catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-romanos-typus-monacensis-e-cod-monac-gr 8.29.11
Τοῦ Αὐτοῦ . Διὰ πάντων τοίνυν δέδεικται πρωτότοκος ὁ Υἱὸς , ὡς ἄνθρωπος ὀνομαζόμενος . καὶ εἰ βούλει πάλιν ἐξετάσωμεν τὰ ῥητὰ ἐν οἷς πρωτότοκος εἴρηται · ἐν τῷ , “ ὅταν δὲ πάλιν εἰσαγάγῃ τὸν πρωτότοκον ἕλ’ τὴν οἰκουμένην , λέγει , “ καὶ προσκυνησάτωσαν “ αὐτὸν πάντες ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ . ” ἡ τοῦ “ πάλιν ” προσθήκη , τὸ μήτε πρώτως γίνεσθαι τοῦτο διὰ τῆς κατὰ λέξιν σημασίας ἐνδείκνυται . ἐπὶ τῆς ἐπαναλήψεως γὰρ τῶν ἅπαξ γεγονότων τῇ λέξει ταύτῃ κεχρήμεθα . οὐκοῦν τὴν ἐπὶ τῷ τέλει τῶν αἰώνων φοβερὰν βερὰν αὐτοῦ ἐπιφάνειαν , σημαίνει τῷ λόγῳ · ὅτε οὐκέτι τῇ τοῦ δούλου καθορᾶται μορφῇ , ἀλλ’ ἑ ’πὶ τοῦ θρόνου τῆς μεγαλοπρεπείας προφανῶς καθήμενος , καὶ ὑπὸ τῶν Ἀγγέλων πάντων τῶν περὶ αὐτὸν μεγαλοπρεπῶς προσκυνούμενος . διὰ τοῦτο ὁ ἅπαξ εἰσελθὼν εἰς τὴν οἰκουμένην , πρωτότοκος γενόμενος ἐκ τῶν νεκρῶν τὲ καὶ ἀδεκφῶν καὶ πάσης τῆς κτίσεως · ὅταν πάλιν εἰσέρχηται εἰς τὴν οἱκουμένην , ὁ κρίνων τὴν οἰκουμένην ἐν δικαιοσύνῃ , καθὼς ἡ προφητεία λέγει , οὐκ ἀποβάλλει τοῦ πρωτοτόκου τὸ ὄνομα , ὃ ἅπαξ ὑπὲρ ἡμῶν κατεδέξατο · ἀλλ’ ὡς ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ πᾶν γόνυ κάμπτει τῷ ὑπὲρ πᾶν ὄντι ὄνομα , οὕτως καὶ τὸν ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ πρωτοτόκου γενόμενον , προσκυνεῖ ἅπαν τῶν Ἀγγέλων τὸ πληρημα , τῇ ἀνακλήσει τῶν ἀνθρώπων ἐπευφραινόμενον · ἣν διὰ τοῦ γενέσθαι ἡμῶν πρωτότοκος πάλιν εἰς τὴν ἐξ ἀρχῆς χάριν ἀνεκαλέσατο . καὶ πρωτότοκος δὲ ἐκ νεκρῶν γίνεται , πρῶτος δι’ ἑαυτοῦ τὰς ὠδῖνας τοῦ θανάτου λύσας , ἵνα πᾶσιν ὁδοποιήσῃ τὸν ἐξ ἀναστάσεως τόκον . ἐν ἀδελφοῖς δὲ πάλιν πρωτότοκος , τοῦ καινοῦ τῆς παλιγγενεσίας τόκου προγεννηθεὶς ἐν τῷ ὕδατι · οὗ τὰς ὠδῖνας ἡ πτῆσις τῆς περιστερᾶς ἐμαιεύσατο . δι’ οὗ τοὺς συμμετασχόντας αὐτῷ τῆς ὁμοίας γεννήσεως , ἀδελφοὺς ἑαυτοῦ ποιεῖ . καὶ πρωτότοκος γεννωμένων μετ’ αὐτὸν , ἐκ τοῦ ὕδατός τε καὶ τοῦ Πνεύματος γίνεται . Εἰ ταῦτα τοίνυν κατὰ λόγον νενόηται · οὐδὲ τὸ τῆς κτίσεως σημαινόμενον , ἧς πρωτότοκος ἐστὶν , ἀγνοηθήσεται . διπλῆν γὰρ τῆς φύσεως ἡμῶν τὴν κτίσιν ἐγνώκαμεν . τήν τε πρώτην , καθ’ ἣν ἐπλάσθημεν · καὶ τὴν δευτέραν καθ’ ἣν ἀνεπλάσθημεν . ἀλλ’ οὐκ ἂν r τῆς δευτέρας ἡμῶν κτίσεως χρεία , εἰ μὴ τὴν πρώτην διὰ τῆς παρακοῆς ἠχρειώσαμεν . ἐκείνης τοίνυν παλαιωθείσης τὲ καὶ ἀφανισθείσης , νισθείσης , ἔδει καινὴν ἐν Χριστῷ γενέσθαι κτίσιν , καθὼς φησὶν ὁ Ἀπόστολος , “ ἐνδύσασθε , ” λέγων , “ τὸν καινὸν “ κατὰ Θεὸν κτισθέντα . ” καὶ “ εἴ τις ἐν Χριστῷ , ” φησὶν , “ “ κτίσις . ” ταύτης τοίνυν τῆς καινῆς ἐν Χριστῷ κτίσεως , ἧς αὐτὸς καθηγήσατο , πρωτότοκος ὠνομάσθη . ὅτι γὰρ οὐ κατὰ τὴν προαιώνιον ὕπαρξιν ἐφαρμόζεται τῷ Υἱῷ τὸ πρωτότοκος , ἡ τοῦ μονογενοῦς προσηγορία διαμαρτύρεται . ὁ γὰρ ἀληθῶς μονογενὴς , ἀδελφοὺς οὐκ ἔχεν πῶς οὖν ἄν τις εἴη μονογενὴς ἐν ἀδελφοῖς ἀριθμούμενος ; ἀλλ’ ὡς λέγεται Θεὸς καὶ ἄνθρωπος , Υἱὸς Θεοῦ καὶ υἱὸς ἀνθρώπου , τὰ μὲν , κατὰ τὴν ὑπερέχουσαν φύσιν ὣν , τὰ δὲ , κατὰ τὴν φιλάνθρωπον οἰκονομίαν γενόμενος , οὕτω καὶ μονογενὴς Θεὸς ὢν , πρωτότοκος πάσης τῆς κτίσεως γίνεται · μονογενὴς μὲν ὢν ἐν τῷ πατρῴῳ κόλπῳ · ἐν δὲ τοῖς διὰ τῆς καινῆς κτίσεως σωζομένοις , πρωτότοκος τῆς κτίσεως καὶ γενόμενος καὶ λεγόμενος . Εἰ δὲ , καθὼς ἡ αἵρεσις βούλεται , δοιὰ τὸ προκατεσκευάσθαι τῆς λοιπῆς κτίσεως πρωτότοκος λέγεται , οὐ συμφωνεῖ τοῖς πη αὐτῶν περὶ τοῦ μονογενοῦς Θεοῦ κατασκευαζομένοις τὸ ὄνομα . οὐ γὰρ τοῦτο φασὶν , ὅτι παρὰ τοῦ Πατρὸς τὴν ἡμῶν περιεβάλετο σάρκα . οὐκοῦν τότε πρωτότοκος , ὅτε πολλοὺς κατὰ χάριν υἱοὺς ἀπέδειξε Θεοῦ . καὶ πρωτότοκος δὲ πάσης καλεῖται κτίσεως , οὐχ ὡς πρωτότοκος αὐτῆς κατὰ χρόνον ὑπάρχων · οὐδὲ τῆς αὐτῆς τοῖς κτίσμα - σιν οὐσίας · ἀλλὰ καθάπερ ἤδη προείρηται , διὰ τὴν πρὸς τὰ κτίσματα συγκατάβασιν , καὶ τὴν πρὸς ἡμᾶς ὁμοίωσιν . ἐπιτηρῆσαί δὲ ὅμως κἀκεῖνο , καλόν . μονογενὴς καλεῖται καὶ πρωτότοκος · ὅτε μὲν οὖν μονογενὴς ὀνομάζεται , οὐδεμιᾶς αὐτῷ συμπεπλεγμέ - νης αἰτίας , καθ’ ἣν ἐστὶ μονογενὴς , τοῦτο καλεῖται . ἀλλὰ ἀπολε - λυμένως ὁ μονογενὴς Θεὸς “ ὁ ὣν εἰς τὸν κόλπον τοῦ Πατρός ” ὅτε δὲ πρωτότοκον αἱ θεῖαι καλοῦσι γραφαὶ αὐτὸν , εὐθὺς ἐπιφέρουσιν . ὧν ἐστι πρωτότοκος , καὶ τὴν αἰτίαν δι’ ἣν καὶ ταύτην ἔχει τὴν ἐπωνυμίαν . φασὶν γὰρ , “ πρωτότοκος ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς . ” καὶ “ πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν . ” ἐπειδὴ γὰρ τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ κάτα φύσιν ἔχοντα τὸ πρωτεύειν , καὶ ὅτε γέγονεν ἅνθρωπος τοῦτο μὴ ἀπολέσας , εἰκότως καὶ τῆς πρὸς ἡμᾶς ὁμοιώσεως ἐπιλαβόμενος , πάσης προτάττεται κτίσεως . Οὐδὲ γὰρ καθὸ γέγονεν ἄνθρωπος , ἐλάττων ἔσται τινός · ὅσον εἰς τὸ πρέπον ἀξίωμα τῇ θείᾳ φύσει . ἀλλὰ καὶ οὕτω , πρωτεύει · καὶ καθηγήσεται πάσης ὁμοῦ τῆς κτίσεως · ἅτε δὴ ποιητὴς αὐτῆς ὑπάρχων καὶ Κύριος . οὕτω καὶ ὁ εὐαγγελιστὴς φησίν · “ καὶ “ ἐθεασάμεθα τὴν δόξαν αὐτοῦ , δόξαν ὡς μονογενοῦς παρὰ ἄλλως τε οὐδὲ εἴρηκεν ἡ θεία γραφὴ , ὅτι περ ἐστὶ πρωτότοκος τῶν ἄλλων κτισμάτων . ἵνα μὴ ὄντως ὡς εἷς ἐξ αὐτῆς εἶναι νοοῖτο · ἀλλὰ πάσης κτίσεως πρωτότοκον αὐτὸν εἴναι φησι . ἴνα δία του “ πάσης ” εἰπεῖν , ὅλης ὁμοῦ τῆς κτίσεως ἐν μέρει κειμένης , ἕτερος εἶναι παρ’ αὐτὴν πιστεύηται . ὁ δὲ ἔξω πάσης ὑπάρχων κτίσεως , οὐκ ἂν εἴη κτιστῆς οὐσίας , ἀλλ’ ἕτερος παρ’ αὐτήν . καὶ γοῦν ἡ θεῖα γραφὴ τὴν τοιαύτην ἐπιτήρησιν εἰδυῖα σαφῶς , οὐκ ἐκάλεσε τὸν Ῥουβὶμ πρωτότοκον πάντων τῶν τέκνων τοῦ Ἰακώβ . ἵνα μὴ ἕτερος παρὰ τούτους εἶναι νομίζηται . ἀλλὰ μετὰ πολλῆς ἀκριβείας πρωτότοκον αὐτὸν εἶναι φησὶ τοῦ Ἰακὼβ καὶ τῶν αὐτοῦ . εἰ οὖν διὰ τὸ καλεῖσθαι πρωτότοκον πάσης κτίσεως τὸν Υἱὸν τῇ κτίσει συγκαταριθμεῖν αὐτὸν ἐπιχειροῦσι τινὲς , ἔσται καὶ αὐτὸς ἐν τοῖς πᾶσιν . εἰ δέ τις δοίη τοῦτο κρατεῖν , ἑαυτοῦ πρωτότοκος ἔσται · καθὸ πάσης τῆς κτίσεως πρωτότοκος ὢν , καὶ αὐτὸς ἐν τοῖς πᾶσιν ἐστίν . ἔσται οὐν ἑαυτοῦ , καὶ πρωτότοκος καὶ δεύτερος . εἰ μὲν γὰρ διὰ τὸ πάσης κτίσεως εἶναι πρωτότοκον , ἔξω τῶν πάντων αὐτὸν κεῖσθαι νοήσαιμεν , πρῶτος ἔσται τῶν πάντων . εἰ δὲ τοῖς πᾶσι καὶ αὐτὸς συνταχθήσεται , ἑαυτοῦ κατὰ χρόνον ἔσται δεύτερος . πρῶτος μὲν , κατ’ ἐκεῖνον τὸν τρόπον · δεύτερος δὲ , κατὰ τοῦτον . καὶ ἔτι , εἰ διὰ τὸ καλεῖσθαι πρωτότοκος πάσης τῆς κτίσεως , εἷς ἔσται καὶ αὐτὸς τῶν κτισμάτων · γέγονε δὲ πάντα δι’ αὐτοῦ · ἑαυτοῦ ποιητὴς ἔσται καθ’ ὑμᾶς · καὶ ὁ κτίζων , κτίζεται . καὶ τοῦτο , δι’ ἑαυτοῦ . εἰ γὰρ ἐν τοῖς πᾶσιν ἔστι , καὶ πάντα δι’ αὐτοῦ , ἀληθὲς ἔσται τὸ εἰρημένον . καὶ εἰ πᾶσα κτίσις ἐν αὐτῷ συνέστηκε , πῶς εἷς τῶν πάντων εἶναι δύναται , ὁ τοῖς πᾶσι τὸ συνεστάναι διδούς ; “ Πρωτότοκος δὲ ἐν πολλοῖς ἀδελξοῖς ” λέγεται , καθὸ “ γέγονεν “ ὅμοιος ἡμῖν κατὰ πάντα , χωρὶς ἁμαρτίας . ” καὶ καθὸ τὴν ἡμετέραν σάρκα φορέσας , ἀδελφὸς τὲ ἡμῶν χρηματίσας , τοῦτο καλεῖται δικαίως . “ πρωτότοκος δὲ ἐκ τῶν νεκρῶν · ” πρῶτος γὰρ αὐτὸς εἰς ἀφθαρσίαν ἀνέστησε τὴν ἑαυτοῦ σάρκα , καὶ πρῶτος αὐτὴν εἰς οὐρανοὺς ἀνήγαγε . διὸ καὶ φησὶν , ἐγὼ εἰμὶ ἡ ὀδός . ” καὶ “ ἐγὼ “ εἰμὶ ἡ θύρα . ” δι’ αὐτοῦ γὰρ ἡ φύσις ἡ ἀνθρωπεία , καὶ τὴν καινὴν τῆς ἀναστάσεως ὁδὸν βαδίζειν ἐκδιδάσκεται · καὶ ὥσπερ διά τινος θύρας εἰς αὐτὸν ἀνέρχεται τὸν οὐρανόν . καὶ ἄλλως δὲ κατὰ τὸν εὐσεβῆ λόγον διὰ τὴν τοῦ Πατρὸς φιλίαν , ἣν ἔχει περὶ τὰ ἑαυτοῦ κτίσματα , πρωτότοκον ἑαυτὸν πάσης κτίσεως ἐκάλεσε , τῆς τε ὁρωμένης , τῆς τε ἀοράτου , ὁ Υἱός . καὶ τῇ πρὸς τὰ πεποιημένα συγκαταβάσει μονονουχὶ καὶ ἑαυτὸν τούτοις συντάττειν οὐκ ὀκνεῖ . ἱν ἐπειδή περ καλεῖται τούτων πρωτότοκος , δι’ αὐτοῦ σώζηται μετ’ αὐτόν . εἰ γὰρ δεῖ πάντως αὐτὸν εἶναι πρωτότοκον , μενοῦσι πάντως καὶ ὧν ἔσται πρωτότοκος . ἔστι τοίνυν μονογενὴς μὲν κατὰ φύσιν , ἅτε δὴ μόνος ὣν ἐκ Πατρός · Θεὸς ἐκ Θεοῦ · καὶ φῶς ἐκ φωτὸς ἀναλάμψας . πρωτότοκος δὲ δι’ ἡμᾶς . ἱν ὥσπερ ἀθανάτῳ τινὶ ῥίζῃ , πᾶσα ἡ κτίσις ἐγκεκεντρισμένη , καὶ ἐκ τοῦ ἀεὶ ὄντος ἀναβλαστήσασα , γέγονε γὰρ τὰ πάντα δι’ αὐτοῦ , καὶ συνέστηκεν εἰς ἀεὶ , καὶ αὐτὴ διασώζηται . Εἰ δὲ τὸ καλεῖσθαι πρωτότοκον πάσηι κτίσεως κτίσμα κατὰ φύσιν ὄντα , τῇ κτίσει συντάξει τὸν Υἱὸν , ἔσται μὲν ταύτης κατὰ τὸν χρόνον , πρῶτος , συγγενὴς δὲ ὅμως κατὰ τὴν φύσιν , καὶ διὰ τὸ εἰναι κτίσμα τοῖς ἄλλοις ἅπασι προσεοικώς . συγγενὴς οὐν ἔσται καὶ ἀλόγοις ζώοις , ὀρνέοις τὲ καὶ νηκτοῖς . ταῦτα γὰρ εἰ καὶ ἐλάχιστα , μέρη γοῦν τῆς πάσης κτίσεως ἐστίν . ἀλλὰ τοῦτο ἄτοπον . οὐκοῦν εὐσεβῶς μὲν πρωτότοκος , ὡς ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς , διὰ τοὺς κατὰ χάριν εἰς υἱοθεσίαν κεκλημένους , νοηθήσεται . πάσης δὲ κτίσεως ἀνωτέρω κείσεται · ὡς πρὸ ταύτης ὣν , καὶ εἰς τὸ εἶναι παραγαγών · κτιστῆς τὲ αὐτὸς οὐχ ὑπάρχων οὐσίας . καὶ πάλιν , εἰ πρωτότοκος ἐκ Θεοῦ , ὡς τῶν πολλῶν πρῶτος γεννηθείς · ἔστι δὲ καὶ ἐκ τῆς παρθένου πρωτότοκος , εἴη ἃν καὶ ἐξ αὐτῆς ὡς πρωτότοκος ἑτέρων . εἰ δὲ μόνος , ἀλλ’ οὐ πρὸ ἄλλων γεννηθείς . ἐκ Μάριας πρωτότοκος αὐτῆς κέκληται , καὶ ἐκ Θεοῦ ἄρα πρωτότοκος , οὐχ ὡς πολλῶν πρῶτος , ἀλλ’ ὡς μόνος γεννηθείς . εἰ δὲ κτίσμα καὶ αὐτὸς , οὐκέτ’ ἀν’ εἴη πρωτότοκος · οὔτε αὐτὸς γεννηθεὶς , καὶ τῶν ἄλλων ἀδελφῶν οὐκ ὄντων ἐκ πατρός . αὐτὸ δὲ δὴ τοῦτο τὸ εἶναι πρῶτον , εἰκόνα δείκνυσιν αὐτὸν τοῦ Πατρὸς ἀληθινήν . ὥσπερ γὰρ ὁ Πατὴρ πρῶτον ἑαυτὸν εἶναι φησὶ , οὕτω καὶ ὁ Υἱὸς εἰκὼν ἀκριβὴς , καὶ ὁμοίωμα τοῦ πρώτου Πατρὸς ὑπάρχων , πρῶτος καὶ ἔστι καὶ λέγεται . ἐν αὐτῷ γάρ ἐστιν ὁ πρῶτος Πατήρ . καὶ αὐτὸς ὁμοίως ἐν τῷ πρώτῳ Πατρί . καὶ δι’ αὐτοῦ τὰ πάντα γέγονε , καὶ πρὸς υἱοθεσίαν καλεῖται τὰ λογικά . κἂν τὸ λέγεσθαι πρῶτον τῆς κτίσεως εἶναι τὸν Υἰόν . ἀνάγκη συγγενῆ τοῖς μετ αὐτὸν γενομένοις ὑπάρχειν αὐτόν · καὶ τοιοῦτον εἶναι κατὰ φύσιν , ὁποῖα περ ἂν ᾖ τὰ τῷ χρόνῳ δεύτερα . τί ἄρα φατέ ; κἂν ὁ Πατὴρ λέγῃ περὶ ἑαυτοῦ , “ ἐγὼ πρῶτος καὶ ἐγὼ μετὰ ταῦτα , ” ἆρα καὶ αὐτῷ τὸ τῳ χρόνῳ προτερεύειν μόνον τῶν κτισμάτων παραχωρησαντες , γενητὴν περιθήσετε τὴν οὐσίαν ; καὶ τοῖς πεποιημένοις αὐτὸν συγκαταριθμήσετε ; ἀλλ’ οὐκ ἂν οἶμαί τις εἰς τοσαύτην μανίαν , ὡς τολμῆσαι τοῦτο κἂν δέχεσθαι κατὰ νοῦν . ὥσπερ οὖν τὸ λέγεσθαι πρῶτον τὸν Πατέρα , οὐκ ἀναγκάσει πάντως αὐτὸν συγγενῆ τοῖς μετ’ αὐτὸν νοεῖσθαι · οὕτω κἂν ὁ Υἱὸς πρῶτος λέγηται τῆς κτίσεως , οὐ πάντως ἔσται τῶν ποιημάτων εἱς . ἀλλ’ ὥσπερ ὁ Πατὴρ ἀρχὴν ἑαυτὸν τῶν πάντων ἀποδεικνύων ἔλεγεν , “ ἐγὼ “ πρῶτος , ” οὕτω καὶ ὁ Υἱὸς πρωτότοκος τῆς κτίσεως λέγεται . δι’ αὐτοῦ γὰρ τὰ πάντα γέγονε , καὶ αὐτός ἐστιν ἡ πάντων τῶν κτισμάτων ἀρχή . ὡς κτίστης καὶ δημιουργός . Οὓς δὲ προώρισε , τούτους καὶ ἐκάλεσεν . οὓς δὲ ἐκάλεσε , τούτους καὶ ἐδικαίωσε . καὶ οὓς ἐδικαίωσε , τούτους καὶ ἐδόξασεν .
Lemmas: ὁ αὐτός . Ζεύς πᾶς τοίνυν δείκνυμι πρωτότοκος ὁ υἱός , ὡς ἄνθρωπος ὀνομάζω . καί εἰμί βούλομαι πάλιν ἐξετάζω ὁ ῥητός ἐν ὅς πρωτότοκος εἴρω · ἐν ὁ , “ ὅταν δέ πάλιν εἰσάγω ὁ πρωτότοκος ἕλος ὁ οἰκέω , λέγω , “ καί προσκυνέω “ αὐτός πᾶς ἄγγελος ὁ Θεός . ” ὁ ὁ “ πάλιν ” προσθήκη , ὁ μήτε πρῶτος γίγνομαι οὗτος διά ὁ κατά λέξις σημασία ἐνδείκνυμι . ἐπί ὁ ἐπανάληψις γάρ ὁ ἅπαξ γίγνομαι ὁ λέγω οὗτος χράομαι . οὐκοῦν ὁ ἐπί ὁ τέλος ὁ αἰών φοβερός Βεράν αὐτός ἐπιφάνεια , σημαίνω ὁ λόγος · ὅτε οὐκέτι ὁ ὁ δοῦλος καθοράω μορφή , ἀλλά ὅς ἐπί ὁ θρόνος ὁ μεγαλοπρέπεια προφανῶς κάθημαι , καί ὑπό ὁ Ἄγγελος πᾶς ὁ περί αὐτός μεγαλοπρεπής προσκυνέω . διά οὗτος ὁ ἅπαξ εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἰκέω , πρωτότοκος γίγνομαι ἐκ ὁ νεκρός τε καί ἀδεκφῶν καί πᾶς ὁ κτίσις · ὅταν πάλιν εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἰκέω , ὁ κρίνω ὁ οἰκέω ἐν δικαιοσύνη , καθώς ὁ προφητεία λέγω , οὐ ἀποβάλλω ὁ πρωτοτόκος ὁ ὄνομα , ὅς ἅπαξ ὑπέρ ἐγώ καταδέχομαι · ἀλλά ὡς ἐν ὁ ὄνομα Ἰησοῦς πᾶς γόνυ κάμπτω ὁ ὑπέρ πᾶς εἰμί ὄνομα , οὕτως καί ὁ ἐν ὁ ὄνομα ὁ πρωτοτόκος γίγνομαι , προσκυνέω ἅπας ὁ Ἄγγελος ὁ πληρημα , ὁ ἀνάκλησις ὁ ἄνθρωπος ἐπευφραίνω · ὅς διά ὁ γίγνομαι ἐγώ πρωτότοκος πάλιν εἰς ὁ ἐκ ἀρχή χάρις ἀνακαλέω . καί πρωτότοκος δέ ἐκ νεκρός γίγνομαι , πρῶτος διά ἑαυτοῦ ὁ ὠδίς ὁ θάνατος λύω , ἵνα πᾶς ὁδοποιέω ὁ ἐκ ἀνάστασις τόκος . ἐν ἀδελφός δέ πάλιν πρωτότοκος , ὁ καινός ὁ παλιγγενεσία τόκος προγεννάω ἐν ὁ ὕδωρ · ὅς ὁ ὠδίς ὁ πτῆσις ὁ περιστερά μαιεύομαι . διά ὅς ὁ συμμετέχω αὐτός ὁ ὅμοιος γέννησις , ἀδελφός ἑαυτοῦ ποιέω . καί πρωτότοκος γεννάω μετά αὐτός , ἐκ ὁ ὕδωρ τε καί ὁ πνεῦμα γίγνομαι . εἰμί οὗτος τοίνυν κατά λόγος νοέω · οὐδέ ὁ ὁ κτίσις σημαίνω , ὅς πρωτότοκος εἰμί , ἀγνοέω . διπλόος γάρ ὁ φύσις ἐγώ ὁ κτίσις γιγνώσκω . ὁ τε πρῶτος , κατά ὅς πλάσσω · καί ὁ δύο κατά ὅς ἀναπλάσσω . ἀλλά οὐ εἄν r ὁ δύο ἐγώ κτίσις χρεία , εἰμί μή ὁ πρῶτος διά ὁ παρακοή ἀχρειόω . ἐκεῖνος τοίνυν παλαιόω τε καί ἀφανίζω , νίζω , ἐσθίω καινός ἐν Χριστός γίγνομαι κτίσις , καθώς φημί ὁ ἀπόστολος , “ ἐνδύω , ” λέγω , “ ὁ καινός “ κατά θεός κτίζω . ” καί “ εἰμί τις ἐν Χριστός , ” φημί , “ “ κτίσις . ” οὗτος τοίνυν ὁ καινός ἐν Χριστός κτίσις , ὅς αὐτός καθηγέομαι , πρωτότοκος ὀνομάζω . ὅτι γάρ οὖον κατά ὁ προαιώνιος ὕπαρξις ἐφαρμόζω ὁ υἱός ὁ πρωτότοκος , ὁ ὁ μονογενής προσηγορία διαμαρτύρομαι . ὁ γάρ ἀληθής μονογενής , ἀδελφός οὐ ἔχω πῶς οὖν ἄν τις εἰμί μονογενής ἐν ἀδελφός ἀριθμέω ; ἀλλά ὡς λέγω θεός καί ἄνθρωπος , υἱός Θεός καί υἱός ἄνθρωπος , ὁ μέν , κατά ὁ ὑπερέχω φύσις ἐάν , ὁ δέ , κατά ὁ φιλάνθρωπον οἰκονομία γίγνομαι , οὗτος καί μονογενής θεός εἰμί , πρωτότοκος πᾶς ὁ κτίσις γίγνομαι · μονογενής μέν εἰμί ἐν ὁ πατρῷος κόλπος · ἐν δέ ὁ διά ὁ καινός κτίσις σῴζω , πρωτότοκος ὁ κτίσις καί γίγνομαι καί λέγω . εἰμί δέ , καθώς ὁ αἵρεσις βούλομαι , δοιοί ὁ προκατασκευάζω ὁ λοιπός κτίσις πρωτότοκος λέγω , οὖον συμφωνέω ὁ πῇ αὐτός περί ὁ μονογενής Θεός κατασκευάζω ὁ ὄνομα . οὖον γάρ οὗτος φημί , ὅτι παρά ὁ πατήρ ὁ ἐγώ περιβάλλω σάρξ . οὐκοῦν τότε πρωτότοκος , ὅτε πολύς κατά χάρις υἱός ἀποδείκνυμι Θεός . καί πρωτότοκος δέ πᾶς καλέω κτίσις , οὐ ὡς πρωτότοκος αὐτός κατά χρόνος ὑπάρχω · οὐδέ ὁ αὐτός ὁ κτίσμα - βρόχος οὐσία · ἀλλά καθάπερ ἤδη προερέω , διά ὁ πρός ὁ κτίσμα συγκατάβασις , καί ὁ πρός ἐγώ ὁμοίωσις . ἐπιτηρέω δέ ὅμως ἐκεῖνος , καλός . μονογενής καλέω καί πρωτότοκος · ὅτε μέν οὖν μονογενής ὀνομάζω , οὐδείς αὐτός συμπεπλεγμέ - νέος αἴτιος , κατά ὅς εἰμί μονογενής , οὗτος καλέω . ἀλλά ἀπόλλυμι - λύω ὁ μονογενής θεός “ ὁ ἐάν εἰς ὁ κόλπος ὁ πατήρ ” ὅτε δέ πρωτότοκος ὁ θεῖος καλέω γραφή αὐτός , εὐθύς ἐπιφέρω . ὅς εἰμί πρωτότοκος , καί ὁ αἴτιος διά ὅς καί οὗτος ἔχω ὁ ἐπωνυμία . φημί γάρ , “ πρωτότοκος ἐν πολύς ἀδελφός . ” καί “ πρωτότοκος ἐκ ὁ νεκρός . ” ἐπεί γάρ ὁ υἱός ὁ Θεός καὶ φύσις ἔχω ὁ πρωτεύω , καί ὅτε γίγνομαι ἄνθρωπος οὗτος μή ἀπόλλυμι , εἰκότως καί ὁ πρός ἐγώ ὁμοίωσις ἐπιλαμβάνω , πᾶς προτάσσω κτίσις . οὐδέ γάρ καθό γίγνομαι ἄνθρωπος , μικρός εἰμί τις · ὅσος εἰς ὁ πρέπω ἀξίωμα ὁ θεῖος φύσις . ἀλλά καί οὗτος , πρωτεύω · καί καθηγέομαι πᾶς ὁμοῦ ὁ κτίσις · ἅτε δή ποιητής αὐτός ὑπάρχω καί Κύριος . οὗτος καί ὁ εὐαγγελιστής φημί · “ καί “ θεάομαι ὁ δόξα αὐτός , δόξα ὡς μονογενής παρά ἄλλως τε οὐδέ εἴρω ὁ θεῖος γραφή , ὅτι περ εἰμί πρωτότοκος ὁ ἄλλος κτίσμα . ἵνα μή εἰμί ὡς εἷς ἐκ αὐτός εἰμί νοέω · ἀλλά πᾶς κτίσις πρωτότοκος αὐτός εἶμι φημί . ἵνα δῖος ὁ “ πᾶς ” εἶπον , ὅλος ὁμοῦ ὁ κτίσις ἐν μέρος κεῖμαι , ἕτερος εἰμί παρά αὐτός πιστεύω . ὁ δέ ἔξω πᾶς ὑπάρχω κτίσις , οὐ εἄν εἰμί κτιστός οὐσία , ἀλλά ἕτερος παρά αὐτός . καί γοῦν ὁ θεῖον γραφή ὁ τοιοῦτος ἐπιτήρησις οἶδα σαφῶς , οὐ καλέω ὁ Ῥουβίμ πρωτότοκος πᾶς ὁ τέκνον ὁ Ἰακώβ . ἵνα μή ἕτερος παρά οὗτος εἰμί νομίζω . ἀλλά μετά πολύς ἀκρίβεια πρωτότοκος αὐτός εἰμί φημί ὁ Ἰακώβ καί ὁ αὐτός . εἰμί οὖν διά ὁ καλέω πρωτότοκος πᾶς κτίσις ὁ υἱός ὁ κτίζω συγκαταριθμέω αὐτός ἐπιχειρέω τις , εἰμί καί αὐτός ἐν ὁ πᾶς . εἰμί δέ τις δήω οὗτος κρατέω , ἑαυτοῦ πρωτότοκος εἰμί · καθό πᾶς ὁ κτίσις πρωτότοκος εἰμί , καί αὐτός ἐν ὁ πᾶς εἰμί . εἰμί ὀν ἑαυτοῦ , καί πρωτότοκος καί δύο . εἰμί μέν γάρ διά ὁ πᾶς κτίσις εἰμί πρωτότοκος , ἔξω ὁ πᾶς αὐτός κεῖμαι νοέω , πρῶτος εἰμί ὁ πᾶς . εἰμί δέ ὁ πᾶς καί αὐτός συντάσσω , ἑαυτοῦ κατά χρόνος εἰμί δύο . πρῶτος μέν , κατά ἐκεῖνος ὁ τρόπος · δύο δέ , κατά οὗτος . καί ἔτι , εἰμί διά ὁ καλέω πρωτότοκος πᾶς ὁ κτίσις , εἷς εἰμί καί αὐτός ὁ κτίσμα · γίγνομαι δέ πᾶς διά αὐτός · ἑαυτοῦ ποιητής εἰμί κατά σύ · καί ὁ κτίζω , κτίζω . καί οὗτος , διά ἑαυτοῦ . εἰμί γάρ ἐν ὁ πᾶς εἰμί , καί πᾶς διά αὐτός , ἀληθής εἰμί ὁ εἴρω . καί εἰμί πᾶς κτίσις ἐν αὐτός συνίστημι , πῶς εἷς ὁ πᾶς εἰμί δύναμαι , ὁ ὁ πᾶς ὁ συνίστημι δίδωμι ; “ πρωτότοκος δέ ἐν πολύς ἀδελξοῖς ” λέγω , καθό “ γίγνομαι “ ὅμοιος ἐγώ κατά πᾶς , Χωρὶς ἁμαρτία . ” καί καθό ὁ ἡμέτερος σάρξ φορέω , ἀδελφός τε ἐγώ χρηματίζω , οὗτος καλέω δικαίως . “ πρωτότοκος δέ ἐκ ὁ νεκρός · ” πρῶτος γάρ αὐτός εἰς ἀφθαρσία ἀνίστημι ὁ ἑαυτοῦ σάρξ , καί πρῶτος αὐτός εἰς οὐρανός ἀνάγω . διό καί φημί , ἐγώ εἰμί ὁ οὐδός . ” καί “ ἐγώ “ εἰμί ὁ θύρα . ” διά αὐτός γάρ ὁ φύσις ὁ ἀνθρώπειος , καί ὁ καινός ὁ ἀνάστασις ὁδός βαδίζω ἐκδιδάσκω · καί ὥσπερ διά τις θύρα εἰς αὐτός ἀνέρχομαι ὁ οὐρανός . καί ἄλλως δέ κατά ὁ εὐσεβής λόγος διά ὁ ὁ πατήρ φίλιος , ὅς ἔχω περί ὁ ἑαυτοῦ κτίσμα , πρωτότοκος ἑαυτοῦ πᾶς κτίσις καλέω , ὁ τε ὁράω , ὁ τε ἀόρατος , ὁ υἱός . καί ὁ πρός ὁ ποιέω συγκατάβασις μονονού καί ἑαυτοῦ οὗτος συντάσσω οὐ ὀκνέω . ἐν ἐπειδή περ καλέω οὗτος πρωτότοκος , διά αὐτός σῴζω μετά αὐτός . εἰμί γάρ δεῖ πάντως αὐτός εἰμί πρωτότοκος , μένω πάντως καί ὅς εἰμί πρωτότοκος . εἰμί τοίνυν μονογενής μέν κατά φύσις , ἅτε δή μόνος ἐάν ἐκ πατήρ · θεός ἐκ Θεός · καί φάος ἐκ φάος ἀναλάμπω . πρωτότοκος δέ διά ἐγώ . ἐν ὥσπερ ἀθάνατος τις ῥίζα , πᾶς ὁ κτίσις ἐγκεντρίζω , καί ἐκ ὁ ἀεί εἰμί ἀναβλαστάνω , γίγνομαι γάρ ὁ πᾶς διά αὐτός , καί συνίστημι εἰς ἀεί , καί αὐτός διασῴζω . εἰμί δέ ὁ καλέω πρωτότοκος πᾶς κτίσις κτίσμα κατά φύσις εἰμί , ὁ κτίζω συντάσσω ὁ υἱός , εἰμί μέν οὗτος κατά ὁ χρόνος , πρῶτος , συγγενής δέ ὅμως κατά ὁ φύσις , καί διά ὁ εἰναι κτίσμα ὁ ἄλλος ἅπας προσέοικα . συγγενής ὀν εἰμί καί ἄλογος ζῷον , ὄρνεον τε καί νηκτός . οὗτος γάρ εἰμί καί μικρός , μέρος γοῦν ὁ πᾶς κτίσις εἰμί . ἀλλά οὗτος ἄτοπος . οὐκοῦν εὐσεβής μέν πρωτότοκος , ὡς ἐν πολύς ἀδελφός , διά ὁ κατά χάρις εἰς υἱοθεσία καλέω , νοέω . πᾶς δέ κτίσις ἀνωτέρω κεῖμαι · ὡς πρό οὗτος ἐάν , καί εἰς ὁ εἰμί παράγω · κτιστός τε αὐτός οὐ ὑπάρχω οὐσία . καί πάλιν , εἰμί πρωτότοκος ἐκ Θεός , ὡς ὁ πολύς πρῶτος γεννάω · εἰμί δέ καί ἐκ ὁ παρθένος πρωτότοκος , εἰμί ἄν καί ἐκ αὐτός ὡς πρωτότοκος ἕτερος . εἰμί δέ μόνος , ἀλλά οὖον πρό ἄλλος γεννάω . ἐκ Μάρις πρωτότοκος αὐτός καλέω , καί ἐκ Θεός ἄρα πρωτότοκος , οὐ ὡς πολύς πρῶτος , ἀλλά ὡς μόνος γεννάω . εἰμί δέ κτίσμα καί αὐτός , οὐκέτι ἄνω εἰμί πρωτότοκος · οὔτε αὐτός γεννάω , καί ὁ ἄλλος ἀδελφός οὐ εἰμί ἐκ πατήρ . αὐτός δέ δή οὗτος ὁ εἰμί πρῶτος , εἰκών δείκνυμι αὐτός ὁ πατήρ ἀληθινός . ὥσπερ γάρ ὁ πατήρ πρῶτος ἑαυτοῦ εἰμί φημί , οὗτος καί ὁ υἱός εἰκών ἀκριβής , καί ὁμοίωμα ὁ πρῶτος πατήρ ὑπάρχω , πρῶτος καί εἰμί καί λέγω . ἐν αὐτός γάρ εἰμί ὁ πρῶτος Πατήρ . καί αὐτός ὁμοίως ἐν ὁ πρῶτος πατήρ . καί διά αὐτός ὁ πᾶς γίγνομαι , καί πρός υἱοθεσία καλέω ὁ λογικός . κἀν ὁ λέγω πρῶτος ὁ κτίσις εἰμί ὁ υἱός . ἀνάγκη συγγενής ὁ μετά αὐτός γίγνομαι ὑπάρχω αὐτός · καί τοιοῦτος εἰμί κατά φύσις , ὁποῖος περ εἄν εἰμί ὁ ὁ χρόνος δύο . τίς ἄρα φημί ; κἀν ὁ πατήρ λέγω περί ἑαυτοῦ , “ ἐγώ πρῶτος καί ἐγώ μετά οὗτος , ” ἆρα καί αὐτός ὁ ὁ χρόνος προτερεύω μόνος ὁ κτίσμα παραχωρέω , γενητός περιτίθημι ὁ οὐσία ; καί ὁ ποιέω αὐτός συγκαταριθμώ ; ἀλλά οὐ εἄν οἴομαι τις εἰς τοσοῦτος μανία , ὡς τολμάω οὗτος κἀν δέχομαι κατά νόος . ὥσπερ οὖν ὁ λέγω πρῶτος ὁ πατήρ , οὐ ἀναγκάζω πάντως αὐτός συγγενής ὁ μετά αὐτός νοέω · οὗτος κἀν ὁ υἱός πρῶτος λέγω ὁ κτίσις , οὖον πάντως εἰμί ὁ ποίημα εἰς . ἀλλά ὥσπερ ὁ πατήρ ἀρχή ἑαυτοῦ ὁ πᾶς ἀποδείκνυμι λέγω , “ ἐγώ “ πρῶτος , ” οὗτος καί ὁ υἱός πρωτότοκος ὁ κτίσις λέγω . διά αὐτός γάρ ὁ πᾶς γίγνομαι , καί αὐτός εἰμί ὁ πᾶς ὁ κτίσμα ἀρχή . ὡς Κτίστης καί δημιουργός . ὅς δέ προορίζω , οὗτος καί καλέω . ὅς δέ καλέω , οὗτος καί δικαιόω . καί ὅς δικαιόω , οὗτος καί δοξάζω .