catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-hebraeos-e-cod-paris-coislin-204 17
Περὶ ὑπομονῆς ἐν ἀκολουθήσει Χριστοῦ . τοιγαροῦν ἡμεῖς , τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος μαρτύρων . Πολλαχοῦ ἡ γραφὴ τὴν παραμυθίαν λαμβάνει τὴν ἐν τοῖς κακοῖς , ἀπὸ τῶν συμβαινόντων πραγμάτων , ὡς ὅταν λέγῃ ὁ προ - φήτης , ἀπὸ καύματος καὶ ἀπὸ σκληρότητος , καὶ ἀπὸ ὑετοῦ · τοῦτο γοῦν καὶ ἐνταῦθα λέγει , ὅτι ἡ μνήμη τῶν ἁγίων ἐκείνων ὥσπερ νέφος φλεγόμενον ὑπὸ ἀκτῖνος θερμοτέρας , οὕτως τὴν ὑπὸ τῶν κακῶν καταπονουμένην ἀνίστησι καὶ ἀνακτᾶται ψυχήν · καὶ οὐκ εἶπεν , ὑπεραιωρούμενον , ἀλλὰ “ περικείμενον ἡμῖν , ” ὃ ἐκείνου πλέον , ὥστε ἐν μείζονι εἶναι ἀδείᾳ . ποῖον νέφος μαρτύρων ; εἰκότως μάρτυρας οὐκ ἐν τῇ καινῇ λέγει μόνον , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐν τῇ παλαιᾷ · καὶ γὰρ καὶ οὗτοι ἐμαρτύρησαν τῇ τοῦ Θεοῦ μεγαλειότητι . ( Σευηριανοῦ . ) Σευηριανὸς δέ φησιν εἰς τὸ “ ὧν οὐκ ἦν ἄξιος “ ὁ κόσμος · οὐ περὶ πάντων λέγει τοῦτο , ἀλλὰ περὶ τούτων τῶν τελευταίων , οὓς καὶ μάρτυρας οἶδεν , ἐπιμέμνηται τῶν κλινάντων παρεμβολὰς , καὶ διὰ τὸ χρήσιμον τοῦ λαοῦ εἰληφότων χάριν . ( Θεόδωροσ . ) Θεόδωρος δέ φησιν · οὐχ ἁπλῶς εἶπεν ὅτι πᾶσι τῆς ἀνταποδόσεως καιρός · οὐ γὰρ τοῦτο ἦν αὐτῷ προκείμενον · ἀλλ’ ἵνα δείξῃ ὅτι καὶ τοσαῦτα μὲν πεποιηκότες , τοσαῦτα δὲ καὶ πεπονθότες διὰ πίστεως , ὅμως ἔτι περιμένουσι τῶν ἐπαγγελθέντων τὴν ἀπόδοσιν , οὐ δυσχεραίνοντες , εἴ γε μεθ᾿ ἡμῶν κομιοῦνται τῶν ὑστέρων , ὅπερ τὴν ὑπομονὴν αὐτῶν ἐδείκνυ μείζονα · εἴ περ δὴ καὶ μετὰ θάνατον ἔτι περιμένουσι τοὺς ἀγωνίσασθαι ὁμοίως αὐτοῖς ὀφείλοντας , ὥστε μετ’ ἐκείνων τυχεῖν τῆς τῶν καλῶν ἀπολαύσεως · μαρτύρων δὲ ἐνταῦθα , οὐ τῶν πεπονθότων λέγει , ἀλλὰ τῶν μαρτυρουντων πρὸς τὴν πίστιν . Ὄγκον ἀποθέμενοι πάντα . Πάντα τίνα , τουτέστιν τὸν ὕπνον , τὴν ὀλιγωρίαν , τοὺς λογισμοὺς τοὺς εὐτελεῖς · πάντα τὰ ἀνθρώπινα . Καὶ τὴν εὐπερίστατον ἁμαρτίαν . “ Εὐπερίστατον ” ἤτοι τὴν εὐκόλως περιισταμένην ἡμᾶς , ἣ τὴν εὐκόλως περίστασιν δυναμένην παθεῖν · μᾶλλον δὲ τοῦτο · ῥᾴδιον γὰρ ἐὰν θέλωμεν , περιγενέσθαι τῆς ἁμαρτίας . ( Σευηριανοῦ . ) Σευηριανὸς δέ φησιν , εἰς τὸ “ ὄγκον ἀποθέ “ μένοι πάντα · ” ὄγκος ἐστὶν ἡ ἁμαρτία τῆς κατὰ τὴν σάρκα ἀπολαύσεως , ἐξ ἧς ἡ εὐπερίστατος ἁμαρτία τίκτεται · “ εὐπερί - “ στατον ” δὲ εἶπε τὴν ἁμαρτίαν , τὴν εὐκόλως ἡμᾶς περιισταμένην , καὶ ἄγουσαν εἰς τὸ ἑαυτῆς θέλημα . Άλλοσ δέ φησιν , οὕτω δεῖ ἀναγινώσκειν · “ τοιγαροῦν καὶ ἡμεῖς “ τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος , μαρτύρων ὄγκον , ” τουτέστι τὸν τῶν τοσούτων μαρτυριῶν ὄγκον , ἀποθέμενοι πάντα καὶ τὴν “ εὐπερίστατον ἁμαρτίαν · ” “ δι’ ὑπομονῆς , φησὶ , τρέχο - “ με ,, τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα · ” ὃ πάντων κουφότερον ἦν τὸ τοῦ δρόμου , τοῦτο εἰς μέσον τέθεικεν , καὶ οὐκ εἶπεν , προσθῶμεν τῷ δρόμῳ , ἀλλ’ ἐν αὐτῷ τούτῳ ὑπομείνωμεν , μὴ ἐκλυθῶμεν · εἶτα τὸ κεφάλαιον τῆς παρακλήσεως , ὃ καὶ πρῶτον καὶ ὕστερον τίθησι , τὸν Χριστὸν , “ ἀφορῶντες , ” φησὶν , “ εἰς τὸν τῆς πίστεως ἀρχη - “ γὸν καὶ τελειωτὴν Ἰησοῦν · ” ὅπερ οὖν καὶ αὐτὸς ὁ Χριστὸς τοῖς μαθηταῖς συνεχῶς ἔλεγεν , “ εἰ τὸν οἰκοδεσπότην , Βεελζεβοὺλ “ ἀπεκάλεσαν , πόσῳ μᾶλλον τοὺς οἰκειακοὺς αὐτοῦ ” καὶ πάλιν · “ οὐκ ἔστι μαθητὴς ὑπὲρ τὸν διδάσκαλον , οὐδὲ δοῦλος ὑπὲρ τὸν “ κύριον αὐτοῦ·’ εἰ βουλόμεθα οὖν , φησὶν , μαθεῖν καλῶς τρέχειν , πρὸς τὸν Κύριον ὁρῶμεν , τὸν τῆς πίστεως ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν Ιησοῦν · τι ἐστι τοῦτο ; τουτέστιν αὐτὸς ἡμῖν τὴν πίστιν ἐνέθηκεν · αὐτὸς καὶ τὸ τέλος ἐπιθήσει · καὶ γὰρ ὃ πρὸς τοὺς μαθητὰς ἔλεγεν , “ οὐχ ὑμεῖς ἐξελέξασθε , ἀλλ’ ἐγὼ ἐξελεξάμην ὑμᾶς · ” καὶ Παῦλος δέ φησι , “ τότε δὲ ἐπιγνώσομαι , καθὼς καὶ ἐπεγνώσθην . ” Ὃς ἀντὶ τῆς προκειμένης αὐτῷ χαρᾶς ὑπέμεινεν σταυρὸν , αἰσχύνης καταφρονήσας . Τουτέστιν , ἐξὸν παθεῖν αὐτῷ μηδὲν , εἴγε ἐβούλετο · “ οὐδὲ γὰρ “ ἁμαρτίαν ἐποίησεν , οὐδὲ δόλος εὑρέθη ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ · ” καὶ ὡς αὐτός πού φησιν , “ ἐξουσίαν ἔχω θεῖναι τὴν ψυχήν μου , καὶ “ ἐξουσίαν ἔχω πάλιν λαβεῖν αὐτήν · ” εἰ τοίνυν ὁ μηδεμίαν ἔχων ἀνάγκην τοῦ σταυρωθῆναι , ἐσταυρώθη ἡμῶν ἕνεκεν · πόσῳ μᾶλλον ἡμᾶς δίκαιον πάντα γενναίως ὑπομένειν ; τί δέ ἐστιν “ αἰσχύνης “ καταφρονήσας ” τὸν ἐπονείδιστον θάνατον εἵλετο , φησίν · ἔστω γὰρ , ἀπέθνησκεν τι καὶ ἐπονειδίστως ; δι’ οὐδὲν ἕτερον , ἀλλ’ ἡμᾶς διδάσκων μηδὲν ἡγεῖσθαι τὴν παρὰ ἀνθρώπων δόξαν · τι οὖν τὸ τέλος ; “ ἐν δεξιᾷ τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ κεκάθικεν · ” ὁρᾷς τὸ ἔπαθλον ; ὅπερ καὶ Παῦλος γράφων φησί · “ διὸ καὶ ὁ Θεὸς αὐτὸν “ ὑπερύψωσεν καὶ ἐχαρίσατο αὐτῷ ὄνομα , τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα , “ ἵνα ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ πᾶν γόνυ κάμψῃ · ” τὸ κατὰ σάρκα , φησί · μάλιστα μὲν οὖν εἰ μηδὲν ἦν ἔπαθλον , ἱκανὸν τὸ ὑπόδειγμα , πεῖσαι πάντας ἑλέσθαι · νυνὶ δὲ καὶ ἔπαθλα ἡμῖν πρόκειται οὐ τὰ τυχόντα · διὰ τὰ σκώμματα οὖν καὶ τὰς λοιδορίας καὶ τὰς ὕβρεις , καὶ τὰς διώξεις , καὶ πάντα ὅσα ἤκουσέ τε καὶ ἔπαθεν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς , καὶ ταῦτα εὐεργετῶν , καὶ πᾶσαν νόσον καὶ μαλακίαν θεραπεύων καὶ ὡς Θεὸς θαυματουργῶν , φησιν , Ἀφορῶντες εἰς τὸν τῆς πίστεως ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν Ἰησοῦν , ὃς ἀντὶ τῆς προκειμένης αὐτῷ χαρᾶς ὑπέμεινεν σταυρὸν , αἰσχύνης καταφρονήσας , ἐν δεξιᾷ τε τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ κεκάθικεν . καὶ ἀναλογίσασθε τὸν τοιαύτην ὑπομεμενηκότα ὑπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν εἰς αὐτὸν ἀντιλογίαν , ἵνα μὴ κάμητε ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν ἐκλυόμενοι . Εἰ γὰρ τὰ τῶν πλησίον πάθη διανίστησιν ἡμᾶς , τὰ τοῦ δεσπό - του πόσην ἡμῖν οὐ παρέξει προθυμίαν ; καὶ παρεὶς πάντα εἰπεῖν , διὰ τῆς ἀντιλογίας τὸ πᾶν ἐδήλωσε , καὶ τῷ τοιαύτην προσθεῖναι . Οὔπω μέχρις αἵματος ἀντικατέστητε πρὸς τὴν ἁμαρ - τίαν ἀνταγωνιζόμενοι , καὶ ἐκλέλησθε τῆς παρακλήσεως , ἥ τις ὑμῖν ὡς υἱοῖς διαλέγετας . Εἴδη παρακλήσεως δύο , ἐναντία ἀλλήλοις εἶναι δοκοῦντα , πολλὴν δὲ ἑαυτοῖς συνεισφέροντα τὴν ἰσχύν · ἅπερ ἀμφότερα ἐνταῦθα τέθεικεν · τὸ μὲν γάρ ἐστιν ὅταν πολλὰ λέγωμεν πεπονθέναι τινάς · ἡ γὰρ ψυχὴ διαναπαύεται , ὅταν ἔχῃ τῶν οἰκείων παθῶν μάρτυρας πολλούς · ὅπερ ἔθηκεν ἀνωτέρω , εἰπὼν , “ ἀναμιμνήσκεσθε τὰς “ πρότερον ἡμέρας , ἐν αἷς φωτισθέντες πολλὴν ἄθλησιν ὑπεμεί - “ νατε παθημάτων · ” τὸ δὲ ὅταν λέγωμεν ὅτι οὐ μέγα τι πέπονθας , τὸ μὲν τετρυχωμένην αὐτὴν διαναπαύει , καὶ ἀναπνεῖν ποιεῖ , τὸ δὲ ῥᾳθυμοῦσαν καὶ ὑπτίαν γενομένην ἐπιστρέφει · ἵνα γὰρ μὴ ἐξ ἐκείνης τῆς μαρτυρίας φρόνημα αὐτοῖς τεχθῇ , ὅρα τι ποιεῖ , “ οὔπω μέχρις αἵματος ἀντεκατέστητε , πρὸς τὴν ἁμαρτίαν · ” ἱκανὸν γὰρ τοῦτο διαναστῆσαι ψυχὴν , ὅταν ἐννοήσῃ ὅτι οὐ πρὸς τὸ πᾶν ἦλθεν , τουτέστιν , οὔπω θάνατον ὑπέστητε , μέχρι χρημάτων ὑμῖν ἡ ζημία , μέχρι δόξης , μέχρι τοῦ ἐλαύνεσθαι · ὁ μέντοι Χριστὸς ὑπὲρ ὑμῶν τὸ αἷμα ἐξέχεεν · ὑμεῖς δὲ οὔπω εἰς κινδύνους ἐνέβητε θάνατον ἀπειλοῦντας . Καὶ ἐκλέλησθε τῆς παρακλήσεως . τουτέστι , καὶ παρήκατε τὰς χεῖρας καὶ ἐξελύθητε · ἐνταῦθα δείκνυσιν καὶ τὴν ἁμαρτίαν σφόδρα πνέουσαν , καὶ αὐτὴν ὁπλιζομένην . τὸ “ ἀντεκατέστητε ” πρὸς τοὺς ἑστῶτας εἴρηται . Ἥ τις ὑμῖν ὡς υἱοῖς διαλέγεται , υἱέ μου , μὴ ὀλιγώρει παιδείας Κυρίου , μηδὲ ἐκλύου ὑπ’ αὐτοῦ ἐλεγχόμενος . Ἐποιήσατο ἀπὸ τῶν πραγμάτων τὴν παράκλησιν ἐκ περιουσίας , καὶ τὴν ἀπὸ τῶν λόγων ἐπάγει · ὁ Θεὸς , φησὶν , ἐστὶν ὁ συγχωρῶν · τοῦτο δὲ οὐ μικρὸν εἰς παράκλησιν , ὅταν μάθωμεν ὅτι τοῦ Θεοῦ ἔργον ἐστὶ , τὰ τοιαῦτα δυνηθῆναι ἐκείνου συγχωροῦντος . Ὃν γὰρ ἀγαπᾷ Κύριος παιδεύει , μαστιγοῖ δὲ πάντα υἱὸν , ὃν παραδέχεται . Οὐκ ἔχεις εἰπεῖν ὅτι ἐστι τις δίκαιος θλίψεως χωρὶς , εἰς παιδείαν ὑπομένετε , φησιν , οὐκ εἰς κόλασιν , οὐδὲ εἰς τιμωρίαν · ἐπειδὴ τοσαῦτα ἐπάθετε κακὰ , νομίζετε ὅτι ἀφῆκεν ὑμᾶς ὁ Θεὸς , εἰ μὴ ἐπάθετε , τότε ἔδει τοῦτο ὑποπτεύειν · εἰ γὰρ πάντα υἱὸν μαστιγοῖ ὃν παραδέχεται , ὁ μὴ μαστιζόμενος ἴσως οὐχ υἱὸς , εἰσὶ μὲν γὰρ μαστιζόμενοι πολλοὶ καὶ πονηροὶ , ἀλλ᾿ ἐκεῖνοι τῆς οἰκείας πονηρίας διδόασι δίκην , καὶ οὐχ ὡς υἱοὶ μαστιγοῦνται , ἀλλ’ ὡς κακοὶ κολάζονται · ὑμεῖς δὲ ὡς υἱοί . Εἰ δὲ χωρὶς ἐστὲ παιδείας . Ὁρᾷς ὅτι ὅπερ ἔφην εἶπεν , ὅτι οὐκ ἔνι μὴ παιδευόμενον εἶναι υιον ; ὡσπερ γὰρ ἐν ταῖς οἰκίαις τῶν νόθων καταφρονοῦσιν οἱ πατερες , τῶν δὲ γνησίων δεδοίκασι μὴ ῥᾳθυμήσωσιν · εἰ τοίνυν τὸ μὴ παιδεύεσθαι τῶν νόθων ἐστὶ , δεῖ χαίρειν ἐπὶ τῇ παιδείᾳ · εἰ δὲ γνησιότητος τοῦτό ἐστιν , ὡς υἱοῖς ὑμῖν προσφέρεται ὁ Θεὸς διὰ τοῦτο αὐτὸ . Εἶτα τοὺς μὲν τῆς σαρκὸς ἡμῶν πατέρας εἴχομεν παιδευτὰς καὶ ἐνετρεπόμεθα . Εἰ γὰρ τοὺς πατέρας αἰδοῦνται τοὺς σαρκικοὺς ἐκεῖνοι , πῶς τὸν πατέρα τὸν ἐπουράνιον οὐκ αἰδεσθήσεσθε ; καί τοι οὐκ ἀπὸ τούτου μόνου ἡ διαφορὰ , ἀλλὰ καὶ ἀπ’ αὐτῆς τῆς αἰτίας · ἐκεῖνοι μὲν γὰρ πρὸς τὸ αὐτοῖς δοκοῦν , τουτέστιν ἡδονὴν πληροῦντες πολλάκις · οὐ πανταχοῦ τὸ συμφέρον ὁρῶντες · ἐνταῦθα οὐ διά τι τῶν αὐτοῦ τοῦτο ποιεῖ , ἀλλὰ δι’ ὑμᾶς καὶ τὴν ὠφέλειαν μόνην τὴν ὑμετέραν · πάντα γὰρ ποιεῖ , ὥστε γενέσθαι ἡμᾶς δεκτικοὺς τῶν ἀγαθῶν τῶν αὐτοῦ . Οἱ μὲν γὰρ πρὸς ὀλίγας ἡμέρας κατὰ τὸ δοκοῦν ἡμᾶς ἐπαίδευον , ὁ δὲ ἐπὶ τὸ σύμφερον , εἰς τὸ μεταλαβεῖν τῆς ἁγιότητος αὐτοῦ . Τουτέστιν τῆς καθαρότητος , ὥστε ἀξίους γενέσθαι κατὰ δύναμιν , ἐκεῖνος σπουδάζει , ἵνα λάβητε , καὶ πάντα ποιεῖ ἵνα δῷ ὑμῖν · ὑμεῖς οὐ σπουδάζετε , ἵνα λάβητε · “ εἶτα , ” φησὶ , “ τοὺς μὲν τῆς “ σαρκὸς ἡμῶν πατέρας ἔχομεν παιδευτὰς , καὶ ἐνετρεπόμεθα , οὐ “ πολλῷ μᾶλλον ὑποταγησόμεθα τῷ Πατρὶ τῶν πνευμάτων καὶ “ ζήσομεν ” “ πνευμάτων , ” ἤ τοι τῶν χαρισμάτων , δυνάμεων · ἐὰν οὕτως ἀποθνήσκωμεν , φησὶ , τότε ζησόμεθα . Πᾶσα δὲ παιδεία πρὸς μὲν τὸ παρὸν οὐ δοκεῖ χαρᾶς εἶναι , ἀλλὰ λύπης . Καλῶς εἶπεν “ οὐ δοκεῖ · ” οὐκ ἔστι , φησὶ , λύπη ἡ παιδεία , ἀλλὰ δοκεῖ · πᾶσα δὲ καὶ ἡ ἀνθρωπίνη καὶ ἡ πνευματικὴ , ποία γὰρ λύπη τίκτουσα χαράν · ὥσπερ οὖν οὐδὲ ἡδονὴ τίκτουσα ἀθυμίαν . Ὕστερον δὲ καρποὺς εἰρηνικοὺς τοῖς δι’ αὐτῆς γεγυμνασμένοις ἀποδίδωσιν δικαιοσύνης . Οὐ καρπὸν , ἀλλὰ “ καρποὺς , ” πλῆθος πολὺ “ τοῖς δι’ αὐτῆς , ” φησὶ , “ γεγυμνασμένοις ” ἀντὶ τοῦ τοῖς ἀνασχομένοις ἐπὶ πολὺ καὶ καρτερήσασιν · ἄρα γυμνασία ἐστὶν ἡ παιδεία τὸν ἀθλητὴν ἰσχυρὸν ἐργαζομένη ἐν τοῖς ἀγῶσι καὶ ἀκαταγώνιστον · μὴ τοίνυν ἐκλειψῆτε περὶ τὴν ἀνταπόδοσιν · ὀρθὰ , φησὶ , βαδίζετε , ὥστε μὴ ἐπιταθῆναι τὴν χωλείαν , ἀλλὰ μεταβληθῆναι ἐπὶ τὰ πρότερα · ὁ γὰρ μετὰ χωλείας τρέχων ἐπιτρίβει τὸ κακὸν , ἵνα μὴ τὸ χωλὸν ἐκτραπῇ , ἰαθῇ δὲ μᾶλλον .
Lemmas: περι ὑπομονή ἐν ἀκολουθέω Χριστός . τοιγάρ ἐγώ , τοσοῦτος ἔχω περίκειμαι ἐγώ νέφος μάρτυς . πολλαχοῦ ὁ γραφή ὁ παραμυθία λαμβάνω ὁ ἐν ὁ κακός , ἀπό ὁ συμβαίνω πρᾶγμα , ὡς ὅταν λέγω ὁ προ - Φήτης , ἀπό καῦμα καί ἀπό σκληρότης , καί ἀπό ὑετός · οὗτος γοῦν καί ἐνταῦθα λέγω , ὅτι ὁ μνήμη ὁ ἅγιος ἐκεῖνος ὥσπερ νέφος φλέγω ὑπό ἀκτίς θερμός , οὕτως ὁ ὑπό ὁ κακός καταπονέω ἀνίστημι καί ἀνακτάομαι Ψυχή · καί οὐ εἶπον , ὑπεραιωρέω , ἀλλά “ περίκειμαι ἐγώ , ” ὅς ἐκεῖνος πλέω , ὥστε ἐν μείζων εἰμί ἄδεια . ποῖος νέφος μάρτυς ; εἰκότως μάρτυς οὐ ἐν ὁ καινός λέγω μόνος , ἀλλά καί ὁ ἐν ὁ παλαιός · καί γάρ καί οὗτος μαρτυρέω ὁ ὁ Θεός μεγαλειότης . ( Σευηριανός . ) Σευηριανός δέ φημί εἰς ὁ “ ὅς οὐ εἰμί ἄξιος “ ὁ κόσμος · οὖον περί πᾶς λέγω οὗτος , ἀλλά περί οὗτος ὁ τελευταῖος , ὅς καί μάρτυς οἶδα , ἐπιμιμνήσκομαι ὁ κλίνω παρεμβολή , καί διά ὁ χρήσιμος ὁ λαός λαμβάνω χάρις . ( Θεόδωρος . ) Θεόδωρος δέ φημί · οὐ ἁπλόος εἶπον ὅτι πᾶς ὁ ἀνταπόδοσις καιρός · οὖον γάρ οὗτος εἰμί αὐτός πρόκειμαι · ἀλλά ἵνα δείκνυμι ὅτι καί τοσοῦτος μέν ποιέω , τοσοῦτος δέ καί πάσχω διά πίστις , ὅμως ἔτι περιμένω ὁ ἐπαγγέλλω ὁ ἀπόδοσις , οὖον δυσχεραίνω , εἰμί γε μετά ἐγώ κομίζω ὁ ὕστερος , ὅσπερ ὁ ὑπομονή αὐτός δείκνυμι μείζων · εἰμί περ δή καί μετά θάνατος ἔτι περιμένω ὁ ἀγωνίζομαι ὁμοίως αὐτός ὀφείλω , ὥστε μετά ἐκεῖνος τυγχάνω ὁ ὁ καλός ἀπόλαυσις · μάρτυς δέ ἐνταῦθα , οὖον ὁ πάσχω λέγω , ἀλλά ὁ μαρτυρέω πρός ὁ πίστις . ὄγκος ἀποτίθημι πᾶς . Πάν τίς , τουτέστιν ὁ ὕπνος , ὁ ὀλιγωρία , ὁ λογισμός ὁ εὐτελής · πᾶς ὁ ἀνθρώπινος . καί ὁ εὐπερίστατος ἁμαρτία . “ εὐπερίστατος ” ἤτοι ὁ εὐκόλως περιίστημι ἐγώ , ὅς ὁ εὐκόλως περίστασις δύναμαι πάσχω · μᾶλλον δέ οὗτος · ῥᾴδιος γάρ ἐάν ἐθέλω , περιγίγνομαι ὁ ἁμαρτία . ( Σευηριανός . ) Σευηριανός δέ φημί , εἰς ὁ “ ὄγκος ἀποτίθημι “ μένω πᾶς · ” ὄγκος εἰμί ὁ ἁμαρτία ὁ κατά ὁ σάρξ ἀπόλαυσις , ἐκ ὅς ὁ εὐπερίστατος ἁμαρτία τίκτω · “ εὐπερί - “ στατός ” δέ εἶπον ὁ ἁμαρτία , ὁ εὐκόλως ἐγώ περιίστημι , καί ἄγω εἰς ὁ ἑαυτοῦ θέλημα . άλλος δέ φημί , οὗτος δεῖ ἀναγιγνώσκω · “ τοιγάρ καί ἐγώ “ τοσοῦτος ἔχω περίκειμαι ἐγώ νέφος , μάρτυς ὄγκος , ” τουτέστι ὁ ὁ τοσοῦτος μαρτυρία ὄγκος , ἀποτίθημι πᾶς καί ὁ “ εὐπερίστατος ἁμαρτία · ” “ διά ὑπομονή , φημί , τρέχω - “ ἐγώ ,, ὁ πρόκειμαι ἐγώ ἀγών · ” ὅς πᾶς κοῦφος εἰμί ὁ ὁ δρόμος , οὗτος εἰς μέσος τίθημι , καί οὐ εἶπον , προστίθημι ὁ δρόμος , ἀλλά ἐν αὐτός οὗτος ὑπομένω , μή ἐκλύω · εἶτα ὁ κεφάλαιος ὁ παράκλησις , ὅς καί πρῶτος καί ὕστερος τίθημι , ὁ Χριστός , “ ἀφοράω , ” φημί , “ εἰς ὁ ὁ πίστις ἀρχη - “ γος καί τελειωτής Ἰησοῦς · ” ὅσπερ οὖν καί αὐτός ὁ Χριστός ὁ μαθητής συνεχῶς λέγω , “ εἰμί ὁ οἰκοδεσπότης , Βεελζεβούλ “ ἀποκαλέω , πόσος μᾶλλον ὁ οἰκειακός αὐτός ” καί πάλιν · “ οὐ εἰμί μαθητής ὑπέρ ὁ διδάσκαλος , οὐδέ δοῦλος ὑπέρ ὁ “ κύριος αὐτός εἰμί βούλομαι οὖν , φημί , μανθάνω καλῶς τρέχω , πρός ὁ κύριος ὁράω , ὁ ὁ πίστις ἀρχηγός καί τελειωτής Ἰησοῦς · τίς εἰμί οὗτος ; τουτέστιν αὐτός ἐγώ ὁ πίστις ἐντίθημι · αὐτός καί ὁ τέλος ἐπιτίθημι · καί γάρ ὅς πρός ὁ μαθητής λέγω , “ οὐ σύ ἐκλέγω , ἀλλά ἐγώ ἐκλέγω σύ · ” καί Παῦλος δέ φημί , “ τότε δέ ἐπιγιγνώσκω , καθώς καί ἐπιγιγνώσκω . ” ὅς ἀντί ὁ πρόκειμαι αὐτός χαρά ὑπομένω σταυρός , αἰσχύνη καταφρονέω . τουτέστιν , ἔξεστι πάσχω αὐτός μηδείς , εἰ βούλομαι · “ οὐδέ γάρ “ ἁμαρτία ποιέω , οὐδέ δόλος εὑρίσκω ἐν ὁ στόμα αὐτός · ” καί ὡς αὐτός πού φημί , “ ἐξουσία ἔχω τίθημι ὁ Ψυχή ἐγώ , καί “ ἐξουσία ἔχω πάλιν λαμβάνω αὐτός · ” εἰμί τοίνυν ὁ μηδείς ἔχω ἀνάγκη ὁ σταυρόω , σταυρόω ἐγώ ἕνεκα · πόσος μᾶλλον ἐγώ Δίκαιος πᾶς γενναῖος ὑπομένω ; τίς δέ εἰμί “ αἰσχύνη “ καταφρονέω ” ὁ ἐπονείδιστος θάνατος αἱρέω , φημί · ἵστημι γάρ , ἀποθνῄσκω τίς καί ἐπονείδιστος ; διά οὐδείς ἕτερος , ἀλλά ἐγώ διδάσκω μηδείς ἡγέομαι ὁ παρά ἄνθρωπος δόξα · τίς οὖν ὁ τέλος ; “ ἐν δεξιός ὁ θρόνος ὁ Θεός καθίζω · ” ὁράω ὁ ἔπαθλον ; ὅσπερ καί Παῦλος γράφω φημί · “ διό καί ὁ θεός αὐτός “ ὑπερυψόω καί χαρίζομαι αὐτός ὄνομα , ὁ ὑπέρ πᾶς ὄνομα , “ ἵνα ἐν ὁ ὄνομα Ἰησοῦς Χριστός πᾶς γόνυ κάμπτω · ” ὁ κατά σάρξ , φημί · μάλιστα μέν οὖν εἰμί μηδείς εἰμί ἔπαθλον , ἱκανός ὁ ὑπόδειγμα , πείθω πᾶς αἱρέω · νυνί δέ καί ἔπαθλον ἐγώ πρόκειμαι οὖον ὁ τυγχάνω · διά ὁ σκῶμμα οὖν καί ὁ λοιδορία καί ὁ ὕβρις , καί ὁ διώκω , καί πᾶς ὅσος ἀκούω τε καί πάσχω ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , καί οὗτος εὐεργέτης , καί πᾶς νόσος καί μαλακία θεραπεύω καί ὡς θεός θαυματουργός , φημί , ἀφοράω εἰς ὁ ὁ πίστις ἀρχηγός καί τελειωτής Ἰησοῦς , ὅς ἀντί ὁ πρόκειμαι αὐτός χαρά ὑπομένω σταυρός , αἰσχύνη καταφρονέω , ἐν δεξιός τε ὁ θρόνος ὁ Θεός καθίζω . καί ἀναλογίζομαι ὁ τοιοῦτος ὑπομένω ὑπό ὁ ἁμαρτωλός εἰς αὐτός ἀντιλογία , ἵνα μή κάμνω ὁ Ψυχή σύ ἐκλύω . εἰμί γάρ ὁ ὁ πλησίος πάθος διανίσταμαι ἐγώ , ὁ ὁ Δέσπο - ὁ πόσος ἐγώ οὖον παρέχω προθυμία ; καί παρίημι πᾶς εἶπον , διά ὁ ἀντιλογία ὁ πᾶς δηλόω , καί ὁ τοιοῦτος προστίθημι . οὔπω μέχρι αἷμα ἀντικαθίστημι πρός ὁ ἦμαρ - τίας ἀνταγωνίζομαι , καί ἐκλανθάνω ὁ παράκλησις , ὅς τις σύ ὡς υἱός διαλέγω . εἶδος παράκλησις δύο , ἐναντίος ἀλλήλων εἰμί δοκέω , πολύς δέ ἑαυτοῦ συνεισφέρω ὁ ἰσχύς · ὅσπερ ἀμφότερος ἐνταῦθα τίθημι · ὁ μέν γάρ εἰμί ὅταν πολύς λέγω πάσχω τις · ὁ γάρ ψυχή διαναπαύω , ὅταν ἔχω ὁ οἰκέω πάθος μάρτυς πολύς · ὅσπερ τίθημι ἀνωτέρω , εἶπον , “ ἀναμιμνήσκω ὁ “ πρότερος ἡμέρα , ἐν ὅς φωτίζω πολύς ἄθλησις ὑπεμέω - “ νάω πάθημα · ” ὁ δέ ὅταν λέγω ὅτι οὖον μέγας τίς πάσχω , ὁ μέν τρυχόομαι αὐτός διαναπαύω , καί ἀναπνέω ποιέω , ὁ δέ ῥᾳθυμέω καί ὕπτιος γίγνομαι ἐπιστρέφω · ἵνα γάρ μή ἐκ ἐκεῖνος ὁ μαρτυρία φρόνημα αὐτός τίκτω , ὁράω τίς ποιέω , “ οὔπω μέχρι αἷμα ἀντικαθίστημι , πρός ὁ ἁμαρτία · ” ἱκανός γάρ οὗτος διανίσταμαι ψυχή , ὅταν ἐννοέω ὅτι οὖον πρός ὁ πᾶς ἔρχομαι , τουτέστιν , οὔπω θάνατος ὑφίστημι , μέχρι χρῆμα σύ ὁ ζημία , μέχρι δόξα , μέχρι ὁ ἐλαύνω · ὁ μέντοι Χριστός ὑπέρ σύ ὁ αἷμα ἐκχέω · σύ δέ οὔπω εἰς κίνδυνος ἐμβαίνω θάνατος ἀπειλέω . καί ἐκλανθάνω ὁ παράκλησις . τουτέστι , καί παρήκω ὁ χείρ καί ἐκλύω · ἐνταῦθα δείκνυμι καί ὁ ἁμαρτία σφόδρα πνέω , καί αὐτός ὁπλίζω . ὁ “ ἀντικαθίστημι ” πρός ὁ ἵστημι εἴρω . ὅς τις σύ ὡς υἱός διαλέγω , υἱός ἐγώ , μή ὀλιγωρέω παιδεία κύριος , μηδέ ἐκλύω ὑπό αὐτός ἐλέγχω . ποιέω ἀπό ὁ πρᾶγμα ὁ παράκλησις ἐκ περιουσία , καί ὁ ἀπό ὁ λόγος ἐπάγω · ὁ θεός , φημί , εἰμί ὁ συγχωρέω · οὗτος δέ οὖον μικρός εἰς παράκλησις , ὅταν μανθάνω ὅτι ὁ Θεός ἔργον εἰμί , ὁ τοιοῦτος δύναμαι ἐκεῖνος συγχωρέω . ὅς γάρ ἀγαπάω Κύριος παιδεύω , μαστιγόω δέ πᾶς υἱός , ὅς παραδέχομαι . οὐ ἔχω εἶπον ὅτι εἰμί τις δίκαιος θλῖψις Χωρὶς , εἰς παιδεία ὑπομένω , φημί , οὐ εἰς κόλασις , οὐδέ εἰς τιμωρία · ἐπεί τοσοῦτος πάσχω κακός , νομίζω ὅτι ἀφίημι σύ ὁ θεός , εἰμί μή πάσχω , τότε ἐσθίω οὗτος ὑποπτεύω · εἰμί γάρ πᾶς υἱός μαστιγόω ὅς παραδέχομαι , ὁ μή μαστίζω ἴσως οὐ υἱός , εἰμί μέν γάρ μαστίζω πολύς καί πονηρός , ἀλλά ἐκεῖνος ὁ οἰκεῖος πονηρία δίδωμι δίκη , καί οὐ ὡς υἱός μαστιγόω , ἀλλά ὡς κακός κολάζω · σύ δέ ὡς υἱός . εἰμί δέ Χωρὶς εἰμί παιδεία . ὁράω ὅτι ὅσπερ φημί εἶπον , ὅτι οὐ ἐν μή παιδεύω εἰμί υἱός ; ὡς γάρ ἐν ὁ οἰκίον ὁ νόθος καταφρονέω ὁ πατήρ , ὁ δέ γνήσιος δείδω μή ῥᾳθυμέω · εἰμί τοίνυν ὁ μή παιδεύω ὁ νόθος εἰμί , δεῖ χαίρω ἐπί ὁ παιδεία · εἰμί δέ γνησιότης οὗτος εἰμί , ὡς υἱός σύ προσφέρω ὁ θεός διά οὗτος αὐτός . εἶτα ὁ μέν ὁ σάρξ ἐγώ πατήρ ἔχω παιδευτός καί ἐντρέπω . εἰμί γάρ ὁ πατήρ αἰδέομαι ὁ σαρκικός ἐκεῖνος , πῶς ὁ πατήρ ὁ ἐπουράνιος οὐ αἰδέομαι ; καί ὅς οὐ ἀπό οὗτος μόνος ὁ διαφορά , ἀλλά καί ἀπό αὐτός ὁ αἴτιος · ἐκεῖνος μέν γάρ πρός ὁ αὐτός δοκέω , τουτέστιν ἡδονά πληρόω πολλάκις · οὖον πανταχοῦ ὁ συμφέρω ὁράω · ἐνταῦθα οὖον διά τίς ὁ αὐτός οὗτος ποιέω , ἀλλά διά σύ καί ὁ ὠφέλεια μόνος ὁ ὑμέτερος · πᾶς γάρ ποιέω , ὥστε γίγνομαι ἐγώ δεκτικός ὁ ἀγαθός ὁ αὐτός . ὁ μέν γάρ πρός ὀλίγος ἡμέρα κατά ὁ δοκέω ἐγώ παιδεύω , ὁ δέ ἐπί ὁ συμφέρω , εἰς ὁ μεταλαμβάνω ὁ ἁγιότης αὐτός . τουτέστιν ὁ καθαρότης , ὥστε ἄξιος γίγνομαι κατά δύναμις , ἐκεῖνος σπουδάζω , ἵνα λαμβάνω , καί πᾶς ποιέω ἵνα δίδωμι σύ · σύ οὖον σπουδάζω , ἵνα λαμβάνω · “ εἶτα , ” φημί , “ ὁ μέν ὁ “ σάρξ ἐγώ πατήρ ἔχω παιδευτός , καί ἐντρέπω , οὖον “ πολύς μᾶλλον ὑποτάσσω ὁ πατήρ ὁ πνεῦμα καί “ ζῶ ” “ πνεῦμα , ” ἤ ὅς ὁ χάρισμα , δύναμις · ἐάν οὕτως ἀποθνῄσκω , φημί , τότε ζῶ . πᾶσα δέ παιδεία πρός μέν ὁ πάρειμι οὖον δοκέω χαρά εἰμί , ἀλλά λύπη . καλῶς εἶπον “ οὖον δοκέω · ” οὐ εἰμί , φημί , λύπη ὁ παιδεία , ἀλλά δοκέω · πᾶς δέ καί ὁ ἀνθρώπινος καί ὁ πνευματικός , ποῖος γάρ λύπη τίκτω χαρά · ὥσπερ οὖν οὐδέ ἡδονή τίκτω ἀθυμία . ὕστερος δέ καρπός1 εἰρηνικός ὁ διά αὐτός γυμνάζω ἀποδίδωμι δικαιοσύνη . οὖον καρπός , ἀλλά “ καρπός1 , ” πλῆθος πολύς “ ὁ διά αὐτός , ” φημί , “ γυμνάζω ” ἀντί ὁ ὁ ἀνέχω ἐπί πολύς καί καρτερέω · ἄρα γυμνασία εἰμί ὁ παιδεία ὁ ἀθλητής ἰσχυρός ἐργάζομαι ἐν ὁ ἀγών καί ἀκαταγώνιστος · μή τοίνυν ἐκλείπω περί ὁ ἀνταπόδοσις · ὀρθός , φημί , βαδίζω , ὥστε μή ἐπιτείνω ὁ χωλεία , ἀλλά μεταβάλλω ἐπί ὁ πρότερος · ὁ γάρ μετά χωλεία τρέχω ἐπιτρίβω ὁ κακός , ἵνα μή ὁ χωλός ἐκτρέπω , ἰάομαι δέ μᾶλλον .