catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-philippenses-typus-parisinus-e-cod 6
Παραίνεσις ἴδιαι τινῶν καὶ κοιναὶ πάντων Ὥστε ἀδελφοί μου ἀγαπητοὶ καὶ ἐπιπόθητοι , χαρὰ καὶ στέφανός μοι , οὕτως στήκετε ἐν Κυρίῳ . Οὕτω · πῶς ; ἀκλινεῖς . ὅρα πῶς μετὰ τὴν παραίνεσιν τὰ ἐγκώμια . “ χαρὰ καὶ στέφανός μου·’’ τι ταύτης τῆς ἀρετῆς ἴσον ; ὅταν Παύλου στέφανος ὦσιν . Οὕτως στήκετε ἐν Κυρίῳ ἀγαπητοί . Τουτέστν “ ἐν τῆ ἐλπίδι τοῦ Θεοῦ . ” Εὐοδίαν παρακαλῶ , καὶ Συντύχην παρακαλῶ , τὸ αὐτὸ φρονεῖν ἐν Κυρίῳ . καὶ ἐρωτῶ καὶ σὲ σύζυγε γνήσιε , συλλαμβάνου αὐταῖς , αἵ τινες ἐν τῷ εὐαγγελίῳ συν - ήθλησάν μοι · μετὰ Κλήμεντος καὶ τῶν λοιπῶν συνεργῶν μου · ὧν τὰ ὀνόματα ἐν βίβλῳ ζωῆς . ὁρᾷς ὅσην αὐτοῖς ἀρετὴν μαρτυρεῖ · ὅπερ τοῖς Ἀποστόλοις εἰπεν ὁ Χριστὸς , “ μὴ χαίρετε ὅτι τὰ δαιμόνια ὑμῖν ὑπακούει , ἀλλ’ ὅτι τὰ ὀνόματα ὑμῶν ἐγγέγραπται ἐν βίβλῳ ζωῖς . ” δοκοῦσι δέ μοι αὗται αἱ γυναῖκες κεφάλαιον εἶναι τῆς Ἐκκλησίας τῆς ἐκεῖ · καὶ παρατίθεται αὐτὰς ἀνδρὶ τινὶ ἴσως θαυμαστῷ , καὶ ὃν σύζυγον καλεῖ · ᾧτ’ ἴσως εἰώθει παρατίθεσθαι ὡς συνεργῷ καὶ συστρατιώτῃ καὶ κοινωνῷ καὶ ἀδελφῷ · ὅπερ καὶ ἐν τῇ πρὸς Ῥωμαίους ποιεῖ λέγων , “ συνίστημι ὑμῖν Φοίβην τὴν ἀδελφὴν ὑμῶν , διάκονον “ οὖσαν τῆς Ἐκκλησίας τῆς ἐν Κεγχρέαις·’’ ἣ ἀδελφὸν τινὰ αὐτῶν , ἣ ἄνδρα αὐτῆς · ὡς ἃν εἰ ἔλεγεν , νῦν ἀδελφὸς εἰ γνήσιος . τινὲς δέ φασιν ὄνομα εἶναι κύριον τὸ Σύζυγε · καὶ εἴτε τοῦτο , εἴτε ἐκεῖνο , οὐ σφόδρα ἀκριβολογεῖσθαι δεῖ · ἀλλ’ ὅτι καὶ αὗται οὐ μικρὸν συνεβάλοντο μέρος ἐν τῷ εὐαγγελίῳ , καίτοι πολλῶν ὄντων τῶν συνεργούντων . ( Θεόδωροσ . ) Ἄλλος δὲ φησὶν , δῆλον ὅτι καὶ αὗται πρὸς ἀλλήλας ἐστασιάζον , περὶ πρωτείων ἐρίζουσαι · ἐνάρετοι οὐσαι , καὶ ὡς εἰκὸς εἰς τὴν περὶ τῶν τοιούτων ἔριδα καταπίπτουσαι · δῆλον δὲ ὡς οὐ γυναῖκα ἑαυτοῦ λέγει τὸ “ σύζνγε,’’ ὥς τινες οἴονται , ἐπεὶ περιττὸν ἦν τὸ γνήσιε · ὃ ἀνδρὶ μὲν ἁρμόττει , γυναικὶ δὲ οὐκέτι · δέον αὐτοὺς κἀκεῖνο ἐννοῆσαι , ὅτι σύζυγον ἡ θεία γραφὴ οὐδαμοῦ τὸν γάμῳ συνημμένον λέγει , ἀλλὰ τὸν ὑπὸ τὴν αὐτὴν πίστιν . τινὲς δὲ Εὐοδίαν φασὶν εἶναι τὴν γυναῖκα τοῦ δεσμοφύλακος , Συντύχην δὲ ’τον ἄνδρα . Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε · πάλιν ἐρῶ , χαίρετε . “ Μακάριοι οἱ πενθοῦντες καὶ οὐαὶ τοῖς γελῶσιν,’’ εἶπεν ὁ Κύριος · τί οὖν νῦν φησὶν ὁ Παῦλος ; τὸν γέλωτα τοῦ τούτου τὸν ἐπὶ τοῖς παροῦσι γινόμενον πράγμασιν , ἐταλάνισεν ὁ Χριστὸς , καὶ τοὺς πενθοῦντας ἐμακάρισεν , οὐ τοὺς ἁπλῶς ἐπὶ ταῖς τῶν οἰκείων ἀποβολαῖς , ἀλλὰ τοὺς κατανενυγμένους καὶ τὰ οἰκεῖα πενθοῦντας κακὰ , καὶ τὰ ἑαυτῶν ἁμαρτήματα ἀναλογιζομένους , ἣ καὶ τὰ ἀλλότρια · οὐκ ἔστιν δὲ αὕτη ἡ χαρὰ ἐναντία τῷ πένθει ἐκείνῳ · ἀλλὰ γὰρ ἀπ’ ἐκείνου τοῦ πένθους , καὶ αὕτη τίκτεται . ὁ γὰρ πενθῶν τὰ ἑαυτοῦ κακὰ , καὶ ἐξομολογούμενος χαίρει · ἄλλως τε , ἔνεστι πενθεῖν ὕπερ τῶν ἰδίων ἁμαρτημάτων , χαίρειν δὲ ἐπὶ τῷ Κυρίῳ · καλῶς δὲ ἐδιπλασιάσεν · ἐπειδὴ γὰρ τῶν πραγμάτων ἡ φύσις λύπην ἔτικτεν , διὰ τοῦτο διπλασιασμοῦ δείκνυσιν ὅτι πάντως δεῖ χαίρειν . Τὸ ἐπιεικὲς ὑμῶν γνωσθήτω πᾶσιν ἀνθρώποις . ὁ Κύριος ἐγγὺς , μηδὲν μεριμνᾶτε . Υμεῖς , φησὶν , ἐν θλίψει , ἐκεῖνοι δὲ ἐν τρυφαῖς · ἀλλ’ ἤδη λήψεται τέλος · ἀλλ’ ἐπιβουλεύουσι καὶ ἀπειλοῦσι ; μηδὲν μεριμνᾶτε · ἤδη ἐφέστηκεν ἡ κρίσις , ὅταν τἀναντία ἔσται , ἃν ἐπιεικῶς προσενεχθῆτε τοῖς τὰ δεινὰ ὑμᾶς διατιθεῖσιν . Αλλ᾿ ἐν παντὶ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ δεήσει μετὰ εὐχαριστίας τὰ αἰτήματα ὑμῶν γνωριζέσθω πρὸς τὸν Θεόν . “ Ἐν παντὶ ” φησὶν , ὥστε ὕπερ ἁπάντων εὐχαριστεῖν τῶν δοκούντων εἶναι λυπηρῶν · τοῦτο γὰρ ὄντως εὐχαρίστου · ἐκεῖνο γὰρ ἡ φύσις τῶν πραγμάτων ἀπαίτει · τοῦτο δὲ ἀπὸ ψυχῆς γίνεται εὐγνώμονος , καὶ σφόδρα διακειμένης περὶ τὸν Θεόν · ταύτας ἐπιγινώσκει τὰς εὐχὰς ὁ Θεὸς , τὰς δὲ ἄλλας οὐκ οἶδεν . Καὶ ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ , ἡ ὑπερέχουσα πάντα νοῦν , φρουρήσει τὰς καρδίας ὑμῶν καὶ τὰ νοήματα ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ . Τί ἐστι τοῦτο ; ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ ἣν πρὸς ἀνθρώπους εἰργάσατο · πάντα οὖν ὑπερέχει · τίς γὰρ ἃν προσεδόκησε , τίς ἃν ἄλπισε τοσαῦτα ἔσεσθαι ἀγαθά ; πᾶσαν ἀνθρωπίνην ὑπερβαίνει διάνοιαν , οὐχὶ λόγων μόνον · ὑπὲρ τῶν ἐχθρῶν , ὑπὲρ τῶν μισούντων αὐτὸν τὸν Υἱὸν ἐκδοῦναι οὐ παρῃτήσατο , ὥστε εἰρήνην ποιῆσαι πρὸς ἡμᾶς · αὕτη δὴ οὖν ἡ εἰρήνη , τουτέστιν ἡ καταλλαγὴ , ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ φρουρήσει τὰς καρδίας ὑμῶν · τοῦτο γὰρ διδασκάλου , μὴ μόνον παραινεῖν , ἀλλὰ καὶ ὑπερεύχεσθαι , καὶ διὰ δεήσεως βοηθεῖν · ὥστε μήτε ὑπὸ πειρασμῶν βαπτίζεσθαι , μήτε ὑπὸ ἀπάτης περιφέρεσθαι . τι ἐστιν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ; ἐν αὐτῷ φυλάξει ὥστε μένειν , καὶ μὴ ἐκπεσεῖν αὐτοῦ τῆς πίστεως . ἣ τοῦτο φησίν · ἤγουν ἡ εἰρήνη ἐκείνη ἣν φησὶν ὁ Χριστὸς “ εἰρήνην “ ἀφίημι ὑμῖν · εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν·’’ αὕτη φρουρήσει ὑμᾶς . ἡ γὰρ εἰρήνη ὑπερέχει πάντα νοῦν ἀνθρώπινον . Τὸ λοιπὸν , ἀδελφοὶ , ὅσα ἔστιν ἀληθῆ , ὅσα σεμνὰ , ὅσα δίκαια , ὅσα ἁγνὰ , ὅσα προσφιλῆ , ὅσα εὔφημα , εἴ τις ἀρετὴ καὶ εἴ τις ἔπαινος , ταῦτα λογίζεσθε , ἃ καὶ ἐμάθετε καὶ παρελάβετε καὶ ἠκούσατε καὶ ἴδετε ἐν ἐμοί . Τί ἐστι τὸ λοιπόν ; ἀντὶ τοῦ πάντα ἡμῖν εἴρηται · ἐπειγομένου τὸ ῥῆμά ἐστι , καὶ οὐδὲν κοινὸν ἔχοντος πρὸς τὰ παρόντα . τι ἐστιν “ ὄσαπροσφιλῆ ; ” προσφιλῆ τοῖς πιστοῖς , προσφιλῆ τῷ Θεῷ · “ ὅσα “ ἀληθῆ ; ταῦτα γὰρ ὄντως ἀληθῆ · ψεῦδος δὲ ἡ κακία · καὶ γὰρ ἡ ἡδονὴ αὐτῆς καὶ ἡ δόξα αὐτῆς ψεῦδος ὅσα σεμνά ; πρὸς τὸ τὰ ἐπίγεια φρονοῦντας . “ ὅσα ἀγνά ; ” “ περὶ τὸ ὧν ὁ Θεὸς ἡ κοιλια ὅσα εὔφημα , εἰ τις ἀρέτη καὶ εἰ τις ἔπαινος ; ἐνταῦθα βούλεται αὐτοὺς καὶ τῶν πρὸς ἀνθρώπους προνοεῖν . ταῦτα λογίζεσθε φησίν · ὁρᾷς ὅτι βούλεται καὶ πᾶσαν ἔννοιαν ἐξορίσαι πονηράν ἀπὸ τῶν ἡμετέρων ψυχῶν ; ἀπὸ γὰρ ἐννοιῶν αἱ πράξεις ἐγένοτο · “ ἃ καὶ ἐμάθετε καὶ παρελάβετε · ” τοῦτο διδασκαλία , ἐν πάσαις ταῖς παραινέσεσιν ἑαυτὸν παρέχειν τύπον · τουτέστιν ἐδιδάχθητε “ καί ἠκούσατε καὶ ἴδετε ἐν ἐμοί · ἀντὶ του καὶ διὰ τῶν ἔργων , καὶ διὰ τῶν ῥημάτων ὑμᾶς ἐνήγαγον . Ταῦτα πράσσετε , καὶ ὁ Θεὸς τῆς εἰρήνης ἔσται μεθ’ ὑμῶν . Τουτέστιν ἐν γαλήνῃ ἔσεσθε καὶ ἐν ἀσφαλείᾳ πολλῇ · ὅταν γὰρ ἡμεῖς εἰρηνεύωμεν πρὸς αὐτὸν διὰ τῆς ἀρετῆς , πολλῷ μᾶλλον αὐτὸς μεθ’ ἡμῶν ἔσται . τί οὖν φησίν ; πρὸς ἐπαίνους προσέχοντα δεῖ ζῆν ; οὐκ εἶπεν πρὸς ἔπαινον ὅρα · ἀλλὰ τὰ ἐπαινετὰ ποιεῖ , ὅσα σεμνά · τὸ σεμνὸν τῆς ἔξω ἐστὶ δυνάμεως · τὸ δὲ ἁγνὸν τῆς ψυχῆς . μὴ δίδοτε , φησὶν πρόσκομμα , μὴ δὲ λαβήν · ἐπειδὴ εἶπεν “ ὅσα εὔφημα,’’ ἵνα μὴ νομίσῃς ὅτι τὰ παρὰ ἀνθρώποις ἁπλῶς φησὶν , ἐπήγαγεν · “ εἴ τις ἀρετὴ καὶ εἴ τις ἔπαινος·’’ εἰ γὰρ μέλλοιμεν πρὸς ἑαυτοὺς εἰρηνεύειν , καὶ ὁ Θεὸς ἔσται μεθ’ ἡμῶν . Ἐχάρην δὲ ἐν Κυρίῳ μεγάλως , ὅτι ἤδη ποτὲ ἀνεθάλετε τὸ ὑπὲρ ἐμοῦ φρονεῖν , ἐφ’ ᾧ καὶ ἐφρονεῖτε . Πολλάκις εἶπον , ὅτι ἡ ἐλεημοσύνη οὐ τῶν λαμβανόντων ἕνεκεν ἀλλὰ τῶν διδόντων ἐπεισήχθη · καὶ γὰρ ἐκεῖνοι εἰσὶν οἱ τὰ μέγιστα κερδαίνοντες · τοῦτο καὶ ἐνταῦθα δείκνυσιν ὁ Παῦλος , πῶς ἀπέστειλαν αὐτῷ τινὰ διὰ μακροῦ τοῦ χρόνου Φιλιππησίοι , αὐτὰ δὴ ταῦτα Ἐπαφροδίτῳ ἐγχειρίσαντες . μέλλων τοίνυν αὐτὸν πέμπειν τὴν Ἐπιστολὴν αὐτοῖς ἀποκομίζοντα , ὁρ́α πῶς καὶ ἐπαινεῖ αὐτοὺς , καὶ δείκνυσιν , ὅτι οὐ τῆς τῶν λαμβανόντων χρείας , ἀλλὰ τῆς τῶν διδόντων ἕνεκεν τοῦτο γεγένηται · τοῦτο δὲ ποιεῖ , ἵνα μήτε εἰς ἀπόνοιαν αἴρωνται οἱ εὐποιοῦντες · καὶ προθυμότεροι γένωνται περὶ τὸ εὖ ποιεῖν , ἅτε αὐτοὺς μᾶλλον ὠφελοῦντες · οἵτε λαμβάνοντες μὴ ἐπιτρέχωσιν ἀδεῶς τὸ λαμβάνειν , ἵνα μὴ κρίμα ἔχωσι . Τί οὖν φησίν ’ , " ἐχάρην δὲ ἐν Κυρίῳ μεγάλως·’’ οὐ βιωτικῶς ἀλλ’ ἐν Κυρίῳ οὐχ ὅτι ἀνάπαυσιν εἶχον ἐγὼ , ἀλλ’ ὅτι ὑμεῖς προσεκόψατε · διὰ τοῦτο καὶ " μεγάλως·’’ καὶ ὁρ́α πῶς ἡρέμα ἐπιτιμήσας ὑπὲρ τοῦ παρελθόντος χρόνου , ταχέως αὐτὸ συνεσκίασεν · παιδεύων διὰ παντὸς ἐν εὐποία εἶναι · " ὅτι ἤδη “ ποτε , ” φησίν · τοῦτο δὲ χρόνον ἐστὶ δηλοῦντος μακρόν · “ ἀνεθά - “ λετε ” ὡς ἐπὶ καρπῶν βλαστησάντων , ξηρανθέντων , καὶ ὕστερον βλαστησάντων · τοῦτο δὲ δείκνυσιν ὅτι πρότερον ὄντες ἀνθηροὶ , εἶτα μαρανθέντες , πάλιν ἐβλάστησαν · ὡς καὶ ἐπιτίμησιν εἶναι καὶ ἔπαινον τὸ “ ἀνεθάλετε · ” διὰ τοῦτο ἐπήγαγεν . “ εἰς τὸ ὑπὲρ ἐμοῦ “ φρονεῖν , ἐφ’ ᾧ καὶ ἐφρονεῖτε . ” καὶ ἵνα μὴ νομίσῃς καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις αὐτοὺς ῥᾳθυμοτέρους γεγενῆσθαι , ἀλλ’ ἐν τούτῳ μόνῳ . ζητήσειε δ’ ἄν τις πῶς λέγων " μακάριόν ἐστιν μᾶλλον διδόναι “ ἢ λαμβάνειν · ” καὶ “ ὅτι αἱ χεῖρές μου ὑπηρέτησαν ταῖς “ χρείαις μου καὶ τοῖς οὖσι μετ’ ἐμοῦ·’’ καὶ πάλιν Κορινθίοις γράφων ἔλεγεν · ““ καλὸν γάρ μοι ἀποθανεῖν μᾶλλον , ἣ τὸ καύ - “ χημά μου ἵνα τίς κενώσῃ·’’ περιορᾷ νῦν κενούμενον ἑαυτοῦ τὸ καύχημα . λαβὼν ἐκεῖ , εἰκότως οὐκ ἐλάμβανε διὰ τοὺς ψευδαπο - στόλους · ἐλάμβανον μὲν γὰρ ἐκεῖνοι , λανθανόντως δὲ , καὶ ἐκαυ - χῶντο ὡς μὴ λαμβάνοντες · διὰ τοῦτο ἔλεγεν " ἐν ᾧ καυχῶνται · ” διὰ τοῦτο πάλιν αὐτὸς ἔλεγεν , " οὐ φραγήσεται τὸ καύχημά μου · ” καὶ οὐχ ἁπλῶς ε-ι’πεν " οὐ φραγήσεται · ἀλλὰ τι ; “ ἐν τοῖς κλί - “ μασι τῆς Ἀχαιΐας·’’ καὶ τὸ " ἄλλας ἐκκλησίας ἐσύλησα λα - “ βὼν ὀψώνιον , ” δηλοῦντος ἦν ὅτι ἐλάμβανεν · ἀλλὰ Παῦλος μὲν εἰκότως ἐλάμβανεν , ἔργον ἔχων τηλικοῦτον · εἰ που καὶ ἐλάμβανεν , οἱ δὲ μηδὲν ἐργαζόμενοι πῶς ἃν δύναιντο λαμβάνειν ; Ἠκαιρεῖσθε δέ . Οὐ τῆς ῥαθυμίας ὑμῶν φησὶν , ἀλλὰ τῆς ἀνάγκης · οὐκ εἴχετε ἐν χερσὶν , οὐδὲ ἐν ἀφθονίᾳ ἦτε . τοῦτο γάρ ἐστιν ἠκαιρεῖσθε , ἀπὸ τῆς κοινῆς αὐτοὺς συνηθείας ἔλαβεν . οὕτω γὰρ οἱ πλείους λέγουσιν . ὅταν αὐτοῖς μὴ μετὰ ἀφθονίας ἐπιρρέῃ τὰ βιωτικὰ , ἀλλ’ ἐν στενοχωρίᾳ εἴη . ( Θεόδωροσ . ) Ἄλλος δὲ τὸ “ ἠκαιρεῖσθε’’ φησὶν , ἀντὶ τοῦ ἐκωλύεσθε · καὶ οὐκ εἴχετε τοῦτο ποιῆσαι ὅπερ ἐβούλεσθε · “ οὐχ ὅτι “ καθ’ ὑστέρησιν λέγω εἶπον φησὶν , ἣ δὲ ποτὲ καὶ ἐπετίμησα · οὐ διὰ τοῦτο μεμφόμενος ὡς ἐν ἐνδείᾳ ὣν , οὐδὲ τὸ ἐμαυτοῦ ζητήσας . πόθεν τοῦτο , ὅτι οὐ κομπάζεις ὦ Παῦλε ; οὐκ ἃν εἴγε έκόμπαζεν ταῦτα εἶπεν · παρὰ γὰρ εἰδόσιν αὐτὸν ἔλεγεν . Ἐγὼ γὰρ ἔμαθον , ἐν οἷς εἰμὶ , αὐτάρκης εἶναι . “ Ἔμαθον , φησίν · ἄρα διδασκαλίας τὸ πρᾶγμά ἐστι καὶ μελετης · οὐ γὰρ εὐκατόρθωτόν ἐστιν , ἀλλὰ καὶ σφόδρα δύσκολον . Οἶδα καὶ ταπεινοῦσθαι , οἶδα καὶ περισσεύειν · ἐν παντὶ καὶ ἐν πᾶσι μεμύημαι . Τουτέστιν καὶ ὀλίγοις κεχρῆσθαι οἶδα , καὶ λιμὸν φέρειν καὶ ἔνδειαν · καὶ περισσεύειν καὶ ὑστερεῖσθαι , φησίν · ἀλλὰ τοῦτο οὐκ ἔστιν ἐπιστήμης φησὶν , οὐδὲ ἀρετῆς τὸ περισσεύειν · καὶ σφόδρα ἀρετῆς , οὐχ ἧττον ἣ ἐκεῖνο . πῶς ; ὅτι ὥσπερ ἡ στενοχωρία πολλὰ παρασκευάζει κακὰ ποιεῖν , οὕτως καὶ ἡ ἄδεια . πολλοὶ γὰρ πολλάκις ἐν ἀφθονίᾳ γενόμενοι ῥᾳθυμότεροι ἐγένοντο , καὶ οὐκ ἔγνωσαν ἐνεγκεῖν τὴν εὐπραγίαν . πολλοὶ πολλάκις ἀφορμὴν ἔλαβον τοῦ μὴ ἐργάζεσθαι · ἀλλ’ οὐχ ὁ Παῦλος · καὶ γὰρ λαμβάνων , εἰς ἄλλους ἀνήλισκεν · καὶ ἴσος ἦν ἔν τε ἐνδείᾳ , ἔν τε πλησμονῇ · οὔτε ἐκεῖθεν πιεζόμενος , οὔτε ἐντεῦθεν χαυνούμενος . δείκνυσιν ὅτι οὔτε νῦν ἥσθη , οὔτε πρότερον ἐλυπεῖτο , αὐτοῦ γε ἕνεκεν . “ ἐν “ παντὶ’’ γὰρ , φησὶ , “ καὶ ἐν πᾶσι μεμύημαι’’ τουτέστιν πείραν ἔλαβον ἐν τῶ παντὶ τούτῳ χρόνῳ πάντων · καὶ ταῦτά μοι πάντα κατώρθωται · ἀλλ’ ἐπειδὴ μεγαληγορία τὸ πρᾶγμα ἦν , ὅρα πῶς ἐπιλαμβάνεται ταχέως , Πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με Χριστῷ . Οὐκ ἐμὸν , φησὶν , τὸ κατόρθωμα , ἀλλὰ τοῦ τὴν ἰσχὺν δεδωκότος ἐστιν . Πλὴν καλῶς ἐποιήσατε , συγκοινωνήσαντές μου τῇ θλίψει . Ἐπειδὴ οἱ ποιοῦντες , ὅταν ἴδωσιν οὐ διατιθέμενον τὸν λαμβάνοντα , ἀλλὰ καταφρονοῦντα τῶν διδομένων , ῥᾳθυμότεροι γίνονται · αὐτοὶ γὰρ ὡς χαριζόμενοι διέκειντο · ἵνα μὴ τοῦτο γένηται , ὅρα πῶς αὐτὸ ἰάσατο · καὶ διὰ μὲν τῶν ἄνω εἰρημένων , τὰ φρονήματα αὐτῶν κατέσπασεν · διὰ δὲ τούτων τὴν προθυμίαν αὐτῶν ἀναζῆν ποιεῖ λέγων , “ πλὴν καλῶς ἐποιήσατε συγκοινωνήσαντές μου τῇ “ θλίψει.’’ δείκνυσι δὲ αὐτοὺς καὶ οὐ δόντας μόνον , ἀλλὰ κερδάναντας , διὰ τοῦ εἰπεῖν “ συγκοινωνήσαντες · ” εἴγε τῶν ἄθλων ἐγένοντο κοινωνοί . καὶ θέα τὸ σεμνόν · μὴ πέμπουσι μὲν οὐκ ἐγκαλεῖ , ἵνα μὴ δόξῃ τὸ ἑαυτοῦ θεραπεύειν · ἐπειδὴ δὲ ἔπεμψαν , τότε ἐπετίμησεν ὑπὲρ τοῦ παρελθόντος χρόνου , καὶ ἤνεγκαν . λοιπὸν γὰρ οὐκ ἃν ἔδοξε τὸ αὐτοῦ θεραπεύειν . Οἴδατε καὶ ὑμεῖς , Φιλιππησίοι , ὅτι ἐν ἀρχῇ τοῦ Εὐαγγελίου , ὅτε ἐξῆλθον ἀπὸ Μακεδονίας , οὐδεμία μοι Εκκλησία ἐκοινώνησεν εἰς λόγον δόσεως καὶ λήψεως , εἰ μὴ ὑμεῖς μόνοι . Bαβαῖ · ἡλίκον τὸ ἐγκώμιον ; εἴγε Κορίνθιοι μὲν ἐκ τοῦ ἐκεῖνα ἀκούειν παρ’ αὐτοῦ καὶ Ῥωμαῖοι προτρέπονται · οὗτοι δὲ , οὐδεμιᾶς ἐκκλησίας ἀρξαμένης · καὶ γὰρ “ ἐν ἀρχῇ τοῦ Εὐαγγελίου’’ φησὶ , τοσαύτην περὶ τὸν ἅγιον ἐπεδείξαντο σπουδὴν , ὡς μηδὲ παράδειγμα ἔχοντες , αὐτοὺς πρώτους τῆς καρποφορίας ἄρχεσθαι ταύτης · καὶ οὐκ ἔστιν εἰπεῖν , ὅτι παραμένοντι , οὐδὲ τῶν πρὸς αὐτοὺς ἕνεκεν ταῦτα ἐποίουν · “ ὅτε ἐξῆλθον’’ γὰρ φησὶν , “ ἀπὸ “ Μακεδονίας.’’ τι δέ ἐστιν “ ἐκοινώνησεν εἰς λόγον δόσεως καὶ “ λήψεως ; " κοινωνία τὸ πρᾶγμά ἐστιν · “ εἰ γὰρ ἡμεῖς τὰ πνευ - “ ματικὰ,’’ φησὶν “ ἐσπείραμεν · τί μέγα εἰ ἡμεῖς τὰ σαρκικὰ “ ὑμῶν θερίσομεν ; " “ εἰς λόγον δάσεως , ” τῶν σαρκικῶν · “ λήψεως , ” τῶν πνευματικῶν . ὥσπερ γὰρ οἱ πωλοῦντες καὶ οἱ ἀγοράζοντες , κοινωνοῦσιν ἀλλήλοις , τὰ παρ’ ἀλλήλων ἀντιδιδόντες , τοῦτο γάρ ἐστι κοινωνία · οὕτω δὴ καὶ ἐνταῦθα · οὐ γάρ ἐστιν οὐκέτι ταύτης τῆς ἀγορασίας καὶ τῆς ἐμπορείας τι κερδαλεώτερον . Ὅτι καὶ ἐν Θεσσαλονίκη καὶ ἅπαξ καὶ δὶς εἰς τὰς χρείας μοι ἐπέμψατέ . Πάλιν μέγα τὸ ἐγκώμιον · εἴ γε ἐν τῇ μητροπόλει καθήμενος , παρὰ τῆς μικρᾶς ἐτρέφετο πόλεως . καὶ ὅρα · ἵνα μὴ διὰ παντὸς ἐξέλκων ἑαυτὸν τῆς χρείας , ὅπερ εἶπον προλαβὼν , ῥᾳθυμοτέρους ποιήση · διὰ τοσούτων δείξας ὅτι οὐ δεῖται , ἓν τοῦτο μόνον ἐποίησεν , εἰπὼν “ εἰς τὰς χρείας.’’ καὶ οὐκ εἶπεν τὰς ἐμὰς , ἀλλ’ ἁπλῶς , τοῦ σεμνοῦ ἐπιμελούμενος · καὶ οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ ἑξῆς . ἐπειδὴ γὰρ συνεῖδεν αὐτὸ σφόδρα ταπεινὸν , πάλιν αὐτὸ τῇ ἐπιδιορθώσει ἀσφαλίζεται . Οὐχ ὅτι ἐπιζητῶ τὸ δόμα , ἀλλ’ ἐπιζητῶ τὸν καρπὸν τὸν πλεονάζοντα εἰς λόγον ὑμῶν . O γὰρ εἶπεν ἄνω , “ οὐχ ὅτι κἀς ὑστέρησιν λέγω , ἐκεῖνο δὲ τούτου μεῖζον ἐστίν · ἕτερον γὰρ ὑστεροῦντα μὴ ζητῆσαι καὶ ἕτερον ἐν ὑστερήσει ὄντα μηδὲ νομίζειν ὑστερεῖσθαι . ὁρᾷς ὅτι ὁ καρπὸς ἐκείνοις τίκτεται ; δι’ ὑμᾶς ταῦτα λέγω φησὶν , οὐ δι’ ἐμαυτόν . ἐγὼ γὰρ οὐδὲν κερδαίνω λαμβάνων · τῶν διδόντων ἐστὶν ἡ χάρις · τοῖς μὲν γὰρ διδοάσιν ἐκεῖ φυλάττεται ἡ ἀμοιβή · τοῖς δὲ(??)λαμβάνουσιν ἐνταῦθα ᾿Απέχω πάντα καὶ περισσεύω . Τουτέστιν , οὐ μόνον ἐπληρώσατε τὰ ἐλλειφθέντα ἐν τῳ παρελθόντι χρόνῳ , ἀλλὰ καὶ ὑπερεβάλεσθε · ἐπειδὴ εἶπεν “ οὐχ ὅτι “ ἐπιζητῶ τὸ δόμα·’’ καὶ “ ὄτι ἤδη ποτέ·’’ καὶ δείξας ὅτι ὀφειλή ἐστι τὸ πρᾶγμα , εἶπεν καὶ τὸ “ ἀπέχω . Πεπλήρωμαι δεξάμενος παρὰ Ἐπαφροδίτου τὰ παρ’ ὑμῶν , ὀσμὴν εὐωδίας , θυσίαν δεκτήν . Bαβαῖ · τοῦτο δῶρον αὐτὸν ἀνήγαγεν · οὐκ ἐγὼ , φησὶν , ἔλαβον , ἀλλ’ ὁ Θεὸς δι’ ἐμοῦ · ὥστε κἂν ἐγὼ μὴ χρήζω , μηδὲ λέγω ὑμῖν · ἐπειδὴ οὐδὲ ὁ Θεὸς ἔχρηζε , καὶ ἀπεδέχετο , οὕτως ὡς μὴ παραιτήσασθαι εἰπεῖν τὴν θείαν γραφὴν “ ὠσφράνθη ὁ Θεὸς “ ὀσμὴν εὐωδίας · ” ὅπερ ἦν εὐφραινομένου . ἴστε γὰρ ἴστε , πῶς διατίθεται ἡμῶν ἡ ψυχὴ ἐπὶ τῆς εὐωδίας , πῶς εὐφραίνεται . οὐ παρῃτήσατο τοίνυν εἰπεῖν περὶ Θεοῦ ἀνθρώπινον οὐτῶ ρημα καὶ ταπεινὸν ἡ γραφὴ , ἵνα τοῖς ἀνθρώποις δείξῃ ὅτι δεκτὰ τὰ παρ’ αὐτῶν δῶρα γέγονεν . οὐ γὰρ ἡ κνίσσα οὐδὲ ὁ καπνὸς δεκτὰ ἐποίει , ἀλλ’ ἡ προαίρεσις ἡ προσφέρουσα · ὅτε δὲ λοιπὸν τῆς ἄλλης ἀρετῆς ἀμελήσαντες ταῖς θυσίαις ἐθάρρουν , ὅρα πῶς διορθοῦται αὐτοὺς πάλιν λέγων , “ μὴ φάγομαι κρέα ταύρων , ἢ αἷμα τράγων πίομαι ; ” “ οὐχ ὅτι ἐπιζητῶ , φησὶν “ τὸ δόμα . ” Ὁ δὲ Θεός μου πληρώσει πᾶσαν χρείαν ὑμῶν κατὰ τὸν πλοῦτον αὐτοῦ ἐν δόξη , ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ . Ὅρα πῶς καὶ ἐπεύχεται , καθάπερ οἱ πένητες · εἰ δὲ Παῦλος ἐπεύχεται τοῖς διδόασιν · πολλῷ μᾶλλον ἡμεῖς μὴ αἰσχυνώμεθα λαμβάνοντες τοῦτο ποιεῖν · μηδὲ λαμβάνωμεν ὡς αὐτοὶ χρήζοντες , μηδὲ χαίρωμεν ἡμῶν ἕνεκεν ἀλλὰ τῶν διδόντων αὐτῶν · οὕτως ἡμῖν ἔσται μισθὸς καὶ λαμβάνουσιν , ἃν δι’ ἐκείνους χαίρωμεν . “ ὁ δὲ “ Θεός μου’’ φησὶν “ πληρώσει πᾶσαν χρείαν ὑμῶν·’’ ἣ πᾶσαν χάριν , ἢ πᾶσαν χαράν · μᾶλλον δὲ πᾶσαν χρείαν . ἐπειδὴ εἶπεν “ ἠκαιρεῖσθε δέ·’’ ἐπήγαγε τοῦτο ὅπερ ἐν τῇ πρὸς Κορινθίους ποιεῖ λέγων , “ ὁ ἐπιχορηγῶν σπέρμα τῷ σπείροντι , καὶ ἄρτον εἰς βρῶ - “ σιν , χορηγῆσαι καὶ πληθύναι τὸν σπόρον ὑμῶν·’’ ἐπεύχεται οὖν αὐτοῖς , ὥστε εἶναι ἐν ἀφθονίᾳ · καὶ ἐπεύχεται οὐχ ἁπλῶς , ἀλλὰ κατὰ τὸν πλοῦτον αὐτοῦ , ὥστε καὶ τοῦτο συμμετρημένως . εἰ μὲν γὰρ κατ’ αὐτὸν ἦσαν καὶ οὕτω φιλόσοφοι καὶ οὕτως ἐσταυρβμένοι , οὐκ ἂν τοῦτο ἐποίησεν . ἐπειδὴ δὲ ἄνδρες ἦσαν χειροτέχναι , πένητες , γυναῖκας ἔχοντες , παῖδας τρέφοντες , οἰκίας προεστῶτες , καί τινα ε7χον ἐπιθυμίαν καὶ τῶν παρόντων , ἐπεύχεται συγκατα - βατικῶς · τοῖς γὰρ οὕτω κεχρημένοις οὐδὲν ἄτοπον ἐπεύχεσθαι τὴν αὐτάρκειαν καὶ τὴν ἀφθονίαν . ὅρα γοῦν τι εἶπεν , οὐκ εἶπεν ὅτι ποιήσει πλουσίους καὶ εὐπόρους σφόδρα , ἀλλὰ " πληρώσει πᾶσαν “ χρείαν ὑμιιῶν , ” ὥστε μὴ ε-ι’ναι ἐν ἐνδείᾳ , ἀλλὰ τὰ πρὸς τὴν χρείαν ἔχον . ἐπεὶ καὶ ὁ Χριστὸς’’ ὅρον ἡμῖν εὐχῆς διδοὺς , τοῦτο τῇ εὐχῇ ἐνέθηκεν · διδάσκων ἡμᾶς λέγειν , " τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν “ ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον . " κατὰ τὸν πλοῦτον αὐτοῦ , τουτέστιν κατὰ τὴν δωρεὰν αὐτοῦ . ὅτι εὔκολον αὐτῷ καὶ δυνατόν . καὶ ἐπειδὴ χρείαν ε7πον , μὴ νομίσητε ὅτι στενοχωρήσει ὑμᾶς · τοῦτο ἐπήγαγεν , " κατὰ τὸν πλοῦτον αὐτοῦ ἐν δόξῃ ἐν χριστῷ “ Ιησοῦ , ” οὕτως περισσεύσαι ὑμῖν ἅπαντα , ὥστε εἰς δόξαν αὐτοῦ ἔχειν . ἢ ὅτι οὐδενὸς ὑστερεῖσθαι · " καὶ χάρις γὰρ μεγάλη’’ φη - σὶν “ ἦν ἐπὶ πάντας αὐτούς . οὐδὲ γὰρ ἐνδεὴς τίς ὑπῆρχεν ἐν “ αὐτοῖς . ” ἢ ὥστε εἰς δόξαν αὐτοῦ κεχρῆσθαι τῇ περιουσίᾳ . τῷ δὲ Θεῷ καὶ πατρὶ ἡμῶν ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας . ἀμήν . Αὕτη ἡ δόξα οὐχὶ τοῦ Υἱοῦ μόνον , ἀλλὰ καὶ τοῦ Πατέρος γίνεται · ὅταν γὰρ ὁ Υἱὸς δοξάζηται , τότε καὶ ὁ Πατήρ . Ἀσπάσασθε πάντα ἅγιον ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ . ἀσπά - ζονται ὑμᾶς οἱ σὺν ἐμοὶ ἀδελφοί . Καὶ μὴν ἔλεγες ὅτι οὐδένα ἔχεις ἰσόψυχον , ὅστις γνησίως τὰ περὶ ὑμῶν μεριμνήσει · πῶς οὖν λέγεις * ’ οἱ σὺν ἐμοὶ ἀδελφοὶ ; ’ ἣ τοὺς μετ’ αὐτῶν φησίν · ἢ ὅτι οὐδένα τῶν μεθ’ ἑαυτοῦ ἔχω ἰσόψυ - χον · οὐ περὶ τῶν ἐν τῇ πόλει λέγων · ποίαν γὰρ ἀνάγκην εἶχον ἐκεῖνοι τὰ τῶν Ἀποστόλων ἀναδέχεσθαι πράγματα ; ἢ ὅτι οὐ παραιτεῖται καὶ τούτους ἀδελφοὺς καλεῖν . Ἀσπάζονται ὑμᾶς πάντες οἱ ἅγιοι , μάλιστα οἱ ἐκ τῆς Καίσαρος οἰκίας . ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ τοῦ Πνεύματος ὑμῶν . ἀμήν . Ἀνέστησεν αὐτοὺς καὶ ἀνέρρωσεν . δεικνὺς ὅτι καὶ τῆς βασιλικῆς οἰκίας τὸ κήρυγμα ἥψατο . εἰ γὰρ οἱ ἐν τοῖς βασιλείοις πάντων κατεφρόνησαν διὰ τὸν βασιλέα τῶν οὐρανῶν , πολλῷ μᾶλλον αὐτοὺς χρὴ τοῦτο ποιεῖν · καὶ τοῦτο δὲ τεκμήριον τῆς Παύλου ἀγάπης , καὶ τοῦ πολλὰ περὶ αὐτῶν διηγεῖσθαι καὶ μέγαλα λέγειν · ὥστε καὶ εἰς πόθον αὐτῶν ἤγαγεν τοὺς ἐν τοῖς βασιλείοις · ὥστε καὶ ἀσπάσασθαι αὐτοὺς τοὺς οὐχ ἑωρακότας . . . . . . . . · τριάς * μονάς * ἐλέησον * τῶν εἰς τὴν πρὸς Φιλιππησίους Ἐπιστολὴν ἐξηγητικῶν ἐκλογῶν τόμος α . τοῦ μακαρίου Ἰωάννου . ΙΩ . Σευηριανοῦ . Σ . Θεοδώρου . Θ .
Lemmas: παραίνεσις ἴδιος τις καί κοινός πᾶς ὥστε ἀδελφός ἐγώ ἀγαπητός καί ἐπιπόθητος , χαρά καί στέφανος ἐγώ , οὕτως στήκω ἐν κύριος . οὕτως · πῶς ; ἀκλινής . ὁράω πῶς μετά ὁ παραίνεσις ὁ ἐγκώμιον . “ χαρά καί στέφανος μου·’’ τίς οὗτος ὁ ἀρετή ἴσος ; ὅταν Παῦλος στέφανος εἰμί . οὕτως στήκω ἐν κύριος ἀγαπητός . Τουτέστν “ ἐν τῆ ἐλπίς ὁ Θεός . ” Εὐοδία παρακαλέω , καί Συντύχη παρακαλέω , ὁ αὐτός φρονέω ἐν κύριος . καί ἐρωτάω καί σύ σύζυγος γνήσιος , συλλαμβάνω αὐτός , ὁ τις ἐν ὁ εὐαγγέλιον σῦς - ἀθλέω ἐγώ · μετά Κλήμης καί ὁ λοιπός συνεργός ἐγώ · ὅς ὁ ὄνομα ἐν Βίβλος ζωή . ὁράω ὅσος αὐτός ἀρετή μαρτυρέω · ὅσπερ ὁ ἀπόστολος εἶπον ὁ Χριστός , “ μή χαίρετε ὅτι ὁ δαιμόνιος σύ ὑπακούω , ἀλλά ὅτι ὁ ὄνομα σύ ἐγγράφω ἐν Βίβλος Ζωίς . ” δοκέω δέ ἐγώ οὗτος ὁ γυνή κεφάλαιος εἰμί ὁ ἐκκλησία ὁ ἐκεῖ · καί παρατίθημι αὐτός ἀνήρ τις ἴσως θαυμαστός , καί ὅς σύζυγος καλέω · οὖς ἴσως εἴωθα παρατίθημι ὡς συνεργός καί συστρατιώτης καί κοινωνός καί ἀδελφός · ὅσπερ καί ἐν ὁ πρός Ῥωμαῖος ποιέω λέγω , “ συνίστημι σύ Φοίβη ὁ ἀδελφή σύ , διάκονος “ εἰμί ὁ ἐκκλησία ὁ ἐν Κεγχρέαις·’’ ὅς ἀδελφός τις αὐτός , ὅς ἀνήρ αὐτός · ὡς ἄν εἰμί λέγω , νῦν ἀδελφός εἰμί γνήσιος . τις δέ φημί ὄνομα εἰμί κύριος ὁ σύζυγος · καί εἴτε οὗτος , εἴτε ἐκεῖνος , οὖον σφόδρα ἀκριβολογέομαι δεῖ · ἀλλά ὅτι καί οὗτος οὖον μικρός συμβάλλω μέρος ἐν ὁ εὐαγγέλιον , καίτοι πολύς εἰμί ὁ συνεργέω . ( Θεόδωρος . ) ἄλλος δέ φημί , δῆλος ὅτι καί οὗτος πρός ἀλλήλων στασιάζω , περί πρωτεῖος ἐρίζω · ἐνάρετος εἰμί , καί ὡς εἰκός εἰς ὁ περί ὁ τοιοῦτος Ἔρις καταπίπτω · δῆλος δέ ὡς οὖον γυνή ἑαυτοῦ λέγω ὁ “ σύζω ὅς τις οἴομαι , ἐπεί περισσός εἰμί ὁ γνήσιος · ὅς ἀνήρ μέν ἁρμόζω , γυνή δέ οὐκέτι · δήω αὐτός ἐκεῖνος ἐννοέω , ὅτι σύζυγος ὁ θεῖος γραφή οὐδαμοῦ ὁ γάμος συνάπτω λέγω , ἀλλά ὁ ὑπό ὁ αὐτός πίστις . τις δέ Εὐοδία φημί εἰμί ὁ γυνή ὁ δεσμοφύλαξ , Συντύχη δέ ’τον ἀνήρ . χαίρω ἐν κύριος πάντοτε · πάλιν εἴρω , χαίρετε . “ μακάριος ὁ πενθέω καί οὐαί ὁ γελάω εἶπον ὁ Κύριος · τίς οὖν νῦν φημί ὁ Παῦλος ; ὁ γέλως ὁ οὗτος ὁ ἐπί ὁ πάρειμι γίγνομαι πρᾶγμα , ταλανίζω ὁ Χριστός , καί ὁ πενθέω μακαρίζω , οὖον ὁ ἁπλόος ἐπί ὁ ὁ οἰκέω ἀποβολή , ἀλλά ὁ κατανύσσω καί ὁ οἰκεῖος πενθέω κακός , καί ὁ ἑαυτοῦ ἁμάρτημα ἀναλογίζομαι , ὅς καί ὁ ἀλλότριος · οὐ εἰμί δέ οὗτος ὁ χαρά ἐναντίος ὁ πένθος ἐκεῖνος · ἀλλά γάρ ἀπό ἐκεῖνος ὁ πένθος , καί οὗτος τίκτω . ὁ γάρ πένθος ὁ ἑαυτοῦ κακός , καί ἐξομολογέομαι χαίρω · ἄλλως τε , ἔνειμι πενθέω ὑπέρ ὁ ἴδιος ἁμάρτημα , χαίρω δέ ἐπί ὁ κύριος · καλῶς δέ διπλασιάζω · ἐπεί γάρ ὁ πρᾶγμα ὁ φύσις λύπη τίκτω , διά οὗτος διπλασιασμός δείκνυμι ὅτι πάντως δεῖ χαίρω . ὁ ἐπιεικής σύ γιγνώσκω πᾶς ἄνθρωπος . ὁ Κύριος ἐγγύς , μηδείς μεριμνάω . ὑμεῖς , φημί , ἐν θλῖψις , ἐκεῖνος δέ ἐν τρυφή · ἀλλά ἤδη λαμβάνω τέλος · ἀλλά ἐπιβουλεύω καί ἀπειλέω ; μηδείς μεριμνάω · ἤδη ἐφίστημι ὁ κρίσις , ὅταν τἀναντία εἰμί , ἄν ἐπιεικής προσφέρω ὁ ὁ δεινός σύ διατίθημι . ἀλλά ἐν πᾶς ὁ προσευχή καί ὁ δήω μετά εὐχαριστία ὁ αἴτημα σύ γνωρίζω πρός ὁ Θεός . “ ἐν πᾶς ” φημί , ὥστε ὑπέρ ἅπας εὐχαριστέω ὁ δοκέω εἰμί λυπηρός · οὗτος γάρ εἰμί εὐχάριστος · ἐκεῖνος γάρ ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα ἀπαιτέω · οὗτος δέ ἀπό Ψυχή γίγνομαι εὐγνώμων , καί σφόδρα διάκειμαι περί ὁ Θεός · οὗτος ἐπιγιγνώσκω ὁ εὐχή ὁ θεός , ὁ δέ ἄλλος οὐ οἶδα . καί ὁ εἰρήνη ὁ Θεός , ὁ ὑπερέχω πᾶς νόος , φρουρέω ὁ Καρδία σύ καί ὁ νόημα σύ ἐν Χριστός Ἰησοῦς . τις εἰμί οὗτος ; ὁ εἰρήνη ὁ Θεός ὅς πρός ἄνθρωπος ἐργάζομαι · πᾶς οὖν ὑπερέχω · τίς γάρ ἄν προσδοκάω , τίς ἄν ἐλπίζω τοσοῦτος εἰμί ἀγαθός ; πᾶς ἀνθρώπινος ὑπερβαίνω διάνοια , οὐ λόγος μόνος · ὑπέρ ὁ ἐχθρός , ὑπέρ ὁ μισέω αὐτός ὁ υἱός ἐκδίδωμι οὖον παραιτέομαι , ὥστε εἰρήνη ποιέω πρός ἐγώ · οὗτος δή οὖν ὁ εἰρήνη , τουτέστιν ὁ καταλλαγή , ὁ ἀγάπη ὁ Θεός φρουρέω ὁ Καρδία σύ · οὗτος γάρ διδάσκαλος , μή μόνος παραινέω , ἀλλά καί ὑπερεύχομαι , καί διά δέησις βοηθέω · ὥστε μήτε ὑπό πειρασμός βαπτίζω , μήτε ὑπό ἀπάτη περιφέρω . τίς εἰμί ἐν Χριστός Ἰησοῦς ; ἐν αὐτός φυλάσσω ὥστε μένω , καί μή ἐκπίπτω αὐτός ὁ πίστις . ὅς οὗτος φημί · ἤγουν ὁ εἰρήνη ἐκεῖνος ὅς φημί ὁ Χριστός “ εἰρήνη “ ἀφίημι σύ · εἰρήνη ὁ ἐμός δίδωμι ὑμῖν·’’ οὗτος φρουρέω σύ . ὁ γάρ εἰρήνη ὑπερέχω πᾶς νόος ἀνθρώπινος . ὁ λοιπός , ἀδελφός , ὅσος εἰμί ἀληθής , ὅσος σεμνός , ὅσος Δίκαιος , ὅσος ἁγνός , ὅσος προσφιλής , ὅσος Εὔφημος , εἰμί τις ἀρετή καί εἰμί τις ἔπαινος , οὗτος λογίζομαι , ὁ καί μανθάνω καί παραλαμβάνω καί ἀκούω καί ὁράω ἐν ἐγώ . τις εἰμί ὁ λοιπός ; ἀντί ὁ πᾶς ἐγώ εἴρω · ἐπείγω ὁ ῥῆμα εἰμί , καί οὐδείς κοινός ἔχω πρός ὁ πάρειμι . τίς εἰμί “ ὄσαπροσφιλῆ ; ” προσφιλής ὁ πιστός , προσφιλής ὁ Θεός · “ ὅσος “ ἀληθής ; οὗτος γάρ εἰμί ἀληθής · ψεῦδος δέ ὁ κακία · καί γάρ ὁ ἡδονή αὐτός καί ὁ δόξα αὐτός ψεῦδος ὅσος σεμνός ; πρός ὁ ὁ ἐπίγειος φρονέω . “ ὅσος ἁγνός ; ” “ περί ὁ ὅς ὁ θεός ὁ κοιλία ὅσος Εὔφημος , εἰμί τις Ἀρέτη καί εἰμί τις ἔπαινος ; ἐνταῦθα βούλομαι αὐτός καί ὁ πρός ἄνθρωπος προνοέω . οὗτος λογίζομαι φημί · ὁράω ὅτι βούλομαι καί πᾶς ἔννοια ἐξορίζω πονηρός ἀπό ὁ ἡμέτερος Ψυχή ; ἀπό γάρ ἔννοια ὁ πρᾶξις γίγνομαι · “ ὁ καί μανθάνω καί παραλαμβάνω · ” οὗτος διδασκαλία , ἐν πᾶς ὁ παραίνεσις ἑαυτοῦ παρέχω τύπος · τουτέστιν διδάσκω “ καί ἀκούω καί ὁράω ἐν ἐγώ · ἀντί ὁ καί διά ὁ ἔργον , καί διά ὁ ῥῆμα σύ ἐνάγω . οὗτος πράσσω , καί ὁ θεός ὁ εἰρήνη εἰμί μετά σύ . τουτέστιν ἐν γαλήνη εἰμί καί ἐν ἀσφάλεια πολύς · ὅταν γάρ ἐγώ εἰρηνεύω πρός αὐτός διά ὁ ἀρετή , πολύς μᾶλλον αὐτός μετά ἐγώ εἰμί . τίς οὖν φημί ; πρός ἔπαινος προσέχω δεῖ ζῶ ; οὐ εἶπον πρός ἔπαινος ὁράω · ἀλλά ὁ ἐπαινετός ποιέω , ὅσος σεμνός · ὁ σεμνός ὁ ἔξω εἰμί δύναμις · ὁ δέ ἁγνός ὁ Ψυχή . μή δίδωμι , φημί πρόσκομμα , μή δέ λαβή · ἐπεί εἶπον “ ὅσος εὔφημος ἵνα μή νομίζω ὅτι ὁ παρά ἄνθρωπος ἁπλόος φημί , ἐπάγω · “ εἰμί τις ἀρετή καί εἰμί τις ἔπαινος·’’ εἰμί γάρ μέλλω πρός ἑαυτοῦ εἰρηνεύω , καί ὁ θεός εἰμί μετά ἐγώ . χαίρω δέ ἐν κύριος μέγας , ὅτι ἤδη ποτέ ἀναθάλλω ὁ ὑπέρ ἐγώ φρονέω , ἐπί ὅς καί φρονέω . πολλάκις εἶπον , ὅτι ὁ ἐλεημοσύνη οὖον ὁ λαμβάνω ἕνεκα ἀλλά ὁ δίδωμι ἐπεισάγω · καί γάρ ἐκεῖνος εἰμί ὁ ὁ μέγας κερδαίνω · οὗτος καί ἐνταῦθα δείκνυμι ὁ Παῦλος , πῶς ἀποστέλλω αὐτός τις διά μακρός ὁ χρόνος Φιλιππήσιος , αὐτός δή οὗτος Ἐπαφρόδιτος ἐγχειρίζω . μέλλω τοίνυν αὐτός πέμπω ὁ Ἐπιστολή αὐτός ἀποκομίζω , ὁράω πῶς καί ἐπαινέω αὐτός , καί δείκνυμι , ὅτι οὖον ὁ ὁ λαμβάνω χρεία , ἀλλά ὁ ὁ δίδωμι ἕνεκα οὗτος γίγνομαι · οὗτος δέ ποιέω , ἵνα μήτε εἰς ἀπόνοια ἀείρω ὁ εὐποιέω · καί πρόθυμος γίγνομαι περί ὁ εὕω ποιέω , ἅτε αὐτός μᾶλλον ὠφελέω · ὅστε λαμβάνω μή ἐπιτρέχω ἀδεῶς ὁ λαμβάνω , ἵνα μή κρίμα ἔχω . τις οὖν φημί ’ , " χαίρω δέ ἐν κύριος μεγάλος οὖον βιωτικός ἀλλά ἐν κύριος οὐ ὅτι ἀνάπαυσις ἔχω ἐγώ , ἀλλά ὅτι σύ προσκόπτω · διά οὗτος καί " μεγάλος καί ὁράω πῶς ἡρέμα ἐπιτιμάω ὑπέρ ὁ παρέρχομαι χρόνος , ταχέως αὐτός συσκιάζω · παιδεύω διά πᾶς ἐν Εὐποΐα εἰμί · " ὅτι ἤδη “ ποτός , ” φημί · οὗτος δέ χρόνος εἰμί δηλόω μακρός · “ ἀνεθά - “ λέω ” ὡς ἐπί καρπός βλαστάνω , ξηραίνω , καί ὕστερος βλαστάνω · οὗτος δέ δείκνυμι ὅτι πρότερος εἰμί ἀνθηρός , εἶτα μαραίνω , πάλιν βλαστάνω · ὡς καί ἐπιτίμησις εἰμί καί ἔπαινος ὁ “ ἀναθάλλω · ” διά οὗτος ἐπάγω . “ εἰς ὁ ὑπέρ ἐγώ “ φρονέω , ἐπί ὅς καί φρονέω . ” καί ἵνα μή νομίζω καί ἐν ὁ ἄλλος αὐτός ῥᾴθυμος γίγνομαι , ἀλλά ἐν οὗτος μόνος . ζητέω δέ ἄν τις πῶς λέγω " μακάριος εἰμί μᾶλλον δίδωμι “ ἢ λαμβάνω · ” καί “ ὅτι ὁ χείρ ἐγώ ὑπηρετέω ὁ “ χρεία ἐγώ καί ὁ εἰμί μετά ἐμέω καί πάλιν Κορίνθιος γράφω λέγω · ““ καλός γάρ ἐγώ ἀποθνῄσκω μᾶλλον , ὅς ὁ Καυ - “ χήμη ἐγώ ἵνα τίς κενόω περιοράω νῦν κενόω ἑαυτοῦ ὁ καύχημα . λαμβάνω ἐκεῖ , εἰκότως οὐ λαμβάνω διά ὁ ψευδαπο - στόλος · λαμβάνω μέν γάρ ἐκεῖνος , λανθάνω δέ , καί καίω - χάω ὡς μή λαμβάνω · διά οὗτος λέγω " ἐν ὅς καυχάομαι · ” διά οὗτος πάλιν αὐτός λέγω , " οὖον φράσσω ὁ καύχημα ἐγώ · ” καί οὐ ἁπλόος εἶπον " οὖον φράσσω · ἀλλά τίς ; “ ἐν ὁ κλί - “ πῆμα ὁ Ἀχαιΐας·’’ καί ὁ " ἄλλος ἐκκλησία συλάω λάω - “ βοῦς ὀψώνιον , ” δηλόω εἰμί ὅτι λαμβάνω · ἀλλά Παῦλος μέν εἰκότως λαμβάνω , ἔργον ἔχω τηλικόσδε · εἰμί ποῦ καί λαμβάνω , ὁ δέ μηδείς ἐργάζομαι πῶς ἄν δύναμαι λαμβάνω ; ἀκαιρέω δέ . οὖον ὁ ῥᾳθυμία σύ φημί , ἀλλά ὁ ἀνάγκη · οὐ ἔχω ἐν χείρ , οὐδέ ἐν ἀφθονία εἰμί . οὗτος γάρ εἰμί ἀκαιρέω , ἀπό ὁ κοινός αὐτός συνήθεια λαμβάνω . οὗτος γάρ ὁ πλείων λέγω . ὅταν αὐτός μή μετά ἀφθονία ἐπιρρέω ὁ βιωτικός , ἀλλά ἐν στενοχωρία εἰμί . ( Θεόδωρος . ) ἄλλος δέ ὁ “ ἀκαιρέω φημί , ἀντί ὁ κωλύω · καί οὐ ἔχω οὗτος ποιέω ὅσπερ βούλομαι · “ οὐ ὅτι “ κατά ὑστέρησις λέγω εἶπον φημί , ὅς δέ ποτέ καί ἐπιτιμάω · οὖον διά οὗτος μέμφομαι ὡς ἐν ἔνδεια ἐάν , οὐδέ ὁ ἐμαυτοῦ ζητέω . πόθεν οὗτος , ὅτι οὖον κομπάζω εἰμί Παῦλος ; οὐ ἄν εἰ κομπάζω οὗτος εἶπον · παρά γάρ οἶδα αὐτός λέγω . ἐγώ γάρ μανθάνω , ἐν ὅς εἰμί , αὐτάρκης εἰμί . “ μανθάνω , φημί · ἄρα διδασκαλία ὁ πρᾶγμα εἰμί καί μελέτη · οὖον γάρ εὐκατόρθωτος εἰμί , ἀλλά καί σφόδρα δύσκολος . οἶδα καί ταπεινόω , οἶδα καί περισσεύω · ἐν πᾶς καί ἐν πᾶς μυέω . τουτέστιν καί ὀλίγος χράομαι οἶδα , καί λιμός φέρω καί ἔνδεια · καί περισσεύω καί ὑστερέω , φημί · ἀλλά οὗτος οὐ εἰμί ἐπιστήμη φημί , οὐδέ ἀρετή ὁ περισσεύω · καί σφόδρα ἀρετή , οὐ κακός ὅς ἐκεῖνος . πῶς ; ὅτι ὥσπερ ὁ στενοχωρία πολύς παρασκευάζω κακός ποιέω , οὕτως καί ὁ ἄδεια . πολύς γάρ πολλάκις ἐν ἀφθονία γίγνομαι ῥᾴθυμος γίγνομαι , καί οὐ γιγνώσκω φέρω ὁ εὐπραγία . πολύς πολλάκις ἀφορμή λαμβάνω ὁ μή ἐργάζομαι · ἀλλά οὐ ὁ Παῦλος · καί γάρ λαμβάνω , εἰς ἄλλος ἀναλίσκω · καί ἴσος εἰμί ἐν τε ἔνδεια , ἐν τε πλησμονή · οὔτε ἐκεῖθεν πιέζω , οὔτε ἐντεῦθεν χαυνόω . δείκνυμι ὅτι οὔτε νῦν ἥδομαι , οὔτε πρότερος λυπέω , αὐτός γε ἕνεκα . “ ἐν “ παντὶ’’ γάρ , φημί , “ καί ἐν πᾶς μυέω τουτέστιν πείρω λαμβάνω ἐν ὁ πᾶς οὗτος χρόνος πᾶς · καί οὗτος ἐγώ πᾶς κατορθόω · ἀλλά ἐπεί μεγαληγορία ὁ πρᾶγμα εἰμί , ὁράω πῶς ἐπιλαμβάνω ταχέως , Πάν ἰσχύω ἐν ὁ ἐνδυναμόω ἐγώ Χριστός . οὐ ἐμός , φημί , ὁ κατόρθωμα , ἀλλά ὁ ὁ ἰσχύς δίδωμι εἰμί . πλήν καλῶς ποιέω , συγκοινωνέω ἐγώ ὁ θλῖψις . ἐπεί ὁ ποιέω , ὅταν ὁράω οὖον διατίθημι ὁ λαμβάνω , ἀλλά καταφρονέω ὁ δίδωμι , ῥᾴθυμος γίγνομαι · αὐτός γάρ ὡς χαρίζομαι διάκειμαι · ἵνα μή οὗτος γίγνομαι , ὁράω πῶς αὐτός ἰάομαι · καί διά μέν ὁ ἄνω εἴρω , ὁ φρόνημα αὐτός κατασπάω · διά δέ οὗτος ὁ προθυμία αὐτός ἀνάζω ποιέω λέγω , “ πλήν καλῶς ποιέω συγκοινωνέω ἐγώ ὁ “ θλίβω δείκνυμι δέ αὐτός καί οὖον δίδωμι μόνος , ἀλλά κερδαίνω , διά ὁ εἶπον “ συγκοινωνέω · ” εἰ ὁ ἆθλος γίγνομαι κοινωνός . καί θέα ὁ σεμνός · μή πέμπω μέν οὐ ἐγκαλέω , ἵνα μή δόξα ὁ ἑαυτοῦ θεραπεύω · ἐπεί δέ πέμπω , τότε ἐπιτιμάω ὑπέρ ὁ παρέρχομαι χρόνος , καί φέρω . λοιπός γάρ οὐ ἄν δοκέω ὁ αὐτός θεραπεύω . οἶδα καί σύ , Φιλιππήσιος , ὅτι ἐν ἀρχή ὁ Εὐαγγέλιος , ὅτε ἐξέρχομαι ἀπό Μακεδονία , οὐδείς ἐγώ ἐκκλησία κοινωνέω εἰς λόγος δόσις καί λῆψις , εἰμί μή σύ μόνος . βαῖος · ἡλίκος ὁ ἐγκώμιον ; εἰ Κορίνθιος μέν ἐκ ὁ ἐκεῖνος ἀκούω παρά αὐτός καί Ῥωμαῖος προτρέπω · οὗτος δέ , οὐδείς ἐκκλησία ἄρχω · καί γάρ “ ἐν ἀρχή ὁ Εὐαγγέλιος φημί , τοσοῦτος περί ὁ ἅγιος ἐπιδείκνυμι σπουδή , ὡς μηδέ παράδειγμα ἔχω , αὐτός πρῶτος ὁ καρποφορία ἄρχω οὗτος · καί οὐ εἰμί εἶπον , ὅτι παραμένω , οὐδέ ὁ πρός αὐτός ἕνεκα οὗτος ποιέω · “ ὅτε ἐξέρχομαι γάρ φημί , “ ἀπό “ Μακεδονία τίς δέ εἰμί “ κοινωνέω εἰς λόγος δόσις καί “ λῆψις ; " κοινωνία ὁ πρᾶγμα εἰμί · “ εἰμί γάρ ἐγώ ὁ πνέω - “ ματικὰ,’’ φημί “ σπείρω · τίς μέγας εἰμί ἐγώ ὁ σαρκικός “ σύ θερίζω ; " “ εἰς λόγος δασύς , ” ὁ σαρκικός · “ λῆψις , ” ὁ πνευματικός . ὥσπερ γάρ ὁ πωλέω καί ὁ ἀγοράζω , κοινωνέω ἀλλήλων , ὁ παρά ἀλλήλων ἀντιδίδωμι , οὗτος γάρ εἰμί κοινωνία · οὗτος δή καί ἐνταῦθα · οὖον γάρ εἰμί οὐκέτι οὗτος ὁ ἀγορασία καί ὁ ἐμπορία τίς κερδαλέος . ὅτι2 καί ἐν Θεσσαλονίκη καί ἅπαξ καί δίς εἰς ὁ χρεία ἐγώ πέμπω . πάλιν μέγας ὁ ἐγκώμιον · εἰμί γε ἐν ὁ μητρόπολις κάθημαι , παρά ὁ μικρός τρέφω πόλις . καί ὁράω · ἵνα μή διά πᾶς ἐξέλκω ἑαυτοῦ ὁ χρεία , ὅσπερ εἶπον προλαμβάνω , ῥᾴθυμος ποιέω · διά τοσοῦτος δείκνυμι ὅτι οὖον δήω , εἷς οὗτος μόνος ποιέω , εἶπον “ εἰς ὁ χρεία καί οὐ εἶπον ὁ ἐμός , ἀλλά ἁπλόος , ὁ σεμνός ἐπιμελέομαι · καί οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί ὁ ἑξῆς . ἐπεί γάρ συνοράω αὐτός σφόδρα ταπεινός , πάλιν αὐτός ὁ ἐπιδιόρθωσις ἀσφαλίζω . οὐχ ὅτι ἐπιζητέω ὁ δόμα , ἀλλά ἐπιζητέω ὁ καρπός ὁ πλεονάζω εἰς λόγος σύ . O γάρ εἶπον ἄνω , “ οὐ ὅτι κἀς ὑστέρησις λέγω , ἐκεῖνος δέ οὗτος μείζων εἰμί · ἕτερος γάρ ὑστερέω μή ζητέω καί ἕτερος ἐν ὑστερέω εἰμί μηδέ νομίζω ὑστερέω . ὁράω ὅτι ὁ καρπός1 ἐκεῖνος τίκτω ; διά σύ οὗτος λέγω φημί , οὖον διά ἐμαυτοῦ . ἐγώ γάρ οὐδείς κερδαίνω λαμβάνω · ὁ δίδωμι εἰμί ὁ χάρις · ὁ μέν γάρ δίδωμι ἐκεῖ φυλάσσω ὁ ἀμοιβή · ὁ δε(??)λαμβανους ἐνταῦθα Ἀπέχω πᾶς καί περισσεύω . τουτέστιν , οὖον μόνος πληρόω ὁ ἐλλείπω ἐν ὁ παρέρχομαι χρόνος , ἀλλά καί ὑπερβάλλω · ἐπεί εἶπον “ οὐ ὅτι “ ἐπιζητέω ὁ δόμα·’’ καί “ ὅστις ἤδη ποτέος καί δείκνυμι ὅτι ὀφειλή εἰμί ὁ πρᾶγμα , εἶπον καί ὁ “ ἀπέχω . πληρόω δέχομαι παρά Ἐπαφρόδιτος ὁ παρά σύ , ὀσμή εὐωδία , θυσία δεκτός . βαῖος · οὗτος δῶρον αὐτός ἀνάγω · οὐ ἐγώ , φημί , λαμβάνω , ἀλλά ὁ θεός διά ἐγώ · ὥστε κἀν ἐγώ μή χρήζω , μηδέ λέγω σύ · ἐπεί οὐδέ ὁ θεός χρήζω , καί ἀποδέχομαι , οὕτως ὡς μή παραιτέομαι εἶπον ὁ θεῖος γραφή “ ὀσφραίνομαι ὁ θεός “ ὀσμή εὐωδία · ” ὅσπερ εἰμί εὐφραίνω . οἶδα γάρ οἶδα , πῶς διατίθημι ἐγώ ὁ ψυχή ἐπί ὁ εὐωδία , πῶς εὐφραίνω . οὖον παραιτέομαι τοίνυν εἶπον περί Θεός ἀνθρώπινος οὐτάω ῥῆμα καί ταπεινός ὁ γραφή , ἵνα ὁ ἄνθρωπος δείκνυμι ὅτι δεκτός ὁ παρά αὐτός Δῶρα γίγνομαι . οὖον γάρ ὁ κνίζω οὐδέ ὁ καπνός δεκτός ποιέω , ἀλλά ὁ προαίρεσις ὁ προσφέρω · ὅτε δέ λοιπός ὁ ἄλλος ἀρετή ἀμελέω ὁ θυσία θαρσέω , ὁράω πῶς διορθόω αὐτός πάλιν λέγω , “ μή ἐσθίω κρέας ταῦρος , ἢ αἷμα τράγος πίνω ; ” “ οὐ ὅτι ἐπιζητέω , φημί “ ὁ δόμα . ” ὁ δέ Θεός ἐγώ πληρόω πᾶς χρεία σύ κατά ὁ πλοῦτος αὐτός ἐν δόξα , ἐν Χριστός Ἰησοῦς . Ὅρας πῶς καί ἐπεύχομαι , καθάπερ ὁ πένης · εἰμί δέ Παῦλος ἐπεύχομαι ὁ δίδωμι · πολύς μᾶλλον ἐγώ μή αἰσχύνω λαμβάνω οὗτος ποιέω · μηδέ λαμβάνω ὡς αὐτός χρῄζω , μηδέ χαίρω ἐγώ ἕνεκα ἀλλά ὁ δίδωμι αὐτός · οὕτως ἐγώ εἰμί μισθός καί λαμβάνω , ἄν διά ἐκεῖνος χαίρω . “ ὁ δέ “ Θεός μου φημί “ πληρόω πᾶς χρεία ὑμῶν·’’ ὅς πᾶς χάρις , ἢ πᾶς χαρά · μᾶλλον δέ πᾶς χρεία . ἐπεί εἶπον “ ἀκαιρέω δέ·’’ ἐπάγω οὗτος ὅσπερ ἐν ὁ πρός Κορίνθιος ποιέω λέγω , “ ὁ ἐπιχορηγέω σπέρμα ὁ σπείρω , καί ἄρτος εἰς βιβρώσκω - “ βρόχος , χορηγέω καί πληθύνω ὁ σπόρος ὑμῶν·’’ ἐπεύχομαι οὖν αὐτός , ὥστε εἰμί ἐν ἀφθονία · καί ἐπεύχομαι οὐ ἁπλόος , ἀλλά κατά ὁ πλοῦτος αὐτός , ὥστε καί οὗτος συμμετρημένως . εἰμί μέν γάρ κατά αὐτός εἰμί καί οὗτος φιλόσοφος καί οὕτως ἐσταυρβμένοι , οὐ εἄν οὗτος ποιέω . ἐπεί δέ ἀνήρ εἰμί χειροτέχνης , πένης , γυνή ἔχω , παῖς τρέφω , οἰκίον προίστημι , καί τις εὖχος ἐπιθυμία καί ὁ πάρειμι , ἐπεύχομαι συγκατα - βατικῶς · ὁ γάρ οὗτος χράομαι οὐδείς ἄτοπος ἐπεύχομαι ὁ αὐτάρκεια καί ὁ ἀφθονία . ὁράω γοῦν τίς εἶπον , οὐ εἶπον ὅτι ποιέω πλούσιος καί εὔπορος σφόδρα , ἀλλά " πληρόω πᾶς “ χρεία ὑμιιῶν , ” ὥστε μή εἰμί ἐν ἔνδεια , ἀλλά ὁ πρός ὁ χρεία ἔχω . ἐπεί καί ὁ Χριστός ὅρος ἐγώ εὐχή δίδωμι , οὗτος ὁ εὐχή ἐντίθημι · διδάσκω ἐγώ λέγω , " ὁ ἄρτος ἐγώ ὁ “ ἐπιούσιος δίδωμι ἐγώ σήμερον . " κατά ὁ πλοῦτος αὐτός , τουτέστιν κατά ὁ δωρεά αὐτός . ὅτι Εὔκολον αὐτός καί δυνατός . καί ἐπεί χρεία εὔπονος , μή νομίζω ὅτι στενοχωρέω σύ · οὗτος ἐπάγω , " κατά ὁ πλοῦτος αὐτός ἐν δόξα ἐν χριστός “ Ἰησοῦς , ” οὕτως περισσεύω σύ ἅπας , ὥστε εἰς δόξα αὐτός ἔχω . ἢ ὅτι οὐδείς ὑστερέω · " καί χάρις γάρ μεγάλη φημί - ἵν “ εἰμί ἐπί πᾶς αὐτός . οὐδέ γάρ ἐνδεής τίς ὑπάρχω ἐν “ αὐτός . ” ἢ ὥστε εἰς δόξα αὐτός χράομαι ὁ περιουσία . ὁ δέ Θεός καί πατήρ ἐγώ ὁ δόξα εἰς ὁ αἰών . ἀμήν . ἄτη ὁ δόξα οὐ ὁ υἱός μόνος , ἀλλά καί ὁ πατήρ γίγνομαι · ὅταν γάρ ὁ υἱός δοξάζω , τότε καί ὁ Πατήρ . ἀσπάζομαι πᾶς ἅγιος ἐν Χριστός Ἰησοῦς . Άσπα - ζοντ σύ ὁ σύν ἐγώ ἀδελφός . καί μήv λέγω ὅτι οὐδείς ἔχω ἰσόψυχος , ὅστις γνήσιος ὁ περί σύ μεριμνάω · πῶς οὖν λέγω * ’ ὁ σύν ἐγώ ἀδελφός ; ’ ὅς ὁ μετά αὐτός φημί · ἢ ὅτι οὐδείς ὁ μετά ἑαυτοῦ ἔχω ἰσόψυ - Χον · οὖον περί ὁ ἐν ὁ πόλις λέγω · ποῖος γάρ ἀνάγκη ἔχω ἐκεῖνος ὁ ὁ ἀπόστολος ἀναδέχομαι πρᾶγμα ; ἢ ὅτι οὖον παραιτέομαι καί οὗτος ἀδελφός καλέω . ἀσπάζομαι σύ πᾶς ὁ ἅγιος , μάλιστα ὁ ἐκ ὁ Καῖσαρ οἰκίον . ὁ χάρις ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός μετά ὁ πνεῦμα σύ . ἀμήν . ἀνίστημι αὐτός καί ἀναρρώννυμι . δείκνυμι ὅτι καί ὁ βασιλικός οἰκίον ὁ κήρυγμα ἅπτω . εἰμί γάρ ὁ ἐν ὁ βασίλειος πᾶς καταφρονέω διά ὁ βασιλεύς ὁ οὐρανός , πολύς μᾶλλον αὐτός χρή οὗτος ποιέω · καί οὗτος δέ τεκμήριον ὁ Παῦλος ἀγάπη , καί ὁ πολύς περί αὐτός διηγέομαι καί μέγας λέγω · ὥστε καί εἰς πόθος αὐτός ἄγω ὁ ἐν ὁ βασίλειος · ὥστε καί ἀσπάζομαι αὐτός ὁ οὐ ὁράω . . . . . . . . · τριάς * μόνος * ἐλεέω * ὁ εἰς ὁ πρός Φιλιππήσιος Ἐπιστολή ἐξηγητικός ἐκλογή τόμος ὅς . ὁ μακάριος Ἰωάννης . Ἰώ . Σευηριανός . Σ . Θεόδωρος . Θ .