catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-typus-parisinus-e-cod 6
Περὶ τοῦ αἰφνιδίως ἥξειν τὸν Χριστὸν , ὥστε δεῖν εὐτρεπίζεσθαι σπουδῇ , πίστει , ἐλπίδι , ἀγάπῃ , τιμῇ , εἰρήνη , μακροθυμίᾳ , φιλομαθείᾳ . Περὶ δὲ τῶν χρόνων καὶ τῶν καιρῶν , ἀδελφοὶ , οὐ χρείαν ἔχετε γράφεσθαι ὑμῖν · αὐτοὶ γὰρ ἀκριβῶς οἴδατε , ὅτι ἡ ἡμέρα Κυρίου ὡς κλέπτης ἐν νυκτὶ ἔρχεται . Πόλλα ἐπείγεται μανθάνειν ἤδη καὶ καταλαμβάνειν ἡμῶν ἡ διάνοια , ὡς περίεργος καὶ λίχνος πρὸς τὴν τῶν ἀφανῶν καἲ τῶν κεκωλυμένων μάθησιν · τοῦτο δὲ σημαίνει ἀπὸ τοῦ θρύπτεσθαι , καὶ ἀπὸ τοῦ μηδὲν ἔχειν ποιεῖν , μάλιστα δὲ τὸν περὶ τῆς συντελείας καιρόν · καὶ τί θαυμαστὸν εἰ ἡμεῖς , ὅπου γε καὶ αὐτοὶ οἱ ἅγιοι ἐκεῖνοι μάλιστα τοῦτο πεπόνθασι · πρὸ γὰρ τοῦ πάθους προσελθόντες οἱ Ἀπόστολοι λέγουσι τῷ Χριστῷ , “ εἰπὲ ἡμῖν , πότε “ ταῦτα ἔσται , καὶ τί τὸ σημεῖον τῆς σῆς παρουσίας καὶ τῆς “ συντελείας τοῦ αἰῶνος ” μετὰ δὲ τὸ πάθος καὶ τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν , ἔλεγον πρὸς αὐτόν · “ εἰπὲ ἡμῖν , εἰ ἐν τῷ χρόνῳ τούτῳ “ ἀποκαθιστάνεις τὴν βασιλείαν τῶν Ἱερουσαλήμ.’’ καὶ οὐδὲν πρὸ τούτου αὐτὸν ἤροντο , ἀλλ’ οὐ μετὰ ταῦτα οὕτως , ὅτε τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου κατηξιώθησαν · οὐ μόνον γὰρ αὐτοὶ οὐκ ἐρωτῶσιν , οὐδὲ ἀσχάλλουσι πρὸς τὴν ἄγνοιαν , ἀλλὰ καὶ τοὺς ταύτην τὴν ἄκαιρον νοσοῦντας πολυπραγμοσύνην καταστέλλουσιν . ἄκουσον γοῦν οἷα νῦν ὁ μακάριος Παῦλός φησι , “ περὶ δὲ τῶν χρόνων “ καὶ τῶν καιρῶν , ἀδελφοὶ , οὐ χρείαν ἔγετε γράφεσθαι ὐμῖν · ” ἀντὶ τοῦ περισσὸν καὶ ἀσύμφορον ζητεῖτε · τί γὰρ πρὸς ἡμᾶς ; οὐχὶ ἑκάστου ἡ συντέλεια , τὸ τῆς ζωῆς αὐτοῦ πέρας ἐστίν ; τι οὖν πολυπραγμονοῦμεν ; ἀφέντες γὰρ τὸ οἰκεῖον ἕκαστος τέλος μεριμνᾶν , τὴν κοινὴν βουλόμεθα κατάλυσιν μαθεῖν . Αὐτοὶ γὰρ ἀκριβῶς οἴδατε , ὅτι ἡ ἡμέρα Κυρίου ὡς κλέπτης ἐν νυκτὶ , οὕτως ἔρχεται . Οὐχ ἡ κοινὴ , ἀλλὰ καὶ ἡ ἑκάστου ἰδία , αὐτὴ γὰρ ἐκείνη μι - μεῖται · ἡ γὰρ αὐτή ἐστι καὶ συγγενής . ὅπερ γὰρ ἀθρόως ἐκείνη , τοῦτο αὐτὴ κατὰ μέρος ποιεῖ · καὶ τῆς συντε λείας ὁ καιρὸς ἀπὸ τοῦ Ἀδὰμ ἔλαβε τὴν ἀρχὴν , καὶ νῦν οὐκ ἃν ἁμαρτάνοι τις , συν - τέλειαν εἰπών . ὅταν γὰρ μυρίοι καθ’ ἑκάστην ἡμέραν τελευτῶσι καὶ ἀναμένωσ ι τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἅπαντες , καὶ πρὸ ἐκείνης μηδεὶς ἀνίσταται , οὐχὶ ἐκείνης τὸ ἔργον ἐστίν ; εἰ δὲ βούλεσθε μαθεῖν διὰ τί ἀποκέκρυπται αὕτη , καὶ διὰ τι ὡς κλέπτης ἐν νυκτὶ , οὕτως ἔρχεται , ἐγὼ ὡς ἐμαυτῷ δοκῶ , καλῶς ἔχειν ἐρῶ . οὐδεὶς ἃν ἀρετῆς ἐπεμελήθη ποτὲ παρὰ τὸν ἅπαντα βίον · ἀλλ’ εἰδὼς αὐτοῦ τὴν τελευταίαν ἡμέραν , καὶ μυρία ἐργασάμενος δεινὰ , καὶ τῷ λουτρῷ τότε προσελθὼν , οὕτως ἃν ἀπῆλθεν · εἰ γὰρ νῦν τοῦ τῆς ἀδηλίας φόβου κατασείοντος τὰς ἁπάντων ψυχὰς , πάντες τὸν ἔμπροσθεν βίον ἐν κακίᾳ καταναλώσαντες εἰς ἐσχάτας ἀναπνοὰς τῷ βαπτί - σματι διδόασιν ἑαυτοὺς , εἰ καὶ σφόδρα ἦσαν ὑπὲρ τούτου πεπει - κότες ἑαυτοὺς , τίς ἄν ποτε ἀρετῆς ἐπεμελήσατο ’ , καὶ ἕτερον δὲ πάλιν · πολλοὺς ὁ τοῦ θανάτου φόβος κατέχει νῦν καὶ ὁ τῆς ζωῆς ἔρως , εἰ ᾔδει ἕκαστος ὅτι αὔριον πάντως τεθνήξεται , οὐδὲν ἃν παρῃτήσατο τολμῆσαι πρὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης , ἀλλὰ καὶ ἔσφαξεν οὓς ἃν ἠθέλησε , καὶ ἀνεκτήσατο ἑαυτὸν , τοὺς ἐχθροὺς ἀμύνων . Εἴπω τι καὶ τρίτον ἕτερον · οἱ φιλοζωοῦντες καὶ σφόδρα τῶν ἐνθάδε ἐφιέμενοι ὑπὸ τῆς ἀθυμίας ἃν καὶ τῆς λύπης διεφθάρησαν . εἰ γάρ τις τῶν νέων ὅτι πρὸ τοῦ γήρως δέξεται τὴν τελευτὴν ἠπίστατο , καθάπερ τὰ νωθρότατα τῶν θηρίων , ἐπειδὰν συλληφθῇ , τοιαῦτα γίνεται προσδοκῶντα τὴν τελευτὴν , οὕτως ἃν διετέθη πρὸς τοῦτο . οὐδὲ αὐτοὶ οἱ γενναῖοι ἄνδρες μισθὸν ἃν ἔσχον . εἰ γὰρ ᾔδεισαν ὅτι πάντως μετὰ τρία ἔτη ἀπελθεῖν δεῖ , καὶ πρὸ ἐκείνων οὐ δυνατὸν , ποῖον ἃν ἔσχον μισθὸν , κατατολμῶντες τῶν δεινῶν · ὁ γὰρ ἐξ ἑκάστου κινδύνου προσδοκῶν τεθνήξεσθαι , καὶ εἰδὼς ὅτι ζήσεται μὲν μὴ παραβολευσάμενος · τεθνήξεται δὲ τοιαῦτα τολ - μῶν , τῆς αὐτοῦ προθυμίας καὶ τοῦ καταφρονεῖν τῆς ἐνθάδε ζωῆς μέγιστον ἐξήνεγκε τεκμήριον . Ὁρᾶτε πόσα κέρδη ἐστὶ , καὶ πλείονα τούτων ἐκ τοῦ ἀγνοεῖν τὴν τελευτήν ; τέως δὲ ταῦτα ἀπόχρη μαθεῖν · διὰ τοῦτο ὡς κλέπτης ἐν νυκτὶ , οὕτως ἔρχεται , ἵνα μὴ εἰς κακίαν ἐξάγωμεν ἑαυτοὺς , ἵνα μὴ εἰς ῥᾳθυμίαν , ἵνα μὴ τῶν μισθὸν ὑμῶν ὑποτέμητε · “ γρηγορεῖτε οὖν,’’ ὥς φησιν ὁ Σωτὴρ , “ ὅτι οὐκ οἴδατε “ ποίᾳ ὥρᾳ ὁ κλέπτης ἔρχεται.’’ διὰ τοῦτο Παῦλος ἔλεγεν , Ὅταν δὲ λέγωσιν , εἰρήνην καὶ ἀσφάλειαν , τότε αἰφνίδιος αὐτοῖς ἐφίσταται ὄλεθρος , ὥσπερ ἡ ὠδῖν’ τῇ ἐν γαστρὶ ἐχούσῃ , καὶ οὐ μὴ ἐκφύγωσιν . Ἐνταῦθα τί ᾐνίξατο ; ὅπερ καὶ ἐν τῇ δευτέρᾳ Ἐπιστολῇ · ἐπειδὴ γὰρ οὗτοι μὲν ἦσαν ἐν θλίψεσι , ἐκεῖνοι δὲ ἐν ἀνέσει οἱ πολεμοῦντες αὐτοὺς καὶ ἐν τρυφῇ , εἰτα τούτῳ παρεμυθεῖτο τὰ παρόντα δεινὰ τῷ τῆς ἀναστάσεως λόγῳ , ἐκεῖνοι ἐπείραζον ἐκ τῶν προγονικῶν ἐνθυμημάτων φθεγγόμενοι , καὶ ἔλεγον · “ οὐαὶ οἱ λέ - “ γοντες τὸ τάχος ἐγγισάτω , ἃ ποιήσει ὁ Θεὸς ἵν ἴδωμεν , “ ἐλθέτω ἡ βουλὴ τοῦ ἁγίου Ἰερουσαλὴμ , ἵνα γνῶμεν.’’ καὶ πάλιν · “ οὐαὶ οἱ ἐπιθυμοῦντες τὴν ἡμέραν Κυπίου , ” περὶ ταύτης φησίν · οὐ γὰρ ἁπλῶς ἐπιθυμοῦντας λέγει , ἀλλὰ τοὺς ἐκ τοῦ ἀπιστεῖν ἐπιθυμοῦντας · “ καὶ ἡ ἡμέρα Κθρίου , ” φησὶ , “ σκότος καὶ οὐ “ φῶς’’ ὡσανεὶ ἔλεγε , μὴ τὸ ἐν εὐπαθείᾳ εἶναι αὐτοὺς τεκμήριον ποιείσθωσαν τοῦ μὴ παραγίνεσθαι τὸν κριτήν · οὕτω μὲν οὖν καὶ παραγίνεται · Ἄξιον δὲ ἐκεῖνο ζητῆσαι , εἰ ὁ Ἀνιίχριστος ἔρχεται , καὶ Ἡλίας ἔρχεται , πῶς “ ὅταν λέγωσιν εἰρήνην καὶ ἀσφάλειαν , τότε αὐτοῖς “ αἰφνίδιος ὄλεθρος ἐφίσταται·’’ ταῦτα γὰρ οὐκ ἀφίησιν ἐπελθεῖν τὴν ἡμέραν τεκμήρια ὄντα τῆς παρουσίας αὐτῆς , ἀλλ’ οὐδὲ τοῦτον τὸν καιρὸν βούλεται εἶναι τὸν τοῦ Ἀντιχρίστου καὶ τῆς ἡμέρας , ὅτι ἐκεῖνο σημεῖον ἔσται τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ , αὐτὸς δὲ οὐχ ἕξει σημεῖον , ἀλλ’ ἀθρόον καὶ ἀπροσδοκήτως ἥξει · καὶ τοι τῇ κυούσῃ , φησὶν , οὐκ ἐφίσταται ἀδήλως · αἱ μὲν γὰρ ἑπταμηνιαῖα ἔτεκον , αἱ δὲ ἐνναμηνιαῖα · ἄλλως τε καὶ ἡ ἡμέρα καὶ ἡ ὥρα ἄδηλος · πρὸς τοῦτο οὖν ταῦτα ὁ Παῦλος , καὶ ἀκριβὴς ἡ εἰκών · οὐ τὸ ἄδηλον δὲ μόνον ἐνταῦθα ᾐνίξατο , ἀλλὰ καὶ τὸ τῆς ὀδύνης πικρόν . Ὑμεῖς δὲ , ἀδελφοὶ , οὐκ ἐστὲ ἐν σκότει , ἵνα ἡ ἡμέρα ὑμᾶς ὡς κλέπτης καταλάβη . Ἐνταῦθα τὸν σκοτεινὸν καὶ ἀκάθαρτον βίον φησί · καθάπερ ἐν νυκτὶ πάντα πράττουσιν οἱ μιαροὶ καὶ πονηροὶ τῶν ἀνθρώπων , πάντας λανθάνοντες καὶ ἐν σκότω κατακλείοντες ἑαυτούς . τι οὖν οὐχὶ ὡς κλέπτης αὐτοὺς καταλαμβάνει , οὐχὶ καὶ αὐτοῖς ἀδήλως ἐφίσταται ; ἀλλὰ προίσασι · πῶς οὖν λέγει ὅτι οὐ χρείαν ἔχετε γράφεσθαι ὑμῖν ; ἐνταῦθα οὐ πρὸς τὸ ἄδηλόν φησιν , ἀλλὰ πρὸς τὴν συμφορὰν , τουτέστιν , οὐκ ἐπὶ κακῷ τῷ αὐτῶν ἥξει · ἀδήλως μὲν γὰρ ἥξει καὶ αὐτοῖς , πλὴν ἀλλ’ οὐδενὶ περιβαλεῖ λυπηρῷ · ἐπὶ γὰρ τῶν ἐγρηγορότων καὶ ἐν φωτὶ ὄντων , κἂν γένηταί τις εἴσοδος λῃστοῦ , οὐδὲν λυμανεῖσθαι δυνήσεται · οὕτως καὶ ἐπὶ τῶν ὀρθῶς ζώντων , ἀλλ’ ἐκείνους τοὺς καθεύδοντας πάντων γυμνώσας ἄπεισι , τοὺς τοῖς ἐνθάδε θαρροῦντας . Πάντες γὰρ ὑμεῖς υἱοὶ φωτός ἐστε καὶ υἱοὶ ἡμέρας . Τὶοὶ ὴμέρας , ” ὡς υἱοὶ ἀπωλείας , καὶ υἱοὶ γεέννης , καὶ πάλιν ὁ Παῦλος ἔλεγε · “ δι’ ἃ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς “ τῆς ἀπειθείας , ” τουτέστιν οἱ τὰ τῆς γεέννης πράττοντες , οἱ τὰ τῆς ἀπειθείας · οὕτως καὶ υἱοὶ τοῦ Θεοῦ , οἱ τὰ τῶ Θεῶ δοκοῦντα πράττοντες · καὶ υἱοὶ ἡμέρας καὶ φωτὸς , οἱ τὰ τοῦ φωτὸς πρόττοντες . Ἄρα οὖν μὴ καθεύδωμεν , ὡς καὶ οἱ λοιποὶ , ἀλλὰ γρηγορῶμεν καὶ νήφωμεν . Δείκνυσιν ἐνταῦθα ὅτι τὸ ἐν ἡμέρᾳ εἶναι ἡμῶν ἐστιν · ἐπὶ μὲν γὰρ τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ τῆς νυκτὸς , οὐχ ἡμῶν ἐστι , καὶ μὴ βουλομένων ἡμῶν , ὁ ὕπνος ἐφίπταται · ἐπὶ δὲ τῆς νυκτὸς ἐκείνης καὶ τοῦ ὕπνου οὐκέτι , ἀλλ’ ἔξεστι δία παντὸς ἡμέραν ἄγειν , ἔξεστι διὰ παντὸς ἐγρηγορέναι . τὸν γὰρ ἀπὸ τῆς κακίας ὕπνον ἐπαγαγεῖν οὐκέτι φύσεως , ἀλλὰ προαιρέσεως . “ ἀλλὰ γρηγορῶμεν,’ φησὶ , “ καὶ νήφωμεν · ” ἔστι γὰρ ἐγρηγορότα καθεύδειν , μηδὲν πράττοντα ἀγαθόν · διὰ τοῦτο ἐπήγαγε , “ καὶ νήφωμεν . ” καὶ γὰρ ἐν ἡμέρᾳ , ἃν γρηγορῇ μέν τις , μὴ νήφῃ δὲ , μυρίοις περιπεσεῖται δεινοῖς , ὥστε ἐγρηγόρσεως ἐπίτασις ἡ νήψις ἐστίν . Οἱ γὰρ καθεύδοντες , νυκτὸς καθεύδουσι · καὶ οἱ μεθυσκόμενοι νυκτὸς μεθύουσι . Μέθην ἐνταῦθα φησὶ τὴν ἀπὸ πάντων τῶν κακῶν · καὶ γὰρ μέθη ψυχῆς πλοῦτος καὶ χρημάτων ἐπιθυμία , καὶ σωμάτων ἔρως , κα πᾶν ὅπερ εἴπῃς μέθη ψυχῆς · διὰ τι δὲ ὕπνον τὴν κακίαν ἐκάλεσεν ; ὅτι πρῶτον μὲν ἀνενέργητός ἐστι πρὸς τὴν ἀρετὴν ὁ τοιοῦτος · ἔπειτα πάντα φαντασιοῦται , οὐδὲν ἀληθὲς ὁρᾷ , ἀλλ’ ὀνειράτων ἐστὶ μεστὸς καὶ ἀτόπων πολλάκις πραγμάτων · ἃν δέ τι χρηστὸν ἴδῃ , οὐδὲν ἔχει βέβαιον οὐδὲ πεπηγός · οὐκ ἀρκεῖ δὲ τὸ ἐγρηγορέναι καὶ νήφειν , ἀλλὰ δεῖ καὶ καθοπλίζεσθαι · διό φησιν , Ἐνδυσάμενοι θώρακα πίστεως καὶ ἀγάπης , καὶ περακεφαλαίαν , ἐλπίδα σωτηρίας . Πίστεως εἰπὼν καὶ ἀγάπης , βίον καὶ δόγμα ᾐνίξατο , οὐ τὴν τυχοῦσαν δὲ πίστιν , ἀλλ’ ὥσπερ τὸν θώρακα οὐδὲν ἃν διατέμοι ταχέως · οὕτως καὶ σὺ πίστιν καὶ ἀγάπην περιέλασον τῇ ψυχῇ , καὶ οὐδὲν τῶν πεπυρωμένων τοῦ διαβόλου βελῶν ἐμπαγῆναι δυνήσεται · ἔνθα γὰρ ἃν ᾖ προκατειλημμένη τῷ τῆς ἀγάπης ὅπλῳ τῆς ψυχῆς ἡ δύναμις , πάντα εἰκῆ καὶ μάτην κατασκευάζουσιν οἱ ἐπιβουλεύοντες · καθάπερ γὰρ ἡ περικεφαλαία τὸ καίριον σώζει τῶν ἐν ἡμῖν , τὴν κεφαλὴν περιβάλλουσα , οὕτω καὶ ἡ ἐλπὶς τὸν λογισμὸν οὐκ ἀφίησι διαπεσεῖν · τὸν γὰρ τούτοις πεφραγμένον τοῖς ὅπλοις οὐκ ἔνι ποτὲ πεσεῖν . μένει γὰρ πίστις καὶ ἐλπὶς καὶ ἀγάπη . Ὅτι οὐκ ἔθετο ἡμᾶς ὁ Θεὸς εἰς ὀργὴν , ἀλλ’ εἰς περιποίησιν σωτηρίας διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ ἀποθανόντος ὑπὲρ ἡμῶν . Ὥστε οὐ πρὸς τοῦτο ἔκλινεν εἰς τὸ ἀπολέσαι , ἀλλ’ εἰς τὸ σῶσαι · καὶ ὅτι τοῦτο βούλεται , πόθεν δῆλον ; τὸν Υἱὸν ἔδωκεν . οὕτως ἡμᾶς ἐπιθυμεῖ σωθῆναι , ὅτι τὸν Υἱὸν αὐτοῦ ἔδωκεν ὑπὲρ ἡμῶν , καὶ οὐχ ἁπλῶς , ἀλλ’ εἰς θάνατον . Ἴνα εἴτε γρηγοροῦμεν , εἴτε καθεύδομεν , ἅμα σὺν αὐτῷ ζήσωμεν . διὸ παρακαλεῖτε ἀλλήλους , καὶ οἰκοδομεῖτε εἷς τὸν ἕνα , καθὼς καὶ ποιεῖτε . πάλιν “ εἴτε γρηγορῶμεν , εἴτε καθεύδομεν,’’ ἕτερον ἐκεῖ τὸν ὕπνον φησὶ , καὶ ἕτερον ἐνταῦθα · ἐνταῦθα γὰρ τὸ “ εἴτε καθεύδομεν’’ τὸν θάνατον , φησὶ , τὸν σωματικὸν , τουτέστι τοὺς κινδύνους μὴ δείσητε , κἂν ἀποθάνωμεν , ἄν τε ζῶμεν , μετ’ αὐτοῦ ζησόμεθα . Ἐρωτῶμεν δὲ ὑμᾶς , ἀδελφοὶ , εἰδέναι τοὺς κοπιῶντας ἐν ὑμῖν , καὶ προισταμένους ὑμῶν ἐν Κυρίῳ , καὶ νουθετοῦντας ὑμᾶς , καὶ ἡγεῖσθε αὐτοὺς ὑπὲρ ἐκπερισσοῦ ἐν ἀγάπῃ , διὰ τὸ ἔργον αὐτῶν · εἰρηνεύετε ἐν ἑαυτοῖς . Ἐπειδὴ εἶπεν , “ οἰκοδομεῖτε εἷς τὸν ἕνα,’’ ἵνα μὴ νομίσωσιν ὅτι εἰς τὸ τῶν διδασκάλων ἀξίωμα αὐτοὺς ἀνήγαγεν , ἐπήγαγε · πλὴν ὁρᾶτε ὅτι καὶ ὑμῖν ἐπέτρεψα οἰκοδομεῖν ἀλλήλους · οὐ γὰρ δυνατὸν πάντα τὸν διδάσκαλον εἰπεῖν · “ τοὺς κοπιῶντας,’’ φησὶν , “ ἐν “ ὑμῖν,’’ καὶ προισταμένους ὑμῶν ἐν Κυρίῳ , καὶ νουθετοῦντας ὑμᾶς · καὶ πῶς οὐκ ἄτοπον , φησὶν , ἂν μὲν ἄνθρωπος προστῇ , πρὸς ἄνθρωπον πάντα πράττεις , πᾶσαν ὁμολογεῖς χάριν · οὗτος δὲ πρὸς τὸν Θεὸν προίσταται σου , καὶ οὐχ ὁμολογεῖς χάριν ; καὶ πῶς προίσταται , φησίν ; ὅτι εὔχεται ὑπὲρ σοῦ , ὅτι τῇ πνευματικῇ δωρεᾷ τῇ τοῦ βαπτίσματος ὑπηρετεῖται , ἐπισκέπτεται , παραινεῖ καὶ νουθετεῖ , πρὸς τοῦτο ἑαυτὸν ἀπησχόλησεν · “ ἡγεῖσθε,’’ φησὶν , “ αὐτοὺς ὑπὲρ ἐκπερισσοῦ ἐν ἀγάπῃ διὰ τὸ ἔργον αὐτῶν · εἰρηνεύετε “ ἐν ἑαυτοῖς·’ μὴ ἁπλῶς φησιν , ἀγαπᾶτε , ἀλλ’ “ ὑπὲρ ἐκπερισ - “ σοῦ,’’ ὡσανεὶ παῖδες πατέρας · διὰ γὰρ αὐτῶν ἐτέχθητε τὴν γέννησιν τὴν αἰώνιον · δι’ αὐτῶν τῆς βασιλείας ἐπετύχετε · δι’ αὐτῶν πύλαι οὐρανοῦ ὑμῖν ἀνοίγονται · μηδεὶς στασιαζέτω , μηδεὶς φιλο - νεικειτω . Παρακαλοῦμεν δὲ ὑμᾶς , ἀδελφοὶ , νουθετεῖτε τοὺς ἀτάκτους , παραμυθεῖσθε τοὺς ὀλιγοψύχους , ἀντέχεσθε τῶν ἀσθενῶν , μακροθυμεῖτε πρὸς πάντας . Ἐνταῦθα πρὸς τοὺς ἄρχοντας διαλέγεται · μὴ ἀπ’ ἐξουσίας , φησὶ , μηδὲ αὐθαδείας ἐπιπλήττετε , ἀλλὰ μετὰ νουθεσίας · ὁ γὰρ αὐστηρὸς καὶ ἀπεγνωκὼς ἑαυτὸν , θρασύτερος γίνεται καταφρονῶν καὶ ἐπιπληττόμενος · διὰ τοῦτο τῇ νουθεσίᾳ χρὴ ἡδὺ κατασκευά - ζειν τὸ φάρμακον . τίνες δέ εἰσιν οἱ ἄτακτοι ; πάντες οἱ παρὰ τὸ τῷ Θεῷ δοκοῦν πράττοντες . ἔστι δὲ καὶ ἕτερον εῃος τῶν κακῶν , οὐ τοιοῦτο μὲν , κακία δὲ καὶ αὐτὸ , ἡ μικροψυχία · καὶ γὰρ καὶ αὐτὴ ὁμοίως τῇ ῥᾳθυμίᾳ ἀπόλλυσιν · ὁ μὴ φέρων ὕβριν ἣ πειρασμὸν , ὀλιγόψυχος , οὗτός ἐστιν ὁ ἐπὶ τῆς πέτρας σπαρείς . ἔστι καὶ ἄλλο ει-’δος , τὸ τῆς ἀσθενείας · ἐν ἀσθενείᾳ δὲ γίνεται περὶ πίστιν · ἀλλ’ ὅρα πῶς οὐκ ἀφίησιν ἀύτουν διαπτύσθαι , καὶ ἀλλα - χοῦ δὲ γράφων ἔλεγε , " τοὺς ἀσθενοῦντας τῇ πίστει προσλαμ ** βάνεσθε . " μακροθυμεῖτε,’ φησὶ , " πρὸς πάντας,’’ καὶ πρὸς τοὺς ἀτάκτους , καὶ σφόδρα · οὐδὲν γὰρ τούτου τοῦ φαρμάκου ἴσον , διδασκάλῳ μάλιστα · οὐδὲν οὕτω τοῖς ἀρχομένοις ἐπιτήδειον , πάν - τως ἐντρέψαι δύναται . Ὁρᾶτε μή τις κακὸν ἀντὶ κακοῦ τινι ἀποδῷ . Εἰ κακὸν ἀντὶ κακοῦ οὐ χρὴ ἀποδιδόναι , πολλῷ μᾶλλον ἀντὶ ἀγαθοῦ . Πάντοτε τὸ ἀγαθὸν διώκετε καὶ εἰς ἀλλήλους , καὶ εἰς πάντας . Αὕτη μείζων φιλοσοφία , μὴ μόνον κακοῖς ἀμύνεσθαι τὰ κακὰ , ἀλλὰ καὶ ἀγαθοῖς · καὶ ἵνα μὴ νομίσῃς , ὅτι περὶ τῶν πιστῶν τοῦτο εἴρηται , διὰ τοῦτο ε7πε , " καὶ εἰς ἀλλήλους , καὶ εἰς πάντας.’’ Πάντοτε χαίρετε . τοῦτο περὶ τῶν πειρασμῶν τῶν θλῖψιν ἐμβαλλόντων · ε7τα καὶ τὴν ὁδὸν ἔδειξεν . Ἀδιαλείπτως προσεύχεσθε , ἐν παντὶ εὐχαριστεῖτε , τοῦτο γὰρ θέλημα Θεοῦ . To ἀεὶ δηλονότι εὐχαριστεῖν , τοῦτο φιλοσόφου ψυχῆς . To Πνεῦμα μὴ σβέννυτε · προφητείας μὴ ἐξουθενεῖτε . πάντα δοκιμάζοντες , τὸ καλὸν κατέχετε . ἀπὸ παντὸς εἴδους πονηροῦ ἀπέχεσθε . Ἐπεὶ νὺξ ἐστὶν , ὡς εἶπεν , ἀσέληνος ὁ παρὼν βίος , καὶ ἐν ταύτῃ τῇ νυκτὶ βαδίζομεν , ἔδωκεν ἡμῖν λαμπάδα φαιδρὰν ὁ Θεὸς , τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου τὴν χάριν , ἀνάψας ἐν ταῖς ἡμετέραις ψυχαῖς · ἀλλὰ τοῦτο τὸ φῶς οἱ μὲν δεξάμενοι λαμπρότερον εἰργά - σαντο καὶ φαιδρότερον , οἷον , ὡς Πέτρος , ὡς Παῦλος , ὡς οἱ ἅγιοι πάντες · οἱ δὲ καὶ ἔσβεσαν , ὡς αἱ πέντε παρθένοι , ὡς ἐκεῖνοι οἱ περὶ τὴν πίστιν ναυαγήσαντες , ὡς ὁ ἐν Κορίνθῳ πεπορνευκώς . διὰ τοῦτο ὁ Παῦλός φησι , “ τὸ Πνεῦμα μὴ σβέννυτε,’’ τουτέστι , τὸ χάρισμα · σβέννυσι δὲ αὐτὸ βίος ἀκάθαρτος · ἄν τε γὰρ γήινα καὶ τῶν διαρρεόντων πραγμάτων φροντίδας κατασκεδάσῃς , ἔσβεσας τὸ Πνεῦμα · ἄν τε σὺ μὲν μηδὲν ἐργάσῃ τοιοῦτον , ἑτέρωθεν δέ ποθεν πειρασμὸς ἐμπεσὼν προσβάλῃ σφοδρῶς καθάπερ τι πνεῦμα , καὶ μὴ σφοδρὰ δὲ ᾖ φλὸξ καὶ πολὺ τὸ ἔλαιον ἔχουσα , ἣ τὴν ὀπὴν μὴ ἐμφράξῃς , ἣ τὴν θύραν μὴ προσκλείσῃς , πάντα ἀπόλωλεν . τίς δέ ἐστιν ἡ ὀπή ; ὥσπερ ἐπὶ τοῦ λύχνου ὀφθαλμὸς καὶ ἀκοή · μὴ ἀφῇς ταύταις προσπίπτειν πνεῦμα σφοδρὸν πονηρίας , ἐπεὶ ἔσ βεσες τὸν λύχνον , ἀλλ’ ἀπόφραξον τῷ φόβω τοῦ Θεοῦ . θύρα τὸ στόμα εστι · πρόσκλεισον , ἴνα καὶ τὸ φῶς παρέχῃ καὶ ἀποκρούηται τὴν ἔξωθεν προσκοπήν · οἷον , ὕβρισέ τις ; ἐλοιδόρησεν ; σὺ κλεῖσον τὸ στόμα · ἃν γὰρ ἀντίπνοια μὴ γένηται , οὐδὲν ἴσχυσεν ὁ ἄνεμος · μὴ τοίνυν αὐτὸ σβέσωμεν . καὶ ὅταν ἐλεημοσύνην μὴ ποιῶμεν , σβέννυται τὸ Πνεῦμα . οὐ γὰρ μένει παρὰ ψυχῇ ἀνελεήμονι τοῦ Πνεύματος ἡ χάρις . Ἔστι δὲ καὶ ἄλλη ἐξήγησις . πολλοὶ παρ’ αὐτοῖς οἳ μὲν προεφήτευον ἀληθῶς , οἱ δὲ ἐψεύδοντο · τοῦτο καὶ ἐν τῇ πρὸς Κορινθίους φησὶ , διακρίσεις πνευμάτων διὰ τοῦτο δεδωκέναι · μιαρὸς γὰρ ὣν ὁ διάβολος ἠθέλησε διὰ τοῦτο πᾶν ἀνατρέψαι τῆς Ἐκκλησίας . ἐπειδὴ γὰρ ἀμφότεροι περὶ μελλόντων προὔλεγον καὶ ὁ δαίμων καὶ τὸ Πνεῦμα , ἀλλ’ ὁ μὲν ψευδόμενος , τὸ δὲ ἀληθεῦον , καὶ οὐδαμόθεν ἦν ἑκατέρου τεκμήριον λαβεῖν , ἀλλ’ ἀνευθύνως ἑκάτεροι ἔλεγον , ἔδωκε διακρίσεις πνευμάτων . ἐπεὶ οὖν καὶ τότε παρὰ Θεσσαλονικεῦσι πολλοὶ προεφήτευον , οὓς καὶ αἰνίττεται λέγων , μήτε διὰ λόγου μήτε δι’ ἐπιστολῆς , ὡς δι’ ἡμῶν , ὡς ὅτι ἐνέστηκεν ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου · τοῦτο λέγει ἐνταῦθα · μὴ ἐπειδὴ τινὲς ψευδοπροφῆται παρ’ ὑμῖν εἰσίν · μὴ δι’ ἐκείνους καὶ τούτους κωλύσητε , μὴ ἀποστραφῆτε αὐτοὺς , τοῦτό ἐστι “ προφητείας μὴ “ ἐξονθενῆτε.’’ ὁρᾷς ὅτι τοῦτό ἐστι ; “ πάντα δοκιμάζετε,’’ ἐπειδὴ εἰπε “ προφητείας μὴ ἐξουθενῆτε,’’ ἵνα μὴ νομίσωσιν ὅτι πᾶσιν ἀνέῳξε τὸ βῆμα · “ πάντα,’’ φησὶ , “ δοκιμάζετε,’’ τουτέστι , τὰς ὄντως προφητείας · τὸ δὲ “ καλὸν κατέχετε , ἀπὸ παντὸς εἴδους “ πονηροῦ ἀπέχεσθε,’’ καὶ τὰ ψευδῆ καὶ τὰ ἀληθῆ , ἵνα πάντα μετὰ δοκιμασίας διακρίνητε , καὶ ἐκείνων ἀπέχεσθε καὶ τούτων ἔχεσθε · οὕτω γὰρ κἀκείνων σφοδρὸν τὸ μῖσος ἔσται , καὶ τούτων ἡ ἀγάπη γίνεται , ὅταν μὴ ἁπλῶς μηδὲ ἀνεξετάστως ἅπαντα πράτ - τωσιν . ΚΕΦ . Z . Εὐχὴ περὶ ἁγιασμοῦ πνεύματος καὶ ψυχῆς καὶ σώματος . Αὐτὸς δὲ ὁ Θεὸς τῆς εἰρήνης ἁγιάσαι ὑμᾶς ὁλοτελεῖς · καὶ ὁλόκληρον ὑμῶν τὸ πνεῦμα , καὶ ἡ ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα ἀμέμπτως ἐν τῆ παρουσίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τηρηθείη . Μετὰ τὴν παραίνεσιν , καὶ εὐχὴν ἐπάγει · δεῖ γὰρ καὶ συμβουλῆς καὶ εὐχῆς · τὸ πνεῦμα τί φησιν ἐνταῦθα ; τὸ χάρισμα · ἃν μὲν γὰρ ἔχοντες λαμπρὰς τὰς λαμπάδας ἀπέλθωμεν , εἰσελευσόμεθα εἰς τὸν νυμφῶνα , ἃν δὲ ἐσβεσμένας , οὐκέτι . διὰ τοῦτό φησιν , “ ὁλό - “ κληρον ὑμῶν τὸ πνεῦμα·’’ ἐκείνου γὰρ μένοντος ἀκεραίου , καὶ τοῦτο μενεῖ , καὶ ἡ ψυχὴ , φησὶ , καὶ τὸ σῶμα · οὔτε γὰρ αὐτή τι πονηρὸν δέχεται , οὔτε ἐκεῖνο . Ἀλλοσ φησὶν , οὐδέποτε ἐπὶ ἀπίστου τὰ τρία τέθεικε , πνεῦμα , ψυχὴν καὶ σῶμα , ἀλλ’ ἐπὶ μόνων τῶν πιστευόντων , ὧν ψυχὴ μὲν καὶ σῶμα τῆς φύσεως , τὸ δὲ πνεῦμα τῆς εὐεργεσίας , τουτέστι τὸ χάρισμα τῶν πιστευόντων . καὶ οὐκ εἶπεν ἄμεμπτα τηρηθείη , ἵνα μὴ νομίσῃς ὅτι καὶ ὑπὲρ τοῦ χαρίσματος εὔχεται , ἀλλ’ “ ἀμέμπτως τηρηθείη,’’ δηλαδὴ ἡμῶν ἀμέμπτως διαγόντων καὶ διατηρούντων , καὶ πνεῦμα καὶ ψυχὴν καὶ σῶμα ἐν τῇ τῆς εὐσεβείας διαγωγῇ . Ἀδελφοὶ , προσεύχεσθε καὶ περὶ ἡμῶν . βαβαὶ , πόση ταπεινοφροσύνη ; Ἀσπάσασθε τοὺς ἀδελφοὺς πάντας ἐν ἁγίῳ φιλή - ματι . Ἅγιον λέγει , τὸ μετὰ γνησίας τῆς ἀγάπης γινόμενον · ἐπειδὴ αὐτὸς φιλήματι τούτου ἀσπάσασθαι ἀπὼν οὐκ ἠδύνατο , δι’ ἑτέρων αὐτοὺς ἀσπάζεται , ὡς ὅταν λέγωμεν φίλησον αὐτὸν ἀντ’ ἐμοῦ · οὕτως καὶ αὐτός · κατέχετε τὸ πῦρ τῆς ἀγάπης , οὐδὲ γὰρ ἀνέχεται τῶν διαστημάτων , ἀλλὰ καὶ διὰ μέσων τῶν ὁδῶν ἑαυτὴν ἐκτείνει , καὶ πανταχοῦ πάρεστιν . Ὁρκίζω ὑμᾶς τὸν Κύριον , ἀναγνωσθῆναι τὴν ἐπιστολὴν , πᾶσι τοῖς ἁγίοις ἀδελφοῖς . Καὶ τοῦτο πόθου μάλιστα , οὐ διδασκαλίας τοσοῦτον , ἵνα κἀκείνοις ὦ διαλεγόμενος . ὁρκίζει δὲ ἀπὸ θερμῆς διανοίας , ἵνα κἂν αὐτοῦ καταφρονήσωσι , διὰ τὸν ὁρκισμὸν πράξωσι τὸ ἐπιταχθέν · μέγαν γὰρ εἶχον φόβον τοῦ πράγματος . Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μεθ’ ὑμῶν . Ἀμήν .
Lemmas: περι ὁ αἰφνίδιος ἥκω ὁ Χριστός , ὥστε δήω εὐτρεπίζω σπουδή , πίστις , ἐλπίς , ἀγάπη , τιμή , εἰρήνη , μακροθυμία , Φιλομάθεια . περι δέ ὁ χρόνος καί ὁ καιρός , ἀδελφός , οὖον χρεία ἔχω γράφω σύ · αὐτός γάρ ἀκριβῶς οἶδα , ὅτι ὁ ἡμέρα κύριος ὡς κλέπτης ἐν νύξ ἔρχομαι . Πόλλα ἐπείγω μανθάνω ἤδη καί καταλαμβάνω ἐγώ ὁ διάνοια , ὡς περίεργος καί λίχνος πρός ὁ ὁ ἀφανής καίω ὁ κωλύω μάθησις · οὗτος δέ σημαίνω ἀπό ὁ θρύπτω , καί ἀπό ὁ μηδείς ἔχω ποιέω , μάλιστα δέ ὁ περί ὁ συντέλεια καιρός · καί τίς θαυμαστός εἰμί ἐγώ , ὅπου γε καί αὐτός ὁ ἅγιος ἐκεῖνος μάλιστα οὗτος πάσχω · πρό γάρ ὁ πάθος προσέρχομαι ὁ ἀπόστολος λέγω ὁ Χριστός , “ εἶπον ἐγώ , πότε “ οὗτος εἰμί , καί τίς ὁ σημεῖον ὁ σός παρουσία καί ὁ “ συντέλεια ὁ αἰών ” μετά δέ ὁ πάθος καί ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις , λέγω πρός αὐτός · “ εἶπον ἐγώ , εἰμί ἐν ὁ χρόνος οὗτος “ ἀποκαθίστημι ὁ βασίλειος ὁ Ἱερουσαλήμ καί οὐδείς πρό οὗτος αὐτός ἔρομαι , ἀλλά οὖον μετά οὗτος οὕτως , ὅτε ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος καταξιόω · οὖον μόνος γάρ αὐτός οὐ ἐρωτάω , οὐδέ ασχαλλους πρός ὁ ἄγνοια , ἀλλά καί ὁ οὗτος ὁ ἄκαιρος νοσέω πολυπραγμοσύνη καταστέλλω . ἀκούω γοῦν οἷος νῦν ὁ μακάριος Παῦλος φημί , “ περί δέ ὁ χρόνος “ καί ὁ καιρός , ἀδελφός , οὖον χρεία ἐγώ γράφω ὑμεῖς · ” ἀντί ὁ περισσός καί ἀσύμφορος ζητέω · τίς γάρ πρός ἐγώ ; οὐ ἕκαστος ὁ συντέλεια , ὁ ὁ ζωή αὐτός πέρας εἰμί ; τίς οὖν πολυπραγμονέω ; ἀφίημι γάρ ὁ οἰκέω ἕκαστος τέλος μεριμνάω , ὁ κοινός βούλομαι κατάλυσις μανθάνω . αὐτός γάρ ἀκριβῶς οἶδα , ὅτι ὁ ἡμέρα κύριος ὡς κλέπτης ἐν νύξ , οὕτως ἔρχομαι . οὐχ ὁ κοινός , ἀλλά καί ὁ ἕκαστος ἴδιος , αὐτός γάρ ἐκεῖνος μι - μέτειμι · ὁ γάρ αὐτός εἰμί καί συγγενής . ὅσπερ γάρ ἀθρόος ἐκεῖνος , οὗτος αὐτός κατά μέρος ποιέω · καί ὁ συντείνω λεῖος ὁ καιρός ἀπό ὁ Ἀδάμ λαμβάνω ὁ ἀρχή , καί νῦν οὐ ἄν ἁμαρτάνω τις , σῦς - τέλειος εἶπον . ὅταν γάρ μυρίος κατά ἕκαστος ἡμέρα τελευτάω καί ἀνάπτω ι ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἅπας , καί πρό ἐκεῖνος μηδείς ἀνίστημι , οὐ ἐκεῖνος ὁ ἔργον εἰμί ; εἰμί δέ βούλομαι μανθάνω διά τίς ἀποκρύπτω οὗτος , καί διά τίς ὡς κλέπτης ἐν νύξ , οὕτως ἔρχομαι , ἐγώ ὡς ἐμαυτοῦ δοκέω , καλῶς ἔχω εἴρω . οὐδείς ἄν ἀρετή ἐπιμελέομαι ποτέ παρά ὁ ἅπας βίος · ἀλλά εἰδοί αὐτός ὁ τελευταῖος ἡμέρα , καί μυρίος ἐργάζομαι δεινός , καί ὁ λουτρόν τότε προσέρχομαι , οὕτως ἄν ἀπέρχομαι · εἰμί γάρ νῦν ὁ ὁ ἀδηλία φόβος κατασείω ὁ ἅπας ψυχή , πᾶς ὁ ἔμπροσθεν βίος ἐν κακία καταναλίσκω εἰς ἔσχατος ἀναπνοή ὁ βαπτίς - σματι δίδωμι ἑαυτοῦ , εἰμί καί σφόδρα εἰμί ὑπέρ οὗτος πείθω - Κότες ἑαυτοῦ , τίς ἄν ποτός ἀρετή ἐπιμελέομαι ’ , καί ἕτερος δέ πάλιν · πολύς ὁ ὁ θάνατος φόβος κατέχω νῦν καί ὁ ὁ ζωή Ἔρως , εἰμί οἶδα ἕκαστος ὅτι αὔριον πάντως θνῄσκω , οὐδείς ἄν παραιτέομαι τολμάω πρό ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , ἀλλά καί σφάζω ὅς ἄν ἐθέλω , καί ἀνακτάομαι ἑαυτοῦ , ὁ ἐχθρός ἀμύνω . εἶπον τίς καί τρίτος ἕτερος · ὁ φιλοζωέω καί σφόδρα ὁ ἐνθάδε ἐφίημι ὑπό ὁ ἀθυμία ἄν καί ὁ λύπη διαφθείρω . εἰμί γάρ τις ὁ νέος ὅτι πρό ὁ γῆρας δέχομαι ὁ τελευτή ἐπίσταμαι , καθάπερ ὁ νωθρός ὁ θηρίον , ἐπειδάν συλλαμβάνω , τοιοῦτος γίγνομαι προσδοκάω ὁ τελευτή , οὕτως ἄν διατίθημι πρός οὗτος . οὐδέ αὐτός ὁ γενναῖος ἀνήρ μισθός ἄν ἔχω . εἰμί γάρ οἶδα ὅτι πάντως μετά τρεῖς ἔτος ἀπέρχομαι δεῖ , καί πρό ἐκεῖνος οὖον δυνατός , ποῖος ἄν ἔχω μισθός , κατατολμάω ὁ δεινός · ὁ γάρ ἐκ ἕκαστος κίνδυνος προσδοκάω θνῄσκω , καί εἰδοί ὅτι ζῶ μέν μή παραβολεύομαι · θνῄσκω δέ τοιοῦτος τολ - μῶν , ὁ αὐτός προθυμία καί ὁ καταφρονέω ὁ ἐνθάδε ζωή μέγας ἐκφέρω τεκμήριον . ὁράω πόσος κέρδος εἰμί , καί πλείων οὗτος ἐκ ὁ ἀγνοέω ὁ τελευτή ; τέως δέ οὗτος ἀποχράω μανθάνω · διά οὗτος ὡς κλέπτης ἐν νύξ , οὕτως ἔρχομαι , ἵνα μή εἰς κακία ἐξάγω ἑαυτοῦ , ἵνα μή εἰς ῥᾳθυμία , ἵνα μή ὁ μισθός σύ ὑποτέμνω · “ γρηγορέω οὖν ὅς φημί ὁ Σωτήρ , “ ὅτι οὐ οἶδα “ ποῖος ὥρα ὁ κλέπτης ἔρχομαι διά οὗτος Παῦλος λέγω , ὅταν δέ λέγω , εἰρήνη καί ἀσφάλεια , τότε Αἰφνίδιος αὐτός ἐφίστημι ὄλεθρος , ὥσπερ ὁ ὠδίς ὁ ἐν γαστήρ ἔχω , καί οὖον μή ἐκφεύγω . ἐνταῦθα τίς αἰνίζω ; ὅσπερ καί ἐν ὁ δύο Ἐπιστολή · ἐπεί γάρ οὗτος μέν εἰμί ἐν θλῖψις , ἐκεῖνος δέ ἐν ἄνεσις ὁ πολεμέω αὐτός καί ἐν τρυφή , εἶτα οὗτος παραμυθέομαι ὁ πάρειμι δεινός ὁ ὁ ἀνάστασις λόγος , ἐκεῖνος πειράζω ἐκ ὁ προγονικός ἐνθύμημα φθέγγομαι , καί λέγω · “ οὐαί ὁ λεʹ - “ γοντες ὁ τάχος ἐγγίζω , ὁ ποιέω ὁ θεός ἵνα ὁράω , “ ἔρχομαι ὁ βουλή ὁ ἅγιος Ἱεροσόλυμα , ἵνα γιγνώσκω καί πάλιν · “ οὐαί ὁ ἐπιθυμέω ὁ ἡμέρα κυπινω , ” περί οὗτος φημί · οὖον γάρ ἁπλόος ἐπιθυμέω λέγω , ἀλλά ὁ ἐκ ὁ ἀπιστέω ἐπιθυμέω · “ καί ὁ ἡμέρα Κθρίου , ” φημί , “ σκότος καί οὖον “ ἐφίημι ὡσανεί λέγω , μή ὁ ἐν εὐπάθεια εἰμί αὐτός τεκμήριον ποιέω ὁ μή παραγίγνομαι ὁ κριτής · οὗτος μέν οὖν καί παραγίγνομαι · ἄξιος δέ ἐκεῖνος ζητέω , εἰμί ὁ Ἀνιίχριστος ἔρχομαι , καί Ἡλίας ἔρχομαι , πῶς “ ὅταν λέγω εἰρήνη καί ἀσφάλεια , τότε αὐτός “ Αἰφνίδιος ὄλεθρος ἐφίστημι οὗτος γάρ οὐ ἀφίημι ἐπέρχομαι ὁ ἡμέρα τεκμήριον εἰμί ὁ παρουσία αὐτός , ἀλλά οὐδέ οὗτος ὁ καιρός βούλομαι εἰμί ὁ ὁ ἀντίχριστος καί ὁ ἡμέρα , ὅτι ἐκεῖνος σημεῖον εἰμί ὁ παρουσία ὁ Χριστός , αὐτός δέ οὐ ἔχω σημεῖον , ἀλλά ἀθρόος καί ἀπροσδόκητος ἥκω · καί ὅς ὁ κύω , φημί , οὐ ἐφίστημι ἀδήλως · ὁ μέν γάρ ἑπταμηνιαῖος τίκτω , ὁ δέ ἐνναμηνιαῖος · ἄλλως τε καί ὁ ἡμέρα καί ὁ ὥρα ἄδηλος · πρός οὗτος οὖν οὗτος ὁ Παῦλος , καί ἀκριβής ὁ εἰκών · οὖον ὁ ἄδηλος δέ μόνος ἐνταῦθα αἰνίζω , ἀλλά καί ὁ ὁ ὀδύνη πικρός . σύ δέ , ἀδελφός , οὐ εἰμί ἐν σκότος , ἵνα ὁ ἡμέρα σύ ὡς κλέπτης καταλαμβάνω . ἐνταῦθα ὁ σκοτεινός καί ἀκάθαρτος βίος φημί · καθάπερ ἐν νύξ πᾶς πράσσω ὁ μιαρός καί πονηρός ὁ ἄνθρωπος , πᾶς λανθάνω καί ἐν σκότος κατακλείω ἑαυτοῦ . τίς οὖν οὐ ὡς κλέπτης αὐτός καταλαμβάνω , οὐ καί αὐτός ἀδήλως ἐφίστημι ; ἀλλά πρόοιδα · πῶς οὖν λέγω ὅτι οὖον χρεία ἔχω γράφω σύ ; ἐνταῦθα οὖον πρός ὁ ἄδηλος φημί , ἀλλά πρός ὁ συμφορά , τουτέστιν , οὐ ἐπί κακός ὁ αὐτός ἥκω · ἀδήλως μέν γάρ ἥκω καί αὐτός , πλήν ἀλλά οὐδείς περιβάλλω λυπηρός · ἐπί γάρ ὁ ἐγείρω καί ἐν φάος εἰμί , κἀν γίγνομαι τις εἴσοδος λῃστής , οὐδείς λυμαίνομαι δύναμαι · οὕτως καί ἐπί ὁ ὀρθῶς ζῶ , ἀλλά ἐκεῖνος ὁ καθεύδω πᾶς γυμνόω ἄπειμι , ὁ ὁ ἐνθάδε θαρσέω . πάνετες γάρ σύ υἱός φάος εἰμί καί υἱός ἡμέρα . τίω ἡμέρα , ” ὡς υἱός ἀπώλεια , καί υἱός γέεννα , καί πάλιν ὁ Παῦλος λέγω · “ διά ὁ ἔρχομαι ὁ ὀργή ὁ Θεός ἐπί ὁ υἱός “ ὁ ἀπείθεια , ” τουτέστιν ὁ ὁ ὁ γέεννα πράσσω , ὁ ὁ ὁ ἀπείθεια · οὕτως καί υἱός ὁ Θεός , ὁ ὁ ὁ θεάομαι δοκέω πράσσω · καί υἱός ἡμέρα καί φάος , ὁ ὁ ὁ φάος πρόσσων . ἄρας οὖν μή καθεύδω , ὡς καί ὁ λοιπός , ἀλλά γρηγορέω καί νήφω . δείκνυμι ἐνταῦθα ὅτι ὁ ἐν ἡμέρα εἰμί ἐγώ εἰμί · ἐπί μέν γάρ ὁ ἡμέρα οὗτος καί ὁ νύξ , οὐ ἐγώ εἰμί , καί μή βούλομαι ἐγώ , ὁ ὕπνος ἐφίπταμαι · ἐπί δέ ὁ νύξ ἐκεῖνος καί ὁ ὕπνος οὐκέτι , ἀλλά ἔξεστι δῖος πᾶς ἡμέρα ἄγω , ἔξεστι διά πᾶς ἐγείρω . ὁ γάρ ἀπό ὁ κακία ὕπνος ἐπάγω οὐκέτι φύσις , ἀλλά προαίρεσις . “ ἀλλά ἐγείρω φημί , “ καί νήφω · ” εἰμί γάρ ἐγείρω καθεύδω , μηδείς πράσσω ἀγαθός · διά οὗτος ἐπάγω , “ καί νήφω . ” καί γάρ ἐν ἡμέρα , ἄν γρηγορέω μέν τις , μή νήφω δέ , μυρίος περιπίπτω δεινός , ὥστε ἐγρήγορσις ἐπίτασις ὁ νῆψις εἰμί . ὁ γάρ καθεύδω , νύξ καθεύδω · καί ὁ μεθύσκω νύξ μεθύω . Μέθη ἐνταῦθα φημί ὁ ἀπό πᾶς ὁ κακός · καί γάρ μέθη Ψυχή πλοῦτος καί χρῆμα ἐπιθυμία , καί σῶμα Ἔρως , ἄν πᾶς ὅσπερ εἶπον μέθη Ψυχή · διά τίς δέ ὕπνος ὁ κακία καλέω ; ὅτι πρῶτος μέν ἀνενέργητος εἰμί πρός ὁ ἀρετή ὁ τοιοῦτος · ἔπειτα πᾶς φαντασιόω , οὐδείς ἀληθής ὁράω , ἀλλά ὄνειρος εἰμί μεστός καί ἄτοπος πολλάκις πρᾶγμα · ἄν δέ τίς χρηστός ὁράω , οὐδείς ἔχω βέβαιος οὐδέ πήγνυμι · οὐ ἀρκέω δέ ὁ ἐγείρω καί νήφω , ἀλλά δεῖ καί καθοπλίζω · διό φημί , ἐνδύω θώραξ πίστις καί ἀγάπη , καί περακεφαλαίαν , ἐλπίς σωτηρία . πίστις εἶπον καί ἀγάπη , βίος καί δόγμα αἰνίζω , οὖον ὁ τυγχάνω δέ πίστις , ἀλλά ὥσπερ ὁ θώραξ οὐδείς ἄν διατέμνω ταχέως · οὕτως καί σύ πίστις καί ἀγάπη περιελαυνω ὁ Ψυχή , καί οὐδείς ὁ πυρόω ὁ διάβολος βέλος ἐμπήγνυμι δύναμαι · ἔνθα γάρ ἄν εἰμί προκαταλαμβάνω ὁ ὁ ἀγάπη ὅπλον ὁ Ψυχή ὁ δύναμις , πᾶς εἰκῇ καί μάτην κατασκευάζω ὁ ἐπιβουλεύω · καθάπερ γάρ ὁ περικεφαλαία ὁ καίριος σῴζω ὁ ἐν ἐγώ , ὁ κεφαλή περιβάλλω , οὗτος καί ὁ Ἐλπὶς ὁ λογισμός οὐ ἀφίημι διαπίπτω · ὁ γάρ οὗτος φράσσω ὁ ὅπλον οὐ ἐν ποτέ πίπτω . μένω γάρ πίστις καί Ἐλπὶς καί ἀγάπη . ὅτι2 οὐ τίθημι ἐγώ ὁ θεός εἰς ὀργή , ἀλλά εἰς περιποίησις σωτηρία διά ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ὁ ἀποθνῄσκω ὑπέρ ἐγώ . ὥστε οὖον πρός οὗτος κλίνω εἰς ὁ ἀπόλλυμι , ἀλλά εἰς ὁ σῴζω · καί ὅτι οὗτος βούλομαι , πόθεν δῆλος ; ὁ υἱός δίδωμι . οὕτως ἐγώ ἐπιθυμέω σῴζω , ὅτι ὁ υἱός αὐτός δίδωμι ὑπέρ ἐγώ , καί οὐ ἁπλόος , ἀλλά εἰς θάνατος . ἵνα εἴτε γρηγορέω , εἴτε καθεύδω , ἅμα σύν αὐτός ζῶ . διό παρακαλέω ἀλλήλων , καί οἰκοδομέω εἷς ὁ εἷς , καθώς καί ποιέω . πάλιν “ εἴτε γρηγορέω , εἴτε καθεύδω ἕτερος ἐκεῖ ὁ ὕπνος φημί , καί ἕτερος ἐνταῦθα · ἐνταῦθα γάρ ὁ “ εἴτε καθεύδω ὁ θάνατος , φημί , ὁ σωματικός , τουτέστι ὁ κίνδυνος μή δείδω , κἀν ἀποθνῄσκω , ἄν τε ζῶ , μετά αὐτός ζῶ . ἐρωτάω δέ σύ , ἀδελφός , οἶδα ὁ κοπιάω ἐν σύ , καί προΐστημι σύ ἐν κύριος , καί νουθετέω σύ , καί ἡγέομαι αὐτός ὑπέρ ἐκπερισσοῦ ἐν ἀγάπη , διά ὁ ἔργον αὐτός · εἰρηνεύω ἐν ἑαυτοῦ . ἐπεί εἶπον , “ οἰκοδομέω εἷς ὁ Ἰναία ἵνα μή νομίζω ὅτι εἰς ὁ ὁ διδάσκαλος ἀξίωμα αὐτός ἀνάγω , ἐπάγω · πλήν ὁράω ὅτι καί σύ ἐπιτρέπω οἰκοδομέω ἀλλήλων · οὖον γάρ δυνατός πᾶς ὁ διδάσκαλος εἶπον · “ ὁ κοπιῶντας,’’ φημί , “ ἐν “ ὑμῖν,’’ καί προΐστημι σύ ἐν κύριος , καί νουθετέω σύ · καί πῶς οὐ ἄτοπος , φημί , εἄν μέν ἄνθρωπος προΐστημι , πρός ἄνθρωπος πᾶς πράσσω , πᾶς ὁμολογέω χάρις · οὗτος δέ πρός ὁ θεός προΐστημι σύ , καί οὐ ὁμολογέω χάρις ; καί πῶς προΐστημι , φημί ; ὅτι εὔχομαι ὑπέρ σύ , ὅτι ὁ πνευματικός δωρεά ὁ ὁ βάπτισμα ὑπηρετέω , ἐπισκέπτομαι , παραινέω καί νουθετέω , πρός οὗτος ἑαυτοῦ ἀπασχολέω · “ ἡγέομαι φημί , “ αὐτός ὑπέρ ἐκπερισσοῦ ἐν ἀγάπη διά ὁ ἔργον αὐτός · εἰρηνεύω “ ἐν ἑαυτοῖς·’ μή ἁπλόος φημί , ἀγαπάω , ἀλλά “ ὑπέρ ἐκπερίειμι - “ σοῦς ὡσανεί παῖς πατήρ · διά γάρ αὐτός τίκτω ὁ γέννησις ὁ αἰώνιος · διά αὐτός ὁ βασίλεια ἐπιτυγχάνω · διά αὐτός Πύλαι οὐρανός σύ ἀνοίγω · μηδείς στασιάζω , μηδείς φιλο - νεικέω . παρακαλέω δέ σύ , ἀδελφός , νουθετέω ὁ ἄτακτος , παραμυθέομαι ὁ ὀλιγόψυχος , ἀντέχω ὁ ἀσθενής , μακροθυμέω πρός πᾶς . ἐνταῦθα πρός ὁ ἄρχω διαλέγω · μή ἀπό ἐξουσία , φημί , μηδέ αὐθάδεια επιπλήττω , ἀλλά μετά νουθεσία · ὁ γάρ αὐστηρός καί γιγνώσκω ἑαυτοῦ , θρασύς γίγνομαι καταφρονέω καί ἐπιπλήσσω · διά οὗτος ὁ νουθεσία χρή ἡδύς κατασκευή - ζέω ὁ φάρμακον . τίς δέ εἰμί ὁ ἄτακτος ; πᾶς ὁ παρά ὁ ὁ Θεός δοκέω πράσσω . εἰμί δέ καί ἕτερος ἐΰς ὁ κακός , οὖον τοιοῦτος μέν , κακία δέ καί αὐτός , ὁ μικροψυχία · καί γάρ καί αὐτός ὁμοίως ὁ ῥᾳθυμία ἀπόλλυμι · ὁ μή φέρω ὕβρις ὅς πειρασμός , ὀλιγόψυχος , οὗτος εἰμί ὁ ἐπί ὁ πέτρα σπείρω . εἰμί καί ἄλλος εἰσοράω , ὁ ὁ ἀσθένεια · ἐν ἀσθένεια δέ γίγνομαι περί πίστις · ἀλλά ὁράω πῶς οὐ ἀφίημι ἀϋτέω διαπτύσσω , καί ἀλλά - χόω δέ γράφω λέγω , " ὁ ἀσθενέω ὁ πίστις προσλαμ ** βάνω . " μακροθυμέω φημί , " πρός πάντας,’’ καί πρός ὁ ἄτακτος , καί σφόδρα · οὐδείς γάρ οὗτος ὁ φάρμακον ἴσος , διδάσκαλος μάλιστα · οὐδείς οὗτος ὁ ἄρχω ἐπιτήδειος , πᾶς - ὅς ἐντρέπω δύναμαι . ὁράω μή τις κακός ἀντί κακός τις πωλέω . εἰμί κακός ἀντί κακός οὖον χρή ἀποδίδωμι , πολύς μᾶλλον ἀντί ἀγαθός . πάντοτε ὁ ἀγαθός διώκω καί εἰς ἀλλήλων , καί εἰς πᾶς . Ἄτη μείζων φιλοσοφία , μή μόνος κακός ἀμύνω ὁ κακός , ἀλλά καί ἀγαθός · καί ἵνα μή νομίζω , ὅτι περί ὁ πιστός οὗτος εἴρω , διά οὗτος ἕπος , " καί εἰς ἀλλήλων , καί εἰς πάντης πάντοτε χαίρετε . οὗτος περί ὁ πειρασμός ὁ θλῖψις ἐμβάλλω · ε7τα καί ὁ ὁδός δείκνυμι . ἀδιαλείπτως προσεύχομαι , ἐν πᾶς εὐχαριστέω , οὗτος γάρ θέλημα Θεός . To ἀεί δηλονότι εὐχαριστέω , οὗτος φιλόσοφος Ψυχή . To πνεῦμα μή σβέννυμι · προφητεία μή ἐξουθενέω . πᾶς δοκιμάζω , ὁ καλός κατέχω . ἀπό πᾶς εἶδος πονηρός ἀπέχω . ἐπεί νύξ εἰμί , ὡς εἶπον , ἀσέληνος ὁ πάρειμι βίος , καί ἐν οὗτος ὁ νύξ βαδίζω , δίδωμι ἐγώ λαμπάς φαιδρός ὁ θεός , ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὁ χάρις , ἀνάπτω ἐν ὁ ἡμέτερος Ψυχή · ἀλλά οὗτος ὁ φάος ὁ μέν δέχομαι λαμπρός ἔργον - Σάντο καί φαιδρός , οἷος , ὡς Πέτρος , ὡς Παῦλος , ὡς ὁ ἅγιος πᾶς · ὁ δέ καί σβέννυμι , ὡς ὁ πέντε παρθένος , ὡς ἐκεῖνος ὁ περί ὁ πίστις ναυαγέω , ὡς ὁ ἐν Κόρινθος πορνεύω . διά οὗτος ὁ Παῦλος φημί , “ ὁ πνεῦμα μή σβέννυμι τουτέστι , ὁ χάρισμα · σβέννυμι δέ αὐτός βίος ἀκάθαρτος · ἄν τε γάρ γήϊνος καί ὁ διαρρέω πρᾶγμα φροντίς κατασκεδάννυμι , σβέννυμι ὁ πνεῦμα · ἄν τε σύ μέν μηδείς ἐργάζομαι τοιοῦτος , ἑτέρωθεν δέ πόθεν πειρασμός ἐμπίπτω προσβάλλω σφοδρός καθάπερ τίς πνεῦμα , καί μή σφοδρός δέ εἰμί φλόξ καί πολύς ὁ ἔλαιον ἔχω , ὅς ὁ ὀπή μή έμφραξη , ὅς ὁ θύρα μή προσκλείω , πᾶς ἀπόλλυμι . τίς δέ εἰμί ὁ ὀπή ; ὥσπερ ἐπί ὁ λύχνος ὀφθαλμός καί ἀκοή · μή ἀφίημι οὗτος προσπίπτω πνεῦμα σφοδρός πονηρία , ἐπεί εἰς βέσα ὁ λύχνος , ἀλλά ἀποφράσσω ὁ φόβος ὁ Θεός . θύρα ὁ στόμα εἰμί · προσκλείω , ἵνα καί ὁ φάος παρέχω καί ἀποκρούω ὁ ἔξωθεν προσκοπή · οἷος , ὑβρίζω τις ; λοιδορέω ; σύ καλέω ὁ στόμα · ἄν γάρ ἀντίπνοια μή γίγνομαι , οὐδείς ἰσχύω ὁ ἄνεμος · μή τοίνυν αὐτός σβέννυμι . καί ὅταν ἐλεημοσύνη μή ποιέω , σβέννυμι ὁ πνεῦμα . οὖον γάρ μένω παρά Ψυχή ἀναιρέω ὁ πνεῦμα ὁ χάρις . εἰμί δέ καί ἄλλος ἐξήγησις . πολύς παρά αὐτός ἕ μέν προφητεύω ἀληθής , ὁ δέ ψεύδω · οὗτος καί ἐν ὁ πρός Κορίνθιος φημί , διάκρισις πνεῦμα διά οὗτος δίδωμι · μιαρός γάρ ἐάν ὁ διάβολος ἐθέλω διά οὗτος πᾶς ἀνατρέπω ὁ ἐκκλησία . ἐπεί γάρ ἀμφότερος περί μέλλω προλέγω2 καί ὁ δαίμων καί ὁ πνεῦμα , ἀλλά ὁ μέν ψεύδω , ὁ δέ ἀληθεύω , καί οὐδαμόθεν εἰμί ἑκάτερος τεκμήριον λαμβάνω , ἀλλά ἀνεύθυνος ἑκάτερος λέγω , δίδωμι διάκρισις πνεῦμα . ἐπεί οὖν καί τότε παρά Θεσσαλονικεύς πολύς προφητεύω , ὅς καί αἰνίσσομαι λέγω , μήτε διά λόγος μήτε διά ἐπιστολή , ὡς διά ἐγώ , ὡς ὅτι ἐνίστημι ὁ ἡμέρα ὁ κύριος · οὗτος λέγω ἐνταῦθα · μή ἐπεί τις ψευδοπροφήτης παρά σύ εἰμί · μή διά ἐκεῖνος καί οὗτος κωλύω , μή ἀποστρέφω αὐτός , οὗτος εἰμί “ προφητεία μή “ ἐξονθενῆτε.’’ ὁράω ὅτι οὗτος εἰμί ; “ πᾶς δοκιμάζω ἐπεί εἶπον “ προφητεία μή ἐξουθενέω ἵνα μή νομίζω ὅτι πᾶς ἀνοίγω ὁ βῆμα · “ πάντα,’’ φημί , “ δοκιμάζω τουτέστι , ὁ εἰμί προφητεία · ὁ δέ “ καλός κατέχω , ἀπό πᾶς εἶδος “ πονηρός ἀπέχω καί ὁ ψευδής καί ὁ ἀληθής , ἵνα πᾶς μετά δοκιμασία διακρίνω , καί ἐκεῖνος ἀπέχω καί οὗτος ἔχω · οὗτος γάρ ἐκεῖνος σφοδρός ὁ μῖσος εἰμί , καί οὗτος ὁ ἀγάπη γίγνομαι , ὅταν μή ἁπλόος μηδέ ἀνεξέταστος ἅπας προιτ - τωσιν . Κεφ . Z . εὐχή περί ἁγιασμός πνεῦμα καί Ψυχή καί σῶμα . αὐτός δέ ὁ θεός ὁ εἰρήνη ἁγίζω σύ ὁλοτελής · καί ὁλόκληρος σύ ὁ πνεῦμα , καί ὁ ψυχή καί ὁ σῶμα ἄμεμπτος ἐν τῆ παρουσία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός τηρέω . μετά ὁ παραίνεσις , καί εὐχή ἐπάγω · δεῖ γάρ καί συμβουλή καί εὐχή · ὁ πνεῦμα τίς φημί ἐνταῦθα ; ὁ χάρισμα · ἄν μέν γάρ ἔχω λαμπρός ὁ λαμπάς ἀπέρχομαι , εἰσέρχομαι εἰς ὁ νύμφη , ἄν δέ εἰσβαίνω , οὐκέτι . διά οὗτος φημί , “ όλος - “ κλῆρος σύ ὁ πνεῦμα ἐκεῖνος γάρ Μένων ἀκέραιος , καί οὗτος μένω , καί ὁ ψυχή , φημί , καί ὁ σῶμα · οὔτε γάρ αὐτός τίς πονηρός δέχομαι , οὔτε ἐκεῖνος . ἄλλος φημί , οὐδέποτε ἐπί ἄπιστος ὁ τρεῖς τίθημι , πνεῦμα , ψυχή καί σῶμα , ἀλλά ἐπί μόνος ὁ πιστεύω , ὅς ψυχή μέν καί σῶμα ὁ φύσις , ὁ δέ πνεῦμα ὁ εὐεργεσία , τουτέστι ὁ χάρισμα ὁ πιστεύω . καί οὐ εἶπον ἄμεμπτος τηρέω , ἵνα μή νομίζω ὅτι καί ὑπέρ ὁ χάρισμα εὔχομαι , ἀλλά “ ἄμεμπτος τηρέω δηλαδή ἐγώ ἄμεμπτος διάγω καί διατηρέω , καί πνεῦμα καί ψυχή καί σῶμα ἐν ὁ ὁ εὐσέβεια διαγωγή . ἀδελφός , προσεύχομαι καί περί ἐγώ . βαβαί , πόσος ταπεινοφροσύνη ; ἀσπάζομαι ὁ ἀδελφός πᾶς ἐν ἅγιος φιλέω - μάτι . Ἅγιον λέγω , ὁ μετά Γνησίας ὁ ἀγάπη γίγνομαι · ἐπεί αὐτός φίλημα οὗτος ἀσπάζομαι ἄπειμι οὐ δύναμαι , διά ἕτερος αὐτός ἀσπάζομαι , ὡς ὅταν λέγω φιλέω αὐτός ἀντί ἐγώ · οὕτως καί αὐτός · κατέχω ὁ πῦρ ὁ ἀγάπη , οὐδέ γάρ ἀνέχω ὁ διάστημα , ἀλλά καί διά μέσος ὁ ὁδός ἑαυτοῦ ἐκτείνω , καί πανταχοῦ πάρειμι . ὁρκίζω σύ ὁ κύριος , ἀναγιγνώσκω ὁ ἐπιστολή , πᾶς ὁ ἅγιος ἀδελφός . καί οὗτος πόθος μάλιστα , οὖον διδασκαλία τοσοῦτος , ἵνα ἐκεῖνος εἰμί διαλέγω . ὁρκίζω δέ ἀπό θερμός διάνοια , ἵνα κἀν αὐτός καταφρονέω , διά ὁ ὁρκισμός πράσσω ὁ ἐπιτάσσω · μέγας γάρ ἔχω φόβος ὁ πρᾶγμα . ὁ χάρις ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός μετά σύ . ἀμήν .