catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-philippenses-typus-parisinus-e-cod 4
Περὶ Τιμοθέου καὶ Ἐπαφροδίτου οὓς ἀπέστειλε πρὸς αὐτούς . Ἐλπίζω δὲ ἐν Κυρίῳ Ἰησοῦ , Τιμόθεον ταχέως πέμψαι ὑμῖν , ἵνα κἀγὼ εὐψυχῶ , γνοὺς τὰ περὶ ὑμῶν . Ωσπερ ὑμᾶς , φησὶν , ἀνεστησάμην , ταῦτα ἀκούσαντας ἅπερ ηὔχεσθε περὶ ἐμοῦ , ὅτι τὸ εὐαγγέλιον ἐπέδωκεν , ὅτι κατησχύνθησαν ἐκεῖνοι , ὅτι δι’ ὧν ἐνόμιζον βλάπτειν , διὰ τούτων ηὔφραναν , οὕτω βούλομαι καὶ τὸ κατ’ ὑμᾶς μαθεῖν , “ ἵνα κἀγὼ εὐψυχῶ , τοὺς τὰ πέρι ὑμῶ δείκνυσιν ὅτι χαίρειν ἐκείνους ἔδει ἐπὶ τοῖς δεσμοῖς , καὶ τούτοις κατακολουθεῖν · πολλὴν γὰρ ἔτικτον αὐτῷ τὴν ἡδονήν · τὸ γὰρ “ ἵνα κἀγὼ εὐψυχῶ , ” τουτέστιν ὥσπερ ὑμεῖς · ὅτε γὰρ αὐτὸς οὐκ ἐδύνατο παραγενέσθαι , τοὺς μαθητὰς ἔπεμπε , μὴ καρτερῶν ὀλίγον χρόνον ἀγνοεῖν τὰ κατ’ αὐτούς · οὐ γὰρ δὴ τῷ Πνεύματι πάντα ἐμάνθανε · καὶ τοῦτο δὲ εἰκότως ἐγίνετο , ἵνα σπουδαιότεροι γίνοιντο , προσδοκῶντες μὴ λανθάνειν · ἅμα δὲ καὶ τιμᾷ αὐτοὺς Τιμόθεον πέμπων . Οὐδένα γὰρ ἔχω ἰσόψυχον , ὅστις γνησίως τὰ περὶ ὑμῶν μεριμνήσει . Οὐκ ἄν τις εὐκόλως ἕλοιτο , φησὶν , ταύτης ἕνεκεν τῆς αἰτίας ὁδοιπορίαν τοσαύτην ποιήσασθαι · ὁ φιλῶν ὑμᾶς , φησὶν , μετ’ ἐμοῦ Τιμόθεός ἐστιν · ἐνῆν μὲν καὶ ἄλλους πέμψαι , ἀλλ’ οὐδεὶς τοιοῦτός ἐστιν . ἄρα τοῦτο ἰσοψύχου ἐστὶ , τὸ τοὺς μαθητευομένους ὁμοίως αὐτῷ φιλεῖν . οἱ πάντες γὰρ τὰ ἑαυτῶν ζητοῦσιν , οὐ τὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ · τουτέστιν τὴν οἰκείαν ἀνάπαυσιν καὶ τὸ ἐν ἀσφαλείᾳ εἶναι · τοῦτο καὶ Τιμοθέῳ γράφων λέγει . τί δήποτ’ οὖν ἀποδύρεται ταῦτα ; παιδεύων ἡμᾶς τοὺς ἀκούοντας μὴ ζητεῖν ἄνεσιν · ὁ γὰρ ἄνεσιν ζητῶν , οὐ ζητεῖ τὰ τοῦ Χριστοῦ , ἀλλὰ τὰ ἑαυτοῦ . δεῖ γὰρ παρεσκευάσθαι πρὸς πάντα πόνον . Τὴν δὲ δοκιμὴν αὐτοῦ γινώσκετε , ὅτι ὡς πατρὶ τέκνον , σὺν ἐμοὶ ἐδούλευσεν εἰς τὸ Εὐαγγέλιον . τοῦτον μὲν οὖν ἐλπίζω πέμψαι , ὡς ἃν ἀπίδω τὰ περὶ ἐμὲ πέποιθα δὲ ἐν Κυρίῳ , ὅτι καὶ αὐτὸς ἐγὼ ταχέως ἐλεύσομαι πρὸς ὑμᾶς . ἀναγκαῖον δὲ ἡγησάμην Ἐπαφρόδιτον τὸν ἀδελφὸν καὶ συνεργὸν καὶ συστρατιώτην μου . Παρατίθεται δὲ τὸν Τιμόθεον ἐνταῦθα εἰκότως , ὥστε πολλῆς ἀπολαῦσαι τιμῆς παρ’ αὐτῶν · τοῦτο καὶ πρὸς Κορινθίους ἐπιστέλλων ποιεῖ λέγων , “ μή τις αὐτοῦ καταφρονήσῃ · τὸ γὰρ “ ἔργον Κυρίου ἐργάζεται ὡς καὶ ἐγώ · ” οὐκ ἐκείνου κηδόμενος , ἀλλὰ τῶν δεχομένων αὐτόν · “ ὡς ἃν ἀπίδω , ” φησὶ , “ τὰ περὶ ἐμὲ “ ἐξ αὐτῆς · ” τουτέστιν ὅταν ἴδω ἐν τίνι ἕστηκα , καὶ ποῖον ἕξει τέλος τὰ κατ’ ἐμέ · οὐ διὰ τοῦτο δὲ αὐτὸν πέμπω , ὡς μὴ ἐλευσόμενος · ἀλλ’ ἵνα μηδὲ τὸν ἐν τῷ μεταξὺ χρόνῳ ἐν ἀγνοίᾳ . “ πέποιθα “ δὲ ἐν Κυρίῳ · ” ὄρα πῶς πάντα ἐξαρτᾷ τοῦ Θεοῦ · τουτέστιν Θεὸς βούληται · τῷ δὲ εἰπεῖν αὐτὸν “ συστραιώτην , ” δεικνύντος ἐστὶν τὴν πολλὴν αὐτοῦ κοινωνίαν ἐν τοῖς κινδύνοις · τὸ γὰρ συστρατιώτην πλέον ἐστὶ τοῦ συνεργόν · ἴσως γάρ τις ἐν ψιλοῖς γράμμασι συνήργησεν , ἀλλ’ ἐν πολέμῳ καὶ κινδύνοις οὐκέτι · τῷ δὲ εἰπεῖν “ συστρατιώτην , ” καὶ τοῦτο Ὑμῖν δὲ Τουτέστιν ὑμέτερα ὑμῖν χαρίζομαι · ἤτοι τὸν ὑμέτερον ὑμῖν πέμπομεν · ἣ τὸν ὑμᾶς διδάσκοντα . Καὶ λειτουργὸν τῆς χρείας μου . Ἵνα εἴπῃ , δι’ οὗ μοι τὰ περὶ τὴν χρείαν ἀπετείλατε · δὲ καὶ περὶ τῆς ἀγάπης αὐτοῦ προστίθησι λέγων , Ἑπειδὴ ἐπιποθῶν ἦν πάντας ὑμᾶς ἰδεῖν καὶ διότι ἠκούσατε ὅτι ἠσθένησεν . καὶ γὰρ ἠσθένησεν παραπλήσιον θανάτου · ἀλλ’ ὁ Θεὸς ἠλέησεν αὐτόν · οὐκ αὐτὸν δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐμὲ ἵνα μὴ λύπην ἐπὶ λύπη σχῶ . Δείκνυσιν ἐνταῦθα ὅτι καὶ αὐτὸς οἶδε πῶς ἀγαπᾶται παρ’ ὑμῶν · οὐ μικρὸν δὲ τοῦτο εἰς τὸ φιλεῖν · ἐπίστασθε πῶς ἠσθένησε , φησὶν , καὶ ἤλγει · διότι ὑγιάνας οὐκ εἶδεν ὑμᾶς , καὶ τῆς λύπης ὑμᾶς ἀπήλλαξεν ἢν εἴχετε διὰ τὴν ἀσθένειαν αὐτοῦ . ἐνταῦθα καὶ ἄλλο κατασκευάζει ὅτι διὰ χρόνου πέμπει πρὸς αὐτοὺς , ἀλλ’ οὐ διὰ ῥαθυμίαν · ἀλλὰ τὸν μὲν Τιμόθεον , διὰ τὸ μηδένα ἔχειν , κατεῖχεν · οὐκ εἶχον γὰρ , φησὶν , ἰσόψυχον · τὸν δὲ Ἑπαφρόδιτον διὰ τὴν ἀσθένειαν . εἶτα δεικνὺς ὅτι μακρὰ αὕτη , γέγονε φησὶν , “ ἠσθένησε “ παραπλήσιον θανάτου . ” ὁρᾷς ὅσην ὁ Παῦλος ποιεῖται σπουδὴν ὑπὲρ τοῦ πάσης ῥαθυμίας καὶ ὀλιγωρίας πρόφασιν ἐκκόψαι ἐκ τῆς τῶν μαθητῶν διανοίας · καὶ μὴ ὑποπτευθῆναι ὅτι καταφρονῶν αὐτῶν οὐκ ἦλθεν , ὅπερ ὑπερβαλλούσης ἀγάπης ἐστίν · “ ὅτι “ σατε’’ φησὶν , “ ὅτι ἠσθένησεν · καὶ γὰρ ἠσθένησεν παραπλήσιον “ θανάτου·’’ καὶ ὅτι οὐ προφασίζομαι ἀκούσατε · “ ἀλλ’ ὁ “ αὐτὸν ἠλέησε.’’ τί λέγεις , ὦ αἱρετικὲ , ἐνταῦθα ; ἔλεον φασὶν τοῦ Θεοῦ εἶναι · τὸ τὸν μέλλοντα ἀπιέναι κατέχειν καὶ ὑποστρέψαι πάλιν · καὶ μὴν εἰ πονηρὸν ὁ κόσμος , οὐκ ἔλεος τοῦτο ἐστὶ τὸ ἐν τῷ πονηρῷ ἀφιέναι . πρὸς δὲ τὸν Χριστιανὸν ἐροῦμεν λέγοντα ἴσως , εἰ τὸ ἀναλῦσαι σὺν Χριστῷ πολλῷ κρεῖσσον , τίνος ἕνεκεν φησὶν αὐτὸν ἠλεῆσθαι ; ἐγὼ δέ σε ἐρήσομαι · τίνος ἕνεκεν αὐτὸς φησὶν ἀναγκαιότερον εἶναι τὸ ἐπιμεῖναι πρὸς ὑμᾶς ; ὥσπερ γὰρ αὐτὸ ἀναγκαῖον ἦν · οὕτω καὶ τοῦτο μετὰ πλειόνος πλούτου καὶ μείζονος παρρησίας μέλλοντι πρὸς τὸν Θεὸν ἀπιέναι · τὰ δὲ πολλὰ καὶ κατὰ τὴν κοινὴν συνήθειαν τῶν ἀκουόντων ὁ Παῦλος φθέγγεται , καὶ οὐ πανταχοῦ φιλοσοφεῖ · πρὸς γὰρ ἀνθρώπους κοσμικοὺς ὁ λόγος ἦν αὐτῷ , δεδοικότας ἔτι τὸν θάνατον · ἄλλως δὲ καὶ χωρὶς τούτου καλὸν ἡ παροῦσα ζωή . ἐπεὶ εἰ μὴ καλὸν , διατὶ ἐν τάξει τιμωρίας τίθησι τοὺς ἀώρους θανάτους , ὅταν λέγῃ , “ διὰ “ τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἄρρωστοι , κεκοιμῶνται ἱκανοί . ” “ ἵνα μὴ λύπην ” Φησὶν “ ἐπὶ λύπην σχῶ · ” τὴν ἀπὸ τῆς τελευτῆς , ἐπὶ τῇ διὰ τὴν ἀρρωστίαν , γενομένην . “ δείκνυσιν ὅσων τιμᾶται τὸν Ἐπαφρόδιτον . Σπουδαιοτέρως οὖν ἔπεμψα αὐτὸν , ἵνα ἰδόντες αὐτὸν χαρῆτε , κἀγὼ ἀλυπότερος ὦ . Οὐκ εἶπεν ἄλυπος , ἀλλ’ “ ἀλυπότερος , ” δεικνὺς ὅτι οὐδέποτε ψυχὴ αὐτοῦ λυπῆς ἦν ἐκτός . τοῦτο οὑν φησὶν , ὅτι ταύτην τὴν ἀθυμίαν — “ προσδέχεσθε οὐκ αὐτὸν ἐν Κυπίῳ , ” ἤτοι σὺν Κυρίῳ · τουτέστιν πνευματικῶς , μετὰ πολλῆς τῆς σπουδῆς · μᾶλλον δὲ τὸ ἐπὶ Κυρίου · τουτέστιν τοῦ Θεοῦ θέλοντος · ἀξίως τῶν ἁγίων ὑποδέξασθε · ὥσπερ τοὺς ἁγίους προσῆκεν , μετὰ ἁπάσης χαρᾶς · καὶ τοὺς τοιούτους ἐντίμους ἔχετε , ὅτι διὰ τὸ ἔργον Κυρίου μέχρι θανάτου ἴσε , παραβουλευσάμενος τῇ ψύχῃ , ἵνα πληρώσῃ τὸ ὑμῖν ὑστέρημα τῆς πρὸς ἐμὲ λειτουργίας · οὕτως κοινῇ παρὰ τῆς πόλεως ἦν ἀπεσταλμένος τῆς Φιλιππησίων καὶ διακονήσων Παύλῳ · καὶ ἴσως τί ἀποκομίζων αὐτῷ ἐληλύθει . ὅτι γὰρ καὶ χρήματα ἐκόμισε , δείκνυσι πρὸς τῷ τέλει λέγων , “ δεξά - “ μένος παρὰ Ἐπαφροδίτου τὰ παρ’ ὑμῶν.’’ εἰκὸς οὖν αὐτὸν ἐπιστάντα τῇ πόλει Ῥωμαίων , ἐν πολλῷ τὸν Παῦλον κινδύνῳ καταλαβεῖν καὶ σφοδρῷ , ὡς μηδὲ τοὺς πλησιάζοντας αὐτῷ μετὰ ἀσφαλείας δύνασθαι τοῦτο ποιεῖν · ἀλλὰ καὶ αὐτοὺς ἐπισφαλῶς προσιέναι · ὅπερ εἴωθε γίνεσθαι μάλιστα ἐν τοῖς κινδύνοις τοῖς μεγάλοις καὶ ταῖς ὀργαῖς τῶν βασιλέων . ὅταν γάρ τις βασιλεῖ προσκεκρουκὼς εἰς δεσμωτήριον ἐμβληθῇ , καὶ ἐν πολλῇ γένηται φυλακῇ , τότε καὶ τοῖς οἰκέταις ἡ πρόσοδος ἀποτετίχισται · ὅπερ εἰκὸς τὸν Παῦλον τότε πάσχειν · τὸν δὲ Ἐπαφρόδιτον ἄνδρα γενναῖον ὄντα , παντὸς καταφρονῆσαι κινδύνου , ὡς καὶ προσελθεῖν καὶ ὑπηρετήσασθαι , καὶ πάντα πράξαι ἅπερ ἐχρῆν . δύο τοίνυν τίθησιν ἀφ’ ὧν ποιεῖ αὐτὸν αἰδέσιμον · ἓν μὲν ὅτι μέχρι θανάτου ἐκινδύνευσεν δι’ ἐμὲ φησίν · δεύτερον δὲ ὅτι τὸ πρόσωπον τῶν ἀποστειλάντων περιτιθέμενος , ταῦτα ἔπασχεν , ὡς ἐν τῷ κινδύνῳ ἐκείνου τοῖς πέμψασι λογιεῖσθαι τὸν μισθόν · καὶ οὐκ εἶπεν δι’ ἐμὲ , ἀλλ’ ἀξιοπιστότερον αὐτὸ ποιεῖ , λέγων “ διὰ τὸ ἔργον τοῦ Θεοῦ.’’ οὐδὲ γὰρ δι’ ἐμὲ ἐποίει , ἀλλὰ διὰ τὸν Θεόν . Ἵνα ἀναπληρώσῃ τὸ ὑμῖν ὑστέρημα τῆς πρός με λειτουργίας . Οὐ παρῆτε ὑμεῖς , φησὶν , ἀλλ’ ἐλειτουργήσατέ μοι δι’ ἐκείνου πᾶσαν λειτουργίαν τῷ ἐκεῖνον πέμψαι · τὸ οὖν ὑστέρημα τῆς ὑμετέρας λειτουργίας αὐτὸς ἀνεπλήρωσεν .
Lemmas: περι Τιμόθεος καί Ἐπαφρόδιτος ὅς ἀποστέλλω πρός αὐτός . ἐλπίζω δέ ἐν κύριος Ἰησοῦς , Τιμόθεος ταχέως πέμπω σύ , ἵνα ἐγώ εὐψυχέω , γιγνώσκω ὁ περί σύ . ὥσπερ σύ , φημί , ἀνίστημι , οὗτος ἀκούω ὅσπερ εὔχομαι περί ἐγώ , ὅτι ὁ εὐαγγέλιον ἐπιδίδωμι , ὅτι καταισχύνω ἐκεῖνος , ὅτι διά ὅς νομίζω βλάπτω , διά οὗτος εὐφραίνω , οὗτος βούλομαι καί ὁ κατά σύ μανθάνω , “ ἵνα ἐγώ εὐψυχέω , ὁ ὁ περί ὑμός δείκνυμι ὅτι χαίρω ἐκεῖνος ἐσθίω ἐπί ὁ δεσμός , καί οὗτος κατακολουθέω · πολύς γάρ τίκτω αὐτός ὁ ἡδονή · ὁ γάρ “ ἵνα ἐγώ εὐψυχέω , ” τουτέστιν ὥσπερ σύ · ὅτε γάρ αὐτός οὐ δύναμαι παραγίγνομαι , ὁ μαθητής πέμπω , μή καρτερός ὀλίγος χρόνος ἀγνοέω ὁ κατά αὐτός · οὖον γάρ δή ὁ πνεῦμα πᾶς μανθάνω · καί οὗτος δέ εἰκότως γίγνομαι , ἵνα σπουδαῖος γίγνομαι , προσδοκάω μή λανθάνω · ἅμα δέ καί τιμάω αὐτός Τιμόθεος πέμπω . οὐδείς γάρ ἔχω ἰσόψυχος , ὅστις γνήσιος ὁ περί σύ μεριμνάω . οὐ ἄν τις εὐκόλως αἱρέω , φημί , οὗτος ἕνεκα ὁ αἴτιος ὁδοιπορία τοσοῦτος ποιέω · ὁ φίλος σύ , φημί , μετά ἐγώ Τιμόθεος εἰμί · ἐν-εἰμί μέν καί ἄλλος πέμπω , ἀλλά οὐδείς τοιοῦτος εἰμί . ἄρα οὗτος ἰσοψυχέω εἰμί , ὁ ὁ μαθητεύω ὁμοίως αὐτός φιλέω . ὁ πᾶς γάρ ὁ ἑαυτοῦ ζητέω , οὖον ὁ Ἰησοῦς Χριστός · τουτέστιν ὁ οἰκεῖος ἀνάπαυσις καί ὁ ἐν ἀσφάλεια εἰμί · οὗτος καί Τιμόθεος γράφω λέγω . τίς δήποτε οὖν ἀποδύρομαι οὗτος ; παιδεύω ἐγώ ὁ ἀκούω μή ζητέω ἄνεσις · ὁ γάρ ἄνεσις ζητέω , οὖον ζητέω ὁ ὁ Χριστός , ἀλλά ὁ ἑαυτοῦ . δεῖ γάρ παρασκευάζω πρός πᾶς πόνος . ὁ δέ δοκιμή αὐτός γιγνώσκω , ὅτι ὡς πατήρ τέκνον , σύν ἐγώ δουλεύω εἰς ὁ Εὐαγγέλιος . οὗτος μέν οὖν ἐλπίζω πέμπω , ὡς ἄν ἀφοράω ὁ περί ἐγώ πείθω δέ ἐν κύριος , ὅτι καί αὐτός ἐγώ ταχέως ἔρχομαι πρός σύ . ἀναγκαῖος δέ ἡγέομαι Ἐπαφρόδιτον ὁ ἀδελφός καί συνεργός καί συστρατιώτης ἐγώ . παρατίθημι δέ ὁ Τιμόθεος ἐνταῦθα εἰκότως , ὥστε πολύς ἀπολαύω τιμή παρά αὐτός · οὗτος καί πρός Κορίνθιος ἐπιστέλλω ποιέω λέγω , “ μή τις αὐτός καταφρονέω · ὁ γάρ “ ἔργον κύριος ἐργάζομαι ὡς καί ἐγώ · ” οὐ ἐκεῖνος κήδω , ἀλλά ὁ δέχομαι αὐτός · “ ὡς ἄν ἀφοράω , ” φημί , “ ὁ περί ἐγώ “ ἐκ αὐτός · ” τουτέστιν ὅταν ὁράω ἐν τίς ἵστημι , καί ποῖος ἔχω τέλος ὁ κατά ἐγώ · οὖον διά οὗτος δέ αὐτός πέμπω , ὡς μή ἔρχομαι · ἀλλά ἵνα μηδέ ὁ ἐν ὁ μεταξύ χρόνος ἐν ἄγνοια . “ πείθω “ δέ ἐν κύριος · ” σύργαστρος πῶς πᾶς ἐξαρτάω ὁ Θεός · τουτέστιν Θεός βούλομαι · ὁ δέ εἶπον αὐτός “ συστραιώτην , ” δείκνυμι εἰμί ὁ πολύς αὐτός κοινωνία ἐν ὁ κίνδυνος · ὁ γάρ συστρατιώτης πλέω εἰμί ὁ συνεργός · ἴσως γάρ τις ἐν ψιλός γράμμα συνεργέω , ἀλλά ἐν πόλεμος καί κίνδυνος οὐκέτι · ὁ δέ εἶπον “ συστρατιώτης , ” καί οὗτος ὑμῖν δέ τουτέστιν ὑμέτερος σύ χαρίζομαι · ἤτοι ὁ ὑμέτερος σύ πέμπω · ὅς ὁ σύ διδάσκω . καί λειτουργός ὁ χρεία ἐγώ . ἵνα εἶπον , διά ὅς ἐγώ ὁ περί ὁ χρεία ἀποτελέω · δέ καί περί ὁ ἀγάπη αὐτός προστίθημι λέγω , ἐπειδή ἐπιποθέω εἰμί πᾶς σύ ὁράω καί διότι ἀκούω ὅτι ἀσθενέω . καί γάρ ἀσθενέω παραπλήσιος θάνατος · ἀλλά ὁ θεός ἐλεέω αὐτός · οὐ αὐτός δέ μόνος , ἀλλά καί ἐγώ ἵνα μή λύπη ἐπί λύπη ἔχω . δείκνυμι ἐνταῦθα ὅτι καί αὐτός οἶδα πῶς ἀγαπάω παρά σύ · οὖον μικρός δέ οὗτος εἰς ὁ φιλέω · ἐφίστημι πῶς ἀσθενέω , φημί , καί ἀλγέω · διότι ὑγιαίνω οὐ ὁράω σύ , καί ὁ λύπη σύ ἀπαλλάσσω εἄν ἔχω διά ὁ ἀσθένεια αὐτός . ἐνταῦθα καί ἄλλος κατασκευάζω ὅτι διά χρόνος πέμπω πρός αὐτός , ἀλλά οὖον διά ῥᾳθυμία · ἀλλά ὁ μέν Τιμόθεος , διά ὁ μηδείς ἔχω , κατέχω · οὐ ἔχω γάρ , φημί , ἰσόψυχος · ὁ δέ Ἐπαφρόδιτον διά ὁ ἀσθένεια . εἶτα δείκνυμι ὅτι μακρός οὗτος , γίγνομαι φημί , “ ἀσθενέω “ παραπλήσιος θάνατος . ” ὁράω ὅσος ὁ Παῦλος ποιέω σπουδή ὑπέρ ὁ πᾶς ῥᾳθυμία καί ὀλιγωρία πρόφασις ἐκκόπτω ἐκ ὁ ὁ μαθητής διάνοια · καί μή ὑποπτεύω ὅτι καταφρονέω αὐτός οὐ ἔρχομαι , ὅσπερ ὑπερβάλλω ἀγάπη εἰμί · “ ὅτι “ σῴζω φημί , “ ὅτι ἀσθενέω · καί γάρ ἀσθενέω παραπλήσιος “ θανάτου·’’ καί ὅτι οὖον προφασίζομαι ἀκούω · “ ἀλλά ὁ “ αὐτός ἐλεέω τίς λέγω , εἰμί αἱρετικός , ἐνταῦθα ; ἔλεος φημί ὁ Θεός εἰμί · ὁ ὁ μέλλω ἀφίημι καταχέω καί ὑποστρέφω πάλιν · καί μήv εἰμί πονηρός ὁ κόσμος , οὐ ἔλεος οὗτος εἰμί ὁ ἐν ὁ πονηρός ἀφίημι . πρός δέ ὁ Χριστιανός εἴρω λέγω ἴσως , εἰμί ὁ ἀναλύω σύν Χριστός πολύς κρατύς , τίς ἕνεκα φημί αὐτός ἐλεέω ; ἐγώ δέ σύ ἔρομαι · τίς ἕνεκα αὐτός φημί ἀναγκαῖος εἰμί ὁ ἐπιμένω πρός σύ ; ὥσπερ γάρ αὐτός ἀναγκαῖος εἰμί · οὗτος καί οὗτος μετά πλείων πλοῦτος καί μείζων παρρησία μέλλω πρός ὁ θεός ἀφίημι · ὁ δέ πολύς καί κατά ὁ κοινός συνήθεια ὁ ἀκούω ὁ Παῦλος φθέγγομαι , καί οὖον πανταχοῦ φιλοσοφέω · πρός γάρ ἄνθρωπος κοσμικός ὁ λόγος εἰμί αὐτός , δείδω ἔτι ὁ θάνατος · ἄλλως δέ καί Χωρὶς οὗτος καλός ὁ πάρειμι ζωή . ἐπεί εἰμί μή καλός , διατί ἐν τάξις τιμωρία τίθημι ὁ ἄωρος θάνατος , ὅταν λέγω , “ διά “ οὗτος ἐν σύ πολύς ἀσθενής καί ἄρρωστος , κοιμάω ἱκανός . ” “ ἵνα μή λύπη ” Φησίν “ ἐπί λύπη ἔχω · ” ὁ ἀπό ὁ τελευτή , ἐπί ὁ διά ὁ ἀρρωστία , γίγνομαι . “ δείκνυμι ὅσος τιμάω ὁ Ἐπαφρόδιτον . σπουδαῖος οὖν πέμπω αὐτός , ἵνα ὁράω αὐτός χαίρω , ἐγώ ἄλυπος εἰμί . οὐ εἶπον ἄλυπος , ἀλλά “ ἄλυπος , ” δείκνυμι ὅτι οὐδέποτε ψυχή αὐτός λυπέω εἰμί ἐκτός . οὗτος ἐν φημί , ὅτι οὗτος ὁ ἀθυμία — “ προσδέχομαι οὐ αὐτός ἐν Κυπίῳ , ” ἤτοι σύν κύριος · τουτέστιν πνευματικός , μετά πολύς ὁ σπουδή · μᾶλλον δέ ὁ ἐπί κύριος · τουτέστιν ὁ Θεός ἐθέλω · ἀξίως ὁ ἅγιος ὑποδείκνυμι · ὥσπερ ὁ ἅγιος προσήκω , μετά ἅπας χαρά · καί ὁ τοιοῦτος ἔντιμος ἔχω , ὅτι διά ὁ ἔργον κύριος μέχρι θάνατος ἴσος , παραβουλεύω ὁ ψύχω , ἵνα πληρόω ὁ σύ ὑστέρημα ὁ πρός ἐγώ λειτουργία · οὕτως κοινός παρά ὁ πόλις εἰμί ἀποστέλλω ὁ Φιλιππήσιος καί διακονέω Παῦλος · καί ἴσως τίς ἀποκομίζω αὐτός ἔρχομαι . ὅτι γάρ καί χρῆμα κομίζω , δείκνυμι πρός ὁ τέλος λέγω , “ δεξά - “ μένος παρά Ἐπαφρόδιτος ὁ παρά ὑμῶν.’’ εἰκός οὖν αὐτός ἐφίστημι ὁ πόλις Ῥωμαῖος , ἐν πολύς ὁ Παῦλος κίνδυνος καταλαμβάνω καί σφοδρός , ὡς μηδέ ὁ πλησιάζω αὐτός μετά ἀσφάλεια δύναμαι οὗτος ποιέω · ἀλλά καί αὐτός ἐπισφαλής πρόσειμι · ὅσπερ εἴωθα γίγνομαι μάλιστα ἐν ὁ κίνδυνος ὁ μέγας καί ὁ ὀργή ὁ βασιλεύς . ὅταν γάρ τις βασιλεύς προσκρούω εἰς δεσμωτήριον ἐμβάλλω , καί ἐν πολύς γίγνομαι φυλακή , τότε καί ὁ οἰκέτης ὁ πρόσοδος ἀποτειχίζω · ὅσπερ εἰκός ὁ Παῦλος τότε πάσχω · ὁ δέ Ἐπαφρόδιτον ἀνήρ γενναῖος εἰμί , πᾶς καταφρονέω κίνδυνος , ὡς καί προσέρχομαι καί ὑπηρετέω , καί πᾶς πράσσω ὅσπερ χρή . δύο τοίνυν τίθημι ἀπό ὅς ποιέω αὐτός αἰδέσιμος · εἷς μέν ὅτι μέχρι θάνατος κινδυνεύω διά ἐγώ φημί · δύο δέ ὅτι ὁ πρόσωπον ὁ ἀποστέλλω περιτίθημι , οὗτος πάσχω , ὡς ἐν ὁ κίνδυνος ἐκεῖνος ὁ πέμπω λογίζομαι ὁ μισθός · καί οὐ εἶπον διά ἐγώ , ἀλλά ἀξιόπιστος αὐτός ποιέω , λέγω “ διά ὁ ἔργον ὁ Θεός οὐδέ γάρ διά ἐγώ ποιέω , ἀλλά διά ὁ Θεός . ἵνα ἀναπληρόω ὁ σύ ὑστέρημα ὁ πρός ἐγώ λειτουργία . οὖον πείρω σύ , φημί , ἀλλά λειτουργέω ἐγώ διά ἐκεῖνος πᾶς λειτουργία ὁ ἐκεῖνος πέμπω · ὁ οὖν ὑστέρημα ὁ ὑμέτερος λειτουργία αὐτός ἀναπληρόω .