catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-i-ad-timotheum-e-cod-paris-coislin-204 4
Περὶ εὐχῆς , ὅτι ὑπὲρ πάντων , ὅτι πανταχοῦ ἀκάκως , ἀταράχως , σεμνῶς . Παρακαλῶ οὖν πρῶτον ἁπάντων ποιεῖσθαι δεήσεις , προσευχὰς , ἐντεύξεις , εὐχαριστίας , ὑπὲρ πάντων ἀνθρώπων , ὑπὲρ βασιλέων καὶ πάντων τῶν ἐν ὑπεροχῇ ὄντων , ἵνα ἤρεμον καὶ ἡσύχιον βίον διάγωμεν ἐν πάση εὐσεβείᾳ καὶ σεμνότητι . Ὥσπερ κοινός τίς ἐστι πατὴρ τῆς οἰκουμένης ὁ ἱερεὺς , πάντων τοίνυν ἄξιον αὐτὸν κήδεσθαι , καθάπερ καὶ ὁ Θεὸς , ᾧτ’ ἱερᾶται . δύο γὰρ ἐντεῦθεν γίνεται τὰ ἀγαθὰ , τό τε ἔχθος ὃ πρὸς τοὺς ἔξωθεν ἔχομεν , καταλύεται · οὐδεὶς γὰρ πρὸς τοῦτον ἀπεχθῶς ἔχειν δυνήσεται , ὑπὲρ οὗ δεήσεις ποιεῖται , αὐτοί τε ἐκεῖνοι βελτίονες γόνονται , τότε εὐχὰς ὑπὲρ αὐτῶν γίνεσθαι , τῷ τε μὴ ἐκθηριοῦσθαι πρὸς ἡμᾶς . τί δέ ἐστι τὸ “ πρῶτον ἁπάντων ; ” τουτέστιν ἐν τῇ λατρείᾳ τῇ καθημερινῇ . ἀλλ’ ἴσως ἐρεῖ τις , ὅτι ὑπὲρ ἁπάντων οὐ πάντων εἶπεν , ἀλλὰ τῶν πιστῶν · τί οὖν ὅταν λέγῃ ὑπὲρ βασιλέων ; οὐ γὰρ δὴ τότε θεοσεβεῖς ἦσαν βασιλεῖς , ἀλλὰ μέχρι πολλοῦ διῆλθον , ἀσεβεῖς διαδεχόμενοι · εἶτα ἵνα μὴ κολακεία τὸ πρᾶγμα ᾖ , προλαβὼν εἶπεν , “ ὑπὲρ πάντων , ” καὶ τότε “ ὑπὲρ βασι - “ λέων · ” εἶτα ἐπειδὴ εἰκὸς ἦν τὴν τοῦ Χριστιανοῦ ψυχὴν ναρκᾷν ταῦτα ἀκούουσαν , εἴγε ὑπὲρ τοῦ Ἕλληνος ἐν τῷ τῶν μυστηρίων καιρῷ δεῖ δεήσεις προσφέρειν , τίθησι τὸ κέρδος , ἵνα κἂν οὕτω δόξῃ τὴν παραίνεσιν · “ ἵνα ἤρεμον καὶ ἡσύχιον , ” φησὶ , “ βίον “ διάγωμεν , ” τουτέστιν ἡ ἐκείνων σωτηρία , ἡμῶν ἀμεριμνία ὑπάρχει · εἰ γὰρ μὴ ἐσώζοντο , μηδὲ εὐδοκίμουν ἐν τοῖς πολέμοις , ἀνάγκη καὶ τὰ ἡμέτερα ἐν ταραχαῖς εἶναι καὶ θορύβοις · δεῖ δὲ , φησὶ , καὶ εὐχαριστεῖν τῷ Θεῷ ὑπὲρ τῶν εἰς ἄλλους γινομένων ἀγαθῶν , οἷον , “ ὅτι τὸν ἥλιον ἀνατέλλει ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθοὺς , “ καὶ βρέχει ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους . ” ὁ γὰρ ἀναγκαζόμενος εὐχαριστεῖν τῷ Θεῷ ὑπὲρ τῶν εἰς ἄλλους γινομένων ἀγαθῶν , καὶ φιλεῖν αὐτοὺς ἀναγκάζεται · εἰ δὲ ὑπὲρ τῶν τοῦ πέλας εὐχαριστεῖν δεῖ , πολλῷ μᾶλλον ὑπὲρ τῶν εἰς ἡμᾶς , καὶ ὑπὲρ τῶν δοκούντων εἶναι λυπηρῶν . καὶ γὰρ πρὸς τὸ ἀγαθὸν ὁ Θεὸς ἡμῖν ἅπαντα οἰκονομεῖ . “ ἵνα ἤρεμον καὶ ἡσύχιον βίον διάγωμεν ἐν πάσῃ εὐσεβείᾳ “ καὶ σεμνότητι . ” ἠρεμίαν λέγει καὶ ἡσυχίαν , καὶ τὴν ἀπὸ τῶν πονηρῶν λογισμῶν · συντελεῖ δὲ πρὸς ταύτην , καὶ ἡ κοινὴ εἰρήνη . εἰ δέ τις ἡσυχίας οὔσης ταράττεται , σφόδρα ἄθλιός ἐστιν · οὗτος γὰρ ὁ πόλεμος τῶν ἄλλων ἐστὶ χαλεπώτερος · καὶ διὰ τοῦτο προσέθηκεν , “ ἐν πάσῃ εὐσεβείᾳ καὶ σεμνότητι . ” μὴ τοίνυν φοβηθῇς ὑπὲρ Ἑλλήνων εὐχόμενος · εἰ δὲ ὑπὲρ Ἑλλήνων εὔχεσθαι χρὴ καὶ ὑπὲρ αἱρετικῶν , δηλονότι ὑπὲρ πάντων ἀνθρώπων εὔχεσθαι δεῖ , οὐ διώκειν πολλοὶ γὰρ τῶν ἀνθρώπων διὰ φιλονεικίαν τὴν πρὸς ἀνθρώπους ἀπέστησαν τοῦ Θεοῦ . εἰς ἐπίγνωσιν δὲ , φησὶν , ἀληθείας , τῆς εἰς αὐτὸν πίστεως · ἐπειδὴ προλαβὼν εἶπε , παράγγελε μὴ ἑτεροδιδασκαλεῖν , ἵνα μὴ ὡς ἐχθροῖς αὐτοῖς προσέχῃ , μηδὲ μάχας ἀπὸ τούτου πλέκῃ · τι φησι ; “ πάντας ἀνθρώπους θέλει “ σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν . ” τί δὴ τοῦτο , ἐπήγαγεν , “ εἷς γὰρ Θεὸς καὶ εἷς μεσίτης Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων . εἰπεν “ εἰς ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας ἐλθεῖν , ” δεικνὺς ὅτι οὐκ ἔστιν ἡ οἰκουμένη ἐν ἀληθείᾳ · καὶ πάλιν “ εἷς Θεὸς , ” οὐ πολλοὶ , καθὼς οὗτοι νομίζουσι , δεικνὺς ὅτι θέλει σωθῆναι πάντας . εἶπεν ὅτι καὶ μεσίτην τὸν ΥἹὸν ἔπεμψε · τί οὖν ; ὁ Υἱὸς οὐ Θεός ; καὶ σφόδρα · πῶς οὖν , φησὶν , εἷς ; πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν εἰδώλων , οὐ πρὸς τὸν Υἱόν · περὶ γὰρ ἀληθείας καὶ πλάνης ὁ λόγος ἦν αὐτῷ · ὁ δὲ μεσίτης ὀφείλει ἀμφοτέροις κοινωνεῖν ὧ , . ἐστι μεσίτης · εἰ τοίνυν μὴ ἔχεται τῆς τοῦ Πατρὸς φύσεως , οὐκ ἔστι μεσίτης ἀλλ’ ὑπεσχοίνισται · ὥσπερ γὰρ τῆς τῶν ἀνθρώπων ἔχεται φύσεως , ἐπειδὴ πρὸς ἀνθρώπους ἤρχετο , οὕτω καὶ τῆς τοῦ Θεοῦ , ἐπειδὴ παρὰ Θεοῦ ἤρχετο · ἐπειδὴ γὰρ δύο φύσεων μέσος γέγονεν , ἐγγὺς τῶν δύο φύσεων αὐτὸν εἰναι δεῖ . ὥσπερ οὑν ἄνθρωπος γέγονεν , οὕτω καὶ Θεὸς ἦν . ὥσπερ ἐκεῖ , φησὶν , “ εἷς Θεὸς ὁ Πατὴρ , καὶ εἷς Κύριος “ Ἰησοῦς Χριστὸς , ” οὕτω καὶ ἐνταῦθα εἷς καὶ εἷς · οὐ τίθησι γὰρ δύο , ἐπειδὴ περὶ πολυθεΐας διελέγετο . Ὁ δοὺς ἑαυτὸν ἀντίλυτρον ὑπὲρ πάντων . Καὶ ὁ μὲν Χριστὸς ἀπέθανε καὶ ὑπὲρ Ἑλλήνων , σὺ δὲ εὔξασθαι οὐκ ἀνέχῃ ; πῶς οὖν , φησὶν , οὐκ ἐπίστευσαν ; ὅτι οὐκ ἠθέλησαν · τὸ δὲ ἑαυτοῦ μέρος ἐγένετο , τὸ μαρτύριον δὲ τὸ πάθος , φησίν · ἦλθε γὰρ μαρτυρήσων τῇ ἀληθείᾳ τοῦ Πατρὸς , καὶ ἐσφάγη , ὥστε οὐχ ὁ Πατὴρ αὐτῷ μαρτυρεῖ μόνον , ἀλλὰ καὶ αὐτὸς τῷ Πατρί . μέχρι θανάτου τοίνυν ἐμαρτύρησε · “ καιροῖς ἰδίοις , ” τουτέστι τοῖς προσήκουσι . Εἰς ὃ ἐτέθην ἐγὼ κήρυξ καὶ Ἀπόστολος · ἀλήθειαν λέγω , οὐ ψεύδομαι , διδάσκαλος ἐθνῶν ἐν πίστει καὶ ἀληθείᾳ . Ἐν πίστει πάλιν , ἀλλὰ μὴ νομίσῃς ἐπειδὴ ἐν πίστει ἤκουσας , ὅτι ἀπάτη τὸ πρᾶγμά ἐστιν . ὁρᾷς τὴν χάριν ἐκτεταμένην ; τοῖς γὰρ Ἰουδαίοις αἱ εὐχαὶ οὐχ ὑπὲρ τοιούτων ἐγίνοντο · “ ὁ δοὺς ἑαυτὸν “ ἀντίλυτρον · ” πῶς οὖν παρεδόθη ὑπὸ τοῦ Πατρός ; ἄρα τῆς αὐτοῦ ἀγαθότητος γέγονεν · ἀντίλυτρον τί ἐστιν ; ἔμελλε τιμωρεῖσθαι αὐτοὺς , ἀπόλλυσθαι ἔμελλον , ἀλλ’ ἀντ’ ἐκείνων τὸν αὐτοῦ ἔδωκεν Υἱὸν ὥστε κηρύττειν τὸν σταυρόν . ἱκανὰ ταῦτα ἐπισπάσασθαι πάντας , καὶ τὴν ἀγάπην ἐνδείξασθαι τοῦ Χριστοῦ . βούλομαι οὖν προσεύχεσθαι τοὺς ἄνδρας ἐν παντὶ τόπῳ , ἐπαίροντας ὁσίους χεῖρας , χωρὶς ὀργῆς καὶ διαλο - γισμων . Καὶ πῶς ὁ Κύριός φησι “ σὺ δὲ ὅταν προσεύχῃ , εἴσελθε εἰς “ τὸ ταμιεῖόν σου , καὶ κλείσας τὴν θύραν σου , πρόσευξαι · ” ὁ δὲ Παῦλος , “ βούλομαι προσεύχεσθαι τοὺς ἄνδρας ἐν παντὶ τόπῳ ; ” ἀλλ’ οὐκ ἔστιν ἐναντίον ἐκείνοις τοῦτο , μὴ γένοιτο , ἀλλὰ καὶ σφόδρα συνᾷδον · πῶς καὶ τίνι τρόπῳ ; δεῖ δὲ πρότερον εἰπεῖν , τί ἐστιν , “ εἴσελθε εἰς τὸ ταμιεῖόν σου , ” καὶ εἰ ἐν ἐκκλησίᾳ μὴ εὔχεσθαι , καὶ ἐν ἄλλῳ μηδενὶ τῆς οἰκίας μέρει , ἀλλ’ ἐν τῷ ταμιείῳ μόνον . τὸ κενόδοξον δεικνὺς ἐνταῦθα ὁ Χριστὸς , μὴ λάθρα , φησὶν , ἁπλῶς , ἀλλὰ κεκρυμμένως τὰς εὐχὰς ποιοῦ , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῆς ἐλεημοσύνης “ μὴ γνώτω ἡ ἀριστερὰ τι ποιεῖ ἡ δεξιά σου , οὐ περὶ χειρῶν διαλέγεται ἁπλῶς , ἀλλὰ τὴν ὑπερβολὴν τῆς κενοδοξίας παρέστηκε · οὕτω δὴ καὶ ἐνταῦθα τοῦτο αἰνίττεται · οὐ τοίνυν εἰς τὸν τόπον περιώρισε τὴν εὐχήν . ὁ δὲ Παῦλος πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῆς Ἰουδαϊκῆς εὐχῆς ταῦτά φησι οὐδὲ γὰρ ἐχρῆν ἀλλαχοῦ προσιέναι τῷ Θεῷ καὶ θύειν τοὺς Ἰουδαίους , ἀλλ’ εἰς ἕνα τόπον . “ χωρὶς ὀργῆς καὶ διαλογισμοῦ . ” τίς γὰρ εὐχόμενος ὀργίζεται ; τουτέστι , χωρὶς μνησικακίας καθαρὰ ἔστω τοῦ εὐχομένου ἡ διάνοια , πάθους παντὸς ἀπηλλαγμένη καὶ διαλογισμοῦ · οὐ δεῖ γὰρ ὅλως ἀμφιβάλλειν , ὅτι ἀκουσθησόμεθα , καὶ τὸ “ ἀφίετε δὲ , “ καὶ ἀφεθήσεται ὑμῖν , ” τοῦτό ἐστι “ χωρὶς ὀργῆς καὶ διαλο - “ γισμοῦ · ” “ ὁσίας χεῖρας,’ · καθαρὰς πάσης ἁμαρτίας , ἐλεημοσύνας ἐργαζομένας · ἃν γὰρ οὕτως προσίῃς πάντως ἐπιτεύξῃ τῆς αἰτήσεως · “ ὡσαύτως καὶ τὰς γυναῖκας , ” μὴ ταῖς ἐπιθυμίαις “ ταῖς ἑαυτῶν ἐξακολουθεῖν · ” ὁσίους χεῖρας καὶ τὰς γυναῖκας ἔχειν φησί . Μετὰ αἰδοῦς καὶ σωφροσύνης , ἐν καταστολῇ κοσμίῳ κοσμεῖν ἑαυτὰς , μὴ ἐν πλέγμασιν ἢ χρυσῷ ἣ μαργαρίταις ἢ ἱματισμῷ πολυτελεῖ , ἀλλ’ ὃ πρέπει γυναιξὶν ἐπαγγελλομέναις θεοσέβειαν δι’ ἔργων ἀληθῶν . Καταστολή τίς ἐστι ; τουτέστι τὴν ἀμπεχόνην πάντοθεν περιεστάλθαι καλῶς , κοσμίως , μὴ περιέργως · ἐκεῖνο γὰρ κόσμιον , τοῦτο δὲ ἄκοσμον .
Lemmas: περι εὐχή , ὅτι ὑπέρ πᾶς , ὅτι πανταχοῦ ἄκακος , ἀτάρακτος , σεμνός . παρακαλέω οὖν πρῶτος ἅπας ποιέω δήω , προσευχή , ἔντευξις , εὐχαριστία , ὑπέρ πᾶς ἄνθρωπος , ὑπέρ βασιλεύς καί πᾶς ὁ ἐν ὑπεροχή εἰμί , ἵνα ἤρεμος καί Ἡσύχιος βίος διάγω ἐν πᾶς εὐσέβεια καί σεμνότης . ὥσπερ κοινός τίς εἰμί πατήρ ὁ οἰκέω ὁ ἱερεύς , πᾶς τοίνυν ἄξιος αὐτός κήδω , καθάπερ καί ὁ θεός , οὖς ἱεράομαι . δύο γάρ ἐντεῦθεν γίγνομαι ὁ ἀγαθός , ὁ τε ἔχθος ὅς πρός ὁ ἔξωθεν ἔχω , καταλύω · οὐδείς γάρ πρός οὗτος ἀπεχθῶς ἔχω δύναμαι , ὑπέρ ὅς δήω ποιέω , αὐτός τε ἐκεῖνος ἀγαθός γίγνομαι , τότε εὐχή ὑπέρ αὐτός γίγνομαι , ὁ τε μή ἐκθηριόω πρός ἐγώ . τίς δέ εἰμί ὁ “ πρῶτος ἅπας ; ” τουτέστιν ἐν ὁ λατρεία ὁ καθημερινός . ἀλλά ἴσως εἴρω τις , ὅτι ὑπέρ ἅπας οὖον πᾶς εἶπον , ἀλλά ὁ πιστός · τίς οὖν ὅταν λέγω ὑπέρ βασιλεύς ; οὖον γάρ δή τότε θεοσεβής εἰμί βασιλεύς , ἀλλά μέχρι πολύς διέρχομαι , ἀσεβής διαδέχομαι · εἶτα ἵνα μή κολακεία ὁ πρᾶγμα εἰμί , προλαμβάνω εἶπον , “ ὑπέρ πᾶς , ” καί τότε “ ὑπέρ βάσις - “ λέων · ” εἶτα ἐπεί εἰκός εἰμί ὁ ὁ Χριστιανός ψυχή ναρκάω οὗτος ἀκούω , εἰ ὑπέρ ὁ Ἕλλην ἐν ὁ ὁ μυστήριον καιρός δεῖ δήω προσφέρω , τίθημι ὁ κέρδος , ἵνα κἀν οὗτος δόξα ὁ παραίνεσις · “ ἵνα ἤρεμος καί Ἡσύχιος , ” φημί , “ βίος “ διάγω , ” τουτέστιν ὁ ἐκεῖνος σωτηρία , ἐγώ ἀμεριμνία ὑπάρχω · εἰμί γάρ μή σῴζω , μηδέ εὐδοκιμέω ἐν ὁ πόλεμος , ἀνάγκη καί ὁ ἡμέτερος ἐν ταραχή εἰμί καί θόρυβος · δεῖ δέ , φημί , καί εὐχαριστέω ὁ Θεός ὑπέρ ὁ εἰς ἄλλος γίγνομαι ἀγαθός , οἷος , “ ὅτι ὁ ἥλιος ἀνατέλλω ἐπί πονηρός καί ἀγαθός , “ καί βρέχω ἐπί Δίκαιος καί ἄδικος . ” ὁ γάρ ἀναγκάζω εὐχαριστέω ὁ Θεός ὑπέρ ὁ εἰς ἄλλος γίγνομαι ἀγαθός , καί φιλέω αὐτός ἀναγκάζω · εἰμί δέ ὑπέρ ὁ ὁ πέλας εὐχαριστέω δεῖ , πολύς μᾶλλον ὑπέρ ὁ εἰς ἐγώ , καί ὑπέρ ὁ δοκέω εἰμί λυπηρός . καί γάρ πρός ὁ ἀγαθός ὁ θεός ἐγώ ἅπας οἰκονομέω . “ ἵνα ἤρεμος καί Ἡσύχιος βίος διάγω ἐν πᾶς εὐσέβεια “ καί σεμνότης . ” ἠρεμία λέγω καί ἡσυχία , καί ὁ ἀπό ὁ πονηρός λογισμός · συντελής δέ πρός οὗτος , καί ὁ κοινός εἰρήνη . εἰμί δέ τις ἡσυχία εἰμί ταράσσω , σφόδρα ἄθλιος εἰμί · οὗτος γάρ ὁ πόλεμος ὁ ἄλλος εἰμί χαλεπός · καί διά οὗτος προστίθημι , “ ἐν πᾶς εὐσέβεια καί σεμνότης . ” μή τοίνυν φοβέω ὑπέρ Ἕλλην εὔχομαι · εἰμί δέ ὑπέρ Ἕλλην εὔχομαι χρή καί ὑπέρ αἱρετικός , δηλονότι ὑπέρ πᾶς ἄνθρωπος εὔχομαι δεῖ , οὖον διώκω πολύς γάρ ὁ ἄνθρωπος διά φιλονεικία ὁ πρός ἄνθρωπος ἀφίστημι ὁ Θεός . εἰς ἐπίγνωσις δέ , φημί , ἀλήθεια , ὁ εἰς αὐτός πίστις · ἐπεί προλαμβάνω εἶπον , παραγγέλλω μή ἑτεροδιδασκαλέω , ἵνα μή ὡς ἐχθρός αὐτός προσέχω , μηδέ μάχη ἀπό οὗτος πλέκω · τίς φημί ; “ πᾶς ἄνθρωπος ἐθέλω “ σῴζω καί εἰς ἐπίγνωσις ἀλήθεια ἔρχομαι . ” τίς δή οὗτος , ἐπάγω , “ εἷς γάρ θεός καί εἷς μεσίτης Θεός καί ἄνθρωπος . εἶπον “ εἰς ἐπίγνωσις ὁ ἀλήθεια ἔρχομαι , ” δείκνυμι ὅτι οὐ εἰμί ὁ οἰκέω ἐν ἀλήθεια · καί πάλιν “ εἷς θεός , ” οὖον πολύς , καθώς οὗτος νομίζω , δείκνυμι ὅτι ἐθέλω σῴζω πᾶς . εἶπον ὅτι καί μεσίτης ὁ υἱός πέμπω · τίς οὖν ; ὁ υἱός οὖον Θεός ; καί σφόδρα · πῶς οὖν , φημί , εἷς ; πρός ἀντιδιαστολή ὁ εἴδωλον , οὖον πρός ὁ υἱός · περί γάρ ἀλήθεια καί πλάνης ὁ λόγος εἰμί αὐτός · ὁ δέ μεσίτης ὀφείλω ἀμφότερος κοινωνέω ἵημι , . εἰμί μεσίτης · εἰμί τοίνυν μή ἔχω ὁ ὁ πατήρ φύσις , οὐ εἰμί μεσίτης ἀλλά ὑποσχοινίζω · ὥσπερ γάρ ὁ ὁ ἄνθρωπος ἔχω φύσις , ἐπεί πρός ἄνθρωπος ἄρχω , οὗτος καί ὁ ὁ Θεός , ἐπεί παρά Θεός ἄρχω · ἐπεί γάρ δύο φύσις μέσος γίγνομαι , ἐγγύς ὁ δύο φύσις αὐτός εἰναι δεῖ . ὥσπερ ἐν ἄνθρωπος γίγνομαι , οὗτος καί θεός εἰμί . ὥσπερ ἐκεῖ , φημί , “ εἷς θεός ὁ πατήρ , καί εἷς Κύριος “ Ἰησοῦς Χριστός , ” οὗτος καί ἐνταῦθα εἷς καί εἷς · οὖον τίθημι γάρ δύο , ἐπεί περί πολυθεία διαλέγω . ὁ δίδωμι ἑαυτοῦ ἀντίλυτρον ὑπέρ πᾶς . καί ὁ μέν Χριστός ἀποθνῄσκω καί ὑπέρ Ἕλλην , σύ δέ εὔχομαι οὐ ἀνέχω ; πῶς οὖν , φημί , οὐ πιστεύω ; ὅτι οὐ ἐθέλω · ὁ δέ ἑαυτοῦ μέρος γίγνομαι , ὁ μαρτύριον δέ ὁ πάθος , φημί · ἔρχομαι γάρ μαρτυρέω ὁ ἀλήθεια ὁ πατήρ , καί σφάζω , ὥστε οὐ ὁ πατήρ αὐτός μαρτυρέω μόνος , ἀλλά καί αὐτός ὁ πατήρ . μέχρι θάνατος τοίνυν μαρτυρέω · “ καιρός ἴδιος , ” τουτέστι ὁ προσήκω . εἰς ὅς τίθημι ἐγώ κῆρυξ καί ἀπόστολος · ἀλήθεια λέγω , οὖον ψεύδω , διδάσκαλος ἔθνος ἐν πίστις καί ἀλήθεια . ἐν πίστις πάλιν , ἀλλά μή νομίζω ἐπεί ἐν πίστις ἀκούω , ὅτι ἀπάτη ὁ πρᾶγμα εἰμί . ὁράω ὁ χάρις ἐκτείνω ; ὁ γάρ Ἰουδαῖος ὁ εὐχή οὐ ὑπέρ τοιοῦτος γίγνομαι · “ ὁ δίδωμι ἑαυτοῦ “ ἀντίλυτρον · ” πῶς οὖν παραδίδωμι ὑπό ὁ πατήρ ; ἄρα ὁ αὐτός ἀγαθότης γίγνομαι · ἀντίλυτρον τίς εἰμί ; μέλλω τιμωρέω αὐτός , ἀπόλλυμι μέλλω , ἀλλά ἀντί ἐκεῖνος ὁ αὐτός δίδωμι υἱός ὥστε κηρύσσω ὁ σταυρός . ἱκανός οὗτος ἐπισπάω πᾶς , καί ὁ ἀγάπη ἐνδείκνυμι ὁ Χριστός . βούλομαι οὖν προσεύχομαι ὁ ἀνήρ ἐν πᾶς τόπος , ἐπαίρω ὅσιος χείρ , Χωρὶς ὀργή καί διάβολος - γισμαω . καί πῶς ὁ κύριος φημί “ σύ δέ ὅταν προσεύχομαι , εἰσέρχομαι εἰς “ ὁ ταμιεῖον σύ , καί καλέω ὁ θύρα σύ , προσεύχομαι · ” ὁ δέ Παῦλος , “ βούλομαι προσεύχομαι ὁ ἀνήρ ἐν πᾶς τόπος ; ” ἀλλά οὐ εἰμί ἐναντίος ἐκεῖνος οὗτος , μή γίγνομαι , ἀλλά καί σφόδρα συνᾴδω · πῶς καί τίς τρόπος ; δεῖ δέ πρότερος εἶπον , τίς εἰμί , “ εἰσέρχομαι εἰς ὁ ταμιεῖον σύ , ” καί εἰμί ἐν ἐκκλησία μή εὔχομαι , καί ἐν ἄλλος μηδείς ὁ οἰκίον μέρος , ἀλλά ἐν ὁ ταμιεῖον μόνος . ὁ κενόδοξος δείκνυμι ἐνταῦθα ὁ Χριστός , μή λάθρῃ , φημί , ἁπλόος , ἀλλά κεκρυμμένως ὁ εὐχή ποιέω , ὥσπερ καί ἐπί ὁ ἐλεημοσύνη “ μή γιγνώσκω ὁ ἀριστερός τίς ποιέω ὁ δεξιός σύ , οὖον περί χείρ διαλέγω ἁπλόος , ἀλλά ὁ ὑπερβολή ὁ κενοδοξία παρίστημι · οὗτος δή καί ἐνταῦθα οὗτος αἰνίσσομαι · οὖον τοίνυν εἰς ὁ τόπος περιορίζω ὁ εὐχή . ὁ δέ Παῦλος πρός ἀντιδιαστολή ὁ Ἰουδαϊκός εὐχή οὗτος φημί οὐδέ γάρ χρή ἀλλαχοῦ πρόσειμι ὁ Θεός καί θύω ὁ Ἰουδαῖος , ἀλλά εἰς εἷς τόπος . “ Χωρὶς ὀργή καί διαλογισμός . ” τίς γάρ εὔχομαι ὀργίζω ; τουτέστι , Χωρὶς μνησικακία καθαρός ἵστημι ὁ εὔχομαι ὁ διάνοια , πάθος πᾶς ἀπαλλάσσω καί διαλογισμός · οὖον δεῖ γάρ ὅλως ἀμφιβάλλω , ὅτι ἀκούω , καί ὁ “ ἀφίημι δέ , “ καί ἀφίημι σύ , ” οὗτος εἰμί “ Χωρὶς ὀργή καί διάβολος - “ γισμοω · ” “ ὅσιος χεῖρας,’ · καθαρός πᾶς ἁμαρτία , ἐλεημοσύνη ἐργάζομαι · ἄν γάρ οὕτως πρόσειμι πάντως ἐπιτυγχάνω ὁ αἴτησις · “ ὡσαύτως καί ὁ γυνή , ” μή ὁ ἐπιθυμία “ ὁ ἑαυτοῦ ἐξακολουθέω · ” ὅσιος χείρ καί ὁ γυνή ἔχω φημί . μετά αἰδώς καί σωφροσύνη , ἐν καταστολή κόσμιος κοσμέω ἑαυτοῦ , μή ἐν πλέγμα ἢ χρυσός ὅς μαργαρίτης ἢ ἱματισμός πολυτελής , ἀλλά ὅς πρέπω γυνή ἐπαγγέλλω θεοσέβεια διά ἔργον ἀληθής . καταστολή τίς εἰμί ; τουτέστι ὁ ἀμπεχόνη πάντοθεν περιστέλλω καλῶς , κόσμιος , μή περιέργως · ἐκεῖνος γάρ κόσμιος , οὗτος δέ ἄκοσμος .