catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-galatas-typus-parisinus-e-cod-coislin 1
Διήγησις τῆς ἑαυτοῦ μεταστάσεως ἀπὸ Ἰουδαϊσμοῦ κατὰ ἀποκάλυψιν . Γνωρίζω δὲ ὑμῖν ἀδελφοὶ τὸ Εὐαγγέλιον τὸ εὐαγγελισθὲν λισθὲν ὑπ’ ἐμοῦ , ὅτι οὐκ ἔστιν κατὰ ἄνθρωπον · οὐδὲ γὰρ ἐγὼ παρὰ ἀνθρώπου αὐτὸ παρέλαβον , οὐδὲ ἐδίδάχθην , ἀλλὰ δι’ ἀποκαλύψεως Ἰησοῦ Χριστοῦ . Ὅρα πῶς ἄνω καὶ κάτω τοῦτο διισχυρίζεται , ὅτι τοῦ Χριστοῦ γέγονε μαθητής · οὐκ ἀνθρώπου μεσιτεύσαντος , ἀλλ’ αὐτοῦ δι’ ἑαυτοῦ καταξιώσαντος ἀποκαλύψαι τὴν γνῶσιν αὐτῷ πᾶσαν · καὶ ποῖα τοῖς ἀπίστοις ἀπόδειξις γένοιτ’ ἃν , τοῦ τὸν Θεὸν ἀποκαλύψαι σοι δι’ ἑαυτοῦ καὶ μὴ δι’ . . . . . . ἀπόρρητα ἐκεῖνα μυστήρια ; ἡ προτέρα ἀναστροφὴ φησί · οὐ γὰρ ἃν εἰ μὴ Θεὸς ἦν ὁ ἐκκαλύπτων , λύπτων , οὕτως ἀθρόαν ἔσχον μεταβολήν · οἱ μὲν γὰρ ὑπὸ ἀνθρώπων διδασκόμενοι , ὅταν σφοδροὶ καὶ διακαεῖς ὦσιν ἐν τοῖς ἐναντίοις , χρόνου δέονται καὶ πολλῆς τῆς μηχανῆς πρὸς τὸ πεισθῆναι · ὁ δὲ οὕτως ἀθρόον μεταστὰς , καὶ ἐν αὐτῇ τῇ τῆς μανίας ἀκμῇ καθαρῶς σωφρονήσας , εὔδηλον ὅτι θείας τυχὼν ὄψεως καὶ διδασκαλίας , ἀθρόον πρὸς τὴν καθαρὰν ἐπανῆλθεν ὑγίειαν . διὰ τοῦτο ἀναγκάζεται περὶ τῆς προτέρας αὐτοῦ διηγήσασθαι σπουδῆς , καὶ μάρτυρας αὐτοὺς καλεῖ τῶν γενομένων · ὅτι μὲν γὰρ κατηξίωσεν ὁ τοῦ Θεοῦ μονογενὴς Υἱὸς δι’ ἑαυτοῦ με καλέσαι ἐκ τῶν οὐρανῶν , ὑμεῖς οὐκ ἴστε · πῶς γὰρ οἱ μὴ παρόντες ; ὅτι δὲ διώκτης ἤμην σφοδρὸς , ἴστε · καὶ γὰρ μέχρις ὑμῶν ἡ σφοδρότης ἡ ἐμὴ διεδόθη · καίτοι πολὺ τὸ διάστημα Παλαιστίνων καὶ Γαλατῶν · ὥστε οὐκ ἃν τοσοῦτον διέβη ἡ φήμη , εἰ μὴ πολλὴ ἡ τῶν γινομένων ὑπερβολὴ ἦν , καὶ πᾶσιν ἀφόρητος . διὸ καὶ φησί . Ἠκούσατε γὰρ τὴν ἐμὴν ἀναστροφὴν , ὅτι καθ’ ὐπερβολὴν ἐδίωκον τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ , καὶ ἐπόρθουν αυτην . Ορᾷς πῶς ἕκαστον μετὰ ἐπιστάσεως τίθησιν ; καὶ οὐκ αἰσχύνεται · οὐ γὰρ ἁπλῶς ἐδίωκεν , ἀλλὰ καὶ μεθ’ ὑπερβολῆς · καὶ οὐκ ἐδίωκεν μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐπόρθει . τουτέστι , σβέσαι ἐπιχείρει τὴν ἐκκλησίαν , καταστρέψαι , καθελεῖν , ἀφανίσαι · τοῦτο γὰρ πορθοῦντος ἔργον . ( Εὐσεβίου . ) Ἄλλος δέ φησι . Ἐν ἀρχῇ μὴ καλέσας Εὐαγγέλιον αὐτοῦ , ἐνταῦθα ἐπιφέρει · “ τὸ Εὐαγγέλιον τὸ εύαγγελισθεν ὑπ’ ἐμοῦ . Επειδὴ ἀμφίβολον ἐγίνετο ποῖον ἔστι τὸ τοῦ καλέσαντος Εὐαγγέλιον οὐχὶ τοῖς πράγμασιν , ἀλλὰ ταῖς συκοφαντίαις · ὅτι οὐκ ἔστι κατὰ ἄνθρωπον , ὡς φασὶν , ὅτι παρὰ Πέτρου παρέλαβον · πῶς οὐκ ἔστι κατὰ ἄνθρωπον ; “ οὐδὲ γὰρ ἐγὼ παρέλαβον αὐτὸ , “ οὐδὲ ἐδιδάχθην·’’ χρήσιμον τὸ “ παρέλαβον,’’ καὶ καλὸν τὸ “ ἐδιδάχθην·’’ ταῦτα γὰρ τοῖς ἀνθρώποις συνῆπτον · ἡ γὰρ χάρις ἀθρόως λαμπρύνει , οἱ δὲ ἄνθρωποι ἠρέμα παραδιδόασι καὶ διδάσκουσι · δάσκουσι · ἀναγκαῖα δὲ καὶ ἡ τῶν ἀδελφῶν προσηγορία · ἐπειδὴ γὰρ ἐπιβουλεύειν ὑπωπτεύετο · ἄλλα μὲν εἰπὼν , ἄλλα δὲ ἔχων , διὰ τῆς προσηγορίας τῶν ἀδελφῶν , ἐξωθεῖται τὴν ὑπόνοιαν . Ἠκούσατε γὰρ τὴν ἐμὴν ἀναστροφὴν ποτὲ ἐν τῷ Ἰουδαϊσμῷ . Καὶ οὐκ εἶπε τῷ νόμῳ · τίς οὖν ἡ ἀναστροφή ; “ ὅτι κἀς “ ὑπερβολὴν ἐδίωκον τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ.’’ Ἐπειδὴ γὰρ πρὸς τὰ νόμιμα μέλλει λέγειν , ἐδόκει δὲ ὁ νόμος εἶναι Θεοῦ · περὶ Χριστοῦ δὲ ἄλλα ὑπενοεῖτο , οὐκ εἶπε “ καθ’ ὑπερβολὴν ἐδίωκον “ τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ,’’ ἀλλὰ “ τὴν ἐκκλησίαν τοῦ “ Θεοῦ.’’ Καὶ προέκοπτον ἐν τῷ Ἰουδαϊσμῷ , ὑπὲρ πολλοὺς συνηλικιώτας ἐν τῷ γένει μου , περισσοτέρως ζηλωτὴς ὑπάρχων τῶν πατρικῶν μου παραδόσεων . Πάλιν “ Ἰουδαισμῷ·’’ οὐ γὰρ βούλεται ὑπομνῆσαι τοῦ νόμου , ἵνα μὴ σκληρὸν ᾖ τὸ λεγόμενον · “ ὑπὲρ πολλοὺς συνηλικιώτας · “ πόλλους’’ καὶ οὐ πάντας , διὰ τὸ σύμμετρον · “ συνηλικιώτας’’ δὲ , διὰ τὸ μὴ κατὰ τῶν πρεσβυτέρων δοκεῖν ἐπαίρεσθαι · “ ἐν τῷ “ γένει μου’’ δὲ , ἵνα παραστήσῃ ὅτι ἐκεῖθεν μὲν αὐτῷ ἡ ῥίζα , ἐντεῦθεν δὲ ὁ καρπός · “ περισσοτέρως ζηλωτὴς ὑπάρχων,’’ ἵνα διὰ τῆς ὑπερβολῆς ὅσον ἀντέκειτο τῇ Ἐκκλησίᾳ παραστήσῃ . “ πα “ τρικῶν’’ δὲ “ παραδόσεων’’ εἶπε , καὶ οὐ νομίμων · τὰ γὰρ παρὰ Φαρισαίων προτεθέντα λέγει , καὶ ἐν τούτοις ἑαυτὸν ζηλωτὴν ὑπάρχειν . Ἄλλοσ δέ φησι . Νῦν δείκνυσιν , ὅτι πλέον τι τῶν περὶ Πέτρον ἔχει · οὐ γὰρ ἐζήλωσαν ἐκεῖνοι ὑπὲρ τοῦ Ἱουδαϊσμοῦ ἀπειθοῦντες τῷ Χριστιανισμῷ ὡς ἐγώ · μὴ τοίνυν οἰηθῆτι ὅτι μισήσας τὸν νόμον ἦλθον εἰς τὴν χάριν · ἐξεδίκουν γὰρ τὸν νόμον , ἀλλ’ εὗρον τὸ τέλειον , καὶ οὐκ ἐξισῶ τὸν νόμον τῇ τελείᾳ χάριτι . ( Χργσόστωμωσ . ) Καὶ ἄλλος δὲ ὧδε λέγει . εἰ τὰ κατὰ τῆς ἐκκλησίας οὐ δι’ ἄνθρωπον ἔπραττον ἀλλὰ διὰ ζῆλον θεῖον · ἐσφαλμένον μὲν , ζῆλον δὲ ὅμως . πῶς νῦν ὑπὲρ τῆς ἐκκλησίας τρέχων καὶ τὴν ἀλήθειαν ἐπιγνοὺς , διὰ κενοδοξίαν ταῦτα πράττω ; εἰ γὰρ ἐν τῶ σφάλλεσθαι οὐκ ἐκράτει μου πάθος τοιοῦτον , ἀλλ’ ὁ τοῦ Θεοῦ ζῆλος ἐπὶ τοῦτό με ἤγαγε , πολλῷ , μᾶλλον εἰ b τὴν ἀλήθειαν ἐπέγνων , πάσης ἀπηλλάχθαι τοιαύτης δίκαιος ἃν εἴην ὑπονοίας · ὁμοῦ τε γὰρ μετέστην πρὸς τὰ τῆς ἐκκλησίας δόγματα , καὶ πᾶσαν ἀπεδυσάμην πρόληψιν Ἰουδαϊκὴν , πολλῷ πλείονα ζῆλον ἐνταῦθα ἐπιδειξάμενος · ὅπερ σημεῖον ἐστὶ , φησὶ , τοῦ μετὰ άληθείας μεταστῆναι · ἐπεὶ εἰ μὴ τοῦτο ἦν , τί ἕτερον , ἐστι μοι , τὸ παρασκευάζον γενέσθαι τοσαύτην μεταβολὴν καὶ ὕβριν τιμῆς , καὶ κινδύνους ἀνέσεως · καὶ ταλαιπωρίαν ἀδείας ἀλλάξασθαι ; οὐκ ἐστιν οὐδὲν , ἀλλ’ ὁ τῆς ἀληθείας ἔρως . Ὅτε εὐδόκησεν ὁ Θεὸς , ὁ ἀφορίσας με ἐκ κοιλίας μητρός μου · καὶ καλέσας διὰ τῆς χάριτος αὐτοῦ ἀποκαλύψαι τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐν ἐμοὶ , ἵνα εὐαγγελίζωμαι αὐτὸν ἐν τοῖς ἔθνεσεν , εὐθέως οὐ προσανεθέμην σαρκὶ καὶ αἵματι . Ὅρα τί σπουδάζει δεῖξαι ἐνταῦθα , ὅτι καὶ τὸν χρόνον ὃν ἐγκατελείφθη , διά τινα οἰκονομίαν ἀπόρρητον ἀφείθη . Εἰ γὰρ ἐκ κοιλίας μητρὸς ἀφώριστο γενέσθαι Ἀπόστολος καὶ κληθῆναι πρὸς τὴν διακονίαν ταύτην , ἐκλήθη δὲ τότε , καὶ ἅμα κληθεὶς . . . . . . . . δηλονότι Θεὸς δι’ ἀπόρρητόν τινα αἰτίαν ἀνεβάλλετο τέως · κέκληκε δὲ αὐτὸν ὁ Θεὸς διὰ τὴν ἀρετὴν αὐτοῦ · “ σκεῦος γὰρ ἐκλογῆς μοι ἐστὶ’’ πρὸς τὸν Ἀνανίαν ἔλεγε , “ τοῦ βαστάσαι τὸ ὄνομά μου ἐνώπιον ἐθνῶν καὶ βασιλέων·’’ τουτέστιν , ἱκανὸς διακονῆσαι καὶ ἔργον ἐπιδεῖξαι μέγα · καὶ ταύτην αἰτίαν τῆς κλήσεως τίθησιν · αὐτὸς δὲ πανταχοῦ , τῆς χάριτος εἶναι φησὶ τὸ πᾶν , καὶ τῆς φιλανθρωπίας αὐτοῦ τῆς ἀφάτου , οὕτω λέγων · “ ἀλλ’ ἠλεήθην , οὐχ ὅτι ἱκανὸς ἤμην , οὐδ’ “ ὅτι ἐπιτήδειος , ἀλλ’ ἵνα ἐν ἐμοὶ ἐνδείξηται τὴν πᾶσαν μακροθυ “ μίαν , “ μίαν , πρὸς ὑποτύπωσιν τῶν μελλόντων πιστεύειν ἐπ’ αὐτῷ εἰς “ ζωὴν αἰώνιον · ” εἶδες ταπεινοφροσύνης ὑπερβολὴν , διὰ τοῦτο γάρ φησιν ἠλεήθην , ἵνα μηδεὶς ἀπογνῷ , ὡς τοῦ πάντων ἀνθρώπων κακίστου , φιλανθρωπίας ἀπολελαυκότος . Ἀποκαλύψαι τὸν Υἱὸν αὐτοῦ ἐν ἐμοί . Αλλαχοῦ δὲ φησὶν ὁ Χριστός · “ οὐδεὶς γινώσκει τὸν Πατέρα , “ εἰ μὴ ὁ Υἱὸς , καὶ ὧ ἂν βούληται ὁ Υἱὸς ἀποκαλύψαι·’’ εἶδες ὅτι καὶ Πατὴρ Υἱὸν , καὶ Υἱὸς Πατέρα ἀποκαλύπτει ; οὕτω καὶ επι τῆς δόξης · καὶ Υἱὸς δοξάζει Πατέρα καὶ Πατὴρ Υἱόν · “ δόξασόν “ με,’’ φησὶν , “ ἵνα δοξάσω σε , “ διατί δὲ μὴ εἶπεν “ ἀποκαλύψαι “ τὸν Υἰὸν αὐτοῦ ἐμοὶ , ἀλλ’ ἐν ἐμοί ; δεικνὺς ὅτι οὐ διὰ ῥημάτων μόνον ἤκουσε τὰ περὶ τῆς πίστεως , ἀλλὰ καὶ πολλοῦ Πνεύματος ἐπληρώθη · τῆς ἀποκαλύψεως καταλαμπούσης αὐτοῦ τὴν ψυχήν · καὶ τὸν Χριστὸν εἶχεν ἐν ἑαυτῷ λαλοῦντα . Ἵνα εὐαγγελίζωμαι αὐτὸν ἐν τοῖς ἔθνεσι . Οὐ γὰρ τὸ πιστεῦσαι μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ χειραγωγηθῆναι αὐτὸν παρὰ τοῦ Θεοῦ γέγονεν · οὕτως γάρ μοι αὐτὸν ἀπεκάλυψεν , οὐχ ἵνα αὐτὸς ἴδω μόνον , ἀλλ’ ἴνα καὶ εἰς ἄλλους ἐξενέγκω καὶ οὐκ εἶπεν ἄλλους ἁπλῶς , ἀλλ’ “ ἵνα εὐαγγελίζωμαι αὐτὸν ἐν “ τοῖς ἔθνεσιν·’’ ἐντεῦθεν προανακρουόμενος οὐ μικρὸν τῆς ἀπολογίας κεφάλαιον , ἀπὸ τοῦ τῶν μαθητῶν προσώπου · οὐ γὰρ ὁμοίως Ἰουδαίοις καὶ τοῖς ἐξ ἐθνῶν κηρύττειν ἀναγκαῖον ἦν . Εὐθέως οὐ προσανεθέμην σαρκὶ καὶ αἵματι . τοὺς Ἀποστόλους ἐνταῦθα αἰνίττεται , ἀπὸ τῆς φύσεως αὐτοὺς καλῶν · εἰ δὲ καὶ περὶ πάντων ἀνθρώπων τοῦτο φησὶν , οὐδὲ ἡμεῖς ἀντεροῦμεν . Σευηριανόσ . Οὐ διαβάλλων δὲ τοὺς Ἀποστόλους τοῦτο φησὶν , ἀλλ’ ὅτι οὐκ ἐστοίχησα θνητῇ σαρκί . ( Θεδδροδ . ) Καὶ ἄλλος δὲ εἰς τὸ , “ ὅτε δὲ εὐδόκησεν ὁ Θεὸς “ ὁ ἀφορίσας με ἐκ κοιλίας μητρ όςμου’’ φησιν — Καλῶς αὐτὸ ἐπὶ τὴν πρόγνωσιν ἀνήνεγκε τοῦ Θεοῦ , ὥστε καὶ πρὸ τῆς αὐτοῦ ὑπάρξεως φαίνεσθαι τῷ Θεῷ τοῦτο δεδογμένον · τοσοῦτον ἀποδέον τοῦ καινότητα εἶναί τινα καὶ εὕρεσιν ἀνθρώπων τὸ κήρυγμα . Οὐδὲ ἀνῆλθον εἰς Ἱεροσόλυμα πρὸς τοὺς πρὸ Ἀποστόλους . Τοῦ Χρυσοστόμου . ταῦτα εἰ μέν τις αὐτὰ κἄ ἑαυτὰ ἐξετάσειε τὰ ῥήματα , δοκεῖ πολλοῖς μεγαληγορίας γέμειν , καὶ πόρρωθεν εἶναι φρονήματος ἀποστολικοῦ . τὸ γὰρ ἑαυτῷ ψηφίζεσθαι , καὶ μηδένα λαμβάνειν κοινωνὸν τῆς γνώμης , ἀνοίας εἶναι δοκεῖ · “ εἶδον γάρ’’ φησιν “ ματαιότητα , ἄνθρωπον δόξαντα πη ἑαυτῷ “ φρόνιμον εἶναι · ἐλπίδα μέντοι εἶχεν ἄφρων μᾶλλον αὐτοῦ·’’ καὶ “ οὐαὶ οἱ συνετοὶ παρ’ ἑαυτοῖς , καὶ ἐνώπιον αὐτῶν ἐπιστήμονες ·· καὶ αὐτὸς πάλιν · “ μὴ γίνεσθε φρόνιμοι παρ’ ἑαυτοῖς.’’ οὐκ ἃν οὖν ὁ τοσαῦτα παρ’ ἑτέρων ἀκούσας , καὶ αὐτὸς . . . . . . . ἑτέροις , τούτοις . . . . . ἃν δὲ τὴν αἰτίαν προσθῶμεν , δι’ ἣν ταῦτα ἐλέγετο , θαυμάσονται πάντες ὁμοφώνως τὸν εἰρηκότα . τοῦτο τοίνυν ποίωμεν · οὐδὲ γὰρ δεῖ τὰ ῥήματα γυμνὰ ἐξετάζειν , ἀλλὰ τῇ διανοίᾳ προσέχειν τοῦ γράφοντος · καὶ τί δεῖ λέγειν ἐπὶ ῥημάτων , ὅπου καὶ ἐπὶ πραγμάτων ; ἂν μή τις τὸν κανόνα τοῦτον φυλάττῃ , πάντα ἄνω καὶ κάτω γενήσεται · καὶ τὸν Ἠλίαν οὕτως ἀνδροφόνον ἐροῦμεν , καὶ τὸν Σαμουὴλ , καὶ τὸν Φινεές · τὸν δὲ Ἀβραὰμ παιδοκτόνον , εἰ τὰ πράγματα μέλλοιμεν ἐξετάζειν γυμνὰ , μὴ προστιθέντες αὐτοῖς τὴν τῶν ποιούντων γνώμην . ἐξετάσωμεν τοίνυν καὶ τοῦ Παύλου τὴν διάνοιαν , ἀφ’ ἧς ταῦτα ἔγραφεν · ἴδωμεν αὐτοῦ τὸν τρόπον καὶ τίς ἢν δι’ ὅλου περὶ τοὺς Ἀποστόλους , καὶ τότε εἰσόμεθα ταῦτα , ἐκ ποίας ἐλέγετο γνώμης · οὐ γὰρ ἐξευτελίζων ἐκείνους οὐδὲ ἑαυτὸν ἐπαίρων , οὔτε ταῦτα εἴρηκεν , οὔτε τὰ πρότερα , πῶς γάρ ; ὅπου γε καὶ ἑαυτὸν ἀνεθεμάτισεν , ἀλλὰ πανταχοῦ τοῦ εὐαγγελίου τὴν ἀσφάλειαν διατηρῶν . Ἐπειδὴ γὰρ ἔλεγον οἱ τὴν ἐκκλησίαν πορθοῦντες , ὅτι τοῖς Ἀποστολοῖς ἕπεσθαι ἔδει τοῖς μὴ κωλύουσι ταῦτα οὐχὶ τῷ Παύλῳ τῷ κωλύοντι , ἐντεῦθεν δὲ Ἰουδαϊκὴ πλάνη κατὰ μικρὸν εἰσήγετο , ἀναγκάζεται στῆναι πρὸς ταῦτα γενναίως · οὐ τοὺς Ἀποστόλους κακῶς εἰπεῖν βουλόμενος , ἀλλὰ τῶν οὐκ ὀρθῶς ἐπαιρόντων ἑαυτοὺς τὴν ἄνοιαν καταστεῖλαι . διὰ τοῦτο φησὶν , “ οὐ προσανεθέμην σαρκὶ καὶ αἵματι.’’ καὶ γὰρ ἦν ἀτοπίας ἐσχάτης τὸ παρὰ Θεοῦ μαθόντα , ἀνθρώποις ἀνατίθεσθαι λοιπόν . οὐκ ἀπονοίας οὖν ἕνεκα ταῦτα ἔλεγεν , ἀλλ’ ὥστε δεῖξαι τοῦ οἰκείου κηρύγματος τὸ ἀξίωμα · “ οὐδὲ ἀνῆλθον , ” φησὶ , “ πρὸς τοὺς πρὸ ἐμοῦ Ἀποστόλους · ” ἐπειδὴ γὰρ ἄνω κάτω τοῦτο ἔλεγον ὅτι πρὸ αὐτοῦ ἦσαν ἐκεῖνοι , οὐκ ἀπῆλθον , φησὶ , πρὸς ἐκείνους . Εἰ δὲ ἐχρῆν αὐτοῖς ἀνακοινώσασθαι , ὁ ἀποκαλύψας αὐτῶ τὸ κήρυγμα καὶ τοῦτο ἂν ἐκέλευσεν · ἀπῆλθεν οὖν πρὸς αὐτοὺς , μαθησόμενός τι παρ’ αὐτῶν · πότε ; ὅτε ἐν Ἀντιοχείᾳ τῇ τὸν πολὺν ζῆλον ἄνωθεν ἐπιδειξαμένῃ ἐκκλησίᾳ γέγονε , περὶ αὐτοῦ τούτου τοῦ νῦν προκειμένου καὶ ἐζήτουν πότερον χρὴ περιτέμνειν τοὺς ἐξ ἐθνῶν , ἢ μηδὲν τοιοῦτον ἀναγκάζειν αὐτοὺς ὑπομένειν · τότε δὴ ἦλθεν αὐτὸς οὗτος ὁ Παῦλος καὶ Σίλας · πῶς οὖν , φησὶν , “ οὐκ “ ἀνῆλθον οὐδὲ ἀνεθέμην “ ὅτι πρῶτον μὲν οὐκ αὐτὸς ἀνῆλθεν , ἀλλ’ ἀπεστάλη παρ’ ἑτέρων · δεύτερον , οὐ μαθησόμενος παρεγένετο · ἀλλ’ ἑτέρους πείσων · αὐτὸς μὲν ἐξ ἀρχῆς , ταύτης εἴχετο τῆς γνώμης , ἣν καὶ οἱ Ἀπόστολοι μετὰ ταῦτα ἐκύρωσαν τὸ μὴ δεῖν περιτέμνεσθαι . Επειδὴ δὲ αὐτοῖς οὐκ ἐδόκει τέως ἀξιόπιστος εἶναι ἀλλὰ τοῖς ἐν Ἱεροσολύμοις προσεῖχον , ἀνῆλθεν · οὐκ αὐτὸς πεισόμενος πλέον , ἀλλὰ πείσων τοὺς ἀντιλέγοντας , ὅτι καὶ οἱ ἐν Ἱεροσολύμοις τούτοις ψηφίζονται . Εἰ c δὲ λέγει , “ οὐκ ἀνῆλθον,’’ ἔστι κἀκεῖνο εἰπεῖν , ὅτι οὔτι ἐν προοιμίοις τοῦ κηρύγματος ἀνῆλθεν , οὔτε ὅτε ἀνῆλθεν ἐπὶ τὸ μαθεῖν · καὶ ταῦτα ἀμφότερα ἐπισημαίνεται λέγων · “ εὐ - “ θέως οὐ προσανεθέμην σαρκὶ καὶ αἵματι.’’ οὐκ εἶπεν ἁπλῶς προσανεθέμην , ἀλλ’ “ εὐθέως·’’ εἰ δὲ μετὰ ταῦτα ἀνῆλθεν , οὐχ ὑπὲρ τοῦ τι προσλαβεῖν αὐτός . Ἀλλ’ ἀπῆλθον εἰς Ἀραβίαν . Ορα ζέουσαν ψυχήν · τοὺς τόπους ἐσπούδαζε καταλαμβάνειν , τοὺς οὐδέπω γεωργηθέντας , ἀλλ’ ἀγριώτερον ἔτι διακειμένους · βίον ἐναγώνιον αἱρούμενος , καὶ πολὺν ἔχοντα τὸν πόνον · καὶ θέα μοι τὴν ταπεινοφροσύνην , εἰπὼν γὰρ , “ ἀπῆλθον εἰς Ἀραβίαν καὶ πάλιν “ ὑπέστρεψα εἰς Δαμασκὸν,’’ οὐ λέγει τὰ κατορθώματα αὐτοῦ , οὐδὲ τινας κατήχησε καὶ πόσους οὕτως ἅπερ λέγει πάντα , οὐ φιλοτιμίας ἕνεκεν λέγει , οὐδὲ ὑπὲρ τοῦ νομισθῆναι τῶν Ἀποστόλων μείζων , οὐδὲ δακνόμενος ἐπὶ τῷ ἐξευτελίζεσθαι , ἀλλὰ δεδοικὼς μή τι γένηται τῷ κηρύγματι βλάβος ἐντεῦθεν . Καὶ γὰρ καὶ ἔκτρωμα αὐτὸν καλεῖ , καὶ πρῶτον τῶν ἁμαρτωλῶν , καὶ ἔσχατον τῶν Ἀποστόλων , καὶ τῆς προσηγορίας ταύτης ἀνάξιον · καὶ ταῦτα ἔλεγεν , ο πλέον πάντων κοπιάσας ὅπερ μάλιστά ἐστι ταπεινοφροσύνης . Ἔπειτα μετὰ ἔτη τρία , ἀνῆλθον εἰς Ἱεροσόλυμα ἱστορῆσαι Πέτρον . Ὅρα πῶς τὴν προσήκουσαν αὐτοῖς ἀπονέμει τιμήν · καὶ οὐ μόνον ἀμείνω , ἀλλ’ οὐδὲ ἴσον ἑαυτὸν ἐκείνων εἶναι νομίζει · καὶ τοῦτο , ἐκ τῆς ἀποδημίας ταύτης δηλοῖ · οὐ γὰρ μαθησόμενός τι παρ’ αὐτοῦ οὐδὲ ὡς διόρθωσίν τινα δεξόμενος , ἀλλὰ διὰ τοῦτο μόνον , ὥστε ἰδεῖν αὐτὸν καὶ τιμῆσαι τῇ παρουσίᾳ · οὕτω πολλῆς ἄξιον ἡγεῖτο σπουδῆς , καὶ τὸ μόνον ἰδεῖν τὸν ἄνδρα . Ενθα μὲν γὰρ οὐκ ἐβλάπτετο τὸ Εὐαγγέλιον , πάντων ἦν · ἔνθα δὲ ἐκ τῆς ταπεινοφροσύνης ἑώρα τινὰς ἀδικουμένους , οὐκ ἔτι ἐχρῆτο τούτῳ τῷ πλεονεκτήματι τοῦτο γὰρ οὐκ ἢν λοιπὸν ταπεινοφρονεῖν , ἀλλὰ λυμαίνεσθαι καὶ διαφθείρειν τοὺς μαθητευομενους . Καὶ ἐπέμεινα πρὸς αὐτὸν ἡμέρας δέκα πέντε . Τὸ μὲν οὖν δι’ αὐτὸν ἀποδημῆσαι , τιμῆς ἦν πολλῆς · τὸ δὲ ἐπιμεῖναι τοσαύτας ἡμέρας , φιλίας καὶ σφοδροτάτης ἀγάπης . Ἕτερον δὲ τῶν Ἀποστόλων οὐκ εἶδον . Ὅρα ὡς πρὸς τὸν Πέτρον μείζονα τὴν φιλίαν ἔχει · δι’ αὐτὸν ἀπεδήμησε , καὶ πρὸς αὐτὸν ἔμεινε · ταῦτα δὲ λέγω συνεχῶς καὶ ἀξιῶ φυλάττειν , ἵνα ὅταν λέγῃ , ὅτι ἀντέστην Πέτρῳ , μηδεὶς ἔχθρας ἢ φιλονεικίας ταῦτα εἶναι νομίσῃ τὰ ῥήματα . Εἶδον οὖν , φησὶ , τὸν Ἰάκωβον · “ εἶδον , “ οὐκ ἐδιδάχθην παρ’ αὐτοῦ οὐδέν . Ὅρα δὲ μεθ’ ὅσης τιμῆς καὶ τοῦτον ὠνόμασεν · ἐνῆν γὰρ καὶ ἐξ ἑτέρου γνωρίσματος , τοῦτον ποιῆσαι δῆλον , καὶ εἰπεῖν τὸν τοῦ Κλοπᾶ , ὅπερ καὶ ὁ εὐαγγελιστὴς ἔλεγεν · ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ τῶν Ἀποστόλων σεμνολογήματα ἴδια ἐνόμιζεν , ὡς ἑαυτὸν ἐπαίρων οὕτω σεμνύνει κἀκεῖνον , εἰπὼν τὸν ἀδελφὸν τοῦ Κυρίου . Καίτοι γε οὐδὲ κατὰ σάρκα ἀδελφὸς ἦν τοῦ Κυρίου , ἀλλ’ οὕτως ἐνομίζετο . Ἃ δὲ γράφω ὑμῖν , ἰδοὺ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ οὐ μαι . Εἶδες διὰ πάντων ὁμοίως ἐκλάμπουσαν τῆς ἁγίας ταύτης ψυ - χῆς τὴν ταπεινοφροσύνην ; καθάπερ γὰρ ἐν δικαστηρίῳ ἀγωνιζόμενος καὶ μέλλων εὐθύνας ὑπέχειν , οὕτως ἐσπούδακεν ἀπολογή - σασθαι . Ἔπειτα ἦλθον εἰς τὰ κλίματα τῆς Συρίας καὶ τῆς Κιλικίας . Μετὰ τὸ τὸν Πέτρον ἰδεῖν , πάλιν ἔχεται τοῦ λόγου καὶ τοῦ ἀγῶνος τοῦ προκειμένου · τῆς μὲν Ἰουδαίας οὐχ ἁπτόμενος , διά τε τὸ πρὸς τὰ ἔθνη ἀπεστάλθαι , καὶ διὰ τὸ μὴ ἀνέχεσθαι ἐπ’ τρίον θεμέλιον οἰκοδομεῖν · διόπερ οὐδὲ κατὰ ψιλὴν αὐτὸ συντυχίαν εἶδε · καὶ τοῦτο ἐκ τῶν ἑξῆς δῆλον . “ Ἤμην γάρ,’’ φησιν , “ ἀγνοούμενος τῷ προσώπῳ ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Ἰουδαίας · μόνον “ δὲ ἀκούοντες ἦσαν , ὅτι ὁ διώκων ἡμᾶς ποτὲ , νῦν εὐαγγελίζεται “ τὴν πίστιν ἣν ποτὲ ἐπόρθει·’’ ταῦτα φησὶν ἵνα μάθῃς ὅτι τοσοῦτον ἀπεῖχε τοῦ κηρῦξαι αὐτοῖς περιτομὴν , ὅτι οὐδὲ ἀπ’ ὄψεως γνώριμος ἢν αὐτοῖς . Καὶ ἐδόξαζον ἐν ἐμοὶ τὸν Θεόν . Σκόπει καὶ ἐνταῦθα τὸν κανόνα αὐτοῦ τῆς ταπεινοφροσύνης . οὐκ εἶπε καὶ ἐθαύμαζόν με , ἐπῄνουν , ἐξεπλήττοντο , ἀλλὰ τὸ πᾶν τῆς χάριτος ἔδειξεν ὄν . τὸν γὰρ Θεὸν , φησὶν , ἐδόξαζον ἐν ἐμοί .
Lemmas: Διήγησις ὁ ἑαυτοῦ μετάστασις ἀπό Ἰουδαϊσμός κατά ἀποκάλυψις . γνωρίζω δέ σύ ἀδελφός ὁ Εὐαγγέλιος ὁ εὐαγγελίζομαι λίσσομαι ὑπό ἐγώ , ὅτι οὐ εἰμί κατά ἄνθρωπος · οὐδέ γάρ ἐγώ παρά ἄνθρωπος αὐτός παραλαμβάνω , οὐδέ διδάσκω , ἀλλά διά ἀποκάλυψις Ἰησοῦς Χριστός . Ὅρας πῶς ἄνω καί κάτω οὗτος διισχυρίζομαι , ὅτι ὁ Χριστός γίγνομαι μαθητής · οὐ ἄνθρωπος μεσιτεύω , ἀλλά αὐτός διά ἑαυτοῦ καταξιόω ἀποκαλύπτω ὁ γνῶσις αὐτός πᾶς · καί ποῖος ὁ ἄπιστος ἀπόδειξις γίγνομαι ἄν , ὁ ὁ θεός ἀποκαλύπτω σύ διά ἑαυτοῦ καί μή διά . . . . . . ἀπόρρητος ἐκεῖνος μυστήριον ; ὁ πρότερος ἀναστροφή φημί · οὖον γάρ ἄν εἰμί μή θεός εἰμί ὁ ἐκκαλύπτω , λύπτων , οὕτως ἀθρόος ἔχω μεταβολή · ὁ μέν γάρ ὑπό ἄνθρωπος διδάσκω , ὅταν σφοδρός καί διακαής εἰμί ἐν ὁ ἐναντίος , χρόνος δήω καί πολύς ὁ μηχανή πρός ὁ πείθω · ὁ δέ οὕτως ἀθρόος μεθίστημι , καί ἐν αὐτός ὁ ὁ μανία ἀκμή καθαρός σωφρονέω , εὔδηλος ὅτι θεῖος τυγχάνω ὄψις καί διδασκαλία , ἀθρόος πρός ὁ καθαρός ἐπανέρχομαι ὑγίεια . διά οὗτος ἀναγκάζω περί ὁ πρότερος αὐτός διηγέομαι σπουδή , καί μάρτυς αὐτός καλέω ὁ γίγνομαι · ὅτι μέν γάρ καταξιόω ὁ ὁ Θεός μονογενής υἱός διά ἑαυτοῦ ἐγώ καλέω ἐκ ὁ οὐρανός , σύ οὐ οἶδα · πῶς γάρ ὁ μή πάρειμι ; ὅτι δέ διώκτης εἰμί σφοδρός , οἶδα · καί γάρ μέχρι σύ ὁ σφοδρότης ὁ ἐμός διαδίδωμι · καίτοι πολύς ὁ διάστημα Παλαιστῖνος καί Γαλάτης · ὥστε οὐ ἄν τοσοῦτος διαβαίνω ὁ φήμη , εἰμί μή πολύς ὁ ὁ γίγνομαι ὑπερβολή εἰμί , καί πᾶς ἀφόρητος . διό καί φημί . ἀκούω γάρ ὁ ἐμός ἀναστροφή , ὅτι κατά ὑπερβολή διώκω ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός , καί πορθέω αὐτός . ὁράω πῶς ἕκαστος μετά ἐπίστασις τίθημι ; καί οὐ αἰσχύνω · οὖον γάρ ἁπλόος διώκω , ἀλλά καί μετά ὑπερβολή · καί οὐ διώκω μόνος , ἀλλά καί πορθέω . τουτέστι , σβέννυμι ἐπιχειρέω ὁ ἐκκλησία , καταστρέφω , καθαιρέω , ἀφανίζω · οὗτος γάρ πορθέω ἔργον . ( Εὐσέβιος . ) ἄλλος δέ φημί . ἐν ἀρχή μή καλέω Εὐαγγέλιος αὐτός , ἐνταῦθα ἐπιφέρω · “ ὁ Εὐαγγέλιος ὁ εὐαγγελίζω ὑπό ἐγώ . ἐπειδή ἀμφίβολος γίγνομαι ποῖος εἰμί ὁ ὁ καλέω Εὐαγγέλιος οὐ ὁ πρᾶγμα , ἀλλά ὁ συκοφαντία · ὅτι οὐ εἰμί κατά ἄνθρωπος , ὡς φημί , ὅτι παρά Πέτρος παραλαμβάνω · πῶς οὐ εἰμί κατά ἄνθρωπος ; “ οὐδέ γάρ ἐγώ παραλαμβάνω αὐτός , “ οὐδέ διδάσκω χρήσιμος ὁ “ παραλαμβάνω καί καλός ὁ “ διδάσκω οὗτος γάρ ὁ ἄνθρωπος συνάπτω · ὁ γάρ χάρις ἀθρόος λαμπρύνω , ὁ δέ ἄνθρωπος ἠρέμα παραδίδωμι καί διδάσκω · δασκους · ἀναγκαῖος δέ καί ὁ ὁ ἀδελφός προσηγορία · ἐπεί γάρ ἐπιβουλεύω ὑποπτεύω · ἄλλος μέν εἶπον , ἄλλος δέ ἔχω , διά ὁ προσηγορία ὁ ἀδελφός , ἐξωθέω ὁ ὑπόνοια . ἀκούω γάρ ὁ ἐμός ἀναστροφή ποτέ ἐν ὁ Ἰουδαϊσμός . καί οὐ εἶπον ὁ νόμος · τίς οὖν ὁ ἀναστροφή ; “ ὅτι κἀς “ ὑπερβολή διώκω ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός ἐπεί γάρ πρός ὁ νόμιμος μέλλω λέγω , δοκέω δέ ὁ νόμος εἰμί Θεός · περί Χριστός δέ ἄλλος ὑπονοέω , οὐ εἶπον “ κατά ὑπερβολή διώκω “ ὁ ἐκκλησία ὁ Χριστός ἀλλά “ ὁ ἐκκλησία ὁ “ Θεός καί προκόπτω ἐν ὁ Ἰουδαϊσμός , ὑπέρ πολύς συνηλικιώτης ἐν ὁ γένος ἐγώ , περισσός ζηλωτής ὑπάρχω ὁ πατρικός ἐγώ παράδοσις . πάλιν “ Ἰουδαισμῷ·’’ οὖον γάρ βούλομαι ὑπομιμνήσκω ὁ νόμος , ἵνα μή σκληρός εἰμί ὁ λέγω · “ ὑπέρ πολύς συνηλικιώτης · “ πόλος καί οὖον πᾶς , διά ὁ σύμμετρος · “ συνηλικιώτης δέ , διά ὁ μή κατά ὁ πρέσβυς δοκέω ἐπαίρω · “ ἐν ὁ “ γένος μου δέ , ἵνα παρίστημι ὅτι ἐκεῖθεν μέν αὐτός ὁ ῥίζα , ἐντεῦθεν δέ ὁ καρπός · “ περισσός ζηλωτής ὑπάρχω ἵνα διά ὁ ὑπερβολή ὅσος ἀντίκειμαι ὁ ἐκκλησία παρίστημι . “ πῃ “ τρικῶν’’ δέ “ παραδίδωμι εἶπον , καί οὖον νόμιμος · ὁ γάρ παρά Φαρισαῖος προτίθημι λέγω , καί ἐν οὗτος ἑαυτοῦ ζηλωτός ὑπάρχω . ἄλλος δέ φημί . νῦν δείκνυμι , ὅτι πλέω τίς ὁ περί Πέτρος ἔχω · οὖον γάρ ζηλόω ἐκεῖνος ὑπέρ ὁ Ἰουδαϊσμός ἀπειθέω ὁ χριστιανισμός ὡς ἐγώ · μή τοίνυν οἴομαι ὅτι μισέω ὁ νόμος ἔρχομαι εἰς ὁ χάρις · ἐκδικέω γάρ ὁ νόμος , ἀλλά εὑρίσκω ὁ τέλειος , καί οὐ ἐξισόω ὁ νόμος ὁ τέλειος χάρις . ( Χργσόστωμως . ) καί ἄλλος δέ ὧδε λέγω . εἰμί ὁ κατά ὁ ἐκκλησία οὖον διά ἄνθρωπος πράσσω ἀλλά διά ζῆλος θέω · σφάλλω μέν , ζῆλος δέ ὅμως . πῶς νῦν ὑπέρ ὁ ἐκκλησία τρέχω καί ὁ ἀλήθεια ἐπιγιγνώσκω , διά κενοδοξία οὗτος πράσσω ; εἰμί γάρ ἐν ὁ σφάλλω οὐ κρατέω ἐγώ πάθος τοιοῦτος , ἀλλά ὁ ὁ Θεός ζῆλος ἐπί οὗτος ἐγώ ἄγω , πολύς , μᾶλλον εἰμί b ὁ ἀλήθεια ἐπιγιγνώσκω , πᾶς ἀπαλλάσσω τοιοῦτος δίκαιος ἄν εἰμί ὑπόνοια · ὁμοῦ τε γάρ μεθίστημι πρός ὁ ὁ ἐκκλησία δόγμα , καί πᾶς ἀποδύω πρόληψις Ἰουδαικός , πολύς πλείων ζῆλος ἐνταῦθα ἐπιδείκνυμι · ὅσπερ σημεῖον εἰμί , φημί , ὁ μετά ἀλήθεια μεθίστημι · ἐπεί εἰμί μή οὗτος εἰμί , τίς ἕτερος , εἰμί ἐγώ , ὁ παρασκευάζω γίγνομαι τοσοῦτος μεταβολή καί ὕβρις τιμή , καί κίνδυνος ἄνεσις · καί ταλαιπωρία ἄδεια ἀλλάσσω ; οὐ εἰμί οὐδείς , ἀλλά ὁ ὁ ἀλήθεια Ἔρως . ὅτε εὐδοκέω ὁ θεός , ὁ ἀφορίζω ἐγώ ἐκ κοιλία μήτηρ ἐγώ · καί καλέω διά ὁ χάρις αὐτός ἀποκαλύπτω ὁ υἱός αὐτός ἐν ἐγώ , ἵνα εὐαγγελίζω αὐτός ἐν ὁ θνῄσκω , εὐθύς οὖον προσανατίθημι σάρξ καί αἷμα . Ὅρας τίς σπουδάζω δείκνυμι ἐνταῦθα , ὅτι καί ὁ χρόνος ὅς ἐγκαταλείπω , διά τις οἰκονομία ἀπόρρητος ἀφίημι . εἰμί γάρ ἐκ κοιλία μήτηρ ἀφορίζω γίγνομαι ἀπόστολος καί καλέω πρός ὁ διακονία οὗτος , καλέω δέ τότε , καί ἅμα καλέω . . . . . . . . δηλονότι θεός διά ἀπόρρητος τις αἴτιος ἀναβάλλω τέως · καλέω δέ αὐτός ὁ θεός διά ὁ ἀρετή αὐτός · “ σκεῦος γάρ ἐκλογή ἐγώ εἰμί πρός ὁ Ἀνανίας λέγω , “ ὁ βαστάζω ὁ ὄνομα ἐγώ ἐνώπιος ἔθνος καί βασιλέων·’’ τουτέστιν , ἱκανός διακονέω καί ἔργον ἐπιδείκνυμι μέγας · καί οὗτος αἴτιος ὁ κλῆσις τίθημι · αὐτός δέ πανταχοῦ , ὁ χάρις εἰμί φημί ὁ πᾶς , καί ὁ φιλανθρωπία αὐτός ὁ ἄφατος , οὗτος λέγω · “ ἀλλά ἐλεέω , οὐ ὅτι ἱκανός εἰμί , οὐδέ “ ὅτι ἐπιτήδειος , ἀλλά ἵνα ἐν ἐγώ ἐνδείκνυμι ὁ πᾶς μακροθυ “ εἷς , “ εἷς , πρός ὑποτύπωσις ὁ μέλλω πιστεύω ἐπί αὐτός εἰς “ ζωή αἰώνιος · ” ὁράω ταπεινοφροσύνη ὑπερβολή , διά οὗτος γάρ φημί ἐλεέω , ἵνα μηδείς ἀπογιγνώσκω , ὡς ὁ πᾶς ἄνθρωπος κακός , φιλανθρωπία ἀπολαύω . ἀποκαλύπτω ὁ υἱός αὐτός ἐν ἐγώ . αλλαχού δέ φημί ὁ Χριστός · “ οὐδείς γιγνώσκω ὁ πατήρ , “ εἰμί μή ὁ υἱός , καί ἵημι εἄν βούλομαι ὁ υἱός ἀποκαλύπτω ὁράω ὅτι καί πατήρ υἱός , καί υἱός πατήρ ἀποκαλύπτω ; οὗτος καί ἐπί ὁ δόξα · καί υἱός δοξάζω πατήρ καί πατήρ υἱός · “ δοξάζω “ με,’’ φημί , “ ἵνα δοξάζω σύ , “ διατί δέ μή εἶπον “ ἀποκαλύπτω “ ὁ υἱός αὐτός ἐγώ , ἀλλά ἐν ἐγώ ; δείκνυμι ὅτι οὖον διά ῥῆμα μόνος ἀκούω ὁ περί ὁ πίστις , ἀλλά καί πολύς πνεῦμα πληρόω · ὁ ἀποκάλυψις καταλάμπω αὐτός ὁ Ψυχή · καί ὁ Χριστός ἔχω ἐν ἑαυτοῦ λαλέω . ἵνα εὐαγγελίζω αὐτός ἐν ὁ ἔθνος . οὖον γάρ ὁ πιστεύω μόνος , ἀλλά καί ὁ χειραγωγέω αὐτός παρά ὁ Θεός γίγνομαι · οὕτως γάρ ἐγώ αὐτός ἀποκαλύπτω , οὐ ἵνα αὐτός ὁράω μόνος , ἀλλά ἵνα καί εἰς ἄλλος ἐκφέρω καί οὐ εἶπον ἄλλος ἁπλόος , ἀλλά “ ἵνα εὐαγγελίζω αὐτός ἐν “ ὁ ἔθνεσιν·’’ ἐντεῦθεν προανακρούω οὖον μικρός ὁ ἀπολογία κεφάλαιος , ἀπό ὁ ὁ μαθητής πρόσωπον · οὖον γάρ ὁμοίως Ἰουδαῖος καί ὁ ἐκ ἔθνος κηρύσσω ἀναγκαῖος εἰμί . εὐθύς οὖον προσανατίθημι σάρξ καί αἷμα . ὁ ἀπόστολος ἐνταῦθα αἰνίσσομαι , ἀπό ὁ φύσις αὐτός καλός · εἰμί δέ καί περί πᾶς ἄνθρωπος οὗτος φημί , οὐδέ ἐγώ ἀντιλέγω . Σευηριανός . οὖον διαβάλλω δέ ὁ ἀπόστολος οὗτος φημί , ἀλλά ὅτι οὐ στοιχέω θνητός σάρξ . ( Θεδδροδ . ) καί ἄλλος δέ εἰς ὁ , “ ὅτε δέ εὐδοκέω ὁ θεός “ ὁ ἀφορίζω ἐγώ ἐκ κοιλία μητρ ὄμνυμι φημί — καλῶς αὐτός ἐπί ὁ πρόγνωσις ἀναφέρω ὁ Θεός , ὥστε καί πρό ὁ αὐτός ὕπαρξις φαίνω ὁ Θεός οὗτος δοκέω · τοσοῦτος ἀποδέω ὁ καινότης εἰμί τις καί εὕρεσις ἄνθρωπος ὁ κήρυγμα . οὐδέ ἀνέρχομαι εἰς Ἱερουσαλήμ πρός ὁ πρό ἀπόστολος . ὁ Χρυσόστομος . οὗτος εἰμί μέν τις αὐτός καί ἑαυτοῦ ἐξετάζω ὁ ῥῆμα , δοκέω πολύς μεγαληγορία γέμω , καί πόρρωθεν εἰμί φρόνημα ἀποστολικός . ὁ γάρ ἑαυτοῦ ψηφίζω , καί μηδείς λαμβάνω κοινωνός ὁ γνώμη , ἄνοια εἰμί δοκέω · “ εἶδον γάρα φημί “ ματαιότης , ἄνθρωπος δόξα πῇ ἑαυτοῦ “ Φρόνιμον εἰμί · ἐλπίς μέντοι ἔχω ἄφρων μᾶλλον αὐτός καί “ οὐαί ὁ συνετός παρά ἑαυτοῦ , καί ἐνώπιος αὐτός ἐπιστήμων ·· καί αὐτός πάλιν · “ μή γίγνομαι φρόνιμος παρά ἑαυτός οὐ ἄν οὖν ὁ τοσοῦτος παρά ἕτερος ἀκούω , καί αὐτός . . . . . . . ἕτερος , οὗτος . . . . . ἄν δέ ὁ αἴτιος προστίθημι , διά ὅς οὗτος λέγω , θαυμάζω πᾶς ὁμόφωνος ὁ ἐρῶ . οὗτος τοίνυν ποιέω · οὐδέ γάρ δεῖ ὁ ῥῆμα γυμνός ἐξετάζω , ἀλλά ὁ διάνοια προσέχω ὁ γράφω · καί τίς δεῖ λέγω ἐπί ῥῆμα , ὅπου καί ἐπί πρᾶγμα ; εἄν μή τις ὁ κανών οὗτος φυλάσσω , πᾶς ἄνω καί κάτω γίγνομαι · καί ὁ Ἠλίας οὕτως ἀνδροφόνος εἴρω , καί ὁ Σαμουήλ , καί ὁ Φινεές · ὁ δέ Ἀβραάμ παιδοκτόνος , εἰμί ὁ πρᾶγμα μέλλω ἐξετάζω γυμνός , μή προστίθημι αὐτός ὁ ὁ ποιέω γνώμη . ἐξετάζω τοίνυν καί ὁ Παῦλος ὁ διάνοια , ἀπό ὅς οὗτος γράφω · ὁράω αὐτός ὁ τρόπος καί τίς εἄν διά ὅλος περί ὁ ἀπόστολος , καί τότε εἶμι οὗτος , ἐκ Ποίας λέγω γνώμη · οὖον γάρ ἐξευτελίζω ἐκεῖνος οὐδέ ἑαυτοῦ ἐπαίρω , οὔτε οὗτος εἴρω , οὔτε ὁ πρότερος , πῶς γάρ ; ὅπου γε καί ἑαυτοῦ ἀναθεματίζω , ἀλλά πανταχοῦ ὁ εὐαγγέλιον ὁ ἀσφάλεια διατηρῶ . ἐπεί γάρ λέγω ὁ ὁ ἐκκλησία πορθέω , ὅτι ὁ ἀπόστολος ἕπω ἐσθίω ὁ μή κωλύω οὗτος οὐ ὁ Παῦλος ὁ κωλύω , ἐντεῦθεν δέ Ἰουδαϊκός πλάνη κατά μικρός εἰσάγω , ἀναγκάζω ἵστημι πρός οὗτος γενναῖος · οὖον ὁ ἀπόστολος κακῶς εἶπον βούλομαι , ἀλλά ὁ οὐ ὀρθῶς ἐπαίρω ἑαυτοῦ ὁ ἄνοια καταστέλλω . διά οὗτος φημί , “ οὖον προσανατίθημι σάρξ καί αἷμα καί γάρ εἰμί ἀτοπία ἔσχατος ὁ παρά Θεός μανθάνω , ἄνθρωπος ἀνατίθημι λοιπός . οὐ ἀπόνοια οὖν ἕνεκα οὗτος λέγω , ἀλλά ὥστε δείκνυμι ὁ οἰκεῖος κήρυγμα ὁ ἀξίωμα · “ οὐδέ ἀνέρχομαι , ” φημί , “ πρός ὁ πρό ἐγώ ἀπόστολος · ” ἐπεί γάρ ἄνω κάτω οὗτος λέγω ὅτι πρό αὐτός εἰμί ἐκεῖνος , οὐ ἀπέρχομαι , φημί , πρός ἐκεῖνος . εἰμί δέ χρή αὐτός ἀνακοινόω , ὁ ἀποκαλύπτω αὐτός ὁ κήρυγμα καί οὗτος εἄν κελεύω · ἀπέρχομαι οὖν πρός αὐτός , μανθάνω τίς παρά αὐτός · πότε ; ὅτε ἐν Ἀντιόχεια ὁ ὁ πολύς ζῆλος ἄνωθεν ἐπιδείκνυμι ἐκκλησία γίγνομαι , περί αὐτός οὗτος ὁ νῦν πρόκειμαι καί ζητέω πότερος χρή περιτέμνω ὁ ἐκ ἔθνος , ἢ μηδείς τοιοῦτος ἀναγκάζω αὐτός ὑπομένω · τότε δή ἔρχομαι αὐτός οὗτος ὁ Παῦλος καί Σίλας · πῶς οὖν , φημί , “ οὐ “ ἀνέρχομαι οὐδέ ἀνατίθημι “ ὅτι πρῶτος μέν οὐ αὐτός ἀνέρχομαι , ἀλλά ἀποστέλλω παρά ἕτερος · δύο , οὖον μανθάνω παραγίγνομαι · ἀλλά ἕτερος πείθω · αὐτός μέν ἐκ ἀρχή , οὗτος ἔχω ὁ γνώμη , ὅς καί ὁ ἀπόστολος μετά οὗτος κυρόω ὁ μή δήω περιτέμνω . ἐπειδή δέ αὐτός οὐ δοκέω τέως ἀξιόπιστος εἰμί ἀλλά ὁ ἐν Ἱερουσαλήμ προσέχω , ἀνέρχομαι · οὐ αὐτός πείθω πλέω , ἀλλά πείθω ὁ ἀντιλέγω , ὅτι καί ὁ ἐν Ἱερουσαλήμ οὗτος ψηφίζω . εἰμί c δέ λέγω , “ οὐ ἀνέρχομαι εἰμί ἐκεῖνος εἶπον , ὅτι οὔτις ἐν προοίμιον ὁ κήρυγμα ἀνέρχομαι , οὔτε ὅτε ἀνέρχομαι ἐπί ὁ μανθάνω · καί οὗτος ἀμφότερος ἐπισημαίνω λέγω · “ εὕω - “ θεάομαι οὖον προσανατίθημι σάρξ καί αἷμα οὐ εἶπον ἁπλόος προσανατίθημι , ἀλλά “ εὐθύς εἰμί δέ μετά οὗτος ἀνέρχομαι , οὐ ὑπέρ ὁ τίς προσλαμβάνω αὐτός . ἀλλά ἀπέρχομαι εἰς Ἀραβία . ὁράω ζέω Ψυχή · ὁ τόπος σπουδάζω καταλαμβάνω , ὁ οὐδέπω γεωργέω , ἀλλά ἄγριος ἔτι διάκειμαι · βίος ἐναγώνιος αἱρέω , καί πολύς ἔχω ὁ πόνος · καί θέα ἐγώ ὁ ταπεινοφροσύνη , εἶπον γάρ , “ ἀπέρχομαι εἰς Ἀραβία καί πάλιν “ ὑποστρέφω εἰς Δαμασκός οὖον λέγω ὁ κατόρθωμα αὐτός , οὐδέ τις κατηχέω καί πόσος οὕτως ὅσπερ λέγω πᾶς , οὖον φιλοτιμία ἕνεκα λέγω , οὐδέ ὑπέρ ὁ νομίζω ὁ ἀπόστολος μείζων , οὐδέ δάκνω ἐπί ὁ ἐξευτελίζω , ἀλλά δείδω μή τίς γίγνομαι ὁ κήρυγμα βλάβη ἐντεῦθεν . καί γάρ καί ἔκτρωμα αὐτός καλέω , καί πρῶτος ὁ ἁμαρτωλός , καί ἔσχατος ὁ ἀπόστολος , καί ὁ προσηγορία οὗτος ἀνάξιος · καί οὗτος λέγω , ὁ πλέω πᾶς κοπιάω ὅσπερ μάλα εἰμί ταπεινοφροσύνη . ἔπειτα μετά ἔτος τρεῖς , ἀνέρχομαι εἰς Ἱερουσαλήμ ἱστορέω Πέτρος . Ὅρας πῶς ὁ προσήκω αὐτός ἀπονέμω τιμή · καί οὖον μόνος ἀγαθός , ἀλλά οὐδέ ἴσος ἑαυτοῦ ἐκεῖνος εἰμί νομίζω · καί οὗτος , ἐκ ὁ ἀποδημία οὗτος δηλόω · οὖον γάρ μανθάνω τίς παρά αὐτός οὐδέ ὡς διόρθωσις τις δέχομαι , ἀλλά διά οὗτος μόνος , ὥστε ὁράω αὐτός καί τιμάω ὁ παρουσία · οὗτος πολύς ἄξιος ἡγέομαι σπουδή , καί ὁ μόνος ὁράω ὁ ἀνήρ . ἔνθα μέν γάρ οὐ βλάπτω ὁ Εὐαγγέλιος , πᾶς εἰμί · ἔνθα δέ ἐκ ὁ ταπεινοφροσύνη ὁράω τις ἀδικέω , οὐ ἔτι χράω οὗτος ὁ πλεονέκτημα οὗτος γάρ οὐ εἄν λοιπός ταπεινοφρονέω , ἀλλά λυμαίνομαι καί διαφθείρω ὁ μαθητευόμενος . καί ἐπιμένω πρός αὐτός ἡμέρα δέκα πέντε . ὁ μέν οὖν διά αὐτός ἀποδημέω , τιμή εἰμί πολύς · ὁ δέ ἐπιμένω τοσοῦτος ἡμέρα , φίλιος καί σφοδρός ἀγάπη . ἕτερος δέ ὁ ἀπόστολος οὐ εἶδον . Ὅρας ὡς πρός ὁ Πέτρος μείζων ὁ φίλιος ἔχω · διά αὐτός ἀποδημέω , καί πρός αὐτός μένω · οὗτος δέ λέγω συνεχῶς καί ἀξιόω φυλάσσω , ἵνα ὅταν λέγω , ὅτι ἀνθίστημι Πέτρος , μηδείς ἔχθρα ἢ φιλονεικία οὗτος εἰμί νομίζω ὁ ῥῆμα . εἶδον οὖν , φημί , ὁ Ἰάκωβος · “ εἶδον , “ οὐ διδάσκω παρά αὐτός οὐδείς . Ὅρας δέ μετά ὅσος τιμή καί οὗτος ὀνομάζω · ἐν-εἰμί γάρ καί ἐκ ἕτερος γνώρισμα , οὗτος ποιέω δῆλος , καί εἶπον ὁ ὁ κλοπή , ὅσπερ καί ὁ εὐαγγελιστής λέγω · ἀλλά ἐπεί ὁ ὁ ἀπόστολος σεμνολόγημα ἴδιος νομίζω , ὡς ἑαυτοῦ ἐπαίρω οὗτος σεμνύνω ἐκεῖνος , εἶπον ὁ ἀδελφός ὁ κύριος . καίτοι γε οὐδέ κατά σάρξ ἀδελφός εἰμί ὁ κύριος , ἀλλά οὕτως νομίζω . ἁ δέ γράφω σύ , ἰδού ἐνώπιος ὁ Θεός οὖον μής . εἶδον διά πᾶς ὁμοίως ἐκλάμπω ὁ ἅγιος οὗτος ψυ - χάω ὁ ταπεινοφροσύνη ; καθάπερ γάρ ἐν δικαστήριον ἀγωνίζομαι καί μέλλω εὐθύνω ὑπέχω , οὕτως σπουδάζω ἀπολογή - σάω . ἔπειτα ἔρχομαι εἰς ὁ κλίμα ὁ Συρία καί ὁ Κιλικία . μετά ὁ ὁ Πέτρος ὁράω , πάλιν ἔχω ὁ λόγος καί ὁ ἀγών ὁ πρόκειμαι · ὁ μέν Ἰουδαῖος οὐ ἅπτω , διά τε ὁ πρός ὁ ἔθνος ἀποστέλλω , καί διά ὁ μή ἀνέχω ἐπί τρίον θεμέλιος οἰκοδομέω · διόπερ οὐδέ κατά ψιλός αὐτός συντυχία ὁράω · καί οὗτος ἐκ ὁ ἑξῆς δῆλος . “ εἰμί ἐγείρω φημί , “ ἀγνοέω ὁ πρόσωπον ὁ ἐκκλησία ὁ Ἰουδαῖος · μόνος “ δέ ἀκούω εἰμί , ὅτι ὁ διώκω ἐγώ ποτέ , νῦν εὐαγγελίζω “ ὁ πίστις ὅς ποτέ ἐπόρνυμι οὗτος φημί ἵνα μανθάνω ὅτι τοσοῦτος ἀπέχω ὁ κηρύσσω αὐτός περιτομή , ὅτι οὐδέ ἀπό ὄψις γνώριμος εἄν αὐτός . καί δοξάζω ἐν ἐγώ ὁ Θεός . σκοπάω καί ἐνταῦθα ὁ κανών αὐτός ὁ ταπεινοφροσύνη . οὐ εἶπον καί θαυμάζω ἐγώ , ἐπαινέω , ἐκπλήσσω , ἀλλά ὁ πᾶς ὁ χάρις δείκνυμι εἰμί . ὁ γάρ θεός , φημί , δοξάζω ἐν ἐγώ .