catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-romanos-typus-monacensis-e-cod-monac-gr 11.11.1
Χργσοστόμου . Καθαψάμενος αὐτῶν σφοδρῶς , καὶ ἀφ’ ὧν ἠπίστησαν , καὶ ἀφ’ ὧν ἔπαθόν τε καὶ ἔμελλον πείσεσθαι · καὶ δείξας μυρίων κακῶν ὄντας ὑπευθύνους , τότε παραμυθίαν ἐπινοεῖ . καὶ σκόπει τὴν σύνεσιν τοῦ Παύλου . τὴν μὲν κατηγορίαν , ἀπὸ τῶν προφητῶν εἰσήγαγε · τὴν δὲ παραμυθίαν , παρ’ ἑαυτοῦ τίθησιν . ὅτι μὲν γὰρ αὐτοῖς ἡμάρτηται μεγάλα φησὶν , οὐδεὶς ἀντερεῖ . ἴδωμεν δὲ εἰ τοιοῦτον τὸ πτῶμα ὡς καὶ ἀνίατον εἶναι , καὶ μηδεμίαν ἔχειν διόρθωσιν . ἀλλ’ οὐκ ἔστι τοιοῦτον . εἶδες πῶς αὐτῶν πάλιν καθάπτεται · καὶ ἐν προσδοκίᾳ παραμυθίας ὑπευθύνους ποιεῖ ἁμαρτημάτων ὡμολογημένων ; ἴδωμεν δὲ τίνα αὐτοῖς καὶ παραμυθίαν ἐπινοεῖ . ὅταν τὸ πλήρωμα τῶν ἐθνῶν εἰσέλθῃ , φησὶ , τότε πᾶς Ἰσραὴλ σωθήσεται , κατὰ τὸν καιρὸν τῆς συντελείας . ἀλλ’ εὐθέως μὲν τοῦτο οὐ λέγει . ἐπειδὴ δὲ σφοδρῶς αὐτῶν κατέδραμε , καὶ κατηγορίαις συνῆψε κατηγορίας . προφήτας ἐπὶ προφήταις εἰσάγων καταβοῶντας αὐτῶν · ἵνα μὴ ταύτῃ καὶ τούτῳ εἰς ἀπόγνωσιν ἐμβαλὼν ἀποτειχίσῃ τὴν πρὸς τὴν πίστιν ἐπάνοδον , καὶ τοὺς ἐξ ἐθνῶν πάλιν πιστεύσαντας εἰς ἀπόνοιαν ἐπάρῃ . καὶ φυσηθέντες καὶ αὐτοὶ βλαβῶσιν εἰς τὸν τῆς πίστεως λόγον , πάλιν παραμυθεῖται αὐτοὺς , λέγων , “ ἀλλὰ τῷ αὐτῶν παραπτώματι ἡ σωτηρία ἐν τοῖς “ ἔθνεσι . ” Δεῖ δὲ ἡμᾶς οὐχ ἁπλῶς ἀκούειν τῶν λεγομένων , ἀλλὰ τὴν γνώμην εἰδέναι , καὶ τὸν σκοπὸν τοῦ λέγοντος · καὶ τι κατορθῶσαι ἐσπούδακεν . ὅπερ ἀεὶ παρακαλῶ τὴν ὑμετέραν ἀγάπην . ἃν γὰρ μετὰ τῆς διανοίας ταύτης δεξώμεθα τὰ εἰρημένα , ἐν οὐδενὶ τούτων ὀψόμεθα δυσκολίαν οὖσαν . τὸ γὰρ σπουδαζόμενον αὐτῷ νῦν , τὴν ἐκ τῶν εἰρημένων ἐγγινομένην ἀπόνοιαν τοῖς ἐξ ἐθνῶν , καθελεῖν . οὕτω γὰρ καὶ οὗτοι ἀσφαλέστερον μένειν ἔμελλον ἐν τῇ πίστει , μετριάζειν μαθόντες . καὶ οἱ ἐξ Ἰουδαίων τῆς ἀπογνώσεως ἀπαλλαγέντες , τῇ χάριτι προθυμότεροι προσιέναι . πρὸς τοῦτον τοίνυν τὸν σκοπὸν ὁρῶντες , πάντων ἀκούωμεν τῶν ἐν τῷ χωρίῳ τούτῳ λεγομένων . τί οὖν φησι ; καὶ πόθεν δείκνυσιν , ὅτι οὐκ ἀνίατα ἔπταισαν , οὐδὲ εἰς τέλος ἐξεβλήθησαν ἀπὸ τῶν ἐθνῶν ; οὕτω λέγων , “ τῷ αὐτῶν παραπτώματι ἡ σωτηρία ἐν τοῖς ἔθνεσιν , εἰς τὸ παραζηλωσαι αὐτούς . Οὗτος δὲ οὐκ αὐτοῦ μόνως ὁ λόγος , ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς εὐαγγελίοις τοῦτο βούλονται αἱ παραβολαί . καὶ γὰρ ὁ τοὺς γάμους ποιήσας τῷ υἱῷ , ἐπειδὴ οἱ κεκλημένοι οὐκ ἠθέλησαν εἰσελθεῖν , τότε τοὺς ἐν ταῖς τριόδοις ἐκάλεσε . καὶ ὁ τὸν ἀμπελῶνα δὲ καταφυτεύσας , ἐπειδὴ ἔσφαξαν οἱ γεωργοὶ τὸν κληρονόμον , τότε ἐξέδωκεν ἑτέροις τὸν ἀμπελῶνα . καὶ χωρὶς δὲ παραβολῆς ἔλεγεν αὐτοῖς ὁ Χριστὸς , “ οὐκ ἀπεστάλην , εἰ μὴ εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπο - “ λωλοκότα οἴκου Ἰσραήλ . ” καὶ τῇ Συροφοινικίσσῃ δὲ πλέον τί , πάλιν ἔλεγεν , “ οὐ γάρ ἐστι καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον “ τῶν τέκνων , καὶ δοῦναι τοῖς κυναρίοις . ” καὶ ὁ Παῦλος δὲ πρὸς τοὺς στασιάζοντας τῶν Ἰουδαίων , “ ὑμῖν ἦν πρῶτον , ” φησὶ , “ ἀναγ - “ καῖον , λαληθῆναι τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ · ἐπειδὴ δὲ ἀναξίους ἐκρί - “ νᾶτε ἑαυτοὺς , ἰδοὺ στρεφόμεθα εἰς τὰ ἔθνη . ” καὶ διὰ πάντων δηλοῦται , ὅτι ἡ μὲν ἀκολουθία τῶν πραγμάτων αὕτη ἦν · ἐκείνους προσελθεῖν πρώτους , καὶ τότε τοὺς ἐξ ἐθνῶν . ἐπειδὴ δὲ ἠπίστησαν , ἀντεστράφη ἡ τάξις . καὶ ἡ ἀπιστία αὐτῶν καὶ τὸ παράπτωμα , πρώτους ἐποίησεν εἰσενεχθῆναι τούτους . διὸ φησὶ , “ τῷ αὐτῶν “ παραπτώματι ἡ σωτηρία ἐν τοῖς ἔθνεσιν , εἰς τὸ παραζηλῶσαι “ αὐτούς . ” εἰ δὲ τὸ ἐξ ἀκολουθίας ἐκβὰν ὡς προηγουμένως γεγε - νημένον λέγει , μὴ θαυμάσῃς . βούλεται γὰρ αὐτῶν παραμυθήσασθαι τὰς ψυχὰς πεπληγμένας . Ὃ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν . ἦλθε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰασοῦς . οὐκ ἐδέξαντο αὐτὸν , μυρία θαυματουργοῦντα , ἀλλ’ ἐσταύρωσαν . ἀπεσπάσατο λοιπὸν τὰ ἔθνη , ἵνα ἡ ἐκείνων τιμὴ δάκνουσα αὐτῶν τὴν ἀναισθησίαν , κἂν ἐκ τῆς πρὸς ἑτέρους φιλονεικίας αὐτοὺς πείσῃ προσελθεῖν . ἔδει μὲν γὰρ δεχθῆναι πρῶτον ἐκείνους , καὶ τότε ἡμᾶς . διὸ καὶ ἔλεγε , “ δύναμις γὰρ Θεοῦ ἐστιν εἰς σωτηρίαν παντὶ τῷ “ πιστεύοντι , Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καὶ Ἕλληνι . ” ἐπειδὴ δὲ οἱ ὕστεροι πρῶτοι γεγόναμεν . εἶδες τοίνυν , πόσην αὐτοῖς κἀντεῦθεν συνάγει τιμήν ; μίαν μὲν ὅτι τότε , φησὶν , ἡμᾶς κληθῆναι , ὅτε αὐτοὶ οὐκ ἠθέλησαν . δευτέραν δὲ , ὅτι διὰ τοῦτο φησὶ κληθῆναι , οὐχ ἵνα ἡμεῖς σωθῶμεν μόνον , ἀλλ’ ἵνα καὶ ἐκεῖνοι διὰ τῆς ἡμετέρας σωτηρίας ζηλώσαντες , βελτίους γένωνται . τι οὖν φησίν ; εἰ μὴ διὰ τοὺς Ἰουδαίους , οὐκ ἂν ἐκλήθημεν καὶ ἐσώθημεν , οὐκ ἃν πρὸ ἐκείνων , ἀλλ’ ἐν τῇ προσηκούσῃ τάξει . διὸ καὶ ὅτε τοῖς μαθηταῖς ἔλεγεν , οὐκ εἶπεν ἁπλῶς , “ πορεύεσθε πρὸς τὰ “ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ , ” ἀλλὰ “ πορεύεσθε “ πρὸς τὰ πρόβατα . ” δεικνὺς ὅτι καὶ πρὸς ἐκεῖνα δεῖ μετὰ ταῦτα ἀπελθεῖν .
Lemmas: χργσοστομοω . καθάπτω αὐτός σφοδρός , καί ἀπό ὅς ἀπιστέω , καί ἀπό ὅς πάσχω τε καί μέλλω πείθω · καί δείκνυμι μυρίος κακός εἰμί ὑπεύθυνος , τότε παραμυθία ἐπινοέω . καί σκοπέω ὁ σύνεσις ὁ Παῦλος . ὁ μέν κατηγορία , ἀπό ὁ προφήτης εἰσάγω · ὁ δέ παραμυθία , παρά ἑαυτοῦ τίθημι . ὅτι μέν γάρ αὐτός ἁμαρτάνω μέγας φημί , οὐδείς ἀντιλέγω . ὁράω δέ εἰμί τοιοῦτος ὁ πτῶμα ὡς καί ἀνίατος εἰμί , καί μηδείς ἔχω διόρθωσις . ἀλλά οὐ εἰμί τοιοῦτος . ὁράω πῶς αὐτός πάλιν καθάπτω · καί ἐν προσδοκία παραμυθία ὑπεύθυνος ποιέω ἁμάρτημα ὁμολογέω ; ὁράω δέ τίς αὐτός καί παραμυθία ἐπινοέω . ὅταν ὁ πλήρωμα ὁ ἔθνος εἰσέρχομαι , φημί , τότε πᾶς Ἰσραήλ σῴζω , κατά ὁ καιρός ὁ συντέλεια . ἀλλά εὐθύς μέν οὗτος οὖον λέγω . ἐπεί δέ σφοδρός αὐτός κατατρέχω , καί κατηγορία συνάπτω κατηγορία . προφήτης ἐπί προφήτης εἰσάγω καταβοάω αὐτός · ἵνα μή οὗτος καί οὗτος εἰς ἀπόγνωσις ἐμβάλλω ἀποτειχίζω ὁ πρός ὁ πίστις ἐπάνοδος , καί ὁ ἐκ ἔθνος πάλιν πιστεύω εἰς ἀπόνοια ἐπαίρω . καί φυσάω καί αὐτός βλάπτω εἰς ὁ ὁ πίστις λόγος , πάλιν παραμυθέομαι αὐτός , λέγω , “ ἀλλά ὁ αὐτός παράπτωμα ὁ σωτηρία ἐν ὁ “ ἔθνος . ” Δεύς δέ ἐγώ οὐ ἁπλόος ἀκούω ὁ λέγω , ἀλλά ὁ γνώμη οἶδα , καί ὁ σκοπός ὁ λέγω · καί τίς κατορθόω σπουδάζω . ὅσπερ ἀεί παρακαλέω ὁ ὑμέτερος ἀγάπη . ἄν γάρ μετά ὁ διάνοια οὗτος δέχομαι ὁ εἴρω , ἐν οὐδείς οὗτος ὁράω δυσκολία εἰμί . ὁ γάρ σπουδάζω αὐτός νῦν , ὁ ἐκ ὁ εἴρω ἐγγίγνομαι ἀπόνοια ὁ ἐκ ἔθνος , καθαιρέω . οὗτος γάρ καί οὗτος ἀσφαλής μένω μέλλω ἐν ὁ πίστις , μετριάζω μανθάνω . καί ὁ ἐκ Ἰουδαῖος ὁ ἀπόγνωσις ἀπαλλάσσω , ὁ χάρις πρόθυμος πρόσειμι . πρός οὗτος τοίνυν ὁ σκοπός ὁράω , πᾶς ἀκούω ὁ ἐν ὁ χωρίον οὗτος λέγω . τίς οὖν φημί ; καί πόθεν δείκνυμι , ὅτι οὐ ἀνίατος πταίω , οὐδέ εἰς τέλος ἐκβάλλω ἀπό ὁ ἔθνος ; οὗτος λέγω , “ ὁ αὐτός παράπτωμα ὁ σωτηρία ἐν ὁ ἔθνος , εἰς ὁ παραζηλόω αὐτός . οὗτος δέ οὐ αὐτός μόνος ὁ λόγος , ἀλλά καί ἐν ὁ εὐαγγέλιον οὗτος βούλομαι ὁ παραβολή . καί γάρ ὁ ὁ γάμος ποιέω ὁ υἱός , ἐπεί ὁ καλέω οὐ ἐθέλω εἰσέρχομαι , τότε ὁ ἐν ὁ τρίοδος καλέω . καί ὁ ὁ ἀμπελών δέ καταφυτεύω , ἐπεί σφάζω ὁ γεωργός ὁ κληρονόμος , τότε ἐκδίδωμι ἕτερος ὁ ἀμπελών . καί Χωρὶς δέ παραβολή λέγω αὐτός ὁ Χριστός , “ οὐ ἀποστέλλω , εἰμί μή εἰς ὁ πρόβατον ὁ ἀπος - “ λωλοκότα οἶκος Ἰσραήλ . ” καί ὁ συροφοινικισσα δέ πλέω τίς , πάλιν λέγω , “ οὖον γάρ εἰμί καλός λαμβάνω ὁ ἄρτος “ ὁ τέκνον , καί δίδωμι ὁ κυνάριον . ” καί ὁ Παῦλος δέ πρός ὁ στασιάζω ὁ Ἰουδαῖος , “ σύ εἰμί πρῶτος , ” φημί , “ ἀνακ - “ καίω , λαλέω ὁ λόγος ὁ Θεός · ἐπεί δέ ἀνάξιος κριθή - “ νάω ἑαυτοῦ , ἰδού στρέφω εἰς ὁ ἔθνος . ” καί διά πᾶς δηλόω , ὅτι ὁ μέν ἀκολουθία ὁ πρᾶγμα οὗτος εἰμί · ἐκεῖνος προσέρχομαι πρῶτος , καί τότε ὁ ἐκ ἔθνος . ἐπεί δέ ἀπιστέω , αντιστρέφω ὁ τάξις . καί ὁ ἀπιστία αὐτός καί ὁ παράπτωμα , πρῶτος ποιέω εἰσφέρω οὗτος . διό φημί , “ ὁ αὐτός “ παράπτωμα ὁ σωτηρία ἐν ὁ ἔθνος , εἰς ὁ παραζηλόω “ αὐτός . ” εἰμί δέ ὁ ἐκ ἀκολουθία ἐκβαίνω ὡς προηγουμένως Γεγές - νάω λέγω , μή θαυμάζω . βούλομαι γάρ αὐτός παραμυθέομαι ὁ ψυχή πλήσσω . ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί . ἔρχομαι πρός αὐτός ὁ Ἰασώ . οὐ δέχομαι αὐτός , μυρίος θαυματουργέω , ἀλλά σταυρόω . ἀποσπάω λοιπός ὁ ἔθνος , ἵνα ὁ ἐκεῖνος τιμή δάκνω αὐτός ὁ ἀναισθησία , κἀν ἐκ ὁ πρός ἕτερος φιλονεικία αὐτός πείθω προσέρχομαι . ἐσθίω μέν γάρ δέχομαι πρῶτος ἐκεῖνος , καί τότε ἐγώ . διό καί λέγω , “ δύναμις γάρ Θεός εἰμί εἰς σωτηρία πᾶς ὁ “ πιστεύω , Ἰουδαῖος τε πρῶτος καί Ἕλλην . ” ἐπεί δέ ὁ ὕστερος πρῶτος γίγνομαι . ὁράω τοίνυν , πόσος αὐτός ἐντεῦθεν συνάγω τιμή ; εἷς μέν ὅτι τότε , φημί , ἐγώ καλέω , ὅτε αὐτός οὐ ἐθέλω . δύο δέ , ὅτι διά οὗτος φημί καλέω , οὐ ἵνα ἐγώ σῴζω μόνος , ἀλλά ἵνα καί ἐκεῖνος διά ὁ ἡμέτερος σωτηρία ζηλόω , ἀγαθός γίγνομαι . τίς οὖν φημί ; εἰμί μή διά ὁ Ἰουδαῖος , οὐ εἄν καλέω καί σῴζω , οὐ ἄν πρό ἐκεῖνος , ἀλλά ἐν ὁ προσήκω τάξις . διό καί ὅτε ὁ μαθητής λέγω , οὐ εἶπον ἁπλόος , “ πορεύω πρός ὁ “ πρόβατον ὁ ἀπόλλυμι οἶκος Ἰσραήλ , ” ἀλλά “ πορεύω “ πρός ὁ πρόβατον . ” δείκνυμι ὅτι καί πρός ἐκεῖνος δεῖ μετά οὗτος ἀπέρχομαι .