catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-romanos-typus-monacensis-e-cod-monac-gr 7.9.12
Χρυσοστόμου . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν καὶ οἱ περὶ τῆς ἐν τῷ παραδείσῳ ἐντολῆς καὶ τοῦ φυσικοῦ νόμου τὸ ῥητὸν ἐκλαμβάνοντες . ἴδωμεν δὲ , ὡς οὐ σφόδρα τῆς ἀκριβείας ἔχονται · πανταχοῦ γὰρ σκοπὸς τῷ Παύλῳ , τὸν Μωσαϊκὸν παῦσαι νόμον · πρὸς δὲ ἐκείνους , οὐδένα λόγον ἔχει . καὶ μάλα εἰκότως · τοῦτον γὰρ οἱ Ἰουδαῖοι δεδοικότες καὶ φρίττοντες , ἐφιλονείκουν τῇ χάριτι · τὴν δὲ ἐντολὴν τὴν ἐν τῷ παραδείσῳ , οὐδὲ νόμον ποτὲ φαίνεται καλέσας , οὔτε Παῦλος οὔτε ἄλλος οὐδείς . ἵνα δὲ καὶ ἀπ’ αὐτῶν τῶν εἰρημένων τοῦτο σαφέστερον γένηται , ἐπεξέλθωμεν τοῖς ῥηθεῖσι · μικρὰ ἀνωτέρω τὸν λόγον ἀναγαγόντες . περὶ γὰρ πολιτείας αὐτοῖς ἀκριβοῦς διαλεχθεὶς , ἐπήγαγεν · “ ἣ ἀγνοεῖτε ἀδελφοὶ , ὅτι ὁ νόμος “ τοῦ ἀνθρώπου κυριεύει , ἐφ’ ὅσον χρόνον ζῇ ; ὥστε καὶ ὑμεῖς “ ἐθανατώθητε τῷ νόμῳ . ” οὐκοῦν εἰ περὶ τοῦ φυσικοῦ ταῦτα εἴρηται , εὑρεθησόμεθα μὴ ἔχοντες νόμον φυσικόν · εἰ δὲ τοῦτο ἀληθὲς , τῶν ἀλόγων ἐσμὲν ἀνοητότεροι . ἀλλ’ οὐκ ἔστι ταῦτα οὐκ ἔστι · περὶ γὰρ τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ οὐδὲ φιλονεικεῖν ἀναγκαῖον . ἵνα μὴ περιττὸν ἀναδεξώμεθα πόνον πρὸς τὰ ὡμολογημένα ἀποδυόμενοι · πῶς οὖν φησὶ , “ τὴν ἁμαρτίαν οὐκ ἔγνων , “ εἰ μὴ διὰ νόμου ; ” οὐ τὴν καθόλου λέγων ἀγνοίαν · ἀλλὰ τὴν ἀκριβεστέραν γνῶσιν · εἰ γὰρ περὶ τοῦ φυσικοῦ τοῦτο εἴρηται , πῶς ἃν τὸ ἑξῆς ἔχοι λόγον ; “ ἐγὼ , ” γάρ φησι , “ ἔζων χωρὶς νόμου ποτέ οὔτε γὰρ ὁ Ἀδὰμ οὔτε ἄλλος ἄνθρωπος οὐδὲ εὶς οὐδεποτε φαίνεται χωρὶς νόμου ζήσας φυσικοῦ · ὁμοῦ τὲ γὰρ αὐτὸν ἔπλαττεν ὁ Θεὸς , καὶ ἐκεῖνον ἐντίθει τὸν νόμον αὐτῶ . σύνοικον νόμον ἀσφαλῆ παρακαθιστὰς τῇ φύσει πάσῃ . χωρὶς δὲ τούτων , οὐδαμοῦ φαίνεται τὸν φυσικὸν νόμον ἐντολὴν καλέσας · τοῦτον δὲ καὶ ἐντολὴν ἁγίαν καὶ δικαίαν καλεῖ · καὶ νόμον πνευματικόν · ὁ δὲ φυσικὸς , οὐκ ἀπὸ πνεύματος ἡμῖν ἐδόθη . καὶ γὰρ βάρβαροι καὶ Ἓλληνες , καὶ πάντες τὸν νόμον τοῦτον ἔχουσιν οἱ ἄνθρωποι · ὅθεν δῆλον , ὅτι περὶ τοῦ Μωσαϊκοῦ ἄνω καὶ κάτω καὶ πανταχοῦ διαλέγεται .
Lemmas: Χρυσόστομος . ἀλλά οὗτος μέν καί ὁ περί ὁ ἐν ὁ παράδεισος ἐντολή καί ὁ φυσικός νόμος ὁ ῥητός ἐκλαμβάνω . ὁράω δέ , ὡς οὖον σφόδρα ὁ ἀκρίβεια ἔχω · πανταχοῦ γάρ σκοπός ὁ Παῦλος , ὁ Μωσαϊκός παύω νόμος · πρός δέ ἐκεῖνος , οὐδείς λόγος ἔχω . καί μάλα εἰκότως · οὗτος γάρ ὁ Ἰουδαῖος δείδω καί φρίσσω , φιλονεικέω ὁ χάρις · ὁ δέ ἐντολή ὁ ἐν ὁ παράδεισος , οὐδέ νόμος ποτέ φαίνω καλέω , οὔτε Παῦλος οὔτε ἄλλος οὐδείς . ἵνα δέ καί ἀπό αὐτός ὁ εἴρω οὗτος σαφής γίγνομαι , ἐπεξέρχομαι ὁ εἴρω · μικρός ἀνωτέρω ὁ λόγος ἀνάγω . περί γάρ πολιτεία αὐτός ἀκριβής διαλέγω , ἐπάγω · “ ὅς ἀγνοέω ἀδελφός , ὅτι ὁ νόμος “ ὁ ἄνθρωπος κυριεύω , ἐπί ὅσος χρόνος ζῶ ; ὥστε καί σύ “ θανατόω ὁ νόμος . ” οὐκοῦν εἰμί περί ὁ φυσικός οὗτος εἴρω , εὑρίσκω μή ἔχω νόμος φυσικός · εἰμί δέ οὗτος ἀληθής , ὁ ἄλογος εἰμί ἀνόητος . ἀλλά οὐ εἰμί οὗτος οὐ εἰμί · περί γάρ ὁ ἐν ὁ παράδεισος οὐδέ φιλονεικέω ἀναγκαῖος . ἵνα μή περισσός ἀναδέχομαι πόνος πρός ὁ ὁμολογέω ἀποδύω · πῶς οὖν φημί , “ ὁ ἁμαρτία οὐ γιγνώσκω , “ εἰμί μή διά νόμος ; ” οὖον ὁ καθόλου λέγω ἄγνοια · ἀλλά ὁ ἀκριβής γνῶσις · εἰμί γάρ περί ὁ φυσικός οὗτος εἴρω , πῶς ἄν ὁ ἑξῆς ἔχω λόγος ; “ ἐγώ , ” γάρ φημί , “ ζῶ Χωρὶς νόμος ποτός οὔτε γάρ ὁ Ἀδάμ οὔτε ἄλλος ἄνθρωπος οὐδέ είς οὐδέποτε φαίνω Χωρὶς νόμος ζῶ φυσικός · ὁμοῦ τε γάρ αὐτός πλάσσω ὁ θεός , καί ἐκεῖνος ἐντίθημι ὁ νόμος αὐτός . σύνοικος νόμος ἀσφαλής παρακαθίστημι ὁ φύσις πᾶς . Χωρὶς δέ οὗτος , οὐδαμοῦ φαίνω ὁ φυσικός νόμος ἐντολή καλέω · οὗτος δέ καί ἐντολή ἅγιος καί Δίκαιος καλέω · καί νόμος πνευματικός · ὁ δέ φυσικός , οὐ ἀπό πνεῦμα ἐγώ δίδωμι . καί γάρ βάρβαρος καί Ἕλλην , καί πᾶς ὁ νόμος οὗτος ἔχω ὁ ἄνθρωπος · ὅθεν δῆλος , ὅτι περί ὁ μωσαϊκός ἄνω καί κάτω καί πανταχοῦ διαλέγω .