catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-galatas-typus-parisinus-e-cod-coislin 8
ὅτι ὑπὸ κτίσιν ἦσαν οἱ ἐν νόμῳ . Λέγω δὲ , ἐφ’ ὅσον χρόνον ὁ κληρονόμος νήπιός ἐστιν , οὐδὲν διαφέρει δούλου , κύριος πάντων ὤν · ἀλλ’ ὑπὸ ἐπιτρόπους καὶ οἰκονόμους ἐστὶν , ἄχρι τῆς προθεσμίας τοῦ πατρός . οὕτως καὶ ἡμεῖς , ὅτι ἦμεν νήπιοι , ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου ἦμεν δεδουλωμένοι . Νήπιον ἐνταῦθα , οὐ τὴν ἡλικίαν φησὶν , ἀλλὰ τὴν γνώμην · δεικνὺς ὅτι ὁ Θεὸς μὲν ἐβούλετο ἐξ ἀρχῆς ταῦτα χαρίσασθαι · ἐπειδὴ δὲ ἔτι νηπιωδέστερον διεκείμεθα , ἀφῆκεν ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμον εἶναι , τουτέστι , νουμηνίας καὶ σάββατα · αἱ γὰρ ἡμέραι ἀπὸ δρόμου ἡλίου καὶ σελήνης γίγνονται · εἰ τοίνυν καὶ νῦν ὑμᾶς ὑπὸ νόμον ἄγουσιν , οὐδὲν ἕτερον ποιοῦσιν , ἀλλ’ ἢ καὶ ἐν τῷ χρόνῳ τῆς τελείας ἡλικίας , εἰς τουπίσω πάλιν ὑμᾶς ἀπάγουσιν . ὁρᾷς ὅσον ἐστὶ παρατήρησις ἡμερῶν ; τὸν κύριον , τὸν οἰκοδεσπότην , τὸν πάντων κρατοῦντα , ἐν ὑπηρέτου καθίστησι τάξει . ( Θεόδωροσ . ) Ἄλλος φησὶ , οὐσίᾳ μὲν ὑπέθετο τὴν ἀρετὴν ὁ Ἀπόστολος , τῇ περὶ τὸν Θεὸν ἀγάπῃ καὶ τῇ περὶ τὸν πλησίον γνωριζομένῃ · χρῆσιν δὲ αὐτῆς οὐκ εἰς δέον , τῷ τἀναντία διαπραττομένους ἀφανίζειν αὐτῆς τὴν ὑπόστασιν · ὑπὸ ἐπιτρόπους τοίνυν καὶ οἰκονόμους γεγόναμεν , ἴνα η συνεχὴς τούτων παρατήρησις εἰς ὑπόμνησιν ἄγῃ πάντοτε ἡμᾶς τοῦ δεδωκότος Θεοῦ τοὺς νόμους · καὶ οὕτω σωφρονέστερον βιοῦντες , μὴ τὴν παραδοθεῖσαν ἡμῖν παραφανίζωμεν οὐσίαν · ἄχρις ἂν ἡ τότε ἐπιστᾶσα τελειότης , βεβαίαν καὶ ὁλοτελῆ τῆς οὐσίας παράσχῃ τὴν ἀπόλαυσιν · ἅτε δὴ καὶ φυλάττειν τότε ἀκέραιον τὴν πατρῴαν δυναμένοις κληρονομιαν . Ὅτε δὲ καὶ ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου , ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν Υἱὸν αὐτοῦ , γενόμενον ἐκ γυναικὸς , γενόμενον ὑπὸ νόμον , ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσῃ , ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν . Τοῦ Χρυσόστομου . Δύο τίθησιν ἐνταῦθα αἰτίας καὶ κατορθώματα τῆς σαρκώσεως · κακῶν ἀπαλλαγὴν , καὶ ἀγαθῶν χορηγίαν · ἅπερ οὐδενὶ δυνατὸν ἦν ἢ αὐτῷ κατορθώσειν μόνῳ . τίνα δὲ ταῦτα ἦν ; ἀπαλλαγῆναι τῆς ἀρᾶς τοῦ νόμου , καὶ εἰς υἱοθεσίαν ἀχθῆναι · ἵνα γὰρ τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσῃ φησὶ , καὶ “ ἵνα τὴν υἱοθεσίαν “ ἀπολάβωμεν · ” καλῶς εἶπεν “ ἀπολάβωμεν · ” δεικνὺς ὁφειλομένην · ἄνωθεν γὰρ ταῦτα ἐπήγγελτο , καθὼς καὶ αὐτὸς διὰ πολλῶν ἔδειξε , τὰς πρὸς τὸν Ἀβραὰμ ὑπὲρ τούτων ἐπαγγελίας γεγενημένας · καὶ πόθεν δῆλον ὅτι γεγόναμεν υἱοὶ φησί ; εἶπε τρόπον ἕνα , ὅτι τὸν Χριστὸν ἐνεδυσάμεθα τὸν ὄντα Υἱόν · λέγει καὶ δεύτερον , ὅτι τὸ Πνεῦμα τῆς υἱοθεσίας ἐλάβομεν · οὐ γὰρ ἂν ἐδυνήθημεν καλέσαι πατέρα , εἰ μὴ πρότερον υἱοὶ κατέστημεν · εἰ τοίνυν ἀντὶ δούλων ἐλευθέρους , ἀντὶ νηπίων τελείους , ἀντὶ ἀλλοτρίων κληρονόμους ἐποίησε καὶ υἱοὺς ἡ χάρις , πῶς οὐκ ἄτοπον καὶ ἐσχάτης ἀγνωμοσύνης , ἀφεῖναι μὲν ταύτην , ὑποστρέψαι δὲ εἰς τὰ ὀπίσω ; ( Θεόδωροσ . ) Ἄλως φησὶ , ἠκολούθει τότε τῇ δόσει τοῦ Πνεύματος τὰ γινόμενα θαύματα · ὅπερ ἀναμφίβολον αὐτοῖς τὴν δόσιν ὡς εἰκὸς ἐποίει τοῦ Πνεύματος · ἐντεῦθεν δὲ καὶ τὸ τῆς υἱοθεσίας μετειληφέναι ἐπίστευον · ὅθεν καὶ αὐτὸς θαρρήσας τῷ ἰσχυρῷ τῆς ἀποδείξεως , ὡς ἅτε δὴ ἀπὸ τῶν πραγμάτων εἰλημμένων τῶν καὶ παρ’ αὐτοῖς ἀναμφιβόλων ἐπάγει , Ὥστε οὐκέτι εἶ δοῦλος , ἀλλὰ υἱὸς , καὶ κληρονόμος Θεοῦ διὰ Χριστοῦ . Οὕτως οὐδὲ μία σοι , φησὶ , πρὸς τοὺς ὑπὸ νόμον ζῶντας κοινωνία λοιπόν . Ἀλλὰ τότε οὐκ εἰδότες Θεὸν , ἐδουλεύσατε τοῖς φύσει μὴ οὖσι θεοῖς · νῦν δὲ γνόντες Θεὸν , μᾶλλον δὲ γνωσθέντες ὑπὸ Θεοῦ , πῶς ἐπιστρέφετε πάλιν ἐπὶ τὰ ἀσθενῆ καὶ πτωχὰ στοιχεῖα , οἷς πάλιν ἄνωθεν δουλεύειν ἐθέλετε , Ἐνταῦθα πρὸς τοὺς ἐξ ἐθνῶν πιστεύσαντας ἀποτεινόμενος φησὶ , ὅτι καὶ εἰδωλολατρεία τὸ τοιοῦτόν ἐστιν , ἡ τῆς τῶν ἡμερῶν παρατηρήσεως φυλακή · καὶ ὅτι μείζονα φέρει τὴν κόλασιν . νῦν δὲ καὶ Θέους οὐ φύσει τὰ στοιχεῖα ἐκάλεσε , ταῦτα αὐτὰ κατασκευάσαι βουλόμενος καὶ εἰς μείζονα ἀγωνίαν αὐτοὺς ἐμβαλεῖν . ὃ δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν · ὅτι τότε μὲν ἐσκοτισμένοι καὶ ἐν πλάνῃ διάγοντες χαμαὶ ἐσύρεσθε · νῦν δὲ ὅτε ἔγνωτε Θεὸν , μᾶλλον δὲ ὅτε ἐγνώσθητε παρ’ αὐτοῦ , πῶς οὐ μείζονα καὶ χαλεπωτέραν ἐπισπάσεσθε κόλασιν , μετὰ τοσαύτην ἐπιμέλειαν τὰ αὐτὰ νοσοῦντες πάλιν ; Οὐδὲ γὰρ ὑμεῖς καμόντες εὕρετε τὸν Θεὸν , ἀλλ’ ὑμεῖς μὲν ἐν τῇ πλάνῃ διετρίβετε , αὐτὸς δὲ ὑμᾶς ἐπεσπάσατο · ἀσθενῆ δὲ στοιχεῖα καλεῖ καὶ πτωχὰ , τῷ μὴ δὲ μίαν δύναμιν ἔχειν εἰς τὰ προκείμενα ἀγαθά . ( Σευηριανοῦ . ) Ἄλλος φησὶ , νῦν βούλεται δεῖξαι , ὅτι μετὰ τὸ τὴν χάριν ἐλθεῖν , κἂν δοκῇ τις κατὰ νόμον σάββατον τηρεῖν καὶ νεομηνίας καὶ ἑορτὰς , ὥσπερ εἰδωλολατρεῖ ταῖς στοιχείοις οἷς ἐθρήσκευεν ἐθνικὸς ὢν , ἄλλως δουλεύων · καὶ οὐ νόμον τηρεῖ , πέπαυται γάρ . πτωχὰ δὲ στοιχεῖα εἰπὼν , οὐ κατηγόρησεν ὡς πονηρῶν , ἀλλ’ ὡς πλουτίζειν μὴ δυναμένων καὶ ἀρκεῖν πρὸς εὐσέβειαν . ( Εὐσέβιοσ . ) Ἄλλος πάλιν ὧδε φησὶ , ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν Υἱὸν αὐτοῦ , τὸ γνήσιον τηρῶν · μετ’ ἄρθρου εἶπε τὸν υἱὸν αὐτοῦ · τὸν ὄντα υἱὸν , γενόμενον ἐκ γυναικός . ἐπειδὴ γὰρ γυνὴ προεξένηκεν κεν ἁμαρτίαν , ἐκ γυναικὸς ὁ σώζων · ἐπειδὴ δὲ ὁ νόμος οὐκ ἐδόθη δυνάμενος καὶ ζωοποιῆσαι , γέγονε καὶ ὑπὸ νόμον ὁ ἐλθὼν ἰάσασθαι · στοιχεῖα δέ φησι , τὰ νόμιμα . εἰ δὲ ζητεῖς ἑρμηνείαν παρ’ αὐτοῦ , ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσῃ · ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν , τὴν ἀποκειμένην ἤδη ταῖς ἐπαγγελίαις · κατεχομένην δὲ , ἐν τῷ μεταξὺ εἰσαχθέντος τοῦ νόμου καὶ τῶν χρόνων μὴ ἀποπληρωθέντων · πληρωθέντος δὲ τοῦ χρόνου , ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ , ᾧ ἀπέκειτο ταῦτα · εἰ οὖν καλεῖς ὁ Πατὴρ , δηλονότι γέγονας υἱὸς , καὶ μαρτυρεῖ σοι τὸ Πνεῦμα · “ εἰ δὲ υἱὸς , καὶ κληρονό - “ ’μὸς Θεοῦ διὰ Χριοτοῦ . ” τουτέστιν , ἐκ χαρίσματος οὐκ ἐκ φύσεως . Ἀλλὰ τότε μὲν οὐκ εἰδότες Θεὸν , ὦ Γαλάται , ἐδουλεύσατε τοῖς φύσει μὴ οὖσι θεοῖς . τοῖς εἰδώλοις · πῶς πάλιν ἐπεστρέψατε ἐπὶ τὰ ἀσθενῆ καὶ πτωχὰ στοιχεῖα ; πῶς δυνατόν ἐστι τὸν Ἕλληνα ὄντα , τὸν Γαλάτην ἐπιστρέψαι ἐπὶ τὰ στοιχεῖα τοῦ νόμου ἐξ ὧν οὐδὲ ἐξῆλθεν ; πρῶτον μάθωμεν τίνα λέγει πτωχὰ στοιχεῖα , οἷς πάλιν ἄνωθεν δουλεύειν ἐθέλετε · ἐάν τις προσχῇ ἄνωθεν τῷ λέγοντι , “ ἀλλὰ “ τότε μὲν οὐκ εἰδότες Θεὸν , ἐδουλεύσατε τοῖς φύσει μὴ οὖσι “ θεοῖς , δηλονότι περὶ Ἑλληνισμοῦ ἀκούει · “ μᾶλλον δὲ γων - “ σθέντες ὑπ’ αὐτοῦ , πῶς πάλιν ἐπιστρέφετε ἐπὶ τὰ ἀσθενῆ ; πάλιν νομίζει τις , ὅτι εἰς εἰδωλολατρείαν ἐγκαλεῖται . τὸ γὰρ πάλιν ἐπιστρέψαι , ἀναδραμεῖν ἐστιν ἐπ’ ἐκεῖνα ἀφ’ ὧν τις ἐξῆλθεν · οὐκοῦν ἐπὶ τὰ ἀσθενῆ καὶ πτωχὰ , στοιχεῖα , κατὰ ταύτην τὴν ἀκολουθίαν , Ἑλληνικοῦ νομίζεται · εἰδῶμεν τι λέγει τὰ ἑξῆς · “ οἷς πάλιν ἄνωθεν δουλεύειν ἐθέλετε · ” ἑρμήνευσε τί ἐστι τὸ “ ἐπιστρέφετε · ” τὸ “ οἷς πάλιν ἄνωθεν δουλεύειν ἐθέλετε . ” Ἡμέρας παρατηρεῖσθε καὶ μῆνας καὶ καιροὺς καὶ ἐνιαυτούς · φοβοῦμαι ὑμᾶς μή πὼς εἰκῆ κεκοπίακα εἰς ὑμᾶς . Εἰ ἀπὸ Ἑλληνισμοῦ ἤρξαντο , πῶς ἔρχονται ἐπὶ ἸουδαΪσμόν ; ἀλλὰ τὰ δύο ταῦτα γέγονεν εἰς τοὺς Γαλάτας · καὶ πρὸς τὰ δύο ταῦτα μεταχειρίζεται τὰ φάρμακα · ἔστω φησίν · ἦτε ἀγνοοῦντες Θεόν · νῦν δὲ γνόντες αὐτὸν , μᾶλλον δὲ γνωθέντες ὑπ’ αὐτοῦ , πῶς πῶς πάλιν ἐπιστρέφετε ἐπὶ νόμον , ὃν οὔτε ἔσχον ὅσοι ἔσχον ; καὶ συνίστατο λοιπὸν ὁ νόμος · οὕτως καθὼς λέγει καὶ περὶ Ἑλληνισμοῦ αὐτῶν τοῦ ποτὲ , καὶ περὶ ἀναδρομῆς τῶν Ἰουδαϊζόντων ἐπὶ ’τον νόμον . ( Χρυσοστόμου . ) Ἄλλος φησὶ , ἐκ τούτων δῆλον , ὅτι οὐ μόνον αὐτοῖς περιτομὴν ἐκήρυττον ἐκεῖνοι , ἀλλὰ καὶ τὰς ἑορτὰς καὶ νουμηνίας · “ φοβοῦμαι ὑμᾶς , μήπως εἰκῆ κεκοπίακα εἰς ὑμᾶς · ” ὡσανεὶ ἔλεγεν , ἀναμνήσθητέ μου τῶν κόπων , τῶν πόνων τῶν εἰς ὑμᾶς · μὴ κενώσητέ μου τοὺς τοσούτους ἱδρῶτας · εἰπὼν δὲ “ φό - “ βουμαι ” καὶ τὸ “ μήπως ” προσθεὶς , καὶ εἰς ἀγωνίαν αὐτοὺς ἐνέκαλε , καὶ εἰς ἐλπίδας χρηστάς · οὐ γὰρ εἶπεν εἰκῆ ἐκοπίασα , ἀλλὰ μήπως · κύριοι γὰρ ὑμεῖς τὸ πᾶν διορθῶσαι , καὶ εἰς τὴν προτέραν ἐπανελθεῖν γαλήνην · εἶτα ὥσπερ χειμαζομένοις χεῖρα ὀρέγων , ἑαυτὸν εἰς μέσον ἄγει λέγων , Γίνεσθε ὡς ἐγώ · ὅτι κἀγὼ ὡς ὑμεῖς . ταῦτα πρὸς τοὺς ἐξ ουδαίων · κἀντεῦθεν πείθων αὐτοὺς ἀποστῆναι τῶν παλαιῶ εἰ γὰρ καὶ μηδένα ἕτερον ἔχετε ὑπόδειγμα , ἤρκει εἰς ἐμὲ μόνον ἰδεῖν ταύτης ἕνεκεν τῆς μεταβολῆς , καὶ θαρρῆσαι ῥᾳδίως · ἴστε γὰρ σαφῶς φησὶ , πῶς μεθ’ ὑπερβολῆς πολλῆς λῆς ἀντειχόμην τοῦ Ἰουδαϊσμοῦ , καὶ πῶς μετὰ μείζονος σφοδρότητος αὐτὸν εἴασα μετὰ ταῦτα · καὶ καλῶς αὐτὸ τέθεικεν ὕστερον . οἱ γὰρ πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων , κἂν μυρίους εὕρωσι λογισμοὺς καὶ δικαίους , ἀπὸ τοῦ ὁμογενοῦς μᾶλλον ἐφέλκονται · καὶ ὅταν ἕτερον ἴδωσι τὰ αὐτὰ πράττοντα , μᾶλλον ἔχονται τῶν αὐτῶν . ( Εὐσέβιοσ . ) Ἄλλος φησὶ , καὶ μὴν οὔτε σὺ ἦς Ἕλλην , οὔτε οὗτοι Ἰουδαῖοι · ἀλλὰ ἐπειδὴ Ἰουδαΐζον , καὶ αὐτὸς ἀπὸ Ἰουδαϊσμοῦ μετῆλθε , λέγει , Ἀδελφοὶ δέομαι ὑμῶν . Ὁ ἀλγῶν δέεται , καὶ ὁ πονῶν παρακαλεῖ · ἀδελφοὺς δὲ καλεῖ , τῇ οἰκειότητι τῆς προσηγορίας ἐκβάλλων τὴν ὑπόνοιαν τὴν κατὰ τὴν ἐπιβουλήν · εἰ γὰρ ἄλλα μὲν ἐφρόνει , ἄλλα δὲ παρ’ αὐτοῖς ἔλεγεν , ἐπίβουλος ἦν καὶ ἐχθρός . Σευηριανόε . Μῆ γὰρ ἄλλην τινὰ ἔσχον λύπην πρὸς ὑμᾶς καὶ διὰ τοῦτο ἐπιπλήττω . Χρυσοστόμου . Καὶ δηλῶν , ὅτι οὐ μίσους οὐδὲ ἔχθρας ἦν τὰ εἰρημένα , ἀναμιμνήσκει κεἰ τῆς ἀγάπης αὐτοὺς , ἣν ἐνεδείξατο περὶ αὐτὸν , καὶ μετ’ ἐγκωμίων τὴν ἀπολογίαν τίθησι · διὸ φησὶ , Δέομαι ὑμῶν , οὐδέν με ἠδικήσατε · οἴδατε δὲ , ὅτι δι’ ἀσθένειαν τῆς σαρκός μου , εὐαγγελισάμην ὑμῖν καὶ τὸν πειρασμόν μου τὸν ἐν τῆ σαρκί μου οὐκ ἐξουθενήσατε . Οὐ μόνον οὐκ ἠδικήσατέ με φησὶν , ἀλλὰ καὶ πολλὴν καὶ ἄφατον ἐπεδείξασθε περὶ ἐμὲ εὔνοιαν · καὶ οὐχ οἷόν τε τὸν τοσαύτης ἀπολαύσαντα θεραπείας ἐκ κακονοίας ταῦτα λέγειν · εἰ τοίνυν μἠ δι’ ἐπάχθειαν ταῦτα λέγω , λείπεται διὰ φιλοσοφίαν καὶ κηδεμονίαν · ἠλαυνόμην γάρ φησιν · ἐμαστιγούμην · μυρίους θανάτους ὑπέμενον κηρύττων ὑμῖν , καὶ οὐδὲ οὕτω κατεφρονήσατέ μου · τοῦτο γάρ ἐστι “ τὸ πειρασμόν μου τὸν ἐν τῇ σαρκί μου οὐκ ἐξουθενή - “ σατε οὐδὲ διεπτύσατε · ” ἀλλ’ ὅμως , οὐδὲν ὑμᾶς τούτων ἐσκανδάλισε φησίν · οὐδὲ διεπτύσατε τὰ πάθη καὶ τοὺς διωγμούς · ἀσθένειαν γὰρ καὶ πείρας . . . . . . . . . . . καλεῖ . Ἄλλην γραφὴν παρέθετο Εὐσέβιοσ ὁ Ἐμίσης , ἔχουσαν οὕτως , “ Καὶ τὸν πειρασμὸν ὑμῶν τὸν ἐν τῇ σαρκὶ μου , οὐκ ἐξουθενή “ σατε · ” καὶ φησίν · ἐγὼ ταῦτα ὑπέμενον , καὶ ὑμεῖς ἐπειράζεσθε δοκιμαζόμενοι , εἴγε προσίεσθέ με καὶ τὸν δι’ ἐμοῦ κηρυττόμενον λόγον , ἐν τούτοις με θεωροῦντες τοῖς κινδύνοις · τὰ οὖν ἐμὰ πάθη , καὶ οἱ διωγμοὶ , ὤ Γαλάται , ὑμέτερος ἦν πειρασμός . Ἀλλ᾿ ὡς ἄγγελον Θεοῦ ἐδέξασθέ με . Χρυσοστόμου . Πῶς οὖν οὐκ ἄτοπον , διωκόμενον μὲν καὶ ἔλαυνόμενον ὡς ἄγγελον Θεοῦ δέχεσθαι , παραινοῦντα δὲ τὰ δέοντα μὴ δέχεσθαι ; τίς οὖν ὁ μακαρισμὸς ὑμῶν ; μαρτυρῶ γὰρ ὑμῖν , ὅτι εἰ δυνατὸν , τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν ἐξορύξαντες ἂν , ἐδώκατέ μοι · ὥστε ἐχθρὸς ὑμῶν γέγονα , ἀληθεύων ὑμῖν . τίς ὑμᾶς φησὶν , ἐξαπάτησε καὶ ἔπεισεν ἑτέρως διατεθῆναι πρὸς ὑμᾶς ; οὐχ ὑμεῖς ἐστὲ οἱ περιέποντες καὶ θεραπεύοντες , καὶ τῶν ὀφθαλμῶν τιμιώτερον ἄγοντες ; τί τοίνυν γέγονε ; πόθεν ἡ ἔχθρα ; πόθεν ἡ ὑποψία ; ὅτι τἀληθῆ πρὸς ὑμᾶς εἶπον ; διὰ τοῦτο μὲν οὖν μειζόνως ἐχρῆν τιμᾶν καὶ θεραπεύειν · ἐγὼ γάρ φησι , οὐκ οἰδα ἄλλην αἰτίαν , ἢ τὸ τἀληθῆ λέγειν ὑμῖν . καὶ ὅρα μεθ’ ὅσης ἀπολογεῖται ταπεινοφροσύνης · οὐ γὰρ ἀφ’ ὧν περὶ αὐτοὺς ἐπεδείξατο , ἀλλ’ ἀφ’ ὧν αὐτοὶ περὶ αὐτὸν , δείκνυσιν ἀδύνατον εἶναι ἐκ κακονοίας ταῦτα λέγεσθαι · οὐδὲ γὰρ εἶπεν οὕτως · καὶ πῶς ἐγχωρεῖ τὸν μαστιζόμενον , τὸν ἐλαυνόμενον , τὸν μυρία πάσχοντα δι’ ὑμᾶς , νῦν ἐπιβουλεύειν ὑμῖν ; ἀλλ’ ἀφ’ ὧν εἶχον ἐναβρύνεσθαι ἐκεῖνοι , ἀπὸ τούτων συλλογίζεται λέγων , πῶς ἐγχωρεῖ τὸν τιμηθέντα παρ’ ὑμῶν , τὸν ὡς ἄγγελον δεχθέντα , τοῖς ἐναντίοις ἀμεί - ψασθαι ; Θεόδωροσ . Τὸ οὖν “ τίς ” ἐνταῦθα , ἀντὶ τοῦ ποῦ ὁ μακαρισμός ; οἴχεται , ἀπώλετο · καλῶς οὐκ ἀποφηνάμενος , ἀλλὰ δι’ ἐρωτήσεως ἐνδειξάμενος . Ζηλοῦσιν ὑμᾶς οὐ καλῶς , ἀλλ’ ἐκκλεῖσαι ὑμᾶς θέλουσιν , ἵνα αὐτοὺς ζηλοῦτε . Τοῦ Χρυσοστόμου . Ἔστι ζῆλος καλὸς , ὅταν τις οὕτως ζηλοῖ , ὥστε μιμήσασθαι τὴν ἀρετήν · ἔστι καὶ ζῆλος πονηρὸς , ὅταν τις οὕτως ζηλοῖ , ὥστε ἐκκαλεῖν τῆς ἀρετῆς τὸν κατορθοῦντα · ὃ δὴ καὶ οὗτοι νῦν ἐπιχειροῦσι · τῆς μὲν τελείας γνώσεως ἐκκαλεῖν θέλοντες , εἰς δὲ τὴν ἠκρωτηριασμένην καὶ νόθον ἀγαγεῖν · δι’ οὐδὲν ἕτερον , ἀλλ’ ἵνα αὐτοὶ μὲν ἐν τάξει κάθηνται διδασκάλων , ὑμᾶς δὲ τοὺς ὑψηλοτέρους αὐτῶν ὄντας , ἐν τάξει καταστήσωσι μαθητῶν · τῶν · τοῦτο γὰρ ἐδήλωσεν εἰπὼν , “ ἵνα αὐτοὺς ζηλοῦτε · ἐγὼ δὲ , τοὐναντίον βούλομαι φησὶν , ὑμᾶς αὐτῶν κανόνα καὶ ὑπόδειγμα γίνεσθαι τῶν τελειοτέρων · ὃ δὴ καὶ ἐγένετο , ὅτε πρὸς ὑμᾶς ἤμην · διὸ καὶ ἐπάγει λέγων , Καλὸν δὲ τὸ ζηλοῦσθαι ἐν καλῷ πάντοτε , καὶ μὴ μόνον ἐν τῷ παρεῖναί με πρὸς ὑμᾶς . Ἐνταῦθα γὰρ αἰνίττεται , ὅτι ἡ . . . . . . . . . . . . . . τοῦτό ἐστι , τὸ μὴ παρόντος τοῦ διδασκάλου μόνον , τοὺς μαθητὰς τὴν δέουσαν γνώμην ἔχειν , ἀλλὰ καὶ ἀπόντος . Ἐπειδὴ δὲ ἐκεῖνοι , οὐδέπω πρὸς τοῦτο ἦσαν τελειότητος ἀφιγμένοι , πάντα ποιεῖ ὥστε εἰς τοῦτο αὐτοὺς ἐμβιβάσαι . ( Σερηριανόε ) Ἄλλος δέ φησι εἰς τὸ “ τίς οὖν ὁ μακαρισμός ; ἀντὶ τοῦ οὐδείς · ἣ οὕτως · τὸ τηρεῖν νόμον , ἢ τὸ πίστει ζην · καὶ ἐπειδὴ εἶπεν ὅτι ἐκεῖνοι θέλουσιν οὐχὶ ὑμᾶς ζηλοῦν , ἵνα τὸ τέλειον αὐτοὶ ἔχωσι τῆς πίστεως , μὴ τηροῦντες νόμον , ἀλλ’ αὐτοὺς ὑμᾶς ζηλοῦν , ἐπήγαγεν , ὅτι ταῦτα λέγω οὐ φθονῶν αὐτοῖς , ὄφελον γὰρ κἀκεῖνοι τέλειοι ἦσαν τῇ πίστει κεχρημένοι , καὶ ἀκώλυτον ἢν αὐτοὺς ζηλοῦσθαι καὶ μιμεῖσθαι ἡμᾶς · καὶ ὑμεῖς οὐν τοιαῦτα πράττετε , ἃ καὶ ζηλωτοὺς ὑμᾶς ποιεῖ · ἵνα πάντες ὑμᾶς μιμῶνται , καὶ μὴ ὅταν ἔλθω αἰδεσθέντες με , τοιοῦτοι γίνεσθε , ἀλλὰ καὶ ἐμοῦ μὴ παρόντος ἑαυτοὺς διορθοῦσθε . Παιδία μου οὓς πάλιν ὠδίνω , ἄχρις οὗ μορφωθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν . Τοῦ Χρυσοστόμου . Μητέρα μιμεῖται περιτρέμουσαν τοῖς παιδίοις · εἶδες ἀθυμίαν Ἀποστόλῳ πρέπουσαν ; διεφθείρατε φησὶ , τὴν εἰκόνα · ἀπωλέσατε τὴν συγγένειαν · τὴν μορφὴν ἠλλοιώσατε · ἀναγεννήσεως ἑτέρας ὑμῖν δεῖ καὶ διαπλάσεως · ἀλλ’ ὅμως ἐπεὶ τέκνα καλῶ τὰ ἀμβλωθρίδια , τὰ ἐκτρώματα · καὶ τοῦτο μὲν οὐ λέγει , ἑτέρως δέ · φείδεται γὰρ καὶ οὐ βούλεται πλῆξαι , οὐδὲ τραύματα ἐπιθεῖναι τραύμασιν · ἀλλ’ ὥσπερ οἱ σοφοὶ τῶν ἰατρῶν τοὺς εἰς μακρὰν καταπεσόντας νόσον οὐχ ὑφ’ ἓν θεραπεύουσιν , ἀλλὰ διαλιμπάνουσιν , ὥστε μὴ ὀλιγοψυχοῦντας ἀπολέσθαι , οὕτως καὶ ὁ μακάριος οὗτος · καὶ γὰρ αἱ ὠδῖνες αὗται τῶν σωματικῶν δριμύτεραι · ὅσῳ καὶ φιλοστοργία μείζων · καὶ τὸ ἁμαρτηθὲν , οὐ τὸ τύχον ἢν . Θεόδωροσ . Τὸ δὲ πάλιν , ὥστε τῶν παλαιῶν ὠδίνων ἀγαγεῖν εἰς μνήμην · τὸ δὲ “ ἄχρις οὗ μορφωθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν , ” ἐπίτασιν ἔχει τοῦ πάθους , οὐδὲ γὰρ εἰδότος ἐστι ποῦ ποτε στήσεται αὐτῷ τὰ τῶν ὠδινῶν . Ἤθελον παρεῖναι πρὸς ὑμᾶς ἄρτι , καὶ ἀλλάξαι τὴν φωνήν μου . Χρυσοστόμου . Οὐκ ἀρκεῖται τοῖς ῥήμασιν , ἀλλ’ ἐπιξητεῖ καὶ τὴν παρουσίαν · τοιοῦτον γὰρ ἡ ἀγάπη · τίνος δὲ ἔνεκεν ζητεῖ τὴν παρουσίαν ; ὥστε “ ἀλλάξαι τὴν φωνήν μου ” φησίν · ὀλοφυρμὸν κινῆσαι καὶ δάκρυα , καὶ πάντας εἰς θρῆνον ἐπισπάσασθαι · διὰ γὰρ ἐπιστολῆς , οὐκ ἦν δάκρυα δεῖξαι οὐδὲ ὀλολυγμόν · διὸ καίεται τὴν παρουσίαν ζητῶν . ( Εὐσέβτοσ . ) Ἄλλος φησὶν , ἐπειδὴ ἐτύγχανε δεδεμένος καὶ κατεχόμενος , φησὶ , τὸ “ ἤθελον ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς καὶ ἀλλάξαι “ τὴν φωνήν μου·’’ αὐτὰ ταῦτα νῦν ὑμῖν κηρύττειν , ἃ οἱ ταράττοντες λέγουσί με κηρύττειν ἀλλαχοῦ · καὶ ὅτι δεῖ περιτέμνεσθαι καὶ τὰ νόμιμα τηρεῖν · ἄρα οὐκ ἃν αὐτοὶ ὑμεῖς οἱ τότε μὲν παρ’ ἐμοῦ ἐκεῖνα δεξάμενοι , νῦν δὲ τὰ ἐναντία ἀκούοντες σκηνὴν καὶ παίγνιον ἐνομίσατε τὰ κατ’ ἐμέ · θαυμάζω γὰρ εἰ ἐκεῖνα ἀκούσαντες παρ’ ἐμοῦ , ὑποπτεύετέ με ἄλλα ἔχειν ἐν τῇ διανοίᾳ , ἄλλα δὲ τοῖς οὕτω με τιμήσασι κεκηρυχέναι . Οτι ἀποροῦμαι ἐν ὑμῖν . Οὐκ ἔχω γάρ φησι , τί εἴπω οὐκ ἔχω τί λογίσομαι πόθεν οἱ πρὸς αὐτὴν ἀναβάντες τοῦ οὐρανοῦ τὴν κορυφὴν , καὶ διὰ τῶν κινσύνων οὓς ὑπεμείνατε ὑπὲρ τῆς πίστεως , καὶ διὰ τῶν σημείων ὧν ἐπεδείξασθε διὰ τῆς πίστεως , νῦν ἄθροον οὕτως εἰς τοσαύτην εὐτέλειαν κατηνέχθητε ὡς εἰς περιτομὴν καὶ σάββατα σύρεσθαι , καὶ τῶν Ἰουδαίζειν ἀναγκαζόντων ἐκκρέμασθαι . ἐπειδὴ οὖν ὠλοφύρατο , καὶ ἐμάλαξεν αὐτῶν τὴν διάνοιαν , καὶ ἐπεσπάσατο μειζόνως , πάλιν εἰς τοὺς ἀγῶνας ἐμβαίνει , κεφάλαιον τιθεὶς μεῖζον · καὶ δεικνὺς ὅτι αὐτὸς ὁ νόμος οὐ βούλεται ἑαυτὸν φυλάττεσθαι · τότε μὲν οὖν ἀπὸ τοῦ Ἀβραὰμ τὸ παράδειγμα εἰσήγαγε · νῦν δὲ αὐτὸν εἰσάγει τὸν νόμον παραινοῦντα μὴ φυλάττειν αὐτὸν ἀλλ’ ἀναχωρεῖν · ὅπερ ἢν ἰσχυρότατον . Θεόδωροσ . Καλὴ δὲ καὶ ἡ πρὸς ἐκείνους ἀποστροφὴ τῶν λόγωι διὰ γὰρ πάντων φαίνεται ὁ Ἀπόστολος ὑπὸ τῆς τῶν γεγονότων ὀργῆς συνεχεῖς τὰς μεταβολὰς δεχόμενος , καὶ τὰ μὲν πρὸς τούτους ἀγανακτῶν , τὰ δὲ πρὸς ἐκείνους , τὸ δὲ καὶ ἀλγῶν ὡς ἐπὶ τέκνοις ἀπολωλόσι · καὶ ὅλως ἀκριβῶς τίς σκοπούμενος , πολλὴν ἴδοι ἃν ἐν τοῖς γεγραμμένοις τῶν παθῶν τὴν ἐναλλαγήν .
Lemmas: ὅτι ὑπό κτίσις εἰμί ὁ ἐν νόμος . λέγω δέ , ἐπί ὅσος χρόνος ὁ κληρονόμος νήπιος εἰμί , οὐδείς διαφέρω δοῦλος , κύριος πᾶς εἰμί · ἀλλά ὑπό ἐπίτροπος καί οἰκονόμος εἰμί , ἄχρι ὁ προθεσμία ὁ πατήρ . οὕτως καί ἐγώ , ὅτι εἰμί νήπιος , ὑπό ὁ στοιχεῖον ὁ κόσμος εἰμί δουλόω . νήπιος ἐνταῦθα , οὖον ὁ ἡλικία φημί , ἀλλά ὁ γνώμη · δείκνυμι ὅτι ὁ θεός μέν βούλομαι ἐκ ἀρχή οὗτος χαρίζομαι · ἐπεί δέ ἔτι νηπιώδης διάκειμαι , ἀφίημι ὑπό ὁ στοιχεῖον ὁ κόσμος εἰμί , τουτέστι , Νουμηνίας καί σάββατον · ὁ γάρ ἡμέρα ἀπό δρόμος ἥλιος καί σελήνη γίγνομαι · εἰμί τοίνυν καί νῦν σύ ὑπό νόμος ἄγω , οὐδείς ἕτερος ποιέω , ἀλλά ἢ καί ἐν ὁ χρόνος ὁ τέλειος ἡλικία , εἰς τουοπισω πάλιν σύ ἀπάγω . ὁράω ὅσος εἰμί παρατήρησις ἡμέρα ; ὁ κύριος , ὁ οἰκοδεσπότης , ὁ πᾶς κράτος , ἐν ὑπηρέτης καθίστημι τάξις . ( Θεόδωρος . ) ἄλλος φημί , οὐσία μέν ὑποτίθημι ὁ ἀρετή ὁ ἀπόστολος , ὁ περί ὁ θεός ἀγάπη καί ὁ περί ὁ πλησίος γνωρίζω · χρῆσις δέ αὐτός οὐ εἰς δήω , ὁ τἀναντία διαπράσσω ἀφανίζω αὐτός ὁ ὑπόστασις · ὑπό ἐπίτροπος τοίνυν καί οἰκονόμος γίγνομαι , ἵνα ὁ συνεχής οὗτος παρατήρησις εἰς ὑπόμνησις ἄγω πάντοτε ἐγώ ὁ δίδωμι Θεός ὁ νόμος · καί οὗτος σώφρων βία , μή ὁ παραδίδωμι ἐγώ παραφανίζω οὐσία · ἄχρι εἄν ὁ τότε ἐφίστημι τελειότης , βέβαιος καί ὁλοτελής ὁ οὐσία παρέχω ὁ ἀπόλαυσις · ἅτε δή καί φυλάσσω τότε ἀκέραιος ὁ πατρῷος δύναμαι κληρονομία . ὅτε δέ καί ἔρχομαι ὁ πλήρωμα ὁ χρόνος , ἐξαποστέλλω ὁ θεός ὁ υἱός αὐτός , γίγνομαι ἐκ γυνή , γίγνομαι ὑπό νόμος , ἵνα ὁ ὑπό νόμος ἐξαγοράζω , ἵνα ὁ υἱοθεσία ἀπολαμβάνω . ὁ Χρυσόστομος . δύο τίθημι ἐνταῦθα αἴτιος καί κατόρθωμα ὁ σάρκωσις · κακός ἀπαλλαγή , καί ἀγαθός χορηγία · ὅσπερ οὐδείς δυνατός εἰμί ἢ αὐτός κατορθόω μόνος . τίς δέ οὗτος εἰμί ; ἀπαλλάσσω ὁ ἀρά ὁ νόμος , καί εἰς υἱοθεσία ἄγω · ἵνα γάρ ὁ ὑπό νόμος ἐξαγοράζω φημί , καί “ ἵνα ὁ υἱοθεσία “ ἀπολαμβάνω · ” καλῶς εἶπον “ ἀπολαμβάνω · ” δείκνυμι ὁράω · ἄνωθεν γάρ οὗτος ἐπαγγέλλω , καθώς καί αὐτός διά πολύς δείκνυμι , ὁ πρός ὁ Ἀβραάμ ὑπέρ οὗτος ἐπαγγελία γίγνομαι · καί πόθεν δῆλος ὅτι γίγνομαι υἱός φημί ; εἶπον τρόπος εἷς , ὅτι ὁ Χριστός ἐνδύω ὁ εἰμί υἱός · λέγω καί δύο , ὅτι ὁ πνεῦμα ὁ υἱοθεσία λαμβάνω · οὖον γάρ εἄν δύναμαι καλέω πατήρ , εἰμί μή πρότερος υἱός καθίστημι · εἰμί τοίνυν ἀντί δοῦλος ἐλεύθερος , ἀντί νήπιος τέλειος , ἀντί ἀλλότριος κληρονόμος ποιέω καί υἱός ὁ χάρις , πῶς οὐ ἄτοπος καί ἔσχατος ἀγνωμοσύνη , ἀφίημι μέν οὗτος , ὑποστρέφω δέ εἰς ὁ ὀπίσω ; ( Θεόδωρος . ) ἀλόω φημί , ἀκολουθέω τότε ὁ δόσις ὁ πνεῦμα ὁ γίγνομαι θαῦμα · ὅσπερ ἀναμφίβολος αὐτός ὁ δόσις ὡς εἰκός ποιέω ὁ πνεῦμα · ἐντεῦθεν δέ καί ὁ ὁ υἱοθεσία μεταλαμβάνω πιστεύω · ὅθεν καί αὐτός θαρσέω ὁ ἰσχυρός ὁ ἀπόδειξις , ὡς ἅτε δή ἀπό ὁ πρᾶγμα λαμβάνω ὁ καί παρά αὐτός αναμφίβολος ἐπάγω , ὥστε οὐκέτι εἰμί δοῦλος , ἀλλά υἱός , καί κληρονόμος Θεός διά Χριστός . οὕτως οὐδέ εἷς σύ , φημί , πρός ὁ ὑπό νόμος ζῶ κοινωνία λοιπός . ἀλλά τότε οὐ οἶδα θεός , δουλεύω ὁ φύσις μή εἰμί θεός · νῦν δέ γιγνώσκω θεός , μᾶλλον δέ γιγνώσκω ὑπό Θεός , πῶς ἐπιστρέφω πάλιν ἐπί ὁ ἀσθενής καί πτωχός στοιχεῖον , ὅς πάλιν ἄνωθεν δουλεύω ἐθέλω , ἐνταῦθα πρός ὁ ἐκ ἔθνος πιστεύω ἀποτείνω φημί , ὅτι καί εἰδωλολατρία ὁ τοιοῦτος εἰμί , ὁ ὁ ὁ ἡμέρα παρατήρησις φυλακή · καί ὅτι μείζων φέρω ὁ κόλασις . νῦν δέ καί θέω οὖον φύσις ὁ στοιχεῖον καλέω , οὗτος αὐτός κατασκευάζω βούλομαι καί εἰς μείζων ἀγωνία αὐτός ἐμβάλλω . ὅς δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί · ὅτι τότε μέν σκοτίζω καί ἐν πλάνη διάγω χαμαί σύρω · νῦν δέ ὅτε γιγνώσκω θεός , μᾶλλον δέ ὅτε γιγνώσκω παρά αὐτός , πῶς οὖον μείζων καί χαλεπός ἐπισπάω κόλασις , μετά τοσοῦτος ἐπιμέλεια ὁ αὐτός νοσέω πάλιν ; οὐδέ γάρ σύ κάμνω εὑρίσκω ὁ θεός , ἀλλά σύ μέν ἐν ὁ πλάνη διατρίβω , αὐτός δέ σύ ἐπισπάω · ἀσθενής δέ στοιχεῖον καλέω καί πτωχός , ὁ μή δέ εἷς δύναμις ἔχω εἰς ὁ πρόκειμαι ἀγαθός . ( Σευηριανός . ) ἄλλος φημί , νῦν βούλομαι δείκνυμι , ὅτι μετά ὁ ὁ χάρις ἔρχομαι , κἀν δοκέω τις κατά νόμος σάββατον τηρέω καί νεομηνία καί ἑορτή , ὥσπερ εἰδωλολατρέω ὁ στοιχεῖον ὅς θρησκεύω ἐθνικός εἰμί , ἄλλως δουλεύω · καί οὖον νόμος τηρέω , παύω γάρ . πτωχός δέ στοιχεῖον εἶπον , οὖον κατηγορέω ὡς πονηρός , ἀλλά ὡς πλουτίζω μή δύναμαι καί ἀρκέω πρός εὐσέβεια . ( Εὐσέβιος . ) ἄλλος πάλιν ὧδε φημί , ἐξαποστέλλω ὁ θεός ὁ υἱός αὐτός , ὁ γνήσιος τηρέω · μετά ἄρθρον εἶπον ὁ υἱός αὐτός · ὁ εἰμί υἱός , γίγνομαι ἐκ γυνή . ἐπεί γάρ γυνή προεκφέρω ἄν ἁμαρτία , ἐκ γυνή ὁ σῴζω · ἐπεί δέ ὁ νόμος οὐ δίδωμι δύναμαι καί ζωοποιέω , γίγνομαι καί ὑπό νόμος ὁ ἔρχομαι ἰάομαι · στοιχεῖον δέ φημί , ὁ νόμιμος . εἰμί δέ ζητέω ἑρμηνεία παρά αὐτός , ἵνα ὁ ὑπό νόμος ἐξαγοράζω · ἵνα ὁ υἱοθεσία ἀπολαμβάνω , ὁ ἀπόκειμαι ἤδη ὁ ἐπαγγελία · κατέχω δέ , ἐν ὁ μεταξύ εἰσάγω ὁ νόμος καί ὁ χρόνος μή ἀποπληρόω · πληρόω δέ ὁ χρόνος , ἐξαποστέλλω ὁ θεός ὁ υἱός αὐτός , ὅς ἀπόκειμαι οὗτος · εἰμί οὖν καλέω ὁ πατήρ , δηλονότι γίγνομαι υἱός , καί μαρτυρέω σύ ὁ πνεῦμα · “ εἰμί δέ υἱός , καί κληρονό - “ ἐμός Θεός διά χριοστις . ” τουτέστιν , ἐκ χάρισμα οὐ ἐκ φύσις . ἀλλά τότε μέν οὐ οἶδα θεός , εἰμί Γαλάτης , δουλεύω ὁ φύσις μή εἰμί θεός . ὁ εἴδωλον · πῶς πάλιν ἐπιστρέφω ἐπί ὁ ἀσθενής καί πτωχός στοιχεῖον ; πῶς δυνατός εἰμί ὁ Ἕλλην εἰμί , ὁ Γαλάτης ἐπιστρέφω ἐπί ὁ στοιχεῖον ὁ νόμος ἐκ ὅς οὐδέ ἐξέρχομαι ; πρῶτος μανθάνω τίς λέγω πτωχός στοιχεῖον , ὅς πάλιν ἄνωθεν δουλεύω ἐθέλω · ἐάν τις προσχέω ἄνωθεν ὁ λέγω , “ ἀλλά “ τότε μέν οὐ οἶδα θεός , δουλεύω ὁ φύσις μή εἰμί “ θεός , δηλονότι περί Ἑλληνισμός ἀκούω · “ μᾶλλον δέ γῆ - “ σθέντες ὑπό αὐτός , πῶς πάλιν ἐπιστρέφω ἐπί ὁ ἀσθενής ; πάλιν νομίζω τις , ὅτι εἰς εἰδωλολατρεία ἐγκαλέω . ὁ γάρ πάλιν ἐπιστρέφω , ἀνατρέχω εἰμί ἐπί ἐκεῖνος ἀπό ὅς τις ἐξέρχομαι · οὐκοῦν ἐπί ὁ ἀσθενής καί πτωχός , στοιχεῖον , κατά οὗτος ὁ ἀκολουθία , Ἑλληνικός νομίζω · οἶδα τίς λέγω ὁ ἑξῆς · “ ὅς πάλιν ἄνωθεν δουλεύω ἐθέλω · ” ἑρμηνεύω τίς εἰμί ὁ “ ἐπιστρέφω · ” ὁ “ ὅς πάλιν ἄνωθεν δουλεύω ἐθέλω . ” Ἡμέρα παρατηρέω καί μείς καί καιρός καί ἐνιαυτός · φοβέω σύ μή πως εἰκῇ κοπιάω εἰς σύ . εἰμί ἀπό Ἑλληνισμός ἄρχω , πῶς ἔρχομαι ἐπί Ἰουδαϊσμός ; ἀλλά ὁ δύο οὗτος γίγνομαι εἰς ὁ Γαλάτης · καί πρός ὁ δύο οὗτος μεταχειρίζω ὁ φάρμακον · ἵστημι φημί · εἰμί ἀγνοέω Θεός · νῦν δέ γιγνώσκω αὐτός , μᾶλλον δέ γιγνώσκω ὑπό αὐτός , πῶς πῶς πάλιν ἐπιστρέφω ἐπί νόμος , ὅς οὔτε ἔχω ὅσος ἔχω ; καί συνίστημι λοιπός ὁ νόμος · οὕτως καθώς λέγω καί περί Ἑλληνισμός αὐτός ὁ ποτέ , καί περί ἀναδρομή ὁ ἰουδαΐζω ἐπί ’τον νόμος . ( Χρυσόστομος . ) ἄλλος φημί , ἐκ οὗτος δῆλος , ὅτι οὖον μόνος αὐτός περιτομή κηρύσσω ἐκεῖνος , ἀλλά καί ὁ ἑορτή καί Νουμηνίας · “ φοβέω σύ , μήπως εἰκῇ κοπιάω εἰς σύ · ” ὡσανεί λέγω , ἀναμιμνήσκω ἐγώ ὁ κόπος , ὁ πόνος ὁ εἰς σύ · μή κενόω ἐγώ ὁ τοσοῦτος ἱδρώς · εἶπον δέ “ Φο - “ βουμης ” καί ὁ “ μήπως ” προστίθημι , καί εἰς ἀγωνία αὐτός ἐγκαλέω , καί εἰς ἐλπίς χρηστός · οὖον γάρ εἶπον εἰκῇ κοπιάω , ἀλλά μήπως · κύριος γάρ σύ ὁ πᾶς διορθόω , καί εἰς ὁ πρότερος ἐπανέρχομαι γαλήνη · εἶτα ὥσπερ χειμάζω χείρ ὀρέγω , ἑαυτοῦ εἰς μέσος ἄγω λέγω , γίγνομαι ὡς ἐγώ · ὅτι ἐγώ ὡς σύ . οὗτος πρός ὁ ἐκ οὐδαῖος · ἐντεῦθεν πείθω αὐτός ἀφίστημι ὁ παλαιῶ εἰμί γάρ καί μηδείς ἕτερος ἔχω ὑπόδειγμα , ἀρκέω εἰς ἐγώ μόνος ὁράω οὗτος ἕνεκα ὁ μεταβολεύς , καί θαρσέω ῥᾳδίως · οἶδα γάρ σαφῶς φημί , πῶς μετά ὑπερβολή πολύς Λῆς ἀντέχω ὁ Ἰουδαϊσμός , καί πῶς μετά μείζων σφοδρότης αὐτός ἐάω μετά οὗτος · καί καλῶς αὐτός τίθημι ὕστερος . ὁ γάρ πολύς ὁ ἄνθρωπος , κἀν μυρίος εὑρίσκω λογισμός καί Δίκαιος , ἀπό ὁ ὁμογενής μᾶλλον ἐφέλκω · καί ὅταν ἕτερος ὁράω ὁ αὐτός πράσσω , μᾶλλον ἔχω ὁ αὐτός . ( Εὐσέβιος . ) ἄλλος φημί , καί μήv οὔτε σύ εἰμί Ἕλλην , οὔτε οὗτος Ἰουδαῖος · ἀλλά ἐπεί ἰουδαΐζω , καί αὐτός ἀπό Ἰουδαϊσμός μετέρχομαι , λέγω , ἀδελφός δήω σύ . ὁ ἄλγος δήω , καί ὁ πονέω παρακαλέω · ἀδελφός δέ καλέω , ὁ οἰκειότης ὁ προσηγορία ἐκβάλλω ὁ ὑπόνοια ὁ κατά ὁ ἐπιβουλή · εἰμί γάρ ἄλλος μέν φρονέω , ἄλλος δέ παρά αὐτός λέγω , ἐπίβουλος εἰμί καί ἐχθρός . Σευηριανός . μής γάρ ἄλλος τις ἔχω λύπη πρός σύ καί διά οὗτος ἐπιπλήττω . Χρυσόστομος . καί δηλόω , ὅτι οὖον μῖσος οὐδέ ἔχθρα εἰμί ὁ εἴρω , ἀναμιμνήσκω κεῖμαι ὁ ἀγάπη αὐτός , ὅς ἐνδείκνυμι περί αὐτός , καί μετά ἐγκώμιον ὁ ἀπολογία τίθημι · διό φημί , δέομαι σύ , οὐδείς ἐγώ ἀδικέω · οἶδα δέ , ὅτι διά ἀσθένεια ὁ σάρξ ἐγώ , εὐαγγελίζω σύ καί ὁ πειρασμός ἐγώ ὁ ἐν τῆ σάρξ ἐγώ οὐ ἐξουθενέω . οὖον μόνος οὐ ἀδικέω ἐγώ φημί , ἀλλά καί πολύς καί ἄφατος ἐπιδείκνυμι περί ἐγώ εὔνοια · καί οὐ οἷος τε ὁ τοσοῦτος ἀπολαύω θεραπεία ἐκ κακόνοια οὗτος λέγω · εἰμί τοίνυν μῆον διά ἐπάχθεια οὗτος λέγω , λείπω διά φιλοσοφία καί κηδεμονία · ἐλαύνω γάρ φημί · μαστιγόω · μυρίος θάνατος ὑπομένω κηρύσσω σύ , καί οὐδέ οὗτος καταφρονέω ἐγώ · οὗτος γάρ εἰμί “ ὁ πειρασμός ἐγώ ὁ ἐν ὁ σάρξ ἐγώ οὐ ἐξουθενέω - “ σάω οὐδέ διαπτύσσω · ” ἀλλά ὅμως , οὐδείς σύ οὗτος σκανδαλίζω φημί · οὐδέ διαπτύσσω ὁ πάθος καί ὁ διωγμός · ἀσθένεια γάρ καί πείρω . . . . . . . . . . . καλέω . ἄλλος γραφή παρατίθημι Εὐσέβιος ὁ μισέω , ἔχω οὕτως , “ καί ὁ πειρασμός σύ ὁ ἐν ὁ σάρξ ἐγώ , οὐ ἐξουθενέω “ σάω · ” καί φημί · ἐγώ οὗτος ὑπομένω , καί σύ πειράζω δοκιμάζω , εἰ προσίημι ἐγώ καί ὁ διά ἐγώ κηρύσσω λόγος , ἐν οὗτος ἐγώ θεωρέω ὁ κίνδυνος · ὁ οὖν ἐμός πάθος , καί ὁ διωγμός , ὦ Γαλάτης , ὑμέτερος εἰμί πειρασμός . ἀλλά ὡς ἄγγελος Θεός δέχομαι ἐγώ . Χρυσόστομος . Πῶς οὖν οὐ ἄτοπος , διώκω μέν καί ἐλαύνω ὡς ἄγγελος Θεός δέχομαι , παρανέω δέ ὁ δήω μή δέχομαι ; τίς οὖν ὁ μακαρισμός σύ ; μαρτυρέω γάρ σύ , ὅτι εἰμί δυνατός , ὁ ὀφθαλμός σύ ἐξορύσσω εἄν , δίδωμι ἐγώ · ὥστε ἐχθρός σύ γίγνομαι , ἀληθεύω σύ . τίς σύ φημί , ἐξαπατάω καί πείθω ἑτέρως διατίθημι πρός σύ ; οὐ σύ εἰμί ὁ περιέπω καί θεραπεύω , καί ὁ ὀφθαλμός τίμιος ἄγω ; τίς τοίνυν γίγνομαι ; πόθεν ὁ ἔχθρα ; πόθεν ὁ ὑποψία ; ὅτι τἀληθῆ πρός σύ εἶπον ; διά οὗτος μέν οὖν μέγας χρή τιμάω καί θεραπεύω · ἐγώ γάρ φημί , οὐ οἰδα ἄλλος αἴτιος , ἢ ὁ τἀληθῆ λέγω σύ . καί ὁράω μετά ὅσος ἀπολογέομαι ταπεινοφροσύνη · οὖον γάρ ἀπό ὅς περί αὐτός ἐπιδείκνυμι , ἀλλά ἀπό ὅς αὐτός περί αὐτός , δείκνυμι ἀδύνατος εἰμί ἐκ κακόνοια οὗτος λέγω · οὐδέ γάρ εἶπον οὕτως · καί πῶς ἐγχωρέω ὁ μαστίζω , ὁ ἐλαύνω , ὁ μυρίος πάσχω διά σύ , νῦν ἐπιβουλεύω σύ ; ἀλλά ἀπό ὅς ἔχω ἐναβρύνομαι ἐκεῖνος , ἀπό οὗτος συλλογίζομαι λέγω , πῶς ἐγχωρέω ὁ τιμάω παρά σύ , ὁ ὡς ἄγγελος δέχομαι , ὁ ἐναντίος ἄμι - ψάω ; Θεόδωρος . ὁ οὖν “ τίς ” ἐνταῦθα , ἀντί ὁ ποῦ ὁ μακαρισμός ; οἴχομαι , ἀπόλλυμι · καλῶς οὐ ἀποφαίνω , ἀλλά διά ἐρώτησις ἐνδείκνυμι . ζηλόω σύ οὖον καλῶς , ἀλλά ἐκκλείω σύ ἐθέλω , ἵνα αὐτός ζηλόω . ὁ Χρυσόστομος . εἰμί ζῆλος καλός , ὅταν τις οὕτως ζηλόω , ὥστε μιμέομαι ὁ ἀρετή · εἰμί καί ζῆλος πονηρός , ὅταν τις οὕτως ζηλόω , ὥστε ἐκκαλέω ὁ ἀρετή ὁ κατορθόω · ὅς δή καί οὗτος νῦν ἐπιχειρέω · ὁ μέν τέλειος γνῶσις ἐκκαλέω ἐθέλω , εἰς δέ ὁ ἀκρωτηριάζω καί νόθος ἄγω · διά οὐδείς ἕτερος , ἀλλά ἵνα αὐτός μέν ἐν τάξις κάθημαι διδάσκαλος , σύ δέ ὁ ὑψηλός αὐτός εἰμί , ἐν τάξις καθίστημι μαθητής · ὁ · οὗτος γάρ δηλόω εἶπον , “ ἵνα αὐτός ζηλόω · ἐγώ δέ , ἐναντίος βούλομαι φημί , σύ αὐτός κανών καί ὑπόδειγμα γίγνομαι ὁ τέλειος · ὅς δή καί γίγνομαι , ὅτε πρός σύ εἰμί · διό καί ἐπάγω λέγω , κηλόν δέ ὁ ζηλόω ἐν καλός πάντοτε , καί μή μόνος ἐν ὁ πάρειμι ἐγώ πρός σύ . ἐνταῦθα γάρ αἰνίσσομαι , ὅτι ὁ . . . . . . . . . . . . . . οὗτος εἰμί , ὁ μή πάρειμι ὁ διδάσκαλος μόνος , ὁ μαθητής ὁ δήω γνώμη ἔχω , ἀλλά καί ἄπειμι . ἐπεί δέ ἐκεῖνος , οὐδέπω πρός οὗτος εἰμί τελειότης ἀφίζω , πᾶς ποιέω ὥστε εἰς οὗτος αὐτός ἐμβιβάζω . ( σερηριανομαι ) ἄλλος δέ φημί εἰς ὁ “ τίς οὖν ὁ μακαρισμός ; ἀντί ὁ οὐδείς · ὅς οὕτως · ὁ τηρέω νόμος , ἢ ὁ πίστις ζῶ · καί ἐπεί εἶπον ὅτι ἐκεῖνος ἐθέλω οὐ σύ ζηλόω , ἵνα ὁ τέλειος αὐτός ἔχω ὁ πίστις , μή τηρέω νόμος , ἀλλά αὐτός σύ ζηλόω , ἐπάγω , ὅτι οὗτος λέγω οὖον φθονέω αὐτός , ὀφείλω γάρ ἐκεῖνος τέλειος εἰμί ὁ πίστις χράομαι , καί ἀκώλυτος εἄν αὐτός ζηλόω καί μιμέομαι ἐγώ · καί σύ ὀν τοιοῦτος πράσσω , ὁ καί ζηλωτός σύ ποιέω · ἵνα πᾶς σύ μιμέομαι , καί μή ὅταν ἔρχομαι αἰδέομαι ἐγώ , τοιοῦτος γίγνομαι , ἀλλά καί ἐγώ μή πάρειμι ἑαυτοῦ διορθόω . παιδία ἐγώ ὅς πάλιν ὠδίνω , ἄχρι ὅς μορφόω Χριστός ἐν σύ . ὁ χρυσόστομος . Μήτηρ μιμέομαι περιτρέμω ὁ παιδίον · ὁράω ἀθυμία ἀπόστολος πρέπω ; διαφθείρω φημί , ὁ εἰκών · ἀπόλλυμι ὁ συγγένεια · ὁ μορφή αλλοιώνω · ἀναγέννησις ἕτερος σύ δεῖ καί διάπλασις · ἀλλά ὅμως ἐπεί τέκνον καλέω ὁ ἀμβλωθρίδιος , ὁ ἔκτρωμα · καί οὗτος μέν οὖον λέγω , ἑτέρως δέ · φείδομαι γάρ καί οὖον βούλομαι πλήσσω , οὐδέ τραῦμα ἐπιτίθημι τραῦμα · ἀλλά ὥσπερ ὁ σοφός ὁ ἰατρός ὁ εἰς μακράν καταπίπτω νόσος οὐ ὑπό εἷς θεραπεύω , ἀλλά διαλείπω , ὥστε μή ὀλιγοψυχέω ἀπόλλυμι , οὕτως καί ὁ μακάριος οὗτος · καί γάρ ὁ ὠδίς οὗτος ὁ σωματικός δριμύς · ὅσος καί φιλοστοργία μείζων · καί ὁ ἁμαρτάνω , οὖον ὁ τυγχάνω εἄν . Θεόδωρος . ὁ δέ πάλιν , ὥστε ὁ παλαιός ὠδίς ἄγω εἰς μνήμη · ὁ δέ “ ἄχρι ὅς μορφόω Χριστός ἐν σύ , ” ἐπίτασις ἔχω ὁ πάθος , οὐδέ γάρ οἶδα εἰμί ποῦ ποτός ἵστημι αὐτός ὁ ὁ ἁδινός . ἤθελον πάρειμι πρός σύ ἄρτι , καί ἀλλάσσω ὁ φωνή ἐγώ . Χρυσόστομος . οὐ ἀρκέω ὁ ῥῆμα , ἀλλά ἐπιξητεῖ καί ὁ παρουσία · τοιοῦτος γάρ ὁ ἀγάπη · τίς δέ ἐνέλκω ζητέω ὁ παρουσία ; ὥστε “ ἀλλάσσω ὁ φωνή ἐγώ ” φημί · ὀλοφυρμός κινέω καί δάκρυ , καί πᾶς εἰς θρῆνος ἐπισπάω · διά γάρ ἐπιστολή , οὐ εἰμί δάκρυ δείκνυμι οὐδέ ὀλολυγμός · διό καίω ὁ παρουσία ζητέω . ( Εὐσέβτος . ) ἄλλος φημί , ἐπεί τυγχάνω δήω καί κατέχω , φημί , ὁ “ ἐθέλω ἔρχομαι πρός σύ καί ἀλλάσσω “ ὁ φωνή μου·’’ αὐτός οὗτος νῦν σύ κηρύσσω , ὁ ὁ ταράσσω λέγω3 ἐγώ κηρύσσω ἀλλαχοῦ · καί ὅτι δεῖ περιτέμνω καί ὁ νόμιμος τηρέω · ἄρα οὐ ἄν αὐτός σύ ὁ τότε μέν παρά ἐγώ ἐκεῖνος δέχομαι , νῦν δέ ὁ ἐναντίος ἀκούω σκηνή καί παίγνιον νομίζω ὁ κατά ἐγώ · θαυμάζω γάρ εἰμί ἐκεῖνος ἀκούω παρά ἐγώ , ὑποπτεύω ἐγώ ἄλλος ἔχω ἐν ὁ διάνοια , ἄλλος δέ ὁ οὗτος ἐγώ τιμάω κηρύσσω . ὅτι ἀπορέω ἐν σύ . οὐ ἔχω γάρ φημί , τίς εἶπον οὐ ἔχω τίς λογίζομαι πόθεν ὁ πρός αὐτός ἀναβαίνω ὁ οὐρανός ὁ κορυφή , καί διά ὁ κινσυναω ὅς ὑπομένω ὑπέρ ὁ πίστις , καί διά ὁ σημεῖον ὅς ἐπιδείκνυμι διά ὁ πίστις , νῦν ἀθρόος οὕτως εἰς τοσοῦτος εὐτέλεια καταφέρω ὡς εἰς περιτομή καί σάββατον σύρω , καί ὁ ἰουδαΐζω ἀναγκάζω ἐκκρεμάννυμι . ἐπεί οὖν ὀλοφύρομαι , καί μαλάσσω αὐτός ὁ διάνοια , καί ἐπισπάω μέγας , πάλιν εἰς ὁ ἀγών ἐμβαίνω , κεφάλαιος τίθημι μείζων · καί δείκνυμι ὅτι αὐτός ὁ νόμος οὖον βούλομαι ἑαυτοῦ φυλάσσω · τότε μέν οὖν ἀπό ὁ Ἀβραάμ ὁ παράδειγμα εἰσάγω · νῦν δέ αὐτός εἰσάγω ὁ νόμος παρανέω μή φυλάσσω αὐτός ἀλλά ἀναχωρέω · ὅσπερ εἄν ἰσχυρός . Θεόδωρος . Καλός δέ καί ὁ πρός ἐκεῖνος ἀποστροφή ὁ λόγος διά γάρ πᾶς φαίνω ὁ ἀπόστολος ὑπό ὁ ὁ γίγνομαι ὀργή συνεχής ὁ μεταβολή δέχομαι , καί ὁ μέν πρός οὗτος ἀγανακτέω , ὁ δέ πρός ἐκεῖνος , ὁ δέ καί ἄλγος ὡς ἐπί τέκνον ἀπόλλυμι · καί ὅλως ἀκριβῶς τίς σκοπέω , πολύς ὁράω ἄν ἐν ὁ γράφω ὁ πάθος ὁ ἐναλλαγή .