catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-romanos-typus-monacensis-e-cod-monac-gr 11.15.5
Φωτίου . Ἰστέον γε μὴν , ὅτι τὸ , “ εἰ γὰρ ἡ ἀποβολὴ αὐτῶν , ” ἣ ἐπανάληψις ἐστὶ , τοῦ . εἰ δὲ τὸ παράπτωμα αὐτῶν . ὡς καὶ προείρηται , ἢ αἰτία τῆς σπουδῆς Παύλου τῆς περὶ τὸ σωθῆναι αὐτούς . ὡς ἂν εἰ τις ἔλεγε , τί σπεύδεις , Παῦλε , ὑπὲρ τῶν Ἰου - δαίων , λέγων , “ εἴπως παραζηλώσω μου τὴν σάρκα , καὶ σώσω τινὰς “ ἐξ αὐτῶν . ” τίς ἐστιν ὁ τοσοῦτός σου ἀγών ; ναί φησι , προσήκει μοι σπεύδειν καὶ ἀγωνίζεσθαι . εἰ γὰρ καὶ τούτων ἐκλειπόντων , ὅμως κατηλλάγη ὁ Θεὸς τῷ κόσμῳ , καὶ τὸ μεσότοιχον ἤρθη τῆς παλαιᾶς ἔχθρας , τι ἃν οὐ γένοιτο χρηστὸν καὶ ὑπ’ ὑπερθαύμαστον , καὶ τούτων σωθέντων καὶ προστεθέντων ; τίς οὖν ἔσται αὐτῶν ἡ πρόσληψις καὶ ἡ προσθήκη , εἰ μὴ τελεία καὶ ὁλόκληρος χαρὰ , ὡς ἐπὶ τελείᾳ καὶ κοινὴ ζωὴ καὶ ἀναβιώσει ἐκ νεκρῶν , πάντων , οὐ μόνον τῶν προσπταισάντων , ἀλλὰ καὶ τῶν μέχρι θανάτου καὶ νεκρώσεως καταπεσόντων ; καὶ ὅρα · ἀρχόμενος μὲν , πταῖσμα τὴν ἀπείθειαν ἐκάλεσε τῶν Ἰουδαίων · εἶτα παράπτωμα . ἐπειδὴ δὲ ἔδειξεν αὐτοῖς , ἐὰν βούλωνται μόνον πεισθῆναι , τὸ μέγεθος τῶν ἀγαθῶν , καὶ ἐπῆρεν αὐτοὺς , πλοῦτον ἐθνῶν καλῶν , καὶ καταλλαγὴν κόσμου , καὶ σάρκα οἰκείαν · τότε καὶ τῆς ἀπειθείας τὸ ἄτοπον ἡλίκον ἐστὶ δεικνύει . νεκροὺς αὐτῆς διὰ ταύτης γενέσθαι ἀποφαινόμενος . ἀλλὰ καὶ τοῦτο λίαν θαυμασίως ποιεῖ καὶ σοφῶς . ἐπειδὴ γὰρ τὸ νεκροὺς αὐτοὺς ὀνομασθῆναι , λίαν πικρὸν ἦν καὶ καταφορικόν · καὶ εἰς ὕβριν μᾶλλον ἣ παραίνεσιν συντελοῦν · οὐχ οὕτως αὐτὸ τίθησι ξηρῶς , ἀλλὰ μίγνυσιν αὐτὸ , καὶ ἐν τάξει ἐπαίνου προάγει , λέγων , “ τίς ἡ πρόσληψις αὐτῶν , εἰ μὴ ζωὴ ἐκ “ νεκρῶν ; ” διὰ μὲν τοῦ , “ ζωὴ , ” τὸ εὐφραῖνον τιθείς · διὰ “ ἐκ νεκρῶν , ” ὑποσημαίνων , ὅτι ἡ ἀπείθεια αὐτῶν , νέκρωσις ἦν .
Lemmas: Φώτιος . ἰστέον γε μήv , ὅτι ὁ , “ εἰμί γάρ ὁ ἀποβολή αὐτός , ” ὅς ἐπανάληψις εἰμί , ὁ . εἰμί δέ ὁ παράπτωμα αὐτός . ὡς καί προερέω , ἢ αἰτία ὁ σπουδή Παῦλος ὁ περί ὁ σῴζω αὐτός . ὡς εἄν εἰμί τις λέγω , τίς σπεύδω , Παῦλος , ὑπέρ ὁ ἰός - δαίω , λέγω , “ εἴπως παραζηλόω ἐγώ ὁ σάρξ , καί σῴζω τις “ ἐκ αὐτός . ” τίς εἰμί ὁ τοσοῦτος σύ ἀγών ; ναί φημί , προσήκω ἐγώ σπεύδω καί ἀγωνίζομαι . εἰμί γάρ καί οὗτος ἐκλείπω , ὅμως καταλλάσσω ὁ θεός ὁ κόσμος , καί ὁ μεσότοιχον ἀραρίσκω ὁ παλαιός ἔχθρα , τίς ἄν οὖον γίγνομαι χρηστός καί ὑπό ὑπερθαύμαστος , καί οὗτος σῴζω καί προστίθημι ; τίς οὖν εἰμί αὐτός ὁ πρόσληψις καί ὁ προσθήκη , εἰμί μή τέλειος καί ὁλόκληρος χαρά , ὡς ἐπί τέλειος καί κοινός ζωή καί ἀναβίωσις ἐκ νεκρός , πᾶς , οὖον μόνος ὁ προσπταίω , ἀλλά καί ὁ μέχρι θάνατος καί νέκρωσις καταπίπτω ; καί ὁράω · ἄρχω μέν , πταῖσμα ὁ ἀπείθεια καλέω ὁ Ἰουδαῖος · εἶτα παράπτωμα . ἐπεί δέ δείκνυμι αὐτός , ἐάν βούλομαι μόνος πείθω , ὁ μέγεθος ὁ ἀγαθός , καί ἐπαίρω αὐτός , πλοῦτος ἔθνος καλός , καί καταλλαγή κόσμος , καί σάρξ οἰκεῖος · τότε καί ὁ ἀπείθεια ὁ ἄτοπος ἡλίκος εἰμί δείκνυμι . νεκρός αὐτός διά οὗτος γίγνομαι ἀποφαίνω . ἀλλά καί οὗτος λίαν θαυμάσιος ποιέω καί σοφός . ἐπεί γάρ ὁ νεκρός αὐτός ὀνομάζω , λίαν πικρός εἰμί καί καταφορικός · καί εἰς ὕβρις μᾶλλον ὅς παραίνεσις συντελέω · οὐ οὕτως αὐτός τίθημι ξηρός , ἀλλά μίγνυμι αὐτός , καί ἐν τάξις ἔπαινος προάγω , λέγω , “ τίς ὁ πρόσληψις αὐτός , εἰμί μή ζωή ἐκ “ νεκρός ; ” διά μέν ὁ , “ ζωή , ” ὁ εὐφραίνω τίθημι · διά “ ἐκ νεκρός , ” ὑποσημαίνω , ὅτι ὁ ἀπείθεια αὐτός , νέκρωσις εἰμί .