catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-hebraeos-e-cod-paris-coislin-204 3
Ὅτι ἐσαρκώθη κατὰ διάθεσιν καὶ συμπάθειαν καὶ οἰκειότητα τὴν πρὸς ἡμᾶς , ἐπὶ σωτηρίᾳ ἀνθρώπων τῇ ἐκ θανάτου , διὰ τῆς πρὸς αὐτὸν οἰκειώσεως . Τὸν δὲ βραχύ τι παρ’ Ἀγγέλους ἠλαττωμένον βλέπομεν Ἰησοῦν . Σευηριανὸσ δέ φησι , τὸν μέλλοντα αἰῶνα λέγει , τελευταῖον ἐπήγαγε , ” νῦν δὲ οὔπω ὁρῶμεν αὐτῷ ὑποτεταγμένα τὰ πάντα , τὸν δὲ βραχύ τι παρ’ ἀγγέλους ἠλαττωμένον βλέπομεν " Ἰησοῦν . ” ὥστε τὸ τι ἐστιν ὅτε μιμνήσκῃ αὐτοῦ , τῷ Ἰησοῦ προσήκειν φησὶ , τὰ γὰρ τῆς κοινῆς ἀνθρωπότητος αὐτῷ προσῆκε · ἀλλὰ ὡς αὐτὸς ὁ Υἱὸς λέγει , τὸ “ ἐκ στόματος νηπίων καὶ θηλαζόντων “ κατηρτίσω αἶνον , ἕνεκεν τῶν ἐχθρῶν σου , ” καὶ ” ὄψομαι τοὺς οὐρανοὺς ἔργα τῶν δακτύλων σου , οὐδεὶς δ ἃν εἴποι , τὸν ἀνθρωον οὗ ἐμνήσθη ὁ Θεὸς πεποιηκέναι τὸν ἐκ στόματος νηπίων καὶ θαλαζόντων καταρτισάμενον ἕνεκεν τῶν ἐχθρῶν σου , καὶ ὄψομαι τοὺς οὐρανοὺς ἔργα τῶν δακτύλων σου , οὗτος ἐμνήσθη τοῦ ἀνθρώπου , καὶ ἠλάττωσεν αὐτὸν βραχύ τι παρ’ Ἀγγέλους · τίς δὲ ὁ ἄνθρωπος ; Ἰησοῦς , διὰ τὸ πάθημα τοῦ θανάτου ἠλαττωμένος βραχύ τι παρ’ Ἀγγέλους . Πάντα ὑπέταξας ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτοῦ . Χρυσοστόμου . Ὁ μακάριος Ἰωάννης φησί · τοῦτο καὶ εἰς τὴν κοινὴν ἀνθρωπότητα εἴρηται , ἀλλ’ ὅμως κυριώτερον ἁρμόσειεν ἃν τῷ Χριστῷ , κατὰ σάρκα . ( Δυρίλλου . ) Ὁ μακάριος δὲ Κύριλλός φησιν · ἄνιθι , φησὶ , ἐννοίαις , εἰς τὴν ἐν ἀρχαῖς τοῦ ἀνθρώπου κατασκευὴν , καὶ τίνα γέγονε πρῶτον · πολυπραγμόνει δὲ , πῶς πεποιήμεθα παρὰ Θεοῦ , κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν αὐτοῦ , τετιμήμεθα δὲ πλουσίως , ἄρχειν λαχόντες τῶν ἐπὶ τῆς γῆς , ἐπειδὴ δὲ ἡ τοῦ γένους ἀρχὴ , τουτέστιν Ἀδὰμ , τὴν θείαν λελύπηκεν ἐντολὴν , νενόσηκέ τε λοιπὸν ἡ ἀνθρώπου διάνοια τὸ λίαν εὐπάροιστον εἰς τὸ πλημμελὲς , ταύτῃ τοι γυμνοὶ δόξης καὶ ἀφθαρσίας καὶ τῶν ἐν ἀρχαῖς ἀγαθῶν διετελοῦμεν ἐν κόσμῳ · σεσώσμεθα δὲ διὰ Χριστοῦ , καὶ τῇ πάρ αὐτοῦ χάριτι κεκτήμεθα τὰ πρὸς ἀνάληψιν τῶν πάλαι δεδωρημένων τῶν τοιούτων διηγημάτων , ὁ τῶν προκειμένων λόγος εἰσκομίζει τὸ πλάτος . κατατέθηπε γὰρ ὁ θεσπέσιος Δαβὶδ τῆς ἐφ’ ἡμῖν ἡμερότητος τὴν ὑπερβολήν · “ τί γάρ ἐστιν ἄνθρωπος , ” φησὶν , “ ὅτι “ μιμνήσκῃ αὐτοῦ , ἣ υἱὸς ἀνθρώπου ὅτι ἐπισκέπτῃ αὐτόν ; ” τὸ μικρὸν οὕτω καὶ εὐτελὲς καὶ ἀπὸ γῆς ζῶον . ἠλάττωσε γὰρ αὐτὸν βραχύ τι παρ’ Ἀγγέλους · ἡττήμεθα γὰρ ὡμολογουμένως τῆς τῶν ἁγίων Ἀγγέλων φύσεως καὶ δόξης · οὐκοῦν τιμῇ τε καὶ δόξῃ στεφανοῦν ἠξίωσε καὶ λαμπροὺς ἀπέδειξεν ὁ τῶν ὅλων Θεός · κεχειροτόνηκε γὰρ εἰς ἀρχὴν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς , καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἔπι τὰ ἔργα τῶν χείρων αὐτοῦ . Καὶ τεθαύμακε μὲν εἰκότως τὰ ἐφ’ ἡμῖν ὁ μακάριος Δαβίδ · τεχνίτης δὲ λίαν ὑπάρχων εἰς ἐννοίας πνευματικὰς ὁ σοφώτατος Παῦλος , περιτρέπει μὲν ἀστεῖος εἰς ἐξήγησιν μυστικὴν τῶν εἰρημένων τὴν δύναμιν , οἰκουμένην δὲ μέλλουσαν ὀνομάζει τοῦ μετὰ τοῦτον αἰῶνος τὴν κατάστασιν , καὶ τὴν ἐσομένην κατὰ καιροὺς τῶν δοθέντων ἡμῖν ἐπανάληψιν , ἤγουν ἐκπλήρωσιν . διαπεπτώκαμεν γὰρ , ὡς ἔφην , τῆς χάριτος ἐν Ἀδάμ · εἴρηται μὲν γὰρ ὡς ἐκείνῳ καὶ πρώτῳ τῇ ἀνθρώπου φύσει , τὸ " αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε , καὶ κατακυ - “ ριεύσατε αὐτῆζ́ ” “ νῦν δὲ οὔπω , ” φησὶν , “ ὁρῶμεν αὐτῷ τὰ “ πάντα ὑποτεταγμένα . ” οὐκοῦν τὸν τοῦ πράγματος καιρὸν ἕτερον ὄντα ζητήσωμεν , καθ’ ὃν ἔσται καὶ ἀληθὲς τὸ ἐφ’ ἡμῖν εἰρημένον παρὰ τοῦ ψεύδεσθαι μὴ εἰδότος Θεοῦ · ταύτῃ τοι φησὶ τὴν οἰκουμένην τὴν μέλλουσαν οὐκ Ἀγγέλοις μᾶλλον ὑποτετάχθαι πη αὐτοῦ · δεδωρῆσθαι δὲ τοῦτο τοῖς ἐπὶ τῆς γῆς . Ὅτι δὲ περὶ τῆς μελλούσης ἡμῖν οὐκουμένης οἱ μυσταγωγοὶ διαλέγονται , πῶς ἃν ἐνδοιάσειέ τις ; ἀφιστάντες γὰρ τῶν ἐνεστηκότων , ζητεῖν ἀναπείθουσι τὰ ἐσόμενα , καὶ ἐπὶ τὸ βραβεῖον τῆς ἄνω κλήσεως ἐπείγεσθαι δεῖν συμβουλεύουσι , καὶ τὴν τῶν ἁγίων ἐλπίδα διψῆν , καθ’ ἣν τὰ πάντα αὐτοῖς ὑποταχθήσεται , καὶ κάτα . κυριεύσουσι τῆς γῆς . καὶ αὐτὸς ὁ Σωτῆρ’ διεμέμνητο λέγων , “ μακάριοι οἱ πραεῖς , ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν γῆν · ” τίς ἀρά ἐστιν ὁ δι’ οὗ γέγονε παρὰ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἡ τῶν καθ’ ἡμᾶς ἀνακεφαλαίωσις ; δηλονότι Χριστὸς , ὃ καὶ ἡμᾶς ἀκόλουθον εἰπεῖν , ὡς διὰ τῆς τοῦ ψάλλοντος λύρας · “ Κύριος μερὶς τῆς ” κληρονομίας μου καὶ τοῦ ποτηρίου μου · σὺ εἶ ὁ ἀποκαθιστῶν “ τὴν κληρονομίαν μου ἐμοί · ” δι’ αὐτοῦ γὰρ ἐσχήκαμεν τῶν ἐν ἀρχαῖς τῇ φύσει δεδωρημένων ἀγαθῶν τὴν ἐπανάληψιν αὐτὴν , καὶ τὸ βέβαιον εἰς κτῆσιν . ἀταλαίπωρον δὲ καὶ τοῦτο ἰδεῖν οὐχ ἑτέρως ἔχον , γεγραφότος περὶ αὐτοῦ τοῦ θεσπεσίου Παύλου , “ τὸν “ δὲ βραχύ τι παρ’ Ἀγγέλους ἠλαττωμένον βλέπομεν Ἰησοῦν , διὰ “ τὸ πάθημα τοῦ θανάτου , δόξῃ καὶ τιμῇ ἐστεφανωμένον . Ἀκούεις ὅπως ἐπάνω πάντων ὑπέρτατον τὸν σύνθρονον τῷ Πατρὶ τὸν παρὰ τῶν ἄνω πνευμάτων ἐν τάξει Θεοῦ προσκυνούμενον , ᾧτ’ χίλιαι μὲν χιλιάδες λειτουργοῦσιν Ἀγγέλων , παρεστήκασι δὲ καὶ μύριαι μυριάδες , καταβιβάζει πάλιν ὁ μυσταγωγὸς ἐν τοῖς καθ’ ἧμας , καὶ ’τον τῆς κενώσεως ἀφηγεῖται τρόπον , προσεπάγων εὐθὺς καὶ ὅσα κατώρθωται δι’ αὐτῆς τῇ ἀνθρωπείᾳ φύσει ἀγαθά . ἐννόησον γὰρ ἠλαττωμένον βραχύ τι παρ’ Ἀγγέλους αὐτὸν , ἵν ἡμεῖς ἐν αὐτῷ πλουτήσωμεν , τὰ ὑπὲρ φύσιν ἰδίαν , ἐν εὐδοκίᾳ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός “ συνήγειρε γὰρ ἡμᾶς καὶ συνεκάθισεν ἐν τοῖς ἐπου - “ ρανίοις ἐν Χριστῷ . ” συνεδρεύοντος γὰρ τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ , ἐφ’ ὅλην δραμεῖται τὸ καύχημα τὴν ἀνθρώπου φύσιν · ἔπει τίνα τρόπον ημεις τῃ τῇ αὐτοῦ πτωχείᾳ πεπλουτήκαμεν , εἰ κατὰ μηδένα τρόπον τὸ καθ’ ἡμᾶς ἐν ἀμείνοσιν , ὅτε γέγονε καθ’ ἡμᾶς ὁ ὑπὲρ πᾶσαν τὴν κτίσιν . ἠλάττωται τοίνυν βραχὺ παρ’ Ἀγγέλους ἄνθρωπος γεγονὼς , ἵνα τὴν ἀνθρώπου τιμήσῃ φύσιν , καὶ ἀνακομίσῃ πάλιν εἰς τὸ ἐν ἀρχαῖς · δόξῃ καὶ τιμῇ καὶ ἐν αὐτῇ στεφανούμενος , καί τοι τῆς δόξης Κύριος ὣν ὡς Θεός . ὥσπερ γὰρ ἡ τοῦ Ἀδὰμ παράβασις ἀτιμοτάτους ἀπέδειξεν , οὕτως δεδοξά - σμεθα διὰ τῆς ὑπὲρ ἡμῶν ὑπακοῆς τοῦ Χριστοῦ , καὶ αὐτὴν τεθεικότος τὴν ἰδίαν ψυχὴν , ἵνα καὶ νεκρῶν καὶ ζώντων κυριεύσῃ . Χρυσοστόμου . Ὁ μακάριος δὲ Ἰωάννης φησί · τὸ “ βραχύ τι ” αὐτῷ συναρμόσειε μᾶλλον τῳ τρεῖς ἡμέρας γενομένῳ μόνας , ἀλλ’ οὐχ ἡμῖν τοῖς ἐπιπολὺ φθειρομένοις . δείκνυσι δὲ ὅτι δόξα καὶ τιμὴ ὁ σταυρός ἐστιν · ὥσπερ οὖν καὶ ὁ Κύριος αὐτὸν καλεῖ λέγων , “ ἵνα δοξασθῇ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου . ” εἰ οὖν ἐκεῖνος τὸ διὰ τοὺς ἀνθρώπους δόξαν καλεῖ , πολὺ μᾶλλον σὺ διὰ τὸν δεσπότην . Ὅπως χάριτι Θεοῦ ὑπὲρ παντὸς γεύσηται θανάτου . κἀκεῖνος μὲν διὰ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ , φησὶ , τὴν εἰς ἡμᾶς ταῦτα ἔπαθεν , ὅς γε τοῦ ἰδίου Υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο , ἀλλ’ ὑπὲρ ἡμῶν πάν - τῶν παρέδωκεν αὐτόν · τίνος ἕνεκεν ; οὐκ ὤφειλε τοῦτο ἡμῖν , ἀλλὰ χάριτι πεποίηκε · καὶ πάλιν ἐν τῇ πρὸς Ῥωμαίους Ἐπιστολῇ φησι , “ πολλῶ μᾶλλον ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ δωρεὰ ἐν χάριτι τῇ τοῦ ” ἑνὸς Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς τοὺς πολλοὺς ἐπερίσσευσεν . ” Ὅπως χάριτι Θεοῦ ὑπὲρ παντὸς γεύσηται θανάτου . Οὐχὶ τῶν πιστῶν μόνον , ἀλλὰ καὶ τῆς οἰκουμένης ἁπάσης · αὐτὸς μὲν γὰρ ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν . Ὠριγένηε . Μέγας ἐστιν ἀρχιερεὺς , οὐχ ὑπὲρ ἀνθρώπων ἀλλὰ καὶ παντὸς λογικοῦ τὴν ἅπαξ θυσίαν προσενεχθεῖσαν , ἑαυτὸν ἀνενεγκών · “ χωρὶς γὰρ Θεοῦ ὑπὲρ παντὸς ἐγεύσατο θανάτου·’ ἣ ὥσπερ ἔν τισι κεῖται τοῖς πρὸς Ἑβραίους ἀντιγράφοις " χάριτι Θέο εἴ τε δὲ χωρὶς Θεοῦ ὑπὲρ παντὸς ἐγεύσατο θανάτου , οὐ μόνον ὑπὲρ ἀνθρώπων ἀπέθανεν , ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ τῶν λοιπῶν λογικῶν , εἴ τε “ χάριτι Θεοῦ , ” ὑπὲρ πάντων τῶν χωρὶς Θεοῦ ἀπέθανεν . Τί δάι ; εἰ μὴ πάντες ἐπίστευσαν , αὐτὸς τὸ αὐτοῦ πεπλήρωκε · καὶ κυρίως εἷπε “ ὑπὲρ παντὸς γεύσηται θανάτου . ” οὐκ εἶπεν ἀποθάνῃ · ὥσπερ γὰρ ὄντως γευσάμενος , οὕτω μικρὸν ἐν αὐτῷ ποιήσας διάστημα , εὐθέως ἀνέστη . τῷ μὲν οὖν εἰπεῖν διὰ τὸ πάθημα τοῦ θανάτου , τὸν ὄντως θάνατον ἐσήμανε , τῷ δὲ ὅτι Ἀγγέλων κρείττων , τὴν ἀνάστασιν ἐδήλωσε . καθάπερ γὰρ ἰατρὸς οὐκ ἔχων ἀνάγκην τῶν τῷ ἀρρώστῳ παρεσκευασμένων σιτίων ἀπογεύσασθαι , διὰ τὴν περὶ ἐκεῖνον κηδεμονίαν , πρότερος αὐτὸς ἀπογεύεται , ἵνα πείσῃ τὸν ἀρρωστοῦντα , θαρροῦντα κατατολμῆσαι τῆς βρώσεως · οὕτως ἐπειδὴ πάντες ἄνθρωποι τὸν θάνατον ἐδεδοίκεισαν , πείθων αὐτοὺς κατατολμᾷν τοῦ θανάτου , καὶ αὐτὸς ἐγεύσατο , τούτου οὐκ ἔχων ἀνάγκην “ ἔρχεται γὰρ ὁ τοῦ κόσμου τούτου ἄρχων , ” φησὶ , " καὶ οὐκ ἔχει ἐν ἐμοὶ οὐδὲν , ὥστε καὶ τὸ “ χάριτι καὶ τὸ ὑπὲρ “ παντὸς γεύσηται θανάτου , ” τοῦτο συνίστησι . Ἀλλὰ τούτοις ΘΕÓΔΩΡΟΣ ὁ Μοψουεστίας ἀντιφθεγγόμενός φησι · γελοιότατον δή τι πάσχουσι ἐνταῦθα , τὸ " χωρὶς Θεοῦ ” ἐναλλάττοντες καὶ ποιοῦντες “ χάριτι Θεοῦ , ” οὐ προσέχοντες τῇ ἀκολουθίᾳ τῆς γραφῆς , ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ μὴ συνιέναι ὅτι ποτὲ ἔφη τὸ “ χωρὶς Θεοῦ ” ἀδιαφόρως , ἐξαλείφοντες μὲν ἐκεῖνο , τιθέντες δὲ τὸ δοκοῦν αὐτοῖς εὔκολον εἶναι πρὸς κατανόησιν · τί γὰρ ἐνταῦθα προέκειτο τῷ Παύλῳ , ἵνα ἐπαγγέλῃ τὸ " χάριτι Θεοῦ ; ” τίς δὲ αὐτὸν ἦγε πρὸς τοῦτο ἀκολουθία ; οὐ γὰρ ἔθος αὐτῷ , “ χάριτι Θεοῦ ” τιθέναι ἁπλῶς , ἀλλὰ πάντως ἀπό τινος ἀκολουθίας λόγου · ἣ γὰρ τὰ καθ’ ἑαυτὸν λέγων προστίθησι τοῦτο , ὡς τὸ " χάριτι Θεοῦ εἰμι ὅ εἰμι · ” ὅταν πρόκειται αὐτῷ τὴν περὶ τοὺς ἀνθρώπους λέγειν τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίαν , καὶ ὅτι ἅπαντα πεποίηκεν , οὐχ ἡμῶν ὄντων τοῦ τυχεῖν ἀξίων , οἷόν ἐστι τὸ “ τῇ γὰρ χάριτι “ ἐστὲ σεσωσμένοι , ” ᾧ ἐπάγει , “ καὶ τοῦτο οὐκ ἐξ ὑμῶν , Θεοῦ τὸ δῶρον , οὐκ ἐξ ἔργων , ἵνα μή τις καυχήσηται · ” σαφῶς διὰ τούτων παριστῶν , ὅτι περὶ τῆς χάριτος διαλέγεται τοῦ Θεοῦ , ἣν περὶ πάντας ἔτυχε τοὺς ἀνθρώπους ἐπιδειξάμενος . ἐνταῦθα δὲ τὸ προκείμενον αὐτῷ , δηλονότι περὶ τοῦ Χριστοῦ διαλέγεται , οἷός τις ἐστι , καὶ τίνα τὴν πρὸς τοὺς Ἀγγέλους ἔχων διαφοράν · ἀφ’ ὧν ἐξηνέχθη εἰς τὸ εἰπεῖν , κατὰ τί ’δε αὐτῶν ἠλαττῶσθαι δοκεῖ , καὶ ὅτι διὰ τὸν θάνατον . τί οὖν ἔδει ἐνταῦθα τοῦ “ χάριτι Θεοῦ ; οὐ γὰρ πρόκειται αὐτῷ τὴν περὶ ἡμᾶς ἀγαθότητα λέγειν αὐτοῦ . τοῦτο δὲ μᾶλλον δείκνυσιν ἡ τῶν ἑξῆς ἀκολουθία . εἰπὼν γὰρ ὅτι “ χωρὶς Θεοῦ ἐγεύσατο τοῦ θανάτου , ” οὐδὲν πρὸς τοῦτο παραβλαβείσης τῆς θεότητος · καὶ διὰ τοῦτο ἀπὸ τῆς οἰκείας φύσεως τὴν κατὰ βραχὺ τοῦτο ἐλάττωσιν ἐδέξατο · ὥστε φαίνεσθαι ἐντεῦθεν αὐτὸν καὶ τῆς τιμῆς μετέχοντα διὰ τὴν πρὸς ἕτερον συνάφειαν , ἐπειδήπερ ἀκόλουθον ἦν τοὺς ταῦτα ἀκούοντας περιττὴν ἐν τῷ τοῦ πάθους καιρῷ νομίζειν εἶναι τοῦ Θεοῦ Λόγου τὴν ἐνοίκησιν , οὐδὲν τοῖς προκειμένοις συμβαλλομένην , εἴπερ δὴ χωρὶς ἐκείνου τῆς πείρας ἐγεύσατο τοῦ θανάτου , ἐπάγει , “ ἔπρεπε γὰρ αὐτῷ , “ δι᾿ ὃν τὰ πάντα , καὶ δι’ οὗ τὰ πάντα , πολλοὺς υἱοὺς εἰς δόξαν “ ἀγαγόντα , τὸν ἀρχηγὸν τῆς σωτηρίας αὐτῶν διὰ παθημάτων “ τελειῶσαι . ” Οὐκ ἀσυντελὴς δὲ ἦν οὐδὲ ἡ θεότης φησίν · ἔπρεπε γὰρ τὰ οἰκεῖα καὶ ἅπερ ἦν αὐτῇ πρέποντα · τὸ γάρ τοι τοῦ πάθους οὐδασυνέστησεν · μῶς αὐτῇ πρέπον ἦν · τοῦτο τὸ " ἔπρεπε , ” σαφῶς τὸ “ χωρὶς Θεοῦ ” ὡς γὰρ ἐκείνου οὐ πρέποντος τὸ πρέπον αὐτὸ φησι , δεικνὺς ὁμοῦ καὶ ἅπερ ἔπραττε τότε , τίνα δὲ ταῦτα ἦν . “ ἔπρεπε “ γὰρ αὐτῷ δι’ ὃν τὰ πάντα , καὶ δι’ οὗ τὰ πάντα , ” δηλονότι τῷ Θεῷ Λόγῳ g λέγων , ἐπειδήπερ πολλοῖς τῆς υἱότητος μετέδωκεν , καὶ εἰς τὴν δόξαν ἤγαγε ταύτην , τὸν τῆς ἁπάντων σωτηρίας ἀρχηγὸν τὸν Κύριον ἡμῶν καὶ Σωτῆρα Ἰησοῦν τὸν Χριστὸν , τὸν πη αὐτοῦ ληφθέντα ἄνθρωπον , διὰ τῶν παθημάτων τέλειον ἀποφῆναι , ὥστε φαίνεσθαι , καὶ τούτου τὴν φύσιν , κἀκείνου τὴν χάριν . Ὁ μακάριος δὲ Ἰωάννης τὴν προγεγραμμένην ῥῆσιν οὕτως ἐξηγήσατο . Περὶ τοῦ Πατρὸς ἐνταῦθα λέγει . ὁρᾷς πῶς πάλιν τὸ “ δι’ οὗ ” αὐτῷ ἁρμόζει · οὐκ ἃν τοῦτο ποιήσας , εἴγε ἐλαττώσεως ἦν , καὶ τῷ Υἱῷ προσῆκον μόνον . ὃ δὲ λέγει , τοῦτό ἐστιν · ἄξια , φησὶ τῆς φιλανθρωπίας αὐτοῦ πεποίηκε , τὸ τὸν πρωτότοκον λαμπρότερον ἀποδεῖξαι πάντων , καὶ ὥσπερ ἀθλητὴν γενναῖον καὶ τοὺς ἄλλους ὑπερέχοντα τοῖς ἑτέροις ὑπόδειγμα εἶναι τὸν ἀρχηγὸν τῆς σωτηρίας αὐτῶν ; τουτέστι τὸν αἴτιον τῆς σωτηρίας · ὁρᾷς ὅσον τὸ μέσον ; καὶ οὗτος Υἱὸς , καὶ ἡμεῖς υἱοί · ἀλλ’ ὁ μὲν σώζει , ἡμεῖς δὲ σωζόμεθα . εἰδες πῶς ἡμᾶς καὶ συνάγει καὶ διίστησιν ; ἐνταῦθα συνήγαγε τὸν ἀρχηγὸν τῆς σωτηρίας αὐτῶν · πάλιν διέστησε στῆσε διὰ παθημάτων τελειῶσαι . ἄρα τὰ παθήματα τελείωσις καὶ ἀίτα σωτηρίας . ( Κυρίλλου . ) Ὁ μακάριος δὲ Κύριλλος τῷ μακαρίῳ ἀκολουθήσας κατὰ τὸ “ ὅπως χάριτι Θεοῦ ὑπὲρ παντὸς γεύσηται θανάτου , φησὶ , τί τὸ “ ἐγεύσατο ” παντί τὼ σαφὲς ὥς γε οἰμαι . δοὺς γὰρ τῷ θανάτῳ τὸ ἴδιον σῶμα , καὶ οἷον ἀπογευσάμενος σαρκικῶς τοῦ συμβεβηκότος , ἀνεβίω πάλιν , καὶ πεπάτηκεν εὐθὺς τοῦ θανάτου τὸ κράτος . οὐκοῦν ὁ βραχὺ παρ’ Ἀγγέλους ἡλαττῶσθαι λεγόμενος , αὐτός ἐστιν ὁ ἐκ Θεοῦ Λόγος · οὐκ εἰς ἰδίαν φύσιν παθὼν τὴν ἐλάττωσιν , ἀεὶ γάρ ἐστιν αὐτὸς καὶ ὡσαύτως ἔχων , ἄτρεπτός τε καὶ ἀναλλοίωτος , ὑπομεμενηκὼς δὲ καὶ τοῦτο δι’ ἡμᾶς ἀνθρωπίνως · ἠνείχετο γὰρ καίτοι Θεὸς ὣν φύσει τῶν τῆς ἀνθρωπότητος μέτρων διὰ τὴν οἰκονομίαν · καὶ τοῦτό ἐστι τοῦ κατ’ αὐτὸν μυστηρίου τὸ ὅτι μάλιστα θαυμάζεσθαι πρέπον . οὕτω καὶ ὁ προφήτης ἔλεγεν Ἀμβακούμ · “ Κύριε , εἰσακήκοα τὴν ἀκοήν σου , “ καὶ ἐφοβήθην · κατενόησα τὰ ἔργα σου καὶ ἐξέστην . ” ἔκστασις γὰρ ἀληθῶς καὶ τοῦ παντὸς ἐπέκεινα θαύματος τὸ γεγενημένον . ἀλλ’ οὐκ ὁδ’ ὅπως τί ἐπ’ αὐτὸ μυστήριον οὐ νενοηκότες ὀρθῶς κενολογοῦσι τινες , καὶ δὴ καὶ γεγράφασι , τὰ ἐν τῷ ὀγδόῳ ψαλμῷ διερμηνεύειν ἐθέλοντες . σκοπῶμεν τοίνυν τίς ὁ ἄνθρωπος περὶ οὗ ἐκπλήττεται καὶ θαυμάζει , ὅτι δὴ ὁ μονογενὴς κατηξίωσεν αὐτοῦ μνησθῆναι τε καὶ ἐπισκοπὴν ποιήσασθαι · εἰτα τούτοις ἐπάγει , καὶ μάλα ἐναργῶς , ὡς οὐκ εἴρηται μὲν ἐπὶ παντὸς ἀνθρώπου , τὸ “ τί ἐστιν ἄνθρωπος , ὅτι μιμνήσκῃ αὐτοῦ , ἣ Υἱὸς ἀνθρώπου ὅτι “ ἐπισκέπτῃ αὐτόν ; ” ἀλλὰ περὶ μόνου τοῦ Υἱοῦ · πειρῶνται δὲ τοὺς ἑαυτῶν λόγους ἐμπεδοῦν εἰς ἀλήθειαν , περιενεγκεῖν λέγοντες τὸν μακάριον Παῦλον εἰς τὸ ἑαυτοῦ πρόσωπον τὰ ἐν τῷ ψαλμῷ , διά τοι τὸ φάναι “ τὸν δὲ βραχύ τι παρ’ Ἀγγέλους ἠλαττωμένον “ βλέπομεν Ἰησοῦν , διὰ τὸ πάθημα τοῦ θανάτου , δόξῃ καὶ τιμῇ “ ἐστεφανωμένον · ” εἶτα διϊστάντες τὰς φύσεις , ὁλότροπον τὸν ἐκ τῆς ἁγίας παρθένου γεγενημένον ἄνθρωπον εἶναί φασιν ἰδικῶς , περὶ οὗ καὶ θαυμάζει , φησὶν ὁ Δαβὶδ , ὅτι καὶ μνήμη καὶ ἐπισκοπῆς ἠξίωται · ἠξίωται δὲ καὶ τῶν ὑπὲρ φύσιν ἰδίων , ὡς εὐεργετούμενος παρὰ τοῦ Θεοῦ Λόγου . Ἠγνοήκασι δὲ ὡς ἔοικεν , ὅτι Χριστὸς Ἰησοῦς οὐ καθ’ ἑαυτὸν ἄνθρωπος κοινῶς τε καὶ ἰδικῶς νοεῖται καὶ λέγεται πρὸς ἡμῶν , ἐνανθρωπήσας δὲ μᾶλλον ὁ ἐκ Θεοῦ Λόγος . ἵνα δὲ τῶν ἐννοιῶν ἡ ἀπόδοσις ἐν κόσμῳ τῷ δέοντι προἰοῦσα φαίνοιτο , φέρε καὶ πρό γε τῶν ἄλλων τῆς ἐν τῷ παροσιθέντων h ψαλμῷ θεωρίας ἁψώμεθα . ᾔδει ὡς προφήτης ὁ θεσπέσιος Δαβὶδ , ὅτι κατὰ τὴν ἀψευδῆ τε καὶ θείαν ὑπόσχεσιν ἐκ καρποῦ τῆς ὀσφύος αὐτοῦ , τὸ κατὰ σάρκα γενήσεται · πλὴν οὐκ ἠγνόηκεν ὅτι Θεὸς κατὰ φύσιν ὑπάρχων ἐν τοῖς καθ’ ἡμᾶς ἑαυτὸν καθήσει κατὰ καιρόν . διαλέγεται οὖν ἐν τῷ ὀγδόῳ ψαλμῷ , καὶ τοὺς πρὸς αὐτὸν ποιεῖται λόγους , ὡς πρὸς ἄνθρωπον ἅμα καὶ Θεὸν ἕνα τὸν ἐξ ἀμφοῖν ἐπιγινώσκων Θεὸν , ταύτῃ τοι φησί · “ Κύριος ὁ Κύριος ἡμῶν , ὡς θαυμαστὸν τὸ ὄνομά σου “ ἐν πάσῃ τῇ γῇ , ὅτι ἐπήρθη ἡ μεγαλοπρέπεια σου ὑπεράνω τῶν “ ὐρανῶν · ” ποῦ γὰρ ὅλως , ἢ παρὰ τίσι Χριστὸς οὐ τεθαύμαστο ; ἣ πῶς οὐκ ἐπήρθη καὶ ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν ἡ μεγαλοπρέπεια αὐτοῦ καὶ τὸ τῆς δόξης περιφανές ; εἴπερ ἐστὶν ἀληθὲς , “ ὅτι ἐν " τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ πᾶν γόνυ κάμπτει ἐπουρανίων καὶ “ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων , καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται , “ ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός . ” Ὅτι γὰρ ἐν ἀνθρωπείᾳ μορφῇ πεφηνότι τῷ Λόγῳ καὶ ἑνωθέντι σαρκὶ τὰ τοιαῦτά φησιν ὁ θεσπέσιος μελῳδὸς , ἐκδείξειεν ἃν εὐκόλως τὰ ἐφ’ ἑξῆς · ἔφη γὰρ “ ὅτι ἐκ στόματος νηπίων θηλαζόντων “ κατηρτίσω αἶνον . ” ἐπειδὴ γὰρ τὸν Λάζαρον ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν , τεθαύμασται μὲν παρὰ πάντων · εὑρὼν δὲ ὀνάριον ἐκάθισεν ἐπ’ αὐτῶ · ὅτε καὶ παῖδες λαβόντες τὰ βάια τῶν φοινίκων , ταῖς καθηκούσαις αὐτὸν καταγεραίροντες εὐφημίαις ἔφασκον , “ ὠσαννὰ “ τῷ υἱῷ Δαβίδ · εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου · ἐπιτιμώντων δὲ αὐτοῖς τῶν ἄλλων , ἔφασκεν ὁ Χριστὸς , “ οὐκ “ ἀνέγνωτε ὅτι ἐκ στόματος νηπίων καὶ θηλαζόντων κατηρτίσω “ αἶνον ; ” ἐνηνθρωπηκότα δὴ οὖν τὸν Υἱὸν μονονουχὶ καὶ ἐποχούμενον τῷ πώλω βλέπων , κατατέθηπεν εἰκότως , ἐκεῖνο διενθυμούμενος , ὅτι πρὸς τοσοῦτο σμικροπρεπείας ἑαυτὸν ὁρᾶται καθεὶς , καί τοι κατὰ φύσιν ὑπάρχων Θεός · εἶτα τοῦ κεκενῶσθαι τὴν ἀφορμὴν οὐχ ἑτέραν ὁρῶν ὁ μακάριος Δαβὶδ , πλὴν ὅτι μόνους ἡμᾶς οὓς ἦν ἀναγκαῖον καὶ φθορᾶς ἐξελέσθαι καὶ ἁμαρτίας , καὶ τυραννικῶν ἁρπάσαι χειρῶν , τῶν τοῦ διαβόλου φημὶ , τοῦ παντὸς ἀξιοιοθαύμαστος i , τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας τὸ μυστήριον · ταύτῃ τοι φησί · “ Κύριε , τί ἐστιν ἄνθρωπος , ὅτι μιμνήσκῃ αὐτοῦ , ἣ υἱὸς ἀνθρώπου , ὅτι ἐπισκέπτῃ αὐτόν ; ” τίς γὰρ ἡ ἀνθρώπου φύσις ὡς πρὸς Θεόν ; καὶ τι τοῦτο λέγω ; τι τὸ γόος τὸ ἀνθρώπινον ; μοίρα τε ὅση καταλογισθεῖεν ἃν οἱ ἐπὶ γῆς , ὡς πρό γε φημὶ τὰ τῶν ἁγίων Ἀγγέλων τάγματα ; ἀλλ’ εἰ καὶ μηδενὶ ὅλως ὁ ἄνθρωπος φύσει τε καὶ ἀριθμῷ , οὐχ ὑπερεῖδεν ἡμᾶς ὁ δημιουργὸς , ἐμνήσθη γὰρ καὶ ἡμῶν καὶ ἐπισκοπῆσαι ἐπηξίωσεν ὡς διολωλότων · ὁ καὶ ἐν ἀρχαῖς τοῦ παραγαγεῖν εἰς ὕπαρξιν , βραχὺ μὲν ἡμᾶς ἑ ἐλαττώσας παρὰ τοὺς Ἀγγέλους , στεφανώσας δὲ τιμῇ τε καὶ δόξῃ , καὶ καταστήσας μὲν ἐπὶ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτοῦ , πάντα δὲ ὑποτάξας ὑπὸ πόδα ; ἡμῶν . καὶ τῆς μὲν ὅλης ᾠδῆς ὁ σκοπὸς ἐν τούτοις · φιλοσοφεῖ δὲ λίαν ὁ θεσπέσιος Παῦλος , καὶ περιΐστησιν εὐτέχνως νενοσηκότα τὰ καθ’ ἡμᾶς εἰς καινότητα διὰ Χριστοῦ · “ καινὴ γὰρ κτίσις τὰ ἐν αὐτῷ , καὶ τὰ μὲν ἀρχαῖα παρῆλθε , “ γέγονε δὲ πάντα καινά · ” τοῦτο φησὶ καὶ δι’ ἑνὸς τῶν προφητῶν τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον · “ θάρσει Σιῶν · μὴ παρείσθωσαν αἱ χεῖρές “ σου · Κύριος ὁ Θεὸς σοῦ ἐν σοὶ δυνατῶς σῶσαι σε , καὶ ἀνακαι - “ νιεῖ σε ἐν τῇ ἀγαπήσει αὐτοῦ . ” Ἀποφαίνει τοίνυν ὁ Παῦλος γυμνοὺς ἡμᾶς τῆς δόξης τῆς πάλαι δεδωρημένης · διὰ τοῦτό φησι · “ νῦν δὲ οὔπω ὁρῶμεν αὐτῷ τὰ “ πάντα ὑποτεταγμένα , ” καὶ οὐ δή που φρονοῦμεν , ὀρθὰ φρονεῖν ᾑρημένοι περὶ ἑνὸς ἀνθρώπου τὰ τοιάδε λέγειν αὐτὸν , ἀλλ’ ὡς ἐν ἑνὶ προσώπῳ τὸν καθόλου σημαίνων ἄνθρωπον , σεσυλῆσθαι φησιν αὐτὸν τῆς πάλαι δοθείσης εὐκλείας τὴν μέθεξιν . καὶ ποία τις ἐστὶν ἡ τοῦ παντὸς λόγου κατασκευὴ , τι δὲ τὸ τῆς εὐτεχνίας συμπέρασμα διειπεῖν ἀναγκαῖον . ἀποφαίνει γὰρ τῆς δόξης ἡμαρτηκότα διὰ τὴν ἐν Ἀδὰμ παράβασιν , ἵνα καὶ τὸν τῆς ἐπαναλήψεως ἀφηγήσηται τρόπον , καὶ οἱά τις ἦν ἐμφάνῃ τὴν τοῦ γένους πτωχείαν , ἵνα δείξῃ πάλιν τὸν δι’ οὗ πεπλουτίσμεθα . προσεπάγει γὰρ εὐθὺς , “ τὸν δὲ βραχύ τι παρ’ Ἀγγέλους ἠλαττωμένον βλέ - “ πομεν Ἰησοῦν , διὰ τὸ πάθημα τοῦ θανάτου , δόξῃ καὶ τιμῇ ἐστε - “ φανωμένον . ” Θεὸς γὰρ ὢν φύσει , καθὰ πλειστάκις εἰρήκαμεν . ὁ ἐκ Θεοῦ Λόγος , καθῆκεν ἑαυτὸν εἰς κένωσιν , καὶ κεχρημάτικε μεθ’ ἡμῶν ὡς ἄνθρωπος , βραχὺ παρ’ Ἀγγέλους , ἵνα καὶ ὑπήκοος γεγονὼς τῷ Πατρὶ , καὶ μέχρι θανάτου , δόξῃ καὶ τιμῇ στεφανώσῃ τὴν ἀνθρώπου φύσιν , ὡς εἷς ἐξ ἡμῶν στεφανούμενος , καὶ τοι τῆς δόξης Κύριος ὤν . Εἰ δὲ δή τις λέγοι μνήμης καὶ ἐπισκοπῆς ἠξιῶσθαι παρὰ τοῦ Θεοῦ Λόγου τὸν ἐκ τῆς ἁγίας παρθένου γεγεννημένον ἄνθρωπον , εὐεργετῆσθαι τε αὐτὸν καὶ ἠξιῶσθαι τιμῆς ὑπὲρ ἰδίαν φύσιν , κατακομιεῖ μὲν ὥσπερ εἰς γῆν τοῦ μυστηρίου τὴν δόξαν · πλεῖστον δὲ ὅσον ὀφλήσει γέλωτα . ποῦ γὰρ , εἰπέ μοι ψιλὸς ἄνθρωπος ὁ Χριστός ; πότε δὲ δίχα τοῦ ἑνωθέντος αὐτῷ νοεῖται Λόγου ; ἔστι γὰρ ἐκ μήτρας Ἐμμανουήλ , καὶ οὐ γέγονε τοῦτο κατὰ καιρούς . πῶς οὖν αὐτὸν ἐπισκοπῆς τε καὶ μνήμης ἠξιῶσθαί φασι παρὰ τοῦ Θεοῦ Λόγου ; εἶτα διιστάντες τε καὶ διορίζοντες ὁλοτρόπως ἁλοῖεν ἂν καὶ ἀνὰ μέρος , ἡμῖν γυμνὸν τοῦ ἑνωθέντος Λόγου δεικνύντες ἕτερον Χριστὸν καὶ υἱόν · ἕτερον γὰρ ἀνάγκη νοεῖσθαι τὸν ἐπισκοπῆς αὐτὸν καὶ μνήμης ἠξιωκότα , παρὰ τὸν ᾧ ταῦτα δέδοται παρ’ αὐτοῦ · πῶς οὖν ἔτι " Κύριος εἷς , μία τε πίστις καὶ ἓν τὸ βάπτι - “ σμα ; ” εἰ γὰρ καὶ πολλή τις τῶν φύσεων ἡ διαφορὰ , ἀλλ’ ὁ γε τῆς ἑνώσεως τρόπος ἕνα τὸν ἐξ ἀμφοῖν ἔδειξεν Υἱόν . οὐκοῦν εἰ μνήμης ἠξιῶσθαί φαμεν αὐτὸν παρὰ τοῦ Θεοῦ Λόγου , ψυχικοὶ δὴ πάντως ἐσμὲν πνεῦμα μὴ ἔχοντες καθὰ γέγραπται · διορίζομεν γὰρ εἰς δύο τὸν ἕνα . εἰ δὲ ἦν ἐν ἀρχαῖς ὅπερ ἐστὶ , καὶ ἐξ αὐτῆς μήτρας Ἐμμανουήλ , εἰ τὸν τῆς ἑνώσεως μὴ παραδεξόμεθα τρόπον , ἑαυτοῦ δὴ πάντως ὁ λόγος διαμεμνήσεται , ἑαυτὸν ἠξίωσε τῆς ἐπισκοπῆς , ἑαυτὸν εὐεργετήσας ὁρᾶται , καὶ πολλὴν ἡμῖν ἐν τούτοις τὴν ἀτοπίαν εἰσκομιεῖ τῶν ἐννοιῶν ἡ δύναμις · οὐ γὰρ ἀλλότριον τοῦ λόγου τὸ σῶμα αὐτοῦ , ἄλλως τε , τίς ἄρα ἐστὶν ὁ κεκενῶσθαι λεγόμενος παρὰ τῆς ἁγίας γραφῆς ; Εἰ μὲν οὖν τὸν ἐκ τῆς ἁγίας παρθένου γεγεννημένον ἀνὰ μέρος ἡμῖν ἱστάντες , αὐτὸν ὑπομεῖναι φασι τὴν κένωσιν , πῶς ἐκενώθη δεδοξασμένος , εἴπερ ἐστὶ καθ’ ἡμᾶς ἀνθρώπῳ τιμὴ καὶ δόξα τὸ ἐπισκοπῆς ἀξιοῦσθαι καὶ μνήμης , ἑνώσεως τε τυχεῖν τῆς πρὸς Θεόν · εἰ δ΄ ἐπ’ αὐτοῦ λέγοιεν πεπρᾶχθαι τὴν κένωσιν τοῦ μονογενοῦς , κεκένωται τι παθών · ᾧ γὰρ τὸ παθεῖν συμβέβηκε , πρέποι ἃν μᾶλλον καὶ τὰ τῆς κενώσεως χρήματα . σεσώσμεθα τοίνυν δι’ ἑαυτῶν , εἴπερ ἐστὶν ἄνθρωπος καθ’ ἡμᾶς οὐχ ἑνωθεὶς καθ’ ὑπό . στάσιν τῷ ἐκ Θεοῦ φύντι Λόγῳ , καθάπερ αὐτοί φασιν , ὁ ἐκ τῆς ἁγίας παρθένου γεγεννημένος . πῶς οὖν Θεὸς ὁ Χριστὸς , εἰ καὶ αὐτὸς μεθ᾿ ἡμῶν ἠξίωται μνήμης τῆς παρὰ Θεοῦ , καὶ γέγονεν εἷς τῶν εὐεργετουμένων ; καὶ τοι πρόσειμεν ὡς Θεῷ προσευχόμενοι , καὶ τῶν ἄνωθεν ἀγαθῶν αἰτούμενοι τὴν χορηγίαν , ὡς ὅλῃ τῇ κτίσει διανέμοντα θεοπρεπῶς τὰ αἰτήματα . τεχνίτης τοίνυν ὑπάρχων ὁ Παῦλος τῆς μυσταγωγίας ὡς ἔφη , δέχεται μὲν ἔσθ’ ὅτε εἰς θεωρίαν πνευματικὴν τὰ ἐκ τῆς θεοπνεύστου γραφῆς · χωρήσας δὲ κατὰ μόνων τῶν ὅτι μάλιστα τῷ λόγῳ χρησίμων , σιωπᾷ τὰ ἕτερα , πρέπειν αὐτὰ μᾶλλον ἐκείνοις εἰδὼς περὶ ὣν καὶ γέγραπται , οἱον φέρε εἰπεῖν ἔφη που περὶ τῆς Εὔας καὶ τοῦ Ἀδὰμ τὸ περὶ αὐτῶν γεγραμμένον , " διὰ τοῦτο καταλεί - “ ψεῖ ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ , καὶ “ προσκολληθήσεται τῇ γυναικὶ αὐτοῦ , καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν · προσεπάγει τούτοις αὐτὸς τὸ “ μυστήριον τοῦτο μέγα ἐστίν · ἐγὼ δὲ λέγω εἰς Χριστὸν καὶ εἰς τὴν ἐκκλησίαν , “ πλὴν καὶ ὑμεῖς οἱ καθένα τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας ἀγαπᾶτε , ὡς τὰ ἑαυτῶν σώματα . ” ἄθρει δὴ καὶ ἐν τούτοις , ὡς οὐκ ἀπίθανον μὲν τῆς εἰκόνος τὸ σχῆμα , πλὴν ἀνόσιον κομιδῆ τῆς Ἀδὰμ παρατροπῆς τὰ ἐγκλήματα περιθεῖναι Χριστῷ , κἂν εἰ γέγονεν ἐκεῖνος προανατύπωσις ὥσπερ τι καὶ μέρος τῆς ἐπ’ αὐτῷ θεωρίας · ἀλλ’ οὐδὲ ἐκεῖνο οἶμαι σοφὸν ἣ καὶ ἀληθὲς εἰπεῖν , ὡς ἠξίωται κατὰ πρόγνωσιν τὴν ἐν Θεῷ νοουμένην ἐπισκοπῆς καὶ μνήμης , ὁ ἐκ τῆς ἁγίας παρθένου γεγεννημένος ἄνθρωπος ἰδικῶς , κατά γε τὸ ἐκείνοις εὖ ἔχειν ὑπειλημμένον . Ὅτι μὲν γὰρ προέγνωστο τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , καὶ μὴν καὶ αὐτῷ τῷ Υἱῷ τῆς ἐνανθρωπήσεως τὸ μυστήριον , ἐνδοιάσειεν ἃν οὐδεὶς , καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ εἰκότος καὶ τοῦ τῆ θεότητι πρέποντος ἀναπεπεισμένος . τί γὰρ ἄποπτον αὐτῇ ; τί δαὶ τῶν ἐσόμενον οὐκ ᾔδει καὶ πρὶν ἑσπέρας k ἐλθεῖν ; προσεμπεδοῖ δὲ ἡμᾶς καὶ ὁ μακάριος Παῦλος αὐτὸ τοῦτο γράφων ἐν τῇ πρὸς Ἐφεσίους Ἐπιστολῇ , κἀν τῇ δευτέρᾳ πρὸς Τιμόθεον ὁμοίως , " προωρίσμεθα γὰρ ἡμεῖς “ δι’ αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ πρὸς υἱοθεσίαν · ” καὶ γέγονεν ἡμῖν πρωτότοκος , ἵν᾿ ἡμῖν ἀνθρωπίνως συντάττηται , καὶ τοι Θεὸς ὣν φύσει καὶ Υἱὸς ἀληθῶς . οὐχ εὑρήσομεν δὲ κατὰ πρόγνωσιν ἄνθρωπον αὐτὸν ὠνομασμένον ἁπλῶς , γυμνὸν δὴ λέγω , καὶ δίχα τοῦ ἑνωθέντος αὐτῷ καθ’ ὑπόστασιν Λόγου , καὶ οὐ μνήμης αὐτὸν ἣ ἑπισκοπῆς ὡς ἕνα τῶν καθ’ ἡμᾶς ἠξιῶσθαι φαμεν · ἐκεῖνο δὲ μᾶλλον περινοήσωμεν εὐσεβῶς · ἐθελήσας γὰρ ὁ ἐκ Θεοῦ Λάγος ἐν εὐδοκίᾳ Πατρὸς ἄνθρωπος γενέσθαι καθ’ ἡμᾶς , " ὅπως χάριτι Θεοῦ ὑπὲρ “ παντὸς γεύσηται θανάτου , ” ἴδιον ἐποιήσατο σῶμα τὸ τοῖς θανάτου δεσμοῖς ὑποκείμενον , ἵνα καὶ ὑπὲρ πάντων εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ἑαυτὸν ἀναθεὶς , διὰ τῆς ἰδίας σαρκὸς καταργήσῃ θάνατον . Φασί δὲ καὶ τοῦτο καὶ διατείνεσθαι τεθαρρήκασιν , ὅτι δὴ πάλιν ὁ ἐκ Θεοῦ Λόγος , δι’ ὃν τὰ πάντα καὶ δι’ οὗ τὰ πάντα , τὸν ἐκ τῆς ἁγίας παρθένου γεγεννημένον ἄνθρωπον τετελείωκε διὰ παθημάτων , ὡς τῆς σωτηρίας ἡμῶν ἀρχηγόν · ψευδοεῆ που πάντως ἀποφαίνοντες τὸν προφήτην λέγοντα , " οὐ πρέσβυς , οὐκ Ἄγγελος , ἀλλ’ “ αὐτὸς ὁ Κύριος ἔσωσεν αὐτούς . ” ποῦ γὰρ ἔτι σέσωκεν ἡμᾶς αὐτὸς ὁ Κύριος , εἰ δι’ ἑνὸς τῶν καθ’ ἡμᾶς , καὶ ἐν ὁμοδούλῳ σεσώσμεθα ; ἑνώσει μὲν γὰρ τῇ καθ’ ὑπόστασιν ἐν Χριστῷ τὸ ἀνθρώ - πίνον τῇ τῆς ἀληθοῦς κυριότητος στεφανοῦται τιμῇ . καθήκετο γάρ ἐν τῇ τοῦ δούλου μορφῇ , καί τοι κατὰ φύσιν ἐλεύθερος ὣν ὁ ἐκ Θεοῦ Λόγος , ἵνα δοξάσῃ τὸ δοῦλον , καὶ τῆς ἐνούσης εὐγενείας αὐτῷ τὴν λαμπρότητα προξενήσῃ τῇ φύσει . εἰ δὲ δή τις ἀποστήσει ἐκ τῆς πρὸς Θεὸν ἑνώσεως ἀληθοῦς τὸ ἀνθρώπινον , ἕψεται δὴ πάντως οὐκ ἐν κυριότητι ποθὲν , ἀλλ’ ἐν τοῖς τῆς δουλείας αὐτὸ καταθήσεται μέτροις . Ὅτε τοίνυν σέσωκεν ἡμᾶς αὐτὸς ὁ Κύριος κατὰ τὰς γραφὰς , τί παραιτοῦνται τὸν σεσωκότα τῆς ὅτι μάλιστα πρεπούσης εὐκλείας αὐτῷ ; παύσασθε διορίζοντες τοῦ Λόγου τὸ ἀνθρώπινον , ἵνα μὴ κοινὸν ἄνθρωπον σωτῆρα καὶ λυτρωτὴν τῶν βίων κηρύττητε . ἀλλὰ ναὶ , φασὶ , τετελείωκε τὸν ἄνθρωπον διὰ παθημάτων ὁ Λόγος · αὐτὸς γάρ ἐστιν ὁ δι’ οὗ τὰ πάντα , καὶ πρέποι ἃν μᾶλλον ἐπ’ αὐτοῦ νοεῖσθαι τὰς τοῦ Παύλου φωνάς · τι δαὶ , εἰπέ μοι , τὸ δι’ οὗ τῷ πατρὶ προσνέμοντες ἀδικήσομεν ; καὶ τοι γεγραφότος Παύλου , " πιστὸς ὁ Θεὸς , δι’ οὗ ἐκλήθητε εἰς κοινωνίαν τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ · ” καὶ πάλιν , “ ἄρα οὐκέτι εἶ δοῦλος , ἀλλὰ υἱός · εἰ δὲ υἱὸς καὶ κλη - " ρονόμος διὰ Θεοῦ . ” Ὅτι δὲ καὶ αὐτὸς ὁ μυσταγωγὸς ἐπ’ αὐτοῦ τέθεικε τοῦ Πατρὸς τὸ " ἔπρεπε γὰρ αὐτῷ δι’ ὃν τὰ πάντα , καὶ δι’ οὗ τὰ πάντα , ” καὶ τὰ τούτοις ἐφεξῆς , ἐξ αὐτῆς εἰσόμεθα τῆς τῶν γεγραμμένων ἀκολουθίας · ἔφη γὰρ ὡδί · “ τὸν δὲ βραχύ τι παρ’ Ἀγγέλους ἠλαττω - " μένον βλέπομεν Ἰησοῦν , διὰ τὸ πάθημα τοῦ θανάτου δόξη καὶ “ τιμῇ ἐστεφανωμένον , ὅπως χάριτι Θεοῦ ὑπὲρ παντὸς γεύσηται θανάτου · εἶτα Θεὸν ὀνομάσας τὸν Πατέρα , καὶ τὴν αὐτοῦ μνήμην εἰσκεκομικὼς , προσεπάγει πάλιν , “ ἔπρεπε γὰρ αὐτὸν δι’ “ ὃν τὰ πάντα καὶ δι’ οὗ τὰ πάντα . ” . . . . . “ ἐξ αὐτοῦ γὰρ καὶ “ δι᾿ αὐτοῦ καὶ εἰς αὐτὸν τὰ πάντα ” κατὰ τὸ γεγραμμένον . ἀλλ’ ἴσως ἐκεῖνο φαῖεν ἄν · οὐ γάρ ἐστι Θεὸς ὁ Υἱός ; πῶς οὖν τὸν Πατέρα φῄς σημαίνεσθαι μόνον , διά γε τοῦ Θεὸν ὠνομάσθαι , παρά γε τοῦ μακαρίου Παύλου ; καὶ πρός γε τοῦτο ἐροῦμεν τόσον δὲ τουτὶ , καὶ μάλα ὀρθῶς · οὐ γάρ ἐστι Θεὸς ὁ Πατήρ ; εἶτα , πῶς ἄνω τιθεὶς τὸ Θεὸς ὄνομα πάντη τε καὶ πάντως τῶ Υἱῷ ; ἀλλ’ ὅτι μὲν τὸ δι’ οὗ πρέποι ἃν οὐχὶ μόνῳ τῷ Υἱῷ , τέθειται δὲ πλειστάκις καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ Πατρὸς ἀποχρώντως ἡμῖν ἀποδέδεικται · πλὴν ἐκεῖνο φάμεν · ἔθος τῷ μακαρίῳ Παύλῳ διαμνημονεύοντι τοῦ Υἱοῦ , τῇ τοῦ Θεοῦ κλήσει τὸν Πατέρα δηλοῦν ὅτε σιωπᾷ τὸ Πατήρ . ἐπιστέλλει γοῦν Κορινθίοις , Ἐφεσίοις , Κολοσσαεῦσι , “ Παῦλος Ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ , διὰ θελήματος Θεοῦ · ” καὶ μὴν καὶ Γαλάταις , “ ὅτε εὐδόκησεν ὁ Θεὸς ὁ ἀφορίσας με ἐκ “ κοιλίας μητρός μου , ἀποκαλύψαι τὸν Υἱὸν αὐτοῦ ἐν ἐμοὶ , ἵνα “ εὐαγγελίζωμαι αὐτὸν ἐν τοῖς ἔθνεσιν , εὐθέως οὐ προσανεθέμην “ σαρκὶ καὶ αιματι . ” Ὅτε τοίνυν ἐστὶ τὸ κωλῦον οὐδὲν τῆ τοῦ Θεοῦ κλήσει κατονομάζεσθαι τὸν Πατέρα , Θεοῦ κατὰ φύσιν ὑπάρχοντος καὶ αὐτοῦ τοῦ Υἱοῦ · τί μὴ μᾶλλον παρὰ τοῦ Πατρὸς τετελειῶσθαι φαμεν διὰ παθημάτων τὸν Υἱόν ; ἐνηνθρώπησε γὰρ αὐτὸς , καὶ μορφὴν δούλου λαβὼν πέπονθεν ὑπὲρ ἡμῶν σαρκὶ κατὰ τὰς γραφάς · καί τοι κατὰ φύσιν ἰδίαν ὑπομεμενηκὼς τῶν παθημάτων οὐδὲν , καθ’ ὃ καὶ Θεὸς νοεῖται , καὶ ἔστι Λόγος τοῦ Πατρός . ταύτης ἕνεκεν τῆς αἰτίας σαρκὶ πεπονθέναι φαμὲν τὸν ἐπέκεινα τοῦ παθεῖν · ἔφη γάρ που καὶ ὁ μακάριος Πέτρος , “ Χριστοῦ οὖν παθόντος ὑπὲρ ἡμῶν " σαρκί . ” καὶ ἐπειδὴ ὁ πάσης ὁμοῦ τῆς κτίσεως κατὰ φύσιν ἰδίαν ἐξῃρημένος ὡς Θεὸς κεκενῶσθαι λέγεται , καὶ κατέβη πρὸς ἀνθρωπότητα , ταύτῃ τοι καὶ πολλοῖς ἀδελφοῖς συντέτακται , καὶ ὁ μόνον ἔχων τὸν ἕνα καὶ φύσει καὶ ἀληθῶς Υἱὸν , πολλῶν ἠξίωσε γενέσθαι Πατήρ . ἀλλ’ ἐξῄρηται θεικῶς τοῖς ἄλλοις Χριστὸς Ἰησοῦς , εἰ καὶ ἀνθρωπίνως αὐτοῖς συντάττοιτο , οὕτω γὰρ ἔσονται “ καὶ ὁ ἁγιάζων “ καὶ οἱ ἁγιαζόμενοι ἐξ ἑνὸς πάντες · ” ἕνα γὰρ ἐσχήκαμεν σὺν αὐτῷ τὸν Πατέρα , ὃς εἰ καὶ γέγονεν ἡμῶν φιλανθρωπίᾳ τε καἰ χάριτι πατὴρ , ἀλλ’ οὖν ἐστιν ἰδικῶς καὶ μόνου Πατὴρ Ἰησοῦ Χριστοῦ , τουτέστι σαρκὸς γεγονότος τοῦ Λόγου κατὰ τὰς γραφάς . ἐπειδὴ δὲ , ὡς ἔφην , ἕνα Πατέρα τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς αὐτός τε καὶ ἡμεῖς ἐσχήκαμεν , “ οὐκ ἐπαισχύνεται ἡμᾶς ἀδελφοὺς ἀποκαλεῖν , λέγων , “ ἀπαγγελῶ τὸ ὄνομά σου τοῖς ἀδελφοῖς μου · ” καί τοι πῶς ἐναργὲς , ὡς εἴπερ ἦν ἀληθῶς μέχρι τῆς ἀνθρωπότητος μόνης τῆς Χριστοῦ δόξης τὸ μέτρον , οὐκ ἃν ἐπαισχύνθη καλεῖν ἀδελφοὺς , οἱς τοῦτο καὶ μόνη προὐξένησεν ἃν ἡ φύσις , καὶ οὐ διδόντος αὐτοῦ ; ὡς γὰρ ὁ προφήτης φησί · “ Θεὸς εἷς ἔκτισεν ἡμᾶς , καὶ Πατὴρ “ εἰς πάντων ἡμῶν , ” ἔχοι ἃν τὸν εἰκότα λόγον τὸ ἐπαισχύνεσθαι καλεῖν ἀδελφοὺς τοὺς ἐν μέτροις ὄντας τοῖς οἰκητικοῖς , τὸν ἐκ Θεοῦ κατὰ φύσιν ἐλεύθερον · τοὺς ἐκ γῆς , τὸν ἄνωθεν · τοὺς ἐκ τοῦ κόσμου , τὸν μὴ ὄντα ἐκ τοῦ κόσμου τούτου , κατὰ τὴν αὐτοῦ φωνήν τοὺς ἐν ἁμαρτίαις ὄντας , τὸν ἀνιέντα πλημμελήματα · τοὺς ἀγιασμοῦ δεομένους , τὸν ἁγιάζειν ἰσχύοντα · τοὺς ὑπὸ θάνατον καὶ φθορὰν , τὸν “ ἐν ᾧτ’ ζῶμεν καὶ κινούμεθα καί ἐσμεν . ” ἐπειδὴ δὲ κεκένωκεν ἑαυτὸν , οὐκ ἐπαισχύνεται λέγων , “ ἀπαγγελῶ τὸ ὄνομά “ σου τοῖς ἀδελφοῖς μου · ” καὶ πάλιν · “ ἰδοὺ ἐγὼ καὶ τὰ παιδία ἅ “ μοι ἔδωκεν ὁ Θεός . ” γεγόναμεν γὰρ υἱοὶ Θεοῦ , καὶ ἐσμὲν ὑπὸ χεῖρα τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος . ( Χρυσοστόμου . ) Καὶ ὁ μακάριος δὲ Ἰωάννης φησί · ὁρᾷς δείκνυσι πάλιν τὴν ὑπεροχήν ; τὸ γὰρ εἰπεῖν “ οὐκ ἐπαισχύνεται , ” δείκνυσιν οὐ τῆς τοῦ πράγματος φύσεως , ἀλλὰ τῆς φιλοστοργίας αὐτοῦ , μὴ ἐπαισχυνομένου τὸ ταπεινὸν τῆς ταπεινοφροσύνης τῆς πολλῆς · εἰ γὰρ καὶ ἐξ ἑνὸς , ἀλλ’ ὁ μὲν ἁγιάζει , ἡμεῖς δὲ ἁγιαζόμεθα · πάλιν δὲ τὸ μέσον , καὶ ὁ μὲν ἐκ τοῦ Πατρὸς ὡς Υἱὸς γνήσιος , τουτέστιν , ἐκ τῆς οὐσίας , ἡμεῖς δὲ ὡς κτίσμα . Ἐπεὶ οὖν τὰ παιδία κεκοινώνηκεν αἵματος καὶ σαρκὸς , καὶ αὐτὸς παραπλησίως μετέσχεν τῶν αὐτῶν , ἵνα διὰ τοῦ θανάτου καταργήσῃ τὸν τὸ κρότος ἔχοντα τοῦ θανάτου , τουτέστι τὸν διάβολον , καὶ ἀπαλλάξῃ τούτους ὅσοι φόβῳ θανάτου διὰ παντὸς τοῦ ζῃμ ἔνοχοι ἦσαν δουλείας . ( Κυρίλλου . ) Ὁ μακάριος Κύριλλος φησὶν , ἀναγκαῖον οἶμαι πρό γε τῶν ἄλλων πολυπραγμονῆσαι λεπτῶς , περὶ ποίων αὐτῷ παιδίων ὁ λόγος , ἃ δὴ σαρκός τε καὶ αἵματος κεκοινωνηκέναι φησὶ , καὶ τίς ὁ παραπλησίως μετεσχηκὼς τῶν αὐτῶν · ὅτε τοίνυν ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος , καί τοι Θεὸς καὶ Κύριος ὣν κατὰ φύσιν , καὶ σύνεδρος τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , καθῆκεν αὐτὸν εἰς τὸ τῆς ἀνθρωπότητος μέτρον , συντέτακται δὲ διὰ τοῦτο καὶ ὡς ἀδελφὸς τοῖς κεκλημένοις διὰ πίστεως εἰς υἱοθεσίαν Θεοῦ · τότε δὴ τότε τῆς οἰκονομίας τὸ εὐτεχνἐς εὑ μάλα τετηρηκὼς , ἔφασκε περὶ ἡμῶν , ποτὲ μὲν , “ ὅτι ἀπαγγελῶ τὸ ὄνομά σου τοῖς ἀδελφοῖς “ μου , ” ποτὲ δὲ , “ ἰδοὺ ἐγὼ καὶ τὰ παιδία ἅ μοι ἔδωκεν ὁ “ Θεός . ” Παραδέδοται γὰρ αὐτῷ παρὰ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς τὰ πάντα , καὶ κλῆρος αὐτοῦ γεγόναμεν , καί τοι πάλαι μερίδες ἀλωπέκων ὄντες , καθά φησιν ὁ Δαβίδ · ὑπεκείμεθα γὰρ οὐχ ἑκόντες οἱ δείλαιοι ταῖς τῶν δαιμονίων ἀγέλαις · ἀλλ’ αἵματι τῷ ἰδίῳ πάντας ἡμᾶς κατεκτήσατο καὶ κεκληρονόμηκεν ὁ Χριστός · καὶ γοῦν ἔφη πρὸς τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς Πατέρα καὶ Θεὸν , “ οὓς δέδωκάς μοι “ ἐκ τοῦ κόσμου , σοὶ ἦσαν , κἀμοὶ αὐτοὺς δέδωκας , κἀγὼ τὴν δόξαν “ ἣν δέδωκάς μοι , αὐτοῖς . ” καί τοι γὰρ Υἱὸς κατὰ φύσιν ὑπάρχων , χάριτι μεθ’ ἡμῶν τῆς τοιᾶσδε δόξης μετεσχηκέναι φησὶ , διὰ τὸ ἀνθρώπινον , πλὴν μεμενηκὼς ὅπερ ἦν , δέδωκεν ἡμῖν τὴν ἑαυτοῦ δόξαν · κατεσφράγισε γὰρ τῷ ἰδίῳ πνεύματι πρὸς υἱοθεσίαν , καὶ ἐν αὐτῷ κράξομεν , ἀββᾶ ὁ πατήρ . οὐκοῦν ἡμεῖς οἱ ἐν τέκνοις ἠριθμημένοι Θεοῦ , κεκοινωνήκαμεν αἵματος καὶ σαρκὸς , τουτέστιν ἐν αἵματί τέ ἐσμεν καὶ σαρκὶ , καὶ ἐν φθαρτοῖς καὶ γηίνοις σώμασι . ταύτης ἕνεκα τῆς αἰτίας , καὶ αὐτὸς ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος , ζωὴ κατὰ φύσιν ὑπάρχων , μετέσχε τῶν αὐτῶν , καὶ οὐ καθ’ ἕτερον τρόπον , ἀλλὰ παραπλησίως , ἵνα καταργήσῃ τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου . Ἐπειδὴ γὰρ οὐχ ἑτέρως ἦν δύνασθαι τὸ θανάτῳ καὶ φθορᾷ καὶ ἁμαρτίᾳ κατεσχημένον ἀνακομίζεσθαι πρὸς τὸ ἐν ἀρχαῖς πλὴν ὅτι διὰ μόνου Χριστοῦ , τῆς ἐνανθρωπήσεως τὸ μυστήριον ὡς ἐν καιρῷ καθήκοντι πληροῦσθαι λοιπὸν παρεκάλει λέγων ὁ μακάριος Δαβὶδ , “ ἵνα τί , Κύριε , ἀφέστηκας μακρόθεν , ὑπερορᾷς ἐν εὐκαιρίαις , ἐν “ θλίψεσι ; ” ταύτῃ τοι Ἐμμανουὴλ κέκληται · οὐ γὰρ ἀφέστηκεν ἔτι μακρόθεν , ἀλλὰ δὴ γέγονεν ἐγγύτερον μεθ’ ἡμῶν , ἄνθρωπος πεφηνὼς ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος . παραπλησίως γὰρ ἡμῖν μετέσχεν αἵματος καὶ σαρκὸς , ἐπειδὴ θανάτῳ καὶ φθορᾷ κεκράτηται τὸ ἐπὶ γῆς γένος , τουτέστιν ὁ ἄνθρωπος · καὶ τῷ Θεῷ τῷ πάντων ἐδόκει διὰ πολλὴν ἡμερότητα καὶ φιλανθρωπίαν , ἀνακεφαλαιώσασθαι τὰ πάντα ἐν τῷ Χριστῷ , ἵνα λοιπὸν ἀτονήσῃ θάνατος , καὶ ὡς ἐν πρώτῳ τῷ Χριστῷ παραχωρῶν εὑρίσκηται τῷ νικᾷν τοῖς ἐπιγείοις σώμασιν . Οὕτω γὰρ οὕτω εἰς ἅπαν ἡμῶν τὸ γένος ἡ τῆς ἀφθαρσίας δύναμις κατευρύνεται , καὶ πιστώσεται γράφων ὁ θεσπέσιος Παῦλος , “ ἐπειδὴ δι’ ἀνθρώπου θάνατος , καὶ δι’ ἀνθρώπου ἀνάστασις νεκρῶν . ἔδει γὰρ , ἔδει τὸ πεπονθὸς θεραπεύεσθαι καὶ διὰ τῆς τῷ θανάτῳ τυραννουμένης σαρκὸς καταργεῖσθαι θάνατον · ὥσπερ γὰρ ἐν Ἀδὰμ προσκρούσασα διὰ τὴν παράβασιν πέπτωκεν ὑπὸ θάνατον , οὕτως ἐπειδὴ γέγονεν εὐδόκιμος ἐν Χριστῷ διὰ τὴν ὑπακοὴν , τῶν τοῦ θανάτου βρόχων ἐξήρτηται καὶ τῶν ἐκείνου δειμάτων , ὡς ἐπ’ αὐτοῖς ἀνασκιρτῶντας ἡμᾶς ἐκεῖνο βοᾷν , “ ποῦ σοι , θάνατε , τὸ νῖκος , “ ποῦ σου , ᾅδη τὸ κέντρον ; ” ζωὴ γὰρ ὑπάρχων οὐσιωδῶς ὁ μονογενὴς γενῆς τοῦ Θεοῦ Λόγος , ἥνωσεν ἑαυτὸν τῇ γηΐνῃ καὶ ἀποθνησκούσῃ σαρκὶ , ἵνα καὶ αὐτῇ καθάπερ τι τῶν ἀτιθάσσων θηρίων ἐπιδραμὼν ὁ θάνατος ἀτονήσῃ λοιπὸν ἡττώμενοι · οὐ γὰρ ἦν δύνασθαι παραχωρεῖν τῷ θανάτῳ τὴν ζωήν . Οὐ γὰρ δήπου Ἀγγέλων ἐπιλαμβάνεται , ἀλλὰ σπέρματος Ἀβραὰμ ἐπιλαμβάνεται , ὅθεν ὤφειλε κατὰ πάντα τοῖς ἀδελφοῖς ὁμοιωθῆναι . Εἰ μὴ γέγονεν ἄνθρωπος ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος , ἥνωσε δὲ μᾶλλον ἑαυτοῦ τὸ ἀνθρώπου πρόσωπον , καθὰ δοκεῖ τοῖς διορίζουσι , ὡς ἐν εὐδοκίᾳ μόνῃ καὶ τῇ κατὰ θέλησιν ῥοπῇ , πῶς ὁμοίωται κατὰ πάντα τοῖς ἀδελφοῖς , μᾶλλον δὲ , πῶς ἃν ὅλως νοοῖτο καὶ ἀδελφὸς , ο παντὸς ἐπέκεινα γενητοῦ , καὶ ασυγκριτοις ὑπεροχαῖς , ταῖς κάτα φύσιν λέγω , τὴν κτίσιν ὑπερκείμενος ; πῶς κεκοινώνηκεν αἱματος καὶ σαρκὸς , εἰ μὴ γέγονεν ἴδια ταῦτα αὐτοῦ καθὰ καὶ ἡμῶν ; εἷς οὺν ἄρα ἐστιν Υἱὸς καὶ κύριος ἑνώσει τῇ καθ’ ὑπόστασιν , συνενεχθέντος τοῦ Λόγου πρὸς τὸ ἀνθρώπινον σαρκός τε καὶ αἵματος κεκοινωνηκότος , ὁμοιωθέντος τε κατὰ πάντα τοῖς ἀδελφοῖς . ( Χρυσοστόμου . ) Ὁ μακάριος δὲ Ἰωάννης φησίν · εἰς τὸ “ ὅσοι “ φόβῳ θανάτου διὰ παντὸς τοῦ ζῆν ἔνοχοι ἦσαν δουλείας · ” ἣ τοῦτο λέγει , ὅτι ὁ τὸν θάνατον δεδοικὼς δοῦλός ἐστι , καὶ πάντα ὑφίσταται ὑπὲρ τοῦ μὴ ἀποθανεῖν · ἣ ἐκεῖνο , ὅτι δοῦλοι πάντες ἦσαν τοῦ θανάτου , καὶ τῷ μηδέ πω αὐτὸν λελύσθαι ἐκρατοῦντο · ἣ ὅτι φόβῳ διηνεκεῖ συνέζων οἱ ἄνθρωποι , ἀεὶ ἀποτεθνήξεσθαι προσσοκωντες . Οὐ γὰρ δή που Ἀγγέλων Ἀγγέλων ἐπιλαμβάνεται . τὴν πολλὴν ἐνταῦθα φιλανθρωπίαν ὁ Παῦλος δεῖξαι βουλόμενος , καὶ τὴν ἀγάπην ἣν περὶ τὸ γένος ἔσχε τὸ ἀνθρώπινον , μετὰ τὸ εἰπεῖν , " ἐπεὶ οὖν τὰ παιδία κεκοινώνηκε σαρκὸς καὶ αἵματος , " καὶ αὐτὸς παραπλησίως μετέσχε τῶν αὐτῶν , ” ἐπεξέρχεται πλέον τούτῳ τῷ χωρίῳ · μὴ γὰρ ἁπλῶς προσχῇς τῷ ῥηθέντι , μηδὲ ψιλόν τι μόνον τοῦτο εἶναι νομίσῃς τῷ τὴν ἐξ ἡμῶν σάρκα ἀναλαβεῖν , Ἀγγέλοις τοῦτο οὐκ ἐχαρίσατο · “ οὐ γὰρ δή που Ἀγγέλων , φησὶν , " ἐπιλαμβάνεται , ἀλλὰ σπέρματος Ἀβραὰμ , ” οὐκ Ἀγγένου φύσιν ἀνεδέξατο , φησὶν , ἀλλ’ ἀνθρώπου . τί δέ ἐστιν “ ἐπιλαμβάνεται ; ” οὐκ ἐκείνης , φησὶν , ἐδράξατο τῆς φύσεως τῆς τῶν Ἀγγέλων , ἀλλὰ τῆς ἡμετέρας . διὰ τι δὲ οὐκ εἶπεν ἔλαβεν , ἀλλὰ ταύτῃ τῇ λέξει ἐχρήσατο τῇ " ἐπιλαμβάνεται ; ” ἀπὸ μεταφορᾶς τῶν διωκόντων τοὺς ἀποστρεφομένους , καὶ πάντα ποιεῖν ὥστε καταλαβεῖν φεύγοντας καὶ ἐπιλαβέσθαι ἀποπηδώντων · φεύγουσαν γὰρ ἀπ’ αὐτοῦ τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν , καὶ πόρρω φεύγουσαν , ἦμεν γὰρ μακρὰν , καταδιώξας κατέλαβεν · ἔδειξε ὅτι φιλανθρωπίᾳ μόνῃ καὶ ἀγάπῃ καὶ κηδεμονίᾳ τοῦτο πεποίηκεν . Ὅθεν ὤφειλε κατὰ πάντα τοῖς ἀδελφοῖς ὁμοιωθῆναι . Ἐτέχθη , φησὶν , ἐτράφη , ηὐξήθη , ἔπαθε πάντα ἅπερ ἐχρῆν , τέλος ἀπέθανε · τοῦτό ἐστι κατὰ πάντα τοῖς ἀδελφοῖς ὁμοιωθῆναι . ἐπειδὴ πολλὰ διελέχθη περὶ τῆς μεγαλότητος αὐτοῦ καὶ τῆς ἄνω δόξης , λοιπὸν τὸν περὶ τῆς οἰκονομίας λόγον κινεῖ , μονονουχὶ λέγων , ὁ οὕτω μέγας , ὁ ὣν ἀπαύγασμα τῆς δόξης , ὁ ὣν χαρακτὴρ τῆς ὑποστάσεως , ὁ τοὺς αἰῶνας πεποιηκὼς , ὁ ἐν δεξιᾷ τοῦ πατρὸς κα . θήμενος , οὗτος ἠθέλησεν ἀδελφὸς ἡμῶν ἐν ἅπασι γενέσθαι · καὶ διὰ τοῦτο Ἀγγέλους ἀφῆκε καὶ τὰς ἄλλας δυνάμεις , καὶ πρὸς ἡμᾶς κατῆλθε καὶ ἡμῶν ἐπελάβετο , καὶ μυρία εἰργάσατο ἀγαθά · θάνατον ἔλυσε , τὸν διάβολον τῆς τυραννίδος ἐξέβαλεν , ἡμᾶς δουλείας ἀπήλλαξεν , οὐ τῇ ἀδελφότητι δὲ μόνον τετίμηκεν , ἀλλὰ καὶ ἑτέροις μυρίοις . Ἵνα ἐλεήμων γένηται καὶ πιστὸς ἀρχιερεὺς τὸ πρὸς τὸν Θεόν . Διὰ τοῦτο γὰρ , φησὶ , τὴν σάρκα ἔλαβε τὴν ἡμετέραν , ἐπειδὴ καὶ ἀρχιερεὺς ἡμῶν γενέσθαι ἠθέλησε πρὸς τὸν Πατέρα διὰ φιλανθρωπίαν μόνον , ἵνα ἐλεήσῃ ἡμᾶς · οὐδὲ γάρ ἐστιν ἄλλη τις αἰτία τῆς οἰκονομίας , ἣ αὕτη μόνη · εἶδε γὰρ χαμαὶ ἐρριμμένους , ἀπολλυμένους , ὑπὸ τοῦ θανάτου τυραννουμένους , καὶ ἠλέησε . τί ἐστι " πιστός ; ” ἀληθὴς , δυνάμενος · ἀρχιερέως γάρ ἐστι πιστοῦ , τοὺς ὧν ἐστιν ἀρχιερεὺς , δύνασθαι ἀπαλλάξαι τῶν ἁμαρτημάτων . ἱν οὖν προσενέγκῃ θυσίαν δυναμένην ἡμᾶς καθαρίσαι , διὰ τοῦτο γέγονεν ἄνθρωπος · ἐπήγαγεν οὖν τὰ πρὸς τὸν Θεὸν , τουτέστι τῶν πρὸς Θεὸν ἕνεκεν . ἐκπεπολεμωμένοι ἦμεν , φησὶ , τῷ Θεῷ , κατεγνωσμένοι , ἠτιμωμένοι · οὐδεὶς ἦν ὁ προσοίσων ὑπὲρ ἡμῶν θυσίαν · εἶδεν ἡμᾶς ἐν τούτοις ὄντας καὶ ἠλέησεν , οὐ καταστήσας ἡμῖν ἀρχιερέα , ἀλλ’ αὐτὸς γενόμενος ἀρχιερεύς πῶς πιστὸς , ἐπήγαγεν , Εἰς τὸ ἱλάσκεσθαι τὰς ἁμαρτίας τοῦ λαοῦ . ἐν ᾧ γὰρ πέπονθεν αὐτὸς πειρασθεὶς , δύναται τοῖς πειραζομένοις βοηθῆσαι . Πἀλιν ταπεινὸν τοῦτο καὶ εὐτελὲς καὶ ἀνάξιον Θεοῦ · “ ἐν ᾧ γὰρ " πέπονθε , φησὶν , “ αὐτὸς , ” περὶ τοῦ σαρκωθέντος ἐνταῦθά φησι , καὶ πρὸς πληροφορίαν τῶν ἀκουόντων εἴρηται , καὶ διὰ τὴν αὐτῶν ἀσθένειαν , τουτέστι δι’ αὐτῆς τῆς πείρας ὧν ἐπάθομεν ἦλθεν · οὐκ ἀγνοεῖ τὰ πάθη τὰ ἡμέτερα , οὐχ ὡς Θεὸς μόνον οἶδεν , ἀλλὰ καὶ ὡς ἄνθρωπος ἔγνω διὰ τῆς πείρας ἧς ἐπειράθη , ἔπαθε πολλὰ , οἶδε συμπάσχειν · καί τοι γε ἀπαθὴς ὁ Θεὸς ἐστίν · ἀλλὰ τὰ τῆς σαρκώσεως πάθη ἐνταῦθα διηγεῖται · ὡσανεὶ ἔλεγεν , καὶ αὐτὴ ἡ σὰρξ ἡ τοῦ Κυρίου , πολλὰ δεινὰ ἔπαθεν · οἶδε τί ἐστι πειρασμὸς τῶν παθόντων οὐχ ἧττον ἡμῶν · καὶ γὰρ καὶ αὐτὸς ἔπαθεν · τι οὖν ἐστι τὸ “ δύναται τοῖς πειραζόμενος βοηθῆσαι ; ” ὡς ἃν εἴ τις εἶπε , μετὰ πολλῆς προθυμίας ὀρέξαι χεῖρα συμπαθὴς ἔσται “ εἰς ” τὸ ἱλάσκεσθαι τὰς ἁμαρτίας τοῦ λαοῦ · καὶ διὰ τι μὴ εἶπε τῆς οἰκουμένης , ἀλλὰ “ τοῦ λαοῦ ; ” τὰς γὰρ πάντων ἁμαρτίας ἀνήνεγκεν , ὅτι τέως περὶ αὐτῶν ἦν ὁ λόγος αὐτῷ , ἐπεὶ καὶ ὁ Ἄγγελος πρὸς τὸν Ἰωσὴφ ἔλεγεν , " αὐτὸς γὰρ σώσει τὸν λαὸν αὐτοῦ · τοῦτο γὰρ καὶ πρῶτον ἔδει γενέσθαι , καὶ διὰ τοῦτο ἦλθεν , ὥστε τούτους σῶσαι , καὶ τότε διὰ τούτων ἐκείνους , εἰ καὶ τοὐναντίον γέγονε · τοῦτο γὰρ καὶ οἱ Ἀπόστολοι ἄνωθεν ἔλεγον , “ ὑμῖν ἀναστήσας τὸν “ παῖδα αὐτοῦ , ἀπέστειλεν αὐτὸν εὐλογοῦντα ὑμᾶς , ” καὶ πάλιν , “ ὑμῖν ὁ λόγος τῆς σωτηρίας ἀπεστάλη . ” τὴν εὐγένειαν δείκνυσιν ἐνταῦθα τὴν Ἰουδαϊκὴν λέγων ” εἰς τὸ ἱλάσκεσθαι τὰς ἁμαρτίας του λαοῦ , τέως οὐτῶ φησιν ὅτι γὰρ αὐτὸς ἐστιν ο τὰς αμαρτίας πάντων ἀφιεὶς , ἐδήλωσε καὶ τῷ παραλυτικῷ , εἰπὼν , “ ἀφέ - “ ωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι , ” καὶ ἐν τῷ βαπτίσματι , φησὶ γὰρ πρὸς τοὺς μαθητάς · ” πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη , “ βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ “ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος . ” ὅταν δὲ τῆς σαρκὸς ἐπιλάβηται ὁ Παῦλος , πάντα λοιπὸν τὰ ταπεινὰ φθέγγεται , οὐδὲν δεδοικώς . τριὰς , μονὰς , ἐλέησον . τῶν εἰς τὴν πρὸς Ἑρβαίους Ἐπιστολὴν Παύλου τοῦ Ἀποστόλου ἐξηγητικῶν ἐκλογῶν τόμος α' . ΤΟΜΟΣ Β΄ .
Lemmas: ὅτι2 σαρκόω κατά διάθεσις καί συμπάθεια καί οἰκειότης ὁ πρός ἐγώ , ἐπί σωτηρία ἄνθρωπος ὁ ἐκ θάνατος , διά ὁ πρός αὐτός οἰκείωσις . ὁ δέ βραχύς τίς παρά Ἄγγελος ἐλασσόω βλέπω Ἰησοῦς . Σευηριανός δέ φημί , ὁ μέλλω αἰών λέγω , τελευταῖος ἐπάγω , ” νῦν δέ οὔπω ὁράω αὐτός ὑποτάσσω ὁ πᾶς , ὁ δέ βραχύς τίς παρά ἄγγελος ἐλασσόω βλέπω " Ἰησοῦς . ” ὥστε ὁ τίς εἰμί ὅτε μιμνήσκω αὐτός , ὁ Ἰησοῦς προσήκω φημί , ὁ γάρ ὁ κοινός ἀνθρωπότης αὐτός προσήκω · ἀλλά ὡς αὐτός ὁ υἱός λέγω , ὁ “ ἐκ στόμα νήπιος καί θηλάζω “ καταρτίζω αἶνος , ἕνεκα ὁ ἐχθρός σύ , ” καί ” ὁράω ὁ οὐρανός ἔργον ὁ δάκτυλος σύ , οὐδείς δ ἄν εἶπον , ὁ ἀνθρωον ὅς μιμνήσκω ὁ θεός ποιέω ὁ ἐκ στόμα νήπιος καί θάλλω καταρτίζω ἕνεκα ὁ ἐχθρός σύ , καί ὁράω ὁ οὐρανός ἔργον ὁ δάκτυλος σύ , οὗτος μιμνήσκω ὁ ἄνθρωπος , καί ἐλασσόω αὐτός βραχύς τίς παρά Ἄγγελος · τίς δέ ὁ ἄνθρωπος ; Ἰησοῦς , διά ὁ πάθημα ὁ θάνατος ἐλασσόω βραχύς τίς παρά Ἄγγελος . Πάν ὑποτάσσω ὑποκάτω ὁ πούς αὐτός . Χρυσόστομος . ὁ μακάριος Ἰωάννης φημί · οὗτος καί εἰς ὁ κοινός ἀνθρωπότης εἴρω , ἀλλά ὅμως κύριος ἁρμόζω ἄν ὁ Χριστός , κατά σάρξ . ( Δυρίλλου . ) ὁ μακάριος δέ Κύριλλος φημί · ἀνέρχομαι , φημί , ἔννοια , εἰς ὁ ἐν ἀρχή ὁ ἄνθρωπος κατασκευή , καί τίς γίγνομαι πρῶτος · πολυπραγμονέω δέ , πῶς ποιέω παρά Θεός , κατά εἰκών καί ὁμοίωσις αὐτός , τιμάω δέ πλούσιος , ἄρχω λαγχάνω ὁ ἐπί ὁ γῆ , ἐπεί δέ ὁ ὁ γένος ἀρχή , τουτέστιν Ἀδάμ , ὁ θεῖος λυπέω ἐντολή , νοσέω τε λοιπός ὁ ἄνθρωπος διάνοια ὁ λίαν ευπαροοιδα εἰς ὁ πλημμελής , οὗτος ὅς γυμνός δόξα καί ἀφθαρσία καί ὁ ἐν ἀρχή ἀγαθός διατελέω ἐν κόσμος · σῴζω δέ διά Χριστός , καί ὁ παρά αὐτός χάρις κτάομαι ὁ πρός ἀνάληψις ὁ πάλαι δωρέω ὁ τοιοῦτος διήγημα , ὁ ὁ πρόκειμαι λόγος εἰσκομίζω ὁ πλάτος . καταθήπω γάρ ὁ θεσπέσιος Δαυίδ ὁ ἐπί ἐγώ ἡμερότης ὁ ὑπερβολή · “ τίς γάρ εἰμί ἄνθρωπος , ” φημί , “ ὅτι “ μιμνήσκω αὐτός , ὅς υἱός ἄνθρωπος ὅτι ἐπισκέπτομαι αὐτός ; ” ὁ μικρός οὗτος καί εὐτελής καί ἀπό γῆ ζῷον . ἐλασσόω γάρ αὐτός βραχύς τίς παρά Ἄγγελος · ἡσσάομαι γάρ ὁμολογέω ὁ ὁ ἅγιος Ἄγγελος φύσις καί δόξα · οὐκοῦν τιμή τε καί δόξα στεφανόω ἀξιόω καί λαμπρός ἀποδείκνυμι ὁ ὁ ὅλος Θεός · χειροτονέω γάρ εἰς ἀρχή ὁ ἐπί ὁ γῆ , καί καθίστημι αὐτός ἐπί ὁ ἔργον ὁ χείρων αὐτός . καί θαυμάζω μέν εἰκότως ὁ ἐπί ἐγώ ὁ μακάριος Δαβίδ · τεχνίτης δέ λίαν ὑπάρχω εἰς ἔννοια πνευματικός ὁ σοφός Παῦλος , περιτρέπω μέν ἀστεῖος εἰς ἐξήγησις μυστικός ὁ εἴρω ὁ δύναμις , οἰκέω δέ μέλλω ὀνομάζω ὁ μετά οὗτος αἰών ὁ κατάστασις , καί ὁ εἰμί κατά καιρός ὁ δίδωμι ἐγώ ἐπανάληψις , ἤγουν ἐκπλήρωσις . διαπίπτω γάρ , ὡς φημί , ὁ χάρις ἐν Ἀδάμ · εἴρω μέν γάρ ὡς ἐκεῖνος καί πρῶτος ὁ ἄνθρωπος φύσις , ὁ " αὐξάνω καί πληθύνω , καί κατακυ - “ ριευω αὐτή ” “ νῦν δέ οὔπω , ” φημί , “ ὁράω αὐτός ὁ “ πᾶς ὑποτάσσω . ” οὐκοῦν ὁ ὁ πρᾶγμα καιρός ἕτερος εἰμί ζητέω , κατά ὅς εἰμί καί ἀληθής ὁ ἐπί ἐγώ εἴρω παρά ὁ ψεύδω μή οἶδα Θεός · οὗτος ὅς φημί ὁ οἰκέω ὁ μέλλω οὐ Ἄγγελος μᾶλλον ὑποτάσσω πῇ αὐτός · δωρέω δέ οὗτος ὁ ἐπί ὁ γῆ . ὅτι2 δέ περί ὁ μέλλω ἐγώ οἰκέω ὁ μυσταγωγός διαλέγω , πῶς ἄν ἐνδοιάζω τις ; ἀφίστημι γάρ ὁ ἐνίστημι , ζητέω ἀναπείθω ὁ εἰμί , καί ἐπί ὁ βραβεῖον ὁ ἄνω κλῆσις ἐπείγω δήω συμβουλεύω , καί ὁ ὁ ἅγιος ἐλπίς διψάω , κατά ὅς ὁ πᾶς αὐτός ὑποτάσσω , καί καὶ . κυριεύω ὁ γῆ . καί αὐτός ὁ σωτήρ διαμιμνῄσκω λέγω , “ μακάριος ὁ πρᾶος , ὅτι αὐτός κληρονομέω ὁ γῆ · ” τίς ἀρά εἰμί ὁ διά ὅς γίγνομαι παρά ὁ Θεός καί πατήρ ὁ ὁ κατά ἐγώ ἀνακεφαλαίωσις ; δηλονότι Χριστός , ὅς καί ἐγώ ἀκόλουθος εἶπον , ὡς διά ὁ ὁ ψάλλω λύρα · “ Κύριος μερίς ὁ ” κληρονομία ἐγώ καί ὁ ποτήριον ἐγώ · σύ εἰμί ὁ ἀποκαθιστάω “ ὁ κληρονομία ἐγώ ἐγώ · ” διά αὐτός γάρ ἔχω ὁ ἐν ἀρχή ὁ φύσις δωρέω ἀγαθός ὁ ἐπανάληψις αὐτός , καί ὁ βέβαιος εἰς κτῆσις . ἀταλαίπωρος δέ καί οὗτος ὁράω οὐ ἑτέρως ἔχω , γράφω περί αὐτός ὁ θεσπέσιος Παῦλος , “ ὁ “ δέ βραχύς τίς παρά Ἄγγελος ἐλασσόω βλέπω Ἰησοῦς , διά “ ὁ πάθημα ὁ θάνατος , δόξα καί τιμή στεφανόω . ἀκούω ὅπως ἐπάνω πᾶς ὐπέρτατος ὁ σύνθρονος ὁ πατήρ ὁ παρά ὁ ἄνω πνεῦμα ἐν τάξις Θεός προσκυνέω , οὖς χίλιοι μέν χιλιάς λειτουργέω Ἄγγελος , παρίστημι δέ καί μυρίος μυριάς , καταβιβάζω πάλιν ὁ μυσταγωγός ἐν ὁ κατά ἐγώ , καί ’τον ὁ κένωσις ἀφηγέομαι τρόπος , προσεπάγω εὐθύς καί ὅσος κατορθόω διά αὐτός ὁ ἀνθρώπειος φύσις ἀγαθός . ἐννοέω γάρ ἐλασσόω βραχύς τίς παρά Ἄγγελος αὐτός , ἵνα ἐγώ ἐν αὐτός πλουτέω , ὁ ὑπέρ φύσις ἴδιος , ἐν εὐδοκία ὁ Θεός καί πατήρ “ συναγείρω γάρ ἐγώ καί συγκαθίζω ἐν ὁ ἕπω - “ ῥανίον ἐν Χριστός . ” συνεδρεύω γάρ ὁ πᾶς ἐγώ Σωτήρ Χριστός , ἐπί ὅλος τρέχω ὁ καύχημα ὁ ἄνθρωπος φύσις · ἔπος τίς τρόπος ἡμεῖς πῃ ὁ αὐτός πτωχεία πλουτέω , εἰμί κατά μηδείς τρόπος ὁ κατά ἐγώ ἐν ἀγαθός , ὅτε γίγνομαι κατά ἐγώ ὁ ὑπέρ πᾶς ὁ κτίσις . ἐλασσόω τοίνυν βραχύς παρά Ἄγγελος ἄνθρωπος γίγνομαι , ἵνα ὁ ἄνθρωπος τιμάω φύσις , καί ἀνακομίζω πάλιν εἰς ὁ ἐν ἀρχή · δόξα καί τιμή καί ἐν αὐτός στεφανόω , καί ὅς ὁ δόξα Κύριος ἐάν ὡς Θεός . ὥσπερ γάρ ὁ ὁ Ἀδάμ παράβασις ἄτιμος ἀποδείκνυμι , οὕτως δοξάζω - σμεθα διά ὁ ὑπέρ ἐγώ ὑπακοή ὁ Χριστός , καί αὐτός τίθημι ὁ ἴδιος ψυχή , ἵνα καί νεκρός καί ζῶ κυριεύω . Χρυσόστομος . ὁ μακάριος δέ Ἰωάννης φημί · ὁ “ βραχύς τίς ” αὐτός συναρμόζω μᾶλλον ὁ τρεῖς ἡμέρα γίγνομαι μόνος , ἀλλά οὐ ἐγώ ὁ ἐπιπολύ φθείρω . δείκνυμι δέ ὅτι δόξα καί τιμή ὁ σταυρός εἰμί · ὥσπερ οὖν καί ὁ Κύριος αὐτός καλέω λέγω , “ ἵνα δοξάζω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . ” εἰμί οὖν ἐκεῖνος ὁ διά ὁ ἄνθρωπος δόξα καλέω , πολύς μᾶλλον σύ διά ὁ δεσπότης . ὅπως χάρις Θεός ὑπέρ πᾶς γεύω θάνατος . ἐκεῖνος μέν διά ὁ χάρις ὁ Θεός , φημί , ὁ εἰς ἐγώ οὗτος πάσχω , ὅς γε ὁ ἴδιος υἱός οὐ φείδομαι , ἀλλά ὑπέρ ἐγώ πᾶς - ὁ παραδίδωμι αὐτός · τίς ἕνεκα ; οὐ ὀφείλω οὗτος ἐγώ , ἀλλά χάρις ποιέω · καί πάλιν ἐν ὁ πρός Ῥωμαῖος Ἐπιστολή φημί , “ πολύς μᾶλλον ὁ χάρις ὁ Θεός καί ὁ δωρεά ἐν χάρις ὁ ὁ ” εἷς Ἰησοῦς Χριστός εἰς ὁ πολύς περισσεύω . ” ὅπως χάρις Θεός ὑπέρ πᾶς γεύω θάνατος . οὐ ὁ πιστός μόνος , ἀλλά καί ὁ οἰκέω ἅπας · αὐτός μέν γάρ ὑπέρ πᾶς ἀποθνῄσκω . Ὠριγένης . Μέγας εἰμί ἀρχιερεύς , οὐ ὑπέρ ἄνθρωπος ἀλλά καί πᾶς λογικός ὁ ἅπαξ θυσία προσφέρω , ἑαυτοῦ ἀναφέρω · “ Χωρὶς γάρ Θεός ὑπέρ πᾶς γεύω θανάτου·’ ὅς ὥσπερ ἐν τις κεῖμαι ὁ πρός Ἑβραῖος ἀντίγραφος " χάρις Θέος εἰμί τε δέ Χωρὶς Θεός ὑπέρ πᾶς γεύω θάνατος , οὖον μόνος ὑπέρ ἄνθρωπος ἀποθνῄσκω , ἀλλά καί ὑπέρ ὁ λοιπός λογικός , εἰμί τε “ χάρις Θεός , ” ὑπέρ πᾶς ὁ Χωρὶς Θεός ἀποθνῄσκω . τις δάιος ; εἰμί μή πᾶς πιστεύω , αὐτός ὁ αὐτός πληρόω · καί κύριος ἕπω “ ὑπέρ πᾶς γεύω θάνατος . ” οὐ εἶπον ἀποθνῄσκω · ὥσπερ γάρ εἰμί γεύω , οὗτος μικρός ἐν αὐτός ποιέω διάστημα , εὐθύς ἀνίστημι . ὁ μέν οὖν εἶπον διά ὁ πάθημα ὁ θάνατος , ὁ εἰμί θάνατος σημαίνω , ὁ δέ ὅτι Ἄγγελος ἀγαθός , ὁ ἀνάστασις δηλόω . καθάπερ γάρ ἰατρός οὐ ἔχω ἀνάγκη ὁ ὁ ἄρρωστος παρασκευάζω σιτίον ἀπογεύω , διά ὁ περί ἐκεῖνος κηδεμονία , πρότερος αὐτός ἀπογεύω , ἵνα πείθω ὁ ἀρρωστέω , θαρσέω κατατολμάω ὁ βρῶσις · οὕτως ἐπεί πᾶς ἄνθρωπος ὁ θάνατος δείδω , πείθω αὐτός κατατολμάω ὁ θάνατος , καί αὐτός γεύω , οὗτος οὐ ἔχω ἀνάγκη “ ἔρχομαι γάρ ὁ ὁ κόσμος οὗτος ἄρχω , ” φημί , " καί οὐ ἔχω ἐν ἐγώ οὐδείς , ὥστε καί ὁ “ χάρις καί ὁ ὑπέρ “ πᾶς γεύω θάνατος , ” οὗτος συνίστημι . ἀλλά οὗτος ΟΔ ὁ Μοψουεστία ἀντιφθέγγομαι φημί · γελοῖος δή τίς πάσχω ἐνταῦθα , ὁ " Χωρὶς Θεός ” ἐναλλάσσω καί ποιέω “ χάρις Θεός , ” οὖον προσέχω ὁ ἀκολουθία ὁ γραφεύς , ἀλλά ἀπό ὁ μή συνίημι ὅτι ποτέ φημί ὁ “ Χωρὶς Θεός ” ἀδιάφορος , ἐξαλείφω μέν ἐκεῖνος , τίθημι δέ ὁ δοκέω αὐτός Εὔκολον εἰμί πρός κατανόησις · τίς γάρ ἐνταῦθα πρόκειμαι ὁ Παῦλος , ἵνα ἐπαγγέλλω ὁ " χάρις Θεός ; ” τίς δέ αὐτός ἄγω πρός οὗτος ἀκολουθία ; οὖον γάρ ἔθος αὐτός , “ χάρις Θεός ” τίθημι ἁπλόος , ἀλλά πάντως ἀπό τις ἀκολουθία λόγος · ὅς γάρ ὁ κατά ἑαυτοῦ λέγω προστίθημι οὗτος , ὡς ὁ " χάρις Θεός εἰμί ὅς εἰμί · ” ὅταν πρόκειμαι αὐτός ὁ περί ὁ ἄνθρωπος λέγω ὁ Θεός φιλανθρωπία , καί ὅτι ἅπας ποιέω , οὐ ἐγώ εἰμί ὁ τυγχάνω ἄξιος , οἷος εἰμί ὁ “ ὁ γάρ χάρις “ εἰμί σῴζω , ” ὅς ἐπάγω , “ καί οὗτος οὐ ἐκ σύ , Θεός ὁ δῶρον , οὐ ἐκ ἔργον , ἵνα μή τις καυχάομαι · ” σαφῶς διά οὗτος παρίστημι , ὅτι περί ὁ χάρις διαλέγω ὁ Θεός , ὅς περί πᾶς τυγχάνω ὁ ἄνθρωπος ἐπιδείκνυμι . ἐνταῦθα δέ ὁ πρόκειμαι αὐτός , δηλονότι περί ὁ Χριστός διαλέγω , οἷος τις εἰμί , καί τίς ὁ πρός ὁ Ἄγγελος ἔχω διαφορά · ἀπό ὅς ἐκφέρω εἰς ὁ εἶπον , κατά τίς ἐσθίω αὐτός ἐλασσόω δοκέω , καί ὅτι διά ὁ θάνατος . τίς οὖν ἐσθίω ἐνταῦθα ὁ “ χάρις Θεός ; οὖον γάρ πρόκειμαι αὐτός ὁ περί ἐγώ ἀγαθότης λέγω αὐτός . οὗτος δέ μᾶλλον δείκνυμι ὁ ὁ ἑξῆς ἀκολουθία . εἶπον γάρ ὅτι “ Χωρὶς Θεός γεύω ὁ θάνατος , ” οὐδείς πρός οὗτος παραβλάπτω ὁ θεότης · καί διά οὗτος ἀπό ὁ οἰκεῖος φύσις ὁ κατά βραχύς οὗτος ἐλάττωσις δέχομαι · ὥστε φαίνω ἐντεῦθεν αὐτός καί ὁ τιμή μετέχω διά ὁ πρός ἕτερος συνάφεια , ἐπεί ἀκόλουθος εἰμί ὁ οὗτος ἀκούω περισσός ἐν ὁ ὁ πάθος καιρός νομίζω εἰμί ὁ Θεός Λόγος ὁ ἐνοίκησις , οὐδείς ὁ πρόκειμαι συμβάλλω , εἴπερ δή Χωρὶς ἐκεῖνος ὁ πείρω γεύω ὁ θάνατος , ἐπάγω , “ πρέπω γάρ αὐτός , “ διά ὅς ὁ πᾶς , καί διά ὅς ὁ πᾶς , πολύς υἱός εἰς δόξα “ ἄγω , ὁ ἀρχηγός ὁ σωτηρία αὐτός διά πάθημα “ τελειόω . ” οὐ ἀσυντελής δέ εἰμί οὐδέ ὁ θεότης φημί · πρέπω γάρ ὁ οἰκεῖος καί ὅσπερ εἰμί αὐτός πρέπω · ὁ γάρ ὅς ὁ πάθος οὐδασυνέστησεν · μάω αὐτός πρέπω εἰμί · οὗτος ὁ " πρέπω , ” σαφῶς ὁ “ Χωρὶς Θεός ” ὡς γάρ ἐκεῖνος οὖον πρέπω ὁ πρέπω αὐτός φημί , δείκνυμι ὁμοῦ καί ὅσπερ πράσσω τότε , τίς δέ οὗτος εἰμί . “ πρέπω “ γάρ αὐτός διά ὅς ὁ πᾶς , καί διά ὅς ὁ πᾶς , ” δηλονότι ὁ Θεός Λόγος g λέγω , ἐπεί πολύς ὁ υἱότης μεταδίδωμι , καί εἰς ὁ δόξα ἄγω οὗτος , ὁ ὁ ἅπας σωτηρία ἀρχηγός ὁ κύριος ἐγώ καί Σωτήρ Ἰησοῦς ὁ Χριστός , ὁ πῇ αὐτός λαμβάνω ἄνθρωπος , διά ὁ πάθημα τέλειος ἀποφαίνω , ὥστε φαίνω , καί οὗτος ὁ φύσις , ἐκεῖνος ὁ χάρις . ὁ μακάριος δέ Ἰωάννης ὁ προγράφω ῥῆσις οὕτως ἐξηγέομαι . περι ὁ πατήρ ἐνταῦθα λέγω . ὁράω πῶς πάλιν ὁ “ διά ὅς ” αὐτός ἁρμόζω · οὐ ἄν οὗτος ποιέω , εἰ ἐλάττωσις εἰμί , καί ὁ υἱός προσήκω μόνος . ὅς δέ λέγω , οὗτος εἰμί · ἄξιος , φημί ὁ φιλανθρωπία αὐτός ποιέω , ὁ ὁ πρωτότοκος λαμπρός ἀποδείκνυμι πᾶς , καί ὥσπερ ἀθλητής γενναῖος καί ὁ ἄλλος ὑπερέχω ὁ ἕτερος ὑπόδειγμα εἰμί ὁ ἀρχηγός ὁ σωτηρία αὐτός ; τουτέστι ὁ αἴτιος ὁ σωτηρία · ὁράω ὅσος ὁ μέσος ; καί οὗτος υἱός , καί ἐγώ υἱός · ἀλλά ὁ μέν σῴζω , ἐγώ δέ σῴζω . ὁράω πῶς ἐγώ καί συνάγω καί διίστημι ; ἐνταῦθα συνάγω ὁ ἀρχηγός ὁ σωτηρία αὐτός · πάλιν διΐστημι ἵστημι διά πάθημα τελειόω . ἄρα ὁ πάθημα τελείωσις καί ἀίτας σωτηρία . ( Κύριλλος . ) ὁ μακάριος δέ Κύριλλος ὁ μακάριος ἀκολουθέω κατά ὁ “ ὅπως χάρις Θεός ὑπέρ πᾶς γεύω θάνατος , φημί , τίς ὁ “ γεύω ” πᾶς ὁ σαφής ὅς γε οἴομαι . δίδωμι γάρ ὁ θάνατος ὁ ἴδιος σῶμα , καί οἷος ἀπογεύω σαρκικός ὁ συμβεβηκός , ἀναβιόω πάλιν , καί πατέω εὐθύς ὁ θάνατος ὁ κράτος . οὐκοῦν ὁ βραχύς παρά Ἄγγελος ἐλασσόω λέγω , αὐτός εἰμί ὁ ἐκ Θεός Λόγος · οὐ εἰς ἴδιος φύσις πάσχω ὁ ἐλάττωσις , ἀεί γάρ εἰμί αὐτός καί ὡσαύτως ἔχω , ἄτρεπτος τε καί ἀναλλοίωτος , ὑπομένω δέ καί οὗτος διά ἐγώ ἀνθρώπινος · ἀνέχω γάρ καίτοι θεός ἐάν φύσις ὁ ὁ ἀνθρωπότης μέτρον διά ὁ οἰκονομία · καί οὗτος εἰμί ὁ κατά αὐτός μυστήριον ὁ ὅτι μάλιστα θαυμάζω πρέπω . οὗτος καί ὁ προφήτης λέγω Ἀμβακούμ · “ κύριος , εἰσακούω ὁ ἀκοή σύ , “ καί φοβέω · κατανοέω ὁ ἔργον σύ καί ἐξίστημι . ” ἔκστασις γάρ ἀληθής καί ὁ πᾶς ἐπέκεινα θαῦμα ὁ γίγνομαι . ἀλλά οὐ οδός ὅπως τίς ἐπί αὐτός μυστήριον οὖον νοέω ὀρθῶς κενολογέω τις , καί δή καί γράφω , ὁ ἐν ὁ ὄγδοος ψαλμός διερμηνεύω ἐθέλω . σκοπέω τοίνυν τίς ὁ ἄνθρωπος περί ὅς ἐκπλήσσω καί θαυμάζω , ὅτι δή ὁ μονογενής καταξιόω αὐτός μιμνήσκω τε καί ἐπισκοπή ποιέω · εἶτα οὗτος ἐπάγω , καί μάλα ἐναργής , ὡς οὐ εἴρω μέν ἐπί πᾶς ἄνθρωπος , ὁ “ τίς εἰμί ἄνθρωπος , ὅτι μιμνήσκω αὐτός , ὅς υἱός ἄνθρωπος ὅτι “ ἐπισκέπτομαι αὐτός ; ” ἀλλά περί μόνος ὁ υἱός · πειράω δέ ὁ ἑαυτοῦ λόγος ἐμπεδόω εἰς ἀλήθεια , περιφέρω λέγω ὁ μακάριος Παῦλος εἰς ὁ ἑαυτοῦ πρόσωπον ὁ ἐν ὁ ψαλμός , διά ὅς ὁ φαίνω “ ὁ δέ βραχύς τίς παρά Ἄγγελος ἐλασσόω “ βλέπω Ἰησοῦς , διά ὁ πάθημα ὁ θάνατος , δόξα καί τιμή “ στεφανόω · ” εἶτα διίστημι ὁ φύσις , ὁλότροπος ὁ ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος γίγνομαι ἄνθρωπος εἰμί φημί ἰδικός , περί ὅς καί θαυμάζω , φημί ὁ Δαυίδ , ὅτι καί μνήμη καί ἐπισκοπή ἀξιόω · ἀξιόω δέ καί ὁ ὑπέρ φύσις ἴδιος , ὡς εὐεργετέω παρά ὁ Θεός Λόγος . ἀγνοέω δέ ὡς ἔοικα , ὅτι Χριστός Ἰησοῦς οὖον κατά ἑαυτοῦ ἄνθρωπος κοινῶς τε καί ἰδικός νοέω καί λέγω πρός ἐγώ , ἐνανθρωπέω δέ μᾶλλον ὁ ἐκ Θεός Λόγος . ἵνα δέ ὁ ἔννοια ὁ ἀπόδοσις ἐν κόσμος ὁ δήω πρόειμι φαίνω , φέρω καί πρό γε ὁ ἄλλος ὁ ἐν ὁ παροσιτιθημι h ψαλμός θεωρία ἅπτω . οἶδα ὡς προφήτης ὁ θεσπέσιος Δαυίδ , ὅτι κατά ὁ ἀψευδής τε καί θεῖος ὑπόσχεσις ἐκ καρπός ὁ ὀσφῦς αὐτός , ὁ κατά σάρξ γίγνομαι · πλήν οὐ ἀγνοέω ὅτι θεός κατά φύσις ὑπάρχω ἐν ὁ κατά ἐγώ ἑαυτοῦ καθίημι κατά καιρός . διαλέγω οὖν ἐν ὁ ὄγδοος ψαλμός , καί ὁ πρός αὐτός ποιέω λόγος , ὡς πρός ἄνθρωπος ἅμα καί θεός εἷς ὁ ἐκ ἄμφω ἐπιγιγνώσκω θεός , οὗτος ὅς φημί · “ Κύριος ὁ Κύριος ἐγώ , ὡς θαυμαστός ὁ ὄνομα σύ “ ἐν πᾶς ὁ γῆ , ὅτι ἐπαίρω ὁ μεγαλοπρέπεια σύ ὑπεράνω ὁ “ ὐρανῶν · ” ποῦ γάρ ὅλως , ἢ παρά τίσις Χριστός οὖον θαυμάζω ; ὅς πῶς οὐ ἐπαίρω καί ὑπεράνω ὁ οὐρανός ὁ μεγαλοπρέπεια αὐτός καί ὁ ὁ δόξα περιφανής ; εἴπερ εἰμί ἀληθής , “ ὅτι ἐν " ὁ ὄνομα Ἰησοῦς Χριστός πᾶς γόνυ κάμπτω ἐπουράνιος καί “ ἐπίγειος καί καταχθόνιος , καί πᾶς γλῶσσα ἐξομολογέω , “ ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστός εἰς δόξα Θεός πατήρ . ” ὅτι2 γάρ ἐν ἀνθρώπειος μορφή φαίνω ὁ Λόγος καί ἑνόω σάρξ ὁ τοιοῦτος φημί ὁ θεσπέσιος μελῳδός , ἐκδείκνυμι ἄν εὐκόλως ὁ ἐπί ἑξῆς · φημί γάρ “ ὅτι ἐκ στόμα νήπιος θηλάζω “ καταρτίζω αἶνος . ” ἐπεί γάρ ὁ Λάζαρος ἐγείρω ἐκ νεκρός , θαυμάζω μέν παρά πᾶς · εὑρίσκω δέ ὀνάριον καθίζω ἐπί αὐτός · ὅτε καί παῖς λαμβάνω ὁ Βάια ὁ Φοῖνιξ , ὁ καθήκω αὐτός καταγεραίρω εὐφημία φάσκω , “ ὡσαννά “ ὁ υἱός Δαβίδ · εὐλογέω ὁ ἐρχόμενος ἐν ὄνομα κύριος · ἐπιτιμάω δέ αὐτός ὁ ἄλλος , φάσκω ὁ Χριστός , “ οὐ “ ἀναγιγνώσκω ὅτι ἐκ στόμα νήπιος καί θηλάζω καταρτίζω “ αἶνος ; ” ἐνανθρωπέω δή οὖν ὁ υἱός μονονού καί ἐποχέομαι ὁ πῶλος βλέπω , κατατίθημι εἰκότως , ἐκεῖνος διενθυμέομαι , ὅτι πρός τοσοῦτος σμικροπρεπεια ἑαυτοῦ ὁράω καθίημι , καί ὅς κατά φύσις ὑπάρχω Θεός · εἶτα ὁ κενόω ὁ ἀφορμή οὐ ἕτερος ὁράω ὁ μακάριος Δαυίδ , πλήν ὅτι μόνος ἐγώ ὅς εἰμί ἀναγκαῖος καί φθορά ἐξαιρέω καί ἁμαρτία , καί τυραννικός ἁρπάζω χείρ , ὁ ὁ διάβολος φημί , ὁ πᾶς ἀξιοιοθαύμαστος i , ὁ μετά σάρξ οἰκονομία ὁ μυστήριον · οὗτος ὅς φημί · “ κύριος , τίς εἰμί ἄνθρωπος , ὅτι μιμνήσκω αὐτός , ὅς υἱός ἄνθρωπος , ὅτι ἐπισκέπτομαι αὐτός ; ” τίς γάρ ὁ ἄνθρωπος φύσις ὡς πρός Θεός ; καί τίς οὗτος λέγω ; τίς ὁ γόος ὁ ἀνθρώπινος ; μοῖρα τε ὅσος καταλογίζομαι ἄν ὁ ἐπί γῆ , ὡς πρό γε φημί ὁ ὁ ἅγιος Ἄγγελος τάγμα ; ἀλλά εἰμί καί μηδείς ὅλως ὁ ἄνθρωπος φύσις τε καί ἀριθμός , οὐ ὑπεροράω ἐγώ ὁ δημιουργός , μιμνήσκω γάρ καί ἐγώ καί ἐπισκοπέω ἐπαξιόω ὡς διόλλυμι · ὁ καί ἐν ἀρχή ὁ παράγω εἰς ὕπαρξις , βραχύς μέν ἐγώ ὅς ἐλασσόω παρά ὁ Ἄγγελος , στεφανόω δέ τιμή τε καί δόξα , καί καθίστημι μέν ἐπί ὁ ἔργον ὁ χείρ αὐτός , πᾶς δέ ὑποτάσσω ὑπό πούς ; ἐγώ . καί ὁ μέν ὅλος ᾠδή ὁ σκοπός ἐν οὗτος · φιλοσοφέω δέ λίαν ὁ θεσπέσιος Παῦλος , καί περιίστημι εὔτεχνος νοσέω ὁ κατά ἐγώ εἰς καινότης διά Χριστός · “ καινός γάρ κτίσις ὁ ἐν αὐτός , καί ὁ μέν ἀρχαῖος παρέρχομαι , “ γίγνομαι δέ πᾶς καινός · ” οὗτος φημί καί διά εἷς ὁ προφήτης ὁ πνεῦμα ὁ Ἅγιον · “ θάρσος Θεός · μή παρίημι ὁ χείρ “ σύ · Κύριος ὁ θεός σύ ἐν σύ δυνατῶς σῴζω σύ , καί ἀνακαίω - “ νίζω σύ ἐν ὁ ἀγαπάω αὐτός . ” ἀποφαίνω τοίνυν ὁ Παῦλος γυμνός ἐγώ ὁ δόξα ὁ πάλαι δωρέω · διά οὗτος φημί · “ νῦν δέ οὔπω ὁράω αὐτός ὁ “ πᾶς ὑποτάσσω , ” καί οὖον δή ποῦ φρονέω , ὀρθός φρονέω αἱρέω περί εἷς ἄνθρωπος ὁ τοιόσδε λέγω αὐτός , ἀλλά ὡς ἐν εἷς πρόσωπον ὁ καθόλου σημαίνω ἄνθρωπος , συλάω φημί αὐτός ὁ πάλαι δίδωμι εὔκλεια ὁ μέθεξις . καί ποῖος τις εἰμί ὁ ὁ πᾶς λόγος κατασκευή , τίς δέ ὁ ὁ εὐτεχνία συμπέρασμα διεῖπον ἀναγκαῖος . ἀποφαίνω γάρ ὁ δόξα ἁμαρτάνω διά ὁ ἐν Ἀδάμ παράβασις , ἵνα καί ὁ ὁ ἐπανάληψις ἀφηγέομαι τρόπος , καί οἶος τις εἰμί ἐμφαίνω ὁ ὁ γένος πτωχεία , ἵνα δείκνυμι πάλιν ὁ διά ὅς πλουτίζω . προσεπάγω γάρ εὐθύς , “ ὁ δέ βραχύς τίς παρά Ἄγγελος ἐλασσόω βλέ - “ πομεν Ἰησοῦς , διά ὁ πάθημα ὁ θάνατος , δόξα καί τιμή εἰμί - “ φανάω . ” θεός γάρ εἰμί φύσις , καθά πλειστάκις εἴρω . ὁ ἐκ Θεός Λόγος , καθίημι ἑαυτοῦ εἰς κένωσις , καί χρηματίζω μετά ἐγώ ὡς ἄνθρωπος , βραχύς παρά Ἄγγελος , ἵνα καί ὑπήκοος γίγνομαι ὁ πατήρ , καί μέχρι θάνατος , δόξα καί τιμή στεφανόω ὁ ἄνθρωπος φύσις , ὡς εἷς ἐκ ἐγώ στεφανόω , καί ὅς ὁ δόξα Κύριος εἰμί . εἰμί δέ δή τις λέγω μνήμη καί ἐπισκοπή ἀξιόω παρά ὁ Θεός Λόγος ὁ ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος γεννάω ἄνθρωπος , εὐεργετέω τε αὐτός καί ἀξιόω τιμή ὑπέρ ἴδιος φύσις , κατακομίζω μέν ὥσπερ εἰς γῆ ὁ μυστήριον ὁ δόξα · πλεῖστος δέ ὅσος ὄφλησις γέλως . ποῦ γάρ , εἶπον ἐγώ ψιλός ἄνθρωπος ὁ Χριστός ; πότε δέ δίχα ὁ ἑνόω αὐτός νοέω Λόγος ; εἰμί γάρ ἐκ μήτρα Ἐμμανουήλ , καί οὖον γίγνομαι οὗτος κατά καιρός . πῶς οὖν αὐτός ἐπισκοπή τε καί μνήμη ἀξιόω φημί παρά ὁ Θεός Λόγος ; εἶτα διίστημι τε καί διορίζω ὁλοτρόπως ἁλίσκομαι εἄν καί ἀνά μέρος , ἐγώ γυμνός ὁ ἑνόω Λόγος δείκνυμι ἕτερος Χριστός καί υἱός · ἕτερος γάρ ἀνάγκη νοέω ὁ ἐπισκοπή αὐτός καί μνήμη ἀξιόω , παρά ὁ ὅς οὗτος δίδωμι παρά αὐτός · πῶς οὖν ἔτι " Κύριος εἷς , εἷς τε πίστις καί εἷς ὁ βάπτι - “ σμάω ; ” εἰμί γάρ καί πολύς τις ὁ φύσις ὁ διαφορά , ἀλλά ὁ γε ὁ ἕνωσις τρόπος εἷς ὁ ἐκ ἄμφω δείκνυμι υἱός . οὐκοῦν εἰμί μνήμη ἀξιόω φημί αὐτός παρά ὁ Θεός Λόγος , ψυχικός δή πάντως εἰμί πνεῦμα μή ἔχω καθά γράφω · διορίζω γάρ εἰς δύο ὁ εἷς . εἰμί δέ εἰμί ἐν ἀρχή ὅσπερ εἰμί , καί ἐκ αὐτός μήτρα Ἐμμανουήλ , εἰμί ὁ ὁ ἕνωσις μή παραδέχομαι τρόπος , ἑαυτοῦ δή πάντως ὁ λόγος διαμένω , ἑαυτοῦ ἀξιόω ὁ ἐπισκοπή , ἑαυτοῦ εὐεργετέω ὁράω , καί πολύς ἐγώ ἐν οὗτος ὁ ἀτοπία εἰσκομίζω ὁ ἔννοια ὁ δύναμις · οὖον γάρ ἀλλότριος ὁ λόγος ὁ σῶμα αὐτός , ἄλλως τε , τίς ἄρα εἰμί ὁ κενόω λέγω παρά ὁ ἅγιος γραφεύς ; εἰμί μέν οὖν ὁ ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος γεννάω ἀνά μέρος ἐγώ ἵστημι , αὐτός ὑπομένω φημί ὁ κένωσις , πῶς κενόω δοξάζω , εἴπερ εἰμί κατά ἐγώ ἄνθρωπος τιμή καί δόξα ὁ ἐπισκοπή ἀξιόω καί μνήμη , ἕνωσις τε τυγχάνω ὁ πρός Θεός · εἰμί Δ΄ ἐπί αὐτός λέγω πράσσω ὁ κένωσις ὁ μονογενής , κενόω τίς πάθος · ὅς γάρ ὁ πάσχω συμβαίνω , πρέπω ἄν μᾶλλον καί ὁ ὁ κένωσις χρῆμα . σῴζω τοίνυν διά ἑαυτοῦ , εἴπερ εἰμί ἄνθρωπος κατά ἐγώ οὐ ἑνόω κατά ὑπό . στάσις ὁ ἐκ Θεός φύς Λόγος , καθάπερ αὐτός φημί , ὁ ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος γεννάω . πῶς οὖν θεός ὁ Χριστός , εἰμί καί αὐτός μετά ἐγώ ἀξιόω μνήμη ὁ παρά Θεός , καί γίγνομαι εἷς ὁ εὐεργετέω ; καί ὅς πρόσειμι ὡς Θεός προσεύχομαι , καί ὁ ἄνωθεν ἀγαθός αἰτέω ὁ χορηγία , ὡς ὅλος ὁ κτίζω διανέμω θεοπρεπῶς ὁ αἴτημα . τεχνίτης τοίνυν ὑπάρχω ὁ Παῦλος ὁ μυσταγωγία ὡς φημί , δέχομαι μέν ἔστω ὅτε εἰς θεωρία πνευματικός ὁ ἐκ ὁ θεόπνευστος γραφεύς · χωρέω δέ κατά μόνος ὁ ὅτι μάλιστα ὁ λόγος χρήσιμος , σιωπάω ὁ ἕτερος , πρέπω αὐτός μᾶλλον ἐκεῖνος εἰδοί περί ἐάν καί γράφω , οἱος φέρω εἶπον φημί ποῦ περί ὁ Εὔα καί ὁ Ἀδάμ ὁ περί αὐτός γράφω , " διά οὗτος καταλέω - “ ψεῖ ἄνθρωπος ὁ πατήρ αὐτός καί ὁ μήτηρ αὐτός , καί “ προσκολλάω ὁ γυνή αὐτός , καί εἰμί ὁ δύο εἰς σάρξ εἷς · προσεπάγω οὗτος αὐτός ὁ “ μυστήριον οὗτος μέγας εἰμί · ἐγώ δέ λέγω εἰς Χριστός καί εἰς ὁ ἐκκλησία , “ πλήν καί σύ ὁ καθένας ὁ ἑαυτοῦ γυνή ἀγαπάω , ὡς ὁ ἑαυτοῦ σῶμα . ” ἀθρέω δή καί ἐν οὗτος , ὡς οὐ ἀπίθανος μέν ὁ εἰκών ὁ σχῆμα , πλήν ἀνόσιος κομιδῇ ὁ Ἀδάμ παρατροπή ὁ ἔγκλημα περιτίθημι Χριστός , κἀν εἰμί γίγνομαι ἐκεῖνος προανατύπωσις ὥσπερ τίς καί μέρος ὁ ἐπί αὐτός θεωρία · ἀλλά οὐδέ ἐκεῖνος οἴομαι σοφός ὅς καί ἀληθής εἶπον , ὡς ἀξιόω κατά πρόγνωσις ὁ ἐν Θεός νοέω ἐπισκοπή καί μνήμη , ὁ ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος γεννάω ἄνθρωπος ἰδικός , κατά γε ὁ ἐκεῖνος εὕω ἔχω ὑπολαμβάνω . ὅτι2 μέν γάρ προγιγνώσκω ὁ Θεός καί πατήρ , καί μήv καί αὐτός ὁ υἱός ὁ ἐνανθρώπησις ὁ μυστήριον , ἐνδοιάζω ἄν οὐδείς , καί ἐκ αὐτός ὁ εἰκός καί ὁ τῆ θεότης πρέπω ἀναπείθω . τίς γάρ ἄποπτος αὐτός ; τίς δαί ὁ εἰμί οὐ οἶδα καί πρίν ἑσπέρα k ἔρχομαι ; προσεμπεδόω δέ ἐγώ καί ὁ μακάριος Παῦλος αὐτός οὗτος γράφω ἐν ὁ πρός Ἐφέσιος Ἐπιστολή , ἐν ὁ δύο πρός Τιμόθεος ὁμοίως , " προορίζω γάρ ἐγώ “ διά αὐτός ὁ Χριστός πρός υἱοθεσία · ” καί γίγνομαι ἐγώ πρωτότοκος , ἵνα ἐγώ ἀνθρώπινος συντάσσω , καί ὅς θεός ἐάν φύσις καί υἱός ἀληθής . οὐ εὑρίσκω δέ κατά πρόγνωσις ἄνθρωπος αὐτός ὀνομάζω ἁπλόος , γυμνός δή λέγω , καί δίχα ὁ ἑνόω αὐτός κατά ὑπόστασις Λόγος , καί οὖον μνήμη αὐτός ὅς ἐπισκοπέω ὡς εἷς ὁ κατά ἐγώ ἀξιόω φημί · ἐκεῖνος δέ μᾶλλον περινοέω εὐσεβής · ἐθέλω γάρ ὁ ἐκ Θεός Λάγος ἐν εὐδοκία πατήρ ἄνθρωπος γίγνομαι κατά ἐγώ , " ὅπως χάρις Θεός ὑπέρ “ πᾶς γεύω θάνατος , ” ἴδιος ποιέω σῶμα ὁ ὁ θάνατος δεσμός ὑπόκειμαι , ἵνα καί ὑπέρ πᾶς εἰς ὀσμή εὐωδία ἑαυτοῦ ἀνατίθημι , διά ὁ ἴδιος σάρξ καταργέω θάνατος . φημί δέ καί οὗτος καί διατείνω θαρσέω , ὅτι δή πάλιν ὁ ἐκ Θεός Λόγος , διά ὅς ὁ πᾶς καί διά ὅς ὁ πᾶς , ὁ ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος γεννάω ἄνθρωπος τελειόω διά πάθημα , ὡς ὁ σωτηρία ἐγώ ἀρχηγός · ψευδοεῆ ποῦ πάντως ἀποφαίνω ὁ προφήτης λέγω , " οὖον πρέσβυς , οὐ Ἄγγελος , ἀλλά “ αὐτός ὁ Κύριος σῴζω αὐτός . ” ποῦ γάρ ἔτι σῴζω ἐγώ αὐτός ὁ Κύριος , εἰμί διά εἷς ὁ κατά ἐγώ , καί ἐν ὁμόδουλος σῴζω ; ἕνωσις μέν γάρ ὁ κατά ὑπόστασις ἐν Χριστός ὁ ἀνθρώ - πίνω ὁ ὁ ἀληθής κυριότης στεφανόω τιμή . καθήκω γάρ ἐν ὁ ὁ δοῦλος μορφή , καί ὅς κατά φύσις ἐλεύθερος ἐάν ὁ ἐκ Θεός Λόγος , ἵνα δοξάζω ὁ δοῦλος , καί ὁ ἔνειμι εὐγένεια αὐτός ὁ λαμπρότης προξενέω ὁ φύσις . εἰμί δέ δή τις ἀφίστημι ἐκ ὁ πρός θεός ἕνωσις ἀληθής ὁ ἀνθρώπινος , ἕπω δή πάντως οὐ ἐν κυριότης ποθεν , ἀλλά ἐν ὁ ὁ δουλεία αὐτός κατατίθημι μέτρον . ὅτε τοίνυν σῴζω ἐγώ αὐτός ὁ Κύριος κατά ὁ γραφή , τίς παραιτέομαι ὁ σῴζω ὁ ὅτι μάλιστα πρέπω εὔκλεια αὐτός ; παύω διορίζω ὁ λόγος ὁ ἀνθρώπινος , ἵνα μή κοινός ἄνθρωπος σωτήρ καί λυτρωτής ὁ Βίων κηρύσσω . ἀλλά ναί , φημί , τελειόω ὁ ἄνθρωπος διά πάθημα ὁ Λόγος · αὐτός γάρ εἰμί ὁ διά ὅς ὁ πᾶς , καί πρέπω ἄν μᾶλλον ἐπί αὐτός νοέω ὁ ὁ Παῦλος φωνή · τίς δαί , εἶπον ἐγώ , ὁ διά ὅς ὁ πατήρ προσνέμω ἀδικέω ; καί ὅς γράφω Παῦλος , " πιστός ὁ θεός , διά ὅς καλέω εἰς κοινωνία ὁ υἱός αὐτός · ” καί πάλιν , “ ἄρα οὐκέτι εἰμί δοῦλος , ἀλλά υἱός · εἰμί δέ υἱός καί καλέω - " ρονόμος διά Θεός . ” ὅτι2 δέ καί αὐτός ὁ μυσταγωγός ἐπί αὐτός τίθημι ὁ πατήρ ὁ " πρέπω γάρ αὐτός διά ὅς ὁ πᾶς , καί διά ὅς ὁ πᾶς , ” καί ὁ οὗτος ἐφεξῆς , ἐκ αὐτός εἶμι ὁ ὁ γράφω ἀκολουθία · φημί γάρ ὧδε · “ ὁ δέ βραχύς τίς παρά Ἄγγελος μικρός - " μένω βλέπω Ἰησοῦς , διά ὁ πάθημα ὁ θάνατος δόξα καί “ τιμή στεφανόω , ὅπως χάρις Θεός ὑπέρ πᾶς γεύω θάνατος · εἶτα θεός ὀνομάζω ὁ πατήρ , καί ὁ αὐτός μνήμη εἰσκομίζω , προσεπάγω πάλιν , “ πρέπω γάρ αὐτός διά “ ὅς ὁ πᾶς καί διά ὅς ὁ πᾶς . ” . . . . . “ ἐκ αὐτός γάρ καί “ διά αὐτός καί εἰς αὐτός ὁ πᾶς ” κατά ὁ γράφω . ἀλλά ἴσως ἐκεῖνος φημί ἄν · οὖον γάρ εἰμί θεός ὁ υἱός ; πῶς οὖν ὁ πατήρ φημί σημαίνω μόνος , διά γε ὁ θεός ὀνομάζω , παρά γε ὁ μακάριος Παῦλος ; καί πρός γε οὗτος εἴρω τόσος δέ οὗτος , καί μάλα ὀρθῶς · οὖον γάρ εἰμί θεός ὁ Πατήρ ; εἶτα , πῶς ἄνω τίθημι ὁ θεός ὄνομα πάντῃ τε καί πάντως ὁ υἱός ; ἀλλά ὅτι μέν ὁ διά ὅς πρέπω ἄν οὐ μόνος ὁ υἱός , τίθημι δέ πλειστάκις καί ἐπί αὐτός ὁ πατήρ ἀποχρώντως ἐγώ ἀποδείκνυμι · πλήν ἐκεῖνος φημί · ἔθος ὁ μακάριος Παῦλος διαμνημονεύω ὁ υἱός , ὁ ὁ Θεός κλῆσις ὁ πατήρ δηλόω ὅτε σιωπάω ὁ Πατήρ . ἐπιστέλλω γοῦν Κορίνθιος , Ἐφέσιος , Κολοσσαεύς , “ Παῦλος ἀπόστολος Ἰησοῦς Χριστός , διά θέλημα Θεός · ” καί μήv καί Γαλάτης , “ ὅτε εὐδοκέω ὁ θεός ὁ ἀφορίζω ἐγώ ἐκ “ κοιλία μήτηρ ἐγώ , ἀποκαλύπτω ὁ υἱός αὐτός ἐν ἐγώ , ἵνα “ εὐαγγελίζω αὐτός ἐν ὁ ἔθνος , εὐθύς οὖον προσανατίθημι “ σάρξ καί αἷμα . ” ὅτε τοίνυν εἰμί ὁ κωλύω οὐδείς τῆ ὁ Θεός κλῆσις κατονομάζω ὁ πατήρ , Θεός κατά φύσις ὑπάρχω καί αὐτός ὁ υἱός · τίς μή μᾶλλον παρά ὁ πατήρ τελειόω φημί διά πάθημα ὁ υἱός ; ἐνανθρωπέω γάρ αὐτός , καί μορφή δοῦλος λαμβάνω πάσχω ὑπέρ ἐγώ σάρξ κατά ὁ γραφεύς · καί ὅς κατά φύσις ἴδιος ὑπομένω ὁ πάθημα οὐδείς , κατά ὅς καί θεός νοέω , καί εἰμί Λόγος ὁ πατήρ . οὗτος ἕνεκα ὁ αἴτιος σάρξ πάσχω φημί ὁ ἐπέκεινα ὁ πάσχω · φημί γάρ ποῦ καί ὁ μακάριος Πέτρος , “ Χριστός οὖν πάθος ὑπέρ ἐγώ " σάρξ . ” καί ἐπεί ὁ πᾶς ὁμοῦ ὁ κτίσις κατά φύσις ἴδιος ἐξαιρέω ὡς θεός κενόω λέγω , καί καταβαίνω πρός ἀνθρωπότης , οὗτος ὅς καί πολύς ἀδελφός συντάσσω , καί ὁ μόνος ἔχω ὁ εἷς καί φύσις καί ἀληθής υἱός , πολύς ἀξιόω γίγνομαι Πατήρ . ἀλλά ἐξαιρέω θεῖος ὁ ἄλλος Χριστός Ἰησοῦς , εἰμί καί ἀνθρώπινος αὐτός συντάσσω , οὗτος γάρ εἰμί “ καί ὁ ἁγίζω “ καί ὁ ἁγίζω ἐκ εἷς πᾶς · ” εἷς γάρ ἔχω σύν αὐτός ὁ πατήρ , ὅς εἰμί καί γίγνομαι ἐγώ φιλανθρωπία τε καίω χάρις πατήρ , ἀλλά οὖν εἰμί ἰδικός καί μόνος πατήρ Ἰησοῦς Χριστός , τουτέστι σάρξ γίγνομαι ὁ Λόγος κατά ὁ γραφεύς . ἐπεί δέ , ὡς φημί , εἷς πατήρ ὁ ἐν ὁ οὐρανός αὐτός τε καί ἐγώ ἔχω , “ οὐ ἐπαισχύνομαι ἐγώ ἀδελφός ἀποκαλέω , λέγω , “ ἀπαγγέλλω ὁ ὄνομα σύ ὁ ἀδελφός ἐγώ · ” καί ὅς πῶς ἐναργής , ὡς εἴπερ εἰμί ἀληθής μέχρι ὁ ἀνθρωπότης μόνος ὁ Χριστός δόξα ὁ μέτρον , οὐ ἄν ἐπαισχύνομαι καλέω ἀδελφός , οἱςστις οὗτος καί μόνος προεκνέω ἄν ὁ φύσις , καί οὖον δίδωμι αὐτός ; ὡς γάρ ὁ προφήτης φημί · “ θεός εἷς κτίζω ἐγώ , καί πατήρ “ εἰς πᾶς ἐγώ , ” ἔχω ἄν ὁ εἰκός λόγος ὁ ἐπαισχύνομαι καλέω ἀδελφός ὁ ἐν μέτρον εἰμί ὁ οἰκητικός , ὁ ἐκ Θεός κατά φύσις ἐλεύθερος · ὁ ἐκ γῆ , ὁ ἄνωθεν · ὁ ἐκ ὁ κόσμος , ὁ μή εἰμί ἐκ ὁ κόσμος οὗτος , κατά ὁ αὐτός φωνή ὁ ἐν ἁμαρτία εἰμί , ὁ ἀνίημι πλημμέλημα · ὁ ἁγιασμός δήω , ὁ ἁγίζω ἰσχύω · ὁ ὑπό θάνατος καί φθορά , ὁ “ ἐν οὖς ζῶ καί κινέω καί εἰμί . ” ἐπεί δέ κενόω ἑαυτοῦ , οὐ ἐπαισχύνομαι λέγω , “ ἀπαγγέλλω ὁ ὄνομα “ σύ ὁ ἀδελφός ἐγώ · ” καί πάλιν · “ ἰδού ἐγώ καί ὁ παιδίον ὅς “ ἐγώ δίδωμι ὁ Θεός . ” γίγνομαι γάρ υἱός Θεός , καί εἰμί ὑπό χείρ ὁ πᾶς ἐγώ Σωτήρ . ( Χρυσόστομος . ) καί ὁ μακάριος δέ Ἰωάννης φημί · ὁράω δείκνυμι πάλιν ὁ ὑπεροχή ; ὁ γάρ εἶπον “ οὐ ἐπαισχύνομαι , ” δείκνυμι οὖον ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις , ἀλλά ὁ φιλοστοργία αὐτός , μή ἐπαισχύνω ὁ ταπεινός ὁ ταπεινοφροσύνη ὁ πολύς · εἰμί γάρ καί ἐκ εἷς , ἀλλά ὁ μέν ἁγίζω , ἐγώ δέ ἁγίζω · πάλιν δέ ὁ μέσος , καί ὁ μέν ἐκ ὁ πατήρ ὡς υἱός γνήσιος , τουτέστιν , ἐκ ὁ οὐσία , ἐγώ δέ ὡς κτίσμα . ἐπεί οὖν ὁ παιδίον κοινωνέω αἷμα καί σάρξ , καί αὐτός παραπλήσιος μετέχω ὁ αὐτός , ἵνα διά ὁ θάνατος καταργέω ὁ ὁ κρότος ἔχω ὁ θάνατος , τουτέστι ὁ διάβολος , καί ἀπαλλάσσω οὗτος ὅσος φόβος θάνατος διά πᾶς ὁ ζῃμ ἔνοχος εἰμί δουλεία . ( Κύριλλος . ) ὁ μακάριος Κύριλλος φημί , ἀναγκαῖος οἴομαι πρό γε ὁ ἄλλος πολυπραγμονέω λεπτός , περί ποῖος αὐτός παιδίον ὁ λόγος , ὁ δή σάρξ τε καί αἷμα κοινωνέω φημί , καί τίς ὁ παραπλήσιος μετέχω ὁ αὐτός · ὅτε τοίνυν ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος , καί ὅς θεός καί Κύριος ἐάν κατά φύσις , καί σύνεδρος ὁ Θεός καί πατήρ , καθίημι αὐτός εἰς ὁ ὁ ἀνθρωπότης μέτρον , συντάσσω δέ διά οὗτος καί ὡς ἀδελφός ὁ καλέω διά πίστις εἰς υἱοθεσία Θεός · τότε δή τότε ὁ οἰκονομία ὁ εὐτεχνής ὅς μάλα τηρέω , φάσκω περί ἐγώ , ποτέ μέν , “ ὅτι ἀπαγγέλλω ὁ ὄνομα σύ ὁ ἀδελφός “ ἐγώ , ” ποτέ δέ , “ ἰδού ἐγώ καί ὁ παιδίον ὅς ἐγώ δίδωμι ὁ “ Θεός . ” παραδίδωμι γάρ αὐτός παρά ὁ Θεός καί πατήρ ὁ πᾶς , καί κλῆρος αὐτός γίγνομαι , καί ὅς πάλαι μερίς ἀλώπηξ εἰμί , καθά φημί ὁ Δαβίδ · υπεκειμεθη γάρ οὐ ἑκών ὁ δείλαιος ὁ ὁ δαιμόνιος ἀγέλη · ἀλλά αἷμα ὁ ἴδιος πᾶς ἐγώ κατακτάομαι καί κληρονομέω ὁ Χριστός · καί γοῦν φημί πρός ὁ ἐν ὁ οὐρανός πατήρ καί θεός , “ ὅς δίδωμι ἐγώ “ ἐκ ὁ κόσμος , σύ εἰμί , ἐγώ αὐτός δίδωμι , ἐγώ ὁ δόξα “ ὅς δίδωμι ἐγώ , αὐτός . ” καί ὅς γάρ υἱός κατά φύσις ὑπάρχω , χάρις μετά ἐγώ ὁ τοιόσδε δόξα μετέχω φημί , διά ὁ ἀνθρώπινος , πλήν μένω ὅσπερ εἰμί , δίδωμι ἐγώ ὁ ἑαυτοῦ δόξα · κατασφραγίζω γάρ ὁ ἴδιος πνεῦμα πρός υἱοθεσία , καί ἐν αὐτός κράζω , ἀββα ὁ πατήρ . οὐκοῦν ἐγώ ὁ ἐν τέκνον αριθμημένος Θεός , κοινωνέω αἷμα καί σάρξ , τουτέστιν ἐν αἷμα τε εἰμί καί σάρξ , καί ἐν φθαρτός καί γήϊνος σῶμα . οὗτος ἕνεκα ὁ αἴτιος , καί αὐτός ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος , ζωή κατά φύσις ὑπάρχω , μετέχω ὁ αὐτός , καί οὖον κατά ἕτερος τρόπος , ἀλλά παραπλήσιος , ἵνα καταργέω ὁ ὁ κράτος ἔχω ὁ θάνατος . ἐπεί γάρ οὐ ἑτέρως εἰμί δύναμαι ὁ θάνατος καί φθορά καί ἁμαρτία κατέχω ἀνακομίζω πρός ὁ ἐν ἀρχή πλήν ὅτι διά μόνος Χριστός , ὁ ἐνανθρώπησις ὁ μυστήριον ὡς ἐν καιρός καθήκω πληρόω λοιπός παρακαλέω λέγω ὁ μακάριος Δαυίδ , “ ἵνα τίς , κύριος , ἀφίστημι μακρόθεν , ὑπεροράω ἐν εὐκαιρία , ἐν “ θλῖψις ; ” οὗτος ὅς Ἐμμανουήλ καλέω · οὖον γάρ ἀφίστημι ἔτι μακρόθεν , ἀλλά δή γίγνομαι ἐγγύς μετά ἐγώ , ἄνθρωπος φαίνω ὁ ὁ Θεός Λόγος . παραπλήσιος γάρ ἐγώ μετέχω αἷμα καί σάρξ , ἐπεί θάνατος καί φθορά κρατέω ὁ ἐπί γῆ γένος , τουτέστιν ὁ ἄνθρωπος · καί ὁ Θεός ὁ πᾶς δοκέω διά πολύς ἡμερότης καί φιλανθρωπία , ἀνακεφαλαιόω ὁ πᾶς ἐν ὁ Χριστός , ἵνα λοιπός ἀτονέω θάνατος , καί ὡς ἐν πρῶτος ὁ Χριστός παραχωρέω εὑρίσκω ὁ νικάω ὁ ἐπίγειος σῶμα . οὕτως γάρ οὗτος εἰς ἅπας ἐγώ ὁ γένος ὁ ὁ ἀφθαρσία δύναμις κατευρύνω , καί πιστόω γράφω ὁ θεσπέσιος Παῦλος , “ ἐπεί διά ἄνθρωπος θάνατος , καί διά ἄνθρωπος ἀνάστασις νεκρός . ἐσθίω γάρ , ἐσθίω ὁ πάσχω θεραπεύω καί διά ὁ ὁ θάνατος τυραννεύω σάρξ καταργέω θάνατος · ὥσπερ γάρ ἐν Ἀδάμ προσκρούω διά ὁ παράβασις πίπτω ὑπό θάνατος , οὕτως ἐπεί γίγνομαι Εὐδόκιμος ἐν Χριστός διά ὁ ὑπακοή , ὁ ὁ θάνατος βρόχος ἐξαρτάω καί ὁ ἐκεῖνος δέμω , ὡς ἐπί αὐτός ανασκιρτώ ἐγώ ἐκεῖνος βοάω , “ ποῦ σύ , θάνατος , ὁ Νίκη , “ ποῦ σύ , ᾍδης ὁ κέντρον ; ” ζωή γάρ ὑπάρχω οὐσιωδῶς ὁ μονογενής Γενῆς ὁ Θεός Λόγος , ἑνόω ἑαυτοῦ ὁ γήινος καί ἀποθνῄσκω σάρξ , ἵνα καί αὐτός καθάπερ τίς ὁ ατιταχυς θηρίον ἐπιτρέχω ὁ θάνατος ἀτονέω λοιπός ἡσσάομαι · οὖον γάρ εἰμί δύναμαι παραχωρέω ὁ θάνατος ὁ ζωή . οὖον γάρ δήπου Ἄγγελος ἐπιλαμβάνω , ἀλλά σπέρμα Ἀβραάμ ἐπιλαμβάνω , ὅθεν ὀφείλω κατά πᾶς ὁ ἀδελφός ὁμοιόω . εἰμί μή γίγνομαι ἄνθρωπος ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος , ἑνόω δέ μᾶλλον ἑαυτοῦ ὁ ἄνθρωπος πρόσωπον , καθά δοκέω ὁ διορίζω , ὡς ἐν εὐδοκία μόνος καί ὁ κατά θέλησις ῥοπή , πῶς ὁμοιόω κατά πᾶς ὁ ἀδελφός , μᾶλλον δέ , πῶς ἄν ὅλως νοέω καί ἀδελφός , ὁ πᾶς ἐπέκεινα γενητός , καί ἀσύγκριτος ὑπεροχή , ὁ καὶ φύσις λέγω , ὁ κτίσις ὑπέρκειμαι ; πῶς κοινωνέω αἷμα καί σάρξ , εἰμί μή γίγνομαι ἴδιος οὗτος αὐτός καθά καί ἐγώ ; εἷς ούν ἄρα εἰμί υἱός καί κύριος ἕνωσις ὁ κατά ὑπόστασις , συμφέρω ὁ Λόγος πρός ὁ ἀνθρώπινος σάρξ τε καί αἷμα κοινωνέω , ὁμοιόω τε κατά πᾶς ὁ ἀδελφός . ( Χρυσόστομος . ) ὁ μακάριος δέ Ἰωάννης φημί · εἰς ὁ “ ὅσος “ φόβος θάνατος διά πᾶς ὁ ζῶ ἔνοχος εἰμί δουλεία · ” ὅς οὗτος λέγω , ὅτι ὁ ὁ θάνατος δείδω δοῦλος εἰμί , καί πᾶς ὑφίστημι ὑπέρ ὁ μή ἀποθνῄσκω · ὅς ἐκεῖνος , ὅτι δοῦλος πᾶς εἰμί ὁ θάνατος , καί ὁ μηδέ πω αὐτός λύω κρατέω · ὅς ὅτι φόβος διηνεκής συζάω ὁ ἄνθρωπος , ἀεί ἀποτίθημι προσσοκωντες . οὖον γάρ δή ποῦ Ἄγγελος Ἄγγελος ἐπιλαμβάνω . ὁ πολύς ἐνταῦθα φιλανθρωπία ὁ Παῦλος δείκνυμι βούλομαι , καί ὁ ἀγάπη ὅς περί ὁ γένος ἔχω ὁ ἀνθρώπινος , μετά ὁ εἶπον , " ἐπεί οὖν ὁ παιδίον κοινωνέω σάρξ καί αἷμα , " καί αὐτός παραπλήσιος μετέχω ὁ αὐτός , ” ἐπεξέρχομαι πλέω οὗτος ὁ χωρίον · μή γάρ ἁπλόος προσχέω ὁ εἴρω , μηδέ ψιλός τίς μόνος οὗτος εἰμί νομίζω ὁ ὁ ἐκ ἐγώ σάρξ ἀναλαμβάνω , Ἄγγελος οὗτος οὐ χαρίζομαι · “ οὖον γάρ δή ποῦ Ἄγγελος , φημί , " ἐπιλαμβάνω , ἀλλά σπέρμα Ἀβραάμ , ” οὐ Ἀγγένου φύσις ἀναδέχομαι , φημί , ἀλλά ἄνθρωπος . τίς δέ εἰμί “ ἐπιλαμβάνω ; ” οὐ ἐκεῖνος , φημί , δράσσομαι ὁ φύσις ὁ ὁ Ἄγγελος , ἀλλά ὁ ἡμέτερος . διά τίς δέ οὐ εἶπον λαμβάνω , ἀλλά οὗτος ὁ λέγω χράω ὁ " ἐπιλαμβάνω ; ” ἀπό μεταφορά ὁ διώκω ὁ ἀποστρέφω , καί πᾶς ποιέω ὥστε καταλαμβάνω φεύγω καί ἐπιλαμβάνω ἀποπηδάω · φεύγω γάρ ἀπό αὐτός ὁ ἀνθρώπινος φύσις , καί πόρρω φεύγω , εἰμί γάρ μακράν , καταδιώκω καταλαμβάνω · δείκνυμι ὅτι φιλανθρωπία μόνος καί ἀγάπη καί κηδεμονία οὗτος ποιέω . ὅθεν ὀφείλω κατά πᾶς ὁ ἀδελφός ὁμοιόω . τίκτω , φημί , τρέφω , αὐξάνω , πάσχω πᾶς ὅσπερ χρή , τέλος ἀποθνῄσκω · οὗτος εἰμί κατά πᾶς ὁ ἀδελφός ὁμοιόω . ἐπεί πολύς διαλέγω περί ὁ μεγαλότης αὐτός καί ὁ ἄνω δόξα , λοιπός ὁ περί ὁ οἰκονομία λόγος κινέω , μονονού λέγω , ὁ οὗτος μέγας , ὁ ἐάν ἀπαύγασμα ὁ δόξα , ὁ ἐάν χαρακτήρ ὁ ὑπόστασις , ὁ ὁ αἰών ποιέω , ὁ ἐν δεξιός ὁ πατήρ ἄν . τίθημι , οὗτος ἐθέλω ἀδελφός ἐγώ ἐν ἅπας γίγνομαι · καί διά οὗτος Ἄγγελος ἀφίημι καί ὁ ἄλλος δύναμις , καί πρός ἐγώ κατέρχομαι καί ἐγώ ἐπιλαμβάνω , καί μυρίος ἐργάζομαι ἀγαθός · θάνατος λύω , ὁ διάβολος ὁ τυραννίς ἐκβάλλω , ἐγώ δουλεία ἀπαλλάσσω , οὖον ὁ ἀδελφότης δέ μόνος τιμάω , ἀλλά καί ἕτερος μυρίος . ἵνα ἐλεήμων γίγνομαι καί πιστός ἀρχιερεύς ὁ πρός ὁ Θεός . Ζεύς οὗτος γάρ , φημί , ὁ σάρξ λαμβάνω ὁ ἡμέτερος , ἐπεί καί ἀρχιερεύς ἐγώ γίγνομαι ἐθέλω πρός ὁ πατήρ διά φιλανθρωπία μόνος , ἵνα ἐλεέω ἐγώ · οὐδέ γάρ εἰμί ἄλλος τις αἰτία ὁ οἰκονομία , ὅς οὗτος μόνος · ὁράω γάρ χαμαί ῥίπτω , ἀπολύω , ὑπό ὁ θάνατος τυραννεύω , καί ἐλεέω . τίς εἰμί " πιστός ; ” ἀληθής , δύναμαι · ἀρχιερεύς γάρ εἰμί πιστός , ὁ ὅς εἰμί ἀρχιερεύς , δύναμαι ἀπαλλάσσω ὁ ἁμάρτημα . ἐν οὖν προσφέρω θυσία δύναμαι ἐγώ καθαρίζω , διά οὗτος γίγνομαι ἄνθρωπος · ἐπάγω οὖν ὁ πρός ὁ θεός , τουτέστι ὁ πρός θεός ἕνεκα . ἐκπολεμόω εἰμί , φημί , ὁ Θεός , καταγιγνώσκω , ἀτιμόω · οὐδείς εἰμί ὁ προσφέρω ὑπέρ ἐγώ θυσία · ὁράω ἐγώ ἐν οὗτος εἰμί καί ἐλεέω , οὖον καθίστημι ἐγώ ἀρχιερεύς , ἀλλά αὐτός γίγνομαι ἀρχιερεύς πῶς πιστός , ἐπάγω , εἰς ὁ ἱλάσκομαι ὁ ἁμαρτία ὁ λαός . ἐν ὅς γάρ πάσχω αὐτός πειράω , δύναμαι ὁ πειράω βοηθέω . πάλιν ταπεινός οὗτος καί εὐτελής καί ἀνάξιος Θεός · “ ἐν ὅς γάρ " πάσχω , φημί , “ αὐτός , ” περί ὁ σαρκόω ἐνταῦθα φημί , καί πρός πληροφορία ὁ ἀκούω εἴρω , καί διά ὁ αὐτός ἀσθένεια , τουτέστι διά αὐτός ὁ πείρω ὅς πάσχω ἔρχομαι · οὐ ἀγνοέω ὁ πάθος ὁ ἡμέτερος , οὐ ὡς θεός μόνος οἶδα , ἀλλά καί ὡς ἄνθρωπος γιγνώσκω διά ὁ πείρω ὅς πειράω , πάσχω πολύς , οἶδα συμπάσχω · καί ὅς γε ἀπαθής ὁ θεός εἰμί · ἀλλά ὁ ὁ σάρκωσις πάθος ἐνταῦθα διηγέομαι · ὡσανεί λέγω , καί αὐτός ὁ σάρξ ὁ ὁ κύριος , πολύς δεινός πάσχω · οἶδα τίς εἰμί πειρασμός ὁ πάσχω οὐ κακός ἐγώ · καί γάρ καί αὐτός πάσχω · τίς οὖν εἰμί ὁ “ δύναμαι ὁ πειράζω βοηθέω ; ” ὡς ἄν εἰμί τις εἶπον , μετά πολύς προθυμία ὀρέγω χείρ συμπαθής εἰμί “ εἰς ” ὁ ἱλάσκομαι ὁ ἁμαρτία ὁ λαός · καί διά τίς μή εἶπον ὁ οἰκέω , ἀλλά “ ὁ λαός ; ” ὁ γάρ πᾶς ἁμαρτία ἀναφέρω , ὅτι τέως περί αὐτός εἰμί ὁ λόγος αὐτός , ἐπεί καί ὁ Ἄγγελος πρός ὁ Ἰωσήφ λέγω , " αὐτός γάρ σῴζω ὁ λαός αὐτός · οὗτος γάρ καί πρῶτος ἐσθίω γίγνομαι , καί διά οὗτος ἔρχομαι , ὥστε οὗτος σῴζω , καί τότε διά οὗτος ἐκεῖνος , εἰμί καί ἐναντίος γίγνομαι · οὗτος γάρ καί ὁ ἀπόστολος ἄνωθεν λέγω , “ σύ ἀνίστημι ὁ “ παῖς αὐτός , ἀποστέλλω αὐτός εὐλογέω σύ , ” καί πάλιν , “ σύ ὁ λόγος ὁ σωτηρία ἀποστέλλω . ” ὁ εὐγένεια δείκνυμι ἐνταῦθα ὁ Ἰουδαικός λέγω ” εἰς ὁ ἱλάσκομαι ὁ ἁμαρτία ὁ λαός , τέως οὐτάω φημί ὅτι γάρ αὐτός εἰμί ὁ ὁ ἁμαρτία πᾶς ἀφίημι , δηλόω καί ὁ παραλυτικός , εἶπον , “ ΑΦΕ - “ ἵημι σύ ὁ ἁμαρτία , ” καί ἐν ὁ βάπτισμα , φημί γάρ πρός ὁ μαθητής · ” πορεύω μαθητεύω πᾶς ὁ ἔθνος , “ βαπτίζω αὐτός εἰς ὁ ὄνομα ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί “ ὁ ἅγιος πνεῦμα . ” ὅταν δέ ὁ σάρξ ἐπιλαμβάνω ὁ Παῦλος , πᾶς λοιπός ὁ ταπεινός φθέγγομαι , οὐδείς δείδω . τριάς , μονή , ἐλεέω . ὁ εἰς ὁ πρός Ἑρβαίους Ἐπιστολή Παῦλος ὁ ἀπόστολος ἐξηγητικός ἐκλογή τόμος ὅς . Τόμος Β΄ .