catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-romanos-typus-vaticanus-e-cod-oxon-bodl 13
Ἐπανάληψις περὶ τῆς ἀποκειμένης τοῖς ἁγίοις δόξης . Εἴπερ συμπάσχομεν , ἵνα καὶ συνδοξασθῶμεν . Κυρίλλου . κατορθοῦται μὲν οὐ * * * * τὸ ἀγαθόν . πλὴν ἐπὶ μεγάλοις ἐλπίσι τοῖς ἁγίοις ὁ πόνος καὶ τῶν ὑπὲρ νοῦν καὶ λόγον ἡ μέθεξις . οἱ γὰρ τῶν ἐπὶ γῆς ὑπερορῶντες , ἄξιοι καὶ τῶν ἀνωτάτω γερῶν · καὶ οἱ προπονηκοτες ἐν ἀνδρεία καὶ υπομονῇ μέλλουσι στεφάνων ἀπολαύειν ἐν ἀσυγκρίτοις ὑπεροχαῖς . μειονεκτεῖται γὰρ ὁ εἰς ἀρετὴν πόνος τῶν μετὰ ταῦτα τιμῶν . δόξαν δὲ λέγει τῶν ἁγίων , ἐπείπερ ἐκλάμψουσιν οἱ δίκαιοι κατὰ καιροὺς ὡς ὁ ἥλιος , ἐν τιμῇ καὶ δόξῃ καὶ ἀφθαρσίᾳ γεγονότες , ἐν τῶ μεταβληθῆναι αὐτῶν τὸ σῶμα , καθὼς μετεμορφώθη ὁ Χριστὸς ἐν τῷ ὄρει . Γενναδίου . Ἐν τοῖς πρὸ ὀλίγου τῆς ἀντεξετάσεως ἁψάμενος τῆς πρὸς τὰ παλαιὰ , καὶ διὰ τῆς παράλληλα θέσεως αὐτῶν , τὸ ὑπερέχον γνωρίσας τῆς χάριτος είτα ἴνα μὴ διὰ τὸ μέγεθος τοι ; μαθηταῖς ἀμφιβάλοιτο , πιστωσάμενος αὐτὸ τῇ τοῦ Ἀγίου Πνεύματος μετουσίᾳ , μέτεισιν ἐπὶ παράκλησιν ἀκολούθως , καὶ προ - τρέπει μηδὲν ἀκίνδυνον ὑπὲρ τῶν τοιούτων ἀποδιδράσκειν . σφόδρα χρησίμης καὶ ἀναγκαίας αὐτῷ τῆς περὶ τούτων οὔσης διδασκαλίας · ἄλλως τε καὶ πολλῶν πολέμων ἐν ταῖς ἀρχαῖς τοῦ κη - ρύγματος ἐπιφερομένων τοῖς μαθηταῖς . χρὴ τοίνυν , φησὶ , τῆς διὰ Χριστοῦ δόξης ὀρεγομένους , ὁμοίως αὐτῷ πρὸς τοὺς ὑπὲρ αὐτῆς ἐνίστασθαι πειρασμούς . ἡ γὰρ τῶν παθημάτων κοινωνία , καὶ τῆς ἀντιδόσεως κοινωνίαν ἐργάσεται . ἐγὼ γοῦν φησὶν , ἐνθυμούμενος , καὶ πάσας ἀντιπαρατιθεὶς τὰς ἐπὶ τοῦ παρόντος θλίψεις αἰῶνος , τοῖς ἐπηγγελμένοις ἡμῖν ἀγαθοῖς ἐν Χριστῷ , μικρὰς καὶ τὸ μηδὲν οὔσας εὑρίσκω . Θεοωτου . Τὸ “ λογίζομαι ” ἀντὶ τοῦ λογισμῷ τῷ προσήκοντι πέπεισ ’μαι τοῦτο οὕτως ἔχειν , ὡς τὸ “ λογιζόμεθα οὑν πίστει δι - “ καιοῦσθαι ἄνθρωπον χωρὶς ἔργων νόμου . Ἡ γὰρ ἀποκαραδοκία τῆς κτίσεως τὴν ἀποκάλυψιν τῶν υἱῶν τοῦ Θεοῦ ἀπεκδέχεται . Κυρίλλου . Ἀποκαραδοκία μέν ἐστιν , ἡ ἐλπὶς καὶ ἡ τῆς τῶν πραγμάτων ἐκβάσεως προσδοκία τε καὶ ἐπιτήρησις . ἐκδέχεται γέ μὴν ἡ κτίσις τὴν ἀποκάλυψιν τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ , οὐκ αὐτή που πάντως εἰδυῖα τὸ ἐσόμενον τοῦ Θεοῦ . πῶς γὰρ , ἢ πόθεν ; ἀλλ’ ὅτι ταῖς ἀπορρήτοις οἰκονομίαις τοῦ πάντα μεταρυθμίζοντος εἰς τὸ ἄμεινον Θεοῦ , πρὸς τοῦτο ἥξει τὸ τέλος . μεταπλαττομένων γὰρ ὥσπερ εἰς δόξαν ἐξ ἀτιμίας , καὶ ἐκ φθορᾶς εἰς ἀφθαρσίαν τῶν τοῦ Θεοῦ τέκνων , τουτέστι τῶν τὴν εὐδόκιμον κατορθωκότων ζωήν · καὶ αὐτοί που πάντως ἡ κτίσις μεθαρμοσθήσεται πρὸς τὸ ἄμεινον . καὶ πρόσγε τοῦτο ἡμᾶς ὁ θεσπέσιος Πέτρος ἐνδοιάζειν οὐκ ἐᾷ , εἰπὼν , ὅτι καινοὺς οὐρανοὺς καὶ καινὴν γῆν · καὶ τᾶι ἐπαγγέλματα αὐτοῦ προσδοκῶμεν . Γενναδίου . τοσοῦτον ἐστὶ , φησὶ , τῆς εἰς ἡμᾶς ἀποκαλυφθησομένης δόξης τὸ περιὸν , ὡς καὶ τὴν ἀποκαραδοκίαν τῆς κτίσεως , τουτέστι τὴν ἄπωθεν αὐτῆς προσδοκίαν δήλην ὑπάρχειν , ὅτι τὴν ἀποκάλυψιν ἐκδέχεται τῶν υἱῶν τοῦ Θεοῦ , διὰ τὸ τέως τὴν ζωὴν ἡμῶν κεκρύφθαι σὺν τῷ Χριστῷ ἐν τῷ Θεῷ . τὸ μέντοι σύμπαν νόημα , τοιοῦτον ἐστίν . εἰώθαμεν πολλάκις οἱ ἄνθρωποι μετὰ τὰς τῶν πραγμάτων ἐκβάσεις , ὡς σαφῆ ταῖς μνήμαις ἀναλαμβάνειν τὰ πρόσθεν ἡμῖν ἀσαφῆ . οἷόν τι λέγω · πεφώραταί τις ἀγαθόν τι πεποιηκὼς , ἣ πάλιν κακόν . εὐθὺς παριόντες φαμὲν , ἀλλὰ καὶ πόρρωθεν οὗτος τοιοῦτος ὣν κατεφαίνετο , καὶ ἐδείκνυ τῷ σχήματι . καὶ ἐγὼ μὲν αὐτὸν ἐκ τῆσδέ τῆς ῥήσεως ὅστις ἦν , αὐτίκα μάλα κατέμαθον . καὶ ὅλως τοιαῦτά τινα πρὸς τὴν παροῦσαν πρᾶξιν τῶν παλαιῶν λαμβάνοντες σύμβολα , βεβαιοῦμεν ἑαυτοῖς ἐκ τῶν προτέρων τὰ δεύτερα . τοιοῦτόν τι φησὶ καὶ ὁ Εὐαγγελιστὴς περὶ τῶν μαθητῶν τοῦ Κυρίου , ὅτι οὐ συνίεσαν μὲν τὰ περὶ αὐτὸν οἰκονομούμενα πρότερον · ὅτε δὲ ἀνέστη ἐκ τῶν νεκρῶν , τότε ἔγνωσαν ὅτι ταύτα ἢν ἐπ’ αὐτῷ γεγραμμένα · καὶ ἐπίστευσαν τῇ γραφῇ , καὶ τῷ λόγῳ ὧ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς . κἀνταῦθα τοίνυν ὁ μακάριος Παῦλος πνευματικῇ χάριτι τῆς οἰκονομίας τῆς ἐν Χριστῷ τὴν γνώμην παρειληφὼς , καὶ γνοὺς ὅτι ἄνωθεν δέδοκτο τῷ Θεῷ , καὶ ὅτι ἐξελέξατο ἡμᾶς πρὸ καταβολῆς κόσμου , διδάσκει τὰ τοῖς πρόσθεν ἀπόρρητα . λέγει γὰρ ὅτι αὐτῆς τῆς κτίσεως ἡ τοιουτότροπος διασκεύη προκηρύττει τὸ νῦν πεφηνὸς εὐαγγέλιον , καὶ δήλη καὶ σαφής ἐστι τὴν ἀποκάλυψιν τῶν υἱῶν τοῦ Θεοῦ περιμένουσα . ἐπεὶ μηδὲ ματαίως ὄντως ἔκτισε πάντας τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων . Διοδώρου . Ἐν τοσαύτῃ φησὶν ἔσεσθαι ἡμᾶς τῶν ἀγαθῶν δωρεᾷ τοῦ Θεοῦ , ὥστε ἡ ἐλπὶς καὶ ἡ προσδοκία τῆς κτίσεως ἐκδέ - χεται τῶν υἱῶν τοῦ Θεοῦ τὴν ἀποκάλυψιν · οἷον τὴν κεκρυμμένην αὐτῶν μακαριότητα , μικρὸν ὕστερον ἀποκαλυφθησομένην . ὑπόνοιαν δὲ τοῖς πολλοῖς δ̀οίδωσι τὰ γεγραμμένα ὡς ἔμψυχός ἐστιν ἡ ὁρω - μένη κτίσις , καὶ λογικήν τινα ἔχειν αἴσθησιν ὁ κόσμος . εἰ γὰρ συστενάζει καὶ συνωδίνει , καὶ τὴν ἀποκάλυψιν ἀπεκδέχεται , δῆλον ὅτι , φησὶ , καὶ συναισθάνεται , καὶ λογισμῷ κινεῖται . οὐχ οὕτω δὲ ἔχει · ἀλλὰ τὰς ἐφεστηκυίας αὐταῖς δυνάμεις , τὰς ταγείσας παρὰ Θεοῦ διέπειν τὴν κτίσιν κατὰ τὴν τοῦ δημιουργοῦ βούλησιν κατὰ τὸ γεγραμμένον , “ ὅτε διεμέριζεν ὁ ὕψιστος ἔθνη , ὡς ἔσπειρεν “ υἱοὺς Ἀδὰμ , ἔστησεν ὅρια ἐθνῶν κατὰ ἀριθμὸν ἀγγέλων Θεοῦ . ” οὕτω δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ , * ’ εὐλογεῖτε ψῦχος καὶ καῦμα · ” καὶ πάλιν “ χάλαζα καὶ χιὼν ” καὶ τὰ ὅμοια , ταῖς ἐφεστηκυίαις ἐπὶ τούτων δυνάμεσι λέγεσθαι νοητέον . οὐ γὰρ ἀναισθήτοις ὕλαις παρακε - λεύεται αἰνεῖν τὸν Θεόν . ὥσπερ γὰρ , “ πᾶσα ἡ γῆ προσκυνησάτω “ σοι , καὶ ψαλάτωσάν σοι ” καὶ ὥσπερ “ ὁ Κύριος ἐβασίλευσεν · “ ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ · τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς ἀνθρώπους λέγει · καὶ “ πενθήσει οτͅνος , καὶ πενθήσει ἄμπελος , ” τοὺς ἐφεστηκότας λέγει γεωργούς · οὕτω καὶ νῦν τὴν κτίσιν λέγει τὰς δυνάμεις τὰ , ἐφε - στηκυίας ταῖς ἀψύχοις ὕλαις , καὶ αὐτὰς κτιστὰς οὔσας . ὥσπερ στολισμὸς ἀνδρὸς , καὶ γέλως ὀδόντων , καὶ βῆμα ποδὸς ἀναγγελεῖ τὰ πέρι αὐτοῦ . Θεοδώρου . Καραδοκεῖν λέγεται τὸ ἐλπίζειν · ἀποκαραδοκεῖν τὸ ἀπελπίζειν . ὃ τοίνυν λέγει τοιοῦτόν ἐστιν . ἓν σῶμα τὴν σύμ - σύμπασαν κτίσιν ἐποίησεν ὁ Θεός . ὅθεν καὶ κόσμος λέγεται πάντα , εἴτε ὁρατὰ , εἴτε ἀόρατα · ὡς ἐν τῇ πρὸς Κορινθίους Ἐπιστολῇ φησὶν , “ ὅτι θέατρον ἐγενήθημεν τῷ κόσμῳ καὶ Ἀγγέλοις καὶ ἀν - “ θρώποις . ” ἐπειδὴ τοίνυν διαφορά τίς ἐστιν ἐν αὐτοῖς , τὸ τὰ μὲν εἶναι ὁρατὰ , τὰ δὲ ἀόρατα · βουλόμενος εἰς ἓν τὰ πάντα συνῆφθαι , πεποίηκε τὸν ἄνθρωπον . ἐξ ὁρατοῦ μὲν συγκείμενον τοῦ σώματος , καὶ συγγενοῦς τῇ φαινομένῃ κτίσει . ἐκ γῆς γὰρ σύγκειται καὶ ἀέρος καὶ ὕδατος καὶ πυρός · ἀοράτου δὲ τῆς ψυχῆς , καὶ οἰκείας τοῖς ἀοράτοις . καὶ δὴ πεποίηκεν αὐτὸν , ὧσπέρ τι φιλίας ἐνέχυρον τοῖς πᾶσι . χρήσιμα μὲν γὰρ αὐτῷ τὰ φαινόμενα , ὡς αὐτῇ τῇ πείρᾳ μανθάνομεν . ἐφεστᾶσι δὲ αὐτοῖς αἱ νοηταὶ φύσεις , πρὸς τὸ ἡμῖν ὠφέλιμον αὐτὰ κινοῦσαι . καὶ τούτου μάρτυς ὁ Ἀπόστολος , περὶ τῆς ἐναντίας λέγων δυνάμεως , “ κατὰ τὸν ἄρχοντα τῆς ἐξου - “ σίας τοῦ ἀέρος , τοῦ νῦν ἐνεργοῦντος ἐν τοῖς υἱοῖς τῆς ἀπειθείας . ” ὡς εἶναι δῆλον ἡμῖν , ὅτι πρὸ τῆς παραβάσεως εἰς τοὺς ἐφεστῶτας τῇ τοῦ ἀέρος κινήσει ὁ διάβολος συνετέλει . καὶ μὴν καὶ τοῖς πρὸς διδασκαλίαν τῆς εὐσεβείας εἰς ἡμετέραν ὠφέλειαν ὑπῆρε . τεῖσθαι σύνηθες αὐτοῦ , ὡς καὶ Ἀπόστολός φησιν , “ οὐχὶ πάντες “ εἰσὶ λειτουργικὰ πνεύματα , εἰς διακονίαν ἀποστελλόμενα διὰ “ τοὺς μέλλοντας κληρονομεῖν σωτηρίαν ” Εντεῦθεν τοίνυν ἀόρατοι φύσεις εἰς οἰκεῖα τίθενται τὰ καθ’ ἡμᾶς εὐφραινόμεναι . εἰ δὴ πρὸς τὸ κρεῖττον ῥέπειν ἡμᾶς συμβαίνει . βαίνει . καὶ τοῦτο ἡμᾶς ὁ Κύριος διδάσκει λέγων , “ ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρ - “ τωλῷ μετανοοῦντι καὶ ἀγγέλους χαίρειν ἐν οὐρανοῖς . ” δῆλον δὲ ὅτι καὶ λύπην αὐτοῖς προξενεῖ τὰ καθ’ ἡμᾶς ἐπὶ τὸ χεῖρον διακείμενα . οὐδὲ γὰρ ἃν εὐφραίνοιντο ἡμῶν ἀφισταμένων τῆς τῶν ἀτόπων πράξεως , εἰ μὴ καὶ λύπην αὐταῖς ἐκίνει τὸ μένειν ἡμᾶς ἐπ’ ἐκείνων . οὕτω δὴ γνώμης ἔχουσαι περὶ ἡμᾶς , ὡς ἄτε δὴ οἰκεῖον ζῶον καὶ συγγενὲς αὐταῖς , ἡνίκα γεγονὼς ὁ Ἀδὰμ , ἐδέξατο τοῦ Θεοῦ τὸ ἐπίταγμα , ὁμοῦ κἀκεῖνο ἀκούσας , ὡς παραβὰς ἀποθανεῖται , ἐσκόπουν ἥντινα ἄρα τὰ κατ’ αὐτὸν τὴν ἔκβασιν λήψεται · καὶ ἐπειδὴ παραβὰς θνητὸς ἐγένετο διὰ τῆς ἀποφάσεως , ἐχωρίζετό τε ὡς εἰκὸς ἡ ψυχὴ τοῦ σώματος , καὶ ὁ μηχανηθεὶς διὰ τοῦ ἀνθρώπου σύνδεσμος τῆς κτίσεως διέλυτο . Τούτῳ τῷ τρόπῳ ἐσκυθρώπαζον αἱ νοηταὶ φύσεις ἐπὶ τοῖς γιγνομένοις , περὶ ἡμᾶς τε οὐκ εἶχον οἰκείως , ὡς ἂν τοιούτων γεγονότων αἰτίους κακῶν . ὡς δὲ τοῦ χρόνου προἰόντος , οἱ καθεξῆς ἄνθρωποι μειζόνως ἐπὶ τὸ χεῖρον προβαίνοντες ἐπέσφιγγον ἑαυτοῖς τοῦ θανάτου τὴν ἀποφράσιν · πάντα μὲν τὰ καθ’ ἡμᾶς ἀπεγίνω - σκον · μεῖζον δὲ κἀς ἡμῶν ἀνεδέχοντο τὸ μῖσος . ὅθεν οὐδὲ πράττειν ὑπὲρ ἡμῶν ἐβούλοντό τι λοιπόν . τοῦτο μὲν , ὡς ἀλλοτρίους ἑαυτῶν ἀποστρεφόμενοι , τοῦτο δὲ ὡς ἐχθροὺς τοῦ Θεοῦ μυσαττό - μένοι . Τί οὖν ἐπὶ τούτοις ἐγένετο ; ἔφησεν αὐτοῖς ὁ Κύριος , ὡς ποιήσει σει τὴν καθ’ ἡμᾶς διόρθωσιν , ἀναστήσας τε ἡμᾶς καὶ ἀθανάτους ἐργασάμενος , ὡς μηκέτι δεδοικέναι μηδεμίαν πάλιν μεταβολὴν καὶ διάλυσιν τοῦ κοινοῦ συνδέσμου τῆς κτίσεως . ταύτην δεξάμενοι τὴν ὑπόσχεσιν ηὐθύμουν μαθόντες ὡς ἡ θεία χάρις τῶν ἡμῶν ἐπταισμένων ποιήσεται τὴν διόρθωσιν , καὶ φιλοτιμίᾳ πάντα ἡμῖν ἀποδώσει , ὧν ἡμεῖς ἑαυτοὺς διὰ μοχθηρίαν ἀπεστερήσαμεν τρόπου . καὶ μενεῖ μὲν ὁ καθόλου σύνδεσμος διάλυσιν οὐδεμίαν ἐπιδεχόμενος τοῦ λοιποῦ . μενεῖ δὲ ἄρρηκτος καὶ τῇ κτίσει πρὸς ἑαυτὴν ἡ φιλία . ἐντεῦθεν καὶ πράττει ἅπαντα ὑπὲρ ἡμῶν οὐκ ὤκνουν . καίτοιγε ἐν τοῖς χείροσιν ἐξεταζομένων τῇ τῶν μελλόντων ἐλπίδι , διὰ τὴν τοῦ Θεοῦ ἐπαγγελίαν κρατούμενοι . τοῦτο οὖν λέγει , ὅτι ἡ κτίσις τόγε ἐφ’ ἡμῖν πολλάκις τὰ κἄ ἡμᾶς ἀπελπίσασα , ταύτην ἀπεκδέχεται τῶν ἁπάντων διόρθωσιν , τὴν προσδοκίαν τῶν μελλόντων , ὅτι ἀναστησόμεθα πάντες εἰς τὸ εἶναι ἀθάνατοι . τὴν γὰρ ἀποκάλυψιν τῶν υἱῶν τοῦ Θεοῦ , λέγει τὴν ἀνάστασιν · καθόλου τὴν υἱοθεσίαν τὴν ἀθανασίαν καλῶν . ἐπειδὴ υἱῶν εἶναι νομίζει Θεοῦ τὸ ἀθανάτους εἶναι . ὅθεν καὶ ὁ Δαβὶδ λέγει , “ ἐγὼ εἶπα “ θεοὶ ἐστὲ , καὶ υἱοὶ ὑψίστου πάντες · ” ὑμεῖς δὲ ὡς ἄνθρωποι ἀποθνήσκετε . ὡς ἃν οὐκ ἔχοντος λόγου τὸ ἀποθνήσκειν τοὺς υἱοὺς τοῦ Θεοῦ χρηματίσαντας . Σευήρου u Ἀντιοκείασ . Προσωποποιεῖται τὴν κτίσιν ὁ κήρυξ τῆς ἀληθείας , παραστῆσαι βουλόμενος τὸ τοῦ πράγματος μέγεθος , καὶ φησὶν ἀποκαραδοκεῖν αὐτὴν , τουτέστι σφοδρῶς προσδοκᾶν τὴν τῆς ἀναστάσεως ἡμέραν , ἥτις ἐστὶν ἡ ἀποκάλυψις τῶν υἱῶν τοῦ Θεοῦ , καὶ ἡ τῶν δικαίων φανέρωσις . καραδοκία γὰρ ἡ ἐπιτεταμένη τῶν ἐλπιζομένων ἐπιτήρησις εἴρηται . ὡς τὸν προσδοκῶντα μονονουχὶ καὶ ἐπικλίνειν τὴν κεφαλὴν καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐντείνειν , ὡς παραυτίκα ἰδεῖν μέλλων τὸ προσδοκούμενον . Ἀπολιναρίου . Πᾶσα , φησὶν , ἡμᾶς ἡ κτίσις ἀναμένει , καὶ τὸν καιρὸν ὁπότε ἐπὶ τῆς προσηκούσης ἡμῖν δόξης ὀφθησόμεθα ποθεῖ . ὡς μηδὲν εἶναι λαμπρότερον τῆς πρὸς ἡμᾶς ἐσομένης εὐδοξίας . ἀκόλουθον δὲ υἱοῖς Θεοῦ τὴν κτίσιν ἕπεσθαι κτῆμα οὖσαν Θεοῦ . ἐλευθέρῳ γὰρ τὸ δοῦλον ἀκολουθεῖ , καὶ υἱῷ τὸ κτῆμα διὰ τὴν εὐγένειαν ὑποτέτακται . καὶ η πρὸς ’τον πατέρα οἰκείωσις τοῖς υἱοῖς ὑποτάττει τὸ δοῦλον . δῆλον δὲ ὅτι κατὰ χάριν ἔχοντες τὸ υἱοὶ εἶναι Θεοῦ , διὰ τὴν τοῦ Πνεύματος , ὡς προείρηκε , μετουσίαν , κατὰ χάριν ἔχομεν τὸ ἡγεμονικὸν ἐν τῇ κτίσει τῇ δόξῃ τοῦ ἀληθοῦς Υἱοῦ δεξάμενοι . ὥστε μὴ εἶναι παρὰ δόξαν τὸ τὴν τοσαύτην καὶ τοιαύτην κτίσιν ἀνθρώποις ὑποτετάχθαι , μικροῖς ἐν τῇ κτίσει φαινομένοις . Τῇ γὰρ ματαιότητι ἡ κτίσις ὑπετάγη . Κυρίλλου . Ματαιότητα ἐνθάδε φησὶ τοὺς ζῶντας ἐν ματαιότητι , τουτέστιν ἐν φρονήματι σαρκικῷ · περὶ ὧν ἃν λέγοιτο καὶ μάλα εἰκότως , “ ἄνθρωπος ματαιότητι ὡμοιώθη , ” καὶ μὴν καὶ ὅτι παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσιν τοῖς ἀνοήτοις λαὶ ὡμοιώθη αὑτοῖς . ματαιότης γὰρ ἀληθῶς τῶν τοιούτων ὁ βίος . τούτοις ἡ κτίσις ὑποτάσσεται , καὶ οὔτι που πάντως ἑκοῦσα ποτέ . πῶς δὲ δὴ ἄρα καὶ τοῦτο φαμέν ; οἶδε μὲν γὰρ ὅλως τῶν καθ’ ἡμᾶς ἡ αἰσθητή τε καὶ ὁρωμένη κτίσις . οὐ γάρ ἐστι λογική . ἀλλ’ εἰ καί τις δοίη τὸ δύνασθαι τι νοεῖν αὐτὴν , οὐκ ἃν ἠνέσχετο , φησὶ , τῆς οὕτως αἰσχρᾶς δουλείας , οὐδ’ ἃν ἠθέλησεν ὑποτετάχθαι τε καὶ ὑπηρετεῖν τοῖς ἐπ’ οὐδενὶ τῶν ἀναγκαίων ἤγουν ἀγαθῶν διαβιοῦν ἑλομένοις . ἀλλ’ ἐπ’ ἐλπίδι , φησὶ , τῶν σωθησομένων καὶ τῶν κατὰ καιροὺς ἁγίων τε καὶ ἐκλεκτῶν ὑποτέτακται τε , ὡς ὑποζευγνύντος αὐτὴν τοῦ Θεοῦ , καὶ οἷον τηροῦντος εἰς ἐλευθερίαν τὴν ὑπόγε τοῖς ἁγίοις καὶ τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν . ἵνα δὴ μόνοις ὑπηρετεῖ x τοῖς αὐτοῦ τέκνοις καὶ ταῖς τῶν ἐξειλεγμένων παραβαίσετο y χρείαις · ἀλύει μὲν γὰρ μονονουχὶ καὶ ὠδίνουσα καὶ ἀλγυνομένη · καὶ εἴπερ ἦν αὐτῇ τὸ καὶ εἰδέναι τι δύνασθαι τῶν καθ’ ἡμᾶς πραγμάτων , τάχα που καὶ ἀνοιμώζουσα . πλὴν τοῖς θείοις εἴκουσα νεύμασι , καραδοκεῖ τρόπον τινὰ τὴν ἀποκάλυψιν , κάλυψιν , ὡς ἔφην , τῶν υἱῶν τοῦ Θεοῦ . Γενναδίου . Ματαιότητα λέγει τὸν ῥευστὸν τοῦτον καὶ φθαρτὸν βίον ἡμῶν . ἐπεὶ τίνος χάριν , φησὶν , οὕτω πρὸς τὴν ὑπηρεσίαν τῶν φθαρτῶν ἅπασα συνετείνετο · μὴ ἐπ’ ἐλπίδι καὶ προσδοκίαις τοιαύταις ποιεῖν αὐτῇ , τοῦ Θεοῦ τοῦτο νομοθετήσαντος ; τὸ δὲ “ οὐχ ἑκοῦσα ” προσωποποιήσας ἔφη . πολὺ δὲ τοῦτο παρὰ τῇ θεοπνεύστῳ γραφῇ τὸ ἰδίωμα · λέγω τὸ καὶ φωνὰς καὶ ἤθη τοῖς ἀψύχοις περιτιθέναι . ὥσπερ ἀμέλει κἀν τῇ τετάρτῃ τῶν Βασιλειῶν , “ ἀπέστειλε γὰρ , ” φησὶν , “ Ἰωνᾶς βασιλεὺς Ἰσραὴλ πρὸς “ Ἀμεσίαν βασιλέα Ἰούδα , λέγων , ὁ ἀκὰν ὁ ἐν τῷ Λιβάνῳ ἀπέ - “ στειλε πρὸς τὴν κέδρον τὴν ἐν τῷ Λιβάνῳ λέγων , δὸς τὴν θυγα - “ τέρα σου τῷ υἱῷ μου εἰς γυναῖκα . ” ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς Κριταῖς , Ιωθὰμ ὁ Γεδεῶνος τοῦ καὶ Ἱεροβοὰμ υἱὸς , εἶπε , φησὶ , πρὸς ἄνδρας Σικίμων , “ ἐξεπορεύθη τὰ ξύλα τοῦ χρίσαι ἐφ’ ἑαυτὰ βασιλέα · “ καὶ εἶπον τῆ ἐλαίᾳ , βασίλευσον ἐφ’ ἡμᾶς . ” καὶ ὅλως ἀνάπλεως ὡς ἔφην τῶν τοιούτων ἡ θεῖα γραφή . τὸ οὖν “ οὐχ ἑκοῦσα ” κατὰ τοῦτο καὶ ὁ Απόστολος ἔφησε τὸ ἰδίωμα . ἣ καὶ διὰ τοὺς Αγγέλους τυχὸν , ἵνα ἀπὸ τοῦ κρείττονος ὡς περὶ πάσης αὐτῆς ᾖ τὸ λεγόμενον . Θεοδώρου . Ἀμέλει , φησὶν , οὐδὲν ἔτι ποιεῖν ὑπὲρ ἡμῶν οἱ Ἄγγελοι ἀνεχόμενοι , διὰ τὴν ἐπαγγελίαν ταύτην εἵλαντο πάντα ποιεῖν . καίτοιγε περὶ τὰ μάταια ἡμῶν ἀσχολουμένων , τοῦτο κατὰ τὴν τοῦ Θεοῦ ἐπαγγελίαν ἀπεκδεχόμενοι , τὸ πάντα ἀπαλλαγῆναι φθορᾶς , καὶ μεταβολῶν καὶ τροπῆς . ἐπειδὰν καὶ ἡμεῖς ἀξιωθέντες τῆς ἀναστάσεως , ἀθάνατοι τῇ τοῦ Θεοῦ δυνάμει γινόμεθα . Ὅτι καὶ αὐτὴ ἡ κτίσις ἐλευθερωθήσεται ἀπὸ τῆς δουλείας τῆς φθορᾶς . Γενναδίου . Ἀνέχεται μέντοιγε νῦν φησὶν , ὡς καὶ αὐτὴ τῆς ἡμετέρας ἐλευθερίας συναπολαύουσα . παύσεται γὰρ τηνικαῦτα λοιπὸν δουλεύουσα τῇ φθορᾷ . τουτέστιν οὔτε ἡμῖν ἔτι φθαρτοῖς οὖσιν ἐξυπηρετήσεται . ἴσμεν γὰρ ὅση νῦν ἡ τῶν στοιχείων κτίσις ἀλλοίωσιν ὑφίσταται καὶ φθοράν . καὶ μὴν καὶ τοὺς Ἀγγέλους ὅτι μήπω φύσει τὸ ἄτρεπτον ἔχουσιν ἐπιστάμεθα · οὐκ ἀπὸ τῶν ἐκπεπτωκότων μόνον , καὶ διὰ τοῦτο πεσόντων ἐξ οὐρανοῦ , ἀλλὰ καὶ ἀφ’ ὧν Παῦλος ἔφη περὶ αὐτῶν ὡς ἐνδεχομένων τὸ ἁμαρτεῖν · “ κἂν γὰρ ἡμεῖς , ” φησὶ , “ κἂν Ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίξε - “ ται ὑμᾶς παρ’ ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν , ἀνάθεμα ἔστω . ” Διοφώρου . τῆς ὑλώδους φύσεως δεδουλωμένης τῷ πονηρῷ , καὶ ἐπιβουλευομένης ὑπ’ αὐτοῦ πολλάκις κατὰ συγχώρησιν Θεοῦ , ὥστε καὶ λιμοὺς καὶ λοιμοὺς καὶ νόσους καὶ πολέμους καὶ ἄλλας φθορὰς ὑπ’ αὐτοῦ κατασκευάζεσθαι . καὶ γὰρ οἰκὸς τῶν ἐνοικούντων ἀσεβῶς διαγόντων , ἔχειν χώραν τὸν πονηρὸν , ὡς ἰδίων κατεπιβαίνειν · καὶ ἔπι τῆ ἀυτῶν κακώσει τὰ πέρι αὐτοὺς στοιχεῖα κακοῦν · ὧν γενομένων , αἱ ταγεῖσαι ἐπὶ τῇ εὐταξίᾳ τῆς κτίσεως δυνάμεις στενάζουσι καὶ ὠδίνουσι , καὶ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ ἀνθρώπου διαμένουσιν . ᾧ καὶ ἡ κτίσις συνελευθερωθεῖσα , τῆς τοῦ διαβόλου ἐξουσίας ἀπαλλαγήσεται . τὸ οὖν ταῖς λογικαῖς δυνάμεσι συμβαῖνον , τοῦτο τῇ ἀψύχῳ περιτέθεικεν ὕλῃ , ὡς καὶ νῦν φαμὲν , ἡ οἰκία θορυβεῖται , ἡ πόλις ἀγανακτεῖ , ἡ χώρα ὀργίζεται · ἐκ τῶν διοικουμένων καὶ περιπολουμένων τόπων , τοὺς διοικοῦντας καὶ περιπολοῦντας πολλάκις σημαίνοντες . Καὶ καθ’ ἕτερον δὲ λόγον ἡ κτίσις ἐκδέχεται ἐλευθερωθῆναι ἀπὸ τῆς δουλείας τῆς φθορᾶς . ἐπεὶ τῇ τοῦ διαβόλου κατασκευῇ ἄκουσα προσκυνεῖται ὑπὸ τῶν συνδούλων αὐτῆς . ἐσεβάσθησαν γὰρ καὶ ἐλάτρευσαν τῇ κτίσει παρὰ τὸν κτίσαντα , ὥστε τῆς δεσποτικῆς κῆς ἀκουσίως ἀπολαύουσα τιμῆς , βάρεως φέρει τὸ γινόμενον , καὶ ὠδίνει καὶ ἄχθεται πρὸς τὴν τῶν ἀνθρώπων ματαίαν προσκύνησιν , καὶ ἐπιθυμεῖ τῆς τούτων ἀπαλλαγῆς . φησὶ δὲ ὅτι οὐδὲ ἐξ ἀρχῆς ἑκοῦσα οὐδὲ αὐτομολήσασα πρὸς τὸν διάβολον ὑπετάγη αὐτῷ . ἀλλ’ ὑπετάγη συγχωρήσαντος τοῦ Θεοῦ · καὶ ὑπετάγη ἐπ’ ἐλπίδι μελλούσῃ . ποιᾷ ; ταύτῃ , ὅτι καὶ αὐτὴ ἡ κτίσις ἐλευθερωθήσεται . πότε δὲ ἐλευθερωθήσεται ; εἰς τὸν καιρὸν τῆς ἐλευθερίας τῶν δικαίων · διὸ εἰκότως “ ἡ καραδοκία τῆς κτίσεως , τὴν ἀποκάλυψιν “ τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ ἀπεκδέχεται . ” Θεοδώρου . Ἀπαλλάττονται γὰρ , φησὶ , τότε καὶ αὐτοὶ τοῦ ὑπηρετεῖσθαι φθοριμαίοις πράγμασιν , ἐπειδὰν ἡμεῖς ἀθάνατοι γενώμεθα · καὶ τὰ πάντα ἀπαλλαγῇ τοῦ τρέπεσθαι · ἐπεὶ μηδὲ ἔστι τοῦ λοιποῦ τὸ συναναγκάζον αὐτοὺς πρὸς τὴν τούτων ὺπηρετεῖσθαι κίνησιν . Οἴδαμεν γὰρ ὅτι πᾶσα ἡ κτίσις συστενάζει καὶ συνωδίνει ἄχρι τοῦ νῦν . Γενναδίου . Γνώριμός ἐστιν ἅπασί , φησιν , ἡ φύσις τῆς κτίσεως συνταλαιπωρουμένη τέως ἡμῖν , καὶ οἷον ἡ x κατεπείγουσα καὶ προευτρεπιζομένη πρὸς τὴν κοινὴν ἀναγέννησιν . Θεοδύρου . Καλῶς οὐκ εἶπε στενάζει καὶ ὠδίνει , ἀλλὰ “ συστενάζει καὶ συνωδίνει . ” ἐπειδὴ καὶ τὸ “ πᾶσα ἡ κτίσις ” ἐνταῦθα προσέθηκεν . ἄνω “ ἡ κτίσις ” εἰρηκὼς μόνον . βούλεται δὲ εἰπεῖν ὅτι συμφώνως ἐπιδείκνυται τοῦτο πᾶσα ἡ κτίσις · ἵνα καὶ τὸ παρὰ πάσης τὸ αὐτὸ γίνεσθαι ὁμοίως , παιδεύσῃ τούτους τὴν πρὸς ἅπαντας κοινωνίαν αἱρεῖσθαι τῇ τῶν λυπηρῶν καρτερίᾳ . πῶς δὲ πᾶσαν ἔφη τοῦτο ὑπομένειν τὴν κτίσιν ; τὰς μὲν ἀοράτους ὡς εἰκὸς , ἅτε δὴ λογικὰς καὶ τῶν γινομένων ἐχούσας τὴν αἴσθησιν · τὰς δὲ ὁρατὰς , τῇ κοινωνίᾳ τοῦ πράγματος . Οὐ μόνον δὲ , ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ τὴν ἀπαρχὴν τὴν πνεύματος ἔχοντες , καὶ ἡμεῖς αὐτοὶ ἐν ἑαυτοῖς στενάζομεν . Κυρίλλου . Δέδεται πρὸς ἀπόδειξιν τῶν εἰρημένων τὸ ἐν ἡμῖν γίνεσθαι πεφυκός . αὐτοὶ γὰρ ἡμεῖς , φησὶν , οἱ τὴν ἀπαρχὴν τοῦ Πνεύματος ἔχοντες , στενάζομεν βαρούμενοι , υἱοθεσίαν ἀπεκδεχόμενοι τὴν ἀπολύτρωσιν τοῦ σώματος ἡμῶν . ἀληθὲς γὰρ ὅτι φθαρτὸν σῶμα βαρύνει ψυχὴν , καὶ βρίθει τὸ γεῶδες ὁκήνος y νοῦν πολυφρόντιδα . γεγονότος δὲ ἅπαξ ἐν ἡμῖν τοῦ Πνεύματος , καὶ μεταστοιχειοῦντος ἡμᾶς εἰς ἔφεσιν ἀρετῆς , ἀντεξάγει ὥσπερ ἡ φιλοσαρκία ἰξοτοῦς z μέλεσιν ἡμῶν ἐγκατασκήψας νόμος a ἀεὶ καταφεύγων εἰς ἐκτόπους ἡδονὰς , ἀπηνῶς ἀντανίσταται . ταύτητοι στενάζομεν τὴν τοῦ σώματος ἡμῶν ἀπολύτρωσιν . ἔσεσθαι δὲ προσδοκῶ ) τὸ σῶμα πνευματικὸν , τουτέστιν ἀποβεβληκὸς εἰς ἅπαν φρόνημα τὸ σαρκικὸν καὶ c γεῶδες , καὶ τῆς ἁμαρτίας τὸ κέντρον . τοῦτο εἶναι φαμὲν τὸ σῶμα τὸ πνευματικόν . εἰ δὲ τῆς υἱοθεσίας ἡ χάρις τὴν τοῦ σώματος ἡμῶν ἀπολύτρωσιν ἔχει , μηδέ τινες ὅλως συκοφαντείτωσαν τὴν ἀνάστασιν · μήτε μὴν εἰς τοῦτο ἡκόντων ἀσεβείας , ὡς ἀπόβλητον μὲν ποιεῖσθαι τὴν σάρκα καὶ ἀφαντισθήσεται λέγειν εἰς ἅπαν αὐτὴν πεσοῦσαν εἰς γῆν . ἀντανίστασθαι δὲ ὥσπερ ἕτερόν τι πνευματικὸν , ἴσχυόν φημι καὶ ἀερῶδες z . νοοῦσι γὰρ ὧδε τὸ πνευματικὸν αὐτοί . Γενναδίου . Τί περὶ τῆς κτίσεως ταῦτα λέγω ; φησίν · ἀλλ’ ἡμεῖς αὐτοὶ τὸ κεφάλαιον τῆς δημιουργίας · καὶ δι’ οὓς καὶ μεθ’ ὧν τὰ πάντα ἀνακαινίζεται , δεδεγμένοι τὴν τοῦ Πνεύματος ἀπαρχὴν , τοσοῦτον τῶν μελλόντων εἰλήφαμεν πόθον , ὥστε ἀσχάλλομεν πρὸς τὴν μέλλησιν , καὶ ῥαδίως οὐχ ὑποφέρομεν τὴν ἀναβολήν · ἀλλὰ κομίσασθαι τὸ πᾶν ἤδη γλιχόμεθα . καὶ τὴν υἱοθεσίαν δηλῶν , τὴν ἀπολύτρωσίν , φησι , τοῦ σώματος ἡμῶν ἐπιθυμοῦμεν , τουτέστιν ἀπολυθῆναι τὸ ἡμέτερον σῶμα φθορᾶς καὶ ἁμαρτίας καὶ θανάτου ποτέ . ἐπειδήπερ ἐν τοῖς ἀνωτέροις μὲν ὡς ἤδη τῆς θνητότητος τὴν εὐχαριστίαν ἀνέκραγεν , ἐνταῦθα πάλιν ὡς οὔπω τούτου τετυχηκὼς , ἀλλ’ ἔτι τυχεῖν ἐφιέμενος προστίθησι · “ τῇ γὰρ ἐλπίδι ἐσώθημεν · ” ἐν ἐλπίσιν ἔτι , φησὶ , τὰ τῆς σωτηρίας ἡμῶν . Διοδώρου . Οὐ μόνον , φησὶν , ἡ κτίσις στενάζει καὶ ὠδίνει τὴν ἐλευθερίαν διὰ τοῦ Πνεύματος ἀπεκδεχομένην , ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς , καίτοι ἤδη τὰς ἀπαρχὰς τοῦ Πνεύματος εἰληφότες , καὶ πειρασθέντες αὐτοῦ τῆς εὐεργεσίας . εἰ καὶ μηδέπω τὸ τέλειον τῆς ὑποσχέσεως εἰλήφαμεν . ὁ ἐστιν ἡ υἱοθεσία διὰ τῆς τοῦ σώματος ἀπολυτρώσεως . Διοδώρου . Οὐδέπω γάρ , φησι , τῆς ἀναστάσεως τετυχήκαμεν · ἀλλὰ δεξάμενοι τὴν ὑπόσχεσιν ταῖς ἐλπίσι ψυχαγωγούμεθα . Γενναδίου . “ Ἐν ἐλπίδι , ” φησὶν , “ ἐστὶ τὰ τῆς σωτηρίας ἤμων · Θεοδώρου . Σωτήριαν καλεῖ τὴν παντελῆ τῶν κακῶν ἀπαλλαγήν · ἥτις αὐτοῖς ἐπὶ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος προσγίνεσθαι ἔμελλε . ταῦτα τοίνυν , φησὶ , βεβαίως ἐλπίζειν ὅτι πρόσεσται ἡμῖν , ἐπὶ τοῦ παρόντος εἰλήφαμεν βίου . Ἐλπὶς δὲ βλεπομένη οὐκ ἔστιν ἐλπίς . Θεοδώρου . Εἰ μὲν γὰρ ἀπελαύομεν ἤδη τῶν προσδοκωμένων , φησὶν , ὑπ’ ὄψιν ἔκειτο πάντως τὴν ἡμετέραν . περὶ δὲ τῶν φαινομένων ἐλπίζειν οὐδαμῶς ἐδεόμεθα . ἐπειδὴ δὲ ἐλπίζομεν περὶ αὐτῶν ὡς οὐ φαινομένων , εἰκότως , ἀνάγκη ἅπασαν τὴν ἔκβασιν αὐτῶν περιμένοντας , ὑπομένειν ἅπαν ὅτι ἃν καὶ παθεῖν ὑπὲρ ἐκείνων δέοι . Ωριγένουσ . Ἀνθ’ οὗ ἐν ἄλλοις εὕρομεν · ἀντὶ τοῦ “ ὃ γὰρ βλέ - “ πει ” μέγα δὲ ποιεῖ ὁ ἐλπίζων εἰς μὴ βλεπόμενον · καὶ δι’ ἐκεῖνο τὸ τετάσθαι τὸν νοῦν αὐτοῦ πρὸς αὐτὸ , πᾶν ὁτιποτοῦν ὑπομένων . Ὡσαύτως καὶ τὸ Πνεῦμα συναντιλαμβάνεται . Κυρίλλου . “ Στεναγμοῖς ἀλαλήτοις ἐντυγχάνει ὑπὲρ ἡμῶν , ” τὸ ἡμῶν δηλονότι πνεῦμα · στενάζομεν γὰρ ἐσθ’ ὅτε , τὰς πρὸς τὸν Θεὸν ἱκετείας ποιεῖσθαι σπουδάζοντες · οὐκοῦν ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι καὶ τοῦτο μανθάνομεν . σοφὸν γάρ ἐστι καθάπερ καὶ ὁ εἷς . ἐπειδὴ δὲ φησὶ , τὸ “ τί προσευξόμεθα καθὸ δεῖ οὐκ οἴδαμεν , ” ἐκεῖνο ζητήσωμεν . καίτοι τὸ τίνα δεῖ a τρόπον προσεύξεσθαι δεῖ , προπεπαιδεύμεθα παρὰ Χριστοῦ λέγοντος ἐναργῶς · “ οὕτως οὖν ὑμεῖς “ προσεύχεσθε , Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς , ἁγιασθήτω τὸ “ ὄνομά σου , ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου , γενηθήτω τὸ θέλημά σου , “ ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς , ” καὶ ὅσα τούτοις ἐστὶν ἐφεξῆς . ὅτε τοίνυν ἐγνώκαμεν κἄ ὃν ἃν πρέποι τρόπον ποιεῖσθαι τὰς ἱκετείας , τίς ἃν γένοιτο λόγος τῶν ἀποστολικῶν γραμμάτων , ἣ ὅποιπερ ἃν βλέποιτο διὰ τῆς τοῦ Παύλου φωνῆς ; φαμὲν οὖν ὅτι προσευξόμεθα μὲν τὴν τῶν ἀγαθῶν ζητοῦντες αἴτησιν , καὶ πρόγε τῶν ἄλλων τὰ εἰς δόξαν Θεοῦ , καὶ τὰ δι’ ὧν ἃν γένοιτο βιῶναι τε ὀρθῶς , καὶ τὴν εὐδόκιμον ἀληθῶς κατορθῶσαι ζωήν . “ τὴν δὲ ἀπαρ - “ χὴν τοῦ Πνεύματος ἔχοντες καὶ αὐτοὶ στενάζομεν ἐν ἑαυτοῖς , “ υἱοθεσίαν ἀπεκδεχόμενοι , τὴν ἀπολύτρωσιν τοῦ σώματος . ” καὶ ὡς ἔν γε τούτῳ τῷ μέρει τὸ “ τί προσευξόμεθα , καθ’ ὃ δεῖ οὐκ οἴδαμεν . εἰ γὰρ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε , καὶ οὑς οὐκ ἤκουσε , καὶ “ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη , ἃ ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγα - “ πῶσι αὐτὸν , ” τι προσιόντες αἰτήσομεν ; ἣ πῶς ἃν ἐδειημα b καὶ τεθεάμεθα · μᾶλλον δὲ καὶ τὰ ἐπέκεινα νοῦ , καὶ ταῖς ἀνθρώπων καρδίαις οὐκ ἐγνωσμένα ; ποία δ᾿ ἃν γένοιτο καὶ ἡ τοῦ σώματος ἀπολύτρωσις ; ἢ τίς ὁ μεταπλασμὸς ; ἀναστοιχειοῦται δὲ ὅπως εἰς ἀφθαρσίαν καὶ δόξαν , αὐτὸς ἂν εἰδείη καὶ μόνος ὁ τούτων τεχνητῆς . Ἔφη δέ που πρός τινας τοῦ Σωτῆρος ὁ μαθητὴς , καθ’ ὃ δεῖ προσεύχεσθαι μὴ εἰδότας , αἰτεῖτε καὶ οὐ λαμβάνετε , διότι κακῶς αἰτεῖσθε , ἵνα ἐν ταῖς ἡδοναῖς ὑμῶν δαπανήσητε . οὐκοῦν πρέπει ἃν καὶ μάλα εἰκότως τοῖς ὧδε διακειμένοις εἰπεῖν τὸ “ τί προσευξό - “ μεθα καθ’ ὃ δεῖ οὐκ οἴδαμεν . ” ἀλαλήτοις δὴ οὖν στεναγμοῖς αἰτοῦμεν ἐν πνεύματι , ἃ καὶ ὅτι μὲν ἔσται πεπιστεύκαμεν · τινα δὲ τρόπον , ἀγνοοῦμεν παντελῶς . ἡ μὲν φύσις ἡμῶν , φησιν , ἐστὶν ἀσθενὴς , καὶ τὸ καθ’ αὐτὴν ἀρνουμένη τὸ αὖθις ἀναμώσεσθαι · τὰ δὲ ἐπηγγελμένα μεγάλα τε καὶ θεῖα καὶ οἷον μηδενὶ b χωρηθῆναι δυνάμενα , μηδ’ ὅλως ἐπὶ ἀνθρώπου καρδίαν ἀνέβη ποτέ . ἀλλ’ ὅμως πρὸς πίστιν τούτων τῶν τηλικούτων οὐ μικρὰν ἐπικουρίαν ἀπὸ τοῦ Πνεύματος ἔχομεν . ταῦτα γὰρ καὶ αἰτήσεως κρείττονα , καὶ περὶ ὧν οὐκ ἴσμεν οὐδὲ ὅπως εὔξασθαι χρή . ἵνα εἴπῃ τὰ καὶ ὑπὲρ νοῦν ἀνθρώπινον καὶ ὑπὲρ εὐχὴν ταῦτα ἡμῖν ἡ δεδομένη τοῦ Πνεύματος χάρις ἀπορρήτως εἰσπράττεται · καὶ δίδωσιν ἡ ἀπαρχὴ θαρρεῖν περὶ τοῦ παντός . ὥσπερ γὰρ οἱ ἐπὶ τῶν γάμων ἀρραβῶνες , οἷς ἀλλήλοις οἱ γαμοῦντες δίδωσιν , ἐγγυῶνται τὰ μετὰ ταῦτα , καὶ προφερόμενοι τὰς ἐφ’ οἷς δέδονται συνθήκας ἐπὶ πέρας ἀχθῆναι καταναγκάζουσιν · οὕτως οἶμαι καὶ ἡ ἀπαρχὴ τοῦ Πνεύματος , τουτέστι τὸ μερικὸν τοῦ Πνεύματος χάρισμα , ὁ ἐστιν ἀρραβὼν τῆς κληρονομίας ἡμῶν , τὴν ἐπὶ καιροῦ δοθησομένην καθόλου χάριν ἡμῖν βεβαιοῖ . δέον οὖν ἄρα , τοὺς ὑπὲρ αὐτῆς πόνους μὴ ἀποφεύγειν . γειν . τὸ δὲ ἐντυγχάνειν μεταφορικῶς εἶπεν ἀπὸ τοῦ καὶ ἡμῶν τὰς χεῖρας ταῖς πρὸς ἀλλήλους ἐντυχίαις ἀνύεσθαι . Θεοδώρου . Σχηματισμός ἐστι κατὰ τὸ σύνηθες τῇ θείᾳ γραφῇ τὸ εἰρημένον , ὡς ἑτέρου φαίνεσθαι τῷ προχείρῳ , μᾶλλον ἣ ὃ βούλεται λέγειν . λέγει μὲν γὰρ ὅτι ἡμεῖς οὐδὲ προσδοκᾶν ἐκεῖνα κάταγε τὴν τῆς φύσεως ἀκολουθίαν δυνάμεθα , ἀλλ’ ἡ τοῦ Πνεύ - μάτος χάρις , ἧς τὴν ἀπαρχὴν ἐνταῦθα εἰλήφαμεν , ἀναμφιβόλως ἡμῖν ἐγγυᾶται τὴν μετουσίαν ἐκείνων · ἐσχημάτισε δὲ οὕτως . ἃ προσδοκῶμεν , ταῦτα καὶ αἰτοῦμεν παρὰ Θεοῦ . ἃ δὲ μὴ δυνατὸν ἐλπίσαι λαβεῖν , ταῦτα οὐδ’ ἃν αἰτῆσαι ποτὲ ἀνασχοίμεθα . τὸ οὖν μὴ δύνασθαι προσδοκᾶν ἐκεῖνα , τὸ μὴ εἰδέναι καθ’ ὃ δεῖ προσεύξασθαι περὶ αὐτῶν ἐκάλεσεν . ἐπειδὴ , ὡς ἔφην , ταῦτα οὐδ’ ἂν αἰτήσειέν τε ἃ μηδενὶ λόγῳ δύναται προσδοκᾶν . τὸ δὲ τῇ τοῦ Πνεύματος δυνάμει πάντως αὐτοῖς αὐτὰ περιέσεσθαι ἐλπίζειν , τὸ Πνεῦμα ἐντυγχάνειν ἔφη . ἐπειδὴ γὰρ ἀρχὴ ( sic ) πολλάκις λαμβάνομεν ἐκεῖνα ἃ μηδαμῶς ἑαυτοῖς περιποιῆσαι δυνάμεθα , ἐνετίθη δὲ αὐτοῖς καὶ τὸ πιστεύειν περὶ μελλόντων ἡ ἐπὶ τοῦ παρόντος βίου τοῦ Πνεύματος δόσις · αὐτό φησι τὸ Πνεῦμα ἐντυγχάνει ὑπὲρ ἡμῶν . ἵνα εἴπῃ ὅτι τοῦτο ἡμῖν ἐκείνων αἴτιον , ὃ ὥσπερ ἐν ἀρραβῶνος τάξει κατὰ τὸν παρόντα βίον ἡμῖν δοθὲν , ἀναγκαίως καὶ περὶ τοῦ τελείου πιστεύειν ποιεῖ . ὅθεν ἵνα μὴ νομίσῃς περὶ εὐχῆς λέγειν αὐτὸν ἀληθῶς , ἐπήγαγε , “ στεναγμοῖς “ ἀλαλήτοις , ἵνα εἴπῃ ὅτι ἀπορρήτῳ τρόπῳ ἐκεῖνα ἐφέλκεται . τὸ γὰρ ἐπὶ ταῖς μελλούσαις ἐπαγγελίαις κατά γε τὸν παρόντα βίον δεδομένον ἡμῖν παρέχεται πάντως ἡμῖν ἐκεῖνα . καὶ τὸ “ στεναγ - “ μοῖς ” δὲ ἀκολούθως τῷ σχηματισμῷ ὡς ἐπὶ εὐχῆς ἔφη . ἐπειδή πὼς μετὰ στεναγμῶν εὐχόμενοι , ἀκούεσθαι νομίζονται μᾶλλον . ὡς ἃν συντονώτερον ποιούμενοι τὰς δεήσεις . οὕτω καὶ ἀνωτέρω περὶ τῆς κτίσεως ἔφη τὸ στενάζειν καὶ περὶ ἡμῶν , ὅτι στενάζομεν · στεναγμὸν ἁπανταχοῦ τὴν προσδοκίαν ἐκείνων καλέσῃς · ὥσπερ οὖν κἀνταῦθα ἔφη τὸ Πνεῦμα μετὰ στεναγμῶν ἐντυγχάνειν . ὡς ἃν παρέχον ἡμῖν ἐκεῖνα καὶ προσδοκᾶν ἃ τῶν παρασκευαζόντων τὴν ἔκβασιν οἴκου c ( sic ) . ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ Πνεῦμα φροντίσει που . εἰ δὲ ἀμελεῖς , ἀμεληθήσῃ . Τοῦ Αὐτοῦ . Τοῦτο οὖν ὁ Διάκονος πληροῖ , ταῦτα λιτανεύων . Ωριγένουσ . Τουτέστιν ἃν πληροῖ τὰ τῆς ἡμετέρας ἀσθενείας ἀντιλαμβανόμενον αὐτῆς . ἅμα δὲ μανθάνομεν ὅτι πᾶσιν ἀνθρωπίνη φύσις διὰ τούτων δεδήλωται . Τοῦ Αὺτοῦ . Ἐν δεισεξαριθμήτους ( ?? ) d τὸ Πνεῦμα ἀντιλαμβάνεται τῇ ἀσθενείᾳ ἡμῶν . οὐκ ἔλαττον δὲ καὶ ἐν τῷ προσεύχεσθαι ἡμᾶς , ἐπὰν διαβαίνωμεν ὥστε προσεύχεσθαι . τότε γὰρ τι προσευξώμεθα καθ’ ὃ δεῖ οὐκ εἰδότες , ἀντιλαμβανομένου τοῦ Πνεύματος τῆς ἐν ἡμῖν ἀσθενείας , διὰ τὴν ἀπὸ τούτου βοήθειαν , προσευχόμεθα πνεύ - ματι · εἴτ’ ἐφεπομένου αὐτῷ βοηθοῦντι τοῦ νοῦ , προσευχόμεθα καὶ τῷ νοί . ἐλλείπῃς δὲ ἡ εὐχὴ τοῦ μὴ προσευχομένου ἀμφοτέροις · ὡς δῆλον ἐκ τοῦ , “ ἐὰν γλώσσαις λαλῶ , τὸ πνεῦμά μου προσεύ - χεται · ὁ δὲ νοῦς μου ἄκαρπός ἐστιν . ” ἵνα οὖν μὴ ἄκαρπος ῃτ ὁ νοῦς , “ προσεύξομαί , ” φησι , “ τῷ πνεύματι , προσεύξομαι καὶ τὼ νοΐ . Ὁ δὲ ἐρευνῶν τὰς καρδίας , οἶδε τί τὸ φρόνημα τοῦ πνεύματος , ὅτι κατὰ Θεὸν ἐντυγχάνει ὑπὲρ Ἁγίων . Γενναδίου . Οὐκ ἄγνοιαν ἀλλὰ τὴν ἀκριβῆ τοῦ Θεοῦ γνῶσιν τῶν καθ’ ἡμᾶς διὰ τῆς “ ἐρευνῶν ” ἐσήμανε λέξεως . ἐπειδὴ καὶ ἡμεῖς ἐρευνῆς ταῦτα καὶ πλείονος ἀξιοῦμεν ζητήσεως , ἅπερ ἃν ἀκριβῶς μαθεῖν βουληθείημεν . τούτῳ προσέοικε κἀκεῖνο “ τὸ “ Πνεῦμα πάντα ἐρευνᾷ , καὶ τὰ βάθη τοῦ Θεοῦ · ” καὶ τὸ παρὰ τῷ προφήτῃ Σοφονίᾳ , “ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ λέγει ᾗ ἐξερευνήσω “ τὴν Ἰερουσαλὴμ μετὰ λύχνου . ’ Θεὸς οὖν φησὶν , ὁ σαφῶς τὰ πάντα τῶν ἀνθρώπων εἰδὼς , οὐ δὲ τὸν σκοπὸν τοῦ πνεύματος ἡμῶν ἀγνοεῖ , ἀλλ’ οὐδὲν ὅτι κατὰ τοῦ αὐτοῦ βούλημα ἐφ’ ᾧ δέδωκεν αὐτό · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ “ κατὰ Θεὸν , πρὸς αὐτὸν ποιεῖται τὴν ἔντευξιν . ὥστε τυχεῖν τοὺς οἷς πρὸς σὲ τὴν ὁλόκληρον τῆς ἁγιό - τητος . τουτέστιν ὅτε αὐτοῖς διὰ τῆς ἀναστάσεως εἰς ἀθάνατον καὶ ἀπαθῆ καὶ παντελῶς ἀνόλεθρον μεταστῆναι ζωήν . εἰδὼς δὲ τοῦτο , μὴ πληρώσῃ τὴν δωρεάν . Θεοδώρου . Ἐνταῦθα βούλεται εἰπεῖν , ὅτι ταῦτα ἡμῖν παρα - σχεθήσεται ὑπὸ τοῦ Πνεύματος , γνώμῃ Θεοῦ · ὃς ἐπειδὴ ἠβουλήθη τὴν ἀπαρχὴν ἡμᾶς τοῦ Πνεύματος ἐπὶ τοῦ παρόντος κομίσασθαι βίου , ἀναγκαίως παρέξει κἀκεῖνα , ὧν ἐπ’ ἐλπίδι ταύτην ἐκομι - σάμεθα . ἐπεὶ δὲ ἐσχημάτισεν ὡς ἐπὶ εὐχῆς τὸ διὰ τῆς ἐνταῦθα ἀπαρχῆς τοῦ Πνεύματος , ἀναγκαίως ἡμᾶς προσδοκᾶν καὶ τὰ μέλλοντα , ἀναγκαίως ἐπήγαγεν , ὅτι καὶ ὁ Θεὸς εἰδὼς τὸ βούλημα τοῦ Πνεύματος , καὶ ὅτι κατὰ γνώμην αὐτοῦ τὰς αἰτήσεις ποιεῖ τᾶι , ἐπινεύει τῇ προσεύχῃ . κάλως ’δε καὶ τὸ ὕπερ ἀγίων , ἴνα εἴπῃ τῶν πρὸς τοῦτο ἀφωρισμένων , καὶ μετεσχηκότων ἤδη τοῦ Πνεύματος . ἐντυγχάνειν δὲ τὸ Πνεῦμα τὸ χάρισμα λέγει τὸ ἐπὶ τοῦ παρόντος ἡμῖν δεδομένον βίου . καὶ ἀπαρχὴν τοῦ Πνεύματος οὐ τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ καλεῖ , ἀλλὰ τῆς τότε ἡμῖν εἰς παντελῆ μετουσίαν τῶν ἀγαθῶν προσδοκωμένης δοθήσεσθαι χάριτος . ὅτι e μέντοι σύνηθες τῇ θείᾳ γραφῇ σχηματίζειν τὰς τὰ δὲ ἀπὸ τῶν παρὰ τῷ μακαρίῳ Δαβὶδ συνεχῶς τὰ τοιαῦτα λέγειν εἴωθε “ γνόφον ἔχοντα ὑπὸ τοὺς πόδας , ” καὶ ὅσα κατ’ ἐκεῖνο τὸ μέρος φησιν . οὐδὲ γὰρ του παρόντος ἀπάντα λέγειν ἔπι καιροῦ . ἐν ’δε τῷ κγ΄ , πρός τε τὰς πύλας φωνὴν σχηματίζειν ὡς ἃν ἀνοιχθῆναι ὀφειλούσας , καὶ παρ’ αὐτῶν ἀπόκρισιν . τούτων γὰρ οὐδὲν μὲν , ὡς εἴρηται , νοεῖσθαι δύναται . ἕτερα δέ τινά ἐστι τὰ ἀπ’ αὐτῶν ἐμφαινόμενα . νόμενα . ἐγὼ μέντοι τέθεικα καὶ τοῦτο , ὥστε μηδένα καινόν τι νομίζειν λέγεσθαι παρ’ ἡμῶν τὸ κατὰ σχηματισμὸν εἰρῆσθαι τῷ Ἀποστόλῳ τὰ προκείμενα . Οἴδαμεν δὲ ὅτι τοῖς ἀγαπῶσι τὸν Θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθὸν τοῖς κατὰ πρόθεσιν κλητοῖς οὖσιν . Κυρίλλου . “ Συνεργεῖ μὲν ἅπαντα πρὸς τὸ ἀγαθὸν τοῖς ἀγα - “ πῶσι Θεὸν , τοῖς κατὰ πρόθεσιν κλητοῖς οὖσι . ” “ κατὰ πρόθεσιν ” δὲ ἄρα τὴν τινῶν ; τί δ’ ἃν νοοῖτο τὸ “ κατὰ πρόθεσιν ; ” οὐκοῦν τὸ “ κατὰ πρόθεσιν ” εἴη ἃν τὸ κατὰ βούλησιν ; κέκληνται δὴ οὖν οἱ περὶ ὧν ὁ λόγος , κατὰ βούλησίν τινων , πότερον δὴ τοῦ κεκληκότος , ἢ καὶ αὐτῶν τῶν κεκλημένων ; οὐκοῦν ἅπασα μὲν ἔφεσις πρὸς δικαιοσύνην ἡμᾶς ἀποφέρουσα , γένοιτ’ ἃν ἡμῖν παρὰ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός ; ἔφη γάρ που , ὁ Χριστὸς , “ οὐδεὶς δύναται “ ἐλθεῖν πρός με , ἐὰν μὴ ὁ Πατὴρ ὁ πέμψας με , ἑλκύσῃ αὐτόν . ” πλὴν ἔν γε τούτοις οὐκ ἄν τις ἁμάρτοι τοῦ πρέποντος λέγω 1 , ὡς κλητοὶ γεγόνασί τινες κατὰ πρόθεσιν , τήν τε τοῦ κεκληκότος καὶ τὴν ἑαυτῶν . Γενναδίου . Ἀλλὰ μὴν καὶ τοῦτο ἡμῖν φησί που , πάντως ἀνομολόγηται ὅτι Θεὸς οὐκ ἔγνω καταλείπειν τοὺς ἀγαπῶντας αὐτὸν , ἀλλὰ πάντα αὐτοῖς τὰ περὶ αὐτοῖς συμβαίνοντα γίνεται g παρασκευάζει πρὸς ἀγαθὸν , ἅτε καὶ κατὰ τὴν ἀγαθὴν αὐτῶν πρόθεσιν προσκεκλημένους f αὐτούς · ἐντεῦθεν μέντοι καὶ τὴν ἀπολογίαν τῆς ὑπὲρ τῆς Ἰουδαίων ἀποβολῆς ἤρξατο προκατασκευ - άζειν . Θεοδώρου . Οὐ δεῖ θαυμάζειν , φησὶν , εἰ τοιαῦτα μὲν τότε προσδοκῶμεν ἡμῖν ἀγαθὰ περιέσεσθαι , ἐν ἀνηκέστοις δὲ ἄγαν κακοῖς κατὰ τὸ παρὸν εὑρισκόμεθα . πανυγε εἰδότας ὡς δία πάντων εὐεργετεῖν g ἔθος τῷ Θεῷ τοὺς ἀγαπῶντας αὐτόν . ἄφθονον αὐτοῖς τῶν ἀγαθῶν τὴν χορηγίαν παρεχόμενος . ὥστε καὶ ἀπὸ τῶν δοκούντων εἶναι λυπηρῶν , μείζονας αὐτοῖς τοὺς αἰωνίους προξενεῖσθαι μισθούς . καλῶς δὲ τοῦτο οἴδαμεν , ἐπειδὴ σφόδρα ὡμολογημένον ἔφη πρᾶγμα , παντὸς οὔτινος οὖν πάνυγε συνθησομένου , ὅτι τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτὸν ἀγαθῶν πρόξενος γίνεται Θεός · ὅπουγε καὶ πλημμελούντων ἀνέχεται , ἡλίουτε ἀνατολὴν καὶ ὑετῶν χορηγίαν αὐτοῖς χαριζόμενος . εἶτα καὶ ἀποδείξεων ὅπερ ἔφην πιστούμενος , “ τοῖς “ κατὰ πρόθεσιν κλητοῖς οὖσι · ” τούτων γὰρ ᾔδη καὶ πάλαι ὁ Θεὸς τὴν περὶ αὐτῶν πρόθεσιν , οἷά τις ἔσται . ὅθεν αὐτοὺς καὶ ἐκάλεσεν ἐπὶ τῷ τῆς οἰκείας ἀξίως τιμῆσαι προαιρέσεως . Φωτίου . “ Τοῖς κατὰ πρόθεσιν κλητοῖς οὖσι · ” τουτέστι τοῖς κατὰ γνώμην , κατὰ πρόθεσιν ἀξιωθεῖσι τῆς κλήσεως . Ὅτι οὓς προέγνω , καὶ προώρισε συμμόρφους τῆς εἰκόνος τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ , εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν πρωτότοκον ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς . Γενναδίου . Προώρισε δὲ τοῦτο , φησὶ , καὶ μετέδωκε τῆς υἱοθεσίας καὶ ἄλλοις . οὐ τὸν Υἱὸν ταυτήτοι ζημιώσας · ἔχει γὰρ οὕτως ἐκεῖνος τὴν κατὰ πάντων ὑπεροχὴν , καὶ πλεονεκτεῖ τοῖς πρωτοτόκοις τῶν ἀδελφῶν . Οὓς δὲ προώρισε , τούτους καὶ ἐκάλεσε . καὶ οὓς ἐκάλεσε , τούτους καὶ ἐδικαίωσεν · οὓς δὲ ἐδικαίωσε , τούτους καὶ ἐδόξασεν . Κυρίλλου . Εὐάφορμον τῆς ἀπιστίας τὸ χρῆμα ποιεῖσθαι τινὰς τὸ ἀπεικὸς οὐδὲν , ἐξ ἀμαθίας συνηρπασμένους , καὶ λέγοντας , εἰ οὓς αὐτὸς προέγνω κατὰ πρόθεσιν καὶ προαίρεσιν , οὗτοι κέκληνται , πρὸς ἡμᾶς οὐδὲν τοὺς οὔπω πεπιστευκότας · οὐ γάρ τοι κεκλήμεθα · οὔτε μὴν προωρίσμεθα . πρὸς οὓς ἐροῦμεν , ὅτι ὁ ποιῶν τοὺς γάμους τῷ υἱῷ αὐτοῦ , τοὺς μὲν οἰκέτας ἀπέστειλε συναγεῖραι τοὺς κεκλημένους · οἱ δὲ οὐκ ἤθελον ἐλθεῖν . εἰσῆλθον δὲ μετ’ ἐκείνους οἱ κλητοὶ κατ’ ἰδίαν πρόθεσιν · πέπλησται δὲ οὕτως ὁ νυμφὼν τῶν ἀνακειμένων . οὐδ’ οὖν ἀφ’ αὐτοῖς ἐθέλουσιν ἐλθεῖν ἐμποδῶν ὁρᾶται κειμένων . ἀδικεῖ δὲ οὐδένα τὸ σύμπαν ἡ πρόγνωσις . οὔτε μὴν ὀνίνησι τινὰς ἐπιδιδασκόντων , εἰ μὴ καὶ αὐτοὶ προεγνώσθησαν , οἱ ταῖς ἀπειθίαις ἐξυβρικότες τὸν κεκληκότα Θεόν . ἀλλὰ καὶ κέκληνται μὲν , καὶ εἰσπεπηδήκασι τινες εἰς τὸν γάμον . πλὴν οὐ γεγόνασιν ἐκλεκτοὶ , οὐδὲ δεδικαίωνται , οὐδὲ ἐδοξάσθησαν . διὰ ποίαν αἰτίαν ; ὅτι μὴ πρέπουσαν h τοῖς γάμοις ἠμφιέννυντο στολήν · ἄλλωστε καὶ αὐτὸν εὑρίσκομεν τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν ἀναφανδὸν εἰρηκότα , “ δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες “ καὶ πεφορτισμένοι , κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς . ” ἰδοὺ ἤδη σύμπαντας ἐκάλει πρὸς ἑαυτόν . ἀμοιρήσειεν δ’ ἃν οὐδεὶς τῆς ἐπὶ τῷ κεκλῆσθαι χάριτος · ἐν γὰρ τῷ πάντας εἰπεῖν , ἀπόπεμπτον ποιεῖται παντελῶς οὐδένα · οὓς εἰδὼς πόρρωθεν , φησὶν , ὁποῖοί τινες ἔσονται , ἀφώρισεν εἰς τὸ τῶν μελλόντων μετασχεῖν ἀγαθῶν , τούτους καὶ ἐκάλεσεν , ὥστε διὰ τῆς ἐπ’ αὐτὸν πίστεως ἀπολαῦσαι δικαίωσιν i , ἁμαρτεῖν οὐκ ἐπιδεχομένοις τότε · ἡ δέ γε δόξα ἐν ἀφθαρσίᾳ τε καὶ ἀθανασίᾳ γεγονόσι καθάπαξ . ἅπαντα μέντοι ταῦτα ἀπέδωκε πρὸς τὸ , “ οἴδαμεν δὲ ὅτι τοῖς ἀγαπῶσι τὸν Θεὸν “ πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθὸν , ” διδάξαι βουλόμενος , ὡς οὐ περιορῶν k αὐτοὺς ὁ Θεὸς ἐν ταῖς παρούσαις ἐξετάζεσθαι ποιεῖ συμφοραῖς . πῶς γὰρ , ὅγε ἐπὶ τοσούτων ἀγαθῶν ἀπόλαυσιν καλέσας αὐτούς . καὶ τούτου 1 νῦν , ἀλλὰ πάλαι καὶ προπάλαι , ἐξότεπερ αὐτοὺς κάτα τὴν ἀπόρρητον ἑαυτοῦ πρόγνωσιν ἠπίστατο ὁποῖοι τινες ἔσονται , καὶ πρὸ τοῦ γενέσθαι . εἰδὼς γὰρ ἄνωθεν τοιούτους ἐσομένους m αὐτοὺς , ἀνάλογα τῇ περὶ αὐτῶν διαθέσει πόρρωθεν αὐτοῖς ηὐτρέπιζεν ἀγαθά . πῶς οὖν αὐτοὺς περιιδεῖν οἷόν τε , καὶ πρὸ τοῦ γενέσθαι τῆς προαιρέσεως αὐτῶν τὰς ἀμοιβὰς εὐτρεπίσαντα , καὶ ἐπὶ τούτους αὐτοὺς καλέσαντα , ὥστε διὰ τῆς ἐπ’ αὐτὸν πίστεως τῶν προσδοκωμένων ἀγαθῶν . Τί οὖν ἐροῦμεν πρὸς ταῦτα ; εἰ ὁ Θεὸς ὑπὲρ ἡμῶν , τίς καθ’ ἡμῶν ; ὅς γε τοῦ ἰδίου Υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο . Γενναδίου . Θεοῦ τοίνυν , φησὶν , ὄντος ὑπὲρ ἡμῶν , ἡμεῖς ἄλλον τινὰ τῶν πάντων φοβηθησόμεθα ; καὶ τὸν ἴδιον Υἱὸν οὕτως ὑπὲρ ἡμῶν διδοὺς ἀφειδῶς , οὗτος εἰς ἡμᾶς περὶ τῶν ὑπολοίπων σμικρολογήσεται ; οὐκ ἔστι πάντα δεύτερα Θεῷ τῆς ἀγάπης αὐτοῦ τῆς περὶ ἡμᾶς ; εὔκαιρον τούτῳ νῦν ἐπισχεῖν · ὅτι ἐνταῦθα τοῦ Υἱοῦ παρὰ τοῦ Πνεύματος ὑπὲρ ἡμῶν παραδεδόσθαι n λέγων ὁ Παῦλος , ἐν τῇ πρὸς Ἐφεσίους , αὐτὸν παρ’ ἑαυτοῦ λέγει τὸν Υἱὸν τοῦτο πεποιηκέναι . “ ὁ Χριστὸς , γάρ’ φησὶν , “ ἠγάπησεν ἡμᾶς , “ καὶ παρέδωκεν ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν . ” τί διδάσκων ἡμᾶς ἕτερον ἣ ἓν εἶναι Πνεύματι καὶ Υἱῷ τῆς ἀνθρώπου σωτηρίας τὸ βού - λημα ; Διοδώρου . Δείξας διὰ τῶν πράξεων ὅτι συνεργεῖ πάντα ἡμῖν εἰς ἀγαθὸν διὰ τὴν τοῦ Θεοῦ περὶ ἡμᾶς ἀγάπην , οὓς εὗρε κατὰ πρόθεσιν κλητοὺς , τὸ μέγα τεκμήριον τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ , ἐπάγει , ὃ ἐπεδείξατο ἐν τῷ τοῦ μονογενοῦς μὴ φείσασθαι · εἰ καὶ μὴ θάνατος κατεκυρίευσε τοῦ Σωτῆρος , ἐπεὶ καὶ ἐπ’ αὐτῷ Κυρίῳ τῷ θεῖναι ο τὴν ψυχὴν αὐτοῦ καὶ πάλιν λαβεῖν αὐτὴν , ἀλλ’ ὅμως σκοπητέον ὅτι Χριστὸς ἑαυτὸν τοῖς ἀνθρωπίνοις ὑπέβαλε πάθεσι · τήν τε ἰδίαν τοῦ Πατρὸς ἐκπληρῶν βούλησιν . πάντα οὖν ὑπὲρ ἡμῶν Θεοῦ οἰκονομοῦντος , τίς ἐμποδίσει ; τίς οὗτος ἰσχυρὸς , ὥστε τὰς εἰς ἡμᾶς τοῦ Θεοῦ δωρεὰς διακωλύσαι . εἰκότως γὰρ ὁ τοῦ Υἱοῦ δι’ ἡμᾶς μὴ φεισάμενος , καὶ τὰ ἄλλα πάντα ὑπὲρ ἡμῶν οἰκονομήσει , καὶ τῶν ἄλλων προθήσει τὴν χάριν . Κυρίλλου . τοῖς ἀγαθοεργεῖν ᾑρημένους , πάντα συνεργεῖ , Θεοῦ ὑπερασπίζοντος . ὁ γὰρ τοῦ κατὰ φύσιν ἠφειδηκὼς Υἱοῦ , ἵνα σώσῃ κινδυνεύοντας , καὶ ἀπαλλάξῃ κινδύνων , πῶς οὐχὶ καὶ σὺν αὐτῷ τὰ πάντα ἡμῖν χαριεῖται ; τίς ἐγκαλέσει κατὰ ἐκλεκτῶν Θεοῦ ; Θεὸς ὁ δικαιῶν . τίς ὁ κατακρίνων ; Γενναδίου . Ἐγκαλούντων τοιγαροῦν οἱ βουλόμενοι καὶ κατηγορούντων ἡμᾶς · οὐ γὰρ ἰσχύουσιν ἡμῖν ἀμύνεσθαι τὸ παράπαν τῆς Θεοῦ ψήφου , μεθ’ ἡμῶν τε καὶ ὑπὲρ ἡμῶν τεταγμένης · βούλεται εἰπεῖν ὅτι μηδενὶ δυνατὸν ταῦτα ἡμῶν ἀφελέσθαι , ἃ προλαβὼν ἡμῖν ὁ Θεὸς ἐχαρίσατο . οὔτε οὖν ἐκλεξαμένου ἡμᾶς τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τῇ τῶν μελλόντων ἀπολαύσει ἀνατραπῆναι ὑπό τινος τὴν ἐκλογὴν ἡμῶν δυνατόν . οὔτε παρέχοντος ἡμῖν τὰ προσδοκώμενα · καὶ πρόγε πάντων τὴν ἀληθινὴν ἐκείνην δικαίωσιν ἐν ἧ καταστησόμεθα , ἁμαρτεῖν οὐκ ἐπιδεχόμενοι , τότε ἔσται τις ὁ μεταβολὴν τῶν καθ’ ἡμᾶς ποιῆσαι δννάμενος ; ὥστε οὐ προσῆκε δεδιέναι τοὺς διώκοντας . ἀφελέσθαι γὰρ τὰ ἀγαθὰ παρ’ ἡμῶν δύνανται οὐδαμῶς , ἅπερ ἐπὶ τοῦ μέλλοντος ἡμῖν αἰῶνος προσέσεσθαι ἐλπίζομεν . διὸ εἶπε “ τὴν ἐκλογὴν καὶ τὴν δικαίωσιν . ” διὰ μὲν τῆς ἐκλογῆς τὸ πρὸς τοῦτο ἐντεῦθεν ἤδη ἀφωρίσθαι . σημαίνων δὲ διὰ τῆς δικαιώσεως τὸ εἶναι αὐτῶν ἐν ἀπολαύσει . τό τε δικαίωσιν τὸ ἁμαρτίαν μὴ ἐπιδέχεσθαι καλῶν . αὕτη γὰρ ἀληθὴς δικαίωσις . ἀπὸ δὲ τούτου τὸ βέβαιον τῶν διδομένων ἡμῖν σημαίνων . οἱ p γὰρ ἁμαρτάνοντες ἐν τοῖς διδομένοις μενοῦμεν ἀεί . ὅθεν οὐδὲ ἀνατραπῆναι ὑπό τινος αὐτὸ δυνατὸν εἶναι ἔφη . Ὠριγένουσ . Δοκεῖ μοι τοῦτο ἀναφέρεσθαι ἐπὶ τὸν διάβολον , ὄντα κατήγορον καὶ τῶν ἐκλεκτῶν οἷς ἐγκαλέσει . οὐδεὶς γάρ ἐστιν , οὗ ἐκεῖνος μὴ κατηγορήσῃ , καὶ ᾧ οὐκ ἐγκαλέσῃ , εἰ μὴ μόνον Ἰησοῦ , “ ὃς ἁμαρτίαν οὐκ ἐποίησεν · οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ “ στόματι αὐτοῦ · ” καὶ διὰ τοῦτο λέγων , “ νῦν ἔρχεται ὁ ἀρχῶν τοῦ “ κόσμου τούτου , καὶ ἐν ἐμοὶ οὐκ ἔχει οὐδέν . ” διὰ τοῦτο οὖν ἐκεῖνος ἐξευτελίζεται , ἐγκαλῶν καὶ κατὰ ἐκλεκτῶν Θεοῦ . τοῦ γὰρ Θεοῦ δικαιοῦντος , τίς κατακρίναι δύναται ; κἂν ὁ κατήγορος φέρῃ εἰς μέσον τὰ ἀπηλιμμένα ἐφ’ οἷς κατεκρίθησαν , εἰ μὴ ἀπείλιπτο . ἐδικαίωσε δὲ αὐτοὺς , ὡς νεφέλην ἀπαλείψας τὰς ἀνομίας αὐτῶν , καὶ λευκάνας τοὺς πρότερον ἡμαρτηκότας ὡς χιόνα . Χριστὸς ὁ ἀποθανὼν , μᾶλλον δὲ καὶ ἐγερθείς . Γενναδίου . Πρὸς τὴν ἀπόδειξιν αὖθις τῶν προειρημένων χω - ῥεῖ , καὶ φησὶ , “ Χριστὸς ὁ ἀποθανὼν , μᾶλλον δὲ καὶ ἐγερθεὶς , ” καὶ τὰ ἑξῆς . οὐ γὰρ ὥς τινες ᾠήθησαν μέλλουσαν ἀντίρρησιν αὐτῷ παρά τινῶν ταύτην ἀνθυποφέρεσθαι διαλύων τοῦτο ἐπήγαγεν , ἐπεὶ μηδὲ ὑπεφύετο μηδαμόθεν ἐκ τῶν προειρημένων αὐτῷ τοιαύτη τις ἔνστασις · ὁ περ ἐπὶ τῶν ἄλλων εὕρομεν ἀντιθέσεων . τίς γὰρ ἃν τοῦτο ὑπέλαβε πρὸς τὸν Παῦλον , τὸ ὅτι τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς δικαιοῦντος ἡμᾶς , ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς οὐκ ἐάσει ; οὐδὲ εἷς δήπου · οὐ τοίνυν οὐδὲ ὁ Ἀπόστολος πρὸς οὐκ ἀνθιστάμενον αὐτῷ λόγον ἔμελλεν εἰκῆ διαγωνίζεσθαι καὶ σκιομαχεῖν . πιστοῦσθαι μέντοι καὶ βεβαιοῦν πλέον τοῦ Θεοῦ τὴν φιλανθρωπίαν , ὡς προέφαμεν , ἢν αὐτῷ καὶ σφόδρα γε ἀναγκαῖον . διὰ τοῦτο τοῖς προειρημένοις ἐπήγαγε , “ Χριστὸς ὁ ἀποθανὼν , μᾶλλον δὲ καὶ ἐγερθεὶς , ὃς καὶ ἐστὶν ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ . ὃς καὶ ἐντυγχάνει ὑπὲρ ἡμῶν . μὴ γὰρ ἐνί ; τί δεῖ σε , φησὶ , τοῦ λοιποῦ ; μὴ γὰρ ὑπείδεσθαι μεταβολήν . ἔχει τέλος · τὸ πρᾶγμα πρὸς πέρας ἐκβέβηκεν . οὐδὲν ἐνδεῖ πρὸς τὴν σωτηρίαν ἡμῶν . τέθνηκε Χριστὸς , μᾶλλον δὲ καὶ ἐγήγερται , καὶ τετίμηται τὰ πρῶτα παρὰ Θεῷ · καὶ τὴν χάριν αὐτὸς ἐκβιβάζει τὴν εἰς ἡμᾶς . τουτέστιν αὐτῷ τῷ πράγματι δῆλος ἐστὶν ὡς ἑαυτὸν ἡμᾶς προσκαλούμενος , καὶ ἡ ἀπαρχὴ τὸ πᾶν ἀπολήψεται · καὶ τῇ κεφαλῇ τὸ λοιπὸν ἀποδοθήσεται σῶμα . τὴν γὰρ ὑπὲρ ἡμῶν πληρώσας οἰκονομίαν , καὶ ὑψωθεὶς , ἕλξει καὶ ἡμᾶς ὡς ἑαυτὸν κατὰ τὴν οἰκείαν ὑπόσχεσιν . “ ὅταν γάρ’ φησὶν , “ ὑψωθῶ , τότε πάντας ἑλκύσω πρὸς ἐμαυτόν . ” ἐσχημάτισε δὲ κἀνταῦθα τὸ πρᾶγμα διὰ τῆς “ ἐντυγχάνει ” λέξεως , πρὸς πληροφορίαν ἡμῶν . καθὰ καὶ πρὸ βραχέως ἐν τοῖς περὶ τοῦ Πνεύματος ἔφαμεν . Ἀπολιναρίου . Λέλυκε , φησὶν , ἡ ἐκλογὴ τὰ ἐγκλήματα , καὶ τὴν κατάκρισιν προανῄρηκεν ἡ δικαίωσις . ὥστε οὔτε νόμος καταδικάζων , οὔτε ἄρχοντες τοῦ αἰῶνος τούτου κατέχοντες ὑφ’ ἁμαρτίαν τὸν ἄνθρωπον , καὶ διὰ τῆς ἁμαρτίας ἐπὶ δουλείαν θανάτου καθέλκοντες , ἰσχυροὶ καθ’ ἡμῶν ἔτι γενήσονται · ἀλλὰ παύσεται μὲν τὸ τοῦ νόμου φοβερὸν , χάριτι Χριστοῦ νικώμενον . ἐξασθενεῖ δὲ ἡ τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου πονηρία , τῇ ἀγαθότητι τοῦ δι’ ἡμᾶς σφαγιασθέντος , καὶ ἑκουσίως ἑαυτὸν ἐκδεδωκότος εὐδοκίᾳ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , εἰ καὶ ἐπῆλθεν ἀνάστασις τὸν θάνατον ἀποκρύπτουσα · καὶ οὐκέτι τεθνεῶτα ὁρῶμεν Χριστὸν , ἀλλὰ ζῶντα καὶ συνεδρεύοντα τῷ Πατρὶ , καὶ ὑπὲρ ἀνθρώπων πρεσβεύοντα κατὰ τὸ ἀνθρώπινον , καθὸ καὶ πρὸς ἀνθρώπους συνήφθη , τὰ διε - στῶτα συνάπτων . Σευηριανοῦ . Διὰ τούτων τὴν ἄμετρον τοῦ Χριστοῦ δείκνυσιν ἀγάπην , ἣν ἔχει περὶ ἡμᾶς . οὐκ ἠρκέσθη γὰρ τῷ ἀποθανεῖν ὑπὲρ ἡμῶν . καὶ δῆλον ὅτι ταύτα ἐντυγχάνει , ἅπερ καὶ ἡνίκα συνῆν ἀνθρώποις κατὰ σάρκα · ᾔτει γὰρ τὸν Πατέρα λέγων , “ ἵνα ὅπου ἐγώ εἰμι , “ καὶ αὐτοὶ ὦσιν . ” περὶ τούτου ἐντυγχάνει ὁ Σωτῆρ’ , οὔτε δὲ ὡς ἀγνοοῦντα τὸν Πατέρα τὰ καθ’ ἡμᾶς διδάσκει ἐντυγχάνων , οὔτε ὡς μὴ βουλόμενον · ἃ γὰρ βούλεται ὁ Πατὴρ , βούλεται καὶ ὁ υἱός . τὸ οὖν βούλεται ἡ πρεσβεία καὶ ἡ ἐντυχία , τὴν μέλλουσαν ἀσέβειαν Σαβελλίου προεκκόπτει ὁ λόγος · διδάσκων , ὡς εἰ καὶ μία ἐστὶ τῆς τριάδος ἡ οὐσία , ἀλλ’ οὐχὶ μία ὑπόστασις . διὰ γὰρ τῆς ἐντεύξεως ἕτερος ὁ αἰτῶν , καὶ ἕτερος ὁ αἰτούμενος δείκνυται . οὐκ ἄτοπον γὰρ τὸν μὲν Υἱὸν αἰτεῖν , τὸν δὲ Πατέρα χαρίζεσθαι . ὅπως ἃν ἁρμόζουσα τάξις ἐπ’ ἀμφοτέρων τῶν προσώπων φυλάττηται . ἣ οὐκ ἄτοπον ἦν εἰδότα τοῦ Πατρὸς τὴν γνώμην φθάνειν τὸν Υἱὸν τοῦ Πατρὸς τὴν δωρεὰν , καὶ ὑφαρπάζοντα διδόναι τὴν χάριν . οὕτω γοῦν καὶ πάντα μὲν διὰ τοῦ Υἱοῦ ἐδημιουργήθη , βουλήσει δὲ τοῦ Πατρὸς , ἵνα διόλου τὸ ἀκόλουθον καὶ πρέπον ἐπ’ ἀμφοτέρων τῶν προσώπων φυλάττηται . διδάσκει οὖν ἡμᾶς ὁ λόγος τὴν περὶ τοῦ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ ἀσύγχυτον τάξιν . ἐὰν δὲ καὶ τὸν ἐν σαρκὶ χριστὸν λογίσῃ αἰτοῦντα , πολλῷ σοι μᾶλλον φανεῖται ὁ λόγος εὐσυνοπτότερος ,
Lemmas: ἐπανάληψις περί ὁ ἀπόκειμαι ὁ ἅγιος δόξα . εἴπερ συμπάσχω , ἵνα καί συνδοξάζω . Κύριλλος . κατορθόω μέν οὖον * * * * ὁ ἀγαθός . πλήν ἐπί μέγας ἐλπίς ὁ ἅγιος ὁ πόνος καί ὁ ὑπέρ νόος καί λόγος ὁ μέθεξις . ὁ γάρ ὁ ἐπί γῆ ὑπεροράω , ἄξιος καί ὁ ἄνω2 γέρας · καί ὁ προπονηκοαιρεω ἐν ἀνδρεία καί ὑπομονή μέλλω στέφανος ἀπολαύω ἐν ἀσύγκριτος ὑπεροχή . μειονεκτέω γάρ ὁ εἰς ἀρετή πόνος ὁ μετά οὗτος τιμή . δόξα δέ λέγω ὁ ἅγιος , ἐπεί ἐκλάμπω ὁ Δίκαιος κατά καιρός ὡς ὁ ἥλιος , ἐν τιμή καί δόξα καί ἀφθαρσία γίγνομαι , ἐν ὁ μεταβάλλω αὐτός ὁ σῶμα , καθώς μεταμορφόω ὁ Χριστός ἐν ὁ ὄρος . Γεννάδιος . ἐν ὁ πρό ὀλίγος ὁ ἀντεξέτασις ἅπτω ὁ πρός ὁ παλαιός , καί διά ὁ παράλληλος θέσις αὐτός , ὁ ὑπερέχω γνωρίζω ὁ χάρις είτα ἵνα μή διά ὁ μέγεθος ὅς ; μαθητής ἀμφιβάλλω , πιστόω αὐτός ὁ ὁ Ἀγίας πνεῦμα μετουσία , μέτειμι ἐπί παράκλησις ἀκόλουθος , καί προ - τρέπω μηδείς ἀκίνδυνος ὑπέρ ὁ τοιοῦτος ἀποδιδράσκω . σφόδρα χρήσιμος καί ἀναγκαῖος αὐτός ὁ περί οὗτος εἰμί διδασκαλία · ἄλλως τε καί πολύς Πολέμων ἐν ὁ ἀρχή ὁ καί - ρύγματος ἐπιφέρω ὁ μαθητής . χρή τοίνυν , φημί , ὁ διά Χριστός δόξα ὀρέγω , ὁμοίως αὐτός πρός ὁ ὑπέρ αὐτός ἐνίστημι πειρασμός . ὁ γάρ ὁ πάθημα κοινωνία , καί ὁ ἀντίδοσις κοινωνία ἐργάζομαι . ἐγώ γοῦν φημί , ἐνθυμέομαι , καί πᾶς ἀντιπαρατίθημι ὁ ἐπί ὁ πάρειμι θλῖψις αἰών , ὁ ἐπαγγέλλω ἐγώ ἀγαθός ἐν Χριστός , μικρός καί ὁ μηδείς εἰμί εὑρίσκω . θεοωτος . ὁ “ λογίζομαι ” ἀντί ὁ λογισμός ὁ προσήκω Πεπέις ’μαι οὗτος οὕτως ἔχω , ὡς ὁ “ λογίζομαι ἐν πίστις Ζεύς - “ καίω ἄνθρωπος Χωρὶς ἔργον νόμος . ὁ γάρ ἀποκαραδοκία ὁ κτίσις ὁ ἀποκάλυψις ὁ υἱός ὁ Θεός ἀπεκδέχομαι . Κύριλλος . ἀποκαραδοκία μέν εἰμί , ὁ Ἐλπὶς καί ὁ ὁ ὁ πρᾶγμα ἔκβασις προσδοκία τε καί ἐπιτήρησις . ἐκδέχομαι γε μήv ὁ κτίσις ὁ ἀποκάλυψις ὁ τέκνον ὁ Θεός , οὐ αὐτός ποῦ πάντως οἶδα ὁ εἰμί ὁ Θεός . πῶς γάρ , ἢ πόθεν ; ἀλλά ὅτι ὁ ἀπόρρητος οἰκονομία ὁ πᾶς μεταρυθμίζω εἰς ὁ ἀγαθός Θεός , πρός οὗτος ἥκω ὁ τέλος . μεταπλάσσω γάρ ὥσπερ εἰς δόξα ἐκ ἀτιμία , καί ἐκ φθορά εἰς ἀφθαρσία ὁ ὁ Θεός τέκνον , τουτέστι ὁ ὁ εὐδόκιμος κατορθόω ζωή · καί αὐτός ποῦ πάντως ὁ κτίσις μεθαρμόζω πρός ὁ ἀγαθός . καί πρός οὗτος ἐγώ ὁ θεσπέσιος Πέτρος ἐνδοιάζω οὐ ἐάω , εἶπον , ὅτι καινός οὐρανός καί καινός γῆ · καί ὁ ἐπάγγελμα αὐτός προσδοκάω . Γεννάδιος . τοσοῦτος εἰμί , φημί , ὁ εἰς ἐγώ ἀποκαλύπτω δόξα ὁ περιέρχομαι , ὡς καί ὁ ἀποκαραδοκία ὁ κτίσις , τουτέστι ὁ ἄπωθεν αὐτός προσδοκία δῆλος ὑπάρχω , ὅτι ὁ ἀποκάλυψις ἐκδέχομαι ὁ υἱός ὁ Θεός , διά ὁ τέως ὁ ζωή ἐγώ κρύπτω σύν ὁ Χριστός ἐν ὁ Θεός . ὁ μέντοι σύμπας νόημα , τοιοῦτος εἰμί . εἴωθα πολλάκις ὁ ἄνθρωπος μετά ὁ ὁ πρᾶγμα ἔκβασις , ὡς σαφής ὁ μνήμη ἀναλαμβάνω ὁ πρόσθεν ἐγώ ἀσαφής . οἷος τίς λέγω · φωράω τις ἀγαθός τίς ποιέω , ὅς πάλιν κακός . εὐθύς πάρειμι φημί , ἀλλά καί πόρρωθεν οὗτος τοιοῦτος ἐάν καταφαίνω , καί δείκνυμι ὁ σχῆμα . καί ἐγώ μέν αὐτός ἐκ ὅδε ὁ ῥῆσις ὅστις εἰμί , αὐτίκα μάλα καταμανθάνω . καί ὅλως τοιοῦτος τις πρός ὁ πάρειμι πρᾶξις ὁ παλαιός λαμβάνω σύμβολον , βεβαιόω ἑαυτοῦ ἐκ ὁ πρότερος ὁ δύο . τοιοῦτος τίς φημί καί ὁ εὐαγγελιστής περί ὁ μαθητής ὁ κύριος , ὅτι οὖον συνίημι μέν ὁ περί αὐτός οἰκονομέω πρότερος · ὅτε δέ ἀνίστημι ἐκ ὁ νεκρός , τότε γιγνώσκω ὅτι οὗτος εἄν ἐπί αὐτός γράφω · καί πιστεύω ὁ γράφω , καί ὁ λόγος ἵημι εἶπον ὁ Ἰησοῦς . ἐνταῦθα τοίνυν ὁ μακάριος Παῦλος πνευματικός χάρις ὁ οἰκονομία ὁ ἐν Χριστός ὁ γνώμη παραλαμβάνω , καί γιγνώσκω ὅτι ἄνωθεν δοκέω ὁ Θεός , καί ὅτι ἐκλέγω ἐγώ πρό καταβολή κόσμος , διδάσκω ὁ ὁ πρόσθεν ἀπόρρητος . λέγω γάρ ὅτι αὐτός ὁ κτίσις ὁ τοιουτότροπος διασκευή προκηρύσσω ὁ νῦν φαίνω εὐαγγέλιον , καί δῆλος καί σαφής εἰμί ὁ ἀποκάλυψις ὁ υἱός ὁ Θεός περιμένω . ἐπεί μηδέ μάταιος εἰμί κτίζω πᾶς ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . Διόδωρος . ἐν τοσοῦτος φημί εἰμί ἐγώ ὁ ἀγαθός δωρεά ὁ Θεός , ὥστε ὁ Ἐλπὶς καί ὁ προσδοκία ὁ κτίσις ἐκ - χω ὁ υἱός ὁ Θεός ὁ ἀποκάλυψις · οἷος ὁ κρύπτω αὐτός μακαριότης , μικρός ὕστερος ἀποκαλύπτω . ὑπόνοια δέ ὁ πολύς δίδωμι ὁ γράφω ὡς ἔμψυχος εἰμί ὁ ὁράω - μένω κτίσις , καί λογικός τις ἔχω αἴσθησις ὁ κόσμος . εἰμί γάρ συστενάζω καί συνωδίνω , καί ὁ ἀποκάλυψις ἀπεκδέχομαι , δῆλος ὅτι , φημί , καί συναισθάνομαι , καί λογισμός κινέω . οὐ οὗτος δέ ἔχω · ἀλλά ὁ ἐφίστημι αὐτός δύναμις , ὁ τάσσω παρά Θεός διέπω ὁ κτίσις κατά ὁ ὁ δημιουργός βούλησις κατά ὁ γράφω , “ ὅτε διαμερίζω ὁ ὕψιστος ἔθνος , ὡς σπείρω “ υἱός Ἀδάμ , ἵστημι ὅριον ἔθνος κατά ἀριθμός ἄγγελος Θεός . ” οὗτος δέ καί ἐπί ὁ , * ’ εὐλογέω ψῦχος καί καῦμα · ” καί πάλιν “ χάλαζα καί χιών ” καί ὁ ὅμοιος , ὁ ἐφίστημι ἐπί οὗτος δύναμις λέγω νοητέον . οὖον γάρ ἀναίσθητος ὕλη παρακαίω - λεύω αἰνέω ὁ Θεός . ὥσπερ γάρ , “ πᾶς ὁ γῆ προσκυνέω “ σύ , καί ψάλλω σύ ” καί ὥσπερ “ ὁ Κύριος βασιλεύω · “ ἀγαλλιάω ὁ γῆ · ὁ ἐπί ὁ γῆ ἄνθρωπος λέγω · καί “ πενθέω οτͅνος , καί πενθέω ἄμπελος , ” ὁ ἐφίστημι λέγω γεωργός · οὗτος καί νῦν ὁ κτίσις λέγω ὁ δύναμις ὁ , εφέ - στήκω ὁ ἄψυχος ὕλη , καί αὐτός κτίστης εἰμί . ὥσπερ στολισμός ἀνήρ , καί γέλως ὀδούς , καί βῆμα πούς ἀναγγέλλω ὁ περί αὐτός . Θεόδωρος . καραδοκέω λέγω ὁ ἐλπίζω · ἀποκαραδοκέω ὁ ἀπελπίζω . ὅς τοίνυν λέγω τοιοῦτος εἰμί . εἷς σῶμα ὁ σύν - σύμπας κτίσις ποιέω ὁ Θεός . ὅθεν καί κόσμος λέγω πᾶς , εἴτε ὁρατός , εἴτε ἀόρατος · ὡς ἐν ὁ πρός Κορίνθιος Ἐπιστολή φημί , “ ὅτι θέατρον γίγνομαι ὁ κόσμος καί Ἄγγελος καί εἰς - “ θρώποις . ” ἐπεί τοίνυν διαφορά τίς εἰμί ἐν αὐτός , ὁ ὁ μέν εἰμί ὁρατός , ὁ δέ ἀόρατος · βούλομαι εἰς εἷς ὁ πᾶς συνάπτω , ποιέω ὁ ἄνθρωπος . ἐκ ὁρατής μέν σύγκειμαι ὁ σῶμα , καί συγγενής ὁ φαίνω κτίζω . ἐκ γῆ γάρ σύγκειμαι καί ἀήρ καί ὕδωρ καί πῦρ · ἀόρατος δέ ὁ Ψυχή , καί οἰκεῖος ὁ ἀόρατος . καί δή ποιέω αὐτός , ὥσπερ τίς φίλιος ἐνέχυρον ὁ πᾶς . χρήσιμος μέν γάρ αὐτός ὁ φαίνω , ὡς αὐτός ὁ πείρω μανθάνω . ἐφίστημι δέ αὐτός ὁ νοητός φύσις , πρός ὁ ἐγώ ὠφέλιμος αὐτός κινέω . καί οὗτος μάρτυς ὁ ἀπόστολος , περί ὁ ἐναντίος λέγω δύναμις , “ κατά ὁ ἄρχω ὁ ἔξω - “ σία ὁ ἀήρ , ὁ νῦν ἐνεργέω ἐν ὁ υἱός ὁ ἀπείθεια . ” ὡς εἰμί δῆλος ἐγώ , ὅτι πρό ὁ παράβασις εἰς ὁ ἐφίστημι ὁ ὁ ἀήρ κινέω ὁ διάβολος συντελέω . καί μήv καί ὁ πρός διδασκαλία ὁ εὐσέβεια εἰς ἡμέτερος ὠφέλεια ὑπεῖπον . τέῳ συνήθης αὐτός , ὡς καί ἀπόστολος φημί , “ οὐ πᾶς “ εἰμί λειτουργικός πνεῦμα , εἰς διακονία ἀποστέλλω διά “ ὁ μέλλω κληρονομέω σωτηρία ” ἐντεῦθεν τοίνυν ἀόρατος φύσις εἰς οἰκεῖος τίθημι ὁ κατά ἐγώ εὐφραίνω . εἰμί δή πρός ὁ ἀγαθός ῥέπω ἐγώ συμβαίνω . βαίνω . καί οὗτος ἐγώ ὁ Κύριος διδάσκω λέγω , “ ἐπί εἷς ἦμαρ - “ τωλῷ μετανοέω καί ἄγγελος χαίρω ἐν οὐρανός . ” δῆλος δέ ὅτι καί λύπη αὐτός προξενέω ὁ κατά ἐγώ ἐπί ὁ χείρων διάκειμαι . οὐδέ γάρ ἄν εὐφραίνω ἐγώ ἀφίστημι ὁ ὁ ἄτοπος πρᾶξις , εἰμί μή καί λύπη αὐτός κινέω ὁ μένω ἐγώ ἐπί ἐκεῖνος . οὗτος δή γνώμη ἔχω περί ἐγώ , ὡς αὔγ-ασμα δή οἰκέω ζῷον καί συγγενής αὐτός , ἡνίκα γίγνομαι ὁ Ἀδάμ , δέχομαι ὁ Θεός ὁ ἐπίταγμα , ὁμοῦ ἐκεῖνος ἀκούω , ὡς παραβαίνω ἀποθνῄσκω , σκοπέω ὅστις ἄρα ὁ κατά αὐτός ὁ ἔκβασις λαμβάνω · καί ἐπεί παραβαίνω θνητός γίγνομαι διά ὁ ἀπόφασις , χωρίζω τε ὡς εἰκός ὁ ψυχή ὁ σῶμα , καί ὁ μηχανάομαι διά ὁ ἄνθρωπος σύνδεσμος ὁ κτίσις διαλύω . οὗτος ὁ τρόπος σκυθρωπάζω ὁ νοητός φύσις ἐπί ὁ γίγνομαι , περί ἐγώ τε οὐ ἔχω οἰκεῖος , ὡς εἄν τοιοῦτος γίγνομαι αἴτιος κακός . ὡς δέ ὁ χρόνος πρόειμι , ὁ καθεξῆς ἄνθρωπος μέγας ἐπί ὁ χείρων προβαίνω ἐπισφίγγω ἑαυτοῦ ὁ θάνατος ὁ ἀποφράς · πᾶς μέν ὁ κατά ἐγώ ἀπογίγνομαι - σκῶ · μείζων δέ κἀς ἐγώ ἀναδέχομαι ὁ μῖσος . ὅθεν οὐδέ πράσσω ὑπέρ ἐγώ βούλομαι τίς λοιπός . οὗτος μέν , ὡς ἀλλότριος ἑαυτοῦ ἀποστρέφω , οὗτος δέ ὡς ἐχθρός ὁ Θεός μυσαττό - μένω . τις οὖν ἐπί οὗτος γίγνομαι ; φημί αὐτός ὁ Κύριος , ὡς ποιέω σέω ὁ κατά ἐγώ διόρθωσις , ἀνίστημι τε ἐγώ καί ἀθάνατος ἐργάζομαι , ὡς μηκέτι δείδω μηδείς πάλιν μεταβολή καί διάλυσις ὁ κοινός σύνδεσμος ὁ κτίσις . οὗτος δέχομαι ὁ ὑπόσχεσις εὐθυμέω μανθάνω ὡς ὁ θεῖος χάρις ὁ ἐγώ πταίω ποιέω ὁ διόρθωσις , καί φιλοτιμία πᾶς ἐγώ πωλέω , ὅς ἐγώ ἑαυτοῦ διά μοχθηρία ἀποστερέω τρόπος . καί μένω μέν ὁ καθόλου σύνδεσμος διάλυσις οὐδείς ἐπιδέχομαι ὁ λοιπός . μένω δέ ἄρρηκτος καί ὁ κτίζω πρός ἑαυτοῦ ὁ φίλιος . ἐντεῦθεν καί πράσσω ἅπας ὑπέρ ἐγώ οὐ ὀκνέω . καίτοι ἐν ὁ χείρων ἐξετάζω ὁ ὁ μέλλω ἐλπίς , διά ὁ ὁ Θεός ἐπαγγελία κρατέω . οὗτος οὖν λέγω , ὅτι ὁ κτίσις τόγε ἐπί ἐγώ πολλάκις ὁ καί ἐγώ ἀπολεπίζω , οὗτος ἀπεκδέχομαι ὁ ἅπας διόρθωσις , ὁ προσδοκία ὁ μέλλω , ὅτι ἀνίστημι πᾶς εἰς ὁ εἰμί ἀθάνατος . ὁ γάρ ἀποκάλυψις ὁ υἱός ὁ Θεός , λέγω ὁ ἀνάστασις · καθόλου ὁ υἱοθεσία ὁ ἀθανασία καλός . ἐπεί υἱός εἰμί νομίζω Θεός ὁ ἀθάνατος εἰμί . ὅθεν καί ὁ Δαυίδ λέγω , “ ἐγώ εἶπον “ θεός εἰμί , καί υἱός ὕψιστος πᾶς · ” σύ δέ ὡς ἄνθρωπος ἀποθνῄσκω . ὡς ἄν οὐ ἔχω λόγος ὁ ἀποθνήσκω ὁ υἱός ὁ Θεός χρηματίζω . Σευῆρος u αντιοκαιω . προσωποποιώ ὁ κτίσις ὁ κῆρυξ ὁ ἀλήθεια , παρίστημι βούλομαι ὁ ὁ πρᾶγμα μέγεθος , καί φημί ἀποκαραδοκέω αὐτός , τουτέστι σφοδρός προσδοκάω ὁ ὁ ἀνάστασις ἡμέρα , ὅστις εἰμί ὁ ἀποκάλυψις ὁ υἱός ὁ Θεός , καί ὁ ὁ Δίκαιος φανέρωσις . καραδοκία γάρ ὁ ἐπιτείνω ὁ ἐλπίζω ἐπιτήρησις εἴρω . ὡς ὁ προσδοκάω μονονού καί ἐπικλίνω ὁ κεφαλή καί ὁ ὀφθαλμός ἐντείνω , ὡς παραυτίκα ὁράω μέλλω ὁ προσδοκέω . Ἀπολινάριος . πᾶσα , φημί , ἐγώ ὁ κτίσις ἀναμένω , καί ὁ καιρός ὁπότε ἐπί ὁ προσήκω ἐγώ δόξα ὁράω ποθέω . ὡς μηδείς εἰμί λαμπρός ὁ πρός ἐγώ εἰμί εὐδοξία . ἀκόλουθος δέ υἱός Θεός ὁ κτίσις ἕπω κτῆμα εἰμί Θεός . ἐλεύθερος γάρ ὁ δοῦλος ἀκολουθέω , καί υἱός ὁ κτῆμα διά ὁ εὐγένεια ὑποτάσσω . καί ὁ πρός ’τον πατήρ οἰκείωσις ὁ υἱός ὑποτάσσω ὁ δοῦλος . δῆλος δέ ὅτι κατά χάρις ἔχω ὁ υἱός εἰμί Θεός , διά ὁ ὁ πνεῦμα , ὡς προαγορεύω , μετουσία , κατά χάρις ἔχω ὁ ἡγεμονικός ἐν ὁ κτίζω ὁ δόξα ὁ ἀληθής υἱός δέχομαι . ὥστε μή εἰμί παρά δόξα ὁ ὁ τοσοῦτος καί τοιοῦτος κτίσις ἄνθρωπος ὑποτάσσω , μικρός ἐν ὁ κτίζω φαίνω . ὁ γάρ ματαιότης ὁ κτίσις ὑποτάσσω . Κύριλλος . ματαιότης ἐνθάδε φημί ὁ ζῶ ἐν ματαιότης , τουτέστιν ἐν φρόνημα σαρκικός · περί ὅς ἄν λέγω καί μάλα εἰκότως , “ ἄνθρωπος ματαιότης ὁμοιόω , ” καί μήv καί ὅτι παρασυμβάλλω ὁ κτῆνος ὁ ἀνόητος ληΐς ὁμοιόω ἑαυτοῦ . ματαιότης γάρ ἀληθής ὁ τοιοῦτος ὁ βίος . οὗτος ὁ κτίσις ὑποτάσσω , καί οὔτις ποῦ πάντως ἑκών ποτός . πῶς δέ δή ἄρα καί οὗτος φημί ; οἶδα μέν γάρ ὅλως ὁ κατά ἐγώ ὁ αἰσθητός τε καί ὁράω κτίσις . οὖον γάρ εἰμί λογικός . ἀλλά εἰμί καί τις δήω ὁ δύναμαι τίς νοέω αὐτός , οὐ ἄν ἀνέχω , φημί , ὁ οὕτως αἰσχρός δουλεία , οὐδέ ἄν ἐθέλω ὑποτάσσω τε καί ὑπηρετέω ὁ ἐπί οὐδείς ὁ ἀναγκαῖος ἤγουν ἀγαθός διαβιόω αἱρέω . ἀλλά ἐπί ἐλπίς , φημί , ὁ σῴζω καί ὁ κατά καιρός ἅγιος τε καί ἐκλεκτός ὑποτάσσω τε , ὡς ὑποζεύγνυμι αὐτός ὁ Θεός , καί οἷος τηρέω εἰς ἐλευθερία ὁ ὑπό ὁ ἅγιος καί ὁ ἀγαπάω αὐτός . ἵνα δή μόνος ὑπηρετέω x ὁ αὐτός τέκνον καί ὁ ὁ ἐκλέγω παραβαίνω y χρεία · ἀλύω μέν γάρ μονονού καί ὠδίνω καί ἀλγύνω · καί εἴπερ εἰμί αὐτός ὁ καί οἶδα τίς δύναμαι ὁ κατά ἐγώ πρᾶγμα , τάχα ποῦ καί ἀνοιμώζω . πλήν ὁ θεῖον εἴκω νεῦμα , καραδοκέω τρόπος τις ὁ ἀποκάλυψις , κάλυψις , ὡς φημί , ὁ υἱός ὁ Θεός . Γεννάδιος . ματαιότης λέγω ὁ ῥευστός οὗτος καί φθαρτός βίος ἐγώ . ἐπεί τίς χάρις , φημί , οὗτος πρός ὁ ὑπηρεσία ὁ φθαρτός ἅπας συντείνω · μή ἐπί ἐλπίς καί προσδοκία τοιοῦτος ποιέω αὐτός , ὁ Θεός οὗτος νομοθετέω ; ὁ δέ “ οὐ ἑκών ” προσωποποιέω φημί . πολύς δέ οὗτος παρά ὁ θεόπνευστος γράφω ὁ ἰδίωμα · λέγω ὁ καί φωνή καί ἦθος ὁ ἄψυχος περιτίθημι . ὥσπερ ἀμελέω ἐν ὁ τέταρτος ὁ Βασίλεια , “ ἀποστέλλω γάρ , ” φημί , “ Ἰωνᾶς βασιλεύς Ἰσραήλ πρός “ Ἀμεσίας βασιλεύς Ἰούδας , λέγω , ὁ Ακάν ὁ ἐν ὁ Λίβανος ἀπό - “ στέλλω πρός ὁ κέδρος ὁ ἐν ὁ Λίβανος λέγω , δίδωμι ὁ θυγα - “ τέρας σύ ὁ υἱός ἐγώ εἰς γυνή . ” ἀλλά καί ἐν ὁ κριτής , Ιωθὰμ ὁ Γεδεών ὁ καί Ἱεροβοάμ υἱός , εἶπον , φημί , πρός ἀνήρ Σικίμος , “ ἐκπορεύω ὁ ξύλον ὁ χρίω ἐπί ἑαυτοῦ βασιλεύς · “ καί εἶπον τῆ ἐλαία , βασιλεύω ἐπί ἐγώ . ” καί ὅλως ἀνάπλεως ὡς φημί ὁ τοιοῦτος ὁ θεῖον γραφεύς . ὁ οὖν “ οὐ ἑκών ” κατά οὗτος καί ὁ Απόστολος φημί ὁ ἰδίωμα . ὅς καί διά ὁ Άγγελος τυγχάνω , ἵνα ἀπό ὁ ἀγαθός ὡς περί πᾶς αὐτός εἰμί ὁ λέγω . Θεόδωρος . ἀμέλει , φημί , οὐδείς ἔτι ποιέω ὑπέρ ἐγώ ὁ Ἄγγελος ἀνέχω , διά ὁ ἐπαγγελία οὗτος αἱρέω πᾶς ποιέω . καίτοι περί ὁ μάταιος ἐγώ ἀσχολέω , οὗτος κατά ὁ ὁ Θεός ἐπαγγελία ἀπεκδέχομαι , ὁ πᾶς ἀπαλλάσσω φθορά , καί μεταβολή καί τροπή . ἐπειδάν καί ἐγώ ἀξιόω ὁ ἀνάστασις , ἀθάνατος ὁ ὁ Θεός δύναμις γίγνομαι . ὅτι2 καί αὐτός ὁ κτίσις ἐλευθερόω ἀπό ὁ δουλεία ὁ φθορά . Γεννάδιος . ἀνέχω μέντοι νῦν φημί , ὡς καί αὐτός ὁ ἡμέτερος ἐλευθερία συναπολαύω . παύω γάρ τηνικαῦτα λοιπός δουλεύω ὁ φθορά . τουτέστιν οὔτε ἐγώ ἔτι φθαρτός εἰμί ἐξυπηρετέω . οἶδα γάρ ὅσος νῦν ὁ ὁ στοιχεῖον κτίσις ἀλλοίωσις ὑφίστημι καί φθορά . καί μήv καί ὁ Ἄγγελος ὅτι μήπω φύσις ὁ ἄτρεπτος ἔχω ἐπίσταμαι · οὐ ἀπό ὁ ἐκπίτνω μόνος , καί διά οὗτος πίπτω ἐκ οὐρανός , ἀλλά καί ἀπό ὅς Παῦλος φημί περί αὐτός ὡς ἐνδέχομαι ὁ ἁμαρτάνω · “ κἀν γάρ ἐγώ , ” φημί , “ κἀν Ἄγγελος ἐκ οὐρανός εὐαγγελίζω - “ ὁ σύ παρά ὅς εὐαγγελίζω σύ , ἀνάθεμα ἵστημι . ” διοφωρος . ὁ ὑλώδης φύσις δουλόω ὁ πονηρός , καί ἐπιβουλεύω ὑπό αὐτός πολλάκις κατά συγχώρησις Θεός , ὥστε καί λιμός καί λοιμός καί νόσος καί πόλεμος καί ἄλλος φθορά ὑπό αὐτός κατασκευάζω . καί γάρ ἔοικα ὁ ἐνοικέω ἀσεβής διάγω , ἔχω χώρα ὁ πονηρός , ὡς ἴδιος κατεπιβαίνω · καί ἐπί τῆ ἀυτέω κακόω ὁ περί αὐτός στοιχεῖον κακόω · ὅς γίγνομαι , ὁ τάσσω ἐπί ὁ εὐταξία ὁ κτίσις δύναμις στενάζω καί ὠδίνω , καί ὁ ἐλευθερία ὁ ἄνθρωπος διαμένω . ὅς καί ὁ κτίσις συνελευθερόω , ὁ ὁ διάβολος ἐξουσία ἀπαλλάσσω . ὁ οὖν ὁ λογικός δύναμις συμβαίνω , οὗτος ὁ ἄψυχος περιτίθημι ὕλη , ὡς καί νῦν φημί , ὁ οἰκίον θορυβέω , ὁ πόλις ἀγανακτέω , ὁ χώρα ὀργίζω · ἐκ ὁ διοικέω καί περιπολέω τόπος , ὁ διοικέω καί περιπολέω πολλάκις σημαίνω . καί κατά ἕτερος δέ λόγος ὁ κτίσις ἐκδέχομαι ἐλευθερόω ἀπό ὁ δουλεία ὁ φθορά . ἐπεί ὁ ὁ διάβολος κατασκευή ἀκούω προσκυνέω ὑπό ὁ σύνδουλος αὐτός . σεβάζομαι γάρ καί λατρεύω ὁ κτίζω παρά ὁ κτίζω , ὥστε ὁ δεσποτικός κέω ἀεκούσιος ἀπολαύω τιμή , βᾶρις φέρω ὁ γίγνομαι , καί ὠδίνω καί ἄχθομαι πρός ὁ ὁ ἄνθρωπος μάταιος προσκύνησις , καί ἐπιθυμέω ὁ οὗτος ἀπαλλαγή . φημί δέ ὅτι οὐδέ ἐκ ἀρχή ἑκών οὐδέ αὐτομολέω πρός ὁ διάβολος ὑποτάσσω αὐτός . ἀλλά ὑποτάσσω συγχωρέω ὁ Θεός · καί ὑποτάσσω ἐπί ἐλπίς μέλλω . ποιός ; οὗτος , ὅτι καί αὐτός ὁ κτίσις ἐλευθερόω . πότε δέ ἐλευθερόω ; εἰς ὁ καιρός ὁ ἐλευθερία ὁ Δίκαιος · διό εἰκότως “ ὁ καραδοκία ὁ κτίσις , ὁ ἀποκάλυψις “ ὁ τέκνον ὁ Θεός ἀπεκδέχομαι . ” Θεόδωρος . ἀπαλλάσσω γάρ , φημί , τότε καί αὐτός ὁ ὑπηρετέω φθοριμαῖος πρᾶγμα , ἐπειδάν ἐγώ ἀθάνατος γίγνομαι · καί ὁ πᾶς ἀπαλλάσσω ὁ τρέπω · ἐπεί μηδέ εἰμί ὁ λοιπός ὁ συναναγκάζω αὐτός πρός ὁ οὗτος ὑπηρετέω κίνησις . οἶδα γάρ ὅτι πᾶς ὁ κτίσις συστενάζω καί συνωδίνω ἄχρι ὁ νῦν . Γεννάδιος . Γνώριμος εἰμί ἅπας , φημί , ὁ φύσις ὁ κτίσις συνταλαιπωρέω τέως ἐγώ , καί οἷος ὁ x κατεπείγω καί προευτρεπίζω πρός ὁ κοινός ἀναγέννησις . θεοδυροος . καλῶς οὐ εἶπον στενάζω καί ὠδίνω , ἀλλά “ συστενάζω καί συνωδίνω . ” ἐπεί καί ὁ “ πᾶς ὁ κτίσις ” ἐνταῦθα προστίθημι . ἄνω “ ὁ κτίσις ” ἐρῶ μόνος . βούλομαι δέ εἶπον ὅτι σύμφωνος ἐπιδείκνυμι οὗτος πᾶς ὁ κτίσις · ἵνα καί ὁ παρά πᾶς ὁ αὐτός γίγνομαι ὁμοίως , παιδεύω οὗτος ὁ πρός ἅπας κοινωνία αἱρέω ὁ ὁ λυπηρός καρτερία . πῶς δέ πᾶς φημί οὗτος ὑπομένω ὁ κτίσις ; ὁ μέν ἀόρατος ὡς εἰκός , ἅτε δή λογικός καί ὁ γίγνομαι ἔχω ὁ αἴσθησις · ὁ δέ ὁρατός , ὁ κοινωνία ὁ πρᾶγμα . οὖον μόνος δέ , ἀλλά καί αὐτός ὁ ἀπαρχή ὁ πνεῦμα ἔχω , καί ἐγώ αὐτός ἐν ἑαυτοῦ στενάζω . Κύριλλος . δέω πρός ἀπόδειξις ὁ εἴρω ὁ ἐν ἐγώ γίγνομαι φύω . αὐτός γάρ ἐγώ , φημί , ὁ ὁ ἀπαρχή ὁ πνεῦμα ἔχω , στενάζω βαρέω , υἱοθεσία ἀπεκδέχομαι ὁ ἀπολύτρωσις ὁ σῶμα ἐγώ . ἀληθής γάρ ὅτι φθαρτός σῶμα βαρύνω ψυχή , καί βρίθω ὁ γεώδης ὁκήνος y νόος πολύφροντις . γίγνομαι δέ ἅπαξ ἐν ἐγώ ὁ πνεῦμα , καί μεταστοιχειόω ἐγώ εἰς ἔφεσις ἀρετή , ἀντεξάγω ὥσπερ ὁ φιλοσαρκία ἰξός z μέλος ἐγώ ἐγκατασκήπτω νόμος a ἀεί καταφεύγω εἰς ἔκτοπος ἡδονά , ἀπηνής ἀντανίστημι . ταύτητοι στενάζω ὁ ὁ σῶμα ἐγώ ἀπολύτρωσις . εἰμί δέ προσδοκάω ) ὁ σῶμα πνευματικός , τουτέστιν ἀποβάλλω εἰς ἅπας φρόνημα ὁ σαρκικός καί c γεώδης , καί ὁ ἁμαρτία ὁ κέντρον . οὗτος εἰμί φημί ὁ σῶμα ὁ πνευματικός . εἰμί δέ ὁ υἱοθεσία ὁ χάρις ὁ ὁ σῶμα ἐγώ ἀπολύτρωσις ἔχω , μηδέ τις ὅλως συκοφαντέω ὁ ἀνάστασις · μήτε μήv εἰς οὗτος ἥκω ἀσέβεια , ὡς ἀπόβλητος μέν ποιέω ὁ σάρξ καί ἀφαντισθήσεται λέγω εἰς ἅπας αὐτός πίπτω εἰς γῆ . ἀντανίστημι δέ ὥσπερ ἕτερος τίς πνευματικός , ἰσχύω φημί καί ἀερώδης z . νοέω γάρ ὧδε ὁ πνευματικός αὐτός . Γεννάδιος . τις περί ὁ κτίσις οὗτος λέγω ; φημί · ἀλλά ἐγώ αὐτός ὁ κεφάλαιος ὁ δημιουργία · καί διά ὅς καί μετά ὅς ὁ πᾶς ανακαινίζω , δέχομαι ὁ ὁ πνεῦμα ἀπαρχή , τοσοῦτος ὁ μέλλω λαμβάνω πόθος , ὥστε ἀσχαλάω πρός ὁ μέλλησις , καί ῥᾳδίως οὐ ὑποφέρω ὁ ἀναβολή · ἀλλά κομίζω ὁ πᾶς ἤδη γλίχομαι . καί ὁ υἱοθεσία δηλόω , ὁ ἀπολυτρόω , φημί , ὁ σῶμα ἐγώ ἐπιθυμέω , τουτέστιν ἀπολύω ὁ ἡμέτερος σῶμα φθορά καί ἁμαρτία καί θάνατος ποτός . ἐπεί ἐν ὁ ἀνώτερος μέν ὡς ἤδη ὁ θνητότης ὁ εὐχαριστία ἀνακράζω , ἐνταῦθα πάλιν ὡς οὔπω οὗτος τυγχάνω , ἀλλά ἔτι τυγχάνω ἐφίημι προστίθημι · “ ὁ γάρ ἐλπίς σῴζω · ” ἐν ἐλπίς ἔτι , φημί , ὁ ὁ σωτηρία ἐγώ . Διόδωρος . οὖον μόνος , φημί , ὁ κτίσις στενάζω καί ὠδίνω ὁ ἐλευθερία διά ὁ πνεῦμα ἀποχέω , ἀλλά καί ἐγώ , καίτοι ἤδη ὁ ἀπαρχή ὁ πνεῦμα λαμβάνω , καί πειράω αὐτός ὁ εὐεργεσία . εἰμί καί μηδέπω ὁ τέλειος ὁ ὑπόσχεσις λαμβάνω . ὁ εἰμί ὁ υἱοθεσία διά ὁ ὁ σῶμα ἀπολύτρωσις . Διόδωρος . οὐδέπω γάρ , φημί , ὁ ἀνάστασις τυγχάνω · ἀλλά δέχομαι ὁ ὑπόσχεσις ὁ ἐλπίς ψυχαγωγέω . Γεννάδιος . “ ἐν ἐλπίς , ” φημί , “ εἰμί ὁ ὁ σωτηρία ἀμάω · Θεόδωρος . σωτηρία καλέω ὁ παντελής ὁ κακός ἀπαλλαγή · ὅστις αὐτός ἐπί ὁ μέλλω αἰών προσγίγνομαι μέλλω . οὗτος τοίνυν , φημί , βεβαίως ἐλπίζω ὅτι πρόσειμι ἐγώ , ἐπί ὁ πάρειμι λαμβάνω βίος . Ἐλπὶς δέ βλέπω οὐ εἰμί ἐλπίς . Θεόδωρος . εἰμί μέν γάρ ἀπολαύω ἤδη ὁ προσδοκάω , φημί , ὑπό ὄψις κεῖμαι πάντως ὁ ἡμέτερος . περί δέ ὁ φαίνω ἐλπίζω οὐδαμῶς δήω . ἐπεί δέ ἐλπίζω περί αὐτός ὡς οὖον φαίνω , εἰκότως , ἀνάγκη ἅπας ὁ ἔκβασις αὐτός περιμένω , ὑπομένω ἅπας ὅτι ἄν καί πάσχω ὑπέρ ἐκεῖνος δήω . Ὠριγένης . ἀντί ὅς ἐν ἄλλος εὑρίσκω · ἀντί ὁ “ ὅς γάρ βλέ - “ πεῖ ” μέγας δέ ποιέω ὁ ἐλπίζω εἰς μή βλέπω · καί διά ἐκεῖνος ὁ τείνω ὁ νόος αὐτός πρός αὐτός , πᾶς ὁτιποτοῦν ὑπομένω . ὡσαύτως καί ὁ πνεῦμα συναντιλαμβάνομαι . Κύριλλος . “ στεναγμός ἀλάλητος ἐντυγχάνω ὑπέρ ἐγώ , ” ὁ ἐγώ δηλονότι πνεῦμα · στενάζω γάρ ἐστώ ὅτε , ὁ πρός ὁ θεός Ἱκεσία ποιέω σπουδάζω · οὐκοῦν ἐν ἅγιος πνεῦμα καί οὗτος μανθάνω . σοφός γάρ εἰμί καθάπερ καί ὁ εἷς . ἐπεί δέ φημί , ὁ “ τίς προσεύχομαι καθό δεῖ οὐ οἶδα , ” ἐκεῖνος ζητέω . καίτοι ὁ τίς δεῖ a τρόπος προσεύχομαι δεῖ , προπαιδεύω παρά Χριστός λέγω ἐναργής · “ οὕτως οὖν σύ “ προσεύχομαι , πατήρ ἐγώ ὁ ἐν ὁ οὐρανός , ἁγίζω ὁ “ ὄνομα σύ , ἔρχομαι ὁ βασίλειος σύ , γίγνομαι ὁ θέλημα σύ , “ ὡς ἐν οὐρανός καί ἐπί ὁ γῆ , ” καί ὅσος οὗτος εἰμί ἐφεξῆς . ὅτε τοίνυν γιγνώσκω καί ὅς ἄν πρέπω τρόπος ποιέω ὁ Ἱκεσία , τίς ἄν γίγνομαι λόγος ὁ ἀποστολικός γράμμα , ὅς ὅποι ἄν βλέπω διά ὁ ὁ Παῦλος φωνή ; φημί οὖν ὅτι προσεύχομαι μέν ὁ ὁ ἀγαθός ζητέω αἴτησις , καί πρό ὁ ἄλλος ὁ εἰς δόξα Θεός , καί ὁ διά ὅς ἄν γίγνομαι βιόω τε ὀρθῶς , καί ὁ εὐδόκιμος ἀληθής κατορθόω ζωή . “ ὁ δέ ἀπαίρω - “ χήν ὁ πνεῦμα ἔχω καί αὐτός στενάζω ἐν ἑαυτοῦ , “ υἱοθεσία ἀπεκδέχομαι , ὁ ἀπολύτρωσις ὁ σῶμα . ” καί ὡς ἐν γε οὗτος ὁ μέρος ὁ “ τίς προσεύχομαι , κατά ὅς δεῖ οὐ οἶδα . εἰμί γάρ ὀφθαλμός οὐ ὁράω , καί οὖς οὐ ἀκούω , καί “ ἐπί Καρδία ἄνθρωπος οὐ ἀναβαίνω , ὁ ἑτοιμάζω ὁ θεός ὁ ἀγα - “ πίνω αὐτός , ” τίς πρόσειμι αἰτέω ; ὅς πῶς ἄν εδειαμαω b καί θεάομαι · μᾶλλον δέ καί ὁ ἐπέκεινα νόος , καί ὁ ἄνθρωπος Καρδία οὐ γιγνώσκω ; ποῖος δέ ἄν γίγνομαι καί ὁ ὁ σῶμα ἀπολύτρωσις ; ἢ τίς ὁ μεταπλασμός ; ἀναστοιχειόω δέ ὅπως εἰς ἀφθαρσία καί δόξα , αὐτός εἄν οἶδα καί μόνος ὁ οὗτος τεχνητός . φημί δέ ποῦ πρός τις ὁ Σωτήρ ὁ μαθητής , κατά ὅς δεῖ προσεύχομαι μή οἶδα , αἰτέω καί οὖον λαμβάνω , διότι κακῶς αἰτέω , ἵνα ἐν ὁ ἡδονή σύ δαπανάω . οὐκοῦν πρέπω ἄν καί μάλα εἰκότως ὁ ὧδε διάκειμαι εἶπον ὁ “ τίς προσεύχομαι - “ μέθη κατά ὅς δεῖ οὐ οἶδα . ” ἀλάλητος δή οὖν στεναγμός αἰτέω ἐν πνεῦμα , ὁ καί ὅτι μέν εἰμί πιστεύω · τις δέ τρόπος , ἀγνοέω παντελῶς . ὁ μέν φύσις ἐγώ , φημί , εἰμί ἀσθενής , καί ὁ κατά αὐτός ἀρνέομαι ὁ αὖθις ἀναμώσεσθαι · ὁ δέ ἐπαγγέλλω μέγας τε καί θεῖον καί οἷος μηδείς b χωρέω δύναμαι , μηδέ ὅλως ἐπί ἄνθρωπος Καρδία ἀναβαίνω ποτός . ἀλλά ὅμως πρός πίστις οὗτος ὁ τηλικόσδε οὖον μικρός ἐπικουρία ἀπό ὁ πνεῦμα ἔχω . οὗτος γάρ καί αἴτησις ἀγαθός , καί περί ὅς οὐ οἶδα οὐδέ ὅπως εὔχομαι χρή . ἵνα εἶπον ὁ καί ὑπέρ νόος ἀνθρώπινος καί ὑπέρ εὐχή οὗτος ἐγώ ὁ δίδωμι ὁ πνεῦμα χάρις ἀπόρρητος εἰσπράσσω · καί δίδωμι ὁ ἀπαρχή θαρσέω περί ὁ πᾶς . ὥσπερ γάρ ὁ ἐπί ὁ γάμος ἀρραβών , ὅς ἀλλήλων ὁ γαμέω δίδωμι , ἐγγυάω ὁ μετά οὗτος , καί προφέρω ὁ ἐπί ὅς δίδωμι συνθήκη ἐπί πέρας ἄγω καταναγκάζω · οὕτως οἴομαι καί ὁ ἀπαρχή ὁ πνεῦμα , τουτέστι ὁ μερικός ὁ πνεῦμα χάρισμα , ὁ εἰμί ἀρραβών ὁ κληρονομία ἐγώ , ὁ ἐπί καιρός δίδωμι καθόλου χάρις ἐγώ βεβαιόω . δήω οὖν ἄρα , ὁ ὑπέρ αὐτός πόνος μή ἀποφεύγω . γειν . ὁ δέ ἐντυγχάνω μεταφορικός εἶπον ἀπό ὁ καί ἐγώ ὁ χείρ ὁ πρός ἀλλήλων ἐντυχία ἀνύω . Θεόδωρος . σχηματισμός εἰμί κατά ὁ συνήθης ὁ θεῖος γράφω ὁ εἴρω , ὡς ἕτερος φαίνω ὁ πρόχειρος , μᾶλλον ὅς ὅς βούλομαι λέγω . λέγω μέν γάρ ὅτι ἐγώ οὐδέ προσδοκάω ἐκεῖνος κατάγω ὁ ὁ φύσις ἀκολουθία δύναμαι , ἀλλά ὁ ὁ πνεύ - μάτος χάρις , ὅς ὁ ἀπαρχή ἐνταῦθα λαμβάνω , ἀναμφιβόλως ἐγώ ἐγγυάω ὁ μετουσία ἐκεῖνος · σχηματίζω δέ οὕτως . ὁ προσδοκάω , οὗτος καί αἰτέω παρά Θεός . ὁ δέ μή δυνατός ἐλπίζω λαμβάνω , οὗτος οὐδέ ἄν αἰτέω ποτέ ἀνέχω . ὁ οὖν μή δύναμαι προσδοκάω ἐκεῖνος , ὁ μή οἶδα κατά ὅς δεῖ προσεύχομαι περί αὐτός καλέω . ἐπεί , ὡς φημί , οὗτος οὐδέ εἄν αἰτέω τε ὁ μηδείς λόγος δύναμαι προσδοκάω . ὁ δέ ὁ ὁ πνεῦμα δύναμις πάντως αὐτός αὐτός περίειμι ἐλπίζω , ὁ πνεῦμα ἐντυγχάνω φημί . ἐπεί γάρ ἀρχή ( sic ) πολλάκις λαμβάνω ἐκεῖνος ὁ μηδαμῶς ἑαυτοῦ περιποιέω δύναμαι , ἐντίθημι δέ αὐτός καί ὁ πιστεύω περί μέλλω ὁ ἐπί ὁ πάρειμι βίος ὁ πνεῦμα δόσις · αὐτός φημί ὁ πνεῦμα ἐντυγχάνω ὑπέρ ἐγώ . ἵνα εἶπον ὅτι οὗτος ἐγώ ἐκεῖνος αἴτιος , ὅς ὥσπερ ἐν ἀρραβών τάξις κατά ὁ πάρειμι βίος ἐγώ δίδωμι , ἀναγκαῖος καί περί ὁ τέλειος πιστεύω ποιέω . ὅθεν ἵνα μή νομίζω περί εὐχή λέγω αὐτός ἀληθής , ἐπάγω , “ στεναγμός “ ἀλάλητος , ἵνα εἶπον ὅτι ἀπόρρητος τρόπος ἐκεῖνος ἐφέλκω . ὁ γάρ ἐπί ὁ μέλλω ἐπαγγελία κατά γε ὁ πάρειμι βίος δίδωμι ἐγώ παρέχω πάντως ἐγώ ἐκεῖνος . καί ὁ “ στεναγ - “ Μοίς ” δέ ἀκόλουθος ὁ σχηματισμός ὡς ἐπί εὐχή φημί . ἐπειδή πως μετά στεναγμός εὔχομαι , ἀκούω νομίζω μᾶλλον . ὡς ἄν σύντονος ποιέω ὁ δήω . οὗτος καί ἀνωτέρω περί ὁ κτίσις φημί ὁ στενάζω καί περί ἐγώ , ὅτι στενάζω · στεναγμός ἁπανταχοῦ ὁ προσδοκία ἐκεῖνος καλέω · ὥσπερ οὖν ἐνταῦθα φημί ὁ πνεῦμα μετά στεναγμός ἐντυγχάνω . ὡς ἄν παρέχω ἐγώ ἐκεῖνος καί προσδοκάω ὁ ὁ παρασκευάζω ὁ ἔκβασις οἶκος c ( sic ) . ὡσαύτως δέ καί ὁ πνεῦμα φρόντισις ποῦ . εἰμί δέ ἀμελής , ἀμελέω . ὁ αὐτός . οὗτος οὖν ὁ Διάκονος πληρόω , οὗτος λιτανεύω . Ὠριγένης . τουτέστιν ἄν πληρόω ὁ ὁ ἡμέτερος ἀσθένεια ἀντιλαμβάνω αὐτός . ἅμα δέ μανθάνω ὅτι πᾶς ἀνθρώπινος φύσις διά οὗτος δηλόω . ὁ αυτοῦ́ . ἐν δεισεξαριθμήτους ( ?? ) d ὁ πνεῦμα ἀντιλαμβάνω ὁ ἀσθένεια ἐγώ . οὐ μικρός δέ καί ἐν ὁ προσεύχομαι ἐγώ , ἐπάν διαβαίνω ὥστε προσεύχομαι . τότε γάρ τίς προσεύχομαι κατά ὅς δεῖ οὐ οἶδα , ἀντιλαμβάνω ὁ πνεῦμα ὁ ἐν ἐγώ ἀσθένεια , διά ὁ ἀπό οὗτος βοήθεια , προσεύχομαι πνεύ - μάτι · ἔτι ἐφέπω αὐτός βοηθός ὁ νόος , προσεύχομαι καί ὁ νόος . ἐλλείπω δέ ὁ εὐχή ὁ μή προσεύχομαι ἀμφότερος · ὡς δῆλος ἐκ ὁ , “ ἐάν γλῶσσα λαλέω , ὁ πνεῦμα ἐγώ προσσεύω - χω · ὁ δέ νόος ἐγώ ἄκαρπος εἰμί . ” ἵνα οὖν μή ἄκαρπος ῃτ ὁ νόος , “ προσεύχομαι , ” φημί , “ ὁ πνεῦμα , προσεύχομαι καί ὁ νόος . ὁ δέ ἔρευνα ὁ Καρδία , οἶδα τίς ὁ φρόνημα ὁ πνεῦμα , ὅτι κατά θεός ἐντυγχάνω ὑπέρ Ἁγίων . Γεννάδιος . οὐ ἄγνοια ἀλλά ὁ ἀκριβής ὁ Θεός γνῶσις ὁ κατά ἐγώ διά ὁ “ ἔρευνα ” σημαίνω λέξις . ἐπεί καί ἐγώ ἔρευνα οὗτος καί πλείων ἀξιόω ζήτησις , ὅσπερ ἄν ἀκριβῶς μανθάνω βούλομαι . οὗτος προσέοικα ἐκεῖνος “ ὁ “ πνεῦμα πᾶς ἐρευνάω , καί ὁ βάθος ὁ Θεός · ” καί ὁ παρά ὁ προφήτης Σοφονίας , “ ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος λέγω ὅς ἐξερευνάω “ ὁ Ἱεροσόλυμα μετά λύχνος . ’ θεός οὖν φημί , ὁ σαφῶς ὁ πᾶς ὁ ἄνθρωπος εἰδοί , οὖον δέ ὁ σκοπός ὁ πνεῦμα ἐγώ ἀγνοέω , ἀλλά οὐδείς ὅτι κατά ὁ αὐτός βούλημα ἐπί ὅς δίδωμι αὐτός · οὗτος γάρ εἰμί ὁ “ κατά θεός , πρός αὐτός ποιέω ὁ ἔντευξις . ὥστε τυγχάνω ὁ ὅς πρός σύ ὁ ὁλόκληρος ὁ Αγιός - τήτη . τουτέστιν ὅτε αὐτός διά ὁ ἀνάστασις εἰς ἀθάνατος καί ἀπαθής καί παντελῶς ἀνόλεθρος μεθίστημι ζωή . εἰδοί δέ οὗτος , μή πληρόω ὁ δωρεά . Θεόδωρος . ἐνταῦθα βούλομαι εἶπον , ὅτι οὗτος ἐγώ παρά - ἔχω ὑπό ὁ πνεῦμα , γνώμη Θεός · ὅς ἐπεί βούλομαι ὁ ἀπαρχή ἐγώ ὁ πνεῦμα ἐπί ὁ πάρειμι κομίζω βίος , ἀναγκαῖος παρέχω ἐκεῖνος , ὅς ἐπί ἐλπίς οὗτος κομίζω - σήμω . ἐπεί δέ σχηματίζω ὡς ἐπί εὐχή ὁ διά ὁ ἐνταῦθα ἀπαρχῆς ὁ πνεῦμα , ἀναγκαῖος ἐγώ προσδοκάω καί ὁ μέλλω , ἀναγκαῖος ἐπάγω , ὅτι καί ὁ θεός εἰδοί ὁ βούλημα ὁ πνεῦμα , καί ὅτι κατά γνώμη αὐτός ὁ αἰτέω ποιέω ὁ , ἐπινεύω ὁ προσεύχομαι . κάλως ἐσθίω καί ὁ ὑπέρ Ἀγίων , ἵνα εἶπον ὁ πρός οὗτος ἀφορίζω , καί μετέχω ἤδη ὁ πνεῦμα . ἐντυγχάνω δέ ὁ πνεῦμα ὁ χάρισμα λέγω ὁ ἐπί ὁ πάρειμι ἐγώ δίδωμι βίος . καί ἀπαρχή ὁ πνεῦμα οὖον ὁ ὑπόστασις αὐτός καλέω , ἀλλά ὁ τότε ἐγώ εἰς παντελής μετουσία ὁ ἀγαθός προσδοκάω δίδωμι χάρις . ὅτι e μέντοι συνήθης ὁ θεῖος γράφω σχηματίζω ὁ ὁ δέ ἀπό ὁ παρά ὁ μακάριος Δαυίδ συνεχῶς ὁ τοιοῦτος λέγω εἴωθα “ γνόφος ἔχω ὑπό ὁ πούς , ” καί ὅσος κατά ἐκεῖνος ὁ μέρος φημί . οὐδέ γάρ ὁ πάρειμι ἀπαντάω λέγω ἐπί καιρός . ἐν ἐσθίω ὁ κγ΄ , πρός τε ὁ πύλη φωνή σχηματίζω ὡς ἄν ἀνοίγω ὀφειλέω , καί παρά αὐτός ἀπόκρισις . οὗτος γάρ οὐδείς μέν , ὡς εἴρω , νοέω δύναμαι . ἕτερος δέ τις εἰμί ὁ ἀπό αὐτός ἐμφαίνω . νόμενα . ἐγώ μέντοι τίθημι καί οὗτος , ὥστε μηδείς καινός τίς νομίζω λέγω παρά ἐγώ ὁ κατά σχηματισμός εἴρω ὁ ἀπόστολος ὁ πρόκειμαι . οἶδα δέ ὅτι ὁ ἀγαπάω ὁ θεός πᾶς συνεργέω εἰς ἀγαθός ὁ κατά πρόθεσις κλητός εἰμί . Κύριλλος . “ συνεργέω μέν ἅπας πρός ὁ ἀγαθός ὁ ἀγα - “ πίνω θεός , ὁ κατά πρόθεσις κλητός εἰμί . ” “ κατά πρόθεσις ” δέ ἄρα ὁ τις ; τίς δέ ἄν νοέω ὁ “ κατά πρόθεσις ; ” οὐκοῦν ὁ “ κατά πρόθεσις ” εἰμί ἄν ὁ κατά βούλησις ; καλέω δή οὖν ὁ περί ὅς ὁ λόγος , κατά βούλησις τίνω , πότερος δή ὁ καλέω , ἢ καί αὐτός ὁ καλέω ; οὐκοῦν ἅπας μέν ἔφεσις πρός δικαιοσύνη ἐγώ ἀποφέρω , γίγνομαι ἄν ἐγώ παρά ὁ Θεός καί πατήρ ; φημί γάρ ποῦ , ὁ Χριστός , “ οὐδείς δύναμαι “ ἔρχομαι πρός ἐγώ , ἐάν μή ὁ πατήρ ὁ πέμπω ἐγώ , ἕλκω αὐτός . ” πλήν ἐν γε οὗτος οὐ ἄν τις ἁμαρτάνω ὁ πρέπω λέγω 1 , ὡς κλητός γίγνομαι τις κατά πρόθεσις , ὁ τε ὁ καλέω καί ὁ ἑαυτοῦ . Γεννάδιος . ἀλλά μήv καί οὗτος ἐγώ φημί ποῦ , πάντως ἀνομολογέω ὅτι θεός οὐ γιγνώσκω καταλείπω ὁ ἀγάπη αὐτός , ἀλλά πᾶς αὐτός ὁ περί αὐτός συμβαίνω γίγνομαι g παρασκευάζω πρός ἀγαθός , ἅτε καί κατά ὁ ἀγαθός αὐτός πρόθεσις προσκαλέω f αὐτός · ἐντεῦθεν μέντοι καί ὁ ἀπολογία ὁ ὑπέρ ὁ Ἰουδαῖος ἀποβολή ἄρχω προκατασκευή - ἄζω . Θεόδωρος . οὖον δεῖ θαυμάζω , φημί , εἰμί τοιοῦτος μέν τότε προσδοκάω ἐγώ ἀγαθός περίειμι , ἐν ἀνήκεστος δέ ἄγαν κακός κατά ὁ πάρειμι εὑρίσκω . πάνυ οἶδα ὡς δῖος πᾶς εὐεργετέω g ἔθος ὁ Θεός ὁ ἀγάπη αὐτός . ἄφθονος αὐτός ὁ ἀγαθός ὁ χορηγία παρέχω . ὥστε καί ἀπό ὁ δοκέω εἰμί λυπηρός , μείζων αὐτός ὁ αἰώνιος προξενέω μισθός . καλῶς δέ οὗτος οἶδα , ἐπεί σφόδρα ὁμολογέω φημί πρᾶγμα , πᾶς οὔτις οὖν πάνυ συντίθημι , ὅτι ὁ ἀγαπάω αὐτός ἀγαθός πρόξενος γίγνομαι Θεός · ὅπου καί πλημμελέω ἀνέχω , ἡλιόω ἀνατολή καί ὑετός χορηγία αὐτός χαρίζομαι . εἶτα καί ἀπόδειξις ὅσπερ φημί πιστόω , “ ὁ “ κατά πρόθεσις κλητός εἰμί · ” οὗτος γάρ οἶδα καί πάλαι ὁ θεός ὁ περί αὐτός πρόθεσις , οἷος τις εἰμί . ὅθεν αὐτός καί καλέω ἐπί ὁ ὁ οἰκεῖος ἀξίως τιμάω προαίρεσις . Φώτιος . “ ὁ κατά πρόθεσις κλητός εἰμί · ” τουτέστι ὁ κατά γνώμη , κατά πρόθεσις ἀξιόω ὁ κλῆσις . ὅτι2 ὅς προγιγνώσκω , καί προορίζω σύμμορφος ὁ εἰκών ὁ υἱός αὐτός , εἰς ὁ εἰμί αὐτός πρωτότοκος ἐν πολύς ἀδελφός . Γεννάδιος . προορίζω δέ οὗτος , φημί , καί μεταδίδωμι ὁ υἱοθεσία καί ἄλλος . οὖον ὁ υἱός ταυτήτοι ζημιόω · ἔχω γάρ οὕτως ἐκεῖνος ὁ κατά πᾶς ὑπεροχή , καί πλεονεκτέω ὁ πρωτοτόκος ὁ ἀδελφός . ὅς δέ προορίζω , οὗτος καί καλέω . καί ὅς καλέω , οὗτος καί δικαιόω · ὅς δέ δικαιόω , οὗτος καί δοξάζω . Κύριλλος . Εὐάφορμος ὁ ἀπιστία ὁ χρῆμα ποιέω τις ὁ ἀπεοικώς οὐδείς , ἐκ ἀμαθία συναρπάζω , καί λέγω , εἰμί ὅς αὐτός προγιγνώσκω κατά πρόθεσις καί προαίρεσις , οὗτος καλέω , πρός ἐγώ οὐδείς ὁ οὔπω πιστεύω · οὖον γάρ ὅς καλέω · οὔτε μήv προορίζω . πρός ὅς εἴρω , ὅτι ὁ ποιέω ὁ γάμος ὁ υἱός αὐτός , ὁ μέν οἰκέτης ἀποστέλλω συναγείρω ὁ καλέω · ὁ δέ οὐ ἐθέλω ἔρχομαι . εἰσέρχομαι δέ μετά ἐκεῖνος ὁ κλητός κατά ἴδιος πρόθεσις · πίμπλημι δέ οὕτως ὁ νυμφών ὁ ἀνάκειμαι . οὐδέ οὖν ἀπό αὐτός ἐθέλω ἔρχομαι ἐμποδῶν ὁράω κεῖμαι . ἀδικέω δέ οὐδείς ὁ σύμπας ὁ πρόγνωσις . οὔτε μήv ὀνίνημι τις ἐπιδιδάσκω , εἰμί μή καί αὐτός προγιγνώσκω , ὁ ὁ απειθιος ἐξυβρίζω ὁ καλέω Θεός . ἀλλά καί καλέω μέν , καί εἰσπηδάω τις εἰς ὁ γάμος . πλήν οὖον γίγνομαι ἐκλεκτός , οὐδέ δικαιόω , οὐδέ δοξάζω . διά ποῖος αἴτιος ; ὅτι μή πρέπω h ὁ γάμος ἀμφιέννυμι στολή · άλλωστε καί αὐτός εὑρίσκω ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ἀναφανδά ἐρῶ , “ δεῦρο πρός ἐγώ πᾶς ὁ κοπιάω “ καί φορτίζω , ἐγώ ἀναπαύω σύ . ” ἰδού ἤδη σύμπας καλέω πρός ἑαυτοῦ . ἀμοιρέω δέ ἄν οὐδείς ὁ ἐπί ὁ καλέω χάρις · ἐν γάρ ὁ πᾶς εἶπον , ἀπόπεμπτος ποιέω παντελῶς οὐδείς · ὅς εἰδοί πόρρωθεν , φημί , ὁποῖος τις εἰμί , ἀφορίζω εἰς ὁ ὁ μέλλω μετέχω ἀγαθός , οὗτος καί καλέω , ὥστε διά ὁ ἐπί αὐτός πίστις ἀπολαύω δικαίωσις i , ἁμαρτάνω οὐ ἐπιδέχομαι τότε · ὁ δέ γε δόξα ἐν ἀφθαρσία τε καί ἀθανασία γίγνομαι καθάπαξ . ἅπας μέντοι οὗτος ἀποδίδωμι πρός ὁ , “ οἶδα δέ ὅτι ὁ ἀγαπάω ὁ θεός “ πᾶς συνεργέω εἰς ἀγαθός , ” διδάσκω βούλομαι , ὡς οὖον περιοράω k αὐτός ὁ θεός ἐν ὁ πάρειμι ἐξετάζω ποιέω συμφορά . πῶς γάρ , ὅσγε ἐπί τοσοῦτος ἀγαθός ἀπόλαυσις καλέω αὐτός . καί οὗτος 1 νῦν , ἀλλά πάλαι καί προπάλαι , ἐξότε αὐτός καὶ ὁ ἀπόρρητος ἑαυτοῦ πρόγνωσις ἐπίσταμαι ὁποῖος τις εἰμί , καί πρό ὁ γίγνομαι . εἰδοί γάρ ἄνωθεν τοιοῦτος εἰμί m αὐτός , ἀνάλογος ὁ περί αὐτός διάθεσις πόρρωθεν αὐτός εὐτρεπίζω ἀγαθός . πῶς οὖν αὐτός περιοράω οἷος τε , καί πρό ὁ γίγνομαι ὁ προαίρεσις αὐτός ὁ ἀμοιβή εὐτρεπίζω , καί ἐπί οὗτος αὐτός καλέω , ὥστε διά ὁ ἐπί αὐτός πίστις ὁ προσδοκάω ἀγαθός . τις οὖν εἴρω πρός οὗτος ; εἰμί ὁ θεός ὑπέρ ἐγώ , τίς κατά ἐγώ ; ὅς γε ὁ ἴδιος υἱός οὐ φείδομαι . Γεννάδιος . Θεός τοίνυν , φημί , εἰμί ὑπέρ ἐγώ , ἐγώ ἄλλος τις ὁ πᾶς φοβέω ; καί ὁ ἴδιος υἱός οὕτως ὑπέρ ἐγώ δίδωμι ἀφειδής , οὗτος εἰς ἐγώ περί ὁ ὑπόλοιπος σμικρολογήσεται ; οὐ εἰμί πᾶς δύο Θεός ὁ ἀγάπη αὐτός ὁ περί ἐγώ ; Εὔκαιρον οὗτος νῦν ἐπέχω · ὅτι ἐνταῦθα ὁ υἱός παρά ὁ πνεῦμα ὑπέρ ἐγώ παραδίδωμι n λέγω ὁ Παῦλος , ἐν ὁ πρός Ἐφέσιος , αὐτός παρά ἑαυτοῦ λέγω ὁ υἱός οὗτος ποιέω . “ ὁ Χριστός , γάρος φημί , “ ἀγαπάω ἐγώ , “ καί παραδίδωμι ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ . ” τίς διδάσκω ἐγώ ἕτερος ὅς εἷς εἰμί πνεῦμα καί υἱός ὁ ἄνθρωπος σωτηρία ὁ βοῦς - λήμη ; Διόδωρος . δείκνυμι διά ὁ πρᾶξις ὅτι συνεργέω πᾶς ἐγώ εἰς ἀγαθός διά ὁ ὁ Θεός περί ἐγώ ἀγάπη , ὅς εὑρίσκω κατά πρόθεσις κλητός , ὁ μέγας τεκμήριον ὁ ἀγάπη ὁ Θεός , ἐπάγω , ὅς ἐπιδείκνυμι ἐν ὁ ὁ μονογενής μή φείδομαι · εἰμί καί μή θάνατος κατακυριεύω ὁ Σωτήρ , ἐπεί καί ἐπί αὐτός κύριος ὁ τίθημι ὁ ὁ ψυχή αὐτός καί πάλιν λαμβάνω αὐτός , ἀλλά ὅμως σκοπητέον ὅτι Χριστός ἑαυτοῦ ὁ ἀνθρώπινος ὑποβάλλω πάθος · ὁ τε ἴδιος ὁ πατήρ ἐκπληρόω βούλησις . πᾶς οὖν ὑπέρ ἐγώ Θεός οἰκονομέω , τίς ἐμποδίζω ; τίς οὗτος ἰσχυρός , ὥστε ὁ εἰς ἐγώ ὁ Θεός δωρεά διακωλύω . εἰκότως γάρ ὁ ὁ υἱός διά ἐγώ μή φείδομαι , καί ὁ ἄλλος πᾶς ὑπέρ ἐγώ οἰκονομέω , καί ὁ ἄλλος προτίθημι ὁ χάρις . Κύριλλος . ὁ ἀγαθοεργέω αἱρέω , πᾶς συνεργέω , Θεός ὑπερασπίζω . ὁ γάρ ὁ κατά φύσις ἀφειδέω υἱός , ἵνα σῴζω κινδυνεύω , καί ἀπαλλάσσω κίνδυνος , πῶς οὐ καί σύν αὐτός ὁ πᾶς ἐγώ χαρίζομαι ; τίς ἐγκαλέω κατά ἐκλεκτός Θεός ; θεός ὁ δικαιόω . τίς ὁ κατακρίνω ; Γεννάδιος . ἐγκαλέω τοιγάρ ὁ βούλομαι καί κατηγορέω ἐγώ · οὖον γάρ ἰσχύω ἐγώ ἀμύνω ὁ παράπαν ὁ Θεός ψῆφος , μετά ἐγώ τε καί ὑπέρ ἐγώ τάσσω · βούλομαι εἶπον ὅτι μηδείς δυνατός οὗτος ἐγώ ἀφαιρέω , ὁ προλαμβάνω ἐγώ ὁ θεός χαρίζομαι . οὔτε οὖν ἐκλέγω ἐγώ ὁ Θεός ἐπί ὁ ὁ μέλλω ἀπολαύω ἀνατρέπω ὑπό τις ὁ ἐκλογή ἐγώ δυνατός . οὔτε παρέχω ἐγώ ὁ προσδοκάω · καί πρό πᾶς ὁ ἀληθινός ἐκεῖνος δικαίωσις ἐν ἧ καθίστημι , ἁμαρτάνω οὐ ἐπιδέχομαι , τότε εἰμί τις ὁ μεταβολή ὁ κατά ἐγώ ποιέω δννάμενος ; ὥστε οὖον προσήκω δείδω ὁ διώκω . ἀφαιρέω γάρ ὁ ἀγαθός παρά ἐγώ δύναμαι οὐδαμῶς , ὅσπερ ἐπί ὁ μέλλω ἐγώ αἰών πρόσειμι ἐλπίζω . διό εἶπον “ ὁ ἐκλογή καί ὁ δικαίωσις . ” διά μέν ὁ ἐκλογή ὁ πρός οὗτος ἐντεῦθεν ἤδη ἀφορίζω . σημαίνω δέ διά ὁ δικαίωσις ὁ εἰμί αὐτός ἐν ἀπολαύω . ὁ τε δικαίωσις ὁ ἁμαρτία μή ἐπιδέχομαι καλός . οὗτος γάρ ἀληθής δικαίωσις . ἀπό δέ οὗτος ὁ βέβαιος ὁ δίδωμι ἐγώ σημαίνω . ὁ p γάρ ἁμαρτάνω ἐν ὁ δίδωμι μένω ἀεί . ὅθεν οὐδέ ἀνατρέπω ὑπό τις αὐτός δυνατός εἰμί φημί . Ὠριγένης . δοκέω ἐγώ οὗτος ἀναφέρω ἐπί ὁ διάβολος , εἰμί κατήγορος καί ὁ ἐκλεκτός ὅς ἐγκαλέω . οὐδείς γάρ εἰμί , ὅς ἐκεῖνος μή κατηγορέω , καί ὅς οὐ ἐγκαλέω , εἰμί μή μόνος Ἰησοῦς , “ ὅς ἁμαρτία οὐ ποιέω · οὐδέ εὑρίσκω δόλος ἐν ὁ “ στόμα αὐτός · ” καί διά οὗτος λέγω , “ νῦν ἔρχομαι ὁ ἀρχή ὁ “ κόσμος οὗτος , καί ἐν ἐγώ οὐ ἔχω οὐδείς . ” διά οὗτος οὖν ἐκεῖνος ἐξευτελίζω , ἐγκαλέω καί κατά ἐκλεκτός Θεός . ὁ γάρ Θεός δικαιόω , τίς κατακρίνω δύναμαι ; κἀν ὁ κατήγορος φέρω εἰς μέσος ὁ ἀπαλείφω ἐπί ὅς κατακρίνω , εἰμί μή ἀπολείπω . δικαιόω δέ αὐτός , ὡς νεφέλη ἀπαλείφω ὁ ἀνομία αὐτός , καί λευκαίνω ὁ πρότερος ἁμαρτάνω ὡς χιών . Χριστός ὁ ἀποθνήσκω , μᾶλλον δέ καί ἐγείρω . Γεννάδιος . πρός ὁ ἀπόδειξις αὖθις ὁ προερέω χόω - ῥέω , καί φημί , “ Χριστός ὁ ἀποθνήσκω , μᾶλλον δέ καί ἐγείρω , ” καί ὁ ἑξῆς . οὖον γάρ ὅς τις οἴομαι μέλλω ἀντίρρησις αὐτός παρά τις οὗτος ἀνθυποφέρω διαλύω οὗτος ἐπάγω , ἐπεί μηδέ ὑποφύω μηδαμόθεν ἐκ ὁ προερέω αὐτός τοιοῦτος τις ἔνστασις · ὁ περ ἐπί ὁ ἄλλος εὑρίσκω ἀντίθεσις . τίς γάρ ἄν οὗτος ὑπολαμβάνω πρός ὁ Παῦλος , ὁ ὅτι ὁ Θεός καί πατήρ δικαιόω ἐγώ , ὁ Χριστός ὁ υἱός οὐ ἐάω ; οὐδέ εἷς δήπου · οὖον τοίνυν οὐδέ ὁ ἀπόστολος πρός οὐ ἀνθίστημι αὐτός λόγος μέλλω εἰκῇ διαγωνίζομαι καί σκιομαχέω . πιστόω μέντοι καί βεβαιόω πλέω ὁ Θεός ὁ φιλανθρωπία , ὡς πρόφημι , εἄν αὐτός καί σφόδρα γε ἀναγκαῖος . διά οὗτος ὁ προερέω ἐπάγω , “ Χριστός ὁ ἀποθνήσκω , μᾶλλον δέ καί ἐγείρω , ὅς καί εἰμί ἐν δεξιός ὁ Θεός . ὅς καί ἐντυγχάνω ὑπέρ ἐγώ . μή γάρ ἐν ; τίς δεῖ σύ , φημί , ὁ λοιπός ; μή γάρ ὑφοράω μεταβολή . ἔχω τέλος · ὁ πρᾶγμα πρός πέρας ἐκβαίνω . οὐδείς ἐνδέω πρός ὁ σωτηρία ἐγώ . θνῄσκω Χριστός , μᾶλλον δέ καί ἐγείρω , καί τιμάω ὁ πρῶτος παρά Θεός · καί ὁ χάρις αὐτός ἐκβιβάζω ὁ εἰς ἐγώ . τουτέστιν αὐτός ὁ πρᾶγμα δῆλος εἰμί ὡς ἑαυτοῦ ἐγώ προσκαλέω , καί ὁ ἀπαρχή ὁ πᾶς ἀπολαμβάνω · καί ὁ κεφαλή ὁ λοιπός ἀποδίδωμι σῶμα . ὁ γάρ ὑπέρ ἐγώ πληρόω οἰκονομία , καί ὑψόω , ἕλκω καί ἐγώ ὡς ἑαυτοῦ κατά ὁ οἰκεῖος ὑπόσχεσις . “ ὅταν γάρος φημί , “ ὑψόω , τότε πᾶς ἕλκω πρός ἐμαυτοῦ . ” σχηματίζω δέ ἐνταῦθα ὁ πρᾶγμα διά ὁ “ ἐντυγχάνω ” λέξις , πρός πληροφορία ἐγώ . καθά καί πρό βραχύς ἐν ὁ περί ὁ πνεῦμα φημί . Ἀπολινάριος . λύω , φημί , ὁ ἐκλογή ὁ ἔγκλημα , καί ὁ κατάκρισις προαναλέγω ὁ δικαίωσις . ὥστε οὔτε νόμος καταδικάζω , οὔτε ἄρχω ὁ αἰών οὗτος κατέχω ὑπό ἁμαρτία ὁ ἄνθρωπος , καί διά ὁ ἁμαρτία ἐπί δουλεία θάνατος καθέλκω , ἰσχυρός κατά ἐγώ ἔτι γίγνομαι · ἀλλά παύω μέν ὁ ὁ νόμος φοβερός , χάρις Χριστός νικάω . ἐξασθενέω δέ ὁ ὁ ἄρχω ὁ αἰών οὗτος πονηρία , ὁ ἀγαθότης ὁ διά ἐγώ σφαγιάζω , καί ἑκούσιος ἑαυτοῦ ἐκδίδωμι εὐδοκία ὁ Θεός καί πατήρ , εἰμί καί ἐπέρχομαι ἀνάστασις ὁ θάνατος ἀποκρύπτω · καί οὐκέτι θνῄσκω ὁράω Χριστός , ἀλλά ζῶ καί συνεδρεύω ὁ πατήρ , καί ὑπέρ ἄνθρωπος πρεσβεύω κατά ὁ ἀνθρώπινος , καθό καί πρός ἄνθρωπος συνάπτω , ὁ δῖος - ἵστημι συνάπτω . Σευηριανός . Ζεύς οὗτος ὁ ἄμετρος ὁ Χριστός δείκνυμι ἀγάπη , ὅς ἔχω περί ἐγώ . οὐ ἀρκέω γάρ ὁ ἀποθνῄσκω ὑπέρ ἐγώ . καί δῆλος ὅτι οὗτος ἐντυγχάνω , ὅσπερ καί ἡνίκα σύνειμι ἄνθρωπος κατά σάρξ · αἰτέω γάρ ὁ πατήρ λέγω , “ ἵνα ὅπου ἐγώ εἰμί , “ καί αὐτός εἰμί . ” περί οὗτος ἐντυγχάνω ὁ σωτήρ , οὔτε δέ ὡς ἀγνοέω ὁ πατήρ ὁ κατά ἐγώ διδάσκω ἐντυγχάνω , οὔτε ὡς μή βούλομαι · ὁ γάρ βούλομαι ὁ πατήρ , βούλομαι καί ὁ υἱός . ὁ οὖν βούλομαι ὁ πρέσβυς καί ὁ ἐντυχία , ὁ μέλλω ἀσέβεια Σαβέλλιος προεκκόπτω ὁ λόγος · διδάσκω , ὡς εἰμί καί εἷς εἰμί ὁ τριάς ὁ οὐσία , ἀλλά οὐ εἷς ὑπόστασις . διά γάρ ὁ ἔντευξις ἕτερος ὁ αἰτέω , καί ἕτερος ὁ αἰτέω δείκνυμι . οὐ ἄτοπος γάρ ὁ μέν υἱός αἰτέω , ὁ δέ πατήρ χαρίζομαι . ὅπως ἄν ἁρμόζω τάξις ἐπί ἀμφότερος ὁ πρόσωπον φυλάσσω . ὅς οὐ ἄτοπος εἰμί οἶδα ὁ πατήρ ὁ γνώμη φθάνω ὁ υἱός ὁ πατήρ ὁ δωρεά , καί ὑφαρπάζω δίδωμι ὁ χάρις . οὗτος γοῦν καί πᾶς μέν διά ὁ υἱός δημιουργέω , βούλομαι δέ ὁ πατήρ , ἵνα διόλου ὁ ἀκόλουθος καί πρέπω ἐπί ἀμφότερος ὁ πρόσωπον φυλάσσω . διδάσκω οὖν ἐγώ ὁ λόγος ὁ περί ὁ πατήρ καί υἱός ἀσύγχυτος τάξις . ἐάν δέ καί ὁ ἐν σάρξ χριστός λογίζομαι αἰτέω , πολύς σύ μᾶλλον φαίνω ὁ λόγος εὐσύνοπτος ,