catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-romanos-typus-vaticanus-e-cod-oxon-bodl 9
Ἐπανάληψις περὶ τῆς ἐν χάριτι ζωῆς Ἢ ἀγνοεῖτε ἀδελφοὶ , γινώσκουσι γὰρ νόμον λαλῶ . Κυρίλλου . Πανταχοῦ ἐπισφαλὲς ἀποφαίνει τὸ ὑπὸ νόμον κεῖσθαι ζητεῖν . προτρέπει δὲ μᾶλλον ἐφίεσθαι καὶ ὅλῃ διανοίᾳ διψῆν τὴν διὰ πίστεως χάριν , τουτέστιν τὴν ἐν Χριστῷ δικαίωσιν , ᾧ καὶ συντεθάφθαι διισχυρίσατο τοὺς βεβαπτισμένους · ἵνα νεκρωθέντες τῇ ἁμαρτίᾳ , Θεῷ ζήσειαν ἐν δικαιοσύνῃ . τοιγάρτοι καὶ ἔφασκε , “ μὴ οὖν βασιλευέτω ἡ ἁμαρτία ἐν τῷ θνητῷ ὑμῶν “ σώματι , εἰς τὸ ὑπακούειν ταῖς ἐπιθυμίαις αὐτοῦ , μηδὲ παριστά - “ νετε τὰ μέλη ὑμῶν ὅπλα ἀδικίας τῇ ἁμαρτίᾳ , ἀλλὰ παραστή - “ σατε ἑαυτοὺς τῷ Θεῷ ὡσεὶ ἐκ νεκρῶν ζῶντας · καὶ τὰ μέλη “ ὑμῶν ὅπλα δικαιοσύνης τῷ Θεῷ · ἁμαρτία γὰρ ὑμῶν οὐκέτι κυριεύσει · οὐ γὰρ ἐστὲ ὑπὸ νόμον ἀλλ’ ὑπὸ χάριν . ” ἄθρει δὴ οὖν ὅπως ἀποφοιτᾶν ἐπιτάττει τῆς τοῦ νόμου σκιᾶς , ὑποτρέχειν δὲ μᾶλλον τὴν ἐν Χριστῷ χάριν . πλὴν οὐκ ἠγνόησεν ὁ πνευματοφόρος ὅτι δὴ πάντως ἐροῦσι τινες , ἤγουν διαλογιοῦνται , ὅτι διημαρτήκασιν ἄρα τῆς εὐθείας ὁδοῦ καὶ ζωῆς οἱ πατέρες . ὤνησε δὲ αὐτοὺς ὁ νόμος οὐδὲν , καὶ φροῦδα πῶς ἤδη τῆς ἐκείνων πολιτείας τὰ αὐχήματα . εἰ γάρ ἐστι τῶν ἀτόπων τὸ ὑπὸ νόμῳ κεῖσθαι ζητεῖν , καὶ ἦν οὗτος τοῖς ἀρχαίοις ὁ βίου σκοπὸς , πῶς οὐκ ἀληθὲς εἰπεῖν ὡς τοῦ πρέποντος διημαρτήκασιν ; Ἀγωνίζεται τοίνυν ὁ Χριστὸς ( sic ) ἔχων ἐν ἑαυτῷ , καὶ ὑποπλάττεται μὲν εὐφυῶς τὸ καὶ αὐτοῖς βούλεσθαι συνειπεῖν τοῖς ὑπὸ νόμον βεβιωκόσι . περιτρέπει δὲ ποικίλως εἴς γε τὸ δεῖν οἴεσθαι καιροῦ καλοῦντος εἰς πίστιν , μὴ λίαν ἐθέλειν τοῖς ἀρχαίοις ἔθεσιν ἐμφιλοχωρεῖν . ταυτήτοι o φησὶν , “ ἣ ἀγνοεῖτε ἀδελφοὶ , γινώ - “ σκουσι γὰρ νόμον λαλῶ , ὅτι ὁ νόμος κυριεύει τοῦ ἀνθρώπου ἐφ’ “ ὅσον χρόνον ζῇ ; ” ὅρος οὗτος γενικὸς κατά τε νόμου παντὸς καὶ τῶν ὑπὸ νόμον . ἅπασι μὲν γὰρ τοῖς ὑπὸ σκῆπτρα βασιλέων διορίζουσι νόμοι τό τε πρακτέον καὶ τὸ μή . ἰσχύουσι δὲ παρά γε τοῖς ζῶσιν ἔτι . εἰ δὲ δή τις τῶν ὑπὸ νόμον τῆς ἐνσωμάτου ζωῆς ἀπαλλάττοιτο , συναπεδύσατο τῇ ζωῇ καὶ τῶν νόμων τὴν ἐξουσίαν . εἰ γὰρ πέπαυται τοῦ πλημμελεῖν , ἀπρακτήσει τοῦ πάντως καὶ ὁ νόμος ἐπ’ αὐτῷ . ἀληθὲς οὖν ὅτι κυριεύει τοῦ ἀνθρώπου ἐφ’ ὅσον χρόνον ζῆ . Καὶ τίς ἄρα ἐστὶν ὁ τοῦ λόγου σκοπὸς ἀναγκαῖον εἰπεῖν . δύο κατ’ αὐτὸν εἰσκομίζει n χρήσιμα . ἡμεῖς μὲν γάρ , φησιν , οἱ συντεθαμμένοι Χριστῷ διὰ τοῦ βαπτίσματος , οἱ ἀποθανόντες τῇ ἁμαρτίᾳ , ἔξω γεγόναμεν τῆς ἐξουσίας τοῦ νόμου · μετεστοιχειώθημεν γὰρ εἰς ζωὴν ἑτέραν . οἱ δέ γε πρὸ τῆς ἐπιδημίας οὔπω τὸν ἐν Χριστῷ νοούμενον θάνατον ὑπομείναντες , ἔζων ἔτι τῇ ἁμαρτίᾳ · ἐκράτει δὴ οὖν ὡς ζώντων ὁ νόμος , καθάπερ ἀμέλει καὶ γυναικὸς ὁ ἁνήρ . ὥσπερ γὰρ ἡ ὕπανδρος γυνὴ , ζῶντος μὲν ἔτι τοῦ κατὰ νόμον συνῳκήσαντος ο , οὐκ ἀνεύθυνον ποιεῖται τὴν ὑφ’ ἑτέρῳ σύνοδον εἰ δὲ δὴ τεθναίη φησὶν , ἔξω κεῖσθαι δίκης , κἂν εἰ ἕλοιτο δρᾶν εὐνόμως . κατὰ τὸν ἴσον οἶμαι τρόπον , οἱ μήπω τῆς ἁμαρτίας τὴν νέκρωσιν ἔχοντες ἐν Χριστῷ , ζῶντες δὲ ὥσπερ ἐν αὐτῇ , πεπράχασιν εἰκότως καὶ ὑπὸ νόμον . κυριεύει γὰρ τοῦ ἀνθρώπου ἐφ’ ὅσον χρόνον ζῇ · οἱ δέ γε ὑπὸ χάριν ἤδη γεγονότες τὴν ἐν Χριστῷ , δι’ ἧς καὶ τεθνήκασι τῇ ἁμαρτίᾳ , καὶ νενέκρωνται τῇ σαρκὶ , τουτέστι τοῖς πάθεσι τῆς σαρκὸς , εἰ μηκέτι χρηματίζουσιν ὡς ζῶντες ἐν κοσμῶ , ἀκαταίατο p ποιοῖντο ἃν τὴν ἔξω νόμου ζωήν . τεθανάτωνται γὰρ , ὡς ἔφην , διὰ τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ , καὶ ἀπέθανον τῷ νόμῳ , δικαιούμενοι διὰ πίστεως . Διοδύρου . Ἐκ τούτου κατασκευάζει ὅτι ἰσχύοντος μὲν τοῦ νόμου πρὸ Χριστοῦ οὐκ ἦν ἐξὸν ἑτέρῳ συναφθῆναι , τουτέστιν τῇ χάριτι . παυσαμένου δὲ τοῦ νόμου , καὶ τρόπον τινὰ ἀπαθανόντος , ἔξεστι λοιπὸν συνάπτεσθαι τὴν Ἐκκλησίαν τῷ οὐρανίῳ νυμφίῳ . καὶ γὰρ τὸν νόμον καὶ τὸν Χριστὸν ἐν χώρᾳ ἀνδρὸς τίθησι . τὸν μὲν τῆς Ἐκκλησίας , ἐπειδὴ ὥσπερ ἀρχὴ γυναικὸς ὁ ἀνὴρ , οὕτως q ὁ Χριστὸς τῆς Ἐκκλησίας . καὶ ὁ νόμος ποτὲ τῆς συναγωγῆς . “ ὁ νόμος , ” φησὶ , “ κυριεύει τοῦ ἀνθρώπου , ἐφ’ ὅσον χρόνον “ ζῇ . ” τίς ζῇ ; ὁ νόμος . ὥσπερ δὲ περὶ ἀνδρὸς καὶ συνοίκου αὐτῷ διαλέγεται περὶ αὐτοῦ . Ὠριγένουσ . Τὸ γινώσκειν τὸν νόμον πάντως οἶδε τὴν διαφορὰν τῆς ἐν αὐτῷ παλαιότητος τοῦ γράμματος καὶ τῆς ἐνυπαρχούσης τοῖς νοήμασιν αὐτοῦ καινότητος τοῦ Πνεύματος . τοῦτο γάρ ἐστι τὸ τελείως γινώσκειν τὸν νόμον . ἐπιφέρει δὲ καὶ παράδειγμα , σφόδρα τῷ προκειμένῳ παράλληλον . ἡ γὰρ ὕπανδρος γυνὴ τῷ ζῶντι ἀνδρὶ δέδεται νόμῳ . ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ ὁ ἀνὴρ , κατήργηται ἀπὸ τοῦ νόμου τοῦ ἀνδρός . ὁ νόμος ἐστὶν ὁ ἀνήρ . δῆλον δὲ ὅτι ὁ κατὰ τὸ γράμμα . οὗτος γὰρ καὶ τὸ ἀποθνήσκειν ἐπεδέξατο , διὰ τὸ εἶναι παλαιότης γράμματος . τὸ δὲ παλαιούμενον καὶ γηράσκον ἐγγὺς ἀφανισμοῦ . λέγεται δὲ καὶ ἀποθνήσκειν , ἐπεὶ μηδὲ παρὰ τοῖς βουλομένοις αὐτὸν φυλάσσειν , καὶ οὕτω προαιρουμένοις · ἵν’ οὕτως εἴπω ζη r * * * Ὥστε , ἀδελφοί μου , καὶ ὑμεῖς ἐθανατώθητε τῷ νόμῳ διὰ τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ . Ἀνεπίγραφον . Ἀπόλουθον ἦν εἰπεῖν , ὥστε ἀδελφοὶ μου καὶ ὑμεῖς τοῦ νόμου τελευτήσαντος οὐ κρίνεσθαι s μοιχείας ἀνδρὶ γενόμενοι ἑτέρῳ . ἀλλ’ οὐκ εἶπεν οὕτως . ἀλλὰ πῶς ; “ ἐθανατώθητε “ τῷ νόμῳ · ” εἰ νεκροὶ γεγόνατε , οὐκ ἐστὲ ὑπὸ νόμον . εἰ γὰρ τελευτήσαντος τοῦ ἀνδρὸς , οὐκ ἔστιν ὑπεύθυνος ἡ γυνὴ , πολλῷ μᾶλλον αὐτὴ τετελευτηκυῖα ἀπήλλακται τούτου . εἶδες Παύλου σοφίαν ; πῶς τὸν νόμον ἔδειξε τοῦτο βουλόμενον τὸ ἀποστῆναι αὐτοῦ καὶ γενέσθαι ἀνδρὶ ἑτέρῳ . οὐ γὰρ κωλύει , φησὶ , συνιέναι ἀνδρὶ ἑτέρῳ , τελευτήσαντος τοῦ προτέρου . πῶς γὰρ , ὅπου καὶ ζῶντος ἐπιτρέπει βιβλίον ἀποστασίου λαβοῦσαν ; ἀλλὰ τοῦτο οὐ τίθησιν , ὅπερ ἔγκλημα ἦν τῶν γυναικῶν . εἰ γὰρ καὶ συνεχωρῆτο , ἀλλ’ ὅμως οὐκ ἦν αἰτίας ἀπηλλαγμένον . ὅταν γὰρ ἀπὸ τῶν ἀναγκαίων καὶ δοκίμων ἔχῃ τὰ νικητήρια , οὐ ζητεῖ τὰ περιττά . τὸ τοίνυν θαυμαστὸν φησὶ , τοῦτό ἐστιν , ὅτι αὐτὸς ὁ νόμος ἀπαλλάττει τῶν ἐγκλημά - τῶν ὑμᾶς ἀποστάντας αὐτοῦ . καὶ γὰρ καὶ αὐτὸς τέθνηκε , καὶ ἡμεῖς τεθνήκαμεν . καὶ διπλῆ τὰ τῆς ἐξουσίας ἀνῄρηται . ὁ δὲ οὐδὲ τούτοις ἀρκεῖται , ἀλλὰ καὶ τὸ αἴτιον προστίθησιν . οὐ γὰρ ἁπλῶς ἀπηλλάγητέ φησιν , ἀλλὰ διὰ τοῦ θανάτου τοῦ δεσποτικοῦ . “ ἐθανατώθητε , ” γάρ φησιν , “ τῷ νόμῳ διὰ τοῦ σώματος τοῦ “ Χριστοῦ . ” οὐκ ἐντεῦθεν δὲ προτρέπει μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς ὑπεροχῆς τοῦ δευτέρου ἀνδρός . διὸ καὶ ἐπήγαγεν , εἰς τὸ γενέσθαι ὑμᾶς ἑτέρῳ ἐκ νεκρῶν ἐγερθέντι . Γενναδίου . Φέρε δή , φησιν , συστήσωμεν καὶ ἀπὸ τοῦ νόμου τοῦτο αὐτό . οὐκοῦν ἴστε νομομαθεῖς ὄντες τοῦτό γε ἀκριβῶς , ὅτι τοῦ ἀνθρώπου κύριος ὁ νόμος μέχρις οὗ ζῇ καθέστηκεν . ἡ γοῦν ὕπανδρος γυνὴ ζῶντι μὲν τῷ ἀνδρὶ , προσδέδεται νόμῳ . οὐκοῦν αὐτοῦ περιόντος ἴδοι πρὸς ἕτερον , ἢ κεκρίσεται μοιχαλίς · τελευτήσαντος δὲ ἀφεῖται τοῦ νόμου , καὶ συνοικήσει μὲν , ᾧ βούληται · τὸ δὲ τῆς μοιχείας ἔγκλημα διαφεύξεται . ἄρα οὖν ἀδελφοὶ , τοιοῦτόν τι καὶ τὸ καθ’ ὑμᾶς . γεγόνατε μὲν γὰρ πιστεύσαντες τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ . τετελευτηκὼς δὲ ἐκεῖνος τῷ νόμῳ πρὸς ἑτέραν ἐκ τῶν νεκρῶν ἀνεβίω ζωήν . οὐκοῦν ἓν ὄντες καὶ ὑμεῖς ἐν αὐτῷ , τῷ μὲν νόμῳ τεθνήκατε · καρπώσετε διὰ τῆς ἀναστάσεως αὐτῷ παραπλησίως καὶ ὑμεῖς . Θεοδώρου . Δεικνὺς τῶν κατὰ Χριστὸν τὸ ὠφέλιμον r ἐπάγει · “ ἵνα καρποφορήσωμεν τῷ Θεῷ . ” οὐκ ἐπ’ αἰτίας δὲ λέγει τὸ εἶναι , ἀλλὰ τὸ ἑπόμενον τῷ πράγματι κατὰ τὸ σύνηθες αὐτῷ · βούλεται γὰρ εἰπεῖν , ὅτι ἐν ταύτῃ γενόμενοι τῇ ζωῇ , διηνεκεῖς οἴσομεν τῆς δικαιοσύνης τῷ Θεῷ τοὺς καρποὺς , τῆς κατὰ νόμον πολιτείας ἀπηλλαγμένοι . θαυμασιώτατον δὲ αὐτοῦ τὸ μὴ εἰπεῖν , ἐθανατώθητε διὰ τοῦ βαπτίσματος , ἀλλὰ διὰ τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ . ἀρχὴ μὲν γὰρ τῆς παρούσης ζωῆς ὁ Ἀδὰμ πᾶσιν ἀνθρώπους ἐγένετο · τῆς δὲ μελλούσης ὁ Χριστός . ὥσπερ οὖν ἐπὶ τοῦ παρόντος βίου , τὴν πρὸς τὸν Ἀδὰμ κοινότητα τῆς φύσεως ἔχομεν , οὕτως ἐπὶ τοῦ μέλλοντος , τὴν πρὸς τὸν Χριστὸν ὁμοιότητα λαμβάνομεν · ἐκεῖθεν τὰς ἀφορμὰς τῆς ἀναστάσεως ἔχοντες . μέρος οὖν τοῦ σώματος λεγόμεθα τοῦ Κυρίου , ἅτε δὴ τὴν πρὸς αὐτὸν κοινωνίαν δεχόμενοι . Ὅθεν ἐπειδὴ τυπικῶς ἐν ἐκείνοις s διὰ τοῦ βαπτίσματος γεγενῆσθαι πιστεύομεν , τοῦτο λέγει , ὅτι μέρος γενόμενοι τοῦ σωματος τοῦ Χριστοῦ διὰ τῆς κατὰ τὴν ἀνάστασιν κοινωνίας , τῆς ἐν τῶ βαπτίσματι , πληροῦν τοὺς τύπους ἡγούμεθα . νεκρὸς μὲν εἰ τῷ παρόντι βίῳ λοιπὸν , ἔξω δὲ τῆς ὑπὸ τὸν νόμον πολιτείας καθέστηκας · οὐδεμίαν φέρων ἑαυτῷ διαβολὴν , εἰ μὴ κατὰ ταὐτὸν πολιτεύοιο . ἐπειδὴ φύσις αὐτῷ τὸ κρατεῖν ἐπὶ τῶν τὴν παροῦσαν ζώντων ζωήν . Ὅτε μὲν γὰρ ἦμεν ἐν τῆ σαρκὶ , τὰ παθήματα τῶν ἁμαρτιῶν τὰ διὰ τοῦ νόμου . Κυρίλλου . Σάρκα μὲν , τὸ σαρκικὸν ὀνομάζει φρόνημα , ὡς καὶ ἐν ἑτέροις φησὶν , “ οἱ δὲ ἐν σαρκὶ ὄντες , Θεῷ ἀρέσαι οὐ “ δύνανται . ” καίτοι πῶς οὐκ ἀληθὲς ὡς οὐκ ἔξω γεγονόσι τοῖς παρ’ αὐτοῦ μυσταγωγουμένοις τὰ τοιάδε παρεγγυᾷ ; τι δὲ βουλεται δηλοῦν πολυπραγμονεῖν ἀναγκαῖον . ὅτε τοίνυν σαρκικῶς ἐπολιτευόμεθα φησὶ , καὶ τὸ γεῶδες ἐν ἡμῖν ἐκράτει φρόνημα , τότε καὶ ἐνηργεῖτο ἐν ἡμῖν τὰ τῆς σαρκὸς πάθη διὰ τοῦ νόμου , πρὸς τὸ καρποφορῆσαι τῷ θανάτῳ . τί οὖν ; φαίη τις ἃν , πάθη τῆς σαρκὸς εἰσεκομίσθη διὰ τοῦ νόμου ; εἶτα πῶς αὐτὸν ἐγκλημάτων ἀπαλλάξωμεν ; τί οὖν πρὸς τοῦτο φαμέν ; οὐ διὰ νόμου τὰ τῆς σαρκὸς ἐν ἡμῖν κεκίνηται πάθη · τίκτεται δὲ μᾶλλον καὶ ἐξ ἐμφύτου μὲν ἡδονῆς , τὸν δὲ ἀσθενῆ καταληίζεται νοῦν . καὶ τοῦτο ἡμῖν ἐμφανὲς καθίστησι λέγων , “ ἡ σὰρξ ἐπιθυμεῖ κατὰ τοῦ πνεύματος , τὸ δὲ “ πνεῦμα κατὰ τῆς σαρκός . ” ταῦτα δὲ ἀλλήλοις ἀντίκειται . νυνὶ δὲ τοῦτο παρεὶς , ἀντεξάγειν τὴν σάρκα τῷ πνεύματί φησιν , διὰ μέσου τιθεὶς οὐδέν . οὐκοῦν οὐ διάγε τοῦ νόμου τὰ τῆς σαρκὸς ἐν ἡμῖν κινεῖται πάθη · μᾶλλον δὲ φυσικῶς . καὶ τόγε παράδοξον τοῖς τοῦ νόμου θελήμασιν ἀντανίσταται , ὡς αὐτός που φησὶν ὃ Παῦλος , “ ὅτι τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς ἐχθρὰ εἰς Θεόν . τῷ γὰρ νόμῳ τοῦ Θεοῦ οὐχ ὑποτάσσεται · οὐδὲ γὰρ δύναται . εἰ δὲ μάχεται τῷ νόμῳ τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς , πῶς οὐκ ἀπόπληκτον ἐννοεῖν δι’ αὐτοῦ κινεῖσθαι πρὸς ἐνέργειαν τὰ οὕτως ἀνθεστηοις Τί οὖν ; ὁ Παῦλος φησίν · ὡς τεθνεῶσι τῇ ἁμαρτίᾳ διαλέγεται τοῖς διὰ τοῦ βαπτίσματος συντεθαμμένοις Χριστῷ · καὶ ὡς ἤδη τὴν τῶν παθῶν νέκρωσιν πεπλουτηκόσιν , οἷς ἃν πρέποι καὶ τὸ ἔξω δεῖν ἰέναι τοῦ νόμου , διάγε τοῦ ἀπηλλάχθαι παθῶν τῶν διὰ τοῦ νόμου καταδεδικασμένων . οὐκοῦν ἔτι μενόντων ἡμῶν ἐν τῷ φρονήματι τῆς σαρκὸς , πάθη τὰ διὰ τοῦ νόμου κατειρημένα τε καὶ ὠνομασμένα , φησὶν , ἐνηργεῖτο ἐν ἡμῖν . ἦμεν δὲ καὶ ὑπεύθυνοι τὸ τηνικάδε τῷ νόμῳ , ἅτε δὴ καὶ ζώσης ἐν ἡμῖν τῆς ἁμαρτίας · ἔτι νυνὶ δὲ κατηργήθημεν ἀπὸ τοῦ νόμου ἀποθανόντες ἐν ᾧ κατειχόμεθα . ἔνοχοι γὰρ ἦμεν τῷ νόμῳ , ὑποτιθείσης ἡμᾶς τῆς ἁμαρτίας αὑτῷ . εἰ δὲ ἀπεθάνομεν ἐν ᾧ κατειχόμεθα , τουτέστι τῇ ἁμαρτίᾳ , συναπρακτήσει πάντως αὐτῇ καὶ ὁ νόμος · τεθέσπισται γὰρ δι’ αὐτὴν , ἵνα ἐλέγχῃ τοὺς παραβαίνοντας . Γενναδίου . Τῷ τῆς σαρκὸς ὀνόματι διχῶς ἡ θεία χρῆται γραφή · νῦν μὲν τὴν φύσιν οὕτως αὐτὴν ὀνομάζουσα , ὡς τὸ “ πνεῦμα σάρκα καὶ ὀστέα οὐκ ἔχει , καθὼς ἐμὲ θεωρεῖτε ἔχοντα , ” τῷ Σωτήρι’ πρὸς τοὺς μαθητὰς περὶ αὐτοῦ μετὰ τὴν ἀνάστασιν εἰρημένον · νῦν δὲ οὐκ αὐτὴν , ἀλλὰ τὸ αὐτῆς ἐμπαθὲς , ὡς τοῦτο αὐτὸ τὸ προκείμενον . οὐ γὰρ ὡς ἀσάρκων νῦν ὄντων ἔφησε τὸ “ ὅτε “ ἦμεν ἐν τῇ σαρκὶ , ” ἀλλ’ ὡς πρὸς ἀθανασίαν καὶ ἀπάθειαν ἐν Χριστῷ μετεληλυθότων . πολλάκις γὰρ , καθὼς ἤδη προέφην , ἀπὸ τῶν κατὰ Χριστὸν πιστευομένων ἡμῖν ὡς ἐνεστώτων προσδιαλέγεται . λέγει τοίνυν ὅτι τῆς προτέρας ἡμῶν ἔτι τῆς σαρκικῆς ὄντων ζωῆς , τὰ ἐν τοῖς ἡμετέροις παθήματα μέλεσι πρὸς ἁμαρτίαν ἐνηργεῖτο διὰ τοῦ νόμου . τουτέστιν ὑπ’ ἡμῶν ἐνεργούμενα , διὰ τὸν νόμον ἡμῖν εἰς ἁμαρτίαν κατελογίζετο · τιτρωσκόμενοι δὲ ὑπὸ ταύτης , ἀναγκαίως τῷ θανάτῳ παραπεμπόμεθα . πρὸς γὰρ τούτοις δι’ ἀλλήλων κρατυνομένοις ἡ φύσις ἡμῶν ἐδογματίζετο · τῆς μὲν ἁμαρτίας ἰσχυούσης διὰ τοῦ νόμου , τοῦ θανάτου δὲ διὰ τὴν ἁμαρτίαν κρατοῦντος · τοῦ νόμου δὲ τοῖς θνητοῖς τε καὶ διὰ τοῦτο πρὸς ἁμαρτίαν ἐπιρρεπέσιν , ἀναγκαίως ἐπικειμένου . οὐκοῦν τὴν μὲν ἁμαρτίαν ὁ κόσμος t νόμος συνέστη . ἡ δὲ ἁμαρτία τὸν θάνατον ἀπεγέννα . ὁ δὲ θάνατος τὴν φύσιν εἰς ἁμαρτίαν εὐόλισθον διὰ τοῦ ἐμπαθοῦς ἐργασάμενος , ἐν χρείᾳ νόμων κατέστησεν . Διοδύρου . “ Ὅτε γάρ , ” φησιν , “ ἦμεν ἐν τῇ σαρκὶ , ” ἀντὶ τοῦ ἐν τῷ νόμῳ · οἱ γὰρ ἐν νόμῳ ἐχαρίζοντο τῇ σαρκί · ἀκριβῶς δὲ εἶπε “ τὰ διὰ τοῦ νόμου , ” οὐ τὰ ἀπὸ τοῦ νόμου . οὐ γὰρ τὸ ἁμαρτάνειν παρέσχεν ὁ νόμος , ὅς γε προσέταξε μὴ ἁμαρτάνειν . εἶπεν οὖν διὰ τοῦ νόμου , ἐπειδὴ συγχωρῶν τρυφᾶν ἐδίδου τοῖς πάθεσι πρόφασιν . ὥστε οὐχ ὃ ἤθελε κατεσκεύαζεν ὁ νόμος , ἀλλ’ ὃ μὴ ἤθελεν . Θεοδώρου . Ἠ θεία γραφὴ ποτὲ μὲν σάρκα λέγει τὴν φύσιν αὐτὴν , ποτὲ δὲ οὐ τὴν φύσιν ἁπλῶς , ἀλλ’ ἀπὸ τῆς θνητότητος οὕτως αὐτὴν ὀνομάζει , ὡς ἃν οὐκέτι δυναμένην οὕτω καλεῖσθαι , εἰ δὴ ἀπόθοιτο τὸν θάνατον . ὡς ὅταν λέγῃ τὸ “ σὰρξ καὶ αἷμα βασι - “ λείαν Θεοῦ κληρονομῆσαι οὐ δύνανται . ” ὡς ἃν οὐκέτι σαρκὸς , οὔτε οὔσης οὔτε ὀνομάζεσθαι δυναμένης τῆς ἐπὶ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος γεγονυίας ἀθανάτου . ἔστι δὲ ὅτε καὶ τὸ πάθος αὐτὸ σάρκα οἶδε καλεῖν , ὡς ὅταν λέγῃ , “ ὃς ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς σαρκὸς “ αὐτοῦ , ” ἵνα εἴπῃ ἐν τῷ καιρῷ τοῦ πάθους , ὅτε πρὸς αὐτῷ ἔμελλε γενέσθαι τῷ θανάτῳ . καὶ μὴν καὶ τὸ πρόσκαιρον καὶ εὐδιάλυτον ἅπαν οἶδεν οὕτω καλεῖν , ὡς ἐν τῇ πρὸς Κορινθίους εἰπὼν , “ ἀλλὰ τὰ μωρὰ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεὸς , ἵνα καται - “ σχύνῃ τοὺς σοφοὺς , καὶ τὰ ἀσθενῆ , ἵνα καταισχύνῃ τὰ ἰσχυρά · “ καὶ τὰ ἐξουθενημένα καὶ τὰ μὴ ὄντα , ἵνα τὰ ὄντα καταργήσῃ , ” ἐπήγαγεν , “ ὅπως μὴ καυχήσηται πᾶσα σὰρξ ἐνώπιον αὐτοῦ · ” καίτοιγε οὐ διαφόρων ζώων μνησθεὶς , ἀλλ’ ἵνα εἴπῃ ὥστε παντᾶ τὰ πρόσκαιρα φανῆναι ἄτονα πρὸς τὴν τῆς εὐσεβείας ἐπίγνωσιν . οὕτω δὲ τοῦ μὲν ἀθανάτου ζῶντος ζωὴν , οὐδέ ποτε ταύτῃ καλουμένου τῆ φωνὴ . Σαρκὸς δὲ , ποτὲ μὲν τῆς φύσεως λεγομένης , ποτὲ δὲ τῆς προσηγορίας , οὐκ ἐπὶ τῆς φύσεως λαμβανομένης , ἀλλ’ ἐπὶ σημασίᾳ τῆς θνητότητος , ὑφ’ ἣν εἶναι συμβέβηκεν ἡμᾶς . ποτὲ δὲ τοῦ προσκαίρου παντὸς τὴν ὑπὸ τὸν ὄρον τοῦ θανάτου κειμένην καλεῖ , ὡς τὸ “ σὰρξ καὶ αἷμα βασιλείαν Θεοῦ κληρονομῆσαι οὐ δύνανται οὕτως λέγει τὸ , “ ὄτε ἠμεν ἐν τῇ σαρκὶ , ἀντὶ τοῦ ὅτε ἦμεν θνητοὶ , ἐν σαρκὶ λέγων εἰναι τὸ εἰναι θνητούς . τοὺς γὰρ πεπιστευκότας Χριστῷ , καὶ τὴν περὶ τῶν μελλόντων ἐπαγγελίαν ἤδη κομισαμένους , καὶ μὴν καὶ τοῦ τύπου τῆς ἐν τῷ βαπτίσματι χάριτος καταξιωθέντας , οὐκέτι λογίζεται εἰναι θνητούς · ὅθεν καὶ κοιμωμένους ἐν τῇ πρὸς Θεσσαλονικεῖς καλεῖ τοὺς ἀποθνήσκοντας · τότε τοίνυν τὸ , τὰ παθήματα τῶν ἁμαρτιῶν τὰ διὰ τοῦ νόμου ἐνεργεῖν ἐν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν , ὥσπερ διάφορα πάθη τῷ σώματι τῷ ἡμετέρῳ συμβαίνειν πέφυκε , κἂν μὴ πάντα πᾶσι μηδὲ πάντοτε ἐγγίνεται . οὕτω καὶ ἁμαρτιῶν διάφορα πάθη πέφυκεν ἡμῖν ἐνοχλεῖν , κἂν μὴ πάντα παρὰ πάντων ἐπιτελῆται , μηδὲ πάντοτε . ὡς γὰρ κατὰ τὸ σῶμα , ὁ μὲν ἧττον , ὁ δὲ μᾶλλον τοῖς πάθεσι περιπίπτει , οὕτω ἐπὶ τῶν ἁμαρτημάτων , ὁ μὲν πλείονα ὁ δὲ ἐλάττονα ἁμαρτάνει . Ἐπειδὴ τοίνυν νόμῳ τινι τὰ ἁμαρτήματα κρίνεται , εἴτε κατὰ τὴν φυσικὴν διάκρισιν , εἴτε κατὰ τὰς δεδομένας ἔξωθεν διατάξεις , τοῦτο λέγει , ὅτι πάντα τῶν ἁμαρτιῶν τὰ πάθη ὅσα περὶ νόμῳ τινὶ διακρινόμενα ἐγγίνεσθαι ἡμῖν συμβαίνει , ὅταν τι παρὰ τὸ φαινόμενον ἡμῖν , ἢ διηγορευμένον καλὸν διαπραττώμεθα , ταῦτα δὴ πάντα καὶ ἐπράττετο παρ’ ἡμῶν · ἵνα εἴπῃ ὅτι θνητοὶ τὴν φύσιν ὄντες , καὶ περὶ τὸ ἁμαρτάνειν πολλὴν διὰ τοῦτο τὴν ῥοπὴν ἔχοντες , ἅπαν εἶδος ἐπετελοῦμεν ἁμαρτίας · καίτοιγε διαφόροις τοῖς νόμοις παιδευόμενοι ὧν ἀπέχεσθαι προσῆκον ἦν ἡμᾶς καί τι τὸ ἐντεῦθεν γινόμενον εἰς τὸ καρποφορῆσαι τῷ θανάτῳ · λέγει δὲ ὅτι ἐντεῦθεν ἡμῖν ἐπεσφίγγετο τοῦ θανάτου ἡ τιμωρία . ὡς γὰρ ὑπὸ τῆς θνητότητος μείζονα τοῦ ἁμαρτάνειν τὴν ἐνόχλησιν ὑπεμένομεν , οὕτως ἡ τιμωρία ὑπὸ τοῦ πταίειν ἡμῖν ἐπεσφίγγετο , καὶ ὁ νόμος οὐδὲν ἡμᾶς ὠφελεῖν ἠδύνατο · τοὐναντίον δὲ καὶ ἁμαρτημάτων ἐγίγνετο πρόξενος , ἐπειδὴ ταῖς διαγορεύσεσι τἀναντία διεπραττόμεθα . Νυνὶ δὲ κατηγορήθημεν ἀπὸ τοῦ νόμου ἀποθανόντες , ἐν ᾧ κατειχόμεθα . Κυρίλλου . Ἔνοχοι γὰρ ἦμεν τῷ νόμῳ , φησὶν , ὑποτιθείσης ἡμᾶς τῆς ἁμαρτίας αὐτῷ . εἰ δὲ ἀπεθάνομεν “ ἐν ᾧ κατειχόμεθα , ” τουτέστι τῇ ἁμαρτίᾳ , συναποπρακτήσει πάντως αὐτῇ καὶ ὁ νόμος · τεθέσπισται γὰρ δι’ αὐτὴν , ἵνα ἐλέγχῃ τοὺς παραβαίνοντας . ἔξω δὴ οὖν τῆς τοῦ νόμου χρείας , οἱ τῇ ἁμαρτίᾳ νενεκρωμένοι · γεγόναμεν γὰρ ἑτέρῳ · καὶ αὐτῷ δουλεύσωμεν ἐν καινότητι πνεύματος , κα οὐ παλαιότητι γράμματος . Γενναδίου . Νῦν μέντοι , φησὶν , ἀπὸ τοῦ νόμου τοῦ κατέχοντος ἡμᾶς κατηργήθημεν , “ ὥστε δουλεύειν ἡμᾶς ἐν καινότητι πνεύματος “ καὶ οὐ παλαιότητι γράμματος . ” δέον οὖν ὡς ἀθανάτους τοῦ λοιποῦ καὶ πνευματικοὺς γεγενημένους ἡμᾶς πολιτεύεσθαι · ἀλλὰ μὴ ὡς φθαρτοὺς ἔτι καὶ παλαιουμένους , καὶ νόμῳ διὰ τοῦτο κατηναγκασμένους δουλεύειν . ἀντιδιέστειλε δὲ τῷ γράμματι μὲν τὸ πνεῦμα · τῇ παλαιότητι δὲ τὴν καινότητα · καὶ αὐτοῖς τοῖς ὀνόμασι μεγίστην δεικνὺς τὴν τῶν πραγμάτων διαφοράν . Θεοδώρου . Ἀλλὰ πάντα νῦν φησὶ μεταβέβληται · τῷ γὰρ βίῳ τούτῳ νεκροὶ γεγόναμεν · ᾧ δὴ τυγχάνοντες ὥσπερ ὑπό τινος ἀνάγκης κατειχόμεθα εἰς τὸ τῷ νόμῳ πολιτεύεσθαι · ὅθεν οὐδὲ ἔστι τις ἡμῖν κοινωνία βίου πρὸς αὐτὸν τοῦ λοιποῦ · ἀνακαινισθέντες γὰρ τῇ δυνάμει τοῦ Πνεύματος , καὶ ἕτεροι μὲν ἀνθ’ ἑτέρων γεγονότες , μεταστάντες δὲ εἰς ἄφθαρτον ζωὴν ἀπὸ τοῦ παρόντος βίου , οὐδεμίαν ἁμαρτημάτων ἐνόχλησιν ὑπομένομεν . οὐκοῦν οὐδὲ νόμων δεόμεθα καὶ γραμμάτων τῶν διδασκόντων ἡμᾶς τοῦ κακοῦ τὴν ἀποχήν . ταῦτα γὰρ τοῖς ἐν τῆ τοῦ βίου τούτου παλαιότητι καθεστῶσι χρήσιμα εἶναι δύναται , οὐ τοῖς ὑπὸ τοῦ πνεύματος ἀνακαινισθεῖσι καὶ γεγόνασιν t ἀφθάρτοις · οἷς νόμων οὐκέτι χρεία , διὰ τὸ μηδὲ ἁμαρτάνειν ἐπιδέχεσθαι . οὕτω κρείττονα τὰ ἡμέτερα ἐκείνων φησὶ , καὶ πολλῷ μείζονα τὰ κατὰ Χριστὸν ὠφέλειαν ἔχοντα τῶν ὑπὸ τὸν νόμον παιδαγωγουμένων .
Lemmas: ἐπανάληψις περί ὁ ἐν χάρις ζωή ἤ ἀγνοέω ἀδελφός , γιγνώσκω γάρ νόμος λαλέω . Κύριλλος . πανταχοῦ ἐπισφαλής ἀποφαίνω ὁ ὑπό νόμος κεῖμαι ζητέω . προτρέπω δέ μᾶλλον ἐφίημι καί ὅλος διάνοια διψάω ὁ διά πίστις χάρις , τουτέστιν ὁ ἐν Χριστός δικαίωσις , ὅς καί συνθάπτω διισχυρίσατο ὁ βαπτίζω · ἵνα νεκρόω ὁ ἁμαρτία , Θεός ζῶ ἐν δικαιοσύνη . τοιγάρ καί φάσκω , “ μή οὖν βασιλεύω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ θνητός σύ “ σῶμα , εἰς ὁ ὑπακούω ὁ ἐπιθυμία αὐτός , μηδέ παριστά - “ νέτος ὁ μέλος σύ ὅπλον ἀδικία ὁ ἁμαρτία , ἀλλά παρίστημι - “ σάω ἑαυτοῦ ὁ Θεός ὡσεί ἐκ νεκρός ζῶ · καί ὁ μέλος “ σύ ὅπλον δικαιοσύνη ὁ Θεός · ἁμαρτία γάρ σύ οὐκέτι κυριεύω · οὖον γάρ εἰμί ὑπό νόμος ἀλλά ὑπό χάρις . ” ἀθρέω δή οὖν ὅπως ἀποφοιτάω ἐπιτάσσω ὁ ὁ νόμος σκιά , ὑποτρέχω δέ μᾶλλον ὁ ἐν Χριστός χάρις . πλήν οὐ ἀγνοέω ὁ πνευματοφόρος ὅτι δή πάντως εἴρω τις , ἤγουν διαλογίζομαι , ὅτι διαμαρτάνω ἄρα ὁ εὐθύς ὁδός καί ζωή ὁ πατήρ . ὀνίνημι δέ αὐτός ὁ νόμος οὐδείς , καί φροῦδος πῶς ἤδη ὁ ἐκεῖνος πολιτεία ὁ αὔχημα . εἰμί γάρ εἰμί ὁ ἄτοπος ὁ ὑπό νόμος κεῖμαι ζητέω , καί εἰμί οὗτος ὁ ἀρχαῖος ὁ βίος σκοπός , πῶς οὐ ἀληθής εἶπον ὡς ὁ πρέπω διαμαρτάνω ; ἀγωνίζομαι τοίνυν ὁ Χριστός ( sic ) ἔχω ἐν ἑαυτοῦ , καί ὑποπλήσσω μέν εὐφυής ὁ καί αὐτός βούλομαι συνεῖπον ὁ ὑπό νόμος βιόω . περιτρέπω δέ ποικίλως εἰς γε ὁ δήω οἴομαι καιρός καλέω εἰς πίστις , μή λίαν ἐθέλω ὁ ἀρχαῖος ἔθος ἐμφιλοχωρέω . ταυτήτοι o φημί , “ ὅς ἀγνοέω ἀδελφός , γινώ - “ σκῶ γάρ νόμος λαλέω , ὅτι ὁ νόμος κυριεύω ὁ ἄνθρωπος ἐπί “ ὅσος χρόνος ζῶ ; ” ὅρος οὗτος γενικός κατά τε νόμος πᾶς καί ὁ ὑπό νόμος . ἅπας μέν γάρ ὁ ὑπό σκῆπτρον βασιλεύς διορίζω νόμος ὁ τε πρακτέος καί ὁ μή . ἰσχύω δέ παρά γε ὁ ζῶ ἔτι . εἰμί δέ δή τις ὁ ὑπό νόμος ὁ ἐνσώματος ζωή ἀπαλλάσσω , συναποδύομαι ὁ ζωή καί ὁ νόμος ὁ ἐξουσία . εἰμί γάρ παύω ὁ πλημμελέω , ἀπρακτέω ὁ πάντως καί ὁ νόμος ἐπί αὐτός . ἀληθής οὖν ὅτι κυριεύω ὁ ἄνθρωπος ἐπί ὅσος χρόνος ζῶ . καί τίς ἄρα εἰμί ὁ ὁ λόγος σκοπός ἀναγκαῖος εἶπον . δύο κατά αὐτός εἰσκομίζω n χρήσιμος . ἐγώ μέν γάρ , φημί , ὁ συνθάπτω Χριστός διά ὁ βάπτισμα , ὁ ἀποθνῄσκω ὁ ἁμαρτία , ἔξω γίγνομαι ὁ ἐξουσία ὁ νόμος · μεταστοιχειόω γάρ εἰς ζωή ἕτερος . ὁ δέ γε πρό ὁ ἐπιδημία οὔπω ὁ ἐν Χριστός νοέω θάνατος ὑπομένω , ζῶ ἔτι ὁ ἁμαρτία · κρατέω δή οὖν ὡς ζῶ ὁ νόμος , καθάπερ ἀμελέω καί γυνή ὁ ἀνήρ . ὥσπερ γάρ ὁ ὕπανδρος γυνή , ζῶ μέν ἔτι ὁ κατά νόμος συνοικέω ὁ , οὐ ἀνεύθυνος ποιέω ὁ ὑπό ἕτερος σύνοδος εἰμί δέ δή θνῄσκω φημί , ἔξω κεῖμαι δίκη , κἀν εἰμί αἱρέω δράω εὔνομος . κατά ὁ ἴσος οἴομαι τρόπος , ὁ μήπω ὁ ἁμαρτία ὁ νέκρωσις ἔχω ἐν Χριστός , ζῶ δέ ὥσπερ ἐν αὐτός , πράσσω εἰκότως καί ὑπό νόμος . κυριεύω γάρ ὁ ἄνθρωπος ἐπί ὅσος χρόνος ζῶ · ὁ δέ γε ὑπό χάρις ἤδη γίγνομαι ὁ ἐν Χριστός , διά ὅς καί θνῄσκω ὁ ἁμαρτία , καί νεκρόω ὁ σάρξ , τουτέστι ὁ πάθος ὁ σάρξ , εἰμί μηκέτι χρηματίζω ὡς ζῶ ἐν κοσμέω , ἀκαταίατο p ποιέω ἄν ὁ ἔξω νόμος ζωή . θανατόω γάρ , ὡς φημί , διά ὁ σῶμα ὁ Χριστός , καί ἀποθνῄσκω ὁ νόμος , δικαιόω διά πίστις . διοδυρομαι . ἐκ οὗτος κατασκευάζω ὅτι ἰσχύω μέν ὁ νόμος πρό Χριστός οὐ εἰμί ἔξεστι ἕτερος συνάπτω , τουτέστιν ὁ χάρις . παύω δέ ὁ νόμος , καί τρόπος τις ἀπαθανόντος , ἔξεστι λοιπός συνάπτω ὁ ἐκκλησία ὁ οὐράνιος νυμφίος . καί γάρ ὁ νόμος καί ὁ Χριστός ἐν χώρα ἀνήρ τίθημι . ὁ μέν ὁ ἐκκλησία , ἐπεί ὥσπερ ἀρχή γυνή ὁ ἀνήρ , οὕτως q ὁ Χριστός ὁ ἐκκλησία . καί ὁ νόμος ποτέ ὁ συναγωγή . “ ὁ νόμος , ” φημί , “ κυριεύω ὁ ἄνθρωπος , ἐπί ὅσος χρόνος “ ζῶ . ” τίς ζῶ ; ὁ νόμος . ὥσπερ δέ περί ἀνήρ καί σύνοικος αὐτός διαλέγω περί αὐτός . Ὠριγένης . ὁ γιγνώσκω ὁ νόμος πάντως οἶδα ὁ διαφορά ὁ ἐν αὐτός παλαιότης ὁ γράμμα καί ὁ ἐνυπάρχω ὁ νόημα αὐτός καινότης ὁ πνεῦμα . οὗτος γάρ εἰμί ὁ τέλειος γιγνώσκω ὁ νόμος . ἐπιφέρω δέ καί παράδειγμα , σφόδρα ὁ πρόκειμαι παράλληλος . ὁ γάρ ὕπανδρος γυνή ὁ ζῶ ἀνήρ δήω νόμος . ἐάν δέ ἀποθνῄσκω ὁ ἀνήρ , καταργέω ἀπό ὁ νόμος ὁ ἀνήρ . ὁ νόμος εἰμί ὁ ἀνήρ . δῆλος δέ ὅτι ὁ κατά ὁ γράμμα . οὗτος γάρ καί ὁ ἀποθνήσκω ἐπιδείκνυμι , διά ὁ εἰμί παλαιότης γράμμα . ὁ δέ παλαιόω καί γηράσκω ἐγγύς ἀφανισμός . λέγω δέ καί ἀποθνήσκω , ἐπεί μηδέ παρά ὁ βούλομαι αὐτός φυλάσσω , καί οὗτος προαιρέω · ἵνα οὕτως εἶπον ζῶ r * * * ὥστε , ἀδελφός ἐγώ , καί σύ θανατόω ὁ νόμος διά ὁ σῶμα ὁ Χριστός . ἀνεπίγραφος . Ἀπόλουθον εἰμί εἶπον , ὥστε ἀδελφός ἐγώ καί σύ ὁ νόμος τελευτάω οὖον κρίνω s μοιχεία ἀνήρ γίγνομαι ἕτερος . ἀλλά οὐ εἶπον οὕτως . ἀλλά πῶς ; “ θανατόω “ ὁ νόμος · ” εἰμί νεκρός γίγνομαι , οὐ εἰμί ὑπό νόμος . εἰμί γάρ τελευτάω ὁ ἀνήρ , οὐ εἰμί ὑπεύθυνος ὁ γυνή , πολύς μᾶλλον αὐτός τελευτάω ἀπαλλάσσω οὗτος . ὁράω Παῦλος σοφία ; πῶς ὁ νόμος δείκνυμι οὗτος βούλομαι ὁ ἀφίστημι αὐτός καί γίγνομαι ἀνήρ ἕτερος . οὖον γάρ κωλύω , φημί , συνίημι ἀνήρ ἕτερος , τελευτάω ὁ πρότερος . πῶς γάρ , ὅπου καί ζῶ ἐπιτρέπω βιβλίον ἀποστασίου λαμβάνω ; ἀλλά οὗτος οὖον τίθημι , ὅσπερ ἔγκλημα εἰμί ὁ γυνή . εἰμί γάρ καί συγχωρέω , ἀλλά ὅμως οὐ εἰμί αἴτιος ἀπαλλάσσω . ὅταν γάρ ἀπό ὁ ἀναγκαῖος καί δόκιμος ἔχω ὁ νικητήριος , οὖον ζητέω ὁ περισσός . ὁ τοίνυν θαυμαστός φημί , οὗτος εἰμί , ὅτι αὐτός ὁ νόμος ἀπαλλάσσω ὁ ἔγκλημα - ὁ σύ ἀφίστημι αὐτός . καί γάρ καί αὐτός θνῄσκω , καί ἐγώ θνῄσκω . καί διπλόος ὁ ὁ ἐξουσία ἀναιρέω . ὁ δέ οὐδέ οὗτος ἀρκέω , ἀλλά καί ὁ αἴτιος προστίθημι . οὖον γάρ ἁπλόος ἀπαλλάσσω φημί , ἀλλά διά ὁ θάνατος ὁ δεσποτικός . “ θανατόω , ” γάρ φημί , “ ὁ νόμος διά ὁ σῶμα ὁ “ Χριστός . ” οὐ ἐντεῦθεν δέ προτρέπω μόνος , ἀλλά καί ἐκ ὁ ὑπεροχή ὁ δύο ἀνήρ . διό καί ἐπάγω , εἰς ὁ γίγνομαι σύ ἕτερος ἐκ νεκρός ἐγείρω . Γεννάδιος . φέρω δή , φημί , συνίστημι καί ἀπό ὁ νόμος οὗτος αὐτός . οὐκοῦν οἶδα νομομαθής εἰμί οὗτος γε ἀκριβῶς , ὅτι ὁ ἄνθρωπος κύριος ὁ νόμος μέχρι ὅς ζῶ καθίστημι . ὁ γοῦν ὕπανδρος γυνή ζῶ μέν ὁ ἀνήρ , προσδέω νόμος . οὐκοῦν αὐτός περίειμι ὁράω πρός ἕτερος , ἢ κρίνω μοιχαλίς · τελευτάω δέ ἀφίημι ὁ νόμος , καί συνοικέω μέν , ὅς βούλομαι · ὁ δέ ὁ μοιχεία ἔγκλημα διαφεύγω . ἄρα οὖν ἀδελφός , τοιοῦτος τίς καί ὁ κατά σύ . γίγνομαι μέν γάρ πιστεύω ὁ σῶμα ὁ Χριστός . τελευτάω δέ ἐκεῖνος ὁ νόμος πρός ἕτερος ἐκ ὁ νεκρός ἀναβιόω ζωή . οὐκοῦν εἷς εἰμί καί σύ ἐν αὐτός , ὁ μέν νόμος θνῄσκω · καρπόω διά ὁ ἀνάστασις αὐτός παραπλήσιος καί σύ . Θεόδωρος . δείκνυμι ὁ κατά Χριστός ὁ ὠφέλιμος r ἐπάγω · “ ἵνα καρποφορέω ὁ Θεός . ” οὐ ἐπί αἴτιος δέ λέγω ὁ εἰμί , ἀλλά ὁ ἕπω ὁ πρᾶγμα κατά ὁ συνήθης αὐτός · βούλομαι γάρ εἶπον , ὅτι ἐν οὗτος γίγνομαι ὁ ζωή , διηνεκής φέρω ὁ δικαιοσύνη ὁ Θεός ὁ καρπός1 , ὁ κατά νόμος πολιτεία ἀπαλλάσσω . θαυμάσιος δέ αὐτός ὁ μή εἶπον , θανατόω διά ὁ βάπτισμα , ἀλλά διά ὁ σῶμα ὁ Χριστός . ἀρχή μέν γάρ ὁ πάρειμι ζωή ὁ Ἀδάμ πᾶς ἄνθρωπος γίγνομαι · ὁ δέ μέλλω ὁ Χριστός . ὥσπερ οὖν ἐπί ὁ πάρειμι βίος , ὁ πρός ὁ Ἀδάμ κοινότης ὁ φύσις ἔχω , οὕτως ἐπί ὁ μέλλω , ὁ πρός ὁ Χριστός ὁμοιότης λαμβάνω · ἐκεῖθεν ὁ ἀφορμή ὁ ἀνάστασις ἔχω . μέρος οὖν ὁ σῶμα λέγω ὁ κύριος , ἅτε δή ὁ πρός αὐτός κοινωνία δέχομαι . ὅθεν ἐπεί τυπικός ἐν ἐκεῖνος s διά ὁ βάπτισμα γίγνομαι πιστεύω , οὗτος λέγω , ὅτι μέρος γίγνομαι ὁ σῶμα ὁ Χριστός διά ὁ κατά ὁ ἀνάστασις κοινωνία , ὁ ἐν ὁ βάπτισμα , πληρόω ὁ τύπος ἡγέομαι . νεκρός μέν εἰμί ὁ πάρειμι βίος λοιπός , ἔξω δέ ὁ ὑπό ὁ νόμος πολιτεία καθίστημι · οὐδείς φέρω ἑαυτοῦ διαβολή , εἰμί μή κατά αὐτός πολιτεύω . ἐπεί φύσις αὐτός ὁ κρατέω ἐπί ὁ ὁ πάρειμι ζῶ ζωή . ὅτε μέν γάρ εἰμί ἐν τῆ σάρξ , ὁ πάθημα ὁ ἁμαρτία ὁ διά ὁ νόμος . Κύριλλος . Σάρκα μέν , ὁ σαρκικός ὀνομάζω φρόνημα , ὡς καί ἐν ἕτερος φημί , “ ὁ δέ ἐν σάρξ εἰμί , Θεός ἀρέσκω οὖον “ δύναμαι . ” καίτοι πῶς οὐ ἀληθής ὡς οὐ ἔξω γίγνομαι ὁ παρά αὐτός μυσταγωγέω ὁ τοιόσδε παρεγγυάω ; τίς δέ βούλομαι δηλόω πολυπραγμονέω ἀναγκαῖος . ὅτε τοίνυν σαρκικός πολιτεύω φημί , καί ὁ γεώδης ἐν ἐγώ κρατέω φρόνημα , τότε καί ἐνεργέω ἐν ἐγώ ὁ ὁ σάρξ πάθος διά ὁ νόμος , πρός ὁ καρποφορέω ὁ θάνατος . τίς οὖν ; φημί τις ἄν , πάθος ὁ σάρξ εἰσκομίζω διά ὁ νόμος ; εἶτα πῶς αὐτός ἔγκλημα ἀπαλλάσσω ; τίς οὖν πρός οὗτος φημί ; οὖον διά νόμος ὁ ὁ σάρξ ἐν ἐγώ κινέω πάθος · τίκτω δέ μᾶλλον καί ἐκ ἔμφυτος μέν ἡδονή , ὁ δέ ἀσθενής καταληΐζω νόος . καί οὗτος ἐγώ ἐμφανής καθίστημι λέγω , “ ὁ σάρξ ἐπιθυμέω κατά ὁ πνεῦμα , ὁ δέ “ πνεῦμα κατά ὁ σάρξ . ” οὗτος δέ ἀλλήλων ἀντίκειμαι . νυνί δέ οὗτος παρίημι , ἀντεξάγω ὁ σάρξ ὁ πνεῦμα φημί , διά μέσος τίθημι οὐδείς . οὐκοῦν οὖον διάγω ὁ νόμος ὁ ὁ σάρξ ἐν ἐγώ κινέω πάθος · μᾶλλον δέ φυσικός . καί τόγε παράδοξος ὁ ὁ νόμος θέλημα ἀντανίστημι , ὡς αὐτός ποῦ φημί ὅς Παῦλος , “ ὅτι ὁ φρόνημα ὁ σάρξ ἐχθρός εἰς Θεός . ὁ γάρ νόμος ὁ Θεός οὐ ὑποτάσσω · οὐδέ γάρ δύναμαι . εἰμί δέ μάχομαι ὁ νόμος ὁ φρόνημα ὁ σάρξ , πῶς οὐ ἀπόπληκτος ἐννοέω διά αὐτός κινέω πρός ἐνέργεια ὁ οὕτως ἀνθεστηοις τις οὖν ; ὁ Παῦλος φημί · ὡς θνῄσκω ὁ ἁμαρτία διαλέγω ὁ διά ὁ βάπτισμα συνθάπτω Χριστός · καί ὡς ἤδη ὁ ὁ πάθος νέκρωσις πλουτέω , ὅς ἄν πρέπω καί ὁ ἔξω δήω εἶμι ὁ νόμος , διάγω ὁ ἀπαλλάσσω πάθος ὁ διά ὁ νόμος καταδικάζω . οὐκοῦν ἔτι μένω ἐγώ ἐν ὁ φρόνημα ὁ σάρξ , πάθος ὁ διά ὁ νόμος κατείρω τε καί ὀνομάζω , φημί , ἐνεργέω ἐν ἐγώ . εἰμί δέ καί ὑπεύθυνος ὁ τηνικάδε ὁ νόμος , ἅτε δή καί ζώννυμι ἐν ἐγώ ὁ ἁμαρτία · ἔτι νυνί δέ καταργέω ἀπό ὁ νόμος ἀποθνῄσκω ἐν ὅς κατέχω . ἔνοχος γάρ εἰμί ὁ νόμος , ὑποτίθημι ἐγώ ὁ ἁμαρτία ἑαυτοῦ . εἰμί δέ ἀποθνῄσκω ἐν ὅς κατέχω , τουτέστι ὁ ἁμαρτία , συναπρακτέω πάντως αὐτός καί ὁ νόμος · θεσπίζω γάρ διά αὐτός , ἵνα ἐλέγχω ὁ παραβαίνω . Γεννάδιος . ὁ ὁ σάρξ ὄνομα διχῶς ὁ θεῖος χράω γραφεύς · νῦν μέν ὁ φύσις οὕτως αὐτός ὀνομάζω , ὡς ὁ “ πνεῦμα σάρξ καί ὀστέον οὐ ἔχω , καθώς ἐγώ θεωρέω ἔχω , ” ὁ σωτηρία πρός ὁ μαθητής περί αὐτός μετά ὁ ἀνάστασις εἴρω · νῦν δέ οὐ αὐτός , ἀλλά ὁ αὐτός ἐμπαθής , ὡς οὗτος αὐτός ὁ πρόκειμαι . οὖον γάρ ὡς ἄσαρκος νῦν εἰμί φημί ὁ “ ὅτε “ εἰμί ἐν ὁ σάρξ , ” ἀλλά ὡς πρός ἀθανασία καί ἀπάθεια ἐν Χριστός μετέρχομαι . πολλάκις γάρ , καθώς ἤδη πρόφημι , ἀπό ὁ κατά Χριστός πιστεύω ἐγώ ὡς ἐνίστημι προσδιαλέγομαι . λέγω τοίνυν ὅτι ὁ πρότερος ἐγώ ἔτι ὁ σαρκικός εἰμί ζωή , ὁ ἐν ὁ ἡμέτερος πάθημα μέλος πρός ἁμαρτία ἐνεργέω διά ὁ νόμος . τουτέστιν ὑπό ἐγώ ἐνεργέω , διά ὁ νόμος ἐγώ εἰς ἁμαρτία καταλογίζομαι · τιτρώσκω δέ ὑπό οὗτος , ἀναγκαῖος ὁ θάνατος παραπέμπω . πρός γάρ οὗτος διά ἀλλήλων κρατύνω ὁ φύσις ἐγώ δογματίζω · ὁ μέν ἁμαρτία ἰσχύω διά ὁ νόμος , ὁ θάνατος δέ διά ὁ ἁμαρτία κράτος · ὁ νόμος δέ ὁ θνητός τε καί διά οὗτος πρός ἁμαρτία ἐπιρρεπής , ἀναγκαῖος ἐπίκειμαι . οὐκοῦν ὁ μέν ἁμαρτία ὁ κόσμος t νόμος συνίστημι . ὁ δέ ἁμαρτία ὁ θάνατος ἀπογίγνομαι . ὁ δέ θάνατος ὁ φύσις εἰς ἁμαρτία εὐόλισθος διά ὁ ἐμπαθής ἐργάζομαι , ἐν χρεία νόμος καθίστημι . διοδυρομαι . “ ὅτε γάρ , ” φημί , “ εἰμί ἐν ὁ σάρξ , ” ἀντί ὁ ἐν ὁ νόμος · ὁ γάρ ἐν νόμος χαρίζομαι ὁ σάρξ · ἀκριβῶς δέ εἶπον “ ὁ διά ὁ νόμος , ” οὖον ὁ ἀπό ὁ νόμος . οὖον γάρ ὁ ἁμαρτάνω παρέχω ὁ νόμος , ὅς γε προστάσσω μή ἁμαρτάνω . εἶπον οὖν διά ὁ νόμος , ἐπεί συγχωρέω τρυφάω δίδωμι ὁ πάθος πρόφασις . ὥστε οὐ ὅς ἐθέλω κατασκευάζω ὁ νόμος , ἀλλά ὅς μή ἐθέλω . Θεόδωρος . ὁ θεῖος γραφή ποτέ μέν σάρξ λέγω ὁ φύσις αὐτός , ποτέ δέ οὖον ὁ φύσις ἁπλόος , ἀλλά ἀπό ὁ θνητότης οὕτως αὐτός ὀνομάζω , ὡς ἄν οὐκέτι δύναμαι οὗτος καλέω , εἰμί δή ἀποτίθημι ὁ θάνατος . ὡς ὅταν λέγω ὁ “ σάρξ καί αἷμα βάσις - “ λεῖος Θεός κληρονομέω οὖον δύναμαι . ” ὡς ἄν οὐκέτι σάρξ , οὔτε εἰμί οὔτε ὀνομάζω δύναμαι ὁ ἐπί ὁ μέλλω αἰών γίγνομαι ἀθάνατος . εἰμί δέ ὅτε καί ὁ πάθος αὐτός σάρξ οἶδα καλέω , ὡς ὅταν λέγω , “ ὅς ἐν ὁ ἡμέρα ὁ σάρξ “ αὐτός , ” ἵνα εἶπον ἐν ὁ καιρός ὁ πάθος , ὅτε πρός αὐτός μέλλω γίγνομαι ὁ θάνατος . καί μήv καί ὁ πρόσκαιρος καί εὐδιάλυτος ἅπας οἶδα οὗτος καλέω , ὡς ἐν ὁ πρός Κορίνθιος εἶπον , “ ἀλλά ὁ μωρός ὁ κόσμος ἐκλέγω ὁ θεός , ἵνα κάω - “ σχύνῃ ὁ σοφός , καί ὁ ἀσθενής , ἵνα καταισχύνω ὁ ἰσχυρός · “ καί ὁ ἐξουθενέω καί ὁ μή εἰμί , ἵνα ὁ εἰμί καταργέω , ” ἐπάγω , “ ὅπως μή καυχάομαι πᾶς σάρξ ἐνώπιος αὐτός · ” καίτοι οὖον διάφορος ζῷον μιμνήσκω , ἀλλά ἵνα εἶπον ὥστε πάντῃ ὁ πρόσκαιρος φαίνω ἄτονος πρός ὁ ὁ εὐσέβεια ἐπίγνωσις . οὗτος δέ ὁ μέν ἀθάνατος ζῶ ζωή , οὐδέ ποτός οὗτος καλέω τῆ φωνή . σάρξ δέ , ποτέ μέν ὁ φύσις λέγω , ποτέ δέ ὁ προσηγορία , οὐ ἐπί ὁ φύσις λαμβάνω , ἀλλά ἐπί σημασία ὁ θνητότης , ὑπό ὅς εἰμί συμβαίνω ἐγώ . ποτέ δέ ὁ πρόσκαιρος πᾶς ὁ ὑπό ὁ ὄρον ὁ θάνατος κεῖμαι καλέω , ὡς ὁ “ σάρξ καί αἷμα βασίλειος Θεός κληρονομέω οὖον δύναμαι οὕτως λέγω ὁ , “ ὅτε ἠμέν ἐν ὁ σάρξ , ἀντί ὁ ὅτε εἰμί θνητός , ἐν σάρξ λέγω εἰναι ὁ εἰναι θνητός . ὁ γάρ πιστεύω Χριστός , καί ὁ περί ὁ μέλλω ἐπαγγελία ἤδη κομίζω , καί μήv καί ὁ τύπος ὁ ἐν ὁ βάπτισμα χάρις καταξιόω , οὐκέτι λογίζομαι εἰναι θνητός · ὅθεν καί κοιμάω ἐν ὁ πρός Θεσσαλονικεύς καλέω ὁ ἀποθνήσκω · τότε τοίνυν ὁ , ὁ πάθημα ὁ ἁμαρτία ὁ διά ὁ νόμος ἐνεργέω ἐν ὁ μέλος ἐγώ , ὥσπερ διάφορος πάθος ὁ σῶμα ὁ ἡμέτερος συμβαίνω φύω , κἀν μή πᾶς πᾶς μηδέ πάντοτε ἐγγίγνομαι . οὗτος καί ἁμαρτία διάφορος πάθος φύω ἐγώ ἐνοχλέω , κἀν μή πᾶς παρά πᾶς ἐπιτελέω , μηδέ πάντοτε . ὡς γάρ κατά ὁ σῶμα , ὁ μέν κακός , ὁ δέ μᾶλλον ὁ πάθος περιπίπτω , οὗτος ἐπί ὁ ἁμάρτημα , ὁ μέν πλείων ὁ δέ μικρός ἁμαρτάνω . ἐπεί τοίνυν νόμος τις ὁ ἁμάρτημα κρίνω , εἴτε κατά ὁ φυσικός διάκρισις , εἴτε κατά ὁ δίδωμι ἔξωθεν διάταξις , οὗτος λέγω , ὅτι πᾶς ὁ ἁμαρτία ὁ πάθος ὅσος περί νόμος τις διακρίνω ἐγγίγνομαι ἐγώ συμβαίνω , ὅταν τίς παρά ὁ φαίνω ἐγώ , ἢ διαγορεύω καλός διαπράσσω , οὗτος δή πᾶς καί πράσσω παρά ἐγώ · ἵνα εἶπον ὅτι θνητός ὁ φύσις εἰμί , καί περί ὁ ἁμαρτάνω πολύς διά οὗτος ὁ ῥοπή ἔχω , ἅπας εἶδος ἐπιτελέω ἁμαρτία · καίτοι διάφορος ὁ νόμος παιδεύω ὅς ἀπέχω προσήκω εἰμί ἐγώ καί τίς ὁ ἐντεῦθεν γίγνομαι εἰς ὁ καρποφορέω ὁ θάνατος · λέγω δέ ὅτι ἐντεῦθεν ἐγώ ἐπισφίγγω ὁ θάνατος ὁ τιμωρία . ὡς γάρ ὑπό ὁ θνητότης μείζων ὁ ἁμαρτάνω ὁ ἐνόχλησις ὑπομένω , οὕτως ὁ τιμωρία ὑπό ὁ πταίω ἐγώ ἐπισφίγγω , καί ὁ νόμος οὐδείς ἐγώ ὠφελέω δύναμαι · ἐναντίος δέ καί ἁμάρτημα γίγνομαι πρόξενος , ἐπεί ὁ διαγόρευσις τἀναντία διαπράσσω . νυνί δέ κατηγορέω ἀπό ὁ νόμος ἀποθνῄσκω , ἐν ὅς κατέχω . Κύριλλος . ἔνοχος γάρ εἰμί ὁ νόμος , φημί , ὑποτίθημι ἐγώ ὁ ἁμαρτία αὐτός . εἰμί δέ ἀποθνῄσκω “ ἐν ὅς κατέχω , ” τουτέστι ὁ ἁμαρτία , συναποπρακτήσει πάντως αὐτός καί ὁ νόμος · θεσπίζω γάρ διά αὐτός , ἵνα ἐλέγχω ὁ παραβαίνω . ἔξω δή οὖν ὁ ὁ νόμος χρεία , ὁ ὁ ἁμαρτία νεκρωμένος · γίγνομαι γάρ ἕτερος · καί αὐτός δουλεύω ἐν καινότης πνεῦμα , ἄν οὖον παλαιότης γράμμα . Γεννάδιος . νῦν μέντοι , φημί , ἀπό ὁ νόμος ὁ κατέχω ἐγώ καταργέω , “ ὥστε δουλεύω ἐγώ ἐν καινότης πνεῦμα “ καί οὖον παλαιότης γράμμα . ” δήω οὖν ὡς ἀθάνατος ὁ λοιπός καί πνευματικός γίγνομαι ἐγώ πολιτεύω · ἀλλά μή ὡς φθαρτός ἔτι καί παλαιόω , καί νόμος διά οὗτος καταναγκάζω δουλεύω . ἀντιδιαστέλλω δέ ὁ γράμμα μέν ὁ πνεῦμα · ὁ παλαιότης δέ ὁ καινότης · καί αὐτός ὁ ὄνομα μέγας δείκνυμι ὁ ὁ πρᾶγμα διαφορά . Θεόδωρος . ἀλλά πᾶς νῦν φημί μεταβάλλω · ὁ γάρ βίος οὗτος νεκρός γίγνομαι · ὅς δή τυγχάνω ὥσπερ ὑπό τις ἀνάγκη κατέχω εἰς ὁ ὁ νόμος πολιτεύω · ὅθεν οὐδέ εἰμί τις ἐγώ κοινωνία βίος πρός αὐτός ὁ λοιπός · ἀνακαινίζω γάρ ὁ δύναμις ὁ πνεῦμα , καί ἕτερος μέν ἀντί ἕτερος γίγνομαι , μεθίστημι δέ εἰς ἄφθαρτος ζωή ἀπό ὁ πάρειμι βίος , οὐδείς ἁμάρτημα ἐνόχλησις ὑπομένω . οὐκοῦν οὐδέ νόμος δήω καί γράμμα ὁ διδάσκω ἐγώ ὁ κακός ὁ ἀποχή . οὗτος γάρ ὁ ἐν τῆ ὁ βίος οὗτος παλαιότης καθίστημι χρήσιμος εἰμί δύναμαι , οὖον ὁ ὑπό ὁ πνεῦμα ἀνακαινίζω καί γίγνομαι t ἄφθαρτος · ὅς νόμος οὐκέτι χρεία , διά ὁ μηδέ ἁμαρτάνω ἐπιδέχομαι . οὗτος ἀγαθός ὁ ἡμέτερος ἐκεῖνος φημί , καί πολύς μείζων ὁ κατά Χριστός ὠφέλεια ἔχω ὁ ὑπό ὁ νόμος παιδαγωγέω .