catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-romanos-typus-monacensis-e-cod-monac-gr 11.22.1
Χρυσοστόμου . Οὐκ εἶπεν , ἴδε οὖν κατόρθωμα σὸν , ἴδε οὖν πόνους σοὺς , ἀλλὰ Θεοῦ φιλανθρωπίαν . δεικνὺς ὅτι πᾶν τῆς χάριτος τῆς ἄνωθεν γέγονε , καὶ παρασκευάζων τρέμειν · ἡ γὰρ ὑπόθεσις τῆς καυχήσεως , αὕτη σε ποιείτω δεδοικέναι καὶ τρέμειν . ἐπειδὴ γὰρ χρηστὸς περὶ σὲ γέγονεν ὁ δεσπότης , διὰ τοῦτο φοβοῦ . οὐ γὰρ ἀκίνητά σοι μένει τὰ ἀγαθὰ , ἐὰν ῥαθυμῇς . ὥσπερ οὖν οὐ δὲ ἐκείνοις τὰ κακὰ , ἐὰν μεταβάλωνται . καὶ γὰρ σύ , φησιν , ἐὰν μὴ ἐπιμείνῃς τῇ πίστει , ἐκκοπήσῃ . καὶ ἐκεῖνοι δὲ , ἐὰν μὴ ἐπιμείνωσι τῇ ἀπιστίᾳ , ἐγκεντρισθήσονται . οὐ γὰρ ὁ Θεὸς αὐτοὺς ἐξέκοψεν , ἀλλ’ αὐτοὶ ἐξεκλάσθησαν καὶ κατέπεσον . καὶ καλῶς εἶπεν “ ἐξεκλάσθησαν . ” οὐδέ ποτε γὰρ οὗτος αὐτοὺς ἐξέβαλε , καίτοι πολλὰ πολλάκις ἡμαρτηκότας . εἶδες πόσον τῆς προαιρέσεως τὸ κῦρος ; πόση τῆς γνώμης ἡ ἐξουσία ; οὐδὲν γὰρ τούτων ἀκίνητον · οὔτε τὸ σὸν καλὸν , οὔτε τὸ ἐκείνου κακόν . εἶδες πῶς καὶ ἐκεῖνον ἀπογινώσκοντα ἀνέστησε , καὶ τοῦτον θαρροῦντα κατέστειλε ; μήτε γὰρ σὺ ἀποτομίαν ἀκούων , ἀπαγορεύσῃς . μήτε σὺ χρηστότητα , θαρρήσῃς . διὰ τοῦτό σε ἀποτόμως ἐξέκοψεν , ἵνα ποθήσῃς ἐπανελθεῖν . διὰ τοῦτό περὶ σὲ χρηστότητα ἐπεδείξατο , ἵνα ἐπιμείνῃς . καὶ οὐκ εἶπε τῇ πίστει , ἀλλὰ τῇ χρηστότητι . τουτέστιν , ἐὰν ἄξια τῆς τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίας πράττῃς . οὐ γὰρ πίστεως δεῖ μόνον . Ὁρᾷς πῶς οὔτε ἐκείνους ἀφῆκε κεῖσθαι , οὔτε τούτους μέγα φρονεῖν ; ἀλλὰ καὶ παρεζήλωσε τούτους πάλιν δι’ ἐκείνων , δοὺς τῶ Ἰουδαίῳ στῆναι εἰς τὸν τόπον τούτου · καθάπερ ἐκεῖνος προκατέλαβε τὸ τούτου χωρίον . καὶ τὸ μὲν ἐξ ἐθνῶν , ἀπὸ τῶν Ἰουδαίων φοβεῖ , καὶ τῶν ἐκείνοις συμβεβηκότων , ἵνα μὴ ἐπαίρωνται κατ’ αὐτῶν . τὸν δὲ Ἰουδαῖον , ἀπὸ τῶν τῷ Ἕλληνι παρασχεθέντων , θαρρεῖν παρασκευάζει . καὶ γὰρ καὶ σὺ ἐκκοπήσῃ , φησὶν , ἐὰν ῥαθυμῇς . καὶ γὰρ ὁ Ἰουδαῖος ἐξεκόπη · καὶ ἐκεῖνος ἐγκεντρισθήσεται , ἐὰν ζηλώσῃ . καὶ γὰρ σὺ ἐνεκεντρίσθης . πάνυ δὲ συνετῶς ὅλον τὸν λόγον πρὸς τὸν ἐξ ἐθνῶν τρέπει . ὅπερ ἀεὶ ποιεῖν εἴωθε , ἐν τῇ τῶν ἰσχυροτέρων ἐπιπλήξει τοὺς ἀσθενεῖς διορθούμενος . Ὅρα οὖν φησὶν , ὅπως μὲν ἐκείνους ἀπέτεμεν ὁ Θεὸς , τὴν τῶν προγόνων οὐ ζηλώσαντας πίστιν . ὅπως δὲ σὲ φιλανθρωπίας ἠξίωσε , καὶ ῥίζης ἀλλοτρίας ἀπέφηνε κοινωνόν · ἧς ἀλλοτριώσει σε πάντως , τὴν δοθεῖσαν οὐ φυλάξαντα δωρεάν · καὶ τούτους τῆς ἀπιστίας ἀπαλλαγέντας , αὖθις ἐκείνῃ συνάψει . καλῶς δὲ καὶ ἐπὶ τούτων τὸ , “ ἐγκεντρισθήσεται ” τέθεικεν · ὡς τῆς ἀπιστίας αὐτοὺς παντελῶς χωρισάσης · καὶ τῆς πίστεως παραπλησίως τοῖς ἔθνεσι συναπτούσης τῇ ῥίζῃ .
Lemmas: Χρυσόστομος . οὐ εἶπον , ὁράω οὖν κατόρθωμα σός , ὁράω οὖν πόνος σός , ἀλλά Θεός φιλανθρωπία . δείκνυμι ὅτι πᾶς ὁ χάρις ὁ ἄνωθεν γίγνομαι , καί παρασκευάζω τρέμω · ὁ γάρ ὑπόθεσις ὁ καύχησις , οὗτος σύ ποιέω δείδω καί τρέμω . ἐπεί γάρ χρηστός περί σύ γίγνομαι ὁ δεσπότης , διά οὗτος φοβέω . οὖον γάρ ἀκίνητος σύ μένω ὁ ἀγαθός , ἐάν ῥαθυμέω . ὥσπερ οὖν οὖον δέ ἐκεῖνος ὁ κακός , ἐάν μεταβάλλω . καί γάρ σῦς , φημί , ἐάν μή ἐπιμένω ὁ πίστις , ἐκκόπτω . καί ἐκεῖνος δέ , ἐάν μή ἐπιμένω ὁ ἀπιστία , ἐγκεντρίζω . οὖον γάρ ὁ θεός αὐτός ἐκκόπτω , ἀλλά αὐτός ἐκκλάω καί καταπίπτω . καί καλῶς εἶπον “ ἐκκλάω . ” οὐδέ ποτός γάρ οὗτος αὐτός ἐκβάλλω , καίτοι πολύς πολλάκις ἁμαρτάνω . ὁράω πόσος ὁ προαίρεσις ὁ κῦρος ; πόσος ὁ γνώμη ὁ ἐξουσία ; οὐδείς γάρ οὗτος ἀκίνητος · οὔτε ὁ σός καλός , οὔτε ὁ ἐκεῖνος κακός . ὁράω πῶς καί ἐκεῖνος ἀπογιγνώσκω ἀνίστημι , καί οὗτος θαρσέω καταστέλλω ; μήτε γάρ σύ ἀποτομία ἀκούω , απαγόρευση . μήτε σύ χρηστότης , θαρσέω . διά οὗτος σύ ἀπότομος ἐκκόπτω , ἵνα ποθέω ἐπανέρχομαι . διά οὗτος περί σύ χρηστότης ἐπιδείκνυμι , ἵνα ἐπιμένω . καί οὐ εἶπον ὁ πίστις , ἀλλά ὁ χρηστότης . τουτέστιν , ἐάν ἄξιος ὁ ὁ Θεός φιλανθρωπία πράσσω . οὖον γάρ πίστις δεῖ μόνος . ὁράω πῶς οὔτε ἐκεῖνος ἀφίημι κεῖμαι , οὔτε οὗτος μέγας φρονέω ; ἀλλά καί παραζηλόω οὗτος πάλιν διά ἐκεῖνος , δίδωμι ὁ Ἰουδαῖος ἵστημι εἰς ὁ τόπος οὗτος · καθάπερ ἐκεῖνος προκαταλαμβάνω ὁ οὗτος χωρίον . καί ὁ μέν ἐκ ἔθνος , ἀπό ὁ Ἰουδαῖος φοβέω , καί ὁ ἐκεῖνος συμβεβηκός , ἵνα μή ἐπαίρω κατά αὐτός . ὁ δέ Ἰουδαῖος , ἀπό ὁ ὁ Ἕλλην παρέχω , θαρσέω παρασκευάζω . καί γάρ καί σύ ἐκκόπτω , φημί , ἐάν ῥαθυμέω . καί γάρ ὁ Ἰουδαῖος ἐκκόπτω · καί ἐκεῖνος ἐγκεντρίζω , ἐάν ζηλόω . καί γάρ σύ ἐγκεντρίζω . πάνυ δέ συνετός ὅλος ὁ λόγος πρός ὁ ἐκ ἔθνος τρέπω . ὅσπερ ἀεί ποιέω εἴωθα , ἐν ὁ ὁ ἰσχυρός ἐπίπληξις ὁ ἀσθενής διορθόω . Ὅρας οὖν φημί , ὅπως μέν ἐκεῖνος ἀποτέμνω ὁ θεός , ὁ ὁ πρόγονος οὖον ζηλόω πίστις . ὅπως δέ σύ φιλανθρωπία ἀξιόω , καί ῥίζα ἀλλότριος ἀποφαίνω κοινωνός · ὅς ἀλλοτριόω σύ πάντως , ὁ δίδωμι οὖον φυλάζω δωρεά · καί οὗτος ὁ ἀπιστία ἀπαλλάσσω , αὖθις ἐκεῖνος συνάπτω . καλῶς δέ καί ἐπί οὗτος ὁ , “ ἐγκεντρίζω ” τίθημι · ὡς ὁ ἀπιστία αὐτός παντελῶς χωρίζω · καί ὁ πίστις παραπλήσιος ὁ ἔθνος συνάπτω ὁ ῥίζα .