catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-romanos-typus-monacensis-e-cod-monac-gr 15.30.1
Χρυσοστόμου . Πάλιν ἐνταῦθα τὸν Χριστὸν καὶ τὸ Πνεῦμα προβάλλεται . καὶ οὐδαμοῦ μέμνηται τοῦ Πατρός . ταῦτα δὲ εἶπον , ἵν ὅταν ἴδῃς αὐτὸν Πατρὸς καὶ Υἱοῦ μεμνημένον , ἢ Πατρὸς μόνου , μήτε τὸν Υἱὸν μήτε Πνεῦμα ἀθετῇς . καὶ οὐκ εἶπε Πνεύματος , ἀλλὰ ἀγάπης Πνεύματος . καθάπερ ὁ Χριστὸς ἠγάπησε τὸν κόσμον καὶ ὁ Πατὴρ , οὕτω καὶ τὸ Πνεῦμα . τι δέ ἐστιν ὃ παρακαλεῖς , εἰπέ μοι , “ συναγωνίσασθαι μοι ἐν ταῖς προσευχαῖς “ ὑπὲρ ἐμοῦ πρὸς τὸν Θεόν ; ” μέγας ἄρα ἀγὼν αὐτῷ προὔκειτο . διὸ καὶ τὰς εὐχας αυτων καλει . καὶ οὐκ εἰπεν ἰνα συμπλακω , ἀλλ’ “ ἵνα ῥυσθῶ . ” ὡς ὁ Χριστὸς ἐκέλευσεν εὔχεσθαι μὴ εἰσελθεῖν εἰς πειρασμόν . ταῦτα δὲ λέγων ἐδείκνυ πονηρούς τινας λύκους ἐπιθησομένους αὐτῷ , καὶ θηρία μᾶλλον ἢ ἄνδρας . ἀπὸ δὲ τούτου , καὶ ἕτερον κατεσκεύαζε , τὸ δεῖξαι ὅτι δικαίως ἀνεδέξατο τὸ διακονῆσαι τοῖς ἁγίοις · εἴγε τοσοῦτοι οἱ ἀπειθοῦντες , ὡς καὶ αὐτῶν εὔχεσθαι ῥυσθῆναι . οἱ γὰρ μεταξὺ τοσούτων ὄντες πολεμίων , καὶ λιμῷ ἀπόλλυσθαι ἔμελλον . διὸ ἀναγκαίως ἑτέρωθεν αὐτοῖς ἐκομίζετο . τί δέ ἐστιν , “ ἵνα ἡ διακονία μου εὐπρόσδεκτος γένηται τοῖς “ ἁγίοις ; ” ἵνα δεκτὴ γένηταί μου ἡ θυσία . ἵνα μετὰ προθυμίας ὑποδέξωνται τὰ διδόμενα . ὁρᾷς πῶς πάλιν ἐπῆρε τὸ ἀξίωμα τῶν λαμβανόντων · εἴ γε εὐχῶν δεῖται παρὰ δήμου τοσούτου εἰς τὸ δεχθῆναι τὰ πεμπόμενα ; ἀπὸ δὲ τούτου δείκνυσι καὶ ἕτερόν τι . ὅτι οὐκ ἀρκεῖ τὸ δοῦναι ἐλεημοσύνην εἰς τὸ δεχθῆναι . ὅταν γὰρ μετὰ ἀνάγκης τίς παρέχῃ , ὅταν ἐξ ἀδικίας , ὅταν πρὸς κενοδοξίαν , οἴχεται ὁ καρπός . ὥσπερ δὲ ἀρχόμενος ἔλεγεν , “ εἴ πὼς ἤδη ποτὲ “ εὐοδωθήσομαι ἐν τῷ θελήματι τοῦ Θεοῦ πρὸς ὑμᾶς ἐλθεῖν , ” οὕτω καὶ ἐνταῦθα ἐπὶ τὸ αὐτοῦ καταφεύγει θέλημα . καὶ φησὶ , ὅτι διὰ τοῦτο ἐπεύχομαι ῥυσθῆναι ἐκεῖθεν , ἵνα ταχέως ὑμᾶς ἴδω μεθ’ ἡδονῆς · μηδεμίαν ἐκεῖθεν ἐπισυρόμενος ἀθυμίαν . καὶ “ συν - “ ἀναπαύσωμαι ὑμῖν . ” ὅρα πῶς πάλιν τὸ ἄτυφον δείκνυσιν . οὐ γὰρ εἶπε διδάξω ὑμᾶς , καὶ κατηχήσω , ἀλλ’ “ ἵνα συναναπαύσωμαι “ ὐμῖν . ” καίτοι αὐτὸς ἦν ὁ ἀγωνιζόμενος καὶ πυκτεύων . πῶς οὑν φησὶ “ συναναπαύσωμαι ; ” χαριζόμενος αὐτοῖς κἂν τούτῳ , προθυμοτέρους ποιῶν , τῷ κοινωνοὺς ποιεῖν τῶν στεφάνων , καὶ δεικνύειν καὶ αὐτοὺς ἀγωνιζομένους καὶ πονοῦντας . εἶτα , ὅπερ ἀεὶ ποιεῖν εἴωθε , τὴν εὐχὴν μετὰ τὴν παραίνεσιν προστίθησι λέγων , “ ὁ δὲ Θεὸς τῆς εἰρήνης μετὰ πάντων ὑμῶν , ἀμήν . ”
Lemmas: Χρυσόστομος . πάλιν ἐνταῦθα ὁ Χριστός καί ὁ πνεῦμα προβάλλω . καί οὐδαμοῦ μιμνήσκω ὁ πατήρ . οὗτος δέ εἶπον , ἵνα ὅταν ὁράω αὐτός πατήρ καί υἱός μιμνήσκω , ἢ πατήρ μόνος , μήτε ὁ υἱός μήτε πνεῦμα ἀθετέω . καί οὐ εἶπον πνεῦμα , ἀλλά ἀγάπη πνεῦμα . καθάπερ ὁ Χριστός ἀγαπάω ὁ κόσμος καί ὁ πατήρ , οὗτος καί ὁ πνεῦμα . τίς δέ εἰμί ὅς παρακαλέω , εἶπον ἐγώ , “ συναγωνίζομαι ἐγώ ἐν ὁ προσευχή “ ὑπέρ ἐγώ πρός ὁ Θεός ; ” μέγας ἄρα ἀγών αὐτός πρόκειμαι . διό καί ὁ εὐχή αὐτός καλέω . καί οὐ εἶπον ἵνα συμπλέκομαι , ἀλλά “ ἵνα ἐρύω . ” ὡς ὁ Χριστός κελεύω εὔχομαι μή εἰσέρχομαι εἰς πειρασμός . οὗτος δέ λέγω δείκνυμι πονηρός τις λύκος ἐπιτίθημι αὐτός , καί θηρίον μᾶλλον ἢ ἀνήρ . ἀπό δέ οὗτος , καί ἕτερος κατασκευάζω , ὁ δείκνυμι ὅτι δικαίως ἀναδέχομαι ὁ διακονέω ὁ ἅγιος · εἰ τοσοῦτος ὁ ἀπειθέω , ὡς καί αὐτός εὔχομαι ἐρύω . ὁ γάρ μεταξύ τοσοῦτος εἰμί πολέμιος , καί λιμός ἀπόλλυμι μέλλω . διό ἀναγκαῖος ἑτέρωθεν αὐτός κομίζω . τίς δέ εἰμί , “ ἵνα ὁ διακονία ἐγώ εὐπρόσδεκτος γίγνομαι ὁ “ ἅγιος ; ” ἵνα δεκτός γίγνομαι ἐγώ ὁ θυσία . ἵνα μετά προθυμία ὑποδείκνυμι ὁ δίδωμι . ὁράω πῶς πάλιν ἐπαίρω ὁ ἀξίωμα ὁ λαμβάνω · εἰμί γε εὖχος δήω παρά δῆμος τοσοῦτος εἰς ὁ δέχομαι ὁ πέμπω ; ἀπό δέ οὗτος δείκνυμι καί ἕτερος τίς . ὅτι οὐ ἀρκέω ὁ δίδωμι ἐλεημοσύνη εἰς ὁ δέχομαι . ὅταν γάρ μετά ἀνάγκη τίς παρέχω , ὅταν ἐκ ἀδικία , ὅταν πρός κενοδοξία , οἴχομαι ὁ καρπός . ὥσπερ δέ ἄρχω λέγω , “ εἰμί πως ἤδη ποτέ “ εὐοδόω ἐν ὁ θέλημα ὁ Θεός πρός σύ ἔρχομαι , ” οὗτος καί ἐνταῦθα ἐπί ὁ αὐτός καταφεύγω θέλημα . καί φημί , ὅτι διά οὗτος ἐπεύχομαι ἐρύω ἐκεῖθεν , ἵνα ταχέως σύ ὁράω μετά ἡδονή · μηδείς ἐκεῖθεν ἐπισύρω ἀθυμία . καί “ σῦς - “ ἀναπαύω σύ . ” ὁράω πῶς πάλιν ὁ ἄτυφος δείκνυμι . οὖον γάρ εἶπον διδάσκω σύ , καί κατηχέω , ἀλλά “ ἵνα συναναπαύομαι “ ὑμεῖς . ” καίτοι αὐτός εἰμί ὁ ἀγωνίζομαι καί πυκτεύω . πῶς ἐν φημί “ συναναπαύομαι ; ” χαρίζομαι αὐτός κἀν οὗτος , πρόθυμος ποιέω , ὁ κοινωνός ποιέω ὁ στέφανος , καί δείκνυμι καί αὐτός ἀγωνίζομαι καί πονέω . εἶτα , ὅσπερ ἀεί ποιέω εἴωθα , ὁ εὐχή μετά ὁ παραίνεσις προστίθημι λέγω , “ ὁ δέ θεός ὁ εἰρήνη μετά πᾶς σύ , ἀμήν . ”