catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-galatas-typus-parisinus-e-cod-coislin praef
1 ΠΑΥΛΟΣ Ἀπόστολος οὐκ ἀπ’ ἀνθρώπων οὐδὲ δι’ ἀνθρώπων . Ἔλεγον γὰρ , ὡς προσεῖπον , οἱ ἀπατεῶνες ἐκεῖνοι , ὅτι τῶν Ἀποστόλων ἐκείνων ἔσχατος οὗτός ἐστι , καὶ παρ’ ἐκείνων ἐδι - δάχθη . Πέτρος γὰρ καὶ Ἰάκωβος καὶ ἰωάννης καὶ ἐκλήθησαν πρῶτοι , καὶ κορυφαῖοι τῶν Ἀποστόλων εἰσί · καὶ τὰ δόγματα ἐδέξαντο παρὰ τοῦ Κυρίου , καὶ χρὴ μᾶλλον ἐκείνοις πείθεσθαι ἣ τούτῳ . καὶ ταῦτα λέγοντες καὶ τὰ τοιαῦτα · καὶ τοῦτον μὲν καθαιροῦντες , ἐκείνων δὲ τὴν δόξαν ἐπαίροντες , οὐκ ἵνα ἐκείνους ἐγκωμιάσωσιν , ἀλλ’ ἵνα Γαλάτας ἀπατήσωσιν , ἔπειθον ἀκαίρως τῷ νόμῳ προσέχειν . εἰκότως οὖν οὕτως ἤρξατο . ἐπειδὴ γὰρ τὴν μὲν αὐτοῦ διδασκαλίαν ἐξηυτέλιζον , παρὰ ἀνθρώπων αὐτὴν λέγοντες εἶναι , τὴν δὲ Πέτρου παρὰ Χρίστου , ἐκ προοιμίων εὐθέως πρὸς τοῦτο ἵσταται λέγων · " Ἀπόστολος ε-ι’ναι οὐκ ἀπ’ ἀνθρώπων , οὐδὲ " δι’ ἀνθρώπων.’’ ἐβάπτισε μὲν γὰρ αὐτὸν Ἀνανίας , ἀλλ’ οὐκ ἐκεῖνος τῆς πλάνης ἀπήλλαξεν , οὐδὲ πρὸς τὴν πίστιν ἤγαγεν · ἀλλ’ αὐτὸς ἄνωθεν ὁ Χριστὸς τὴν θαυμαστὴν ἐκείνην πρὸς αὐτὸν ἀφῆκε φωνὴν , δι’ ἧς αὐτὸν ἐσαγήνευσε . τὸν μὲν γὰρ Πέτρον καὶ τὸν ἀδελφὸν τούτου , καὶ τὸν Ἰωάννην , καὶ τὸν ἀδελφὸν τὸν ἐκείνου , περιπατῶν παρὰ τὴν θάλασσαν ἐκά - ἐκάλεσε , τὸν δὲ Παῦλον εἰς οὐρανοὺς ἀνελθών · καὶ ὥσπερ οὐκ ἐδεή - ἐδεήθησαν ἐκεῖνοι δευτέρας φωνῆς , ἀλλ’ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα καὶ πάντα τὰ ἄλλα ἠκολούθησαν , οὕτω καὶ οὗτος , ἀπὸ τῆς πρώτης κλήσεως , πρὸς ἄκραν ἀνέβη κορυφήν · ὁμοῦ τε βαπτισάμενος , καὶ πόλεμον ἄσπονδον πρὸς Ἰουδαίους ἑλόμενος · καὶ ταύτῃ μά - λιστα τῶν Ἀποστόλων πλεονεκτήσας · “ περισσότερον γὰρ αὐτῶν “ ἐκοπίασσ , ” φησίν . ἀλλὰ τέως οὐ κατασκευάζει τοῦτο , ἀλλ’ ἀγαπᾷ τὰ ἴσα φέρων · τὸ γὰρ σπουδαζόμενον ἦν αὐτῷ , οὐ δεῖξαι ἑαυτὸν ἐκείνων ὑπερέχοντα , ἀλλὰ τῆς πλάνης καταλῦσαι τὴν ὑπόθεσιν . Τὸ μὲν οὖν “ ἀπ’ ἀνθρώπων , ” κοινὸν ἁπάντων ἦν · ἄνωθεν γὰρ ἀρχὴν καὶ τὴν ῥίζαν ἔχει τὸ κήρυγμα τὸ δὲ οὐ δι’ ἀνθρώπων , ἴδιον τῶν Ἁποστόλων · οὐδὲ γὰρ δι’ ἀνθρώπων ἐκάλεσεν αὐτοὺς , ἀλλ’ αὐτὸς δι’ ἑαυτοῦ . διατί δὲ μὴ τῆς κλήσεως ἐμνημόνευσεν , ἀλλὰ τῆς ἀποστολῆς ; ὅτι περὶ τούτου πᾶς ὁ λόγος ἦν · ἔλεγον γὰρ αὐτὸν ὑπὸ ἀνθρώπων τῶν Ἀποστόλων ἐγκεχειρίσθαι τὴν διακομίαν ταύτην , καὶ δεῖν ἐκεῖνον αὐτοῖς πείθεσθαι . Οτι δὲ οὐχ ὑπ’ ἀνθρώπων ἐνεχειρίσθη , ὁ Λουκᾶς αὐτοῖς εἰπών · “ λειτουργούντων δὲ αὐτῶν καὶ νηστευόντων τῷ “ Χριστῷ , εἶπε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον , ἀφορίσατέ μοι τὸν Παῦλον “ καὶ τὸν Βαρνάβαν . ” ὅθεν δῆλον , ὅτι καὶ μία ἐξουσία Υἱοῦ καὶ νεύματος · ὑπὸ γὰρ τοῦ Πνεύματος ἀποσταλεὶς , ὑπὸ τοῦ Χριστοῦ φησὶν ἀπεστάλθαι . τοῦτο καὶ ἀλλαχοῦ δηλοῖ , τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ νεύματι λογιζόμενος · τοῖς γὰρ Μιλησίων διαλεγόμενος πρεσβυ - τέροις , “ προσέχετε ἑαυτοῖς,’’ φησὶ , “ καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ , ἐν “ ᾡ ἔθετο ὑμᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ποιμένας καὶ ἐπισκόπους · ” καίτοι γε ἐν ἄλλῃ μὲν Ἐπιστολῇ · “ οὗς μὲν ἔθετο ὁ Θεὸς ἐν τῇ “ Ἐκκλησίᾳ · πρῶτον Άοιστίκιυς · δεύτερον προφήτας · εἶτα πόμ’ “ μένας καὶ διδασκάλους.’’ οὕτως ἀδιαφόρως κέχρηται τῷ λόγῳ · τὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ Θεοῦ λέγων εἶναι , καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ τοῦ Πνεύματος . ἐμφράττει δὲ καὶ ἄλλως τῶν αἱρετικῶν τὰ στόματα , λέγων · “ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ Πατρός·’’ ἐπειδὴ γὰρ τὴν λέξιν ταύτην ὡς ἐλάττονα οὖσαν προσερρῖφθαι τῷ Υἱῷ φασὶν , ὅρα τι ποιεῖ · ἐπὶ τοῦ Πατρὸς αὐτὴν τίθησι , διδάσκων ἡμᾶς , μὴ νομοθετεῖν τῇ ἀρρήτῳ φύσει , μηδὲ μέτρα θεότητος ὁρίζειν , μέστους Υἱοῦ καὶ Πατρὸς γενομένους · εἰπὼν γὰρ “ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ , ” ἐπήγαγε . Καὶ Θεοῦ Πατρός . Εἰ μὲν γὰρ καθ’ ἑαυτὸ τοῦτο Πατρὸς μνημονεύσας εἶπε τὸ δι οὗ , ἴσως ἂν καὶ ἐσοφίσαντο λέγοντες ἁρμόζειν τῷ Πατρὶ τὸ δι’ Οὗ , τῷ τὰ ἔργα τοῦ Υἱοῦ εἰς αὐτὸν ἀναφέρεσθαι · νῦν δὲ τοῦ Υἱοῦ μνημονεύσας ὁμοῦ καὶ τοῦ Πατρὸς , καὶ κοινὴν θεὶς τὴν λέξιν , οὐκέτι τὸν λόγον τοῦτον χώραν ἀφίησιν ἔχειν . Οὐ γὰρ ὡς τὸ τοῦ Υἱοῦ νῦν ἀνατιθεὶς τῷ Πατρὶ τοῦτο ποιεῖ , ἀλλὰ δεικνὺς ὅτι οὐδὲ μίαν αὕτη ἡ λέξις οὐσίας διαφορὰν . . . τι δὲ . . . . καὶ ἀπὸ τοῦ βαπτίσματος ἐπινοοῦντές τινα ἐλάττωσιν διὰ τὸ εἰς ὄνομα Πατρὸς καὶ Υἱοῦ καὶ Ἁγίου Πνεύματος βαπτί - ζεσθαι ἐνταῦθα ἃν εἴποιεν ; εἰ γὰρ καταδεέστερος ὁ Χριστὸς διὰ τὸ μετὰ Πατέρα κεῖσθαι , ἐπειδὴ ἐνταῦθα ἀπὸ τοῦ Υἱοῦ ἀρξάμενος ὁ Ἀπόστολος ἐπὶ τὸν Πατέρα ἔρχεται , τί ἃν εἴποιεν ; ἀλλ’ οὐδὲν ἃν εἴποιμεν βλάσφημον · οὐ γὰρ χρὴ φιλονεικοῦντας ἐκείνοις τῆς ἀληθείας ἐξίστασθαι · ἀλλὰ τὰ μέτρα τῆς εὐσεβείας ἡμᾶς διατη - ρεῖν ἀναγκαῖον . ὥσπερ οὖν οὐκ ἂν εἴποιμεν ἡμεῖς μείζονα τοῦ Πατρὸς τὸν Υἱὸν , ἐπειδὴ τοῦ Χριστοῦ πρῶτον ἐμνημόνευσεν , ἐσχάτης τῆς γὰρ τοῦτο μανίας , οὕτως οὐδὲ ἐκεῖ ἐλάττονα χρὴ νομίζειν ὑμᾶς εἶναι τοῦ Πατρὸς τὸν Υἱόν . ( Εὐσεβίου Ἐμίσησ . ) Ἄλλος δέ φησι · πατέρα νῦν καλεῖ Θεὸν , ἐπειδὴ βούλεται τὴν Ἐκκλησίαν εἰς υἱοθεσίαν ἐλευθέραν εἶναι τῆς διὰ νόμου δουλείας . τοῦ ἐγείραντος αὐτὸν ἐκ νεκρῶν . Τί ποιεῖς , ὦ Παῦλε ; Ἰουσιΐζοντας ἀνθρώπους ἐνάγειν πίστιν θέλων , οὐδὲν τῶν μεγάλων ἐκείνων καὶ λαμπρῶν ἄγεις εἰς μέσον · οἷον ὃ πρὸς Φιλιππησίους γράφων ἔλεγες · “ ὅτι ἐν μορφῇ “ Θεοῦ ὑπάρχων , οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ · ” ὃ μετὰ ταῦτα ἐπιστέλλων Ἑβραίοις ἀνεβόησας · “ ὅτι ἀπαύγασμά “ ἐστι τῆς δόξης , καὶ χαρακτὴρ τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ.’’ ὃ ἐκ προοιμίων ὁ τῆς βροντῆς υἱὸς ἀνεφώνησεν · “ ὅτι ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ “ Λόγος , καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεὸν , καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος . ” ὃ πρὸς Ἰουδαίους πολλάκις αὐτὸς ὁ Ἰησοῦς φθεγγόμενος ἔλεγεν · ὅτι τὰ αὐτὰ δύναται τῷ Πατρὶ , καὶ τὴν αὐτὴν ἐξουσίαν ἔχει · τούτούτων οὐδὲν λέγεις · ἀλλὰ ταῦτα πάντα ἀφεὶς , τῆς κατὰ σάρκα οἰκονομίας μέμνησαι , σταυρὸν εἰς μέσον φέρων καὶ νέκρωσιν . καὶ φησίν · εἰ μὲν γὰρ πρὸς ἀνθρώπους ὁ λόγος ἦν , μηδὲν μέγα περὶ τοῦ Χριστοῦ φανταζομένους , καλῶς εἶχεν ἐκεῖνα λέγειν · ἐπειδὴ δὲ ὡς μέλλοντας τιμωρεῖσθαι εἰ ἀποσταῖεν τοῦ νόμου , στασιά - ζουσι πρὸς ἡμᾶς , διὰ τοῦτο πράγματος μέμνηται , δι’ οὗ πᾶσαν ἐκβάλλει τοῦ νόμου τὴν χρείαν · λέγω δὴ τὴν ἐκ τοῦ σταυροῦ καὶ τῆς ἀναστάσεως εὐεργεσίαν γενομένην ἅπασι · τὸ μὲν γὰρ εἰπεῖν , “ ὅτι ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος , ” καὶ τὸ ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπῆρχεν , ” καὶ τὸ “ ἴσον αὐτὸν εἰπεῖν τῷ Θεῷ , " καὶ ὅσα τοιαῦτα , δεικνύντος μὲν ἦν τὴν τοῦ Λόγου θεότητα · οὐδὲν δὲ τοσοῦτον εἰς τὸ παρὸν συμ - βαλλομένου · τὸ δὲ εἰπεῖν “ τοῦ ἐγείραντος αὐτὸν ἐκ νεκρῶν,’’ ἀναμιμνήσκοντος ἢν τῆς ὕπερ ἤμων πρὸς ἧμας εὐεργεσίας τὸ κεφάλαιον . ὅπερ οὐ μικρὸν εἰς τὸ προκείμενον αὐτῷ συνετέλει · καὶ γὰρ εἰώθασιν οἱ πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων οὐχ οὕτως τοῖς τὴν τοῦ Θεοῦ μεγαλωσύνην παριστῶσι προσέχειν λόγοις , ὡς τοῖς τὴν εἰς ἀνθρώπους εὐεργεσίαν ἐνδεικνυμένοις . Διόπερ ἀφεὶς ἐκεῖνα εἰπεῖν , περὶ τῆς εἰς ἡμᾶς εὐεργεσίας γεγενημένης ποιεῖται τὸν λόγον · καὶ ὅτι οὐ Μωϋσῆς ἀπέθανεν ὑπὲρ τοῦ κόσμου , οὐδέ τις τῶν προφητῶν ἄλλος · οὐ δεῖ τοίνυν ἡττᾶσθαι τοῦ μὴ σώσαντος , ἀλλὰ τοῦ ὑπὲρ ἡμῶν ἀποθανόντος · Εἰ γὰρ ἤρκει ὁ νόμος καὶ τὰ νόμιμα εἰς σωτηρίαν , οὐκ ἦν χρεία τοῦ σταυροῦ καὶ τοῦ ἐλθεῖν τὸν Χριστὸν ἐπὶ τὸν σταυρόν . ἀλλ’ ἐπιπηδῶσιν οἱ αἱρετικοὶ λέγοντες · ἰδοὺ ὁ Πατὴρ ἐγείρει τὸν υἱόν · ἐπειδὴ γὰρ ἅπαξ νενοσήκασι , πρὸς μὲν τὰ ὑψηλὰ τῶν δογμάτων ἐθελοκωφοῦσι , τὰ δὲ ταπεινὰ , καὶ ἣ τῆς σαρκὸς ἕνεκεν εἰρημένα οὕτως , ἣ διὰ τὴν εἰς τὴν Πατέρα τιμὴν κατ’ ἄλλην τινὰ οἰκονομίαν , ταῦτα ἐκλέγουσιν καὶ καθ’ ἑαυτὰ ἐξετάζοντες , ἐπηρεάζουσιν ἑαυτοῖς · οὐ γὰρ ἃν εἴποιμι τῇ γραφῇ . οὓς ἡδέως ἂν ἐροίμην , τίνος ἕνεκεν ταῦτα λέγουσιν ; ἆρα ἀσθενῆ τὸν υἱὸν ἀποδεῖξαι βουλόμενοι , καὶ οὐκ ἰσχύοντα πρὸς ἑνὸς ἀνάστασιν σώματος ; καὶ μὴν η εἰς αὐτὸν πίστις , καὶ τὰς σκίας τῶν πιστευόντων ἀνιστᾶν ἐποίει νεκρούς . εἶτα οἱ μὲν εἰς αὐτὸν πιστεύοντες ἄνθρωποι ὄντες ἔτι , ἀπὸ σκιᾶς μόνης τῶν πηλίνων σωμάτων ἐκείνων καὶ ἱματίων τοῖς σώμασι τούτοις περικειμένων νέκρους ἤγειρον , αὐτὸς δὲ ἑαυτὸν ἀναστῆσαι οὐκ ἴσχυεν ; καὶ πῶς οὐ φανερὰ αὕτη ἡ μανία καὶ παρανοίας ἐπίστασις ; οὐκ ἤκουσας αὐτοῦ λέγοντος , ὅτι “ λύσατε τὸν ναὸν τοῦτον , καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγερῶ αὐτόν ” ; καὶ πάλιν · " ἐξουσίαν ἔχω θεῖναι τὴν ψυχήν μου · καὶ ἐξουσίαν " ἔχω πάλιν λαβει-ν αὐτήν ; " τίνος οὖν ἕνεκεν ὁ Πατὴρ αὐτὸν ἐγηγερκέναι λέγεται , ὥσπερ καὶ τὰ ἄλλα ποιεῖν ἅπερ αὐτὸς ποίει ; καὶ γὰρ καὶ τῆς εἰς τὸν Πατέρα τιμῆς ἕνεκεν εἴρηται τοῦτο , κα τῆς τῶν ἀκροατῶν ἀσθενείας . Καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ πάντες ἀδελφοί . Οὐδαμοῦ τοῦτο προσέθηκεν ἐπιστέλλων · ἢ γὰρ τὸ αὐτοῦ ὄνομα τίθησι μόνον , ἢ δύο καὶ τριῶν ἑτέρων ὀνομαστί · ἐνταῦθα δὲ πλῆθος ὁλόκληρον τέθεικε · διόπερ οὐδὲ ὀνομαστὶ τινὸς ἐμνημόνευσε . τίνος οὖν ἕνεκεν τοῦτο ποιεῖ ; διέβαλλον αὐτὸν ὡς μόνον ταῦτα κηρύττοντα , καὶ καινοτομίαν τινὰ τοῖς δόγμασιν ἐπεισάγοντα · θέλων οὖν ’ν . λεῖν αὐτῶν τὴν ὑποψίαν , καὶ δεῖξαι ὅτι πολλοὺς ἔχει τῆς γνώμης κοινωνοὺς , συνέταξε τοὺς ἀδελφούς · δηλῶν , ὅτι ἅπερ γράφει , καὶ ἀπὸ τῆς ἐκείνων γράφει γνώμης . ΕΥ̓ΣΕB1́οΥ . Καὶ οὐκ εἶπε , καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ ἀδελφοὶ , ἀλλὰ ** πάντες · " τῷ * ’ πάντες’’ παριστῶν ὡς ἓν ἦν τὸ πλῆθος . ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Γαλατίας . ToT Xptsostomot . Οὐ γὰρ μίαν πόλιν , οὐδὲ δύο καὶ τρεῖς , ἀλλ’ ὁλόκληρον τῶν Γαλατῶν τὸ ἔθνος , αὕτη τῆς πλάνης ἐπενέμετο ἡ πυρά . θέα δέ μοι καὶ ἐνταῦθα τὴν πολλὴν ἀγανάκτησιν . οὐ γὰρ εἶπε , τοῖς ἀγαπητοῖς οὐδὲ τοῖς ἡγιασμένοις , ἀλλὰ ι ταῖς ἐκκλη - * ’ σίαις τῆς Γαλατίας.’’ τοῦτο δὲ ἦν σφόδρα βαρυθυμοῦντος καὶ ὀδύνην ἐνδεικνυμένου , τὸ μὴ ἀπὸ τῆς ἀγάπης , μηδὲ ἀπὸ τῶν ὀνομάτων αὐτοὺς καλέσαι τῆς τιμῆς , ἀλλ’ ἀπὸ τῆς συνόδου μόνης · καὶ μηδὲ προσθεῖναι ταῖς ἐκκλησίαις τοῦ Θεοῦ , ἀλλ’ ἁπλῶς * ’ ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Γαλατίας.’’ ἄλλως δὲ καὶ συνάψαι ἐκ προοιμίων τὸ στασιάζον ἐπείγεται · διὸ καὶ τὸ ὄνομα τῆς ἐκκλη - σίας οὐ τέθεικεν , ἐντρέπων αὐτοὺς καὶ συνάγων εἰς ἕν · οἱ γὰρ εἰς πολλὰ διῃρημένοι μέρη οὐκ ἂν δύναιντο ταὐτῇ καλεῖσθαι τῇ προσηγορίᾳ · τὸ γὰρ τῆς Ἐκκλησίας ὄνομα , συμφωνίας καὶ ὁμο - νοιας ἐστιν . Χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ τοῦ Θεοῦ Πατρὸς καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ . Πανταχοῦ μὲν ἀναγκαίως τοῦτο τίθησι , μάλιστα δὲ Γαλά - ταῖς ἐπιστέλλων · ἐπειδὴ γὰρ τῆς χάριτος ἐκινδύνευον ἐκπεσεῖν , ἐπεύχεται αὐτοῖς ταύτην ἀνακτήσασθαι πάλιν . ἐπειδὴ πρὸς τὸν Θεὸν ἑαυτοὺς ἐξεπολέμωσαν , παρακαλεῖ τὸν Θεὸν πρὸς τὴν αὐτὴν αὐτοὺς ἐπαγαγεῖν εἰρήνην . Θεοῦ Πατρός . κἀντεῦθεν πάλιν ῥᾳδίως ἁλίσκονται οἱ αἱρετικοί . Ἐπεισὴ γὰρ φασὶ τὸν Ἰωάννην ἐκ προοιμίων τῶν εὐαγγελίων λέγοντα , “ καὶ “ Θεὸς ἦν ὁ Αόγος · ” διὰ τὸ χωρὶς ἄρθρου τεθεικέναι τοῦτο , ὡς ἐλάττονα εἰσάγοντα τὴν θεότητα τοῦ υἱοῦ · καὶ πάλιν τὸν Παῦλον “ ἐν μορφῇ Θεοῦ τὸν υἱὸν ὑπάρχειν ” λέγοντα , οὐ περὶ τοῦ Πατρὸς εἰρηκέναι διὰ τὸ χωρὶς ἄρθρου καὶ αὐτὸ κεῖσθαι , τί ἃν εἴποιεν ἐνταῦθα τοῦ Παύλου λέγοντος οὐκ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ , ἀλλ’ “ ἀπὸ Θεοῦ “ Πατρός ; ” πατέρα δὲ ἐνταῦθα τὸν Θεὸν καλεῖ , οὐ κολακεύων αὐτοὺς , ἀλλὰ καὶ σφόδρα καθαπτόμενος καὶ ὑπομιμνήσκων τὴν αἰτίαν , δι’ ἧς ἐγένοντο υἱοί · οὐ γὰρ διὰ νόμου , ἀλλὰ διὰ λουτροῦ παλιγγενεσίας ταύτης ἠξιώθησαν τῆς τιμῆς . Διὰ τοῦτο παντα - χοῦ καὶ ἐν προοιμίοις κατασπείρει τὰ ἴχνη τῆς εὐεργεσίας τοῦ Θεοῦ , μονονουχὶ λέγων · οἱ δοῦλοι καὶ οἱ ἐχθροὶ καὶ ἠλλοτριωμένοι , πόθεν ἐξαίφνης Πατέρα καλεῖτε τὸν Θεόν ; μὴ ὁ νόμος ὑμῖν ταύτὴν ἐχαρίσατο τὴν εὐγένειαν ; μὴ ἄφεσιν ἁμαρτιῶν ἐδωρήσατο ; τί τοίνυν καταλιπόντες τὸν εἰς ταύτην ὑμᾶς τὴν ἐγγύτητα ἀγα - γόντα , προστρέχετε πάλιν τῷ παιδαγωγῷ ; οὐκ ἐπὶ τοῦ Πατρὸς δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῦ υἱοῦ ταῦτα αὐτοῖς τὰ ὀνόματα ἱκανὰ τὴν εὐεργεσίαν ἐνδείξασθαι . Τὸ γὰρ Κυρίου Χριστοῦ Ἰησοῦ ὄνομα μετὰ ἀκριβείας ἐξεταζόμενον , τὴν εὐεργεσίαν πᾶσαν ἐνδείκνυται . καὶ γὰρ Ἰησοῦς διὰ τοῦτο κληθήσεται , φησὶν , “ ὅτι αὐτὸς σώσει “ τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν · ” καὶ ἡ τοῦ Χριστοῦ δὲ προσηγορία , τῆς τοῦ Πνεύματος ἀνέμνησε χρίσεως . τοῦ δόντος ἑαυτὸν περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν . Ὁρᾷς ὅτι οὐ δουλικὴν ὑπέμεινε διακονίαν , οὐδὲ ἠναγκασμένην , ἀλλ’ ἑαυτὸν ἔδωκεν ; ὥστε ὅταν ἀκούσῃς Ἰωάννου λέγοντος , ὅτι τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν ὑπὲρ ἡμῶν ὁ Πατὴρ , μὴ ἐλατ - τώσῃς τὴν ἀξίαν τοῦ μονογενοῦς διὰ τοῦτο , μηδὲ ἀνθρώπινον ὑποτώσῃς κἂν γὰρ ὁ Πατὴρ λέγηται δεδωκέναι , οὐχ ἵνα δουλικὴν ἐννόησῃς διακονίαν τοῦτο λέγεται , ἀλλ’ ἵνα μάθῃς ὅτι καὶ τῷ Πατρὶ τοῦτο δοκοῦν ἦν · ὅπερ οὖν καὶ ἐνταῦθα ὁ Παῦλος ἐδήλωσεν εἰπὼν , “ κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἡμῶν , ” οὐ κατ’ ἐπιταγὴν , ἀλλὰ κατὰ τὸ θέλημα . Ἑπειδὴ γὰρ ἓν θέλημα Πατρὸς καὶ υἱοῦ , ἅπερ ὁ υἱὸς ἐβούλετο , ταῦτα καὶ ὁ Πατὴρ ἤθελεν . ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν . Μυρίοις , φησὶν , ἑαυτοὺς περιεπείραμεν κακοῖς , καὶ τῆς ἐσχάτης ἦμεν ὑπεύθυνοι . . . . . . καὶ ὁ μὲν νόμος οὐ μόνον οὐκ ἀπήλ - λαξεν , ἀλλὰ καὶ κατεδίκασε · τὸ μὲν ἁμάρτημα φανερὸν καθιστὰς , ἐλευθερῶσαι δὲ οὐκ ἰσχύων , οὐδὲ παῦσαι τοῦ Θεοῦ τὴν ὀργήν . ὁ δὲ υἱὸς τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ ἀδύνατον τοῦτο δυνατὸν ἐποίησε , τάς τε ἁμαρτίας λύσας , καὶ τοὺς ἐχθροὺς ἐν τάξει φίλων καταστήσας , καὶ μυρία ἕτερα χαρισάμενος ἀγαθά . εἶτα φησὶν , Οπως ἐξέληται ἐκ τοῦ ἐνεστῶτος αἰῶνος πονηροῦ . Πάλιν ἕτεροι ταύτης τῆς λέξεως ἐπιλαμβάνονται αἱρετικοὶ , τὸν παρόντα βίον διαβάλλοντες , καὶ τὴν Παύλου μαρτυρίαν παρά - γοντες . Ίδοὺ γάρ , φησι , τὸν ἐνεστῶτα αἰῶνα πονηρὸν εἴρηκε . Καὶ τι ποτέ ἐστιν αἰὼν , εἰπὲ μοι ; χρόνος δηλονότι · ὁ δὲ χρόνος ἐν ὥραις καὶ ἡμέραις · τί οὖν ; τὸ διάστημα τῶν ἡμέρων πονηρὸν , καὶ ὁ τοῦ ἡλίου δρόμος ; ἀλλ’ οὐδεὶς ἂν εἴποι τοῦτο ποτὲ , κἂν εἰς ἐσχάτην ἀλογίαν κατενεχθείη · ἀλλ’ οὐ τὸν χρόνον ρἶπε , φησὶν , ἀλλὰ τὴν παροῦσαν ζωὴν πονηρὰν ἐκάλεσε · καὶ μὴν τὰ ῥήματά σου τοῦτο φησὶν , ἀλλ’ οὐχ ἵσταται ἐπὶ τῶν ῥημάτων , ἀφ’ ὧν τὴν κατηγορίαν ἔπλεξας , ἀλλὰ σαυτῷ τέμνεις ἑρμηνείας ὁδόν . οὐκοῦν καὶ ἡμῖν συγχωρήσεις ἑρμηνεῦσαι τὰ εἰρήμενα · καὶ τοσοῦτον μᾶλλον , ὅσον καὶ εὐσεβῆ τὰ ἡμέτερα καὶ λόγον ἔχοντα · τι οὖν ἂν εἴποιμεν ; ὅτι οὐδὲν τῶν κακῶν ἀγαθοῦ γένοιτ’ ἂν αἴτιον ποτέ · τῶν δὲ μυρίων στεφάνων καὶ τοσούτων μισθῶν ὁ παρὼν ἡμῖν βίος αἴτιός ἐστιν . αὐτὸς γοῦν οὗτος ὁ μακάριος Παῦλος ἐπαινεῖ μεθ’ ὑπερβολῆς αὐτὸν , λέγων οὕτως · “ εἰ δὲ τὸ ζῆν ἐν σαρκὶ τοῦτό μοι “ καρπὸς ἔργου , καὶ τι αἱρήσομαι οὐ γινώσκω · ” καὶ αἵρεσιν δὲ ἑαυτῷ προθεὶς τοῦ ζῆν ἐνταῦθα καὶ τοῦ ἀναλῦσαι καὶ σὺν Χριστῷ εἶναι , προτιμᾷ τὴν ἐνταῦθα διαγωγήν · εἰ δὲ πονηρὸς ἦν , οὐκ ἂν ἐκεῖνος περὶ ἑαυτοῦ ταῦτα εἶπεν , οὐτ’ ἂν ἄλλος τις εἰς ἀρετὴν αὐτῷ καταχρήσασθαι ἐδυνήθη , εἰ καὶ σφόδρα σπουδάζομεν · κακία γὰρ , οὐκ ἄν ποτε εἰς ἀγαθόν τις χρήσαιτο · οὐ πορνείᾳ εἰς σωφροσύνην · οὐ φθόνῳ εἰς φιλοφροσύνην · καὶ γὰρ ὅταν λέγῃ Παῦλος περι του φρονήματος τῆς σαρκὸς οτι τῳ νομῳ του Θεου ουχ υποὑποτάσσεται · οὐδὲ γὰρ δύναται , τοῦτο λέγει · ὅτι ἡ κακία οὐ δύναται εἶναι ἀρετή · ὥστε ὅταν ἀκούσῃς πονηρὸν αἰῶνα , τὰς πράξεις ἐννόει τὰς πονηρὰς , τὴν προαίρεσιν τὴν διεφθαρμένην . Οὐδὲ γὰρ ἵνα ἀποκτείνῃ ἡμᾶς καὶ ἐξαγάγῃ τῆς παρούσης ζωῆς ἦλθεν ὁ Χριστὸς , ἀλλ’ ἵνα ἀφεὶς ἐν τῷ κόσμῳ , παρασκευάσῃ τῆς ἐν τοῖς οὐρανοῖς διαγωγῆς γενέσθαι ἀξίους · διὰ τοῦτο καὶ τῷ Πατρὶ διαλεγόμενος ἔλεγε , “ καὶ οὗτοι ἐν τῷ κόσμῳ εἰσὶ , καὶ “ ἐγὼ πρὸς σὲ ἔρχομαι · οὐκ ἐρωτῶ ἵνα ἄρῃς αὐτοὺς ἐκ τοῦ “ κόσμου , ἀλλ’ ἵνα τηρήσῃς αὐτοὺς ἐκ τοῦ πονηροῦ , τοῦτ’ ἔστιν , ἀπὸ τῆς κακίας . εἰ δὲ μὴ ἀνέχῃ τούτων , ἀλλ’ ἔτι πονηρὰν τὴν παροῦσαν ζωὴν εἶναι φῇς , μὴ ἐγκάλει τοῖς ἑαυτοὺς ἀναιροῦσιν . ὥσπερ γὰρ ὁ τῆς κακίας ἑαυτὸν ὑπεξάγων οὐκ ἐγκλημάτων ἀλλὰ στεφάνων ἄξιος , οὕτως καὶ ὁ βιαίῳ θανάτῳ καταλύων τὴν ζωὴν , οὐκ ἂν εἴη δίκαιος ἐγκαλεῖσθαι καθ’ ὑμᾶς , ; νῦν δὲ καὶ ὁ Θεὸς τοὺς τοιούτους κολάζει τῶν ἀνδροφόνων μᾶλλον , καὶ πάντες βδελυττόμεθα εἰκότως . εἰ γὰρ ἑτέρους ἀναιρεῖν οὐ καλὸν , πολλῷ μᾶλλον ἑαυτόν . εἰ δὲ πονηρὸν ἡ παροῦσα ζωὴ , τοὺς ἀνδροφόνους στεφανοῦν ἔδει , ὅτι τῆς πονηρίας ἡμᾶς ἀπαλλάττουσι . τίνος οὖν ἕνεκεν . . . . . . . . . . . φησὶν αἰῶνα πονηρὸν ἐνεστῶτα ; τῇ κοινῇ κεχρημένος σννηθείᾳ · καὶ γὰρ καὶ ἡμεῖς εἰώθαμεν λέγειν , κακὴν ἔσχον ἡμέραν · οὐ τὸν καιρὸν , ἀλλὰ τὴν πρᾶξιν ἢ τὴν περίστασιν διαβάλλοντες · οὕτω καὶ Παῦλος τὰς πονηρὰς διαβάλλων προαιρέσεις φησὶ , τῇ συνηθείᾳ κεχρημένος , καὶ δείκνυσιν ὅτι καὶ τῶν προτέρων ἡμᾶς ἀπήλλαξεν ὁ Χριστὸς ἁμαρτημάτων , καὶ πρὸς τὸ μέλλον ἠσφαλίσατο · τῷ μὲν γὰρ εἰπεῖν “ τοῦ δόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ “ τῶν ἁμαρτιῶν ἠμῶν , ” ἐκεῖνο ἐδήλωσε · τῷ δὲ προσθεῖναι “ ὄπως “ ἐξέληται ἡμᾶς ἐκ τοῦ ἐνεστῶτος αἰῶνος πονηροῦ,’’ τὴν πρὸς τὸ μέλλον ἀσφάλειαν ἐνέφηνεν . ὁ μὲν γὰρ νόμος καὶ πρὸς τὸ ἓν αὐτὸ τοῦτο ἠσθένει · ἡ δὲ χάρις πρὸς ἀμφότερα δυνατὴ γέγονεν . Κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἡμῶν . Επειδὴγὰρ ἐνόμιζον ἐκεῖνοι τοῦ Θεοῦ παρακούειν ὡς δεδωκότος τὸν νόμον , καὶ ἐδεδοίκεισαν εἰ τὴν παλαιὰν ἀφέντες προσέλθοιεν τῇ κοινῇ , καὶ ταύτην αὐτῶν διορθοῦται τὴν ὑπόνοιαν λέγων , ὅτι καὶ τῷ Πατρὶ ταῦτα δοκεῖ · καὶ οὐκ ἁπλῶς εἶπε Πατρὸς , ἀλλὰ Πατρὸς ἡμῶν · καὶ συνεχῶς αὐτὸ τίθησιν · ἐντρέπων αὐτοὺς τῷ δεικνύναι ὅτι πατέρα ἡμῶν τὸν αὐτοῦ Πατέρα πεποίηκεν ὁ Χριοτός . ( Εὐσεβίου . ) Ἄλλος δέ φησι , τὸν ἐνεστῶτα αἰῶνα πονηρὸν εἰπὼν , ἔδειξεν ὅτι τὸ κακὸν , οὐκ ἀγέννητον ἀλλὰ πρόσκαιρον , καὶ ἐν ἀνθρώποις πρὸς οὓς ἔγραψε , καὶ περὶ ἀνθρώπων τῶν πεισάντων αὐτοὺς ἀκαίρως κεχρῆσθαι τῷ νόμῳ . ( Θεοδώρου . ) Αἰῶν δέ ἐστιν , ὡς ἄλλος φησὶν , οὐ φύσις ἐν ὑπο - στάσει γνωριζομένη , ἀλλὰ διάστημα , ὅπως ποτε ἐπινοούμενον , χρόνου , εἴτε μικρὸν , εἴτε μέγα · μικρὸν μὲν , ὡς ὅταν τὴν ἡμετέραν ζωὴν οὕτως καλῇ “ ὃ αἰὼν ἡμῶν εἰς φωτισμὸν τοῦ προσώπου “ σου·’’ μέγα δὲ , ὡς ὅτε τὸ πᾶν διάστημα οὕτω λέγει , τὸ ἀπὸ τῆς τοῦ κόσμου καταβολῆς ἄχρι τῆς δευτέρας τοῦ Χριστοῦ παρουσίας ἐπὶ συντελείᾳ αὐτοῦ παρόντος βίου γινομένης νοούμενον · περὶ οὑ ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις ὁ Κύριος φησίν · “ ἰδοὺ ἐγὼ μεθ’ ὑμῶν εἰμι “ πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος·’’ ὃν δὴ καὶ ἐνεστῶτα αἰῶνα ὁ Ἀπόστολος λέγει · οὕτω καλῶν αὐτὸν , ὡς ἃν ἐν αὐτῷ τὴν παροῦσαν ταυτηνὶ ζωὴν ζώντων ἡμῶν . πῶς οὖν ἃν γένοιτο διάστημα , ὃ μηδὲ ἐν ὑποστάσει θεωρεῖται ἢ καλὸν ἣ κακὸν κατὰ φύσιν ; ἀλλ’ ὅπερ βούλεται εἰπεῖν ὁ Ἀπόστολος , τοῦτό ἐστιν . ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ὡς ἐγένετο , εἰ μὲν ἀθάνατος ἔμεινεν , ἐνεστὼς βίος οὐκ ἃν ἦν · ἅτε δὴ τέλος οὐκ ἔχων · ἐπειδὴ δὲ θνητὸς ἐγένετο διὰ τὴν ἁμαρτίαν , ἐνεστὼς καλεῖται βιὸς ὡς εἰκὸς ἡ παροῦσα ζωὴ πρὸς τὴν μέλλουσαν ὕστερον · ἐν ταύτῃ μὲν οὖν , καὶ ἁμαρτάνειν ἐπιδεχόμεθα , ὅθεν καὶ νομίμων ἡμῖν χρεία , ἐπὶ δέ γε τοῦ μέλλον τος αἰῶνος , οὐδὲ διὰ τάξεως χρεία ἡμῖν τίνος · ἐπείπερ ἔξω πάσης ἁμαρτίας τῇ τοῦ Πνεύματος χάριτι φυλαττόμεθα . βούλεται τοίνυν νυν εἰπεῖν , ὅτι δέδοται μὲν ὁ νόμος , ἁμαρτία δὲ οὐκ ἀνῄρητο · ἀλλὰ γὰρ καὶ σφόδρα ἡμῖν ἐπολιτεύετο · ἐπειδὴ γὰρ ἑκάστοτε παρεβαίνομεν ποτὲ μὲν ταῦτα , ποτὲ δὲ ἐκεῖνα , παρὰ τὴν τοῦ νόμου διαπραττόμενοι διάταξιν , καὶ ἣν οὐδὲν τὸ τοῦ ἁμαρτάνειν ἡμᾶς ῥυόμενον · ἀλλὰ αὐτὴ ἡ τῆς φύσεως ἀσθένεια καθεῖλκεν ἔπι πταίειν , ὁ δέ γε Χριστὸς ἀποθανὼν ὑπὲρ ἡμῶν καὶ ἀναστὰς , παρασχόμενος δι’ αὐτοῦ καὶ ἡμῖν τὴν τῆς ἀναστάσεως μετουσίαν , ἀπήλλαξεν ἡμᾶς τῆς τοῦ παρόντος βίου ζωῆς , ἐν ἡ πολλὰ τῶν οὐ προσηκόντων διαπραττόμεθα , καὶ κατέστησεν ἐπὶ ἐλπίδι τῆς μελλούσης ζωῆς · λοιπὸν ἀθάνατοί τε καὶ ἀπαθεῖς διαμένοντες , ἔξω πάσης ἁμαρτίας ὃ μηδαμῶς παρασχεῖν ἡμῖν ὁ νόμος ἐξίσχυσεν · ὃ καὶ καλῶς ἐπισφίγγων προσέθηκε , “ κατὰ τὸ θέλημα τοῦ “ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἡμῶν . ” τὸ δὲ “ ἐξέληται’’ εἴρηκεν , ἴνα παραστήσῃ ὅτι οὐκ ἦν ἄλλῳ εὐχερὲς τινὶ οὔτε νόμῳ οὔτε προφήταις · τὸ γὰρ ἐξέληται , μικροῦ βίαν σημαίνει · ἀλλ’ οὐ βίαν , ἀλλὰ δύναμιν μιν τοῦ ῥυσαμένου . πῶς δὲ οὐ βίαν ἀλλὰ δύναμιν ; οὐκ εἶπεν τοῦ ἁρπάσαντος , ἀλλὰ “ τοῦ δόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν “ ὅπως ἐξέληται ἡμᾶς·’’ αὕτη ἡ λέξις , τὸ δυσκατόρθωτον παντὶ ἄλλῳ παρέστησε . κέκληται δὲ πατὴρ ἡμῶν ὁ Θεὸς , ἵνα τῆς υἰοθεσίας φανερουμένης , ἐκβληθῇ ἡ διὰ νόμου ἀνάγκη . “ ᾧ ἡ δόξα εἰς “ τοὺς αἰῶνας ἀμήν·’’ καὶ τοῦτο καινὸν καὶ παρηλλαγμένον · τὸ μὲν γὰρ ἀμὴν , οὐδαμοῦ ἐν ἀρχῇ καὶ ἐν προοιμίοις ἐπιστολῆς εὑρίσκομεν κείμενον , ἀλλὰ μετὰ πολλά · ἐνταῦθα δὲ δεικνὺς ὅτι ( ?? ) ( ?? ) ( ?? ) ( ?? ) καὶ τὰ εἰρημένα ἱκάνην εἶχεν κατηγορίαν Γαλατων καὶ ὅτι λόγος ἀπηρτισμένος ἐστὶν , τὸ προοίμιον ταῦτα τέθεικε · τὰ γὰρ φανερὰ τῶν ἐγκλημάτων , οὐ πολλῆς δεῖται κατασκευῆς . ἀναμνήσας τοίνυν τοῦ σταυροῦ , τῆς ἀναστάσεως , τῆς τῶν ἁμαρτημάτων λυτρώσεως , τῆς πρὸς τὸ μέλλον ἀσφαλείας , τῆς τοῦ Πατρὸς γνώμης , τῆς τοῦ Υἱοῦ βουλῆς , τῆς χάριτος , τῆς εἰρήνης , πάσης αὐτοῦ τῆς δωρεᾶς , εἰς δοξολογίαν κατέκλεισε τὸν λόγον · τὴν αὐτῷ δυνατὴν εὐφημίαν ὑπὲρ τῆς οἰκουμένης ἀναπέμπων ἁπάσης · διὰ τοῦτο καὶ σφοδρότερον τῷ μετὰ ταῦτα κέκρηται λόγῳ , καθάπερ πυρωθεὶς σφοδρῶς ὑπὸ τῆς ἐννοίας τῶν εὐεργεσιῶν τοῦ Θεοῦ , εἰπὼν γαρ “ ῳ η οοζα “ εἰς τοὺς αἰῶνας ἀμὴν,’’ ἀπὸ σφοδροτέρας ἄρχεται ἐπιπλήξεως οὕτω λέγων · Θαυμάζω ὅτι οὕτως ταχέως μετατίθεσθε ἀπὸ τοῦ καλέσαντος ὑμᾶς ἐν χάριτι Χριστοῦ εἰς ἕτερον Εὐαγγέλιον . Τοῦ Χρυσοστόμορ . Ἐπειδὴ γὰρ διὰ τῆς τοῦ νόμου φυλακῆς ὑπώπτευον ἀρέσκειν τῷ Πατρὶ καὶ Ἰουδαῖοι τὸν Χριστὸν διώκοντες , τοῦτο πρῶτον ἐνδείκνυται · ὅτι οὐ τὸν Χριστὸν μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸν Πατέρα παροξύνουσι τοῦτο πράττοντες · οὐ γὰρ ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ φησὶν , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοῦ Πατρὸς μεθίστασθαι τοῦτο ποιοῦντες · ὥσπερ γὰρ ἡ παλαιὰ οὐ τοῦ Πατρὸς μόνον , ἀλλὰ καὶ τοῦ Υἱοῦ , οὕτως καὶ ἡ χάρις οὐ τοῦ Υἱοῦ μόνον , ἀλλὰ καὶ τοῦ Πατρὸς , καὶ πάντα τὰ κοινά · “ πάντα γὰρ φησι “ τὰ τοῦ Πατρός μου , ἐμά ἐστιν·’’ εἰπὼν τοίνυν ὅτι καὶ τοῦ Πατρὸς ἀφίστανται , δύο ἐγκλήματα τίθησι , καὶ τὴν μετάθεσιν , καὶ τὴν ταχίστην μετάθεσιν · καὶ μὴν τὸ ἐναντίον κατηγορίας ἄξιον , τὸ μετὰ πολὺν ἀποστῆναι χρόνον · ἀλλὰ ἐνταῦθα περὶ ἀπάτης ὁ λόγος . Ἄξιος μὲν γὰρ ἐγκλημάτων καὶ ὁ μετὰ πολὺν ἀποστὰς χρόνον . ὁ δὲ ἐκ πρώτης προσβολῆς , καὶ ἐν αὐτοῖς τοῖς ἀκροβολισμοῖς καταπεσὼν , ἐσχάτης ἐξήνεγκεν ἀσθενείας ὑπόδειγμα · ὃ καὶ τούτοις ἐγκαλεῖ λέγων · τί τοῦτο ; οὐδὲ χρόνου δέονται οἱ ἀπατῶντες ὑμᾶς · μετὰ τοσαύτην χάριν , μετὰ τοσαύτην δωρεὰν , μετὰ τοσαύτην ἁμαρτημάτων συγχώρησιν καὶ φιλανθρωπίας ὑπερβολὴν , ἐπὶ ζυγὸν δουλείας ηὐτομολήσατε ; ταῦτα δὲ λέγων , δείκνυσιν ὁμοῦ οἵαν ἔχει περὶ αὐτῶν ὑπόνοιαν , ὅτι μεγάλην τινὰ καὶ ἐσπουδασμένην · οὐδὲ γὰρ ἃν εἰ τῶν τυχόντων αὐτοὺς ἐνόμιζεν εἶναι , ἐθαύμασεν ἃν ἐπὶ τῷ γενομένῳ · ἀλλ’ ἐπειδὴ τῶν γνησίων φησὶ καὶ πολλὰ πεπονηκότων ὑμεῖς , διὰ τοῦτο θαυμάζω · ὅπερ ἦν ἱκανὸν αὐτοὺς ἀναστήσασθαι , καὶ πρὸς τὰ πρότερα ἐπαναγαγεῖν · ὃ καὶ ἐν μέσῃ τῇ Ἐπιστολῇ δηλῶν ἔλεγε , “ τοσαῦτα ἐπάθετε εἰκῆ · εἴγε καὶ εἰκῆ καὶ οὐκ εἶπε μετέθεσθε , ἀλλὰ “ μετατίθεσθε·’’ τοῦτ’ ἐστιν , οὐδέπω πιστεύω οὐδὲ ἡγοῦμαι ἀπηρτισμένην εἶναι τὴν ἀπάτην · ὃ καὶ αὐτὸ πάλιν ἐστὶν ἀνακτωμένου · τοῦτο γοῦν σαφέστερον προιὼν λέγει · “ ἐγὼ πέποιθα εἰς ὑμᾶς , ὅτι “ οὐδὲν ἄλλο φρονήσετε . ” Ἀπὸ τοῦ καλέσαντος ὑμᾶς , ἐν χάριτι Χριστοῦ . Ἡ μὲν κλῆσις ἐστὶ τοῦ Πατρός · τῆς δὲ κλήσεως ἡ αἰτία τοῦ Υἱοῦ · αὐτὸς γάρ ἐστιν ὁ καταλλάξας καὶ δωρεὰν δούς · οὐ γὰρ ἐξ ἔργων τῶν ἐν δικαιοσύνῃ ἐσώθημεν · μᾶλλον δὲ καὶ ταῦτα ἐκείνου , καὶ ἐκεῖνα τούτου · “ τὰ γὰρ ἐμὰ , σὰ,’’ φησὶ “ καὶ τὰ σὰ , ἐμά.’’ καὶ οὐκ εἶπεν ἀπὸ τοῦ Εὐαγγελίου μετατίθεσθε , ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ καλέσαντος ὑμᾶς , φησι , Θεοῦ · ὃ γὰρ ἦν φρικωδέστερον , καὶ μᾶλλον ἱκανὸν αὐτοὺς καταπλῆξαι , τοῦτο τέθεικεν . οἱ γὰρ ἀπατᾶν αὐτοὺς βουλόμενοι οὐκ ἀθρόως τοῦτο ἐποίουν , ἀλλ’ ἠρέμα αὐτοὺς τῶν πραγμάτων μεθιστῶντες , τῶν ὀνομάτων τῶν οὐ μεθίστων · τοιαύτη γὰρ τοῦ διαβόλου ἡ πλάνη , μὴ γυμνὰ προτιθέναι τὰ θήρατρα · εἰ μὲν γὰρ εἶπον ἀποστῆναι ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ · ὡς πλάνους ἃν καὶ λυμεῶνας ἐφυλάξαντο · νῦν δὲ ἀφέντες αὐτοὺς ἐν τῆ πίστει τέως , καὶ τῇ πλάνῃ τὸ τοῦ Εὐαγγελίου ἐπιθέντες ὄνομα , μετὰ πολλῆς τῆς ἀδείας διώρυττον τὴν οἰκοδομὴν τῶν εἰρημένων · καθάπερ τινων παραπετασμάτων , τῶν ὀνομάτων τούτων κρυπτόντων τοὺς τοιχωρύχους · ἐπεὶ οὖν Εὐαγγέλιον ἐκάλουν τὴν ἑαυτῶν ἀπάτην , καλῶς αὐτὸς καὶ πρὸς τὸ ὄνομα μάχεται λέγων . Εἰς ἕτερον Εὐαγγέλιον , ὃ οὐκ ἔστιν ἄλλο . Ἀλλ᾿ ὅμως ὅπερ πάσχουσιν οἱ νοσοῦντες , ἐκ τῶν ὑγιεινῶν βλαπτόμενοι σιτίων , τοῦτο καὶ Μαρκίων ἐνταῦθα ἔπαθεν .... . . . . . . ὅτι ἴδου . . Παῦλος εἶπεν , οὐκ ἔστιν Εὐαγγέλιον · οὐδὲ γὰρ παραδέχονται τοὺς Εὐαγγελιστὰς ἅπαντας , ἀλλ’ ἕνα μόνον · καὶ αὐτὸν περικόψαντες καὶ συγχέσαντες ὡς ἐβούλοντο · τί οὖν ὅταν αὐτὸς λέγῃ , “ κατὰ τὸ Εὐαγγέλιόν μου καὶ τὸ “ κήρυγμα Ἰησοῦ Χριστοῦ ; " Εστι μὲν οὖν πολλοῦ γέλωτος ἄξια τὰ εἰρημένα παρ’ αὐτῶν · πλὴν ἀλλὰ κἂν καταγέλαστα ἦ , ἀναγκαῖον ἐλέγχειν αὐτὰ , διὰ τοὺς εὐκόλως ἀπατωμένους · τι οὑν ἐροῦμεν ; ὅτι κἂν μυρίοι φῶσιν Εὐαγγέλια , τὰ δὲ αὐτὰ γράφωσιν , ἕν ἐστι τὰ πολλά · καὶ οὐδὲν ἀπὸ τοῦ τῶν γραφόντων πλήθους εἰς τὸ ἓν εἶναι παραβλαβήσεται . Ωσπερ οὖν κἂν εἷς ᾖ πάλιν ὁ γράφων , καὶ ἐναντία γράφῃ , οὐκ ἔστιν ἓν τὰ γραφόμενα · τὸ γὰρ ἓν καὶ τὸ οὐκ ἓν , οὐ τῷ τῶν γραφόντων φόντων ἀριθμῷ , ἀλλὰ τῇ ταὐτότητι καὶ ἑτερότητι τῶν λεγομένων κρίνεται · ὅθεν δῆλον ὅτι καὶ τὰ τέσσαρα Εὐαγγέλια ἕν ἐστιν Εὐαγγέλιον . ὅταν γὰρ οἱ τέσσαρες τὰ αὐτὰ λέγωσιν , οὐκ ἔστιν ἄλλο καὶ ἄλλο διὰ τὴν τῶν προσώπων διαφορὰν , ἀλλ’ ἓν διὰ τὴν τῶν εἰρημένων συμφωνίαν καὶ τὴν τῶν δογμάτων ἀκρίβειαν . ( Σευηριανοῦ . ) Ἄλλος δέ · “ Εἰς ἕτερον Εὐαγγέλιον ὃ οὐκ ἔστιν “ ἄλλο’’ φησίν · τὸ γὰρ ἡμέτερον Εὐαγγέλιον καὶ τὸ τῶν Ἁποστόλων ἐκτὸς ὑμᾶς εἶναι βούλεται νόμου . ( Θεόδωροσ . ) Ἄλλος δὲ πάλιν , οὕτως ἑρμηνεύει τὰ εἰρημένα . διὰ πάντων ηὔξησε τὴν ἀτοπίαν τῆς μεταβολῆς τὸ οὕτως εἰπὼν , πολλὴν εἶχον τὴν ἔνδειξιν · καὶ τὸ ταχέως ἐπισυνάψας καὶ τὸ “ μετατίθεσθε’’ προστεθεικὼς οὐ μετάγεσθε , ὡς ἐπὶ ἀψύχων φησὶ “ μετατίθεσθε·’’ “ εἰς ἕτερον Εὐαγγέλιον·’’ ἵνα δοκῇ παντελὴς εἶναι εὐσεβείας μετάθεσις · καὶ ἵνα μὴ δόξῃ συγχωρεῖν ἕτερον Εὐαγγέλιον εἶναι ὃ οὐκ ἔστιν ἄλλο · πῶς οὖν εἴπας ἕτερον ; “ εἰ μὴ τινές εἰσιν οἱ ταράσσοντες ὑμᾶς καὶ θέλοντες μετα “ στρέψαι “ στρέψαι τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ·’’ τὴν ἀπὸ τοῦ ὄντος Εὐαγγελίου μεταβολὴν , ἕτερον εἰπὼν Εὐαγγέλιον · εἶτα ἐπειδὴ τὰ τῶν Ἀποστόλων πρόσωπα προεβάλλοντο , ὥστε δεῖξαι ὅτι οὐκ ἑαυτὸν ἐκείνων προτιμᾷ , ἀλλὰ τὴν ἀλήθειαν , ἧς ἐκτὸς οὐδὲ ἑαυτὸν εἷναί τι νενόμικεν · ὅθεν αὐτὸ καὶ ἐπαύξων ἔλεγεν · “ ἢ ἄγγελος ἐξ “ οὐρανοῦ·’’ ἵνα μηδὲ ἡ τοῦ τόπου ἀξιοπιστία μετὰ τοῦ προσώπου συναφθεῖσα ἀντίρροπος τῆς ἀληθείας εἶναι νομίζηται · ἲς εἰ μή τινές εἰσιν οἱ ταράσσοντες ὑμᾶς’’ φησὶ “ καὶ θέλοντες ἀνατρέπειν τὸ “ Εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ.’’ τουτέστιν , ἕως ἂν ὑγιαίνητε τὸν νοῦν , οὐκ ἐπιγνώσεσθε ἕτερον Εὐαγγέλιον · ἕως ἃν ὀρθὰ βλέπητε καὶ μὴ διεστραμμένα , τὰ μὴ ὄντα φανταζόμενοι . Δεικνὺς δὲ ὅτι μικρὸν παραποιηθὲν τὸ ὅλον λυμαίνεται , εἶπε , τὸ Εὐαγγέλιον ἀνατρέπεσθαι . Καθάπερ c γὰρ ἐν τοῖς βασιλικοῖς νομίσμασιν , ὁ μικρὸν τοῦ χαρακτῆρος περικόψας , ὅλον τὸ νόμισμα κίβδηλον εἰργάσατο , οὕτως καὶ ὁ · τῆς ὑγιοῦς πίστεως , καὶ τὸ βραχύτατον ἀνατρέψας , τῷ παντὶ λυμαίνεται , ἐπὶ τὰ χείρονα προιὼν ἀπὸ τῆς ἀρχῆς . διὰ τοῦτο καὶ ὁ Παῦλος τὴν περιτομὴν , ἀνατροπὴν τοῦ Εὐαγγελίου καλεῖ . Αλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν , παρ’ ὃ παρελάβετε , ἀνάθεμα ἔστω . Ορᾷς σύνεσιν ἀποστολικήν ; ἵνα γὰρ μήτις λέγῃ ὅτι κενο δοξίας ἕνεκεν τὰ ἴδια συγκροτεῖ δόγματα καὶ ἑαυτὸν ἀναθεμάτι - σεν · ἐπειδὴ δὲ καὶ εἰς ἀξιώματα κατέφυγον , Ἰάκωβον , καὶ Ἰωάννην , διὰ τοῦτο καὶ ἀγγέλων ἐμνήσθη . μὴ γάρ μοι Ἰάκωβον εἴπῃς , φησὶ , καὶ Ἰωάννην · κἂν γὰρ τῶν πρώτων ἀγγέλων ᾖ τίς τῶν ἐξ οὐρανοῦ διαφθείρων τὸ κήρυγμα , ἀνάθεμα ἔστω . καὶ οὐκ ἁπλῶς εἶπεν ἐξ οὐρανοῦ , ἀλλ’ ἐπειδὴ καὶ ἱερεῖς ἄγγελοι ἐκαλοῦντο , “ χείλη γὰρ ἱερέως φυλάξεται γνῶσιν · καὶ νόμον ἐκζητήσουσιν “ ἐκ στόματος αὐτοῦ , ὅτι ἄγγελος Κυρίου παντοκράτορός ἐστιν·’’ ἵνα μὴ τούτους νομίσῃς λέγεσθαι ἀγγέλους , τῇ τοῦ “ οὐρανοῦ’’ προσθήκῃ τὰς ἄνω δυνάμεις ἠνίξατο · καὶ οὐκ εἶπεν , ἐὰν ἐναντία καταγγέλλωσιν ἢ ἀνατρέπωσι τὸ πᾶν , ἀλλὰ κἂν μικρόν τι εὐαγ - γελίζωνται “ παρ’ ὃ εὐηγγελισάμεθα,’’ κἂν τὸ τυχὸν παρακίωνσιν , “ ἀνὰθεμα ἔστω . Ὡς προείρηκα καὶ πάλιν λέγω . Ινα γὰρ μὴ νομίσῃς θυμοῦ τὰ ῥήματα εἶναι , ἣ ὑπερβολικῶς εἰρῆσθαι , ἣ κατὰ συναρπαγήν τινα , δεύτερον αὐτὸ πάλιν τίθησιν · ὁ μὲν θυμῷ τι προαχθεὶς εἰπεῖν , κἂν μεταγνοίη ταχέως · ὁ δὲ δεύ - τερον τὰ αὐτὰ λέγων , δείκνυσιν ὅτι κρίνας οὕτως εἰπεῖν καὶ πρό - τερον τῇ γνώμῃ κυρώσας , οὕτως ἐξήνεγκε τὸ λεχθέν · οἱ γὰρ ἄγγελοι , κἂν μεγάλοι , ἀλλὰ δοῦλοι καὶ λειτουργοὶ τυγχάνουσιν ὄντες · αἱ δὲ γραφαὶ πᾶσαι , οὐ παρὰ δούλων , ἀλλὰ παρὰ τοῦ τῶν ὅλων δεσπότου Θεοῦ γραφεῖσαι παρεπέμφθησαν · διὰ τοῦτό φησιν · “ ἐάν τις ὑμᾶς εὐαγγελίσῃ τι πη ὃ εὐηγγελισάμεθα’’ ὑμᾶς , καὶ οὐκ εἶπεν ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα , συνετῶς σφόδρα καὶ ἀνεπαχθῶς · τί γὰρ ἔδει λοιπὸν ὀνομάτων μνησθῆναι τὸν τοσαύτῃ ἄνω χρησά - μένον ὑπερβολῇ , ὡς ἅπαντας καὶ τοὺς κάτω περιλαβεῖν ; διὰ μὲν γὰρ τοῦ εὐαγγελιστὰς καὶ ἀγγέλους ἀναθεματίσαι , πᾶν ἀξίωμα περιέγραψε · διὰ δὲ τοῦ ἑαυτὸν , πᾶσαν οἰκειότητα καὶ γνησιότητα . ταῦτα δὲ , οὐχ ὡς καταγιγνώσκων τῶν Ἀποστόλων φησὶν , οὐδὲ ὡς παρακαινόντων τὸ κήρυγμα · ἄπαγε . εἴτε γὰρ ἡμεῖς εἴτε ἐκεῖνοι , φησὶν , οὕτω κηρύσσομεν · ἀλλὰ δεῖξαι βουλόμε - νος ὅτι ἀξίωμα προσώπων οὐ προσίεται , ὅταν περὶ ἀληθείας ὁ λόγος ᾖ . ( Σεγηριανοῦ . ) Ἄλλος δέ , φησιν , ἔστω ἄγγελος · διὰ τί δὲ καὶ ἡμεῖς , ὅτε ἐκηρύττομεν Πνεύματος Ἁγίου δυνάμει ἐκηρύξαμεν · τὸ δὲ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .... ἔστω οὖν καὶ ὁ κῆρυξ ἀνάθεμα ἀθετῶν τὸ κήρυγμα . Πάρ’ ὃ παρελάβετε . Οὐκ ἐκήρυξα μὲν ἐγὼ φησίν · ὑμεῖς δὲ οὐκ ἐλάβετε , ἀλλὰ καὶ ἐγὼ ἐκήρυξα , καὶ ὑμεῖς παρελάβετε · οὔτε ἐγὼ μετανοῶ κηρύξας , καὶ ὑμεῖς τηρήσατε ὃ εἰλήφατε . Ἄρτι γὰρ ἀνθρώπους πείθω ἢ τὸν Θεόν ; ἢ ζητῶ ἀνθρώποις ἀρέσκειν ; εἰ ἔτι ἀνθρώποις ἤρεσκον , Χρι - στοῦ δοῦλος οὐκ ἂν ἤμην . Μέλλων αὐτοὺς ὑπομιμνήσκειν τοῦ ἰδίου Εὐαγγελίου , προλαβὼν ἀσφαλίζεται , ἵνα μὴ νομίσωσιν ὅτι θεραπεύει ὑπαγόμενος · ἐπιπλήττει γὰρ νουθετῶν . εἰπὼν δὲ , εἰ ἔτι , ἐδήλωσεν ὅτι ἤρεσκε ποτ’ ἀνθρώποις · τίσι δὲ ἤρεσκε ; παρ’ ὧν ἔλαβεν ἐπιστολὰς τοὺς εἰς Δαμασκὸν πιστοὺς κακῶσαι · εἰ οὖν , φησὶν , ἤρεσκον ἔτι τοῖς Ἰουδαίοις , οὐκ ἃν ἐπίστευσα τῷ Χριστῷ . Αλλοσ δέ φησι , πρὸς ἐκείνην ἀπομάχεται τὴν ὑπόνοιαν τὴν φάσκουσαν , ὅτι παρ’ ὐμῖν ἅλλα εἶπεν , ἐν ’δε Ἰουδαίᾳ ἄλλως ἔζῃ , καὶ φησί · πῶς δύναμαι ἄλλος εἶναι ἔξωθεν , ἄλλος δὲ ἔσωθεν , Θεοῦ ὄντος τοῦ ἐφόρου ; τι δὲ προβαλλόμενος ἀξιώματα ἀνθρώ - πινα , οἷς ἐγὼ οὔτε μάχομαι οὔτε διαφωνῶ ; Ὥστε ὁμοῦ μὲν ἀπολογούμενος , ὁμοῦ δὲ αὐτῶν κατεξανιστάμενος ταῦτα τέθεικε · τοὺς γὰρ μαθητευομένους , οὐ δικάζειν τοῖς διδασκάλοις ἀλλὰ πιστεύειν προσῆκεν . Ἐπειδὴ δὲ ἀντεστράφη ἡ τάξις , μάθετε ὅτι τῆς μὲν πρὸς ὑμᾶς ἀπολογίας οὐ πολύς μοι λόγος · τὸ δὲ πᾶν διὰ τὸν Θεὸν πράττομεν , καὶ ὥστε ἐκείνῳ περὶ τῶν δογμάτων ἀπολογήσασθαι τούτων . ὁ μὲν γὰρ ἀνθρώπους θέλων πεῖσαι , πολλὰ ὕπουλα ποιεῖ , καὶ ἀπάτῃ κέχρηται , ὥστε πεῖσαι καὶ ἑλεῖν τὴν τῶν ἀκουόντων γνώμην · ὁ δὲ Θεὸν πείθων , καὶ ἀρέ - σκειν ἐκείνῳ σπουδάζων , ἁπλῆς δεῖται διανοίας καὶ καθαρᾶς · ὅθεν φησι “ καὶ ἡμεῖς οὐ φιλαρχίας ἕνεκεν , οὐδὲ τῆς παρ’ ὑμῶν ἐφιέ - “ μένοι δόξης , ταῦτα γράφομεν νῦν.’’ Εἰ γὰρ ἤθελον ἀνθρώποις ἀρέσκειν , ἔτι μετὰ Ἰουδαίων ἤμην , ἔτι τὴν ἐκκλησίαν ἐδίωκον . Ινα οὖν μὴ νομίσωσιν ὅτι αὐτοῖς ἀπολογούμενος ταῦτα λέγει καὶ τὰ ἑξῆς , καὶ ἐπαρθῶσι , διὰ τοῦτο προεῖπεν . Αρτι γὰρ ἀνθρώπους πείθω . Οἶδε γὰρ ἐς καιρὸν τὸν προσήκοντα , πρὸς τὴν τῶν μαθητῶν διόρθωσιν , καὶ ὑψηλὸν καὶ μέγα τί φθέγγεσθαι · καίτοι γε ἦν ἑτέρωθεν τὰς ἀποδείξεις ποιήσασθαι τοῦ μετὰ ἀληθείας κηρύττειν , ἀπὸ τῶν σημείων , ἀπὸ τῶν θαυμάτων , ἀπὸ τῶν κινδύνων , καὶ ἀπὸ πάντων τῶν ἄλλων ὧν κατέλεξε Κορινθίοις ἐπιστέλλων · ἀλλ’ ἐπειδὴ οὐ πρὸς τοὺς ψευδαποστόλους ἀλλὰ πρὸς τοὺς Ἀποστό λους ὁ λόγος αὐτῷ ἦν νῦν , ἐκεῖνοι δὲ καὶ τούτων ἦσαν κεκοινωνηκότες , ἑτέρωθεν μεθοδεύει τὸν λόγον , τὴν προτέραν ἀποστροφὴν διηγούμενος , καὶ φησίν , “ γνωρίζω δὲ ὑμῖν ἀδελφοί.’’
Lemmas: 1 Παῦλος ἀπόστολος οὐ ἀπό ἄνθρωπος οὐδέ διά ἄνθρωπος . λέγω γάρ , ὡς προσεῖπον , ὁ ἀπατεών ἐκεῖνος , ὅτι ὁ ἀπόστολος ἐκεῖνος ἔσχατος οὗτος εἰμί , καί παρά ἐκεῖνος ἐσθίω - δάκνω . Πέτρος γάρ καί Ἰάκωβος καί Ἰωάννης καί καλέω πρῶτος , καί κορυφαῖος ὁ ἀπόστολος εἰμί · καί ὁ δόγμα δέχομαι παρά ὁ κύριος , καί χρή μᾶλλον ἐκεῖνος πείθω ὅς οὗτος . καί οὗτος λέγω καί ὁ τοιοῦτος · καί οὗτος μέν καθαιρέω , ἐκεῖνος δέ ὁ δόξα ἐπαίρω , οὐ ἵνα ἐκεῖνος ἐγκωμιάζω , ἀλλά ἵνα Γαλάτης ἀπατάω , πείθω ἄκαιρος ὁ νόμος προσέχω . εἰκότως οὖν οὕτως ἄρχω . ἐπεί γάρ ὁ μέν αὐτός διδασκαλία ἐξευτελίζω , παρά ἄνθρωπος αὐτός λέγω εἰμί , ὁ δέ Πέτρος παρά Χρίστης , ἐκ προοίμιον εὐθύς πρός οὗτος ἵστημι λέγω · " ἀπόστολος εἰμί οὐ ἀπό ἄνθρωπος , οὐδέ " διά ἀνθρώπων.’’ βαπτίζω μέν γάρ αὐτός Ἀνανίας , ἀλλά οὐ ἐκεῖνος ὁ πλάνης ἀπαλλάσσω , οὐδέ πρός ὁ πίστις ἄγω · ἀλλά αὐτός ἄνωθεν ὁ Χριστός ὁ θαυμαστός ἐκεῖνος πρός αὐτός ἀφίημι φωνή , διά ὅς αὐτός σαγηνεύω . ὁ μέν γάρ Πέτρος καί ὁ ἀδελφός οὗτος , καί ὁ Ἰωάννης , καί ὁ ἀδελφός ὁ ἐκεῖνος , περιπατέω παρά ὁ θάλασσα ἐπίτεξ - καλέω , ὁ δέ Παῦλος εἰς οὐρανός ἀνέρχομαι · καί ὥσπερ οὐ ἐδέω - δήω ἐκεῖνος δύο φωνή , ἀλλά εὐθύς ἀφίημι ὁ δίκτυον καί πᾶς ὁ ἄλλος ἀκολουθέω , οὗτος καί οὗτος , ἀπό ὁ πρῶτος κλῆσις , πρός ἄκρος ἀναβαίνω κορυφή · ὁμοῦ τε βαπτίζω , καί πόλεμος ἄσπονδος πρός Ἰουδαῖος αἱρέω · καί οὗτος μή - λίστα ὁ ἀπόστολος πλεονεκτέω · “ περισσός γάρ αὐτός “ κοπιάω , ” φημί . ἀλλά τέως οὖον κατασκευάζω οὗτος , ἀλλά ἀγαπάω ὁ ἴσος φέρω · ὁ γάρ σπουδάζω εἰμί αὐτός , οὖον δείκνυμι ἑαυτοῦ ἐκεῖνος ὑπερέχω , ἀλλά ὁ πλάνης καταλύω ὁ ὑπόθεσις . ὁ μέν οὖν “ ἀπό ἄνθρωπος , ” κοινός ἅπας εἰμί · ἄνωθεν γάρ ἀρχή καί ὁ ῥίζα ἔχω ὁ κήρυγμα ὁ δέ οὖον διά ἄνθρωπος , ἴδιος ὁ ἀπόστολος · οὐδέ γάρ διά ἄνθρωπος καλέω αὐτός , ἀλλά αὐτός διά ἑαυτοῦ . διατί δέ μή ὁ κλῆσις μνημονεύω , ἀλλά ὁ ἀποστολή ; ὅτι περί οὗτος πᾶς ὁ λόγος εἰμί · λέγω γάρ αὐτός ὑπό ἄνθρωπος ὁ ἀπόστολος ἐγχειρίζω ὁ διακοεις οὗτος , καί δήω ἐκεῖνος αὐτός πείθω . ὅτι δέ οὐ ὑπό ἄνθρωπος ἐγχειρίζω , ὁ Λουκᾶς αὐτός εἶπον · “ λειτουργέω δέ αὐτός καί νηστεύω ὁ “ Χριστός , εἶπον ὁ πνεῦμα ὁ Ἅγιον , ἀφορίζω ἐγώ ὁ Παῦλος “ καί ὁ Βαρναβᾶς . ” ὅθεν δῆλος , ὅτι καί εἷς ἐξουσία υἱός καί νεῦμα · ὑπό γάρ ὁ πνεῦμα ἀποστέλλω , ὑπό ὁ Χριστός φημί ἀποστέλλω . οὗτος καί ἀλλαχοῦ δηλόω , ὁ ὁ Θεός ὁ νεῦμα λογίζομαι · ὁ γάρ Μιλήσιος διαλέγω πρέσβυς - τέρος , “ προσέχω αὐτός φημί , “ καί πᾶς ὁ ποίμνιον , ἐν “ ᾡ τίθημι σύ ὁ πνεῦμα ὁ Ἅγιον ποιμήν καί ἐπίσκοπος · ” καίτοι γε ἐν ἄλλος μέν Ἐπιστολή · “ ὗς μέν τίθημι ὁ θεός ἐν ὁ “ ἐκκλησία · πρῶτος Άοιστίκιυς · δύο προφήτης · εἶτα πόμα “ Μένας καί διδάσκαλος οὕτως ἀδιάφορος χράομαι ὁ λόγος · ὁ ὁ πνεῦμα ὁ Θεός λέγω εἰμί , καί ὁ ὁ Θεός ὁ πνεῦμα . ἐμφράσσω δέ καί ἄλλως ὁ αἱρετικός ὁ στόμα , λέγω · “ διά Ἰησοῦς Χριστός καί Θεός Πατρός·’’ ἐπεί γάρ ὁ λέξις οὗτος ὡς μικρός εἰμί προσρίπτω ὁ υἱός φημί , ὁράω τίς ποιέω · ἐπί ὁ πατήρ αὐτός τίθημι , διδάσκω ἐγώ , μή νομοθετέω ὁ ἄρρητος φύσις , μηδέ μέτρον θεότης ὁρίζω , μεστός υἱός καί πατήρ γίγνομαι · εἶπον γάρ “ διά Ἰησοῦς Χριστός , ” ἐπάγω . καί Θεός πατήρ . εἰμί μέν γάρ κατά ἑαυτοῦ οὗτος πατήρ μνημονεύω εἶπον ὁ Ζεύς ὅς , ἴσως εἄν καί σοφίζω λέγω ἁρμόζω ὁ πατήρ ὁ διά οὗ , ὁ ὁ ἔργον ὁ υἱός εἰς αὐτός ἀναφέρω · νῦν δέ ὁ υἱός μνημονεύω ὁμοῦ καί ὁ πατήρ , καί κοινός τίθημι ὁ λέξις , οὐκέτι ὁ λόγος οὗτος χώρα ἀφίημι ἔχω . οὖον γάρ ὡς ὁ ὁ υἱός νῦν ἀνατίθημι ὁ πατήρ οὗτος ποιέω , ἀλλά δείκνυμι ὅτι οὐδέ εἷς οὗτος ὁ λέξις οὐσία διαφορά . . . τίς δέ . . . . καί ἀπό ὁ βάπτισμα ἐπινοέω τις ἐλάττωσις διά ὁ εἰς ὄνομα πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα βαπτίς - ζω ἐνταῦθα ἄν εἶπον ; εἰμί γάρ καταδεής ὁ Χριστός διά ὁ μετά πατήρ κεῖμαι , ἐπεί ἐνταῦθα ἀπό ὁ υἱός ἄρχω ὁ ἀπόστολος ἐπί ὁ πατήρ ἔρχομαι , τίς ἄν εἶπον ; ἀλλά οὐδείς ἄν εἶπον βλάσφημος · οὖον γάρ χρή φιλονεικέω ἐκεῖνος ὁ ἀλήθεια ἐξίστημι · ἀλλά ὁ μέτρον ὁ εὐσέβεια ἐγώ διατη - ῥέω ἀναγκαῖος . ὥσπερ οὖν οὐ εἄν εἶπον ἐγώ μείζων ὁ πατήρ ὁ υἱός , ἐπεί ὁ Χριστός πρῶτος μνημονεύω , ἔσχατος ὁ γάρ οὗτος μανία , οὕτως οὐδέ ἐκεῖ μικρός χρή νομίζω σύ εἰμί ὁ πατήρ ὁ υἱός . ( Εὐσέβιος μισέω . ) ἄλλος δέ φημί · πατήρ νῦν καλέω θεός , ἐπεί βούλομαι ὁ ἐκκλησία εἰς υἱοθεσία ἐλεύθερος εἰμί ὁ διά νόμος δουλεία . ὁ ἐγείρω αὐτός ἐκ νεκρός . τις ποιέω , εἰμί Παῦλος ; ιουσιιζω ἄνθρωπος ἐνάγω πίστις ἐθέλω , οὐδείς ὁ μέγας ἐκεῖνος καί λαμπρός ἄγω εἰς μέσος · οἷος ὅς πρός Φιλιππήσιος γράφω λέγω · “ ὅτι ἐν μορφή “ Θεός ὑπάρχω , οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος Θεός · ” ὅς μετά οὗτος ἐπιστέλλω Ἑβραῖος ἀναβοάω · “ ὅτι ἀπαύγασμα “ εἰμί ὁ δόξα , καί χαρακτήρ ὁ ὑπόστασις αὐτός ὅς ἐκ προοίμιον ὁ ὁ βροντή υἱός ἀναφωνέω · “ ὅτι ἐν ἀρχή εἰμί ὁ “ Λόγος , καί ὁ Λόγος εἰμί πρός ὁ θεός , καί θεός εἰμί ὁ Λόγος . ” ὅς πρός Ἰουδαῖος πολλάκις αὐτός ὁ Ἰησοῦς φθέγγομαι λέγω · ὅτι ὁ αὐτός δύναμαι ὁ πατήρ , καί ὁ αὐτός ἐξουσία ἔχω · τούτος οὐδείς λέγω · ἀλλά οὗτος πᾶς ἀφίημι , ὁ κατά σάρξ οἰκονομία μιμνήσκω , σταυρός εἰς μέσος φέρω καί νέκρωσις . καί φημί · εἰμί μέν γάρ πρός ἄνθρωπος ὁ λόγος εἰμί , μηδείς μέγας περί ὁ Χριστός φαντάζω , καλῶς ἔχω ἐκεῖνος λέγω · ἐπεί δέ ὡς μέλλω τιμωρέω εἰμί ἀφίστημι ὁ νόμος , Στασία - ζέω πρός ἐγώ , διά οὗτος πρᾶγμα μιμνήσκω , διά ὅς πᾶς ἐκβάλλω ὁ νόμος ὁ χρεία · λέγω δή ὁ ἐκ ὁ σταυρός καί ὁ ἀνάστασις εὐεργεσία γίγνομαι ἅπας · ὁ μέν γάρ εἶπον , “ ὅτι ἐν ἀρχή εἰμί ὁ Λόγος , ” καί ὁ ἐν μορφή Θεός ὑπάρχω , ” καί ὁ “ ἴσος αὐτός εἶπον ὁ Θεός , " καί ὅσος τοιοῦτος , δείκνυμι μέν εἰμί ὁ ὁ Λόγος θεότης · οὐδείς δέ τοσοῦτος εἰς ὁ πάρειμι συμ - βάλλω · ὁ δέ εἶπον “ ὁ ἐγείρω αὐτός ἐκ νεκρῶν,’’ ἀναμιμνῄσκω εἄν ὁ ὑπέρ ἀμάω πρός ἐγώ εὐεργεσία ὁ κεφάλαιος . ὅσπερ οὖον μικρός εἰς ὁ πρόκειμαι αὐτός συντελέω · καί γάρ εἴωθα ὁ πολύς ὁ ἄνθρωπος οὐ οὕτως ὁ ὁ ὁ Θεός μεγαλωσύνη παρίστημι προσέχω λόγος , ὡς ὁ ὁ εἰς ἄνθρωπος εὐεργεσία ἐνδείκνυμι . διόπερ ἀφίημι ἐκεῖνος εἶπον , περί ὁ εἰς ἐγώ εὐεργεσία γίγνομαι ποιέω ὁ λόγος · καί ὅτι οὖον Μωϋσῆς ἀποθνῄσκω ὑπέρ ὁ κόσμος , οὐδέ τις ὁ προφήτης ἄλλος · οὖον δεῖ τοίνυν ἡσσάομαι ὁ μή σῴζω , ἀλλά ὁ ὑπέρ ἐγώ ἀποθνῄσκω · εἰμί γάρ ἀρκέω ὁ νόμος καί ὁ νόμιμος εἰς σωτηρία , οὐ εἰμί χρεία ὁ σταυρός καί ὁ ἔρχομαι ὁ Χριστός ἐπί ὁ σταυρός . ἀλλά ἐπιπηδάω ὁ αἱρετικός λέγω · ἰδού ὁ πατήρ ἐγείρω ὁ υἱός · ἐπεί γάρ ἅπαξ νοσέω , πρός μέν ὁ ὑψηλός ὁ δόγμα ἐθελοκωφέω , ὁ δέ ταπεινός , καί ὅς ὁ σάρξ ἕνεκα εἴρω οὕτως , ὅς διά ὁ εἰς ὁ πατήρ τιμή κατά ἄλλος τις οἰκονομία , οὗτος ἐκλέγω καί κατά ἑαυτοῦ ἐξετάζω , ἐπηρεάζω ἑαυτοῦ · οὖον γάρ ἄν εἶπον ὁ γράφω . ὅς ἡδύς εἄν εἴρω , τίς ἕνεκα οὗτος λέγω ; ἆρα ἀσθενής ὁ υἱός ἀποδείκνυμι βούλομαι , καί οὐ ἰσχύω πρός εἷς ἀνάστασις σῶμα ; καί μήv ὁ εἰς αὐτός πίστις , καί ὁ σκιάω ὁ πιστεύω ἀνίστημι ποιέω νεκρός . εἶτα ὁ μέν εἰς αὐτός πιστεύω ἄνθρωπος εἰμί ἔτι , ἀπό σκιά μόνος ὁ πήλινος σῶμα ἐκεῖνος καί ἱμάτιον ὁ σῶμα οὗτος περίκειμαι νεκρός ἐγείρω , αὐτός δέ ἑαυτοῦ ἀνίστημι οὐ ἰσχύω ; καί πῶς οὖον φανερός οὗτος ὁ μανία καί παράνοια Ἐπίστασις ; οὐ ἀκούω αὐτός λέγω , ὅτι “ λύω ὁ ναός οὗτος , καί ἐν τρεῖς ἡμέρα ἐγείρω αὐτός ” ; καί πάλιν · " ἐξουσία ἔχω τίθημι ὁ Ψυχή ἐγώ · καί ἐξουσία " ἔχω πάλιν λαμβάνω αὐτός ; " τίς οὖν ἕνεκα ὁ πατήρ αὐτός ἐγείρω λέγω , ὥσπερ καί ὁ ἄλλος ποιέω ὅσπερ αὐτός ποιέω ; καί γάρ καί ὁ εἰς ὁ πατήρ τιμή ἕνεκα εἴρω οὗτος , ἄν ὁ ὁ ἀκροατής ἀσθένεια . καί ὁ σύν ἐγώ πᾶς ἀδελφός . οὐδαμός οὗτος προστίθημι ἐπιστέλλω · ἢ γάρ ὁ αὐτός ὄνομα τίθημι μόνος , ἢ δύο καί τρεῖς ἕτερος ὀνομαστί · ἐνταῦθα δέ πλῆθος ὁλόκληρος τίθημι · διόπερ οὐδέ ὀνομαστί τις μνημονεύω . τίς οὖν ἕνεκα οὗτος ποιέω ; διαβάλλω αὐτός ὡς μόνος οὗτος κηρύσσω , καί καινοτομία τις ὁ δόγμα ἐπεισάγω · ἐθέλω οὖν ἐν . λείν αὐτός ὁ ὑποψία , καί δείκνυμι ὅτι πολύς ἔχω ὁ γνώμη κοινωνός , συντάσσω ὁ ἀδελφός · δηλόω , ὅτι ὅσπερ γράφω , καί ἀπό ὁ ἐκεῖνος γράφω γνώμη . ΕΥ̓ΣΕB1́οΥ . καί οὐ εἶπον , καί ὁ σύν ἐγώ ἀδελφός , ἀλλά ** πᾶς · " ὁ * ’ πάντος παρίστημι ὡς εἷς εἰμί ὁ πλῆθος . ὁ ἐκκλησία ὁ Γαλατία . ToT Xptsostomot . οὖον γάρ εἷς πόλις , οὐδέ δύο καί τρεῖς , ἀλλά ὁλόκληρος ὁ Γαλάτης ὁ ἔθνος , οὗτος ὁ πλάνης ἐπινέμω ὁ πυρά . θέα δέ ἐγώ καί ἐνταῦθα ὁ πολύς ἀγανάκτησις . οὖον γάρ εἶπον , ὁ ἀγαπητός οὐδέ ὁ ἁγίζω , ἀλλά ι ὁ ἐκκαλέω - * ’ σία ὁ Γαλατία οὗτος δέ εἰμί σφόδρα βαρυθυμέω καί ὀδύνη ἐνδείκνυμι , ὁ μή ἀπό ὁ ἀγάπη , μηδέ ἀπό ὁ ὄνομα αὐτός καλέω ὁ τιμή , ἀλλά ἀπό ὁ σύνοδος μόνος · καί μηδέ προστίθημι ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός , ἀλλά ἁπλόος * ’ ὁ ἐκκλησία ὁ Γαλατία ἄλλως δέ καί συνάπτω ἐκ προοίμιον ὁ στασιάζω ἐπείγω · διό καί ὁ ὄνομα ὁ ἐκκαλέω - σία οὖον τίθημι , ἐντρέπω αὐτός καί συνάγω εἰς εἷς · ὁ γάρ εἰς πολύς διαλέγω μέρος οὐ εἄν δύναμαι αὐτός καλέω ὁ προσηγορία · ὁ γάρ ὁ ἐκκλησία ὄνομα , συμφωνία καί ὁμος - Νοιᾶς εἰμί . Χάρις σύ καί εἰρήνη ἀπό ὁ Θεός πατήρ καί κύριος Ἰησοῦς Χριστός . πανταχοῦ μέν ἀναγκαῖος οὗτος τίθημι , μάλιστα δέ γαλέη - ὁ ἐπιστέλλω · ἐπεί γάρ ὁ χάρις κινδυνεύω ἐκπίπτω , ἐπεύχομαι αὐτός οὗτος ἀνακτάομαι πάλιν . ἐπεί πρός ὁ θεός ἑαυτοῦ ἐκπολεμόω , παρακαλέω ὁ θεός πρός ὁ αὐτός αὐτός ἐπάγω εἰρήνη . Θεός πατήρ . ἐντεῦθεν πάλιν ῥᾳδίως ἁλίσκομαι ὁ αἱρετικός . ἐπείσειμι γάρ φημί ὁ Ἰωάννης ἐκ προοίμιον ὁ εὐαγγέλιον λέγω , “ καί “ θεός εἰμί ὁ Αόγος · ” διά ὁ Χωρὶς ἄρθρον τίθημι οὗτος , ὡς μικρός εἰσάγω ὁ θεότης ὁ υἱός · καί πάλιν ὁ Παῦλος “ ἐν μορφή Θεός ὁ υἱός ὑπάρχω ” λέγω , οὖον περί ὁ πατήρ εἴρω διά ὁ Χωρὶς ἄρθρον καί αὐτός κεῖμαι , τίς ἄν εἶπον ἐνταῦθα ὁ Παῦλος λέγω οὐ ἀπό ὁ Θεός , ἀλλά “ ἀπό Θεός “ πατήρ ; ” πατήρ δέ ἐνταῦθα ὁ θεός καλέω , οὖον κολακεύω αὐτός , ἀλλά καί σφόδρα καθάπτω καί ὑπομιμνήσκω ὁ αἴτιος , διά ὅς γίγνομαι υἱός · οὖον γάρ διά νόμος , ἀλλά διά λουτρόν παλιγγενεσία οὗτος ἀξιόω ὁ τιμή . Ζεύς οὗτος πᾶς - χόω καί ἐν προοίμιον κατασπείρω ὁ ἴχνος ὁ εὐεργεσία ὁ Θεός , μονονού λέγω · ὁ δοῦλος καί ὁ ἐχθρός καί ἀλλοτριόω , πόθεν ἐξαπίνης πατήρ καλέω ὁ Θεός ; μή ὁ νόμος σύ οὗτος χαρίζομαι ὁ εὐγένεια ; μή ἄφεσις ἁμαρτία δωρέω ; τίς τοίνυν καταλείπω ὁ εἰς οὗτος σύ ὁ ἐγγύτης ἀγα - Γόντα , προστρέχω πάλιν ὁ παιδαγωγός ; οὐ ἐπί ὁ πατήρ δέ μόνος , ἀλλά καί ἐπί ὁ υἱός οὗτος αὐτός ὁ ὄνομα ἱκανός ὁ εὐεργεσία ἐνδείκνυμι . ὁ γάρ κύριος Χριστός Ἰησοῦς ὄνομα μετά ἀκρίβεια ἐξετάζω , ὁ εὐεργεσία πᾶς ἐνδείκνυμι . καί γάρ Ἰησοῦς διά οὗτος καλέω , φημί , “ ὅτι αὐτός σῴζω “ ὁ λαός αὐτός ἀπό ὁ ἁμαρτία αὐτός · ” καί ὁ ὁ Χριστός δέ προσηγορία , ὁ ὁ πνεῦμα ἀναμιμνήσκω χρῖσις . ὁ δίδωμι ἑαυτοῦ περί ὁ ἁμαρτία ἐγώ . ὁράω ὅτι οὖον δουλικός ὑπομένω διακονία , οὐδέ ἀναγκάζω , ἀλλά ἑαυτοῦ δίδωμι ; ὥστε ὅταν ἀκούω Ἰωάννης λέγω , ὅτι ὁ υἱός αὐτός ὁ μονογενής δίδωμι ὑπέρ ἐγώ ὁ πατήρ , μή ἐυτς - τίνω ὁ ἄξιος ὁ μονογενής διά οὗτος , μηδέ ἀνθρώπινος ὑποτίνω κἀν γάρ ὁ πατήρ λέγω δίδωμι , οὐ ἵνα δουλικός ἐννοέω διακονία οὗτος λέγω , ἀλλά ἵνα μανθάνω ὅτι καί ὁ πατήρ οὗτος δοκέω εἰμί · ὅσπερ οὖν καί ἐνταῦθα ὁ Παῦλος δηλόω εἶπον , “ κατά ὁ θέλημα ὁ Θεός καί πατήρ ἐγώ , ” οὖον κατά ἐπιταγή , ἀλλά κατά ὁ θέλημα . ἐπειδή γάρ εἷς θέλημα πατήρ καί υἱός , ὅσπερ ὁ υἱός βούλομαι , οὗτος καί ὁ πατήρ ἐθέλω . ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ἐγώ . μυρίος , φημί , ἑαυτοῦ περιπείρω κακός , καί ὁ ἔσχατος εἰμί ὑπεύθυνος . . . . . . καί ὁ μέν νόμος οὖον μόνος οὐ ἀπὴλ - λαξεν , ἀλλά καί καταδικάζω · ὁ μέν ἁμάρτημα φανερός καθίστημι , ἐλευθερόω δέ οὐ ἰσχύω , οὐδέ παύω ὁ Θεός ὁ ὀργή . ὁ δέ υἱός ὁ Θεός καί ὁ ἀδύνατος οὗτος δυνατός ποιέω , ὁ τε ἁμαρτία λύω , καί ὁ ἐχθρός ἐν τάξις Φίλων καθίστημι , καί μυρίος ἕτερος χαρίζομαι ἀγαθός . εἶτα φημί , ὅπως ἐξαιρέω ἐκ ὁ ἐνίστημι αἰών πονηρός . πάλιν ἕτερος οὗτος ὁ λέξις ἐπιλαμβάνω αἱρετικός , ὁ πάρειμι βίος διαβάλλω , καί ὁ Παῦλος μαρτυρία παρά - γοντες . ἰδού γάρ , φημί , ὁ ἐνίστημι αἰών πονηρός εἴρω . καί τίς ποτός εἰμί αἰών , εἶπον ἐγώ ; χρόνος δηλονότι · ὁ δέ χρόνος ἐν ὥρα καί ἡμέρα · τίς οὖν ; ὁ διάστημα ὁ ἥμερος πονηρός , καί ὁ ὁ ἥλιος δρόμος ; ἀλλά οὐδείς εἄν εἶπον οὗτος ποτέ , κἀν εἰς ἔσχατος ἀλογία καταφέρω · ἀλλά οὖον ὁ χρόνος ῥίψ , φημί , ἀλλά ὁ πάρειμι ζωή πονηρός καλέω · καί μήv ὁ ῥῆμα σύ οὗτος φημί , ἀλλά οὐ ἵστημι ἐπί ὁ ῥῆμα , ἀπό ὅς ὁ κατηγορία πλέκω , ἀλλά σεαυτοῦ τέμνω ἑρμηνεία ὁδός . οὐκοῦν καί ἐγώ συγχωρέω ἑρμηνεύω ὁ εἴρω · καί τοσοῦτος μᾶλλον , ὅσος καί εὐσεβής ὁ ἡμέτερος καί λόγος ἔχω · τίς οὖν εἄν εἶπον ; ὅτι οὐδείς ὁ κακός ἀγαθός γίγνομαι εἄν αἴτιος ποτός · ὁ δέ μυρίος στέφανος καί τοσοῦτος μισθός ὁ πάρειμι ἐγώ βίος αἴτιος εἰμί . αὐτός γοῦν οὗτος ὁ μακάριος Παῦλος ἐπαινέω μετά ὑπερβολή αὐτός , λέγω οὕτως · “ εἰμί δέ ὁ ζῶ ἐν σάρξ οὗτος ἐγώ “ καρπός1 ἔργον , καί τίς αἱρέω οὖον γιγνώσκω · ” καί αἵρεσις δέ ἑαυτοῦ προτίθημι ὁ ζῶ ἐνταῦθα καί ὁ ἀναλύω καί σύν Χριστός εἰμί , προτιμάω ὁ ἐνταῦθα διαγωγή · εἰμί δέ πονηρός εἰμί , οὐ εἄν ἐκεῖνος περί ἑαυτοῦ οὗτος εἶπον , οὐ εἄν ἄλλος τις εἰς ἀρετή αὐτός καταχράομαι δύναμαι , εἰμί καί σφόδρα σπουδάζω · κακία γάρ , οὐ ἄν ποτός εἰς ἀγαθός τις χράω · οὖον πορνεία εἰς σωφροσύνη · οὖον φθόνος εἰς φιλοφροσύνη · καί γάρ ὅταν λέγω Παῦλος περί ὁ φρόνημα ὁ σάρξ ὅτι ὁ νόμος ὁ θεός οὐ υπουποτασσω · οὐδέ γάρ δύναμαι , οὗτος λέγω · ὅτι ὁ κακία οὖον δύναμαι εἰμί ἀρετή · ὥστε ὅταν ἀκούω πονηρός αἰών , ὁ πρᾶξις ἐννοέω ὁ πονηρός , ὁ προαίρεσις ὁ διαφθείρω . οὐδέ γάρ ἵνα ἀποκτείνω ἐγώ καί ἐξάγω ὁ πάρειμι ζωή ἔρχομαι ὁ Χριστός , ἀλλά ἵνα ἀφίημι ἐν ὁ κόσμος , παρασκευάζω ὁ ἐν ὁ οὐρανός διαγωγεύς γίγνομαι ἄξιος · διά οὗτος καί ὁ πατήρ διαλέγω λέγω , “ καί οὗτος ἐν ὁ κόσμος εἰμί , καί “ ἐγώ πρός σύ ἔρχομαι · οὐ ἐρωτάω ἵνα ἀείρω αὐτός ἐκ ὁ “ κόσμος , ἀλλά ἵνα τηρέω αὐτός ἐκ ὁ πονηρός , οὗτος εἰμί , ἀπό ὁ κακία . εἰμί δέ μή ἀνέχω οὗτος , ἀλλά ἔτι πονηρός ὁ πάρειμι ζωή εἰμί φημί , μή ἐγκαλέω ὁ ἑαυτοῦ ἀναιρέω . ὥσπερ γάρ ὁ ὁ κακία ἑαυτοῦ ὑπεξάγω οὐ ἔγκλημα ἀλλά στέφανος ἄξιος , οὕτως καί ὁ βίαιος θάνατος καταλύω ὁ ζωή , οὐ εἄν εἰμί δίκαιος ἐγκαλέω κατά σύ , ; νῦν δέ καί ὁ θεός ὁ τοιοῦτος κολάζω ὁ ἀνδροφόνος μᾶλλον , καί πᾶς βδελύσσομαι εἰκότως . εἰμί γάρ ἕτερος ἀναιρέω οὖον καλός , πολύς μᾶλλον ἑαυτοῦ . εἰμί δέ πονηρός ὁ πάρειμι ζωή , ὁ ἀνδροφόνος στεφανόω ἐσθίω , ὅτι ὁ πονηρία ἐγώ ἀπαλλάσσω . τίς οὖν ἕνεκα . . . . . . . . . . . φημί αἰών πονηρός ἐνίστημι ; ὁ κοινός χράομαι σννήθεια · καί γάρ καί ἐγώ εἴωθα λέγω , κακός ἔχω ἡμέρα · οὖον ὁ καιρός , ἀλλά ὁ πρᾶξις ἢ ὁ περίστασις διαβάλλω · οὗτος καί Παῦλος ὁ πονηρός διαβάλλω προαίρεσις φημί , ὁ συνήθεια χράομαι , καί δείκνυμι ὅτι καί ὁ πρότερος ἐγώ ἀπαλλάσσω ὁ Χριστός ἁμάρτημα , καί πρός ὁ μέλλω ἀσφαλίζω · ὁ μέν γάρ εἶπον “ ὁ δίδωμι ἑαυτοῦ ὑπέρ “ ὁ ἁμαρτία ἡμεῖς , ” ἐκεῖνος δηλόω · ὁ δέ προστίθημι “ ὅπως “ ἐξαιρέω ἐγώ ἐκ ὁ ἐνίστημι αἰών πονηρός ὁ πρός ὁ μέλλω ἀσφάλεια ἐμφαίνω . ὁ μέν γάρ νόμος καί πρός ὁ εἷς αὐτός οὗτος ἀσθενέω · ὁ δέ χάρις πρός ἀμφότερος δυνατός γίγνομαι . κατά ὁ θέλημα ὁ Θεός καί πατήρ ἐγώ . Επειδὴγὰρ νομίζω ἐκεῖνος ὁ Θεός παρακούω ὡς δίδωμι ὁ νόμος , καί δείδω εἰμί ὁ παλαιός ἀφίημι προσέρχομαι ὁ κοινός , καί οὗτος αὐτός διορθόω ὁ ὑπόνοια λέγω , ὅτι καί ὁ πατήρ οὗτος δοκέω · καί οὐ ἁπλόος εἶπον πατήρ , ἀλλά πατήρ ἐγώ · καί συνεχῶς αὐτός τίθημι · ἐντρέπω αὐτός ὁ δείκνυμι ὅτι πατήρ ἐγώ ὁ αὐτός πατήρ ποιέω ὁ χριεικος . ( Εὐσέβιος . ) ἄλλος δέ φημί , ὁ ἐνίστημι αἰών πονηρός εἶπον , δείκνυμι ὅτι ὁ κακός , οὐ ἀγέννητος ἀλλά πρόσκαιρος , καί ἐν ἄνθρωπος πρός ὅς γράφω , καί περί ἄνθρωπος ὁ πείθω αὐτός ἄκαιρος χράομαι ὁ νόμος . ( Θεόδωρος . ) Αἰῶν δέ εἰμί , ὡς ἄλλος φημί , οὖον φύσις ἐν ὑπο - στάσις γνωρίζω , ἀλλά διάστημα , ὅπως ποτός ἐπινοέω , χρόνος , εἴτε μικρός , εἴτε μέγας · μικρός μέν , ὡς ὅταν ὁ ἡμέτερος ζωή οὕτως καλός “ ὅς αἰών ἐγώ εἰς φωτισμός ὁ πρόσωπον “ σου·’’ μέγας δέ , ὡς ὅτε ὁ πᾶς διάστημα οὗτος λέγω , ὁ ἀπό ὁ ὁ κόσμος καταβολή ἄχρι ὁ δύο ὁ Χριστός παρουσία ἐπί συντέλεια αὐτός πάρειμι βίος γίγνομαι νοέω · περί ὅς ἐν ὁ Εὐαγγέλιος ὁ Κύριος φημί · “ ἰδού ἐγώ μετά σύ εἰμί “ πᾶς ὁ ἡμέρα ἠώς ὁ συντέλεια ὁ αἰών ὅς δή καί ἐνίστημι αἰών ὁ ἀπόστολος λέγω · οὗτος καλός αὐτός , ὡς ἄν ἐν αὐτός ὁ πάρειμι οὗτος ζωή ζῶ ἐγώ . πῶς οὖν ἄν γίγνομαι διάστημα , ὅς μηδέ ἐν ὑπόστασις θεωρέω ἢ καλός ὅς κακός κατά φύσις ; ἀλλά ὅσπερ βούλομαι εἶπον ὁ ἀπόστολος , οὗτος εἰμί . ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ὡς γίγνομαι , εἰμί μέν ἀθάνατος μένω , ἐνίστημι βίος οὐ ἄν εἰμί · ἅτε δή τέλος οὐ ἔχω · ἐπεί δέ θνητός γίγνομαι διά ὁ ἁμαρτία , ἐνίστημι καλέω βιός ὡς εἰκός ὁ πάρειμι ζωή πρός ὁ μέλλω ὕστερος · ἐν οὗτος μέν οὖν , καί ἁμαρτάνω ἐπιδέχομαι , ὅθεν καί νόμιμος ἐγώ χρεία , ἐπί δέ γε ὁ μέλλω ὅς αἰών , οὐδέ διά τάξις χρεία ἐγώ τίς · ἐπεί ἔξω πᾶς ἁμαρτία ὁ ὁ πνεῦμα χάρις φυλάσσω . βούλομαι τοίνυν νυν εἶπον , ὅτι δίδωμι μέν ὁ νόμος , ἁμαρτία δέ οὐ ἀναιρέω · ἀλλά γάρ καί σφόδρα ἐγώ πολιτεύω · ἐπεί γάρ ἑκάστοτε παραβαίνω ποτέ μέν οὗτος , ποτέ δέ ἐκεῖνος , παρά ὁ ὁ νόμος διαπράσσω διάταξις , καί ὅς οὐδείς ὁ ὁ ἁμαρτάνω ἐγώ ῥύομαι · ἀλλά αὐτός ὁ ὁ φύσις ἀσθένεια καθέλκω ἐπί πταίω , ὁ δέ γε Χριστός ἀποθνήσκω ὑπέρ ἐγώ καί ἀνίστημι , παρέχω διά αὐτός καί ἐγώ ὁ ὁ ἀνάστασις μετουσία , ἀπαλλάσσω ἐγώ ὁ ὁ πάρειμι βίος ζωή , ἐν ὁ πολύς ὁ οὖον προσήκω διαπράσσω , καί καθίστημι ἐπί ἐλπίς ὁ μέλλω ζωή · λοιπός ἀθάνατος τε καί ἀπαθής διαμένω , ἔξω πᾶς ἁμαρτία ὅς μηδαμῶς παρέχω ἐγώ ὁ νόμος ἐξισχύω · ὅς καί καλῶς ἐπισφίγγω προστίθημι , “ κατά ὁ θέλημα ὁ “ Θεός καί πατήρ ἐγώ . ” ὁ δέ “ ἐξελαύνω εἴρω , ἵνα παρίστημι ὅτι οὐ εἰμί ἄλλος εὐχερής τις οὔτε νόμος οὔτε προφήτης · ὁ γάρ ἐξαιρέω , μικρός βία σημαίνω · ἀλλά οὖον βία , ἀλλά δύναμις ὅς ὁ ἐρύω . πῶς δέ οὖον βία ἀλλά δύναμις ; οὐ εἶπον ὁ ἁρπάζω , ἀλλά “ ὁ δίδωμι ἑαυτοῦ ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ἐγώ “ ὅπως ἐξαιρέω ἡμεῖς οὗτος ὁ λέξις , ὁ δυσκατόρθωτος πᾶς ἄλλος παρίστημι . καλέω δέ πατήρ ἐγώ ὁ θεός , ἵνα ὁ υιοθεσία φανερόω , ἐκβάλλω ὁ διά νόμος ἀνάγκη . “ ὅς ὁ δόξα εἰς “ ὁ αἰών ἀμήν καί οὗτος καινός καί παραλλάσσω · ὁ μέν γάρ ἀμήν , οὐδαμοῦ ἐν ἀρχή καί ἐν προοίμιον ἐπιστολή εὑρίσκω κεῖμαι , ἀλλά μετά πολύς · ἐνταῦθα δέ δείκνυμι ὅτι ( ?? ) ( ?? ) ( ?? ) ( ?? ) καί ὁ εἴρω ἱκανός ἔχω κατηγορία Γαλάτης καί ὅτι λόγος ἀπαρτίζω εἰμί , ὁ προοίμιον οὗτος τίθημι · ὁ γάρ φανερός ὁ ἔγκλημα , οὖον πολύς δήω κατασκευή . ἀναμιμνήσκω τοίνυν ὁ σταυρός , ὁ ἀνάστασις , ὁ ὁ ἁμάρτημα λύτρωσις , ὁ πρός ὁ μέλλω ἀσφάλεια , ὁ ὁ πατήρ γνώμη , ὁ ὁ υἱός βουλή , ὁ χάρις , ὁ εἰρήνη , πᾶς αὐτός ὁ δωρεά , εἰς δοξολογία κατακλείω ὁ λόγος · ὁ αὐτός δυνατός Εὐφημία ὑπέρ ὁ οἰκέω ἀναπέμπω ἅπας · διά οὗτος καί σφοδρός ὁ μετά οὗτος χράω λόγος , καθάπερ πυρόω σφοδρός ὑπό ὁ ἔννοια ὁ εὐεργεσία ὁ Θεός , εἶπον γαρ “ ῳ ὁ οοζα “ εἰς ὁ αἰών ἀμήν ἀπό σφοδρός ἄρχω ἐπίπληξις οὗτος λέγω · θαυμάζω ὅτι οὕτως ταχέως μετατίθημι ἀπό ὁ καλέω σύ ἐν χάρις Χριστός εἰς ἕτερος Εὐαγγέλιος . ὁ Χρυσοστόμορ . ἐπεί γάρ διά ὁ ὁ νόμος φυλακή ὑποπτεύω ἀρέσκω ὁ πατήρ καί Ἰουδαῖος ὁ Χριστός διώκω , οὗτος πρῶτος ἐνδείκνυμι · ὅτι οὖον ὁ Χριστός μόνος , ἀλλά καί ὁ πατήρ παροξύνω οὗτος πράσσω · οὖον γάρ ἀπό ὁ Χριστός φημί , ἀλλά καί ἀπό ὁ πατήρ μεθίστημι οὗτος ποιέω · ὥσπερ γάρ ὁ παλαιός οὖον ὁ πατήρ μόνος , ἀλλά καί ὁ υἱός , οὕτως καί ὁ χάρις οὖον ὁ υἱός μόνος , ἀλλά καί ὁ πατήρ , καί πᾶς ὁ κοινός · “ πᾶς γάρ φημί “ ὁ ὁ πατήρ ἐγώ , ἐμός ἐστιν·’’ εἶπον τοίνυν ὅτι καί ὁ πατήρ ἀφίστημι , δύο ἔγκλημα τίθημι , καί ὁ μετάθεσις , καί ὁ ταχύς μετάθεσις · καί μήv ὁ ἐναντίος κατηγορία ἄξιος , ὁ μετά πολύς ἀφίστημι χρόνος · ἀλλά ἐνταῦθα περί ἀπάτη ὁ λόγος . Ἄξιος μέν γάρ ἔγκλημα καί ὁ μετά πολύς ἀφίστημι χρόνος . ὁ δέ ἐκ πρῶτος προσβολή , καί ἐν αὐτός ὁ ἀκροβολισμός καταπίπτω , ἔσχατος ἐκφέρω ἀσθένεια ὑπόδειγμα · ὅς καί οὗτος ἐγκαλέω λέγω · τίς οὗτος ; οὐδέ χρόνος δήω ὁ ἀπατάω σύ · μετά τοσοῦτος χάρις , μετά τοσοῦτος δωρεά , μετά τοσοῦτος ἁμάρτημα συγχώρησις καί φιλανθρωπία ὑπερβολή , ἐπί ζυγόν δουλεία αὐτομολέω ; οὗτος δέ λέγω , δείκνυμι ὁμοῦ οἷος ἔχω περί αὐτός ὑπόνοια , ὅτι μέγας τις καί σπουδάζω · οὐδέ γάρ ἄν εἰμί ὁ τυγχάνω αὐτός νομίζω εἰμί , θαυμάζω ἄν ἐπί ὁ γίγνομαι · ἀλλά ἐπεί ὁ γνήσιος φημί καί πολύς πονέω σύ , διά οὗτος θαυμάζω · ὅσπερ εἰμί ἱκανός αὐτός ἀνίστημι , καί πρός ὁ πρότερος ἐπανάγω · ὅς καί ἐν μέσος ὁ Ἐπιστολή δηλόω λέγω , “ τοσοῦτος πάσχω εἰκῇ · εἰ καί εἰκῇ καί οὐ εἶπον μετατίθημι , ἀλλά “ μετατίθημι οὗτος εἰμί , οὐδέπω πιστεύω οὐδέ ἡγέομαι ἀπαρτίζω εἰμί ὁ ἀπάτη · ὅς καί αὐτός πάλιν εἰμί ἀνακτάομαι · οὗτος γοῦν σαφής προέρχομαι λέγω · “ ἐγώ πείθω εἰς σύ , ὅτι “ οὐδείς ἄλλος φρονέω . ” ἀπό ὁ καλέω σύ , ἐν χάρις Χριστός . ὁ μέν κλῆσις εἰμί ὁ πατήρ · ὁ δέ κλῆσις ὁ αἰτία ὁ υἱός · αὐτός γάρ εἰμί ὁ καταλλάσσω καί δωρεά δίδωμι · οὖον γάρ ἐκ ἔργον ὁ ἐν δικαιοσύνη σῴζω · μᾶλλον δέ καί οὗτος ἐκεῖνος , καί ἐκεῖνος οὗτος · “ ὁ γάρ ἐμός , σῴζω φημί “ καί ὁ σός , ἐμός καί οὐ εἶπον ἀπό ὁ Εὐαγγέλιος μετατίθημι , ἀλλά ἀπό ὁ καλέω σύ , φημί , Θεός · ὅς γάρ εἰμί φρικώδης , καί μᾶλλον ἱκανός αὐτός καταπλήσσω , οὗτος τίθημι . ὁ γάρ ἀπατάω αὐτός βούλομαι οὐ ἀθρόος οὗτος ποιέω , ἀλλά ἠρέμα αὐτός ὁ πρᾶγμα μεθίστημι , ὁ ὄνομα ὁ οὖον μεθίστημι · τοιοῦτος γάρ ὁ διάβολος ὁ πλάνη , μή γυμνός προτίθημι ὁ θήρατρον · εἰμί μέν γάρ εἶπον ἀφίστημι ἀπό ὁ Χριστός · ὡς πλάνος ἄν καί λυμεών φυλάσσω · νῦν δέ ἀφίημι αὐτός ἐν τῆ πίστις τέως , καί ὁ πλάνη ὁ ὁ Εὐαγγέλιος ἐπιτίθημι ὄνομα , μετά πολύς ὁ ἄδεια διορύσσω ὁ οἰκοδομή ὁ εἴρω · καθάπερ τίνω παραπέτασμα , ὁ ὄνομα οὗτος κρύπτω ὁ τοιχωρύχος · ἐπεί οὖν Εὐαγγέλιος καλέω ὁ ἑαυτοῦ ἀπάτη , καλῶς αὐτός καί πρός ὁ ὄνομα μάχομαι λέγω . εἰς ἕτερος Εὐαγγέλιος , ὅς οὐ εἰμί ἄλλος . ἀλλά ὅμως ὅσπερ πάσχω ὁ νοσέω , ἐκ ὁ ὑγιεινός βλάπτω σιτίον , οὗτος καί Μαρκίων ἐνταῦθα πάσχω .... . . . . . . ὅτι ὁράω . . Παῦλος εἶπον , οὐ εἰμί Εὐαγγέλιος · οὐδέ γάρ παραδέχομαι ὁ εὐαγγελιστής ἅπας , ἀλλά εἷς μόνος · καί αὐτός περικόπτω καί συγχέω ὡς βούλομαι · τίς οὖν ὅταν αὐτός λέγω , “ κατά ὁ εὐαγγέλιον ἐγώ καί ὁ “ κήρυγμα Ἰησοῦς Χριστός ; " εἰμί μέν οὖν πολύς γέλως ἄξιος ὁ εἴρω παρά αὐτός · πλήν ἀλλά κἀν καταγέλαστος εἰμί , ἀναγκαῖος ἐλέγχω αὐτός , διά ὁ εὐκόλως ἀπατάω · τίς ἐν εἴρω ; ὅτι κἀν μυρίος φημί εὐαγγέλιον , ὁ δέ αὐτός γράφω , εἷς εἰμί ὁ πολύς · καί οὐδείς ἀπό ὁ ὁ γράφω πλῆθος εἰς ὁ εἷς εἰμί παραβάλλω . ὥσπερ οὖν κἀν εἷς εἰμί πάλιν ὁ γράφω , καί ἐναντίος γράφω , οὐ εἰμί εἷς ὁ γράφω · ὁ γάρ εἷς καί ὁ οὐ εἷς , οὖον ὁ ὁ γράφω φόντο ἀριθμός , ἀλλά ὁ ταὐτότης καί ἑτερότης ὁ λέγω κρίνω · ὅθεν δῆλος ὅτι καί ὁ τέσσαρες εὐαγγέλιον εἷς εἰμί Εὐαγγέλιος . ὅταν γάρ ὁ τέσσαρες ὁ αὐτός λέγω , οὐ εἰμί ἄλλος καί ἄλλος διά ὁ ὁ πρόσωπον διαφορά , ἀλλά εἷς διά ὁ ὁ εἴρω συμφωνία καί ὁ ὁ δόγμα ἀκρίβεια . ( Σευηριανός . ) ἄλλος δέ · “ εἰς ἕτερος Εὐαγγέλιος ὅς οὐ εἰμί “ ἄλλος φημί · ὁ γάρ ἡμέτερος Εὐαγγέλιος καί ὁ ὁ ἀπόστολος ἐκτός σύ εἰμί βούλομαι νόμος . ( Θεόδωρος . ) ἄλλος δέ πάλιν , οὕτως ἑρμηνεύω ὁ εἴρω . διά πᾶς αὐξάνω ὁ ἀτοπία ὁ μεταβολεύς ὁ οὕτως εἶπον , πολύς ἔχω ὁ ἔνδειξις · καί ὁ ταχέως ἐπισυνάπτω καί ὁ “ μετατίθημι προστίθημι οὖον μετάγω , ὡς ἐπί ἄψυχος φημί “ μετατίθημι “ εἰς ἕτερος Εὐαγγέλιος ἵνα δοκέω παντελής εἰμί εὐσέβεια μετάθεσις · καί ἵνα μή δόξα συγχωρέω ἕτερος Εὐαγγέλιος εἰμί ὅς οὐ εἰμί ἄλλος · πῶς οὖν εἶπον ἕτερος ; “ εἰμί μή τις εἰμί ὁ ταράσσω σύ καί ἐθέλω μετά “ στρέφω “ στρέφω ὁ Εὐαγγέλιος ὁ Χριστός ὁ ἀπό ὁ εἰμί Εὐαγγέλιος μεταβολή , ἕτερος εἶπον Εὐαγγέλιος · εἶτα ἐπεί ὁ ὁ ἀπόστολος πρόσωπον προβάλλω , ὥστε δείκνυμι ὅτι οὐ ἑαυτοῦ ἐκεῖνος προτιμάω , ἀλλά ὁ ἀλήθεια , ὅς ἐκτός οὐδέ ἑαυτοῦ ἵημι τίς νομίζω · ὅθεν αὐτός καί ἐπαυξάνω λέγω · “ ἢ ἄγγελος ἐκ “ οὐρανός ἵνα μηδέ ὁ ὁ τόπος ἀξιοπιστία μετά ὁ πρόσωπον συνάπτω ἀντίρροπος ὁ ἀλήθεια εἰμί νομίζω · ἴς εἰμί μή τις εἰμί ὁ ταράσσω ὑμεῖς φημί “ καί ἐθέλω ἀνατρέπω ὁ “ Εὐαγγέλιος ὁ Χριστός τουτέστιν , ἠώς εἄν ὑγιαίνω ὁ νόος , οὐ ἐπιγιγνώσκω ἕτερος Εὐαγγέλιος · ἠώς ἄν ὀρθός βλέπω καί μή διαστρέφω , ὁ μή εἰμί φαντάζω . δείκνυμι δέ ὅτι μικρός παραποιέω ὁ ὅλος λυμαίνομαι , εἶπον , ὁ Εὐαγγέλιος ἀνατρέπω . καθά c γάρ ἐν ὁ βασιλικός νόμισμα , ὁ μικρός ὁ χαρακτήρ περικόπτω , ὅλος ὁ νόμισμα κίβδηλος ἐργάζομαι , οὕτως καί ὁ · ὁ ὑγιής πίστις , καί ὁ βραχύς ἀνατρέπω , ὁ πᾶς λυμαίνομαι , ἐπί ὁ χείρων προέρχομαι ἀπό ὁ ἀρχή . διά οὗτος καί ὁ Παῦλος ὁ περιτομή , ἀνατροπή ὁ Εὐαγγέλιος καλέω . αλλά καί ἐάν ἐγώ ἢ ἄγγελος ἐκ οὐρανός εὐαγγελίζω σύ , παρά ὅς παραλαμβάνω , ἀνάθεμα ἵστημι . ὁράω σύνεσις ἀποστολικός ; ἵνα γάρ μῆτις λέγω ὅτι κενό Δοξία ἕνεκα ὁ ἴδιος συγκροτέω δόγμα καί ἑαυτοῦ ἀνάθεμα - Σεν · ἐπεί δέ καί εἰς ἀξίωμα καταφεύγω , Ἰάκωβος , καί Ἰωάννης , διά οὗτος καί ἄγγελος μιμνήσκω . μή γάρ ἐγώ Ἰάκωβος εἶπον , φημί , καί Ἰωάννης · κἀν γάρ ὁ πρῶτος ἄγγελος εἰμί τίς ὁ ἐκ οὐρανός διαφθείρω ὁ κήρυγμα , ἀνάθεμα ἵστημι . καί οὐ ἁπλόος εἶπον ἐκ οὐρανός , ἀλλά ἐπεί καί ἱερεύς ἄγγελος καλέω , “ χεῖλος γάρ ἱερεύς φυλάσσω γνῶσις · καί νόμος ἐκζητέω “ ἐκ στόμα αὐτός , ὅτι ἄγγελος κύριος παντοκράτωρ ἐστιν·’’ ἵνα μή οὗτος νομίζω λέγω ἄγγελος , ὁ ὁ “ οὐρανός προσθήκη ὁ ἄνω δύναμις αἰνίζω · καί οὐ εἶπον , ἐάν ἐναντίος καταγγέλλω ἢ ἀνατρέπω ὁ πᾶς , ἀλλά κἀν μικρός τίς Ευάγ - γελιζαω “ παρά ὅς εὐαγγελίζω κἀν ὁ τυγχάνω παρακίω , “ ἀνάθεμα ἵστημι . ὡς προαγορεύω καί πάλιν λέγω . ἵνα γάρ μή νομίζω θυμός ὁ ῥῆμα εἰμί , ὅς ὑπερβολικός εἴρω , ὅς κατά συναρπαγή τις , δύο αὐτός πάλιν τίθημι · ὁ μέν θυμός τίς προάγω εἶπον , κἀν μεταγιγνώσκω ταχέως · ὁ δέ δήω - τέρος ὁ αὐτός λέγω , δείκνυμι ὅτι κρίνω οὕτως εἶπον καί πρό - τέρος ὁ γνώμη κυρόω , οὕτως ἐκφέρω ὁ λέγω · ὁ γάρ ἄγγελος , κἀν μέγας , ἀλλά δοῦλος καί λειτουργός τυγχάνω εἰμί · ὁ δέ γραφή πᾶς , οὖον παρά δοῦλος , ἀλλά παρά ὁ ὁ ὅλος δεσπότης Θεός γράφω παραπέμπω · διά οὗτος φημί · “ ἐάν τις σύ εὐαγγελίζω τίς πῇ ὅς εὐαγγελίζω σύ , καί οὐ εἶπον ὁ Δεῖνα καί ὁ Δεῖνα , συνετός σφόδρα καί ἀνεπαχθῶς · τίς γάρ ἐσθίω λοιπός ὄνομα μιμνήσκω ὁ τοσοῦτος ἄνω χράω - μένω ὑπερβολή , ὡς ἅπας καί ὁ κάτω περιλαμβάνω ; διά μέν γάρ ὁ εὐαγγελιστής καί ἄγγελος ἀναθεματίζω , πᾶς ἀξίωμα περιγράφω · διά δέ ὁ ἑαυτοῦ , πᾶς οἰκειότης καί γνησιότης . οὗτος δέ , οὐ ὡς καταγιγνώσκω ὁ ἀπόστολος φημί , οὐδέ ὡς παρακαίνω ὁ κήρυγμα · ἀπάγω . εἴτε γάρ ἐγώ εἴτε ἐκεῖνος , φημί , οὗτος κηρύσσω · ἀλλά δείκνυμι βούλομαι - Μύκονος ὅτι ἀξίωμα πρόσωπον οὖον προσίημι , ὅταν περί ἀλήθεια ὁ λόγος εἰμί . ( σεγηριανω . ) ἄλλος δέ , φημί , ἵστημι ἄγγελος · διά τίς δέ καί ἐγώ , ὅτε κηρύσσω πνεῦμα ἅγιος δύναμις κηρύσσω · ὁ δέ πνεῦμα ὁ Ἅγιον . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .... ἵστημι οὖν καί ὁ κῆρυξ ἀνάθεμα ἀθετέω ὁ κήρυγμα . παρά ὅς παραλαμβάνω . οὐ κηρύσσω μέν ἐγώ φημί · σύ δέ οὐ λαμβάνω , ἀλλά καί ἐγώ κηρύσσω , καί σύ παραλαμβάνω · οὔτε ἐγώ μετανοέω κηρύσσω , καί σύ τηρέω ὅς λαμβάνω . ἄρτι γάρ ἄνθρωπος πείθω ἢ ὁ Θεός ; ἢ ζητέω ἄνθρωπος ἀρέσκω ; εἰμί ἔτι ἄνθρωπος ἀρέσκω , Χρις - ἕκαστος δοῦλος οὐ εἄν εἰμί . Μέλλων αὐτός ὑπομιμνήσκω ὁ ἴδιος Εὐαγγέλιος , προλαμβάνω ἀσφαλίζω , ἵνα μή νομίζω ὅτι θεραπεύω ὑπάγω · ἐπιπλήσσω γάρ νουθετέω . εἶπον δέ , εἰμί ἔτι , δηλόω ὅτι ἀρέσκω πρός ἄνθρωπος · τίσις δέ ἀρέσκω ; παρά ὅς λαμβάνω ἐπιστολή ὁ εἰς Δαμασκός πιστός κακόω · εἰμί οὖν , φημί , ἀρέσκω ἔτι ὁ Ἰουδαῖος , οὐ ἄν πιστεύω ὁ Χριστός . ἄλλος δέ φημί , πρός ἐκεῖνος ἀπομάχομαι ὁ ὑπόνοια ὁ φάσκω , ὅτι παρά ὑμεῖς ἄλλος εἶπον , ἐν ἐσθίω Ἰουδαῖος ἄλλως ζῶ , καί φημί · πῶς δύναμαι ἄλλος εἰμί ἔξωθεν , ἄλλος δέ ἔσωθεν , Θεός εἰμί ὁ ἔφορος ; τίς δέ προβάλλω ἀξίωμα ἀνθρώ - πίνω , ὅς ἐγώ οὔτε μάχομαι οὔτε διαφωνέω ; ὥστε ὁμοῦ μέν ἀπολογέομαι , ὁμοῦ δέ αὐτός κατεξανίσταμαι οὗτος τίθημι · ὁ γάρ μαθητεύω , οὖον δικάζω ὁ διδάσκαλος ἀλλά πιστεύω προσήκω . ἐπεί δέ αντιστρέφω ὁ τάξις , μανθάνω ὅτι ὁ μέν πρός σύ ἀπολογία οὖον πολύς ἐγώ λόγος · ὁ δέ πᾶς διά ὁ θεός πράσσω , καί ὥστε ἐκεῖνος περί ὁ δόγμα ἀπολογέομαι οὗτος . ὁ μέν γάρ ἄνθρωπος ἐθέλω πείθω , πολύς ὕπουλος ποιέω , καί ἀπάτη χράομαι , ὥστε πείθω καί αἱρέω ὁ ὁ ἀκούω γνώμη · ὁ δέ θεός πείθω , καί Αρός - σκῶ ἐκεῖνος σπουδάζω , ἁπλόος δήω διάνοια καί καθαρός · ὅθεν φημί “ καί ἐγώ οὖον φιλαρχία ἕνεκα , οὐδέ ὁ παρά σύ εφιός - “ μένω δόξα , οὗτος γράφω νῦν.’’ εἰμί γάρ ἐθέλω ἄνθρωπος ἀρέσκω , ἔτι μετά Ἰουδαῖος εἰμί , ἔτι ὁ ἐκκλησία διώκω . ἵνα οὖν μή νομίζω ὅτι αὐτός ἀπολογέομαι οὗτος λέγω καί ὁ ἑξῆς , καί ἐπαίρω , διά οὗτος προεῖπον . ἄρτι γάρ ἄνθρωπος πείθω . οἶδα γάρ εἰς καιρός ὁ προσήκω , πρός ὁ ὁ μαθητής διόρθωσις , καί ὑψηλός καί μέγας τίς φθέγγομαι · καίτοι γε εἰμί ἑτέρωθεν ὁ ἀποδείκνυμι ποιέω ὁ μετά ἀλήθεια κηρύσσω , ἀπό ὁ σημεῖον , ἀπό ὁ θαῦμα , ἀπό ὁ κίνδυνος , καί ἀπό πᾶς ὁ ἄλλος ὅς καταλέγω Κορίνθιος ἐπιστέλλω · ἀλλά ἐπεί οὖον πρός ὁ ψευδαπόστολος ἀλλά πρός ὁ ἀπωθέω Λοῦς ὁ λόγος αὐτός εἰμί νῦν , ἐκεῖνος δέ καί οὗτος εἰμί κοινωνέω , ἑτέρωθεν μεθοδεύω ὁ λόγος , ὁ πρότερος ἀποστροφή διηγέομαι , καί φημί , “ γνωρίζω δέ σύ ἀδελφός