catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-romanos-typus-monacensis-e-cod-monac-gr 7.8.7
Θεοδώρου Μονάχου . τάχα δὲ καὶ εἰς τὰ κατὰ τὸν Ἀδὰμ ὡς ἐν ὑποδείγματος λόγῳ εἴποι τίς ἀναφέρεσθαι τὸ προκείμενον . ἐπεὶ κἀκεῖνος προκειμένων αὐτῷ , φυτῶν ἀδεῶς ἁπάντων μεταλαμβάνειν ἠδύνατο , εἰ μὴ νόμος αὐτῷ περὶ ἀποχῆς ἔτυχε δοθείς . καὶ οὐκ ἦν ἁμάρτημα , τὸ μετὰ τῶν λοιπῶν , κἀκείνου φαγεῖν . ἐπειδὴ δὲ ἐντολὴν ἐδέξατο ἀποσχέσθαι τοῦ φυτοῦ τῆς βρώσεως , ἐπιθυμία μέν τις ἐνῆν αὐτῷ τῆς μεταλήψεως ὡς εἰκὸς τοῦ καρποῦ . ἐκωλύετο δὲ ὑπὸ τῆς ἐντολῆς . ἁμάρτημα εἶναι τὸ φαγεῖν τῶν ἀπαγορευθέντων , ἡγούμενος . ἐντεῦθεν ἡ ἁμαρτία πάροδον ἔσχε . τῆς μὲν ἐντολῆς ἐπεχούσης τὴν βρῶσιν · τοῦ δὲ Ἀδὰμ οὐ πρὸς τὴν ἀξιοπιστίαν αὐτῆς βουληθέντος ἰδεῖν , ἀλλὰ τοῦ ἐπιβούλου πιστωθέντος τοῖς λόγοις , καὶ ὅλου τῆς ἐπιθυμίας τοῦ φαγεῖν γεγονότος . καὶ οὐ μόνον ἀφορμὴ τῆς ἐπιθυμίας ἐντεῦθεν ἐγένετο · ἀλλὰ κἀκεῖνο ἐμάθομεν · ὡς οὐχ ἁπάσαις ταῖς ἐπιθυμίαις προσῆκεν ἕπεσθαι ἡμᾶς . δοκιμάζοντας δὲ ἃ χρὴ ποιεῖν , τῶν ἑτέρων ἀπέχεσθαι · οἷς οὐκ ἐμμένοντες , δῆλοι πάντως ἐσμὲν ἁμαρτάνοντες . ὥστε οὐ κατ’ ἐκεῖνο μόνον ἡ ἁμαρτία τὴν πάροδον ἔσχε διὰ τῆς ἐντολῆς , καθὸ τοῦ φυτοῦ μετειλήφειμεν . ἀλλὰ γὰρ καὶ ὅτι μὴ πάσαις ἕπεσθαι ταῖς ἐπιθυμίαις μαθόντες , ἡμάρτομεν ἁπάσας παρὰ τὸ δέον πληροῦν ἐπειγόμενοι . τοῦτο τὰρ λέγει , τὸ , “ κατειργάσατο ἐν ἐμοὶ “ πᾶσαν ἐπιθυμίαν . ” ἀντὶ τοῦ παντὸς ἁμαρτήματος ἀπό τινος ἐπιθυμίας τικτομένου , ἐντεῦθεν ἡ ἀρχὴ γέγονεν ἡμῖν . ἅτε δὴ τῆς διακρίσεως τὰς ἀφορμὰς δεξαμένοις ἐντεῦθεν · οὕτω καὶ ἐν τοῖς ἀνωτέροις · τῷ , “ τὴν ἐπιθυμίαν οὐκ ᾔδειν , εἰ μὴ ὁ νόμος ἔλεγεν “ οὐκ ἐπιθυμήσεις , ” ἀντὶ τοῦ , οὐκ ἃν ᾔδειν εἰ μὴ ὁ νόμος ἦν ὁ τοῦτο διορίζων , ὡς οὐ δεῖ τι ποιεῖν τῶν ἐν ἐπιθυμίᾳ κειμένων . καὶ γὰρ τὸ “ ἐν ἐμοὶ ” ὅτε λέγει , τὸ κοινὸν λέγει τῶν ἀνθρώπων · καὶ τοῖς τοῦ Ἀδὰμ εἰς ἀπόδειξιν κέχρηται τῶν κοινῶν . Χωρὶς γὰρ νόμου · ἁμαρτία νεκρά .
Lemmas: Θεόδωρος Μονάχου . τάχα δέ καί εἰς ὁ κατά ὁ Ἀδάμ ὡς ἐν ὑπόδειγμα λόγος εἶπον τίς ἀναφέρω ὁ πρόκειμαι . ἐπεί ἐκεῖνος πρόκειμαι αὐτός , φυτός ἀδεῶς ἅπας μεταλαμβάνω δύναμαι , εἰμί μή νόμος αὐτός περί ἀποχή τυγχάνω δίδωμι . καί οὐ εἰμί ἁμάρτημα , ὁ μετά ὁ λοιπός , ἐκεῖνος ἐσθίω . ἐπεί δέ ἐντολή δέχομαι ἀπέχω ὁ φυτός ὁ βρῶσις , ἐπιθυμία μέν τις ἐν-εἰμί αὐτός ὁ μετάληψις ὡς εἰκός ὁ καρπός . κωλύω δέ ὑπό ὁ ἐντολή . ἁμάρτημα εἰμί ὁ ἐσθίω ὁ ἀπαγορεύω , ἡγέομαι . ἐντεῦθεν ὁ ἁμαρτία πάροδος ἔχω . ὁ μέν ἐντολή ἐπέχω ὁ βρῶσις · ὁ δέ Ἀδάμ οὖον πρός ὁ ἀξιοπιστία αὐτός βούλομαι ὁράω , ἀλλά ὁ ἐπίβουλος πιστόω ὁ λόγος , καί ὅλος ὁ ἐπιθυμία ὁ ἐσθίω γίγνομαι . καί οὖον μόνος ἀφορμή ὁ ἐπιθυμία ἐντεῦθεν γίγνομαι · ἀλλά ἐκεῖνος μανθάνω · ὡς οὐ ἅπας ὁ ἐπιθυμία προσήκω ἕπω ἐγώ . δοκιμάζω δέ ὁ χρή ποιέω , ὁ ἕτερος ἀπέχω · ὅς οὐ ἐμμένω , δῆλος πάντως εἰμί ἁμαρτάνω . ὥστε οὖον κατά ἐκεῖνος μόνος ὁ ἁμαρτία ὁ πάροδος ἔχω διά ὁ ἐντολή , καθό ὁ φυτός μεταλαμβάνω . ἀλλά γάρ καί ὅτι μή πᾶς ἕπω ὁ ἐπιθυμία μανθάνω , ἁμαρτάνω ἅπας παρά ὁ δήω πληρόω ἐπείγω . οὗτος ἄρα λέγω , ὁ , “ κατεργάζομαι ἐν ἐγώ “ πᾶς ἐπιθυμία . ” ἀντί ὁ πᾶς ἁμάρτημα ἀπό τις ἐπιθυμία τίκτω , ἐντεῦθεν ὁ ἀρχή γίγνομαι ἐγώ . ἅτε δή ὁ διάκρισις ὁ ἀφορμή δέχομαι ἐντεῦθεν · οὗτος καί ἐν ὁ ἀνώτερος · ὁ , “ ὁ ἐπιθυμία οὐ οἶδα , εἰμί μή ὁ νόμος λέγω “ οὐ ἐπιθυμέω , ” ἀντί ὁ , οὐ ἄν οἶδα εἰμί μή ὁ νόμος εἰμί ὁ οὗτος διορίζω , ὡς οὖον δεῖ τίς ποιέω ὁ ἐν ἐπιθυμία κεῖμαι . καί γάρ ὁ “ ἐν ἐγώ ” ὅτε λέγω , ὁ κοινός λέγω ὁ ἄνθρωπος · καί ὁ ὁ Ἀδάμ εἰς ἀπόδειξις χράομαι ὁ κοινός . Χωρὶς γάρ νόμος · ἁμαρτία νεκρός .