catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-romanos-typus-monacensis-e-cod-monac-gr 14.14.3
Κυρίλλου . Ἀξιόχρεως μὲν οὖν ὁ μάρτυς , εἰδέναι καὶ πεπεῖσθαι διϊσχυριζόμενος . προσεπάγει δὲ τὸ , “ ἐν Κυρίῳ Ἰησοῦ , ” πρὸς τὸ καὶ ἔτι μειζόνως ἐμπεδοῦσθαι τὸ ἀληθές · ἕπεσθαί τε τοῖς ἀκροωμένοις τὴν πίστιν , ἐνδοιασμοῦ τινὸς δίχα . διαμέμνηται δὲ πάντως που εἰρηκότος Χριστοῦ , “ οὐ τὸ εἰσπορευόμενον εἰς τὸ στόμα κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον . ” καὶ ὅτι “ πᾶν ἔδεσμα , χωρεῖ μὲν εἰς “ τὴν κοιλίαν . ἐκπέμπεται δὲ εἰς ἀφεδρῶνα . ” καὶ τοῦτο φύσις αὐτῷ καὶ χρεία . οὐκοῦν ὅσον μὲν ἧκεν εἰς ἰδίαν φύσιν , κοινὸν ἣ βέβηλον οὐδὲν τῶν τελούντων εἰς τροφάς . ἁγιάζεται γὰρ διὰ λόγου Θεοῦ καὶ ἐντεύξεως . μεμνήμεθα δὲ ὅτι καὶ πρὸς τὸ εἶναι παρενεγκὼν τὰ πάντα Θεὸς , “ εἶδε , ” φησὶ , “ ὅτι καλὰ λίαν . καὶ “ εὐλόγησεν αὐτά . ἐπαινοῦντός γε μὲν Θεοῦ καὶ ηὐλογηκότος τὰ ἴδια κτίσματα , τίς ὁ φᾶναι τολμῶν μολυσμοῦ καὶ βεβηλώσεως εἰναί τι πρόξενον ; καὶ οὐκ αὐτοῦ ποιήσεται τὴν κατάρρησιν τοῦ προενεγκόντος εἰς ὕπαρξιν ; οὐκοῦν κοινὸν μὲν τῆ φύσει τῶν πεποιημένων παντελῶς οὐδέν . εἰ δὲ δή τις οἴοιτο κοινὸν εἰναί τι , κεκοίνωται διὰ τοῦτο , καὶ νενόσηκεν αὐτὸς ὡς ἐν ἰδίᾳ γνώμῃ τὴν βεβήλωσιν . πάντα μὲν γὰρ καθαρά . κοινοῖ δὲ τὸν ἄπιστον , ἡ ἔπι τισιν ολιγοπιστια , καὶ οὐκ ἀυτὰ που πάντως α νενόμικεν εἶναι κοινά . ὥσπερ γὰρ τοῖς τελείοις τὸν νοῦν , εἰς ὁ φύσει Θεὸς , καὶ οὐδεὶς ἐπ’ αὐτῷ ἕτερος , ἀλλ’ οὔτε εἴδωλόν τι ἔστιν ἐν κόσμῳ λελόγισται δὲ παρ’ οὐδὲν καὶ τὸ εἰδωλόθυτον . ὁ γὰρ εἴδωλον οὐκ εἰδὼς , πῶς ἃν εἰδείη τὸ εἰδωλόθυτον ; τοῖς γὲ μὴν οἰομένοις πολλοὺς εἰναι Θέους , ἔσται τι πάντως καὶ εἰδωλόθυτον . οὕτω τοῖς πεπιστευκόσιν ἀβέβηλά τε εἶναι καὶ καθαρὰ τὰ παρὰ Θεοῦ , κοινὸν μὲν τῇ φύσει παντελῶς οὐδέν . ἀνεῖται δὲ πάντως ἐπ’ ἐξουσίας τῶν ἐδωδίμων ἡ χρῆσις . τοῖς γὲ μὴν οὕτω πρὸς τοῦτο γνώμης ἱγμένοις , οὔπω μὲν καθαρὰ κατὰ τὸ αὐτοῖς δοκοῦν ἔχειν ὀρθῶς , κοινὰ δὲ , ὅτι σκάζει αὐτοῖς πρὸς ἀλήθειαν ὁ νοῦς . Θεοδωήτου Ἐκ τοῦ εἰσ τοὺσ Λευϊτικούσ . Μῶσης μέντοι τὰ μὲν καθαρὰ τῶν ζώων , τὰ δὲ ἀκάθαρτα ὠνόμασε . διδάσκων μὲν καὶ διὰ τῶν σωματικῶν τὰς ψυχικὰς ἀκαθαρσίας φεύγειν , κατὰ τὸ νοούμενον · πείθων δὲ καὶ Ἰουδαίους μόνον ἡγεῖσθαι τὸν ἀληθινὸν Θεὸν , Θεόν . διχῆ γὰρ διελὼν , καὶ τὰ χερσαῖα ζῷα καὶ τὰ πτηνὰ καὶ τὰ ἔνυδρα · καὶ τὰ μὲν , ἀκάθαρτα , τὰ δὲ , καθαρὰ προσειπὼν , πείθει μηδὲν τούτων ἡγεῖσθαι Θεόν . πῶς γὰρ ἄν τις σωφρονῶν , ἢ τὸ ἀκάθαρτον ὀνομάσει Θεὸν , ὃ μυσαττόμενος ἀποστρέφεται , ἢ τὸ τῷ Θεῷ τῷ ἀληθινῷ προσφερόμενον , καὶ παρ’ αὐτοῦ ἐσθιόμενον ;
Lemmas: Κύριλλος . ἀξιόχρεως μέν οὖν ὁ μάρτυς , οἶδα καί πείθω διισχυρίζομαι . προσεπάγω δέ ὁ , “ ἐν κύριος Ἰησοῦς , ” πρός ὁ καί ἔτι μέγας ἐμπεδόω ὁ ἀληθής · ἕπομαι τε ὁ ἀκροάομαι ὁ πίστις , ἐνδοιασμός τις δίχα . διαμιμνήσκομαι δέ πάντως ποῦ ἐρῶ Χριστός , “ οὖον ὁ εἰσπορεύω εἰς ὁ στόμα κοινόω ὁ ἄνθρωπος . ” καί ὅτι “ πᾶς ἔδεσμα , χωρέω μέν εἰς “ ὁ κοιλία . ἐκπέμπω δέ εἰς ἀφεδρών . ” καί οὗτος φύσις αὐτός καί χρεία . οὐκοῦν ὅσος μέν ἵημι εἰς ἴδιος φύσις , κοινός ὅς βέβηλος οὐδείς ὁ τελέω εἰς τροφή . ἁγίζω γάρ διά λόγος Θεός καί ἔντευξις . μιμνήσκω δέ ὅτι καί πρός ὁ εἰμί παραφέρω ὁ πᾶς θεός , “ ὁράω , ” φημί , “ ὅτι καλός λίαν . καί “ εὐλογέω αὐτός . ἐπαινέω γε μέν Θεός καί εὐλογέω ὁ ἴδιος κτίσμα , τίς ὁ φαίνω τολμάω μολυσμός καί βεβήλωσις εἰμί τίς Πρόξενος ; καί οὐ αὐτός ποιέω ὁ κατάρρησις ὁ προφέρω εἰς ὕπαρξις ; οὐκοῦν κοινός μέν τῆ φύσις ὁ ποιέω παντελῶς οὐδείς . εἰμί δέ δή τις οἴομαι κοινός εἰμί τίς , κοινόω διά οὗτος , καί νοσέω αὐτός ὡς ἐν ἴδιος γνώμη ὁ βεβήλωσις . πᾶς μέν γάρ καθαρός . κοινόω δέ ὁ ἄπιστος , ὁ ἐπί τις ολιγοπιστία , καί οὐ αὐτός ποῦ πάντως ὅς νομίζω εἰμί κοινός . ὥσπερ γάρ ὁ τέλειος ὁ νόος , εἰς ὁ φύσις θεός , καί οὐδείς ἐπί αὐτός ἕτερος , ἀλλά οὔτε εἴδωλον τίς εἰμί ἐν κόσμος λογίζομαι δέ παρά οὐδείς καί ὁ εἰδωλόθυτον . ὁ γάρ εἴδωλον οὐ εἰδοί , πῶς ἄν οἶδα ὁ εἰδωλόθυτον ; ὁ γε μήv οἴομαι πολύς εἰναι θέω , εἰμί τίς πάντως καί εἰδωλόθυτον . οὗτος ὁ πιστεύω αβέβηλος τε εἰμί καί καθαρός ὁ παρά Θεός , κοινός μέν ὁ φύσις παντελῶς οὐδείς . ἀνίημι δέ πάντως ἐπί ἐξουσία ὁ ἐδώδιμος ὁ χρῆσις . ὁ γε μήv οὗτος πρός οὗτος γνώμη ἱκνέομαι , οὔπω μέν καθαρός κατά ὁ αὐτός δοκέω ἔχω ὀρθῶς , κοινός δέ , ὅτι σκάζω αὐτός πρός ἀλήθεια ὁ νόος . Θεοδωήτου ἐκ ὁ εἰς ὁ Λευϊτικός . Μωσῆς μέντοι ὁ μέν καθαρός ὁ ζῷον , ὁ δέ ἀκάθαρτος ὀνομάζω . διδάσκω μέν καί διά ὁ σωματικός ὁ ψυχικός ἀκαθαρσία φεύγω , κατά ὁ νοέω · πείθω δέ καί Ἰουδαῖος μόνος ἡγέομαι ὁ ἀληθινός θεός , Θεός . διχῆ γάρ διαιρέω , καί ὁ χερσαῖος ζῷον καί ὁ πτηνός καί ὁ ἔνυδρος · καί ὁ μέν , ἀκάθαρτος , ὁ δέ , καθαρός προσεῖπον , πείθω μηδείς οὗτος ἡγέομαι Θεός . πῶς γάρ ἄν τις σωφρονέω , ἢ ὁ ἀκάθαρτος ὀνομάζω θεός , ὅς μυσάττομαι ἀποστρέφω , ἢ ὁ ὁ Θεός ὁ ἀληθινός προσφέρω , καί παρά αὐτός ἐσθίω ;