catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-hebraeos-e-cod-paris-coislin-204 5
Προτροπὴ σπουδάσαι εἰς τὴν προδηλουμένην κατάπαυσιν . Φοβηθῶμεν οὖν μή ποτε καταλειπομένης ἐπαγγελίας εἰσελθεῖν εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ , δοκῆ τις ἐξ ὑμῶν ὑστερηκέναι . ( Φεόδωροσ . ) Προσῆκεν φοβεῖσθαι , φησὶν , ὅπως ἃν μὴ αὐτοὶ τῆς εἰς τὴν κατάπαυσιν εἰσόδου τὴν ἐπαγγελίαν δεξάμενοι ὑστερήσωμεν μοχθηρίᾳ γνώμης · μηδὲ γάρ τις οἰέσθω ἀρκεῖν αὐτῷ τὴν ἐπαγγελίαν τιῶν μελλόντων , ὥσπερ οὐδὲ ἐκείνοις · οὐ γὰρ ἦσαν κατὰ τὴν πίστιν τοῖς ἐπαγγελθεῖσι συνημμένοι , ὅθεν οὕτως ἀναγνωστέον , ” μὴ συγκεκερασμένους τῇ πίστει τοῖς ἀκουσθεῖσιν , ” ἵνα εἴπῃ ταῖς πρὸς αὐτοὺς γεγενημέναις ἐπαγγελίαις τοῦ Θεοῦ διὰ Μώσεως . Διὸ παρακαλεῖτε ἑαυτοὺς καθ’ ἑκάστην ἡμέραν . Χρυσοσόμου . Ὁ μακάριος Ἰωάννης φησι · τουτέστιν , οἰκοδομεῖτε ἀλλήλους , ἀνορθώσατε ἑαυτοὺς , ἵνα μὴ τὰ αὐτὰ γένηται , “ ἵνα μὴ σκληρυνθῇ τις ἐξ ὑμῶν ἀπάτη τῆς ἁμαρτίας · ” ὁρᾷς ὅτι τὴν ἀπιστίαν ἡ ἁμαρτία ποιεῖ ; ὥσπερ γὰρ ἡ ἀπιστία βίον τίκτει πονηρὸν , οὕτω καὶ ὅταν ψυχὴ εἰς βάθος ἔλθῃ κακῶν , καταφρονεῖ , καταφρονήσασα δὲ οὐδὲ πιστεύειν ἀνέχεται ὥστε ἀπαλλάξαι φόβου αὐτήν · ” μέτοχοι γὰρ γεγόναμεν τοῦ Χριστοῦ · ” μετέχομεν αὐτοῦ , φησὶν , ἓν ἐγενόμεθα ἡμεῖς καὶ αὐτὸς , εἴπερ αὐτὸς μὲν κεφαλὴ , σῶμα δὲ ἡμεῖς , συγκληρονόμοι καὶ σύσσωμοι , ἓν σῶμά ἐσμεν ἐκ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ , καὶ ἐκ τῶν ὀστῶν αὐτοῦ · “ ἐάν περ “ τὴν ἀρχὴν τῆς ὑποστάσεως μέχρι τέλους βεβαίαν κατάσχω - “ μεν · ” “ τίς ἐστιν ἀρχὴ τῆς ὑποστάσεως ; τὴν πίστιν δι’ ἧς " ὑπέστημεν καὶ οὐσιώμεθα καὶ γεγενήμεθα , ὡς ἄν τις εἴποι , εἰτα “ ἐπάγει , ” ἐν τῷ λέγεσθαι , σήμερον ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε , μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν ὡς ἐν τῷ παραπικρασμῷ καθυπέρβατόν ἐστιν ἐν τῷ λέγεσθαι , σήμερον ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε , μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν . Φοβηθῶμεν οὖν μή ποτε καταλειπομένης ἐπαγγελίας εἰσελθεῖν εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ , δοκῇ τις ἐξ ὑμῶν ὑστερηκέναι · καὶ γάρ ἐσμεν εὐηγγελισμένοι καθάπερ κἀκεῖνοι , ἐν τῷ λέγεσθαι σήμερον , ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε , τὸ γὰρ σήμερον ἀεί ἐστιν · ἀλλ’ οὐκ ὠφέλησεν ὁ λόγος τῆς ἀκουῆς ἐκείνους , μὴ συγκεκερασμένους τῆ πίστει τοῖς ἀκούσασιν . Πῶς οὐκ ὠφέλησεν ; εἶτα βουλόμενος αὐτοὺς φοβῆσαι , δείκνυσι τοῦτο αὐτὸ , δι’ ὧν φησι , “ τίνες γὰρ ἀκούσαντες παρεπίκραναν , “ ἀλλ’ οὐ πάντες οἱ ἐξελθόντες ἐξ Αἰγύπτου διὰ Μωϋσέως · τίσιν “ δὲ προσώχθισε μ΄ ἔτη · οὐχὶ τοῖς ἁμαρτήσασιν , ὧν τὰ κῶλα “ ἔπεσον ἐν τῇ ἐρήμῳ ; τίσιν δὲ ὤμοσε μὴ εἰσελεύσεσθαι εἰς τὴν “ κατάπαυσιν αὐτοῦ , εἰ μὴ τοῖς ἀπειθήσασι ; καὶ βλέπομεν ὅτι “ οὐκ ἠδυνήθησαν ἀνελθεῖν διὰ ἀπιστίαν . ” εἰπὼν πάλιν τὴν μαρτυρίαν , καὶ τὴν ἐρώτησιν ἐπάγει , ὅπερ ποιεῖ τὸν λόγον σαφῆ · “ εἶπε γάρ’ φησὶ , " σήμερον ἐὰν τῆς φωνῆς ἀκούσητε , μὴ σκλη - “ ρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν , ὡς ἐν τῷ παραπικρασμῷ · ” τίνων μέμνηται , φησὶ , σκληρυνθέντων , τίνων δὲ ἀπειθησάντων · οὐ τῶν Ιουδαίων ; ὃ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν , ἤκουσαν κἀκεῖνοι , φησὶν , ὥσπερ ἡμεῖς ἀκούομεν , ἀλλ’ οὐδὲν ὄφελος αὐτοῖς γέγονε · μὴ τοίνυν νομίσητε ὅτι ἀπὸ τοῦ ἀκούειν τοῦ κηρύγματος ὠφεληθήσεσθε , ἐπεὶ κἀκεῖνοι ἤκουσαν , ἀλλ’ οὐδὲν ἀπώναντο , ἐπεὶ μηδὲ ἐπίστευσαν . οἱ οὖν περὶ Χαλὲβ καὶ Ἰησοῦν ἐπειδὴ μὴ συνεφώνησαν τοῖς ἀπιστήσασι , διέφυγον τὴν κατ’ ἐκείνων ἐξενεχθεῖσαν τιμωρίαν · καὶ ὅρα τί θαυμαστῶς · οὐκ εἰπεν οὐ συνήνεσαν , ἀλλ’ οὐ συνεκράθησαν , τουτέστιν , ἀστασιάστως διέστησαν τῶν πάντων , μίαν καὶ τὴν αὐτὴν γνώμην ἐσχηκότων . ἐνταῦθά μοι δοκεῖ καὶ στάσιν αἰνίττεσθαι · εἰσελευσόμεθα γὰρ , φησὶν , εἰς τὴν κατάπαυσιν οἱ πιστεύσαντες · πόθεν τοῦτο δῆλον , ἐπήγαγε , καθὼς εἴρηκεν , “ ὡς ὤμοσα ἐν τῇ ὀργῇ μου , εἰσελεύσονται εἰς τὴν κατά - “ παῦσίν μου , ” καὶ τοιούτων ἔργων ἀπὸ καταβολῆς κόσμου γενηθέντων · καὶ μὴν τοῦτο οὐ τοῦ ἡμᾶς εἰσελεύσεσθαι δῆλόν ἐστιν , ἀλλὰ τοῦ ἐκείνους μὴ εἰσεληλυθέναι . τί οὖν σπουδάζει δεῖξαι τέως ; ὅτι ὥσπερ ἡ κατάπαυσις ἐκείνη οὐ κωλύει ἑτέραν κατάπαυσιν λέγεσθαι , οὕτως οὐδὲ αὕτη τὴν τῶν οὐρανῶν . τέως οὖν θέλει δεῖξαι , ὅτι οὐκ ἔτυχον ἐκεῖνοι τῆς καταπαύσεως . ὅτι γὰρ τοῦτο λέγει , φησὶν , " εἴρηκε γάρ που περὶ τῆς ἑβδόμης οὕτως · “ καὶ κατέπαυσεν ὁ Θεὸς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ , ἀπὸ πάντων “ τῶν ἔργων αὐτοῦ , ” καὶ ἐν τούτῳ πάλιν , “ εἰσελεύσονται εἰς τὴν “ κατάπαυσίν μου ” ὁρᾷς πῶς οὐ κωλύει ἐκείνη ταύτην εἶναι κατά - παυσιν . Ἐπεὶ οὖν ἀπολείπεται τινὰς εἰσελθεῖν εἰς αὐτὴν , καὶ οἱ πρότερον εὐαγγελισθέντες οὐχ εἰσῆλθον δι’ ἀπείθειαν · πάλιν τινὰ ὁρίζει ἡμέραν ἐν Δαβὶδ λέγων , μετὰ τοσοῦτον χρόνον , καθὼς προείρηται . Τί δέ ἐστιν ὅ φησιν ; ἐπεὶ οὖν ὀφείλουσι , φησὶ , τινὲς εἰσελθεῖν , πάντως ἐκεῖνοι οὐκ εἰσῆλθον · ὅτι δὲ εἰσελθεῖν χρὴ , καὶ δεῖ τινας εἰσελθεῖν , ἀκούσωμεν , πόθεν τοῦτο δῆλον , μετὰ τοσαῦτα ὄη φησὶ , λέγει πάλιν ὁ Δαβὶδ , “ σήμερον ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ “ ἀκούσητε , μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν · εἰ γὰρ αὐτοὺς “ Ἰησοῦς κατέπαυσεν , οὐκ ἃν περὶ ἄλλης ἐλάλει μετὰ ταῦτα “ ἡμέρας · ” δῆλον δὲ ὅτι ὡς μελλόντων τινῶν τεύξεσθαί τινος ἀμοιβῆς ταῦτά φησι . Ἄρα ἀπολείπεται σαββατισμὸς τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ . Οὐ γὰρ ἃν εἰ μὴ ἦν σαββατισμὸς , ταῦτα παρηγγέλλοντο , οὐδὲ ἐκελεύοντο μὴ τὰ αὐτὰ ποιεῖν , ἵνα μὴ τὰ αὐτὰ πάθωσι · πῶς δὲ ἔμελλον τὰ αὐτὰ πείσεσθαι οἱ τὴν Παλαιστίνην οἰκοῦντες , εἰ μὴ ἑτέρα τις ἦν κατάπαυσις ; καὶ καλῶς συνεπέρανε τὸν λόγον · οὐ γὰρ εἶπε κατάπαυσις , ἀλλὰ σαββατισμὸς , τὸ οἰκεῖον ὄνομα καὶ ᾧτ’ ἔχαιρον καὶ ἐπέτρεχον , σαββατισμὸν τὴν βασιλείαν καλῶν · ὥσπερ γὰρ ἐν τῷ σαββατισμῷ πάντων μὲν τῶν πονηρῶν ἀπέχεσθαι κελεύει , ἐκεῖνα δὲ μόνα γίνεσθαι τὰ πρὸς λατρείαν τοῦ Θεοῦ , ἅπερ οἱ ἱερεῖς ἐπετέλουν , καὶ ὅσα ψυχὴν ὠφελεῖ , καὶ μηδὲν ἕτερον , οὕτω καὶ τότε · ἀλλ’ αὐτὸς οὐχ οὕτως εἶπεν , ἀλλὰ τί ; “ ὃ γὰρ εἰσελθὼν εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ , καὶ αὐτὸς κατέπαυσεν ἀπὸ τῶν ἔργων αὐτοῦ , ὥσπερ ἀπὸ τῶν ἰδίων ὁ Θεός ἐπειδὴ πέρι ἀναπαύσεως αὐτοῖς ὁ λόγος ἢν , καὶ τοῦτο ἐπεθύμουν ἀκοῦσαι πότε ἔσται , εἰς τοῦτο τὸν λόγον κατέκλεισε · τὸ δὲ σήμερον ὥστε μηδέποτε ἀπελπίζειν ἑαυτούς · “ παρακαλεῖτε , φησὶν , ἑαυτοὺς “ καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν , ” τουτέστι κἂν ᾖ τις ἡμαρτηκὼς , ἕως ἃν ᾖ τὸ σήμερον ἐλπίδας ἔχει · εἶτα ἵνα μὴ νομίσῃ τις ὅτι ἁπλῶς τῆς ἀναπαύσεως ἀποστερηθήσονται μόνον , ἐπάγει καὶ κόλασιν , εἴπων , Σῶν γὰρ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ καὶ ἐνεργὴς , καὶ τομώτερος ὑπὲρ πᾶσαν μάχαιραν δίστομον , καὶ διικνούμενος ἄχρι μερισμοῦ ψυχῆς καὶ πνεύματος , ἁρμῶν τε καὶ μυελῶν , καὶ κριτικὸς ἐνθυμήσεων καὶ ἐννοιῶν καρδίας . Ἐνταῦθα περὶ τῆς κολάσεως διαλέγεται , εἰς τὰ κρυπτὰ αὐτὰ , φησὶ , διικνεῖται τῆς καρδίας τῆς ἡμετέρας , καὶ διατέμνει τὴν ψυχήν · οὐ κῶλα ἐστὶ πεσεῖν ἐνταῦθα , οὐδὲ γῆς ἀποστερηθῆναι καθάπερ ἐκεῖ , ἀλλὰ βασιλείας οὐρανῶν καὶ ἀθανάτῳ παραδοθῆναι κολάσει καὶ τιμωρίᾳ . ( Θεόδωροσ . ) Θεόδωρος δέ φησιν , ἀληθινῆς καταπαύσεως τὸ ἔργον , τὸ μὴ πάλιν ἐπὶ τὰ παλαιὰ ἀνατρέχειν , μεταβολὴν ὑπομένοντας καὶ μετάθεσιν · ὥσπερ γὰρ ὁ Θεὸς λέγεται πεπαῦσθαι τοῦ ποιεῖν τὸν κόσμον , ἅπαξ αὐτοῦ τῆ κατασκευῇ τέλος δεδωκὼς , οὕτως προσῆκε καὶ τὸν εἰς κατάπαυσιν εἰσιόντα , μὴ παλινδρομεῖν ἐπὶ τὰ παλαιὰ , πόνους ὑφορώμενον τοὺς τῆς ἀρετῆς παράβασιν νομίμων m . τούτοις γὰρ ἀκολουθεῖν ἀνάγκη τὴν μεταβολὴν , καὶ τὴν ἀπὸ τῆς καταστάσεως μετάστασιν · τὸ δὲ σήμερον , φησὶν , οὔτε ἀόριστόν ἐστιν , οὔτε μὴν ἐπὶ τοῦ ἐκτὸς ἡμέρας διαστήματος λέγεσθαι δύναται , ὡς ἃν ἐφ’ ἑκάστης ἡμέρας τοῦ σήμερον ἁρμόττοντος . τοῦτο δὲ οὐ τῆς ἀποστολικῆς σαφηνείας ἕνεκεν μόνον ἐπισημήνασθαι δίκαιον ᾠήθην , ἀλλὰ καὶ τῶν βουλομένων ἐπὶ τῆς γεννήσεως τῆς τοῦ μονογενοῦς θεότητος λαμβάνειν τὸ “ ἐγὼ “ σήμερον γεγέννηκά σε · ” οἳ τὸ σήμερον ἀόριστον εἶναι ἀποφαίνονται , οὐδὲ τοῦτο ἐννοοῦντες , ὅτι τὸ σήμερον λέγεσθαι οὐκ ἃν δύναιτο μὴ οὔσης ἡμέρας · ὅτι γὰρ οὐδὲ ἀόριστον λέγοιτο ἃν τὸ σήμερον , σαφῶς ὁ Ἀπόστολος ἐδήλωσεν εἰπὼν , " πάλιν , τινὰ “ ὁρίζει ἡμέραν ἐν Δαβὶδ λέγων , εἰ δὲ καὶ ἑτέρωθι παρακαλεῖτε “ ἑαυτοὺς , ἔφη καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἄχρις οὗ τὸ σήμερον καλεῖ - “ ται , ” πρῶτον μὲν ἔδειξεν ὅτι οὐκ ἔξω τῶν ἡμερῶν τὸ σήμερον λέγοιτο , τῷ εἰπεῖν καθεκάστην ἡμέραν , καὶ οὕτως ἐπαγαγεῖν τὸ “ ἄχρις οὗ τὸ σήμερον καλεῖτα · ” ἔπειτα οὐδὲ οὕτω φαίνεται περὶ τοῦ σήμερον ὡς ἂν ἀορίστου διαλεγόμενος , οὐ δυναμένου μὲν τοῖς παρεληλυθόσι , δυναμένου δὲ καὶ τοῖς μέλλουσιν ἁρμόττειν · τι γάρ φησι ; καθ’ ἑκάστην ἡμέραν τὸ σήμερον λέγεσθαι πρὸς ἡμᾶς νομίσαντες , οὕτως ἐπιμελεῖσθαι τοῦ μένειν ἐπὶ τῆς πίστεως · ὡς γὰρ τοῦ σήμερον τὴν παροῦσαν σημαίνοντος ἡμέραν , οὕτως αὐτοῖς συνεβούλευσε , καταχρησάμενος τῇ σημασίᾳ μᾶλλον πρὸς τὸ τῆς παραινέσεως ὠφέλιμον . ( Σευγριανόσ . ) Σευηριανὸς δέ φησι , μερισμὸν ψυχῆς καὶ πνεύματος λέγει , ὅταν ἡ μὲν ψυχὴ προσπάσχει τῷ σώματι , τοῦ δὲ Ἁγίου νεύματος ἡ χάρις ἀνθέλκει πρὸς τὰ οὐράνια .
Lemmas: προτροπή σπουδάζω εἰς ὁ προδηλόω κατάπαυσις . φοβέω οὖν μή ποτός καταλιμπάνω ἐπαγγελία εἰσέρχομαι εἰς ὁ κατάπαυσις αὐτός , δοκεύς τις ἐκ σύ ὑστερέω . ( Φεόδωρος . ) προσήκω φοβέω , φημί , ὅπως ἄν μή αὐτός ὁ εἰς ὁ κατάπαυσις εἴσοδος ὁ ἐπαγγελία δέχομαι ὑστερέω μοχθηρία γνώμη · μηδέ γάρ τις οἴομαι ἀρκέω αὐτός ὁ ἐπαγγελία τίω μέλλω , ὥσπερ οὐδέ ἐκεῖνος · οὖον γάρ εἰμί κατά ὁ πίστις ὁ ἐπαγγέλλω συνάπτω , ὅθεν οὕτως ἀναγνωστέον , ” μή συγκεράννυμι ὁ πίστις ὁ ἀκούω , ” ἵνα εἶπον ὁ πρός αὐτός γίγνομαι ἐπαγγελία ὁ Θεός διά μῶσις . Διὸ παρακαλέω ἑαυτοῦ κατά ἕκαστος ἡμέρα . Χρυσοσόμου . ὁ μακάριος Ἰωάννης φημί · τουτέστιν , οἰκοδομέω ἀλλήλων , ἀνορθόω ἑαυτοῦ , ἵνα μή ὁ αὐτός γίγνομαι , “ ἵνα μή σκληρύνω τις ἐκ σύ ἀπάτη ὁ ἁμαρτία · ” ὁράω ὅτι ὁ ἀπιστία ὁ ἁμαρτία ποιέω ; ὥσπερ γάρ ὁ ἀπιστία βίος τίκτω πονηρός , οὗτος καί ὅταν ψυχή εἰς βάθος ἔρχομαι κακός , καταφρονέω , καταφρονέω δέ οὐδέ πιστεύω ἀνέχω ὥστε ἀπαλλάσσω φόβος αὐτός · ” μέτοχος γάρ γίγνομαι ὁ Χριστός · ” μετέχω αὐτός , φημί , εἷς γίγνομαι ἐγώ καί αὐτός , εἴπερ αὐτός μέν κεφαλή , σῶμα δέ ἐγώ , συγκληρονόμος καί σύσσωμος , εἷς σῶμα εἰμί ἐκ ὁ σάρξ αὐτός , καί ἐκ ὁ ὀστέον αὐτός · “ ἐάν περ “ ὁ ἀρχή ὁ ὑπόστασις μέχρι τέλος βέβαιος κατέχω - “ μέν · ” “ τίς εἰμί ἀρχή ὁ ὑπόστασις ; ὁ πίστις διά ὅς " ὑφίστημι καί οὐσιόω καί γίγνομαι , ὡς ἄν τις εἶπον , εἶτα “ ἐπάγω , ” ἐν ὁ λέγω , σήμερον ἐάν ὁ φωνή αὐτός ἀκούω , μή σκληρύνω ὁ Καρδία σύ ὡς ἐν ὁ παραπικρασμός καθυπέρβατόν εἰμί ἐν ὁ λέγω , σήμερον ἐάν ὁ φωνή αὐτός ἀκούω , μή σκληρύνω ὁ Καρδία σύ . φοβέω οὖν μή ποτός καταλιμπάνω ἐπαγγελία εἰσέρχομαι εἰς ὁ κατάπαυσις αὐτός , δοκέω τις ἐκ σύ ὑστερέω · καί γάρ εἰμί εὐαγγελίζομαι καθάπερ ἐκεῖνος , ἐν ὁ λέγω σήμερον , ἐάν ὁ φωνή αὐτός ἀκούω , ὁ γάρ σήμερον ἀεί εἰμί · ἀλλά οὐ ὠφελέω ὁ λόγος ὁ ἀκοή ἐκεῖνος , μή συγκεράννυμι τῆ πίστις ὁ ἀκούω . Πῶς οὐ ὠφελέω ; εἶτα βούλομαι αὐτός φοβέω , δείκνυμι οὗτος αὐτός , διά ὅς φημί , “ τίς γάρ ἀκούω ἐπικραίνω , “ ἀλλά οὖον πᾶς ὁ ἐξέρχομαι ἐκ Αἴγυπτος διά Μωϋσῆς · τίσις “ δέ προσοχθίζω Μ΄ ἔτος · οὐ ὁ ἁμαρτάνω , ὅς ὁ κῶλον “ πίπτω ἐν ὁ ἐρῆμος ; τίσις δέ ὄμνυμι μή εἰσέρχομαι εἰς ὁ “ κατάπαυσις αὐτός , εἰμί μή ὁ ἀπειθέω ; καί βλέπω ὅτι “ οὐ δύναμαι ἀνέρχομαι διά ἀπιστία . ” εἶπον πάλιν ὁ μαρτυρία , καί ὁ ἐρώτησις ἐπάγω , ὅσπερ ποιέω ὁ λόγος σαφής · “ εἶπον γάρος φημί , " σήμερον ἐάν ὁ φωνή ἀκούω , μή σκέλλω - “ ῥέω ὁ Καρδία σύ , ὡς ἐν ὁ παραπικρασμός · ” τίνω μιμνήσκω , φημί , σκληρύνω , τίνω δέ ἀπειθέω · οὖον ὁ Ἰουδαῖος ; ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί , ἀκούω ἐκεῖνος , φημί , ὥσπερ ἐγώ ἀκούω , ἀλλά οὐδείς ὄφελος αὐτός γίγνομαι · μή τοίνυν νομίζω ὅτι ἀπό ὁ ἀκούω ὁ κήρυγμα ὠφελέω , ἐπεί ἐκεῖνος ἀκούω , ἀλλά οὐδείς ἀπονίναμαι , ἐπεί μηδέ πιστεύω . ὁ οὖν περί Χαλέβ καί Ἰησοῦς ἐπεί μή συμφωνέω ὁ ἀπιστέω , διαφεύγω ὁ κατά ἐκεῖνος ἐκφέρω τιμωρία · καί ὁράω τίς θαυμαστός · οὐ εἶπον οὖον συναινέω , ἀλλά οὖον συγκρατέω , τουτέστιν , ἀστασίαστος διΐστημι ὁ πᾶς , εἷς καί ὁ αὐτός γνώμη ἔχω . ἐνταῦθα ἐγώ δοκέω καί στάσις αἰνίσσομαι · εἰσέρχομαι γάρ , φημί , εἰς ὁ κατάπαυσις ὁ πιστεύω · πόθεν οὗτος δῆλος , ἐπάγω , καθώς εἴρω , “ ὡς ὄμνυμι ἐν ὁ ὀργή ἐγώ , εἰσέρχομαι εἰς ὁ κατά - “ παῦσις ἐγώ , ” καί τοιοῦτος ἔργον ἀπό καταβολή κόσμος γίγνομαι · καί μήv οὗτος οὖον ὁ ἐγώ εἰσέρχομαι δῆλος εἰμί , ἀλλά ὁ ἐκεῖνος μή εἰσέρχομαι . τίς οὖν σπουδάζω δείκνυμι τέως ; ὅτι ὥσπερ ὁ κατάπαυσις ἐκεῖνος οὖον κωλύω ἕτερος κατάπαυσις λέγω , οὕτως οὐδέ οὗτος ὁ ὁ οὐρανός . τέως οὖν ἐθέλω δείκνυμι , ὅτι οὐ τυγχάνω ἐκεῖνος ὁ κατάπαυσις . ὅτι γάρ οὗτος λέγω , φημί , " εἴρω γάρ ποῦ περί ὁ ἕβδομος οὕτως · “ καί καταπαύω ὁ θεός ἐν ὁ ἡμέρα ὁ ἕβδομος , ἀπό πᾶς “ ὁ ἔργον αὐτός , ” καί ἐν οὗτος πάλιν , “ εἰσέρχομαι εἰς ὁ “ κατάπαυσις ἐγώ ” ὁράω πῶς οὖον κωλύω ἐκεῖνος οὗτος εἰμί κατά - παῦσις . ἐπεί οὖν ἀπολείπω τις εἰσέρχομαι εἰς αὐτός , καί ὁ πρότερος εὐαγγελίζομαι οὐ εἰσέρχομαι διά ἀπείθεια · πάλιν τις ὁρίζω ἡμέρα ἐν Δαυίδ λέγω , μετά τοσοῦτος χρόνος , καθώς προερέω . τις δέ εἰμί ὅς φημί ; ἐπεί οὖν ὀφείλω , φημί , τις εἰσέρχομαι , πάντως ἐκεῖνος οὐ εἰσέρχομαι · ὅτι δέ εἰσέρχομαι χρή , καί δεῖ τις εἰσέρχομαι , ἀκούω , πόθεν οὗτος δῆλος , μετά τοσοῦτος ὄα φημί , λέγω πάλιν ὁ Δαυίδ , “ σήμερον ἐάν ὁ φωνή αὐτός “ ἀκούω , μή σκληρύνω ὁ Καρδία σύ · εἰμί γάρ αὐτός “ Ἰησοῦς καταπαύω , οὐ ἄν περί ἄλλος λαλέω μετά οὗτος “ ἡμέρα · ” δῆλος δέ ὅτι ὡς μέλλω τις τυγχάνω τις ἀμοιβή οὗτος φημί . ἄρας ἀπολείπω σαββατισμός ὁ λαός ὁ Θεός . οὖον γάρ ἄν εἰμί μή εἰμί σαββατισμός , οὗτος παραγγέλλω , οὐδέ κελεύω μή ὁ αὐτός ποιέω , ἵνα μή ὁ αὐτός πάσχω · πῶς δέ μέλλω ὁ αὐτός πείθω ὁ ὁ Παλαιστίνη οἰκέω , εἰμί μή ἕτερος τις εἰμί κατάπαυσις ; καί καλῶς συμπεραίνω ὁ λόγος · οὖον γάρ εἶπον κατάπαυσις , ἀλλά σαββατισμός , ὁ οἰκέω ὄνομα καί οὖς χαίρω καί ἐπιτρέχω , σαββατισμός ὁ βασίλειος καλός · ὥσπερ γάρ ἐν ὁ σαββατισμός πᾶς μέν ὁ πονηρός ἀπέχω κελεύω , ἐκεῖνος δέ μόνος γίγνομαι ὁ πρός λατρεία ὁ Θεός , ὅσπερ ὁ ἱερεύς ἐπιτελέω , καί ὅσος ψυχή ὠφελέω , καί μηδείς ἕτερος , οὗτος καί τότε · ἀλλά αὐτός οὐ οὕτως εἶπον , ἀλλά τίς ; “ ὅς γάρ εἰσέρχομαι εἰς ὁ κατάπαυσις αὐτός , καί αὐτός καταπαύω ἀπό ὁ ἔργον αὐτός , ὥσπερ ἀπό ὁ ἴδιος ὁ Θεός ἐπεί περί ἀνάπαυσις αὐτός ὁ λόγος εἄν , καί οὗτος ἐπιθυμέω ἀκούω πότε εἰμί , εἰς οὗτος ὁ λόγος κατακλείω · ὁ δέ σήμερον ὥστε μηδέποτε ἀπελπίζω ἑαυτοῦ · “ παρακαλέω , φημί , ἑαυτοῦ “ κατά ἕκαστος ἡμέρα , ” τουτέστι κἀν εἰμί τις ἁμαρτάνω , ἠώς ἄν εἰμί ὁ σήμερον ἐλπίς ἔχω · εἶτα ἵνα μή νομίζω τις ὅτι ἁπλόος ὁ ἀνάπαυσις ἀποστερέω μόνος , ἐπάγω καί κόλασις , εἶπον , Σῶν γάρ ὁ λόγος ὁ Θεός καί ἐνεργός , καί τομός ὑπέρ πᾶς μάχαιρα δίστομος , καί διικνέομαι ἄχρι μερισμός Ψυχή καί πνεῦμα , ἁρμός τε καί μυελός , καί κριτικός ἐνθύμησις καί ἔννοια Καρδία . ἐνταῦθα περί ὁ κόλασις διαλέγω , εἰς ὁ κρυπτός αὐτός , φημί , διικνέομαι ὁ Καρδία ὁ ἡμέτερος , καί διατέμνω ὁ Ψυχή · οὖον κῶλον εἰμί πίπτω ἐνταῦθα , οὐδέ γῆ ἀποστερέω καθάπερ ἐκεῖ , ἀλλά βασίλεια οὐρανός καί ἀθάνατος παραδίδωμι κολάζω καί τιμωρία . ( Θεόδωρος . ) Θεόδωρος δέ φημί , ἀληθινός κατάπαυσις ὁ ἔργον , ὁ μή πάλιν ἐπί ὁ παλαιός ἀνατρέχω , μεταβολή ὑπομένω καί μετάθεσις · ὥσπερ γάρ ὁ θεός λέγω παύω ὁ ποιέω ὁ κόσμος , ἅπαξ αὐτός τῆ κατασκευή τέλος δίδωμι , οὕτως προσήκω καί ὁ εἰς κατάπαυσις εἴσειμι , μή παλινδρομέω ἐπί ὁ παλαιός , πόνος ὑφοράω ὁ ὁ ἀρετή παράβασις νόμιμος m . οὗτος γάρ ἀκολουθέω ἀνάγκη ὁ μεταβολή , καί ὁ ἀπό ὁ κατάστασις μετάστασις · ὁ δέ σήμερον , φημί , οὔτε ἀόριστος εἰμί , οὔτε μήv ἐπί ὁ ἐκτός ἡμέρα διάστημα λέγω δύναμαι , ὡς ἄν ἐπί ἕκαστος ἡμέρα ὁ σήμερον ἁρμόζω . οὗτος δέ οὖον ὁ ἀποστολικός σαφήνεια ἕνεκα μόνος ἐπισημαίνω Δίκαιος οἴομαι , ἀλλά καί ὁ βούλομαι ἐπί ὁ γέννησις ὁ ὁ μονογενής θεότης λαμβάνω ὁ “ ἐγώ “ σήμερον γεννάω σύ · ” ἕ ὁ σήμερον ἀόριστος εἰμί ἀποφαίνω , οὐδέ οὗτος ἐννοέω , ὅτι ὁ σήμερον λέγω οὐ ἄν δύναμαι μή εἰμί ἡμέρα · ὅτι γάρ οὐδέ ἀόριστος λέγω ἄν ὁ σήμερον , σαφῶς ὁ ἀπόστολος δηλόω εἶπον , " πάλιν , τις “ ὁρίζω ἡμέρα ἐν Δαυίδ λέγω , εἰμί δέ καί ἑτέρωθι παρακαλέω “ ἑαυτοῦ , φημί κατά ἕκαστος ἡμέρα ἄχρι ὅς ὁ σήμερον καλέω - “ ὁ , ” πρῶτος μέν δείκνυμι ὅτι οὐ ἔξω ὁ ἡμέρα ὁ σήμερον λέγω , ὁ εἶπον καθεκάστην ἡμέρα , καί οὕτως ἐπάγω ὁ “ ἄχρι ὅς ὁ σήμερον καλέω · ” ἔπειτα οὐδέ οὗτος φαίνω περί ὁ σήμερον ὡς εἄν ἀόριστος διαλέγω , οὖον δύναμαι μέν ὁ παρέρχομαι , δύναμαι δέ καί ὁ μέλλω ἁρμόζω · τίς γάρ φημί ; κατά ἕκαστος ἡμέρα ὁ σήμερον λέγω πρός ἐγώ νομίζω , οὕτως ἐπιμελέομαι ὁ μένω ἐπί ὁ πίστις · ὡς γάρ ὁ σήμερον ὁ πάρειμι σημαίνω ἡμέρα , οὕτως αὐτός συμβουλεύω , καταχράω ὁ σημασία μᾶλλον πρός ὁ ὁ παραίνεσις ὠφέλιμος . ( Σευγριανός . ) Σευηριανός δέ φημί , μερισμός Ψυχή καί πνεῦμα λέγω , ὅταν ὁ μέν ψυχή προσπάσχω ὁ σῶμα , ὁ δέ ἅγιος νεῦμα ὁ χάρις ἀνθέλκω πρός ὁ οὐράνιος .