catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-romanos-typus-monacensis-e-cod-monac-gr 14.1.1
Χρυσοστόμου . Ἀναγκαῖον εἰπεῖν τοῦ χωρίου παντὸς τὴν ὑπόθεσιν . ἦσαν πόλοι τῶν ἐξ Ἰουδαίων πεπιστευκότων , οἳ τῆ τοῦ νόμου ἔτι κατεχόμενοι συνειδήσει , καὶ μετὰ τὴν πίστιν , τῶν βρωμάτων ἐφύλαττον ἔτι τὴν παρατήρησιν · οὔπω θαρροῦντες ἀποστῆναι τοῦ νόμου . εἶτα ὥστε μὴ γενέσθαι εὐφώρατοι , τῶν χοιρείων ἀπεχόμενοι μόνων , πάντων ἑξῆς ἀπείχοντο κρεῶν . καὶ λάχανα ἤσθιον μόνα , ἴνα νηστεία μᾶλλον εἶναι δοκῇ τὸ γινόμενον , ἀλλὰ μὴ νόμου παρατήρησις . ἕτεροι πάλιν ἦσαν τελειότεροι , οὐδὲν τοιοῦτον παρατηροῦντες . οἳ τούτοις τοῖς παρατηροῦσιν ἐπαχθεῖς ἐγίνοντο , ὀνειδίζοντες , ἐγκαλοῦντες , εἰς ἀθυμίαν ἐμβάλλοντες . δεδοικὼς τοίνυν ὁ μακάριος Παῦλος , μὴ μικρὸν κατορθῶσαι βουλόμενοι , τὸ πᾶν ἀνατρέψωσι . καὶ θέλοντες εἰς τὴν τῶν βρωμάτων αὐτοὺς ἀδιαφο - ριαν ἀγαγεῖν , καὶ τῆς πίστεως αὐτοὺς ἐκπεσεῖν παρασκευασωσιν , ὅρα πόσῃ κέχρηται συνέσει · καὶ πῶς ἑκατέρων ἐπιμελεῖται τῶν μερῶν μετὰ τῆς συνήθους αὐτῷ σοφίας . οὔτε γὰρ ὅτι κακῶς ποιεῖτε τολμᾷ τοῖς ἐπιτιμῶσιν εἰπεῖν , ἵνα μὴ ἐκείνους βεβαιώσῃ ἐν τῇ παρατηρήσει . οὔτε πάλιν ὅτι καλῶς , ἵνα μὴ σφοδροτέρους κατηγόρους ἐργάσηται . ἀλλὰ συμμεμετρημένην ποιεῖται τὴν ἐπιτίμησιν . καὶ δοκεῖ μὲν τοῖς ἰσχυροτέροις ἐπιτιμᾶν . τὸ δὲ πᾶν εἰς ἐκείνους κενοῖ ἐν τῷ πρὸς τούτους λόγῳ . αὕτη γὰρ μάλιστα ἡ διόρθωσις ἀνεπαχθέστερα γίνεται · ὅταν πρὸς ἄλλον τίς τρέψας τὸν λόγον , ἕτερον πλήττῃ . οὔτε γὰρ εἰς θυμὸν ἀφίησιν ἐνενεχθῆναι τὸν ἐπιτιμώμενον , καὶ λανθανόντως τὸ τῆς διορθώσεως ἐνίησι φάρμακον . ορα τοίνυν πὼς αὐτὸ ποίει συνετῶς , καὶ πὼς εὐκαίρως . εἰπὼν γὰρ , “ τῆς σαρκὸς πρόνοιαν μὴ ποιεῖσθε εἰς ἐπιθυμίαν , ” τότε εἰς τὸν περὶ τούτων ἐκβαίνει λόγον . ἵνα μὴ δόξῃ ὑπὲρ ἐκείνων λέγειν τῶν ἐπιτιμώντων καὶ κελευόντων ἐσθίειν ἅπαντα . τὸ γὰρ ἠσθενηκὸς μέρος ἀεὶ πλείονος δεῖται τῆς προνοίας . διὸ καὶ πρὸς τὸν ἰσχυρὸν εὐθέως ἀποτείνεται , λέγων , “ τὸν δὲ ἀσθενῆ τῇ πίστει “ προσλαμβάνεσθε . ” εἶδες πληγὴν εὐθέως μίαν ἐκείνῳ δοθεῖσαν ; εἰπὼν γὰρ , “ τὸν δὲ ἀσθενοῦντα τῇ πίστει , ” ἔδειξεν αὐτὸν ἄρρωστον . εἰτα , δευτέραν προστίθησι , λέγων , “ προσλαμβάνεσθε . ” δείκνυσι γὰρ πάλιν πολλῆς δεόμενον ἐπιμελείας . ὅπερ σημεῖον ἐσχάτης ἀπονοίας καὶ ἀρρωστίας ἐστί . “ μὴ εἰς διακρίσεις διαλογι - “ σμῶν . ” ἰδοὺ καὶ τρίτην ἐπέθηκε πληγήν . ἐντεῦθεν παραδηλοῖ τοιοῦτον αὐτοῦ τὸ ἀρρώστημα , ὡς καὶ τοὺς τὰ αὐτὰ μὴ πλημμελοῦντας , κοινωνοῦντας δὲ ὅμως αὐτῷ τῆς φιλίας , διακρίνεσθαι . εἶδες πῶς δοκεῖ μὲν τούτοις διαλέγεσθαι , ἐκείνοις δὲ ἐπιτιμᾷ λανθανόντως ; εἶτα θεὶς ἀμφοτέρους παράλληλα , τὸν μὲν , μετ’ ἐγκωμίων , τὸν δὲ , μετ’ ἐγκλημάτων τίθησι . ἐπάγει γὰρ , “ ὃς μὲν “ πιστεύει φαγεῖν πάντα . ” ἀνακηρύττων αὐτὸν ἀπὸ τῆς πίστεως . “ ὁ δὲ ἀσθενῶν , λάχανα ἐσθίει . ” καὶ τοῦτον πάλιν κακίζων ἀπὸ τῆς ἀσθενείας . ὃ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν . ὁ μὲν εἰλικρινῶς πιστεύων καὶ μηδεμίαν ἔχων Ἰουδαϊκὴν παρατήρησιν , πάντα ἀβδελύκτως ἐσθίει . ὁ δέ γε περὶ τὴν πίστιν ἀσθενὴς , λάχανα ἐσθίει · οὐ δι’ ἐπαινουμένην ἐγκράτειαν , κἂν τοῦτο ὑποκρίνηται , ἀλλὰ δι’ ἀσθένειαν πίστεως .
Lemmas: Χρυσόστομος . ἀναγκαῖος εἶπον ὁ χωρίον πᾶς ὁ ὑπόθεσις . εἰμί πόλος ὁ ἐκ Ἰουδαῖος πιστεύω , ἕ τῆ ὁ νόμος ἔτι κατέχω συνείδησις , καί μετά ὁ πίστις , ὁ βρῶμα φυλάσσω ἔτι ὁ παρατήρησις · οὔπω θαρσέω ἀφίστημι ὁ νόμος . εἶτα ὥστε μή γίγνομαι εὐφώρατος , ὁ χοίρειος ἀπέχω μόνος , πᾶς ἑξῆς ἀπέχω κρέας . καί λάχανον ἐσθίω μόνος , ἵνα νηστεία μᾶλλον εἰμί δοκέω ὁ γίγνομαι , ἀλλά μή νόμος παρατήρησις . ἕτερος πάλιν εἰμί τέλειος , οὐδείς τοιοῦτος παρατηρέω . ἕ οὗτος ὁ παρατηρέω ἐπαχθής γίγνομαι , ὀνειδίζω , ἐγκαλέω , εἰς ἀθυμία ἐμβάλλω . δείδω τοίνυν ὁ μακάριος Παῦλος , μή μικρός κατορθόω βούλομαι , ὁ πᾶς ἀνατρέπω . καί ἐθέλω εἰς ὁ ὁ βρῶμα αὐτός ἀδιαφο - Ριάν ἄγω , καί ὁ πίστις αὐτός ἐκπίπτω παρασκευάζω , ὁράω πόσος χράομαι σύνεσις · καί πῶς ἑκάτερος ἐπιμελέομαι ὁ μέρος μετά ὁ συνήθης αὐτός σοφία . οὔτε γάρ ὅτι κακῶς ποιέω τολμάω ὁ ἐπιτιμάω εἶπον , ἵνα μή ἐκεῖνος βεβαιόω ἐν ὁ παρατήρησις . οὔτε πάλιν ὅτι καλῶς , ἵνα μή σφοδρός κατήγορος ἐργάζομαι . ἀλλά συμμετρέω ποιέω ὁ ἐπιτίμησις . καί δοκέω μέν ὁ ἰσχυρός ἐπιτιμάω . ὁ δέ πᾶς εἰς ἐκεῖνος κενόω ἐν ὁ πρός οὗτος λόγος . οὗτος γάρ μάλιστα ὁ διόρθωσις ἀνεπαχθής γίγνομαι · ὅταν πρός ἄλλος τίς τρέπω ὁ λόγος , ἕτερος πλήσσω . οὔτε γάρ εἰς θυμός ἀφίημι ἐμφέρω ὁ ἐπιτιμάω , καί λανθάνω ὁ ὁ διόρθωσις ἐνίημι φάρμακον . ὁράω τοίνυν πως αὐτός ποιέω συνετός , καί πως εὔκαιρος . εἶπον γάρ , “ ὁ σάρξ πρόνοια μή ποιέω εἰς ἐπιθυμία , ” τότε εἰς ὁ περί οὗτος ἐκβαίνω λόγος . ἵνα μή δόξα ὑπέρ ἐκεῖνος λέγω ὁ ἐπιτιμάω καί κελεύω ἐσθίω ἅπας . ὁ γάρ ἀσθενέω μέρος ἀεί πλείων δήω ὁ πρόνοια . διό καί πρός ὁ ἰσχυρός εὐθύς ἀποτείνω , λέγω , “ ὁ δέ ἀσθενής ὁ πίστις “ προσλαμβάνω . ” ὁράω πληγή εὐθύς εἷς ἐκεῖνος δίδωμι ; εἶπον γάρ , “ ὁ δέ ἀσθενέω ὁ πίστις , ” δείκνυμι αὐτός ἄρρωστος . εἶτα , δύο προστίθημι , λέγω , “ προσλαμβάνω . ” δείκνυμι γάρ πάλιν πολύς δήω ἐπιμέλεια . ὅσπερ σημεῖον ἔσχατος ἀπόνοια καί ἀρρωστία εἰμί . “ μή εἰς διάκρισις διάλογος - “ σμάω . ” ἰδού καί τρίτος ἐπιτίθημι πληγή . ἐντεῦθεν παραδηλόω τοιοῦτος αὐτός ὁ ἀρρώστημα , ὡς καί ὁ ὁ αὐτός μή πλημμελέω , κοινωνέω δέ ὅμως αὐτός ὁ φίλιος , διακρίνω . ὁράω πῶς δοκέω μέν οὗτος διαλέγω , ἐκεῖνος δέ ἐπιτιμάω λανθάνω ; εἶτα τίθημι ἀμφότερος παράλληλος , ὁ μέν , μετά ἐγκώμιον , ὁ δέ , μετά ἔγκλημα τίθημι . ἐπάγω γάρ , “ ὅς μέν “ πιστεύω ἐσθίω πᾶς . ” ἀνακηρύσσω αὐτός ἀπό ὁ πίστις . “ ὁ δέ ἀσθενής , λάχανον ἐσθίω . ” καί οὗτος πάλιν κακίζω ἀπό ὁ ἀσθένεια . ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί . ὁ μέν εἰλικρινής πιστεύω καί μηδείς ἔχω Ἰουδαικός παρατήρησις , πᾶς ἀβδελύκτως ἐσθίω . ὁ δέ γε περί ὁ πίστις ἀσθενής , λάχανον ἐσθίω · οὖον διά ἐπαινέω ἐγκράτεια , κἀν οὗτος ὑποκρίνομαι , ἀλλά διά ἀσθένεια πίστις .