catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-romanos-typus-monacensis-e-cod-monac-gr 8.35.1
Χρυσοστόμου . Δείξας πολλὴν τὴν ἄνωθεν πρόνοιαν , μετὰ παρρησίας λοιπὸν ἐπάγει ταυτί . καὶ οὐ λέγει ὅτι ὀφείλετε καὶ ὑμεῖς οὕτως αὐτὸν ἀγαπᾶν . ἀλλ’ ὥσπερ ἔνθου , γενόμενος , ὑπὸ τῆς ἀφάτου ταύτης προνοίας , φησί · “ τίς ἡμᾶς χωρίσει ; “ καὶ οὐκ εἶπε τοῦ Θεοῦ . οὕτως ἀδιάφορον αὐτῷ καὶ Χριστὸν καὶ Θεὸν ὀνομάζειν . καὶ ὅρα τὴν αὐτοῦ σύνεσιν . οὐ γὰρ εἶπε ταῦτα οἷς καθ’ ἡμέραν ἁλισκόμεθα , χρημάτων ἔρωτα , καὶ δόξας ἐπιθυμίαν , καὶ ὀργῆς τυραννίδα · ἀλλ’ ἃ πολλῷ τούτων ἔστι τυραννικώτερα , καὶ τὴν φύσιν αὐτὴν ἱκανὰ βιάσασθαι , καὶ διανοίας στερρότητα ἀναμοχλεῦσαι πολλάκις . καὶ ἀκόντων ἡμῶν ταῦτα τίθησι , θλί - ψεῖς καὶ στενοχωρίας . εἰ γὰρ καὶ εὐαρίθμητα τὰ εἰρημένα , ἀλλὰ μυρίους ἔχει πειρασμῶν ὁρμαθοὺς , ἑκάστη λέξις . ὅταν γὰρ εἴπῃ θλῖψιν , καὶ δεσμωτήρια λέγει καὶ συκοφαντίας , καὶ ταλαιπωρίας , καὶ τὰς ἄλλας ἐξορίας ἁπάσας . ἑνὶ ῥήματι πέλαγος κινδύνων διατρέχων ἄπειρον . καὶ πάντα ἁπλῶς τὰ ἐν ἀνθρώποις δεινὰ διὰ μιᾶς ἡμῖν ἐμφαίνων λέξεως · ἀλλ’ ὅμως καὶ πάντων αὐτῶν κατα - τολμᾷ . διὸ καὶ κατὰ ἐρώτησιν αὐτὰ προάγει . ὡς ἀναντίρρητον ὂν , ὅτι τὸν οὕτως ἀγαπηθέντα , καὶ τοσαύτης ἀπολαύσαντα προ - νοίας , οὐδέν ἐστιν ὃ διαστῆσαι δυνήσεται . ε7τα ἵνα μὴ δόξῃ ταῦτα ἐγκαταλείψεως ετͅναι , καὶ τὸν προφήτην ἐπάγει προαναφωνοῦντα αὐτὰ πρὸ πολλοῦ τοῦ χρόνου καὶ λέγοντα , “ ὅτι ἕνεκα σοῦ θανα - * ’ τούμεθα ὅλην τὴν ἡμέραν . ἐλογίσθημεν ὡς πρόβατα σφαγῆς . ” τουτέστι , πᾶσιν ἐσμὲν προκείμενοι εἰς τὸ πάσχειν κακῶς . ἀλλ’ ὅμως πρὸς τοὺς τοσούτους καὶ τηλικούτους κινδύνους , καὶ τὰς καινὰς ταύτας τραγῳδίας , ἀρκοῦσα παράκλησις , ἡ τῶν ἀγώνων ὑπόθεσις ἡμῖν δέδοται . μᾶλλον δὲ οὐκ ἀρκοῦσα μόνον · ἀλλὰ καὶ πολλῷ πλείων . οὐ γὰρ δι’ ἀνθρώπους , οὐδὲ δι’ ἄλλο τι βιωτικὸν ταῦτα πάσχομεν , ἀλλὰ διὰ τὸν τῶν ὅλων βασιλέα , φησίν . Οὐ τούτῳ δὲ μόνον αὐτοὺς , ἀλλὰ καὶ ἑτέρῳ πάλιν ἀνέδησε στεφάνῳ , ποικίλῳ καὶ πολυειδεῖ . ἐπειδὴ γὰρ ἀνθρώπους ὄντας , οὐκ ἐνῆν μυρίους ὑπομεῖναι θανάτους , δείκνυσιν , ὅτι οὐδὲ ταύτῃ τὰ βραβεῖα ἠλάττωται . κἂν γὰρ τῇ φύσει κεκληρωμένον ᾖ , τὸ μόνον ἅπαξ ἀποθανεῖν , τῇ προαιρέσει τὸ καθ’ ἡμέραν τοῦτο πά - σχεῖν εἰ βουληθείημεν , δέδωκεν ὁ Θεός . ὅθεν δῆλον , ὅτι τοσούτους ἀπελευσόμεθα ἔχοντες στεφάνους , ὅσας ἃν βιώσωμεν ἡμέρας · μᾶλλον δὲ καὶ πολλῷ πλείους . ἔστι γὰρ ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ , καὶ ἅπαξ καὶ δὶς , καὶ πολλάκις ἀποθανεῖν . ὁ γὰρ πρὸς τοῦτο παρεσκευ - ασμένος ἀεὶ , ἀεὶ τὸν μισθὸν ἀπηρτισμένον λαμβάνει . τοῦτο γοῦν καὶ ὁ προφήτης αἰνιττόμενος ἔλεγεν , “ ὅλην τὴν ἡμέραν . ” διὸ καὶ ὁ Ἀπόστολος αὐτὸν ἐπεισήγαγε , μειζόνως αὐτοὺς διεγείρων . εἰ γὰρ οἱ ἐν τῇ παλαιᾷ φησὶν , καὶ γῆν τὸ ἔπαθλον τῶν πόνων ἔχοντες , καὶ τὰ ἄλλα τὰ τῷ παρόντι συγκαταλυόμενα βίῳ , ῥᾴδιον τῆς παρούσης ὑπερώρων ζωῆς , καὶ τῶν πειρασμῶν καὶ τῶν κινδύνων , τίνα ἃν σχοίη - μὲν συγγνώμην ἡμεῖς , μετὰ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν βασιλείαν τὴν ἄνω , καὶ τὰ ἀπόρρητα ἀγαθὰ , καταμαλακιζόμενοι , καὶ μὴ δὲ πρὸς τὸ αὐτὸ μέτρον φθάνοντες ἐκείνοις ; ἀλλ’ οὕτω μὲν οὐκ εἶπε · τῷ δὲ συνειδότι αὐτὸ καταλιπὼν , τῶν ἀκροατῶν τῇ μαρτυρίᾳ ἀρκεῖται μόνῃ . καὶ δείκνυσιν , ὅτι καὶ θυσία αὐτῶν τὰ σώματα γίνεται . καὶ οὐ δεῖ θορυβεῖσθαι οὐδὲ ταράττεσθαι , τοῦ Θεοῦ οὕτως οἰκονο - μήσαντος . καὶ ἑτέρως δὲ αὐτοὺς προτρέπει . ἵνα γὰρ μὴ λέγῃ τὶς , ὅτι ἁπλῶς ταῦτα φιλοσοφεῖ πρὸ τῆς πείρας τῶν πραγμάτων , ἐπήγαγεν , “ ἐλογίσθημεν ὡς πρόβατα σφαγῆς . ” τοὺς καθημερι - νοῦς τῶν Ἀποστόλων θανάτους λέγων . εἶδες ἀνδρίαν καὶ ἐπιείκειαν ; ὥσπερ γὰρ ἐκεῖνα , φησὶν , οὐκ ἀνθίσταται σφαττόμενα , οὕτως οὐδὲ ἡμεῖς . ἀλλ’ ἐπειδὴ τῆς ἀνθρωπίνης διανοίας ἡ ἀσθένεια , καὶ μετὰ τοσαῦτα , τῶν πειρασμῶν ἐδεδοίκει τὸ πλῆθος , ὅρα πῶς πάλιν ἀνίστησι τὸν ἀκροατὴν , εἰπὼν , “ ἀλλ’ ἐν τούτοις πᾶσιν “ ὑπερνικῶμεν διὰ τοῦ ἀγαπήσαντος ἡμᾶς . ” τὸ γὰρ δὴ θευμαστὸν τοῦτο ἐστιν · οὐχ ὅτι νικῶμεν μόνον , ἀλλὰ καὶ δι’ ὧν ἐπιβουλευόμεθα νικῶμεν . καὶ οὐχ ἁπλῶς νικῶμεν , ἀλλὰ καὶ “ ὑπερ - “ νικῶμεν . ” τουτέστι , μετ’ εὐκολίας ἁπάσης , χωρὶς ἱδρώτων καὶ πόνων . οὐ γὰρ πράγματα ὑπομένοντες , ἀλλὰ τὴν γνώμην παρασκευάζοντες σκευάζοντες μόνον , οὕτω πανταχοῦ τὰ τρόπαια κατὰ τῶν ἐχθρῶν ἱστῶμεν . καὶ μάλα εἰκότως . Θεὸς γάρ ἐστιν ἡμῖν ὁ συναγωνιζόμενος . μὴ τοίνυν ἀπιστήσῃς εἰ μαστιζόμενοι , τῶν μαστιζόντων περιγινόμεθα . ὅταν γὰρ καὶ τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ἀγά - πην θῆς , οὐδὲν τὸ κωλύου τὴν ἐκ περιουσίας λάμψαι νίκην . λέγω δὴ τὸ , ἅπερ κατ’ αὐτῶν ἐμηχανῶντο , πάντα ὑπὲρ αὐτῶν ὁρᾶσθαι γινόμενα . διὸ καὶ ἔλεγεν , “ ὑπερνικῶμεν . ” καινὸς γὰρ οὗτος ὁ νόμος τῆς νίκης ἦν , τὸ διὰ τῶν ἐναντίων κρατεῖν , καὶ μηδέποτε ἡττᾶσθαι · ἀλλ’ ὡς αὐτοὺς ὄντας κυρίους τοῦ τέλους , οὕτως εἰς τοὺς ἀγῶνας ἐξιέναι τούτους .
Lemmas: Χρυσόστομος . δείκνυμι πολύς ὁ ἄνωθεν πρόνοια , μετά παρρησία λοιπός ἐπάγω οὗτος . καί οὖον λέγω ὅτι ὀφείλω καί σύ οὕτως αὐτός ἀγαπάω . ἀλλά ὥσπερ ἐντίθημι , γίγνομαι , ὑπό ὁ ἄφατος οὗτος πρόνοια , φημί · “ τίς ἐγώ χώρισις ; “ καί οὐ εἶπον ὁ Θεός . οὕτως ἀδιάφορος αὐτός καί Χριστός καί θεός ὀνομάζω . καί ὁράω ὁ αὐτός σύνεσις . οὖον γάρ εἶπον οὗτος ὅς κατά ἡμέρα ἁλίσκομαι , χρῆμα Ἔρως , καί δόξα ἐπιθυμία , καί ὀργή τυραννίς · ἀλλά ὁ πολύς οὗτος εἰμί τυραννικός , καί ὁ φύσις αὐτός ἱκανός βιάζομαι , καί διάνοια στερρότης ἀναμοχλεύω πολλάκις . καί ἄκων ἐγώ οὗτος τίθημι , θλί - Ψέις καί στενοχωρία . εἰμί γάρ καί εὐαρίθμητος ὁ εἴρω , ἀλλά μυρίος ἔχω πειρασμός ὁρμαθός , ἕκαστος λέξις . ὅταν γάρ εἶπον θλῖψις , καί δεσμωτήριον λέγω καί συκοφαντία , καί ταλαιπωρία , καί ὁ ἄλλος ἐξορία ἅπας . εἷς ῥῆμα πέλαγος κίνδυνος διατρέχω ἤπειρος . καί πᾶς ἁπλόος ὁ ἐν ἄνθρωπος δεινός διά εἷς ἐγώ ἐμφαίνω λέξις · ἀλλά ὅμως καί πᾶς αὐτός κατά - τολμάω . διό καί κατά ἐρώτησις αὐτός προάγω . ὡς ἀναντίρρητος εἰμί , ὅτι ὁ οὕτως ἀγαπάω , καί τοσοῦτος ἀπολαύω προ - Νοιᾶς , οὐδείς εἰμί ὅς διΐστημι δύναμαι . ε7τα ἵνα μή δόξα οὗτος ἐγκατάλειψις τείνω , καί ὁ προφήτης ἐπάγω προαναφωνέω αὐτός πρό πολύς ὁ χρόνος καί λέγω , “ ὅτι ἕνεκα σύ Θάνα - * ’ τέῳ ὅλος ὁ ἡμέρα . λογίζομαι ὡς πρόβατον σφαγή . ” τουτέστι , πᾶς εἰμί πρόκειμαι εἰς ὁ πάσχω κακῶς . ἀλλά ὅμως πρός ὁ τοσοῦτος καί τηλικόσδε κίνδυνος , καί ὁ καινός οὗτος τραγῳδία , ἀρκέω παράκλησις , ὁ ὁ ἀγών ὑπόθεσις ἐγώ δίδωμι . μᾶλλον δέ οὐ ἀρκέω μόνος · ἀλλά καί πολύς πλείων . οὖον γάρ διά ἄνθρωπος , οὐδέ διά ἄλλος τίς βιωτικός οὗτος πάσχω , ἀλλά διά ὁ ὁ ὅλος βασιλεύς , φημί . οὖον οὗτος δέ μόνος αὐτός , ἀλλά καί ἕτερος πάλιν ἀναδέω στέφανος , ποικίλος καί πολυειδής . ἐπεί γάρ ἄνθρωπος εἰμί , οὐ ἐν-εἰμί μυρίος ὑπομένω θάνατος , δείκνυμι , ὅτι οὐδέ οὗτος ὁ βραβεῖον ἐλασσόω . κἀν γάρ ὁ φύσις κληρόω εἰμί , ὁ μόνος ἅπαξ ἀποθνῄσκω , ὁ προαίρεσις ὁ κατά ἡμέρα οὗτος πᾷ - ἔχω εἰμί βούλομαι , δίδωμι ὁ Θεός . ὅθεν δῆλος , ὅτι τοσοῦτος ἀπέρχομαι ἔχω στέφανος , ὅσος ἄν βιόω ἡμέρα · μᾶλλον δέ καί πολύς πλείων . εἰμί γάρ ἐν ἡμέρα εἷς , καί ἅπαξ καί δίς , καί πολλάκις ἀποθνῄσκω . ὁ γάρ πρός οὗτος παρασκευάζω - ἄσμενος ἀεί , ἀεί ὁ μισθός ἀπαρτίζω λαμβάνω . οὗτος γοῦν καί ὁ προφήτης αἰνίσσομαι λέγω , “ ὅλος ὁ ἡμέρα . ” διό καί ὁ ἀπόστολος αὐτός ἐπεισάγω , μέγας αὐτός διεγείρω . εἰμί γάρ ὁ ἐν ὁ παλαιός φημί , καί γῆ ὁ ἔπαθλον ὁ πόνος ἔχω , καί ὁ ἄλλος ὁ ὁ πάρειμι συγκαταλύω βίος , ῥᾴδιος ὁ πάρειμι ὑπέρωρος ζωή , καί ὁ πειρασμός καί ὁ κίνδυνος , τίς ἄν ἔχω - μέν συγγνώμη ἐγώ , μετά ὁ οὐρανός καί ὁ βασίλειος ὁ ἄνω , καί ὁ ἀπόρρητος ἀγαθός , καταμαλακίζω , καί μή δέ πρός ὁ αὐτός μέτρον φθάνω ἐκεῖνος ; ἀλλά οὗτος μέν οὐ εἶπον · ὁ δέ σύνοιδα αὐτός καταλείπω , ὁ ἀκροατής ὁ μαρτυρία ἀρκέω μόνος . καί δείκνυμι , ὅτι καί θυσία αὐτός ὁ σῶμα γίγνομαι . καί οὖον δεῖ θορυβέω οὐδέ ταράσσω , ὁ Θεός οὕτως οἰκονο - μήδομαι . καί ἑτέρως δέ αὐτός προτρέπω . ἵνα γάρ μή λέγω τις , ὅτι ἁπλόος οὗτος φιλοσοφέω πρό ὁ πείρω ὁ πρᾶγμα , ἐπάγω , “ λογίζομαι ὡς πρόβατον σφαγή . ” ὁ καθημερόω - νόος ὁ ἀπόστολος θάνατος λέγω . ὁράω ἀνδρεία καί ἐπιείκεια ; ὥσπερ γάρ ἐκεῖνος , φημί , οὐ ἀνθίστημι σφάζω , οὕτως οὐδέ ἐγώ . ἀλλά ἐπεί ὁ ἀνθρώπινος διάνοια ὁ ἀσθένεια , καί μετά τοσοῦτος , ὁ πειρασμός δείδω ὁ πλῆθος , ὁράω πῶς πάλιν ἀνίστημι ὁ ἀκροατής , εἶπον , “ ἀλλά ἐν οὗτος πᾶς “ ὑπερνικάω διά ὁ ἀγαπάω ἐγώ . ” ὁ γάρ δή θευμαστος οὗτος εἰμί · οὐ ὅτι νικάω μόνος , ἀλλά καί διά ὅς ἐπιβουλεύω νικάω . καί οὐ ἁπλόος νικάω , ἀλλά καί “ ὑπερ - “ νικάω . ” τουτέστι , μετά εὐκολία ἅπας , Χωρὶς ἱδρώς καί πόνος . οὖον γάρ πρᾶγμα ὑπομένω , ἀλλά ὁ γνώμη παρασκευάζω σκευάζω μόνος , οὗτος πανταχοῦ ὁ τρόπαιον κατά ὁ ἐχθρός ἵστημι . καί μάλα εἰκότως . θεός γάρ εἰμί ἐγώ ὁ συναγωνίζομαι . μή τοίνυν ἀπιστέω εἰμί μαστίζω , ὁ μαστίζω περιγίγνομαι . ὅταν γάρ καί ὁ δύναμις ὁ Θεός καί ὁ ἀγά - πην Θῆς , οὐδείς ὁ κωλύω ὁ ἐκ περιουσία λάμπω Νίκη . λέγω δή ὁ , ὅσπερ κατά αὐτός μηχανάομαι , πᾶς ὑπέρ αὐτός ὁράω γίγνομαι . διό καί λέγω , “ ὑπερνικάω . ” καινός γάρ οὗτος ὁ νόμος ὁ Νίκη εἰμί , ὁ διά ὁ ἐναντίος κρατέω , καί μηδέποτε ἡσσάομαι · ἀλλά ὡς αὐτός εἰμί κύριος ὁ τέλος , οὕτως εἰς ὁ ἀγών ἔξειμι οὗτος .