catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-i-ad-timotheum-e-cod-paris-coislin-204 1
Περὶ τῆς εἰς ἀγάπην Θεοῦ ὁδηγίας , τὴν ἀπροσδεῆ νομικῆς ἀνάγκης . ΠΑΥΛΟΣ Ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ , κατ’ ἐπιταγὴν Θεοῦ Σωτῆρος ἡμῶν , καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ τῆς ἐλπίδος ἡμῶν , Τιμοθέῳ γνησίῳ τέκνῳ ἐν πίστει . Μέγα τὸ τοῦ Ἀποστόλου ἀξίωμα ἦν , καὶ πανταχοῦ ὁρῶμεν τὸν Παῦλον προτιθέντα τὰς αἰτίας τοῦ ἀξιώματος · οὐχ ὡς ἁρπάζοντα τὴν τιμὴν , ἀλλ’ ὡς ἐγχειρισθέντα καὶ ἀνάγκην ἔχοντα . ὥσπερ γὰρ ὁ ἐπιπηδῶν τῇ μὴ διδομένῃ παρὰ τοῦ Θεοῦ τιμῇ μέμψεως ἄξιος , οὕτως ὁ διακρουόμενος καὶ ἀποπηδῶν ἑτέρων ἐστὶν ἐγκλημάτων ὑπεύθυνος , παρακοῆς καὶ ἀπειθείας · τοῦτο γοῦν καὶ νῦν ἐν ἀρχῇ τῆς πρὸς Τιμόθεον ἐπιστολῆς , ὁ Παῦλός φησι , “ Παῦλος “ Ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ κατ’ ἐπιταγὴν Θεοῦ . ” οὐκ εἶπεν ἐνταῦθα , Παῦλος κλητὸς , ἀλλὰ “ κατ’ ἐπιταγὴν Θεοῦ . ” ἵνα γὰρ μή τι ἀνθρώπινον πάθῃ ὁ Τιμόθεος , νομίζων ἐξίσης αὐτῷ διαλέγεσθαι καὶ τοῖς μαθηταῖς , διὰ τοῦτο οὕτως ἤρξατο . καὶ ποῦ ἐπέταξεν αὐτῷ ὁ Θεός ; εὑρίσκεται τὸ Πνεῦμα λέγον ἐν ταῖς Πράξεσι τῶν Ἀποστόλων · “ ἀφορίσατέ μοι τὸν Παῦλον καὶ τὸν βαρνάβαν . ” πανταχοῦ τοίνυν γράφων προτίθησι τὸ ὄνομα τοῦ Ἀποστόλου , παιδεύων τὸν ἀκούοντα , μὴ νομίζειν ἀνθρώπινα εἶναι τὰ λεγόμενα . “ κατ’ ἐπιταγὴν Θεοῦ Σωτῆρος ἡμῶν . ” καὶ μὴν οὐδαμοῦ φαίνεται ὁ Πατὴρ ἐπιτάξας , ἀλλὰ πανταχοῦ ὁ Χριστὸς αὐτῷ ἰδίᾳ λέγεται , ἀλλ’ ἅπερ ἃν ὁ Υἱὸς ἐπιτάξῃ , ταῦτα τοῦ Πατρὸς ἐπίταγμα λέγει εἶναι , ὥσπερ καὶ τὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ Υἱοῦ . ὅρα δὲ καὶ πῶς κοινὴν αὐτὴν ἐποίησεν · ἐπήγαγε γὰρ , “ καὶ Χριστοῦ Ἰησοῦ “ τῆς ἐλπίδος ἡμῶν · ” ὅρα πῶς κυρίως τὰ ἐπώνυμα τέθεικε · καὶ μὴν ὁ ψαλμῳδὸς περὶ τοῦ Πατρὸς τοῦτό φησι λέγων , “ ἡ ἐλπὶς “ πάντων τῶν περάτων τῆς γῆς · ” καὶ πάλιν ὁ μακάριος Παῦλος γράφων ἑτέρωθι φησιν , “ εἰς τοῦτο γὰρ κοπιῶμεν καὶ ὀνειδιζόμεθα , “ ὅτι ἠλπίκαμεν ἐπὶ Θεῷ ζῶντι καὶ ἀληθινῷ . ” Τὸν διδάσκαλον ἀναγκαῖον κινδύνους ὑπομένειν , καὶ πολλῷ τῶν μαθητῶν πλείονας · διὰ τοῦτο εὐθέως ἐκ προοιμίων αὐτοῦ τὴν ψυχὴν ἀνιστὰς , σωτῆρα ἔχομεν , φησὶ , τὸν Θεὸν , καὶ ἐλπίδα τὸν Χριστόν · πολλὰ πάσχομεν , ἀλλ’ ἔχομεν ἐλπίδας μεγάλας , ἔχομεν τὸν σώζοντα , οὐκ ἄνθρωπον , ἀλλὰ Θεόν . ἄλλοθι φησὶν , οὐ τέθεικεν ἐν ταῖς ἄλλαις Ἐπιστολαῖς τὸ “ κατ’ ἐπιταγήν · ” διὰ τί νῦν τέθεικεν ; ἐπειδὴ ἔμελλε νομοθετεῖν τινα καὶ ἐκκλησιαστικοὺς κανόνας ἐκτίθεσθαι , προλαβὼν πείθει , ὅτι κατ’ ἐπιταγὴν Θεοῦ μέλλει λέγειν . “ Τιμοθέῳ γνησίῳ τέκνῳ ἐν πίστει . ” ὅρα τὸ ἐγκώμιον ὅσον , εἴγε οὐ μόνον υἱὸν αὐτοῦ φησιν αὐτὸν , ἀλλὰ καὶ γνήσιον τέκνον · τὴν ἀκριβῆ ὑπὲρ τοὺς ἄλλους πρὸς αὐτὸν ὁμοιότητα δεῖξαι βουλόμενος , καὶ ὅτι οὐδὲν ἐνήλλακτο κατὰ τὴν πίστιν , τὸ ἐμφερὲς ἔχων εἰ δὲ τοσαύτην ἐπεδείξατο πίστιν , ὡς Παύλου γενέσθαι τέκνον , καὶ οὐχ ἁπλῶς τέκνον , ἀλλὰ καὶ γνήσιον , θαρρήσει περὶ τῶν μελλόντων · πίστις γὰρ τοῦτό ἐστι , τὸ κἂν ἐναντία ταῖς ἐπαγγελίαις ᾖ τὰ γινόμενα , μὴ καταπίπτειν μηδὲ θορυ - βεῖσθαι . Χάρις , ἔλεος , εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν . Καὶ τοῦτο ἀπὸ πολλῆς φιλοστοργίας · πλείονα γὰρ ἐπεύχεται τῷ παιδὶ , δεδοικὼς ὑπὲρ αὐτοῦ καὶ τρέμων · πλείονος γὰρ μάλιστα οἱ διδάσκαλοι δέονται τοῦ ἐλέου , “ ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς ἡμῶν · ” πάλιν ἐνταῦθα παραμυθία · εἰ γὰρ πατὴρ ὁ Θεὸς , ὡς τέκνων φεί - δεται . Καθὼς παρεκάλεσά σε προσμεῖναι ἐν Ἐφέσω , πορευόμενος εἰς Μακεδονίαν . Ἄκουε τὸ προσηνές · πῶς οὐ διδασκάλου φωνῇ χρῆται , ἀλλ’ ἱκέτου σχεδόν . οὐ γὰρ εἶπεν ἐπέταξα , οὐδὲ ἐκέλευσα , οὐ μὴν πρὸς πάντας τοὺς μαθητὰς οὕτω διακεῖσθαι χρὴ , ἀλλὰ πρὸς τοὺς ἡμέροὺς καὶ ἐναρέστους · πρὸς δὲ τοὺς μὴ γνησίους , ἑτέρως , καθὼς καὶ αὐτός φησιν , “ ἔλεγχε αὐτοὺς μετὰ πάσης ἐπιταγῆς , ” ὃ καὶ ἐνταῦθα , “ ἵνα παραγγείλῃς , ” οὐχ ἵνα παρακαλέσῃς . Ἵνα παραγγείλῃς τισὶ μὴ ἑτεροδιδασκαλεῖν . Οὐ τίθησι δὲ αὐτοὺς ὀνομαστὶ , ἵνα μὴ ἀναισχυντοτέρους ἐργάσηται τῇ τοῦ ἐλέγχου περιφανείᾳ . “ ἵνα παραγγείλῃς τισὶ , μὴ “ ἑτεροδιδασκαλεῖν · ” τινὲς ἦσαν ἐς Ἰουδαίων ψευδαπόστολοι , βουλόμενοι πάλιν ἐπὶ τὸν νόμον ἕλκειν τοὺς πιστοὺς , ὃ πανταχοῦ τῶν ἐπιστολῶν αἰτιᾶται · ἐποίουν δὲ τοῦτο , οὐχ οὕτως ὑπὸ συνειδότος ἑλκόμενοι , ὡς ὑπὸ κενοδοξίας καὶ τοῦ θέλειν ἔχειν μαθητάς · καὶ τῷ μακαρίῳ Παύλῳ φιλονεικοῦντες , τουτέστιν ἡ ἑτεροδιδασκαλία . Μηδὲ προσέχειν μύθοις καὶ γενεαλογίαις ἀπεράν - τοῖς . Μύθους—οὐ τὸν νόμον φησὶν , ἄπαγε , ἀλλὰ τὰς παραποιήσεις καὶ τὰ παραχαράγματα καὶ τὰ παράσημα δόγματα · εἰκὸς γὰρ τοὺς ἐξ Ἰουδαίων ἐν τοῖς ἀνονήτοις τὸν πάντα χρόνον ἀναλίσκειν , πάππους καὶ ἐπιπάππους ἀριθμοῦντας , ἵνα δῆθεν ἐμπειρίας πολλῆς καὶ ἱστορίας πείραν ἔχωσι . τί δέ ἐστι “ ἀπεράντοις ; ” ἤτοι πέρας οὐδὲν ἔχουσι χρήσιμον ἣ δυσκατάληπτον ὑμῖν . οἶμαι δὲ καὶ Ἕλληνας αἰνίττεσθαι αὐτὸν εἰπόντα “ μύθοις καὶ γενεαλογίαις , ὡς τοὺς Θέους αὐτῶν καταλεγόντων . ( ΘΕΌΔΩΡΌΣ . ) Ἄλλος δέ φησιν · οὐ διὰ τὸ παραγγέλλειν μόνον τισὶ μὴ ἑτεροδιδασκαλεῖν κατέλιπεν αὐτὸν ἐν Ἐφέσω , ἀλλὰ καὶ πάσης ἐπιμελεῖσθαι τῆς ἐκκλησιαστικῆς καταστάσεως , περὶ ἧς αὐτῷ καὶ γεγράφηκε . δῆλον δὲ ὅτι τὸ “ ἵνα παραγγείλῃς τισὶ ” περὶ τῶν οἰκείων λέγει · οὐ γὰρ δὴ τοῖς ἀλλοτρίοις παραγγέλλειν ἠδύνατο · τοὐναντίον γὰρ καὶ πολλὰ κακὰ ὑπέμενον παρ’ ἐκείνων · λέγει δὲ περὶ τῶν ἐκ περιτομῆς , οἳ πολὺν ὑπὲρ τοῦ νόμου δῆθεν ποιούμενοι λόγον , τοὺς ἀπὸ ἐθνῶν ἐπεχείρουν διδάσκειν ἐναντία τοῦ Χριστιανικοῦ δόγματος . λέγει τοίνυν , πᾶσι μὲν παράγγελε , προηγουμένως δὲ τοῖς ἀπὸ ἐθνῶν μὴ προσέχειν τοῖς μύθοις τοῖς ὑπ’ ἐκείνων λεγομένοις καὶ ταῖς γενεαλογίαις · πολλὴν γὰρ ἐποιοῦντο τὴν σπουδὴν τοῦ δεικνύναι τὸν Χριστὸν οὐκ ἀκολούθως ταῖς ἐπαγ - γελίαις ἐξ Ἀβραὰμ καὶ Δαυὶδ γεγονότα · καὶ διὰ τοῦτο ἐπεχεί - ρουν καὶ τὰ γένη τὰ παλαιὰ διηγεῖσθαι δῆθεν , ἀφ’ ωτν δὴ πολλοὺς τῶν ἀπὸ ἐθνῶν πεπιστευκότων παρετάραττον , οὐδὲν τῶν ἀκριβῶς ἐπισταμένων . καλῶς δὲ αὐτὰς καὶ ἀπεράντους ἐκάλεσεν , ὡς τῶν ἐπὶ τὰ τοιαῦτα ἐκφερομένων , δυναμένων τῇδε κἀκεῖσε περιάγεσθαι τῷ λόγῳ , ὅπερ ἐν ταῖς γενεαλογίαις γίνεσθαι ἀνάγκη · νῦν μὲν τούτου λεγόντων τὸ γένος , ατυθις δὲ τὸ ἑτέρου , καὶ πάλιν ἀπὸ τούτου μεθισταμένων εἰς ἕτερον . μύθους δὲ αὐτοὺς ὠνόμασεν ὡς μὴ ἔχοντας ἀναγκαίαν διήγησιν . Αἵτινες ζητήσεις παρέχουσι μᾶλλον ἢ οἰκονομίαν τοῦ Θεοῦ τὴν ἐν πίστει . Καλῶς εἶπεν " οἰκονομίαν Θεοῦ , ” μεγάλα γὰρ ἠθέλησεν ἡμῖν δοῦναι ὁ Θεὸς , ἀλλ’ οὐ δέχεται ὁ λογισμὸς τὸ μέγεθος αὐτοῦ τῶν οἰκονομιῶν · διὰ πίστεως οὖν τοῦτο γενέσθαι δεῖ · ἡ γὰρ περὶ ταῦτα σχολὴ καὶ ζήτησις οὐκ ἐᾷ γνῶναι τοῦ Θεοῦ τὴν οἰκονομίαν , καθ’ ἣν τὴν ἡμετέραν διὰ Χριστοῦ εἰργάσατο σωτηρίαν , ᾗ μᾶλλον προσέχειν ἔδει μετὰ πίστεως , ἀπὸ τῶν πραγμάτων ἔχοντας τῆς ἀληθείας τὴν ἀπόδειξιν . To δὲ τέλος τῆς παραγγελίας ἐστὶν ἀγάπη ἐκ καθα - ῥᾶς καρδίας . ΙΩΛ́ΝΝΩΥ . Εἰπὼν " ἵνα παραγγείλῃς τισὶ μὴ ἑτεροδιδασκαλεῖν , ” καὶ τὸν τρόπον ὑφηγεῖται , καθ’ ὃν τοῦτο γενέσθαι δυνατόν · τίς δὴ οὑν οὗτός ἐστιν ; ἡ ἀγάπη . ὥσπερ οὑν ὅταν λέγῃ τέλος νόμου Χριστὸς , τὸ συμπλήρωμά φησι , καὶ τοῦτο ἐκείνῳ ἐνέχεται · οὕτω ἡ παραγγελία αὕτη ἐνέχεται τῇ ἀγάπῃ . τέλος ἰατρείας ὑγίεια , ὥστε ὑγιείας οὔσης , οὐ πολλῆς δεῖ κατασκευῆς · καὶ ἀγαπῆς οὔσης , οὐ πολλῆς δεῖ παραγγελίας · τὸ δὲ * ’ ἐκ καθαρᾶς καρδίας ” ἤτοι περὶ πολιτείας ὀρθῆς φησιν , ἣ περὶ γνησίας ἀγάπης . Ὧν τινες ἀστοχήσαντες ἐξετράπησαν εἰς ματαιολο - γίαν . Καλῶς εἶπεν " ἀστοχήσαντες , ” τέχνης γὰρ δεῖ ὥστε εὐθείᾳ βάλλειν καὶ μὴ ἔξω τοῦ σκοποῦ , ὥστε ὑπὸ τοῦ Πνεύματος εὐθύ - νεσθαι · πολλὰ γὰρ τὰ τῆς εὐθείας παρεκτρέποντα , καὶ δεῖ πρὸς ἓν ὅραν · Θέλοντες εἶναι νομοδιδάσκαλοι . “ Ὁρᾷς καὶ ἄλλην αἰτίαν τῆς φιλαρχίας ; διὰ τοῦτο καὶ ὁ “ Χριστὸς ἔλεγεν , ” ὑμεῖς δὲ μηδένα καλέσητε ῥαββί . ” Μῆ νοοῦντες μήτε ἃ λέγουσι , μήτε περί τινων δια - βεβαιοῦνται . Ἐνταῦθα διαβάλλει αὐτοὺς ὡς οὐκ εἰδότας τὸν τοῦ νόμου σκοπὸν , οὐδὲ τὸν καιρὸν μέχρι τίνος κύριον εἶναι δεῖ · πῶς οὖν εἰ ἐξ ἀνοίας τὸ ἁμάρτημα , λέγεις , ὅτι διὰ τὸ θέλειν εἶναι νομουδιδασκάλους , ἀλλὰ καὶ τὸ μὴ διακατέχειν τὴν ἀγάπην , ὅτι καὶ ἡ ἄγνοια ἐκ τούτων ἐτέχθη · ὅταν γὰρ ψυχὴ πράγμασιν ἑαυτὴν δῷ σαρκι - κοῖς , πηροῦται αὐτῆς τὸ διορατικόν ; οὐκ ἴσασι , φησὶ , “ περὶ τίνων “ διαβεβαιοῦνται · ” εἰκὸς γὰρ ἦν αὐτοὺς πολλὰ περὶ καθαρσίων καὶ τῶν ἄλλων σωματικῶν λέγειν · εἶτα ἀφεὶς διελέγξαι ἐκεῖνα ὡς οὐδὲν ὄντα ἣ σκιὰς τῶν πνευματικῶν καὶ ὑπογραμμοὺς , ὃ μᾶλλον προσηνέστερον ἦν , τοῦτο ἐργάζεται · ποῖον δὴ τοῦτο ; ἐπαινεῖ τὸν νόμον , νόμον ἐνταῦθα τὴν δεκάλογον καλῶν , ἀπὸ γὰρ τούτου κἀκεῖνα ἐξέβαλλεν · εἰ γὰρ ταῦτα αὐτὰ κολάζει τοὺς παραβαίνοντας καὶ ἄχρηστα ἡμῖν γίνεται , πολλῷ μᾶλλον ἐκεῖνα . οἴδαμεν δὲ ὅτι καλὸς ὁ νόμος , ἐάν τις αὐτῷ νομίμως χρῆται , εἰδὼς τοῦτο ὅτι δικαίῳ νόμος οὐ κεῖται . Τί οὖν ἐὰν μὴ νομίμως χρῆται , οὐ καλός ; ναὶ , φησὶ , καὶ οὕτω καλός · ἀλλ’ ὃ λέγει , τοῦτό ἐστιν · ἐπαινεῖ αὐτὸν δι’ ἔργων · εἰσὶ γὰρ οἱ μὴ χρώμενοι , ἀλλὰ μόνον τῇ διὰ ῥημάτων διδασκαλίᾳ , τοῦτό ἐστιν ἀνόμως χρῆσθαι . χρῆται μὲν γὰρ , ἀλλ’ οὐκ εἰς οἰκείαν ὠφέλειαν . ἔστι δὲ καὶ ἄλλο , ἐὰν νομίμως χρήσῃ , παραπέμπει σε πρὸς τὸν Χριστόν · ὅταν γὰρ αὐτοῦ σκοπὸς ᾖ δικαιῶσαι τὸν ἄνθρωπον , μὴ δύνηται δὲ , παραπέμπει πρὸς τὸν δυνάμενον . καὶ νόμῳ δὲ χρῆται πάλιν νομίμως , ὁ μὴ διὰ τὴν ἐκ τῶν γραμμάτων ἀνάγκην σωφρονῶν , ὥστε μὴ διὰ τὸν ἐκείνου φόβον αὐτὸν κατορθοῦν , ἀλλὰ διὰ τὴν ἀρετήν . ὁ γὰρ μὴ ἀπὸ τοῦ φόβου αὐτὸν πληρῶν , ἀλλ’ ἀπὸ τῆς κατὰ τὴν ἀρετὴν πλείονος ἐπιθυμίας , οὗτος μᾶλλον αὐτὸν κατορθοῖ · οὐ γὰρ ὁμοίως ὁ κόλασιν δεδοικὼς καὶ ὁ τιμῆς ἐφιέμενος τὸν νόμον πληροῖ , οὐχ ὁμοίως ὁ ὑπὸ τὸν νόμον ὣν καὶ ὑπὲρ τὸν νόμον · τὸ γὰρ ὑπὲρ νόμον ζῆσαι τοῦτό ἐστι , τὸ νομίμως χρήσασθαι · νόμῳ γὰρ ἐκεῖνος χρῆται καλῶς καὶ φυλάττει , ὁ μείζονα τοῦ νόμου κατορθῶν · ὁ γὰρ νόμος ὡς τὰ πολλὰ κακῶν ἀπαγόρευσίς ἐστι , δίκαιον δὲ οὐ ποιεῖ τοῦτο , ἀλλ’ καὶ ἀγαθῶν ἐργασία . Εἰδὼς τοῦτο , ὅτι δικαίῳ νόμος οὐ κεῖται . Ὅτι κολάσεως ἐστιν ἐκτὸς , καὶ ὅτι οὐ περιμένει τὰ πρακτέα παρ’ ἐκείνου μαθεῖν , ἔνδοθεν ἔχων τὴν τοῦ Πνεύματος ὑπαγορεύουσαν χάριν · νόμος γὰρ ἐδόθη , ἵνα τῷ νόμῳ κολάζωνται καὶ τῇ ἀπειλῇ · οὐ δεῖ τοίνυν χαλινοῦ τῷ εὐηνίῳ ἵππῳ , οὐδὲ παιδαγωγίας ἐπὶ τὸν οὐ δεόμενον παιδαγωγοῦ . ( Σευηριανόσ . ) Ἄλλος φησὶ , καὶ μὴν ἔχει ὁ νόμος τὰ πρακτέα , καὶ ἡ χάρις τὰ ἀπαγορευτέα , ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ πλεονάζοντος ὠνόμασεν ἕκαστον , καὶ μάλιστα ὅτι ἐν τῇ χάριτι εἰσὶ τοῦ Σωτῆρος αἱ ἐντολαὶ , οὐ νόμοι , ἀλλὰ τῇ προαιρέσει καταλιμπάνουσαι , ἅπερ ἐὰν μὴ γένηται , οὐ πάντως κατακέκριται ὁ μὴ πεποιηκὼς , ὡσανεὶ τὸ τῆς παρθενίας κτῆμα , καὶ ἔτι a τοιοῦτο ἕτερον . Ἀνόμοις δὲ καὶ ἀνυποτάκτοις , καὶ ἀσεβέσι καὶ ἁμαρ - τωλοῖς . Καὶ οὐ μέχρι τούτου ἔστη , ἀλλὰ καὶ κατ’ εἶδος διεξῆλθε τὰ ἁμαρτήματα , ὥστε πεῖσαι ἐπαισχυνθῆναι τὴν τοῦ νόμου ἐπιστασίαν . τι οὖν ; Ἰουδαῖοι εἰσιν οἱ ἀνδραποδισταὶ καὶ οἱ πατρολῶαι καὶ οἱ μητρολῶαι ; τοῦτο αἰνίττεται · εἰπὲ γὰρ μοὶ , οὐχὶ συνεχῶς εἰδώλοις προσεκύνουν ; οὐ τὸν Μωσέα ἐλίθαζον ; οὐ φόνων αἱ χεῖρες ἀυτῶν ἔγεμον συγγενικῶν ; Καὶ εἴ τι ἕτερον τῇ ὑγιαινούσῃ διδασκαλίᾳ ἀντίκειται . Καλῶς εἶπεν , ἐκεῖνα πάντα πάθη ψυχῆς ἦν διεφθαρμένης . Κατὰ τὸ εὐαγγέλιον τῆς δόξης τοῦ μακαρίου Θεοῦ , ὃ ἐπιστεύθην ἐγώ . Ὥστε καὶ νῦν ἐπὶ βεβαιώσει τοῦ εὐαγγελίου δεῖ νόμου , τοῖς μέντοι πειθομένοις οὐ δεῖ · εὐαγγέλιον δὲ δόξης αὐτὸ καλεῖ δι’ οὐδὲν ἕτερον ἀλλ’ ἣ πρὸς τοὺς αἰσχυνομένους ἐπὶ τοῖς διωγμοῖς , καὶ ἐπὶ τῷ vaSei τοῦ Χριστοῦ · εἰ γὰρ καὶ τὰ παρόντα αἰσχύνης γέμει καὶ ὀνείδων , ἀλλὰ τὰ μέλλοντα οὐ τοιαῦτα · τὸ δὲ εὐαγγέλιον μελλόντων ἐστὶν , οὐ παρόντων , ἤτοι τῆς δόξης τὴν λατρείαν , φησὶ , τοῦ Θεοῦ , καὶ ὅτι εἰ τὰ παρόντα πάντα ἐμπέπλησται τῆς δοὺς αὐτοῦ , πολλῷ μᾶλλον τὰ μέλλοντα · ὅταν τεθῶσι , φησὶν , ὑπὸ τοὺς πόδαςαὐ τοῦ πάντες οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ , ὅταν ἀντικείμενον ᾖ μηδέν . Θεόδωροσ . Εἰκότως δὲ μακάριον αὐτὸν ἐνταῦθα καλεῖ , ὡς ἃν αὐτοῦ μὲν τὸ μακάριον ἔχοντος ἐν τῇ φύσει διὰ τῆς ἀτρεπτό - - τητος , ἡμῖν δὲ χάριτι τοῦτο περιποιοῦντος .
Lemmas: περι ὁ εἰς ἀγάπη Θεός ὁδηγία , ὁ ἀπροσδεής νομικός ἀνάγκη . Παῦλος ἀπόστολος Ἰησοῦς Χριστός , κατά ἐπιταγή Θεός Σωτήρ ἐγώ , καί κύριος Ἰησοῦς Χριστός ὁ ἐλπίς ἐγώ , Τιμόθεος γνήσιος τέκνον ἐν πίστις . Μέγης ὁ ὁ ἀπόστολος ἀξίωμα εἰμί , καί πανταχοῦ ὁράω ὁ Παῦλος προστίθημι ὁ αἴτιος ὁ ἀξίωμα · οὐ ὡς ἁρπάζω ὁ τιμή , ἀλλά ὡς ἐγχειρίζω καί ἀνάγκη ἔχω . ὥσπερ γάρ ὁ ἐπιπηδάω ὁ μή δίδωμι παρά ὁ Θεός τιμή μέμψις ἄξιος , οὕτως ὁ διακρούω καί ἀποπηδάω ἕτερος εἰμί ἔγκλημα ὑπεύθυνος , παρακοή καί ἀπείθεια · οὗτος γοῦν καί νῦν ἐν ἀρχή ὁ πρός Τιμόθεος ἐπιστολή , ὁ Παῦλος φημί , “ Παῦλος “ ἀπόστολος Ἰησοῦς Χριστός κατά ἐπιταγή Θεός . ” οὐ εἶπον ἐνταῦθα , Παῦλος κλητός , ἀλλά “ κατά ἐπιταγή Θεός . ” ἵνα γάρ μή τίς ἀνθρώπινος πάσχω ὁ Τιμόθεος , νομίζω ἐξίσης αὐτός διαλέγω καί ὁ μαθητής , διά οὗτος οὕτως ἄρχω . καί ποῦ ἐπιτάσσω αὐτός ὁ Θεός ; εὑρίσκω ὁ πνεῦμα λέγω ἐν ὁ Πρᾶξις ὁ ἀπόστολος · “ ἀφορίζω ἐγώ ὁ Παῦλος καί ὁ Βαρναβᾶς . ” πανταχοῦ τοίνυν γράφω προτίθημι ὁ ὄνομα ὁ ἀπόστολος , παιδεύω ὁ ἀκούω , μή νομίζω ἀνθρώπινος εἰμί ὁ λέγω . “ κατά ἐπιταγή Θεός Σωτήρ ἐγώ . ” καί μήv οὐδαμοῦ φαίνω ὁ πατήρ ἐπιτάσσω , ἀλλά πανταχοῦ ὁ Χριστός αὐτός ἴδιος λέγω , ἀλλά ὅσπερ ἄν ὁ υἱός ἐπιτάσσω , οὗτος ὁ πατήρ ἐπίταγμα λέγω εἰμί , ὥσπερ καί ὁ ὁ πνεῦμα ὁ υἱός . ὁράω δέ καί πῶς κοινός αὐτός ποιέω · ἐπάγω γάρ , “ καί Χριστός Ἰησοῦς “ ὁ ἐλπίς ἐγώ · ” ὁράω πῶς κύριος ὁ ἐπώνυμος τίθημι · καί μήv ὁ ψαλμῳδός περί ὁ πατήρ οὗτος φημί λέγω , “ ὁ Ἐλπὶς “ πᾶς ὁ πέρας ὁ γῆ · ” καί πάλιν ὁ μακάριος Παῦλος γράφω ἑτέρωθι φημί , “ εἰς οὗτος γάρ κοπιάω καί ὀνειδίζω , “ ὅτι ἐλπίζω ἐπί Θεός ζῶ καί ἀληθινός . ” ὁ διδάσκαλος ἀναγκαῖος κίνδυνος ὑπομένω , καί πολύς ὁ μαθητής πλείων · διά οὗτος εὐθύς ἐκ προοίμιον αὐτός ὁ ψυχή ἀνίστημι , σωτήρ ἔχω , φημί , ὁ θεός , καί ἐλπίς ὁ Χριστός · πολύς πάσχω , ἀλλά ἔχω ἐλπίς μέγας , ἔχω ὁ σῴζω , οὐ ἄνθρωπος , ἀλλά Θεός . ἄλλοθι φημί , οὖον τίθημι ἐν ὁ ἄλλος Ἐπιστολή ὁ “ κατά ἐπιταγή · ” διά τίς νῦν τίθημι ; ἐπεί μέλλω νομοθετέω τις καί ἐκκλησιαστικός κανών ἐκτίθημι , προλαμβάνω πείθω , ὅτι κατά ἐπιταγή Θεός μέλλω λέγω . “ Τιμόθεος γνήσιος τέκνον ἐν πίστις . ” ὁράω ὁ ἐγκώμιον ὅσος , εἰ οὖον μόνος υἱός αὐτός φημί αὐτός , ἀλλά καί γνήσιος τέκνον · ὁ ἀκριβής ὑπέρ ὁ ἄλλος πρός αὐτός ὁμοιότης δείκνυμι βούλομαι , καί ὅτι οὐδείς ἐναλλάσσω κατά ὁ πίστις , ὁ ἐμφερής ἔχω εἰμί δέ τοσοῦτος ἐπιδείκνυμι πίστις , ὡς Παῦλος γίγνομαι τέκνον , καί οὐ ἁπλόος τέκνον , ἀλλά καί γνήσιος , θαρσέω περί ὁ μέλλω · πίστις γάρ οὗτος εἰμί , ὁ κἀν ἐναντίος ὁ ἐπαγγελία εἰμί ὁ γίγνομαι , μή καταπίπτω μηδέ θορ - βαίνω . Χάρις , ἔλεος , εἰρήνη ἀπό Θεός πατήρ ἐγώ καί Ἰησοῦς Χριστός ὁ κύριος ἐγώ . καί οὗτος ἀπό πολύς φιλοστοργία · πλείων γάρ ἐπεύχομαι ὁ παῖς , δείδω ὑπέρ αὐτός καί τρέμω · πλείων γάρ μάλιστα ὁ διδάσκαλος δήω ὁ ἔλεος , “ ἀπό Θεός πατήρ ἐγώ · ” πάλιν ἐνταῦθα παραμυθία · εἰμί γάρ πατήρ ὁ θεός , ὡς τέκνον φεῖ - δετός . καθώς παρακαλέω σύ προσμένω ἐν Ἔφεσος , πορεύω εἰς Μακεδονία . Ἄκουος ὁ προσηνής · πῶς οὖον διδάσκαλος φωνή χράω , ἀλλά ἱκέτης σχεδόν . οὖον γάρ εἶπον ἐπιτάσσω , οὐδέ κελεύω , οὖον μήv πρός πᾶς ὁ μαθητής οὗτος διάκειμαι χρή , ἀλλά πρός ὁ ἥμερος καί ἐναρέστους · πρός δέ ὁ μή γνήσιος , ἑτέρως , καθώς καί αὐτός φημί , “ ἐλέγχω αὐτός μετά πᾶς ἐπιταγή , ” ὅς καί ἐνταῦθα , “ ἵνα παραγγέλλω , ” οὐ ἵνα παρακαλέω . ἵνα παραγγέλλω τις μή ἑτεροδιδασκαλέω . οὖον τίθημι δέ αὐτός ὀνομαστί , ἵνα μή ἀναίσχυντος ἐργάζομαι ὁ ὁ ἐλέγχω περιφάνεια . “ ἵνα παραγγέλλω τις , μή “ ἑτεροδιδασκαλέω · ” τις εἰμί εἰς Ἰουδαῖος ψευδαπόστολος , βούλομαι πάλιν ἐπί ὁ νόμος ἕλκω ὁ πιστός , ὅς πανταχοῦ ὁ ἐπιστολή αἰτιάομαι · ποιέω δέ οὗτος , οὐ οὕτως ὑπό σύνοιδα ἕλκω , ὡς ὑπό κενοδοξία καί ὁ ἐθέλω ἔχω μαθητής · καί ὁ μακάριος Παῦλος φιλονεικέω , τουτέστιν ὁ ἑτεροδιδασκαλία . μηδέ προσέχω μῦθος καί γενεαλογία ἀπεράω - ὁ . Μύθου ὁ νόμος φημί , ἀπάγω , ἀλλά ὁ παραποίησις καί ὁ παραχάραγμα καί ὁ παράσημος δόγμα · εἰκός γάρ ὁ ἐκ Ἰουδαῖος ἐν ὁ ἀνόνητος ὁ πᾶς χρόνος ἀναλίσκω , πάππος καί ἐπίπαππος ἀριθμέω , ἵνα δῆθεν ἐμπειρία πολύς καί ἱστορία πείρω ἔχω . τίς δέ εἰμί “ ἀπέραντος ; ” ἤτοι πέρας οὐδείς ἔχω χρήσιμος ὅς δυσκατάληπτος σύ . οἴομαι δέ καί Ἕλλην αἰνίσσομαι αὐτός εἶπον “ μῦθος καί γενεαλογία , ὡς ὁ θέω αὐτός καταλέγω . ( Θεόδωρος . ) ἄλλος δέ φημί · οὖον διά ὁ παραγγέλλω μόνος τις μή ἑτεροδιδασκαλέω καταλείπω αὐτός ἐν Ἔφεσος , ἀλλά καί πᾶς ἐπιμελέομαι ὁ ἐκκλησιαστικός κατάστασις , περί ὅς αὐτός καί γράφω . δῆλος δέ ὅτι ὁ “ ἵνα παραγγέλλω τις ” περί ὁ οἰκέω λέγω · οὖον γάρ δή ὁ ἀλλότριος παραγγέλλω δύναμαι · ἐναντίος γάρ καί πολύς κακός ὑπομένω παρά ἐκεῖνος · λέγω δέ περί ὁ ἐκ περιτομή , ἕ πολύς ὑπέρ ὁ νόμος δῆθεν ποιέω λόγος , ὁ ἀπό ἔθνος ἐπιχειρέω διδάσκω ἐναντίος ὁ Χριστιανικός δόγμα . λέγω τοίνυν , πᾶς μέν παραγγέλλω , προηγουμένως δέ ὁ ἀπό ἔθνος μή προσέχω ὁ μῦθος ὁ ὑπό ἐκεῖνος λέγω καί ὁ γενεαλογία · πολύς γάρ ποιέω ὁ σπουδή ὁ δείκνυμι ὁ Χριστός οὐ ἀκόλουθος ὁ ἐπαγ - γέλιος ἐκ Ἀβραάμ καί Δαυίδ γίγνομαι · καί διά οὗτος ἐπέχω - ῥόος καί ὁ γένος ὁ παλαιός διηγέομαι δῆθεν , ἀπό ωτν δή πολύς ὁ ἀπό ἔθνος πιστεύω παραταράσσω , οὐδείς ὁ ἀκριβῶς ἐφίστημι . καλῶς δέ αὐτός καί ἀπέραντος καλέω , ὡς ὁ ἐπί ὁ τοιοῦτος ἐκφέρω , δύναμαι ὅδε κἀκεῖσε περιάγω ὁ λόγος , ὅσπερ ἐν ὁ γενεαλογία γίγνομαι ἀνάγκη · νῦν μέν οὗτος λέγω ὁ γένος , ατυθις δέ ὁ ἕτερος , καί πάλιν ἀπό οὗτος μεθίστημι εἰς ἕτερος . μῦθος δέ αὐτός ὀνομάζω ὡς μή ἔχω ἀναγκαῖος διήγησις . ὅστις ζητέω παρέχω μᾶλλον ἢ οἰκονομία ὁ Θεός ὁ ἐν πίστις . καλῶς εἶπον " οἰκονομία Θεός , ” μέγας γάρ ἐθέλω ἐγώ δίδωμι ὁ θεός , ἀλλά οὖον δέχομαι ὁ λογισμός ὁ μέγεθος αὐτός ὁ οἰκονομία · διά πίστις οὖν οὗτος γίγνομαι δεῖ · ὁ γάρ περί οὗτος σχολή καί ζήτησις οὐ ἐάω γιγνώσκω ὁ Θεός ὁ οἰκονομία , κατά ὅς ὁ ἡμέτερος διά Χριστός ἐργάζομαι σωτηρία , ὅς μᾶλλον προσέχω ἐσθίω μετά πίστις , ἀπό ὁ πρᾶγμα ἔχω ὁ ἀλήθεια ὁ ἀπόδειξις . To δέ τέλος ὁ παραγγελία εἰμί ἀγάπη ἐκ καθά - Ἥρα Καρδία . Ω . εἶπον " ἵνα παραγγέλλω τις μή ἑτεροδιδασκαλέω , ” καί ὁ τρόπος ὑφηγέομαι , κατά ὅς οὗτος γίγνομαι δυνατός · τίς δή ἐν οὗτος εἰμί ; ὁ ἀγάπη . ὥσπερ ἐν ὅταν λέγω τέλος νόμος Χριστός , ὁ συμπλήρωμα φημί , καί οὗτος ἐκεῖνος ἐνέχω · οὗτος ὁ παραγγελία οὗτος ἐνέχω ὁ ἀγάπη . τέλος ἰατρεία ὑγίεια , ὥστε ὑγίεια εἰμί , οὖον πολύς δεῖ κατασκευή · καί ἀγαπάω εἰμί , οὖον πολύς δεῖ παραγγελία · ὁ δέ * ’ ἐκ καθαρός Καρδία ” ἤτοι περί πολιτεία ὀρθός φημί , ὅς περί Γνησίας ἀγάπη . ὅς τις ἀστοχέω ἐκτρέπω εἰς ματαιολος - Γιάν . καλῶς εἶπον " ἀστοχέω , ” τέχνη γάρ δεῖ ὥστε εὐθύς βάλλω καί μή ἔξω ὁ σκοπός , ὥστε ὑπό ὁ πνεῦμα εὐθύς - νω · πολύς γάρ ὁ ὁ εὐθύς παρεκτρέπω , καί δεῖ πρός εἷς ὁράω · ἐθέλω εἰμί νομοδιδάσκαλος . “ ὁράω καί ἄλλος αἴτιος ὁ φιλαρχία ; διά οὗτος καί ὁ “ Χριστός λέγω , ” σύ δέ μηδείς καλέω ῥαββί . ” μής νοέω μήτε ὁ λέγω , μήτε περί τίνω διά - βεβαιόω . ἐνταῦθα διαβάλλω αὐτός ὡς οὐ οἶδα ὁ ὁ νόμος σκοπός , οὐδέ ὁ καιρός μέχρι τίς κύριος εἰμί δεῖ · πῶς οὖν εἰμί ἐκ ἄνοια ὁ ἁμάρτημα , λέγω , ὅτι διά ὁ ἐθέλω εἰμί νομουδιδασκαλος , ἀλλά καί ὁ μή διά-κατέχω ὁ ἀγάπη , ὅτι καί ὁ ἄγνοια ἐκ οὗτος τίκτω · ὅταν γάρ ψυχή πρᾶγμα ἑαυτοῦ δίδωμι σάρξ - κέω , πηρόω αὐτός ὁ διορατικός ; οὐ οἶδα , φημί , “ περί τίνω “ διαβεβαιόω · ” εἰκός γάρ εἰμί αὐτός πολύς περί καθάρσιος καί ὁ ἄλλος σωματικός λέγω · εἶτα ἀφίημι διελέγχω ἐκεῖνος ὡς οὐδείς εἰμί ὅς σκιά ὁ πνευματικός καί υπογραμμός , ὅς μᾶλλον προσηνής εἰμί , οὗτος ἐργάζομαι · ποῖος δή οὗτος ; ἐπαινέω ὁ νόμος , νόμος ἐνταῦθα ὁ δεκάλογος καλός , ἀπό γάρ οὗτος ἐκεῖνος ἐκβάλλω · εἰμί γάρ οὗτος αὐτός κολάζω ὁ παραβαίνω καί ἄχρηστος ἐγώ γίγνομαι , πολύς μᾶλλον ἐκεῖνος . οἶδα δέ ὅτι καλός ὁ νόμος , ἐάν τις αὐτός νόμιμος χράω , εἰδοί οὗτος ὅτι Δίκαιος νόμος οὖον κεῖμαι . τις οὖν ἐάν μή νόμιμος χράω , οὖον καλός ; ναί , φημί , καί οὗτος καλός · ἀλλά ὅς λέγω , οὗτος εἰμί · ἐπαινέω αὐτός διά ἔργον · εἰμί γάρ ὁ μή χράω , ἀλλά μόνος ὁ διά ῥῆμα διδασκαλία , οὗτος εἰμί ἄνομος χράω . χράω μέν γάρ , ἀλλά οὐ εἰς οἰκεῖος ὠφέλεια . εἰμί δέ καί ἄλλος , ἐάν νόμιμος χράω , παραπέμπω σύ πρός ὁ Χριστός · ὅταν γάρ αὐτός σκοπός εἰμί δικαιόω ὁ ἄνθρωπος , μή δύναμαι δέ , παραπέμπω πρός ὁ δύναμαι . καί νόμος δέ χράω πάλιν νόμιμος , ὁ μή διά ὁ ἐκ ὁ γράμμα ἀνάγκη σωφρονέω , ὥστε μή διά ὁ ἐκεῖνος φόβος αὐτός κατορθόω , ἀλλά διά ὁ ἀρετή . ὁ γάρ μή ἀπό ὁ φόβος αὐτός πληρόω , ἀλλά ἀπό ὁ κατά ὁ ἀρετή πλείων ἐπιθυμία , οὗτος μᾶλλον αὐτός κατορθόω · οὖον γάρ ὁμοίως ὁ κόλασις δείδω καί ὁ τιμή ἐφίημι ὁ νόμος πληρόω , οὐ ὁμοίως ὁ ὑπό ὁ νόμος ἐάν καί ὑπέρ ὁ νόμος · ὁ γάρ ὑπέρ νόμος ζῶ οὗτος εἰμί , ὁ νόμιμος χράω · νόμος γάρ ἐκεῖνος χράω καλῶς καί φυλάσσω , ὁ μείζων ὁ νόμος κατορθόω · ὁ γάρ νόμος ὡς ὁ πολύς κακός ἀπαγόρευσις εἰμί , Δίκαιος δέ οὖον ποιέω οὗτος , ἀλλά καί ἀγαθός ἐργασία . εἰδώς οὗτος , ὅτι Δίκαιος νόμος οὖον κεῖμαι . ὅτι2 κόλασις εἰμί ἐκτός , καί ὅτι οὖον περιμένω ὁ πρακτέος παρά ἐκεῖνος μανθάνω , ἔνδοθεν ἔχω ὁ ὁ πνεῦμα ὑπαγορεύω χάρις · νόμος γάρ δίδωμι , ἵνα ὁ νόμος κολάζω καί ὁ ἀπειλέω · οὖον δεῖ τοίνυν χαλινός ὁ εὐήνιος ἵππος , οὐδέ παιδαγωγία ἐπί ὁ οὖον δήω παιδαγωγός . ( Σευηριανός . ) ἄλλος φημί , καί μήv ἔχω ὁ νόμος ὁ πρακτέος , καί ὁ χάρις ὁ ἀπαγορευτέος , ἀλλά ἀπό ὁ πλεονάζω ὀνομάζω ἕκαστος , καί μάλιστα ὅτι ἐν ὁ χάρις εἰμί ὁ Σωτήρ ὁ ἐντολή , οὖον νόμος , ἀλλά ὁ προαίρεσις καταλείπω , ὅσπερ ἐάν μή γίγνομαι , οὖον πάντως κατακρίνω ὁ μή ποιέω , ὡσανεί ὁ ὁ παρθενίη κτῆμα , καί ἔτι a τοιοῦτος ἕτερος . ἄνομος δέ καί ἀνυπότακτος , καί ἀσεβής καί ἦμαρ - τωλοῖς . καί οὖον μέχρι οὗτος ἵστημι , ἀλλά καί κατά εἶδος διεξέρχομαι ὁ ἁμάρτημα , ὥστε πείθω ἐπαισχύνω ὁ ὁ νόμος ἐπιστασία . τίς οὖν ; Ἰουδαῖος εἰμί ὁ ἀνδραποδιστής καί ὁ πατρολῶαι καί ὁ μητρολῴας ; οὗτος αἰνίσσομαι · εἶπον γάρ ἐγώ , οὐ συνεχῶς εἴδωλον προσκυνέω ; οὖον ὁ Μωσῆς λιθάζω ; οὖον φόνος ὁ χείρ ἀυτέω γέμω συγγενικός ; καί εἰμί τίς ἕτερος ὁ ὑγιαίνω διδασκαλία ἀντίκειμαι . καλῶς εἶπον , ἐκεῖνος πᾶς πάθος Ψυχή εἰμί διαφθείρω . κατά ὁ εὐαγγέλιον ὁ δόξα ὁ μακάριος Θεός , ὅς πιστεύω ἐγώ . ὥστε καί νῦν ἐπί βεβαιόω ὁ εὐαγγέλιον δεῖ νόμος , ὁ μέντοι πείθω οὖον δεῖ · εὐαγγέλιον δέ δόξα αὐτός καλέω διά οὐδείς ἕτερος ἀλλά ὅς πρός ὁ αἰσχύνω ἐπί ὁ διωγμός , καί ἐπί ὁ vaSei ὁ Χριστός · εἰμί γάρ καί ὁ πάρειμι αἰσχύνη γέμω καί ὄνειδος , ἀλλά ὁ μέλλω οὖον τοιοῦτος · ὁ δέ εὐαγγέλιον μέλλω εἰμί , οὖον πάρειμι , ἤτοι ὁ δόξα ὁ λατρεία , φημί , ὁ Θεός , καί ὅτι εἰμί ὁ πάρειμι πᾶς ἐμπίμπλημι ὁ δίδωμι αὐτός , πολύς μᾶλλον ὁ μέλλω · ὅταν τίθημι , φημί , ὑπό ὁ πόδα ὁ πᾶς ὁ ἐχθρός αὐτός , ὅταν ἀντίκειμαι εἰμί μηδείς . Θεόδωρος . εἰκότως δέ μακάριος αὐτός ἐνταῦθα καλέω , ὡς ἄν αὐτός μέν ὁ μακάριος ἔχω ἐν ὁ φύσις διά ὁ άτρεπτος - - τήτη , ἐγώ δέ χάρις οὗτος περιποιέω .