catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-philemonem-e-cod-paris-coislin-204 2
Σύστασις Ὀνησίμου φυγάδος οἰκέτου , καὶ παράκλησις ὑπὲρ αὐτοῦ σωθέντος διὰ πίστεως . Παρακαλῶ σε περὶ τοῦ ἐμοῦ τέκνου , ὃν ἐγέννησα ἐν τοῖς δεσμοῖς μου . πάλιν οἱ δεσμοὶ δυσωπητικοὶ , καὶ τότε τὸ ὄνομα · οὐ μόνον γὰρ τὸν θυμὸν ἔσβεσεν , ἀλλὰ καὶ ἡσθῆναι πεποίηκεν · οὐ γὰρ ἃν , φησὶν , αὐτὸν τέκνον ἐκάλουν , εἰ μὴ σφόδρα ἦν εὔχρηστος · δεσμὸς αὐτὸν ἐγέννησε , φησὶν , ὥστε καὶ διὰ τοῦτο ἄξιος πολλῆς τυχεῖν τῆς τιμῆς , ὅτι ἐν αὐτοῖς τοῖς ἄθλοις ἀπετέχθη , ἐν τοῖς ὑπὲρ Χριστοῦ πειρασμοῖς . Ὀνήσιμον , τὸν ποτέ σοι ἄχρηστον . Ὀμολογεῖ αὐτοῦ τὸ ἁμάρτημα , καὶ τούτῳ σβεννὺς αὐτοῦ τὸν θυμὸν , οἶδα , φησὶν , ὅταν ἄχρηστος ἢν , νῦν δέ σοι χρήσιμος ἔσται . Νυνὶ δὲ σοὶ καὶ ἐμοὶ εὔχρηστον . Θεόδωροσ . Εἰ Παύλῳ χρήσιμος , τῷ τοιαύτην ἀκρίβειαν ἀπαιτοῦντι , πολλῷ μᾶλλον τῷ δεσπότῃ . ἵνα μὴ δόξῃ τὸν ἀλλότριον οἰκέτην σφετερίζεσθαι , διὰ τοῦτο σοὶ , εἶτα μοί · σοὶ κατὰ τὴν ὑπηρεσίαν , ἐμοὶ κατὰ τὴν βελτίωσιν τοῦ τρόπου . “ ὃν ἔπεμψα “ πρός σε , ” καὶ τούτῳ τὸν θυμὸν ἔσβεσε , τῷ παραδοῦναι αὐτόν · μάλιστα γὰρ οἱ δεσπόται ὀργίζονται , ὅταν ὑπὲρ ἀπόντων παρακαλῶνται . Σὺ δὲ αὐτὸν τουτέστι τὰ ἐμὰ σπλάγχνα προσλαβοῦ . Καὶ πάλιν οὐ γυμνὸν τίθησι τὸ ὄνομα , ἀλλὰ μετὰ ῥήματος ἐντρεπτικοῦ , ὃ τοῦ τέκνου θερμότερόν ἐστι · τουτέστι , “ τὰ ἐμὰ “ σπλάγχνα ποοσλαβοῦ · ” ἵνα εἴπῃ , οὐχὶ συγγνώμης ἐστὶν ἄξιος , διὰ τί ; τέκνον Παύλου γέγονεν . Ὃν ἐγὼ ἐβουλόμην ὑπὲρ σοῦ κατέχειν , ἵνα διακονῇ μοι ἐν τοῖς δεσμοῖς τοῦ εὐαγγελίου . Ὅρα πόσα πρότερον κατασκευάσας , τότε αὐτὸν ἤγαγεν εἰς τὴν τοῦ δεσπότου τιμὴν , κἀκεῖνον πόσου ὑπεύθυνον ποιεῖ , καὶ τοῦτον πῶς τιμᾷ · εὗρες , φησὶν , ὅπως ἀποδῷς τὴν πρὸς ἐμὲ λειτουργίαν δι’ αὐτοῦ . Χωρὶς δὲ τῆς σῆς γνώμης οὐδὲν ἠθέλησα ποιῆσαι . τοῦτο μάλιστα χαυνοῖ τὸν ἀξιούμενον , ὅταν καὶ πράγματος ὄντος χρησίμου , μέτα τῆς ἐκείνου γνώμης γίνηται καὶ οὐκ εἶπεν , ἵνα μὴ κατὰ ἀνάγκην , ἀλλ’ ὡς κατὰ ἀνάγκην . ᾔδειν μὲν γὰρ , φησὶν , ὅτι καὶ μὴ μαθὼν , ἀλλ’ ἀθρόον γνοὺς , οὐκ ἂν ἠγανάκτησας , ἀλλ’ ομως ἐκ πλείονος περιουσίας . Ἵνα μὴ ὡς κατὰ ἀνάγκην τὸ ἀγαθόν σου ἦ , ἀλλὰ κατὰ ἑκούσιον . τάχα γὰρ διὰ τοῦτο ἐχωρίσθη πρὸς ὥραν , ἵνα αἰώνιον αὐτὸν ἀπέχης , οὐκέτι ὡς δοῦλον . Καλῶς τὸ “ τάχα , ” ἵνα καὶ εἴξῃ ὁ δεσπότης · ἐπειδὴ γὰρ ἀπ’ αὐθαδείας γέγονεν ἡ φυγὴ καὶ διεστραμμένης διανοίας , λέγει “ τάχα , ” καὶ οὐκ εἶπε διὰ τοῦτο ἔφυγεν , ἀλλὰ “ διὰ τοῦτο ἐχωρί - “ σθη , ” εὐφημοτέρῳ ὀνόματι , “ πρὸς ὥραν , ” καὶ τὸν χρόνον συστέλλει , καὶ τὸ ἁμάρτημα ὁμολογεῖ , καὶ τρέπει εἰς οἰκονομίαν · “ ἵνα “ αἰώνιον , ” φησὶν , “ αὐτὸν ἀπέχῃς , ” οὐκ ἐν τῷ παρόντι μόνον καιρῷ , ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ μέλλοντι , ἵνα διὰ παντὸς ἔχῃς αὐτὸν , καὶ οὐκέτι δοῦλον , ἀλλὰ τιμιώτερον δούλου · “ ἀπέχεις ” ἀντὶ τοῦ ἀπολαύεις . Οὐκέτι ὡς δοῦλον , ἀλλ’ ὑπὲρ δοῦλον , ἀδελφὸν ἀγαπητὸν , μάλιστα ἐμοί . Δοῦλον ἀπώλεσας πρὸς ὀλίγον , καὶ ἀδελφὸν εὗρες εἰς τὸ διηνεκές · ἀδελφὸν οὐ σὸν μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐμόν · εἰ δὲ ἐμὸς ἀδελφὸς , οὐκ ἐπαισχυνθήσῃ καὶ σύ · διὰ μὲν οὖν τοῦ τέκνου τὴν στοργὴν ἔδειξε , διὰ δὲ τοῦ ἀδελφοῦ , τὴν εὔνοιαν τὴν πολλὴν καὶ τὴν ἰσοτιμιαν . Ἄδδοσ φησίν · ἀντὶ τοῦ , ἵνα αὐτὸν κομίσῃ , οὐκέτι δουλικὴν εὔνοιαν μόνον ἐπιδεικνύμενον περὶ σὲ , ἀλλὰ καὶ μείζονα ἣ κατὰ δοῦλον , διὰ τὴν τοῦ τρόπου μεταβολήν . Εἰ οὖν με ἔχεις κοινωνὸν , προσλαβοῦ αὐτὸν ὡς ἐμέ . Οὐδὲν οὕτως πρᾶγμα περαίνειν οἶδεν , ὡς τὸ μὴ πάντα ἀθρόον αἰτεῖν . ὅρα γὰρ μετὰ πόσα τὸ μέγα τοῦτο ἔθηκε τὸ “ ὡς ἐμέ · καὶ οὐκ ᾐσχύνθη τοῦτο Παῦλος . τοῦτο οὖν φησιν , εἰ τὰ αὐτά μοι φρονεῖς , εἰ ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς τρέχεις , εἰ φίλον ἡγῇ , προσλαβοῦ αὐτὸν ὡς καὶ ἐγώ · ἵνα δὲ μὴ ὑπὲρ τῶν ἀφαιρεθέντων χρημάτων ἐγκαλῇ , εἰκὸς γὰρ αὐτὰ καταναλῶσθαι , ὅρα τι φησιν · οὐκ εἶπεν , εἴ τι ἔκλεψεν , ἀλλ’ εἰ τι ἠδίκησεν · ἅμα καὶ τὸ ἁμάρτημα ὡμολόγηκε , καὶ οὐχ ὡς δούλου ἁμάρτημα , ἀλλ’ ὡς φίλου πρὸς φίλον , τῷ τῆς ἀδικίας μᾶλλον , ἣ τῷ τῆς κλοπῆς ὀνόματι χρησάμενος τοῦτο . Εἰ ’δε τι ἠδίκησε ἢ ὀφείλει , τοῦτο ἐμοὶ ἐλλόγει . τουτέστι πρὸς ἐμὲ ἔχεις τὴν ὀφειλήν · εἶτα καὶ μετὰ χάριτος τῆς πνευματικῆς . Ἐγὼ Παῦλος ἔγραψα τῇ ἐμὴ χειρί . Καὶ σφόδρα ἐντρεπτικῶς , εἴ γε ὑπὲρ τούτου καὶ γραμματεῖον ἐκτελέσαι Παύλου μὴ παραιτησαμένου , τοῦτον παραιτήσεται λαβεῖν . ἵνα μὴ λέγω , φησὶν , ὅτι καὶ σεαυτόν μοι προσοφείλεις , οὐ τὰς αὐτοῦ μόνον , φησὶν , ἀλλὰ καὶ σαυτόν · καὶ τοῦτο ἀπὸ ἀγάπης , καὶ κατὰ τὸν τῆς φιλοστοργίας λόγον . ὁρᾷς πῶς ἀμθοτέρων πανταχοῦ ἐπιμελεῖται , καὶ τοῦ μετὰ πολλῆς ἀσφαλείας ἀξιοῦν , καὶ τοῦ μὴ τοῦτο γενέσθαι τεκμήριον τοῦ μὴ σφόδρα θαρρεῖν αὐτοῖς ; “ ναὶ , ἀδελφὲ , προσλαβοῦ αὐτόν · ” ἀφεὶς τὸν Χαριεντίσμον , πάλιν ἔχεται τῶν προτέρων τῶν σπουδαίων , καί τοι καὶ ταῦτα σπουδαῖα , κἂν χαριεντίζηται . Ἐγώ σου ὀναίμην ἐν Κυρίῳ · ἀνάπαυσόν μου τὰ σπλάγχνα ἐν Χριστῷ . τουτέστι τῷ Κυρίῳ δίδως τὴν χάριν , οὐκ ἐμοὶ τὰ σπλάγχνα τὰ περί σε · “ πεποιθὼς τῇ ὑπακοῇ σου ἔγραψά σοι · ” ὅπερ καὶ ἀρχόμενος εἰπε παρρησίαν ἔχων , τοῦτο καὶ ἐνταῦθα εἰς τὸ ἐπισφραγίσαι τὴν Ἐπιστολήν . Εἰδὼς ὅτι ὑπὲρ ὃ λέγω ποιήσεις . Άμα καὶ προετρέψατο , ᾐσχύνθη γὰρ ἃν , εἰ καὶ μηδὲν ἕτερον τοιαύτην δόξαν ἔχων παρ’ αὐτῷ , ὅτι καὶ ὑπὲρ ὃ λέγει , ποιεῖ , μὴ ποιῆσαι τοσοῦτον . Ἅμα δὲ καὶ ἑτοίμαζέ μοι ξενίαν · ἐλπίζω γὰρ ὅτι διὰ τῶν προσευχῶν ὑμῶν χαρισθήσομαι ὑμῖν . Καὶ τοῦτο ὑπὲρ Ὀνησίμου , ἵνα μὴ ῥᾳθυμήσαντες , ἀλλ’ εἰδότες ὅτι πάντως ἐπανελθὼν ἀκούσει τὰ κατ’ αὐτὸν , πᾶσαν μνησικακία , ἐξέλωσι , καὶ χάριν μᾶλλον δῶσι · πολλὴ γὰρ ἦν ἡ χάρις καὶ ἡ τιμὴ Παύλου ἐνδημοῦντος μετὰ ἡλικίαν τοιαύτην , μετὰ δεσμούς · καὶ πάλιν τῆς ἀγάπης αὐτῶν τεκμήριον τὸ εὔχεσθαι αὐτοὺς καὶ τοσοῦτον αὐτοῖς δοῦναι · εἰ γὰρ καὶ ἐν κινδύνοις εἰμὶ νῦν , ἀλλ’ ὅμως ὄψεσθέ με ἃν εὔχησθε . Ἀσπάζεταί σε Ἐπαφρᾶς ὁ συναιχμάλωτός μου ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ . Οὗτος παρὰ Κολοσσαέων ἦν ἀποσταλεὶς , ὥστε καὶ ἀπὸ τούτου , δηλονότι ἐν Κολοσσαῖς ἦν ὁ Φιλήμων · συναιχμάλωτον δὲ αὐτὸν καλεῖ , δεικνὺς καὶ αὐτὸν ἐν πολλῇ θλίψει · τὸ δὲ “ ἐν Χριστῷ Ιησου · ἀντὶ τοῦ διὰ Χριστοῦ . Μάρκος , Ἀρίσταρχος , Δημᾶς , Λουκᾶς , οἱ συνεργοί μου . Τί δὴ τὸν Λουκᾶν τελευταῖον τίθησι , καὶ τοι γε , φησὶ , “ Λουκᾶς “ ἐστι μετ’ ἐμοῦ , ” καὶ Δημᾶς φησιν , εἶς τῶν ἐγκαταλιπόντων αὐτὸν ἦν καὶ ἀγαπησάντων τὸν νῦν αἰῶνα · οὐδὲ γὰρ ταῦτα ἀνεξέταστα χρὴ ἀφιέναι · τὸν μὲν οὖν Ἐπαφρᾶν ὡς γνώριμον αὐτοῖς καὶ ἐκεῖθεν ὄντα προτίθησι , καὶ Μάρκον ὡς καὶ αὐτὸν θαυμαστόν · τι δὲ πρὸς Δημᾶν ; ἴσως μετὰ ταῦτα γέγονε ῥᾳθυμότερος , ὅτε τοὺς κινδύνους εἶδε τοὺς πολλούς · ὁ μέντοι Λουκᾶς ἔσχατος , ὣν ἐγένετο πρῶτος · καὶ ἀπὸ τούτων δὲ αὐτοὺς προσαγορεύει , ἐντρέπων πλέον εἰς τὴν αἴτησιν . Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριοτοῦ μετὰ τοῦ πνεύματος ὑμῶν . ἀμήν . Εὐχῇ τὴν Ἐπιστολὴν κατέκλεισεν · ἡ δὲ εὐχὴ μέγα μὲν ἀγαθὸν καὶ σωτήριον , καὶ τῶν ψυχῶν τῶν ἡμετέρων φυλακτήριον , μέγα δὲ , ὅταν ἄξια αὐτῆς πράττωμεν , καὶ μὴ ἀναξίους ἑαυτοὺς κατασκευάζωμεν . τριὰς * μονὰς * ἐλέησον . Τῶν εἰς τὴν πρὸς Φιλήμονα Ἐπιστολὴν ἐξηγητικῶν ἐκλογῶν τόμος ά . ἠ ἐρμηνεία τῆς ἐπιστολῆς τοῦ μακαρίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου , Σευηριανοῦ , Θεοδώρου Μαψουεστίας .
Lemmas: σύστασις Ὀνήσιμος φυγάς οἰκέτης , καί παράκλησις ὑπέρ αὐτός σῴζω διά πίστη . παρακαλέω σύ περί ὁ ἐγώ τέκνο , ὅς γεννάω ἐν ὁ δεσμός ἐγώ . πάλιν ὁ δεσμός δυσωπητικός , καί τότε ὁ ὄνομα · οὐ μόνος γάρ ὁ θυμός σβέννυμι , ἀλλά καί ἥδομαι ποιέω · οὐ γάρ ἄν , φημί , αὐτός τέκνον καλέω , εἰμί μή σφόδρα εἰμί εὔχρηστος · δεσμός αὐτός γεννάω , φημί , ὥστε καί διά οὗτος ἄξιος πολύς τυγχάνω ὁ τιμή , ὅτι ἐν αὐτός ὁ ἆθλον ἀποτίκτω , ἐν ὁ ὑπέρ Χριστός πειρασμός . Ὀνήσιμος , ὁ ποτέ σύ ἄχρηστος . ὁμολογέω αὐτός ὁ ἁμάρτημα , καί οὗτος σβέννυμι αὐτός ὁ θυμός , οἶδα , φημί , ὅταν ἄχρηστος εἄν , νῦν δέ σύ χρήσιμος εἰμί . νυνί δέ σύ καί ἐγώ εὔχρηστος . Θεόδωρος . εἰμί Παῦλος χρήσιμος , ὁ τοιοῦτος ἀκρίβεια ἀπαιτέω , πολύς μᾶλλον ὁ δεσπότης . ἵνα μή δοκέω ὁ ἀλλότριος οἰκέτης σφετερίζω , διά οὗτος σύ , εἶτα ἐγώ · σύ κατά ὁ ὑπηρεσία , ἐγώ κατά ὁ βελτίωσις ὁ τρόπος . “ ὅς πέμπω “ πρός σύ , ” καί οὗτος ὁ θυμός σβέννυμι , ὁ παραδίδωμι αὐτός · μάλιστα γάρ ὁ δεσπότης ὀργίζω , ὅταν ὑπέρ ἄπειμι παρακαλέω . σύ δέ αὐτός τουτέστι ὁ ἐμός σπλάγχνον προσλαμβάνω . καί πάλιν οὐ γυμνός τίθημι ὁ ὄνομα , ἀλλά μετά ῥῆμα ἐντρεπτικός , ὁ ὁ τέκνο θερμός εἰμί · τουτέστι , “ ὁ ἐμός “ σπλάγχνον ποοσλαβος · ” ἵνα λέγω , οὐ συγγνώμη εἰμί ἄξιος , διά τίς ; τέκνον Παῦλος γίγνομαι . ὅς ἐγώ βούλομαι ὑπέρ σύ κατέχω , ἵνα διακονέω ἐγώ ἐν ὁ δεσμός ὁ Εὐαγγέλιος . Όρα πόσος πρότερος κατασκευάζω , τότε αὐτός ἄγω εἰς ὁ ὁ δεσπότης τιμή , ἐκεῖνος πόσος ὑπεύθυνος ποιέω , καί οὗτος πῶς τιμάω · εὑρίσκω , φημί , ὅπως ἀποδίδωμι ὁ πρός ἐγώ λειτουργία διά αὐτός . Χωρὶς δέ ὁ σός γνώμη οὐδείς ἐθέλω ποιέω . οὗτος μάλιστα χαυνόω ὁ ἀξιόω , ὅταν καί πρᾶγμα εἰμί χρήσιμος , μετά ὁ ἐκεῖνος γνώμη γίγνομαι καί οὐ λέγω , ἵνα μή κατά ἀνάγκη , ἀλλά ὡς κατά ἀνάγκη . Ἠείδω μέν γάρ , φημί , ὅτι καί μή μανθάνω , ἀλλά ἀθρόος γιγνώσκω , οὐ ἄν ἀγανακτέω , ἀλλά ὁμῶς ἐκ πολύς περιουσία . ἵνα μή ὡς κατά ἀνάγκη ὁ ἀγαθός σύ ἠμί , ἀλλά κατά ἑκούσιος . τάχα γάρ διά οὗτος χωρίζω πρός ὥρα , ἵνα αἰώνιος αὐτός ἀπέχω , οὐκέτι ὡς δοῦλος . καλῶς ὁ “ τάχα , ” ἵνα καί εἴκω ὁ δεσπότης · ἐπεί γάρ ἀπό αὐθάδεια γίγνομαι ὁ φυγή καί διαστρέφω διάνοια , λέγω “ τάχα , ” καί οὐ λέγω διά οὗτος φεύγω , ἀλλά “ διά οὗτος χωρίς - “ σθη , ” εὔφημος ὄνομα , “ πρός ὥρα , ” καί ὁ χρόνος συστέλλω , καί ὁ ἁμάρτημα ὁμολογέω , καί τρέπω εἰς οἰκονομία · “ ἵνα “ αἰώνιος , ” φημί , “ αὐτός ἀπέχω , ” οὐ ἐν ὁ πάρειμι μόνος καιρός , ἀλλά καί ἐν ὁ μέλλω , ἵνα διά πᾶς χέω αὐτός , καί οὐκέτι δοῦλος , ἀλλά τίμιος δοῦλος · “ ἀπέχω ” ἀντί ὁ ἀπολαύω . οὐκέτι ὡς δοῦλος , ἀλλά ὑπέρ δοῦλος , ἀδελφός ἀγαπητός , μάλιστα ἐγώ . Δοῦλος ἀπόλλυμι πρός ὀλίγος , καί ἀδελφός εὑρίσκω εἰς ὁ διηνεκής · ἀδελφός οὐ σός μόνος , ἀλλά καί ἐμός · εἰμί δέ ἐμός ἀδελφός , οὐ ἐπαισχύνω καί σῦς · διά μέν οὖν ὁ τέκνο ὁ στοργή δείκνυμι , διά δέ ὁ ἀδελφός , ὁ εὔνοια ὁ πολύς καί ὁ ἰσοτιμία . Ἄδος φημί · ἀντί ὁ , ἵνα αὐτός κομίζω , οὐκέτι δουλικός εὔνοια μόνος ἐπιδείκνυμι περί σύ , ἀλλά καί μέγας ὅς κατά δοῦλος , διά ὁ ὁ τρόπος μεταβολή . εἰμί οὖν ἐγώ ἔχω κοινωνός , προσλαμβάνω αὐτός ὡς ἐγώ . οὐδείς οὕτως πρᾶγμα περαίνω οἶδα , ὡς ὁ μή πᾶς ἀθρόος αἰτέω . ὁράω γάρ μετά πόσος ὁ μέγας οὗτος τίθημι ὁ “ ὡς ἐγώ · καί οὐ αἰσχύνω οὗτος Παῦλος . οὗτος οὖν φημί , εἰμί ὁ αὐτός ἐγώ φρονέω , εἰμί ἐπί ὁ αὐτός τρέχω , εἰμί φίλος ἡγέομαι , προσλαμβάνω αὐτός ὡς καί ἐγώ · ἵνα δέ μή ὑπέρ ὁ ἀφαιρέω χρῆμα ἐγκαλέω , ἔοικα γάρ αὐτός καταναλίσκω , ὁράω τίς φημί · οὐ λέγω , εἰμί τίς κλέπτω , ἀλλά εἰμί τίς ἀδικέω · ἅμα καί ὁ ἁμάρτημα ὁμολογέω , καί οὐ ὡς δοῦλος ἁμάρτημα , ἀλλά ὡς φίλος πρός φίλος , ὁ ὁ ἀδικία μᾶλλον , ὅς ὁ ὁ κλοπεύς ὄνομα χράω οὗτος . εἰμί ἐσθίω τίς ἀδικέω ἢ ὀφείλω , οὗτος ἐγώ ἐλλογέω . τουτέστι πρός ἐγώ ἔχω ὁ ὀφειλή · εἶτα καί μετά χάρις ὁ πνευματικός . ἐγώ Παῦλος γράφω ὁ ἐμός χείρ . καί σφόδρα ἐντρεπτικός , εἰμί γε ὑπέρ οὗτος καί γραμματεῖον ἐκτελέω Παῦλος μή παραιτέομαι , οὗτος παραιτέομαι λαμβάνω . ἵνα μή λέγω , φημί , ὅτι καί σεαυτοῦ ἐγώ προσοφείλω , οὐ ὁ αὐτός μόνος , φημί , ἄλλος καί σεαυτοῦ · καί οὗτος ἀπό ἀγάπη , καί κατά ὁ ὁ φιλοστοργία λόγος . ορώ πῶς αμθοτερας πανταχοῦ ἐπιμελέομαι , καί ὁ μετά πολύς ἀσφάλεια ἀξιόω , καί ὁ μή οὗτος γίγνομαι τεκμήριον ὁ μή σφόδρα θαρσέω αὐτός ; “ ναί , ἀδελφός , προσλαμβάνω αὐτός · ” ἀφίημι ὁ χαριεντισμός , πάλιν ἔχω ὁ πρότερος ὁ σπουδαῖος , καί τοι καί οὗτος σπουδαῖος , κἀν χαριεντίζομαι . ἐγώ σύ ὀνίνημι ἐν κύριος · ἀναπαύω ἐγώ ὁ σπλάγχνον ἐν Χριστός . τουτέστι ὁ κύριος δίδωμι ὁ χάρις , οὐ ἐγώ ὁ σπλάγχνον ὁ περί σύ · “ πείθω ὁ ὑπακοή σύ γράφω σύ · ” ὅς καί ἄρχω εἶπον παρρησία ἔχω , οὗτος καί ἐνταῦθα εἰς ὁ ἐπισφραγίζω ὁ Ἐπιστολή . εἰδώς ὅτι ὑπέρ ὁ λέγω ποιέω . Ἅμης καί προτρέπω , αἰσχύνω γάρ ἄν , εἰμί καί μηδείς ἕτερος τοιοῦτος δόξα ἔχω παρά αὐτός , ὅτι καί ὑπέρ ὁ λέγω , ποιέω , μή ποιέω τοσοῦτος . ἅμα δέ καί ἑτοιμάζω ἐγώ ξενία · ἐλπίζω γάρ ὅτι διά ὁ προσευχή σύ χαρίζομαι σύ . καί οὗτος ὑπέρ Ὀνήσιμος , ἵνα μή ῥᾳθυμέω , ἀλλά οἶδα ὅτι πάντως ἐπανέρχομαι ἀκούω ὁ κατά αὐτός , πᾶς μνησικακία , ἐξαιρέω , καί χάρις μᾶλλον δίδωμι · πολύς γάρ εἰμί ὁ χάρις καί ὁ τιμή Παῦλος ἐνδημέω μετά ἡλικία τοιοῦτος , μετά δεσμός · καί πάλιν ὁ ἀγάπη αὐτός τεκμήριον ὁ εὔχομαι αὐτός καί τοσοῦτος αὐτός δίδωμι · εἰμί γάρ καί ἐν κίνδυνος εἰμί νῦν , ἀλλά ὅμως ὁράω ἐγώ ὅς εὔχομαι . ἀσπάζομαι σύ Ἐπαφρᾶς ὁ συναιχμάλωτος ἐγώ ἐν Χριστός Ἰησοῦς . οὗτος παρά Κολοσσαεύς εἰμί ἀποστέλλω , ὥστε καί ἀπό οὗτος , δηλονότι ἐν Κολοσσαί εἰμί ὁ Φιλήμων · συναιχμάλωτος δέ αὐτός καλέω , δείκνυμι καί αὐτός ἐν πολύς θλῖψις · ὁ δέ “ ἐν Χριστός Ἰησοῦς · ἀντί ὁ διά Χριστός . Μάρκος , Ἀρίσταρχος , Δημᾶς , Λουκᾶς , ὁ συνεργός ἐγώ . τις δή ὁ Λουκᾶς τελευταῖος τίθημι , καί τοι γε , φημί , “ Λουκᾶς “ εἰμί μετά ἐγώ , ” καί Δημᾶς φημί , εἰμί ὁ ἐγκαταλείπω αὐτός εἰμί καί ἀγαπάω ὁ νῦν αἰών · οὐδέ γάρ οὗτος ἀνεξέταστος χράω ἀφίημι · ὁ μέν οὖν ἐπαφράω ὡς γνώριμος αὐτός καί ἐκεῖθεν εἰμί προτίθημι , καί Μᾶρκος ὡς καί αὐτός θαυμαστός · τίς δέ πρός Δημᾶς ; ἴσως μετά οὗτος γίγνομαι ῥᾴθυμος , ὅτε ὁ κίνδυνος ὁράω ὁ πολύς · ὁ μέντοι Λουκᾶς ἔσχατος , ὅς γίνομαι πρῶτος · καί ἀπό οὗτος δέ αὐτός προσαγορεύω , ἐντρέπω πλείων εἰς ὁ αἴτησις . ὁ χάρις ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς χριοστις μετά ὁ πνεῦμα σύ . ἀμήν . εὐχή ὁ Ἐπιστολή κατακλείω · ὁ δέ εὐχή μέγας μέν ἀγαθός καί σωτήριος , καί ὁ ψυχή ὁ ἡμέτερος φυλακτήριον , μέγας δέ , ὅταν ἄξιος αὐτηες͂ς πράσσω , καί μή ἀνάξιος ἑαυτοῦ κατασκευάζω . τριάς * μονή * ἐλεέω . Τοῦ εἰς ὁ πρός Φιλήμων Ἐπιστολή ἐξηγητικός ἐκλογή τόμος άρθρο . ὁ ἑρμηνεία ὁ ἐπιστολή ὁ μακάριος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος , Σευηριανός , Θεόδωρος μαψουεστια .