catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-romanos-typus-monacensis-e-cod-monac-gr 8.3.1
Κυρίλλου . Ἀξιάγαστος μὲν ὁ μυσταγωγὸς καὶ ἰσχνὸς ἄγαν εἰς θεωρίαν · ἰδιώτης δέ φησιν εἰναι τῷ λόγῳ . ταύτῃ τοι φαμὲν ἐρυθριῶντες οὐδέν · ὅτι τῇ συνθήκῃ τῶν προκειμένων λέξεων λείπει τί βραχὺ πρὸς ἐντελῆ διασάφησιν . ἐδεῖ γὰρ εἰπεῖν “ τὸ γὰρ “ ἀδύνατον τοῦ νόμου ἐν ᾧτ’ ἠσθένει διὰ τῆς σαρκὸς , ” λέλυται τυχὸν ἣ πέπαυται . εἰτα προσενεγκεῖν τοῦ πράγματος τὴν ἀπόδοσιν , καὶ τοῦ λελύσθαι συνάψαι τὸν τρόπον , προστιθέντα πάλιν · “ ὁ γὰρ “ Θεὸς τὸν ἑαυτοῦ Υἱὸν πέμψας ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς ἁμαρτίας , “ καὶ περὶ ἁμαρτίας , κατήργηκε τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκὶ , ” καὶ τὰ τούτοις ἐφεξῆς . ἐχούσης δὲ ὦδε τῆς τῶν λέξεων συνθήκης , κάταγε τὸν ἐνόντα σκοπὸν αὐτῷ , φέρε καταθρήσωμεν τῆς διὰ Χριστοῦ θεραπείας τὸν τρόπον · πέπαυται δὲ ὅπως τὸ ἀδύνατον τοῦ νόμου νοοῖτο · καὶ ποίου νόμου ; λεπτομυθεῖ γὰρ λίαν ὁ θεηγόρος ἐν τούτοις . ἀποδέχεται τοίνυν ὡς ὠφελεῖν εἰδότας τόν τε τοῦ Θεοῦ νόμον · φημὶ δὲ δὴ τὸν ἐν γράμμασι · καὶ τόν γε τοῦ Πνεύματος , κἀς ὃν ἐσχήκαμεν τὸ θέλειν τὸ ἀγαθόν . κἂν εἰ μὴ παρακέοιτο τυχὸν τὸ δύνασθαι δρᾶν αὐτό . ἔφη γάρ · ὅτι ” τὸ γὰρ θέλειν “ παράκειται μοι · τὸ δὲ κατεργάζεσθαι τὸ καλὸν , οὔ . ” πλεονεκτούσης δηλονότι τῆς ἁμαρτίας · καὶ τοῦ τῆς σαρκός μου νόμου καταστρέφοντος ὃς εἰς τὰ οἰκεῖα , καὶ οὐχ ἑκόντα τὸν νοῦν . κατὰ τὸν αὐτὸν δὲ οἶμαι τουτονὶ τρόπον , νοοῖτ’ ἃν εἰκότως νόμου τὸ ἀδύνατον · τοῦ τε ἐν γράμμασι καὶ διὰ Μώσεως , καθάπερ ἔφην ἀρτίως , καὶ μέντοι τοῦ ἐμφύτου καὶ ἐν ἡμῖν . καθ’ ὃν “ καὶ τὰ ἔθνη , καὶ τοι “ τὸν γραπτὸν οὐκ ἔχοντα νόμον , φύσει τὰ τοῦ νόμου ποιοῦντα “ φαίνεται · καὶ νόμος εἰσὶν ἑαυτοῖς . ἐνδείκνυται γὰρ τὸ ἔρ - “ γον τοῦ νόμου γραπτὸν ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν . ” καθὰ γέγραπται . Ποῖον δὲ τὸ ἐν ἀμφοῖν ἀδύνατον , βασανίσαι καιρός . ὁ μὲν γὰρ ἐν γράμμασι νόμος , διδάσκαλος ἦν εὐκοσμίας , καὶ τῶν ἀρίστων εἰσηγητής . δεδικαίωκε δὲ παντελῶς οὐδένα . ὁ γε μὴν ἔμφυτός τε καὶ ἐν ἡμῖν , ὃν καὶ ὀνομάζει τοῦ πνεύματος · ἀπονένευκε μὲν εἰς τὸ ἀγαθόν · ἡττᾶται δὲ λίαν τοῦ πρὸς τὰ αἰσχίω καλοῦντος νόμου . οὐκοῦν τὸ ἀδύνατον · τουτέστι τὸ ἀσθενοῦν , εἴτε τοῦ ἐν γράμμασιν , εἴτε τοῦ ἐμφύτου νόμου , πέπαυται διὰ Χριστοῦ . νενεκρωμένης γὰρ τρόπον τινὰ τῆς σαρκὸς , καὶ οἷον ἀνῃρημένης τῆς ἐν ἡμῖν ἡδονῆς , κατ’ οὐδένα τρόπον ὁ τοῦ πνεύματος , ἤτοι τού νοὸς , ἀσθενήσει νόμος . νενέκρωται δὲ τίνα τρόπον ἡ ἐν ἡμῖν ἁμαρτία , φέρε λέγωμεν ὡς ἔνι . ὁ γὰρ τοῦ Θεοῦ Λόγος ἐν εὐδοκίᾳ τοῦ Θεοῦ , καὶ Πατρὸς , ἐν ὁμοιώματι γέγονε σαρκὸς ἁμαρτίας · ἵνα τὴν ἁμαρτίαν κατακρίνῃ ἐν τῇ σαρκί · γέγονε γὰρ ἄνθρωπος , καθεὶς ἑαυτὸν εἰς κένωσιν . καὶ ὁμοειδὲς μὲν ὅτι καὶ ὁμοφυὲς τοῖς ἡμετέροις σώμασι τὸ αὐτοῦ , πῶς ἃν ἐνδοιάσειέ τις ; πλὴν τὰ μὲν τῶν ἄλλων ἁπάντων σώματα σάρκες ἃν λέγοιντο ἁμαρτίας , διά τε τὸ πεφυκέναι νοσεῖν τῶν ἐκτόπων ἡδονῶν τὴν γένεσιν · τὸ δέ γε σῶμα Χριστοῦ φαίη τίς ἃν , οὐχ ἁμαρτίας εἶναι σάρκα ; μὴ γένοιτο . ὁμοίωμα δὲ μᾶλλον σαρκὸς ἁμαρτίας . τουτέστι προσεοικὸς μὲν τοῖς ἡμετέροις σώμασιν · οὐ μὴν ἔτι καὶ νοσεῖν εἰδὸς σαρκικὴν ἀκαθαρσίαν · ίαν · ἅγιος γὰρ ἐκ μήτρας ὁ θεῖος ἐκεῖνος νεώς · καὶ ὅσον μὲν ἧκεν εἰς ἐννοίας τε καὶ λόγους τοὺς ἐν τῇ φύσει , κατοκνήσειεν ἃν οὐδεὶς ἐκεῖνο εἰπεῖν · ὡς ἐπείπερ ἦν σὰρξ , ἔσχεν ἃν ἐν ἑαυτῇ τὸ ἴδιόν τε καὶ ἔμφυτον κίνημα . ἐπειδὴ δὲ ὁ πᾶσαν τὴν κτίσιν ἁγιάζων Λόγος κατῴκηκεν ἐν αὐτῇ , κατακέκριται τῆς ἁμαρτίας ἡ δύναμις . ἵνα καὶ εἰς ἡμᾶς διαβαίνῃ τὸ κατορθούμενον . μετεσχήκαμεν γὰρ αὐτοῦ πνευματικῶς τε καὶ σωματικῶς . ὅταν γὰρ καὶ ἐν ἡμῖν αὐλίζηται Χριστὸς διὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος , καὶ διὰ τῆς μυστικῆς εὐλογίας , τότε δὴ πάντως καὶ ἐν ἡμῖν ὁ τῆς ἁμαρτίας κατακρίνεται νόμος . ἀληθὲς οὖν ὅτι “ τὸ ἀδύνατον “ τοῦ νόμου ἐν ᾧ ἠσθένει διὰ τῆς σαρκὸς , πέπαυται διὰ Χριστοῦ . ” κατακρίναντός τε καὶ κατηργηκότος τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκί . ἵνα τὸ δικαίωμα τοῦ νόμου πληρωθῇ ἐν ἡμῖν . πεπλήρωται γὰρ τὸ δικαίωμα τοῦ νόμου . τουτέστιν ἡ δύναμις τῶν τεθεσπισμένων διὰ τοῦ νόμου . ἤγουν τὸ θέλημα τὸ βλέπον εἰς ἀρετήν . τοῦ ἐν ἡμῖν ὄντος κατ’ οὐδένα τρόπον ὡς ἔφην ἀσθενοῦντος νόμου ἔστι , διὰ τὸ τυραννεῖσθαι ταῖς ἐμφύτοις ἡδοναῖς . πεπλήρωται τοίνυν ἐν ἡμῖν τὸ δικαίωμα τοῦ νόμου τοῖς μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσι , ζῆν δὲ μᾶλλον ἐθέλουσι πνευματικῶς .
Lemmas: Κύριλλος . ἀξιάγαστος μέν ὁ μυσταγωγός καί ἰσχνός ἄγαν εἰς θεωρία · ἰδιώτης δέ φημί εἰναι ὁ λόγος . οὗτος ὅς φημί ἐρυθριάω οὐδείς · ὅτι ὁ συνθήκη ὁ πρόκειμαι λέξις λείπω τίς βραχύς πρός ἐντελής διασάφησις . ἐσθίω γάρ εἶπον “ ὁ γάρ “ ἀδύνατος ὁ νόμος ἐν οὖς ἀσθενέω διά ὁ σάρξ , ” λύω τυγχάνω ὅς παύω . εἶτα προσφέρω ὁ πρᾶγμα ὁ ἀπόδοσις , καί ὁ λύω συνάπτω ὁ τρόπος , προστίθημι πάλιν · “ ὁ γάρ “ θεός ὁ ἑαυτοῦ υἱός πέμπω ἐν ὁμοίωμα σάρξ ἁμαρτία , “ καί περί ἁμαρτία , καταργέω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ σάρξ , ” καί ὁ οὗτος ἐφεξῆς . ἔχω δέ ὧδε ὁ ὁ λέξις συνθήκη , κατάγω ὁ ἔνειμι σκοπός αὐτός , φέρω καταθρέω ὁ διά Χριστός θεραπεία ὁ τρόπος · παύω δέ ὅπως ὁ ἀδύνατος ὁ νόμος νοέω · καί ποῖος νόμος ; λεπτομυθέω γάρ λίαν ὁ θεηγόρος ἐν οὗτος . ἀποδέχομαι τοίνυν ὡς ὠφελέω οἶδα ὁ τε ὁ Θεός νόμος · φημί δέ δή ὁ ἐν γράμμα · καί ὁ γε ὁ πνεῦμα , κἀς ὅς ἔχω ὁ ἐθέλω ὁ ἀγαθός . κἀν εἰμί μή παράκειμαι τυγχάνω ὁ δύναμαι δράω αὐτός . φημί γάρ · ὅτι ” ὁ γάρ ἐθέλω “ παράκειμαι ἐγώ · ὁ δέ κατεργάζομαι ὁ καλός , οὖον . ” πλεονεκτέω δηλονότι ὁ ἁμαρτία · καί ὁ ὁ σάρξ ἐγώ νόμος καταστρέφω ὅς εἰς ὁ οἰκεῖος , καί οὐ ἑκών ὁ νόος . κατά ὁ αὐτός δέ οἴομαι οὗτος τρόπος , νοέω ἄν εἰκότως νόμος ὁ ἀδύνατος · ὁ τε ἐν γράμμα καί διά μῶσις , καθάπερ φημί ἄρτιος , καί μέντοι ὁ ἔμφυτος καί ἐν ἐγώ . κατά ὅς “ καί ὁ ἔθνος , καί ὅς “ ὁ γραπτός οὐ ἔχω νόμος , φύσις ὁ ὁ νόμος ποιέω “ φαίνω · καί νόμος εἰμί ἑαυτοῦ . ἐνδείκνυμι γάρ ὁ ἄρα - “ γος ὁ νόμος γραπτός ἐν ὁ Καρδία αὐτός . ” καθά γράφω . Ποῖον δέ ὁ ἐν ἄμφω ἀδύνατος , βασανίζω καιρός . ὁ μέν γάρ ἐν γράμμα νόμος , διδάσκαλος εἰμί εὐκοσμία , καί ὁ Ἀρίστων εἰσηγητής . δικαιόω δέ παντελῶς οὐδείς . ὁ γε μήv ἔμφυτος τε καί ἐν ἐγώ , ὅς καί ὀνομάζω ὁ πνεῦμα · ἀπονεύω μέν εἰς ὁ ἀγαθός · ἡσσάομαι δέ λίαν ὁ πρός ὁ αἰσχρός καλέω νόμος . οὐκοῦν ὁ ἀδύνατος · τουτέστι ὁ ἀσθενέω , εἴτε ὁ ἐν γράμμα , εἴτε ὁ ἔμφυτος νόμος , παύω διά Χριστός . νεκρόω γάρ τρόπος τις ὁ σάρξ , καί οἷος ἀναιρέω ὁ ἐν ἐγώ ἡδονή , κατά οὐδείς τρόπος ὁ ὁ πνεῦμα , ἤτοι ὅς νόος , ἀσθενέω νόμος . νεκρόω δέ τίς τρόπος ὁ ἐν ἐγώ ἁμαρτία , φέρω λέγω ὡς ἐν . ὁ γάρ ὁ Θεός Λόγος ἐν εὐδοκία ὁ Θεός , καί πατήρ , ἐν ὁμοίωμα γίγνομαι σάρξ ἁμαρτία · ἵνα ὁ ἁμαρτία κατακρίνω ἐν ὁ σάρξ · γίγνομαι γάρ ἄνθρωπος , καθίημι ἑαυτοῦ εἰς κένωσις . καί ὁμοειδής μέν ὅτι καί ὁμοφυής ὁ ἡμέτερος σῶμα ὁ αὐτός , πῶς ἄν ἐνδοιάζω τις ; πλήν ὁ μέν ὁ ἄλλος ἅπας σῶμα σάρξ ἄν λέγω ἁμαρτία , διά τε ὁ φύω νοσέω ὁ ἔκτοπος ἡδονή ὁ γένεσις · ὁ δέ γε σῶμα Χριστός φημί τίς ἄν , οὐ ἁμαρτία εἰμί σάρξ ; μή γίγνομαι . ὁμοίωμα δέ μᾶλλον σάρξ ἁμαρτία . τουτέστι προσέοικα μέν ὁ ἡμέτερος σῶμα · οὖον μήv ἔτι καί νοσέω οἶδα σαρκικός ἀκαθαρσία · εἷς · ἅγιος γάρ ἐκ μήτρα ὁ θεῖος ἐκεῖνος ναῦς · καί ὅσος μέν ἵημι εἰς ἔννοια τε καί λόγος ὁ ἐν ὁ φύσις , κατοκνέω ἄν οὐδείς ἐκεῖνος εἶπον · ὡς ἐπεί εἰμί σάρξ , ἔχω ἄν ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἴδιος τε καί ἔμφυτος κίνημα . ἐπεί δέ ὁ πᾶς ὁ κτίσις ἁγίζω Λόγος κατοικέω ἐν αὐτός , κατακρίνω ὁ ἁμαρτία ὁ δύναμις . ἵνα καί εἰς ἐγώ διαβαίνω ὁ κατορθόω . μετέχω γάρ αὐτός πνευματικός τε καί σωματικός . ὅταν γάρ καί ἐν ἐγώ αὐλίζω Χριστός διά ὁ ἅγιος πνεῦμα , καί διά ὁ μυστικός εὐλογία , τότε δή πάντως καί ἐν ἐγώ ὁ ὁ ἁμαρτία κατακρίνω νόμος . ἀληθής οὖν ὅτι “ ὁ ἀδύνατος “ ὁ νόμος ἐν ὅς ἀσθενέω διά ὁ σάρξ , παύω διά Χριστός . ” κατακρίνω τε καί καταργέω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ σάρξ . ἵνα ὁ δικαίωμα ὁ νόμος πληρόω ἐν ἐγώ . πληρόω γάρ ὁ δικαίωμα ὁ νόμος . τουτέστιν ὁ δύναμις ὁ θεσπίζω διά ὁ νόμος . ἤγουν ὁ θέλημα ὁ βλέπω εἰς ἀρετή . ὁ ἐν ἐγώ εἰμί κατά οὐδείς τρόπος ὡς φημί ἀσθενέω νόμος εἰμί , διά ὁ τυραννέω ὁ ἔμφυτος ἡδονή . πληρόω τοίνυν ἐν ἐγώ ὁ δικαίωμα ὁ νόμος ὁ μή κατά σάρξ περιπατέω , ζῶ δέ μᾶλλον ἐθέλω πνευματικός .