catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-romanos-typus-vaticanus-e-cod-oxon-bodl 11
Περὶ τῶν ἐν ἀνθρωπίνη φύσει παθῶν , ἀδύνατον ποιούντων τὴν πρὸς νόμον συμφωνίαν . Οἶδα γὰρ ὅτι οὐκ οἰκεῖ ἐν ἐμοὶ , τουτέστιν ἐν τῇ σαρκί μου , ἀγαθόν . Θεοδώρου . Καὶ τοῦτο μὲν νόμου , φησὶ , τὸ χρήσιμον δείκνυται · ἀφ’ ὧν οὐδενὶ τῶν πραττομένων ἀρέσκομαι . ὁμολογῶ γὰρ ἄτοπα εἶναι , κἂν μυριάκις αὐτὰ διαπράττωμαι , τὸ πεπαιδεῦσθαι τοῦτο ὑπὸ τοῦ νόμου . φαίνεται δὲ ἡ τῆς ἁμαρτίας ἰσχὺς , οὕτω μου διὰ τὴν θνητότητα κρατοῦσα , ὡς καὶ ἄκοντα πολλάκις ἐπὶ τὴν τῶν ἀτόπων καταφέρεσθαι πρᾶξιν · καὶ τὸ αὐτὸ πάλιν · “ οἶδα γὰρ ὅτι “ οὐκ οἰκεῖ ἐν ἐμοὶ , τουτέστιν ἐν τῇ σαρκί μου , τὸ ἀγαθόν · καὶ γὰρ ἐπίσταμαί , φησιν , ὅτι ὅσον ἐπὶ τῇ σαρκὶ , θνητὴν ἐχούσῃ τὴν φύσιν , οὐδὲν τῶν εἰς ἀρετὴν συντελούντων πραχθῆναι δύναται . ἡ μὲν γὰρ θνητότης τῶν παρόντων ἐφίεσθαι μόνον ἡμᾶς παρασκευάζει . ζεῖ . ἐκ δὲ τῆς περὶ ταῦτα σπουδῆς ἀρετὴν εἰς ἄκρον οὐδαμῶς οἷόν τε μὴ τῶν παρόντων ὑπερορῶντα κρείττονι λογισμῷ ἀθανάτων ἀφιέμενοι πραγμάτων . Τὸ γὰρ θέλειν παράκειταί μοι , τὸ δὲ κατεργάζεσθαι τὸ καλὸν οὐχ εὑρίσκω . Κυρίλλου . “ Τὸ γὰρ θέλειν , ” φησὶ , “ παράκειταί μοι , τὸ “ δὲ κατεργάζεσθαι τὸ καλὸν οὐ , ” καὶ τὰ ἑξῆς · εἰς ἀπόδειξιν τοῦ κατηγορεῖσθαι τὴν σάρκα δεινῶς ὠδίνουσαν ἐν ἑαυτῇ , τὴν ἁμαρτίαν παραδέχεται σοφῶς · τὸ παρακεῖσθαι μὲν ἡμῖν τὸ ἀγαθόν · μὴ μὴν ἔτι καὶ τὸ δύνασθαι διαπεραίνειν αὐτό . καταβιάζεται γὰρ εἰς ἀβούλητον ἐντροπὴν , καὶ οὐχ ἑκόντα τὸν νοῦν . οὐκοῦν ὅσον ἧκεν εἴς γε τὸ αὐτῷ δοκοῦν , ἦν ἃν ἔξω καὶ ἁμαρτίας . ἐπειδὴ δὲ δυσδιάφυκτον ὑπομένει πλεονεξίαν εἴη ἄν · εἰκότως οὐκ αὐτοῦ δὴ μᾶλλον ἀλλὰ τοῦ πλεονεκτοῦντος ἡ αἰτία · ταύτῃ τοι φησίν · “ εἰ “ δὲ ὃ οὐ θέλω , ἐγὼ τοῦτο ποιῶ , οὐκέτι ἐγὼ κατεργάζομαι αὐτὸ , “ ἀλλ’ ἡ οἰκοῦσα ἐν ἐμοὶ ἁμαρτία . ” Διὰ πάντων τούτων τὸ ἐν τοῖς εὐαγγελίοις λέγει παρὰ τοῦ δεσπότου λεχθὲν ὅτι “ τὸ πνεῦμα πρόθυμον , ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής . ” τὸ γὰρ φθαρτὸν τῆς σαρκὸς καὶ συμπαθὲς τῆς παρανομίας καται - τιᾶται , “ οὐκ οἰκεῖ , ” γάρ φησιν , “ ἐν τῇ σαρκί μου ἀγαθόν . τουτέστιν οὐκ ἔχει τὸ ἀπαθὲς οὐδὲ τὸ τέλειον , καὶ ἀνενδεές τε καὶ ἀναμάρτητον · ὅθεν αὐτὴν καὶ σάρκα πολλάκις ἁμαρτίας καλεῖ , καὶ σῶμα ἁμαρτίας καὶ σῶμα θανάτου . αἱροῦμαι γοῦν τῳ νῷ τὸ ἀγαθὸν , καὶ παρεσκεύασμαι πρὸς τοῦτο κατὰ ψυχήν · ἐπὶ δὲ τῶν διὰ σαρκὸς ἔργων αὐτὸ μετελθεῖν οὐχ εὑρίσκω , ἀλλ’ ἐσπούδακα μὲν καὶ ἀγωνίζομαι ποιῆσαι τὸ ἀγαθόν . ὑπάγομαι δὲ παρ’ αὐτῆς πράττειν ἃ μὴ προῄρημαι . τὴν οὖν τοιαύτην πρᾶξιν εἰκότως οὐκ ἐμὴν , ἀλλ’ ἀλλοτρίαν λογίζομαι . Θεοδώρου . Ἐπιμένων τοῖς αὐτοῖς , “ οὐ γὰρ ὃ θέλω , ” φησὶ , “ ποιῶ ἀγαθὸν , ἀλλ’ ὃ οὐ θέλω κακὸν τοῦτο πράσσω . εἰ δὲ ὃ οὐ θέλω “ τοῦτο ποιῶ , οὐκέτι ἐγὼ κατεργάζομαι αὐτὸ , ἀλλ’ ἡ οἰκοῦσα ἐν “ ἐμοὶ ἁμαρτία . ” τὸ γὰρ αὐτὸ κἀνταῦθα λέγει · ὅτι τῇ μὲν ψυχῇ αἱροῦμαι τὸ καλὸν , ὑπὸ τοῦ νόμου παιδευόμενος ἃ δεῖ · ποιῶ δὲ οὐχ ἃ βούλομαι πολλάκις , ἀλλὰ ἃ μὴ βούλομαι μᾶλλον . βούλομαι μὲν γὰρ τὰ τοῖς θείοις νόμοις ἀκόλουθα . πράττω δὲ τἀναντία , ὧν ἐπίσταμαί τε καὶ βούλομαι καλῶν . ὡς ἐντεῦθεν τῆς ἁμαρτίας φαίνεσθαι τὴν ἰσχὺν , ἣν κατ’ ἐμοῦ διὰ τῆς θνητότητος ἐπεκτήσατο · εἴπερ δὴ καὶ παρὰ γνώμην ἐπὶ τὴν οἰκείαν με καθέλκειν δύναται πρᾶξιν . τὸ γὰρ “ οὐκ ἐγὼ κατεργάζομαι,’ ἀνωτέρω κἀνταῦθα λέγει τὸ παρὰ γνώμην . διὰ πάντων δὲ τούτων ἀπὸ τοῦ “ οἴδαμεν γὰρ ὅτι ὁ νόμος πνευματικός ἐστι , ” βούλεται εἰπεῖν , ὅτι καλὸς μὲν ὁ νόμος , παιδεύων ἃ δεῖ τὴν ψυχήν · καὶ τούτου γε ἕνεκεν σφόδρα χρήσιμος . Εγὼ δὲ διὰ τῆς θνητότητος δεξάμενος ἀπηλλάχθαι τοῦ πταίειν διὰ τῆς τοῦ λόγου διδασκαλίας , οὐ δύναμαι . πολλὴν μὲν γὰρ ἔχει τὴν ἰσχὺν ὁ νόμος ἐν τῇ τῆς ψυχῆς διδασκαλίᾳ . καὶ τοῦτο δῆλον , ἐξ ὧν ἀκριβὴς ἔγκειται ἡμῖν ἥτε τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ κακοῦ διάκρισις · κρίσις · οὐδὲ πώποτε γοῦν ὑπὸ τοῦ πλήθους τῶν ἁμαρτημάτων , τὸ εἰδέναι τοῦτο ἀπεβάλομεν . τοὐναντίον δὲ καὶ μυρία πταίοντες . τοῦ γοῦν εἰδέναι τῆς ἁμαρτίας τὴν φαυλότητα ἐκτὸς οὐ γεγόναμεν . οὐ μὴν ἀφελεῖν ἡμῶν τὸ ἁμαρτάνειν δεδύνηται , τῆς θνητότητος πολλὴν τὴν εὐκολίαν ἡμῖν ἐργασαμένης . ἀλλὰ κἂν σφόδρα διὰ τῆς οἰκείας διδασκαλίας πολλὴν τοῦ προσήκοντος ἐργάσηται τὴν διάθεσιν , ἄκοντες καὶ ὡς οὐκ ἴσμεν πολλάκις , εἰς τὴν τῶν ἀτόπων ὑποφερόμεθα πρᾶξιν . Διοδώρου . Ἀγαθοεργῶν ὁ θεῖος Ἀπόστολος , εἰκὼν ἀκηλίδωτος f ἐγίνετο τῶν μαθητευομένων · ὅτου χάριν καὶ ἐκέκραξε , “ μιμηταί “ μου γίνεσθε , καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ . ” τοιγαροῦν οὐκ αὐτοῦ ἐστὶ κατὰ κυριότητα ὃ ἔφη · “ οἶδα δὲ ὅτι οὐκ οἰκεῖ ἐν τῇ σαρκὶ μου “ τὸ ἀγαθὸν , ” ἀλλ’ οὐδὲ τὸ “ ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος , τίς με “ ῥύσεται ἐκ τοῦ σώματος τοῦ θανάτου τούτου . ἀλλὰ ταῦτα καὶ ὅσα τοιαῦτα , ἐν παρενθέτῳ προσώπῳ ὑποκρινόμενος λέγει · πρὸς ἔλεγχον τῶν φιλαμαρτημόνων . ὥσπερ δὲ τοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ τῶν σφῶν πράξεων , σαρκικοὺς , ψυχικοὺς , πνευματικοὺς , καὶ ἑτέροις μυρίοις ὀνόμασι καλεῖν οἶδεν ἡ θεία γραφὴ , οὕτω δὴ καὶ τὸν διάβολον , οὐ μόνον Σατανᾶν καὶ ἀντικείμενον καὶ διάβολον καὶ ὄφιν , καὶ λέοντα καλεῖν οἶδε , καὶ Βελίαρ , ἀλλὰ γὰρ καὶ σάρκα καὶ νόμον καὶ ἁμαρτίαν καὶ θάνατον · τούτοις γὰρ ἐδουλεύσαμεν διὰ τῆς παρακοῆς , καὶ οὐ τῷ Χριστῷ . Ὅτου χάριν λέγει , “ ὅτε ἧμιν ἐν τῇ σαρκὶ , ” δηλῶν ὡς νυνὶ οὐκ ἔτι ὄντων αὐτῶν ἐν σαρκὶ , καίπερ ὄντων ἐν σαρκὶ · ὡς οὐκ ἄρα τὴν σάρκα ἣν περικείμεθα διαβάλλων , ἀλλὰ τὴν ὁμωνύμως αὐτὴν λεγομένην σάρκα . ἧς καὶ ἀπηλλάγημεν διὰ τὸ ἀποθανεῖν ἡμᾶς ἐν Χριστῷ , διὰ τοῦ συνταφῆναι αὐτῷ διὰ τοῦ βαπτίσματος . ὄντως ταύτης ἠλευθερώθημεν τῆς σαρκός . ἐπιφέρει γὰρ λέγων , “ νυνὶ “ δὲ κατηργήθημεν ἀπὸ τοῦ νόμου τῆς ἁμαρτίας , ἀποθανόντες ἐν “ ᾧ κατειχόμεθα , ὥστε δουλεύειν ἡμᾶς ἐν καινότητι πνεύματος , “ καὶ οὐ παλαιότητι γράμματος . ” εἶθ᾿ οὕτως ἤρξατο πάλιν τῆς καθ’ ὑπόθεσιν προσωποποιίας , ἀρξάμενος ἀπὸ τοῦ “ τί οὖν ἐροῦ - “ μὲν ; ὁ νόμος ἁμαρτία ; μὴ γένοιτο , ” ἕως τοῦ “ ταλαίπωρος ταλαίπωρος ἐγὼ “ ἄνθρωπος , τίς με ῥύσεται ἐκ τοῦ σώματος τοῦ θανάτου τούτου ” ἄσειστον θεμέλιον προθέμενος ἐν προλόγῳ τὴν ἑαυτοῦ ἀπολογίαν οὕτω λέγων · “ τί οὖν ; ὁ νόμος ἅγιος , καὶ ἐντολὴ ἁγία καὶ δικαία “ καὶ ἀγαθή . ” ἐνταῦθα νόμον λέγει , οὐ τὸν ἀντιστρατευόμενον τῷ νόμῳ τοῦ νοός ἡμῶν , ἀλλὰ τὸν παροπαραινετικὸν , τὸν τοὺς ἁμαρτά - νοντας κολάζοντα . ὅτου χάριν καὶ συνεψηφίσατο αὐτῷ ὡς ὁσίῳ καὶ δικαίῳ καὶ ἀγαθῷ . Εἶθ᾿ οὕτως ἤρξατο ἐπιλύειν ἀκολούθως οἷς ἀνωτέρω προεῖπεν , λόγον εὐχάριστον προοιμιασάμενος οὕτως · “ εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ διὰ " Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν . ” εἶτα πρὸς κατάκρισιν τῶν τοιάδε ἀφορμαζομένων καὶ κακιζόντων ἃς περικείμεθα σάρκας , λέγει ἐπερωτηματικῶς , “ ἄρα οὖν αὐτὸς ἐγὼ τῷ μὲν νοὶ δουλεύων νόμῳ “ Θεοῦ , τῇ δὲ σαρκὶ νόμῳ ἁμαρτίας . ” ἀρα κἀγὼ Παῦλος μεμέτρισμαι g ; πῇ μὲν δουλεύων νόμῳ Θεοῦ , πῇ δὲ νόμῳ ἁμαρτίας ; ἆρα τὸν Χριστὸν καὶ τὸν Βελίαρ , ἅμα καὶ κατὰ τὸ αὐτὸ ἔχω ἐν ἐμαυτῷ ; ἆρα ἐγὼ ὁ λέγων “ ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγὼ , ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ “ Χριστὸς , ” ψευσάμενος τὴν ἁμαρτίαν ζῶσαν ἔχω ἐν ἐμαυτῷ ; ἄλλοις προφωνήσας , “ οὐκ οἴδατε ὅτι τὰ σώματα ὑμῶν ναὸς τοῦ “ ἐν ὑμῖν Ἁγίου Πνεύματός εστι ; ” καὶ “ δοξάσατε τὸν Θεὸν ἐν “ τοῖς μέλεσιν ὑμῶν , ” αὐτὸς ἐγὼ ἐν τῷ σώματι οὐδὲν ἔχων ἀγαθόν ; ἀλλ’ οὐκ ἔστι τοιοῦτος , οὐκ ἔστι · μὴ γένοιτο . τέκνον γὰρ ὀργῆς καὶ σκεῦος ὀργῆς πρὶν , μεταβαλὼν τὸν τρόπον οὐ τὴν φύσιν , ἐγένετο τίμιον ἐκλογῆς σκεῦος . ἐπεὶ οὑν τὰ προσωποποιηθέντα θέντα ῥήματα οὔτε τῷ θεσπεσίῳ Παύλῳ ἁρμόζει , οὔτε μὴν παντὶ τῷ συνταφέντι Χριστῷ διὰ τοῦ βαπτίσματος · διότι τῆς ὀνομαζομένης σαρκὸς ἠλευθερώθησαν . οὐ γὰρ ἔτι κατακριθήσονται οἱ τοιοῦτοι διὰ τὴν τοῦ Ἀδὰμ παρακοήν · οὐκέτι βασιλεύει αὐτῶν ἡ ἁμαρτία · οὐχ ὁ θάνατος ὁ διὰ τῆς ἁμαρτίας · συνετάφησαν γὰρ τῇ ζωῇ τοῦ Χριστοῦ , διὰ τῆς ὑπακοῆς τὴν παρακοὴν ἐξαφανίσαντος , καὶ τῶ ἑκουσίῳ ἑαυτοῦ θανάτῳ τὸν ἐξ αὐτῆς ἐπισυμβάντα ἡμῖν θάνατον ἐκκρουσαμένῳ · γέγονε γὰρ ἑκὼν ὑπὸ νόμον τὸν τῆς παρακοῆς , ἵνα ἡμᾶς τοὺς ὑπὸ νόμον τὸν τῆς κατακρίσεως ἐξαγοράσῃ . διὰ τοῦτο ἔφη “ πᾶς λελυτρώμενος . ” “ Χάρις δὲ τῷ Θεῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν . τὸ “ γὰρ ἀδύνατον τοῦ νόμου , ἐν ᾧ ἠσθένει διὰ τῆς σαρκὸς , ὁ Θεὸς “ τὸν ἑαυτοῦ Υἱὸν πέμψας ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς ἁμαρτίας , κατε - “ κρῖνε τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκί . ” ὅτι δὲ ταῦθ’ οὕτως καλῶς τεθεώρηται , ώρηται , ἐπιφέρει λέγων ὁ θεῖος Ἀπόστολος · “ οὐδὲν ἄρα κατάκριμα “ τοῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ — ἠλευθέρωσέ με ἀπὸ τοῦ νόμου τῆς ἁμαρ - “ τίας καὶ τοῦ θανάτου , ” καὶ τὰ τούτων ἑξῆς . πειράσω δὴ διὰ βραχέων καὶ εἰς αὐτὰ τὰ ῥήματα τὰ κατὰ προσωποποιίαν εἰρημένα παρατρεχόντως εἰπεῖν , ἀρξάμενος ἀπὸ τοῦ , “ ἀφορμὴν δὲ “ λαβοῦσα ἡ ἁμαρτία , διὰ τῆς ἐντολῆς ἐξηπάτησέ με , καὶ δι’ “ αὐτῆς ἀπέκτεινε . ” Τὸ ἁμαρτίας ὄνομα , οὐκ οὐσίαν ὑφεστῶσαν δηλοῖ , ἀλλὰ τρόπον καὶ βίον τοῦ διημαρτηκέναι τινὰ τοῦ κατὰ λόγον καὶ ὀρθῶς ἔχοντος πράγματος . ὥσπερ γὰρ γενικώτατόν ἐστιν ὄνομα ἡ ἁμαρτία , κατὰ πολλῶν καὶ διαφόρων πραγμάτων κατηγορουμένη . πᾶν δὲ ἁμάρτημα οὔτε λόγῳ , οὔτε νόμῳ προστακτικῷ γίνεται · εἰ γὰρ κατὰ νόμον καὶ λόγον ἐγίνετο ὀρθὸν , οὐκέτι ἂν ἦν ἁμάρτημα ὡρισμένον καὶ τεταγμένον ἔχον τὸν τῆς γενέσεως λόγον . ἐπειδὴ ὁ θεῖος Ἀπόστολος οὐχ ἁπλῶς ἁμαρτημάτων , ἀλλ’ ἁμαρτίας γενικωτάτης ἐχούσης φρόνημα , ἐχούσης νόμον , δυναμένης σοφίσασθαι , ἀφορμὰς πορίσασθαι πρὸς τὴν τοῦ κακοῦ κατασκευὴν , μνημονεύει , οὐκ ἄλλον τινα γενικωτάτως ἁμαρτίαν ὀνομάζει , ἀλλ’ ἣ αὐτὸν τὸν τῶν ἁμαρτημάτων ἀρχηγέτην καὶ πατέρα διάβολον , ὅτου χάριν καὶ βασιλεύειν τῶν ἁμαρτημάτων αὐτὸν ὁ Ἀπόστολος ἀπεφήνατο . “ μὴ οὖν βασιλευέτω ἡ ἁμαρτία ἐν τῷ θνητῷ ὑμῶν σώματι . ” ὡς γὰρ τοὺς ἀνθρώπους ἀφ’ ἧς ἐπιτηδεύουσι τέχνης καλοῦμεν , οὕτω δὴ καὶ αὐτὸν τὸν διάβολον ὡς πρώτως ἐφευρετὴν γενόμενον τῆς ἁμαρτίας , ἁμαρτίαν καλεῖ . Επειδὴ τοίνυν διὰ τῆς δοθείσης τῷ Ἀδὰμ ἀφορμὰς πορισάμενος διὰ τῆς ἐντολῆς . ἔστι δὲ αὕτη . “ τὶ ὅτι , ” φησὶν , “ εἶπεν ὁ “ Θεὸς , ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ , οὐ φάγεσθε h ἀπ’ “ αὐτοῦ , διανοιχθήσονται ὑμῶν οἱ ὀφθαλμοὶ , καὶ ἔσεσθε ὡς Θεοὶ , “ γινώσκοντες καλὸν καὶ πονηρόν . ” σοφίζεται δὲ αὐτοὺς μείζον’ , ἐπαγγελίᾳ κατακρύψαι τὴν ἀπάτην , ὑπισχνεῖται τὸ πλέον , ἵνα τοὺς τῆς ἐντολῆς φύλακας τῶν τῆς ἀρετῆς βάθρων τῷ ὁμοίῳ αὐτοὺς πτώματι καταστρέψῃ . τὸν γὰρ ἄνθρωπον ἐξοιστρήσας , ἴσα Θεῷ ἐθέλει γενέσθαι , τῆς κατὰ ἀπάτην ὁμιλίας τὴν ἀφορμὴν ἐπορίζετο ἐκ τῆς παραχθείσης ἐντολῆς · ὅτου χάριν ὁ Παῦλος ἔφη , “ ἀφορμὴν δὲ λαβοῦσα ἡ ἁμαρτία διὰ τῆς ἐντολῆς ἐξηπά - τησέ με . ἵνα δὲ μὴ τὴν ἐντολὴν ἣ τὸν ταύτην δεδωκότα Θεὸν , αἰτιάσονται τινὲς , γείτονι καὶ ὁμοσπόρῳ ἐχρήσατο ῥήματι τοιάδε φάσκων · * ’ οἴδαμεν δὲ ὅτι ὁ νόμος ἅγιος καὶ ἡ ἐντολὴ ἁγία καὶ “ δικαία καὶ ἀγαθή . ” Ἐπεὶ οὖν οὐδ’ αὐτὴ ἡ ἁμαρτία , τουτέστιν ὁ διάβολος , φύσει καὶ οὐσίᾳ ἁμαρτία ἐστιν , ἐπιφέρει λέγων , * ’ ἵνα γένηται καθ’ ὑπερ - ’ * βολὴν ἁμαρτωλὸς ἡ ἁμαρτία διὰ τῆς ἐντολῆς . ” τὸ γὰρ κατ’ οὐ - σίαν τι ὂν , τὸ πλέον καὶ τὸ ἔλαττον οὐκ ἐπιδέξεται . ἔστι γὰρ ὅπερ ἐστιν , ἀεὶ τοῦτο ὂν ὅπερ ἐστιν οὐσιωδῶς . τῷ γὰρ γινομένῳ καὶ ἐπιγινομένῳ τι , εἴτε ὀλίγον , εἴτε καθ’ ὑπερβολὴν , ἕτερός ἐστι κατ’ οὐσίαν τῶν αὐτῷ ἐπιγινομένων · τὸ γὰρ ποσὸν , οὐκ οὐσία , ἀλλὰ περὶ τὴν οὐσίαν , ἐστὶν , οὐκ ὂν οὐσία . ἡ ἄρα τοίνυν καλου - μένη ὑπὸ τοῦ Ἀποστόλου ἁμαρτία , τὸ πλέον ἐπιδεχομένη ἁμαρ - τήσειν , ἵνα γένηται καθ’ ὑπερβολὴν ἁμαρτωλὸς ἡ ἁμαρτία , ἄρα καὶ τοῦ ε-ι’ναι ἁμαρτία , ᾗ ἁμαρτία ἐστὶν , ἀρχὴν ἔλαβεν , οὐκ οὖσα καθ’ ὑπερβολὴν ἐν ἀρχῇ κατὰ τὸ ἡμαρτηκέναι ἁμαρτωλὸς ἡ ἁμαρτία · διὸ δὴ καὶ τὴν ἐπίτασιν τοῦ γενέσθαι καθ’ ὑπερβολὴν ἁμαρτωλὸς ἡ ἁμαρτία διὰ τῆς ἐντολῆς . εἰ δὲ λέγοιεν καὶ πῶς ἃν εἴη ἀγαθὴ καὶ δικαία ; πῶς δὲ ἁγία ἡ ἐντολὴ καὶ ὁ νόμος , ὁπότε διὰ τῆς ἀφορμῆς αὐτῶν ἁμαρτωλὸς καθ’ ὑπερβολὴν ἐγένετο ἁμαμ τωλὸς ἡ ἁμαρτία ; πρὸς ταῦτα ἀκουέτωσαν , ὅτι οὐκέτι κατα - βλάπτεται ἤδη , καὶ ἡ ἀφορμὴ δι’ ἣν βλάπτεται φαύλη ἐστὶ καὶ πονηρά . οὐδὲ γὰρ ὅτι οἱ ἀνόδως καὶ ἀμέτρως ἐνατενίζοντες τῷ ἡλίῳ βλάπτονται τὰς ὄψεις , ἤδη καὶ τὸν ἥλιον φαμὲν πονηρόν . οὐδ’ ὅτι καθ’ ὑπερβολὴν ὁ διάβολος ἁμαρτωλὸς γέγονε τῷ ἐπιχειρηκέναι κατὰ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ , ἤδη καὶ τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ φαῦλον καὶ πονηρὸν εἶναι λέγομεν . “ Οἶδα δὲ ὅτι οὐκ οἰκεῖ ἐν ἐμοὶ , τουτέστιν ἐν τῇ σαρκί μου , “ ἀγαθόν . ” νυν εἰς τὸ του Ἀδὰμ πρόσωπον ἐξηγεῖται . καὶ ο ἀγαθὸν . νυν εἰς τὸ του Ἀδὰμ πρόσωπον ἐξηγεῖται . καὶ ὅτι στερηθεὶς τὸν Θεὸν ἔχειν ἐν ἑαυτῷ ἀντὶ τῆς ὄντως ζωῆς θάνατον καταλλαξάμενος . καὶ γὰρ θάνατος οὐχ ὁ κοινὸς μόνος τῶν μελῶν αὐτοῦ ἐκράτησεν , ἀλλὰ καὶ ὁ τῆς παρακοῆς , κατὰ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ εἰσβαλών . μάλιστα γὰρ ὁ κρατῶν θάνατος πρὸ τῆς τοῦ Χριστοῦ ἐπιδημίας , ἐβασίλευσε , κατὰ πάντων νόμον καὶ σκῆπτρον τῆς ἑαυ - τοῦ βασιλείας ἔχων τὴν παρακοήν . ἀλλ’ οὐκ ἄναρχος ἣ ἀγένητος ἡ τοῦ θανάτου βασιλεία . ἐκ γὰρ τῶν ζώντων τὸ τεθνάναι συμβαίνει , καὶ ἐκ τῆς τῶν ὑπηκόων ὑπακοῆς τὸ παρακούσαι τινα . τὸ γὰρ “ θέλειν παράκειται μοι · τὸ δὲ κατεργάζεσθαι τὸ καλὸν οὔ . ὃ γὰρ “ θέλω ἀγαθὸν , τοῦτο οὐ ποιῶ , ἀλλ’ ὃ μισῶ , τοῦτο πράττω . ” εἰ τὸ θέλειν μόνον ἐν ἡμῖν ἐστὶ , τὸ δὲ κατεργάζεσθαι τὸ θεληθὲν καλὸν , οὐκ ἔστιν ἐν ἡμῖν , εἰς μάτην ὁ ἀγαθὸς Θεὸς τὰς ὁμοουσίας ἑαυτοῦ ψυχὰς ἐν τοῖς σώμασι κατέπεμψε · τὸ γὰρ αὐτῷ καὶ αύταῖς φίλον οὐ πράττουσιν , οὐκ ἐνεργοῦσιν , ἀλλὰ μόνον θέλουσι . τάχα δὲ οὐδὲ αὐτὸ , ἄδηλον γάρ . Εἰ δὲ τοῦτο ἀληθές ἐστι , κατὰ τοὺς ἀσεβεῖς ἐρῶ · ἄρα οὐκ ἦν , οὐδὲ ἔσται ἐν βίῳ τὸ καλόν . οὔτε τίς ποτε αὐτὸ ἐνήργησεν , εἴγε κατὰ ἀναίρεσιν τοῦ καλοῦ καὶ ἀγαθοῦ ἐπὶ παντὸς ἀνθρώπου ἐκλαμβάνωσιν , ὅτι “ ὃ θέλω ἀγαθὸν , τοῦτο οὐ ποιῶ , ἀλλ’ ὃ μισῶ , “ τοῦτο πράττω . ” πόθεν δὲ καὶ ἐν τῷ τῶν ἀνθρώπων βίῳ ἀρετῶν ὀνόματα μάτα εὑρέθη · εἰ δὲ εἰσὶν ἐνεργοῦντες τὸ καλὸν , κἂν ὀλίγοι εἶεν οἱ ταῦτα δρῶντες , ἄρ οὐχ οἱ πάντες φήσουσιν , οἴδαμεν δὲ ὅτι οὐκ οἰκεῖ ἐν ἡμῖν ἀγαθόν . ὃ γὰρ ἠθέλησαν ἀγαθὸν , τοῦτο οὐ πράττουσιν . εἰ δὲ οἱ τὸ ἀγαθὸν ἐνεργοῦντες , ἐν σαρκὶ ὑπάρχοντες τοῦτο ἐνεργοῦσιν , καὶ οἱ τοῦτο μὴ ποιοῦντες ἀλλὰ τὸ κακὸν , ἐν σαρκί εἰσιν , ἄρα οὐ τῇ σαρκὶ τὸ αἴτιον τοῦ μὴ γίνεσθαι τὸ ἀγαθὸν περιαπτέον , ἀλλὰ τῇ τούτων μαλακοψυχίᾳ . εἰ γὰρ τοῖς ἐθέλουσι τὸ καλὸν ποιῆσαι παροικεῖται τὸ κακὸν , ὁμοίως δὲ καὶ τοῖς ἐθέλουσι κακοοργεῖν , οὐ καλὸν παράκειται . προνοήσαντες δὲ καὶ προθελήσαντες ἐπὶ τοσοῦτον ἐνεργείας ἔρχονται , ἄρα οὐ φύσει καὶ οὐσίᾳ τὰ σώματα ἡμῶν ἐστὶ φαῦλα . τῶν γὰρ πρακτέων ἡμῶν προηγεῖται βουλὴ καὶ θέλησις . ψυχῆς δὲ ταῦτα φρόνημα ἐχούσης αὐτεξούσιον , ῥέψαι δυναμένης πρὸς ἃς βούλεται πράξεις . “ Νυνὶ δὲ οὐκέτι ἐγὼ κατεργάζομαι αὐτὸ , ἀλλ’ ἡ οἰκοῦσα ἐν “ ἐμοὶ ἁμαρτία . ” ἀπελογήσατο διὰ τούτου τοῦ λογίου , ὅτι περ οὐ φαύλη κατὰ φύσιν ἡ σάρξ . οὐ γὰρ ἡ σὰρξ ἣν περικείμεθα οἰκεῖ ἐν ἡμῖν , ἀλλ’ ὁ ἐν τοῖς παρανόμοις οἰκῶν διάβολος . ᾧ γὰρ λέγω , Χριστὸς οἰκεῖ ἐν παντὶ δικαίῳ τὸ ἀγαθὸν ἐργαζομένῳ · τὸν αὐτὸν οἶμαι τρόπον οἰκεῖν τὸν διάβολον ἐν παντὶ κακοποιῷ . οὐκ οὐν οὐχ ἡμεῖς ἐσμεν , καθὸ σάρκα ἔχομεν , πονηροὶ , ἀλλ’ ἡ οἰκοῦσα ἐν ἡμῖν ἁμαρτία , ἄλλη τις οὖσα παρὰ τὴν σάρκα καὶ τὴν ψυχὴν τοῦ ἀνθρώπου · καὶ γὰρ ἐν ψυχῇ μάλιστα λέγεται ἐπιχωριάζειν ὁ διάβολος , κατὰ τὸ “ εἰσῆλθεν ὁ Σατανᾶς εἰς τὴν καρδίαν Ἰούδα . ” καὶ κατὰ τὸ “ Ἀνανία , ἵνα τι ἐπλήρωσεν ὁ Σατανᾶς τὴν καρδίαν σου ; ” ἐν δὲ τῷ εἰπεῖν οὐκέτι ἐγὼ κατεργάζομαι αὐτὸς , ἀλλ’ “ ἡ οἰκοῦσα ἐν ἐμοὶ ἀμαρτία . ” ἔργου γὰρ καὶ κατέργου πολὺ τὸ μέσον · διότι τοῦ μὲν ἔργου ποιεῖται τὸ κάτεργον , ὥστε φέρε εἰπεῖν οἰκίας , ἣ νηός . τὸ δὲ κάτεργον , τουτέστι τῆς ὕλης ἡ προ - παρασκευή . Ἡ τοίνυν οἰκοῦσα ἐν τοῖς ἁμαρτάνουσιν ἁμαρτία , τουτέστιν ὁ Σατανᾶς , ὁμολογουμένως ἐν τοῖς λογισμοῖς ἡμῶν προκατεργάζεται τοῦ ἐσομένου κακοῦ τῆς ἰδέας τὴν κατασκευὴν , τῆς ὑποδεξαμένης αὐτὸν ψυχῆς συμπραττούσης αὐτῷ τῆς κακίας · καθάπερ τοῖς σπείρουσιν ἡ τῆς θήλεος μήτρα πρὸς τὸ τελεσφορηθῆναι τὸ σπαρέν . καὶ ἐπειδήπερ ἐκ τῆς καρδίας ἐκπορεύονται λογισμοὶ πονηροὶ ἐκ τῆς γενναμένης τοῦ διαβόλου συλλήψεως , κέκραγε τὸ θεῖον λόγιον , “ λογισμοὺς καθαιροῦντες , καὶ πᾶν ὕψωμα ἐπαιρόμενον “ κατὰ τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ.ö ὥσπερ τοῖς αὐτοῖς φιλαρέτοις ψυχαῖς τὸ Ἄγ’ ἴον Πνεῦμα συγκοπιᾶν λέγεται , κατὰ τὸ “ περισ - “ σότερον πάντων ἐκοπίασα , οὐκ ἐγὼ δὲ , ἀλλ’ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ “ ἡ σὺν ἐμοί . ἐπὰν ῥάθυμος ψυχὴ ταῖς τοῦ διαβόλου προτροπαῖς ἐπεσθῇ , συνεργὸν ἔχει πρὸς τὸ κακὸν αὐτὸν τὸν διάβολον . αὐτὸς γὰρ καὶ τὸν τύπον τῆς ἐσομένης ἁμαρτίας προκατηργάσατο ἐν αὐτῇ . ὅτου χάριν εἴρηται , “ οὐκέτι ἐγὼ κατεργάζομαι αὐτὸ , ἀλλ’ “ ἡ οἰκοῦσα ἐν ἐμοὶ ἁμαρτία . ” Εὐρίσκω ἄρα τὸν νόμον τῷ θέλοντι ἐμοὶ ποιεῖν τὸ καλὸν , ὅτι ἐμοὶ τὸ κακὸν παράκειται . Ἄθρει δὲ πάλιν ὡς σοφῶς καὶ εὐτέχνως ἀποδέχεται τὸν νόμον . οὐχ ὡς τῆς ἁμαρτίας τὸ κέντρον ἀπαμβλύνειν ἰσχύοντα · οὔτε μὴν κατανεκροῦν οἷόν τε τὴν ἐν ἡμῖν ἁμαρτίαν , ἀλλ’ ὡς ἐνιέντα μόνῳ τῷ νῷ τὴν τοῦ συμφέροντος γνῶσιν . εἰ γὰρ ἐμοὶ , φησὶ , παράκειται τὸ κακὸν , ὡς ἐνοικοῦν τῇ σαρκὶ , κατακιβδηλεύει γε μὴν ὁ νόμος αὐτῷ χαρίζεται g τὴν ἐπικουρίαν · καὶ νοεῖται σύμ - βουλος , οὐ μὴν ἔτι καὶ λυτρωτής . δεῖ δὲ δὴ πάντως τοῖς ἀρρωστοῦσι τὴν ἁμαρτίαν , οὐ τοῦ διειδέναι μόνον , ὅτι τὰ ἀμείνω προσήκει δρᾶν αὐτοὺς , ἀλλὰ καὶ τοῦ δύνασθαι κατορθοῦν ἅπερ ἃν εὖ ἔχοι , καὶ τῷ νόμῳ δοκῇ . καθάπερ ἀμέλει καὶ τοῖς ἐθέλουσι εὐδοκιμεῖν ἐν μάχαις , οὐκ ἀπόχρη πρὸς τοῦτο γυμνὴ καὶ μόνη τῶν τακτικῶν ἡ εἴδησις , ἀλλ’ εἰ προσυπάρχοι τούτῳ καὶ τὸ εὐσθενὲς , εἶεν ἃν οἱ τοιοίδε μόλις λαμπροὶ καὶ ἀπόβλεπτοι . οὐκοῦν εἰ διδάσκει μὲν ὁ νόμος τὸ ἐν ἀγαθοῖς εὐτεχνὲς , κατ’ οὐδένα δὲ τρόπον τοῖς πλεονεκτουμένοις ἐπικουρεῖ τὴν ἁμαρτίαν ἀπονευρῶν , καλὸς μὲν ὅτι καὶ διδάσκαλος · οὐ μὲν ἔτι καὶ ἐν ἴσῳ χάριτι τῇ διὰ Χριστοῦ καταλογισθείη ἃν εἰκότως , τοῦ καὶ σοφοῦν ἰσχύοντος , καὶ ἀλκιμωτέρους ἡμᾶς ἀποφαίνοντος τοῦ κακοῦ . Γενναδίου . Οὐκοῦν φησὶν ἐκ τούτων δείκνυται βουλόμενος καὶ ὁ νόμος συνῳδὰ τῷ περὶ τὸ καλόν μου θελήματι , ἐξ ὧν καὶ τὸ κακὸν , ἀμφοτέροις , κᾀκείῳ , κἀκείνῳ , ταὐτὸν ἀποφαίνεται . Διοδώρου . τῷ “ εὑρίσκω τὸν νόμον ” λείπει τὸ δυσκατόρθωτον . φησὶ γὰρ , ὅτι ἐξ ὧν καὶ βουλόμενός τι ποιῆσαι καλὸν , οὐ δύναμαι , ἀλλ’ ἐπὶ τὸ χεῖρον παρατρέπομαι , εὑρίσκω τὸν νόμον δυσκατόρθωτόν μοι θέλοντι ποιεῖν τὸ καλόν . παράκειται γάρ μοι τὰ ἑτοιμότερα τὰ κατὰ πρὸς τὸ ποιεῖν αὐτά . διὰ δὲ τοῦ “ παράκειται ” δείκνυσιν , ὡς οὐκ ἐργῶδές ἐστι μετιέναι τὴν κακίαν . Θεοδώρου . Κατὰ διαίρεσιν ἀναγνωστέον . “ εὑρίσκω ἄρα τὸν “ νόμον ἐμοὶ τῷ θέλοντι ποιεῖν τὸ καλόν . ” εἶτα ἑξῆς , “ ὅτι ἐμοὶ τὸ “ κακὸν παράκειται . ” ἕκαστον γὰρ αὐτῶν ἰδία τελείαν καὶ ἀπηρτισμένην ἔχει τὴν ἔννοιαν . τὸ μὲν , τῷ θέλοντι ἐμοὶ κατὰ τὴν ψυχὴν λέγοντος . τὸ δὲ , ὅτι ἐμοὶ τὸ κακὸν παράκειται κατὰ τὴν σάρκα . λέγει γὰρ ὅτι κατὰ μὲν τὴν ψυχὴν , χρήσιμος ὁ νόμος , παιδεύων αὐτὴν ἐφίεσθαι τοῦ καλοῦ , ἀποστρέφεσθαι δὲ τὸ κακόν . τὴν περὶ τὸ ἁμαρτάνειν δὲ ἡμῶν εὐκολίαν , οὐδαμῶς δύναται ἀφελεῖν , ἥτις ἀπὸ τῆς θνητότητος ἐνεγένετο . Συνήδομαι γὰρ τῷ νόμῳ τοῦ Θεοῦ κατὰ τὸν ἔσω ἄνθρωπον . Ευρίλλου . Ὡς ἔφην ἤδη , διψᾷ h μὲν ὁ νοῦς τὸ ἐλεύθερον , καὶ τῶν διαβεβλημένων ἀπαλλακτίᾳ , καὶ ταῖς ἀνωτάτω τιμαῖς στε - φανοῖ τὸν νόμον ὡς τῶν καλλίστων εἰσηγητήν . καταβιάζεται δὲ εἰς ἐκτόπους ἡδονὰς ἡ τῆς σαρκὸς φύσις , πολεμοῦντός τε καὶ ἐγκειμένου τοῦ νόμου τῆς ἁμαρτίας . νόμον δὲ ἁμαρτίας εἶναί φησι τὸ ἔμφυτον κίνημα , καὶ ὅπερ ἃν ὑπάρχειν οἴοιτό τις , τῆς φιλοσαρκίας τὸ πάθος . καθάπερ ἀμέλει καὶ νόμον ἔφη νοὸς , τὴν εἴς γε τὸ ἀγαθὸν αὐτοῦ ῥοπήντε καὶ θέλησιν . Γενναίου . “ Συνήδομαι γὰρ , ” φησὶ , “ τῷ νόμῳ τοῦ Θεοῦ κατὰ τὸν ἔσω ἄνθρωπον , καὶ τὰ ἑξῆς . τῷ γὰρ ἀντὶ τοῦ τοίνυν κἀνταῦθα ἐχρήσατο . πάντων γὰρ ἀπὸ τοῦ “ οἴδαμεν ὅτι ὁ “ νόμος πνευματικός ἐστι ” προειρημένων αὐτῷ , συναγωγὴν ἠβουλήθη ποιήσασθαι · τῷ μὲν νόμῳ τοίνυν συνήδομαι τοῦ Θεοῦ κατὰ τὸν ἔσω ἄνθρωπον , ὀνομάζει τὸν ἐν ἡμῖν νοερὸν , καὶ χαίρω καὶ γέγηθα τούτου τοῖς παραγγέλμασι . βλέπω δὲ νόμον ἕτερον τῶν ἑαυτοῦ μελῶν ἀντιπαραττόμενον i τούτῳ , καὶ πρὸς βίαν ὡς ἑαυτὸν ἀποσπῶντά με , καὶ οἷον αἰχμαλώτῳ τινὶ παρακεχρημένῳ μοι . ἃ γὰρ ἐκεῖνος ἐπιτάττει , καὶ ὧν ἐκεῖνος ἔχεσθαι μοι κελεύει , οὗτος ἀπέχεσθαι τούτων ἐπαναγκάζει . νόμον δὲ ἁμαρτίας ἐν τοῖς μέλεσιν αὐτοῦ , τὸ βούλημα καὶ τὸν σκοπὸν τῆς παθητῆς λέγει σαρκός · ἐπειδὴ καὶ παντὸς ἴδιον νόμου , τὸ τοῖς ὑπ’ αὐτὸν τὰ αὐτῷ δοκοῦντα παρακελεύεσθαι . ἐγὼ τοίνυν οὐχ ᾧ χαίρω νόμῳ , φησὶν , ὑπακούω , ἀλλ’ ᾧ μὴ χαίρω . οὐ πράττω γὰρ ἃ βούλομαι · ἃ δὲ μὴ βούλομαι πράττω · καὶ μᾶλλόν μου τῶν μελῶν ὁ νόμος τοῦ θείου νόμου κατακρατεῖ . καὶ πρὸς αὐτὸν ἀγωνιζόμενος ἀντισχεῖν οὐκ ἀρκῶ . τὸ μὲν γὰρ τὸ καὶ τὸ ποιῆσαι , καὶ πάλιν τὸ καὶ τὸ μὴ ποιῆσαι , διὰ τοῦ θείου νόμου παιδευόμενος ἔχω μετρούμενος ὑπὸ τὴν γνῶσιν τῆς ἀρετῆς . ἐνεργῆσαι δὲ αὐτὴν κωλυόμενος ὑπὸ τῆς σαρκὸς , παρ’ αὐτοῦ βοηθείας οὐκ ἀξιοῦμαι . ἀλλ’ ὁ τῶν μελῶν μου νόμος ἀμετραίνων οἴχεται μετὰ πολέμου λάφυρον κατακτώμενος . Διοδώρου . τὸν κοινὸν καὶ ἐν τούτοις ἄνθρωπον διαγράφει . τοῦ γὰρ κοινοῦ ἀνθρώπου τὸ συνορᾶν μὲν τῷ νῷ τὰ δέοντα , μὴ πάντως δὲ κατορθοῦν . τοῦ δὲ εἰς Χριστὸν πεπιστευκότος , τὸ σὺν τῷ νῷ κατορθοῦν διὰ τῆς τοῦ Πνεύματος ἐπικουρίας . διὸ καὶ πνευματικὸς ὁ τοιοῦτος καλεῖται . δείκνυσι δὲ ὅτι ὥσπερ ἀντινομοθετεῖ τῇ τοῦ Θεοῦ νομοθεσίᾳ ὁ διάβολος · οἷς γὰρ προσέταξεν ὁ Θεὸς , τἀναντία ποιεῖν , πείθει τοὺς ἀνθρώπους . πεφυλαγμένως δὲ πάνυ ἐν τοῖς μέλεσιν εἶναι φησὶ τὸν τῆς ἁμαρτίας νόμον · δεικνὺς ὡς οὐκ ἀρέσκεται τοῖς τοῦ σώματος πάθεσιν ἡ ψυχὴ , εἰ καὶ συγ - καθέλκεται πολλάκις αὐτῶ . Θεοδώρου . Σφόδρα μὲν γὰρ ἐπὶ τοῖς τοῦ Θεοῦ νόμοις ἥδομαι , φησὶ , τὴν ψυχὴν , ἐπαινῶν τε αὐτοὺς , καὶ περὶ πολλοῦ ποιούμενος , ἀντιπράττουσα δὲ ἡ ἁμαρτία τῷ βουλήματι τῆς ψυχῆς , διὰ πάν . τῶν ὡς εἰπεῖν τῶν μελῶν ἐπὶ τὴν ἑαυτῆς μεθέλκει πρᾶξιν · καὶ καλῶς εἶπεν “ ἐν τοῖς μέλεσιν , ” ἐπειδὴ πολύτροπος ἡ ἁμαρτία διὰ πάντων ἐπιτηδεύεσθαι φύσιν ἔχουσα τῶν μελῶν . τὰ μὲν γὰρ δι’ ὀφθαλμῶν , τὰ δὲ διὰ γλώττης , τὰ δὲ ἑτέρως ἁμαρτάνομεν . θαυμάσαι δὲ ἄξιον ἐνταῦθα τοὺς διαπορήσαντας , πότερον τρεῖς ἣ τέσσαρας νόμους ὁ Ἀπόστολος βούλεται λέγειν · δήλης οὔσης καὶ ἀπολύτου τῆς διανοίας . ἀντὶ γὰρ τοῦ εἰπεῖν τὴν ἁμαρτίαν , νόμον εἶπεν ἁμαρτίαν , οὐδὲν ἀλλοιότερον λέγων . κατά τι δὲ αὐτὸ οἰκεῖον τεθεικὼς ἰδίωμα . οὕτω καὶ ἐν τοῖς ἀνωτέρω λέγει , “ ὁ διὰ νόμου πί - “ στεως · ” καὶ μετὰ βραχέα δέ · “ ὁ γὰρ νόμος τοῦ πνεύματος τῆς “ ζωῆς , ” ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν τὸ πνεῦμα τῆς ζωῆς . ἐπειδὴ γὰρ σκοπός ἐστι νόμου παντὸς , ἰδίως ἐφ’ ἑκάστου τὸ τοῦ νόμου προστίθησιν ὄνομα · ἵνα εἴπῃ τὸν σκοπὸν τοῦ πράγματος , περὶ οὗπερ ἃν λέγῃ , αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ οὐχ ἕτερον λέγων . Ὠριγένουσ . Ἐν τοῖς μηδέπω κρατύνασι τὴν ἕξιν ἐπὶ τὰ βέλτιστα διαγράφει ὁ Παῦλος τὸν παρόντα λόγον . ὥσπερ τοίνυν στρατιώτης κρατήσας πολεμίων αἰχμαλώτους ἄγει , οὕτως ἐν τοῖς προειρημένοις προσώποις ἐστιν ὁ ἐν τοῖς μέλεσιν αὐτῶν νόμος ἀντιστρατευόμενος τῷ νόμῳ τοῦ νοὸς αὐτῶν , καὶ αἰχμαλωτίζων τὴν ταλαίπωρον ψυχὴν , καὶ ἄγων ἐπὶ τὸν τῆς ἁμαρτίας νόμον ἐν τοῖς σωματικοῖς μέλεσιν . Ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος , τίς με ῥύσεται ἐκ τοῦ θανάτου τούτου . Γενναδίου . Οὐκ εἶπε κακὸς ἄνθρωπος , οὐδὲ πονηρὸς , ἀλλὰ “ ταλαίπωρος . ” προσδιηγησάμενος γὰρ καὶ δείξας αὐτὸν τῷ νῷ μὲν ὁρῶντα πρὸς τὸ καλὸν , ὑποσυρόμενον δὲ πρὸς τὸ φαῦλον τῷ πάθει τῷ τῆς σαρκὸς , εἰκότως ὡς ἐλεεινὸν μᾶλλον ταλαίπωρον προσηγόρευσεν , οὐχ ὡς μισητὸν πόνηρον . θαυμασιώτατα ’δε ἔφη τὸ “ τίς ” ἐμφαίνων διὰ τῆς ἀπορήσεως τὸ τοῦ πράγματος δύσκολον . τίς οὖν ἄρα , φησὶ , τοσοῦτος , ὅς με τῆς τυραννίδος τοῦ σώματος ἀπαλλάξει , ὑφ’ ἧς πρὸς ἁμαρτίαν καθελκόμενος θανατοῦμαι ; σῶμα γὰρ θανάτου , τὸ θανάτου παραίτιον λέγει . ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος αὐτὸ προσειπών . ὑποδείξας δὲ αὐτάρκως τὴν ἀνάγκην , καὶ δηλώσας τὸ τοῦ πράγματος μέγεθος , ἐπάγει , μετ’ εὐχαριστίας καὶ ὕμνου τὸν εὐεργέτην δηλῶν , “ εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ “ μου διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν . τοῦτο λέγων ὅτι χάρις τῷ φιλανθρώπῳ Θεῷ δωρησαμένῳ τὴν ἀθανασίαν ἡμῖν , καὶ τὴν ἀφθαρσίαν καὶ τὴν ἀπάθειαν διὰ τῆς οἰκονομίας τῆς κατὰ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν , ὃς μεγαλοφώνῳ πρὸς ἡμᾶς κηρύγματι κέκραγε , “ δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορ - “ τισμένοι , κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς . Διοδώρου . Ἐπισημαντέον ὡς οὐχ ἁπλῶς ἐκ τοῦ σώματος τούτου , ἀλλ’ ἐκ τοῦ θανάτου τοῦ σώματος . οὐ γὰρ τοῦ σώματος εὔχεται ῥυσθῆναι , ἀλλὰ τοῦ κατέχοντος θανάτου τὸ σῶμα διὰ τῆς ἁμαρτίας . Σευηριανοῦ καὶ Θεοδώρου . Θεωρήσας τῷ νῷ τὸν διὰ τοῦ σώματος κατὰ τῆς ψυχῆς γινόμενον πόλεμον , καὶ διὰ τοῦ h τὸν ἄνθρωπον αἰχμαλωτιζόμενον , καταφυγὴν σωτηρίας ζητεῖ , καὶ τὸν ῥυόμενον περιβλέπεται , ἵνα αὐτὸ τὸ σῶμα τοῦ θανάτου εἰς σῶμα ζωῆς μεταποιήσῃ . εἶτα ὡς εὑρεθέντος τοῦ ῥυομένου , καὶ ἑτοίμου ὄντος πρὸς τὴν χάριν τῆς σωτηρίας , τὴν πρέπουσαν εὐχαριστίαν ἀναπέμπει τῷ Θεῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ , δι’ οὗ αὐτῷ καὶ τὸ ῥυσθῆναι τοῦ πολεμίου προσεγένετο . οὐ λέγει δὲ ἁπλῶς , οὐδὲ εὔχεται ῥυσθῆναι τοῦ σώματος , ἀλλὰ τοῦ κατασχόντος τὸ σῶμα θανάτου , διὰ τῆς ἁμαρτίας τοῦ θανάτου . θέλει γὰρ τὸ σῶμα αὐτοῦ ζωῆς εἶναι σῶμα , οὐ σῶμα θανάτου , οὐδὲ σῶμα ἁμαρτίας . Ὠριγένουσ . Ὡς κακίζων τὴν ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν τὴν περιέλκουσαν καὶ περισπῶσαν τὸν λογισμὸν , καὶ προσκαλουμένην ἐπὶ τὰ ἐναντία , λέγει τὸ , “ ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος . ” καὶ ὡς διὰ ἐπικουρίας θείας ῥυσθεὶς τοῦ σώματος , τοῦ ὀνομασθέντος σώμα - τος θανάτου , διὰ τὰς προειρημένας αἰτίας ἐπάγει τὸ , “ εὐχαριστῶ “ τῷ Θεῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ . ” Ἄρα γοῦν αὐτὸς ἐγὼ , τῷ μὲν νοῒ δουλεύω νόμῳ Θεοῦ , τῆ δὲ σαρκὶ , νόμῳ ἁμαρτίας . Κυρίλλου . Μακρὸς μὲν αὐτῷ ἐκπεποίηται λόγος , βασανίζοντι λεπτῶς ἕκαστα τῶν ἐν ἡμῖν , καὶ τῆς πλεονεξίας τοὺς τρόπους , οὓς ὑπομένειν ἔθος τὴν ἀνθρώπου διάνοιαν , ἀντεξάγοντος αὐτῇ τοῦ κακοῦ . διισχυρίζετο δὲ ὡς ἀσχάλλει μὲν ἔσθ’ ὅτε τῶν ἐπιεικεστέρων ὁ νοῦς , τοῖς τῆς σαρκὸς πάθεσι τυραννούμενος i . ἀλύει δὲ σφόδρα , καὶ ἀσθενῶν αἰσχύνεται . τόγε μὴν ἀποφορτίσασθαι τὴν ἀβούλητον ἁμαρτίαν , οὐδαμόθεν ἔχει , δεινῶς κατεμπιπτούσης τῆς ἡδονῆς . ταυτήτοι καὶ ἀσθενεῖ πρὸς ἀντίστασιν , οὐδὲν τὸ παραπαν διάγε τοῦ νόμου πρὸς τοῦτο ἐπικουρούμενος . ἀληθεύει δὴ οὖν ὁ θεσπέσιος Παῦλος , εἰ τῷ μὲν νο·ὶ · δουλεύειν τῷ Θεῷ διϊσχυρισαιτο νόμῳ , τῇ δὲ σαρκὶ νόμῳ ἁμαρτίας . καὶ τοῦτο οἶμαι ἐστὶν ὅπερ ἔφη · “ τὸ γὰρ θέλειν παράκειταί μοι , τὸ δὲ κατεργάζεσθαι “ τὸ καλὸν , οὔ . ” πάλαι μὲν οὖν , ὡς ἔφην , ἐνυπῆρχεν ἡμῖν τόγε ἧκον εἰς νοῦν καὶ τὴν ἐν αὐτῶ θέλησιν , τὸ ἑλέσθαι τῷ θείῳ δουλεύειν νόμῳ . κατεβιάζετο δὲ πρὸς ἁμαρτίαν ἡ σὰρξ , τὸ οἰκεῖον ὥσπερ ἀντιστᾶσα θέλημα . ἦν οὖν ἄρα κατάκριμα τοῖς ἐθέλουσι μὲν ἀποπεραίνειν τὸ ἀγαθὸν , οὐ μὴν ἔτι καὶ δυναμένοις διὰ τὸ τυραννεῖσθαι τοῖς πάθεσιν . ἀλλ’ ἐν Χριστῷ πέπαυται τὸ κατάκρι - νον , τουτέστιν ἡ τῶν σαρκικῶν κινημάτων πλεονεξία . Γενναδίου . Ἀποδοὺς τῷ εὐεργέτῃ τὴν καθήκουσαν εὐφημίαν , ἔχεται τοῦ προκειμένου · ἐγὼ τοίνυν ὁ αὐτὸς Θεοῦ τε δοῦλος , καὶ ἁμαρτίας εἰμὶ , καί με διὰ τοῦ παθητοῦ τῆς σαρκὸς ἡ ἁμαρτία μερίζεται πρὸς Θεόν . ὑποδείξας δὲ τῶν ὑπὸ νόμον τὸ πρὸς δικαίωσιν ἐλλιπὲς , ἐπιφέρει τὸ τῆς χάριτος τέλειον , καὶ φησὶν , “ οὐδὲν “ ἄρα κατάκριμα νῦν τοῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ , ” καὶ τὰ ἑξῆς . ἀλλ’ ἰδοὺ γὰρ νῦν ἡ διὰ Χριστοῦ χάρις , φησὶ , τῆς κατακρίσεως ταύτης ἡμᾶς ἠλευθέρωσε · πρὸς γὰρ ἀπαθῆ καὶ ἀθάνατον ζωὴν διὰ τῆς τοῦ πνεύματος δωρεᾶς μεθιστάμενοι , καὶ ὅλοι πνευματικοὶ δι’ ὅλων γινόμενοι , τῆς τε ἁμαρτίας ἀπαλλαττόμεθα , καὶ τοῦ θανάτου τοῦ δι’ αὐτήν . Διοδώρου . Παραμένει ἐλέγχων τοῦ παλαίου ἀνθρώπου τὴν πρὸς ἑαυτὸν ἐκπολέμωσιν , οὐκ εἰρηνεύοντος πρὸς τὴν ψυχὴν τοῦ σώματος . ταῦτα δὲ διελέγχει , ἵνα τῆς τοῦ Σωτῆρος ἐπιδημίας ἐπιδείξῃ τὰ κατορθώματα , καὶ τὴν γενομένην ἕνωσίν τε καὶ εἰρήνην ψυχῆς καὶ σώματος διὰ τῆς τοῦ λουτροῦ παλιγγενεσίας . συνήγαγεν οὖν ὃ ἐβούλετο , καὶ ἦλθεν ἐφ’ ὃ κατεσκεύαζεν , εἰπὼν , “ οὐδὲν “ ἄρα κατάκριμα νῦν τοῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ . ” ἀποδείξας γὰρ ὅτι οἱ ὑπὸ νόμον ὄντες , ἅτε δὴ κατὰ σάρκα ζῶντες , ὑπὸ ἁμαρτίαν εἰσὶ καὶ κατάκριμα , ἐπήγαγεν , ὅτι οἱ ὑπὸ Χριστὸν ὄντες , οὐκ εἰσὶν ὑπὸ κατάκριμα , ἐπειδὴ μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσιν . Θεοδώρου . τῇ μὲν γὰρ ψυχῇ , φησὶν , αἱροῦμαι τὰ δοκοῦντα τῷ νόμῳ τοῦ Θεοῦ , ὑπὸ δὲ τῆς θνητότητος ἐπὶ τὴν ἁμαρτίαν καθέλκομαι . ἀλλ’ ἀπηλλάγμεθα τούτων ἁπάντων , καὶ τιμωρίας ἁπάσης κατέστημεν ἐκτὸς , οἱ διὰ τῆς ἐπὶ τὸν Χριστὸν πίστεως ἔξω γενόμενοι τῆς θνητότητος καὶ τοῦ κατ’ αὐτὴν ζῆν . τοῖς γὰρ θνητοῖς καὶ τὴν ἐπὶ τὸ χεῖρον ῥοπὴν δεχομένοις , ἀναγκαῖος ὁ νόμος , ἀπείργων τοῦ χείρονος . ἀθανάτοις δὲ καὶ ἀτρέπτοις γεγονόσι , περιττὸς ριττὸς ἐξ ἀνάγκης καθέστηκεν . Ὁ γὰρ νόμος τοῦ Πνεύματος τῆς ζωῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ . Κυρίλλου . Ἀναγκαῖον δὲ οἶμαι πρὸς ἀκριβῆ διασάφησιν τῶν ἐν τούτοις ἐννοιῶν , ἐκεῖνο εἰπεῖν . ὥσπερ γὰρ ἁμαρτίας καὶ θανάτου νόμον τὸ σαρκικὸν ὀνομάζει φρόνημα , πρὸς πᾶν εἶδος φαυλότητος τητος ἀποφέρον ἡμᾶς , οὕτω καὶ νόμον Πνεύματος ζωῆς τὸ θέλημα τὸ πνευματικόν · τουτέστι τὴν εἴς γε τὸ ἀγαθὸν τῆς διανοίας ῥοπήν . ἀλλ’ “ ὁ μὲν σπείρων εἰς τὴν σάρκα , ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει “ φθορὰν , ὁ δὲ σπείρων εἰς τὸ Πνεῦμα , ἐκ τοῦ Πνεύματος θερίσει “ ζωὴν αἰώνιον . ” οὐκοῦν “ ὁ μὲν νόμος τοῦ Πνεύματος τῆς ζωῆς , ” τουτέστι τὸ θέλημα τοῦ νοῦ τὸ ἀποφέρον εἰς ζωὴν , ἢν μὲν ἐν ἡμῖν καὶ πάλαι · ἐδουλεύομεν γὰρ τῷ νοῒ , νόμῳ Θεοῦ · ἀλλ’ ἠρρώστησεν , ὡς ἔφην , τὸ ἀδρανὲς εἰς ἀντίστασιν , καὶ ταῖς τῆς σαρκὸς ἐπιθυμίαις ἡττώμενος κατεκρίνετο τῷ νόμῳ . ἐπειδὴ δὲ τὸ νοσεῖν k ἀποβαλὼν , ἐρρώσθη διὰ Χριστοῦ , κατεσφραγίσμεθα γὰρ δι’ αὐτοῦ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι , καὶ τὴν ἐξ ὕψους δύναμιν ἠμφιέσμεθα . ταύτητοι καὶ λελυτρώμεθα · καὶ ὑπεζευγνύμεθα μὲν οὐκέτι τῷ κακῷ , κεκλήμεθα δὲ , ὡς ἔφην , εἰς ἐλεύθερον ἀξίωμα . Οὐκοῦν “ ὁ νόμος τοῦ Πνεύματος τῆς ζωῆς , ” τουτέστιν τὸ θέλημα τοῦ νοῦ τὸ νενευκὸς εἰς ἀγαθουργίαν , καὶ εἰς ζωὴν ἀποφέρον , ὅτε τὴν διὰ Χριστοῦ πεπλούτηκε χάριν , καὶ τῆς ἀρχαίας ἀσθενείας ἀπήλλακται , τότε τῶν ἐξ ἁμαρτίας ἀλογήσας κακῶν , καὶ τοῦ τῆς σαρκὸς κατευμεγεθήσας νόμου , ἠλευθέρωσέ με φησί . καὶ οὐκ αὐτός που πάντων τὴν ἐλευθερίαν διδούς · γεγονὼς δὲ μᾶλλον ἡμῖν ἐλευθερίας πρόξενος τῆς διὰ Χριστοῦ . ὥσπερ δὲ τοὺς ὑπὸ νόμον ὄντας τὸν τῆς ἁμαρτίας , πᾶσα πῶς ἀνάγκη καὶ τοῖς τοῦ θανάτου καταδεσμεῖσθαι βρόχοις , οὕτω τοὺς ἔξω γεγονότας αὐτῆς ἐλευθε - ρωμένους τε διὰ Χριστοῦ , δεῖ πάλιν ἔξω τε εἶναι θανάτου , καὶ ἀμείνους ὁρᾶσθαι φθορᾶς , καὶ ζῆν ἐν ἁγιασμῷ . Διοδώρου . Νόμον τοῦ Πνεύματος εἶπεν , ἀντιδιαστέλλων πρὸς τὸν νόμον τοῦ γράμματος , ἀντὶ τοῦ ἡ παρὰ Χριστοῦ χάρις ἡ ζωπ[ποιός . Θεοδώρου . Τῇ τοῦ Πνεύματος μετουσίᾳ , τὴν ἀνάστασιν γίνεσθαι ὁ Ἀπόστολός φησι . “ σπείρεται γάρ , ” γάρ , ” σῶμα “ ψυχικὸν , ἐγείρεται σῶμα πνευματικὸν , ” ὡς ἃν αὐτοῦ τότε κρατοῦντος ἡμᾶς ἐν ἀφθαρσίᾳ τε καὶ ἀτελευτότητι . Πνεῦμα οὖν αὐτὸ ζωῆς καλεῖ , ὡς ἂν τῆς ἀθανάτου ζωῆς παρεκτικὸν , ἧς τότε τευξόμεθα . τὸ τοίνυν Πνεῦμά φησι , τὸ ἐπ’ ἐλπίδι τῆς ἀθανασίας ἡμῖν δεδομένον , οὗ τὴν ἀπόλαυσιν ἡ ἐπὶ τὸν Χριστὸν πίστις παρίσχηκεν ἡμῖν , ἀπήλλαξέ με τοῦ τε θανάτου καὶ τῆς ἁμαρτίας . δῆλον δὲ ὅτι ἀπὸ τῶν μελλόντων ποιεῖται τὴν ἀπόδειξιν τῶν διὰ Χριστοῦ παρεσχεθέντων ἡμῖν , ὅτε ἐπὶ τῶν πραγμάτων τὴν ἔκβασιν λήψεται . ἐπεὶ καὶ ἡ τοῦ θανάτου ἐλευθερία τότε ἡμῖν προσγενήσεται , οὐκ ἀνισταμένοις μόνον , ἀλλὰ [ γὰρ ] καὶ ἀθανάτου ζωῆς ἀξιουμένοις . τότε δὲ καὶ τῆς ἁμαρτίας ἀπαλλαττόμεθα . τότε ἄτρεπτοι γεγονότες τῇ τοῦ Πνεύματος χάριτι , ἁμαρτεῖν οὐκ έπιδεχόμεθα . κατὰ γάρ τοι τὸν παρόντα βίον , πρόδηλον ὡς θνητοὶ τε ἐσμεν , καὶ ὑπὸ τὴν τῆς ἁμαρτίας ἐνόχλησιν κείμεθα .
Lemmas: περι ὁ ἐν ἀνθρώπινος φύσις πάθος , ἀδύνατος ποιέω ὁ πρός νόμος συμφωνία . οἶδα γάρ ὅτι οὐ οἰκέω ἐν ἐγώ , τουτέστιν ἐν ὁ σάρξ ἐγώ , ἀγαθός . Θεόδωρος . καί οὗτος μέν νόμος , φημί , ὁ χρήσιμος δείκνυμι · ἀπό ὅς οὐδείς ὁ πράσσω ἀρέσκω . ὁμολογέω γάρ ἄτοπος εἰμί , κἀν μυριάκις αὐτός διαπράσσω , ὁ παιδεύω οὗτος ὑπό ὁ νόμος . φαίνω δέ ὁ ὁ ἁμαρτία ἰσχύς , οὗτος ἐγώ διά ὁ θνητότης κρατέω , ὡς καί ἄκων πολλάκις ἐπί ὁ ὁ ἄτοπος καταφέρω πρᾶξις · καί ὁ αὐτός πάλιν · “ οἶδα γάρ ὅτι “ οὐ οἰκέω ἐν ἐγώ , τουτέστιν ἐν ὁ σάρξ ἐγώ , ὁ ἀγαθός · καί γάρ ἐπίσταμαι , φημί , ὅτι ὅσος ἐπί ὁ σάρξ , θνητός ἔχω ὁ φύσις , οὐδείς ὁ εἰς ἀρετή συντελέω πράσσω δύναμαι . ὁ μέν γάρ θνητότης ὁ πάρειμι ἐφίημι μόνος ἐγώ παρασκευάζω . ζέω . ἐκ δέ ὁ περί οὗτος σπουδή ἀρετή εἰς ἄκρος οὐδαμῶς οἷος τε μή ὁ πάρειμι ὑπεροράω ἀγαθός λογισμός ἀθάνατος ἀφίημι πρᾶγμα . ὁ γάρ ἐθέλω παράκειμαι ἐγώ , ὁ δέ κατεργάζομαι ὁ καλός οὐ εὑρίσκω . Κύριλλος . “ ὁ γάρ ἐθέλω , ” φημί , “ παράκειμαι ἐγώ , ὁ “ δέ κατεργάζομαι ὁ καλός οὖον , ” καί ὁ ἑξῆς · εἰς ἀπόδειξις ὁ κατηγορέω ὁ σάρξ δεινῶς ὠδίνω ἐν ἑαυτοῦ , ὁ ἁμαρτία παραδέχομαι σοφός · ὁ παράκειμαι μέν ἐγώ ὁ ἀγαθός · μή μήv ἔτι καί ὁ δύναμαι διαπεραίνω αὐτός . καταβιάζω γάρ εἰς ἀβούλητος ἐντροπή , καί οὐ ἑκών ὁ νόος . οὐκοῦν ὅσος ἵημι εἰς γε ὁ αὐτός δοκέω , εἰμί ἄν ἔξω καί ἁμαρτία . ἐπεί δέ δυσδιάφυκτος ὑπομένω πλεονεξία εἰμί ἄν · εἰκότως οὐ αὐτός δή μᾶλλον ἀλλά ὁ πλεονεκτέω ὁ αἰτία · οὗτος ὅς φημί · “ εἰμί “ δέ ὅς οὖον ἐθέλω , ἐγώ οὗτος ποιέω , οὐκέτι ἐγώ κατεργάζομαι αὐτός , “ ἀλλά ὁ οἰκέω ἐν ἐγώ ἁμαρτία . ” Ζεύς πᾶς οὗτος ὁ ἐν ὁ εὐαγγέλιον λέγω παρά ὁ δεσπότης λέγω3 ὅτι “ ὁ πνεῦμα πρόθυμος , ὁ δέ σάρξ ἀσθενής . ” ὁ γάρ φθαρτός ὁ σάρξ καί συμπαθής ὁ παρανομία κάω - τίω , “ οὐ οἰκέω , ” γάρ φημί , “ ἐν ὁ σάρξ ἐγώ ἀγαθός . τουτέστιν οὐ ἔχω ὁ ἀπαθής οὐδέ ὁ τέλειος , καί ἀνενδεής τε καί ἀναμάρτητος · ὅθεν αὐτός καί σάρξ πολλάκις ἁμαρτία καλέω , καί σῶμα ἁμαρτία καί σῶμα θάνατος . αἱρέω γοῦν ὁ νάω ὁ ἀγαθός , καί παρασκευάζω πρός οὗτος κατά Ψυχή · ἐπί δέ ὁ διά σάρξ ἔργον αὐτός μετέρχομαι οὐ εὑρίσκω , ἀλλά σπουδάζω μέν καί ἀγωνίζομαι ποιέω ὁ ἀγαθός . ὑπάγω δέ παρά αὐτός πράσσω ὁ μή προαιρέω . ὁ οὖν τοιοῦτος πρᾶξις εἰκότως οὐ ἐμός , ἀλλά ἀλλότριος λογίζομαι . Θεόδωρος . Ἐπιμένων ὁ αὐτός , “ οὖον γάρ ὅς ἐθέλω , ” φημί , “ ποιέω ἀγαθός , ἀλλά ὅς οὖον ἐθέλω κακός οὗτος πράσσω . εἰμί δέ ὅς οὖον ἐθέλω “ οὗτος ποιέω , οὐκέτι ἐγώ κατεργάζομαι αὐτός , ἀλλά ὁ οἰκέω ἐν “ ἐγώ ἁμαρτία . ” ὁ γάρ αὐτός ἐνταῦθα λέγω · ὅτι ὁ μέν Ψυχή αἱρέω ὁ καλός , ὑπό ὁ νόμος παιδεύω ὁ δεῖ · ποιέω δέ οὐ ὁ βούλομαι πολλάκις , ἀλλά ὁ μή βούλομαι μᾶλλον . βούλομαι μέν γάρ ὁ ὁ θεῖον νόμος ἀκόλουθος . πράσσω δέ τἀναντία , ὅς ἐπίσταμαι τε καί βούλομαι καλός . ὡς ἐντεῦθεν ὁ ἁμαρτία φαίνω ὁ ἰσχύς , ὅς κατά ἐγώ διά ὁ θνητότης ἐπικτάομαι · εἴπερ δή καί παρά γνώμη ἐπί ὁ οἰκεῖος ἐγώ καθέλκω δύναμαι πρᾶξις . ὁ γάρ “ οὐ ἐγώ κατεργάζομαι ἀνωτέρω ἐνταῦθα λέγω ὁ παρά γνώμη . διά πᾶς δέ οὗτος ἀπό ὁ “ οἶδα γάρ ὅτι ὁ νόμος πνευματικός εἰμί , ” βούλομαι εἶπον , ὅτι καλός μέν ὁ νόμος , παιδεύω ὁ δεῖ ὁ Ψυχή · καί οὗτος γε ἕνεκα σφόδρα χρήσιμος . ἐγώ δέ διά ὁ θνητότης δέχομαι ἀπαλλάσσω ὁ πταίω διά ὁ ὁ λόγος διδασκαλία , οὖον δύναμαι . πολύς μέν γάρ ἔχω ὁ ἰσχύς ὁ νόμος ἐν ὁ ὁ Ψυχή διδασκαλία . καί οὗτος δῆλος , ἐκ ὅς ἀκριβής ἔγκειμαι ἐγώ ὅστε ὁ καλός καί ὁ κακός διάκρισις · κρίσις · οὐδέ πώποτε γοῦν ὑπό ὁ πλῆθος ὁ ἁμάρτημα , ὁ οἶδα οὗτος ἀποβάλλω . ἐναντίος δέ καί μυρίος πταίω . ὁ γοῦν οἶδα ὁ ἁμαρτία ὁ φαυλότης ἐκτός οὖον γίγνομαι . οὖον μήv ἀφαιρέω ἐγώ ὁ ἁμαρτάνω δύναμαι , ὁ θνητότης πολύς ὁ εὐκολία ἐγώ ἐργάζομαι . ἀλλά κἀν σφόδρα διά ὁ οἰκεῖος διδασκαλία πολύς ὁ προσήκω ἐργάζομαι ὁ διάθεσις , ἄκων καί ὡς οὐ οἶδα πολλάκις , εἰς ὁ ὁ ἄτοπος ὑποφέρω πρᾶξις . Διόδωρος . ἀγαθοεργέω ὁ θεῖος ἀπόστολος , εἰκών ἀκηλίδωτος f γίγνομαι ὁ μαθητεύω · ὅστις χάρις καί κράζω , “ μιμητής “ ἐγώ γίγνομαι , καθώς ἐγώ Χριστός . ” τοιγάρ οὐ αὐτός εἰμί κατά κυριότης ὅς φημί · “ οἶδα δέ ὅτι οὐ οἰκέω ἐν ὁ σάρξ ἐγώ “ ὁ ἀγαθός , ” ἀλλά οὐδέ ὁ “ ταλαίπωρος ἐγώ ἄνθρωπος , τίς ἐγώ “ ῥύομαι ἐκ ὁ σῶμα ὁ θάνατος οὗτος . ἀλλά οὗτος καί ὅσος τοιοῦτος , ἐν παρενθέτω πρόσωπον ὑποκρίνομαι λέγω · πρός ἔλεγχος ὁ φιλαμαρτήμων . ὥσπερ δέ ὁ ἄνθρωπος ἀπό ὁ σφεῖς πρᾶξις , σαρκικός , ψυχικός , πνευματικός , καί ἕτερος μυρίος ὄνομα καλέω οἶδα ὁ θεῖος γραφή , οὗτος δή καί ὁ διάβολος , οὖον μόνος Σατανᾶς καί ἀντίκειμαι καί διάβολος καί ὄφις , καί λέων καλέω οἶδα , καί Βελίαρ , ἀλλά γάρ καί σάρξ καί νόμος καί ἁμαρτία καί θάνατος · οὗτος γάρ δουλεύω διά ὁ παρακοή , καί οὖον ὁ Χριστός . ὅστις χάρις λέγω , “ ὅτε ἡμεῖς ἐν ὁ σάρξ , ” δηλόω ὡς νυνί οὐ ἔτι εἰμί αὐτός ἐν σάρξ , καίπερ εἰμί ἐν σάρξ · ὡς οὐ ἄρα ὁ σάρξ ὅς περίκειμαι διαβάλλω , ἀλλά ὁ ὁμώνυμος αὐτός λέγω σάρξ . ὅς καί ἀπαλλάσσω διά ὁ ἀποθνῄσκω ἐγώ ἐν Χριστός , διά ὁ συνθάπτω αὐτός διά ὁ βάπτισμα . εἰμί οὗτος ἐλευθερόω ὁ σάρξ . ἐπιφέρω γάρ λέγω , “ νυνί “ δέ καταργέω ἀπό ὁ νόμος ὁ ἁμαρτία , ἀποθνῄσκω ἐν “ ὅς κατέχω , ὥστε δουλεύω ἐγώ ἐν καινότης πνεῦμα , “ καί οὖον παλαιότης γράμμα . ” εἶτα οὕτως ἄρχω πάλιν ὁ κατά ὑπόθεσις προσωποποιία , ἄρχω ἀπό ὁ “ τίς οὖν ἔρομαι - “ μέν ; ὁ νόμος ἁμαρτία ; μή γίγνομαι , ” ἠώς ὁ “ ταλαίπωρος ταλαίπωρος ἐγώ “ ἄνθρωπος , τίς ἐγώ ῥύομαι ἐκ ὁ σῶμα ὁ θάνατος οὗτος ” ἄσειστος θεμέλιος προτίθημι ἐν πρόλογος ὁ ἑαυτοῦ ἀπολογία οὗτος λέγω · “ τίς οὖν ; ὁ νόμος ἅγιος , καί ἐντολή ἅγιος καί Δίκαιος “ καί Ἀγαθή . ” ἐνταῦθα νόμος λέγω , οὖον ὁ ἀντιστρατεύομαι ὁ νόμος ὁ νόος ἐγώ , ἀλλά ὁ παροπαραινετικὸν , ὁ ὁ ἁμαρτάς - νοντας κολάζω . ὅστις χάρις καί συμψηφίζω αὐτός ὡς ὅσιος καί Δίκαιος καί ἀγαθός . εἶτα οὕτως ἄρχω ἐπιλύω ἀκόλουθος ὅς ἀνωτέρω προεῖπον , λόγος εὐχάριστος προοιμιάζομαι οὕτως · “ εὐχαριστέω ὁ Θεός διά " Ἰησοῦς Χριστός ὁ κύριος ἐγώ . ” εἶτα πρός κατάκρισις ὁ τοιόσδε ἀφορμάω καί κακίζω ὅς περίκειμαι σάρξ , λέγω ἐπερωτηματικῶς , “ ἄρα οὖν αὐτός ἐγώ ὁ μέν νόος δουλεύω νόμος “ Θεός , ὁ δέ σάρξ νόμος ἁμαρτία . ” ἀρά ἐγώ Παῦλος μεμέτρισμαι g ; πῇ μέν δουλεύω νόμος Θεός , πῇ δέ νόμος ἁμαρτία ; ἆρα ὁ Χριστός καί ὁ Βελίαρ , ἅμα καί κατά ὁ αὐτός ἔχω ἐν ἐμαυτοῦ ; ἆρα ἐγώ ὁ λέγω “ ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ , ζῶ δέ ἐν ἐγώ “ Χριστός , ” ψεύδω ὁ ἁμαρτία ζώννυμι ἔχω ἐν ἐμαυτοῦ ; ἄλλος προφωνέω , “ οὐ οἶδα ὅτι ὁ σῶμα σύ ναός ὁ “ ἐν σύ Ἅγιος πνεῦμα εἰμί ; ” καί “ δοξάζω ὁ θεός ἐν “ ὁ μέλος σύ , ” αὐτός ἐγώ ἐν ὁ σῶμα οὐδείς ἔχω ἀγαθός ; ἀλλά οὐ εἰμί τοιοῦτος , οὐ εἰμί · μή γίγνομαι . τέκνον γάρ ὀργή καί σκεῦος ὀργή πρίν , μεταβάλλω ὁ τρόπος οὖον ὁ φύσις , γίγνομαι τίμιος ἐκλογή σκεῦος . ἐπεί ἐν ὁ προσωποποιέω θέω ῥῆμα οὔτε ὁ θεσπέσιος Παῦλος ἁρμόζω , οὔτε μήv πᾶς ὁ συνθάπτω Χριστός διά ὁ βάπτισμα · διότι ὁ ὀνομάζω σάρξ ἐλευθερόω . οὖον γάρ ἔτι κατακρίνω ὁ τοιοῦτος διά ὁ ὁ Ἀδάμ παρακοή · οὐκέτι βασιλεύω αὐτός ὁ ἁμαρτία · οὐ ὁ θάνατος ὁ διά ὁ ἁμαρτία · συνθάπτω γάρ ὁ ζωή ὁ Χριστός , διά ὁ ὑπακοή ὁ παρακοή ἐξαφανίζω , καί ὁ ἑκούσιος ἑαυτοῦ θάνατος ὁ ἐκ αὐτός ἐπισυμβαίνω ἐγώ θάνατος ἐκκρούω · γίγνομαι γάρ ἑκών ὑπό νόμος ὁ ὁ παρακοή , ἵνα ἐγώ ὁ ὑπό νόμος ὁ ὁ κατάκρισις ἐξαγοράζω . διά οὗτος φημί “ πᾶς λυτρόω . ” “ Χάρις δέ ὁ Θεός διά Ἰησοῦς Χριστός ὁ κύριος ἐγώ . ὁ “ γάρ ἀδύνατος ὁ νόμος , ἐν ὅς ἀσθενέω διά ὁ σάρξ , ὁ θεός “ ὁ ἑαυτοῦ υἱός πέμπω ἐν ὁμοίωμα σάρξ ἁμαρτία , κάτω - “ κρίνω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ σάρξ . ” ὅτι δέ αὐτός οὕτως καλῶς θεωρέω , ὠρέω , ἐπιφέρω λέγω ὁ θεῖος ἀπόστολος · “ οὐδείς ἄρα κατάκριμα “ ὁ ἐν Χριστός Ἰησοῦς — ἐλευθερόω ἐγώ ἀπό ὁ νόμος ὁ ἦμαρ - “ Τίας καί ὁ θάνατος , ” καί ὁ οὗτος ἑξῆς . πειράζω δή διά βραχύς καί εἰς αὐτός ὁ ῥῆμα ὁ κατά προσωποποιία εἴρω παρατρεχόντως εἶπον , ἄρχω ἀπό ὁ , “ ἀφορμή δέ “ λαμβάνω ὁ ἁμαρτία , διά ὁ ἐντολή ἐξαπατάω ἐγώ , καί διά “ αὐτός ἀποκτείνω . ” ὁ ἁμαρτία ὄνομα , οὐ οὐσία ὑφίστημι δηλόω , ἀλλά τρόπος καί βίος ὁ διαμαρτάνω τις ὁ κατά λόγος καί ὀρθῶς ἔχω πρᾶγμα . ὥσπερ γάρ γενικός εἰμί ὄνομα ὁ ἁμαρτία , κατά πολύς καί διάφορος πρᾶγμα κατηγορέω . πᾶς δέ ἁμάρτημα οὔτε λόγος , οὔτε νόμος προστακτικός γίγνομαι · εἰμί γάρ κατά νόμος καί λόγος γίγνομαι ὀρθός , οὐκέτι εἄν εἰμί ἁμάρτημα ὁρίζω καί τάσσω ἔχω ὁ ὁ γένεσις λόγος . ἐπεί ὁ θεῖος ἀπόστολος οὐ ἁπλόος ἁμάρτημα , ἀλλά ἁμαρτία γενικός ἔχω φρόνημα , ἔχω νόμος , δύναμαι σοφίζω , ἀφορμή πορίζω πρός ὁ ὁ κακός κατασκευή , μνημονεύω , οὐ ἄλλος τις γενικός ἁμαρτία ὀνομάζω , ἀλλά ὅς αὐτός ὁ ὁ ἁμάρτημα ἀρχηγέτης καί πατήρ διάβολος , ὅστις χάρις καί βασιλεύω ὁ ἁμάρτημα αὐτός ὁ ἀπόστολος ἀποφαίνω . “ μή οὖν βασιλεύω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ θνητός σύ σῶμα . ” ὡς γάρ ὁ ἄνθρωπος ἀπό ὅς ἐπιτηδεύω τέχνη καλέω , οὗτος δή καί αὐτός ὁ διάβολος ὡς πρῶτος ἐφευρετής γίγνομαι ὁ ἁμαρτία , ἁμαρτία καλέω . ἐπειδή τοίνυν διά ὁ δίδωμι ὁ Ἀδάμ ἀφορμή πορίζω διά ὁ ἐντολή . εἰμί δέ οὗτος . “ τίς ὅτι , ” φημί , “ εἶπον ὁ “ θεός , ἀπό πᾶς ξύλον ὁ ἐν ὁ παράδεισος , οὖον ἐσθίω h ἀπό “ αὐτός , διανοίγνυμι σύ ὁ ὀφθαλμός , καί εἰμί ὡς θεός , “ γιγνώσκω καλός καί πονηρός . ” σοφίζω δέ αὐτός μέγας , ἐπαγγελία κατακρύπτω ὁ ἀπάτη , ὑπισχνέομαι ὁ πλέω , ἵνα ὁ ὁ ἐντολή φύλαξ ὁ ὁ ἀρετή βάθρον ὁ ὅμοιος αὐτός πτῶμα καταστρέφω . ὁ γάρ ἄνθρωπος ἐξοιστράω , ἴσος Θεός ἐθέλω γίγνομαι , ὁ κατά ἀπάτη ὁμιλία ὁ ἀφορμή πορίζω ἐκ ὁ παράγω ἐντολή · ὅστις χάρις ὁ Παῦλος φημί , “ ἀφορμή δέ λαμβάνω ὁ ἁμαρτία διά ὁ ἐντολή ἐξηπά - τησέ ἐγώ . ἵνα δέ μή ὁ ἐντολή ὅς ὁ οὗτος δίδωμι θεός , αἰτιάομαι τις , γείτων καί ὁμόσπορος χράω ῥῆμα τοιόσδε φάσκω · * ’ οἶδα δέ ὅτι ὁ νόμος ἅγιος καί ὁ ἐντολή ἅγιος καί “ Δίκαιος καί Ἀγαθή . ” ἐπεί οὖν οὐδέ αὐτός ὁ ἁμαρτία , τουτέστιν ὁ διάβολος , φύσις καί οὐσία ἁμαρτία εἰμί , ἐπιφέρω λέγω , * ’ ἵνα γίγνομαι κατά ὑπερ - ’ * βολή ἁμαρτωλός ὁ ἁμαρτία διά ὁ ἐντολή . ” ὁ γάρ κατά οὖον - Σιάν τίς εἰμί , ὁ πλέω καί ὁ μικρός οὐ ἐπιδέχομαι . εἰμί γάρ ὅσπερ εἰμί , ἀεί οὗτος εἰμί ὅσπερ εἰμί οὐσιωδῶς . ὁ γάρ γίγνομαι καί ἐπιγίγνομαι τίς , εἴτε ὀλίγος , εἴτε κατά ὑπερβολή , ἕτερος εἰμί κατά οὐσία ὁ αὐτός ἐπιγίγνομαι · ὁ γάρ ποσός , οὐ οὐσία , ἀλλά περί ὁ οὐσία , εἰμί , οὐ εἰμί οὐσία . ὁ ἄρα τοίνυν καλός - μένω ὑπό ὁ ἀπόστολος ἁμαρτία , ὁ πλέω ἐπιδέχομαι ἦμαρ - ὅς , ἵνα γίγνομαι κατά ὑπερβολή ἁμαρτωλός ὁ ἁμαρτία , ἄρα καί ὁ εἰμί ἁμαρτία , ὅς ἁμαρτία εἰμί , ἀρχή λαμβάνω , οὐ εἰμί κατά ὑπερβολή ἐν ἀρχή κατά ὁ ἁμαρτάνω ἁμαρτωλός ὁ ἁμαρτία · διό δή καί ὁ ἐπίτασις ὁ γίγνομαι κατά ὑπερβολή ἁμαρτωλός ὁ ἁμαρτία διά ὁ ἐντολή . εἰμί δέ λέγω καί πῶς ἄν εἰμί ἀγαθός καί Δίκαιος ; πῶς δέ ἅγιος ὁ ἐντολή καί ὁ νόμος , ὁπότε διά ὁ ἀφορμή αὐτός ἁμαρτωλός κατά ὑπερβολή γίγνομαι ἁμαμ Τώλος ὁ ἁμαρτία ; πρός οὗτος ἀκούω , ὅτι οὐκέτι κατά - βλάπτω ἤδη , καί ὁ ἀφορμή διά ὅς βλάπτω φαῦλος εἰμί καί πονηρός . οὐδέ γάρ ὅτι ὁ ἄνοδος καί ἄμετρος ἐνατενίζω ὁ ἥλιος βλάπτω ὁ ὄψις , ἤδη καί ὁ ἥλιος φημί πονηρός . οὐδέ ὅτι κατά ὑπερβολή ὁ διάβολος ἁμαρτωλός γίγνομαι ὁ ἐπιχειρέω κατά ὁ υἱός ὁ Θεός , ἤδη καί ὁ υἱός ὁ Θεός φαῦλος καί πονηρός εἰμί λέγω . “ οἶδα δέ ὅτι οὐ οἰκέω ἐν ἐγώ , τουτέστιν ἐν ὁ σάρξ ἐγώ , “ ἀγαθός . ” νυν εἰς ὁ ὁ Ἀδάμ πρόσωπον ἐξηγέομαι . καί ὁ ἀγαθός . νυν εἰς ὁ ὁ Ἀδάμ πρόσωπον ἐξηγέομαι . καί ὅτι στερέω ὁ θεός ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ἀντί ὁ εἰμί ζωή θάνατος καταλλάσσω . καί γάρ θάνατος οὐ ὁ κοινός μόνος ὁ μέλος αὐτός κρατέω , ἀλλά καί ὁ ὁ παρακοή , κατά ὁ Ψυχή αὐτός εἰσβάλλω . μάλιστα γάρ ὁ κράτος θάνατος πρό ὁ ὁ Χριστός ἐπιδημία , βασιλεύω , κατά πᾶς νόμος καί σκῆπτρον ὁ ἑ - ὁ βασίλεια ἔχω ὁ παρακοή . ἀλλά οὐ ἄναρχος ὅς ἀγένητος ὁ ὁ θάνατος βασίλειος . ἐκ γάρ ὁ ζῶ ὁ θνήσκω συμβαίνω , καί ἐκ ὁ ὁ ὑπήκοος ὑπακοή ὁ παρακούω τις . ὁ γάρ “ ἐθέλω παράκειμαι ἐγώ · ὁ δέ κατεργάζομαι ὁ καλός οὖον . ὅς γάρ “ ἐθέλω ἀγαθός , οὗτος οὖον ποιέω , ἀλλά ὅς μισέω , οὗτος πράσσω . ” εἰμί ὁ ἐθέλω μόνος ἐν ἐγώ εἰμί , ὁ δέ κατεργάζομαι ὁ θελέω καλός , οὐ εἰμί ἐν ἐγώ , εἰς μάτην ὁ ἀγαθός θεός ὁ ομοούσιος ἑαυτοῦ ψυχή ἐν ὁ σῶμα καταπέμπω · ὁ γάρ αὐτός καί αὐτός φίλος οὖον πράσσω , οὐ ἐνεργέω , ἀλλά μόνος ἐθέλω . τάχα δέ οὐδέ αὐτός , ἄδηλος γάρ . εἰμί δέ οὗτος ἀληθής εἰμί , κατά ὁ ἀσεβής εἴρω · ἄρα οὐ εἰμί , οὐδέ εἰμί ἐν βίος ὁ καλός . οὔτε τίς ποτός αὐτός ἐνεργέω , εἰ κατά ἀναίρεσις ὁ καλός καί ἀγαθός ἐπί πᾶς ἄνθρωπος ἐκλαμβάνω , ὅτι “ ὅς ἐθέλω ἀγαθός , οὗτος οὖον ποιέω , ἀλλά ὅς μισέω , “ οὗτος πράσσω . ” πόθεν δέ καί ἐν ὁ ὁ ἄνθρωπος βίος ἀρετή ὄνομα μάτη εὑρίσκω · εἰμί δέ εἰμί ἐνεργέω ὁ καλός , κἀν ὀλίγος ἄγω ὁ οὗτος δράω , ἄρα οὐ ὁ πᾶς φημί , οἶδα δέ ὅτι οὐ οἰκέω ἐν ἐγώ ἀγαθός . ὅς γάρ ἐθέλω ἀγαθός , οὗτος οὖον πράσσω . εἰμί δέ ὁ ὁ ἀγαθός ἐνεργέω , ἐν σάρξ ὑπάρχω οὗτος ἐνεργέω , καί ὁ οὗτος μή ποιέω ἀλλά ὁ κακός , ἐν σάρξ εἰμί , ἄρα οὖον ὁ σάρξ ὁ αἴτιος ὁ μή γίγνομαι ὁ ἀγαθός περιαπτέον , ἀλλά ὁ οὗτος μαλακοψυχία . εἰμί γάρ ὁ ἐθέλω ὁ καλός ποιέω παροικέω ὁ κακός , ὁμοίως δέ καί ὁ ἐθέλω κακοοργεῖν , οὖον καλός παράκειμαι . προνοέω δέ καί προθέλω ἐπί τοσοῦτος ἐνέργεια ἔρχομαι , ἄρα οὖον φύσις καί οὐσία ὁ σῶμα ἐγώ εἰμί φαῦλος . ὁ γάρ πρακτέος ἐγώ προηγέομαι βουλή καί θέλησις . Ψυχή δέ οὗτος φρόνημα ἔχω αὐτεξούσιος , ῥέπω δύναμαι πρός ὅς βούλομαι πρᾶξις . “ νυνί δέ οὐκέτι ἐγώ κατεργάζομαι αὐτός , ἀλλά ὁ οἰκέω ἐν “ ἐγώ ἁμαρτία . ” ἀπολογέομαι διά οὗτος ὁ λόγιος , ὅτι περ οὖον φαῦλος κατά φύσις ὁ σάρξ . οὖον γάρ ὁ σάρξ ὅς περίκειμαι οἰκέω ἐν ἐγώ , ἀλλά ὁ ἐν ὁ παράνομος οἰκέω διάβολος . ὅς γάρ λέγω , Χριστός οἰκέω ἐν πᾶς Δίκαιος ὁ ἀγαθός ἐργάζομαι · ὁ αὐτός οἴομαι τρόπος οἰκέω ὁ διάβολος ἐν πᾶς κακοποιός . οὐ ὀν οὐ ἐγώ εἰμί , καθό σάρξ ἔχω , πονηρός , ἀλλά ὁ οἰκέω ἐν ἐγώ ἁμαρτία , ἄλλος τις εἰμί παρά ὁ σάρξ καί ὁ ψυχή ὁ ἄνθρωπος · καί γάρ ἐν Ψυχή μάλιστα λέγω ἐπιχωριάζω ὁ διάβολος , κατά ὁ “ εἰσέρχομαι ὁ Σατανᾶς εἰς ὁ Καρδία Ἰούδας . ” καί κατά ὁ “ Ἀνανίας , ἵνα τίς πληρόω ὁ Σατανᾶς ὁ Καρδία σύ ; ” ἐν δέ ὁ εἶπον οὐκέτι ἐγώ κατεργάζομαι αὐτός , ἀλλά “ ὁ οἰκέω ἐν ἐγώ ἁμαρτία . ” ἔργον γάρ καί Κατέργου πολύς ὁ μέσος · διότι ὁ μέν ἔργον ποιέω ὁ κάτεργος , ὥστε φέρω εἶπον οἰκίον , ὅς ναός . ὁ δέ κάτεργος , τουτέστι ὁ ὕλη ὁ προ - παρασκευή . ὁ τοίνυν οἰκέω ἐν ὁ ἁμαρτάνω ἁμαρτία , τουτέστιν ὁ Σατανᾶς , ὁμολογουμένως ἐν ὁ λογισμός ἐγώ προκατεργάζομαι ὁ εἰμί κακός ὁ ἰδέα ὁ κατασκευή , ὁ ὑποδέχομαι αὐτός Ψυχή συμπράσσω αὐτός ὁ κακία · καθάπερ ὁ σπείρω ὁ ὁ θῆλυς μήτρα πρός ὁ τελεσφορέω ὁ σπείρω . καί ἐπεί ἐκ ὁ Καρδία ἐκπορεύω λογισμός πονηρός ἐκ ὁ γεννάω ὁ διάβολος σύλληψις , κράζω ὁ θέω λόγιος , “ λογισμός καθαιρέω , καί πᾶς ὕψωμα ἐπαίρω “ κατά ὁ γνῶσις ὁ Θεός ὥσπερ ὁ αὐτός φιλάρετος Ψυχή ὁ ἄγω ἴον πνεῦμα συγκοπιάω λέγω , κατά ὁ “ περις - “ σός πᾶς κοπιάω , οὐ ἐγώ δέ , ἀλλά ὁ χάρις ὁ Θεός “ ὁ σύν ἐγώ . ἐπάν ῥάθυμος ψυχή ὁ ὁ διάβολος προτροπή ἐπέσθω , συνεργός ἔχω πρός ὁ κακός αὐτός ὁ διάβολος . αὐτός γάρ καί ὁ τύπος ὁ εἰμί ἁμαρτία προκατεργάζομαι ἐν αὐτός . ὅστις χάρις εἴρω , “ οὐκέτι ἐγώ κατεργάζομαι αὐτός , ἀλλά “ ὁ οἰκέω ἐν ἐγώ ἁμαρτία . ” εὑρίσκω ἄρα ὁ νόμος ὁ ἐθέλω ἐγώ ποιέω ὁ καλός , ὅτι ἐγώ ὁ κακός παράκειμαι . ἀθρέω δέ πάλιν ὡς σοφός καί εὔτεχνος ἀποδέχομαι ὁ νόμος . οὐ ὡς ὁ ἁμαρτία ὁ κέντρον ἀπαμβλύνω ἰσχύω · οὔτε μήv κατανεκρόω οἷος τε ὁ ἐν ἐγώ ἁμαρτία , ἀλλά ὡς ἐνίημι μόνος ὁ νάω ὁ ὁ συμφέρω γνῶσις . εἰμί γάρ ἐγώ , φημί , παράκειμαι ὁ κακός , ὡς ἐνοικέω ὁ σάρξ , κατακιβδηλεύω γε μήv ὁ νόμος αὐτός χαρίζομαι g ὁ ἐπικουρία · καί νοέω σύν - Βοῦλος , οὖον μήv ἔτι καί λυτρωτός . δεῖ δέ δή πάντως ὁ ἀρρωστέω ὁ ἁμαρτία , οὖον ὁ διειδέναι μόνος , ὅτι ὁ ἀγαθός προσήκω δράω αὐτός , ἀλλά καί ὁ δύναμαι κατορθόω ὅσπερ ἄν εὕω ἔχω , καί ὁ νόμος δοκέω . καθάπερ ἀμελέω καί ὁ ἐθέλω εὐδοκιμέω ἐν μάχη , οὐ ἀποχράω πρός οὗτος γυμνός καί μόνος ὁ τακτικός ὁ εἴδησις , ἀλλά εἰμί προσυπάρχω οὗτος καί ὁ εὐσθενής , ἄγω ἄν ὁ τοιόσδε μόλις λαμπρός καί ἀπόβλεπτος . οὐκοῦν εἰμί διδάσκω μέν ὁ νόμος ὁ ἐν ἀγαθός εὐτεχνής , κατά οὐδείς δέ τρόπος ὁ πλεονεκτέω ἐπικουρέω ὁ ἁμαρτία ἀπονευρόω , καλός μέν ὅτι καί διδάσκαλος · οὖον μέν ἔτι καί ἐν ἴσος χάρις ὁ διά Χριστός καταλογίζομαι ἄν εἰκότως , ὁ καί Σόφουν ἰσχύω , καί ἄλκιμος ἐγώ ἀποφαίνω ὁ κακός . Γεννάδιος . οὐκοῦν φημί ἐκ οὗτος δείκνυμι βούλομαι καί ὁ νόμος συνῳδός ὁ περί ὁ καλός ἐγώ θέλημα , ἐκ ὅς καί ὁ κακός , ἀμφότερος , καίω , ἐκεῖνος , αὐτός ἀποφαίνω . Διόδωρος . ὁ “ εὑρίσκω ὁ νόμος ” λείπω ὁ δυσκατόρθωτος . φημί γάρ , ὅτι ἐκ ὅς καί βούλομαι τίς ποιέω καλός , οὖον δύναμαι , ἀλλά ἐπί ὁ χείρων παρατρέπω , εὑρίσκω ὁ νόμος δυσκατόρθωτος ἐγώ ἐθέλω ποιέω ὁ καλός . παράκειμαι γάρ ἐγώ ὁ ἑτοῖμος ὁ κατά πρός ὁ ποιέω αὐτός . διά δέ ὁ “ παράκειμαι ” δείκνυμι , ὡς οὐ ἐργώδης εἰμί μέτειμι ὁ κακία . Θεόδωρος . κατά διαίρεσις ἀναγνωστέον . “ εὑρίσκω ἄρα ὁ “ νόμος ἐγώ ὁ ἐθέλω ποιέω ὁ καλός . ” εἶτα ἑξῆς , “ ὅτι ἐγώ ὁ “ κακός παράκειμαι . ” ἕκαστος γάρ αὐτός ἴδιος τέλειος καί ἀπαρτίζω ἔχω ὁ ἔννοια . ὁ μέν , ὁ ἐθέλω ἐγώ κατά ὁ ψυχή λέγω . ὁ δέ , ὅτι ἐγώ ὁ κακός παράκειμαι κατά ὁ σάρξ . λέγω γάρ ὅτι κατά μέν ὁ ψυχή , χρήσιμος ὁ νόμος , παιδεύω αὐτός ἐφίημι ὁ καλός , ἀποστρέφω δέ ὁ κακός . ὁ περί ὁ ἁμαρτάνω δέ ἐγώ εὐκολία , οὐδαμῶς δύναμαι ἀφαιρέω , ὅστις ἀπό ὁ θνητότης ἐγγίγνομαι . συνήδομαι γάρ ὁ νόμος ὁ Θεός κατά ὁ εἴδομαι ἄνθρωπος . Ευρίλλου . ὡς φημί ἤδη , διψάω h μέν ὁ νόος ὁ ἐλεύθερος , καί ὁ διαβάλλω ἀπαλλακτιάω , καί ὁ ἄνω2 τιμή ΣΤΕ - φαίνω ὁ νόμος ὡς ὁ καλός εἰσηγητής . καταβιάζω δέ εἰς ἔκτοπος ἡδονά ὁ ὁ σάρξ φύσις , πολεμέω τε καί ἔγκειμαι ὁ νόμος ὁ ἁμαρτία . νόμος δέ ἁμαρτία εἰμί φημί ὁ ἔμφυτος κίνημα , καί ὅσπερ ἄν ὑπάρχω οἴομαι τις , ὁ φιλοσαρκία ὁ πάθος . καθάπερ ἀμελέω καί νόμος φημί νόος , ὁ εἰς γε ὁ ἀγαθός αὐτός ῥοπήντε καί θέλησις . Γενναῖος . “ συνήδομαι γάρ , ” φημί , “ ὁ νόμος ὁ Θεός κατά ὁ εἴδομαι ἄνθρωπος , καί ὁ ἑξῆς . ὁ γάρ ἀντί ὁ τοίνυν ἐνταῦθα χράω . πᾶς γάρ ἀπό ὁ “ οἶδα ὅτι ὁ “ νόμος πνευματικός εἰμί ” προερέω αὐτός , συναγωγή βούλομαι ποιέω · ὁ μέν νόμος τοίνυν συνήδομαι ὁ Θεός κατά ὁ εἴδομαι ἄνθρωπος , ὀνομάζω ὁ ἐν ἐγώ νοερός , καί χαίρω καί γηθέω οὗτος ὁ παράγγελμα . βλέπω δέ νόμος ἕτερος ὁ ἑαυτοῦ μέλος ἀντιπαρατάσσομαι i οὗτος , καί πρός βία ὡς ἑαυτοῦ ἀποσπάω ἐγώ , καί οἷος αἰχμάλωτος τις παραχράω ἐγώ . ὁ γάρ ἐκεῖνος ἐπιτάσσω , καί ὅς ἐκεῖνος ἔχω ἐγώ κελεύω , οὗτος ἀπέχω οὗτος ἐπαναγκάζω . νόμος δέ ἁμαρτία ἐν ὁ μέλος αὐτός , ὁ βούλημα καί ὁ σκοπός ὁ παθητός λέγω σάρξ · ἐπεί καί πᾶς ἴδιος νόμος , ὁ ὁ ὑπό αὐτός ὁ αὐτός δοκέω παρακελεύομαι . ἐγώ τοίνυν οὐ ὅς χαίρω νόμος , φημί , ὑπακούω , ἀλλά ὅς μή χαίρω . οὖον πράσσω γάρ ὁ βούλομαι · ὁ δέ μή βούλομαι πράσσω · καί μάλα ἐγώ ὁ μέλος ὁ νόμος ὁ θεῖον νόμος κατακρατέω . καί πρός αὐτός ἀγωνίζομαι ἀντέχω οὐ ἀρκέω . ὁ μέν γάρ ὁ καί ὁ ποιέω , καί πάλιν ὁ καί ὁ μή ποιέω , διά ὁ θεῖον νόμος παιδεύω ἔχω μετρέω ὑπό ὁ γνῶσις ὁ ἀρετή . ἐνεργέω δέ αὐτός κωλύω ὑπό ὁ σάρξ , παρά αὐτός βοήθεια οὐ ἀξιόω . ἀλλά ὁ ὁ μέλος ἐγώ νόμος αμετραιναω οἴχομαι μετά πόλεμος λάφυρα κατακτείνω . Διόδωρος . ὁ κοινός καί ἐν οὗτος ἄνθρωπος διαγράφω . ὁ γάρ κοινός ἄνθρωπος ὁ συνοράω μέν ὁ νάω ὁ δήω , μή πάντως δέ κατορθόω . ὁ δέ εἰς Χριστός πιστεύω , ὁ σύν ὁ νάω κατορθόω διά ὁ ὁ πνεῦμα ἐπικουρία . διό καί πνευματικός ὁ τοιοῦτος καλέω . δείκνυμι δέ ὅτι ὥσπερ ἀντινομοθετέω ὁ ὁ Θεός νομοθεσία ὁ διάβολος · ὅς γάρ προστάσσω ὁ θεός , τἀναντία ποιέω , πείθω ὁ ἄνθρωπος . πεφυλαγμένως δέ πάνυ ἐν ὁ μέλος εἰμί φημί ὁ ὁ ἁμαρτία νόμος · δείκνυμι ὡς οὐ ἀρέσκω ὁ ὁ σῶμα πάθος ὁ ψυχή , εἰμί καί συγ - καθέλκω πολλάκις αὐτός . Θεόδωρος . σφόδρα μέν γάρ ἐπί ὁ ὁ Θεός νόμος ἥδομαι , φημί , ὁ ψυχή , ἐπαινέω τε αὐτός , καί περί πολύς ποιέω , ἀντιπράσσω δέ ὁ ἁμαρτία ὁ βούλημα ὁ Ψυχή , διά πᾶς . ὁ ὡς εἶπον ὁ μέλος ἐπί ὁ ἑαυτοῦ μεθέλκω πρᾶξις · καί καλῶς εἶπον “ ἐν ὁ μέλος , ” ἐπεί πολύτροπος ὁ ἁμαρτία διά πᾶς ἐπιτηδεύω φύσις ἔχω ὁ μέλος . ὁ μέν γάρ διά ὀφθαλμός , ὁ δέ διά γλῶσσα , ὁ δέ ἑτέρως ἁμαρτάνω . θαυμάζω δέ ἄξιος ἐνταῦθα ὁ διαπορέω , πότερος τρεῖς ὅς τέσσαρες νόμος ὁ ἀπόστολος βούλομαι λέγω · δῆλος εἰμί καί ἀπόλυτος ὁ διάνοια . ἀντί γάρ ὁ εἶπον ὁ ἁμαρτία , νόμος εἶπον ἁμαρτία , οὐδείς ἀλλοῖος λέγω . κατά τίς δέ αὐτός οἰκέω τίθημι ἰδίωμα . οὗτος καί ἐν ὁ ἀνωτέρω λέγω , “ ὁ διά νόμος πεῖ - “ στεως · ” καί μετά βραχύς δέ · “ ὁ γάρ νόμος ὁ πνεῦμα ὁ “ ζωή , ” ἀντί ὁ εἶπον ὁ πνεῦμα ὁ ζωή . ἐπεί γάρ σκοπός εἰμί νόμος πᾶς , ἰδίως ἐπί ἕκαστος ὁ ὁ νόμος προστίθημι ὄνομα · ἵνα εἶπον ὁ σκοπός ὁ πρᾶγμα , περί ὅσπερ ἄν λέγω , αὐτός ὁ πρᾶγμα καί οὐ ἕτερος λέγω . Ὠριγένης . ἐν ὁ μηδέπω κρατύνω ὁ ἕξις ἐπί ὁ ἀγαθός διαγράφω ὁ Παῦλος ὁ πάρειμι λόγος . ὥσπερ τοίνυν στρατιώτης κρατέω πολέμιος αἰχμάλωτος ἄγω , οὕτως ἐν ὁ προερέω πρόσωπον εἰμί ὁ ἐν ὁ μέλος αὐτός νόμος ἀντιστρατεύομαι ὁ νόμος ὁ νόος αὐτός , καί αἰχμαλωτίζω ὁ ταλαίπωρος ψυχή , καί ἄγω ἐπί ὁ ὁ ἁμαρτία νόμος ἐν ὁ σωματικός μέλος . Ταλαίπωρος ἐγώ ἄνθρωπος , τίς ἐγώ ῥύομαι ἐκ ὁ θάνατος οὗτος . Γεννάδιος . οὐ εἶπον κακός ἄνθρωπος , οὐδέ πονηρός , ἀλλά “ ταλαίπωρος . ” προσδιηγέομαι γάρ καί δείκνυμι αὐτός ὁ νάω μέν ὁράω πρός ὁ καλός , ὑποσύρω δέ πρός ὁ φαῦλος ὁ πάθος ὁ ὁ σάρξ , εἰκότως ὡς ἐλεεινός μᾶλλον ταλαίπωρος προσαγορεύω , οὐ ὡς μισητός πονηρός . θαυμάσιος ἐσθίω φημί ὁ “ τίς ” ἐμφαίνω διά ὁ ἀπόρησις ὁ ὁ πρᾶγμα δύσκολος . τίς οὖν ἄρα , φημί , τοσοῦτος , ὅς ἐγώ ὁ τυραννίς ὁ σῶμα ἀπαλλάσσω , ὑπό ὅς πρός ἁμαρτία καθέλκω θανατόω ; σῶμα γάρ θάνατος , ὁ θάνατος παραίτιος λέγω . ἐκ ὁ ἀποτέλεσμα αὐτός προσεῖπον . ὑποδείκνυμι δέ αὐτάρκης ὁ ἀνάγκη , καί δηλόω ὁ ὁ πρᾶγμα μέγεθος , ἐπάγω , μετά εὐχαριστία καί ὕμνος ὁ εὐεργέτης δηλόω , “ εὐχαριστέω ὁ Θεός “ ἐγώ διά Ἰησοῦς Χριστός ὁ κύριος ἐγώ . οὗτος λέγω ὅτι χάρις ὁ φιλάνθρωπον Θεός δωρέω ὁ ἀθανασία ἐγώ , καί ὁ ἀφθαρσία καί ὁ ἀπάθεια διά ὁ οἰκονομία ὁ κατά ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὅς μεγαλόφωνος πρός ἐγώ κήρυγμα κράζω , “ δεῦρο πρός ἐγώ πᾶς ὁ κοπιάω καί φορ - “ τίνω , ἐγώ ἀναπαύω σύ . Διόδωρος . ἐπισημαντέον ὡς οὐ ἁπλόος ἐκ ὁ σῶμα οὗτος , ἀλλά ἐκ ὁ θάνατος ὁ σῶμα . οὖον γάρ ὁ σῶμα εὔχομαι ἐρύω , ἀλλά ὁ κατέχω θάνατος ὁ σῶμα διά ὁ ἁμαρτία . Σευηριανός καί Θεόδωρος . θεωρέω ὁ νάω ὁ διά ὁ σῶμα κατά ὁ Ψυχή γίγνομαι πόλεμος , καί διά ὁ h ὁ ἄνθρωπος αἰχμαλωτίζω , καταφυγή σωτηρία ζητέω , καί ὁ ῥύομαι περιβλέπω , ἵνα αὐτός ὁ σῶμα ὁ θάνατος εἰς σῶμα ζωή μεταποιέω . εἶτα ὡς εὑρίσκω ὁ ἐρύω , καί ἑτοῖμος εἰμί πρός ὁ χάρις ὁ σωτηρία , ὁ πρέπω εὐχαριστία ἀναπέμπω ὁ Θεός διά Ἰησοῦς Χριστός , διά ὅς αὐτός καί ὁ ἐρύω ὁ πολέμιος προσγίγνομαι . οὖον λέγω δέ ἁπλόος , οὐδέ εὔχομαι ἐρύω ὁ σῶμα , ἀλλά ὁ κατέχω ὁ σῶμα θάνατος , διά ὁ ἁμαρτία ὁ θάνατος . ἐθέλω γάρ ὁ σῶμα αὐτός ζωή εἰμί σῶμα , οὖον σῶμα θάνατος , οὐδέ σῶμα ἁμαρτία . Ὠριγένης . ὡς κακίζω ὁ ἀνθρώπινος ἀσθένεια ὁ περιέλκω καί περισπάω ὁ λογισμός , καί προσκαλέω ἐπί ὁ ἐναντίος , λέγω ὁ , “ ταλαίπωρος ἐγώ ἄνθρωπος . ” καί ὡς διά ἐπικουρία θεῖος ἐρύω ὁ σῶμα , ὁ ὀνομάζω σώμα - ὅς θάνατος , διά ὁ προερέω αἴτιος ἐπάγω ὁ , “ εὐχαριστέω “ ὁ Θεός διά Ἰησοῦς Χριστός . ” ἄρας γοῦν αὐτός ἐγώ , ὁ μέν νόος δουλεύω νόμος Θεός , τῆ δέ σάρξ , νόμος ἁμαρτία . Κύριλλος . Μακρός μέν αὐτός ἐκποιέω λόγος , βασανίζω λεπτός ἕκαστος ὁ ἐν ἐγώ , καί ὁ πλεονεξία ὁ τρόπος , ὅς ὑπομένω ἔθος ὁ ἄνθρωπος διάνοια , ἀντεξάγω αὐτός ὁ κακός . διισχυρίζομαι δέ ὡς ἀσχάλλω μέν ἔστω ὅτε ὁ ἐπιεικής ὁ νόος , ὁ ὁ σάρξ πάθος τυραννέω i . ἀλύω δέ σφόδρα , καί ἀσθενής αἰσχύνω . τόγε μήv ἀποφορτίζομαι ὁ ἀβούλητος ἁμαρτία , οὐδαμόθεν ἔχω , δεινῶς κατεμπιπτουω ὁ ἡδονή . ταυτήτοι καί ἀσθενής πρός ἀντίστασις , οὐδείς ὁ παράπαν διάγω ὁ νόμος πρός οὗτος ἐπικουρέω . ἀληθεύω δή οὖν ὁ θεσπέσιος Παῦλος , εἰμί ὁ μέν νο·ὶ · δουλεύω ὁ Θεός διισχυρίζομαι νόμος , ὁ δέ σάρξ νόμος ἁμαρτία . καί οὗτος οἴομαι εἰμί ὅσπερ φημί · “ ὁ γάρ ἐθέλω παράκειμαι ἐγώ , ὁ δέ κατεργάζομαι “ ὁ καλός , οὖον . ” πάλαι μέν οὖν , ὡς φημί , ἐνυπάρχω ἐγώ τόγε ἥκω εἰς νόος καί ὁ ἐν αὐτός θέλησις , ὁ αἱρέω ὁ θεῖον δουλεύω νόμος . καταβιάζομαι δέ πρός ἁμαρτία ὁ σάρξ , ὁ οἰκέω ὥσπερ ἀνθίστημι θέλημα . εἰμί οὖν ἄρα κατάκριμα ὁ ἐθέλω μέν ἀποπεραίνω ὁ ἀγαθός , οὖον μήv ἔτι καί δύναμαι διά ὁ τυραννέω ὁ πάθος . ἀλλά ἐν Χριστός παύω ὁ κατακρίνω - νοῦς , τουτέστιν ὁ ὁ σαρκικός κίνημα πλεονεξία . Γεννάδιος . ἀποδίδωμι ὁ εὐεργέτης ὁ καθήκω Εὐφημία , ἔχω ὁ πρόκειμαι · ἐγώ τοίνυν ὁ αὐτός Θεός τε δοῦλος , καί ἁμαρτία εἰμί , καί ἐγώ διά ὁ παθητός ὁ σάρξ ὁ ἁμαρτία μερίζω πρός Θεός . ὑποδείκνυμι δέ ὁ ὑπό νόμος ὁ πρός δικαίωσις ἐλλιπής , ἐπιφέρω ὁ ὁ χάρις τέλειος , καί φημί , “ οὐδείς “ ἄρα κατάκριμα νῦν ὁ ἐν Χριστός Ἰησοῦς , ” καί ὁ ἑξῆς . ἀλλά ἰδού γάρ νῦν ὁ διά Χριστός χάρις , φημί , ὁ κατάκρισις οὗτος ἐγώ ἐλευθερόω · πρός γάρ ἀπαθής καί ἀθάνατος ζωή διά ὁ ὁ πνεῦμα δωρεά μεθίστημι , καί ὅλος πνευματικός διά ὅλος γίγνομαι , ὁ τε ἁμαρτία ἀπαλλάσσω , καί ὁ θάνατος ὁ διά αὐτός . Διόδωρος . παραμένω ἐλέγχω ὁ παλαιός ἄνθρωπος ὁ πρός ἑαυτοῦ ἐκπολέμωσις , οὐ εἰρηνεύω πρός ὁ ψυχή ὁ σῶμα . οὗτος δέ διελέγχω , ἵνα ὁ ὁ Σωτήρ ἐπιδημία ἐπιδείκνυμι ὁ κατόρθωμα , καί ὁ γίγνομαι ἕνωσις τε καί εἰρήνη Ψυχή καί σῶμα διά ὁ ὁ λουτρόν παλιγγενεσία . συνάγω οὖν ὅς βούλομαι , καί ἔρχομαι ἐπί ὅς κατασκευάζω , εἶπον , “ οὐδείς “ ἄρα κατάκριμα νῦν ὁ ἐν Χριστός Ἰησοῦς . ” ἀποδείκνυμι γάρ ὅτι ὁ ὑπό νόμος εἰμί , ἅτε δή κατά σάρξ ζῶ , ὑπό ἁμαρτία εἰμί καί κατάκριμα , ἐπάγω , ὅτι ὁ ὑπό Χριστός εἰμί , οὐ εἰμί ὑπό κατάκριμα , ἐπεί μή κατά σάρξ περιπατέω . Θεόδωρος . ὁ μέν γάρ Ψυχή , φημί , αἱρέω ὁ δοκέω ὁ νόμος ὁ Θεός , ὑπό δέ ὁ θνητότης ἐπί ὁ ἁμαρτία καθέλκω . ἀλλά ἀπαλλάσσω οὗτος ἅπας , καί τιμωρία ἅπας καθίστημι ἐκτός , ὁ διά ὁ ἐπί ὁ Χριστός πίστις ἔξω γίγνομαι ὁ θνητότης καί ὁ κατά αὐτός ζῶ . ὁ γάρ θνητός καί ὁ ἐπί ὁ χείρων ῥοπή δέχομαι , ἀναγκαῖος ὁ νόμος , ἀπείργω ὁ χείρων . ἀθάνατος δέ καί ἄτρεπτος γίγνομαι , περισσός ριττὸς ἐκ ἀνάγκη καθίστημι . ὁ γάρ νόμος ὁ πνεῦμα ὁ ζωή ἐν Χριστός Ἰησοῦς . Κύριλλος . ἀναγκαῖος δέ οἴομαι πρός ἀκριβής διασάφησις ὁ ἐν οὗτος ἔννοια , ἐκεῖνος εἶπον . ὥσπερ γάρ ἁμαρτία καί θάνατος νόμος ὁ σαρκικός ὀνομάζω φρόνημα , πρός πᾶς εἶδος φαυλότης τήτη ἀποφέρω ἐγώ , οὗτος καί νόμος πνεῦμα ζωή ὁ θέλημα ὁ πνευματικός · τουτέστι ὁ εἰς γε ὁ ἀγαθός ὁ διάνοια ῥοπή . ἀλλά “ ὁ μέν σπείρω εἰς ὁ σάρξ , ἐκ ὁ σάρξ θερίζω “ φθορά , ὁ δέ σπείρω εἰς ὁ πνεῦμα , ἐκ ὁ πνεῦμα θερίζω “ ζωή αἰώνιος . ” οὐκοῦν “ ὁ μέν νόμος ὁ πνεῦμα ὁ ζωή , ” τουτέστι ὁ θέλημα ὁ νόος ὁ ἀποφέρω εἰς ζωή , εἄν μέν ἐν ἐγώ καί πάλαι · δουλεύω γάρ ὁ νόος , νόμος Θεός · ἀλλά ἀρρωστέω , ὡς φημί , ὁ ἀδρανής εἰς ἀντίστασις , καί ὁ ὁ σάρξ ἐπιθυμία ἡσσάομαι κατακρίνω ὁ νόμος . ἐπεί δέ ὁ νοσέω k ἀποβάλλω , ῥώννυμι διά Χριστός , κατασφραγίζω γάρ διά αὐτός ὁ ἅγιος πνεῦμα , καί ὁ ἐκ ὕψος δύναμις ἀμφιέννυμι . ταύτητοι καί λυτρόω · καί ὑποζεύγνυμι μέν οὐκέτι ὁ κακός , καλέω δέ , ὡς φημί , εἰς ἐλεύθερος ἀξίωμα . οὐκοῦν “ ὁ νόμος ὁ πνεῦμα ὁ ζωή , ” τουτέστιν ὁ θέλημα ὁ νόος ὁ νέω εἰς ἀγαθουργία , καί εἰς ζωή ἀποφέρω , ὅτε ὁ διά Χριστός πλουτέω χάρις , καί ὁ ἀρχαῖος ἀσθένεια ἀπαλλάσσω , τότε ὁ ἐκ ἁμαρτία ἀλογέω κακός , καί ὁ ὁ σάρξ κατευμεγεθήσας νόμος , ἐλευθερόω ἐγώ φημί . καί οὐ αὐτός ποῦ πᾶς ὁ ἐλευθερία δίδωμι · γίγνομαι δέ μᾶλλον ἐγώ ἐλευθερία πρόξενος ὁ διά Χριστός . ὥσπερ δέ ὁ ὑπό νόμος εἰμί ὁ ὁ ἁμαρτία , πᾶς πῶς ἀνάγκη καί ὁ ὁ θάνατος καταδεσμέω βρόχος , οὗτος ὁ ἔξω γίγνομαι αὐτός ἐλεύθω - ῥώννυμι τε διά Χριστός , δεῖ πάλιν ἔξω τε εἰμί θάνατος , καί ἀγαθός ὁράω φθορά , καί ζῶ ἐν ἁγιασμός . Διόδωρος . Νόμος ὁ πνεῦμα εἶπον , ἀντιδιαστέλλω πρός ὁ νόμος ὁ γράμμα , ἀντί ὁ ὁ παρά Χριστός χάρις ὁ ζωπ[ποιός . Θεόδωρος . ὁ ὁ πνεῦμα μετουσία , ὁ ἀνάστασις γίγνομαι ὁ ἀπόστολος φημί . “ σπείρω γάρ , ” γάρ , ” σῶμα “ ψυχικός , ἐγείρω σῶμα πνευματικός , ” ὡς ἄν αὐτός τότε κράτος ἐγώ ἐν ἀφθαρσία τε καί ἀτελευτότητι . πνεῦμα οὖν αὐτός ζωή καλέω , ὡς εἄν ὁ ἀθάνατος ζωή παρεκτικός , ὅς τότε τυγχάνω . ὁ τοίνυν πνεῦμα φημί , ὁ ἐπί ἐλπίς ὁ ἀθανασία ἐγώ δίδωμι , ὅς ὁ ἀπόλαυσις ὁ ἐπί ὁ Χριστός πίστις παρίσχω ἐγώ , ἀπαλλάσσω ἐγώ ὁ τε θάνατος καί ὁ ἁμαρτία . δῆλος δέ ὅτι ἀπό ὁ μέλλω ποιέω ὁ ἀπόδειξις ὁ διά Χριστός παρέχω ἐγώ , ὅτε ἐπί ὁ πρᾶγμα ὁ ἔκβασις λαμβάνω . ἐπεί καί ὁ ὁ θάνατος ἐλευθερία τότε ἐγώ προσγίγνομαι , οὐ ἀνίστημι μόνος , ἀλλά [ γάρ ] καί ἀθάνατος ζωή ἀξιόω . τότε δέ καί ὁ ἁμαρτία ἀπαλλάσσω . τότε ἄτρεπτος γίγνομαι ὁ ὁ πνεῦμα χάρις , ἁμαρτάνω οὐ ἐπιδέχομαι . κατά γάρ ὅς ὁ πάρειμι βίος , πρόδηλος ὡς θνητός τε εἰμί , καί ὑπό ὁ ὁ ἁμαρτία ἐνόχλησις κεῖμαι .