catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-romanos-typus-vaticanus-e-cod-oxon-bodl 7
Περὶ εἰσαγωγῆς τοῦ πρὸς σωτηρίαν ἡμῶν ἀνθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀντὶ τοῦ πεσόντος ἐξ ἀρχῆς γηγενοῦς Ἀδάμ . Κυρίλλου . Ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς τὴν ἀξιάγαστον ἀληθῶς τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἀγάπησιν , ἣν εἰς ἡμᾶς ἐπεδείξατο , καθιστὰς ἐναργῆ , τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας τὸ πέρας καὶ τὸ ἐπὶ τῷ σταυρῷ πάθος παρεκόμιζεν εἰς ἀπόδειξιν , ὧδέ πη λέγων · “ οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον , ὥστε τὸν Υἱὸν αὐτοῦ “ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν , ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόλλη - “ τᾶι , ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον . ” ἔδωκε γὰρ ὁ Θεὸς ἀληθῶς ὑπὲρ ἡμῶν τὸν ἴδιον Υἱόν . ἐκλελυτρώμεθα δὲ ἡμεῖς , ἀπηλλάγμεθα θανάτου καὶ ἁμαρτίας · οὐ γὰρ ἑκατέρου τινος χάριν γέγονε σὰρξ ὁ Λόγος , καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν · καὶ ἵνα τὸν τῆς σαρκὸς θάνατον ἀνατλὰς , θριαμβεύσῃ μὲν ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας · καταργήσῃ δὲ καὶ αὐτὸν τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου , τουτέστι τὸν Σατανᾶν , καὶ ἀνέλῃ μὲν τὴν φθορὰν , ἀποστήσῃ δὲ σὺν αὐτῇ καὶ τὴν καθ’ ἡμῶν τυραννήσασαν ἁμαρτίαν , ἄπρακτόν τε οὕτως ἀποφήνῃ λοιπὸν τὴν ἀρχαίαν ἐκείνην ἀρὰν , ἣν ἡ τοῦ ἀνθρώπου φύσις ὑπέμεινεν ἐν Ἀδὰμ , ὡς ἐν ἀπαρχῇ τοῦ γένους , καὶ ὡς ἐν ῥίζῃ τῇ πρώτῃ . Παραβὰς γὰρ τὴν ἐντολὴν ὁ Ἀδὰμ , προσκέκρουκε τῷ δημιουργῷ . ταύτῃ τοι γέγονε καἰ ἐπάρατος καὶ θανάτῳ κάτοχος . ὀλοτρόπως δὲ ἀπολωλότας κατελέησε πάλιν ὁ τῶν ὅλων δεσπότης . καθήκετο γὰρ ἐξ οὐρανῶν ὁ Υἱὸς ἀνιεὶς ἐγκλήματα , δικαιῶν ἐν πίστει τὸν ἀσεβῆ , μεταχαλκεύων ὡς Θεὸς τὴν ἀνθρώπου φύσιν εἰς ἀφθαρσία , . , καὶ ἀνακομίζων εἰς τὸ ἀπαρχῆς · “ καινὴ γὰρ κτίσις τὰ ἐν Χριστῷ , ὅτι καὶ ῥίζα τέθειται καινή . γέγονε δὲ καὶ δεύτερος Ἀδάμ · καὶ οὐχ ὥσπερ ἐκεῖνος ὀργῆς παραίτιος καὶ ἀποστροφῆς τῆς ἄνωθεν τοῖς ἐξ αὐτοῦ γεγονόσι · πρόξενος δὲ μᾶλλον καὶ δοτῆρ’ τῆς πρὸς ἓν οἰκειότητος δι’ ἁγιασμοῦ τε καὶ ἀφθαρσίας , καὶ τῆς ἐν πίστει δικαιοσύνης . ταῦτα ἡμῖν ὁ σοφὸς ἐξηγεῖται Παῦλος διὰ τῆς προκειμένης ῥήσεως . οὐκοῦν “ ὡς δι’ ἑνὸς ἀνθρώ - “ που , ” φησιν , “ ἡ ἁμαρτία εἰς τὸν κόσμον εἰσῆλθε , καὶ διὰ τῆς “ ἁμαρτίας ὁ θάνατος διῆλθεν , ἐφ’ ᾧ πάντες ἥμαρτον . ” εἰσέδυ μὲν γὰρ , ὡς ἔφην , διὰ τῆς ἁμαρτίας ὁ θάνατος ἐν τῷ πρωτοπλάστῳ καὶ ἐν τῇ τοῦ γένους ἀρχῇ · εἶτα ὅλον ἐφεξῆς κατενεμήθη τὸ γένος . ἀλλὰ καὶ ὁ τῆς ἁμαρτίας εὑρετὴς δράκων ἰσχύσας ἐν Ἀδὰμ τοῖς τῆς φαυλότητος τρόποις βατὴν s ἤργασται τὴν ἀνθρώπου διάνοιαν · πάντες γὰρ ἐξέκλιναν , ἅμα ἠχρειώθησαν . ἐκ προσώπου δὴ οὖν γεγονότες τοῦ Παναγίου Θεοῦ , διάτοι τὸ ἐπιμελῶς ἐγκεῖσθαι τὴν ἀνθρώπου διάνοιαν ἐπὶ τὰ πονηρὰ ἐκ νεότητος , ἀλογώτερον διεζῶμεν βίον . καὶ κατέπιεν μὲν ὁ θάνατος ἰσχύσας , ὡς ὁ προφήτης φησίν · “ ἐπλάτυνε δὲ καὶ ὁ Ἅιδης τὴν ψυχὴν αὐτοῦ , καὶ διήνοιξε τὸ “ στόμα αὐτοῦ τοῦ μὴ διαλιπεῖν . ” ἐπειδὴ γὰρ τῆς ἐν Ἀδὰμ παραβάσεως γεγόναμεν μιμηταὶ , καθὸ πάντες ἥμαρτον , ταῖς ἴσαις ἐκείνῳ δίκαις ὑπενενήγμεθα · ἀλλ’ οὐ μεμένηκεν ἀνεπικούρητος ἡ ὑπουρανόν · καθήρηται γὰρ ἡ ἁμαρτία · πέπτωκεν ὁ Σατανᾶς · κατήργηται δὲ καὶ ὁ θάνατος . Ἄχρι γὰρ νόμου , ἁμαρτία ἦν ἐν κόσμῳ . Κυρίλλου . Ὁ νόμος διὰ Μωϋσέως , ἔλεγχος ἦν , ὡς ἔφην , τῆς τῶν πταιόντων ἀσθενείας , οὐ λυτικὸς ἁμαρτίας , κατεργάζετο δὲ μᾶλλον ὀργήν . ἦν γὰρ ἀνάγκη τοὺς παραβαίνοντας ταῖς ἐν νόμῳ διωρισμέναις ὑποφέρεσθαι δίκαις . οὗ δὲ δὴ ὅλως παραβάσεως τρό - πος , ἔκει που πάντως καὶ ἁμάρτια · καὶ εἴπερ ἐστιν ἁμάρτια θανάτου πρόξενος , πᾶσα πῶς ἀνάγκη συνερρῶσθαι λέγειν αὐτῇ καὶ τὸν ἐξ αὐτῆς ἀναφέντα t θάνατον · καθῃρημένη τε πάντως συγκατασείεσθαι · καὶ οἷά περ ἰδίᾳ συνδιόλλυσθαι μητρί . ἦν οὖν ἄχρι νόμου ἁμαρτία , φησιν , ἐν κόσμῳ κειμένου γὰρ ἔτι τοῦ νόμου , καὶ τὰ τῆς παραβάσεως ἐγκλήματα κατὰ τῶν πταιόντων ἐκρατύνετο · ἀργοῦντος δὲ ἤδη , πέπαυται σὺν αὐτῷ τοῦ παραβαίνειν ἡ γραφή . πεπαυμένης δὲ τῆς ἁμαρτίας , ὡς ἔφην , συμπεπαύσεται καὶ ὁ θάνατος . Τοῦ αὐτοῦ . Ἀλλ’ εἰ τοῦτο τίνα τρόπον φαίη τις ἃν , κατεκράτησε τῶν ἐπὶ τῆς γῆς καὶ πρὸ νόμου θάνατος . Τοῦ αὐτοῦ . Εἰ γὰρ καὶ τινες οὐ γεγόνασι ταῖς τοῦ νόμου παραβάσεσιν ἔνοχοι , διάτοι τὸ μήπω τεθεῖσθαι τὸν νόμον , ἀλλ’ ὑπέδυσαν καὶ αὐτοὶ τὴν φθορὰν ἐπὶ τῷ ὁμοιώματι τῆς παραβάσεως Ἀδάμ · ὅμοιον ὡς εἰ λέγοι τυχὸν , ἐπιτρέχοντος τοῦ θανάτου καθ’ ὁμοιότητα τὴν Ἀδάμ τὸ ἐξ αὐτοῦ πᾶν γένος , ὥσπερ φυτοῦ παθόντος βλάβος εἰς ῥίζαν , πᾶσά πὼς ἀνάγκη τοὺς ἐξ αὐτοῦ γεγονότας μαραίνεσθαι κλῶνας · τύπον γέ μὴν αὐτὸν τοῦ μέλλοντος εἶναί φησι , τουτέστι Χριστοῦ · καίτοι παραγεγονότος ἤδη καὶ τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίαν διαπεράναντος τὸ μυστήριον · πῶς οὐν μέλλοντα καλεῖ ; φαίη τίς ἃν ἴσως · παραθεὶς γὰρ ἡμῖν τὸν πρῶτον ἄνθρωπον , καὶ τῶν τῆς παραβάσεως διαμνημονεύσας καιρῶν , ὡς μετ’ αὐτοὺς παρεσόμενόν τε καὶ ἔσχατον Ἀδὰμ ὠνόμασε τὸν Χριστόν · προώριστο μὲν γὰρ ὡς ἐν θελήσει τε καὶ προμηθείᾳ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , σωτήρ τε καὶ λυτρωτής . ἐπέφανε δὲ καιροῖς ἰδίοις καθ’ οὓς ἠθέλησεν ὁ δυνάστης οὗτοι δὲ εἰσὶν οἱ ἐν ἐσχάτοις καὶ οἷον ἐπὶ δυσμαῖς τοῦ παρόντος αἰῶνος . οὐκοῦν τεθεικὼς εἰς τύπον τοῦ πρώτου τὸ δεύτερον , μονονουχὶ καὶ διαπυνθάνεται τὸν ἀκροώμενον , ὡς ἐν ὑποστιγμῇ τε καὶ ἐρωτήσει λέγων τὰ ἑξῆς . Γενναδίου . Ταύτης ἡμῖν φησὶ τῆς ἐν τούτῳ τῷ κόσμῳ ζωῆς τῆς ἁμαρτεῖν τε καὶ ἀποθανεῖν ἐπιδεχομένης , καὶ διὰ τοῦτο καὶ νομοῦ δεομένης εἰκότως τοῦ τὴν ἁμαρτίαν ὑποδεικνύντος τε καὶ ἀπαγορεύοντος , ἦρξε πρῶτος ὁ Ἀδὰμ , ἅτε πρῶτος καὶ γενόμενος καὶ παρανόμησας . τῶν οὖν ἐξ αὐτοῦ κατὰ διαδοχὰς τικτομένων , πάντες ἀπέθνησκον ὡς εἰκὸς τοῦ προπάτορος κληρονομοῦντες τῆς φύσεως · ἀλλὰ τῶν ἀποθνησκόντων τούτων οἱ μὲν δι’ ὧν καὶ αὐτοὶ παρηνόμουν , ἠπείγοντο τῷ θανάτῳ · οἱ δὲ διὰ μόνην τοῦ Ἀδὰμ τὴν κατάκρισιν , οἷον ἡ τῶν νηπίων μερίς · διὰ τοῦτο νῦν μὲν φησὶν εἰς πάντας ἀνθρώπους εἰσῆλθεν ὁ θάνατος , ἐφ’ ᾧτ’ πάντες ἥμαρτον · ἀντὶ τῶν πολλῶν λέγων τοὺς πάντας ὥσπερ αὐτοῖς u μετὰ ταῦτα · “ εἰ “ γὰρ τῷ τοῦ ἑνὸς παραπτώματι οἱ πολλοὶ ἀπέθανον , ” τοὺς πολλοὺς ἀντὶ τῶν πάντων φησι · “ νῦν δὲ ἐβασίλευσεν ὁ θάνατος ἀπὸ “ Ἀδὰμ μέχρι Μώσεως , καὶ ἐπὶ τοὺς μὴ ἁμαρτήσαντας · ” οἱ γὰρ οὔτε πράξεως , οὔτε διακριτικῆς προαιρέσεως ὄντες ἐντὸς , πῶς ἂν εἶεν ὑπεύθυνοι πλημμελήματι ; τὸ δὲ ἄχρι νόμου ἁμαρτία ἦν ἐν κόσμῳ , τοιοῦτον ἐστιν · Ὁ μακάριος Παῦλος ἀπὸ τῶν κατὰ Χριστὸν πολλάκις ἡμῖν διαλέγεται · ὡς μετὰ τὴν φανέρωσιν τοῦ Σωτῆρος , οὐκέτι τῆς παλαῖας κρατούσης ἀλλὰ τῆς καινῆς καταστάσεως . ἐν μὲν οὐν τῇ παλαίᾳ σαρκικοῖς οὖσιν ἡμῖν καὶ ὑποκειμένοις μαθήμασιν , ἀναγκαίαν εἶναι τὴν δόσιν τοῦ νόμου συνέβαινε ταῖς τῶν τιμωριῶν ἀπειλαῖς ἀνακόπτοντος ἡμῶν τῆς φύσεως τὰς πρὸς τὴν ἁμαρτίαν ὁρμάς · καινοῖς δὲ γενομένοις ἐν Χριστῷ καὶ δικαίοις , τουτέστι τὴν διὰ τῆς ἁμαρτίας παλαίωσιν ἐπιδεχομένοις οὐκέτι , περιττὸς παντάπασιν ὁ νόμος ἐστί . διὰ τοῦτο λέγει , “ δικαίῳ “ νόμος οὐ κεῖται · καὶ ὑμεῖς οὐκ ἐστὲ ὑπὸ νόμον.’ διὰ τοίνυν τοῦ “ ἄχρι γὰρ νόμου ἁμαρτία ἦν ἐν κόσμῳ ” τοῦτο λέγει , ὅτι ἕως οὑ φύσεως ἦμεν σαρκικῆς τε καὶ παθητικῆς , καὶ διὰ τοῦτο ὑπὸ νόμον εἶναι χρηζούσης , τῇ ἁμαρτίᾳ κατεκρατούμεθα · πολιτευομένης αὐτῆς ἐν τῷ κόσμῳ παντί · ἀναιρεθέντος μέντοι τοῦ νόμου , διὰ τὸ πνευματικοὺς γενομένους πρὸς δικαίωσιν ἡμᾶς ἐν Χριστῷ μετελθεῖν , συνανῄρηται καὶ ἡ ἁμαρτία . οὐ γὰρ ἐλλογεῖται λοιπὸν , μὴ ὄντος νόμου · Ὁ τοίνυν σύμπας , ὡς ἃν ἐν κεφαλαίῳ τίς εἴποι , τῆς ῥήσεως ταύτης νοῦς οὗτός ἐστι . παρέχει πᾶσιν ἡμῖν ἡ κατὰ Χριστὸν χάρις , τὸ βεβαίως αὐτῇ πεπιστευκότας καυχᾶσθαι . καὶ διὰ τοῦτο ὅτι οὐδὲν ἀπεικὸς , ἀλλὰ καὶ σφόδρα γε εὔλογον ἄρξαι τοῦτον ἡμῖν τῆς ἀθανάτου καὶ δικαίας ζωῆς · ὃν τρόπον ἦρξεν ἡμῶν τὸ πρότερον ὁ Ἀδὰμ τῆς φθαρτῆς τε καὶ παθητικῆς . εἰ γὰρ ἐκείνῳ πταίσαντι καὶ κατακριθέντι τελευτῇ , οἱ μετ’ αὐτὸν ἐξ αὐτοῦ κεκοινωνήκαμεν ἅπαντες , οἱ μὲν , καὶ αὐτὸ προσεφαμαρτάνοντες τὸ παρανομεῖν · οἱ δὲ ἀπὸ μόνης κατὰ τὸ συγγενὲς τῆς ἐκείνου κολάσεως · πῶς οὐκ ἀντίρρητον τῷ t καὶ τῷ δεσπότῃ Χριστῷ κατὰ τὸ ἀνθρώπινον πολιτευσαμένῳ καὶ κατορθώσαντι καὶ κομισαμένῳ μετὰ τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν τὴν ἀμείνονα λῆξιν . διὰ τοῦτο γάρ , φησιν , αὐτὸν ὁ Θεὸς ὑπερύψωσεν τοὺς ἑνουμένους αὐτῷ διὰ πίστεως , καὶ καταξιουμένους τῆς τοῦ Πνεύματος ἐνοικήσεως , τοῦ πρῶτον αὐτὸν ἐκεῖνον ἐγείραντος ἐκ νεκρῶν , κοινωνεῖν αὐτῷ τῆς ἀκηράτου ζωῆς , ἀντὶ σαρκικῶν γενομένους πνευματικοὺς · Ἀλλ’ “ ἐβασίλευσέ , ” φησιν , “ ὁ θάνατος ἀπὸ Ἀδὰμ μέχρι “ Μώσεως , καὶ ἐπὶ τοὺς μὴ ἁμαρτήσαντας ἐπὶ τῷ ὁμοιώματι τῆς “ παραβάσεως Ἀδάμ . ” ἀντὶ τοῦ , καθ’ ὃν τρόπον παραβεβηκότος Ἀδὰμ , ὁ θάνατος ἐβασίλευσεν , οὕτω καὶ τῶν ἐξ αὐτοῦ μετ’ αὐτὸν γενομένων , ἡμαρτηκότων τε καὶ οὐχ ἡμαρτηκότων ὁμοίως . τὸ δὲ “ μέχρι Μωσέως ” ταὐτόν ἐστι τὸ ἄχρι γὰρ νόμου · Μωσέα γὰρ νῦν , οὐκ ἰδικῶς τὸ πρόσωπον τοῦ ἀνδρὸς , ἀλλὰ τὸ πρᾶγμά φησι , τὸν νόμον ἐκ τοῦ νομοθέτου καλῶν · οὕτω καὶ ἐν τῇ πρὸς Κορινθίους “ ἕως ἀναγινώσκηται Μωσῆς , ” τουτέστιν ὁ νόμος ὁ διὰ Μώσεως δοθεὶς , ὅς ἐστι τύπος τοῦ μέλλοντος . ἐτυποῦτο δὲ ἄρα , φησιν , ἐν τοῖς περὶ τὸν Ἀδὰμ , καὶ προδιεγράφετο τὰ μετέπειτα γενησόμενα · ταῦτα δὴ τὰ κατὰ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν . ἔδει γὰρ ἴσως γενέσθαι τὸν μὲν “ πρῶτον ἄνθρωπον Ἀδὰμ εἰς ψυχὴν ζῶσαν , “ τὸν δὲ ἔσχατον Ἀδὰμ , εἰς πνεῦμα ζωοποιοῦν . ” ἐπειδὴ γοῦν , “ ὁ μὲν πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδὰμ ἐκ γῆς χοϊκὸς , ὁ δὲ δεύτερος “ ἄνθρωπος ὁ Κύριος ἐξ οὐρανοῦ , ” ἀνάγκη “ κατὰ μὲν τὸν χοικὸν “ εἶναι τοὺς χοικούς · κατὰ δὲ τὸν ἐπουράνιον τοὺς ἐπουρανίους . “ καὶ ὥσπερ ἐφορέσαμεν τὴν εἰκόνα τοῦ χοικοῦ , οὕτω δήπου καὶ τὴν “ εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου φορέσομεν . ” ἀκολούθως ἐκ τῶν ὑποδεεστέρων ἀναβιβαζόμενοι πρὸς τὰ ὑπάρχοντα . Διοδώρου . Προειπὼν ὅτι ἐπὶ τῇ ἁμαρτίᾳ τοῦ Ἀδὰμ , ἐπὶ τῇ ἀποφάσει τοῦ θανάνου καὶ οἱ λοιποὶ πάντες ἥμαρτον , πιστοῦται . ὅτι ἥμαρτον , ἐκ τοῦ ἐπάγειν · “ ἄχρι γὰρ νόμου ἁμαρτίᾳ ἦν ἐν κόσμῳ . ” μὴ γὰρ νομίσητέ , φησιν , ὅτι οὐκ ἢν ἁμαρτία ἕως τοῦ νόμου τοῦ Μωσαϊκοῦ . εἰ δὲ ἐνελογεῖτο ἁμαρτία ἀνθρώποις , ἦν γὰρ καὶ ἐνελογεῖτο , ἐπεὶ καὶ νόμος ἦν · ποῖον οὖν νόμον ἐμφαίνει ; τὸν φυσικὸν , καθ’ ὃν κινούμεθα διακρίνοντες τὰ βελτίονα καὶ τὰ χείρονα · περὶ οὗ νόμου ἤδη ἔφησεν , “ ὅταν γὰρ ἔθνη τὰ μὴ νόμον ἔχοντα φύσει τὰ του νόμου ποίῃ , οὐτῶ νόμον μὴ ἔς , ἑαυτοῖς εἰσι “ νόμος , ” ἀλλ’ ὡς ὄντων , φησὶν , ἁμαρτημάτων , καὶ ἐμπολιτευομένων , ἐβασίλευσεν ὁ θάνατος ἀπὸ Ἀδὰμ μέχρι τῆς θέσεως τοῦ νόμου , καὶ ἐπὶ τοὺς μὴ ἁμαρτήσαντας μηδὲ παραβεβηκότας ἐντολὴν Θεοῦ κατὰ τὸν Ἀδάμ · ἀλλὰ νόμον φύσεως παραχαράξαντας . τὸ δὲ , “ ὅς ἐστι τύπος τοῦ μέλλοντος , ” τουτέστι τύπος τοῦ Χριστοῦ ὁ Ἀδὰμ , οὐ κατὰ τὴν ἁμαρτίαν , ἣ τὴν δικαιοσύνην , κατὰ γὰρ ταῦτα ἐναντίως ἔσχον , ἀλλὰ κατὰ τὸ προῆρχθαι . ὥσπερ γὰρ ἀπὸ τοῦ Ἀδάμ διεδόθη εἰς πάντας ὁ θάνατος , οὕτως ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ διεδόθη εἰς πάντας ἡ ζωή . ἔστι δὲ τύπος καὶ καθ’ ἕτερον λόγον . ὥσπερ γὰρ ὁ Ἀδὰμ κεφαλὴ ἦν τῆς Εὔας , καθὸ ἀνὴρ , οὕτω καὶ ὁ Χριστὸς κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας , καθὸ νυμφίος αὐτῆς ἀνηγόρευται · ὡς καὶ ὁ Ἀπόστολός φησιν , “ ἀντὶ τούτου καταλείψει “ ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα , καὶ προσκολληθή - “ σεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ · τὸ μυστήριον τοῦτο , μέγα ἐστιν · “ ἐγὼ δὲ λέγω εἰς Χριστὸν καὶ τὴν Ἐκκλησίαν . ” Θεοδώρου . Οὐδὲ γὰρ ὁ νόμος ἐπεισελθών , φησι , τὴν ἁμαρτίαν ἔλυσεν · ἀλλ’ ἄχρις ἢν τε ὁ νόμος καὶ ἐπολιτεύετο καὶ ἐκράτει παρὰ τοῖς ἀνθρώποις , ἐλάμβανε καὶ τὰ τῆς ἁμαρτίας προσθήκην · οὐδὲν πρὸς τοῦτο τῆς τοῦ νόμου θέσεως συμβαλέσθαι δυνηθείσης αὐτοῖς · καὶ πρὸς ἀπόδειξιν τοῦ προκειμένου ἐπάγει , “ ἁμαρτία δὲ “ οὐκ ἐλλογεῖται , μὴ ὄντος νόμου . ” τοσοῦτον γὰρ ἀπεῖχεν ὁ νόμος , φησὶ , τοῦ τὴν ἁμαρτίαν ἀνελεῖν , ὥστε οὐδ’ ἃν γένοιτο ἁμαρτία , εἰ μὴ νόμος εἴη . νόμον δὲ νῦν καλεῖ τὴν ἥντινα δήποτε διάκρισιν · εἴτε ἀπὸ φύσεως , εἴτε ἀπὸ θέσεως ἐγγινομένην · μὴ γὰρ οὔσης τῆς διακρίσεως οὐκ ἄν τις λέγοιτο ἁμαρτάνειν ἁμαρτίαν · εἰ δὲ ὁ τὸ φαινόμενον κακὸν καὶ διακεκριμένον ἀπὸ τοῦ καλοῦ μετιὼν , ἀλλὰ τοῦτο μὲν , εἰς αὔξησιν τοῦ ἐφ’ ᾧ πάντες ἥμαρτον , τέθεικεν . ἐχόμενος δὲ τῆς οἰκείας ἀκολουθίας , ἐπήγαγεν , “ ἀλλ’ ἐβασίλευσεν ὁ θάνατος “ ἀπὸ Ἀδὰμ μέχρι Μώσεως καὶ ἐπὶ τοὺς μὴ ἁμαρτήσαντας ἐν “ τῷ ὁμοιώματι τῆς παραβάσεως Ἀδάμ · ὅς ἐστι τύπος τοῦ μέλ - “ λοντος . ” Τὸ μὲν οὖν “ καὶ ἐπὶ τοὺς μὴ ἁμαρτήσαντας ἐν τῷ ὁμοιώματι “ τῆς παραβάσεως Ἀδὰμ , ” τοῦτο λέγει , ὅτι ὁ θάνατος ἐκράτησεν ἁπάντων τῶν ὁπωσδήποτε ἡμαρτηκότων . οὐ γὰρ ἐπειδὴ οὐχ ὅμοιον ἦν τὸ τῆς ἁμαρτίας εἶδος τό τε τοῦ Ἀδὰμ καὶ τῶν λοιπῶν ἀνθρώπων , θανάτου γεγόνασιν ἐκτὸς οἱ λοιποί · ἀλλ’ ὑπὲρ ὧν ἡμάρτανον ὁπωσδήποτε , τοῦ θανάτου τὴν ἀπόφασιν ἐδέξαντο πάντες . οὐ γὰρ τῆς τοιᾶσδε ἁμαρτίας τιμωρία ὁ θάνατος ὥρισται , ἀλλὰ πάσης ἁμαρτίας · ἔστι δὲ ἐν τῷ πᾶν ἀπὸ τοῦ , “ οὐ μόνον δὲ ἀλλὰ καὶ καυ - “ χώμενοι ἐν τῷ Θεῷ διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . ” οὐ λέγει γὰρ τῆς τοιᾶσδε ἁμαρτίας τιμωρία ὁ θάνατος ὥρισται , ἀλλὰ πάσης ἁμαρτίας . λέγει γὰρ ὅτι οὐκ ἐπὶ τούτῳ μόνον καυχώμεθα , ὅτι διὰ τοῦ Χριστοῦ κατήλλαξεν ἡμᾶς ὁ Θεὸς ἑαυτῷ , ἀλλ’ ὅτι καὶ πάντα δὴ τὰ παλαιὰ ἔλυσε κακά . ποῖα ταῦτα ; ἡμαρτηκότος γὰρ τοῦ Ἀδὰμ , καὶ μὴν καὶ θνητοῦ διὰ τοῦτο γεγονότος , ἥτε ἁμαρτία πάροδον ἔλαβεν εἰς τοὺς ἑξῆς , καὶ ὁ θάνατος πάντων ἐκράτει τῶν ἀνθρώπων ὡς εἰκός · πάντων γὰρ ἡμαρτηκότων , εἰ καὶ μὴ παραπλησίαν τῷ Ἀδὰμ ἁμαρτίαν , ἀλλ’ οὖν γε ὁπωσδήποτε , τῶν μὲν οὕτω , τῶν δὲ οὕτω · ἀνάγκη καὶ τὸν θάνατον ἦν κρατεῖν ἐφ’ ἁπάντων ὁμοίως · ἀλλ’ οὐδὲ ὁ νόμος ἐπεισελθὼν ἀνελεῖν αὐτὴν ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων ἐδυνήθη · τοὐναντίον μὲν οὖν καὶ ἡ τοῦ ἁμαρτάνειν ἀφορμὴ ἐντεῦθεν ἡμῖν ἐπεγίγνετο · τῷ μηδὲ οἷόν τε εἶναι ἁμάρτημα κρίνεσθαι νόμων ἐκτός · ὄντων δὲ τῶν καθ’ ἡμᾶς ἐν τούτοις ὡς μηδεμίαν τῆς ἐπὶ τὸ κρεῖττον μεταβολῆς ὑποφαίνεσθαι ἐλπίδα , λύσιν ἁπάντων ὁ Χριστὸς εἰργάσατο τῶν κακῶν . διὸ συντόμως ἐπήγαγε τὸ “ ὅς ἐστι τύπος τοῦ μέλλοντος · ” ἵνα εἴπῃ ὅτι ἐγένετο δὲ τὰ κατὰ τὸν Ἀδὰμ τύπος τῶν κατὰ Χριστόν . ἐπειδὴ ὥσπερ δι’ ἐκείνου τῶν χειρόνων ἡ πάροδος ἐγένετο , οὕτω διὰ τούτου τῆς τῶν κρειττόνων ἀπολαύσεως τὴν ἀφορμὴν ἐδεξάμεθα . Ακακίου . Οὐχ ἁπλῶς εἴρηκε “ καὶ ἐπὶ τοὺς μὴ ἁμαρτήσαντας · ” ἄντικρυς γὰρ ἐναντίον ἢν τῷ ἀλλαχοῦ αὐτῷ εἰρημένῳ · τῷ “ πάν - “ τες γὰρ ἥμαρτον , ” ἀλλ’ “ ἐπὶ τοὺς μὴ ἁμαρτήσαντας ἐπὶ τῷ “ ὁμοιώματι τῆς παραβάσεως Ἀδάμ · ” τουτέστι καὶ ἐπὶ τοὺς μὴ διὰ τοῦ φαγεῖν ἀπὸ τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ ξύλου ἁμαρτῶντας . ἐκ τούτου δὲ ἴσως ἄν τις κατασκευάσῃ , ἀλλὰ περὶ ἑνὸς καὶ μόνου τοῦ Ἀδάμ · εἰ γὰρ περὶ τοῦ κοινοῦ ἀνθρώπου γεγραμμένον ἦν τὸ περὶ τῆς παραβάσεως γράμμα , οὐκ ἃν ἐνταῦθα ἐλέγετο “ καὶ ἐπὶ “ τοὺς μὴ ἁμαρτήσαντας ἐπὶ τῷ ὁμοιώματι τῆς παραβάσεως “ Ἀδάμ . ” Φωτίου . “ Ἀλλ’ ἐβασίλευσεν ὁ θάνατος ἀπὸ Ἀδὰμ μεχρὶ “ Μωϋσέως . ” τριά ἐστιν ἐν τούτοις τοῖς παραβολικῶς ἀλλήλοις παρατεθεῖσιν , ὁμοιότης τις , ἐναντιότης , ὑπερβολή . κατὰ τὴν ὁμοιότητα ἐναντιότης μὲν , ἁμαρτία , ἀναμάρτητον · ἔχθρα πρὸς Θεὸν , καταλλαγὴ πρὸς Θεόν · κατάκριμα , δικαίωμα · ἀπώλεια καὶ πτῶμα μὰ καὶ θάνατος , σωτηρία καὶ ζωὴ καὶ ἀνάστασις . ἡ μὲν οὖν ἐναντιότης ἐν τούτοις · ἡ δὲ ὁμοιότης , ὥσπερ δι’ ἑνὸς τοῖς πᾶσιν ἐπιγέγονεν · ἡ δὲ ὑπερβολὴ , ὅτι ἐπὶ μὲν τῶν χειρόνων συνέπραξαν , τῷ ἑνὶ οἱ πολλοὶ ἐπὶ τὸ μετασχεῖν αὐτοῖς τῶν κακῶν , ἐπὶ δὲ τῶν ἀμεινόνων οὐδεὶς συνέπραξεν , ἀλλὰ μόνον τοῦ ἑνὸς Χριστοῦ τὸ χάρισμα γέγονεν . ὥστε οὐχ ὁμοίως καὶ ἐπίσης , ἀλλὰ καθ’ ὑπερβολὴν καὶ ἐκ περισσείας ἡ ὁμοιότης · πάλιν διὰ τοῦ Ἀδὰμ τῶν χειρόνων εἰσαχθέντων , οὐκ ἀνῃρέθη μόνον ταῦτα , ὅπερ ὡς ἐναντίοις ὅμοιον καὶ ἀνάλογον , ἀλλὰ καὶ ἐπεδόθη παρὰ Χριστοῦ τὰ ἀμείνω · ὅπερ τὴν ὑπερβολὴν καὶ τὴν περισσείαν παρίστησιν . Ἀλλ’ οὐχ ὡς τὸ παράπτωμα , οὕτω καὶ τὸ χάρισμα . Κυρίλλου . Τέθεικας u εἰς τύπον τοῦ προτέρου τὸν δεύτερον , μονονουχὶ πυνθάνεται τὸν ἀκροώμενον , ὡς ὑποστιγμῇ τε καὶ ἐπερωτήσει λέγων · “ ἀλλ’ οὐχ ὡς τὸ παράπτωμα , οὕτω καὶ τὸ χά - “ ρισμα . ” ὅμοιον γὰρ ὡς λέγοι · κατακεκρίμεθα τῷ θανάτῳ διὰ τῆς ἐν Ἀδὰμ παραβάσεως , ὅλης τῆς ἀνθρωπείας φύσεως τοῦτο παθούσης ἐν αὐτῷ · καὶ γὰρ ἦν ἀπάρχη τοῦ γένους · ἀλλ’ ἐν Χριστῷ πάλιν ἀνεθάλλομεν εἰς ζωήν . τύπος δὲ ἦν ὁ Ἀδὰμ τοῦ μέλλοντος , τουτέστι Χριστοῦ , τῇ τῶν φθασάντων σκαιότητι τὴν ἰσομοιροῦσαν ἡμῖν εἰσκομίζοντος χάριν . ἆρα οὖν , φησὶ , τοῦτο λέγων , διημάρτηκα κατ’ ἀληθοῦς ; ἔξω φέρομαι τοῦ εἰκότος ; “ οὐχ “ ὡς τὸ παράπτωμα , οὕτω καὶ τὸ χάρισμα ; ” ἀλλ’ ἴσχυσε μὲν δι’ ἑνὸς ὁ θάνατος , ἀτονήσει δὲ δι’ ἑνὸς ἡ ζωή ; καίτοι πῶς οὐχ ἀληθὲς ἐκεῖνο εἰπεῖν ; “ εἰ γὰρ τῷ τοῦ ἑνὸς παραπτώματι οἱ πολ - “ λοὶ ἀπέθανον , πολλῷ μᾶλλον ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ δωρεὰ ἐν “ χάριτι τῇ τοῦ ἑνὸς ἀνθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ , εἰς τοὺς πολλοὺς “ ἐπερίσσευσεν . ” ἀνέξεται γὰρ ἤκιστά γε φιλάνθρωπος ὣν ὁ δημιουργὸς , κατισχύσαι μὲν θάνατον διὰ τοῦ ἑνὸς , ἀπρακτῆσαι δὲ τὴν δι’ ἑνὸς ἀνθρώπου ζωήν . ὑπερκείσεται δὲ ἡ χάρις τὰ ἐξ ὀργῆς . Γενναδίου . Μία μὲν γάρ φησιν ἡ ἁμαρτία τῆς κατακρίσεως πάντων αἰτία , καὶ τὴν ἐκείνης δίκην οἱ καθεξῆς πάντες ἐξέτισαν . ἡ δὲ χάρις οὐκ ἐκείνην μόνην , ἀλλὰ καὶ πολλὰς ἄλλας ἐκείνης βαρυτέρας ἐπιτηδευθείσας ὑπὸ τῶν μεταγενεστέρων ἀνεῖλεν , ἄπταιστον παντελῶς τοῦ λοιποῦ καὶ δικαίαν ἐργασαμένη τὴν φύσιν ἡμῶν . Διοδώρου . Τοῦτο x δοκεῖ ἐναντίως ἔχειν τῷ προκειμένῳ τὸ “ εἰς πάντας ἀνθρώπους ὁ θάνατος διῆλθεν · ” εἰπὼν γὰρ ἀνωτέρω περὶ πάντων , νῦν περὶ πολλῶν λέγει . ἀλλὰ χρὴ εἰδέναι ὅτι διῆλθε μὲν εἰς πάντας ὁ θάνατος , ἐπειδὴ καὶ πάντες ἡμάρτομεν . ἀλλὰ διῆλθε πάντας μὲν διερευνῶν καὶ πειράζων , κατέχων δὲ οὐ τοὺς ἁπλῶς ἁμαρτάνοντας , ἀλλὰ τοὺς ἐμπαραμένοντας ταῖς ἑαυτῶν ἁμαρτίαις . ὅπερ καὶ διὰ τῶν ἑξῆς δηλοῖ λέγων , ὅτι ἁμαρτωλοὶ κατεστάθησαν οἱ πολλοί . δι’ ὧν ἐμφαίνει τὸ ἀμετάθετον τῆς κακίας αὐτῶν . ὥστε διῆλθε μὲν εἰς πάντας ὁ θάνατος , διερευνῶν , ὁρῶν αὐτοὺς ἁμαρτάνοντας · ἐθανάτωσε δὲ οὐ πάντας . ἔνιοι μὲν οὖν διαφορὰν θανάτου ᾠήθησαν διὰ τούτων δηλοῦσθαι · καὶ διὰ μὲν τοῦ “ πάντες ” σωματικὸν ἐμφαίνεσθαι τὸν θάνατον · διὰ δὲ τοῦ “ πολ - “ λοὶ ” ψυχικὸν , ἀλλ’ οὐδὲν τούτων νῦν ἡ ἀκολουθία τοῦ λόγου δείκνυσιν . οὐδὲ γὰρ διαστολή τις ἐν αὐτῷ ἐστιν , ἀλλ’ ὡς περὶ ἑνὸς οἰκουμενικοῦ πράγματος διέξεισι . φιλοτιμεῖται μέντοι δεῖξαι , ὅτι εἰ καὶ τὸ παράπτωμα τοῦ Ἀδὰμ κατεσκεύασεν ὁ πονηρὸς , ἀρχὴν ἑαυτῷ τῆς κατ’ ἄνθρωπον βασιλείας πραγματευόμενος , ἀλλὰ μεῖζον χάρισμα ἐπιδήμησας ὁ Κύριος ἐχαρίσατο . Θεοδώρου . Καὶ οὐδὲ τοῦ παραπτώματος εἶδός φησι , τοσοῦτον , ὅσον τὸ του χαρίσματος · εἰ γὰρ καὶ ἡ του ἕνος ἁμάρτια τοῖς ἀνθρώποις τὸν θάνατον ἐπήγαγεν · ἀλλ’ οὖν γε ἡ διὰ τοῦ Χριστοῦ δωρεὰ , μείζων τις περὶ τοὺς ἀνθρώπους ἐγένετο . τὸ γὰρ “ οἱ πολ - “ λοὶ ἀπέθανον ” ἀντὶ τοῦ πάντες λέγει . πάντες γὰρ ἀπέθανον , ὡς αὐτὸς ἀνωτέρω φησίν · “ εἰ πάντας ἀνθρώπους διῆλθεν ὁ θάνατος . δῆλον δὲ ὅτι τὸ “ καὶ εἰς τοὺς πολλοὺς ἐπερίσσευεν ” ὁμοίως ἀντὶ τοῦ εἰς πάντας λέγει · κοινὴ γὰρ καὶ ἡ τῆς ἀναστάσεως χάρις , ἀπάντων ἀνισταμένων ὁμοίως · Καὶ οὐχ ὡς δι’ ἑνὸς ἁμαρτήσαντος τὸ δώρημα . Κυρίλλου . Ἀνατίθησιν ὥσπερ τὴν τοῦ πράγματος φύσιν καὶ τὴν τοῦ νοήματος δύναμιν ἐπὶ τὸ ὅτι μάλιστα πρέπον τῷ Θεῷ . εἰ γὰρ δή , φησι , τὸ ἐξ ἑνὸς , ἤτοι δι’ ἑνὸς κατάκριμα τοῦ Ἀδὰμ ἀπεφοίτησεν εἰς πάντας καθ’ ὁμοιότητα τὴν αὐτοῦ · ῥίζα γὰρ ἦν , ὡς ἔφην , τοῦ γένους παθοῦσα τὴν φθορὰν , πῶς οὐκ ἃν γένοιτο καὶ πίστει παραδεκτὸν καὶ ἀγαπητὸν τῷ Θεῷ τὸ δεῖν ἐξ ἑνὸς δικαιώματος ἐκ πολλῶν παραπτωμάτων δικαιοῦσθαι πολλούς ; ἣ οὐχ αἱρετὸν τὸ σώζειν μᾶλλον ἣ ἀπολλύναι παρὰ Θεῷ ; ὥσπερ τοίνυν καταδεδίκασται μὲν ὁ Ἀδὰμ , κατεκράτησε δὲ Μώσεως ἡ τῆς ἀρᾶς δύναμις ὑποφέρουσα τῇ φθορᾷ τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς , οὕτως ἐπειδήπερ δεδικαίωται χριστὸς ὁ δεύτερος Ἀδὰμ ὁδῷ τῇ πρώτῃ , βαδιεῖταί που πάντως καὶ εἰς ἡμᾶς ἡ δικαίωσις . δεδικαιῶσθαι δὲ φαμὲν τὸν Χριστὸν , οὐχ ὡς ἄδικον μὲν γεγονότα ποτὲ , προσήκοντά γε μὴν ἐξ ἐπιδόσεως τῆς εἰς τὰ ἀμείνω εἰς δικαίωσιν · ἀλλ’ ὅτι πρῶτός τε καὶ μόνος ἄνθρωπος αὐτὸς ἐπὶ γῆς οὐκ ἐποίησεν ἁμαρτίαν , οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ . Γενναδίου . Μιὰ μὲν γάρ , φησιν , ἁμαρτία τῆς κατακρίσεως πάντων αἰτία , καὶ τὴν ἐκείνης δίκην οἱ καθεξῆς πάντες ἐξέτισαν . ἡ δὲ χάρις οὐκ ἐκείνην μόνην , ἀλλὰ καὶ πολλὰς ἄλλας ἐκείνης βαρυτέρας ἐπιτηδευθείσας ὑπὸ τῶν μεταγενεστέρων ἀνεῖλεν , ἄπταιστον παντελῶς καὶ δικαίαν ἐργασάμενος τὴν φύσιν ἡμῶν . Διοδώρου . Ἀντὶ τοῦ πρὸς ἓν ἁμάρτημα τοῦ Ἀδάμ . μεγάλη γὰρ ἦν καὶ πολλὴ , καὶ τὰ ἁμαρτήματα τῇ φιλανθρωπίᾳ ὐπερβαίνουσα · ὅπερ διδάσκων ἐπάγει · “ τὸ μὲν γὰρ κρίμα ἐξ ἑνὸς εἰς “ κατάκριμα · τὸ δὲ χάρισμα ἐκ πολλῶν παραπτωμάτων εἰς δικαίω - “ μα . ” βούλεται γὰρ εἰπεῖν , ὅτι τὸ μὲν τοῦ Ἀδὰμ ἁμάρτημα ἓν ἦν , ἀλλ’ ὅμως ἓν ὃν ἐξ ἑνὸς ἁμαρτήματ’ ὃς κατέκρινε τοὺς πολλοὺς διὰ τὸ μισήσασθαι τὸν Ἀδάμ . τὸ δὲ χάρισμα τοῦ Κυρίου , οὐ πρὸς τὸ ἓν ἁμάρτημα ἐμετρήθη , ἀλλὰ πρὸς τὰ πάντων πολλὰ ὄντα · ὥστε ἐκ πολλῶν παραπτωμάτων ἀπαλλάξαν , ἤγαγεν εἰς δικαίωμα · ἐν γὰρ τούτῳ ἐστι τῆς χάριτος τὸ περίσσευμα , ὅτι οὐ μόνον τῶν παραπτωμάτων ἀπήλλαγεν , ἀλλὰ καὶ εἰς δικαιοσύνην ἐχειραγώγησεν · Θεοδώρου . ίαν ταύτην αἰτίαν λέγει τῆς διαφορᾶς . ἐκεῖ μὲν γάρ φησιν , εἷς ἡμαρτηκὼς , καὶ κατακριθεὶς διὰ τοῦτο , εἰς τοὺς ἑξῆς τὴν τιμωρίαν ἐνεχθῆναι παρεσκεύασε πάντας , κοινωνοὺς τῆς ἀποφάσεως ἐσχηκὼς τοῦ θανάτου . ἡ δὲ χάρις οὐχ ὁμοίως . οὐ γὰρ ἀπ’ ἑνὸς ὥσπερ ἐπὶ τοῦ Ἀδὰμ εἰς τοὺς ἑξῆς ἐλήλυθεν . ἀλλὰ πολλῶν ὄντων τῶν ἤδη κατακεκριμένων , σύντομον εἴς τε τοὺς πρό - τερον καὶ εἰς τοὺς ἑξῆς ἀνθρώπους τῆς δωρεᾶς ἐποιήσατο τὴν ἐξά - πλωσιν . ἔστιν οὖν μείζων πολλῷ · εἴπερ ἐκεῖνο μὲν ἔκλαμψε τοὺς ἑξῆς · τοῦτο δὲ οὐ τοὺς ἑξῆς μόνον ὠφέλησεν , ἀλλὰ γὰρ καὶ τοὺς προσειληφότας ἔλυσε τῶν ἐγκλημάτων . Εἰ γὰρ τῷ τοῦ ἑνὸς παραπτώματι . Κυρίλλου . Ἄθρει δὴ πάλιν ὡς ἀλκιμωτέραν τῆς κατακρινού - κατακρινούσης ἀρᾶς καταλογίζεται τὴν δικαιοῦσαν χάριν . οὐ γὰρ δή , φησι , φαίη τις ἃν ὡς ἦν εἰκὸς κατισχύσαι μὲν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς τὸν δι’ ἑνὸς θάνατον , εὐσθενείας γε μὴν ἀμοιρῆσαι τὴν ζωήν · πολλῷ γὰρ μᾶλλον οἱ χάριν ἔχοντες τὴν διὰ Χριστοῦ καὶ τὴν τῆς δικαιοσύνης δωρεὰν ἐκ φιλοτιμίας τῆς ἄνωθεν , ἀποσείσονται μὲν τοῦ θανάτου τὸ κράτος , συμβασιλεύσουσι δὲ τῷ ζωοποιοῦντι τὰ πάντα Χριστῷ . Γενναδίου . Ἀποδείξας αὐταρκῶς τὸ περιττὸν τῆς χάριτος κατὰ σύγκρισιν , ἐπισυλλογίζεται λοιπὸν καὶ κατασκευάζει τὸ σπουδαζόμενον , καὶ φησὶν , “ εἰ γὰρ τῷ τοῦ ἑνὸς παραπτώματι “ ὁ θάνατος ἐβασίλευσε διὰ τοῦ ἑνὸς ” καὶ τὰ ἑξῆς . τῷ γὰρ συν - συνδέσμῳ , νῦν ἀντὶ τοῦ τοίνυν ἐχρήσατο . εἰ τοίνυν φησι καὶ ἑνὸς ἀν - θρώπου παραπτώματι καὶ δι’ ἑνὸς παραπτώματος ὁ θάνατος ἐβα - σίλευσεν , ἄρα οὖν πολλῷ μᾶλλον οἱ τὸ πλέον τῆς εἰς δικαιοσύνην χάριτος ἐν τῷ ἑνὶ Χριστῷ κομιζόμενοι , καθὼς ἀποδέδεικται , βασι - λεύσουσιν ἐν ἀθανάτῳ ζωὴ . Θεοδώρου . Ἔτι μὴν κακεινο φησὶ , πολλὴν δείκνυσι τὴν δια - φοράν · ὅτι ἐκεῖ μὲν ὁ θάνατος εἰσαχθεὶς τῇ τοῦ Ἀδὰμ ἁμαρτίᾳ , καὶ κρατήσας ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων , ἐδέξατο λύσιν . ἡ δέ γε τῆς δωρεᾶς ἀπόλαυσις διὰ τοῦ Χριστοῦ προσγεγονυῖα ἡμῖν , δι’ ἣν καὶ τῆς ἀναστάσεως τευξόμεθα , καὶ ἐν δικαιοσύνῃ διατελέσομεν ἁμαρτεῖν οὐκ ἐπιδεχόμενοι , λύσιν οὐ δέξεται . διαμενοῦμεν γὰρ τῆς μελλούσης ζωῆς διηνεκῶς ἀπολαύοντες . Ἄρα οὖν ὡς δι’ ἑνὸς παραπτώματος . Κυρίλλου . Προσεπάγει ταῖς προκειμέναις ἐννοίαις ὁ θεσπέσιος Παῦλος οἱονεὶ τὸ συμπέρασμα , καὶ φησὶν , “ ἄρα οὖν ὡς δι’ “ ἑνὸς παραπτώματος , ” καὶ τὰ ἑξῆς . κατακεκρίμεθα γὰρ , ὡς προεῖπον ἐν Ἀδὰμ , καὶ ὡς ἐκ ῥιζ́ης τῆς πρώτης εἰς ἅπαν διέβη τὸ ἐξ αὐτῆς γενόμενος ὁ ἐξ ἀρᾶς θάνατος . δεδικαιώμεθα δὲ καὶ ἀνεβλαστήσαμεν εἰς ζωὴν , δικαιωθέντος ὑπὲρ ἡμῶν τοῦ Χριστοῦ . ἀφειδήσας μὲν γὰρ τῆς αὐτῷ δοθείσης ἐντολῆς ὁ προπάτωρ , προκέκρουκε τῷ Θεῷ καὶ ὑπομεμένηκε τὰ ἐκ θείας ὀργῆς . κατώλισθε γὰρ εἰς φθορὰν τότε , καὶ εἰσήλατο τὴν ἀνθρώπου φύσιν ἡ ἁμαρτία · οὕτω καὶ ἁμαρτωλοὶ κατεστάθησαν οἱ πολλοὶ , τουτέστιν οἱ ἀνὰ πᾶσαν τὴν γῆν . ἀλλ’ εἴποι τις ἄν · ναὶ παρώλισθεν ὁ Ἀδὰμ , καὶ τῆς θείας ἀλογίσας ἐντολῆς , φθορᾷ καὶ θανάτῳ κατεδικάζετο . εἶτα πῶς ἁμαρτωλοὶ δι’ αὐτὸν κατεστάθησαν οἱ πολλοὶ ; τί πρὸς ἡμᾶς τὰ ἐκείνου πταίσματα ; πῶς δὲ ὅλως οἱ μήπω γεγενημένοι καταδεδικάσμεθα σὺν αὐτῷ , καίτοι Θεοῦ λέγοντος , “ οὐκ ἀποθανοῦνται “ πατέρες ὑπὲρ τέκνων , οὔτε τέκνα ὑπὲρ πατέρων . ψυχὴ ἡ ἁμαρ - “ τάνουσα αὕτη ἀποθανεῖται , ” τίς οὖν ἃν γένοιτο πρὸς ἡμᾶς τῆς ἀπολογίας ὁ τρόπος ; οὐκοῦν ψυχὴ μὲν ἡ ἁμαρτάνουσα αὕτη ἀποθανεῖται . ἁμαρτωλοὶ δὲ γεγόναμεν διὰ τῆς παρακοῆς τοῦ Ἀδὰμ διὰ τοιόνδε τρόπον . πεποίητο μὲν γὰρ ἐπὶ ἀφθαρσίᾳ καὶ ζωῇ , ἦν δὲ αὐτῷ καὶ ὁ βίος ἁγιοπρεπὴς ἐν τῷ παραδείσῳ τῆς τρυφῆς · ὅλον ἦν καὶ διαπαντὸς ἐν θεοπτίαις ὁ νοῦς , ἐν εὐδίᾳ δὲ καὶ γαλήνῃ τὸ σῶμα , κατηρεμούσης ἁπάσης αἰσχρᾶς ἡδονῆς · οὐ γὰρ ἦν ἐκτόπων κινημάτων θόρυβος ἐν αὐτᾷ . Επειδὴ δὲ πέπτωκεν ὑφ’ ἁμαρτίαν καὶ κατώλισθεν εἰς φθορὰν , ἐντεῦθεν εἰσέδραμον τὴν τῆς σαρκὸς φύσιν ἡδοναί τε καὶ ἀκαθαρσίαι . ἀνέφυ δὲ καὶ ὁ ἐν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν ἀγριαίνων νόμος . νενόσηκεν οὖν ἡ φύσις τὴν ἁμαρτίαν διὰ τῆς παρακοῆς τοῦ ἑνὸς , τουτέστιν Ἀδάμ · οὕτως ἁμαρτωλοὶ κατεστάθησαν οἱ πολλοί · οὐχ ὡς τῷ Ἀδὰμ συμπαραβεβηκότες , οὐ γὰρ ἦσαν πότε , ἀλλ’ ὡς τῆς ἐκείνου φύσεως ὄντες τῆς ὑπὸ νόμον πεσούσης τὸν τῆς ἁμαρτίας . ὥσπερ τοίνυν ἠρρώστησεν ἡ ἀνθρώπου φύσις ἐν Ἀδὰμ διὰ τῆς παρακοῆς τὴν φθορὰν , εἰσέδυ τε οὕτως αὐτὴν τὰ πάθη , οὕτως ἀπήλλακται πάλιν ἐν Χριστῷ . γέγονε γὰρ ὑπήκοος τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , καὶ οὐκ ἐποίησεν ἁμαρτίαν . Διοδώρου . Ἐξετάσας καὶ διαγυμνάσας τήν τε διὰ τοῦ Ἀδὰμ προστριβεῖσαν ἀνθρώποις ζημίαν , καὶ τὴν παρὰ τοῦ Κυρίου δωρηθεῖσαν εὐεργεσίαν , ἐπάγει λοιπὸν ἀποφατικώτερον διδάσκων , ὣ ; τοῦ μὲν Ἀδὰμ κατέκρινε , καὶ ἐθανάτωσεν ἀνθρώπους τὸ παράπτωμα , τοῦ δὲ Κυρίου ἐζωοποίησε τὸ δικαίωμα . τί δὲ τοῦ Ἀδὰμ τὸ παράπτωμα ; ἡ παρακοή · τί τοῦ Κυρίου τὸ δικαίωμα ; ἡ ὑπακοὴ , ἣν ὑπήκουσεν τῷ Πατρὶ κατὰ τὸ ἐνανθρωπῆσαι καὶ παθεῖν ὑπὲρ ἀνθρώπων , καθώς ἐν ἑτέροις ὁ Ἀπόστολός φησι , “ σχήματι “ εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος , ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν , γενόμενος ὑπήκοος “ μέχρι θανάτου , θανάτου δὲ σταυροῦ . ” ὥστε ἡ ὑπακοὴ καθεῖλε τὴν παρακοὴν , καὶ τῷ βελτίστῳ τὸ χείριστον κατηγωνίσατο . Θεοδώρου . Ἀρκούντως ἐν τοῖς προκειμένοις τὴν διαφορὰν δείξας τῶν πραγμάτων , συλλογίζεται ἐνταῦθα τὸ πᾶν πρὸς τὸ διὰ “ τοῦτο ὥσπερ δι’ ἑνὸς ἀνθρώπου ἡ ἁμαρτία εἰς τὸν κόσμον εἰσῆλθε · ” ταῦτα ἀποδιδοὺς καὶ λέγων , ὅτι δέδεικται διὰ τούτων ἡμῖν , ὅπως τοῦ Ἀδὰμ καὶ ἁμαρτήσαντος καὶ θανάτου αἰτίου γεγονότος , ὁ Χριστὸς καὶ τὴν λύσιν τῶν ἁμαρτημάτων ἡμῶν ἐχαρίσατο , καὶ τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ θανάτου τῇ τῆς ἀναστάσεως ἐλπίδι , καθ’ ἣν ἔξω πάσης ἁμαρτίας πολιτευσόμεθα . τοῦτο γὰρ λέγει τὸ ἁμαρτωλοί . οὕτως ὁ Χριστὸς τὴν ἀνάστασιν ἡμῖν ἐδωρήσατο , ὥστε ἐν ἀθανάτῳ τῆ φύσει καταστάντας , πάσης ἁμαρτίας διάγειν ἐλευθέρους , ἐν ἀκριβεῖ τῇ δικαιοσύνῃ πολιτευομένους . ἔδειξε δὲ κανταῦθα ὅτι τὸ οἱ πολλοὶ ἀντὶ τοῦ πάντες λέγει · εἰν γὰρ τὸ “ εἰς “ πάντας ἀνθρώπους , εἰς δικαίωσιν ζωῆς , ἐπήγαγεν “ ἁμαρτωλοὶ “ κατεστάθησαν οἱ πολλοί . ” ὥστε δῆλον ὅτι οἱ πολλοὶ ἀντὶ τοῦ οἱ πάντες λέγει , καὶ ἀνωτέροις , κἀνταῦθα . Ἀκακίου . “ Ὥσπερ γάρ , ” φησι , “ διὰ τῆς παραβάσεως τοῦ “ ἑνὸς ἁμαρτωλοὶ κατεστάθησαν οἱ πολλοὶ , ” οὐ τοῦτο λέγει ὅτι ἑνὸς ἁμαρτῶντος καὶ οἱ πολλοὶ ἁμαρτῶντες , τὴν αὐτὴν δόξαν ἀπηνέγκαντο μετὰ τῶν τιμωριῶν · ἄδικον γὰρ , x ὅτι ἀπὸ τοῦ Ἀδὰμ ἀρχὴν ἔσχεν ἡ ἀνθρωπότης , καὶ ὑπάρχειν καὶ ἁμαρτάνειν . Σευηριανοῦ . Εἶδες πῶς διορίζει κᾳνταῦθα ἐπὶ μὲν τῆς ἁμαρτίας καὶ τῆς δικαιοσύνης , τὸ “ πολλοὶ ” τιθείς · οὐ γὰρ πάντες ἥμαρτον οἱ πρὸ νόμου , οὐδὲ ἐδικαιοπράγησαν πάντες ἐν τῇ χάριτι · “ πολλοὶ γὰρ κλητοὶ , ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί . ” ἐπὶ δὲ τοῦ σωματικοῦ θανάτου καὶ τῆς σωματικῆς ἀναστάσεως πάντες καὶ πάντες . Ἀνεπιγράφου . Τοῦτο ἐναντιοῦται τῇ ἀποστολικῇ ῥήσει τῇ λεγούσῃ “ εἰ γὰρ τῷ τοῦ ἑνὸς παραπτώματι οἱ πολλοὶ ἀπέθανον , καὶ τὰ ἑξῆς . τοὺς πολλοὺς οὖν τοὺς πάντας λέγει . ἡ γὰρ χάρις καὶ ἡ δωρεὰ ἡ διὰ τοῦ ἑνὸς Ἰησοῦ Χριστοῦ οὐκ ἔστι μερική · ὥστε “ οἱ πολλοὶ ” ἀντὶ πάντων εἴληπται · εἰ δέ τις βούλοιτο τοὺς πολλοὺς νοεῖν τεθνηκέναι , ὑπεξαιρουμένων τοῦ Ἐνὼχ , καὶ τοῦ εἰς οὓς διῆλθε μὲν ὁ θάνατος , καθὸ γεγόνασι θνητοὶ , οὐ μὴν καὶ κατέσχεν αὐτῶν · ὅτι ὁ μὲν μετετέθη τοῦ μὴ ἰδεῖν θάνατον , ὁ δὲ ἀνελήφθη ἐν ἅρματι πυρίνῳ , πόσῳ μᾶλλον ἡ εἰς τὰ ἄπειρα πλήθη ἀποσταλεῖσα χάρις τοῦ παναγάθου Θεοῦ ἡμῶν διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ ; εἰ δὲ καὶ τινες ἐν τῇ παρουσίᾳ καταληφθέντες τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ , μὴ γεύσαιντο θανάτου , καὶ πρὸς τοὺς τοιούτους ἃν εἴη ἀντιδιαστελλόμενον τὸ “ οἱ πολλοὶ ἀπέθανον · ” τι γὰρ τὸ ἀναγκαῖον τοὺς περιλειπομένους ἐν τῇ παρουσίᾳ τοῦ Κυρίου θανάτου γεύσασθαι , εἶτα αὖθις ἀνίστασθαι · ἀλλὰ μὴ ἐντεῦθεν εἰς ἀθανασίαν χωρεῖν . οὐ γὰρ ὅτι ὁ Χριστὸς ἀπέθανε , ταύτῃ καὶ πάντας ἀποθανεῖν ἀνάγκη . ἀλλ’ ἐκ τοῦ ἐναντίου , εἰ ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν , οὐδεὶς ὤφειλεν ἀποθνήσκειν οὐκέτι . εἰ δὲ διὰ τὴν φύσιν τοῦ πράγματος οὕτω γίνεται , οἱ καταλαμβανόμενοι ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ οὐ τεθνήξονται . Νόμος δὲ παρεισῆλθεν , ἵνα πλεονάσῃ τὸ παράπτωμα . Κυρίλλου . Διαλογιεῖται τις , φησὶ , κατὰ τὸ εἰκὸς ἐκεῖνο που , καὶ λέγει · τύπος ἦν τοῦ μέλλοντος ὁ Ἀδάμ · καὶ ὥσπερ ἐν ἐκείνῳ κατεστάθημεν ἁμαρτωλοὶ διὰ τὴν παράβασιν , οὕτως ἐν Χριστῷ δεδικαιώμεθα δι’ ὑπακοῆς . ἔδει τοίνυν μεσολαβοῦντος , φησὶν , οὐδενὸς , τὴν ἐν Χριστῷ δικαίωσιν τοῖς ἐπὶ γῆς ἀναφαίνεσθαι . εἰταποία γέγονε τῶν διὰ Μώσεως νόμων ὡς ἐξ ἀνάγκης ἡ χρεία . πρὸς δὴ τὰ τοιαῦτα πάλιν ὁ θεσπέσιος Παῦλος μονονουχὶ καὶ ἀνίσταται λέγων “ νόμος δὲ παρεισῆλθεν , ἵνα πλεονάσῃ τὸ παράπτωμα · ” τὸ δὲ “ παρεισῆλθεν , ” ἀντὶ τοῦ πάρεισ’ βέβληκε μεταξὺ τῆς τε ἐν Ἀδὰμ κατακρίσεως , καὶ τῆς ἐν Χριστῷ δικαιοσύνης . Καὶ τίς ἂν νοοῖτο πάλιν τῆς τοῦ νόμου παρεισδρομῆς ἡ χρεία , σαφῶς ἀκούσει λέγοντος , “ ἵνα πλεονάσῃ τὸ παράπτωμα.’ τί φῆς ᾦ Παῦλε ; ἆρα καὶ ἁμαρτίας ὁ νόμος ἦν πρόξενος ; καὶ πεπλήθυνται δι’ αὐτοῦ τὰ παραπτώματα ; μὴ γένοιτο . χρὴ τοίνυν κατευρύναι τῆς μυσταγωγίας τὸν τρόπον . ἔφη τοιγαροῦν ὁ Δαβὶδ “ ὅτι πάντες ἐξέκλιναν , ἅμα ἠχρειώθησαν · οὐκ ἦν ὁ ποιῶν χρη - “ στότητα , οὐκ ἦν ἕως ἑνός . ” διεφθάρκασι γὰρ πάντες οἱ ἐπὶ τῆς γῆς τὴν ὁδὸν αὐτῶν , μετὰ τὴν ἐν Ἀδὰμ παράβασιν · ταύτῃ τοι καὶ ἐκολάζοντο · κοινὴν μὲν ἅπαντες ὑπομείναντες δίκην τὸν κατακλυσμόν · ἰδικῶς δὲ καὶ κατὰ καιροὺς καὶ κατὰ χώρας τε καὶ πόλεις · εἰ γὰρ καὶ νόμος οὐκ ἦν , ἀλλ’ οὖν καὶ ἐξ ἐμφύτων κινημάτων ἐπαιδαγωγεῖτο παρὰ Θεοῦ πρὸς εἴδησιν τῶν ἀγαθῶν ἡ ἀνθρώπου φύσις . Πεπραχότας οὖν ἀθλίως τοὺς ἐπὶ γῆς κατηλέει Θεὸς , καὶ τῆς τυραννούσης αὐτοὺς ἁμαρτίας ἀπαλλάττειν ἐν Χριστῷ φιλαγάθως ἐσκέπετο · ἀλλὰ δεῖ x ᾠήθη καὶ μαλὰ ὀρθῶς πολὺ , νοσοῦντας προαναφαίνεσθαι τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς · ἵνα χρειωδεστάτην ἔχουσα τὴν εἰς τὸν κόσμον εἰσβολὴν , ἡ ἐν Χριστῷ δικαίωσις ὁρῷτο λοιπόν · δικαιοῦσθαι γὰρ φαμὲν , οὐ τὸν ἤδη δίκαιον , ἀλλ’ εἴ τις ἐστιν ἁμαρτίαις ἔνοχος . πῶς οὖν ἔδει προαναδείκνυσθαι τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς τῆς ἐν Χριστῷ χάριτος δεδεημένους ; παρεισῆλθε νόμος , ἵνα πλεονάσῃ τὸ παράπτωμα · τουτέστιν , ἴνα ἐν τοῖς ὑπὸ νόμον πολὺ φαίνοιτο το παράπτωμα · μηδενὸς δηλονότι δικαιοῦσθαι δυναμένου διὰ τὸ τῆς φύσεως ἀσθενές · ὑποπιπτόντων δὲ ὥσπερ ἁπάντων ταῖς ἐκ παραβάσεως αἰτίαις . τέθειται τοίνυν ὁ νόμος ἔλεγχος οἷά τις τῆς ἁπάντων ἀσθενείας , ἵνα φαίνοιτο τὰ ἀνθρώπινα μόνης τῆς διὰ Χριστοῦ θεραπείας δεδεημένα . ταύτῃ τοι φησὶν , “ οὗ δὲ ἐπλε - “ όνασεν ἡ ἁμαρτία , ὑπερεπερίσσευσεν ἡ χάρις . ” ἔδει γὰρ εἶναι τοσαύτην , ὡς ἀμείνω φαίνεσθαι τοῦ κατακρίνοντος νόμου . Διοδώρου . Εἰπὼν ἵνα πλεονάσῃ , ἔδειξεν ὅτι καὶ πρὸς νόμον ἦν παράπτωμα , καὶ ᾔδεσαν πταίοντες ἄνθρωποι . οὐ μὴν πάντα ἃ ἔπταιον ἐπεγίνωσκον ὡς πταίσματα · ἀλλ’ ὁ νόμος δοθεὶς , ἀπεγύμνωσε καὶ ἔδειξε πλείονα ὄντα ἣ ἃ ἐνόμιζον · ἀκριβῶς δὲ εἶπε τὸ “ παρεισῆλθε , ” μεταξὺ γὰρ τῆς τοῦ Ἀδὰμ παρακοῆς , καὶ τῆς τοῦ Σωτῆρος ἐπιδημίας πάροδον εἰς τὸν βίον ἔλαβεν ὁ νόμος . “ οὗ “ δὲ ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία , ὑπερεπερίσσευσεν ἡ χάρις . ” ποῦ οὖν ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία ; ὅπου ὁ νόμος . εἰ δὲ παρὰ Ἰουδαίοις ὁ νόμος , ἐκεῖ καὶ ὑπερεπερίσσευσεν ἡ χάρις . ἐκεῖθεν γὰρ εὐαγγελισταὶ καὶ Ἀπόστολοι , καὶ τὸ τῆς σωτηρίας κεφάλαιον ὁ Χριστός . Φωτίου . Εἰπὼν ὅτι τύπος ἦν ὁ Ἀδὰμ τοῦ Χριστοῦ · τύπος δὲ δηλονότι ἐκ τοῦ ἐναντίου · ὡς γὰρ ἐκεῖνος αἴτιος ἀνθρώποις y θανάτου , οὕτως ὁ χριστὸς αἴτιος ἀνθρώποις ἀναστάσεως . εἰπὼν οὖν , ὡς ἔφημεν , ὅτι τύπος ἦν ὁ Ἀδὰμ τοῦ Χριστοῦ · ἐπειδὴ μέλλων αὐτὸ κατασκευάζειν , οὐ μόνον τὴν ὁμοιότητα κατασκευάζει καὶ τύπον , ἄλλα καὶ τὴν ἐν τῳ τύπῳ καὶ ὁμοιότητι ὑπεροχὴν καὶ περισσείαν · τοῦτο γὰρ ἐνδείκνυται διὰ τοῦ λέγειν , ἀλλ’ οὐχ ὡς τὸ παράπτωμα · καὶ πάλιν , καὶ οὐχ ὡς ἑνὸς ἁμαρτήσαντος . ἐπεὶ οὖν σύνθετον αὐτῷ πὼς γέγονε τὸ ἐπιχείρημα , ἀνομοιώτητά πὼς ἐν ὁμοιότητι διαπλέκοντι · νῦν ἐπαναλαμβάνεται μὲν τὸ αὐτὸ , καθαρῶς δὲ τὴν ὁμοιότητα δείκνυσι · καὶ οὐκέτι πλέκων ὅσον ἀπὸ τῆς λέξεως τινὰ ἀνομοιώτητος μάχην · εἶτα σαφῶς τοῦτο καὶ καθαρῶς ἐνδειξάμενος , ὅτι ὥσπερ δι’ ἑνὸς ἐβασίλευσεν ὁ θάνατος , πολλῷ μᾶλλον ἐν ζωῇ βασιλεύσει δι’ ἑνὸς Χριστοῦ , ἐπάγει ὥσπερ συμπαραινούμενος , καὶ εἰς τὸ ἔτι σαφέστερον καὶ συνεσταλμένον ἀνάγων τὸν λόγον , καὶ φησιν · “ ἄρα οὖν ὡς δι’ ἑνὸς παραπτώματος εἰς πάντας ἀν - “ θρώπους τὸ κατάκριμα , ” καὶ τὰ ἑξῆς · εἶτα καὶ ἐπειδὴ καὶ ἐν τῷ πρώτῳ καὶ συνθέτῳ ἐπιχειρήματι , καὶ ἐν τῷ δευτέρῳ καὶ δια - κεκαθαρμένῳ καὶ ἐπαναληπτικῷ · καὶ ἐν τῷ “ ὥσπερ ” συμπεράσματι ἐπενεχθέντι . παραπτώματος μὲν καὶ χαρίσματος καὶ κατακριματος καὶ δωρήματος καὶ δικαιώματος καὶ τοιούτων μνημονεύει · ὅθεν καὶ τὴν ἄρχην εἴληφεν ἐκατέρα τῶν ἐναντίων η συστοιχία αὕτη οὐδέπω ἐπεσημήνατο . νῦν αὐτὸ τοῦτο διασαφεῖ καὶ ἀποκαλύπτει , καί φησιν , ὅτι τὰ μὲν ἐκ παρακοῆς ἐρρύη , τὰ δὲ ἐξ ὑπακοῆς ηνθησεν · ὥστε κατασκευαστικὸν ἃν εἴη τοῦτο του ἐπιχειρήματος τοῦ κατασκευάζοντος τὸν τύπον καὶ τὴν ὁμοιότητα , οἷον τοῦ “ εἰ “ γὰρ τῷ τοῦ ἑνὸς παραπτώματι ὁ θάνατος , ” καὶ ἑξῆς . Οὐ ταυτολογεῖ τοίνυν , ὡς ἄν τις οἰηθείη , ὁ θεῖος Ἀπόστολος ἐν τούτοις , ἀλλὰ σαφῶς λίαν καὶ διηκριβωμένως ἀλληλουχεῖ καὶ ἐντάττει τῶν κεφαλαίων τὴν δύναμιν · ἔστι μὲν οὖν τὸ μὲν “ ἀλλ’ “ οὐχ ὡς τὸ παράπτωμα,’ καὶ ἑξῆς , ἕως τοῦ “ ἐκ πολλῶν παραπτω - “ μάτων εἰς δικαίωμα . ” ἐπιχείρημα μὲν , ὡς ἔφημεν , δεικτικὸν τοῦ τύπου καὶ τῆς ὁμοιότητος · ἐδεῖτο οὖν σαφηνείας καὶ διακαθάρσεως . τοῦτο ποιεῖ τὸ ἐφεξῆς ἐπιχείρημα , ἐπαναλαμβάνον τὸ προειρημένον καὶ διακαθαῖρον καὶ εἰς τὸ σαφὲς ἀπαγγέλον · ἀλλ’ ἔδει καὶ τοῦτο λαβεῖν ἀξίωμα , καὶ μὴ ἐξ ὑποθέσεως προτείνεσθαι μόνον . οὐδὲ τοῦτο παρορᾷ , ἀλλ’ ὡσπερ συμπεραινόμενος , καὶ τῇ του λόγου θαρρῶν ἀληθείᾳ , μετὰ βεβαιώσεως ἀποφαίνεται · “ ἄρα οὖν ὡς δι’ “ ἑνὸς παραπτώματος , ” καὶ τὰ ἑξῆς . εἶτα , ἐπεὶ οὖν ἦν εἰπὼν ἐν τοσούτοις ἐπιχειρήμασιν οὐδαμοῦ πόθεν ἔσχεν ἀρχὴν τὸ δικαίωμα καὶ τὸ κατάκριμα , οὐδὲ τοῦτο παρορᾷ , ἀλλὰ τίθησι λέγων , “ ὥσπερ “ γὰρ διὰ τῆς παρακοῆς , ” καὶ ἑξῆς . Ἵνα ὥσπερ ἐβασίλευσεν ἡ ἁμαρτία ἐν τῷ θανάτῳ . Γενναδίου . Ὥστε φησὶν ἀναντίρρητον ὅτι καθάπερ ἡ ἁμαρτία τὴν ἑαυτῆς ἐν τῷ θανάτῳ καὶ διὰ τοῦ θανάτου δυναστείαν ἐκράτυνεν , οὐτῶ καὶ η χάρις τὴν ἐν χριστῷ τοῖς πάσι παρεχομένη δικαίωσιν , ἐν ἀτελευτήτῳ ζωῇ τὴν βασιλείαν ἀδιάδοχον ἥξει . Θεοδώρου . τῷ βασιλεῦσαι ἐν τῷ θανάτῳ τὴν ἁμαρτίαν , οὕτως λέγει · μείζονα περὶ τὸ ἁμαρτάνειν ῥοπὴν θνητοὶ γεγονότες ἐσχήκαμεν . πολλὰ μὲν γὰρ ἀπὸ ἡδονῆς , τῆς πέρι τε βρῶσιν καὶ πόσιν , καὶ τὸν ἔξωθεν κόσμον , καὶ μὴν καὶ τὰς τῶν γυναικῶν ἐπιμιξίας ἐγγίνεται ἡμῖν πταίσματα , ἐφ’ ἑκάστου τούτων , οὐκ ἐπὶ τοῦ πρέποντος τῶν πολλῶν ἱσταμένων , ἀλλ’ εἰς ἀμετρίαν ἐκφερομένων · ταῦτα δὲ ἀθανάτῳ μὲν οὐκ ἄν ποτε ἐγγένοιτο φύσει · ποία γὰρ ἡδονή ; τίς δὲ φιλαργυρία ἐπὶ τῆς ἀθανάτου χώραν ἕξει φύσεως ; ἐπειδὴ δὲ θνητοὶ γεγόναμέν τε καὶ ἐσμὲν τὴν φύσιν , ἄφατον μέν τινα ἀπὸ τῶν προειρημένων παθῶν τὴν ἐνόχλησιν ὑπομέμένομεν , πολλὴν δὲ τὴν περὶ τὸ ἁμαρτάνειν ῥοπὴν ἐντεῦθεν δεχόμεθα . καλῶς οὖν ἔφη βασιλεῦσαι ἐν τῷ θανάτῳ τὴν ἁμαρτίαν , μονονουχὶ κρατοῦσαν ἡμῶν διὰ τῆς ἐνούσης ἡμῖν ἐντεῦθεν περὶ τὸ ἁμαρτάνειν ῥοπῆς . ὥσπερ οὖν τότε φησὶν , ἡ ἁμαρτία ἡμῶν ἐκράτει συνωθουμένων ἐπ’ αὐτὴν , καὶ παρὰ γνῶ μὴν πολλάκις , οὕτω δὴ ἡ τοῦ Θεοῦ καθέξει δ ρ α φιλοτιμία , ἀσάλευτον τὴν βασιλείαν ἔχουσα ἐν ἡμῖν , ἐπειδὰν τῆς αἰωνίου ζωῆς καταξιωθέντες διὰ τῆς ἀναστάσεως ἐν ἀληθινῇ καὶ βεβαίᾳ τῇ δικαιοσύνῃ διάγειν μέλλομεν , ἁμαρτεῖν οὐκ ἐπιδεχόμενοι . Τί οὖν ἐροῦμεν ; ἐπιμενοῦμεν τῆ ἁμαρτίᾳ . Γενναδίου . Τὰ προλαβόντα εἰρηκὼς ἐπὶ συστάσει τοῦ περὶ τῆς κατὰ Χριστὸν χάριτος λόγου , συνεῖδεν ἐκ τούτων αὐτῷ τικτομένην ἀντίθεσιν · καὶ ταύτην ἀντιθεὶς , ὡς ἀπὸ τοῦ ἐναντίου τὴν λύσιν αὐτῆς ἰσχυροτάτην ἐργάζεται , καὶ φησὶν , “ τι “ οὖν ἐροῦμεν ; ἐπιμενοῦμεν τῇ ἁμαρτίᾳ ἵνα ἡ χάρις πλεονάσῃ ; “ μὴ γένοιτο . ” ἄρα οὖν φησὶν , ἔκ γε ὧν ἔφην , ὡς ἐπεξαμαρτητέον ἡμῖν , καὶ ταύτῃ τὴν χάριν ποιητέον πλείονα τε καὶ μείζονα . εἴπερ οὑν πρὸς τὸ τῶν ἡμετέρων πλῆθος ἁμαρτημάτων καὶ ἡ ταύτης αὔξεται φύσις . ἔοικε δὲ μάλιστα τοῦτο , τῷ “ φασί τινες ἡμᾶς λέ - “ γειν , ποιήσωμεν τὰ κακὰ , ἵνα ἔλθῃ τὰ ἀγαθά . ” μὴ γένοιτό φησι · τέως ὡς ἀνόσιον παντὸς λογισμοῦ τὸν λόγον ἀπηύξατο . μετὰ τοῦτο δὲ ἤδη καὶ λογισμοῖς ἀναμφιλέκτοις z τὴν ἀτοπίαν αὐτοῦ διελέγχει , καὶ φησὶν , “ οἵτινες ἀπεθάνομεν τῇ ἁμαρτίᾳ , πῶς ἔτι “ ζήσομεν ἐν αὐτῇ ” τοῦτο λέγειν ἄν φησιν ἔχοιεν οἱ σαρκικοί τε καὶ ἄπιστοι . ἡμᾶς μέντοι τῶν παντάπασιν ἀδυνάτων ἐστὶν αὖθις ἀναβιῶναι τῇ ἁμαρτίᾳ τοὺς ἅπαξ ἀποθανόντας αὐτῇ . Διοδώρου . “ Τί οὖν ἐροῦμεν , ” φησὶν , “ ἐπιμενοῦμεν τῇ ἁμαρ - “ τίᾳ , ἵνα ἡ χάρις πλεονάσῃ ; μὴ γένοιτο . ” ἀσφαλῶς ἐπήγαγε τὸ “ μὴ γένοιτο · ” οὐ γὰρ οἱ κακοτέχνως ἁμαρτάνοντες ἀφέσεως ἄξιοι , ἀλλ’ οἱ διὰ ῥαθυμίαν καὶ ἀπροσεξίαν τὰς παρὰ τοῦ διαβόλου μεθοδείας δεχόμενοι , οὗτοι ἐλεεῖσθαι δίκαοι παρὰ τοῦ Θεοῦ . “ οἱ τινες ἀπεθάνομεν τῇ ἁμαρτίᾳ , πῶς ἔτι ζήσωμεν ἐν αὐτῇ ; ἐπειδὴ βαπτιζόμενοι ὁμολογοῦμεν ἀποτεθνηκέναι τῷ κόσμῳ , καὶ ἀποτάττεσθαι τῇ ἁμαρτίᾳ καὶ τῷ διαβόλῳ .
Lemmas: περι εἰσαγωγή ὁ πρός σωτηρία ἐγώ ἄνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός ἀντί ὁ πίπτω ἐκ ἀρχή γηγενής Ἀδάμ . Κύριλλος . ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ὁ ἀξιάγαστος ἀληθής ὁ Θεός καί πατήρ ἀγάπησις , ὅς εἰς ἐγώ ἐπιδείκνυμι , καθίστημι ἐναργής , ὁ μετά σάρξ οἰκονομία ὁ πέρας καί ὁ ἐπί ὁ σταυρός πάθος παρακομίζω εἰς ἀπόδειξις , ὧδε πῇ λέγω · “ οὗτος γάρ ἀγαπάω ὁ θεός ὁ κόσμος , ὥστε ὁ υἱός αὐτός “ ὁ μονογενής δίδωμι , ἵνα πᾶς ὁ πιστεύω εἰς αὐτός μή ἀπόλλω - “ ὁ , ἀλλά ἔχω ζωή αἰώνιος . ” δίδωμι γάρ ὁ θεός ἀληθής ὑπέρ ἐγώ ὁ ἴδιος υἱός . ἐκλυτρόω δέ ἐγώ , ἀπαλλάσσω θάνατος καί ἁμαρτία · οὖον γάρ ἑκάτερος τις χάρις γίγνομαι σάρξ ὁ Λόγος , καί σκηνόω ἐν ἐγώ · καί ἵνα ὁ ὁ σάρξ θάνατος ἀνατλῆναι , θριαμβεύω μέν ἀρχή καί ἐξουσία · καταργέω δέ καί αὐτός ὁ ὁ κράτος ἔχω ὁ θάνατος , τουτέστι ὁ Σατανᾶς , καί ἀναιρέω μέν ὁ φθορά , ἀφίστημι δέ σύν αὐτός καί ὁ κατά ἐγώ τυραννέω ἁμαρτία , ἄπρακτος τε οὕτως ἀποφαίνω λοιπός ὁ ἀρχαῖος ἐκεῖνος ἀρή , ὅς ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις ὑπομένω ἐν Ἀδάμ , ὡς ἐν ἀπαρχή ὁ γένος , καί ὡς ἐν ῥίζα ὁ πρῶτος . παραβαίνω γάρ ὁ ἐντολή ὁ Ἀδάμ , προσκρούω ὁ δημιουργός . οὗτος ὅς γίγνομαι καίω Ἐπάρατος καί θάνατος κάτοχος . ὀλοτρόπως δέ ἀπόλλυμι καταλέω πάλιν ὁ ὁ ὅλος δεσπότης . καθήκω γάρ ἐκ οὐρανός ὁ υἱός ἀνίημι ἔγκλημα , δικαιόω ἐν πίστις ὁ ἀσεβής , μεταχαλκεύω ὡς θεός ὁ ἄνθρωπος φύσις εἰς ἀφθαρσία , . , καί ἀνακομίζω εἰς ὁ ἀπαρχῆς · “ καινός γάρ κτίσις ὁ ἐν Χριστός , ὅτι καί ῥίζα τίθημι καινός . γίγνομαι δέ καί δύο Ἀδάμ · καί οὐ ὥσπερ ἐκεῖνος ὀργή παραίτιος καί ἀποστροφή ὁ ἄνωθεν ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι · πρόξενος δέ μᾶλλον καί δοτήρ ὁ πρός εἷς οἰκειότης διά ἁγιασμός τε καί ἀφθαρσία , καί ὁ ἐν πίστις δικαιοσύνη . οὗτος ἐγώ ὁ σοφός ἐξηγέομαι Παῦλος διά ὁ πρόκειμαι ῥῆσις . οὐκοῦν “ ὡς διά εἷς ἀνθρώ - “ ποῦ , ” φημί , “ ὁ ἁμαρτία εἰς ὁ κόσμος εἰσέρχομαι , καί διά ὁ “ ἁμαρτία ὁ θάνατος διέρχομαι , ἐπί ὅς πᾶς ἁμαρτάνω . ” εἰσδύνω μέν γάρ , ὡς φημί , διά ὁ ἁμαρτία ὁ θάνατος ἐν ὁ πρωτόπλαστος καί ἐν ὁ ὁ γένος ἀρχή · εἶτα ὅλος ἐφεξῆς κατανέμω ὁ γένος . ἀλλά καί ὁ ὁ ἁμαρτία εὑρετής δράκων ἰσχύω ἐν Ἀδάμ ὁ ὁ φαυλότης τρόπος βατός s ἐργάζομαι ὁ ἄνθρωπος διάνοια · πᾶς γάρ ἐκκλίνω , ἅμα ἀχρειόω . ἐκ πρόσωπον δή οὖν γίγνομαι ὁ Παναγίου Θεός , διαατος ὁ ἐπιμελής ἔγκειμαι ὁ ἄνθρωπος διάνοια ἐπί ὁ πονηρός ἐκ νεότης , ἄλογος διαζάω βίος . καί καταπίνω μέν ὁ θάνατος ἰσχύω , ὡς ὁ προφήτης φημί · “ πλατύνω δέ καί ὁ Ἅιδης ὁ ψυχή αὐτός , καί διανοίγω ὁ “ στόμα αὐτός ὁ μή διαλείπω . ” ἐπεί γάρ ὁ ἐν Ἀδάμ παράβασις γίγνομαι μιμητής , καθό πᾶς ἁμαρτάνω , ὁ ἴσος ἐκεῖνος δίκη ὑποφέρω · ἀλλά οὖον μένω ἀνεπικούρητος ὁ ὑπουρανόν · καθαίρω γάρ ὁ ἁμαρτία · πίπτω ὁ Σατανᾶς · καταργέω δέ καί ὁ θάνατος . ἄχρι γάρ νόμος , ἁμαρτία εἰμί ἐν κόσμος . Κύριλλος . ὁ νόμος διά Μωϋσῆς , ἔλεγχος εἰμί , ὡς φημί , ὁ ὁ πταίω ἀσθένεια , οὖον λυτικός ἁμαρτία , κατεργάζομαι δέ μᾶλλον ὀργή . εἰμί γάρ ἀνάγκη ὁ παραβαίνω ὁ ἐν νόμος διορίζω ὑποφέρω δίκη . ὅς δέ δή ὅλως παράβασις τρέ - πούς , ἐκεῖ ποῦ πάντως καί ἁμάρτιον · καί εἴπερ εἰμί ἁμάρτιον θάνατος πρόξενος , πᾶς πῶς ἀνάγκη συνερρῶσθαι λέγω αὐτός καί ὁ ἐκ αὐτός ἀνάπτω t θάνατος · καθαιρέω τε πάντως συγκατασείω · καί οἷος περ ἴδιος συνδιόλλυμι μήτηρ . εἰμί οὖν ἄχρι νόμος ἁμαρτία , φημί , ἐν κόσμος κεῖμαι γάρ ἔτι ὁ νόμος , καί ὁ ὁ παράβασις ἔγκλημα κατά ὁ πταίω κρατύνω · ἀργέω δέ ἤδη , παύω σύν αὐτός ὁ παραβαίνω ὁ γραφεύς . παύω δέ ὁ ἁμαρτία , ὡς φημί , συμπαύομαι καί ὁ θάνατος . ὁ αὐτός . ἀλλά εἰμί οὗτος τίς τρόπος φημί τις ἄν , κατακρατέω ὁ ἐπί ὁ γῆ καί πρό νόμος θάνατος . ὁ αὐτός . εἰμί γάρ καί τις οὖον γίγνομαι ὁ ὁ νόμος παράβασις ἔνοχος , διαατος ὁ μήπω τίθημι ὁ νόμος , ἀλλά ὑποδύω καί αὐτός ὁ φθορά ἐπί ὁ ὁμοίωμα ὁ παράβασις Ἀδάμ · ὅμοιος ὡς εἰμί λέγω τυγχάνω , ἐπιτρέχω ὁ θάνατος κατά ὁμοιότης ὁ Ἀδάμ ὁ ἐκ αὐτός πᾶς γένος , ὥσπερ φυτός πάθος βλάβη εἰς ῥίζα , πᾶς πως ἀνάγκη ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι μαραίνω κλών · τύπος γε μήv αὐτός ὁ μέλλω εἰμί φημί , τουτέστι Χριστός · καίτοι παραγίγνομαι ἤδη καί ὁ μετά σάρξ οἰκονομία διαπεραίνω ὁ μυστήριον · πῶς ὀν μέλλω καλέω ; φημί τίς ἄν ἴσως · παρατίθημι γάρ ἐγώ ὁ πρῶτος ἄνθρωπος , καί ὁ ὁ παράβασις διαμνημονεύω καιρός , ὡς μετά αὐτός πάρειμι τε καί ἔσχατος Ἀδάμ ὀνομάζω ὁ Χριστός · προορίζω μέν γάρ ὡς ἐν ἐθέλω τε καί προμήθεια ὁ Θεός καί πατήρ , σωτήρ τε καί λυτρωτός . φαίνω δέ καιρός ἴδιος κατά ὅς ἐθέλω ὁ δυνάστης οὗτος δέ εἰμί ὁ ἐν ἔσχατος καί οἷος ἐπί δυσμή ὁ πάρειμι αἰών . οὐκοῦν τίθημι εἰς τύπος ὁ πρῶτος ὁ δύο , μονονού καί διαπυνθάνομαι ὁ ἀκροάομαι , ὡς ἐν ὑποστιγμή τε καί ἐρωτάω λέγω ὁ ἑξῆς . Γεννάδιος . Ταύτη ἐγώ φημί ὁ ἐν οὗτος ὁ κόσμος ζωή ὁ ἁμαρτάνω τε καί ἀποθνῄσκω ἐπιδέχομαι , καί διά οὗτος καί νομός δήω εἰκότως ὁ ὁ ἁμαρτία ὑποδείκνυμι τε καί ἀπαγορεύω , ἄρχω πρῶτος ὁ Ἀδάμ , ἅτε πρῶτος καί γίγνομαι καί παρανομέω . ὁ οὖν ἐκ αὐτός κατά διαδοχή τίκτω , πᾶς ἀποθνήσκω ὡς εἰκός ὁ προπάτωρ κληρονομέω ὁ φύσις · ἀλλά ὁ ἀποθνῄσκω οὗτος ὁ μέν διά ὅς καί αὐτός παρανομέω , ἐπείγω ὁ θάνατος · ὁ δέ διά μόνος ὁ Ἀδάμ ὁ κατάκρισις , οἷος ὁ ὁ νήπιος μερίς · διά οὗτος νῦν μέν φημί εἰς πᾶς ἄνθρωπος εἰσέρχομαι ὁ θάνατος , ἐπί οὖς πᾶς ἁμαρτάνω · ἀντί ὁ πολύς λέγω ὁ πᾶς ὥσπερ αὐτός u μετά οὗτος · “ εἰμί “ γάρ ὁ ὁ εἷς παράπτωμα ὁ πολύς ἀποθνῄσκω , ” ὁ πολύς ἀντί ὁ πᾶς φημί · “ νῦν δέ βασιλεύω ὁ θάνατος ἀπό “ Ἀδάμ μέχρι μῶσις , καί ἐπί ὁ μή ἁμαρτάνω · ” ὁ γάρ οὔτε πρᾶξις , οὔτε διακριτικός προαίρεσις εἰμί ἐντός , πῶς εἄν ἄγω ὑπεύθυνος πλημμέλημα ; ὁ δέ ἄχρι νόμος ἁμαρτία εἰμί ἐν κόσμος , τοιοῦτος εἰμί · ὁ μακάριος Παῦλος ἀπό ὁ κατά Χριστός πολλάκις ἐγώ διαλέγω · ὡς μετά ὁ φανέρωσις ὁ Σωτήρ , οὐκέτι ὁ Παλαίας κράτος ἀλλά ὁ καινός κατάστασις . ἐν μέν ὀν ὁ παλαιός σαρκικός εἰμί ἐγώ καί ὑπόκειμαι μάθημα , ἀναγκαῖος εἰμί ὁ δόσις ὁ νόμος συμβαίνω ὁ ὁ τιμωρία ἀπειλή ἀνακόπτω ἐγώ ὁ φύσις ὁ πρός ὁ ἁμαρτία ὁρμή · καινός δέ γίγνομαι ἐν Χριστός καί Δίκαιος , τουτέστι ὁ διά ὁ ἁμαρτία παλαίωσις ἐπιδέχομαι οὐκέτι , περισσός παντάπασι ὁ νόμος εἰμί . διά οὗτος λέγω , “ Δίκαιος “ νόμος οὖον κεῖμαι · καί σύ οὐ εἰμί ὑπό ὅνος διά τοίνυν ὁ “ ἄχρι γάρ νόμος ἁμαρτία εἰμί ἐν κόσμος ” οὗτος λέγω , ὅτι ἠώς ὅς φύσις εἰμί σαρκικός τε καί παθητικός , καί διά οὗτος ὑπό νόμος εἰμί χρῄζω , ὁ ἁμαρτία κατακρατέω · πολιτεύω αὐτός ἐν ὁ κόσμος πᾶς · ἀναιρέω μέντοι ὁ νόμος , διά ὁ πνευματικός γίγνομαι πρός δικαίωσις ἐγώ ἐν Χριστός μετέρχομαι , συναναιρέω καί ὁ ἁμαρτία . οὖον γάρ ἐλλογέω λοιπός , μή εἰμί νόμος · ὁ τοίνυν σύμπας , ὡς ἄν ἐν κεφάλαιος τίς εἶπον , ὁ ῥῆσις οὗτος νόος οὗτος εἰμί . παρέχω πᾶς ἐγώ ὁ κατά Χριστός χάρις , ὁ βεβαίως αὐτός πιστεύω καυχάομαι . καί διά οὗτος ὅτι οὐδείς ἀπεοικώς , ἀλλά καί σφόδρα γε εὔλογος ἄρχω οὗτος ἐγώ ὁ ἀθάνατος καί Δίκαιος ζωή · ὅς τρόπος ἄρχω ἐγώ ὁ πρότερος ὁ Ἀδάμ ὁ φθαρτός τε καί παθητικός . εἰμί γάρ ἐκεῖνος πταίω καί κατακρίνω τελευτή , ὁ μετά αὐτός ἐκ αὐτός κοινωνέω ἅπας , ὁ μέν , καί αὐτός προσεφαμαρτάνω ὁ παρανομέω · ὁ δέ ἀπό μόνος κατά ὁ συγγενής ὁ ἐκεῖνος κόλασις · πῶς οὐ ἀντιρρέω ὁ t καί ὁ δεσπότης Χριστός κατά ὁ ἀνθρώπινος πολιτεύω καί κατορθόω καί κομίζω μετά ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις ὁ ἀγαθός λῆξις . διά οὗτος γάρ , φημί , αὐτός ὁ θεός ὑπερυψόω ὁ ἑνόω αὐτός διά πίστις , καί καταξιόω ὁ ὁ πνεῦμα ἐνοίκησις , ὁ πρῶτος αὐτός ἐκεῖνος ἐγείρω ἐκ νεκρός , κοινωνέω αὐτός ὁ ἀκήρατος ζωή , ἀντί σαρκικός γίγνομαι πνευματικός · ἀλλά “ βασιλεύω , ” φημί , “ ὁ θάνατος ἀπό Ἀδάμ μέχρι “ μῶσις , καί ἐπί ὁ μή ἁμαρτάνω ἐπί ὁ ὁμοίωμα ὁ “ παράβασις Ἀδάμ . ” ἀντί ὁ , κατά ὅς τρόπος παραβαίνω Ἀδάμ , ὁ θάνατος βασιλεύω , οὗτος καί ὁ ἐκ αὐτός μετά αὐτός γίγνομαι , ἁμαρτάνω τε καί οὐ ἁμαρτάνω ὁμοίως . ὁ δέ “ μέχρι Μωσῆς ” αὐτός εἰμί ὁ ἄχρι γάρ νόμος · Μωσῆς γάρ νῦν , οὐ ἰδικός ὁ πρόσωπον ὁ ἀνήρ , ἀλλά ὁ πρᾶγμα φημί , ὁ νόμος ἐκ ὁ νομοθέτης καλός · οὗτος καί ἐν ὁ πρός Κορίνθιος “ ἠώς ἀναγιγνώσκω Μωσῆς , ” τουτέστιν ὁ νόμος ὁ διά μῶσις δίδωμι , ὅς εἰμί τύπος ὁ μέλλω . τυπόω δέ ἄρα , φημί , ἐν ὁ περί ὁ Ἀδάμ , καί προδιαγράφω ὁ μετέπειτα γίγνομαι · οὗτος δή ὁ κατά ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . ἐσθίω γάρ ἴσως γίγνομαι ὁ μέν “ πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδάμ εἰς ψυχή ζώννυμι , “ ὁ δέ ἔσχατος Ἀδάμ , εἰς πνεῦμα ζωοποιέω . ” ἐπεί γοῦν , “ ὁ μέν πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδάμ ἐκ γῆ χοϊκός , ὁ δέ δύο “ ἄνθρωπος ὁ Κύριος ἐκ οὐρανός , ” ἀνάγκη “ κατά μέν ὁ χοϊκός “ εἰμί ὁ χοϊκός · κατά δέ ὁ ἐπουράνιος ὁ ἐπουράνιος . “ καί ὥσπερ φορέω ὁ εἰκών ὁ χοϊκός , οὗτος δήπου καί ὁ “ εἰκών ὁ ἐπουράνιος φορέω . ” ἀκόλουθος ἐκ ὁ ὑποδεέστερος ἀναβιβάζω πρός ὁ ὑπάρχω . Διόδωρος . προεῖπον ὅτι ἐπί ὁ ἁμαρτία ὁ Ἀδάμ , ἐπί ὁ ἀπόφασις ὁ θανάνου καί ὁ λοιπός πᾶς ἁμαρτάνω , πιστόω . ὅτι ἁμαρτάνω , ἐκ ὁ ἐπάγω · “ ἄχρι γάρ νόμος ἁμαρτία εἰμί ἐν κόσμος . ” μή γάρ νομίζω , φημί , ὅτι οὐ εἄν ἁμαρτία ἠώς ὁ νόμος ὁ μωσαϊκός . εἰμί δέ ἐνελογεῖτο ἁμαρτία ἄνθρωπος , εἰμί γάρ καί ἐνελογεῖτο , ἐπεί καί νόμος εἰμί · ποῖος οὖν νόμος ἐμφαίνω ; ὁ φυσικός , κατά ὅς κινέω διακρίνω ὁ ἀγαθός καί ὁ χείρων · περί ὅς νόμος ἤδη φημί , “ ὅταν γάρ ἔθνος ὁ μή νόμος ἔχω φύσις ὁ ὁ νόμος ποῖος , οὐτάω νόμος μή εἰς , ἑαυτοῦ εἰμί “ νόμος , ” ἀλλά ὡς εἰμί , φημί , ἁμάρτημα , καί ἐμπολιτεύω , βασιλεύω ὁ θάνατος ἀπό Ἀδάμ μέχρι ὁ θέσις ὁ νόμος , καί ἐπί ὁ μή ἁμαρτάνω μηδέ παραβαίνω ἐντολή Θεός κατά ὁ Ἀδάμ · ἀλλά νόμος φύσις παραχαράσσω . ὁ δέ , “ ὅς εἰμί τύπος ὁ μέλλω , ” τουτέστι τύπος ὁ Χριστός ὁ Ἀδάμ , οὖον κατά ὁ ἁμαρτία , ὅς ὁ δικαιοσύνη , κατά γάρ οὗτος ἐναντίος ἔχω , ἀλλά κατά ὁ προάρχω . ὥσπερ γάρ ἀπό ὁ Ἀδάμ διαδίδωμι εἰς πᾶς ὁ θάνατος , οὕτως ἀπό ὁ Χριστός διαδίδωμι εἰς πᾶς ὁ ζωή . εἰμί δέ τύπος καί κατά ἕτερος λόγος . ὥσπερ γάρ ὁ Ἀδάμ κεφαλή εἰμί ὁ Εὔα , καθό ἀνήρ , οὗτος καί ὁ Χριστός κεφαλή ὁ ἐκκλησία , καθό νυμφίος αὐτός ἀναγορεύω · ὡς καί ὁ ἀπόστολος φημί , “ ἀντί οὗτος καταλείπω “ ἄνθρωπος ὁ πατήρ αὐτός καί ὁ μήτηρ , καί προσκολλάω - “ σέτα πρός ὁ γυνή αὐτός · ὁ μυστήριον οὗτος , μέγας εἰμί · “ ἐγώ δέ λέγω εἰς Χριστός καί ὁ ἐκκλησία . ” Θεόδωρος . οὐδέ γάρ ὁ νόμος ἐπεισέρχομαι , φημί , ὁ ἁμαρτία λύω · ἀλλά ἄχρι εἄν τε ὁ νόμος καί πολιτεύω καί κρατέω παρά ὁ ἄνθρωπος , λαμβάνω καί ὁ ὁ ἁμαρτία προσθήκη · οὐδείς πρός οὗτος ὁ ὁ νόμος θέσις συμβάλλω δύναμαι αὐτός · καί πρός ἀπόδειξις ὁ πρόκειμαι ἐπάγω , “ ἁμαρτία δέ “ οὐ ἐλλογέω , μή εἰμί νόμος . ” τοσοῦτος γάρ ἀπέχω ὁ νόμος , φημί , ὁ ὁ ἁμαρτία ἀναιρέω , ὥστε οὐδέ ἄν γίγνομαι ἁμαρτία , εἰμί μή νόμος εἰμί . νόμος δέ νῦν καλέω ὁ ὅστις δήποτε διάκρισις · εἴτε ἀπό φύσις , εἴτε ἀπό θέσις ἐγγίγνομαι · μή γάρ εἰμί ὁ διάκρισις οὐ ἄν τις λέγω ἁμαρτάνω ἁμαρτία · εἰμί δέ ὁ ὁ φαίνω κακός καί διακρίνω ἀπό ὁ καλός μέτειμι1 , ἀλλά οὗτος μέν , εἰς αὔξησις ὁ ἐπί ὅς πᾶς ἁμαρτάνω , τίθημι . ἔχω δέ ὁ οἰκεῖος ἀκολουθία , ἐπάγω , “ ἀλλά βασιλεύω ὁ θάνατος “ ἀπό Ἀδάμ μέχρι μῶσις καί ἐπί ὁ μή ἁμαρτάνω ἐν “ ὁ ὁμοίωμα ὁ παράβασις Ἀδάμ · ὅς εἰμί τύπος ὁ Μέλ - “ Λόντος . ” ὁ μέν οὖν “ καί ἐπί ὁ μή ἁμαρτάνω ἐν ὁ ὁμοίωμα “ ὁ παράβασις Ἀδάμ , ” οὗτος λέγω , ὅτι ὁ θάνατος κρατέω ἅπας ὁ ὅπως ἁμαρτάνω . οὖον γάρ ἐπεί οὐ ὅμοιος εἰμί ὁ ὁ ἁμαρτία εἶδος ὁ τε ὁ Ἀδάμ καί ὁ λοιπός ἄνθρωπος , θάνατος γίγνομαι ἐκτός ὁ λοιπός · ἀλλά ὑπέρ ὅς ἁμαρτάνω ὅπως , ὁ θάνατος ὁ ἀπόφασις δέχομαι πᾶς . οὖον γάρ ὁ τοιόσδε ἁμαρτία τιμωρία ὁ θάνατος ὁρίζω , ἀλλά πᾶς ἁμαρτία · εἰμί δέ ἐν ὁ πᾶς ἀπό ὁ , “ οὖον μόνος δέ ἀλλά καί Καυ - “ χωμένος ἐν ὁ Θεός διά ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . ” οὖον λέγω γάρ ὁ τοιόσδε ἁμαρτία τιμωρία ὁ θάνατος ὁρίζω , ἀλλά πᾶς ἁμαρτία . λέγω γάρ ὅτι οὐ ἐπί οὗτος μόνος καυχάομαι , ὅτι διά ὁ Χριστός καταλλάσσω ἐγώ ὁ θεός ἑαυτοῦ , ἀλλά ὅτι καί πᾶς δή ὁ παλαιός λύω κακός . ποῖος οὗτος ; ἁμαρτάνω γάρ ὁ Ἀδάμ , καί μήv καί θνητός διά οὗτος γίγνομαι , ὅστε ἁμαρτία πάροδος λαμβάνω εἰς ὁ ἑξῆς , καί ὁ θάνατος πᾶς κρατέω ὁ ἄνθρωπος ὡς εἰκός · πᾶς γάρ ἁμαρτάνω , εἰμί καί μή παραπλήσιος ὁ Ἀδάμ ἁμαρτία , ἀλλά οὖν γε ὅπως , ὁ μέν οὗτος , ὁ δέ οὗτος · ἀνάγκη καί ὁ θάνατος εἰμί κρατέω ἐπί ἅπας ὁμοίως · ἀλλά οὐδέ ὁ νόμος ἐπεισέρχομαι ἀναιρέω αὐτός ἐπί ὁ ἄνθρωπος δύναμαι · ἐναντίος μέν οὖν καί ὁ ὁ ἁμαρτάνω ἀφορμή ἐντεῦθεν ἐγώ ἐπιγίγνομαι · ὁ μηδέ οἷος τε εἰμί ἁμάρτημα κρίνω νόμος ἐκτός · εἰμί δέ ὁ κατά ἐγώ ἐν οὗτος ὡς μηδείς ὁ ἐπί ὁ ἀγαθός μεταβολεύς ὑποφαίνω ἐλπίς , λύσις ἅπας ὁ Χριστός ἐργάζομαι ὁ κακός . διό σύντομος ἐπάγω ὁ “ ὅς εἰμί τύπος ὁ μέλλω · ” ἵνα εἶπον ὅτι γίγνομαι δέ ὁ κατά ὁ Ἀδάμ τύπος ὁ κατά Χριστός . ἐπεί ὥσπερ διά ἐκεῖνος ὁ χείρων ὁ πάροδος γίγνομαι , οὗτος διά οὗτος ὁ ὁ ἀγαθός ἀπόλαυσις ὁ ἀφορμή δέχομαι . Ακακίου . οὐχ ἁπλόος εἴρω “ καί ἐπί ὁ μή ἁμαρτάνω · ” ἄντικρυς γάρ ἐναντίος εἄν ὁ ἀλλαχοῦ αὐτός εἴρω · ὁ “ πᾶς - “ αἱρέω γάρ ἁμαρτάνω , ” ἀλλά “ ἐπί ὁ μή ἁμαρτάνω ἐπί ὁ “ ὁμοίωμα ὁ παράβασις Ἀδάμ · ” τουτέστι καί ἐπί ὁ μή διά ὁ ἐσθίω ἀπό ὁ ἐν ὁ παράδεισος ξύλον ἁμαρτάνω . ἐκ οὗτος δέ ἴσως ἄν τις κατασκευάζω , ἀλλά περί εἷς καί μόνος ὁ Ἀδάμ · εἰμί γάρ περί ὁ κοινός ἄνθρωπος γράφω εἰμί ὁ περί ὁ παράβασις γράμμα , οὐ ἄν ἐνταῦθα λέγω “ καί ἐπί “ ὁ μή ἁμαρτάνω ἐπί ὁ ὁμοίωμα ὁ παράβασις “ Ἀδάμ . ” Φώτιος . “ ἀλλά βασιλεύω ὁ θάνατος ἀπό Ἀδάμ μέχρι “ Μωϋσῆς . ” τριά εἰμί ἐν οὗτος ὁ παραβολικός ἀλλήλων παρατίθημι , ὁμοιότης τις , ἐναντιότης , ὑπερβολή . κατά ὁ ὁμοιότης ἐναντιότης μέν , ἁμαρτία , ἀναμάρτητος · ἔχθρα πρός θεός , καταλλαγή πρός Θεός · κατάκριμα , δικαίωμα · ἀπώλεια καί πτῶμα μά καί θάνατος , σωτηρία καί ζωή καί ἀνάστασις . ὁ μέν οὖν ἐναντιότης ἐν οὗτος · ὁ δέ ὁμοιότης , ὥσπερ διά εἷς ὁ πᾶς ἔπειμι · ὁ δέ ὑπερβολή , ὅτι ἐπί μέν ὁ χείρων συμπράσσω , ὁ εἷς ὁ πολύς ἐπί ὁ μετέχω αὐτός ὁ κακός , ἐπί δέ ὁ ἀγαθός οὐδείς συμπράσσω , ἀλλά μόνος ὁ εἷς Χριστός ὁ χάρισμα γίγνομαι . ὥστε οὐ ὁμοίως καί ἐπίσης , ἀλλά κατά ὑπερβολή καί ἐκ περισσεία ὁ ὁμοιότης · πάλιν διά ὁ Ἀδάμ ὁ χείρων εἰσάγω , οὐ ἀναιρέω μόνος οὗτος , ὅσπερ ὡς ἐναντίος ὅμοιος καί ἀνάλογος , ἀλλά καί ἐπιδίδωμι παρά Χριστός ὁ ἀγαθός · ὅσπερ ὁ ὑπερβολή καί ὁ περισσεία παρίστημι . ἀλλά οὐ ὡς ὁ παράπτωμα , οὗτος καί ὁ χάρισμα . Κύριλλος . τίθημι u εἰς τύπος ὁ πρότερος ὁ δύο , μονονού πυνθάνομαι ὁ ἀκροάομαι , ὡς ὑποστιγμή τε καί ἐπερώτησις λέγω · “ ἀλλά οὐ ὡς ὁ παράπτωμα , οὗτος καί ὁ χά - “ ρισμα . ” ὅμοιος γάρ ὡς λέγω · κατακρίνω ὁ θάνατος διά ὁ ἐν Ἀδάμ παράβασις , ὅλος ὁ ἀνθρώπειος φύσις οὗτος πάθος ἐν αὐτός · καί γάρ εἰμί ἀπαρχή ὁ γένος · ἀλλά ἐν Χριστός πάλιν ἀναθάλλω εἰς ζωή . τύπος δέ εἰμί ὁ Ἀδάμ ὁ μέλλω , τουτέστι Χριστός , ὁ ὁ φθάνω σκαιότης ὁ ἰσομοιρέω ἐγώ εἰσκομίζω χάρις . ἆρα οὖν , φημί , οὗτος λέγω , διαμαρτάνω κατά ἀληθής ; ἔξω φέρω ὁ εἰκός ; “ οὐ “ ὡς ὁ παράπτωμα , οὗτος καί ὁ χάρισμα ; ” ἀλλά ἰσχύω μέν διά εἷς ὁ θάνατος , ατονώ δέ διά εἷς ὁ ζωή ; καίτοι πῶς οὐ ἀληθής ἐκεῖνος εἶπον ; “ εἰμί γάρ ὁ ὁ εἷς παράπτωμα ὁ πολ - “ λόω ἀποθνῄσκω , πολύς μᾶλλον ὁ χάρις ὁ Θεός καί ὁ δωρεά ἐν “ χάρις ὁ ὁ εἷς ἄνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός , εἰς ὁ πολύς “ περισσεύω . ” ἀνέχω γάρ ἥκιστος γε φιλάνθρωπος ἐάν ὁ δημιουργός , κατισχύω μέν θάνατος διά ὁ εἷς , ἀπρακτέω δέ ὁ διά εἷς ἄνθρωπος ζωή . ὑπέρκειμαι δέ ὁ χάρις ὁ ἐκ ὀργή . Γεννάδιος . Μία μέν γάρ φημί ὁ ἁμαρτία ὁ κατάκρισις πᾶς αἰτία , καί ὁ ἐκεῖνος δίκη ὁ καθεξῆς πᾶς ἐκτίνω . ὁ δέ χάρις οὐ ἐκεῖνος μόνος , ἀλλά καί πολύς ἄλλος ἐκεῖνος βαρύς ἐπιτηδεύω ὑπό ὁ μεταγενής ἀναιρέω , ἄπταιστος παντελῶς ὁ λοιπός καί Δίκαιος ἐργάζομαι ὁ φύσις ἐγώ . Διόδωρος . οὗτος x δοκέω ἐναντίος ἔχω ὁ πρόκειμαι ὁ “ εἰς πᾶς ἄνθρωπος ὁ θάνατος διέρχομαι · ” εἶπον γάρ ἀνωτέρω περί πᾶς , νῦν περί πολύς λέγω . ἀλλά χρή οἶδα ὅτι διέρχομαι μέν εἰς πᾶς ὁ θάνατος , ἐπεί καί πᾶς ἁμαρτάνω . ἀλλά διέρχομαι πᾶς μέν διερευνάω καί πειράζω , κατέχω δέ οὖον ὁ ἁπλόος ἁμαρτάνω , ἀλλά ὁ ἐμπαραμένω ὁ ἑαυτοῦ ἁμαρτία . ὅσπερ καί διά ὁ ἑξῆς δηλόω λέγω , ὅτι ἁμαρτωλός καθίστημι ὁ πολύς . διά ὅς ἐμφαίνω ὁ ἀμετάθετος ὁ κακία αὐτός . ὥστε διέρχομαι μέν εἰς πᾶς ὁ θάνατος , διερευνάω , ὁράω αὐτός ἁμαρτάνω · θανατόω δέ οὖον πᾶς . ἔνιοι μέν οὖν διαφορά θάνατος οἴομαι διά οὗτος δηλόω · καί διά μέν ὁ “ πᾶς ” σωματικός ἐμφαίνω ὁ θάνατος · διά δέ ὁ “ πολ - “ λόω ” ψυχικός , ἀλλά οὐδείς οὗτος νῦν ὁ ἀκολουθία ὁ λόγος δείκνυμι . οὐδέ γάρ διαστολή τις ἐν αὐτός εἰμί , ἀλλά ὡς περί εἷς οἰκουμενικός πρᾶγμα διέξειμι . φιλοτιμέομαι μέντοι δείκνυμι , ὅτι εἰμί καί ὁ παράπτωμα ὁ Ἀδάμ κατασκευάζω ὁ πονηρός , ἀρχή ἑαυτοῦ ὁ κατά ἄνθρωπος βασίλεια πραγματεύομαι , ἀλλά μείζων χάρισμα ἐπιδημέω ὁ Κύριος χαρίζομαι . Θεόδωρος . καί οὐδέ ὁ παράπτωμα εἶδος φημί , τοσοῦτος , ὅσος ὁ ὁ χάρισμα · εἰμί γάρ καί ὁ ὁ ἕνος ἁμάρτιον ὁ ἄνθρωπος ὁ θάνατος ἐπάγω · ἀλλά οὖν γε ὁ διά ὁ Χριστός δωρεά , μείζων τις περί ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι . ὁ γάρ “ ὁ πολ - “ λόω ἀποθνῄσκω ” ἀντί ὁ πᾶς λέγω . πᾶς γάρ ἀποθνῄσκω , ὡς αὐτός ἀνωτέρω φημί · “ εἰμί πᾶς ἄνθρωπος διέρχομαι ὁ θάνατος . δῆλος δέ ὅτι ὁ “ καί εἰς ὁ πολύς περισσεύω ” ὁμοίως ἀντί ὁ εἰς πᾶς λέγω · κοινός γάρ καί ὁ ὁ ἀνάστασις χάρις , ἀπαντάω ἀνίστημι ὁμοίως · καί οὐ ὡς διά εἷς ἁμαρτάνω ὁ δώρημα . Κύριλλος . ἀνατίθημι ὥσπερ ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις καί ὁ ὁ νόημα δύναμις ἐπί ὁ ὅτι μάλιστα πρέπω ὁ Θεός . εἰμί γάρ δή , φημί , ὁ ἐκ εἷς , ἤτοι διά εἷς κατάκριμα ὁ Ἀδάμ ἀποφοιτάω εἰς πᾶς κατά ὁμοιότης ὁ αὐτός · ῥίζα γάρ εἰμί , ὡς φημί , ὁ γένος πάσχω ὁ φθορά , πῶς οὐ ἄν γίγνομαι καί πίστις παραδεκτός καί ἀγαπητός ὁ Θεός ὁ δήω ἐκ εἷς δικαίωμα ἐκ πολύς παράπτωμα δικαιόω πολύς ; ὅς οὐ αἱρετός ὁ σῴζω μᾶλλον ὅς ἀπόλλυμι παρά Θεός ; ὥσπερ τοίνυν καταδικάζω μέν ὁ Ἀδάμ , κατακρατέω δέ μῶσις ὁ ὁ ἀρά δύναμις ὑποφέρω ὁ φθορά ὁ ἐπί ὁ γῆ , οὕτως ἐπεί δικαιόω χριστός ὁ δύο Ἀδάμ ὁδός ὁ πρῶτος , βαδίζω ποῦ πάντως καί εἰς ἐγώ ὁ δικαίωσις . δικαιόω δέ φημί ὁ Χριστός , οὐ ὡς ἄδικος μέν γίγνομαι ποτέ , προσήκω γε μήv ἐκ ἐπίδοσις ὁ εἰς ὁ ἀγαθός εἰς δικαίωσις · ἀλλά ὅτι πρότερος τε καί μόνος ἄνθρωπος αὐτός ἐπί γῆ οὐ ποιέω ἁμαρτία , οὐδέ εὑρίσκω δόλος ἐν ὁ στόμα αὐτός . Γεννάδιος . εἷς μέν γάρ , φημί , ἁμαρτία ὁ κατάκρισις πᾶς αἰτία , καί ὁ ἐκεῖνος δίκη ὁ καθεξῆς πᾶς ἐκτίνω . ὁ δέ χάρις οὐ ἐκεῖνος μόνος , ἀλλά καί πολύς ἄλλος ἐκεῖνος βαρύς ἐπιτηδεύω ὑπό ὁ μεταγενής ἀναιρέω , ἄπταιστος παντελῶς καί Δίκαιος ἐργάζομαι ὁ φύσις ἐγώ . Διόδωρος . ἀντί ὁ πρός εἷς ἁμάρτημα ὁ Ἀδάμ . μέγας γάρ εἰμί καί πολύς , καί ὁ ἁμάρτημα ὁ φιλανθρωπία ὑπερβαίνω · ὅσπερ διδάσκω ἐπάγω · “ ὁ μέν γάρ κρίμα ἐκ εἷς εἰς “ κατάκριμα · ὁ δέ χάρισμα ἐκ πολύς παράπτωμα εἰς Δίκαιος - “ μή . ” βούλομαι γάρ εἶπον , ὅτι ὁ μέν ὁ Ἀδάμ ἁμάρτημα εἷς εἰμί , ἀλλά ὅμως εἷς ὅς ἐκ εἷς ἁμάρτημα ὅς κατακρίνω ὁ πολύς διά ὁ μισέω ὁ Ἀδάμ . ὁ δέ χάρισμα ὁ κύριος , οὖον πρός ὁ εἷς ἁμάρτημα μετρέω , ἀλλά πρός ὁ πᾶς πολύς εἰμί · ὥστε ἐκ πολύς παράπτωμα ἀπαλλάσσω , ἄγω εἰς δικαίωμα · ἐν γάρ οὗτος εἰμί ὁ χάρις ὁ περίσσευμα , ὅτι οὖον μόνος ὁ παράπτωμα ἀπαλλάσσω , ἀλλά καί εἰς δικαιοσύνη χειραγωγέω · Θεόδωρος . εἷς οὗτος αἴτιος λέγω ὁ διαφορά . ἐκεῖ μέν γάρ φημί , εἷς ἁμαρτάνω , καί κατακρίνω διά οὗτος , εἰς ὁ ἑξῆς ὁ τιμωρία φέρω παρασκευάζω πᾶς , κοινωνός ὁ ἀπόφασις ἔχω ὁ θάνατος . ὁ δέ χάρις οὐ ὁμοίως . οὖον γάρ ἀπό εἷς ὥσπερ ἐπί ὁ Ἀδάμ εἰς ὁ ἑξῆς ἔρχομαι . ἀλλά πολύς εἰμί ὁ ἤδη κατακρίνω , σύντομος εἰς τε ὁ πρό - τέρος καί εἰς ὁ ἑξῆς ἄνθρωπος ὁ δωρεά ποιέω ὁ ἐξά - φλέω . εἰμί οὖν μείζων πολύς · εἴπερ ἐκεῖνος μέν ἐκλάμπω ὁ ἑξῆς · οὗτος δέ οὖον ὁ ἑξῆς μόνος ὠφελέω , ἀλλά γάρ καί ὁ προσλαμβάνω λύω ὁ ἔγκλημα . εἰμί γάρ ὁ ὁ εἷς παράπτωμα . Κύριλλος . ἀθρέω δή πάλιν ὡς ἄλκιμος ὁ κατακρίνω - κατακρίνω ἀρά καταλογίζομαι ὁ δικαιόω χάρις . οὖον γάρ δή , φημί , φημί τις ἄν ὡς εἰμί εἰκός κατισχύω μέν ὁ ἐπί ὁ γῆ ὁ διά εἷς θάνατος , εὐσθένεια γε μήv ἀμοιρέω ὁ ζωή · πολύς γάρ μᾶλλον ὁ χάρις ἔχω ὁ διά Χριστός καί ὁ ὁ δικαιοσύνη δωρεά ἐκ φιλοτιμία ὁ ἄνωθεν , ἀποσείω μέν ὁ θάνατος ὁ κράτος , συμβασιλεύω δέ ὁ ζωοποιέω ὁ πᾶς Χριστός . Γεννάδιος . ἀποδείκνυμι αὐτάρκης ὁ περισσός ὁ χάρις κατά σύγκρισις , ἐπισυλλογίζομαι λοιπός καί κατασκευάζω ὁ σπουδάζω , καί φημί , “ εἰμί γάρ ὁ ὁ εἷς παράπτωμα “ ὁ θάνατος βασιλεύω διά ὁ εἷς ” καί ὁ ἑξῆς . ὁ γάρ σῦς - σύνδεσμος , νῦν ἀντί ὁ τοίνυν χράω . εἰμί τοίνυν φημί καί εἷς εἰς - θρώπου παράπτωμα καί διά εἷς παράπτωμα ὁ θάνατος ΕΒΑ - σίλευσεν , ἄρα οὖν πολύς μᾶλλον ὁ ὁ πλέω ὁ εἰς δικαιοσύνη χάρις ἐν ὁ εἷς Χριστός κομίζω , καθώς ἀποδείκνυμι , βάσις - λεύσσω ἐν ἀθάνατος ζωή . Θεόδωρος . ἔτι μήv ἐκεῖνος φημί , πολύς δείκνυμι ὁ διά - φορός · ὅτι ἐκεῖ μέν ὁ θάνατος εἰσάγω ὁ ὁ Ἀδάμ ἁμαρτία , καί κρατέω ἐπί ὁ ἄνθρωπος , δέχομαι λύσις . ὁ δέ γε ὁ δωρεά ἀπόλαυσις διά ὁ Χριστός προσγίγνομαι ἐγώ , διά ὅς καί ὁ ἀνάστασις τυγχάνω , καί ἐν δικαιοσύνη διατελέω ἁμαρτάνω οὐ ἐπιδέχομαι , λύσις οὖον δέχομαι . διαμένω γάρ ὁ μέλλω ζωή διηνεκής ἀπολαύω . ἄρας οὖν ὡς διά εἷς παράπτωμα . Κύριλλος . προσεπάγω ὁ πρόκειμαι ἔννοια ὁ θεσπέσιος Παῦλος οἱονεί ὁ συμπέρασμα , καί φημί , “ ἄρα οὖν ὡς διά “ εἷς παράπτωμα , ” καί ὁ ἑξῆς . κατακρίνω γάρ , ὡς προεῖπον ἐν Ἀδάμ , καί ὡς ἐκ ῥίζα ὁ πρῶτος εἰς ἅπας διαβαίνω ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι ὁ ἐκ ἀρά θάνατος . δικαιόω δέ καί ἀναβλαστάνω εἰς ζωή , δικαιόω ὑπέρ ἐγώ ὁ Χριστός . ἀφειδέω μέν γάρ ὁ αὐτός δίδωμι ἐντολή ὁ προπάτωρ , προκρούω ὁ Θεός καί ὑπομένω ὁ ἐκ θεῖος ὀργή . κατολισθάνω γάρ εἰς φθορά τότε , καί εἰσάλλομαι ὁ ἄνθρωπος φύσις ὁ ἁμαρτία · οὗτος καί ἁμαρτωλός καθίστημι ὁ πολύς , τουτέστιν ὁ ἀνά πᾶς ὁ γῆ . ἀλλά εἶπον τις ἄν · ναί παρολισθάνω ὁ Ἀδάμ , καί ὁ θεῖος ἀλογίζομαι ἐντολή , φθορά καί θάνατος καταδικάζω . εἶτα πῶς ἁμαρτωλός διά αὐτός καθίστημι ὁ πολύς ; τίς πρός ἐγώ ὁ ἐκεῖνος πταῖσμα ; πῶς δέ ὅλως ὁ μήπω γίγνομαι καταδικάζω σύν αὐτός , καίτοι Θεός λέγω , “ οὐ ἀποθνῄσκω “ πατήρ ὑπέρ τέκνον , οὔτε τέκνον ὑπέρ πατήρ . ψυχή ὁ ἦμαρ - “ Τανούσα οὗτος ἀποθνῄσκω , ” τίς οὖν ἄν γίγνομαι πρός ἐγώ ὁ ἀπολογία ὁ τρόπος ; οὐκοῦν ψυχή μέν ὁ ἁμαρτάνω οὗτος ἀποθνῄσκω . ἁμαρτωλός δέ γίγνομαι διά ὁ παρακοή ὁ Ἀδάμ διά τοιόσδε τρόπος . ποιέω μέν γάρ ἐπί ἀφθαρσία καί ζωή , εἰμί δέ αὐτός καί ὁ βίος ἁγιοπρεπής ἐν ὁ παράδεισος ὁ τρυφή · ὅλος εἰμί καί διαπαντός ἐν θεοπτία ὁ νόος , ἐν εὐδία δέ καί γαλήνη ὁ σῶμα , καταίρω ἅπας αἰσχρός ἡδονή · οὖον γάρ εἰμί ἔκτοπος κίνημα θόρυβος ἐν αὐτός . ἐπειδή δέ πίπτω ὑπό ἁμαρτία καί κατολισθάνω εἰς φθορά , ἐντεῦθεν εἰσέδραμον ὁ ὁ σάρξ φύσις ἡδονή τε καί ἀκαθαρσία . ἀναφύω δέ καί ὁ ἐν ὁ μέλος ἐγώ ἀγριαίνω νόμος . νοσέω οὖν ὁ φύσις ὁ ἁμαρτία διά ὁ παρακοή ὁ εἷς , τουτέστιν Ἀδάμ · οὕτως ἁμαρτωλός καθίστημι ὁ πολύς · οὐ ὡς ὁ Ἀδάμ συμπαραβαίνω , οὖον γάρ εἰμί πότε , ἀλλά ὡς ὁ ἐκεῖνος φύσις εἰμί ὁ ὑπό νόμος πίπτω ὁ ὁ ἁμαρτία . ὥσπερ τοίνυν ἀρρωστέω ὁ ἄνθρωπος φύσις ἐν Ἀδάμ διά ὁ παρακοή ὁ φθορά , εἰσδύνω τε οὕτως αὐτός ὁ πάθος , οὕτως ἀπαλλάσσω πάλιν ἐν Χριστός . γίγνομαι γάρ ὑπήκοος ὁ Θεός καί πατήρ , καί οὐ ποιέω ἁμαρτία . Διόδωρος . ἐξετάζω καί διαγυμνάζω ὁ τε διά ὁ Ἀδάμ προστρίβω ἄνθρωπος ζημία , καί ὁ παρά ὁ κύριος δωρέω εὐεργεσία , ἐπάγω λοιπός ἀποφατικός διδάσκω , ὅς ; ὁ μέν Ἀδάμ κατακρίνω , καί θανατόω ἄνθρωπος ὁ παράπτωμα , ὁ δέ κύριος ζῳοποιέω ὁ δικαίωμα . τίς δέ ὁ Ἀδάμ ὁ παράπτωμα ; ὁ παρακοή · τίς ὁ κύριος ὁ δικαίωμα ; ὁ ὑπακοή , ὅς ὑπακούω ὁ πατήρ κατά ὁ ἐνανθρωπέω καί πάσχω ὑπέρ ἄνθρωπος , καθώς ἐν ἕτερος ὁ ἀπόστολος φημί , “ σχῆμα “ εὑρίσκω ὡς ἄνθρωπος , ταπεινόω ἑαυτοῦ , γίγνομαι ὑπήκοος “ μέχρι θάνατος , θάνατος δέ σταυρός . ” ὥστε ὁ ὑπακοή καθαιρέω ὁ παρακοή , καί ὁ ἀγαθός ὁ κακός καταγωνίζομαι . Θεόδωρος . ἀρκούντως ἐν ὁ πρόκειμαι ὁ διαφορά δείκνυμι ὁ πρᾶγμα , συλλογίζομαι ἐνταῦθα ὁ πᾶς πρός ὁ διά “ οὗτος ὥσπερ διά εἷς ἄνθρωπος ὁ ἁμαρτία εἰς ὁ κόσμος εἰσέρχομαι · ” οὗτος ἀποδίδωμι καί λέγω , ὅτι δείκνυμι διά οὗτος ἐγώ , ὅπως ὁ Ἀδάμ καί ἁμαρτάνω καί θάνατος αἴτιος γίγνομαι , ὁ Χριστός καί ὁ λύσις ὁ ἁμάρτημα ἐγώ χαρίζομαι , καί ὁ ἀπαλλαγή ὁ θάνατος ὁ ὁ ἀνάστασις ἐλπίς , κατά ὅς ἔξω πᾶς ἁμαρτία πολιτεύω . οὗτος γάρ λέγω ὁ ἁμαρτωλός . οὕτως ὁ Χριστός ὁ ἀνάστασις ἐγώ δωρέω , ὥστε ἐν ἀθάνατος τῆ φύσις καθίστημι , πᾶς ἁμαρτία διάγω ἐλεύθερος , ἐν ἀκριβής ὁ δικαιοσύνη πολιτεύω . δείκνυμι δέ κανταῦθα ὅτι ὁ ὁ πολύς ἀντί ὁ πᾶς λέγω · ἐν γάρ ὁ “ εἰς “ πᾶς ἄνθρωπος , εἰς δικαίωσις ζωή , ἐπάγω “ ἁμαρτωλός “ καθίστημι ὁ πολύς . ” ὥστε δῆλος ὅτι ὁ πολύς ἀντί ὁ ὁ πᾶς λέγω , καί ἀνώτερος , ἐνταῦθα . Ἀκάκιος . “ ὥσπερ γάρ , ” φημί , “ διά ὁ παράβασις ὁ “ εἷς ἁμαρτωλός καθίστημι ὁ πολύς , ” οὖον οὗτος λέγω ὅτι εἷς ἁμαρτάνω καί ὁ πολύς ἁμαρτάνω , ὁ αὐτός δόξα ἀποφέρω μετά ὁ τιμωρία · ἄδικος γάρ , x ὅτι ἀπό ὁ Ἀδάμ ἀρχή ἔχω ὁ ἀνθρωπότης , καί ὑπάρχω καί ἁμαρτάνω . Σευηριανός . εἶδον πῶς διορίζω κᾳνταῦθα ἐπί μέν ὁ ἁμαρτία καί ὁ δικαιοσύνη , ὁ “ πολύς ” τίθημι · οὖον γάρ πᾶς ἁμαρτάνω ὁ πρό νόμος , οὐδέ δικαιοπραγέω πᾶς ἐν ὁ χάρις · “ πολύς γάρ κλητός , ὀλίγος δέ ἐκλεκτός . ” ἐπί δέ ὁ σωματικός θάνατος καί ὁ σωματικός ἀνάστασις πᾶς καί πᾶς . ανεπίγραφος . οὗτος ἐναντιόομαι ὁ ἀποστολικός ῥῆσις ὁ λέγω “ εἰμί γάρ ὁ ὁ εἷς παράπτωμα ὁ πολύς ἀποθνῄσκω , καί ὁ ἑξῆς . ὁ πολύς οὖν ὁ πᾶς λέγω . ὁ γάρ χάρις καί ὁ δωρεά ὁ διά ὁ εἷς Ἰησοῦς Χριστός οὐ εἰμί μερικός · ὥστε “ ὁ πολύς ” ἀντί πᾶς λαμβάνω · εἰμί δέ τις βούλομαι ὁ πολύς νοέω θνῄσκω , ὑπεξαιρέω ὁ Ἐνώχ , καί ὁ εἰς ὅς διέρχομαι μέν ὁ θάνατος , καθό γίγνομαι θνητός , οὖον μήv καί κατέχω αὐτός · ὅτι ὁ μέν μετατίθημι ὁ μή ὁράω θάνατος , ὁ δέ ἀναλαμβάνω ἐν ἅρμα πύρινος , πόσος μᾶλλον ὁ εἰς ὁ ἤπειρος πλῆθος ἀποστέλλω χάρις ὁ πανάγαθος Θεός ἐγώ διά Ἰησοῦς Χριστός ; εἰμί δέ καί τις ἐν ὁ παρουσία καταλαμβάνω ὁ κύριος Ἰησοῦς Χριστός , μή γεύω θάνατος , καί πρός ὁ τοιοῦτος ἄν εἰμί ἀντιδιαστέλλω ὁ “ ὁ πολύς ἀποθνῄσκω · ” τίς γάρ ὁ ἀναγκαῖος ὁ περιλείπομαι ἐν ὁ παρουσία ὁ κύριος θάνατος γεύω , εἶτα αὖθις ἀνίστημι · ἀλλά μή ἐντεῦθεν εἰς ἀθανασία χωρέω . οὖον γάρ ὅτι ὁ Χριστός ἀποθνῄσκω , οὗτος καί πᾶς ἀποθνῄσκω ἀνάγκη . ἀλλά ἐκ ὁ ἐναντίος , εἰμί ὑπέρ πᾶς ἀποθνῄσκω , οὐδείς ὀφείλω ἀποθνήσκω οὐκέτι . εἰμί δέ διά ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα οὗτος γίγνομαι , ὁ καταλαμβάνω ἐν ὁ παρουσία αὐτός οὖον θνῄσκω . Νόμος δέ παρεισέρχομαι , ἵνα πλεονάζω ὁ παράπτωμα . Κύριλλος . διαλογίζομαι τις , φημί , κατά ὁ εἰκός ἐκεῖνος ποῦ , καί λέγω · τύπος εἰμί ὁ μέλλω ὁ Ἀδάμ · καί ὥσπερ ἐν ἐκεῖνος καθίστημι ἁμαρτωλός διά ὁ παράβασις , οὕτως ἐν Χριστός δικαιόω διά ὑπακοή . ἐσθίω τοίνυν μεσολαβέω , φημί , οὐδείς , ὁ ἐν Χριστός δικαίωσις ὁ ἐπί γῆ ἀναφαίνω . εἰταποία γίγνομαι ὁ διά μῶσις νόμος ὡς ἐκ ἀνάγκη ὁ χρεία . πρός δή ὁ τοιοῦτος πάλιν ὁ θεσπέσιος Παῦλος μονονού καί ἀνίστημι λέγω “ νόμος δέ παρεισέρχομαι , ἵνα πλεονάζω ὁ παράπτωμα · ” ὁ δέ “ παρεισέρχομαι , ” ἀντί ὁ πείρω βάλλω μεταξύ ὁ τε ἐν Ἀδάμ κατάκρισις , καί ὁ ἐν Χριστός δικαιοσύνη . καί τίς εἄν νοέω πάλιν ὁ ὁ νόμος παρεισδρομή ὁ χρεία , σαφῶς ἀκούω λέγω , “ ἵνα πλεονάζω ὁ παράπτωμα τίς φημί οἶς Παῦλος ; ἆρα καί ἁμαρτία ὁ νόμος εἰμί πρόξενος ; καί πληθύνω διά αὐτός ὁ παράπτωμα ; μή γίγνομαι . χρή τοίνυν κατευρύνω ὁ μυσταγωγία ὁ τρόπος . φημί τοιγάρ ὁ Δαυίδ “ ὅτι πᾶς ἐκκλίνω , ἅμα ἀχρειόω · οὐ εἰμί ὁ ποιέω χρή - “ στότης , οὐ εἰμί ἠώς εἷς . ” διαφθείρω γάρ πᾶς ὁ ἐπί ὁ γῆ ὁ ὁδός αὐτός , μετά ὁ ἐν Ἀδάμ παράβασις · οὗτος ὅς καί κολάζω · κοινός μέν ἅπας ὑπομένω δίκη ὁ κατακλυσμός · ἰδικός δέ καί κατά καιρός καί κατά χώρα τε καί πόλις · εἰμί γάρ καί νόμος οὐ εἰμί , ἀλλά οὖν καί ἐκ ἔμφυτος κίνημα παιδαγωγέω παρά Θεός πρός εἴδησις ὁ ἀγαθός ὁ ἄνθρωπος φύσις . πράσσω οὖν ἄθλιος ὁ ἐπί γῆ καταλέω θεός , καί ὁ τυραννέω αὐτός ἁμαρτία ἀπαλλάσσω ἐν Χριστός φιλάγαθος σκέπω · ἀλλά δεῖ x οἴομαι καί μαλός ὀρθῶς πολύς , νοσέω προαναφαίνω ὁ ἐπί ὁ γῆ · ἵνα χρειώδης ἔχω ὁ εἰς ὁ κόσμος εἰσβολή , ὁ ἐν Χριστός δικαίωσις ὁράω λοιπός · δικαιόω γάρ φημί , οὖον ὁ ἤδη Δίκαιος , ἀλλά εἰμί τις εἰμί ἁμαρτία ἔνοχος . πῶς οὖν ἐσθίω προαναδείκνυμι ὁ ἐπί ὁ γῆ ὁ ἐν Χριστός χάρις δεδεημένους ; παρεισέρχομαι νόμος , ἵνα πλεονάζω ὁ παράπτωμα · τουτέστιν , ἵνα ἐν ὁ ὑπό νόμος πολύς φαίνω ὁ παράπτωμα · μηδείς δηλονότι δικαιόω δύναμαι διά ὁ ὁ φύσις ἀσθενής · ὑποπίπτω δέ ὥσπερ ἅπας ὁ ἐκ παράβασις αἴτιος . τίθημι τοίνυν ὁ νόμος ἔλεγχος οἷος τις ὁ ἅπας ἀσθένεια , ἵνα φαίνω ὁ ἀνθρώπινος μόνος ὁ διά Χριστός θεραπεία ἐσθίω . οὗτος ὅς φημί , “ ὅς δέ πέλω - “ ὄνομαι ὁ ἁμαρτία , ὑπερπερισσεύω ὁ χάρις . ” ἐσθίω γάρ εἰμί τοσοῦτος , ὡς ἀγαθός φαίνω ὁ κατακρίνω νόμος . Διόδωρος . εἶπον ἵνα πλεονάζω , δείκνυμι ὅτι καί πρός νόμος εἰμί παράπτωμα , καί οἶδα πταίω ἄνθρωπος . οὖον μήv πᾶς ὁ πταίω ἐπιγιγνώσκω ὡς πταῖσμα · ἀλλά ὁ νόμος δίδωμι , ἀπογυμνόω καί δείκνυμι πλείων εἰμί ὅς ὁ νομίζω · ἀκριβῶς δέ εἶπον ὁ “ παρεισέρχομαι , ” μεταξύ γάρ ὁ ὁ Ἀδάμ παρακοή , καί ὁ ὁ Σωτήρ ἐπιδημία πάροδος εἰς ὁ βίος λαμβάνω ὁ νόμος . “ ὅς “ δέ πλεονάζω ὁ ἁμαρτία , ὑπερπερισσεύω ὁ χάρις . ” ποῦ οὖν πλεονάζω ὁ ἁμαρτία ; ὅπου ὁ νόμος . εἰμί δέ παρά Ἰουδαῖος ὁ νόμος , ἐκεῖ καί ὑπερπερισσεύω ὁ χάρις . ἐκεῖθεν γάρ εὐαγγελιστής καί ἀπόστολος , καί ὁ ὁ σωτηρία κεφάλαιος ὁ Χριστός . Φώτιος . εἶπον ὅτι τύπος εἰμί ὁ Ἀδάμ ὁ Χριστός · τύπος δέ δηλονότι ἐκ ὁ ἐναντίος · ὡς γάρ ἐκεῖνος αἴτιος ἄνθρωπος y θάνατος , οὕτως ὁ χριστός αἴτιος ἄνθρωπος ἀνάστασις . εἶπον οὖν , ὡς φημί , ὅτι τύπος εἰμί ὁ Ἀδάμ ὁ Χριστός · ἐπεί μέλλω αὐτός κατασκευάζω , οὖον μόνος ὁ ὁμοιότης κατασκευάζω καί τύπος , ἄλλος καί ὁ ἐν ὁ τύπος καί ὁμοιότης ὑπεροχή καί περισσεία · οὗτος γάρ ἐνδείκνυμι διά ὁ λέγω , ἀλλά οὐ ὡς ὁ παράπτωμα · καί πάλιν , καί οὐ ὡς εἷς ἁμαρτάνω . ἐπεί οὖν συντίθημι αὐτός πως γίγνομαι ὁ ἐπιχείρημα , ἀνομοιώτητά πως ἐν ὁμοιότης διαπλέκω · νῦν ἐπαναλαμβάνω μέν ὁ αὐτός , καθαρός δέ ὁ ὁμοιότης δείκνυμι · καί οὐκέτι πλέκω ὅσος ἀπό ὁ λέξις τις ἀνόμοιος μάχη · εἶτα σαφῶς οὗτος καί καθαρός ἐνδείκνυμι , ὅτι ὥσπερ διά εἷς βασιλεύω ὁ θάνατος , πολύς μᾶλλον ἐν ζωή βασιλεύω διά εἷς Χριστός , ἐπάγω ὥσπερ συμπαραινέω , καί εἰς ὁ ἔτι σαφής καί συστέλλω ἀνάγω ὁ λόγος , καί φημί · “ ἄρα οὖν ὡς διά εἷς παράπτωμα εἰς πᾶς εἰς - “ θρώπους ὁ κατάκριμα , ” καί ὁ ἑξῆς · εἶτα καί ἐπεί καί ἐν ὁ πρῶτος καί σύνθετος ἐπιχείρημα , καί ἐν ὁ δύο καί διά - κκ́γαθαρμαι καί ἐπαναληπτικός · καί ἐν ὁ “ ὥσπερ ” συμπέρασμα ἐπιφέρω . παράπτωμα μέν καί χάρισμα καί κατάκριμα καί δώρημα καί δικαίωμα καί τοιοῦτος μνημονεύω · ὅθεν καί ὁ ἀρχή λαμβάνω κατεράω ὁ ἐναντίος ὁ συστοιχία οὗτος οὐδέπω ἐπισημαίνω . νῦν αὐτός οὗτος διασαφέω καί ἀποκαλύπτω , καί φημί , ὅτι ὁ μέν ἐκ παρακοή ῥέω , ὁ δέ ἐκ ὑπακοή ἀνθέω · ὥστε κατασκευαστικός ἄν εἰμί οὗτος ὁ ἐπιχείρημα ὁ κατασκευάζω ὁ τύπος καί ὁ ὁμοιότης , οἷος ὁ “ εἰμί “ γάρ ὁ ὁ εἷς παράπτωμα ὁ θάνατος , ” καί ἑξῆς . οὖον ταυτολογέω τοίνυν , ὡς ἄν τις οἴομαι , ὁ θεῖος ἀπόστολος ἐν οὗτος , ἀλλά σαφῶς λίαν καί διηκριβωμένως ἀλληλουχέω καί ἐντάσσω ὁ κεφάλαιος ὁ δύναμις · εἰμί μέν οὖν ὁ μέν “ ἀλλά “ οὐ ὡς ὁ παράπτωμα καί ἑξῆς , ἠώς ὁ “ ἐκ πολύς παράπτω - “ Μάτων εἰς δικαίωμα . ” ἐπιχείρημα μέν , ὡς φημί , δεικτικός ὁ τύπος καί ὁ ὁμοιότης · δήω οὖν σαφήνεια καί διακάθαρσις . οὗτος ποιέω ὁ ἐφεξῆς ἐπιχείρημα , ἐπαναλαμβάνω ὁ προερέω καί διακαθαίρω καί εἰς ὁ σαφής ἀπαγγέλλω · ἀλλά ἐσθίω καί οὗτος λαμβάνω ἀξίωμα , καί μή ἐκ ὑπόθεσις προτείνω μόνος . οὐδέ οὗτος παροράω , ἀλλά ὡς συμπεραίνω , καί ὁ ὁ λόγος θαρσέω ἀλήθεια , μετά βεβαίωσις ἀποφαίνω · “ ἄρα οὖν ὡς διά “ εἷς παράπτωμα , ” καί ὁ ἑξῆς . εἶτα , ἐπεί οὖν εἰμί εἶπον ἐν τοσοῦτος ἐπιχείρημα οὐδαμοῦ πόθεν ἔχω ἀρχή ὁ δικαίωμα καί ὁ κατάκριμα , οὐδέ οὗτος παροράω , ἀλλά τίθημι λέγω , “ ὥσπερ “ γάρ διά ὁ παρακοή , ” καί ἑξῆς . ἵνα ὥσπερ βασιλεύω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ θάνατος . Γεννάδιος . ὥστε φημί ἀναντίρρητος ὅτι καθάπερ ὁ ἁμαρτία ὁ ἑαυτοῦ ἐν ὁ θάνατος καί διά ὁ θάνατος δυναστεία κρατύνω , οὐτάω καί ὁ χάρις ὁ ἐν χριστός ὁ πᾶς παρέχω δικαίωσις , ἐν ἀτελεύτητος ζωή ὁ βασίλειος ἀδιάδοχος ἥκω . Θεόδωρος . ὁ βασιλεύω ἐν ὁ θάνατος ὁ ἁμαρτία , οὕτως λέγω · μείζων περί ὁ ἁμαρτάνω ῥοπή θνητός γίγνομαι ἔχω . πολύς μέν γάρ ἀπό ἡδονή , ὁ περί τε βρῶσις καί πόσις , καί ὁ ἔξωθεν κόσμος , καί μήv καί ὁ ὁ γυνή ἐπιμιξία ἐγγίγνομαι ἐγώ πταῖσμα , ἐπί ἕκαστος οὗτος , οὐ ἐπί ὁ πρέπω ὁ πολύς ἵστημι , ἀλλά εἰς ἀμετρία ἐκφέρω · οὗτος δέ ἀθάνατος μέν οὐ ἄν ποτός ἐγγίγνομαι φύσις · ποῖος γάρ ἡδονή ; τίς δέ φιλαργυρία ἐπί ὁ ἀθάνατος χώρα ἔχω φύσις ; ἐπεί δέ θνητός γίγνομαι τε καί εἰμί ὁ φύσις , ἄφατος μέν τις ἀπό ὁ προερέω πάθος ὁ ἐνόχλησις ὑπομένω , πολύς δέ ὁ περί ὁ ἁμαρτάνω ῥοπή ἐντεῦθεν δέχομαι . καλῶς οὖν φημί βασιλεύω ἐν ὁ θάνατος ὁ ἁμαρτία , μονονού κράτος ἐγώ διά ὁ ἔνειμι ἐγώ ἐντεῦθεν περί ὁ ἁμαρτάνω ῥοπή . ὥσπερ οὖν τότε φημί , ὁ ἁμαρτία ἐγώ κρατέω συνωθέω ἐπί αὐτός , καί παρά γιγνώσκω μήv πολλάκις , οὗτος δή ὁ ὁ Θεός κατέχω δ ρ ὅς φιλοτιμία , ἀσάλευτος ὁ βασίλειος ἔχω ἐν ἐγώ , ἐπειδάν ὁ αἰώνιος ζωή καταξιόω διά ὁ ἀνάστασις ἐν ἀληθινός καί βέβαιος ὁ δικαιοσύνη διάγω μέλλω , ἁμαρτάνω οὐ ἐπιδέχομαι . τις οὖν εἴρω ; ἐπιμένω τῆ ἁμαρτία . Γεννάδιος . ὁ προλαμβάνω ἐρῶ ἐπί σύστασις ὁ περί ὁ κατά Χριστός χάρις λόγος , συνοράω ἐκ οὗτος αὐτός τίκτω ἀντίθεσις · καί οὗτος ἀντιτίθημι , ὡς ἀπό ὁ ἐναντίος ὁ λύσις αὐτός ἰσχυρός ἐργάζομαι , καί φημί , “ τίς “ οὖν εἴρω ; ἐπιμένω ὁ ἁμαρτία ἵνα ὁ χάρις πλεονάζω ; “ μή γίγνομαι . ” ἄρα οὖν φημί , ἐκ γε ὅς φημί , ὡς ἐπεξαμαρτητέον ἐγώ , καί οὗτος ὁ χάρις ποιητέος πλείων τε καί μείζων . εἴπερ ἐν πρός ὁ ὁ ἡμέτερος πλῆθος ἁμάρτημα καί ὁ οὗτος αὐξάνω φύσις . ἔοικα δέ μάλιστα οὗτος , ὁ “ φημί τις ἐγώ λεʹ - “ γειν , ποιέω ὁ κακός , ἵνα ἔρχομαι ὁ ἀγαθός . ” μή γίγνομαι φημί · τέως ὡς ἀνόσιος πᾶς λογισμός ὁ λόγος ἀπεύχομαι . μετά οὗτος δέ ἤδη καί λογισμός ἀναμφίλογος z ὁ ἀτοπία αὐτός διελέγχω , καί φημί , “ ὅστις ἀποθνῄσκω ὁ ἁμαρτία , πῶς ἔτι “ ζῶ ἐν αὐτός ” οὗτος λέγω ἄν φημί ἔχω ὁ σαρκικός τε καί ἄπιστος . ἐγώ μέντοι ὁ παντάπασι ἀδύνατος εἰμί αὖθις ἀναβιόω ὁ ἁμαρτία ὁ ἅπαξ ἀποθνῄσκω αὐτός . Διόδωρος . “ τις οὖν εἴρω , ” φημί , “ ἐπιμένω ὁ ἦμαρ - “ Τία , ἵνα ὁ χάρις πλεονάζω ; μή γίγνομαι . ” ἀσφαλῶς ἐπάγω ὁ “ μή γίγνομαι · ” οὖον γάρ ὁ κακότεχνος ἁμαρτάνω ἄφεσις ἄξιος , ἀλλά ὁ διά ῥᾳθυμία καί ἀπροσεξία ὁ παρά ὁ διάβολος μεθοδεία δέχομαι , οὗτος ἐλεέω δίκη παρά ὁ Θεός . “ ὁ τις ἀποθνῄσκω ὁ ἁμαρτία , πῶς ἔτι ζῶ ἐν αὐτός ; ἐπεί βαπτίζω ὁμολογέω ἀποθνῄσκω ὁ κόσμος , καί ἀποτάσσω ὁ ἁμαρτία καί ὁ διάβολος .