catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-philemonem-e-cod-paris-coislin-204 praef
Παῦλος δέσμιος Ἰησοῦ Χριστοῦ . Ὑπὲρ οἰκέτου πρὸς δεσπότην ἐστὶ ταῦτα · εὐθέως οὖν ἀπὸ τοῦ προοιμίου τὸ φρόνημα αὐτοῦ κατέσπασε , τὸν θυμὸν ἔσβεσε , δέσμιον ἑαυτὸν καλῶν , κατένυξε καὶ συνέτεινεν , οὐδὲν τὰ παρόντα ἐποίησε δοκεῖν εἶναι πράγματα · εἰ γὰρ δεσμὸς οὐκ αἰσχύνει διὰ Χριστὸν , πολλῷ μᾶλλον δουλεία οὐκ ἐπονείδιστον . ( Σευηριανόσ . ) Ἄλλος φησί · ἐν πολλαῖς ἐπιστολαῖς ξένον τίθησι ῥῆμα τοῦ μέλλοντος εἰσάγεσθαι λόγου κατασκευαστικὸν , καὶ νῦν ἐπειδὴ ἔμελλεν ἀξιοῦν ὑπὲρ Ὀνησίμου τῇ ἑαυτοῦ ἀξίᾳ , ἀξία δὲ αὐτοῦ τὸ δεδέσθαι , τὸ ἀξιόπιστον τῆς παρακλήσεως δείκνυσιν . ὡς ἃν εἰ ἔλεγεν , δι’ ὑμᾶς τὸν δεσμὸν τοῦτον περίκειμαι . Καὶ Τιμόθεος ὁ ἀδελφός . χρυσοστόμου . Συμπαραλαμβάνει καὶ ἕτερον μεθ’ ὥστε κἀκεῖνον μᾶλλον εἶξαι καὶ δοῦναι τὴν χάριν . Φιλήμονι τῷ ἀγαπητῷ καὶ συνεργῷ ἡμῶν . Εἰ ἀγαπητὸς , οὐ τόλμης τὸ θαρρεῖν , ἀλλὰ πολλῆς φιλίας · εἰ συνεργὸς , οὐ μόνον ἀξιοῦσθαι ὑπὲρ τῶν τοιούτων , ἀλλὰ καὶ χάριν εἰδέναι ὀφείλει . Θεόσωροσ . Συνεργὸς δὲ τῷ περὶ τὴν τῶν ἁγίων ἐσπουδακέναι θεραπείαν , οὐ μικρὰ συμβαλλόμενον τοῖς τὸ Εὐαγγέλιον κηρύττειν ἐγκεχειρισμένοις . Καὶ Ἀμφίᾳ τῆ ἀγαπητῇ . Ἐμοὶ δοκεῖ σύμβιον εἶναι τούτου · ὅρα Παύλου τὸ ταπεινόν · οὐ τὸν ἄνδρα μόνον ἀξιοῖ , ἀλλὰ καὶ τὴν γυναῖκα . Θεόδωροσ . Καὶ ὥσπερ ἀγαπητὸν ἐκεῖνον ἐκάλεσεν , οὕτω ταύτην , ἅτε δὴ μηδὲν διαφέρειν κατὰ τὴν εὐσέβειαν ἀνδρῶν τὰς γυναῖκα ; ἡγούμενος · ἡγεῖτο δὲ ταύτην ἐπ’ ἐκείνων ἁρμόττειν τὴν προσηγορίαν , ἐφ’ ὧν πάθους αἰσχρότης οὐκ ἐμεσίτευσε . Καὶ Ἀρχίππῳ τῷ συστρατιώτῃ ἡμῶν . Ἕτερόν τινα ἴσως φίλον , οὐκ ἐξ ἐπιτάγματος βουλόμενος τὰ τοιαῦτα ἀνύειν , οὐδὲ ἀγανακτῶν εἰ μὴ εὐθέως κελεύσαντι ὐπακούσειεν , ἀλλ’ ἅπερ ἃν ἀνὴρ ἄγνωστος ἐποίησε , ταῦτα ποιεῖν κἀκείνους ἀξιοῖ , ὥστε συναντιλαμβάνεσθαι τῆς δεήσεως . εἰ συστρατιώτης εἶ , καὶ ἐν τούτοις κοινωνεῖν ὀφείλεις . οὗτος δέ ἐστιν Ἄρχιππος , περὶ οὗ γράφων Κολοσσαεῦσιν ἔλεγεν · “ εἴπατε Ἀρχίππῳ τὴν “ διακονίαν ἣν παρέλαβεν ἐν Κυρίῳ , ἵνα αὐτὴν πληροῖς · ” δοκεῖ μοι αὐτὸς εἰναι τῶν ἐν κλήρῳ κατειλεγμένων . ( Θεόδωροσ . ) Ἄλλος φησίν · υἱῷ αὐτοῦ λέγει τοῦ τε καὶ τῆς Ἀμφίας . Καὶ τῆ κατ’ οἶκόν σου ἐκκλησίᾳ . Χρυσοστόμου . Οὐδὲ δούλους παρῆκεν ἐνταῦθα , οἶδε καὶ ῥήματα δούλων ἀνατρέψαι τὸν δεσπότην , καὶ μάλιστα ὅταν υπερ δούλου ἡ ἀξίωσις ῇ οὐ τοίνυν ἀφίησιν αὐτοὺς εἰς φθονον ἐμπεσεῖν , τῇ προσηγορίᾳ τιμήσας μετὰ τῶν δεσποτῶν , ἀλλ’ οὐδὲ ’τον δεσπότην ἀγανακτῆσαι συγχωρεῖ , ὀνομαστὶ αὐτῶν μὴ μνημονεύω ὅρα οὖν πῶς συνετῶς εὗρεν καἰ τούτους τῇ μνήμῃ τιμῆσαι , κἀκεῖνον μὴ πλῆξαι · τὸ γὰρ τῆς ἐκκλησίας ὄνομα οὐκ ἀφίησι τοὺς δεσπότας ἀγανακτεῖν , εἴγε συναριθμοῖντο τοῖς οἰκέταις . Χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη . Εἰς ὑπόμνησιν αὐτὸν ἤνεγκε τῶν οἰκείων ἁμαρτημάτων · ἐννόησον , φησὶ , πόσα σοι συνεχώρησεν ὁ Θεὸς , πῶς χάριτι σὺ ἐσώθης · μίμησαι τὸν δεσπότην .
Lemmas: Παῦλος δέσμιος Ἰησοῦς Χριστός . ὑπέρ οἰκέτης πρός δεσπότης εἰμί οὗτος · εὐθύς οὖν ἀπό ὁ προοίμιον ὁ φρόνημα αὐτός κατασπάω , ὁ θυμός σβέννυμι , δέσμιος ἑαυτοῦ καλός , κατανύσσω καί συντείνω , οὐδείς ὁ πάρειμι ποιέω δοκέω ἔρχομαι πρᾶγμα · εἰμί γάρ δεσμός οὐ αἰσχύνω διά Χριστός , πολύς μᾶλλον δουλεία οὐ ἐπονείδιστος . ( Σευηριανός . ) ἄλλος φημί · ἐν πολύς ἐπιστολή ξένος τίθημι ῥῆμα ὁ μέλλω εἰσάγω λόγος κατασκευαστικός , καί νῦν ἐπεί μέλλω ἀξιόω ὑπέρ Ὀνήσιμος ὁ ἑαυτοῦ ἄξιος , ἄξιος δέ αὐτός ὁ δέω , ὁ ἀξιόπιστος ὁ παράκλησις δείκνυμι . ὡς ἄν εἰμί λέγω , διά σύ ὁ δεσμός οὗτος περίκειμαι . καί Τιμόθεος ὁ ἀδελφός . Χρυσοστόμου . συμπαραλαμβάνω καί ἕτερος μετά ὥστε ἐκεῖνος μᾶλλον εἴκω καί δίδωμι ὁ χάρις . Φιλήμων ὁ ἀγαπητός καί συνεργός ἐγώ . εἰμί ἀγαπητός , οὐ τόλμα ὁ θαρσέω , ἀλλά πολύς φίλιος · εἰμί συνεργός , οὐ μόνος ἀξιόω ὑπέρ ὁ τοιοῦτος , ἀλλά καί χάρις οἶδα ὀφείλω . Θεόσωρος . συνεργός δέ ὁ περί ὁ ὁ ἅγιος σπουδάζω θεραπεία , οὐ μικρός συμβάλλω ὁ ὁ Εὐαγγέλιος κηρύσσω ἐγχειρίζω . καί Ἀμφίας ὁ ἀγαπητός . ἐμός δοκέω σύμβιος ἔρχομαι οὗτος · ὁράω Παῦλος ὁ ταπεινός · οὐ ὁ ἀνήρ μόνος ἀξιόω , ἀλλά καί ὁ γυνή . Θεόδωρος . καί ὥσπερ ἀγαπητός ἐκεῖνος καλέω , οὕτως οὗτος , ἅτε δή μηδείς διαφέρω κατά ὁ εὐσέβεια ἀνήρ ὁ γυνή ; ἡγέομαι · ἡγέομαι δέ οὗτος ἐπί ἐκεῖνος ἁρμόζω ὁ προσηγορία , ἐπί ὅς πάθος αἰσχρότης οὐ μεσιτεύω . καί Ἄρχιππος ὁ συστρατιώτης ἐγώ . ἕτερος τις ἴσως φίλος , οὐ ἐκ ἐπίταγμα βούλομαι ὁ τοιοῦτος ἀνύω , οὐδέ ἀγανακτέω εἰμί μή εὐθύς κελεύω ὑπακούω , ἀλλά ὅς ὅς ἀνήρ ἄγνωστος ποιέω , οὗτος ποιέω ἐκεῖνος ἀξιόω , ὥστε συναντιλαμβάνω ὁ δέησις . εἰμί συστρατιώτης εἰμί , καί ἐν οὗτος κοινωνέω ὀφείλω . οὗτος δέ εἰμί Ἄρχιππος , περί ὅς γράφω Κολοσσαεύς λέγω · “ λέγω Ἄρχιππος ὁ “ διακονία ὅς παραλαμβάνω ἐν κύριος , ἵνα αὐτός πληρόω · ” δοκέω ἐγώ αὐτός εἰναι ὁ ἐν κλῆρος καταλέγω . ( Θεόδωρος . ) ἄλλος φημί · υἱός αὐτός λέγω ὁ τε καί ὁ Ἀμφίας . καί ὁ κατά οἶκος σύ ἐκκλησία . Χρυσόστομος . οὐδέ δοῦλος παρίημι ἐνταῦθα , οἶδα καί ῥῆμα δοῦλος ἀνατρέπω ὁ δεσπότης , καί μάλιστα ὅταν ὑπέρ δοῦλος ὁ ἀξίωσις ᾗ οὐ τοίνυν ἀφίημι αὐτός εἰς φθόνος ἐμπίπτω , ὁ προσηγορία τιμάω μετά ὁ δεσπότης , ἀλλά οὐδέ ’τον δεσπότης ἀγανακτέω συγχωρέω , ὀνομαστί αὐτός μή μνημονεύω ὁράω οὖν πῶς συνετός εὑρίσκω καίω οὗτος ὁ μνήμη τιμάω , ἐκεῖνος μή πλήσσω · ὁ γάρ ὁ ἐκκλησία ὄνομα οὐ ἀφίημι ὁ δέσποτας ἀγανακτέω , εἰ συναριθμέω ὁ οἰκέτης . Χάρις σύ καί εἰρήνη . εἰς ὑπόμνησις αὐτός φέρω ὁ οἰκεῖος ἁμάρτημα · ἐννοέω , φημί , πόσος σύ συγχωρέω ὁ θεός , πῶς χάρις σύ σῴζω · μιμέομαι ὁ δεσπότης .