catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-romanos-typus-monacensis-e-cod-monac-gr 12.16.1
Χρυσοστόμου . Πόλλην πάλιν περὶ τῆς ταπεινοφροσύνης ποιεῖται τὴν σπουδήν . ὅθεν καὶ ἤρξατο τοῦ λόγου . καὶ γὰρ εἰκὸς ἦν φρονήματος μεστοὺς αὐτοὺς εἶναι καὶ ἀπὸ τῆς πόλεως , καὶ ἑτέρωθεν πολλαχόθεν . διὸ συνεχῶς ὑποσύρει τὸν νόσημα . οὐδὲν γὰρ οὕτως ἀποσχίζει σῶμα ἐκκλησίας , ὡς ἀλαζονεία . τί δέ ἐστι “ τὸ “ αὐτὸ εἰς ἀλλήλους φρονοῦντες ” παρεγένετό σοι ὁ πένης εἰς τὴν οἰκίαν ; γενοῦ κατ’ ἐκεῖνον τῷ φρονήματι . μὴ μείζονα λάβῃς ὄγκον διὰ τὸν πλοῦτον . μὴ δὲ ἃν ἴδῃς πενθοῦντα , ἀνάξιον σαυτοῦ νομίσῃς παραβαλέσθαι . μὴ δὲ ἃν ἴδῃς εὐημεροῦντα , ἐρωθριάσῃς κοινωνῆσαι τῆς ἡδονῆς καὶ συνησθῆναι . ἀλλ’ ὃ περὶ σεαυτοῦ φρονεῖς , καὶ περὶ ἐκείνου . οἷον μέγαν σαυτὸν εἶναι νομίζεις ; οὐκοῦν καὶ ἐκεῖνον νόμιζε . ταπεινὸν καὶ μικρὸν ἐκεῖνον εἶναι ὑποπτεύεις ; οὐκοῦν καὶ περὶ σαυτοῦ , τοῦτο ψηφίζου · καὶ πᾶσαν ἀνωμαλίαν ἔκβαλε . πῶς δ’ ἃν γένοιτο τοῦτο ; εἰ τὴν ἀπόνοιαν ἐκβάλοις . διὸ καὶ ἐπήγαγε , “ μὴ τὰ ὑψηλὰ φρονοῦντες , ἀλλὰ τοῖς ταπεινοῖς “ συναπαγόμενοι . ” τουτέστιν , εἰς τὴν ἐκείνων εὐτέλειαν κατάβηθι , συμπεριφέρου , συμπεριέρχου . μὴ ἁπλῶς τῷ φρονήματι ταπεινοῦ , ἀλλὰ καὶ χεῖρα ὄρεγε . μὴ δι’ ἑτέρων , ἀλλὰ διὰ σεαυτοῦ . ταπεινοὺς δὲ ἐνταῦθα οὐχ ἁπλῶς τοὺς ταπεινόφρονας φησὶ , ἀλλὰ τοὺς εὐτελεῖς καὶ εὐκαταφρονήτους . Χρυσοστόμου “ Μὴ γίνεσθε φρόνιμοι παρ’ ἑαυτοῖς . ” τουτέστι , μὴ νομίζετε ἀρκεῖν ἑαυτοῖς . καὶ γὰρ ἀλλαχοῦ φησὶν ἡ γραφὴ , “ οὐαὶ οἱ συνετοὶ παρ’ ἑαυτοῖς , καὶ ἐνώπιον ἑαυτῶν έπι - “ στήμονες . ” καὶ διὰ τούτων δὲ πάλιν τὴν ἀπόνοιαν ὑπορύττει , καὶ τὸ φύσημα καταστέλλει . οὐδὲν γὰρ οὕτως ἐπαίρει καὶ ἀποσχίζει τῶν λοιπῶν , ὡς τὸ νομίζειν τινὰ ἀρκεῖν ἑαυτῷ . διὸ καὶ ἐν χρείᾳ ἀλλήλων κατέστησεν ἡμᾶς ὁ Θεός . κἂν γὰρ φρόνιμος εἰ , ἑτέρου δεήσῃ . ἃν δὲ νομίσῃς μὴ δεῖσθαι , ἀνοητότερος πάντων ἐγένου καὶ ἀσθενέστερος . ὁ γὰρ τοιοῦτος , καὶ ἔρημον ἑαυτὸν καταστήσει βοηθείας , καὶ ἐν οἷς ἂν ἁμαρτάνῃ , οὐδεμιᾶς ἀπολαύσεται οὔτε διορθώσεως οὔτε συγγνώμης . καὶ τὸν Θεὸν παροξυνεῖ διὰ τῆς διὰ τῆς ἀπονοίας . ἔστι γὰρ , ἔστι πολλάκις , καὶ τὸν φρόνιμον μὴ συνιδεῖν τὸ δέον , καὶ τὸν ἀνοητότερον εὑρεῖν τι τῶν προσηκόντων . μὴ τοίνυν νομίσῃς καθαιρεῖσθαι δεόμενος ἑτέρου . τοῦτο γάρ σε μᾶλλον ὑψοῖ . Ἐκ Τῶν Ἀσκητικῶν . Ἆρα δὲ τοῦ Ἀποστόλου λέγοντος , ποτὲ μὲν , “ μὴ γίνεσθε ἄφρονες , ” ποτὲ δὲ , “ μὴ γίνεσθε φρόνιμοι παρ’ “ ἑαυτοῖς . ” δυνατὸν μὴ εἶναι φρόνιμον παρ’ ἑαυτῷ τὸν μὴ ἄφρονα ; ἕκαστον πρόσταγμα ἴδιον ἔχει τὸν ὅρον . τὸ γὰρ “ μὴ γίνεσθε ἄφρονες , ” ἐπιφέρει , “ ἀλλὰ συνιέντες τί τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ . ” καὶ τὸ “ μὴ ἴσθι φρόνιμος παρὰ σεαυτῷ , φοβοῦ τὲ τὸν Κύριον . “ καὶ ἔκκλινον ἀπὸ παντὸς κακοῦ . ” ὥστε ἄφρων μέν ἐστιν , ὁ μὴ συνιεὶς τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ · φρόνιμος δὲ παρ’ ἑαυτῷ , πᾶς ὁ λογισμοῖς ἰδίοις χρώμενος , καὶ μὴ κατὰ πίστιν στοιχῶν τοῖς τοῦ Κυρίου ῥήμασιν . εἰ γοῦν τις βούλεται , μήτε φρόνιμος εἶναι , μήτε ἄφρων παρ’ ἑαυτῷ , συνιέναι ὀφείλει τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου πίστει τῇ εἰς αὐτό ; καὶ ἐν τῷ φόβῳ τοῦ Θεοῦ μιμεῖσθαι τὸν Ἀπόστολον λέγοντα , “ λογισμοὺς καθαιροῦντες , καὶ πᾶν ὕψωμα ἐπαιρόμενον κατὰ “ τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ . καὶ αἰχμαλωτίζοντες ἅπαν νόημα εἰς “ τὴν ὑπακοὴν τοῦ Χριστοῦ . ”
Lemmas: Χρυσόστομος . Πολύς πάλιν περί ὁ ταπεινοφροσύνη ποιέω ὁ σπουδή . ὅθεν καί ἄρχω ὁ λόγος . καί γάρ εἰκός εἰμί φρόνημα μεστός αὐτός εἰμί καί ἀπό ὁ πόλις , καί ἑτέρωθεν πολλαχόθεν . διό συνεχῶς ὑποσύρω ὁ νόσημα . οὐδείς γάρ οὕτως αποσχίζω σῶμα ἐκκλησία , ὡς ἀλαζονεία . τίς δέ εἰμί “ ὁ “ αὐτός εἰς ἀλλήλων φρονέω ” παραγίγνομαι σύ ὁ πένης εἰς ὁ οἰκίον ; γίγνομαι κατά ἐκεῖνος ὁ φρόνημα . μή μείζων λαμβάνω ὄγκος διά ὁ πλοῦτος . μή δέ ἄν ὁράω πενθέω , ἀνάξιος σεαυτοῦ νομίζω παραβάλλω . μή δέ ἄν ὁράω εὐημερέω , ερωθριαειδω κοινωνέω ὁ ἡδονή καί συνήδομαι . ἀλλά ὅς περί σεαυτοῦ φρονέω , καί περί ἐκεῖνος . οἷος μέγας σαυτοῦ εἰμί νομίζω ; οὐκοῦν καί ἐκεῖνος νομίζω . ταπεινός καί μικρός ἐκεῖνος εἰμί ὑποπτεύω ; οὐκοῦν καί περί σεαυτοῦ , οὗτος ψηφίζω · καί πᾶς ἀνωμαλία ἐκβάλλω . πῶς δέ ἄν γίγνομαι οὗτος ; εἰμί ὁ ἀπόνοια ἐκβάλλω . διό καί ἐπάγω , “ μή ὁ ὑψηλός φρονέω , ἀλλά ὁ ταπεινός “ συναπάγω . ” τουτέστιν , εἰς ὁ ἐκεῖνος εὐτέλεια καταβαίνω , συμπεριφέρω , συμπεριέρχομαι . μή ἁπλόος ὁ φρόνημα ταπεινός , ἀλλά καί χείρ ὀρέγω . μή διά ἕτερος , ἀλλά διά σεαυτοῦ . ταπεινός δέ ἐνταῦθα οὐ ἁπλόος ὁ ταπεινόφρων φημί , ἀλλά ὁ εὐτελής καί εὐκαταφρόνητος . Χρυσόστομος “ μή γίγνομαι φρόνιμος παρά ἑαυτοῦ . ” τουτέστι , μή νομίζω ἀρκέω ἑαυτοῦ . καί γάρ ἀλλαχοῦ φημί ὁ γραφή , “ οὐαί ὁ συνετός παρά ἑαυτοῦ , καί ἐνώπιος ἑαυτοῦ ἐπί - “ στήμων . ” καί διά οὗτος δέ πάλιν ὁ ἀπόνοια ὑπορύσσω , καί ὁ φύσημα καταστέλλω . οὐδείς γάρ οὕτως ἐπαίρω καί αποσχίζω ὁ λοιπός , ὡς ὁ νομίζω τις ἀρκέω ἑαυτοῦ . διό καί ἐν χρεία ἀλλήλων καθίστημι ἐγώ ὁ Θεός . κἀν γάρ φρόνιμος εἰμί , ἕτερος δήω . ἄν δέ νομίζω μή δήω , ἀνόητος πᾶς γίγνομαι καί ἀσθενής . ὁ γάρ τοιοῦτος , καί ἐρῆμος ἑαυτοῦ καθίστημι βοήθεια , καί ἐν ὅς εἄν ἁμαρτάνω , οὐδείς ἀπολαύω οὔτε διόρθωσις οὔτε συγγνώμη . καί ὁ θεός παροξύνω διά ὁ διά ὁ ἀπόνοια . εἰμί γάρ , εἰμί πολλάκις , καί ὁ Φρόνιμον μή συνοράω ὁ δήω , καί ὁ ἀνόητος εὑρίσκω τίς ὁ προσήκω . μή τοίνυν νομίζω καθαιρέω δήω ἕτερος . οὗτος γάρ σύ μᾶλλον ὑψόω . ἐκ ὁ ἀσκητικός . ἆρα δέ ὁ ἀπόστολος λέγω , ποτέ μέν , “ μή γίγνομαι ἄφρων , ” ποτέ δέ , “ μή γίγνομαι φρόνιμος παρά “ ἑαυτοῦ . ” δυνατός μή εἰμί Φρόνιμον παρά ἑαυτοῦ ὁ μή ἄφρων ; ἕκαστος πρόσταγμα ἴδιος ἔχω ὁ ὅρος . ὁ γάρ “ μή γίγνομαι ἄφρων , ” ἐπιφέρω , “ ἀλλά συνίημι τίς ὁ θέλημα ὁ Θεός . ” καί ὁ “ μή εἰμί φρόνιμος παρά σεαυτοῦ , φοβέω τε ὁ κύριος . “ καί ἐκκλίνω ἀπό πᾶς κακός . ” ὥστε ἄφρων μέν εἰμί , ὁ μή συνίημι ὁ θέλημα ὁ Θεός · φρόνιμος δέ παρά ἑαυτοῦ , πᾶς ὁ λογισμός ἴδιος χράω , καί μή κατά πίστις στοῖχος ὁ ὁ κύριος ῥῆμα . εἰμί γοῦν τις βούλομαι , μήτε φρόνιμος εἰμί , μήτε ἄφρων παρά ἑαυτοῦ , συνίημι ὀφείλω ὁ θέλημα ὁ κύριος πίστις ὁ εἰς αὐτός ; καί ἐν ὁ φόβος ὁ Θεός μιμέομαι ὁ ἀπόστολος λέγω , “ λογισμός καθαιρέω , καί πᾶς ὕψωμα ἐπαίρω κατά “ ὁ γνῶσις ὁ Θεός . καί αἰχμαλωτίζω ἅπας νόημα εἰς “ ὁ ὑπακοή ὁ Χριστός . ”