catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-romanos-typus-monacensis-e-cod-monac-gr 10.6.1
Χρυσοστόμου . Ἐπειδὴ ἤλεγξε τὴν ἐκ τοῦ νόμου δικαιοσύνην , μεταβαίνει λοιπὸν ἐπὶ τὴν ἐκ χάριτος . ἵνα γὰρ μὴ λέγωσιν οἱ Ἰουδαῖοι · πῶς εὗρον μείζονα δικαίωσιν οἱ τὴν ἐλάττω μὴ εὑρόντες , λέγει λογισμὸν ἀναντίρρητον . ὅτι κουφοτέρα αὕτη ἡ ὁδὸς ἐκείνης . αὕτη μὲν γὰρ πλήρωσιν ἀπαιτεκῖ πάντων . ὅταν γὰρ ποιήσῃς , φησὶ , πάντα , τότε ζήσῃ . ἡ δὲ ἐκ πίστεως δικαιοσύνη , οὐ τοῦτο λέγει . ἀλλὰ τί ; “ ἐὰν ὁμολογήσῃς ἐν τῷ στόματί σου Κύριον Ἰησοῦν , “ καὶ πιστεύσῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σου , ὅτι ὁ Θεὸς ἤγειρεν αὐτὸν ἐκ “ νεκρῶν , σωθήσῃ . ” εἶτα ἵνα μὴ δόξῃ πάλιν τὸ εὔκολον εὐκαταφρόνητον αὐτὴν ποιεῖν , καὶ εὐτελῆ δεικνύναι , ὅρα πῶς πλατύνει τὸν λόγον τὸν περὶ αὐτῆς . οὐ γὰρ εὐθέως ἐπὶ τοῦτο ἦλθεν ὄπερ εἰρήκαμεν , ἀλλὰ τί φησι ; “ ἡ δὲ ἐκ πίστεως δικαιοσύνη , οὕτως “ λέγει . μὴ εἴπῃς , τίς ἀναβήσεται εἰς τὸν οὐρανόν ; τουτέστι “ Χριστὸν καταγαγεῖν . ἣ τίς καταβήσεται εἰς τὴν ἄβυσσον ; “ τουτέστι Χριστὸν ἐκ νεκρῶν ἀγαγεῖν . ” ὥσπερ γὰρ τῇ ἀρετῇ τῇ διὰ τῶν ἔργων ἀνθίσταται ῥαθυμία , τοὺς τόνους ἐκλύουσα , καὶ δεῖ σφόδρα ἀγρυπνούσης ψυχῆς ὥστε μὴ εἴκειν , οὕτω καὶ ὅταν πιστεῦσαι δέῃ , εἰσὶ λογισμοὶ θορυβοῦντες καὶ λυμαινόμενοι τὴν τῶν πολλῶν διάνοιαν . καὶ δεῖ νεανικωτέρας ψυχῆς , ὥστε αὐτοὺς διακρούσασθαι . διὰ δὴ τοῦτο , καὶ αὐτὸς τούτους εἰς μέσον ἄγει z , καὶ δείκνυσιν ὅτι φιλοσόφου διανοίας χρεία , καὶ γνώμης οὐρανομήκους τινὸς καὶ μεγάλης . καὶ οὐκ εἶπε μὴ εἴπῃς ἁπλῶς , ἀλλὰ “ μὴ εἴπῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σου . ” τουτέστι , μὴ δὲ ἐννοήσῃς ἀμφιβαλεῖν , καὶ εἰπεῖν κατὰ σεαυτόν · καὶ πῶς τοῦτο δυνατόν ; Ὁρᾷς ὅτι τοῦτο μάλιστα πίστεως ἴδιον , τὸ τὴν κάτω πᾶσαν ἀκολουθίαν ἀφέντα , τὰ ὑπὲρ φύσιν ἐπιζητεῖν ; καὶ λογισμῶν ἀσθένειαν ἐκβάλλοντας , ἀπὸ τῆς τοῦ Θεοῦ δυνάμεως ἅπαντα παραδέχεσθαι ; καίτοι γε οὐ ταῦτα Ἰουδαῖοι μόνον ἔλεγον , ἀλλ’ ὅτι οὐ δυνατὸν ἐκ πίστεως δικαιωθῆναι . ἀλλ’ αὐτὸς ἐφ’ ἕτερον ἄγει τὸ γεγενημένον . ἵνα ὅταν δείξῃ μέγα οὕτως ὂν , ὡς κα ; μετὰ τὸ γεγενῆσθαι πίστεως αὐτὸ δεῖσθαι , δικαίως δόξη τούτοις τὸν στέφανον πλέκειν . καὶ κέχρηται ῥήμασι τοῖς ἐν τῇ παλαιᾷ κειμένοις , σπουδάζων ἀεὶ τὰ τῆς καινοτομίας καὶ τῆς πρὸς ἐκείνην μάχης ἐγκλήματα , διαφεύγειν . τοῦτο γὰρ ὃ περὶ πίστεως ἐνταῦθα φησὶ , περὶ τῆς ἐντολῆς αὐτοῖς λέγει Μωϋσῆς , δεικνὺς ὅτι πολλῆς ἀπέλαυσαν παρὰ Θεῷ τῆς εὐεργεσίας · οὐ γάρ ἐστιν εἰπεῖν , φησιν , ὅτι εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναβῆναι δεῖ , καὶ πέλαγος διαβῆναι μέγα , καὶ τότε λαβεῖν τὰς ἐντολάς · ἀλλὰ τὰ οὕτω μεγάλα καὶ ὑπέρογκα , εὔκολα ἡμῖν ἐποίησεν ὁ Θεός . τι δέ ἐστιν , “ ἐγγύς σου “ τὸ ῥῆμα ἐστί ; ” τουτέστιν εὔκολόν ἐστιν . ἐν γὰρ τῇ διανοίᾳ σου καὶ τῇ γλώττῃ ἡ σωτηρία , οὐ μακρὰν ὁδὸν βαδίσαντας , οὐδὲ πέλαγος πλεύσαντας , οὐδὲ ὄρη παρελθόντας , οὕτω σωθῆναι δεῖ . ἀλλ’ εἰ μὴ δὲ αὐτὸν βουληθείης ὑπερβῆναι τὸν οὐδὸν , ἔξεστι σοι καὶ οἴκοι καθημένῳ σωθῆναι . ἐν γὰρ τῷ στόματί σου , καὶ ἐν τῇ καρδίᾳ σου ἔστι τῆς σωτηρίας ἡ ἀφορμή . εἶτα καὶ ἑτέρωθεν εὔκολον ποιῶν τὸν τῆς πίστεως λόγον , φησὶ , ὅτι ὁ Θεὸς αὐτὸν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν . ἐννόησον γὰρ τὸ ἀξίωμα τοῦ ποιήσαντος · καὶ οὐκέτι ὄψει δυσκολίαν οὐδεμίαν ἐν τῷ πράγματι . οὐκοῦν ὅτι μὲν Κύριος , ἐκ τῆς ἀναστάσεως δῆλον , ὃ καὶ ἀρχόμενος τῆς Ἐπιστολῆς ἔλεγε . “ τοῦ ὁρισθέντος Υἱοῦ Θεοῦ ἐν δυνάμει , κατὰ Πνεῦμα “ ἁγιωσύνης ἐξ ἀναστάσεως νεκρῶν . ” ὅτι δὲ καὶ ἡ ἀνάστασις εὔκολον , ἐκ τῆς τοῦ ποιήσαντος ἰσχύος ἀποδέδεικται , καὶ τοῖς σφόδρα διαπιστοῦσιν . ὅταν οὖν καὶ μείζων ᾖ ἡ δικαιοσύνη , καὶ κούφη καὶ εὐπαράδεκτος , καὶ ἄλλως δικαιωθῆναι μὴ ᾖ , οὐκ ἀσχέτου φιλονεικίας τὸ τοῖς ἀδυνάτοις ἐπιχειρεῖν τὰ εὔκολα ἀφέντας καὶ ῥᾴδια ; οὐ γὰρ ἔχοιεν ἃν εἰπεῖν , ὅτι ὡς φορτικὸν τὸ πρᾶγμα παρῃτήσαντο .
Lemmas: Χρυσόστομος . ἐπεί ἐλέγχω ὁ ἐκ ὁ νόμος δικαιοσύνη , μεταβαίνω λοιπός ἐπί ὁ ἐκ χάρις . ἵνα γάρ μή λέγω ὁ Ἰουδαῖος · πῶς εὑρίσκω μείζων δικαίωσις ὁ ὁ μικρός μή εὑρίσκω , λέγω λογισμός ἀναντίρρητος . ὅτι κοῦφος οὗτος ὁ ὁδός ἐκεῖνος . οὗτος μέν γάρ πλήρωσις ἀπαιτέω πᾶς . ὅταν γάρ ποιέω , φημί , πᾶς , τότε ζῶ . ὁ δέ ἐκ πίστις δικαιοσύνη , οὖον οὗτος λέγω . ἀλλά τίς ; “ ἐάν ὁμολογέω ἐν ὁ στόμα σύ κύριος Ἰησοῦς , “ καί πιστεύω ἐν ὁ Καρδία σύ , ὅτι ὁ θεός ἐγείρω αὐτός ἐκ “ νεκρός , σῴζω . ” εἶτα ἵνα μή δόξα πάλιν ὁ Εὔκολον εὐκαταφρόνητος αὐτός ποιέω , καί εὐτελής δείκνυμι , ὁράω πῶς πλατύνω ὁ λόγος ὁ περί αὐτός . οὖον γάρ εὐθύς ἐπί οὗτος ἔρχομαι ὅπερ εἴρω , ἀλλά τίς φημί ; “ ὁ δέ ἐκ πίστις δικαιοσύνη , οὕτως “ λέγω . μή εἶπον , τίς ἀναβαίνω εἰς ὁ οὐρανός ; τουτέστι “ Χριστός κατάγω . ὅς τίς καταβαίνω εἰς ὁ ἄβυσσος ; “ τουτέστι Χριστός ἐκ νεκρός ἄγω . ” ὥσπερ γάρ ὁ ἀρετή ὁ διά ὁ ἔργον ἀνθίστημι ῥᾳθυμία , ὁ τόνος ἐκλύω , καί δεῖ σφόδρα ἀγρυπνέω Ψυχή ὥστε μή εἴκω , οὗτος καί ὅταν πιστεύω δήω , εἰμί λογισμός θορυβέω καί λυμαίνομαι ὁ ὁ πολύς διάνοια . καί δεῖ νεανικός Ψυχή , ὥστε αὐτός διακρούω . διά δή οὗτος , καί αὐτός οὗτος εἰς μέσος ἄγω z , καί δείκνυμι ὅτι φιλόσοφος διάνοια χρεία , καί γνώμη ουρανομήκης τις καί μέγας . καί οὐ εἶπον μή εἶπον ἁπλόος , ἀλλά “ μή εἶπον ἐν ὁ Καρδία σύ . ” τουτέστι , μή δέ ἐννοέω ἀμφιβάλλω , καί εἶπον κατά σεαυτοῦ · καί πῶς οὗτος δυνατός ; ὁράω ὅτι οὗτος μάλιστα πίστις ἴδιος , ὁ ὁ κάτω πᾶς ἀκολουθία ἀφίημι , ὁ ὑπέρ φύσις ἐπιζητέω ; καί λογισμός ἀσθένεια ἐκβάλλω , ἀπό ὁ ὁ Θεός δύναμις ἅπας παραδέχομαι ; καίτοι γε οὖον οὗτος Ἰουδαῖος μόνος λέγω , ἀλλά ὅτι οὖον δυνατός ἐκ πίστις δικαιόω . ἀλλά αὐτός ἐπί ἕτερος ἄγω ὁ γίγνομαι . ἵνα ὅταν δείκνυμι μέγας οὕτως εἰμί , ὡς ἄν ; μετά ὁ γίγνομαι πίστις αὐτός δήω , δικαίως δόξα οὗτος ὁ στέφανος πλέκω . καί χράομαι ῥῆμα ὁ ἐν ὁ παλαιός κεῖμαι , σπουδάζω ἀεί ὁ ὁ καινοτομία καί ὁ πρός ἐκεῖνος μάχη ἔγκλημα , διαφεύγω . οὗτος γάρ ὅς περί πίστις ἐνταῦθα φημί , περί ὁ ἐντολή αὐτός λέγω Μωϋσῆς , δείκνυμι ὅτι πολύς ἀπολαύω παρά Θεός ὁ εὐεργεσία · οὖον γάρ εἰμί εἶπον , φημί , ὅτι εἰς ὁ οὐρανός ἀναβαίνω δεῖ , καί πέλαγος διαβαίνω μέγας , καί τότε λαμβάνω ὁ ἐντολή · ἀλλά ὁ οὗτος μέγας καί ὑπέρογκος , εὔκολος ἐγώ ποιέω ὁ Θεός . τίς δέ εἰμί , “ ἐγγύς σύ “ ὁ ῥῆμα εἰμί ; ” τουτέστιν εὔκολος εἰμί . ἐν γάρ ὁ διάνοια σύ καί ὁ γλῶσσα ὁ σωτηρία , οὖον μακράν ὁδός βαδίζω , οὐδέ πέλαγος πλέω , οὐδέ ὄρος παρέρχομαι , οὗτος σῴζω δεῖ . ἀλλά εἰμί μή δέ αὐτός βούλομαι ὑπερβαίνω ὁ οὐδός1 , ἔξεστι σύ καί οἴκοι κάθημαι σῴζω . ἐν γάρ ὁ στόμα σύ , καί ἐν ὁ Καρδία σύ εἰμί ὁ σωτηρία ὁ ἀφορμή . εἶτα καί ἑτέρωθεν Εὔκολον ποιέω ὁ ὁ πίστις λόγος , φημί , ὅτι ὁ θεός αὐτός ἐγείρω ἐκ νεκρός . ἐννοέω γάρ ὁ ἀξίωμα ὁ ποιέω · καί οὐκέτι ὁράω δυσκολία οὐδείς ἐν ὁ πρᾶγμα . οὐκοῦν ὅτι μέν Κύριος , ἐκ ὁ ἀνάστασις δῆλος , ὅς καί ἄρχω ὁ Ἐπιστολή λέγω . “ ὁ ὁρίζω υἱός Θεός ἐν δύναμις , κατά πνεῦμα “ ἁγιωσύνη ἐκ ἀνάστασις νεκρός . ” ὅτι δέ καί ὁ ἀνάστασις Εὔκολον , ἐκ ὁ ὁ ποιέω ἰσχύς ἀποδείκνυμι , καί ὁ σφόδρα διαπιστέω . ὅταν οὖν καί μείζων εἰμί ὁ δικαιοσύνη , καί κοῦφος καί εὐπαράδεκτος , καί ἄλλως δικαιόω μή εἰμί , οὐ ἄσχετος φιλονεικία ὁ ὁ ἀδύνατος ἐπιχειρέω ὁ εὔκολος ἀφίημι καί ῥᾴδιος ; οὖον γάρ ἔχω ἄν εἶπον , ὅτι ὡς φορτικός ὁ πρᾶγμα παραιτέομαι .