catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-romanos-typus-vaticanus-e-cod-oxon-bodl praef
Ἡ ΔΕ πρὸς Ῥωμαίους Ἐπιστολὴ περιέχει τὴν πρὸς τὸν Χριστὸν παρασκευὴν , μάλιστα τοῖς ἐκ φύσεως λογισμοῖς ἐλεγχθεῖσαν , καὶ διὰ τοῦτο προτάττεται ἄλλαις ἁπάσαις , ὡς δὴ πρὸς αὐτοὺς γεγραμμένη τοὺς ἤδη τὰ θεῖα προμυνηθέντας · ταύτην ἐπιστέλλει ἀπὸ Κορίνθου , μήπω μὲν ἑωρακὼς Ῥωμαίους , ἀκούων δὲ περὶ αὐτῶν , καὶ ἐπιποθῶν αὐτοὺς ἰδεῖν . καὶ πρῶτον μὲν , ἀποδέχεσθαι φησὶ τὴν πίστιν αὐτῶν , καταγγελλομένην ὁρῶν πανταχοῦ . ἔπειτα σημαίνει πολλάκις ἑαυτὸν προθέμενον ἐλθεῖν διὰ τὸν εἰς αὐτοὺς πόθον , τέως μὴ δεδυνῆσθαι . καὶ λοιπὸν διδασκαλικὴν τὴν Ἐπιστολὴν ποιεῖται , περὶ κλήσεως ἐθνῶν . καὶ ὅτι ἡ περιτομὴ ἕως καιροῦ ἦν , καὶ νῦν πέπαυται . καὶ ὅτι διὰ τοῦ Χριστοῦ λέλυται τὸ παράπτωμα τοῦ Ἀδὰμ , καὶ ἡ σκιὰ τοῦ νόμου παρῆλθε . τὴν μὲν οὐν κλῆσιν τῶν ἐθνῶν ἀκολούθως κατασκευάζει οὕτως , ἀποδεικνὺς πᾶσιν ἀνθρώποις ἔμφυτον εἶναι τὸν νόμον , καὶ πάντας ἀδιδάκτῳ τε τῇ φύσει , καὶ ἀπ’ αὐτῆς τῆς κτίσεως δύνασθαι γινώσκειν τὸν Θεόν . Διὸ καὶ εἰκότως αἰτιᾶται πρῶτον Ἐλλήνας , ὡς μὲν τοῦ Θεοῦ φανερώσαντος αὐτοῖς ἐκ τῶν ποιημάτων τοῦ κόσμου τὴν περὶ ἑαυτοῦ γνῶσιν καὶ τῆς ἀιδίου δυνάμεως αὐτοῦ , ἥτις ἐστὶν ὁ Λόγος αὐτοῦ , ἐν ᾧ καὶ δι’ οὗ , τὰ πάντα πεποίηκεν , αὐτοὺς δὲ , μὴ ἐγνωκεναι μὲν ἐκ τῶν κτισμάτων εἶναι Θεὸν τὸν τούτων δημιουργὸν , τὰ δὲ ποιήματα θεοποιήσαντας , καὶ τῇ κτίσει μᾶλλον ἣ αὐτῷ λατρεύσαντας . αἰτιᾶται δὲ καὶ Ἰουδαίους , ὡς μὴ φυλάξαντας τὸν νόμον , ἀλλὰ καὶ μᾶλλον διὰ τῆς παραβάσεως τοῦ νόμου , τὸν Θεὸν ἀτιμάσαντας . καὶ οὕτως ἀμφότερα τὰ μέγιστα Ἰουδαίους καὶ Ἑλλήνας συγκλείει καὶ ἐλέγχει ἐπὶ παρανομίᾳ , ἵνα δείξῃ ὅτι ὅσοι γενόμενοι οἱ πάντες , ἐπίσης , ὡς ὑπεύθυνοι , τοῦ λυτρουμένου δέονται . τῆς δὲ χάριτος καὶ λυτρώσεως ἐπίσης τῆς Ἰουδαίοις γενομένης καὶ ἐπὶ τὰ ἔθνη , εἰκότως καὶ ἡ κλῆσις γέγονε τῶν ἐθνῶν . τῆς δὲ κλήσεως τῶν ἐθνῶν γενομένης , ἐξ ἀνάγκης πέπαυται ἡ περιτομὴ , καὶ ἡ ἐν τῷ νόμῳ σκιά . ὁ γὰρ Ἁβράμ φησιν οὐκ ἐν περιτομῇ , ἀλλὰ πρὸ τῆς περιτομῆς δικαιωθεὶς , μετωνομάσθη μὲν Ἁβραὰμ , ὅτι πατὴρ πολλῶν ἐθνῶν ἔμελλεν εἰναι , κατὰ τὴν ἐν τῇ ἀκροβυστίᾳ πίστιν . ἔλαβε δὲ μετὰ τὸ δικαιωθῆναι καὶ τὴν περιτομὴν ἐν σαρκὶ , ἵνα σημεῖον ᾖ τοῖς κατὰ σάρκα γεννωμένοις ἐξ αὐτοῦ , παύσεσθαι ποτὲ τὴν περιτομὴν , ὅταν τὰ ἔθνη γένηται τέκνα τοῦ Ἁβραὰμ , ἀρξάμενα πολιτεύεσθαι κατὰ τὴν πίστιν τοῦ Ἁβραὰμ , ἐν ᾗ ἐδικαιώθη ὅτε ἦν ἐν ἀκροβυστίᾳ . Τούτων γὰρ χάριν μετωνομάσθη Ἁβραάμ . ἀνάγκη δὲ ἐλθόντων τῶν σημαινομένων , παύσασθαι τὸ σημαῖνον . εἰ μὲν οὖν τὰ ἔθνη ἀναγκάζουσι περιτέμνεσθαι , παυέτωσαν δὲ τὸ ὄνομα τοῦ Ἁβραὰμ , καὶ καλείσθω Ἁβράμ . εἰ δὲ Ἁβραὰμ παρὰ Θεοῦ μετωνομάσθη , οὐ δεῖ περιτεμνεσθαι τὰ ἔθνη . ἀλλ’ οὐδὲ αὐτοὺς ἔτι τοὺς κατὰ σάρκα Ιουδαίους , ἵνα ᾖ τὸ ὄνομα βέβαιον , καὶ πατὴρ ἐθνῶν πολλῶν καλῆται . καὶ γὰρ οὐ χρείαν ἔχει λοιπόν τις περιτέμνεσθαι , ἀρκούμενος τῇ πίστει τοῦ Ἁβραάμ · οὐδὲ τῆς ἄλλης δὲ τῆς ἐν νόμῳ σκιᾶς . οὐ γὰρ ἐκ τούτων , ἀλλ’ ἐκ πίστεως δικαιοῦταί τις , καθάπερ καὶ ὁ Ἁβραάμ . ταῦτα οὕτως κατασκευάσας , ἀποδείκνυσι πάλιν ὅτι ἄλλως οὐκ ἃν γένοιτο λύτρωσις καὶ χάρις τοῦ Ἰσραὴλ καὶ τοῖς ἔθνεσιν , εἰ μὴ λυθῇ ἡ ἀρχαία ἁμαρτία τοῦ Ἀδὰμ , ἡ εἰς πάντας γενομένη . δι’ ἄλλου δὲ ταύτην μὴ δύνασθαι ἐξαλειφθῆναι φησὶν , ἀλλ’ ἣ διὰ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ , δι’ οὗ καὶ ἐξ ἀρχῆς κατάρα γέγονεν . οὐ γὰρ δυνατὸν ἦν , ἄλλον λῦσαι τὸ παράπτωμα . εἶτα γράφει ὅτι ἄλλως τοῦτο οὐ μὴ γένηται , εἰ μὴ σῶμα φορέσῃ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ , καὶ γένηται ἄνθρωπος , ἵνα τοῦτο προσενέγκας ὑπὲρ πάντων , τοὺς πάν - τὰς ἐλευθερώσῃ ἀπὸ τοῦ θανάτου . καὶ ὥσπερ δι’ ἑνὸς ἀνθρώπου ἡ ἁμαρτία εἰς τὸν κόσμον εἰσῆλθεν , οὕτως καὶ δι’ ἑνὸς ἀνθρώπου ἡ χάρις γένηται . καὶ λοιπὸν ὡς καλὸς οἰκονόμος , τοὺς μὲν Ἰουδαίους παραμυθεῖται · ὅτι οὐ παραβάται γίνεσθε τοῦ νόμου , ἐὰν εἰς τὸν Χριστὸν πιστεύσητε . τοῖς δὲ ἀπὸ τῶν ἐθνῶν παρεγγυᾷ , μὴ ἐπαίρεσθαι κατὰ τοῦ Ἰσραὴλ , ἀλλὰ γινώσκειν ὅτι ὡς κλάδος ἐπὶ τὴν ῥίζαν , οὕτως ἐπ’ ἐκείνους ἐνεκεντρίσθησαν . μετὰ δὲ ταῦτα παραινετικοὺς λόγους εἰς τὰ ἤθη διδάξας , τελειοῖ τὴν Ἐπιστολήν .
Lemmas: ὁ ΔΕ πρός Ῥωμαῖος Ἐπιστολή περιέχω ὁ πρός ὁ Χριστός παρασκευή , μάλιστα ὁ ἐκ φύσις λογισμός ἐλέγχω , καί διά οὗτος προτάσσω ἄλλος ἅπας , ὡς δή πρός αὐτός γράφω ὁ ἤδη ὁ θεῖον προμηνύω · οὗτος ἐπιστέλλω ἀπό Κόρινθος , μήπω μέν ὁράω Ῥωμαῖος , ἀκούω δέ περί αὐτός , καί ἐπιποθέω αὐτός ὁράω . καί πρῶτος μέν , ἀποδέχομαι φημί ὁ πίστις αὐτός , καταγγέλλω ὁράω πανταχοῦ . ἔπειτα σημαίνω πολλάκις ἑαυτοῦ προτίθημι ἔρχομαι διά ὁ εἰς αὐτός πόθος , τέως μή δύναμαι . καί λοιπός διδασκαλικός ὁ Ἐπιστολή ποιέω , περί κλῆσις ἔθνος . καί ὅτι ὁ περιτομή ἠώς καιρός εἰμί , καί νῦν παύω . καί ὅτι διά ὁ Χριστός λύω ὁ παράπτωμα ὁ Ἀδάμ , καί ὁ σκιά ὁ νόμος παρέρχομαι . ὁ μέν ὀν κλῆσις ὁ ἔθνος ἀκόλουθος κατασκευάζω οὕτως , ἀποδείκνυμι πᾶς ἄνθρωπος ἔμφυτος εἰμί ὁ νόμος , καί πᾶς ἀδίδακτος τε ὁ φύσις , καί ἀπό αὐτός ὁ κτίσις δύναμαι γιγνώσκω ὁ Θεός . Διὸ καί εἰκότως αἰτιάομαι πρῶτος Ἕλλην , ὡς μέν ὁ Θεός φανερόω αὐτός ἐκ ὁ ποίημα ὁ κόσμος ὁ περί ἑαυτοῦ γνῶσις καί ὁ ἀίδιος δύναμις αὐτός , ὅστις εἰμί ὁ Λόγος αὐτός , ἐν ὅς καί διά ὅς , ὁ πᾶς ποιέω , αὐτός δέ , μή γιγνώσκω μέν ἐκ ὁ κτίσμα εἰμί θεός ὁ οὗτος δημιουργός , ὁ δέ ποίημα θεοποιέω , καί ὁ κτίζω μᾶλλον ὅς αὐτός λατρεύω . αἰτιάομαι δέ καί Ἰουδαῖος , ὡς μή φυλάσσω ὁ νόμος , ἀλλά καί μᾶλλον διά ὁ παράβασις ὁ νόμος , ὁ θεός ἀτιμάζω . καί οὕτως ἀμφότερος ὁ μέγας Ἰουδαῖος καί Ἕλλην συγκλείω καί ἔλεγχος ἐπί παρανομία , ἵνα δείκνυμι ὅτι ὅσος γίγνομαι ὁ πᾶς , ἐπίσης , ὡς ὑπεύθυνος , ὁ λυτρόω δήω . ὁ δέ χάρις καί λύτρωσις ἐπίσης ὁ Ἰουδαῖος γίγνομαι καί ἐπί ὁ ἔθνος , εἰκότως καί ὁ κλῆσις γίγνομαι ὁ ἔθνος . ὁ δέ κλῆσις ὁ ἔθνος γίγνομαι , ἐκ ἀνάγκη παύω ὁ περιτομή , καί ὁ ἐν ὁ νόμος σκιά . ὁ γάρ Ἁβράμ φημί οὐ ἐν περιτομή , ἀλλά πρό ὁ περιτομή δικαιόω , μετονομάζω μέν Ἀβραάμ , ὅτι πατήρ πολύς ἔθνος μέλλω εἰναι , κατά ὁ ἐν ὁ ἀκροβυστία πίστις . λαμβάνω δέ μετά ὁ δικαιόω καί ὁ περιτομή ἐν σάρξ , ἵνα σημεῖον εἰμί ὁ κατά σάρξ γεννάω ἐκ αὐτός , παύω ποτέ ὁ περιτομή , ὅταν ὁ ἔθνος γίγνομαι τέκνον ὁ Ἀβραάμ , ἄρχω πολιτεύω κατά ὁ πίστις ὁ Ἀβραάμ , ἐν ὅς δικαιόω ὅτε εἰμί ἐν ἀκροβυστία . οὗτος γάρ χάρις μετονομάζω Ἀβραάμ . ἀνάγκη δέ ἔρχομαι ὁ σημαίνω , παύω ὁ σημαίνω . εἰμί μέν οὖν ὁ ἔθνος ἀναγκάζω περιτέμνω , παύω δέ ὁ ὄνομα ὁ Ἀβραάμ , καί καλέω Ἁβράμ . εἰμί δέ Ἀβραάμ παρά Θεός μετονομάζω , οὖον δεῖ περιτέμνω ὁ ἔθνος . ἀλλά οὐδέ αὐτός ἔτι ὁ κατά σάρξ Ἰουδαῖος , ἵνα εἰμί ὁ ὄνομα βέβαιος , καί πατήρ ἔθνος πολύς καλέω . καί γάρ οὖον χρεία ἔχω λοιπός τις περιτέμνω , ἀρκέω ὁ πίστις ὁ Ἀβραάμ · οὐδέ ὁ ἄλλος δέ ὁ ἐν νόμος σκιά . οὖον γάρ ἐκ οὗτος , ἀλλά ἐκ πίστις δικαιόω τις , καθάπερ καί ὁ Ἀβραάμ . οὗτος οὕτως κατασκευάζω , ἀποδείκνυμι πάλιν ὅτι ἄλλως οὐ ἄν γίγνομαι λύτρωσις καί χάρις ὁ Ἰσραήλ καί ὁ ἔθνος , εἰμί μή λύω ὁ ἀρχαῖος ἁμαρτία ὁ Ἀδάμ , ὁ εἰς πᾶς γίγνομαι . διά ἄλλος δέ οὗτος μή δύναμαι ἐξαλείφω φημί , ἀλλά ὅς διά Χριστός ὁ Θεός , διά ὅς καί ἐκ ἀρχή κατάρα γίγνομαι . οὖον γάρ δυνατός εἰμί , ἄλλος λύω ὁ παράπτωμα . εἶτα γράφω ὅτι ἄλλως οὗτος οὖον μή γίγνομαι , εἰμί μή σῶμα φορέω ὁ υἱός ὁ Θεός , καί γίγνομαι ἄνθρωπος , ἵνα οὗτος προσφέρω ὑπέρ πᾶς , ὁ πᾶς - ὁ ἐλευθερόω ἀπό ὁ θάνατος . καί ὥσπερ διά εἷς ἄνθρωπος ὁ ἁμαρτία εἰς ὁ κόσμος εἰσέρχομαι , οὕτως καί διά εἷς ἄνθρωπος ὁ χάρις γίγνομαι . καί λοιπός ὡς καλός οἰκονόμος , ὁ μέν Ἰουδαῖος παραμυθέομαι · ὅτι οὖον παραβάτης γίγνομαι ὁ νόμος , ἐάν εἰς ὁ Χριστός πιστεύω . ὁ δέ ἀπό ὁ ἔθνος παρεγγυάω , μή ἐπαίρω κατά ὁ Ἰσραήλ , ἀλλά γιγνώσκω ὅτι ὡς κλάδος ἐπί ὁ ῥίζα , οὕτως ἐπί ἐκεῖνος ἐγκεντρίζω . μετά δέ οὗτος παραινετικός λόγος εἰς ὁ ἦθος διδάσκω , τελειόω ὁ Ἐπιστολή .