catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-i-ad-corinthios-typus-vaticanus-e-cod-paris 9
Περὶ ἀναστάσεως σωμάτων καθολικῆς . Γνωρίζω δὲ ὑμῖν , ἀδελφοὶ , τὸ εὐαγγέλιον ὃ εὐηγγελισάμην ὑμῖν , ὃ καὶ παρελάβετε , ἐν ᾧ καὶ ἑστήκατε , δι’ οὗ καὶ σώζεσθε , τίνι λόγῳ εὐγγελισάμην ὑμῖν , εἰ κατέχετε , ἐκτὸς εἰ μὴ εἰκῆ ἐπιστεύσατε . Κυτίλλου . Ἐπὶ καιροῦ δὴ λίαν καὶ σοφῶς εὐαγγέλιον ἀποκαλεῖ τὸ περὶ τῆς τῶν νεκρῶν ἀναστάσεως κήρυγμα , καὶ αὐτοῦ δὲ πάντως τοῦ Χριστοῦ . καὶ γάρ ἐστιν ἀληθῶς ἀγαθοῦ παντὸς ἀπαγγελία τοῖς τὴν πίστιν εἰσδεδεγμένοις · ἐν αὐτῷ δὲ φησὶν αὐτοῖς ἑστάναι τε καὶ σώζεσθαι . τοῦ μὲν ἑστάναι κατασημαί - νοντος τὸ ἐν ἑδραιότητι τῆς ἐλπίδος καὶ τὸ ἐν καλῷ τῆς δόξης γενέσθαι τοὺς πεπιστευκότας · τοῦ δέ γε σώζεσθαι , τὸ καὶ αὐτῆς ἀναπεφάνθαι τῆς ἁμαρτίας ἀμείνους , καὶ τῶν τοῦ θανάτου βρόχων ἐπέκεινα δραμεῖν . Ἰωάννου . Εἰς τὸν περὶ ἀναστάσεως ἔρχεται λόγον . λέγει δὲ ὅτι οὐδὲν ξένον ὑμῖν ἐρῶ , ἀλλὰ τὸ ἤδη γνωρισθὲν ὑμῖν , εἰς λήθην δὲ ἐλθόν · τὸ γὰρ “ γνωρίζω ” οἷον ὑπομιμνήσκω κεῖται · ἀδελφοὺς δὲ καλέσας , ὁμοῦ μὲν αὐτοὺς καταπραύνει , ὁμοῦ δὲ τὸ τῶν δωρεῶν ἀναμιμνήσκει τοῦ Χριστοῦ . διὰ γὰρ τὴν αὐτοῦ ἔνσαρκον παρουσίαν , πάντες ἀδελφοὶ γεγόναμεν ὧσπέρ τινι παρακαταθήκην · οὐ λόγῳ γὰρ μόνῳ παρειλήφεσαν , ἀλλὰ καὶ διὰ σημείων καὶ ποικίλων δυνάμεων · ὅρα δὲ τὴν σοφίαν Παύλου · ἐσαλεύοντο οὗτοι , καὶ ὅμως ἑστάναι αὐτοὺς λέγει · ἵνα μὴ ἀναισχυντοτέρους ποιήσῃ ἑκὼν ἀγνοῶν · εἶτα τοῦ ἑστάναι τὸ κέρδος , δι’ οὗ φησὶ καὶ σώ . ζεσθαι . Σευηριανοῦ . Οὐ ξένον , φησὶ , λέγω , ἀλλ’ ὅπερ ἐκήρυξα . καὶ οὔχι ἐγὼ μὲν ἐκήρυξα , ὑμεῖς ’δε οὐκ ἐδέξασθε · ἀλλ᾿ καὶ παρελάβετε · καὶ οὐχὶ μάταιον παρελάβετε καὶ ἀνόνητον , ἀλλ’ ἐν ᾧτ’ σώζεσθε · μέλλων δὲ λέγειν ὅτι ἐγνώρισα ὑμῖν , ὁ Κύριος Ἰησοῦς ἀπέθανεν ὑπὲρ ὑμῶν , φησὶ , τίνι δὲ λόγῳ τοῦτο τὸ εὐαγγέλιον ; ἵνα πιστευθῇ ἡ ἀνάστασις · ἀπαρχὴ γὰρ υἱὸς Ἰησοῦς τῆς ἀναστάσεως , ἀποθανὼν ὑπὲρ ἡμῶν . εἰ γὰρ μὴ ἔδει τὸν θάνατον ἀναιρεθῆναι , οὐκ ἃν ἐνηνθρώπησεν ὁ Σωτήρ · “ ἐκτὸς εἰ μὴ εἰκῆ ἐπιστεύ - “ σατε . ” ἀντὶ τοῦ πλὴν εἰ μὴ εἰκῆ ἐπιστεύσατε · ἐγὼ γὰρ λέγω , ὅτι εἰ μὴ κατέχετε , φανερὸν ὅτι εἰκῆ ἐπιστεύσατε . Ἰωάλλου . Ὡσανεὶ αὐτῶν σαφήνειαν μόνον ζητούντων , οὐ μὴν ἀμφιβαλλόντων περὶ τὴν ἀνάστασιν , οὕτω λέγει · “ τίνι λόγῳ “ εὐηγγελισάμην ὑμῖν · ” τοῦτ’ ἔστι , ποίῳ τρόπῳ ἀνάστασις ἐλέχθη γενέσθαι · ὡσεὶ ἔλεγεν , περὶ μὲν τοῦ δόγματος οὐκ ἃν φαίην ὑμᾶς ἀμφιβάλλειν , τὸν δὲ τούτων ζητεῖν λόγον · ὅθεν , φησὶ , τὸν τῆς ἀναστάσεως λόγον ὑμᾶς ὑπομιμνήσκω · εἶτα ἵνα μὴ ῥαθύμους ἐργάσηται μαρτυρῶν αὐτοῖς τὸ ἑστάναι , ἐπάγει · “ εἰ κατέχετε · ” ἐκτὸς γὰρ τοῦ κατέχειν τὸ περὶ ἀναστάσεως δόγμα , “ εἰκῆ ἐπι - “ στεύσατε , ” ὡς τοῦ κεφαλαίου τῆς πίστεως ἐν τούτῳ ὑπάρ - χοντος . Θεοδωρου . Εἰ γὰρ εὐγγελίσατο καὶ παρέλαβον καὶ μὴν καὶ κατέχουσιν ἔτι , τοῦτο γάρ ἐστι τὸ “ ἐν ᾧ καὶ ἑστήκατε , ” περιττὸν τὸ περὶ τούτου γράφειν · εἰ μὴ ἄρα ἐκεῖνοι τῷ δοκεῖν τὰ Χριστιανικὰ κατέχοντες δόγματα , ἐπὶ τῶν πραγμάτων τὰ ἐναντία φαίνονται ἀσπαζόμενοι · ὅθεν καλῶς ἐπήγαγεν τὸ “ δι’ οὗ καὶ “ σώζεσθε . ” ἀντὶ τοῦ , οὕτω κατέχετε , ὡς ἂν καὶ σωτηρίας τυχεῖν ἐλπίζοντες ἀπ’ αὐτοῦ τὸ δὲ τίνι λόγῳ εύηγγελισάμην ὑμῖν ἀντὶ τοῦ , τίς ὁ σκοπὸς τοῦ εὐαγγελίου , τίς ἡ αἰτία · ἵνα τὸ μὲν εὐαγγέλιον ᾖ τοῦ Χριστοῦ ἡ ἀνάστασις · ὁ δὲ τούτου σκοπὸς τὸ πιστεῦσαι ὅτι καὶ πάντες ἀναστησόμεθα ἀκολούθως ἐκείνῳ . Θεοδωρίτου . πάλιν τῇ διδασκαλίᾳ τὴν εὐφημίαν ἀνέμιξεν , προλεαίνων τὴν ἀκοήν · διὰ τοῦτο εἶπεν “ ἐν ᾧ ἑστήκατε , δι’ οὗ “ καὶ σώζεσθε . ” λέγει δὲ τοῦτο , βούλομαι ὑμᾶς ἀναμνῆσαι τοῦ πη ἐμοῦ κηρυχθέντος εὐαγγελίου , ὃ προθύμως μὲν ἐδέξασθε , τὴν ἐκ τούτου δὲ φυομένην προσμένετε σωτηρίαν · ἀναμιμνήσκω δὲ ὑμᾶς , ὑποδείξαι θέλων τὸν τούτου σκοπόν . τοῦτο γὰρ εἶπεν “ τίνι “ λόγῳ εὐηγγελισάμην ὑμᾶς . ” εἶτα ἐπάγει · “ εἰ κατέχετε , ἐκτὸς “ εἰ μὴ εἰκῆ ἐπιστεύσατε . ” τῆς γὰρ τῶν σωμάτων ἀπιστουμένης ἀναστάσεως , περιττὸν τοῦ εὐαγγελίου τὸ κήρυγμα . Θεοδωρου . Εἴπερ δὴ κατέχετε καὶ μὴ ἀπεβάλλετε πάντα , ὡς ἂν εἰκῆ πεπιστευκότες τοῖς παρ’ ἡμῶν λεχθεῖσιν . Ὠριγένουσ . Ἰουδαῖοι οὐχ ἑστήκασιν ἐν τῷ εὐαγγελίῳ , τὸν Ἰησοῦν μὴ παραδεξάμενοι · οἱ ἀπὸ τῶν αἱρέσεων κακῶς ἑστήκασι , μὴ νοοῦντες τὸ εὐαγγέλιον , ἀλλ’ ἰδίως αὐτὸ ἐκδεχόμενοι · οἱ ἁμαρτάνοντες οὐχ ἑστήκασι ἐν τῷ εὐαγγελίῳ . ἢ οἱ παραλαβόντες αὐτὸ καὶ παραδεξάμενοι καὶ καταυτὸ βιοῦντες . ἐὰν δὲ νοηθῇ “ τίνι “ λόγῳ εὐαγγελισάμην ὑμῖν εἰ κατέχετε , ” καὶ νοηθῇ τὸ ἐπιφερόμενον εὐλόγως τοῖς τὸ ἐκτὸς εἰ μὴ εἰκῆ πεπιστευκότα οὕτω πεπιστευκέναι ψευδεῖ · ἀλλὰ τὸ πεπιστευκέναι μὲν , ἀληθεῖ δέ · ἔργον οὐκ ἔστιν κρίσει πιστεύειν · οἱ πρὸς καιρὸν πιστεύοντες καὶ ἐν καιρῷ πειρασμοῦ ἀφιστάμενοι εἰκῆ πιστεύουσιν · καίτοιγε οὐ ψευδῆ πεπιστεύκασιν · ἀλλὰ τῷ ἀληθεῖ μέν · ἐπειδὴ δὲ οὐ βεβαίως πεπιστεύκασιν , διὰ τοῦτο ἐν καιρῷ πειρασμοῦ ἀφίστανται · καλῶς γὰρ πιστεύων τις , οὐ πεσεῖται . Παρέδωκα γὰρ ὑμῖν ἐν πρώτοις , ὃ καὶ παρέλαβον · ὅτι Χριστὸς ἀπέθανεν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν , κατὰ τὰς γραφάς · καὶ ὅτι ἐτάφη , καὶ ὅτι ἐγήγερται τῆ τρίτη ἡμέρᾳ , κατὰ τὰς γραφάν καὶ ὅτι ὤφθη Κηφᾶ , εἶτα τοῖς δώδεκα . ἔπειτα ὤφθη ἐπάνω πεντακοσίοις ἀδελφοῖς ἐφάπαξ , ἐξ ὧν οἱ πλείους μένουσιν ἕως ἄρτι , τινὲς δὲ καὶ ἐκοιμήθησαν · ἔπειτα ὤφθη Ἰακώβῳ , εἶτα τοῖς Ἀποστόλοις πᾶσιν . Κυτίλλου . Παραδεδωκέναι φησὶν ὑμῖν οὐ τὸ εἰς νοῦν ἧκον ἁπλῶς καὶ ἀβασανίστως εἰσδεδεγμένοι , ἀλλ’ Εὐαγγέλιον ὃ παρέλαβεν · ἐνίεντος αὐτῷ τὴν γνῶσιν τοῦ δι’ ἡμᾶς ἐνηνθρωπηκότος · ἔφη γὰρ πάλιν ὁ αὐτὸς διὰ τοῦ Εὐαγγελίου · “ οὐδὲ γὰρ ἐγὼ “ παρὰ ἀνθρώπου παρέλαβον αὐτὸ , οὐδ’ ἐδιδάχθην , ἀλλὰ δι’ ἀπο - “ καλύψεως Ἰησοῦ Χριστοῦ · ” εἴπερ οὖν ἐστι θεοδίδακτος ὁ παραδιδοὺς , πῶς οὐκ ἀληθὲς τὸ δι’ αὐτοῦ κηρυσσόμενον ; “ ὅτι Χριστὸς “ ἀπέθανεν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν κατὰ τὰς γραφάς . ” δηλονότι τῆς τε παλαιᾶς καὶ νέας · πολλοὶ γὰρ λίαν οἵτε τοῦ θανάτου Χριστοῦ καὶ τῆς ἀναστάσεως μάρτυρες εἶναι λοιπὸν , κατ’ οὐδένα τρόπον ἐνδοιαστὸν τὸ ἐκτεθνάναι μὲν ὑπὲρ ἡμῶν κατὰ σάρκα Χριστὸν Ἰησοῦν , ἵνα ἐξέλῃ τοῦ κόσμου τὴν ἁμαρτίαν · ἐγηγέρθαι τε αὖ πατοῦντα τὸν θάνατον , ἵνα καὶ ἡμεῖς τὸ χρῆμα κερδάνωμεν . ἀναγκαίως δὲ εἰς τὸ παρὸν οὐ τεθνάναι μόνον , ἀλλὰ καὶ τετάφθαι φησὶν αὐτόν . πιστούμενος γὰρ τὸ τεθνάναι κατὰ ἀλήθειαν ὁ Εμμανουὴλ τέθειται ἐν μνημείῳ · πλὴν ἀνεβίω , καθάπερ ἔφην ἀρτίως , διὰ μὲν τοῦ τεθνάναι σαρκὶ πληροφορῶν ὅτι γέγονε σὰρξ , καίτοι Θεοῦ ὧν ὁ Λόγος . διὸ δὲ τοῦ πατῆσαι τὸν θάνατον , ὅτι Χριστὸς κατὰ φύσιν ἐστὶν ἐναργῶς ἀποφαίνων . πλὴν οὐκ ἀλλότριον ζωοποιεῖ ναὸν ὁ ἐκ Θεοῦ Πατέρος Λόγος · οὐ δὲ τὸ τίνος ἁπλῶς , σῶμα δὲ μᾶλλον τὸ ἴδιον αὐτοῦ , δι’ οὗ καὶ ὑπὲρ ἡμῶν τεθνάναι λέγεται , ἵνα καὶ τὸ τῆς ἀναστάσεως ἀγαθὸν ὑπὲρ ἡμῶν ἀληθῶς γεγονὸς εὑρεθῇ . ὅλη γὰρ ἦν ἡ ἀνθρώπου φύσις ἐν αὐτῷ πατοῦσα τὸν θάνατον · οὕτω γὰρ αὐτῷ συνταφῆναί τε καὶ συνεγηγέρθαι λεγόμεθα , συγκαθίσαι τε καὶ ἐν τοῖς ἐπουρανίοις . οὐκ οὖν ἐγηγέρθαι μὲν φησὶ κατὰ τὰς γραφάς · ὤφθαι δὲ τοῖς ἁγίοις Ἀποστόλοις , ἀνὰ μέρος τε τισὶν ὡς ἐξειλεγμένοις , καὶ μὴν καὶ κατὰ πλῆθος · “ ὤφθη δὲ κἀμοὶ ὡσπερεὶ τῷ ἐκτρώματι τῶν Ἀπο - “ στόλων . μετριάζει δὲ σφόδρα · διῶξαί τε τὴν ἐκκλησίαν ἰσχυρίζεται · πλὴν ἠλεῆσθαι παρὰ Χριστοῦ καὶ κεκλῆσθαι πρὸς Ἀποστολὴν , ἀποφῆναι δὲ τὸ μέγα τῆς ἀναστάσεως μυστήριον , οὔτε τοῖς ἀρχαίοις ἁγίοις ἠγνοήμενον · προείρηται γὰρ “ οὔτε μὴν “ τοῖς ἐξειλεγμένοις εἰς ἀποστολήν · οἳ καὶ αὐτόπται καὶ ὑπηρέται “ γεγόνασι τοῦ λόγου . ” Ἰωάλλου . Ποῦ εἰρήκασιν αἱ γραφαὶ ὅτι ἐτάφη καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται ; διὰ τοῦ κατὰ τὸν Ἰωνὰν τύπου . ὃν καὶ αὐτὸς παράγει λέγων , “ ὥσπερ ἦν Ἰωνὰς ἐν τῇ κοιλίᾳ τοῦ κήτους τρεῖς “ ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας · οὕτως ἔσται καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν “ τῇ καρδίᾳ τῆς γῆς , τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας . ” καὶ διὰ τοῦ βάτου τοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ . ὥσπερ γὰρ ἐκεῖνος ἐκαίετο καὶ οὐ κατεκαίετο · οὕτω καὶ τὸ σῶμα ἐκεῖνο ἀπέθανεν μὲν , οὐ κατεσχεθη δὲ ὑπὸ τοῦ θανάτου διηνεκῶς . καὶ ὁ δράκων δὲ ὁ ὑπὸ τοῦ Δανιὴλ τοῦτο αἰνίττεται · καθάπερ γὰρ ἐκεῖνος λαβὼν τὴν τροφὴν , ἣν ἔδωκεν ὁ προφήτης , ἐρράγη · οὕτως καὶ ὁ Ἄδης καταπίων τὸ σῶμα ἐκεῖνο διεσχίσθη , τοῦ σώματος διατεμόντος αὐτοῦ τὴν νηδὺν καὶ ἀναστάντος . εἰ δὲ καὶ ῥημάτων θέλεις ἀκοῦσαι , ἄκουσον τοῦ Ησαΐου λέγοντος “ ὅτι αἵρεται ἀπὸ τῆς γῆς ἡ ζωὴ αὐτοῦ , ” καὶ “ Κύριος βούλεται καθαρίσαι αὐτὸν ἀπὸ τῆς πληγῆς , δεῖξαι αὐτῷ “ φῶς . ” καὶ τοῦ Δαβὶδ πρὸ ἐκείνου , “ ὅτι οὐκ ἐγκαταλείψεις “ τὴν ψυχήν μου εἰς ᾅδην , οὐδὲ δώσεις τὸν ὅσιόν σου ἰδεῖν διαφθο - “ ράν . ” διὰ τοῦτο καὶ ὁ Παῦλος παραπέμπει σε ἐπὶ τὰς γραφάς · ἵνα μάθῃς ὅτι οὐχ ἁπλῶς οὐδὲ εἰκῆ ταῦτα ἐγένετο . καὶ ὅτι ὤφθη “ Κηφᾶ . ” καὶ μὴν τὸ Εὐαγγέλιον λέγει ὅτι τῇ Μαρίᾳ πρώτῃ ὤφθη . ἀλλ’ ἐν ἀνδράσι τοῦτο πρῶτον τὸ μάλιστα αὐτὸν ποθοῦντι ἰδεῖν · “ ἔπειτα ὤφθη ἐπάνω πεντακοσίοις ἀδελφοῖς ἐφάπαξ . ” τινὲς τὸ ἐπάνω τὸ ἄνωθεν ἐκ τῶν οὐρανῶν εἶναι φασίν · οὐ γὰρ ἐπὶ τῆς γῆς βαδίζων , ἀλλ’ ἄνωθεν καὶ ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτοῖς ὤφθη · καὶ γὰρ οὐχὶ τὴν ἀνάστασιν πιστώσασθαι ἐβούλετο μόνον , ἀλλὰ καὶ τὴν ἀνάληψιν · τινὲς δὲ λέγουσιν τὸ “ ἐπάνω πεντακοσίοις ” τὸ πλείοσιν η πεντακοσίοις . Σευηριανοῦ . Τὸ “ ἐν πρώτοις ” εἶπεν ἀντὶ τοῦ πρὸ τοῦτο ὑμῖν παρέδωκα . Οἰκουμενίου . Λέγομεν ἣ γραφικόν ἐστι σφάλμα , ἣ ὅτι τῷ προγνωστικῷ ὀφθαλμῷ ὁ Κύριος εἰδὼς ὅτι συγκαθαριθμηθήσεται τοῖς ἕνδεκα , ὤφθη καὶ αὐτῷ , ἵνα μηδὲ ἐν τούτῳ ἔλαττον ἔχῃ τῶν λοιπῶν Ἀποστόλων . τοιοῦτόν τι παραδηλοῖ καὶ Ἰωάννης , μηδαμοῦ μὲν λέγων ὅτι ὤφθη τοῖς ἕνδεκα , ἀλλὰ καὶ περὶ τοῦ Θωμᾶ διελεγόμενος εἶπεν “ Θωμᾶς δὲ εἷς ἐκ τῶν δώδεκα . ” μᾶλλον γὰρ ἂν εἴποιμεν ὅτι τὸν Ματθίαν συνέταξε κατὰ πρόγνωσιν τοῖς λοιποῖς ποῖς Ἀποστόλοις , ἣ τὸν Ἰούδαν μετὰ τὴν προδοσίαν τὴν ἀγχονην . Ἔσχατον δὲ πάντων , ὡσπερεὶ τῷ ἐκτρώματι , ὤφθη κἀμοί . ἐγὼ γὰρ εἰμὶ ὁ ἐλάχιστος τῶν Ἀποστόλων · ὃς οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς καλεῖσθαι Ἀπόστολος , διότι ἐδίωξα τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ · χάριτι δὲ Θεοῦ εἰμὶ ὃ εἰμὶ , καὶ ἡ χάρις αὐτοῦ ἡ εἰς ἐμὲ οὐ κενὴ ἐγενήθη , ἀλλὰ περισσότερον αὐτῶν πάντων ἐκοπιάσα , οὐκ ἐγὼ δὲ , ἀλλ’ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σὺν ἐμοί . εἴτε οὖν ἐγὼ , εἴτε ἐκεῖνοι , οὕτω κηρύσσομεν , καὶ οὕτως ἐπιστεύσατε . Ἰωάννου . απεινοφροσύνης μὲν τὸ ῥῆμα · πλὴν οὐ διὰ τοῦτο ἐλάττων τινὸς ὁ Παῦλος , ὅτι ἐσχάτῳ αὐτῷ ὤφθη · οὔτε γὰρ Ἰάκωβος ἐλάττων ἦν τῶν πεντακοσίων , ἐπειδὴ ὕστερον ἐκείνων ὤφθη αὐτῷ · ” πλὴν ὅτι καὶ οἰκονομικῶς ἑαυτὸν ἐξευτελίζει · ἵνα ὅτ’ ἂν εἴπῃ τὸ μέγα ῥῆμα ἐκεῖνο τὸ “ περισσότερον αὐτῶν πάντων “ ἐκοπίασα , ” μὴ ἀπιστηθῇ . Σευηριανοῦ . Ἔκτρωμα δέ ἐστι τὸ πρὸ τοῦ καὶ λαβεῖν τὸν προσήκοντα αὐτῷ χρόνον τὸν ἐν τῇ γαστρὶ ἐκβαλλόμενον · ὃ καὶ ζῆν οὐ δύναται . ἐπειδὴ τοίνυν ὡς ἐν γαστρὶ τὰ βρέφη πλάττεται , ἐν τῷ νόμω προεμορφοῦντο αἱ ψυχαὶ πρὸς εὐσέβειαν · ἀνεγενῶντο δὲ ἐξ ὕδατος καὶ Πνεύματος · ὁ δὲ Παῦλος ἐδίωκεν τὴν Ἐκκλησίαν οὐ μορφούμενος ἐν νόμῳ εἰς τὸ τέλειον · ἐδίωκεν γάρ · διὰ τοῦτο ἔκτρωμα ἑαυτὸν ἐκάλεσεν · καὶ τοῦτο ἑξῆς ἐπιφέρει · “ διότι ἐδίωξα τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ . ” Ἰωάννου . Λοιπὸν καὶ ἀποφαίνεται περὶ ἑαυτοῦ · ὅρα δὲ οὐκ εἶπεν μόνον δώδεκα , ἀλλὰ “ πάντων τῶν Ἀποστόλων · ” καὶ τὴν αἰτίαν λέγει , “ διότι ἐδίωξα τὴν Ἐκκλησίαν . ” Σευηριανοῦ . Ἐλάχιστος ἐν τοῖς Ἀποστόλοις · ἐπειδὴ μὴ διωξάντων ἀλλὰ πιστευσάντων , ἐγὼ δὲ ἐδίωξα . Ἰωάλλου . Ὅρα δὲ εὐγνωμοσύνην · τὰ μὲν ἁμαρτήματα ἑαυτῷ καταλογίζεται , τὰ δὲ κατορθώματα τῇ χάριτι τοῦ Θεοῦ ἀνατίθησιν · καὶ τοῦτο μεθ’ ὑποστολῆς εἴρηκεν · οὐ γὰρ εἶπεν ἄξια τῆς χάριτος ἔπραξα · ἀλλ’ οὐ ματαία φησὶν ἡ χάρις εὑρέθη ἐν ἐμοί . πῶς ; ὅτι “ πάντων , ” φησὶ , “ τῶν Ἀποστόλων περισσότερον ἐκο - “ πιάσα · ” ὅρα δὲ καὶ ὧδε , πῶς ὑφειμένως αὐτὸ τέθεικεν · οὐ γὰρ εἶπεν , ἠγωνισάμην ἣ ἐκήρυξα ἢ ἐκινδύνευσα , ἀλλ’ ἐκοπίασα . ταύτῃ τὸ πέρι ἑαυτοῦ ἐγκώμιον ὑποτεμνόμενος · ὅμως ἔπι ταύτα τὰ ῥήματα ἐξ ἀνάγκης ἦλθεν · δεῖ γὰρ τὸν διδάσκαλον ἀξιόπιστον εἶναι . Τοῦ Αὐτοῦ . Εἶτα ὥσπερ δειλιάσας μὴ αὐτῷ τὸ λογισθῇ , ἐπὶ τὴν τοῦ Θεοῦ χάριν αὐτὸ ἀνατίθησιν · οὕτως κηρύσσομεν , ὃ μορφοῦμεν , φησὶν , ἅπαντες ἐπὶ τὸ κήρυγμα . καὶ οὐκ εἲπεν , εἰ μὴ ἐμοὶ πιστεύετε ἐκείνοις πείθητε , ἐξηυτέλιζε γὰρ ἑαυτὸν , καὶ οὐκ ἀξιόπιστον μάρτυρα τῆς ἀληθείας ἑαυτὸν ἀπέφηνεν · ἀλλὰ τί λέγει ; συμφωνοῦμεν ἅπαντες καὶ τὸ εἰπεῖν κηρύσσομεν · τὸ ἀληθὲς τῶν λεγομένων παρίστησιν · οὐ γὰρ εἶπεν ἐν παραβύστῳ καὶ ἐν γωνίᾳ λαλοῦμεν περὶ τούτων , ἀλλὰ φανερῶς ἕως ἄρτι · τοῦτο γὰρ τὸ “ κηρύσσομεν , καὶ οὕτω ” φησὶν “ ἐπιστεύσατε . ” μετὰ τῶν ἄλλων καὶ αὐτὴν τὴν ἐκείνων πίστιν καλεῖ μάρτυρα τῆς ἀληθείας · οὐ γὰρ ἂν , φησὶν , ἁπλῶς ἐπιστεύσατε λόγοις ἐψευσμένοις καὶ ἀπατηλοῖς , εἰ μὴ ἐπείσθητε ἀληθῆ εἶναι τὰ κηρυσσομενα . Σευηριανοῦ . Οὐ μάτην ἔλαβον πολλὴν χάριν · ἀλλ’ αὐτῇ ὑπὲρ τοῦ κηρύγματος , περισσότερον αὐτῶν πάντων κοπιάσας . Εἰ δὲ Χριστὸς κηρύσσεται , ὅτι ἐκ νεκρῶν ἐγήγερται , πῶς λέγουσί τινες ἐν ὑμῖν , ὅτι ἀνάστασις νεκρῶν οὐκ ἔστιν ; εἰ δὲ ἀνάστασις νεκρῶν οὐκ ἔστιν , οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται · εἰ δὲ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται , κενὸν ἄρα καὶ τὸ κήρυγμα ἡμῶν , κενὴ δὲ καὶ ἢ πίστις ὑμῶν . εὑρισκόμεθα δὲ καὶ ψευδομάρτυρες τοῦ Θεοῦ , ὅτι ἐμαρτυρήσαμεν κατὰ τοῦ Θεοῦ , ὅτι ἤγειρεν τὸν Χριστὸν , ὃν οὐκ ἤγειρεν , εἴπερ ἄρα νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται . Ἰωάλλου . Ἄριστα συλλογίζεται αὐτός · ἀποδείξας γὰρ πρότερον ὅτι Χριστὸς ἐγήγερται , ἐκ τῆς αὐτοῦ ἐγέρσεως καὶ τὴν κοινὴν ἀνάστασιν κατασκευάζει · ὡς ἑπομένου πάντοτε καὶ πάντως τοῦ λόγου τῷ μέρει καὶ κεφαλῇ τοῦ λοιποῦ σώματος · ὅρα δὲ πῶς οὐ κατὰ πάντων ποιεῖται τὴν κατηγορίαν , ἵνα μὴ ἀναισχυντοτέρους ἐργάσηται · καὶ ἵνα μὴ λέγωσιν , ὅτι ὁ μὲν Χριστὸς ἐγήγερται , φησὶν , οὐ μὴν ἔσται καὶ καθολικὴ ἀνάστασις · ἐκ τοῦ ἐναντίου κατασκευάζει αὐτό · εἰ ἀνάστασις , φησὶν , οὐκ ἔστιν · οὐ δὲ Χριστὸς ἐγήγερται · ἕκαστον γὰρ , φησὶν , τοῦ ἑτέρου κατασκευαστικὸν καὶ ἀποδεικτικὸν τυγχάνει · οὐκ εἶπεν γὰρ οὐκ ἐσαρκώθη , ἀλλ’ οὐκ ἐγήγερται . δείκνυς καὶ τὴν σάρκωσιν τῇ ἀναστάσει συνῆφθαι , καὶ διὰ τοῦτο ἐνσαρκῶσθαι αὐτὸν , ἵνα τὴν ἀνάστασιν κατορθώσῃ . Κυτίλλου . Καταπλήττεται τῶν οὐκ οἶδ᾿ ὅπως ἀναπεπεισμένων ταῖς ἱεραῖς τε καὶ θείαις ἀντιφέρεσθαι γραφαῖς , καὶ ἕτερόν τι παρὰ τοῦτο φρονεῖν ἀποτολμώντων · εἰ γὰρ ἀπέθανεν ὁ Χριστὸς , οὐκ ἵνα μένῃ νεκρὸς , ἀλλ’ ἵνα κρεῖττον θανατοῦ καὶ φθορᾶς εὑρεθεὶς , ὁδὸς ὧσπέρ τις καὶ θύρα τῇ τοῦ ἀνθρώπου γένηται φύσει · πρός τε τὸ δύνασθαι καταθλεῖν τῆς φθορᾶς καὶ παλινδρομῆσαι πρὸς ζωήν . πῶς ἐγηγερμένου τοῦ δι’ ἡμᾶς ἐν νεκροῖς , ἵνα καὶ ἡμεῖς σὺν αὐτῷ πρὸς ζωὴν , τοῖς τοῦ θανάτου βρόχοις καταδεσμοῦσιν ἔτι τοὺς δι’ οὓς τεθνάναι καὶ ἀναβιῶναι λέγεται Θεὸς κατὰ φύσιν ὑπάρχων ὁ Ἐμμανουήλ ; τί παραιροῦνται τὸ γένος τὸ ἀνθρώπινον τῶν ἐξ ἀναστάσεως ἀγαθῶν , καὶ τὸ τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας συκοφαντοῦσι πέρας ; εἰ γὰρ γέγονεν “ ὁ Χριστὸς “ ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων καὶ πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν ” ἑψεταί που πάντως ἀπαρχὴ ἰδία τὸ λεῖπον αὐτῇ · καὶ τῷ πρωτοτόκῳ συμπαρομαρτήσειεν ἂν · καὶ μάλα εἰκότως · οἷόν περ ἃν νοοῖτο πρωτότοκος · καὶ μαρτυρήσει λέγων αὐτὸς ὁ θεσπέσιος Παῦλος · “ εἰ γὰρ σύμφυτοι γεγόναμεν τῷ ὁμοιώματι τοῦ θανάτου αὐτοῦ , “ ἀλλὰ καὶ τῆς ἀναστάσεως ἔσομεθα . ” οὐκ οὖν εἰ συναινοῦσί τινες ὡς ἐγήγερται μὲν ὁ Χριστὸς , οὐ προσίενται δὲ τῆς ἐκ νεκρῶν ἀναστάσεως τὸ μυστήριον , ἠγνοήκασι παντελῶς τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ μονογενοῦς τὸν σκοπόν . γέγονε γὰρ ἄνθρωπος , οὐ δι’ ἑαυτὸν , “ ὁ δὲ ἀντὶ τῆς προκειμένης αὐτῷ χαρᾶς ὑπέμεινε σταυρὸν , “ αἰσχύνης καταφρονήσας . ” διὰ ποίαν αἰτίαν , διδάξει λέγων αὐτὸς ὁ σοφώτατος Παῦλος · “ ἐπειδὴ γὰρ τὰ παιδία κεκοινώ - “ νηκεν αἵματος καὶ σαρκὸς , καὶ αὐτὸς παραπλησίως μετεῖχεν “ τῶν αὐτῶν · ἵνα διὰ τοῦ θανάτου , καταργήσῃ τὸν τὸ κράτος “ ἔχοντα τοῦ θανάτου τοῦτ’ ἐστι τὸν διάβολον , ” καὶ ἀπαλλάξῃ ὅσοι φόβῳ θανάτου διὰ παντὸς τοῦ ζῇν ἔνοχοι ἦσαν δουλείας . οὐκ οὖν εἰ μὴ καταργηθῇ θάνατος , εἰκαῖον αὐτῷ τὸ σκέμμα · ἀνόνητον δὲ καὶ ἡμῖν αὐτοῖς τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας τὸ μυστήριον · διημαρτήκαμεν δὲ καὶ τῆς εἰς ζωὴν ἐλπίδος · κεκλήμεθα δὲ πῶς εἰς υἱοθεσίαν , καὶ ἐσμὲν τέκνα Θεοῦ , καθ’ ἃ φησὶν Ἰωάννης ὁ σοφός · “ εἶπέρ ἐστιν ἀληθὲς ὡς υἱοθεσίαν ἀπεκδεχόμεθα τὴν “ ἀπολύτρωσιν τοῦ σώματος ἡμῶν . ” ποῖα δὲ ὅλως ἡ ἀπολύτρωσις , εἰ μὴ θανάτου κρείττους ἡμᾶς ἀπέφηνεν ὁ Χριστός ; ἢ πῶς μετασχηματίσει τὸ σῶμα τῆς ταπεινοσεως ἤμων σύμμορφον τῳ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ ; ποῖος γὰρ ὅλως ὁ τοῦδε καιρὸς , εἰ μὴ ἀπρακτήσῃ θάνατος ; ἣ ποῖος ἔσται μετασχηματισμὸς τοῖς ἐν ταὐτότητι , μᾶλλον δὲ καὶ ἐν χείροσιν ἐσομένοις ; Ἄθρει δὲ ὅπως περιίστησιν εὐτέχνως εἰς ἀναγκαίαν ὁμολογίαν τοῦ χρῆναι λέγειν ὡς ἀναβιώσοντες κατὰ καιροὺς τὰ ἐκ γῆς ἡμῶν σώματα . εἰ γὰρ δὴ , φησὶν , διὰ πάσης τῆς θεοπνεύστου γραφῆς ἐγηγερμένος ἐκ νεκρῶν διακεκήρυκται Χριστὸς , πῶς λέγουσιν ἐν ὑμῖν τινες ὅτι ἀνάστασις νεκρῶν οὐκ ἔστιν ; ἀπέθανεν γὰρ , ὡς ἤδη φθάσαντες εἴπομεν , οὐχ ἑαυτῷ μᾶλλον , ἀλλ’ ἡμῖν · ἵν ἐπείπερ ἐστὶ ζωὴ κατὰ φύσιν ὡς Θεὸς , τῷ θανάτῳ τῆς ἰδίας σαρκὸς καταργήσῃ θάνατον ὡς ἑψομένης αὐτῷ τῆς ἀνθρώπου φύσεως · ἀνεβίω γὰρ καὶ γέγονεν ὧσπέρ τις ἀνθρωπότητος ἀπαρχὴ μεταφοιτώσης εἰς ζωὴν , καὶ ἀνακτιζομένης εἰς ἀφθαρσίαν , καὶ νικώσης θάνατον · καινὴ γὰρ κτίσις τὰ ἐν Χριστῷ . λαβόντος τοῦ πράγματος τὴν ἀρχὴν , πῶς ἀπομενοῦμεν ἐν γῇ ; ἣ πῶς ἐν ὑμῖν τινες ἀποτολμῶσι λέγειν οὐκ ἀναβιώσεσθαι τοὺς νεκρούς ; Σαδδουκαῖοι δὲ οὗτοι κάταγε EHHrHSIS ΕΙΣ THN ΠΡοΣ T0T2 XV . τὸ εἰκός · ἔφασκον γὰρ αὐτοὶ μὴ εἶναι ἀνάστασιν , μήτε Ἄγγελον , μήτε πνεῦμα · σεσυκοφαντήκασι δὲ τῆς ἀναστάσεως τὸ μυστήριον καὶ Ὑμέναιος καὶ Ἀλέξανδρος , λέγοντες ἀνάστασιν ἤδη γεγονέναι · πλὴν ἐναυάγησαν ἐκεῖνοι περὶ τὴν πίστιν , καὶ ὅσοι ταῖς ἐκείνων ἐξιτηλίαις ἕπεσθαι βούλονται . Ἰωάννου . Ὡσεὶ εἶπεν , ἅπαντα ἀπόλωλεν καὶ μεματαίωται , καὶ τὸ κήρυγμα ἡμῶν καὶ ἡ πίστις ὑμῶν · καὶ οὐ μόνον ματαίως ἀλλὰ καὶ ὅλως ἀνόσιον , φησὶν , τὸ συκοφαντεῖν ἡμᾶς τὸν Θεὸν , ὅτι ἐποίησεν τι ὅπερ οὐκ ἐποίησεν · Σευηριανοῦ . Ζητοῦμεν ποῖον θάνατον λέγουσιν ὑπομεμενηκέναι τὸν Σωτῆρα , ἣ ποίαν ἀνάστασιν · εἰ μὲν γὰρ δοκήσει ἑκάτερα , εἰς δόκησιν ἡ πίστις τῶν Χριστιανῶν . εἰ δὲ ἀληθὴς ὁ θάνατος · ἀληθὴς δὲ καὶ ἡ ἀνάστασις αὐτοῦ · λεγέτωσαν ποῖος θάνατος ἢ ποῖα ἀνάστασις . ἄρα θάνατος τὸ σάρκα λαβεῖν ; οὐκ οὖν σάρκα εἶχεν ὁ Κύριος ; εἰ δὲ εἶχεν σάρκα , καὶ ἀπέθανεν · εἰ δὲ ἀπέθανεν , καὶ ἀνέστη . ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων γενόμενος Χριστὸς , ἐγήγερται ἄρα καὶ τὰ ἡμέτερα σώματα . ἀλλὰ ποῖον θάνατον λογίσομαι ; ἄρα τὸ ἁμαρτίαις ἀποθανεῖν ; ἀλλ’ αὐτὸς λέγει , “ ἔρχεται ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου , καὶ ἐν ἐμοὶ οὐκ ἔχει “ οὐδέν . ” εἰ δὲ καὶ ἀπέθανεν ὡς ἁμαρτὼν , καὶ τὸν θάνατον τὸν τῆς ἁμαρτίας · ἐπειδὴ ἦρεν τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου · τούτῳ τῷ λόγῳ μέχρι τῆς τήμερον οὐκ ἀνέστη · ἀεὶ γὰρ ἁμαρτωλός ἐστι τῷ αἴρειν τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου . ἀνάστασιν δὲ ποίαν λέγει ὁ Παῦλος τοῦ Κυρίου ; ἄρα τῆς σαρκὸς ἀπαλλαγήν ; οὐκ οὖν ὁ αὐτὸς ῥηθήσεται λόγος ὁ καὶ πρότερος · ἄλλως τε εἰ ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων Χριστὸς , πᾶσα ἀνάγκη οἵαν ἃν δῶμεν ἑαυτοῖς ἀνάστασιν , τοιαύτην διδόναι καὶ τῷ Σωτήρι’ . ποίαν οὖν ἀνάστασιν ἡμεῖς λαμβάνομεν ; ἄρα τῆς σαρκὸς τὴν ἀπαλλαγήν ; οὐκ οὖν καὶ ὁ Κύριος εἶχεν ἁμαρτίας , ὧν ἀπηλλάγη . οὕτως πανταχόθεν τῶν ἀποστολικῶν ῥητῶν ἀκολουθίας καὶ δυνάμεως c . Κυτίλλου . Ἀκολουθεῖ γὰρ ὥσπερ τῷ πρώτῳ τὸ δεύτερον , καὶ τῷ δευτέρῳ συναναιρεῖται τὸ πρῶτον · οὗ δὴ γεγονότος , ἤγουν πρὸς ἡμῶν παραδεχθέντος εἰς πίστιν , κενὸν ἔσται τῶν ἁγίων Ἀποστόλων τὸ κήρυγμα , κενὴ καὶ ἡ πίστις · ἔχει γὰρ ὧδε τὸ ῥῆμα τῆς πίστεως τὸ διὰ τῶν ἁγίων μυσταγωγοῦν τοῖς ἀνὰ πᾶσαν τὴν γῆν μεμυσταγωγημένοις . πῶς οὖν ἔτι πιστεύσομεν , εἰ μὴ ἀνεβίω κατά τινας ; “ εὑρισκόμεθα γάρ’ φησὶ , “ καὶ ψευδομάρτυρες κατὰ “ τοῦ Θέο ὖ , ὅτι ἤγειρεν τὸν Χριστὸν , ὃν οὐκ ἤγειρεν , εἴπερ νεκροὶ “ οὐκ ἐγείρονται . ” εἶτα τοσαύτη πληθὺς ἁγίων πῶς ἃν διαφύγοι συκοφαντίας γραφήν ; οὐκ οὖν εἶεν ἃν οὐδὲ ἅγιοι , πόθεν οἷς ἃν εἴη τὸ πλημμέλημα συκοφαντία κατὰ τοῦ Θεοῦ . ἀλλ’ οὐχ ὧδε ταῦτα ἔχει · ἀψευδεῖς γὰρ οἱ μυσταγωγοὶ , Χριστὸν ἐγήγερται λέγοντες . Εἰ γὰρ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται , οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται · εἰ δὲ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται , ματαία ἡ πίστις ἡμῶν , ἔτι ἐστὲ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν · ἄρα καὶ οἱ κοιμηθέντες ἐν Χριστῷ , ἀπώλοντο . Ἰωάννου . πάλιν τῷ αὐτῷ ἐπαγωνίζεται λόγῳ · διὰ τοῦτο γὰρ , φησὶν , ἀνέστη , ἵνα καθολικὴν ἀνάστασιν ποιήσει · εἰ δὲ ἀνάστασις οὐκ ἔστιν , ἄρα οὐδὲ αὐτὸς ἀνέστη . Κυτίλλου . Ἀληθέστατα καὶ λίαν ὀρθῶς προσεπάγει τοῖς ἄλλοις καὶ τοῦτο . δικαιοῖ μὲν γὰρ ἡ πίστις , ἀλλ’ εἴ τις αὐτῇ καθαρίζει τὸ μάταιον , ὡς Χριστοῦ μὴ ἐγηγερμένου , τί τὸ διάφορόν ἐστι λοιπόν ; οὐκ οὖν ἐνεσχήμεθα τοῖς ἀρχαίοις ἐγκλήμασιν ; ἀναπόνιπτον ἔχομεν τὴν ἁμαρτίαν ; μάτην καὶ ὁ θεσπέσιος ἔφη μελῳδός · “ εὐδόκησας , Κύριε , τὴν γῆν σου · ἀφῆκας τὰς “ ἀνομίας τῷ λαῷ σου , ἐκάλυψας πάσας τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν . ” καὶ πάλιν · “ μακάριοι , ὧν ἀφέθησαν αἱ ἀνομίαι · καὶ ὥν ἐκα - “ λύφθησαν αἱ ἁμαρτίαι · μακάριος ἀνὴρ ᾧτ’ οὐ μὴ λογίσηται “ Κύριος ἁμαρτίαν . ” καίτοι τὸν ἔν γε τούτοις μακαρισμὸν ἐπί τε τὴν περιτομὴν καὶ τοὺς ἐξ ἐθνῶν κατευρύνεσθαι , φησὶν ὁ μακάριος Παῦλος ἐν τῇ πρὸς Ῥωμαίους · “ δεδικαιώμεθα γὰρ ἐν Χριστῷ · “ ὃς παρεδόθη διὰ τὸ παραπτώματα ἡμῶν , καὶ ἠγέρθη διὰ τὴν δικαίωσιν . Ἰωάννου . Εἰ γὰρ καὶ αὐτὸς κατεσχέθη ὑπὸ τοῦ θανατοῦ ἡμῶν , πῶς πάντας τοὺς ἄλλους ἀπήλλαξεν θανάτου τοῦ διὰ τὴν ἁμαρτίαν γεγονότος ; ἀκολούθως τοιγαροῦν οὔτε ἡ ἁμαρτία τῷ σταυρῷ τοῦ Χριστοῦ ἀνήρηται · εἰ γὰρ ἀνήρηται , ἀνῄρητο ἃν καὶ ὁ δι’ αὐτῆς θανάτος · εἰ δὲ τοῦτο ἐγεγόνει , ἔδει πάντως τὸν καὶ τοὺς ἄλλους θανάτου ἀπαλλάξαντα , αὐτὸν πρῶτον ἀναστῆναι καὶ ὁδηγὸν τοῖς ἄλλοις γενέσθαι πρὸς ἀνάστασιν . Κυτίλλου . Ἠπάτηνται γὰρ ὡς ἔοικεν , καὶ ἀμισθὶ τεθείκασιν ὑπὲρ αὐτοῦ τὴν ψυχὴν , εἰ γε μὴ ἐγήγερται Χριστός . εἰ μὴ ἀθανασίας ἐστὶ πλήρης τῶν ἁγίων ἡ ἐλπίς · εἰ μὴ προσδοκῶσι συμβασιλεύειν αὐτῷ · ἀπολώλασι τάχα που · ἄπαγε τῆς οὕτω δεινῆς ἀμαθίας · “ ἀναστήσονται γὰρ οἱ νεκροὶ καὶ ἐγερθήσονται οἱ ἐν “ τοῖς μνημείοις , ” κατὰ τὴν τοῦ προφήτου φωνήν . Ἰωάλλου . τῷ ὀνόματι τῆς κοιμήσεως τὴν ἀνάστασιν οἱ διὰ τὸν Χριστόν , φησιν , ἀποθανόντες , οἱ τοὺς πολλοὺς διανύσαντες καμάτους , καὶ τοὺς μυρίους κινδύνους ὑπομεμενηκότες . ὅπερ ἄτοπον ἦν ἀπολέσθαι τοὺς δι’ αὐτὸν ἀποθανόντας · πανταχοῦ γὰρ εἰς ἄτοπον ἀγωγὴν πρόεισιν . Σευηριανοῦ . Εἰ ψυχῆς ἡ ἀνάστασις · ἀνάστασις δὲ αὐτῆς νοεῖται , ἤτοι σαρκὸς ἀπαλλαγὴ ἢ ἁμαρτιῶν , πῶς οἱ κοιμηθέντες ἐν Χριστῷ ἀπώλοντο , εἴγε δίκαιοι ἦσαν ; εἰ γὰρ ἐν Χριστῷ οὐχ ἁμαρτωλοί · καὶ εἰ σαρκὸς ἀπηλλάγη , ἀθάνατος δέ ἐστιν , οὐκ ἀπώλετο · ὁρᾷς ὅτι περὶ τῆς σαρκὸς τῆς ἡμετέρας λέγει τῆς ἐν Χριστῷ κοιμωμένης , ὅτ’ ἂν ἀποθάνωμεν · Χριστὸς ἢ d ὁ ἀπελθών . Θεοδωρίτου . τύπος γὰρ τοῦ δεσποτικοῦ θανάτου τὸ βάπτισμα · περιττὸς δὲ ὁ τύπος , τῆς ἀληθείας οὐκ οὔσης . εἰ δὲ περιττὸς ὁ τύπος , οὐκ ἔχει τῶν ἁμαρτημάτων τὴν ἄφεσιν · ἔτι τοίνυν φέρεται τὸ τῶν ἁμαρτημάτων φορτίον . τοῦτο μέντοι πρὸς ἐκεῖνο τέθεικεν , ὅτι Χριστὸς ἀπέθανεν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν κατὰ τὰς γραφάς . ἄρα καὶ οἱ κοιμηθέντες ἐν Χριστῷ ἀπώλοντο ; μάτην ὡς ἔοικεν ἀνῃρέθησαν ὑπὲρ τῆς εἰς Χριστὸν ὁμολογίας οἱ καλλίνικοι μάρτυρες · καὶ τοὺς μὲν ἀγῶνας προθύμως ἐδέξαντο , τῶν δὲ στεφάνων διήμαρτον · ἀναστάσεως γὰρ ἀνῃρημένης , καὶ ἡ ἀνάρρησις συνήρηται . Εἰ ἐν τῇ ζωῇ ταύτῃ ἠλπικότες ἐσμὲν ἐν Χριστῷ μόνον , ἐλεεινότεροι πάντων ἀνθρώπων ἐσμέν . Σευηριανοῦ . Προσθεὶς τὸ “ μόνον , ” ἔδειξε καὶ παροῦσαν καλὴν ζωήν · καἰ γὰρ ἐν ταύτῃ τῇ ζωῇ εὐσεβοῦμεν , ἐν ἐκείνῃ δὲ τοὺς μισθοὺς ἀπολαμβάνομεν . Ἰωάννου Εἰ ἄχρι τῆς ὧδε , φησὶ , ζωῆς ἐστι τὰ ἡμέτερα , καὶ εἰς ταύτην μόνην περικέκλεισται ἡμῖν τὰ τῶν ἐλπίδων , ἄθλιοί ἐσμεν · τὸ γὰρ πᾶν ἀπωλέσαμεν , τὰ μέλλοντα ἀπολέσαντες · καὶ τί λέγω , φησι , καὶ ὅτι τὸ ἐλπίζειν ἐν τῇ ζωῇ ταύτῃ ἐλεεινοὺς ποιεῖ · εἰ καὶ ἐν Χριστῷ ἐλπίζομεν ἐν ταύτῃ μόνῃ τῇ ζωῇ · καὶ οὕτως ἄθλιοί ἐσμεν , εἰ μετὰ καμάτους τοσούτους καὶ κινδύνους ἄχρι ταύτης d τῆς ζωῆς ἔσται ἡμῖν τὰ ἀγαθὰ καὶ αἱ τῶν καμάτων ἀντιδόσεις . Θεοδωρίτου . Μετὰ παντοδαπῶν γὰρ κινδύνων τὸν βίον λιμῷ πιεζόμενοι καὶ διηνεκῶς αἰκιζόμενοι · καὶ τὰ δεσμωτήρια τῆς οἰκουμένης ἀμείβοντες · ἀνέστιοι καὶ μετανάσται καὶ κλυδωνίοις διηνεκέσι παλαίοντες . ἀλλ’ οὐχ οὕτω ταῦτα ἔχει · ἐπεὶ γὰρ ἀγαθῆς ἐλπίδος ὀχούμεθα , καὶ τοῦ ἡμετέρου Σωτῆρος ἀνάστασιν ἐχέγγυον τῆς ἡμετέρας ἀναστάσεως ἔχομεν . Νυνὶ δὲ Χριστὸς ἐγήγερται ἐκ νεκρῶν , ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο . ἐπειδὴ γὰρ δι’ ἀνθρώπου ὁ θάνατος , καὶ δι’ ἀνθρώπου ἀνάστασις νεκρῶν . ὥσπερ γὰρ ἐν τῷ Ἀδὰμ πάντες ἀποθνήσκουσιν , οὕτω καὶ ἐν τῷ Χριστῷ πάντες ζωοποιηθήσονται . ἕκαστος δὲ ἐν τῷ ἰδίῳ τάγματι . Θεοδωρίτου . Πρῶτος γὰρ ἔλυσε τοῦ θανάτου τὸ κράτος · ἀπαρχῇ δὲ πάντως ἀκολουθήσει τὸ φύραμα · καὶ κυροῖ τὸν λόγον διὰ παλαιοῦ παραδείγματος . Ἰωάννου . Μετὰ τὸ πολλαχῶς ἀποδεῖξαι τὴν ἀνάστασιν , λοιπὸν ἀποφαντικῶς λέγει . εἰ δὲ ἀπαρχὴ γεγένηται Χριστὸς τῆς ἀναστάσεως , δῆλον ὡς καὶ οἱ λοιποὶ συνεγερθήσονται · ἀπαρχὴ γάρ ἐστι τὸ ἐκ πολλῶν ἕνα τινα τόδε ἢ τόδε ποιῆσαι , ὃ μέλλουσι καὶ οἱ λοιποὶ ποιεῖν . Θεοδωρίτου . Ἀποβλέψατε εἰς τὴν κρηπῖδα τοῦ γένους · καὶ βλέπετε τῷ προγόνῳ τοὺς ἀπογόνους ἀκολουθήσαντας , καὶ θνητοὺς ἅπαντας γενομένους · ἐπειδήπερ ἐκεῖνος ἐδέξατο τὴν θνητότητα , οὕτω ἅπασα τῶν ἀνθρώπων ἡ φύσις ἀκολουθήσει τῷ δεσπότῃ Χριστῷ , καὶ κοινωνήσει τῆς ἀναστάσεως · πρωτότοκος γὰρ καὶ οὗτος τῶν νεκρῶν · ὥσπερ ἐκεῖνος πρωτόπλαστος . εἰκότως δὲ αὐτὸν νῦν προσηγόρευσεν ἄνθρωπον , εἰδὼς αὐτὸν καὶ Θεόν . ἵνα τὸ ὁμοφυὲς δεῖξας , τὸν περὶ τῆς ἀναστάσεως βεβαιώσῃ λόγον . ἐπειδὴ δὲ πάντας εἶπεν ζωοποιηθήσεσθαι · μετὰ δὲ τὴν ἀνάστασιν διάκρισις ἔσται τῶν σωφρόνως βεβιωκότων καὶ τῶν ἀκολασίᾳ συνεξηκότων · τῶν τὴν ἀπιστίαν νενοσηκότων , καὶ τῶν τῆ πίστει λαμπρυνομένων , καὶ τῶν ἄλλων ἅπαξ ἁπλῶς τῶν τὰ ἐπαινούμενα καὶ κατηγορούμενα μετεληλυθότων , ἀναγκαίως ἐπήγαγεν · “ ἕκα - “ στος δὲ ἐν τῷ ἰδίῳ τάγματι · ” οὕτω καὶ ὁ Κύριος ἐν τοῖς ἱεροῖς Εὐαγγελίοις διδάσκει ὡς τοὺς μὲν ἀμνοὺς στήσει ἐκ δεξιῶν · τοὺς ἐρίφους ἐξ εὐωνύμων . Σετηριανοῦ . Οἱ δεχόμενοι ταῦτα τὰ ῥήματα , λεγέτωσαν διὰ ποίου ἀνθρώπου ὁ θάνατος ἢ ποῖος θάνατος · ἄρα διὰ τοῦ Ἀδάμ ; ἀλλ’ ἥμαρτεν μὲν ἡ ψυχὴ , κατεκρίθη δὲ τὸ σῶμα · εἶτα “ ὥσπερ “ ἐν τῷ Ἀδὰμ πάντες ἀποθνήσκουσι , ” καὶ τὰ ἑξῆς , κατὰ τὴν ἀπόφασιν λέγει ἐπὶ τῷ πράγματι · οὔτε πάντες ἀποτεθνηκέναι λέγονται , ζῆν δὲ τὸν Ἑνὼχ καὶ τὸν Ἠλιάν · καὶ εὑρίσκονταί τινες ζῶντες ἐπὶ τῇ παρουσίᾳ τοῦ Σωτῆρος . Ἰωάλλου . Τί οὖν ; πάντες , εἰπέ μοι , ἀπέθανον τὸν τῆς ἁμαρτίας θάνατον ἐν τῷ Ἀδάμ ; πῶς οὖν Νῶε δίκαιος ἐν τῇ γενεᾷ αὐτοῦ ; πῶς δὲ Ἀβραάμ ; πῶς Ἰώβ ; πῶς δὲ οἱ ἄλλοι πάντες ; πῶς δὲ ζωοποιηθήσονται ἐν Χριστῷ ; καὶ ποῦ οἱ εἰς γέενναν ἀπαγομενοι ; ἀν’ μὲν γὰρ πέρι σώματος εἰρημένον ᾖ τοῦτο , ἔστηκεν ὁ λόγος · ἃν δὲ περὶ δικαιοσύνης καὶ ἁμαρτίας , οὐκ ἔτι · εἶτα ἵνα μὴ τὴν ζωοποίησιν κοινὴν ἀκούσας , καὶ τοὺς ἁμαρτωλοὺς νομίζεις σώζεσθαι , ἐπήγαγεν · “ ἕκαστος δὲ ἐν τῷ ἰδίῳ τάγματι . ” μὴ γὰρ δὴ ἐπεὶ ἀνάστασιν ἤκουσας , νομίζῃ πάντας τῶν αὐτῶν ἀπολαύειν · εἰ γὰρ ἐπὶ τῆς τιμωρίας , οὐ πάντες τὰ αὐτὰ πείσονται , ἀλλὰ πολλὴ ἡ διαφορά · πολλῷ μᾶλλον ἔνθα ἁμαρτωλοὶ καὶ δίκαιοι , πλείων ἡ διάστασις ἔσται . Ὡριγενουσ . Ἐπεὶ οἱ ἀπὸ τῶν αἱρέσεων λέγοντες τὴν ἐκκηλσιαστικὴν πίστιν καὶ μυκτηρίζοντες ὡς ἀνόητον πίστιν , ἀθετοῦσιν τῷ ἔργῳ , εἰ καὶ μὴ τῷ λόγῳ , μὴ γίνεσθαι ἀνάστασιν λέγοντες , ὡς ἡ Ἐκκλησία πιστεύει · ὅρα πῶς αὐτοῖς ἀπαντητέον ἐκ τῆς ἀποστολικῆς ταύτης λέξεως · καὶ ἐξ ἄλλων δὲ μυρίων . ἀνέστη Χριστὸς ἐκ νεκρῶν , ἣ οὔ ; ἀλλὰ περὶ τούτου πᾶσα αἵρεσις συγκατέθετο · εἰ ἀνέστη Χριστὸς ἐκ νεκρῶν · πρωτότοκος δὲ ἐκεῖνός ἐστιν ἐκ νεκρῶν · οὐδεὶς δὲ πρωτότοκός ἐστιν ἑτερογενῶς · ἀνάγκη ὁμογενῆ εἶναι τὴν ἀνάστασιν αὐτοῦ τῇ ἀναστάσει τῶν ἀνισταμένων · οἷον , πρωτότοκός ἐστι Ῥουβὶμ υἱὸς ὣν τοῦ Ἰακὼβ , ὁμογενῶν τῶν ἀδελφῶν ὄντων · οὐ γὰρ ἄλλης φύσεως ὁ Ῥουβὶμ , καὶ ἄλλης φύσεως ὁ Συμεὼν ἢ ὁ Λευῒ καὶ οἱ ἑξῆς · καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων πρωτοτόκων τὸ αὐτό · εἰ τοίνυν κω οἷς πρωτότοκος ἔστιν ἐκ νεκρῶν · ἀνάγκη ὁμογενῆ εἶναι τὴν ἀνάστασιν τῶν ἀνισταμένων · εἰ δὲ ἐκεῖνος μὲν ἐφόρησε f σῶμα , καὶ ἡ ἀνάστασις αὐτοῦ μετὰ σώματος ἢν , ὥστε αὐτὸν καὶ φαγεῖν , ὡς γέγραπται , ἐν τῷ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγελίῳ · ἄλλως δὲ ἀνίστανται ὡς οἴονται οἱ ἀπὸ τῶν αἱρέσεων οἱ ἀνιστάμενοι τῶν πιστευόντων εἰς τὸν Χριστόν · οὐ δύνανται παραστῆσαι , πῶς Ἰησοῦς πρωτότοκός ἐστιν ἐκ τῶν νεκρῶν · “ εἰ γὰρ σύμμορφοι γεγόναμεν τῷ θανάτῳ τοῦ Χριστοῦ · καὶ τῆς ἀναστάσεως αὐτοῦ σύμμορφοι ἐσόμεθα . ” καὶ πῶς διδά - σκει λέγων ὁ Παῦλος “ ὃς μετασχηματίσει τὸ σῶμα τῆς ταπει - “ νώσεως ἡμῶν , σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης τοῦ Χριστοῦ . ” Ἀναιδῶς τοίνυν τινὲς παραδέχονται μὲν ὅτι ἐγήγερται Χριστὸς ἐκ νεκρῶν , λέγουσι δὲ ὅτι ἀναστάσις νεκρῶν οὐκ ἔστιν · διὸ φησὶν ὁ Ἀπόστολος · “ εἰ δὲ Χριστὸς κηρύσσεται ἐκ νεκρῶν ὅτι ἐγήγερ - “ ται · πῶς λέγουσιν ἐν ὑμῖν τινες ὅτι ἀνάστασις νεκρῶν οὐκ “ ἔστιν ; ” κἂν μὴ τῷ στόματι λέγῃ τις , τῇ δὲ καρδίᾳ λέγει , ἀνάστασις νεκρῶν οὐκ ἔστιν · δυνάμει ἀθετεῖ καὶ τὴν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀνάστασιν . εἰ γὰρ τὸ καθολικὸν ψεῦδος , δῆλον ὅτι περίέχεται ἐν τῷ καθολικῷ καὶ ὁ εἷς ἀνάστας ἐκ νεκρῶν · εἰ γὰρ οὐκ ἐγείρονται οἱ νεκροί · γέγονε δὲ καὶ ἐν νεκροῖς ὁ Ἰησοῦς , οὐκ ἐγήγερται οὐδὲ ὁ Ιησους · ει δὲ ἐκεῖνος ἐγήγερται , δί έκείνου δηλοῦται ἡ ἀνάστασις τῶν νεκρῶν · εἰ μὴ τῷ ἀδυνάτῳ τοῦ πράγματος καθαυτὸ ἀπιστῶμεν , ἐπιλανθανόμενοι τίς ὁ ἐπαγγειλάμενος · τί γὰρ ὡς ἐν ἀδυνάτοις , ἵν οὕτως εἴπω , ἀδυνατώτερον , τὸ ζωοποιηθῆναι τὸ σῶμα ; ἣ οὐρανὸν ἐξ οὐκ ὄντων γενέσθαι ; ἢ ἤλιον · ἢ σελήνην · ἣ τὰ λοιπὰ τῶν κτισμάτων ; Ἐλθὲ δὲ καὶ ἐπ’ αὐτὴν τὴν τοῦ ἀνθρώπου ἀρχήν · ἀναπόλησον αὐτοῦ τὴν ἀρχήν · δείκνυται σοι σπέρμα ἀνθρώπου · εἰ ἔλεγέν τις , τοῦτο τὸ σπέρμα ἄνθρωπος ἔσται , μορφωθήσεται ὀστᾶ , ἔσται ἀπὸ τούτου σάρκες , νεῦρα , φλέβες · περιπατήσει · ἀπὸ τούτου τοῦ σπέρματος τοῦ βραχέος , τοῦ εὐτελοῦς , ἄνθρωπος ἐπὶ γῆς διεγηγερμένος , χρήσεται ὀργάνοις · οὐκ ἃν ἐλέγομεν ἀνόητον εἷναι τὸν ταῦτα ἡμῖν κηρύσσοντα , εἰ μὴ πεῖραν εἰλήφαμεν τούτου ; ἵν οὖν τολμήσω καὶ παραστήσω σοι τὴν ἀνάστασιν · καὶ μᾶλλον αὐτὴν παραδέξῃ πιστεύσας τῇ τελειότητι τοῦ Θεοῦ · ὅπερ ἐκεῖνο τὸ σπέρμα ἢν πρὸς τοῦτο τὸ σῶμα τὸ ἐνεστηκός · νυν τὸ παρεστηκὸς τὸ γενικόν · τὸ σπεῖρον τὸ ὄργανον γενόμενον λόγων καὶ ἔργων τῶν κατὰ δικαιοσύνην · τοῦτο τὸ σῶμα πρὸς ἐκεῖνο γίνεται · “ ὁ κόκκος τοῦ σίτου ἐὰν μὴ πεσὼν εἰς τὴν γῆν ἀποθάνῃ , αὐτὸς “ μόνος μένει · ἐὰν δὲ πεσὼν εἰς τὴν γῆν ἀποθάνῃ ” καὶ διασαπῇ · ἐκ τῆς διασήψεως τοῦ κόκκου τοῦ σίτου στάχυς ἑκατοντάχους γίνεται · Ὅτι γὰρ τὸ σῶμά σου σπέρμα ἐστι τοῦ ἀναστησομένου , ἄκουε Παύλου λέγοντος , “ σπείρεται ἐν φθορᾷ · ἐγείρεται ἐν ἀφθαρσίᾳ · “ σπείρεται ἐν ἀτιμίᾳ · ἐγείρεται ἐν δόξῃ · σπείρεται ἐν ἀσθενίᾳ · “ ἐγείρεται ἐν δυνάμει · σπείρεται σῶμα ψυχικόν · ἐγείρεται σῶμα “ πνευματικόν . ” ὁρᾷς ὡς ἐκεῖ ἐπὶ τοῦ σπέρματος εὐτελὲς καὶ οὐδενὸς λόγου ἄξιον ἐσπάρη . καὶ ἐγήγερται ἄνθρωπος ὡραῖος καὶ καλός · τὸν αὐτὸν τρόπον τοῦτο τὸ νεκρὸν κόκκος ἐστὶ σίτου τῷ Θεῷ ὡς τὸ προαναστησόμενον . ὡσπερ οὑν εὐπόρησεν ὁ Θεος απο τοῦ κοκκου τοῦ σίτου στάχυν ποιῆσαι · οὐκ ἔξωθεν τῶν ἀφορμῶν τῶν ἐν τῷ σπέρματι τῷ βραχεῖ’ ἀπὸ γὰρ ἐκείνου ἤγειρεν τὸν στάχυν · καὶ ἀφ’ ἑκάστου σπέρματος ἐγείρει τὸ δυνάμει ἐνυπάρχον τῷ σπέρματι · οὕτως ἀπὸ σπέρματος μὲν ἀνθρώπου κατὰ τὴν ἀρχὴν , γέγονεν οὗτος ὁ ἄνθρωπος · ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ τὸ σῶμα αὐτοῦ , σπέρμα γίνεται τοῦ ἀναστησομένου ἐκ νεκρῶν ἐν δόξῃ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ . τὸ ἄπιστον δὲ τῇ ἀναστάσει τῇ ἀπὸ τῶν νεκρῶν ἴσον ὑπέλαβεν εἶναι ὁ Ἀπόστολος τὸ μὴ πιστεύειν ὅτι ἐσόμεθα τὴν ἀρχὴν μετὰ τὴν ἔξοδον . διὸ τοῖς πιστεύουσιν ἀνάστασιν ἔσεσθαι νεκρῶν φησὶν , ὡς μὴ ἄλλης καταυτοῦς g ζωῆς παρὰ τὴν ἐνεστῶσαν , τὸ “ εἰ ἐν “ τῇ ζωῇ ταύτῃ ἐν Χριστῷ ἠλπικότες ἐσμὲν μόνον , ἐλεεινότεροι ἐσμεν πάντων ἀνθρώπων . Καὶ ἐν τοῖς ἑξῆς δὲ ὡς κατὰ τοὺς λέγοντας μὴ εἶναι ἀνάστασιν νεκρῶν , μηδὲ ζωῆς ὑπαρχούσης κατὰ τὸν βίον τοῦτον φησίν · “ τί καὶ ἡμεῖς κινδυνεύομεν πᾶσαν ὥραν ; καθ’ ἡμέραν ἀποθνήσκω · “ μὴ τὴν ἡμετέραν καύχησιν , ἣν ἔχω ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ “ ἡμῶν ” καὶ τὰ ἑξῆς . δηλοῖ δὲ καὶ ἡ αἵρεσις τῶν Σαδδουκαίων ἀθετούντων τὴν ἀνάστασιν τῶν νεκρῶν , ὅτι ἀκολουθεῖ αὐτοῖς τὸ μηδὲ ζῆν ὑμᾶς μετὰ τὴν παροῦσαν ζωήν . διόπερ ὁ Σωτῆρ’ πρὸς αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ νόμου μόνον παράδειγμα λαμβάνει περὶ τοῦ εἶναι ἀνάστασιν τὴν ἐκ νεκρῶν ῥητὸν λέγων , “ περὶ δὲ τῆς ἀναστάσεως “ τῶν νεκρῶν , οὐκ ἃν ἔγνωτε ὅτι ὁ Θεὸς εἶπεν ἐπὶ τῆς βάτου “ λέγων , ἐγὼ ὁ Θεὸς Ἀβραὰμ καὶ ὁ Θεὸς Ἰσαὰκ καὶ ὁ Θεὸς “ Ἰακώβ . Θεὸς οὐκ ἔστι νεκρῶν ἀλλὰ ζώντων . ” “ νυνὶ δὲ Χριστὸς “ ἐγήγερται ἐκ νεκρῶν ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων . ” ἡ ἀπαρχὴ πολλῶν ἔστιν ἀπαρχή . Ὡς δὲ ἐπὶ παραδείγματος τῶν ἐν τῷ νόμῳ εἴσομεν , ἀπαρχὴ ἀναφέρεται σίτου ὑπὸ τῶν σῖτον θερισάντων · καὶ φέρε εἰπεῖν οἴνου , ὑπὸ τῶν οἶνον τρυγησάντων · καὶ ἐλαίου ἀπὸ τῶν ἐλαίαν ἐκθερισάντων · οὕτω εἴπερ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ἀπαρχή ἐστι , τῶν κεκοιμημένων ἀναγκαῖόν ἐστι οὗτος ἀπαρχή . καὶ ζητοῦμεν πότερον πάντων ἀπαρχή ἐστιν ἢ πολλῶν · “ Χριστὸς γάρ , ” φησιν , “ ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων · ” εἰ μὲν οὖν μὴ ἔχομεν λέξιν ἀπὸ τῆς ἀρχῆς · κἂν λέγωμεν δύσφημόν τι νομίσαντες εἶναι κατὰ τὸν τόπον τὸ λέγειν αὐτὸν ἀπαρχὴν πάντων εἶναι · ὅτι ἀπαρχή ἐστι τῶν κεκοιμημένων , δικαίων μόνων οὐχὶ δὲ τῶν λοιπῶν · νυνὶ δὲ καὶ αὐτὸς ὁ Ἀπόστολος λέγει · “ ἐπειδὴ γὰρ δι’ ἀνθρώπου ὁ θάνατος · “ καὶ δι’ ἀνθρώπου ἀνάστασις νεκρῶν · ” πῶς ἐπί τινας αὐτὸς λέγει , ὅτι ἐπὶ πάντας ; “ ὥσπερ γὰρ ἐν τῷ Ἀδὰμ πάντες ἀποθνήσκουσιν · “ οὕτως ἐν τῷ Χριστῷ ” οὐκ εἴρηκεν οἱ δίκαιοι ζωοποιηθήσονται . εἶτα ἵνα μὴ ταραχθῇς καὶ εἴπῃς , ἄρα οὖν μάτην ἐμοὶ ὁ κάματος ὁ τοσοῦτος ἀνήντληται · εἴ γε Χριστὸς ἀναστὰς ἐκ νεκρῶν , πάντων ἐστὶν ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων , καὶ ἐν τῷ Χριστῷ πάντες ζωοποιηθήσονται · ἀλλ’ εἰ καὶ ἐν τῷ Ἀδὰμ πάντες ἀπέθανον · οὐδὲν ἦττον Ἀβραὰμ δίκαιος ἦν · Ἰσαὰκ πατριάρχης ἦν , Ἰακὼβ τοὺς δώδεκα πατριάρχας γεννήσας , Ἰσραὴλ ἦν · οὕτω δὲ ἐλεύσει καὶ ἐπὶ τοὺς λοιποὺς δικαίους . κατατολμῶ εἰπεῖν , ὅτι ὁ μὲν Απόστολος εἶπεν ἀπαρχὴν εἶναι τῶν κεκοιμημένων Χριστὸν Ἰησοῦν . ἐγὼ δὲ παρ’ ἐκεῖνον ποιήσαιμ’ ἄν · οὗτος μὲν ἀπαρχὴ ἐπὶ ζωὴν τῶν μελλόντων ζῆν · Ἀδὰμ δὲ ἀπαρχὴ τοῦ θανάτου τῶν ἀνθρώπων γεγένηται · “ ἐν γὰρ τῷ Ἀδὰμ πάντες ἀποθνήσκουσιν · ” ἐκείνου τὴν ἀπαρχὴν τοῦ θανάτου εἰληφότος · ἀλλ’ ὁ μὲν Σωτῆρ’ θέλων τὴν ἀπαρχὴν τῆς ζωῆς ἀναλαβεῖν , ἀνέλαβεν πρῶτον τὸν θάνατον τῶν ἀποθανόντων · ἵνα καταργήσας τὸν θάνατον , γένηται οὗτος ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων καὶ ζώντων . Κυτίλλου . Δέχεται λοιπὸν ὡς ὁμολογούμενον τὸ χρῆναι πιστεύειν , ὡς ἀνεβίω μὲν Χριστὸς , καὶ γέγονεν ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων · πρῶτος τῶν ἐπὶ τῆς γῆς , πατήσας τὸν θάνατον . καθάπερ ἀμέλει καὶ ὁ προπάτωρ Ἀδὰμ πρῶτος εἰς αὐτὸν ἐμβέβηκεν , καὶ γέγονεν ἀπαρχὴ τῶν ὠλισθηκότων εἰς φθοράν . ἕψεται δὲ ὅτι τῇ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἀναστάσει καὶ ἡ τῶν νεκρῶν , προσεπάγει λέγων , “ ὥσπερ γὰρ δι’ ἀνθρώπου θάνατος , καὶ δι’ ἀνθρώ - “ που ἀνάστασις νεκρῶν . ” ἄθρει δὲ ὅπως τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας τὸ μυστήριον θεοπρεποῦς ἀνάμεστον εὐτεχνίας ἀποφαίνει πάλιν · ἔδει γὰρ , ἔδει , φησὶν , ἄνθρωπον ὑπὲρ ἡμῶν νικῆσαι τὸν θάνατον · ταύτης δὲ ἕνεκα τῆς αἰτίας ὁ ἐκ Θεοῦ πεφηνὼς Θεὸς Λόγος , “ οὐκ ἀγγέλων ἐπελάβετο , ” καθὰ φησὶν αὐτὸς , “ ἀλλὰ “ σπέρματος Ἀβραάμ · ἵνα κατὰ πάντα τοῖς ἀδελφοῖς ὁμοιωθῇ . ” ἔδει γὰρ , ὡς ἔφην , θεραπεύεσθαι τὸ ἠρρωστηκός · ἀναστῆναι τὸ πεπτωκός . ἔδει καταθλῆσαι θανάτου δι’ ὑπακοῆς καὶ δικαιοσύνης τὸ ὑπ’ αὐτῷ γεγονὸς διὰ παραβάσεως καὶ ἁμαρτίας . ταύτῃ γέγονεν ἄνθρωπος οὐκ εἰδὼς ἁμαρτίαν , ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος . ἵνα ὥσπερ ἐν τῷ Ἀδὰμ πάντες κατακεκρίμεθα , τῆς ἀνθρώπου φύσεως πατούσης τὸν θάνατον , οὕτω καὶ δικαιωθέντες ἐν Χριστῷ , συναποδυσόμεθα τῇ ἁμαρτίᾳ τὸν ἐξ αὐτῆς ἀναψύντα θάνατον . καὶ μαρτυρήσει λέγων αὐτὸς ὁ θεσπέσιος Παῦλος · “ ὥσπερ γὰρ διὰ τῆς παρακοῆς τοῦ ἑνὸς ἀνθρώπου ἁμαρτωλοὶ “ κατεστάθησαν , οἱ πολλοί . ” οὐκοῦν ὥσπερ ἐν τῷ Ἀδὰμ πάντες ἀποθνήσκουσι · καταδεδικασμένης , ὡς ἔφην , ἐν αὐτῷ τῆς φύσεως διὰ τὴν παράβασιν · οὕτως ἐν τῷ Χριστῷ ζωοποιηθήσονται , πάλιν εὐλογουμένης ἐν αὐτῷ τῆς φύσεως κατὰ τὸν ἴσον τρόπον διὰ τὴν δικαίωσιν . λύσις οὖν ἄρα τῶν πρώτων τὰ δεύτερα · “ παρεδόθη “ γὰρ διὰ τὰ παραπτώματα ἡμῶν , καὶ ἠγέρθη διὰ τὴν δικαίωσιν “ ἡμῶν · ” ἐγηγερμένῳ δὴ οὖν συνεγηγέρμεθα καὶ ἡμεῖς . ζωὴ γάρ ἐστι κατὰ φύσιν ὁ ἐκ Θεοῦ Λόγος . οὐχὶ δήπου μόνῃ τῇ ἰδίᾳ σαρκὶ τὸ τῆς αὐτοῦ φύσεως ἀγαθὸν δωρούμενος , φημὶ δὴ τὴν ζωήν · ἀλλ’ εἰς ὅλην αὐτὸ παραπέμπων τὴν τοῦ ἀνθρώπου φύσιν · ἐγήγερται μὲν γὰρ ὁμολογουμένως ὡς ἀπαρχὴ Χριστός · ἵνα γένηται ἐν πᾶσιν αὐτὸς πρωτεύων κατὰ τὸ γεγραμμένον . ἕψεται γε μὴν ἐν καιρῷ τὸ ἀναβιῶναι τοὺς ἄλλους . πλὴν κατὰ τὸ εἰκὸς οὐ χύδην , ἀλλ’ ἐν κόσμῳ τε καὶ διακεκριμένως καὶ οἷον ἐν κελεύσματι · μετὰ γάρ τοι τὴν ἀπαρχὴν τοῦτ’ ἐστιν Χριστὸν , τοὺς αὐτοῦ φησὶν ἐγερθήσεσθαι . δῆλον δὲ ὅτι τοὺς ἐν καιρῷ τῆς ἐπιδημίας , ἤγουν γεγονότας μετὰ τὴν ἐνανθρώπησιν καὶ ὡς ἐν πίστει κεκοιμημένους . Ἧσαν μὲν γὰρ ὁμολογουμένως ἅγιοι κατὰ καιροὺς ἐν τῷ Ἰσραὴλ , τῆς ἐν νόμῳ ζωῆς ἐπαινουμένης τε καὶ κρατούσης ἔτι · πλὴν ἀμείνους οἱ ἐν Χριστῷ · δεδικαίωνται γὰρ διὰ πίστεως , καὶ τῆς θείας φύσεως γεγόνασι κοινωνοί · καὶ τὸ τῆς υἱοθεσίας ἐκπεπλουτήκασι πνεῦμα . κέκληνται δὲ καὶ εἰς ἀδελφότητα κατὰ χάριν τοῦ κατὰ φύσιν τε καὶ ἀληθῶς Υἱοῦ . καὶ ἦν μὲν πνεῦμα δουλείας ἐν τοῖς ὑπὸ νόμον · “ κράζομεν δὲ ἡμεῖς ἀββὰ ὁ πατήρ . οὐκ οὑν ἀμείνους ὡς ἔφην τῶν ἀρχαιοτέρων οἱ ἐν Χριστῷ · τοι γάρ τοι καὶ πρώτους αὐτοὺς ἀναβιώσεσθαι φησὶν , οἷον ἴοντας κατ’ ἴχνος τῇ πάντων ἀρχῇ · διά τοι τὸ εἶναι προσεχεστέρους αὐτῇ , καὶ προτετιμῆσθαι ταύτῃ τοι τῶν ἄλλων . ὑπεμφαίνει δέ τι τοιοῦτον καὶ αὐτὸς ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ἐν παραβολαῖς εὐαγγελικαῖς · ἔφη γὰρ ὅτι τοὺς ἐργάτας εἰς τὸν ἀμπελῶνα μισθούμενος , οἰκοδεσπότης δὲ οὗτος , ὀψίας γεγενημένης ἔφη τῷ ἐπιτρόπῳ αὐτοῦ · “ κάλεσον τοὺς ἐργάτας , καὶ ἀπόδος αὐτοῖς τὸν μισθὸν , “ ἀρξάμενος ἀπὸ τῶν ἐσχάτων ἕως τῶν πρώτων . ” Ἀπαρχὴ Χριστὸς , ἔπειτα οἱ τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ · εἶτα τὸ τέλος , ὅτ’ ἂν παραδῷ τὴν βασιλείαν τῷ Θεῷ καὶ Πατέρι , ὅτ’ ἃν καταργήσῃ πᾶσαν ἀρχὴν καὶ πᾶσαν ἐξουσίαν καὶ δύναμιν · δεῖ γὰρ αὐτὸν βασιλεύειν , ἄχρις οὗ ἃν θῆ πάντας τοὺς ἐχθροὺς ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ . ἔσχατος ἐχθρὸς καταργεῖται ὁ θάνατος . Ἰωάννου . Ἀπαρχὴ , φησὶν , καὶ ὁδὸς τῆς ἀναστάσεως ὁ Χριστὸς γεγέννηται . μετ’ αὐτὸν οἱ αὐτοῦ πρῶτοι ἀναστήσονται · αὐτοῦ δὲ λέγει , τοὺς δικαίους κατὰ τὸν λόγον τῆς οἰκειώσεως . ἔδει γὰρ ἔχειν προτέρημα καὶ ἐπ’ αὐτῷ τῷ ἐγείρεσθαι τοὺς δικαίους · ἐπειδὴ γὰρ μέλλουσιν ἁρπάζεσθαι εἰς ἀέρα εἰς ἀπάντησιν τοῦ Κυρίου · προεγείρονται , ἵνα ἀπαντῆσαι φθάσωσιν · τίς γὰρ ἦν χρεία προεγείρεσθαι τοὺς ἁμαρτωλοὺς , τοὺς κάτω μέλλοντας μένειν τὸν κριτήν · εἶτα μετὰ τοῦτο τὸ τέλος τῶν πάντων πραγμάτων καὶ αὐτῆς τῆς ἀναστάσεως · τὸ καὶ τοὺς λοιποὺς λοιπὸν ἐγείρεσθαι · οὐχ ὥσπερ γὰρ νῦν ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ ἀναστάσεως μεμένηκε τὰ νῦν ἀνθρώπινα πράγματα , οὕτως καὶ τότε ἔσται , ἀλλὰ πάντα τέλος λήψεται . Θεοδωρίτου . τοῦ Χριστοῦ καλεῖ οὐ μόνον μετὰ τὴν ἀνθρώπησιν εἰς αὐτὸν πεπιστευκότας , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐν νόμῳ καὶ τοὺς πρὸ νόμου ἐν εὐσεβείᾳ καὶ ἀρετῇ διαλάμψαντας . “ εἶτα τὸ τέλος . ” ἀντὶ τοῦ ἡ κοινὴ πάντων ἀνάστασις · ὅτ’ ἃν γὰρ αὕτη γένηται , πάντα λήψεται τέλος · καὶ τὰ παρόντα πράγματα καὶ τῶν προφητῶν αἱ προρρήσεις . “ Ἀπαρχὴ Χριστός · ” εἰς ἀφθαρσίαν πρῶτος ὁ Χριστὸς ἐκ νεκρῶν ἀνέστη · ὅσοι τετυχήκασιν ἀναστάσεως . εἴτε δι’ αὐτοῦ τοῦ Σωτῆρος , εἴτε διὰ προφητῶν καὶ Ἀποστόλων αὖθις τεθνήκασιν . “ ἔπειτα οἱ τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ · ” τοῦτ’ ἔστιν , ὅτ’ ἃν ἀπ’ οὐρανοῦ φανῇ ἐν δόξῃ , πρῶτον οἱ πιστοὶ καὶ δίκαιοι καὶ εἰς αὐτὸν προηλπικότες καὶ τὴν ἔνσαρκον αὐτοῦ παρουσίαν δεξάμενοι , ἀναστήσονται · “ εἶτα τὸ τέλος ” μετὰ τὴν τῶν δικαίων ἀνάστασιν καὶ ἐν νεφέλαις ἁρπαγὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ Κυρίου . τότε τὸ τέλος , τοῦτ’ ἐστιν ἡ πάντων ἀνάστασις τῶν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου τετελευτηκότων , καὶ τῇ κρίσει παραδοθῆναι τελείως ὀφείλονται . Ἰωάννου Ἐνταῦθά μοι προσέχετε μετὰ ἀκριβείας , καὶ ὁρᾶτε μήτι διαφύγῃ τῶν λεγομένων ὑμᾶς · καὶ γὰρ πρὸς ἐχθροὺς ἡμῖν ἡ μάχη . διὸ πρότερον τὴν εἰς ἄτοπον ἀπαγωγὴν δεῖ γυμνάζειν · ὃ καὶ Παῦλος πολλάκις ποιεῖ . οὕτω γὰρ μάλιστα λέγουσιν · εὐφώρατά ὑμῖν φανεῖται . ἐρώμεθα αὐτούς · τι ἐστι τὸ εἰρημένον , “ ὅτ’ ἃν παραδῷ τὴν βασιλείαν τῷ Θεῷ καὶ Πατέρι ; ” εἰ γὰρ ἁπλῶς ἐκλάβοιμεν τοῦτο καὶ μὴ θεοπρεπῶς , οὐκ ἔσται μετὰ ταῦτα ἔχων αὐτήν · ὁ γὰρ παραδοὺς ἑτέρῳ , παύεται τοῦ κατέχειν αὐτός · καὶ οὐ τοῦτο μόνον ἔσται τὸ ἄτοπον , ἀλλ’ ὅτι οὐδὲ ἐκεῖνος ὁ παραλαβὼν εὑρεθήσεται πρὶν ἣ παραλαβεῖν ἔχων . οὐκοῦν κατ’ ἐκείνους , οὔτε ὁ Πατὴρ βασιλεὺς ἔμπροσθεν βασιλεὺς ἦν καὶ διῴκει τὰ ἡμέτερα , οὔτε ὁ Υἱὸς φανεῖται μετὰ ταῦτα βασιλεύων . πῶς οὖν περὶ μὲν τοῦ Πατέρος φησὶν αὐτός · “ ὁ Πατήρ μου ἕως “ ἄρτι ἐργάζεται , κἀγὼ ἐργάζομαι . περὶ δὲ αὐτοῦ Δανιὴλ , “ ὅτι “ ἡ βασιλεία αὐτοῦ βασιλεία αἰώνιος , ἥτις οὐ παρελεύσεται . ” εἶδες πόσα ἄτοπα τίκτεται καὶ μαχόμενα ταῖς γραφαῖς , ὅτ’ ἃν ἀνθρωπίνως ἐκλαμβάνῃ τις τὰ λεγόμενα . ποῖαν δὲ καἰ ἀρχὴν ἄρα ἐνταῦθα φησὶ καταργεῖν · τὴν τῶν Ἀγγέλων ; ἄπαγε , ἀλλὰ τὴν τῶν πιστῶν ; οὐδὲ τοῦτο · ἀλλὰ ποιᾶν ; τὴν τῶν δαιμόνων , περὶ ἧς φησὶν , “ οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα , ἀλλὰ “ πρὸς τὰς ἀρχὰς , πρὸς τὰς ἐξουσίας , πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας “ τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου . ” νῦν μὲν γὰρ οὐδέπω κατήργηνται τέλεον · ἐνεργοῦσι γὰρ πολλαχοῦ . τότε δὲ παύσονται . “ δεῖ γὰρ “ αὐτὸν βασιλεύειν , ἄχρις οὗ ἃν θῇ πάντας τοὺς ἐχθροὺς ὑπὸ “ τοὺς πόδας αὐτοῦ . ” Πάλιν ἐντεῦθεν ἕτερον ἄτοπον τίκτεται , ἃν μὴ καὶ τοῦτο θεοπρεπῶς ἐκλάβωμεν . τὸ γὰρ “ ἄχρι ” τέλους ἐστὶ καὶ διορισμοῦ . ἐπὶ δὲ Θεοῦ , τοῦτο οὐκ ἔστιν . “ ἔσχατος ἐχθρὸς καταργεῖται ὁ θάνα - “ τος · ” πῶς ἔσχατος ; μετὰ πάντας , μετὰ τὸν διάβολον , μετὰ τὰ ἄλλα πάντα . καὶ γὰρ ἐν ἀρχῇ ἔσχατος εἰσῆλθεν · πρότερον γὰρ ἡ συμβουλὴ τοῦ διαβόλου καὶ ἡ παρακοή · καὶ τότε ὁ θάνατος . τῇ μὲν οὖν δυνάμει καὶ νῦν κατήργηται , τῇ δὲ ἐνεργείᾳ τότε . Οἰκοτμενίου . Ὅμοιον φησὶν ὁ Δαβίδ , “ καὶ ἐν τῆ σκία “ τῶν πτερύγων σοῦ ἐλπιῶ , ἕως οὗ παρέλθῃ ἡ ἀνομία · ” τότε γὰρ παρέρχεται , ὅτ’ ἃν αἱ ἀρχαὶ καὶ αἱ ἐξουσίαι καταργηθῶσιν , καὶ ἀνενέργητοι μένωσιν · Κυτίλλου . Ἐν βίβλῳ τετάρτῳ τῶν κατὰ Ἰουλιανοῦ πρὸς αὐτὸ τὸ πέρας , οὕτω φησὶν , “ ὅτ’ ἃν παραδῷ τὴν βασιλείαν , ” τοῦτ’ ἔστιν ἐλευθέραν ὡς ὑπὸ τυράννου διηρπασμένην , ἐξελὼν καὶ προσάγων τῷ ἰδίῳ γεννήτορι . Γρητορίου . Οὐ τέλος ἐπιτιθεὶς τῇ βασιλείᾳ εἶπεν τὸ “ ἄχρις · ” ἀλλὰ ἀξιόπιστον ποιῶν τὸ εἰρημένον καὶ θαρρεῖν παρασκευάζων · ὡσανεὶ ἔλεγεν , μὴ ἐπειδὴ ἤκουσας , ὧ οὗτος , ὅτι καταργήσει πᾶσαν ἀρχὴν καὶ ἐξουσίαν καὶ αὐτὸν τὸν θάνατον , φοβηθῇς , ὡς ἀτονοῦντος αὐτοῦ · ἕως γὰρ ἃν πάντα ποιήσῃ , βασιλεύει · οὐ τοῦτο λέγων ὅτι μετὰ τὸ ποιῆσαι , οὐ βασιλεύει · ἀλλ’ ἐκεῖνο δεικνὺς ὅτι κἂν μὴ νῦν γένηται , παντὸς ἔσται · κρατεῖ γὰρ αὐτοῦ ἡ βασιλεία καὶ οὐκ ἀτονεῖ , ἄχρι πάντα κατορθώσει · ἡ δὲ κρατοῦσα ἄχρι οὗ κατορθωθῇ πάντα . πολλῷ μᾶλλον μετὰ τὸ κατορθωθῆναι κρατήσει · “ καὶ τῆς βασιλείας γὰρ αὐτοῦ ” φησὶν “ οὐκ ἔσται “ τέλος . ” Φωτίου . Παραδίδωσιν , οὐκ αὐτὸς στερούμενος . ἀνόητον γὰρ λίαν ὑπονοεῖν ὡς στασιάζουσαν μὲν εἶχεν , ἀπαλλάξας δὲ πόνοις ἰδίοις , ταύτης ἐστερήθη · ἀλλὰ παραδίδωσιν , οἱονεὶ κοινωνὸν ποιεῖται τὸν Πατέρα τοῦ ἰδίου κατορθώματος · κοινὰ γὰρ ἅπαντα τὰ τῆς τριάδος . εἰ γὰρ καὶ ὁ Υἱὸς σεσάρκωται · ἀλλ’ εὐδοκίᾳ τοῦ Πατέρος , καὶ συνεργίᾳ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος · οὐκοῦν κοινὰ καὶ ἃ σαρκωθεὶς ὁ Υἱὸς καὶ σταυρωθεὶς καὶ ἀναστὰς εἰργάσατο κατορθώματα . καλῶς οὖν φησὶν , τὴν βασιλείαν παραδίδωσιν , τοῦτ’ ἔστιν κοινοποιεῖται καὶ εὐφραίνει τῷ κατορθώματι . ὥσπερ γὰρ ὁ Υἱὸς παραλαβὼν αὐτὴν στασιάζουσαν , οὐκ ἀφείλετο αὐτὴν τοῦ Πατέρος · οὕτω νῦν παραδιδοὺς , οὐδ’ αὐτὸς ἀφαιρεθήσεται αὐτῆς . παραδίδωσι δὲ , εἴποι τις ἃν , οὐκ ἔξω σκοποῦ , καὶ οὐκ ἐφ’ ᾧ μὴ ταλαιπωρεῖσθαι περὶ αὐτήν · καὶ ἐφ’ ᾧ μήτε συμμαχεῖν , μήτε τροποῦσθαι , μήτε ἄλλο τι ποιεῖν , ὧν τὰ μὲν πρὸ τοῦ πάθους , τὰ δὲ καὶ μετὰ τὴν ἀνάστασιν , ὡς Υἱὸς Θεοῦ καὶ ἄνθρωπος γεγονὼς εἰς ἡμᾶς ἐπεδείξατο . παραδίδωσιν οὖν , ὡς ἔφημεν , οὐκ ἐφ’ ᾧ μὴ ἔχειν , ἀλλ’ ἐφ’ ᾧ μηκέτι τῶν εἰρημένων τι περὶ αὐτὴν ἐπιτελεῖν · ἐπεὶ καὶ παρείληφεν οὐκ ἐφ’ ᾧ ἔχειν · εἶχεν γὰρ ὥσπερ ὁ Πατήρ · ἀλλ’ ἐφ’ ᾧ πόνοις ἰδίοις στάσεως αὐτὴν καὶ τυραννίδος ἀπαλλάξει . Τοῦ Αὐτοῦ . “ τὴν βασιλείαν τῷ Θεῷ καὶ Πατέρι · ” εἶχεν ἀεὶ ὁ Πατὴρ τὴν τῶν ἀνθρώπων βασιλείαν , καὶ μὴν τῶν Ἀγγέλων · ἀλλὰ τὴν μὲν τῶν Ἀγγέλων ἀστασίαστον · τὴν δὲ τῶν ἀνθρώπων στασιάζουσαν , καὶ πάθεσιν αἰχμαλωτιζομένην , καὶ δαιμόνων ἐπηρείαις τυραννουμένην . ἀλλ’ ὁ Υἱὸς διὰ τοῦ οἰκείου πάθους , ὃ ἐν σαρκὶ γεγονὼς , ἀνεδέξατο · πᾶσαν ἐσάθρωσεν τυραννίδα καὶ ἀσθενεστάτην εἰργάσατο , καὶ τὸ αἰχμάλωτ’ ἵζον ἐταπείνωσεν καὶ ᾐχμαλώτισεν · ὅμως τῶν ἐν βίῳ καθαραθυμούντων ἀνθρώπων ὥσπερ σπινθῆρες τινὲς τῆς κακίας διὰ τῆς ἡμῶν ἀμελείας ἀνάπτουσιν καὶ ἀναφλέγονται · μετὰ δὲ τὸ τέλος , τῶν μὲν παθῶν πεπαυμένων , τῶν δὲ δαιμόνων κολαζομένων , καὶ τῶν δικαίων ἀνενοχλήτων ἐν παραδείσῳ διαιτωμένων , παραδίδωσιν ὁ Υἱὸς τῷ Πατέρι τὴν βασιλείαν , ὡς κατορθώσας καθαρὰν τυραννίδος καὶ ἀστασίαστον , “ δεῖ “ γὰρ αὐτὸν βασιλεύειν , ” τὸ βασιλεύειν ἐνταῦθα οὐχ ἁπλῶς · ἀλλ’ οἷον δεῖ αὐτὸν τὰ τοῦ βασιλεύοντος ποιεῖν · τοῦτ’ ἐστι πολεμεῖν τοὺς ἐχθροὺς , συμμαχεῖν τοῖς ἰδίοις . τοὺς μὲν τροποῦσθαι , τοὺς δὲ ῥύεσθαι · “ ἆχρις οὑ ἃν θῇ καὶ ἑξῆς . μετὰ γὰρ ταῦτα , οὐδενὸς τῶν εἰρημένων χρεία . ἀστασίαστος γὰρ λοιπὸν ἡ βασιλεία . Πάντα γὰρ ὑπέταξεν ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ · ὅταν δὲ εἴπῃ ὅτι πάντα ὑποτέτακται , δῆλον ὅτι ἐκτὸς τοῦ ὑποτάξαντος αὐτῷ τὰ πάντα · ὅταν δὲ ὑποταγῇ αὐτῷ τὰ πάντα , τότε καὶ αὐτὸς ὁ Υἱὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αὐτῷ τὰ πάντα , ἵνα ᾖ ὁ Θεὸς τὰ πάντα ἐν πᾶσιν . Ἰωάλλου . Καὶ γὰρ ἔμπροσθεν οὐκ αὐτὸν τὸν Πατέρα εἰναι τὸν ὑποτάξαντα , ἀλλ’ αὐτὸν καταργοῦντα . καὶ ὅτ’ ἃν γὰρ καταργήσῃ , φησὶν , πᾶσαν ἀρχὴν καὶ ἐξουσίαν . καὶ πάλιν · “ δεῖ “ γὰρ αὐτὸν βασιλεύειν , ἄχρις οὗ ἃν θῇ πάντας τοὺς ἐχθροὺς ὑπὸ “ τοὺς πόδας αὐτοῦ . ” πῶς οὖν ἐνταῦθα τὸν Πατέρα φησίν ; καὶ οὐ τοῦτο μόνον ἐστὶ τὸ δοκοῦν ἄπορον εἶναι · ἀλλ’ ὅτι τι καὶ δέδοικε δέος σφόδρα ἄτοπον , καὶ κέχρηται ἐπὶ διορθώσει λέγων , “ ἐκτὸς τοῦ ὑποτάξαντος αὐτῶ τὰ πάντα , ” ὥς τινων ὑποπτευόντων μή ποτε καὶ ὁ Πατὴρ ὑποταγῇ τῷ Υἱῷ · οὗ τί γένοιτ’ ἃν ἀλογώτερον ; ἀλλ’ ὅμως αὐτὸ δέδοικεν . τί οὖν ἐστι ; καὶ γὰρ πολλὰ τὰ ζητήματα ἐφ’ ἑξῆς κεῖται · ἀλλὰ συντείνατέ μοι τὴν διάνοιαν . καὶ γὰρ ἀναγκαῖον ὑμῖν πρῶτον Παύλου τὸν σκοπὸν εἰπεῖν καὶ τὴν γνώμην , ἣν πανταχοῦ τις ἃν εὕροι διαλάμπουσαν · καὶ τότε τὴν λύσιν ἐπαγαγεῖν · καὶ γὰρ καὶ τοῦτο πρὸς τὴν λύσιν ἡμῖν συντελεῖ . τίς οὖν ἡ Παύλου γνώμη , καὶ τι τὸ ἔθος ; ἄλλως ὅτε περὶ τῆς θεότητος διαλέγεται μόνης φθέγγεται · καὶ ἑτέρως ὅτ’ ἃν εἰς τὸν τῆς οἰκονομίας ἐμπέσῃ λόγον . ὅτ’ ἃν γὰρ ἐπιλάβηται τῆς σαρκὸς , ἀδεῶς ἅπαντα λέγει λοιπὸν ταπεινά · θαρρῶν ὡς οὔσης τῆς δεξομένης τὰ λεγόμενα . Εἴδωμεν τοίνυν καὶ ἐνταῦθα πότερον περὶ γυμνῆς τῆς θεότητος ὁ λόγος αὐτῷ , ἢ μετὰ τῆς οἰκονομίας ἀποφαίνεται περὶ αὐτοῦ ταῦτα ἅπερ φησίν · μᾶλλον δὲ πρότερον δείξομεν ποῦ τοῦτο ὅπερ εἶπεν ἐποίησεν , Φιλιππησίοις γράφων φησὶν , “ ὃς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρ - “ χῶν , οὐχ ἁρπαργμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ · ἀλλ’ ἑαυτὸν “ ἐκένωσεν , μορφὴν δούλου λαβών · ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενό - “ μένος , καὶ σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος , ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν , “ ὑπήκοος γενόμενος μέχρι θανάτου , θανάτου δὲ σταυροῦ . διὸ καὶ “ ὁ Θεὸς αὐτὸν ὑπερύψωσεν · ” εἶδες πῶς ὅτε μὲν περὶ τῆς θεότητος διελέγετο μόνης , τὰ μεγάλα ἐκεῖνα εἴρηκεν , τὸ ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχειν , καὶ τὸ εἶναι ἴσα τῳ γεγεννηκότι καὶ αὐτῷ τὸ πὰν ανατιθησιν . ἐπειδὴ δὲ ἔδειξέν σοι αὐτὸν σαρκωθέντα , κατεβίβασε πάλιν τὸν λόγον . εἰ γὰρ μὴ ταῦτα οὕτως διέλοις , πολλὴ ἡ μάχη τῶν εἰρημένων . καὶ γὰρ εἰ ἴσα Θεῷ ἦν , πῶς τὸν ἴσον ἑαυτῷ ὑπερύψωσεν ; εἰ ἐν μορφῇ Θεοῦ ἦν , πῶς ἐχαρίσατο αὐτῷ ὄνομα ; ὁ γὰρ χαριζόμενος τῷ μὴ ἔχοντι χαρίζεται · καὶ ὁ ὑψῶν , τὸν ἔμπροσθεν ταπεινὸν ὄντα ὑψοῖ . εὑρεθήσεται ἄρα ἀτελὴς ὣν καὶ ἐνδεῶς ἔχων πρὶν ἢ λαβεῖν τὸ ὕψος καὶ τὸ ὄνομα . καὶ μυρία ἕτερα λήμματα ἐντεῦθεν ἕψεται ἄτοπα · ἀλλ’ ἐὰν τὴν οἰκονομίαν προσθῇς , οὐχ ἁμαρτήσεις ταῦτα λέγων . ταῦτα δὴ καὶ ἐνταῦθα λογίζου , καὶ μετὰ τῆς γνώμης ταύτης ἐκδέχου τὰ εἰρημένα . μετὰ δὲ τούτων , καὶ ἑτέρας αἰτίας ἐροῦμεν τοῦ οὕτως συγκεῖσθαι ταυτηνὶ τὴν περικοπὴν τῆς γραφῆς . τέως δὲ ἐκεῖνο ἀναγκαῖον εἰπεῖν , ὅτι καὶ περὶ ἀναστάσεως ὁ λόγος ἦν τῷ Παύλῳ · πράγματος ἀδυνάτου δοκοῦντος εἶναι καὶ σφόδρα ἀπιστουμένου · καὶ πρὸς Κορινθίους ἐπέστελλεν , ἔνθα πλείους οἱ φιλόσοφοι οἱ τὰ τοιαῦτα κωμῳδοῦντες ἀεί . καὶ γὰρ ἐν τοῖς ἄλλοις ἀλλήλοις συρρηγνύμενοι , ἐν τούτῳ πάντες ἅτε ἐξ ἑνὸς στόματος συνέπνευσαν , δογματίζοντες μὴ εἶναι ἀνάστασιν . ἀγωνιζόμενος τοίνυν ὑπὲρ τῆς τοιαύτης ὑποθέσεως οὕτως ἀπιστουμένης , καὶ διὰ τὴν πρόληψιν τὴν γεγενημένην , καὶ διὰ τὴν τοῦ πράγματος δυσκολίαν · καὶ βουλόμενος κατασκεύασαι αὐτὸ δυνατὸν , πρῶτον ἐκ τῆς ἀναστάσεως τοῦ πρώτου τοῦτο ἐργάζεται · καὶ ἀποδείξας αὐτὴν κα ἄπο τῶν προφήτων , καὶ ἄπο τῶν ἑωρακότων , καὶ ἄπο τῶν πιστευσάντων , ἐπειδὴ ἔλαβεν ὡμολογημένην τὴν εἰς ἄτοπον ἀπαγωτγὴν , καὶ τὴν τῶν ἀνθρώπων κατασκευάζει λοιπόν . Εἰ γὰρ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται , φησὶν , οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται · εἶτα συνεχῶς ταῦτα ἀντιστρέψας ἐν τοῖς ἔμπροσθεν , ἑτέρως πάλιν ἐπιχειρεῖ · ἀπαρχὴν αὐτὸν καλῶν , καὶ δεικνὺς καταργοῦντα πᾶσαν ἀρχὴν καὶ ἐξουσίαν καὶ δύναμιν καὶ θάνατον ἔσχατον · πῶς οὖν καταργηθείη , φησὶν , ἐὰν μὴ πρότερον ἅπερ εἶχεν ἀποβάλῃ σώματα ; ἐπειδὴ καὶ μεγάλα περὶ τοῦ μονογενοῦς ἐφθέγξατο , ὅτι παραδίδωσι τὴν βασιλείαν , τοῦτ’ ἐστιν , ὅτι αὐτὸς ἀνύει ταῦτα , καὶ αὐτὸς τὸν πόλεμον νικᾷ , καὶ πάντα τίθησιν ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ , ἐπήγαγεν , τὴν ἀπιστίαν τῶν πολλῶν διορθούμενος , “ δεῖ “ γὰρ αὐτὸν βασιλεύειν , ἄχρις οὗ ἂν θῇ πάντας τοὺς ἐχθροὺς “ ὑπὸ πόδας αὐτοῦ . ” οὐ τέλος ἐπιτιθεὶς τῆ βασιλείᾳ τὸ ἄχρις , ἀλλ’ ἀξιόπιστον ποιῶν τὸ εἰρημένον , καὶ θαρρεῖν παρασκευάζων . μὴ γὰρ ἐπειδὴ ἤκουσας , φησὶν , ὅτι καταργήσει πᾶσαν ἀρχὴν καὶ ἐξουσίαν καὶ δύναμιν , καὶ τὸν διάβολον καὶ τὰς τῶν δαιμόνων φάλαγγας τὰς τοσαύτας , καὶ τῶν ἀπίστων τὰ πλήθη , καὶ τοῦ θανάτου τὴν τυραννίδα , καὶ τὰ κακὰ ἅπαντα , φοβηθῇς ὡς ἀτονοῦντος αὐτοῦ . ἕως γὰρ ἂν ποιήσει ταῦτα πάντα , δεῖ βασιλεύειν αὐτόν . οὐ τοῦτο λέγων , ὅτι μετὰ τὸ ποιῆσαι οὐ βασιλεύει , ἀλλ’ ἐκεῖνο κατασκευάζων ὅτι καὶ μὴ νῦν γένηται , πάντως ἔσται · οὐ γὰρ διακόπτεται αὐτοῦ ἡ βασιλεία · κρατεῖ γὰρ καὶ ἰσχύει καὶ μένει , ἕως ἃν πάντα κατορθώσῃ . τοῦτο δὲ τὸ ἔθος καὶ ἐν τῇ παλαιᾷ εὕροι τις ἄν · ὡς ὅτ’ ἂν λέγῃ , “ τὸ δὲ ῥῆμα τοῦ Κυρίου “ μένει εἰς τὸν αἰῶνα . καὶ σὺ δὲ ὁ αὐτὸς εἶ , καὶ τὰ ἔτη σου οὐκ “ ἐκλείψουσι . ” ταῦτα δὲ λέγει ὁ προφήτης καὶ τὰ τοιαῦτα , ἐπειδὰν περὶ πραγμάτων διηγῆται μακρῷ χρόνῳ κατορθουμένων · τὴν δειλίαν τῶν παχυτέρων ἀκροατῶν ἐκβάλλων . ὅτι δὲ τὸ “ ἄχρι ” ἐπὶ Θεοῦ λεγόμενον καὶ ἕως οὐκ ἔστι τέλους , ἄκουσον τί φησιν , “ ἀπὸ τοῦ αἰῶνος καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος σὺ εἶ · ” καὶ πάλιν , “ ἐγώ εἰμι , ἐγώ εἰμι καὶ ἕως ἃν καταγηράσητε , ἐγώ εἰμι . διὰ δὴ τοῦτο καὶ ἔσχατον τίθησι τὸν θάνατον , ἵν ἀπὸ τῆς τῶν ἄλλων νίκης , καὶ τοῦτο εὐπαράδεκτον γένηται τῷ διαπιστοῦντι · ὅτ’ ἂν γὰρ τὸν διάβολον ἕλῃ τὸν εἰσαγαγόντα τὸν θάνατον , πολλῷ μᾶλλον τὸ ἔργον τὸ ἐκείνου καταλύσει . Ἐπεὶ οὖν πάντα αὐτῷ ἀνατέθεικε τὸ καταργεῖν τὰς ἀρχὰς , τὰς ἐξουσίας , τὸ κατορθῶσαι τὴν βασιλείαν , λέγω δὴ τῶν πιστῶν τὴν σωτηρίαν , τὴν τῆς οἰκουμένης εἰρήνην , τὴν τῶν κακῶν ἀναίρεσιν · τοῦτο γάρ ἐστι τὴν βασιλείαν κατορθῶσαι , τὸ καταλῦσαι τὸν θάνατον . καὶ ἐπεὶ οὐκ εἶπεν ὅτι ὁ Πατὴρ δι’ αὐτοῦ , ἀλλ’ αὐτὸς καταργήσει ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ , καὶ οὐδαμοῦ τοῦ γεγεννηκότος ἐμνημόνευσεν , ἐφοβήθη λοιπὸν μὴ διὰ τοῦτο δόξῃ παρά τισι τῶν ἀλογωτέρων , ἣ μείζων εἶναι τοῦ τέος ὁ Υἱὸς , ἣ ἑτέρα τις ἀρχὴ ἀγέννητος . καὶ διὰ τοῦτο ἡρέμα ἀσφαλιζόμενος , παραμυθεῖται τὸν ὄγκον τῶν εἰρημένων , λέγων , “ πάντα γὰρ ὑπέταξεν ὑπὸ τοὺς “ πόδας αὐτοῦ · ” πάλιν τῷ Πατέρι τὰ κατορθώματα ἀνατιθεὶς , οὐχ ὡς ἀτονοῦντος τοῦ παιδὸς , πῶς γὰρ ᾧ τοσαῦτα ἐμαρτύρησεν ἔμπροσθεν , καὶ πάντα ἀνέθηκε τὰ εἰρημένα ; ἀλλὰ διὰ τὴν αἰτίαν ἣν εἶπον , καὶ ἵνα δείξη κοινὰ Πατέρος καὶ Υἱοῦ τὰ ὑπὲρ ἡμῶν γενόμενα ἀπάντα · Ὅτι γὰρ αὐτὸς αὐτῷ ἤρκεσεν εἰς τὸ ὑποτάξαι ἑαυτῷ τὰ πάντα , ἄκουσας πάλιν Παύλου λέγοντος , “ ὃς μετασχηματίσει τὸ σῶμα “ τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν , εἰς τὸ γενέσθαι σύμμορφον τῷ σώματι “ τῆς δόξης αὐτοῦ , κατὰ τὴν ἐνέργειαν τοῦ δύνασθαι αὐτὸν ὑπο - “ τάξαι αὐτῷ τὰ πάντα . ” εἶτα καὶ ἐπιδιορθώσει κέχρηται λέγων , ὅτ’ ἃν δὲ εἴ , ὅτι πάντα ὑποτέτακται , δῆλον ὅτι ἐκτὸς τοῦ “ ὑποτάξαντος αὐτῷ τὰ πάντα · ” οὐ μικρὰν κἀντεῦθεν τῷ μονογενεῖ μαρτυρῶν δόξαν . εἰ γὰρ ἐλάττων εἴη καὶ πολὺ καταδεέστερος , οὐκ ἃν τοῦτο ἐφοβήθη ποτὲ τὸ δέος · καὶ οὐδὲ τούτῳ ἀρκεῖται , ἀλλὰ καὶ ἕτερον προστίθησι λέγων , ἵνα γὰρ μή τις ὑποπτεύῃ καὶ λέγῃ , τί γὰρ εἰ καὶ μὴ ὑποτέτακται ὁ Πατήρ ; οὐδὲν τοῦτο κωλύει ἰσχυρότερον εἶναι τὸν Υἱόν · δείσας τὴν ἀσεβῆ ταύτην ὑπόνοιαν · ἐπειδὴ ἐκεῖνο οὐκ ἤρκει καὶ τοῦτο δεῖξαι , προσέθηκεν ἐκ περιου - σίας πολλῆς , “ ὅτ᾿ ἂν δὲ ὑποταγῇ αὐτῷ τὰ πάντα , τότε καὶ “ αὐτὸς ὁ Υἱὸς ὑποταγήσεται , ” τὴν πολλὴν πρὸς τὸν Πατέρα ὁμόνοιαν δεικνύς · καὶ ὅτι οὗτος ἀρχὴ πάντων ἀγαθῶν καὶ αἰτία πρώτη , ὁ τὸν τοσαῦτα δυνάμενον καὶ κατορθοῦντα γεγεννηκώς . εἰ δὲ πλέον εἴρηκεν ἣ ἀπῄτει τοῦ πράγματος ἣ ὑπόθεσις , μὴ θανμάσῃς · τὸν γὰρ διδάσκαλον τὸν αὐτοῦ μιμούμενος , τοῦτο ποιεῖ . καὶ γὰρ αὐτὸς ὁμόνοιαν δεῖξαι βουλόμενος πρὸς τὸν γεγεννηκότα , καὶ ὅτι οὐ παρὰ γνώμην αὐτοῦ ἀφίηται , τοσοῦτον καταβαίνει · οὐχ ὅσον ἀπῄτει τῆς ὁμονοίας ἡ ἀπόδειξις , ἀλλ’ ὅσον ἔδει τῶν παρόντων ἡ ἀσθένεια . εὔχεται γὰρ τῷ γεγεννηκότι δι’ οὐδὲν ἕτερον , ἣ διὰ τοῦτο · καὶ τὴν αἰτίαν τιθεὶς , φησὶν , “ ἵνα πιστεύσωσιν ὅτι “ σύ με ἀπέστειλας . ” Τοῦτον οὖν μιμούμενος καὶ ἐνταῦθα ἐκ περιουσίας τῇ λέξει κέχρηται · οὐχ ἵνα δουλείαν κατηναγκασμένην ὑποπτεύσῃς , ἄπαγε · ἀλλ’ ἵνα τὰ ἄτοπα ἐκεῖνα δόγματα ἐκ περιουσίας ἐκβάλῃ . καὶ γὰρ ὅτ᾿ ἃν βουληταί τι πρόρριζον ἀνασπάσαι , πολλῇ κέχρηται τῇ περιουσίᾳ . οὕτω γοῦν περὶ γυναικὸς πιστῆς λέγων καὶ ἀνδρὸς ἀπίστου ὁμιλούντων ἀλλήλοις νόμῳ γάμου · ἵνα μὴ νομίσῃ ἡ γυνὴ μολύνεσθαι ἀπὸ τῆς μίξεως καὶ τῶν περιπλοκῶν τῶν πρὸς τὸν ἄπιστον , οὐκ εἶπεν ὅτι οὐκ ἔστιν ἀκάθαρτος ἡ γυνὴ , ἢ ὅτι οὐδὲν βλάπτεται παρὰ τοῦ ἀπίστου , ἀλλ’ ὃ πολλῷ πλέον ἦν , ὅτι καὶ ὁ ἄπιστος ἡγίασται δι’ αὐτῆς . οὐ τοῦτο βουλόμενος δεῖξαι ὅτι ὁ Ἕλλην ἅγιος ἐγένετο ἐξ ἐκείνης , ἀλλὰ τῇ ὑπερβολῇ τοῦ ῥήματος τὸν φόβον αὐτῆς ἐκλῦσαι σπεύδων · οὕτω καὶ ἐνταῦθα τῇ περιουσίᾳ τῆς λέξεως τὸ ἀσεβὲς ἐκεῖνο δόγμα ἀνελεῖν ἐσπουδακὼς , εἶπεν ὅπερ εἴρηκεν . ὥσπερ γὰρ ἀσθενῆ τὸν Υἱὸν ὑποπτεύειν , τῆς ἐσχάτης παρανομίας ἐστί · διόπερ αὐτὸ διορθοῦται λέγων , ὅτι πάντας τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ θήσει ὕπο τοὺς πόδας αὐτοῦ οὐτῶ τοῦτο πάλιν ἀσεβέστερον τὸ ἐλάττονα νομίζειν τὸν Πατέρα . διὸ καὶ αὐτὸ μετὰ πολλῆς ἀναιρεῖ τῆς ὑπερβολῆς . καὶ ὅρα πῶς αὐτὸ τίθησιν · οὐ γὰρ εἶπεν ἐκτὸς τοῦ ὑποτάξαντος ἁπλῶς , ἀλλὰ δῆλον ὅτι εἰ γὰρ καὶ ὁμολογῆται φησιν , ἀλλ’ ὅμως ἀσφαλίζομαι . Καὶ ἵνα μάθῃς ὅτι αὕτη ἐστὶν ἡ αἰτία τῶν εἰρημένων , ἐκεῖνο ἄν σε ἐροίμην . ἄρα προσθήκη γίνεται τότε ὑποταγῆς τῷ Υἱῷ ; καὶ πῶς οὐκ ἄτοπον καὶ Θεοῦ ἀνάξιον ; ἡ γὰρ μεγίστη ὑποταγὴ ἡ ὑπακοὴ αὕτη , τὸν Θεὸν ὄντα δούλου μορφὴν λαβεῖν · πῶς οὖν τότε ὑποταγήσεται ; ὁρᾷς ὅτι τὴν ἄτοπον ὑποψίαν ἀναιρῶν τοῦτο τέθεικεν ; καὶ τοῦτο δὲ μετὰ τῆς προσηκούσης ὑπονοίας · ὡς γὰρ Υἱῷ προσῆκεν καὶ Θεῷ , οὕτως ὑπακούει · οὐκ ἀνθρωπίνως , ἀλλ’ ἐλευθεριάζων καὶ ἐξουσίαν πᾶσαν ἔχων · ἐπεὶ πῶς σύνθρονος ; πῶς ὡς ὁ Πατὴρ ἐγείρει , οὕτω καὶ αὐτὸς οὓς θέλει ; πῶς τὰ τοῦ Πατέρος αὐτῷ πάντα , καὶ τὰ αὐτοῦ τοῦ Πατέρος ; ταῦτα γὰρ ἐξουσίαν ἀπηκριβωμένην πρὸς τὸν γεγεννηκότα ἡμῖν ἐνδείκνυται . Τί δ δέ ἐστιν , “ ὅτ’ ἂν παραδῶ τὴν βασιλείαν ; ” βασιλείας Θεοῦ δύο οἶδεν ἡ γραφή · τὴν μὲν κατ’ οἰκείωσιν , τὴν δὲ κατὰ δημιουργίαν . βασιλεύει μὲν γὰρ ἁπάντων , καὶ Ἑλλήνων καὶ Ἰουδαίων , καὶ δαιμόνων τῶν ἀντιτεταγμένων κατὰ τὸν τῆς δημιουργίας λόγον . βασιλεύει δὲ τῶν πιστῶν καὶ ἑκόντων καὶ ὑποτεταγμένων κατὰ τὸν τῆς οἰκειώσεως . αὕτη ἡ βασιλεία · καὶ ἀρχὴν λέγεται ἔχειν · περὶ γὰρ ταύτης φησὶν καὶ ἐν τῷ δευτέρῳ ψαλμῷ · “ αἴτη - “ ’σαι παρ’ ἐμοῦ , καὶ δώσω σοι ἔθνη τὴν κληρονομίαν σου . ” περὶ ταύτης καὶ αὐτὸς εἴρηκεν τοῖς μαθηταῖς · “ ἐδόθη μοι ἐξουσία “ παρὰ τοῦ Πατέρος μου · ” τῷ γεγεννηκότι πάντα ἀνατιθείς · οὐχ ὡς αὐτὸς οὐκ ἀρκῶν , ἀλλὰ δεικνὺς ὅτι Υἱός ἐστι καὶ οὐκ ἀγέννητος . ταύτην οὖν παραδίδωσι , τοῦτ’ ἐστιν κατορθοῖ . τί δή ποτ’ οὖν περὶ τοῦ Πνεύματος , φησὶν , οὐδὲν εἴρηκεν ; ὅτι οὐ περὶ τούτου ὁ λόγος αὐτῷ ἦν νῦν · οὐδὲ ὁμοῦ πάντα συγχεῖ . ἐπεὶ καὶ ὅτ’ ἃν λέγει “ εἷς Θεὸς ὁ Πατὴρ , καὶ εἷς Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς , ” οὐ πάντως ἀφεὶς εἶναι τὸ Πνεῦμα , διὰ τοῦτο σιγᾷ · ἀλλ’ ἐπειδὴ τέως οὐ κατήπειγεν τοῦτο εἰπεῖν . οἰδεν γὰρ καὶ τοῦ Πνεύματος μεμνήσθαι μόνου · καὶ οὐ διὰ τοῦτο τὸν Υἱὸν ἐκβαλοῦμεν . οἶδεν καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Πνεύματος μόνου · καὶ οὐ διὰ τοῦτο τὸν Πατέρα ἀθετήσομεν . Τί δέ ἐστιν , ἴνα ἢ ὁ Θεὸς τὰ πάντα ἐν πᾶσιν ; ” ἴνα ἅπαντα εἰς αὐτὸν ἀνηρτημένα ᾖ . ἵνα μὴ δύο τις ἀρχὰς ἀνάρχους ὑπο - πτεύῃ , μὴ δὲ ἑτέραν βασιλείαν ἀπεσχισμένην . ἵνα μηδὲν αὐτοῦ ἀπηλλοτριωμένον ᾖ · ὅτ’ ἃν γὰρ οἱ μὲν ἐχθροὶ ὑπὸ τοὺς πόδας ὦσι κείμενοι τοῦ παιδός · ὁ δὲ ἔχων αὐτοὺς ὑπὸ πόδας ἐρριμμένους , μὴ στασιάζῃ πρὸς τὸν γεγεννηκότα · ἀλλ’ ὁμονοεῖ μετὰ πολλῆς τῆς ἀκριβείας , αὐτὸς ἔσται τὰ πάντα ἐν πᾶσιν . τινὲς δὲ καὶ τῆς κακίας τὴν ἀναίρεσιν δηλοῦντα τοῦτό φασιν αὐτὸν εἰρηκέναι . ὣς παντὸς εἴκοντος λοιπὸν , καὶ οὐδενὸς ἀνθισταμένου , οὐδὲ πονηροευομένου · ὅτ’ ἃν ἁμαρτία μὴ ᾖ , εὔδηλον ὅτι ὁ Θεὸς ἔσται τὰ πάντα ἐν πᾶσιν . Θεοδωρίτου . Ὅπερ ἐνταῦθα ἐπὶ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατέρος εἴρηκεν ὁ θεῖος Ἀπόστολος , ἀλλαχοῦ ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ τέθεικεν . λέγει δὲ οὕτως , “ ὅπου οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος καὶ Ἕλλην , περιτομὴ καὶ “ ἀκροβυστία , βάρβαρος καὶ Σκύθης · ἀλλὰ τὰ πάντα καὶ ἐν “ πᾶσι Χριστός · ” οὐκ ἂν δὲ τὰ ἁρμόττοντα τῷ Πατέρι προσήρμοσε τῷ Υἱῷ , εἰ μὴ τὸ ὁμότιμον αὐτῶν παρὰ τῆς θείας χάριτος ἐδιδάχθη . Ἰωάννου Εἰ δὲ μὴ ἀνίσταται τὰ σώματα , πῶς ταῦτα ἀληθῆ ; ὁ γὰρ χαλεπώτατος ἐχθρὸς θάνατος μένει , ἁνύσας ὅπερ ἠθέλησεν ; οὐχὶ φησὶν , οὐδὲ γὰρ ἁμαρτήσονται λοιπόν . καὶ τι τοῦτο ; οὐδὲ περὶ τοῦ θανάτου τοῦ τῆς ψυχῆς , ἀλλὰ περὶ τοῦ σωματικοῦ διαλέγεται ἐνταῦθα . πῶς οὑν καταργεῖται ; νίκη γὰρ τοῦτό ἐστι τὸ τὰ ἀφαιρεθέντα καὶ κατεχόμενα λαβεῖν · εἰ δὲ μέλλοι κατέχεσθαι ἐν τῇ γῇ τὰ σώματα , ἄρα μενεῖ αὐτοῦ ἡ τυραννίς · τούτων μὲν κατεχομένων , ἑτέρου δὲ οὐκ ὄντος σώματος ἔνθα ἡττηθήσεται · “ τότε καὶ αὐτὸς ὁ Υἱὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αὐτῷ τὰ “ πάντα . ” ὁ Ἀπόστολος φάρμακον κατασκευάζει τῆς Ἑλληνικῆς νόσου , οὐ δόγμα ἐκκλησιαστικὸν εἰσάγει , ἀλλ’ ὑπόνοιαν Ἑλληνικὴν ἐκβάλλει . εἰ δὲ δεῖ ἀπολύτῳ χρησάμενον εἰπεῖν τῷ λόγῳ · ὑποταγὴν λέγει τοῦ Χριστοῦ γιγνομένην τὴν διὰ τῆς Ἐκκλησίας . ὅτ’ ἃν Ἐκκλησία ὑποταγῇ , μηδένα νόθον ἔχουσα μὴ δὲ σπίλον , ἀλλ’ εἰλικρινῆ καὶ ἄνοθον προσφέρουσα τῷ Θεῷ τὴν διάθεσιν , τότ’ αὐτῷ γνησίως ὑποταγήσεται · ὥσπερ γὰρ ὁ Χριστὸς μετὰ τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν καὶ τὴν εἰς οὐρανοὺς ἀνάληψιν , καὶ τὴν ἐκ δεξιῶν καθέδραν ὑπὸ πάσης ἀγγελικῆς δυνάμεως προσκυνούμενος · οὐκ ὣν οὔτε ἐν τοῖς θλιβομένοις , οὔτε ἐν τοῖς διωκομένοις · ἐπειδὴ μεμηνότα τὸν Παῦλον εἶδεν κατὰ τῆς Ἐκκλησίας καὶ πολὺν χέοντα τὸν θυμὸν κατὰ τῶν ἁγίων , φησὶ πρὸς αὐτὸν , “ Σαοὺλ , Σαοὺλ , τί “ με διώκεις ; “ οἰκειοῦται τῆς Ἐκκλησίας τὰ πάθη καὶ τὴν τιμὴν ὁ Χριστός . ἐτίμησας Ἐκκλησίαν , τὸν Χριστὸν ἐτίμησας . ἐδί - ᾦξας Ἐκκλησίαν , εἰ καὶ μὴ τῇ ὄψει ἀλλὰ τῇ προαιρέσει , Χριστὸν ἐδίωξας . Οἰκοτμενίου . Καὶ δίκαιος ὁ φόβος · πρὸς γὰρ ἄνδρας ἀπὸ Ἐλλήνων πιστεύσαντας ἔγραφεν , οἱ δοξάζουσι τὸν Δία ἐπανα - στάντα τῷ οἰκείῳ πατρὶ , ἐξῶσαι αὐτὸν τῆς βασιλείας . δέος οὖν μήτι τοιοῦτον καὶ παρ’ ἡμῖν ὑποπτεύσωσι . πρός τε τὴν Ἑλλήνων μυθολογίαν τε καὶ ἀπάτην εἰρῆσθαι ταῦτα εἰπόντων καὶ φασκόν - φασκόντων πατραλοίας εἶναι θεούς · καὶ ὅτι τῆς Ἐκκλησίας ὑποτασσο - ὑποτασσομένης , αὐτὸς λέγεται ὑποτάττεσθαι , οἰκειούμενος τῆς Bκκλησίας τοὺς διωγμοὺς καὶ τὰ πάθη καὶ τὴν ὑποταγήν . Οἰκουμενίου . Οἰκειοποιεῖται γὰρ τοῦ Υἱοῦ , ὡς Πατὴρ , καὶ πᾶν ὅπερ δύναται ὁ Υἱὸς , τοῦτο εἰς τὸν Πατέρα ἀνάγεται . αὐτὸς γὰρ αὐτῷ αἴτιος τοῦ δύνασθαι ὁ γεννήσας αὐτὸν ἀχρόνως . Φωτίου . i ὅτε καὶ αὐτὸς ὁ Υ ἰὸς ὑποταγήσεται τοῦτ’ ἔστιν τότε δείκνυται ἀληθῶς καὶ θεοπρεπῶς ὑποτεταγμένος , ὅτι ἐπλήρωσε τὸ πνευματικὸν βούλημα , παραστήσας τὴν βασιλείαν πάσης στά - σεως καὶ τυραννίδος ἠλευθερωμένην . Ἐπεὶ τί ποιήσουσι οἱ βαπτιζόμενοι ὑπὲρ τῶν νεκρῶν ; εἰ ὅλως νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται ; τί καὶ βαπτίζονται ὑπὲρ τῶν νεκρῶν ; τί καὶ ἡμεῖς κινδυνεύομεν πᾶσαν ὥραν ; 5ι καθημέραν ἀποθνήσκω , νὴ τὴν ὑμετέραν καύχησιν , ἢν ἔχω ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν . Ἰωάννου . Ἐνταῦθα παραποιοῦσι ταύτην τὴν ῥῆσιν οἱ τὰ Μαρκίωνος νοσοῦντες . ἐπειδὰν γάρ τις κατηχούμενος ἀποθάνῃ παρ’ αὐτοῖς · τὸν ζῶντα ὑπὸ τὴν κλίνην τοῦ τετελευτηκότος κρύψαντες , προσίασι τῷ νεκρῷ , καὶ διαλέγονται καὶ πυνθάνονται εἰ βούλοιτο λαβεῖν τὸ βάπτισμα . εἶτα ἐκείνου μηδὲν ἀποκρινομένου , ὁ κεκρυμμένος κάτωθεν ἀντ’ ἐκείνου φησὶν ὅτι δὴ βούλοιτο βαπτι - σθῆναι · καὶ οὕτω βαπτίζουσιν αὐτὸν ἀντὶ τοῦ ἀπελθόντος , καθάπερ ἐπὶ τῆς σκηνῆς παίζοντες . εἰ γὰρ τοῦτο ἔλεγε Παῦλος , τίνος ἕνεκεν ἠπείλησεν ὁ Θεὸς τῷ μὴ βαπτιζομένῳ ; οὐ γάρ ἔστι τινα βαπτισθῆναι ἐπινοηθέντος τούτου . ἄλλως δὲ τὸ ἔγκλημα οὐκ ἔτι παρὰ τὸν ἀπελθόντα γίνεται , ἀλλὰ παρὰ τὸν ζῶντα · τισὶ δὲ ἔλεγεν “ εἰ μὴ φάγε τε τὴν σάρκα μου καὶ πίητε τὸ αἷμα μου , οὐκ “ ἔχετε ζωὴν ἐν αὐτοῖς · ” τοῖς ζῶσιν ἢ τοῖς τετελευτηκόσιν , εἰπέ μοι ; καὶ πάλιν , “ ἐὰν μή τις γεννηθῇ ἐξ ὕδατος καὶ Πνεύματος , “ οὐ δύναται ἰδεῖν τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ . ” εἰ γὰρ τοῦτο ἐφίεται , καὶ οὐ χρεία γνώμης τῆς τοῦ λαμβάνοντος , οὐδὲ συγκαταθέσεως τῆς ἐν τῶ ζῆν , τί κωλύει καὶ Ἕλληνας καὶ Ἰουδαίους οὕτω γενέσθαι πιστούς · ἑτέρων μετὰ τὴν τελευτὴν , ἐκείνων ὑπὲρ ἐκείνων ταύτα ποιούντων ; Ἀλλ᾿ ἵνα μὴ ἐπὶ πλεῖον τὰ ἀράχνια διακόπτοντες ματαιοπονῶμεν , φέρε τῆς ῥήσεως ταύτης τὴν δύναμιν ὑμῖν ἀναπτύξωμεν . τι οὖν φησὶν ὁ Παῦλος ; πρώτους ἀναμνῆσαι βούλομαι τοὺς μεμνημένους μένους ὑμᾶς μίας ῥήσεως · ἣν οἱ μυσταγωγοῦντες λέγειν κελεύουσι · καὶ τότε ἐρῶ καὶ τὸ τοῦ Παύλου · οὕτω γὰρ ἡμῖν καὶ τοῦτο ἔσται σαφέστερον · μετὰ γὰρ τὰ ἄλλα πάντα τοῦτο προστίθεμεν , ὃ νῦν ὁ Παῦλος λέγει · μετὰ γὰρ τὴν ἐπαγγελίαν τῶν μυστικῶν ῥημάτων ἐκείνων , καὶ τοῦτο τῷ τέλει προστίθεμεν · ὅταν μέλλωμεν βαπτίζειν , κελεύοντες λέγειν ὅτι πιστεύω εἰς νεκρῶν ἀνάστασιν , καὶ ἐπὶ τῇ πίστει ταύτῃ βαπτιζόμεθα , τοῦτο τοίνυν ὁ Παῦλος ἀναμιμνήσκων σε λέγει , εἰ μὴ ἔστιν ἀνάστασις · τι καὶ βαπτίζῃ ὑπὲρ τῶν νεκρῶν ; τοῦτ’ ἐστιν τῶν σωμάτων · καὶ γὰρ ἐπὶ τούτῳ βαπτίζῃ , τῇ τοῦ νεκροῦ σώματος ἀναστάσει πιστεύων ὅτι οὐκ ἔτι μένει νεκρὸν · Θεοδωρίτου . Ὁ βαπτιζόμενος τῷ δεσπότῃ Χριστῷ συνθάπτεται · πτεται · ἵνα τοῦ θανάτου συγκοινωνήσας , καὶ τῆς ἀναστάσεως γένηται κοινωνός . εἰ δὲ νεκρόν ἐστι τὸ σῶμα , καὶ οὐκ ἀνίσταται · τι δήποτε καὶ βαπτίζεται ; Ἰωάλλου . “ Καύχησιν ” ἐνταῦθα τὴν αὐτῶν προκοπὴν ἐπειδὴ γὰρ πολλοὺς ἔδειξε τοὺς κινδύνους ὄντας · ἵνα μὴ δόξῃ ὡς ἀποδυρόμενος ταῦτα λέγειν , οὐ μόνον οὐκ ἀλγῶ , φησὶν , ἀλλὰ καὶ καυχῶμαι τῷ ταῦτα πάσχειν ὑπὲρ ἡμῶν . διπλῆ ἐναβρύνεσθαι , φησὶ , καὶ τῷ δι’ αὐτοὺς κινδυνεύειν , καὶ τῷ ὁρᾷν αὐτοὺς ἐπιδιδόντας · εἶτα τὸ a αὐτῷ σύνηθες ποιῶν , ἐπειδὴ μεγάλα ἐφθέγξατο , ἀμφότερα ἀνατίθησι τῷ Χριστῷ . Φωτίου . “ Ἐπεὶ τί ποιήσουσι , ” φησὶν , “ οἱ βαπτιζόμενοι , ” ὥστε μὴ εἶναι διὰ παντὸς νεκροὶ , καὶ ἐν τῷ Ἅιδῃ κατέχεσθαι ; οἷον τῆς ἀναστάσεως , φησὶν μὴ οὔσης , οἱ ἐπὶ τοιαύταις ἐλπίσι βαπτιζόμενοι , ὥστε μετὰ θάνατον ἀναστῆναι , τι ποιήσουσιν ; Τοῦ Αὐτοῦ . Εἰ ὅλως νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται , τί βαπτίζονται ἴνα ἀναστῶσιν ; αὐτὸς ’δε ἐπιπληκτικώτερον ὕπερ τῶν νεκρῶν φησὶν , οἷον , οὓς ὑμεῖς διὰ τῆς ἰδίας δόξης ἀιδίους νεκροὺς ἀπεφήνατε · νεκροὺς δὲ καὶ τοὺς ἄλλους καὶ ἑαυτοὺς , καὶ νεκροὺς αἰωνίους ἀποφηνάμενοι , τι βαπτίζεσθε ὑπὲρ ὑμῶν τῶν μηκέτι καθ’ ὑμᾶς ἀναστησομένων ἀλλ’ ἀεὶ νεκρῶν ἐσομένων ; ἐπὶ ἄλλων δὲ προσώπων προσάγει ’τον λόγον , καὶ οὔχι ἔπι ἀυτῶν ἐκείνων , ἴνα μὴ πλέον καθαψάμενος εἰς ἀπόνοιαν ἐκκαλέσηται . Τοῦ Αὐτοῦ . “ Καθ’ ἡμέραν ἀποθνήσκω . ” ὅσον ταῖς τῶν θλίψεων καὶ πειρασμῶν , καὶ τῇ καθημερινῇ ἐλπίδι τοῦ θανάτου . Εἰ κατὰ ἄνθρωπον ἐθηριομάχησα ἐν Ἐφέσω , τί μοι τὸ ὄφελος ; εἰ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται , Φάγωμεν καὶ πίωμεν , αὔριον γὰρ ἀποθνήσκομεν . μὴ πλανᾶσθε · Φθείρουσιν ἤθη χρηστὰ ὁμιλίαι κακαί . ἐκνήψατε δικαίως , καὶ μὴ ἁμαρτάνετε · ἀγνωσίαν γὰρ Θεοῦ τινες ἔχουσιν · πρὸς ἐντροπὴν ὑμῖν λέγω . Ἰωάννου Τί ἐστιν “ εἰ κατὰ ἄνθρωπον ; ” ὅσον εἰς ἀνθρώπους ἧκον ἐθηριομάχησα . τί γὰρ εἰ ὁ Θεὸς ἐξήρπασέ με τῶν κινδύνων ; ὥστε ὁ μάλιστα ὑπὲρ τούτων ὀφείλων μεριμνᾶν , ἐγώ εἰμι ὁ τοσούτους κινδύνους ὑπομένων , καὶ μηδεμίαν μηδέπω λαβὼν ἀμοιβήν . εἰ γὰρ μὴ παραγίνεται ὁ τῆς ἀντιδόσεως καιρὸς , ἀλλὰ μέχρι τοῦ παρόντος τὰ ἡμέτερα συγκέκλεισται , ἡμεῖς ἐν μείζονι ζημίᾳ ἐσμέν · ὑμεῖς μὲν γὰρ ἀκινδύνως ἐπιστεύσατε · ἡμεῖς δὲ καθ’ ἑκάστην σφαττόμεθα τὴν ἡμέραν . Θεοδωρίτου . Διαστέλλειν δεῖ τὸ “ εἰ κατὰ ἄνθρωπον , ” καθ’ ὑπόκρισιν ἀναγινώσκοντα · εἰ τὰ , τὸ κατὰ ἄνθρωπον ἐπάγοντα , ἐθηριομάχησα ἐν Ἐφέσῳ · βούλεται γὰρ εἰπεῖν , ὅτι ὅσον ἐπ’ ἀνθρώποις θηρίων ἐγενόμην βορά . Οἰκοτμενιου . Ἢ οὕτως εἰ μὴ διὰ τὴν ἐσομένην ἐλπίδα καὶ ἀντίδοσιν ἐθηριομάχησα , ἀλλὰ διὰ δόξαν ἀνθρωπίνην , τί ὀφέλημαι ; θηριομαχῆσαι δὲ καλεῖ , τὸ πρὸς τοὺς Ἰουδαίους σχεῖν · τὸ πρὸς Δημήτριον τὸν ἀργυροκόπον · τὶ γὰρ οὗτοι θηρίων διέφερον ; Ἰωάννου . Τοῦτο τὸ ῥῆμα λοιπὸν κωμῳδοῦντός ἐστιν . διὸ οἴκοθεν αὐτὸ παρήγαγεν , ἀλλὰ τὸν προφήτην ἐπέστησεν Ἠσαῒαν · ὃς περί τινων ἀπηλγηκότων διαλεγόμενος καὶ ἀπεγνωσμένων , ἔλεγε ταῦτα τὰ ῥήματα · “ οἱ σφάζοντες μόσχους καὶ θυόντες πρό - “ βάτα , ὥστε φαγεῖν κρέα καὶ πιεῖν οἴνους , οἱ λέγοντες , φάγωμεν “ καὶ πίωμεν , αὔριον γὰρ ἀποθνήσκομεν . ἀνακεκαλυμμένα ταῦτά “ ἐστιν εἰς τὰ ὠτα Κυρίου Σαβαώθ · καὶ οὐκ ἀφεθήσεται ὑμῖν ἡ ἁμάρτια ἀυτὴ , ἕως ἀν’ ἀποθάνηται . εἰ ’δε τότε συγγνωμης ἦσαν ἀπεστερημένοι οἱ ταῦτα λέγοντες , πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ * * f . Θεοδωρίτου . Μόνον οὐχὶ τοῦτο φησὶ , περιττὴ τῆς χάριτος ἡ νηστεία , περιττὴ ἡ ἐγκράτεια · τῶν κατὰ τὸν παρόντα βίον ἀπολαύσωμεν ἡδονῶν , ἀντιδόσεως οὐδὲ μιᾶς τοῖς τῆς ἀρετῆς ἐργάταις ἀποκειμένης · εἶτα ἐντρεπτικῶς , “ μὴ πλανᾶσθε · φθείρουσιν ἤθη “ χρηστὰ ὁμιλίαι κακαί · ” χρηστὰ ἐνταῦθα τὰ κοῦφα ἐκάλεσεν · τὰ ῥαδίως ἐξαπατώμενα . Ἰωάλλου . “ Ἐκνήψατε δικαίως · ” τί ἐστιν δικαίως ; ἐπὶ καὶ χρησίμῳ · ἔστι γὰρ ἀδίκως νήφειν · ὅτ’ ἃν ἐπὶ βλάβῃ τῆς ἑαυτοῦ ψυχῆς διεγηγερμένος ᾖ τις . Θεοδωρίτου . Ὡς ἀποβουκοληθεῖσι καὶ τῇ ἀπιστίᾳ μεθύουσι , τὸ “ ἐκνήψατε ” εἴρηκεν · ἄγαν δὲ σοφῶς Θεοῦ ἄγνοιαν τῆς ἀνστάσεως τὴν ἀπιστίαν ἐκάλεσεν · ὁ γὰρ ὁμολογῶν εἰδέναι Θεὸν , δίκαιον τοῦτον εἶναι πιστεύει · τῷ δικαίῳ δὲ ἡ ἀντίδοσις πρέπει · τὴν δὲ δικαίαν ἀντίδοσιν κατὰ τὸν παρόντα βίον οὐ βλέπομεν · δεῖ τοίνυν προσμεῖναι τὴν ἀνάστασιν τὸν τῷ Θεῷ πιστεύειν ὁμολογοὓντα . Φωτίου . Ἢ ὅτι καὶ τὰ χρηστὰ ἤθη αἱ συνεχεῖς τῶν ὁμιλίαι διαφθείρουσι · καὶ γὰρ ῥανὶς ἐνδελεχοῦσα κοιλαίνει πέτραν . διὰ τοῦτο δὲ παραινεῖ αὐτοὺς ἐκτρέπεσθαι τὰς ὁμιλίας τῶν μοχθηρῶν · καὶ μὴ θαρροῦντας ἑαυτοῖς , ὅτι οὐ βλαβήσονται αὐτοὶ χρηστοὶ ὄντες , τὸ πρὸς αὐτοὺς ἐνδελεχῶς ὁμιλεῖν τῆς ἐκεῖθεν λύμης ἡρέμα καὶ κατὰ μικρὸν ὑποπίμπλασθαι . Ἀλλ᾿ ἐρεῖ τὶς , Πῶς ἐγείρονται οἱ νεκροί ; ποίῳ δὲ σώματι ἔρχονται ; ἄφρον , σὺ ὃ σπείρεις , οὐ ζωοποιεῖται , ἐὰν μὴ ἀποθάνῃ · καὶ ὃ σπείρεις , οὐ τὸ σῶμα τὸ γενησόμενον σπείρεις , ἀλλὰ γυμνὸν κόκκον , εἰ τύχοι , σίτου ἤ τινος τῶν λοιπῶν · ὁ δὲ Θεὸς αὐτῷ δίδωσι σῶμα καθὼς ἠθέλησεν , καὶ ἑκάστῳ τῶν σπερμάτων τὸ ἴδιον σῶμα . Θεοδωρίτου . Διπλῆ ἡ ἐρώτησις · καὶ περὶ τοῦ τρόπου ἀναστάσεως , καὶ περὶ τῆς ἐσομένης τῶν σωμάτων ποιότητος . εἶτα ἀπὸ τῶν ἀνθρωπίνων ἀμφότερα δείκνυσιν , καὶ ἄφρονα προσαγορεύει , τὸν ταῦτα συνιδεῖν οὐ δυνηθέντα . Ἰωάλλου . Ἄφρονα καλῶ φησὶν , ὅτι τὰ καθ’ ἡμέραν γινόμενα παρὰ σοῦ ἀγνοεῖς · διὸ σφόδρα ἐμφατικῶς εἶπεν · “ σὺ ὃ σπείρεις · ” σὺ ὧ θνητὸς καὶ ἀπολλύμενος · καὶ ὅρα πῶς ταῖς λέξεσιν οἰκείως τῇ παρούσῃ κέχρηται ὑποθέσει · οὐ ζωοποιεῖται γὰρ , φησὶν , ἐὰν μὴ ἀποθάνῃ · τὰς γὰρ οἰκείας λέξεις τῶν σπερμάτων ἀφεὶς , οἷον τὸ βλαστάνει καὶ φύεται καὶ σήπεται , τὰς καταλλήλους τῇ ἡμετέρᾳ σαρκὶ ἥρμοσε τὸ “ ζωοποιεῖται ” καὶ “ ἀποθάνῃ . ” ὅπερ οὐ σπερμάτων κυρίως ἐστὶν , ἀλλὰ σωμάτων · καὶ οὐκ εἶπεν ὅτι μετὰ τὸ ἀποθανεῖν ζῇ , ἀλλ’ ὃ μεῖζόν ἐστιν , ὅτι διὰ τοῦτο , ἐπειδὴ ἀποθνήσκει . ὁρᾷς ὅτι ὅπερ ἀεὶ λέγω εἰς τοὐναντίον ἀεὶ περιτρέπει τὸν λόγον · ὃ γὰρ ἐποιοῦντο ἐκεῖνοι τεκμήριον τοῦ μὴ ἀνίστασθαι , τοῦτο τοῦ ἀνίστασθαι ποεῖται ἀπόδειξιν . καὶ τι δήποτε οὐχ ὅπερ οἰκειότερον ἦν , τοῦτο ἤγαγεν εἰς μέσον , τὸ σπέρμα λέγω τὸ ἀνθρώπινον · καὶ γὰρ ἡ ἡμετέρα γένεσις ἀπὸ φθορᾶς ἄρχεται ὥσπερ ἡ τοῦ σίτου ; ὅτι οὐκ ἦν ἴσον , ἀλλὰ τοῦτο πλέον · ὁλόκληρον γάρ τι ζητεῖ φθειρόμενον · ἐκεῖνο δὲ μέρος ἦν · διόπερ τοῦτο εἰς μέσον ἄγει · ἄλλωστε ἐκεῖνο μὲν καὶ ἀπὸ ζῶντος πρόεισι , καὶ εἰς ζῶσαν ἐμπίπτει γαστέρα . ἐνταῦθα δὲ οὐκ εἰς σάρκα ἀλλ’ εἰς γῆν ὁ σπόρος καταβάλλεται , καὶ εἰς αὐτὴν διαλύεται , καθάπερ τὸ σῶμα τὸ τεθνηκός . Σευηριανοῦ . Οἱ Ἕλληνες ἀντιλέγουσιν ὅτι σπέρμα διχασθὲν οὐκ ἔτι βλαστάνει · ἄρα οὖν καὶ ἄνθρωπος ἀποκοπεὶς τὸν πόδα , ἢ ὅλως ἀκρωτηριασθεὶς τὸ σῶμα , οὐκ ἔτι ἐγείρεται ; ἀγνοοῦντες ὅτι οὐ φύσις φησὶ παρετέθη , ἀλλ’ ἡ δύναμις τοῦ πεποιηκότος . τοῦτ’ ἔστι , τοῦ σπέρματος τὴν βλαστητικὴν φύσιν καὶ τὴν σπερματικὴν δύναμιν τίς ἔδωκεν ; οὐχ ὁ Θεός ; τίς ὁ ποιῶν ἀποθανεῖν πρῶτον τὸν σπόρον εἶτα ἀνίστασθαι ; οὐχ ὁ Θεός ; ἄρα ὁ τῷ κόκκῳ δεδωκὼς τὴν σπερματικὴν δύναμιν , ἔδωκεν καὶ τοῖς ἡμετέροις σώμασι τὴν τῆς ἀναστάσεως ἰσχύν . Ὠτιυγένοτσ . Ἄρα οὖν τὸ τοῦ ἀνθρώπου σπέρμα παρὰ ἐκεῖνα τὰ σώματα τῷ δημιουργῷ ἄχρηστόν ἐστιν · ὡς ἐλπίζεται μὲν ἀνάστασιν εἶναι νεκρῶν , εἰ δεῖ οὕτως εἰπεῖν , ἐλαικῶς καὶ ἀμπελικῶς καὶ σιτικῶς καὶ ἀπὸ τῆς κιγκραμίδος τῆς συκῆς ἀνίσταται τηλικαύτη συκῆ · καὶ οὐ γελᾷς τοῦτο ὃ ἐπὶ τῇ πείρᾳ βλέπεις ; καὶ εἰ τις σοι λέγει ὅτι ἀπὸ τούτου τοῦ βραχέος ἐγείρεται συκῆ καρποφοροῦσα · τῇ πείρᾳ μαθὼν οὐ καταγελᾶς · ἐπεὶ δὲ οὐδέπω ἦλθεν ὁ καιρὸς τοῦ ἀνατεῖλαι ἀπὸ τοῦ ἀνθρωπείου σώματος κατὰ τὴν ἀνάστασιν τὴν ἐκ νεκρῶν · τὸ ἀναστησόμενον οὐ θέλεις περιμεῖναι , ἵνα καὶ τοῦτο ἴδης ; ἣ οὐκ οἶδας ὅτι καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων πάντων σπερμάτων , οὐ πᾶς καιρὸς ἐπιτήδειός ἐστι πρὸς τὸ ἀνατεῖλαι τὰ σπέρματα , ἀλλ’ ἐγείρεται κόκκος σίτου · τῷ δὲ τῷ καιρῷ τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐγείρεται τὸ γίγαρτον · τῇ δὲ τῇ ὥρᾳ τοῦ ἐνιαυτοῦ , ὁ πυρὴν τῆς ἐλαίας κατὰ τόνδε τὸν μῆνα , οὐ κατὰ πάντα χρόνον · θέλεις δὲ ἐπὶ τοῦ σώματος τοῦ ἀνθρώπου , ἵνα πιστεύσῃς κατ’ ἐνιαυτὸν ὡς τὸ γίγαρτον , ὡς τὴν ἐλαίαν ἀνίστασθαι τοὺς νεκροὺς , καὶ οὐχὶ ἕνα καιρὸν παράδοξον , ὄψει ἵνα εἰδῇς τὴν ἀνάστασιν τῶν νεκρῶν · τίς ὁ εἷς καιρός ; ἐπὶ συντελείᾳ τοῦ αἰῶνος · ἵνα μετὰ τὴν ἀνάστασιν τὴν ἐκ νεκρῶν , μηκέτι ᾖς ἐν τῷ αἰῶνι τῷ ἐνεστῶτι πονηρῷ · Ἰησοῦς γὰρ Χριστὸς πέπονθεν , ὅπως ἐξέληται ἡμᾶς ἐκ τοῦ αἰῶνος τοῦ ἐνεστῶτος πονηροῦ . καὶ “ ἐξα - “ γοραζόμενοι τὸν καιρὸν , ὅτι αἱ ἡμέραι πονηραί εἰσιν . ” καλῶς οὖν ὁ Θεὸς καὶ τοῦτο μετὰ τῶν ἄλλων ᾠκονόμησεν . Κυτίλλου . Ὁ προφήτης Ἡσαΐας , μετὰ τῆς ἐκ νεκρῶν τὸ μυστήριον ὡς ἔσται κατὰ καιροὺς Θεοῦ κατανεύοντος καὶ ἀφάτῳ δυνάμει μεταπλάττοντος εἰς ζωὴν τὸ τῷ θανάτῳ κεκρατημένον , προανακεκράγει λέγων , “ ἀναστήσονται οἱ νεκροὶ “ καὶ ἐγερθήσονται οἱ ἐν τοῖς μνημείοις , καὶ εὐφρανθήσονται οἱ “ ἐν τῇ γῇ . ἡ γὰρ δρόσος ἡ παρὰ σοῦ ἴαμα αὐτοῖς ἔστιν . δρόσον οἶμαι λέγων τροπικῶς τὴν ζωοποιὸν ἐνέργειαν τοῦ Θεοῦ · καθ’ ἣν καὶ τὸ εἶναι τοῖς οὐκ οὖσι προσνέμει , καὶ τοῖς ἤδη παρενηνεγμένοις εἰς ὕπαρξιν τὸ εὖ εἶναι χαρίζεται · συνέστηκε γὰρ τὰ πάντα ἐν αὐτῷ · καθάπερ ἀμέλει καὶ δι’ αὐτοῦ παρήχθη πρὸς γένεσιν . ψάλλει δέ που καὶ ὁ θεσπέσιος Δαβὶδ περὶ τῶν ἐπὶ γῆς πρὸς τὸν τῶν ὅλων Σωτῆρα Θεόν · “ ἀνοίξαντος δέ σου τὴν χεῖρα , τὰ “ σύμπαντα πληθήσεται χρηστότητος · ἀποστρέψαντος δέ σου τὸ “ πρόσωπον , ταραχθήσονται . ἀντανελεῖς τὸ πνεῦμα αὐτῶν , καὶ ἐκ - “ λείψουσι , καὶ εἰς τὸν χοῦν αὐτῶν ἐπιστρέψουσιν · ἐξαποστελεῖς “ τὸ Πνεῦμά σου καὶ κτισθήσονται · καὶ ἀνακαινιεῖς τὸ πρόσωπον “ τῆς γῆς . ” Πέπονθε μὲν γὰρ ἡ ἀνθρώπου φύσις τοῦ θείου προσώπου τὴν ἀποστροφὴν ἐν Ἀδὰμ διὰ τὴν παράβασιν · τοιγάρτοι μονονουχὶ συγκέχυται καὶ τετάρακται καὶ εἰς τὸν ἴδιον ὑπενόστησε χοῦν · κατεβιβάσθη τε καὶ εἰς θάνατον καὶ φθοράν . ἐπειδὴ δὲ γέγονε καθ’ ἡμᾶς ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος καὶ τὴν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος πεπλουτήκαμεν μέθεξιν , ἀναμορφούμεθα πρὸς τὸ ἐν ἀρχαῖς , καὶ οἷον ἀνεκτίσμεθα · κεκλήμεθα γὰρ εἰς καινότητα ζωῆς · τὸ τοῦ θανάτου διαδιδράσκοντες κράτος · καὶ μαρτυρήσει λέγων ὁ σοφώτατος Παῦλος · “ εἰ δὲ τὸ πνεῦμα τοῦ ἐγείραντος Ἰησοῦν οἰκεῖ ἐν “ ὑμῖν , ὁ ἐγείρας ἐκ νεκρῶν Ἰησοῦν Χριστὸν , ζωοποιήσει καὶ τἂ “ θνητὰ σώματα ὑμῶν διὰ τοῦ ἐνοικοῦντος αὐτοῦ Πνεύματος ἐν “ ὑμῖν · ” ὅτε τοίνυν ἀνεβίω μὲν ὁ Χριστὸς , πατήσας τοῦ θανάτου τὸ κράτος , καὶ γέγονεν ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων , ὡς ἑψομένων πάντως τοῖς ἴχνεσιν αὐτοῦ , πῶς οὐκ ἀπόπληκτον κομιδὴ τὸ κατάτι γοῦν ὅλως ἐνδοιάζειν ἔτι περὶ τὸ τῆς ἀναστάσεως μυστήριον ; ἀλλ’ ἴσως ἐκεῖνο ἐρεῖς , καὶ λέγεις ὀρθῶς · παρίημί τε λοιπὸν τὸ χρῆναι ζητεῖν πῶς ἐγείρονται οἱ νεκροί · διειδέναι γε μὴν ἀναγκαῖον , ποίῳ σώματι ἔρχονται . ἄρα γὰρ τὸ ἐκ γῆς δὴ τοῦτο καὶ τῇ φθορᾷ κάτοχον ἀναβιώσεται σῶμα ; ἣ ἕτερόν τι πη αὐτὸ πλὴν ἐξ αὐτοῦ ; Φαίην δ᾿ ἃν ἐγὼ γε πρὸς τοῦτο εὐθὺς , ὡς ὁ μὲν ὀρθὸς τῆς πίστεως λόγος περῒστησιν ἡμᾶς εἰς τήνδε τὴν σάρκα τὴν ἀνάστασιν · ἀνεβίω γὰρ οὕτω Χριστὸς ὁ πρωτότοκος ἐκ νεκρῶν , ἡ ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων · ἐπειδὴ δὲ οὐ σφόδρα τισὶν ἀρέσκει τὸ δόγμα · φέρε , παραθέντες ὃν εὖ ἔχειν οἴονται λόγον , τὰ εἰκότα λέγωμεν · εἶτα παραθεὶς τῶν προυπάρχειν λεγόντων τὰς ψυχὰς τὰς μυθολογίας φησίν · εἶτα πῶς ἀποσεμνύνεται Θεὸς ἐπὶ τῇ τοῦ ἀνθρώπου κατασκευῇ · φησὶ γάρ που πρὸς τὸν μακάριον Ἰώβ g . “ εἰ σὺ λαβὼν γῆς πηλὸν ἔπλασας ζῶον καὶ λαλητὸν h αὐτὸ “ ἔθου ἐπὶ τῆς γῆς ; ” περᾶ μὲν γὰρ οἶμαι παντὸς ἂν ἴοι θαύματος , τὸ λογικὸν ἐκ γῆς ἀποτελέσαι ζῶον · πῶς δὲ γεγονότα τὸν ἄνθρωπον εὐθὺς καὶ πεπλασμένον ἐκ γῆς εὐλόγησεν ὁ δημιουργός · “ αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε ” λέγων , “ καὶ πληρώσατε τὴν γήν . ” καὶ πολλὰ ἕτερα πρὸς αὐτοὺς εἰπὼν ἐπιφέρων , ἀρίστῳ χρῆται παραδείγματι ὁ θεσπέσιος Παῦλος · πίπτειν μὲν εἰς γῆν τὸ σῶμα λέγων , οἷά τινα κόκκον , οὐχ οὕτως ἀναστησόμενον , καθὰ καὶ ἐσπάρη γυμνός · ἀλλ’ ἐν ἀμφιάσει καὶ περιστολῇ τῶν ἐξ ἔθους ἐμφυομένων αὐτῷ , καλάμης δὴ λέγω καὶ φυλλάδος · “ δίδωσι ” γάρ φησιν , “ ὁ Θεὸς ἑκάστῳ τῶν σπερμάτων ἴδιον σῶμα . ” ἐπειδὴ γὰρ οὐχ ἅπαντας τοὺς κεκοιμημένους ἀναβιώσεσθαι φησὶν ἐν δόξῃ , κἂν εἰ πάντες ἐν ἀφθαρσίᾳ · οὐ γάρ που τοῖς ἀνεπιεικέσι καὶ τοῖς τῶν φαύλων ἐργάταις τὸ ἐν εὐκλείᾳ τῇ παρὰ Θεοῦ στεφανοῦσθαι πρέπει · ταύτῃ τοι χρησίμως διαφόρων μέμνῃ καὶ σπερμάτων , οἷς καὶ διανέμει Θεὸς καθ’ ὃν ἃν ἕλοι τρόπον αὐτὸς τὸ ἐν τοιῷδε τυχὸν ἣ ἑτεροίῳ σχήματι διαφέρεσθαι · φησὶν γὰρ “ καὶ ὃ σπείρεις , οὐ τὸ σῶμα τὸ γενησόμενον σπείρεις . ” Ἰωάννου . Τὰ μὲν ἔμπροσθεν εἵρηται πρὸς τὸ λέγειν “ οἱ “ νεκροὶ πῶς ἐγείρονται ; ” τοῦτο δὲ πρὸς τὸ διαπορεῖν ποίῳ σώ - ματι ἔρχονται · τι δέ ἐστιν “ οὐ τὸ σῶμα τὸ γενησόμενον ; ” οὐ στάχυν ὁλόκληρον οὐ δὲ σῖτον νέον · ἐνταῦθα γὰρ οὐκ ἔτι πρὸς τὴν ἀνάστασιν ὁ λόγος · ἀλλὰ πρὸς τὸν τρόπον τῆς ἀναστάσεως . ποταπὸν τὸ σῶμα τὸ μέλλον ἀναστήσεσθαι ; οἱονεὶ τοιοῦτον , ἢ βέλτιον καὶ λαμπρότερον · καὶ ἀμφότερον ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ ὑποδείγματος λαμβάνει · δεικνὺς ὅτι πολλῷ βέλτιον . καὶ ἵνα μὴ ἄλλο τις ὑποπτεύσῃ ἐντεῦθεν εἰρῆσθαι , παραμυθεῖται τὸ αἴνιγμα , καὶ αὐτὸς ἑρμηνεύει τὸ εἰρημένον , τι ἐστιν · “ οὐ τὸ σῶμα τὸ γενησόμενον·’ εὐθέως γὰρ ἐπάγει , “ ἀλλὰ γυμνὸν κόκκον , εἰ τύχοι σίτου , ἣ τινος τῶν τοιούτων σωμάτων . τοῦτ’ ἔστιν οὐχ οὕτω περιβεβλημένον , οὐ δὲ καλάμην ἔχοντα καὶ ἀνθέρικας · “ καὶ ἑκάστῳ τῶν “ σπερμάτων , τὸ ἴδιον σῶμα . ” ποῦ τοίνυν τὸ ἀλλότριον · τὸ γὰρ ἴδιον δίδωσιν ὥστε ὅτ’ ἂν λέγει οὐ τὸ γενησόμενον σπείρεις , οὐ τοῦτο λέγει ὅτι ἄλλη ἄντ’ ἄλλης οὐσία ἀνίσταται · ἀλλ’ ὅτι βελτίων , ὅτι λαμπροτέρα . Φωτίου . “ Σὺ ὃ σπείρεις οὐ ζωοποιεῖται . ” εἰ οὖν σὺ ὃ σπείρεις καὶ τρόπον τινὰ τάφῳ καλύπτεις καὶ θανατοῖς , τοῦτο ὁ Θεὸς ἀνίστησι καὶ δίδωσι τὸ ἴδιον σῶμα τὸ σαπὲν καὶ διαλυθὲν , δίδωσι δὲ καθὼς ἠθέλησεν ἐκπρεπέστερον καὶ ὡραιότερον · ὃ αὐτὸς ἐκεῖνος διὰ τῆς οἰκείας ἀποφάσεως εἰς γῆν καὶ τάφον ἐκέλευσεν κατατίθεσθαι καὶ ἀποθνήσκειν , τοῦτο αὐτὸς πάλιν οὐκ ἔχει ῥᾷον τὸ ζωοποιῆσαι καὶ ἀναστῆσαι ὅτε βούλεται καὶ θελήσει ; Οὐ πᾶσα σὰρξ , ἢ αὐτὴ σάρξ · ἀλλὰ ἄλλη μὲν σὰρξ ἀνθρώπων , ἄλλη δὲ σὰρξ κτηνῶν , ἄλλη δὲ ἰχθύων , ἄλλη δὲ πτηνῶν . καὶ σώματα ἐπουράνια · καὶ σώματα ἐπίγεια · ἀλλ’ ἕτερα μὲν ἡ τῶν ἐπουρανίων δόξα , ἑτέρα δὲ ἡ τῶν ἐπιγείων . ἄλλη δόξα ἡλίου , καὶ ἄλλη δόξα σελήνης , καὶ ἄλλη δόξα ἀστέρων · ἀστὴρ γὰρ ἀστέρος διαφέρει ἐν δόξη . οὕτως καὶ ἡ ἀνάστασις τῶν νεκρῶν . Ἰωάννου . Τί βούλεται αὐτῷ ταυτὶ τὰ ῥήματα · καὶ ἕνεκεν ἐν τῆς ἀναστάσεως τῶν σωμάτων εἰς τὸν περὶ ἄστρων καὶ ἡλίου λόγον ἐξέπεσεν ; οὐκ ἐξέπεσεν οὐδὲ ἀπερράγη τῆς ὑποθέσεως · ἄπαγε · ἀλλ’ ἔτι αὐτῆς ἔχεται . ἐπειδὴ γὰρ τὸν τῆς ἀναστάσεως κατεσκεύασε λόγον , δείκνυσι λοιπὸν ὅτι πολλὴ τῆς δόξης τότε ἡ διαφορὰ , εἰ καὶ ἡ ἀνάστασις μία · καὶ διαιρεῖ εἰς δύο τὸ πᾶν τέως εἰς τὰ ἐπουράνια καὶ τὰ ἐπίγεια , τομὴν δικαίων καὶ ἁμαρτολῶν λέγων . διὰ μὲν τῶν ἐπιγείων τούτους αἰνιττόμενος , διὰ δὲ τῶν ἐπουρανίων ἐκείνους · εἶτα λοιπὸν τῶν ἁμαρτωλῶν διαφορὰν πρὸς ἁμαρτωλοὺς εἰσάγει λέγων , “ οὐ πᾶσα σὰρξ ἡ αὐτὴ σάρξ . ” εἰ καὶ τὰ πάντα σώματα , ἀλλὰ τὰ μὲν ἐν πλείονι εὐτελείᾳ καὶ ἐν ζωὴ δὲ ὁμοίως καὶ ἐν αὐτὴ τῆ κατασκευὴ · καὶ εἰπὼν τοῦτο , ἀναβαίνει πάλιν εἰς τὸν οὐρανὸν λέγων , “ ἄλλη δόξα ἡλίου καὶ ἄλλη “ δόξα σελήνης · ” ὥσπερ γὰρ φησὶν ἐν τοῖς ἐπιγείοις ἡ διαφορὰ , οὕτω καὶ ἐν τοῖς ἐπουρανίοις · καὶ διαφορὰ οὐχ ἡ τυχοῦσα , ἀλλὰ l^er^t τῶν ἐσχάτων · Σετηριανοῦ . Οὐχ ὡς ἀνισταμένων τῶν ἄλλων σαρκῶν · ὑπο - δείγματι γὰρ κέχρηται · καὶ σώματα ἐπουράνια τὸν ἥλιον λέγει καὶ τὴν σελήνην , καὶ τὰ ἑξῆς δείκνυσιν · οὕτως καὶ ἡ ἀνάστασις τῶν νεκρῶν · ὁρᾷς ὅτι ὑποδείγματα ἦν τὰ πρῶτα · ἀποδέδοται δὲ νῦν οὗ ἔστιν τὸ ὑπόδειγμα . Θεοδωρίτου . Μία τῆς σαρκὸς ἡ φύσις · ἐκ γὰρ τῶν τεσσά - ρων στοιχείων συνέστηκεν · ἡ δὲ διαφορὰ ἐν τῷ εἴδει · οὕτω τοίνυν ἡ μία μὲν πάντων ἀνάστασις , καὶ ἡ τῶν σωμάτων εἰς ἀφθαρσίαν μεταβολή · ἡ δὲ τῶν τρόπων διαφορὰ τὴν τῶν ἀντιδόσεων κατα - σκευάζει διαφοράν · τοῦτο καὶ ὁ Κύριος ἐν τοῖς ἱεροῖς Εὐαγγελίοις εἴρηκεν · “ πολλαὶ γάρ’ ἔφη , “ μοναὶ παρὰ τῷ Πατέρι μου . ” Κυτίλλου . Ἰστέον ὅτι δυσὶν ἀρτίως παραδειγμάτοιν εἰς μέσον ἡμῖν παρενηνεγμένοιν , τοῦτε κατὰ τὸν κόκκον , φημὶ , καὶ τοῦ διεκ - φαίνοντος τὴν τῶν οὐρανίων σωμάτων · τὴν ὡς ἐν δόξῃ διαφορὰν ἀποφέρει τέως πρὸς τὴν τοῦ πρώτου δύναμιν τῆς τῶν νεκρῶν ἀνα - στάσεως ἐμφέρειαν · καὶ φησὶν τὰ ἑξῆς . Ἰωάννου . Οὕτως καὶ ἡ ἀνάστασις τῶν νεκρῶν · οὕτω πῶς ; ἐν διαφορᾷ πολλῇ · καθὼς καὶ τὰ παραχθέντα ἐδήλωσε παρα - δείγματα . Σπείρεται ἐν φθορᾷ , ἐγείρεται ἐν ἀφθαρσίᾳ · τᾶι ἐν ἀτιμίᾳ , ἐγείρεται ἐν δόξῃ · σπείρεται ἐν ἀσθενείᾳ , ἐγείρεται ἐν δυνάμει · σπείρεται σῶμα ψυχικὸν , ε'γείρε - τᾶι σῶμα πνευματικόν . ἔστι σῶμα ψυχικὸν , καὶ ἔστι 45σῶμα πνευματικόν . οὕτως καὶ γέγραπται , Ἐγένετο ὁ πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδὰμ εἰς ψύχην ζῶσαν · ὁ Ἀδὰμ εἰς σῶμα ζωοποιοῦν . ἀλλ’ οὐ πρῶτον τὸ πνευ - ματικὸν , ἀλλὰ τὸ ψυχικὸν , ἔπειτα τὸ πνευματικόν . Κυτίλλου . Ὅνπερ γὰρ τρόπον ὁ τοῦ σίτου κόκκος ἐγκατα - βληθεὶς τῷ βώλῳ γυμνὸς καὶ νεκρὸς , ἐν περιστολῇ σώματος καὶ ἐν προσθήκῃ κάλλους ἀναφὺς θαυμάζεται · κατὰ τὸν αὐτὸν τουτονὶ τρόπον καὶ τὸ ἀνθρώπινον σῶμα , σπείρεται μὲν ἐν φθορᾷ καὶ ἐν ἀσθενείᾳ τε καὶ ἐν ἀτιμίᾳ , πλὴν ἀναβιώσεται τιμῇ τε καὶ ἀφθαρσίᾳ · καὶ μὴν καὶ δυνάμει κατημφιασμένον . Ἀξίως δὲ θαυμάζειν τοῦ θεηγόρου τὴν νῆψιν · ἐρηρεισμένην γὰρ ἔχων τὴν πίστιν , καὶ ὅτι πάντη τε καὶ πάντως ἀναβιώσεται πεποιθὼς , σπορᾷ παρεικάζει τὴν τοῦ σώματος φθοράν · εὐτέχνως δὴ λίαν καὶ σοφῶς πανταχῆ τῷ παραδείγματι τὴν τοῦ πράγματος φύσιν ἐξομοιῶν · οὐκ οὖν τῷ κόκκῳ παραπλησίως οὐ γυμνὸν ἀναβιώσεται τὸ σῶμα φησὶν , ἀλλ’ εὖ μάλα περιεσταλμένον τὴν ἀφθαρσίαν , τὴν δόξαν · καὶ πρός γε τούτοις τὸ εὐσθενές · καὶ μὴν καὶ τοῦτο καταπλουτοῦν τὸ ἐν φρονήματι γενέσθαι πνευματικῷ , μεταπλαττούσης τρόπον τινὰ τῆς ἄνωθεν χάριτος τῆς ἀσυγκρίτου δυνάμεως τοῦ πάντων δημιουργοῦ πρὸς πᾶν τοὐναντίον τὰ ἐν αὐτῷ . ἐνυπάρχει μὲν γὰρ τῷ πεσόντι σώματι , καὶ οἷον εἰς γῆν ἐσπαρμένῳ φθορὰ καὶ ἀσθενεία · καὶ τὸ ἀκαλλὲς , φρόνημά τε τὸ ψυχικὸν , ὃ καὶ ταὐτὸν εἶναι φαμὲν τῷ σαρκικῷ καὶ γεωδεστέρῳ . ἐπειδὴ δὲ παρήχθη πρὸς γένεσιν ἐν ἀρχαῖς κατὰ φύσιν οὐχ ὧδε ἔχον · παρεισέδυσαν δὲ ταυτὶ διὰ τὴν παράβασιν καὶ τὴν ἐπὶ τῷ θανάτῳ δίκην ἀναφρονούσης ἡμῖν τῆς φύσεως εἰς τὸ ἐν ἀρχαῖς · πράττεται μὲν ἀναγκαίως δυνάμει τε καὶ ἐνεργείᾳ Θεοῦ τῶν μεταξὺ πάρεισ’ βεβληκότων ἡ ἀπόθεσις · ἀντικρίνεται δὲ τῶν πρώτων καὶ ἐν ἀρχαῖς ἐνόντων ἡμῖν ἀγαθῶν ἡ μέθεξις · “ ἀνακαινίσμεθα γὰρ ἐν Χριστῷ , ” κατὰ τὰς γραφὰς . ἔφη γὰρ προφήτης ἅγιος · “ θάρσει Σιῶν · μὴ παρείσθωσαν αἱ “ χεῖρές σου · Κύριος ὁ Θεὸς σοῦ ἐν σοὶ , δυνατὸς σῶσαι σε · καὶ “ ἀνακαινιεῖ σε ἐν τῇ ἀγαπήσει αὐτοῦ . ” ὅτε γὰρ ἠγάπησεν ἡμᾶς ὁ Θεὸς καὶ Πατήρ · τότε δὴ τότε καὶ ἀνεκαίνισεν ἐν Χριστῷ · καὶ γάρ ἐστιν ἀληθὲς ὡς πάντα τὰ ἐν αὐτῷ καινὴ κτίσις · καὶ “ τὰ “ μὲν ἀρχαῖα παρῆλθε , γέγονε δὲ καινά · ” ποῖα δέ φησιν ἀρχαῖα ; τὰ παριππεύσαντα · καὶ ποῖα καινά ; τὰ εἰσκεκριμένα . παλαῖα μὲν ἡ φθορὰ , καὶ μέντοι τὸ ἄναλκι , καὶ πρός γε τούτῳ τὸ δυσκλεὲς , καὶ τοῦ ψυχικοῦ φρονήματος τὰ ἐγκλήματα · καινὰ δὲ διὰ Χριστοῦ , δόξα τε καὶ ἀφθαρσία καὶ δύναμις καὶ τὸ φρόνημα τὸ πνευματικόν . ἔσται γὰρ ἡμῶν τὸ σῶμα πνευματικόν · φαίην δ’ ἃν εἶναι πνευματικὸν οὐ τὸ ἐν εἴδει σκίας , ἤγουν ἀσωμάτου πνεύματος · τὸ ἀφεστηκὸς δὲ μᾶλλον , καὶ μὴν καὶ εἰς ἅπαν ἀπηλλαγμένον τοῦ σαρκικοῦ καὶ γεωδεστέρου φρονήματος . Ἰωάννου . Θέα σύνεσιν · πῶς ἐπὶ μὲν τῶν σπερμάτων τῷ τῶν σωμάτων ἐχρήσατο ὀνόματι , λέγων , “ οὐ ζωοποιεῖται , ἐὰν μὴ “ ἀποθάνῃ . ” ἐπὶ δὲ τῶν σωμάτων τῇ τῶν σπερμάτων προσηγορίᾳ , λέγων , “ σπείρεται ἐν φθορᾷ · ἐγείρεται ἐν ἀφθαρσίᾳ . ” οὐκ εἶπεν φύεται , ἵνα μὴ τῆς γῆς ἔργον εἶναι νομίσῃς , ἀλλ’ “ ἐγείρεται · ” σπόρον δὲ ἐνταῦθα οὐ τὴν γένεσιν ἡμῶν λέγει , τὴν ἐν μήτρα , ἀλλὰ τὴν ταφὴν τὴν ἐν τῇ γῇ , τῶν τετελευτηκότων σωμάτων τὴν διά . λύσιν , τὴν τέφραν . διὸ καὶ ἐπήγαγεν · “ σπείρεται ἐν ἀτιμίᾳ . ” τί γὰρ εἰδεχθέστερον νεκροῦ διαρρέοντος · “ σπείρεται σῶμα ψυ - “ χικόν · ἐγείρεται σῶμα πνευματικόν . ” τί λέγεις ; τοῦτο δὲ οὐ πνευματικόν ; πνευματικὸν μὲν , ἀλλ’ ἐκεῖνο πολλῷ πλεόν · νῦν μὲν γὰρ καὶ ἀφίπταται τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου πολλάκις ἡ πολλὴ χάρις ἁμαρτανόντων ἡμῶν , καὶ τοῦ Πνεύματος δὲ παρόντος τῆς ψυχῆς ἡ ζωὴ τῆς σαρκός . τότε δὲ οὐχ οὕτως , ἀλλὰ διηνεκῶς παραμένει τῇ σαρκὶ τῶν δικαίων , καὶ αὐτοῦ ἔσται τὸ κράτος , παρούσης καὶ τῆς ψυχῆς . ἢ γὰρ τοῦτο ἠνίξατο πνευματικὸν εἰπὼν , ἣ ὅτι κουφότερόν ἔσται καὶ λεπτότερον καὶ οἷον καὶ ἐπ’ ἀέρος ὀχεῖσθαι · μᾶλλον δὲ ἀμφότερα . εἰ δὲ ἀπιστεῖς τῷ λόγῳ · ὅρα τὰ ἐπουράνια σώματα , καὶ πίστευσον ἐντεῦθεν ὅτι δύναται ὁ Θεὸς ποιῆσαι καὶ ταῦτα τὰ φθαρτὰ ἄφθαρτα καὶ πολὺ βελτίω τῶν ὁρωμενων τούτων . Θεοδωρίτου . Ψυχικὸν καλεῖ τὸ ὑπὸ τῆς ψυχῆς πνευματικὸν δὲ τὸ ὑπὸ τοῦ Πνεύματος οἰκονομούμενον · ταύτην δὲ τὴν χάριν πολλαπλασίαν οἱ ἄξιοι λήψονται · διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἀρραβὼν τὸ νῦν δοθὲν ὀνομάζεται · ὡς πολυπλασίας ἐκεῖ δοθησομένης τῆς χάριτος . Κυρίλλου . Ὥσπερ γὰρ εἴπερ ἕλοιτό τις τὸ ἀπὸ γῆς ἡμῶν σῶμα ψυχικὸν ἀποκαλεῖν · περιθείη ἄν τις εἰκότως οὐ τὸ ψυχῆς εἶδος αὐτῷ , περιτρέψει δὲ μᾶλλον τοῦ λόγου τὴν δύναμιν εἰς τὸ φρόνημα τὸ ψυχικὸν , ἤγουν τὸ σαρκικόν · καθάπερ ἀμέλει καὶ σοφίαν νοοῦμεν ψυχικὴν καὶ ἐπίγειον , τὴν κἀς ἡμᾶς τε καὶ ἀνθρωπίνην , οὕτω κἂν εἰ λέγοιτο σῶμα ψυχικὸν , οὐκ ἃν οἶμαι τῷ αὐτῷ τὸ ψυχῆς εἶδος περιτιθεὶς , τὴν ἐπὶ τὸ πεπλανῆσθαι διαφύγοι γραφήν . ἐπεὶ κατά τινα τρόπον ζῶντές τε ἔτι καὶ ἐν αὐτοῖς δὴ τούτοις τοῖς ἀπὸ γῆς ὄντες σώμασι , ψυχικοὶ λέγονταί ταί τινες καὶ πνευματικοί · γέγραπται γὰρ ὅτι “ ψυχικὸς ἄνθρω - “ πος οὐ δέχεται τὰ τοῦ πνεύματος τοῦ Θεοῦ · μωρία γὰρ αὐτῷ “ ἐστιν · ὁ δὲ πνευματικὸς ἀνακρίνει μὲν πάντα , αὐτὸς δὲ ὑπ’ “ οὐδενὸς ἀνακρίνεται . ” ἐπειδὴ δὲ ἦν ἀκόλουθον τὸν ἐπὶ τῷδε λόγον καὶ διὰ πραγμάτων ἐμπεδοῦν · προσεπάγει καὶ φησὶν , “ ἐγένετο ὁ πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδὰμ εἰς ψυχὴν ζῶσαν · ὁ ἔσχατος “ Ἀδὰμ , εἰς Πνεῦμα ζωοποιοῦν . ” Ψυχικὸν μὲν οὖν ὠνόμασε τὸν Ἀδάμ · τοῦτο γὰρ οἶμαί ἐστι τὸ εἰς ψυχὴν πεποιῆσθαι ζῶσαν · ὡς οὐκ εἰς ἅπαν ἀπηλλαγμένον σαρκικῶν ἐπιθυμιῶν · αἵτε γὰρ ὀρέξεις αἱ πρὸς τὰ τῆς σαρκὸς ὁρῶσαι τε καὶ τετραμμέναι πάθη , κἂν εἰ νόμον ἔχοιεν τὸν συνήγορον · ἀλλ’ οὖν εἶεν ἃν κάταγε τὸ ἀληθὲς σαρκικῆς ἀσθενείας ἐγκλήματα , εἰ πρός γε τὴν τῶν δρωμένων ὁρῶν τις φύσιν · οἷον δὴ τί φημί · τίμιος ὁ γάμος , καὶ ἡ κοίτη ἀμίαντος · ἐγκαταβέβληται γὰρ τῇ τοῦ σώματος φύσει παρὰ τοῦ πάντων δημιουργοῦ κίνησις ὀρεκτικὴ , διανιστάσα τὸ ζῶον εἰς παιδοποιίας ἔφεσιν · εἴρηται γὰρ πρὸς τὸν ἄνθρωπον · “ αὐξά - “ νεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν . ” καὶ ὁ πλάσας δὲ φησὶν , “ ἐν ἀρχῇ ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς ” οὐκ οὖν ἀκαταιτιάτος μὲν ἡ εἰς μόνον ὁρῶσα παιδοποίαν ἔφεσις · πλὴν ὅσον ἧκεν εἰς τὴν τοῦ δρωμένου φύσιν , εἴη ἂν σαρκικὸν τὸ πάθος ἤτοι ψυχικόν · οὕτω δὴ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀδιαβλήτων παθῶν . οὐκ οὖν εἰς ζῶσαν ψυχὴν ὁ πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδάμ · ὁ δέ γε δεύτερος καὶ ἐξ οὐρανοῦ , τοῦτ’ ἐστι Χριστὸς , οὐκ εἰς ψυχὴν μᾶλλον , ἀλλ’ εἰς πνεῦμα γέγονε ζωοποιοῦν . ἑνώσας γὰρ ἑαυτῷ τὸ ἀνθρώπινον ὁ ἐκ Θεοῦ Πατέρος πεφηνὼς κατὰ φύσιν Θεὸς Λόγος · οὐ τὴν κἀς ἡμᾶς ἀνθρωπίνην , ἀλλὰ θείαν τινα καὶ θεοπρεπῆ καὶ ἀμώμητον παντελῶς διεβίω ζωήν · οὐ γὰρ ἐποίησεν ἁμαρτίαν · ἀνέπαφον μὲν ἡδοναῖς ἐκτόποις ἔχων τὸν νοῦν · ἐπιθυμίαις δὲ ταῖς τῶν ἐδωδίμων οὐχ ἁλώσιμον · εἰ γὰρ καὶ ὁρᾶται μετεσχηκὼς τροφῆς καὶ ποτοῦ , διάτοι τὸ πιστεύεσθαι κατὰ ἀλήθειαν εἶναι ἄνθρωπος κἀς ἡμᾶς · ἀλλ’ οὖν ἐλευθέραν ἐποιεῖτο τὴν μέθεξιν . ἦν μὲν γὰρ ἐν σαρκὶ δι’ ἡμᾶς οἰκονομικῶς · ὑπὲρ σάρκα δὲ πάλιν · “ πνεῦμα γὰρ ἦν ζωο - “ ποιοῦν , ” ὡς Θεός · ὁ δέ γε προπάτωρ Ἀδὰμ οὐκ ἀνέγκλητον παντελῶς τὴν τῶν ἐδωδίμων ἔφεσιν εἰσεδέξατο . πεποίηται γὰρ εἰς ζῶσαν ψυχήν · καὶ βρωμάτων ἡδονῆς ἡττώμενος , ἔφαγεν ἀπὸ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς · καίτοι τοῦ θείου νόμου τοῦτο δρᾶν ἐξείργοντος . ὅτι τοίνυν ὁ ψυχικὸς οὐ φύσεως ἡμῖν διαφορᾶς ὑπεμφήνειεν ἃν , ζωῆς δὲ μᾶλλον ἠθῶν τε τρόπων ποιότητα , καθ’ ἣν ὁ μέν τίς ἐστι τῷ γεωδεστέρῳ καὶ σαρκικῷ φρονήματι κάτοχος · ὁ δὲ τῇ τοῦ Πνεύματος ἐλευθερίᾳ περιφανὴς ἀποδείκνυσι σαφῶς ἀπό τε Ἀδὰμ τοῦ πρώτου καὶ τοῦ δευτέρου . ἄμφω μὲν γὰρ γεγόνασιν ἐν γηῒνοις σώμασιν . ἀλλ’ ἥ γε τοῦ φρονήματος οἱονεὶ ποιότης , καὶ μὴν καὶ τὸ ἑτεροίως ἑλέσθαι διαβιοῦν , τὸν μὲν ἀπέφηνε ψυχικὸν , ἕτερον γε μὴν ἀσυγκρίτως ἐν ἀμείνοσι , τοῦτ’ ἔστι πνευματικόν . Θεοδώρου . Ἀναλόγως οὖν καὶ ψυχικὸν κληθὲν σῶμα ψυχῇ καὶ οὐ Πνεύματι Ἁγίῳ διοικούμενον . Θεοδωρίτου . Τὸ πρότερον ἐν τοῖς γράμμασιν ἀνέγνωμεν , δὲ δεύτερον ἐν τοῖς πράγμασιν ἔγνωμεν · οὐκ ἐκάλεσεν δὲ τὸν δεύτερον Ἀδὰμ “ πνεῦμα ” ζῶν , ἀλλὰ “ ζωοποιόν . ” πᾶσι γὰρ χορηγεῖ τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον . Θεοδωρου . Τὸ “ ἐγένετο ὁ ἄνθρωπος εἰς ψυχὴν ζῶσαν ” τὸ δὲ ὁ πρῶτος καὶ τὸ δεύτερος Ἀδὰμ αὐτὸς προσέθηκεν · ἵνα εἴπῃ τὸ ἔσχατος Ἀδάμ . Σευηριανοῦ . τοῦτο Μωϋσῆς φησὶ τὸ “ καὶ ἐγένετο ὁ ἄνθρω - “ πος εἰς ψυχὴν ζῶσαν . ” “ ὁ δεύτερος ἄνθρωπος εἰς πνεῦμα ζωο - “ ποιοῦν · ” τοῦτο τὸ Εὐαγγέλιον λέγει · “ τὸ γὰρ ἐν αὐτῇ γεννηθέν · “ ἐκ Πνεύματος ἐστιν Ἁγίου . Ἰωάλλου . Καίτοι μὲν γέγραπται · τὸ δὲ οὐ γέγραπται , οὖν εἶπεν ὅτι γέγραπται ; ἀπὸ τῆς τῶν πραγμάτων ἐκβάσεως αὐτὸ μετέφρασεν · ὅπερ ἔθος αὐτῷ συνεχῶς ποιεῖν · καὶ γὰρ τὴν Ἰερουσαλὴμ πόλιν δικαιοσύνης ἔφησεν ὁ προφήτης κληθήσεσθαι , καὶ οὐκ ἐκλήθη · τι οὖν ; ἐψεύσατο ὁ προφήτης ; οὐδαμῶς · τὴν γὰρ διὰ τῶν πραγμάτων ἔκβασιν λέγει · καὶ τὸν Χριστὸν δὲ Ἐμμανουήλ · καὶ οὐδὲ αὐτὸς οὕτω κέκληται · ἀλλὰ τὰ πράγματα ταύτην ἀφίησι τὴν φωνήν · οὕτω καὶ ἐνταῦθα · “ ὁ ἔσχατος Ἀδὰμ “ εἰς πνεῦμα ζωοποιοῦν . ” ταῦτα δὲ εἶπεν ἵνα μάθῃς ὅτι καὶ τῆς παρούσης ζωῆς καὶ τῆς μελλούσης τὰ σύμβολα ἤδη καὶ τὰ ἐνέχυρα ἔφθασεν . τῆς μὲν παρούσης ὁ Ἀδὰμ , τῆς δὲ μελλούσης ὁ Χριστός . Κυτίλλου . Ἐπιλαμβάνεται δὲ τρόπον τινὰ τῶν καιρῶν , καθ’ οὓς γεγόνασι , καὶ φησὶν “ ἀλλ’ οὐ πρῶτον τὸ πνευματικόν · ἀλλὰ “ τὸ ψυχικόν · ἔπειτα τὸ πνευματικόν · ” ἐπειδὴ δὲ ἔφη σπείρεσθαι μὲν εἰς γῆν τὸ σῶμα ψυχικόν · ἀποφαίνει λευκῶς , ὡς ἔστιν οὐκ ἀπαράδεκτον τῇ τοῦ ἀνθρώπου φύσει τὸ ἐκ φρονήματος ψυχικοῦ μεταφοιτᾶν εἰς πνευματικόν · καὶ ὅτι πρεσβύτερον τοῦ πνευματικοῦ τὸ ψυχικὸν εἴη ἃν , καὶ τίς ἃν γένοιτο τῶν τοιούτων η πίστις . Ἰωάννου . “ Ἀλλ᾿ οὐ πρῶτον γέγονε τὸ πνευματικὸν ἀλλὰ “ ψυχικόν · ” ἡ γὰρ τοῦ ψυχικοῦ ἔκπτωσις καὶ παράβασις τῆς τε ἐνανθρωπήσεως πρόφασις γέγονεν , καὶ τὸ ἡνωθῆναι σώματι τὸν Θεὸν Λόγον . Φωτίου . Ἵνα μή τις εἴπῃ , πόθεν ἡμῖν εἰσάγεις σώματα καὶ λέγεις ψυχικὸν καὶ σωματικόν ; φησίν · “ ἔστι σῶμα “ πνευματικόν · καὶ ἔστι σῶμα ψυχικόν . ” οὐκ ἐγὼ τοιγαροῦν κατ’ ἰδίαν ἐξουσίαν καὶ ἐπίνοιαν ταῦτα λέγω , φησίν · ἀλλ’ ἔτι καὶ πρὸ ἡμῶν εἴρηται · πόθεν δῆλον , φησὶν , οὕτως γέγραπται . “ ὁ “ πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδὰμ εἰς ψυχὴν ζῶσαν . ” ὥστε ἔστι σῶμα ψυχικόν · εἶτα ὁ ἔσχατος ἄνθρωπος εἰς πνεῦμα ζωοποιοῦν · ὥστε ἔστι καὶ σῶμα πνευματικὸν τὸ ἁρμόζον τῷ ζωοποιοῦντι πνεύματι · ἀλλὰ τοῦτο πόθεν δῆλον , ὅτι ὁ δεύτερος ἄνθρωπος εἰς πνεῦμα ζωοποιοῦν ; πόθεν δῆλον ; ἐξ αὐτῆς τῆς τῶν πραγμάτων ἐνεργείας · ἄλλως τε δὲ καὶ γέγραπται καὶ τοῦτο · “ τὰ ῥήματα γάρ’ φησὶν , “ ἃ ἐγὼ λαλῶ , πνεῦμά ἐστι καὶ ζωή ἐστιν . ” ὥστε καὶ εἰς πνεῦμα ζωοποιεῖ τοὺς ἀκούοντας καὶ πειθομένους αὐτοῖς · εἰ δὲ τοῦτο δῆλον ὡς καὶ πνευματικὸν οὗτοι ἕξουσιν ἐν τῇ ἀναστάσει σῶμα μηκέτι δυνάμενον εἰς ψυχικὸν τραπῆναι · ὥσπερ ἐνίοτε συμβαίνει ἔτι τῷ βίῳ παρόντων . εἴτις ἀκολούθως τοῖς προειρημένοις ἐκλαβεῖν ἐθέλοι ταῦτα , ἐκεῖνο οἶμαι εἰρῆσθαι νῦν ἁπλῶς τὸ θνητὸν ἀνθρώπου σῶμα · τοῦτο γὰρ καὶ ἐν ἀσθενείᾳ καὶ ἐν φθορᾷ καὶ ἐν ἀτιμία σπείρεται καὶ θάπτεται ἐν τῇ γῇ · τοῦτο οὖν τὸ θνητὸν σῶμα ψυχικόν ἐστιν , ὅτι τοῖς ψυχικοῖς ὑπηρετήσατο πάθεσιν · οὐδεὶς γὰρ ἀπὸ ῥύπου καθαρὸς , οὐδ’ ἃν μία ἡμέρα ὁ βίος αὐτοῦ · καὶ γὰρ καὶ ὅσαι σωματικαὶ πράξεις τὴν πηγὴν καὶ γένεσιν ἀπὸ τῆς ψυχῆς ἔχουσιν . ὥστε τὸ τοῦ ἀνθρώπου θνητὸν σῶμα εἰκότως ἃν ψυχικὸν καλοῖτο · σπείρεται οὖν ψυχικὸν , ἐγείρεται δὲ ἀθάνατον , ὅπερ ἔστι πνευματικόν · πνευματικὸν δὲ , ὅτι οὐκ ἔτι τοῖς ψυχικοῖς ὑπηρετήσει παθήμασιν . οὔτε τὰ τῶν δικαίων · ἀλλ’ οὔτε τὰ τῶν ἁμαρτωλῶν σώματα · μᾶλλον μὲν οὖν καὶ πολλὴν μεταμέλειαν , εἰ καὶ ἀνόνητον ἐφ’ οἷς ὑπηρετήσαντο ἕξουσιν · ἐπειδὴ δὲ τὸ σπείρεται πολλάκις εἶπεν καὶ τὸ ἐγείρεται ὁμοίως · τὶ δέ ἐστι τὸ σπειρόμενον ἣ τὸ ἐγειρόμενον οὐκ εἶπεν · διὰ τοῦτο μετὰ ταῦτα ἐπήγαγεν καὶ τοῦτο , “ σπεί - “ ρεται , ” λέγων , “ σῶμα ψυχικόν . ” ὃ εἶπον ἐν φθορᾷ καὶ ἐν ἀτιμίᾳ καὶ ἐν ἀσθενείᾳ σπείρεσθαι · ἀλλ’ ἐγείρεται σῶμα πνευματικὸν , ὃ ἐν δόξῃ καὶ δυνάμει καὶ ἐν ἀφθαρσίᾳ ἐγερθήσεται · τὸ γὰρ ἀθάνατον κατὰ τὸν οἰκεῖον λόγον καὶ ἔνδοξον καὶ ἔντιμον καὶ ἄφθαρτον · εἰ καὶ τοῖς ἁμαρτωλοῖς αἰσχύνης καὶ ἀδοξίας διὰ τὴν οἰκείαν μοχθηρίαν ὑπόθεσις γίνεται . Ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἐκ γῆς χοικός · ὁ δεύτερος ἄνθρωπος , ὁ Κύριος ἐξ οὐρανοῦ . οἷος ὁ χοικὸς , τοιοῦτο , καὶ οἱ χοικοί . καὶ οἷος ἐπουράνιος , τοιοῦτοι καὶ οἱ ἐπουράνιοι . καὶ καθὼς ἐφορέσαμεν τὴν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ , φορέσωμεν καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου . Κυτίλλου . Ὁ πρῶτος φησὶν ἄνθρωπος , τοῦτ’ ἔστιν Ἀδὰμ , εἰς ψυχὴν πεποίητο ζῶσαν τουτ’ ἐστι γεώδης καὶ σαρκικός ὁ γέ μὴν δεύτερος ἐξ οὐρανοῦ · εἰ γὰρ καὶ γέγονε σὰρξ ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος , κατὰ τὰς γραφάς · ἀλλ’ ἦν καὶ ὁ ἐξ οὐρανοῦ καὶ ἐπάνω πάντων , κατὰ τὴν Ἰωάννου φωνήν · οὐκ οὖν ἄμφω μὲν ἤστην , ὡς ἔφην , ἐν γηίνοις σώμασιν . οὐ μὴν καὶ ἐν ἴσοις ἔτι κατά τε τὴν γνώμην , ἤτοι τὸν τῆς ζωῆς τρόπον . ἦν μὲν γὰρ ὁ πρῶτος ἐν φρονήματι σαρκικῷ · πνεῦμα δὲ ζωοποιοῦν ὁ δεύτερος καὶ ἐξ οὐρανοῦ · καὶ ὥσπερ “ ἐφορέσαμεν τὴν εἰκόνα τοῦ χοικοῦ , ” τοῦτ’ ἔστι τὴν πρὸς Ἀδὰμ ὁμοίωσιν · καὶ παθῶν ἡττώμενοι καὶ ἀσθενοῦντες εἰς ἁμαρτίας , καίτοι τῆς φθορᾶς ὑπενηνεγμένοι ζυγοῖς · οὕτω “ φορέσωμεν “ καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου , ” τουτέστι Χριστοῦ · καὶ φιλοσαρκίας ἀμείνους καὶ τοῦ πλημμελεῖν ἐθέλειν ἔτι γεγενημένοι · καὶ αὐτὸν ἤδη νενικηκότες τὸν πάλαι δεινὸν καὶ δυσάντητον καὶ ἀγρίως καθ’ ἡμῶν τυραννήσαντα θάνατον . Ἰωάννου . Ἐπειδὴ ψυχικὸν εἶπεν καὶ πνευματικὸν , πάλιν ἄλλην τίθησι διαφοράν · χοϊκόν λέγει καὶ ἐπουράνιον · ἡ μὲν γὰρ πρώτη διαφορὰ τοῦ παρόντος ἦν βίου καὶ τοῦ μέλλοντος . αὕτη δὲ τοῦ πρὸ τῆς χάριτος καὶ τοῦ μετὰ τὴν χάριν · τέθεικεν δὲ αὐτὴν εἰς πολιτείαν ἀρίστην ἐνάγων . ἵνα γὰρ , ὅπερ ἔφην , μὴ τῇ ἀναστάσει θαρροῦντες ἀμελοῦσι βίου καὶ ἀκριβείας · πάλιν κἀντεῦθεν αὐτοὺς ἐναγωνίους ποιεῖ , καὶ παρακαλεῖ εἰς ἀρετὴν , λέγων · “ ὁ “ πρῶτος ἄνθρωπος ἐκ γῆς χοικός · ὁ δεύτερος ἄνθρωπος , ὁ Κύριος “ ἐξ οὐρανοῦ . ” τὸ πᾶν ἄνθρωπον καλῶν · καὶ τὸν μὲν ἀπὸ τοῦ κρείττονος , τὸν δὲ ἀπὸ τοῦ χείρονος ὀνομάζων , οἷος ὁ χοικὸς , τοιοῦτοι καὶ οἱ χοικοί · τοῦτ’ ἐστιν οὕτως ἀπολοῦνται · καὶ οἷος ὁ ἐπουράνιος , τοιοῦτοι καὶ οἱ ἐπουράνιοι · τοῦτ’ ἐστιν οὕτω μενοῦσιν ἀθάνατοι καὶ λάμποντες . Σευηριανοῦ . Ἐπιτρέχουσι τούτῳ καὶ οἱ περὶ Οὐλεντῖνον καὶ Μαρκίωνα καὶ οἱ ἀπὸ Φωτεινοῦ καὶ οἱ Ἀπολιναρίου · πάντας δὲ ἐλέγχει τὸ ῥητόν · ἐρωτῶ γὰρ , ὁ ἐκ γῆς χοικὸς , εἶχεν ψυχὴν ἢ οὐ ; οὐκ ἀρνήσονται · καὶ ὁ ἐξ οὐρανοῦ Κύριος εἶχεν σῶμα ἀπὸ γῆς ; πάλιν ἐρωτῶ · διὰ τι τὸν μὲν πρῶτον ἄνθρωπον ἐκ γῆς χοικὸν λέγει , τὸν δὲ Κύριον ἐξ οὐρανοῦ ; μετὰ ταῦτα “ οἷος ὁ χοϊκός · ” καὶ οὐκ ἔτι γῆς μέμνηται · ἀλλ’ ὅτι “ τοιοῦτοι καὶ οἱ χοϊκοί · ” ἢ δῆλον ὅτι ἐπειδὴ τὸ μὲν ἐκ γῆς τῆς φύσεως · τὸ δὲ χοικὸς τῆς προαιρέσεως . ἐλθὼν εἰς τὸ “ οἷος ὁ χοϊκὸς , ” καὶ κατηγορῶν τῶν οὐ καλῶς βιωσάντων , οὐκ ἔτι τῆς φύσεως μνημονεύει , οὐ δὲ τοῦ ἐκ γῆς · τὸν μὲν Κύριον οὐκ ἔτι ἐξ οὐρανοῦ λέγει , ἀλλ’ ἐπουράνιον . πάλιν ἦσαν ἐκ γῆς καὶ οἱ πνευματικοί · “ οἷος δὲ ὁ χοικός · “ τοιοῦτοι καὶ οἱ χοικοί · καὶ οἷος ὁ ἐπουράνιος · τοιοῦτοι καὶ οἱ “ ἐπουρανίοι · ” καὶ πᾶσα ἀνάγκη εἰ ἀρνοῖντο τινὲς τὸ σάρκα ἐνειληφέναι τὸν ἐξ οὐρανοῦ Κύριον · ἐπειδὴ ἐξ οὐρανοῦ καὶ τοὺς ἐπουρανίους μὴ συγχωρεῖν ἀνειληφέναι σῶμα · ἐπειδὴ οἷος ὁ χοϊκὸς τοιοῦτοι καὶ οἱ χοικοί · καὶ οὕτως οὐδαμόθεν ἵσταται τοῦτο νοούμένον ἑτέρως ἢ οὕτως · εἶπεν τὴν φύσιν ὅθεν ἐκ γῆς ἐκ ταύτης καὶ οἱ ἐπουράνιοι καὶ οἱ λεγόμενοι χοικοί · ἀλλ’ οὐκ ἔτι χοικοὶ ἑκάτεροι . δεῖ τοίνυν προσέχειν ὅτι ὁ μὲν Κύριος ἐξ οὐρανοῦ λέγεται οὐχ οἱ ἐπουράνιοι · οἱ δὲ οὐράνιοι ἀπὸ γῆς , οὐχ ὁ ἐξ οὐρανοῦ Κύριος · εἰκόνα χοικοῦ λέγει , τὴν ἀναστροφὴν τὴν χοικήν · εἰκόνα ἐπουρανίου , τὴν ἐπουράνιον πολιτείαν · ἀντὶ τοῦ , ἐμιμησάμεθα τὴν παρακοὴν τοῦ Ἀδάμ · μιμησώμεθα καὶ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τὴν ὑπακοὴν ὑπακούσαντες . Φωτίου . Ὁ πρῶτος γὰρ ἄνθρωπος γήινος ἦν · οὐ τῷ ἐκ παρῆχθαι · οὕτω γὰρ πάντες γήινοι · καὶ ἔτι οὐκ ἄν τις αἰτιάσαιτο τὸ ἐκ γῆς παρῆχθαι · ἀλλ’ ἐκ γῆς φησὶν , τοῦτ’ ἐστιν γήινος καὶ σαρκικὸς καὶ κάτω φρονῶν · ὁ δὲ δεύτερος , μετάρσιος ὅλος καὶ οὐράνιος · καὶ μηδεμίᾳ τῶν γηίνων κηλῖδι βαρυνόμενος · οἷος τοιγαροῦν ἢν ὁ χοικὸν ἑαυτὸν δι’ ὣν ἐφρόνει καὶ ἔπραττεν καταστήσας , τοιοῦτοι ἔσονται καὶ οἱ πρὸς μίμησιν ἐκείνου βιοῦντες , τοῦτ’ ἔστιν χοϊκοί · καὶ πάσχοντες ὅσα εἰκὸς πάσχειν τοὺς προσηλώσαντας ἑαυτοὺς τῷ χοἴ · καὶ οἷος ἦν ὁ μετάρσιον καὶ οὐράνιον καὶ καθαρὰν τὴν ἔπι γῆς αὐτοῦ πολιτείαν ἐνστησάμενος , τοιοῦτοι ἔσονται καὶ οἱ πρὸς ὁμοίωσιν , καθ’ ὅσον ἐστὶν ἀνθρώποις δύνατον , ἐκείνης τῆς οὐρανίου διαγωγῆς πολιτευσάμενοι · τοῦτ’ ἐστιν ἐπουρανιοί τε ἔσονται , καὶ τῶν ἀξίων αὐτοῖς γερῶν ἀπολαύσουσιν . Τοῦ Αὐτοῦ . “ Φορέσωμεν καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου · ” τὸ “ φορέσαμεν ” εἰ μὲν διὰ τοῦ ὁ βραχέος γραπτέον · προσαγόρευσίς ἐστιν ἐξ ἀκολουθείας ληφθεῖσα τοῦ μέλλοντος · καὶ ἀποφάσεως ἅμα δύναμιν πληροῦσα · τοῦτ’ ἐστιν πάντως φορέσομεν τὴν εἰκόνα του ἐπουρανίου ὥσπερ γὰρ εφορέσαμεν καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ χοικοῦ καὶ εἴη ἃν εἰκὼν μὲν τοῦ χοικοῦ ὁ θάνατος , εἰκὼν δὲ τοῦ ἐπουρανίου ἡ ἀνάστασις , καὶ ἡ ἀφθαρσία · ὅτε γὰρ Ἀδὰμ διὰ τοῦ θανάτου εἰκονίζεται · αὐτὸς γὰρ καὶ πρῶτος καὶ τῶν ἄλλων αἴτιος τοῦ θανεῖν γέγονεν . καὶ ὁ δεσπότης Χριστὸς πάλιν διὰ τῆς ἀναστάσεως καὶ τῆς ἀφθαρσίας εἰκονίζεται · αὐτός τε γὰρ πρῶτος ἀνέστη σαρκὶ νικήσας τὸν θάνατον · καὶ τῷ γένει παντὶ τῶν ἀνθρώπων τὴν ἀνάστασιν καὶ ἀφθαρσίαν ἐπήγαγεν · εἰ δὲ τὸ “ φορέσωμεν ” διὰ μακροῦ γραπτέον ἐστὶν τοῦ ω · παραίνεσίς ἐστιν καὶ συμβουλὴ ἐπ’ ἀρετὴν καὶ ἔνθεον πολιτείαν · φορέσωμεν φησὶν , ἐνδυσώμεθα τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου · ἵνα κληρονομήσωμεν τὴν οὐρανῶν βασι - λείαν · καὶ εἴη ἃν εἰκὼν μὲν ἐνταῦθα χοικοῦ λαμβανομένη , αἱ πράξεις αἱ πονηραὶ καὶ βρίθουσαι πρὸς τὰ γήια καὶ σαρκικὰ πάθη · ταῦτα γὰρ μορφοῖ καὶ χαρακτηρίζει τὸν ἁμαρτωλὸν , ὅς ἐστιν χοικός · εἰκὼν δὲ ἐπουρανίου , τὸ ὑψηλὸν καὶ μετάρσιον τῆς πολιτείας καὶ ἡ κτῆσις τῶν οὐρανίων ἀρετῶν · φησὶν οὑν ἅμα καὶ ἐντρέπων , “ φορέσωμεν τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου , ” κτησώμεθα πολιτείαν ὑψοῦσαν ἡμᾶς πρὸς οὐρανόν · οὐ γὰρ αἰσχύνεσθε οὐ δὲ ἐγκαλύπτεσθε , ὅτι τὴν εἰκόνα τοῦ χοικοῦ προθύμως ἐφορέσαμεν , καίτοι κατασπῶσαν ἡμᾶς καὶ τῆς βασιλείας Θεοῦ ἀναξίους ἀποφαίνουσαν · πρὸς δὲ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου ἔτι μέλλομεν καὶ ἀναβαλλόμεθα ; σπουδάσωμεν ταύτην ἐνδύσασθαι · ταύτην ζηλῶσαι τὴν οὐράνιον πολιτείαν · ἄλλως γὰρ οὐκ ἔστι τυχεῖν τῆς οὐρανίου βασιλείας . Τοῦτο δὲ φημὶ , ἀδελφοὶ , ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα βασιλείαν Θεοῦ κληρονομῆσαι οὐ δύναται , οὐδὲ ἡ φθορὰ τὴν ἀφθαρσίαν κληρονομεῖ . Σευηριανοῦ . Κατὰ τῆς ἀναστάσεως τοῦτο ἕλκουσι πολλοὶ τῶν αἱρετικῶν ὑπὸ πολλῆς ἀνοίας · οὐ γὰρ εἶπεν ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα οὐκ ἀνίσταται , ἀλλὰ βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσει · τῆς βασιλείας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ ἀπέκλεισεν · οὐ τῆς ἀναστάσεως τὴν χάριν · ὃ οὖν λέγει τοιοῦτόν ἐστιν , ὅτι σὰρξ , σὰρξ οὖσα , οὐ κληρονομεῖ · καὶ αἷμα , αἷμα ὂν , οὐ κληρονομεῖ · ἕως γὰρ ἡ σὰρξ σάρξ ἐστι , φθαρτή ἐστιν · λοιπὸν δὲ ἐνδυσαμένη ἀφθαρσίαν , τῆς σαρκὸς ἀποθεμένη τὴν ἀσθένειαν , ἕτερόν τι γίνεται , τοῦτ’ ἔστι ἄφθαρτον . Ἰωάννου . Εἶδες πῶς ἑρμήνευσε τὰ προειρημένα , ἡμᾶς πραγμάτων , ὃ πολλαχοῦ ποιεῖ · σάρκα γὰρ ἐνταῦθα τὰς πονηρὰς πράξεις καλεῖ · ὃ καὶ ἀλλαχοῦ πεποίηκεν , οἷον ὡς ὅτ’ ἃν λέγῃ , “ ὑμεῖς δὲ οὐκ ἐστὲ ἐν σαρκὶ καὶ πάλιν , οἱ δὲ ἐν “ σαρκὶ ὄντες , Θεῷ ἀρέσαι οὐ δύνανται · ” ὥστε ὅτ’ ἂν λέγῃ , τοῦτο δέ φημι , οὐδὲν ἄλλο λέγει ἣ ὅτι διὰ τοῦτο ταῦτα εἶπον , ἵνα μάθῃς ὅτι πονηραὶ πράξεις εἰς βασιλείαν οὐκ εἰσάγουσιν , οὐδὲ ἡ φθορὰ τὴν ἀφθαρσίαν , τοῦτ’ ἔστιν ἡ κακία τὴν δόξαν ἐκείνην καὶ τὴν τῶν ἀφθάρτων πραγμάτων ἀπόλαυσιν · καὶ γὰρ πολλαχοῦ τῇ προσηγορίᾳ ταύτῃ τὴν κακίαν καλεῖ · ὡς ὅτ’ ἃν φησὶν , “ ὁ σπεί - “ ρων εἰς τὴν σάρκα , ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν . ” εἰ δὲ περὶ σώματος ἔλεγεν , ἀλλ’ οὐ περὶ πονηρᾶς πράξεως · οὐκ ἂν εἶπεν φθορὰν , λέγει · “ δεῖ γὰρ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύνασθαι ἀρθαρσtαν . ” Σευηριανοῦ . Ἀπέδειξεν ὃ ἔλεγεν πρὸ τούτου · ἀρθαρσίαν γὰρ καλεῖ τὴν βασιλείαν · φθορὰν δὲ τὴν ἐν τῷ αἰῶνι τούτω θνητότητα · τὰ οὑν ἐναντία τῶν ἐναντίων οὐ γίνεται κληρονόμα . Θεοδωρου . Σάρκα καὶ αἷμα τὴν θνητὴν φύσιν καλεῖ · ἀδύνατον δὲ ταύτην ἔτι θνητὴν οὖσαν τῆς ἐπουρανίου βασιλείας τυχεῖν · ἀλλὰ δῆλον ὅτι ἄφθαρτος γενομένη , τῶν ἐπηγγελμένων ἀγαθῶν ἀπολαύσεται . Κυτίλλου . Συνίστησι τὸ τῆς ἀναστάσεως καὶ διὰ τοῦτο μυστήριον . στήριον . ἕως μὲν γάρ ἐστι τὸ σῶμα τὸ ἀνθρώπινον σὰρξ καὶ αἷμα , τοῦτ’ ἔστι θνητὸν καὶ φθαρτὸν , Θεοῦ βασιλείαν , τοῦτ’ ἔστι τοῦ εἶναι διηνεκῶς , οὐκ ἃν δύναιτο κληρονομεῖν · πᾶσα δὲ οὖν ἀνάγκη καταπίνεσθαι τὴν φθορὰν καὶ ἀφανίζεσθαι τὸ εὐμάραντον · μεταπλάττεσθαι δὲ πρὸς ἀφθαρσίαν αὐτὸ , καὶ θείᾳ τινι καὶ ἀπορρήτῳ δόξῃ καταφαιδρύνεσθαι . κληρονομήσει γὰρ τότε τὴν τοῦ Θεοῦ βασιλείαν . Μεθοδίου . Τὸ ἀποθνῆσκον κληρονομεῖται · τὸ δὲ ζῶν κληρονομεῖ · διὸ οὐ τὸ ἀποθνῆσκον σῶμα κληρονομεῖ τὴν ἀφθαρσίαν καὶ τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν · ἀλλ’ αὐτὸ ὑπὸ τούτων κληρονομεῖται εἰς τὸ γενέσθαι ἄφθαρτον καὶ δεκτικὸν τῆς βασιλείας . Φωτίου . Καὶ τὸ τοῦτο δὲ φησὶν ἀδελφοὶ πρὸς τὴν διάφορον ἑρμηνείαν τοῦ “ καθὼς ἐφορέσαμεν τὴν εἰκόνα τοῦ χοικοῦ , φορέ - “ σωμεν καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου ” ἐκληφθήσεται · ἡ γὰρ τῆς προτροπῆς καὶ συμβουλῆς ἐστιν αἰτία · ὅτι διὰ τοῦτο παραινῶ ὑμῖν καὶ συμβουλεύω ταῦτα ποιεῖν , ἵνα τὴν οὐρανῶν κληρονομήσητε βασιλείαν · διότι οἱ σαρκικοὶ καὶ ἐμπαθεῖς βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσιν . οὐ γάρ ἐστιν φύσιν ἢ ἀκολουθίαν ἔχον , ἵνα ὁ καταφθείρας καὶ καταρυπώσας ἑαυτὸν ταῖς ἀκαθαρσίαις , τὰ τῶν ἀγαθῶν καὶ μὴ καταφθαρέντων τοῖς πάθεσι γέρα κληρονομήσῃ · εἰ δὲ τῆς δογματικῆς εἰρημένης ἑρμηνείας αἰτίαν αὐτὸ ἐκληψόμεθα , τοῦτ’ ἔστιν τις ὅτι ἔσται πάντως ἡ ἀνάστασις , καὶ οὕτως πολλὴν τὴν ἀκολουθίαν ἕξει · συλλογιστικώτερον γὰρ τὸ τοῦτο δὲ φησὶ τὴν ἀνάστασιν , ἃν κατασκεύαζον · τὸ δὲ ὅπως ἐν τοῖς πλατυκωτεροις . Ἴδου , μυστήριον ὑμῖν λέγω · πάντες μὲν οὐ κοιμηθησόμεθα · πάντες δὲ ἀλλαγησόμεθα , ἐν ἀτόμῳ , ἐν ῥιπῇ ὀφθαλμοῦ , ἐν τῇ ἐσχάτη σάλπιγγι · σαλπίσει γὰρ , καὶ οἱ νεκροὶ ἐγερθήσονται ἄφθαρτοι , καὶ ἡμεῖς ἀλλαγησόμεθα . δεῖ γὰρ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀφθαρσίαν , καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀθανασίαν . Ἰωάννου . Ὃ λέγει τοῦτό ἐστιν · οὐ πάντες μὲν ἀποθανούμεθα , πάντες ἀλλαγησόμεθα · καὶ οἱ μὴ ἀποθνήσκοντες , θνητοὶ γὰρ κἀκεῖνοι · μὴ τοίνυν ἐπειδὴ οὐκ ἀποθνήσκεις διὰ τοῦτο δείσῃς , φησὶν , ὡς οὐκ ἀναστησόμενος · εἰσὶ γάρ τινές , εἰσιν οἱ καὶ τοῦτο φεύξοντες . καὶ ὅμως οὐκ ἀρκεῖ τοῦτο αὐτοῖς εἰς τὴν ἀνάστασιν ἐκείνην , ἀλλὰ δεῖ καὶ ἐκεῖνα τὰ σώματα τὰ μὴ ἀποθνήσκοντα ἀλλαγῆναι καὶ εἰς ἀφθαρσίαν μεταπεσεῖν · “ ἐν ἀτόμῳ , ἐν ῥιπῇ “ ὀφθαλμοῦ · ” οὐ τοῦτο θαυμαστὸν , φησὶν , μόνον , ὅτι σήπεται πρῶτον τὰ σώματα , καὶ τότε ἀνίσταται · οὐδ’ ὅτι βελτίονα τῶν νῦν σηπομένων τὰ ἀνιστάμενα · οὐδ’ ὅτι ἐπὶ πολλῷ μείζονι λήξει μεταβαίνει · οὐδ’ ὅτι ἕκαστος τὸ ἴδιον ἀπολαμβάνει , καὶ οὐδεὶς τὸ ἑτέρου , ἀλλ’ ὅτι τὰ τοιαῦτα καὶ τηλικαῦτα , καὶ πάντα λογισμὸν καὶ νοῦν ὑπερβαίνοντα , ἐν ἀτόμῳ γίνεται , τοῦτ’ ἔστιν ἐν ἀκαριαίῳ χρόνῳ . καὶ δῆλον καὶ σαφέστερον τὸ ἐν ῥιπῇ , φησὶν , ὀφθαλμοῦ , ὅσον μύσαι βλέφαρον · εἶτα ἐπειδὴ μέγα εἶπεν καὶ ἐκ στάσεως γέμον , εἰ τοσαῦτα καὶ τηλικαῦτα πράγματα οὕτω γίνεται ταχέως · ἐπάγει εἰς ἀπόδειξιν τὸ ἀξιόπιστον τοῦ ἐργαζομένου , λέγων , “ σαλπίσει γὰρ καὶ οἱ νεκροὶ ἐγερθήσονται καὶ ἡμεῖς ἀπαλ - “ λαγησόμεθα · ” τὸ “ ἡμεῖς ” οὐ περὶ ἑαυτοῦ λέγων , ἀλλὰ περὶ τῶν τότε εὑρισκομένων ζώντων . Θεοδωρίτου . Μυστήριον λέγεται , τὸ μὴ πᾶσι ἀλλὰ μόνοις τοῖς φίλοις θαρρούμενον · ψυχαγωγεῖ τοίνυν αὐτοὺς τὰ κεκρυμμένα δηλῶν · ἄτομον δὲ , φησὶν , καλεῖται τὸ λεπτότατον σῶμα τὸ ἐν τῷ ἡλίῳ φαινόμενον · ὃ τομὴν οὐ δέχεται διὰ τὴν ἄκραν σμικρότητα · ῥιπὴν δὲ ὀφθαλμοῦ κέκληκεν τῆς κόρης τὴν κίνησιν · διὰ τούτων δὲ τὴν τοῦ Θεοῦ δύναμιν ἔδειξεν . οὐδὲ γὰρ τὸ ἀκαριαῖον ἀναλίσκεται , μεταξὺ τῆς τοῦ Θεοῦ κελεύσεως καὶ τῆς τῶν νεκρῶν ἀναστάσεως · “ ἐν τῇ ἐσχάτῃ σάλπιγγι · ” ἔσται δὲ τοῦτο , ὅτ’ ἂν ἡ τελευταῖα σάλπιγξ ἠχήσει . Θεοδωρου . Ἐσχάτην σάλπιγγα ἐνταῦθα ἐκάλεσεν , μεθ’ ἣν ἀνίστανται ἅπαντες . αὕτη γὰρ ἡ τοῦ θανάτου κατάργησις · δῆλον δὲ ὅτι πολλαὶ μὲν φωναὶ σαλπίγγων γίγονται · ἑκάστου δέ τινος ἐπιτελουμένου πάντως ἔστι σύμβολον · ἐπειδὴ τοίνυν τάξει τινὶ γίνεται ἕκαστον , εἰκότως ἐν τῇ ἐσχάτῃ σάλπιγγι τοῦτο ἔσεσθαι φησίν . Σευηριανοῦ . Ἐδήλωσεν ὅτι πολλαί εἰσι σάλπιγγες · ἐσχάτης γὰρ μνημονεύσας , καὶ τὰς πρώτας συνέθηκεν · “ καὶ οἱ νεκροὶ “ ἐγερθήσανται ἄφθαρτοι , καὶ ἡμεῖς ἀλλαγησόμεθα . ” εἰ ἄφθαρτοι οἱ νεκροὶ καὶ αὐτοὶ ἀλλαγήσονται , δῆλον ὅτι τίς χρεία καὶ ἡμεῖς ἀλλαγησόμεθα , ἢ πάντως που τὸ μὲν ἄφθαρτον κοινὸν εἶπεν πάντων , τὸ δὲ “ ἀλλαγησόμεθα ” τὴν ἐπὶ τὸ κρεῖττον μεταβολὴν αἰνίττεται νῦν · διὸ καὶ “ ἡμεῖς ” εἶπεν περὶ τῶν δικαίων . Κυτίλλου . Μέγα καὶ οὐράνιον ἀληθῶς τὸ μυστήριον καὶ καλυφθὲν αὐτῷ πάντως ποῦ διὰ τοῦ ἐν αὐτῷ λαλοῦντος Χριστοῦ , “ ἐν ᾧ εἰσι πάντες οἱ θησαυροὶ τῆς σοφίας καὶ γνώσεως ἀπό - “ κρυφοι . ” αὐτὸς γάρ ἐστι καὶ τῶν ἔσεσθαι προσδοκωμένων δια - νομεὺς ἀγαθῶν · αὐτὸς μεταστοιχειώσει τὴν κτίσιν , καὶ καινουργάσει τὸ σύμπαν , καὶ ἀπαλλάξει δουλείας εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ . καὶ εἰ ταῦτα ἀληθῆ , πῶς οὐκ ἔδει πάντη τε καὶ πάντως συγκαινουργεῖσθαι τῇ κτίσει τὸν δι’ ὃν ἡ κτίσις , φημὶ δὴ τὸν ἄνθρωπον , ἔδει καὶ αὐτὸν ὁρᾶσθαι καινόν ; οὐ φθορᾷ τῇ πρώτη τυραννούμενον , οὐ σαρκικαῖς ἡδοναῖς εἰς ἁμαρτίας πλεονεκτούμενον · ἐγηγερμένον δὲ μᾶλλον ἐν ἀφθαρσίᾳ τε καὶ εὐσθενείᾳ · καὶ ἐν τιμῇ καὶ θείᾳ τινι δόξῃ περιεσταλμένον · ἔφη γάρ που καὶ ὁ θεσπέσιος Ἡσαΐας · “ καὶ προπορεύσεται ἔμπροσθέν “ σου ἡ δικαιοσύνη σου , καὶ ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ περιστελεῖ σε . ” καὶ μὴν καὶ αὐτὸς ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς διεβεβαιοῦτο σαφῶς , ὡς ἐν καιρῷ συντελείας τοῦ αἰῶνος τούτου ἀναβιώσονται μὲν οἱ νεκροί · οἱ γε μὴν συνιέντες ἐκλάμψουσιν ὡς ἡ λαμπρότης τοῦ στερεώματος . πλὴν οὐχ ἅπασιν ἀδιακρίτως ἡ τῆς τοιᾶσδε τιμῆς καὶ δόξης προσκείσεται χάρις . πρέπον δ’ ἃν μᾶλλον ἀπολέγδην τοῖς τῶν ἄλλων ἐξῃρημένοις , οἳ καὶ σύμμορφοι γεγόνασι τῆς εἰκόνος τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ · ἀναβιώσονται μὲν γὰρ ὁμολογουμένως τὰ πάντων σώματα τῇ τῆς ἀφθαρσίας χάριτι κατημφιεσμένα , ἀλλαχθήσονται δὲ οὐ πάντες . ἀλλ’ οἱ μὲν φαῦλοι ἀπομενοῦσιν ἐν τῷ τῆς ἀτιμίας σχήματι , ἐπὶ μόνῳ τῷ χρῆναι κολάζεσθαι · οἱ δέ γε δίκαιοι ἀλλαχθήσονται μόνοι πρὸς τῷ τῆς ἀφθαρσίας ἀγαθῷ , καὶ τῆς θείας δόξης καταπλουτήσαντες τὴν περιστολήν . αὐτὸς τοιγαροῦν ἰδίᾳ δυνάμει καὶ ἐνεργείᾳ θεοπρεπεῖ μετασχηματίσει τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν , σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ . ποῖον ’δε τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν ; τουτὶ τὸ ἐκ γῆς , τὸ τῷ θανάτῳ κατησχημένονa ἐκ τῆς ἀρχαίας ἐκείνης ἀρᾶς , ἣν λέλυκεν ὁ Χριστὸς , γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα . ἔσται δὲ ὁ μετασχηματισμὸς οὐκ εἰς ἑτέραν τινὰ φύσιν ἀποκομίζων ἡμᾶς . ἐσόμεθα γὰρ ὅπερ ἔσμεν , τοῦτ’ ἔστιν ἄνθρωποι · πλὴν ἀμείνους ἀσυγκρίτως · ἄφθαρτοι γὰρ καὶ ἀνώλεθροι , καὶ πρός τοῦτο δεδοξασμένοι . τί δ’ ἃν βούλοιτο δηλοῦν ἡ ἐσχάτη σάλπιγξ ἢ διανιστᾷ τοὺς νεκροὺς , αὐτὸς ἡμῖν σαφηνιεῖ λέγων ὁ θεσπέσιος Παῦλος · “ ὅτι αὐτὸς ὁ Κύριος ἐν κελεύσματι , ἐν φωνῇ ἀρχαγ - “ γέλου καὶ ἐν σάλπιγγι Θεοῦ καταβήσεται ἀπ’ οὐρανοῦ , καὶ οἱ “ νεκροὶ ἐγερθήσονται ἄφθαρτοι · ” οὐκοῦν παρεικάζει σάλπιγγι τὴν τοῦ ἀρχαγγέλου φωνὴν , καὶ τὸ θεῖον ἐκεῖνο καὶ φρικωδέστατον κέλευσμα . εἰ δὲ καὶ ὁ ἀρχάγγελός ἐστιν ὁ κεκραγὼς καὶ τὸ τῆς ἀναστάσεως σύνθημα διδοὺς τοῖς ἐν γῇ κειμένοις , ἀλλ’ οὖν τοῦ Χριστοῦ ἔσται φωνή · καὶ γάρ ἐστιν αὐτὸς ἰδίᾳ δυνάμει διανιστὰς τοὺς νεκροὺς , καὶ οὔχι που πάντως ἡ τοῦ ἀρχαγγέλου φωνή · δεσποτικοῖς γὰρ προστάγμασι πᾶσα κτίσις ὑπέζευκται λογική . ποῖα τοίνυν ὅλως ἀνάστασις ἔσται κατὰ ἀλήθειαν , εἰ μὴ αὐτῷ φαμὲν ἀναβιώσεσθαι τὸ τῷ θανάτῳ κατησχημένον ; ἣ τίνα τρόπον ἐροῦμεν μονονουχὶ κατορχούμενοι τῆς φθορᾶς , “ κατεπόθη ὁ θάνα - “ τος εἰς νῖκος ” καὶ τὰ ἑξῆς ; Οἰκοτμενίου . Ἄρα μὴ ἔνι καὶ οὕτω νοῆσαι · μικρὰ δὲ τοῦ νοήματος · φησὶν ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ἐν τῇ Ἀποκαλύψει τὸ τέλος τοῖς ἀνθρώποις μὴ ὑφὲν πᾶσιν ἐπάγεσθαι · ἀλλὰ κατὰ μέρος αὐτοῖς ἐπάγεσθαι ἐλέῳ Θεοῦ · ἵνα τῶν πρώτων ἀπολλυμένων , οἱ ὑπολιμπανόμενοι , τῷ φόβῳ τῶν προαναλωθέντων εἰς μετάνοια · ἔλθωσιν . λέγει δὲ τὸ δόγμα τοῦτο ἐν τῇ λύσει τῆς ἑβδομῆς σφραγῖδος τοῦ βιβλίου · ὧν οὕτως ἐχόντων , νοήσεις τὸ ἐν ἀτόμῳ καὶ ἐν ῥιπῇ ὀφθαλμοῦ κατὰ κοινοῦ εἰρῆσθαι καὶ πρὸς τὰ δύο ἁρμόζειν ἴνα ᾗ οὕτως . πάντες μὲν οὐ κοιμηθησόμεθα , οἷον ἀποθανούμεθα , ἐν ἀτόμῳ καὶ ἐν ῥιπῇ ὀφθαλμοῦ , διὰ τὸ κατὰ μέρος ἐπάγεσθαι τὸ τέλος κατὰ τὸν λόγον τῆς Ἀποκαλύψεως · πάντες μέν τοι ἀλλαγησόμεθα , ἐν ἀτόμῳ , ἐν ῥιπῇ ὀφθαλμοῦ ἐν τῇ ἐσχάτῃ σάλπιγγι · αἱ μὲν γὰρ πρῶται σάλπιγγες ἑπτὰ οὖσαι κατὰ τὴν Ἀποκάλυψιν οὐκ ἐγείρουσι τοὺς νεκροὺς , ἀλλὰ συντελοῦσι τοῖς ἀνθρώποις . ἡ δὲ τελευταία ποιεῖ τήν τε ἔγερσιν καὶ τὴν ἐναλλαγὴν τῶν ἤδη ἀναστάντων ἐν ἀτόμῳ καὶ ἐν ῥιπῇ ὀφθαλμοῦ σὺν τῇ κτίσει · “ καὶ γὰρ καὶ ἡ κτίσις ἀπαλλαγήσεται τῆς “ φθορᾶς εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ , ” καθὼς ἐν τῇ πρὸς Ῥωμαίους εἴρηται . Ὅταν δὲ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύσηται ἀφθαρσίαν , καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσηται ἀθανασίαν , τότε γενή - σεται ὁ λόγος ὁ γεγραμμένος , Κατεπόθη ὁ θάνατος εἰς νῖκος . ποῦ σου , θάνατε , τὸ κέντρον ; Ποῦ σου , ᾅδη , τὸ νῖκος ; τὸ δὲ κέντρον τοῦ θανάτου , ἡ ἁμαρτία · ἡ δὲ δύναμις τῆς ἁμαρτίας , ὁ νόμος · τῷ δὲ Θεῷ · χάρις , τῷ διδόντι ἡμῖν τὸ νῖκος διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . Ἰωάννου Ὅταν οὖν , φησὶν , ταῦτα γένηται · τότε ἡ γραφὴ πληροῦται ἡ τοῦ Ὠσηὲ · ἐπειδὴ γὰρ παράδοξα καὶ ὄντως μυστήρια εἰπεν , λοιπὸν καὶ γραφικῇ μαρτυρίᾳ πιστοῦται τὸν λόγον . Κυτίλλου . Ἰστέον δὲ ὅτι τὴν τοῦ προκειμένου ῥητοῦ παράθεσιν ὁ μακάριος Παῦλος κατὰ τὴν Ἑβραίων ἔκδοσιν ἐποιήσατο . ἔχει δὲ οὐχ οὕτως ἡ τῶν ἑβδομήκοντα · γέγραπται γὰρ ἐν προφήταις · “ ποῦ ἡ δίκη σου , θάνατε ; ποῦ τὸ κέντρον σου ᾅδη ; ” πλὴν τὸ κέντρον τοῦ θανάτου , φησὶν , ἡ ἁμαρτία · ἡ δὲ δύναμις τῆς ἁμαρτίας ὁ νόμος . πλήττει μὲν γὰρ οἷά τις σκορπίος ὁ τὸ κράτος ἔχων τοῦ θανάτου , τοῦτ’ ἐστιν ὁ Σατανᾶς · πλήττει δὲ οὐχ ἑτέρως , πλὴν ὅτι διὰ τῆς ἁμαρτίας . ἀλλ’ ἔδωκεν ἡμῖν ὁ Σωτῆρ’ ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων πατεῖν , καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ . κατηφάνισται γὰρ τοῦ θανάτου τὸ κέντρον , ἐξηρημένης τῆς ἁμαρτίας καὶ οὐκ ἔτι δύναμιν ἐχούσης τὸν νόμον . κατακρίνει γὰρ ὁ νόμος τοὺς ἁμαρτάνοντας . τοιγάρτοι φησὶν ὁ θεσπέσιος Παῦλος , δύναμιν εἶναι τῆς ἁμαρτίας τὸν νόμον · λέλυται δὲ τοῦτο ἐν Χριστῷ · ἁμαρτία γὰρ ἡμῶν οὐ κυριεύσει · ὅτι οὐκ ἐσμὲν ὑπὸ νόμον ἀλλ’ ὑπὸ χάριν . χωρὶς δὲ νόμου ἁμαρτία νεκρά . τίς οὖν ὁ πάντων τούτων ἡμῖν χορηγός ; τῆς δικαιοσύνης ὁ πρύτανις , τῆς ἐλευθερίας ὁ δοτὴρ , καὶ παντὸς ἀγαθοῦ πηγὴ καὶ πρόφασις , εἰσόμεθα λέγοντος τοῦ μακαρίου Παύλου . “ τῷ δὲ Θεῷ χάρις , τῷ διδόντι ἡμῖν τὸ νῖκος , διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . Ἰωάλλου . Εἶδες ψυχὴν γενναίαν ; καὶ γὰρ ὡς νικητήρια καὶ ἔνθους γενόμενος , καὶ ὁρῶν ἤδη ὡς γεγεννημένα τὰ μέλλοντα , ἐνάλλεται καὶ ἐπεμβαίνει τῷ θανάτῳ κειμένῳ , καὶ τὴν ἐπινίκιον ἀλαλάζει φωνὴν κατὰ τῆς τούτου κεφαλῆς κειμένης , μεγάλα βοῶν καὶ λέγων , “ ποῦ σου θάνατε τὸ κέντρον ; ποῦ σου ᾅδη τὸ “ νῖκος ; ” οἴχεται καὶ ἀπόλωλεν καὶ ἠφάνισται παντελῶς . Θεοδωρίτου . “ Τὸ δὲ κέντρον τοῦ θανάτου ἡ ἁμαρτία · ” αὕτη γὰρ τῷ θανάτῳ τὴν φύσιν παρέδωκεν . Θεοδωρου . Νόμον ἐνταῦθα λέγει ἁπλῶς · εἴτε τὸν θετόν . βούλεται γὰρ εἰπεῖν ὅτι τότε σὺν τῷ θανάτῳ καὶ ἡ ἁμαρτία λύεται , καὶ νόμος ἅπας ἀργεῖ . ἐπειδὴ ἄφθαρτοι γεγονότες , τῇ τοῦ Πνεύματος χάριτι κυβερνόμεθα . Ἰωάννου Χωρὶς τοῦ νόμου ἀσθενὴς ἡ ἁμαρτία ἦν · πραττομένη μὲν , οὐ δυναμένη δὲ οὕτως καταδικάσαι . τὸ μὲν γὰρ κακὸν ἐγίνετο · σαφῶς δὲ οὐκ ἐδείκνυτο οὕτως · ὥστε οὐ μικρὸν ἐπήνεγκεν ὁ νόμος τὸ καὶ γνωρίσαι τὴν ἁμαρτίαν μᾶλλον , καὶ ἐπιτεῖναι τὴν κόλασιν . εἰ δὲ βουλόμενος κωλύσαι , χαλεπωτέραν ἀπέφηνεν · οὐ παρὰ τὸν ἰατρὸν τὸ ἔγκλημα · ἀλλὰ παρὰ τὸν κακῶς τῷ φαρμάκῳ χρησάμενον · ἐπεὶ καὶ ἡ παρουσία τοῦ Χριστοῦ μᾶλλον ἐβάρησεν τοὺς Ἰουδαίους . ἀλλ’ οὐ διὰ τοῦτο αὐτῇ ἐγκαλέσωμεν · ἀλλὰ ταύτην μὲν θαυμασόμεθα , ἐκείνους δὲ μισήσομεν βλαβέντας δι’ ὧν ὠφελεῖσθαι ἔδει . Θεοδωρίτου . Ἀναγκαίως εἰς ὕμνον τὸν περὶ τῆς ἀναστάσεως συνεπέρανεν λόγον . Φωτίου . Ἐπειδή ἐστιν καταποθῆναι θάνατον εἰς φθορὰν τῶν καταπιόντων , ὥσπερ καὶ φάρμακόν ἐστι καταποθῆναι ἐπὶ διαφθορᾷ ὁμοίως τῶν χρησαμένων , διὰ τοῦτο ἐπήγαγεν τὸ εἰς νῖκος · ἀντὶ τοῦ οὐχ ἵνα φθείρῃ τὸν καταπιόντα , ἀλλ’ ἵνα αὐτὸς ἀφανισθῇ καὶ κατὰ κράτος ἐκνικηθῇ · ὥστε μηκέτι μήδ’ ἴχνος μάχης ἣ σκίαν ἐνοχλήσεως ὑπολειφθῆναι · καὶ τὸ κατεπόθη δὲ μετὰ τῆς προθέσεως ῥηθὲν , τὴν σφοδρὰν αὐτοῦ διαφθορὰν σημαίνει . ὅλος φησὶν κατεπόθη εἰς νῖκος · ὥστε μηδὲν αὐτοῦ ἔστι ἐναπολειφθῆναι . Τοῦ Αὐτοῦ . Ἐπειδὴ τὸν νόμον εἶπεν δύναμιν τῆς ἁμαρτίαις · ἵνα μή τινες αὐτόν τε τὸν νόμον ὡς φαῦλον πεπαῦσθαι νομίσωσι , καὶ τὸν νομοθέτην βλασφημήσωσιν · ἐπάγει “ τῷ δὲ Θεῷ χάρις · ” οἷον τῷ δὲ νόμου νομοθέτῃ Θεῷ καὶ Πατέρι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ χάρις . αὐτὸς γὰρ καὶ τὸν νόμον κατὰ καιρὸν συμφέροντα ἔδωκεν , καὶ τούτῳ ἡμῶν εἰς ἰσχὺν ἁμαρτίας ἀποχρησαμένων καὶ κραταιωσάντων τὴν ἁμαρτίαν , αὐτὸς πάλιν διὰ τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἔδωκεν ἡμῖν τὸ κατ’ αὐτῆς ἀναμφήριστον κράτος καὶ νῖκος . Ὥστε , ἀδελφοί μοι ἀγαπητοὶ , ἑδραῖοι γίνεσθε , ἀμετακίνητοι , περισσεύοντες ἐν τῷ ἔργω τοῦ Κυρίου πάντοτε , εἰδότες ὅτι ὁ κόπος ὑμῶν οὐκ ἔστι κενὸς ἐν Κυρίῳ . περὶ δὲ τῆς λογίας τῆς εἰς τοὺς ἁγίους , ὥσπερ διέταξα ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Γαλατίας , οὕτως καὶ ὑμεῖς ποιήσατε . κατὰ μίαν σαββάτων ἕκαστος ὑμῶν παρ’ ἑαυτῷ τιθέτω , θησαυρίζων ὅ τι ἂν εὐοδῶται . Ἰωάννου Ἐπεὶ οὖν ἔγνωτε , φησὶ , ταῦτα οὕτως ἔχειν · εἶναι τε ἀνάστασιν καὶ ἀμοιβὰς καλῶν καὶ φαύλων , στήκετεb . ἐσαλεύοντο γὰρ περὶ τὸ τῆς ἀναστάσεως δόγμα , καὶ ἠμέλουν βίου , ὡς οὐκ οὔσης ἀναστάσεως · εἶτα , φησὶ , “ καὶ περισσεύοντες ἐν τῷ “ ἔργῳ τοῦ Θεοῦ · ” οὐ μόνον αὐτὸ ἐργαζόμενοι · ἀλλὰ καὶ περισσεύοντες ἐν χρησταῖς πράξεσιν . Θεοδωρίτου . Ὡς σαλευομένοις ταῦτα παρεγγυᾷ · “ περισ - “ σεύοντες ἐν τῷ ἔργῳ τοῦ Κυρίου πάντοτε · ” φιλοπόνως τῆς εὐσεβείας τὸν πλοῦτον συλλέγετε . Ἰωάλλου . Ὃν νῦν , φησὶν , κάμνετε · ἀλλ’ ἔσται αὐτοῦ τὸ δὲ ἐν Κυρίῳ νοήσεις , ἢ ὁ ἐν Κυρίῳ κόπος , ἢ παρὰ Κυρίῳ οὐ ματαιωθήσεται ὁ κόπος . Θεοδωρίτου . Δίκαιος ὁ κριτής · καὶ τοὺς στεφάνους ὑφαίνει τοῖς ἀθληταῖς , καὶ τοῖς ἐργάταις τὸν μισθὸν ἀποδώσει · οὕτω ταῦτα παραινέσας , τῆς θεραπείας τῶν ἁγίων φροντίσαι παρακαλεῖ . Ἰωάλλου . Ἁπαρτίσας τὸν περὶ δογμάτων λόγον , εἰς τὸ λαιον τῶν ἀρετῶν τὴν ἐλεημοσύνην ἦλθεν · “ λογίας ” δὲ λέγει τῆς συλλογῆς , κοῦφον ἐκ προοιμίων ποιῶν τὸ πρᾶγμα · τὸ γὰρ ἐκ πολλῶν συνεισφερόμενον κοῦφον ἑκάστῳ · εἶτα εἰς ζῆλον αὐτοὺς ἄγει , διηγήσει τῶν ἑτέροις κατορθωθέντων · ὥσπερ γάρ , φησιν , οἱ Γαλάται πεποιήκασιν . ὅρα δὲ τὸ ἀναγκαῖον τοῦ γινομένου , πῶς ἐμφαίνει · ὥσπερ , φησὶν , διέταξα · οὐ γὰρ εἶπεν παρῄνεσα ἣ συνεβούλευσα , ἀλλὰ διέταξα · τὸ μετὰ αὐθεντίας ἐπιτάξαι δηλοῖ τὸ τοῦ πράγματος ἀπαραίτητόν τε καὶ ἀναγκαῖον . Θεοδωρίτου . Οὐχ ἁπλῶς τῶν Γαλατῶν ἐμνημόνευσεν · σημαίνων ὡς κἀκείνοις παρεκελεύσατο . Ἰωάννου . Μίαν σαββάτων τὴν κυριακὴν καλεῖ · καὶ ἀπὸ τῆς ἡμέρας αὐτοὺς ἐπὶ ἐλεημοσύνην προτρέπων , τῶν ἐν αὐτῇ μυστηρίων ὑπομιμνήσκων . Θεοδωρίτου . τῇ γνώμῃ τὸ πόσον ἐπιτρέπει · διδάσκων ὡς ταῖς τὰ βέλτιστα προαιρουμέναις ψυχαῖς , συνεργεῖ Θεός · τοῦτο γὰρ εἶπεν , ὅτι ἃν εὐοδῶται . κατάλληλος δὲ τῷ ἔργῳ καὶ ἡ δεσποτικὴ ἡμέρα , τῇ ἀναστάσει τετιμημένη . Ἰωάννου Προνοητικῶς λίαν · οὐ γὰρ εἶπεν εὐθὺ φερέτω , ἵνα μήτις ἐλάχιστον ἔχων αἰσχύνεται · ἀλλὰ πρῶτον παρὰ σαυτῷ συνάγαγε , καὶ ὅταν ἀξιόλογον γένηται , τότε φέρε · “ θησαυριζέτω δ ὅ τι ἃν εὐοδῶται τοῦτ’ ἔστιν , ὃ ἃν ὁ Θεὸς πέμψῃ καὶ εὐκαιρίαν σχῇ . Ἵνα μὴ ὅταν ἔλθω , τότε λογίαι γίνωνται . ὅταν δὲ παραγένωμαι , οὓς ἐὰν δοκιμάσητε , δι’ ἐπιστολῶν τούτους πέμψω ἀπενεγκεῖν τὴν χάριν ὑμῶν εἰς Ἱερουσαλήμ · ἐὰν δὲ ᾖ ἄξιος τοῦ κἀμὲ πορεύεσθαι , σὺν ἐμοὶ πορεύσονται . Ἰωάννου . Ἵνα μὴ , φησὶν , ὅτ’ ἂν καιρός ἐστιν ἐκφορᾶς · τότε τις συνάγειν ἄρξηται · τὸ δὲ εἰπεῖν “ ὅτ’ ἃν ἔλθω , προθυμοτέρους πρὸς τὴν συλλογὴν ποιεῖ · ὡς ἐπ’ ὄψεσιν αὐτοῦ μελλούσης ἔσεσθαι τῆς εἰσφορᾶς . Τοῦ Αὐτοῦ . Καλῶς τὸ “ οὓς ἃν δοκιμάσητε · ” ἀποτριβόμενος πανταχοῦ τὸ σκανδαλίσαι τινά · ὡς καὶ αὐτοῦ τι βουλομένου λαβεῖν ἐκ τῶν συναγομένων . Θεοδωρίτου . Οὐ γὰρ πρέπον ἐμοῦ παρόντος τὴν τῶν χρημάτων γίνεσθαι συλλογήν · ἐμὲ γὰρ προσήκει ταῦτα πέμψαι τοῖς ἁγίοις δι’ ὧν ἂν ὑμεῖς δοκιμάσητε · εἰ δὲ φιλότιμον ἴδοιμι τὴν χορηγίαν γεγενημένην , καὶ αὐτὸς κοινωνήσω τῆς ὑπουργίας · οὐ γὰρ εἶπεν ὅτι ἐγὼ ταῦτα κομιῶ , ἀλλὰ “ σὺν ἐμοὶ πορεύσονται · ἃ γὰρ τοῖς ἄλλοις παραινεῖ , πρῶτος ποιεῖ · καὶ ἀπρόσκοπος γίνεται καὶ Ἰουδαίοις καὶ Ἕλλησιν καὶ τῆ Ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ . σημαίνει δὲ αὐτοῖς καὶ τὸν τῆς παρουσίας καιρόν . Ἰωάννου Χάριν εἶπεν · οἰκτρὸν γὰρ ἦν τὸ τῆς ἐλεημοσύνης καὶ ἀνάξιον τῶν μελλόντων λαμβάνειν ἁγίων , καὶ σημαίνων ὅτι ἀντιλήψονται καὶ αὐτοὶ χάριν τὰς εὐχὰς αὐτῶν . Τοῦ Αὐτοῦ . Διὰ τούτων εἰς δαψίλειαν αὐτοὺς προτρέπει · ἐὰν ῄ , φησὶ , τοσαῦτα ὡς καὶ τῆς ἐμῆς διακονίας τὸ πρᾶγμα , απελευσομαι · πανταχοῦ δὲ καὶ τοὺς ἐκείνων μάρτυρας ἔχειν βούλεται , ὡς αὐτὸς οὐδὲν λήψεται ἐξ αὐτῶν . διό φησι , “ σὺν ἐμοὶ πορεύ - “ σονται . ” Ἐλεύσομαι δὲ πρὸς ὑμᾶς , ὅταν Μακεδονίαν διέλθω · Μακεδονίαν γὰρ διέρχομαι · πρὸς ὑμᾶς δὲ τυχὸν παραμενῶ , ἢ καὶ παραχειμάσω , ἵνα ὑμεῖς με προπέμψητέ , οὗ ἐὰν πορεύωμαι . οὐ θέλω γὰρ ὑμᾶς ἄρτι ἐν παρόδῳ ἰδεῖν · ἐλπίζω δὲ χρόνον τινὰ ἐπιμεῖναι πρὸς ὑμᾶς , ἐὰν ὁ Κύριος ἐπιτρέπῃ . ἐπιμενῶ δὲ ἐν Ἐφέσω , ἕως τῆς πεντηκοστῆς · θύρα γάρ μοι ἀνέῳγε μεγάλη καὶ ἐνεργὴς , καὶ ἀντικείμενοι πολλοί . Ἰωάννου τινὸς ἕνεκεν εἶπεν τυχὸν καὶ οὐκ ἀπεφήνατο ; ὅτι πάντα προῄδει ὁ Παῦλος , καὶ συμφέροντος · διὰ τοῦτο οὐδὲ ἁπλῶς ἀποφαίνεται · ἵνα κἂν μὴ γένηται , ἔχῃ ἀποφυγὴν τῷ ἀδιορίστως προσειπεῖν . δηλοῖ δὲ καὶ τὴν τοῦ Πνεύματος ἐξουσίαν ἄγουσαν αὐτὸν ὅπηπερ ἐβούλετο , οὐκ ἔνθα αὐτὸς ἐπεθύμει · ὃ καὶ ἐν τῇ δευτέρᾳ τίθησιν Ἐπιστολῇ , τῆς μελλήσεως ἕνεκεν ἀπολογούμενος καὶ λέγων · “ ἃ βούλομαι κατὰ σάρκα , βούλομαι , ἵνα ᾖ παρ’ ἐμοὶ τὸ ’ναι ’ναι καὶ τὸ οὐ οὐ . Τοῦ Αὐτοῦ . Οὐκ εἶπεν ἀπέλθω , ἀλλὰ “ διέλθω · ” παραμυθούμενος αὐτοὺς ὡς εὐθὺς παραγινόμενος · καὶ ὅρα προτίμησιν , ἐκείνους διέρχομαι , ὑμῖν δὲ παραμενῶ · καὶ γὰρ πλείους ἦσαν οἱ ἐν Κορίνθῳ πιστοί · διὸ καὶ προτιμῶνται παρ’ αὐτοῦ . Τοῦ Αὐτοῦ . Καλῶς “ τὸ τυχόν · ” τοῦτ’ ἐστιν ἴσως · οὐ γὰρ ᾔδει πάντως ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦτο ἐπιτρεπόμενος ἢ οὔ . ἀγάπης δὲ δεικτικὸν τό , τε παραμεῖναι αὐτοῖς , καὶ τὸ ὑπ’ αὐτῶν προπεμφθῆναι . Τοῦ Αὐτοῦ . Σφόδρα ἀγαπῶντος ἦν τῷτε εἰπεῖν ποῦ προσμενεῖ , καὶ μέχρι πότε · ἕως τῆς πεντηκοστῆς φησίν · καὶ διατί ; θύρα γάρ μοι ἀνέῳκται · τοῦτ’ ἐστιν πολλοί εἰσιν οἱ παρεσκευασμένοι τὴν πίστιν δέξασθαι · εἴσοδος οὖν ἐστι μοι πρὸς αὐτούς · τοῦτο δὲ καὶ παραθαρρύνοντός ἐστιν , ὅτι πανταχοῦ γῆς λοιπὸν ἁπλοῦται τὸ κήρυγμα . Θεοδωρίτου . Πόλλα γὰρ οἱ τῷ κηρύγματι προσίοντες . πολλοὶ δὲ καὶ οἱ ἀντιτείνοντες , καὶ ἐκποδῶν γίνεσθαι τῇ τούτων σωτηρίᾳ πειρώμενοι · Ἰωάννου . Ἀκμάζει , φησὶν , τῶν προσιέναι μελλόντων πίστει ἡ διανοία · οὐδὲν χαῦνον ἢ δίψυχον · διά τοι τοῦτο καὶ ἀντικείμενοι πολλοί · ὅσῳ γὰρ ὁρᾷ ἑαυτὸν ὁ διάβολος γυμνούμενον , τοσούτῳ ταράσσεται , καὶ τοὺς ἐναντίους ἐξεγείρει . Φωτίου.“Πρὸς ὑμᾶς δὲ τυχὸν παραμενῶ · ” τὸ “ δὲ ” παρέλκει ἐνταῦθα , “ πρὸς ὑμᾶς δέ . ” σύνηθες δὲ τοῦτο τῇ θείᾳ γραφῇ · ἀλλὰ καὶ παρὰ τοῖς ἔξω συγγραφεῦσιν πολλὴ ἡ τοιαύτη χρῆσις , καὶ μάλιστα παρὰ τοῖς Ἀττικισταῖς · “ ἣ καὶ παραχειμάσω ” καὶ τὰ ἐφεξῆς , εἰς παράκλησιν αὐτῶν καὶ παραμυθίαν εἴρηκεν · οἷον , ἵνα ὑμεῖς με προπέμψητε καὶ οὐ θέλω ὑμᾶς ἄρτι ἐν παρόδῳ ἰδεῖν , καὶ ἐλπίζω χρόνον τινα ἐπιμεῖναι πρὸς ὑμᾶς · τὸ δὲ “ ἐὰν ὁ Κύριος “ ἐπιτρέπῃ ” ἑρμηνεία ἔστι τοῦ εἰρημένου c ................ ἄνωθεν τοῦ πρὸς ὑμᾶς δὲ τυχὸν καὶ παραμενῶ · διά τι εἶπεν “ τυχόν ; ” ὅτι οὐκ οἱ δᾶ ἐὰν ὁ Κύριος ἐπιτρέπῃ ἀλλ’ οὐν τὸ ἐμὸν θέλημα ἵνα προσμείνω ὑμῖν ἐστιν . Ἐὰν δὲ ἔλθῃ Τιμόθεος , βλέπετε ἵνα ἀφόβως πρὸς ὑμᾶς · τὸ γὰρ ἔργον Κυρίου ἐργάζεται , ὡς καὶ ἐγὼ , μή τις οὖν αὐτὸν ἐξουθενήσῃ . προπέμψατε δὲ αὐτὸν ἐν εἰρήνῃ , ἵνα ἔλθῃ πρός με · ἐκδέχομαι γὰρ αὐτὸν μετὰ τῶν ἀδελφῶν . περὶ δὲ Ἀπολλῶ τοῦ ἀδελφοῦ , πολλὰ παρεκάλεσα αὐτὸν , ἵνα ἔλθῃ πρὸς ὑμᾶς μετὰ τῶν ἀδελφῶν · καὶ πάντως οὐκ ἦν θέλημα ἵνα νῦν ἔλθῃ , ἐλεύσεται δὲ ὅταν εὐκαιρήσῃ . Ἰωάννου . Τοῦτ᾿ ἔστιν , ἵνα μή τις αὐτοῦ κατεξαναστῇ τῶν ἀπεγνωμένων ἐκείνων . καὶ γὰρ ἔμελλεν αὐτοῖς ἴσως ἐπιτιμᾶν , ὑπὲρ ὧν καὶ Παῦλος ἐπέστειλεν . καὶ γὰρ ἐπηγγείλατο διὰ τοῦτο πέμπειν αὐτόν · “ ἔπεμψα γὰρ ὑμῖν Τιμόθεον , ” φησὶν , “ ὃς ὑμᾶς “ ἀναμνήσει τὰς ὁδούς μου τὰς ἐν Χριστῷ . μήτις οὖν αὐτὸν “ ἐξουθενήσῃ . ” ἐπειδὴ νέος ὢν ἐνεχειρίσθη δήμου τοσούτου διόρθωσιν · ἀμφότερα δὲ εἰς καταφρόνησιν ἦγεν · εἰκότως ἐπάγει , “ μήτις αὐτὸν ἐξουθενήσῃ . ” Θεοδωρίτου . Καὶ ταῦτα πάλιν προστέθεικεν εἰς τὴν τοῦ μαθητοῦ θεραπείαν αὐτοὺς διεγείρων . ἀντὶ τοῦ πρός με ἥξει · μηνύων μοι τὰ ὑμέτερα πάντα · Ἰωάννου . Μῆ μάχας αὐτῷ καὶ φιλονεικίας παράσχητε · μὴ δὲ παρά τινος ἐπιβουλευθῆναι συγχωρήσητε . τὸ δὲ “ ἐκδέχομαι “ αὐτὸν , ” φοβοῦντός ἐστιν , ἵνα εἰδότες ὅτι πάντα αὐτῷ ἀναγγελεῖ , μηδὲν αὐτὸν θλίψωσιν · ἀλλὰ δὲ καὶ ἀξιόπιστον τοῦτο ποιεῖ τὸν Τιμόθεον · ὅτι ὁ Παῦλος ἔχων τι ποιεῖν δι’ αὐτὸν παραμένει . Ὡριγενουσ . Κατὰ τὰς ἀρχὰς τῆς ἐπιστολῆς ἔφασκεν , ἀκούω σχίσματα ἐν ὑμῖν ὑπάρχειν · ἕκαστος γὰρ ὑμῶν φησὶν λέγει · “ ἐγὼ μέν εἰμι Παύλου · ἐγὼ δέ’ Απολλώ . ” τοῦτον περὶ οὗ φησὶν τοιαύτης στάσεως καὶ ταραχῆς οὔσης ἐν τῇ Κορινθίων ἐκκλησίᾳ · ὁ θαυμάσιος οὗτος Ἀπολλῶς ἐπίσκοπος ὢν τῶν κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον , ὡς ἐπὶ κριτὴν κατέφυγεν τὸν Ἀπόστολον . Παῦλος τὰ τῆς ἀποστολῆς ἐποίει · οὐκ ἦν αὐτῷ τὰ πράγματα ἐπιβάλλοντα διατρίβοντι ἐν τῇ Ἀσίᾳ τότε καταλιπεῖν τὰ ἐν τῇ Ἀσίᾳ καὶ γενέσθαι εἰς τὴν Κόρινθον · ἀλλ’ ἀνθ’ ἑαυτοῦ ἐξελελέξατο Τιμόθεον , καὶ ἔπεμψεν αὐτὸν διορθωσόμενον τὰ ἐν Κορίνθῳ , καὶ ἀναγκαίως μετὰ τῆς Ἐπιστολῆς πέμπων αὐτὸν παρακατιθέναι τῇ Ἐκκλησίᾳ · ὅτε γὰρ ἐπεδήμουν οἱ ἅγιοι ὠφελοῦντες τοὺς ἀκούοντας , οὐκ ἐν ἀσθενείᾳ παρεγίνοντο , οὐδὲ ἐν φόβῳ , οὐδὲ ἐν τρόμῳ ὅτε δὲ παρεγίνοντο πρὸς τοὺς ἀσθενεστέρους , ἐν ἀσθενείᾳ καὶ ἐν φόβῳ καὶ ἐν τρόμῳ ἐπεδήμουν . Τοιοῦτοι ἦσαν Κορίνθιοι , ὥστε οὐ Παῦλον τὸν μέγαν ἐπιδημεῖν αὐτοῖς , ἀλλὰ τὸν ἀσθενῆ , καθὼς ἔλεγεν · “ ἐγενόμην τοῖς ἀσθε - “ νέσιν ὡς ἀσθενής · ἵνα τοὺς ἀσθενεῖς κερδήσω · ” καὶ διὰ τοῦτο ἔλεγεν · “ κἀγὼ ἐν ἀσθενείᾳ ἐγενόμην πρὸς ὑμᾶς · ” διὰ τοῦτο καὶ ἐν φόβῳ καὶ ἐν τρόμῳ πολλῷ ἐγένετο , ὅπως τῶν ἀκουόντων περιγένηται · ἐπειδὴ οὖν τὸ ἐν φόβῳ καὶ ἐν τρόμῳ ἐπιδημεῖν , τὸν μέλλοντα ὠφελεῖν περὶ τοὺς ἀκροατάς ἐστιν · παρακαλεῖ νῦν τοὺς Κορινθίους ἵνα ἀφόβως γένηται Τιμόθεος πρὸς αὐτούς · “ τὸ γὰρ ἔργον Κυρίου ἐργάζεται ὡς καὶ ἐγώ ὅπερ ἐγὼ ἐπεποιήκειν ἃν ἐπιδημήσας ὑμῖν · τοῦτο ποιεῖ ὑμῖν ὁ ιμόθεος · “ μήτις οὖν αὐτὸν “ ἐξουθενήσῃ . ” εἰ γὰρ τοῦτον , ἐξουθενεῖτε κἀμέ · “ τὸ γὰρ ἔργον “ Κυρίου ἐργάζεται ὡς καὶ ἐγώ · ” “ προπέμψατε δὲ αὐτὸν ἐν εἰρήνῃ . “ ἵνα ἔλθῃ πρός με · ” νῦν μὲν ἔρχεται πρὸς ὑμᾶς εἰρήνην ποιήσων . στάσιν γὰρ ὑμῶν εὑρίσκει ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ · ἀλλ’ ὁμονοήσαντες καὶ διορθωθέντες ἐκ τῶν λεγομένων ὑπ’ αὐτοῦ , εἰρήνην ἀναλαβόντες προπέμψατε αὐτὸν ἐν τῇ ἡμετέρᾳ ὁμονοίᾳ καὶ εἰρήνῃ , ἵνα ἔλθῃ πρὸς ἐμέ · ἐκδέχομαι γὰρ αὐτὸν μετὰ τῶν ἀδελφῶν · ποίων ἀδελφων ; περὶ ὧν προσεῖπεν ὅτι οὓς ἐὰν δοκιμάσητε δι’ Ἐπιστολῆς τούτους πέμψω · ἐκδέχομαι οὖν ἀκούων αὐτὸν ἐπανελευσόμενον , ἀπαγγέλλοντά μοι τὰ καθ’ ὑμᾶς · “ περὶ δὲ Ἀπολλῶ τοῦ ἀδελφοῦ “ παρεκάλεσα αὐτὸν , ἵνα ἔλθῃ πρὸς ὑμᾶς · καὶ πάντως οὐκ ἦν θέλημα ἵνα ἔλθῃ νῦν ἄνθρωπος ἢν ὡς εἰκὸς ἅγιος , εἰρήνης φίλος · καὶ βλέπων στάσιν καὶ ταραχὴν ἐν τῇ ὑπ’ αὐτοῦ Ἐκκλησίᾳ · οὐκ ἐπεδικάζετο τοῦ τόπου , ἀλλὰ παρεχώρησεν · εἶτα παρακαλεῖ αὐτὸν ὁ Ἀπόστολος · μακροθυμήσαντα ἐπανελθεῖν εἰς τὴν παροικίαν αὐτοῦ · οὗτος δὲ οὐδὲ ὅλως ἑώρακεν τὴν Κόρινθον · οὐκ ἀπιθήσας τῷ Ἀποστόλῳ · οὐ γὰρ ἂν οὕτως συνέστησεν αὐτοῦ τὸ δοκοῦν οὐχ ὑποτεταγμένον · λέγει γὰρ πάντως “ οὐκ ἦν θέλημα “ ἵνα νῦν ἔλθῃ . ” οἷον , οὐκ ἄνευ θελήματος Θεοῦ πεποίηκεν τὸ μὴ ἐλθεῖν αὐτὸν πρὸς ὑμᾶς ἐλεύσεται δὲ ὅτ’ ἂν εὐκαιρήσῃ ποτὲ δὲ εὐκαιρεῖ ; ἐὰν ὑμεῖς εἰρηνεύητε · ἐὰν Τιμόθεον μὴ ἐξουθε - νήσητε . Ἰωάννου . Ὁ Ἀπολλῶς καὶ πρεσβύτερος ἦν μᾶλλον τοῦ καὶ λόγιος ἀνήρ · ἵνα οὖν μὴ λέγωσι , τί δήποτε αὐτὸν οὐκ ἔπεμψεν ; εἶτα καὶ ἵνα μὴ νομίσωσιν προτετιμῆσθαι τὸν Τιμόθεον · ἀμφότερα θεραπεύει · τῷ παρακαλέσαι μὲν αὐτὸν ἀπελθεῖν · μὴ πεῖσαι δὲ , ἐπεὶ μὴ ἦν , φησὶν , θέλημα Θεοῦ · καὶ ἵνα μὴ νομίσωσιν ὅτι σκῆψις ταῦτα καὶ πρόφασις , εἶπεν ὅτι ἐλεύσεται . Γρηγορεῖτε , στήκετε ἐν τῆ πίστει · ἀνδρίζεσθε , κραταιοῦσθε · πάντα ὑμῶν ἐν ἀγάπῃ γινέσθω . παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς , ἀδελφοί οἴδατε τὴν οἰκίαν Στεφάνα , ὅτι ἐστὶν ἀπαρχὴ τῆς Ἀχαίας , καὶ εἰς διακονίαν τοῖς ἁγίοις ἔταξαν ἑαυτούς · ἵνα καὶ ὑμεῖς ὑποτάσσησθε τοῖς τοιούτοις , καὶ παντὶ τῷ συνεργοῦντι καὶ κοπιῶντι . Ὠριγένουσ . Ἔστι γάρ τις ὕπνος ψυχῆς ἡ γρηγόρησις . διὸ καὶ ἀποτρέπων τοῦ καθεύδειν τὴν ψυχὴν διὰ Σολομῶντος ὁ λόγος φησὶν , “ μὴ δῶσιν ὕπνον τοῖς ὄμμασιν · μὴ δὲ νυσταγμὸν σοῖς “ βλεφάροις · ἵνα σώζῃ ὥσπερ δορκὰς ἐκ βρόχων καὶ ὥσπερ ὄρνεον “ ἐκ παγίδος · ” καὶ ὁ Σωτῆρ’ φησὶ , “ γρηγορεῖτε ἐν παντὶ καιρῷ “ καὶ προσεύχεσθε , ἵνα δυνηθῆτε ἐκφυγεῖν τοὺς μέλλοντας γίνεσθαι “ πειρασμούς . ” στήκετε · μὴ σαλεύεσθε , ἀλλὰ βέβαιοι γίνεσθε . ὁ δίψυχος οὐχ ἔστηκεν ἐν τῇ πίστει · ἣ ὁ ἀμφιβάλλων περὶ τῶν κατὰ τὴν πίστιν πραγμάτων . “ ἀνδρίζεσθε · ” ὡς στρατιώταις λέγει · ἐνδύσασθε γάρ , φησιν , τὴν πανοπλίαν τοῦ Θεοῦ , πρὸς τὸ δύνασθαι ὑμᾶς στῆναι πρὸς τὰς μεθοδείας τοῦ διαβόλου . “ κρα - “ ταιοῦσθε · ” οἷον ἀναλάβετε τὴν ἰσχύν · ἵνα δυνηθῆτε κραταιωθέντες εἰπεῖν , πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντι με Χριστῷ Ἰησοῦ · “ πάντα ὑμῖν ἐν ἀγάπῃ γινέσθω · ” εἰσαγομένων , τὸ ἐν φόβῳ ποιεῖν · τελείων δὲ τὸ ἐν ἀγάπῃ . Ἰωάλλου . ταῦτα λέγων δοκεῖ μὲν παραινεῖν , καθάπτεται αὐτῶν ὡς ῥαθυμούντων · διὸ λέγει “ γρηγορεῖτε ” ὡς καθευδόντων · καὶ διὰ τοὺς ἀπατῶντας , “ στήκετε , ” ὡς σαλευομένων · καὶ πρὸς τοὺς φανερῶς ἐπιβουλεύοντας · “ ἀνδρίζεσθε , ” ὡς μαλακιζομένων · καὶ πρὸς τοὺς διαστασιάζοντας καὶ διασπᾶν ἐπιχειροῦντας · “ πάντα “ ὑμῶν ἐν ἀγάπῃ γινέσθω · ” ὅπερ σύνδεσμός ἐστι τῆς τελειότητος καὶ ῥίζα καὶ πηγὴ τῶν ἀγαθῶν . τί δέ ἐστι τὸ “ πάντα ἐν ἀγάπῃ “ γινέσθω . ” εἴτε ἐπιτιμᾷ τις , φησὶν , εἴτε ἄρχει , εἴτε ἄρχεται , εἴτε μανθάνει , εἴτε διδάσκει , πάντα μετὰ ἀγάπης · ἐπειδὴ καὶ τὰ γεγενημένα ἅπαντα κακὰ ἐκ τοῦ ταύτην ἠμελῆσθαι ἐγένετο . Θεοδωρίτου . Δύο τέθεικεν ἐπαίνους · καὶ ὅτι πρῶτον τὸ σωτήριον ἐδέξαντο κήρυγμα · καὶ ὅτι τὴν οἰκίαν τοῖς ἁγίοις ἀναπετάσαντες , πᾶσαν αὐτοῖς θεραπείαν προσφέρουσιν · οὗ δὴ χάριν καὶ τούτοις καὶ τὰ ὁμοία προαιρουμένοις , πάσης τιμῆς ἀπόλαυσις παρακελεύσεται . Ἰωάλλου Καὶ Θεοδώρου . Συναντιλαμβάνεσθαι αὐτοῖς βούλεται καὶ εἰς δαπάνην χρημάτων καὶ εἰς σώματος διακονίαν · ἵνα , φησὶ , κοινωνῆτε · καὶ γὰρ ἐκείνοις ὁ κόπος ἔσται κοῦφος , ὅτ’ ἃν ἔχωσι συμμάχους , καὶ τὰ τῆς εὐεργεσίας εἰς διαβήσεται . Χαίρω δὲ ἐπὶ τῇ παρουσίᾳ Στεφάνα καὶ Φουρτουνάτου καὶ Ἀχαϊκοῦ , ὅτι τὸ ὑμῶν ὑστέρημα οὗτοι ἀνεπλήρωσαν · ἀνέπαυσαν γὰρ τὸ ἐμὸν πνεῦμα καὶ τὸ ὑμῶν . ἐνιγινώσκετε οὖν τοὺς τοιούτους . ἀσπάζονται ὑμᾶς αἱ ἐκκλησίαι πᾶσαι τῆς Ἀσίας · ἀσπάζονται ὑμᾶς ἐν Κυρίῳ πολλὰ Ἀκύλας καὶ Πρίσκιλλα , σὺν τῇ κατ’ οἶκον αὐτῶν ἐκκλησίᾳ · ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ ἀδελφοὶ πάντες . Ἰωάννου . Ἐπειδὴ εἰκὸς ἦν ἐξηγριῶσθαι αὐτοὺς πρὸς οὗτοι γάρ εἰσιν οἱ θέλοντες καὶ δηλώσαντες αὐτῷ τὰ κατὰ τὴν στάσιν · δι’ αὐτῶν γὰρ καὶ ἔγραψαν τὰ περὶ τῶν παρθένων , τὰ περὶ τῶν γεγαμηκότων · ὅρα πῶς αὐτοὺς κατεπράυνεν · ἐν ἀρχῇ μὲν τῆς ἐπιστολῆς εἰπὼν “ ἐδηλώθη γάρ μοι περὶ ὑμῶν ὑπὸ τῶν “ Χλόης · ” καὶ τούτους κρύψας , κἀκείνους εἰς μέσον ἀγαγὼν · εἰκὸς γὰρ ἐκείνους διὰ τούτων δηλῶσαι . ἐνταῦθα δὲ τὸ “ ὑμῶν ὑστέρημα “ οὗτοι ἀνεπλήρωσαν , καὶ ἀνέπαυσαν τὸ ἐμὸν πνεῦμα καὶ τὸ ὑμῶν · δείκνυς ἀντὶ πάντων ἐλθόντας καὶ ἑλομένους ἀποδημίαν στείλασθαι τοσαύτην ὕπερ ἀυτῶν . πὼς οὑν τοῦτο τὸ ἴδιον κοινὸν γένηται καὶ τὸ ὑστέρημα παραμυθήσονται , διὰ τῆς εὐνοίας τῆς εἰς αὐτούς ; ἐὰν τιμήσητε · ἐὰν ἀποδέξησθε αὐτούς · ἐὰν τῇ εὐποιίᾳ κοινωνήσετε . Θεοδωρίτου.Καὶ τοῦτο εἰς ὠφέλειαν τέθεικεν , δείκνυς τὸν τοῦ κηρύγματος δρόμον · “ ἀσπάζεται ὑμᾶς ἐν Κυρίῳ πολλὰ “ Ἀκύλας καὶ Πρίσκιλλα · σὺν τῇ κατ’ οἶκον αὐτῶν ἐκκλησίᾳ · ” τούτοις συνῴκησεν ὁ θεῖος Ἀπόστολος · ἦσαν γὰρ καὶ αὐτοὶ σκηνοποιοὶ τὴν τέχνην · οὗτοι διὰ πολλὴν ἀρετὴν καὶ τὴν οἰκείαν ἐκκλησίαν ἀπέφηναν · μόνα τὰ τῇ ἐκκλησίᾳ · πέπονθα ἐν αὐτῇ ποιεῖν προαιρούμενοι · συνῆβεν δὲ αὐτῷ κατὰ τὴν Ἔφεσον διατρίβοντι . Ἀσπάζεσθε ἀλλήλους ἐν φιλήματι ἁγίῳ . ὁ ἀσπασμὸς τῇ ἐμῇ χειρὶ Παύλου · εἴ τις οὐ φιλεῖ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν , ἤτω ἀνάθεμα , μαραναθά . ἡ χάρις τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ μεθ’ ὑμῶν , ἡ ἀγάπη μου μετὰ πάντων ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ . ἀμήν . Ταύτην τὴν τοῦ ἁγίου φιλήματος ἐνταῦθα μόνον τίθησι προθήκην · τί δήποτε ; σφόδρα διεστήκεσαν ἀλλήλων τῷ λέγειν “ ἐγὼ “ μέν εἰμι Παύλου , ἐγὼ δὲ Ἀπολλώ · ” τῷ τὸν μὲν πεινᾶν , τὸν δὲ μεθύειν , τῷ μάχεσθαι καὶ ζηλοτυπίας καὶ κρίματα ἔχειν · καὶ ἀπὸ τῶν χαρισμάτων πολὺς ὁ φθόνος ἦν · ἐπεὶ οὖν αὐτοὺς συνῆψε διὰ τῆς παρούσης παραινέσεως , εἰκότως κελεύει καὶ διὰ τοῦ φιλήματος τοῦ ἁγίου συνάπτεσθαι . τοῦτο γὰρ ἑνοῖ καὶ ἐντίκτει σῶμα · τοῦτο ἅγιόν ἐστι , τὸ μὴ μετὰ δόλου καὶ ὑποκρίσεως . Θεοδωρίτου . Ἐγώ φησιν ὑπηγόρευσα τὴν ἐπιστολήν · τὸν δὲ ἀσπασμὸν προσέθηκα τῇ χειρί . διὰ τούτων δηλῶν τῶν γραμμάτων , ὡς ἐμὰ πάντα τὰ γεγραμμένα . Ἰωάννου Δι’ ἑνὸς τούτου τοῦ ῥήματος , πάντας ἐφόβησεν τοὺς τὰ μέλη αὐτῶν ποιοῦντας πόρνης μέλη , τοὺς σκανδαλίζοντας τοὺς ἀδελφοὺς διὰ τῶν εἰδωλοθύτων , τοὺς ἀπ’ ὠνῶν ὀνομαζομένους , τοὺς τῇ ἀναστάσει διαπιστοῦντας · οὐκ ἐφόβησε δὲ μόνον · ἀλλὰ καὶ ἔδειξε τῆς ἀρετῆς d τὴν ὁδὸν καὶ τῆς κακίας τὴν ἀπάτην . ὥσπερ γὰρ σφοδρὰ ἡ περὶ αὐτῶν ἀγάπη γινομένη , πάντα τῶν ἁμαρτημάτων τὰ εἴδη κατασβέννυσι καὶ ἐξωθεῖ · οὕτως ὅτ’ ἃν ἀσθενεστέρα ᾖ βλαστάνειν ταῦτα ποιεῖ . “ μαραναθά · ” τίνος ἕνεκεν τοῦτο εἴρηται ; τι δήποτε δὲ καὶ Ἐβραΐδι φωνῇ ; ἐπειδὴ πάντων τῶν κακῶν ὁ τῦφος αἴτιος ἦν · τοῦτον δὲ τὸν τῦφον ἡ ἔξωθεν σοφία ποιεῖ e · καὶ τοῦτο κεφάλαιον κακῶν ἦν , . ὃ μάλιστα τὴν Κόρινθον διέσπασεν · καταστέλλων αὐτὴν οὐδὲ Ἑλλάδι κέχρηται γλώττῃ ἀλλὰ τῇ Ἐβραΐδι · δείκνυς ὅτι οὐ μόνον οὐκ αἰσχύνεται τὴν ἰδιωτείαν , ἀλλὰ καὶ μετὰ πολλῆς ἀσπάζεται τῆς θερμότητος f . δὲ ἕνεκεν αὐτὸ τοῦτο φησὶν , τὸν τῆς οἰκονομίας βεβαιῶν λόγον · ἐξ οὗ μάλιστα τὰ σπέρματα τῆς ἀναστάσεως συντέθεικεν · οὐ τοῦτο δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐκείνους ἐντρέπων · ὡσανεὶ ἔλεγεν , ὁ κοινὸς πάντων δεσπότης καταβῆναι τοσοῦτον κατηξίωσεν · καὶ ὑμεῖς ἐν τοιούτοις ἐστε . Θεοδωρίτου . τοῦτο οὐ τῆς Ἑβραίων ὥς τινες ὑπέλαβον · ἀλλὰ τῆς ...... ἐστὶ φωνῆς · ἑρμηνεύεται δὲ “ ὁ Κύριος ἦλθεν · ” τέθεικεν δὲ αὐτὸ , τῶν ἐπ’ εὐγλωττίᾳ λαμπρυνομένων Κορινθίων τὴν ὀφρὺν καταστέλλων , καὶ διδάσκων ὡς οὐ παιδεύσεως ἀλλὰ πίστεως χρεία . Ἰωάννου Ἐπειδὴ σφοδρῶς αὐτῶν καθήψατο καὶ φορτικῶς κατηγόρησεν , θεραπεύει λοιπὸν λέγων , “ ἡ ἀγάπη μου μετὰ πάντων ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ . οὐδὲν γὰρ ἀνθρώπινον ἔχει οὐδὲ σαρκικόν ἀλλὰ πνευματική τίς ἐστιν · διὸ φησὶ σφοδρὰ καὶ γνησία · καὶ γὰρ σφόδρα ἐρῶντος τὸ ῥῆμα ἦν · ἐπειδὴ γὰρ διέστηκεν τῷ τόπῳ , καθάπερ δεξιᾶς τινος ἐκτάσει ταῖς τῆς ἀγάπης χερσὶν αὐτοὺς περιλαμβάνει · δι’ ὧν δείκνυσιν ὅτι οὐκ ὀργῆς ἣ θυμοῦ ἦν τὰ γραφέντα , ἀλλὰ κηδεμονίας . ἡμεῖς δὲ τὴν ἐντεῦθεν ὠφέλειαν δρεψώμεθα , καὶ τὸν ἀγαπήσαντα δεσπότην φιλήσωμεν · ἵνα μὴ τῆς ἀποστολικῆς ἀρᾶς μεταλάχωμεν , ἀλλὰ τῶν ἀποστολικῶν ἀξιωθῶμεν σκηνῶν · ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν , μεθ’ οὗ τῷ Πατέρι , σὺν τῷ παναγίῳ Πνεύματι , δόξα πρέπει καὶ μεγαλοπρέπεια , νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς αἰῶνας τῶν αἰώνων . ἀμήν . ἀμήν . ἀμήν .
Lemmas: περι ἀνάστασις σῶμα καθολικός . γνωρίζω δέ σύ , ἀδελφός , ὁ εὐαγγέλιον ὅς εὐαγγελίζω σύ , ὅς καί παραλαμβάνω , ἐν ὅς καί ἵστημι , διά ὅς καί σῴζω , τίς λόγος εὐαγγελίζω σύ , εἰμί κατέχω , ἐκτός εἰμί μή εἰκῇ πιστεύω . κυτιλλω . ἐπί καιρός δή λίαν καί σοφός εὐαγγέλιον ἀποκαλέω ὁ περί ὁ ὁ νεκρός ἀνάστασις κήρυγμα , καί αὐτός δέ πάντως ὁ Χριστός . καί γάρ εἰμί ἀληθής ἀγαθός πᾶς ἀπαγγελία ὁ ὁ πίστις εἰσδέχομαι · ἐν αὐτός δέ φημί αὐτός ἵστημι τε καί σῴζω . ὁ μέν ἵστημι κατασημαί - νοντος ὁ ἐν ἑδραιότης ὁ ἐλπίς καί ὁ ἐν καλός ὁ δόξα γίγνομαι ὁ πιστεύω · ὁ δέ γε σῴζω , ὁ καί αὐτός ἀναφαίνω ὁ ἁμαρτία ἀγαθός , καί ὁ ὁ θάνατος βρόχος ἐπέκεινα τρέχω . Ἰωάννης . εἰς ὁ περί ἀνάστασις ἔρχομαι λόγος . λέγω δέ ὅτι οὐδείς ξένος σύ εἴρω , ἀλλά ὁ ἤδη γνωρίζω σύ , εἰς λήθη δέ ἔρχομαι · ὁ γάρ “ γνωρίζω ” οἷος ὑπομιμνήσκω κεῖμαι · ἀδελφός δέ καλέω , ὁμοῦ μέν αὐτός καταπραύνω , ὁμοῦ δέ ὁ ὁ δωρεά ἀναμιμνήσκω ὁ Χριστός . διά γάρ ὁ αὐτός ἔνσαρκος παρουσία , πᾶς ἀδελφός γίγνομαι ὥσπερ τις παρακαταθήκη · οὖον λόγος γάρ μόνος παραλαμβάνω , ἀλλά καί διά σημεῖον καί ποικίλος δύναμις · ὁράω δέ ὁ σοφία Παῦλος · σαλεύω οὗτος , καί ὅμως ἵστημι αὐτός λέγω · ἵνα μή ἀναίσχυντος ποιέω ἑκών ἀγνοέω · εἶτα ὁ ἵστημι ὁ κέρδος , διά ὅς φημί καί σός . ζω . Σευηριανός . οὖον ξένος , φημί , λέγω , ἀλλά ὅσπερ κηρύσσω . καί οὐ ἐγώ μέν κηρύσσω , σύ ἐσθίω οὐ δέχομαι · ἀλλά καί παραλαμβάνω · καί οὐ μάταιος παραλαμβάνω καί ἀνόνητος , ἀλλά ἐν οὖς σῴζω · μέλλω δέ λέγω ὅτι γνωρίζω σύ , ὁ Κύριος Ἰησοῦς ἀποθνῄσκω ὑπέρ σύ , φημί , τίς δέ λόγος οὗτος ὁ εὐαγγέλιον ; ἵνα πιστεύω ὁ ἀνάστασις · ἀπαρχή γάρ υἱός Ἰησοῦς ὁ ἀνάστασις , ἀποθνήσκω ὑπέρ ἐγώ . εἰμί γάρ μή ἐσθίω ὁ θάνατος ἀναιρέω , οὐ ἄν ἐνανθρωπέω ὁ Σωτήρ · “ ἐκτός εἰμί μή εἰκῇ Πιστεύς - “ σάω . ” ἀντί ὁ πλήν εἰμί μή εἰκῇ πιστεύω · ἐγώ γάρ λέγω , ὅτι εἰμί μή κατέχω , φανερός ὅτι εἰκῇ πιστεύω . Ἰωάλλου . ὡσανεί αὐτός σαφήνεια μόνος ζητέω , οὖον μήv ἀμφιβάλλω περί ὁ ἀνάστασις , οὗτος λέγω · “ τίς λόγος “ εὐαγγελίζω σύ · ” οὗτος εἰμί , ποῖος τρόπος ἀνάστασις λέγω γίγνομαι · ὡσεί λέγω , περί μέν ὁ δόγμα οὐ ἄν φημί σύ ἀμφιβάλλω , ὁ δέ οὗτος ζητέω λόγος · ὅθεν , φημί , ὁ ὁ ἀνάστασις λόγος σύ ὑπομιμνήσκω · εἶτα ἵνα μή ῥάθυμος ἐργάζομαι μαρτυρέω αὐτός ὁ ἵστημι , ἐπάγω · “ εἰμί κατέχω · ” ἐκτός γάρ ὁ καταχέω ὁ περί ἀνάστασις δόγμα , “ εἰκῇ ἐπι - “ ἵστημι , ” ὡς ὁ κεφάλαιος ὁ πίστις ἐν οὗτος ὑπάρ - Χόντος . Θεόδωρος . εἰμί γάρ εὐαγγελίζω καί παραλαμβάνω καί μήv καί κατέχω ἔτι , οὗτος γάρ εἰμί ὁ “ ἐν ὅς καί ἵστημι , ” περισσός ὁ περί οὗτος γράφω · εἰμί μή ἄρα ἐκεῖνος ὁ δοκέω ὁ Χριστιανικός κατέχω δόγμα , ἐπί ὁ πρᾶγμα ὁ ἐναντίος φαίνω ἀσπάζομαι · ὅθεν καλῶς ἐπάγω ὁ “ διά ὅς καί “ σῴζω . ” ἀντί ὁ , οὗτος κατέχω , ὡς εἄν καί σωτηρία τυγχάνω ἐλπίζω ἀπό αὐτός ὁ δέ τίς λόγος εὐαγγελίζω σύ ἀντί ὁ , τίς ὁ σκοπός ὁ εὐαγγέλιον , τίς ὁ αἰτία · ἵνα ὁ μέν εὐαγγέλιον εἰμί ὁ Χριστός ὁ ἀνάστασις · ὁ δέ οὗτος σκοπός ὁ πιστεύω ὅτι καί πᾶς ἀνίστημι ἀκόλουθος ἐκεῖνος . θεοδωριος . πάλιν ὁ διδασκαλία ὁ Εὐφημία ἀναμίσγω , προλεαίνω ὁ ἀκοή · διά οὗτος εἶπον “ ἐν ὅς ἵστημι , διά ὅς “ καί σῴζω . ” λέγω δέ οὗτος , βούλομαι σύ ἀναμιμνήσκω ὁ πῇ ἐγώ κηρύσσω εὐαγγέλιον , ὅς προθύμως μέν δέχομαι , ὁ ἐκ οὗτος δέ φύω προσμένω σωτηρία · ἀναμιμνήσκω δέ σύ , ὑποδείκνυμι ἐθέλω ὁ οὗτος σκοπός . οὗτος γάρ εἶπον “ τίς “ λόγος εὐαγγελίζω σύ . ” εἶτα ἐπάγω · “ εἰμί κατέχω , ἐκτός “ εἰμί μή εἰκῇ πιστεύω . ” ὁ γάρ ὁ σῶμα ἀπιστέω ἀνάστασις , περισσός ὁ εὐαγγέλιον ὁ κήρυγμα . Θεόδωρος . εἴπερ δή κατέχω καί μή ἀποβάλλω πᾶς , ὡς εἄν εἰκῇ πιστεύω ὁ παρά ἐγώ λέγω . Ὠριγένης . Ἰουδαῖος οὐ ἵστημι ἐν ὁ εὐαγγέλιον , ὁ Ἰησοῦς μή παραδέχομαι · ὁ ἀπό ὁ αἵρεσις κακῶς ἵστημι , μή νοέω ὁ εὐαγγέλιον , ἀλλά ἰδίως αὐτός ἐκδέχομαι · ὁ ἁμαρτάνω οὐ ἵστημι ἐν ὁ εὐαγγέλιον . ἢ ὁ παραλαμβάνω αὐτός καί παραδέχομαι καί Καταυτός βία . ἐάν δέ νοέω “ τίς “ λόγος εὐαγγελίζω σύ εἰμί κατέχω , ” καί νοέω ὁ ἐπιφέρω εὔλογος ὁ ὁ ἐκτός εἰμί μή εἰκῇ πιστεύω οὗτος πιστεύω ψευδής · ἀλλά ὁ πιστεύω μέν , ἀληθής δέ · ἔργον οὐ εἰμί κρίσις πιστεύω · ὁ πρός καιρός πιστεύω καί ἐν καιρός πειρασμός ἀφίστημι εἰκῇ πιστεύω · καίτοι οὖον ψευδής πιστεύω · ἀλλά ὁ ἀληθής μέν · ἐπεί δέ οὖον βεβαίως πιστεύω , διά οὗτος ἐν καιρός πειρασμός ἀφίστημι · καλῶς γάρ πιστεύω τις , οὖον πίπτω . παραδίδωμι γάρ σύ ἐν πρῶτος , ὅς καί παραλαμβάνω · ὅτι Χριστός ἀποθνῄσκω ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ἐγώ , κατά ὁ γραφεύς · καί ὅτι θάπτω , καί ὅτι ἐγείρω τῆ τρίτος ἡμέρα , κατά ὁ γράφω καί ὅτι ὁράω Κηφᾶς , εἶτα ὁ δώδεκα . ἔπειτα ὁράω ἐπάνω πεντακόσιοι ἀδελφός ἐφάπαξ , ἐκ ὅς ὁ πλείων μένω ἠώς ἄρτι , τις δέ καί κοιμάω · ἔπειτα ὁράω Ἰάκωβος , εἶτα ὁ ἀπόστολος πᾶς . κυτιλλω . παραδίδωμι φημί σύ οὖον ὁ εἰς νόος ἥκω ἁπλόος καί ἀβασανίστως εἰσδέχομαι , ἀλλά Εὐαγγέλιος ὅς παραλαμβάνω · ἐνίημι αὐτός ὁ γνῶσις ὁ διά ἐγώ ἐνανθρωπέω · φημί γάρ πάλιν ὁ αὐτός διά ὁ Εὐαγγέλιος · “ οὐδέ γάρ ἐγώ “ παρά ἄνθρωπος παραλαμβάνω αὐτός , οὐδέ διδάσκω , ἀλλά διά ἀπος - “ κάλυψις Ἰησοῦς Χριστός · ” εἴπερ οὖν εἰμί θεοδίδακτος ὁ παραδίδωμι , πῶς οὐ ἀληθής ὁ διά αὐτός κηρύσσω ; “ ὅτι Χριστός “ ἀποθνῄσκω ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ἐγώ κατά ὁ γραφεύς . ” δηλονότι ὁ τε παλαιός καί νέος · πολύς γάρ λίαν ὅστε ὁ θάνατος Χριστός καί ὁ ἀνάστασις μάρτυς εἰμί λοιπός , κατά οὐδείς τρόπος ἐνδοιαστός ὁ ἐκθνῄσκω μέν ὑπέρ ἐγώ κατά σάρξ Χριστός Ἰησοῦς , ἵνα ἐξαιρέω ὁ κόσμος ὁ ἁμαρτία · ἐγείρω τε αὖος πατέω ὁ θάνατος , ἵνα καί ἐγώ ὁ χρῆμα κερδαίνω . ἀναγκαῖος δέ εἰς ὁ πάρειμι οὖον θνήσκω μόνος , ἀλλά καί τέπω φημί αὐτός . πιστόω γάρ ὁ θνήσκω κατά ἀλήθεια ὁ Ἐμμανουήλ τίθημι ἐν μνημεῖον · πλήν ἀναβιόω , καθάπερ φημί ἄρτιος , διά μέν ὁ θνήσκω σάρξ πληροφορέω ὅτι γίγνομαι σάρξ , καίτοι Θεός ὅς ὁ Λόγος . διό δέ ὁ πατέω ὁ θάνατος , ὅτι Χριστός κατά φύσις εἰμί ἐναργής ἀποφαίνω . πλήν οὐ ἀλλότριος ζωοποιέω ναός ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος · οὖον δέ ὁ τίς ἁπλόος , σῶμα δέ μᾶλλον ὁ ἴδιος αὐτός , διά ὅς καί ὑπέρ ἐγώ θνήσκω λέγω , ἵνα καί ὁ ὁ ἀνάστασις ἀγαθός ὑπέρ ἐγώ ἀληθής γίγνομαι εὑρίσκω . ὅλος γάρ εἰμί ὁ ἄνθρωπος φύσις ἐν αὐτός πατέω ὁ θάνατος · οὗτος γάρ αὐτός συνθάπτω τε καί συγγηρέω λέγω , συγκαθίζω τε καί ἐν ὁ ἐπουράνιος . οὐ οὖν ἐγείρω μέν φημί κατά ὁ γραφεύς · ὁράω δέ ὁ ἅγιος ἀπόστολος , ἀνά μέρος τε τις ὡς ἐκλέγω , καί μήv καί κατά πλῆθος · “ ὁράω δέ ἐγώ ὡσπερεί ὁ ἔκτρωμα ὁ ἀπος - “ στόλος . μετριάζω δέ σφόδρα · διώκω τε ὁ ἐκκλησία ἰσχυρίζομαι · πλήν ἐλεέω παρά Χριστός καί καλέω πρός ἀποστολή , ἀποφαίνω δέ ὁ μέγας ὁ ἀνάστασις μυστήριον , οὔτε ὁ ἀρχαῖος ἅγιος ἀγνοέω · προερέω γάρ “ οὔτε μήv “ ὁ ἐκλέγω εἰς ἀποστολή · ἕ καί αὐτόπτης καί ὑπηρέτης “ γίγνομαι ὁ λόγος . ” Ἰωάλλου . πός εἴρω ὁ γραφή ὅτι θάπτω καί ὁ τρίτος ἡμέρα ἀνίστημι ; διά ὁ κατά ὁ Ἰωνᾶς τύπος . ὅς καί αὐτός παράγω λέγω , “ ὥσπερ εἰμί ἴων ἐν ὁ κοιλία ὁ κῆτος τρεῖς “ ἡμέρα καί τρεῖς νύξ · οὕτως εἰμί καί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐν “ ὁ Καρδία ὁ γῆ , τρεῖς ἡμέρα καί τρεῖς νύξ . ” καί διά ὁ βάτος ὁ ἐν ὁ ἐρῆμος . ὥσπερ γάρ ἐκεῖνος καίω καί οὖον κατακαίω · οὗτος καί ὁ σῶμα ἐκεῖνος ἀποθνῄσκω μέν , οὖον κατέχω δέ ὑπό ὁ θάνατος διηνεκής . καί ὁ δράκων δέ ὁ ὑπό ὁ Δανιήλ οὗτος αἰνίσσομαι · καθάπερ γάρ ἐκεῖνος λαμβάνω ὁ τροφή , ὅς δίδωμι ὁ προφήτης , ῥήγνυμι · οὕτως καί ὁ ᾍδης καταπιά ὁ σῶμα ἐκεῖνος διασχίζω , ὁ σῶμα διατέμνω αὐτός ὁ νηδύς καί ἀνίστημι . εἰμί δέ καί ῥῆμα ἐθέλω ἀκούω , ἀκούω ὁ Ἠσαΐας λέγω “ ὅτι ἀείρω ἀπό ὁ γῆ ὁ ζωή αὐτός , ” καί “ Κύριος βούλομαι καθαρίζω αὐτός ἀπό ὁ πληγή , δείκνυμι αὐτός “ φάος . ” καί ὁ Δαυίδ πρό ἐκεῖνος , “ ὅτι οὐ ἐγκαταλείπω “ ὁ Ψυχή ἐγώ εἰς ᾍδης , οὐδέ δίδωμι ὁ ὅσιος σύ ὁράω διαφθάνω - “ Ραν . ” διά οὗτος καί ὁ Παῦλος παραπέμπω σύ ἐπί ὁ γραφεύς · ἵνα μανθάνω ὅτι οὐ ἁπλόος οὐδέ εἰκῇ οὗτος γίγνομαι . καί ὅτι ὁράω “ Κηφᾶς . ” καί μήv ὁ Εὐαγγέλιος λέγω ὅτι ὁ Μαρία πρῶτος ὁράω . ἀλλά ἐν ἀνήρ οὗτος πρῶτος ὁ μάλιστα αὐτός ποθέω ὁράω · “ ἔπειτα ὁράω ἐπάνω πεντακόσιοι ἀδελφός ἐφάπαξ . ” τις ὁ ἐπάνω ὁ ἄνωθεν ἐκ ὁ οὐρανός εἰμί φημί · οὖον γάρ ἐπί ὁ γῆ βαδίζω , ἀλλά ἄνωθεν καί ὑπέρ κεφαλή αὐτός ὁράω · καί γάρ οὐ ὁ ἀνάστασις πιστόω βούλομαι μόνος , ἀλλά καί ὁ ἀνάληψις · τις δέ λέγω ὁ “ ἐπάνω πεντακόσιοι ” ὁ πλείων ὁ πεντακόσιοι . Σευηριανός . ὁ “ ἐν πρῶτος ” εἶπον ἀντί ὁ πρό οὗτος σύ παραδίδωμι . Οἰκουμένιος . λέγω ὅς γραφικός εἰμί σφάλμα , ὅς ὅτι ὁ προγνωστικός ὀφθαλμός ὁ Κύριος εἰδοί ὅτι συγκαθαίρω ὁ ἕνδεκα , ὁράω καί αὐτός , ἵνα μηδέ ἐν οὗτος μικρός ἔχω ὁ λοιπός ἀπόστολος . τοιοῦτος τίς παραδηλόω καί Ἰωάννης , μηδαμοῦ μέν λέγω ὅτι ὁράω ὁ ἕνδεκα , ἀλλά καί περί ὁ Θωμᾶς διαλέγω εἶπον “ Θωμᾶς δέ εἷς ἐκ ὁ δώδεκα . ” μᾶλλον γάρ εἄν εἶπον ὅτι ὁ Ματθίας συντάσσω κατά πρόγνωσις ὁ λοιπός Πόις ἀπόστολος , ὅς ὁ Ἰούδας μετά ὁ προδοσία ὁ ἀγχόνη . ἔσχατος δέ πᾶς , ὡσπερεί ὁ ἔκτρωμα , ὁράω ἐγώ . ἐγώ γάρ εἰμί ὁ μικρός ὁ ἀπόστολος · ὅς οὐ εἰμί ἱκανός καλέω ἀπόστολος , διότι διώκω ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός · χάρις δέ Θεός εἰμί ὅς εἰμί , καί ὁ χάρις αὐτός ὁ εἰς ἐγώ οὖον κενός γίγνομαι , ἀλλά περισσός αὐτός πᾶς κοπιάω , οὐ ἐγώ δέ , ἀλλά ὁ χάρις ὁ Θεός ὁ σύν ἐγώ . εἴτε οὖν ἐγώ , εἴτε ἐκεῖνος , οὗτος κηρύσσω , καί οὕτως πιστεύω . Ἰωάννης . απεινοφροσυνιημι μέν ὁ ῥῆμα · πλήν οὖον διά οὗτος μικρός τις ὁ Παῦλος , ὅτι ἔσχατος αὐτός ὁράω · οὔτε γάρ Ἰάκωβος μικρός εἰμί ὁ πεντακόσιοι , ἐπεί ὕστερος ἐκεῖνος ὁράω αὐτός · ” πλήν ὅτι καί οἰκονομικός ἑαυτοῦ ἐξευτελίζω · ἵνα ὅτι εἄν εἶπον ὁ μέγας ῥῆμα ἐκεῖνος ὁ “ περισσός αὐτός πᾶς “ κοπιάω , ” μή ἀπιστέω . Σευηριανός . ἔκτρωμα δέ εἰμί ὁ πρό ὁ καί λαμβάνω ὁ προσήκω αὐτός χρόνος ὁ ἐν ὁ γαστήρ ἐκβάλλω · ὅς καί ζῶ οὖον δύναμαι . ἐπεί τοίνυν ὡς ἐν γαστήρ ὁ βρέφος πλάσσω , ἐν ὁ νόμος προμορφοω ὁ ψυχή πρός εὐσέβεια · ἀναγίγνομαι δέ ἐκ ὕδωρ καί πνεῦμα · ὁ δέ Παῦλος διώκω ὁ ἐκκλησία οὖον μορφόω ἐν νόμος εἰς ὁ τέλειος · διώκω γάρ · διά οὗτος ἔκτρωμα ἑαυτοῦ καλέω · καί οὗτος ἑξῆς ἐπιφέρω · “ διότι διώκω ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός . ” Ἰωάννης . λοιπός καί ἀποφαίνω περί ἑαυτοῦ · ὁράω δέ οὐ εἶπον μόνος δώδεκα , ἀλλά “ πᾶς ὁ ἀπόστολος · ” καί ὁ αἴτιος λέγω , “ διότι διώκω ὁ ἐκκλησία . ” Σευηριανός . Μικρός ἐν ὁ ἀπόστολος · ἐπεί μή διώκω ἀλλά πιστεύω , ἐγώ δέ διώκω . Ἰωάλλου . Ὅρας δέ εὐγνωμοσύνη · ὁ μέν ἁμάρτημα ἑαυτοῦ καταλογίζομαι , ὁ δέ κατόρθωμα ὁ χάρις ὁ Θεός ἀνατίθημι · καί οὗτος μετά ὑποστολή εἴρω · οὖον γάρ εἶπον ἄξιος ὁ χάρις πράσσω · ἀλλά οὖον μάταιος φημί ὁ χάρις εὑρίσκω ἐν ἐγώ . πῶς ; ὅτι “ πᾶς , ” φημί , “ ὁ ἀπόστολος περισσός Έκο - “ πιάζω · ” ὁράω δέ καί ὧδε , πῶς ὑφειμένως αὐτός τίθημι · οὖον γάρ εἶπον , ἀγωνίζομαι ὅς κηρύσσω ἢ κινδυνεύω , ἀλλά κοπιάω . οὗτος ὁ περί ἑαυτοῦ ἐγκώμιον ὑποτέμνω · ὅμως ἐπί οὗτος ὁ ῥῆμα ἐκ ἀνάγκη ἔρχομαι · δεῖ γάρ ὁ διδάσκαλος ἀξιόπιστος εἰμί . ὁ αὐτός . εἶτα ὥσπερ δειλιάω μή αὐτός ὁ λογίζομαι , ἐπί ὁ ὁ Θεός χάρις αὐτός ἀνατίθημι · οὕτως κηρύσσω , ὅς μορφόω , φημί , ἅπας ἐπί ὁ κήρυγμα . καί οὐ εἶπον , εἰμί μή ἐγώ πιστεύω ἐκεῖνος πείθω , ἐξευτελίζω γάρ ἑαυτοῦ , καί οὐ ἀξιόπιστος μάρτυς ὁ ἀλήθεια ἑαυτοῦ ἀποφαίνω · ἀλλά τίς λέγω ; συμφωνέω ἅπας καί ὁ εἶπον κηρύσσω · ὁ ἀληθής ὁ λέγω παρίστημι · οὖον γάρ εἶπον ἐν παράβυστος καί ἐν γωνία λαλέω περί οὗτος , ἀλλά φανερῶς ἠώς ἄρτι · οὗτος γάρ ὁ “ κηρύσσω , καί οὗτος ” φημί “ πιστεύω . ” μετά ὁ ἄλλος καί αὐτός ὁ ἐκεῖνος πίστις καλέω μάρτυς ὁ ἀλήθεια · οὖον γάρ εἄν , φημί , ἁπλόος πιστεύω λόγος ψεύδω καί ἀπατηλός , εἰμί μή πείθω ἀληθής εἰμί ὁ κηρύσσω . Σευηριανός . οὖον μάτην λαμβάνω πολύς χάρις · ἀλλά αὐτός ὑπέρ ὁ κήρυγμα , περισσός αὐτός πᾶς κοπιάω . εἰμί δέ Χριστός κηρύσσω , ὅτι ἐκ νεκρός ἐγείρω , πῶς λέγω3 τις ἐν σύ , ὅτι ἀνάστασις νεκρός οὐ εἰμί ; εἰμί δέ ἀνάστασις νεκρός οὐ εἰμί , οὐδέ Χριστός ἐγείρω · εἰμί δέ Χριστός οὐ ἐγείρω , κενός ἄρα καί ὁ κήρυγμα ἐγώ , κενός δέ καί ἢ πίστις σύ . εὑρίσκω δέ καί ψευδομάρτυς ὁ Θεός , ὅτι μαρτυρέω κατά ὁ Θεός , ὅτι ἐγείρω ὁ Χριστός , ὅς οὐ ἐγείρω , εἴπερ ἄρα νεκρός οὐ ἐγείρω . Ἰωάλλου . Ἀγαθός συλλογίζομαι αὐτός · ἀποδείκνυμι γάρ πρότερος ὅτι Χριστός ἐγείρω , ἐκ ὁ αὐτός ἔγερσις καί ὁ κοινός ἀνάστασις κατασκευάζω · ὡς ἕπομαι πάντοτε καί πάντως ὁ λόγος ὁ μέρος καί κεφαλή ὁ λοιπός σῶμα · ὁράω δέ πῶς οὖον κατά πᾶς ποιέω ὁ κατηγορία , ἵνα μή ἀναίσχυντος ἐργάζομαι · καί ἵνα μή λέγω , ὅτι ὁ μέν Χριστός ἐγείρω , φημί , οὖον μήv εἰμί καί καθολικός ἀνάστασις · ἐκ ὁ ἐναντίος κατασκευάζω αὐτός · εἰμί ἀνάστασις , φημί , οὐ εἰμί · οὖον δέ Χριστός ἐγείρω · ἕκαστος γάρ , φημί , ὁ ἕτερος κατασκευαστικός καί ἀποδεικτικός τυγχάνω · οὐ εἶπον γάρ οὐ σαρκόω , ἀλλά οὐ ἐγείρω . δείκνυμι καί ὁ σάρκωσις ὁ ἀνάστασις συνάπτω , καί διά οὗτος ἐνσαρκῶσθαι αὐτός , ἵνα ὁ ἀνάστασις κατορθόω . κυτιλλω . καταπλήσσω ὁ οὐ οἶδα ὅπως ἀναπείθω ὁ ἱερός τε καί θεῖος ἀντιφέρω γραφεύς , καί ἕτερος τίς παρά οὗτος φρονέω ἀποτολμάω · εἰμί γάρ ἀποθνῄσκω ὁ Χριστός , οὐ ἵνα μένω νεκρός , ἀλλά ἵνα ἀγαθός θάνατος καί φθορά εὑρίσκω , ὁδός ὥσπερ τις καί θύρα ὁ ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι φύσις · πρός τε ὁ δύναμαι καταθλέω ὁ φθορά καί παλινδρομέω πρός ζωή . πῶς ἐγείρω ὁ διά ἐγώ ἐν νεκρός , ἵνα καί ἐγώ σύν αὐτός πρός ζωή , ὁ ὁ θάνατος βρόχος καταδεσμέω ἔτι ὁ διά ὅς θνήσκω καί ἀναβιόω λέγω θεός κατά φύσις ὑπάρχω ὁ Ἐμμανουήλ ; τίς παραιρέω ὁ γένος ὁ ἀνθρώπινος ὁ ἐκ ἀνάστασις ἀγαθός , καί ὁ ὁ μετά σάρξ οἰκονομία συκοφαντέω πέρας ; εἰμί γάρ γίγνομαι “ ὁ Χριστός “ ἀπαρχή ὁ κοιμάω καί πρωτότοκος ἐκ ὁ νεκρός ” ἕπω ποῦ πάντως ἀπαρχή ἴδιος ὁ λείπω αὐτός · καί ὁ πρωτοτόκος συμπαρομαρτέω εἄν · καί μάλα εἰκότως · οἷος περ ἄν νοέω πρωτότοκος · καί μαρτυρέω λέγω αὐτός ὁ θεσπέσιος Παῦλος · “ εἰμί γάρ σύμφυτος γίγνομαι ὁ ὁμοίωμα ὁ θάνατος αὐτός , “ ἀλλά καί ὁ ἀνάστασις εἰμί . ” οὐ οὖν εἰμί συναινέω τις ὡς ἐγείρω μέν ὁ Χριστός , οὖον προσίημι δέ ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις ὁ μυστήριον , ἀγνοέω παντελῶς ὁ ἐνανθρώπησις ὁ μονογενής ὁ σκοπός . γίγνομαι γάρ ἄνθρωπος , οὖον διά ἑαυτοῦ , “ ὁ δέ ἀντί ὁ πρόκειμαι αὐτός χαρά ὑπομένω σταυρός , “ αἰσχύνη καταφρονέω . ” διά ποῖος αἴτιος , διδάσκω λέγω αὐτός ὁ σοφός Παῦλος · “ ἐπεί γάρ ὁ παιδίον κοινός - “ νηκεν αἷμα καί σάρξ , καί αὐτός παραπλήσιος μετέχω “ ὁ αὐτός · ἵνα διά ὁ θάνατος , καταργέω ὁ ὁ κράτος “ ἔχω ὁ θάνατος οὗτος εἰμί ὁ διάβολος , ” καί ἀπαλλάσσω ὅσος φόβος θάνατος διά πᾶς ὁ ζάω ἔνοχος εἰμί δουλεία . οὐ οὖν εἰμί μή καταργέω θάνατος , εἰκαῖος αὐτός ὁ σκέμμα · ἀνόνητος δέ καί ἐγώ αὐτός ὁ μετά σάρξ οἰκονομία ὁ μυστήριον · διαμαρτάνω δέ καί ὁ εἰς ζωή ἐλπίς · καλέω δέ πῶς εἰς υἱοθεσία , καί εἰμί τέκνον Θεός , κατά ὁ φημί Ἰωάννης ὁ σοφός · “ εἰ εἰμί ἀληθής ὡς υἱοθεσία ἀπεκδέχομαι ὁ “ ἀπολύτρωσις ὁ σῶμα ἐγώ . ” ποῖος δέ ὅλως ὁ ἀπολύτρωσις , εἰμί μή θάνατος ἀγαθός ἐγώ ἀποφαίνω ὁ Χριστός ; ἢ πῶς μετασχημάτισις ὁ σῶμα ὁ ταπείνωσις ἀμάω σύμμορφος ὁ σῶμα ὁ δόξα αὐτός ; ποῖος γάρ ὅλως ὁ ὅδε καιρός , εἰμί μή ἀπρακτέω θάνατος ; ὅς ποῖος εἰμί μετασχηματισμός ὁ ἐν ταὐτότης , μᾶλλον δέ καί ἐν χείρων εἰμί ; ἀθρέω δέ ὅπως περιίστημι εὔτεχνος εἰς ἀναγκαῖος ὁμολογία ὁ χρή λέγω ὡς ἀναβιόω κατά καιρός ὁ ἐκ γῆ ἐγώ σῶμα . εἰμί γάρ δή , φημί , διά πᾶς ὁ θεόπνευστος γραφεύς ἐγείρω ἐκ νεκρός διακηρύσσω Χριστός , πῶς λέγω ἐν σύ τις ὅτι ἀνάστασις νεκρός οὐ εἰμί ; ἀποθνῄσκω γάρ , ὡς ἤδη φθάνω εἶπον , οὐ ἑαυτοῦ μᾶλλον , ἀλλά ἐγώ · ἵνα ἐπεί εἰμί ζωή κατά φύσις ὡς θεός , ὁ θάνατος ὁ ἴδιος σάρξ καταργέω θάνατος ὡς ἕψω αὐτός ὁ ἄνθρωπος φύσις · ἀναβιόω γάρ καί γίγνομαι ὥσπερ τις ἀνθρωπότης ἀπαρχή μεταφοιτάω εἰς ζωή , καί ἀνακτίζω εἰς ἀφθαρσία , καί Νίκη θάνατος · καινός γάρ κτίσις ὁ ἐν Χριστός . λαμβάνω ὁ πρᾶγμα ὁ ἀρχή , πῶς απομένω ἐν γῆ ; ὅς πῶς ἐν σύ τις ἀποτολμάω λέγω οὐ ἀναβιόω ὁ νεκρός ; Σαδδουκαῖος δέ οὗτος κατάγω EHHrHSIS εἰς THN προς T0T2 XV . ὁ εἰκός · φάσκω γάρ αὐτός μή εἰμί ἀνάστασις , μήτε Ἄγγελος , μήτε πνεῦμα · συκοφαντέω δέ ὁ ἀνάστασις ὁ μυστήριον καί Ὑμέναιος καί Ἀλέξανδρος , λέγω ἀνάστασις ἤδη γίγνομαι · πλήν ναυαγέω ἐκεῖνος περί ὁ πίστις , καί ὅσος ὁ ἐκεῖνος ἐξιτηλία ἕπω βούλομαι . Ἰωάννης . ὡσεί εἶπον , ἅπας ἀπόλλυμι καί ματαιόω , καί ὁ κήρυγμα ἐγώ καί ὁ πίστις σύ · καί οὖον μόνος μάταιος ἀλλά καί ὅλως ἀνόσιος , φημί , ὁ συκοφαντέω ἐγώ ὁ θεός , ὅτι ποιέω τίς ὅσπερ οὐ ποιέω · Σευηριανός . ζητέω ποῖος θάνατος λέγω ὑπομένω ὁ Σωτήρ , ὅς ποῖος ἀνάστασις · εἰμί μέν γάρ δοκέω ἑκάτερος , εἰς δόκησις ὁ πίστις ὁ Χριστιανός . εἰμί δέ ἀληθής ὁ θάνατος · ἀληθής δέ καί ὁ ἀνάστασις αὐτός · λέγω ποῖος θάνατος ἢ ποῖος ἀνάστασις . ἄρα θάνατος ὁ σάρξ λαμβάνω ; οὐ οὖν σάρξ ἔχω ὁ Κύριος ; εἰμί δέ ἔχω σάρξ , καί ἀποθνῄσκω · εἰμί δέ ἀποθνῄσκω , καί ἀνίστημι . ἀπαρχή ὁ κοιμάω γίγνομαι Χριστός , ἐγείρω ἄρα καί ὁ ἡμέτερος σῶμα . ἀλλά ποῖος θάνατος λογίζομαι ; ἄρα ὁ ἁμαρτία ἀποθνῄσκω ; ἀλλά αὐτός λέγω , “ ἔρχομαι ὁ ἄρχω ὁ κόσμος οὗτος , καί ἐν ἐγώ οὐ ἔχω “ οὐδείς . ” εἰμί δέ καί ἀποθνῄσκω ὡς ἁμαρτάνω , καί ὁ θάνατος ὁ ὁ ἁμαρτία · ἐπεί ἀείρω ὁ ἁμαρτία ὁ κόσμος · οὗτος ὁ λόγος μέχρι ὁ σήμερον οὐ ἀνίστημι · ἀεί γάρ ἁμαρτωλός εἰμί ὁ ἀείρω ὁ ἁμαρτία ὁ κόσμος . ἀνάστασις δέ ποῖος λέγω ὁ Παῦλος ὁ κύριος ; ἄρα ὁ σάρξ ἀπαλλαγή ; οὐ οὖν ὁ αὐτός εἴρω λόγος ὁ καί πρότερος · ἄλλως τε εἰμί ἀπαρχή ὁ κοιμάω Χριστός , πᾶς ἀνάγκη οἷος ἄν δήω ἑαυτοῦ ἀνάστασις , τοιοῦτος δίδωμι καί ὁ σωτηρία . ποῖος οὖν ἀνάστασις ἐγώ λαμβάνω ; ἄρα ὁ σάρξ ὁ ἀπαλλαγή ; οὐ οὖν καί ὁ Κύριος ἔχω ἁμαρτία , ὅς ἀπαλλάσσω . οὕτως πανταχόθεν ὁ ἀποστολικός ῥητός ἀκολουθία καί δύναμις c . κυτιλλω . ἀκολουθέω γάρ ὥσπερ ὁ πρῶτος ὁ δύο , καί ὁ δύο συναναιρέω ὁ πρῶτος · ὅς δή γίγνομαι , ἤγουν πρός ἐγώ παραδέχομαι εἰς πίστις , κενός εἰμί ὁ ἅγιος ἀπόστολος ὁ κήρυγμα , κενός καί ὁ πίστις · ἔχω γάρ ὧδε ὁ ῥῆμα ὁ πίστις ὁ διά ὁ ἅγιος μυσταγωγέω ὁ ἀνά πᾶς ὁ γῆ μυσταγωγέω . πῶς οὖν ἔτι πιστεύω , εἰμί μή ἀναβιόω κατά τις ; “ εὑρίσκω γάρος φημί , “ καί ψευδομάρτυς κατά “ ὁ Θέος ὒ , ὅτι ἐγείρω ὁ Χριστός , ὅς οὐ ἐγείρω , εἴπερ νεκρός “ οὐ ἐγείρω . ” εἶτα τοσοῦτος πληθύς ἅγιος πῶς ἄν διαφεύγω συκοφαντία γραφεύς ; οὐ οὖν ἄγω ἄν οὐδέ ἅγιος , πόθεν ὅς ἄν εἰμί ὁ πλημμέλημα συκοφαντία κατά ὁ Θεός . ἀλλά οὐ ὧδε οὗτος ἔχω · ἀψευδής γάρ ὁ μυσταγωγός , Χριστός ἐγείρω λέγω . εἰμί γάρ νεκρός οὐ ἐγείρω , οὐδέ Χριστός ἐγείρω · εἰμί δέ Χριστός οὐ ἐγείρω , μάταιος ὁ πίστις ἐγώ , ἔτι εἰμί ἐν ὁ ἁμαρτία σύ · ἄρα καί ὁ κοιμάω ἐν Χριστός , ἀπόλλυμι . Ἰωάννης . πάλιν ὁ αὐτός ἐπαγωνίζομαι λόγος · διά οὗτος γάρ , φημί , ἀνίστημι , ἵνα καθολικός ἀνάστασις ποιέω · εἰμί δέ ἀνάστασις οὐ εἰμί , ἄρα οὐδέ αὐτός ἀνίστημι . κυτιλλω . ἀληθής καί λίαν ὀρθῶς προσεπάγω ὁ ἄλλος καί οὗτος . δικαιόω μέν γάρ ὁ πίστις , ἀλλά εἰμί τις αὐτός καθαρίζω ὁ μάταιος , ὡς Χριστός μή ἐγείρω , τίς ὁ διάφορος εἰμί λοιπός ; οὐ οὖν ἐνέχω ὁ ἀρχαῖος ἔγκλημα ; ἀναπόνιπτος ἔχω ὁ ἁμαρτία ; μάτην καί ὁ θεσπέσιος φημί μελῳδός · “ εὐδοκέω , κύριος , ὁ γῆ σύ · ἀφίημι ὁ “ ἀνομία ὁ λαός σύ , καλύπτω πᾶς ὁ ἁμαρτία αὐτός . ” καί πάλιν · “ μακάριος , ὅς ἀφίημι ὁ ἀνομία · καί ἀνά ἐπίτεξ - “ λύφθησαν ὁ ἁμαρτία · μακάριος ἀνήρ οὖς οὖον μή λογίζομαι “ Κύριος ἁμαρτία . ” καίτοι ὁ ἐν γε οὗτος μακαρισμός ἐπί τε ὁ περιτομή καί ὁ ἐκ ἔθνος κατευρύνω , φημί ὁ μακάριος Παῦλος ἐν ὁ πρός Ῥωμαῖος · “ δικαιόω γάρ ἐν Χριστός · “ ὅς παραδίδωμι διά ὁ παράπτωμα ἐγώ , καί ἐγείρω διά ὁ δικαίωσις . Ἰωάννης . εἰμί γάρ καί αὐτός κατέχω ὑπό ὁ θάνατος ἐγώ , πῶς πᾶς ὁ ἄλλος ἀπαλλάσσω θάνατος ὁ διά ὁ ἁμαρτία γίγνομαι ; ἀκόλουθος τοιγάρ οὔτε ὁ ἁμαρτία ὁ σταυρός ὁ Χριστός ἀναράω · εἰμί γάρ ἀναράω , ἀναιρέω ἄν καί ὁ διά αὐτός θάνατος · εἰμί δέ οὗτος γίγνομαι , ἐσθίω πάντως ὁ καί ὁ ἄλλος θάνατος ἀπαλλάσσω , αὐτός πρῶτος ἀνίστημι καί ὁδηγός ὁ ἄλλος γίγνομαι πρός ἀνάστασις . κυτιλλω . ἀπατάω γάρ ὡς ἔοικα , καί ἀμισθί τίθημι ὑπέρ αὐτός ὁ ψυχή , εἰμί γε μή ἐγείρω Χριστός . εἰμί μή ἀθανασία εἰμί πλήρης ὁ ἅγιος ὁ ἐλπίς · εἰμί μή προσδοκάω συμβασιλεύω αὐτός · ἀπόλλυμι τάχα ποῦ · ἀπάγω ὁ οὗτος δεινός ἀμαθία · “ ἀνίστημι γάρ ὁ νεκρός καί ἐγείρω ὁ ἐν “ ὁ μνημεῖον , ” κατά ὁ ὁ προφήτης φωνή . Ἰωάλλου . ὁ ὄνομα ὁ κοίμησις ὁ ἀνάστασις ὁ διά ὁ Χριστός , φημί , ἀποθνῄσκω , ὁ ὁ πολύς διανύω κάματος , καί ὁ μυρίος κίνδυνος ὑπομένω . ὅσπερ ἄτοπος εἰμί ἀπόλλυμι ὁ διά αὐτός ἀποθνῄσκω · πανταχοῦ γάρ εἰς ἄτοπος ἀγωγή πρόειμι . Σευηριανός . εἰμί Ψυχή ὁ ἀνάστασις · ἀνάστασις δέ αὐτός νοέω , ἤτοι σάρξ ἀπαλλαγή ἢ ἁμαρτία , πῶς ὁ κοιμάω ἐν Χριστός ἀπόλλυμι , εἰ Δίκαιος εἰμί ; εἰμί γάρ ἐν Χριστός οὐ ἁμαρτωλός · καί εἰμί σάρξ ἀπαλλάσσω , ἀθάνατος δέ εἰμί , οὐ ἀπόλλυμι · ὁράω ὅτι περί ὁ σάρξ ὁ ἡμέτερος λέγω ὁ ἐν Χριστός κοιμάω , ὅτι εἄν ἀποθνῄσκω · Χριστός ἢ d ὁ ἀπέρχομαι . θεοδωριος . τύπος γάρ ὁ δεσποτικός θάνατος ὁ βάπτισμα · περισσός δέ ὁ τύπος , ὁ ἀλήθεια οὐ εἰμί . εἰμί δέ περισσός ὁ τύπος , οὐ ἔχω ὁ ἁμάρτημα ὁ ἄφεσις · ἔτι τοίνυν φέρω ὁ ὁ ἁμάρτημα φορτίον . οὗτος μέντοι πρός ἐκεῖνος τίθημι , ὅτι Χριστός ἀποθνῄσκω ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ἐγώ κατά ὁ γραφεύς . ἄρα καί ὁ κοιμάω ἐν Χριστός ἀπόλλυμι ; μάτην ὡς ἔοικα ἀναιρέω ὑπέρ ὁ εἰς Χριστός ὁμολογία ὁ καλλίνικος μάρτυς · καί ὁ μέν ἀγών προθύμως δέχομαι , ὁ δέ στέφανος διαμαρτάνω · ἀνάστασις γάρ ἀναιρέω , καί ὁ ἀνάρρησις συναιρέω . εἰμί ἐν ὁ ζωή οὗτος ἐλπίζω εἰμί ἐν Χριστός μόνος , ἐλεεινός πᾶς ἄνθρωπος εἰμί . Σευηριανός . προστίθημι ὁ “ μόνος , ” δείκνυμι καί πάρειμι καλός ζωή · καίω γάρ ἐν οὗτος ὁ ζωή εὐσεβέω , ἐν ἐκεῖνος δέ ὁ μισθός ἀπολαμβάνω . Ἰωάννης εἰμί ἄχρι ὁ ὧδε , φημί , ζωή εἰμί ὁ ἡμέτερος , καί εἰς οὗτος μόνος περικλείω ἐγώ ὁ ὁ ἐλπίς , ἄθλιος εἰμί · ὁ γάρ πᾶς ἀπόλλυμι , ὁ μέλλω ἀπόλλυμι · καί τίς λέγω , φημί , καί ὅτι ὁ ἐλπίζω ἐν ὁ ζωή οὗτος ἐλεεινός ποιέω · εἰμί καί ἐν Χριστός ἐλπίζω ἐν οὗτος μόνος ὁ ζωή · καί οὕτως ἄθλιος εἰμί , εἰμί μετά κάματος τοσοῦτος καί κίνδυνος ἄχρι οὗτος d ὁ ζωή εἰμί ἐγώ ὁ ἀγαθός καί ὁ ὁ κάματος ἀντίδοσις . θεοδωριος . μετά παντοδαπής γάρ κίνδυνος ὁ βίος λιμός πιέζω καί διηνεκής αἰκίζω · καί ὁ δεσμωτήριον ὁ οἰκέω ἀμείβω · ἀνέστιος καί μετανάστης καί κλυδώνιον διηνεκής παλαίω . ἀλλά οὐ οὗτος οὗτος ἔχω · ἐπεί γάρ ἀγαθός ἐλπίς ὀχέω , καί ὁ ἡμέτερος Σωτήρ ἀνάστασις ἐχέγγυος ὁ ἡμέτερος ἀνάστασις ἔχω . νυνί δέ Χριστός ἐγείρω ἐκ νεκρός , ἀπαρχή ὁ κοιμάω γίγνομαι . ἐπεί γάρ διά ἄνθρωπος ὁ θάνατος , καί διά ἄνθρωπος ἀνάστασις νεκρός . ὥσπερ γάρ ἐν ὁ Ἀδάμ πᾶς ἀποθνῄσκω , οὗτος καί ἐν ὁ Χριστός πᾶς ζῳοποιέω . ἕκαστος δέ ἐν ὁ ἴδιος τάγμα . θεοδωριος . Πρῶτος γάρ λύω ὁ θάνατος ὁ κράτος · ἀπαρχή δέ πάντως ἀκολουθέω ὁ φύραμα · καί κυρόω ὁ λόγος διά παλαιός παράδειγμα . Ἰωάννης . μετά ὁ πολλαχῶς ἀποδείκνυμι ὁ ἀνάστασις , λοιπός ἀποφαντικός λέγω . εἰμί δέ ἀπαρχή γίγνομαι Χριστός ὁ ἀνάστασις , δῆλος ὡς καί ὁ λοιπός συνεγείρω · ἀπαρχή γάρ εἰμί ὁ ἐκ πολύς εἷς τις ὅδε ἢ ὅδε ποιέω , ὅς μέλλω καί ὁ λοιπός ποιέω . θεοδωριος . ἀποβλέπω εἰς ὁ κρηπίς ὁ γένος · καί βλέπω ὁ πρόγονος ὁ ἀπόγονος ἀκολουθέω , καί θνητός ἅπας γίγνομαι · ἐπεί ἐκεῖνος δέχομαι ὁ θνητότης , οὗτος ἅπας ὁ ἄνθρωπος ὁ φύσις ἀκολουθέω ὁ δεσπότης Χριστός , καί κοινωνέω ὁ ἀνάστασις · πρωτότοκος γάρ καί οὗτος ὁ νεκρός · ὥσπερ ἐκεῖνος πρωτόπλαστος . εἰκότως δέ αὐτός νῦν προσαγορεύω ἄνθρωπος , εἰδοί αὐτός καί Θεός . ἵνα ὁ ὁμοφυής δείκνυμι , ὁ περί ὁ ἀνάστασις βεβαιόω λόγος . ἐπεί δέ πᾶς εἶπον ζῳοποιέω · μετά δέ ὁ ἀνάστασις διάκρισις εἰμί ὁ σωφρόνως βιόω καί ὁ ἀκολασία συνεξηκοος · ὁ ὁ ἀπιστία νοσέω , καί ὁ τῆ πίστις λαμπρύνω , καί ὁ ἄλλος ἅπαξ ἁπλόος ὁ ὁ ἐπαινέω καί κατηγορέω μετέρχομαι , ἀναγκαῖος ἐπάγω · “ ἕκατι - “ Στος δέ ἐν ὁ ἴδιος τάγμα · ” οὗτος καί ὁ Κύριος ἐν ὁ ἱερός Εὐαγγέλιος διδάσκω ὡς ὁ μέν ἀμνός ἵστημι ἐκ δεξιός · ὁ ἔριφος ἐκ εὐώνυμος . σετηριανω . ὁ δέχομαι οὗτος ὁ ῥῆμα , λέγω διά ποῖος ἄνθρωπος ὁ θάνατος ἢ ποῖος θάνατος · ἄρα διά ὁ Ἀδάμ ; ἀλλά ἁμαρτάνω μέν ὁ ψυχή , κατακρίνω δέ ὁ σῶμα · εἶτα “ ὥσπερ “ ἐν ὁ Ἀδάμ πᾶς ἀποθνῄσκω , ” καί ὁ ἑξῆς , κατά ὁ ἀπόφασις λέγω ἐπί ὁ πρᾶγμα · οὔτε πᾶς ἀποθνῄσκω λέγω , ζῶ δέ ὁ Ἑνώχ καί ὁ Ηλιάν · καί εὑρίσκω τις ζῶ ἐπί ὁ παρουσία ὁ Σωτήρ . Ἰωάλλου . τις οὖν ; πᾶς , εἶπον ἐγώ , ἀποθνῄσκω ὁ ὁ ἁμαρτία θάνατος ἐν ὁ Ἀδάμ ; πῶς οὖν Νῶε δίκαιος ἐν ὁ γενεά αὐτός ; πῶς δέ Ἀβραάμ ; πῶς Ἰώβ ; πῶς δέ ὁ ἄλλος πᾶς ; πῶς δέ ζῳοποιέω ἐν Χριστός ; καί ποῦ ὁ εἰς γέεννα ἀπάγω ; ἄνω μέν γάρ περί σῶμα εἴρω εἰμί οὗτος , ἵστημι ὁ λόγος · ἄν δέ περί δικαιοσύνη καί ἁμαρτία , οὐ ἔτι · εἶτα ἵνα μή ὁ ζωοποίησις κοινός ἀκούω , καί ὁ ἁμαρτωλός νομίζω σῴζω , ἐπάγω · “ ἕκαστος δέ ἐν ὁ ἴδιος τάγμα . ” μή γάρ δή ἐπεί ἀνάστασις ἀκούω , νομίζω πᾶς ὁ αὐτός ἀπολαύω · εἰμί γάρ ἐπί ὁ τιμωρία , οὖον πᾶς ὁ αὐτός πείθω , ἀλλά πολύς ὁ διαφορά · πολύς μᾶλλον ἔνθα ἁμαρτωλός καί Δίκαιος , πλείων ὁ διάστασις εἰμί . Ὠριγένης . ἐπεί ὁ ἀπό ὁ αἵρεσις λέγω ὁ εκκηλσιαστικος πίστις καί μυκτηρίζω ὡς ἀνόητος πίστις , ἀθετέω ὁ ἔργον , εἰμί καί μή ὁ λόγος , μή γίγνομαι ἀνάστασις λέγω , ὡς ὁ ἐκκλησία πιστεύω · ὁράω πῶς αὐτός ἀπαντητέον ἐκ ὁ ἀποστολικός οὗτος λέξις · καί ἐκ ἄλλος δέ μυρίος . ἀνίστημι Χριστός ἐκ νεκρός , ὅς οὖον ; ἀλλά περί οὗτος πᾶς αἵρεσις συγκατατίθημι · εἰμί ἀνίστημι Χριστός ἐκ νεκρός · πρωτότοκος δέ ἐκεῖνος εἰμί ἐκ νεκρός · οὐδείς δέ πρωτότοκος εἰμί ἑτερογενής · ἀνάγκη ὁμογενής εἰμί ὁ ἀνάστασις αὐτός ὁ ἀνάστασις ὁ ἀνίστημι · οἷος , πρωτότοκος εἰμί Ῥουβίμ υἱός ἐάν ὁ Ἰακώβ , ὁμογενής ὁ ἀδελφός εἰμί · οὖον γάρ ἄλλος φύσις ὁ Ῥουβίμ , καί ἄλλος φύσις ὁ Συμεών ἢ ὁ Λευΐ καί ὁ ἑξῆς · καί ἐπί ὁ ἄλλος πρωτοτόκος ὁ αὐτός · εἰμί τοίνυν πω ὅς πρωτότοκος εἰμί ἐκ νεκρός · ἀνάγκη ὁμογενής εἰμί ὁ ἀνάστασις ὁ ἀνίστημι · εἰμί δέ ἐκεῖνος μέν φορέω f σῶμα , καί ὁ ἀνάστασις αὐτός μετά σῶμα εἄν , ὥστε αὐτός καί ἐσθίω , ὡς γράφω , ἐν ὁ κατά Ἰωάννης Εὐαγγέλιος · ἄλλως δέ ἀνίστημι ὡς οἴομαι ὁ ἀπό ὁ αἵρεσις ὁ ἀνίστημι ὁ πιστεύω εἰς ὁ Χριστός · οὖον δύναμαι παρίστημι , πῶς Ἰησοῦς πρωτότοκος εἰμί ἐκ ὁ νεκρός · “ εἰμί γάρ σύμμορφος γίγνομαι ὁ θάνατος ὁ Χριστός · καί ὁ ἀνάστασις αὐτός σύμμορφος εἰμί . ” καί πῶς διδα - σκῶ λέγω ὁ Παῦλος “ ὅς μετασχημάτισις ὁ σῶμα ὁ ταπος - “ νώση ἐγώ , σύμμορφος ὁ σῶμα ὁ δόξα ὁ Χριστός . ” ἀναιδής τοίνυν τις παραδέχομαι μέν ὅτι ἐγείρω Χριστός ἐκ νεκρός , λέγω δέ ὅτι Ἀναστάσις νεκρός οὐ εἰμί · διό φημί ὁ ἀπόστολος · “ εἰμί δέ Χριστός κηρύσσω ἐκ νεκρός ὅτι ἐγείρω - “ ὁ · πῶς λέγω ἐν σύ τις ὅτι ἀνάστασις νεκρός οὐ “ εἰμί ; ” κἀν μή ὁ στόμα λέγω τις , ὁ δέ Καρδία λέγω , ἀνάστασις νεκρός οὐ εἰμί · δύναμις ἀθετέω καί ὁ Ἰησοῦς Χριστός ἀνάστασις . εἰμί γάρ ὁ καθολικός ψεῦδος , δῆλος ὅτι περιέχω ἐν ὁ καθολικός καί ὁ εἷς ἀνίστημι ἐκ νεκρός · εἰμί γάρ οὐ ἐγείρω ὁ νεκρός · γίγνομαι δέ καί ἐν νεκρός ὁ Ἰησοῦς , οὐ ἐγείρω οὐδέ ὁ Ἰησοῦς · ει δέ ἐκεῖνος ἐγείρω , Ζεύς ἐκεῖνος δηλόω ὁ ἀνάστασις ὁ νεκρός · εἰμί μή ὁ ἀδύνατος ὁ πρᾶγμα καθαυτός ἀπιστέω , ἐπιλανθάνομαι τίς ὁ ἐπαγγέλλω · τίς γάρ ὡς ἐν ἀδύνατος , ἵνα οὕτως εἶπον , ἀδύνατος , ὁ ζωοποιέω ὁ σῶμα ; ὅς οὐρανός ἐκ οὐ εἰμί γίγνομαι ; ἢ ἥλιος · ἢ σελήνη · ὅς ὁ λοιπάς ὁ κτίσμα ; ἔρχομαι δέ καί ἐπί αὐτός ὁ ὁ ἄνθρωπος ἀρχή · ἀναπολέω αὐτός ὁ ἀρχή · δείκνυμι σύ σπέρμα ἄνθρωπος · εἰμί λέγω3 τις , οὗτος ὁ σπέρμα ἄνθρωπος εἰμί , μορφόω ὀστέον , εἰμί ἀπό οὗτος σάρξ , νεῦρον , φλέψ · περιπατέω · ἀπό οὗτος ὁ σπέρμα ὁ βραχύς , ὁ εὐτελής , ἄνθρωπος ἐπί γῆ διεγείρω , χράω ὄργανον · οὐ ἄν λέγω ἀνόητος ἵημι ὁ οὗτος ἐγώ κηρύσσω , εἰμί μή πείρω λαμβάνω οὗτος ; ἵνα οὖν τολμάω καί παρίστημι σύ ὁ ἀνάστασις · καί μᾶλλον αὐτός παραδέχομαι πιστεύω ὁ τελειότης ὁ Θεός · ὅσπερ ἐκεῖνος ὁ σπέρμα εἄν πρός οὗτος ὁ σῶμα ὁ ἐνίστημι · νυν ὁ παρίστημι ὁ γενικός · ὁ σπείρω ὁ ὄργανον γίγνομαι λόγος καί ἔργον ὁ κατά δικαιοσύνη · οὗτος ὁ σῶμα πρός ἐκεῖνος γίγνομαι · “ ὁ κόκκος ὁ σῖτος ἐάν μή πίπτω εἰς ὁ γῆ ἀποθνῄσκω , αὐτός “ μόνος μένω · ἐάν δέ πίπτω εἰς ὁ γῆ ἀποθνῄσκω ” καί διασήπομαι · ἐκ ὁ διάσηψις ὁ κόκκος ὁ σῖτος στάχυς ἑκατοντάχους γίγνομαι · ὅτι2 γάρ ὁ σῶμα σύ σπέρμα εἰμί ὁ ἀνίστημι , ἀκούω Παῦλος λέγω , “ σπείρω ἐν φθορά · ἐγείρω ἐν ἀφθαρσία · “ σπείρω ἐν ἀτιμία · ἐγείρω ἐν δόξα · σπείρω ἐν ἀσθενίᾳ · “ ἐγείρω ἐν δύναμις · σπείρω σῶμα ψυχικός · ἐγείρω σῶμα “ πνευματικός . ” ὁράω ὡς ἐκεῖ ἐπί ὁ σπέρμα εὐτελής καί οὐδείς λόγος ἄξιος σπείρω . καί ἐγείρω ἄνθρωπος ὡραῖος καί καλός · ὁ αὐτός τρόπος οὗτος ὁ νεκρός κόκκος εἰμί σῖτος ὁ Θεός ὡς ὁ προανίστημι . ὡς ἐν εὐπορέω ὁ θεός ἀπό ὁ κόκκος ὁ σῖτος στάχυς ποιέω · οὐ ἔξωθεν ὁ ἀφορμή ὁ ἐν ὁ σπέρμα ὁ βραχύς ἀπό γάρ ἐκεῖνος ἐγείρω ὁ στάχυς · καί ἀπό ἕκαστος σπέρμα ἐγείρω ὁ δύναμις ἐνυπάρχω ὁ σπέρμα · οὕτως ἀπό σπέρμα μέν ἄνθρωπος κατά ὁ ἀρχή , γίγνομαι οὗτος ὁ ἄνθρωπος · ἐάν δέ ἀποθνῄσκω ὁ σῶμα αὐτός , σπέρμα γίγνομαι ὁ ἀνίστημι ἐκ νεκρός ἐν δόξα ἐν Χριστός Ἰησοῦς . ὁ ἄπιστος δέ ὁ ἀνάστασις ὁ ἀπό ὁ νεκρός ἴσος ὑπολαμβάνω εἰμί ὁ ἀπόστολος ὁ μή πιστεύω ὅτι εἰμί ὁ ἀρχή μετά ὁ ἔξοδος . διό ὁ πιστεύω ἀνάστασις εἰμί νεκρός φημί , ὡς μή ἄλλος καταυτός g ζωή παρά ὁ ἐνίστημι , ὁ “ εἰμί ἐν “ ὁ ζωή οὗτος ἐν Χριστός ἐλπίζω εἰμί μόνος , ἐλεεινός εἰμί πᾶς ἄνθρωπος . καί ἐν ὁ ἑξῆς δέ ὡς κατά ὁ λέγω μή εἰμί ἀνάστασις νεκρός , μηδέ ζωή ὑπάρχω κατά ὁ βίος οὗτος φημί · “ τίς καί ἐγώ κινδυνεύω πᾶς ὥρα ; κατά ἡμέρα ἀποθνῄσκω · “ μή ὁ ἡμέτερος καύχησις , ὅς ἔχω ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος “ ἐγώ ” καί ὁ ἑξῆς . δηλόω δέ καί ὁ αἵρεσις ὁ Σαδδουκαῖος ἀθετέω ὁ ἀνάστασις ὁ νεκρός , ὅτι ἀκολουθέω αὐτός ὁ μηδέ ζῶ σύ μετά ὁ πάρειμι ζωή . διόπερ ὁ σωτήρ πρός αὐτός ἀπό ὁ νόμος μόνος παράδειγμα λαμβάνω περί ὁ εἰμί ἀνάστασις ὁ ἐκ νεκρός ῥητός λέγω , “ περί δέ ὁ ἀνάστασις “ ὁ νεκρός , οὐ ἄν γιγνώσκω ὅτι ὁ θεός εἶπον ἐπί ὁ βάτος “ λέγω , ἐγώ ὁ θεός Ἀβραάμ καί ὁ θεός Ἰσαάκ καί ὁ θεός “ Ἰακώβ . θεός οὐ εἰμί νεκρός ἀλλά ζῶ . ” “ νυνί δέ Χριστός “ ἐγείρω ἐκ νεκρός ἀπαρχή ὁ κοιμάω . ” ὁ ἀπαρχή πολύς εἰμί ἀπαρχή . ὡς δέ ἐπί παράδειγμα ὁ ἐν ὁ νόμος εἴσω , ἀπαρχή ἀναφέρω σῖτος ὑπό ὁ σῖτος θερίζω · καί φέρω εἶπον οἶνος , ὑπό ὁ οἶνος τρυγάω · καί ἔλαιον ἀπό ὁ ἐλαία ἐκθερίζω · οὗτος εἴπερ ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ἀπαρχή εἰμί , ὁ κοιμάω ἀναγκαῖον εἰμί οὗτος ἀπαρχή . καί ζητέω πότερος πᾶς ἀπαρχή εἰμί ἢ πολύς · “ Χριστός γάρ , ” φημί , “ ἀπαρχή ὁ κοιμάω · ” εἰμί μέν οὖν μή ἔχω λέξις ἀπό ὁ ἀρχή · κἀν λέγω δύσφημος τίς νομίζω εἰμί κατά ὁ τόπος ὁ λέγω αὐτός ἀπαρχή πᾶς εἰμί · ὅτι ἀπαρχή εἰμί ὁ κοιμάω , Δίκαιος μόνος οὐ δέ ὁ λοιπός · νυνί δέ καί αὐτός ὁ ἀπόστολος λέγω · “ ἐπεί γάρ διά ἄνθρωπος ὁ θάνατος · “ καί διά ἄνθρωπος ἀνάστασις νεκρός · ” πῶς ἐπί τις αὐτός λέγω , ὅτι ἐπί πᾶς ; “ ὥσπερ γάρ ἐν ὁ Ἀδάμ πᾶς ἀποθνῄσκω · “ οὕτως ἐν ὁ Χριστός ” οὐ εἴρω ὁ Δίκαιος ζῳοποιέω . εἶτα ἵνα μή ταράσσω καί εἶπον , ἄρα οὖν μάτην ἐγώ ὁ κάματος ὁ τοσοῦτος ἀναντλέω · εἰμί γε Χριστός ἀνίστημι ἐκ νεκρός , πᾶς εἰμί ἀπαρχή ὁ κοιμάω , καί ἐν ὁ Χριστός πᾶς ζῳοποιέω · ἀλλά εἰμί καί ἐν ὁ Ἀδάμ πᾶς ἀποθνῄσκω · οὐδείς ἀίσσω Ἀβραάμ δίκαιος εἰμί · Ἰσαάκ πατριάρχης εἰμί , Ἰακώβ ὁ δώδεκα πατριάρχης γεννάω , Ἰσραήλ εἰμί · οὗτος δέ ἔρχομαι καί ἐπί ὁ λοιπός Δίκαιος . κατατολμάω εἶπον , ὅτι ὁ μέν Απόστολος εἶπον ἀπαρχή εἰμί ὁ κοιμάω Χριστός Ἰησοῦς . ἐγώ δέ παρά ἐκεῖνος ποιέω ἄν · οὗτος μέν ἀπαρχή ἐπί ζωή ὁ μέλλω ζῶ · Ἀδάμ δέ ἀπαρχή ὁ θάνατος ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι · “ ἐν γάρ ὁ Ἀδάμ πᾶς ἀποθνῄσκω · ” ἐκεῖνος ὁ ἀπαρχή ὁ θάνατος λαμβάνω · ἀλλά ὁ μέν σωτήρ ἐθέλω ὁ ἀπαρχή ὁ ζωή ἀναλαμβάνω , ἀναλαμβάνω πρῶτος ὁ θάνατος ὁ ἀποθνῄσκω · ἵνα καταργέω ὁ θάνατος , γίγνομαι οὗτος ἀπαρχή ὁ κοιμάω καί ζῶ . κυτιλλω . δέχομαι λοιπός ὡς ὁμολογέω ὁ χρή πιστεύω , ὡς ἀναβιόω μέν Χριστός , καί γίγνομαι ἀπαρχή ὁ κοιμάω · πρῶτος ὁ ἐπί ὁ γῆ , πατέω ὁ θάνατος . καθάπερ ἀμελέω καί ὁ προπάτωρ Ἀδάμ πρῶτος εἰς αὐτός ἐμβαίνω , καί γίγνομαι ἀπαρχή ὁ ὀλισθάνω εἰς φθορά . ἕπω δέ ὅτι ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ ἀνάστασις καί ὁ ὁ νεκρός , προσεπάγω λέγω , “ ὥσπερ γάρ διά ἄνθρωπος θάνατος , καί διά ἀνθρώ - “ ποῦ ἀνάστασις νεκρός . ” ἀθρέω δέ ὅπως ὁ μετά σάρξ οἰκονομία ὁ μυστήριον θεοπρεπής ἀνάμεστος εὐτεχνία ἀποφαίνω πάλιν · ἐσθίω γάρ , ἐσθίω , φημί , ἄνθρωπος ὑπέρ ἐγώ νικάω ὁ θάνατος · οὗτος δέ ἕνεκα ὁ αἴτιος ὁ ἐκ Θεός φαίνω θεός Λόγος , “ οὐ ἄγγελος ἐπιλαμβάνω , ” καθά φημί αὐτός , “ ἀλλά “ σπέρμα Ἀβραάμ · ἵνα κατά πᾶς ὁ ἀδελφός ὁμοιόω . ” ἐσθίω γάρ , ὡς φημί , θεραπεύω ὁ ἀρρωστέω · ἀνίστημι ὁ πίπτω . ἐσθίω καταθλέω θάνατος διά ὑπακοή καί δικαιοσύνη ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι διά παράβασις καί ἁμαρτία . οὗτος γίγνομαι ἄνθρωπος οὐ εἰδοί ἁμαρτία , ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος . ἵνα ὥσπερ ἐν ὁ Ἀδάμ πᾶς κατακρίνω , ὁ ἄνθρωπος φύσις Πατούσης ὁ θάνατος , οὗτος καί δικαιόω ἐν Χριστός , συναποδυο ὁ ἁμαρτία ὁ ἐκ αὐτός ἀνάπτω θάνατος . καί μαρτυρέω λέγω αὐτός ὁ θεσπέσιος Παῦλος · “ ὥσπερ γάρ διά ὁ παρακοή ὁ εἷς ἄνθρωπος ἁμαρτωλός “ καθίστημι , ὁ πολύς . ” οὐκοῦν ὥσπερ ἐν ὁ Ἀδάμ πᾶς ἀποθνῄσκω · καταδικάζω , ὡς φημί , ἐν αὐτός ὁ φύσις διά ὁ παράβασις · οὕτως ἐν ὁ Χριστός ζῳοποιέω , πάλιν εὐλογέω ἐν αὐτός ὁ φύσις κατά ὁ ἴσος τρόπος διά ὁ δικαίωσις . λύσις οὖν ἄρα ὁ πρῶτος ὁ δύο · “ παραδίδωμι “ γάρ διά ὁ παράπτωμα ἐγώ , καί ἐγείρω διά ὁ δικαίωσις “ ἐγώ · ” ἐγείρω δή οὖν συγγηρέω καί ἐγώ . ζωή γάρ εἰμί κατά φύσις ὁ ἐκ Θεός Λόγος . οὐ δήπου μόνος ὁ ἴδιος σάρξ ὁ ὁ αὐτός φύσις ἀγαθός δωρέω , φημί δή ὁ ζωή · ἀλλά εἰς ὅλος αὐτός παραπέμπω ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις · ἐγείρω μέν γάρ ὁμολογουμένως ὡς ἀπαρχή Χριστός · ἵνα γίγνομαι ἐν πᾶς αὐτός πρωτεύω κατά ὁ γράφω . ἕπω γε μήv ἐν καιρός ὁ ἀναβιόω ὁ ἄλλος . πλήν κατά ὁ εἰκός οὖον χύδην , ἀλλά ἐν κόσμος τε καί διακεκριμένως καί οἷος ἐν κέλευσμα · μετά γάρ ὅς ὁ ἀπαρχή οὗτος εἰμί Χριστός , ὁ αὐτός φημί ἐγείρω . δῆλος δέ ὅτι ὁ ἐν καιρός ὁ ἐπιδημία , ἤγουν γίγνομαι μετά ὁ ἐνανθρώπησις καί ὡς ἐν πίστις κεκοιμημένος . ἧσαν μέν γάρ ὁμολογουμένως ἅγιος κατά καιρός ἐν ὁ Ἰσραήλ , ὁ ἐν νόμος ζωή ἐπαινέω τε καί κράτος ἔτι · πλήν ἀγαθός ὁ ἐν Χριστός · δικαιόω γάρ διά πίστις , καί ὁ θεῖος φύσις γίγνομαι κοινωνός · καί ὁ ὁ υἱοθεσία ἐκπλουτέω πνεῦμα . καλέω δέ καί εἰς ἀδελφότης κατά χάρις ὁ κατά φύσις τε καί ἀληθής υἱός . καί εἰμί μέν πνεῦμα δουλεία ἐν ὁ ὑπό νόμος · “ κράζω δέ ἐγώ ἀἀββός ὁ πατήρ . οὐ ἐν ἀγαθός ὡς φημί ὁ ἀρχαῖος ὁ ἐν Χριστός · ὅς γάρ ὅς καί πρῶτος αὐτός ἀναβιόω φημί , οἷος εἶμι κατά ἴχνος ὁ πᾶς ἀρχή · διά ὅς ὁ εἰμί προσεχής αὐτός , καί προτιμάω οὗτος ὅς ὁ ἄλλος . ὑπεμφαίνω δέ τίς τοιοῦτος καί αὐτός ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ἐν παραβολή εὐαγγελϊκός · φημί γάρ ὅτι ὁ ἐργάτης εἰς ὁ ἀμπελών μισθόω , οἰκοδεσπότης δέ οὗτος , ὄψιος γίγνομαι φημί ὁ ἐπίτροπος αὐτός · “ καλέω ὁ ἐργάτης , καί ἀποδίδωμι αὐτός ὁ μισθός , “ ἄρχω ἀπό ὁ ἔσχατος ἠώς ὁ πρῶτος . ” ἀπαρχή Χριστός , ἔπειτα ὁ ὁ Χριστός ἐν ὁ παρουσία αὐτός · εἶτα ὁ τέλος , ὅτι εἄν παραδίδωμι ὁ βασίλειος ὁ Θεός καί πατήρ , ὅτι ἄν καταργέω πᾶς ἀρχή καί πᾶς ἐξουσία καί δύναμις · δεῖ γάρ αὐτός βασιλεύω , ἄχρι ὅς ἄν θέω πᾶς ὁ ἐχθρός ὑπό ὁ πούς αὐτός . ἔσχατος ἐχθρός καταργέω ὁ θάνατος . Ἰωάννης . ἀπαρχή , φημί , καί ὁδός ὁ ἀνάστασις ὁ Χριστός γεννάω . μετά αὐτός ὁ αὐτός πρῶτος ἀνίστημι · αὐτός δέ λέγω , ὁ Δίκαιος κατά ὁ λόγος ὁ οἰκείωσις . ἐσθίω γάρ ἔχω προτέρημα καί ἐπί αὐτός ὁ ἐγείρω ὁ Δίκαιος · ἐπεί γάρ μέλλω ἁρπάζω εἰς ἀήρ εἰς ἀπάντησις ὁ κύριος · προεγείρω , ἵνα ἀπαντάω φθάνω · τίς γάρ εἰμί χρεία προεγείρω ὁ ἁμαρτωλός , ὁ κάτω μέλλω μένω ὁ κριτής · εἶτα μετά οὗτος ὁ τέλος ὁ πᾶς πρᾶγμα καί αὐτός ὁ ἀνάστασις · ὁ καί ὁ λοιπός λοιπός ἐγείρω · οὐ ὥσπερ γάρ νῦν ἐπί ὁ Χριστός ἀνάστασις μένω ὁ νῦν ἀνθρώπινος πρᾶγμα , οὕτως καί τότε εἰμί , ἀλλά πᾶς τέλος λαμβάνω . θεοδωριος . ὁ Χριστός καλέω οὖον μόνος μετά ὁ ἀνθρωπέω εἰς αὐτός πιστεύω , ἀλλά καί ὁ ἐν νόμος καί ὁ πρό νόμος ἐν εὐσέβεια καί ἀρετή διαλάμπω . “ εἶτα ὁ τέλος . ” ἀντί ὁ ὁ κοινός πᾶς ἀνάστασις · ὅτι ἄν γάρ οὗτος γίγνομαι , πᾶς λαμβάνω τέλος · καί ὁ πάρειμι πρᾶγμα καί ὁ προφήτης ὁ πρόρρησις . “ ἀπαρχή Χριστός · ” εἰς ἀφθαρσία πρῶτος ὁ Χριστός ἐκ νεκρός ἀνίστημι · ὅσος τυγχάνω ἀνάστασις . εἴτε διά αὐτός ὁ Σωτήρ , εἴτε διά προφήτης καί ἀπόστολος αὖθις θνῄσκω . “ ἔπειτα ὁ ὁ Χριστός ἐν ὁ παρουσία αὐτός · ” οὗτος εἰμί , ὅτι ἄν ἀπό οὐρανός φαίνω ἐν δόξα , πρῶτος ὁ πιστός καί Δίκαιος καί εἰς αὐτός προελπίζω καί ὁ ἔνσαρκος αὐτός παρουσία δέχομαι , ἀνίστημι · “ εἶτα ὁ τέλος ” μετά ὁ ὁ Δίκαιος ἀνάστασις καί ἐν νεφέλη ἁρπαγή εἰς ἀπάντησις ὁ κύριος . τότε ὁ τέλος , οὗτος εἰμί ὁ πᾶς ἀνάστασις ὁ ἀπό καταβολή κόσμος τελευτάω , καί ὁ κρίσις παραδίδωμι τέλειος ὀφείλω . Ἰωάννης ἐνταῦθα ἐγώ προσέχω μετά ἀκρίβεια , καί ὁράω μῆτις διαφεύγω ὁ λέγω σύ · καί γάρ πρός ἐχθρός ἐγώ ὁ μάχη . διό πρότερος ὁ εἰς ἄτοπος ἀπαγωγή δεῖ γυμνάζω · ὅς καί Παῦλος πολλάκις ποιέω . οὗτος γάρ μάλιστα λέγω · εὐφώρατος σύ φαίνω . ἔραμαι αὐτός · τίς εἰμί ὁ εἴρω , “ ὅτι ἄν παραδίδωμι ὁ βασίλειος ὁ Θεός καί πατήρ ; ” εἰμί γάρ ἁπλόος ἐκλαμβάνω οὗτος καί μή θεοπρεπῶς , οὐ εἰμί μετά οὗτος ἔχω αὐτός · ὁ γάρ παραδίδωμι ἕτερος , παύω ὁ καταχέω αὐτός · καί οὖον οὗτος μόνος εἰμί ὁ ἄτοπος , ἀλλά ὅτι οὐδέ ἐκεῖνος ὁ παραλαμβάνω εὑρίσκω πρίν ὅς παραλαμβάνω ἔχω . οὐκοῦν κατά ἐκεῖνος , οὔτε ὁ πατήρ βασιλεύς ἔμπροσθεν βασιλεύς εἰμί καί διοικέω ὁ ἡμέτερος , οὔτε ὁ υἱός φαίνω μετά οὗτος βασιλεύω . πῶς οὖν περί μέν ὁ πατήρ φημί αὐτός · “ ὁ Πατήρ ἐγώ ἠώς “ ἄρτι ἐργάζομαι , ἐγώ ἐργάζομαι . περί δέ αὐτός Δανιήλ , “ ὅτι “ ὁ βασίλειος αὐτός βασίλειος αἰώνιος , ὅστις οὖον παρέρχομαι . ” ὁράω πόσος ἄτοπος τίκτω καί μάχομαι ὁ γραφεύς , ὅτι ἄν ἀνθρώπινος ἐκλαμβάνω τις ὁ λέγω . Ποίας δέ καίω ἀρχή ἄρα ἐνταῦθα φημί καταργέω · ὁ ὁ Ἄγγελος ; ἀπάγω , ἀλλά ὁ ὁ πιστός ; οὐδέ οὗτος · ἀλλά ποιός ; ὁ ὁ δαίμων , περί ὅς φημί , “ οὐ εἰμί ἐγώ ὁ πάλη πρός αἷμα καί σάρξ , ἀλλά “ πρός ὁ ἀρχή , πρός ὁ ἐξουσία , πρός ὁ κοσμοκράτωρ “ ὁ σκότος ὁ αἰών οὗτος . ” νῦν μέν γάρ οὐδέπω καταργέω τελέω · ἐνεργέω γάρ πολλαχοῦ . τότε δέ παύω . “ δεῖ γάρ “ αὐτός βασιλεύω , ἄχρι ὅς ἄν τίθημι πᾶς ὁ ἐχθρός ὑπό “ ὁ πούς αὐτός . ” πάλιν ἐντεῦθεν ἕτερος ἄτοπος τίκτω , ἄν μή καί οὗτος θεοπρεπῶς ἐκλαμβάνω . ὁ γάρ “ ἄχρι ” τέλος εἰμί καί διορισμός . ἐπί δέ Θεός , οὗτος οὐ εἰμί . “ ἔσχατος ἐχθρός καταργέω ὁ Θάνα - “ ὅς · ” πῶς ἔσχατος ; μετά πᾶς , μετά ὁ διάβολος , μετά ὁ ἄλλος πᾶς . καί γάρ ἐν ἀρχή ἔσχατος εἰσέρχομαι · πρότερος γάρ ὁ συμβουλή ὁ διάβολος καί ὁ παρακοή · καί τότε ὁ θάνατος . ὁ μέν οὖν δύναμις καί νῦν καταργέω , ὁ δέ ἐνέργεια τότε . Οἰκοτμενίου . Ὅμοιος φημί ὁ Δαβίδ , “ καί ἐν τῆ σκιάω “ ὁ πτέρυξ σύ ἐλπίζω , ἠώς ὅς παρέρχομαι ὁ ἀνομία · ” τότε γάρ παρέρχομαι , ὅτι ἄν ὁ ἀρχή καί ὁ ἐξουσία καταργέω , καί ἀνενέργητος μένω · κυτιλλω . ἐν Βίβλος τέταρτος ὁ κατά Ἰουλιανός πρός αὐτός ὁ πέρας , οὗτος φημί , “ ὅτι ἄν παραδίδωμι ὁ βασίλειος , ” οὗτος εἰμί ἐλεύθερος ὡς ὑπό τύραννος διαρπάζω , ἐξαιρέω καί προσάγω ὁ ἴδιος γεννήτωρ . γρητοριον . οὖον τέλος ἐπιτίθημι ὁ βασίλεια εἶπον ὁ “ ἄχρι · ” ἀλλά ἀξιόπιστος ποιέω ὁ εἴρω καί θαρσέω παρασκευάζω · ὡσανεί λέγω , μή ἐπεί ἀκούω , ἵημι οὗτος , ὅτι καταργέω πᾶς ἀρχή καί ἐξουσία καί αὐτός ὁ θάνατος , φοβέω , ὡς ἀτονέω αὐτός · ἠώς γάρ ἄν πᾶς ποιέω , βασιλεύω · οὖον οὗτος λέγω ὅτι μετά ὁ ποιέω , οὖον βασιλεύω · ἀλλά ἐκεῖνος δείκνυμι ὅτι κἀν μή νῦν γίγνομαι , πᾶς εἰμί · κρατέω γάρ αὐτός ὁ βασίλειος καί οὐ ἀτονέω , ἄχρι πᾶς κατόρθωσις · ὁ δέ κρατέω ἄχρι ὅς κατορθόω πᾶς . πολύς μᾶλλον μετά ὁ κατορθόω κρατέω · “ καί ὁ βασίλεια γάρ αὐτός ” φημί “ οὐ εἰμί “ τέλος . ” Φώτιος . παραδίδωμι , οὐ αὐτός στερέω . ἀνόητος γάρ λίαν ὑπονοέω ὡς στασιάζω μέν ἔχω , ἀπαλλάσσω δέ πόνος ἴδιος , οὗτος στερέω · ἀλλά παραδίδωμι , οἱονεί κοινωνός ποιέω ὁ πατήρ ὁ ἴδιος κατόρθωμα · κοινός γάρ ἅπας ὁ ὁ τριάς . εἰμί γάρ καί ὁ υἱός σαρκόω · ἀλλά εὐδοκία ὁ πατήρ , καί συνεργία ὁ ἅγιος πνεῦμα · οὐκοῦν κοινός καί ὁ σαρκόω ὁ υἱός καί σταυρόω καί ἀνίστημι ἐργάζομαι κατόρθωμα . καλῶς οὖν φημί , ὁ βασίλειος παραδίδωμι , οὗτος εἰμί κοινοποιούμαι καί εὐφραίνω ὁ κατόρθωμα . ὥσπερ γάρ ὁ υἱός παραλαμβάνω αὐτός στασιάζω , οὐ ἀφαιρέω αὐτός ὁ πατήρ · οὗτος νῦν παραδίδωμι , οὐδέ αὐτός ἀφαιρέω αὐτός . παραδίδωμι δέ , εἶπον τις ἄν , οὐ ἔξω σκοπός , καί οὐ ἐπί ὅς μή ταλαιπωρέω περί αὐτός · καί ἐπί ὅς μήτε συμμαχέω , μήτε τροπόω , μήτε ἄλλος τίς ποιέω , ὅς ὁ μέν πρό ὁ πάθος , ὁ δέ καί μετά ὁ ἀνάστασις , ὡς υἱός Θεός καί ἄνθρωπος γίγνομαι εἰς ἐγώ ἐπιδείκνυμι . παραδίδωμι οὖν , ὡς φημί , οὐ ἐπί ὅς μή ἔχω , ἀλλά ἐπί ὅς μηκέτι ὁ εἴρω τίς περί αὐτός ἐπιτελέω · ἐπεί καί παραλαμβάνω οὐ ἐπί ὅς ἔχω · ἔχω γάρ ὥσπερ ὁ Πατήρ · ἀλλά ἐπί ὅς πόνος ἴδιος στάσις αὐτός καί τυραννίς ἀπαλλάσσω . ὁ αὐτός . “ ὁ βασίλειος ὁ Θεός καί πατήρ · ” ἔχω ἀεί ὁ πατήρ ὁ ὁ ἄνθρωπος βασίλειος , καί μήv ὁ Ἄγγελος · ἀλλά ὁ μέν ὁ Ἄγγελος ἀστασίαστος · ὁ δέ ὁ ἄνθρωπος στασιάζω , καί πάθος αἰχμαλωτίζω , καί δαίμων ἐπήρεια τυραννεύω . ἀλλά ὁ υἱός διά ὁ οἰκεῖος πάθος , ὅς ἐν σάρξ γίγνομαι , ἀναδέχομαι · πᾶς σαθρόω τυραννίς καί ἀσθενής ἐργάζομαι , καί ὁ αἰχμάλωτος ἵζω ταπεινόω καί αἰχμαλωτίζω · ὅμως ὁ ἐν βίος καθαραθυμουντος ἄνθρωπος ὥσπερ σπινθήρ τις ὁ κακία διά ὁ ἐγώ ἀμέλεια ἀνάπτω καί ἀναφλέγω · μετά δέ ὁ τέλος , ὁ μέν πάθος παύω , ὁ δέ δαίμων κολάζω , καί ὁ Δίκαιος ανενόχλητος ἐν παράδεισος διαιτάω , παραδίδωμι ὁ υἱός ὁ πατήρ ὁ βασίλειος , ὡς κατορθόω καθαρός τυραννίς καί ἀστασίαστος , “ δεῖ “ γάρ αὐτός βασιλεύω , ” ὁ βασιλεύω ἐνταῦθα οὐ ἁπλόος · ἀλλά οἷος δεῖ αὐτός ὁ ὁ βασιλεύω ποιέω · οὗτος εἰμί πολεμέω ὁ ἐχθρός , συμμαχέω ὁ ἴδιος . ὁ μέν τροπόω , ὁ δέ ῥύομαι · “ ἄχρι ὅς ἄν τίθημι καί ἑξῆς . μετά γάρ οὗτος , οὐδείς ὁ εἴρω χρεία . ἀστασίαστος γάρ λοιπός ὁ βασίλειος . Πάν γάρ ὑποτάσσω ὑπό ὁ πούς αὐτός · ὅταν δέ εἶπον ὅτι πᾶς ὑποτάσσω , δῆλος ὅτι ἐκτός ὁ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς · ὅταν δέ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς , τότε καί αὐτός ὁ υἱός ὑποτάσσω ὁ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς , ἵνα εἰμί ὁ θεός ὁ πᾶς ἐν πᾶς . Ἰωάλλου . καί γάρ ἔμπροσθεν οὐ αὐτός ὁ πατήρ εἰναι ὁ ὑποτάσσω , ἀλλά αὐτός καταργέω . καί ὅτι ἄν γάρ καταργέω , φημί , πᾶς ἀρχή καί ἐξουσία . καί πάλιν · “ δεῖ “ γάρ αὐτός βασιλεύω , ἄχρι ὅς ἄν τίθημι πᾶς ὁ ἐχθρός ὑπό “ ὁ πούς αὐτός . ” πῶς οὖν ἐνταῦθα ὁ πατήρ φημί ; καί οὖον οὗτος μόνος εἰμί ὁ δοκέω ἄπορος εἰμί · ἀλλά ὅτι τίς καί δείδω δέος σφόδρα ἄτοπος , καί χράομαι ἐπί διόρθωσις λέγω , “ ἐκτός ὁ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς , ” ὅς τίνω ὑποπτεύω μή ποτός καί ὁ πατήρ ὑποτάσσω ὁ υἱός · ὅς τίς γίγνομαι ἄν ἄλογος ; ἀλλά ὅμως αὐτός δείδω . τίς οὖν εἰμί ; καί γάρ πολύς ὁ ζήτημα ἐπί ἑξῆς κεῖμαι · ἀλλά συντείνω ἐγώ ὁ διάνοια . καί γάρ ἀναγκαῖος σύ πρῶτος Παῦλος ὁ σκοπός εἶπον καί ὁ γνώμη , ὅς πανταχοῦ τις ἄν εὑρίσκω διαλάμπω · καί τότε ὁ λύσις ἐπάγω · καί γάρ καί οὗτος πρός ὁ λύσις ἐγώ συντελής . τίς οὖν ὁ Παῦλος γνώμη , καί τίς ὁ ἔθος ; ἄλλως ὅτε περί ὁ θεότης διαλέγω μόνος φθέγγομαι · καί ἑτέρως ὅτι ἄν εἰς ὁ ὁ οἰκονομία ἐμπίπτω λόγος . ὅτι ἄν γάρ ἐπιλαμβάνω ὁ σάρξ , ἀδεῶς ἅπας λέγω λοιπός ταπεινός · θαρσέω ὡς εἰμί ὁ δείκνυμι ὁ λέγω . οἶδα τοίνυν καί ἐνταῦθα πότερος περί γυμνός ὁ θεότης ὁ λόγος αὐτός , ἢ μετά ὁ οἰκονομία ἀποφαίνω περί αὐτός οὗτος ὅσπερ φημί · μᾶλλον δέ πρότερος δείκνυμι ποῦ οὗτος ὅσπερ εἶπον ποιέω , Φιλιππήσιος γράφω φημί , “ ὅς ἐν μορφή Θεός ὑπάρ - “ χόω , οὐ ἁρπαργμὸν ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος Θεός · ἀλλά ἑαυτοῦ “ κενόω , μορφή δοῦλος λαμβάνω · ἐν ὁμοίωμα ἄνθρωπος γενο - “ μένος , καί σχῆμα εὑρίσκω ὡς ἄνθρωπος , ταπεινόω ἑαυτοῦ , “ ὑπήκοος γίγνομαι μέχρι θάνατος , θάνατος δέ σταυρός . διό καί “ ὁ θεός αὐτός ὑπερυψόω · ” ὁράω πῶς ὅτε μέν περί ὁ θεότης διαλέγω μόνος , ὁ μέγας ἐκεῖνος εἴρω , ὁ ἐν μορφή Θεός ὑπάρχω , καί ὁ εἰμί ἴσος ὁ γεννάω καί αὐτός ὁ πούς ἀνατίθημι . ἐπεί δέ δείκνυμι σύ αὐτός σαρκόω , καταβιβάζω πάλιν ὁ λόγος . εἰμί γάρ μή οὗτος οὕτως διαιρέω , πολύς ὁ μάχη ὁ εἴρω . καί γάρ εἰμί ἴσος Θεός εἰμί , πῶς ὁ ἴσος ἑαυτοῦ ὑπερυψόω ; εἰμί ἐν μορφή Θεός εἰμί , πῶς χαρίζομαι αὐτός ὄνομα ; ὁ γάρ χαρίζομαι ὁ μή ἔχω χαρίζομαι · καί ὁ ὕψος , ὁ ἔμπροσθεν ταπεινός εἰμί ὑψόω . εὑρίσκω ἄρα ἀτελής ἐάν καί ἐνδεής ἔχω πρίν ἢ λαμβάνω ὁ ὕψος καί ὁ ὄνομα . καί μυρίος ἕτερος λῆμμα ἐντεῦθεν ἕπω ἄτοπος · ἀλλά ἐάν ὁ οἰκονομία προστίθημι , οὐ ἁμαρτάνω οὗτος λέγω . οὗτος δή καί ἐνταῦθα λογίζομαι , καί μετά ὁ γνώμη οὗτος ἐκδέχομαι ὁ εἴρω . μετά δέ οὗτος , καί ἕτερος αἴτιος εἴρω ὁ οὕτως σύγκειμαι οὗτος ὁ περικοπή ὁ γραφεύς . τέως δέ ἐκεῖνος ἀναγκαῖος εἶπον , ὅτι καί περί ἀνάστασις ὁ λόγος εἰμί ὁ Παῦλος · πρᾶγμα ἀδύνατος δοκέω εἰμί καί σφόδρα ἀπιστέω · καί πρός Κορίνθιος ἐπιστέλλω , ἔνθα πλείων ὁ φιλόσοφος ὁ ὁ τοιοῦτος κωμῳδέω ἀεί . καί γάρ ἐν ὁ ἄλλος ἀλλήλων συρρήγνυμι , ἐν οὗτος πᾶς ἅτε ἐκ εἷς στόμα συμπνέω , δογματίζω μή εἰμί ἀνάστασις . ἀγωνίζομαι τοίνυν ὑπέρ ὁ τοιοῦτος ὑπόθεσις οὕτως ἀπιστέω , καί διά ὁ πρόληψις ὁ γίγνομαι , καί διά ὁ ὁ πρᾶγμα δυσκολία · καί βούλομαι κατασκευάζω αὐτός δυνατός , πρῶτος ἐκ ὁ ἀνάστασις ὁ πρῶτος οὗτος ἐργάζομαι · καί ἀποδείκνυμι αὐτός ἄν ἀπό ὁ προφήτης , καί ἀπό ὁ ὁράω , καί ἀπό ὁ πιστεύω , ἐπεί λαμβάνω ὁμολογέω ὁ εἰς ἄτοπος ἀπαγωτγὴν , καί ὁ ὁ ἄνθρωπος κατασκευάζω λοιπός . εἰμί γάρ νεκρός οὐ ἐγείρω , φημί , οὐδέ Χριστός ἐγείρω · εἶτα συνεχῶς οὗτος ἀντιστρέφω ἐν ὁ ἔμπροσθεν , ἑτέρως πάλιν ἐπιχειρέω · ἀπαρχή αὐτός καλός , καί δείκνυμι καταργέω πᾶς ἀρχή καί ἐξουσία καί δύναμις καί θάνατος ἔσχατος · πῶς οὖν καταργέω , φημί , ἐάν μή πρότερος ὅσπερ ἔχω ἀποβάλλω σῶμα ; ἐπεί καί μέγας περί ὁ μονογενής φθέγγομαι , ὅτι παραδίδωμι ὁ βασίλειος , οὗτος εἰμί , ὅτι αὐτός ἀνύω οὗτος , καί αὐτός ὁ πόλεμος νικάω , καί πᾶς τίθημι ὑπό ὁ πούς αὐτός , ἐπάγω , ὁ ἀπιστία ὁ πολύς διορθόω , “ δεῖ “ γάρ αὐτός βασιλεύω , ἄχρι ὅς εἄν τίθημι πᾶς ὁ ἐχθρός “ ὑπό πούς αὐτός . ” οὖον τέλος ἐπιτίθημι τῆ βασίλεια ὁ ἄχρι , ἀλλά ἀξιόπιστος ποιέω ὁ εἴρω , καί θαρσέω παρασκευάζω . μή γάρ ἐπεί ἀκούω , φημί , ὅτι καταργέω πᾶς ἀρχή καί ἐξουσία καί δύναμις , καί ὁ διάβολος καί ὁ ὁ δαίμων φάλαγξ ὁ τοσοῦτος , καί ὁ ἄπιστος ὁ πλῆθος , καί ὁ θάνατος ὁ τυραννίς , καί ὁ κακός ἅπας , φοβέω ὡς ἀτονέω αὐτός . ἠώς γάρ εἄν ποιέω οὗτος πᾶς , δεῖ βασιλεύω αὐτός . οὖον οὗτος λέγω , ὅτι μετά ὁ ποιέω οὖον βασιλεύω , ἀλλά ἐκεῖνος κατασκευάζω ὅτι καί μή νῦν γίγνομαι , πάντως εἰμί · οὖον γάρ διακόπτω αὐτός ὁ βασίλειος · κρατέω γάρ καί ἰσχύω καί μένω , ἠώς ἄν πᾶς κατορθόω . οὗτος δέ ὁ ἔθος καί ἐν ὁ παλαιός εὑρίσκω τις ἄν · ὡς ὅτι εἄν λέγω , “ ὁ δέ ῥῆμα ὁ κύριος “ μένω εἰς ὁ αἰών . καί σύ δέ ὁ αὐτός εἰμί , καί ὁ ἔτος σύ οὐ “ ἐκλείπω . ” οὗτος δέ λέγω ὁ προφήτης καί ὁ τοιοῦτος , ἐπειδάν περί πρᾶγμα διηγέομαι μακρός χρόνος κατορθόω · ὁ δειλία ὁ παχύς ἀκροατής ἐκβάλλω . ὅτι δέ ὁ “ ἄχρι ” ἐπί Θεός λέγω καί ἠώς οὐ εἰμί τέλος , ἀκούω τίς φημί , “ ἀπό ὁ αἰών καί ἠώς ὁ αἰών σύ εἰμί · ” καί πάλιν , “ ἐγώ εἰμί , ἐγώ εἰμί καί ἠώς ἄν καταγηράσκω , ἐγώ εἰμί . διά δή οὗτος καί ἔσχατος τίθημι ὁ θάνατος , ἵνα ἀπό ὁ ὁ ἄλλος Νίκη , καί οὗτος εὐπαράδεκτος γίγνομαι ὁ διαπιστέω · ὅτι εἄν γάρ ὁ διάβολος αἱρέω ὁ εἰσάγω ὁ θάνατος , πολύς μᾶλλον ὁ ἔργον ὁ ἐκεῖνος καταλύω . ἐπεί οὖν πᾶς αὐτός ἀνατίθημι ὁ καταργέω ὁ ἀρχή , ὁ ἐξουσία , ὁ κατορθόω ὁ βασίλειος , λέγω δή ὁ πιστός ὁ σωτηρία , ὁ ὁ οἰκέω εἰρήνη , ὁ ὁ κακός ἀναίρεσις · οὗτος γάρ εἰμί ὁ βασίλειος κατορθόω , ὁ καταλύω ὁ θάνατος . καί ἐπεί οὐ εἶπον ὅτι ὁ πατήρ διά αὐτός , ἀλλά αὐτός καταργέω ὑπό ὁ πούς αὐτός , καί οὐδαμοῦ ὁ γεννάω μνημονεύω , φοβέω λοιπός μή διά οὗτος δόξα παρά τις ὁ ἄλογος , ὅς μείζων εἰμί ὁ τίς ὁ υἱός , ὅς ἕτερος τις ἀρχή ἀγέννητος . καί διά οὗτος ἡρέμα ἀσφαλίζω , παραμυθέομαι ὁ ὄγκος ὁ εἴρω , λέγω , “ πᾶς γάρ ὑποτάσσω ὑπό ὁ “ πούς αὐτός · ” πάλιν ὁ πατήρ ὁ κατόρθωμα ἀνατίθημι , οὐ ὡς ἀτονέω ὁ παῖς , πῶς γάρ ὅς τοσοῦτος μαρτυρέω ἔμπροσθεν , καί πᾶς ἀνατίθημι ὁ εἴρω ; ἀλλά διά ὁ αἴτιος ὅς εἶπον , καί ἵνα δείκνυμι κοινός πατήρ καί υἱός ὁ ὑπέρ ἐγώ γίγνομαι ἀπαντάω · ὅτι2 γάρ αὐτός αὐτός ἀρκέω εἰς ὁ ὑποτάσσω ἑαυτοῦ ὁ πᾶς , ἀκούω πάλιν Παῦλος λέγω , “ ὅς μετασχημάτισις ὁ σῶμα “ ὁ ταπείνωσις ἐγώ , εἰς ὁ γίγνομαι σύμμορφος ὁ σῶμα “ ὁ δόξα αὐτός , κατά ὁ ἐνέργεια ὁ δύναμαι αὐτός ὑπο - “ τάσσω αὐτός ὁ πᾶς . ” εἶτα καί ἐπιδιόρθωσις χράομαι λέγω , ὅτι ἄν δέ εἰμί , ὅτι πᾶς ὑποτάσσω , δῆλος ὅτι ἐκτός ὁ “ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς · ” οὖον μικρός ἐντεῦθεν ὁ μονογενής μαρτυρέω δόξα . εἰμί γάρ μικρός εἰμί καί πολύς καταδεής , οὐ ἄν οὗτος φοβέω ποτέ ὁ δέος · καί οὐδέ οὗτος ἀρκέω , ἀλλά καί ἕτερος προστίθημι λέγω , ἵνα γάρ μή τις ὑποπτεύω καί λέγω , τίς γάρ εἰμί καί μή ὑποτάσσω ὁ Πατήρ ; οὐδείς οὗτος κωλύω ἰσχυρός εἰμί ὁ υἱός · δείδω ὁ ἀσεβής οὗτος ὑπόνοια · ἐπεί ἐκεῖνος οὐ ἀρκέω καί οὗτος δείκνυμι , προστίθημι ἐκ περίειμι - σία πολύς , “ ὅτι εἄν δέ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς , τότε καί “ αὐτός ὁ υἱός ὑποτάσσω , ” ὁ πολύς πρός ὁ πατήρ ὁμόνοια δείκνυμι · καί ὅτι οὗτος ἀρχή πᾶς ἀγαθός καί αἰτία πρῶτος , ὁ ὁ τοσοῦτος δύναμαι καί κατορθόω γεννάω . εἰμί δέ πλέω εἴρω ὅς ἀπαιτέω ὁ πρᾶγμα ὅς ὑπόθεσις , μή θνῄσκω · ὁ γάρ διδάσκαλος ὁ αὐτός μιμέομαι , οὗτος ποιέω . καί γάρ αὐτός ὁμόνοια δείκνυμι βούλομαι πρός ὁ γεννάω , καί ὅτι οὖον παρά γνώμη αὐτός ἀφίημι , τοσοῦτος καταβαίνω · οὐ ὅσος ἀπαιτέω ὁ ὁμόνοια ὁ ἀπόδειξις , ἀλλά ὅσος ἐσθίω ὁ πάρειμι ὁ ἀσθένεια . εὔχομαι γάρ ὁ γεννάω διά οὐδείς ἕτερος , ὅς διά οὗτος · καί ὁ αἴτιος τίθημι , φημί , “ ἵνα πιστεύω ὅτι “ σῦς ἐγώ ἀποστέλλω . ” οὗτος οὖν μιμέομαι καί ἐνταῦθα ἐκ περιουσία ὁ λέγω χράομαι · οὐ ἵνα δουλεία καταναγκάζω ὑποπτεύω , ἀπάγω · ἀλλά ἵνα ὁ ἄτοπος ἐκεῖνος δόγμα ἐκ περιουσία ἐκβάλλω . καί γάρ ὅτι ἄν βούλομαι τίς πρόρριζος ἀνασπάω , πολύς χράομαι ὁ περιουσία . οὗτος γοῦν περί γυνή πιστός λέγω καί ἀνήρ ἄπιστος ὁμιλέω ἀλλήλων νόμος γάμος · ἵνα μή νομίζω ὁ γυνή μολύνω ἀπό ὁ μίξις καί ὁ περιπλοκή ὁ πρός ὁ ἄπιστος , οὐ εἶπον ὅτι οὐ εἰμί ἀκάθαρτος ὁ γυνή , ἢ ὅτι οὐδείς βλάπτω παρά ὁ ἄπιστος , ἀλλά ὅς πολύς πλέω εἰμί , ὅτι καί ὁ ἄπιστος ἁγίζω διά αὐτός . οὖον οὗτος βούλομαι δείκνυμι ὅτι ὁ Ἕλλην ἅγιος γίγνομαι ἐκ ἐκεῖνος , ἀλλά ὁ ὑπερβολή ὁ ῥῆμα ὁ φόβος αὐτός ἐκλύω σπεύδω · οὗτος καί ἐνταῦθα ὁ περιουσία ὁ λέξις ὁ ἀσεβής ἐκεῖνος δόγμα ἀναιρέω σπουδάζω , εἶπον ὅσπερ εἴρω . ὥσπερ γάρ ἀσθενής ὁ υἱός ὑποπτεύω , ὁ ἔσχατος παρανομία εἰμί · διόπερ αὐτός διορθόω λέγω , ὅτι πᾶς ὁ ἐχθρός αὐτός τίθημι ὑπό ὁ πούς αὐτός οὐτάω οὗτος πάλιν ἀσεβής ὁ μικρός νομίζω ὁ πατήρ . διό καί αὐτός μετά πολύς ἀναιρέω ὁ ὑπερβολή . καί ὁράω πῶς αὐτός τίθημι · οὖον γάρ εἶπον ἐκτός ὁ ὑποτάσσω ἁπλόος , ἀλλά δῆλος ὅτι εἰμί γάρ καί ὁμολογέω φημί , ἀλλά ὅμως ἀσφαλίζω . καί ἵνα μανθάνω ὅτι οὗτος εἰμί ὁ αἰτία ὁ εἴρω , ἐκεῖνος ἄν σύ εἴρω . ἄρα προσθήκη γίγνομαι τότε ὑποταγή ὁ υἱός ; καί πῶς οὐ ἄτοπος καί Θεός ἀνάξιος ; ὁ γάρ μέγας ὑποταγή ὁ ὑπακοή οὗτος , ὁ θεός εἰμί δοῦλος μορφή λαμβάνω · πῶς οὖν τότε ὑποτάσσω ; ὁράω ὅτι ὁ ἄτοπος ὑποψία ἀναιρέω οὗτος τίθημι ; καί οὗτος δέ μετά ὁ προσήκω ὑπόνοια · ὡς γάρ υἱός προσήκω καί Θεός , οὕτως ὑπακούω · οὐ ἀνθρώπινος , ἀλλά ἐλευθεριάζω καί ἐξουσία πᾶς ἔχω · ἐπεί πῶς σύνθρονος ; πῶς ὡς ὁ πατήρ ἐγείρω , οὗτος καί αὐτός ὅς ἐθέλω ; πῶς ὁ ὁ πατήρ αὐτός πᾶς , καί ὁ αὐτός ὁ πατήρ ; οὗτος γάρ ἐξουσία ἀπακριβόομαι πρός ὁ γεννάω ἐγώ ἐνδείκνυμι . τις δ δέ εἰμί , “ ὅτι εἄν παραδίδωμι ὁ βασίλειος ; ” βασίλεια Θεός δύο οἶδα ὁ γραφεύς · ὁ μέν κατά οἰκέω , ὁ δέ κατά δημιουργία . βασιλεύω μέν γάρ ἅπας , καί Ἕλλην καί Ἰουδαῖος , καί δαίμων ὁ ἀντιτάσσω κατά ὁ ὁ δημιουργία λόγος . βασιλεύω δέ ὁ πιστός καί ἑκών καί ὑποτάσσω κατά ὁ ὁ οἰκείωσις . οὗτος ὁ βασίλειος · καί ἀρχή λέγω ἔχω · περί γάρ οὗτος φημί καί ἐν ὁ δύο ψαλμός · “ αἰτέω - “ σῴζω παρά ἐγώ , καί δίδωμι σύ ἔθνος ὁ κληρονομία σύ . ” περί οὗτος καί αὐτός εἴρω ὁ μαθητής · “ δίδωμι ἐγώ ἐξουσία “ παρά ὁ πατήρ ἐγώ · ” ὁ γεννάω πᾶς ἀνατίθημι · οὐ ὡς αὐτός οὐ ἀρκέω , ἀλλά δείκνυμι ὅτι υἱός εἰμί καί οὐ ἀγέννητος . οὗτος οὖν παραδίδωμι , οὗτος εἰμί κατορθόω . τίς δή πρός οὖν περί ὁ πνεῦμα , φημί , οὐδείς εἴρω ; ὅτι οὖον περί οὗτος ὁ λόγος αὐτός εἰμί νῦν · οὐδέ ὁμοῦ πᾶς συγχέω . ἐπεί καί ὅτι ἄν λέγω “ εἷς θεός ὁ πατήρ , καί εἷς Κύριος Ἰησοῦς Χριστός , ” οὖον πάντως ἀφίημι εἰμί ὁ πνεῦμα , διά οὗτος σιγάω · ἀλλά ἐπεί τέως οὖον κατεπείγω οὗτος εἶπον . οἶδα γάρ καί ὁ πνεῦμα μιμνήσκω μόνος · καί οὖον διά οὗτος ὁ υἱός ἐκβάλλω . οἶδα καί ὁ υἱός καί ὁ πνεῦμα μόνος · καί οὖον διά οὗτος ὁ πατήρ ἀθετέω . τις δέ εἰμί , ἵνα ἢ ὁ θεός ὁ πᾶς ἐν πᾶς ; ” ἵνα ἅπας εἰς αὐτός ἀναρτάω εἰμί . ἵνα μή δύο τις ἀρχή ἄναρχος ὑπο - πτύω , μή δέ ἕτερος βασίλειος ἀποσχίζω . ἵνα μηδείς αὐτός ἀπαλλοτριόω εἰμί · ὅτι ἄν γάρ ὁ μέν ἐχθρός ὑπό ὁ πούς εἰμί κεῖμαι ὁ παῖς · ὁ δέ ἔχω αὐτός ὑπό πούς ῥίπτω , μή στασιάζω πρός ὁ γεννάω · ἀλλά ὁμονοέω μετά πολύς ὁ ἀκρίβεια , αὐτός εἰμί ὁ πᾶς ἐν πᾶς . τις δέ καί ὁ κακία ὁ ἀναίρεσις δηλόω οὗτος φημί αὐτός εἴρω . ὡς πᾶς εἴκω λοιπός , καί οὐδείς ἀνθίστημι , οὐδέ πονηροευομενω · ὅτι ἄν ἁμαρτία μή εἰμί , εὔδηλος ὅτι ὁ θεός εἰμί ὁ πᾶς ἐν πᾶς . θεοδωριος . ὅπερ ἐνταῦθα ἐπί ὁ Θεός καί πατήρ εἴρω ὁ θεῖος ἀπόστολος , ἀλλαχοῦ ἐπί ὁ Χριστός τίθημι . λέγω δέ οὕτως , “ ὅπου οὐ ἐν Ἰουδαῖος καί Ἕλλην , περιτομή καί “ ἀκροβυστία , βάρβαρος καί Σκύθης · ἀλλά ὁ πᾶς καί ἐν “ πᾶς Χριστός · ” οὐ εἄν δέ ὁ ἁρμόζω ὁ πατήρ προσαρμόζω ὁ υἱός , εἰμί μή ὁ ὁμότιμος αὐτός παρά ὁ θεῖος χάρις διδάσκω . Ἰωάννης εἰμί δέ μή ἀνίστημι ὁ σῶμα , πῶς οὗτος ἀληθής ; ὁ γάρ χαλεπός ἐχθρός θάνατος μένω , ἀνύω ὅσπερ ἐθέλω ; οὐ φημί , οὐδέ γάρ ἁμαρτάνω λοιπός . καί τίς οὗτος ; οὐδέ περί ὁ θάνατος ὁ ὁ Ψυχή , ἀλλά περί ὁ σωματικός διαλέγω ἐνταῦθα . πῶς ἐν καταργέω ; νίκη γάρ οὗτος εἰμί ὁ ὁ ἀφαιρέω καί κατέχω λαμβάνω · εἰμί δέ μέλλω κατέχω ἐν ὁ γῆ ὁ σῶμα , ἄρα μένω αὐτός ὁ τυραννίς · οὗτος μέν κατέχω , ἕτερος δέ οὐ εἰμί σῶμα ἔνθα ἡσσάομαι · “ τότε καί αὐτός ὁ υἱός ὑποτάσσω ὁ ὑποτάσσω αὐτός ὁ “ πᾶς . ” ὁ ἀπόστολος φάρμακον κατασκευάζω ὁ Ἑλληνικός νόσος , οὖον δόγμα ἐκκλησιαστικός εἰσάγω , ἀλλά ὑπόνοια Ἑλληνικός ἐκβάλλω . εἰμί δέ δεῖ ἀπόλυτος χράω εἶπον ὁ λόγος · ὑποταγή λέγω ὁ Χριστός γίγνομαι ὁ διά ὁ ἐκκλησία . ὅτι ἄν ἐκκλησία ὑποτάσσω , μηδείς νόθος ἔχω μή δέ σπίλος , ἀλλά εἰλικρινής καί ἄνοθος προσφέρω ὁ Θεός ὁ διάθεσις , τότε αὐτός γνήσιος ὑποτάσσω · ὥσπερ γάρ ὁ Χριστός μετά ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις καί ὁ εἰς οὐρανός ἀνάληψις , καί ὁ ἐκ δεξιός καθέδρα ὑπό πᾶς ἀγγελικός δύναμις προσκυνέω · οὐ ἐάν οὔτε ἐν ὁ θλίβω , οὔτε ἐν ὁ διώκω · ἐπεί μαίνομαι ὁ Παῦλος ὁράω κατά ὁ ἐκκλησία καί πολύς χέω ὁ θυμός κατά ὁ ἅγιος , φημί πρός αὐτός , “ Σαῦλος , σαῦλος , τίς “ ἐγώ διώκω ; “ οἰκειόω ὁ ἐκκλησία ὁ πάθος καί ὁ τιμή ὁ Χριστός . τιμάω ἐκκλησία , ὁ Χριστός τιμάω . ἐσθίω - οἴγω ἐκκλησία , εἰμί καί μή ὁ ὁράω ἀλλά ὁ προαίρεσις , Χριστός διώκω . Οἰκοτμενίου . καί δίκαιος ὁ φόβος · πρός γάρ ἀνήρ ἀπό Ἕλλην πιστεύω γράφω , ὁ δοξάζω ὁ Ζεύς Πάν - ἵστημι ὁ οἰκεῖος πατήρ , ἐξωθέω αὐτός ὁ βασίλεια . δέος οὖν μῆτις τοιοῦτος καί παρά ἐγώ ὑποπτεύω . πρός τε ὁ Ἕλλην μυθολογία τε καί ἀπάτη εἴρω οὗτος εἶπον καί φάσκω - φάσκω πατραλοίας εἰμί θεός · καί ὅτι ὁ ἐκκλησία ὑποτάσσω - ὑποτάσσω , αὐτός λέγω ὑποτάσσω , οἰκειόω ὁ Bκκλησίας ὁ διωγμός καί ὁ πάθος καί ὁ ὑποταγή . Οἰκουμένιος . οικειοποιούμαι γάρ ὁ υἱός , ὡς πατήρ , καί πᾶς ὅσπερ δύναμαι ὁ υἱός , οὗτος εἰς ὁ πατήρ ἀνάγω . αὐτός γάρ αὐτός αἴτιος ὁ δύναμαι ὁ γεννάω αὐτός ἄχρονος . Φώτιος . i ὅτε καί αὐτός ὁ Υ ἰός ὑποτάσσω οὗτος εἰμί τότε δείκνυμι ἀληθής καί θεοπρεπῶς ὑποτάσσω , ὅτι πληρόω ὁ πνευματικός βούλημα , παρίστημι ὁ βασίλειος πᾶς ἕκαστος - σέως καί τυραννίς ἐλευθερόω . ἐπεί τίς ποιέω ὁ βαπτίζω ὑπέρ ὁ νεκρός ; εἰμί ὅλως νεκρός οὐ ἐγείρω ; τίς καί βαπτίζω ὑπέρ ὁ νεκρός ; τίς καί ἐγώ κινδυνεύω πᾶς ὥρα ; 5ι καθημέρα ἀποθνῄσκω , νή ὁ ὑμέτερος καύχησις , εἄν ἔχω ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ . Ἰωάννης . ἐνταῦθα παραποιέω οὗτος ὁ ῥῆσις ὁ ὁ Μαρκίων νοσέω . ἐπειδάν γάρ τις κατηχέω ἀποθνῄσκω παρά αὐτός · ὁ ζῶ ὑπό ὁ κλίνη ὁ τελευτάω κρύπτω , πρόσειμι ὁ νεκρός , καί διαλέγω καί πυνθάνομαι εἰμί βούλομαι λαμβάνω ὁ βάπτισμα . εἶτα ἐκεῖνος μηδείς ἀποκρίνω , ὁ κρύπτω κάτωθεν ἀντί ἐκεῖνος φημί ὅτι δή βούλομαι βαπτι - ἵημι · καί οὗτος βαπτίζω αὐτός ἀντί ὁ ἀπέρχομαι , καθάπερ ἐπί ὁ σκηνή παίζω . εἰμί γάρ οὗτος λέγω Παῦλος , τίς ἕνεκα ἀπειλέω ὁ θεός ὁ μή βαπτίζω ; οὖον γάρ εἰμί τις βαπτίζω ἐπινοέω οὗτος . ἄλλως δέ ὁ ἔγκλημα οὐ ἔτι παρά ὁ ἀπέρχομαι γίγνομαι , ἀλλά παρά ὁ ζῶ · τις δέ λέγω “ εἰμί μή ἐσθίω τε ὁ σάρξ ἐγώ καί πίνω ὁ αἷμα ἐγώ , οὐ “ ἔχω ζωή ἐν αὐτός · ” ὁ ζῶ ἢ ὁ τελευτάω , εἶπον ἐγώ ; καί πάλιν , “ ἐάν μή τις γεννάω ἐκ ὕδωρ καί πνεῦμα , “ οὖον δύναμαι ὁράω ὁ βασίλειος ὁ Θεός . ” εἰμί γάρ οὗτος ἐφίημι , καί οὖον χρεία γνώμη ὁ ὁ λαμβάνω , οὐδέ συγκατάθεσις ὁ ἐν ὁ ζῶ , τίς κωλύω καί Ἕλλην καί Ἰουδαῖος οὗτος γίγνομαι πιστός · ἕτερος μετά ὁ τελευτή , ἐκεῖνος ὑπέρ ἐκεῖνος οὗτος ποιέω ; ἀλλά ἵνα μή ἐπί πλείων ὁ ἀράχνιον διακόπτω ματαιοπονέω , φέρω ὁ ῥῆσις οὗτος ὁ δύναμις σύ ἀναπτύσσω . τίς οὖν φημί ὁ Παῦλος ; πρῶτος ἀναμιμνήσκω βούλομαι ὁ μιμνήσκω μένος σύ μίας ῥῆσις · ὅς ὁ μυσταγωγέω λέγω κελεύω · καί τότε εἴρω καί ὁ ὁ Παῦλος · οὗτος γάρ ἐγώ καί οὗτος εἰμί σαφής · μετά γάρ ὁ ἄλλος πᾶς οὗτος προστίθημι , ὅς νῦν ὁ Παῦλος λέγω · μετά γάρ ὁ ἐπαγγελία ὁ μυστικός ῥῆμα ἐκεῖνος , καί οὗτος ὁ τέλος προστίθημι · ὅταν μέλλω βαπτίζω , κελεύω λέγω ὅτι πιστεύω εἰς νεκρός ἀνάστασις , καί ἐπί ὁ πίστις οὗτος βαπτίζω , οὗτος τοίνυν ὁ Παῦλος ἀναμιμνήσκω σύ λέγω , εἰμί μή εἰμί ἀνάστασις · τίς καί βαπτίζω ὑπέρ ὁ νεκρός ; οὗτος εἰμί ὁ σῶμα · καί γάρ ἐπί οὗτος βαπτίζω , ὁ ὁ νεκρός σῶμα ἀνάστασις πιστεύω ὅτι οὐ ἔτι μένω νεκρός · θεοδωριος . ὁ βαπτίζω ὁ δεσπότης Χριστός συνθάπτω · πέτομαι · ἵνα ὁ θάνατος συγκοινωνέω , καί ὁ ἀνάστασις γίγνομαι κοινωνός . εἰμί δέ νεκρός εἰμί ὁ σῶμα , καί οὐ ἀνίστημι · τίς δήποτε καί βαπτίζω ; Ἰωάλλου . “ καύχησις ” ἐνταῦθα ὁ αὐτός προκοπή ἐπεί γάρ πολύς δείκνυμι ὁ κίνδυνος εἰμί · ἵνα μή δόξα ὡς ἀποδύρομαι οὗτος λέγω , οὖον μόνος οὐ ἀλγέω , φημί , ἀλλά καί καυχάομαι ὁ οὗτος πάσχω ὑπέρ ἐγώ . διπλόος ἐναβρύνομαι , φημί , καί ὁ διά αὐτός κινδυνεύω , καί ὁ ὁράω αὐτός ἐπιδίδωμι · εἶτα ὁ a αὐτός συνήθης ποιέω , ἐπεί μέγας φθέγγομαι , ἀμφότερος ἀνατίθημι ὁ Χριστός . Φώτιος . “ ἐπεί τίς ποιέω , ” φημί , “ ὁ βαπτίζω , ” ὥστε μή εἰμί διά πᾶς νεκρός , καί ἐν ὁ Ἅιδῃ κατέχω ; οἷος ὁ ἀνάστασις , φημί μή εἰμί , ὁ ἐπί τοιοῦτος ἐλπίς βαπτίζω , ὥστε μετά θάνατος ἀνίστημι , τίς ποιέω ; ὁ αὐτός . εἰμί ὅλως νεκρός οὐ ἐγείρω , τίς βαπτίζω ἵνα ἀνίστημι ; αὐτός ἐσθίω ἐπιπληκτικός ὑπέρ ὁ νεκρός φημί , οἷος , ὅς σύ διά ὁ ἴδιος δόξα ἀίδιος νεκρός ἀποφαίνω · νεκρός δέ καί ὁ ἄλλος καί ἑαυτοῦ , καί νεκρός αἰώνιος ἀποφαίνω , τίς βαπτίζω ὑπέρ σύ ὁ μηκέτι κατά σύ ἀνίστημι ἀλλά ἀεί νεκρός εἰμί ; ἐπί ἄλλος δέ πρόσωπον προσάγω ’τον λόγος , καί οὐ ἐπί ἀυτέω ἐκεῖνος , ἵνα μή πλέω καθάπτω εἰς ἀπόνοια ἐκκαλέω . ὁ αὐτός . “ κατά ἡμέρα ἀποθνῄσκω . ” ὅσος ὁ ὁ θλῖψις καί πειρασμός , καί ὁ καθημερινός ἐλπίς ὁ θάνατος . εἰμί κατά ἄνθρωπος θηριομαχέω ἐν Ἔφεσος , τίς ἐγώ ὁ ὄφελος ; εἰμί νεκρός οὐ ἐγείρω , Φαγίσκω καί πίνω , αὔριον γάρ ἀποθνῄσκω . μή πλανάω · φθείρω ἦθος χρηστός ὁμιλία κακός . ἐκνήφω δικαίως , καί μή ἁμαρτάνω · ἀγνωσία γάρ Θεός τις ἔχω · πρός ἐντροπή σύ λέγω . Ἰωάννης τις εἰμί “ εἰμί κατά ἄνθρωπος ; ” ὅσος εἰς ἄνθρωπος ἥκω θηριομαχέω . τίς γάρ εἰμί ὁ θεός ἐξαρπάζω ἐγώ ὁ κίνδυνος ; ὥστε ὁ μάλιστα ὑπέρ οὗτος ὀφείλω μεριμνάω , ἐγώ εἰμί ὁ τοσοῦτος κίνδυνος ὑπομένω , καί μηδείς μηδέπω λαμβάνω ἀμοιβή . εἰμί γάρ μή παραγίγνομαι ὁ ὁ ἀντίδοσις καιρός , ἀλλά μέχρι ὁ πάρειμι ὁ ἡμέτερος συγκλείω , ἐγώ ἐν μείζων ζημία εἰμί · σύ μέν γάρ ἀκίνδυνος πιστεύω · ἐγώ δέ κατά ἕκαστος σφάττω ὁ ἡμέρα . θεοδωριος . διαστέλλω δεῖ ὁ “ εἰμί κατά ἄνθρωπος , ” κατά ὑπόκρισις ἀναγιγνώσκω · εἰμί ὁ , ὁ κατά ἄνθρωπος ἐπάγω , θηριομαχέω ἐν Ἔφεσος · βούλομαι γάρ εἶπον , ὅτι ὅσος ἐπί ἄνθρωπος θηρίον γίγνομαι βορά . Οἰκοτμενιου . ἤ οὕτως εἰμί μή διά ὁ εἰμί ἐλπίς καί ἀντίδοσις θηριομαχέω , ἀλλά διά δόξα ἀνθρώπινος , τίς ὀφείλω ; θηριομαχέω δέ καλέω , ὁ πρός ὁ Ἰουδαῖος ἔχω · ὁ πρός Δημήτριος ὁ ἀργυροκόπος · τίς γάρ οὗτος θηρίον διαφέρω ; Ἰωάννης . οὗτος ὁ ῥῆμα λοιπός κωμῳδέω εἰμί . διό οἴκοθεν αὐτός παράγω , ἀλλά ὁ προφήτης ἐφίστημι Ἠσαΐας · ὅς περί τίνω ἀπαλγέω διαλέγω καί ἀπογιγνώσκω , λέγω οὗτος ὁ ῥῆμα · “ ὁ σφάζω μόσχος καί θύω πρό - “ βάτης , ὥστε ἐσθίω κρέας καί πίνω οἶνος , ὁ λέγω , ἐσθίω “ καί πίνω , αὔριον γάρ ἀποθνῄσκω . ἀνακαλύπτω οὗτος “ εἰμί εἰς ὁ οὖς κύριος Σαβαώθ · καί οὐ ἀφίημι σύ ὁ ἁμάρτιον ἀυτή , ἠώς ἄνω ἀποθνῄσκω . εἰμί ἐσθίω τότε συγγνώμη εἰμί ἀποστερέω ὁ οὗτος λέγω , πολύς μᾶλλον ἐπί * * f . θεοδωριος . Μόνος οὐ οὗτος φημί , περισσός ὁ χάρις ὁ νηστεία , περισσός ὁ ἐγκράτεια · ὁ κατά ὁ πάρειμι βίος ἀπολαύω ἡδονή , ἀντίδοσις οὐδέ εἷς ὁ ὁ ἀρετή ἐργάτης ἀπόκειμαι · εἶτα ἐντρεπτικός , “ μή πλανάω · φθείρω ἦθος “ χρηστός ὁμιλία κακός · ” χρηστός ἐνταῦθα ὁ κοῦφος καλέω · ὁ ῥᾳδίως ἐξαπατάω . Ἰωάλλου . “ ἐκνήφω δικαίως · ” τίς εἰμί δικαίως ; ἐπί καί χρήσιμος · εἰμί γάρ ἄδικος νήφω · ὅτι ἄν ἐπί βλάβη ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή διεγείρω εἰμί τις . θεοδωριος . ὡς ἀποβουκολέω καί ὁ ἀπιστία μεθύω , ὁ “ ἐκνήφω ” εἴρω · ἄγαν δέ σοφός Θεός ἄγνοια ὁ ἀνστάσεως ὁ ἀπιστία καλέω · ὁ γάρ ὁμολογέω οἶδα θεός , Δίκαιος οὗτος εἰμί πιστεύω · ὁ Δίκαιος δέ ὁ Ἀντίδοσις πρέπω · ὁ δέ Δίκαιος ἀντίδοσις κατά ὁ πάρειμι βίος οὖον βλέπω · δεῖ τοίνυν προσμένω ὁ ἀνάστασις ὁ ὁ Θεός πιστεύω ὁμολογέω . Φώτιος . ἤ ὅτι καί ὁ χρηστός ἦθος ὁ συνεχής ὁ ὁμιλία διαφθείρω · καί γάρ ῥανίς ἐνδελεχέω κοιλαίνω πέτρα . διά οὗτος δέ παραινέω αὐτός ἐκτρέπω ὁ ὁμιλία ὁ μοχθηρός · καί μή θαρσέω ἑαυτοῦ , ὅτι οὖον βλάπτω αὐτός χρηστός εἰμί , ὁ πρός αὐτός ἐνδελεχής ὁμιλέω ὁ ἐκεῖθεν λύμη ἡρέμα καί κατά μικρός ὑποπίμπλημι . ἀλλά εἴρω τις , Πῶς ἐγείρω ὁ νεκρός ; ποῖος δέ σῶμα ἔρχομαι ; ἄφρων , σύ ὅς σπείρω , οὖον ζωοποιέω , ἐάν μή ἀποθνῄσκω · καί ὅς σπείρω , οὖον ὁ σῶμα ὁ γίγνομαι σπείρω , ἀλλά γυμνός κόκκος , εἰμί τυγχάνω , σῖτος ἤ τις ὁ λοιπός · ὁ δέ θεός αὐτός δίδωμι σῶμα καθώς ἐθέλω , καί ἕκαστος ὁ σπέρμα ὁ ἴδιος σῶμα . θεοδωριος . διπλόος ὁ ἐρώτησις · καί περί ὁ τρόπος ἀνάστασις , καί περί ὁ εἰμί ὁ σῶμα ποιότης . εἶτα ἀπό ὁ ἀνθρώπινος ἀμφότερος δείκνυμι , καί ἄφρων προσαγορεύω , ὁ οὗτος συνοράω οὖον δύναμαι . Ἰωάλλου . ἄφρων καλέω φημί , ὅτι ὁ κατά ἡμέρα γίγνομαι παρά σύ ἀγνοέω · διό σφόδρα ἐμφατικός εἶπον · “ σύ ὅς σπείρω · ” σύ ἵημι θνητός καί ἀπόλλυμι · καί ὁράω πῶς ὁ λέξις οἰκεῖος ὁ πάρειμι χράομαι ὑπόθεσις · οὖον ζωοποιέω γάρ , φημί , ἐάν μή ἀποθνῄσκω · ὁ γάρ οἰκεῖος λέγω ὁ σπέρμα ἀφίημι , οἷος ὁ βλαστάνω καί φύω καί σήπω , ὁ κατάλληλος ὁ ἡμέτερος σάρξ ἁρμόζω ὁ “ ζωοποιέω ” καί “ ἀποθνῄσκω . ” ὅσπερ οὖον σπέρμα κύριος εἰμί , ἀλλά σῶμα · καί οὐ εἶπον ὅτι μετά ὁ ἀποθνῄσκω ζῶ , ἀλλά ὅς μέγας εἰμί , ὅτι διά οὗτος , ἐπεί ἀποθνήσκω . ὁράω ὅτι ὅσπερ ἀεί λέγω εἰς ἐναντίος ἀεί περιτρέπω ὁ λόγος · ὅς γάρ ποιέω ἐκεῖνος τεκμήριον ὁ μή ἀνίστημι , οὗτος ὁ ἀνίστημι ποιέω ἀπόδειξις . καί τίς δήποτε οὐ ὅσπερ οἰκεῖος εἰμί , οὗτος ἄγω εἰς μέσος , ὁ σπέρμα λέγω ὁ ἀνθρώπινος · καί γάρ ὁ ἡμέτερος γένεσις ἀπό φθορά ἄρχω ὥσπερ ὁ ὁ σῖτος ; ὅτι οὐ εἰμί ἴσος , ἀλλά οὗτος πλέω · ὁλόκληρος γάρ τίς ζητέω φθείρω · ἐκεῖνος δέ μέρος εἰμί · διόπερ οὗτος εἰς μέσος ἄγω · άλλωστε ἐκεῖνος μέν καί ἀπό ζῶ πρόειμι , καί εἰς ζώννυμι ἐμπίπτω γαστήρ . ἐνταῦθα δέ οὐ εἰς σάρξ ἀλλά εἰς γῆ ὁ σπόρος καταβάλλω , καί εἰς αὐτός διαλύω , καθάπερ ὁ σῶμα ὁ θνῄσκω . Σευηριανός . ὁ Ἕλλην ἀντιλέγω ὅτι σπέρμα διχάω οὐ ἔτι βλαστάνω · ἄρα οὖν καί ἄνθρωπος ἀποκόπτω ὁ πούς , ἢ ὅλως ἀκρωτηριάζω ὁ σῶμα , οὐ ἔτι ἐγείρω ; ἀγνοέω ὅτι οὖον φύσις φημί παρατίθημι , ἀλλά ὁ δύναμις ὁ ποιέω . οὗτος εἰμί , ὁ σπέρμα ὁ βλαστητικός φύσις καί ὁ σπερματικός δύναμις τίς δίδωμι ; οὐ ὁ Θεός ; τίς ὁ ποιέω ἀποθνῄσκω πρῶτος ὁ σπόρος εἶτα ἀνίστημι ; οὐ ὁ Θεός ; ἄρα ὁ ὁ κόκκος δίδωμι ὁ σπερματικός δύναμις , δίδωμι καί ὁ ἡμέτερος σῶμα ὁ ὁ ἀνάστασις ἰσχύς . Ὠτιυγένοτς . ἄρας οὖν ὁ ὁ ἄνθρωπος σπέρμα παρά ἐκεῖνος ὁ σῶμα ὁ δημιουργός ἄχρηστος εἰμί · ὡς ἐλπίζω μέν ἀνάστασις εἰμί νεκρός , εἰμί δεῖ οὕτως εἶπον , ἐλαικός καί ἀμπελικός καί σιτικῶς καί ἀπό ὁ κιγκραμίδος ὁ συκέα ἀνίστημι τηλικόσδε συκέα · καί οὖον γελάω οὗτος ὅς ἐπί ὁ πείρω βλέπω ; καί εἰμί τις σύ λέγω ὅτι ἀπό οὗτος ὁ βραχύς ἐγείρω συκέα καρποφορέω · ὁ πείρω μανθάνω οὖον καταγελάω · ἐπεί δέ οὐδέπω ἔρχομαι ὁ καιρός ὁ ἀνατέλλω ἀπό ὁ ἀνθρώπειος σῶμα κατά ὁ ἀνάστασις ὁ ἐκ νεκρός · ὁ ἀνίστημι οὖον ἐθέλω περιμένω , ἵνα καί οὗτος ἴδη ; ὅς οὐ οἶδα ὅτι καί ἐπί ὁ ἄλλος πᾶς σπέρμα , οὖον πᾶς καιρός ἐπιτήδειος εἰμί πρός ὁ ἀνατέλλω ὁ σπέρμα , ἀλλά ἐγείρω κόκκος σῖτος · ὁ δέ ὁ καιρός ὁ ἐνιαυτός ἐγείρω ὁ γίγαρτον · ὁ δέ ὁ ὥρα ὁ ἐνιαυτός , ὁ πυρή ὁ ἐλαία κατά ὅδε ὁ μείς , οὖον κατά πᾶς χρόνος · ἐθέλω δέ ἐπί ὁ σῶμα ὁ ἄνθρωπος , ἵνα πιστεύω κατά ἐνιαυτός ὡς ὁ γίγαρτον , ὡς ὁ ἐλαία ἀνίστημι ὁ νεκρός , καί οὐ εἷς καιρός παράδοξος , ὁράω ἵνα οἶδα ὁ ἀνάστασις ὁ νεκρός · τίς ὁ εἷς καιρός ; ἐπί συντέλεια ὁ αἰών · ἵνα μετά ὁ ἀνάστασις ὁ ἐκ νεκρός , μηκέτι εἰμί ἐν ὁ αἰών ὁ ἐνίστημι πονηρός · Ἰησοῦς γάρ Χριστός πάσχω , ὅπως ἐξαιρέω ἐγώ ἐκ ὁ αἰών ὁ ἐνίστημι πονηρός . καί “ Εξάς - “ γοραζομενω ὁ καιρός , ὅτι ὁ ἡμέρα πονηρός εἰμί . ” καλῶς οὖν ὁ θεός καί οὗτος μετά ὁ ἄλλος οἰκονομέω . κυτιλλω . ὁ προφήτης Ἠσαΐας , μετά ὁ ἐκ νεκρός ὁ μυστήριον ὡς εἰμί κατά καιρός Θεός κατανεύω καί ἄφατος δύναμις μεταπλάσσω εἰς ζωή ὁ ὁ θάνατος κρατέω , προανακράζω λέγω , “ ἀνίστημι ὁ νεκρός “ καί ἐγείρω ὁ ἐν ὁ μνημεῖον , καί εὐφραίνω ὁ “ ἐν ὁ γῆ . ὁ γάρ δρόσος ὁ παρά σύ ἴαμα αὐτός εἰμί . δρόσος οἴομαι λέγω τροπικός ὁ ζωοποιός ἐνέργεια ὁ Θεός · κατά ὅς καί ὁ εἰμί ὁ οὐ εἰμί προσνέμω , καί ὁ ἤδη παραφέρω εἰς ὕπαρξις ὁ εὕω εἰμί χαρίζομαι · συνίστημι γάρ ὁ πᾶς ἐν αὐτός · καθάπερ ἀμελέω καί διά αὐτός παράγω πρός γένεσις . ψάλλω δέ ποῦ καί ὁ θεσπέσιος Δαυίδ περί ὁ ἐπί γῆ πρός ὁ ὁ ὅλος Σωτήρ Θεός · “ ἀνοίγνυμι δέ σύ ὁ χείρ , ὁ “ σύμπας πίμπλημι χρηστότης · ἀποστρέφω δέ σύ ὁ “ πρόσωπον , ταράσσω . ἀνταναιρέω ὁ πνεῦμα αὐτός , καί ἐκ - “ λείπω , καί εἰς ὁ χόω αὐτός ἐπιστρέφω · ἐξαποστέλλω “ ὁ πνεῦμα σύ καί κτίζω · καί ἀνακαινίζω ὁ πρόσωπον “ ὁ γῆ . ” πάσχω μέν γάρ ὁ ἄνθρωπος φύσις ὁ θεῖον πρόσωπον ὁ ἀποστροφή ἐν Ἀδάμ διά ὁ παράβασις · τοιγάρ μονονού συγχέω καί ταράσσω καί εἰς ὁ ἴδιος ὑπονοστέω χόω · καταβιβάζω τε καί εἰς θάνατος καί φθορά . ἐπεί δέ γίγνομαι κατά ἐγώ ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος καί ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα πλουτέω μέθεξις , ἀναμορφόω πρός ὁ ἐν ἀρχή , καί οἷος ἀνακτίζω · καλέω γάρ εἰς καινότης ζωή · ὁ ὁ θάνατος διαδιδράσκω κράτος · καί μαρτυρέω λέγω ὁ σοφός Παῦλος · “ εἰμί δέ ὁ πνεῦμα ὁ ἐγείρω Ἰησοῦς οἰκέω ἐν “ σύ , ὁ ἐγείρω ἐκ νεκρός Ἰησοῦς Χριστός , ζῳοποιέω καί ὁ “ θνητός σῶμα σύ διά ὁ ἐνοικέω αὐτός πνεῦμα ἐν “ σύ · ” ὅτε τοίνυν ἀναβιόω μέν ὁ Χριστός , πατέω ὁ θάνατος ὁ κράτος , καί γίγνομαι ἀπαρχή ὁ κοιμάω , ὡς ἕψω πάντως ὁ ἴχνος αὐτός , πῶς οὐ ἀπόπληκτος κομιδή ὁ κάτα γοῦν ὅλως ἐνδοιάζω ἔτι περί ὁ ὁ ἀνάστασις μυστήριον ; ἀλλά ἴσως ἐκεῖνος εἴρω , καί λέγω ὀρθῶς · παρίημι τε λοιπός ὁ χρή ζητέω πῶς ἐγείρω ὁ νεκρός · διειδέναι γε μήv ἀναγκαῖος , ποῖος σῶμα ἔρχομαι . ἄρα γάρ ὁ ἐκ γῆ δή οὗτος καί ὁ φθορά κάτοχος ἀναβιόω σῶμα ; ὅς ἕτερος τίς πῇ αὐτός πλήν ἐκ αὐτός ; φημί δέ ἄν ἐγώ γε πρός οὗτος εὐθύς , ὡς ὁ μέν ὀρθός ὁ πίστις λόγος περιίστημι ἐγώ εἰς ὅδε ὁ σάρξ ὁ ἀνάστασις · ἀναβιόω γάρ οὗτος Χριστός ὁ πρωτότοκος ἐκ νεκρός , ὁ ἀπαρχή ὁ κοιμάω · ἐπεί δέ οὖον σφόδρα τις ἀρέσκω ὁ δόγμα · φέρω , παρατίθημι ὅς εὕω ἔχω οἴομαι λόγος , ὁ εἰκός λέγω · εἶτα παρατίθημι ὁ προυπάρχω λέγω ὁ ψυχή ὁ μυθολογία φημί · εἶτα πῶς ἀποσεμνύνω θεός ἐπί ὁ ὁ ἄνθρωπος κατασκευή · φημί γάρ ποῦ πρός ὁ μακάριος Ἰώβ g . “ εἰμί σύ λαμβάνω γῆ πηλός πλάσσω ζῷον καί λαλητός h αὐτός “ τίθημι ἐπί ὁ γῆ ; ” περάω μέν γάρ οἴομαι πᾶς εἄν ἔρχομαι θαῦμα , ὁ λογικός ἐκ γῆ ἀποτελέω ζῷον · πῶς δέ γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος εὐθύς καί πλάσσω ἐκ γῆ εὐλογέω ὁ δημιουργός · “ αὐξάνω καί πληθύνω ” λέγω , “ καί πληρόω ὁ γῆ . ” καί πολύς ἕτερος πρός αὐτός εἶπον ἐπιφέρω , ἀγαθός χράω παράδειγμα ὁ θεσπέσιος Παῦλος · πίπτω μέν εἰς γῆ ὁ σῶμα λέγω , οἷος τις κόκκος , οὐ οὕτως ἀνίστημι , καθά καί σπείρω γυμνός · ἀλλά ἐν ἀμφίασις καί περιστολή ὁ ἐκ ἔθος ἐμφύω αὐτός , καλάμη δή λέγω καί φυλλάς · “ δίδωμι ” γάρ φημί , “ ὁ θεός ἕκαστος ὁ σπέρμα ἴδιος σῶμα . ” ἐπεί γάρ οὐ ἅπας ὁ κεκοιμημένος ἀναβιόω φημί ἐν δόξα , κἀν εἰμί πᾶς ἐν ἀφθαρσία · οὖον γάρ ποῦ ὁ ἀνεπιεικής καί ὁ ὁ φαῦλος ἐργάτης ὁ ἐν εὔκλεια ὁ παρά Θεός στεφανόω πρέπω · οὗτος ὅς χρήσιμος διάφορος μιμνήσκω καί σπέρμα , ὅς καί διανέμω θεός κατά ὅς ἄν αἱρέω τρόπος αὐτός ὁ ἐν τοιόσδε τυγχάνω ὅς ἑτεροῖος σχῆμα διαφέρω · φημί γάρ “ καί ὅς σπείρω , οὖον ὁ σῶμα ὁ γίγνομαι σπείρω . ” Ἰωάννης . ὁ μέν ἔμπροσθεν λέγω πρός ὁ λέγω “ ὁ “ νεκρός πῶς ἐγείρω ; ” οὗτος δέ πρός ὁ διαπορέω ποῖος σός - μάτι ἔρχομαι · τίς δέ εἰμί “ οὖον ὁ σῶμα ὁ γίγνομαι ; ” οὖον στάχυς ὁλόκληρος οὖον δέ σῖτος νέος · ἐνταῦθα γάρ οὐ ἔτι πρός ὁ ἀνάστασις ὁ λόγος · ἀλλά πρός ὁ τρόπος ὁ ἀνάστασις . ποδαπός ὁ σῶμα ὁ μέλλω ἀνίστημι ; οἱονεί τοιοῦτος , ἢ ἀγαθός καί λαμπρός · καί ἀμφότερος ἀπό ὁ αὐτός ὑπόδειγμα λαμβάνω · δείκνυμι ὅτι πολύς ἀγαθός . καί ἵνα μή ἄλλος τις ὑποπτεύω ἐντεῦθεν εἴρω , παραμυθέομαι ὁ αἴνιγμα , καί αὐτός ἑρμηνεύω ὁ εἴρω , τίς εἰμί · “ οὖον ὁ σῶμα ὁ γεννάω εὐθύς γάρ ἐπάγω , “ ἀλλά γυμνός κόκκος , εἰμί τυγχάνω σῖτος , ὅς τις ὁ τοιοῦτος σῶμα . οὗτος εἰμί οὐ οὗτος περιβάλλω , οὖον δέ καλάμη ἔχω καί ἀνθέρικος · “ καί ἕκαστος ὁ “ σπέρμα , ὁ ἴδιος σῶμα . ” ποῦ τοίνυν ὁ ἀλλότριος · ὁ γάρ ἴδιος δίδωμι ὥστε ὅτι εἄν λέγω οὖον ὁ γίγνομαι σπείρω , οὖον οὗτος λέγω ὅτι ἄλλος ἀντί ἄλλος οὐσία ἀνίστημι · ἀλλά ὅτι ἀγαθός , ὅτι λαμπρός . Φώτιος . “ σύ ὅς σπείρω οὖον ζωοποιέω . ” εἰμί οὖν σύ ὅς σπείρω καί τρόπος τις τάφος καλύπτω καί θάνατος , οὗτος ὁ θεός ἀνίστημι καί δίδωμι ὁ ἴδιος σῶμα ὁ σήπω καί διαλύω , δίδωμι δέ καθώς ἐθέλω ἐκπρεπής καί ὡραῖος · ὅς αὐτός ἐκεῖνος διά ὁ οἰκεῖος ἀπόφασις εἰς γῆ καί τάφος κελεύω κατατίθημι καί ἀποθνήσκω , οὗτος αὐτός πάλιν οὐ ἔχω ῥᾳδίως ὁ ζωοποιέω καί ἀνίστημι ὅτε βούλομαι καί ἐθέλω ; οὖον πᾶς σάρξ , ἢ αὐτός σάρξ · ἀλλά ἄλλος μέν σάρξ ἄνθρωπος , ἄλλος δέ σάρξ κτῆνος , ἄλλος δέ ἰχθύς , ἄλλος δέ πτηνός . καί σῶμα ἐπουράνιος · καί σῶμα ἐπίγειος · ἀλλά ἕτερος μέν ὁ ὁ ἐπουράνιος δόξα , ἕτερος δέ ὁ ὁ ἐπίγειος . ἄλλος δόξα ἥλιος , καί ἄλλος δόξα σελήνη , καί ἄλλος δόξα ἀστήρ · ἀστήρ γάρ ἀστήρ διαφέρω ἐν δόξα . οὕτως καί ὁ ἀνάστασις ὁ νεκρός . Ἰωάννης . τις βούλομαι αὐτός οὗτος ὁ ῥῆμα · καί ἕνεκα ἐν ὁ ἀνάστασις ὁ σῶμα εἰς ὁ περί ἄστρον καί ἥλιος λόγος ἐκπίπτω ; οὐ ἐκπίπτω οὐδέ ἀπορρήγνυμι ὁ ὑπόθεσις · ἀπάγω · ἀλλά ἔτι αὐτός ἔχω . ἐπεί γάρ ὁ ὁ ἀνάστασις κατασκευάζω λόγος , δείκνυμι λοιπός ὅτι πολύς ὁ δόξα τότε ὁ διαφορά , εἰμί καί ὁ ἀνάστασις εἷς · καί διαιρέω εἰς δύο ὁ πᾶς τέως εἰς ὁ ἐπουράνιος καί ὁ ἐπίγειος , τομή Δίκαιος καί αμαρτολαω λέγω . διά μέν ὁ ἐπίγειος οὗτος αἰνίσσομαι , διά δέ ὁ ἐπουράνιος ἐκεῖνος · εἶτα λοιπός ὁ ἁμαρτωλός διαφορά πρός ἁμαρτωλός εἰσάγω λέγω , “ οὖον πᾶς σάρξ ὁ αὐτός σάρξ . ” εἰμί καί ὁ πᾶς σῶμα , ἀλλά ὁ μέν ἐν πλείων εὐτέλεια καί ἐν ζωή δέ ὁμοίως καί ἐν αὐτός τῆ κατασκευή · καί εἶπον οὗτος , ἀναβαίνω πάλιν εἰς ὁ οὐρανός λέγω , “ ἄλλος δόξα ἥλιος καί ἄλλος “ δόξα σελήνη · ” ὥσπερ γάρ φημί ἐν ὁ ἐπίγειος ὁ διαφορά , οὗτος καί ἐν ὁ ἐπουράνιος · καί διαφορά οὐ ὁ τυγχάνω , ἀλλά l^er^t ὁ ἔσχατος · σετηριανω . οὐχ ὡς ἀνίστημι ὁ ἄλλος σάρξ · ὑπο - δεῖγμα γάρ χράομαι · καί σῶμα ἐπουράνιος ὁ ἥλιος λέγω καί ὁ σελήνη , καί ὁ ἑξῆς δείκνυμι · οὕτως καί ὁ ἀνάστασις ὁ νεκρός · ὁράω ὅτι ὑπόδειγμα εἰμί ὁ πρῶτος · ἀποδίδωμι δέ νῦν ὅς εἰμί ὁ ὑπόδειγμα . θεοδωριος . Μία ὁ σάρξ ὁ φύσις · ἐκ γάρ ὁ Τέσσα - ῥόος στοιχεῖον συνίστημι · ὁ δέ διαφορά ἐν ὁ εἶδος · οὗτος τοίνυν ὁ εἷς μέν πᾶς ἀνάστασις , καί ὁ ὁ σῶμα εἰς ἀφθαρσία μεταβολή · ὁ δέ ὁ τρόπος διαφορά ὁ ὁ ἀντίδοσις κατά - σκευάζω διαφορά · οὗτος καί ὁ Κύριος ἐν ὁ ἱερός Εὐαγγέλιος εἴρω · “ πολύς γάρος φημί , “ μονή παρά ὁ πατήρ ἐγώ . ” κυτιλλω . ἰστέον ὅτι δύο ἄρτιος παράδειγμα εἰς μέσος ἐγώ παραφέρω , Τούτος κατά ὁ κόκκος , φημί , καί ὁ διέκ - φαίνων ὁ ὁ οὐράνιος σῶμα · ὁ ὡς ἐν δόξα διαφορά ἀποφέρω τέως πρός ὁ ὁ πρῶτος δύναμις ὁ ὁ νεκρός ἀνα - στάσις ἐμφέρεια · καί φημί ὁ ἑξῆς . Ἰωάννης . οὕτως καί ὁ ἀνάστασις ὁ νεκρός · οὗτος πῶς ; ἐν διαφορά πολύς · καθώς καί ὁ παράγω δηλόω παρά - δεῖγμα . σπείρω ἐν φθορά , ἐγείρω ἐν ἀφθαρσία · ὁ ἐν ἀτιμία , ἐγείρω ἐν δόξα · σπείρω ἐν ἀσθένεια , ἐγείρω ἐν δύναμις · σπείρω σῶμα ψυχικός , ἐγείρω - ὁ σῶμα πνευματικός . εἰμί σῶμα ψυχικός , καί εἰμί 45σῶμα πνευματικός . οὕτως καί γράφω , γίγνομαι ὁ πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδάμ εἰς ψυχή ζώννυμι · ὁ Ἀδάμ εἰς σῶμα ζωοποιέω . ἀλλά οὖον πρῶτος ὁ πνέω - μητικός , ἀλλά ὁ ψυχικός , ἔπειτα ὁ πνευματικός . κυτιλλω . ὅσπερ γάρ τρόπος ὁ ὁ σῖτος κόκκος ἔγκατα - βάλλω ὁ βῶλος γυμνός καί νεκρός , ἐν περιστολή σῶμα καί ἐν προσθήκη κάλλος ἀναφύω θαυμάζω · κατά ὁ αὐτός οὗτος τρόπος καί ὁ ἀνθρώπινος σῶμα , σπείρω μέν ἐν φθορά καί ἐν ἀσθένεια τε καί ἐν ἀτιμία , πλήν ἀναβιόω τιμή τε καί ἀφθαρσία · καί μήv καί δύναμις καταμφιάζω . ἄξιος δέ θαυμάζω ὁ θεηγόρος ὁ νῆψις · ἐρείδω γάρ ἔχω ὁ πίστις , καί ὅτι πάντῃ τε καί πάντως ἀναβιόω Πεποιθὼς , σπορά παρεικάζω ὁ ὁ σῶμα φθορά · εὔτεχνος δή λίαν καί σοφός πανταχῇ ὁ παράδειγμα ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις ἐξομοιόω · οὐ οὖν ὁ κόκκος παραπλήσιος οὖον γυμνός ἀναβιόω ὁ σῶμα φημί , ἀλλά εὕω μάλα περιστέλλω ὁ ἀφθαρσία , ὁ δόξα · καί πρός γε οὗτος ὁ εὐσθενής · καί μήv καί οὗτος καταπλουτέω ὁ ἐν φρόνημα γίγνομαι πνευματικός , μεταπλάσσω τρόπος τις ὁ ἄνωθεν χάρις ὁ ἀσύγκριτος δύναμις ὁ πᾶς δημιουργός πρός πᾶς ἐναντίος ὁ ἐν αὐτός . ἐν-ὑπάρχω μέν γάρ ὁ πίπτω σῶμα , καί οἷος εἰς γῆ σπείρω φθορά καί ἀσθένεια · καί ὁ ἀκαλλής , φρόνημα τε ὁ ψυχικός , ὅς καί αὐτός εἰμί φημί ὁ σαρκικός καί γεώδης . ἐπεί δέ παράγω πρός γένεσις ἐν ἀρχή κατά φύσις οὐ ὧδε ἔχω · παρεισδύνω δέ οὗτος διά ὁ παράβασις καί ὁ ἐπί ὁ θάνατος δίκη ἀναφρονέω ἐγώ ὁ φύσις εἰς ὁ ἐν ἀρχή · πράσσω μέν ἀναγκαῖος δύναμις τε καί ἐνέργεια Θεός ὁ μεταξύ πείρω βάλλω ὁ ἀπόθεσις · ἀντικρίνω δέ ὁ πρῶτος καί ἐν ἀρχή ἔνειμι ἐγώ ἀγαθός ὁ μέθεξις · “ ἀνακαινίζω γάρ ἐν Χριστός , ” κατά ὁ γραφή . φημί γάρ προφήτης ἅγιος · “ θάρσος Θεός · μή παρίημι ὁ “ χείρ σύ · Κύριος ὁ θεός σύ ἐν σύ , δυνατός σῴζω σύ · καί “ ἀνακαινίζω σύ ἐν ὁ ἀγαπάω αὐτός . ” ὅτε γάρ ἀγαπάω ἐγώ ὁ θεός καί Πατήρ · τότε δή τότε καί ἀνακαινίζω ἐν Χριστός · καί γάρ εἰμί ἀληθής ὡς πᾶς ὁ ἐν αὐτός καινός κτίσις · καί “ ὁ “ μέν ἀρχαῖος παρέρχομαι , γίγνομαι δέ καινός · ” ποῖος δέ φημί ἀρχαῖος ; ὁ παριππεύω · καί ποῖος καινός ; ὁ εἰσκρίνω . παλαιός μέν ὁ φθορά , καί μέντοι ὁ ἄναλκις , καί πρός γε οὗτος ὁ δυσκλεής , καί ὁ ψυχικός φρόνημα ὁ ἔγκλημα · καινός δέ διά Χριστός , δόξα τε καί ἀφθαρσία καί δύναμις καί ὁ φρόνημα ὁ πνευματικός . εἰμί γάρ ἐγώ ὁ σῶμα πνευματικός · φημί δέ ἄν εἰμί πνευματικός οὖον ὁ ἐν εἶδος σκιάω , ἤγουν ἀσώματος πνεῦμα · ὁ ἀφίστημι δέ μᾶλλον , καί μήv καί εἰς ἅπας ἀπαλλάσσω ὁ σαρκικός καί γεώδης φρόνημα . Ἰωάννης . Θέα σύνεσις · πῶς ἐπί μέν ὁ σπέρμα ὁ ὁ σῶμα χράω ὄνομα , λέγω , “ οὖον ζωοποιέω , ἐάν μή “ ἀποθνῄσκω . ” ἐπί δέ ὁ σῶμα ὁ ὁ σπέρμα προσηγορία , λέγω , “ σπείρω ἐν φθορά · ἐγείρω ἐν ἀφθαρσία . ” οὐ εἶπον φύω , ἵνα μή ὁ γῆ ἔργον εἰμί νομίζω , ἀλλά “ ἐγείρω · ” σπόρος δέ ἐνταῦθα οὖον ὁ γένεσις ἐγώ λέγω , ὁ ἐν μήτρα , ἀλλά ὁ ταφή ὁ ἐν ὁ γῆ , ὁ τελευτάω σῶμα ὁ διά . λύσις , ὁ τέφρα . διό καί ἐπάγω · “ σπείρω ἐν ἀτιμία . ” τίς γάρ εἰδεχθής νεκρός διαρρέω · “ σπείρω σῶμα ψυ - “ χικόν · ἐγείρω σῶμα πνευματικός . ” τίς λέγω ; οὗτος δέ οὖον πνευματικός ; πνευματικός μέν , ἀλλά ἐκεῖνος πολύς πλέω · νῦν μέν γάρ καί ἀποπέτομαι ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος πολλάκις ὁ πολύς χάρις ἁμαρτάνω ἐγώ , καί ὁ πνεῦμα δέ πάρειμι ὁ Ψυχή ὁ ζωή ὁ σάρξ . τότε δέ οὐ οὕτως , ἀλλά διηνεκής παραμένω ὁ σάρξ ὁ Δίκαιος , καί αὐτός εἰμί ὁ κράτος , πάρειμι καί ὁ Ψυχή . ἢ γάρ οὗτος αἰνίζω πνευματικός εἶπον , ὅς ὅτι κοῦφος εἰμί καί λεπτός καί οἷος καί ἐπί ἀήρ ὀχέω · μᾶλλον δέ ἀμφότερος . εἰμί δέ ἀπιστέω ὁ λόγος · ὁράω ὁ ἐπουράνιος σῶμα , καί πιστεύω ἐντεῦθεν ὅτι δύναμαι ὁ θεός ποιέω καί οὗτος ὁ φθαρτός ἄφθαρτος καί πολύς ἀγαθός ὁ ὁράω οὗτος . θεοδωριος . Ψυχικός καλέω ὁ ὑπό ὁ Ψυχή πνευματικός δέ ὁ ὑπό ὁ πνεῦμα οἰκονομέω · οὗτος δέ ὁ χάρις πολλαπλάσιος ὁ ἄξιος λαμβάνω · διά οὗτος γάρ καί ἀρραβών ὁ νῦν δίδωμι ὀνομάζω · ὡς πολυπλάσιος ἐκεῖ δίδωμι ὁ χάρις . Κύριλλος . ὥσπερ γάρ εἴπερ αἱρέω τις ὁ ἀπό γῆ ἐγώ σῶμα ψυχικός ἀποκαλέω · περιτίθημι ἄν τις εἰκότως οὖον ὁ Ψυχή εἶδος αὐτός , περιτρέπω δέ μᾶλλον ὁ λόγος ὁ δύναμις εἰς ὁ φρόνημα ὁ ψυχικός , ἤγουν ὁ σαρκικός · καθάπερ ἀμελέω καί σοφία νοέω ψυχικός καί ἐπίγειος , ὁ κἀς ἐγώ τε καί ἀνθρώπινος , οὗτος κἀν εἰμί λέγω σῶμα ψυχικός , οὐ ἄν οἴομαι ὁ αὐτός ὁ Ψυχή εἶδος περιτίθημι , ὁ ἐπί ὁ πλανάω διαφεύγω γραφεύς . ἐπεί κατά τις τρόπος ζάω τε ἔτι καί ἐν αὐτός δή οὗτος ὁ ἀπό γῆ εἰμί σῶμα , ψυχικός λέγω ὅς τις καί πνευματικός · γράφω γάρ ὅτι “ ψυχικός ἄνθρω - “ πούς οὖον δέχομαι ὁ ὁ πνεῦμα ὁ Θεός · μωρία γάρ αὐτός “ εἰμί · ὁ δέ πνευματικός ἀνακρίνω μέν πᾶς , αὐτός δέ ὑπό “ οὐδείς ἀνακρίνω . ” ἐπεί δέ εἰμί ἀκόλουθος ὁ ἐπί ὅδε λόγος καί διά πρᾶγμα ἐμπεδόω · προσεπάγω καί φημί , “ γίγνομαι ὁ πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδάμ εἰς ψυχή ζώννυμι · ὁ ἔσχατος “ Ἀδάμ , εἰς πνεῦμα ζωοποιέω . ” ψυχικός μέν οὖν ὀνομάζω ὁ Ἀδάμ · οὗτος γάρ οἴομαι εἰμί ὁ εἰς ψυχή ποιέω ζώννυμι · ὡς οὐ εἰς ἅπας ἀπαλλάσσω σαρκικός ἐπιθυμία · ὅστε γάρ ὄρεξις ὁ πρός ὁ ὁ σάρξ ὁράω τε καί τρέπω πάθος , κἀν εἰμί νόμος ἔχω ὁ συνήγορος · ἀλλά οὖν ἄγω ἄν κατάγω ὁ ἀληθής σαρκικός ἀσθένεια ἔγκλημα , εἰμί πρός γε ὁ ὁ δράω ὁράω τις φύσις · οἷος δή τίς φημί · τίμιος ὁ γάμος , καί ὁ κοίτη ἀμίαντος · ἐγκαταβάλλω γάρ ὁ ὁ σῶμα φύσις παρά ὁ πᾶς δημιουργός κίνησις ὀρεκτικός , διανίστημι ὁ ζῷον εἰς παιδοποιία ἔφεσις · εἴρω γάρ πρός ὁ ἄνθρωπος · “ αὔξη - “ νέομαι καί πληθύνω καί πληρόω ὁ γῆ . ” καί ὁ πλάσσω δέ φημί , “ ἐν ἀρχή ἄρσην καί θῆλυς ποιέω αὐτός ” οὐ οὖν ἀκαταίτιος μέν ὁ εἰς μόνος ὁράω παιδοποιώ ἔφεσις · πλήν ὅσος ἵημι εἰς ὁ ὁ δράω φύσις , εἰμί εἄν σαρκικός ὁ πάθος ἤτοι ψυχικός · οὗτος δή καί ἐπί ὁ ἄλλος αδιάβλητος πάθος . οὐ οὖν εἰς ζώννυμι ψυχή ὁ πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδάμ · ὁ δέ γε δύο καί ἐκ οὐρανός , οὗτος εἰμί Χριστός , οὐ εἰς ψυχή μᾶλλον , ἀλλά εἰς πνεῦμα γίγνομαι ζωοποιέω . ἑνόω γάρ ἑαυτοῦ ὁ ἀνθρώπινος ὁ ἐκ Θεός πατήρ φαίνω κατά φύσις θεός Λόγος · οὖον ὁ κἀς ἐγώ ἀνθρώπινος , ἀλλά θεῖος τις καί θεοπρεπής καί ἀμώμητος παντελῶς διαβιόω ζωή · οὖον γάρ ποιέω ἁμαρτία · ἀνέπαφος μέν ἡδονή ἔκτοπος ἔχω ὁ νόος · ἐπιθυμία δέ ὁ ὁ ἐδώδιμος οὐ ἁλώσιμος · εἰμί γάρ καί ὁράω μετέχω τροφή καί ποτός , διαατος ὁ πιστεύω κατά ἀλήθεια εἰμί ἄνθρωπος κἀς ἐγώ · ἀλλά οὖν ἐλεύθερος ποιέω ὁ μέθεξις . εἰμί μέν γάρ ἐν σάρξ διά ἐγώ οἰκονομικός · ὑπέρ σάρξ δέ πάλιν · “ πνεῦμα γάρ εἰμί ζάω - “ ποιέω , ” ὡς Θεός · ὁ δέ γε προπάτωρ Ἀδάμ οὐ ἀνέγκλητος παντελῶς ὁ ὁ ἐδώδιμος ἔφεσις εἰσδέχομαι . ποιέω γάρ εἰς ζώννυμι Ψυχή · καί βρῶμα ἡδονή ἡσσάομαι , ἐσθίω ἀπό ὁ ξύλον ὁ ζωή · καίτοι ὁ θεῖον νόμος οὗτος δράω ἐξέργω . ὅτι τοίνυν ὁ ψυχικός οὖον φύσις ἐγώ διαφορά ὑπεμφαίνω ἄν , ζωή δέ μᾶλλον ἠθέω τε τρόπος ποιότης , κατά ὅς ὁ μέν τίς εἰμί ὁ γεώδης καί σαρκικός φρόνημα κάτοχος · ὁ δέ ὁ ὁ πνεῦμα ἐλευθερία περιφανής ἀποδείκνυμι σαφῶς ἀπό τε Ἀδάμ ὁ πρῶτος καί ὁ δύο . ἄμφω μέν γάρ γίγνομαι ἐν γήινος σῶμα . ἀλλά ὅς γε ὁ φρόνημα οἱονεί ποιότης , καί μήv καί ὁ ἑτεροῖος αἱρέω διαβιόω , ὁ μέν ἀποφαίνω ψυχικός , ἕτερος γε μήv ἀσύγκριτος ἐν ἀγαθός , οὗτος εἰμί πνευματικός . Θεόδωρος . ἀνάλογος οὖν καί ψυχικός καλέω σῶμα Ψυχή καί οὖον πνεῦμα ἅγιος διοικέω . θεοδωριος . ὁ πρότερος ἐν ὁ γράμμα ἀναγιγνώσκω , δέ δύο ἐν ὁ πρᾶγμα γιγνώσκω · οὐ καλέω δέ ὁ δύο Ἀδάμ “ πνεῦμα ” ζῶ , ἀλλά “ ζωοποιός . ” πᾶς γάρ χορηγέω ὁ ζωή ὁ αἰώνιος . Θεόδωρος . ὁ “ γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος εἰς ψυχή ζώννυμι ” ὁ δέ ὁ πρῶτος καί ὁ δύο Ἀδάμ αὐτός προστίθημι · ἵνα εἶπον ὁ ἔσχατος Ἀδάμ . Σευηριανός . οὗτος Μωϋσῆς φημί ὁ “ καί γίγνομαι ὁ ἄνθρω - “ πούς εἰς ψυχή ζώννυμι . ” “ ὁ δύο ἄνθρωπος εἰς πνεῦμα ζάω - “ ποιέω · ” οὗτος ὁ Εὐαγγέλιος λέγω · “ ὁ γάρ ἐν αὐτός γεννάω · “ ἐκ πνεῦμα εἰμί Ἅγιος . Ἰωάλλου . καίτοι μέν γράφω · ὁ δέ οὖον γράφω , οὖν εἶπον ὅτι γράφω ; ἀπό ὁ ὁ πρᾶγμα ἔκβασις αὐτός μεταφράζω · ὅσπερ ἔθος αὐτός συνεχῶς ποιέω · καί γάρ ὁ Ἱεροσόλυμα πόλις δικαιοσύνη φημί ὁ προφήτης καλέω , καί οὐ καλέω · τίς οὖν ; ψεύδω ὁ προφήτης ; οὐδαμῶς · ὁ γάρ διά ὁ πρᾶγμα ἔκβασις λέγω · καί ὁ Χριστός δέ Ἐμμανουήλ · καί οὐδέ αὐτός οὗτος καλέω · ἀλλά ὁ πρᾶγμα οὗτος ἀφίημι ὁ φωνή · οὗτος καί ἐνταῦθα · “ ὁ ἔσχατος Ἀδάμ “ εἰς πνεῦμα ζωοποιέω . ” οὗτος δέ εἶπον ἵνα μανθάνω ὅτι καί ὁ πάρειμι ζωή καί ὁ μέλλω ὁ σύμβολον ἤδη καί ὁ ἐνέχυρον φθάνω . ὁ μέν πάρειμι ὁ Ἀδάμ , ὁ δέ μέλλω ὁ Χριστός . κυτιλλω . ἐπιλαμβάνω δέ τρόπος τις ὁ καιρός , κατά ὅς γίγνομαι , καί φημί “ ἀλλά οὖον πρῶτος ὁ πνευματικός · ἀλλά “ ὁ ψυχικός · ἔπειτα ὁ πνευματικός · ” ἐπεί δέ φημί σπείρω μέν εἰς γῆ ὁ σῶμα ψυχικός · ἀποφαίνω λευκός , ὡς εἰμί οὐ ἀπαράδεκτος ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις ὁ ἐκ φρόνημα ψυχικός μεταφοιτάω εἰς πνευματικός · καί ὅτι πρέσβυς ὁ πνευματικός ὁ ψυχικός εἰμί ἄν , καί τίς ἄν γίγνομαι ὁ τοιοῦτος ὁ πίστις . Ἰωάννης . “ ἀλλά οὖον πρῶτος γίγνομαι ὁ πνευματικός ἀλλά “ ψυχικός · ” ὁ γάρ ὁ ψυχικός ἔκπτωσις καί παράβασις ὁ τε ἐνανθρώπησις πρόφασις γίγνομαι , καί ὁ ἡνωθῆναι σῶμα ὁ θεός Λόγος . Φώτιος . ἵνα μή τις εἶπον , πόθεν ἐγώ εἰσάγω σῶμα καί λέγω ψυχικός καί σωματικός ; φημί · “ εἰμί σῶμα “ πνευματικός · καί εἰμί σῶμα ψυχικός . ” οὐ ἐγώ τοιγάρ κατά ἴδιος ἐξουσία καί ἐπίνοια οὗτος λέγω , φημί · ἀλλά ἔτι καί πρό ἐγώ εἴρω · πόθεν δῆλος , φημί , οὕτως γράφω . “ ὁ “ πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδάμ εἰς ψυχή ζώννυμι . ” ὥστε εἰμί σῶμα ψυχικός · εἶτα ὁ ἔσχατος ἄνθρωπος εἰς πνεῦμα ζωοποιέω · ὥστε εἰμί καί σῶμα πνευματικός ὁ ἁρμόζω ὁ ζωοποιέω πνεῦμα · ἀλλά οὗτος πόθεν δῆλος , ὅτι ὁ δύο ἄνθρωπος εἰς πνεῦμα ζωοποιέω ; πόθεν δῆλος ; ἐκ αὐτός ὁ ὁ πρᾶγμα ἐνέργεια · ἄλλως τε δέ καί γράφω καί οὗτος · “ ὁ ῥῆμα γάρος φημί , “ ὁ ἐγώ λαλέω , πνεῦμα εἰμί καί ζωή εἰμί . ” ὥστε καί εἰς πνεῦμα ζωοποιέω ὁ ἀκούω καί πείθω αὐτός · εἰμί δέ οὗτος δῆλος ὡς καί πνευματικός οὗτος ἔχω ἐν ὁ ἀνάστασις σῶμα μηκέτι δύναμαι εἰς ψυχικός τρέπω · ὥσπερ ἐνίοτε συμβαίνω ἔτι ὁ βίος πάρειμι . ἔστις ἀκόλουθος ὁ προερέω ἐκλαμβάνω ἐθέλω οὗτος , ἐκεῖνος οἴομαι εἴρω νῦν ἁπλόος ὁ θνητός ἄνθρωπος σῶμα · οὗτος γάρ καί ἐν ἀσθένεια καί ἐν φθορά καί ἐν ἀτιμία σπείρω καί θάπτω ἐν ὁ γῆ · οὗτος οὖν ὁ θνητός σῶμα ψυχικός εἰμί , ὅτι ὁ ψυχικός ὑπηρετέω πάθος · οὐδείς γάρ ἀπό ῥύπος καθαρός , οὐδέ ἄν εἷς ἡμέρα ὁ βίος αὐτός · καί γάρ καί ὅσος σωματικός πρᾶξις ὁ πηγή καί γένεσις ἀπό ὁ Ψυχή ἔχω . ὥστε ὁ ὁ ἄνθρωπος θνητός σῶμα εἰκότως ἄν ψυχικός καλέω · σπείρω οὖν ψυχικός , ἐγείρω δέ ἀθάνατος , ὅσπερ εἰμί πνευματικός · πνευματικός δέ , ὅτι οὐ ἔτι ὁ ψυχικός ὑπηρετέω πάθημα . οὔτε ὁ ὁ Δίκαιος · ἀλλά οὔτε ὁ ὁ ἁμαρτωλός σῶμα · μᾶλλον μέν οὖν καί πολύς μεταμέλεια , εἰμί καί ἀνόνητος ἐπί ὅς ὑπηρετέω ἔχω · ἐπεί δέ ὁ σπείρω πολλάκις εἶπον καί ὁ ἐγείρω ὁμοίως · τίς δέ εἰμί ὁ σπείρω ὅς ὁ ἐγείρω οὐ εἶπον · διά οὗτος μετά οὗτος ἐπάγω καί οὗτος , “ σπές - “ ρεται , ” λέγω , “ σῶμα ψυχικός . ” ὅς εἶπον ἐν φθορά καί ἐν ἀτιμία καί ἐν ἀσθένεια σπείρω · ἀλλά ἐγείρω σῶμα πνευματικός , ὅς ἐν δόξα καί δύναμις καί ἐν ἀφθαρσία ἐγείρω · ὁ γάρ ἀθάνατος κατά ὁ οἰκέω λόγος καί ἔνδοξος καί ἔντιμος καί ἄφθαρτος · εἰμί καί ὁ ἁμαρτωλός αἰσχύνη καί ἀδοξία διά ὁ οἰκεῖος μοχθηρία ὑπόθεσις γίγνομαι . ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἐκ γῆ χοϊκός · ὁ δύο ἄνθρωπος , ὁ Κύριος ἐκ οὐρανός . οἷος ὁ χοϊκός , τοιοῦτος , καί ὁ χοϊκός . καί οἷος ἐπουράνιος , τοιοῦτος καί ὁ ἐπουράνιος . καί καθώς φορέω ὁ εἰκών ὁ χοϊκός , φορέω καί ὁ εἰκών ὁ ἐπουράνιος . κυτιλλω . ὁ πρῶτος φημί ἄνθρωπος , οὗτος εἰμί Ἀδάμ , εἰς ψυχή ποιέω ζώννυμι οὗτος εἰμί γεώδης καί σαρκικός ὁ γε μήv δύο ἐκ οὐρανός · εἰμί γάρ καί γίγνομαι σάρξ ὁ ὁ Θεός Λόγος , κατά ὁ γραφεύς · ἀλλά εἰμί καί ὁ ἐκ οὐρανός καί ἐπάνω πᾶς , κατά ὁ Ἰωάννης φωνή · οὐ οὖν ἄμφω μέν εἰμί , ὡς φημί , ἐν γήϊνος σῶμα . οὖον μήv καί ἐν ἴσος ἔτι κατά τε ὁ γνώμη , ἤτοι ὁ ὁ ζωή τρόπος . εἰμί μέν γάρ ὁ πρῶτος ἐν φρόνημα σαρκικός · πνεῦμα δέ ζωοποιέω ὁ δύο καί ἐκ οὐρανός · καί ὥσπερ “ φορέω ὁ εἰκών ὁ χοϊκός , ” οὗτος εἰμί ὁ πρός Ἀδάμ ὁμοίωσις · καί πάθος ἡσσάομαι καί ἀσθενόω εἰς ἁμαρτία , καίτοι ὁ φθορά ὑποφέρω ζυγόν · οὗτος “ φορέω “ καί ὁ εἰκών ὁ ἐπουράνιος , ” τουτέστι Χριστός · καί φιλοσαρκία ἀγαθός καί ὁ πλημμελέω ἐθέλω ἔτι γίγνομαι · καί αὐτός ἤδη νικάω ὁ πάλαι δεινός καί δυσάντητος καί ἄγριος κατά ἐγώ τυραννεύω θάνατος . Ἰωάννης . ἐπεί ψυχικός εἶπον καί πνευματικός , πάλιν ἄλλος τίθημι διαφορά · χοϊκός λέγω καί ἐπουράνιος · ὁ μέν γάρ πρῶτος διαφορά ὁ πάρειμι εἰμί βίος καί ὁ μέλλω . οὗτος δέ ὁ πρό ὁ χάρις καί ὁ μετά ὁ χάρις · τίθημι δέ αὐτός εἰς πολιτεία ἀγαθός ἐνάγω . ἵνα γάρ , ὅσπερ φημί , μή ὁ ἀνάστασις θαρσέω ἀμελέω βίος καί ἀκρίβεια · πάλιν ἐντεῦθεν αὐτός ἐναγώνιος ποιέω , καί παρακαλέω εἰς ἀρετή , λέγω · “ ὁ “ πρῶτος ἄνθρωπος ἐκ γῆ χοϊκός · ὁ δύο ἄνθρωπος , ὁ Κύριος “ ἐκ οὐρανός . ” ὁ πᾶς ἄνθρωπος καλός · καί ὁ μέν ἀπό ὁ ἀγαθός , ὁ δέ ἀπό ὁ χείρων ὀνομάζω , οἷος ὁ χοϊκός , τοιοῦτος καί ὁ χοϊκός · οὗτος εἰμί οὕτως ἀπόλλυμι · καί οἷος ὁ ἐπουράνιος , τοιοῦτος καί ὁ ἐπουράνιος · οὗτος εἰμί οὗτος μένω ἀθάνατος καί λάμπω . Σευηριανός . ἐπιτρέχω οὗτος καί ὁ περί Οὐλεντῖνον καί Μαρκίων καί ὁ ἀπό Φωτεινός καί ὁ Ἀπολινάριος · πᾶς δέ ἔλεγχος ὁ ῥητός · ἐρωτάω γάρ , ὁ ἐκ γῆ χοϊκός , ἔχω ψυχή ἢ οὖον ; οὐ ἀρνέομαι · καί ὁ ἐκ οὐρανός Κύριος ἔχω σῶμα ἀπό γῆ ; πάλιν ἐρωτάω · διά τίς ὁ μέν πρῶτος ἄνθρωπος ἐκ γῆ χοϊκός λέγω , ὁ δέ κύριος ἐκ οὐρανός ; μετά οὗτος “ οἷος ὁ χοϊκός · ” καί οὐ ἔτι γῆ μιμνήσκω · ἀλλά ὅτι “ τοιοῦτος καί ὁ χοϊκός · ” ἢ δῆλος ὅτι ἐπεί ὁ μέν ἐκ γῆ ὁ φύσις · ὁ δέ χοϊκός ὁ προαίρεσις . ἔρχομαι εἰς ὁ “ οἷος ὁ χοϊκός , ” καί κατηγορέω ὁ οὖον καλῶς βιόω , οὐ ἔτι ὁ φύσις μνημονεύω , οὖον δέ ὁ ἐκ γῆ · ὁ μέν κύριος οὐ ἔτι ἐκ οὐρανός λέγω , ἀλλά ἐπουράνιος . πάλιν εἰμί ἐκ γῆ καί ὁ πνευματικός · “ οἷος δέ ὁ χοϊκός · “ τοιοῦτος καί ὁ χοϊκός · καί οἷος ὁ ἐπουράνιος · τοιοῦτος καί ὁ “ ἐπουράνιος · ” καί πᾶς ἀνάγκη εἰμί ἀρνέομαι τις ὁ σάρξ ἐλλαμβάνω ὁ ἐκ οὐρανός κύριος · ἐπεί ἐκ οὐρανός καί ὁ ἐπουράνιος μή συγχωρέω ἀναλαμβάνω σῶμα · ἐπεί οἷος ὁ χοϊκός τοιοῦτος καί ὁ χοϊκός · καί οὕτως οὐδαμόθεν ἵστημι οὗτος νοέω ἑτέρως ἢ οὕτως · εἶπον ὁ φύσις ὅθεν ἐκ γῆ ἐκ οὗτος καί ὁ ἐπουράνιος καί ὁ λέγω χοϊκός · ἀλλά οὐ ἔτι χοϊκός ἑκάτερος . δεῖ τοίνυν προσέχω ὅτι ὁ μέν Κύριος ἐκ οὐρανός λέγω οὐ ὁ ἐπουράνιος · ὁ δέ οὐράνιος ἀπό γῆ , οὐ ὁ ἐκ οὐρανός Κύριος · εἰκών χοϊκός λέγω , ὁ ἀναστροφή ὁ χοϊκός · εἰκών ἐπουράνιος , ὁ ἐπουράνιος πολιτεία · ἀντί ὁ , μιμέομαι ὁ παρακοή ὁ Ἀδάμ · μιμέομαι καί ὁ υἱός ὁ Θεός ὁ ὑπακοή ὑπακούω . Φώτιος . ὁ πρῶτος γάρ ἄνθρωπος γήινος εἰμί · οὖον ὁ ἐκ παράγω · οὗτος γάρ πᾶς γήϊνος · καί ἔτι οὐ ἄν τις αἰτιάομαι ὁ ἐκ γῆ παράγω · ἀλλά ἐκ γῆ φημί , οὗτος εἰμί γήινος καί σαρκικός καί κάτω φρονέω · ὁ δέ δύο , μετάρσιος ὅλος καί οὐράνιος · καί μηδείς ὁ γήϊνος κηλίς βαρύνω · οἷος τοιγάρ εἄν ὁ χοϊκός ἑαυτοῦ διά ἐάν φρονέω καί πράσσω καθίστημι , τοιοῦτος εἰμί καί ὁ πρός μίμησις ἐκεῖνος βία , οὗτος εἰμί χοϊκός · καί πάσχω ὅσος εἰκός πάσχω ὁ προσηλόω ἑαυτοῦ ὁ χόω · καί οἷος εἰμί ὁ μετάρσιος καί οὐράνιος καί καθαρός ὁ ἐπί γῆ αὐτός πολιτεία ἐνίστημι , τοιοῦτος εἰμί καί ὁ πρός ὁμοίωσις , κατά ὅσος εἰμί ἄνθρωπος δύο , ἐκεῖνος ὁ οὐράνιος διαγωγεύς πολιτεύω · οὗτος εἰμί ἐπουράνιος τε εἰμί , καί ὁ ἄξιος αὐτός γέρας ἀπολαύω . ὁ αὐτός . “ φορέω καί ὁ εἰκών ὁ ἐπουράνιος · ” ὁ “ φοράω ” εἰμί μέν διά ὁ ὁ βραχύς γραπτέος · προσαγόρευσις εἰμί ἐκ ἀκολουθέω λαμβάνω ὁ μέλλω · καί ἀπόφασις ἅμα δύναμις πληρόω · οὗτος εἰμί πάντως φορέω ὁ εἰκών ὁ ἐπουράνιος ὥσπερ γάρ φορέω καί ὁ εἰκών ὁ χοϊκός καί εἰμί ἄν εἰκών μέν ὁ χοϊκός ὁ θάνατος , εἰκών δέ ὁ ἐπουράνιος ὁ ἀνάστασις , καί ὁ ἀφθαρσία · ὅτε γάρ Ἀδάμ διά ὁ θάνατος εἰκονίζω · αὐτός γάρ καί πρῶτος καί ὁ ἄλλος αἴτιος ὁ θνῄσκω γίγνομαι . καί ὁ δεσπότης Χριστός πάλιν διά ὁ ἀνάστασις καί ὁ ἀφθαρσία εἰκονίζω · αὐτός τε γάρ πρῶτος ἀνίστημι σάρξ νικάω ὁ θάνατος · καί ὁ γένος πᾶς ὁ ἄνθρωπος ὁ ἀνάστασις καί ἀφθαρσία ἐπάγω · εἰμί δέ ὁ “ φορέω ” διά μακρός γραπτέος εἰμί ὁ εἰμί · παραίνεσις εἰμί καί συμβουλή ἐπί ἀρετή καί ἔνθεος πολιτεία · φορέω φημί , ἐνδύω ὁ εἰκών ὁ ἐπουράνιος · ἵνα κληρονομέω ὁ οὐρανός βάσις - λεῖος · καί εἰμί ἄν εἰκών μέν ἐνταῦθα χοϊκός λαμβάνω , ὁ πρᾶξις ὁ πονηρός καί βρίθω πρός ὁ γήιος καί σαρκικός πάθος · οὗτος γάρ μορφόω καί χαρακτηρίζω ὁ ἁμαρτωλός , ὅς εἰμί χοϊκός · εἰκών δέ ἐπουράνιος , ὁ ὑψηλός καί μετάρσιος ὁ πολιτεία καί ὁ κτῆσις ὁ οὐράνιος ἀρετή · φημί ἐν ἅμα καί ἐντρέπω , “ φορέω ὁ εἰκών ὁ ἐπουράνιος , ” κτάομαι πολιτεία ὑψόω ἐγώ πρός οὐρανός · οὖον γάρ αἰσχύνω οὖον δέ ἐγκαλύπτω , ὅτι ὁ εἰκών ὁ χοϊκός προθύμως φορέω , καίτοι κατασπάω ἐγώ καί ὁ βασίλεια Θεός ἀνάξιος ἀποφαίνω · πρός δέ ὁ εἰκών ὁ ἐπουράνιος ἔτι μέλλω καί ἀναβάλλω ; σπουδάζω οὗτος ἐνδύω · οὗτος ζηλόω ὁ οὐράνιος πολιτεία · ἄλλως γάρ οὐ εἰμί τυγχάνω ὁ οὐράνιος βασίλεια . οὗτος δέ φημί , ἀδελφός , ὅτι σάρξ καί αἷμα βασίλειος Θεός κληρονομέω οὖον δύναμαι , οὐδέ ὁ φθορά ὁ ἀφθαρσία κληρονομέω . Σευηριανός . κατά ὁ ἀνάστασις οὗτος ἕλκω πολύς ὁ αἱρετικός ὑπό πολύς ἄνοια · οὖον γάρ εἶπον ὅτι σάρξ καί αἷμα οὐ ἀνίστημι , ἀλλά βασίλειος Θεός οὖον κληρονομέω · ὁ βασίλεια ὁ υἱός ὁ Θεός ἀποκλείω · οὖον ὁ ἀνάστασις ὁ χάρις · ὅς οὖν λέγω τοιοῦτος εἰμί , ὅτι σάρξ , σάρξ εἰμί , οὖον κληρονομέω · καί αἷμα , αἷμα εἰμί , οὖον κληρονομέω · ἠώς γάρ ὁ σάρξ σάρξ εἰμί , φθαρτός εἰμί · λοιπός δέ ἐνδύω ἀφθαρσία , ὁ σάρξ ἀποτίθημι ὁ ἀσθένεια , ἕτερος τίς γίγνομαι , οὗτος εἰμί ἄφθαρτος . Ἰωάννης . εἶδον πῶς ἑρμηνεύω ὁ προερέω , ἐγώ πρᾶγμα , ὅς πολλαχοῦ ποιέω · σάρξ γάρ ἐνταῦθα ὁ πονηρός πρᾶξις καλέω · ὅς καί ἀλλαχοῦ ποιέω , οἷος ὡς ὅτι ἄν λέγω , “ σύ δέ οὐ εἰμί ἐν σάρξ καί πάλιν , ὁ δέ ἐν “ σάρξ εἰμί , Θεός ἀρέσκω οὖον δύναμαι · ” ὥστε ὅτι εἄν λέγω , οὗτος δέ φημί , οὐδείς ἄλλος λέγω ὅς ὅτι διά οὗτος οὗτος εἶπον , ἵνα μανθάνω ὅτι πονηρός πρᾶξις εἰς βασίλειος οὐ εἰσάγω , οὐδέ ὁ φθορά ὁ ἀφθαρσία , οὗτος εἰμί ὁ κακία ὁ δόξα ἐκεῖνος καί ὁ ὁ ἄφθαρτος πρᾶγμα ἀπόλαυσις · καί γάρ πολλαχοῦ ὁ προσηγορία οὗτος ὁ κακία καλέω · ὡς ὅτι ἄν φημί , “ ὁ σπές - “ ῥόος εἰς ὁ σάρξ , ἐκ ὁ σάρξ θερίζω φθορά . ” εἰμί δέ περί σῶμα λέγω , ἀλλά οὖον περί πονηρός πρᾶξις · οὐ εἄν εἶπον φθορά , λέγω · “ δεῖ γάρ ὁ φθαρτός οὗτος ἐνδύω ἀρθαρσtαν . ” Σευηριανός . ἀποδείκνυμι ὅς λέγω πρό οὗτος · ἀρθαρσίαν γάρ καλέω ὁ βασίλειος · φθορά δέ ὁ ἐν ὁ αἰών οὗτος θνητότης · ὁ ἐν ἐναντίος ὁ ἐναντίος οὖον γίγνομαι κληρονομώ . Θεόδωρος . Σάρκα καί αἷμα ὁ θνητός φύσις καλέω · ἀδύνατος δέ οὗτος ἔτι θνητός εἰμί ὁ ἐπουράνιος βασίλεια τυγχάνω · ἀλλά δῆλος ὅτι ἄφθαρτος γίγνομαι , ὁ ἐπαγγέλλω ἀγαθός ἀπολαύω . κυτιλλω . συνίστημι ὁ ὁ ἀνάστασις καί διά οὗτος μυστήριον . στήριον . ἠώς μέν γάρ εἰμί ὁ σῶμα ὁ ἀνθρώπινος σάρξ καί αἷμα , οὗτος εἰμί θνητός καί φθαρτός , Θεός βασίλειος , οὗτος εἰμί ὁ εἰμί διηνεκής , οὐ ἄν δύναμαι κληρονομέω · πᾶς δέ οὖν ἀνάγκη καταπίνω ὁ φθορά καί ἀφανίζω ὁ εὐμάραντος · μεταπλάσσω δέ πρός ἀφθαρσία αὐτός , καί θεῖος τις καί ἀπόρρητος δόξα καταφαιδρύνω . κληρονομέω γάρ τότε ὁ ὁ Θεός βασίλειος . Μεθόδιος . ὁ ἀποθνῄσκω κληρονομέω · ὁ δέ ζῶ κληρονομέω · διό οὖον ὁ ἀποθνῄσκω σῶμα κληρονομέω ὁ ἀφθαρσία καί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός · ἀλλά αὐτός ὑπό οὗτος κληρονομέω εἰς ὁ γίγνομαι ἄφθαρτος καί δεκτικός ὁ βασίλεια . Φώτιος . καί ὁ οὗτος δέ φημί ἀδελφός πρός ὁ διάφορος ἑρμηνεία ὁ “ καθώς φορέω ὁ εἰκών ὁ χοϊκός , φορός - “ σάω καί ὁ εἰκών ὁ ἐπουράνιος ” ἐκλαμβάνω · ὁ γάρ ὁ προτροπή καί συμβουλή εἰμί αἰτία · ὅτι διά οὗτος παραινῶ σύ καί συμβουλεύω οὗτος ποιέω , ἵνα ὁ οὐρανός κληρονομέω βασίλειος · διότι ὁ σαρκικός καί ἐμπαθής βασίλειος Θεός οὖον κληρονομέω . οὖον γάρ εἰμί φύσις ἢ ἀκολουθία ἔχω , ἵνα ὁ καταφθείρω καί καταρρυπόω ἑαυτοῦ ὁ ἀκαθαρσία , ὁ ὁ ἀγαθός καί μή καταφθείρω ὁ πάθος γέρας κληρονομέω · εἰμί δέ ὁ δογματικός εἴρω ἑρμηνεία αἴτιος αὐτός ἐκλαμβάνω , οὗτος εἰμί τις ὅτι εἰμί πάντως ὁ ἀνάστασις , καί οὕτως πολύς ὁ ἀκολουθία ἔχω · συλλογιστικός γάρ ὁ οὗτος δέ φημί ὁ ἀνάστασις , ἄν κατασκευάζω · ὁ δέ ὅπως ἐν ὁ πλατυκός . ὁράω , μυστήριον σύ λέγω · πᾶς μέν οὖον κοιμάω · πᾶς δέ ἀλλάσσω , ἐν ἄτομος , ἐν ῥιπή ὀφθαλμός , ἐν ὁ ἔσχατος σάλπιγξ · σαλπίζω γάρ , καί ὁ νεκρός ἐγείρω ἄφθαρτος , καί ἐγώ ἀλλάσσω . δεῖ γάρ ὁ φθαρτός οὗτος ἐνδύω ἀφθαρσία , καί ὁ θνητός οὗτος ἐνδύω ἀθανασία . Ἰωάννης . ὅς λέγω οὗτος εἰμί · οὖον πᾶς μέν ἀποθνῄσκω , πᾶς ἀλλάσσω · καί ὁ μή ἀποθνῄσκω , θνητός γάρ ἐκεῖνος · μή τοίνυν ἐπεί οὐ ἀποθνῄσκω διά οὗτος δείδω , φημί , ὡς οὐ ἀνίστημι · εἰμί γάρ τις , εἰμί ὁ καί οὗτος φεύγω . καί ὅμως οὐ ἀρκέω οὗτος αὐτός εἰς ὁ ἀνάστασις ἐκεῖνος , ἀλλά δεῖ καί ἐκεῖνος ὁ σῶμα ὁ μή ἀποθνῄσκω ἀλλάσσω καί εἰς ἀφθαρσία μεταπίπτω · “ ἐν ἄτομος , ἐν ῥιπή “ ὀφθαλμός · ” οὖον οὗτος θαυμαστός , φημί , μόνος , ὅτι σήπω πρῶτος ὁ σῶμα , καί τότε ἀνίστημι · οὐδέ ὅτι ἀγαθός ὁ νῦν σήπω ὁ ἀνίστημι · οὐδέ ὅτι ἐπί πολύς μείζων λήγω μεταβαίνω · οὐδέ ὅτι ἕκαστος ὁ ἴδιος ἀπολαμβάνω , καί οὐδείς ὁ ἕτερος , ἀλλά ὅτι ὁ τοιοῦτος καί τηλικόσδε , καί πᾶς λογισμός καί νόος ὑπερβαίνω , ἐν ἄτομος γίγνομαι , οὗτος εἰμί ἐν ἀκαριαῖος χρόνος . καί δῆλος καί σαφής ὁ ἐν ῥιπή , φημί , ὀφθαλμός , ὅσος μύω βλέφαρον · εἶτα ἐπεί μέγας εἶπον καί ἐκ στάσις γέμω , εἰμί τοσοῦτος καί τηλικόσδε πρᾶγμα οὗτος γίγνομαι ταχέως · ἐπάγω εἰς ἀπόδειξις ὁ ἀξιόπιστος ὁ ἐργάζομαι , λέγω , “ σαλπίζω γάρ καί ὁ νεκρός ἐγείρω καί ἐγώ Απάλ - “ λήγω · ” ὁ “ ἐγώ ” οὖον περί ἑαυτοῦ λέγω , ἀλλά περί ὁ τότε εὑρίσκω ζῶ . θεοδωριος . μυστήριον λέγω , ὁ μή πᾶς ἀλλά μόνος ὁ φίλος θαρσέω · ψυχαγωγέω τοίνυν αὐτός ὁ κρύπτω δηλόω · ἄτομος δέ , φημί , καλέω ὁ λεπτός σῶμα ὁ ἐν ὁ ἥλιος φαίνω · ὅς τομή οὖον δέχομαι διά ὁ ἄκρος μικρότης · ῥιπή δέ ὀφθαλμός καλέω ὁ κόρη ὁ κίνησις · διά οὗτος δέ ὁ ὁ Θεός δύναμις δείκνυμι . οὐδέ γάρ ὁ ἀκαριαῖος ἀναλίσκω , μεταξύ ὁ ὁ Θεός κέλευσις καί ὁ ὁ νεκρός ἀνάστασις · “ ἐν ὁ ἔσχατος σάλπιγξ · ” εἰμί δέ οὗτος , ὅτι εἄν ὁ τελευταῖος σάλπιγξ ἠχέω . Θεόδωρος . ἔσχατος σάλπιγξ ἐνταῦθα καλέω , μετά ὅς ἀνίστημι ἅπας . οὗτος γάρ ὁ ὁ θάνατος κατάργησις · δῆλος δέ ὅτι πολύς μέν φωνή σάλπιγξ γίγνομαι · ἕκαστος δέ τις ἐπιτελέω πάντως εἰμί σύμβολον · ἐπεί τοίνυν τάξις τις γίγνομαι ἕκαστος , εἰκότως ἐν ὁ ἔσχατος σάλπιγξ οὗτος εἰμί φημί . Σευηριανός . δηλόω ὅτι πολύς εἰμί σάλπιγξ · ἔσχατος γάρ μνημονεύω , καί ὁ πρῶτος συντίθημι · “ καί ὁ νεκρός “ ἐγείρω ἄφθαρτος , καί ἐγώ ἀλλάσσω . ” εἰμί ἄφθαρτος ὁ νεκρός καί αὐτός ἀλλάσσω , δῆλος ὅτι τίς χρεία καί ἐγώ ἀλλάσσω , ἢ πάντως ποῦ ὁ μέν ἄφθαρτος κοινός εἶπον πᾶς , ὁ δέ “ ἀλλάσσω ” ὁ ἐπί ὁ ἀγαθός μεταβολή αἰνίσσομαι νῦν · διό καί “ ἐγώ ” εἶπον περί ὁ Δίκαιος . κυτιλλω . Μέγης καί οὐράνιος ἀληθής ὁ μυστήριον καί καλύπτω αὐτός πάντως ποῦ διά ὁ ἐν αὐτός λαλέω Χριστός , “ ἐν ὅς εἰμί πᾶς ὁ θησαυρός ὁ σοφία καί γνῶσις ἀπό - “ κρύπτω . ” αὐτός γάρ εἰμί καί ὁ εἰμί προσδοκάω διά - νομεύς ἀγαθός · αὐτός μεταστοιχειώνω ὁ κτίσις , καί καινουργάσει ὁ σύμπας , καί ἀπαλλάσσω δουλεία εἰς ὁ ἐλευθερία ὁ δόξα ὁ τέκνον ὁ Θεός . καί εἰμί οὗτος ἀληθής , πῶς οὐ ἐσθίω πάντῃ τε καί πάντως συγκαινουργειεπομαι ὁ κτίζω ὁ διά ὅς ὁ κτίσις , φημί δή ὁ ἄνθρωπος , ἐσθίω καί αὐτός ὁράω καινός ; οὖον φθορά ὁ πρῶτος τυραννέω , οὖον σαρκικός ἡδονή εἰς ἁμαρτία πλεονεκτέω · ἐγείρω δέ μᾶλλον ἐν ἀφθαρσία τε καί εὐσθένεια · καί ἐν τιμή καί θεῖος τις δόξα περιστέλλω · φημί γάρ ποῦ καί ὁ θεσπέσιος Ἠσαΐας · “ καί προπορεύω ἔμπροσθεν “ σύ ὁ δικαιοσύνη σύ , καί ὁ δόξα ὁ Θεός περιστέλλω σύ . ” καί μήv καί αὐτός ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς διαβεβαιόομαι σαφῶς , ὡς ἐν καιρός συντέλεια ὁ αἰών οὗτος ἀναβιόω μέν ὁ νεκρός · ὁ γε μήv συνίημι ἐκλάμπω ὡς ὁ λαμπρότης ὁ στερέωμα . πλήν οὐ ἅπας ἀδιάκριτος ὁ ὁ τοιόσδε τιμή καί δόξα πρόσκειμαι χάρις . πρέπω δέ ἄν μᾶλλον ἀπολέγδην ὁ ὁ ἄλλος ἐκλέγω , ἕ καί σύμμορφος γίγνομαι ὁ εἰκών ὁ υἱός αὐτός · ἀναβιόω μέν γάρ ὁμολογουμένως ὁ πᾶς σῶμα ὁ ὁ ἀφθαρσία χάρις καταμφιέννυμι , ἀλλάσσω δέ οὖον πᾶς . ἀλλά ὁ μέν φαῦλος ἀπομένω ἐν ὁ ὁ ἀτιμία σχῆμα , ἐπί μόνος ὁ χρή κολάζω · ὁ δέ γε Δίκαιος ἀλλάσσω μόνος πρός ὁ ὁ ἀφθαρσία ἀγαθός , καί ὁ θεῖος δόξα καταπλουτέω ὁ περιστολή . αὐτός τοιγάρ ἴδιος δύναμις καί ἐνέργεια θεοπρεπής μετασχημάτισις ὁ σῶμα ὁ ταπείνωσις ἐγώ , σύμμορφος ὁ σῶμα ὁ δόξα αὐτός . ποῖος ἐσθίω ὁ σῶμα ὁ ταπείνωσις ἐγώ ; οὗτος ὁ ἐκ γῆ , ὁ ὁ θάνατος κατέχω ἐκ ὁ ἀρχαῖος ἐκεῖνος ἀρά , ὅς λύω ὁ Χριστός , γίγνομαι ὑπέρ ἐγώ κατάρα . εἰμί δέ ὁ μετασχηματισμός οὐ εἰς ἕτερος τις φύσις ἀποκομίζω ἐγώ . εἰμί γάρ ὅσπερ εἰμί , οὗτος εἰμί ἄνθρωπος · πλήν ἀγαθός ἀσύγκριτος · ἄφθαρτος γάρ καί ἀνώλεθρος , καί πρός οὗτος δοξάζω . τίς δέ ἄν βούλομαι δηλόω ὁ ἔσχατος σάλπιγξ ἢ διανιστάω ὁ νεκρός , αὐτός ἐγώ σαφηνίζω λέγω ὁ θεσπέσιος Παῦλος · “ ὅτι αὐτός ὁ Κύριος ἐν κέλευσμα , ἐν φωνή ἀρχαγ - “ γέλως καί ἐν σάλπιγξ Θεός καταβαίνω ἀπό οὐρανός , καί ὁ “ νεκρός ἐγείρω ἄφθαρτος · ” οὐκοῦν παρεικάζω σάλπιγξ ὁ ὁ ἀρχάγγελος φωνή , καί ὁ θέω ἐκεῖνος καί φρικώδης κέλευσμα . εἰμί δέ καί ὁ ἀρχάγγελος εἰμί ὁ κράζω καί ὁ ὁ ἀνάστασις σύνθημα δίδωμι ὁ ἐν γῆ κεῖμαι , ἀλλά οὖν ὁ Χριστός εἰμί φωνή · καί γάρ εἰμί αὐτός ἴδιος δύναμις διανίσταμαι ὁ νεκρός , καί οὐ ποῦ πάντως ὁ ὁ ἀρχάγγελος φωνή · δεσποτικός γάρ πρόσταγμα πᾶς κτίσις ὑποζεύγνυμι λογικός . ποῖος τοίνυν ὅλως ἀνάστασις εἰμί κατά ἀλήθεια , εἰμί μή αὐτός φημί ἀναβιόω ὁ ὁ θάνατος κατέχω ; ὅς τίς τρόπος εἴρω μονονού κατορχέομαι ὁ φθορά , “ καταπίνω ὁ Θάνα - “ ὅς εἰς Νίκη ” καί ὁ ἑξῆς ; Οἰκοτμενίου . ἄρας μή ἐν καί οὗτος νοέω · μικρός δέ ὁ νόημα · φημί ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης ἐν ὁ ἀποκάλυψις ὁ τέλος ὁ ἄνθρωπος μή ὑφίημι πᾶς ἐπάγω · ἀλλά κατά μέρος αὐτός ἐπάγω ἔλεος Θεός · ἵνα ὁ πρῶτος ἀπόλλυμι , ὁ ὑπολείπω , ὁ φόβος ὁ προαναλίσκω εἰς μετάνοια · ἔρχομαι . λέγω δέ ὁ δόγμα οὗτος ἐν ὁ λύω ὁ ἕβδομος σφραγίς ὁ βιβλίον · ὅς οὕτως ἔχω , νοέω ὁ ἐν ἄτομος καί ἐν ῥιπή ὀφθαλμός κατά κοινός εἴρω καί πρός ὁ δύο ἁρμόζω ἵνα ὅς οὕτως . πᾶς μέν οὖον κοιμάω , οἷος ἀποθνῄσκω , ἐν ἄτομος καί ἐν ῥιπή ὀφθαλμός , διά ὁ κατά μέρος ἐπάγω ὁ τέλος κατά ὁ λόγος ὁ ἀποκάλυψις · πᾶς μέν ὅς ἀλλάσσω , ἐν ἄτομος , ἐν ῥιπή ὀφθαλμός ἐν ὁ ἔσχατος σάλπιγξ · ὁ μέν γάρ πρῶτος σάλπιγξ ἑπτά εἰμί κατά ὁ ἀποκάλυψις οὐ ἐγείρω ὁ νεκρός , ἀλλά συντελέω ὁ ἄνθρωπος . ὁ δέ τελευταῖος ποιέω ὁ τε ἔγερσις καί ὁ ἐναλλαγή ὁ ἤδη ἀνίστημι ἐν ἄτομος καί ἐν ῥιπή ὀφθαλμός σύν ὁ κτίζω · “ καί γάρ καί ὁ κτίσις ἀπαλλάσσω ὁ “ φθορά εἰς ὁ ἐλευθερία ὁ δόξα ὁ τέκνον ὁ Θεός , ” καθώς ἐν ὁ πρός Ῥωμαῖος εἴρω . ὅταν δέ ὁ φθαρτός οὗτος ἐνδύω ἀφθαρσία , καί ὁ θνητός οὗτος ἐνδύω ἀθανασία , τότε γενή - σέτα ὁ λόγος ὁ γράφω , καταπίνω ὁ θάνατος εἰς Νίκη . ποῦ σύ , θάνατος , ὁ κέντρον ; πός σύ , ᾍδης , ὁ Νίκη ; ὁ δέ κέντρον ὁ θάνατος , ὁ ἁμαρτία · ὁ δέ δύναμις ὁ ἁμαρτία , ὁ νόμος · ὁ δέ Θεός · χάρις , ὁ δίδωμι ἐγώ ὁ Νίκη διά ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . Ἰωάννης ὅταν οὖν , φημί , οὗτος γίγνομαι · τότε ὁ γραφή πληρόω ὁ ὁ Ὠσηέ · ἐπεί γάρ παράδοξος καί εἰμί μυστήριον εἶπον , λοιπός καί γραφικός μαρτυρία πιστόω ὁ λόγος . κυτιλλω . ἰστέον δέ ὅτι ὁ ὁ πρόκειμαι ῥητός παράθεσις ὁ μακάριος Παῦλος κατά ὁ Ἑβραῖος ἔκδοσις ποιέω . ἔχω δέ οὐ οὕτως ὁ ὁ ἑβδομήκοντα · γράφω γάρ ἐν προφήτης · “ ποῦ ὁ δίκη σύ , θάνατος ; ποῦ ὁ κέντρον σύ ᾍδης ; ” πλήν ὁ κέντρον ὁ θάνατος , φημί , ὁ ἁμαρτία · ὁ δέ δύναμις ὁ ἁμαρτία ὁ νόμος . πλήσσω μέν γάρ οἷος τις σκορπίος ὁ ὁ κράτος ἔχω ὁ θάνατος , οὗτος εἰμί ὁ Σατανᾶς · πλήσσω δέ οὐ ἑτέρως , πλήν ὅτι διά ὁ ἁμαρτία . ἀλλά δίδωμι ἐγώ ὁ σωτήρ ἐπάνω ὄφις καί σκορπίος πατέω , καί ἐπί πᾶς ὁ δύναμις ὁ ἐχθρός . καταφανίζω γάρ ὁ θάνατος ὁ κέντρον , ἐκλέγω ὁ ἁμαρτία καί οὐ ἔτι δύναμις ἔχω ὁ νόμος . κατακρίνω γάρ ὁ νόμος ὁ ἁμαρτάνω . τοιγάρ φημί ὁ θεσπέσιος Παῦλος , δύναμις εἰμί ὁ ἁμαρτία ὁ νόμος · λύω δέ οὗτος ἐν Χριστός · ἁμαρτία γάρ ἐγώ οὖον κυριεύω · ὅτι οὐ εἰμί ὑπό νόμος ἀλλά ὑπό χάρις . Χωρὶς δέ νόμος ἁμαρτία νεκρός . τίς οὖν ὁ πᾶς οὗτος ἐγώ χορηγός ; ὁ δικαιοσύνη ὁ πρύτανις , ὁ ἐλευθερία ὁ δοτήρ , καί πᾶς ἀγαθός πηγή καί πρόφασις , εἶμι λέγω ὁ μακάριος Παῦλος . “ ὁ δέ Θεός χάρις , ὁ δίδωμι ἐγώ ὁ Νίκη , διά ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . Ἰωάλλου . εἶδον ψυχή γενναῖος ; καί γάρ ὡς νικητήριος καί ἔνθεος γίγνομαι , καί ὁράω ἤδη ὡς γεννάω ὁ μέλλω , ἐνάλλομαι καί ἐπεμβαίνω ὁ θάνατος κεῖμαι , καί ὁ ἐπινίκιος ἀλαλάζω φωνή κατά ὁ οὗτος κεφαλή κεῖμαι , μέγας βοῦς καί λέγω , “ ποῦ σύ θάνατος ὁ κέντρον ; ποῦ σύ ᾍδης ὁ “ Νίκη ; ” οἴχομαι καί ἀπόλλυμι καί ἀφανίζω παντελῶς . θεοδωριος . “ ὁ δέ κέντρον ὁ θάνατος ὁ ἁμαρτία · ” οὗτος γάρ ὁ θάνατος ὁ φύσις παραδίδωμι . Θεόδωρος . Νόμος ἐνταῦθα λέγω ἁπλόος · εἴτε ὁ θετός . βούλομαι γάρ εἶπον ὅτι τότε σύν ὁ θάνατος καί ὁ ἁμαρτία λύω , καί νόμος ἅπας ἀργέω . ἐπεί ἄφθαρτος γίγνομαι , ὁ ὁ πνεῦμα χάρις κυβερνάω . Ἰωάννης Χωρὶς ὁ νόμος ἀσθενής ὁ ἁμαρτία εἰμί · πράσσω μέν , οὖον δύναμαι δέ οὕτως καταδικάζω . ὁ μέν γάρ κακός γίγνομαι · σαφῶς δέ οὐ δείκνυμι οὕτως · ὥστε οὖον μικρός ἐπιφέρω ὁ νόμος ὁ καί γνωρίζω ὁ ἁμαρτία μᾶλλον , καί ἐπιτείνω ὁ κόλασις . εἰμί δέ βούλομαι κωλύω , χαλεπός ἀποφαίνω · οὖον παρά ὁ ἰατρός ὁ ἔγκλημα · ἀλλά παρά ὁ κακῶς ὁ φάρμακον χράω · ἐπεί καί ὁ παρουσία ὁ Χριστός μᾶλλον βαρέω ὁ Ἰουδαῖος . ἀλλά οὖον διά οὗτος αὐτός ἐγκαλέω · ἀλλά οὗτος μέν θαυμάζω , ἐκεῖνος δέ μισέω βλάπτω διά ὅς ὠφελέω ἐσθίω . θεοδωριος . ἀναγκαῖος εἰς ὕμνος ὁ περί ὁ ἀνάστασις συμπεραίνω λόγος . Φώτιος . ἐπεί εἰμί καταποθῆναι θάνατος εἰς φθορά ὁ καταπίνω , ὥσπερ καί φάρμακον εἰμί καταποθῆναι ἐπί διαφθορά ὁμοίως ὁ χράω , διά οὗτος ἐπάγω ὁ εἰς Νίκη · ἀντί ὁ οὐ ἵνα φθείρω ὁ καταπίνω , ἀλλά ἵνα αὐτός ἀφανίζω καί κατά κράτος ἐκνικάω · ὥστε μηκέτι μηδέ ἴχνος μάχη ὅς σκιάω ἐνόχλησις ὑπολείπω · καί ὁ καταπίνω δέ μετά ὁ πρόθεσις ἐρώ , ὁ σφοδρός αὐτός διαφθορά σημαίνω . ὅλος φημί καταπίνω εἰς Νίκη · ὥστε μηδείς αὐτός εἰμί ἐναπολείπω . ὁ αὐτός . ἐπεί ὁ νόμος εἶπον δύναμις ὁ ἁμαρτία · ἵνα μή τις αὐτός τε ὁ νόμος ὡς φαῦλος παύω νομίζω , καί ὁ νομοθέτης βλασφημέω · ἐπάγω “ ὁ δέ Θεός χάρις · ” οἷος ὁ δέ νόμος νομοθέτης Θεός καί πατήρ ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός χάρις . αὐτός γάρ καί ὁ νόμος κατά καιρός συμφέρω δίδωμι , καί οὗτος ἐγώ εἰς ἰσχύς ἁμαρτία ἀποχράω καί κραταιόω ὁ ἁμαρτία , αὐτός πάλιν διά ὁ υἱός αὐτός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός δίδωμι ἐγώ ὁ κατά αὐτός ἀναμφήριστος κράτος καί Νίκη . ὥστε , ἀδελφός ἐγώ ἀγαπητός , ἑδραῖος γίγνομαι , ἀμετακίνητος , περισσεύω ἐν ὁ ἔργον ὁ κύριος πάντοτε , οἶδα ὅτι ὁ κόπος σύ οὐ εἰμί κενός ἐν κύριος . περί δέ ὁ λόγιος ὁ εἰς ὁ ἅγιος , ὥσπερ διατάσσω ὁ ἐκκλησία ὁ Γαλατία , οὕτως καί σύ ποιέω . κατά εἷς σάββατον ἕκαστος σύ παρά ἑαυτοῦ τίθημι , θησαυρίζω ὅς τίς εἄν εὐοδόω . Ἰωάννης ἐπεί οὖν γιγνώσκω , φημί , οὗτος οὕτως ἔχω · εἰμί τε ἀνάστασις καί ἀμοιβή καλός καί φαῦλος , ἵστημι . σαλεύω γάρ περί ὁ ὁ ἀνάστασις δόγμα , καί ἀμελέω βίος , ὡς οὐ εἰμί ἀνάστασις · εἶτα , φημί , “ καί περισσεύω ἐν ὁ “ ἔργον ὁ Θεός · ” οὖον μόνος αὐτός ἐργάζομαι · ἀλλά καί περισσεύω ἐν χρηστός πρᾶξις . θεοδωριος . ὡς σαλεύω οὗτος παρεγγυάω · “ περις - “ σεύω ἐν ὁ ἔργον ὁ κύριος πάντοτε · ” φιλόπονος ὁ εὐσέβεια ὁ πλοῦτος συλλέγω . Ἰωάλλου . ὅς νῦν , φημί , κάμνω · ἀλλά εἰμί αὐτός ὁ δέ ἐν κύριος νοέω , ἢ ὁ ἐν κύριος κόπος , ἢ παρά κύριος οὖον ματαιόω ὁ κόπος . θεοδωριος . Δίκαιος ὁ κριτής · καί ὁ στέφανος ὑφαίνω ὁ ἀθλητής , καί ὁ ἐργάτης ὁ μισθός πωλέω · οὗτος οὗτος παραινέω , ὁ θεραπεία ὁ ἅγιος φροντίζω παρακαλέω . Ἰωάλλου . απαρτισος ὁ περί δόγμα λόγος , εἰς ὁ λαιός ὁ ἀρετή ὁ ἐλεημοσύνη ἔρχομαι · “ λόγιος ” δέ λέγω ὁ συλλογή , κοῦφος ἐκ προοίμιον ποιέω ὁ πρᾶγμα · ὁ γάρ ἐκ πολύς συνεισφέρω κοῦφος ἕκαστος · εἶτα εἰς ζῆλος αὐτός ἄγω , διήγησις ὁ ἕτερος κατορθόω · ὥσπερ γάρ , φημί , ὁ Γαλάτης ποιέω . ὁράω δέ ὁ ἀναγκαῖος ὁ γίγνομαι , πῶς ἐμφαίνω · ὥσπερ , φημί , διατάσσω · οὖον γάρ εἶπον παραινέω ὅς συμβουλεύω , ἀλλά διατάσσω · ὁ μετά αὐθεντία ἐπιτάσσω δηλόω ὁ ὁ πρᾶγμα ἀπαραίτητος τε καί ἀναγκαῖος . θεοδωριος . οὐχ ἁπλόος ὁ Γαλάτης μνημονεύω · σημαίνω ὡς ἐκεῖνος παρακελεύομαι . Ἰωάννης . μία σάββατον ὁ κυριακός καλέω · καί ἀπό ὁ ἡμέρα αὐτός ἐπί ἐλεημοσύνη προτρέπω , ὁ ἐν αὐτός μυστήριον ὑπομιμνήσκω . θεοδωριος . ὁ γνώμη ὁ πόσος ἐπιτρέπω · διδάσκω ὡς ὁ ὁ ἀγαθός προαιρέω Ψυχή , συνεργέω Θεός · οὗτος γάρ εἶπον , ὅτι ἄν εὐοδόω . κατάλληλος δέ ὁ ἔργον καί ὁ δεσποτικός ἡμέρα , ὁ ἀνάστασις τιμάω . Ἰωάννης προνοητικός λίαν · οὖον γάρ εἶπον εὐθύς2 φέρω , ἵνα μῆτις μικρός ἔχω αἰσχύνω · ἀλλά πρῶτος παρά σεαυτοῦ συνάγω , καί ὅταν ἀξιόλογος γίγνομαι , τότε φέρω · “ θησαυρίζω δ ὅς τίς ἄν εὐοδόω οὗτος εἰμί , ὅς ἄν ὁ θεός πέμπω καί εὐκαιρία ἔχω . ἵνα μή ὅταν ἔρχομαι , τότε λόγιος γίγνομαι . ὅταν δέ παραγίγνομαι , ὅς ἐάν δοκιμάζω , διά ἐπιστολή οὗτος πέμπω ἀποφέρω ὁ χάρις σύ εἰς Ἱερουσαλήμ · ἐάν δέ εἰμί ἄξιος ὁ ἐγώ πορεύω , σύν ἐγώ πορεύω . Ἰωάννης . ἵνα μή , φημί , ὅτι εἄν καιρός εἰμί ἐκφορά · τότε τις συνάγω ἄρχω · ὁ δέ εἶπον “ ὅτι ἄν ἔρχομαι , πρόθυμος πρός ὁ συλλογή ποιέω · ὡς ἐπί ὄψις αὐτός μέλλω εἰμί ὁ εἰσφορά . ὁ αὐτός . καλῶς ὁ “ ὅς ἄν δοκιμάζω · ” ἀποτρίβω πανταχοῦ ὁ σκανδαλίζω τις · ὡς καί αὐτός τίς βούλομαι λαμβάνω ἐκ ὁ συνάγω . θεοδωριος . οὖον γάρ πρέπω ἐγώ πάρειμι ὁ ὁ χρῆμα γίγνομαι συλλογή · ἐγώ γάρ προσήκω οὗτος πέμπω ὁ ἅγιος διά ὅς εἄν σύ δοκιμάζω · εἰμί δέ φιλότιμος ὁράω ὁ χορηγία γίγνομαι , καί αὐτός κοινωνέω ὁ ὑπουργία · οὖον γάρ εἶπον ὅτι ἐγώ οὗτος κομίζω , ἀλλά “ σύν ἐγώ πορεύω · ὁ γάρ ὁ ἄλλος παραινέω , πρῶτος ποιέω · καί ἀπρόσκοπος γίγνομαι καί Ἰουδαῖος καί Ἕλλην καί τῆ ἐκκλησία ὁ Θεός . σημαίνω δέ αὐτός καί ὁ ὁ παρουσία καιρός . Ἰωάννης Χάρις εἶπον · οἰκτρός γάρ εἰμί ὁ ὁ ἐλεημοσύνη καί ἀνάξιος ὁ μέλλω λαμβάνω ἅγιος , καί σημαίνω ὅτι ἀντιλαμβάνω καί αὐτός χάρις ὁ εὐχή αὐτός . ὁ αὐτός . Ζεύς οὗτος εἰς δαψίλεια αὐτός προτρέπω · ἐάν ἤ , φημί , τοσοῦτος ὡς καί ὁ ἐμός διακονία ὁ πρᾶγμα , ἀπέρχομαι · πανταχοῦ δέ καί ὁ ἐκεῖνος μάρτυς ἔχω βούλομαι , ὡς αὐτός οὐδείς λαμβάνω ἐκ αὐτός . διό φημί , “ σύν ἐγώ πορεύς - “ σοντ . ” ἔρχομαι δέ πρός σύ , ὅταν Μακεδονία διέρχομαι · Μακεδονία γάρ διέρχομαι · πρός σύ δέ τυγχάνω παραμένω , ἢ καί παραχειμάζω , ἵνα σύ ἐγώ προπέμπω , ὅς ἐάν πορεύω . οὖον ἐθέλω γάρ σύ ἄρτι ἐν πάροδος ὁράω · ἐλπίζω δέ χρόνος τις ἐπιμένω πρός σύ , ἐάν ὁ Κύριος ἐπιτρέπω . ἐπιμένω δέ ἐν Ἔφεσος , ἠώς ὁ πεντηκοστή · θύρα γάρ ἐγώ ἀνοίγω μέγας καί ἐνεργός , καί ἀντίκειμαι πολύς . Ἰωάννης τις ἕνεκα εἶπον τυγχάνω καί οὐ ἀποφαίνω ; ὅτι πᾶς πρόοιδα ὁ Παῦλος , καί συμφέρω · διά οὗτος οὐδέ ἁπλόος ἀποφαίνω · ἵνα κἀν μή γίγνομαι , ἔχω ἀποφυγή ὁ ἀδιορίστως προσεῖπον . δηλόω δέ καί ὁ ὁ πνεῦμα ἐξουσία ἄγω αὐτός ὅπῃ βούλομαι , οὐ ἔνθα αὐτός ἐπιθυμέω · ὅς καί ἐν ὁ δύο τίθημι Ἐπιστολή , ὁ μέλλησις ἕνεκα ἀπολογέομαι καί λέγω · “ ὁ βούλομαι κατά σάρξ , βούλομαι , ἵνα εἰμί παρά ἐγώ ὁ ναιός ναιός καί ὁ οὖον οὖον . ὁ αὐτός . οὐ εἶπον ἀπέρχομαι , ἀλλά “ διέρχομαι · ” παραμυθέομαι αὐτός ὡς εὐθύς παραγίγνομαι · καί ὁράω προτίμησις , ἐκεῖνος διέρχομαι , σύ δέ παραμένω · καί γάρ πλείων εἰμί ὁ ἐν Κόρινθος πιστός · διό καί προτιμάω παρά αὐτός . ὁ αὐτός . καλῶς “ ὁ τυγχάνω · ” οὗτος εἰμί ἴσως · οὖον γάρ οἶδα πάντως ὑπό ὁ πνεῦμα οὗτος ἐπιτρέπω ἢ οὖον . ἀγάπη δέ δεικτικός ὁ , τε παραμένω αὐτός , καί ὁ ὑπό αὐτός προπέμπω . ὁ αὐτός . σφόδρα ἀγάπη εἰμί τάσσω εἶπον ποῦ προσμένω , καί μέχρι πότε · ἠώς ὁ πεντηκοστή φημί · καί διατί ; θύρα γάρ ἐγώ ἀνοίγω · οὗτος εἰμί πολύς εἰμί ὁ παρασκευάζω ὁ πίστις δέχομαι · εἴσοδος οὖν εἰμί ἐγώ πρός αὐτός · οὗτος δέ καί παραθαρσύνω εἰμί , ὅτι πανταχοῦ γῆ λοιπός ἁπλόω ὁ κήρυγμα . θεοδωριος . Πόλλα γάρ ὁ ὁ κήρυγμα πρόσειμι . πολύς δέ καί ὁ ἀντιτείνω , καί ἐκποδῶν γίγνομαι ὁ οὗτος σωτηρία πειράω · Ἰωάννης . ἀκμάζω , φημί , ὁ πρόσειμι μέλλω πίστις ὁ διάνοια · οὐδείς χαῦνος ἢ δίψυχος · διά ὅς οὗτος καί ἀντίκειμαι πολύς · ὅσος γάρ ὁράω ἑαυτοῦ ὁ διάβολος γυμνόω , τοσοῦτος ταράσσω , καί ὁ ἐναντίος ἐξεγείρω . Φωτίου.“Πρὸς σύ δέ τυγχάνω παραμένω · ” ὁ “ δέ ” παρέλκω ἐνταῦθα , “ πρός σύ δέ . ” συνήθης δέ οὗτος ὁ θεῖος γράφω · ἀλλά καί παρά ὁ ἔξω συγγραφεύς πολύς ὁ τοιοῦτος χρῆσις , καί μάλιστα παρά ὁ Ἀττικιστής · “ ὅς καί παραχειμάζω ” καί ὁ ἐφεξῆς , εἰς παράκλησις αὐτός καί παραμυθία εἴρω · οἷος , ἵνα σύ ἐγώ προπέμπω καί οὖον ἐθέλω σύ ἄρτι ἐν πάροδος ὁράω , καί ἐλπίζω χρόνος τις ἐπιμένω πρός σύ · ὁ δέ “ ἐάν ὁ Κύριος “ ἐπιτρέπω ” ἑρμηνεία εἰμί ὁ εἴρω c ................ ἄνωθεν ὁ πρός σύ δέ τυγχάνω καί παραμένω · διά τίς εἶπον “ τυγχάνω ; ” ὅτι οὐ ὁ δᾶ ἐάν ὁ Κύριος ἐπιτρέπω ἀλλά ὀν ὁ ἐμός θέλημα ἵνα προσμένω σύ εἰμί . ἐάν δέ ἔρχομαι Τιμόθεος , βλέπω ἵνα ἄφοβος πρός σύ · ὁ γάρ ἔργον κύριος ἐργάζομαι , ὡς καί ἐγώ , μή τις οὖν αὐτός ἐξουθενέω . προπέμπω δέ αὐτός ἐν εἰρήνη , ἵνα ἔρχομαι πρός ἐγώ · ἐκδέχομαι γάρ αὐτός μετά ὁ ἀδελφός . περί δέ Ἀπολλῶς ὁ ἀδελφός , πολύς παρακαλέω αὐτός , ἵνα ἔρχομαι πρός σύ μετά ὁ ἀδελφός · καί πάντως οὐ εἰμί θέλημα ἵνα νῦν ἔρχομαι , ἔρχομαι δέ ὅταν εὐκαιρέω . Ἰωάννης . οὗτος εἰμί , ἵνα μή τις αὐτός κατεξανίστημι ὁ ἀπογιγνώσκω ἐκεῖνος . καί γάρ μέλλω αὐτός ἴσως ἐπιτιμάω , ὑπέρ ὅς καί Παῦλος ἐπιστέλλω . καί γάρ ἐπαγγέλλω διά οὗτος πέμπω αὐτός · “ πέμπω γάρ σύ Τιμόθεος , ” φημί , “ ὅς σύ “ ἀναμιμνήσκω ὁ ὁδός ἐγώ ὁ ἐν Χριστός . μῆτις οὖν αὐτός “ ἐξουθενέω . ” ἐπεί νέος εἰμί ἐγχειρίζω δῆμος τοσοῦτος διόρθωσις · ἀμφότερος δέ εἰς καταφρόνησις ἄγω · εἰκότως ἐπάγω , “ μῆτις αὐτός ἐξουθενέω . ” θεοδωριος . καί οὗτος πάλιν προστίθημι εἰς ὁ ὁ μαθητής θεραπεία αὐτός διεγείρω . ἀντί ὁ πρός ἐγώ ἥκω · μηνύω ἐγώ ὁ ὑμέτερος πᾶς · Ἰωάννης . μής μάχη αὐτός καί φιλονεικία παρέχω · μή δέ παρά τις ἐπιβουλεύω συγχωρέω . ὁ δέ “ ἐκδέχομαι “ αὐτός , ” φοβέω εἰμί , ἵνα οἶδα ὅτι πᾶς αὐτός ἀναγγέλλω , μηδείς αὐτός θλίβω · ἀλλά δέ καί ἀξιόπιστος οὗτος ποιέω ὁ Τιμόθεος · ὅτι ὁ Παῦλος ἔχω τίς ποιέω διά αὐτός παραμένω . Ὠριγένης . κατά ὁ ἀρχή ὁ ἐπιστολή φάσκω , ἀκούω σχίσμα ἐν σύ ὑπάρχω · ἕκαστος γάρ σύ φημί λέγω · “ ἐγώ μέν εἰμί Παῦλος · ἐγώ δεῖ Ἀπολλῶς . ” οὗτος περί ὅς φημί τοιοῦτος στάσις καί ταραχή εἰμί ἐν ὁ Κορίνθιος ἐκκλησία · ὁ θαυμάσιος οὗτος Ἀπολλῶς ἐπίσκοπος εἰμί ὁ κατά ὁ καιρός ἐκεῖνος , ὡς ἐπί κριτής καταφεύγω ὁ ἀπόστολος . Παῦλος ὁ ὁ ἀποστολή ποιέω · οὐ εἰμί αὐτός ὁ πρᾶγμα ἐπιβάλλω διατρίβω ἐν ὁ Ἀσία τότε καταλείπω ὁ ἐν ὁ Ἀσία καί γίγνομαι εἰς ὁ Κόρινθος · ἀλλά ἀντί ἑαυτοῦ ἐκλέγω Τιμόθεος , καί πέμπω αὐτός διορθόω ὁ ἐν Κόρινθος , καί ἀναγκαῖος μετά ὁ Ἐπιστολή πέμπω αὐτός παρακαθίημι ὁ ἐκκλησία · ὅτε γάρ ἐπιδημέω ὁ ἅγιος ὠφελέω ὁ ἀκούω , οὐ ἐν ἀσθένεια παραγίγνομαι , οὐδέ ἐν φόβος , οὐδέ ἐν τρόμος ὅτε δέ παραγίγνομαι πρός ὁ ἀσθενής , ἐν ἀσθένεια καί ἐν φόβος καί ἐν τρόμος ἐπιδημέω . τοιοῦτος εἰμί Κορίνθιος , ὥστε οὖον Παῦλος ὁ μέγας ἐπιδημέω αὐτός , ἀλλά ὁ ἀσθενής , καθώς λέγω · “ γίγνομαι ὁ οἰδάνω - “ Νεσίν ὡς ἀσθενής · ἵνα ὁ ἀσθενής κερδαίνω · ” καί διά οὗτος λέγω · “ ἐγώ ἐν ἀσθένεια γίγνομαι πρός σύ · ” διά οὗτος καί ἐν φόβος καί ἐν τρόμος πολύς γίγνομαι , ὅπως ὁ ἀκούω περιγίγνομαι · ἐπεί οὖν ὁ ἐν φόβος καί ἐν τρόμος ἐπιδημέω , ὁ μέλλω ὠφελέω περί ὁ ἀκροατής εἰμί · παρακαλέω νῦν ὁ Κορίνθιος ἵνα ἄφοβος γίγνομαι Τιμόθεος πρός αὐτός · “ ὁ γάρ ἔργον κύριος ἐργάζομαι ὡς καί ἐγώ ὅσπερ ἐγώ ποιέω ἄν ἐπιδημέω σύ · οὗτος ποιέω σύ ὁ ιμόθεος · “ μῆτις οὖν αὐτός “ ἐξουθενέω . ” εἰμί γάρ οὗτος , ἐξουθενέω ἐγώ · “ ὁ γάρ ἔργον “ κύριος ἐργάζομαι ὡς καί ἐγώ · ” “ προπέμπω δέ αὐτός ἐν εἰρήνη . “ ἵνα ἔρχομαι πρός ἐγώ · ” νῦν μέν ἔρχομαι πρός σύ εἰρήνη ποιέω . στάσις γάρ σύ εὑρίσκω ἐν ὁ ἐκκλησία · ἀλλά ὁμονοέω καί διορθόω ἐκ ὁ λέγω ὑπό αὐτός , εἰρήνη ἀναλαμβάνω προπέμπω αὐτός ἐν ὁ ἡμέτερος ὁμόνοια καί εἰρήνη , ἵνα ἔρχομαι πρός ἐγώ · ἐκδέχομαι γάρ αὐτός μετά ὁ ἀδελφός · ποῖος ἀδελφός ; περί ὅς προσεῖπον ὅτι ὅς ἐάν δοκιμάζω διά Ἐπιστολή οὗτος πέμπω · ἐκδέχομαι οὖν ἀκούω αὐτός ἐπανέρχομαι , ἀπαγγέλλω ἐγώ ὁ κατά σύ · “ περί δέ Ἀπολλῶς ὁ ἀδελφός “ παρακαλέω αὐτός , ἵνα ἔρχομαι πρός σύ · καί πάντως οὐ εἰμί θέλημα ἵνα ἔρχομαι νῦν ἄνθρωπος εἄν ὡς εἰκός ἅγιος , εἰρήνη φίλος · καί βλέπω στάσις καί ταραχή ἐν ὁ ὑπό αὐτός ἐκκλησία · οὐ ἐπιδικάζω ὁ τόπος , ἀλλά παραχωρέω · εἶτα παρακαλέω αὐτός ὁ ἀπόστολος · μακροθυμέω ἐπανέρχομαι εἰς ὁ παροικία αὐτός · οὗτος δέ οὐδέ ὅλως ὁράω ὁ Κόρινθος · οὐ ἀπειθέω ὁ ἀπόστολος · οὖον γάρ εἄν οὕτως συνίστημι αὐτός ὁ δοκέω οὐ ὑποτάσσω · λέγω γάρ πάντως “ οὐ εἰμί θέλημα “ ἵνα νῦν ἔρχομαι . ” οἷος , οὐ ἄνευ θέλημα Θεός ποιέω ὁ μή ἔρχομαι αὐτός πρός σύ ἔρχομαι δέ ὅτι εἄν εὐκαιρέω ποτέ δέ εὐκαιρέω ; ἐάν σύ εἰρηνεύω · ἐάν Τιμόθεος μή ξουθός - νέος . Ἰωάννης . ὁ Ἀπολλῶς καί πρέσβυς εἰμί μᾶλλον ὁ καί λόγιος ἀνήρ · ἵνα οὖν μή λέγω , τίς δήποτε αὐτός οὐ πέμπω ; εἶτα καί ἵνα μή νομίζω προτιμάω ὁ Τιμόθεος · ἀμφότερος θεραπεύω · ὁ παρακαλέω μέν αὐτός ἀπέρχομαι · μή πείθω δέ , ἐπεί μή εἰμί , φημί , θέλημα Θεός · καί ἵνα μή νομίζω ὅτι σκῆψις οὗτος καί πρόφασις , εἶπον ὅτι ἔρχομαι . γρηγορέω , στήκω ἐν τῆ πίστις · ἀνδρίζω , κραταιόω · πᾶς σύ ἐν ἀγάπη γίγνομαι . παρακαλέω δέ σύ , ἀδελφός οἶδα ὁ οἰκίον Στεφάνα , ὅτι εἰμί ἀπαρχή ὁ ἀχαία , καί εἰς διακονία ὁ ἅγιος τάσσω ἑαυτοῦ · ἵνα καί σύ ὑποτάσσω ὁ τοιοῦτος , καί πᾶς ὁ συνεργέω καί κοπιάω . Ὠριγένης . εἰμί γάρ τις ὕπνος Ψυχή ὁ γρηγόρησις . διό καί ἀποτρέπω ὁ καθεύδω ὁ ψυχή διά Σολομών ὁ λόγος φημί , “ μή δήω ὕπνος ὁ ὄμμα · μή δέ νυσταγμός σός “ βλέφαρον · ἵνα σώζω ὥσπερ δορκάς ἐκ βρόχος καί ὥσπερ ὄρνεον “ ἐκ παγίς · ” καί ὁ σωτήρ φημί , “ γρηγορέω ἐν πᾶς καιρός “ καί προσεύχομαι , ἵνα δύναμαι ἐκφεύγω ὁ μέλλω γίγνομαι “ πειρασμός . ” στήκω · μή σαλεύω , ἀλλά βέβαιος γίγνομαι . ὁ δίψυχος οὐ ἵστημι ἐν ὁ πίστις · ὅς ὁ ἀμφιβάλλω περί ὁ κατά ὁ πίστις πρᾶγμα . “ ἀνδρίζω · ” ὡς στρατιώτης λέγω · ἐνδύω γάρ , φημί , ὁ πανοπλία ὁ Θεός , πρός ὁ δύναμαι σύ ἵστημι πρός ὁ μεθοδεία ὁ διάβολος . “ Κρής - “ ταιουω · ” οἷος ἀναλαμβάνω ὁ ἰσχύς · ἵνα δύναμαι κραταιόομαι εἶπον , πᾶς ἰσχύω ἐν ὁ ἐνδυναμόω ἐγώ Χριστός Ἰησοῦς · “ πᾶς σύ ἐν ἀγάπη γίγνομαι · ” εἰσάγω , ὁ ἐν φόβος ποιέω · τέλειος δέ ὁ ἐν ἀγάπη . Ἰωάλλου . οὗτος λέγω δοκέω μέν παραινέω , καθάπτω αὐτός ὡς ραθυμέω · διό λέγω “ γρηγορέω ” ὡς καθεύδω · καί διά ὁ ἀπατάω , “ στήκω , ” ὡς σαλεύω · καί πρός ὁ φανερῶς ἐπιβουλεύω · “ ἀνδρίζω , ” ὡς μαλακίζομαι · καί πρός ὁ διαστασιάζω καί διασπάω ἐπιχειρέω · “ πᾶς “ σύ ἐν ἀγάπη γίγνομαι · ” ὅσπερ σύνδεσμος εἰμί ὁ τελειότης καί ῥίζα καί πηγή ὁ ἀγαθός . τίς δέ εἰμί ὁ “ πᾶς ἐν ἀγάπη “ γίγνομαι . ” εἴτε ἐπιτιμάω τις , φημί , εἴτε ἄρχω , εἴτε ἄρχω , εἴτε μανθάνω , εἴτε διδάσκω , πᾶς μετά ἀγάπη · ἐπεί καί ὁ γίγνομαι ἅπας κακός ἐκ ὁ οὗτος ἀμελέω γίγνομαι . θεοδωριος . δύο τίθημι ἔπαινος · καί ὅτι πρῶτος ὁ σωτήριος δέχομαι κήρυγμα · καί ὅτι ὁ οἰκίον ὁ ἅγιος ἀναπετάννυμι , πᾶς αὐτός θεραπεία προσφέρω · ὅς δή χάρις καί οὗτος καί ὁ ὅμοιος προαιρέω , πᾶς τιμή ἀπόλαυσις παρακελεύομαι . Ἰωάλλου καί Θεόδωρος . συναντιλαμβάνω αὐτός βούλομαι καί εἰς δαπάνη χρῆμα καί εἰς σῶμα διακονία · ἵνα , φημί , κοινωνέω · καί γάρ ἐκεῖνος ὁ κόπος εἰμί κοῦφος , ὅτι ἄν ἔχω σύμμαχος , καί ὁ ὁ εὐεργεσία εἰς διαβαίνω . χαίρω δέ ἐπί ὁ παρουσία Στεφάνα καί Φουρτουνάτος καί Ἀχαϊκός , ὅτι ὁ σύ ὑστέρημα οὗτος ἀναπληρόω · ἀναπαύω γάρ ὁ ἐμός πνεῦμα καί ὁ σύ . φέρω οὖν ὁ τοιοῦτος . ἀσπάζομαι σύ ὁ ἐκκλησία πᾶς ὁ Ἀσία · ἀσπάζομαι σύ ἐν κύριος πολύς Ἀκύλας καί Πρίσκιλλα , σύν ὁ κατά οἶκος αὐτός ἐκκλησία · ἀσπάζομαι σύ ὁ ἀδελφός πᾶς . Ἰωάννης . ἐπεί εἰκός εἰμί ἐξαγριόω αὐτός πρός οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἐθέλω καί δηλόω αὐτός ὁ κατά ὁ στάσις · διά αὐτός γάρ καί γράφω ὁ περί ὁ παρθένος , ὁ περί ὁ γαμέω · ὁράω πῶς αὐτός καταπραύνω · ἐν ἀρχή μέν ὁ ἐπιστολή εἶπον “ δηλόω γάρ ἐγώ περί σύ ὑπό ὁ “ χλόη · ” καί οὗτος κρύπτω , ἐκεῖνος εἰς μέσος ἄγω · εἰκός γάρ ἐκεῖνος διά οὗτος δηλόω . ἐνταῦθα δέ ὁ “ σύ ὑστέρημα “ οὗτος ἀναπληρόω , καί ἀναπαύω ὁ ἐμός πνεῦμα καί ὁ σύ · δείκνυμι ἀντί πᾶς ἔρχομαι καί αἱρέω ἀποδημία στέλλω τοσοῦτος ὑπέρ ἀυτέω . πως ἐν οὗτος ὁ ἴδιος κοινός γίγνομαι καί ὁ ὑστέρημα παραμυθέομαι , διά ὁ εὔνοια ὁ εἰς αὐτός ; ἐάν τιμάω · ἐάν ἀποδείκνυμι αὐτός · ἐάν ὁ εὐποιία κοινωνέω . Θεοδωρίτου.Καὶ οὗτος εἰς ὠφέλεια τίθημι , δείκνυμι ὁ ὁ κήρυγμα δρόμος · “ ἀσπάζομαι σύ ἐν κύριος πολύς “ Ἀκύλας καί Πρίσκιλλα · σύν ὁ κατά οἶκος αὐτός ἐκκλησία · ” οὗτος συνοικέω ὁ θεῖος ἀπόστολος · εἰμί γάρ καί αὐτός σκηνοποιός ὁ τέχνη · οὗτος διά πολύς ἀρετή καί ὁ οἰκεῖος ἐκκλησία ἀποφαίνω · μόνος ὁ ὁ ἐκκλησία · πάσχω ἐν αὐτός ποιέω προαιρέω · σύνηβος δέ αὐτός κατά ὁ Ἔφεσος διατρίβω . ἀσπάζομαι ἀλλήλων ἐν φίλημα ἅγιος . ὁ ἀσπασμός ὁ ἐμέω χείρ Παῦλος · εἰμί τις οὖον φιλέω ὁ κύριος Ἰησοῦς Χριστός , εἰμί ἀνάθεμα , μαραναθά . ὁ χάρις ὁ κύριος Ἰησοῦς Χριστός μετά σύ , ὁ ἀγάπη ἐγώ μετά πᾶς σύ ἐν Χριστός Ἰησοῦς . ἀμήν . οὗτος ὁ ὁ ἅγιος φίλημα ἐνταῦθα μόνος τίθημι προθήκη · τίς δήποτε ; σφόδρα διΐστημι ἀλλήλων ὁ λέγω “ ἐγώ “ μέν εἰμί Παῦλος , ἐγώ δέ Ἀπολλώ · ” ὁ ὁ μέν πεινάω , ὁ δέ μεθύω , ὁ μάχομαι καί ζηλοτυπία καί κρίμα ἔχω · καί ἀπό ὁ χάρισμα πολύς ὁ φθόνος εἰμί · ἐπεί οὖν αὐτός συνάπτω διά ὁ πάρειμι παραίνεσις , εἰκότως κελεύω καί διά ὁ φίλημα ὁ ἅγιος συνάπτω . οὗτος γάρ ἑνόω καί ἐντίκτω σῶμα · οὗτος ἅγιος εἰμί , ὁ μή μετά δόλος καί ὑπόκρισις . θεοδωριος . ἐγώ φημί ὑπαγορεύω ὁ ἐπιστολή · ὁ δέ ἀσπασμός προστίθημι ὁ χείρ . διά οὗτος δηλόω ὁ γράμμα , ὡς ἐμός πᾶς ὁ γράφω . Ἰωάννης διά εἷς οὗτος ὁ ῥῆμα , πᾶς φοβέω ὁ ὁ μέλος αὐτός ποιέω πόρνη μέλος , ὁ σκανδαλίζω ὁ ἀδελφός διά ὁ εἰδωλόθυτος , ὁ ἀπό ἀγκών ὀνομάζω , ὁ ὁ ἀνάστασις διαπιστέω · οὐ φοβέω δέ μόνος · ἀλλά καί δείκνυμι ὁ ἀρετή d ὁ ὁδός καί ὁ κακία ὁ ἀπάτη . ὥσπερ γάρ σφοδρός ὁ περί αὐτός ἀγάπη γίγνομαι , πᾶς ὁ ἁμάρτημα ὁ εἶδος κατασβέννυμι καί ἐξωθέω · οὕτως ὅτι ἄν ἀσθενής εἰμί βλαστάνω οὗτος ποιέω . “ μαραναθά · ” τίς ἕνεκα οὗτος εἴρω ; τίς δήποτε δέ καί Ἑβραΐς φωνή ; ἐπεί πᾶς ὁ κακός ὁ τῦφος αἴτιος εἰμί · οὗτος δέ ὁ τύφω ὁ ἔξωθεν σοφία ποιέω e · καί οὗτος κεφάλαιος κακός εἰμί , . ὅς μάλιστα ὁ Κόρινθος διασπάω · καταστέλλω αὐτός οὐδέ Ἑλλάς χράομαι γλῶσσα ἀλλά ὁ Ἑβραΐς · δείκνυμι ὅτι οὖον μόνος οὐ αἰσχύνω ὁ ἰδιωτεία , ἀλλά καί μετά πολύς ἀσπάζομαι ὁ θερμότης f . δέ ἕνεκα αὐτός οὗτος φημί , ὁ ὁ οἰκονομία βεβαιόω λόγος · ἐκ ὅς μάλιστα ὁ σπέρμα ὁ ἀνάστασις συντίθημι · οὖον οὗτος δέ μόνος , ἀλλά καί ἐκεῖνος ἐντρέπω · ὡσανεί λέγω , ὁ κοινός πᾶς δεσπότης καταβαίνω τοσοῦτος καταξιόω · καί σύ ἐν τοιοῦτος εἰμί . θεοδωριος . οὗτος οὖον ὁ Ἑβραῖος ὅς τις ὑπολαμβάνω · ἀλλά ὁ ...... εἰμί φωνή · ἑρμηνεύω δέ “ ὁ Κύριος ἔρχομαι · ” τίθημι δέ αὐτός , ὁ ἐπί εὐγλωσσία λαμπρύνω Κορίνθιος ὁ ὀφρύς καταστέλλω , καί διδάσκω ὡς οὖον παίδευσις ἀλλά πίστις χρεία . Ἰωάννης ἐπεί σφοδρός αὐτός καθάπτω καί φορτικός κατηγορέω , θεραπεύω λοιπός λέγω , “ ὁ ἀγάπη ἐγώ μετά πᾶς σύ ἐν Χριστός Ἰησοῦς . οὐδείς γάρ ἀνθρώπινος ἔχω οὐδέ σαρκικός ἀλλά πνευματικός τίς εἰμί · διό φημί σφοδρός καί Γνησία · καί γάρ σφόδρα ἐράω ὁ ῥῆμα εἰμί · ἐπεί γάρ διΐστημι ὁ τόπος , καθάπερ δεξιός τις ἔκτασις ὁ ὁ ἀγάπη χείρ αὐτός περιλαμβάνω · διά ὅς δείκνυμι ὅτι οὐ ὀργή ὅς θυμός εἰμί ὁ γράφω , ἀλλά κηδεμονία . ἐγώ δέ ὁ ἐντεῦθεν ὠφέλεια δρέπω , καί ὁ ἀγαπάω δεσπότης φιλέω · ἵνα μή ὁ ἀποστολικός ἀρά μεταλαγχάνω , ἀλλά ὁ ἀποστολικός ἀξιόω σκηνή · ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ , μετά ὅς ὁ πατήρ , σύν ὁ πανάγιος πνεῦμα , δόξα πρέπω καί μεγαλοπρέπεια , νῦν καί ἀεί καί εἰς αἰών ὁ αἰών . ἀμήν . ἀμήν . ἀμήν .