catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ii-ad-corinthios-catena-pseudooecumenii-e sup1
Cap . I . 3 . Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς — Post ἰσχύς μου legitur : ἐπὶ δὲ φωτισμοῦ καὶ ζόφου καὶ σκοτώσεως νοῦ , κύριος φωτισμοῦ μου καὶ σωτήρ μου , νῦν δὲ Θεὸν οἰκτιρμῶν καὶ παρακλήσεως . Ὄρα—ἔλεον deest . Post παρακαλῶν legitur : διὰ τοῦτο , φησὶ , παρεκλήθη , ἵνα ἐκ τοῦ ὑποδείγματος τῆς ἐς ἐμὲ παρακλήσεως—πειρασμοῖς . Post παρακαλεῖν verba ὥστε—παράκλησις desunt . Post πλείονα verba τοῦτο δὲ—καθ’ ἑαυτὸ desunt . Post ἐμποιεῖ haec absunt ὡσεὶ ἔλεγε , περισσαὶ μὲν—οὐ γὰρ κατ’ ἀν’ . Verba πολλὴν δὲ—πάσχητε non habentur . Sic legitur θαρροῦμεν δὲ , ὅτι ὅσα ἂν πάσχητε , οὐ περιτρα - πήσεσθε . Καὶ Τιμόθεος . Ἀμφότεροι μὲν πρὸς αὐτοὺς ἀπεστάλησαν καὶ ὁ Τιμόθεος καὶ ὁ Τίτος , ἀλλὰ τὸν μακάριον Τίτον οὐ συνέταξεν ἐν τοῖσδε τοῖς γράμμασιν , ἐπειδήπερ αὐτὸν ὥρισεν εἶναι τούτων διάκονον . Δι’ αὐτοῦ γὰρ τήνδε πέπομφε τὴν ἐπιστολήν · ἐκκλησίαν δὲ αὐτοὺς ὀνομάζει Θεοῦ , εἰς ὁμόνοιαν πάλιν συνάπτων . Σὺν τοῖς ἁγίοις πᾶσι . Ἁγίους αὐτοὺς καλεῖ , ἐμφαίνων ὅτι εἰ τις γεώδης , ταύτης ἐκτός ἐστι τῆς προσρήσεως · δοκοῦσι δὲ οὗτοι σαλεύεσθαι . Διὰ τοῦτο καὶ κοινὴν ποιεῖται τὴν ἴασιν . Τοῦτο καὶ πρὸς Γαλάτας καὶ Ἑβραίους γράφων ποιεῖ . Συνέταξε δὲ αὐτοῖς καὶ ἅπαντας τοὺς ἐν τῶ ἔθνει πεπιστευκότας , ἓν σῶμα πάντας ἀποφαίνων τοὺς τῆς σωτηρίας ἠξιωμένους . Ὁ παρακαλῶν . Σημειῶσον ὅτι οὐκ εἶπεν ὁ μὴ ἐῶν ἡμᾶς θλίβεσθαι , ἀλλ’ ὁ ἐν τῷ θλίβεσθαι παρακαλῶν · τοῦτο γὰρ καὶ τοῦ Θεοῦ τὴν δύναμιν δείκνυσι , καὶ τῶν θλιβομένων αὔξει τὴν ὑπομονήν · καὶ οὐκ εἰπεν ὁ παρακαλέσας , ἀλλ’ ὁ παρακαλῶν · οὐ γὰρ ἅπαξ ἣ δὶς ἣ τρὶς , καὶ ἐν πάσῃ θλίψει , οὐ γὰρ ἐν τῇδέ ἢ τῇδε , φησὶν , ἀλλ’ ἐν πᾶσι δη - λαδὴ καὶ ἀεί . Ἀλλ’ αὐτοὶ — Ἐαυτῶν ἀπέγνωμεν παντελῶς , ἵνα τὴν ἐλπίδα ἐπὶ μόνῳ Θεῷ σχῶμεν · ὁ δὲ ἑαυτοῦ προαπογινώσκων , πῶς ἃν οἰκείᾳ βουλῇ ἢ δυνάμει ἣ ἀπολογίᾳ σώζεσθαι ἐλπίσοι , ὡς ἐξ ἀκολούθου τὸ ἅπαν ἑαυτοῦ ἐκδοῦναι Θεῶ . Τί ἐστι , τὸ “ ἀπόκριμα ; ” τὴν ψῆφον , τὴν προσδοκίαν , τὴν κρίσιν τοιαύτην ἠφίει τὰ πράγματα φωνήν τοιαύτην ἀπόκρισιν ἐδήλου τὰ συμβάντα , ὅτι ἀποθανούμεθα πάντως , οὐ μὴν μέχρι τῆς πείρας ἐξέβη τοῦτο , ἀλλὰ μέχρι τῆς ὑπονοίας ἔστη τῆς ἡμετέρας · ἡ μὲν γὰρ τῶν πραγμάτων φύσις τοῦτο ἀπεφήνατο , ἡ δὲ τοῦ Θεοῦ δύναμις οὐκ ἀφῆκε τὴν ἀπόφασιν εἰς ἔργον ἐλθεῖν , ἀλλ’ ἐν τῇ διανοίᾳ μόνῃ τῇ ἡμετέρᾳ , καὶ ἐν τῇ προσδοκίᾳ τοῦτο συμβῆναι συνεχώρησε · διό φησιν “ ἐν ἑαυτοῖς τὸ ἀπόκριμα τοῦ θανά - “ του ἐσχήκαμεν , ” οὐκ ἐν τῇ πείρᾳ . Τοῦτο δὲ γέγονε διὰ τὸ μὴ πεποιθέναι ἡμᾶς , φησὶν , ἰδίᾳ δυνάμει ἣ βουλῇ , ἀλλ’ ἐπὶ μόνῳ αὐτῷ , ὅτι καὶ τὰ παρ’ ἡμῖν ἀνέλπιστα καὶ ἀδύνατα , αὐτῷ ῥᾴδια καὶ δυνατά · τοῦτο δὲ φησὶ τὸν Θεὸν πεποιηκέναι οὐχ ὡς αὐτοῦ τοῦ Παύλου δεομένου τοῦτο μαθεῖν · τίς γὰρ πλέον αὐτοῦ ᾔδει τὸ δεῖν ἐπὶ τῷ Θεῷ μόνῳ ἐλπίζειν , ἀλλ’ ἵνα δι’ ἡμῶν πολλοὶ ὠφεληθῶσι πρὸς τοῦτο · εἰπὼν δὲ “ τῷ ἐγείροντι τοὺς νεκροὺς , ” ἐμφαίνει τὸ τοῦ κινδύνου μέγεθος . Caetera ut in Cod . 223 . Ὑμῶν ἕνεκεν τοῖς παντοδαποῖς περιπίπτομεν πειρασμοῖς · εἰ γὰρ προσφέρειν ὑμῖν τὸ σωτήριον οὐκ ἠβουλόμεθα κήρυγμα , οὐδεὶς ἃν ἡμῖν ἐπήνεγκε τὰ παθήματα . Ἐπειδὴ δὲ τῆς ὑμετέρας προμηθούμεθα σωτηρίας , παρὰ μὲν τῶν ἐναντίων τὴν τῶν σκυθρωπῶν δεχόμεθα προσβολὴν , παρὰ δὲ τοῦ δεσπότου Θεοῦ τὴν ψυχαγωγίαν καρπούμεθα , ὥστε καὶ τούτων κἀκείνων δι’ ὑμᾶς ἀπολαύομεν , κοινωνεῖτε δὲ ἡμῖν ἀμφότερα , ἅτε δὴ τὰ καθ’ ἡμᾶς οἰκειούμενοι διὰ πολλῶν ἐνέφηνε τοῦ κινδύνου τὸ μέγεθος · καἰ γὰρ τὸ “ ἐβαρή - θημεν , καὶ τὸ ὑπὲρ δύναμιν , καὶ τὸ “ καθ’ ὑπερβολὴν , τοῦτο σημαίνει · καὶ πρὸς τούτοις καὶ τὸ “ ἐξαπορηθῆναι καὶ τοῦ “ ζῆν · ” λέγει δὲ τοῦτο , ὅτι τοσοῦτος ἦν ὁ κίνδυνος , ὡς ἀπορή - σαντας ἡμᾶς ἀπαγορεῦσαι καὶ τὸ ζῆν · οτͅμαι δὲ αὐτὸν τὴν κατὰ Δημήτριον τὸν ἀργυροκόπον στάσιν δηλονότι . Ἐν τῇ Ἀσίᾳ . Οὕτως ἦν , φησὶν , ὁ πειρασμὸς μέγας , ὥστε καὶ αὐτοῦ τοῦ ζῆν ἐκδιωχθῆναι ἡμᾶς . Ἴνα ἐκ πολλῶν προσώπων . Tουτέστιν , ἵνα κοινὴν τὴν χάριν ἐμοί τε καὶ ὑμῖν παράσχῃ , ἤτοι διὰ πολλῶν προσώπων τῶν ὑμετέρων δηλονότι , εὐχαριστηθῇ ὁ Θεὸς ὑπὲρ τῆς εἰς ἐμὲ χάριτος . τούτου γὰρ γινομένου , πολλοὶ τὸν Θεὸν ὑμνήσουσιν ἐφ’ ἡμῖν , ὁρῶντες ἡμᾶς διὰ κινδύνων ὁδεύοντας καὶ τούτους διὰ τῆς θείας ῥοπῆς διαφεύγοντας . Ἡ γὰρ καύχησις ἡμῶν . Η καύχησις ἡμῶν , φησὶν , αὕτη ἐστί . τὸ συνειδὸς ἡμῶν μαρτυροῦν ἡμῖν ἀγαθὰ , “ ὅτι ἐν ἁπλότητι καὶ ει’λικρινείᾳ ” τουτέστιν ἄνευ δόλου , ἄνευ καλύμματός τινος καὶ ὑποκρίσεως , “ οὐκ ἐν “ σοφίᾳ σαρκικῇ , ” τουτέστιν , οὐκ ἐν δεινότητι καὶ στροφῇ λόγων συσκιαζούσῃ τὴν ἀλήθειαν “ ἀνεστράφημεν , ἀλλ’ ἐν χάριτι “ Θεοῦ , ” τουτέστι σημείοις καὶ τέρασιν , ἅτινά ἐστι χαρίσματα τοῦ Θεοῦ . Ὅτι καύχημα ὑμῶν ἐσμέν . Εἰ γὰρ τοιοῦτος , φησὶ , δειχθῶ , ο7ον εἴρηκα ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Κυρίου , τουτέστιν ἐν τῇ κρίσει , “ καύχημα ὑμῶν ἐσμεν , ” ὅτι τοιούτων , φησὶν , ηὐπορήσατε διδασκάλων · τῶν οὐδὲν ἀνθρώπινον διδαξάντων , καὶ ἡμεῖς δὲ ἐν ὑμῖν καυχησόμεθα ὅτι τοιούτων — Caetera ut in 223 . Καὶ ταύτῃ τῇ πεποιθήσει ἐβουλόμην . “ Καὶ ταύτῃ τῇ πεποιθήσει , ” φησὶ , τουτέστι , τὸ καυχᾶσθαι ἐφ’ ὑμῖν τὸ καύχημα ἡμῶν εἶναι , τὸ ἀγαπᾷν ὑμᾶς , τὸ μηδὲν ἑαυτῷ πονηρὸν συνειδέναι . ’ * Ἐβουλόμην πρὸς ὑμᾶς ἐλθεῖν τὸ πρό - “ τερον , ἵνα διπλῆν χάριν ἔχητε , ” καὶ τὴν διὰ τῶν γραμμάτων , καὶ τὴν διὰ τῆς παρουσίας · χάριν δὲ τὴν χαρὰν λέγει . Οὐ γὰρ ἄλλα γράφομεν ὑμῖν . “ Οὐ γὰρ ἄλλα , ” φησὶ , τουτέστι ξένα καὶ ἀλλότρια ἡμῶν ἐγράφομεν ὑμῖν , ἀλλ’ ἐκεῖνά φησιν ἐγράφομεν ὑμῖν , ἃ ἀναγιγνώσκετε , τουτέστιν ἃ ὑπομιμνήσκεσθε εἶναι παρ’ ἡμῖν · ἀνάγνωσις γάρ ἐστιν ἡ ὑπόμνησις ἡ ἄνωθεν γνῶσις · καὶ τί λέγω ταῦτα ; ἀλλὰ καὶ ἅτινα ἐπιγινώσκετε εἶναι ἡμῶν ἴδια , μήτε ὑπομνησθῆναι δεόμενοι , διὰ τὸ πρόδηλον αὐτῶν , ἀλλ’ ἀκριβῶς εἰδότες καὶ πρὸ ὑπομνήσεως · “ ἐλπίζω δὲ ὅτι καὶ ἕως τέλους ἐπιγνώσεσθε , καθὼς “ καὶ ἐπέγνωτε ἡμᾶς ” τοιούτους ὄντας , οἵους αἱ ἐπιστολαὶ δηλοῦσι , καὶ ὁ παρελθὼν ἐγγυᾶται βίος , καθὼς ἐκ μέρους φησὶν , ἔγνωτε . Τοῦτο οὖν βουλευόμενος . “ Τοῦτο τοῦτο οὖν βουλευόμενος , ” τὸ ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς τίνος ἕνεκεν οὐκ ἦλθον ; ἄρα ὡς ἐλαφρὸς καὶ εὐρίπιστος τοῖς οἰκείοις ἐναντιούμενος λόγοις ; μὴ γένοιτο , ἀλλὰ τι τὸ αἴτιον ; ὅτι ἃ βουλεύομαι , φησὶν , οὐ κατὰ σάρκα βουλεύομαι , ἵνα ᾖ παρ’ ἐμοὶ τὸ ναὶ , ναὶ , καὶ τὸ οὒ οὔ · ὅπερ αὐτὸς ἐρωτηματικῶς τέθεικε · ὃ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν · ὁ σαρκικὸς ἄνθρωπος , καὶ κατὰ σάρκα βουλευόμενος , ὁ δὲ ὑπὸ τοῦ πνεύματος ἀγόμενος οὐκ ἔχει ἐξουσίαν βαδίζειν ὅπου θέλει , ἀλλ’ ἐκεῖνα ἀναγκάζεται ποιεῖν , ἃ βούλεται τὸ Πνεῦμα , ὤστε οὐχ ὡς εὐρίπιστος καὶ ἐλαφρὸς ἐλθεῖν ὑπερεθέμην , ἀλλὰ τοῦ Πνεύματος ἀλλαχοῦ εἴπερ ἐβουλόμην ἄξαντος . Ὄρα δὲ σοφίαν , ὅπερ οἱ λοιδοροῦντες πρόφασιν διαβολῆς ἐποιοῦντο τὸ ὑποσχόμενον μὴ ἐλθεῖν · τοῦτο αὐτὸς πρόφασιν ἐγκωμίου ποιεῖται , τὸ μὴ ἐξουσιάζειν ἑαυτοῦ , ἀλλ’ ἄγεσθαι ὑπὸ τοῦ Πνεύματος ὅπου αὐτῷ δόξει . Καὶ δοὺς τὸν ἀρραβῶνα τοῦ πνεύματος . Διὰ μέντοι τοῦ ἀρραβῶνος ᾐνίξατο τῶν δοθησομένων τὸ μέγεθος . Ὁ γὰρ ἀρραβὼν μικρόν τι μέρος ἐστὶ τοῦ παντός · εἶτα διδάσκει σαφέστερον τί δήποτε προτέρους μὲν αὐτοὺς ἰδεῖν ἠβουλήθη , μετὰ Μακεδόνας δὲ παραγενέσθαι πρὸς αὐτοὺς ἐπηγγεί - λατο . Πιστὸς δὲ ὁ Θεός . Ἀντίθεσιν ἀνακύπτουσαν λύει · εἰ οὐκ ἔστι , φησὶ , παρὰ σοὶ τὸ ναὶ καὶ οὐ , ἀλλὰ ἃ νῦν λέγεις ἀνατρέπεις μετὰ ταῦτα , ὥσπερ ἐπὶ τῆς ἐπιδημίας τῆς σῆς ἐποίησας · οὐαὶ ὑμῖν , μήποτε καὶ ἐν τῷ κηρύγματι τοῦτο γέγονεν . ἵνα οὖν μὴ ταῦτα ἐννοοῦντες ταράττονται , φησὶν ὅτι οὐκ ἐπὶ τοῦ κηρύγματος οὕτως ἐγένετο · τὰ μὲν γὰρ ἀνθρώπινα οἷόν τε διαψευσθῆναι , τὰ δὲ τοῦ Θεοῦ οὐχ οὕτως · διὸ , φησὶ , “ πιστὸς ὁ Θεὸς , ” τουτέστιν , ἀληθής . μὴ οὖν ὑποπτεύετε τὰ ἐκείνου οὕτως · οὐδὲν γὰρ ἐν αὐτοῖς ἀνθρώπινον ὑπάρχει . Ὁ γὰρ τοῦ Θεοῦ υἱὸς Ἰησοῦς Χριστός . Ἐπειδὴ εἶπε λόγον , ἐπάγει λοιπὸν , ποῖον λόγον φησὶ , τὸ δὲ ναὶ καὶ τὸ οὓ τοῦτο σημαίνει · οὐκ ἀνέτρεψα , φησὶν , ἃ πρότερον εἴπομεν τῷ κηρύγματι , οὐδὲ νῦν μὲν τοῦτο , νῦν δὲ ἐκεῖνο διελέχθην ὑμῖν , “ ἀλλὰ ναὶ ἐν αὐτῷ γέγονε , ” τουτέστιν , ὅπερ εἰπον · ἀπαρασαλεύτως καὶ βεβαίως ὁ λόγος μένει · “ ὅσαι γὰρ ἐπαγγελίαι “ Θεοῦ , ἐν αὐτῶ τὸ ναὶ , καὶ ἐν αὐτῶ τὸ ἀμὴν , τῷ Θεῷ πρὸς δόξαν “ δι’ ἡμῶν · ” ἐπειδὴ γὰρ , φησὶν , ἐν τῷ κηρύγματι πολλά ἐστι τὰ ἐπαγγελλόμενα , οἷον ἀνάστασις νεκρῶν , υἱοθεσία , τὰ μέλλοντα ἀγαθά φησιν οὑν , οὐ μόνον τὸ κήρυγμα ἀεὶ ὡσαύτως ἔχει καὶ κεκήρυκται , ἀλλὰ καὶ αἱ ἐν αὐτῷ ἐπαγγελίαι · οὐ γὰρ ἐγένετο αὐταῖς καὶ οὔ · τουτέστιν , οὐ ποτὲ μὲν ἀληθῆ τὰ εἰρημένα , ποτὲ δὲ ψευδῆ , ἀλλ’ ἀεὶ ἀληθῆ . ᾿Εγὼ δὲ μάρτυρα τὸν Θεὸν ἐπικαλοῦμαι . Ἔξωθεν συνυπακουστέον , αὐτός ἐστιν ὁ πληρῶν τὰς οἰκείας ὑποσχέσεις . ζητητέον δὲ πῶς ἄνωθεν εἰπὼν , διὰ τοῦτο μὴ ἀπεληλυθέναι , ὡς οὐκ ἔχων ἑαυτοῦ ἐξουσίαν , ἀλλ’ ὑπὸ τοῦ Πνεύματος εἰς ἕτερα ἀποσταλεὶς , νῦν λέγει , “ ὅτι φειδόμενος ὑμῶν οὐκ ἦλθον . ” φαμὲν οὖν ὅτι ὅτε λοιπὸν ἠφήθη ( sic ) ὑπὸ τοῦ Πνεύματος ἀπελθεῖν , διὰ τὸ φείδεσθαι αὐτῶν οὐκ ἀπῆλθεν · ἢ ὅτι μετὰ τῆς κωλύσεως τοῦ Πνεύματος καὶ τοῦτο ἐκώλυσεν · ἣ ὅτι καὶ διὰ τοῦτο ἐκ τοῦ Πνεύματος ἐκωλύθη · ἦσαν γάρ τινες ἁμαρτήσαντες καὶ μὴ μετανοήσαντες · περιέμενεν οὖν τὴν μετάνοιαν αὐτῶν · “ φειδόμενος ” δὲ διὰ τοῦτο εἶπεν , ἐπειδὴ ἐπετέτραπτο παρὰ Θεοῦ καὶ τιμωρεῖσθαι τοὺς ἁμαρτάνοντας . Τῷ Θεῷ πρὸς δόξαν δι’ ἡμῶν . Πληροῖ αὐτὰς δι’ ἡμῶν , τουτέστι , καὶ τῶν εἰς ἡμᾶς εὐεργεσιῶν πρὸς δόξαν τὴν αὐτοῦ · τοῦτο γάρ ἐστι “ τῷ Θεῷ πρὸς δόξαν . ” ᾿Εγὼ δὲ μάρτυρα τὸν Θεὸν ἐπικαλοῦμαι . Πεῖσαι βουληθεὶς ὁ θεῖος Ἀπόστολος , ὡς ἀληθῆ τὰ λεγόμενα , τὸν τῶν ἐννοιῶν ἐπόπτην εἰς μαρτυρίαν ἐκάλεσεν · εἶτα κολάζει τὸ τραχὺ τῶν εἰρημένων · σκληρὸς γὰρ ἢν καὶ ἀπειλῆς γέμων , ὅτι φειδόμενος αὐτῶν τὴν πρὸς αὐτοὺς ὁδὸν ἀνεβάλλετο , καί φησιν , “ οὐχ ὅτι κυριεύομεν ὑμῶν · ” τοῦτο δὲ ὡς ὑφορβοῦν τέθεικε · διὸ καὶ ἐπήγαγε ταῦτα , οὐχ ὡς δεσπόζων ὑμῶν εἴρηκα . Ἀλλὰ συνεργοί ἐσμεν τῆς χαρᾶς ὑμῶν . Ἐπειδὴ γὰρ , φησὶν , ἡ χαρὰ ὑμῶν ἡμετέρα ἐστὶν , οὐκ ἦλθον , ἵνα μὴ ἐμβάλω λύπην εἰς ὑμᾶς , ἀνακρίνων ὑμᾶς , φησὶν , ἕνεκεν τῶν σφαλμάτων ὑμῶν κατὰ πρόσωπον , ἀλλ’ ἐμήνυσα , ἵνα διορθωθέντες ἀπὸ τῆς ἀπειλῆς εὐφρανθῆτε . Τὸ μὴ πάλιν ἐλθεῖν ἐν λύπῃ πρὸς ὑμᾶς . Τὸ “ πάλιν ” εἰπὼν , δείκνυσι καὶ ἤδη λυπηθέντα αὐτὸν ἐπ’ αὐ - τοῖς . ὁ δὲ Θεοδώρητος , τὸ “ πάλιν ” τῇ παρουσίᾳ οὐ τῇ λύπῃ συνέζευκται . Εἰ γὰρ ἐγὼ λυπῶ ὑμᾶς . Εἰ καὶ λυπῶ , φησὶν , ὑμᾶς ἐν τῷ ἐπιτιμᾷν , ἐν τῷ ἀποστρέφεσθαι ὑμᾶς · πλὴν εὐφραίνομαι δι’ αὐτὸ τοῦτο , ὅτι τοσοῦτον ὑμῖν ἐμοῦ μέλει , ὡς δάκνεσθαι ἐκ τῆς ἀποστροφῆς καὶ λύπης . Τίς γάρ με οὕτως εὐφραίνει , φησὶν , ὡς τῶν ἐγκαλουμένων ἡ αἴσθησις · τεκμήριον γὰρ αὕτη τῆς ἐκ τῶν ἐγκλημάτων ἐγγινομένης ὠφελείας . Τοῦτο δὲ εἰπὼν ἐμφαίνει αὐτοὺς ὠφεληθέντας ἐκ τῆς ἐπιτιμήσεως τῆς διὰ τὸν πεπορνευκότα εἰς αὐτοὺς διὰ τὴν εἰς αὐτοὺς κοινωνίαν γενομένης · Καὶ ἔγραψα ὑμῖν τοῦτο αὐτό . Καὶ τοῦτο αὐτὸ , φησὶν , ἔγραψα ὑμῖν , ἵνα διορθώσησθε καὶ μὴ λύπην σχῶ ἀφ’ ὑμῶν , ἀφ’ ὣν κατορθούντων χαίρειν ἔδει · πέποιθα γὰρ , ὅτι ἡ διόρθωσις τῶν ἀδελφῶν καὶ ἐμοὶ τίκτει χαρὰν καὶ ὑμῖν . ἡ γὰρ ἐμὴ χαρὰ πρόφασις γίνεται καὶ ὑμετέρας χαρᾶς . ἐπεὶ οὖν ἡ διόρθωσις τῶν ἀδελφῶν κοινῆς χαρᾶς γίνεται πρόξενος , πάνυ αὐτῆς ἐρῶ , καὶ μὴ γινομένης ἀλγῶ . τοιγαροῦν τὰς ἐγκλήσεις καὶ τὰς ἐπιτιμήσεις ἃς ἔγραψα , ἀπὸ θλίψεως καὶ συνοχῆς καρδίας ἔγραψα , οὐχ ἵνα λυπηθῆτε σπουδάζων , ἀλλ’ ἵνα πνευματικῶς καὶ ἐπὶ διορθώσει λυπηθῆτε . ἀλλὰ τοῦτο μὲν οὐ λέγει , ἀλλ’ ἵνα τὴν ἀγάπην μου , φησὶ , γνῶτε · τὸ γὰρ ἐμὲ ἀδημονεῖν ἐφ’ οἷς ἁμαρτάνετε ὑμεῖς , δεῖγμα μεγίστης ἀγάπης . Εἰ δέ τις λελύπηκεν . Μεῖζόν τι εἰπεῖν οὐκ ἠβουλήθη καὶ δεῖξαι πᾶν τὸ σῶμα τῆς ἐκκλησίας κοινωνῆσαν τῆς λύπης , ἀλλὰ τοὺς ἄλλους καταλιπὼν αὐτῶν ἐμνημόνευσε μόνον · τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ ἀπὸ μέρους , καὶ ἵνα μὴ ἐπιβαρῶ . Εἰτα τὴν πατρικὴν φιλοστοργίαν γυμνοῖ , ἱκανὸν τῷ τοιούτῳ ἡ ἐπιτιμία αὕτη ἡ ὑπὸ τῶν πλειόνων . Εἰ δέ τις γὰρ , φησὶ , λελύπηκε , τὸν πεπορνευκότα λέγει . τὸ δὲ “ ἀπὸ μέρους ἀντὶ τοῦ ἐν μέρει · ἐν μέρει δὲ εἶπον , φησὶν , “ ἵνα μὴ ἐπιβαρῶ , ” τοῦτ’ ἔστιν , ἐπιπαροξύνω κατ’ αὐτοῦ “ πάντας ὑμᾶς . ” Ἀλλὰ ἀπὸ μέρους . Οἶδα , φησὶν , ὅτι οὐκ ἐμὲ μόνον λελύπηκεν , ἀλλὰ καὶ πάντας ὑμᾶς τὸ συμβάν · “ ἀπὸ μέρους ” δὲ εἶπεν , οὐχ ὡς ὑμῶν ἐλάττονα ἀλγησάντων ἢ ἐγὼ , ἀλλ’ ἵνα μὴ βαρήσω ἐκεῖνον φησὶ δὲ διὰ τὸν πορνεύσαντα ἐν Κορίνθῳ . Ὥστε τοὐναντίον μᾶλλον ὑμᾶς χαρίσασθαι . Ὅρα πῶς πάλιν αὐτῶν καταστέλλει , ἵνα μὴ τῇ συγχωρήσει γένηται χείρων · οὐ γὰρ ἐπειδὴ ἄξιός ἐστιν , οὐ δὲ ἐπειδὴ ἀρκοῦσαν μετάνοιαν ἐπεδέξατο , ἀλλ’ ἐπειδὴ ἀσθενής ἐστι · διὰ τοῦτο , φησὶν , ἀξιῶ · διὸ καὶ ἐπήγαγε , “ μή πὼς τῇ περισσοτέρᾳ λύπῃ κατα - “ ποθῇ . ” τί ἐστι τὸ “ καταποθῇ ; ” ἢ τὸ ποιήσας ὅπερ Ἰούδας ἐποίησεν , ἢ καὶ ἐν τῷ ζῆν χεῖρον γενόμενον πῶς ἀποσκιρτήσῃ , μὴ φέρων ἐπὶ πλεῖον τὴν ἐπίπληξιν , οὐχ ὡς ἀπονηψάμενον τέλεον , ἀλλ’ ὡς δεδοικὼς μὴ χαλεπώτερον ἐργάσηται , οὕτως ἐδεξάμην , φησίν · ὅθεν μανθάνομεν ὅτι οὐ δεῖ μόνον πρὸς τὴν φύσιν τῶν ἁμαρτημάτων , ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν διαφορὰν καὶ τὴν ἕξιν τῶν ἁμαρτανόντων , τὴν μετάνοιαν ὁρίζειν . Ὥστε τοὐναντίον . Ἴνα μὴ νομίσῃ ὁ πεπορνευκὼς ἱκανῶς μετανενοηκέναι , καὶ τοῦ λοιποῦ ῥᾳθυμότερος γένηται , φησὶ τὸ “ χαρίσασθε , ” τουτέστι εἰ καὶ μὴ ἄξιός ἐστι λαβεῖν κατὰ ὀφειλὴν τὴν συγγνώμην , μὴ μόνον , φησὶ , λύσητε τὴν ἐπιτίμησιν , ἀλλὰ καὶ πάλιν παρακα - λέσατε αὐτὸν , καὶ ἐν τῇ προτέρᾳ ἔχετε τάξει · ἐναντίον δέ ἐστιν ἢ παράκλησις τῇ ἐπιτιμήσει . Εἰς τοῦτο γὰρ καὶ ἔγραψα . Διὰ τοῦτο , φησὶν , ἔγραψα ὑμῖν ταῦτα , ἵνα γνῶ , εἰ ἄρα ὥσπερ ἠκούσατέ μου καὶ ἀπεκόψατε , ἐὰν τοὺς ἀπ’ αὐτοῦ οὕτως μου ἀκούσεσθε εἰς τὸ δέξασθαι αὐτόν . Εἰ γὰρ καὶ διὰ τὴν ἐκείνου σωτηρίαν , ἵνα μὴ τῇ περισσοτέρᾳ λύπῃ καταποθῇ , ἔγραψεν , ἀλλὰ προτρέψασθαι αὐτοὺς πρὸς τὸ πεισθῆναι βούλεται · μεγίστην δὲ δείκνυσι τῶν Κορινθίων ἀρετήν · οὕτω γὰρ μετεβλήθησαν , ὥστε εἰς ἔχθραν ἄσπονδον τοῦ πεπορνευκότος γενέσθαι . Ὦι ’δε τι χαρίζεσθε , καὶ ἐγώ . Tοῦτο φησὶ , τὰ δεύτερα ἑαυτῷ διδοὺς , ἵνα τὴν ἐκείνων γνώμην μαλάξῃ · ὃ γὰρ ἃν ὑμεῖς συγχωρήσητε , κἀγὼ συγχωρῶ . Οὐ γὰρ αὐτοῦ τὰ νοήματα ἀγνοοῦμεν . To ποικίλον , τὸ δολερὸν , τὸ κακομήχανον , τὸ κακοῦργον , τὸ ἐπὶ προσχήματι εὐλαβείας ἐπηρεαστικὸν ἐμφαίνων . Ἐν προσώπῳ Χριστοῦ . Εἰς δόξαν Χριστοῦ , ἣ ὡς τοῦ Χριστοῦ καὶ τοῦτο κελεύοντος , ὃ μάλιστα αὐτοὺς ἔπειθε · τοῦτο γὰρ τὸ “ ἐν προσώπῳ Χριστοῦ . ” τοῦτο δὲ , φησὶν , ἐποίησα , ἵνα μὴ πλεονεκτηθῶμεν ὑπὸ τοῦ Σατανᾶ . εἰ γὰρ ἐάθη οὗτος , καὶ ἐκ τῆς περισσοτέρας λύπης κατεπόθη , ἐμέλλομεν πλεονεκτεῖσθαι ὑπὸ τοῦ Σατανᾶ λαμβάνοντος τὸ μὴ ἑαυτοῦ διὰ τῆς ἀπογνώσεως , ἀλλὰ τὸ τοῦ Χριστοῦ διὰ μετανοίας . Ἀλλὰ ἀποτεξάμενος αὐτοῖς . Tουτέστιν , οὐ διέτριψα πολὺν χρόνον , στενοχωρούμενος , ὀδυνῶ . μενος . τῷ δὲ Θεῷ χάρις . Tουτέστιν , εὐχαριστοῦμεν τῷ Θεῷ τῷ φανεροῦντι ἡμᾶς διὰ τοῦ πάσχειν κακῶς μετὰ τῶν τοῦ διαβόλου τροπαίων · τοῦτο γὰρ ὁ θρίαμβος βούλεται · ἐν γὰρ τῷ πάσχειν κακῶς αἱ κατὰ τοῦ δια . - βόλου νίκαι συνίστανται · ἐν Χριστῷ δὲ , φησὶ , τουτέστι διὰ τὸν Χριστὸν καὶ τὸ κήρυγμα . Καὶ τὴν ὀσμὴν τῆς γνώσεως . Ἡ ὀσμὴ τῆς γνώσεως δύο δηλοῖ , ὅτι τε τὸ κήρυγμα οὐράνιον ὑπάρχει μύρον , καὶ ὅτι οὐκ ἀνακεκάλυπται πᾶσιν · ὥσπερ γὰρ ἡ ὀσμὴ δηλοῖ ποῦ μὲν εἶναι μύρον , τὴν δὲ οὐσίαν αὐτὴν οὐ δηλοῖ πνέοντος , οὕτω καὶ ἡ διὰ τοῦ κηρύγματος γνῶσις δηλοῖ μὲν δἶναι Θεὸν , ὁποῖος δὲ τὴν οὐσίαν ἐστὶν οὐκέτι . Ὅτι Χριστοῦ εὐωδία ἐσμὲν τῷ Θεῷ . Ἄντε γὰρ σώζεταί τις , φησὶν , ἄν τε ἀπόλλυται , τὸ εὐαγγέλιον τὴν οἰκείαν ἀρετὴν ἔχον μένει · οὐ γὰρ αὐτοῦ τὸ ἔργον ἡ ἀπώλεια , ἀλλὰ τῆς ἐκείνων ἀγνωμοσύνης . Εὐωδία τοίνυν ἐσμὲν τοῦ οὐρανίου μύρου καὶ θυμιάματος , τὴν ὀσμὴν αὐτοῦ περιφέροντες · πανταχοῦ δὲ εὐωδία ἐσμὲν ἐν Χριστῷ τῷ Θεῷ , οἷον ἀναφερομένη πὼς , ἣ ἑαυτοὺς ἱερουργοῦντες , ἣ ἀπὸ τῶν ἔξωθεν καθ’ ἡμέραν ἀποθνήσκοντες , καὶ εἰς ἱερεῖον λογιζόμενοι Χριστοῦ . καὶ εὐωδίαν τοῦ εὐαγγελίου κηρύσσομεν τοῦ Χριστοῦ , κἄν τις ἐκ τούτου σώζηται διὰ πίστιν , κἄν τις ἀπόλλυται δι’ ἀπιστίαν . Ὥσπερ γὰρ ὁ ἥλιος τοῖς ἀμβλυώττουσιν οὐ κατὰ τὴν οἰκείαν ὁρᾶται φύσιν , οὕτω καὶ τὸ κήρυγμα καὶ ἡμεῖς , κἂν ἀπολοῦνταί τινες τῆ ἀπιστίᾳ . οὐ παρὰ τοῦτο οὐκέτι πνευματικὸν τὸ μύρον , ἀλλὰ καὶ τοὺς κακοὺς ἐλέγχει , ἐπεὶ καὶ τὸ μύρον τοὺς χοίρους πνίγει a , ὡς λόγος . Οἷς μὲν ἡ ὀσμὴ θανάτου εἰς θάνατον . Τὸ γὰρ πᾶν τοῦ Χριστοῦ , φησὶν , ἐστίν · τὴν γὰρ εὐωδίαν ταύτην οἱ μὲν οὕτω προσίενται ὥστε σωθῆναι , οἱ δὲ οὕτως ὥστε ἀπολέσθαι , ὥστε κἂν ἀπόλλυταί τις , πη αὐτοῦ ἡ αἰτία . Καὶ πρὸς ταῦτά τις ἱκανός ; Ἄρα πρὸς τοσαύτην χάριν δοκεῖτε ἡμᾶς ἱκανοὺς εἶναι , ὡς εἶναι εὐωδίαν Χριστοῦ ; οὐ μενοῦν , ἀλλὰ τὸ ὅλον τῆς χάριτός ἐστιν · οὐ γὰρ μιμούμεθα τοὺς ψευδαποστόλους , τὰ πολλὰ αὐτῶν εἶναι λέγοντας · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ καπηλεῦσαι , ὅταν τις νοθεύῃ τὸν οἶνον , καὶ ὅταν χρημάτων πωλῇ , ὃ ἐκελεύσθη δωρεὰν δοῦναι · ἀλλ’ ὡς ἐκ Θεοῦ λαβόντες , καὶ μαθόντες , καὶ ὡς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ λαλοῦντες , καὶ ὡς ἐν Χριστῷ , τουτέστι διὰ Χριστὸν ἐνηχούμενοι οὕτω λαλοῦμεν . Ἀρχόμεθα πάλιν ἑαυτοὺς συνιστάνειν . Ἴσως ἐρεῖ τις , φησὶν , ὅτι ταῦτα διεξερχόμεθα , βουλόμενοι ὑμῖν ἑαυτοὺς συνιστᾷν , εἰτα κατ’ ἐρώτησιν ἀνάγνωθι · ἀρα μὴ χρήζομεν ἣ ἀφ’ ὑμῶν πρὸς ἑτέρους , ἣ ἀφ’ ἑτέρων πρὸς ὑμᾶς συστατικῶν ; τουτέστι παραθετικῶν ἐπιστολῶν · διὰ τούτου δὲ τοὺς ψευδαποστόλους αἰνίττεται . Ἡ ἐπιστολὴ ἡμῶν ὑμεῖς ἐστε . Τουτέστιν , ἀντὶ ἐπιστολῆς δυναμένης ἡμᾶς παραθέσθαι ὑμᾶς ἔχομεν , καὶ τὴν ὑμῶν κατὰ Θεὸν εὐδοκίμησιν · δεῖγμα γὰρ ἀρετῆς διδασκάλου ἡ τῶν μαθητῶν εὐδοκίμησις . οἱ οὖν πρὸς ἄλλους ὑμᾶς ἔχοντες εἰς λόγον συστάσεως , οὐκ ἃν πρὸς ὑμᾶς συστάσεως ἐδεήθημεν · ἐν νῷ γὰρ ὑμᾶς ἔχοντες , ὡς καὶ ἐγγεγράφθαι ἡμῖν δοκεῖν διὰ τὸ ἀνεξάλειπτον , πανταχοῦ περιφέρομεν ὑμᾶς , καὶ ἐκ τῆς ὑμῶν ἀρχῆς ἔχομεν παρ’ ἑτέροις σύστασιν · ἡ γὰρ σφραγὶς τῆς ἐμῆς ἀποστολῆς ὑμεῖς ἐστὲ ἐν Κυρίῳ . Φανερούμενοι ὅτι ἐστὲ ἐπιστολὴ Χριστοῦ . ᾿Επιστολὴ Χριστοῦ διακονηθεῖσα ὑφ’ ἡμῶν · ὑμεῖς ἐστὲ , φησὶ τὸ τὸν νόμον αὐτοῦ καὶ τὰς ἐντολὰς παρ’ ὑμῖν γραμμάτων δίκην μένειν καὶ φυλάττεσθαι · καὶ ἡμεῖς τῆς γνώσεως καὶ τοῦ κηρύγματος τούτου διάκονοι γεγενήμεθα · καὶ ὥσπερ Μώσης τοῦ νόμου τοῦ γραπτοῦ γέγονε διάκονος , οὕτω καὶ ἡμεῖς τοῦ κηρύγματος . εἶτα εἰς σύγκρισιν ἦλθεν τοῦ παλαιοῦ νόμου καὶ τῆς νέας , καί φησιν , ὅτι ἐκεῖνος μὲν μέλανι , αὕτη δὲ Πνεύματι γέγραπται , ἐκεῖνος ἐν λίθοις , αὕτη δὲ ἐν σαρκίναις πλαξὶν , ἤγουν ἐν καρδίαις · ὅσῳ οὖν ταῦτα τῶν ἄλλοθεν διαφέρει , τοσούτῳ , φησὶ , καὶ ἡ νέα τοῦ νόμου καὶ τῆς παλαιᾶς . Πεποίθησιν δὲ τοιαύτην ἔχομεν . Ἐπειδὴ ἔδειξε τὴν νέαν , ἔδειξε μείζονα τοῦ νόμου καὶ τῆς παλαιᾶς , συνυπηκούετο κατὰ τὸ ἀκόλουθον καὶ τοῦ διακόνου τῆς παλαιᾶς Μωϋσέως μείζους εἶναι τοὺς Ἀποστόλους , ὅλον τῷ Θεῷ ἀνατίθησι τὸ πρᾶγμα · ἐφ’ ὧν γὰρ τὰ πράγματα μείζονα , ἐπὶ τούτων καὶ οἱ διάκονοι . εἰπὼν δὲ τὴν καινὴν διὰ Πνεύματος εἶναι , οὐ τοῦτο φησὶν , ὅτι ἡ παλαιὰ οὐκ ἔστιν ἐκ Πνεύματος · ἦν μὲν γὰρ ὁ νόμος πνευματικὸς , ἀλλ’ οὐ πνεῦμα ἐχαρίζετο , ὅπερ ποιεῖ τὸ κήρυγμα . ὡσεὶ ἔλεγεν , ἡμεῖς οὐ γράμματα ἐπιστεύθημεν , ὡς Μώσης , ἀλλὰ πνεῦμα διδόναι · διὰ γὰρ τῆς ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν τῶν Ἀποστόλων , ἐπιφοίτησις ἐγίνετο Πνεύματος Ἁγίου . Τὸ μὲν γὰρ γράμμα , τουτέστιν ὁ νόμος , ἀποκτείνει · ἐὰν γὰρ εὕρῃ πλημμελοῦντα , ἀναιρεῖ · τὸ δέ γε Πνεῦμα νενεκρωμένους ταῖς ἁμαρτίαις λαμβάνον , ἐν τῷ βαπτίσματι ζωοποιεῖ . Εἰ δὲ ἡ διακονία τοῦ θανάτου . Θεοδωρήτου . Τὴν διακονίαν τοῦ νόμου διακονίαν θανάτου προσηγόρευσεν , ἐπειδὴ τοὺς παραβαίνοντας ὁ νόμος ἐκόλαζεν · εἰ τοίνυν φησὶν , ἔνθα τιμωρία , καὶ θάνατος καὶ γράμματα λίθοις ἐγκεκολαμμένα , τοσαύτην ὁ ταῦτα κομίζων ἐν τῷ προσώπῳ δόξαν ἐδέξατο , πολλῷ μᾶλλον οἱ θείῳ διακονοῦντες Πνεύματι , πλείονος ἀπολαύσονται δόξης . Διὰ τὴν δόξαν τοῦ προσώπου αὐτοῦ . Οὐ διὰ τὴν δόξαν τῶν πλακῶν , φησὶν , ἐφ’ αἷς μεγαλαυχεῖς , ὦ Ἰουδαῖε , ἀλλὰ διὰ τὴν δόξαν τοῦ προσώπου Μώσεως , καὶ ταύτην δὲ καταργουμένην , τουτέστι , παυομένην , καὶ τέλος λαμβάνουσαν . Οὐ γὰρ πονηρὰν φημὶ καὶ διεφθαρμένην . Εἰ γὰρ ἡ διακονία τῆς κατακρίσεως . Εἰ γὰρ δόξα ἐστὶ , φησὶν , ἐν τῷ νόμῳ , καὶ τοι ὄντι διακόνῳ θανάτου καὶ κατακρίσεως · πολλῷ μᾶλλον οὐ μόνον ἐστὶν ἐν τῇ νέα δόξα , ἀλλὰ καὶ περισσεύει . τοῦ μὲν γὰρ νόμου ἁμαρτωλοὺς λαμβάνοντος καὶ τιμωρουμένου , τὸ κήρυγμα ἐν τῷ βαπτίσματι οὐ μόνον ἀνευθύνους ἀφίησιν , ἀλλὰ καὶ ἁγιάζει καὶ υἱοθετεῖ · ὅθεν καὶ διακονία δικαιοσύνης εἴρηται . Καὶ γὰρ οὐδὲ δεδόξασται . 'Τοιαύτη γάρ ἐστι , φησὶν , ἡ τοῖς διακόνοις τῆς χάριτος προσεσομένη δόξα , ὅτι οὐδὲ δόξαν εἴποι τις ἃν εἰκότως τὴν Μωυσῇ προσγενομένην , ἀποβλέπων εἰς τούτους · ἐν νυκτὶ μὲν γὰρ τὸ λυχνιαῖον φῶς φανώτατον εἶναι δοκεῖ , ἐν μεσημβρίᾳ δὲ μέσῃ κρύπτεται , καὶ οὐδὲ φῶς εἶναι νομίζεται · τὸν δὲ νόμον ἐκάλεσε καταργούμενον , ὡς παυσάμενον τῇ Χριστοῦ παρουσίᾳ , μένον δὲ τὸ τῆς χάριτος δῶρον , ὡς οὐ ληψόμενον τέλος · εἰ τοίνυν ἐκεῖνο , φησὶ , τετύχηκε δόξης , δηλονότι καὶ τοῦτο πολλαπλασίας τεύξεται . Ἐὰν γὰρ , φησὶ , συγκρίνω ταύτην ἐκείνῃ , οὐδὲ δόξα ἐστὶν ἡ δόξα τῆς παλαιᾶς , οὐχ ἁπλῶς τὸ μὴ εἶναι δόξαν κατασκευάζων , ἀλλὰ τῷ τῆς συγκρίσεως λόγῳ · διὸ καὶ ἐπήγαγεν , “ ἐν τούτῳ τῷ “ μέρει , ” τουτέστι κατὰ τὸν τῆς συγκρίσεως λόγον · οὐ μὴν δὲ τοῦτο διαβάλλει τὴν παλαιὰν , ἀλλὰ καὶ συνίστησιν · αἱ γὰρ συγκρίσεις ἐπὶ τῶν συγγενῶν εἰώθασι γίνεσθαι . Ἐπαίρει δὲ τὴν τοῦ νόμου δόξαν νῦν , καὶ ἠρέμα καθαιρεῖ αὐτὴν , οὐ γὰρ ὁ νόμος εἶχε τὴν δόξαν , ἀλλ’ ὁ Μώσης · καὶ ὁ Μώσης δὲ οὐ μένουσαν εἶχε δόξαν , ἀλλὰ καταργουμένην , τουτέστι , παυομένην · ἐπειδὴ γὰρ ἄνω ἐπῇρε τὰ κατὰ τὸν νόμον , νῦν αὐτὰ καθαιρεῖ , ἵνα συγκαθέλῃ τὰ Ἰουδαικά . Ἔχοντες οὖν τοιαύτην ἐλπίδα . Ἐπεὶ οὖν , φησὶ , μειζόνων ἡμεῖς οἱ τῆς νέας διάκονοι ἠξιώθημεν ἣ οἱ τῆς παλαιᾶς , μετὰ παρρησίας τὸ κήρυγμα κηρύσσομεν , οὐδὲν ἀποκρύπτοντες , οὐδὲ ὑποστελλόμενοι . Καὶ οὐ καθάπερ Μωσῆς . Τὸ ἀκόλουθον ἦν εἰπεῖν πρὸς τὸ μὴ ἀτενίσαι τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ καταργουμένου , τουτέστι τοῦ καταργεῖσθαι καὶ παύεσθαι ἀπὸ τῆς δόξης μέλλοντος βουλόμενος δὲ δεῖξαι ὀλιγοχρόνιον τὴν δόξαν ἐκείνην , ὡς πρὸς σύγκρισιν τῆς ἀεὶ μενούσης ἐν τῆ νέᾳ δόξη , φησὶν “ εἰς τὸ τέλος τοῦ καταργουμένου , ” τοῦτο δὲ οὐ παρὰ τὴν τῆς δόξης ὑπερβολὴν ἐγένετο , ἀλλὰ παρὰ τὸ ἀσθενὲς τῶν ὁρώντων . Εἰς τὸ τέλος . Τουτέστι τοῦ νόμου , ὅτι τέλος ἔχει . Ἄχρι γὰρ τῆς σήμερον . Οὐ τοῦτό φησιν αἴτιον , ἢ τοῦ νόμου ἀσάφεια ὡς μὴ νοουμένου , ἀλλ’ ὡς αὐτῶν μὴ δυναμένων τὴν διάνοιαν τοῦ νόμου γνῶναι · εἰ γὰρ ἔγνωσαν , ἀπέστησαν ἃν ἀπ’ αὐτοῦ , καὶ Χριστῷ ἐπίστευσαν · τοῦτο γὰρ ὁ νόμος βούλεται · ἐν Χριστῷ γὰρ , φησὶ , καταργεῖται , τουτέστιν , ὁ Χριστὸς καταργεῖ τὸ κάλυμμα · αὐτὸς γὰρ ὣν ἡ ἀλήθεια παύει τὴν σκιὰν καὶ τὴν διπλόην τοῦ νόμου . Ἀλλ’ ἕως σήμερον , ἡνίκα ἀναγινώσκεται Μώσης . Ἕως σήμερον , φησὶν , ἡνίκα ἀναγινώσκηται Μώσης , τουτέστιν , ἡνίκα ἐμφιλοχωροῦσι τῷ νόμῳ , ἔχουσι τὸ κάλυμμα , ὅπερ αὐτοὺς τὸν νόμον ἰδεῖν οὐκ ἐᾷ · ὅταν δὲ ἐπιστρέψουσι πρὸς Κύριον , περιαιρεῖται τὸ κάλυμμα · τοῦτο γὰρ ὁ τύπος ἐδήλου . καὶ γὰρ ὁ Μωϋσῆς πρὸς μὲν ᾿Ιουδαίους λαλῶν , εἶχε τὸ κάλυμμα , πρὸς τὸν Θεὸν δὲ εἰσιὼν περιῃρεῖτο τὸ κάλυμμα . τότε δὲ ἐπιστρέψουσι πρὸς Κύριον , εἰ ἀφέντες τὸν νόμον πιστεύσουσι τῷ Χριστῷ , καὶ τὴν ἀπὸ τοῦ Πνεύματος λάβωσι χάριν ἐν τῷ βαπτίσματι . Κύριον γὰρ ἐνταῦθα τὸ πνεῦμά φησιν · οὗ δὲ τὸ Πνεῦμα Κυρίου , ἐκεῖ ἐλευθερία · ἐν μὲν γὰρ τῷ νόμῳ ζυγὸς ἦν δουλείας , ἐν δὲ τῇ πίστει ἐλευθερία καὶ ἄφεσις ἁμαρτιῶν . Ἡνίκα ἀναγιγνώσκεται Μωσῆς . Μωσέα τὸν νόμον ἐκάλεσε , κάλυμμα δὲ τὴν ἀπιστίαν . Διδάσκει δὲ καὶ πῶς δυνατὸν περιαιρεθῆναι τὸ κάλυμμα · ἡνίκα δ᾿ ἃν ἐπιτρέψῃ πρὸς Κύριον , εἰ ἀφέντες τὸν νόμον πιστεύουσι τῷ Χριστῷ , καὶ τὴν ἀπὸ τοῦ Πνεύματος λάβωσι χάριν ἐν τῷ βαπτίσματι · Κύριον γὰρ ἐνταῦθα τὸ Πνεῦμά φησιν · οὕτω τοίνυν καὶ σὺ , ἐὰν πρὸς τὸν Θεὸν ἀφιδεῖν ἐθέλῃς , τοῦ τῆς ἀπιστίας ἀπαλλαγήσῃ καλύμματος . Ἡνίκα δ’ ἃν ἐπιστρέψῃ πρὸς Κύριον . Τινὲς περὶ τοῦ υἱοῦ εἰρῆσθαι φασιν , οὐ καλῶς δέ φασι . καθάπερ γὰρ λέγει “ Πνεῦμα ὁ Θεὸς , ” οὕτω καὶ ἐνταῦθα Πνεῦμα ὁ Κύριος , ἀλλ’ οὐκ εἶπε Πνεῦμα ὁ Κύριος , ἀλλ’ “ ὁ Κύριος τὸ “ Πνεῦμά ἐστι · ” καὶ ἵνα μάθῃς ὅτι περὶ τοῦ Παρακλήτου ὁ λόγος , ἐπήγαγε , “ οὗ δὲ τὸ Πνεῦμα Κυρίου καὶ τὰ ἑξῆς · ἐλευθερίαν δὲ εἶπε διὰ τὴν ἔμπροσθεν δουλείαν . Ἡμεῖς δὲ πάντες ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ . Ἡμεῖς δὲ πάντες εἰς τοιαύτην δόξαν , φησὶ , φθάνομεν , τὴν δόξαν τοῦ Πνεύματος κατοπτριζόμενοι , καὶ εἰς τοιαύτην λαμπηδόνα μεταβαλλόμεθα , εἰς οἵαν εἰκὸς φθᾶσαι τὸν ἀπὸ τοῦ Παρακλήτου καταυγαζόμενον , καὶ εἰκόνα ἀμυδρὰν τῆς αὐτοῦ δόξης ἐνσημαινόμενον · τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ “ ἀπὸ δόξης εἰς δόξαν , ” τουτέστιν ἀπὸ δόξης τοῦ Πνεύματος εἰς ἡμετέραν δόξαν ἐρχομένης τῆς μεταμορ - φώσεως . Διὰ τοῦτο ἔχοντες τὴν διακονίαν ταύτην . Τὸ ὑπερβατὸν οὕτως ἔχει · διὰ τοῦτό φησιν οὐκ ἐκκακοῦμεν , ὅτι τοιούτων ἠξιώμεθα , τουτέστιν , οὐκ ἀπαγορεύομεν πρὸς τὰς θλίψεις καὶ τοὺς πειρασμούς · πρὸς μὲν γὰρ τὰς θλίψεις οὐκ ἀπείπαμεν · ἀπειπάμεθα δὲ καὶ ἀπεκρουσάμεθα πρὸς τὰ κρυπτὰ τῆς αἰσχύνης , τουτέστι τὸ τὰ τοιαῦτα ποιεῖν ἐν κρυφῇ , ἃ φανερούμενα αἰσχύνην φέρει · πῶς δὲ , φησὶ , τοῦτο ποιῶμεν ; ἀπανούργως καὶ ἀπλάστως ζῶντες , καὶ τῇ φανερώσει τῆς ἀληθείας συνιστῶντες ἑαυτοὺς οἷοι ἐσμεν , καὶ παρατιθέντες πάσῃ συνειδήσει ἀνθρώπων πιστῶν τε καὶ ἀπίστων , ἐξ ὧν ἀναστρεφόμεθα . Ἐπειδὴ δὲ ἔνι λαθεῖν τοὺς ἀνθρώπους , τὸν Θεὸν ἐφίστησι τῇ ἀληθείᾳ εἰπὼν “ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ , ” τὸ ἀληθὲς τοῦ Θεοῦ δεικνύς . Εἰ δὲ καί ἐστι κεκαλυμμένον τὸ εὐαγγέλιον ἡμῶν . Ἐπειδὴ οἱ ἄπιστοι ἠγνόουν τὸ εὐαγγέλιον καὶ τὴν ἰσχὺν αὐτοῦ , ἐπ·ήγαγεν ὅτι οὐχ ἡμῶν τοῦτο ἔγκλημα , ἀλλὰ τῆς ἐκείνων ἀναισθησίας . Θεὸν δὲ αἰῶνος ἐνταῦθα εἰρῆσθαι φασιν , οἱ μὲν τὸν Σατανᾶν , τουτέστιν ὁ νομισθεὶς ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ Θεὸς τοῖς ἀπίστοις · οἱ δὲ τὰ Μαρκίωνος νοσοῦντες περὶ τοῦ δημιουργοῦ τοῦτο εἰρῆσθαι φασι τοῦ δικαίου καὶ οὐκ ἀγαθοῦ . λέγουσι γάρ τινα δίκαιον καὶ οὐκ ἀγαθὸν Θεόν . ἡμεῖς δὲ περὶ τοῦ τῶν ὅλων Θεοῦ τοῦτο εἰρῆσθαι φαμεν · οὕτως οὖν ἀναγνωστέον , ὅτι τῶν ἀπίστων τοῦ αἰῶνος τούτου ἐτύφλωσεν ὁ Θεὸς τὰ νοήματα . ὁ γὰρ μέλλων οὐκ ἔχει ἀπίστους , ἀλλ’ ὁ παρὼν μόνος · τινὲς δὲ τὸ ἐτύφλωσεν ἀντὶ τοῦ ἔασεν ἣ συνεχώρησε φασὶ διὰ τὸ αὐτεξούσιον , σίον , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ τὸ “ παρέδωκεν παρέδωκεν αὐτοὺς εἰς πάθη ἀτιμίας ” φησὶ , τὸ οἷον συνεχώρησε λέγων · ἐπειδὴ γὰρ ἀπεφοίτησαν τοῦ Χριστοῦ , εἴασεν αὐτούς · βουλομένων γὰρ , οὐκ ἀναγκαζομένων ἡ σωτηρία . οὐκ εἶπε δὲ , ὅτι ἐτύφλωσεν εἰς τὸ μὴ πιστεῦσαι , δεικνὺς αὐτοὺς πρῶτον ἀπιστήσαντες , εἶτα ἀναξίους γενομένους τοῦ φωτισμοῦ · καλῶς δὲ τὸ αὐγᾶσαι κεῖται · ἀμυδρὰν γὰρ ἀπόρροιαν τῆς ἀληθινῆς γνώσεως ἔχομεν b νῦν · εἰκόνα δὲ τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀοράτου τὸν Χριστὸν , ὡς Θεὸν ἐκ Θεοῦ , προσηγόρευσε , διὰ τὸ ἀπαράλλακτον · ἐν ἑαυτῷ γὰρ δείκνυσι τὸν Πατέρα , διό φησιν , “ ὁ ἑωρακὼς ἐμὲ , ἑώρακε τὸν Πατἐρα . ” οἰδε γὰρ ὁ Ἀπόστολος τὸ κατὰ πᾶν ἴσον καὶ ὅμοιον εἰκόνα καλεῖν , ὡς ἐν τῷ “ σκιὰν ἔχων ὁ νόμος ‘τῶν μελλόντων ἀγαθῶν , οὐκ αὐτὴν τὴν εἰκόνα τῶν πραγμάτων . ” Ἐν οἷς ὁ Θεός . Μανιχαῖοι c τὸν διάβολον φασὶν ἐνταῦθα λέγεσθαι , ἡμεῖς δὲ ἐκεῖνό φαμεν , ὅτι οὐ περὶ τοῦ διαβόλου τοῦτο εἴρηται , ἀλλὰ τοῦ τῶν ὅλων Θεοῦ · εἰ δὲ καὶ ἑτέρως τις ἀναγινώσκοι , οἷον ὅτι ὁ Θεὸς τοῦ αἰῶνος τούτου , οὐδὲ τοῦτο ἔχει τινὰ λαβήν · οὐ γὰρ τοῦτο δεικνύει αὐτὸν τούτου μόνον ὄντα τοῦ αἰῶνος Θεὸν , καὶ γὰρ ὁ Θεὸς τοῦ οὐρανοῦ λέγεται , ἀλλ’ οὐκ ἔστιν οὐρανοῦ μόνον · καὶ ὁ Θεὸς βραὰμ , καὶ οὐκ ἔστιν ἐκείνου μόνου , καὶ πολλαὶ καὶ ἄλλαι εἰσὶ μαρτυρίαι ἐν ταῖς γραφαῖς . Ἐτύφλωσε τὰ νοήματα . Πῶς οὖν ἐτύφλωσεν ; οὐκ ἐνεργήσας εἰς τοῦτο , ἀλλ’ ἀφεὶς καὶ συγχωρήσας .
Lemmas: Cap . I . 3 . εὐλογητός ὁ θεός — Post ἰσχύς ἐγώ legitur : ἐπί δέ φωτισμός καί ζόφος καί σκότωσις νόος , κύριος φωτισμός ἐγώ καί σωτήρ ἐγώ , νῦν δέ θεός οἰκτιρμός καί παράκλησις . Ὄρα—ἔλεον deest . Post παρακαλέω legitur : διά οὗτος , φημί , παρακαλέω , ἵνα ἐκ ὁ ὑπόδειγμα ὁ εἰς ἐγώ παρακλήσεως—πειρασμοῖς . Post παρακαλέω verba ὥστε—παράκλησις desunt . Post πλείων verba οὗτος δέχομαι ἑαυτοῦ desunt . Post ἐμποιέω haec absunt ὡσεί λέγω , περισσός μένος γάρ κατά ἄνω . Verba πολύς δὲ—πάσχητε non habentur . Sic legitur θαρσέω δέ , ὅτι ὅσος εἄν πάσχω , οὖον περιτρα - πήθω . καί Τιμόθεος . Ἀμφότερος μέν πρός αὐτός ἀποστέλλω καί ὁ Τιμόθεος καί ὁ Τίτος , ἀλλά ὁ μακάριος Τίτος οὖον συντάσσω ἐν ὅδε ὁ γράμμα , ἐπεί αὐτός ὁρίζω εἰμί οὗτος διάκονος . διά αὐτός γάρ ὅδε πέμπω ὁ ἐπιστολή · ἐκκλησία δέ αὐτός ὀνομάζω Θεός , εἰς ὁμόνοια πάλιν συνάπτω . σύν ὁ ἅγιος πᾶς . Ἅγιος αὐτός καλέω , ἐμφαίνω ὅτι εἰμί τις γεώδης , οὗτος ἐκτός εἰμί ὁ πρόσρησις · δοκέω δέ οὗτος σαλεύω . Ζεύς οὗτος καί κοινός ποιέω ὁ ἴασις . οὗτος καί πρός Γαλάτης καί Ἑβραῖος γράφω ποιέω . συντάσσω δέ αὐτός καί ἅπας ὁ ἐν ὁ ἔθνος πιστεύω , εἷς σῶμα πᾶς ἀποφαίνω ὁ ὁ σωτηρία ἀξιόω . ὁ παρακαλέω . Σημειόω ὅτι οὐ εἶπον ὁ μή ἐάω ἐγώ θλίβω , ἀλλά ὁ ἐν ὁ θλίβω παρακαλέω · οὗτος γάρ καί ὁ Θεός ὁ δύναμις δείκνυμι , καί ὁ θλίβω αὐξάνω ὁ ὑπομονή · καί οὐ εἶπον ὁ παρακαλέω , ἀλλά ὁ παρακαλέω · οὖον γάρ ἅπαξ ὅς δίς ὅς τρίς , καί ἐν πᾶς θλῖψις , οὖον γάρ ἐν τῇδε ἢ ὅδε , φημί , ἀλλά ἐν πᾶς δη - λαδής καί ἀεί . ἀλλά αὐτός — ἑαυτοῦ ἀπογιγνώσκω παντελῶς , ἵνα ὁ ἐλπίς ἐπί μόνος Θεός ἔχω · ὁ δέ ἑαυτοῦ προαπογιγνώσκω , πῶς ἄν οἰκεῖος βουλή ἢ δύναμις ὅς ἀπολογία σῴζω ἐλπίζω , ὡς ἐκ ἀκόλουθος ὁ ἅπας ἑαυτοῦ ἐκδίδωμι θεάομαι . τις εἰμί , ὁ “ ἀπόκριμα ; ” ὁ ψῆφος , ὁ προσδοκία , ὁ κρίσις τοιοῦτος ἀφίημι ὁ πρᾶγμα φωνή τοιοῦτος ἀπόκρισις δηλόω ὁ συμβαίνω , ὅτι ἀποθνῄσκω πάντως , οὖον μήv μέχρι ὁ πείρω ἐκβαίνω οὗτος , ἀλλά μέχρι ὁ ὑπόνοια ἵστημι ὁ ἡμέτερος · ὁ μέν γάρ ὁ πρᾶγμα φύσις οὗτος ἀποφαίνω , ὁ δέ ὁ Θεός δύναμις οὐ ἀφίημι ὁ ἀπόφασις εἰς ἔργον ἔρχομαι , ἀλλά ἐν ὁ διάνοια μόνος ὁ ἡμέτερος , καί ἐν ὁ προσδοκία οὗτος συμβαίνω συγχωρέω · διό φημί “ ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἀπόκριμα ὁ Θανά - “ ὁ ἔχω , ” οὐ ἐν ὁ πείρω . οὗτος δέ γίγνομαι διά ὁ μή πείθω ἐγώ , φημί , ἴδιος δύναμις ὅς βουλή , ἀλλά ἐπί μόνος αὐτός , ὅτι καί ὁ παρά ἐγώ ἀνέλπιστα καί ἀδύνατος , αὐτός ῥᾴδιος καί δυνατός · οὗτος δέ φημί ὁ θεός ποιέω οὐ ὡς αὐτός ὁ Παῦλος δήω οὗτος μανθάνω · τίς γάρ πλέω αὐτός οἶδα ὁ δήω ἐπί ὁ Θεός μόνος ἐλπίζω , ἀλλά ἵνα διά ἐγώ πολύς ὠφελέω πρός οὗτος · εἶπον δέ “ ὁ ἐγείρω ὁ νεκρός , ” ἐμφαίνω ὁ ὁ κίνδυνος μέγεθος . Caetera ut in Cod . 223 . ὑμεῖς ἕνεκα ὁ παντοδαπός περιπίπτω πειρασμός · εἰμί γάρ προσφέρω σύ ὁ σωτήριος οὐ βούλομαι κήρυγμα , οὐδείς ἄν ἐγώ ἐπιφέρω ὁ πάθημα . ἐπεί δέ ὁ ὑμέτερος προμηθέομαι σωτηρία , παρά μέν ὁ ἐναντίος ὁ ὁ σκυθρωπός δέχομαι προσβολή , παρά δέ ὁ δεσπότης Θεός ὁ ψυχαγωγία καρπόω , ὥστε καί οὗτος ἐκεῖνος διά σύ ἀπολαύω , κοινωνέω δέ ἐγώ ἀμφότερος , ἅτε δή ὁ κατά ἐγώ οἰκειόω διά πολύς ἐμφαίνω ὁ κίνδυνος ὁ μέγεθος · καίω γάρ ὁ “ βαρέω - τίθημι , καί ὁ ὑπέρ δύναμις , καί ὁ “ κατά ὑπερβολή , οὗτος σημαίνω · καί πρός οὗτος καί ὁ “ ἐξαπορέω καί ὁ “ ζῶ · ” λέγω δέ οὗτος , ὅτι τοσοῦτος εἰμί ὁ κίνδυνος , ὡς ἀπορέω - Σαντᾶς ἐγώ ἀπαγορεύω καί ὁ ζῶ · οτͅμαι δέ αὐτός ὁ κατά Δημήτριος ὁ ἀργυροκόπος στάσις δηλονότι . ἐν ὁ Ἀσία . οὕτως εἰμί , φημί , ὁ πειρασμός μέγας , ὥστε καί αὐτός ὁ ζῶ ἐκδιώκω ἐγώ . ἵνα ἐκ πολύς πρόσωπον . Tουτέστιν , ἵνα κοινός ὁ χάρις ἐγώ τε καί σύ παρέχω , ἤτοι διά πολύς πρόσωπον ὁ ὑμέτερος δηλονότι , εὐχαριστέω ὁ θεός ὑπέρ ὁ εἰς ἐγώ χάρις . οὗτος γάρ γίγνομαι , πολύς ὁ θεός ὑμνέω ἐπί ἐγώ , ὁράω ἐγώ διά κίνδυνος ὁδεύω καί οὗτος διά ὁ θεῖος ῥοπή διαφεύγω . ὁ γάρ καύχησις ἐγώ . ὁ καύχησις ἐγώ , φημί , οὗτος εἰμί . ὁ σύνοιδα ἐγώ μαρτυρέω ἐγώ ἀγαθός , “ ὅτι ἐν ἁπλότης καί εἰλικρίνεια ” τουτέστιν ἄνευ δόλος , ἄνευ κάλυμμα τις καί ὑπόκρισις , “ οὐ ἐν “ σοφία σαρκικός , ” τουτέστιν , οὐ ἐν δεινότης καί στροφή λόγος συσκιάζω ὁ ἀλήθεια “ ἀναστρέφω , ἀλλά ἐν χάρις “ Θεός , ” τουτέστι σημεῖον καί τέρας , ὅστις εἰμί χάρισμα ὁ Θεός . ὅτι2 καύχημα σύ εἰμί . εἰμί γάρ τοιοῦτος , φημί , δείκνυμι , οἷος εἴρω ἐν ὁ ἡμέρα ὁ κύριος , τουτέστιν ἐν ὁ κρίσις , “ καύχημα σύ εἰμί , ” ὅτι τοιοῦτος , φημί , εὐπορέω διδάσκαλος · ὁ οὐδείς ἀνθρώπινος διδάσκω , καί ἐγώ δέ ἐν σύ καυχάομαι ὅτι τοιοῦτος — Caetera ut in 223 . καί οὗτος ὁ πεποίθησις βούλομαι . “ καί οὗτος ὁ πεποίθησις , ” φημί , τουτέστι , ὁ καυχάομαι ἐπί σύ ὁ καύχημα ἐγώ εἰμί , ὁ ἀγαπάω σύ , ὁ μηδείς ἑαυτοῦ πονηρός σύνοιδα . ’ * βούλομαι πρός σύ ἔρχομαι ὁ πρό - “ τέρος , ἵνα διπλόος χάρις ἔχω , ” καί ὁ διά ὁ γράμμα , καί ὁ διά ὁ παρουσία · χάρις δέ ὁ χαρά λέγω . οὖον γάρ ἄλλος γράφω σύ . “ οὖον γάρ ἄλλος , ” φημί , τουτέστι ξένος καί ἀλλότριος ἐγώ γράφω σύ , ἀλλά ἐκεῖνος φημί γράφω σύ , ὁ ἀναγιγνώσκω , τουτέστιν ὁ ὑπομιμνήσκω εἰμί παρά ἐγώ · ἀνάγνωσις γάρ εἰμί ὁ ὑπόμνησις ὁ ἄνωθεν γνῶσις · καί τίς λέγω οὗτος ; ἀλλά καί ὅστις ἐπιγιγνώσκω εἰμί ἐγώ ἴδιος , μήτε ὑπομιμνῄσκω δήω , διά ὁ πρόδηλος αὐτός , ἀλλά ἀκριβῶς οἶδα καί πρό ὑπόμνησις · “ ἐλπίζω δέ ὅτι καί ἠώς τέλος ἐπιγιγνώσκω , καθώς “ καί ἐπιγιγνώσκω ἐγώ ” τοιοῦτος εἰμί , οἷος ὁ ἐπιστολή δηλόω , καί ὁ παρέρχομαι ἐγγυάω βίος , καθώς ἐκ μέρος φημί , γιγνώσκω . οὗτος οὖν βουλεύω . “ οὗτος οὗτος οὖν βουλεύω , ” ὁ ἔρχομαι πρός σύ τίς ἕνεκα οὐ ἔρχομαι ; ἄρα ὡς ἐλαφρός καί εὐρίπιστος ὁ οἰκέω ἐναντιόομαι λόγος ; μή γίγνομαι , ἀλλά τίς ὁ αἴτιος ; ὅτι ὁ βουλεύω , φημί , οὖον κατά σάρξ βουλεύω , ἵνα εἰμί παρά ἐγώ ὁ ναί , ναί , καί ὁ οὖον οὖον · ὅσπερ αὐτός ἐρωτηματικός τίθημι · ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · ὁ σαρκικός ἄνθρωπος , καί κατά σάρξ βουλεύω , ὁ δέ ὑπό ὁ πνεῦμα ἄγω οὐ ἔχω ἐξουσία βαδίζω ὅπου ἐθέλω , ἀλλά ἐκεῖνος ἀναγκάζω ποιέω , ὁ βούλομαι ὁ πνεῦμα , ὥστε οὐ ὡς εὐρίπιστος καί ἐλαφρός ἔρχομαι ὑπερτίθημι , ἀλλά ὁ πνεῦμα ἀλλαχοῦ εἴπερ βούλομαι άξαντος . σύργαστρος δέ σοφία , ὅσπερ ὁ λοιδορέω πρόφασις διαβολή ποιέω ὁ ὑπισχνέομαι μή ἔρχομαι · οὗτος αὐτός πρόφασις ἐγκώμιον ποιέω , ὁ μή ἐξουσιάζω ἑαυτοῦ , ἀλλά ἄγω ὑπό ὁ πνεῦμα ὅπου αὐτός δοκέω . καί δίδωμι ὁ ἀρραβών ὁ πνεῦμα . Ζεύς μέντοι ὁ ἀρραβών αἰνίζω ὁ δίδωμι ὁ μέγεθος . ὁ γάρ ἀρραβών μικρός τίς μέρος εἰμί ὁ πᾶς · εἶτα διδάσκω σαφής τίς δήποτε πρότερος μέν αὐτός ὁράω βούλομαι , μετά Μακεδών δέ παραγίγνομαι πρός αὐτός ἐπάγω - Λάτο . πιστός δέ ὁ Θεός . ἀντίθεσις ἀνακύπτω λύω · εἰμί οὐ εἰμί , φημί , παρά σύ ὁ ναί καί οὖον , ἀλλά ὁ νῦν λέγω ἀνατρέπω μετά οὗτος , ὥσπερ ἐπί ὁ ἐπιδημία ὁ σός ποιέω · οὐαί σύ , μήποτε καί ἐν ὁ κήρυγμα οὗτος γίγνομαι . ἵνα οὖν μή οὗτος ἐννοέω ταράσσω , φημί ὅτι οὐ ἐπί ὁ κήρυγμα οὕτως γίγνομαι · ὁ μέν γάρ ἀνθρώπινος οἷος τε διαψεύδω , ὁ δέ ὁ Θεός οὐ οὕτως · διό , φημί , “ πιστός ὁ θεός , ” τουτέστιν , ἀληθής . μή οὖν ὑποπτεύω ὁ ἐκεῖνος οὕτως · οὐδείς γάρ ἐν αὐτός ἀνθρώπινος ὑπάρχω . ὁ γάρ ὁ Θεός υἱός Ἰησοῦς Χριστός . ἐπεί εἶπον λόγος , ἐπάγω λοιπός , ποῖος λόγος φημί , ὁ δέ ναί καί ὁ ἕ οὗτος σημαίνω · οὐ ἀνατρέπω , φημί , ὁ πρότερος εἶπον ὁ κήρυγμα , οὐδέ νῦν μέν οὗτος , νῦν δέ ἐκεῖνος διαλέγω σύ , “ ἀλλά ναί ἐν αὐτός γίγνομαι , ” τουτέστιν , ὅσπερ εἶπον · απαρασαλεύτως καί βεβαίως ὁ λόγος μένω · “ ὅσος γάρ ἐπαγγελία “ Θεός , ἐν αὐτός ὁ ναί , καί ἐν αὐτός ὁ ἀμήν , ὁ Θεός πρός δόξα “ διά ἐγώ · ” ἐπεί γάρ , φημί , ἐν ὁ κήρυγμα πολύς εἰμί ὁ ἐπαγγέλλω , οἷος ἀνάστασις νεκρός , υἱοθεσία , ὁ μέλλω ἀγαθός φημί ἐν , οὖον μόνος ὁ κήρυγμα ἀεί ὡσαύτως ἔχω καί κηρύσσω , ἀλλά καί ὁ ἐν αὐτός ἐπαγγελία · οὖον γάρ γίγνομαι αὐτός καί οὖον · τουτέστιν , οὖον ποτέ μέν ἀληθής ὁ εἴρω , ποτέ δέ ψευδής , ἀλλά ἀεί ἀληθής . Εγώ δέ μάρτυς ὁ θεός ἐπικαλέω . ἔξωθεν συνυπακουστέον , αὐτός εἰμί ὁ πληρόω ὁ οἰκεῖος ὑπόσχεσις . ζητητέος δέ πῶς ἄνωθεν εἶπον , διά οὗτος μή ἀπέρχομαι , ὡς οὐ ἔχω ἑαυτοῦ ἐξουσία , ἀλλά ὑπό ὁ πνεῦμα εἰς ἕτερος ἀποστέλλω , νῦν λέγω , “ ὅτι φείδομαι σύ οὐ ἔρχομαι . ” φημί οὖν ὅτι ὅτε λοιπός ἀφηθέω ( sic ) ὑπό ὁ πνεῦμα ἀπέρχομαι , διά ὁ φείδομαι αὐτός οὐ ἀπέρχομαι · ἢ ὅτι μετά ὁ κώλυσις ὁ πνεῦμα καί οὗτος κωλύω · ὅς ὅτι καί διά οὗτος ἐκ ὁ πνεῦμα κωλύω · εἰμί γάρ τις ἁμαρτάνω καί μή μετανοέω · περιμένω οὖν ὁ μετάνοια αὐτός · “ φείδομαι ” δέ διά οὗτος εἶπον , ἐπεί ἐπιτρέπω παρά Θεός καί τιμωρέω ὁ ἁμαρτάνω . ὁ Θεός πρός δόξα διά ἐγώ . πληρόω αὐτός διά ἐγώ , τουτέστι , καί ὁ εἰς ἐγώ εὐεργεσία πρός δόξα ὁ αὐτός · οὗτος γάρ εἰμί “ ὁ Θεός πρός δόξα . ” Εγώ δέ μάρτυς ὁ θεός ἐπικαλέω . πείθω βούλομαι ὁ θεῖος ἀπόστολος , ὡς ἀληθής ὁ λέγω , ὁ ὁ ἔννοια ἐπόπτης εἰς μαρτυρία καλέω · εἶτα κολάζω ὁ τραχύς ὁ εἴρω · σκληρός γάρ εἄν καί ἀπειλή γέμω , ὅτι φείδομαι αὐτός ὁ πρός αὐτός ὁδός ἀναβάλλω , καί φημί , “ οὐ ὅτι κυριεύω σύ · ” οὗτος δέ ὡς ὑφορβέω τίθημι · διό καί ἐπάγω οὗτος , οὐ ὡς δεσπόζω σύ εἴρω . ἀλλά συνεργός εἰμί ὁ χαρά σύ . ἐπεί γάρ , φημί , ὁ χαρά σύ ἡμέτερος εἰμί , οὐ ἔρχομαι , ἵνα μή ἐμβάλλω λύπη εἰς σύ , ἀνακρίνω σύ , φημί , ἕνεκα ὁ σφάλμα σύ κατά πρόσωπον , ἀλλά μηνύω , ἵνα διορθόω ἀπό ὁ ἀπειλή εὐφραίνω . ὁ μή πάλιν ἔρχομαι ἐν λύπη πρός σύ . ὁ “ πάλιν ” εἶπον , δείκνυμι καί ἤδη λυπέω αὐτός ἐπί αὖος - ὁ . ὁ δέ Θεοδώρητος , ὁ “ πάλιν ” ὁ παρουσία οὖον ὁ λύπη συζεύγνυμι . εἰμί γάρ ἐγώ λυπέω σύ . εἰμί καί λυπέω , φημί , σύ ἐν ὁ ἐπιτιμάω , ἐν ὁ ἀποστρέφω σύ · πλήν εὐφραίνω διά αὐτός οὗτος , ὅτι τοσοῦτος σύ ἐγώ μέλος , ὡς δάκνω ἐκ ὁ ἀποστροφή καί λύπη . Τῖς γάρ ἐγώ οὕτως εὐφραίνω , φημί , ὡς ὁ ἐγκαλέω ὁ αἴσθησις · τεκμήριον γάρ οὗτος ὁ ἐκ ὁ ἔγκλημα ἐγγίγνομαι ὠφέλεια . οὗτος δέ εἶπον ἐμφαίνω αὐτός ὠφελέω ἐκ ὁ ἐπιτίμησις ὁ διά ὁ πορνεύω εἰς αὐτός διά ὁ εἰς αὐτός κοινωνία γίγνομαι · καί γράφω σύ οὗτος αὐτός . καί οὗτος αὐτός , φημί , γράφω σύ , ἵνα διορθόω καί μή λύπη ἔχω ἀπό σύ , ἀπό ἐάν κατορθόω χαίρω ἐσθίω · πείθω γάρ , ὅτι ὁ διόρθωσις ὁ ἀδελφός καί ἐγώ τίκτω χαρά καί σύ . ὁ γάρ ἐμός χαρά πρόφασις γίγνομαι καί ὑμέτερος χαρά . ἐπεί οὖν ὁ διόρθωσις ὁ ἀδελφός κοινός χαρά γίγνομαι πρόξενος , πάνυ αὐτός εἴρω , καί μή γίγνομαι ἀλγέω . τοιγάρ ὁ ἔγκλησις καί ὁ ἐπιτίμησις ὅς γράφω , ἀπό θλῖψις καί συνοχεύς Καρδία γράφω , οὐ ἵνα λυπέω σπουδάζω , ἀλλά ἵνα πνευματικός καί ἐπί διόρθωσις λυπέω . ἀλλά οὗτος μέν οὖον λέγω , ἀλλά ἵνα ὁ ἀγάπη ἐγώ , φημί , γιγνώσκω · ὁ γάρ ἐγώ ἀδημονέω ἐπί ὅς ἁμαρτάνω σύ , δεῖγμα μέγας ἀγάπη . εἰμί δέ τις λυπέω . Μέγας τίς εἶπον οὐ βούλομαι καί δείκνυμι πᾶς ὁ σῶμα ὁ ἐκκλησία κοινωνέω ὁ λύπη , ἀλλά ὁ ἄλλος καταλείπω αὐτός μνημονεύω μόνος · οὗτος γάρ δηλόω ὁ ἀπό μέρος , καί ἵνα μή ἐπιβαρέω . εἶτα ὁ πατρικός φιλοστοργία γυμνόω , ἱκανός ὁ τοιοῦτος ὁ ἐπιτιμία οὗτος ὁ ὑπό ὁ πλείων . εἰμί δέ τις γάρ , φημί , λυπέω , ὁ πορνεύω λέγω . ὁ δέ “ ἀπό μέρος ἀντί ὁ ἐν μέρος · ἐν μέρος δέ εἶπον , φημί , “ ἵνα μή ἐπιβαρέω , ” οὗτος εἰμί , ἐπιπαροξύνω κατά αὐτός “ πᾶς σύ . ” ἀλλά ἀπό μέρος . οἶδα , φημί , ὅτι οὐ ἐγώ μόνος λυπέω , ἀλλά καί πᾶς σύ ὁ συμβαίνω · “ ἀπό μέρος ” δέ εἶπον , οὐ ὡς σύ μικρός ἀλγέω ἢ ἐγώ , ἀλλά ἵνα μή βαράω ἐκεῖνος φημί δέ διά ὁ πορνεύω ἐν Κόρινθος . ὥστε ἐναντίος μᾶλλον σύ χαρίζομαι . Ὅρας πῶς πάλιν αὐτός καταστέλλω , ἵνα μή ὁ συγχωρέω γίγνομαι χείρων · οὖον γάρ ἐπεί ἄξιος εἰμί , οὖον δέ ἐπεί ἀρκέω μετάνοια ἐπιδείκνυμι , ἀλλά ἐπεί ἀσθενής εἰμί · διά οὗτος , φημί , ἀξιόω · διό καί ἐπάγω , “ μή πως ὁ περισσός λύπη κατά - “ πίνω . ” τίς εἰμί ὁ “ καταπίνω ; ” ἢ ὁ ποιέω ὅσπερ Ἰούδας ποιέω , ἢ καί ἐν ὁ ζῶ χείρων γίγνομαι πῶς αποσκίρτηση , μή φέρω ἐπί πλείων ὁ ἐπίπληξις , οὐ ὡς απονηφω τελέω , ἀλλά ὡς δείδω μή χαλεπός ἐργάζομαι , οὕτως δέχομαι , φημί · ὅθεν μανθάνω ὅτι οὖον δεῖ μόνος πρός ὁ φύσις ὁ ἁμάρτημα , ἀλλά καί πρός ὁ διαφορά καί ὁ ἕξις ὁ ἁμαρτάνω , ὁ μετάνοια ὁρίζω . ὥστε ἐναντίος . ἵνα μή νομίζω ὁ πορνεύω ἱκανῶς μετανοέω , καί ὁ λοιπός ῥᾴθυμος γίγνομαι , φημί ὁ “ χαρίζομαι , ” τουτέστι εἰμί καί μή ἄξιος εἰμί λαμβάνω κατά ὀφειλή ὁ συγγνώμη , μή μόνος , φημί , λύω ὁ ἐπιτίμησις , ἀλλά καί πάλιν παρακαίνω - λένω αὐτός , καί ἐν ὁ πρότερος ἔχω τάξις · ἐναντίος δέ εἰμί ἢ παράκλησις ὁ ἐπιτίμησις . εἰς οὗτος γάρ καί γράφω . Ζεύς οὗτος , φημί , γράφω σύ οὗτος , ἵνα γιγνώσκω , εἰμί ἄρα ὥσπερ ἀκούω ἐγώ καί ἀποκόπτω , ἐάν ὁ ἀπό αὐτός οὕτως ἐγώ ἀκούω εἰς ὁ δέχομαι αὐτός . εἰμί γάρ καί διά ὁ ἐκεῖνος σωτηρία , ἵνα μή ὁ περισσός λύπη καταπίνω , γράφω , ἀλλά προτρέπω αὐτός πρός ὁ πείθω βούλομαι · μέγας δέ δείκνυμι ὁ Κορίνθιος ἀρετή · οὗτος γάρ μεταβάλλω , ὥστε εἰς ἔχθρα ἄσπονδος ὁ πορνεύω γίγνομαι . ὅς ἐσθίω τίς χαρίζομαι , καί ἐγώ . οὗτος φημί , ὁ δύο ἑαυτοῦ δίδωμι , ἵνα ὁ ἐκεῖνος γνώμη μαλάσσω · ὅς γάρ ἄν σύ συγχωρέω , ἐγώ συγχωρέω . οὖον γάρ αὐτός ὁ νόημα ἀγνοέω . To ποικίλος , ὁ δολερός , ὁ κακομήχανος , ὁ κακοῦργος , ὁ ἐπί πρόσχημα εὐλάβεια ἐπηρεαστικός ἐμφαίνω . ἐν πρόσωπον Χριστός . εἰς δόξα Χριστός , ὅς ὡς ὁ Χριστός καί οὗτος κελεύω , ὅς μάλιστα αὐτός πείθω · οὗτος γάρ ὁ “ ἐν πρόσωπον Χριστός . ” οὗτος δέ , φημί , ποιέω , ἵνα μή πλεονεκτέω ὑπό ὁ Σατανᾶς . εἰμί γάρ ἐάω οὗτος , καί ἐκ ὁ περισσός λύπη καταπίνω , μέλλω πλεονεκτέω ὑπό ὁ Σατανᾶς λαμβάνω ὁ μή ἑαυτοῦ διά ὁ ἀπόγνωσις , ἀλλά ὁ ὁ Χριστός διά μετάνοια . ἀλλά ἀποτήκω αὐτός . Tουτέστιν , οὖον διατρίβω πολύς χρόνος , στενοχωρέω , ὀδυνάω . μένος . ὁ δέ Θεός χάρις . Tουτέστιν , εὐχαριστέω ὁ Θεός ὁ φανερόω ἐγώ διά ὁ πάσχω κακῶς μετά ὁ ὁ διάβολος τρόπαιον · οὗτος γάρ ὁ θρίαμβος βούλομαι · ἐν γάρ ὁ πάσχω κακῶς ὁ κατά ὁ διά . - βῶλος Νίκη συνίστημι · ἐν Χριστός δέ , φημί , τουτέστι διά ὁ Χριστός καί ὁ κήρυγμα . καί ὁ ὀσμή ὁ γνῶσις . ὁ ὀσμή ὁ γνῶσις δύο δηλόω , ὅτι τε ὁ κήρυγμα οὐράνιος ὑπάρχω μύρον , καί ὅτι οὐ ἀνακαλύπτω πᾶς · ὥσπερ γάρ ὁ ὀσμή δηλόω ποῦ μέν εἰμί μύρον , ὁ δέ οὐσία αὐτός οὖον δηλόω πνέω , οὗτος καί ὁ διά ὁ κήρυγμα γνῶσις δηλόω μέν δίνη θεός , ὁποῖος δέ ὁ οὐσία εἰμί οὐκέτι . ὅτι2 Χριστός εὐωδία εἰμί ὁ Θεός . ἄντομαι γάρ σῴζω τις , φημί , ἄν τε ἀπόλλυμι , ὁ εὐαγγέλιον ὁ οἰκεῖος ἀρετή ἔχω μένω · οὖον γάρ αὐτός ὁ ἔργον ὁ ἀπώλεια , ἀλλά ὁ ἐκεῖνος ἀγνωμοσύνη . εὐωδία τοίνυν εἰμί ὁ οὐράνιος μύρον καί θυμίαμα , ὁ ὀσμή αὐτός περιφέρω · πανταχοῦ δέ εὐωδία εἰμί ἐν Χριστός ὁ Θεός , οἷος ἀναφέρω πως , ὅς ἑαυτοῦ ἱερουργέω , ὅς ἀπό ὁ ἔξωθεν κατά ἡμέρα ἀποθνῄσκω , καί εἰς ἱερεῖον λογίζομαι Χριστός . καί εὐωδία ὁ εὐαγγέλιον κηρύσσω ὁ Χριστός , ἄν τις ἐκ οὗτος σῴζω διά πίστις , ἄν τις ἀπόλλυμι διά ἀπιστία . ὥσπερ γάρ ὁ ἥλιος ὁ ἀμβλυώσσω οὖον κατά ὁ οἰκεῖος ὁράω φύσις , οὗτος καί ὁ κήρυγμα καί ἐγώ , κἀν ἀπόλλυμι τις τῆ ἀπιστία . οὖον παρά οὗτος οὐκέτι πνευματικός ὁ μύρον , ἀλλά καί ὁ κακός ἔλεγχος , ἐπεί καί ὁ μύρον ὁ χοῖρος πνίγω a , ὡς λόγος . οἷς μέν ὁ ὀσμή θάνατος εἰς θάνατος . ὁ γάρ πᾶς ὁ Χριστός , φημί , εἰμί · ὁ γάρ εὐωδία οὗτος ὁ μέν οὗτος προσίημι ὥστε σῴζω , ὁ δέ οὕτως ὥστε ἀπόλλυμι , ὥστε κἀν ἀπόλλυμι τις , πῇ αὐτός ὁ αἰτία . καί πρός οὗτος τις ἱκανός ; ἄρας πρός τοσοῦτος χάρις δοκέω ἐγώ ἱκανός εἰμί , ὡς εἰμί εὐωδία Χριστός ; οὖον μένω , ἀλλά ὁ ὅλος ὁ χάρις εἰμί · οὖον γάρ μιμέομαι ὁ ψευδαπόστολος , ὁ πολύς αὐτός εἰμί λέγω · οὗτος γάρ εἰμί ὁ καπηλεύω , ὅταν τις νοθεύω ὁ οἶνος , καί ὅταν χρῆμα πωλέω , ὅς κελεύω δωρεά δίδωμι · ἀλλά ὡς ἐκ Θεός λαμβάνω , καί μανθάνω , καί ὡς ἐνώπιος ὁ Θεός λαλέω , καί ὡς ἐν Χριστός , τουτέστι διά Χριστός ἐνηχέω οὗτος λαλέω . ἄρχω πάλιν ἑαυτοῦ συνίστημι . ἴσος εἴρω τις , φημί , ὅτι οὗτος διεξέρχομαι , βούλομαι σύ ἑαυτοῦ συνιστάω , εἶτα κατά ἐρώτησις ἀναγιγνώσκω · ἀρά μή χρῄζω ὅς ἀπό σύ πρός ἕτερος , ὅς ἀπό ἕτερος πρός σύ συστατικός ; τουτέστι παραθετικός ἐπιστολή · διά οὗτος δέ ὁ ψευδαπόστολος αἰνίσσομαι . ὁ ἐπιστολή ἐγώ σύ εἰμί . τουτέστιν , ἀντί ἐπιστολή δύναμαι ἐγώ παρατίθημι σύ ἔχω , καί ὁ σύ κατά θεός εὐδοκίμησις · δεῖγμα γάρ ἀρετή διδάσκαλος ὁ ὁ μαθητής εὐδοκίμησις . ὁ οὖν πρός ἄλλος σύ ἔχω εἰς λόγος σύστασις , οὐ ἄν πρός σύ σύστασις δήω · ἐν νάω γάρ σύ ἔχω , ὡς καί ἐγγράφω ἐγώ δοκέω διά ὁ ἀνεξάλειπτος , πανταχοῦ περιφέρω σύ , καί ἐκ ὁ σύ ἀρχή ἔχω παρά ἕτερος σύστασις · ὁ γάρ σφραγίς ὁ ἐμός ἀποστολή σύ εἰμί ἐν κύριος . φανερόω ὅτι εἰμί ἐπιστολή Χριστός . Επιστολή Χριστός διακονέω ὑπό ἐγώ · σύ εἰμί , φημί ὁ ὁ νόμος αὐτός καί ὁ ἐντολή παρά σύ γράμμα δίκη μένω καί φυλάσσω · καί ἐγώ ὁ γνῶσις καί ὁ κήρυγμα οὗτος διάκονος γίγνομαι · καί ὥσπερ Μωσῆς ὁ νόμος ὁ γραπτός γίγνομαι διάκονος , οὗτος καί ἐγώ ὁ κήρυγμα . εἶτα εἰς σύγκρισις ἔρχομαι ὁ παλαιός νόμος καί ὁ νέος , καί φημί , ὅτι ἐκεῖνος μέν μέλας , οὗτος δέ πνεῦμα γράφω , ἐκεῖνος ἐν λίθος , οὗτος δέ ἐν σάρκινος πλάξ , ἤγουν ἐν Καρδία · ὅσος οὖν οὗτος ὁ ἄλλοθεν διαφέρω , τοσοῦτος , φημί , καί ὁ νέος ὁ νόμος καί ὁ παλαιός . πείθω δέ τοιοῦτος ἔχω . ἐπεί δείκνυμι ὁ νέος , δείκνυμι μείζων ὁ νόμος καί ὁ παλαιός , συνυπακούω κατά ὁ ἀκόλουθος καί ὁ διάκονος ὁ παλαιός Μωϋσῆς μείζων εἰμί ὁ ἀπόστολος , ὅλος ὁ Θεός ἀνατίθημι ὁ πρᾶγμα · ἐπί ὅς γάρ ὁ πρᾶγμα μείζων , ἐπί οὗτος καί ὁ διάκονος . εἶπον δέ ὁ καινός διά πνεῦμα εἰμί , οὖον οὗτος φημί , ὅτι ὁ παλαιός οὐ εἰμί ἐκ πνεῦμα · εἰμί μέν γάρ ὁ νόμος πνευματικός , ἀλλά οὖον πνεῦμα χαρίζομαι , ὅσπερ ποιέω ὁ κήρυγμα . ὡσεί λέγω , ἐγώ οὖον γράμμα πιστεύω , ὡς Μωσῆς , ἀλλά πνεῦμα δίδωμι · διά γάρ ὁ ἐπίθεσις ὁ χείρ ὁ ἀπόστολος , ἐπιφοίτησις γίγνομαι πνεῦμα ἅγιος . ὁ μέν γάρ γράμμα , τουτέστιν ὁ νόμος , ἀποκτείνω · ἐάν γάρ εὑρίσκω πλημμελέω , ἀναιρέω · ὁ δέ γε πνεῦμα νεκρωμένος ὁ ἁμαρτία λαμβάνω , ἐν ὁ βάπτισμα ζωοποιέω . εἰμί δέ ὁ διακονία ὁ θάνατος . Θεοδώρητος . ὁ διακονία ὁ νόμος διακονία θάνατος προσαγορεύω , ἐπεί ὁ παραβαίνω ὁ νόμος κολάζω · εἰμί τοίνυν φημί , ἔνθα τιμωρία , καί θάνατος καί γράμμα λίθος ἐγκολάπτω , τοσοῦτος ὁ οὗτος κομίζω ἐν ὁ πρόσωπον δόξα δέχομαι , πολύς μᾶλλον ὁ θεῖον διακονέω πνεῦμα , πλείων ἀπολαύω δόξα . Ζεύς ὁ δόξα ὁ πρόσωπον αὐτός . οὖον διά ὁ δόξα ὁ πλάξ , φημί , ἐπί ὅς μεγαλαυχής , εἰμί Ἰουδαῖος , ἀλλά διά ὁ δόξα ὁ πρόσωπον μῶσις , καί οὗτος δέ καταργέω , τουτέστι , παύω , καί τέλος λαμβάνω . οὖον γάρ πονηρός φημί καί διαφθείρω . εἰμί γάρ ὁ διακονία ὁ κατάκρισις . εἰμί γάρ δόξα εἰμί , φημί , ἐν ὁ νόμος , καί ὅς εἰμί διάκονος θάνατος καί κατάκρισις · πολύς μᾶλλον οὖον μόνος εἰμί ἐν ὁ νέος δόξα , ἀλλά καί περισσεύω . ὁ μέν γάρ νόμος ἁμαρτωλός λαμβάνω καί τιμωρέω , ὁ κήρυγμα ἐν ὁ βάπτισμα οὖον μόνος ἀνεύθυνος ἀφίημι , ἀλλά καί ἁγίζω καί υιοθετώ · ὅθεν καί διακονία δικαιοσύνη εἴρω . καί γάρ οὐδέ δοξάζω . 'Τοιαύτη γάρ εἰμί , φημί , ὁ ὁ διάκονος ὁ χάρις πρόσειμι δόξα , ὅτι οὐδέ δόξα εἶπον τις ἄν εἰκότως ὁ Μωυσῆς προσγίγνομαι , ἀποβλέπω εἰς οὗτος · ἐν νύξ μέν γάρ ὁ λυχνιαῖος φάος φανός εἰμί δοκέω , ἐν μεσημβρία δέ μέσος κρύπτω , καί οὐδέ φάος εἰμί νομίζω · ὁ δέ νόμος καλέω καταργέω , ὡς παύω ὁ Χριστός παρουσία , μένω δέ ὁ ὁ χάρις δῶρον , ὡς οὖον λαμβάνω τέλος · εἰμί τοίνυν ἐκεῖνος , φημί , τυγχάνω δόξα , δηλονότι καί οὗτος πολλαπλάσιος τυγχάνω . ἐάν γάρ , φημί , συγκρίνω οὗτος ἐκεῖνος , οὐδέ δόξα εἰμί ὁ δόξα ὁ παλαιός , οὐ ἁπλόος ὁ μή εἰμί δόξα κατασκευάζω , ἀλλά ὁ ὁ σύγκρισις λόγος · διό καί ἐπάγω , “ ἐν οὗτος ὁ “ μέρος , ” τουτέστι κατά ὁ ὁ σύγκρισις λόγος · οὖον μήv δέ οὗτος διαβάλλω ὁ παλαιός , ἀλλά καί συνίστημι · ὁ γάρ σύγκρισις ἐπί ὁ συγγενής εἴωθα γίγνομαι . ἐπαίρω δέ ὁ ὁ νόμος δόξα νῦν , καί ἠρέμα καθαιρέω αὐτός , οὖον γάρ ὁ νόμος ἔχω ὁ δόξα , ἀλλά ὁ Μωσῆς · καί ὁ Μωσῆς δέ οὖον Μένων ἔχω δόξα , ἀλλά καταργέω , τουτέστι , παύω · ἐπεί γάρ ἄνω ἐπαίρω ὁ κατά ὁ νόμος , νῦν αὐτός καθαιρέω , ἵνα συγκαθαιρέω ὁ ιουδαϊκός . ἔχω οὖν τοιοῦτος ἐλπίς . ἐπεί οὖν , φημί , μείζων ἐγώ ὁ ὁ νέος διάκονος ἀξιόω ὅς ὁ ὁ παλαιός , μετά παρρησία ὁ κήρυγμα κηρύσσω , οὐδείς ἀποκρύπτω , οὐδέ ὑποστέλλω . καί οὖον καθάπερ Μωσῆς . ὁ ἀκόλουθος εἰμί εἶπον πρός ὁ μή ἀτενίζω ὁ υἱός Ἰσραήλ εἰς ὁ πρόσωπον ὁ καταργέω , τουτέστι ὁ καταργέω καί παύω ἀπό ὁ δόξα μέλλω βούλομαι δέ δείκνυμι ὀλιγοχρόνιος ὁ δόξα ἐκεῖνος , ὡς πρός σύγκρισις ὁ ἀεί Μένων ἐν τῆ νέος δόξα , φημί “ εἰς ὁ τέλος ὁ καταργέω , ” οὗτος δέ οὖον παρά ὁ ὁ δόξα ὑπερβολή γίγνομαι , ἀλλά παρά ὁ ἀσθενής ὁ ὁράω . εἰς ὁ τέλος . τουτέστι ὁ νόμος , ὅτι τέλος ἔχω . ἄχρι γάρ ὁ σήμερον . οὖον οὗτος φημί αἴτιος , ἢ ὁ νόμος ἀσάφεια ὡς μή νοέω , ἀλλά ὡς αὐτός μή δύναμαι ὁ διάνοια ὁ νόμος γιγνώσκω · εἰμί γάρ γιγνώσκω , ἀφίστημι ἄν ἀπό αὐτός , καί Χριστός πιστεύω · οὗτος γάρ ὁ νόμος βούλομαι · ἐν Χριστός γάρ , φημί , καταργέω , τουτέστιν , ὁ Χριστός καταργέω ὁ κάλυμμα · αὐτός γάρ ἐάν ὁ ἀλήθεια παύω ὁ σκιά καί ὁ διπλόος ὁ νόμος . ἀλλά ἠώς σήμερον , ἡνίκα ἀναγιγνώσκω Μωσῆς . Ἕως σήμερον , φημί , ἡνίκα ἀναγιγνώσκω Μωσῆς , τουτέστιν , ἡνίκα ἐμφιλοχωρέω ὁ νόμος , ἔχω ὁ κάλυμμα , ὅσπερ αὐτός ὁ νόμος ὁράω οὐ ἐάω · ὅταν δέ ἐπιστρέφω πρός κύριος , περιαιρέω ὁ κάλυμμα · οὗτος γάρ ὁ τύπος δηλόω . καί γάρ ὁ Μωϋσῆς πρός μέν Ἰουδαῖος λαλέω , ἔχω ὁ κάλυμμα , πρός ὁ θεός δέ εἴσειμι περιαιρέω ὁ κάλυμμα . τότε δέ ἐπιστρέφω πρός κύριος , εἰμί ἀφίημι ὁ νόμος πιστεύω ὁ Χριστός , καί ὁ ἀπό ὁ πνεῦμα λαμβάνω χάρις ἐν ὁ βάπτισμα . κύριος γάρ ἐνταῦθα ὁ πνεῦμα φημί · ὅς δέ ὁ πνεῦμα κύριος , ἐκεῖ ἐλευθερία · ἐν μέν γάρ ὁ νόμος ζυγός εἰμί δουλεία , ἐν δέ ὁ πίστις ἐλευθερία καί ἄφεσις ἁμαρτία . ἡνίκα ἀναγιγνώσκω Μωσῆς . Μωσῆς ὁ νόμος καλέω , κάλυμμα δέ ὁ ἀπιστία . διδάσκω δέ καί πῶς δυνατός περιαιρέω ὁ κάλυμμα · ἡνίκα δέ ἄν ἐπιτρέπω πρός κύριος , εἰμί ἀφίημι ὁ νόμος πιστεύω ὁ Χριστός , καί ὁ ἀπό ὁ πνεῦμα λαμβάνω χάρις ἐν ὁ βάπτισμα · κύριος γάρ ἐνταῦθα ὁ πνεῦμα φημί · οὗτος τοίνυν καί σύ , ἐάν πρός ὁ θεός ἀφοράω ἐθέλω , ὁ ὁ ἀπιστία ἀπαλλάσσω κάλυμμα . ἡνίκα δέ ἄν ἐπιστρέφω πρός κύριος . Τινές περί ὁ υἱός εἴρω φημί , οὖον καλῶς δέ φημί . καθάπερ γάρ λέγω “ πνεῦμα ὁ θεός , ” οὗτος καί ἐνταῦθα πνεῦμα ὁ Κύριος , ἀλλά οὐ εἶπον πνεῦμα ὁ Κύριος , ἀλλά “ ὁ Κύριος ὁ “ πνεῦμα εἰμί · ” καί ἵνα μανθάνω ὅτι περί ὁ Παράκλητος ὁ λόγος , ἐπάγω , “ ὅς δέ ὁ πνεῦμα κύριος καί ὁ ἑξῆς · ἐλευθερία δέ εἶπον διά ὁ ἔμπροσθεν δουλεία . ἐγώ δέ πᾶς ἀνακαλύπτω πρόσωπον . ἐγώ δέ πᾶς εἰς τοιοῦτος δόξα , φημί , φθάνω , ὁ δόξα ὁ πνεῦμα κατοπτρίζω , καί εἰς τοιοῦτος λαμπηδών μεταβάλλω , εἰς οἷος εἰκός φθάνω ὁ ἀπό ὁ Παράκλητος καταυγάζω , καί εἰκών ἀμυδρός ὁ αὐτός δόξα ἐνσημαίνομαι · οὗτος γάρ δηλόω ὁ “ ἀπό δόξα εἰς δόξα , ” τουτέστιν ἀπό δόξα ὁ πνεῦμα εἰς ἡμέτερος δόξα ἐρχόμενος ὁ μεταμορ - φώσεως . Ζεύς οὗτος ἔχω ὁ διακονία οὗτος . ὁ ὑπερβατός οὕτως ἔχω · διά οὗτος φημί οὐ ἐκκακέω , ὅτι τοιοῦτος ἀξιόω , τουτέστιν , οὐ ἀπαγορεύω πρός ὁ θλῖψις καί ὁ πειρασμός · πρός μέν γάρ ὁ θλῖψις οὐ ἀπεῖπον · ἀπεῖπον δέ καί ἀποκρούω πρός ὁ κρυπτός ὁ αἰσχύνη , τουτέστι ὁ ὁ τοιοῦτος ποιέω ἐν κρυφῇ , ὁ φανερόω αἰσχύνη φέρω · πῶς δέ , φημί , οὗτος ποιέω ; ἀπάνουργος καί ἄπλαστος ζῶ , καί ὁ φανέρωσις ὁ ἀλήθεια συνιστάω ἑαυτοῦ οἷος εἰμί , καί παρατίθημι πᾶς συνείδησις ἄνθρωπος πιστός τε καί ἄπιστος , ἐκ ὅς ἀναστρέφω . ἐπεί δέ ἐν λανθάνω ὁ ἄνθρωπος , ὁ θεός ἐφίστημι ὁ ἀλήθεια εἶπον “ ἐνώπιος ὁ Θεός , ” ὁ ἀληθής ὁ Θεός δείκνυμι . εἰμί δέ καί εἰμί καλύπτω ὁ εὐαγγέλιον ἐγώ . ἐπεί ὁ ἄπιστος ἀγνοέω ὁ εὐαγγέλιον καί ὁ ἰσχύς αὐτός , ἐπάγω ὅτι οὐ ἐγώ οὗτος ἔγκλημα , ἀλλά ὁ ἐκεῖνος ἀναισθησία . θεός δέ αἰών ἐνταῦθα εἴρω φημί , ὁ μέν ὁ Σατανᾶς , τουτέστιν ὁ νομίζω ἐν ὁ αἰών οὗτος θεός ὁ ἄπιστος · ὁ δέ ὁ Μαρκίων νοσέω περί ὁ δημιουργός οὗτος εἴρω φημί ὁ Δίκαιος καί οὐ ἀγαθός . λέγω γάρ τις Δίκαιος καί οὐ ἀγαθός Θεός . ἐγώ δέ περί ὁ ὁ ὅλος Θεός οὗτος εἴρω φημί · οὕτως οὖν ἀναγνωστέον , ὅτι ὁ ἄπιστος ὁ αἰών οὗτος τυφλόω ὁ θεός ὁ νόημα . ὁ γάρ μέλλω οὐ ἔχω ἄπιστος , ἀλλά ὁ πάρειμι μόνος · τις δέ ὁ τυφλόω ἀντί ὁ ἐάω ὅς συγχωρέω φημί διά ὁ αὐτεξούσιος , σίον , ὡς καί ἀλλαχοῦ ὁ “ παραδίδωμι παραδίδωμι αὐτός εἰς πάθος ἀτιμία ” φημί , ὁ οἷος συγχωρέω λέγω · ἐπεί γάρ ἀποφοιτάω ὁ Χριστός , ἐάω αὐτός · βούλομαι γάρ , οὐ ἀναγκάζω ὁ σωτηρία . οὐ εἶπον δέ , ὅτι τυφλόω εἰς ὁ μή πιστεύω , δείκνυμι αὐτός πρῶτος ἀπιστέω , εἶτα ἀνάξιος γίγνομαι ὁ φωτισμός · καλῶς δέ ὁ αὐγάζω κεῖμαι · ἀμυδρός γάρ ἀπόρροια ὁ ἀληθινός γνῶσις ἔχω b νῦν · εἰκών δέ ὁ Θεός ὁ ἀόρατος ὁ Χριστός , ὡς θεός ἐκ Θεός , προσαγορεύω , διά ὁ ἀπαράλλακτος · ἐν ἑαυτοῦ γάρ δείκνυμι ὁ πατήρ , διό φημί , “ ὁ ὁράω ἐγώ , ὁράω ὁ πατήρ . ” οἶδα γάρ ὁ ἀπόστολος ὁ κατά πᾶς ἴσος καί ὅμοιος εἰκών καλέω , ὡς ἐν ὁ “ σκιά ἔχω ὁ νόμος τῶς μέλλω ἀγαθός , οὐ αὐτός ὁ εἰκών ὁ πρᾶγμα . ” ἐν ὅς ὁ Θεός . Μανιχαῖος c ὁ διάβολος φημί ἐνταῦθα λέγω , ἐγώ δέ ἐκεῖνος φημί , ὅτι οὖον περί ὁ διάβολος οὗτος εἴρω , ἀλλά ὁ ὁ ὅλος Θεός · εἰμί δέ καί ἑτέρως τις ἀναγιγνώσκω , οἷος ὅτι ὁ θεός ὁ αἰών οὗτος , οὐδέ οὗτος ἔχω τις λαβή · οὖον γάρ οὗτος δείκνυμι αὐτός οὗτος μόνος εἰμί ὁ αἰών θεός , καί γάρ ὁ θεός ὁ οὐρανός λέγω , ἀλλά οὐ εἰμί οὐρανός μόνος · καί ὁ θεός βραὰμ , καί οὐ εἰμί ἐκεῖνος μόνος , καί πολύς καί ἄλλος εἰμί μαρτυρία ἐν ὁ γραφεύς . τυφλόω ὁ νόημα . Πῶς οὖν τυφλόω ; οὐ ἐνεργέω εἰς οὗτος , ἀλλά ἀφίημι καί συγχωρέω .