς ὁ Υἰὸς εἰργάσατο , τοῦτο ἐκ τοῦ Πατρὸς γενέσθαι λέγει ὁ Παῦλος , μὴ θορυβηθῇς , οἶδε γὰρ αὐτὸν εἰπόντα , “ πάντα τὰ τοῦ Πατρός μου ἐμά ἐστι , καὶ πάντα τὰ ἐμὰ σά ἐστι , πρὸς τὸν Πατέρα εἰρηκότα . Εἰ γὰρ τοῦ σταυροῦ τὸ πάθος ὑπέμεινε διὰ θνητὴν τοῦ σώματος φύσιν , οὐδὲν πρὸς τὴν δύναμιν παρεβλάβη , ἐπειδὴ ἐσταυρώθη , οὕτως οὐδὲ ἡμεῖς ἐπειδὴ διωκόμεθα καὶ ὑβριζόμεθα · διὸ ἐπάγει “ ἐν ἀυτῷ ” Καὶ γὰρ ἡμεῖς ἀσθενοῦμεν ἐν αὐτῷ . Ἐν αὐτῷ , τουτέστι , δι’ αὐτὸν καὶ δία τὸ κήρυγμα αὐτοῦ ἀσθενοῦμεν ἐν τοῖς διωγμοῖς καὶ τοῖς κινδύνοις , ἀλλ’ ὥσπερ τῶν σκυθρωπῶν αὐτῷ κοινωνοῦμεν , οὕτω καὶ τῶν φαιδρῶν κοινωνήσομεν · ὅθεν ἐπάγει , “ ἀλλὰ ζησόμεθα σὺν αὐτῷ . ” Ὁμοίως νόησον καὶ τοῦτο τῷ ἄνω , “ ἀλλὰ ζῇ ἐκ δυνάμεως “ Θεοῦ · ” τὸ δὲ εἰς ὑμᾶς , οἷον ὑμῖν ζήσομεν , τουτέστιν εἰς τὴν ὑμῶν ὠφέλειαν ἣ δι’ ὑμᾶς , ἐπειδὴ , φησὶν , ἐπετρέψαμεν ὑμᾶς , ἣ σὺν ὑμῖν ζήσομεν τότε . Ἑαυτοὺς δοκιμάζετε . Ὁρᾷς οἷον κατασκευάζει , καὶ τί λέγω , φησὶ , περὶ ἐμαυτοῦ , ὅτι ὁ Χριστὸς ἐν ἐμοὶ λαλεῖ , καὶ ὑμεῖς γὰρ αὐτοὶ , εἰ μή τι ἀδόκιμοι γεγόνατε , ἔχετε ἐν ἑαυτοῖς τὸν Χριστόν · εἰ δὲ ὑμεῖς , πολλῷ μᾶλλον , φησὶν , ἐγώ · ἑαυτῶν τοιγαροῦν ἀπόπειραν ποιεῖσθε , μή τι ἐκ τῶν ὀρθῶν παρετράπη δογμάτων , τῇ τῶν ψευδαποστόλων διδαχῇ . Πῶς δ᾿ ἃν γνοίησαν ; ἐκ τῶν σημείων ὧν ἐποίουν , εἰ ἔτι ποιῶ αὐτὰ , φησὶν , “ εἰ μή τι ἀδόκιμοι ἐστε . ” ἐνταῦθα καὶ εἰς βίον πονηρὸν αὐτοὺς αἰνίττεται · δεῖ γὰρ καὶ πίστεως καὶ βίου πρὸς τὰ σημεῖα · εἰ οὖν καὶ ἐστὲ ἐν τῇ πίστει , μὴ καὶ βίον δὲ τῆς πίστεως κατάλληλον ἐπιτηδεύετε , φησὶν , ἀδόκιμοι ἐστε , καὶ Χριστὸς ἐν ὑμῖν οὐκ ἔστιν , οὐδὲ διὰ τῶν σημείων δείκνυσι παρὼν πρὸς ὑμᾶς . Εἰ μή τι ἀδόκιμοί ἐστε . Εἰ δὲ ὅλως ὑμεῖς μὴ ἐστὲ ἀδόκιμοι , ἐλπίζω ὅτι διὰ τῆς εἰς ὑμᾶς τιμωρίας γνώσεσθε ὅτι ἡμεῖς οὐκ ἐσμὲν ἀδόκιμοι · ἔδει μὲν οὖν ἄλλῳ τρόπῳ γνῶναι ὑμᾶς καὶ εἰδέναι , ὅτι δόκιμοί ἐσμεν , ἐπειδὴ δὲ οὐ βούλεσθε , διὰ τῆς ὑμῶν τιμωρίας τοῦτο γνώσεσθε . Εὔχομαι δὲ πρὸς τὸν Θεόν . Ὅρα φιλόσοφον γνώμην κατεφρονεῖτο , ἐκωμῳδεῖτο ὡς οὐδὲν δυνάμενος , ἀλλ’ ἐν γράμμασι μόνον κομπάζων , καὶ οὐ μόνον ἀναβάλεται διὰ τῆς κατ’ ἐκείνων τιμωρίας τὴν οἰκείαν ἰσχὺν φανερῶσαι , ἀλλὰ καὶ εὔχεται μὴ ἐμπεσεῖν ποτε εἰς ἀνάγκην τοῦ ταύτην ἐπιδεῖξαι . Οὐχ ἵνα ἡμεῖς δόκιμοι φανῶμεν . Ἐκ γὰρ τοῦ μὴ ἁμαρτεῖν αὐτοὺς οὐκέτι τὴν τιμωρητικὴν ἐπεδείκνυτο δύναμιν , καὶ πάλιν ὡς ἀδόκιμος καὶ ἀνίσχυρος ἐκρίνετο . Ἡμεῖς δὲ ὡς ἀδόκιμοι ὦμεν . Καλῶς τὸ “ ὡς ἀδόκιμοι · ” οὐ γὰρ τῇ ἀληθείᾳ ἤμελλεν , ἐπεὶ μὴ τιμωρεῖται μὴ ἁμαρτάνοντας , ἀδόκιμος γίνεσθαι , ἀλλὰ καὶ μάλιστα δόκιμος , ἀλλὰ διὰ τὴν τῶν πολλῶν ὑπόληψιν εἶπε τὸ “ ὡς ἀδόκιμοι . ” Οὐ γὰρ δυνάμεθά τι κατὰ τῆς ἀληθείας . ᾿Εάν τις ἀληθῶς βιοῖ , φησὶ , καὶ εὐσεβῶς · ἀλήθειαν γὰρ νῦν τὴν εὐσέβειαν καλεῖ , ὡς νόθου ὄντος τοῦ δυσσεβοῦς βίου · οὐδὲ εἰ βουλόμεθα ἐπαγαγεῖν τιμωρίαν δυνάμεθα · οὐ συνεργεῖ γὰρ ὁ Θεός . οὐ γὰρ κατὰ τῆς ἀληθείας οἷον εὐσεβείας τι ἰσχύομεν · ἡ δὲ ἰσχὺς ἡμῶν ὑπὲρ αὐτῆς , ἵνα τοὺς μὴ κατ’ αὐτὴν ζῶντας διὰ τῆς τιμωρίας ἀναγκάζωμεν αἱρεῖσθαι αὐτήν . Χαίρομεν γὰρ ὅταν ἡμεῖς ἀσθενῶμεν . Ἐπεὶ μὴ δύναμαι καὶ βουλόμενος κατὰ τῆς ἀληθείας · ἄρα ἀλγῶ ὑπὲρ τούτου ; οὐμενοῦν · χαίρω γὰρ ὅταν ἡμεῖς ἀσθενεῖς νομιζώμεθα ἐκ τοῦ μὴ ἐπάγειν τιμωρίαν · ὑμεῖς δὲ ἰσχυροὶ ἐκ τοῦ ἀνάλωτοι εἶναι τῇ τιμωρητικῇ μου δυνάμει διὰ τὸ βιοῦν ὀρθῶς . Τοῦτο δὲ καὶ εὐχόμεθα . Ἄρα οὖν μόνον χαίρομεν · “ καὶ εὐχόμεθα ” μὲν οὖν “ τὴν ὑμῶν “ κατάρτισιν , ” τουτέστιν εὐδοκίμησιν . καὶ τὸ ἀπηρτίσθαι ἐν βίῳ καὶ δόγμασι χρηστοῖς , ἢ ἵνα σφαλλομένους τιμωρούμενοι δόξωμεν εἶναι δυνατοί . Διὰ τοῦτο ταῦτα ἀπὼν γράφω . Ἐπειδὴ σφόδρα ἐπέπληξεν αὐτοῖς πανταχοῦ μὲν , μάλιστα δὲ ἐν τῷ τέλει τῆς Ἐπιστολῆς , ὥσπερ ἀπολογεῖται , κα φησι · διὰ τοῦτο οὕτως ἔγραψα , ὡς βουλόμενος ἄχρι τῶν γραμμάτων εἰναι τὴν ἀποτομίαν , καὶ μὴ ἐν ἔργοις ἐπιδειχθῆναι . Κατὰ τὴν ἐξουσίαν ἢν ἔδωκέ μοι ὁ Κύριος . Ὥστε κἂν κολάζω , φησὶν , οὐκ ἐγὼ κολάζω , ἀλλὰ διαμέσου ἐμοῦ ὁ ταύτην μοι δεδωκὼς τὴν ἐξουσίαν Χριστός . Ὅρα δὲ , ἐν τῷ ἀπολογεῖσθαι φοβερώτερον τὸν λόγον εἰργάσατο . τι οὖν εἴποι τις αὐτῷ ; διὰ τοῦτο εἴληφας ἐξουσίαν , ἵνα τιμωρῇ τοὺς ἀνθρώπονς τοὺς κατ’ εἰκόνα Θεοῦ , καὶ εἰς τοῦτό σε ὅλως κατέστησεν ὁ φιλάνθρωπος Χριστός ; οὐκ εἰς καθαίρεσιν , φησὶ , καὶ ἄλεθρον ψυχῶν εἴληφα τὴν ἐξουσίαν , ἀλλ’ εἰς οἰκοδομήν · αὐτὸ γὰρ τοῦτο τὸ τοὺς αἰτίους τιμωρεῖσθαι οἰκοδομεῖν ἐκκλησίας ἐστίν · ἀσφαλεστέρων τῶν λοιπῶν καὶ δοκιμωτέρων διὰ τῆς τιμωρίας γινομένων . Λοιπὸν , ἀδελφοὶ , χαίρετε . Μετὰ τὸ ἐμὲ , φησὶ , τὸ ἐμαυτοῦ ποιῆσαι , τουτέστι συμβουλεῦσαι , ἀπειλῆσαι , ὑπόλοιπόν ἐστι τὸ καὶ ὑμᾶς τὰ ἀφ’ ὑμῶν συνεσενέγκαι . τὸ δὲ “ χαίρετε ” ἐστὶν χαρήσεσθε δὲ διορθούμενοι νῦν τε καὶ ἐν τῷ μέλλοντι . Καταρτίζεσθε . Οἱον τέλειοι γίνεσθε , ἀναπληροῦτε τὰ λείποντα . Παρακαλεῖσθε . Ἐπειδὴ πολλοὶ ἦσαν οἱ πειρασμοὶ , φησὶ , παρακαλεῖσθε ὑφ’ ἑαυτῶν καὶ ὑφ’ ἄλλων , ἔτι δὲ ὑπὸ τῆς συνειδήσεως εἰς βελτίω μεταβολήν . Εἰρηνεύετε . Τοῦτο καὶ ἐν τῇ πρώτῃ Ἐπιστολῇ ἐν προοιμίοις ᾔτησε · διεστασίαζον γὰρ πρὸς ἑαυτούς · τί δὲ βούλεται τό τε αὐτὸ φρονεῖν καὶ εἰρηνεύειν ; ὅτι ἔνι τὸ αὐτὸ μὲν φρονεῖν ἐν τοῖς δόγμασι , μὴ εἰρηνεύειν δὲ πρὸς ἑαυτούς . Καὶ ὁ Θεὸς τῆς ἀγάπης καὶ εἰρήνης ἔσται μεθ’ ὑμῶν . “ Θεὸς ἀγάπης , ” ὁ Θεὸς χρηματίζει διὰ τὸ ἠγαπηκέναι ἡμᾶς , “ εἰρήνης ” δὲ διὰ τὸ εἰρηνεῦσαι τὰ ἐν οὐρανῷ τοῖς ἐν γῇ · ἐκ δὲ τῆς ἀγάπης ἡ εἰρήνη , “ ἐὰν , ” φησὶ , “ ταῦτα ποιῆτε , ἔσται μεθ’ ὑμῶν ὁ Θεός . Ἀσπάσασθε ἀλλήλους ἐν ἁγίῳ φιλήματι . Μῆ ὑπούλῳ , φησὶ , καὶ δολερῷ ὡς Ἰούδας · διὰ τοῦτο δὲ φιλοῦμεν , ἵνα ἀναζωπυρῶμεν τὴν πρὸς ἑαυτοὺς ἀγάπην . Ἀσπάζονται ὑμᾶς — Τοὺς μὲν παρόντας διὰ φιλήματος συνάπτει , τοὺς δὲ ἀπόντας διὰ προσρήσεως · ἀπὸ γὰρ τοῦ αὐτοῦ πρόεισι στόματος , ὅ τε ἀσπασμὸς καὶ ἡ πρόσρησις . Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ . Ἐπειδὴ συνῆψεν ἅπαντας , ὅπερ ἔθος αὐτῷ καὶ νῦν ποιεῖ · ἐπεύ - χεται αὐτοῖς τὴν χάριν τοῦ Υἱοῦ , δι’ ἧς ἔσωσε χάριτι καὶ οὐ δι’ ἔργων ἡμῶν , σφαγεὶς ὑπὲρ ἡμῶν · καὶ τὴν ἀγάπην τοῦ Πατρὸς , ἣν ἠγάπησεν ἡμᾶς , τὸν μονογενῆ δοὺς ὑπὲρ ἡμῶν · καὶ τὴν κοινωνίαν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος , οἷον τὴν μετοχὴν αὐτοῦ καὶ μετάληψιν , δι’ ἧς πάντες ἁγιαζόμεθα ἐν τῇ ἐπιφοιτήσει τοῦ παρακλήτου Θεοῦ τοῦ Πνεύματος .
Lemmas: Διήγησις ὁ ἴδιος πόνος καί πρόθεσις καί ὁ ἐπί αὐτός χάρις πρός ὁ μή ὁ ἐπίπλαστον προστίθημι Κορίνθιος . αὐτός δέ ἐγώ Παῦλος παρακαλέω σύ διά ὁ πραότης καί ἐπιείκεια ὁ Χριστός . Μέγης ὁ ἀξίωμα , ἐγώ Παῦλος , φημί , τουτέστιν , ὁ ἀπόστολος , ὁ διδάσκαλος ὁ οἰκέω , ὡς καί ἀλλαχοῦ , ἰδού ἐγώ Παῦλος λέγω σύ . ἐπαρτάω ὁ περί ἐλεημοσύνη λόγος · ἄρχω ὁ ἐπιτιμητικός λόγος · κατατάσσω ὁ ψευδαπόστολος καί ὁ λοιδορέω αὐτός , καί ἑαυτοῦ συνίστημι , ἐν , εἰς ἀνάγκη ἔρχομαι ὁ μή καί ὁ κήρυγμα συνευτελίζω , εἰμί αὐτός φαῦλος ὁ σιωπή νομίζω · καί ὁ ὁ νομίζω αὐτός χάρις μετά δαψίλεια φημί κατόρθωμα , καί ὁ ὑπό αὐτός ὑπομονή , καί ὁ ὑπέρ Χριστός ἀγών . παρακαλέω σύ — οὗτος ἐθέλω εἶπον , δήω σύ , μή ἐγώ ἀναγκάζω , εἰμί λοιδορέω ἐγώ χράω ἐγώ ὁ δύναμις κατά αὐτός , σύ δήω , ὡς λέγω εἴωθα , συμβουλεύω αὐτός , μή εἰς οὗτος ἐγώ ἄγω . καί ἐπιείκεια — Μέγης μέν καί ὁ Παῦλος παρακαλέω · ὅταν δέ καί διά ὁ ἐπιείκεια Χριστός ὁ Ἱκεσία ποιέω φρικώδης . κατά πρόσωπον — ἤ κατά εἰρωνεία οὗτος φημί ὁ ὁ διαβάλλω χράω λόγος . λέγω γάρ “ ὅτι ὁ παρουσία ἀσθενής , ὁ δέ ἐπι - “ στολή βαρύς , ” λέγω οὖν , δήω σύ , ὁ πάρειμι μέν ταπεινός ὡς αὐτός , φημί · ἄπειμι δέ θαρσέω ὁ μείζων ἐγώ γράφω · ὅς οὗτος φημί , ταπεινός μέν εἰμί , πλήν θαρσέω ὁ ἀγάπη σύ τολμάω οὗτος γράφω · τίς δέ δήω ὁ μή θαρσέω , φημί , τουτέστι ὁ μή θαρσούντως χράω , ἐρχόμενος πρός σύ καί πάρειμι ὁ δύναμις ἐγώ · πεποίθησις γάρ ὁ πνευματικός αὐτός δύναμις καλέω διά ὁ ῥᾳδίως δύναμαι ὁ ἐναντίος ἀμύνω · ποῖος δύναμις ; ὅστις , φημί , λογίζομαι τολμάω ὡσεί λέγω , οὔπω κρίνω χράω αὐτός , ἀλλά ἔτι λογίζομαι τολμάω χράω2 ἐγώ ὁ δύναμις . δέομαι δέ — ἐπεί γάρ λέγω ὅτι πάρειμι εὐτελής εἰμί , φημί , μή πάρειμι τιμωρέω . τολμάω — ὁράω πῶς εἰμί ταπεινός ; ἀνάγκη γάρ εἰμί χράω ὁ δύναμις , ὀκνέω καί ἀναδύνω , καί τόλμα ὁ πρᾶγμα καλέω · οὗτος γάρ ἀγαθός διδάσκαλος ὁ ἀναβολή χώρα παρέχω ὁ μετά - νοῖος . κατά σάρξ — κατά τίνω , φημί , ἔχω χράω πάρειμι ὁ δύναμις ὁ πνευματικός ; ἐπί τίς , φημί , ὁ λογίζομαι ἐγώ ὡς κατά σάρξ περιπατέω . ὁ γάρ ψευδαπόστολος διαβάλλω αὐτός ὡς ὑποκριτής καί ἀπατεών καί πᾶς πρός ἐπίδειξις ἄνθρωπος ποιέω . καί φημί , “ ἐν σάρξ γάρ περιπατέω , οὖον κατά σάρξ “ στρατεύω , ” τουτέστιν οὖον σαρκικός ζῶ . ὅς περί ὁ κήρυγμα λέγω ὁ “ στρατεύω · ” πόλεμος γάρ πρός ὁ νοητός καί αἰσθητός ἐχθρός ἀναδέχομαι , οὖον σαρκικός ὅπλον χράομαι , οὗτος εἰμί , “ οὖον κατά σάρξ στρατεύω . ” ὁ γάρ ὅπλον ὁ στρατεία οὖον σαρκικός . καί οὕτως οὖον κατά σάρξ στρατεύω , ὅτι καί ὁ ὅπλον ὅς χράω οὐ εἰμί σαρκικός κατά ὁ ἀνθίστημι · σαρκικός γάρ ἔχω ἄν πλοῦτος , ἰσχύς , δυναστεία , δόξα , εὐγλωττία · ἐγώ τοιγάρ οὖον οὗτος νικάω , ἀλλά ὁ ἐναντίος , πενία , εὐδοξία , ἀσθένεια · διό καί δυνατός ὁ Θεός αὐτός καλέω · καί γάρ ἐν οὗτος ὁ θαυμαστός καί δυνατός παρά Θεός ἔχω , ὅτι τοιοῦτος εἰμί περιγίγνομαι ὁ οἰκέω . σκοπάω δέ αὐτός ὁ ἄτυφος · οὐ εἶπον , ἐγώ εἰμί ὁ δυνατός , ἀλλά ὁ ὅπλον ἐγώ διά ὁ Θεός · καί γάρ ἐκεῖνος ὁ δύναμις , οὐ ἐγώ , ἀλλά ὁ θεός δίδωμι , φημί . ἀλλά δυνατός ὁ Θεός πρός καθαίρεσις ὀχυρός - μάτη . εἰμί δέ δυνατός ἐγώ ὁ ὅπλον πρός καθαίρεσις ὀχύρωμα . καλῶς δέ ὁ “ καθαίρεσις , ” δείκνυμι ὅτι οὖον προσβάλλω μηχανή , ἀλλά εὐθύς καθαιρέω ἅπας ἐναντίος . “ ὀχύρωμα ” δέ , φημί , οἷος ὁ Ἑλληνικός συλλογισμός , ὁ πλάνη αὐτός , ὁ τύφω . εἶτα ἵνα μή ἀκούω ὀχύρωμα , σωματικός τίς νομίζω , φημί , “ λογισμός καθαιρέω , ” οἷος συλλογισμός καί ὁ ὁ Ἐππήνων σόφισμα · ἢ ὅτι αὐτός ὁ λογισμός αὐτός καί ὁ ψυχή καταβάλλω , ἐκ ὅς κρατέω πλάνης , καί εἰς ὁ ἀλήθεια ἄγω . καί πᾶς ὕψωμα ἐπαίρω . ἐπιμένω ὁ τροπή , ἵνα πλείων ποιέω ὁ ἔμφασις · ὁ ὅπλον , φημί , ὁ ἡμέτερος , κἀν ὀχύρωμα εἶπον , κἀν ὕψωμα , τουτέστι πύργωμα τις καί φρούριον , κἀν ὁστισοῦν ἐπαίρω καί ἀνθίστημι ὁ γνῶσις ὁ Θεός . ὁ διά ὁ κήρυγμα πᾶς καθαιρέω . καί αἰχμαλωτίζω πᾶς νόημα . καί οὕτως ἅπας νόημα καί πᾶς διάνοια ἀνθρώπινος ὑποτάσσω ὁ βασιλεύς καί ἀρχιστράτηγος Χριστός , ὡς μηδέ ἀναπλάσσω ὁ λοιπός οὐδέ ἀναμάχομαι ἰσχύω τις ὁ ἡσσάομαι · οὗτος γάρ δηλόω ὁ αἰχμαλωτεύω , οἷος , αἰχμάλωτος ἐκ ὁ ὁ πονηρός τυραννίς λαμβάνω , ἀπό δουλεία εἰς ἐλευθερία . καί ἐν ἑτοῖμος ἔχω ἐκδικέω πᾶς παρακοή . ἐνταῦθα καί οὗτος ἐφορμάω , σύ γάρ περιμένω , φημί , ἵνα ὅταν διά ὁ παραίνεσις διδαχή διορθόω σύ , καί ἀφίστημι ἐκεῖνος , τότε ἐκεῖνος μόνος ὁ ἀπιστέω ὁ πληγή φέρω . ἑτοῖμος οὖν εἰμί ἐν οὗτος ὑπό ἐγώ ἀναμίξ εἰμί κωλύω · καί γάρ δέος εἰμί , φημί , μή καί σύ ἅπτω ὁ πληγή διά ὁ ἀναμίσγω · οὗτος δέ λέγω ὁ ψευδαπόστολος αἰνίσσομαι ὅπως διορθόω . ὑπακούω μέν καί νῦν , φημί , ἀλλά οὖον τέλειος · διό φημί , “ ὅταν πληρόω ὁ ὑπακοή “ σύ . ” φοβέω ὁ ψευδαπόστολος , καί αὐτός λοιπός ἐπιτιμάω , ἐπιπληκτικός αὐτός διαλέγω , “ ὁ κατά πρόσω - “ πως , φημί , βλέπω , ” τουτέστιν , ἀπό ὁ φαίνω κρίνω · οἷος , εἰμί τις πλουτέω , εἰμί τις ἐπαίρω , εἰμί τις μεγαλαυχέω , εἰμί τις ἀρετή πρόσωπον περίκειμαι . εἰμί τις πείθω ἑαυτοῦ Χριστός εἰμί . καί γάρ ὁ ψευδαπόστολος , ὡς Χριστός εἰμί μεγαλαυχέω . οὗτος λογίζομαι πάλιν ἀπό ἑαυτοῦ . ἄν ὅλως , φημί , μετέχω ὁ παρά Χριστός χάρις , ἀπό ἑαυτοῦ λογίζομαι καί μή περιμένω παρά ἐγώ διά ὁ ἐπιτίμησις μανθάνω . οὕτως καί ἐγώ Χριστός . Ἴσος φημί , ἐν οὗτος κοινωνέω , καί οὐδείς πλέω ἔχω ἐγώ · οὖον γάρ αὐτός μέν Χριστός , ἐγώ δέ ἕτερος τις · οὗτος δέ κατά τις συγκατάβασις εἶπον , ἐπεί προέρχομαι δείκνυμι ὅτι οὐ ὥσπερ ἐκεῖνος Χριστός , οὗτος καί αὐτός , ἀλλά ἤπειρος ὁ μέσος . ὅθεν φημί , “ ἐάν περισσός τίς καυχάομαι · ὡσεί λέγω , ἀρκέω τέως ὁ εἶπον , οὗτος καί ἐγώ · ἐάν γάρ τίς πλέω οὗτος εἶπον , οὐ ἄν αἰσχύνω , ἀληθής γάρ , φημί , εἴρω . περι ὁ ἐξουσία ἐγώ . ὁ πληκτικός καί τιμωρητικός ὁ ἀντιδιατίθεμαι δύναμις · εἶτα κολάζω ὁ φορτικός ὁ λόγος φημί , εἰς οἰκοδομή καί οὐ εἰς καθαίρεσις σύ , ὡσεί λέγω , ὁ δύναμις λαμβάνω ἐπί ὁ οἰκοδομέω σύ πρός ὁ πίστις , οὖον μήv πρός ὁ τιμωρέω τις . Πῶς οὖν εἶπον τις καί νῦν αὐτός ἀνατείνω ὁ παρά Χριστός σύ δίδωμι ἐξουσία , καί ἄνω φάσκω “ ἐν ἑτοῖμος ἔχω “ ἐκδικέω πᾶς παρακοή , ” εἰμί οὐ ἐπί τιμωρία ἀλλά ἐπί οἰκοδομέω ὁ ἐξουσία λαμβάνω ; ὅτι αὐτός οὗτος , φημί μάλα εἰμί οἰκοδομή σύ ὁ ὁ κώλυμα ἀναιρέω καί ὁ σκάνδαλον , οἷος ὁ ψευδαπόστολος καταργέω · εἰς οὗτος μέν λαμβάνω , ἵνα οἰκοδομέω · ἐάν δέ τις ἀνίατος νοσέω , καί ὁ ἕτερος χράω ἐνέργεια , καθαιρέω αὐτός καί καταβάλλω · ὡς εἰμί ἐν πρωτότυπος μέν ὁ οἰκοδομή , ἐν παρέπομαι δέ ὁ καθαίρεσις . οὐ αἰσχύνω . οὖον δείκνυμι φημί , ψεύστης ὅς κομπαστής . ἵνα μή δοκέω ὡς ἄν ἐκφοβέω σύ . Ζεύς οὗτος , φημί , οὗτος μέτριος εἶπον ὁ “ οὐ αἰσχύνω - “ μής , ” καί οὐδείς μέγας εἶπον , “ ἵνα μή δοκέω ὡς ἄν ἐκφοβέω “ σύ διά ὁ ἐπιστολή . ” εἶτα ὁ λόγος ὁ διαβάλλω αὐτός χράομαι . καί ἵνα μή πάλιν εἶπον “ ὅτι ὁ μέν ἐπιστολή βαρύς ” καί ὁ ἑξῆς , διά οὗτος , φημί , οὗτος μέτριος φθέγγομαι . ὁ δέ παρουσία ὁ σῶμα ἀσθενής . λέγω γάρ ὁ διαβάλλω αὐτός , ὅτι κομπάζω διά ὁ ἐπιστολή καί φοβερός ἐπιστέλλω · παραγίγνομαι δέ , εὐκαταφρόνητος τίς εἰμί , καί ἐλέγχω μή ἐάν ὁοςς γράφω . ὅτι2 οἷος εἰμί ὁ λόγος διά ἐπιστολή ἄπειμι . εἰμί οὗτος λέγω , φημί , οὗτος ἵστημι ὅτι καί πάρειμι καί ἄπειμι ὅμοιος εἰμί , καί ὥσπερ εἰμί ἄπειμι ὁ λόγος καί ὁ ἐπιστολή , τοιοῦτος καί πάρειμι ὁ ἔργον , τουτέστιν , οὖον μόνος ἀπειλέω ἄπειμι , ἀλλά ἰσχύω καί παραγίγνομαι εἰς ἔργον ἄγω ὁ απειλούμενος . κατά ἐρώτησις ἀναγνωστέον , δοκιμάζω , φημί , ἕκαστος ἐγώ βούλομαι , καί ὁ κατά ἐγώ ἐξετάζω · οὐκοῦν σύν ἀκρίβεια οὗτος ποιέω . κατά ἐπιτιμητικός ὑπόκρισις οὗτος ἀναγνωστέον , ἀντί ὁ οὐ ἐκ ὁ ἔργον ὁ ἀλήθεια ὁ ἐξέτασις , ἐκ δέ ὁ ἐπί πολύς ἁπλόος φαίνω λαμβάνω . οὖον γάρ τολμάω ἐγκρίνω ὅς συγκρίνω ἑαυτοῦ τις . ἐνταῦθα ἀλαζών ἐκεῖνος παρίστημι , καί κωμῳδέω αὐτός , κατά εἰρωνεία πρεάγων ὁ λόγος , φημί · “ οὖον γάρ τολμάω “ ἐγκρίνω , ” οἷος συναριθμέω “ ἢ συγκρίνω , ” οἷος ἀντιπαρατίθημι τις ἑαυτοῦ ὁ ἑαυτοῦ παρατίθημι διά ὁ κομπώδης ψευδολογία · ὁράω πῶς αὐτός κωμῳδέω ; ἀλλά αὐτός ἐν ἑαυτοῦ ἑαυτοῦ μετρέω . ἐκεῖνος μέν οὖν οὖον τολμάω ἑαυτοῦ συγκρίνω , μέγας , φημί , καί ὑπερβαίνω ἐγώ , ἀλλά ἐγώ κατά ἑαυτοῦ γίγνομαι ἑαυτοῦ μετρέω , καί πρός ὁ μέτρον ἐγώ καί λαλέω καί ἐπιστέλλω καί διαπράσσω . καί συγκρίνω ἑαυτοῦ ἑαυτοῦ , οὖον συνέρχομαι . καί ἐγώ μέν , φημί , ἑαυτοῦ μετρέω , ἐκεῖνος δέ ἑαυτοῦ συγκρίνω · οὖον γάρ ἀξιόω , φημί , πρός τις ὁ ἄνθρωπος συγκρίνω , ἀλλά αὐτός πρός ἑαυτοῦ , οὖον σύνειμι1 , φημί , τουτέστιν , οὖον νοέω , οὐδέ αἰσθάνομαι πῶς εἰμί καταγέλαστος ὁ ὁράω · οὖον γάρ λανθάνω , φημί , ὅτι μεταξύ ἀλλήλων ἑαυτοῦ παῖς - ροντες · ἐγώ δέ οὐ εἰς ὁ ἄμετρος καυχάομαι . “ ἐγώ δεῖ φημί , “ οὐ εἰς ὁ ἄμετρος καυχάομαι , ” καθάπερ , οὗτος , καί γάρ εἰμί εἰκός αὐτός ψεύδω λέγω , ὁ οἰκέω ἐπιτρέπω , πρός ὁ πέρας ὁ γῆ ἀφικνέομαι διδάσκω , οὗτος οὖν “ ἄμετρος ” καλέω , ὑπερβαίνω ὁ δύναμαι - ὅς αὐτός καί ὁ μέτρον . ἀλλά κατά ὁ μέτρον ὁ κανών ὅς μερίζω ἐγώ ὁ Θεός . ὥσπερ γάρ ἀμπελών διαιρέω ὁ θεός ὁ οἰκέω ἐγώ , φημί , ὁ ἀπόστολος μερίζω · “ κατά οὖν ὁ μέτρον ὁ κανό - “ Μύκονος ὅς μερίζω ἐγώ ὁ θεός , ” καυχάομαι καί λαλέω , φημί . ποῖος δέ εἰμί ὁ μέτρον σύ ; ὁ ἄχρι σύ , φημί . Ἐφίκεσθαι ἄχρι καί σύ . ἐπεί οὖν ἄχρι καί σύ φθάνω , καί οὗτος ἐγώ ὁ δίδωμι παρά Θεός μέτρον , ἄχρι καί σύ καυχάομαι , ἀπό κοινός γάρ ὁ καυχάομαι . οὖον γάρ ὡς μή ἐφικνέομαι . οὖον γάρ ἄν εἶπον τις , φημί , ὅτι μή ἀφικνέομαι , ἤγουν μή ἀφικνέομαι εἰς σύ ὑπερεκτείνω ἑαυτοῦ , λέγω φθάνω εἰς σύ , εἰκῇ ὁ λόγος κομπάζω · ὁ γάρ εἰμί ἄχρι σύ φθάνω · φθάνω δέ ἐν ὁ Εὐαγγέλιος ὁ Χριστός , τουτέστιν , οὐ ἁπλόος παραγίγνομαι , ἀλλά καταγγέλλω σύ ὁ Εὐαγγέλιος . ἐφικνέομαι . μής ἰσχύω , φημί , κἀν ἄχρι σύ ἐφικνέομαι ἢ φθάνω . ὑπερεκτείνω ἑαυτοῦ . Οἶον ὁ κόμπος ὁ λόγος . ἐν ὁ εὐαγγέλιον — εἰκώς γάρ εἰμί ὁ ψευδαπόστολος καί ἄνευ ὁ κηρύσσω παραγίγνομαι ποῦ καί ὑπέρ οὗτος καυχάομαι . οὐ εἰς ὁ ἄμετρος καυχάομαι . ὁ ὁ μέτρον , φημί , ἐγώ καί ὁ δύναμις ὑπερβαίνω ἐν ἀλλότριος κόπος · εἰκός γάρ ὁ ψευδαπόστολος ἄλλος ποῦ κηρύσσω αὐτός ἐπιδημέω ψιλός , καί ἑαυτοῦ ἐπιγράφω ὁ κήρυγμα . ἐγώ δέ , φημί , οὐ ἐπί ἀλλότριος κόπος . Ἐλπίς δέ ἔχω αὐξάνω ὁ πίστις σύ . οὐδείς ἀποφαίνω , ἀλλά ἐλπίζω , φημί , ὁ Θεός . αὐξάνω . πρός ὅς γάρ ὁ πίστις ἐπιδίδωμι ὁ μαθητής , ὁ διδάσκαλος εὐδοκιμέω . ἐν σύ μεγαλύνω . ἐλπίζω , φημί , σύ ἐπιδίδωμι πρός ὁ πίστις , ἐν σύ μέγας δείκνυμι κατά ὁ κανών ἐγώ εἰς περισσεία , τουτέστιν , ἐν σύ μεγαλύνω πλέω ἢ νῦν · οὗτος γάρ ὁ “ εἰς “ περισσεία κατά ὁ κανών ἐγώ , ” τουτέστι κατά ὁ μέτρον ἐγώ ὅς πιστεύω παρά Θεός · καλῶς δέ κανών καί μέτρον καλέω , ὡς ἐπίκτησις καί κληρονομία ὁ οἰκέω εἰσέρχομαι . εἰς ὁ ὑπερέκεινα ἐγώ εὐαγγελίζω . καί οὕτως μεγαλύνω ἐν σύ , ὥστε καί “ εἰς ὁ ὑπερ - “ ἐκεῖνος εὐαγγελίζω ” καί διδάσκω , ὅς δή καί ποιέω . εἰς ὁ ἑτοῖμος καυχάομαι . καί οὐ ὥσπερ , φημί , ὁ ψευδαπόστολος ἔχω καυχάομαι ἐν ἀλλότριος κανών καί μέρος καί ἔνθα ἄλλος κοπιάω · οὗτος γάρ ὁ “ εἰς ὁ ἑτοῖμος , ” ἔνθα φημί , προκαταβάλλω Ζεύς - δασκαλίας . ὁ δέ καυχάομαι ἐν κύριος καυχάομαι . ἐκεῖνος μέν εἰμί κατορθόω μέλλω , οὖον καυχάομαι ἐν ἑαυτοῦ , ἀλλά ἐν ὁ Θεός · ὁ γάρ καυχάομαι , φημί , ὀφείλω ἐν κύριος καυχάομαι , καί γάρ καί αὐτός ὅς φθάνω μέτρον , ἐκ Θεός ἔχω . οὖον γάρ ὁ ἑαυτοῦ συνιστάω . τίς δέ ὁ ἑαυτοῦ συνιστάω ; ὁ ψευδαπόστολος δηλονότι · κατά ὁ μέτρον γάρ , φημί , ὁ κανών , ὅς μερίζω ἐγώ ὁ Θεός · ὁ οὖν μερίζω θεός αὐτός καί συνίστημι . ὀφείλω ἀνέχω ἐγώ μικρός . Μέλλων ἐμβαίνω εἰς ὁ οἰκεῖος ἔπαινος , πολύς χράομαι ὁ προδιόρθωσις , ὁ φορτικός ὁ δοκέω ἐπαινέω ἑαυτοῦ ἀποφεύγω · εἰς οὗτος δέ αὐτός ἄγω ὁ ὁ ὑπόθεσις ἀνάγκη καί ὁ δείδω μή εἰς βλάβη ὁ μαθητής γίγνομαι · ὁ αὐτός μέν ἐξευτελίζω , ὁ δέ ψευδαπόστολος δοκέω εἰμί τίς · εἴθε ἀνέχω ἐγώ , φημί , ἀφροσύνη πρᾶγμα καί ἔργον ποιέω . ἀνέχω ἐγώ μικρός . ἀλλά καί ἀνέχω ἐγώ · οἶδα γάρ , φημί , ὅτι ἀγαπάω ἐγώ , καί πᾶς ἐγώ ἀνέχω . Σηλῶ γάρ σύ Θεός ζῆλος . οὐ εἶπον , φιλέω , ἀλλά ὅς μείζων εἰμί , “ ζηλόω σύ , ” φημί , τουτέστι , περικαῶς φιλέω . εἶτα ἵνα μή νομίζω διά ὁ ἀνθρώπινος , οἷος χρῆμα καί δόξα , φιλέω αὐτός , ἐπάγω “ Θεός “ ζῆλος · ” ζηλωτής δέ λέγω ὁ θεός διά ὁ ἄγαν ἐγώ ἀγαπάω · ζηλόω δέ ἵνα ὠφελέω ὁ ζηλωτυπουμενος · οὗτος οὖν , φημί , καί ἐγώ τοιοῦτος σύ ζηλόω ζῆλος , ἵνα σύ ὠφελέω . “ ἁρμόζω · ” πρός ὁ ἐκκλησία ἅπας ὁ λόγος αὐτός · οὗτος γάρ μετά γάμος παρθένος εἰμί · μνηστεία δέ ὁ πάρειμι καιρός , παστάς δέ ὁ μέλλω , καθό λέγω , ἀνίστημι ὁ νυμφίος · ποῖος δέ ὁ ἕδνον ; ὅς βασίλειος ὁ οὐρανός . οὗτος ὁ μνηστεία καί ὁ Δαυίδ προμνήστωρ εἰμί λέγω , “ ἀκούω , θυγάτηρ , καί ὁράω , καί “ κλίνω ὁ οὖς σύ . ” καί αὐτός ὁ Παῦλος νυμφαγωγός ἐάν λέγω , “ ὑπέρ Χριστός πρεσβεύω , ” ἵνα ὁ νύμφη λαμβάνω , φημί · οὗτος τύπος εἰμί ὁ περί ὁ Ἀβραάμ , ὅς δοῦλος πέμπω μνηστεύω 3 ὁ 2 ὁ υἱός παρθένος ἐθνικός · καί ὁ θεός πέμπω ὁ προφήτης πάλαι , καί ὁ ἀπόστολος ὕστερος μνηστεύω ὁ υἱός ὁ ἐκ ἔθνος f ἐκκλησία . ἁρμόζω γάρ σύ εἷς ἀνήρ . μνηστεύω , φημί , σύ ὁ Χριστός · οὐκοῦν διά ἐκεῖνος ζηλόω , οὖον διά ἐμαυτοῦ . φοβέω δέ μήπως ὡς ὁ ὄφις Εὔα ἐξαπατάω . εἰμί γάρ καί ὁ ἀπώλεια ὑμέτερος , ἀλλά ὁ φόβος κοινός · οὐ ἀποφαίνω ὅτι διαφθείρω , ἵνα μή ἀναίσχυντος ποιέω , ἀλλά ἀμφίβολος λέγω , “ μή πως , ” καί ὅς εἰμί διαφθείρω · καί γάρ ἐκεῖνος ὁ μείζων ἐπαγγέλλω ὥσπερ ὁ ψευδαπόστολος · δείκνυμι δέ γυναικώδης ὁ ἀπατάω . ἐν ὁ πανουργία αὐτός . ἀλλά ὥσπερ ὁ εἰμί πανοῦργος ὁ ὄφις οὐ δίδωμι ὁ γυνή συγγνώμη , οὕτως οὐδέ ὁ ὁ ψευδαπόστολος ἀπάτη δίδωμι σύ . οὕτως φθείρω ὁ νόημα σύ . “ φθείρω , ” οἷος μεταφέρω ἀπό ὁ ἁπλότης ὁ Χριστός εἰς ὁ δεινότης ὁ ἔξωθεν . δείκνυμι δέ ὅτι ἄπλαστος καί ἀφελής δήω Ψυχή ὁ πίστις , πᾶς πίστις δέχομαι καί μηδείς συλ - λογίζομαι . εἰμί μέν γάρ ὁ ἐρχόμενος ἄλλος Ἰησοῦς κηρύσσω . Τέως δείκνυμι ὁ ψευδαπόστολος ἐπείσακτος καί ξένος ὑπάρχω · ὁράω δέ οὐ εἶπον πλέω τίς λαλέω , καί γάρ εἰμί ἐκεῖνος εἰκός φλυαρέω , καί ῥῆμα κάλλος γοητεύω ὁ ἀκούω , ἀλλά , φημί , ἄλλος Χριστός , ἤγουν ὁ ἐρχόμενος πλούσιος σύ ποιέω ἐν ὁ πνευματικός χάρισμα · οὐδέτερος δέ οὗτος χρῄζω κομψεία λόγος · ὅς ἐσθίω κηρύσσω καί οὐ κηρύσσω · ὅς ἐσθίω λαμβάνω σύ , καί οὐ λαμβάνω , ὅς ἐσθίω δέχομαι σύ , καί οὐ δέχομαι . ἤ εὐαγγέλιον ἕτερος ὅς οὐ δέχομαι . οὐδέ γάρ οὐδέ οὗτος σοφία δήω ὁ ἔξωθεν · σκοπέω δέ πῶς δείκνυμι μηδείς τέλειος λέγω ἐκεῖνος · ὅς οὐ κηρύσσω , φημί , ὅς οὐ λαμβάνω , φημί , καί πάλιν , “ ὅς οὐ δέχομαι , ὁ προσδιορισμός δείκνυμι μηδείς πλέω ἐκεῖνος διδάσκω · οὐδέ γάρ ὁ πλείων λαλέω , ἀλλά ὁ ἀληθής προσέχω δεῖ . οὐ δέχομαι — ὅς ἐσθίω δέχομαι σύ καί οὐ δέχομαι . καλῶς ἀνέχω . τις λέγω , οὖς Παῦλος , ὁ Γαλάτης γράφω ; “ ἐάν τις σύ “ εὐαγγελίζω παρὸ παραλαμβάνω , ἀνάθεμα ἵστημι · ” οὗτος γράφος “ καλῶς ἀνέχω ; ” καί μήv διά οὗτος οὐ ἐσθίω ἀνέχω · εἰμί δέ ὁ αὐτός σύ λέγω , τότε ἀνέχω χρή · ἀλλά ὁράω , μέγας γάρ ὁ κίνδυνος ὁ μή προσέχω , πᾶς γάρ αἵρεσις δίδωμι πάροδος . οὕτως κομπάζω ὁ ψευδαπόστολος ὡς ἀτελής ὁ Παῦλος διδάσκω , καί ὅτι αὐτός , φημί , πλέω τίς καί τέλειος λέγω · ὁ γάρ ἔξω παιδεία χράω ὁ ἀληθής δόγμα φλυαρία ἀναμείγνυμι · διό καί φθείρω πολύς · οὗτος οὖν φημί νῦν , εἰμί μέν τίς τέλειος λέγω οὗτος , καί ἕτερος ἐσθίω κηρύσσω Χριστός καί ἐγώ παραλείπω , “ καλῶς ἀνέχω ” διά οὗτος γάρ λέγω ὅς κηρύσσω εἰμί δέ ὁ αὐτός εἰμί , φημί ὁ πίστις κεφάλαιος , καί οὐδείς πλέω εἴρω ὅσος ἵημι εἰς ὁ δόγμα , διά τίς πλέω ἔχω παρά σύ ἐκεῖνος ; ὅσος γάρ ἄν φλυαρέω , φημί , οὐδείς πλέω ὅς ἐγώ εἶπον πλήν ὁ κόμπος ὁ λέξις . λογίζομαι γάρ μηδείς ὑστερέω ὁ ὑπέρ λίαν ἀπόστολος . “ λογίζομαι γάρ μηδείς ὑστερέω ὁ ὑπέρ λίαν ἀπόστολος , ” λοιπός ὁ περί Πέτρος συγκρίνω ἑαυτοῦ , οὗτος δείκνυμι ἐθέλω , ὅτι εἰμί ἐγώ , φημί , πλέω οἶδα , καί ἐκεῖνος εἰς ἄτοπος ἀπαγωγή φέρω ὁ λόγος · ὁράω δέ ταπεινοφροσύνη · λογίζομαι , φημί , οἷος ἡγέομαι , νομίζω , οὐδείς ἀποφαντικός , καί οὐ ἁπλόος ἀπόστολος , ἀλλά ὁ ὑπέρ λίαν Πέτρος καί Ἰάκωβος καί Ἰωάννης αἰνίσσομαι · οὗτος δέ , φημί ἐπεί οὗτος νῦν χρεία . ἀλλαχοῦ δέ φημί , “ ὅς οὐ εἰμί ἱκανός καλέω ἀπόστολος . ” εἰμί δέ καί ἰδιώτης ὁ λόγος . ἐπεί ἐν οὗτος ἐγκαλλωπίζω ὁ ψευδαπόστολος εἰς ὁ μή εἰμί ἰδιώτης , δείκνυμι ὅτι οὖον φεύγω ὁ ἰδιωτεία , ἀλλά καί σεμνύνω ἐπί αὐτός · διό καί τίθημι αὐτός . καί ἀλλαχοῦ δέ οὗτος ποιέω , ἔνθα δείκνυμι ὁ εἰμί σοφός πρός βλάβη εἰμί ὁ κήρυγμα - ὅς “ ἔρχομαι γάρ ” φημί , “ οὖον κατά ὑπεροχή λόγος σοφία ἵνα “ μή κενόω ὁ σταυρός . ” ἀλλά οὖον τῆ γνῶσις . ὁ ψευδαπόστολος αἰνίσσομαι κατά ὁ ὁ Θεός γνῶσις ἰδιώτης εἰμί , ὅσπερ εἰμί ὀλέθριος . ἀλλά ἐν πᾶς φανερόω ἐν πᾶς εἰς σύ . αἰνίσσομαι ὁ ψευδαπόστολος δολερός τις καί συσκιάζω καί προσωπεῖον εὐλάβεια περίκειμαι · ἐγώ δέ οὐ οὕτως , φημί , ἐν πᾶς γάρ πρᾶγμα καί ἐν πᾶς ὅς ποιέω , φανερός εἰμί εἰς σύ ἐν οὐδείς διπλόος ὅς ὑπόκρισις , φημί . ἤ ἁμαρτία ποιέω . πληκτικός ὁ λόγος χράομαι · ἀπορρίπτω , φημί , ἡγέομαι ἐγώ εὐτελής μᾶλλον , ἁμαρτία εἰμί ποιέω ἐμαυτοῦ λιμός ταπεινόω καί μηδείς λαμβάνω παρά σύ · οὗτος , φημί , ποιέω , ἵνα σύ εἰς ὁ κατά θεός ὑψόω · ὁράω γάρ μηδείς λαμβάνω οἰκοδομέω , εἰμί δέ λαμβάνω σκανδαλίζω ἄν . ἄλλος ἐκκλησία συλάω . καί ὅς δύναμαι εἶπον ὅτι ἐκ ὁ χείρ ἐγώ ἐσθίω , ἀλλά πληκτικός ὁ λόγος ποιέω , φημί , παρά ἄλλος λαμβάνω σύ διακονέω εἰς ὁ κήρυγμα · ὁ δέ “ συλάω ” οἷος σκυλεύω , γυμνόω · οὖον γάρ ὁ λάθρῃ λαμβάνω λέγω , ἀπάγω · ὁ δέ “ ὄψον - “ νιον ” δηλόω αὐτός ὁ ἀναγκαῖος δαπάνημα · μέγας δέ ἐκεῖνος κατηγορία , οὐδέ οὗτος αὐτός παρέχω , καί ὁ χείρων , ὅτι πρός ὁ σύ , φημί , διακονία , σύ γάρ κηρύσσω παρά ἄλλος τρέω - φόμην . Πάρων πρός σύ καί ὑστερέω . τριπλόος ὁ ἔγκλημα , ὅτι καί παρά αὐτός εἰμί καί κηρύσσω , καί ὁ ἀναγκαῖος χρήζω τροφή · οὖον μόνος γάρ ἑτέρωθι πέμπω ἐγώ , φημί , ὅσπερ Μακεδών ποιέω , ἀλλά οὐδέ πάρειμι τρέφω . οὖον καταναρκάω οὐδείς . “ οὖον καταναρκάω , ” οἷος , οὐ ατονώ οὐδέ ἐκλύω ὁ ὑπομονή · οὗτος γάρ κοῦφος αὐτός ποιέω ὁ ἔγκλημα , ὅτι ἐγώ , φημί , οὐ αἰτέω . Οἰκουμένιος . καί οὕτως , καί οὗτος , φημί , “ ὑστερέω “ οὖον καταναρκάω ” οὐδέ ἀμελέω ὅς ῥᾴθυμος πρός ὁ κήρυγμα γίγνομαι , ἀλλά παρά ἐγώ μέν ὅσος χρή γίγνομαι πρός ὁ σύ σωτηρία , ἐγώ δέ ἐν ἔνδεια διατρίβω . ὁ γάρ ὑστέρημα ἐγώ προσαναπληρόω . ἐκ ὁ εἶπον ὑστέρημα , δείκνυμι μηδείς ὑπέρ ὁ ἀναγκαῖος λαμβάνω χρεία . πέμπω δέ αὐτός ὁ Φιλιππήσιος , διά οὗτος δέ καί ὄνομα τίθημι , εἰς ζηλοτυπία αὐτός ἐλεημοσύνη ἄγω . καί ἐν πᾶς ἀβαρής σύ ἐμαυτοῦ τηρέω . δείκνυμι ὅτι καί βάρος ἡγέομαι ὁ τροφή αὐτός χορηγέω , καλῶς δέ ὁ τηρέω . μής γάρ νομίζω , φημί , οὗτος ἐγώ εἴρω , ἵνα ὁ λοιπός λαμβάνω πῇ σύ · οὖον μόνος γάρ τηρέω , ἀλλά καί τηρέω . ἔρτις ἀλήθεια Χριστός ἐν ἐγώ . εἶτα ἵνα μή νομίζω οὗτος εἴρω αὐτός , ἵνα αὐτός ἐπισπάω πρός ὁ δίδωμι , φημί , “ εἰμί ἀλήθεια Χριστός ἐν ἐγώ , ” τουτέστιν , ἀληθεύω λέγω , ὅτι ὁ καύχησις οὗτος ὁ ὁ μή λαμβάνω δηλαδή . καύχησις δέ οὗτος καλέω , ἵνα μή νομίζω ὀργίζω αὐτός ἐπί ὅς λαμβάνω . “ οὖον φράσσω , ” τουτέστιν οὐ ἐκκόπτω οὐδέ διαλείπω . πῶς δέ ἄν οὖον διαλείπω ; εἰμί καί ὁ λοιπός μή λαμβάνω ἐν ὅλος ὁ ἀχαία , τουτέστιν ἐν ὅλος σύ ὁ ἐπαρχία , ἢ ὅτι ὁ καύχησις ὁ προσγίγνομαι ἐγώ ἐν ὁ κλίμα ὁ ἀχαία , ὅτι δωρεά κηρύσσω , οὖον φράσσω · σφόδρα δέ αὐτός ὡς ἀσθενής καταγιγνώσκω παρά αὐτός μή λαμβάνω . εἰμί γάρ ἐπί οὗτος καυχάομαι , οὐδαμοῦ λαμβάνω ἐσθίω , εἰμί δέ ἀλλαχοῦ γράφω ὡς παρά εὕω - σκανδαλιστής οὗτος οὐ λαμβάνω . Ζεύς τίς ; ὅτι οὐ ἀγαπάω σύ ; τις οὖν ; μισέω ἐγώ ; διά οὗτος οὐδείς αἱρέω λαμβάνω παρά ἐγώ ; ὁ θεός οἶδα , φημί , ὅτι οὖον διά οὗτος λαμβάνω παραιτέομαι . ἵνα ἐκκόπτω ὁ ἀφορμή ὁ ἐθέλω ἀφορμή . λέγος ὁ αἴτιος διά ὅς οὖον λαμβάνω · ἐπιτηρέω ὁ ψευδαπόστολος ἵνα εἰμί εὑρίσκω αὐτός λαμβάνω , ἀφορμή λοιδορία ὁ πρᾶγμα ποιέω . ἐκεῖνος οὖν ὁ ἀφορμή βούλομαι ἐκκόπτω , φημί . ἵνα ἐν ὅς καυχάομαι . Τάχα καί μή λαμβάνω ὑποκρίνομαι · διά οὗτος οὐ εἶπον , ἐν ὅς ποιέω , ἀλλά ἐν οὖς καυχάομαι . εὑρίσκω καθώς καί ἐγώ . εἶτα καί πλούσιος εἰμί ὁ ψευδαπόστολος οὐδείς λαμβάνω , καί ἐπί οὗτος καυχάομαι . ἵνα οὖν ἐν ὅς καυχάομαι , ἐν ὁ μή λαμβάνω , φημί , εὑρίσκω ὅμοιος ἐγώ , καί μή πλέω ἐγώ ἔχω · ἄτοπος γάρ εἰς ὁ ἄλλος ἐλασσόω ὧδε ὁ πλέω ἔχω . ὁ γάρ τοιοῦτος ψευδαπόστολος . τις λέγω ; ὁ ὁ Χριστός κηρύσσω καί ὁ εὐαγγέλιον , οὗτος γάρ ἄνω περί αὐτός εἴρω , ψευδαπόστολος εἰμί ; ναί , φημί , οὗτος γάρ ὑποκρίνομαι ἐν ὁ φανερός , λάθρῃ ἀνόσιος παρεισφέρω δόγμα . μετασχηματίζω εἰς ἀπόστολος Χριστός . ἐργάζομαι γάρ , ἀλλά ἀνασπάω ὁ καλῶς φυτεύω · ὁ γάρ προσωπεῖον ὑπείσειμι ὁ ἀλήθεια , οὕτως ὁ βλάβη ἐργάζομαι , καί σχῆμα περίκειμαι ἀπόστολος , καί δορά πρόβατον ἀμφιέννυμι , λύκος εἰμί ὁ ἔνδον . αὐτός γάρ ὁ Σατανᾶς μετασχηματίζω εἰς ἄγγελος φάος . Οἶον ὁ διδάσκαλος αὐτός μετασχηματίζω , διό καί πολύς πλανάω · καί εἰμί ἄγγελος σκότος , εἰς ἄγγελος ὁράω φάος , πλανάω ὁ ὄψις . οὖον μέγας οὖν εἰμί καί ὁ διάκονος αὐτός . εἰμί γάρ δεῖ θαυμάζω , ἐκεῖνος εἰμί ἄξιος θαῦμα , πῶς ὁ διδάσκαλος εἰς οὗτος τόλμα ἔρχομαι . ὡς διάκονος δικαιοσύνη . Διάκονος δικαιοσύνη εἰμί ὁ ἅγιος ἀπόστολος , διακονέω γάρ ὁ Θεός ἐν ὁ δικαιόω δύναμαι Εὐαγγέλιος . ὅς ὁ τέλος εἰμί κατά ὁ ἔργον αὐτός . κἀν γάρ σύ , φημί , ἀπατάω , οὐ ἄν διαλανθάνω ὁ ἀκοίμητος ὀφθαλμός ὁ Χριστός . πάλιν λέγω μή τις ἐγώ δόξα ἄφρων εἰμί . ἤδη μέν γάρ πολύς διόρθωσις χράω , ἀλλά οὐ ἀρκέω ἐκεῖνος μόνος . καί ὅς ἄνω εἶπον “ ὀφείλω ὀφείλω ἀνέχω ἐγώ ὁ ἀφροσύνη , ” πῶς οὖν ὧδε , φημί , “ μή τίς ἐγώ δόξα ἄφρων εἰμί ; ” ὅτι αὐτός φημί , ὁ ἐπαινέω ἑαυτοῦ ἀφροσύνη εἰμί · ἐγώ δέ οὐ ὡς ἄφρων χράομαι οὗτος ὁ λόγος , ἀλλά ἀναγκάζω πρός ὁ ὁ ψευδαπόστολος ἀπάγω σύ · διό φημί , “ μή τίς ἐγώ δόξα “ ἄφρων εἰμί , ” οὖον γάρ ἑκών , ἀλλά ἐκ ἀνάγκη εἰς ὁ ἐμαυτοῦ ἔπαινος ἐμπίπτω · εἰμί δέ μή γε , κἀν ὡς ἄφρων δέχομαι ἐγώ . εἰμί δέ μή πείθω , ἀλλά καί ἀνάγκη εἰμί ὁράω , μή ἐλεύθερος ἐγώ ἀφροσύνη νομίζω , ὡς γοῦν ἄφρων ἀνέχω λέγω ὅς λέγω , ἵνα ἐγώ καυχάομαι , καθάπερ , φημί , ὁ ψευδαπόστολος . ἐκεῖνος γάρ εἰς ὑμέτερος βλάβη καυχάομαι , εἰς οὗτος ἐγώ προάγω ὁ λόγος . ὅς λαλέω , οὖον λαλέω κατά κύριος . ὁ γάρ καυχάομαι οὖον κατά κύριος · ὁ ῥῆμα τοιγάρ “ οὖον “ κατά κύριος , ” ὁ δέ ὁ ῥῆμα σκοπός καί σφόδρα κατά κύριος . ἀλλά ὡς ἐν ἀφροσύνη . εἶτα ἵνα μή ὁ ὁ αὐτός ὁμολογέω ὅτι οὖον κατά κύριος λαλέω , καί ὅτι ἐν ἀφροσύνη λαλέω , πρόφασις ἐκεῖνος πλείων δίδωμι λοιδορία . πρῶτος μέν οὖον λέγω , ἐν ἀφροσύνη , ἀλλά “ ὡς ἐν ἀφροσύνη . ” ἔπειτα , φημί , “ ἐν οὗτος ὁ ὑπότασις ὁ καύχησις , ” κατά οὗτος ὁ μέρος ὁ καύχησις οὖον λαλέω κατά κύριος · ποῖος ; ὅτι μέλλω καυχάομαι Ἑβραῖος εἰμί καί Ἰσραηλίτης καί σπέρμα ἀβραάμ , ὁ δέ τοιοῦτος οὐ ἀνίημι εἰς καύχημα κύριος , ὅθεν καί κατά σάρξ οὗτος καλέω · ὁ γάρ εἰς Χριστός καύχησις πραότης εἰμί καί ἐγκράτεια καί ἁγιασμός . ὅτι γάρ ὁ Ἑβραῖος εἰμί καί Ἰσραηλίτης οὖον κατά κύριος εἰμί , ἀκούω αὐτός λέγω , οὐ ἐν Ἰουδαῖος οὐδέ Ἕλλην , καί ἐν Χριστός Ἰησοῦς πᾶς εἷς “ εἰμί . ” κατά ὁ σάρξ — ἀπό ὁ ἔξωθεν , φημί , οἷος ; ἀπό εὐγένεια , ἀπό ὁ περιτο - μήv ἔχω , καί Ἑβραῖος εἰμί . ἡδύς γάρ ἀνέχω . ὥστε σύ αἴτιος ἀνέχω αὐτός . ὁ ἄφρων — εἰμί γάρ ὁ ἐπί ὁ εἰμί καλός καυχάομαι ἄφρων εἰμί , πολύς μᾶλλον ὁ ἐπί ὁ μή εἰμί · ὁ ψευδαπόστολος δέ αἰνίσσομαι , καί ὁ βαρύς , φημί , ὅτι καί φρόνιμος εἰμί ἀνέχω αὐτός . εἰμί μέν γάρ εἰμί ἀνόητος , κἀν συγγνώμη ἔχω · νῦν δέ ἐν εἶμι πταίω . ἀνέχω γάρ εἰμί τις σύ καταδουλόω . σύργαστρος πόσος δουλοπρέπεια καταγιγνώσκω , καί ὡς μετά ὑπερ - βολή ὑποκλίνομαι ὁ ψευδαπόστολος . ἔστις κατεσθίω . ὁράω ὅτι καί ὁ ἔμπροσθεν εἴρω , ὁ ἵνα ἐν ὅς καυχάομαι εὑρίσκω ὡς ἐγώ , κατά συγχώρησις εἴρω , καί ὥστε μή ἐκ προοίμιον ἐλέγχω αὐτός · νῦν γάρ δείκνυμι αὐτός ὑποκρίνω ὁ μή λαμβάνω , λαμβάνω δέ , “ ἔστις γάρ λαμβάνω , ” φημί , καί ὁ μείζων “ εἰμί τις κατεσθίω · ” οὗτος γάρ δηλόω καί ἐκπιέζω - ἐκπίνω αὐτός ὑπό ὁ ψευδαπόστολος . “ ἔστις ἐπαίρω , ” οὖον σύν - μέτρος , φημί , σύ ὁ δουλεία , οὐδέ ἥμερος ὁ δεσπότης , ἀλλά φορτικός τις καί κατεξανίσταμαι σύ , “ εἰμί τις σύ εἰς “ πρόσωπον δέρω . ” ΕΛΣ ἐπίτασις ἀπόνοια αὐτός καί τυραννίς , καί ὅτι ὡς ἀνδράποδον αὐτός χράομαι . κατά ἀτιμία λέγω . οὐχ ὅτι τύπτω , φημί , ἀλλά ὅτι ὁ εἰς πρόσωπον τύπτω - Μένων οὐ μικρός πάσχω , ὡσεί λέγω πρός ὕβρις σύ λέγω οὗτος · τίς τοιγάρ οὗτος γίγνομαι ἄν αἰσχρός ; ὅταν καί ὁ χρῆμα σύ καί ὁ ἐλευθερία καί ὁ τιμή ἀφαιρέω , ἀλλά ὑβριστικός ἀργυρώνητος σύ χράομαι . διό φημί , κατά ἀτιμία λέγω . ” ὡς ὅτι ἐγώ ἀσθενέω . τίς ἕνεκα , φημί , αὐτός ἀνέχω εἰς οὗτος ; ὡς ἐγώ ἀσθενέω ὅς μή δύναμαι οὕτως σύ ἀποχράω ; πληκτικός δέ σφόδρα ὁ εἴρω , διό καί ἀσαφής αὐτός τίθημι . εἰμί γάρ , φημί , διά οὗτος αὐτός τιμάω , διότι ὑβρίζω σύ ἐπαίρω , καί μόνος οὐ εἰς πρόσωπον δέρω δύναμαι καί ἐγώ οὗτος ποιέω . ὡς ἐγώ γάρ πρός οὗτος ἀτονέω , ἐκεῖνος ὑποκλίνομαι . ὁράω πόσος ἐπίπληξις γέμω ὁ εἴρω , πᾶς δέ ὁ ἐκεῖνος ἀπόνοια ὁ αἴτιος οὗτος ἐπικλάω · διά οὖν οὗτος καυχάομαι , φημί , ἀναγκάζω , ἵνα σύ ὁ οὗτος ἀλαζονεία ἀπαλλάσσω , οὐ ἵνα ἐμαυτοῦ λαμπρύνω . ἐν ὅς δέ ἄν τις τολμάω , ἐν ἀφροσύνη λέγω , ἐγώ τολμάω . Ὅρας πάλιν αὐτός ὁ τοσοῦτος μή ἀρκέω προδιόρθωσις , ἀλλά νῦν τολμάω καί ἀφροσύνη καλέω ὁ πρᾶγμα , καί μονονού λέγω , βία ἐπί οὗτος ἔρχομαι · οὗτος δέ ποιέω παιδεύω ἐγώ ἀνάγκη Χωρὶς μή ἔρχομαι εἰς τοιοῦτος λόγος , ἐν ὅς δέ ἄν τις τολμάω πρᾶγμα καυχάομαι , οὗτος γάρ συνυπακούω - στείνω . ἑβραῖος εἰμί — οὖον γάρ πᾶς ὁ Ἑβραῖος εἰμί καί Ἰσραηλίτης · εἰμί γάρ καί Μωαβίτης καί Ἀμμανῖται , διό καθαρίζω αὐτός ὁ εὐγένεια · κατά ἐρώτησις καί ἀναγνωστέον . ὁ δέ “ διάκονος Χριστός “ εἰσέρχομαι κατά ὁ αὐτός λόγος οὗτος λέγω , “ ὑπέρ ἐγώ · ” τουτέστι , μᾶλλον ἐγώ . καί πάλιν ἀφροσύνη καλέω ὁ πρᾶγμα . φημί δέ τις μή δήω αὐτός κατά σύγκρισις προφέρω ὁ λόγος , ἀλλά παντάπασι αὐτός ἀρνέομαι εἰμί διάκονος Χριστός . ἀλλά εἴρω ὅτι οὗτος ὡς μή ἀρέσκω ποιέω εἶπον ψευδαπόστολος · ἐνταῦθα μέν ὅς εἰς ἐξέτασις ὁ λόγος ἄρχω , καί οὐ ἐσθίω αὐτός προαποφαίνω , ἀλλά ὁ διά ὁ ἔργον παρέχω ἀπόδειξις , ὅτι αὐτός μέν εἰμί , ἐκεῖνος δέ οὖον . ἐν κόπος περισσός . εἶτα λέγω λοιπός ὁ χαρακτήρ ὁ ἀποστολή · ὁ δέ περισσός καί ὑπερβαλλόντως οὖον κατά σύγκρισις ὁ ψευδαπόστολος εἴρω , ἀλλά περιουσία εἰμί σημαντικός . ἐν θάνατος πολλάκις . κατά ἡμέρα γάρ , φημί , ἀποθνῄσκω , ἐπιδίδωμι γάρ ἑαυτοῦ εἰς κίνδυνος θανατηφόρος . ὑπό Ἰουδαῖος πεντάκις τεσσαράκοντα παρά εἷς λαμβάνω . Ζεύς τίς παρά εἷς ; νόμος εἰμί ὁ πλείων ὁ τεσσαράκοντα τύπτω ἄτιμος εἰμί · ὁρίζω οὖν παρά εἷς δίδωμι , ἵνα κἀν ὁ ῥύμη ὁ τύπτω ἐκφέρω ὁ τύπτω περισσός δίδωμι , τεσσαράκοντα δίδωμι , καί μή γίγνομαι ἄτιμος ὁ τύπτω . τρίς ῥαβδίζω — ὁράω ὅτι οὖον πᾶς ὁ πάσχω ὁ Παῦλος συγγράφω ὁ Λουκᾶς ἐν ὁ Πρᾶξις ; πολύς γοῦν ὁ ἐνταῦθα εἴρω παραλείπω . οὖον γάρ πρός φιλοτιμία αὐτός ὁ ὁ συγγραφεύς πονέω . τρίς ναυαγέω — Μακραί γάρ καί διαπόντιος στέλλω ὁδός διά ὁ κήρυγμα , πᾶς πάσχω ὁ εἴρω , νυχθήμερον δέ νήχω δῖος - Νέτο μετά ναυάγιον · κίνδυνος ποταμός . καί γάρ διαπορθμεύω ποταμός ἀναγκάζω . κίνδυνος λῃστής — πανταχοῦ ὁ ἆθλος πρόσκειμαι · πανταχοῦ γάρ ὁ διάβολος πολεμέω , ληιστής ἐγείρω , ὁ ἔθνος ὁ Ἕλλην , ὁ συγγενής Ἰουδαῖος , ἕ καί μᾶλλον πολεμέω διά ὁ πίστις διαπονέω · καί τόπος οὐ εἄν ἀσφαλής αὐτός , οὖον πόλις , οὐ ἐρῆμος , οὐ ἄλλος οὐδείς . Ἰωάννης Χρυσόστομος . ἀσαφής ὁ εἴρω · φορτικός εἰμί , διά οὗτος οὕτως αὐτός τίθημι , ἵνα κλέπτω ὁ ἐπάχθεια ὁ ἀσάφεια · ὅς γάρ λέγω οὗτος εἰμί , μή γάρ οὖον δύναμαι καί ἐγώ ὁ αὐτός ποιέω ; τίς ἕνεκα αὐτός ἀντέχω ὡς ἐγώ μή δύναμαι οὗτος ποιέω ; Ὅρας ἕτερος κίνδυνος εἶδος , ὁ ἐκ ὁ ψευδώνυμος καί ὑποκριτής ἀδελφός . ὁράω δέ ὁ κίνδυνος κόπος καί μόχθος , οὗτος πάλιν ὁ κίνδυνος διαδέχομαι , καί οὐ εἰμί ἀναπνέω . ἐν λιμός καί πανταχοῦ ὁ οἰκέω καί ὁ ἀοίκητος ἀγών εἰμί καί στάδιος , ἐν γῆ , ἐν θάλασσα , ἔσωθεν , ἔξωθεν , παρά ὁ οἰκέω , παρά ὁ ἀλλότριος , παρά ὁ συγγενής , παρά ὁ ἐπίπλαστος ἀδελφός , καί οὐδέ ὁ ἀναγκαῖος εὐπορέω τροφή , οὐδέ ψιλός σκέπασμα ὁ ὁ οἰκέω διδάσκαλος , ἀλλά γυμνός ἀγωνίζομαι , καί λιμώσσω πυκτεύω , καί οὖον μόνος οὐ δυσχεραίνω , ἀλλά καί χάρις ὁμολογέω ὁ ἀγωνοθέτης Χριστός . Ὅρας δέ , εἶπον , ὅσος πάσχω , οὖον λέγω ὅσος ἐπιτρέπω , καί Χριστός προσφέρω , ὁμοῦ μέν μετριάζω , ὁμοῦ δέ καί διδάσκω , ὅτι κἀν μηδείς γίγνομαι πλέω ὁ πονέω , καί οὕτως ὁ ὁ μισθός εἰμί πληρόω - Μένα . Χωρὶς ὁ παρεκτός . πλείων γάρ εἰμί ὁ παραλείπω ὁ ἀπαριθμέω , μᾶλλον δέ οὐδέ αὐτός ὁ εἴρω κατά εἶδος εἶπον , ἀλλά ὅς μέν εὔληπτος εἰμί ὁ ἀριθμός , εἶπον , πεντάκις λέγω , τρίς καί τρίς καί ἅπαξ · ὅς δέ εἰμί ἤπειρος ὁ ἀριθμός , σιωπάω καί φημί , περισσός καί ὑπερβαλλόντως καί πολλάκις , ἐπισύστασις δέ , φημί , ὁ κοινός παρά ὁ διωγμός ἔφοδος , συνίστημι γάρ , φημί , κατά ἐν οὖον γνώμη κοινός . ὁ μέριμνα πᾶς ὁ ἐκκλησία . οὗτος κεφάλαιος ἅπας , εἰμί γάρ εἷς τις προστάτης οἰκίον οὐδέ ἀναπνέω ἰσχύω , τίς πάσχω εἰκός εἰμί ὁ ἀπόστολος μετά τοσοῦτος κίνδυνος πᾶς προνοέω ὁ οἰκέω ; Τῖς ἀσθενής καί οὐ ἀσθενέω ; καί ἵνα μή τις εἶπον ὅτι μεριμνάω μέν , οὖον πάνυ οὖν λέγω ὁ μέριμνα ὁ ἐπίτασις · τίς ἀσθενής ; φημί , οἷος βούλομαι ἀσθένεια πνευματικός τε καί σαρκικός ; καί οὐ ἐγώ ἀσθενέω . οὐ εἶπον , κοινωνέω ὁ ἀσθένεια , ἀλλά ὡς αὐτός ἐάν ὁ ἀσθενής , οὗτος διάκειμαι , ὁ δέ “ τίς , ” κἀν μέγας , φημί , κἀν εὐτελής . Τῖς σκανδαλίζω καί οὐ ἐγώ πυρόω . Ὅρας πάλιν πῶς παρίστημι ὁ ὑπερβολή ὁ ὀδύνη · ἐμπίμπλημι , φημί , καί καίω , ὁ ὁ μέν ἄλλος πάσχω , καί ἥδομαι εἰδοί ὑπέρ Χριστός πάσχω · ὧδε δέ διατιτρώσκω ὁ ψυχή , ὥστε οὗτος πλείων ηνίο . ὁ ὁ ἀσθένεια ἐγώ καυχάομαι . οὐδαμός περί σημεῖον λέγω , ἐκεῖνος γάρ Θεός δῶρον εἰμί , οὗτος δέ μετά ὁ ὁ Θεός ῥοπή καί ὁ ἀπό αὐτός ὑπομονή δείκνυμι · ἀσθένεια δέ καλέω ὁ διωγμός καί ὁ πειρασμός · οὗτος γάρ ἀσθένεια ὁ ἀνθρώπινος φύσις , ὁ λιμώσσω , ὁ ναυαγέω , ὁ πλήσσω . ὅς ἀσθένεια καλέω ὁ διά ὁ ἀσθένεια ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι αὐτός θλῖψις · σκανδαλίζω γάρ καί ἀσθενόω θλίβω αὐτός . οὕτως ὁ ἀποστολικός χαρακτήρ , διά οὗτος ὑφαίνω ὁ εὐαγγέλιον . ἐν Δαμασκός ὁ ἐθνάρχης Ἀρέτας ὁ βασιλεύς . Θέα ὁ πόλεμος , ὅσος διά αὐτός ὁ ἄρχω φρουρέω ὁ πόλις . εἰμί δέ μή πολύς πνέω κατά ὁ ἀντιδιατίθεμαι ὁ Παῦλος , οὐ ἄν εἰς τοσοῦτος ἀνάπτω ὁ ἐμθάρχην μανία , ὡς καί ὁ πόλις φρουρέω διά αὐτός . ὁ βασιλεύς . πενθερός εἰμί Ἡρώδης ὁ Ἀρέτας . καί διά θυρίς ἐν σαργάνη χαλάω . ἀιδέω γάρ εἴρω “ εὔχομαι μή ἐμπίπτω εἰς πειρασμός , ” ὅθεν οὐ ἐπιρριπτέω ἑαυτοῦ ὁ πειρασμός , ἀλλά ἔνθα καί ἀνθρώπινος μηχανή ἐν φεύγω οὖον παραιτέομαι · φυλάσσω γάρ ἑαυτοῦ ὁ κήρυγμα καί ὁ σωτηρία κήδω ὁ μαθητής μᾶλλον ὅς ὁ οἰκεῖος · διό καί ἀλλαχοῦ φημί , “ καλός ἐγώ ὁ ἀναλύω “ καί σύν Χριστός εἰμί , ὁ δέ ἐπιμένω ὁ σάρξ ἀναγκαῖος “ διά ὑμπας . ” καυχάομαι δή οὖον συμφέρω ἐγώ . καίτοι πολύς εἶπον ἄνω , πῶς ὧδε , φημί , “ οὖον συμφέρω ἐγώ ; ” ἐπεί εἰς ἕτερος εἶδος καύχησις ἄρχω , ὅσπερ αὐτός ποιέω λαμπρός , ὁ ὁ ἀποκάλυψις , φημί , οὖον συμφέρω ἐγώ οὗτος , ἵνα μή ἐγώ εἰς ἀπόνοια ἀείρω · ἄλλως γάρ παρά αὐτός μέν εἰμί , εἰς ἕτερος δέ ἐκφέρω φυσάω εἴωθα · οὐ ὅτι αὐτός οὗτος πάσχω μέλλω , ἀπάγω , ἀλλά παιδαγωγός ἐγώ , παρά ἑαυτοῦ ὁ τοιοῦτος ἔχω , ὡς ὁ διήγησις εἰς ἀπόνοια ἀείρω δύναμαι . ὁ ἵνα μή τις μείζων ὁ ἄξιος ἔννοια λαμβάνω περί ἐγώ , ὅσπερ παρακάτειμι φημί , “ μή τις εἰς ἐγώ λογίζομαι ὑπέρ ὅς βλέπω ἐγώ ὁ ἀκούω τίς ἐκ ἐγώ . ἔρχομαι γάρ εἰς ὀπτασία καί ἀποκάλυψις ΚΥ - κύριος . Μεγάλη μέν καί ὅς εἶπον , πλήν ὁ πολύς εἶπον ἔχω , εἷς οὗτος εἴρω · ὅτι γάρ ἔχω πολύς εἶπον , παρακάτιο φημί , “ καί ὁ ὑπερβολή ὁ ἀποκάλυψις . ” διά οὗτος δέ αἰνιγματωδῶς αὐτός τίθημι , ἵνα δείκνυμι ὅτι ἄκων λέγω . οἶδα ἄνθρωπος ἐν Χριστός . ὁ “ ἐν χριστός , ” προστίθημι , ἵνα μή εἶπον ὁ ψευδαπόστολος , οὐδείς γάρ εἰμί αὐτός ἀτόλμητος , διά δαίμων ἐπαίρω ὡς ὁ Σίμων . πρό ἔτος δεκατέσσαρες εἴτε ἐν σῶμα . οὐ ἄκαιρος ὁ χρόνος πρόσκειμαι , ἀλλά δύο ἕνεκα , ὁ τε δείκνυμι ὡς ὁ σιγάω δέκα τέσσαρες ἔτος οὐδέ νῦν εἄν εἶπον μή σφόδρα βιάζομαι · ἐπεί γάρ μέγας τίς δοκέω ὁ ψευδαπόστολος , καί ἕλκω πᾶς πρός ἑαυτοῦ , λοιπός ἀναγκάζω δείκνυμι , ὅτι μέγας εἰμί ἐκεῖνος , ἵνα πείθω ὁ αὐτός προσέχω λόγος αὐτός · ὁ τε αἰνίσσομαι ὡς ὁ πρό δέκα τέσσαρες ἔτος τηλικόσδε ἀξιόω , πηλίκος νῦν μετά τοσοῦτος ὑπέρ Χριστός πόνος ; οὐ οἶδα — μετριάζω μή ἀποκρύπτω ὁ ἑαυτοῦ ἄγνοια . ἔξεστι γάρ περί οὗτος σιωπάω . ἁρπάζω ὁ τοιοῦτος . ἁρπάζω ἠώς τρίτος οὐρανός , καί πάλιν ἐκεῖθεν εἰς ὁ παρά - δείδω . ὁ θεός οἶδα — τίς δέ ὅλως ἁρπάζω ; ἵνα μηδέ ἐν οὗτος μικρός ἔχω ὁ ἀπόστολος ὁ διαγίγνομαι σωματικός μετά ὁ κύριος . παράδεισος — Πολύς γάρ ὁ ὄνομα ὁ χωρίον οὗτος ἀείδω , ὅθεν καί ὁ λῃστής οὗτος ἐπαγγέλλω . καί ἀκούω — ἴσος γάρ ἕτερος ἄνθρωπος πλήν Παῦλος οὐ χωρέω τοιοῦτος ἀκούω . ποῦ εἰμί ὁ ὁ ψευδεπίγραφος ἀποκάλυψις συγγρός - ψάω ; ὑπέρ ὁ τοιοῦτος καυχάομαι . βλέπω αὐτός ὁ ἄτυφος , πῶς ὡς περί ἕτερος τις αὐτός διηγέομαι · ὑπέρ καί ὁ τοιοῦτος φημί , καυχάομαι · οὗτος δέ ποιέω συσκιάζω ὁ λόγος · ὅτι γάρ αὐτός εἄν ὁ ἁρπάζω , αἰνίσσομαι φάσκω , “ ἐάν γάρ καί καυχάομαι , οὐ εἰμί ἄφρων , ἀλέω - “ θεῖος γάρ εἴρω . ” καί ἄνω , “ καυχάομαι δή οὖον συμφέρω ἐγώ . ” ποῖος δέ ἀσύμφορος ὑπέρ ἄλλος καυχάομαι καί ἀληθεύω ; ὑπέρ δέ ἐμαυτοῦ οὖον καυχάομαι . καί τίς ἕνεκα ἄλλος ἁρπάζω σύ καυχάομαι ; δῆλος οὖν ὅτι περί σεαυτοῦ λέγω , εἰμί καί συνεσκιασμένως . εἰμί μή ἐν ὁ ἀσθένεια ἐγώ — Οἶον ἐν ὁ θλῖψις , ἐν ὁ διωγμός . ἐάν γάρ ἐθέλω καυχάομαι . καί πῶς ἄνω λέγω , “ ὀφείλω ἀνέχω ἐγώ , μικρός ὁ ἀφρον - “ σύνειμι . ” καί πάλιν , “ ὅς λαλέω , οὖον κατά κύριος λαλέω , ἀλλά ὡς “ ἐν ἀφροσύνη ; ” καί φημί , ὅτι οὖον κατά ὁ καυχάομαι εἶπον ὁ “ οὐ εἰμί ἄφρων , ” ἀλλά κατά ὁ μή ψεύδω , ὅθεν ἐπάγω , “ ἀλήθεια γάρ εἴρω . ” Μῆτις εἰς ἐγώ — οὐ εἶπον , πιστεύω ὅς εἶπον , ἀλλά ἵνα μή λογίζομαι ὅς ὑπολαμβάνω μέγας τίς , φημί , ὁ ἐμός ἄξιος . διά οὗτος γάρ ὁ περί ἑαυτοῦ ἀεί σιγάω καί κρύπτω · καί εἰμί μή ποῦ ἀνάγκη καταλαμβάνω , οὐδείς περί ἑαυτοῦ λέγω , καί λέγω δέ , συσκιάζω ἵνα μή μείζων ὑπόνοια περί ἑαυτοῦ ἔχω · εἰμί γάρ θεός αὐτός νομίζω ὁ ἄνθρωπος διά ὁ μέγεθος ὁ σημεῖον , καί ταῦρος σφάζω ἐθέλω , τίς ἄν οἰόομαι , εἰμί καί ὁ ἀποκάλυψις φανερόω , καί ὁ κατά ἑαυτοῦ καυχάομαι ; καί ὁ ὑπερβολή ὁ ἀποκάλυψις . ἵνα μή , φημί , φρονέω μέγας , ἢ ἵνα μή ὑπό ὁ ἄνθρωπος ὑπεραίρω καί δοξάζω , ὅσπερ καί ἀγαθός · οὖον γάρ χρήζω ὁ ψυχή Παῦλος χαλινός τις πρός ὁ μή φρονέω μέγας . δίδωμι ἐγώ σκόλοψ ὁ σάρξ . ὁ δεσμός λέγω , ὁ πληγάς , ὁ φυλακή , ὁ λιθασμός . Ἄγγελος Σατᾶν ἵνα ἐγώ κολαφίζω . ινές φημί κεφαλαλγέω ὁ Παῦλος , ἀλλά οὐ εἰμί · μή γάρ εἰμί ὁ σῶμα Παῦλος ἐκδίδωμι ὁ Σατανᾶς , ὁπότε αὐτός ἐπιτάσσω αὐτός καί ὀρός τίθημι , ὅτε ὁ πορνεύω ἐκδίδωμι λέγω , “ εἰς ὄλεθρος ὁ σάρξ , ” καί οὐ ὑπερβαίνω ὁ ὅρος ὁ διάβολος . τίς οὖν εἰμί Σατᾶν ; ὁ ἀντίκειμαι εἴρω ὁ ὁ Ἑβραῖος φωνή · ἄγγελος δέ Σατᾶν , ὁ ἀντίκειμαι ὁ κήρυγμα , φημί , οἷος ὁ περί Ἀλέξανδρος , Ὑμέναιος καί φιλητός . ὅς τοίνυν λέγω , οὗτος εἰμί · οὐ ἐάω ὁ θεός , φημί , ἀπονητί προβαίνω ὁ κήρυγμα , ἀλλά συγχωρέω ἐγώ πάσχω σωματικός , ἵνα πᾶς - Τάχου κρατέω ὁ κήρυγμα · καί ὁράω , ἄλλος μέν αὐτός εἶπον αἴτιος ὁ δίδωμι ὁ κολαφισμός αὐτός · ἵνα γάρ , φημί , μή ὑπεραίρω · ὁ δέ θεός ἄλλος εἶπον αἴτιος , ὑπέρ ὁ δείκνυμι , φημί , ὁ δύναμις ἐγώ διά ὁ δοκέω ἀσθένεια σύ . τέλος γάρ καί πέρας ὁ δύναμις ἐγώ λαμβάνω ἐκ ὁ σύ ἀσθένεια . εἰμί γάρ διά τις σοφιστής ὅς βασιλεύς διακονέω ὁ κήρυγμα , κἀν ὁ δύναμις ὁ διάκονος δίδωμι τις ὁ ἅπας ὑποταγή · νῦν δέ ὁ ὁ διακονέω ἀσθένεια ὁ ὁ Θεός διαδείκνυμι δύναμις , καί τελειόω αὐτός , τουτέστι ὁ τέλειος ἔχω αὐτός δείκνυμι . ἡδύς οὖν καυχάομαι ἐν ὁ ἀσθένεια ἐγώ . ἵνα μή νομίζω ὀλοφύρομαι ὁ τοιοῦτος εἰμί ῥῆμα , φημί , ἡδύς μᾶλλον καυχάομαι , διά τίς ; ὅτι ὁ ἀσθένεια ἐγώ καί ὁ ὁ Θεός δείκνυμι δύναμις , καί ἐγώ λαμπρός ποιέω , ὥσπερ σίδηρος στομόω ὁ διωγμός · ὡσεί εἶπον , ἐγώ μέν ὁ ἐναντίος αἰτέω , ἀλλά ἐπεί οὗτος ἀκούω παρά Θεός , ἡδύς ἐν ὁ ἀσθένεια καυχάομαι . ἵνα ἐπισκηνόω ἐπί ἐγώ ὁ δύναμις ὁ Χριστός . ὅσος γάρ ὁ ὁ πειρασμός ἐπιτείνω , τοσοῦτος ὁ ὁ χάροτπς αὐξάνω · “ ἐπισκηνόω , ” ὅλος ἐν ὅλος κατοικέω . εἶτα ἵνα μή τις νομίζω σωματικός ἀσθένεια λέγω αὐτός , οἷος πυρετός ἢ ἕτερος περίοδος νόσημα , φημί , “ ἐν ὕβρις , “ ἐν ἀνάγκη , ἐν διωγμός , ἐν στενοχωρία ὑπέρ Χριστός · ” οὗτος γάρ ἀσθένεια καλέω · ὁ δέ “ εὐδοκέω , ” ἐπιθυμέω εἰμί ἐν οὗτος καί εὐφραίνω · οὗτος καί ὁ ψευδαπόστολος καταισχύνω ἐπί ὁ ἐναντίος καυχάομαι , καί οὗτος πείθω μή αἰσχύνω ὁ ὁ διδάσκαλος πάθος · λαμπρός γάρ πᾶς καί ἡδύς ὁ τοιοῦτος , Χριστός ἔχω ὁ πάσχω ὑπόθεσις . ὅταν γάρ ἀσθενέω , τότε δυνατός εἰμί . ὅταν γάρ βάλλω εἰς ὁ δεσμωτήριον , τότε ὁ θεμέλιος κλονέω ποιέω · ὅταν ναυαγέω εἰς ὁ βάρβαρος ἐκρίπτω , τότε μᾶλλον δοξάζω · ὅτε εἰς ὁ δικαστήριον εἰσέρχομαι δήω , τότε μάλιστα καί ὁ δικαστής περιγίγνομαι , καί ὁ κατήγορος . ὁράω ὅτι ὅταν ἀσθενής εἰμί , τουτέστιν ἐν κίνδυνος εἰμί καί ὕβρις καί πληγή , τότε δυνατός εἰμί καί λαμπρός . γίγνομαι ἄφρων καυχάομαι . ταπεινοφροσύνη ὑπερβολή · ὁ εἰμί παράδοξος διέρχομαι , ὅς οὐ εἰμί ἄξιος αὐτός ἄνθρωπος ἀκοή , ἄφρων ἑαυτοῦ καλέω · πῶς δέ ἐγώ σύ ἀναγκάζω εἶπον ἄν ; ὁ ψευδαπόστολος καυχάομαι , φημί , εἰμί μή προσέχω ὁ οὗτος λόγος , καί ἀπόλλυμι , οὐ εἄν εἰς οὗτος ἔρχομαι ὁ ῥῆμα . ὁράω ὅτι ὁ ἀνάγκη ὁ καύχησις ποιέω ὁ οὗτος ἀπώλεια ; μέγας γάρ τίς ὁ ψευδαπόστολος ἡγέομαι , νόθος παρά αὐτός καί διαστρέφω μανθάνω δόγμα . ἐγώ γάρ ὀφείλω ὑπό σύ συνίστημι . ὑμός ἐσθίω ὁ ἐμέω ἀντιποιέω καί λόγος καί ὑπόληψις , σύ δέ ἐκεῖνος προσέχω , εἰς οὗτος ἔρχομαι ἀναγκάζω ὁ λόγος . οὐδείς γάρ ὑστερέω ὁ ὑπερλίαν ἀπόστολος . ἄνοος , φημί , λογίζομαι μηδείς ὑστερέω , νῦν δέ ἀποφαντικός , “ οὐδείς ὑστερέω , ” ὅς ἐλλείπω ὅς κατόπιν ἔρχομαι ὁ περί Πέτρος · εὔκαιρος δέ ἐπί ὁ ἀπόστολος ἔρχομαι , δείκνυμι ὅτι οὖον μόνος εἰμί ὁ ψευδαπόστολος ἀγαθός , ἀλλά καί ὁ ἀπόστολος ἴσος . εἰμί καί οὐδείς εἰμί . ὥσπερ τίς μέγας ἐρῶ καί ὑπερβαίνω αὐτός ὁ δύναμις , διορθόω αὐτός · οὐ εἶπον δέ εὐτελής εἰμί , ἀλλά ὁ πολύς κακός , “ οὐδείς εἰμί ” σύ δέ , φημί , μή οὗτος ὁράω , εἰμί οὐδείς εἰμί , ἀλλά προέχω εἰμί μή πᾶς ὅσος χαρακτηρίζω ἀπόστολος ἐκτελέω . ὁ μέν σημεῖον ὁ ἀπόστολος κατεργάζομαι ἐν σύ . σύ , φημί , ὁ λόγος μάρτυς , δεῖγμα δέ ἀπόστολος μάλιστα , ὁ φέρω πᾶς γενναῖος . Ὅρας δέ ὁ ὁ ὑπομονή , ὅσπερ εἰμί αὐτός ἀρετή , εἷς λέγω τίθημι · ὁ δέ ὁ σημεῖον , ὅσπερ οὐ εἰμί αὐτός , ἀλλά χάρις Θεός , διά πλείων ἐξηγέομαι . ὅμως σκοπέω ὁ ταπεινός Παῦλος , πόσος δεσμωτήριον , πόσος πληγάς , πόσος κίνδυνος καί ἐπιβουλή , πόσος νιφάς πειρασμός , πόσος πόλεμος ἐμφύλιος τε καί ἐξωτικός εἷς λέγω ὁ ὁ ὑπομονή παρατρέχω . ἐν σημεῖον καί τέρας — πόσος νεκρός ἐγείρω καί τυφλός ὀμματόω , καί νεκρός καθαρίζω , καί δαίμων ἐλαύνω αἰνίζω εἶπον , “ εἷς “ σημεῖον καί τέρας καί δύναμις , ” ὁ τρεῖς εἷς τίς δηλόω . τις γάρ εἰμί ὁ ἡσσάομαι ὑπέρ ὁ λοιπάς ἐκκλησία ; ἵνα μή τις εἶπον , μέγας ὅς μέν εἰμί , φημί , ὅμως οὖον τοσοῦτος ἐργάζομαι , ὅσος ἐν ὁ ἄλλος ἐκκλησία ὁ λοιπός ἀπόστολος , φημί , τίς γάρ εἰμί ὅς ἡσσάομαι ; τουτέστιν , μικρός ἔχω ὑπέρ ὁ λοιπάς ἐκκλησία · μή μικρός , φημί , μετέχω χάρισμα - ὅς ; εἰμί μή ὅτι αὐτός ἐγώ οὖον καταναρκάω σύ . Πληκτικός λόγος χράομαι · εἰμί μή ἄρα τις οὗτος ἐγώ ἐγκαλέω ὅτι τε ἐπιχωριάζω σύ , καί ἐρχόμενος πᾶς σθένος ὁ σωτηρία σύ κήδω , καί ἄπειμι διά ἐπιστολή ὁδηγέω πρός ὁ πρακτέος , καί οὐδείς πρός εἷς τίς ὁ σύ συμφέρω ῥαθυμέω , ἄπειμι τε καί πάρειμι · εἰμί διά οὗτος ἀδικέω , χαρίζω ἐγώ ὁ ἀδικία οὗτος , καί συγγιγνώσκω ἀδικέω . καί οὖον καταναρκάω σύ . Δεύτερος , φημί , ἔρχομαι , ἰδού τρίτος παρασκευάζω ἔρχομαι , καί ἐν οὐδείς ὁ σύ παραμελέω σωτηρία · εἶτα ἵνα μή νομίζω ὅτι δεῖ πάντως αὐτός ἔρχομαι νῦν γοῦν τρέφω παρά αὐτός , μάλιστα ἐπεί καί περί οὗτος πολύς διεξέρχομαι ἐν ὁ ἔμπροσθεν , ἐντεῦθεν ἤδη προαναιρέω οὗτος ὁ ὑπόνοια , ὅτι σύ θλίβω , οὖον ὁ σύ , καί σύ ἀγαπάω , οὖον ὁ σύ , ὥσπερ ὁ ψευδαπόστολος · εἶτα καί ἀπό ὁ κοινός λογισμός καί ὁ φύσις πιστόω ὁ λόγος , ἑαυτοῦ μέν ἐν τάξις πατήρ , ἐκεῖνος δέ ἐν τάξις τέκνον . ἐγώ δέ ἡδύς δαπανάω καί ἐκδαπανάω . ὁράω πόσος ἔχω βαθμός ὑπερβολή ὁ κατά ὁ Παῦλος ; ἐσθίω λαμβάνω ὁ Χριστός οὗτος κελεύω , καί οὐ λαμβάνω · ἰδού εἷς · καί ὑστερέω , ἰδού δύο · καί αὐτός κηρύσσω , ἰδού τρεῖς · καί οὖον μόνος οὖον λαμβάνω , ἀλλά καί ὁ σάρξ εἰμί δήω προσδίδωμι , τέσσαρες · εἶτα σύν ὁ σάρξ καί ὁ ψυχή αὐτός · πέμπτος · καί ὑπέρ ὁ μή σφόδρα φιλέω αὐτός , ἕκτος · καί οὐδέ ὁ ἀγάπη μή ἀγαπάω ἐγκοπή τις ποιέω , ἕβδομος . ἐγώ δέ πατήρ ἐπέχω εἰς σύ τάξις , οὖον μόνος οὖον λαμβάνω , ἀλλά καί παρέχω , καί οὐ ῥῆμα ἀλλά αὐτός ἐγώ καί ὁ ἐμαυτοῦ σάρξ · οὗτος γάρ ὁ “ ἐκδαπανάω , ” τουτέστι , κἀν ὁ σάρξ δήω δαπανάω ὑπέρ σύ , οὖον φείδομαι . εἰμί καί περισσός σύ ἀγάπη . καί οὗτος ποιέω , φημί , ὑπέρ ὁ λίαν μέν φιλέω , κακός δέ ἀγαπάω . ἔστω δέ , ἐγώ οὖον καταβαρέω σύ . κατά ἐρώτησις προάγω ὁ λόγος , καί φημί , οὗτος ὁμολογέω , ὅτι ἐγώ οὖον καταβαρέω σύ ἐν ὁ λαμβάνω τίς , “ ἀλλά “ ὑπάρχω πανοῦργος , δόλος σύ λαμβάνω , ” τουτέστι , δόλος σύ μεταχειρέομαι καί ἀκοντίζω · καί γάρ μέν αὐτοπρόσωπος οὐδείς λαμβάνω · ἄρα μή διά μέσος τις οὗτος πράσσω , πέμπω τις καί διά αὐτός λαμβάνω ; οὖον μέν οὖν · ὁ γάρ ἔρχομαι πρός σύ ὁ ἐμέω ἴχνος ἀκολουθέω . μής τις ὅς ἀποστέλλω πρός σύ — οἷος διά μέσος αὐτός · ὁράω δέ · πλεονεξία καλέω ὁ παρά ἄκων λαμβάνω , καί αὐτός δέ ἠρέμα ὀνειδίζω , ὡς καί αὐτός πλεονεκτέω ἡγέομαι εἰμί τρέφω Παῦλος . παρακαλέω Τίτος . καί οὗτος ὀνειδιστικός · οὖον γάρ πέμπω , ἀλλά “ παρακαλέω , ” δείκνυμι ὅτι εἰμί καί λαμβάνω , οὐ σφάλλω · οὖον γάρ αὐτόματος , ἀλλά κατά παράκλησις ἔρχομαι · ἀλλά ὅμως οὐδέ οὕτως λαμβάνω · εἰμί δέ καί τις ἄλλος ὁ Τίτος συναποστέλλω . οὖον ὁ αὐτός πνεῦμα περιπατέω . τουτέστιν οὖον ὁ αὐτός χάρις ὅς καί ἐγώ · χάρισμα καλέω ὁ πρᾶγμα ὁ στενόω μή λαμβάνω · ὁράω δέ πῶς ὁ οἰκεῖος κατόρθωμα ὁ Θεός ἀνατίθημι . οὖον ὁ αὐτός ἴχνος . τουτέστιν οὐδέ μικρός παραλλάσσω ἐκεῖνος ὁ ἐμός ἀκρίβεια · ὁράω δέ · οὖον μόνος αὐτός οὐ λαμβάνω , ἀλλά καί ὁ ἀποστέλλω πείθω μή λαμβάνω . κατενώπιον ὁ Θεός , ἐν Χριστός λαλέω . δείδω μή κόλαξ τις λαμβάνω δόξα · διό καί ἄνω λέγω , πάλιν ἑαυτοῦ συνίστημι , εἰμί καί μή χρῄζω συστατικός ἐπιστολή · οὐ σύ ὀν κολακεύω ὅς σύ ἀπολογέομαι λέγω οὗτος , ἀλλά ὡς ἐνώπιος ὁ Θεός καί ὁράω αὐτός λαλέω , καί ἐν Χριστός · οἷος διά Χριστός λαλέω , ὁ δέ ἐνώπιος καί διά Χριστός καί δίχα Χριστός φθόνος , πῶς εἰμί δυνατός καλακείας ὅς θωπεία ἕνεκα λαλέω ; ὁ δέ πᾶς ἀγαπητός ὑπέρ ὁ σύ οἰκοδομεύς . οὖον λαλέω οὖν πρός χάρις σύ ὅς κολακεία , ἀλλά ὑπέρ ὁ σύ οἰκοδομέω καί ὠφελέω · ἵνα ὁ ψευδαπόστολος φυγή , ἐγώ μόνος προσέχω καί ὁ ἡμέτερος λόγος · ὅς ὅτι διά οὗτος οὐ λαμβάνω , ἵνα μή σύ ἀσθενής εἰμί σκανδα - λίσσομαι . φοβέω γάρ μήπως ἔρχομαι . ὁράω κηδεμονία πατρικός ; ἀλλά ἁμαρτάνω , καί Παῦλος φοβέω . μής πως ἔρχομαι — ἐνδιάζω ἔτι , καί οὐ ἀποφαίνω . οὐχ οἷος ἐθέλω εὑρίσκω σύ . οἷος διαφθείρω . καί εὑρίσκω κατά ἀνάγκη γίγνομαι οἷος οὖον ἐθέλω . οικουμενιον . τουτέστι , τιμωρέω ὁ ἀνίατος μής πως — καί λοιπός λέγω ποῖος εὑρίσκω οὐ ἐθέλω , μετά οὗτος , φημί , ὁ ἐλάττωμα · εἴρω δέ , φημί , διά ὁ ἵστημι . ἐριθεία — οἷος ἁψιμαχία . μής πάλιν ἔρχομαι ἐγώ ταπεινόω ὁ Θεός ἐγώ . ὅτι κατά αὐτός μέν ωφρυαρτυω , ὁ δέ φευδαποστολος τιμάω . ἀρκέω , φημί , ὁ πρότερος . θεοδωριος . ταπείνωσις ἑαυτοῦ ὁ ἐκεῖνος παρανομία καλέω , βεβαιόω ὅσπερ ἤδη προαγορεύω , “ τίς ἀσθενής καί οὐ ἀσθενέω ; “ τίς σκανδαλίζω , καί ἐγώ πυρόω ; ” ταπείνωσις — ὁ λαμβάνω δίκη παρά ὁ αἰτία , ταπείνωσις οἰκεῖος καλέω , δείκνυμι ὡς οὐ ἄν δίχα μέγας ἀνάγκη οὗτος καταδέχομαι · δείκνυμι δέ ὅτι διά αὐτός πᾶς ὑπομένω , καί ὁ ταπεινόω καί ὁ πενθέω , ὁ εἶπον “ ὁ Θεός ἐγώ , ” ὁ “ ἐγώ ” γάρ πρόσκειμαι ὁ διακαής ἀγάπη δηλόω ὁ Χριστός . καί πενθέω πολύς ὁ προαμαρτάνω . σύργαστρος ἀποστολικός ἀρετή · μηδείς σύνοιδα ἑαυτοῦ κακός , ὑπέρ ὁ ὁ ἄλλος πλημμελέω , πενθέω · οὐ εἶπον δέ πᾶς , ἀλλά πολύς · καί οὐδέ οὗτος δηλόω , μετάνοια χώρα δίδωμι , καί ὅπως μή γίγνομαι ἀναίσχυντος . καί μή μετανοέω . πός εἰμί ὁ Ναυατιανός ; ἐπί ὁ ἀκαθαρσία . ἀκαθαρσία δύναμαι ἐπί ἕκαστος ἁμαρτία λέγω , οὐδείς γάρ ἁμαρτία εἰδεχθής . τρίτος οὗτος ἔρχομαι πρός σύ . ἦς δύο ἀπέρχομαι · εἰμί οὖν καί νῦν ἔρχομαι , τρίτος ἔρχομαι , καί τίς οὗτος ; ὥσπερ , φημί , ἐπί στόμα δύο καί τρεῖς μάρτυς ἅπας ῥῆμα ἀμφίβολος ἵστημι καί πέρας λαμβάνω , οὕτως ἐπί δύο καί τρεῖς ἐγώ παρουσία ἅπας ῥῆμα ἀπειλητικός ἵστημι κατά σύ , καί πέρας λαμβάνω · ὁράω δέ ὅτι ὁ παρουσία ἀντί μάρτυς χράω . καί ἤδη προεῖπον , καί νῦν προλέγω , ὥσπερ πάρειμι πρός σύ ὁ δύο εἶπον , ἰδού καί ἄπειμι ὁ τρίτος προλέγω , ἰδού τρεῖς ἄλλος μάρτυς · εἰμί μέν ὁ δύο μαρτυρία καί ὁ μέλλω εἰμί , δύο καί τρεῖς μάρτυς · ἰδού πάλιν ἄλλος τρεῖς μάρτυς , ὁ δίς πάρειμι προεῖπον , καί νῦν ἅπαξ ἐν ὁ ἀπουσία · εὐφυής δέ ὁ γραφή ὁ περί ὁ μάρτυς ἐκλαμβάνω εἰς τε ὁ τρεῖς παρουσία , καί εἰς ὁ τρεῖς παραγγελία . Οἰκουμένιος . ὁ μέν ἁμαρτάνω , ἵνα διορθόω , ὁ δέ λοιπός πᾶς , ἵνα μάρτυς ἄγω , ὅτι , φημί , παρά ἐγώ οὐδείς , ἐάν μή μετανοέω τιμωρέω . ὅτι2 ἐάν ἔρχομαι εἰς ὁ πάλιν . τις προαγορεύω καί νῦν τίς γράφω ; ὅτι , φημί , “ ἐάν ἔρχομαι εἰς “ ὁ πάλιν , ” τουτέστι ὁ ἄλλος ἅπαξ “ οὖον φείδομαι . ” Ὅρας δέ · οὐ εἶπον , τιμωρέω , ἀλλά ὡς πατήρ οὖον φείδομαι , δείκνυμι ὅτι ἔτι φείδομαι , καί οὗτος σφάλλω . ἐπεί δοκιμή ζητέω ὁ ἐν ἐγώ λαλέω Χριστός . δοκιμή , πείρω , οὖον διά οὗτος δέ κολάζω ὡς δοκιμή δίδωμι , ἀλλά ὅτι ἁμαρτάνω · οὗτος δέ εἴρω κατά ὁ λέγω ὅτι ὁ παρουσία αὐτός ἀσθενής · ἐπεί γάρ , φημί , ἐθέλω δοκιμάζω εἰμί ἐν ἐγώ λαλέω ὁ Χριστός · ὥσπερ γάρ ἐρῆμος ἐγώ ὁ Χριστός , οὐτάω σκώπτω . θεοδωριος . πείρω λαμβάνω , ὡς ἔοικα , βούλομαι ὁ ἐν ἐγώ φθέγγομαι Χριστός , καί ὅς σαφῶς αὐτός μανθάνω ὁ δύο - νάμι . ὅς εἰς σύ οὐ ἀσθενής . τις βούλομαι ὁ προσθήκη ὁ “ εἰς σύ ” καί ὁ “ ἐν σύ ; ” οὖον γάρ πρός αὐτός μόνος λέγω , πείρω ἔχω ἀπό ὅς πάσχω , ὅτι οὐ ἀσθενής ὁ Χριστός , ὅς ὅτι τέως , ἐν σύ φημί , ὁ καί διορθόω δύναμαι , ὁ δύναμις ἐπιδείκνυμι · ὁ γάρ ἀνίατος νοσέω ἐκεῖ τιμωρέω . καί γάρ εἰμί σταυρόω ἐκ ἀσθένεια . “ καί γάρ εἰμί σταυρόω ἐκ ἀσθένεια , “ πολύς θορυβέω ὁ μή ὁ δύναμις ὁ λέξις προσέχω . Ὅρας οὖν , ἀσθένεια τρόπος τρεῖς . εἷς ὁ ὁ σωματικός νόσημα · δύο ὁ περί ὁ πίστις σαθρός , ὡς αὐτός φημί , “ ὁ δέ ἀσθενέω ὁ πίστις “ προσλαμβάνω · ” τρίτος ὁ ὁ διωγμός καί πειρασμός . καί γάρ καί οὗτος ἀσθένεια ὁ Παῦλος καλέω , ὡς ἐκεῖ , “ ὁ γάρ δύναμαι - “ Μῖς ἐγώ ἐν ἀσθένεια τελειόω , “ τουτέστιν ἐν διωγμός καί κίνδυνος · καί πάλιν , “ διό εὐδοκέω ἐν ἀσθένεια , ” καί ἑρμηνεύω αὐτός ἐπάγω “ ἐν ὕβρις , ἐν διωγμός , ἐν ἀνάγκη · ” καί πάλιν , “ ὅταν ἀσθενέω , ” τουτέστι , διώκω , “ τότε δυνατός εἰμί , ” ὡς τότε μάλιστα ὁ χάρις ἐφιζάνω . κατά οὗτος οὖν ὁ ἀσθένεια ὁ τρόπος σταυρόω ὁ Κύριος , ἐπιβουλή ὑπομένω , καί κίνδυνος , καί ὕβρις · ἀλλά ὅμως , φημί , οὖον παραβλάπτω οὗτος ὁ δύναμις αὐτός . ἤ οὕτως . ἀσθένεια , φημί , ὁ δοκέω ὁ ἄπιστος , ὡσεί λέγω , εἰμί καί κατά ὁ ἄπιστος λόγος “ ἐκ “ ἀσθένεια σταυρόω , ” δηλαδή οὗτος κατά συγχώρησις δίδωμι , “ ἀλλά ζῶ , ” φημί , “ ἐκ δύναμις Θεός . ” ἀκούω δύναμις Θεός , μή οὗτος ὁ ἀνόσιος ὑπονοέω , ὅτι αὐτός ἀτονέω ζωογονέω ὁ ἴδιος σάρξ , καί διά οὗτος ὁ δύναμις ὁ πατήρ χρεία γίγνομαι · εἰμί γάρ Χριστός Θεός δύναμις εἰμί , καί Θεός σοφία , πῶς ἀτονέω ὁ ὁ Θεός δύναμις , καί οὗτος εἰς ὁ οἰκεῖος σάρξ · ὁ καί ἄλλος ζωή δίδωμι , μᾶλλον δέ ἅπας ; ἀλλά ἀδιάφορος ὁ Παῦλος καί ὁ ὁ πατήρ ὁ υἱός λέγω , καί ἔμπαλιν ὁ ὁ υἱός ὁ πατήρ · ὅτι γάρ αὐτός ὁ Χριστός αὐτός ἀνίστημι , ἀκούω αὐτός λέγω , “ λύω ὁ ναός οὗτος , καί ἐγώ ἐν τρεῖς ἡμέρα ἐγείρω αὐτός . εἰμί δέ ὅσπερ αὐτός ὁ υἰός ἐργάζομαι , οὗτος ἐκ ὁ πατήρ γίγνομαι λέγω ὁ Παῦλος , μή θορυβέω , οἶδα γάρ αὐτός εἶπον , “ πᾶς ὁ ὁ πατήρ ἐγώ ἐμός εἰμί , καί πᾶς ὁ ἐμός σός εἰμί , πρός ὁ πατήρ ἐρῶ . εἰμί γάρ ὁ σταυρός ὁ πάθος ὑπομένω διά θνητός ὁ σῶμα φύσις , οὐδείς πρός ὁ δύναμις παραβλάπτω , ἐπεί σταυρόω , οὕτως οὐδέ ἐγώ ἐπεί διώκω καί ὑβρίζω · διό ἐπάγω “ ἐν αὐτός ” καί γάρ ἐγώ ἀσθενέω ἐν αὐτός . ἐν αὐτός , τουτέστι , διά αὐτός καί δῖος ὁ κήρυγμα αὐτός ἀσθενέω ἐν ὁ διωγμός καί ὁ κίνδυνος , ἀλλά ὥσπερ ὁ σκυθρωπός αὐτός κοινωνέω , οὗτος καί ὁ φαιδρός κοινωνέω · ὅθεν ἐπάγω , “ ἀλλά ζῶ σύν αὐτός . ” ὅμοιος νοέω καί οὗτος ὁ ἄνω , “ ἀλλά ζῶ ἐκ δύναμις “ Θεός · ” ὁ δέ εἰς σύ , οἷος σύ ζῶ , τουτέστιν εἰς ὁ σύ ὠφέλεια ὅς διά σύ , ἐπεί , φημί , ἐπιτρέπω σύ , ὅς σύν σύ ζῶ τότε . ἑαυτοῦ δοκιμάζω . ὁράω οἷος κατασκευάζω , καί τίς λέγω , φημί , περί ἐμαυτοῦ , ὅτι ὁ Χριστός ἐν ἐγώ λαλέω , καί σύ γάρ αὐτός , εἰμί μή τίς ἀδόκιμος γίγνομαι , ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ Χριστός · εἰμί δέ σύ , πολύς μᾶλλον , φημί , ἐγώ · ἑαυτοῦ τοιγάρ ἀπόπειρα ποιέω , μή τίς ἐκ ὁ ὀρθός παρατρέπω δόγμα , ὁ ὁ ψευδαπόστολος διδαχή . Πῶς δέ ἄν γιγνώσκω ; ἐκ ὁ σημεῖον ὅς ποιέω , εἰμί ἔτι ποιέω αὐτός , φημί , “ εἰμί μή τίς ἀδόκιμος εἰμί . ” ἐνταῦθα καί εἰς βίος πονηρός αὐτός αἰνίσσομαι · δεῖ γάρ καί πίστις καί βίος πρός ὁ σημεῖον · εἰμί οὖν καί εἰμί ἐν ὁ πίστις , μή καί βίος δέ ὁ πίστις κατάλληλος ἐπιτηδεύω , φημί , ἀδόκιμος εἰμί , καί Χριστός ἐν σύ οὐ εἰμί , οὐδέ διά ὁ σημεῖον δείκνυμι πάρειμι πρός σύ . εἰμί μή τίς ἀδόκιμος εἰμί . εἰμί δέ ὅλως σύ μή εἰμί ἀδόκιμος , ἐλπίζω ὅτι διά ὁ εἰς σύ τιμωρία γιγνώσκω ὅτι ἐγώ οὐ εἰμί ἀδόκιμος · ἐσθίω μέν οὖν ἄλλος τρόπος γιγνώσκω σύ καί οἶδα , ὅτι δόκιμος εἰμί , ἐπεί δέ οὖον βούλομαι , διά ὁ σύ τιμωρία οὗτος γιγνώσκω . εὔχομαι δέ πρός ὁ Θεός . Ὅρας φιλόσοφος γνώμη καταφρονέω , κωμῳδέω ὡς οὐδείς δύναμαι , ἀλλά ἐν γράμμα μόνος κομπάζω , καί οὖον μόνος ἀναβάλλω διά ὁ κατά ἐκεῖνος τιμωρία ὁ οἰκεῖος ἰσχύς φανερόω , ἀλλά καί εὔχομαι μή ἐμπίπτω ποτός εἰς ἀνάγκη ὁ οὗτος ἐπιδείκνυμι . οὐχ ἵνα ἐγώ δόκιμος φαίνω . ἐκ γάρ ὁ μή ἁμαρτάνω αὐτός οὐκέτι ὁ τιμωρητικός ἐπιδείκνυμι δύναμις , καί πάλιν ὡς ἀδόκιμος καί ἀνίσχυρος κρίνω . ἐγώ δέ ὡς ἀδόκιμος εἰμί . καλῶς ὁ “ ὡς ἀδόκιμος · ” οὖον γάρ ὁ ἀλήθεια μέλλω , ἐπεί μή τιμωρέω μή ἁμαρτάνω , ἀδόκιμος γίγνομαι , ἀλλά καί μάλιστα δόκιμος , ἀλλά διά ὁ ὁ πολύς ὑπόληψις εἶπον ὁ “ ὡς ἀδόκιμος . ” οὖον γάρ δύναμαι τίς κατά ὁ ἀλήθεια . Εὐάν τις ἀληθής βιόω , φημί , καί εὐσεβής · ἀλήθεια γάρ νῦν ὁ εὐσέβεια καλέω , ὡς νόθος εἰμί ὁ δυσσεβής βίος · οὐδέ εἰμί βούλομαι ἐπάγω τιμωρία δύναμαι · οὖον συνεργέω γάρ ὁ Θεός . οὖον γάρ κατά ὁ ἀλήθεια οἷος εὐσέβεια τίς ἰσχύω · ὁ δέ ἰσχύς ἐγώ ὑπέρ αὐτός , ἵνα ὁ μή κατά αὐτός ζῶ διά ὁ τιμωρία ἀναγκάζω αἱρέω αὐτός . χαίρω γάρ ὅταν ἐγώ ἀσθενέω . ἐπεί μή δύναμαι καί βούλομαι κατά ὁ ἀλήθεια · ἄρα ἀλγέω ὑπέρ οὗτος ; οὐμενοῦν · χαίρω γάρ ὅταν ἐγώ ἀσθενής νομίζω ἐκ ὁ μή ἐπάγω τιμωρία · σύ δέ ἰσχυρός ἐκ ὁ ἀνάλωτος εἰμί ὁ τιμωρητικός ἐγώ δύναμις διά ὁ βιόω ὀρθῶς . οὗτος δέ καί εὔχομαι . ἄρας οὖν μόνος χαίρω · “ καί εὔχομαι ” μέν οὖν “ ὁ σύ “ κατάρτισις , ” τουτέστιν εὐδοκίμησις . καί ὁ ἀπαρτίζω ἐν βίος καί δόγμα χρηστός , ἢ ἵνα σφάλλω τιμωρέω δοκέω εἰμί δυνατός . Ζεύς οὗτος οὗτος ἄπειμι γράφω . ἐπεί σφόδρα ἐπιπλήσσω αὐτός πανταχοῦ μέν , μάλιστα δέ ἐν ὁ τέλος ὁ Ἐπιστολή , ὥσπερ ἀπολογέομαι , ἄν φημί · διά οὗτος οὕτως γράφω , ὡς βούλομαι ἄχρι ὁ γράμμα εἰναι ὁ ἀποτομία , καί μή ἐν ἔργον ἐπιδείκνυμι . κατά ὁ ἐξουσία εἄν δίδωμι ἐγώ ὁ Κύριος . ὥστε κἀν κολάζω , φημί , οὐ ἐγώ κολάζω , ἀλλά διάμεσος ἐγώ ὁ οὗτος ἐγώ δίδωμι ὁ ἐξουσία Χριστός . Ὅρας δέ , ἐν ὁ ἀπολογέομαι φοβερός ὁ λόγος ἐργάζομαι . τίς οὖν εἶπον τις αὐτός ; διά οὗτος λαμβάνω ἐξουσία , ἵνα τιμωρέω ὁ ἀνθρώπονς ὁ κατά εἰκών Θεός , καί εἰς οὗτος σύ ὅλως καθίστημι ὁ φιλάνθρωπος Χριστός ; οὐ εἰς καθαίρεσις , φημί , καί ἄλεθρον Ψυχή λαμβάνω ὁ ἐξουσία , ἀλλά εἰς οἰκοδομή · αὐτός γάρ οὗτος ὁ ὁ αἴτιος τιμωρέω οἰκοδομέω ἐκκλησία εἰμί · ἀσφαλής ὁ λοιπός καί δόκιμος διά ὁ τιμωρία γίγνομαι . λοιπός , ἀδελφός , χαίρετε . μετά ὁ ἐγώ , φημί , ὁ ἐμαυτοῦ ποιέω , τουτέστι συμβουλεύω , ἀπειλέω , ὑπόλοιπος εἰμί ὁ καί σύ ὁ ἀπό σύ συμφέρω . ὁ δέ “ χαίρετε ” εἰμί χαίρω δέ διορθόω νῦν τε καί ἐν ὁ μέλλω . καταρτίζω . οἱος τέλειος γίγνομαι , ἀναπληρόω ὁ λείπω . παρακαλέω . ἐπεί πολύς εἰμί ὁ πειρασμός , φημί , παρακαλέω ὑπό ἑαυτοῦ καί ὑπό ἄλλος , ἔτι δέ ὑπό ὁ συνείδησις εἰς ἀγαθός μεταβολή . εἰρηνεύω . οὗτος καί ἐν ὁ πρῶτος Ἐπιστολή ἐν προοίμιον αἰτέω · διαστασιάζω γάρ πρός ἑαυτοῦ · τίς δέ βούλομαι ὁ τε αὐτός φρονέω καί εἰρηνεύω ; ὅτι ἐν ὁ αὐτός μέν φρονέω ἐν ὁ δόγμα , μή εἰρηνεύω δέ πρός ἑαυτοῦ . καί ὁ θεός ὁ ἀγάπη καί εἰρήνη εἰμί μετά σύ . “ θεός ἀγάπη , ” ὁ θεός χρηματίζω διά ὁ ἀγαπάω ἐγώ , “ εἰρήνη ” δέ διά ὁ εἰρηνεύω ὁ ἐν οὐρανός ὁ ἐν γῆ · ἐκ δέ ὁ ἀγάπη ὁ εἰρήνη , “ ἐάν , ” φημί , “ οὗτος ποιέω , εἰμί μετά σύ ὁ Θεός . ἀσπάζομαι ἀλλήλων ἐν ἅγιος φίλημα . μής ὕπουλος , φημί , καί δολερός ὡς Ἰούδας · διά οὗτος δέ φιλέω , ἵνα ἀναζωπυρέω ὁ πρός ἑαυτοῦ ἀγάπη . ἀσπάζομαι σύ — ὁ μέν πάρειμι διά φίλημα συνάπτω , ὁ δέ ἄπειμι διά πρόσρησις · ἀπό γάρ ὁ αὐτός πρόειμι στόμα , ὅς τε ἀσπασμός καί ὁ πρόσρησις . ὁ χάρις ὁ κύριος Ἰησοῦς Χριστός . ἐπεί συνάπτω ἅπας , ὅσπερ ἔθος αὐτός καί νῦν ποιέω · ἕπω - χω αὐτός ὁ χάρις ὁ υἱός , διά ὅς σῴζω χάρις καί οὖον διά ἔργον ἐγώ , σφάζω ὑπέρ ἐγώ · καί ὁ ἀγάπη ὁ πατήρ , ὅς ἀγαπάω ἐγώ , ὁ μονογενής δίδωμι ὑπέρ ἐγώ · καί ὁ κοινωνία ὁ ἅγιος πνεῦμα , οἷος ὁ μετοχή αὐτός καί μετάληψις , διά ὅς πᾶς ἁγίζω ἐν ὁ ἐπιφοιτάω ὁ παράκλητος Θεός ὁ πνεῦμα .