catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-romanos-typus-vaticanus-e-cod-oxon-bodl 6
Δικαιωθέντες οὖν ἐκ πίστεως — εἰδότες ὅτι ἡ θλίψις ὑπομονὴν κατεργάζεται . Απολιναρίου . Ἀχώριστος τοῦ Πατρὸς Υἱὸς , προσαγόμενος ἡμᾶς πρὸς ἑαυτὸν , καὶ τῇ πίστει τὴν ἁγιάζουσαν χάριν ἐπινεἰμας , νείμας , αἴτιος γέγονε τοῦ προσαχθῆναι Θεῷ , συναφείας αἴτιος τοῖς διεστῶσι καταστὰς διὰ τῆς αὐτοῦ μεσιτείας . πρὸς μὲν τὸν Πατέρα τῇ θεότητι συνημμένος · πρὸς δὲ ἡμᾶς κατὰ τὴν ἀνθρώπότητα συναφθείς . ὥστε ὅσους κατὰ τὸ ἀνθρώπινον προσάγεται , τούτους κατὰ τὸ θεῖον προσάγει Θεῷ . ἑστηκέναι δὲ ἡμᾶς εἰπὼν ἐπὶ τῆς προσαγούσης Θεῷ χάριτος , ἐπάγει τῇ πίστει τὰ περὶ τῆς ἐλπίδος · δεικνὺς τὴν πίστιν , ὡς ἐν τῇ πρὸς Ἑβραίους γεγραπται , ἐλπιζομένων οὖσαν ὑπόστασιν πραγμάτων . καὶ φησὶν , “ ὅτι “ καυχώμεθα ἐπ’ ἐλπίδι τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ , ” προσδοκῶντες τὴν θείαν ἐπαμφιέννυσθαι δόξαν , ἧς τύπος μὲν ἐν Μωϋσῇ , ἀληθεία δὲ ἐν Χριστῷ · ἐξεικονισμὸς δὲ εἰς ἡμᾶς . αἰτία δὲ τῆς τοιαύτης ἀποδοθησομένης ἡμῖν δόξης , ἡ παροῦσα χάρις . ὥσπερ γάρ τις τεχνίτης εἰσοικιζόμενος εἰς ἡμᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον , χαρακτηρίζει νῦν καὶ μορφοῖ πρὸς ὁμοιότητα Χριστοῦ , δι’ ἀποκρυφῶν ἐνεργειῶν , μέχρι περ ἂν εἰδοποιηθὲν καὶ ἐπιτελεσθὲν , τὸ ὅταν ἐκλάμψῃ κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν τοῦ Σωτῆρος , ἧς Ἰωάννης λέγει , “ ἀδελφοὶ , “ νῦν τέκνα Θεοῦ ἐσμὲν , καὶ οὕπω ἐφανερώθη τί ἐσόμεθα · οἴδαμεν “ ὅτι ἐὰν φανερωθῇ , ὅμοιοι αὐτῷ ἐσόμεθα . ” Μεγάλη δὲ ἡ τῆς ἐλπίδος βεβαιότης τῶν ἤδη καυχωμένων ὡς παροῦσι τοῖς μέλλουσι . καύχησιν γὰρ ἐπ’ ἀγαθῷ βεβαίως ὑπάρχοντι γίνεται · καὶ αὕτη ἦν ἡ μακαρία καύχησις , ἣν ὁ προφήτης Ἱερεμίας εἰσηγεῖται · “ μὴ καυχάσθω , ” λέγων , “ ὁ πλούσιος ἐν “ τῶ πλούτῳ αὐτοῦ , ἀλλ’ ἐν τούτῳ καυχάσθω ὁ καυχώμενος , “ συνιεῖν καὶ γινώσκειν τὸν Κύριον , ” καὶ τὰ ἑξῆς . καὶ οὐχ ὅτι πόνοι φησι καὶ θλίψεις πάρεισι , διὰ τοῦτο τὴν ἐπὶ τοῖς ἥξουσιν ἀγαθοῖς καύχησιν ἀμβλύνομεν , καὶ ταύτῃ μᾶλλον ἔτι καυχώμεθα συναίτιον τῆς τῶν ἀγαθῶν ἀπολαύσεως , εἰδότες τὴν τῶν πόνων ὑπομονήν . διὰ γὰρ θλίψεως ὑπομονὴ συνίσταται · ὁ δὲ ὑπομείνας , δόκιμος . ὁ δὲ δόκιμος παρὰ Θεῷ γενόμενος , ἐλπίζει ζεῖ ἔχειν τὰ παρὰ Θεοῦ . ὁ δὲ ἐλπίσας εἰς Θεὸν , οὐκ αἰσχυνθήσεται . εὐδοκεῖ γὰρ ἐν τοῖς ἐλπίζουσιν ἐπὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ . συναιτία ἄρα τῶν ἐλπιζομένων ἀγαθῶν ἡ θλίψις , γίνεται ὁδηγὸς ἐπὶ τὴν ἐλπίδα καθισταμένη · ἀσφαλῆ δὲ τὴν ἐλπίδα δείκνυσιν οὖσαν ἐπὶ τὸν ἠγαπηκότα ἡμᾶς Θεὸν γινομένην . τῆς δὲ ἀγάπης τεκμήριον τὴν τοῦ Πνεύματος δωρεάν · ἐξέχεε γὰρ ἐφ’ ἡμᾶς τὴν ἀγάπην ὁ τὸ αἷμα ἐκχέας . ἐξέχεε δὲ προηγουμένως τὸ Πνεῦμα q ἐνῴκισεν · ὡς καὶ αὐτὸς ὁ Σωτῆρ’ λέγει · “ ὅτι παρ’ ὑμῖν μένει · καὶ σὺν ἡμῖν ἔσται . ” r Χρυσοστόμου . Τί ἐστιν “ εἰρήνην ἔχωμεν ; ” τινές φασιν , ὅτι μὴ δὴ στασιάζωμεν εἰσαγαγεῖν . ἐμοὶ δὲ δοκεῖ περὶ πολιτείας ἡμῖν λοιπὸν διαλέγεσθαι . ἐπειδὴ γὰρ πολλὰ περὶ πίστεως διαλεχθεὶς καὶ τῆς διὰ τῶν ἔργων δικαιοσύνης αὐτὴν προὔθηκεν , ἵνα μήτις νομίσῃ ῥαθυμίας ὑπόθεσις εἰναι τὰ λεγόμενα φησὶν “ εἰ - “ ρήνην ἔχωμεν ” τουτέστιν , μηκέτι ἁμαρτάνωμεν , μὴ δὲ πρὸς τὰ πρότερα ἐπανερχώμεθα τοῦτο γάρ ἐστι πόλεμον ἔχειν πρὸς τὸν Θεόν . καὶ πῶς δυνατόν φησι , τὸ μηκέτι ἁμαρτάνειν ; πῶς τὸ πρότερον ἐγένετο δυνατόν ; εἰ γὰρ τοσούτων ὄντες ὑπεύθυνοι , πάντων ἀπηλλάγημεν διὰ τοῦ Χριστοῦ , πολλῷ μᾶλλον ἐν οἱ ; ἐσμὲν , μεῖναι δι’ αὐτοῦ δυνησόμεθα · οὐ γάρ ἐστιν ἰσον μὴ οὖσαν εἰρήνην λαβεῖν , καὶ δοθεῖσαν κατασχεῖν . ἐπειδήπερ ἡ κτῆσις τῆς φυλακῆς χαλεπώτερον . ἀλλ’ ὅμως γέγονε τὸ χαλεπώτερον εὔκολον , καὶ εἰς ἔργον ἐξέβη · οὐκοῦν ἔσται καὶ τὸ εὐκολώτερον ἡμῖν εὐκατόρθωτον , ἃν ἐχώμεθα καὶ ἐκεῖνα ἡμῖν ἠνυκότες . ἐνταῦθα δὲ οὐ τὸ εὔκολον αἰνίττεσθαί μοι δοκεῖ μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ εὔλογον . εἰ γὰρ αὐτὸς ἡμᾶς κατήλλαξε πολεμωμένους , εὔλογον μένειν ἐπὶ τοῖς καταλλαγεῖσι , καὶ ταύτην ἀποδοῦναι αὐτῷ τὴν ἀμοιβὴν , ἵνα μὴ δόξῃ σκαιοὺς καὶ ἀγνώμονας κατηλλαχέναι τῷ s Πατρί Ὅτι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἐκκέχυται ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν . Ἀπολιναρίου . Ὃ δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν . εἰ γὰρ ὑπὲρ ἀνδρὸς ἐναρέτου οὐκ ἄν τις ἕλοιτο ταχέως ἀποθανεῖν , ἐννόησον τοῦ δεσπότου τὴν ἀγάπην , ὅταν μὴ ὑπὲρ ἐναρέτων αὐτὸς , ἀλλ’ ὑπὲρ ἁμαρτωλῶν καὶ ὠρῶν φαίνεται σταυρωθείς . Ὠριγένουσ . Ὅπου μὲν ἀσθενεῖς ἣ ἁμαρτωλοὺς ὀνομάζει , καὶ ἑαυτὸν τοῖς τοιούτοις ἐμπεριλαμβάνει . ὅπου δὲ λέγει ἀσεβεῖς , οὐκέτι · καὶ τάχα εἰκότως ὁ ὑπὸ τὸν νόμον ὣν , ὃς ἠσθένει διὰ τῆς σαρκὸς , ἀσθενὴς μέν ἐστι καὶ ἁμαρτωλὸς , οὐ μὴν καὶ κατὰ τὴν συνήθειαν τῆς διαστολῆς τῶν γραφῶν , καὶ ἀσεβεῖς λεγόντων τῶν ὑπὸ νόμον ἁμαρτανόντων τῷ Θεῷ · καὶ γὰρ “ ἐὰν ἁμαρτάνωμεν , σοὶ “ ἐσμὲν , εἰδότες σου τὸ κράτος · ” ἀσεβεῖς δὲ τότε οἱ νομιζόμενοι εἶναι ὑπὸ τὸν νόμον , τυγχάνουσιν · ἐπὰν ἐγκαταλιπόντες τὸν Θεὼ τῶν πατέρων , ζητοῦσι τοὺς θεοὺς τῶν ἐθνῶν . πρὶν δὲ προσελθεῖν ἡμᾶς θεοσεβείᾳ , ἀγάπη ἐν ἡμῖν οὐ συνειστήκει · πάντα γὰρ μᾶλλον ἣ Θεὸν ἀγαπῶμεν . ὅτε δὲ τοιούτων ἡμῶν ὑπαρχόντων , Χριστὸς ὑπὲρ ἡμῶν ἀπέθανε , τότε συνέστη καὶ ὑπέστη ἐν ἡμῖν ἡ τοῦ Θεοῦ ἀγάπη , πάντων περιαιρεθέντων τῷ τοῦ Ἰησοῦ θανάτῳ ἀφ’ ἡμῶν τῶν ἐμποδιζόντων τῆ συστάσει τῆς εἰς ἡμᾶς τοῦ Θεοῦ ἀγάπης . κατὰ ταύτην οὖν τὴν διήγησιν τοῦ “ αυνίστησιν ” ἀκουστέον , συνιστάντος καὶ ὑφιστάντος τοῦ Θεοῦ ἐν ἡμῖν τὴν ἑαυτοῦ ἀγάπην , τὴν οὐδενὸς ἑτέρου κυρίως , ἢ αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ τυγχάνουσαν . Τοῦ Αὐτοῦ . Οὐ γὰρ μόνον τὴν ἀθάνατον ζωὴν ἀναμένομεν , ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸν παρόντα βίον , ὡς προσοικειωθέντες τῷ Θεῷ σεμνυνόμεθα τὰ κατὰ τὸν δεσπότην Χριστὸν λογιζόμενοι , ὃς μεσίτης ἤμων γενόμενος , τὴν εἰρήνην ἐπραγματεύσατο · Οὐ μόνον δὲ , ἀλλὰ καὶ καυχώμενοι ἐν τῷ Θεῷ . Ἀνώνυνον . Τὸ “ οὐ μόνον , ” περὶ τὴν τῶν προειρημένων εἴρηται ἀπόδειξιν . θαρσεῖν γὰρ πάρεστι , φησὶ , καὶ ταύτῃ περὶ τῶν εἰρημένων , ἣ καυχώμεθα ἐν τῷ Θεῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ . εἰσὶ δὲ δυνάμεις καὶ χαρίσματα τῶν ἰαμάτων , ἃς ἐπιτελοῦντες οἱ Ἀπόστολοι , πίστιν τῷ κηρύγματι παρείχοντο μεγάλην · καλῶς δὲ τὸ καύχημα εἶπεν ἔχειν ἐν τῷ Θεῷ διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . οἱ μὲν γὰρ ἐξ ἔργων νόμου τι κτώμενοι , ἐφ’ ἑαυτοῦ ἔχειν εἴρηται τὸ καύχημα · οἱ δὲ ἐκ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ δικαιούμενοι , ἐν τῷ Θεῷ τὸ καύχημα ἔχουσι · τῷ δωρουμένῳ διὰ Ιησοῦ Χριστοῦ τὰ πλούσια χαρίσματα τῶν ἰαμάτων , ἀρραβὼν τυγχάνοντα τῆς μελλούσης χαρᾶς . πιστοποιεῖται ἡμᾶς καὶ τῆς ὀργῆς ῥυθησομένους διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , καὶ σωθησομένους ἐν τῇ ζωῇ αὐτοῦ . αὐτὸ δὲ τοῦτο καὶ τῆς πρὸς τὸν Θεὸν καταλλαγῆς σημεῖον εἶναί τι ὑπὲρ ἁμαρτωλῶν ἀποτεθνηκέναι , οὐ πάντων , φησὶν , ἀνθρώπων ἀσεβῶν τυγχανόντων . οὐ γὰρ Αβραὰμ , ἣ οἱ προφῆται ἢ πάντες οἱ κατὰ νόμον πολιτευσάμενοι ἀσεβεῖς . ἀλλὰ τῶν μὲν ὡς ἁμαρτωλῶν , τῶν δὲ καὶ ὡς ἀσεβῶν · ἵνα πᾶς μὲν ἀσεβὴς καὶ ἁμαρτωλὸς ᾖ , οὐ μὴν τοὐναντίον · ἐπὶ πλεῖον μὲν ἡ ἁμαρτία · ἡ δὲ ἀσέβεια ἐπ’ ἔλαττον · καὶ διὰ τοῦτο καὶ ὁ Ἀπόστολος ἐν πρώτοις εἰρηκὼς Χριστὸν ὑπὲρ ἀσεβῶν ἀποτεθνη - κέναι , ὕστερον ἐπιδιορθούμενος ἑαυτὸν , τὸ καθολικὸν ἐπείπει . ἀσε - βῶν οὖν φησὶ τῶν ἐθνῶν , οὐ μὴν τὸ καθολικὸν ταύτῃ δηλοῦται · ἀλλ’ ἐν τῷ εἰπεῖν · “ ἔτι γὰρ ἁμαρτωλῶν ὄντων ἡμῶν , Χριστὸς “ ὑπὲρ ἡμῶν ἀπέθανc ” τὸ ὑπὲρ πάντων αὐτὸν ἀποτεθνηκέναι λοῦται σαφῶς ἐνταῦθα . Ἄλλ εἰ καὶ τοῦτό τις παραδέξαιτό , φησι , πιθανῶς εἰρημένον , πῶς οὐκ ἃν ἐπιζητήσειεν , τίνα τρόπον ἁμαρτωλὸς ἃν λέγοιτο ὀρθῶς ὁ Αβὲλ , ὁ καὶ ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ Κυρίου δίκαιος κεκλημένος ; ἣ αὖ ὁ μετατεθεὶς τοῦ μὴ ἰδεῖν θάνατον Ἑνώχ ; ἣ οἱ λοιποὶ πάν . τες , οἱ ὑπὸ τῆς θείας γραφῆς χρηματίσαντες “ ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ ’ * κόσμος ; ’ φαμὲν οὖν , τῶν ἁμαρτημάτων , τὰ μὲν κατὰ διάνοιαν ε7ναι μόνον · τὰ δὲ καὶ εἰς ἐνέργειαν ἔρχεται · τὸ γὰρ μηδὲ μέχρις ἐνθυμήσεως λογίσασθαι τὸ πονηρὸν , τὴν ἡμετέραν ἴσως ἐκπέ - φευγε δύναμιν · τὰ μὲν οὖν εἰς ἐνέργειαν ἥκοντα , τὴν νομίζομεν ἐπισεσημειῶσθαι γραφήν · τὰ δὲ μέχρις ἐνθυμήσεως , ἣ καὶ τὴν ἡμετέραν ἐκφεύγοντα διάνοιαν , ἃ δὴ κρύφια ὠνόμασεν ὁ Δαβὶδ , οὐκ ἠξιῶσθαι ὑπονοοῦμεν ἐν αἰτίας μέρει τεθεῖσθαι , καὶ ὅλως ἀναγεγράφθαι . καὶ ἴσως οὐ τὰ ἐνθυμήματα ἔκρινεν ὁ νόμος , ἀλλὰ τὰ ἀποτελέσματα , ἃ καὶ ἠλέγχοντο ὁμολογεῖν ἄνθρωποι κἂν γὰρ ὁ νόμος * ’ οὐκ ἐπιθυμήσεις λέγει , οὐ τὴν ἐπιθυμίαν , ἀλλὰ τὸ ταύτης ἀποτέλεσμα κρίνει . καὶ ἴσως ταύτῃ πάντες ἥμαρτον , καὶ ὑστεροῦνται τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ , δικαιούμενοι δωρεὰν τῇ αὐτοῦ χάριτι διὰ τῆς ἀπολυτρώσεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ · ὡς μὴ μόνον τοῦ τὰ ἄτοπα μὴ πράσσειν δύναμιν κεκτῆσθαι , ἀλλὰ καὶ τοῦ μὴ ἐνθυμεῖσθαι τὰ φαῦλα . οὐ γὰρ ἃν ἐπέτασσεν ὁ Ἰησοῦς , α ἐρρέθη , ” λέγων , ** τοῖς ἀρχαίοις · ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν , πᾶς ὁ ἐμβλέπων ** γυναικὶ πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι αὐτὴν , ἤδη ἐμοίχευσεν αὐτὴν ἐν τῇ * ’ καρδίᾳ αὐτοῦ . ” καὶ περὶ φόνου καὶ πληγῶν ὡσαύτως καὶ τῶν παραπλησίων . Τῶν οὖν μοχθηρῶν ἐνθυμήσεων καθαρεύειν βουλόμενος τοὺς ἑαυ - τοῦ μαθητὰς , δύναμιν αὐτοῖς ἐνέθηκεν ἀναστὰς ἐκ νεκρῶν τὴν τοῦ Ἀγίου Πνεύματος χάριν , τοῦ μὴ ἀναβαίνειν ἐπὶ τὰς καρδίας αὐτῶν ἐνθυμήσεων φαντάσματα · καὶ ταύτῃ καὶ ὑπὲρ τῶν ιἡιαρ - τωλῶν ἀπέθανεν , ἵνα καὶ τοὺς τοιούτους καὶ τοὺς ὀλίγῳ πρόσθεν εἰρημένους ὁ θάνατος αὐτοῦ καθαρεύσῃ , πιστεύοντας εἰς τὸν θάνατον αὐτοῦ καὶ εἰς τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν . τοῦτο φανερώτερον ὁ Ἀπόστολος ἐδήλωσεν ἐν τῇ πρὸς Ἐφεσίους λέγων , ” οἱ ἄνδρες “ ἀγαπᾶτε τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας , καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησε “ τὴν Ἐκκλησίαν , καὶ ἑαυτὸν παρέδωκεν ὑπὲρ αὐτῆς , ἵνα αὐτὴν “ ἁγιάσῃ , καθαρίσας τῷ λουτρῷ τοῦ ὕδατος ἐν ῥήματι . ” εἰτα βουλόμενος διατάξαι τίς ἁγιασμὸς , ἐπιλέγει γράφων , “ ἵνα παρα - “ στήσῃ αὐτὸς ἑαυτῷ ἔνδοξον τὴν Ἐκκλησίαν , μὴ ἔχουσαν σπίλον , “ ἢ ῥυτίδα , ἤ τι τῶν τοιούτων · ἀλλ’ ἵνα ᾐ ἁγία καὶ ἄμωμος · ” καὶ διὰ τοῦτο οὐδεὶς λέγεται τετελειῶσθαι , πρὸ τοῦ τὸν Κύριον παθόντα , καὶ τῶν τοιούτων σπίλων καὶ ῥυτίδων καθάρσιον γενέσθαι τοῦ γένους ἤμων .
Lemmas: δικαιόω οὖν ἐκ πίστις — οἶδα ὅτι ὁ θλῖψις ὑπομονή κατεργάζομαι . απολιναριον . Ἀχώριστος ὁ πατήρ υἱός , προσάγω ἐγώ πρός ἑαυτοῦ , καί ὁ πίστις ὁ ἁγίζω χάρις ἐπινέμω , νέμω , αἴτιος γίγνομαι ὁ προσάγω Θεός , συνάφεια αἴτιος ὁ διίστημι καθίστημι διά ὁ αὐτός μεσιτεία . πρός μέν ὁ πατήρ ὁ θεότης συνάπτω · πρός δέ ἐγώ κατά ὁ ανθρωπότητα συνάπτω . ὥστε ὅσος κατά ὁ ἀνθρώπινος προσάγω , οὗτος κατά ὁ θέω προσάγω Θεός . ἵστημι δέ ἐγώ εἶπον ἐπί ὁ προσάγω Θεός χάρις , ἐπάγω ὁ πίστις ὁ περί ὁ ἐλπίς · δείκνυμι ὁ πίστις , ὡς ἐν ὁ πρός Ἑβραῖος γράφω , ἐλπίζω εἰμί ὑπόστασις πρᾶγμα . καί φημί , “ ὅτι “ καυχάομαι ἐπί ἐλπίς ὁ δόξα ὁ Θεός , ” προσδοκάω ὁ θεῖος ἐπαμφιέννυμι δόξα , ὅς τύπος μέν ἐν Μωϋσῆς , ἀλήθεια δέ ἐν Χριστός · ἐξεικονισμός δέ εἰς ἐγώ . αἰτία δέ ὁ τοιοῦτος ἀποδίδωμι ἐγώ δόξα , ὁ πάρειμι χάρις . ὥσπερ γάρ τις τεχνίτης εἰσοικίζω εἰς ἐγώ ὁ πνεῦμα ὁ Ἅγιον , χαρακτηρίζω νῦν καί μορφόω πρός ὁμοιότης Χριστός , διά ἀπόκρυφος ἐνέργεια , μέχρι περ εἄν εἰδοποιέω καί ἐπιτελέω , ὁ ὅταν ἐκλάμπω κατά ὁ ἐπιφάνεια ὁ Σωτήρ , ὅς Ἰωάννης λέγω , “ ἀδελφός , “ νῦν τέκνον Θεός εἰμί , καί οὔπω φανερόω τίς εἰμί · οἶδα “ ὅτι ἐάν φανερόω , ὅμοιος αὐτός εἰμί . ” Μεγάλη δέ ὁ ὁ ἐλπίς βεβαιότης ὁ ἤδη καυχάομαι ὡς πάρειμι ὁ μέλλω . καύχησις γάρ ἐπί ἀγαθός βεβαίως ὑπάρχω γίγνομαι · καί οὗτος εἰμί ὁ μακάριος καύχησις , ὅς ὁ προφήτης Ἱερεμίας εἰσηγέομαι · “ μή καυχάομαι , ” λέγω , “ ὁ πλούσιος ἐν “ ὁ πλοῦτος αὐτός , ἀλλά ἐν οὗτος καυχάομαι ὁ καυχάομαι , “ συνιέω καί γιγνώσκω ὁ κύριος , ” καί ὁ ἑξῆς . καί οὐ ὅτι πόνος φημί καί θλῖψις πάρειμι , διά οὗτος ὁ ἐπί ὁ ἥκω ἀγαθός καύχησις ἀμβλύνω , καί οὗτος μᾶλλον ἔτι καυχάομαι συναίτιος ὁ ὁ ἀγαθός ἀπόλαυσις , οἶδα ὁ ὁ πόνος ὑπομονή . διά γάρ θλῖψις ὑπομονή συνίστημι · ὁ δέ ὑπομένω , δόκιμος . ὁ δέ δόκιμος παρά Θεός γίγνομαι , ἐλπίζω ζέω ἔχω ὁ παρά Θεός . ὁ δέ ἐλπίζω εἰς θεός , οὐ αἰσχύνω . εὐδοκέω γάρ ἐν ὁ ἐλπίζω ἐπί ὁ ἔλεος αὐτός . συναίτιος ἄρα ὁ ἐλπίζω ἀγαθός ὁ θλῖψις , γίγνομαι ὁδηγός ἐπί ὁ ἐλπίς καθίστημι · ἀσφαλής δέ ὁ ἐλπίς δείκνυμι εἰμί ἐπί ὁ ἀγαπάω ἐγώ θεός γίγνομαι . ὁ δέ ἀγάπη τεκμήριον ὁ ὁ πνεῦμα δωρεά · ἐκχέω γάρ ἐπί ἐγώ ὁ ἀγάπη ὁ ὁ αἷμα ἐκχέω . ἐκχέω δέ προηγουμένως ὁ πνεῦμα q ἐνοικίζω · ὡς καί αὐτός ὁ σωτήρ λέγω · “ ὅτι παρά σύ μένω · καί σύν ἐγώ εἰμί . ” r Χρυσόστομος . τις εἰμί “ εἰρήνη ἔχω ; ” τις φημί , ὅτι μή δή στασιάζω εἰσάγω . ἐγώ δέ δοκέω περί πολιτεία ἐγώ λοιπός διαλέγω . ἐπεί γάρ πολύς περί πίστις διαλέγω καί ὁ διά ὁ ἔργον δικαιοσύνη αὐτός προτίθημι , ἵνα μῆτις νομίζω ῥᾳθυμία ὑπόθεσις εἰναι ὁ λέγω φημί “ εἰμί - “ Ῥήνη ἔχω ” τουτέστιν , μηκέτι ἁμαρτάνω , μή δέ πρός ὁ πρότερος ἐπανέρχομαι οὗτος γάρ εἰμί πόλεμος ἔχω πρός ὁ Θεός . καί πῶς δυνατός φημί , ὁ μηκέτι ἁμαρτάνω ; πῶς ὁ πρότερος γίγνομαι δυνατός ; εἰμί γάρ τοσοῦτος εἰμί ὑπεύθυνος , πᾶς ἀπαλλάσσω διά ὁ Χριστός , πολύς μᾶλλον ἐν ὁ ; εἰμί , μένω διά αὐτός δύναμαι · οὖον γάρ εἰμί ἴσος μή εἰμί εἰρήνη λαμβάνω , καί δίδωμι κατέχω . ἐπεί ὁ κτῆσις ὁ φυλακή χαλεπός . ἀλλά ὅμως γίγνομαι ὁ χαλεπός Εὔκολον , καί εἰς ἔργον ἐκβαίνω · οὐκοῦν εἰμί καί ὁ εὔκολος ἐγώ εὐκατόρθωτος , ἄν ἔχω καί ἐκεῖνος ἐγώ ἀνύω . ἐνταῦθα δέ οὖον ὁ Εὔκολον αἰνίσσομαι ἐγώ δοκέω μόνος , ἀλλά καί ὁ εὔλογος . εἰμί γάρ αὐτός ἐγώ καταλλάσσω πολεμόω , εὔλογος μένω ἐπί ὁ καταλλάσσω , καί οὗτος ἀποδίδωμι αὐτός ὁ ἀμοιβή , ἵνα μή δόξα σκαιός καί ἀγνώμων καταλλάσσω ὁ s πατήρ ὅτι2 ὁ ἀγάπη ὁ Θεός ἐκχέω ἐν ὁ Καρδία ἐγώ . Ἀπολινάριος . ὅς δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί . εἰμί γάρ ὑπέρ ἀνήρ ἐνάρετος οὐ ἄν τις αἱρέω ταχέως ἀποθνῄσκω , ἐννοέω ὁ δεσπότης ὁ ἀγάπη , ὅταν μή ὑπέρ ἐναίρω αὐτός , ἀλλά ὑπέρ ἁμαρτωλός καί ὤρα φαίνω σταυρόω . Ὠριγένης . ὅπου μέν ἀσθενής ὅς ἁμαρτωλός ὀνομάζω , καί ἑαυτοῦ ὁ τοιοῦτος ἐμπεριλαμβάνω . ὅπου δέ λέγω ἀσεβής , οὐκέτι · καί τάχα εἰκότως ὁ ὑπό ὁ νόμος ἐάν , ὅς ἀσθενέω διά ὁ σάρξ , ἀσθενής μέν εἰμί καί ἁμαρτωλός , οὖον μήv καί κατά ὁ συνήθεια ὁ διαστολή ὁ γραφεύς , καί ἀσεβής λέγω ὁ ὑπό νόμος ἁμαρτάνω ὁ Θεός · καί γάρ “ ἐάν ἁμαρτάνω , σύ “ εἰμί , οἶδα σύ ὁ κράτος · ” ἀσεβής δέ τότε ὁ νομίζω εἰμί ὑπό ὁ νόμος , τυγχάνω · ἐπάν ἐγκαταλείπω ὁ Θεός ὁ πατήρ , ζητέω ὁ θεός ὁ ἔθνος . πρίν δέ προσέρχομαι ἐγώ θεοσέβεια , ἀγάπη ἐν ἐγώ οὖον συνίστημι · πᾶς γάρ μᾶλλον ὅς θεός ἀγαπάω . ὅτε δέ τοιοῦτος ἐγώ ὑπάρχω , Χριστός ὑπέρ ἐγώ ἀποθνῄσκω , τότε συνίστημι καί ὑφίστημι ἐν ἐγώ ὁ ὁ Θεός ἀγάπη , πᾶς περιαιρέω ὁ ὁ Ἰησοῦς θάνατος ἀπό ἐγώ ὁ ἐμποδίζω τῆ σύστασις ὁ εἰς ἐγώ ὁ Θεός ἀγάπη . κατά οὗτος οὖν ὁ διήγησις ὁ “ ἀνίστημι ” ἀκούω , συνίστημι καί ὑφίστημι ὁ Θεός ἐν ἐγώ ὁ ἑαυτοῦ ἀγάπη , ὁ οὐδείς ἕτερος κύριος , ἢ αὐτός ὁ Θεός τυγχάνω . ὁ αὐτός . οὖον γάρ μόνος ὁ ἀθάνατος ζωή ἀναμένω , ἀλλά καί κατά ὁ πάρειμι βίος , ὡς προσοικειόω ὁ Θεός σεμνύνω ὁ κατά ὁ δεσπότης Χριστός λογίζομαι , ὅς μεσίτης ἀμάω γίγνομαι , ὁ εἰρήνη πραγματεύομαι · οὖον μόνος δέ , ἀλλά καί καυχάομαι ἐν ὁ Θεός . Ἀνώνυνον . ὁ “ οὖον μόνος , ” περί ὁ ὁ προερέω εἴρω ἀπόδειξις . θαρσέω γάρ πάρειμι , φημί , καί οὗτος περί ὁ εἴρω , ὅς καυχάομαι ἐν ὁ Θεός διά Ἰησοῦς Χριστός . εἰμί δέ δύναμις καί χάρισμα ὁ ἴαμα , ὅς ἐπιτελέω ὁ ἀπόστολος , πίστις ὁ κήρυγμα παρέχω μέγας · καλῶς δέ ὁ καύχημα εἶπον ἔχω ἐν ὁ Θεός διά ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . ὁ μέν γάρ ἐκ ἔργον νόμος τίς κτάομαι , ἐπί ἑαυτοῦ ἔχω εἴρω ὁ καύχημα · ὁ δέ ἐκ πίστις Ἰησοῦς Χριστός δικαιόω , ἐν ὁ Θεός ὁ καύχημα ἔχω · ὁ δωρέω διά Ἰησοῦς Χριστός ὁ πλούσιος χάρισμα ὁ ἴαμα , ἀρραβών τυγχάνω ὁ μέλλω χαρά . πιστοποιώ ἐγώ καί ὁ ὀργή ῥύομαι διά ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , καί σῴζω ἐν ὁ ζωή αὐτός . αὐτός δέ οὗτος καί ὁ πρός ὁ θεός καταλλαγή σημεῖον εἰμί τίς ὑπέρ ἁμαρτωλός ἀποθνῄσκω , οὖον πᾶς , φημί , ἄνθρωπος ἀσεβής τυγχάνω . οὖον γάρ Ἀβραάμ , ὅς ὁ προφήτης ἢ πᾶς ὁ κατά νόμος πολιτεύω ἀσεβής . ἀλλά ὁ μέν ὡς ἁμαρτωλός , ὁ δέ καί ὡς ἀσεβής · ἵνα πᾶς μέν ἀσεβής καί ἁμαρτωλός εἰμί , οὖον μήv ἐναντίος · ἐπί πλείων μέν ὁ ἁμαρτία · ὁ δέ ἀσέβεια ἐπί μικρός · καί διά οὗτος καί ὁ ἀπόστολος ἐν πρῶτος ἐρῶ Χριστός ὑπέρ ἀσεβής ἀποτίθημι - κενός , ὕστερος ἐπιδιορθόω ἑαυτοῦ , ὁ καθολικός ἐπεῖπον . ἀάω - βοῦς οὖν φημί ὁ ἔθνος , οὖον μήv ὁ καθολικός οὗτος δηλόω · ἀλλά ἐν ὁ εἶπον · “ ἔτι γάρ ἁμαρτωλός εἰμί ἐγώ , Χριστός “ ὑπέρ ἐγώ ἀποτίθημι ” ὁ ὑπέρ πᾶς αὐτός ἀποθνῄσκω λούω σαφῶς ἐνταῦθα . ἄλλος εἰμί καί οὗτος τις παραδείκνυμι , φημί , πιθανός εἴρω , πῶς οὐ ἄν ἐπιζητέω , τίς τρόπος ἁμαρτωλός ἄν λέγω ὀρθῶς ὁ Ἅβελ , ὁ καί ὑπό αὐτός ὁ κύριος δίκαιος καλέω ; ὅς αὖος ὁ μετατίθημι ὁ μή ὁράω θάνατος Ἑνώχ ; ὅς ὁ λοιπός πᾶς . αἱρέω , ὁ ὑπό ὁ θεῖος γραφεύς χρηματίζω “ ὅς οὐ εἰμί ἄξιος ὁ ’ * κόσμος ; ’ φημί οὖν , ὁ ἁμάρτημα , ὁ μέν κατά διάνοια εὔνη μόνος · ὁ δέ καί εἰς ἐνέργεια ἔρχομαι · ὁ γάρ μηδέ μέχρι ἐνθύμησις λογίζομαι ὁ πονηρός , ὁ ἡμέτερος ἴσως ΕΚΠΕ - φεύγω δύναμις · ὁ μέν οὖν εἰς ἐνέργεια ἥκω , ὁ νομίζω ἐπισημειόω γραφεύς · ὁ δέ μέχρι ἐνθύμησις , ὅς καί ὁ ἡμέτερος ἐκφεύγω διάνοια , ὁ δή κρύφιος ὀνομάζω ὁ Δαυίδ , οὐ ἀξιόω ὑπονοέω ἐν αἴτιος μέρος τίθημι , καί ὅλως ἀναγράφω . καί ἴσως οὖον ὁ ἐνθύμημα κρίνω ὁ νόμος , ἀλλά ὁ ἀποτέλεσμα , ὁ καί ἐλέγχω ὁμολογέω ἄνθρωπος κἀν γάρ ὁ νόμος * ’ οὐ ἐπιθυμέω λέγω , οὖον ὁ ἐπιθυμία , ἀλλά ὁ οὗτος ἀποτέλεσμα κρίνω . καί ἴσως οὗτος πᾶς ἁμαρτάνω , καί ὑστερέω ὁ δόξα ὁ Θεός , δικαιόω δωρεά ὁ αὐτός χάρις διά ὁ ἀπολύτρωσις ὁ ἐν Χριστός Ἰησοῦς · ὡς μή μόνος ὁ ὁ ἄτοπος μή πράσσω δύναμις κτάομαι , ἀλλά καί ὁ μή ἐνθυμέομαι ὁ φαῦλος . οὖον γάρ ἄν ἐπιτάσσω ὁ Ἰησοῦς , ὅς εἴρω , ” λέγω , ** ὁ ἀρχαῖος · ἐγώ δέ λέγω σύ , πᾶς ὁ ἐμβλέπω ** γυνή πρός ὁ ἐπιθυμέω αὐτός , ἤδη μοιχεύω αὐτός ἐν ὁ * ’ Καρδία αὐτός . ” καί περί φόνος καί πληγή ὡσαύτως καί ὁ παραπλήσιος . ὁ οὖν μοχθηρός ἐνθύμησις καθαρεύω βούλομαι ὁ ἑ - ὁ μαθητής , δύναμις αὐτός ἐντίθημι ἀνίστημι ἐκ νεκρός ὁ ὁ Ἀγίας πνεῦμα χάρις , ὁ μή ἀναβαίνω ἐπί ὁ Καρδία αὐτός ἐνθύμησις φάντασμα · καί οὗτος καί ὑπέρ ὁ ιἡιαρ - τωλός ἀποθνῄσκω , ἵνα καί ὁ τοιοῦτος καί ὁ ὀλίγος πρόσθεν εἴρω ὁ θάνατος αὐτός καθαρεύω , πιστεύω εἰς ὁ θάνατος αὐτός καί εἰς ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις . οὗτος φανερός ὁ ἀπόστολος δηλόω ἐν ὁ πρός Ἐφέσιος λέγω , ” ὁ ἀνήρ “ ἀγαπάω ὁ ἑαυτοῦ γυνή , καθώς καί ὁ Χριστός ἀγαπάω “ ὁ ἐκκλησία , καί ἑαυτοῦ παραδίδωμι ὑπέρ αὐτός , ἵνα αὐτός “ ἁγίζω , καθαρίζω ὁ λουτρόν ὁ ὕδωρ ἐν ῥῆμα . ” εἶτα βούλομαι διατάσσω τίς ἁγιασμός , ἐπιλέγω γράφω , “ ἵνα παρά - “ ἵστημι αὐτός ἑαυτοῦ ἔνδοξος ὁ ἐκκλησία , μή ἔχω σπίλος , “ ἢ ῥυτίς , ἤ τίς ὁ τοιοῦτος · ἀλλά ἵνα ὁ ἅγιος καί ἄμωμος · ” καί διά οὗτος οὐδείς λέγω τελειόω , πρό ὁ ὁ κύριος πάθος , καί ὁ τοιοῦτος σπίλος καί ῥυτίς καθάρσιος γίγνομαι ὁ γένος ἀμάω .