catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-romanos-typus-vaticanus-e-cod-oxon-bodl 12
Περ ἀποδόσεως τῶν φυσικῶν παθημάτων , διὰ τῆς πρὸς τὸ Πνεῦμα συμ - φωνίας . Τὸ γὰρ ἀδύνατον τοῦ νόμου ἐν ᾧ ἠσθένει διὰ τῆς σαρκὸς . Κυρίλλου . Ἀξιάγαστος μὲν ὁ μυσταγωγὸς καὶ ἰσχνὸς ἄγαν εἰς θεωρίας . ἰδιώτης δὲ εἶναι φησὶ τῷ λόγῳ · ταύτητοι φαμὲν ἐρυθριῶντες οὐδὲν , ὅτι τῇ συνθήκῃ τῶν προκειμένων λέξεων , λείπει τι βραχὺ πρὸς ἐντελῆ διασάφησιν . ἔδει γὰρ εἰπεῖν , τὸ γὰρ ἀδύνατον τοῦ νόμου ἐν ᾧτ’ ἠσθένει διὰ τῆς σαρκὸς , λέλυται τυχὸν , ἣ πέπαυται . εἶτα προσυπενεγκεῖν τοῦ πράγματος τὴν άπόδοσιν , καὶ τοῦ λελύσθαι συνάψαι τὸν τρόπον , προστιθέντα πάλιν , “ ὁ γὰρ “ Θεὸς τὸν ἑαυτοῦ Υἱὸν πέμψας ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς ἁμαρτίας , “ καὶ περὶ ἁμαρτίας , κατήργηκε τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκί . ” καὶ τὰ τούτοις ἐφεξῆς δέδωκε τῆς τῶν λέξεων συνθήκης , κάταγε τὸν ἐνόντα σκοπὸν αὐτῷ . φέρε καταθρήσωμεν τῆς διὰ Χριστοῦ θερα - πειας ’τον τρόπον . Πέπαυται δὲ ὅπως τὸ ἀδύνατον τοῦ νόμου ; καὶ ποῖον ἃν ὅλως τὸ ἀδύνατον νοοῖτο τοῦ νόμου ; λεπτομυθεῖ γὰρ λίαν ὁ θεηγόρος ἐν τούτοις . ἀποδέχεται τοίνυν ὡς ὠφελεῖν εἰδότας τόν τε τοῦ Θεοῦ νόμον , φημὶ δὴ τὸν ἐν γράμμασι , καὶ τόν γε τοῦ Πνεύματος , καθ’ ὃν ἐσχήκαμεν τὸ θέλειν τὸ ἀγαθόν · εἰ μὴ παρακέοιτο τυχὸν τὸ δύνασθαι δρᾶν αὐτό . ἔφη γὰρ , ὅτι “ τὸ γὰρ θέλειν παράκειται “ μοι , τὸ δὲ κατεργάζεσθαι τὸ καλὸν οὔ . ” πλεονεκτούσης δῆλον ὅτι τῆς ἁμαρτίας , καὶ του τῆς σαρκὸς νόμου καταστρέφοντος εἰς τὰ οἰκεῖα καὶ οὐκ ἑκόντα τὸν νοῦν . κατὰ τὸν αὐτὸν οἶμαι τουτονὶ τρόπον νοοῖτ᾿ ἃν εἰκότως τὸ ἀδύνατον τοῦ νόμου , τοῦτε ἐν γράμμασι μασι καὶ διὰ Μώσεως , καθάπερ ἔφην ἀρτίως . καὶ μέντοι τοῦ ἐμφύτου καὶ ἐν ἡμῖν , καθ’ ὃν “ καὶ τὰ ἔθνη καὶ τοι τὸν γραπτὸν “ οὐκ ἔχοντα νόμον , φύσει ποιοῦντα τὸν νόμον φαίνεται , καὶ νόμος “ εἰσὶν ἑαυτοῖς , ἐνδείκνυνται γὰρ τὸ ἔργον τοῦ νόμου γραπτὸν ἐν ταῖς “ καρδίαις αὐτῶν , καθὰ γέγραπται . ” ποῖον δὲ τὸ ἐν ἀμφοῖν ἀδύνατον , βασανίσαι καιρός . Ὁ μὲν γὰρ ἐν γράμμασι νόμος διδάσκαλος ἦν εὐκοσμίας καὶ τῶν ἀρίστων εἰσηγητής · δεδικαίωκε δὲ παντελῶς οὐδένα . ὅγε μὴν ἔμφυτός τε καὶ ἐν ἡμῖν , ὃν καὶ ὀνομάζει τοῦ Πνεύματος , ἀπονένευκε μὲν εἰς τὸ ἀγαθὸν , ἡττᾶται δὲ λίαν τοῦ πρὸς τὰ αἰσχίω καλοῦντος νόμου . οὐκοῦν τὸ ἀδύνατον , τουτέστι τὸ ἀσθενοῦν , εἴτε u τοῦ ἐν γραμμὰς ἱν , εἴτε τοῦ ἐμφύτου νόμου , πέπαυται διὰ Χριστοῦ . νενεκρωμένης γὰρ τρόπον τινὰ τῆς σαρκὸς , καὶ οἷον ἀνηρημένης τῆς ἐν ἡμῖν ἡδονῆς , κατ’ οὐδένα τρόπον ὁ τοῦ Πνεύματος , ἤτοι τοῦ νόος ἀσθενήσει νόμος · νενέκρωται δὲ τίνα τρόπον ἡ ἐν ἡμῖν ἁμαρτία , φέρε λέγωμεν ὡς ἔνι . Ο γὰρ τοῦ Θεοῦ Λόγος , ἐν εὐδοκίᾳ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἐν ὁμοιώματι γέγονε σαρκὸς ἁμαρτίας , ἵνα κατακρίνῃ τὴν ἁμαρτίαν ἐν σαρκί . γέγονε γὰρ ἄνθρωπος καθεὶς ἑαυτὸν εἰς κένωσιν . καὶ ὁμοειδὲς μὲν ὅτι καὶ ὁμοφυὲς τοῖς ἡμετέροις σώμασι τὸ αὐτοῦ , πῶς ἃν ἐνδοιάσειέ τις ; πλὴν τὰ μὲν τῶν ἄλλων ἁπάντων σώματα σάρκες ἃν λέγοιντο τῆς ἁμαρτίας · διά τε τὸ πεφυκέναι σεῖν τῶν ἐκτόπων ἡδονῶν τὴν γένεσιν . τὸ δέ γε σῶμα Χριστοῦ φαίη τίς [ γὰρ ] οὐχ ἁμαρτίας εἶναι σάρκα ; μὴ γένοιτο . ὁμοίωμα δὲ μᾶλλον σαρκὸς ἁμαρτίας · τουτέστι προσεοικὸς μὲν τοῖς ἡμετέροισ σώμασιν , οὐ μὴν ἔτι καὶ νοσεῖν εἰδὸς σαρκικὴν ἀκαθαρσίαν . ἅγιος γὰρ ἐκ μήτρας ὁ θεῖος ἐκεῖνος νεὼς , καὶ ὅσον μὲν ἧκεν εἰς ἐννοίας τε καὶ λόγους τοὺς ἐν τῇ φύσει , κατοκνήσειεν ἃν οὐδεὶς ἐκεῖνο εἰπεῖν , ὡς ἐπείπερ ἦν σὰρξ , ἔσχεν ἃν ἐν ἑαυτῇ τὸ ἴδιόν τε καὶ ἔμφυτον κίνημα . ἐπειδὴ δὲ ὁ πᾶσαν τὴν κτίσιν ἁγιάζων Λόγος κατῴκησεν ἐν αὐτῇ , κατακέκριται τῆς ἁμαρτίας ἡ δύναμις , ἵνα καὶ εἰς ἡμᾶς διαβαίνῃ τὸ κατορθώμενον . μετεσχήκαμεν γὰρ αὐτοῦ πνευματικῶς τε καὶ σωματικῶς · ὅταν γὰρ καὶ ἥμιν εναυλίζεται Χριστὸς , διὰ τοῦ Ἄγ’ ἴου Πνεύματος , καὶ διὰ τῆς μυστικῆς εὐλογίας , τότε δὴ πάντως καὶ ἐν ἡμῖν ὁ τῆς ἁμαρτίας κατακρίνεται νόμος . Αληθὲς οὖν ὅτι τὸ ἀδύνατον τοῦ νόμου , ἐν ᾧ ἠσθένει διὰ τῆς σαρκὸς , πέπαυται διὰ Χριστοῦ , κατακρίναντός τε καὶ κατηγορηκοτος τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκὶ , ἴνα τὸ δικαίωμα του νόμου πληρωθῇ ἐν ἡμῖν . πεπλήρωται γὰρ τὸ δικαίωμα τοῦ νόμου , τουτέστιν ἡ δύναμις τῶν τεθεσπισμένων διὰ τοῦ νόμου · ἤγουν τὸ θέλημα τὸ βλέπον εἰς ἀρετήν · τοῦ ἐν ἡμῶν ὄντος νόμου κατ᾿ οὐδένα τρόπον , ὡς ἔφην , ἀσθενοῦντος ἐστὶ διὰ τοῦ τυραννεῖσθαι ταῖς ἐμφύτοις ἡδοναῖς . πεπλήρωται τοίνυν ἐν ἡμῖν τὸ δικαίωμα τοῦ νόμου τοῖς μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσι · ζῆν δὲ μᾶλλον ἐθέλουσι πνευματικῶς . Γενναδίου . Ἣν ὁ νόμος , φησὶ , δικαίωσιν ὑπαγορεύων ἠτόνει διὰ τῆς ἡμετέρας σαρκὸς ἐν ἡμῖν κατορθῶσαι , ταύτης ἐν Χριστῷ παρέσχεν ἡμῖν ὁ Θεός . τὸν γὰρ Υἱὸν πέμψας τὸν ἑαυτοῦ , σάρκα τὴν αὐτὴν ἡμῖν ἔχοντα , παθητήν τε καὶ ἁμαρτεῖν ἐπιδεχομένην · ὁμοίωμα γὰρ σαρκὸς ἁμαρτίας , τὴν ἐνδεχομένην ἁμαρτῆσαι σάρκα φησίν · ὡς καὶ τὸ “ ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπου γενόμενος ἀντὶ τοῦ γενόμενος ἄνθρωπος . ταύτην οὖν ἔχοντα τὴν σάρκα φησὶν , ὁ Θεὸς τὸν ἑαυτοῦ Υἱὸν πέμψας περὶ ἁμαρτίας , τουτέστιν ἐφ’ ὅτε τὴν ἁμαρτίαν καταγωνίσασθαι , κατέκρινε τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκὶ , κατεδίκασεν αὐτὴν ἐν αὐτὴ . ἀνέπαφον αὐτὴν καὶ ἀνάλωτον παντελῶς διαφυλάξας αὐτήν . ἣ καὶ ἄλλως . ὅτι περὶ ἁμαρτίας κατέκρινε ἦν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκὶ · ἀντὶ του , ἀναμαρτήτου τῆς σαρκὸς οὔσης αὐτῷ , καὶ οὐχ ὑποκειμένης διὰ τοῦτο θανάτῳ · κατέκρινε μὲν περὶ ἁμαρτίας τὴν ἁμαρτίαν ὁ Θεὸς ἐν αὐτῇ , ὡς οὐκ ἐν δίκῃ τῷ θανάτῳ τὴν τοῦ Κυρίου σάρκα περιβαλοῦσαν . διὰ δὲ τῆς ἐκ νεκρῶν ἀναστάσεως , ἐκείνην μετέβαλε πρὸς ἀπάθειαν . καὶ οὕτω λοιπὸν ἡ τοῦ νόμου δικαίωσις ἐν ἡμῖν κατορθοῦται , διὰ πίστεως ἤμων ἑνουμένων αὐτῷ , καὶ πνευματικῶν ἀντὶ σαρκικῶν γινομένων · τοιοῦτόν ἐστι καὶ τὸ ἐν Ἀντιοχείᾳ τῆς Πισιδίας εἰρημένον αὐτῷ , ὅτι “ ἀπὸ πάντων ὧν οὐκ ἠδυνήθητε ἐν τῷ νόμῳ Μώσεως δικαιωθηναι , ἐν τούτω καὶ ὁ πιστεύων δικαιοῦται . Διοδώρου . “ Τὸ γὰρ ἀδύνατον τοῦ νόμου ἐν ᾧ ἠσθένει διὰ τῆς “ σαρκός . ” οὐχ ὁ νόμος φησὶν , ἀδύνατα προσέτασσεν , ἀλλ’ ἡ σὰρξ οὐκ ἠδύνατο πληροῦν τὴν τοῦ νόμου πολιτείαν , διὰ τὸν ἐμποδίζοντα πονηρὸν , ὃν διὰ τῆς ἑαυτοῦ σαρκὸς κατέκρινε Χριστός . “ ὁ Θεός , φησι , τὸν ἑαυτοῦ Υἱὸν πέμψας ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς “ ἁμαρτίας . ” ὅταν μὲν ἀποβλέψῃ πρὸς τὴν τοῦ Κυρίου σάρκα ὁ Απόστοος , ἀληθῶς οὖσαν σάρκα , ἐξ ὧν καὶ ἐγεννήθη καὶ ἀνετράφη καὶ ἐπολιτεύσατο τῷ βίῳ , φανερῶς τὴν σάρκα προσαγορεύει , ὡς καὶ ἐνταῦθα ἐπάγει “ κατέκρινε τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκί · ” καὶ πρὸς Τιμόθεον γράφων , “ Θεὸς ἐφανερώθη ἐν σαρκί · ” ὅταν δὲ ἀποβλέψῃ πρὸς τὸ τῆς σαρκὸς ἀναμάρτητον καὶ καθαρὸν καὶ ὅσιον , ὁμοίωμα αὐτὸ σαρκὸς ὀνομάζει . οὐχ ὅτι κατὰ τὴν φύσιν διήλλαττεν , ἀλλ’ ὅτι ὅμοιον ἦν τῇ σαρκικῇ ἁμαρτίᾳ . ἔπεμψεν οὖν , φησὶν , ὁ Θεὸς τὸν Υἱὸν αὐτοῦ , οὐκ ἐν ὁμοιώματι ἀγγέλου ἣ τινὸς τοιαύτης δυνάμεως , ἀλλ’ ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς , ἵνα σαρκὸς ἡττηθείσης ἐπὶ τοῦ Ἀδὰμ , σὰρξ καταγωνίσηται τὸν πονηρὸν ἐπὶ τοῦ Κυρίου . ἀπεστάλη δέ , φησιν , ὁ Κύριος διὰ τὴν ἐπικρατήσασαν τῶν ἀνθρώπων ἁμαρτίαν . τοῦτο γὰρ τὸ “ περὶ ἁμαρτίας , ” ἀντὶ τοῦ διὰ τὴν ἁμαρτίαν . Παρέλκει δὲ τὸ “ καὶ ” ἵνα τὸ δικαίωμα τοῦ νόμου πληρωθῇ , φησὶν ἐν ἡμῖν . οἷον ἐβούλετο μὲν πληρῶσαι δικαίωμα ὁ νόμος , ἠσθένει δὲ διὰ τὸ συγχωρῆσαι αὐτὸν αὐτοῖς τρυφᾶν . τι οὖν συνεχώρει . ὅτι οὐκ ἂν παρεδέχθη , εἰ μὴ συγκατέβαινεν αὐτῶν τῇ ἀσθενείᾳ . τι οὖν ὠφέλησε συγκαταβὰς , εἰ μὴ ἐδικαίωσεν ; ὅτι τὸν νοῦν εἰς ἀναισθησίαν ίαν ἀγνοίας ἐκπεσόντα ἀνεκαλέσατο . “ τοῖς “ μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσι , ” φησὶν , ἀντὶ τοῦ κατὰ τὸν νόμον . εἶχε γὰρ ὁ νόμος παρατηρήσεις σαρκικάς · σαρκικὸν δὲ ἦν καὶ τὸ συγχωρῆσαι τρυφᾶν . Θεοδώρου . Ὁ μὲν οὖν νόμος , εἰ καὶ τὴν ψυχὴν ὠφελεῖ , φησὶν , ἀλλὰ τῇ κατορθώσει τῆς ἀρετῆς ἀτονῶν ἐφαίνετο · ἀντιπραττούσης αὐτῷ τῆς θνητότητος ; καὶ πολλὴν τῆς ἁμαρτίας τὴν ἐνόχλησιν ἡμῖν ἐργαζομένης . ὁ δέ γε Υἱὸς τοῦ Θεοῦ1 ἐν ταύτῃ γεγονὼς τῇ φύσει τῇ θνητῇ , καὶ ἁμαρτίαις ὑποκειμένῃ , οὐχ ἑτέρου ἕνεκεν , ἀλλ’ ἢ ὥστε ἀφελεῖν αὐτῆς τὴν ἁμαρτίαν , ἀνεῖλε τὸ ἐνεῖναι δοκοῦν αὐτῇ κῦρος τῆς ἁμαρτίας . ἀφελὼν μὲν αὐτῆς τὴν θνητό - τητᾷ , συνανελὼν δὲ αὐτῇ καὶ τῆς ἁμαρτίας τὴν ἐνόχλησιν . ὡς λοιπὸν τοῦ νόμου τὸν σκοπὸν καὶ τὸ βούλημα ἐν ἡμῖν πληροῦσθαι , τοῖς ἀπηλλαγμένοις μὲν τῆς θνητότητος , ἐν ἀθανασία δὲ καθεστῶσιν . ὃ γὰρ οὐκ ἴσχυσε ποιεῖν ἐν ἡμῖν ὁ νόμος , ὅτε ἔτι θνητοὶ τὴν φύσιν ὠμεν , καίτοιγε πλεῖστα περὶ τοῦ μὴ δεῖν ἁμαρτάνειν διαλεγόμενος , τοῦτο ἡμῖν ἐν τῇ τῆς θνητότητος ἀφαιρέσει προσεγενετο . οὐδὲ μίαν m ἐνόχλησιν ἁμαρτίας δυναμένοις ὑπομένειν , ἐπεῖδ’ ἃν ἅπαξ τὴν φύσιν ἀθάνατοι γενόμεθα . Ωριγένουσ . Μαλλὸν τὸ ἀδύνατον τοῦ νόμου τοῦ τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ θανάτου ὧδε λέγει . ὥσπερ γὰρ ἡ ἀρετὴ ἰδίᾳ φύσει ἰσχυρὰ , οὕτω καὶ ἡ κακία καὶ τὰ ἀπ’ αὐτῆς ἀσθενῆ καὶ ἀδύνατα . κρατεῖ γὰρ οὐ τῶν ἰσχυρῶν , ἀλλὰ τῶν ἐκλύτων · οὐ διὰ τὴν ἰδίαν ἰσχὺν , ἀλλὰ διὰ τὴν ἐκείνων ἀδράνειαν . τοῦ τοιούτου νόμου ἡ φύσις ἀδύνατός ἐστι . διὸ καὶ ἐνήργει ἐν τῇ ἀσθενεῖ σαρκί . ὃν τρόπον κατέκρινεν ὁ Θεὸς , πέμψας τὸν ἑαυτοῦ Υἱὸν , οὐκ ἐν σαρκὶ ἁμαρτίας τοιαύτης , ᾗ ὁ δουλεύων κατὰ νόμον ἁμαρτίας δουλεύει , ἀλλ’ ἐν ὁμοιώματι τοιαύτης σαρκός . διὰ δὲ τοῦτο οὐκ ἦν ἁμαρτία ἡ σὰρξ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ , ἀλλ’ ὁμοίωμα . ἐπείπερ οὐκ ἦν ἐκ σπέρματος ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς ὕπνῳ συνελθούσης . οὐκοῦν ὁ Θεὸς κατεδίκασε τὴν ἁμαρτίαν γενομένην καθ’ ὑπερβολὴν ἁμαρτωλόν · καὶ διὰ τῆς σαρκὸς ἐπληρώθη τὸ τοῦ θείου νόμου δικαίωμα ἐν ἡμῖν , ὅτε μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦμεν . ἐν ᾗ σαρκὶ ἐνεργεῖ τὸ ἀδύνατον τοῦ νόμου καὶ ἀσθενὲς , ὁ ἐστιν ἡ κακία . ἀλλ’ ἑπόμενοι Θεῷ κατὰ τὸ Πνεῦμα αὐτοῦ , πράττομεν πάντα , εἰς ἑαυτοὺς παραδεχόμενοι τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ . Οἱ δὲ κατὰ σάρκα ὄντες τὰ τῆς σαρκὸς φρονοῦσιν . Κυρίλλου . Θάνατον μὲν εἶναι φησὶ τὸ τῆς σαρκὸς φρόνημα , καὶ μάλα ὀρθῶς . τὸ δέ γε τοῦ Πνεύματος ζωὴν καὶ εἰρήνην . θανάτου μὲν γὰρ ἀληθῶς ἡ φιλοσαρκία πρόξενος · ζωῆς δὲ τῆς εἰς αἰῶνα καὶ τῶν ἄνωθεν ἀγαθῶν τὸ διαβιοῦν ἑλέσθαι πνευμα τικως . Γενναδίου . Ὥσπερ , φησὶ , τοὺς ὄντας φθαρτοὺς , καὶ τὸ φρόνημα φθαρτὸν ἔχειν ἀνάγκη , οὕτω καὶ τοὺς ὄντας ἀφθάρτους ἄφθαρτον εἰκός ἐστιν ἔχειν καὶ τὸ φρόνημα . ἑκατέρων ἀνάλογον τῆς οἰκείας φύσεως τῶν λογισμὸν κεκτημένων . “ τὸ γὰρ φρόνημά , ” φησι , “ τῆς σαρκὸς , θάνατος . ” θάνατον τουτέστι προξενοῦν , καὶ πρὸς κόλασιν παροξῦνον Θεόν . “ τὸ δὲ φρόνημα τοῦ Πνεύματος ζωὴ “ καὶ εἰρήνη · ” τουτέστιν ἀθανασίαν δωρούμενον καὶ φιλίαν τὴν πρὸς Θεόν . Θεοφώρου . Ἀπεντεῦθεν λοιπὸν διὰ πλειόνων λέγει , ὅτι τοῖς μὲν θνητοῖς τὸ ἁμαρτάνειν ἕπεται πάντως . ἀθάνατοι δὲ γεγονότες , ἀπηλλάγμεθα τούτου . ὥστε κατὰ παράθεσιν φανῆναι τὰ κατὰ Χριστὸν πλεῖστον ὑπερέχοντα τοῦ νόμου , εἴπερ ἐκεῖνος μὲν ἀφελεῖν τὸν θάνατον οὐκ ἠδύνατο , καὶ ἀνάγκη πᾶσα ἦν κρατεῖν ἐν ἡμῖν τὴν ἁμαρτίαν · καὶ μυριάκις ἐπαιδεύετο ἡ ψυχὴ τὸ δέον . ὁ δέ γε Χριστὸς τόν τε θάνατον ἀφεῖλε , καὶ τὴν ἐνοῦσαν ἡμῖν τῆς ἁμαρτίας ἐνόχλησιν συνανεῖλε τῷ θανάτῳ . ἤρξατο μὲν οὖν ἀπὸ τοῦ “ δικαιωθέντες οὖν ἐκ πίστεως , εἰρήνην ἔχομεν πρὸς τὸν Θεὸν “ διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ” τῶν διὰ τοῦ Χριστοῦ παρασχεθέντων ἡμῖν ἐξηγεῖσθαι τὸ μέγεθος σὺν πολλοῖς ἑτέροις , παραθέσει τῆς πρὸς τὸν νόμον δεῖξας αὐτῶν τὴν ὑπεροχήν . Ἐπειδὴ δὲ εἰς τὴν τῶν ἀνακυπτόντων ζητημάτων ἐτράπη λύσιν , ἀπολογησάμενος ὑπὲρ αὐτῶν ὡς τοῖς προκειμένοις δέδεικται ἡμῖν σαφέστερον , καὶ δὴ καὶ ὑπὲρ τοῦ ἁμαρτίας ποιητικὸν λέγειν τὸν νόμον · ἔδειξε μὲν αὐτοῦ τὸ χρήσιμον ἀναγκαίως . καὶ τοῦτο δὲ ἐν τοῖς ἀρτίως ἑρμηνευθεῖσι σαφέστερον δεδηλώκαμεν . πάλιν δὲ κατὰ παράθεσιν τοῦ νόμου λέγων τῶν διὰ τοῦ Χριστοῦ τὸ μέγεθος , ἐπὶ τὸν τῶν πρώτων ζητημάτων ἀνατρέχει λόγον · καὶ τὸ δεικνύναι ὡς μεγίστων ἡμῖν ἀγαθῶν ὁ Χριστὸς ἐγένετο πρόξενος . οὗπερ ἕνεκεν κἀνταῦθα βούλεται διὰ πολλῶν δεικνύναι , ὅτι τῆ μὲν θνητότητι τὸ ἁμαρτάνειν ἕπεται . ἀθάνατοι δὲ γεγονότες , ἀπηλλάγμεθα τούτου . διό φησιν , “ οἱ γὰρ κατὰ σάρκα ὄντες , τὰ τῆς σαρκὸς “ φρονοῦσι ” καὶ τὰ ἑξῆς . τοῦτο λέγει , ὅτι οἱ μὲν θνητοὶ τὴν φύσιν , ἀναγκαίως πλείστην τοῦ ἁμαρτάνειν τὴν ἐνόχλησιν ὐπομένουσι . τί γὰρ ἃν καὶ βουλεύσαιτο ἀθάνατον φύσις θνητή ; εἰ δὲ καί τις ἐστὶν ἐν ἡμῖν ἀρετὴ , οὐ τῆς σαρκός ἐστιν αὕτη , ἁλλὰ τοῦ φρονήματος τῆς ψυχῆς , ἐπειδὰν ἀνωτέρα γένηται τῶν παρόντων . οἱ μέντοι τοῦ Πνεύματος ἤδη μετεσχηκότες , κρείττονα τούτων ἔχουσι τὸν λογισμὸν , ἀθάνατοι γεγονότες τὴν φύσιν , καὶ πάσης τῆς ἀπὸ τῶν χειρόνων ἐνοχλήσεως ἀπηλλαγμένοι . τοῦτο γὰρ λέγει τὸ εἰρήνην . ἐπειδὴ ἐν τοῖς ἀνωτέροις παρὰ τοῖς τὴν φύσιν θνητοῖς πόλεμον ε7ναι ἔφη , τῆς ἁμαρτίας ἀντιπραττούσης τῷ βουλήματι τῆς ψυχῆς . εἰρήνην ἐνταῦθα λέγων τὸ ἀφαιρεῖσθαι τῆςn ἁμαρτίας τὴν ἐνόχλησιν . Διότι τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς ἔχθρα εἰς Θεόν . Γενναδίου . Ἀμήχανον γάρ , φησι , τοῖς τοῦ Θεοῦ θελήμασ ι , τοῖς διὰ τοῦ νόμου γνωριζομένοις ἡμῖν , τὸ θέλημα τῆς σαρκός ποτὲ συνελθεῖν καὶ φιλίαν ἀσπάσασθαι . ὁ μὲν γὰρ ἀπάθειαν ἐπαγγέλλεται , ἡ δὲ ἐστὶ παθητή . οὐ τοίνυν οὐδὲ τοὺς ἀνεχομένους τῷ φρονήματι τῆς σαρκὸς , καὶ μετέχοντας τῆς φύσεως ταύτης , οἷόν τε ἀρέσαι Θεόν . ἐπὶ τοσοῦτον γὰρ αὐτοῦ διεστήκασιν , ἐφ’ ὅσον εἰσι ταύτης ἐγγὺς · καὶ εἰσιν ἀρέτης πόρρω τοσοῦτον , ὅσον θνητότητος ο ἀθανασίας . Ὠρίγενουσ . Ἀφ’ ὧν διδάσκει ὁ Παῦλος , μανθάνομεν τίνες εἰσὶ κατὰ σάρκα · οἱ τὰ τῆς σαρκὸς φρονοῦντες . καὶ τίνες οἱ κατὰ Πνεῦμα · οἱ τὰ τοῦ Πνεύματος φρονοῦντες . τὰ δὲ φρονή - φρονήματα τῆς σαρκός εἰσι , πορνεία , ἀσέλγεια , εδωλολατρεία καὶ τὰ ὅμοια · ὅπερ αὐτὸ τοῦτο θάνατός ἐστι . τὰ δὲ τοῦ Πνεύματος , ἀγάπη , χαρὰ , εἰρήνη , μακροθυμία , καὶ τὰ τούτοις ἀκόλουθα · ἅπερ ἐστὶ ζωή . καὶ ἤδη ἐν τῇ ζωῇ εἰσὶν οἱ τοιοῦτοι , καὶ ἐν εἰρήνῃ εὐφραίνονται . ἀκόλουθον οὖν τοὺς μὲν εἰς τὴν σάρκα σπείροντας , θερίζειν φθοράν . τοὺς δὲ Πνεύματι ζῶνταb σπείρειν εἰς τὸ Πνεῦμα , ἀφ’ οὗ ἐστι θερίσαι ζωὴν αἰώνιον . πρὸς δὲ τούτοις καὶ ἐχθροί εἰσι τοῦ Θεοῦ οἱ τοῦ φρονήματος τῆς σαρκός . φρονοῦσι δὲ τὰ τῆς σηκὸς καὶ ὅσοι βούλονται πλουτεῖν , ἣ ἐπιθυμοῦσι δόξης · καὶ οἱ κατὰ τὸ γράμμα ζῶντες 1ουδαῖοι · καὶ τὴν ἐν φανερῷ περιτομὴν ἐν σαρκὶ ἀσκοῦντες οὗτοι τὰ τῆς σαρκὸς του νόμου φρονοῦσιν . οἱ δὲ κατὰ Πνεῦμα , οἱ ἐν κρυπτῷ Ἰουδαῖοι , οἱ τὴν ἐν καρδίᾳ καὶ πνεύματι περιτομὴν ποιοῦντες , ἤτοι φρονοῦσι τὰ τοῦ Πνεύματος . Καὶ ἐν μὲν τῷ φρονήματι τῆς σαρκὸς τοῦ νόμου , θάνατόν τις εὑρήσει καὶ ἔχθραν τὴν εἰς Θεόν . ἐν δὲ τῷ φρονήματι τοῦ νόμου τοῦ Πνεύματος , ζωὴν καὶ εἰρήνην . οἱ δὲ ἐν τῆ σαρκὶ τοῦ νόμου ὄντες , Θεῷ ἀρέσαι οὐ δύνανται · ἀλλ’ οἱ ἐν τῷ Πνεύματι τοῦ νόμου ὄντες . ἀμφότεροι γὰρ ἐπαγγελλόμεθα τὸν Μώσεως νόμον . ἀλλ’ ἐκεῖνοι μὲν , κατὰ σάρκα , ἡμεῖς δὲ κατὰ Πνεῦμα . διὸ ἐκεῖνοι σαρκικὰς ἡγοῦνται τὰς ἐπαγγελίας , ἀκολούθως τῷ σαρκικῷ νόμῳ · ἡμεῖς δὲ πνευματικὰς , ἐν πάσῃ εὐλογίᾳ πνευματικῇ ἐν τοῖς ἐπου - ρανιοις . Ὑμεῖς δ’ οὐκ ἐστὲ ἐν σαρκὶ , ἀλλ’ ἐν Πνεύματι . εἴπερ νεῦμα Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν . Γενναδίου τοῦτο καὶ Θεοδωρήτου . Ἀλλ᾿ ὑμεῖς γάρ , φησιν , ἐκ θνητότητος εἰς ἀθανασίαν μεταβεβήκατε · ἀντὶ σαρκικῶν γεγενημένοι πνευματικοί . καὶ ἀναντίρρητον τοῦ λόγου τούτου τὴν ἀπόδειξιν ἔχων . εἴπερ Πνεῦμα Θεοῦ , φησιν , οἰκεῖ ἐν ὑμῖν . τότε γὰρ πρὸς τῷ τῆς υἱοθεσίας χαρίσματι καὶ ἑτέρων ἐπὶ θαυματουργίᾳ χαρισμάτων ἀπέλαβον , τοῦ Πνεύματος αὐτοὺς διὰ τούτων καὶ περὶ τῶν τέως ἀφανῶν πιστουμένου . ὅτι τοίνυν , φησι , πρὸς πνευματικὴν μετέστησε ζωὴν ἐκ τῆς σαρκικῆς , ἡ τοῦ Πνεύματος κατοικοῦσα χάρις ὑμᾶς ἀποχρώντως δηλοῖ . Διοδώρου . “ Ὑμεῖς δέ , ” φησιν , ” οὐκ ἐστὲ ἐν σαρκὶ , ἀλλ’ ἐν “ Πνεύματι · ” ἀντὶ τοῦ οὐκ ἐστὲ ἐν σαρκικαῖς ἐπιθυμίαις , ἀλλ’ ἐν πνεύματι ζῆτε , “ εἴπερ Πνεῦμα Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν . ” διεγείρων αὐτοὺς εἰς τὸ ἐγρηγορέναι τὸν νοῦν , καὶ μὴ ὑπτιοῦσθαι ὡς κατωρθωκότας , κατὰ δισταγμὸν ἐξήνεγκε τὸν λόγον εἰπὼν , “ εἴπερ νεῦμα “ Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν . ” τὸ γὰρ ὀφρυῶσαι αὐτοὺς καὶ φυσιῶσαι , ὡς ἤδη ἔχοντας Πνεῦμα Θεοῦ , ἐπιβλαβὲς o ἦν , καὶ τὴν σπουδὴν διακόψαι ἱκανόν . Εἰ δέ τις Πνεῦμα Χριστοῦ οὐκ ἔχει , οὗτος οὐκ ἴν αὐτοῦ . Γενναδίου . “ Εἰ δέ τις , ” φησι , “ Πνεῦμα Χριστοῦ οὐκ ἔχει , οὕτος οὐκ ἔστιν αὐτοῦ . ὥσπερ οἱ ἐξ Ἄδὰμ τοῦ Αδὰμ είναι λεγόμεθα , τῆς φύσεως αὐτῷ κοινωνήσαντες , ἑνώσεως εἶναι λέγοντες τοῦ Χριστοῦ , διὰ τῆς τοῦ ἑνὸς πνεύματος κοινωνίας μετουσίας εἰ δὲ Χριστὸς ἐν ὑμῖν , τὸ μὲν σῶμα νεκρὸν διὰ ἁμαρτίαν , τὸ δὲ πνεῦμα ζωὴ διὰ δικαιοσύνην . εἰ τοίνυν γνωρίζεται Χριστὸς φησὶν , ἐν ὑμῖν , τὸ τοῦ Πνεύματος αὐτοῦ μετέχειν ὑμᾶς , ὃν τρόπον ἐστὶ τὸ σῶμα διὰ τὴν ἁμαρτίαν ἀθανασίας ἀμέτοχον , οὕτως αὖ θανάτου πόρρω διὰ τὴν δικαιοσύνην τὸ πνεῦμα . Πνεῦμα δὲ τὸ πνευματικὸν σῶμα προσεῖπεν · ἐκ τοῦ μεθεκτικοῦ τὸ μέτοχον καλέσας , ὡς καὶ ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις , “ τὸ γεγενημένον , ” φησὶν , “ ἐκ τοῦ Πνεύμα - “ τος , Πνεῦμα . ” Εἰ δὲ τὸ Πνεῦμα τοῦ ἐγείραντος Χριστὸν Ἰησοῦν οἰκεῖ ἐν ὑμῖν . Γενναδίου . Ἀλλὰ μὴν οὐδὲ δεῖ περὶ τούτου , φησὶ , διαμφισβητεῖν , ὅτι τοὺς ἠξιωμένους λαοὺς γενέσθαι τοῦ Πνεύματος , καὶ ταύτῃ κεκοινωνηκότας Χριστῷ , ἐχόμενόν ἐστι κοινωνῆσαι αὐτῷ δι’ αὐτὸ τοῦτο καὶ τῆς ἐκ νεκρῶν εἰς ἀθάνατον ζωὴν ἀνα - στάσεως . Θεοδώρου . Προειπὼν “ Πνεῦμα Χριστοῦ , ” πάλιν φησὶ , “ τὸ “ Πνεῦμα τοῦ ἐγείραντος Χριστὸν οἰκεῖ ἐν ὑμῖν . ” ἐπαναγαγὼν ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ ἐπὶ τὸν Πατέρα · οὐδὲν ἕτερον ἣ σαφῶς διδάσκων ὅτι ἐκ τοῦ Υἱοῦ καὶ τὸ Πνεῦμα οὐκ ἀλλότριον τῆς πατρικῆς θεότητός ἐστι · καὶ οἷς μία ἡ ἐνέργεια , τούτοις πάντως καὶ ἡ οὐσία τῷ Πατρὶ συναΐδιος . ἀκολούθως μέντοι ἐνοικήσαντος Πνεύματος Ἁγίου καὶ τῆς ἁμαρτίας νεκρωθείσης , ἕπεσθαι τοῖς ἀγωνιζομένοις τὰ ἔπαθλα φησίν · ὧν πρῶτον καὶ μέγιστον ἦν ἡ ἐκ νεκρῶν ἀνά - στασις . Ἄρα οὖν , ἀδελφοὶ , ὀφειλέται ἐσμὲν , οὐ τῇ σαρκὶ , κατὰ σάρκα ζῆν . Γενναδίου . Ἀγωνισάμενος διὰ πάντων , καὶ δείξας οὐκ ἔτι προσήκειν αὐτοὺς τῷ Ἀδὰμ , τουτέστι τῇ παθητῇ καὶ ὑπὸ νόμον ζωῇ , ἀλλ’ εἶναι Χριστοῦ , τουτέστι πνευματικούς τε καὶ ἀκηράτους , συγκεφαλαιούμενος τὰ διὰ πλειόνων ἐν τοῖς ἔμπροσθεν εἰρημένα , νουθεσίαν σαφῆ τε καὶ σύντομον ἐπιφέρει λέγων , μὴ χρῆναι τοῦ λοιποῦ τοῖς τῆς σαρκὸς ἑαυτοὺς πάθεσιν ἐκδιδόναι . διατὶ ; εἰ γὰρ κατὰ σάρκα ζῆτε , φησὶ , μέλλετε ἀποθνήσκειν . τῆς γὰρ τοιαύτης ζωῆς , φησὶ , φθορὰ τὸ τέλος ἐστίν . εἰ δὲ πνεύματι τὰς πράξεις τοῦ σώματος θανατοῦτε , ζήσεσθε . εἰ μέντοι , φησι , κατὰ τὴν ἐνοῦσαν ὑμῖν τοῦ Πνεύματος χάριν σπουδάζοιτε ζῆν , ἀνενεργήτους ἑαυτοὺς πρὸς τὰς τοιαύτας τοῦ σώματος πράξεις διαφυλάττοντες , οἴσεσθε τὴν ἀθανασίαν . Ὅσοι γὰρ Πνεύματι Θεοῦ ἄγονται , οὗτοι εἰσὶν υἱοὶ Θεοῦ . Γενναδίου . Οἱ γὰρ Πνεύματι Θεοῦ κυβερνώμενοι , τουτέστιν οἱ πνευματικοὶ καὶ οὐ ψυχικοὶ , ἑαυτοῖς ὡς ἀληθῶς τὸ εἶναι υἱοὶ Θεοῦ βεβαιοῦσιν . ἔφη δὲ τοῦτο πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν ὑπὸ τὸν νόμον χρηματισάντων υἱῶν Θεοῦ , καὶ αὐτῶν διὰ τὴν ὡς πρὸς τοὺς λοιποὺς ἀνθρώπους ἐξαίρετον τοῦ Θεοῦ κηδεμονίαν περὶ αὐτούς . “ ἐλάλησας γὰρ ἐν ὁράσει τοῖς υἱοῖς σου , ” φησι · καὶ “ ἐγὼ εἶπα “ Θεοὶ ἐστὲ , καὶ υἱοὶ ὑψίστου πάντες . ” ὡς πρὸς τούτους οὖν ἀντιδιαιρῶν τοὺς κατὰ Χριστὸν , ἔφη , “ οὗτοι εἰσὶν υἱοὶ Θεοῦ . ” Θεοφώρου . Δῆλον οὖν ὅτι οἱ τοιοῦτοι τὴν μακαρίαν ζωὴν παρὰ τῷ ἑαυτῶν πατρὶ ζήσονται . Οὐ γὰρ ἐλάβετε πνεῦμα δουλείας πάλιν εἰς φόβον , ἀλλ’ ἐλάβετε Πνεῦμα υἱοθεσίας . Διοώρου . Τὸν νόμον “ πνεῦμα δουλείας ” εἶπε , καὶ δούλους τοὺς ὑπὸ τὸν νόμον . τὸ γὰρ ἐπιτάττεσθαι ὑπὸ τοῦ νόμου , καὶ τῆς ἐπιταγῆς ἀμελήσαντας , τιμωρίαν ἀπειληθεῖσαν φοβεῖσθαι , δουλείας p σημεῖόν ἐστι . τὸ δὲ ἐπιτραπῆναι πατέρα τὸν Θεὸν ἀποκαλεῖν , διὰ τὴν τοῦ βίου καθαρότητα , υἱοθεσίας ἐλπίδας ἐπαγγέλλεται . εἴτε δὲ δουλείας ἐδόθη πνεῦμα , ἐπ’ ἀμφοτέρων ἐστὶ κατὰ τὸ συμφέρον καὶ ἁρμόζον εἰς ἑκάτερον τὸν λαὸν ἐνεργεῖσαν κατὰ τὴν ἀμφοτέρων ἀξίαν . Θεοφώρου . Τὸ “ πάλιν , ” ὡς πρὸς τὸ “ δουλείας ” ἀπέδωκεν . ἀναγνωστέον οὖν οὕτως · “ οὐ γὰρ ἐλάβετε πνεῦμα · ” εἶτα διαστήσαντα ἐπαγαγεῖν χρὴ , “ δουλείας πάλιν εἰς φόβον . ” περὶ γὰρ τῶν ἐν νόμῳ λέγει · καὶ ἐν τῇ πρὸς Γαλάτας , ὅτι μία μὲν ὄρους Σινᾶ εἰς δουλείαν γεννῶσα δούλους τοὺς ἐν νόμῳ , παραθέσει τῶν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος καλῶν . ἐπειδὴ οὗτοι μὲν ὑπὸ προστάγματα ὄντες , ἣ παραβαίνοντες ἐτιμωροῦντο , ἣ φυλάττοντες ἐπαινοῦντο . ὅπερ οὖν τῶν δούλων ἴδιον εἶναι συμβέβηκεν . ἐκεῖνοι δὲ χάριτι τοῦ δεσπότου τῶν μελλόντων ἀγαθῶν κομιζόμενοι τὴν ἀπόλαυσιν , οὐδεμίαν ἔτι μεταβολὴν ὑφορῶνται . ὅπερ οὖν ὑπάρχει τοῖς τέκνοις ἐκ τῶν πατέρων ἔθος . ὥσπερ γὰρ ἐν τῇ πρὸς Τιμόθεον λέγει · “ οὐ “ γὰρ ἐλάβετε πνεῦμα δειλείας q · ” οὐχ ὡς ὄντος δειλίας πνεῦμα , ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ ταῦτα ἐμποιεῖν τὸ πνεῦμα φύσιν οὐκ ἔχει . οὕτως ἐνταῦθα , “ οὐ γὰρ ἐλάβετε πνεῦμα δουλείας πάλιν εἰς φόβον · ἀντὶ τοῦ Πνεύματος μετεσχήκατε , οὐχ ἵνα πάλιν ὑπὸ δουλείαν ἦτε καὶ φόβον κατὰ τοὺς ἐν νόμῳ , ταῦτα γὰρ ἐκεῖναι τοῖς παντελῆ τοῦ Πνεύματος δεξαμένοις τὴν χάριν οὐχ οἷόν τε · λάβετε r Πνεῦμα υἱοὺς ἐργαζόμενον Θεοῦ . ὅθεν καλεῖν s πατέρα τὸν Θεὸν προαγόμεθα . Δῆλον γὰρ ὅτι κατὰ τὴν τοῦ Κυρίου παράδοσιν τὴν “ Πάτερ “ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς , ” ἐκάλουν Πατέρα τὸν Θεὸν , οἱ τοῦ βαπτίσματος ἠξιωμένοι . καλῶς δὲ τὸ “ ἀββᾶ ὁ πατὴρ , ” ἐπειδὴ τῶν νηπίων ἴδιόν ἐστι τὸ ἀββᾶ καλεῖν τοὺς πατέρας . νήπιοι δὲ ἔτι κατὰ τὸν παρόντα βίον ἦσαν , οἱ διὰ τοῦ βαπτίσματος ἠξιωμένοι τῆς υἱότητος , τὴν τελείαν καὶ ἀληθῆ ἐπὶ τοῦ μέλλοντος προσδοκῶντες αἰῶνος . τὸ οὖν ἀββᾶ ὁ πατὴρ τέθεικε , τὸ μὲν , εἰς μήνυσιν τῆς προσδοκωμένης τελειότητος · τὸ δὲ , σύμβολον τῆς παρούσης καταστάσεως , ἐν ᾗ νηπίων δίκην , οὐχ ὁλοτελῶς τῆς μετουσίας τῶν ἀγαθῶν κομισάμενοι τὴν ἀπόλαυσιν , περιέμενον τὸ ποτὲ αὐτοῖς προσέσεσθαι κἀκεῖνα ταῖς νῦν ἐπαγγελίαις ἀκολούθως . Σευηριανοῦ . Ἔνιοι δὲ “ πνεῦμα δουλείας ” τοῦ πονηροῦ φασὶν , ἀλλ’ οὐκ ἔστι . τὸν γὰρ νόμον ὧδε πνεῦμα δουλείας λέγει , καὶ δούλους τοὺς ὑπὸ νόμον . διὸ ὡς τιμωρούμενοι εἰ ἔπταισαν ἐφοβοῦντο . ὅπερ δουλείας ἐστὶ σημεῖον . τὸ δὲ ἐπιτραπῆναι πατέρα τὸν Θεὸν καλεῖν διὰ τὸ τοῦ βίου καθαρὸν , υἱοθεσίας ἐλπίδας ἐπαγγέλλεται . τὸ δὲ αὐτὸ πνεῦμα ἐστὶν ἐπ’ ἀμφοτέρων τῶν λαῶν ἐνεργῆσαν τὸ τῆς δουλείας καὶ υἱοθεσίας κατὰ τὸ συμφέρον καὶ ἁρμόδιον κατὰ τὴν ἀμφοτέραν ἀξίαν . Αὐτὸ τὸ Πνεῦμα συμμαρτυρεῖ τῷ πνεύματι ἡμῶν . Διοφώρου . Ἔδειξε διὰ τούτου , ὅτι καὶ τὴν ψυχὴν πνεῦμα λέγει , ὅταν ᾖ πνευματική . καὶ τὸ χάρισμα τοῦ Πνεύματος Πνεῦμα . τοῦτο οὖν ἐστὶν ὁ φησιν ἀλλαχοῦ . “ τὸ γὰρ τί προσ - “ εὐξόμεθα οὐκ οἴ δάμεν · αὐτὸ τὸ Πνεῦμα ἐντυγχάνει ὑπὲρ ἡμῶν “ στεναγμοῖς ἀλαλήτοις · ” καὶ τοῦτο δὲ δεῖται ἑρμηνείας . ἔστι δὲ τοιοῦτον χάρισμα προσευχῆς ἡ ἐπὶ τῶν ποστόν . ἐπειδὴ πολλάκις κατὰ τὰ μὴ συμφέροντα αἰτοῦμεν . διὰ τοῦτο ἀνιστάμενός τις ἐπὶ τῶν Ἀποστόλων , ὁ τὸ χάρισμα τῆς προσευχῆς ἔχων ἐπὶ τοῦ λαοῦ τὰ συμφέροντα τὸν Θεὸν ᾔτει , στεναγμοῖς ἀλαλήτοις χρώμενος , ἵνα πρὸς εὐλάβειαν καὶ φόβον πάντας ἑλκύσῃ . καὶ τοῦτό ἐστιν ὁ φησιν ἀλλαχοῦ , “ ἕκαστος ὑμῶν ψαλμὸν ἔχει · “ προσευχὴν ἔχει . ” οὐκοῦν καὶ τοῦ ψάλλειν χάρισμα ἦν , καὶ τοῦ προσεύχεσθαι χάρισμα ἦν . συμμαρτυρεῖ δὲ τῷ πνεύματι ἡμῶν , ἐπειδὴ ὑπὲρ ὅλου τοῦ λαοῦ πνεύματι προσηύχετο ὁ ἔχων τὸ χάρισμα . προσευχόμενος δὲ τὸ “ Πατέρ’ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς ” ἔλεγε . διὰ τοῦτο φησὶ , συμμαρτυρεῖ τὸ Πνεῦμα τῆς προσευχῆς τῷ πνεύματι ἡμῶν , ὃ ἔχομεν διὰ τοῦ βαπτίσματος , “ ὅτι ἐσμὲν “ τέκνα Θεοῦ . ” κράζει γὰρ τὸ πνεῦμα , τουτέστι τὸ χάρισμα τὸ τῆς προσευχῆς , “ ἀββᾶ ὁ πατὴρ . ” Θεοφώρου . Αὐτὸ τὸ νεῦμα τὸ Ἄγ’ ἴον συμμαρτυρεῖ τῷ πνεύματι ἡμῶν , ὅτι πνευματικῶς διάγομεν · διὸ καὶ ἐσμὲν τέκνα Θεοῦ . ἐὰν οὖν συμπάσχωμεν τῷ Χριστῷ , τουτέστιν ἐὰν τὰ αὐτὰ πάσχειν αἱρησώμεθα , ἅπερ ὁ Χριστὸς τὴν ἀλήθειαν πρεσβεύων ἔπαθεν ἑκών · ἐὰν διωκόμενοι καρτερῶμεν , καὶ ὅσα ὅμοια πάσχωμεν ὑπὲρ εὐσεβείας , συνδοξασθησόμεθα αὐτῷ , ἐν τῷ γενέσθαι τέκνα Θεοῦ καὶ συγκληρονόμοι Χριστοῦ . τίς δὲ ἡ κληρονομία προείρηται ὀπίσω , ἔνθα ὁ λόγος ἦν περὶ τοῦ , “ εἰ γὰρ οἱ ἐκ νόμου κληρονόμοι , κεκένωται η πίστις .
Lemmas: Περ ἀπόδοσις ὁ φυσικός πάθημα , διά ὁ πρός ὁ πνεῦμα συμ - Φώνιας . ὁ γάρ ἀδύνατος ὁ νόμος ἐν ὅς ἀσθενέω διά ὁ σάρξ . Κύριλλος . ἀξιάγαστος μέν ὁ μυσταγωγός καί ἰσχνός ἄγαν εἰς θεωρία . ἰδιώτης δέ εἰμί φημί ὁ λόγος · ταύτητοι φημί ἐρυθριάω οὐδείς , ὅτι ὁ συνθήκη ὁ πρόκειμαι λέξις , λείπω τίς βραχύς πρός ἐντελής διασάφησις . ἐσθίω γάρ εἶπον , ὁ γάρ ἀδύνατος ὁ νόμος ἐν οὖς ἀσθενέω διά ὁ σάρξ , λύω τυγχάνω , ὅς παύω . εἶτα προσυπνέω ὁ πρᾶγμα ὁ ἀπόδοσις , καί ὁ λύω συνάπτω ὁ τρόπος , προστίθημι πάλιν , “ ὁ γάρ “ θεός ὁ ἑαυτοῦ υἱός πέμπω ἐν ὁμοίωμα σάρξ ἁμαρτία , “ καί περί ἁμαρτία , καταργέω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ σάρξ . ” καί ὁ οὗτος ἐφεξῆς δίδωμι ὁ ὁ λέξις συνθήκη , κατάγω ὁ ἔνειμι σκοπός αὐτός . φέρω καταθρέω ὁ διά Χριστός θερα - πειας ’τον τρόπος . παύω δέ ὅπως ὁ ἀδύνατος ὁ νόμος ; καί ποῖος ἄν ὅλως ὁ ἀδύνατος νοέω ὁ νόμος ; λεπτομυθέω γάρ λίαν ὁ θεηγόρος ἐν οὗτος . ἀποδέχομαι τοίνυν ὡς ὠφελέω οἶδα ὁ τε ὁ Θεός νόμος , φημί δή ὁ ἐν γράμμα , καί ὁ γε ὁ πνεῦμα , κατά ὅς ἔχω ὁ ἐθέλω ὁ ἀγαθός · εἰμί μή παράκειμαι τυγχάνω ὁ δύναμαι δράω αὐτός . φημί γάρ , ὅτι “ ὁ γάρ ἐθέλω παράκειμαι “ ἐγώ , ὁ δέ κατεργάζομαι ὁ καλός οὖον . ” πλεονεκτέω δῆλος ὅτι ὁ ἁμαρτία , καί ὁ ὁ σάρξ νόμος καταστρέφω εἰς ὁ οἰκεῖος καί οὐ ἑκών ὁ νόος . κατά ὁ αὐτός οἴομαι οὗτος τρόπος νοέω ἄν εἰκότως ὁ ἀδύνατος ὁ νόμος , Τούτος ἐν γράμμα πῆμα καί διά μῶσις , καθάπερ φημί ἄρτιος . καί μέντοι ὁ ἔμφυτος καί ἐν ἐγώ , κατά ὅς “ καί ὁ ἔθνος καί ὅς ὁ γραπτός “ οὐ ἔχω νόμος , φύσις ποιέω ὁ νόμος φαίνω , καί νόμος “ εἰμί ἑαυτοῦ , ἐνδείκνυμι γάρ ὁ ἔργον ὁ νόμος γραπτός ἐν ὁ “ Καρδία αὐτός , καθά γράφω . ” ποῖος δέ ὁ ἐν ἄμφω ἀδύνατος , βασανίζω καιρός . ὁ μέν γάρ ἐν γράμμα νόμος διδάσκαλος εἰμί εὐκοσμία καί ὁ Ἀρίστων εἰσηγητής · δικαιόω δέ παντελῶς οὐδείς . ὅσγε μήv ἔμφυτος τε καί ἐν ἐγώ , ὅς καί ὀνομάζω ὁ πνεῦμα , ἀπονεύω μέν εἰς ὁ ἀγαθός , ἡσσάομαι δέ λίαν ὁ πρός ὁ αἰσχρός καλέω νόμος . οὐκοῦν ὁ ἀδύνατος , τουτέστι ὁ ἀσθενέω , εἴτε u ὁ ἐν γραμμή ἐν , εἴτε ὁ ἔμφυτος νόμος , παύω διά Χριστός . νεκρόω γάρ τρόπος τις ὁ σάρξ , καί οἷος ανηρημένος ὁ ἐν ἐγώ ἡδονή , κατά οὐδείς τρόπος ὁ ὁ πνεῦμα , ἤτοι ὁ νόος ἀσθενέω νόμος · νεκρόω δέ τίς τρόπος ὁ ἐν ἐγώ ἁμαρτία , φέρω λέγω ὡς ἐν . ὁ γάρ ὁ Θεός Λόγος , ἐν εὐδοκία ὁ Θεός καί πατήρ ἐν ὁμοίωμα γίγνομαι σάρξ ἁμαρτία , ἵνα κατακρίνω ὁ ἁμαρτία ἐν σάρξ . γίγνομαι γάρ ἄνθρωπος καθίημι ἑαυτοῦ εἰς κένωσις . καί ὁμοειδής μέν ὅτι καί ὁμοφυής ὁ ἡμέτερος σῶμα ὁ αὐτός , πῶς ἄν ἐνδοιάζω τις ; πλήν ὁ μέν ὁ ἄλλος ἅπας σῶμα σάρξ ἄν λέγω ὁ ἁμαρτία · διά τε ὁ φύω σεῖν ὁ ἔκτοπος ἡδονή ὁ γένεσις . ὁ δέ γε σῶμα Χριστός φημί τίς [ γάρ ] οὐ ἁμαρτία εἰμί σάρξ ; μή γίγνομαι . ὁμοίωμα δέ μᾶλλον σάρξ ἁμαρτία · τουτέστι προσέοικα μέν ὁ ἡμέτερος σῶμα , οὖον μήv ἔτι καί νοσέω οἶδα σαρκικός ἀκαθαρσία . ἅγιος γάρ ἐκ μήτρα ὁ θεῖος ἐκεῖνος ναός , καί ὅσος μέν ἵημι εἰς ἔννοια τε καί λόγος ὁ ἐν ὁ φύσις , κατοκνέω ἄν οὐδείς ἐκεῖνος εἶπον , ὡς ἐπεί εἰμί σάρξ , ἔχω ἄν ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἴδιος τε καί ἔμφυτος κίνημα . ἐπεί δέ ὁ πᾶς ὁ κτίσις ἁγίζω Λόγος κατοικέω ἐν αὐτός , κατακρίνω ὁ ἁμαρτία ὁ δύναμις , ἵνα καί εἰς ἐγώ διαβαίνω ὁ κατορθόω . μετέχω γάρ αὐτός πνευματικός τε καί σωματικός · ὅταν γάρ καί ἐγώ ἐναυλίζω Χριστός , διά ὁ ἄγω ἴον πνεῦμα , καί διά ὁ μυστικός εὐλογία , τότε δή πάντως καί ἐν ἐγώ ὁ ὁ ἁμαρτία κατακρίνω νόμος . ἀληθής οὖν ὅτι ὁ ἀδύνατος ὁ νόμος , ἐν ὅς ἀσθενέω διά ὁ σάρξ , παύω διά Χριστός , κατακρίνω τε καί κατηγορέω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ σάρξ , ἵνα ὁ δικαίωμα ὁ νόμος πληρόω ἐν ἐγώ . πληρόω γάρ ὁ δικαίωμα ὁ νόμος , τουτέστιν ὁ δύναμις ὁ θεσπίζω διά ὁ νόμος · ἤγουν ὁ θέλημα ὁ βλέπω εἰς ἀρετή · ὁ ἐν ἐγώ εἰμί νόμος κατά οὐδείς τρόπος , ὡς φημί , ἀσθενέω εἰμί διά ὁ τυραννέω ὁ ἔμφυτος ἡδονή . πληρόω τοίνυν ἐν ἐγώ ὁ δικαίωμα ὁ νόμος ὁ μή κατά σάρξ περιπατέω · ζῶ δέ μᾶλλον ἐθέλω πνευματικός . Γεννάδιος . ἥς ὁ νόμος , φημί , δικαίωσις ὑπαγορεύω ἀτονέω διά ὁ ἡμέτερος σάρξ ἐν ἐγώ κατορθόω , οὗτος ἐν Χριστός παρέχω ἐγώ ὁ Θεός . ὁ γάρ υἱός πέμπω ὁ ἑαυτοῦ , σάρξ ὁ αὐτός ἐγώ ἔχω , παθητός τε καί ἁμαρτάνω ἐπιδέχομαι · ὁμοίωμα γάρ σάρξ ἁμαρτία , ὁ ἐνδέχομαι ἁμαρτάνω σάρξ φημί · ὡς καί ὁ “ ἐν ὁμοίωμα ἄνθρωπος γίγνομαι ἀντί ὁ γίγνομαι ἄνθρωπος . οὗτος οὖν ἔχω ὁ σάρξ φημί , ὁ θεός ὁ ἑαυτοῦ υἱός πέμπω περί ἁμαρτία , τουτέστιν ἐπί ὅτε ὁ ἁμαρτία καταγωνίζομαι , κατακρίνω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ σάρξ , καταδικάζω αὐτός ἐν αὐτός . ἀνέπαφος αὐτός καί ἀνάλωτος παντελῶς διαφυλάσσω αὐτός . ὅς καί ἄλλως . ὅτι περί ἁμαρτία κατακρίνω εἰμί ἁμαρτία ἐν ὁ σάρξ · ἀντί ὁ , ἀναμάρτητος ὁ σάρξ εἰμί αὐτός , καί οὐ ὑπόκειμαι διά οὗτος θάνατος · κατακρίνω μέν περί ἁμαρτία ὁ ἁμαρτία ὁ θεός ἐν αὐτός , ὡς οὐ ἐν δίκη ὁ θάνατος ὁ ὁ κύριος σάρξ περιβάλλω . διά δέ ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις , ἐκεῖνος μεταβάλλω πρός ἀπάθεια . καί οὗτος λοιπός ὁ ὁ νόμος δικαίωσις ἐν ἐγώ κατορθόω , διά πίστις ἀμάω ἑνόω αὐτός , καί πνευματικός ἀντί σαρκικός γίγνομαι · τοιοῦτος εἰμί καί ὁ ἐν Ἀντιόχεια ὁ Πισιδία εἴρω αὐτός , ὅτι “ ἀπό πᾶς ὅς οὐ δύναμαι ἐν ὁ νόμος μῶσις δικαιόω , ἐν οὗτος καί ὁ πιστεύω δικαιόω . Διόδωρος . “ ὁ γάρ ἀδύνατος ὁ νόμος ἐν ὅς ἀσθενέω διά ὁ “ σάρξ . ” οὐ ὁ νόμος φημί , ἀδύνατος προστάσσω , ἀλλά ὁ σάρξ οὐ δύναμαι πληρόω ὁ ὁ νόμος πολιτεία , διά ὁ ἐμποδίζω πονηρός , ὅς διά ὁ ἑαυτοῦ σάρξ κατακρίνω Χριστός . “ ὁ Θεός , φημί , ὁ ἑαυτοῦ υἱός πέμπω ἐν ὁμοίωμα σάρξ “ ἁμαρτία . ” ὅταν μέν ἀποβλέπω πρός ὁ ὁ κύριος σάρξ ὁ Απόστοος , ἀληθής εἰμί σάρξ , ἐκ ὅς καί γεννάω καί ἀνατρέφω καί πολιτεύω ὁ βίος , φανερῶς ὁ σάρξ προσαγορεύω , ὡς καί ἐνταῦθα ἐπάγω “ κατακρίνω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ σάρξ · ” καί πρός Τιμόθεος γράφω , “ θεός φανερόω ἐν σάρξ · ” ὅταν δέ ἀποβλέπω πρός ὁ ὁ σάρξ ἀναμάρτητος καί καθαρός καί ὅσιος , ὁμοίωμα αὐτός σάρξ ὀνομάζω . οὐ ὅτι κατά ὁ φύσις διαλλάσσω , ἀλλά ὅτι ὅμοιος εἰμί ὁ σαρκικός ἁμαρτία . πέμπω οὖν , φημί , ὁ θεός ὁ υἱός αὐτός , οὐ ἐν ὁμοίωμα ἄγγελος ὅς τις τοιοῦτος δύναμις , ἀλλά ἐν ὁμοίωμα σάρξ , ἵνα σάρξ ἡττάω ἐπί ὁ Ἀδάμ , σάρξ καταγωνίζομαι ὁ πονηρός ἐπί ὁ κύριος . ἀποστέλλω δέ , φημί , ὁ Κύριος διά ὁ ἐπικρατέω ὁ ἄνθρωπος ἁμαρτία . οὗτος γάρ ὁ “ περί ἁμαρτία , ” ἀντί ὁ διά ὁ ἁμαρτία . παρέλκω δέ ὁ “ καί ” ἵνα ὁ δικαίωμα ὁ νόμος πληρόω , φημί ἐν ἐγώ . οἷος βούλομαι μέν πληρόω δικαίωμα ὁ νόμος , ἀσθενέω δέ διά ὁ συγχωρέω αὐτός αὐτός τρυφάω . τίς οὖν συγχωρέω . ὅτι οὐ εἄν παραδείκνυμι , εἰμί μή συγκαταβαίνω αὐτός ὁ ἀσθένεια . τίς οὖν ὠφελέω συγκαταβαίνω , εἰμί μή δικαιόω ; ὅτι ὁ νόος εἰς ἀναισθησία εἷς ἄγνοια ἐκπίτνω ἀνακαλέω . “ ὁ “ μή κατά σάρξ περιπατέω , ” φημί , ἀντί ὁ κατά ὁ νόμος . ἔχω γάρ ὁ νόμος παρατήρησις σαρκικός · σαρκικός δέ εἰμί καί ὁ συγχωρέω τρυφάω . Θεόδωρος . ὁ μέν οὖν νόμος , εἰμί καί ὁ ψυχή ὠφελέω , φημί , ἀλλά ὁ κατόρθωσις ὁ ἀρετή ἀτονέω φαίνω · ἀντιπράσσω αὐτός ὁ θνητότης ; καί πολύς ὁ ἁμαρτία ὁ ἐνόχλησις ἐγώ ἐργάζομαι . ὁ δέ γε υἱός ὁ Θεός ἐν οὗτος γίγνομαι ὁ φύσις ὁ θνητός , καί ἁμαρτία ὑπόκειμαι , οὐ ἕτερος ἕνεκα , ἀλλά ἢ ὥστε ἀφαιρέω αὐτός ὁ ἁμαρτία , ἀναιρέω ὁ ἔνειμι δοκέω αὐτός κῦρος ὁ ἁμαρτία . ἀφαιρέω μέν αὐτός ὁ θνητός - τητάω , συναναιρέω δέ αὐτός καί ὁ ἁμαρτία ὁ ἐνόχλησις . ὡς λοιπός ὁ νόμος ὁ σκοπός καί ὁ βούλημα ἐν ἐγώ πληρόω , ὁ ἀπαλλάσσω μέν ὁ θνητότης , ἐν ἀθανασία δέ καθίστημι . ὅς γάρ οὐ ἰσχύω ποιέω ἐν ἐγώ ὁ νόμος , ὅτε ἔτι θνητός ὁ φύσις εἰμί , καίτοι πλεῖστος περί ὁ μή δήω ἁμαρτάνω διαλέγω , οὗτος ἐγώ ἐν ὁ ὁ θνητότης ἀφαίρεσις προσγίγνομαι . οὐδέ εἷς m ἐνόχλησις ἁμαρτία δύναμαι ὑπομένω , ἐπειδή ἄν ἅπαξ ὁ φύσις ἀθάνατος γίγνομαι . Ὠριγένης . Μαλλός ὁ ἀδύνατος ὁ νόμος ὁ ὁ ἁμαρτία καί ὁ θάνατος ὧδε λέγω . ὥσπερ γάρ ὁ ἀρετή ἴδιος φύσις ἰσχυρός , οὗτος καί ὁ κακία καί ὁ ἀπό αὐτός ἀσθενής καί ἀδύνατος . κρατέω γάρ οὖον ὁ ἰσχυρός , ἀλλά ὁ ἔκλυτος · οὖον διά ὁ ἴδιος ἰσχύς , ἀλλά διά ὁ ἐκεῖνος ἀδράνεια . ὁ τοιοῦτος νόμος ὁ φύσις ἀδύνατος εἰμί . διό καί ἐνεργέω ἐν ὁ ἀσθενής σάρξ . ὅς τρόπος κατακρίνω ὁ θεός , πέμπω ὁ ἑαυτοῦ υἱός , οὐ ἐν σάρξ ἁμαρτία τοιοῦτος , ὅς ὁ δουλεύω κατά νόμος ἁμαρτία δουλεύω , ἀλλά ἐν ὁμοίωμα τοιοῦτος σάρξ . διά δέ οὗτος οὐ εἰμί ἁμαρτία ὁ σάρξ ὁ υἱός ὁ Θεός , ἀλλά ὁμοίωμα . ἐπεί οὐ εἰμί ἐκ σπέρμα ἀνήρ καί γυνή ὕπνος συνέρχομαι . οὐκοῦν ὁ θεός καταδικάζω ὁ ἁμαρτία γίγνομαι κατά ὑπερβολή ἁμαρτωλός · καί διά ὁ σάρξ πληρόω ὁ ὁ θεῖον νόμος δικαίωμα ἐν ἐγώ , ὅτε μή κατά σάρξ περιπατέω . ἐν ὅς σάρξ ἐνεργέω ὁ ἀδύνατος ὁ νόμος καί ἀσθενής , ὁ εἰμί ὁ κακία . ἀλλά ἕπομαι Θεός κατά ὁ πνεῦμα αὐτός , πράσσω πᾶς , εἰς ἑαυτοῦ παραδέχομαι ὁ υἱός ὁ Θεός . ὁ δέ κατά σάρξ εἰμί ὁ ὁ σάρξ φρονέω . Κύριλλος . Θάνατος μέν εἰμί φημί ὁ ὁ σάρξ φρόνημα , καί μάλα ὀρθῶς . ὁ δέ γε ὁ πνεῦμα ζωή καί εἰρήνη . θάνατος μέν γάρ ἀληθής ὁ φιλοσαρκία πρόξενος · ζωή δέ ὁ εἰς αἰών καί ὁ ἄνωθεν ἀγαθός ὁ διαβιόω αἱρέω πνεῦμα Τικῶς . Γεννάδιος . ὥσπερ , φημί , ὁ εἰμί φθαρτός , καί ὁ φρόνημα φθαρτός ἔχω ἀνάγκη , οὗτος καί ὁ εἰμί ἄφθαρτος ἄφθαρτος εἰκός εἰμί ἔχω καί ὁ φρόνημα . ἑκάτερος ἀνάλογος ὁ οἰκεῖος φύσις ὁ λογισμός κτάομαι . “ ὁ γάρ φρόνημα , ” φημί , “ ὁ σάρξ , θάνατος . ” θάνατος τουτέστι προξενώ , καί πρός κόλασις παροξύνω Θεός . “ ὁ δέ φρόνημα ὁ πνεῦμα ζωή “ καί εἰρήνη · ” τουτέστιν ἀθανασία δωρέω καί φίλιος ὁ πρός Θεός . Θεοφώρος . ἀπεντεῦθεν λοιπός διά πλείων λέγω , ὅτι ὁ μέν θνητός ὁ ἁμαρτάνω ἕπω πάντως . ἀθάνατος δέ γίγνομαι , ἀπαλλάσσω οὗτος . ὥστε κατά παράθεσις φαίνω ὁ κατά Χριστός πλεῖστος ὑπερέχω ὁ νόμος , εἴπερ ἐκεῖνος μέν ἀφαιρέω ὁ θάνατος οὐ δύναμαι , καί ἀνάγκη πᾶς εἰμί κρατέω ἐν ἐγώ ὁ ἁμαρτία · καί μυριάκις παιδεύω ὁ ψυχή ὁ δήω . ὁ δέ γε Χριστός ὁ τε θάνατος ἀφαιρέω , καί ὁ ἔνειμι ἐγώ ὁ ἁμαρτία ἐνόχλησις συναναιρέω ὁ θάνατος . ἄρχω μέν οὖν ἀπό ὁ “ δικαιόω οὖν ἐκ πίστις , εἰρήνη ἔχω πρός ὁ θεός “ διά ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ” ὁ διά ὁ Χριστός παρέχω ἐγώ ἐξηγέομαι ὁ μέγεθος σύν πολύς ἕτερος , παράθεσις ὁ πρός ὁ νόμος δείκνυμι αὐτός ὁ ὑπεροχή . ἐπεί δέ εἰς ὁ ὁ ἀνακύπτω ζήτημα τρέπω λύσις , ἀπολογέομαι ὑπέρ αὐτός ὡς ὁ πρόκειμαι δείκνυμι ἐγώ σαφής , καί δή καί ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ποιητικός λέγω ὁ νόμος · δείκνυμι μέν αὐτός ὁ χρήσιμος ἀναγκαῖος . καί οὗτος δέ ἐν ὁ ἄρτιος ἑρμηνεύω σαφής δηλόω . πάλιν δέ κατά παράθεσις ὁ νόμος λέγω ὁ διά ὁ Χριστός ὁ μέγεθος , ἐπί ὁ ὁ πρῶτος ζήτημα ἀνατρέχω λόγος · καί ὁ δείκνυμι ὡς μέγας ἐγώ ἀγαθός ὁ Χριστός γίγνομαι πρόξενος . ὅσπερ ἕνεκα ἐνταῦθα βούλομαι διά πολύς δείκνυμι , ὅτι τῆ μέν θνητότης ὁ ἁμαρτάνω ἕπω . ἀθάνατος δέ γίγνομαι , ἀπαλλάσσω οὗτος . διό φημί , “ ὁ γάρ κατά σάρξ εἰμί , ὁ ὁ σάρξ “ φρονέω ” καί ὁ ἑξῆς . οὗτος λέγω , ὅτι ὁ μέν θνητός ὁ φύσις , ἀναγκαῖος πλεῖστος ὁ ἁμαρτάνω ὁ ἐνόχλησις ὑπομένω . τίς γάρ ἄν καί βουλεύω ἀθάνατος φύσις θνητός ; εἰμί δέ καί τις εἰμί ἐν ἐγώ ἀρετή , οὖον ὁ σάρξ εἰμί οὗτος , ἀλλά ὁ φρόνημα ὁ Ψυχή , ἐπειδάν ἀνώτερος γίγνομαι ὁ πάρειμι . ὁ μέντοι ὁ πνεῦμα ἤδη μετέχω , ἀγαθός οὗτος ἔχω ὁ λογισμός , ἀθάνατος γίγνομαι ὁ φύσις , καί πᾶς ὁ ἀπό ὁ χείρων ἐνόχλησις ἀπαλλάσσω . οὗτος γάρ λέγω ὁ εἰρήνη . ἐπεί ἐν ὁ ἀνώτερος παρά ὁ ὁ φύσις θνητός πόλεμος εὔνη φημί , ὁ ἁμαρτία ἀντιπράσσω ὁ βούλημα ὁ Ψυχή . εἰρήνη ἐνταῦθα λέγω ὁ ἀφαιρέω ὅς ἁμαρτία ὁ ἐνόχλησις . διότι ὁ φρόνημα ὁ σάρξ ἔχθρα εἰς Θεός . Γεννάδιος . ἀμήχανος γάρ , φημί , ὁ ὁ Θεός θελήμη ι , ὁ διά ὁ νόμος γνωρίζω ἐγώ , ὁ θέλημα ὁ σάρξ ποτέ συνέρχομαι καί φίλιος ἀσπάζομαι . ὁ μέν γάρ ἀπάθεια ἐπαγγέλλω , ὁ δέ εἰμί παθητός . οὖον τοίνυν οὐδέ ὁ ἀνέχω ὁ φρόνημα ὁ σάρξ , καί μετέχω ὁ φύσις οὗτος , οἷος τε ἀρέσκω Θεός . ἐπί τοσοῦτος γάρ αὐτός διΐστημι , ἐπί ὅσος εἰμί οὗτος ἐγγύς · καί εἰμί Ἀρέτης πόρρω τοσοῦτος , ὅσος θνητότης ὁ ἀθανασία . Ὠριγένης . ἀπό ὅς διδάσκω ὁ Παῦλος , μανθάνω τίς εἰμί κατά σάρξ · ὁ ὁ ὁ σάρξ φρονέω . καί τίς ὁ κατά πνεῦμα · ὁ ὁ ὁ πνεῦμα φρονέω . ὁ δέ φρονέω - φρόνημα ὁ σάρξ εἰμί , πορνεία , ἀσέλγεια , εδωλολατρεία καί ὁ ὅμοιος · ὅσπερ αὐτός οὗτος θάνατος εἰμί . ὁ δέ ὁ πνεῦμα , ἀγάπη , χαρά , εἰρήνη , μακροθυμία , καί ὁ οὗτος ἀκόλουθος · ὅσπερ εἰμί ζωή . καί ἤδη ἐν ὁ ζωή εἰμί ὁ τοιοῦτος , καί ἐν εἰρήνη εὐφραίνω . ἀκόλουθος οὖν ὁ μέν εἰς ὁ σάρξ σπείρω , θερίζω φθορά . ὁ δέ πνεῦμα ζῶ σπείρω εἰς ὁ πνεῦμα , ἀπό ὅς εἰμί θερίζω ζωή αἰώνιος . πρός δέ οὗτος καί ἐχθρός εἰμί ὁ Θεός ὁ ὁ φρόνημα ὁ σάρξ . φρονέω δέ ὁ ὁ σηκός καί ὅσος βούλομαι πλουτέω , ὅς ἐπιθυμέω δόξα · καί ὁ κατά ὁ γράμμα ζῶ 1ουδαις · καί ὁ ἐν φανερός περιτομή ἐν σάρξ ἀσκέω οὗτος ὁ ὁ σάρξ ὁ νόμος φρονέω . ὁ δέ κατά πνεῦμα , ὁ ἐν κρυπτός Ἰουδαῖος , ὁ ὁ ἐν Καρδία καί πνεῦμα περιτομή ποιέω , ἤτοι φρονέω ὁ ὁ πνεῦμα . καί ἐν μέν ὁ φρόνημα ὁ σάρξ ὁ νόμος , θάνατος τις εὑρίσκω καί ἔχθρα ὁ εἰς Θεός . ἐν δέ ὁ φρόνημα ὁ νόμος ὁ πνεῦμα , ζωή καί εἰρήνη . ὁ δέ ἐν τῆ σάρξ ὁ νόμος εἰμί , Θεός ἀρέσκω οὖον δύναμαι · ἀλλά ὁ ἐν ὁ πνεῦμα ὁ νόμος εἰμί . ἀμφότερος γάρ ἐπαγγέλλω ὁ μῶσις νόμος . ἀλλά ἐκεῖνος μέν , κατά σάρξ , ἐγώ δέ κατά πνεῦμα . διό ἐκεῖνος σαρκικός ἡγέομαι ὁ ἐπαγγελία , ἀκόλουθος ὁ σαρκικός νόμος · ἐγώ δέ πνευματικός , ἐν πᾶς εὐλογία πνευματικός ἐν ὁ ἕπω - ῥανίον . σύ δέ οὐ εἰμί ἐν σάρξ , ἀλλά ἐν πνεῦμα . εἴπερ νεῦμα Θεός οἰκέω ἐν σύ . Γεννάδιος οὗτος καί Θεοδώρητος . ἀλλά σύ γάρ , φημί , ἐκ θνητότης εἰς ἀθανασία μεταβαίνω · ἀντί σαρκικός γίγνομαι πνευματικός . καί ἀναντίρρητος ὁ λόγος οὗτος ὁ ἀπόδειξις ἔχω . εἴπερ πνεῦμα Θεός , φημί , οἰκέω ἐν σύ . τότε γάρ πρός ὁ ὁ υἱοθεσία χάρισμα καί ἕτερος ἐπί θαυματουργία χάρισμα ἀπολαμβάνω , ὁ πνεῦμα αὐτός διά οὗτος καί περί ὁ τέως ἀφανής πιστόω . ὅτι τοίνυν , φημί , πρός πνευματικός μεθίστημι ζωή ἐκ ὁ σαρκικός , ὁ ὁ πνεῦμα κατοικέω χάρις σύ ἀποχρώντως δηλόω . Διόδωρος . “ σύ δέ , ” φημί , ” οὐ εἰμί ἐν σάρξ , ἀλλά ἐν “ πνεῦμα · ” ἀντί ὁ οὐ εἰμί ἐν σαρκικός ἐπιθυμία , ἀλλά ἐν πνεῦμα ζῶ , “ εἴπερ πνεῦμα Θεός οἰκέω ἐν σύ . ” διεγείρω αὐτός εἰς ὁ ἐγείρω ὁ νόος , καί μή ὑπτιόω ὡς κατορθόω , κατά δισταγμός ἐκφέρω ὁ λόγος εἶπον , “ εἴπερ νεῦμα “ Θεός οἰκέω ἐν σύ . ” ὁ γάρ ὀφρυόω αὐτός καί φυσιόω , ὡς ἤδη ἔχω πνεῦμα Θεός , ἐπιβλαβής o εἰμί , καί ὁ σπουδή διακόπτω ἱκανός . εἰμί δέ τις πνεῦμα Χριστός οὐ ἔχω , οὗτος οὐ εἶμι αὐτός . Γεννάδιος . “ εἰμί δέ τις , ” φημί , “ πνεῦμα Χριστός οὐ ἔχω , οὗτος οὐ εἰμί αὐτός . ὥσπερ ὁ ἐκ Ἀδάμ ὁ Ἀδάμ εἰμί λέγω , ὁ φύσις αὐτός κοινωνέω , ἕνωσις εἰμί λέγω ὁ Χριστός , διά ὁ ὁ εἷς πνεῦμα κοινωνία μετουσία εἰμί δέ Χριστός ἐν σύ , ὁ μέν σῶμα νεκρός διά ἁμαρτία , ὁ δέ πνεῦμα ζωή διά δικαιοσύνη . εἰμί τοίνυν γνωρίζω Χριστός φημί , ἐν σύ , ὁ ὁ πνεῦμα αὐτός μετέχω σύ , ὅς τρόπος εἰμί ὁ σῶμα διά ὁ ἁμαρτία ἀθανασία ἀμέτοχος , οὕτως αὖος θάνατος πόρρω διά ὁ δικαιοσύνη ὁ πνεῦμα . πνεῦμα δέ ὁ πνευματικός σῶμα προσεῖπον · ἐκ ὁ μεθεκτικός ὁ μέτοχος καλέω , ὡς καί ἐν ὁ Εὐαγγέλιος , “ ὁ γίγνομαι , ” φημί , “ ἐκ ὁ πνεύμα - “ ὅς , πνεῦμα . ” εἰμί δέ ὁ πνεῦμα ὁ ἐγείρω Χριστός Ἰησοῦς οἰκέω ἐν σύ . Γεννάδιος . ἀλλά μήv οὐδέ δεῖ περί οὗτος , φημί , διαμφισβητέω , ὅτι ὁ ἀξιόω λαός γίγνομαι ὁ πνεῦμα , καί οὗτος κοινωνέω Χριστός , ἔχω εἰμί κοινωνέω αὐτός διά αὐτός οὗτος καί ὁ ἐκ νεκρός εἰς ἀθάνατος ζωή ἀνα - στάσις . Θεόδωρος . προεῖπον “ πνεῦμα Χριστός , ” πάλιν φημί , “ ὁ “ πνεῦμα ὁ ἐγείρω Χριστός οἰκέω ἐν σύ . ” ἐπανάγω ἀπό ὁ Χριστός ἐπί ὁ πατήρ · οὐδείς ἕτερος ὅς σαφῶς διδάσκω ὅτι ἐκ ὁ υἱός καί ὁ πνεῦμα οὐ ἀλλότριος ὁ πατρικός θεότης εἰμί · καί ὅς εἷς ὁ ἐνέργεια , οὗτος πάντως καί ὁ οὐσία ὁ πατήρ συναΐδιος . ἀκόλουθος μέντοι ἐνοικέω πνεῦμα ἅγιος καί ὁ ἁμαρτία νεκρόω , ἕπω ὁ ἀγωνίζομαι ὁ ἔπαθλον φημί · ὅς πρῶτος καί μέγας εἰμί ὁ ἐκ νεκρός ἀνά - στάσις . ἄρας οὖν , ἀδελφός , ὀφειλέτης εἰμί , οὖον ὁ σάρξ , κατά σάρξ ζῶ . Γεννάδιος . ἀγωνίζομαι διά πᾶς , καί δείκνυμι οὐ ἔτι προσήκω αὐτός ὁ Ἀδάμ , τουτέστι ὁ παθητός καί ὑπό νόμος ζωή , ἀλλά εἰμί Χριστός , τουτέστι πνευματικός τε καί ἀκήρατος , συγκεφαλαιόω ὁ διά πλείων ἐν ὁ ἔμπροσθεν εἴρω , νουθεσία σαφής τε καί σύντομος ἐπιφέρω λέγω , μή χρή ὁ λοιπός ὁ ὁ σάρξ ἑαυτοῦ πάθος ἐκδίδωμι . διατί ; εἰμί γάρ κατά σάρξ ζῶ , φημί , μέλλω ἀποθνήσκω . ὁ γάρ τοιοῦτος ζωή , φημί , φθορά ὁ τέλος εἰμί . εἰμί δέ πνεῦμα ὁ πρᾶξις ὁ σῶμα θανατόω , ζῶ . εἰμί μέντοι , φημί , κατά ὁ ἔνειμι σύ ὁ πνεῦμα χάρις σπουδάζω ζῶ , ἀνενέργητος ἑαυτοῦ πρός ὁ τοιοῦτος ὁ σῶμα πρᾶξις διαφυλάσσω , φέρω ὁ ἀθανασία . ὅσος γάρ πνεῦμα Θεός ἄγω , οὗτος εἰμί υἱός Θεός . Γεννάδιος . ὁ γάρ πνεῦμα Θεός κυβερνάω , τουτέστιν ὁ πνευματικός καί οὖον ψυχικός , ἑαυτοῦ ὡς ἀληθής ὁ εἰμί υἱός Θεός βεβαιόω . φημί δέ οὗτος πρός ἀντιδιαστολή ὁ ὑπό ὁ νόμος χρηματίζω υἱός Θεός , καί αὐτός διά ὁ ὡς πρός ὁ λοιπός ἄνθρωπος ἐξαίρω ὁ Θεός κηδεμονία περί αὐτός . “ λαλέω γάρ ἐν ὅρασις ὁ υἱός σύ , ” φημί · καί “ ἐγώ εἶπον “ θεός εἰμί , καί υἱός ὕψιστος πᾶς . ” ὡς πρός οὗτος οὖν ἀντιδιαιρέω ὁ κατά Χριστός , φημί , “ οὗτος εἰμί υἱός Θεός . ” Θεοφώρος . Δῆλος οὖν ὅτι ὁ τοιοῦτος ὁ μακάριος ζωή παρά ὁ ἑαυτοῦ πατήρ ζῶ . οὖον γάρ λαμβάνω πνεῦμα δουλεία πάλιν εἰς φόβος , ἀλλά λαμβάνω πνεῦμα υἱοθεσία . διοωρος . ὁ νόμος “ πνεῦμα δουλεία ” εἶπον , καί δοῦλος ὁ ὑπό ὁ νόμος . ὁ γάρ ἐπιτάσσω ὑπό ὁ νόμος , καί ὁ ἐπιταγή ἀμελέω , τιμωρία ἀπειλέω φοβέω , δουλεία p σημεῖον εἰμί . ὁ δέ ἐπιτρέπω πατήρ ὁ θεός ἀποκαλέω , διά ὁ ὁ βίος καθαρότης , υἱοθεσία ἐλπίς ἐπαγγέλλω . εἴτε δέ δουλεία δίδωμι πνεῦμα , ἐπί ἀμφότερος εἰμί κατά ὁ συμφέρω καί ἁρμόζω εἰς ἑκάτερος ὁ λαός ἐνεργέω κατά ὁ ἀμφότερος ἄξιος . Θεοφώρος . ὁ “ πάλιν , ” ὡς πρός ὁ “ δουλεία ” ἀποδίδωμι . ἀναγνωστέον οὖν οὕτως · “ οὖον γάρ λαμβάνω πνεῦμα · ” εἶτα διίστημι ἐπάγω χρή , “ δουλεία πάλιν εἰς φόβος . ” περί γάρ ὁ ἐν νόμος λέγω · καί ἐν ὁ πρός Γαλάτης , ὅτι εἷς μέν ὄρος Σινᾶ εἰς δουλεία γεννάω δοῦλος ὁ ἐν νόμος , παράθεσις ὁ ὁ μέλλω αἰών καλός . ἐπεί οὗτος μέν ὑπό πρόσταγμα εἰμί , ὅς παραβαίνω τιμωρέω , ὅς φυλάσσω επαινώ . ὅσπερ οὖν ὁ δοῦλος ἴδιος εἰμί συμβαίνω . ἐκεῖνος δέ χάρις ὁ δεσπότης ὁ μέλλω ἀγαθός κομίζω ὁ ἀπόλαυσις , οὐδείς ἔτι μεταβολή ὑφοράω . ὅσπερ οὖν ὑπάρχω ὁ τέκνον ἐκ ὁ πατήρ ἔθος . ὥσπερ γάρ ἐν ὁ πρός Τιμόθεος λέγω · “ οὖον “ γάρ λαμβάνω πνεῦμα δειλειος q · ” οὐ ὡς εἰμί δειλία πνεῦμα , ἀλλά ἀντί ὁ οὗτος ἐμποιέω ὁ πνεῦμα φύσις οὐ ἔχω . οὕτως ἐνταῦθα , “ οὖον γάρ λαμβάνω πνεῦμα δουλεία πάλιν εἰς φόβος · ἀντί ὁ πνεῦμα μετέχω , οὐ ἵνα πάλιν ὑπό δουλεία εἰμί καί φόβος κατά ὁ ἐν νόμος , οὗτος γάρ ἐκεῖνος ὁ παντελής ὁ πνεῦμα δέχομαι ὁ χάρις οὐ οἷος τε · λαμβάνω r πνεῦμα υἱός ἐργάζομαι Θεός . ὅθεν καλέω s πατήρ ὁ θεός προάγω . Δῆλος γάρ ὅτι κατά ὁ ὁ κύριος παράδοσις ὁ “ πατήρ “ σύ ὁ ἐν ὁ οὐρανός , ” καλέω πατήρ ὁ θεός , ὁ ὁ βάπτισμα ἀξιόω . καλῶς δέ ὁ “ ἀββα ὁ πατήρ , ” ἐπεί ὁ νήπιος ἴδιος εἰμί ὁ ἀββα καλέω ὁ πατήρ . νήπιος δέ ἔτι κατά ὁ πάρειμι βίος εἰμί , ὁ διά ὁ βάπτισμα ἀξιόω ὁ υἱότης , ὁ τέλειος καί ἀληθής ἐπί ὁ μέλλω προσδοκάω αἰών . ὁ οὖν ἀββα ὁ πατήρ τίθημι , ὁ μέν , εἰς μήνυσις ὁ προσδοκάω τελειότης · ὁ δέ , σύμβολον ὁ πάρειμι κατάστασις , ἐν ὅς νήπιος δίκη , οὐ ὁλοτελῶς ὁ μετουσία ὁ ἀγαθός κομίζω ὁ ἀπόλαυσις , περιμένω ὁ ποτέ αὐτός πρόσειμι ἐκεῖνος ὁ νῦν ἐπαγγελία ἀκόλουθος . Σευηριανός . ἔνιοι δέ “ πνεῦμα δουλεία ” ὁ πονηρός φημί , ἀλλά οὐ εἰμί . ὁ γάρ νόμος ὧδε πνεῦμα δουλεία λέγω , καί δοῦλος ὁ ὑπό νόμος . διό ὡς τιμωρέω εἰμί πταίω φοβέω . ὅσπερ δουλεία εἰμί σημεῖον . ὁ δέ ἐπιτρέπω πατήρ ὁ θεός καλέω διά ὁ ὁ βίος καθαρός , υἱοθεσία ἐλπίς ἐπαγγέλλω . ὁ δέ αὐτός πνεῦμα εἰμί ἐπί ἀμφότερος ὁ λαός ἐνεργέω ὁ ὁ δουλεία καί υἱοθεσία κατά ὁ συμφέρω καί Ἁρμόδιος κατά ὁ ἀμφότερος ἄξιος . αὐτός ὁ πνεῦμα συμμαρτυρέω ὁ πνεῦμα ἐγώ . διοφωρος . δείκνυμι διά οὗτος , ὅτι καί ὁ ψυχή πνεῦμα λέγω , ὅταν εἰμί πνευματικός . καί ὁ χάρισμα ὁ πνεῦμα πνεῦμα . οὗτος οὖν εἰμί ὁ φημί ἀλλαχοῦ . “ ὁ γάρ τίς προς - “ εὔχομαι οὐ οἶς δαμάζω · αὐτός ὁ πνεῦμα ἐντυγχάνω ὑπέρ ἐγώ “ στεναγμός ἀλάλητος · ” καί οὗτος δέ δήω ἑρμηνεία . εἰμί δέ τοιοῦτος χάρισμα προσευχή ὁ ἐπί ὁ ποστός . ἐπεί πολλάκις κατά ὁ μή συμφέρω αἰτέω . διά οὗτος ἀνίστημι τις ἐπί ὁ ἀπόστολος , ὁ ὁ χάρισμα ὁ προσευχή ἔχω ἐπί ὁ λαός ὁ συμφέρω ὁ θεός αἰτέω , στεναγμός ἀλάλητος χράω , ἵνα πρός εὐλάβεια καί φόβος πᾶς ἕλκω . καί οὗτος εἰμί ὁ φημί ἀλλαχοῦ , “ ἕκαστος σύ ψαλμός ἔχω · “ προσευχή ἔχω . ” οὐκοῦν καί ὁ ψάλλω χάρισμα εἰμί , καί ὁ προσεύχομαι χάρισμα εἰμί . συμμαρτυρέω δέ ὁ πνεῦμα ἐγώ , ἐπεί ὑπέρ ὅλος ὁ λαός πνεῦμα προσεύχομαι ὁ ἔχω ὁ χάρισμα . προσεύχομαι δέ ὁ “ πατήρ ἐγώ ὁ ἐν ὁ οὐρανός ” λέγω . διά οὗτος φημί , συμμαρτυρέω ὁ πνεῦμα ὁ προσευχή ὁ πνεῦμα ἐγώ , ὅς ἔχω διά ὁ βάπτισμα , “ ὅτι εἰμί “ τέκνον Θεός . ” κράζω γάρ ὁ πνεῦμα , τουτέστι ὁ χάρισμα ὁ ὁ προσευχή , “ ἀββα ὁ πατήρ . ” Θεοφώρος . αὐτός ὁ νεῦμα ὁ ἄγω ἴον συμμαρτυρέω ὁ πνεῦμα ἐγώ , ὅτι πνευματικός διάγω · διό καί εἰμί τέκνον Θεός . ἐάν οὖν συμπάσχω ὁ Χριστός , τουτέστιν ἐάν ὁ αὐτός πάσχω αἱρέω , ὅσπερ ὁ Χριστός ὁ ἀλήθεια πρεσβεύω πάσχω ἑκών · ἐάν διώκω καρτερέω , καί ὅσος ὅμοιος πάσχω ὑπέρ εὐσέβεια , συνδοξάζω αὐτός , ἐν ὁ γίγνομαι τέκνον Θεός καί συγκληρονόμος Χριστός . τίς δέ ὁ κληρονομία προερέω ὀπίσω , ἔνθα ὁ λόγος εἰμί περί ὁ , “ εἰμί γάρ ὁ ἐκ νόμος κληρονόμος , κενόω ὁ πίστις .