catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-romanos-typus-monacensis-e-cod-monac-gr 15.1.1
Χρυσοστόμου . Ἀποδοὺς τὴν δοξολογίαν , πάλιν ἀπὸ τῆς εὐχῆς , ἐπὶ παραίνεσιν χωρεῖ . πρὸς τοὺς ἰσχυροτέρους τρέπων τὸν λόγον , καὶ λέγων , “ ὀφείλομεν ἡμεῖς . ” οὐ χαριζόμεθα . τι ὀφείλομεν ; “ τὰ ἀσθενήματα τῶν ἀδυνάτων βαστάζειν . ” εἶδες πῶς ἐπῆρεν αὐτοὺς τοῖς ἐγκωμίοις ; οὐχὶ τῶν δυνατοὺς μόνον εἰπεῖν , ἀλλὰ καὶ τῶ μεθ’ ἑαυτοῦ τάξαι ἐκείνους ; οὐ ταύτῃ δὲ μόνῳ , ἀλλὰ καὶ τῷ χρησίμῳ αὐτοὺς ἐπισπᾶται ἀνεπαχθῶς . σὺ μὲν γὰρ δυνατὸς εἶ , φησιν , καὶ καταβαίνων οὐδὲν βλάπτῃ . ἐκείνῳ δὲ περὶ τῶν ἐσχάτων ὁ κίνδυνος , ἐὰν μὴ διαβαστάζηται . καὶ οὐκ εἶπε τοὺς ἀσθενεῖς , ἀλλὰ “ τὰ ἀσθενήματα τῶν ἀδυνάτων . ” εἰς ἔλεον αὐτὴν ἐπισπώμενος . δυνατὸς γέγονας ; ἀπόδος τῷ Θεῷ τὴν ἀμοιβὴν , τῷ ποιήσαντί σε τοιοῦτον . ἀποδώσεις δὲ , τὴν ἀσθένειαν τοῦ ἀρρώστου διορθούμενος . καὶ γὰρ ἡμεῖς ἀσθενεῖς ἦμεν , ἀλλ’ ὑπὸ τῆς χάριτος ἐγενόμεθα δυνατοί . τοῦτο δὲ καὶ ἐνταῦθα δεῖ ποιεῖν , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀσθενῶν · οἷον , ἃν ἀκρόχολος ᾖ τις , ἃν ὑβριστὴς , ἃν ἄλλο τι τοιοῦτον ἔχῃ ἐλάττωμα , διαβάσταζε . Ἐκ τῶν ἀεκητικῶν . Βαστάζειν δὲ ἐστὶ , τὸ αἴρειν καὶ θεραπεύειν . κατὰ τὸ γεγραμμένον , “ ὅτι αὐτὸς τὰς ἀσθενείας ἡμῶν “ ἔλαβε , καὶ τὰς νόσους ἐβάστασεν . ” οὐκ ἐν τῶ εἰς ἑαυτὸν ἀποδέχεσθαι ταύτας , ἀλλ’ ἐπὶ τῷ τοὺς πάσχοντας θεραπεύειν . καὶ ἐνταῦθα ὁ τῆς μετανοίας τρόπος καὶ λόγος ἐφαρμόσει , δι’ οὗ θεραπευθήσονται ἐκ τῆς τῶν ἀρρενωπῶν ἐπιμελείας , οἱ ἀδύνατοι . Χρυσοστόμου . Εἰπὼν δὲ “ ὀφείλομεν βαστάζειν , ” ἐπήγαγε , “ καὶ μὴ ἑαυτοῖς ἀρέσκειν . ἕκαστος ἡμῶν τῷ πλησίον ἀρεσκέτω εἰς τὸ ἀγαθὸν , πρὸς οἰκοδομήν . ὃ δὲ λέγει , τοῦτό ἐστι . δυνατὸς εἶ ; λαμβανέτω σου πεῖραν τῆς δυνάμεως ὁ ἀσθενής . ἐκεῖνος μανθανέτω σου τὴν ἰσχύν . ἐκείνῳ ἄρεσον . καὶ οὐχ ἁπλῶς εἶπεν ἄρεσον , ἀλλ’ εἰς τὸ ἀγαθόν . καὶ οὐδὲ ἁπλῶς εἰς τὸ ἀγαθόν . ἵνα μὴ λέγῃ ὁ τέλειος , ἰδοὺ γὰρ εἰς τὸ ἀγαθὸν ἕλκω , ἀλλὰ προσέθηκε , “ πρὸς οἰκοδομήν . ” ὥστε κἂν πλουτῇς , κἂν ἐν δυναστείᾳ ᾖς , μὴ σαυτῷ , ἀλλὰ τῷ πένητι καὶ τῷ δεομένῳ ἄρεσκε . καὶ παρὰ πάντων τοῦτο ἀπαιτεῖ . οὐ γὰρ εἶπεν ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα , ἀλλ’ “ ἕκαστος ἡμῶν · ” εἶτα ἐπειδὴ μέγα ἐπέταξε , καὶ τῆς οἰκείας ἐκέλευσε καθυφεῖναι τελειότητος , εἰς τὸ διορθῶσαι τὴν ἑτέρου ἀσθένειαν , πάλιν τὸν Χριστὸν εἰς μέσον ἄγει λέγων , “ καὶ γὰρ ὁ Χριστὸς οὐχ ἑαυτῷ ἤρεσεν . ” ὅπερ καὶ ἀεὶ ποιεῖ , ὅταν εἴς τι προτρέπηται ἀγαθόν . τί δέ ἐστιν “ οὐχ ἑαυτῷ ἤρεσεν ” ἐξῆν αὐτῷ μὴ ὀνειδισθῆναι , ἐξῆν μὴ παθεῖν ἃ ἔπαθεν . εἰ γὰρ ἤθελεν , ἐσκόπει ἃν τὸ ἑαυτοῦ . ἀλλ’ ὅμως , οὐκ ἠθέλησεν · ἀλλὰ τὸ ἡμέτερον σκοπήσας , τὸ ἑαυτοῦ παρεῖδε . καὶ τίνος ἕνεκεν οὐκ εἶπεν , ἑαυτὸν ἐκένωσεω ; ὅτι οὐ τοῦτο ἐβούλετο δεῖξαι μόνον , ὅτι ἄνθρωπος γέγονεν , ἀλλ’ ὅτι καὶ ὑβρίσθη , καὶ πονηρὰν παρὰ πολλοῖς ἔλαβε δόξαν , ἀσθενὲς εἰναι νομισθείς . “ εἰ γὰρ υἱὸς εἶ τοῦ Θεοῦ , ” φησιν , “ κατά - “ βῆθι ἀπὸ τοῦ σταυροῦ . ” καὶ , “ ἄλλους ἔσωσεν , ἑαυτὸν οὐ δύναται “ σῶσαι . ” διὸ πράγματος ἐμνημόνευσεν , εἰς τὴν παροῦσαν ὑπόθεσιν αὐτῷ χρησιμεύοντος . καὶ δείκνυσι πολλῷ πλέον οὗ ἐπηγγείλατο . οὐ γὰρ τὸν Χριστὸν δείκνυσιν ὀνειδισθέντα μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸν Πατέρα , “ οἱ ὀνειδισμοὶ γὰρ τῶν ὀνειδιζόντων σε , ” φησὶν , “ ἐπέπεσον ἐπ’ ἐμέ . ὃ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν . οὐδὲν συνέβη καινόν . οἱ γὰρ ἐπὶ τῆς παλαιᾶς μελετήσαντες αὐτὸν ὀνειδίζειν , οὗτοι καὶ κατὰ τοῦ παιδὸς ἐμάνησαν .
Lemmas: Χρυσόστομος . ἀποδίδωμι ὁ δοξολογία , πάλιν ἀπό ὁ εὐχή , ἐπί παραίνεσις χωρέω . πρός ὁ ἰσχυρός τρέπω ὁ λόγος , καί λέγω , “ ὀφείλω ἐγώ . ” οὖον χαρίζομαι . τίς ὀφείλω ; “ ὁ ἀσθένημα ὁ ἀδύνατος βαστάζω . ” ὁράω πῶς ἐπαίρω αὐτός ὁ ἐγκώμιον ; οὐ ὁ δυνατός μόνος εἶπον , ἀλλά καί ὁ μετά ἑαυτοῦ τάσσω ἐκεῖνος ; οὖον οὗτος δέ μόνος , ἀλλά καί ὁ χρήσιμος αὐτός ἐπισπάω ἀνεπαχθῶς . σύ μέν γάρ δυνατός εἰμί , φημί , καί καταβαίνω οὐδείς βλάπτω . ἐκεῖνος δέ περί ὁ ἔσχατος ὁ κίνδυνος , ἐάν μή διαβαστάζω . καί οὐ εἶπον ὁ ἀσθενής , ἀλλά “ ὁ ἀσθένημα ὁ ἀδύνατος . ” εἰς ἔλεος αὐτός ἐπισπάω . δυνατός γίγνομαι ; ἀποδίδωμι ὁ Θεός ὁ ἀμοιβή , ὁ ποιέω σύ τοιοῦτος . ἀποδίδωμι δέ , ὁ ἀσθένεια ὁ ἄρρωστος διορθόω . καί γάρ ἐγώ ἀσθενής εἰμί , ἀλλά ὑπό ὁ χάρις γίγνομαι δυνατός . οὗτος δέ καί ἐνταῦθα δεῖ ποιέω , καί ἐπί ὁ ἄλλος ἀσθενής · οἷος , ἄν ἀκράχολος εἰμί τις , ἄν ὑβριστής , ἄν ἄλλος τίς τοιοῦτος ἔχω ἐλάττωμα , διαβαστάζω . ἐκ ὁ αεκητικως . βαστάζω δέ εἰμί , ὁ ἀείρω καί θεραπεύω . κατά ὁ γράφω , “ ὅτι αὐτός ὁ ἀσθένεια ἐγώ “ λαμβάνω , καί ὁ νόσος βαστάζω . ” οὐ ἐν ὁ εἰς ἑαυτοῦ ἀποδέχομαι οὗτος , ἀλλά ἐπί ὁ ὁ πάσχω θεραπεύω . καί ἐνταῦθα ὁ ὁ μετάνοια τρόπος καί λόγος ἐφάρμοσις , διά ὅς θεραπεύω ἐκ ὁ ὁ αρρενωπός ἐπιμέλεια , ὁ ἀδύνατος . Χρυσόστομος . εἶπον δέ “ ὀφείλω βαστάζω , ” ἐπάγω , “ καί μή ἑαυτοῦ ἀρέσκω . ἕκαστος ἐγώ ὁ πλησίος ἀρέσκω εἰς ὁ ἀγαθός , πρός οἰκοδομή . ὅς δέ λέγω , οὗτος εἰμί . δυνατός εἰμί ; λαμβάνω σύ πείρω ὁ δύναμις ὁ ἀσθενής . ἐκεῖνος μανθάνω σύ ὁ ἰσχύς . ἐκεῖνος ἀρέσκω . καί οὐ ἁπλόος εἶπον ἀρέσκω , ἀλλά εἰς ὁ ἀγαθός . καί οὐδέ ἁπλόος εἰς ὁ ἀγαθός . ἵνα μή λέγω ὁ τέλειος , ἰδού γάρ εἰς ὁ ἀγαθός ἕλκω , ἀλλά προστίθημι , “ πρός οἰκοδομή . ” ὥστε κἀν πλουτέω , κἀν ἐν δυναστεία εἰμί , μή σεαυτοῦ , ἀλλά ὁ πένης καί ὁ δήω ἀρέσκω . καί παρά πᾶς οὗτος ἀπαιτέω . οὖον γάρ εἶπον ὁ Δεῖνα καί ὁ Δεῖνα , ἀλλά “ ἕκαστος ἐγώ · ” εἶτα ἐπεί μέγας ἐπιτάσσω , καί ὁ οἰκεῖος κελεύω καθυφίημι τελειότης , εἰς ὁ διορθόω ὁ ἕτερος ἀσθένεια , πάλιν ὁ Χριστός εἰς μέσος ἄγω λέγω , “ καί γάρ ὁ Χριστός οὐ ἑαυτοῦ ἀρέσκω . ” ὅσπερ καί ἀεί ποιέω , ὅταν εἰς τίς προτρέπω ἀγαθός . τίς δέ εἰμί “ οὐ ἑαυτοῦ ἀρέσκω ” ἔξεστι αὐτός μή ὀνειδίζω , ἔξεστι μή πάσχω ὁ πάσχω . εἰμί γάρ ἐθέλω , σκοπέω ἄν ὁ ἑαυτοῦ . ἀλλά ὅμως , οὐ ἐθέλω · ἀλλά ὁ ἡμέτερος σκοπέω , ὁ ἑαυτοῦ παροράω . καί τίς ἕνεκα οὐ εἶπον , ἑαυτοῦ κένωση ; ὅτι οὖον οὗτος βούλομαι δείκνυμι μόνος , ὅτι ἄνθρωπος γίγνομαι , ἀλλά ὅτι καί ὑβρίζω , καί πονηρός παρά πολύς λαμβάνω δόξα , ἀσθενής εἰναι νομίζω . “ εἰμί γάρ υἱός εἰμί ὁ Θεός , ” φημί , “ κατά - “ βαίνω ἀπό ὁ σταυρός . ” καί , “ ἄλλος σῴζω , ἑαυτοῦ οὖον δύναμαι “ σῴζω . ” διό πρᾶγμα μνημονεύω , εἰς ὁ πάρειμι ὑπόθεσις αὐτός χρησιμεύω . καί δείκνυμι πολύς πλέω ὅς ἐπαγγέλλω . οὖον γάρ ὁ Χριστός δείκνυμι ὀνειδίζω μόνος , ἀλλά καί ὁ πατήρ , “ ὁ ὀνειδισμός γάρ ὁ ὀνειδίζω σύ , ” φημί , “ ἐπιπίπτω ἐπί ἐγώ . ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί . οὐδείς συμβαίνω καινός . ὁ γάρ ἐπί ὁ παλαιός μελετάω αὐτός ὀνειδίζω , οὗτος καί κατά ὁ παῖς μαίνομαι .