catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-romanos-typus-monacensis-e-cod-monac-gr 15.25.1
Τοῦ Χρυσορειθρολόγου . Ἐπειδὴ εἶπεν , ὅτι τόπον οὐκέτι ἔχων ἐν τοῖς κλίμασι τούτοις , καὶ ἐπιποθίαν ἔχω ἐκ πολλῶν ἐτῶν ἐΛθεῖν πρὸς ὑμᾶς , ἔμελλε δὲ ἔτι βραδύνειν · ἵνα μὴ νομίζηται διαχλευάζειν αὐτοὺς , λέγει καὶ τὴν αἰτίαν δι’ ἣν ἀναβάλλεται τέως . καὶ δοκεῖ μὲν τὴν πρόφασιν λέγειν τῆς μελήσεως . διὰ δὲ τούτων , καὶ ἕτερόν τι κατασκευάζει , τὸ προτρέψαι ἐκείνους εἰς ἐλεημοσύνην . ἐπεὶ εἰ μὴ τοῦτο ἐβούλετο , ἤρκει εἰπεῖν , ὅτι προεύομαι εἰς Ἱερουσαλήν . νυνὶ δὲ καὶ τὴν αἰτίαν προστίθησι τῆς ἀποδημίας . μίας . πορεύομαι γάρ , φησιν , διακονῶν τοῖς ἁγίοις . καὶ ἐνδιατρίβει τῷ λόγῳ , καὶ λογισμοὺς κινεῖ λέγων , ὅτι ὀφειλέται εἰσί . καὶ ὅτι εἰ τοῖς πνευματικοῖς αὐτῶν ἐκοινώνησαν τὰ ἔθνη , ὀφείλουσι καὶ ἐν τοῖς σαρκικοῖς λειτουργῆσαι . ἵνα μάθωσιν ἐκεῖνοι τούτους ζηλοῦν . διὸ καὶ μάλιστα αὐτοῦ τὴν σοφίαν θαυμάσαι ἄξιον . ὅτι τοῦτον τῆς συμβουλῆς τὸν τρόπον ἐπενόησεν . οὕτω γὰρ μᾶλλον ἠνείχοντο , ἣ εἰ ἐν τάξει παραινέσεως εἶπε . καὶ γὰρ ἔδοξαν ὑβρίζεσθαι , εἰ εἰς πρόσωπον αὐτῶν Κορινθίους παρήγαγεν εἰς μέσον καὶ Μακεδόνας . διὰ δὴ τοῦτο ἐκείνους μὲν οὕτω προτρέπει λέγων , “ γνωρίζω δὲ “ ὑμῖν τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ τὴν δεδομένην ταῖς ἐκκλησίαις τῆς “ Μακεδονίας . ” καὶ Μακεδόνας δὲ διὰ τούτων πάλιν , “ ὁ γὰρ ἐξ “ ὑμῶν ζῆλος , ” φησὶν , “ ἠρέθισε τοὺς πλείονας . ” καὶ διὰ Γαλατων δὲ ὁμοίως τοῦτο ποιεῖ . ὡς ὅταν λέγῃ , “ ὥσπερ διέταξα ταῖς “ ἐκκλησίαις τῆς Γαλατίας , οὕτω καὶ ὑμεῖς ποιήσατε . ” ἐπὶ δὲ Ῥωμαίων , οὐχ οὕτως , ἀλλ’ ὑπεσταλμένως μᾶλλον . καὶ σκόπει πῶς μεγαλοπρεπῶς ταῖς λέξεσι κέχρηται . οὐδὲ γὰρ εἶπε , πορεύομαι ἐλεημοσύνην φέρων , ἀλλὰ διακονῶν . εἰ δὲ Παῦλος διακονεῖ , ἐννόησον ἡλίκον τὸ γινόμενον , ὅταν ὁ τῆς οἰκουμένης διδάσκαλος καταδέχηται ἀποκομίζειν . καὶ μέλλων εἰς Ῥώμην ἀποδημεῖν , καὶ οὕτως αὐτοὺς ἐπιποθῶν , τοῦτο ἐκείνου προτιμᾷ . εὐδόκησε γὰρ “ Μακεδονία καὶ Ἀχαΐα . ” τουτέστιν , ἐδοκίμασαν , “ ἐπεθύμησαν “ κοινωνίαν τινά . ” πάλιν οὐκ εἰπεν ἐλεημοσύνην , ἀλλὰ “ κοινω - “ νίαν . ” τὸ δὲ “ τινὰ , ” οὐχ ἁπλῶς τέθεικεν , ἀλλ’ ἵνα μὴ δόξῃ τούτους ὀνειδίζειν . καὶ οὐκ εἶπεν ἁπλῶς εἰς τοὺς πτωχοὺς , ἀλλ’ “ εἰς τοὺς πτωχοὺς τῶν ἁγίων . ” διπλῆν ποιῶν τὴν σύστασιν , καὶ τὴν ἀπὸ τῆς ἀρετῆς , καὶ τὴν ἀπὸ τῆς πενίας . καὶ οὐδὲ τούτῳ μόνῳ ἠρκέσθη , ἀλλ’ ἐπήγαγεν ὅτι “ ὀφείλεται εἰσι .
Lemmas: ὁ χρυσορειθρολόγος . ἐπεί εἶπον , ὅτι τόπος οὐκέτι ἔχω ἐν ὁ κλίμα οὗτος , καί ἐπιποθία ἔχω ἐκ πολύς ἔτος ἔρχομαι πρός σύ , μέλλω δέ ἔτι βραδύνω · ἵνα μή νομίζω διαχλευάζω αὐτός , λέγω καί ὁ αἴτιος διά ὅς ἀναβάλλω τέως . καί δοκέω μέν ὁ πρόφασις λέγω ὁ μέλησις . διά δέ οὗτος , καί ἕτερος τίς κατασκευάζω , ὁ προτρέπω ἐκεῖνος εἰς ἐλεημοσύνη . ἐπεί εἰμί μή οὗτος βούλομαι , ἀρκέω εἶπον , ὅτι προέρχομαι εἰς ιερουσαλη . νυνί δέ καί ὁ αἴτιος προστίθημι ὁ ἀποδημία . μίας . πορεύω γάρ , φημί , διακονέω ὁ ἅγιος . καί ἐνδιατρίβω ὁ λόγος , καί λογισμός κινέω λέγω , ὅτι ὀφειλέτης εἰμί . καί ὅτι εἰμί ὁ πνευματικός αὐτός κοινωνέω ὁ ἔθνος , ὀφείλω καί ἐν ὁ σαρκικός λειτουργέω . ἵνα μανθάνω ἐκεῖνος οὗτος ζηλόω . διό καί μάλιστα αὐτός ὁ σοφία θαυμάζω ἄξιος . ὅτι οὗτος ὁ συμβουλή ὁ τρόπος ἐπινοέω . οὗτος γάρ μᾶλλον ἀνέχω , ὅς εἰμί ἐν τάξις παραίνεσις εἶπον . καί γάρ δοκέω ὑβρίζω , εἰμί εἰς πρόσωπον αὐτός Κορίνθιος παράγω εἰς μέσος καί Μακεδών . διά δή οὗτος ἐκεῖνος μέν οὗτος προτρέπω λέγω , “ γνωρίζω δέ “ σύ ὁ χάρις ὁ Θεός ὁ δίδωμι ὁ ἐκκλησία ὁ “ Μακεδονία . ” καί Μακεδών δέ διά οὗτος πάλιν , “ ὁ γάρ ἐκ “ σύ ζῆλος , ” φημί , “ ἐρεθίζω ὁ πλείων . ” καί διά Γαλάτης δέ ὁμοίως οὗτος ποιέω . ὡς ὅταν λέγω , “ ὥσπερ διατάσσω ὁ “ ἐκκλησία ὁ Γαλατία , οὗτος καί σύ ποιέω . ” ἐπί δέ Ῥωμαῖος , οὐ οὕτως , ἀλλά ὑπεσταλμένως μᾶλλον . καί σκοπέω πῶς μεγαλοπρεπής ὁ λέξις χράομαι . οὐδέ γάρ εἶπον , πορεύω ἐλεημοσύνη φέρω , ἀλλά διακονέω . εἰμί δέ Παῦλος διακονέω , ἐννοέω ἡλίκος ὁ γίγνομαι , ὅταν ὁ ὁ οἰκέω διδάσκαλος καταδέχομαι ἀποκομίζω . καί μέλλω εἰς Ῥώμη ἀποδημέω , καί οὕτως αὐτός ἐπιποθέω , οὗτος ἐκεῖνος προτιμάω . εὐδοκέω γάρ “ Μακεδονία καί Ἀχαΐα . ” τουτέστιν , δοκιμάζω , “ ἐπιθυμέω “ κοινωνία τις . ” πάλιν οὐ εἶπον ἐλεημοσύνη , ἀλλά “ κοινός - “ νία . ” ὁ δέ “ τις , ” οὐ ἁπλόος τίθημι , ἀλλά ἵνα μή δόξα οὗτος ὀνειδίζω . καί οὐ εἶπον ἁπλόος εἰς ὁ πτωχός , ἀλλά “ εἰς ὁ πτωχός ὁ ἅγιος . ” διπλόος ποιέω ὁ σύστασις , καί ὁ ἀπό ὁ ἀρετή , καί ὁ ἀπό ὁ πενία . καί οὐδέ οὗτος μόνος ἀρκέω , ἀλλά ἐπάγω ὅτι “ ὀφείλω εἰμί .