catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-galatas-typus-parisinus-e-cod-coislin 11
Ὑπογραφὴ τῆς κατὰ Πνεῦμα ἐλευθέριος . γὰρ γὰρ ἐπ’ ἐλευθερίᾳ ἐκλήθητε , ἀδελφοί · μόνον μὴ τὴν ἐλευθερίαν εἰς ἀφορμὴν τῆ σαρκί . Ἐνταῦθα εἰς τὸν ἠθικὸν ἐμπεσὼν λόγον , πάλιν μίγνυσι τὸν δογματικὸν , ὅπερ ἐν οὐδεμιᾷ τῶν ἄλλων ἐπιστολῶν πεποίηκε . καὶ γὰρ οὗτος ἐκείνου πάλιν ἔχεται ἐν τῇ πρὸς Μανιχαίους μάχῃ . τι δέ ἐστιν , ὁ φησιν ; ἀπήλλαξεν , ὑμᾶς ὁ Χριστὸς τοῦ ζυγοῦ τῆς δουλείας · κυρίους ἀφῆκε τοῦ πράττειν ὅ , τι βούλεσθε · οὐχ ἵνα τῇ ἐξουσίᾳ πρὸς κακίαν χρησώμεθα , ἀλλ’ ἵνα μείζονος λάβωμεν μισθοῦ πρόφασιν , ἐπὶ φιλοσοφίαν μείζονα ἀνιόντες . ἐπειδὴ γὰρ ἄνω καὶ κάτω ζυγὸν δουλείας καλεῖ τὸν νόμον καὶ κατάρας ἀπαλλαγὴν , ἵνα μή τις ὑποπτεύσῃ , ὅτι διὰ τοῦτο κελεύει τοῦ νόμου ἀποστῆναι , ἵνα ἐξῇ παρανόμως ζῆν , διορθοῦται τὴν ὑπόνοιαν λέγων , οὐχ ἵνα παράνομος γένηται ἡ πολιτεία , ἀλλ’ ἵνα ὑπὲρ νόμον ἡ φιλοσοφία · ἐλύθη γὰρ τοῦ νόμου τὰ δεσμὰ , ἵνα χωρὶς ζυγοῦ βαδίζητε εὔρυθμα . εἶτα καὶ δείκνυσι τρόπον , δι’ οὓ ῥᾳδίως ἃν τὸ τοιοῦτο κατορθωθείη . τίς οὖν ὁ τρόπος ; Αλλὰ διὰ τῆς ἀγάπης δουλεύετε ἀλλήλοις . Πάλιν ἐνταῦθα αἰνίττεται , ὅτι φιλονεικία καὶ στάσις καὶ δφιλαρχία καὶ ἀπόνοια ταύτης αἰτία τῆς πλάνης αὐτοῖς ἐγένετο . ἡ γὰρ τῶν αἱρέσεων μητὴρ , ἡ τῆς φιλαρχίας ἐστὶν ἐπιθυμία . εἰπὼν γὰρ δουλεύετε ἀλλήλοις , ἔδειξεν ὅτι ἐξ ἀπονοίας καὶ τύφου , τοῦτο ἔλαβεν ἡ ἀρχὴ τὸ κακόν · ἀλλὰ φανερῶς μὲν οὐ λέγει τὸ ἀμάρτημα · φανερῶς δὲ τίθησι τὴν διόρθωσιν , ἵνα δι’ αὐτῆς κακεῖνο μάθωσιν · ὁ γὰρ ἀγαπῶν ὡς χρὴ , τὸν πλησίον , οὐ παραιτεῖται δουλεύειν αὐτῷ , παντὸς δούλου ταπεινότερον . Διὰ τοῦτο οὐκ εἶπεν · ἀγαπᾶτε ἀλλήλους ἁπλῶς , ἀλλὰ , “ δουλεύετε,’’ τὴν ἐπιτεταμένην δηλῶν φιλίαν . Ἐπειδὴ χὰρ τὸν τοῦ νόμου ζυγὸν ἀνεῖλεν , ἵνα μὴ ἀποσκιρτήσωσιν , ἕτερον αὐτοῖς ἐπιτίθησι ζυγὸν τῆς ἀγάπης · ἰσχυρότερον μὲν ἐκείνου , κουφότερον δὲ καὶ ἡδίω πολλῷ . Εἶτα δεικνὺς αὐτοῦ τὸ κατόρθωμα φησὶν , Ὁ γὰρ πᾶς νόμος ἐν ἑνὶ λόγῳ πληροῦται , ἐν τῷ ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς ἑαυτόν . Ἐπειδὴ γὰρ ἄνω καὶ κάτω τὸν νόμον ἔστρεφον , εἰ βούλει αὐτὸν , φησὶ , πληροῦν , μὴ περιτέμνου · οὐ γὰρ ἐν τῇ περιτομῇ , ἀλλ’ ἐν τῇ ἀγάπῃ πληροῦται . Εἰ δὲ ἀλλήλους δάκνετε καὶ κατεσθίετε , βλέπετε μὴ ὑπὸ ἀλλήλων ἀναλωθῆτε . Οὐκ ἀποφαίνεται ἵνα μὴ βαρήσῃ · οὐ γὰρ εἶπεν , ἐπειδὴ ἀλλήλους δάκνετε , ἀλλ’ , “ εἰ ἀλλήλους δάκνετε·’’ καὶ τὸ ἑξῆς ὁμοίως οὐκ ἀπεφήνατο , ὅτι ὑπὸ ἀλλήλων ἀναλωθήσεσθε , ἀλλὰ “ βλέπετε “ μὴ ὑπὸ ἀλλήλων ἀναλωθῆτε . ” ὅπερ ἐστι φοβοῦντος καὶ ἀσφαλιζομένου , οὐ καταδικάζοντος · καὶ ταῖς λέξεσι δὲ ἐμφαντικῶς ἐχρήσατο · οὐ γὰρ εἶπε , δάκνετε μόνον , ὅπερ ἐστι θυμουμένου , ἀλλὰ καὶ , κατεσθίετε , ὅπερ ἐστιν ἐμμένοντος τῇ πονηρίᾳ . δήγματα δὲ καὶ βρώσεις , οὐ τὰς σωματικάς φησιν , ἀλλὰ τὰς πολὺ χαλεπωτέρας · πωτέρας · οὐ γὰρ οὕτως ὁ ἀνθρωπίνης ἀπογευσάμενος σαρκὸς ἔβλαψεν , ὡς ὁ δήγματα εἰς τὴν ψυχὴν πηγνύς · ὅσῳ γὰρ τιμιωτέρα ψυχὴ σώματος , τοσούτῳ χαλεπωτέρα ἡ ταύτης βλάβη . βλέπετε μὴ ὑπὸ ἀλλήλων ἀναλωθῆτε . Ἡ γὰρ διάστασις καὶ ἡ μάχη φθοροποιὸν καὶ ἀναλωτικὸν , καὶ τῶν δεχομένων αὐτὴν καὶ τῶν εἰσαγόντων . ( Θεόδωροσ . ) Ἄλλος δέ φησιν , εἰ μέλλετε , φησὶν , πρὸς οὕτω φιλονεικεῖν ἀνενδότως , οὐ μόνον οὐδὲν ὠφελεῖτε τοὺς ἁμαρτάνοντας , ἀλλὰ γὰρ τοὐναντίον ἔξω παντελῶς γενέσθαι αὐτοὺς τῆς εὐσεβείας παρασκευάζετε , ὃ καὶ καλῶς ἀναλίσκεσθαι ἐκάλεσεν · ἅτε δὴ μείωσιν ἐργαζομένων τῷ κοινῷ τῶν τῆς εὐσεβείας ἀποχωρούντων . Λέγω δὲ Πνεύματι περιπατεῖτε , καὶ ἐπιθυμίαν σαρὸς οὐ μὴ τελέσητε . Ἐπειδὴ εἶπε τὸ ποιοῦν τὴν νόσον , λέγει καὶ τὸ τὴν ὑγίειαν χαριζόμενον φάρμακον . ποῖον δὲ τοῦτό ἐστι ; καὶ τίς ἡ λύσις τῶν εἰρημένων κακῶν ; τὸ Πνεύματι ζῆν · οὐ νόμῳ τῷ ἀπειλοῦντι δούλοις , Πνεύματι δὲ τῷ ἄγοντι τέκνα Θεοῦ . Ἡ γὰρ σὰρξ ἐπιθυμεῖ κατὰ τοῦ Πνεύματος · τὸ δὲ Πνεῦμα κατὰ τῆς σαρκός · ταῦτα δὲ ἀλλήλοις ἀντίκειται , ἵνα μὴ , ἃ ἂν θέλητε , ταῦτα ποιῆτε . Σάρκα ἐνταῦθα οὐ τὸ σῶμα λέγει · εἰ γὰρ τοῦτο φησὶ , πῶς ἔχει λόγον τὸ ἑξῆς εἰρημένον ; ἐπιθυμεῖ γάρ , φησι , κατὰ τοῦ Πνεύματος , καὶ μὴν τοῦτο οὐ τῶν κινούντων , ἀλλὰ τῶν κινουμένων ἐστὶν , οὐ τῶν ἐνεργούντων , ἀλλὰ τῶν ἐνεργουμένων . ἡ γὰρ ἐπιθυμία , οὐ σαρκὸς ἀλλὰ ψυχῆς · καὶ γὰρ ἀλλαχοῦ ποῦ φησι “ κατεπίθυ - “ ’μός ἐστιν ἡ ψυχή μου·’’ καὶ “ τί ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχή σου καὶ ποιήσω “ σοι·’’ καὶ “ πορεύου κατὰ τὴν ἐπιθυμίαν τῆς ψυχῆς σου · καὶ πάλιν “ οὕτως ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχή μου . οἶδεν οὖν σάρκα καλεῖν οὐ τὴν τοῦ σώματος φύσιν , ἀλλὰ καὶ τὴν πονηρὰν προαίρεσιν , ὡς ὅταν λέγῃ , “ ὑμεῖς οὐκ ἐστὲ ἐν σαρκὶ , ἀλλ’ ἐν Πνεύματι . καὶ πάλιν , “ οι δὲ ἐν σαρκὶ ὄντες , Θεῷ ἀρέσαι οὐ δύνανται , ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τοῦτο φησι κατηγορία του σώματος τὸ τὰ ἁμαρτήματα τῆς ψυχῆς σαρκὸς ὀνόματι καλεῖσθαι . ἐγὼ δὲ ὁμολογῶ μὲν ἐλάττονα εἶναι τῆς ψυχῆς τὴν σάρκα καὶ αὐτὴν δὲ καλήν · τὸ γὰρ ἔλαττον τοῦ καλοῦ καὶ αὐτὸ καλόν · τὸ δὲ κακὸν οὐκ ἔλαττον τοῦ καλοῦ , ἀλλ’ ἐναντίον · σὺ δὲ εἰ μὲν ἔχεις δεῖξαι ἀπὸ τοῦ σώματος μόνον κατασκευαζομένην τὴν κακίαν , κατηγόρει τῆς σαρκός · εἰ δὲ ἀπὸ τῆς προσηγορίας διαβάλλειν ἐπιχειρεῖς , ὥρα σε καὶ τῆς ψυχῆς κατηγορεῖν . Καὶ γὰρ ψυχικὸς ἄνθρωπος λέγεται ὁ τῆς ἀληθείας ἐστερημένος , καὶ πνευματικὰ πονηρίας λέγεται τὰ τῶν δαιμόνων πλήθη . τῷ δὲ τῆς σαρκὸς ὀνόματι πάλιν καὶ τὰ μυστήρια καλεῖν εἴωθεν ἡ γραφὴ , καὶ τὴν ἐκκλησίαν πᾶσαν σῶμα λέγουσιν εἶναι τοῦ Χριστοῦ . Εἰ δὲ βούλει καὶ κατορθώματα μαθεῖν τὰ δι’ αὐτῆς γινόμενα , σβέσον τῷ λόγῳ τὰς αἰσθήσεις καὶ ἔρημον ὄψει τὴν ψυχὴν γνώσεως ἁπάσης καὶ οὐδὲν εἰδυῖαν ὧν οἶδεν . Εἰ δὲ λέγει , “ ἡ σὰρξ ἐπιθυμεῖ κατὰ τοῦ νεύματος , περὶ δύο φησὶ λογισμῶν . Οὗτοι γὰρ ἀλλήλοις ἀντίκεινται , ἡ ἀρετὴ καὶ ἡ κακία , οὐχ ἡ ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα , εἰ γὰρ ταῦτα ἀλλήλοις ἀντίκεινται , ἀλλήλων ἐστὶν ἀναιρετικὰ , ὡς τὸ πῦρ τοῦ ὕδατος , καὶ τὸ φῶς τοῦ σκότους · εἰ δὲ ἐπιμελεῖται σώματος ψυχὴ , καὶ πολλὴν αὐτοῦ ποιεῖται πρόνοιαν , καὶ μυρία πάσχει ὥστε αὐτὸ μὴ καταλιπεῖν , πῶς ἂν ἐναντία ταῦτα εἴη ; οὐ τοίνυν περὶ τούτων φησὶν , ἀλλὰ λογισμῶν πονηρῶν καὶ ἀγαθῶν μάχην εἰσάγει · τὸ γὰρ θέλειν καὶ μὴ θέλειν , τῆς ψυχῆς . Διὰ τοῦτό φησι · “ ταῦτα δὲ ἀλλήλοις “ ἀντίκεινται,’’ ἵνα μὴ συγχωρήσῃς τῇ ψυχῇ πορεύεσθαι ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις αὐτῆς ταῖς πονηραῖς . ( Θεόδωροσ . ) Ἄλλος δέ φησιν , ἀναιρετικὸν μὲν ἀθανασία , ἀθανασία δὲ θνητότητος · οὐδὲ γὰρ συμφωνεῖ ταῦτα ἀλλήλοις · ὅθεν οὐδὲ ἡμῖν ἔξεστι ποιεῖν ἅπερ βουλόμεθα , ἐπεὶ μηδὲ δυνατὸν ἐν ἐκείνοις ὄντας τὰ τῆς θνητότητος πράττειν · τὸ γὰρ ἵνα οὐκ ἐπὶ αἰτίας εἰπεν , ἀλλ’ ὡς ἀκόλουθον κατὰ τὸ οἰκεῖον ἰδίωμα . ( Σευηριανόσ . ) Ἄλλος πάλιν ὧδε λέγει , ζητεῖται διατί νόμον ἀποσπῶν μέμνηται τῆς ἁμαρτίας · ἐπειδὴ τρυφᾶν ἐκέλευεν ὁ νόμος · διὰ δὲ τούτου διερεθίζεται ἡ ἐπιθυμία , καὶ ἀκατάσχετος οὖσα πρὸς ἁμαρτίαν ἄγει , τούτου ἕνεκεν ὅτε νόμου ἢν μνήμη , ταῦτα λέγει · καὶ γὰρ ἐν τῇ πρὸς Ῥωμαίους τοῦ νόμου μνημονεύων , καὶ τῆς διὰ τοῦ Κυρίου διορθώσεως , εἰσήγαγε τὸ “ οἱ γάρ “ κατὰ σάρκα ζῶντες , Θεῷ ἀρέσαι οὐ δύνανται · “ διατί δὲ συνεχωρήθη τὸ τρυφᾶν καὶ ἐσθίειν ; ὅτι ἡ τῶν ὡμολογημένων κακῶν ἀποχὴ , οὐκ ἂν προεχώρησεν , εἰ μὴ ἐνεδόθη αὐτοῖς τὸ ἐσθίειν καὶ πίνειν · ᾔδει μὲν γὰρ ὁ νομοθέτης , ὅτι ἀδύνατον τρυφῶντας κρατεῖν ἡδονῶν · τέως δὲ ἠθέλησε τὸν νοῦν παιδεῦσαι , ἵνα γνῷ τι καλὸν καὶ τι κακὸν , καὶ τι τὸ εὐσεβές · προεώρα γὰρ ὅτι ἔμελλεν ἔρχεσθαι ὁ τὸ λεῖπον τῷ νόμῳ προστιθεὶς , λέγω δὴ τὸ μὴ κατὰ σαρκὶ περιπατεῖν , ὡς λέγει ὁ Παῦλος Εἰ δὲ Πνεύματι ἄγεσθε , οὐκ ἐστὲ ὑπὸ νόμον . Χρυσοστόμου . Ὁ Πνεῦμα ἔχων ὡς χρὴ , σβέννυσι διὰ τούτου πονηρὰν ἐπιθυμίαν ἅπασαν · ὁ δὲ τούτων ἀπαλλαγεὶς , οὐ δεῖται τῆς ἀπὸ τοῦ νόμου βοηθείας , ὑψηλότερος πολλῷ τῆς ἐκείνου παραγγελίας γενόμενος · ὁ γὰρ μὴ ὀργιζόμενος , πῶς δεῖται ἀκούειν , “ οὐ φονεύσεις ; ὁ μὴ βλέπων ἀκολάστοις ὀφθαλμοῖς , πῶς χρήζει τοῦ παιδεύοντος μὴ μοιχεύειν ; τίς γὰρ διαλέξεται περὶ τοῦ καρποῦ τῆς κακίας τῷ τὴν ῥίζων αὐτὴν ἀνασπάσαντι ; ἐνταῦθα δέ μοι δοκεῖ καὶ ἐγκώμιον τοῦ νόμου μέγα εἰρηκέναι καὶ θαυμαστὸν , εἴγε ἐν τάξει τοῦ Πνεύματος ὁ νόμος ἦν , κατὰ δύναμιν τὴν ἑαυτοῦ πρὸ τῆς τοῦ Πνεύματος ἐπιφοιτήσεως · οὐ μὴν διὰ τοῦτο ἐναπομένειν χρὴ τῷ παιδαγωγῷ · τίς γὰρ χρεία νόμου , τῷ οἴκοθεν κατορθοῦντι τὰ μείζω ; Φανερὰ δέ ἐστι τὰ ἔργα τῆς σαρκὸς , ἅτινά ἐστι , πορνεία , μοιχεία , ἀκαθαρσία , ἀσέλγεια , φαρμακεία,εἰδωλολατρεία , ἔχθραι , ἔρεις , ζῆλοι , θυμοὶ , ἐρίθειαι , διχοστασίαι , αἱρέσεις , φθόνοι , φόνοι , μέθαι , κῶμοι , καὶ τὰ ὅμοια τούτοις · τοῖς · ἃ προλέγω ὑμῖν , καθὼς καὶ προεῖπον , ὅτι τὰ τοιαῦτα πράσσοντες , βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσιν . Τί λέγεις ἐνταῦθα λοιπὸν , ὁ τῆς σαρκός σου κατηγορῶν , καὶ νομίζων ὡς περὶ ἐχθρᾶς καὶ πολεμίας ταῦτα εἰρῆσθαι ; ἔστω γὰρ ἡ μοιχεία καὶ ἡ πορνεία σαρκὸς καθ’ ἡμᾶς · αἱ ἔχθραι καὶ αἱ ἔρεις καὶ οἱ ζῆλοι , καὶ οἱ ἐρέθειαι , καὶ αἱ φορμακεῖαι , τίνος ἂν εἶεν ; προαιρέσεως γὰρ ταῦτα διεφθαρμένης μόνον · ὥσπερ οὖν καὶ τὰ ἄλλα , πῶς ἃν εἶεν σαρκός ; ὁρᾷς ὅτι οὐ τὴν σάρκα λέγει ἐνταῦθα , ἄλλα τὸν γεώδη λογισμόν ; διὸ καὶ φοβεῖ λέγων , ὅτι “ οἱ τὰ τοιαῦτα πράσσοντες βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσιν.’’ εἰ δὲ φύσεως ταῦτα πονηρᾶς καὶ οὐ προαιρέσεως πονηρᾶς , περιττῶς εἶπε “ πράσσουσιν , ” οὐ γὰρ πράσσουσιν , ἀλλὰ πάσχουσι . τίνος δὲ ἕνεκεν βασιλείας έκπιπτεύουσιν ; οὐδὲ γὰρ τῶν φύσει , ἀλλὰ τῶν ἐν προαιρέσει καὶ οἱ στέφανοι καὶ αἱ κολάσεις · διὸ καὶ ταῦτα ἠπείλησεν ὁ Παῦλος . Ὁ γὰρ καρπὸς τοῦ Πνεύματος , ἀγάπη , χαρὰ , εἰρήνη . Καὶ οὐκ εἶπε τὸ ἔργον τοῦ Πνεύματος , ἀλλ’ “ ὁ καρπός · ” οὐκοῦν ἡ ψυχὴ περιττή · εἰ γὰρ περὶ σαρκὸς καὶ Πνεύματος ὁ λόγος , ποῦ ἡ ψυχή ; οὐδαμῶς περιττὴ ἡ ψυχὴ , καὶ γὰρ ἡ ἐγκράτεια τῶν παθῶν ταύτης , καὶ περὶ αὐτήν · καὶ ἐν μέσῳ κειμένη κακίας καὶ ἀρετῆς , ἂν μὲν εἰς δέον χρήσηται τῷ σώματι , πνευματιὸν αὐτὸ κατειργάσατο · ἂν δὲ καὶ ἀποστῇ μὲν τοῦ Πνεύματος , ἐκδῷ δὲ ἑαυτὴν τοῖς πονηραῖς ἐπιθυμίαις , γεωδεστέραν αὐτὴν κατεσκεύασεν · ὁρᾷς πανταχόθεν πῶς οὐ περὶ οὐσίας ὁ λόγος αὐτῷ νῦν σαρκὸς , ἀλλὰ περὶ προαιρέσεως μοχθηρᾶς καὶ οὐ τοιαύτης ; διατὶ δὲ καρπὸν καλεῖ τοῦ Πνεύματος ; ὅτι τὰ μὲν πονηρὰ ἔργα ἐξ ἡμῶν γίνεται μόνον · διὸ καὶ ἔργα καλεῖ · τὰ δὲ καλὰ οὐ τῆς ἡμετέρας ἐπιμελείας δεῖται μόνον ἀλλὰ καὶ τῆς τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίας · εἶτα μέλλων αὐτὰ διηγεῖσθαι , τὴν ῥίζαν τίθησι πρῶτον τῶν ἀγαθῶν οὕτω λέγων , Ἀγάπη , χαρὰ , εἰρήνη , μακροθυμία , χρηστότης , ἀγα - θωσύνη , πίστις , πραότης , ἐγκράτεια · κατὰ τῶν τοιύτων , οὐκ ἐστι νόμος · Τί γὰρ ἄν τις ἐπιτάξειε τῷ πάντα ἔχοντι παρ’ ἑαυτῷ , καὶ διδάσκαλον καλὸν ἀπηρτισμένον κεκτημένῳ τῆς φιλοσοφίας τὴν αλὰπην ; ὡσπερ γᾶρ οί τῶν ἵππων εὐήνιοι καὶ ἀφ’ ἑαυτῶν ἀπἁντα πράττοντες οὐκ ἂν δεηθεῖεν μάστιγος , οὕτω καὶ ψυχὴ κατορθοῦσα τὴν ἀρετὴν ἀπὸ Πνεύματος , οὐ δεῖται τοῦ νουθετ(??)ῦντος νόμου · πάνυ δὲ καὶ ἐνταῦθα θαυμαστῶς τὸν νόμον ἐξέβα εν · οὐχ ὡς φαῦλον , ἀλλ’ ὡς ἐλάττονα τῆς δεδομένης παρὰ τοῦ Πνεύματος φιλοσοφίας . Οἱ δὲ τοῦ Χριστοῦ τὴν σάρκα ἐσταύρωσαν σὺν τοῖς παθήμασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις . Ἵνα γὰρ μὴ λέγωσι , καὶ τίς ἐστι τοιοῦτος ; δείκνυσιν ἐπὶ τῶν ἔργων τοὺς τὰ τοιαῦτα κατορθοῦντας · σάρκας πάλιν ἐνταῦθα τὰς πονηρὰς πράξεις καλῶν · οὐ γὰρ δὴ τὴν σάρκα ἀνεῖλεν · ἐπεὶ πῶς ἔμελλον ζῆν ; τὸ γὰρ ἐσταυρωμένον , νεκρόν ἐστι καὶ ἀνενέργητον · ἀλλὰ τὴν ἀκριβῆ φιλοσοφίαν δηλῶν · ἐπεὶ οὖν τοῦ Πνεύματος τοσαύτη ἡ ἰσχὺς , ἐκείνῳ ζῶμεν , ἐκείνῳ ἀρκούμεθα · διὸ καὶ αὐτὸς ἐπάγει λέγων , Εἰ ζῶμεν Πνεύματι , Πνεύματι καὶ στοιχῶμεν . Κατὰ τοὺς ἐκείνου νόμους πολιτευόμενοι · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ “ στοιχῶμεν ” τουτέστιν , ἀρκεσθῶμεν τῇ τοῦ Πνεύματος δυνάμει , καὶ μὴ ἐπιζητῶμεν τὴν ἀπὸ τοῦ νόμου προσθήκην · εἶτα δεικνὺς ἐκείνους τοὺς ἐπεισάγοντας τὴν περιτομὴν διὰ φιλοτιμίαν τοῦτο ποιοῦντας , φησι , Μῆ γινώμεθα κενόδοξοι · ἀλλήλους προκαλούμενοι , ἀλλήλοις φθονοῦντες . Εἰς φιλονεικίαν δηλονότι καὶ ἔρεις ἀλλήλοις φθονοῦντες · ἀπὸ γὰρ κενοδοξίας φθόνος , καὶ ἀπὸ φθόνου , τὰ μυρία ταῦτα κακά . Ἀδελφοὶ ἐὰν καὶ προλήφθῃ ἄνθρωπος ἔν τινι τινι ματι . Ἐπειδὴ γὰρ ἐπιτιμήσεως προσχήματι τὰ αὐτῶν ἐξεδίκουν πάθη , καὶ ἐδόκουν μὲν ἁμαρτημάτων ἕνεκεν τοῦτο ποιεῖν · τὴν δὲ αὐτῶν φιλαρχίαν στῆσαι ἐβούλοντο , φησὶν , “ ἀδελφοὶ , ἐὰν καὶ “ προληφθῇ · ” οὐκ εἶπεν ἐὰν πράξῃ , ἀλλ’ “ ἐὰν καὶ προληφθῇ · ” τουτεστιν , ἔαν συναρπαγῇ · Ὑμεῖς οἱ πνευματικοὶ καταρτίζετε τὸν τοιοῦτον . Οὐκ εἶπε μὴ καταδικάζητε , ἀλλὰ διορθοῦτε · καὶ οὐδὲ ἐνταῦθα ἔστη · ἀλλὰ δεικνὺς ὅτι σφόδρα αὐτοὺς ἡμέρους εἶναι δεῖ τοῖς ὑποσκελιζομένοις , οὕτως ἐπήγαγεν . Ἐν Πνεύματι πραΰτητος . Οὐκ εἶπεν ἐν πραότητι , ἀλλ’ “ ἐν Πνεύματι πραότητος ” δηλῶν , ὅτι καὶ τῷ Πνεύματι τοῦτο δοκεῖ · καὶ τὸ δύνασθαι μετὰ ἐπεικείας διορθοῦν τοὺς ἁμαρτάνοντας , χαρίσματός ἐστι πνευματικοῦ · εἶτα ἵνα μὴ ἐπαρθῇ ὁ διορθῶν ἕτερον , καὶ αὐτὸν ὑπὸ τὸν αὐτὸν φόβον ἔθηκεν οὕτως εἰπὼν , Σκοπῶν σεαυτὸν , μὴ καὶ σὺ πειρασθῇς . Ὠσπερ γὰρ οἱ πλουτοῦντες ἐράνους τοῖς δεομένοις εἰσφέρουσιν · ἵνα εἴποτε καὶ αὐτοὶ περιπέσοιεν πενίᾳ , τῶν αὐτῶν ἐπιτύχωσιν , οὕτω καὶ ἡμᾶς ποιεῖν χρή · διὸ καὶ τὴν αἰτίαν ἀναγκαίαν τίθησι λέγων , “ σκοπῶν σεαυτὸν , μὴ καὶ σὺ πειρασθῇς · ” καὶ ἀπολογεῖται ὑπὲρ τοῦ ἡμαρτηκότος · πρῶτον μὲν εἰπὼν , “ ἐὰν καὶ προ - “ ληφθῇ·’’ δεύτερον , “ καὶ ἄνθρωπος · ” τὸ τῆς πολλῆς ἀσθενείας ὄνομα · εἶτα “ μὴ καὶ σὺ πειρασθῇς·’’ δαίμονος ἐπήρειαν μᾶλλον , ἣ ψυχῆς ῥαθυμίαν αἰτιώμενος . Ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζετε . Ἐπειδὴ γὰρ οὐκ ἔστιν ἄνθρωπον χωρὶς ἁμαρτήματος εἰναι , παραινεῖ μὴ ἀκριβεῖς ἐξεταστὰς γίνεσθαι τῶν ἑτέροις πεπλημμελημένων , ἀλλὰ καὶ φέρειν τὰ τῶν πλησίον ἐλαττώματα , ἵνα καὶ τὰ αὐτοῦ φέρηται παρ’ ἑτέρων · ὁ γὰρ ἐκ τοῦ κοινοῦ γινόμενος ἔρανος καὶ σῶμα καὶ οἰκοδομὴν συνίστησιν . Καὶ οὕτως ἀναπληρώσατε τὸν νόμον τοῦ Χριστοῦ . Τουτέστι , κοινὴ πάντες πληρώσατε δι’ ὧν ἀλλήλους φέρετε · οὕτως γὰρ ἀλλήλοις χεῖρα ὀρέγοντες , ἐν οἷς μέλλετε καταπίπτειν , δι’ ἀλλήλων κοινὴ πληρώσατε τὸν νόμον · τὸ λεῖπον τῷ πλησίον ἀναπληρῶν ἕκαστος διὰ τῆς οἰκείας ὑπομονῆς · ὥσπερ γὰρ ἐν τῷ σώματι , εἰ τὴν αὐτὴν τίς ἀπαιτοίη παρὰ πάντων χρείαν , οὐδέποτε τὸ σῶμα στήσεται , οὕτως καὶ ἐπὶ τῶν ἀδελφῶν πολὺς ἔσται πόλεμος , εἰ παρὰ πάντων πάντα ἐπιζητοίημεν . ( Θεόδωροσ . ) Ἄλλος δέ φησι , νόμον Χριστοῦ τὴν φησίν · ἀλλὰ καὶ κοινωνῆσαι αὐτῷ τοῦ φορτίου ὀφείλεις · τοῦτο δὲ γίνεται , ὅταν διὰ παραινέσεως καὶ χρηστότητος ἐπικουφίζῃς αὐτῷ τὴν ψυχὴν , ὑπὸ τῆς τοῦ ἁμαρτήματος συνειδήσεως βεβα ρημενην . Εἰ γάρ τις δοκεῖ εἶναί τι , μηδὲν ὣν , ἑαυτὸν φρεναπατα . Πάνυ ἐνταῦθα τὴν ἀπόνοιαν κατακόπτει · ὁ γὰρ δοκῶν εἶναί τι , οὐδέν ἐστι · πρῶτον τῆς εὐτελείας αὐτοῦ δεῖγμα φέρων τὴν τοιαύτην ὑπόνοιαν . Τὸ δὲ ἔργον δοκιμαζέτω ἕκαστος . Ἐνταῦθα δείκνυσιν ὅτι δεῖ βίου ἐξεταστὰς εἶναι , καὶ οὐχ ἁπλῶς , ἀλλὰ μετὰ ἀκριβείας δοκιμάζειν τὰ πεπραγμένα ἡμῖν · καθάπερ γὰρ τὸ χρυσίον δοκεῖ μὲν εἶναι λαμπρὸν πρὸ τοῦ χωνευτηρίου · τηρίου · ὅρν δὲ αὐτὸ παραδῷς τῷ πυρὶ , τότε ἀκριβῶς τοῦ νόθου παντὸς ἀπὸ τοῦ γνησίου χωριζομένου , οὕτω καὶ τὰ ἡμέτερα ἔργα , ὅταν μετὰ ἀκριβείας ἐξετάζωμεν , τότε σαφῶς ἐκκαλυφθήσεται , καὶ πολλῶν ὀψόμεθα ἑαυτοὺς ὑπευθύνους ὄντας ἐγκλημάτων , καὶ τότε εἰς ἑαυτὸν τὸ καύχημα ἔχει , καὶ οὐκ εἰς τὸν ἕτερον · ταῦτα οὐ νομοθετῶν φησὶν , ἀλλὰ συγκαταβαίνων · ὡσανεὶ ἔλεγεν , ἄτοπον μὲν τὸ καυχᾶσθαι · εἶδ’ ἄρα βούλει , μὴ κατὰ τοῦ πλησίον ὡς ὁ Φαρισαῖος · ὁ γὰρ τοῦτο παιδευθεὶς , καὶ ἐκείνου ἀποστήσεται ταχέως · διὸ καὶ τοῦτο συνεχώρησεν , ἵνα τὸ περιττὸν κατὰ μικρὸν ἐξέλῃ · ὁ γὰρ συνεθισθεὶς εἰς ἑαυτὸν μόνον καυχᾶσθαι καὶ μὴ κατὰ ἄλλων , ταχέως καὶ τοῦτο διορθώσεται τὸ ἐλάττωμα · ὅταν γὰρ μὴ νομίσῃ τῶν ἄλλων ἑαυτὸν εἶναι βελτίονα · τοῦτο γάρ ἐστιν οὐκ εἰς τὸν ἕτερον · ἀλλ’ ἑαυτὸν καθ’ ἑαυτὸν ἐξετάζων ἁβρύνηται , παύσεται ὕστερον καὶ τοῦτο τποῖων · καὶ ἵνα μάθῃς ὅτι τοῦτο βούλεται κατασκευάσαι , ὅρα πῶς αὐτὸν συστέλλει τῷ φόβῳ · ἀνωτέρω μὲν εἰπὼν “ δοκιμαζέτω τὸ ἔργον αὐτοῦ , ἐνταῦθα δὲ ἐπάγων , Ἕκαστος γὰρ τὸ ἴδιον φορτίον βαστάσει . Δοκεῖ μὲν γὰρ τιθέναι λογισμὸν κωλύοντα καθ’ ἑτέρου καυχᾶσθαι , διορθοῦται δὲ τὸν καυχώμενον , ὥστε μηδὲ αὐτὸν μέγα φρονεῖν · εἰς ἐννόησιν ἄγων αὐτὸν τῶν οἰκείων ἁμαρτημάτων , καὶ τοῖς ὀνόμασι τοῦ φορτίου καὶ τῆς ἀχθοφορίας πιέζων αὐτοῦ τὸ συνειδός . Κοινωνείτω δὲ ὁ κατηχούμενος τὸν λόγον τῷ κατηχοῦντι ἐν πᾶσιν ἀγαθοῖς . Ἐνταῦθα περὶ τῶν διδασκάλων λοιπὸν ὁ λόγος αὐτῷ , ὥστε πολλῆς ἀπολαύειν παρὰ τῶν μαθητευομένων θεραπείας · καὶ τίνος ἕνεκεν οὕτως ἐνομοθέτησεν ὁ Χριστός ; καὶ γὰρ ἐν τῇ καινῇ οὗτος κεῖται ὁ νόμος , ὥστε τοὺς εὐαγγελίου καταγγέλλοντας , ἐκ τοῦ εὐαγγελίου ζῆν · καὶ ἐν τῇ παλαιᾷ δὲ ὁμοίως πολλαὶ τοῖς Λευΐταις παρὰ τῶν ἀρχομένων ἤσαν αἱ πρόσοδοι · τινος οὑν ἕνεκεν ταῦτα διεπράξατο ; ταπεινοφροσύνης καὶ ἀγάπης ὑπόθεσιν προαποτιθέμενος · ἐπειδὴ γὰρ τὸ διδασκαλικὸν ἀξίωμα πολλάκις φυσᾷ τοὺς ἔχοντας , καταστέλλων αὐτῶν τὸ φρόνημα , εἰς ἀνάγκην κατέστησε τοῦ δεῖσθαι τῶν μαθητευομένων · κἀκείνους πάλιν εἰς ἀφορμὴν ἤγαγε τοῦ πρὸς εὐποιίαν εὐκολωτέρους γίνεσθαι · γυμνάζων αὐτοὺς ἐν τῇ περὶ τοὺς διδασκάλους εὐνοίᾳ , καὶ περὶ τοὺς ἄλλους ἡμέρους εἶναι , ὅπερ καὶ ἀγάπην οὐ μικρὸν εἰργάζετο ἑκατέρῳ τῷ μέρει · διὰ τοῦτο δὲ καὶ κοινωνίαν τὸ πρᾶγμα καλεῖ , δεικνὺς ἀντίδοσιν γινομένην · ὃ καὶ ἀλλαχοῦ δηλῶν ἔλεγεν , " εἰ “ ἡμεῖς ὑμῖν τὰ πνευματικὰ ἐσπείραμεν , μέγα εἰ ἡμεῖς ὑμῶν “ τὰ σαρκικὰ θερίσωμεν ” μείζονα γὰρ ὁ μαθητὴς λαμβάνει ἣ δίδωσι · καὶ τοσούτῳ μεῖζον , ὅσῳ τῶν γηίων τὰ ἐπουράνια ἀμείνω . εἷτα , ἵνα μὴ πονηρία διδασκάλου ὀκνηρότερον περὶ ταῦτα ποιῇ τὸν μαθητὴν , καὶ πένητα ὄντα παρατρέχῃ πολλάκις διὰ τὸν τρόπον , προϊὼν μέν φησι · “ τὸ δὲ καλὸν ποιοῦντες , μὴ ἐκκακῶμεν · ἐνταῦθα δὲ τὸ μέσον τῆς τοιαύτης καὶ τῆς ἐν τοῖς βιωτικοῖς φιλοτιμιας δείκνυσιν οὐτῶ λέγων , Μῆ πλανᾶσθε , Θεὸς οὐ μυκτηρίζεται · ὃ γὰρ ἐὰν σπείρῃ ἄνθρωπος , τοῦτο καὶ θερίσει · ὅτι ὁ σπείρων εἰς τὴν σάρκα ἑαυτοῦ , ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν · ὁ δὲ σπείρων εἰς τὸ Πνεῦμα , ἐκ τοῦ Πνεύματος θερίσει ζωὴν αἰώνιον . Ὥσπερ γὰρ ἐπὶ τῶν σπερμάτων , δεῖ τοῦ αὐτοῦ γένους εἶναι καὶ τὸν σπόρον καὶ τὸν ἄμητον , οὕτως καὶ ἐν τοῖς ἔργοις ὁ καταβάλλων εἰς τὴν σάρκα , τρυφὴν , μέθην , ἐπιθυμιᾶν ἄτοπον , τὰ ἐκ ταύτης ἀμήσει · τίνα δέ ἐστι ταῦτα ; κόλασις , τιμωρία , αἰσχύνη , γέλως , φθορά · τῶν γὰρ πολυτελῶν τραπεζῶν οὐδὲν ἕτερον τὸ τέλος , ἢ φθορά · καὶ γὰρ αὐτὸ φθείρεται καὶ συμφθείρει τὸ σῶμα · τὰ δὲ τοῦ Πνεύματος , οὐ τοιαῦτα · ἀλλ’ ἀπεναντίας ἅπαντα τούτοις . ( Σευηριανόσ . ) Ἄλλος δέ φησι , ἐδήλωσεν ἐκ τούτου , ὅτι ἀκαίρως μὲν ἀνήλισκον , παρέχοντες τοῖς τηρεῖν νόμον παρακελευομένοις , τοῖς δὲ τὴν Παύλου διδασκαλίαν κηρύττουσιν , οὐδὲν παρεῖχον · διὸ φησὶν , “ ὁ σπείρων εἰς τὴν σάρκα αὐτοῦ · ” ὁ γὰρ νόμῳ ὑποκείμενος , ἐν τοῖς σαρκικοῖς ζῇ · ὁ τοίνυν τῷ ταῦτα διδάσκοντι παρέχων , εἰς τὴν σάρκα σπείρει μόνον · Τὸ δὲ καλὸν ποιοῦντες μὴ ἐκκακῶμεν · καιρῷ γὰρ ἰδίῳ θερίσομεν , μὴ ἐκλυόμενοι . ἄρ οὖν , ὡς καιρὸν ἔχομεν , ἐργαζώμεθα τὸ καλὸν πρὸς πάντας μὲν , μάλιστα δὲ πρὸς τοὺς οἰκείους τῆς πίστεως . Ἵνα γὰρ μηδεὶς νομίσῃ , ὅτι διδασκάλων μὲν ἐπιμελεῖσθαι δεῖ , καὶ τρέφειν αὐτοὺς , τῶν δὲ ἄλλων ἀμελεῖν , εἰς κοινὸν ἐξάγει τὸν λόγον , καὶ πᾶσιν αὐτοῖς τὴν θύραν τῆς τοιαύτης ἀνοίγνυσι φιλοτιμίας · καὶ τοσαύτην ποιεῖται τὴν ὑπερβολὴν , ὡς καὶ Ἰουδαίους καὶ Ἓλληνας κελεύειν ἐλεεῖν · μετὰ προσηκούσης μὲν τάξεως , ἐλεεῖν δ’ οὖν ὅμως . τίς δὲ ἡ τάξις ; τὰ πλείονα περὶ τοὺς πιστοὺς ἐπιδείκνυσθαι τὴν πρόνοιαν φιλοτίμως καὶ διηνεκῶς · καὶ γὰρ τοῦ καιροῦ τὸ ὄνομα , καὶ τὸ μὴ δεῖν ἐκκακεῖν , τοῦτο αἰνίττεται · εἶτα ἐπειδὴ μέγα ἀπῄτησε , καὶ τὸ ἔπαθλον ἐπὶ θύραις τίθησιν ἀμήτου μεμνημένος καινοῦ τινὸς καὶ παραδόξου . ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν γηπόνων , οὐχ ὁ σπείρων μόνον , ἀλλὰ καὶ ὁ θερίζων πολὺν ὑπομένει τὸν πόνον , αὐχμῷ καὶ κονιορτῷ καὶ πολλῇ μαχόμενος ταλαιπωρίᾳ · τότε δὲ , οὐδὲν τούτων ἔνι φησίν · ὃ καὶ παραδηλῶν ἔλεγε · “ καιρῷ “ γὰρ ἰδίῳ θερίσομεν μὴ ἐκλυόμενοι . ” καὶ ἐντεῦθεν μὲν αὐτοὺς προτρέπει καὶ ἐφέλκεται , ἑτέρωθεν δὲ κατεπείγει καὶ συνωθεῖ λέγων , “ ἄρα οὖν ὡς καιρὸν ἔχομεν , ἐργαζώμεθα τὸ ἀγαθόν . ” ὥσπερ γὰρ οὐκ ἀεὶ τοῦ σπείρειν ἐσμὲν κύριοι · οὕτως οὐδὲ τοῦ ἐλεεῖν · ὅταν γὰρ ἐντεῦθεν ἀπενεχθῶμεν , κἂν μυριάκις βουληθῶμεν , οὐδὲν περανοῦμεν πλέον · διό φησιν , “ ὡς καιρὸν ἔχομεν , ἐργαζώ - “ μέθᾳ τὸ ἀγαθὸν , ” πρὸς πάντας , καὶ ταύτῃ μάλιστα ἀπαλλάττων λάττων τῆς Ἰουδαϊκῆς ταπεινότητος · ἐκείνοις μὲν γὰρ τὰ τῆς φιλανθρωπίας ἅπαντα πρὸς τοὺς ὁμοφύλους ἦν · ἡ δὲ τῆς χάριτος φιλοσοφία , γῆν ὁμοῦ καὶ θάλατταν ἐπὶ τὴν τῆς ἐλεημοσύνης καλεῖ τράπεζαν · εἰ καὶ πλείονα περὶ τοὺς οἰκείους τὴν σπουδὴν ἐπιδείκνυται . ΚΕΦ . ΙB . Ἀποτροπὴ ἀπὸ τῶν ἑλκόντων ἐπὶ τὴν περιτομὴν , καὶ προτροπὴ πρὸς νέαν ζωὴν τὴν ὑπὸ Πνεύματι . Ἴδετε , πηλίκοις ὑμῖν γράμμασιν ἔγραψα τῇ ἐμῇ χειρί . Εἰπὼν ὀλίγα περὶ αὐτῶν , πάλιν ἐπὶ τὰ πρότερα ἐπανέρχεται , ἃ μάλιστα αὐτοῦ τὴν ψυχὴν διετάραττεν . αἰνίττεται δὲ οὐδὲν ἕτερον , ἀλλ’ ὅτι αὐτὸς ἔγραψε τὴν Ἐπιστολὴν ἅπασαν , ὃ πολλῆς γνησιότητος σημεῖον ἦν · ἐποίησε δὲ τοῦτο ἐνταῦθα , οὐ δι’ ἀγάπην μόνον , ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν τῆς πονηρᾶς ὑπονοίας ἀναίρεσιν · ἐπειδὴ γὰρ διεβάλλετο ἐπὶ πράγμασιν οἷς οὐδὲν ἐκοινώνει , καὶ ἐλέγετο περιτομὴν καταγγέλλειν καὶ ὑποκρίνεσθαι ὡς καταγγέλλων , διὰ τοῦτο ἠναγκάσθη ἰδιόγραφον ποιήσασθαι τὴν Ἐπιστολὴν , μαρτυρίαν ἔγγραφον προαποτιθέμενος · τὸ δὲ “ πηλίκοις,’’ ἐμοὶ δοκεῖ οὐ τὸ μέγεθος , ἀλλὰ τὴν ἀμορφίαν τῶν γραμμάτων ἐμφαίνων λέγειν , μονονουχὶ λέγων h . ὅτι οὐδὲ ἄριστα γράφειν εἰδὼς , ὅς ἠναγκάσθην δι’ ἐμαυτοῦ γράψαι , ὥστε τῶν συκοφαντῶν ἐμφράξαι τὰ στόματα · ( Θεόδωροσ . ) Ἄλλος δέ φησι , μέλλων καθάπτεσθαι τῶν ἄγαν μείζοσιν ἐχρήσατο γράμμασιν , ἐμφαίνων ὅτι οὔτε αὐτὸς ἐρυθριᾷ , οὔτε ἀρνεῖται τὰ λεγόμενα . Ὅσοι θέλουσιν εὐπροσωπῆσαι ἐν σαρκὶ , οὗτοι ἀναγκάζουσιν ὑμᾶς περιτέμνεσθαι , μόνον ἵνα μὴ τῷ σταυρῷ τοῦ Χριστοῦ διώκωνται . οὐδὲ γὰρ οἱ περιτεμνόμενοι νόμον φυλάσσουσιν · ἀλλὰ θέλουσι περιτέμνεσθαι ὑμᾶς , ἵνα ἐν τῇ ὑμετέρᾳ σαρκὶ καυχήσωνται . Ἐνταῦθα δείκνυσιν , οὐχ ἑκόντας αὐτοὺς τοῦτο ὑπομένοντας , ἀλλ’ ἀναγκαζομένους · παρέχων αὐτοῖς ἀφορμὴν ἀναχωρήσεως , καὶ σχεδὸν ὑπὲρ αὐτῶν ἀπολογούμενος . τί δὲ ἐστὶν εὐπροσωπεῖν ἐν σαρκί ; εὐδοκιμεῖν παρ’ ἀνθρώποις . ἐπειδὴ γὰρ ὠνειδίζοντο παρὰ τοῖς Ἰουδαίοις , ὡς τῶν πατρῴων ἀποστάντες ἐθῶν , ἵνα μὴ ταῦτα ἐγκαλῶνται , φησὶ , βούλονται ὑμῖν λυμήνασθαι διὰ τῆς ὑμετέρας σαρκὸς , ἐκείνοις ἀπολογούμενοι · ταῦτα δὲ ἔλεγε , δεικνὺς ὅτι οὐ διὰ Θεὸν ταῦτα ἔπραττον · εἶτα δεικνὺς ὅτι καὶ ἑτέρωθεν συγγνώμης εἰσὶν ἀπεστερημένοι , διελέγχει πάλιν αὐτοὺς , οὐ διὰ τὴν εἰς ἑτέρους ἀρέσκειαν μόνον , ἀλλὰ καὶ δι’ οἰκείαν κενοδοξίαν ταῦτα ἐπιτάττοντας · διὸ καὶ ἐπήγαγεν , “ ἵνα ἐν τῇ ὑμετέρᾳ σαρκὶ καυ - “ χήσωνται,’’ ὡς μαθητὰς ἔχοντες . καὶ τίς ἡ τούτων ἀπόδειξις ; οὐδὲ γὰρ αὐτοί , φησι , νόμον φυλάττουσι · μάλιστα μὲν γὰρ εἰ καὶ ἐφύλαττον , καὶ οὕτως ἄξιοι κατηγορίας · νυνὶ δὲ καὶ ὁ σκοπὸς αὐτῶν διεφθαρμένος ἐστίν . ( Σὐσέβιοσ . ) Ἄλλος δέ φησι , τοῦ νόμου ἔχοντος τὴν ὅτι ἐπικατάρατος ὁ μὴ ἐμμένων πᾶσιν · ὁ οὖν μὴ τηρῶν πάντα , οὐ τετήρηκεν , “ ἀλλὰ θέλουσιν ὑμᾶς περιτέμνεσθαι , ἵνα τῇ ὑμετέρᾳ “ σαρκὶ καυχήσωνται·’’ τουτέστιν ὅτι τὰ ἔθνη ἡμῖν ἀκολουθεῖ , καὶ μὴ ἀναγκασθῶσιν εἰπεῖν ὅτι τοῖς ἔθνεσι συνεθέμεθα , ἐκεῖνοι μὲν τοῦτο θέλουσιν εὐπροσωπῆσαι σαρκὶ καὶ καυχᾶσθαι · ἐγὼ δὲ τῇ ἐμὴ χειρὶ γράφω . Ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . Καὶ μὲν τὸ πρᾶγμα ἐπονείδιστον εἶναι δοκεῖ , ἀλλ’ ἐν τῷ κόσμῳ καὶ παρὰ τοῖς ἀπίστοις · ἐν δὲ οὐρανοῖς καὶ παρὰ τοῖς πιστοῖς δόξα μεγίστη · καὶ γὰρ πενία ἐπονείδιστον , ἀλλ’ ἡμῖν καύχημα · καὶ τὸ ἐξευτελίζεσθαι παρὰ πολλοῖς γέλως , ἀλλ’ ἡμεῖς ἁβρυνόμεθα τούτῳ · οὕτω καὶ ὁ σταυρὸς ἡμῖν καύχημα . καὶ οὐκ εἶπεν , ἐγὼ δὲ οὐ καυχῶμαι · ἢ ἐγὼ δὲ οὐ βούλομαι καυχᾶσθαι , ἀλλ’ “ ἐμοὶ δὲ μὴ “ γένοιτο·’’ ὥσπερ τι τῶν ἀτόπων ἀπηύξατο , καὶ τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ συμμαχίαν ἐκάλεσεν εἰς τὸ κατορθῶσαι τοῦτο . καὶ τί ἐστι τὸ καύχημα τοῦ σταυροῦ ; ὅτι Χριστὸς δι’ ἐμὲ δούλου μορφὴν ἀνέλαβε , καὶ ἔπαθεν ἅπερ ἔπαθεν · ἐμὲ τὸν δοῦλον , τὸν ἐχθρὸν , τὸν ἀγνώμονα · ἀλλ’ οὕτω με ἠγάπησεν , ὥστε καὶ ἑαυτὸν ἐκδοῦναι ἀρᾷ · τί τούτου γένοιτ’ ἃν ἴσον ; πῶς οὐ καυχᾶσθαι χρὴ , ὅταν ὁ δεσπότης , ὁ ἀληθὴς Θεὸς , μὴ ἐπαισχύνηται τὸν ὑπὲρ ἡμῶν σταυρόν ; μὴ τοίνυν μηδὲ ἡμεῖς ἐπαισχυνώμεθα τὴν ἄφατον αὐτοῦ φιλανθρωπίαν . Δι’ οὗ ἐμοὶ κόσμος ἐσταύρωται , κἀγὼ κόσμῳ . Κόσμον νῦν οὐ τὸν οὐρανὸν φησὶν , οὐδὲ τὴν γῆν , ἀλλὰ τὰ βιωτικὰ πράγματα , τὸν ἔπαινον τὸν παρὰ τῶν ἀνθρώπων , τὴν δορυφορίαν , τὴν δόξαν , τὸν πλοῦτον , καὶ ὅσα τοιαῦτα . ταῦτα γάρ μοι νεκρὰ γέγονεν . τοιοῦτον εἰναι χρὴ τὸν Χριστιανὸν , ταύτην ἀεὶ τὴν φωνὴν περιφέρειν · οὐδὲ γὰρ ἠρκέσθη μόνον τῷ προτέρῳ τῆς νεκρώσεως τρόπῳ , ἀλλὰ καὶ ἕτερον ἐπήγαγεν εἰπὼν , “ κἀγὼ κόσμῳ·’’ διπλῆν τὴν νέκρωσιν αἰνιττόμενος καὶ λέγων , ὅτι ἐκεῖνα ἐμοὶ νεκρὰ , κἀγὼ ἐκείνοις · οὐδὲν τῆς νεκρότητος ταύτης μακαριώτερον · αὕτη γὰρ τῆς μακαρίας ζωῆς ἐστὶν ὑπόθεσις . Οὔτε γὰρ περιτομὴ τί ἰσχύει , οὔτε ἀκροβυστία , ἀλλὰ καινὴ κτίσις . καὶ ὅσοι τῷ κανόνι τούτῳ στοιχήσουσιν , εἰρήνη ἐπ’ αὐτοὺς καὶ ἔλεος , καὶ ἐπὶ τὸν Ἰσραὴλ τοῦ Θεοῦ . Εἶδες σταυροῦ δύναμιν , εἰς ὅσον αὐτὸν ὕψος ἀνήγαγεν ; οὐ γὰρ μόνον τὰ τοῦ κόσμου πράγματα ἐνέκρωσεν αὐτῷ πάντα , ἀλλὰ καὶ τῆς πολιτείας τῆς παλαιᾶς ἀνωτέρω πολλῷ κατέστησε · τί ταύτης τῆς ἰσχύος ἴσον ; τὸν γὰρ ὑπὲρ τῆς περιτομῆς σφαττόμενον καὶ ἑτέρους σφάττοντα , τοῦτον ἔπεισεν ὁ σταυρὸς ἐν ἴσῳ τῇ ἀκροβυστίᾳ αὐτὴν ἀφέντα , ξένα τινὰ καὶ παράδοξα καὶ τὰ ὑπὲρ τοὺς οὐρανοὺς ἐπιζητεῖν πράγματα · καινὴν γὰρ κτίσιν ταύτην καλεῖ , τὴν καθ’ ἡμᾶς πολιτείαν ταύτην , διά τε τὰ γενόμενα , διά τε τὰ ἐσόμενα · τὰ γεγενημένα μὲν , ὅτι ἡ ψυχὴ ἡμῶν παλαιωθεῖσα τῷ γήρᾳ τῆς ἁμαρτίας , ἀθρόως διὰ τοῦ βαπτίο·ματος ἀνενεώθη · διὸ καινὴν καὶ οὐρανίαν ἀπαιτούμεθα πολιτείαν · τὰ ἐσόμενα δὲ , ὅτι ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ , καὶ πᾶσα ἡ κτίσις εἰς ἀφθαρσίαν μεταστήσεται μετὰ τῶν σωμάτων τῶν ἡμετέρων . μὴ τοίνυν μοι λέγε περιτομὴν , φησὶ , λοιπὸν , τὴν οὐδὲν δυναμένην · πῶς γὰρ αὕτη φανεῖται , πάντων ἐπὶ τοσοῦτον μεταβεβλημένων ; ἀλλὰ τὰ καινὰ ζήτει πράγματα τὰ τῆς χάριτος · οἱ γὰρ ταῦτα διώκοντες , οὗτοι καὶ εἰρήνης καὶ φιλανθρωπίας ἀπολαύσονται · καὶ τῷ τοῦ Ἰσ ραὴλ ὀνόματι κυρίως ἂν καλοῖντο · οἱ γὰρ κυρίως Ἰσραὴλ τὸ δυνάμενοι , οἱ τὸν κανόνα τοῦτον διατηροῦντες εἰσὶν , οἱ τῶν παλαιῶν ἀπεχόμενοι καὶ τὰ τῆς χάριτος διώκοντες . ( Σευγριανόσ . ) Ἄλλος δέ φησι , ἵνα μὴ νομισθῇ ἀκροβυστίας ἀντιποιεῖσθαι , καὶ οὐχὶ περιτομῆς καὶ διαβολῆς πρόφασιν δῷ τοῖς ἀντιλέγουσι , κάλλιστα ἐπήγαγε τὸ τελευταῖον , “ ὅτι οὔτε περι “ τομὴ τί ἰσχύει , οὔτε ἀκροβυστία·’’ καινὴν δὲ κτίσιν εἶπε , περὶ ἧς ἀλλαχοῦ , “ εἴ τις ἐν Χριστῷ καινὴ κτίσις·’’ εἰ καινή , φησι , κτίσις , μὴ γίνου ὑπὸ νόμον · ὁ γὰρ ζῶν κατὰ νόμον , ἐν κόσμῳ ζῇ · ὁ δὲ ζῶν ἐν Χριστῷ , ἐν οὐρανοῖς πολιτεύεται · ἐσταύρωται οὖν ἐμοὶ κόσμος , κἄγω κόσμῳ · Ἄλλοσ δὲ πάλιν φησὶν , οὐ περιτέμνεται ὁ Χριστιανὸς , οὐδὲ ἔστιν ἐν τῇ ἀκροβυστίᾳ τῇ Ἑλληνικῇ · ἔχει γὰρ ἰδίαν περιτομήν . μετὰ Ἰουδαίων οὐ περιτέμνεται , ἐπειδὴ ἔχει καλλίονα · μετὰ Ἑλλήνων δὲ οὐκ ἔστιν ἐν ἀκροβυστίᾳ , ὅτι ἔχει περιτομήν . ὁ οὖν οὔτε μετὰ Ἑλλήνων οὔτε μετὰ Ἰουδαίων , “ καινὴ κτίσις , καὶ “ ὅσοι τῷ κανόνι τούτῳ στοιχήσουσι ” τῷ τῆς καινῆς κτίσεως , ὅσοι οὐδὲ Ἰουδαΐζοθσιν οὐδὲ Ἑλληνίζουσιν , ἀλλὰ Χριστιανίζουσιν , “ εἰρήνη ἐπ’ αὐτοὺς καὶ ἔλεος.’’ ἔλεος εἰς συγχώρησιν ἁμαρτημάτων · εἰρήνη εἰς συνάφειαν τὴν πρὸς Θεὸν , “ καὶ ἐπὶ τὸν Ἰσραὴλ “ τοῦ Θεοῦ·’’ ἀνάλαβε πάντα ἐκεῖνα τὰ τοιαῦτα . ὁ πᾶς νόμος ἐν ὑμῖν , ὅτι πληροῦτε τὸν νόμον τοῦ Χριστοῦ . καὶ τίς Ἰσραὴλ τοῦ Θεοῦ ; ὡς τοῦ ποτε Ἰσραὴλ κληθέντος , μηκέτι ὄντος τοῦ Θεοῦ . Ἄλλοσ δὲ ὧδε λέγει · “ καὶ ὅσοι τῷ κανόνι τούτῳ στοιχή “ σουσιν,’’ ἵνα εἴπῃ ὅτι πάντες οἱ κατὰ ταῦτα προῃρημένοι τυγχάνουσι τῶν παρ’ αὐτοῦ καλῶν · τὴν μὲν εἰρήνην εἰπὼν , ὡς ἃν τότε πάσης λυομένης διαστάσεως , τὸ δὲ “ ἔλεος,’’ ἐπειδὴ φιλανθρωπίᾳ ἅπαντα ἡμῖν τὰ παρ’ αὐτοῦ προσγίνεται ἀγαθά . ὅμοιον δέ ἐστι τὸ “ χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη,’’ ἐπεὶ μηδὲ διαφέρει τὸ ἔλεος τῆς χάριτος . τοῦ λοιποῦ , κόπους μοι μηδεὶς παρεχέτω . Ὡς γὰρ εἰς πολλοὺς καμάτους ἀπὸ τῆς ἐκείνων ἐμπεπτωκὼς κακίας , ἀπαλλασσέσθωσάν , φησι , καὶ μὴ γινέσθωσαν πρόξενοι καμάτων · ἐμὲ γὰρ ἀποστῆναι τῆς τοῦ Χριστοῦ ὁμολογίας , τῶν ἀδυνάτωι ὑπὲρ ἧς πολλὰ παθὼν , μικροῦ κατέστιγμαι τὸ σῶμα . Ἀλλοσ δέ φησιν · ἐνταῦθα οὐχ ὡς καμὼν , οὐδὲ ὡς περικακήσας ταῦτα φθέγγεται . ὁ γὰρ πάντα ποιεῖν καὶ πάσχειν ὑπὲρ τῶν μαθητῶν αἱρούμενος , πῶς ἃν ἐξελύθη καὶ ἀνέπεσε νῦν ; τίνος οὖν ἕνεκεν ταῦτα φησίν ; ἀναστέλλων αὐτῶν τὴν ῥάθυμον γνώμην , καὶ εἰς φόβον πλείονα ἐμβάλλων , καὶ πηγνὺς τοὺς παρ’ αὐτοῦ τεθέντας νόμους , καὶ οὐ συγχωρῶν ἀεὶ κινεῖν αὐτούς . Ἐγὼ γὰρ τὰ στίγματα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ἐν τῷ σώματί μου βαστάζω . Οὐκ εἰπεν ἔχω , ἀλλὰ “ βαστάζω.’’ καὶ καθάπερ οἱ σημειοφόροι τῶν στρατιωτῶν , οὕτω καὶ αὐτὸς ἀγάλλεται τραύματα περιφέρων · διατί δὲ τοῦτο λέγει ; παντὸς λόγου , πάσης φωνῆς λαμπρότερον , διὰ τούτων ἀπολογοῦμαι , φησὶ , πρὸς τοὺς ἀντιλέγοντας , καὶ λέγοντας ὑποκρίνεσθαι με τὸ δόγμα , καὶ πρὸς ἀνθρώπων ἀρέσκειαν τί λέγειν · οὐδὲ γὰρ εἴ τις στρατιώτην εἶδεν ἐκ παρατάξεως ἐλθόντα ᾑμαγμένον καὶ μυρία τραύματα ἔχοντα , δειλίας κρίνειν καὶ προδοσίας ἠνείχετο , τὸν ἐπὶ τοῦ σώματος τῆς ἀνδραγαθίας φέροντα τὴν ἀπόδειξιν . ἀρχόμενος μὲν οὖν τῆς Ἐπιστολῆς ἀπὸ τῆς ἀθρόας αὐτοῦ μεταβολῆς , τὴν ἀνυπόκριτον αὐτοῦ σαφῶς ἔδειξε γνώμην · τελευτῶν δὲ ἀπὸ τῶν ταύτης κινδύνων . εἶτα ἀπολογησάμενος διὰ πάντων σαφῶς , καὶ δείξας ὡς οὐδὲν εἶπε τῶν εἰρημένων θυμῷ καὶ ἀπεχθείᾳ , ἀλλ’ ἀκίνητον ἔχει τὴν πρὸς αὐτοὺς φιλοστοργίαν , πάλιν αὐτὸ τοῦτο κατασκευάζει , εἰς εὐχὴν μυρίων γέμουσαν ἀγαθῶν κατακλείων τὸν λόγον , καὶ οὕτω λέγων , Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ τοῦ πνεύματος ὑμῶν , ἀδελφοί . ἀμήν . Οὐκ εἶπεν ἁπλῶς μεθ’ ὑμῶν ὡς ἐπὶ τῶν ἄλλων , ἀλλὰ “ μετὰ “ τοῦ πνεύματος ὑμῶν , ἀπάγων αὐτοὺς τῶν σαρκικῶν , καὶ πανταχοῦ δεικνὺς τοῦ Θεοῦ τὴν εὐεργεσίαν , καὶ ἀναμιμνήσ κῶν τῆς χάριτος ἧς ἀπήλαυ σν · δι’ ἧς πάσης αὐτοὺς ἱκανὸς ἦν Ἰουδαϊκῆς ἀπαγαγεῖν πλάνης · τό τε γὰρ Πνεῦμα λαβεῖν , οὐ τῆς νομικῆς ἦν πτωχείας , ἀλλὰ τῆς κατὰ τὴν πίστιν δικαιοσύνης · τό τε κατασχεῖν λαβόντας οὐκ ἀπὸ περιτομῆς , ἀλλ’ ἀπὸ χάριτος ἐγένετο · πάλιν διὰ τοῦτο τὴν παραίνεσιν εὐχῇ κατέκλεισε χάριτος , καὶ Πνεύματος ἀναμνήσας ὁμοῦ καὶ ἀδελφοὺς προσειπὼν , καὶ παρακαλέσας τὸν Θεὸν , τούτων αὐτοὺς διηνεκῶς ἀπολαύειν . καὶ διπλῶ τοὺς ἀνθρώπους ἀσφαλισάμενος τρόπῳ · τὸ γὰρ αὐτὸ καὶ εὐχὴ καὶ διδασκαλία ἦν τῶν εἰρημένων ὁλόκληρος , ἀντὶ τείχους αὐτοῖς διπλοῦ γενομένη · ἥτε γὰρ διδασκαλία ἀναμιμνήσκουσα αὐτοὺς ὅσων ἀπέλαυσαν , μᾶλλον κατεῖχεν ἐν τοῖς τῆς ἐκκλησίας δογμασιν · ἥτε εὐχὴ , καλοῦσα τὴν χάριν καὶ παραμένειν αὐτοῖς πείθουσα , οὐκ ἠφίει τὸ Πνεῦμα αὐτῶν ἀποστῆναι · τούτου δὲ ἐν αὐτοῖς ὄντος , πᾶσα ὥσπερ κόνις ἀπεσοβεῖτο τῶν τοιούτων δογμάτων ἡ ἀπάτη . τριὰς μονὰς ἐλέησον . τῶν εἰς τὴν πρὸς Γαλάτας ἐπιστολὴν Παύλου τοῦ Ἀποστόλου ἐξηγητικῶν ἐκλογῶν τόμος β .
Lemmas: ὑπογραφή ὁ κατά πνεῦμα Ἐλευθέριος . γάρ γάρ ἐπί ἐλευθερία καλέω , ἀδελφός · μόνος μή ὁ ἐλευθερία εἰς ἀφορμή τῆ σάρξ . ἐνταῦθα εἰς ὁ ἠθικός ἐμπίπτω λόγος , πάλιν μίγνυμι ὁ δογματικός , ὅσπερ ἐν οὐδείς ὁ ἄλλος ἐπιστολή ποιέω . καί γάρ οὗτος ἐκεῖνος πάλιν ἔχω ἐν ὁ πρός Μανιχαῖος μάχομαι . τίς δέ εἰμί , ὁ φημί ; ἀπαλλάσσω , σύ ὁ Χριστός ὁ ζυγόν ὁ δουλεία · κύριος ἀφίημι ὁ πράσσω ὅς , τίς βούλομαι · οὐ ἵνα ὁ ἐξουσία πρός κακία χράω , ἀλλά ἵνα μείζων λαμβάνω μισθός πρόφασις , ἐπί φιλοσοφία μείζων ἀνέρχομαι . ἐπεί γάρ ἄνω καί κάτω ζυγόν δουλεία καλέω ὁ νόμος καί κατάρα ἀπαλλαγή , ἵνα μή τις ὑποπτεύω , ὅτι διά οὗτος κελεύω ὁ νόμος ἀφίστημι , ἵνα ἔξεστι παρανόμως ζῶ , διορθόω ὁ ὑπόνοια λέγω , οὐ ἵνα παράνομος γίγνομαι ὁ πολιτεία , ἀλλά ἵνα ὑπέρ νόμος ὁ φιλοσοφία · λύω γάρ ὁ νόμος ὁ δεσμός , ἵνα Χωρὶς ζυγόν βαδίζω εὔρυθμος . εἶτα καί δείκνυμι τρόπος , διά ἕ ῥᾳδίως ἄν ὁ τοιοῦτος κατορθόω . τίς οὖν ὁ τρόπος ; αλλά διά ὁ ἀγάπη δουλεύω ἀλλήλων . πάλιν ἐνταῦθα αἰνίσσομαι , ὅτι φιλονικία καί στάσις καί δφιλαρχία καί ἀπόνοια οὗτος αἰτία ὁ πλάνης αὐτός γίγνομαι . ὁ γάρ ὁ αἵρεσις μήτηρ , ὁ ὁ φιλαρχία εἰμί ἐπιθυμία . εἶπον γάρ δουλεύω ἀλλήλων , δείκνυμι ὅτι ἐκ ἀπόνοια καί τύφω , οὗτος λαμβάνω ὁ ἀρχή ὁ κακός · ἀλλά φανερῶς μέν οὖον λέγω ὁ ἁμάρτημα · φανερῶς δέ τίθημι ὁ διόρθωσις , ἵνα διά αὐτός ἐκεῖνος μανθάνω · ὁ γάρ ἀγάπη ὡς χρή , ὁ πλησίος , οὖον παραιτέομαι δουλεύω αὐτός , πᾶς δοῦλος ταπεινός . Ζεύς οὗτος οὐ εἶπον · ἀγαπάω ἀλλήλων ἁπλόος , ἀλλά , “ δουλεύω ὁ ἐπιτείνω δηλόω φίλιος . ἐπεί χαρά ὁ ὁ νόμος ζυγόν ἀναιρέω , ἵνα μή ἀποσκιρτάω , ἕτερος αὐτός ἐπιτίθημι ζυγόν ὁ ἀγάπη · ἰσχυρός μέν ἐκεῖνος , κοῦφος δέ καί ἡδύς πολύς . εἶτα δείκνυμι αὐτός ὁ κατόρθωμα φημί , ὁ γάρ πᾶς νόμος ἐν εἷς λόγος πληρόω , ἐν ὁ ἀγαπάω ὁ πλησίος σύ ὡς ἑαυτοῦ . ἐπεί γάρ ἄνω καί κάτω ὁ νόμος στρέφω , εἰμί βούλομαι αὐτός , φημί , πληρόω , μή περιτέμνω · οὖον γάρ ἐν ὁ περιτομή , ἀλλά ἐν ὁ ἀγάπη πληρόω . εἰμί δέ ἀλλήλων δάκνω καί κατεσθίω , βλέπω μή ὑπό ἀλλήλων ἀναλίσκω . οὐ ἀποφαίνω ἵνα μή βαρέω · οὖον γάρ εἶπον , ἐπεί ἀλλήλων δάκνω , ἀλλά , “ εἰμί ἀλλήλων δάκνω καί ὁ ἑξῆς ὁμοίως οὐ ἀποφαίνω , ὅτι ὑπό ἀλλήλων ἀναλίσκω , ἀλλά “ βλέπω “ μή ὑπό ἀλλήλων ἀναλίσκω . ” ὅσπερ εἰμί φοβέω καί ἀσφαλίζομαι , οὖον καταδικάζω · καί ὁ λέξις δέ ἐμφαντικός χράω · οὖον γάρ εἶπον , δάκνω μόνος , ὅσπερ εἰμί θυμόω , ἀλλά καί , κατεσθίω , ὅσπερ εἰμί ἐμμένω ὁ πονηρία . δῆγμα δέ καί βρῶσις , οὖον ὁ σωματικός φημί , ἀλλά ὁ πολύς χαλεπός · πότερος · οὖον γάρ οὕτως ὁ ἀνθρώπινος ἀπογεύω σάρξ βλάπτω , ὡς ὁ δῆγμα εἰς ὁ ψυχή πήγνυμι · ὅσος γάρ τίμιος ψυχή σῶμα , τοσοῦτος χαλεπός ὁ οὗτος βλάβη . βλέπω μή ὑπό ἀλλήλων ἀναλίσκω . ὁ γάρ διάστασις καί ὁ μάχη φθοροποιός καί ἀναλωτικός , καί ὁ δέχομαι αὐτός καί ὁ εἰσάγω . ( Θεόδωρος . ) ἄλλος δέ φημί , εἰμί μέλλω , φημί , πρός οὗτος φιλονεικέω ἀνένδοτος , οὖον μόνος οὐδείς ὀνίνημι ὁ ἁμαρτάνω , ἀλλά γάρ ἐναντίος ἔξω παντελῶς γίγνομαι αὐτός ὁ εὐσέβεια παρασκευάζω , ὅς καί καλῶς ἀναλίσκω καλέω · ἅτε δή μείωσις ἐργάζομαι ὁ κοινός ὁ ὁ εὐσέβεια ἀποχωρέω . λέγω δέ πνεῦμα περιπατέω , καί ἐπιθυμία Σάρος οὖον μή τελέω . ἐπεί εἶπον ὁ ποιέω ὁ νόσος , λέγω καί ὁ ὁ ὑγίεια χαρίζομαι φάρμακον . ποῖος δέ οὗτος εἰμί ; καί τίς ὁ λύσις ὁ εἴρω κακός ; ὁ πνεῦμα ζῶ · οὖον νόμος ὁ ἀπειλέω δοῦλος , πνεῦμα δέ ὁ ἄγω τέκνον Θεός . ὁ γάρ σάρξ ἐπιθυμέω κατά ὁ πνεῦμα · ὁ δέ πνεῦμα κατά ὁ σάρξ · οὗτος δέ ἀλλήλων ἀντίκειμαι , ἵνα μή , ὁ εἄν ἐθέλω , οὗτος ποιέω . Σάρκα ἐνταῦθα οὖον ὁ σῶμα λέγω · εἰμί γάρ οὗτος φημί , πῶς ἔχω λόγος ὁ ἑξῆς εἴρω ; ἐπιθυμέω γάρ , φημί , κατά ὁ πνεῦμα , καί μήv οὗτος οὖον ὁ κινέω , ἀλλά ὁ κινέω εἰμί , οὖον ὁ ἐνεργέω , ἀλλά ὁ ἐνεργέω . ὁ γάρ ἐπιθυμία , οὖον σάρξ ἀλλά Ψυχή · καί γάρ ἀλλαχοῦ ποῦ φημί “ καταπείθω - “ ἦμος εἰμί ὁ ψυχή μου·’’ καί “ τίς ἐπιθυμέω ὁ ψυχή σύ καί ποιέω “ σοι·’’ καί “ πορεύω κατά ὁ ἐπιθυμία ὁ Ψυχή σύ · καί πάλιν “ οὕτως ἐπιθυμέω ὁ ψυχή ἐγώ . οἶδα οὖν σάρξ καλέω οὖον ὁ ὁ σῶμα φύσις , ἀλλά καί ὁ πονηρός προαίρεσις , ὡς ὅταν λέγω , “ σύ οὐ εἰμί ἐν σάρξ , ἀλλά ἐν πνεῦμα . καί πάλιν , “ ὁ δέ ἐν σάρξ εἰμί , Θεός ἀρέσκω οὖον δύναμαι , ἀλλά καί αὐτός οὗτος φημί κατηγορία ὁ σῶμα ὁ ὁ ἁμάρτημα ὁ Ψυχή σάρξ ὄνομα καλέω . ἐγώ δέ ὁμολογέω μέν μικρός εἰμί ὁ Ψυχή ὁ σάρξ καί αὐτός δέ καλός · ὁ γάρ μικρός ὁ καλός καί αὐτός καλός · ὁ δέ κακός οὐ μικρός ὁ καλός , ἀλλά ἐναντίος · σύ δέ εἰμί μέν ἔχω δείκνυμι ἀπό ὁ σῶμα μόνος κατασκευάζω ὁ κακία , κατηγορέω ὁ σάρξ · εἰμί δέ ἀπό ὁ προσηγορία διαβάλλω ἐπιχειρέω , ὥρα σύ καί ὁ Ψυχή κατηγορέω . καί γάρ ψυχικός ἄνθρωπος λέγω ὁ ὁ ἀλήθεια στερέω , καί πνευματικός πονηρία λέγω ὁ ὁ δαίμων πλῆθος . ὁ δέ ὁ σάρξ ὄνομα πάλιν καί ὁ μυστήριον καλέω εἴωθα ὁ γραφή , καί ὁ ἐκκλησία πᾶς σῶμα λέγω εἰμί ὁ Χριστός . εἰμί δέ βούλομαι καί κατόρθωμα μανθάνω ὁ διά αὐτός γίγνομαι , σβέννυμι ὁ λόγος ὁ αἴσθησις καί ἐρῆμος ὁράω ὁ ψυχή γνῶσις ἅπας καί οὐδείς οἶδα ὅς οἶδα . εἰμί δέ λέγω , “ ὁ σάρξ ἐπιθυμέω κατά ὁ νεῦμα , περί δύο φημί λογισμός . οὗτος γάρ ἀλλήλων ἀντίκειμαι , ὁ ἀρετή καί ὁ κακία , οὐ ὁ ψυχή καί ὁ σῶμα , εἰμί γάρ οὗτος ἀλλήλων ἀντίκειμαι , ἀλλήλων εἰμί ἀναιρετικός , ὡς ὁ πῦρ ὁ ὕδωρ , καί ὁ φάος ὁ σκότος · εἰμί δέ ἐπιμελέομαι σῶμα ψυχή , καί πολύς αὐτός ποιέω πρόνοια , καί μυρίος πάσχω ὥστε αὐτός μή καταλείπω , πῶς εἄν ἐναντίος οὗτος εἰμί ; οὖον τοίνυν περί οὗτος φημί , ἀλλά λογισμός πονηρός καί ἀγαθός μάχη εἰσάγω · ὁ γάρ ἐθέλω καί μή ἐθέλω , ὁ Ψυχή . Ζεύς οὗτος φημί · “ οὗτος δέ ἀλλήλων “ ἀντίκειμαι ἵνα μή συγχωρέω ὁ Ψυχή πορεύω ἐν ὁ ἐπιθυμία αὐτός ὁ πονηρός . ( Θεόδωρος . ) ἄλλος δέ φημί , ἀναιρετικός μέν ἀθανασία , ἀθανασία δέ θνητότης · οὐδέ γάρ συμφωνέω οὗτος ἀλλήλων · ὅθεν οὐδέ ἐγώ ἔξεστι ποιέω ὅσπερ βούλομαι , ἐπεί μηδέ δυνατός ἐν ἐκεῖνος εἰμί ὁ ὁ θνητότης πράσσω · ὁ γάρ ἵνα οὐ ἐπί αἴτιος εἶπον , ἀλλά ὡς ἀκόλουθος κατά ὁ οἰκέω ἰδίωμα . ( Σευηριανός . ) ἄλλος πάλιν ὧδε λέγω , ζητέω διατί νόμος ἀποσπάω μιμνήσκω ὁ ἁμαρτία · ἐπεί τρυφάω κελεύω ὁ νόμος · διά δέ οὗτος διερεθίζω ὁ ἐπιθυμία , καί ἀκατάσχετος εἰμί πρός ἁμαρτία ἄγω , οὗτος ἕνεκα ὅτε νόμος εἄν μνήμη , οὗτος λέγω · καί γάρ ἐν ὁ πρός Ῥωμαῖος ὁ νόμος μνημονεύω , καί ὁ διά ὁ κύριος διόρθωσις , εἰσάγω ὁ “ ὁ γάρ “ κατά σάρξ ζῶ , Θεός ἀρέσκω οὖον δύναμαι · “ διατί δέ συγχωρέω ὁ τρυφάω καί ἐσθίω ; ὅτι ὁ ὁ ὁμολογέω κακός ἀποχή , οὐ εἄν προχωρέω , εἰμί μή ἐνδίδωμι αὐτός ὁ ἐσθίω καί πίνω · οἶδα μέν γάρ ὁ νομοθέτης , ὅτι ἀδύνατος τρυφάω κρατέω ἡδονή · τέως δέ ἐθέλω ὁ νόος παιδεύω , ἵνα γιγνώσκω τίς καλός καί τίς κακός , καί τίς ὁ εὐσεβής · προοράω γάρ ὅτι μέλλω ἔρχομαι ὁ ὁ λείπω ὁ νόμος προστίθημι , λέγω δή ὁ μή κατά σάρξ περιπατέω , ὡς λέγω ὁ Παῦλος εἰμί δέ πνεῦμα ἄγω , οὐ εἰμί ὑπό νόμος . Χρυσόστομος . ὁ πνεῦμα ἔχω ὡς χρή , σβέννυμι διά οὗτος πονηρός ἐπιθυμία ἅπας · ὁ δέ οὗτος ἀπαλλάσσω , οὖον δήω ὁ ἀπό ὁ νόμος βοήθεια , ὑψηλός πολύς ὁ ἐκεῖνος παραγγελία γίγνομαι · ὁ γάρ μή ὀργίζω , πῶς δήω ἀκούω , “ οὖον φονεύω ; ὁ μή βλέπω ἀκόλαστος ὀφθαλμός , πῶς χρῄζω ὁ παιδεύω μή μοιχεύω ; τίς γάρ διαλέγω περί ὁ καρπός ὁ κακία ὁ ὁ ῥίζα αὐτός ἀνασπάω ; ἐνταῦθα δέ ἐγώ δοκέω καί ἐγκώμιον ὁ νόμος μέγας εἴρω καί θαυμαστός , εἰ ἐν τάξις ὁ πνεῦμα ὁ νόμος εἰμί , κατά δύναμις ὁ ἑαυτοῦ πρό ὁ ὁ πνεῦμα ἐπιφοίτησις · οὖον μήv διά οὗτος ἐναπομένω χρή ὁ παιδαγωγός · τίς γάρ χρεία νόμος , ὁ οἴκοθεν κατορθόω ὁ μείζων ; Φανερός δέ εἰμί ὁ ἔργον ὁ σάρξ , ὅστις εἰμί , πορνεία , μοιχεία , ἀκαθαρσία , ἀσέλγεια , φαρμακεία,εἰδωλολατρεία , ἔχθρα , εἴρω , ζῆλος , θυμός , ἐριθεία , διχοστασία , αἵρεσις , φθόνος , φόνος , μέθη , κῶμος , καί ὁ ὅμοιος οὗτος · ὁ · ὁ προλέγω σύ , καθώς καί προεῖπον , ὅτι ὁ τοιοῦτος πράσσω , βασίλειος Θεός οὖον κληρονομέω . τις λέγω ἐνταῦθα λοιπός , ὁ ὁ σάρξ σύ κατηγορέω , καί νομίζω ὡς περί ἐχθρός καί πολέμιος οὗτος εἴρω ; ἵστημι γάρ ὁ μοιχεία καί ὁ πορνεία σάρξ κατά ἐγώ · ὁ ἔχθρα καί ὁ εἴρω καί ὁ ζῆλος , καί ὁ ἐρέθω , καί ὁ φορμακεῖαι , τίς εἄν ἄγω ; προαίρεσις γάρ οὗτος διαφθείρω μόνος · ὥσπερ οὖν καί ὁ ἄλλος , πῶς ἄν ἄγω σάρξ ; ὁράω ὅτι οὖον ὁ σάρξ λέγω ἐνταῦθα , ἄλλος ὁ γεώδης λογισμός ; διό καί φοβέω λέγω , ὅτι “ ὁ ὁ τοιοῦτος πράσσω βασίλειος Θεός οὖον κληρονομέω εἰμί δέ φύσις οὗτος πονηρός καί οὖον προαίρεσις πονηρός , περισσός εἶπον “ πράσσω , ” οὖον γάρ πράσσω , ἀλλά πάσχω . τίς δέ ἕνεκα βασίλεια ἐκπίπτω ; οὐδέ γάρ ὁ φύσις , ἀλλά ὁ ἐν προαίρεσις καί ὁ στέφανος καί ὁ κολάζω · διό καί οὗτος ἀπειλέω ὁ Παῦλος . ὁ γάρ καρπός1 ὁ πνεῦμα , ἀγάπη , χαρά , εἰρήνη . καί οὐ εἶπον ὁ ἔργον ὁ πνεῦμα , ἀλλά “ ὁ καρπός · ” οὐκοῦν ὁ ψυχή περισσός · εἰμί γάρ περί σάρξ καί πνεῦμα ὁ λόγος , ποῦ ὁ ψυχή ; οὐδαμῶς περισσός ὁ ψυχή , καί γάρ ὁ ἐγκράτεια ὁ πάθος οὗτος , καί περί αὐτός · καί ἐν μέσος κεῖμαι κακία καί ἀρετή , εἄν μέν εἰς δήω χράω ὁ σῶμα , πνευμάτιον αὐτός κατεργάζομαι · εἄν δέ καί ἀφίστημι μέν ὁ πνεῦμα , ἐκδίδωμι δέ ἑαυτοῦ ὁ πονηρός ἐπιθυμία , γεώδης αὐτός κατασκευάζω · ὁράω πανταχόθεν πῶς οὖον περί οὐσία ὁ λόγος αὐτός νῦν σάρξ , ἀλλά περί προαίρεσις μοχθηρός καί οὖον τοιοῦτος ; διατί δέ καρπός καλέω ὁ πνεῦμα ; ὅτι ὁ μέν πονηρός ἔργον ἐκ ἐγώ γίγνομαι μόνος · διό καί ἔργον καλέω · ὁ δέ καλός οὖον ὁ ἡμέτερος ἐπιμέλεια δήω μόνος ἀλλά καί ὁ ὁ Θεός φιλανθρωπία · εἶτα μέλλω αὐτός διηγέομαι , ὁ ῥίζα τίθημι πρῶτος ὁ ἀγαθός οὗτος λέγω , Ἀγάπη , χαρά , εἰρήνη , μακροθυμία , χρηστότης , ἀγα - θωσύνη , πίστις , πραότης , ἐγκράτεια · κατά ὁ τοῖος , οὐ εἰμί νόμος · τις γάρ ἄν τις ἐπιτάσσω ὁ πᾶς ἔχω παρά ἑαυτοῦ , καί διδάσκαλος καλός ἀπαρτίζω κτάομαι ὁ φιλοσοφία ὁ ἀλάπη ; ὡς γάρ οἷ ὁ ἵππος εὐήνιος καί ἀπό ἑαυτοῦ ἅπας πράσσω οὐ εἄν δήω μάστιξ , οὗτος καί ψυχή κατορθόω ὁ ἀρετή ἀπό πνεῦμα , οὖον δήω ὁ νουθετ(??)ῦντος νόμος · πάνυ δέ καί ἐνταῦθα θαυμαστός ὁ νόμος ἐκβαίνω εν · οὐ ὡς φαῦλος , ἀλλά ὡς μικρός ὁ δίδωμι παρά ὁ πνεῦμα φιλοσοφία . ὁ δέ ὁ Χριστός ὁ σάρξ σταυρόω σύν ὁ πάθημα καί ὁ ἐπιθυμία . ἵνα γάρ μή λέγω , καί τίς εἰμί τοιοῦτος ; δείκνυμι ἐπί ὁ ἔργον ὁ ὁ τοιοῦτος κατορθόω · σάρξ πάλιν ἐνταῦθα ὁ πονηρός πρᾶξις καλός · οὖον γάρ δή ὁ σάρξ ἀναιρέω · ἐπεί πῶς μέλλω ζῶ ; ὁ γάρ σταυρόω , νεκρός εἰμί καί ἀνενέργητος · ἀλλά ὁ ἀκριβής φιλοσοφία δηλόω · ἐπεί οὖν ὁ πνεῦμα τοσοῦτος ὁ ἰσχύς , ἐκεῖνος ζῶ , ἐκεῖνος ἀρκέω · διό καί αὐτός ἐπάγω λέγω , εἰμί ζῶ πνεῦμα , πνεῦμα καί στοιχέω . κατά ὁ ἐκεῖνος νόμος πολιτεύω · οὗτος γάρ εἰμί ὁ “ στοιχέω ” τουτέστιν , ἀρκέω ὁ ὁ πνεῦμα δύναμις , καί μή ἐπιζητέω ὁ ἀπό ὁ νόμος προσθήκη · εἶτα δείκνυμι ἐκεῖνος ὁ ἐπεισάγω ὁ περιτομή διά φιλοτιμία οὗτος ποιέω , φημί , μής γίγνομαι κενόδοξος · ἀλλήλων προκαλέω , ἀλλήλων φθονέω . εἰς φιλονεικία δηλονότι καί εἴρω ἀλλήλων φθονέω · ἀπό γάρ κενοδοξία φθόνος , καί ἀπό φθόνος , ὁ μυρίος οὗτος κακός . ἀδελφός ἐάν καί προλαμβάνω ἄνθρωπος ἐν τις τις μάτι . ἐπεί γάρ ἐπιτίμησις πρόσχημα ὁ αὐτός ἐκδικέω πάθος , καί δοκέω μέν ἁμάρτημα ἕνεκα οὗτος ποιέω · ὁ δέ αὐτός φιλαρχία ἵστημι βούλομαι , φημί , “ ἀδελφός , ἐάν καί “ προλαμβάνω · ” οὐ εἶπον ἐάν πράσσω , ἀλλά “ ἐάν καί προλαμβάνω · ” τουτέστιν , ἐάω συναρπάζω · σύ ὁ πνευματικός καταρτίζω ὁ τοιοῦτος . οὐ εἶπον μή καταδικάζω , ἀλλά διορθόω · καί οὐδέ ἐνταῦθα ἵστημι · ἀλλά δείκνυμι ὅτι σφόδρα αὐτός ἥμερος εἰμί δεῖ ὁ ὑποσκελίζω , οὕτως ἐπάγω . ἐν πνεῦμα πραότης . οὐ εἶπον ἐν πραότης , ἀλλά “ ἐν πνεῦμα πραότης ” δηλόω , ὅτι καί ὁ πνεῦμα οὗτος δοκέω · καί ὁ δύναμαι μετά ἐπείκεια διορθόω ὁ ἁμαρτάνω , χάρισμα εἰμί πνευματικός · εἶτα ἵνα μή ἐπαίρω ὁ διορθόω ἕτερος , καί αὐτός ὑπό ὁ αὐτός φόβος τίθημι οὕτως εἶπον , σκοπός σαυτοῦ , μή καί σύ πειράζω . ὠσπερ γάρ ὁ πλουτέω ἔρανος ὁ δήω εἰσφέρω · ἵνα εἴποτε καί αὐτός περιπίπτω πενία , ὁ αὐτός ἐπιτυγχάνω , οὗτος καί ἐγώ ποιέω χρή · διό καί ὁ αἴτιος ἀναγκαῖος τίθημι λέγω , “ σκοπός σαυτοῦ , μή καί σύ πειράζω · ” καί ἀπολογέομαι ὑπέρ ὁ ἁμαρτάνω · πρῶτος μέν εἶπον , “ ἐάν καί προ - “ ληφθῇ·’’ δύο , “ καί ἄνθρωπος · ” ὁ ὁ πολύς ἀσθένεια ὄνομα · εἶτα “ μή καί σύ πειράζω δαίμων ἐπήρεια μᾶλλον , ὅς Ψυχή ῥᾳθυμία αἰτιάομαι . ἀλλήλων ὁ βάρος βαστάζω . ἐπεί γάρ οὐ εἰμί ἄνθρωπος Χωρὶς ἁμάρτημα εἰναι , παραινέω μή ἀκριβής ἐξεταστής γίγνομαι ὁ ἕτερος πλημμελέω , ἀλλά καί φέρω ὁ ὁ πλησίος ἐλάττωμα , ἵνα καί ὁ αὐτός φέρω παρά ἕτερος · ὁ γάρ ἐκ ὁ κοινός γίγνομαι ἔρανος καί σῶμα καί οἰκοδομή συνίστημι . καί οὕτως ἀναπληρόω ὁ νόμος ὁ Χριστός . τουτέστι , κοινός πᾶς πληρόω διά ὅς ἀλλήλων φέρω · οὕτως γάρ ἀλλήλων χείρ ὀρέγω , ἐν ὅς μέλλω καταπίπτω , διά ἀλλήλων κοινός πληρόω ὁ νόμος · ὁ λείπω ὁ πλησίος ἀναπληρόω ἕκαστος διά ὁ οἰκεῖος ὑπομονή · ὥσπερ γάρ ἐν ὁ σῶμα , εἰμί ὁ αὐτός τίς ἀπαιτέω παρά πᾶς χρεία , οὐδέποτε ὁ σῶμα ἵστημι , οὕτως καί ἐπί ὁ ἀδελφός πολύς εἰμί πόλεμος , εἰμί παρά πᾶς πᾶς ἐπιζητέω . ( Θεόδωρος . ) ἄλλος δέ φημί , νόμος Χριστός ὁ φημί · ἀλλά καί κοινωνέω αὐτός ὁ φορτίον ὀφείλω · οὗτος δέ γίγνομαι , ὅταν διά παραίνεσις καί χρηστότης ἐπικουφίζω αὐτός ὁ ψυχή , ὑπό ὁ ὁ ἁμάρτημα συνείδησις Βέβα ῥήγνυμι . εἰμί γάρ τις δοκέω εἰμί τίς , μηδείς ἐάν , ἑαυτοῦ φρεναπάτης . πάνυ ἐνταῦθα ὁ ἀπόνοια κατακόπτω · ὁ γάρ δοκέω εἰμί τίς , οὐδείς εἰμί · πρῶτος ὁ εὐτέλεια αὐτός δεῖγμα φέρω ὁ τοιοῦτος ὑπόνοια . ὁ δέ ἔργον δοκιμάζω ἕκαστος . ἐνταῦθα δείκνυμι ὅτι δεῖ βίος ἐξεταστής εἰμί , καί οὐ ἁπλόος , ἀλλά μετά ἀκρίβεια δοκιμάζω ὁ πράσσω ἐγώ · καθάπερ γάρ ὁ χρυσίον δοκέω μέν εἰμί λαμπρός πρό ὁ χωνευτήριον · θηρίον · Ορν δέ αὐτός παραδίδωμι ὁ πῦρ , τότε ἀκριβῶς ὁ νόθος πᾶς ἀπό ὁ γνήσιος χωρίζω , οὗτος καί ὁ ἡμέτερος ἔργον , ὅταν μετά ἀκρίβεια ἐξετάζω , τότε σαφῶς ἐκκαλύπτω , καί πολύς ὁράω ἑαυτοῦ ὑπεύθυνος εἰμί ἔγκλημα , καί τότε εἰς ἑαυτοῦ ὁ καύχημα ἔχω , καί οὐ εἰς ὁ ἕτερος · οὗτος οὖον νομοθέτης φημί , ἀλλά συγκαταβαίνω · ὡσανεί λέγω , ἄτοπος μέν ὁ καυχάομαι · εἶδος ἄρα βούλομαι , μή κατά ὁ πλησίος ὡς ὁ Φαρισαῖος · ὁ γάρ οὗτος παιδεύω , καί ἐκεῖνος ἀφίστημι ταχέως · διό καί οὗτος συγχωρέω , ἵνα ὁ περισσός κατά μικρός ἐξαιρέω · ὁ γάρ συνεθίζω εἰς ἑαυτοῦ μόνος καυχάομαι καί μή κατά ἄλλος , ταχέως καί οὗτος διορθόω ὁ ἐλάττωμα · ὅταν γάρ μή νομίζω ὁ ἄλλος ἑαυτοῦ εἰμί ἀγαθός · οὗτος γάρ εἰμί οὐ εἰς ὁ ἕτερος · ἀλλά ἑαυτοῦ κατά ἑαυτοῦ ἐξετάζω ἁβρύνω , παύω ὕστερος καί οὗτος τόπος · καί ἵνα μανθάνω ὅτι οὗτος βούλομαι κατασκευάζω , ὁράω πῶς αὐτός συστέλλω ὁ φόβος · ἀνωτέρω μέν εἶπον “ δοκιμάζω ὁ ἔργον αὐτός , ἐνταῦθα δέ ἐπάγω , ἕκαστος γάρ ὁ ἴδιος φορτίον βαστάζω . δοκέω μέν γάρ τίθημι λογισμός κωλύω κατά ἕτερος καυχάομαι , διορθόω δέ ὁ καυχάομαι , ὥστε μηδέ αὐτός μέγας φρονέω · εἰς ἐννόησις ἄγω αὐτός ὁ οἰκέω ἁμάρτημα , καί ὁ ὄνομα ὁ φορτίον καί ὁ ἀχθοφορία πιέζω αὐτός ὁ σύνοιδα . κοινωνέω δέ ὁ κατηχέω ὁ λόγος ὁ κατηχέω ἐν πᾶς ἀγαθός . ἐνταῦθα περί ὁ διδάσκαλος λοιπός ὁ λόγος αὐτός , ὥστε πολύς ἀπολαύω παρά ὁ μαθητεύω θεραπεία · καί τίς ἕνεκα οὕτως νομοθετέω ὁ Χριστός ; καί γάρ ἐν ὁ καινός οὗτος κεῖμαι ὁ νόμος , ὥστε ὁ εὐαγγέλιον καταγγέλλω , ἐκ ὁ εὐαγγέλιον ζῶ · καί ἐν ὁ παλαιός δέ ὁμοίως πολύς ὁ Λευΐτης παρά ὁ ἄρχω ἀσάω ὁ πρόσοδος · τις ἐν ἕνεκα οὗτος διαπράσσω ; ταπεινοφροσύνη καί ἀγάπη ὑπόθεσις προαποτίθημι · ἐπεί γάρ ὁ διδασκαλικός ἀξίωμα πολλάκις φυσάω ὁ ἔχω , καταστέλλω αὐτός ὁ φρόνημα , εἰς ἀνάγκη καθίστημι ὁ δήω ὁ μαθητεύω · ἐκεῖνος πάλιν εἰς ἀφορμή ἄγω ὁ πρός εὐποιία εὔκολος γίγνομαι · γυμνάζω αὐτός ἐν ὁ περί ὁ διδάσκαλος εὔνοια , καί περί ὁ ἄλλος ἥμερος εἰμί , ὅσπερ καί ἀγάπη οὖον μικρός ἐργάζομαι ἑκάτερος ὁ μέρος · διά οὗτος δέ καί κοινωνία ὁ πρᾶγμα καλέω , δείκνυμι ἀντίδοσις γίγνομαι · ὅς καί ἀλλαχοῦ δηλόω λέγω , " εἰμί “ ἐγώ σύ ὁ πνευματικός σπείρω , μέγας εἰμί ἐγώ σύ “ ὁ σαρκικός θερίζω ” μείζων γάρ ὁ μαθητής λαμβάνω ὅς δίδωμι · καί τοσοῦτος μείζων , ὅσος ὁ γήιος ὁ ἐπουράνιος ἀγαθός . εἶτα , ἵνα μή πονηρία διδάσκαλος ὀκνηρός περί οὗτος ποιέω ὁ μαθητής , καί πένης εἰμί παρατρέχω πολλάκις διά ὁ τρόπος , προέρχομαι μέν φημί · “ ὁ δέ καλός ποιέω , μή ἐκκακέω · ἐνταῦθα δέ ὁ μέσος ὁ τοιοῦτος καί ὁ ἐν ὁ βιωτικός φιλοτιμία δείκνυμι οὐτάω λέγω , μής πλανάω , θεός οὖον μυκτηρίζω · ὅς γάρ ἐάν σπείρω ἄνθρωπος , οὗτος καί θερίζω · ὅτι ὁ σπείρω εἰς ὁ σάρξ ἑαυτοῦ , ἐκ ὁ σάρξ θερίζω φθορά · ὁ δέ σπείρω εἰς ὁ πνεῦμα , ἐκ ὁ πνεῦμα θερίζω ζωή αἰώνιος . ὥσπερ γάρ ἐπί ὁ σπέρμα , δεῖ ὁ αὐτός γένος εἰμί καί ὁ σπόρος καί ὁ ἄμητος , οὕτως καί ἐν ὁ ἔργον ὁ καταβάλλω εἰς ὁ σάρξ , τρυφή , μέθη , ἐπιθυμιάω ἄτοπος , ὁ ἐκ οὗτος ἀμάω · τίς δέ εἰμί οὗτος ; κόλασις , τιμωρία , αἰσχύνη , γέλως , φθορά · ὁ γάρ πολυτελής τράπεζα οὐδείς ἕτερος ὁ τέλος , ἢ φθορά · καί γάρ αὐτός φθείρω καί συμφθείρω ὁ σῶμα · ὁ δέ ὁ πνεῦμα , οὖον τοιοῦτος · ἀλλά απεναντίας ἅπας οὗτος . ( Σευηριανός . ) ἄλλος δέ φημί , δηλόω ἐκ οὗτος , ὅτι ἄκαιρος μέν ἀναλίσκω , παρέχω ὁ τηρέω νόμος παρακελεύομαι , ὁ δέ ὁ Παῦλος διδασκαλία κηρύσσω , οὐδείς παρέχω · διό φημί , “ ὁ σπείρω εἰς ὁ σάρξ αὐτός · ” ὁ γάρ νόμος ὑπόκειμαι , ἐν ὁ σαρκικός ζῶ · ὁ τοίνυν ὁ οὗτος διδάσκω παρέχω , εἰς ὁ σάρξ σπείρω μόνος · ὁ δέ καλός ποιέω μή ἐκκακέω · καιρός γάρ ἴδιος θερίζω , μή ἐκλύω . ἄρα οὖν , ὡς καιρός ἔχω , ἐργάζομαι ὁ καλός πρός πᾶς μέν , μάλιστα δέ πρός ὁ οἰκεῖος ὁ πίστις . ἵνα γάρ μηδείς νομίζω , ὅτι διδάσκαλος μέν ἐπιμελέομαι δεῖ , καί τρέφω αὐτός , ὁ δέ ἄλλος ἀμελέω , εἰς κοινός ἐξάγω ὁ λόγος , καί πᾶς αὐτός ὁ θύρα ὁ τοιοῦτος ἀνοίγω φιλοτιμία · καί τοσοῦτος ποιέω ὁ ὑπερβολή , ὡς καί Ἰουδαῖος καί Ἕλλην κελεύω ἐλεέω · μετά προσήκω μέν τάξις , ἐλεέω δέ οὖν ὅμως . τίς δέ ὁ τάξις ; ὁ πλείων περί ὁ πιστός ἐπιδείκνυμι ὁ πρόνοια φιλότιμος καί διηνεκής · καί γάρ ὁ καιρός ὁ ὄνομα , καί ὁ μή δήω ἐκκακέω , οὗτος αἰνίσσομαι · εἶτα ἐπεί μέγας ἀπαιτέω , καί ὁ ἔπαθλον ἐπί θύρα τίθημι ἄμητος μιμνήσκω καινός τις καί παράδοξος . ἐπί μέν γάρ ὁ γηπονέω , οὐ ὁ σπείρω μόνος , ἀλλά καί ὁ Θερίζων πολύς ὑπομένω ὁ πόνος , αὐχμός καί κονιορτός καί πολύς μάχομαι ταλαιπωρία · τότε δέ , οὐδείς οὗτος ἐν φημί · ὅς καί παραδηλόω λέγω · “ καιρός “ γάρ ἴδιος θερίζω μή ἐκλύω . ” καί ἐντεῦθεν μέν αὐτός προτρέπω καί ἐφέλκω , ἑτέρωθεν δέ κατεπείγω καί συνωθέω λέγω , “ ἄρα οὖν ὡς καιρός ἔχω , ἐργάζομαι ὁ ἀγαθός . ” ὥσπερ γάρ οὐ ἀεί ὁ σπείρω εἰμί κύριος · οὕτως οὐδέ ὁ ἐλεέω · ὅταν γάρ ἐντεῦθεν ἀποφέρω , κἀν μυριάκις βούλομαι , οὐδείς περαίνω πλέω · διό φημί , “ ὡς καιρός ἔχω , ἐργάζω - “ μέθη ὁ ἀγαθός , ” πρός πᾶς , καί οὗτος μάλιστα ἀπαλλάσσω Λάττων ὁ Ἰουδαϊκός ταπεινότης · ἐκεῖνος μέν γάρ ὁ ὁ φιλανθρωπία ἅπας πρός ὁ ὁμόφυλος εἰμί · ὁ δέ ὁ χάρις φιλοσοφία , γῆ ὁμοῦ καί θάλασσα ἐπί ὁ ὁ ἐλεημοσύνη καλέω τράπεζα · εἰμί καί πλείων περί ὁ οἰκεῖος ὁ σπουδή ἐπιδείκνυμι . Κεφ . ΙB . ἀποτροπή ἀπό ὁ ἕλκω ἐπί ὁ περιτομή , καί προτροπή πρός νέος ζωή ὁ ὑπό πνεῦμα . εἶδον , πηλίκος σύ γράμμα γράφω ὁ ἐμέω χείρ . εἶπον ὀλίγος περί αὐτός , πάλιν ἐπί ὁ πρότερος ἐπανέρχομαι , ὁ μάλιστα αὐτός ὁ ψυχή διαταράσσω . αἰνίσσομαι δέ οὐδείς ἕτερος , ἀλλά ὅτι αὐτός γράφω ὁ Ἐπιστολή ἅπας , ὅς πολύς γνησιότης σημεῖον εἰμί · ποιέω δέ οὗτος ἐνταῦθα , οὖον διά ἀγάπη μόνος , ἀλλά καί διά ὁ ὁ πονηρός ὑπόνοια ἀναίρεσις · ἐπεί γάρ διαβάλλω ἐπί πρᾶγμα ὅς οὐδείς κοινωνέω , καί λέγω περιτομή καταγγέλλω καί ὑποκρίνομαι ὡς καταγγέλλω , διά οὗτος ἀναγκάζω ἰδιόγραφος ποιέω ὁ Ἐπιστολή , μαρτυρία ἔγγραφος προαποτίθημι · ὁ δέ “ πηλίκος ἐγώ δοκέω οὖον ὁ μέγεθος , ἀλλά ὁ ἀμορφία ὁ γράμμα ἐμφαίνω λέγω , μονονού λέγω h . ὅτι οὐδέ ἀγαθός γράφω εἰδοί , ὅς ἀναγκάζω διά ἐμαυτοῦ γράφω , ὥστε ὁ συκοφάντης ἐμφράσσω ὁ στόμα · ( Θεόδωρος . ) ἄλλος δέ φημί , μέλλω καθάπτω ὁ ἄγαν μείζων χράω γράμμα , ἐμφαίνω ὅτι οὔτε αὐτός ἐρυθριάω , οὔτε ἀρνέομαι ὁ λέγω . ὅσος ἐθέλω εὐπροσωπέω ἐν σάρξ , οὗτος ἀναγκάζω σύ περιτέμνω , μόνος ἵνα μή ὁ σταυρός ὁ Χριστός διώκω . οὐδέ γάρ ὁ περιτέμνω νόμος φυλάσσω · ἀλλά ἐθέλω περιτέμνω σύ , ἵνα ἐν ὁ ὑμέτερος σάρξ καυχάομαι . ἐνταῦθα δείκνυμι , οὐ ἑκών αὐτός οὗτος ὑπομένω , ἀλλά ἀναγκάζω · παρέχω αὐτός ἀφορμή ἀναχώρησις , καί σχεδόν ὑπέρ αὐτός ἀπολογέομαι . τίς δέ εἰμί εὐπροσωπέω ἐν σάρξ ; εὐδοκιμέω παρά ἄνθρωπος . ἐπεί γάρ ὀνειδίζω παρά ὁ Ἰουδαῖος , ὡς ὁ πατρῷος ἀφίστημι ἔθος , ἵνα μή οὗτος ἐγκαλέω , φημί , βούλομαι σύ λυμαίνομαι διά ὁ ὑμέτερος σάρξ , ἐκεῖνος ἀπολογέομαι · οὗτος δέ λέγω , δείκνυμι ὅτι οὖον διά θεός οὗτος πράσσω · εἶτα δείκνυμι ὅτι καί ἑτέρωθεν συγγνώμη εἰμί ἀποστερέω , διελέγχω πάλιν αὐτός , οὖον διά ὁ εἰς ἕτερος ἀρέσκεια μόνος , ἀλλά καί διά οἰκεῖος κενοδοξία οὗτος ἐπιτάσσω · διό καί ἐπάγω , “ ἵνα ἐν ὁ ὑμέτερος σάρξ Καυ - “ χήσωνται,’’ ὡς μαθητής ἔχω . καί τίς ὁ οὗτος ἀπόδειξις ; οὐδέ γάρ αὐτός , φημί , νόμος φυλάσσω · μάλιστα μέν γάρ εἰμί καί φυλάσσω , καί οὕτως ἄξιος κατηγορία · νυνί δέ καί ὁ σκοπός αὐτός διαφθείρω εἰμί . ( Σὐσέβιος . ) ἄλλος δέ φημί , ὁ νόμος ἔχω ὁ ὅτι ἐπικατάρατος ὁ μή ἐμμένω πᾶς · ὁ οὖν μή τηρέω πᾶς , οὖον τηρέω , “ ἀλλά ἐθέλω σύ περιτέμνω , ἵνα ὁ ὑμέτερος “ σάρξ καυχάομαι τουτέστιν ὅτι ὁ ἔθνος ἐγώ ἀκολουθέω , καί μή ἀναγκάζω εἶπον ὅτι ὁ ἔθνος συντίθημι , ἐκεῖνος μέν οὗτος ἐθέλω εὐπροσωπέω σάρξ καί καυχάομαι · ἐγώ δέ ὁ ἐμός χείρ γράφω . ἐμός δέ μή γίγνομαι καυχάομαι εἰμί μή ἐν ὁ σταυρός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . καί μέν ὁ πρᾶγμα ἐπονείδιστος εἰμί δοκέω , ἀλλά ἐν ὁ κόσμος καί παρά ὁ ἄπιστος · ἐν δέ οὐρανός καί παρά ὁ πιστός δόξα μέγας · καί γάρ πενία ἐπονείδιστος , ἀλλά ἐγώ καύχημα · καί ὁ ἐξευτελίζω παρά πολύς γέλως , ἀλλά ἐγώ ἁβρύνω οὗτος · οὗτος καί ὁ σταυρός ἐγώ καύχημα . καί οὐ εἶπον , ἐγώ δέ οὖον καυχάομαι · ἢ ἐγώ δέ οὖον βούλομαι καυχάομαι , ἀλλά “ ἐγώ δέ μή “ γίγνομαι ὥσπερ τίς ὁ ἄτοπος ἀπεύχομαι , καί ὁ παρά ὁ Θεός συμμαχία καλέω εἰς ὁ κατορθόω οὗτος . καί τίς εἰμί ὁ καύχημα ὁ σταυρός ; ὅτι Χριστός διά ἐγώ δοῦλος μορφή ἀναλαμβάνω , καί πάσχω ὅσπερ πάσχω · ἐγώ ὁ δοῦλος , ὁ ἐχθρός , ὁ ἀγνώμων · ἀλλά οὗτος ἐγώ ἀγαπάω , ὥστε καί ἑαυτοῦ ἐκδίδωμι ἀράομαι · τίς οὗτος γίγνομαι ἄν ἴσος ; πῶς οὖον καυχάομαι χρή , ὅταν ὁ δεσπότης , ὁ ἀληθής θεός , μή ἐπαισχύνομαι ὁ ὑπέρ ἐγώ σταυρός ; μή τοίνυν μηδέ ἐγώ ἐπαισχύνω ὁ ἄφατος αὐτός φιλανθρωπία . διά ὅς ἐγώ κόσμος σταυρόω , ἐγώ κόσμος . Κόσμος νῦν οὖον ὁ οὐρανός φημί , οὐδέ ὁ γῆ , ἀλλά ὁ βιωτικός πρᾶγμα , ὁ ἔπαινος ὁ παρά ὁ ἄνθρωπος , ὁ δορυφορία , ὁ δόξα , ὁ πλοῦτος , καί ὅσος τοιοῦτος . οὗτος γάρ ἐγώ νεκρός γίγνομαι . τοιοῦτος εἰναι χρή ὁ Χριστιανός , οὗτος ἀεί ὁ φωνή περιφέρω · οὐδέ γάρ ἀρκέω μόνος ὁ πρότερος ὁ νέκρωσις τρόπος , ἀλλά καί ἕτερος ἐπάγω εἶπον , “ ἐγώ κόσμῳ·’’ διπλόος ὁ νέκρωσις αἰνίσσομαι καί λέγω , ὅτι ἐκεῖνος ἐγώ νεκρός , ἐγώ ἐκεῖνος · οὐδείς ὁ νεκρότης οὗτος μακάριος · οὗτος γάρ ὁ μακάριος ζωή εἰμί ὑπόθεσις . οὔτε γάρ περιτομή τίς ἰσχύω , οὔτε ἀκροβυστία , ἀλλά καινός κτίσις . καί ὅσος ὁ κανών οὗτος στοιχέω , εἰρήνη ἐπί αὐτός καί ἔλεος , καί ἐπί ὁ Ἰσραήλ ὁ Θεός . εἶδον σταυρός δύναμις , εἰς ὅσος αὐτός ὕψος ἀνάγω ; οὖον γάρ μόνος ὁ ὁ κόσμος πρᾶγμα νεκρόω αὐτός πᾶς , ἀλλά καί ὁ πολιτεία ὁ παλαιός ἀνωτέρω πολύς καθίστημι · τίς οὗτος ὁ ἰσχύς ἴσος ; ὁ γάρ ὑπέρ ὁ περιτομή σφάζω καί ἕτερος σφάζω , οὗτος πείθω ὁ σταυρός ἐν ἴσος ὁ ἀκροβυστία αὐτός ἀφίημι , ξένος τις καί παράδοξος καί ὁ ὑπέρ ὁ οὐρανός ἐπιζητέω πρᾶγμα · καινός γάρ κτίσις οὗτος καλέω , ὁ κατά ἐγώ πολιτεία οὗτος , διά τε ὁ γίγνομαι , διά τε ὁ εἰμί · ὁ γίγνομαι μέν , ὅτι ὁ ψυχή ἐγώ παλαιόω ὁ γῆρας ὁ ἁμαρτία , ἀθρόος διά ὁ βαπτίο·ματος ἀνανεόομαι · διό καινός καί οὐράνιος ἀπαιτέω πολιτεία · ὁ εἰμί δέ , ὅτι ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ , καί πᾶς ὁ κτίσις εἰς ἀφθαρσία μεθίστημι μετά ὁ σῶμα ὁ ἡμέτερος . μή τοίνυν ἐγώ λέγω περιτομή , φημί , λοιπός , ὁ οὐδείς δύναμαι · πῶς γάρ οὗτος φαίνω , πᾶς ἐπί τοσοῦτος μεταβάλλω ; ἀλλά ὁ καινός ζητέω πρᾶγμα ὁ ὁ χάρις · ὁ γάρ οὗτος διώκω , οὗτος καί εἰρήνη καί φιλανθρωπία ἀπολαύω · καί ὁ ὁ Ἴς ραὴλ ὄνομα κύριος εἄν καλέω · ὁ γάρ κύριος Ἰσραήλ ὁ δύναμαι , ὁ ὁ κανών οὗτος διατηρέω εἰμί , ὁ ὁ παλαιός ἀπέχω καί ὁ ὁ χάρις διώκω . ( Σευγριανός . ) ἄλλος δέ φημί , ἵνα μή νομίζω ἀκροβυστία ἀντιποιέω , καί οὐ περιτομή καί διαβολή πρόφασις δίδωμι ὁ ἀντιλέγω , καλῶς ἐπάγω ὁ τελευταῖος , “ ὅτι οὔτε περί “ τομή τίς ἰσχύω , οὔτε ἀκροβυστία καινός δέ κτίσις εἶπον , περί ὅς ἀλλαχοῦ , “ εἰμί τις ἐν Χριστός καινός κτίσις·’’ εἰμί καινός , φημί , κτίσις , μή γίγνομαι ὑπό νόμος · ὁ γάρ ζῶ κατά νόμος , ἐν κόσμος ζῶ · ὁ δέ ζῶ ἐν Χριστός , ἐν οὐρανός πολιτεύω · σταυρόω οὖν ἐγώ κόσμος , κἀγώ κόσμος · ἄλλος δέ πάλιν φημί , οὖον περιτέμνω ὁ Χριστιανός , οὐδέ εἰμί ἐν ὁ ἀκροβυστία ὁ Ἑλληνικός · ἔχω γάρ ἴδιος περιτομή . μετά Ἰουδαῖος οὖον περιτέμνω , ἐπεί ἔχω καλῶς · μετά Ἕλλην δέ οὐ εἰμί ἐν ἀκροβυστία , ὅτι ἔχω περιτομή . ὁ οὖν οὔτε μετά Ἕλλην οὔτε μετά Ἰουδαῖος , “ καινός κτίσις , καί “ ὅσος ὁ κανών οὗτος στοιχάω ” ὁ ὁ καινός κτίσις , ὅσος οὐδέ Ἰουδαΐζω οὐδέ ἑλληνίζω , ἀλλά Χριστιανίζω , “ εἰρήνη ἐπί αὐτός καί ἔλεος ἔλεος εἰς συγχώρησις ἁμάρτημα · εἰρήνη εἰς συνάφεια ὁ πρός θεός , “ καί ἐπί ὁ Ἰσραήλ “ ὁ Θεός ἀναλαμβάνω πᾶς ἐκεῖνος ὁ τοιοῦτος . ὁ πᾶς νόμος ἐν σύ , ὅτι πληρόω ὁ νόμος ὁ Χριστός . καί τίς Ἰσραήλ ὁ Θεός ; ὡς ὁ ποτός Ἰσραήλ καλέω , μηκέτι εἰμί ὁ Θεός . ἄλλος δέ ὧδε λέγω · “ καί ὅσος ὁ κανών οὗτος στοιχέω “ σούσινος ἵνα εἶπον ὅτι πᾶς ὁ κατά οὗτος προαιρέω τυγχάνω ὁ παρά αὐτός καλός · ὁ μέν εἰρήνη εἶπον , ὡς ἄν τότε πᾶς λύω διάστασις , ὁ δέ “ ἔλεος ἐπεί φιλανθρωπία ἅπας ἐγώ ὁ παρά αὐτός προσγίγνομαι ἀγαθός . ὅμοιος δέ εἰμί ὁ “ χάρις σύ καί εἰρήνη ἐπεί μηδέ διαφέρω ὁ ἔλεος ὁ χάρις . ὁ λοιπός , κόπος ἐγώ μηδείς παρέχω . ὡς γάρ εἰς πολύς κάματος ἀπό ὁ ἐκεῖνος ἐμπίπτω κακία , ἀπαλλάσσω , φημί , καί μή γίγνομαι Πρόξενος κάματος · ἐγώ γάρ ἀφίστημι ὁ ὁ Χριστός ὁμολογία , ὁ ἀδύνατος ὑπέρ ὅς πολύς πάσχω , μικρός καταστίζω ὁ σῶμα . ἄλλος δέ φημί · ἐνταῦθα οὐ ὡς κάμνω , οὐδέ ὡς περικακέω οὗτος φθέγγομαι . ὁ γάρ πᾶς ποιέω καί πάσχω ὑπέρ ὁ μαθητής αἱρέω , πῶς ἄν ἐκλύω καί ἀναπίπτω νῦν ; τίς οὖν ἕνεκα οὗτος φημί ; ἀναστέλλω αὐτός ὁ ῥάθυμος γνώμη , καί εἰς φόβος πλείων ἐμβάλλω , καί πήγνυμι ὁ παρά αὐτός τίθημι νόμος , καί οὖον συγχωρέω ἀεί κινέω αὐτός . ἐγώ γάρ ὁ στίγμα ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ἐν ὁ σῶμα ἐγώ βαστάζω . οὐ εἶπον ἔχω , ἀλλά “ βαστάζω καί καθάπερ ὁ σημειοφόρος ὁ στρατιώτης , οὗτος καί αὐτός ἀγάλλομαι τραῦμα περιφέρω · διατί δέ οὗτος λέγω ; πᾶς λόγος , πᾶς φωνή λαμπρός , διά οὗτος ἀπολογέομαι , φημί , πρός ὁ ἀντιλέγω , καί λέγω ὑποκρίνομαι ἐγώ ὁ δόγμα , καί πρός ἄνθρωπος ἀρέσκεια τίς λέγω · οὐδέ γάρ εἰμί τις στρατιώτης ὁράω ἐκ παράταξις ἔρχομαι αἱμάσσω καί μυρίος τραῦμα ἔχω , δειλία κρίνω καί προδοσία ἀνέχω , ὁ ἐπί ὁ σῶμα ὁ ἀνδραγαθία φέρω ὁ ἀπόδειξις . ἄρχω μέν οὖν ὁ Ἐπιστολή ἀπό ὁ ἀθρόος αὐτός μεταβολεύς , ὁ ἀνυπόκριτος αὐτός σαφῶς δείκνυμι γνώμη · τελευτή δέ ἀπό ὁ οὗτος κίνδυνος . εἶτα ἀπολογέομαι διά πᾶς σαφῶς , καί δείκνυμι ὡς οὐδείς εἶπον ὁ εἴρω θυμός καί ἀπέχθεια , ἀλλά ἀκίνητος ἔχω ὁ πρός αὐτός φιλοστοργία , πάλιν αὐτός οὗτος κατασκευάζω , εἰς εὐχή μυρίος γέμω ἀγαθός κατακλείω ὁ λόγος , καί οὗτος λέγω , ὁ χάρις ὁ κύριος Ἰησοῦς Χριστός μετά ὁ πνεῦμα σύ , ἀδελφός . ἀμήν . οὐ εἶπον ἁπλόος μετά σύ ὡς ἐπί ὁ ἄλλος , ἀλλά “ μετά “ ὁ πνεῦμα σύ , ἀπάγω αὐτός ὁ σαρκικός , καί πανταχοῦ δείκνυμι ὁ Θεός ὁ εὐεργεσία , καί ἀναμίμνω Κῶς ὁ χάρις ὅς ἀπήλαυ ς · διά ὅς πᾶς αὐτός ἱκανός εἰμί Ἰουδαϊκός ἀπάγω πλάνης · ὁ τε γάρ πνεῦμα λαμβάνω , οὖον ὁ νομικός εἰμί πτωχεία , ἀλλά ὁ κατά ὁ πίστις δικαιοσύνη · ὁ τε κατέχω λαμβάνω οὐ ἀπό περιτομή , ἀλλά ἀπό χάρις γίγνομαι · πάλιν διά οὗτος ὁ παραίνεσις εὐχή κατακλείω χάρις , καί πνεῦμα ἀναμιμνήσκω ὁμοῦ καί ἀδελφός προσεῖπον , καί παρακαλέω ὁ θεός , οὗτος αὐτός διηνεκής ἀπολαύω . καί διπλόος ὁ ἄνθρωπος ἀσφαλίζω τρόπος · ὁ γάρ αὐτός καί εὐχή καί διδασκαλία εἰμί ὁ εἴρω ὁλόκληρος , ἀντί τεῖχος αὐτός διπλόος γίγνομαι · ὅστε γάρ διδασκαλία ἀναμιμνήσκω αὐτός ὅσος ἀπολαύω , μᾶλλον κατέχω ἐν ὁ ὁ ἐκκλησία δόγμα · ὅστε εὐχή , καλέω ὁ χάρις καί παραμένω αὐτός πείθω , οὐ ἀφίημι ὁ πνεῦμα αὐτός ἀφίστημι · οὗτος δέ ἐν αὐτός εἰμί , πᾶς ὥσπερ κόνις ἀποσοβέω ὁ τοιοῦτος δόγμα ὁ ἀπάτη . τριάς μονή ἐλεέω . ὁ εἰς ὁ πρός Γαλάτης ἐπιστολή Παῦλος ὁ ἀπόστολος ἐξηγητικός ἐκλογή τόμος Β .