catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ii-ad-corinthios-catena-pseudooecumenii-e 8
Περὶ ἀποδοχῆς τῆς Κορινθίων ὑπακοῆς καὶ ἀγάπης εὐφρανούσης αὐτόν . Χωρήσατε ἡμᾶς · οὐδένα ἠδικήσαμεν , οὐδένα ἐφθείραμεν , οὐδένα ἐπλεονεκτήσαμεν . Πάλιν τὸν περὶ ἀγάπης κινεῖ λόγον . Ἐπειδὴ γὰρ ἔπληξεν αὐτοὺς , εἰπὼν , ὅτι αὐτοῦ μὲν ἀποφοιτῶσι , κολλῶνται δὲ ἀπίστοις καὶ ἀκαθάρτοις , νῦν θεραπεύει αὐτοὺς καί φησι , “ χωρήσατε “ ἡμᾶς , ” τουτέστι , δέξασθε ἡμᾶς καὶ τὰ ἡμῶν ῥήματα , νῦν γὰρ οἷον ἐκβεβλήμεθα τῶν διανοιῶν ὑμῶν · εἶτα καὶ τοὺς ψευδαποστόλους αἰνιττόμενός φησιν , ὅτι οὐκ ἠδικήσαμεν ἢ ἐφθείραμεν ἐν δόγμασιν ἀσεβέσιν . Οὐ πρὸς κατάκρισιν λέγω . Οὐκ ἐπὶ τὸ κατακρῖναι , φησὶν , ὑμᾶς , λέγω ταῦτα · πόθεν δῆλον ; ἐκ τῆς ἀγάπης , “ ὅτι ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν , ” φησὶν , “ ἐστὲ εἰς “ τὸ συναποθανεῖν καὶ συζῆν . ” Εἰς τὸ συναποθανεῖν καὶ συζῆν . Ἔνι καὶ πεφιλῆσθαι καὶ ἐν καρδίᾳ εἶναί τινος , οὐ μὴν εἰς τὸ ἀποθανεῖν καὶ συζῆν , πλὴν ἐμοὶ οὕτως πεφίλησθε · καὶ ποῖον τοῦτο εἶδος φιλίας τὸ συζῇν ; ναὶ , φησὶν , εἰσι γάρ τινες οἳ τοῖς φίλοις κακῶς μὲν πράττουσι συναλγοῦσι , εὐδρομοῦσι δὲ φθονοῦσιν , ἀλλ’ οὐχ ἡμεῖς . Πολλή μοι παρρησία πρὸς ὑμᾶς . Εἶτα καὶ ἄλλως τὸ βαρὺ τῆς ἐπιπλήξεως λεαίνει · οὐ κατακρίνων ὑμᾶς , φησὶ , ταῦτα λέξω , ἀλλ’ ὅτι “ πολλή μοι παρρησία ‘πρὸς ὑμᾶς , ὅπερ καὶ τοῦτο είδος ἀγάπης . Αντι τοῦ εἰσδέξασθε ἡμᾶς εἰς τὰς ψυχὰς ὑμῶν . Ταῦτα δοκεῖ μὲν τῶν πρώτων ἐναντία εἶναι , ἔνθα αὐτῶν κατεγίνωσκεν ὡς ἀτόποις κολλωμένων , ἀλλ’ οὐδὲν ἐναντίον · ὁ γὰρ διὰ τούτων ἔπαινος , τὴν ἀπὸ τῶν ἐλέγχων ὠφέλειαν ἀπαράδεκτον ποιεῖ , ὡς ἀπὸ φιλοῦντος λεγόμενος , ὡσεὶ ἔλεγε , μὴ γὰρ ὡς κατεγνωκὼς ὑμῶν ἐκεῖνα ἔλεγον , οὐμενοῦν , ἀλλ’ ἵνα ἐπιδῶτε πρὸς ἀρετήν . λήρωι τῆ παρακλήσει . Ποίᾳ ; ὅτι ἐφ’ οἱς ἐν τῇ πρώτῃ κατέγνων ὑμῶν Ἑπιστολῇ διορθωσθέντες δι’ αὐτῶν τῶν ἔργων παρακαλέσατέ με τὸ μὴ λυπεῖσθαι · καὶ οὐ μόνον τοῦτο φησὶν , ἀλλὰ καὶ χαρᾶς με ἐνεπλήσατε · οὕτως ἡ διόρθωσις σύντομος ἐγένετο καὶ ἐναργὴς , τοῦτο ἐστὶν , ὑπερπερισσεύομαι τῇ χαρᾷ , καὶ τοσαύτη ἐστὶ , φησὶν , ἡ χαρὰ , ὅτι ἀντὶ πάσης ἤρκεσεν ἡμῖν τῆς θλίψεως . Καὶ γὰρ ἐλθόντων ἡμῶν εἰς Μακεδονίαν . Εἶτα διηγεῖται τὴν θλῖψιν , καὶ ἐπαίρει αὐτὴν τῷ λόγῳ , ἵνα τὴν δι’ αὐτοὺς χάριν μείζονα δόξῃ , ὡς ἰσχύσασαν τοσαύτην θλῖψιν ἀμαυρῶσαι , ἐξ ὧν διετελέσαμεν . Εξωθεν μάχαι — Παρὰ τῶν ἀπίστων οὓς ἔξωθεν καλεῖν εἴωθεν . Ἔσωθεν φόβοι . Διὰ τοὺς πιστοὺς , μή πὼς τοῖς πειρασμοῖς μαλακισθῶσιν . Ἀλλ’ ὁ παρακαλῶν τοὺς ταπεινούς . Τίς ὁ παρακαλῶν τοὺς ταπεινοὺς καὶ ἀνοηθήτους ; ὁ Θεὸς δηλαδή · οὗτος ἡμᾶς , φησὶ , παρεκάλεσε διὰ τῆς παρουσίας Τίτου . μέγα τι ποιεῖται τὴν παρουσίαν αὐτοῦ · βούλεται γὰρ ἀξιόπιστον αὐτοῖς καὶ φίλον καταστῆσαι τὸν ἄνδρα . Οὐ μόνον δὲ ἐν τῆ παρουσίᾳ αὐτοῦ . Οὐ μόνον ἡ παρουσία αὐτοῦ ἐποίησέ μοι , φησὶ , τὴν εὐφροσύνην , ἀλλὰ καὶ τὸ παρακεκλῆσθαι αὐτὸν καὶ εὐφρανθῆναι παρ’ ὑμῶν · ἐπειδὴ γὰρ διωρθώθητε , αὐτός τε ἐπὶ τῇ ὑμῶν μεταβολῆ παρεκλήθη , καὶ ἡμεῖς συμπαρεκλήθημεν . ὁρᾷς πῶς αὐτοῖς οἰκειοῖ τὸν Τίτον ; οὗτος ἦν ὁ πεμφθεὶς πρὸς αὐτοὺς μετὰ τῆς πρώτης Ἐπιστολῆς . Ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ παρακλήσει ᾗ παρεκλήθη ἐφ’ ὕμιν . Οὐ λέλεγει , παρ’ ὑμῶν , ἀλλ’ ἐφ’ ὕμιν , ἔπι τῇ ὑμῶν γὰρ , φησὶ , μεταβολῇ τὴν παράκλησιν ἔσχεν . Εἶτα καὶ αὐτὴν τὴν παράκλησιν λέγει · εὔφρανε γὰρ , φησὶν , ἡμᾶς ἀναγγέλλων ἡμῖν τὴν ὑμῶν ἐπιπόθησιν , ὅτι ἐπιποθεῖτέ με , φησὶ , ἰδεῖν . Τὸν ὑμῶν ὀδυρμὸν — Οὐκ ἐδακρύετε , φησὶ , ἀλλ’ ὀδύρεσθε ἐπὶ τῇ ἐπιτιμήσει μου τῇ ἐν τῇ πρώτῃ Ἐπιστολῇ . Τὸν ὑμῶν ζηλον — Οὐκ εἶπεν , ὀργὴν , ἀλλ’ ὃ πλέον ἦν , ζῆλον φησὶν , ὃν ὠργίσθητε τῷ πεπορνευκότι καὶ τοῖς διασύρουσιν ἡμᾶς ψευδαποστόλοις . Ὥστε με μᾶλλον χαρῆναι — Οὐκ ἐλυπούμην d , φησὶ , διὰ τὰς εἰρημένας μου θλίψεις . Ὅτι εἰ καὶ ἐλύπησα ἡμᾶς . Ὅτι ὥστε εἰ καὶ ἐλύπησα ὑμᾶς διὰ τὴν ἔγκλησιν . Εἰ καὶ τοιαῦτά ἐστι , φησὶ , τὰ γραφέντα ἐν τῇ πρώτῃ Ἐπιστολῇ , ὥστε ὑπερβαίνειν τὸ μέτρον τῆς ἐπιτιμήσεως , καὶ διὰ τοῦτο ποιοῦντα μεταμεληθῆναι , ὅμως τὸ πολὺ κέρδος τὸ ἐξ αὐτῶν γεγονὸς οὐκ ἐᾷ με λοιπὸν μεταμεληθῆναι . ταῦτα δὲ , φησὶν , οὐκ ἐπειδὴ ἀμέτρως ἐπετίμησεν , ἀλλὰ πρόφασιν ἐπαίνων τὸ πρᾶγμα ποιησάμενος . Εἰ καὶ πρὸς ὥραν ἐλύπησεν ὑμᾶς . Πρὸς ὥραν γὰρ ἡ λύπη , καὶ διηνεκὲς τὸ κέρδος . Νῦν χαίρω — Ἀκόλουθον ἦν εἰπεῖν , ἀλλὰ μεγάλα ὠφέλησεν , ἀλλὰ τοῦτο μὲν οὐκ εἶπεν , ἐπὶ τὴν αὐτοῦ δὲ κηδεμονίαν ἦλθε καὶ τὰ ἐκείνων ἐγκώμια . Οὐχ ὅτι ἐλυπήθητε . Τί γάρ μοι κέρδος ἢν ὅτι ἐλυπήθητε ; ὅρα δὲ , τὸ λυπῆσαι τῇ Ἐπιστολῇ ἀναθεὶς , τὴν μετάνοιαν οὐ λέγει ἐξ αὐτῆς γεγενῆσθαι , ἀλλ’ ἐκ τῆς ἐκείνων ἀρετῆς · οὐ γὰρ εἶπεν ὅτι ἐλύπησεν ὑμᾶς εἰς μετάνοιαν , ἀλλ’ “ ὅτι ἐλυπήθητε εἰς μετάνοιαν . ” Ἐλυπήθητε γὰρ κατὰ Θεὸν — Αὕτη γὰρ ἡ καλὴ λύπη , ὡς τό γε κατὰ ἄνθρωπον λυπεῖσθαι κακὸν . Ἵνα μηδενὶ ζημιωθῆτε ἐξ Εἰ ἐσιωπήσαμεν , φησὶ , καὶ μὴ ἐπεπλήξαμεν , ἡμεῖς ἦμεν οἱ ζημιοῦντες ὑμᾶς , οἱ μὴ παρασχόντες μετανοίας ἀφορμήν . Ἡ γὰρ κατὰ Θεὸν λυτὴ μετάνοιαν εἰς σωτηρίαν κατεργάζεται . e Λοιπὸν περὶ τῆς λύπης τῆς κατὰ Θεὸν φιλοσοφεῖ , διαιρῶν αὐτὴν τῆς τοῦ κόσμου λύπης , καί φησιν , ἡ γὰρ κατὰ Θεὸν λύπη ἀμεταμέλητον κατεργάζεται , ὡς ἥ γε τοῦ κόσμου θάνατον , ὅταν διὰ χρήματα , ὅταν διὰ δόξαν λυπῆται τις · ἐπειδὴ γὰρ τὸ τῆς λύπης φάρμακον εἰς τὸ τὰς ἁμαρτίας λυπεῖσθαι κατεσκεύασται μόνον , ἐν τούτῳ μόνον καὶ ὠφελεῖ , ἐν δὲ τοῖς λοιποῖς καὶ βλάπτει · παρὰ φύσιν γὰρ αὐτῇ χρώμεθα . Οὔτε γὰρ ὁ λυπηθεὶς κατὰ Θεὸν μεταμεληθείη ποτὲ ἣ κατέγνω ἑαυτοῦ . τί δήποτε λελύπηται ; ὅπερ ἐπὶ τῆς τοῦ κόσμου λύπης συμβαίνειν εἴωθεν . Ἰδοὺ γὰρ , αὐτὸ τοῦτο τὸ κατὰ Θεὸν λυπηθῆναι ὑμᾶς . Καὶ λοιπὸν ἐκ τῶν ἀποβεβηκότων τὰς ἀποδείξεις , ὧν εἴρηκε , παρέχει . “ Ἰδοὺ γὰρ , ” φησὶ , τὸ κατὰ Θεὸν λυπηθῆναι ὑμᾶς “ πόσην κατειργάσατο σπουδήν ; ” οὐ μόνον γὰρ εἰς μεταμέλειαν τοῦ ὅλως λυπηθῆναι οὐκ ἤλθετε , ἀλλὰ καὶ σπουδαιοτέρους ἐποίησε · καὶ λέγει τῆς σπουδῆς τὰ τεκμήρια . ἈΛλὰ ἀπολογίαν — Τὸ “ ἀλλὰ ” ἐν ὅλοις τούτοις τοῖς κεφαλαίοις ἀντὶ τοῦ καὶ κεῖται , καὶ ἀπολογίαν εἰργάσατο πρός με · ἀπολογήσασθαι γὰρ τῇ μετανοίᾳ καὶ τὸ ἀποκόψαι ὑμῶν τὸν πεπορνευκότα . Ἀλλὰ ἀγανάκτησιν — Καὶ ἀγανάκτησιν , φησὶ , πρὸς τὸν πορνεύσαντα καὶ φόβον πρός με · φοβουμένων γὰρ ἦν ἡ τοσαύτη διόρθωσις , καὶ “ ἐπιπό - “ θησιν . ” Ἐπειδὴ γὰρ τὸ τοῦ φόβου ἐπαχθὲς ἦν , ἐπάγει , καὶ “ ἐπιπόθησιν · ” ἀγαπῶντες γὰρ , φησὶ , καὶ δεδοικότες , μή με λυπήσητε , διωρθώσασθε , καὶ “ ζῆλον , ” φησὶν , ἣ περὶ Θεοῦ , ἡ ὑπὲρ Θεοῦ τοὺς λοιδοροῦντας ψευδαποστόλους , καὶ “ ἐκδίκησιν · ” καὶ e Ηæc Photio assignat Ed . Œcum . f ἀπελογήσασθε γὰρ ἐξεδικήσατε τοὺς τοῦ Θεοῦ νόμους ὑπὸ τοῦ πεπορνευκότος ὑβρισθέντας . Ἐν παντὶ συνεστήσατε ἑαυτοὺς ἁγνοὺς εἶναι . Οὐ μόνον , φησὶν , οὐδὲν τετόλμηται ὑμῖν τοιοῦτον , οἷον τῷ πεπορνευκότι , ἀλλ’ οὐδὲ συνήσθητε αὐτῷ . Ἐπειδὴ γὰρ ἐν τῇ πρώτῃ Ἐπιστολῇ εἰρήκει , “ καὶ ὑμεῖς πεφυσιωμένοι ἐστὲ,’ ὅπερ αὐτοὺς κοινωνοὺς τοῦ πλημμελήματος ἐποίει νῦν , φησὶ , καὶ ταυτην ἀπερρίψασθε τὴν ὑπόνοιαν . Ἄρα εἰ καὶ ἔγραψα ὑμῖν . Τίς ὁ ἀδικήσας , καὶ τίς ὁ ἀδικηθείς ; οἱ πεπορνευκότες , ἀδίκησαν γὰρ ἑαυτοὺς , καὶ ἠδικήθησαν ὑφ’ ἑαυτῶν · λέγει δὲ τοῦτο , τὰς τοσαύτας , φησὶν , ἐγκλήσεις οὐχ ἕνεκεν τῶν πεπορνευκότων ὑμῖν ἔγραψα πρωτοτύπως , ἀλλ’ ἕνεκεν ὑμῶν αὐτῶν . ἀσφαλιζόμενος ὑμᾶς , μή πὼς ὁδῷ βαδίζον εἰς ὑμᾶς ἔλθῃ τὸ κακόν · “ μικρὰ γὰρ ζύμη ὅλον τὸ φύραμα ζυμοῖ · ἀλλὰ τότε μὲν οὕτως , νῦν δὲ , φησὶν , ἕνεκεν τοῦ δεῖξαι ὑμῖν πῶς ἐν σπουδῇ καὶ ἐν φροντίδι δι’ ὑμᾶς ἔχω , ὅπερ αὐτὸ μέν ἐστι τῷ πρώτῳ , ἀγαπητικώτερον δὲ εἴρηται . Οὐχ εἵνεκεν ἀδικήσαντος . Οὐ τοῦτο λέγει τὸ ἕνεκεν ἐκείνων οὐκ ἔγραψα , ἀλλὰ τὸ οὐ πρωτοτύπως δι’ ἐκείνους , ἀλλὰ διά τε ὑμᾶς καὶ δι’ ἐκείνους . Τὴν σπουδὴν ὑμῶν τὴν ὑπὲρ ἡμῶν πρὸς ὑμᾶς — Ἦν μὲν , φησὶν , ἀγάπη παρ’ ἐμοὶ , ἀλλὰ καὶ φανερωθῆναι αὐτὴν ἐζήτουν , ὡσανεὶ ἐφορῶντος , φησὶ , Θεοῦ , ὅτι τουτέστιν ἀληθεύω . Διὰ τοῦτο παρακεκλήμεθα . Ἐπειδὴ καὶ τὴν σπουδὴν τὴν περὶ ὑμᾶς ἐπέδειξα , καὶ τὸ πᾶν ἡμῖν κατώρθωται . Ἐπὶ τῇ παρακλήσει ὑμῶν . Ἐπαρεκλήθημεν , φησὶν , ἐπὶ τῇ διορθώσει ὑμῶν , “ μᾶλλον ἐχά - “ ρημεν ἐπὶ τῇ χαρᾷ Τίτου , ” ὅτι διὰ τῆς διορθώσεως ὑμῶν ἀναπέἡπαυται ἡ ψυχη αὐτοῦ . Ὑπὲρ ὑμῶν κεκαύχημαι — Καὶ ἀρετῆς μαθητῶν ἔλεγχος , τὸ διδάσκαλον ὑπὲρ αὐτῶν καυχᾶσθαι , καὶ ἀγάπης διδασκάλων δεικτικόν . Οὐ κατῃσχύνθην . Οὐ γὰρ ἐφάνην ψευδόμενος . Ἀλλ’ ὡς πάντα ἐν ἀληθείᾳ ἐλαλήσαμεν . Πολὺ περὶ Τίτου γράψας ἦν , καὶ ὡς ἐν παρεξόδῳ τὰ περὶ αὐτοῦ εἰρημένα βεβαιοῖ · ὥσπερ γὰρ , φησὶν , ἐκεῖνα ἀληθῆ , οὕτω καὶ τὰ πέρι ὑμῶν κεκαυχημένα . Καὶ τὰ σπλάγχνα αὐτοῦ περισσοτέρως . Οἶον ἡ διάθεσις , τοῦτο δὲ Τίτον ἐστὶν συνιστῶντος αὐτοῖς ὡς σφόδρα ἐκκαιόμενον καὶ συνδεδεμένον αὐτοῖς · διὸ σπλάγχνα , καὶ οὐκ ἀγάπην εἴρηκε . τὸ γὰρ σπλάγχνον πλεῖόν τι δηλοῖ . Ἀναμιμνησκομένου τὴν πάντων ὑμῶν ὑπακοήν . Εἶτα ἵνα μὴ δόξῃ κακίας εἶναι τὰ ῥήματα , καὶ τὴν αἰτίαν τῆς διαθέσεως εἴρηκε , μᾶλλον αὐτοὺς ἐκ τούτου προτρεπόμενος · τοῦτο δὲ καὶ τὸν Τίτον σεμνύνει ὡς ἀεὶ Κορινθίους ἔχοντα κατὰ διάνοιαν , καὶ αὐτοὺς δὲ ὅτι ἴσχυσαν οὕτως ἑλεῖν τὸν Τίτον . Ὡς μετὰ φόβου καὶ τρόμου ἐδέξασθε αὐτόν . Εἰτα ἐπίτασιν λέγει τῆς ὑπακοῆς , ὅτι οὐ μόνον ἦν ὑπακοὴ , ἀλλὰ φόβος καὶ τρόμος μὴ ἔν τινι πάλιν προσκρούσωσι , καθάπερ ἤδη ἐπὶ τοῦ πεπορνευκότος . Χαίρω οὖν ὅτι ἐν παντὶ θαρρῶ ἐν ὑμῖν . Εὰν ἐπιπλήξαι δέοι οὐ δέδοικα μὴ ἀπορραγῆτε , κἂν ὑπὲρ ὑμῶν καυχήσασθαι , οὐ δέδοικα μὴ ψεύστης ὀφθῶ · τοῦτο δὲ λέγων καὶ τὸν περὶ ἐλεημοσύνης κατασκευάζει λόγον .
Lemmas: περι ἀποδοχή ὁ Κορίνθιος ὑπακοή καί ἀγάπη εὐφραίνω αὐτός . χωρέω ἐγώ · οὐδείς ἀδικέω , οὐδείς φθείρω , οὐδείς πλεονεκτέω . πάλιν ὁ περί ἀγάπη κινέω λόγος . ἐπεί γάρ πλήσσω αὐτός , εἶπον , ὅτι αὐτός μέν ἀποφοιτάω , κολλάω δέ ἄπιστος καί ἀκάθαρτος , νῦν θεραπεύω αὐτός καί φημί , “ χωρέω “ ἐγώ , ” τουτέστι , δέχομαι ἐγώ καί ὁ ἐγώ ῥῆμα , νῦν γάρ οἷος ἐκβάλλω ὁ διάνοια σύ · εἶτα καί ὁ ψευδαπόστολος αἰνίσσομαι φημί , ὅτι οὐ ἀδικέω ἢ φθείρω ἐν δόγμα ἀσεβής . οὖον πρός κατάκρισις λέγω . οὐ ἐπί ὁ κατακρίνω , φημί , σύ , λέγω οὗτος · πόθεν δῆλος ; ἐκ ὁ ἀγάπη , “ ὅτι ἐν ὁ Καρδία ἐγώ , ” φημί , “ εἰμί εἰς “ ὁ συναποθνήσκω καί συζάω . ” εἰς ὁ συναποθνήσκω καί συζάω . ἐν καί φιλέω καί ἐν Καρδία εἰμί τις , οὖον μήv εἰς ὁ ἀποθνῄσκω καί συζάω , πλήν ἐγώ οὕτως φιλέω · καί ποῖος οὗτος εἶδος φίλιος ὁ συζάω ; ναί , φημί , εἰμί γάρ τις ἕ ὁ φίλος κακῶς μέν πράσσω συναλγέω , εὐδρομέω δέ φθονέω , ἀλλά οὐ ἐγώ . Πολύς ἐγώ παρρησία πρός σύ . εἶτα καί ἄλλως ὁ βαρύς ὁ ἐπίπληξις λεαίνω · οὖον κατακρίνω σύ , φημί , οὗτος λέγω , ἀλλά ὅτι “ πολύς ἐγώ παρρησία πρός σύ , ὅσπερ καί οὗτος είδος ἀγάπη . ἀντί ὁ εἰσδέχομαι ἐγώ εἰς ὁ ψυχή σύ . οὗτος δοκέω μέν ὁ πρῶτος ἐναντίος εἰμί , ἔνθα αὐτός καταγιγνώσκω ὡς ἄτοπος κολλάω , ἀλλά οὐδείς ἐναντίος · ὁ γάρ διά οὗτος ἔπαινος , ὁ ἀπό ὁ ἐλέγχω ὠφέλεια ἀπαράδεκτος ποιέω , ὡς ἀπό φιλέω λέγω , ὡσεί λέγω , μή γάρ ὡς καταγιγνώσκω σύ ἐκεῖνος λέγω , οὐμενοῦν , ἀλλά ἵνα πιδάω πρός ἀρετή . λῆρος τῆ παράκλησις . Πόα ; ὅτι ἐπί οἱςστις ἐν ὁ πρῶτος καταγιγνώσκω σύ Ἐπιστολή διορθόω διά αὐτός ὁ ἔργον παρακαλέω ἐγώ ὁ μή λυπέω · καί οὖον μόνος οὗτος φημί , ἀλλά καί χαρά ἐγώ ἐμπίμπλημι · οὕτως ὁ διόρθωσις σύντομος γίγνομαι καί ἐναργής , οὗτος εἰμί , ὑπερπερισσεύω ὁ χαρά , καί τοσοῦτος εἰμί , φημί , ὁ χαρά , ὅτι ἀντί πᾶς ἀρκέω ἐγώ ὁ θλῖψις . καί γάρ ἔρχομαι ἐγώ εἰς Μακεδονία . εἶτα διηγέομαι ὁ θλῖψις , καί ἐπαίρω αὐτός ὁ λόγος , ἵνα ὁ διά αὐτός χάρις μείζων δόξα , ὡς ἰσχύω τοσοῦτος θλῖψις ἀμαυρόω , ἐκ ὅς διατελέω . ἔξωθεν μάχη — παρά ὁ ἄπιστος ὅς ἔξωθεν καλέω εἴωθα . ἔσωθεν φόβος . Ζεύς ὁ πιστός , μή πως ὁ πειρασμός μαλακίζω . ἀλλά ὁ παρακαλέω ὁ ταπεινός . Τῖς ὁ παρακαλέω ὁ ταπεινός καί ἀνοηθήτους ; ὁ θεός δηλαδή · οὗτος ἐγώ , φημί , παρακαλέω διά ὁ παρουσία Τίτος . μέγας τίς ποιέω ὁ παρουσία αὐτός · βούλομαι γάρ ἀξιόπιστος αὐτός καί φίλος καθίστημι ὁ ἀνήρ . οὖον μόνος δέ ἐν τῆ παρουσία αὐτός . οὖον μόνος ὁ παρουσία αὐτός ποιέω ἐγώ , φημί , ὁ Εὐφρόσυνος , ἀλλά καί ὁ παρακαλέω αὐτός καί εὐφραίνω παρά σύ · ἐπεί γάρ διορθόω , αὐτός τε ἐπί ὁ σύ μεταβολεύς παρακαλέω , καί ἐγώ συμπαρακαλέω . ὁράω πῶς αὐτός οἰκειόω ὁ Τίτος ; οὗτος εἰμί ὁ πέμπω πρός αὐτός μετά ὁ πρῶτος Ἐπιστολή . ἀλλά καί ἐν ὁ παράκλησις ὅς παρακαλέω ἐπί σύ . οὖον λέγω , παρά σύ , ἀλλά ἐπί σύ , ἐπί ὁ σύ γάρ , φημί , μεταβολή ὁ παράκλησις ἔχω . εἶτα καί αὐτός ὁ παράκλησις λέγω · εὐφραίνω γάρ , φημί , ἐγώ ἀναγγέλλω ἐγώ ὁ σύ ἐπιπόθησις , ὅτι ἐπιποθέω ἐγώ , φημί , ὁράω . ὁ σύ ὀδυρμός — οὐ δάκρυ , φημί , ἀλλά ὀδύρομαι ἐπί ὁ ἐπιτίμησις ἐγώ ὁ ἐν ὁ πρῶτος Ἐπιστολή . ὁ σύ ζῆλος — οὐ εἶπον , ὀργή , ἀλλά ὅς πλέω εἰμί , ζῆλος φημί , ὅς ὀργίζω ὁ πορνεύω καί ὁ διασύρω ἐγώ ψευδαπόστολος . ὥστε ἐγώ μᾶλλον χαίρω — οὐ λυπέω d , φημί , διά ὁ εἴρω ἐγώ θλῖψις . ὅτι2 εἰμί καί λυπέω ἐγώ . ὅτι2 ὥστε εἰμί καί λυπέω σύ διά ὁ ἔγκλησις . εἰμί καί τοιοῦτος εἰμί , φημί , ὁ γράφω ἐν ὁ πρῶτος Ἐπιστολή , ὥστε ὑπερβαίνω ὁ μέτρον ὁ ἐπιτίμησις , καί διά οὗτος ποιέω μεταμελέω , ὅμως ὁ πολύς κέρδος ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι οὐ ἐάω ἐγώ λοιπός μεταμελέω . οὗτος δέ , φημί , οὐ ἐπεί ἄμετρος ἐπιτιμάω , ἀλλά πρόφασις ἔπαινος ὁ πρᾶγμα ποιέω . εἰμί καί πρός ὥρα λυπέω σύ . πρός ὥρα γάρ ὁ λύπη , καί διηνεκής ὁ κέρδος . νῦν χαίρω — ἀκόλουθος εἰμί εἶπον , ἀλλά μέγας ὠφελέω , ἀλλά οὗτος μέν οὐ εἶπον , ἐπί ὁ αὐτός δέ κηδεμονία ἔρχομαι καί ὁ ἐκεῖνος ἐγκώμιον . οὐχ ὅτι λυπέω . τις γάρ ἐγώ κέρδος εἄν ὅτι λυπέω ; ὁράω δέ , ὁ λυπέω ὁ Ἐπιστολή ἀνατίθημι , ὁ μετάνοια οὖον λέγω ἐκ αὐτός γίγνομαι , ἀλλά ἐκ ὁ ἐκεῖνος ἀρετή · οὖον γάρ εἶπον ὅτι λυπέω σύ εἰς μετάνοια , ἀλλά “ ὅτι λυπέω εἰς μετάνοια . ” λυπέω γάρ κατά θεός — Ἄτη γάρ ὁ κάλως λύπη , ὡς ὁ γε κατά ἄνθρωπος λυπέω κακός . ἵνα μηδείς ζημιόω ἐκ εἰμί σιωπάω , φημί , καί μή ἐπιπλήσσω , ἐγώ εἰμί ὁ ζημιόω σύ , ὁ μή παρέχω μετάνοια ἀφορμή . ὁ γάρ κατά θεός λυτός μετάνοια εἰς σωτηρία κατεργάζομαι . e λοιπός περί ὁ λύπη ὁ κατά θεός φιλοσοφέω , διαιρέω αὐτός ὁ ὁ κόσμος λύπη , καί φημί , ὁ γάρ κατά θεός λύπη ἀμεταμέλητος κατεργάζομαι , ὡς ὅς γε ὁ κόσμος θάνατος , ὅταν διά χρῆμα , ὅταν διά δόξα λυπέω τις · ἐπεί γάρ ὁ ὁ λύπη φάρμακον εἰς ὁ ὁ ἁμαρτία λυπέω κατασκευάζω μόνος , ἐν οὗτος μόνος καί ὠφελέω , ἐν δέ ὁ λοιπός καί βλάπτω · παρά φύσις γάρ αὐτός χράω . οὔτε γάρ ὁ λυπέω κατά θεός μεταμέλω ποτέ ὅς καταγιγνώσκω ἑαυτοῦ . τίς δήποτε λυπέω ; ὅσπερ ἐπί ὁ ὁ κόσμος λύπη συμβαίνω εἴωθα . ἰδέ γάρ , αὐτός οὗτος ὁ κατά θεός λυπέω σύ . καί λοιπός ἐκ ὁ ἀποβαίνω ὁ ἀποδείκνυμι , ὅς εἴρω , παρέχω . “ ἰδέ γάρ , ” φημί , ὁ κατά θεός λυπέω σύ “ πόσος κατεργάζομαι σπουδή ; ” οὖον μόνος γάρ εἰς μεταμέλεια ὁ ὅλως λυπέω οὐ ἔρχομαι , ἀλλά καί σπουδαῖος ποιέω · καί λέγω ὁ σπουδή ὁ τεκμήριον . ἀλλά ἀπολογία — ὁ “ ἀλλά ” ἐν ὅλος οὗτος ὁ κεφάλαιος ἀντί ὁ καί κεῖμαι , καί ἀπολογία ἐργάζομαι πρός ἐγώ · ἀπολογέομαι γάρ ὁ μετάνοια καί ὁ ἀποκόπτω σύ ὁ πορνεύω . ἀλλά ἀγανάκτησις — καί ἀγανάκτησις , φημί , πρός ὁ πορνεύω καί φόβος πρός ἐγώ · φοβέω γάρ εἰμί ὁ τοσοῦτος διόρθωσις , καί “ ἐφέπω - “ τίθημι . ” ἐπεί γάρ ὁ ὁ φόβος ἐπαχθής εἰμί , ἐπάγω , καί “ ἐπιπόθησις · ” ἀγάπη γάρ , φημί , καί δείδω , μή ἐγώ λυπέω , διορθόω , καί “ ζῆλος , ” φημί , ὅς περί Θεός , ὁ ὑπέρ Θεός ὁ λοιδορέω ψευδαπόστολος , καί “ ἐκδίκησις · ” καί e Η Photio assignat Ed . Œcum . f ἀπολογέομαι γάρ ἐκδικέω ὁ ὁ Θεός νόμος ὑπό ὁ πορνεύω ὑβρίζω . ἐν πᾶς συνίστημι ἑαυτοῦ ἁγνός εἰμί . οὖον μόνος , φημί , οὐδείς τολμάω σύ τοιοῦτος , οἷος ὁ πορνεύω , ἀλλά οὐδέ συνίημι αὐτός . ἐπεί γάρ ἐν ὁ πρῶτος Ἐπιστολή εἴρω , “ καί σύ φυσιόω εἰμί ὅσπερ αὐτός κοινωνός ὁ πλημμέλημα ποιέω νῦν , φημί , καί οὗτος ἀπορρίπτω ὁ ὑπόνοια . ἄρας εἰμί καί γράφω σύ . Τῖς ὁ ἀδικέω , καί τίς ὁ ἀδικέω ; ὁ πορνεύω , αδικώ γάρ ἑαυτοῦ , καί ἀδικέω ὑπό ἑαυτοῦ · λέγω δέ οὗτος , ὁ τοσοῦτος , φημί , ἔγκλησις οὐ ἕνεκα ὁ πορνεύω σύ γράφω πρωτότυπος , ἀλλά ἕνεκα σύ αὐτός . ἀσφαλίζω σύ , μή πως ὁδός βαδίζω εἰς σύ ἔρχομαι ὁ κακός · “ μικρός γάρ ζύμη ὅλος ὁ φύραμα ζυμόω · ἀλλά τότε μέν οὕτως , νῦν δέ , φημί , ἕνεκα ὁ δείκνυμι σύ πῶς ἐν σπουδή καί ἐν φροντίς διά σύ ἔχω , ὅσπερ αὐτός μέν εἰμί ὁ πρῶτος , ἀγαπητικός δέ εἴρω . οὐχ ἕνεκα ἀδικέω . οὖον οὗτος λέγω ὁ ἕνεκα ἐκεῖνος οὐ γράφω , ἀλλά ὁ οὖον πρωτότυπος διά ἐκεῖνος , ἀλλά διά τε σύ καί διά ἐκεῖνος . ὁ σπουδή σύ ὁ ὑπέρ ἐγώ πρός σύ — ἦς μέν , φημί , ἀγάπη παρά ἐγώ , ἀλλά καί φανερόω αὐτός ζητέω , ὡσανεί ἐφοράω , φημί , Θεός , ὅτι τουτέστιν ἀληθεύω . Ζεύς οὗτος παρακαλέω . ἐπεί καί ὁ σπουδή ὁ περί σύ ἐπιδείκνυμι , καί ὁ πᾶς ἐγώ κατορθόω . ἐπί ὁ παράκλησις σύ . παρακαλέω , φημί , ἐπί ὁ διόρθωσις σύ , “ μᾶλλον χάσκω - “ ῥήγνυμι ἐπί ὁ χαρά Τίτος , ” ὅτι διά ὁ διόρθωσις σύ ἀναπαύω ὁ Ψυχή αὐτός . ὑπέρ σύ καυχάομαι — καί ἀρετή μαθητής ἔλεγχος , ὁ διδάσκαλος ὑπέρ αὐτός καυχάομαι , καί ἀγάπη διδάσκαλος δεικτικός . οὖον καταισχύνω . οὖον γάρ φαίνω ψεύδω . ἀλλά ὡς πᾶς ἐν ἀλήθεια λαλέω . Πολύς περί Τίτος γράφω εἰμί , καί ὡς ἐν παρέξοδος ὁ περί αὐτός εἴρω βεβαιόω · ὥσπερ γάρ , φημί , ἐκεῖνος ἀληθής , οὗτος καί ὁ περί σύ καυχάομαι . καί ὁ σπλάγχνον αὐτός περισσός . Οἶον ὁ διάθεσις , οὗτος δέ Τίτος εἰμί συνίστημι αὐτός ὡς σφόδρα ἐκκαίω καί συνδέω αὐτός · διό σπλάγχνον , καί οὐ ἀγάπη εἴρω . ὁ γάρ σπλάγχνον πλέω τίς δηλόω . ἀναμιμνῄσκω ὁ πᾶς σύ ὑπακοή . εἶτα ἵνα μή δόξα κακία εἰμί ὁ ῥῆμα , καί ὁ αἴτιος ὁ διάθεσις εἴρω , μᾶλλον αὐτός ἐκ οὗτος προτρέπω · οὗτος δέ καί ὁ Τίτος σεμνύνω ὡς ἀεί Κορίνθιος ἔχω κατά διάνοια , καί αὐτός δέ ὅτι ἰσχύω οὕτως αἱρέω ὁ Τίτος . ὡς μετά φόβος καί τρόμος δέχομαι αὐτός . εἶτα ἐπίτασις λέγω ὁ ὑπακοή , ὅτι οὖον μόνος εἰμί ὑπακοή , ἀλλά φόβος καί τρόμος μή ἐν τις πάλιν προσκρούω , καθάπερ ἤδη ἐπί ὁ πορνεύω . χαίρω οὖν ὅτι ἐν πᾶς θαρσέω ἐν σύ . ἐάν ἐπιπλήσσω δήω οὖον δείδω μή ἀπορράσσω , κἀν ὑπέρ σύ καυχάομαι , οὖον δείδω μή ψεύστης ὁράω · οὗτος δέ λέγω καί ὁ περί ἐλεημοσύνη κατασκευάζω λόγος .