catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-romanos-typus-vaticanus-e-cod-oxon-bodl 8
Περὶ τῆς ὀφειλομένης ἐπὶ τῇ πίστει πράξεως ἀγαθῆς . Ἢ ἀγνοεῖτε ὅτι ὅσοι ἐβαπτίσθημεν εἰς Ἰησοῦν . Κυρίλλου . Βεβαπτίσμεθα μὲν ὁμολογουμένως “ εἰς τὸ ὄνομα “ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος · ” εἰ δὲ δὴ λέγοι ὡς εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν βεβαπτίσμεθα , οὐκ ἔξω τοῦ εἰκότος ἐμ μάλιστα μὲν γὰρ ὀνόμασι τε καὶ ὑποστάσεσι καὶ προσώπων διαφοραῖς εἰς ἰδικὴν ἑτερότητα διεστήξει πῶς Πατὴρ πρὸς Υἱὸν , καὶ πρὸς ἄμφω τὸ Πνεῦμα . Πατὴρ γάρ ἐστιν ὁ Πατὴρ , καὶ οὐχ Υἱός Υἰὸς δ αὖ πάλιν κατὰ φύσιν ὁ ἐξ αὐτοῦ , καὶ οὐ Πατήρ . Πνεῦμα δὲ ἰδικῶς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον . ἐπειδὴ δὲ ἐν Πατρὶ μέν ἐστιν ὁ Υἱὸς , ἐν Υἱῷ δὲ Πατὴρ , ὄντος ἐν ἀμφοῖν τοῦ Ἀγίου Πνεύματος διὰ τὸ τῆς οὐσίας ταὐτὸν , κἂν εἰ ἕν τις ἀνομάσῃ δυνάμει θεωρημάτων τὴν τοῦ παντὸς δήλωσιν ἐποιήσατο . οὐκοῦν ὁ Χριστὸν ὀνομάσας , οὐκ ἀμνημονεύσει τοῦ Πατρὸς ἣ τοῦ Πνεύματος . Ἐπειδὴ δὲ γενόμενος ἄνθρωπος , τὸν ὑπὲρ τῆς ἁπάντων ζωῆς ἀνέτλη θάνατον ὁ Ἰησοῦς · κεχώρηκεν ἀναγκαίως ὁ μακάριος Παῦλος ἐπὶ τὸ ὅτι μάλιστα τῇ προκειμένῃ μυσταγωγίᾳ χρειωδέστατον · ἔδει γὰρ ὀνομασταὶ a τὸν πεπονθότα . ταύτῃ τοι φησὶν , “ ὅτι ὅσοι ἐβαπτίσθημεν εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν , εἰς τὸν θάνατον “ αὐτοῦ ἐβαπτίσθημεν . ” προκαταθέμενοι γὰρ ὥσπερ τὸ ἐκ συνειδήσεως ὀρθῆς ἀγαθὸν ἐπερώτημα εἰς Χριστὸν , καὶ πίστει παραδεξάμενοι , ὅτι καὶ ἀπέθανεν ὑπὲρ ἡμῶν καὶ ἐτάφη καὶ ἀνεβίω , τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν ἐσχήκαμεν διὰ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος , καὶ τὴν τῆς ἁμαρτίας ὑπομένοντες νέκρωσιν · καὶ οἷον τῷ δι’ ἡμᾶς τεθνεώτῃ b συναποθνήσκοντες , διὰ τὸ νεκροῦν τὰ μέλη τὰ ἐπὶ τῆς γῆς . “ ὁ μὲν γὰρ Χριστὸς τῇ ἁμαρτίᾳ ἀπέθανεν ἐφάπαξ . ὁ δὲ “ ζῇ τῷ Θεῷ . ” ἡμεῖς δὲ τὸν ἴσον αὐτῷ θάνατον ὑπομένομεν , καὶ μονονουχὶ συντεθάμμεθα , τὴν αὐτοῦ νέκρωσιν περιφέροντες ἐν ἰδίοις σώμασι · συνετάφημεν δὲ τῷ Χριστῷ . τι δὴ ἄρ ἐντεῦθεν ἀποκερδαίνοντες , σαφηνιεῖ λέγων αὐτὸς , “ ἵνα ὥσπερ ἠγέρθη Χριστὸς ἐκ “ νεκρῶν διὰ τῆς δόξης τοῦ Πατρὸς , οὕτως καὶ ἡμεῖς ἐν καινότητι “ ζωῆς περιπατήσω0μεν . ” Δεῖ γὰρ ἡμᾶς ὡς συντεθαμμένους καὶ συνανίστασθαι νοητῶς . καὶ εἴπερ ἐστι τεθνάναι τῇ ἁμαρτίᾳ τὸ συνθάπτεσθαι τῷ Χριστῷ , δῆλον ἂν εἴη δήπουθεν ὡς οὐχ ἕτερόν τι τὸ συνανίστασθαι νοοῖτ’ ἃν εἰκότως πλὴν ὅτι τὸ ζῆν ἐν δικαιοσύνῃ . ἐγηγέρθαι μὴν διαβεβαιοῦνται Χριστὸν διὰ τῆς δόξης τοῦ Πατρὸς , οὐχ ὡς ἰσχύος ἐπιδεᾶ · καὶ γάρ ἐστιν αὐτὸς ὁ τῶν δυνάμεων Κύριος · ἀλλ’ ὅτι τὰ ὑπὲρ ἀνθρώπου φύσιν τῇ τῆς ἀνωτάτω φύσεως δόξῃ προσάπτειν ἔθος , αὐτῷ τε Χριστῷ καὶ τοῖς αὐτοῦ . οὐκοῦν κἂν εἴτι λέγοιτο κατορθοῦν ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ , οὐκ ἐξεκενοῦμεν τῆς ἐφ’ ἅπασιν ἐνεργείας αὐτοῦ τὸν Υἱόν . εἰ γὰρ πάντα γέγονεν δι’ αὐτοῦ , πῶς ἂν ἐνδοιάσειέν τις ὡς ἐνήργηκε διὰ Υἱοῦ καὶ αὐτοῦ τοῦ ἁγίου σώματος τὴν ἀνάστασιν . καὶ γοῦν ὁ Υἱὸς ἐνεργὸν εἰς τοῦτο δεικνὺς ἑαυτὸν τοῖς Ἰουδαίοις , ἔφασκε “ λύσατε τὸν ναὸν τοῦτον , καὶ ἐν “ τρισὶν ἡμέραις ἐγερῶ αὐτόν . ” ἄθρει δὴ οὖν ὅπως αὐτὸς ἐγείρειν ἐπαγγέλλεται τὸν ἴδιον ναὸν , καίτοι τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἀναστῆσαι λεγομένου . ἐπειδὴ γάρ ἐστιν αὐτὸς ἡ ζωοποιὸς δύναμις τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , τὸν ἴδιον ἐζωοποίει ναόν . Γενναδίου . Ἴστε τοῦτο πάντως , φησὶν , ὡς τὸ Χριστοῦ βάπτσμα τύπον ἔχειν αὐτοῦ , τοῦτε θανάτου φαμὲν καὶ τῆς ἀναστάσεως . οἱ τοίνυν τοῦτο πίστει δεξάμενοι , πρόδηλον ὡς ἐπὶ ταῖς ἐλπίσιν αὐτὸ ταύταις εἰλήφαμεν · ἵνα ὥσπερ ἠγέρθη Χριστὸς ἐκ νεκρῶν εἰς υἱοθεσίαν ἐπίδοξον , τοῦτο γὰρ λέγει “ διὰ τῆς δόξης τοῦ Πατρὸς , ” οὕτω καὶ ἡμεῖς τοῦ θανάτου κεκοινωνηκότες αὐτῶ διὰ τοῦ βαπτί - σματος , κοινωνοὶ ἦμεν τῆς ἀκηράτου καὶ ἀπαλαιώτου καὶ παμμακαρίας ἐκείνης ζωῆς . Θεοδώρου . Ἢ οὐκ ἴστε , φησὶν , ἐκεῖνο , ὅτι τὸ βάπτισμα κοινωνοὺς ποιεῖ τοῦ θανάτου τοῦ Χριστοῦ ; καὶ γὰρ ὥσπερ συνθάπτεσθαι δοκοῦμεν αὐτῷ βαπτιζόμενοι κατά γε τὸν τύπον · ὥστε προσήκειν ἡμᾶς , καθάπερ Κύριος ἐκ νεκρῶν ἀναστὰς εἰς ἑτέραν καινήν τινα κατέστη ζωὴν , οὕτως καὶ αὐτοὺς ἐν Καινῆ τινὶ ζωὴ καθεστάναι μετὰ τὸ βάπτισμα , λογιζομένους ἄξιον ἐπιδείκνυσθαι τὸν βίον τῆς ζωῆς ἐκείνης , εἰς ἣν διὰ τοῦ βαπτίσματος γεγενῆσθαι πιστεύομεν . Σευηριανοῦ . Τὸ ἐν καινότητι ζωῆς ἐστι , τὸ καινῆς τινὸς καὶ νέας ἐνάρξασθαι ζωῆς , τὴν παλαιὰν τὴν ἐν ἁμαρτίαις ἀποθεμένους · καὶ γὰρ ἡ ἀναγέννησις καινοῦ τινος βίου καὶ νέου πολιτείαν ἐπαγγέλλεται . Εἰ γὰρ σύμφυτοι γεγόναμεν τῷ ὁμοιώματι τοῦ θανατου αὐτοῦ . Κυρίλλου . Χρῆναι , φησὶν ὁ θεσπέσιος Παῦλος τοὺς συντεθαμμένους Χριστῷ καὶ συναναστήσεσθαι προσδοκᾷν · καὶ τὸ μὲν “ σύμφυτοι ” τὸ οἱονεὶ σύμμορφοι τε καὶ ταὐτοειδεῖς νοητῶς ὑπεμφήνειεν ἄν · πλὴν ἐκεῖνο περιαθρεῖν ἀναγκαῖον . τέθεικεν ὑπὲρ ἡμῶν τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ὁ Ἐμμανουήλ , καὶ ἀπέθανε κατὰ σάρκα . συντεθάμμεθα δὲ αὐτῷ , τίνα δὴ τρόπον ἡμεῖς οἱ c βεβαπτισμένοι ; ἄρα ὡς ἀνατλάντες σὺν αὐτῷ τὸν τῆς σαρκὸς θάνατον ; οὔ μενοῦν . πῶς οὖν ἄρα σύμφυτοι γεγόναμεν τῷ ὁμοιώματι τοῦ θανάτου αὐτοῦ ; φέρε δὴ φέρε , λέγωμεν · ἀπέθανε μὲν γὰρ κατὰ σάρκα Χριστὸς , ἵνα λύσῃ τοῦ κόσμου τὴν ἁμαρτίαν . ἀποθνήσκομεν δὲ ἡμεῖς οὐ κάταγε τὴν σάρκα ποθὲν , ἀλλὰ τῇ ἁμαρτίᾳ καθὰ γέγραπται · τουτέστιν ἀεργῆ τε καὶ ἄπρακτον ἐν ἑαυτοῖς ἀποφαίνοντες τὴν ἁμαρτίαν , διὰ τοῦ κατανεκροῦν τὰ μέλη τὰ ἐπὶ τῆς γῆς · πορνείαν , ἀκαθαρσίαν , πάθος , ἐπιθυμίαν κακὴν καὶ τὴν πλεονεξίαν . Σύμφυτοι δὴ οὖν γεγόναμεν , οὐχὶ δὴ μόνον τῷ κατὰ σάρκα θανάτῳ Χριστοῦ , ἀλλὰ καὶ τῷ ὁμοιώματι τοῦ θανάτου αὐτοῦ . τοῦτο δ’ ἃν εἶναι νοοῖτο τὸ ὑπὲρ τῆς ἁμαρτίας ἀποθανεῖν , καὶ οὐχ ὑπέρ τε τῆς ἰδίας · πονοῦ γε καὶ δεῖ . καὶ γὰρ ἔστιν ἄμωμος ὁ Θεὸς , καὶ τοῦ δύνασθαι πλημμελεῖν ἀπωτάτω · ἀλλ’ ἵνα ὡς ἔφην , ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ἁμαρτίας . “ ὃ γὰρ ἀπέθανε τῇ ἁμαρτίᾳ , ἀπέ - “ θάνεν ἐφάπαξ . ” οὐκοῦν σύμφυτοι γεγόναμεν τῷ ὁμοιώματι τοῦ θανάτου αὐτοῦ . ἐσόμεθα δὲ πάντως σύμφυτοί τε καὶ ταὐτοειδεῖς καὶ τῆς ἀναστάσεως αὐτοῦ . ζησόμεθα γὰρ ἐν Χριστῷ · καὶ ἀναβιώσεται μὲν ἡ σὰρξ , ζησόμεθα δὲ καὶ καθ’ ἕτερον τρόπον αὐτῷ , τὴν οἰκείαν ἀναθέντες ψυχὴν , μεταστοιχειούμενοί τε πρὸς ἁγιασμὸν , καὶ εἰς εὐκλεᾶ πολιτείαν ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι . Θεοδύρου . Δῆλον δὲ ἄρα κἀκεῖνο φησὶν , ὡς οὐκ ἔνεστι τυπικῶς κοινωνήσαντες τῷ θανάτῳ , μὴ καὶ τῆς ἀναστάσεως ἐπ’ αὐτῶ τυχεῖν τῶν πραγμάτων . καλῶς δὲ εἶπε τὸ “ σύμφυτοι , ” περί νεκρώσεως καὶ ζωοποιήσεως διαλεγόμενος · ἐπειδὴ καὶ τῶν φυτῶν ἴδιόν ἐστι τὸ νεκροῦσθαι μὲν ἐν τῇ φυτείᾳ , μεθίστασθαι δὲ ἐπὶ τὸ κρεῖττον καὶ ἐνδοξέτερον πολλῷ . καὶ εἰκότως ἀπὸ τῶν παρόντων τὰ μέλλοντα ἐπιστώσατο · ἐπειδὴ γὰρ δῆλον ἢν ὡς Πνεύματος μετεῖχον ἐν τῷ βαπτίσματι · τοῦτο δὲ ὑπ’ αὐτῶν σαφῶς ἐδείκνυτο τῶν πραγμάτων · καλῶς ἀπὸ τοῦ φαινομένου τότε τὸ μηδέπω δῆλον αὐτοὺς ἐπιστώσατο . Διοδώρου . Ἀκριβῶς τὸ σύμφυτον τέθεικε · τῶν γὰρ συμπεφυτευμένων πρέμνων εἰς ταὐτὸ ἑνοῦται πολλάκις ἡ φύσις διὰ τῆς κολλήσεως · οὕτως οὖν καὶ οἱ γνησίως βαπτισθέντες εἰς τὸν θάνατον τοῦ Χριστοῦ , ἑνοῦνται αὐτῷ διὰ τῆς πίστεως . Ωριγένουσ . Πλάσας τὸ ὄνομα τέθεικε φυτόν τι , ἐπιστάμενος τὸν Ἰησοῦν θάνατον φέρον καρποὺς ἀναιρετικοὺς τῆς ἁμαρτίας · ᾧ φυτῷ ὁ λόγος γεωργεῖ ἐν τοῖς παραδεξαμένοις τὴν διδασκαλίαν τὴν διὰ Χριστοῦ , ποιῶν αὐτοὺς συμφύτους τῷ ὁμοιώματι τοῦ θανάτου ἐκείνου d , δύναται ἡ ἀνθρωπίνη φύσις ἀναλαβεῖν , τὸν δὲ ἐκείνου θάνατον τοῦ ἁμαρτίαν μὴ ποιήσαντος , μηδὲ γνόντος ἁμαρτίαν , ἀλλ’ ἀποθανόντος ἐπὶ τῇ καθαιρέσει , οὐχὶ τῆς ἐν αὐτῷ ἁμαρτίας , ἀλλὰ τῆς ἐν ἡμῖν , οὐχ οἷόν τε ἐστὶν ἀποθανεῖν τινὰ τῶν ἡμαρτηκότων · “ πάντες δὴ ἥμαρτον καὶ ὑστεροῦνται τῆς δόξης τοῦ “ Θεοῦ , δικαιούμενοι δωρεὰν , ” καὶ τὰ ἑξῆς . Ανώνυμον . Ἐν ἄλλοις δὲ λέγει , “ συνήγειρε καὶ συνεκά - “ θισεν ἐν τοῖς ἐπουρανίοις ἐν Χριστῷ · καὶ εἰ συνηγέρθητε τῷ “ Χριστῷ , τὰ ἄνω ζητεῖτε . ” πῶς οὖν ἐνταῦθα λέγει , “ καὶ τῆς “ ἀναστάσεως ἐσόμεθα ; ” πρὸς τοῦτο λεκτέον ὅτι διττῶς ὀναμάζει τὴν ἀνάστασιν ὁ Ἀπόστολος · μίαν μὲν τὴν ἤδη , καθ’ ἣν ὁ ἅγιος συνανέστη Χριστῷ , καὶ συνεγερθεὶς αὐτῷ , τὰ ἄνω ζητεῖ · ἑτέραν δὲ τὴν ὅταν ἔλθῃ τὸ τέλειον , περὶ ἧς καὶ Δανιὴλ προφητεύων φησὶ , “ πολλοὶ τῶν καθευδόντων ἐν γῆς χώματι ἀναστήσονται , “ οὗτοι εἰς ζωὴν αἰώνιον , καὶ οὗτοι εἰς ὀνειδισμὸν καὶ εἰς αἰσ - “ χύνην αἰώνιον . ” τὴν ἑτέραν μὲν οὖν τῶν ἀναστάσεων οἱ ἅγιοι ἐροῦσι συνεγηγέρθαι τῷ Χριστῷ · κατὰ δὲ τὴν ἑτέραν καὶ ἀναστήσεσθαι . Τοῦτο γινώσκοντες , ὅτι ὁ παλαιὸς ἡμῶν ἄνθρωπος . Κυρίλλου . τίς “ ὁ παλαιὸς ἡμῶν ἄνθρωπος , ” ποῖον δὲ “ τὸ “ σῶμα τῆς ἁμαρτίας τὸ καταργούμενον , ” καὶ τίνα δὴ τρόπον συνεσταυρώθη Χριστῷ , πολυπραγμονεῖν ἀναγκαῖον . ἴσως μὲν οὖν οἰήσονται τινες ἁμαρτίας εἰρῆσθαι σῶμα τὴν ἀπὸ γῆς σάρκα , καθάπερ ἐν τάξει δίκης τῇ τοῦ ἀνθρώπου δοθεῖσαν ψυχῇ , διὰ τὸ καὶ πρὸ σωμάτων ἡμαρτηκέναι . δοκεῖ γὰρ ὧδέ τισι καὶ φρονεῖν καὶ λέγειν . Ἑλλήνων δὲ οὖσαν τὴν δόξαν ὡς οὐκ ἀληθῆ διωσώμεθα . σῶμα τοίνυν ἁμαρτίας καὶ παλαιὸν ἡμῶν ἄνθρωπον τὸ σῶμα λέγει τὸ ἀπὸ γῆς ἔχον ὥσπερ ἐκ παλαιότητος τῆς ἐν Ἀδὰμ τὸ καταφθείρεσθαι δεῖν · καὶ καταδεδικάσμεθα γὰρ ἐν ἐκείνῳ καὶ πρώτῳ · ἠρρωστηκὸς δὲ πρὸς τούτῳ καὶ τὸ φιλήδονον . ἔχοι γὰρ οὕτω κατὰ φύσιν ἡ σὰρξ ἐξ ἐμφύτων κινημάτων . Πῶς οὖν ἄρα συνεσταύρωται ἀπὸ γῆς τῷ Χριστῷ ; γέγονεν ἄνθρωπος ὁ μονογενὴς , καὶ σάρκα τὴν ἀπὸ γῆς ἠμπέσχετο καταρρωστοῦσαν , ὡς ἔφην , ὡς ἐκ παλαιότητος τῆς ἐν Ἀδὰμ τὸν θάνατον · ὠδίνουσαν δὲ ὥσπερ ἐν ἑαυτῇ , καὶ τὸ ἐξ ἐμφύτων κινημάτων ἀκονᾶσθαι πρὸς ἁμαρτίαν · κατηρεμεῖ μὲν τῆς ἁμαρτίας ὁ νόμος ἐν τῇ ἁγίᾳ καὶ πανάγνῳ σαρκὶ τοῦ Χριστοῦ , καὶ οὔτι που κεκινῆσθαι φαμὲν ἐν αὐτῷ τὰ τῶν ἀνθρωπίνων παθῶν ἐκτοπώτερα · πλὴν ὅσα τὴν κίνησιν ἀδιάβλητον ἔχει · τὸ πεινῆν δὲ λέγω καὶ τὸ διψῆν καὶ τὸ κοπιᾶν καὶ ὅσα καὶ παρ’ ἡμῖν ὁ τῆς φύσεως νόμος ἔξω τετήρηκεν αἰτίας · ὅμως εἰ καὶ μὴ κεκίνηται τυχὸν ἐν Χριστῷ τῆς ἁμαρτίας ὁ νόμος , διάτοι τὸ κατηυνᾶσθαι τῇ τοῦ οἰκονομοῦντος λόγου δυνάμει τε καὶ ἐνεργείᾳ · ἀλλ’ οὖν ὅταν αὕτη καθ’ ἑαυτὴν ἡ τῆς σαρκὸς δοκιμάζεται φύσις , κἂν εἰ ἐν Χριστῷ νοοῖτο τυχὸν , οὐχ ἑτέραν οὖσαν παρὰ τὴν ἡμῶν εὑρήσομεν . συνεσταυρώμεθα τοίνυν αὐτῷ σταυρωθείσης αὐτοῦ τῆς σαρκὸς , καὶ οἱον ὅλην ἐχούσης ἐν ἑαυτῇ τὴν φύσιν · καθάπερ ἀμέλει καὶ ἐν Ἀδὰμ , ὅτε γέγονεν ἐπάρατος , ὅλη νενόσηκε τὴν ἀρὰν ἡ φύσις · οὕτω γὰρ καὶ συνεγηγέρθαι λεγόμεθα τῷ Χριστῷ · συγκαθῆσθαι δὲ καὶ ἐν τοῖς ἐπουρανίοις · εἰ γὰρ ἐστὶν ὑπὲρ ἡμᾶς ὡς Θεὸς ὁ Ἐμμανουὴλ , ἀλλ’ οὖν ἐπείτοι γέγονε κἀς ἡμᾶς ὡς εἷς ἐξ ἡμῶν , ἐγήγερται τε καὶ συνεδρεύει τῷ Θεῷ καὶ Πατρί . Συνεσταυρώθη τοίνυν ὁ παλαιὸς ἄνθρωπος · λέλυται γὰρ διὰ τῆς ἀναστάσεως τῆς ἀρχαίας ἐκείνης ἀρᾶς ἡ δύναμις · κατήργηται δὲ καὶ τὸ σῶμα τῆς ἁμαρτίας , καὶ οὐχὶ δὴ πάντως ἡ σὰρξ , ἀλλὰ τῶν ἐν αὐτῇ κινημάτων ἡ ἔμφυτος ἀγριότης , κατασείσουσα μὲν ἀεὶ πρὸς τὰ αἰσχίω τὸν νοῦν · ἐνιεῖσα δὲ ὥσπερ πηλῷ καὶ τέλμασι ταῖς γεωδεστέραις ἡδοναῖς . ὅτι γὰρ ἐν Χριστῷ καὶ τοῦτο κατώρωται τῇ ἀνθρωπείᾳ φύσει · πῶς ἃν ἐνδοιάσειέ τις Παύλου λέγοντος ἐναργῶς , “ τὸ γὰρ ἀδύνατον τοῦ νόμου , ἐν ᾧ ἠσθένει διὰ τῆς “ σαρκὸς , ὁ Θεὸς τὸν ἑαυτοῦ Υἱὸν πέμψας ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς “ ἁμαρτίας , κατέκρινε τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκί . ὁρᾶς οὖν ὅπως τὸ τῆς ἁμαρτίας κατήργηται σῶμα . κατακέκριται γὰρ ἐν τῇ σαρκὶ τῆς ἁμαρτίας τὸ κέντρον , καὶ νενέκρωται μὲν ἐν πρώτῳ Χριστῷ · διαβέβηκε δὲ παρ’ αὐτοῦ καὶ δι’ αὐτοῦ καὶ εἰς ἡμᾶς ἡ χάρις . Γενναδίου . Παλαιὸν ἄνθρωπον , τὸν φθαρτὸν λέγει καὶ πάθητον · ὡς τῆς παλαιότητος φθειρούσης τὸν ὥσπερ ἃν ἐπιγίνοιτο · ἁμαρτίας δὲ σῶμα φησὶ , τὸ μηκέτι μένον τὸ ἀναμάρτητον , ἀλλ’ ἐπιδεχόμενον ἁμαρτίαν . τοῦτο τοίνυν καταργεῖται φησὶ , τουτέστι ἀνενέργητον πρὸς τὴν ἁμαρτίαν καθίσταται . διὸ καὶ οὐχ ἁπλῶς ἔφη καταργεῖσθαι τὸ σῶμα , ἀλλὰ τὸ σῶμα τῆς ἁμαρτίας . τοῦτο γὰρ φθαρτὸν ὃν νῦν , ἐνδύεται ἀφθαρσίαν · καὶ θνητὸν ὃν νῦν , ἐνδύσεται ἀθανασίαν , μετασχηματίζοντος ἡμῶν τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως τοῦ δεσπότου Χριστοῦ , πρὸς τὸ γενέσθαι αὐτὸ σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ . ὁ γὰρ ἀποθανὼν φησὶν , δεδικαίωται ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας . τί τοῦτό ἐστιν ὃ λέγει ; τῶν ζώντων ταυτηνὶ τὴν ζωὴν τὸ πταίειν ἐστίν . ἐπειδὴ καὶ τὸν νόμον ἔχειν τούτων ἐστί · τοῖς τετελευτηκόσι δὲ προσήκει τούτων οὐδέτερον . οὔτε γὰρ νόμος τῷ τεθνηκότι προσδιαλέγεται · πῶς γὰρ τῷ γε μηδὲ ἀκούοντι ; καὶ ἁμαρτία τὸν τοιοῦτον οὐ διοχλεῖ . τῷ τοίνυν ἀποθανόντι φησὶν , οὐδὲν πρὸς τὴν ἁμαρτίαν κοινόν · οὐδὲ αὐτὴ πρὸς ἐκεῖνον ἔχει τὸ δίκαιον . οὐδὲ γὰρ τῷ πλημμελεῖν ὑπόκειται τοῦ λοιποῦ . Θεοδώρου . Λέγει καὶ τὸ πάθος τοῦ Κυρίου ἐπί τισιν ἐγένετο , εἰς μείζονα πίστιν τῶν εἰρημένων . ἐπειδὴ γὰρ ὑπὸ τὴν ἀπόφασιν γενόμενοι τοῦ θανάτου , πλεῖστον ὅσον ἐπιρρεπέστερον πρὸς τὸ ἁμαρτάνειν ὑπὸ τῆς θνητότητος ἐγινόμεθα , τῷ Χριστῷ φησὶν ἐσταυρωμένῳ , ὥσπερ ἅπασα ἡμῶν ἡ ὑπὸ τὴν θνητότητα κειμένη φύσις συνεσταυρώθη , ἐπειδὴ καὶ πᾶσα αὐτῷ συνανέστη . πάντων ἀνθρώπων αὐτῷ συμμετασχεῖν ἐλπιζόντων τῆς ἀναστάσεως . ὡς ἐντεῦθεν συναφανισθῆναι μὲν τὴν περὶ τὸ ἁμαρτάνειν ἡμῶν εὐκολίαν , διὰ τῆς ἐπὶ τὴν ἀθανασίαν τοῦ σώματος μεταστάσεως · γενηθῆναι δὲ καὶ ἡμᾶς ἔξω καταστῆναι τῆς τοῦ ἁμαρτάνειν ἀνάγκης . Σευηριανοῦ . Οἱ κατὰ τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον ζῶντες , σῶμα ἔχουσιν ἁμαρτίας προκείμενον τῷ διαβόλῳ εἰς ἐπιβουλάς · οἱ δὲ κατὰ τὸν νέον τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν , σῶμα δικαιοσύνης · ἐπειδὴ καὶ μέλη τοῦ Κυρίου εἰσὶν , οὐκοῦν τοῦ διαβόλου τοὺς ἀνθρώπους ἐξερεθίζοντος ἁμαρτεῖν , ἡττηθέντος διὰ Χριστοῦ , καὶ τῷ σταυρῷ προσηλωθείσης τῆς σαρκὸς τοῦ Λόγου , ὁ πονηρὸς ἐκβέβληται · καὶ ἐλευθεριάζουσι νῦν οἱ βουλόμενοι . ὁ γὰρ ἀποθανὼν κατὰ τὸν τοῦ βαπτίσματος λόγον , τῷ κόσμῳ ἀπέθανε , καὶ δεδικαίωται καὶ ἀπήλλακται τιμωρίας , τῆς ἁμαρτίας ἀπαλλαγείς . Εἰ δὲ ἀπεθάνομεν σὺν Χριστῷ . Γενναδίου . Οὐκοῦν , φησι , καθάπερ ὁ Χριστὸς , καὶ ἡμεῖς ἀποθνήσκομεν , καθάπερ ὁ Χριστὸς ζησόμεθα καὶ ἡμεῖς . προσήκει οὖν εἰς ἐκεῖνον ὑμῖν ἀφορᾶν · καὶ ἅπερ ἐκεῖνον ἅπαξ ἀποθανόντα τῇ ἁμαρτίᾳ , εἰτα ἀναστάντα τῷ Θεῶ , τῶν ἀδυνάτων ἐστὶν αὖθις ἀποθανεῖν , οὕτω δέοι ἂν καὶ ὑμᾶς λογισμῷ χρωμένους δικαιοτάτῳ τὸν ἑαυτῶν τοῦ λοιποῦ βίον ἐν τῇ κατὰ Χριστὸν ῥαθυμίζειν d ζωῇ ὡς ἐλπίδι πρὸς ταύτην μεταβεβηκότας ἐκ τῆς προτέρας . Διοδώρου . Εἰ μὲν ἦν δυνατόν φησι τὸν Χριστὸν καὶ δὶς καὶ τρὶς ἀποθανεῖν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτανόντων , ἴσως ἀκίνδυνον ἦν ἐπὶ τὴν παλαιὸν τῶν ἁμαρτημάτων παλινδρομῆσαι συνήθειαν , ὁμοίαν ἔχουσιν ἀεὶ καὶ τῆς φιλανθρωπίας ἐλπίδα . εἰ δὲ ἅπαξ ἀποθανὼν οὐκ ἔτι ἀποθνήσκει , οὕτω καὶ ἡμεῖς συνταφέντες αὐτῷ καὶ συνεγερθέντες , οὐκέτι ταῖς ἁμαρτίαις ἀποθνήσκομεν . οὐ γάρ ἐστι δεύτερον βάπτισμα οὔτε δεύτερος Χριστοῦ θάνατος . διὸ ἀσφαλέστερον δεῖ βιοῦν . “ ὃ γὰρ ἀπέθανε τῇ ἁμαρτίᾳ , ἀπέθανεν ἐφάπαξ . ” τουτέστιν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν τῶν ἀνθρωπίνων · “ ὃ δὲ ζῇ , τῶ Θεῷ ζῇ . ” τουτέστιν εἰσαεὶ ζῆ , ἅτε δὴ Θεὸς ὤν · οὕτως οὖν καὶ ὑμεῖς ταῖς ἁμαρτίαις νεκρώθητε · τῷ δὲ Θεῷ ζώσατε , δι’ ὃν ζῆτε . Καὶ οὕτω νοήσεις , ὥσπερ λέγομεν , ἐπὶ τοῦ καθ’ ἡμᾶς ἀνθρώπου , ἀπέθανε τῇ σαρκὶ , ζῆ δὲ τῇ ψυχῇ , κατὰ δοτικὴν ἀποδιδόντες τὸν λόγον , οὕτω μοι νόει “ τῷ Θεῷ ζῇ · ” τουτέστι τὸ εἶναι Θεὸς , οὐκ ἐπειδὴ καὶ τὸ εἶναι ψυχῇ οὐκ ἔζη , ἀλλὰ τὸ ἀμαχώτερον ἔθηκε τὸ εἶναι αὐτὸν Θεόν . Ὠριγένουσ . Ἀποτετολμημένως ἐπιφέρει τὸ “ θάνατος αὐτοῦ “ οὐκέτι κυριεύει · ” ὅπερ ἐστι δυσφημοειδές . οἱ γὰρ πλεῖστοι φασιν ἀποθανεῖν αὐτόν · οὕτω e κυριεύεσθαι ἀπὸ τοῦ θανάτου , ἀλλὰ τῷ ἑκόντα τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τεθεικέναι ὑπὲρ τῶν προβάτων ἑαυτοῦ , ἣ ὑπὲρ τῶν φίλων ἑαυτοῦ · φησὶν γὰρ καὶ αὐτὸς ὁ Σωτῆρ’ , “ οὐδεὶς “ αἴρει τὴν ψυχήν μου ἀπ’ ἐμοῦ , ἀλλ’ ἐγὼ τίθημι αὐτὴν ἀπ’ “ ἐμαυτοῦ . ” ὁ μὲν οὖν τις πρὸς ταῦτα φησὶν , ὅτι θάνατος λέγεται νῦν ὁ μέσος καὶ ἀδιάφορος , ὃν κατὰ τὸ κοινότερον ἀπέθανεν , ὅτε ὥς φησιν ὁ Παῦλος , “ ἀπέθανε κατὰ τὰς γραφάς . ” ἀλλὰ πῶς ταύτῃ δυνήσεται συναγορεῦσαι τῇ διηγήσει τὸ “ ἀπεθάνομεν σὺν Χριστῷ , καὶ τὸ , “ ὃ γὰρ ἀπέθανε τῇ ἁμαρτίᾳ , ἀπέθανεν ἐφάπαξ ; ” ἀλλ’ ἴσως ὁ τοιοῦτος ἐρεῖ , ὡς τὰ αὐτὰ ὀνόματα τίθησι διττῶς ἡ γραφή · ποτὲ μὲν ἐπὶ τῶν σωματικῶν , ὅτε δὲ ἐπὶ τοῦ πνευματικοῦ , ὡς καὶ περὶ τῆς Σαμαρείτιδος γεγραμμένον , ἐν ᾦ τὸ ὕδωρ καὶ τὸ πιεῖν κατὰ τὸν αὐτον τόπον , ὅτε μὲν ἔπι του σωματικοῦ · ὅτε ’δε ἔπι του πνευματικοῦ τετάχθαι δοκεῖ · καὶ τὸ περὶ τοῦ θερισμοῦ ὡσαύτως φησί . Φησὶ τοίνυν οὐδὲν θαυμαστὸν κατὰ τοῦτον τὸν χαρακτῆρα καὶ τὸν Ἀπόστολον εἰρηκέναι , τὸ μὲν “ ἀπεθάνομεν σὺν Χριστῷ , ” τάσσοντα , οὐκ ἐπὶ τοῦ κοινοτέρου θανάτου · τὸ δὲ “ θάνατος αὐτοῦ “ οὐκ ἔτι κυριεύει , ὡς θανάτου νῦν τοῦ μέσου ὀνομαζομένου . ἕτερος δὲ παρὰ τοῦτον ἐρεῖ ὅτι θάνατος ἐνταῦθα λέγεται ὁ κυριεύων Χριστοῦ , οὐκ ἄλλος ἣ ὁ ἐχθρὸς αὐτοῦ , οὗ τόπος d ἦν τὸ κατὰ τὸν Ιωνᾶν κῆτος προφητευόμενον , καὶ ὑπὸ τοῦ Ἰὼβ φάσκοντος , “ ἀλλὰ “ κατεράσαιτο αὐτὴν ὁ μέλλων τὸ μέγα κῆτος χειρώσασθαι · ” πρὸς ὃν θάνατον ὁδεύων , κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ μέσου θανάτου ἔλεγεν , γεν , οὐ διὰ τὸν μέσον θάνατον , ἀλλὰ δι’ ἐκεῖνον · “ νῦν ἡ ψυχή μου “ τετάρακται , καὶ περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου . ” Οἰνεῖ ( sic ) γὰρ ἀπῄει εἰς τὴν χώραν αὐτοῦ διὰ τοὺς κρατουμένους ὑπ’ αὐτοῦ , ὡς τάχα διὰ τοῦτο ἐρεῖσθαι τὸ “ εἰς χοῦν θανάτου κατή - “ γαγές με . ” καὶ ἑαυτὸν πεποίηκεν αὐτῷ “ ὑπήκοος γενόμενος μέχρι “ θανάτου . ” διὰ γὰρ τὸ γεγονέναι ἐν αὐτῷ κατακριθεὶς ὑπ’ αὐτοῦ , κατέκρινε τὴν ἁμαρτίαν , οὖσαν ἐν ἐκείνῳ τῷ θανάτῳ . ὡς ἄν τις παραδείγματος ἕνεκεν , ἐλεύθερος ὣν , δοῦλον ἑαυτὸν παραδίδωσι τῷ στρατηγῷ τῶν πολεμίων , ἵνα παρ’ αὐτῷ γενόμενος , ἐλευθερώσῃ τῇ ἑαυτοῦ οἰκονομικῇ δουλίᾳ τοὺς πολίτας ἀπὸ τοῦ ὑπ’ ἐκείνω κινδύνου διὰ τοῦ ἐνέδρᾳ τινι ἀποκτεῖναι τὸν στρατηγὸν , καὶ τοὺς ὑπ’ αὐτῷ πολεμίους . ἐκυριεύθη γὰρ ὁ τοῦτο δράσας , ὡς οὐκ αἰχμάλωτος ἁλοὺς , ἀλλὰ φρονήματι χρησάμενος ἀριστέως · οὕτως οὖν καὶ ὁ Χριστὸς ἑαυτὸν παρέδωκε τῇ δουλείᾳ , ἵνα μηδεὶς θανάτου γένηται τῶν μαθητευομένων αὐτοῦ τῷ λόγῳ δοῦλος · οὕτως γὰρ φησὶν ἡ γραφὴ , “ κατήργησε τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ “ θανάτου , τουτέστι τὸν διαβόλον , ” καὶ τὰ ἑξῆς . τάχα δὲ καὶ παρέδωκεν ἑαυτὸν τῷ θανάτῳ κυριευθησόμενον , ῥυόμενος τοὺς ὑπ’ αὐτοῦ κεκρατημένους , καὶ ἀντ’ ἐκείνων ἑαυτὸν παραδιδούς · ἵνα μετὰ τοῦτο καταστρατηγήσῃ καὶ καταργήσῃ τὸν θάνατον . Μῆ οὖν βασιλευέτω ἡ ἁμαρτία ἐν τῷ θνητῷ ἡμῶν σώματι . Διοδώρου καὶ Θεοδωρίτου . “ Μὴ παριστάνετέ , ” φησι , “ τὰ “ μέλη ὑμῶν ὅπλα ἀδικίας τῇ ἁμαρτίᾳ , ” ἀντὶ τοῦ , μὴ ὑμεῖς καθ’ ἑαυτῶν δίδοτε ὅπλα τῷ πονηρῷ καὶ ἰσχὺν , ἁμαρτάνοντες · “ ἁμαρτία “ γὰρ ὑμῶν οὐ κυριεύσει , οὐ γάρ ἐστε ὑπὸ νόμον , ἀλλ’ ὑπὸ χάριν . ” ποία ἁμαρτία οὐ κυριεύσει ; ἡ πρὸ τοῦ βαπτίσματος , ἥνπερ ἀφίησιν ἡ χάρις τοῦ Χριστοῦ . τοῦτο δὲ ὁ νόμος ποιεῖν οὐκ ἠδύνατο . οὐκ ἐστὲ ὑπὸ νόμον , τὸν μὴ δυνάμενον ῥύσασθαι , ἀλλὰ μᾶλλον τιμωρούμενον . Θεοδύρου . Λέγει μὲν , ὅτι τούτων οὕτως ἐχόντων , δίκαιον ἡμᾶς μὴ ἁμαρτάνειν κατὰ τὸν παρόντα βίον · κἂν ἔτι θνητοὶ τὴν φύσιν ὄντες , πλείονα ἔχητε τὴν ἐπὶ τοῦτο ῥοπήν · ἐπειδὴ δὲ τὸ βασιλεύειν ἐπὶ τῆς ἁμαρτίας τέθεικε , καλῶς εἶπε , τὸ “ μὴ “ παριστάνετε τὰ μέλη ὑμῶν . ” παρεστάναι γὰρ τοῖς βασιλεῦσιν ἔθος τοὺς δορυφόρους . μὴ τούνυν φησὶν ὡς βασιλίδι τῇ ἁμαρτίᾳ σπεύδοντες ὑπηρετεῖσθαι , διαπράττεσθε ἃ μὴ δεῖ . σπουδάσατε δὲ μᾶλλον ἑαυτοὺς ἀφορίσαι τῷ Θεῷ , κατὰ τοὺς ἐκ νεκρῶν ἀναβιώσοντας · ὅλοι δι’ ὅλων τὰ διακαιοσύνης ἔργα ποιεῖν ἐσπουδακότες . Θαυμασιώτατον δὲ αὐτοῦ τὸ ὡσεὶ ἐκ νεκρῶν ζῶντας δεικνύντος ὅτι οὐ τὸ πρᾶγμα παρ’ αὐτῶν ἀπαιτεῖ , ἀλλὰ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν μίμησιν · ζῶντες μὲν γὰρ ἐκ νεκρῶν τότε ἔσονται , νυνὶ δὲ ὡς ἐκ νεκρῶν ζῶντές φησιν , ἀντὶ τοῦ κατὰ τὸ δυνατὸν ἐκεῖνο μιμούμενοι · καὶ καλῶς πείθων αὐτοὺς μὴ δεδοικέναι τὴν περὶ τὸ ἁμαρτάνειν ῥοπὴν καὶ τὰς ἐντεῦθεν κινήσεις , εἰ τὰ τῆς γνώμης ἀκέραια σώζοιτο , ἐπάγει , “ ἁμαρτία γὰρ ὑμῶν οὐ κυριεύσει . ” ἐπειδὴ γὰρ ἀπὸ τῶν μελλόντων μὴ δεῖν αὐτοὺς ἁμαρτάνειν ἔδειξεν , ἀκολούθως ἐπήγαγεν , ὅτι κρατῆσαι ὑμῶν καθόλου τὴν ἁμαρτίαν τῶν ἀδυνάτων · ἔσται γὰρ καιρὸς ὁ μέλλων , ἐν ᾧ πάσης ἁμαρτίας ἀπηλλαγμένοι πολιτεύσεσθε · ὥστε εἰ νῦν τὰ τῆς γνώμης ὑμῶν ὐγιαίνοι e , ἅπαν εἶδος ἁμαρτίας ἀποστρεφομένων , καὶ σπουδῇ τὰ καλὰ ποιεῖν ἐθελόντων , οὐ δεῖ δεδοικέναι τὴν ἐπὶ τὸ χεῖρον ῥοπήν . λήψεται γὰρ ἴασιν τοῦτο πάντως ἐν καιρῷ τῷ προσήκοντι , καὶ οὐ χρεία τῶν ἡμετέρων πρὸς τοῦτο πόνων . καὶ τὸ μεῖζον , “ οὐ γὰρ ἐστὲ ὑπὸ νόμον , “ ἀλλ’ ὑπὸ χάριν . ” τοσοῦτον γὰρ ἀφέξετε τότε καί τι τοιοῦτον διδοικέναι , ὥστε οὐδὲ νόμων ὑμῖν δεήσει τῶν ὑποδεικνύντων ἃ πράττειν προσήκει . χάριτί τε καὶ φιλοτιμίᾳ τοῦ δεδωκότος τῆς τοῦ Πνεύματος ἀπολαύσεται e δωρεᾶς . Γενναδίου . Ἀνατρίψας ἐκ τῶν κατὰ χριστῶν τὴν ἀντίθεσιν , καὶ δείξας οὐκέτι τοῦ ἁμαρτάνειν αὐτοῖς οὐδαμῶς , ὡς οὐκ οὖσιν ἔτι μετὰ τὸ βάπτισμα σαρκικοῖς · ταῦτα δὲ μόνῃ πίστει τέως οὐ πείρᾳ κεκτήμεθα · οὔτε γὰρ ἀπαθεῖς , οὔτε ἀθάνατοι πὼς γεγόναμεν , τοῦ πράγματος αὐτοῦ κατά τινα λόγον ἀπόρρητον τῷ τῆς κοινῆς ἀναστάσεως φυλαττομένου καιρῷ , συμβουλὴν μετρίαν τε αὐτοῖς καὶ τὴν ἐνδεχομένην προσάγει · οὐ γὰρ ἔφη , μὴ οὖν ἁμαρτάνετε . τοῦτο γὰρ φύσεως ἀπαθοῦς τε καὶ ἀθανάτου , ἀλλὰ “ μὴ βασι - “ λευέτω ἡ ἁμαρτία ἐν τῷ θνητῷ ὑμῶν , ” κράτος ἐχέτω · μὴ δὲ δίκην οἰκετῶν τὸ προσταττόμενον ὑπ’ αὐτῆς ἐν ταῖς τοῦ σώματος ἡμῶν ἐπιθυμίαις ἔτι ποιεῖν καταδέχεσθε f , δορυφόρους ὥσπερ αὐτὴν πρὸς συνεργείαν τῆς ἀδικίας τὰ ἑαυτῶν παρεχόμενοι μέλη . ἀλλ’ ἀποφυγόντες ἐκείνην , καὶ πολεμίαν ὑμῖν εἶναι καὶ ἐχθρὰν ἡγησάμενοι , καταφύγετε πρὸς Θεὸν , καὶ ὡς ἀθανάτους αὐτῷ πρὸς δικαιοσύνης κατὰ δικαιοσύνης κατόρθωσιν ἑαυτοὺς εὐτρεπίσατε · “ ἁμαρτία γὰρ ὑμῶν οὐ κυριεύσει , οὐ γὰρ ἐστὲ ὑπὸ νόμον ἀλλ’ “ ὑπὸ χάριν . ” ἔγνω τούτου τὸν σαρκικὸν ἑτοίμως ἑξόμενον · καὶ τῇ χάριτι πρὸς ἁμάρτημα ἀποχρησάμενον ἄδειαν τοῦτο τοίνυν προυπειδόνος ( sic ) ἑαυτῷ , τὸν παρ’ ἐκείνου λόγον ἀνθυποφέρει καὶ φησίν . Ωριγένουσ . Ἀνωτέρω μὲν εἶπεν , “ ἵνα ὥσπερ ἐβασίλευσεν “ ἡ ἁμαρτία ἐν τῷ θανάτῳ . ” νυνὶ δὲ οὐκ εἶπε τοῦτο , ἀλλὰ , “ μὴ “ βασιλευέτω ἡ ἁμαρτία ἐν τῷ θνητῷ g ὑμῶν σώματι . ” διδάσκων ὅτι ὥσπερ θρόνος καὶ βασίλειόν ἐστι τῆς ἁμαρτίας τὸ θνητὸν ἡμῶν σῶμα · τὸ γὰρ φρόνημα τῆς σαρκὸς ἔχθρα εἰς Θεὸν , καὶ πάλιν τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς θάνατος . ἀλλὰ καὶ πάντα τὰ ἁμαρτήματα ἔργα σαρκός ἐστιν , ἅπερ ὁ Ἀπόστολος “ φανερὰ ” ὠνόμασεν . ἐν αὐτοῖς δὲ τάξας καὶ τὰς αἱρέσεις , ἐδίδαξεν ὅτι καὶ αὗται σαρκὸς εἰσὶν ἔργον ἀπολύον ἡμᾶς περισπασμοῦ · ἵνα μὴ νομίζωμεν τινὰ μὲν εἶναι ἔργα σαρκὸς , τινὰ δὲ ἁμαρτήματα οὐ σαρκὸς , ἤτοι δὲ ψυχῆς ἣ νοῦ . ἀλλ’ ἐπάν τις ζητῇ πῶς καὶ αἱρέσεις τῆς σαρκός εἰσι κατειλεγμέναι , λεκτέον πρὸς αὐτὸν , ὅτι αἱρέσεις γίνονται ἀπὸ τοῦ νοῦ τῆς σαρκὸς , περὶ οὗ φησί που ὁ Παῦλος “ εἰκῆ ἐμβα - “ τεύεων καὶ φυσιούμενος ὑπὸ τοῦ νοὸς τῆς σαρκὸς αὐτοῦ , καὶ οὐ “ κρατῶν τὴν κεφαλήν · ” τάχα δὲ καὶ ὅτε ἁμαρτάνομεν βασιλευούσης τῆς ἁμαρτίας ἐν τῷ θνητῷ ἡμῶν σώματι , οὐδὲν ἄλλο ἐσμὲν , ἤπερ τὸ θνητὸν σῶμα καὶ σάρκες · “ οὐ μὴ , ” γάρ φησι , “ κατα - “ μείνῃ τὸ πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τὸν αἰῶνα διὰ “ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας . ” καὶ αὐτὴ δὲ ἡ ψυχὴ ἔοικε μὴ μένειν , ἀλλ’ ἤτοι διὰ κακίαν γίνεσθαι σὰρξ , ἢ δ’ ἀρετὴν πνεῦμα · ὅτε γὰρ κολλᾶται τῇ πόρνῃ , γίνεται εἰς σάρκα μίαν πρὸς αὐτήν · ὁ δὲ κολλώμενος τῷ Κυρίῳ , ἓν Πνεῦμα ἐστίν . Τοῦ αύτοῦ . Καὶ ἤδη τοῦτο εἴρηκεν , “ οὕτω καὶ ὑμεῖς λογί - “ ζεσθε ἑαυτοὺς νεκροὺς μὲν εἶναι τῇ ἁμαρτίᾳ , ζῶντας δὲ τῷ Θεῷ , ” οὐ μὴν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ . τινὲς δὲ τοῦτο πρὸς ἀντιδιαστολὴν λήψονται λέγεσθαι ἑτέρων , οἱ ἔζησαν μὲν τῷ Θεῷ , οὐ μὲν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ . ἡμεῖς δὲ φαμὲν , μήποτε ἀδύνατόν ἐστι ζῆν μὲν Θεῷ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ * * * * ἐπείπερ “ εἶδε τὴν Χριστοῦ ἡμέραν καὶ ἐχάρη · ” εἴτε Μώσης ἔζησε τῷ Θεῷ , ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἔζησεν · “ ὅστις γε καὶ μείζονα πλοῦτον “ ἡγήσατο τῶν Αἰγύπτου θησαυρῶν τὸν ὀνειδισμὸν τοῦ Χριστοῦ · ” ἀλλὰ καὶ οἱ ἐπιθυμήσαντες πολλοὶ προφῆται καὶ δίκαιοι ἰδεῖν ἃ εἶδον οἱ Ἀπόστολοι , καὶ ἀκοῦσαι ὧν ἤκουσαν , οὐκ ἂν ἦλθον εἰς τὴν τῶν τοιούτων ἐπιθυμίαν καὶ ὄρεξιν , ἔξω τυγχάνοντες τοῦ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ζῆν τῷ Θεῷ . Ζητήσεις δὲ εἰ χρὴ φάσκειν πάντα τὸν ζῶντα τῷ Θεῷ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ νεκρὸν εἶναι τῇ ἁμαρτίᾳ . πρὸς τοῦτο λέγοιτ’ ἃν , εἰ μὲν ὡς νεκρὸς τῇ ἁμαρτίᾳ ἔζη πότε τῇ ἁμαρτίᾳ , ἐὰν δέ τις ὑπὸ τοῦ πάντα ἐρευνῶντος Πνεύματος καὶ τὰ βάθη τοῦ Θεοῦ , φωτισθεὶς εὕρῃ τινας χωρὶς τοῦ ἐζηκέναι τῇ ἁμαρτίᾳ ποτὲ ζῶντας τῷ Θεῷ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ , ἀποφαίνεται , ὅτι οὐκ εἴ τις ζῇ τῷ Θεῷ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ , οὗτος ἤδη πάντως νεκρός ἐστι τῇ ἁμαρτίᾳ , καὶ ὕστερον νεκρὸς γενόμενος αὐτῇ ἔζησε τῷ Θεῷ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ . ἕτερος δὲ εἴποι ἃν , ὅτι ἐνδέχεται καὶ διδομένου τοῦ ζῆν τινας τῷ Θεῷ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ μηδέποτε γενομένους ἐν ἁμαρτίᾳ , οὐδὲν ἧττον κἀκείνους νέκρους εἶναι τῇ ἁμαρτίᾳ · ὡσπερ χωρὶς νόμου ἁμαρτία ἢν νεκρὰ , οὐκ ἐκ τοῦ ποτὲ ζῆν ἐλθοῦσα ἐπὶ τὸ γενέσθαι νεκρά . Δείκνυσι δὲ ὁ θεῖος Ἀπόστολος καὶ ἑτέρωθεν τῆς νίκης τὴν εὐκολίαν · “ ἁμαρτία γὰρ ἡμῶν , ” φησιν , “ οὐκ ἔτι κυριεύσει , ” “ οὐ γάρ ἐστε , ” φησὶ , “ ὑπὸ νόμον ἀλλ’ ὑπὸ χάριν . ” πρόσχες ἐνταῦθα τῇ ἀποστολικῇ ἀκριβείᾳ · τίνα τρόπον τὸ κυριεύειν τάσσων ἐπὶ τοῦ Σωτῆρος καὶ ἐφ’ ἡμῶν . ἐπὶ μὲν τοῦ Σωτῆρος , “ θάνατος , ” εἶπεν , “ αὐτοῦ οὐκ ἔτι κυριεύσει . ” ἐπὶ δὲ ἡμῶν , “ ἁμαρτία γὰρ “ ὑμῶν οὐ κυριεύσει . ” οὔτε γὰρ ἐπὶ τοῦ Σωτῆρος ἔπρεπε λέγεσθαι τὸ ἁμαρτία αὐτοῦ οὐ κυριεύσει , οὔτε ἐφ’ ὑμῶν κυριώτερον ἦν τὸ θάνατος ὑμῶν οὐ κυριεύσει . καὶ ἵνα μὴ ταὐτὸν περὶ τοῦ Σωτῆρος καὶ ἡμῶν λέγεται g ὡς παραπλησίων , μετὰ ταῦτα ὥσπερ αἰτίαν παριστὰς τοῦ ἁμαρτίαν ἡμῶν μὴ κυριεύειν , φησὶ τὸ “ οὐ γὰρ ἐστὲ “ ὑπὸ νόμον , ἀλλ’ ὑπὸ χάριν.’ κατὰ γὰρ αὐτὸν τὸν Παῦλον , “ ἡ “ δύναμις τῆς ἁμαρτίας ὁ νόμος ἐστί . ” καὶ “ νόμος παρεισῆλθεν , ἵνα “ πλεονάσῃ τὸ παράπτωμα . ἀλλ’ ὅπου ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία , ἐκεῖ “ ὑπερεπερίσσευσεν ἡ χάρις h . διότι οὐκέτι ἐσμεν ὑπὸ νόμον ἀλλ’ “ ὑπὸ χάριν . ” δικαίῳ γὰρ νόμος οὐ κεῖται . οὐ γὰρ δέεται τῆς ἀπὸ γράμματος νομικῆς διδασκαλίας εἰς τὸ τηρεῖν τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ , θεοδίδακτος ὣν , ὡς Παῦλος διδάσκει λέγων , “ περὶ δὲ τῆς “ ἀγάπης οὐ χρείαν ἔχετε ὑμῖν γράφεσθαι , ὑμεῖς γὰρ θεοδίδακτοι “ ἐστὲ εἰς τὸ ἀγαπᾶν ἀλλήλους . ” εἰ τινι οὖν συμπέφυκεν ὁ τοῦ Θεοῦ νόμος , ὡς μὴ ἕτερον μὲν βούλεσθαι τὸν νόμον · ἕτερον δὲ εἰναι τὸ θέλημα τοῦ ἀνθρώπου , ὁ τοιοῦτος οὐκ ἔστιν ὑπὸ νόμον ἀλλ’ ὑπὸ χάριν . οὕτω νοητέον “ ἀλλ’ ἣ ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου τὸ θέ - “ λῆμα αὐτοῦ . ” Τί οὖν ; ἁμαρτήσομεν , ὅτι οὐκ ἐσμὲν ὑπὸ νόμον , ἀλλ’ ὑπὸ χάριν ; Γενναδίου . Οὐ γὰρ ὑμᾶς τοῦτο , φησὶ , λέληθεν , ὅτι προσῆκον ὑμῖν ταῖς ὑμῶν αὐτῶν ὁμολογίαις ἐμμένειν · καὶ τοῦτον ὅτι δεσπότην ἑαυτοῦ τοῖς ἔργοις τίς ἐπιδέδεικται τὸν οὗ τοῖς ( sic ) κελεύσμασιν ἔγνωκεν ὑπακούειν · κἂν ἁμαρτία τοῦτο , κἂν δικαιοσύνη . τὸ γὰρ ἤτοι ἁμαρτίας , ἣ ὑπακοῆς εἰς δικαιοσύνην ἀσαφῶς εἰρημένον τοιοῦτόν ἐστιν , ἤτοι ἁμαρτίας εἰς ὑπακοὴν , ἣ δικαιοσυνης . Θεοδώρου . Τοῦτο Ἰουδαίοις μάλιστα λέγειν ἐνῆν , ὅτι νόμου φύσις διορίζει τι μὲν πράττειν προσήκει , τί δὲ μή . εἰ μὲν οὖν ἔξω νόμου τυγχάνομεν , οὐδὲν ἃν κωλύοι τὸ προστυχὸν ἅπαντας πράττειν . εἰ δὲ ἔστι τις πρακτέων καὶ μὴ τοιούτων διάκρισις , ὑπὸ νόμον πάλιν ἐσμέν · καὶ σχῆμα ψιλὸν ἔχει τὰ λεγόμενα παρ’ ὑμῶν . ταύτην τοίνυν ἀντιθεὶς αὐτῷ τὴν ἀντίρρησιν , λέγει μὲν πῶς ἁμαρτίας ἐκτὸς εἰναι προσῆκεν ἡμᾶς , οὐχ ὑπὸ νόμον ὄντας · ὅπως δὲ ἡ τῆς χάριτος ἀπόλαυσις οὐκ ἄδειαν ἡμῖν τοῦ ἁμαρτάνειν παρέχεται · καὶ εὐθὺς μὲν ἐπάγει κατὰ τὸ σύνηθες αὐτῷ , μὴ γένοιτο τοῦ ἁμαρτάνειν · καὶ τὴν προσηγορίαν φευκτὴν εἶναι ἡγούμενος , τὴν δέ γε λύσιν τῆς ἀντιθέσεως οὕτω ποιεῖται · πᾶς ἄνθρωπος ὅτῳ περ ἃν ὑπακούειν ἕληταί , φησι , δοῦλον ἑαυτὸν ἐκείνου κατέστησεν εἰς τὸ πείθεσθαι τε αὐτῶ καὶ τὰ ἐκείνω δοκοῦντα πράττειν ἅπαντα . ἣ τοίνυν τῇ ἁμαρτίᾳ πείθεσθαι ἑλόμενοι , τὰ ἐκείνῃ δοκοῦντα ποιεῖν ἀνάγκην ἔχετε , τὸν ἐπιγινόμενον ἐντεῦθεν θάνατον ἐκδεχόμενοι , ἣ τῇ δικαιοσύνῃ προσνείμαντας ἑαυτοὺς , δεήσει πάντως τὸ ταύτης βούλημα πληροῦν , τὰ ἐκεῖθεν ἀγαθὰ περιμενοντας . Χάρις δὲ τῷ Θεῷ , ὅτι ἦτε δοῦλοι τῆς ἁμαρτίας . Γενναδίου . “ Χάρις , ” φησὶ , “ τῷ Θεῷ , ὅτι ἦτε δοῦλοι τῆς “ ἁμαρτίας , ” λάχετε , τῆς ἁμαρτίας ἀνθελόμενοι τὴν δικαιοσύνην · καὶ ταύτην ἀντ’ ἐκείνης δεσπότην ἔχειν καταδεξάμενοι . ἧς καὶ τὸν τύπον τῆς διδαχῆς παρειληφότες προσήκασθε , πρὸς ὃν τοῦ λοιποῦ βιωτέον ὑμῖν ἀκριβῶς . Θεοδώρου . Ἀναγκαιότατον μὲν οὖν καὶ τὸ “ χάρις δὲ τῷ “ Θεῷ · ” ἔδει γὰρ ἀπὸ εὐχαριστίας ἄρξασθαι , τόν γε τοσούτων ἀγαθῶν δόσιν παρὰ Θεοῦ ὑπάρξασαν ἡμῖν ἐξηγεῖσθαι μέλλοντα . καιριώτατα δὲ τὸ “ εἰς ὃν παρεδόθητε τύπον διδαχῆς . ” οἱ γὰρ Ἀπόστολοι διετέλουν ἁπανταχοῦ λέγοντες , ὅτι λέλυται τὰ παλαιὰ , πέπαυται θάνατος , ἔσβεσται ἁμαρτία · ἔργῳ μὲν ὕστερον , ἐπαγγελίᾳ δὲ ἤδη . τύπον δέ τινα καὶ σύμβολα πληροῦμεν ἐκείνων ἐπὶ τοῦ βαπτίσματος , διὰ τῆς δεδομένης ἡμῖν ἐν αὐτῷ τοῦ Πνεύματος δωρεᾶς · ὥσπερ ἀναγεννώμενοι κατὰ μίμησιν τῶν ἐσομένων τότε . τοῦτο οὖν λέγει · ὅτι γνώμῃ τὴν ἡμετέραν διδασκαλίαν εἵλεσθαι h , δι’ ἧς προσηγάγομεν ὑμᾶς , καὶ μονονουχὶ παρεδώκαμεν τῷ τύπῳ τῶν μελλόντων διὰ τοῦ βαπτίσματος . τούτοις δὴ πεισθέντας , ἀνάγκη σύμφωνα διαπράττεσθαι , μιμουμένους ἐκεῖνα τῷ βίω , εἰς ἃ τῶ τύπω κατέστητε . Γενναδίου . Εἰς τοιούτους κατενένεγμαι λόγους , καὶ παραδείγμασιν ἀνθρωπίνων ἐχρησάμην ἐθῶν τοῦ πρὸς ἀρετὴν ἀτόνου τῆς σαρκὸς ὑμῶν με καταναγκάσαντα · Διοδώρου . Ἡδυνάμην , φησὶ , τελειότερόν τι καὶ μεῖζον εἰπεῖν , καὶ εὐεργεσίας ὑπερβαλλούσης ἄξιον . λέγω δὲ ὑμῖν τοσοῦτον , ὅσον χωρεῖτε , ἀσθενεῖς τε ὄντες τῇ σαρκί . Ὥσπερ γὰρ παρεστήσατε τὰ μέλη ὑμῶν δοῦλα τῆ ἀκαθαρσίᾳ . Γενναδίου . “ Ὥσπερ γὰρ παρεστήσατε , ” φησὶ , “ τὰ μέλη “ ὑμῶν , ” καὶ τὰ ἑξῆς . τὸν γὰρ κἀνταῦθα σύνδεσμον , ἀντὶ τοῦ τοίνυν παρείληφε . δεῖ τοίνυν ὑμᾶς , φησὶν , ὥσπερ ἐν τῷ πρόσθεν ὅλους ἑαυτοὺς τῇ ἀνομίᾳ πρὸς ἐργασίαν ἀκαθαρσίας ἐκδεδώκειτε πάσης , οὕτω νῦν , ἣ καὶ μᾶλλον ἀποσχομένους ἐκείνων παντάπασι , τὴν δικαιοσύνης σπουδαίως ἁγιότητα μετελθεῖν . Διοδώρου 1 . Δῆλον μὲν οὖν φησιν , ὅτι τοσούτῳ μείζονα περὶ ταῦτα ἔχειν προσῆκε τὴν σπουδὴν , ὅσῳ κακίας κρείττων τρήσας πλείονα περὶ τὸ χεῖρον ἐχούσῃ τὴν ῥοπὴν , μὴ μέγα τι φθέγξομαι μὴ ὑπὲρ ἄνθρωπον . τοσοῦτο γοῦν ὑμᾶς περὶ τὴν ἀρετὴν ἔχειν βούλομαι , ὅσον τῇ ἁμαρτίᾳ προσεσχήκατε . Γενναδίου . Ἴστε γάρ που τὸν χρόνον ἐκεῖνον , φησὶν , ἐν ᾧ τῆς ἁμαρτίας ἐπιτάγμασιν ὑπετάττεσθε . πῶς ἦν ὑμῖν πρᾶγμα κοινὸν πρὸς τὴν δικαιοσύνην οὐδέν . Ωριγένουσ . Ἐπειδὴ ὡς πολλαχοῦ φησὶν , ἐτηρήσαμεν τὸ τῆς δικαιοσύνης ὄνομα , ἀντὶ τῆς ἀρετῆς ἔσθ’ ὅτε παραλαμβάνεται , λεκτέον ὅτι καὶ νῦν τοιοῦτόν ἐστι τὸ λεγόμενον . ὅτε δοῦλοι ἤτε τῆς ἁμαρτίας , ἐλεύθεροι ἦτε τῇ ἀρετῇ . καὶ παρακολουθεῖ τῷ γενικῷ τῆς ἁμαρτίας ὀνόματι , τὸ γενικὸν τῆς ἀρετῆς δικαιοσύνην ἐν τούτοις ὀνομάζεσθαι . δόξει δὲ ἰδικῶς τὸ εἰς ἁγιασμὸν λέγειν προτρεπόμενος εἰς ἁγνείαν καὶ καθαρότητα βίου τὸν δυνάμενον χωρῆσαι · . Τίνα οὖν καρπὸν εἴχετε τότε , ἐν οἷς νῦν ἐπαισχύνεσθε . Γενναδίου . Καίτοι ἡδέως ἃν ἔγωγε νῦν πυθοίμην ὑμῶν ὑπὲρ ὅτου κατεσπευσμένως οὕτως τῇ ἁμαρτίᾳ τὴν καλὴν ἐκείνην δουλείαν ἐξεπληροῦτε , καὶ τίς τῆς πολλῆς ταύτης εὐνοίας ὑμῶν ὁ καρπός . οὐ φθορὰ καὶ ἀκαθαρσία καὶ θάνατος , καὶ τὰ πάσης αἰσχύνης ἀνάμεστα ; Θεοδώρου . Κατ’ ἐρώτησιν ἀναγνωστέον τὸ , “ τίνα οὖν καρπὸν “ εἴχετε τότε · ” εἶτα κατὰ ἀπόκρισιν “ ἐφ’ οἷς νῦν ἐπαισχύνεσθε . ” εἴδομεν γὰρ τὸ κέρδος , φησὶ , τῆς περὶ ἐκεῖνα σπουδῆς , ἃ καὶ λεγόντων ἑτέρων αἰσχύνεσθε . Ὠριγένουσ . Ἐξευτελίζων τὸν καρπὸν τῶν δούλων τῆς ἁμαρτίας ὡς οὐδενὸς ἄξιον λόγου φησίν . ἐφ’ οἷς γάρ τις πρότερον ἁμαρτίᾳ καὶ ἀγνοίᾳ πεπραγμένοις ὕστερον εἰς συναίσθησιν ἐλθόντων ἡμαρτημένων αἰσχύνεται , ταῦτα καρπὸς ἃν εἴη ἄχριστος 1 ἄωρος εἰς βρῶσιν καὶ εἰς οὐθὲν ἐπιτήδειος . καὶ γὰρ τέλος τῶν τοιούτων ἔργων οὐκ ἄλλο ἣ θάνατος ἐστὶν , ὁ ἐχθρὸς Χριστῷ τῷ εἰπόντι , “ ἐγώ εἰμι ἡ ζωή . ” κυριευόντων τοιούτους καρποὺς ἐνηνοχότων · ἐν ᾧ θανάτῳ οὐκ ἔστιν ὁ μνημονεύων Θεοῦ . καὶ γὰρ πᾶς ὁ ἐν αὐτῷ τέθνηκε τῷ Θεῷ , καὶ ζῇ τῷ θανάτῳ , ὅπερ ταὐτόν ἐστι , τὸ ζῆν τῇ ἀναμαρτίᾳ m . Γενναδίου . Ἄρα οὖν , φησὶ , τοιαῦτα καὶ τὰ νῦν , ἢ μικρῷ τῷ καὶ τῷ τυχόντι διεστηκότα , ἀλλ’ οὐχὶ τῷ ὅλῳ καὶ τῷ παντί . ἀλλαξάμενοι γὰρ τῆς ἁμαρτίας Θεὸν , καὶ τὰ δοκοῦντα τούτῳ διαπράττεσθαι γνόντες , καρποῦσθε μὲν τὸν ἁγιασμὸν τὸ ἀναμάρτηον · τουτέστιν , ἐκ δὲ τούτου τὸ ἀθανάτοις ὑμῖν διαμένειν περίεσται . Ὠριγένουσ . Ἡμέτερος καρπὸς εἰς ἁγιασμόν . οὐχ ἡμέτερος δὲ , οὐδὲ κατὰ τὴν ἡμετέραν φύσιν ὁ φέρων τῷ ἤδη συνησθημένῳ αὐτοῦ αἰσχύνην . ὅτι δὲ ἡμέτερον μὲν τὸ κρεῖττον , οὐ τοιοῦτον δὲ τὸ χεῖρον , δηλοῖ δὲ ὁ Σωτῆρ’ λέγων , “ εἰ τὸ ἀλλότριον ἐπιστεύ - “ θῆτε , καὶ οὐκ ἐγένεσθε ἄξιοι , τὸ ὑμέτερον τίς ὑμῖν δώσει ; ” κἂν γὰρ μὴ γενώμεθα ἄξιοι τοῦ κρείττονος , ὡς ἡμέτερον αὐτὸ τῆ φύσει οὐ λαμβάνομεν διὰ τὴν ἁμαρτίαν . ἐρεῖ δέ τις ἐνταῦθα τὸν εἰς ἁγιασμὸν καρπὸν εἶναι τῶν δεδουλωμένων τῷ Θεῷ τὴν παντελῆ ἀπὸ τῶν ἀφροδισίων καθάρευσιν . καί φησιν ὁ τοιοῦτος , τοῖς μὲν ἐν γάμῳ ἁρμόζειν τὸ “ ἐλευθερωθέντες δὲ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας , “ ἐδουλώθητε τῇ δικαιοσύνῃ . ” τοῖς δὲ ἐν ἁγνείᾳ ὡς μεῖζον , τὸ “ νυνὶ δὲ ἐλευθερωθέντες ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας , ” καὶ τὰ ἑξῆς . ὥστε τὸν μὲν ἔσχατον καρπὸν αὐτοῦ εἰς ἁγιασμὸν διὰ τὸ δεδουλῶσθαι τῷ Θεῷ . δεδουλῶσθαι πολὺ πρότερον τῇ δικαιοσύνῃ μὴ πάντως ἔχειν τὸν καρπὸν αὐτοῦ ἔχει εἰς ἁγιασμὸν διὰ τοῦ κατὰ συγγνώμην λόγον n . Τὰ γὰρ ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας θάνατος . Διοδύρου . Ὀψωνοῦνται οἱ ἁμαρτάνοντες ὑπὸ τοῦ διαβόλου , τοῦτον τὸν τρόπον πιπράσκοντες σωφροσύνην καὶ ὠνούμενοι ἀκολασίαν , πωλοῦντες χρηστότητα , καὶ ἀντιλαμβάνοντες ὠμότητα . οἱ οὖν τοιοῦτοι ἴδιον κτῆμα ὥσπερ τῆς ἁμαρτίας γενόμενοι , θανάτῳ ἑαυτοὺς ὑπάγουσι . τὰ γὰρ ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας , θάνατος . ἣ τάχα τοῦτο λέγει , ὅτι τὰ παρὰ τοῦ ἐχθροῦ ὀψωνούμενα θανάτου παρεκτικά . Ὠριγένουσ . Καλὴ ἡ διαφορά · ὀψωνίου μὲν ἐπὶ τῆς ἁμαρτίας τεταγμένου · χάρις μάτος δὲ ἐπὶ τοῦ Θεοῦ . οὔτε γὰρ ὀψώνια ὡς ὀφειλόμενα δίδωσιν ὁ Θεὸς , ἀλλὰ χάρισμα · οὐδὲ χάρισμα ἡ ἁμαρτία ἀλλ’ ὀφειλόμενα ὀψώνια . τὸ δὲ χάρισμα τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔταξεν ἁπλῶς ζωὴ αἰώνιος · ἀτελὴς γὰρ αὕτη νοεῖται , ὅτε μὴ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν ἐστι . δηλοῦται δὲ ὅτι ἡ ἁμαρτία τῷ βασιλευομένῳ ὑπ’ αὐτῆς δίδωσι τὸν θάνατον · καὶ οὐχ ὁ Θεὸς ἐπιφέρει τὸν ἐχθρὸν τοῦ Χριστοῦ θάνατον “ ὁ γὰρ Θεὸς θάνατον “ οὐκ εποίησεν , ” καὶ τὰ ἑξῆς . ἐὰν δέ τις πρὸς τοῦτο ἀνθυποίσῃ καὶ τὸ “ ἐγὼ ἀποκτενῶ καὶ ζωοποιήσω , ” καὶ “ Κύριος θανατοῖ καὶ “ ζωογονεῖ , ” ἐροῦμεν ὅτι ἀποκτενεῖ ὁ Θεὸς τῇ ἁμαρτίᾳ , ἵνα μετὰ τοῦτο ζωοποιήσῃ τὸν ἀποθανόντα τῇ ἁμαρτίᾳ .
Lemmas: περι ὁ ὀφείλω ἐπί ὁ πίστις πρᾶξις ἀγαθός . ἤ ἀγνοέω ὅτι ὅσος βαπτίζω εἰς Ἰησοῦς . Κύριλλος . βαπτίζω μέν ὁμολογουμένως “ εἰς ὁ ὄνομα “ ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα · ” εἰμί δέ δή λέγω ὡς εἰς Χριστός Ἰησοῦς βαπτίζω , οὐ ἔξω ὁ εἰκός ἐν μάλιστα μέν γάρ ὄνομα τε καί ὑπόστασις καί πρόσωπον διαφορά εἰς ἰδικός ἑτερότης διΐστημι πῶς πατήρ πρός υἱός , καί πρός ἄμφω ὁ πνεῦμα . πατήρ γάρ εἰμί ὁ πατήρ , καί οὐ υἱός υἰός δ αὖος πάλιν κατά φύσις ὁ ἐκ αὐτός , καί οὖον Πατήρ . πνεῦμα δέ ἰδικός ὁ πνεῦμα ὁ Ἅγιον . ἐπεί δέ ἐν πατήρ μέν εἰμί ὁ υἱός , ἐν υἱός δέ πατήρ , εἰμί ἐν ἄμφω ὁ Ἀγίας πνεῦμα διά ὁ ὁ οὐσία αὐτός , κἀν εἰμί εἷς τις ἀναμάσσω δύναμις θεώρημα ὁ ὁ πᾶς δήλωσις ποιέω . οὐκοῦν ὁ Χριστός ὀνομάζω , οὐ αμνημονεος ὁ πατήρ ὅς ὁ πνεῦμα . ἐπεί δέ γίγνομαι ἄνθρωπος , ὁ ὑπέρ ὁ ἅπας ζωή ἀνατλῆναι θάνατος ὁ Ἰησοῦς · χωρέω ἀναγκαῖος ὁ μακάριος Παῦλος ἐπί ὁ ὅτι μάλιστα ὁ πρόκειμαι μυσταγωγία χρειώδης · ἐσθίω γάρ ὀνομαστός a ὁ πάσχω . οὗτος ὅς φημί , “ ὅτι ὅσος βαπτίζω εἰς Χριστός Ἰησοῦς , εἰς ὁ θάνατος “ αὐτός βαπτίζω . ” προκατατίθημι γάρ ὥσπερ ὁ ἐκ συνείδησις ὀρθός ἀγαθός ἐπερώτημα εἰς Χριστός , καί πίστις παραδέχομαι , ὅτι καί ἀποθνῄσκω ὑπέρ ἐγώ καί θάπτω καί ἀναβιόω , ὁ ἄφεσις ὁ ἁμαρτία ἔχω διά ὁ ἅγιος βάπτισμα , καί ὁ ὁ ἁμαρτία ὑπομένω νέκρωσις · καί οἷος ὁ διά ἐγώ θνῄσκω b συναποθνῄσκω , διά ὁ νεκρόω ὁ μέλος ὁ ἐπί ὁ γῆ . “ ὁ μέν γάρ Χριστός ὁ ἁμαρτία ἀποθνῄσκω ἐφάπαξ . ὁ δέ “ ζῶ ὁ Θεός . ” ἐγώ δέ ὁ ἴσος αὐτός θάνατος ὑπομένω , καί μονονού συνθάπτω , ὁ αὐτός νέκρωσις περιφέρω ἐν ἴδιος σῶμα · συνθάπτω δέ ὁ Χριστός . τίς δή ἄρα ἐντεῦθεν ἀποκερδαίνω , σαφηνίζω λέγω αὐτός , “ ἵνα ὥσπερ ἐγείρω Χριστός ἐκ “ νεκρός διά ὁ δόξα ὁ πατήρ , οὕτως καί ἐγώ ἐν καινότης “ ζωή περιπατέω . ” Δεύς γάρ ἐγώ ὡς συνθάπτω καί συνανίστημι νοητός . καί εἴπερ εἰμί θνήσκω ὁ ἁμαρτία ὁ συνθάπτω ὁ Χριστός , δῆλος εἄν εἰμί δήπουθεν ὡς οὐ ἕτερος τίς ὁ συνανίστημι νοέω ἄν εἰκότως πλήν ὅτι ὁ ζῶ ἐν δικαιοσύνη . ἐγείρω μήv διαβεβαιόω Χριστός διά ὁ δόξα ὁ πατήρ , οὐ ὡς ἰσχύς ἐπιδεής · καί γάρ εἰμί αὐτός ὁ ὁ δύναμις Κύριος · ἀλλά ὅτι ὁ ὑπέρ ἄνθρωπος φύσις ὁ ὁ ἄνω2 φύσις δόξα προσάπτω ἔθος , αὐτός τε Χριστός καί ὁ αὐτός . οὐκοῦν κἀν ἔτι λέγω κατορθόω ὁ θεός καί πατήρ , οὐ ἐκκενόω ὁ ἐπί ἅπας ἐνέργεια αὐτός ὁ υἱός . εἰμί γάρ πᾶς γίγνομαι διά αὐτός , πῶς εἄν ἐνδοιάζω τις ὡς ἐνεργέω διά υἱός καί αὐτός ὁ ἅγιος σῶμα ὁ ἀνάστασις . καί γοῦν ὁ υἱός ἐνεργός εἰς οὗτος δείκνυμι ἑαυτοῦ ὁ Ἰουδαῖος , φάσκω “ λύω ὁ ναός οὗτος , καί ἐν “ τρεῖς ἡμέρα ἐγείρω αὐτός . ” ἀθρέω δή οὖν ὅπως αὐτός ἐγείρω ἐπαγγέλλω ὁ ἴδιος ναός , καίτοι ὁ Θεός καί πατήρ ἀνίστημι λέγω . ἐπεί γάρ εἰμί αὐτός ὁ ζωοποιός δύναμις ὁ Θεός καί πατήρ , ὁ ἴδιος ζῳοποιέω ναός . Γεννάδιος . οἶδα οὗτος πάντως , φημί , ὡς ὁ Χριστός βάπτσμα τύπος ἔχω αὐτός , Τούτος θάνατος φημί καί ὁ ἀνάστασις . ὁ τοίνυν οὗτος πίστις δέχομαι , πρόδηλος ὡς ἐπί ὁ ἐλπίς αὐτός οὗτος λαμβάνω · ἵνα ὥσπερ ἐγείρω Χριστός ἐκ νεκρός εἰς υἱοθεσία Ἐπίδοξον , οὗτος γάρ λέγω “ διά ὁ δόξα ὁ πατήρ , ” οὗτος καί ἐγώ ὁ θάνατος κοινωνέω αὐτός διά ὁ βαπτίς - σματος , κοινωνός εἰμί ὁ ἀκήρατος καί ἀπαλαίωτος καί παμμακάριος ἐκεῖνος ζωή . Θεόδωρος . ἤ οὐ οἶδα , φημί , ἐκεῖνος , ὅτι ὁ βάπτισμα κοινωνός ποιέω ὁ θάνατος ὁ Χριστός ; καί γάρ ὥσπερ συνθάπτω δοκέω αὐτός βαπτίζω κατά γε ὁ τύπος · ὥστε προσήκω ἐγώ , καθάπερ Κύριος ἐκ νεκρός ἀνίστημι εἰς ἕτερος καινός τις καθίστημι ζωή , οὕτως καί αὐτός ἐν κοινῆ τις ζωή καθίστημι μετά ὁ βάπτισμα , λογίζομαι ἄξιος ἐπιδείκνυμι ὁ βίος ὁ ζωή ἐκεῖνος , εἰς ὅς διά ὁ βάπτισμα γίγνομαι πιστεύω . Σευηριανός . ὁ ἐν καινότης ζωή εἰμί , ὁ καινός τις καί νέος ἐνάρχομαι ζωή , ὁ παλαιός ὁ ἐν ἁμαρτία ἀποτίθημι · καί γάρ ὁ ἀναγέννησις καινός τις βίος καί νέος πολιτεία ἐπαγγέλλω . εἰμί γάρ σύμφυτος γίγνομαι ὁ ὁμοίωμα ὁ θάνατος αὐτός . Κύριλλος . χρή , φημί ὁ θεσπέσιος Παῦλος ὁ συνθάπτω Χριστός καί συνανίστημι προσδοκάω · καί ὁ μέν “ σύμφυτος ” ὁ οἱονεί σύμμορφος τε καί ταὐτοειδής νοητός ὑπεμφαίνω ἄν · πλήν ἐκεῖνος περιαθρέω ἀναγκαῖος . τίθημι ὑπέρ ἐγώ ὁ ἑαυτοῦ ψυχή ὁ Ἐμμανουήλ , καί ἀποθνῄσκω κατά σάρξ . συνθάπτω δέ αὐτός , τίς δή τρόπος ἐγώ ὁ c βαπτίζω ; ἄρα ὡς ἀνατλῆναι σύν αὐτός ὁ ὁ σάρξ θάνατος ; οὖον μένω . πῶς οὖν ἄρα σύμφυτος γίγνομαι ὁ ὁμοίωμα ὁ θάνατος αὐτός ; φέρω δή φέρω , λέγω · ἀποθνῄσκω μέν γάρ κατά σάρξ Χριστός , ἵνα λύω ὁ κόσμος ὁ ἁμαρτία . ἀποθνῄσκω δέ ἐγώ οὖον κατάγω ὁ σάρξ ποθεν , ἀλλά ὁ ἁμαρτία καθά γράφω · τουτέστιν άεργος τε καί ἄπρακτος ἐν ἑαυτοῦ ἀποφαίνω ὁ ἁμαρτία , διά ὁ κατανεκρόω ὁ μέλος ὁ ἐπί ὁ γῆ · πορνεία , ἀκαθαρσία , πάθος , ἐπιθυμία κακός καί ὁ πλεονεξία . σύμφυτος δή οὖν γίγνομαι , οὐ δή μόνος ὁ κατά σάρξ θάνατος Χριστός , ἀλλά καί ὁ ὁμοίωμα ὁ θάνατος αὐτός . οὗτος δέ ἄν εἰμί νοέω ὁ ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ἀποθνῄσκω , καί οὐ ὑπέρ τε ὁ ἴδιος · πονέω γε καί δεῖ . καί γάρ εἰμί ἄμωμος ὁ θεός , καί ὁ δύναμαι πλημμελέω ἀπωτάτω · ἀλλά ἵνα ὡς φημί , ὑπέρ ὁ ὁ κόσμος ἁμαρτία . “ ὅς γάρ ἀποθνῄσκω ὁ ἁμαρτία , ἀπό - “ θνῄσκω ἐφάπαξ . ” οὐκοῦν σύμφυτος γίγνομαι ὁ ὁμοίωμα ὁ θάνατος αὐτός . εἰμί δέ πάντως συμφυτεω τε καί ταὐτοειδής καί ὁ ἀνάστασις αὐτός . ζῶ γάρ ἐν Χριστός · καί ἀναβιόω μέν ὁ σάρξ , ζῶ δέ καί κατά ἕτερος τρόπος αὐτός , ὁ οἰκεῖος ἀνατίθημι ψυχή , μεταστοιχειόω τε πρός ἁγιασμός , καί εἰς εὐκλεής πολιτεία ἐν ἅγιος πνεῦμα . θεοδυροος . Δῆλος δέ ἄρα ἐκεῖνος φημί , ὡς οὐ ἔνειμι τυπικός κοινωνέω ὁ θάνατος , μή καί ὁ ἀνάστασις ἐπί αὐτός τυγχάνω ὁ πρᾶγμα . καλῶς δέ εἶπον ὁ “ σύμφυτος , ” περί νέκρωσις καί ζωοποίησις διαλέγω · ἐπεί καί ὁ φυτός ἴδιος εἰμί ὁ νεκρόω μέν ἐν ὁ φυτεία , μεθίστημι δέ ἐπί ὁ ἀγαθός καί ἐνδοξέτερον πολύς . καί εἰκότως ἀπό ὁ πάρειμι ὁ μέλλω πιστόω · ἐπεί γάρ δῆλος εἄν ὡς πνεῦμα μετέχω ἐν ὁ βάπτισμα · οὗτος δέ ὑπό αὐτός σαφῶς δείκνυμι ὁ πρᾶγμα · καλῶς ἀπό ὁ φαίνω τότε ὁ μηδέπω δῆλος αὐτός πιστόω . Διόδωρος . Ἀκριβής ὁ συμφύω τίθημι · ὁ γάρ συμφυτεύω πρέμνον εἰς αὐτός ἑνόω πολλάκις ὁ φύσις διά ὁ κόλλησις · οὕτως οὖν καί ὁ γνήσιος βαπτίζω εἰς ὁ θάνατος ὁ Χριστός , ἑνόω αὐτός διά ὁ πίστις . Ὠριγένης . πλάσσω ὁ ὄνομα τίθημι φυτός τίς , ἐπίσταμαι ὁ Ἰησοῦς θάνατος φέρω καρπός1 ἀναιρετικός ὁ ἁμαρτία · ὅς φυτός ὁ λόγος γεωργέω ἐν ὁ παραδέχομαι ὁ διδασκαλία ὁ διά Χριστός , ποιέω αὐτός σύμφυτος ὁ ὁμοίωμα ὁ θάνατος ἐκεῖνος d , δύναμαι ὁ ἀνθρώπινος φύσις ἀναλαμβάνω , ὁ δέ ἐκεῖνος θάνατος ὁ ἁμαρτία μή ποιέω , μηδέ γιγνώσκω ἁμαρτία , ἀλλά ἀποθνῄσκω ἐπί ὁ καθαίρεσις , οὐ ὁ ἐν αὐτός ἁμαρτία , ἀλλά ὁ ἐν ἐγώ , οὐ οἷος τε εἰμί ἀποθνῄσκω τις ὁ ἁμαρτάνω · “ πᾶς δή ἁμαρτάνω καί ὑστερέω ὁ δόξα ὁ “ Θεός , δικαιόω δωρεά , ” καί ὁ ἑξῆς . ἀνώνυμος . ἐν ἄλλος δέ λέγω , “ συναγείρω καί συνίημι - “ Θίσεν ἐν ὁ ἐπουράνιος ἐν Χριστός · καί εἰμί συνεγείρω ὁ “ Χριστός , ὁ ἄνω ζητέω . ” πῶς οὖν ἐνταῦθα λέγω , “ καί ὁ “ ἀνάστασις εἰμί ; ” πρός οὗτος λεκτέος ὅτι διττός ὀναμάζει ὁ ἀνάστασις ὁ ἀπόστολος · εἷς μέν ὁ ἤδη , κατά ὅς ὁ ἅγιος συνανίστημι Χριστός , καί συνεγείρω αὐτός , ὁ ἄνω ζητέω · ἕτερος δέ ὁ ὅταν ἔρχομαι ὁ τέλειος , περί ὅς καί Δανιήλ προφητεύω φημί , “ πολύς ὁ καθεύδω ἐν γῆ χῶμα ἀνίστημι , “ οὗτος εἰς ζωή αἰώνιος , καί οὗτος εἰς ὀνειδισμός καί εἰς ὅς - “ χύνη αἰώνιος . ” ὁ ἕτερος μέν οὖν ὁ ἀνάστασις ὁ ἅγιος εἴρω συγγηρέω ὁ Χριστός · κατά δέ ὁ ἕτερος καί ἀνίστημι . οὗτος γιγνώσκω , ὅτι ὁ παλαιός ἐγώ ἄνθρωπος . Κύριλλος . τίς “ ὁ παλαιός ἐγώ ἄνθρωπος , ” ποῖος δέ “ ὁ “ σῶμα ὁ ἁμαρτία ὁ καταργέω , ” καί τίς δή τρόπος συσταυρόομαι Χριστός , πολυπραγμονέω ἀναγκαῖος . ἴσως μέν οὖν οἴομαι τις ἁμαρτία εἴρω σῶμα ὁ ἀπό γῆ σάρξ , καθάπερ ἐν τάξις δίκη ὁ ὁ ἄνθρωπος δίδωμι Ψυχή , διά ὁ καί πρό σῶμα ἁμαρτάνω . δοκέω γάρ ὧδε τις καί φρονέω καί λέγω . Ἕλλην δέ εἰμί ὁ δόξα ὡς οὐ ἀληθής διωθέω . σῶμα τοίνυν ἁμαρτία καί παλαιός ἐγώ ἄνθρωπος ὁ σῶμα λέγω ὁ ἀπό γῆ ἔχω ὥσπερ ἐκ παλαιότης ὁ ἐν Ἀδάμ ὁ καταφθείρω δήω · καί καταδικάζω γάρ ἐν ἐκεῖνος καί πρῶτος · ἠρρωστηκὸς δέ πρός οὗτος καί ὁ φιλήδονος . ἔχω γάρ οὗτος κατά φύσις ὁ σάρξ ἐκ ἔμφυτος κίνημα . Πῶς οὖν ἄρα συσταυρόομαι ἀπό γῆ ὁ Χριστός ; γίγνομαι ἄνθρωπος ὁ μονογενής , καί σάρξ ὁ ἀπό γῆ ἀμπέχω καταρρωστέω , ὡς φημί , ὡς ἐκ παλαιότης ὁ ἐν Ἀδάμ ὁ θάνατος · ὠδίνω δέ ὥσπερ ἐν ἑαυτοῦ , καί ὁ ἐκ ἔμφυτος κίνημα ἀκονάω πρός ἁμαρτία · κατηρεμέω μέν ὁ ἁμαρτία ὁ νόμος ἐν ὁ ἅγιος καί πάναγνος σάρξ ὁ Χριστός , καί οὔτις ποῦ κινέω φημί ἐν αὐτός ὁ ὁ ἀνθρώπινος πάθος ἔκτοπος · πλήν ὅσος ὁ κίνησις ἀδιάβλητος ἔχω · ὁ πεινάω δέ λέγω καί ὁ διψάω καί ὁ κοπιάω καί ὅσος καί παρά ἐγώ ὁ ὁ φύσις νόμος ἔξω τηρέω αἴτιος · ὅμως εἰμί καί μή κινέω τυγχάνω ἐν Χριστός ὁ ἁμαρτία ὁ νόμος , διαατος ὁ κατευνάω ὁ ὁ οἰκονομέω λόγος δύναμις τε καί ἐνέργεια · ἀλλά οὖν ὅταν οὗτος κατά ἑαυτοῦ ὁ ὁ σάρξ δοκιμάζω φύσις , κἀν εἰμί ἐν Χριστός νοέω τυγχάνω , οὐ ἕτερος εἰμί παρά ὁ ἐγώ εὑρίσκω . συσταυρόω τοίνυν αὐτός σταυρόω αὐτός ὁ σάρξ , καί οἱος ὅλος ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ φύσις · καθάπερ ἀμελέω καί ἐν Ἀδάμ , ὅτε γίγνομαι Ἐπάρατος , ὅλος νοσέω ὁ ἀρή ὁ φύσις · οὗτος γάρ καί συγγηρέω λέγω ὁ Χριστός · συγκάθημαι δέ καί ἐν ὁ ἐπουράνιος · εἰμί γάρ εἰμί ὑπέρ ἐγώ ὡς θεός ὁ Ἐμμανουήλ , ἀλλά οὖν ἐπείτοι γίγνομαι κἀς ἐγώ ὡς εἷς ἐκ ἐγώ , ἐγείρω τε καί συνεδρεύω ὁ Θεός καί πατήρ . συσταυρόομαι τοίνυν ὁ παλαιός ἄνθρωπος · λύω γάρ διά ὁ ἀνάστασις ὁ ἀρχαῖος ἐκεῖνος ἀρά ὁ δύναμις · καταργέω δέ καί ὁ σῶμα ὁ ἁμαρτία , καί οὐ δή πάντως ὁ σάρξ , ἀλλά ὁ ἐν αὐτός κίνημα ὁ ἔμφυτος ἀγριότης , κατασείω μέν ἀεί πρός ὁ αἰσχρός ὁ νόος · ἐνίημι δέ ὥσπερ πηλός καί τέλμα ὁ γεώδης ἡδονή . ὅτι γάρ ἐν Χριστός καί οὗτος κατοράω ὁ ἀνθρώπειος φύσις · πῶς ἄν ἐνδοιάζω τις Παῦλος λέγω ἐναργής , “ ὁ γάρ ἀδύνατος ὁ νόμος , ἐν ὅς ἀσθενέω διά ὁ “ σάρξ , ὁ θεός ὁ ἑαυτοῦ υἱός πέμπω ἐν ὁμοίωμα σάρξ “ ἁμαρτία , κατακρίνω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ σάρξ . ὁράω οὖν ὅπως ὁ ὁ ἁμαρτία καταργέω σῶμα . κατακρίνω γάρ ἐν ὁ σάρξ ὁ ἁμαρτία ὁ κέντρον , καί νεκρόω μέν ἐν πρῶτος Χριστός · διαβαίνω δέ παρά αὐτός καί διά αὐτός καί εἰς ἐγώ ὁ χάρις . Γεννάδιος . Παλαιός ἄνθρωπος , ὁ φθαρτός λέγω καί πάσχω · ὡς ὁ παλαιότης φθείρω ὁ ὥσπερ ἄν ἐπιγίγνομαι · ἁμαρτία δέ σῶμα φημί , ὁ μηκέτι μένω ὁ ἀναμάρτητος , ἀλλά ἐπιδέχομαι ἁμαρτία . οὗτος τοίνυν καταργέω φημί , τουτέστι ἀνενέργητος πρός ὁ ἁμαρτία καθίστημι . διό καί οὐ ἁπλόος φημί καταργέω ὁ σῶμα , ἀλλά ὁ σῶμα ὁ ἁμαρτία . οὗτος γάρ φθαρτός ὅς νῦν , ἐνδύω ἀφθαρσία · καί θνητός ὅς νῦν , ἐνδύω ἀθανασία , μετασχηματίζω ἐγώ ὁ σῶμα ὁ ταπείνωσις ὁ δεσπότης Χριστός , πρός ὁ γίγνομαι αὐτός σύμμορφος ὁ σῶμα ὁ δόξα αὐτός . ὁ γάρ ἀποθνήσκω φημί , δικαιόω ἀπό ὁ ἁμαρτία . τίς οὗτος εἰμί ὅς λέγω ; ὁ ζῶ οὗτος ὁ ζωή ὁ πταίω εἰμί . ἐπεί καί ὁ νόμος ἔχω οὗτος εἰμί · ὁ τελευτάω δέ προσήκω οὗτος οὐδέτερος . οὔτε γάρ νόμος ὁ θνῄσκω προσδιαλέγομαι · πῶς γάρ ὁ γε μηδέ ἀκούω ; καί ἁμαρτία ὁ τοιοῦτος οὖον διοχλέω . ὁ τοίνυν ἀποθνῄσκω φημί , οὐδείς πρός ὁ ἁμαρτία κοινός · οὐδέ αὐτός πρός ἐκεῖνος ἔχω ὁ Δίκαιος . οὐδέ γάρ ὁ πλημμελέω ὑπόκειμαι ὁ λοιπός . Θεόδωρος . Λέγος καί ὁ πάθος ὁ κύριος ἐπί τις γίγνομαι , εἰς μείζων πίστις ὁ εἴρω . ἐπεί γάρ ὑπό ὁ ἀπόφασις γίγνομαι ὁ θάνατος , πλεῖστος ὅσος ἐπιρρεπής πρός ὁ ἁμαρτάνω ὑπό ὁ θνητότης γίγνομαι , ὁ Χριστός φημί σταυρόω , ὥσπερ ἅπας ἐγώ ὁ ὑπό ὁ θνητότης κεῖμαι φύσις συσταυρόομαι , ἐπεί καί πᾶς αὐτός συνανίστημι . πᾶς ἄνθρωπος αὐτός συμμετέχω ἐλπίζω ὁ ἀνάστασις . ὡς ἐντεῦθεν συναφανίζομαι μέν ὁ περί ὁ ἁμαρτάνω ἐγώ εὐκολία , διά ὁ ἐπί ὁ ἀθανασία ὁ σῶμα μετάστασις · γίγνομαι δέ καί ἐγώ ἔξω καθίστημι ὁ ὁ ἁμαρτάνω ἀνάγκη . Σευηριανός . ὁ κατά ὁ παλαιός ἄνθρωπος ζῶ , σῶμα ἔχω ἁμαρτία πρόκειμαι ὁ διάβολος εἰς ἐπιβουλή · ὁ δέ κατά ὁ νέος ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , σῶμα δικαιοσύνη · ἐπεί καί μέλος ὁ κύριος εἰμί , οὐκοῦν ὁ διάβολος ὁ ἄνθρωπος ἐξερεθίζω ἁμαρτάνω , ἡττάω διά Χριστός , καί ὁ σταυρός προσηλόω ὁ σάρξ ὁ Λόγος , ὁ πονηρός ἐκβάλλω · καί ἐλευθεριάζω νῦν ὁ βούλομαι . ὁ γάρ ἀποθνήσκω κατά ὁ ὁ βάπτισμα λόγος , ὁ κόσμος ἀποθνῄσκω , καί δικαιόω καί ἀπαλλάσσω τιμωρία , ὁ ἁμαρτία ἀπαλλάσσω . εἰμί δέ ἀποθνῄσκω σύν Χριστός . Γεννάδιος . οὐκοῦν , φημί , καθάπερ ὁ Χριστός , καί ἐγώ ἀποθνῄσκω , καθάπερ ὁ Χριστός ζῶ καί ἐγώ . προσήκω οὖν εἰς ἐκεῖνος σύ ἀφοράω · καί ὅσπερ ἐκεῖνος ἅπαξ ἀποθνῄσκω ὁ ἁμαρτία , εἶτα ἀνίστημι ὁ θεάομαι , ὁ ἀδύνατος εἰμί αὖθις ἀποθνῄσκω , οὗτος δήω εἄν καί σύ λογισμός χράω Δίκαιος ὁ ἑαυτοῦ ὁ λοιπός βίος ἐν ὁ κατά Χριστός ῥαθυμίζω d ζωή ὡς ἐλπίς πρός οὗτος μεταβαίνω ἐκ ὁ πρότερος . Διόδωρος . εἰμί μέν εἰμί δυνατός φημί ὁ Χριστός καί δίς καί τρίς ἀποθνῄσκω ὑπέρ ὁ ἁμαρτάνω , ἴσως ἀκίνδυνος εἰμί ἐπί ὁ παλαιός ὁ ἁμάρτημα παλινδρομέω συνήθεια , ὅμοιος ἔχω ἀεί καί ὁ φιλανθρωπία ἐλπίς . εἰμί δέ ἅπαξ ἀποθνήσκω οὐ ἔτι ἀποθνήσκω , οὗτος καί ἐγώ συνθάπτω αὐτός καί συνεγείρω , οὐκέτι ὁ ἁμαρτία ἀποθνῄσκω . οὖον γάρ εἰμί δύο βάπτισμα οὔτε δύο Χριστός θάνατος . διό ἀσφαλής δεῖ βιόω . “ ὅς γάρ ἀποθνῄσκω ὁ ἁμαρτία , ἀποθνῄσκω ἐφάπαξ . ” τουτέστιν ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ὁ ἀνθρώπινος · “ ὅς δέ ζῶ , ὁ Θεός ζῶ . ” τουτέστιν εἰσαεί ζῶ , ἅτε δή θεός εἰμί · οὕτως οὖν καί σύ ὁ ἁμαρτία νεκρόω · ὁ δέ Θεός ζώννυμι , διά ὅς ζῶ . καί οὗτος νοέω , ὥσπερ λέγω , ἐπί ὁ κατά ἐγώ ἄνθρωπος , ἀποθνῄσκω ὁ σάρξ , ζῶ δέ ὁ Ψυχή , κατά δοτικός ἀποδίδωμι ὁ λόγος , οὗτος ἐγώ νοέω “ ὁ Θεός ζῶ · ” τουτέστι ὁ εἰμί θεός , οὐ ἐπεί καί ὁ εἰμί Ψυχή οὐ ζῶ , ἀλλά ὁ ἄμαχος τίθημι ὁ εἰμί αὐτός Θεός . Ὠριγένης . ἀποτετολμημένως ἐπιφέρω ὁ “ θάνατος αὐτός “ οὐκέτι κυριεύω · ” ὅσπερ εἰμί δυσφημοειδής . ὁ γάρ πλεῖστος φημί ἀποθνῄσκω αὐτός · οὗτος e κυριεύω ἀπό ὁ θάνατος , ἀλλά ὁ ἑκών ὁ ψυχή αὐτός τίθημι ὑπέρ ὁ πρόβατον ἑαυτοῦ , ὅς ὑπέρ ὁ Φίλων ἑαυτοῦ · φημί γάρ καί αὐτός ὁ σωτήρ , “ οὐδείς “ ἀείρω ὁ Ψυχή ἐγώ ἀπό ἐγώ , ἀλλά ἐγώ τίθημι αὐτός ἀπό “ ἐμαυτοῦ . ” ὁ μέν οὖν τις πρός οὗτος φημί , ὅτι θάνατος λέγω νῦν ὁ μέσος καί ἀδιάφορος , ὅς κατά ὁ κοινός ἀποθνῄσκω , ὅτε ὅς φημί ὁ Παῦλος , “ ἀποθνῄσκω κατά ὁ γραφεύς . ” ἀλλά πῶς οὗτος δύναμαι συναγορεύω ὁ διήγησις ὁ “ ἀποθνῄσκω σύν Χριστός , καί ὁ , “ ὅς γάρ ἀποθνῄσκω ὁ ἁμαρτία , ἀποθνῄσκω ἐφάπαξ ; ” ἀλλά ἴσως ὁ τοιοῦτος εἴρω , ὡς ὁ αὐτός ὄνομα τίθημι διττός ὁ γραφεύς · ποτέ μέν ἐπί ὁ σωματικός , ὅτε δέ ἐπί ὁ πνευματικός , ὡς καί περί ὁ Σαμαρείτης γράφω , ἐν οἶς ὁ ὕδωρ καί ὁ πίνω κατά ὁ αὐτος τόπος , ὅτε μέν ἐπί ὁ σωματικός · ὅτε ἐσθίω ἐπί ὁ πνευματικός τάσσω δοκέω · καί ὁ περί ὁ θερισμός ὡσαύτως φημί . φημί τοίνυν οὐδείς θαυμαστός κατά οὗτος ὁ χαρακτήρ καί ὁ ἀπόστολος εἴρω , ὁ μέν “ ἀποθνῄσκω σύν Χριστός , ” τάσσω , οὐ ἐπί ὁ κοινός θάνατος · ὁ δέ “ θάνατος αὐτός “ οὐ ἔτι κυριεύω , ὡς θάνατος νῦν ὁ μέσος ὀνομάζω . ἕτερος δέ παρά οὗτος εἴρω ὅτι θάνατος ἐνταῦθα λέγω ὁ κυριεύω Χριστός , οὐ ἄλλος ὅς ὁ ἐχθρός αὐτός , ὅς τόπος d εἰμί ὁ κατά ὁ Ἰωνᾶς κῆτος προφητεύω , καί ὑπό ὁ Ἰώβ φάσκω , “ ἀλλά “ κατεράω αὐτός ὁ μέλλω ὁ μέγας κῆτος χειρόομαι · ” πρός ὅς θάνατος ὁδεύω , κατά ὁ καιρός ὁ μέσος θάνατος λέγω , γε , οὖον διά ὁ μέσος θάνατος , ἀλλά διά ἐκεῖνος · “ νῦν ὁ ψυχή ἐγώ “ ταράσσω , καί περίλυπος εἰμί ὁ ψυχή ἐγώ ἠώς θάνατος . ” Οἰνεύς ( sic ) γάρ ἄπειμι εἰς ὁ χώρα αὐτός διά ὁ κρατέω ὑπό αὐτός , ὡς τάχα διά οὗτος εἴρω ὁ “ εἰς χόω θάνατος Κατή - “ γαγές ἐγώ . ” καί ἑαυτοῦ ποιέω αὐτός “ ὑπήκοος γίγνομαι μέχρι “ θάνατος . ” διά γάρ ὁ γίγνομαι ἐν αὐτός κατακρίνω ὑπό αὐτός , κατακρίνω ὁ ἁμαρτία , εἰμί ἐν ἐκεῖνος ὁ θάνατος . ὡς ἄν τις παράδειγμα ἕνεκα , ἐλεύθερος ἐάν , δοῦλος ἑαυτοῦ παραδίδωμι ὁ στρατηγός ὁ πολέμιος , ἵνα παρά αὐτός γίγνομαι , ἐλευθερόω ὁ ἑαυτοῦ οἰκονομικός δούλιος ὁ πολίτης ἀπό ὁ ὑπό ἐκεῖνος κίνδυνος διά ὁ ἐνέδρα τις ἀποκτείνω ὁ στρατηγός , καί ὁ ὑπό αὐτός πολέμιος . κυριεύω γάρ ὁ οὗτος δράω , ὡς οὐ αἰχμάλωτος ἁλίσκομαι , ἀλλά φρόνημα χράω Ἀριστεύς · οὕτως οὖν καί ὁ Χριστός ἑαυτοῦ παραδίδωμι ὁ δουλεία , ἵνα μηδείς θάνατος γίγνομαι ὁ μαθητεύω αὐτός ὁ λόγος δοῦλος · οὕτως γάρ φημί ὁ γραφή , “ καταργέω ὁ ὁ κράτος ἔχω ὁ “ θάνατος , τουτέστι ὁ διάβολος , ” καί ὁ ἑξῆς . τάχα δέ καί παραδίδωμι ἑαυτοῦ ὁ θάνατος κυριεύω , ῥύομαι ὁ ὑπό αὐτός κρατέω , καί ἀντί ἐκεῖνος ἑαυτοῦ παραδίδωμι · ἵνα μετά οὗτος καταστρατήγηση καί καταργέω ὁ θάνατος . μής οὖν βασιλεύω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ θνητός ἐγώ σῶμα . Διόδωρος καί θεοδωριος . “ μή παρίστημι , ” φημί , “ ὁ “ μέλος σύ ὅπλον ἀδικία ὁ ἁμαρτία , ” ἀντί ὁ , μή σύ κατά ἑαυτοῦ δίδωμι ὅπλον ὁ πονηρός καί ἰσχύς , ἁμαρτάνω · “ ἁμαρτία “ γάρ σύ οὖον κυριεύω , οὖον γάρ εἰμί ὑπό νόμος , ἀλλά ὑπό χάρις . ” ποῖος ἁμαρτία οὖον κυριεύω ; ὁ πρό ὁ βάπτισμα , ὅσπερ ἀφίημι ὁ χάρις ὁ Χριστός . οὗτος δέ ὁ νόμος ποιέω οὐ δύναμαι . οὐ εἰμί ὑπό νόμος , ὁ μή δύναμαι ῥύομαι , ἀλλά μᾶλλον τιμωρέω . θεοδυροος . Λέγος μέν , ὅτι οὗτος οὕτως ἔχω , Δίκαιος ἐγώ μή ἁμαρτάνω κατά ὁ πάρειμι βίος · κἀν ἔτι θνητός ὁ φύσις εἰμί , πλείων ἔχω ὁ ἐπί οὗτος ῥοπή · ἐπεί δέ ὁ βασιλεύω ἐπί ὁ ἁμαρτία τίθημι , καλῶς εἶπον , ὁ “ μή “ παρίστημι ὁ μέλος σύ . ” παρίστημι γάρ ὁ βασιλεύς ἔθος ὁ δορυφόρος . μή τούνυν φημί ὡς βασιλίδι ὁ ἁμαρτία σπεύδω ὑπηρετέω , διαπράσσω ὁ μή δεῖ . σπουδάζω δέ μᾶλλον ἑαυτοῦ ἀφορίζω ὁ Θεός , κατά ὁ ἐκ νεκρός ἀναβιόω · ὅλος διά ὅλος ὁ διακαίω ἔργον ποιέω σπουδάζω . θαυμάσιος δέ αὐτός ὁ ὡσεί ἐκ νεκρός ζῶ δείκνυμι ὅτι οὖον ὁ πρᾶγμα παρά αὐτός ἀπαιτέω , ἀλλά ὁ κατά ὁ δυνατός μίμησις · ζῶ μέν γάρ ἐκ νεκρός τότε εἰμί , νυνί δέ ὡς ἐκ νεκρός ζάω φημί , ἀντί ὁ κατά ὁ δυνατός ἐκεῖνος μιμέομαι · καί καλῶς πείθω αὐτός μή δείδω ὁ περί ὁ ἁμαρτάνω ῥοπή καί ὁ ἐντεῦθεν κινέω , εἰμί ὁ ὁ γνώμη ἀκέραιος σῴζω , ἐπάγω , “ ἁμαρτία γάρ σύ οὖον κυριεύω . ” ἐπεί γάρ ἀπό ὁ μέλλω μή δήω αὐτός ἁμαρτάνω δείκνυμι , ἀκόλουθος ἐπάγω , ὅτι κρατέω σύ καθόλου ὁ ἁμαρτία ὁ ἀδύνατος · εἰμί γάρ καιρός ὁ μέλλω , ἐν ὅς πᾶς ἁμαρτία ἀπαλλάσσω πολιτεύω · ὥστε εἰμί νῦν ὁ ὁ γνώμη σύ ὑγιαίνω e , ἅπας εἶδος ἁμαρτία ἀποστρέφω , καί σπουδή ὁ καλός ποιέω ἐθέλω , οὖον δεῖ δείδω ὁ ἐπί ὁ χείρων ῥοπή . λαμβάνω γάρ ἴασις οὗτος πάντως ἐν καιρός ὁ προσήκω , καί οὖον χρεία ὁ ἡμέτερος πρός οὗτος πόνος . καί ὁ μείζων , “ οὖον γάρ εἰμί ὑπό νόμος , “ ἀλλά ὑπό χάρις . ” τοσοῦτος γάρ ἀπέχω τότε καί τίς τοιοῦτος δίδωμι , ὥστε οὐδέ νόμος σύ δήω ὁ ὑποδείκνυμι ὁ πράσσω προσήκω . χάρις τε καί φιλοτιμία ὁ δίδωμι ὁ ὁ πνεῦμα ἀπολαύω e δωρεά . Γεννάδιος . ἀνατρίβω ἐκ ὁ κατά χριστός ὁ ἀντίθεσις , καί δείκνυμι οὐκέτι ὁ ἁμαρτάνω αὐτός οὐδαμῶς , ὡς οὐ εἰμί ἔτι μετά ὁ βάπτισμα σαρκικός · οὗτος δέ μόνος πίστις τέως οὖον πείρω κτάομαι · οὔτε γάρ ἀπαθής , οὔτε ἀθάνατος πως γίγνομαι , ὁ πρᾶγμα αὐτός κατά τις λόγος ἀπόρρητος ὁ ὁ κοινός ἀνάστασις φυλάσσω καιρός , συμβουλή μέτριος τε αὐτός καί ὁ ἐνδέχομαι προσάγω · οὖον γάρ φημί , μή οὖν ἁμαρτάνω . οὗτος γάρ φύσις ἀπαθής τε καί ἀθάνατος , ἀλλά “ μή βάσις - “ λεύω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ θνητός σύ , ” κράτος ἔχω · μή δέ δίκη οἰκέτης ὁ προστάσσω ὑπό αὐτός ἐν ὁ ὁ σῶμα ἐγώ ἐπιθυμία ἔτι ποιέω καταδέχομαι f , δορυφόρος ὥσπερ αὐτός πρός συνέργεια ὁ ἀδικία ὁ ἑαυτοῦ παρέχω μέλος . ἀλλά ἀποφεύγω ἐκεῖνος , καί πολέμιος σύ εἰμί καί ἐχθρός ἡγέομαι , καταφεύγω πρός θεός , καί ὡς ἀθάνατος αὐτός πρός δικαιοσύνη κατά δικαιοσύνη κατόρθωσις ἑαυτοῦ ευτρεπίζω · “ ἁμαρτία γάρ σύ οὖον κυριεύω , οὖον γάρ εἰμί ὑπό νόμος ἀλλά “ ὑπό χάρις . ” γιγνώσκω οὗτος ὁ σαρκικός ἑτοίμως ἔχω · καί ὁ χάρις πρός ἁμάρτημα ἀποχράω ἄδεια οὗτος τοίνυν προυπειδόνος ( sic ) ἑαυτοῦ , ὁ παρά ἐκεῖνος λόγος ἀνθυποφέρω καί φημί . Ὠριγένης . ἀνώτερος μέν εἶπον , “ ἵνα ὥσπερ βασιλεύω “ ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ θάνατος . ” νυνί δέ οὐ εἶπον οὗτος , ἀλλά , “ μή “ βασιλεύω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ θνητός g σύ σῶμα . ” διδάσκω ὅτι ὥσπερ θρόνος καί βασίλειον εἰμί ὁ ἁμαρτία ὁ θνητός ἐγώ σῶμα · ὁ γάρ φρόνημα ὁ σάρξ ἔχθρα εἰς θεός , καί πάλιν ὁ φρόνημα ὁ σάρξ θάνατος . ἀλλά καί πᾶς ὁ ἁμάρτημα ἔργον σάρξ εἰμί , ὅσπερ ὁ ἀπόστολος “ φανερός ” ὀνομάζω . ἐν αὐτός δέ τάσσω καί ὁ αἵρεσις , διδάσκω ὅτι καί οὗτος σάρξ εἰμί ἔργον ἀπολύω ἐγώ περισπασμός · ἵνα μή νομίζω τις μέν εἰμί ἔργον σάρξ , τις δέ ἁμάρτημα οὖον σάρξ , ἤτοι δέ Ψυχή ὅς νόος . ἀλλά ἐπήν τις ζητέω πῶς καί αἵρεσις ὁ σάρξ εἰμί καταλέγω , λεκτέος πρός αὐτός , ὅτι αἵρεσις γίγνομαι ἀπό ὁ νόος ὁ σάρξ , περί ὅς φημί ποῦ ὁ Παῦλος “ εἰκῇ ἐμβος - “ τεῦς καί φυσιόω ὑπό ὁ νόος ὁ σάρξ αὐτός , καί οὖον “ κράτος ὁ κεφαλή · ” τάχα δέ καί ὅτε ἁμαρτάνω βασιλεύω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ θνητός ἐγώ σῶμα , οὐδείς ἄλλος εἰμί , ἤ2 ὁ θνητός σῶμα καί σάρξ · “ οὖον μή , ” γάρ φημί , “ κατά - “ μένω ὁ πνεῦμα ἐγώ ἐν ὁ ἄνθρωπος οὗτος εἰς ὁ αἰών διά “ ὁ εἰμί αὐτός σάρξ . ” καί αὐτός δέ ὁ ψυχή ἔοικα μή μένω , ἀλλά ἤτοι διά κακία γίγνομαι σάρξ , ἢ δέ ἀρετή πνεῦμα · ὅτε γάρ κολλάω ὁ πόρνη , γίγνομαι εἰς σάρξ εἷς πρός αὐτός · ὁ δέ κολλάω ὁ κύριος , εἷς πνεῦμα εἰμί . ὁ αὐτός . καί ἤδη οὗτος εἴρω , “ οὗτος καί σύ λογίς - “ ζέω ἑαυτοῦ νεκρός μέν εἰμί ὁ ἁμαρτία , ζῶ δέ ὁ Θεός , ” οὖον μήv ἐν Χριστός Ἰησοῦς . τις δέ οὗτος πρός ἀντιδιαστολή λαμβάνω λέγω ἕτερος , ὁ ζῶ μέν ὁ Θεός , οὖον μέν ἐν Χριστός Ἰησοῦς . ἐγώ δέ φημί , μήποτε ἀδύνατος εἰμί ζῶ μέν Θεός ἐν Χριστός Ἰησοῦς * * * * ἐπεί “ ὁράω ὁ Χριστός ἡμέρα καί χαίρω · ” εἴτε Μωσῆς ζῶ ὁ Θεός , ἐν Χριστός Ἰησοῦς ζῶ · “ ὅστις γε καί μείζων πλοῦτος “ ἡγέομαι ὁ Αἴγυπτος θησαυρός ὁ ὀνειδισμός ὁ Χριστός · ” ἀλλά καί ὁ ἐπιθυμέω πολύς προφήτης καί Δίκαιος ὁράω ὁ εἶδον ὁ ἀπόστολος , καί ἀκούω ὅς ἀκούω , οὐ εἄν ἔρχομαι εἰς ὁ ὁ τοιοῦτος ἐπιθυμία καί ὄρεξις , ἔξω τυγχάνω ὁ ἐν Χριστός Ἰησοῦς ζῶ ὁ Θεός . ζητέω δέ εἰμί χρή φάσκω πᾶς ὁ ζῶ ὁ Θεός ἐν Χριστός Ἰησοῦς νεκρός εἰμί ὁ ἁμαρτία . πρός οὗτος λέγω ἄν , εἰμί μέν ὡς νεκρός ὁ ἁμαρτία ζῶ πότε ὁ ἁμαρτία , ἐάν δέ τις ὑπό ὁ πᾶς ἐρευνάω πνεῦμα καί ὁ βάθος ὁ Θεός , φωτίζω εὑρίσκω τις Χωρὶς ὁ ζῶ ὁ ἁμαρτία ποτέ ζῶ ὁ Θεός ἐν Χριστός Ἰησοῦς , ἀποφαίνω , ὅτι οὐ εἰμί τις ζῶ ὁ Θεός ἐν Χριστός Ἰησοῦς , οὗτος ἤδη πάντως νεκρός εἰμί ὁ ἁμαρτία , καί ὕστερος νεκρός γίγνομαι αὐτός ζῶ ὁ Θεός ἐν Χριστός Ἰησοῦς . ἕτερος δέ εἶπον ἄν , ὅτι ἐνδέχομαι καί δίδωμι ὁ ζῶ τις ὁ Θεός ἐν Χριστός Ἰησοῦς μηδέποτε γίγνομαι ἐν ἁμαρτία , οὐδείς κακός ἐκεῖνος νεκρός εἰμί ὁ ἁμαρτία · ὡς Χωρὶς νόμος ἁμαρτία εἄν νεκρός , οὐ ἐκ ὁ ποτέ ζῶ ἔρχομαι ἐπί ὁ γίγνομαι νεκρός . δείκνυμι δέ ὁ θεῖος ἀπόστολος καί ἑτέρωθεν ὁ Νίκη ὁ εὐκολία · “ ἁμαρτία γάρ ἐγώ , ” φημί , “ οὐ ἔτι κυριεύω , ” “ οὖον γάρ εἰμί , ” φημί , “ ὑπό νόμος ἀλλά ὑπό χάρις . ” προέχω ἐνταῦθα ὁ ἀποστολικός ἀκρίβεια · τίς τρόπος ὁ κυριεύω τάσσω ἐπί ὁ Σωτήρ καί ἐπί ἐγώ . ἐπί μέν ὁ Σωτήρ , “ θάνατος , ” εἶπον , “ αὐτός οὐ ἔτι κυριεύω . ” ἐπί δέ ἐγώ , “ ἁμαρτία γάρ “ σύ οὖον κυριεύω . ” οὔτε γάρ ἐπί ὁ Σωτήρ πρέπω λέγω ὁ ἁμαρτία αὐτός οὖον κυριεύω , οὔτε ἐπί σύ κύριος εἰμί ὁ θάνατος σύ οὖον κυριεύω . καί ἵνα μή αὐτός περί ὁ Σωτήρ καί ἐγώ λέγω g ὡς παραπλήσιος , μετά οὗτος ὥσπερ αἴτιος παρίστημι ὁ ἁμαρτία ἐγώ μή κυριεύω , φημί ὁ “ οὖον γάρ εἰμί “ ὑπό νόμος , ἀλλά ὑπό χαρίνω κατά γάρ αὐτός ὁ Παῦλος , “ ὁ “ δύναμις ὁ ἁμαρτία ὁ νόμος εἰμί . ” καί “ νόμος παρεισέρχομαι , ἵνα “ πλεονάζω ὁ παράπτωμα . ἀλλά ὅπου πλεονάζω ὁ ἁμαρτία , ἐκεῖ “ ὑπερπερισσεύω ὁ χάρις h . διότι οὐκέτι εἰμί ὑπό νόμος ἀλλά “ ὑπό χάρις . ” Δίκαιος γάρ νόμος οὖον κεῖμαι . οὖον γάρ δήω ὁ ἀπό γράμμα νομικός διδασκαλία εἰς ὁ τηρέω ὁ ἐντολή ὁ Θεός , θεοδίδακτος ἐάν , ὡς Παῦλος διδάσκω λέγω , “ περί δέ ὁ “ ἀγάπη οὖον χρεία ἔχω σύ γράφω , σύ γάρ θεοδίδακτος “ εἰμί εἰς ὁ ἀγαπάω ἀλλήλων . ” εἰμί τις οὖν συμφύω ὁ ὁ Θεός νόμος , ὡς μή ἕτερος μέν βούλομαι ὁ νόμος · ἕτερος δέ εἰναι ὁ θέλημα ὁ ἄνθρωπος , ὁ τοιοῦτος οὐ εἰμί ὑπό νόμος ἀλλά ὑπό χάρις . οὗτος νοητέον “ ἀλλά ὅς ἐν ὁ νόμος κύριος ὁ ΘΕ - “ λῆμα αὐτός . ” τις οὖν ; ἁμαρτάνω , ὅτι οὐ εἰμί ὑπό νόμος , ἀλλά ὑπό χάρις ; Γεννάδιος . οὖον γάρ σύ οὗτος , φημί , λανθάνω , ὅτι προσήκω σύ ὁ σύ αὐτός ὁμολογία ἐμμένω · καί οὗτος ὅτι δεσπότης ἑαυτοῦ ὁ ἔργον τίς ἐπιδείκνυμι ὁ ὅς ὁ ( sic ) κέλευσμα γιγνώσκω ὑπακούω · κἀν ἁμαρτία οὗτος , κἀν δικαιοσύνη . ὁ γάρ ἤτοι ἁμαρτία , ὅς ὑπακοή εἰς δικαιοσύνη ἀσαφής εἴρω τοιοῦτος εἰμί , ἤτοι ἁμαρτία εἰς ὑπακοή , ὅς δικαιοσύνη . Θεόδωρος . οὗτος Ἰουδαῖος μάλιστα λέγω ἐν-εἰμί , ὅτι νόμος φύσις διορίζω τίς μέν πράσσω προσήκω , τίς δέ μή . εἰμί μέν οὖν ἔξω νόμος τυγχάνω , οὐδείς ἄν κωλύω ὁ προστυγχάνω ἅπας πράσσω . εἰμί δέ εἰμί τις πρακτέος καί μή τοιοῦτος διάκρισις , ὑπό νόμος πάλιν εἰμί · καί σχῆμα ψιλός ἔχω ὁ λέγω παρά σύ . οὗτος τοίνυν ἀντιτίθημι αὐτός ὁ ἀντίρρησις , λέγω μέν πῶς ἁμαρτία ἐκτός εἰναι προσήκω ἐγώ , οὐ ὑπό νόμος εἰμί · ὅπως δέ ὁ ὁ χάρις ἀπόλαυσις οὐ ἄδεια ἐγώ ὁ ἁμαρτάνω παρέχω · καί εὐθύς μέν ἐπάγω κατά ὁ συνήθης αὐτός , μή γίγνομαι ὁ ἁμαρτάνω · καί ὁ προσηγορία φευκτός εἰμί ἡγέομαι , ὁ δέ γε λύσις ὁ ἀντίθεσις οὗτος ποιέω · πᾶς ἄνθρωπος ὅστις περ ἄν ὑπακούω αἱρέω , φημί , δοῦλος ἑαυτοῦ ἐκεῖνος καθίστημι εἰς ὁ πείθω τε αὐτός καί ὁ ἐκεῖνος δοκέω πράσσω ἅπας . ὅς τοίνυν ὁ ἁμαρτία πείθω αἱρέω , ὁ ἐκεῖνος δοκέω ποιέω ἀνάγκη ἔχω , ὁ ἐπιγίγνομαι ἐντεῦθεν θάνατος ἐκδέχομαι , ὅς ὁ δικαιοσύνη προσνέμω ἑαυτοῦ , δήω πάντως ὁ οὗτος βούλημα πληρόω , ὁ ἐκεῖθεν ἀγαθός περιμένω . Χάρις δέ ὁ Θεός , ὅτι εἰμί δοῦλος ὁ ἁμαρτία . Γεννάδιος . “ Χάρις , ” φημί , “ ὁ Θεός , ὅτι εἰμί δοῦλος ὁ “ ἁμαρτία , ” λαγχάνω , ὁ ἁμαρτία ἀνθαιρέω ὁ δικαιοσύνη · καί οὗτος ἀντί ἐκεῖνος δεσπότης ἔχω καταδέχομαι . ὅς καί ὁ τύπος ὁ διδαχή παραλαμβάνω προσίημι , πρός ὅς ὁ λοιπός βιωτέον σύ ἀκριβῶς . Θεόδωρος . ἀναγκαῖος μέν οὖν καί ὁ “ χάρις δέ ὁ “ Θεός · ” ἐσθίω γάρ ἀπό εὐχαριστία ἄρχω , ὁ γε τοσοῦτος ἀγαθός δόσις παρά Θεός ὑπάρχω ἐγώ ἐξηγέομαι μέλλω . καίριος δέ ὁ “ εἰς ὅς παραδίδωμι τύπος διδαχή . ” ὁ γάρ ἀπόστολος διατελέω ἁπανταχοῦ λέγω , ὅτι λύω ὁ παλαιός , παύω θάνατος , σβέννυμι ἁμαρτία · ἔργον μέν ὕστερος , ἐπαγγελία δέ ἤδη . τύπος δέ τις καί σύμβολον πληρόω ἐκεῖνος ἐπί ὁ βάπτισμα , διά ὁ δίδωμι ἐγώ ἐν αὐτός ὁ πνεῦμα δωρεά · ὥσπερ ἀναγεννάω κατά μίμησις ὁ εἰμί τότε . οὗτος οὖν λέγω · ὅτι γνώμη ὁ ἡμέτερος διδασκαλία εἴλω h , διά ὅς προσάγω σύ , καί μονονού παραδίδωμι ὁ τύπος ὁ μέλλω διά ὁ βάπτισμα . οὗτος δή πείθω , ἀνάγκη σύμφωνος διαπράσσω , μιμέομαι ἐκεῖνος ὁ βίος , εἰς ὁ ὁ τύπος καθίστημι . Γεννάδιος . εἰς τοιοῦτος καταφέρω λόγος , καί παράδειγμα ἀνθρώπινος χράω ἔθος ὁ πρός ἀρετή ἄτονος ὁ σάρξ σύ ἐγώ καταναγκάζω · Διόδωρος . ἡδύνω , φημί , τέλειος τίς καί μείζων εἶπον , καί εὐεργεσία ὑπερβάλλω ἄξιος . λέγω δέ σύ τοσοῦτος , ὅσος χωρέω , ἀσθενής τε εἰμί ὁ σάρξ . ὥσπερ γάρ παρίστημι ὁ μέλος σύ δοῦλος τῆ ἀκαθαρσία . Γεννάδιος . “ ὥσπερ γάρ παρίστημι , ” φημί , “ ὁ μέλος “ σύ , ” καί ὁ ἑξῆς . ὁ γάρ ἐνταῦθα σύνδεσμος , ἀντί ὁ τοίνυν παραλαμβάνω . δεῖ τοίνυν σύ , φημί , ὥσπερ ἐν ὁ πρόσθεν ὅλος ἑαυτοῦ ὁ ἀνομία πρός ἐργασία ἀκαθαρσία ἐκδίδωμι πᾶς , οὗτος νῦν , ὅς καί μᾶλλον ἀπέχω ἐκεῖνος παντάπασι , ὁ δικαιοσύνη σπουδαῖος ἁγιότης μετέρχομαι . Διόδωρος 1 . Δῆλος μέν οὖν φημί , ὅτι τοσοῦτος μείζων περί οὗτος ἔχω προσήκω ὁ σπουδή , ὅσος κακία ἀγαθός τετραίνω πλείων περί ὁ χείρων ἔχω ὁ ῥοπή , μή μέγας τίς φθέγγομαι μή ὑπέρ ἄνθρωπος . τοσοῦτος γοῦν σύ περί ὁ ἀρετή ἔχω βούλομαι , ὅσος ὁ ἁμαρτία προσέχω . Γεννάδιος . οἶδα γάρ ποῦ ὁ χρόνος ἐκεῖνος , φημί , ἐν ὅς ὁ ἁμαρτία ἐπίταγμα ὑποτάσσω . πῶς εἰμί σύ πρᾶγμα κοινός πρός ὁ δικαιοσύνη οὐδείς . Ὠριγένης . ἐπεί ὡς πολλαχοῦ φημί , τηρέω ὁ ὁ δικαιοσύνη ὄνομα , ἀντί ὁ ἀρετή ἔστω ὅτε παραλαμβάνω , λεκτέος ὅτι καί νῦν τοιοῦτος εἰμί ὁ λέγω . ὅτε δοῦλος ἤτε ὁ ἁμαρτία , ἐλεύθερος εἰμί ὁ ἀρετή . καί παρακολουθέω ὁ γενικός ὁ ἁμαρτία ὄνομα , ὁ γενικός ὁ ἀρετή δικαιοσύνη ἐν οὗτος ὀνομάζω . δοκέω δέ ἰδικός ὁ εἰς ἁγιασμός λέγω προτρέπω εἰς ἁγνεία καί καθαρότης βίος ὁ δύναμαι χωρέω · . τίς οὖν καρπός ἔχω τότε , ἐν ὅς νῦν ἐπαισχύνομαι . Γεννάδιος . καίτοι ἡδύς ἄν ἔγωγε νῦν πυνθάνομαι σύ ὑπέρ ὅστις κατεσπευσμένως οὕτως ὁ ἁμαρτία ὁ καλός ἐκεῖνος δουλεία ἐκπληρόω , καί τίς ὁ πολύς οὗτος εὔνοια σύ ὁ καρπός . οὖον φθορά καί ἀκαθαρσία καί θάνατος , καί ὁ πᾶς αἰσχύνη ἀνάμεστος ; Θεόδωρος . κατά ἐρώτησις ἀναγνωστέον ὁ , “ τίς οὖν καρπός “ ἔχω τότε · ” εἶτα κατά ἀπόκρισις “ ἐπί ὅς νῦν ἐπαισχύνομαι . ” ὁράω γάρ ὁ κέρδος , φημί , ὁ περί ἐκεῖνος σπουδή , ὁ καί λέγω ἕτερος αἰσχύνω . Ὠριγένης . ἐξευτελίζω ὁ καρπός ὁ δοῦλος ὁ ἁμαρτία ὡς οὐδείς ἄξιος λόγος φημί . ἐπί ὅς γάρ τις πρότερος ἁμαρτία καί ἄγνοια πράσσω ὕστερος εἰς συναίσθησις ἔρχομαι ἁμαρτάνω αἰσχύνω , οὗτος καρπός1 ἄν εἰμί ἀχριστός 1 ἄωρος εἰς βρῶσις καί εἰς οὐδείς ἐπιτήδειος . καί γάρ τέλος ὁ τοιοῦτος ἔργον οὐ ἄλλος ὅς θάνατος εἰμί , ὁ ἐχθρός Χριστός ὁ εἶπον , “ ἐγώ εἰμί ὁ ζωή . ” κυριεύω τοιοῦτος καρπός1 φέρω · ἐν ὅς θάνατος οὐ εἰμί ὁ μνημονεύω Θεός . καί γάρ πᾶς ὁ ἐν αὐτός θνῄσκω ὁ Θεός , καί ζῶ ὁ θάνατος , ὅσπερ αὐτός εἰμί , ὁ ζῶ ὁ ἀναμαρτίᾳ m . Γεννάδιος . ἄρας οὖν , φημί , τοιοῦτος καί ὁ νῦν , ἢ μικρός ὁ καί ὁ τυγχάνω διΐστημι , ἀλλά οὐ ὁ ὅλος καί ὁ πᾶς . ἀλλάσσω γάρ ὁ ἁμαρτία θεός , καί ὁ δοκέω οὗτος διαπράσσω γιγνώσκω , καρπόω μέν ὁ ἁγιασμός ὁ ἀναμάρτητος · τουτέστιν , ἐκ δέ οὗτος ὁ ἀθάνατος σύ διαμένω περίειμι . Ὠριγένης . Ἡμέτερος καρπός1 εἰς ἁγιασμός . οὐ ἡμέτερος δέ , οὐδέ κατά ὁ ἡμέτερος φύσις ὁ φέρω ὁ ἤδη συνάγω αὐτός αἰσχύνη . ὅτι δέ ἡμέτερος μέν ὁ ἀγαθός , οὖον τοιοῦτος δέ ὁ χείρων , δηλόω δέ ὁ σωτήρ λέγω , “ εἰμί ὁ ἀλλότριος Πιστεύς - “ τίθημι , καί οὐ γίγνομαι ἄξιος , ὁ ὑμέτερος τίς σύ δίδωμι ; ” κἀν γάρ μή γίγνομαι ἄξιος ὁ ἀγαθός , ὡς ἡμέτερος αὐτός τῆ φύσις οὖον λαμβάνω διά ὁ ἁμαρτία . εἴρω δέ τις ἐνταῦθα ὁ εἰς ἁγιασμός καρπός εἰμί ὁ δουλόω ὁ Θεός ὁ παντελής ἀπό ὁ Ἀφροδίσιος καθάρευσις . καί φημί ὁ τοιοῦτος , ὁ μέν ἐν γάμος ἁρμόζω ὁ “ ἐλευθερόω δέ ἀπό ὁ ἁμαρτία , “ δουλόω ὁ δικαιοσύνη . ” ὁ δέ ἐν ἁγνεία ὡς μείζων , ὁ “ νυνί δέ ἐλευθερόω ἀπό ὁ ἁμαρτία , ” καί ὁ ἑξῆς . ὥστε ὁ μέν ἔσχατος καρπός αὐτός εἰς ἁγιασμός διά ὁ δουλόω ὁ Θεός . δουλόω πολύς πρότερος ὁ δικαιοσύνη μή πάντως ἔχω ὁ καρπός αὐτός ἔχω εἰς ἁγιασμός διά ὁ κατά συγγνώμη λόγος n . ὁ γάρ ὀψώνιον ὁ ἁμαρτία θάνατος . διοδυρομαι . ὀψωνέω ὁ ἁμαρτάνω ὑπό ὁ διάβολος , οὗτος ὁ τρόπος πιπράσκω σωφροσύνη καί ὠνέομαι ἀκολασία , πωλέω χρηστότης , καί ἀντιλαμβάνω ὠμότης . ὁ οὖν τοιοῦτος ἴδιος κτῆμα ὥσπερ ὁ ἁμαρτία γίγνομαι , θάνατος ἑαυτοῦ ὑπάγω . ὁ γάρ ὀψώνιον ὁ ἁμαρτία , θάνατος . ὅς τάχα οὗτος λέγω , ὅτι ὁ παρά ὁ ἐχθρός ὀψωνέω θάνατος παρεκτικός . Ὠριγένης . Καλός ὁ διαφορά · ὀψώνιον μέν ἐπί ὁ ἁμαρτία τάσσω · χάρις μάτος δέ ἐπί ὁ Θεός . οὔτε γάρ ὀψώνιον ὡς ὀφείλω δίδωμι ὁ θεός , ἀλλά χάρισμα · οὐδέ χάρισμα ὁ ἁμαρτία ἀλλά ὀφείλω ὀψώνιον . ὁ δέ χάρισμα ὁ Θεός οὐ τάσσω ἁπλόος ζωή αἰώνιος · ἀτελής γάρ οὗτος νοέω , ὅτε μή ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ εἰμί . δηλόω δέ ὅτι ὁ ἁμαρτία ὁ βασιλεύω ὑπό αὐτός δίδωμι ὁ θάνατος · καί οὐ ὁ θεός ἐπιφέρω ὁ ἐχθρός ὁ Χριστός θάνατος “ ὁ γάρ θεός θάνατος “ οὐ ποιέω , ” καί ὁ ἑξῆς . ἐάν δέ τις πρός οὗτος ανθυποισος καί ὁ “ ἐγώ ἀποκτείνω καί ζῳοποιέω , ” καί “ Κύριος θανατόω καί “ ζωογονέω , ” εἴρω ὅτι ἀποκτείνω ὁ θεός ὁ ἁμαρτία , ἵνα μετά οὗτος ζωοποιέω ὁ ἀποθνῄσκω ὁ ἁμαρτία .