catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-romanos-typus-vaticanus-e-cod-oxon-bodl 10
Περὶ τῆς ὑπὸ νόμου κατακρίσεως διὸ τὴν ἁμαρτίαν . Ὥστε δουλεύειν ἡμᾶς ἐν καινότητι πνεύματος . Ὠριγένουσ . Τὸ Ἅγιον Πνεῦμα ἀεὶ ἐστὶν ἐν καινότητι , οὔτε παλαιούμενον οὔτε γηράσκον , ἀλλὰ μᾶλλον τοῦ ἔσω ἡμῶν ἀνθρώπου ἀνακαινουμένου , ἡμέρα καὶ ἡμέρα · καὶ ἡ παλαιότης δὲ τοῦ γράμματος , οὐκ ἔστιν ὅτε καινὴ ἦν , οὐδὲ παλαιὸς ἡμῶν ἄνθρωπος καινὸς ποτὲ ἦν . ὅστις ἅμα τῷ ὑποστῆναι πεπαλαίωται , οὐ χρόνῳ , τῶν τοίων δὲ νοημάτων καὶ ἔργων παλαιωσάντων αὐτόν . Σευηριανοῦ . Οὐ τὸ πταίειν παρεῖχεν ὁ νόμος ὁ προστάττων μὴ ἁμαρτάνειν · διὰ δὲ τοῦ συγχωρεῖν τὴν τρυφὴν τοῖς παθήμασι . τὸ οὖν παρέχειν τοῖς παθήμασι πρόφασιν , οὐκ ἦν τοῦ σκόπου τοῦ νόμου , τὸ δὲ συμβαῖνον τῆς οἰκονομίας ἦν δοθῆναι τότε · λέγω δὴ τὸ ἐσθίειν καὶ πίνειν ἐνεργεῖτο ἐν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν . κινεῖται γὰρ καὶ ἐν τοῖς νηστεύουσιν ἐπιθυμία . ἀλλ᾿ οὐκ ἐνεργεῖται εἰς τὸ καρποφορῆσαι τῷ θανάτῳ . οὕτω διακονία θανάτου γέγραπται κατόρθου · ὃ δὲ μὴ ἤθελε , προεξένει . Ἀπολιναρίου . Μηδεὶς ταῦτα ἀκούων , ἐρεσχελείτω πρὸς τὸν Ἀπόστολον φάσκων , ὡς εἰ τοῦτό ἐστιν ἐν τῷ νόμῳ τὰ θανατοῦντα διαγορεύειν , καὶ γνώριμα ποιεῖν τὰ φαῦλα τῶν πραγμάτων καὶ καλὰ , οὐδὲν ἧττον καὶ ὁ Κύριος , τό τε φαῦλον ἐν τοῖς ἑαυτοῦ λόγοις καὶ τὸ καλὸν διορίζων , δόξειεν ἂν ἴσην ἐξεργάζεσθαι τῇ ἁμαρτίᾳ κατὰ τῶν μὴ πειθομένων ὁδόν . τὸ γὰρ διάφορον μέγα , καὶ πολὺ τὸ μεταξύ · νόμου μὲν ἐν ῥήμασι νόμου κειμένου , καὶ μηδεμίαν εἰς δικαιοσύνην δύναμιν ἐνδιδόντος , ἀλλ᾿ ἐπὶ τῇ πράξει τῶν ἀκουόντων τὸ σύμπαν καταλείποντος . τοῦ δὲ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , τὸ μὲν σύμπαν ἐν τῇ δόσει τοῦ Πνεύματος τὴν τῶν ὑφ᾿ ἑαυτὸν σωτηρίαν ἐργαζομένου , καὶ οἱονεὶ δημιουργοῦντος ἡμᾶς ἐξαρχῆς , καὶ μεταπλάττοντος καὶ ῥυθμίζοντος ἐν τῷ τὴν θείαν ἐπίπνοιαν ὑποδέχεσθαι τοὺς πιστεύοντας , καὶ πρὸς αὐτὴν οἰκειοῦσθαι . λόγοις δὲ εἰς παραίνεσιν κεχρημένου , δι᾿ ὧν ἐπιτηδείους ἡμᾶς κατασκευάζει τῷ μορφοῦντι καὶ διατιθέντι Πνεύματι . Οὐχ ἡμῖν u αὐτοῖς τὰ καθ᾿ ἡμᾶς ἐπιτρέψας . ᾖ γὰρ ἂν κατεκρινόμεθα πάλιν , ἀδυνατοῦντες εἰς τὸ πείθεσθαι · καὶ ἡ τῆς ἁμαρτίας γνῶσις καθ᾿ ἡμῶν μᾶλλον ἢ παρ᾿ ἡμῶν ἐγίνετο · ἀλλὰ τῷ Πνεύματι δοχεῖα χεῖα παρασκευάζων ἡμᾶς · ἀνιέντας μὲν ὡσημέραι ( sic ) πρὸς τὸν κόσμον συμπάθειαν , καὶ λύοντας τὰ δεσμὰ τὰ σαρκικά · ἐπιτείνοντας δὲ τὴν πρὸς τὸ Πνεῦμα οἰκείωσιν . Διὸ καὶ νόμος μὲν εἰς τιμωρίαν ὀξύς · Πνεῦμα δὲ ἀνεξίκακον . ὁ μὲν τὴν ἰδίαν τῶν ἀνθρώπων κατόρθωσιν εἰς δικαιοσύνην ζητῶν , τὸ δὲ τὴν παρ’ ἑαυτοῦ χορηγοῦν . τούτῳ γὰρ ἕπεται τὸν μὲν νόμον οὐ κατορθουμένου τοῦ προκειμένου τιμωρητικὸν ἐπιφέρειν τῷ προστακτικῷ · τούτῳ γὰρ ἦν ἐχόμενον ἐκείνου . τὸ δὲ Πνεῦμα δύναμιν ἔχων ( sic ) εἰς τὴν τῶν πεπιστευκότων διόρθωσιν , εἰ καὶ τὰ πρῶτα ἐξασθενοίην τὴν παρ’ αὐτοῦ δημιουργίαν ὑποδέξασθαι . μήτε ἀπογινώσκειν , μήτε κολάζειν εὐθὺς , ἀλλὰ τῇ παρ’ ἑαυτοῦ σωτηρίᾳ φυλάττον τὸν ἄνθρωπον παιδευόμενον , ὥσπερ ὁ Παῦλος ἔφασκε τῷ Σατανᾷ παραδώσειν εἰς ὄλεθρον τῆς σαρκὸς , ἵνα τὸ πνεῦμα σωθῇ , τὸ Πνεῦμα τοῦ Κυρίου . ἀνέχεται γὰρ ἄχρι τῆς Χριστοῦ παρουσίας , ἕως περ ἃν ὁ τῆς νῦν ἐπιτελουμένης δημιουργίας ἐξήκῃ χρόνος , κρίσεως ἐπιστάσης , ἣ τοὺς ἀδιορθώτους ἀποθεῖται τὸ λοιπὸν , ἀνεπιτηδείους εἰς τὴν αἰώνιον ζωὴν εὑρισκομένους . Διὰ τοῦτο καὶ ἀλλαχοῦ φησὶν ὁ Ἀπόστολος “ Θεὸν εἶναι τὸν “ ἐνεργοῦντα ἐν ἡμῖν καὶ τὸ θέλειν καὶ τὸ ἐνεργεῖν ὑπὲρ τῆς εὐδο - “ κίας . ” οὐχὶ τὸ αὐτεξούσιον ἡμῶν περικόπτων , ἀλλὰ τὴν παρὰ Θεοῦ δύναμιν εἰς ἀρετὴν ἐξηγούμενος . καὶ ὁ Σωτῆρ’ Πνεῦμα Ἅγιον ἐνεφύσησεν ἀναστάς · διὰ τοῦτο προσοικείων ἡμᾶς · καὶ μηδὲ μεριμνᾶν ὅτι λαλήσομεν ἐκέλευσεν · “ οὐ γὰρ ὑμεῖς ἐστὲ οἱ λα - “ λοῦντες , ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα τοῦ Πατρὸς ὑμῶν τὸ λαλοῦν ἐν ὑμῖν . ” ἤδη δὲ καὶ ὁ προφητικὸς λόγος τὴν νέαν διαθήκην ἐν τῇ δόσει τοῦ Πνεύματος ὁριζόμενος λέγει , θεικὴν ἐξηγούμενος πρὸς τὸν Ἰσραὴλ διάλεξιν . “ καὶ αὕτη αὐτοῖς ἡ παρ’ ἐμοῦ διαθήκη εἶπεν , καὶ τὸ “ Πνεῦμα τὸ ἐμὸν ἐστὶν ἐπί σοι , καὶ τὰ ῥήματα ἃ δέδωκα εἰς τὸ “ στόμα σου , οὐ μὴ ἐκλίπῃ ἐκ τοῦ στόματός σου , καὶ ἐκ τοῦ “ σπέρματος σου , εἶπε Κύριος ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ εἰς τὸν αἰῶνα . ” καὶ ταῦτα μὲν διὰ τοῦ Ἡσαΐου . Διὰ δὲ τοῦ Ἱερεμίου τὴν καινὴν διαθήκην ἐπαγγελλόμενος ὁ Θεὸς , “ αὕτη , ” φησὶν , “ ἡ διαθήκη ἣν διαθήσομαι πρὸς αὐτοὺς ἐν “ ἐκείναις ταῖς ἡμέραις , διδοὺς νόμους μου ἐν ταῖς καρδίαις αὐ - “ τῶν , καὶ ἐπὶ διανοίαν αὐτῶν ἐπιγράψω αὐτοὺς , καὶ οὐ μὴ δι - “ δάξωσιν ἕκαστος τὸν πλησίον αὐτοῦ , λέγοντες γνῶθι τὸν Κύριον , “ ὅτι πάντες εἰδήσουσι με ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου αὐτῶν , ὅτι “ ἵλεως ἔσομαι ταῖς ἁμαρτίαις αὐτῶν . ” τὴν τοῦ Πνεύματος ἐν τούτοις ἐνέργειαν εἰς καρδίας ἐπαγγελλόμενος , δι’ ἧς καὶ ἱλασμὸς παρὰ Θεοῦ γίνεται . τῶν μὲν τῆς ἁμαρτίας ἐκλογισμῶν τῶν κατὰ τὸν νόμον ἀνιεμένων , τῆς δὲ πνευματικῆς ἀνεξικακίας τὸν ἱλασμὸν ἐπιχωρούσης . καὶ μὴν καὶ διὰ τοῦ Ἐζεκιὴλ δώσειν καρδίαν καινὴν καὶ Πνεῦμα καινὸν ἐπαγγέλλεται , εἰς τὴν τῶν ἰδίων θελημάτων ἐν ἡμῖν πλήρωσιν . ὥστε καλῶς καὶ ἐν τοῖς προκειμένοις ὁ Ἀπόστολος τὴν κατὰ Χριστὸν ζωὴν ὁριζόμενος , οὐκ ἐν γράμματι καὶ τὸ τῆς ἁμαρτίας παραλύεσθαί φησι καθ’ ἡμῶν ἰσχυρόν . ἅτε δὴ τοῦ Πνεύματος οὐκ εἰς γνῶσιν καὶ τὴν διὰ ταύτης κατάκρισιν ἐπιδημοῦντος , ἀλλ’ εἰς ἀναίρεσιν μὲν ἁμαρτίας , δικαιοσύνης δὲ ἐνέρ - γειαν , οὐκ ἀνθρωπίνης ἀλλὰ θεικῆς , ὡς καὶ ἐν ἀρχῇ , δικαιοσύνην Θεοῦ διὰ τοῦ εὐαγγελίου εἶπεν ἀποκαλύπτεσθαι . Τί οὖν ἐροῦμεν 5 ὁ νόμος ἁμαρτία ; Κυρίλλου . Ἄθρει δὴ ὅπως σοφῶς τοὺς ἐπὶ τῷ νόμῳ ποιεῖται λόγους . ἔφη μὲν γὰρ ὅτι “ ὅτε ἦμεν ἐν τῇ σαρκὶ , τὰ παθήματα “ τῶν ἁμαρτιῶν τὰ διὰ τοῦ νόμου ἐνηργεῖτο ἐν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν , “ εἰς τὸ καρποφορῆσαι τῷ θανάτῳ · ” ἀπήλλακτο δ’ ἃν οὐδαμῶς ὑποψίας ὁ λόγος . ἔφη γὰρ ἄν τις πρὸς ταῦτα εὐθὺς , βραβευτὴς οὖν ἄρα καὶ εἰσηγητὴς ἁμαρτίας ὁ λόγος . εἰ γάρ ἐστιν ἀληθὲς ὡς ἐν ἡμῖν ἐνεργεῖται δι’ αὐτοῦ τὰ παθήματα τῆς σαρκὸς , πῶς οὐκ ἃν νοοῖτο καὶ ἁμαρτίας γένεσις ; τί οὖν ὁ μυσταγωγός ; δριμὺς ὑπαντᾷ , καὶ ἀποφάσκει μὲν ὅτι πατὴρ ἁμαρτίας ὁ νόμος · αἰτιᾶται δὲ μᾶλλον τὴν ἀνθρώπου φύσιν , ὡς ἀσθενῆ καὶ δι’ αὐτοῦ παθοῦσαν τὸ ἐναλῶναι δίκαις . ταύτῃ τοι φησὶ , τί οὖν ἐροῦμεν ; ὁ νόμος ἁμαρτία ; μὴ γένοιτο . ἀλλὰ τὴν ἁμαρτίαν οὐκ ἔγνων εἰ μὴ διὰ νόμου . ” ἀλλ’ ὅτι μὴ ἔγνω μᾶλλον αὐτήν . οὐκοῦν οὐ πρόφασις ἁμαρτίας ὁ νόμος . παραδεικτικὸς δὲ μᾶλλον αὐτῆς τοῖς οὐκ εἰδόσιν αὐτήν . ἐμφανεὶς καθιστὰς , οὐχ ἵνα μαθόντες ἐργάσαιντο , εἴγε καὶ πρὶν εἰδέναι , πάντως που καὶ ἔδρων . οὐ γὰρ ἦν δίκαιος κατὰ τὴν τοῦ ψάλλοντος φωνὴν , ἀλλ’ ἵνα τὸ ἀδικοῦν εἰδότες , πρὸς τὰ ἀμείνω μεταχωρήσειαν · Καί μοι δοκεῖ γενέσθαι τι τοιοῦτον τοῖς ἀρχαιοτέροις διὰ τῆς Μώσεως ἐντολῆς . ὑποκείσθω τῷ λόγῳ πλατεῖά τις οἶμος ἀποκομιζοῦσά ποι . καὶ διερρίφθωμεν x ἐν αὐτῇ πολλὴ διὰ μέσου χάσμος . ὀρωρύχθω ( sic ) δὲ εἰ δοκεῖ καὶ βόθροι . εἶτα τινὲς ἔστωσαν οἱ ἐν νυκτὶ καὶ σκότῳ βαδίζοντες ἐν αὐτῇ , περιπταίοντές τε καὶ μαλὰ συχνῶς τοῖς διὰ μέσου κειμένοις · καὶ μὴν καὶ βόθροις ἀβουλήτως ἐγκαθιέμενοι . ἔχοντος δὲ ὧδε τοῦ πράγματος , δᾷδά τις λαβὼν , ἐπ’ αὐταῖς ἔστησε ταῖς τριόδοις ἐμφανῆ καθιστὰς τοῖς οὖσι τὰ μεταξύ . οὐχ ἵνα πάλιν αὐτοῖς περιπταίωσιν , ἀλλὰ ἵνα μᾶλλον ὑπερφέροιντο καὶ ἀπαλλάττοιντο τοῦ κακοῦ . ἆρα οὖν ἠδίκησε τὸ φῶς , ὅτι παρέδειξε τὸ λυποῦν ; ἣ μᾶλλον ἐκεῖνο φαμὲν , ὡς πλείστην ὅσην αὐτοῖς ἐνεποίει τὴν ὄνησιν , ἀπετέλει δὲ καὶ ἀσφαλεστέρους , ἀλλ’ οἶμαι τοῦτό ἐστιν οὐδενὶ τῶν ὄντων ἀσυμφανές . ὅτε τοίνυν ὄντες ἁμαρτωλοὶ , πλείστοις τε ὅσοις ἐγκλήμασι περιπταίοντες , ἐγνώκαμεν διὰ τοῦ νόμου τὴν ἁμαρτίαν , οὐχ ἁμαρτία μᾶλλον ὁ νόμος νοοῖτ’ ἃν εἰκότως ἢ λέγοιτο , πολλοῦ γε καὶ δεῖ . παραδεκτικὸς δὲ μᾶλλον τῆς ἁμαρτίας , ὡς ἔφην . Θεοδύρου . Τὸ οὖν ᾔδειν καὶ οὐκ ἔγνων , οὐ παντελοῦς ἀγνοίας ἐνταῦθα δηλωτικὰ , ἀλλὰ τοῦτο λέγει , ὅτι ἀκριβεστέραν τῆς φυσικῆς διακρίσεως ἐδεξάμην γνῶσιν διὰ τοῦ νόμου . Γενναδίου . “ Τήν τε γὰρ ἐπιθυμίαν , ” φησὶν , “ οὐκ ᾔδειν , εἰ μὴ ὁ “ νόμος ἔλεγεν , οὐκ ἐπιθυμήσεις . ” οὐ τοῦτό φησιν , ὅτι τῆς ἐπιθυμίας μοι τὴν φύσιν ἐντέθεικεν οὐκ ἔχοντι τὸ παράγγελμα . ἡ γὰρ ἐπιθυμία τῆς φύσεως . ἀλλ’ ὅτι μὴ διδάξαντός με τοῦ νόμου διὰ τῆς ἀπαγορεύσεως , ἐπίψογόν τε καὶ φαύλην ἐπιθυμίαν ὑπάρχειν οὐκ ἠπιστάμην . Διοδύρου . “ Ἀλλὰ τὴν ἁμαρτίαν , ” φησὶν , “ οὐκ ἔγνων εἰ “ μὴ διὰ νόμου . ” οὐκ εἶπεν , ἀλλὰ τὴν ἁμαρτίαν οὐκ ἐποίησα μὴ διὰ νόμου , ἀλλ’ “ οὐκ ἔγνων . ” ὥστε , οὐ τοῦ ποιεῖν , ἀλλὰ τοῦ διαγινώσκειν τὴν ἁμαρτίαν ὁ νόμος αἴτιος . παιδευτικὸς οὖν ὁ νόμος μὴ συγχωρῶν διὰ τῆς ἀγνοίας εἰς τὴν τῶν ἀλόγων ἐμπίπτειν φύσιν . ἐκεῖνο μέντοι ζητητέον πῶς ἐνταῦθα εἰπὼν τὴν ἁμαρτίαν οὐκ ᾔδειν , εἰ μὴ διὰ τοῦ νόμου , ἐν ἑτέροις δείκνυσιν ὅτι ἔχομεν ἐν ἑαυτοῖς τὸ διακριτικὸν , ἐν οἷς φησιν , “ ὅταν γὰρ ἔθνη “ τὰ μὴ νόμον ἔχοντα , φύσει τὰ τοῦ νόμου ποιῇ , οὗτοι νόμον μὴ “ ἔχοντες , ἑαυτοῖς εἰσὶ νόμος . ” διὰ τούτων παρίστησιν , ὅτι καὶ ἄνευ νόμου ἐνῆν συνορᾶν τὰ δέοντα . λογιστέον δὲ ὅτι καὶ ἐνῆν , ἀλλ’ οὐ πάντα . οὕτω γε καὶ νῦν ἔτι ἔνια παρ’ ἄλλοις ἔθνεσιν ὡς καλὰ καὶ ἔννομα πολιτεύεται . παρ’ ἄλλοις δὲ ὡς ἄνομα καὶ κακῶς ἔχοντα ἐκβάλλεται · διὸ δὴ εἰ ἀναγκαῖα τοῦ νόμου ἡ δόσις , διορίζουσα ἡμῖν τά τε πρακτέα καὶ τὰ μὴ , καὶ διαρθροῦσα ἡμῖν καὶ φωτίζουσα τοῦ δικαίου τὴν πολιτείαν . Θεοδώρου . Αἰσθόμενος ἀπό τε τοῦ “ τὰ παθήματα τῶν ἁμαρτιων καὶ διὰ τοῦ νόμου , καὶ ἀπὸ τοῦ “ νόμος δὲ παρεισῆλθεν ἵνα “ πλεονάσῃ τὸ παράπτωμα , ” καὶ ἑτέρων πλειόνων ὧν ἐν τοῖς ἀνωτέροις εἰρήκει , διαβολὴν τινὰ ἐπιφυομένην τῷ νόμῳ ὡς ἀναιτίῳ ( sic ) καὶ ποιητικῷ τῶν ἁμαρτημάτων , τρέπεται μὲν ἐπὶ περὶ τούτων λόγον . ἄρχεται δὲ τῆς ἀντιθέσεως οὕτω λέγων , “ τί οὖν ἐροῦμεν ; ὁ “ νόμος ἁμαρτίᾳ ; ” ἀλλ’ ἀρα φησὶ , μὴ τοῦτο ; ἀπὸ τῶν ἡμετέρων δείκνυται ῥημάτων , ὅτι δὴ φαῦλος καὶ ποιητικὸς ἁμαρτίας ὁ νόμος ; “ μὴ γένοιτο · ἀλλὰ τὴν ἁμαρτίαν οὐκ ἔγνων εἰ μὴ διὰ “ νόμου . ” τοὐναντίον οὐδ’ ἃν ἔγνων τὴν ἁμαρτίαν , δι’ ἧς ἐκκλίνειν προσήκει τὴν πρᾶξιν , εἰ μὴ νόμος ἦν ὁ τῇ διακρίσει τοῦ τε καλοῦ καὶ τοῦ χείρονος παιδεύων ἡμᾶς ὥστε ποιεῖν καὶ ὧν ἀπέχεσθαι δεῖ . ὥστε ὁ νόμος ἡμῖν τοῦ μίσους τῆς ἁμαρτίας ἐγένετο αἴτιος · ὃς ὑπέδειξέ τε αὐτὴν , καὶ ἀποφεύγειν προσέταξε · καὶ σαφέστερον ποιῶν τό εἰρημένον ἐπήγαγε , “ τήν τε γὰρ ἐπιθυμίαν οὐκ ᾔδειν , εἰ “ μὴ ὁ νόμος ἔλεγεν , οὐκ ἐπιθυμήσεις . ” Πολλῶν ἐπιθυμεῖν ἡμᾶς κατὰ τὸν παρόντα βίον συμβέβηκεν · οὐ βρωμάτων καὶ πομάτων καὶ γαμικῆς κοινωνίας μόνον , ἀλλὰ καὶ δόξης καὶ χρημάτων . ὧν δὲ τὴν ἐπιθυμίαν ἐνοῦσαν ἔχομεν , τούτων οὐκ ἄν ποτε εἶναί τι φαῦλον ἡγησάμεθα , μὴ νόμου διδάσκοντος ἡμᾶς , ὧν ἐπιθυμοῦντας ἀπέχεσθαι προσήκει . ὥσπερ οὖν καὶ τὸν λόγον ἕκαστον ἀπαραιτήτων τὴν οἰκείαν ἐκπληροῦν ἐπιθυμίαν ἐπείγεται , ἅτε δὴ οὐδενὸς αὐτὰ πρὸς τοὐναντίον ἀνθέλκοντος . ὑφ’ οὗ πρὸς μάχην τῆς οἰκείας ὀρέξεως καταστήσεται . εἶτα ὑποδείγματι κέχρηται τοῖς περὶ τὸν Ἀδὰμ , εἰς μείζονα τοῦ γενομένου σαφήνειαν · νόμος γὰρ ἦν καὶ ἡ πρὸς ἐκεῖνον ἐντολὴ περὶ τοῦ φυτοῦ γενομένη · καὶ συνεβάλλετο τὰ κατ’ ἐκεῖνον εἰς σύστασιν τῶν περὶ τοῦ νόμου λόγων . Ὠριγένουσ . Νόμον ὧδε νοοῦμεν οὐ μόνον τὸν Μώσεως τὸν κωλύοντα τὴν ἐπιθυμίαν , ἀλλὰ καὶ τὸν φυσικόν . ἐνέσπαρται γὰρ ἡμῖν φυσικῶς ἡ ἐπιθυμία ὡς πάθος , καὶ ὁ περὶ ταύτην νόμος , καὶ ἔλαβεν ἀφορμὴν ἡ ἁμαρτία , οὐ διὰ τῆς γραπτῆς μόνης ἐντολῆς , ἀλλὰ καὶ διὰ τῆς φυσικῆς . καὶ ὁ Ἀδὰμ δὲ ᾔδει τοῦτο καὶ πρὸ τοῦ Μώσεως νόμου . Ἀφορμὴν δὲ λαβοῦσα ἡ ἁμαρτία διὰ τῆς ἐντολῆς . Γενναδίου . Μῆ διδάξαντός με τοῦ νόμου , φησὶ , διὰ τῆς ἀπαγορεύσεως , ἐπίψογόν τε καὶ φαύλην ἐπιθυμίαν ὑπάρχειν οὐκ ἠπιστάμην . νυνὶ δὲ διὰ τῆς ἐντολῆς τοῦτο μεμάθηκα . μετρούσης γάρ μοι ταύτης τὴν ἐγκειμένην ἐπιθυμίαν τῇ φύσει , καὶ τὴν χρῆσιν αὐτῆς ἄφετον οὐκ ἐώσης , ἀλλ’ ὅροις τακτοῖς αὐτὴν περιγραφούσης τε καὶ περιλαμβανούσης , ἡ ἁμαρτία λαβοῦσα δι’ αὐτῆς ἀφορμὴν , τουτεστιν ἰσχύος εὐπορήσασα καὶ ἐπικουρίας , εἶτα με πρὸς αμετρίαν ὑποσκελίσασα , ἐνεργὸν εἰς ἁμαρτίαν μοι πᾶσαν ἐπιθυμίαν ἀπειρημένην κατέστησε · τὸ γὰρ “ κατειργάσατο ἐν ἐμοὶ πᾶσαν “ ἐπιθυμίαν , ” ἐνδεῖτο ἀπηγορευμένην . Θεοδώρου . Ὑποδείγματι κέχρηται τοῖς περὶ τὸν Ἀδὰμ , ἐπεὶ κἀκεῖνος προκειμένων ἐπὶ τοῦ παραδείσου τῶν φυτῶν ἀδεῶς ἁπάντων μεταλαμβάνειν ἐδύνατο , εἰ μὴ νόμος αὐτῷ τις περὶ ἀποχῆς ἔτυχε δοθείς . καὶ οὐκ ἦν ἁμάρτημα τὸ μετὰ τῶν λοιπῶν βουληθέντα κἀκείνου φαγεῖν . ἐπειδὴ δὲ ἐντολὴν ἐδέξατο ἀποσχέσθαι τοῦ φυτοῦ τῆς βρώσεως , ἐπιθυμία μέν τις ἐνῆν αὐτῷ τῆς μεταλήψεως ὡς εἰκὸς τοῦ καρποῦ . ἐκωλύετο δὲ ὅμως ὑπὸ τῆς ἐντολῆς , ἁμάρτημα εἶναι τὸ φαγεῖν τῶν ἀπηγορευμένων ἡγούμενος . ἐντεῦθεν ἡ ἁμαρτία πάροδον ἔσχε . τῆς μὲν ἐντολῆς ἐπεχούσης τὴν βρῶσιν · τοῦ δὲ Ἀδὰμ οὐ πρὸς τὴν ἀξιοπιστίαν τῆς ἐντολῆς βουληθέντος ἰδεῖν , ἀλλὰ πιστωθέντος μὲν τοῦ ἐπιβούλου τοῖς λόγοις , ὅλου δὲ τῆς ἐπιθυμίας τοῦ φαγεῖν γεγονότος . Καὶ οὐ μόνον ἀφορμὴ τῆς ἁμαρτίας ἐντεῦθεν ἐγένετο , ἀλλὰ γὰρ ἔτι κἀκεῖνο ἐμάθομεν , ὡς οὐκ ἀπάτῃ ταῖς ἐπιθυμίαις προσῆκεν ἕπεσθαι ἡμᾶς . δοκιμάζοντες δὲ ἃ χρὴ ποιεῖν , τῶν ἑτέρων ἀπέχεσθαι · οἷς οὐκ ἐμμένοντες , δῆλοι πάντως ἐσμὲν ἁμαρτάνοντες . ὥστε οὐ κατ’ ἐκεῖνο μόνον ἡ ἁμαρτία τὴν πάροδον ἔσχε διὰ τῆς ἐντολῆς , καθὸ τοῦ φυτοῦ μετειλήφαμεν · ἀλλὰ γὰρ καὶ ὅτι μὴ πάσαις ἕπεσθαι ταῖς ἐπιθυμίαις ἁπλῶς ἐντεῦθεν μανθάνοντες ἡμαρτάνομεν , τὰ τῆς ἐπιθυμίας παρὰ τὸ δέον πληροῦν ἐπει - γόμενοι . τοῦτο γὰρ λέγει τὸ “ κατειργάσατο ἐν ἐμοὶ πᾶσαν ἐπιθυ - “ μίαν · ” ἀντὶ τοῦ παντὸς ἁμαρτήματος ἀπό τινος ἐπιθυμίας τικτομένου , ἐντεῦθεν ἡ ἀρχὴ γέγονεν ἡμῖν , ἅτε δὴ τῆς διακρίσεως τὰς ἀφορμὰς δεξαμένης ἐντεῦθεν . οὕτω καὶ ἐν τοῖς ἀνωτέροις τὸ “ τὴν “ ἐπιθυμίαν οὐκ ᾔδειν , εἰ μὴ ὁ νόμος ἔλεγεν , οὐκ ἐπιθυμήσεις . ” ἀντὶ τοῦ οὐκ ἃν ᾔδειν ὡς οὐ δεῖ τι ποιεῖν τῶν ἐν ἐπιθυμίᾳ κειμένων , εἰ μὴ νόμος ἦν ὁ τοῦτο διορίζων ἡμῖν . Καὶ γὰρ τὸ “ ἐν ἐμοὶ ” ὅτε λέγει , τὸ κοινὸν λέγειν τῶν ἀνθρωπων καὶ τοῦ Ἀδὰμ εἰς ἀπόδειξιν κέχρηται τῶν κοίνων . ὅθεν ἐπὶ τοῦ οἰκείου κἀκεῖνο λέγει προσώπου · διὰ πάντων δεῖξαι βουλόμενος ὅτι ἀναγκαίως μὲν κατὰ τὸν παρόντα βίον νόμοις πολιτευόμεθα , ὑφ’ ὧν ἡ ἔμφυτος ἀνακινεῖται διάκρισις · παιδευομένων ὧν τε ἀπέχεσθαι καὶ ἃ ποιεῖν προσήκει · ὥς τε καὶ τὸ λογικὸν ἐν ἡμῖν ἐνεργὸν εἶναι . χρεία δὲ τῆς μελλούσης ἡμῖν καταστάσεως , ἐν ᾗ γεγονότες , τὰ φαινόμενα ἡμῖν καλὰ ταῦτα καὶ ποιῆσαι δυνησόμεθα ῥαδίως . ὅθεν τῆς οἰκείας ἐχόμενος ἀκολουθίας καὶ τοῦ δεικνύναι , ὡς οὐδ’ ἄν τις ἦν ἐν ἡμῖν διάκρισις τοῦτε καλοῦ καὶ τοῦ χείρονος , οὐδὲ ἁμαρτίας ἐπίγνωσις , εἰ μὴ νόμῳ ταῦτα διώριστο παρ’ ἡμῖν , ἀλόγων δὲ δίκην τὸ προστυχὸν ποιεῖν ἅπαν ἐμέλλομεν , ἐπάγει , “ χωρὶς γὰρ νόμου , ἁμαρτία νεκρά . ” οὐδ’ ἂν ἐνεργηθείη , φησιν , ἁμάρτημα , μὴ νόμῳ διωρισμένον · διά τι ; ὅτι οὐχ ἡ πρᾶξις ἁμάρτημα ἁπλῶς , ἀλλὰ τὸ εἰδότα ὧν ἀπέχεσθαι προσήκει , ποιεῖν τι παρὰ τὰ ἐγνωσμένα καλῶς ἔχειν . Ὠριγένουσ . Οὐκ ἐν Παύλῳ μόνῳ ἀλλ’ ἐν πάσῃ ψυχῇ , ὅτε ἡ ἁμαρτία ὑπέστη , πᾶσα ἐπιθυμία κατεπολέμει τὸ γένος . ἀμήχανον γὰρ ἀνθρωπίνην ψυχὴν , μὴ ἀποπεσεῖν πάθεσι · κἂν ἐξ ἐπιμελείας ὕστερον οἱονεὶ ἐν ἀπαθείᾳ γένηται . ὧδε δὲ ὁ Παῦλος πᾶσαν ἐπιθυμίαν λέγει παθητικὴν καὶ ἁμαρτωλὸν , ἣν ὁ νόμος ἀπαγορεύει , διδάσκων τὸ “ οὐκ ἐπιθυμήσεις . ” ἥτις ἐστὶν ὄρεξις ἄλογος γινομένη κατὰ ὁρμὴν πλεονάζουσαν παράλογον , καθ’ ἣν φιλοζωοῦμεν ὡς ἀγαθοῦ ὀρεγόμενοι , πλούτῳ καὶ δόξῃ καὶ γυναιξὶ καὶ ταῖς λοιπᾶῖς ἐπιθυμίαις , κατὰ τὸ τῆς ἁμαρτίας βούλημα ποιούσης ἡμᾶς ἐκτείνεσθαι ὡς ἐπὶ ἀγαθὸν πᾶν τὸ ὑφ’ ἡμῶν ἐπιθυμούμενον . φαντασία γὰρ ἀγαθοῦ ἡ ἐπιθυμία γίνεται . Σευηριανοῦ . Οὐ κακός , φησιν , ὁ νόμος , οὐδὲ ἁμαρτία , ἀλλὰ γνωρίζεται μὲν τὴν ἁμαρτίαν , ἀποστῆσαι δὲ αὐτὴν οὐ δεδυνημένος , ἐπιδόσεως ἀφορμὴν αὐτῇ παρέσχε . τοῦτο δὲ διατί φησι ; δεικνὺς τῆς ἁμαρτίας τὸ μέγεθος , ἵνα συναποδείξῃ τῆς χάριτος τὴν ὑπερβολήν . οὕτω , φησὶν , ἦν ἰσχυρὰ ἡ ἁμαρτία , ὅτι διὰ τῶν ἀπαγορευότων μᾶλλον ἐκράτει καὶ πλέον ἴσχυεν · ὥσπερ φλόγα άρξαμένην μὲν καὶ τὸ τυχὸν σβέννυσιν . ἐξαφθεῖσαν δ᾿ ἐπὶ πλέον , καὶ τὸ σβεστικὸν ὕδωρ πλέον ἅπτει . οὕτως τὴν ἁμαρτίαν πάσης τῆς οἰκουμένης κρατήσασαν καὶ πάντας ἐπινεμομένην , ὁ νόμος ἤλεγξαι , σβέσαι δὲ οὐκ ἴσχυσεν . Απολιναρίου . τοῖς μὲν οὐκ ἀκούσασι νόμου , φυσικῶς ἡ τούτου γνῶσις ἐγγίνεται , καθὰ καὶ πρότερον εἴρηκεν · “ ἔθνη τὰ μὴ νόμον ἔχοντα , φύσει τὰ τοῦ νόμου ποιοῦντα , γραπτὸν ἐνδείκνυσθαι “ τὸ ἔργον τοῦ νόμου ἐν ταῖς ἑαυτῶν καρδίαις.ö τοῖς δὲ ὑπὸ νόμον τὸ τοῦ νόμου γράμμα καὶ τὴν φυσικὴν ἔννοιαν ἀνακινεῖ , κατηχουμένοις ὑπὸ τοῦ διδασκάλου , πρὸς τὸ καὶ συνιέναι τὸ καλὸν καὶ τὸ φαῦλον ἀφ’ ἑαυτῶν δύνασθαι . Χωρὶς γὰρ νόμου , ἁμαρτία νεκρά . Κυρίλλου . Εἰ γὰρ μὴ κέοιτο φησὶν ὁ τὸν τῆς φαυλότητος τρόπον καταδικάζων νόμος , ἀδρανὲς ἂν γένοιτο τὸ κακόν . κατερθίζεται γὰρ μονονουχὶ πρὸς ἰσχὺν διὰ τοῦ νόμου · καὶ ῥᾳθυμότερον μέν τισι τὸ τῆς ἡδονῆς ἐγκείσεται κέντρον , ἐπιτιμῶντος αὐτῷ μηδενός . μόνον δὲ οὐχὶ καὶ ἀπαμβλύνεται τῷ τῆς ἐξουσίας πλάτει γοητευόμενον . οὗ γὰρ ὅλως τὸ ἀντιστατοῦν οὐδὲν , ἐκεῖ που πάντως ἀργεῖ τὸ φιλόνεικον . νεκρὰ τοιγαροῦν ἡ ἁμαρτία , νόμου τὸ πρακτέον διακρίνοντος . ἐζηκέναι δὲ , φησὶν ὁ μυσταγωγὸς , χωρὶς νόμου ποτέ . εἶτα τῆς ἐντολῆς ἐλθούσης , ἀναβιῶναι μὲν τὴν ἁμαρτίαν · τεθνάναι γε μὴν αὐτὸν ἰσχυρίζεται . καὶ σχήματ’ ἵζει μὲν ἐν τούτοις ἐφ’ ἑαυτῷ τὸν λόγον . οἶμαι δὲ ἔγωγε τοιοῦτόν τι βούλεσθαι δηλοῦν αὐτόν . ὑπὸ δίκην μὲν γὰρ ὁμολογουμένως ἐστὶ καὶ τὸ ἐν ἀγνοίᾳ πλημμελεῖν , ἣ τὸ ἐν εἰδήσει νόμων . εἰ δὲ δή τις γέγονεν ὑπὸ νόμον , τὴν ἔξω νόμου ποτὲ διαζήσας ζωήν · εἶτα τῶν τεθεσπισμένων ἀφειδεῖν ᾐρημένῳ , ἥλω γραφῇ ἁμαρτίας , καὶ πέπτωκεν ὑπὸ δίκην , τότε δὴ τότε , ταῖς ἑαυτοῦ ῥαθυμίαις ἐπιστύγνασας . καὶ τῆς ἀκριβείας τοῦ νόμου μονονουχὶ κατακεκρά - ζεται λέγων , “ ἐγὼ δὲ ἔζων χωρὶς νόμου ποτέ . ἐλθούσης δὲ τῆς “ ἐντολῆς ἡ ἁμαρτία ἔζησεν . ἐγὼ δὲ ἀπέθανον . ” εἰ γάρ ἐστιν ἀληθῶς ἁμαρτία νεκρὰ χωρὶς νόμου , πῶς οὐ πιθανὸν ἐννοεῖν ζωοποιεῖσθαι τρόπον τινὰ διὰ τοῦ νόμου τὴν ἁμαρτίαν , τοῦ καὶ ἐμφανῆ καθιστάντος αὐτὴν , καὶ οἷον ἐμπνοῦν ἀποτελοῦντος ; καίτοι πάλαι μὴ ἐγνωσμένην , εἰ καὶ τῷ ἐν ἡμῖν . οὐ γὰρ ἦμεν δίκαιοι . ὥσπερ δὲ νεκρᾶς οὔσης τῆς ἁμαρτίας , διάτοι τὸ μὴ μὴ τυχὸν τὸν καταδικάζοντα νόμον , ἐζῶμεν ἡμεῖς τῆς ἀγνοίας τὴν παραίτησιν εὐάμορφον ( sic ) ἔχοντες . “ οὗ γὰρ οὐκ ἔστι νόμος , οὐδὲ παράβασις , ” καθὰ φησὶν αὐτός . οὕτω παρελθούσης εἰς μέσον τῆς ἐντολῆς , ἀνεβίωμεν u ὥσπερ ἡ ἁμαρτία , κατηργήθη δὲ ὁ θάνατος , καὶ ἄρα καὶ δίκη τῶν ταῖς παραβάσεσιν ὑποπιπτόντων ἐξ ἀσθενείας . Καὶ τί τὸ ἐντεῦθεν ; πέπρακται τι τῶν ἐλπίδος ἔξω καὶ ἀδοκήτων ἐφ’ ἡμῖν . εὕρηται γὰρ ἡ ἐντολή , φησιν , ἡ δοθεῖσα πρὸς ζωὴν , ἀυτὴ εἰς θάνατον . ὡσπερ γὰρ κατασίνεται πὼς τῆς ἡλιακῆς ακτινος τὸ φῶς , τοὺς οἷσπερ ἂν εἶεν τὴν ὄψιν ἠρρωστηκότες · καίτοι πεφυκὸς εἶναι γλυκὺ καὶ τριπόθητον . καὶ ο κατ αὐτὸ πάντως ἐστὶ τὸ ἀδικοῦν . νοοῖτο δὲ μᾶλλον τῆς τῶν πεπονθότων ἀρρωστίας ἔγκλημα τὸ ἀδικεῖσθαι παρ’ αὐτοῦ · κατὰ τὸν ἰσον οἶμαι τρόπον πρόφασιν δίδοσθαι τῇ ἁμαρτίᾳ , φησὶ , τὴν ἐντολὴν , ἐξηπατῆσθαι τε δι’ αὐτῆς , κατακομισθῆναι δὲ καὶ εἰς θάνατον . Φαίη δ’ ἄν τις καὶ ἑτέρως , ὅτι δὴ x σφόδρα φιλεῖ ταῖς τοῦ νόμου βουλαῖς ἀεί πω ; μάχεσθαι τὸ φιλόπονον · καὶ οἱ τῆς φαυλότητος τρόποι ταῖς ἐπιεικείαις ἀνακοπτόμενοι γενικώτερον ἀντεξάγουσι · καὶ τονοῦν y ἐσθ’ ὅτε καταληίζονται , καταστρέφοντες εἰς παράβασιν , καὶ ταῖς ἐκ νόμου ποιναῖς ὑποφέροντες · καίτοι νόμον ἐσχηκότες τοῦ πολέμου τὴν ἀφορμήν . ταὐτή τοι , φησὶ , σοφὸς ὣν ὁ Παῦλος , ἠπατῆσθαι τε διὰ τῆς ἐντολῆς , καὶ δι’ αὐτῆς ἀποθανεῖν . ἀπέκτεινε γὰρ μονονουχὶ καταθήγουσα πρὸς ἀντίστασιν τὰς ἐν ἡμῖν ἡδονὰς , κάταγε τοὺς προειρημένους τρόπους . Ἰσιφώρου . Ἐπειδή πὼς χωρὶς νόμου ἡ ἁμαρτία νεκρὰ , ἠθέλησας μαθεῖν , φημὶ ὅτι τοῦτο βούλεται εἰπεῖν ὁ Παῦλος , ὅτι οὔπω ἦν γνώριμος . οὐ γὰρ τοῦτο αἰνίττεται , ὅτι οὐκ ᾔδεσαν ἁμαρτάνοντες , ἐπεὶ ἀλόγως εὑρεθεῖεν κολασθέντες οἱ πρὸ τοῦ νόμου . οἱ μὲν γὰρ ὕδατος , οἱ δὲ πυρὸς ἔργον ἐγένοντο . ἀλλ’ ὅτι ᾔδεσαν μὲν , οὐχ οὕτω δὲ ἀκριβῶς . διὸ ἐκολάζοντο μὲν , οὐχ οὕτω δὲ σφοδρῶς . Γενναδίου . “ Χωρὶς γὰρ νόμου ” φησὶν , “ ἡ ἁμαρτία νεκρά . ” τὴν γὰρ πρᾶξιν ἁμαρτωλὸν ὁ νόμος ἀπαγορεύων συνίστησιν , ὡς ἐὰν μὴ τούτου μοι προπαρηγγελκότος αὐτῆς ἀποχὴν ἐπιτετηδευκὼς ὑπῆρχον αὐτὴν , οὐκ ἃν ἦν ἔνοχος πλημμελήματι . “ οὗ γὰρ οὐκ “ ἐστὶ νόμος , οὐδὲ παράβασις . ” οὐ γὰρ ἐλλογεῖται ἁμαρτία , μὴ ὄντος νόμου . “ ἐγὼ δὲ ἔζων χωρὶς νόμου ποτέ . τὸ ἐγὼ νῦν ἀντὶ τοῦ ὁ ἄνθρωπος λέγει , λέγει δὲ περὶ τοῦ Ἀδάμ . “ ἐλθούσης δὲ τῆς “ ἐντολῆς , ἡ ἁμαρτία ἀνέζησεν , ἐγὼ δὲ ἀπέθανον . ” ἐμὲ γοῦν τὸν ἄνθρωπον ἔχοντα πρὸ τοῦ νόμου τὸ ζῆν ἡ ἐντολὴ προσελθοῦσα διὰ τῆς πρόσθεν νεκρᾶς ἁμαρτίας , ἀναζησάσης , τοῦτο ἀφείλετο · καὶ εὑρέθη μοι ἡ ἐντολὴ ἡ εἰς ζωὴν , αὕτη εἰς θάνατον . καὶ πέπονθά τι σχέτλιον , καὶ ὄντως ἐλεεινὸν , τῇ εὐεργεσίᾳ βλαβεὶς , καὶ τῷ πρὸς ζωὴν δοθέντι μοι βοηθήματι , τούτῳ τὸ ζῆν ἀπόλεσας . “ ἡ γὰρ “ ἁμαρτία ἀφορμὴν λαβοῦσα διὰ τῆς ἐντολῆς ἐξηπάτησέ με , καὶ δι’ “ αὐτῆς ἀπέκτεινεν . ” ἔχουσα γὰρ διὰ τῆς ἐντολῆς πρόφασιν ἡ κατάρατος ἁμαρτία , καὶ δυνατωτέρα τῷ ὅπλῳ τῷ ἐμῷ γενομένη , δι’ αὐτοῦ με τούτου παρακρουσαμένη κατέσφαξε . δίεισι μέντοι περὶ τῆς ἁμαρτίας , ὡς ζώσης τε καὶ ὑφεστηκυίας καὶ σοφιζομένης τὸν ἄνθρωπον , κατὰ τὸ τῆς θείας ἔθος γραφῆς . οὕτω γοῦν καὶ τὴν δικαιοσύνην προσωποποιῶν ὁ μακάριος εἰσάγει λέγων , “ δικαιοσύνη “ ἐνώπιον αὐτοῦ προπορεύσεται ” καὶ πάλιν ὁ Σολομὼν τὴν σοφίαν . καὶ ὅλως ἐν τοῖς θείοις λογίοις πολὺ τὸ τοιοῦτον ἰδίωμα . Διοδώρου . “ Ἐλθούσης δέ , ” φησι , “ τῆς ἐντολῆς , ἡ ἁμαρτία ‘ἀνέζησεν ἐγὼ δὲ ἀπέθανον . ” εἰ ἀνέζησε , δῆλον ὅτι ἔζη ποτὲ , καὶ ἀποθανοῦσα ἀνέζησε . πότε οὖν ἔζη ; ὅτε εἰληφότα τὸν Ἀδὰμ ἐντολὴν καὶ εἰδότα , τὴν παράβασιν ὀλέθριον ἠπάτησε καὶ κατηγωνίσατο ὁ διάβολος . ὡσαύτως δὲ ὅτε καὶ τὸν Κάϊν . καὶ γὰρ αὐτὸς ἐν γνώσει ἥμαρτε παραγγελθεὶς μὴ φονεύειν τὸν ’ν , διὰ τοῦ “ ἥμαρτες , ἡσύχασον . ” μὴ οὔσης οὖν μεταξὺ , μήτε ἐντολῆς , μήτε νόμου , ἐνεκροῦντο ἡ ἁμαρτία τῇ τῶν ἁμαρτανόντων ἀγνωσίᾳ . τὰ γὰρ πλεῖστα ἠγνόουν πταίοντες · ὥστε οὔτε ὑπὸ τοῦ συνειδότος κατεκρίνοντο . τι οὖν ἐκ τούτων ; ἐλυσιτέλει μὴ δοῦναι τὸν νόμον ; ἀλλ’ ἐζημιοῦντο οἱ μέλλοντες κατορθοῦν . ἄτοπον δὲ διὰ τοὺς ῥαθύμους καὶ φιληδόνους ἀνελεῖν τῶν σπουδαίων καὶ ἐνα - ρέτων τὴν τῆς σωτηρίας ὑπόθεσιν . Θεοδώρου . Πἀλιν ἐπὶ τὸ παράδειγμα χωρεῖ εἰς τὴν τοῦ προ - κειμένου πίστωσιν , καὶ φησὶν , * ’ ἐγὼ δὲ ἔζων χωρὶς νόμου ποτὲ , ” περὶ τοῦ Ἀδὰμ λέγων . ὡς ἃν ὅτε εὐθὺς ἐγένετο , ἔξω νόμου τυγχά - νοντοζ́ πρὶν ἢ δέξασθαι παρὰ τοῦ Θεοῦ τῆς ἀποχῆς τοῦ φυτοῦ τὸ ἐπίταγμα . δῆλον γὰρ ὡς ἐγένετο πρότερον · εἶτα τὴν ἐντολὴν ἐδέ - ξατο ὕστερον . ὅθεν ἐπάγει · “ ἐλθούσης δὲ τῆς ἐντολῆς , ἡ ἁμαρτία “ ἀνέζησεν , ἐγὼ δὲ ἀπέθανον · καὶ εὑρέθη μοι ἡ ἐντολὴ ἡ εἰς ζωὴν , “ αὕτη εἰς θάνατον . ” ἐπειδὴ δέ , φησιν , ὁ Θεὸς τὸν περὶ τοῦ φυτοῦ δέδωκε νόμον , καὶ διάκρισις ἐγένετο δύο πραγμάτων , ἡ μὲν ἁμαρ - τία παρεισδὺς ἱν ἔσχεν · ἐγὼ δὲ τἀναντία ποιήσας τοῖς τῷ Θεῶ δεδογμένοις , θανάτῳ κατεκρίθην . γέγονέ τε ἡμῖν λοιπὸν θανάτου παρεκτικὸς ὁ παρὰ τοῦ Θεοῦ τεθεὶς νόμος , ἐπὶ τῷ ζῆσαι πεισθέν - πεισθέντας αὐτῷ . ὁ γάρ τοι μακάριος Παῦλος ἐλήλυθε μὲν ἐπὶ τούτοις ἀπὸ τοῦ νόμου τοὺς λόγους · δεῖξαι βουλόμενος ὡς οὐ φαῦλον αὐτὸν ἡγεῖται . κοινῶς δὲ λοιπὸν περὶ τῆς τοῦ νόμου φύσεως δια - λέγεται , τὸ χρειῶδες αὐτοῦ καὶ ὠφέλιμον διδάσκων . ὅθεν καὶ τῆς πρὸς τὸν Ἀδὰμ μέμνηται ἐντολῆς . ἐπειδὴ ἀρχὴ νόμου τοῖς ἀνθρώ . ποις ἐκεῖνος ἐγένετο . καὶ συμπλέκων ἀμφότερα καλῶς ἐπάγει · “ ὥστε ὁ μὲν νόμος ἅγιος , καὶ ἡ ἐντολὴ ἁγία ” καὶ τὰ ἑξῆς . Ὡριγένουσ . τότε γὰρ καὶ γένοιτ’ ἃν περὶ τοῦ τοιούτου , ὅτι οὗτος ζῇ χωρὶς νόμου . ἐπὶ ταύτην γὰρ τὴν κατάστασιν ἀναφέρων ὁ Παῦλος καὶ πᾶς ἄνθρωπος ἐρεῖ , “ ἐγὼ δὲ ἔζων χωρὶς νόμου “ ποτέ . ἐπεὶ ποτὲ ἦν χωρὶς νόμου , ὅπου καθὼς αὐτὸς φησὶ , περιτομὴ ὀκταήμερος , ἐκ γένους Ἰσραὴλ , Ἑβραῖος ἐξ Ἑβραίων . οὐ γὰρ δύναται τὸ ἔτι ἄλογον ἔχον κατάστασιν παιδίον ζῆν ὑπὸ νόμον . πᾶς γὰρ ἄνθρωπος ἔζη χωρὶς νόμου ποτὲ , ὅτε παιδίον ἦν . καὶ παντὶ ἀνθρώπῳ ἦλθε ποτὲ ἡ ἐντολή . ποτὲ δὲ ἣ ὅτε συνεπλή - ρωσε τὸν λόγον , καὶ νενόηκε τὴν ἐντολὴν προτάττουσαν μὲν τὰ τοιάδε , ἀπαγορεύουσαν δὲ τὰ τοιάδε . ἅμα δὲ τοῦ ἐλθεῖν τὴν ἐντο - λὴν κατὰ τὸν πρῶτον αὐτῆς καιρὸν , ὑφίσταται ἡ κακία , ἣ ὡς ὁ Παῦλος ὠνόμασεν , ἀναζῇ ἡ ἁμαρτία , τέως οὖσα νεκρά . ἐπειδὴ μὴ πέφυκεν ἀναζῆν ἁμαρτία , καὶ ὁ ἔσω ἄνθρωπος , διὰ τοῦτο ἐλθούσης τῆς ἐντολῆς , ἡ μὲν ἁμαρτία ἀναζῇ , ἡ δὲ ψυχὴ ἀποθνήσκει · κατὰ τὸ , “ ψυχὴ ἡ ἁμαρτάνουσα , αὕτη ἀποθανεῖται . ” τὸ γὰρ “ ἐγὼ ” ἐπὶ τὴν ψυχὴν καὶ ἐπὶ τὸν ἔσω ἄνθρωπον ἀναφέρεται . μὴ νομίσῃς δὲ παραπλήσιον τι ἔχειν τὸν θάνατον τὸν πρῶτον τῆς ἁμαρτίας , τῷ δευτέρῳ ταύτης θανάτῳ . ὡς γὰρ πολλὴ διαφορὰ ὅτε νεκρὰ ἡ ἁμαρτία χωρὶς νόμου , καὶ ὅτε νεκρὰ ἡ ἁμαρτία , νεκρωθέντων τῶν μελῶν τῶν ἐπὶ γῆς ἀπὸ τοῦ λόγου . οὕτως καὶ τὴν καθ’ ἑκάτερα νεκρότητα τῆς ἁμαρτίας ζωῆς , πολλή τις ἃν εἴη καὶ οὐ συγκριτικὴ ἡ ἑτέρα τῇ ἑτέρᾳ διαφορᾷ τοῦ ζῆν . δῆλον γὰρ ὅτι ἡ νεκρὰ ἁμαρτία ζῇ , ὅτε μήπω νεκροῦται τὰ μέλη τὰ ἐπὶ τῆς γῆς ὑπὸ τοῦ λόγου . πρὸ δὲ τοῦ νόμου καὶ τοῦ ἐλθεῖν τὴν ἐντολὴν ἔζη , νεκρὰ οὔσα . Ἀπολιναρίου . Νόει γοῦν μοι , φησι , μὴ τεθέντα πρῶτον νόμον , ὡς νῦν οὐ πάρεστιν ἐπιτίμησις . ἄγνοια γὰρ ἀνεύθυνον κόλασιν οὐχ ὑπόκειται . μετὰ ταῦτα ἐπεισιοῦσαν θεώρει τὴν ἐντολήν . ἐνταῦθα κατεξανίσταται καθ’ ἡμῶν ἡ ἁμαρτία , προσγενομένης τῆς γνώσεως , καὶ μηκέτι τῆς ἀγνοίας τὴν ὀργὴν ἀφιστάσης τὴν ἐπὶ τοῖς γινομένοις . οὕτω δὲ ζῇ μὲν ἡ ἁμαρτία , δύναμιν καὶ ἰσχὺν λαμβάνβουσα . ἀποθνήσκει δὲ ἄνθρωπος , τῇ γνώσει καταδικαζόμενος · καὶ περιίσταται τὸ ζωοποιοῦν ἀγαθὸν ἡ τοῦ νόμου πρόσταξις , εἰς θανάτου πρόφασιν . ἧς γὰρ ἄνευ , τὴν ἁμαρτίαν , οὐχ οἷόν τε ἁμαρτίαν εἶναι , οὐδὲ καταδικάζειν θανάτῳ τὸν ἄνθρωπον , διὰ ταύτης δήπου καὶ τὸ τῆς πονηρίας ἔγκλημα , καὶ τὸ τῆς κολάσεως ἐπιτίμιον συνίσταται . Φωτίου . Ἠ μὲν ἁμαρτία νεκρά · ἐγὼ δὲ ἐν ζωῇ , ἅτε μὴ ἐνοχλούμενος μηδὲ νυττόμενος , μηδὲ νεκρούμενος ὑπ’ αὐτῆς . πῶς οὖν ἀνέζησεν ἐκείνη διὰ τοῦ νόμου ; τίνα τρόπον ; ὅτι τοῦ νόμου δοθέντος μᾶλλον ἐκείνη πρὸν ἐπίθεσιν παρωξύνθη , καὶ οἷον ἐπηρεάσαι ὥρμησεν · ἅτε δὴ καὶ στεφανοῦσθαι μέλλοντα τὸν φυλάξαντα τὴν ἐντολὴν ὑπολογιζομένη , καὶ διὰ τοῦτο μᾶλλον διαβασκαίνουσα . καὶ ἐγὼ πάλιν γνοὺς διὰ τῆς ἐντολῆς τὴν ἁμαρτίαν , ὡς ἐν γνώσει πράττων ἃ φεύγειν ἔδει , μᾶλλον κατὰ τοῦτο ἡμάρτανον · καὶ μᾶλλον αὐτὴν κατ’ ἐμαυτοῦ ἐπερώννυον , ἰσχὺν αὐτῇ διὰ τῆς κατὰ γνῶσιν ἀτόπου πράξεως ἐπιχορηγῶν , καὶ οἷον ἀσθενῆ καὶ νενεκρωμένην οὖσαν ἐνισχύων καὶ ἀναζωπυρῶν . ἡ δὲ ζήσασα ἐμὲ ἐνέκρωσε . πρὸ δὲ τοῦ ἀναζῆσαι ἐκείνην , ἐγὼ ἔζων μᾶλλον . τοῦτο δὲ ἢν πρὸ τοῦ νόμου καὶ τῆς ἐντολῆς . ὥστε εἰ καὶ μὴ ὁ νόμος ἁμαρτία , ἀλλ’ οὖν ἐκείνου δοθέντος , κατὰ δύο τρόπους ἡ ἁμαρτία ἀνέζησεν . αὐτῆς τε ἐκείνης μᾶλλον πρὸς ἐπίθεσιν ἀνακινηθείσης καὶ διεγερθείσης , καὶ ἡμῶν τῇ κατὰ γνῶσιν ἐκτόπῳ πράξει ἐνισχυσάντων αὐτήν · καὶ τὴν καθ’ ἡμῶν ἐπιβουλὴν σὺν παρρησίᾳ πάρα . σχομένην . ἀλλ’ ἐκείνη μὲν ἀνέζησεν , ἐγὼ δὲ ἀπέθανον . “ Ἡ γὰρ ἁμαρτία ἀφορμὴν λαβοῦσα . ” ἀνωτέρω εἰπὼν “ ὅτι “ ἀφορμὴν λαβοῦσα ἡ ἁμαρτία , κατειργάσατο ἐν ἐμοὶ πᾶσαν “ ἐπιθυμίαν , ” ἐπάγει ὅτι οὐ μόνον ἐπιθυμίαν πᾶσαν κατειργάσατο , ἀλλὰ καὶ ἐθανάτωσέ με . αὕτη γέγονεν εἰς θάνατον . εἶτα ὡς ἔθος αὐτῷ αἰτίας αἰτίαις συναίρειν , καὶ τὴν ἀκολουθίαν ἐνδεικνύναι καὶ τῶν πραγμάτων ἐν τοῖς λόγοις , ἀνατρέχει καὶ τίθησί πὼς “ κατειργάσατο πᾶσαν ἐπιθυμίαν , ” καὶ φησὶν , “ ὅτι ἀφορμὴν λα - “ βοῦσα ἐξηπάτησέ με . ” εἶτα ἀφῆκε τὸ προρρηθὲν νοεῖν ἐνταῦθα ὅτι ἐκ τούτου δὲ εἰργάσατο τὴν ἐπιθυμίαν , καὶ τοῦτο ἀφεὶς ἐπισυνάπτει ἅπτει τὸ τέλος , “ καὶ ἀπέκτεινεν · ἵν ἦ κατὰ συνέχειαν εἴ τις ἀναλάβοι οὕτως αὐτῷ εἰρημένον . “ ἀφορμὴν λαβοῦσα ἡ ἁμαρτία “ κατειργάσατο ἐν ἐμοὶ πᾶσαν ἐπιθυμίαν · ” τὴν δὲ ἐπιθυμίαν κατειργάσατο ἀπατήσασα · ἐργασαμένη δὲ τὴν ἐπιθυμίαν , ἀπέκτεινέ με . ἔστιν οὖν ἀπάτη αἰτία τῆς ἐπιθυμίας . ἡ δὲ ἐπιθυμία τοῦ θανάτου . τὴν δὲ ἀπάτην εἰργάσατο διὰ τῆς ἐντολῆς ἡ ἁμαρτία · ἵνα φανῇ τὸ ὑπερβάλλον τῆς κακίας αὐτῆς , διὰ τοῦ ἀγαθοῦ τὸ κάκιστόν ἐργαζομένης . Ὥστε ὁ μὲν νόμος ἅγιος , καὶ ἡ ἐντολὴ ἁγία καὶ δίκαια καὶ ἀγαθή . Κυρίλλου . “ Ἄγιος ὁ νόμος καὶ ἡ ἐντολὴ ἁγία καὶ δίκαια “ καὶ ἀγαθή . ” ἀποφαίνει γὰρ ἁγίους τε καὶ δικαίους καὶ ἀγαθοὺς τοὺς οἵπερ ἃν δύναιντο φυλάττειν αὐτόν . ἵνα δὴ γένοιντο ταῖς ἐκ παραβάσεων αἰτίαις οὐδαμόθεν ἁλώσιμοι . ἀλλ’ ἦν τοῦτο πῶς ἀνέ - φικτον . “ παραπτώματα γάρ τις συνήσει ; ” κατὰ τὸ γεγραμμένεν . Γενναδίου . “ Ὥστε , ” φησὶν , “ ὁ μὲν νόμος ἅγιος , καὶ ἡ “ ἐντολὴ ἁγία καὶ δικαία καὶ ἀγαθή . ” ὁ μὲν σύνδεσμος ἁπλῶς ἐνταῦθα προσέρριπται · νόμον δὲ καὶ ἐντολὴν ταὐτὸν ἀμφοτέρως ὠνόμασεν . ἁγίαν μέντοι τὴν ἐντολὴν εἶπεν , ὡς τῆς ἁμαρτίας ἀπα - γοῦσαν , καὶ διιστῶσάν τε καὶ ἀφορίζουσαν τοῦ κακοῦ . δικαίαν δὲ , ὡς μετὰ τοῦ δικαίου τιμῶσάν τε ὑπακούοντας , καὶ κολάζουσαν παρακούοντας . ἀγαθὴν δὲ ὡς ὁδηγοῦσάν τε πρὸς τὸ ἀγαθὸν καὶ δι’ ἀγαθότητα δοθεῖσαν Θεοῦ . οὐ τοίνυν ὁ νόμος ἁμαρτία φησὶν , ὅσγε γνωρίζει τέ μοι τὸ φαῦλον , καὶ τῆς τούτου πράξεως εἴργει . ἀλλὰ τοὐναντίον , ἅγιός τε καὶ δίκαιος καὶ ἀγαθός . Θεοδώρου . Τῆς πρὸς τὸν Ἀδὰμ μέμνηται ἐντολῆς . ἐπειδὴ ἀρχὴ νόμου τοῖς ἀνθρώποις ἐκεῖνος ἐγένετο . καὶ συμπλέκων άμφότερα λέγει , “ ὥστε ὁ μὲν νόμος ἅγιος , καὶ ἡ ἐντολὴ ἁγία καὶ δι - “ καία καὶ ἀγαθή . ” ἵνα εἴπῃ ὅτι ἀμφότερα τοίνυν ἄγαν ὠφέλιμα . καλῶς δὲ ἐπὶ τῆς ἐντολῆς πλείοσιν ἐχρήσατο τοῖς ἐπαίνοις , ἅτε δὴ καὶ τῆς δόσεως οὐκ ἐπ’ ἀναγκαίοις κατὰ τὸ πρόχειρον δοξάσης δεδόσθαι , καὶ θανάτου παρεκτικῆς ἅπασι γενομένης . ἐκάλεσε δὲ αὐτὴν ἁγίαν μὲν , ὡς τὰς ἀφορμὰς παρέχουσαν τῆς τε τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ κακοῦ διακρίσεως , καὶ τὸ κρεῖττον ἀπὸ τοῦ χείρονος ἀφορίζουσαν · δικαίαν δὲ , ὡς ἀναγκαίως μετὰ τὸ δεῖξαι τὸ καλὸν ἐπάγουσαν τῷ παραβάτῃ τὴν τιμωρίαν · ἀλλὰ καὶ ἀγαθὴν , ὡς καλῶν παρεκτικὴν , τό τε παρέχειν τὴν διάγνωσιν , καἰ τὸ μείζονα πειθομένοις ὑπισχνεῖσθαι καλά . Τὸ οὖν ἀγαθὸν ἐμοὶ γέγονε θάνατος . Κυρίλλου . “ Ἅγιος μὲν ὁ νόμος , ἁγία δὲ καὶ ἡ ἐντολὴ καὶ “ ἀγαθή . ” εἶτα πῶς ἔφασκε , “ καὶ εὑρέθη μοι ἡ ἐντολὴ ἡ εἰς ζωὴν “ αὕτη εἰς θάνατον ; ” ἆρα οὖν , εἶπέ μοι , γέγονε τὸ ἀγαθὸν ὀλέθρου πρόξενον ; μὴ γένοιτό , φησιν , ἐπαιτιῶμαι γὰρ ἐν τούτοις , ἥκιστα μὲν τὸν νόμον , ἕστηκα δὲ ὥσπερ τῆς ἁμαρτίας κατήγορος . καταβιάζεται γὰρ οὕτω τὴν ἀνθρώπου φύσιν , καὶ τῆς ἐν ἡμῖν διανοίας κεκράτηκεν , ὥστε αὐτὸν τὸν εἰς σωτηρίαν ἡμῖν καὶ ζωὴν δοθέντα νόμον , τὴν ἁγίαν ὄντως καὶ ἀγαθὴν ἐντολὴν , θανάτου γενέσθαι πρόφασιν τοῖς ὑπεζευγμένοις . πῶς , ἣ τίνα τρόπον ; εἰ γὰρ ἕψεται μὲν ἀεὶ τοῖς παρανομοῦσιν ἡ δίκη , διεληλάκαμεν δὲ πρὸς τοῦτο λοιπὸν ἀσθενείας ἡμεῖς , ὡς ἀεὶ ταῖς παραβάσεσιν ἐναλίσκεσθαι , ἐναργὲς ἤδη πῶς , ὅτι κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον , ὁ σώζων νόμος ; ὁ ἅγιος τε καὶ ἀγαθὸς , νεῦρά πὼς δοκεῖ γενέσθαι τῇ ἁμαρτίᾳ , καὶ ὁδὸς εἰς θάνατον τοῖς ὑφ’ ἁμαρτίαν . καὶ τάχα που φησὶν , “ ἵνα “ γένηται καθ’ ὑπερβολὴν ἁμαρτωλὸς ἡ ἁμαρτία διὰ τῆς ἐντολῆς . ” τοῖς μὲν ἠγνοηκόσι τὸ τῷ δεσπότῃ δοκοῦν ἕψεται μὲν πάντως τὸ ἐναλῶναι δίκαις . ἠνομήκασι γὰρ , εἰ καὶ μὴ ἐγνώκασι . πλήν ἐστιν αὐτοῖς καὶ ἀπολογίας οὐκ ἀπίθανος οἶμαι λόγος . προβαλοῦνται γὰρ κατὰ τὸ εἰκὸς τὴν ἄγνοιαν . τοῖς γε μὴν ἐν νόμῳ τὸ μὴ εἰδέναι λέγειν τὸ θέλημα τὸ δεσποτικὸν , εἰ καὶ μὴ ὀνείδη πὼς , οὐκοῦν ἐφαίνετο διαβιοῦν ᾐρημένοις ἀνοσίως , οὐκ ἀγνοίας ἔσται , ἀλλ’ ἀπονοίας τὸ κατηγόρημα , καὶ τῆ ; ἀνωτάτω λοιπὸν ἀφιλοθεΐας . οὕτως ἃν λέγοιτο “ καθ’ ὑπερβολὴν ἁμαρτωλός . ” ἁμαρτωλοῦ μὲν ὑπάρχοντος καὶ τοῦ πεπλημμεληκότος ὡς ἐν ἀγνοίᾳ , ἥκιστα γε μὴν καθ’ ὑπερβολὴν λεγομένου τε καὶ ὄντος ἁμαρτωλοῦ . Γενναδίου . Τὸ οὖν ἀγαθὸν ἐμοὶ , φησὶ , γέγονε θάνατος ; μὴ γένοιτο . ἀλλ’ ἡ ἁμαρτία . οὐκ ἄρα , φησὶ , τοῦ κακοῦ μοι τὸ ἀγαθὸν αἰτιάσομαι · τῆς δὲ ἁμαρτίας κρατηγορῶ , καἰ ταύτην μισῶ . καὶ πρὸς ταύτην οὐκ ἃν ἑκὼν εἰναι σπεισαίμην ποτέ . ἵνα φανῇ , φησὶν , ἡ ἁμαρτία διὰ τοῦ ἀγαθοῦ μοι κατεργαζομένη θάνατον . αὕτη γὰρ βλάψασά με τῷ ἀγαθῷ , δι’ αὐτοῦ μοι τούτου καὶ τὴν ἑαυτῆς φύ - σιν ἥτις ἐστὶ κατεφάνη · “ ἵνα γένηταί , ” φησι , “ καθ’ ὑπερβολὴν “ ἁμαρτωλὸς καὶ ἁμαρτία διὰ τῆς ἐντολῆς.“ἐλέγχεται γὰρ διὰ τοῦ νόμου , φησὶν , ἡλίκον τε καὶ ὅσον ἐστὶν ἡ ἁμαρτία κακόν . τὸν γὰρ παρακελευόμενον αὐτήν μοι φυλάττεσθαι καὶ δεδομένον εἰς συμμαχίαν , ὑποσκελίσασά με , δι’ ἀπάτης αὐτόν μοι τοῦτον ἐπίστησε φονευτήν . Διοδώρου . Ἔλεγχός , φησι , τῆς τοῦ διαβόλου πονηρίας ὁ νόμος . ἀγαθὸν δὲ τὸν νόμον εἶπε . φαίνεται οὖν ὁ πονηρὸς δεινὸς ὣν πονηρός . ὅταν διὰ τοῦ δοθέντος ἀγαθοῦ θάνατον τοῖς λαβοῦσι τὸν ἀγαθὸν νόμον προὐξένησεν . “ ἁμαρτωλός , ” φησιν , “ ἡ ἁμαρτία . ” φανερώτατα νῦν ἔδειξεν ὅτι ἁμαρτίαν τὸν διάβολον ἔλεγε , καὶ ἁμαρτωλὸν νῦν αὐτὸν ὠνόμασεν · ἁμαρτωλὸς γάρ ἐστιν ὁ ἁμαρτιῶν ποιητικὸς . Ωριγένουσ . Εἴ τις πρὸς τὰ εἰρημένα ἀνθυποφέρει λέγων , μήποτε ὁ ἅγιος νόμος γέγονεν εἰς θάνατον τῷ ἀνθρώπῳ ; “ ἐλθούσης “ γὰρ τῆς ἐντολῆς ἀνέζησεν ἡ ἁμαρτία . ὁ δὲ ἄνθρωπος ἀπάθανεν . ” ἀκούσετε ὅτι οὐ τὸ ἀγαθὸν γέγονε θάνατος , ἀλλ’ ἔδει τὴν ἁμαρτίαν φανῆναι ἡλίκον ἐστι κακόν . ὅτε γὰρ ἐπιδημεῖ τὸ ἀγαθὸν τῇ ψυχῇ , φανεροῦται τὸ κακόν . καὶ ἐάν τις μετὰ τοῦτο ἁμαρτῇ , εὑρίσκεται τὸν θάνατον ποιοῦσα θανάτου πρόξενος . καὶ ἡ ἁμαρτία οὐχ ἁπλῶς ἁμαρτία , ἀλλὰ καθ’ ὑπερβολὴν ἁμαρτωλὸς αὕτη , διὰ τῆς ἁγίας ἐντολῆς παρεισδύνουσα , καὶ τὸν θάνατον ἡμῖν κατεργα - ζομένη . Οἴδαμεν γὰρ ὅτι ὁ νόμος πνευματικός ἐστιν . Κυρίλλου . Πνευματικόν φησι τὸν νόμον , ὡς ἀποτελοῦντα πνευματικοὺς τοὺς ἑπομένους αὐτῷ . νοεῖται δὲ πνευματικὸς , ὁ μὴ κατὰ σάρκα ζῶν , ἀπονενευκὸς δὲ μᾶλλον ἐπὶ τὸ θέλειν ἕπεσθαι τῇ θελήσει τοῦ Πνεύματος . ἔφη δὲ καὶ ὁ μακάριος Δαβὶδ , “ ὁ νόμος “ Κυρίου ἄμωμος , ἐπιστρέφων ψυχάς . ἡ μαρτυρία Κυρίου πιστὴ , “ σοφίζουσα νήπια · ὁ φόβος Κυρίου ἁγνὸς , διαμένων εἰς αἰῶνα αἰῶ - “ νος . ” ὥσπερ οὖν ἄμωμόν φησιν εἶναι τὸν νόμον , οἰδε γὰρ ἀμώμους ἀποτελεῖν · πιστὴν δὲ τὴν μαρτυρίαν , ὡς πιστοὺς ἀποφαίνουσαν · καὶ ἁγνὸν τὸν φόβον · ἔστι γὰρ ἁγνοποιός · οὕτως ἐκδέξῃ κἀνθάδε πνευματικὸν εἰρῆσθαι τὸν νόμον , ὡς πνευματικοὺς ἀποφαίνοντα τοὺς ἑπομένους αὐτῷ . εἰ γάρ ἐστιν ἐν σκιαῖς , ἀλλ’ οὑν ἔχει τῆς ἀληθείας τὴν μόρφωσιν . τι οὖν ὁ Παῦλος ; ἰσχυρίζεται μὲν ὅτι πνευματικὸς ὁ νόμος . αἰτιᾶται δὲ τὴν ἀνθρώπου φύσιν ὡς πολὺ νοσοῦσαν τὴν ἁμαρτίαν καὶ πειρᾶται πληροφορεῖν ὡς ἔπειπερ ἐστὶ πνευματικὸς ὁ νόμος , ταύτῃ τοι μάλιστα φορτικός ἐστι τῇ τοῦ ἀνθρώπου φύσει . τι γὰρ εἰπέ μοι φησιν ; “ εἰ ὁ μὲν νόμος ἐστὶ “ πνευματικὸς , ἐγὼ δὲ σαρκικός εἰμι · ” τουτέστι τὸ τῆς σαρκὸς φρονήματι τυραννούμενος . ὁρᾷς ὅπως εἰς ὅσην ἡμῖν ἐναντιότητα θελημάτων τίθησι τὰ δηλούμενα . ἕτερον γὰρ τὸ θέλημα τοῦ πνεύματος , καὶ ἕτερον ἃν νοοῖτο τὸ τῆς σαρκός . ἀντίκεινται γὰρ ἀλλήλοις , καὶ ἀσύμβατον ἔχουσι τὴν εἰς ταὐτότητα συνδρομήν · ὅτε τοίνυν σαρκικὸς μὲν ὁ ἄνθρωπος , πνευματικὸς δὲ ὁ νόμος , πῶς ἃν γένοιτο καὶ εἰς τὸ τοῖς οὕτως ἠρρωστηκόσι τὴν ἁμαρτίαν ; μάλα ἐμφρόνως . εἰ γάρ ἐστι σαρκικὸς , νοηθείη ἃν οἷά τις αἰ λωτὸς , καὶ ἐν τάξει τῇ οἰκετικὴ . Γενναδίου . Ἐπὶ πλέον ὑπεραπολογούμενός τε τοῦ νόμου , καὶ τῆς αἰτίας ἀπολύων αὐτὸν , τοῦτό , φησιν , ἐπίσταμαι , ὅτι ὁ νόμος πνευματικός ἐστιν · ἵνα εἴπῃ τέλειος καὶ ἀνενδεὴς , καὶ ἀρετὴν ἀπηκριβωμένην ἀπαιτῶν ἀθανάτοις προσήκουσαν . ἀλλ’ ἐγὼ τί πάθω ; θνητὴν καὶ φθαρτὴν καὶ πολλοῖς πάθεσιν ὑποκειμένην περικείμενος σάρκα , ἐκδεδομένος ὥσπερ εἰς πταίσματα ; τὶ γὰρ πεπραμένος ὑπὸ τὴν ἁμαρτίαν ; ἀντὶ τοῦ ὡς πεπραμένος λέγει καὶ τοῦτο δὲ ἰδίωμα γραφικὸν τὸ δίχα τοῦ ὁμοιωματικοῦ ἐπιρρήματος λέγειν τι τῶν προκειμένων πολλάκις . οἷόν ἐστι καὶ τὸ “ ὁ Θεὸς “ ἡμῶν πῦρ καταναλίσκον . ” ἔοικε δὲ τὸ “ δοῦλοι ἦτε τῆς ἁμαρτίας ” ἐν τοῖς “ τίνι ὑπόχρεως ὣν πέπρακα ὑμᾶς , ἀλλ’ ἣ ταῖς ἁμαρτίαις “ ὑμῶν ἐπράθητε · ” καὶ τῷ ἐν τοῖς ἁγίοις Εὐαγγελίοις εἰρημένῳ παρὰ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν . “ ὅτι ὁ ποιῶν τὴν ἁμαρτίαν , δοῦλός ἐστι “ τῆς ἁμαρτίας , ” ὄντως γὰρ ᾦτις ἥττηται , τούτῳ καὶ δεδούλωται . Διοδώρου . Εἰκότως λέγεται πνευματικὸς ὁ νόμος . φυλαχθέντα γὰρ τὰ ἐν αὐτῷ παραγγέλματα πνευματικὸν ἐποίει τὸν ἄνθρωπον . ἢ καὶ ὅτι φησὶ κατ’ ἐνέργειαν Πνεύματος Ἁγίου ἐπιδεκτικοὺς , κεκαθαρμένους , τῇ τοῦ νόμου παιδαγωγίᾳ . “ πεπρμένος a ὑπὸ τὴν “ ἁμαρτίαν , ” οὐχ ὑπὸ ἑτέρου τινὸς πεπραμένος , ἀλλ’ αὐτὸς ὑφ’ αὐτοῦ κατολιγωρῶν τῶν πεπαρηγγελμένων . Θεοδώρου . Τὸ “ πνευματικὸς ἀντὶ τοῦ ὠφελεῖν καὶ παιδεύειν ἃ δεῖ δυνάμενος τὴν ψυχήν . τὸ δὲ σαρκικὸς ἀντὶ τοῦ θνητὸς , καὶ διὰ τοῦτο πολλὴν περὶ τὸ ἁμαρτάνειν ἔχων ῥοπήν . τοῦτο γὰρ λέγει τὸ “ πεπραμένος ὑπὸ τὴν ἁμαρτίαν . ” ἐπειδήπερ ἡ πρᾶσις , δοῦλον πάντως ποιεῖ ’τον πεπραμένον ὑπὸ του τῆς ὑπηρεσίας καθιστάμενον ἀνάγκην , ὡς ἃν οὕτω καὶ ἡμῶν διὰ τῆς θνητότητος εἰς τὴν τοῦ ἁμαρτάνειν ἑτοιμότητα καταστάντων . βούλεται γὰρ εἰπεῖν ὅτι καλὸς μὲν ὁ νόμος , παιδεύει γὰρ τὴν ψυχὴν , τινὰ μὲν ἀγαπᾶν , τινὰ δὲ ἀποστρέφεσθαι προσήκει , καὶ τὸ πάντων προτιμᾶν τῶν θείων τὸ βούλημα · ὄφελος δὲ ἐμοὶ πρὸς τὸ ἀπηλλάχθαι τῆς ἁμαρτίας ἐντεῦθεν οὐ γίνεται . θνητὸς γὰρ ὣν τὴν φύσιν , καὶ πολλὴν διὰ τούτου περὶ τὸ ἁμαρτάνειν τὴν εὐκολίαν δεξάμενος , ἀπηλλάχθαι τοῦ πταίειν οὐ δύναμαι . κἂν μυριάκις ἃ προσήκει διὰ τοῦ νόμου παιδεύωμεν τὴν ψυχήν . Ωριγένουσ . Ζήτημα ἀνακύπτει ἀπὸ πάσης τῆς προκειμένης περικοπῆς , πῶς ταῦτα λέγων ὁ Παῦλος , οὐ δοκεῖ ἐναντιοῦσθαι τοῖς ἰδίοις λόγοις , ὁ λέγων “ τιμῆς ἠγοράσθητε , ” καὶ “ Χριστὸς “ ἡμᾶς ἐξηγόρασε , ” καὶ “ ζῶ δὲ , οὐκέτι ἐγὼ , ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χρι - “ στός . ” εἰ μή που εἴπωμεν ὅτι προσωποποιΐας ἔχει διαφόρους ποιότητας προσώπων , ἔνθα οἱ φαῦλοι ἄλλα πράττουσι παρὰ τὴν προηγουμένην ἑαυτῶν πρόθεσιν . ὁ δὲ παρὼν λόγος ἁρμόζει λέγεσθαι ὑπὸ τῶν μεμαθηκότων τὰ περὶ τοῦ νόμου , ὅτι θεῖός ἐστι , καὶ βλεπόντων αὐτοῦ τὰ προστάγματα ὅτι εἰσὶ καλά . οὐδὲν δὲ ἧττον ὡς πεπραμένοι ὑπὸ τὴν ἁμαρτίαν καὶ σαρκικοὶ ὄντες , καὶ γινώσκουσι πώς ἐμπίπτουσιν ὕπο τὴν ἁμαρτίαν . Ὃ γὰρ κατεργάζομαι οὐ γινώσκω . Κυρίλλου . Οἴονται κατὰ τὸ εἰκὸς τῶν ἀμαθεστέρων τινὲς τῶν Ἑλλήνων μῦθον ἐμπεδοῦν ἐθέλειν αὐτόν · ὃν οὐκ οἶδ᾿ ὅπως ἐκεῖνοι πρεσβεύειν ἐγνώκασι , πλανῶντές τε καὶ πλανώμενοι . εἱμαρμένην γάρ τινα πλαστουργοῦντες , καὶ τύχην κατὰ τὸ σφίσι δοκοῦν · εἶτα τὸ κρατεῖν τῶν καθ’ ἡμᾶς πραγμάτων ταῖς οὐκ οὔσαις ἀνάπτοντες , παραιροῦνται τὸν ἄνθρωπον τοῦ ὅτι μάλιστα πρέποντος αὐτῷ , φημὶ δὲ τοῦ χρῆναι βιοῦν ἐλευθέρως , ἀνειμένην τε καὶ ἐθελούσιον ἔχοντα τὴν ῥοπὴν , τὴν ἐφ’ ὅπερ ἃν ἕλοιτο τῶν πρακτέων . ἀνάγκη δὲ ὥσπερ καὶ τοῖς παρ’ ἐκείνων ὅροις τὲ καὶ ψήφοις ὑπάγοντες , οὐ μετρίως ἀδικοῦσι τοὺς κατὰ τόνδε τὸν βίον . εἰ γάρ τις ἴοι κατ’ αὐτοὺς ἐπὶ τὸ δρᾶν ἃ μὴ θέμις , οὐκ ἐνὸν αὐτῷ , κἂν εἰ βούλοιτο , τυχὸν τῆς εἱμαρμένης τὸ νεῦμα διαφυγεῖν , οὐδ’ ἃν ὅλω , διαμωμήσαιτο τις εὖ φρονῶν , κἂν εἰ ὁρῷτο πλημμελῶν . ὃ γὰρ ἦν ἀνάγκη καὶ οὐχ ἑκόντα δρᾶν , εἰ ἁλίσκοιτο πεπραχὼς , ἔξω που πάντως αἰτίας ἔσται καὶ δίκης . Επαινέσειε δ᾿ ἄν τις οὐ λίαν ἐμφρόνως τὸν ἐπιεικῆ καὶ κόσμιον . τί γὰρ εἰ γέγονε τοιοῦτος οὐχ ἑκὼν , ἀλλὰ τοῖς ἑτέρου νεύμασι παρενηνεγμένος εἰς τοῦτο · μᾶλλον δὲ καὶ ἄμαχον αὐτῷ τὴν ἀνάγκην κατεξανιστάσης τῆς τύχης ; οὐκοῦν ἀπηχὲς μὲν παντελῶς τὸ ταῖς Ἑλλήνων τερθρείαις συναποφέρεσθαι λέγειν τὸν τῶν καλλίστων εἰσηγητήν · ἤγουν οἴεσθαι τῆς ἐκείνων ἀβελτερίας ἰέναι κατόπιν , τὸν τῶν θείων ἡμῖν μυστηρίων γεγονότα ταμίαν , εἰ λέγοι τυχόν · “ ὃ γὰρ κατεργάζομαι οὐ γινώσκω . οὐ γὰρ ὃ θέλω , τοῦτο πράσσω . ἀλλ’ ὃ μισῶ , τοῦτο ποιῶ . ” εἰ γὰρ δή τις ὅλως διισχυρίσαιτο , καὶ δὴ καὶ ἕλοιτο φρονεῖν ὡς εἱμαρμένη μὲν καὶ τύχη τὴν τῶν καθ’ ἡμᾶς ἀπονενέμηκεν ἐξουσίαν , πῶς οὐκ ἂν εἰκότως εἴροιτο ἃν αὐτὸν ἐκεῖνό που λέγων · εἰ σκληραῖς καὶ δυσαντήτοις ἀνάγκαις ἐνειλημένοι τῶν πρακτέων ἣ μὴ , κύριοι μὲν ἡμεῖς οὐδαμόθεν καθεστήκαμεν · εἴκομεν δὲ μᾶλλον ὡς κρατοῦσιν ἑτέροις καὶ τοῦ κατὰ γνώμην εἰργόμεθα · πῶς ἡμῖν γέγραφας αὐτὸς , “ ἣ ἀγνοεῖτε ἀδελ - “ φοὶ , γινώσκουσι γὰρ νόμον λαλῶ , ὅτι ὁ νόμος κυριεύει τοῦ άν - “ θρώπου ἐφ’ ὅσον χρόνον ζῇ . ” κυριεύει δὴ οὖν τινα τρόπον τῶν ζώντων ὁ νόμος . ἀπρακτήσει μὲν γὰρ ἀραρότως ὡς ἐπὶ τοῖς τεθνεῶσιν . ὁρίζεται δὲ οὐκ ἐκείνοις ποθὲν , ἀλλὰ τοῖς ἔτι τῶν ἐν σώματι τρί - βουσι βίον . καὶ στεφανοῖ μὲν ἐπαίνοις τὸν εὐδοκιμεῖν εἰωθότα , καταψηφίζεται δὲ τῶν βεβήλων τὴν δίκην . εἶτά πὼς ὁ νομοθέτης ὅσιος ἔσται κριτὴς κολάζων ἡμαρτηκότ’ ἃς τοὺς εἰς τοῦτο πεσεῖν ἀβουλήτως ἐκ τύχης ἠναγκασμένους ; μᾶλλον δέ τε καὶ ὅλως τὸν νόμον ὡρίσατο . τοῖς μὲν γὰρ ἔχουσιν ἐπ’ ἐξουσίας ἃ ἃν βούλοιντο δρᾶν , ὁσίαν ὁ νόμος ὁρίζει τὴν δίκην , εἰ παρὸν εὐδοκιμεῖν ταῖς ἀγαθουργίαις ἐπιδόντας τὸν νοῦν , αὐτοὶ τὰ αἰσχίω τετιμηκάσι , καὶ τῶν ἀμεινόνων ἠλλάξαντο τὰ διὰ νόμου κατεγνωσμένα . Τοῖς γε μὴν ἐπηρτημένον ἔχουσι τὸν τῆς ἀνάγκης ζυγὸν , καὶ οἵπερ ἃν τοῖς κρατοῦσι δοκῇ τρεπομένοις ἀεὶ , περιττὸν οἶμαί που τὸ θέσπισμα · καίτοι πῶς οὐκ ἀληθὲς εἰπεῖν , ὡς οὐδ’ ἃν ἡμῖν ὁ πάντα εἰδὼς τὸν ἐκ τοῦ νόμου ζυγὸν ἐπετίθει , τὸ αὐτῷ δοκοῦν εὖ μάλα βραβεύοντα καὶ παιδαγωγοῦντα πρὸς τὸ συμφέρον , εἰ τοῖς εἱμαρμένοις βρόχοις ἐνειλημμένους ἠπίστατο ; ἣ γὰρ ἐκεῖνο λεγόντων οἱ δι’ ἐναντίας , ὡς ἠγόη z ( sic ) καὶ τοῦτο Θεός . ἣ εἴπερ ὀρθὰ φρονεῖν ᾑρημένοι , δεδίασι σφόδρα τὸ τῆς ἀρρήτου δόξης καταχέαι τὴν ἄγνοιαν a . νενομοθετικέναι δέ φασι , καὶ μὴν καὶ τῶν καθορίσαι τὰς δίκας ὁμολογήσουσιν ἐναργῶς . οἰδέ που πάντως ἐλευθέρῳ φρονήματι διαζῶντα τὸν ἄνθρωπον , καὶ ῥοπαῖς ἐθελουσίοις ἐφ’ ὅπερ ἃν ἐβούλετο διάττειν ἰσχύοντα , παραποδίζοντος οὐδενός . Ταύτητοι καὶ ὁ θεσπέσιος Παῦλος κυριεύειν ἔφη τοῦ ἀνθρώπου τὸν νόμον , ἐφ’ ὅσον χρόνον ζῇ . οὐκοῦν οὐχ ὡς τῆς ἀνθρώπου διανοίας τοῖς ἑτέρων ὑποκειμένοις νεύμασι τὰ τοιάδε φησί · φιλοσοφεῖ δὲ , καὶ τῆς ἀνθρώπου φύσεως τὰ πάθη περιεργάζεται . μόνον δὲ οὐχὶ καὶ ἀνορύττει λεπτῶς τὰ εἰς νοῦν ἔσω τῶν ἀρρωστημάτων b , καὶ τῆς ἐμφύτου φιληδονίας τὸ σῶμα γράφεται τοῦ νοσοῦντος ἔτι τὴν φιλοσαρκίαν , ἑαυτῷ τὸ πρόσωπον εὖ μάλα προτιθείς . εἰ γὰρ καὶ ἐσταύρωται μὲν αὐτὸς τῷ κόσμῳ , καὶ μὴν ὁ κόσμος αὐτῷ , καὶ ἢν ἀξιάγαστος ἀληθῶς , ἀλλ’ ἡγεῖτο σοφὸν , μὴ εἰς τὸ οἰκεῖον χάρισμα βλέπειν , ἀλλὰ τὴν οὔπω γεγονότων κατ’ αὐτὸν ἀσθένειαν ὑπόθεσιν ἀναγκαίαν ποιεῖσθαι τῷ λόγῳ Ὄταν οὖν ἀκούσῃς λέγοντος , “ ὃ γὰρ κατεργάζομαι , οὐ γινώ - “ σκω , ” ἐννόει τινὰς τῶν ὑπεράγαν c ἁμαρτωλῶν οἰομένους , ὅτι τὸν πανάριστον ἀληθῶς διαζῶσι βίον · καὶ ὅτι τῆς ἐν τῷδε τῷ κόσμῳ τρυφῆς καὶ ἐξιτηλίας οὐδὲν ἃν γένοιτο τὸ ἰσοστατοῦν . καταμυ - σάττονται μὲν γὰρ τῆς ἐπιεικείας τοὺς τρόπους , ἐναμβρύνονται δὲ καὶ ἐνσπαταλῶσι λίαν ταῖς σφῶν αὐτῶν ἡδοναῖς . καὶ περὶ αὐτῶν οἶμαί που φησὶν ὁ Παῦλος , “ οἱ τὰ ἐπίγεια φρονοῦντες , ὧν ὁ θεὸς “ ἡ κοιλία · καὶ ἡ δόξα ἐν τῇ αἰσχύνῃ αὐτῶν.’ οὗτοι φαῖεν ἂν εἰκότως ὥς τι τῶν ἄγαν ἐπαινουμένων πληροῦντες τὸ φαῦλον , “ ὃ “ γὰρ κατεργάζομαι οὐ γινώσκω . οὐκοῦν ἀκουέτωσαν , “ ἐκνήψατε “ οἱ μεθύοντες ἐξ οἴνου αὐτῶν . ” ὅνπερ γὰρ τρόπον οἱ φιλοπόται καὶ κάτοινοι παρακεκομμένοι τῷ πάθει τῆς διανοίας τὸ ἀκριβὲς , οὐκ ἃν εἰδεῖεν τὰ σφισὶ δρώμενα d , κατὰ τὸν τοῦ μεθύειν καιρὸν , οὕτως οἱ τὴν φρένα κατηρρωστηκότες , ἐκ φιλοσαρκίας καὶ τῶν αἰσχίστων ἡδονῶν , οὐδὲ ὅτι ποτε δρῶσιν εἰδεῖεν ἄν . Νόσημα οὖν ἡμῖν ἀνθρώπου καρδίας ὁ Παῦλος ἐξηγεῖται λέγων , “ ὃ γὰρ κατεργάζομαι οὐ γινώσκω . ” εἰ δὲ δή τις εἴη τοῖς μὲν ἀπὸ τοῦ συνειδότος ἐλέγχοις τρυφερωτέραν ὥσπερ ὑπέχων τὴν ἑαυτοῦ καρδίαν · καὶ ἀσχάλλων μὲν ὅτι πλημμελεῖ · πλὴν ἔτι πλεονεκτούμενος ταῖς εἰς ἁμαρτίαν ἡδοναῖς , καὶ οἷον ἀβουλήτως ἰὼν πρὸς τὸ πλημμελὲς , φαίην ἃν εἰκότως . “ οὐ γὰρ ὃ θέλω , τοῦτο “ πράσσω , ἀλλ’ ὃ μισῶ , τοῦτο ποιῶ . ὡς πόσοι ποσάκις τεθαυμάκασι μὲν τὴν ἐγκράτειαν · καὶ δὴ καὶ μελέτης τῆς εἰς αὐτὴν ἀρξάμενοι , τοῖς τῆς μυσαρᾶς ἡδονῆς νενίκηνται κέντροις , καὶ ὀκλάσαντος αὐτοῖς τοῦ νοῦ πρὸς τὸ χεῖρον ἐνηργήκασι e τὴν ἁμαρτίαν · κατηφείας γε μὴν μεμέστωνται · τούτοις ἃν πρέποι καὶ μάλα εἰκότως μονονουχὶ καὶ ἀβουλήτως ἠσθενηκόσι τὸ φάναι δὴ πάλιν , “ νυνὶ δὲ οὐκέτι ἐγὼ κατεργάζομαι αὐτὸ , ἀλλ’ ἡ οἰκοῦσα ἐν ἐμοὶ ἡ ἁμαρτία . Γενναδίου . Ἐπειδὴ εἶπεν τὸ “ πεπραμένος f ὑπὸ τὴν ἁμαρτίαν · ” καὶ διὰ τούτου τὴν μὲν ἐν τάξει δεσποίνης ὑπέθετο · ἑαυτὸν δὲ ἐν δούλου , πρὸς τοῦτο ἀκολούθως ἐπάγει , “ ὃ γὰρ κατεργάζομαι οὐ “ γινώσκω . ” τοῦτο γὰρ ἴδιον οἰκετῶν , τὸ μὴ γνώμης ἰδίας εἶναι κυρίους , ἀλλὰ δεσποτικοῖς ὑπηρετεῖσθαι προστάγμασι . πολλάκις γοῦν τι φησὶ , οὐ προαιρούμενος αὐτὸς διαπράττομαι . τὸ γὰρ “ οὐ “ γινώσκω οὐχ ὅτι ἀγνοῶν λέγει · πῶς γὰρ , εἰ ὃ πράττει τις τοῦτο αὐτὸν ἀγνοεῖν ἐγχωρεῖ . ἣ ὅλως ἃν αὐτῷ τὸ τοιοῦτον εἰς σφάλμα καταλογίζοιτο ἐν εὐαγγελίοις τοῦ Σωτῆρος , “ οὐκ οἶδα ὑμᾶς , ἀπέλ - “ θέτε ἀπ’ ἐμοῦ . ” ἀντὶ τοῦ κατεργάζομαι τι πολλάκις , οὐκ οἰκειούμενος , οὐδὲ χαίρων , οὐδὲ ἡδόμενος αὐτῷ κατὰ πρόθεσιν · οὐδὲ ἐμαυτοῦ , συντόμως εἰπεῖν , ὑπακούων , ἀλλ’ ἄλλου . καὶ ὅτι τοῦτο οὕτως ἔχει , φησι , δῆλον . “ οὐ γὰρ ὃ θέλω , τοῦτο πράσσω , ἀλλ’ ὃ μισῶ , “ τοῦτο ποιῶ . ” τουτέστιν , ἃ μὲν αὐτὸς ἐμαυτῷ θέλω , τούτων οὐδὲν διαπράττομαι . ποιῶ δὲ τἀναντία · καὶ ἃ μισῶ , οὐκ ἃν ἐμαυτῷ βουληθείην ποτέ . διὰ μὲν τοιούτων τὸν τοῦ Σωτῆρος ἐκείνου νόμον παραβαίνειν φησὶ τὸν φυσικόν τε καὶ περιεκτικὸν τῶν ἁπάντων · τὸν “ ὅσα ἂν θέλητε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι , καὶ ὑμεῖς “ ποιεῖτε . οὗτος γάρ ἐστιν ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται . ” Διοδώρου . Οὐχ ὅτι τὴν ἁμαρτίαν , ὅτι ἁμαρτία ἐστὶν ἀγνοεῖν φησὶν , ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ πῶς αὐτὴν ποιῶ , καὶ πῶς ὑποβλέπτομαι οὐκ αἰσθάνομαι . οἷον πολλάκις κρίνας κρατῆσαι θυμοῦ , ἡττήθην ἐμαυτοῦ . χρὴ μέντοι εἰδέναι , ὅτι οὐχ ἑαυτοῦ κατηγορεῖ , ἀλλὰ τὸ κοινὸν τῶν ἀνθρώπων ἐν ἑαυτῷ ὑπογράφει . τὸ φορτικὸν ἐπὶ ἑτέρου τάξαι παραιτούμενος . δείκνυσι γὰρ ὅτι ὀρεγόμεθα μὲν τῆς ἀρετῆς , ὑττώμεθα μεθα δὲ τῆς ἡδονῆς , ὅσοι ὑπὸ νόμον ἐσμέν . οὐ μὴν ὅσοι ὑπὸ χάριν · οἳ καὶ ἔξω ἁμαρτίας διὰ τὴν χάριν γεγόναμεν . Ὠριγένουσ . Ἁρμόζει τὰ ῥήματα ταῦτα λέγειν τοῖς παλαίσασι πρὸς τὰς ἐπιθυμίας · διὰ δὲ ἀσθένειαν λογισμοῦ πεσοῦσι · καὶ τοῖς ὑπὸ θυμοῦ ἐσθ’ ὅτε νικωμένοις καὶ ὑπὸ φόβου , καὶ πράττουσιν ἃ μὴ θέλουσι , καὶ ἃ μισοῦσιν · ὅταν δὲ καὶ ἀπὸ λόγου ἐπάρσεως ἡττηθέντες νικηθῶμεν ἐκ τοῦ δοκοῦντος εἶναι ἀγαθοῦ οὐ μὴν ἀληθοῦς , σύμφαμεν τῷ νόμῳ ὅτι καλὸς , ποιοῦμεν δὲ τὸ καθ’ ἡδονήν . Εἰ δὲ οὐ θέλω τοῦτο ποιῶ , σύμφημι τῷ νόμῳ ὅτι καλός . Γενναδίου . Εἰ τοίνυν φησὶν , “ ὃ μὴ αὐτὸς θέλω , τοῦτο ποιῶ , ” διὰ τοῦτο τὸν νόμον εἶναι καλὸν καθομολογῶ . ἃς γὰρ ἐκεῖνος κακίζων πράξεις ἀπαγορεύει μοι , τούτων καὶ αὐτὸς ἐγὼ προκατέγνωκα , κἂν μετίω τοῖς ἔργοις αὐτά , Κυρίλλου . Ἐνίησι πάλιν τῆς θεωρίας τὸ ἀκριβὲς , τῇ τοῦ σώματος φύσει , καὶ τῶν ἐνόντων αὐτῷ φυσικῶν ἀρρωστημάτων τὴν δύναμιν κατασκέπτεται · αἱ τε γὰρ ὀρέξεις αἱ πρὸς πᾶν ὅτι οὖν ἀποκομίζουσαι τῶν παθῶν , καὶ τῆς φιληδόνου ζωῆς τὰ ἐγκκήματα πηγὴν ἔχουσι τὴν σάρκα · καὶ πρός γε τοῦτο , ἡμᾶς ἐμπεδοῖ λέγων τοῦ Σωτῆρος ὁ μαθητὴς , “ πόθεν πόλεμοι ἐν ὑμῖν , καὶ πόθεν “ μάχαι ; οὐχ ἐντεῦθεν ἐκ τῶν ἡδονῶν ὑμῶν τῶν στρατευομένων “ ἐν τοῖς μέλεσιν ὑμῶν ; ”
Lemmas: περι ὁ ὑπό νόμος κατάκρισις διό ὁ ἁμαρτία . ὥστε δουλεύω ἐγώ ἐν καινότης πνεῦμα . Ὠριγένης . ὁ Ἅγιον πνεῦμα ἀεί εἰμί ἐν καινότης , οὔτε παλαιόω οὔτε γηράσκω , ἀλλά μᾶλλον ὁ εἴδομαι ἐγώ ἄνθρωπος ἀνακαινόω , ἡμέρα καί ἡμέρα · καί ὁ παλαιότης δέ ὁ γράμμα , οὐ εἰμί ὅτε καινός εἰμί , οὐδέ παλαιός ἐγώ ἄνθρωπος καινός ποτέ εἰμί . ὅστις ἅμα ὁ ὑφίστημι παλαιόω , οὖον χρόνος , ὁ τοῖος δέ νόημα καί ἔργον παλαιόω αὐτός . Σευηριανός . οὖον ὁ πταίω παρέχω ὁ νόμος ὁ προστάσσω μή ἁμαρτάνω · διά δέ ὁ συγχωρέω ὁ τρυφή ὁ πάθημα . ὁ οὖν παρέχω ὁ πάθημα πρόφασις , οὐ εἰμί ὁ Σκόπας ὁ νόμος , ὁ δέ συμβαίνω ὁ οἰκονομία εἰμί δίδωμι τότε · λέγω δή ὁ ἐσθίω καί πίνω ενεργώ ἐν ὁ μέλος ἐγώ . κινέω γάρ καί ἐν ὁ νηστεύω ἐπιθυμία . ἀλλά οὐ ἐνεργέω εἰς ὁ καρποφορέω ὁ θάνατος . οὗτος διακονία θάνατος γράφω κατορθόω · ὅς δέ μή ἐθέλω , προέχω . Ἀπολινάριος . μηδείς οὗτος ἀκούω , ἐρεσχελέω πρός ὁ ἀπόστολος φάσκω , ὡς εἰμί οὗτος εἰμί ἐν ὁ νόμος ὁ θανατόω διαγορεύω , καί γνώριμος ποιέω ὁ φαῦλος ὁ πρᾶγμα καί καλός , οὐδείς κακός καί ὁ Κύριος , ὁ τε φαῦλος ἐν ὁ ἑαυτοῦ λόγος καί ὁ καλός διορίζω , δοκέω εἄν ἴσος ἐξεργάζομαι ὁ ἁμαρτία κατά ὁ μή πείθω ὁδός . ὁ γάρ διάφορος μέγας , καί πολύς ὁ μεταξύ · νόμος μέν ἐν ῥῆμα νόμος κεῖμαι , καί μηδείς εἰς δικαιοσύνη δύναμις ἐνδίδωμι , ἀλλά ἐπί ὁ πρᾶξις ὁ ἀκούω ὁ σύμπας καταλείπω . ὁ δέ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὁ μέν σύμπας ἐν ὁ δόσις ὁ πνεῦμα ὁ ὁ ὑπό ἑαυτοῦ σωτηρία ἐργάζομαι , καί οἱονεί δημιουργέω ἐγώ ἐξαρχῆς , καί μεταπλάσσω καί ῥυθμίζω ἐν ὁ ὁ θεῖος ἐπίπνοια ὑποδέχομαι ὁ πιστεύω , καί πρός αὐτός οἰκειόω . λόγος δέ εἰς παραίνεσις χράομαι , διά ὅς ἐπιτήδειος ἐγώ κατασκευάζω ὁ μορφόω καί διατίθημι πνεῦμα . οὐχ ἐγώ u αὐτός ὁ κατά ἐγώ ἐπιτρέπω . εἰμί γάρ εἄν κατακρίνω πάλιν , ἀδυνατόω εἰς ὁ πείθω · καί ὁ ὁ ἁμαρτία γνῶσις κατά ἐγώ μᾶλλον ἢ παρά ἐγώ γίγνομαι · ἀλλά ὁ πνεῦμα δοχεῖον χειά παρασκευάζω ἐγώ · ἀνίημι μέν ὡσημέραι ( sic ) πρός ὁ κόσμος συμπάθεια , καί λύω ὁ δεσμός ὁ σαρκικός · ἐπιτείνω δέ ὁ πρός ὁ πνεῦμα οἰκέω . Διὸ καί νόμος μέν εἰς τιμωρία ὀξύς · πνεῦμα δέ ἀνεξίκακος . ὁ μέν ὁ ἴδιος ὁ ἄνθρωπος κατόρθωσις εἰς δικαιοσύνη ζητέω , ὁ δέ ὁ παρά ἑαυτοῦ χορηγέω . οὗτος γάρ ἕπω ὁ μέν νόμος οὖον κατορθόω ὁ πρόκειμαι τιμωρητικός ἐπιφέρω ὁ προστακτικός · οὗτος γάρ εἰμί ἔχω ἐκεῖνος . ὁ δέ πνεῦμα δύναμις ἔχω ( sic ) εἰς ὁ ὁ πιστεύω διόρθωσις , εἰμί καί ὁ πρῶτος ἐξασθενέω ὁ παρά αὐτός δημιουργία ὑποδείκνυμι . μήτε ἀπογιγνώσκω , μήτε κολάζω εὐθύς , ἀλλά ὁ παρά ἑαυτοῦ σωτηρία φυλάσσω ὁ ἄνθρωπος παιδεύω , ὥσπερ ὁ Παῦλος φάσκω ὁ Σατανᾶς παραδίδωμι εἰς ὄλεθρος ὁ σάρξ , ἵνα ὁ πνεῦμα σῴζω , ὁ πνεῦμα ὁ κύριος . ἀνέχω γάρ ἄχρι ὁ Χριστός παρουσία , ἠώς περ ἄν ὁ ὁ νῦν ἐπιτελέω δημιουργία ἐξήκω χρόνος , κρίσις ἐφίστημι , ὅς ὁ αδιόρθωτος ἀποθέω ὁ λοιπός , ἀνεπιτήδειος εἰς ὁ αἰώνιος ζωή εὑρίσκω . Ζεύς οὗτος καί ἀλλαχοῦ φημί ὁ ἀπόστολος “ θεός εἰμί ὁ “ ἐνεργέω ἐν ἐγώ καί ὁ ἐθέλω καί ὁ ἐνεργέω ὑπέρ ὁ εὐδο - “ κίς . ” οὐ ὁ αὐτεξούσιος ἐγώ περικόπτω , ἀλλά ὁ παρά Θεός δύναμις εἰς ἀρετή ἐξηγέομαι . καί ὁ σωτήρ πνεῦμα Ἅγιον ἐμφυσάω ἀνίστημι · διά οὗτος προσοικέω ἐγώ · καί μηδέ μεριμνάω ὅτι λαλέω κελεύω · “ οὖον γάρ σύ εἰμί ὁ λάω - “ λοῦς , ἀλλά ὁ πνεῦμα ὁ πατήρ σύ ὁ λαλέω ἐν σύ . ” ἤδη δέ καί ὁ προφητικός λόγος ὁ νέος διαθήκη ἐν ὁ δόσις ὁ πνεῦμα ὁρίζω λέγω , θεῖος ἐξηγέομαι πρός ὁ Ἰσραήλ διάλεξις . “ καί οὗτος αὐτός ὁ παρά ἐγώ διαθήκη εἶπον , καί ὁ “ πνεῦμα ὁ ἐμός εἰμί ἐπί σύ , καί ὁ ῥῆμα ὁ δίδωμι εἰς ὁ “ στόμα σύ , οὖον μή ἐκλείπω ἐκ ὁ στόμα σύ , καί ἐκ ὁ “ σπέρμα σύ , εἶπον Κύριος ἀπό ὁ νῦν καί εἰς ὁ αἰών . ” καί οὗτος μέν διά ὁ Ἠσαΐας . Ζεύς δέ ὁ Ἱερεμίας ὁ καινός διαθήκη ἐπαγγέλλω ὁ θεός , “ οὗτος , ” φημί , “ ὁ διαθήκη ὅς διατίθημι πρός αὐτός ἐν “ ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα , δίδωμι νόμος ἐγώ ἐν ὁ Καρδία αὖος - “ ὁ , καί ἐπί διάνοια αὐτός ἐπιγράφω αὐτός , καί οὖον μή Ζεύς - “ δάκνω ἕκαστος ὁ πλησίος αὐτός , λέγω γιγνώσκω ὁ κύριος , “ ὅτι πᾶς εἶδον ἐγώ ἀπό μικρός ἠώς μέγας αὐτός , ὅτι “ ἵλαος εἰμί ὁ ἁμαρτία αὐτός . ” ὁ ὁ πνεῦμα ἐν οὗτος ἐνέργεια εἰς Καρδία ἐπαγγέλλω , διά ὅς καί ἱλασμός παρά Θεός γίγνομαι . ὁ μέν ὁ ἁμαρτία ἐκλογισμός ὁ κατά ὁ νόμος ἀνίημι , ὁ δέ πνευματικός ἀνεξικακία ὁ ἱλασμός ἐπιχωρέω . καί μήv καί διά ὁ Ἐζεκιήλ δίδωμι Καρδία καινός καί πνεῦμα καινός ἐπαγγέλλω , εἰς ὁ ὁ ἴδιος θέλημα ἐν ἐγώ πλήρωσις . ὥστε καλῶς καί ἐν ὁ πρόκειμαι ὁ ἀπόστολος ὁ κατά Χριστός ζωή ὁρίζω , οὐ ἐν γράμμα καί ὁ ὁ ἁμαρτία παραλύω φημί κατά ἐγώ ἰσχυρός . ἅτε δή ὁ πνεῦμα οὐ εἰς γνῶσις καί ὁ διά οὗτος κατάκρισις ἐπιδημέω , ἀλλά εἰς ἀναίρεσις μέν ἁμαρτία , δικαιοσύνη δέ ἐνὲρ - γειαν , οὐ ἀνθρώπινος ἀλλά θεῖος , ὡς καί ἐν ἀρχή , δικαιοσύνη Θεός διά ὁ εὐαγγέλιον εἶπον ἀποκαλύπτω . τις οὖν εἴρω 5 ὁ νόμος ἁμαρτία ; Κύριλλος . ἀθρέω δή ὅπως σοφός ὁ ἐπί ὁ νόμος ποιέω λόγος . φημί μέν γάρ ὅτι “ ὅτε εἰμί ἐν ὁ σάρξ , ὁ πάθημα “ ὁ ἁμαρτία ὁ διά ὁ νόμος ἐνεργέω ἐν ὁ μέλος ἐγώ , “ εἰς ὁ καρποφορέω ὁ θάνατος · ” ἀπαλλαξείω δέ ἄν οὐδαμῶς ὑποψία ὁ λόγος . φημί γάρ ἄν τις πρός οὗτος εὐθύς , βραβεύς οὖν ἄρα καί εἰσηγητής ἁμαρτία ὁ λόγος . εἰμί γάρ εἰμί ἀληθής ὡς ἐν ἐγώ ἐνεργέω διά αὐτός ὁ πάθημα ὁ σάρξ , πῶς οὐ ἄν νοέω καί ἁμαρτία γένεσις ; τίς οὖν ὁ μυσταγωγός ; δριμύς ὑπαντάω , καί ἀποφάσκω μέν ὅτι πατήρ ἁμαρτία ὁ νόμος · αἰτιάομαι δέ μᾶλλον ὁ ἄνθρωπος φύσις , ὡς ἀσθενής καί διά αὐτός πάθος ὁ ἐναλῶναι δίκη . οὗτος ὅς φημί , τίς οὖν εἴρω ; ὁ νόμος ἁμαρτία ; μή γίγνομαι . ἀλλά ὁ ἁμαρτία οὐ γιγνώσκω εἰμί μή διά νόμος . ” ἀλλά ὅτι μή γιγνώσκω μᾶλλον αὐτός . οὐκοῦν οὖον πρόφασις ἁμαρτία ὁ νόμος . παραδεικτικός δέ μᾶλλον αὐτός ὁ οὐ οἶδα αὐτός . ἐμφαίνω καθίστημι , οὐ ἵνα μανθάνω ἐργάζομαι , εἰ καί πρίν οἶδα , πάντως ποῦ καί δράω . οὖον γάρ εἰμί δίκαιος κατά ὁ ὁ ψάλλω φωνή , ἀλλά ἵνα ὁ ἀδικέω οἶδα , πρός ὁ ἀγαθός μεταχωρέω · καί ἐγώ δοκέω γίγνομαι τίς τοιοῦτος ὁ ἀρχαῖος διά ὁ μῶσις ἐντολή . ὑπόκειμαι ὁ λόγος πλατύς τις οἶμος ἀποκομίζω ποῖ . καί διαρρίπτω x ἐν αὐτός πολύς διά μέσος χασμός . ὀρύσσω ( sic ) δέ εἰμί δοκέω καί βόθρος . εἶτα τις εἰμί ὁ ἐν νύξ καί σκότος βαδίζω ἐν αὐτός , περιπταίω τε καί μαλός συχνός ὁ διά μέσος κεῖμαι · καί μήv καί βόθρος ἀβούλητος ἐγκαθίημι . ἔχω δέ ὧδε ὁ πρᾶγμα , δαίς τις λαμβάνω , ἐπί αὐτός ἵστημι ὁ τρίοδος ἐμφανής καθίστημι ὁ εἰμί ὁ μεταξύ . οὐ ἵνα πάλιν αὐτός περιπταίω , ἀλλά ἵνα μᾶλλον ὑπερφέρω καί ἀπαλλάσσω ὁ κακός . ἆρα οὖν ἀδικέω ὁ φάος , ὅτι παραδείκνυμι ὁ λυπέω ; ὅς μᾶλλον ἐκεῖνος φημί , ὡς πλεῖστος ὅσος αὐτός ἐμποιέω ὁ ὄνησις , ἀποτελέω δέ καί ἀσφαλής , ἀλλά οἴομαι οὗτος εἰμί οὐδείς ὁ εἰμί ἀσυμφανής . ὅτε τοίνυν εἰμί ἁμαρτωλός , πλεῖστος τε ὅσος ἔγκλημα περιπταίω , γιγνώσκω διά ὁ νόμος ὁ ἁμαρτία , οὐ ἁμαρτία μᾶλλον ὁ νόμος νοέω ἄν εἰκότως ἢ λέγω , πολύς γε καί δεῖ . παραδεκτικός δέ μᾶλλον ὁ ἁμαρτία , ὡς φημί . θεοδυροος . ὁ οὖν οἶδα καί οὐ γιγνώσκω , οὖον παντελής ἄγνοια ἐνταῦθα δηλωτικός , ἀλλά οὗτος λέγω , ὅτι ἀκριβής ὁ φυσικός διάκρισις δέχομαι γνῶσις διά ὁ νόμος . Γεννάδιος . “ ὁ τε γάρ ἐπιθυμία , ” φημί , “ οὐ οἶδα , εἰμί μή ὁ “ νόμος λέγω , οὐ ἐπιθυμέω . ” οὖον οὗτος φημί , ὅτι ὁ ἐπιθυμία ἐγώ ὁ φύσις ἐντίθημι οὐ ἔχω ὁ παράγγελμα . ὁ γάρ ἐπιθυμία ὁ φύσις . ἀλλά ὅτι μή διδάσκω ἐγώ ὁ νόμος διά ὁ ἀπαγόρευσις , ἐπίψογος τε καί φαῦλος ἐπιθυμία ὑπάρχω οὐ ἐπίσταμαι . διοδυρομαι . “ ἀλλά ὁ ἁμαρτία , ” φημί , “ οὐ γιγνώσκω εἰμί “ μή διά νόμος . ” οὐ εἶπον , ἀλλά ὁ ἁμαρτία οὐ ποιέω μή διά νόμος , ἀλλά “ οὐ γιγνώσκω . ” ὥστε , οὖον ὁ ποιέω , ἀλλά ὁ διαγιγνώσκω ὁ ἁμαρτία ὁ νόμος αἴτιος . παιδευτικός οὖν ὁ νόμος μή συγχωρέω διά ὁ ἄγνοια εἰς ὁ ὁ ἄλογος ἐμπίπτω φύσις . ἐκεῖνος μέντοι ζητητέος πῶς ἐνταῦθα εἶπον ὁ ἁμαρτία οὐ οἶδα , εἰμί μή διά ὁ νόμος , ἐν ἕτερος δείκνυμι ὅτι ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ διακριτικός , ἐν ὅς φημί , “ ὅταν γάρ ἔθνος “ ὁ μή νόμος ἔχω , φύσις ὁ ὁ νόμος ποιέω , οὗτος νόμος μή “ ἔχω , ἑαυτοῦ εἰμί νόμος . ” διά οὗτος παρίστημι , ὅτι καί ἄνευ νόμος ἐν-εἰμί συνοράω ὁ δήω . λογίζομαι δέ ὅτι καί ἐν-εἰμί , ἀλλά οὖον πᾶς . οὗτος γε καί νῦν ἔτι ἔνιοι παρά ἄλλος ἔθνος ὡς καλός καί ἔννομος πολιτεύω . παρά ἄλλος δέ ὡς ἄνομος καί κακῶς ἔχω ἐκβάλλω · διό δή εἰμί ἀναγκαῖος ὁ νόμος ὁ δόσις , διορίζω ἐγώ ὁ τε πρακτέος καί ὁ μή , καί διαρθρέω ἐγώ καί φωτίζω ὁ Δίκαιος ὁ πολιτεία . Θεόδωρος . αἰσθάνομαι ἀπό τε ὁ “ ὁ πάθημα ὁ ἁμαρτία καί διά ὁ νόμος , καί ἀπό ὁ “ νόμος δέ παρεισέρχομαι ἵνα “ πλεονάζω ὁ παράπτωμα , ” καί ἕτερος πλείων ὅς ἐν ὁ ἀνώτερος εἴρω , διαβολή τις ἐπιφύω ὁ νόμος ὡς ἀναίτιος ( sic ) καί ποιητικός ὁ ἁμάρτημα , τρέπω μέν ἐπί περί οὗτος λόγος . ἄρχω δέ ὁ ἀντίθεσις οὗτος λέγω , “ τίς οὖν εἴρω ; ὁ “ νόμος ἁμαρτία ; ” ἀλλά ἀρά φημί , μή οὗτος ; ἀπό ὁ ἡμέτερος δείκνυμι ῥῆμα , ὅτι δή φαῦλος καί ποιητικός ἁμαρτία ὁ νόμος ; “ μή γίγνομαι · ἀλλά ὁ ἁμαρτία οὐ γιγνώσκω εἰμί μή διά “ νόμος . ” ἐναντίος οὐδέ ἄν γιγνώσκω ὁ ἁμαρτία , διά ὅς ἐκκλίνω προσήκω ὁ πρᾶξις , εἰμί μή νόμος εἰμί ὁ ὁ διάκρισις ὁ τε καλός καί ὁ χείρων παιδεύω ἐγώ ὥστε ποιέω καί ὅς ἀπέχω δεῖ . ὥστε ὁ νόμος ἐγώ ὁ μῖσος ὁ ἁμαρτία γίγνομαι αἴτιος · ὅς ὑποδείκνυμι τε αὐτός , καί ἀποφεύγω προστάσσω · καί σαφής ποιέω ὁ εἴρω ἐπάγω , “ ὁ τε γάρ ἐπιθυμία οὐ οἶδα , εἰμί “ μή ὁ νόμος λέγω , οὐ ἐπιθυμέω . ” πολλες ἐπιθυμέω ἐγώ κατά ὁ πάρειμι βίος συμβαίνω · οὖον βρῶμα καί πόμα καί γαμικός κοινωνία μόνος , ἀλλά καί δόξα καί χρῆμα . ὅς δέ ὁ ἐπιθυμία ἔνειμι ἔχω , οὗτος οὐ ἄν ποτός εἰμί τίς φαῦλος ἡγέομαι , μή νόμος διδάσκω ἐγώ , ὅς ἐπιθυμέω ἀπέχω προσήκω . ὥσπερ οὖν καί ὁ λόγος ἕκαστος ἀπαραίτητος ὁ οἰκεῖος ἐκπληρόω ἐπιθυμία ἐπείγω , ἅτε δή οὐδείς αὐτός πρός ἐναντίος ἀνθέλκω . ὑπό ὅς πρός μάχη ὁ οἰκεῖος ὄρεξις καθίστημι . εἶτα ὑπόδειγμα χράομαι ὁ περί ὁ Ἀδάμ , εἰς μείζων ὁ γίγνομαι σαφήνεια · νόμος γάρ εἰμί καί ὁ πρός ἐκεῖνος ἐντολή περί ὁ φυτός γίγνομαι · καί συμβάλλω ὁ κατά ἐκεῖνος εἰς σύστασις ὁ περί ὁ νόμος λόγος . Ὠριγένης . Νόμος ὧδε νοέω οὖον μόνος ὁ μῶσις ὁ κωλύω ὁ ἐπιθυμία , ἀλλά καί ὁ φυσικός . ἐνσπείρω γάρ ἐγώ φυσικός ὁ ἐπιθυμία ὡς πάθος , καί ὁ περί οὗτος νόμος , καί λαμβάνω ἀφορμή ὁ ἁμαρτία , οὖον διά ὁ γραπτός μόνος ἐντολή , ἀλλά καί διά ὁ φυσικός . καί ὁ Ἀδάμ δέ οἶδα οὗτος καί πρό ὁ μῶσις νόμος . ἀφορμή δέ λαμβάνω ὁ ἁμαρτία διά ὁ ἐντολή . Γεννάδιος . μής διδάσκω ἐγώ ὁ νόμος , φημί , διά ὁ ἀπαγόρευσις , ἐπίψογος τε καί φαῦλος ἐπιθυμία ὑπάρχω οὐ ἐπίσταμαι . νυνί δέ διά ὁ ἐντολή οὗτος μανθάνω . μετρέω γάρ ἐγώ οὗτος ὁ ἔγκειμαι ἐπιθυμία ὁ φύσις , καί ὁ χρῆσις αὐτός ἀφίημι οὐ ἐάω , ἀλλά ὅρος τακτός αὐτός περιγράφω τε καί περιλαμβάνω , ὁ ἁμαρτία λαμβάνω διά αὐτός ἀφορμή , τουτέστιν ἰσχύς εὐπορέω καί ἐπικουρία , εἶτα ἐγώ πρός ἀμετρία ὑποσκελίζω , ἐνεργός εἰς ἁμαρτία ἐγώ πᾶς ἐπιθυμία ἀπολέγω καθίστημι · ὁ γάρ “ κατεργάζομαι ἐν ἐγώ πᾶς “ ἐπιθυμία , ” ἐνδέω ἀπαγορεύω . Θεόδωρος . ὑπόδειγμα χράομαι ὁ περί ὁ Ἀδάμ , ἐπεί ἐκεῖνος πρόκειμαι ἐπί ὁ παράδεισος ὁ φυτός ἀδεῶς ἅπας μεταλαμβάνω δύναμαι , εἰμί μή νόμος αὐτός τις περί ἀποχή τυγχάνω δίδωμι . καί οὐ εἰμί ἁμάρτημα ὁ μετά ὁ λοιπός βούλομαι ἐκεῖνος ἐσθίω . ἐπεί δέ ἐντολή δέχομαι ἀπέχω ὁ φυτός ὁ βρῶσις , ἐπιθυμία μέν τις ἐν-εἰμί αὐτός ὁ μετάληψις ὡς εἰκός ὁ καρπός . κωλύω δέ ὅμως ὑπό ὁ ἐντολή , ἁμάρτημα εἰμί ὁ ἐσθίω ὁ ἀπαγορεύω ἡγέομαι . ἐντεῦθεν ὁ ἁμαρτία πάροδος ἔχω . ὁ μέν ἐντολή ἐπέχω ὁ βρῶσις · ὁ δέ Ἀδάμ οὖον πρός ὁ ἀξιοπιστία ὁ ἐντολή βούλομαι ὁράω , ἀλλά πιστόω μέν ὁ ἐπίβουλος ὁ λόγος , ὅλος δέ ὁ ἐπιθυμία ὁ ἐσθίω γίγνομαι . καί οὖον μόνος ἀφορμή ὁ ἁμαρτία ἐντεῦθεν γίγνομαι , ἀλλά γάρ ἔτι ἐκεῖνος μανθάνω , ὡς οὐ ἀπάτη ὁ ἐπιθυμία προσήκω ἕπω ἐγώ . δοκιμάζω δέ ὁ χρή ποιέω , ὁ ἕτερος ἀπέχω · ὅς οὐ ἐμμένω , δῆλος πάντως εἰμί ἁμαρτάνω . ὥστε οὖον κατά ἐκεῖνος μόνος ὁ ἁμαρτία ὁ πάροδος ἔχω διά ὁ ἐντολή , καθό ὁ φυτός μεταλαμβάνω · ἀλλά γάρ καί ὅτι μή πᾶς ἕπω ὁ ἐπιθυμία ἁπλόος ἐντεῦθεν μανθάνω ἁμαρτάνω , ὁ ὁ ἐπιθυμία παρά ὁ δήω πληρόω ἐπεί - γομενω . οὗτος γάρ λέγω ὁ “ κατεργάζομαι ἐν ἐγώ πᾶς ἐπιθύω - “ εἷς · ” ἀντί ὁ πᾶς ἁμάρτημα ἀπό τις ἐπιθυμία τίκτω , ἐντεῦθεν ὁ ἀρχή γίγνομαι ἐγώ , ἅτε δή ὁ διάκρισις ὁ ἀφορμή δέχομαι ἐντεῦθεν . οὗτος καί ἐν ὁ ἀνώτερος ὁ “ ὁ “ ἐπιθυμία οὐ οἶδα , εἰμί μή ὁ νόμος λέγω , οὐ ἐπιθυμέω . ” ἀντί ὁ οὐ ἄν οἶδα ὡς οὖον δεῖ τίς ποιέω ὁ ἐν ἐπιθυμία κεῖμαι , εἰμί μή νόμος εἰμί ὁ οὗτος διορίζω ἐγώ . καί γάρ ὁ “ ἐν ἐγώ ” ὅτε λέγω , ὁ κοινός λέγω ὁ ἄνθρωπος καί ὁ Ἀδάμ εἰς ἀπόδειξις χράομαι ὁ κοινός . ὅθεν ἐπί ὁ οἰκεῖος ἐκεῖνος λέγω πρόσωπον · διά πᾶς δείκνυμι βούλομαι ὅτι ἀναγκαῖος μέν κατά ὁ πάρειμι βίος νόμος πολιτεύω , ὑπό ὅς ὁ ἔμφυτος ανακινώ διάκρισις · παιδεύω ὅς τε ἀπέχω καί ὁ ποιέω προσήκω · ὅς τε καί ὁ λογικός ἐν ἐγώ ἐνεργός εἰμί . χρεία δέ ὁ μέλλω ἐγώ κατάστασις , ἐν ὅς γίγνομαι , ὁ φαίνω ἐγώ καλός οὗτος καί ποιέω δύναμαι ῥᾳδίως . ὅθεν ὁ οἰκεῖος ἔχω ἀκολουθία καί ὁ δείκνυμι , ὡς οὐδέ ἄν τις εἰμί ἐν ἐγώ διάκρισις Τούτος καλός καί ὁ χείρων , οὐδέ ἁμαρτία ἐπίγνωσις , εἰμί μή νόμος οὗτος διορίζω παρά ἐγώ , ἄλογος δέ δίκη ὁ προστυγχάνω ποιέω ἅπας μέλλω , ἐπάγω , “ Χωρὶς γάρ νόμος , ἁμαρτία νεκρός . ” οὐδέ εἄν ἐνεργέω , φημί , ἁμάρτημα , μή νόμος διορίζω · διά τίς ; ὅτι οὐ ὁ πρᾶξις ἁμάρτημα ἁπλόος , ἀλλά ὁ οἶδα ὅς ἀπέχω προσήκω , ποιέω τίς παρά ὁ γιγνώσκω καλῶς ἔχω . Ὠριγένης . οὐ ἐν Παῦλος μόνος ἀλλά ἐν πᾶς Ψυχή , ὅτε ὁ ἁμαρτία ὑφίστημι , πᾶς ἐπιθυμία καταπολεμέω ὁ γένος . ἀμήχανος γάρ ἀνθρώπινος ψυχή , μή ἀποπίπτω πάθος · κἀν ἐκ ἐπιμέλεια ὕστερος οἱονεί ἐν ἀπάθεια γίγνομαι . ὧδε δέ ὁ Παῦλος πᾶς ἐπιθυμία λέγω παθητικός καί ἁμαρτωλός , ὅς ὁ νόμος ἀπαγορεύω , διδάσκω ὁ “ οὐ ἐπιθυμέω . ” ὅστις εἰμί ὄρεξις ἄλογος γίγνομαι κατά ὁρμή πλεονάζω παράλογος , κατά ὅς φιλοζωέω ὡς ἀγαθός ὀρέγω , πλοῦτος καί δόξα καί γυνή καί ὁ λοιπός ἐπιθυμία , κατά ὁ ὁ ἁμαρτία βούλημα ποιέω ἐγώ ἐκτείνω ὡς ἐπί ἀγαθός πᾶς ὁ ὑπό ἐγώ ἐπιθυμέω . φαντασία γάρ ἀγαθός ὁ ἐπιθυμία γίγνομαι . Σευηριανός . οὖον κακός , φημί , ὁ νόμος , οὐδέ ἁμαρτία , ἀλλά γνωρίζω μέν ὁ ἁμαρτία , ἀφίστημι δέ αὐτός οὖον δύναμαι , ἐπίδοσις ἀφορμή αὐτός παρέχω . οὗτος δέ διατί φημί ; δείκνυμι ὁ ἁμαρτία ὁ μέγεθος , ἵνα συναποδείκνυμι ὁ χάρις ὁ ὑπερβολή . οὗτος , φημί , εἰμί ἰσχυρός ὁ ἁμαρτία , ὅτι διά ὁ ἀπαγορεύω μᾶλλον κρατέω καί πλέω ἰσχύω · ὥσπερ φλόξ ἄρχω μέν καί ὁ τυγχάνω σβέννυμι . ἐξάπτω δέ ἐπί πλέω , καί ὁ σβεστικός ὕδωρ πλέω ἅπτω . οὕτως ὁ ἁμαρτία πᾶς ὁ οἰκέω κρατέω καί πᾶς ἐπινέμω , ὁ νόμος ἐλέγχω , σβέννυμι δέ οὐ ἰσχύω . απολιναριον . ὁ μέν οὐ ἀκούω νόμος , φυσικός ὁ οὗτος γνῶσις ἐγγίγνομαι , καθά καί πρότερος εἴρω · “ ἔθνος ὁ μή νόμος ἔχω , φύσις ὁ ὁ νόμος ποιέω , γραπτός ἐνδείκνυμι “ ὁ ἔργον ὁ νόμος ἐν ὁ ἑαυτοῦ καρδία ὁ δέ ὑπό νόμος ὁ ὁ νόμος γράμμα καί ὁ φυσικός ἔννοια ἀνακινέω , κατηχέω ὑπό ὁ διδάσκαλος , πρός ὁ καί συνίημι ὁ καλός καί ὁ φαῦλος ἀπό ἑαυτοῦ δύναμαι . Χωρὶς γάρ νόμος , ἁμαρτία νεκρός . Κύριλλος . εἰμί γάρ μή κεῖμαι φημί ὁ ὁ ὁ φαυλότης τρόπος καταδικάζω νόμος , ἀδρανής εἄν γίγνομαι ὁ κακός . κατερθιζω γάρ μονονού πρός ἰσχύς διά ὁ νόμος · καί ῥᾴθυμος μέν τις ὁ ὁ ἡδονή ἔγκειμαι κέντρον , ἐπιτιμάω αὐτός μηδείς . μόνος δέ οὐ καί ἀπαμβλύνω ὁ ὁ ἐξουσία πλάτος γοητεύω . ὅς γάρ ὅλως ὁ ἀντιστατέω οὐδείς , ἐκεῖ ποῦ πάντως ἀργέω ὁ φιλόνεικος . νεκρός τοιγάρ ὁ ἁμαρτία , νόμος ὁ πρακτέος διακρίνω . ζῶ δέ , φημί ὁ μυσταγωγός , Χωρὶς νόμος ποτός . εἶτα ὁ ἐντολή ἔρχομαι , ἀναβιόω μέν ὁ ἁμαρτία · θνήσκω γε μήv αὐτός ἰσχυρίζομαι . καί σχῆμα ἵζω μέν ἐν οὗτος ἐπί ἑαυτοῦ ὁ λόγος . οἴομαι δέ ἔγωγε τοιοῦτος τίς βούλομαι δηλόω αὐτός . ὑπό δίκη μέν γάρ ὁμολογουμένως εἰμί καί ὁ ἐν ἄγνοια πλημμελέω , ὅς ὁ ἐν εἴδησις νόμος . εἰμί δέ δή τις γίγνομαι ὑπό νόμος , ὁ ἔξω νόμος ποτέ διαζῶ ζωή · εἶτα ὁ θεσπίζω ἀφειδέω αἱρέω , ἁλίσκομαι γράφω ἁμαρτία , καί πίπτω ὑπό δίκη , τότε δή τότε , ὁ ἑαυτοῦ ῥᾳθυμία ἐπιστυγνάζω . καί ὁ ἀκρίβεια ὁ νόμος μονονού κατακεκρά - ζω λέγω , “ ἐγώ δέ ζῶ Χωρὶς νόμος ποτός . ἔρχομαι δέ ὁ “ ἐντολή ὁ ἁμαρτία ζῶ . ἐγώ δέ ἀποθνῄσκω . ” εἰμί γάρ εἰμί ἀληθής ἁμαρτία νεκρός Χωρὶς νόμος , πῶς οὖον πιθανός ἐννοέω ζῳοποιέω τρόπος τις διά ὁ νόμος ὁ ἁμαρτία , ὁ καί ἐμφανής καθίστημι αὐτός , καί οἷος ἐμπνέω ἀποτελέω ; καίτοι πάλαι μή γιγνώσκω , εἰμί καί ὁ ἐν ἐγώ . οὖον γάρ εἰμί Δίκαιος . ὥσπερ δέ νεκρός εἰμί ὁ ἁμαρτία , διαατος ὁ μή μή τυγχάνω ὁ καταδικάζω νόμος , ζῶ ἐγώ ὁ ἄγνοια ὁ παραίτησις ευαμορφος ( sic ) ἔχω . “ ὅς γάρ οὐ εἰμί νόμος , οὐδέ παράβασις , ” καθά φημί αὐτός . οὗτος παρέρχομαι εἰς μέσος ὁ ἐντολή , ἀναβιόω u ὥσπερ ὁ ἁμαρτία , καταργέω δέ ὁ θάνατος , καί ἄρα καί δίκη ὁ ὁ παράβασις ὑποπίπτω ἐκ ἀσθένεια . καί τίς ὁ ἐντεῦθεν ; πράσσω τίς ὁ ἐλπίς ἔξω καί ἀδόκητος ἐπί ἐγώ . εὑρίσκω γάρ ὁ ἐντολή , φημί , ὁ δίδωμι πρός ζωή , ἀυτή εἰς θάνατος . ὡς γάρ κατασίνομαι πως ὁ ἡλιακός ἄκτινος ὁ φάος , ὁ ὅσπερ εἄν ἄγω ὁ ὄψις ἀρρωστέω · καίτοι φύω εἰμί γλυκύς καί τριπόθητος . καί ὁ κατά αὐτός πάντως εἰμί ὁ ἀδικέω . νοέω δέ μᾶλλον ὁ ὁ πάσχω ἀρρωστία ἔγκλημα ὁ ἀδικέω παρά αὐτός · κατά ὁ ἴσος οἴομαι τρόπος πρόφασις δίδωμι ὁ ἁμαρτία , φημί , ὁ ἐντολή , ἐξαπατάω τε διά αὐτός , κατακομίζω δέ καί εἰς θάνατος . Φαίη δέ ἄν τις καί ἑτέρως , ὅτι δή x σφόδρα φιλέω ὁ ὁ νόμος βουλή ἀεί πω ; μάχομαι ὁ φιλόπονος · καί ὁ ὁ φαυλότης τρόπος ὁ ἐπιείκεια ἀνακόπτω γενικός ἀντεξάγω · καί τονόω y ἐστώ ὅτε καταληΐζω , καταστρέφω εἰς παράβασις , καί ὁ ἐκ νόμος ποινή ὑποφέρω · καίτοι νόμος ἔχω ὁ πόλεμος ὁ ἀφορμή . αὐτός ὅς , φημί , σοφός ἐάν ὁ Παῦλος , ἀπατάω τε διά ὁ ἐντολή , καί διά αὐτός ἀποθνῄσκω . ἀποκτείνω γάρ μονονού καταθήγω πρός ἀντίστασις ὁ ἐν ἐγώ ἡδονά , κατάγω ὁ προερέω τρόπος . ισιφωρος . ἐπεί πως Χωρὶς νόμος ὁ ἁμαρτία νεκρός , ἐθέλω μανθάνω , φημί ὅτι οὗτος βούλομαι εἶπον ὁ Παῦλος , ὅτι οὔπω εἰμί γνώριμος . οὖον γάρ οὗτος αἰνίσσομαι , ὅτι οὐ οἶδα ἁμαρτάνω , ἐπεί ἄλογος εὑρίσκω κολάζω ὁ πρό ὁ νόμος . ὁ μέν γάρ ὕδωρ , ὁ δέ πυρός ἔργον γίγνομαι . ἀλλά ὅτι οἶδα μέν , οὐ οὗτος δέ ἀκριβῶς . διό κολάζω μέν , οὐ οὗτος δέ σφοδρός . Γεννάδιος . “ Χωρὶς γάρ νόμος ” φημί , “ ὁ ἁμαρτία νεκρός . ” ὁ γάρ πρᾶξις ἁμαρτωλός ὁ νόμος ἀπαγορεύω συνίστημι , ὡς ἐάν μή οὗτος ἐγώ προπαραγγέλλω αὐτός ἀποχή ἐπιτηδεύω ὑπάρχω αὐτός , οὐ ἄν εἰμί ἔνοχος πλημμέλημα . “ ὅς γάρ οὐ “ εἰμί νόμος , οὐδέ παράβασις . ” οὖον γάρ ἐλλογέω ἁμαρτία , μή εἰμί νόμος . “ ἐγώ δέ ζῶ Χωρὶς νόμος ποτός . ὁ ἐγώ νῦν ἀντί ὁ ὁ ἄνθρωπος λέγω , λέγω δέ περί ὁ Ἀδάμ . “ ἔρχομαι δέ ὁ “ ἐντολή , ὁ ἁμαρτία ἀναζάω , ἐγώ δέ ἀποθνῄσκω . ” ἐγώ γοῦν ὁ ἄνθρωπος ἔχω πρό ὁ νόμος ὁ ζῶ ὁ ἐντολή προσέρχομαι διά ὁ πρόσθεν νεκρός ἁμαρτία , ἀναζῶ , οὗτος ἀφαιρέω · καί εὑρίσκω ἐγώ ὁ ἐντολή ὁ εἰς ζωή , οὗτος εἰς θάνατος . καί πάσχω τίς σχέτλιος , καί εἰμί ἐλεεινός , ὁ εὐεργεσία βλάπτω , καί ὁ πρός ζωή δίδωμι ἐγώ βοήθημα , οὗτος ὁ ζῶ ἀπόλλυμι . “ ὁ γάρ “ ἁμαρτία ἀφορμή λαμβάνω διά ὁ ἐντολή ἐξαπατάω ἐγώ , καί διά “ αὐτός ἀποκτείνω . ” ἔχω γάρ διά ὁ ἐντολή πρόφασις ὁ κατάρατος ἁμαρτία , καί δυνατός ὁ ὅπλον ὁ ἐμός γίγνομαι , διά αὐτός ἐγώ οὗτος παρακρούω κατασφάζω . δίειμι μέντοι περί ὁ ἁμαρτία , ὡς ζώννυμι τε καί ὑφίστημι καί σοφίζω ὁ ἄνθρωπος , κατά ὁ ὁ θεῖος ἔθος γραφεύς . οὗτος γοῦν καί ὁ δικαιοσύνη προσωποποιέω ὁ μακάριος εἰσάγω λέγω , “ δικαιοσύνη “ ἐνώπιος αὐτός προπορεύω ” καί πάλιν ὁ Σολομών ὁ σοφία . καί ὅλως ἐν ὁ θεῖον λόγιος πολύς ὁ τοιοῦτος ἰδίωμα . Διόδωρος . “ ἔρχομαι δέ , ” φημί , “ ὁ ἐντολή , ὁ ἁμαρτία ἀναζέω ἐγώ δέ ἀποθνῄσκω . ” εἰμί ἀναζάω , δῆλος ὅτι ζῶ ποτέ , καί ἀποθνῄσκω ἀναζάω . πότε οὖν ζῶ ; ὅτε λαμβάνω ὁ Ἀδάμ ἐντολή καί οἶδα , ὁ παράβασις ὀλέθριος ἀπατάω καί καταγωνίζομαι ὁ διάβολος . ὡσαύτως δέ ὅτε καί ὁ Κάϊν . καί γάρ αὐτός ἐν γνῶσις ἁμαρτάνω παραγγέλλω μή φονεύω ὁ ἐν , διά ὁ “ ἁμαρτάνω , ἡσυχάζω . ” μή εἰμί οὖν μεταξύ , μήτε ἐντολή , μήτε νόμος , ἐγκρούω ὁ ἁμαρτία ὁ ὁ ἁμαρτάνω ἀγνωσία . ὁ γάρ πλεῖστος ἀγνοέω πταίω · ὥστε οὔτε ὑπό ὁ σύνοιδα κατακρίνω . τίς οὖν ἐκ οὗτος ; λυσιτελέω μή δίδωμι ὁ νόμος ; ἀλλά ζημιόω ὁ μέλλω κατορθόω . ἄτοπος δέ διά ὁ ῥάθυμος καί φιλήδονος ἀναιρέω ὁ σπουδαῖος καί εἷς - ρέτος ὁ ὁ σωτηρία ὑπόθεσις . Θεόδωρος . πάλιν ἐπί ὁ παράδειγμα χωρέω εἰς ὁ ὁ προ - κεῖμαι πίστωσις , καί φημί , * ’ ἐγώ δέ ζῶ Χωρὶς νόμος ποτέ , ” περί ὁ Ἀδάμ λέγω . ὡς ἄν ὅτε εὐθύς γίγνομαι , ἔξω νόμος τυγχάνω - νοντοζ́ πρίν ἢ δέχομαι παρά ὁ Θεός ὁ ἀποχή ὁ φυτός ὁ ἐπίταγμα . δῆλος γάρ ὡς γίγνομαι πρότερος · εἶτα ὁ ἐντολή ἐδέ - ξατο ὕστερος . ὅθεν ἐπάγω · “ ἔρχομαι δέ ὁ ἐντολή , ὁ ἁμαρτία “ ἀναζάω , ἐγώ δέ ἀποθνῄσκω · καί εὑρίσκω ἐγώ ὁ ἐντολή ὁ εἰς ζωή , “ οὗτος εἰς θάνατος . ” ἐπεί δέ , φημί , ὁ θεός ὁ περί ὁ φυτός δίδωμι νόμος , καί διάκρισις γίγνομαι δύο πρᾶγμα , ὁ μέν ἦμαρ - Τία παρεισδύνω ἐν ἔχω · ἐγώ δέ τἀναντία ποιέω ὁ ὁ θεάομαι δοκέω , θάνατος κατακρίνω . γίγνομαι τε ἐγώ λοιπός θάνατος παρεκτικός ὁ παρά ὁ Θεός τίθημι νόμος , ἐπί ὁ ζῶ πείθω - πείθω αὐτός . ὁ γάρ ὅς μακάριος Παῦλος ἔρχομαι μέν ἐπί οὗτος ἀπό ὁ νόμος ὁ λόγος · δείκνυμι βούλομαι ὡς οὖον φαῦλος αὐτός ἡγέομαι . κοινῶς δέ λοιπός περί ὁ ὁ νόμος φύσις διά - λέγω , ὁ χρειώδης αὐτός καί ὠφέλιμος διδάσκω . ὅθεν καί ὁ πρός ὁ Ἀδάμ μιμνήσκω ἐντολή . ἐπεί ἀρχή νόμος ὁ ἀνθρώ . Πόις ἐκεῖνος γίγνομαι . καί συμπλέκω ἀμφότερος καλῶς ἐπάγω · “ ὥστε ὁ μέν νόμος ἅγιος , καί ὁ ἐντολή ἅγιος ” καί ὁ ἑξῆς . Ὠριγένης . τότε γάρ καί γίγνομαι ἄν περί ὁ τοιοῦτος , ὅτι οὗτος ζῶ Χωρὶς νόμος . ἐπί οὗτος γάρ ὁ κατάστασις ἀναφέρω ὁ Παῦλος καί πᾶς ἄνθρωπος εἴρω , “ ἐγώ δέ ζῶ Χωρὶς νόμος “ ποτός . ἐπεί ποτέ εἰμί Χωρὶς νόμος , ὅπου καθώς αὐτός φημί , περιτομή ὀκταήμερος , ἐκ γένος Ἰσραήλ , Ἑβραῖος ἐκ Ἑβραῖος . οὖον γάρ δύναμαι ὁ ἔτι ἄλογος ἔχω κατάστασις παιδίον ζῶ ὑπό νόμος . πᾶς γάρ ἄνθρωπος ζῶ Χωρὶς νόμος ποτέ , ὅτε παιδίον εἰμί . καί πᾶς ἄνθρωπος ἔρχομαι ποτέ ὁ ἐντολή . ποτέ δέ ὅς ὅτε συμπλέω - Ῥῶσος ὁ λόγος , καί νοέω ὁ ἐντολή προτάσσω μέν ὁ τοιόσδε , ἀπαγορεύω δέ ὁ τοιόσδε . ἅμα δέ ὁ ἔρχομαι ὁ ἵημι - λήν κατά ὁ πρῶτος αὐτός καιρός , ὑφίστημι ὁ κακία , ὅς ὡς ὁ Παῦλος ὀνομάζω , ἀναζάω ὁ ἁμαρτία , τέως εἰμί νεκρός . ἐπεί μή φύω ἀνάζω ἁμαρτία , καί ὁ εἴδομαι ἄνθρωπος , διά οὗτος ἔρχομαι ὁ ἐντολή , ὁ μέν ἁμαρτία ἀναζάω , ὁ δέ ψυχή ἀποθνήσκω · κατά ὁ , “ ψυχή ὁ ἁμαρτάνω , οὗτος ἀποθνῄσκω . ” ὁ γάρ “ ἐγώ ” ἐπί ὁ ψυχή καί ἐπί ὁ εἴδομαι ἄνθρωπος ἀναφέρω . μή νομίζω δέ παραπλήσιος τίς ἔχω ὁ θάνατος ὁ πρῶτος ὁ ἁμαρτία , ὁ δύο οὗτος θάνατος . ὡς γάρ πολύς διαφορά ὅτε νεκρός ὁ ἁμαρτία Χωρὶς νόμος , καί ὅτε νεκρός ὁ ἁμαρτία , νεκρόω ὁ μέλος ὁ ἐπί γῆ ἀπό ὁ λόγος . οὕτως καί ὁ κατά ἑκάτερος νεκρότης ὁ ἁμαρτία ζωή , πολύς τις ἄν εἰμί καί οὖον συγκριτικός ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος διαφορά ὁ ζῶ . δῆλος γάρ ὅτι ὁ νεκρός ἁμαρτία ζῶ , ὅτε μήπω νεκρόω ὁ μέλος ὁ ἐπί ὁ γῆ ὑπό ὁ λόγος . πρό δέ ὁ νόμος καί ὁ ἔρχομαι ὁ ἐντολή ζῶ , νεκρός εἰμί . Ἀπολινάριος . νοέω γοῦν ἐγώ , φημί , μή τίθημι πρῶτος νόμος , ὡς νῦν οὖον πάρειμι ἐπιτίμησις . ἄγνοια γάρ ἀνεύθυνος κόλασις οὐ ὑπόκειμαι . μετά οὗτος ἐπεισέρχομαι θεωρέω ὁ ἐντολή . ἐνταῦθα κατεξανίσταμαι κατά ἐγώ ὁ ἁμαρτία , προσγίγνομαι ὁ γνῶσις , καί μηκέτι ὁ ἄγνοια ὁ ὀργή ἀφίστημι ὁ ἐπί ὁ γίγνομαι . οὗτος δέ ζῶ μέν ὁ ἁμαρτία , δύναμις καί ἰσχύς λαμβάνω . ἀποθνήσκω δέ ἄνθρωπος , ὁ γνῶσις καταδικάζω · καί περιίστημι ὁ ζωοποιέω ἀγαθός ὁ ὁ νόμος πρόσταξις , εἰς θάνατος πρόφασις . ὅς γάρ ἄνευ , ὁ ἁμαρτία , οὐ οἷος τε ἁμαρτία εἰμί , οὐδέ καταδικάζω θάνατος ὁ ἄνθρωπος , διά οὗτος δήπου καί ὁ ὁ πονηρία ἔγκλημα , καί ὁ ὁ κόλασις ἐπιτίμιον συνίστημι . Φώτιος . ὁ μέν ἁμαρτία νεκρός · ἐγώ δέ ἐν ζωή , ἅτε μή ἐνοχλέω μηδέ νύσσω , μηδέ νεκρόω ὑπό αὐτός . πῶς οὖν ἀναζάω ἐκεῖνος διά ὁ νόμος ; τίς τρόπος ; ὅτι ὁ νόμος δίδωμι μᾶλλον ἐκεῖνος πρόειμι ἐπίθεσις παροξύνω , καί οἷος ἐπηρεάζω ὁρμάω · ἅτε δή καί στεφανόω μέλλω ὁ φυλάζω ὁ ἐντολή ὑπολογίζομαι , καί διά οὗτος μᾶλλον διαβασκαινω . καί ἐγώ πάλιν γιγνώσκω διά ὁ ἐντολή ὁ ἁμαρτία , ὡς ἐν γνῶσις πράσσω ὁ φεύγω ἐσθίω , μᾶλλον κατά οὗτος ἁμαρτάνω · καί μᾶλλον αὐτός κατά ἐμαυτοῦ ἐπερώννυον , ἰσχύς αὐτός διά ὁ κατά γνῶσις ἄτοπος πρᾶξις ἐπιχορηγέω , καί οἷος ἀσθενής καί νεκρόω εἰμί ἐνισχύω καί ἀναζωπυρέω . ὁ δέ ζῶ ἐγώ νεκρώνω . πρό δέ ὁ ἀναζέω ἐκεῖνος , ἐγώ ζῶ μᾶλλον . οὗτος δέ εἄν πρό ὁ νόμος καί ὁ ἐντολή . ὥστε εἰμί καί μή ὁ νόμος ἁμαρτία , ἀλλά οὖν ἐκεῖνος δίδωμι , κατά δύο τρόπος ὁ ἁμαρτία ἀναζάω . αὐτός τε ἐκεῖνος μᾶλλον πρός ἐπίθεσις ἀνακινέω καί διεγείρω , καί ἐγώ ὁ κατά γνῶσις ἔκτοπος πρᾶξις ἐνισχύω αὐτός · καί ὁ κατά ἐγώ ἐπιβουλή σύν παρρησία πάρα . ἔχω . ἀλλά ἐκεῖνος μέν ἀναζάω , ἐγώ δέ ἀποθνῄσκω . “ ὁ γάρ ἁμαρτία ἀφορμή λαμβάνω . ” ἀνωτέρω εἶπον “ ὅτι “ ἀφορμή λαμβάνω ὁ ἁμαρτία , κατεργάζομαι ἐν ἐγώ πᾶς “ ἐπιθυμία , ” ἐπάγω ὅτι οὖον μόνος ἐπιθυμία πᾶς κατεργάζομαι , ἀλλά καί θανατώνω ἐγώ . οὗτος γίγνομαι εἰς θάνατος . εἶτα ὡς ἔθος αὐτός αἴτιος αἴτιος συναίρω , καί ὁ ἀκολουθία ἐνδείκνυμι καί ὁ πρᾶγμα ἐν ὁ λόγος , ἀνατρέχω καί τίθημι πως “ κατεργάζομαι πᾶς ἐπιθυμία , ” καί φημί , “ ὅτι ἀφορμή λάω - “ βοῦς ἐξαπατάω ἐγώ . ” εἶτα ἀφίημι ὁ προλέγω νοέω ἐνταῦθα ὅτι ἐκ οὗτος δέ ἐργάζομαι ὁ ἐπιθυμία , καί οὗτος ἀφίημι ἐπισυνάπτω ἅπτω ὁ τέλος , “ καί ἀποκτείνω · ἵνα εἰμί κατά συνέχεια εἰμί τις ἀναλαμβάνω οὕτως αὐτός εἴρω . “ ἀφορμή λαμβάνω ὁ ἁμαρτία “ κατεργάζομαι ἐν ἐγώ πᾶς ἐπιθυμία · ” ὁ δέ ἐπιθυμία κατεργάζομαι ἀπατάω · ἐργάζομαι δέ ὁ ἐπιθυμία , ἀποκτείνω ἐγώ . εἰμί οὖν ἀπάτη αἰτία ὁ ἐπιθυμία . ὁ δέ ἐπιθυμία ὁ θάνατος . ὁ δέ ἀπάτη ἐργάζομαι διά ὁ ἐντολή ὁ ἁμαρτία · ἵνα φαίνω ὁ ὑπερβάλλω ὁ κακία αὐτός , διά ὁ ἀγαθός ὁ κακός ἐργάζομαι . ὥστε ὁ μέν νόμος ἅγιος , καί ὁ ἐντολή ἅγιος καί Δίκαιος καί Ἀγαθή . Κύριλλος . “ Ἄγις ὁ νόμος καί ὁ ἐντολή ἅγιος καί Δίκαιος “ καί Ἀγαθή . ” ἀποφαίνω γάρ ἅγιος τε καί Δίκαιος καί ἀγαθός ὁ ὅσπερ ἄν δύναμαι φυλάσσω αὐτός . ἵνα δή γίγνομαι ὁ ἐκ παράβασις αἴτιος οὐδαμόθεν ἁλώσιμος . ἀλλά εἰμί οὗτος πῶς ἰδμάν - φικτω . “ παράπτωμα γάρ τις συνίημι ; ” κατά ὁ γράφω . Γεννάδιος . “ ὥστε , ” φημί , “ ὁ μέν νόμος ἅγιος , καί ὁ “ ἐντολή ἅγιος καί Δίκαιος καί Ἀγαθή . ” ὁ μέν σύνδεσμος ἁπλόος ἐνταῦθα προσρίπτω · νόμος δέ καί ἐντολή αὐτός ἀμφοτέρως ὀνομάζω . ἅγιος μέντοι ὁ ἐντολή εἶπον , ὡς ὁ ἁμαρτία ἀπος - γουω , καί διίστημι τε καί ἀφορίζω ὁ κακός . Δίκαιος δέ , ὡς μετά ὁ Δίκαιος τιμή τε ὑπακούω , καί κολάζω παρακούω . ἀγαθός δέ ὡς οδηγώ τε πρός ὁ ἀγαθός καί διά ἀγαθότης δίδωμι Θεός . οὖον τοίνυν ὁ νόμος ἁμαρτία φημί , ὅσγε γνωρίζω τε ἐγώ ὁ φαῦλος , καί ὁ οὗτος πρᾶξις εἴργω . ἀλλά ἐναντίος , ἅγιος τε καί δίκαιος καί ἀγαθός . Θεόδωρος . ὁ πρός ὁ Ἀδάμ μιμνήσκω ἐντολή . ἐπεί ἀρχή νόμος ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος γίγνομαι . καί συμπλέκω ἀμφότερος λέγω , “ ὥστε ὁ μέν νόμος ἅγιος , καί ὁ ἐντολή ἅγιος καί Ζεύς - “ Καία καί Ἀγαθή . ” ἵνα εἶπον ὅτι ἀμφότερος τοίνυν ἄγαν ὠφέλιμος . καλῶς δέ ἐπί ὁ ἐντολή πλείων χράω ὁ ἔπαινος , ἅτε δή καί ὁ δόσις οὐ ἐπί ἀναγκαῖος κατά ὁ πρόχειρον δοξάζω δίδωμι , καί θάνατος παρεκτικός ἅπας γίγνομαι . καλέω δέ αὐτός ἅγιος μέν , ὡς ὁ ἀφορμή παρέχω ὁ τε ὁ καλός καί ὁ κακός διάκρισις , καί ὁ ἀγαθός ἀπό ὁ χείρων ἀφορίζω · Δίκαιος δέ , ὡς ἀναγκαῖος μετά ὁ δείκνυμι ὁ καλός ἐπάγω ὁ παραβάτης ὁ τιμωρία · ἀλλά καί ἀγαθός , ὡς καλός παρεκτικός , ὁ τε παρέχω ὁ διάγνωσις , καίω ὁ μείζων πείθω ὑπισχνέομαι καλός . ὁ οὖν ἀγαθός ἐγώ γίγνομαι θάνατος . Κύριλλος . “ Ἅγιος μέν ὁ νόμος , ἅγιος δέ καί ὁ ἐντολή καί “ Ἀγαθή . ” εἶτα πῶς φάσκω , “ καί εὑρίσκω ἐγώ ὁ ἐντολή ὁ εἰς ζωή “ οὗτος εἰς θάνατος ; ” ἆρα οὖν , εἶπον ἐγώ , γίγνομαι ὁ ἀγαθός ὄλεθρος Πρόξενος ; μή γίγνομαι , φημί , ἐπαιτιάομαι γάρ ἐν οὗτος , ἥκιστος μέν ὁ νόμος , ἵστημι δέ ὥσπερ ὁ ἁμαρτία κατήγορος . καταβιάζω γάρ οὗτος ὁ ἄνθρωπος φύσις , καί ὁ ἐν ἐγώ διάνοια κρατέω , ὥστε αὐτός ὁ εἰς σωτηρία ἐγώ καί ζωή δίδωμι νόμος , ὁ ἅγιος εἰμί καί ἀγαθός ἐντολή , θάνατος γίγνομαι πρόφασις ὁ ὑποζεύγνυμι . πῶς , ὅς τίς τρόπος ; εἰμί γάρ ἕπω μέν ἀεί ὁ παρανομέω ὁ δίκη , διαλακέω δέ πρός οὗτος λοιπός ἀσθένεια ἐγώ , ὡς ἀεί ὁ παράβασις ἐναλίσκομαι , ἐναργής ἤδη πῶς , ὅτι κατά οὗτος ὁ τρόπος , ὁ σῴζω νόμος ; ὁ ἅγιος τε καί ἀγαθός , νεῦρον πως δοκέω γίγνομαι ὁ ἁμαρτία , καί ὁδός εἰς θάνατος ὁ ὑπό ἁμαρτία . καί τάχα ποῦ φημί , “ ἵνα “ γίγνομαι κατά ὑπερβολή ἁμαρτωλός ὁ ἁμαρτία διά ὁ ἐντολή . ” ὁ μέν ἀγνοέω ὁ ὁ δεσπότης δοκέω ἕπω μέν πάντως ὁ ἐναλῶναι δίκη . ἀνομέω γάρ , εἰμί καί μή γιγνώσκω . πλήν εἰμί αὐτός καί ἀπολογία οὐ ἀπίθανος οἴομαι λόγος . προβάλλω γάρ κατά ὁ εἰκός ὁ ἄγνοια . ὁ γε μήv ἐν νόμος ὁ μή οἶδα λέγω ὁ θέλημα ὁ δεσποτικός , εἰμί καί μή ὄνειδος πως , οὐκοῦν φαίνω διαβιόω ἀρημένος ἀνόσιος , οὐ ἄγνοια εἰμί , ἀλλά ἀπόνοια ὁ κατηγόρημα , καί τῆ ; ἄνω2 λοιπός ἀφιλοθεΐα . οὕτως ἄν λέγω “ κατά ὑπερβολή ἁμαρτωλός . ” ἁμαρτωλός μέν ὑπάρχω καί ὁ πλημμελέω ὡς ἐν ἄγνοια , ἥκιστος γε μήv κατά ὑπερβολή λέγω τε καί εἰμί ἁμαρτωλός . Γεννάδιος . ὁ οὖν ἀγαθός ἐγώ , φημί , γίγνομαι θάνατος ; μή γίγνομαι . ἀλλά ὁ ἁμαρτία . οὐ ἄρα , φημί , ὁ κακός ἐγώ ὁ ἀγαθός αἰτιάομαι · ὁ δέ ἁμαρτία κρατηγορῶ , καίω οὗτος μισέω . καί πρός οὗτος οὐ ἄν ἑκών εἰναι σπένδω ποτός . ἵνα φαίνω , φημί , ὁ ἁμαρτία διά ὁ ἀγαθός ἐγώ κατεργάζομαι θάνατος . οὗτος γάρ βλάπτω ἐγώ ὁ ἀγαθός , διά αὐτός ἐγώ οὗτος καί ὁ ἑαυτοῦ φύω - βρόχος ὅστις εἰμί καταφαίνω · “ ἵνα γίγνομαι , ” φημί , “ κατά ὑπερβολή “ ἁμαρτωλός καί ἁμαρτία διά ὁ ἐντολῆς.“ἐλέγχεται γάρ διά ὁ νόμος , φημί , ἡλίκος τε καί ὅσος εἰμί ὁ ἁμαρτία κακός . ὁ γάρ παρακελεύομαι αὐτός ἐγώ φυλάσσω καί δίδωμι εἰς συμμαχία , ὑποσκελίζω ἐγώ , διά ἀπάτη αὐτός ἐγώ οὗτος ἐφίστημι φονευτής . Διόδωρος . Ἔλεγχος , φημί , ὁ ὁ διάβολος πονηρία ὁ νόμος . ἀγαθός δέ ὁ νόμος εἶπον . φαίνω οὖν ὁ πονηρός δεινός ἐάν πονηρός . ὅταν διά ὁ δίδωμι ἀγαθός θάνατος ὁ λαμβάνω ὁ ἀγαθός νόμος προεκνέω . “ ἁμαρτωλός , ” φημί , “ ὁ ἁμαρτία . ” φανερός νῦν δείκνυμι ὅτι ἁμαρτία ὁ διάβολος λέγω , καί ἁμαρτωλός νῦν αὐτός ὀνομάζω · ἁμαρτωλός γάρ εἰμί ὁ ἁμαρτία ποιητικός . Ὠριγένης . εἰμί τις πρός ὁ εἴρω ἀνθυποφέρω λέγω , μήποτε ὁ ἅγιος νόμος γίγνομαι εἰς θάνατος ὁ ἄνθρωπος ; “ ἔρχομαι “ γάρ ὁ ἐντολή ἀναζάω ὁ ἁμαρτία . ὁ δέ ἄνθρωπος ἀπάθανεν . ” ἀκούω ὅτι οὖον ὁ ἀγαθός γίγνομαι θάνατος , ἀλλά ἐσθίω ὁ ἁμαρτία φαίνω ἡλίκος εἰμί κακός . ὅτε γάρ ἐπιδημέω ὁ ἀγαθός ὁ Ψυχή , φανερόω ὁ κακός . καί ἐάν τις μετά οὗτος ἁμαρτή , εὑρίσκω ὁ θάνατος ποιέω θάνατος πρόξενος . καί ὁ ἁμαρτία οὐ ἁπλόος ἁμαρτία , ἀλλά κατά ὑπερβολή ἁμαρτωλός οὗτος , διά ὁ ἅγιος ἐντολή παρεισδύνω , καί ὁ θάνατος ἐγώ κάτεργο - Ζομένη . οἶδα γάρ ὅτι ὁ νόμος πνευματικός εἰμί . Κύριλλος . πνευματικός φημί ὁ νόμος , ὡς ἀποτελέω πνευματικός ὁ ἕπομαι αὐτός . νοέω δέ πνευματικός , ὁ μή κατά σάρξ ζῶ , ἀπονεύω δέ μᾶλλον ἐπί ὁ ἐθέλω ἕπω ὁ ἐθέλω ὁ πνεῦμα . φημί δέ καί ὁ μακάριος Δαυίδ , “ ὁ νόμος “ κύριος ἄμωμος , ἐπιστρέφω Ψυχή . ὁ μαρτυρία κύριος πιστός , “ σοφίζω νήπιος · ὁ φόβος κύριος ἁγνός , διαμένω εἰς αἰών αἰών - “ Μύκονος . ” ὥσπερ οὖν ἄμωμον φημί εἰμί ὁ νόμος , οἶδα γάρ ἄμωμος ἀποτελέω · πιστός δέ ὁ μαρτυρία , ὡς πιστός ἀποφαίνω · καί ἁγνός ὁ φόβος · εἰμί γάρ ἁγνοποιός · οὕτως ἐκδέχομαι ἐνθάδε πνευματικός εἴρω ὁ νόμος , ὡς πνευματικός ἀποφαίνω ὁ ἕπομαι αὐτός . εἰμί γάρ εἰμί ἐν σκιά , ἀλλά ἐν ἔχω ὁ ἀλήθεια ὁ μόρφωσις . τίς οὖν ὁ Παῦλος ; ἰσχυρίζομαι μέν ὅτι πνευματικός ὁ νόμος . αἰτιάομαι δέ ὁ ἄνθρωπος φύσις ὡς πολύς νοσέω ὁ ἁμαρτία καί πειράω πληροφορέω ὡς ἔπος εἰμί πνευματικός ὁ νόμος , οὗτος ὅς μάλιστα φορτικός εἰμί ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις . τίς γάρ εἶπον ἐγώ φημί ; “ εἰμί ὁ μέν νόμος εἰμί “ πνευματικός , ἐγώ δέ σαρκικός εἰμί · ” τουτέστι ὁ ὁ σάρξ φρόνημα τυραννέω . ὁράω ὅπως εἰς ὅσος ἐγώ ἐναντιότης θέλημα τίθημι ὁ δηλόω . ἕτερος γάρ ὁ θέλημα ὁ πνεῦμα , καί ἕτερος ἄν νοέω ὁ ὁ σάρξ . ἀντίκειμαι γάρ ἀλλήλων , καί ἀσύμβατος ἔχω ὁ εἰς ταὐτότης συνδρομή · ὅτε τοίνυν σαρκικός μέν ὁ ἄνθρωπος , πνευματικός δέ ὁ νόμος , πῶς ἄν γίγνομαι καί εἰς ὁ ὁ οὕτως ἀρρωστέω ὁ ἁμαρτία ; μάλα ἔμφρων . εἰμί γάρ εἰμί σαρκικός , νοέω ἄν οἷος τις ὁ λωτός , καί ἐν τάξις ὁ οἰκετικός . Γεννάδιος . ἐπί πλέω ὑπεραπολογέομαι τε ὁ νόμος , καί ὁ αἴτιος ἀπολύω αὐτός , οὗτος , φημί , ἐπίσταμαι , ὅτι ὁ νόμος πνευματικός εἰμί · ἵνα εἶπον τέλειος καί ἀνενδεής , καί ἀρετή ἀπακριβόομαι ἀπαιτέω ἀθάνατος προσήκω . ἀλλά ἐγώ τίς πάσχω ; θνητός καί φθαρτός καί πολύς πάθος ὑπόκειμαι περίκειμαι σάρξ , ἐκδίδωμι ὥσπερ εἰς πταῖσμα ; τίς γάρ πέρνημι ὑπό ὁ ἁμαρτία ; ἀντί ὁ ὡς πέρνημι λέγω καί οὗτος δέ ἰδίωμα γραφικός ὁ δίχα ὁ ομοιωματικός ἐπίρρημα λέγω τίς ὁ πρόκειμαι πολλάκις . οἷος εἰμί καί ὁ “ ὁ θεός “ ἐγώ πῦρ καταναλίσκω . ” ἔοικα δέ ὁ “ δοῦλος εἰμί ὁ ἁμαρτία ” ἐν ὁ “ τίς ὑπόχρεως ἐάν πέρνημι σύ , ἀλλά ὅς ὁ ἁμαρτία “ σύ πέρνημι · ” καί ὁ ἐν ὁ ἅγιος Εὐαγγέλιος εἴρω παρά ὁ Σωτήρ ἐγώ . “ ὅτι ὁ ποιέω ὁ ἁμαρτία , δοῦλος εἰμί “ ὁ ἁμαρτία , ” εἰμί γάρ ὠτίς ἡσσάομαι , οὗτος καί δουλόω . Διόδωρος . εἰκότως λέγω πνευματικός ὁ νόμος . φυλάσσω γάρ ὁ ἐν αὐτός παράγγελμα πνευματικός ποιέω ὁ ἄνθρωπος . ἢ καί ὅτι φημί κατά ἐνέργεια πνεῦμα ἅγιος ἐπιδεκτικός , καθαρ́νω , ὁ ὁ νόμος παιδαγωγία . “ πράσσω a ὑπό ὁ “ ἁμαρτία , ” οὐ ὑπό ἕτερος τις πέρνημι , ἀλλά αὐτός ὑπό αὐτός κατολιγωρέω ὁ παραγγέλλω . Θεόδωρος . ὁ “ πνευματικός ἀντί ὁ ὠφελέω καί παιδεύω ὁ δεῖ δύναμαι ὁ Ψυχή . ὁ δέ σαρκικός ἀντί ὁ θνητός , καί διά οὗτος πολύς περί ὁ ἁμαρτάνω ἔχω ῥοπή . οὗτος γάρ λέγω ὁ “ πέρνημι ὑπό ὁ ἁμαρτία . ” ἐπεί ὁ πρᾶσις , δοῦλος πάντως ποιέω ’τον πέρνημι ὑπό ὁ ὁ ὑπηρεσία καθίστημι ἀνάγκη , ὡς ἄν οὗτος καί ἐγώ διά ὁ θνητότης εἰς ὁ ὁ ἁμαρτάνω ἑτοιμότης καθίστημι . βούλομαι γάρ εἶπον ὅτι καλός μέν ὁ νόμος , παιδεύω γάρ ὁ ψυχή , τις μέν ἀγαπάω , τις δέ ἀποστρέφω προσήκω , καί ὁ πᾶς προτιμάω ὁ θεῖον ὁ βούλημα · ὄφελος δέ ἐγώ πρός ὁ ἀπαλλάσσω ὁ ἁμαρτία ἐντεῦθεν οὖον γίγνομαι . θνητός γάρ ἐάν ὁ φύσις , καί πολύς διά οὗτος περί ὁ ἁμαρτάνω ὁ εὐκολία δέχομαι , ἀπαλλάσσω ὁ πταίω οὖον δύναμαι . κἀν μυριάκις ὁ προσήκω διά ὁ νόμος παιδεύω ὁ Ψυχή . Ὠριγένης . Ζήτημα ἀνακύπτω ἀπό πᾶς ὁ πρόκειμαι περικοπή , πῶς οὗτος λέγω ὁ Παῦλος , οὖον δοκέω ἐναντιόομαι ὁ ἴδιος λόγος , ὁ λέγω “ τιμή ἀγοράζω , ” καί “ Χριστός “ ἐγώ ἐξηγορέω , ” καί “ ζῶ δέ , οὐκέτι ἐγώ , ζῶ δέ ἐν ἐγώ Χρις - “ Στος . ” εἰμί μή ποῦ εἶπον ὅτι προσωποποιία ἔχω διάφορος ποιότης πρόσωπον , ἔνθα ὁ φαῦλος ἄλλος πράσσω παρά ὁ προηγούμενος ἑαυτοῦ πρόθεσις . ὁ δέ πάρειμι λόγος ἁρμόζω λέγω ὑπό ὁ μανθάνω ὁ περί ὁ νόμος , ὅτι θεῖος1 εἰμί , καί βλέπω αὐτός ὁ πρόσταγμα ὅτι εἰμί καλός . οὐδείς δέ κακός ὡς πιπράσκω ὑπό ὁ ἁμαρτία καί σαρκικός εἰμί , καί γιγνώσκω πως ἐμπίπτω ὑπό ὁ ἁμαρτία . ὅς γάρ κατεργάζομαι οὖον γιγνώσκω . Κύριλλος . οἴομαι κατά ὁ εἰκός ὁ ἀμαθής τις ὁ Ἕλλην μῦθος ἐμπεδόω ἐθέλω αὐτός · ὅς οὐ οἶδα ὅπως ἐκεῖνος πρεσβεύω γιγνώσκω , πλανάω τε καί πλανάω . μείρομαι γάρ τις πλαστουργέω , καί Τύχη κατά ὁ ὅς δοκέω · εἶτα ὁ κρατέω ὁ κατά ἐγώ πρᾶγμα ὁ οὐ εἰμί ἀνάπτω , παραιρέω ὁ ἄνθρωπος ὁ ὅτι μάλιστα πρέπω αὐτός , φημί δέ ὁ χρή βιόω ἐλεύθερος , ἀνίημι τε καί ἐθελούσιος ἔχω ὁ ῥοπή , ὁ ἐπί ὅσπερ ἄν αἱρέω ὁ πρακτέος . ἀνάγκη δέ ὥσπερ καί ὁ παρά ἐκεῖνος ὅρος τε καί ψῆφος ὑπάγω , οὖον μέτριος ἀδικέω ὁ κατά ὅδε ὁ βίος . εἰμί γάρ τις ἔρχομαι κατά αὐτός ἐπί ὁ δράω ὁ μή θέμις , οὐ ἐν-εἰμί αὐτός , κἀν εἰμί βούλομαι , τυγχάνω ὁ μείρομαι ὁ νεῦμα διαφεύγω , οὐδέ ἄν ὅλος , διαμωμάομαι τις εὕω φρονέω , κἀν εἰμί ὁράω πλημμελέω . ὅς γάρ εἰμί ἀνάγκη καί οὐ ἑκών δράω , εἰμί ἁλίσκομαι πράσσω , ἔξω ποῦ πάντως αἴτιος εἰμί καί δίκη . ἐπαινέω δέ ἄν τις οὖον λίαν ἔμφρων ὁ ἐπιεικής καί κόσμιος . τίς γάρ εἰμί γίγνομαι τοιοῦτος οὐ ἑκών , ἀλλά ὁ ἕτερος νεῦμα παραφέρω εἰς οὗτος · μᾶλλον δέ καί ἄμαχος αὐτός ὁ ἀνάγκη κατεξανιιστημι ὁ τυγχάνω ; οὐκοῦν ἀπηχής μέν παντελῶς ὁ ὁ Ἕλλην τερθρεία συναποφέρω λέγω ὁ ὁ καλός εἰσηγητής · ἤγουν οἴομαι ὁ ἐκεῖνος ἀβελτερία εἶμι κατόπιν , ὁ ὁ θεῖον ἐγώ μυστήριον γίγνομαι ταμίας , εἰμί λέγω τυγχάνω · “ ὅς γάρ κατεργάζομαι οὖον γιγνώσκω . οὖον γάρ ὅς ἐθέλω , οὗτος πράσσω . ἀλλά ὅς μισέω , οὗτος ποιέω . ” εἰμί γάρ δή τις ὅλως διισχυρίζομαι , καί δή καί αἱρέω φρονέω ὡς μείρομαι μέν καί τύχη ὁ ὁ κατά ἐγώ ἀπονέμω ἐξουσία , πῶς οὐ εἄν εἰκότως εἴρω ἄν αὐτός ἐκεῖνος ποῦ λέγω · εἰμί σκληρός καί δυσάντητος ἀνάγκη ἐνέρχομαι ὁ πρακτέος ὅς μή , κύριος μέν ἐγώ οὐδαμόθεν καθίστημι · εἴκω δέ μᾶλλον ὡς κρατέω ἕτερος καί ὁ κατά γνώμη εἴργω · πῶς ἐγώ γράφω αὐτός , “ ὅς ἀγνοέω ἀδελ - “ Φόι , γιγνώσκω γάρ νόμος λαλέω , ὅτι ὁ νόμος κυριεύω ὁ ἄν - “ θρώπου ἐπί ὅσος χρόνος ζῶ . ” κυριεύω δή οὖν τις τρόπος ὁ ζῶ ὁ νόμος . ἀπρακτέω μέν γάρ ἀραρίσκω ὡς ἐπί ὁ θνῄσκω . ὁρίζω δέ οὐ ἐκεῖνος ποθεν , ἀλλά ὁ ἔτι ὁ ἐν σῶμα τρεῖς - βοῦς βίος . καί στεφανόω μέν ἔπαινος ὁ εὐδοκιμέω εἴωθα , καταψηφίζομαι δέ ὁ βέβηλος ὁ δίκη . εἶτά πως ὁ νομοθέτης ὅσιος εἰμί κριτής κολάζω ἁμαρτάνω ὅς ὁ εἰς οὗτος πίπτω ἀβούλητος ἐκ τυγχάνω ἀναγκάζω ; μᾶλλον δέ τε καί ὅλως ὁ νόμος ὁρίζω . ὁ μέν γάρ ἔχω ἐπί ἐξουσία ὁ ἄν βούλομαι δράω , ὅσιος ὁ νόμος ὁρίζω ὁ δίκη , εἰμί πάρειμι εὐδοκιμέω ὁ ἀγαθουργία ἐπιδίδωμι ὁ νόος , αὐτός ὁ αἰσχρός τιμάω , καί ὁ ἀγαθός ἀλλάσσω ὁ διά νόμος καταγιγνώσκω . ὁ γε μήv ἐπαρτάω ἔχω ὁ ὁ ἀνάγκη ζυγόν , καί ὅσπερ ἄν ὁ κρατέω δοκέω τρέπω ἀεί , περισσός οἴομαι ποῦ ὁ θέσπισμα · καίτοι πῶς οὐ ἀληθής εἶπον , ὡς οὐδέ ἄν ἐγώ ὁ πᾶς εἰδοί ὁ ἐκ ὁ νόμος ζυγόν ἐπιτίθημι , ὁ αὐτός δοκέω εὕω μάλα βραβεύω καί παιδαγωγέω πρός ὁ συμφέρω , εἰμί ὁ μείρομαι βρόχος ἐλλαμβάνω ἐπίσταμαι ; ὅς γάρ ἐκεῖνος λέγω ὁ διά ἐναντίος , ὡς ἄγω z ( sic ) καί οὗτος Θεός . ὅς εἴπερ ὀρθός φρονέω αἱρέω , δείδω σφόδρα ὁ ὁ ἄρρητος δόξα καταχέω ὁ ἄγνοια a . νομοθετικός δέ φημί , καί μήv καί ὁ καθορίζω ὁ δίκη ὁμολογέω ἐναργής . οἶδα ποῦ πάντως ἐλεύθερος φρόνημα διαζάω ὁ ἄνθρωπος , καί ῥοπή ἐθελούσιος ἐπί ὅσπερ ἄν βούλομαι διαίσσω ἰσχύω , παραποδίζω οὐδείς . Ταύτητοι καί ὁ θεσπέσιος Παῦλος κυριεύω φημί ὁ ἄνθρωπος ὁ νόμος , ἐπί ὅσος χρόνος ζῶ . οὐκοῦν οὐ ὡς ὁ ἄνθρωπος διάνοια ὁ ἕτερος ὑπόκειμαι νεῦμα ὁ τοιόσδε φημί · φιλοσοφέω δέ , καί ὁ ἄνθρωπος φύσις ὁ πάθος περιεργάζομαι . μόνος δέ οὐ καί ἀνορύσσω λεπτός ὁ εἰς νόος εἴδομαι ὁ ἀρρώστημα b , καί ὁ ἔμφυτος φιληδονία ὁ σῶμα γράφω ὁ νοσέω ἔτι ὁ φιλοσαρκία , ἑαυτοῦ ὁ πρόσωπον εὕω μάλα προτίθημι . εἰμί γάρ καί σταυρόω μέν αὐτός ὁ κόσμος , καί μήv ὁ κόσμος αὐτός , καί εἄν ἀξιάγαστος ἀληθής , ἀλλά ἡγέομαι σοφός , μή εἰς ὁ οἰκέω χάρισμα βλέπω , ἀλλά ὁ οὔπω γίγνομαι κατά αὐτός ἀσθένεια ὑπόθεσις ἀναγκαῖος ποιέω ὁ λόγος ὅταν οὖν ἀκούω λέγω , “ ὅς γάρ κατεργάζομαι , οὖον γινώ - “ σκῶ , ” ἐννοέω τις ὁ ὑπεράγαν c ἁμαρτωλός οἴομαι , ὅτι ὁ πανάριστος ἀληθής διαζῶ βίος · καί ὅτι ὁ ἐν ὅδε ὁ κόσμος τρυφή καί ἐξιτηλία οὐδείς ἄν γίγνομαι ὁ ἰσοστατέω . καταμύω - σάττω μέν γάρ ὁ ἐπιείκεια ὁ τρόπος , εναμβρυνοντ δέ καί ἐνσπαταλάω λίαν ὁ σφεῖς αὐτός ἡδονή . καί περί αὐτός οἴομαι ποῦ φημί ὁ Παῦλος , “ ὁ ὁ ἐπίγειος φρονέω , ὅς ὁ θεός “ ὁ κοιλία · καί ὁ δόξα ἐν ὁ αἰσχύνη αὐτός οὗτος φημί εἄν εἰκότως ὅς τίς ὁ ἄγαν ἐπαινέω πληρόω ὁ φαῦλος , “ ὅς “ γάρ κατεργάζομαι οὖον γιγνώσκω . οὐκοῦν ἀκούω , “ ἐκνήφω “ ὁ μεθύω ἐκ οἶνος αὐτός . ” ὅσπερ γάρ τρόπος ὁ φιλοπότης καί κάτοινος παρακόπτω ὁ πάθος ὁ διάνοια ὁ ἀκριβής , οὐ ἄν οἶδα ὁ ὅς δράω d , κατά ὁ ὁ μεθύω καιρός , οὕτως ὁ ὁ φρήν καταρρωστέω , ἐκ φιλοσαρκία καί ὁ αἰσχρός ἡδονή , οὐδέ ὅτι ποτός δράω οἶδα ἄν . νόσημα οὖν ἐγώ ἄνθρωπος Καρδία ὁ Παῦλος ἐξηγέομαι λέγω , “ ὅς γάρ κατεργάζομαι οὖον γιγνώσκω . ” εἰμί δέ δή τις εἰμί ὁ μέν ἀπό ὁ σύνοιδα ἐλέγχω τρυφερός ὥσπερ ὑπέχω ὁ ἑαυτοῦ Καρδία · καί ἀσχάλλω μέν ὅτι πλημμελέω · πλήν ἔτι πλεονεκτέω ὁ εἰς ἁμαρτία ἡδονή , καί οἷος ἀβούλητος εἶμι πρός ὁ πλημμελής , φημί ἄν εἰκότως . “ οὖον γάρ ὅς ἐθέλω , οὗτος “ πράσσω , ἀλλά ὅς μισέω , οὗτος ποιέω . ὡς πόσος ποσάκις θαυμάζω μέν ὁ ἐγκράτεια · καί δή καί μελέτη ὁ εἰς αὐτός ἄρχω , ὁ ὁ μυσαρός ἡδονή νικάω κέντρον , καί ὀκλάζω αὐτός ὁ νόος πρός ὁ χείρων ἐνεργέω e ὁ ἁμαρτία · κατήφεια γε μήv μεστόω · οὗτος ἄν πρέπω καί μάλα εἰκότως μονονού καί ἀβούλητος ἀσθενέω ὁ φαίνω δή πάλιν , “ νυνί δέ οὐκέτι ἐγώ κατεργάζομαι αὐτός , ἀλλά ὁ οἰκέω ἐν ἐγώ ὁ ἁμαρτία . Γεννάδιος . ἐπεί εἶπον ὁ “ πέρνημι f ὑπό ὁ ἁμαρτία · ” καί διά οὗτος ὁ μέν ἐν τάξις δέσποινα ὑποτίθημι · ἑαυτοῦ δέ ἐν δοῦλος , πρός οὗτος ἀκόλουθος ἐπάγω , “ ὅς γάρ κατεργάζομαι οὖον “ γιγνώσκω . ” οὗτος γάρ ἴδιος οἰκέτης , ὁ μή γνώμη ἴδιος εἰμί κύριος , ἀλλά δεσποτικός ὑπηρετέω πρόσταγμα . πολλάκις γοῦν τίς φημί , οὖον προαιρέω αὐτός διαπράσσω . ὁ γάρ “ οὖον “ γιγνώσκω οὐ ὅτι ἀγνοέω λέγω · πῶς γάρ , εἰμί ὅς πράσσω τις οὗτος αὐτός ἀγνοέω ἐγχωρέω . ὅς ὅλως ἄν αὐτός ὁ τοιοῦτος εἰς σφάλμα καταλογίζω ἐν εὐαγγέλιον ὁ Σωτήρ , “ οὐ οἶδα σύ , Άπελ - “ τίθημι ἀπό ἐγώ . ” ἀντί ὁ κατεργάζομαι τίς πολλάκις , οὐ οἰκειόω , οὐδέ χαίρω , οὐδέ ἥδομαι αὐτός κατά πρόθεσις · οὐδέ ἐμαυτοῦ , σύντομος εἶπον , ὑπακούω , ἀλλά ἄλλος . καί ὅτι οὗτος οὕτως ἔχω , φημί , δῆλος . “ οὖον γάρ ὅς ἐθέλω , οὗτος πράσσω , ἀλλά ὅς μισέω , “ οὗτος ποιέω . ” τουτέστιν , ὁ μέν αὐτός ἐμαυτοῦ ἐθέλω , οὗτος οὐδείς διαπράσσω . ποιέω δέ τἀναντία · καί ὁ μισέω , οὐ ἄν ἐμαυτοῦ βούλομαι ποτός . διά μέν τοιοῦτος ὁ ὁ Σωτήρ ἐκεῖνος νόμος παραβαίνω φημί ὁ φυσικός τε καί περιεκτικός ὁ ἅπας · ὁ “ ὅσος εἄν ἐθέλω ἵνα ποιέω σύ ὁ ἄνθρωπος , καί σύ “ ποιέω . οὗτος γάρ εἰμί ὁ νόμος καί ὁ προφήτης . ” Διόδωρος . οὐχ ὅτι ὁ ἁμαρτία , ὅτι ἁμαρτία εἰμί ἀγνοέω φημί , ἀλλά ἀντί ὁ πῶς αὐτός ποιέω , καί πῶς ὑποβλέπω οὐ αἰσθάνομαι . οἷος πολλάκις κρίνω κρατέω θυμός , ἡσσάομαι ἐμαυτοῦ . χρή μέντοι οἶδα , ὅτι οὐ ἑαυτοῦ κατηγορέω , ἀλλά ὁ κοινός ὁ ἄνθρωπος ἐν ἑαυτοῦ ὑπογράφω . ὁ φορτικός ἐπί ἕτερος τάσσω παραιτέομαι . δείκνυμι γάρ ὅτι ὀρέγω μέν ὁ ἀρετή , ὑττώμεθα μέθη δέ ὁ ἡδονή , ὅσος ὑπό νόμος εἰμί . οὖον μήv ὅσος ὑπό χάρις · ἕ καί ἔξω ἁμαρτία διά ὁ χάρις γίγνομαι . Ὠριγένης . ἁρμόζω ὁ ῥῆμα οὗτος λέγω ὁ παλαίω πρός ὁ ἐπιθυμία · διά δέ ἀσθένεια λογισμός πίπτω · καί ὁ ὑπό θυμός ἐστώ ὅτε νικάω καί ὑπό φόβος , καί πράσσω ὁ μή ἐθέλω , καί ὁ μισέω · ὅταν δέ καί ἀπό λόγος ἔπαρσις ἡσσάομαι νικάω ἐκ ὁ δοκέω εἰμί ἀγαθός οὖον μήv ἀληθής , σύμφημι ὁ νόμος ὅτι καλός , ποιέω δέ ὁ κατά ἡδονή . εἰμί δέ οὖον ἐθέλω οὗτος ποιέω , σύμφημι ὁ νόμος ὅτι καλός . Γεννάδιος . εἰμί τοίνυν φημί , “ ὅς μή αὐτός ἐθέλω , οὗτος ποιέω , ” διά οὗτος ὁ νόμος εἰμί καλός καθομολογώ . ὅς γάρ ἐκεῖνος κακίζω πρᾶξις ἀπαγορεύω ἐγώ , οὗτος καί αὐτός ἐγώ προκαταγιγνώσκω , κἀν μέτειμι ὁ ἔργον αὐτός , Κύριλλος . ἐνίημι πάλιν ὁ θεωρία ὁ ἀκριβής , ὁ ὁ σῶμα φύσις , καί ὁ ἔνειμι αὐτός φυσικός ἀρρώστημα ὁ δύναμις κατασκέπτομαι · ὁ τε γάρ ὄρεξις ὁ πρός πᾶς ὅτι οὖν ἀποκομίζω ὁ πάθος , καί ὁ φιλήδονος ζωή ὁ ἐγκκήματα πηγή ἔχω ὁ σάρξ · καί πρός γε οὗτος , ἐγώ ἐμπεδόω λέγω ὁ Σωτήρ ὁ μαθητής , “ πόθεν πόλεμος ἐν σύ , καί πόθεν “ μάχη ; οὐ ἐντεῦθεν ἐκ ὁ ἡδονή σύ ὁ στρατεύω “ ἐν ὁ μέλος σύ ; ”