catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-romanos-typus-monacensis-e-cod-monac-gr 11.19.1
Χρυσοστόμου . Πάλιν ἐν τάξει ἀντιθέσεως , τὸ ἐναντίον τῶ προτέρῳ κατασκευάζει . δεικνὺς ὅτι καὶ τὰ μικρῷ πρόσθεν εἰρημένα , οὐχὶ προηγουμένως ἔλεγεν , ἀλλ’ ἐφελκόμενος αὐτούς . καὶ δείκνυσι προηγουμένην καὶ τὴν εἰς τὰ ἔθνη πρόνοιαν . εἰ καὶ δοκεῖ ἑτέρως σχηματίζειν τὰ εἰρημένα . καὶ ὅλον τὸ χωρίον δι’ ἀντιθέσεως ὑφαίνει , ἑαυτὸν ἀπαλλάττων τῆς κατὰ τὴν ἀπέχθειαν , ὑπονοίας , καὶ εὐπαράδεκτον ποιῶν τὸν λόγον , “ καλῶς ” φησὶ , ἐπῄνεσε τὸ εἰρημένον . εἶτα καὶ φοβεῖ πάλιν , “ τῇ ἀπιστίᾳ ἐξεκλάσθησαν . “ σὺ δὲ τῇ πίστει ἕστηκας . ” ἰδοὺ πάλιν ἕτερον ἐγκώμιον , καὶ ἐκείνων κατηγορία · ἀλλὰ πάλιν αὐτῶν καταστέλλει τὸ φρόνημα , ἐπάγων καὶ λέγων , “ μὴ ὑψηλοφρόνει · ἀλλὰ φόβου · οὐ γὰρ φύσεως τὸ πρᾶγμα ἐστὶν , ἀλλὰ πίστεως καὶ ἀπιστίας . καὶ δοκεῖ μὲν πάλιν ἐπιστομίζειν τὸν ἐξ ἐθνῶν . διδάσκει δὲ τὸν Ἰουδαῖον ὅτι οὐ δεῖ τῇ τῆς φύσεως συγγενείᾳ προσέχειν . διὸ καὶ ἐπάγει , “ μὴ ὑψηλο - “ φρόνει , ἀλλὰ φοβοῦ . ” καὶ οὐκ εἶπε ταπεινοῦ . ἡ γὰρ ἀπόνοια , καταφρόνησιν ἐμποιεῖ καὶ ῥαθυμίαν . εἶτα ἐκτραγῳδεῖν μέλλων αὐτῶν τὴν συμφορὰν , ὥστε ἀνεπαχθέστερον ποιῆσαι τὸν λόγον , ἐν τάξει τῆς πρὸς ἐκεῖνον ἐπιτιμήσεως αὐτὸ τίθησιν , οὕτω λέγων , “ εἰ “ γὰρ ὁ Θεὸς τῶν κατὰ φύσιν κλάδων οὐκ ἐφείσατο , ” καὶ οὐκ εἶπεν , οὐδὲ σοῦ φείσεται . ἀλλὰ “ μήπως οὐδὲ σοῦ φείσηται . ” ὑποτεμνόμενος τοῦ λόγου τὸ φορτικὸν τῇ ἀμφιβολίᾳ , καὶ ποιῶν ἐναγώνιον εἶναι τὸν πιστόν . κἀκείνους ἐφελκόμενος , καὶ τοῦτον καταστέλλων . Ἐσχημάτισται οὖν ὁ λόγος , ὡς τῶν ἐθνῶν λεγόντων , καὶ διὰ τι μὴ καυχήσομαι , τοιούτων μοι ὑπαρξάντων χρηστῶν ; οὗτοι ἐξεκλάσθησαν , καὶ ἐγὼ ἐνεκεντρίσθην , καὶ κληρονόμος γέγονα τῆς τῶν πατέρων αὐτῶν δόξης , καὶ τῶν ἐκείνοις δοθεισῶν ἐπαγγελιῶν . ὁ ξένος ἐγὼ καὶ κατ’ οὐδὲν προσήκων , ἀπολαύω . ἐκ δὲ τοῦ εἰπεῖν καλῶς , συναινεῖ τοῖς ἔθνεσιν ὡς ἀληθῆ εἰρηκόσιν .
Lemmas: Χρυσόστομος . πάλιν ἐν τάξις ἀντίθεσις , ὁ ἐναντίος ὁ πρότερος κατασκευάζω . δείκνυμι ὅτι καί ὁ μικρός πρόσθεν εἴρω , οὐ προηγουμένως λέγω , ἀλλά ἐφέλκω αὐτός . καί δείκνυμι προηγούμενος καί ὁ εἰς ὁ ἔθνος πρόνοια . εἰμί καί δοκέω ἑτέρως σχηματίζω ὁ εἴρω . καί ὅλος ὁ χωρίον διά ἀντίθεσις ὑφαίνω , ἑαυτοῦ ἀπαλλάσσω ὁ κατά ὁ ἀπέχθεια , ὑπόνοια , καί εὐπαράδεκτος ποιέω ὁ λόγος , “ καλῶς ” φημί , ἐπαινέω ὁ εἴρω . εἶτα καί φοβέω πάλιν , “ ὁ ἀπιστία ἐκκλάω . “ σύ δέ ὁ πίστις ἵστημι . ” ἰδού πάλιν ἕτερος ἐγκώμιον , καί ἐκεῖνος κατηγορία · ἀλλά πάλιν αὐτός καταστέλλω ὁ φρόνημα , ἐπάγω καί λέγω , “ μή ὑψηλοφρονέω · ἀλλά φόβος · οὖον γάρ φύσις ὁ πρᾶγμα εἰμί , ἀλλά πίστις καί ἀπιστία . καί δοκέω μέν πάλιν ἐπιστομίζω ὁ ἐκ ἔθνος . διδάσκω δέ ὁ Ἰουδαῖος ὅτι οὖον δεῖ ὁ ὁ φύσις συγγένεια προσέχω . διό καί ἐπάγω , “ μή ψηλός - “ φρονέω , ἀλλά φοβέω . ” καί οὐ εἶπον ταπεινός . ὁ γάρ ἀπόνοια , καταφρόνησις ἐμποιέω καί ῥᾳθυμία . εἶτα ἐκτραγῳδέω μέλλω αὐτός ὁ συμφορά , ὥστε ἀνεπαχθής ποιέω ὁ λόγος , ἐν τάξις ὁ πρός ἐκεῖνος ἐπιτίμησις αὐτός τίθημι , οὗτος λέγω , “ εἰμί “ γάρ ὁ θεός ὁ κατά φύσις κλάδος οὐ φείδομαι , ” καί οὐ εἶπον , οὐδέ σύ φείδομαι . ἀλλά “ μήπως οὐδέ σύ φείδομαι . ” ὑποτέμνω ὁ λόγος ὁ φορτικός ὁ ἀμφιβολία , καί ποιέω ἐναγώνιος εἰμί ὁ πιστός . ἐκεῖνος ἐφέλκω , καί οὗτος καταστέλλω . σχηματίζω οὖν ὁ λόγος , ὡς ὁ ἔθνος λέγω , καί διά τίς μή καυχάομαι , τοιοῦτος ἐγώ ὑπάρχω χρηστός ; οὗτος ἐκκλάω , καί ἐγώ ἐγκεντρίζω , καί κληρονόμος γίγνομαι ὁ ὁ πατήρ αὐτός δόξα , καί ὁ ἐκεῖνος δίδωμι ἐπαγγελία . ὁ ξένος ἐγώ καί κατά οὐδείς προσήκω , ἀπολαύω . ἐκ δέ ὁ εἶπον καλῶς , συναινέω ὁ ἔθνος ὡς ἀληθής ἐρῶ .