catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-galatas-typus-parisinus-e-cod-coislin 3
Περὶ τῆς πρὸς Κηφᾶν ἀντιρρήσεως περὶ τῆς ἐν πίστει καὶ οὐκ ἐν νόμῳ σωτηρίας . Ὅτε δὲ ἦλθε Πέτρος εἰς Ἀντιοχείαν , κατὰ πρόσωπον αὐτῷ ἀντέστην · ὅτι κατεγνωσμένος ἦν . πρὸ τοῦ γὰρ ἐλθεῖν τινὰς ἀπὸ Ἰακώβου , μετὰ τῶν ἐθνῶν συνήσθιεν · ὅτι δὲ ἦλθον , ὑπέστελλε καὶ ἀφώριζεν ἑαυτὸν , Φοβοήσδδυιεννος τοὺς ἐκ περιτόμῆς · Πολλοὶ τῶν ἀναγινωσκόντων ἁπλῶς τουτὶ τὸ χωρίον τῆς Ἐπιστοκῆς , νομίζουσι τοῦ Πέτρου τὸν Παῦλον κατηγορεῖν ὑπόκρισιν · ἀλλ’ οὐκ ἔστι ταῦτα , οὐκ ἔστιν · ἄπαγε · πολλὴν γὰρ εὑρήσομεν καὶ τοῦ Πέτρου καὶ τοῦ Παύλου τὴν σύνεσιν ἐγκεκρυμμένην ἐνταῦθα , πρὸς τὴν τῶν ἀκουόντων ὠφέλειαν . Οἱ Απόστολοι , καθὼς ἔφθην εἰπὼν , ἐν Ἰεροσολύμοις συνεχώρουν περιτέμνεσθαι · οὐ γὰρ ἦν ἀθρόως ἀποσπάσαι τοῦ νόμου · ἐν Ἀντιοχείᾳ δὲ ἐλθόντες , οὐδὲν τοιοῦτο παρετήρουν λοιπόν · ἀλλὰ μετὰ τῶν ἐξ ἐθνῶν πιστευόντων ἀδιαφόρως ἔζων . Ὃ δὴ καὶ Πέτρος ἐποίει τότε · ἐπειδὴ δὲ ἦλθον ἀπὸ Ἱεροσολύμων οἱ εἰδότες αὐτὸν ἐκεῖ οὕτω κηρύττοντα , οὐκ ἐποίει τοῦτο , φοβούμενος πλῆξαι ἐκείνους , ἀλλ’ ἀνέθετο · δύο ταῦτα οἰκονομῶν , καὶ τὸ μὴ σκανδαλίσαι τοὺς ἐξ Ἰουδαίων , καὶ τὸ παρασχεῖν εὒλοσολύμοις Παύλῳ τῆς ἐπιτιμήσεως πρόφασιν . εἰ γὰρ αὐτὸς ὁ ἐν Ἱεροσολύμοις κήρυξας μετὰ περιτομῆς μετέθετο ἐς Ἀντιοχείᾳ , ἔδοξεν ἃν τοῖς ἐξ Ἰουδαίων διὰ τὸν τοῦ Παύλου φόβον τοῦτο ποιεῖν · καὶ κατέγνωσαν ἃν αὐτοῦ πολλὴν τὴν εὐκολίαν οἱ μαθηταί · οὐ μικρὸν δὲ τοῦτο σκάνδαλον ἔμελλε γίνεσθαι · τῷ μέντοι Παύλῳ πάντα σαφῶς εἰδότι , μεταστὰς ; οὐκ ἃν τοσαύτην παρέσχεν ὑπόνοιαν · καὶ γὰρ ᾔδει τὴν γνώμην μεθ’ ἧς ἐγένετο ταῦτα . διὸ καὶ Παῦλος ἐπιπλήττει καὶ Πέτρος ἀνέχεται · ἵνα ἐγκαλουμένου τοῦ διδασκάλου καὶ σιγῶντος , εὐκολώτερον οἱ μαθηταὶ μετάθωνται . εἰ μὲν γὰρ μηδενὸς γενομένου τοιούτου παρῄνεσεν ὁ Παῦλος , οὐδὲν ἃν εἰργάσατο μέγα · νῦν δὲ ἀφορμὴν λαβὼν ἐπιτιμήσεως σφοδροτέρας , πλείονα τοῖς μαθηταῖς · Πέτρου τὸν φόβον ἐνέθηκε . καὶ γὰρ εἰ μὲν ἀκούων ταῦτα Πέτρος ἀντέλεγε , καλῶς ἄν τις ἐμέμψατο ὡς τῆς οἰκονομίας ἀνατρεπομένης · νυνὶ δὲ ἐκείνου μὲν ἐπιτιμῶντος , τούτου δὲ σιγῶντος , πολὺς τοῖς ἐξ Ἰουδαίων φόβος ἐγίνετο · διὸ καὶ σφοδρῶς ἐχρήσατο τῷ Πέτρῳ . Καὶ σκόπει μεθ’ ὅσης ἀκριβείας κέχρηται τῷ λόγῳ · διδοὺς τοῖς συνετοῖς ἰδεῖν , ὅτι οὐ μάχης ἦν τὰ ῥήματα , ἀλλ’ οἰκονομίας · “ ὅτε γὰρ ἦλθε , ” φησὶ , “ Πέτρος εἰς Ἀντόχειαν , κατὰ πρόσωπον “ αὐτῷ ἀντέστην ὅτι κατεγνωσμένος ἦν · ” οὐκ εἶπεν ὑπ’ ἐμοῦ , ἀλλ’ ὑπὸ τῶν ἄλλων · εἰ δὲ αὐτὸς κατεγίγνωσκεν , οὐκ ἃν παρῃτήσατο καὶ τοῦτο εἰπεῖν · καὶ τὸ “ κατὰ τὸ πρόσωπον δὲ ἀντέστην , ” σχῆμα ἦν · εἰ γὰρ ὄντως ἐμάχοντο , οὐκ ἃν ἐπὶ τῶν μαθητῶν ἀλλήλοις ἐπετίμησαν · σφόδρα γὰρ ἃν αὐτοὺς ἐσκανδάλισαν · νυνὶ δὲ αὐτοῖς λυσιτελοῦσα ἦν ἡ ἐν τῷ φανερῷ μάχη · καὶ ὥσπερ ὁ Παῦλος εἶξεν αὐτοῖς ἐν Ἱεροσολύμοις , οὕτω καὶ οὗτοι ἐν Ἀβτιοχείᾳ . Τίς οὖν ἡ κατάγνωσις ; “ Πρὸ τοῦ γὰρ ἐλθεῖν τινὰς ἀπὸ " Ἰακώβου , ” αὐτὸς γὰρ ἦν ὁ διδάσκαλος ἐν Ἱεροσολύμοις , “ μετὰ “ τῶν ἐθνῶν συνήσθιεν . Ὅτε δὲ ἦλθον , ὑπέστελλε , καὶ ἀφώριζεν " ἑαυτὸν , φοβούμενος τοὺς ἐκ περιομῆς . ” Οὐ τοῦτο φοβούμενος μὴ κινδυνεύσῃ · ὁ γὰρ ἐν ἀρχῇ τοῦ κηρύγματος ἐν Ἰεροσολύμοις μὴ φοβηθεὶς , πολλῷ μᾶλλον τότε . ἀλλ’ ἵνα μὴ ἀποστῶ - σιν · ἐπεὶ καὶ αὐτὸς λέγει Γαλάταις · " φοβοῦμαι μήπως εἰκῆ “ κεκοπίακα εἰς ὑμᾶς . ” καὶ πάλιν · “ φοβοῦμαι μήπως , ὡς ὁ “ ὄφις Εὕαν ἠπάτησε , φθαρῇ τὰ νοήματα ὑμῶν . ” ὁ μὲν γὰρ τοῦ θανάτου φόβος ἀδιάφορος ἦν αὐτοῖς · ὁ δὲ τῆς ἀπωλείας τῶν μαθητῶν , σφόδρα αὐτῶν κατέσεισε τὴν ψυχήν . Ὥστε καὶ Βαρνάβας συναπήχθη αὐτῶν τῆ ὑποκρίσει . Μῆ θαυμάσῃς εἰ τὸ πρᾶγμα ὑπόκρισιν καλεῖ · οὐ γὰρ βούλεται , ὅπερ ἔφθην εἰπὼν , ἐκκαλύψαι τὴν γνώμην , ἵνα ἐκεῖνοι κατορ - θωθῶσιν . Ἐπειδὴ γὰρ σφοδρῶς ἀντείχοντο τοῦ νόμου , διὰ τοῦτο καὶ ὑπόκρισιν καλεῖ τὸ γιγνόμενον καὶ σφόδρα ἐπιπλήττει , ὥστε πρόρρι - ζον αὑτῶν ἀνελεῖν τὴν πρόληψιν · καὶ ἀκούων ταῦτα Πέτρος , συνυποκρίνεται ὡς ἁμαρτάνων , ἵνα ἐν τῇ πρὸς αὐτὸν ἐπιτιμήσει διορθωθῶσιν . εἰ μὲν γὰρ τοῖς ἐξ Ἰουδαίων ὁ Παῦλος ἐπίπληξεν , ἠγανάκτησαν ἂν καὶ διέπτυσαν · οὐ γὰρ πολλὴν περὶ αὐτοῦ δόξαν εἶχον · νυνὶ δὲ τὸν διδάσκαλον ὁρῶντες ἐπιτιμώμενον . . . . . . οὔτε καταφρονῆσαι , . . . . . . εἰπεῖν τοῖς λεγομένοις εἶχον . Ἀλλ’ ὅτε εἶδον ὅτι οὐκ ὀρθοποδοῦσιν πρὸς τὴν ἀλήθειαν τοῦ Εὐαγγελίου . Μῆ δὲ αὕτη ὑμᾶς θορυβείτω ἡ λέξις · οὐ γὰρ Πέτρου καταγιγνώκων ταῦτα λέγει · ἀλλ’ οὕτως χαρακτηρίζει τὴν λέξιν , ὡς συμφέρον ἦν ἀκοῦσαι τοὺς διὰ τῆς ἐπιτιμήσεως Πέτρου μέλλοντας βελτίους γενέσθαι . Εἶπον τῷ Πέτρῳ ἔμπροσθεν πάντων . Εἶδες πῶς τοὺς ἄλλους διορθοῦται ; διὰ γὰρ τοῦτο “ ἔμπροσθεν , ” ἵνα καὶ οἱ ἄλλοι ἀκούσαντες φοβηθῶσιν . Εἰ σὺ Ἰουδαῖος ὑπάρχων ἐθνικῶς καὶ οὐχὶ Ἰουδαϊκῶς ζῆς , τί τὰ ἔθνη ἀναγκάζεις Ἱουδαΐζειν . Καίτοι οὐ τὰ ἔθνη αὐτῷ συναπήχθη , ἀλλ’ οἱ Ἰουδαῖοι · τί οὖν ἐγκαλεῖς ὃ μὴ γέγονε ; τί δὲ μὴ τρέπῃς τὸν λόγον ἐπὶ τοὺς ὑποκρινομένους τοὺς ἐξ Ἰουδαίων , ἀλλ’ ἐπὶ τὰ ἔθνη ; διατὶ δὲ Πέτρῳ μόνῳ ἐγκαλεῖς , εἰ καὶ οἱ λοιποὶ αὐτῷ συνυπεκρίθησαν ; καὶ μὴν αὐτὸς ὑπεστέλλετο μόνος · τὸ οὖν ἐστιν ὃ κατασκευάσαι βούλεται , ἀνύποπτον ποίησαι τὴν ἐπιτίμησιν · εἰ μὲν γὰρ εἶπε κάκως ποιεῖς τὸν νόμον τηρῶν , ἐπετίμησαν ἂν οἱ ἐξ Ἰουδαίων αὐτῷ ὡς θρασυνομένῳ κατὰ τοῦ διδασκάλου · νυνὶ δὲ ὑπὲρ τῶν οἰκείων ἐγκαλῶν αὐτῷ μαθητῶν , τῶν ἐξ ἐθνῶν λέγω , εὐπαράδεκτον ποιεῖται ταύτῃ τὸν λόγον · καὶ οὐ ταύτῃ μόνον , ἀλλὰ καὶ τῷ πάντων ἀποσῆσαι τὴν ἐπιτίμησιν , τῷ Ἀποστόλῳ περιστῆσαι πᾶσαν αὐτήν · εἰ γὰρ σὺ , φησὶν , Ἰουδαῖος ὢν , ἐθνικῶς ζῇς καὶ οὐχὶ Ἰουδαι “ κῶς·’’ μονονουχὶ διαρρήδην λέγων , μιμήσασθε τὸν διδάσκαλον · ἰδοὺ γὰρ καὶ αὐτὸς Ἰουδαῖς ὢν , ἐθνικῶς ζῆ ἀλλ’ οὕτω μὲν οὐ λέγει · οὐ γὰρ ἃν ἐδέξαντο τὴν παραίνεσιν · προσχήματι δὲ ἐποτομήσεως μήσεως τῆς ὑπὲρ τῶν ἐθνῶν , ἐκκαλύπτει τοῦ Πέτρου τὴν γνώμην · καὶ γὰρ αἱ ἐπιπλήξεις , ὅταν μὴ σφόδρα φορτικαὶ ὦσι , τότε μάλιστα δύνανται εὐπαράδεκτοι γίνεσθαι · οὐδὲ γὰρ τῶν ἐξ ἐθνῶν τίς ἠδύνατο ἐγκαλέσαι τῷ Παύλῳ τὸν ὑπὲρ τῶν Ἰουδαίων ποιουμένῳ λόγον · τοῦτο δὲ ὅλον κατώρθωσε σιγήσας καὶ καταδεξάμενος ὑποκρίσεως δόξαν λαβεῖν ὁ Πέτρος , ἵνα ἀληθοῦς ὑποκρίσεως ἀπαλλάξῃ τοὺς Ἰουδαίους . ταῦτα μὲν ἐνταῦθα ὁ μακάριος Ἰωάννης d φησίν . ἐν δὲ τῷ λόγῳ τῷ ἰδικῶς εἰρημένῳ αὐτῷ εἰς τὰ προκείμενα ῥητὰ , προστίθησι καὶ ταῦτα . τινὲς φασὶ , οὐκ ἦν οὗτος ὁ Πέτρος ὁ τῶν Ἀποτόλων πρῶτος , ὁ παρὰ τοῦ Κυρίου τὰ πρόβατα πιστευθεὶς , ἀλλ’ ἕτερός τις εὐτελὴς καὶ ἀπερριμμένος · πόθεν τοῦτο δῆλον φασὶν , ὅτι ἐπήγαγεν ὁ Παῦλος " ὥστε καὶ Βαρνάβας συναπήχθη αὐτῷ τῇ ὑποκρίσει . τῷ γὰρ εἰπεῖν ὥστε καὶ Βαρνάβας , δηλοῦντός ἐστιν , ὅτι πολὺ τοῦτο θαυμασιώτερον ἦν τοῦ Πέτρον ἀπαχθῆναι · ὡς γὰρ μείζονα αὐτὸν τιθεὶς , οὕτως εἶπεν . ἀλλὰ ταῦτα , οὐκ ἔστιν · οὐ γὰρ ἐπειδὴ μείζων ἦν ὁ Βαρνάβας , διὰ τοῦτο ἐπὶ τούτῳ θαυμάζει μᾶλλον ἣ ἐπὶ τῷ Πέτρῳ , ἀλλ’ ὅτι ἐκεῖνος μὲν εἰς τὴν περιτομὴν ἀπεστάλη · Βαρνάβας δὲ μετὰ Παύλου τοῖς ἔθνεσιν ἐκήρυσσε , καὶ πανταχοῦ τῷ Παύλῳ συνέζευκτο · διὰ τοῦτο τοίνυν θαυμάζει ὅτι καὶ αὐτὸς συναπήχθη , ἐπειδὴ μετ’ αὐτοῦ κηρύττων ἀεὶ , καὶ οὐδὲν Κοῖνον πρὸς Ἰουδαίους ἔχων , ἀλλ’ ἐν τοῖς ἔθνεσι διδάσκων καὶ αὐτὸς συναπήχθη . Ὅτι δὲ Πέτρος ἐστὶ περὶ οὗ ταῦτα φησὶ , δῆλον ἐκ τῶν ἀνω - τέρω καὶ ἐκ τῶν μετὰ ταῦτα · τῷ γὰρ εἰπεῖν " κατὰ πρόσωπον “ αὐτῷ ἀντέστην ” καὶ ὡς μέγα θεῖναι τοῦτο , οὐδὲν ἕτερον δηλοῦντος ἦν , ἀλλ’ ὅτι οὐκ ᾐδέσθη τοῦ προσώπου τὸ ἀξίωμα · οὐκ ἃν δὲ περὶ ἑτέρου λέγων , ὅτι κατὰ πρόσωπον αὐτῷ ἀντέστην , ὡς μέγα τι τοῦτο ἔθηκε · πάλιν εἰ ἄλλος ἦν Πέτρος , οὐκ ἃν ἡ μετάστασις αὐτοῦ τοσοῦτον ἴσχυεν ὥστε καὶ τοὺς λοιποὺς ἐφελκύσασθαι Ἰουδαίους διὰ τὸ τοῦ προσώπου ἀξίωμα . ὅτι μὲν οὖν Πέτρος ἦν , ἐκ τούτων δῆλον . εἰ δὲ βούλεσθε καὶ τὴν ἑτέραν λύσιν ἐροῦμεν . τίς οὖν ἐστὶν ἡ ἕτερα ; ὁ Πέτρος ἐπεθύμει καὶ τοὺς ἐξ Ἰεροσολύμων κατελθόντας τοὺς ἀπὸ Ἰακώβου , ἀπαλλάξαι τῆς παρατηρήσεως τῆς Ἰουδαϊκῆς · ἀλλ’ εἰ μὲν αὐτὸς ταύτην εἰσηγήσατο τὴν γνώμην , ὡς ἐναντία ἑαυτῷ δημηγορῶν , καὶ τοῖς ὑπ’ αὐτῷ γεγενημένοις πᾶσι κατὰ τὸν ἔμπροσθεν χρόνον , ἐσκανδάλισεν ἃν τοὺς μαθητάς . πάλιν εἰ Παῦλος πρὸς αὐτοὺς τοῦτον ἀπέτεινε τὸν λόγον , οὐδ’ ἃν προσέσχον , οὐδ’ ἃν ἠνέσχοντο ἀκροάσεως . οἱ γὰρ καὶ χωρὶς τούτου μισοῦντες αὐτὸν καὶ ἀποστρεφόμενοι διὰ τὴν τοιαύτην φήμην , πολλῷ μᾶλλον εἰ καὶ συμβουλεύοντος ταῦτα ἤκουσαν · τι οὖν γίνεται ; Ἰουδαίοις μὲν οὐδὲν ἐπιτιμᾷ τοῖς ἐξ Ἰακώβου · δέχεται δὲ τὴν ἐπιτίμησιν ὁ Πέτρος παρὰ τοῦ Παύλου · ἵνα ἐγκαλούμενος παρὰ τοῦ συναποστόλου , δικαίαν σχῇ λοιπὸν παρρησίαν τοῦ καὶ τοῖς μαθηταῖς ἐπιπλῆξαι · καὶ ἐπιτιμᾶται μὲν ὁ Πέτρος , διορθοῦνται δὲ οἱ μαθηταί . διὰ τοῦτο κατὰ πρόσωπον αὐτῷ ἀντέστη · καὶ πάλιν εἶπε , " τῷ Πέτρῳ ἔμπροσθεν πάντων · ” ὀ δὲ Πέτρος ἀνέχεται καὶ σιγᾷ καὶ οὐκ ἀντιλέγει · οἶδε γὰρ τὴν γνώμην μεθ’ ἧς ὁ Παῦλος ἐπετίμα · καὶ τὸ πᾶν ὁ Πέτρος κατώρθωσε σιγήσας · ἡ γὰρ τούτου σιγὴ , διδασκαλία τοῖς Ἰουδαίοις τοῦ μηκέτι τοῖς νομίμοις ἐνέχεσθαι · οὐ γὰρ ἃν ὁ διδάντο , δάσκαλος ἐσίγησέ φησιν , εἰ μὴ συνῄδει δικαίως ἐπιτιμῶντι τῷ Παύλῳ . ἐλέγχει δὲ αὐτὸν ἀπὸ τῆς προτέρας ἀναστροφῆς , ἵνα μὴ ἐκ τῆς Παύλου γνώμης ἡ παραίνεσις καὶ ἡ συμβολὴ , ἀλλ’ ἐκ τῆς Πέτρου κρίσεως τῆς ἤδη γεγενημένης . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . τὴν σύνεσιν Παύλου , ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν ἐξῆς εἰρημένων · οὐ γὰρ εἶπεν , εἰ σὺ Ἰουδαῖος ὣν ἐθνικῶς ἔζης , ἀλλὰ " ζῇς · ὥστε καὶ νῦν τὴν αὐτὴν γνώμην ἔχεις · καὶ οὐκ εἰπε τί τοὺς Ἰουδαίους ἀναγκάζεις Ἰουδαΐειν ; ἀλλὰ " τι τὰ ἔθνη ἀναγαά - ’’ ζεῖς Ἰουδαΐζειν ; " ἵνα ἐν προσχήματι τῆς τῶν ἐθνῶν κηδεμονίας , πείσῃ τοὺς Ἰουδαίους ἀποστῆναι τῆς παλαιᾶς συνηθείας · οἱ γὰρ συναπαχθέντες οὐχ οἱ ἐξ ἐθνῶν , ἀλλ’ οἱ Ἰουδαῖοι . καὶ ἵνα μάθητε ὅτι οὐκ ἐπιτίμησις ἦν κατὰ Πέτρου τὰ λεγόμενα , ἀλλὰ παραίνεσις καὶ διδασκαλία τοῖς Ἰουδαίοις ἐν τάξει τῆς ἐπιτιμήσεως τῆς κατὰ Πέτρου , ἄκουσον τῶν ἑξῆς , Ἡμεῖς φύσει Ἰουδαῖοι , καὶ οὐκ ἐξ ἐθνῶν ἁμαρτωλοί . ταῦτα γὰρ λοιπὸν διδάσκοντός ἐστι , καὶ οὐκέτι εἰς Πέτρον τὸ πᾶν περιίστησιν , ἀλλὰ κοινοῖ τὸν λόγον . Εἰ μὲν γὰρ ὡς διδάσκων ἐξ ἀρχῆς εἰσέβαλεν , οὐκ ἃν ἠνέσχοντο Ἰουδαῖοι · νῦν δὲ τὴν ἀρχὴν ἐξ ἐπιτιμήσεως λαβὼν , καὶ δόξας δικαίαν ποιεῖσθαι κατὰ τοῦ Πέτρου τὴν ἔπιτ’ ἐποτίμησιν , ὡς τοὺς ἐξ ἐθνῶν ἕλκοντος πρὸς τὴν τῶν νομίμων παρατήρησιν , ἐκβαίνει λοιπὸν εἰς παραίνεσιν ἀδεῶς , ὡς τῆς ἀκολουθίας εἰς τοῦτο ἀγούσης αὐτόν . ἵνα γὰρ μή τις ἀκούσας τί τὰ ἔθνη Ἰουδαΐζειν , νομίσῃ ὅτι μόνοις ἐκείνοις οὐκ ἔξεστιν Ἰουδαίζειν , τοῖς Ἰουδαίοις ἐπαφίεται , εἰς αὐτοὺς τοὺς διδασκάλους τὸν λόγον περιίστησι · τι λέγω φησὶν περὶ ἐθνῶν , Ἰουδαίων ἢ τῶν λοιπῶν ; ἡμεῖς οἱ διδάσκαλοι · ἡμεῖς οἱ Ἀπόστολοι · καὶ οὐ τοῦτο μόνον λέγει τὸ δικαίωμα ὅτι οἱ διδάσκαλοι καὶ οἱ Ἀπόστολοι , ἀλλ’ ὅτι καὶ οἱ ἐκ προγόνων Ἰουδαῖοι καθάπαξ ἀπέστημεν τοῦ νόμου · ποίαν οὖν ἔχοιμεν ἀπολογίαν ἑτέρους εἰς τοῦτο ἕλκοντες ; Σχολιον Θεολώρου . Ἀντὶ τοῦ ἐκ γένους καὶ ὁρᾷς πῶς λανθανόντως τῶν Ἰουδαίων καθάπτεται , καὶ τὴν δοδασκαλίαν συντίθησιν ἀπηρτισμένην ; εἰπὼν γὰρ “ φύσει Ἰουδαῖοι καὶ οὐκ “ ἐξ ἐθνῶν ἀμαρτωλοὶ,’’ καὶ αἰτίαν τίθησιν εὔλογον δι’ ἣν ἀπέστησαν τοῦ Ἰουδαϊσμοῆ . Εἰδότες ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου , εἰ μὴ διὰ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ , καὶ ἡμεῖς εἰς Ἰησοῦν Χριστὸν ἐπιστεύσαμεν , ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ , καὶ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου . Ὅρα καὶ ἐνταῦθα πῶς μετὰ ἀσφαλείας ἅπαντα φθέγγεται · οὐ γὰρ ὡς πονηρὸν , ἀλλ’ ὡς ἀσθενῆ , φησὶν , αὐτὸν εἰάσαμεν · εἰ τοίνυν οὐ παρέχει δικαιοσύνην ὁ νόμος , περιττὸν τὸ τῆς περιτομῆς · ἀλλὰ νῦν μὲν οὕτως · προιὼν δὲ δείκνυσιν ὅτι οὐ μόνον περιττὸν , ἀλλὰ καὶ ἐπικίνδυνον · ὅπερ καὶ μάλιστα παρατηρητεόν · πῶς παρὰ μὲν τὴν ἀρχὴν φησὶν “ οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου . ” προβαίνων δὲ καὶ φορτικώτερον φθέγγεται . ( Σευηριανόσ . ) Ἄλλος φησὶ , εἰ γὰρ ἐξ ἔργων οὐδεὶς τῶν πόνον φερόντων , ἐκ δὲ πίστεως , ὅπου τὸ τῆς εὐκολίας , καὶ τὸ τῆς δικαιοσύνης μέγα , πῶς οὐκ ἀναγκαῖον , φησὶν , ἐάσαντας νόμον ἀρκεῖσθαι τῇ χάριτι ; ἐξ ἔργων νόμου λέγει μὴ δικαιοῦσθαι , οὐκ ἐξ ἐντολῶν · ἡ γὰρ ἐντολὴ δικαιοῖ ἀκουομένη · τὸ δὲ ἔργον ἦν τὸ δυσκατόρθωτον . Εἰ δὲ ζητοῦντες δικαιωθῆναι ἐν Χριστῷ εὑρέθημεν καὶ αὐτοὶ ἁμαρτωλοί · ἄρα Χριστὸς ἁμαρτίας διάκονος ; Τοῦ Χρυσοστόμου . Εἰ γὰρ οὐκ ἰσχύει ἡ εἰς αὐτὸν πίστις δικαιῶσαι , ἀνάγκη πάλιν λοιπὸν τοῦ νόμου ἔχεσθαι . ὅτι τὸν νόμον ἀφέντες διὰ τὸν Χριστὸν καὶ οὐ δικαιούμενοι ἐκ τῆς ἀφέσεως · ἀλλὰ καὶ κατακρινόμενοι , τῆς . . . . . . . . . . . τὸ αἴτιον γιγνόμενον . . . . . . . . . . . . . φεντες πρὸς τὴν πίστιν ηὐτομολήσαμεν , ὁρᾷς τι κατασκευάζουσιν οἱ Ἰουδαίζοντες ; τὸν Χριστὸν τὸν τῆς δικαιοσύνης ἡμῖν αἴτιον , τοῦτον καὶ ἁμαρτίας ἡμῖν ἀποφαίνουσιν αἴτιον · καθὼς καὶ Παῦλός φησι · " ἄρα Χρι - " στὸς ἁμαρτίας διάκονος ; " εἶτα εἰς ἄτοπον τὸν λόγον ἀπαγαγὼν , οὐκ ἐδεήθη λοιπὸν κατασκευῆς πρὸς τὴν ἀνατροπὴν , ἀλλ’ ἠρκέσθη τῇ ἀπαγορεύσει μόνον , εἰπὼν " μὴ γένοιτο·’ πρὸς γὰρ τὰ λίαν ἀναίσχυντα καὶ ἀναιδῆ , οὐδὲ κατασκευαστικῶν δεῖ λόγων · ἀλλ’ ἄρκει καὶ ἀπαγορεῦσαι μόνον · Εἰ γὰρ ἃ κατέλυσα , ταῦτα πάλιν οἰκοδομῶ , παραβάτην ἐμαυτὸν συνίστημι . Ἐκεῖνοι δεῖξαι ἐβούλοντο ὅτι ὁ μὴ τηρῶν τὸν νόμον παραβάτης · οὐ τῆς πίστεως , ἀλλὰ καὶ αὐτοῦ τοῦ νόμου · οὓ γὰρ κατέλυσα , τὸν νόμον , φησί . ὁ δὲ λέγει , τουτέστι · πέπαυται ὁ νόμος , καὶ τοῦτο ὡμολογήσαμεν , δι’ ὧν ἀφέντες αὐτὸν κατεφύγομεν ἐπὶ τὴν ἐκ τῆς πίστεως σωτηρίαν . ἃν τοίνυν φιλονεικήσωμεν στῆσαι αὐτὸ τοῦτο , παραβάται γινόμεθα , τὰ παρὰ τοῦ Θεοῦ λυθέντα φιλονεικοῦντες τηρεῖν . ( Εὐσεβίου . ) Ἄλλος δέ φησι . Ἡ ἐκκλησία νόμον οὐ νόμον . . . . . . . . . . . . . . . . πεπλήρωται ὁ νόμος καὶ πέπαυται . κἂν μὴ τηρῇ νόμον , οὐ παρανομεῖ · ὁ δὲ πότε μὲν ἐσθίων τὰ ἀπηγορευμένα ὑπὸ τοῦ νόμου · πάλιν δὲ μὴ ἐσθίων , τῷ ἐκ δευτέρου μὴ ἐσθίειν , μηνύει ὅτι ἰσχύει ὁ νόμος καὶ μένει εἰς ὃν ἀνατρέχει · οὐκ οὖν ἐπειδὴ μένει ὁ νόμος , αὐτὸς δὲ παρὰ τὰ νόμιμα ἔφαγε , καλῶς ἀκούεις ταῦτα . ( Σευηριανόσ . ) Καὶ ἄλλος πάλιν φησὶ , πρὸς τὸν Πέτρον ὁ λόγος · σὺ κατέλυσας αὐτὰ δόγματι , ὅπερ ἀπεστάλη παρ’ ὑμῶν τοῖς Ἀντιοχεῦσι καὶ πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ · ἀπρεπὲς οὖν ταῦτα διδάσκειν ἑτέρους , ὧν τῆς ἐπιμελείας ἀπέστης , καὶ ἰδίῳ κατέλυσας δόγματι . Ἐγὼ γὰρ διὰ νόμου νόμῳ ἀπέθανον . Διπλὴν ἔχει τοῦτο τὴν θεωρίαν · ἣ γὰρ νόμου τοῦ τῆς χάριτος φησί · οἶδε γὰρ καὶ τοῦτον νόμον καλεῖν , ὡς ὅταν λέγῃ · " ὁ δὲ “ νόμος τοῦ Πνεύματος τῆς ζωῆς ἠλευθέρωσέ με · ” ἣ νόμον ἐνταῦθα , τὸν παλαιὸν λέγει · δεικνὺς ὅτι διὰ τούτου τοῦ νόμου τῷ νόμῳ ἀπέθανε · τουτέστιν αὐτός με ὁ νόμος ἐνήγαγεν εἰς τὸ μηκέτι προσέχειν αὐτῷ · εἰ τοίνυν μέλλοιμι αὐτῷ προσέχειν , καὶ αὐτὸν παραβαίνω · καὶ τινὶ τρόπῳ Μωϋσῆς φησι , " προφήτην ὑμῖν ἀνα " στήσει κύριος ὁ Θεὸς ἐκ τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν ὡς ἐμὲ , αὐτοῦ “ ἀκούσεσθε ” περὶ τοῦ Χριστοῦ λέγων · ὥστε οἱ μὴ τούτῳ πειθόμενοι παραβαίνουσι τὸν νόμον . Τοῦ Χρυσοστόμου . καὶ ἑτέρως δὲ πάλιν νοητέον ἡμῖν τοῦτο · τὸ διὰ νόμου νόμῳ ἀπέθανον · ὁ γὰρ νόμος πάντα κελεύει ποιεῖν τὰ γεγραμμένα , καὶ τὸν μὴ ποιοῦντα κολάζει · οὐκ οὖν ἅπαντες αὐτῷ τετελευτήκαμεν · οὐδεὶς γὰρ αὐτὸν ἐπλήρωσε . καὶ ὄρα πὼς καὶ ἐνταῦθα μεμετρημένως ποιεῖται τὴν πρὸς αὐτὸν μάχην · οὐ γὰρ εἶπε , νόμος μοι ἀπέθανεν , ἀλλ’ ἐγὼ τῷ νόμῳ ἀπέθανον ὃ δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν . ὥσπερ τὸν νεκρὸν καὶ τεθνεῶτα οὐκ ἔστιν ὑπάγειν ταῖς ἐντολαῖς τοῦ νόμου , οὕτως καὶ ἐμὲ τὸν ἐκ τῆς ἀρᾶς τῆς ἐκείνου τελευτήσαντα , τῷ γὰρ λόγῳ τῷ ἐκείνου ἀπέθανον · νον · μὴ τοίνυν ἐπιταττέτω τῷ τεθνεῶτι , ὃν καὶ αὐτὸς ἀνεῖλε · καὶ θάνατον οὐ τὸν σωματικὸν μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸν ψυχικόν · δι’ οὗ καὶ τὸν σωματικὸν ἐπήγαγεν · ὅτι γὰρ τοῦτο λέγει , διὰ τῶν ἑξῆς ἐδήλωσεν . Ἵνα γὰρ ζήσω Θεῷ Χριστῷ συνεσταύρωμαι . Επειδὴ γὰρ εἶπεν " ἀπέθανον ” ἵνα μὴ τίς εἴπῃ , πῶς οὖν ζῇς ; ἐπήγαγε καὶ τὴν αἰτίαν τῆς ζωῆς καὶ ἔδειξεν ὅτι ο μὲν νόμος , ζῶντα ἀπέκτεινεν · ὁ δὲ Χριστὸς νεκρὸν λαβὼν , διὰ θανάτου ἐζωογόνησε · καὶ διπλοῦν τὸ θαῦμα δείκνυσιν , ὅτι καὶ τὸν νεκρὸν ἐζωοποίησε , καὶ διὰ θανάτου τὴν ζωὴν ἐχαρίσατο · ζωὴν δὲ λέγει νῦν τὴν ἀθάνατον . τοῦτο γάρ ἐστιν " ἵνα Θέῳ ζήσω , Χριστῷ συνε - “ σταύρωμαι . ” καὶ πῶς ὁ ζῶν καὶ ἐμπνέωνσυνεσσταυρώηθης ; φησὶν , ὅτι μὲν γὰρ ὁ Χριστὸς ἐσταυρώθη , δῆλον · σὺ δὲ πῶς ἐσταύρωσαι καὶ ζῇς ; Ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ ζῆ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός . Τὸ μὲν γὰρ εἰπεῖν “ Χριστῷ συνεστύρωμαι . ” τὸ βάπτισμα ᾐνίξατο . τὸ δὲ εἰπεῖν ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ , τὴν μετὰ ταῦτα πολι - τείαν δι’ ἧς νεκροῦται ἡμῶν τὰ μέλη . Τί οὖν ἐστι τὸ “ ζῇ δὲ “ ἐν ἐμοὶ Χριστός ; " οὐδὲν γίνεται , φησὶν , ὑπ’ ἐμοῦ ὧν ὁ Χριστὸς οὐ βούλεται · ὥσπερ γὰρ θάνατον λέγει οὐ τοῦτον τὸν κοινὸν , ἀλλὰ τὸν ἐκ τῶν ἁμαρτίων , οὕτω καὶ ζωὴν τὴν ἐκείνων ἀπαλλαγήν . Θέῳ γὰρ οὐκ ἔστιν ἄλλως ζῇν , ἀλλ’ ἢ νεκρωθέντα τῇ ἁμαρτίᾳ . ὥσπερ οὖν ὁ Χριστὸς τὸν σωματικὸν ὑπέστη θάνατον , οὕτως ἐγὼ τὸν κατὰ τῆς ἁμαρτίας . " Νεκρώσατε γὰρ τὰ μέλη ὑμῶν τὰ " ἐπὶ τῆς γῆς , ἅτινά ἐστι μοιχεία , πορνεία , ἀκαθαρσία . ” καὶ πάλιν λέγει , " ἄρα ὁ παλαιὸς ἡμῶν ἄνθρωπος ἐσταυρώθη , ὅπερ ἐν τῷ λουτρῷ γέγονε . μετὰ δὲ ταῦτα · ἐὰν μὲν ἦς νεκρὸς τῇ ἁμαρτίᾳ , ζῇς τῷ Θέῳ · ἐὰν δὲ πάλιν αὐτὴν ἀναστήσῃς , ἐλυμήνω τὴν τοιαύτην ζωήν · ἀλλ’ οὐχ ὁ Παῦλος τοιοῦτος · διέμενε δὲ διόλου νεκρός . εἰ τοίνυν ἐν τῷ Θέῳ ζῶ , φησὶν , ἑτέραν παρὰ τὴν ἐν τῷ νόμῳ ζωὴν , καὶ νεκρὸς ἐγενόμην τῷ νόμῳ , οὐδὲν τοῦ νόμου φυλάττειν δύναμαι · καὶ οὐκ εἶπε ζῶ ἐγώ · ἀλλὰ " ζῇ ἐν ἐμοὶ Χριστός · ” τίς ταύτην τολμήσει ῥῆξαι τὴν φωνήν ; Επειδὴ γὰρ εὐήνιον ἑαυτὸν τῷ Χριστῷ κατεσκεύασε , καὶ πάντα ἐξέβαλε τὰ βιωτικὰ , καὶ πρὸς τὸ θέλημα τὸ ἐκείνου πάντα ἔπραττεν , οὐκ εἶπε ζῶ τῷ Χριστῷ , ἀλλ’ ὃ πολλῷ πλεῖον ἦν , " ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ ὁ Χριστός . Ωσπερ γὰρ ἡ ἁμαρτία ὅταν κρατήσῃ , αὕτη ἐστὶν ἡ ζῶσα , πρὸς ἃ βούλεται τὴν ψυχὴν ἄγουσα , οὕτως ἂν ἐκείνης νεκρωθείσης , τὰ Χριστῷ δοκοῦντα γίνεται , οὐδὲ ἀνθρωπίνη λοιπὸν ἔστιν ἡ τοιαύτη ζῴη , αὐτοῦ ζῶντος ἐν ἡμῖν , Τουτέστιν , ἐνεργοῦντος , κρατοῦντος . Ἀλλοσ δέ φησιν · ὁ νόμος , σωματικῶν ἔχει τὴν ἐργασίαν τὴν ἀπόλαυσιν · τὸ δὲ φάγε , καὶ τό ’δε μὴ φάγῃς · Σάββατον τήρησον , περιτομήν · ἡ χάρις οὐ βούλεταί σε διὰ τούτων εὐδοκιμεῖν ἐνεκρώθ . . . . . . . τούτοις τὴν χρείαν ἔχω νόμου · ζῶ . . . .... ἐγὼ , ζῇ δὲ ἐμοὶ ὁ Χριστός ὃ ἐγὼ ἔζων ἐμαυτῷ , ὑπὸ νόμον ἤμην · ἐπειδὴ δὲ Χριστὸς ζῇ ἐν ἐμοὶ , ὁ μηκέτι ὑπὸ νόμον ἀλλ’ ἐν οὐρανοῖς , ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρὸς , οὐκ ἀθετῶ τὸν ἐν ἐμοὶ ζῶντα . Ὃ δὲ νῦν ζῶ ἐν σαρκὶ , ἐν πίστει ζῶ . Πιστεύω γὰρ εἰς τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ · εἰ δὲ ὁ Υἰὸς τοῦ Θεοῦ ᾧ πιστεύω , ἐν δεξίᾳ τοῦ Πατρὸς , ἐν οὐρανοῖς πολιτεύομαι · ὁ δὲ νόμος , ἐν τοῖς ἐπὶ γῆς εἶχε τὰς τηρήσεις · οὐκ ἄρα ὑπόκειμαι νόμῳ . ( Θεόδωροσ . ) Ἄλλος πάλιν ὧδε φησίν · ἐπειδὴ ἐν τῷ τοῦ τε θανάτου καὶ τῆς ἀναστάσεως τύπον ἐπλήρουν , συσταυροῦσθαι ἐλέγοντο τῷ Χριστῷ · ὡς ἃν αὐτοῦ μὲν διὰ σταυροῦ τὸν θάνατον δεξαμένου καὶ ἀναστάντος , αὐτοὶ δὲ κατὰ τύπον τοῦ βαπτίσματος ἐν τοῖς ὁμοίοις γιγνόμενοι , ἐπ’ ἕλπιδι τοῦ καὶ πάντη πότε μετασχεῖν τῶν ὁμοίων , ὅταν τῆς κοινῆς πάντων ἀναστάσεως ἐν τῇ τοῦ αἰῶνος συντελείᾳ τὸν καιρὸν παρεῖναι συμβαίνῃ · τοῦτο οὖν λέγει · “ ὅτι αυνεσταύρωμαι , ” φησὶν , " τῷ “ Χριστᾦ · ” οὐδὲ μίαν πρὸς τὴν παροῦσαν ταύτην ζωὴν κοινωνίαν ἔχων , ἐν ᾗ κατὰ νόμον πολιτεύεσθαι ἡμᾶς ἀνάγκη . Ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγὼ , ζῆ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός . τῷ τὴν ἐκείνου ζωὴν ζῆν τὴν ἀθάνατον · ἃ γὰρ ἐπὶ τῶν πραγμάτων ἔσται τότε , ταῦτα ὡς ἤδη γεγενημένα λέγει . Καὶ ἄλλοσ πάλιν φησὶ , " ζῇ ἐν ἐμοὶ ὁ Χριστός·’’ ὁ μὴ ὑποκειμενος νόμῳ , ὑπὲρ νόμον ὣν ὡς Υὶός · ἐγὼ δὲ διὰ τὸν ζῶντα ἐν ἐμοὶ , ὥσπερ οἱ δεχόμενοι τὰς αὐγὰς τὰς ἡλιακὰς φωτεινοὶ καὶ διειδεῖς , υἱός ὃ δὲ νῦν ζῶ ἐν σαρκὶ , ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ Υίοὖ τοῦ Θεοῦ · τὰ μὲν εἰρημένα μοί φησιν , περὶ τῆς νοερᾶς ζωῆς . εἰ δὲ τίς καὶ ταύτην ἐξετάζοι τὴν αἰσθητὴν , καὶ αὕτη διὰ τὴν εἰς Χριστόν μου πίστιν γέγονεν . ὅσον γὰρ εἰς τὴν παλαιὰν πολιτείαν καὶ τὸν νόμον , ἐσχάτης κολάσεως ἄξιος ἤμην , καὶ πάλαι ἂν ἀπολώλειν · λειν · " πάντες γὰρ ἥμαρτον καὶ ὑστεροῦνται τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ e . ” καὶ ὑπὸ τὴν ἀπόφασιν ἡμᾶς κειμένους , καὶ γὰρ οἱ πάντες ἀπέθανον εἰ καὶ μὴ τῇ πείρᾳ , ἀλλὰ τῇ ἀποφάσει , κα.̓ τὴν πληγὴν ἐκδεχομένους . ἐπειδὴ καὶ ὁ νόμος κατηγόρησε καὶ ὁ Θεὸς ἀπεφήνατο , ἐλθὼν ὁ Χριστὸς καὶ εἰς θάνατον ἑαυτὸν ἐκδοὺς , πάντας ἡμᾶς ἐξήρπασε τοῦ θανάτου · ὥστε " ὃ νῦν ζῶ ἐν σαρκὶ , ἐν πίστει ’ ζῶ,’ τουτέστι , διὰ τὴν εἰς αὐτὸν πίστιν ζῶ . ἐπεὶ , εἰ μὴ τοῦτο ἦν , οὐδὲν ἐκώλυε πάντας ἀφανισθῆναι · ὃ καὶ ἐπὶ τοῦ κατακλυσμοῦ γέγονεν · ἀλλ’ ἡ τοῦ Χριστοῦ παρουσία , στήσασα τοῦ Θεοῦ τὴν ὀργὴν , διὰ τῆς πίστεως ζῆν ἡμᾶς ἐποίησεν · ὅτι γὰρ τοῦτο φησὶν , ἄκουσον τῶν ἑξῆς · εἰπὼν γὰρ ὅτι " ὃ δὲ νῦν ζῶ ἐν σαρκὶ , ἐν πίστει ζὼ , ἐπήγαγε . τῇ τοῦ Υἰοῦ τοῦ Θεοῦ , τοῦ ἀγαπήσαντός με , καὶ παρδόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἐμοῦ . Εννοήσας τὴν ἀπόγνωσιν τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως καὶ τὴν ἄφατον τοῦ Χριστοῦ κηδεμονίαν , καὶ τινῶν ἀπήλλαξε καὶ τίνα ἐχαρίσατο · καὶ πυρωθεὶς ὑπὸ τοῦ περὶ αὐτὸν πόθου , οὕτω φθεγγέται · ἐπεὶ καὶ οἱ προφῆται , τὸν κοινὸν Θεὸν ἰδιοποιοῦντο πολλάκις οὕτω λέγοντες , " ὁ Θεὸς , ὁ Θεός μου πρόσχες μοι.’’ καὶ πάλιν · “ ὁ Θεὸς , ὁ Θεός μου πρὸς σὲ ὀρθρίζω . ” καὶ χωρὶς δὲ τούτων , δείκνυσιν ὅτε ἕκαστος ἡμῶν τοσαύτην ὀφείλει τῷ Θέῳ χάριν , ὅσην ἃν εἰ καὶ δι’ αὐτὸν μόνον ἦλθεν · οὐ γὰρ ἃν παρῃτήσατο καὶ ὑπὲρ ἑνὸς τοσαύτην οἰκονομίαν ἐπιδείξασθαι · οὕτως ἕκαστον ἄνθρωπον τοσούτῳ μέτρῳ ἀγάπης φιλεῖ , ὅσῳ τὴν οἰκουμένην ἅπασαν . Ἡ μὲν οὖν θυσία , ὑπὲρ πάσης προσενήνεκτο φύσεως καὶ ἱκανὴ πάντας f ἀπολῦσαι · οἱ δὲ τῇ εὐεργεσίᾳ χρησάμενοι οἱ πιστεύσαντες εἰσὶ μόνοι · ἀλλ’ ὅμως οὐκ ἐπέστησεν αὐτὸν τῆς τοιαύτης οἰκονομίας τὸ μὴ πάντας προσελθεῖν · εἶτα αὐτὸς μὲν οὕτω σε ἠγάπησεν , ὡς καὶ ἑαυτὸν παραδοῦναι , καὶ οὐκ ἔχοντα σωτηρίας ἐλπίδα εἰς τοσαύτην καὶ τοιαύτην ζωὴν ἀναγαγεῖν · σὺ δὲ μετὰ τοσαῦτα ἀγαθὰ πρὸς τὰ παλαιὰ παλινδρομεῖς ; Μοετδὴ τοίνυν τὰ ἀπὸ τῶν λογισμῶν ἔθηκεν ἀκριβῶς , λοιπὸν ἐν ἀποφάσει σφοδρῶς ἀνακηρύττει λέγων · “ οὐκ ἀθετῶ τὴν χάριν " τοῦ Θεοῦ.’’ ἀκουέτωσαν οἱ ἔτι καὶ νῦν Ἰουδαίζοντες · καὶ γὰρ πρὸς ἐκείνους ταῦτα λέγεται . Εὐσεβίου . Οὐ λέγω ὅτι καὶ μετὰ τὸ πάθος τοῦ χρεία νομίμων · τοῦτο γάρ ἐστιν εἰπεῖν ὅτι ἡ χάρις οὐδὲν ἰσχύει , ὅτι οὐδὲν συμβάλλεται τὸ πάθος . Εἰ γὰρ διὰ νόμου δικαιοσύνη , ἄρα χριστὸς δωρεὰν ἀπέθανεν . Τοῦ Χρυεοστόμου . Τί ταύτης τῆς ἁμαρτίας χαλεπώτερον ; τί τούτων τῶν ῥημάτων ἐντρεπτικώτερον ; εἰ γὰρ ὁ νόμος δικαιοῖ , περιττὸς , φησὶν , ὁ τοῦ Χριστοῦ θάνατος · ὃν προφῆται μὲν ὤδινον · πατριάρχαι δὲ προύλεγον · ἄγγελοι δὲ . . . . . ἐννοήσας . . . . ὑπερβολὴν τῆς ἀτοπίας · εἰς τοσοῦτον πρᾶγμα καὶ τηλικοῦτον , περιττῶς λέγοιεν γεγενῆσθαι · τοῦτο γὰρ ἀφ’ ὧν ἐποίουν συνίστατο , καὶ ὕβρει κατ’ αὐτῶν κέχρηται σφοδροτάτῃ οὕτω λέγων ,
Lemmas: περι ὁ πρός Κηφᾶς ἀντίρρησις περί ὁ ἐν πίστις καί οὐ ἐν νόμος σωτηρία . ὅτε δέ ἔρχομαι Πέτρος εἰς Ἀντιόχειος , κατά πρόσωπον αὐτός ἀνθίστημι · ὅτι καταγιγνώσκω εἰμί . πρό ὁ γάρ ἔρχομαι τις ἀπό Ἰάκωβος , μετά ὁ ἔθνος συνεσθίω · ὅτι δέ ἔρχομαι , υποστέλλω καί ἀφορίζω ἑαυτοῦ , Φοβοήσδδυιεννος ὁ ἐκ περιτομή · πολλός ὁ ἀναγιγνώσκω ἁπλόος οὗτος ὁ χωρίον ὁ επιστοκεω , νομίζω ὁ Πέτρος ὁ Παῦλος κατηγορέω ὑπόκρισις · ἀλλά οὐ εἰμί οὗτος , οὐ εἰμί · ἀπάγω · πολύς γάρ εὑρίσκω καί ὁ Πέτρος καί ὁ Παῦλος ὁ σύνεσις ἐγκρύπτω ἐνταῦθα , πρός ὁ ὁ ἀκούω ὠφέλεια . ὁ Απόστολος , καθώς φθάνω εἶπον , ἐν Ἱερουσαλήμ συγχωρέω περιτέμνω · οὖον γάρ εἰμί ἀθρόος ἀποσπάω ὁ νόμος · ἐν Ἀντιόχεια δέ ἔρχομαι , οὐδείς τοιοῦτος παρατηρέω λοιπός · ἀλλά μετά ὁ ἐκ ἔθνος πιστεύω ἀδιάφορος ζῶ . ὅς δή καί Πέτρος ποιέω τότε · ἐπεί δέ ἔρχομαι ἀπό Ἱερουσαλήμ ὁ οἶδα αὐτός ἐκεῖ οὗτος κηρύσσω , οὐ ποιέω οὗτος , φοβέω πλήσσω ἐκεῖνος , ἀλλά ἀνατίθημι · δύο οὗτος οἰκονομέω , καί ὁ μή σκανδαλίζω ὁ ἐκ Ἰουδαῖος , καί ὁ παρέχω ευλοσολυμος Παῦλος ὁ ἐπιτίμησις πρόφασις . εἰμί γάρ αὐτός ὁ ἐν Ἱερουσαλήμ κηρύσσω μετά περιτομή μετατίθημι εἰς Ἀντιόχεια , δοκέω ἄν ὁ ἐκ Ἰουδαῖος διά ὁ ὁ Παῦλος φόβος οὗτος ποιέω · καί καταγιγνώσκω ἄν αὐτός πολύς ὁ εὐκολία ὁ μαθητής · οὖον μικρός δέ οὗτος σκάνδαλον μέλλω γίγνομαι · ὁ μέντοι Παῦλος πᾶς σαφῶς οἶδα , μεθίστημι ; οὐ ἄν τοσοῦτος παρέχω ὑπόνοια · καί γάρ οἶδα ὁ γνώμη μετά ὅς γίγνομαι οὗτος . διό καί Παῦλος ἐπιπλήσσω καί Πέτρος ἀνέχω · ἵνα ἐγκαλέω ὁ διδάσκαλος καί σιγάω , εὔκολος ὁ μαθητής μετατίθημι . εἰμί μέν γάρ μηδείς γίγνομαι τοιοῦτος παραινέω ὁ Παῦλος , οὐδείς ἄν ἐργάζομαι μέγας · νῦν δέ ἀφορμή λαμβάνω ἐπιτίμησις σφοδρός , πλείων ὁ μαθητής · Πέτρος ὁ φόβος ἐντίθημι . καί γάρ εἰμί μέν ἀκούω οὗτος Πέτρος ἀντιλέγω , καλῶς ἄν τις μέμφομαι ὡς ὁ οἰκονομία ἀνατρέπω · νυνί δέ ἐκεῖνος μέν ἐπιτιμάω , οὗτος δέ σιγάω , πολύς ὁ ἐκ Ἰουδαῖος φόβος γίγνομαι · διό καί σφοδρός χράω ὁ Πέτρος . καί σκοπέω μετά ὅσος ἀκρίβεια χράομαι ὁ λόγος · δίδωμι ὁ συνετός ὁράω , ὅτι οὖον μάχη εἰμί ὁ ῥῆμα , ἀλλά οἰκονομία · “ ὅτε γάρ ἔρχομαι , ” φημί , “ Πέτρος εἰς αντοχεια , κατά πρόσωπον “ αὐτός ἀνθίστημι ὅτι καταγιγνώσκω εἰμί · ” οὐ εἶπον ὑπό ἐγώ , ἀλλά ὑπό ὁ ἄλλος · εἰμί δέ αὐτός καταγιγνώσκω , οὐ ἄν παραιτέομαι καί οὗτος εἶπον · καί ὁ “ κατά ὁ πρόσωπον δέ ἀνθίστημι , ” σχῆμα εἰμί · εἰμί γάρ εἰμί μάχομαι , οὐ ἄν ἐπί ὁ μαθητής ἀλλήλων ἐπιτιμάω · σφόδρα γάρ ἄν αὐτός σκανδαλίζω · νυνί δέ αὐτός λυσιτελέω εἰμί ὁ ἐν ὁ φανερός μάχη · καί ὥσπερ ὁ Παῦλος ἔοικα αὐτός ἐν Ἱερουσαλήμ , οὗτος καί οὗτος ἐν Ἀβτιοχείᾳ . Τῖς οὖν ὁ κατάγνωσις ; “ πρό ὁ γάρ ἔρχομαι τις ἀπό " Ἰάκωβος , ” αὐτός γάρ εἰμί ὁ διδάσκαλος ἐν Ἱερουσαλήμ , “ μετά “ ὁ ἔθνος συνεσθίω . ὅτε δέ ἔρχομαι , υποστέλλω , καί ἀφορίζω " ἑαυτοῦ , φοβέω ὁ ἐκ περιομος . ” οὖον οὗτος φοβέω μή κινδυνεύω · ὁ γάρ ἐν ἀρχή ὁ κήρυγμα ἐν Ἱερουσαλήμ μή φοβέω , πολύς μᾶλλον τότε . ἀλλά ἵνα μή ἀφίστημι - βρόχος · ἐπεί καί αὐτός λέγω Γαλάτης · " φοβέω μήπως εἰκῇ “ κοπιάω εἰς σύ . ” καί πάλιν · “ φοβέω μήπως , ὡς ὁ “ ὄφις Εὔα ἀπατάω , φθείρω ὁ νόημα σύ . ” ὁ μέν γάρ ὁ θάνατος φόβος ἀδιάφορος εἰμί αὐτός · ὁ δέ ὁ ἀπώλεια ὁ μαθητής , σφόδρα αὐτός κατασείω ὁ Ψυχή . ὥστε καί Βαρνάβας συναπάγω αὐτός τῆ ὑπόκρισις . μής θαυμάζω εἰμί ὁ πρᾶγμα ὑπόκρισις καλέω · οὖον γάρ βούλομαι , ὅσπερ φθάνω εἶπον , ἐκκαλύπτω ὁ γνώμη , ἵνα ἐκεῖνος Κάτορ - θωάζω . ἐπεί γάρ σφοδρός ἀντέχω ὁ νόμος , διά οὗτος καί ὑπόκρισις καλέω ὁ γίγνομαι καί σφόδρα ἐπιπλήσσω , ὥστε πρόρρι - ζος ἑαυτοῦ ἀναιρέω ὁ πρόληψις · καί ἀκούω οὗτος Πέτρος , συνυποκρίνομαι ὡς ἁμαρτάνω , ἵνα ἐν ὁ πρός αὐτός ἐπιτίμησις διορθόω . εἰμί μέν γάρ ὁ ἐκ Ἰουδαῖος ὁ Παῦλος επιπλήττω , ἀγανακτέω εἄν καί διαπτύω · οὖον γάρ πολύς περί αὐτός δόξα ἔχω · νυνί δέ ὁ διδάσκαλος ὁράω ἐπιτιμάω . . . . . . οὔτε καταφρονέω , . . . . . . εἶπον ὁ λέγω ἔχω . ἀλλά ὅτε εἶδον ὅτι οὐ ὀρθοποδέω πρός ὁ ἀλήθεια ὁ Εὐαγγέλιος . μής δέ οὗτος σύ θορυβέω ὁ λέξις · οὖον γάρ Πέτρος καταγιγνώσκω οὗτος λέγω · ἀλλά οὕτως χαρακτηρίζω ὁ λέξις , ὡς συμφέρω εἰμί ἀκούω ὁ διά ὁ ἐπιτίμησις Πέτρος μέλλω ἀγαθός γίγνομαι . εἶπον ὁ Πέτρος ἔμπροσθεν πᾶς . εἶδον πῶς ὁ ἄλλος διορθόω ; διά γάρ οὗτος “ ἔμπροσθεν , ” ἵνα καί ὁ ἄλλος ἀκούω φοβέω . εἰμί σύ Ἰουδαῖος ὑπάρχω ἐθνικός καί οὐ Ἰουδαϊκῶς Ζῆς , τίς ὁ ἔθνος ἀναγκάζω ἰουδαΐζω . καίτοι οὖον ὁ ἔθνος αὐτός συναπάγω , ἀλλά ὁ Ἰουδαῖος · τίς οὖν ἐγκαλέω ὅς μή γίγνομαι ; τίς δέ μή τρέπω ὁ λόγος ἐπί ὁ ὑποκρίνω ὁ ἐκ Ἰουδαῖος , ἀλλά ἐπί ὁ ἔθνος ; διατί δέ Πέτρος μόνος ἐγκαλέω , εἰμί καί ὁ λοιπός αὐτός συνυποκρίνομαι ; καί μήv αὐτός ὑποστέλλω μόνος · ὁ οὖν εἰμί ὅς κατασκευάζω βούλομαι , ἀνύποπτος ποιέω ὁ ἐπιτίμησις · εἰμί μέν γάρ εἶπον κακῶς ποιέω ὁ νόμος τηρέω , ἐπιτιμάω εἄν ὁ ἐκ Ἰουδαῖος αὐτός ὡς θρασύνω κατά ὁ διδάσκαλος · νυνί δέ ὑπέρ ὁ οἰκέω ἐγκαλέω αὐτός μαθητής , ὁ ἐκ ἔθνος λέγω , εὐπαράδεκτος ποιέω οὗτος ὁ λόγος · καί οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί ὁ πᾶς ἀφίημι ὁ ἐπιτίμησις , ὁ ἀπόστολος περιίστημι πᾶς αὐτός · εἰμί γάρ σύ , φημί , Ἰουδαῖος εἰμί , ἐθνικός ζῶ καί οὐ Ἰουδαῖος “ κῶς·’’ μονονού διαρρήδην λέγω , μιμέομαι ὁ διδάσκαλος · ἰδού γάρ καί αὐτός ιουδης εἰμί , ἐθνικός ζῶ ἀλλά οὗτος μέν οὖον λέγω · οὖον γάρ ἄν δέχομαι ὁ παραίνεσις · πρόσχημα δέ ἐποτομήσεως μήσεως ὁ ὑπέρ ὁ ἔθνος , ἐκκαλύπτω ὁ Πέτρος ὁ γνώμη · καί γάρ ὁ ἐπίπληξις , ὅταν μή σφόδρα φορτικός εἰμί , τότε μάλιστα δύναμαι εὐπαράδεκτος γίγνομαι · οὐδέ γάρ ὁ ἐκ ἔθνος τίς δύναμαι ἐγκαλέω ὁ Παῦλος ὁ ὑπέρ ὁ Ἰουδαῖος ποιέω λόγος · οὗτος δέ ὅλος κατορθόω σιγάω καί καταδέχομαι ὑπόκρισις δόξα λαμβάνω ὁ Πέτρος , ἵνα ἀληθής ὑπόκρισις ἀπαλλάσσω ὁ Ἰουδαῖος . οὗτος μέν ἐνταῦθα ὁ μακάριος Ἰωάννης d φημί . ἐν δέ ὁ λόγος ὁ ἰδικός εἴρω αὐτός εἰς ὁ πρόκειμαι ῥητός , προστίθημι καί οὗτος . τις φημί , οὐ εἰμί οὗτος ὁ Πέτρος ὁ ὁ αποτολαω πρῶτος , ὁ παρά ὁ κύριος ὁ πρόβατον πιστεύω , ἀλλά ἕτερος τις εὐτελής καί ἀπορρίπτω · πόθεν οὗτος δῆλος φημί , ὅτι ἐπάγω ὁ Παῦλος " ὥστε καί Βαρνάβας συναπάγω αὐτός ὁ ὑπόκρισις . ὁ γάρ εἶπον ὥστε καί Βαρνάβας , δηλόω εἰμί , ὅτι πολύς οὗτος θαυμάσιος εἰμί ὁ Πέτρος ἀπάγω · ὡς γάρ μείζων αὐτός τίθημι , οὕτως εἶπον . ἀλλά οὗτος , οὐ εἰμί · οὖον γάρ ἐπεί μείζων εἰμί ὁ Βαρνάβας , διά οὗτος ἐπί οὗτος θαυμάζω μᾶλλον ὅς ἐπί ὁ Πέτρος , ἀλλά ὅτι ἐκεῖνος μέν εἰς ὁ περιτομή ἀποστέλλω · Βαρνάβας δέ μετά Παῦλος ὁ ἔθνος κηρύσσω , καί πανταχοῦ ὁ Παῦλος συζεύγνυμι · διά οὗτος τοίνυν θαυμάζω ὅτι καί αὐτός συναπάγω , ἐπεί μετά αὐτός κηρύσσω ἀεί , καί οὐδείς Κοῖνος πρός Ἰουδαῖος ἔχω , ἀλλά ἐν ὁ ἔθνος διδάσκω καί αὐτός συναπάγω . ὅτι2 δέ Πέτρος εἰμί περί ὅς οὗτος φημί , δῆλος ἐκ ὁ ἄνω - τέρας καί ἐκ ὁ μετά οὗτος · ὁ γάρ εἶπον " κατά πρόσωπον “ αὐτός ἀνθίστημι ” καί ὡς μέγας τίθημι οὗτος , οὐδείς ἕτερος δηλόω εἰμί , ἀλλά ὅτι οὐ αἰδέομαι ὁ πρόσωπον ὁ ἀξίωμα · οὐ ἄν δέ περί ἕτερος λέγω , ὅτι κατά πρόσωπον αὐτός ἀνθίστημι , ὡς μέγας τίς οὗτος τίθημι · πάλιν εἰμί ἄλλος εἰμί Πέτρος , οὐ ἄν ὁ μετάστασις αὐτός τοσοῦτος ἰσχύω ὥστε καί ὁ λοιπός ἐφέλκω Ἰουδαῖος διά ὁ ὁ πρόσωπον ἀξίωμα . ὅτι μέν οὖν Πέτρος εἰμί , ἐκ οὗτος δῆλος . εἰμί δέ βούλομαι καί ὁ ἕτερος λύσις εἴρω . τίς οὖν εἰμί ὁ ἕτερος ; ὁ Πέτρος ἐπιθυμέω καί ὁ ἐκ Ἱερουσαλήμ κατέρχομαι ὁ ἀπό Ἰάκωβος , ἀπαλλάσσω ὁ παρατήρησις ὁ Ἰουδαϊκός · ἀλλά εἰμί μέν αὐτός οὗτος εἰσηγέομαι ὁ γνώμη , ὡς ἐναντίος ἑαυτοῦ δημηγορέω , καί ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι πᾶς κατά ὁ ἔμπροσθεν χρόνος , σκανδαλίζω ἄν ὁ μαθητής . πάλιν εἰμί Παῦλος πρός αὐτός οὗτος ἀποτείνω ὁ λόγος , οὐδέ ἄν προσέχω , οὐδέ ἄν ἀνέχω ἀκρόασις . ὁ γάρ καί Χωρὶς οὗτος μισέω αὐτός καί ἀποστρέφω διά ὁ τοιοῦτος φήμη , πολύς μᾶλλον εἰμί καί συμβουλεύω οὗτος ἀκούω · τίς οὖν γίγνομαι ; Ἰουδαῖος μέν οὐδείς ἐπιτιμάω ὁ ἐκ Ἰάκωβος · δέχομαι δέ ὁ ἐπιτίμησις ὁ Πέτρος παρά ὁ Παῦλος · ἵνα ἐγκαλέω παρά ὁ συναπόστολος , Δίκαιος ἔχω λοιπός παρρησία ὁ καί ὁ μαθητής ἐπιπλήσσω · καί ἐπιτιμάω μέν ὁ Πέτρος , διορθόω δέ ὁ μαθητής . διά οὗτος κατά πρόσωπον αὐτός ἀνθίστημι · καί πάλιν εἶπον , " ὁ Πέτρος ἔμπροσθεν πᾶς · ” ὁ δέ Πέτρος ἀνέχω καί σιγάω καί οὐ ἀντιλέγω · οἶδα γάρ ὁ γνώμη μετά ὅς ὁ Παῦλος ἐπιτιμάω · καί ὁ πᾶς ὁ Πέτρος κατορθόω σιγάω · ὁ γάρ οὗτος σιγή , διδασκαλία ὁ Ἰουδαῖος ὁ μηκέτι ὁ νόμιμος ἐνέχω · οὖον γάρ ἄν ὁ δίδωμι , δάσκαλος σιγάω φημί , εἰμί μή σύνοιδα δικαίως ἐπιτιμάω ὁ Παῦλος . ἔλεγχος δέ αὐτός ἀπό ὁ πρότερος ἀναστροφή , ἵνα μή ἐκ ὁ Παῦλος γνώμη ὁ παραίνεσις καί ὁ συμβολή , ἀλλά ἐκ ὁ Πέτρος κρίσις ὁ ἤδη γίγνομαι . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ὁ σύνεσις Παῦλος , ἀλλά καί ἐκ ὁ ἑξῆς εἴρω · οὖον γάρ εἶπον , εἰμί σύ Ἰουδαῖος ἐάν ἐθνικός ζῶ , ἀλλά " ζῶ · ὥστε καί νῦν ὁ αὐτός γνώμη ἔχω · καί οὐ εἶπον τίς ὁ Ἰουδαῖος ἀναγκάζω ιουδαιω ; ἀλλά " τίς ὁ ἔθνος ἀναγαά - ’’ ζέω Ἰουδαίζω ; " ἵνα ἐν πρόσχημα ὁ ὁ ἔθνος κηδεμονία , πείθω ὁ Ἰουδαῖος ἀφίστημι ὁ παλαιός συνήθεια · ὁ γάρ συναπάγω οὐ ὁ ἐκ ἔθνος , ἀλλά ὁ Ἰουδαῖος . καί ἵνα μανθάνω ὅτι οὐ ἐπιτίμησις εἰμί κατά Πέτρος ὁ λέγω , ἀλλά παραίνεσις καί διδασκαλία ὁ Ἰουδαῖος ἐν τάξις ὁ ἐπιτίμησις ὁ κατά Πέτρος , ἀκούω ὁ ἑξῆς , ἐγώ φύσις Ἰουδαῖος , καί οὐ ἐκ ἔθνος ἁμαρτωλός . οὗτος γάρ λοιπός διδάσκω εἰμί , καί οὐκέτι εἰς Πέτρος ὁ πᾶς περιίστημι , ἀλλά κοινόω ὁ λόγος . εἰμί μέν γάρ ὡς διδάσκω ἐκ ἀρχή εἰσβάλλω , οὐ ἄν ἀνέχω Ἰουδαῖος · νῦν δέ ὁ ἀρχή ἐκ ἐπιτίμησις λαμβάνω , καί δόξα Δίκαιος ποιέω κατά ὁ Πέτρος ὁ ἔπειμι εποτιμη , ὡς ὁ ἐκ ἔθνος ἕλκω πρός ὁ ὁ νόμιμος παρατήρησις , ἐκβαίνω λοιπός εἰς παραίνεσις ἀδεῶς , ὡς ὁ ἀκολουθία εἰς οὗτος ἄγω αὐτός . ἵνα γάρ μή τις ἀκούω τίς ὁ ἔθνος Ἰουδαίζω , νομίζω ὅτι μόνος ἐκεῖνος οὐ ἔξεστι ἰουδαΐζω , ὁ Ἰουδαῖος ἐπαφίημι , εἰς αὐτός ὁ διδάσκαλος ὁ λόγος περιίστημι · τίς λέγω φημί περί ἔθνος , Ἰουδαῖος ἢ ὁ λοιπός ; ἐγώ ὁ διδάσκαλος · ἐγώ ὁ ἀπόστολος · καί οὖον οὗτος μόνος λέγω ὁ δικαίωμα ὅτι ὁ διδάσκαλος καί ὁ ἀπόστολος , ἀλλά ὅτι καί ὁ ἐκ πρόγονος Ἰουδαῖος καθάπαξ ἀφίστημι ὁ νόμος · ποῖος οὖν ἔχω ἀπολογία ἕτερος εἰς οὗτος ἕλκω ; σχόλιον θεολωρος . ἀντί ὁ ἐκ γένος καί ὁράω πῶς λανθάνω ὁ Ἰουδαῖος καθάπτω , καί ὁ δοδασκαλίαν συντίθημι ἀπαρτίζω ; εἶπον γάρ “ φύσις Ἰουδαῖος καί οὐ “ ἐκ ἔθνος ἀμαρτωλός καί αἴτιος τίθημι εὔλογος διά ὅς ἀφίστημι ὁ Ἰουδαϊσμός . οἶδα ὅτι οὖον δικαιόω ἄνθρωπος ἐκ ἔργον νόμος , εἰμί μή διά πίστις Ἰησοῦς Χριστός , καί ἐγώ εἰς Ἰησοῦς Χριστός πιστεύω , ἵνα δικαιόω ἐκ πίστις Χριστός , καί οὐ ἐκ ἔργον νόμος . Ὅρας καί ἐνταῦθα πῶς μετά ἀσφάλεια ἅπας φθέγγομαι · οὖον γάρ ὡς πονηρός , ἀλλά ὡς ἀσθενής , φημί , αὐτός ἐάω · εἰμί τοίνυν οὖον παρέχω δικαιοσύνη ὁ νόμος , περισσός ὁ ὁ περιτομή · ἀλλά νῦν μέν οὕτως · προέρχομαι δέ δείκνυμι ὅτι οὖον μόνος περισσός , ἀλλά καί ἐπικίνδυνος · ὅσπερ καί μάλιστα παρατηρέω · πῶς παρά μέν ὁ ἀρχή φημί “ οὖον δικαιόω ἄνθρωπος ἐκ ἔργον νόμος . ” προβαίνω δέ καί φορτικός φθέγγομαι . ( Σευηριανός . ) ἄλλος φημί , εἰμί γάρ ἐκ ἔργον οὐδείς ὁ πόνος φέρω , ἐκ δέ πίστις , ὅπου ὁ ὁ εὐκολία , καί ὁ ὁ δικαιοσύνη μέγας , πῶς οὐ ἀναγκαῖος , φημί , ἐάω νόμος ἀρκέω ὁ χάρις ; ἐκ ἔργον νόμος λέγω μή δικαιόω , οὐ ἐκ ἐντολή · ὁ γάρ ἐντολή δικαιόω ἀκούω · ὁ δέ ἔργον εἰμί ὁ δυσκατόρθωτος . εἰμί δέ ζητέω δικαιόω ἐν Χριστός εὑρίσκω καί αὐτός ἁμαρτωλός · ἄρα Χριστός ἁμαρτία διάκονος ; ὁ Χρυσόστομος . εἰμί γάρ οὐ ἰσχύω ὁ εἰς αὐτός πίστις δικαιόω , ἀνάγκη πάλιν λοιπός ὁ νόμος ἔχω . ὅτι ὁ νόμος ἀφίημι διά ὁ Χριστός καί οὖον δικαιόω ἐκ ὁ ἄφεσις · ἀλλά καί κατακρίνω , ὁ . . . . . . . . . . . ὁ αἴτιος γίγνομαι . . . . . . . . . . . . . φεντες πρός ὁ πίστις αὐτομολέω , ὁράω τίς κατασκευάζω ὁ Ἰουδαΐζω ; ὁ Χριστός ὁ ὁ δικαιοσύνη ἐγώ αἴτιος , οὗτος καί ἁμαρτία ἐγώ ἀποφαίνω αἴτιος · καθώς καί Παῦλος φημί · " ἄρα Χρις - " Στος ἁμαρτία διάκονος ; " εἶτα εἰς ἄτοπος ὁ λόγος ἀπάγω , οὐ δήω λοιπός κατασκευή πρός ὁ ἀνατροπή , ἀλλά ἀρκέω ὁ ἀπαγόρευσις μόνος , εἶπον " μή γίγνομαι πρός γάρ ὁ λίαν ἀναίσχυντος καί ἀναιδής , οὐδέ κατασκευαστικός δεῖ λόγος · ἀλλά ἀρκέω καί ἀπαγορεύω μόνος · εἰμί γάρ ὁ καταλύω , οὗτος πάλιν οἰκοδομέω , παραβάτης ἐμαυτοῦ συνίστημι . ἐκεῖνος δείκνυμι βούλομαι ὅτι ὁ μή τηρέω ὁ νόμος παραβάτης · οὖον ὁ πίστις , ἀλλά καί αὐτός ὁ νόμος · ἕ γάρ καταλύω , ὁ νόμος , φημί . ὁ δέ λέγω , τουτέστι · παύω ὁ νόμος , καί οὗτος ὁμολογέω , διά ὅς ἀφίημι αὐτός καταφεύγω ἐπί ὁ ἐκ ὁ πίστις σωτηρία . ἄν τοίνυν φιλονεικέω ἵστημι αὐτός οὗτος , παραβάτης γίγνομαι , ὁ παρά ὁ Θεός λύω φιλονεικέω τηρέω . ( Εὐσέβιος . ) ἄλλος δέ φημί . ὁ ἐκκλησία νόμος οὖον νόμος . . . . . . . . . . . . . . . . πληρόω ὁ νόμος καί παύω . κἀν μή τηρέω νόμος , οὖον παρανομέω · ὁ δέ πότε μέν ἐσθίω ὁ ἀπαγορεύω ὑπό ὁ νόμος · πάλιν δέ μή ἐσθίω , ὁ ἐκ δύο μή ἐσθίω , μηνύω ὅτι ἰσχύω ὁ νόμος καί μένω εἰς ὅς ἀνατρέχω · οὐ οὖν ἐπεί μένω ὁ νόμος , αὐτός δέ παρά ὁ νόμιμος ἐσθίω , καλῶς ἀκούω οὗτος . ( Σευηριανός . ) καί ἄλλος πάλιν φημί , πρός ὁ Πέτρος ὁ λόγος · σύ καταλύω αὐτός δόγμα , ὅσπερ ἀποστέλλω παρά σύ ὁ Ἀντιοχεύς καί πᾶς ὁ οἰκέω · ἀπρεπής οὖν οὗτος διδάσκω ἕτερος , ὅς ὁ ἐπιμέλεια ἀφίστημι , καί ἴδιος καταλύω δόγμα . ἐγώ γάρ διά νόμος νόμος ἀποθνῄσκω . διπλός ἔχω οὗτος ὁ θεωρία · ὅς γάρ νόμος ὁ ὁ χάρις φημί · οἶδα γάρ καί οὗτος νόμος καλέω , ὡς ὅταν λέγω · " ὁ δέ “ νόμος ὁ πνεῦμα ὁ ζωή ἐλευθερόω ἐγώ · ” ὅς νόμος ἐνταῦθα , ὁ παλαιός λέγω · δείκνυμι ὅτι διά οὗτος ὁ νόμος ὁ νόμος ἀποθνῄσκω · τουτέστιν αὐτός ἐγώ ὁ νόμος ἐνάγω εἰς ὁ μηκέτι προσέχω αὐτός · εἰμί τοίνυν μέλλω αὐτός προσέχω , καί αὐτός παραβαίνω · καί τις τρόπος Μωϋσῆς φημί , " προφήτης σύ ἀνα " ἵστημι κύριος ὁ θεός ἐκ ὁ ἀδελφός σύ ὡς ἐγώ , αὐτός “ ἀκούω ” περί ὁ Χριστός λέγω · ὥστε ὁ μή οὗτος πείθω παραβαίνω ὁ νόμος . ὁ Χρυσόστομος . καί ἑτέρως δέ πάλιν νοητέον ἐγώ οὗτος · ὁ διά νόμος νόμος ἀποθνῄσκω · ὁ γάρ νόμος πᾶς κελεύω ποιέω ὁ γράφω , καί ὁ μή ποιέω κολάζω · οὐ οὖν ἅπας αὐτός τελευτάω · οὐδείς γάρ αὐτός πληρόω . καί σύργαστρος πως καί ἐνταῦθα μεμετρημένως ποιέω ὁ πρός αὐτός μάχη · οὖον γάρ εἶπον , νόμος ἐγώ ἀποθνῄσκω , ἀλλά ἐγώ ὁ νόμος ἀποθνῄσκω ὅς δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί . ὥσπερ ὁ νεκρός καί θνῄσκω οὐ εἰμί ὑπάγω ὁ ἐντολή ὁ νόμος , οὕτως καί ἐγώ ὁ ἐκ ὁ ἀρά ὁ ἐκεῖνος τελευτάω , ὁ γάρ λόγος ὁ ἐκεῖνος ἀποθνῄσκω · νοῦς · μή τοίνυν ἐπιτάσσω ὁ θνῄσκω , ὅς καί αὐτός ἀναιρέω · καί θάνατος οὖον ὁ σωματικός μόνος , ἀλλά καί ὁ ψυχικός · διά ὅς καί ὁ σωματικός ἐπάγω · ὅτι γάρ οὗτος λέγω , διά ὁ ἑξῆς δηλόω . ἵνα γάρ ζῶ Θεός Χριστός συσταυρόομαι . ἐπειδή γάρ εἶπον " ἀποθνῄσκω ” ἵνα μή τίς εἶπον , πῶς οὖν ζῶ ; ἐπάγω καί ὁ αἴτιος ὁ ζωή καί δείκνυμι ὅτι ὁ μέν νόμος , ζῶ ἀποκτείνω · ὁ δέ Χριστός νεκρός λαμβάνω , διά θάνατος ζωογονώ · καί διπλόος ὁ θαῦμα δείκνυμι , ὅτι καί ὁ νεκρός ζῳοποιέω , καί διά θάνατος ὁ ζωή χαρίζομαι · ζωή δέ λέγω νῦν ὁ ἀθάνατος . οὗτος γάρ εἰμί " ἵνα θέω ζῶ , Χριστός συνίημι - “ σταυρόω . ” καί πῶς ὁ ζῶ καί ἐμπνέωνσυνεσσταυρώηθης ; φημί , ὅτι μέν γάρ ὁ Χριστός σταυρόω , δῆλος · σύ δέ πῶς σταυρόω καί ζῶ ; ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ ζῶ δέ ἐν ἐγώ Χριστός . ὁ μέν γάρ εἶπον “ Χριστός συνεστυρωμη . ” ὁ βάπτισμα αἰνίζω . ὁ δέ εἶπον ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ , ὁ μετά οὗτος πόλις - τείνω διά ὅς νεκρόω ἐγώ ὁ μέλος . τις οὖν εἰμί ὁ “ ζῶ δέ “ ἐν ἐγώ Χριστός ; " οὐδείς γίγνομαι , φημί , ὑπό ἐγώ ὅς ὁ Χριστός οὖον βούλομαι · ὥσπερ γάρ θάνατος λέγω οὖον οὗτος ὁ κοινός , ἀλλά ὁ ἐκ ὁ ἁμάρτημα , οὗτος καί ζωή ὁ ἐκεῖνος ἀπαλλαγή . θέω γάρ οὐ εἰμί ἄλλως ζάω , ἀλλά ἢ νεκρόω ὁ ἁμαρτία . ὥσπερ οὖν ὁ Χριστός ὁ σωματικός ὑφίστημι θάνατος , οὕτως ἐγώ ὁ κατά ὁ ἁμαρτία . " νεκρόω γάρ ὁ μέλος σύ ὁ " ἐπί ὁ γῆ , ὅστις εἰμί μοιχεία , πορνεία , ἀκαθαρσία . ” καί πάλιν λέγω , " ἄρα ὁ παλαιός ἐγώ ἄνθρωπος σταυρόω , ὅσπερ ἐν ὁ λουτρόν γίγνομαι . μετά δέ οὗτος · ἐάν μέν εἰμί νεκρός ὁ ἁμαρτία , ζῶ ὁ θέω · ἐάν δέ πάλιν αὐτός ἀνίστημι , λυμαίνομαι ὁ τοιοῦτος ζωή · ἀλλά οὐ ὁ Παῦλος τοιοῦτος · διαμένω δέ διόλου νεκρός . εἰμί τοίνυν ἐν ὁ θέω ζῶ , φημί , ἕτερος παρά ὁ ἐν ὁ νόμος ζωή , καί νεκρός γίγνομαι ὁ νόμος , οὐδείς ὁ νόμος φυλάσσω δύναμαι · καί οὐ εἶπον ζῶ ἐγώ · ἀλλά " ζῶ ἐν ἐγώ Χριστός · ” τίς οὗτος τολμάω ῥήγνυμι ὁ φωνή ; ἐπειδή γάρ εὐήνιος ἑαυτοῦ ὁ Χριστός κατασκευάζω , καί πᾶς ἐκβάλλω ὁ βιωτικός , καί πρός ὁ θέλημα ὁ ἐκεῖνος πᾶς πράσσω , οὐ εἶπον ζῶ ὁ Χριστός , ἀλλά ὅς πολύς πλείων εἰμί , " ζῶ δέ ἐν ἐγώ ὁ Χριστός . ὥσπερ γάρ ὁ ἁμαρτία ὅταν κρατέω , οὗτος εἰμί ὁ ζῶ , πρός ὁ βούλομαι ὁ ψυχή ἄγω , οὕτως εἄν ἐκεῖνος νεκρόω , ὁ Χριστός δοκέω γίγνομαι , οὐδέ ἀνθρώπινος λοιπός εἰμί ὁ τοιοῦτος ζῶ , αὐτός ζῶ ἐν ἐγώ , τουτέστιν , ἐνεργέω , κράτος . ἄλλος δέ φημί · ὁ νόμος , σωματικός ἔχω ὁ ἐργασία ὁ ἀπόλαυσις · ὁ δέ ἐσθίω , καί ὁ ἐσθίω μή ἐσθίω · σάββατον τηρέω , περιτομή · ὁ χάρις οὖον βούλομαι σύ διά οὗτος εὐδοκιμέω ἐγκρίνω . . . . . . . οὗτος ὁ χρεία ἔχω νόμος · ζῶ . . . .... ἐγώ , ζῶ δέ ἐγώ ὁ Χριστός ὅς ἐγώ ζῶ ἐμαυτοῦ , ὑπό νόμος εἰμί · ἐπεί δέ Χριστός ζῶ ἐν ἐγώ , ὁ μηκέτι ὑπό νόμος ἀλλά ἐν οὐρανός , ἐκ δεξιός ὁ πατήρ , οὐ ἀθετέω ὁ ἐν ἐγώ ζῶ . ὅς δέ νῦν ζῶ ἐν σάρξ , ἐν πίστις ζῶ . Πιστεύω γάρ εἰς ὁ υἱός ὁ Θεός · εἰμί δέ ὁ υἰός ὁ Θεός ὅς πιστεύω , ἐν Δεξία ὁ πατήρ , ἐν οὐρανός πολιτεύω · ὁ δέ νόμος , ἐν ὁ ἐπί γῆ ἔχω ὁ τηρέω · οὐ ἄρα ὑπόκειμαι νόμος . ( Θεόδωρος . ) ἄλλος πάλιν ὧδε φημί · ἐπεί ἐν ὁ ὁ τε θάνατος καί ὁ ἀνάστασις τύπος πληρόω , συσταυρόω λέγω ὁ Χριστός · ὡς ἄν αὐτός μέν διά σταυρός ὁ θάνατος δέχομαι καί ἀνίστημι , αὐτός δέ κατά τύπος ὁ βάπτισμα ἐν ὁ ὅμοιος γίγνομαι , ἐπί ἐλπίς ὁ καί πάντῃ πότε μετέχω ὁ ὅμοιος , ὅταν ὁ κοινός πᾶς ἀνάστασις ἐν ὁ ὁ αἰών συντέλεια ὁ καιρός πάρειμι συμβαίνω · οὗτος οὖν λέγω · “ ὅτι αυνεσταυρωμη , ” φημί , " ὁ “ Χριστός · ” οὐδέ εἷς πρός ὁ πάρειμι οὗτος ζωή κοινωνία ἔχω , ἐν ὅς κατά νόμος πολιτεύω ἐγώ ἀνάγκη . ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ , ζῶ δέ ἐν ἐγώ Χριστός . ὁ ὁ ἐκεῖνος ζωή ζῶ ὁ ἀθάνατος · ὁ γάρ ἐπί ὁ πρᾶγμα εἰμί τότε , οὗτος ὡς ἤδη γίγνομαι λέγω . καί ἄλλος πάλιν φημί , " ζῶ ἐν ἐγώ ὁ Χριστός ὁ μή ὑπόκειμαι νόμος , ὑπέρ νόμος ἐάν ὡς υἱός · ἐγώ δέ διά ὁ ζῶ ἐν ἐγώ , ὥσπερ ὁ δέχομαι ὁ αὐγή ὁ ἡλιακός φωτεινός καί διειδής , υἱός ὅς δέ νῦν ζῶ ἐν σάρξ , ἐν πίστις ζῶ ὁ ὁ υἱός ὁ Θεός · ὁ μέν εἴρω ἐγώ φημί , περί ὁ νοερός ζωή . εἰμί δέ τίς καί οὗτος ἐξετάζω ὁ αἰσθητός , καί οὗτος διά ὁ εἰς Χριστός ἐγώ πίστις γίγνομαι . ὅσος γάρ εἰς ὁ παλαιός πολιτεία καί ὁ νόμος , ἔσχατος κόλασις ἄξιος εἰμί , καί πάλαι εἄν ἀπόλλυμι · Λέιν · " πᾶς γάρ ἁμαρτάνω καί ὑστερέω ὁ δόξα ὁ Θεός e . ” καί ὑπό ὁ ἀπόφασις ἐγώ κεῖμαι , καί γάρ ὁ πᾶς ἀποθνῄσκω εἰμί καί μή ὁ πείρω , ἀλλά ὁ ἀπόφασις , ὅς ὁ πληγή ἐκδέχομαι . ἐπεί καί ὁ νόμος κατηγορέω καί ὁ θεός ἀποφαίνω , ἔρχομαι ὁ Χριστός καί εἰς θάνατος ἑαυτοῦ ἐκδίδωμι , πᾶς ἐγώ ἐξαρπάζω ὁ θάνατος · ὥστε " ὅς νῦν ζῶ ἐν σάρξ , ἐν πίστις ’ οἴζω τουτέστι , διά ὁ εἰς αὐτός πίστις ζῶ . ἐπεί , εἰμί μή οὗτος εἰμί , οὐδείς κωλύω πᾶς ἀφανίζω · ὅς καί ἐπί ὁ κατακλυσμός γίγνομαι · ἀλλά ὁ ὁ Χριστός παρουσία , ἵστημι ὁ Θεός ὁ ὀργή , διά ὁ πίστις ζῶ ἐγώ ποιέω · ὅτι γάρ οὗτος φημί , ἀκούω ὁ ἑξῆς · εἶπον γάρ ὅτι " ὅς δέ νῦν ζῶ ἐν σάρξ , ἐν πίστις ζῶ , ἐπάγω . ὁ ὁ υἱός ὁ Θεός , ὁ ἀγαπάω ἐγώ , καί παρδίδωμι ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ . ἐννοέω ὁ ἀπόγνωσις ὁ ἀνθρώπινος φύσις καί ὁ ἄφατος ὁ Χριστός κηδεμονία , καί τις ἀπαλλάσσω καί τίς χαρίζομαι · καί πυρόω ὑπό ὁ περί αὐτός πόθος , οὗτος φθέγγομαι · ἐπεί καί ὁ προφήτης , ὁ κοινός θεός ἰδιοποιέω πολλάκις οὗτος λέγω , " ὁ θεός , ὁ Θεός ἐγώ προέχω ὅμοιος καί πάλιν · “ ὁ θεός , ὁ Θεός ἐγώ πρός σύ ὀρθρίζω . ” καί Χωρὶς δέ οὗτος , δείκνυμι ὅτε ἕκαστος ἐγώ τοσοῦτος ὀφείλω ὁ θέω χάρις , ὅσος ἄν εἰμί καί διά αὐτός μόνος ἔρχομαι · οὖον γάρ ἄν παραιτέομαι καί ὑπέρ εἷς τοσοῦτος οἰκονομία ἐπιδείκνυμι · οὕτως ἕκαστος ἄνθρωπος τοσοῦτος μέτρον ἀγάπη φιλέω , ὅσος ὁ οἰκέω ἅπας . ὁ μέν οὖν θυσία , ὑπέρ πᾶς προσφέρω φύσις καί ἱκανός πᾶς f ἀπολύω · ὁ δέ ὁ εὐεργεσία χράω ὁ πιστεύω εἰμί μόνος · ἀλλά ὅμως οὐ ἐφίστημι αὐτός ὁ τοιοῦτος οἰκονομία ὁ μή πᾶς προσέρχομαι · εἶτα αὐτός μέν οὗτος σύ ἀγαπάω , ὡς καί ἑαυτοῦ παραδίδωμι , καί οὐ ἔχω σωτηρία ἐλπίς εἰς τοσοῦτος καί τοιοῦτος ζωή ἀνάγω · σύ δέ μετά τοσοῦτος ἀγαθός πρός ὁ παλαιός παλινδρομέω ; Μοετδὴ τοίνυν ὁ ἀπό ὁ λογισμός τίθημι ἀκριβῶς , λοιπός ἐν ἀπόφασις σφοδρός ἀνακηρύσσω λέγω · “ οὐ ἀθετέω ὁ χάρις " ὁ Θεός ἀκούω ὁ ἔτι καί νῦν Ἰουδαΐζω · καί γάρ πρός ἐκεῖνος οὗτος λέγω . Εὐσέβιος . οὖον λέγω ὅτι καί μετά ὁ πάθος ὁ χρεία νόμιμος · οὗτος γάρ εἰμί εἶπον ὅτι ὁ χάρις οὐδείς ἰσχύω , ὅτι οὐδείς συμβάλλω ὁ πάθος . εἰμί γάρ διά νόμος δικαιοσύνη , ἄρα χριστός δωρεά ἀποθνῄσκω . ὁ χρυεοστομοω . τις οὗτος ὁ ἁμαρτία χαλεπός ; τίς οὗτος ὁ ῥῆμα ἐντρεπτικός ; εἰμί γάρ ὁ νόμος δικαιόω , περισσός , φημί , ὁ ὁ Χριστός θάνατος · ὅς προφήτης μέν ὠδίνω · πατριάρχης δέ προλέγω2 · ἄγγελος δέ . . . . . ἐννοέω . . . . ὑπερβολή ὁ ἀτοπία · εἰς τοσοῦτος πρᾶγμα καί τηλικόσδε , περισσός λέγω γίγνομαι · οὗτος γάρ ἀπό ὅς ποιέω συνίστημι , καί ὕβρις κατά αὐτός χράομαι σφοδρός οὗτος λέγω ,