catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-titum-e-cod-paris-coislin-204 2
Κατὰ τὰς σαρκικὰς καθάρσεις πρεσβευόντων , καὶ ὑπὲρ πνευματικῆς ἀρετῆς . Εἰσὶ γὰρ πολλοὶ ἀνυπότακτοι , ματαιολόγοι καὶ φρεναπάται , μάλιστα οἱ ἐκ τῆς περιτομῆς , οὓς δεῖ ἐπιστομίζειν . Ὁρᾷς πῶς δείκνυσι πόθεν εἰσὶ τοιοῦτοι ; οὐ βούλονται ἄρχεσθαι , ἀλλὰ ἄρχειν · τοῦτο γὰρ ᾐνίξατο · ὅταν οὖν πεῖσαι μὴ δυνηθῇς , μηδὲ διάταττε τούτοις , ἀλλ’ ἐπιστόμιζε εἰς τὴν τῶν ἄλλων ὠφέλειαν · “ οἴτινες , ” φησὶν , “ ὅλους οἴκους ἀνατρέπουσιν , διδάσκοντες ἃ μὴ δεῖ , αἰσχροῦ κέρδους χάριν . εἰ γὰρ τὴν μὲν διδασκαλίαν ἀνεδέξατο , οὐχ ἱκανὸς δέ ἐστιν ἐκείνοις μάχεσθαι οὐδὲ ἐπιστομίσαι οὕτως ἀναισχυντοῦντας , τῆς τῶν ἀπολλυμένων βλάβης καθέκαστον αἴτιος γενήσεται . Εἶπέν τις ἐξ αὐτῶν ἴδιος αὐτῶν προφήτης , Κρῆτες ἀεὶ ψεῦσται , κακὰ θηρία , γαστέρες ἀργαί . Πολλα ἐνταῦθά ἐστι τὰ ζητούμενα . πρῶτον μὲν , τίς ὁ εἰρηκώς · δεύτερον δὲ , τι δήποτε Παῦλος αὐτοῖς ἐχρήσατο · τρίτον , ὅτι οὐδὲ ὀρθῶς ἔχουσαν μαρτυρίαν παρήγαγε . φέρε γοῦν καὶ ἑτέραν ζήτησιν προσθέντας , οὕτως κυρίαν τὴν λύσιν ἐπαγάγωμεν . καὶ γὰρ ὅτε τοῖς Ἀθηναίοις διελέγετο , μεταξὺ τῆς δημηγορίας φησὶν , “ ἀγνώ - “ στῳ Θεῷ · ” καὶ πάλιν , “ τοῦ γὰρ καὶ γένος ἐσμὲν , ὡς καί “ τινες τῶν καθ’ ὑμῶν ποιητῶν εἰρήκασι . ” καὶ τίς καὶ πόθεν ἐστὶν “ ὁ εἰρηκὼς , ἀναγκαῖον εἰπεῖν πρὸς ὑμᾶς · ἔχει δὲ οὕτως ἡ ὑπό - “ θεσις . οἱ Κρῆτες τάφον ἔχουσι τοῦ Δῖός , ὁ ποιητὴς οὖν φησὶ , καὶ γὰρ τάφον , ὦ ἄνα , σεῖο Κρῆτες ἐτεκτήναντο , σὺ δ’ οὐ θάνες . ἐσσὶ γὰρ αἰεί . ὅρα τὸν κίνδυνον · εἰ ἀληθὴς ὁ προφήτης αὐτῶν εἰπὼν περὶ τοῦ Δῖός , “ σὺ δ' οὐ θάνες , ” εὑρίσκεται κατὰ τὸν Ἀπόστολον ἀθάνατος ὁ Ζεύς . τί οὖν ἐστι , καὶ πῶς ἐστι τοῦτο ἐπιλύσασθαι ; ὁ Ἀπόστολος οὐ τοῦτο εἶπεν , ἀλλ’ ἀπλάστως ἔλαβε τὴν μαρτυρίαν καὶ ἀφελῶς πρὸς τὸ ἦθος αὐτῶν τὸ ἐψευσμένον · διὰ τι γὰρ μὴ ἐπήγαγε , “ καὶ γὰρ τάφον , ὦ ἄνα , σεῖο Κρῆτες ἐτεκτήναντο ; Οὐ τοῦτο οὖν εἶπεν ὁ Παῦλος , ἀλλ’ ὅτι ὁ δεῖνα καλῶς εἶπεν , ὅτι ψεῦσται εἰσι . πόθεν οὖν διισχυριζόμεθα ὅτι οὐκ ἔστι Θεὸς ὁ Ζεύς ; ἐκ μυρίων ἑτέρων · οὐ γὰρ δεῖ ἀπὸ τῆς τῶν Κρητῶν μαρτυρίας τοῦτο παράγειν · τι δή ποτε δὲ ἀπὸ τῶν Ἑλληνικῶν παράγει τὰς μαρτυρίας ; ὅτι τούτοις μάλιστα ἐντρέπομεν αὐτούς · ὅταν οἴκοθεν ἐνέγκωμεν τὰς κατηγορίας , ὅτι τοὺς παρ’ αὐτοῖς θαυμαστοὺς τούτους ἐπιστήσωμεν αὐτοῖς αἰτιωμένους . διὰ τοῦτο καὶ ἑτέρωθι κέχρηται ἀγνώστῳ Θεῷ . οἱ γὰρ Ἀθηναῖοι ἐπειδὴ οὐκ ἐξ ἀρχῆς τοὺς θεοὺς παρέλαβον , ἀλλὰ κατὰ χρόνους , στοχαζόμενοι ἀπὸ τούτων , ὅτι εἰκὸς καὶ ἄλλον εἶναι Θεὸν , ὑπ’ αὐτῶν δὲ ἠγνοῆσθαι , ἵνα καὶ περὶ ἐκείνων ὦσι εὐκαθοσίωτοι , τοιοῦτον ἔστησαν τὸν βωμὸν , ἐπιγράψαντες ἀγνώστῳ Θεῷ . εἶπεν οὖν ὁ Ἀπόστολος , ὅτι ὃν προλαβόντες ὑμεῖς ἐπέγνωτε , τοῦτον ἐγὼ καταγγέλλω ὑμῖν · πάλιν “ τοῦ γὰρ καὶ γένος ἐσμὲν , ” εἴρηται περὶ τοῦ Διός . φησὶ γὰρ , “ πλήρεις μὲν Δῖός ἀγυιαὶ , πλήρεις δὲ θάλασσαι · ” εἶτα μετὰ μικρὸν , “ τοῦ γὰρ γένος ἐσμέν . ” Ἄρατος αὐτὰ εἶπεν . πῶς οὖν ὁ Παῦλος τὰ περὶ τοῦ Δῖός εἰρημένα ἕλκει εἰς τὸν Θεὸν τὸν τῶν ὅλων ; οὐ τὰ περὶ τοῦ Δῖός εἰρημένα εἵλκυσεν εἰς τὸν Θεὸν , ἀλλὰ τὰ προσήκοντα τῷ Θεῷ , καὶ οὐ γνησίως οὐδὲ κυρίως ἐπιτεθέντα τῶ Διῒ , ταῦτα ἀποδίδωσι , τῶ Θεῶ · ἐπεὶ καὶ τὸ Θεὸς ὄνομα αὐτοῦ μόνου ἐστὶ , καὶ παρανόμως ἐπίκειται τοῖς εἰδώλοις . ἀλλὰ πόθεν ἐχρῆν αὐτοῖς διαλεχθῆναι ; ἀπὸ προφητῶν ; ἀλλ’ οὐκ ἃν ἐπίστευσαν , ἐπεὶ καὶ Ἰουδαίοις οὐδὲν ἀπὸ τῶν εὐαγγελίων φθέγγεται , ἀλλ’ ἀπὸ προφητῶν · διὰ τοῦτο φησιν , “ ἐγενόμην τοῖς “ Ἰουδαίοις ὡς Ἰουδαῖος , τοῖς ἀνόμοις ὡς ἄνομος , τοῖς ὑπὸ νόμον “ ὡς ὑπὸ νόμον · ” καὶ τοῦτο καὶ ὁ Θεὸς ποιεῖ , οἷον ἐπὶ τῶν μάγων · οὐ δι’ ἀγγέλου αὐτοὺς ἄγει , οὐ διὰ προφήτου , οὐ δι’ ἀποστόλου , οὐ δι’ εὐαγγελιστοῦ , ἀλλὰ πόθεν ; δι’ ἄστρου . ἐπειδὴ γὰρ περὶ ταῦτα τὴν τέχνην εἶχον , ἐκεῖθεν αὐτοὺς εἵλκυσε . πάλιν ἐπὶ τῶν βοῶν καὶ τῆς κιβωτοῦ , ἐὰν πορευθῶσι , φησὶ , ταύτην τὴν ὁδὸν , ἀληθής ἐστιν ἡ τοῦ Θεοῦ ἀγανάκτησις , καθάπερ οἱ μάντεις ὑπετίθεντο . οὐκοῦν ἀληθεύουσιν οἱ μάντεις ; ἄπαγε · ἀλλ’ ἀπὸ τῶν οἰκείων αὐτοὺς στομάτων ἐλέγχει καὶ καταπλήττει . πάλιν ἐπὶ τῆς ἐγγαστριμύθου καὶ γὰρ ἐπειδὴ ταύτῃ ἐπίστευσε , διὰ ταύτης ἐποίησεν ἀκοῦσαι τὸν Σαοὺλ τὰ μέλλοντα αὐτὸν καταλαμβάνειν . τίνος οὖν ἕνεκα ἐπεστόμισε τὸν δαίμονα Παῦλος τὸν λέγοντα , “ οὗτοι δοῦλοι τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου εἰσίν · οἵτινες κα “ ταγγέλλουσιν ἡμῖν ὁδὸν σωτηρίας ; ” τίνος δὲ ἕνεκεν καὶ ὁ Χριστὸς κωλύει τοὺς δαίμονας φθέγγεσθαι ; ἐκεῖ μὲν εἰκότως · καὶ γὰρ τὰ σημεῖα προεχώρει , ἐπεὶ καὶ ἐνταῦθα οὐκ ἀστὴρ ἦν , ἀλλ’ αὐτὸς αὐτὸν ἐκήρυττε , καὶ οἱ δαίμονες δὲ οὐχὶ προσεκυνοῦντο · οὐκ ἦν εἴδωλον τὸ φθεγγόμενον ἵνα κωλυσθῇ · καὶ τὸν Βαλαὰμ δὲ εἴασεν εὐλογῆσαι , καὶ οὐκ ἐκώλυσεν ἐλθεῖν , οὕτως πανταχοῦ συγκαταβαίνει . ( Σεγηριανόε . ) Ἄλλος δέ φησιν · ἐπειδὴ ὁ ποιητὴς ὁ εἰρηκὼς τὸ Κρῆτες ἀεὶ φεῦσται , κακὰ θηρία , γαστέρες ἀργαί . ἐπιλαμβανόμενος αὐτῶν εἶπεν , ὡς κακῶς δεικνύντων τάφον Δῖός τὸν οὐκ ὄντα . ἐχρήσατο δὲ τῷ αὐτῷ στίχῳ Παῦλος , ἵνα μὴ νομισθῇ τῷ ποιητῇ συντρέχειν , καὶ τῷ λεγομένῳ Διὶ μαρτυρεῖν ἀθανασίαν , ἐπήγαγεν , ἡ μαρτυρία αὕτη ἀληθής ἐστιν · ἐκεῖνος ἐψεύσατο τῷ Διῒ συνηγορῶν , ἐγὼ δὲ ἀληθεύω λέγων , ὅτι οἱ Κρῆτες ἀεὶ ψεῦσταί εἰσι , καὶ γαστέρες ἀργαί · αὕτη ἡ μαρτυρία ἀληθὴς , οὐκ ἐκείνη . Θεόσωροσ . Καὶ Θεόδωρος δὲ ὁμοίως φησὶν , οἱ κατὰ τῶν Χριστιανικῶν συντάξαντες δογμάτων , ἐνταῦθα ἔφασαν καὶ τὸν μακάριον Παῦλον ἀποδέχεσθαι τὴν τοῦ ποιητοῦ φωνὴν , καὶ ἐπιμαρτυρεῖν αὐτῷ , ὡς ἃν δικαίως ταῦτα ὑπὲρ τοῦ Δῖός περὶ Κρητῶν εἰρηκότι , οὐ προσεσχηκότες οὔτε τῷ τρόπῳ τῆς τοῦ Ἀποστόλου χρήσεως , οὔτε τῷ “ ἡ μαρτυρία αὕτη ἐστὶν ἀληθής · ” οὐ γὰρ τὸ ποίημα οὐδὲ τὴν τοῦ ποιητοῦ ἀποδέχεται , ἀλλ’ ὡς παροιμιᾷ τῇ του ποιητοῦ φωνῇ χρησάμενος τύχον καὶ τῶν τότε τῇ φωνῇ κεχρημένων . ὥσπερ οὖν καὶ ἕτερα πολλὰ τῶν παρὰ τοῖς ἀρχαίοις φερομένων ἐν παροιμίαις χρήσει τοῖς ὕστερον ἐγένετο . “ δι’ “ ἣν αἰτίαν , ” φησὶν , “ ἔλεγχε αὐτοὺς ἀποτόμως · ” ἐπειδὴ πολλάκις ἐπαινῶν ἐπιείκειαν ἐκδιδάσκει , εὗρε δὲ τοὺς Κρῆτας χρείαν ἔχοντας ὥσπερ κέντρου τῆς ἐπιπλήξεως · διὰ τοῦτο εἶπεν , “ ἀποτόμως ἔλεγχε αὐτοὺς , ἵνα ὑγιαίνωσιν ἐν τῇ πίστει · ” ἐλέγχειν οὖν ἀποτόμως οὐ τοὺς ἀλλοτρίους φησὶν , ἀλλὰ τοὺς οἰκείους ἀποτόμως · οὐ γὰρ πᾶσιν ἑνὶ τρόπῳ προσενεκτέον , ἀλλὰ διαφόρως καὶ ποικίλως καὶ πρὸς τὰ ὑποκείμενα . Μῆ προσέχοντες Ἰουσαϊκοῖς μύθοις . Χργσοστόμογ . Διπλῆ μῦθος τὰ Ἰουδαικά · καὶ ὅταν παραποιησις ᾖ , καὶ οτοαν πάρα καῖρον ᾖ τὸ πρᾶγμα . ὅταν γὰρ μὴ ’δει αὐτὸ γενέσθαι , καὶ γενόμενον βλάπτῃ , μῦθός ἐστιν . ὥσπερ ἄχρηστόν ἐστιν , ὥσπερ ἐκείνοις οὐ δεῖ πείθεσθαι , οὕτως οὐδὲ τούτοις · εἰ γὰρ πιστεύεις τῇ πίστει , τι ἕτερα ἐπεισάγεις ὡς οὐκ ἀρκούσης τῆς πίστεως δικαιῶσαι ; Πάντα μὲν καθαρὰ τοῖς καθαροῖς . Ὁρᾷς ὅτι πρός τι ἐστι τὸ εἰρημένον ; “ τοῖς δὲ μεμιασμένοις , ” φησὶ , “ καὶ ἀπίστοις οὐδὲν καθαρόν . ” οὐκ ἄρα παρὰ τὴν οἰκείαν φύσιν καθαρὰ ἣ ἀκάθαρτα , ἀλλὰ παρὰ τὴν προαίρεσιν τῶν μεταλαμβανόντων . λαμβανόντων . Ἀλλὰ μεμίανται αὐτῶν ὁ νοῦς καὶ ἡ συνείδησις . Θεὸν ὁμολογοῦσιν εἰδέναι , τοῖς δὲ ἔργοις ἀρνοῦνται · βδελυκτοὶ ὄντες καὶ ἀπειθεῖς , καὶ πρὸς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἀδόκιμοι . Οὐκοῦν καὶ ὗς καθαρόν · τί οὖν ὡς ἀκάθαρτον ἀπηγόρευται ; οὐ τῇ φύσει ἀπηγόρευται . πάντα γὰρ καθαρὰ , καὶ οὐδὲν ἀκάθαρτον ἐποίησεν ὁ Θεός · ἁμαρτία δὲ μόνη · ψυχῆς γὰρ ἅπτεται καὶ ταύτην ῥυποῖ · τοῦτο πρόληψίς ἐστιν ἀνθρωπίνη · “ τοῖς δὲ μεμια “ σμένοις , ” φησὶ , “ καὶ ἀπίστοις , οὐδὲν καθαρόν . ” πῶς γὰρ ἐν τοῖς καθαροῖς ἀκάθαρτον ἃν εἴη ὁ ψυχὴν ἔχων ἀσθενῆ ; πάντα ῥυποῖ · εἰ γὰρ ἐὰν παραιτοῖτο τὸ καθαρὸν καὶ ἀκάθαρτον ζητῶν , οὐδενὸς ἅψεται , οὐδὲ γὰρ ταῦτα καθαρὰ , ἰχθύες λέγω , ἀνθρωπίνων σωμάτων ἀπογευόμενοι · καὶ ὄρνιθες σκωλήκων καὶ κόπρου καὶ ὅσα τοιαῦτα · οὐδὲν οὖν ἀκάθαρτον , ἀλλ’ αὐτοὶ καὶ ὁ νοῦς καὶ ἡ συνείδησις αὐτῶν , προαίρεσις πονηρὰ , ἀκάθαρτον . Θεὸν ὁμολογοῦσιν εἰδέναι , τοῖς δὲ ἔργοις ἀρνοῦνται , βδελυκτοὶ ὄντες καὶ ἀπειθεῖς , καὶ πρὸς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἀδόκιμοι · σὺ δὲ λάλει , ἃ πρέπει τῆ ὑγιαινούσῃ διδσκαλία . ( Θεόδωροε . ) Ἄλλος φησίν · ἐπειδὴ περὶ τὰ βρώματα ἀκριβολογεῖσθαι ἐδόκουν , ὡς ἃν κατὰ νόμον τῶν μὲν δέον μεταλαμβάνειν , τῶν δὲ ἀπέχεσθαι · τῶν γεγονότων φησὶν , ἀκάθαρτον οὐδὲν , εἰ δή τις αὐτῶν καθαρᾷ μεταλαμβάνοι τῇ γνώμη · ἐπειδὰν δέ τις δι’ ἀπιστίαν ἔχοι τὴν συνείδησιν μεμολυσμένην , καθαρὸν οὐδὲν τῷ τοιούτῳ · βλάπτεται γὰρ ὑφ’ ἁπάντων ὁμοίως · ὁ γὰρ Θεὸς πάντα καθαρὰ ἐποίησεν · εἰ δὲ ἀκάθαρτά ἐστιν , ἡ κατηγορία τοῦ δημιουργήσαντος ἅπτεται · καὶ τοῦτό ἐστι — “ Θεὸν ὁμολογοῦσιν εἰδέναι , “ τοῖς δὲ ἔργοις ἀρνοῦνται . ” ἀλλὰ μηδὲν τούτων ἕνεκεν σιγήσῃς , κἂν μὴ δέχωνται , φησὶ , σὺ τὰ σαυτοῦ πρᾶττε . ἄρα οὐ τὸ παρατηρεῖσθαι καθαρότητος , ἀλλὰ καθαρότητος τὸ πάντων κατατολμᾷν · αἱ γὰρ παρατηρήσεις ἐκεῖναι σύμβολα ἦσαν καθαρσίων καὶ τύποι , νῦν δὲ ταῦτα οὐκ ἀπαιτούμεθα · μετέστη γὰρ εἰς τὴν ψυχὴν τὸ πᾶν . οὐ δεῖ τοίνυν προσεδρεύειν ταῖς σκιαῖς , ἀλλὰ τῆς ἀληθείας ἔχεσθαι .
Lemmas: κατά ὁ σαρκικός κάθαρσις πρεσβεύω , καί ὑπέρ πνευματικός ἀρετή . εἰμί γάρ πολύς ἀνυπότακτος , ματαιολόγος καί φρεναπάτης , μάλιστα ὁ ἐκ ὁ περιτομή , ὅς δέω ἐπιστομίζω . Όρας πῶς δείκνυμι πόθεν εἰμί τοιοῦτος ; οὐ βούλομαι ἄρχω , ἀλλά ἄρχω · οὗτος γάρ αἰνίζω · ὅταν οὖν πείθω μή δύναμαι , μηδέ διατάσσω οὗτος , ἀλλά ἐπιστομίζω εἰς ὁ ὁ ἄλλος ὠφέλεια · “ ὅστις , ” φημί , “ ὅλος οἶκος ἀνατρέπω , διδάσκω ὅς μή δέω , αἰσχρός κέρδος χάρις . εἰμί γάρ ὁ μέν διδασκαλία ἀναδέχομαι , οὐ ἱκανός δέ εἰμί ἐκεῖνος μάχομαι οὐδέ ἐπιστομίζω οὕτως ἀναισχυντέω , ὁ ὁ ἀπόλλυμι βλάβη καθέκαστος αἴτιος γίγνομαι . εἶπον τις ἐκ αὐτός ἴδιος αὐτός προφήτης , Κρής ἀεί ψεύστης , κακός θηρίον , γαστήρ ἀργός . Πολύς ἐνταῦθα εἰμί ὁ ζητάω . πρῶτος μέν , τίς ὁ λέγω · δεύτερος δέ , τίς δήποτε Παῦλος αὐτός χράω · τρίτος , ὅτι οὐδέ ὀρθός ἔχω μαρτυρία παράγω . φέρω γοῦν καί ἕτερος ζήτησις προστίθημι , οὕτως κύριος ὁ λύσις ἐπάγω . καί γάρ ὅτε ὁ Ἀθηναῖος διαλέγω , μεταξύ ὁ δημηγορία φημί , “ ἁγνός - “ ἵστημι θεός · ” καί πάλιν , “ ὁ γάρ καί γένος εἰμί , ὡς καί “ τις ὁ κατά σύ ποιητής λέγω . ” καί τίς καί πόθεν εἰμί “ ὁ λέγω , ἀναγκαῖος λέγω πρός σύ · ἔχω ὅδε οὕτως ὁ ὑπό - “ θέσις . ὁ Κρής τάφος ἔχω ὁ Δῖος , ὁ ποιητής οὖν φημί , καί γάρ τάφος , ὦ ἄναξ , σῦς Κρής τεκταίνομαι , σύ δέ οὐ θνῄσκω . εἰμί γάρ ἀεί . ὁράω ὁ κίνδυνος · εἰμί ἀληθής ὁ προφήτης αὐτός λέγω περί ὁ Δῖος , “ σύ δέ οὐ θνῄσκω , ” εὑρίσκω κατά ὁ ἀπόστολος ἀθάνατος ὁ Ζεύς . τίς οὖν εἰμί , καί πῶς εἰμί οὗτος ἐπιλύω ; ὁ ἀπόστολος οὐ οὗτος λέγω , ἀλλά ἄπλαστος λαμβάνω ὁ μαρτυρία καί ἀφελής πρός ὁ ἦθος αὐτός ὁ ψεύδω · διά τίς γάρ μή ἐπάγω , “ καί γάρ τάφος , ὦ ἄναξ , σῦς Κρής τεκταίνομαι ; οὐ οὗτος οὖν λέγω ὁ Παῦλος , ἀλλά ὅτι ὁ δεῖνα καλός λέγω , ὅτι ψεύστης εἰμί . πόθεν οὖν διισχυρίζομαι ὅτι οὐ εἰμί θεός ὁ Ζεύς ; ἐκ μυρίος ἕτερος · οὐ γάρ δέω ἀπό ὁ ὁ Κρήτων μαρτυρία οὗτος παράγω · τίς δή ποτέ δέ ἀπό ὁ Ἑλληνικός παράγω ὁ μαρτυρία ; ὅτι οὗτος μάλιστα ἐντρέπω αὐτός · ὅταν οἴκοθεν φέρω ὁ κατηγορία , ὅτι ὁ παρά αὐτός θαυμαστός οὗτος ἐφίστημι αὐτός αἰτιάομαι . διά οὗτος καί ἑτέρωθι χράω ἄγνωστος θεός . ὁ γάρ Ἀθηναῖος ἐπεί οὐ ἐκ ἀρχή ὁ θεός παραλαμβάνω , ἀλλά κατά χρόνος , στοχάζομαι ἀπό οὗτος , ὅτι ἔοικα καί ἄλλος ἔρχομαι θεός , ὑπό αὐτός δέ ἀγνοέω , ἵνα καί περί ἐκεῖνος εἰμί εὐκαθοσίωτος , τοιοῦτος ἵστημι ὁ βωμός , ἐπιγράφω ἄγνωστος θεός . λέγω οὖν ὁ ἀπόστολος , ὅτι ὅς προλαμβάνω σύ ἐπιγιγνώσκω , οὗτος ἐγώ καταγγέλλω σύ · πάλιν “ ὁ γάρ καί γένος εἰμί , ” λέγω περί ὁ Ζεύς . φημί γάρ , “ πλήρης μέν Δῖος ἀγυιά , πλήρης δέ θάλασσα · ” εἶτα μετά μικρός , “ ὁ γάρ γένος εἰμί . ” Ἄρατος αὐτός λέγω . πῶς οὖν ὁ Παῦλος ὁ περί ὁ Δῖος λέγω ἕλκω εἰς ὁ θεός ὁ ὁ ὅλος ; οὐ ὁ περί ὁ Δῖος λέγω ἕλκω εἰς ὁ θεός , ἀλλά ὁ προσήκω ὁ θεός , καί οὐ γνήσιος οὐδέ κυρίως ἐπιτίθημι ὁ Ζεύς , οὗτος ἀποδίδωμι , ὁ Θεός · ἐπεί καί ὁ θεός ὄνομα αὐτός μόνος εἰμί , καί παράνομος ἐπίκειμαι ὁ εἴδωλον . ἀλλά πόθεν χρή αὐτός διαλέγω ; ἀπό προφήτης ; ἀλλά οὐ ἄν πιστεύω , ἐπεί καί Ἰουδαῖος οὐδείς ἀπό ὁ εὐαγγέλιον φθέγγομαι , ἀλλά ἀπό προφήτης · διά οὗτος φημί , “ γίγνομαι ὁ “ Ἰουδαῖος ὡς Ἰουδαῖος , ὁ ἄνομος ὡς ἄνομος , ὁ ὑπό νόμος “ ὡς ὑπό νόμος · ” καί οὗτος καί ὁ θεός ποιέω , οἷος ἐπί ὁ μάγος · οὐ διά ἄγγελος αὐτός ἄγω , οὐ διά προφήτης , οὐ διά ἀπόστολος , οὐ διά εὐαγγελιστής , ἀλλά πόθεν ; διά ἄστρον . ἐπεί γάρ περί οὗτος ὁ τέχνη ἔχω , ἐκεῖθεν αὐτός ἕλκω . πάλιν ἐπί ὁ βοῦς καί ὁ κιβωτός , ἐάν πορεύω , φημί , οὗτος ὁ ὁδός , ἀληθής εἰμί ὁ ὁ θεός ἀγανάκτησις , καθά ὁ μάντις ὑποτίθημι . οὐκοῦν ἀληθεύω ὁ μάντις ; ἀπάγω · ἀλλά ἀπό ὁ οἰκεῖος αὐτός στόμα ἔλεγχος καί καταπλήσσω . πάλιν ἐπί ὁ ἐγγαστρίμυθος καί γάρ ἐπεί οὗτος πιστεύω , διά οὗτος ποιέω ἀκούω ὁ Σαῦλος ὁ μέλλω αὐτός καταλαμβάνω . τίς οὖν ἕνεκα ἐπιστομίζω ὁ δαίμων Παῦλος ὁ λέγω , “ οὗτος δοῦλος ὁ θεός ὁ ὕψιστος εἰμί · ὅστις ἄν “ ταγγελλους ἐγώ ὁδός σωτηρία ; ” τίς δέ ἕνεκα καί ὁ Χριστός κωλύω ὁ δαίμων φθέγγομαι ; ἐκεῖ μέν ἔοικα · καί γάρ ὁ σημεῖον προχωρέω , ἐπεί καί ἐνταῦθα οὐ ἀστήρ εἰμί , ἀλλά αὐτός αὐτός κηρύσσω , καί ὁ δαίμων δέ οὐ προσκυνέω · οὐ εἰμί εἴδωλον ὁ φθέγγομαι ἵνα κωλύω · καί ὁ Βαλαάμ δέ ἐάω εὐλογέω , καί οὐ κωλύω ἔρχομαι , οὕτως πανταχοῦ συγκαταβαίνω . ( σεγηριανομαι . ) ἄλλος δέ φημί · ἐπεί ὁ ποιητής ὁ λέγω ὁ Κρής ἀεί φεύγω , κακός θηρίον , γαστήρ ἀργός . ἐπιλαμβάνω αὐτός λέγω , ὡς κακῶς δείκνυμι τάφος Δῖος ὁ οὐ εἰμί . χράω δέ ὁ αὐτός στίχος Παῦλος , ἵνα μή νομίζω ὁ ποιητής συντρέχω , καί ὁ λέγω Ζεύς μαρτυρέω ἀθανασία , ἐπάγω , ὁ μαρτυρία οὗτος ἀληθής εἰμί · ἐκεῖνος ψεύδω ὁ Ζεύς συνηγορέω , ἐγώ δέ ἀληθεύω λέγω , ὅτι ὁ Κρής ἀεί ψεύστης εἰμί , καί γαστήρ ἀργός · οὗτος ὁ μαρτυρία ἀληθής , οὐ ἐκεῖνος . Θεόσωρος . καί Θεόδωρος δέ ὅμοιος φημί , ὁ κατά ὁ Χριστιανικός συντάσσω δόγμα , ἐνταῦθα φημί καί ὁ μακάριος Παῦλος ἀποδέχομαι ὁ ὁ ποιητής φωνή , καί ἐπιμαρτυρέω αὐτός , ὡς ἄν δίκαιος οὗτος ὑπέρ ὁ Δῖος περί Κρήτων λέγω , οὐ προσέχω οὔτε ὁ τρόπος ὁ ὁ ἀπόστολος χρῆσις , οὔτε ὁ “ ὁ μαρτυρία οὗτος εἰμί ἀληθής · ” οὐ γάρ ὁ ποίημα οὐδέ ὁ ὁ ποιητής ἀποδέχομαι , ἀλλά ὡς παροιμία ὁ τις ποιητής φωνή χράω τύχος καί ὁ τότε ὁ φωνή χράω . ὥσπερ οὖν καί ἕτερος πολύς ὁ παρά ὁ ἀρχαῖος φέρω ἐν παροιμία χρῆσις ὁ ὕστερον γίνομαι . “ διά “ ὅς αἰτία , ” φημί , “ ἐλέγχω αὐτός ἀπότομος · ” ἐπεί πολλάκις ἐπαινέω ἐπιείκεια ἐκδιδάσκω , εὑρίσκω δέ ὁ Κρής χρεία ἔχω ὥσπερ κέντρον ὁ ἐπίπληξις · διά οὗτος λέγω , “ ἀπότομος ἐλέγχω αὐτός , ἵνα ὑγιαίνω ἐν ὁ πίστις · ” ἐλέγχω οὖν ἀπότομος οὐ ὁ ἀλλότριος φημί , ἀλλά ὁ οἰκεῖος ἀπότομος · οὐ γάρ πᾶς εἷς τρόπος προσφέρω , ἀλλά διάφορος καί ποικίλος καί πρός ὁ υποκείμενος . μής προσέχω ιουσαικοιξ μῦθος . Χργσοστόμογ . Διπλής μῦθος ὁ ιουδαϊκός · καί ὅταν παραποίησις εἰμί , καί οτοαν παρά καῖρος εἰμί ὁ πρᾶγμα . ὅταν γάρ μή δείδω αὐτός γίγνομαι , καί γίγνομαι βλάπτω , μῦθος εἰμί . ὥσπερ ἄχρηστος εἰμί , ὥσπερ ἐκεῖνος οὐ δέω πείθω , οὕτως οὐδέ οὗτος · εἰμί γάρ πιστεύω ὁ πίστις , τίς ἕτερος ἐπεισάγω ὡς οὐ ἀρκέω ὁ πίστη δικαιόω ; Πάν μέν καθαρός ὁ καθαρός . Όρας ὅτι πρός τίς εἰμί ὁ λέγω ; “ ὁ δέ μιαίνω , ” φημί , “ καί ἄπιστος οὐδείς καθαρός . ” οὐ ἄρα παρά ὁ οἰκεῖος φύσις καθαρός ὅς ἀκάθαρτος , ἀλλά παρά ὁ προαίρεσις ὁ μεταλαμβάνω . λαμβάνω . ἀλλά μιαίνω αὐτός ὁ Νοῦς καί ὁ συνείδησις . θεός ὁμολογέω οἶδα , ὁ δέ ἔργον ἀρνέομαι · βδελυκτός ο καί ἀπειθής , καί πρός πᾶς ἔργον ἀγαθός ἀδόκιμος . Οὐκοῦν καί ὗς καθαρός · τίς οὖν ὡς ἀκάθαρτος ἀπαγορεύω ; οὐ ὁ φύσις ἀπαγορεύω . πᾶς γάρ καθαρός , καί οὐδείς ἀκάθαρτος ποιέω ὁ θεός · ἁμαρτία δέ μόνος · ψυχή γάρ ἅπτω καί οὗτος ῥυπόω · οὗτος πρόληψις εἰμί ἀνθρώπινος · “ ὁ δέ εἷς “ σμένος , ” φημί , “ καί ἄπιστος , οὐδείς καθαρός . ” πῶς γάρ ἐν ὁ καθαρός ἀκάθαρτος ὅς εἰμί ὁ ψυχή ἔχω ἀσθενής ; πᾶς ῥυπόω · εἰμί γάρ ἐάν παραιτέομαι ὁ καθαρός καί ἀκάθαρτος ζητέω , οὐδείς ἅπτω , οὐδέ γάρ οὗτος καθαρός , ἰχθύς λέγω , ἀνθρώπινος σῶμα ἀπογεύω · καί ὄρνις σκώληξ καί κόπρος καί ὅσος τοιοῦτος · οὐδείς οὖν ἀκάθαρτος , ἀλλά αὐτός καί ὁ Νοῦς καί ὁ συνείδησις αὐτός , προαίρεσις πονηρός , ἀκάθαρτος . θεός ὁμολογέω οἶδα , ὁ δέ ἔργον ἀρνέομαι , βδελυκτός ο καί ἀπειθής , καί πρός πᾶς ἔργον ἀγαθός ἀδόκιμος · σύ δέ λαλέω , ὅς πρέπω ὁ ὑγιαίνω διδσκαλία . ( Θεόδωρος . ) ἄλλος φημί · ἐπεί περί ὁ βρῶμα ἀκριβολογέομαι δοκέω , ὡς ἄν κατά νόμος ὁ μέν δέω μεταλαμβάνω , ὁ δέ ἀπέχω · ὁ γίγνομαι φημί , ἀκάθαρτος οὐδείς , εἰμί δή τις αὐτός καθαρός μεταλαμβάνω ὁ γνώμη · ἐπειδάν δέ τις διά ἀπιστία ἔχω ὁ συνείδησις μολύνω , καθαρός οὐδείς ὁ τοιοῦτος · βλάπτω γάρ ὑπό ἅπας ὅμοιος · ὁ γάρ θεός πᾶς καθαρός ποιέω · εἰμί δέ ἀκάθαρτος εἰμί , ὁ κατηγορία ὁ δημιουργέω ἅπτω · καί τούτος εἰμί — “ θεός ὁμολογέω οἶδα , “ ὁ δέ ἔργον ἀρνέομαι . ” ἀλλά μηδείς οὗτος ἕνεκα σιγάω , κἀν μή δέχομαι , φημί , σύ ὁ σεαυτοῦ πράσσω . ἄρα οὐ ὁ παρατηρέω καθαρότης , ἀλλά καθαρότης ὁ πᾶς κατατολμάω · ὁ γάρ παρατήρησις ἐκεῖνος σύμβολον ἥδω καθάρσιος καί τύπος , νῦν δέ οὗτος οὐ ἀπαιτέω · μεθίστημι γάρ εἰς ὁ ψυχή ὁ πᾶς . οὐ δέω τοίνυν προσεδρεύω ὁ σκιά , ἀλλά ὁ ἀλήθεια ἔχω .