catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-ephesios-typus-parisinus-e-cod-coislin 7
Περὶ σωφροσύνης κὼ δικαιοσύνης ποιούσης ἡμᾶς θεοειδεῖς . τοῦτο οὖν λέγω καὶ μαρτύρομαι ἐν Κυρίῳ , μηκέτι ὑμᾶς περιπατεῖν καθὼς καὶ τὰ ἔθνη περιπατεῖ , ἐν ματαιότητι τοῦ νοὸς αὐτῶν , ἐσκοτισμένοι τῆ διανοίᾳ · ὄντες ἀπηλλοτριωμένοι τῆς ζωῆς τοῦ Θεοῦ , διὰ τὴν ἄγνοιαν τὴν οὖσαν ἐν αὐτοῖς · διὰ τὴν πώρωσιν τῆς καρδίας αὐτῶν · οἵτινες ἀπηλγηκότες , ἑαυτοὺς παρέδωκαν τῇ ἀσελγείᾳ · εἰς ἐργασίαν ἀκαθαρσίας πάσης ἐν πλεονεξίᾳ . Ὠριφένησ φησὶν , ὅτε μὲν οὖν ὁ νοῦς ἤτοι πρὸς τοῖς βιωτικοῖς ἐστι , τῇ δυνάμει ἑαυτοῦ πρὸς ταῦτα καταχρώμενος · ἣ πρός τισι δόγμασιν ἀναπεπλασμένοις ὡς ἀληθέσιν , οὐκ οὖσιν ἀληθέσιν , ἐν ματαιότητι ἐστίν · ματαία γὰρ καὶ πᾶσα φροντὶς βιωτικὴ , καὶ πάντες οἱ προσποιούμενοι εἶναι ἀληθείᾳ ψευδεῖς λόγοι · ὅτε δὲ ἡ διάνοια , ἥτις ἐστὶν διέξοδος λογικὴ ὑποσυγκέχυται , οὔτε τὴν φύσιν τῶν λεγομένων θεωροῦσα , οὔτε ἐφέπεσθαι τοῖς ποικίλοις τῶν λεγομένων δυναμένη , τότε ἐσκοτῶσθαι εὐλόγως ἂν λέγοιτο · οὔτ’ οὖν ἐν ματαιότητι τοῦ νοὸς εἶναι δεῖ , οὔτε ἐσκοτισμένους τῇ διανοίᾳ · ἵνα μὴ ἀπηλλοτριωμένοι τυγχάνωμεν τῆς ζωῆς τοῦ Θεοῦ , ἀγνοίας ἐνυπαρχούσης ἡμῖν καὶ πωρώσεως καρδίας . ταῦτα δὲ ἐὰν ἐπιπλέον νεμηθῇ τὴν ψυχὴν ἡμῶν , λέγω δὲ ματαιότης νοὸς καὶ σκότωσις διανοίας , τὰ ἀλλοτριοῦντα τῆς ζωῆς τοῦ Θεοῦ , καὶ παρείσδυσιν διδόντα ἀγνοίᾳ P πώρωσίν τε τῆς καρδίας ἐπιτρέπονται τότε εἰς ἀναισθησίαν ἐμπεσούμεθα , συνωθοῦντες ἡμῶν τὸ συνειδὸς ἐπὶ τοῖς ἁμαρτανομένοις , καὶ παραδώσομεν ἑαυτοὺς , οὐδὲ κατὰ ποσὸν ἀνθιστάμενοι , ταῖς σαρκικαῖς ἐπιθυμίαις , τῇ ἀσελγείᾳ εἰς ἐργασίαν ἀκαθαρσίας ἁπάσης μετὰ τοῦ πλεονεκτεῖν · ἐκείνους δὲ , ὧν τοὺς γάμους νοθεύομεν . Εἰ δὲ θέλομεν νοῆσαι τὸ ” οἵτινες ἀπηλγηκότες ἑαυτοὺς ” δῶκαν τῇ ἀσελγείᾳ,’’ συγκρίνομεν τοὺς δυσσυνειδητοῦντας βασανιζομένους , ἐπὶ τῷ συνεγνωκέναι τι ἑαυτοῖς φαῦλον , τοῖς μετὰ πάσης ἀδείας πολλὰ πλασίονα πταίουσιν . οἱ μὲν γὰρ οὐδέπω ἀπηλγήκασιν , ἀλλ’ ἔτι ἀλγοῦσιν · διόπερ δύνατόν ἐστιν τυχόντας αὐτοὺς βοηθείας λογικῆς , θεραπευθῆναι · ὥστε τὸν ἑξῆς βιῶσαι ἀνεπιλήπτως χρόνον . οἱ δὲ οὐκέτι ἀλγοῦσιν ἁμαρτάνοντες · διόπερ μηδὲ ἐπὶ ποσὸν ἀντιτείνοντες , μὴ δὲ ἐγκρατευόμενοι , ἑαυτοὺς παρέδωκαν τῇ ἀσελγείᾳ εἰς ἔργον ἀκαθαρσίας πάσης ἐν πλεονεξίᾳ · πλὴν , εἰς ταῦτα πάντα κίνδυνος ἐμπεσεῖν , παντὶ τῷ ἐν ματαιότητι τοῦ νοὸς τυγχάνοντι καὶ ἐσκοτισμένῳ τῇ διανοίᾳ . ὅθεν τοῦ νοῦ καὶ τῆς διανοίας ἡμῖν ἐπιμελητέον . ἵνα ἡ μὲν διανοία ἦ πεφωτισμένη · λυομένου τοῦ σκότους ὑπὸ τοῦ ἀληθινοῦ φωτὸς , ὅπερ ἐστιν ὁ τοῦ Θεοῦ λόγος · ὁ δὲ νοῦς ἀπὸ τῆς περὶ τὰ μάταια προσπαθείας ἀνατρεπόμενος , προηγεῖτο τῷ Θεῷ διὰ τοῦ λόγου τῆς σοφίας . Εἰ μέντοιγε διὰ τὴν ἄγνοιαν καὶ πώρωσιν τῆς καρδίας ἀπολλοτριοῦνται τῆς ζωῆς τοῦ Θεοῦ οἱ ἀπηλλοτριωμένοι αὐτῆς , τῷ ἐν ματαιότητι γεγονέναι αὐτῶν τὸν νοῦν καὶ ἐν σκοτισμῷ τὴν διάνοιαν , οὐκ ἐκ φύσεως ἀλλ’ ἐξ αἰτιῶν τῶν παρ’ ἡμῶν γινομένων , ἐκ τοῦ ἐφ’ ἡμῖν , ἀλλοτριοῦνται τῆς ζωῆς ἐκεῖνοι οἱ ἀλλοτριούμενοι αὐτῆς . ἀκαθαρσίαν δὲ ἐν πλεονεξίᾳ , τὴν μοιχείαν οἴομαι εἴομαι ἀλλαχοῦ γὰρ τοῦτό φησιν ἐν τῇ πρὸς Θεσσαλονικεῖς προτέρᾳ , ἐν ᾗ ταῦτα · ” τοῦτό γάρ ἐστι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ , ἀπέχεσθαι “ ἀπὸ τῆς πορνείας · εἰδέναι ἕκαστον ὑμῶν τὸ ἑαυτοῦ “ κτᾶσθαι , ἐν ἁγιασμῷ καὶ τιμῇ · μὴ ἐν πάθει ἐπιθυμίας , “ περ καὶ τὰ ἔθνη , τὰ μὴ εἰδότα τὸν Θεόν·’’ τὸ μὴ “ ὑπερβαίνειν καὶ πλεονεκτεῖν ἐν τῷ πράγματι τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ · διότι ἔκδικος “ ὁ Κύριος περὶ πάντων τούτων καθὼς προείπομεν ὑμῖν καὶ “ μαρτυράμεθα · οὐ γὰρ ἐκάλεσεν ἡμᾶς ὁ Θεὸς ἐπὶ “ ἀλλ’ ἐν ἁγιασμῷ καὶ τιμῇ · τοιγαροῦν ὁ ἀθετῶν , οὐκ “ ἀθετεῖ , ἀλλ’ ἆτόν Θεὸν τὸν διδόντα τὸ Πνεῦμα αὐτοῦ τὸ Ἅγιον “ εἰς ὑμᾶς.’’ παρατήρει δὲ , ὅτι προτρεπόμενος ἐπὶ τὴν ἡμᾶς , πλεονεκτεῖν ἐν τῷ πράγματι τὸν ἀδελφόν φησιν , εἴτις τὴν τοῦ ἀδελφοῦ λαμβάνοι γυναῖκα · πλὴν ἔκδικος Κύριος περὶ πάντων τούτων τῶν πεπλεονεκτημένων , εἴτε ἀδελφῶν εἴτε καὶ ἀπίστων . Χρυσοσυόμωσ . Ὁ μακάριος Ἰωάννης φησὶν , εἰ οὖν ἄγνοιά ἐστιν , εἰ πώρωσίς ἐστι , τι ἐγκαλοῦνται ; τὸν γὰρ ἀγνοοῦντα , οὐ κακῶς πάσχειν δεῖ , οὐδὲ ἐγκαλεῖσθαι · ἀλλὰ μανθάνειν δίκαιόν ἐστιν ἅπερ ἀγνοεῖ . ἀλλ’ ὅρα πῶς αὐτοὺς εὐθέως ἀφαιρεῖται τῆς συγγνώμης · ” οἵτινες , ” φησὶν , ” ἀπηλγηκότες , “ ἀσελγείᾳ·’’ δείκνυσιν ἐνταῦθα , ὅτι τῆς πωρώσεως ὁ βίος γέγονεν αὐτοῖς αἴτιος · ὁ δὲ βίος , ἐξ οἰκείας γέγονε ῥαθυμίας καὶ ἀναλγησίας · “ οἵτινες , ” φησὶν , · ‘ ἀπηλγηκότες ἑαυτῶν , ἑαυτοὺς “ δωκαν.’’ Οταν οὖν ἀκούσῃς ὅτι παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς ἀδόκιμον νοῦν , τούτου μέμνησο τοῦ ῥήματος , ὅτι ” ἑαυτοὺς παρέδωκαν·’’ εἰ γὰρ ” ἑαυτοὺς παρέδωκαν,’’ πῶς ὁ Θεὸς αὐτοὺς παρέδωκεν ; εἰ ὁ Θεὸς αὐτοὺς παρέδωκε , πῶς ” ἑαυτοὺς παρέδωκαν ; ” παρέδωκε , τουτέστι συγκεχώρηκεν . ὁρᾷς πῶς αὐτοὺς ἀποστερεῖς συγγνώμης , ἐργασίαν ἀκαθαρσίας εἰπών ; οὐ παραπέσοντες , φησὶν , ἥμαρτον , ἀλλ’ εἰργάζοντο αὐτὰ τὰ δεινὰ καὶ μελέτῃ τῷ πράγματι ἐκέχρηντο . ἐν πάσῃ ἀκαθαρσίᾳ · ποίας λέγει ἀκαθαρσίας ; πᾶσα πορνεία , μοιχεία , παιδεραστία , φθόνος · πᾶσα ἁμαρτία , ἀκαθαρσία ἐστιν . Θεόδωροσ δέ φησι · τοῦτο λέγει συντόμως . οὐ δίκαιον ὑμᾶς ἀκόλουθα πράττειν τοῖς ἔθνεσιν , οἳ μηδὲν ἐπιστάμενοι τῶν δεόντων , ὥσπερ ἐν σκότῳ διάγουσι , τῆς εὐσεβείας μακρὰν τυγχάνοντες , καὶ τῆς τοῦ Θεοῦ ζωῆς ἀλλότριοι καθεστῶτες · ἵνα εἴπῃ , τῆς προσδοκωμένης ἀναστάσεως · τὸ δὲ ” ἀπηλγηκότες,’’ ὥσπερ τῶν πάθους τινὸς μέρη πολλάκις τοῦ σώματος νενεκρωμένων · οἷς οὐ μόνον ἄλγος οὐδὲν ἐκεῖθεν ἐγγίνεται , ἀλλ’ οὐδὲ ἡ τοῦ μέρους ἀφαίρεσις αἴσθησιν ἐμποιεῖ . Ὑμεῖς δὲ οὐχ οὕτως ἐμάθετε τὸν Χριστὸν , εἴγε αὐτὸν ἠκούσατε . Tοῦτο λέγει , ὅτι πάντως ποῦ καὶ ἠκούσατε καὶ ἐδιδάχθητε περὶ τοῦ Χριστοῦ ταῦτα , ἅπερ δὴ καὶ ἀληθῆ καθέστηκε καὶ οὕτως ἔχει · ποῖα ; Ἀποθέσθαι ὑμᾶς , κατὰ τὴν προτέραν ἀναστροφὴν τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον τὸν φθειρόμενον κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τῆς ἀπάτης αὐτοῦ · ἀνανεοῦσθαι δὲ τῷ πνεύματι τοῦ νοὸς ὑμῶν , καὶ ἐνδύσασθαι τὸν καινὸν ἄνθρωπον , τὸν κατὰ Θεὸν κτισθέντα ἐν δικαιοσύνη καὶ ὁσιότητι τῆς ἀληθείας . Επειδὴ τοῖς θνητοῖς ἕπεται τὸ ἁμαρτάνειν , ἀθάνατοι δὲ γενόμενοι ἐπὶ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος ἁμαρτεῖν οὐκ ἐπιδεχόμεθα · σύμ - βολον δὲ ἐκείνου ἡ τοῦ Πνεύματος ἀναγέννησις , ἣν ἐν τῷ βαπτίσματι πληροῦμεν , ὥσπερ ἀνακτιζόμενοι ἐντεῦθεν ἤδη καὶ ἀναγενωώμενοι κατὰ τύπον ἐλπίδι τῶν προσδοκωμένων , τοῦτο λέγει · ὅτι πάντως οὐκ ἀγνοεῖτε ὅτι λέλυται μὲν ὁ παλαιὸς ἄνθρωπος ὁ θνητὸς ἐκεῖνος , καινὸς δέ τις ἀντεπεισῆκται ἄφθαρτος , οὗπερ εἰς τύπον ἐπὶ τοῦ βαπτίσματος ἀνακαινισμὸν ἐδέξασθε τὴν τοῦ Πνεύματος ἀπαρχὴν κομισάμενοι · ὥστε δίκαιον ὑμᾶς ἀκόλουθα τούτοις καὶ φρονεῖν καὶ πολιτεύεσθαι . Χρυσοστόμου . Ὁ μακάριος Ἰωάννης ὧδε λέγει , ἄρα καὶ τοῦτο μαθεῖν ἐστιν τὸν Χριστὸν , τὸ ὀρθῶς βιοῦν · ὁ γὰρ πονηρῶς βιοὺς , ἀγνοεῖ Θεὸν , καὶ ἀγνοεῖται παρ’ αὐτοῦ · ἄκουε γὰρ αὐτοῦ ἀλλαχοῦ λέγοντος , “ Θεὸν ὁμολογοῦσιν εἰδέναι , τοῖς δὲ ἔργοις “ ἀρνοῦνται . ” Καθώς ἐστιν ἀληθεία ἐν τῷ Ἰησοῦ , ἀποθέσθαι ὑμᾶς κατὰ τὴν προτέραν ἀναστροφὴν τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον . Τουτέστν , οὐκ ἐπὶ τούτοις συνέθου · οὐ γὰρ ματαιότης τὰ παρ’ ἡμῖν , ἀλλ’ ἀλήθεια · ὥσπερ τὰ δόγματα ἀληθῆ , οὕτω καὶ ὁ βίος · ματαιότης γὰρ , ἡ ἁμαρτία ἐστὶν καὶ ψεῦδος · οὗ δὲ βίος ὀρθὸς , ἀλήθεια · ἔχει γὰρ τέλος μέγα · ἡ δὲ ἀκολασία εἰς οὐδὲν τελευτᾷ · “ τὸν φθειρόμενον ” φησὶ “ κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τῆς ἀπάτης αὐτοῦ . Ὥσπερ αἱ ἐπιθυμίαι αὐτοῦ φθείρονται , οὕτω καὶ αὐτός . πῶς αἱ ἐπιθυμίαι αὐτοῦ φθείρονται ; τῷ θανάτῳ πάντα λύεται · ἄκουε γὰρ τοῦ προφήτου λέγοντος “ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ , ἀπολοῦνται " πάντες οἱ διαλογισμοὶ αὐτοῦ · καὶ οὐ τῷ θανάτῳ μόνῳ ἀλλὰ καὶ ἄλλοις πολλοῖς · οἷον · τὸ κάλλος καὶ νόσου καὶ γήρως ἐπελθόντος , ὑπεξέστη καὶ ἀπέθανεν καὶ ἐφθάρη · ἡ ῥώμη τῆς ἰσχύος , τοῖς αὐτοῖς πάλιν ἁλίσκεται · ἡ τρυφὴ , οὐδὲ αὕτη τὴν αὐτὴν ἔχει ἐν γήρᾳ ἡδονὴν οὐδὲ τὴν αὐτὴν ἰσχύν · ἣ ἑτέρως . πάλιν τοῦτο αὐτὸν φθείρει καὶ ἀπόλλυσιν , ἡ ἐπιθυμία · καθάπερ γὰρ τὸ ἔριον , ἀφ’ ὧν τίκτεται , ἀπὸ τούτων ἀπόλλυται , οὕτω καὶ ὁ παλαιὸς ἄνθρωπος · καὶ γὰρ δόξης ἔρως ἀπόλλυσι , καὶ ἡδοναὶ πολλάκις ἀπώλεσαν · τέσσαρας δὲ ἀνθρώπους ἡμῖν ἐνταῦθα ὑπογράφει · δύο μὲν , οὕτω λέγων ἀποθέμενοι τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον , ἀνανεοῦσθε δὲ τῷ Πνεύματι τοῦ νοὸς ὑμῶν · καὶ ἐνδύσασθε τὸν καινὸν ἄνθρωπον . ἐν δὲ τῇ πρὸς Ῥωμαίους , ἄλλους δύο · ὡς ὅταν λέγῃ · “ βλέπω δὲ ἕτερον νόμον ἐν τοῖς μέλεσι μου , ἀντιστρατευόμενον “ τῷ νόμῳ τοῦ νοός μου , καὶ αἰχμαλωτίζοντά με τῷ νόμῳ τῆς “ ἁμαρτίας τῷ ὄντι ἐν τοῖς μέλεσι μου·’’ ὁ νοῦς καὶ ἡ σάρξ · καὶ οὗτοι πρὸς ἐκεῖνα ἔχουσι τὴν συγγένειαν · πρὸς μὲν ’τον ἔσω , ὁ καινός · πρὸς δὲ τὸν ἔξω , ὁ παλαιός . ἀλλ’ ὅμως οἱ τρεῖς διεφθάρησαν · μᾶλλον δὲ τρεῖς εἰσὶ , καινὸς καὶ παλαιός · καὶ οὗτος , οὐσιώδης καὶ φυσικός . Ἀνανεοῦσθαι δὲ τῷ πνεύματι τοῦ νοὸς ὑμῶν . Ἵνα μή τις νομίσῃ ὅτι ἐπεισάγει ἄνθρωπον , εἰπὼν παλαιὸν καὶ καινὸν , ὅρα τί φησιν · “ ἀνανεοῦσθαι·’’ ἀνανεοῦσθαι δέ ἐστιν , ὅταν αὐτὸ τὸ γεγηρακὸς ἀνανεοῦται ἄλλο ἐξ ἄλλου γενόμενον · ὥστε τὸ μὲν ὑποκείμενον τὸ αὐτό · ἡ δὲ μεταβολὴ πρὸς τὸ συμβεβηκός · πῶς δ’ ἃν γένοιτο ἡ ἀνανέωσις ; ” ἐν τῷ Πνεύματι τοῦ νοὸς ὑμῶν’’ φησιν · ὃς ἐὰν οὖν ἔχῃ πνεῦμα παλαιὸν , οὐδὲν ἐργάζεται · οὐ γὰρ ἀνέχεται τὸ πνεῦμα παλαιῶν πράξεων . ” Τῷ πνεύματί ” φησιν ” τοῦ νοὸς ὑμῶν , τουτέστιν , τῳ ἐν τῳ νῷ · Καὶ ἐνδύσασθαι τὸν καινὸν ἄνθρωπον . Ὁρᾷς ὅτι τὸ μὲν ὑποκείμενον ἕν ἐστι , μεταβολὴ δὲ τὸ ἐκδυόμενον καὶ ἐκδυόμενον ; ” τὸν καινὸν ἄνθρωπον φησὶ , ” “ Θεὸν κτισθέντα ἐν δικαιοσύνη καὶ ὁσιότητι τῆς ἀληθείας . διατί δὲ ἄνθρωπον καλεῖ τὴν ἀρετήν ; καὶ διατί ἄνθρωπον τὴν κακίαν ; ὅτι χωρὶς ἐνεργείας οὐδ’ ἃν δειχθείη ἄνθρωπος · ὥστε οὐχ ἧττον τῆς φύσεως ταῦτα ἄνθρωπον δείκνυσιν εἴτε καλὸν εἴτε πονηρόν · ὥσπερ δὲ τὸ ἀποδύσασθαι καὶ ἐνδύσασθαι εὔκολον , οὕτως καὶ ἐπὶ ἀρετῆς καὶ κακίας ἔστιν ἰδεῖν · ὁ νέος ἰσχυρός ἐστιν · οὐκοῦν καὶ ἡμεῖς ἰσχυροὶ γενώμεθα πρὸς τὴν ἐνέργειαν τῶν ἀγαθῶν πράξεων · τὴν κτίσιν ὅρα τί φησι · τὴν οὐσίωσιν τῆς ἀρετῆς , τὴν ἐξ οὐκ ὄντων εἰς τὸ εἶναι παραχθεῖσαν · τι δὲ , ἐκείνη οὐ κατὰ Θεὸν ἡ κτίσις ; οὐδαμῶς · ἀλλὰ κατὰ τὸν διάβολον · αὐτὸς δημιουργος τῆς ἁμαρτίας πῶς ; ὁ γὰρ ἄνθρωπος οὐκ ἄπο ὕδατος οὐδὲ ἀπὸ γῆς ἐκτίσθη λοιπὸν , ἀλλ’ ἐν δικαιοσύνῃ καὶ ὁσιότητι τῆς ἀληθείας · τί ἐστι τοῦτο ; υἱὸν εὐθέως αὐτὸν ἔκτισε · τοῦτο γὰρ ἀπὸ τοῦ βαπτίσματος γίνεται · αὕτη ἐστιν ἡ οὐσία ἐν δικαιοσύνῃ καὶ ὁσιότητι τῆς ἀληθείας · ἦν ποτε δικαιοσύνη καὶ ὁσιότης ἐπὶ Ἰουδαίων , ἀλλ’ οὐ τῆς ἀληθείας · ἀλλὰ τοῦ τύπου ἡ δικαιοσύνη ἐκείνη · τὸ γὰρ καθαρὸν εἶναι σώματι , τύπος καθαρότητος ἦν · καὶ τύπος δικαιοσύνης , οὐχὶ ἀληθεία · καὶ πρὸς τὸ ψεῦδος φησὶν , ὅτι πολλοί εἰσι παρὰ τοῖς ἔξωθεν δοκοῦντες εἶναι δίκαιοι , ἀλλὰ ψευδεῖς · δικαιοσύνη δὲ ἡ καθολικὴ ἀρετὴ λέγεται · ἄκουε γὰρ τοῦ Χριστοῦ λέγοντος “ ἐὰν μὴ περισσεύσῃ ἡ δικαιοσύνη ὑμῶν πλέον ” τῶν γραμματέων καὶ Φαρισαίων , οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βα - ” σιλείαν τῶν οὐραανῶν . ” καὶ πάλιν δίκαιος λέγεται , ὁ ἔχων λαβήν . ἐπεὶ καὶ ἐν τοῖς δικαστηρίοις , ἐκεῖνον φαμὲν δίκαιον , τὸν ὀδυνηθέντα καὶ μὴ ἀνταδικήσαντα . Ὠριγένησ φησὶ τὸ μαθεῖν τὸν Χριστὸν , ταὐτόν ἐστι τῷ μαθεῖν τὴν ἀρετήν · καὶ τὸ ἀκοῦσαι αὐτὸν οὐ διαφέρει τοῦ συνεῖναι τὸν λόγον τῶν ἀναγεγραμμένων ἐπινοιῶν τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ . εἴτις οὖν ἔμαθε τὸν Χριστὸν καὶ ἤκουσεν αὐτὸν ὡς Θεοῦ Λόγου , παραδεξάμενος ἃ μεμάθηκε καὶ ἤκουσεν , οὐ περιπατήσει ἐν τῇ ματαιότητι τοῦ νοὸς αὐτοῦ , οὐδὲ ἔσται τῆ διανοίᾳ ἐσκοτισμένος , οὐδὲ τῆς ζωῆς τοῦ Θεοῦ ἀπηλλοτριωμένος . μάθωμεν τοίνυν τὸν Χριστὸν , καὶ ἀκούσωμεν αὐτὸν καὶ διδαχθῶμεν ἐν αὐτῷ . οὐκ ἀπογνωστέον μέντοιγε καὶ τὸ διδαχθῆναι θείᾳ δυνάμει ὑποβαλλούσῃ τῷ νῷ ἡμῶν κεκαθαρμένον λόγον τὸν περὶ Χριστοῦ τέλειον καὶ ἀληθινὸν , καθώς ἐστιν ἀλήθεια ἐν τῷ Ἰησοῦ . ἐδίδαξέ τι τὸ μαθεῖν τὸν Χριστὸν καὶ ἀκοῦσαι καὶ διδαχθῆναι , εἰπὼν , ” καθώς ἐστιν ἀλήθεια ” ἐν τῷ Ἰησοῦ·’’ ἡ γὰρ τῆς ἀληθείας πρωτότυπος οὐσία , ἐν Ἰησοῦ μόνῳ λέγοντι , ” ἐγώ εἰμι ἡ ἀλήθεια . τὸ δὲ ” ” ὑμᾶς κατὰ τὴν προτέραν ἀναστροφὴν τὸν παλαιὸν ἀσυνάρτητον ὂν , ὅρα εἰ δυνάμεθα οὕτως ἀποκαταστῆσαι · ὑμεῖς δὲ οὐχ οὕτως ἐμάθετε τὸν Χριστὸν , εἴγε αὐτὸν ἠκούσατε καὶ ἐν αὐτῷ ἐδιδάχθητε ἀποθέσθαι ὑμᾶς κατὰ τὴν προτέραν ἀναστροφὴν τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον , τὸν φθειρόμενον κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τῆς ἀπάτης , καθώς ἐστιν ἀλήθεια ἐν τῷ Ἰηποῦ . ἵνα ὁ νοῦς ᾖ · ὅτι ὡς ἔστιν ἀλήθεια ἐν τῷ Ἰησοῦ , οὕτως ἔσται καὶ ἐν ὑμῖν μαθοῦσι τὸν Χριστὸν , καὶ αὐτὸν ἀκούσασι καὶ ἐν αὐτῷ διδαχθεῖσιν , ἀποθεμένοις τὲ κατὰ τὴν προτέραν ἀναστροφὴν τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον , τὸν φθειρόμενον κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τῆς ἀπάτης · “ παλαιὸν δὲ ἄνθρωπον ὃν δεῖ ἤδη ἀποθέσθαι , τὸν πεπαλαιωμένον ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας λέγεσθαι νομιστέον · οὗτος γὰρ κατὰ τὴν προτέραν ἀναστροφὴν καὶ τὰς ἐπιθυμίας τῆς ἀπάτης διὰ τοῦ ἁμαρτάνειν καὶ μηδέποτε ἀφθαρσίας τί ποιεῖν , ἀλλ’ ὅλα τὰ τῆς φθορᾶς ἐργάζεσθαι , ἀεὶ φθείρεται . αἱ μὲν οὖν ἐπιθυμίαι τῆς ἀπάτης καὶ ἡ προτέρα ἀναστροφὴ , ἐνεργοῦσι τὸ φθείρεσθαι αὐτόν · καὶ οὐδέπω ἔφθαρται ὅσον ταῦτα ποιεῖ , ἀλλὰ φθείρεται · ὁ δὲ λόγος τοῦ Θεοῦ , οὐ φθείρει ἀλλ’ ἀποκτείνει τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον ἐπὶ τῷ ζωοποινσαι · “ ἐγὼ γάρ , ’’φησιν , ” ἀποκτενῶ καὶ ζῆν ποιήσω·’’ καὶ ” ἀπέκτενεν αὐτοὺς , τότε ἐξεζήτουν αὐτόν . Ετι ζητήσεις , πῶς ὁ κατὰ τὴν κακίαν πεπαλαιωμένος παλαιὸς ἄνθρωπος λέγεται . καὶ μήποτε ὥσπερ ἀνακαινοῖ καὶ ἀνακτίζει ἡ ἀρετὴ , οὕτως ἡ ἐναντία αὐτὴ κακία παλαιοῖ · ὡς καὶ τῆς παλαιότητος σημεῖα γίνεσθαι περὶ τὴν ψυχὴν , οἱονεὶ τὰς ῥυτίδας , ὥσπερ γίνεται ἐπὶ τῶν γηρασκόντων σωμάτων . διὰ τοῦτο ἔνδοξον αὐτῷ παρίστησι τὴν Ἐκκλησίαν Χριστὸς , μὴ ἔχουσαν σπίλον ἢ ῥυτίδα ἣ τι τῶν τοιούτων . ὅσον μὲν γὰρ ἔχει σημεῖα τῆς παλαιότητος , ἔχει καὶ τὴν ῥυτίδα · ὅταν δὲ ἀπόθηται τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον ἅπαντα , ἀκμάζει καὶ πᾶσα ῥυτὶς ἐξαφανίζεται · ἀπάτης δέ ἐστιν ἐπιθυμία , ἡ μοχθηρὰ ἐπιθυμία καὶ ἡ φαύλη . ” ἀνανεοῦσθαι δὲ ” πνεύματι τοῦ νοὸς ὑμῶν . Εἰ χρὴ ἀνανεοῦσθαι κατὰ τὴν λέξιν ” τὴν οὔτε ἁπλῶς ἐν τῷ πνεύματι , οὔτε ἐν τῷ νοὶ , ἀλλ’ ἐν τῷ ” ματι τοῦ νοὸς ὑμῶν , ” ζητητέον ἰδίᾳ , τίς ὁ νοῦς ἡμῶν , καὶ τι τὸ πνεῦμα αὐτοῦ · πρόσχες δὲ καὶ τῷ ” ψαλῶ τῷ πνεύματι , ψαλῶ ” καὶ τῷ νοί ·· προσεύξομαι τῷ πνεύματι , προσεύξομαι καὶ τῷ ἐπιστήσει οὑν εἰ ὥσπερ ἐστὶ πολλὰ πνεύματα , καὶ ἕκαστον τινὶ ᾠκείωται , οὕτως ἐστὶν τί πνεῦμα ᾠκειωμένον ἡμῶν τῷ νοί · ὅπερ τοῦ νοὸς ἡμῶν ἀποκαθαιρομένου καὶ πᾶσαν ἀποβαλόντος ἀχλὺν , ᾠκειωμένον αὐτῷ ἀνανεοῖ ἡμᾶς . εἰ θέλομεν ” ἐνδύσασθαι τὸν ” ἄνθρωπον τὸν κατὰ Θεὸν κτισθέντα,’’ νοήσωμεν τὸ “ ” μοῦ γίνεσθε , καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ · καὶ τὸ ” ζῶ δὲ ” ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστὸς,’’ καὶ ἁπαξαπλῶς μορφωθέντα τὸν ἐν ἡμῖν ὅλον καὶ κατὰ πᾶσαν πρᾶξιν δείξομεν . Διὸ ἀποθέμενοι τὸ ψεῦδος , λαλεῖτε ἀλήθειαν ἕκαστος μετὰ τοῦ πλησίον αὐτοῦ . Οἱ μὲν ἁπλούστεροι , πλέον τοῦ ἠθικοῦ οὐδὲν οἰήσονται λέγεσθαι ἐκ τοῦ λεγομένου · ἡμεῖς δὲ ἐναντίον εἶναι πειθόμενοι τῇ ἀληθείᾳ τὸ ψεῦδος , τὸ ἐναντίον τῇ καθηκόντως λαλουμένῃ ἀληθείᾳ πρὸς μόνον τὸν πλησίον ζητοῦμεν ψεῦδος ἀποθέσθαι , ὅπέ ἐστιν ἡ ψευδοδοξία · ἔργον δὲ οὐ τυχόν ἐστιν πρὸς τὸ ἀποθέσθαι ἐκεῖνο τὸ ψεῦδος , καὶ τὸ οὕτως ψεῦδος ἀποθέσθαι · καὶ γὰρ δόκιμον δεῖ εἶναι τραπεζίτην καὶ πάντα δοκιμάζειν ἱκανὸν , ἵνα μόνον κατέχωμεν τὸ καλὸν , ἀπὸ δὲ παντὸς εἴδους πονηροῦ ἀπεχώμεθα · ἐναντίον δὲ τῷ κατὰ τὰς ψευδοδοξίας ψεύδει ἐστὶν ἡ σωτήριος ἀλήθεια · τὸ δὲ “ λαλεῖτε ἀλήθειαν ἕκαστος μετὰ τοῦ πλησίον αὐτοῦ,’’ εἴληπται ἀπὸ τοῦ Ζαχαρίου . Ὀργίζεσθε καὶ μὴ ἁμαρτάνετε . Οτι ἀπὸ τοῦ τετάρτου ψαλμοῦ τοῦτο εἴληπται , δῆλον ἐστίν · δύο δὲ σημαίνεται ἐκ τῆς ὀργίζεσθαι φωνῆς · ἢ τὸ ἀπροαίρετον , ὅπερ τινες ἐκάλεσαν προπάθειαν , ἥτις συμβήσεται καὶ τοῖς τελείοις ἀπροαίρετόν τι πάσχουσι κατὰ τὰ τοιάδε εἰς ὀργὴν ρποσκαλούμενα συμπτώματα · ἕτερον δὲ , ὅταν ἤδη ἡ συγκατάθεσις παραδέχηται τὸ καθήκειν δεῖν τιμωρεῖσθαι τὸν ἠδικημένον νομιζόμενον · ὅπερ ὡς ἐφ’ ἡμῖν τυγχάνον , κελεύει ἀποθέσθαι ὁ Ἀπόστολος ἡμᾶς . τὸ πρότερον οὖν τῶν σημαινομένων δηλοῦται ἐν τῷ “ ὀργί - “ ζεσθε καὶ μὴ ἁμαρτάνετε,’’ ἀντὶ τοῦ εἰ καὶ παρεδέξασθέ ποτε τὴν ὀργὴν , ἀλλ’ ἄπρακτον καταλείψατε · τοῦτο γὰρ καὶ ὁ ἅγιος φησὶν Ἀθανάσιος . Ὁ ἥλιος μὴ ἐπιδυέτω ἐπὶ τῷ παροργισμᾷ ὑμῶν . Εὰν τὸν αἰσθητὸν ἥλιον ἀκούσωμεν λέγεσθαι , ἁμαρτησόμεθα , ὅτι ὀργιζόμεθα καὶ τηροῦμεν τὴν ὀργὴν , τοῦ ἡλίου δύνοντος · ὅπερ ἄτοπον εἰναι νομίζω . μήποτ’ οὖν ὁ ἀληθινὸς ἥλιος ὥσπερ δύσεται ἐπὶ τοὺς πονηροὺς προφήτας κατὰ τὸ εἰρημένον , “ δύσεται ὁ “ ἥλιος ἐπὶ τοὺς προφήτας ὑμῶν μεσημβρίας,’’ οὕτως καὶ δύει ἐπὶ πάντας τοὺς ἁμαρτάνοντας , οὐ χαριζόμενος αὐτοῖς ἔτι ἁμαρτάνουσι τὴν ἰδίαν ἀνατολήν . ἐντέλλεται οὖν ἡμῖν ὁ Παῦλος μὴ ποιῆσαι τοιαῦτα κατὰ τὴν ὀργὴν , ὡς ἐπιδύναι ἡμῖν τὸν ἥλιον , καὶ γενέσθαι ἐν ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν νύκτα . ( Χρυσοστόμου . ) Ὁ μακάριος δὲ Ἰωάννης φησὶ , μὴ εἰς ἀναξίους λάμψας ὁ ἥλιος · εἰ γὰρ ὁ μὲν δεσπότης ἀπὸ πολλῆς ἀγαθότητος ἔπεμψεν , καὶ ἀφῆκεν σοι τὰ ἁμαρτήματα · σὺ δὲ τῷ πλησίον οὐκ ἀφίης , ὅρα πόσον τὸ κακόν ; Μῆ δὲ δίδοτε τόπον τῷ διαβόλῳ . Τὸ ἀλλήλους πολεμεῖν , τόπον ἐστὶ δοῦναι τῷ διαβόλῳ · οὐδέποτε γὰρ οὕτως τόπον ἔχει ὁ διάβολος , ὡς ἐν ταῖς ἔχθραις · τὰ μυρία ἐντεῦθεν τίκτεται κακά · καὶ καθάπερ ἕως μὲν ὠσιν ἡρμοσμένοι λίθοι καὶ μηδὲν διάκενον ἔχοντες , ἑστήκασιν ἀρραγεῖς · ἐὰν δὲ ῥαγάδα τριχὸς ἐπέχουσαν τόπον συμβῇ γενέσθαι , τοῦτο πάντα καταλύει καὶ ἀπόλλυσιν , οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ διαβόλου · ἕως μὲν ἃν ᾦμεν πεπυκνωμένοι , καὶ συνηρμοσμένοι , οὐδὲν ὅλως ἐπεισάγει τῶν αὐτοῦ · ἐπειδὰν δὲ μικρὸν ἡμᾶς διαχαυνώσῃ , καθάπερ τις χειμάμρονς ἐπεισχέεται · πανταχοῦ γὰρ ἀρχῆς αὐτῷ χρεία μόνης . Ωριγένησ δέ φησιν , ὅμοιον τοῦτο ἐστὶ , τῶ ἐν τῷ Ἐκκλησιαστῇ εἰρημένῳ , ” ἐὰν πνεῦμα τοῦ ἐξουσιάζοντος ἀναβῇ ἔπι “ τόπον σου μὴ ἀφῇς · ὅτι ἴαμα καταπαύσῃ ἁμαρτίας μεγάλας . ” τόπον δὲ δίδομεν τῷ διαβόλῳ ἢ τῶ ἐξουσιάζοντι πνεύματι ἀναβάντι ἐφ’ ἡμᾶς , ὅτε οὐ πεπλήρωται ἡμῶν τὸ ἡγεμονικὸν ἁγίων μαθημάτων ἢ τῆς σωτηρίου πίστεως , καὶ λογισμῶν διαφερόντων καὶ συμβουλευόντων ἡμῖν τὰ ἄριστα · κατὰ γὰρ τὸν πατέρα Ἰωάννου ] Ζαχαρίαν , ” ἐπὶ τὰ κλίματα τῆς ψυχῆς ἐπισκηνοῖ ὁ Σατανᾶς,’’ καὶ αἱ τοιαίδε συγκαταθέσεις , τοῖς χείροσιν αἱ ῥοπαὶ ἐπὶ τὰς συγκαταθέσεις προκαλοῦνται τὸν διάβολον εἰσελθεῖν ἡμῶν εἰς τὰς ψυχάς · καὶ ἐπὶ τοῦ Ἰούδα γοῦν γέγραπται τοῦ προδότου , ” “ τέρον μὲν τοῦ διαβόλου ἤδη βεβληκότος εἰς τὴν καρδίαν ἵνα ” παραδῷ αὐτὸν Ἰούδα Σίμωνος Ἰσκαριώτου · ” μετὰ δὲ ταῦτα ὅτι ” μετὰ τὸ ψωμίον εἰσῆλθεν εἰς ἐκεῖνον ὁ Σατανᾶς.’’ ὡς τοῦ διαβόλου εἰς τὴν καρδίαν Ἰούδα , ἵνα παραδῷ τὸν Κύριον . πρὸς τὸ βληθὲν στὰς ὁ Ἰούδας ἦν , οὐκ ἃν ὕστερον εὑρήκει τόπον εἰς αὐτὸν εἰσελθεῖν ὁ Σατανᾶς Ρ . Ὁ κλέπτων μηκέτι κλεπτέτω , μᾶλλον δὲ καὶ κοπιάτω , ἐργαζόμενος τὸ ἀγαθὸν ταῖς χερσὶν , ἵνα ἔχη μεταδιδόναι τῷ χρείαν ἔχοντι . Ἐπείπερ ἐν ταῖς τοῦ βίου πραγματείαις ἀναστρεφόμενοι , προφάσει τοῦ πορισμοῦ τῶν ἐπιτηδείων , καὶ πολλοὶ τῶν πεπιστευκέναι νομιζομένων , κἂν δοκῶσι καθαρεύειν ἀπὸ εἰδωλολατρείας καὶ πάσης πορνείας , οὐκ εὐκόλως ἀφίστανται τοῦ βλέπειν ἐν τῷ ὠνεῖσθαι καὶ πιπράσκειν καὶ συμπραγματεύεσθαί τισι , διὰ τοῦτο οὐκ ὤκνησεν ὡς ἔτι κλεπτόντων καὶ ταῦτα ἐν Ἐφέσῳ τινῶν οἱονεὶ ἐλέγξαι , ὡς εἰδὼς τοὺς τοιούτους · τὸν δὲ δίκαιον πορισμὸν δηλοῖ αὐτοῦ , τὸ “ ἐργαζόμενος τὸ ἀγαθόν·’’ τῶν μὲν ἀδίκως ποριζόντων , . οὐ τὸ ἀγαθὸν , ἀλλὰ τὸ πονηρὸν ἐργαζομένων · τῶν δὲ μετ’ εὐλαβείας περιποιούντων αὐτοῖς τὰ ἀναγκαῖα , καὶ ἐν τούτῳ τὸ ἀγαθὸν ἐργαζομένων . Χρυσοστόμου . Ὁ μακάριος Ἰωάννης φησὶ , ποῦ οἱ καθαροὶ οἱ λεγόμενοι , οἱ παντὸς ῥύπου γέμοντες , καὶ τοῦτο ἑαυτοὺς ὀνομάζειν τολμῶντες ; ἔτι γάρ ἐστιν ἀπολύσασθαι τὸ ἔγκλημα · οὐ τὸ στῆναι μόνον τοῦ ἁμαρτήματος , ἀλλὰ καὶ τὸ ἀγαθόν τι ἐργάσασθαι · ὁρᾶτε πῶς ἀπολύεσθαι τὰ ἁμαρτήματα χρή ; ἔκλεψαν ; τοῦτο ἔστι τὸ ἁμάρτημα · οὐκ ἔκλεψαν ; τοῦτο οὐκ ἔστι τὸ ἁμάρτημα λῦσαι · ἀλλὰ πῶς ; ἐκοπίασαν καὶ ἑτέροις μετέδωκαν , οὕτως ἔλυσαν τὰ ἁμαρτήματα · οὐχ ἁπλῶς ἡμᾶς ἐργάζεσθαι βούλεται , ἀλλ’ ὥστε κοπιᾶν · ὥστε καὶ ἑτέροις μεταδιδόναι . Πᾶς λόγος σαπρὸς ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν μὴ ἐκπορευέσθω . Τί ἐστι σαπρός ; ὅν φησι καὶ ἀργόν · καταλαλία , αἰσχρολογία , εὐτραπελία , μωρολογία · ὁρᾷς πῶς τὰς ῥίζας ἐκκόπτει τῆς ὀργῆς , τὸ ψεῦδος , τὴν κλοπὴν , τὴν ἄκαιρον διάλεξιν · τὸ δὲ “ μηκέτι “ κλεπτέτω,’’ οὐκ ἐκείνοις συγγινώσκων τοιοῦτό φησιν , ὅσον τοὺς ἠδικημένους πρᾴους καθιστῶν , καὶ τὸ μηκέτι τὰ αὐτὰ παθεῖν ἀρκεῖσθαι παραινῶν · οὐ γὰρ πραγμάτων μόνον , ἀλλὰ καὶ ῥημάτων τίνομεν δίκας . Ὠριγένησ φησὶν , ἀγαθὸς λόγος ἐστὶ πρὸς οἰκοδομὴν τῆς χρείας , διδοὺς “ χάριν τοῖς ἀκούουσιν , ” ὁ διδασκαλικὸς , καὶ ἐπ’ ἀρέτην μὲν προτρεπτικὸς , κακίας δὲ ἀποστερητικός · “ σαπρὸς δὲ , ὁ συναύξων τὴν κακίαν καὶ ἐρεθίζων ἐπὶ τὰ χείρονα . Καὶ μὴ λυπεῖτε τὸ νεῦμα τὸ Ἅγιον τοῦ Θεοῦ , ἐν ᾧ ἐσφραγίσθητε εἰς ἡμέραν ἀπολυτρώσεως . Εἴπερ ἡ λύπη πάθος ἐστὶ , καὶ καλῶς ἀποδίδοται περὶ αὐτῆς , ὅτι ἔστι δόξα πρόσφατος κακοῦ παρουσίας ἐφ’ ᾧ καθήκει συστέλλεσθαι · οὔτε δὲ δοξάζει τὸ Ἅγιον Πνεῦμα , οὔτε ἵνα δοθῇ δοξάζειν , δοξάζει τὸ κακὸν αὐτῷ παρεῖναι , οὓ λυπήσεται τὸ Ἅγιον Πνεῦμα . μήποτ’ οὖν τὸ ὅσον ἐφ’ ἡμῖν τάδε πράττοντες , λυποῦμεν τὸ Ἅγιον Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ . καὶ ὁ Κύριος δέ φησιν ἐν τῷ Ἰεζεκιήλ · “ καὶ ” ἐν πᾶσι τούτοις ἐλύπησέ με τάδε πολλάκις ἡμῖν ἃ περὶ ὀργῆς καὶ θυμοῦ , ὕπνου τὲ καὶ τῶν ἀνθρωποπαθῶν φωνῶν χρήσιμα . καὶ εἰς τὸν λόγον τὸν περὶ τοῦ ” μὴ λυπεῖτε τὸ ” τὸ Ἅγιον τοῦ Θεοῦ . ” ἐσφραγίσθημεν δὲ τῷ Ἁγίῳ ἵνα τὸν τύπον τοῦ Ἁγίου Πνεύματος δεξάμενοι , ἀμερίστου μείναντος τοῦ σφραγίσαντος , τοὺς τύπους λαβόντες τοῦ Ἁγίου Πνεύματος , ἅγιοι γενώμεθα , καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου Καθέκαστον ἡμῶν τὸ ἐν ἡμῖν ἅγιον γένηται · οἶμαι δὲ ὅτι καὶ ἡ ψυχή . τῷ Πνεύματι μὲν οὖν τῷ Ἁγίῳ ὁ σφραγιζόμενος σφραγίζεται , ὁ δὲ Θεός ἐστιν ὁ σφραγίζων . σφραγίζεται δὲ ὑπὸ τοῦ Πατρὸς τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι πᾶς ὁ ἐκ τοῦ πιστεύειν τῷ Θεῷ σφραγίσας ὅτι ἀληθής ἐστιν ὁ Θεός · καὶ σφραγίζεται , ἵνα τηρήσας τὴν σφραγίδα καὶ δείξας αὐτὴν ἐν ἡμέρᾳ ἀπολυτρώσεως ἄθραυστον , τοῖς ἀπολυτρουμένοις συναριθμηθῇ . ( Χρυσοστόμου . ) Ὁ μακάριος δὲ Ἰωάννης φησί · τοῦτο ὅπερ καὶ ἐν τῇ πρὸς Θεσσαλονικέας , φησὶν , ἐν Ἐπιστολῇ · ” ὁ ” ἀθετῶν , οὐκ ἄνθρωπον ἀθετεῖ , ἀλλὰ τὸν Θεόν·’’ οὕτω καὶ ἐνταῦθα · ἃν εἴπῃς ὑβριστικὸν ῥῆμα · ἃν πλήξῃς τὸν ἀδελφὸν , οὐκ ἐκεῖνον ἔπληξας , ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα ἐλύπησας · εἶτα καὶ ἡ προσθήκη τῆς εὐεργεσίας , ἵνα μείζων γένηται ἡ κατηγορία · ” καὶ μὴ ” τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιόν,’’ φησιν , ” ἐν ᾧ ἐσφραγίσθητε ” ἀπολυτρώσεως . ” τοῦτο ἡμᾶς ἔδειξεν ἀγέλην βασιλικὴν , τοῦτο ἡμᾶς πάντων τῶν πρώτων ἀπέστησε · τοῦτο οὐκ ἀφῆκεν ὑποκεῖσθαι μετὰ τῶν ὑπευθύνων τῆς ὀργῆς τοῦ Θεοῦ , καὶ σὺ αὐτὸ λυπεῖς ; ὁρᾷς πῶς ἐκεῖ μὲν φοβερῶς , ” ὁ γὰρ ἀθετῶν , ” φησὶν , οὐκ ” ” θρωπον ἀθετεῖ , ἀλλὰ τὸν Θεόν·’’ ἐνταῦθα δὲ ἐντρεπτικῶς δυσωπητικῶς , ” μὴ λυπεῖτε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἁγιον,’’ φησὶν , ” ” ἐσφραγίσθητε ; ” ἡ σφραγὶς αὕτη ἐπὶ τοῦ στόματος ἀνέλῃς τὰ σήμαντρα . στόμα πνευματικὸν οὐδὲν τοιοῦτον φθέγγεται ἀνάξιον τοῦ χαρίσματος . ὁ Θεὸς δὲ τῆς εἰρήνης , φυλάξει ἡμῶν καὶ τὸν νοῦν καὶ τὴν γλῶσσαν , καὶ τειχίσει ἀσφαλεῖ τειχίῳ τῷ αὐτοῦ φόβῳ · ἐν Ἰησοῦ Χριστῷ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν , μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι δόξα , κράτος , τιμὴ , νῦν καὶ ἀεὶ , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων , ἄμην · τριὰς μονὰς , ἐλέησον . τόμος β' . ΤΟΜΟΣ Γ . Πᾶσα πικρία καὶ θυμὸς καὶ ὀργὴ καὶ κραυγὴ καὶ βλασφημία ἀρθήτω ἀφ’ ὑμῶν , σὺν πάση κακίᾳ . Ὠριγένησ φησὶ , γενικὸν μὲν τινὲς πάθος ᾠήθησαν εἶναι τὴν ὀργὴν , καὶ αὐτὴν τάξαντες ὑπὸ γένος τὴν ἐπιθυμίαν . καὶ ὅρον γε ἀποδεδώκασι τῆς ὀργῆς τοιοῦτον . ὀργή ἐστιν ἐπιθυμία πονηρίας τοῦ δοκοῦντος οὐ προσηκόντως ἠδικηκέναι . εἴδη δὲ πολλὰ τῆς ὀργῆς ἀναγράψαντες , συγκατατάττουσιν αὐτοῖς , τὴν πικρίαν μὲν εἶναι ὀργὴν δυσπαράδεκτον , ἢ παραχρῆμα ἐκρηγνυμένην . εἰλῆφθαι δέ φασι τὸ δυσπαράδεκτον κατὰ τὸ μὴ ῥᾴδιον αὐτὴν εἶναι τοῖς ἐκτὸς προσδέχεσθαι · θυμὸν δὲ ὀργὴν ἐναρχομένην . ἔοικε δὲ ἡ γραφὴ σφόδρα πολλαχοῦ διαφορὰν εἰδέναι θυμοῦ καὶ ὀργῆς , ὥσπερ καὶ ἐν τῷ ” Κύριε μὴ τῷ θυμῷ σου ἐλέγξῃς με · ” ὁμοίως δὲ ὁριούμεθα τὸν ἐλέγχοντα θυμὸν Θεοῦ , καὶ τὸν θυμὸν διαρ - θῆναι ἀφ’ ὑμῶν · οὐδὲ τὴν παιδεύουσαν ὀργὴν Κυρίου , καὶ τὴν ἡμετέραν τροπικώτερον εἴρηται · τὰ δὲ περὶ ἡμῶν ὀνομαζόμενα ὁμολογουμένως πάθη ἐστὶ καὶ ἁμαρτήματα . κεῖται δὲ τὸ ὄνομα τῆς πικρίας καὶ ἐν τῷ Ἰερεμίᾳ , ” καὶ ἡ πικρία γάρ σου , ” ἀνέβη πρός με . ” οἶμαι οὖν πικρίαν μὲν νῦν λέγεσθαι παρὰ τῷ Ἀποστόλῳ , καθὸ λέγομεν τινὰς πικροὺς ἐναντίους τοῖς γλυκέσι · καὶ ἡ συνήθεια γὰρ γλυκεῖς ἀνθρώπους οἶδε καὶ πικρούς . θυμὸν δὲ τὴν ἐναρχομένην ἐπί τινα γενέσθαι ὀργὴν ἐν τῇ ψυχῇ . ὀργὴν δὲ τάχα οὐ τὸ γένος τούτων καὶ ἑτέρων παραπλησίων , ἀλλὰ τὴν ἤδη ἑτοίμην καὶ ἐνεργητικὴν πρὸς τὴν τιμωρίαν τοῦ ἠδικηκέναι νομιζομένου . καὶ ὡς ἐπίπαν παρακολουθεῖ τοῖς πάθεσι τούτοις ἡ κραυγὴ , κεκραγότων τῶν πικραινομένων καὶ θυμουμένων καὶ ὀργιζομένων , καὶ θορυβωδέστερον λαλούντων , καὶ προφερομένων λόγους καὶ πικρίας καὶ θυμοῦ καὶ ὀργῆς . διὸ πρὸς τοῖς προτέροις κεκραυ - γητέον q , ἀσκητέον ἀρθῆναι ἀφ’ ἡμῶν , ἣν προσφέρονται ἀπὸ παθῶν ὀργιζόμενοι πολλάκις , οἱ κατὰ τοῦ θείου τολμῶντες ἐν τῷ καιρῷ τῆς ὀργῆς λαλεῖν , ὅταν πᾶσα ἡ κατηγορία περὶ οὗτινος οὖν λαμβάνηται αὖθις ἐν τῇ βλασφημίᾳ . βλασφημεῖν γὰρ λέγονται οἱ κακῶς λέγοντες ἐκείνους , οὓς λέγουσι κακῶς , ἀκολούθως τοῖς περὶ πικρίας καὶ θυμοῦ καὶ ὀργῆς καὶ κραυγῆς . Λέγεται δεῖν ἀποτίθεσθαι καὶ τὴν βλασφημίαν · εἰ μέντοι γε καὶ τὴν βλασφημίαν τάσσοιμεν ἐπὶ πάσης φωνῆς τῆς κακῶς τὸ θεῖον λεγούσης , οὐ μόνον ἐκ λύπης καὶ ὀργῆς κατὰ τοὺς καιροὺς τῆς δυσαρεστήσεως δυσφημούντων τῶν ἀνθρώπων , ἀλλὰ πολλάκις καὶ κατὰ ἄγνοιαν τοῦ περὶ ἀληθείας λόγου , ὡς δῆλον ἐκ τῶν παρὰ τοῖς ἑτεροδόξοις δογμάτων . βλασφημεῖ δὲ καὶ ὁ τὸν ἀληθῆ λόγον ψευδῆ ἀποφαινόμενος εἶναι , ἣ τὸν ψευδῆ ἀληθῆ , καὶ μάλιστα περὶ Θεοῦ καὶ τῶν τοῦ Θεοῦ πραγμάτων . τίς οὖν οὕτως δόκιμος τραπεζίτης , ὡς εἰδέναι πάντα δοκιμάζειν , καὶ τὸ μὲν καλὸν κατέχειν , ἀπὸ δὲ παντὸς εἴδους πονηροῦ ἀπέχεσθαι ; ἐπεὶ δέ τινες οἴονται εὐλόγως ποτὲ γίνεσθαι ὀργὴν , μὴ καλῶς προστιθέντες τῷ Εὐαγγελίῳ τὸ “ εἰκῆ ” κατὰ τὸ ῥητὸν , ” ὃς ἂν ὀργισθῇ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ , ” ἔσται τῇ κρίσει · ” ἀνέγνωσαν γάρ τινες , ” ὃς ἐὰν ὀργισθῇ τῷ ” ἀδελφῷ αὐτοῦ εἰκῆ,’’ δυσωπήσωμεν αὐτοὺς ἐκ τοῦ ῥητοῦ , λέγοντες , ” πᾶσα πικρία καὶ θυμὸς καὶ ὀργὴ , καὶ ” καὶ βλασφημία ἀρθήτω ὑφ’ ὑμῶν · ” σαφῶς γὰρ ἐνθάδε ἡ φωνὴ κατὰ κοινοῦ ἐπὶ πάντων εἴρηται , ὡς μηδεμιᾶς πικρίας συγχωρουμένης , μηδὲ θυμοῦ τινος ἐπιτρεπομένου , μηδὲ ὀργῆς τινος εὐλόγως συνερχομένης . καὶ ἐν τριακοστῷ ἕκτῳ ψαλμῷ , ὡς πάσης ὀργῆς ἁμαρτίας οὔσης , ὁμοίως δὲ καὶ θυμοῦ , λέγεται , ” παῦσαι ” ἀπὸ ὀργῆς καὶ ἐγκατάλειπε θυμόν . ” οὐκοῦν οὐκ ἔστι ποτὲ ὀργισθῆναί τινι , καὶ οὐ μόνον γε πᾶσαν κακίαν καὶ πάντα θυμὸν , καὶ πᾶσαν ὀργὴν , καὶ πᾶσαν βλασφημίαν φιλοπονητέον ἀρθῆναι ἀφ’ ἡμῶν , ἀλλὰ ταῦτα σὺν πάσῃ τῇ κακίᾳ . κακίαν δὲ ἐκλαμβάνομεν , ἣ τὴν ἐναντίαν ἕξιν τῇ ἀρχῇ , ἣ τὴν πονηρίαν . ( Χρυσοστόμου . ) Ὁ μακάριος δὲ Ἰωάννης φησὶ , πικρίαν τὴν ὕπουλον καὶ δολερὰν κατάστασιν , ὡς ἐπὶ τῶν κυνῶν τῶν ὑλακτούντων , ἀλλὰ καὶ περισαινόντων καὶ λαθραίως δακνόντων . Γίνεσθε δὲ εἰς ἀλλήλους χρηστοὶ , εὔσπλαγχνοι , Χαριζόμενοι ἑαυτοῖς , καθὼς καὶ ὁ Θεὸς ἐν Χριστῷ ἐχαρίσατο ἥμιν . Ὠριγένησ φησὶ , ἡμεῖς μὲν τὸ ἐναντίον τῷ πικρῷ γλυκὺ ὠνομάσαμεν . ἔοικε δὲ ὁ Παῦλος τὴν ἐναντίαν τάξιν τῇ πικρίᾳ χρηστότητα νῦν λέγειν μεταφορικῶς ἀπὸ τῶν βρωμάτων · οὕτως οὖν δυνάμεθα νοεῖν τὸ “ γίνεσθε εἰς ἀλλήλους χρηστοὶ,’’ ἀντὶ τοῦ εὐπρόσιτοί τινες καὶ κατὰ τὸ ἦθος γλυκεῖς τε καὶ προσηνεῖς . τοῦτο δὲ γίνεται εἰ τὸ ὠμὸν καὶ ἀνηλεὲς καὶ ἀσυμπαθὲς πρὸς τὸν πλησίον ἀποθέμενοι , εὔσπλαγχνοι πρὸς πάντας γινόμεθα · διὰ τούτων οὐ μόνον τοῖς πέλας , ἀλλὰ καὶ ἑαυτοῖς τὰ μέγιστα Χαριζόμενοι · ἑαυτοῖς ἑτέρου ὄντος , παρὰ τὸ χαριζόμενοι ἀλλήλοις , ἐπείπερ ὅσα ἂν ἐν τῷ εὐεργετεῖν ποιῶμεν ἑτέρους καλῶς , ταῦτα καὶ διὰ τὸ τέλος καὶ διὰ τὸ συσσώμους ἡμᾶς εἶναι μᾶλλον εἰς ἡμᾶς ἀναφέρεται , ἤπερ εἰς οὓς δοκοῦμεν εὖ πεποιηκέναι . ταῦτα δὲ ἑαυτοῖς χαριζόμεθα , ὅσα καὶ ὁ Θεὸς ἡμῖν ἐν Χριστῷ ἐχαρίσατο , οἱονεὶ παραδεχόμενοι αὐτὰ καὶ τηροῦντες · καὶ μιμούμενοι τὸν χαρισάμενον , καὶ τὸν τρόπον τοῦ χαρίζεσθαι αὐτόν . Άλλος δέ τις , μηδὲν ἡγούμενος διαφέρειν τὸ χαριζόμενοι ἑαυτοῖς τοῦ χαριζόμενοι ἀλλήλοις , ἰσοδυναμοῦν οἰήσεται λέγεσθαι τὸ χαριζόμενοι ἀλλήλοις , μάλιστα διὰ τὸ “ καθὼς ὁ Θεὸς ἐν Χριστῷ “ ἐχαρίσατο ἡμῖν,’’ καὶ ἔνεγκε ταῦτα , ἐπὶ τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτημάτων , λέγων , δεῖν ἡμᾶς ἀφιέναι τοῖς εἰς ἡμᾶς ἁμαρτάνουσιν , ὡς καὶ ἡμῖν ἀφῆκε τὰ ἁμαρτήματα ὁ Θεός . πῶς δὲ ὁ Θεὸς ἐν Χριστῷ ἐχαρίσατο ἡμῖν τὰ ἁμαρτήματα ; ἢ ὅτι ἐν Χριστῷ ὣν ὁ Πατὴρ ἀφῆκεν ἡμῖν τὰ παραπτώματα · ἐν Χριστῷ δὲ ἐχαρίσατο ἡμῖν καὶ τὰ ἀγαθά · εἴ γε ἐν Χριστῷ σοφία ἐστὶν , ἣν ἐχαρίσατο ἡμῖν , καὶ ἀλήθεια καὶ δικαιοσύνη . ( Χρυσοστόμου . ) Ὁ δὲ μακάριος Ἰωάννης φησὶ , καὶ τοῦτο ἔχει αἴνιγμα , οὐχ ἁπλῶς ἀκινδύνως ἐχαρίσατο , φησὶν , ἀλλὰ μετὰ τοῦ κινδύνου τοῦ Υἱοῦ . ἵνα σοὶ συγγνῷ , τὸν Υἱὸν ἔθυσε . σὺ δὲ πολλάκις τὸ ἀδάπανον καὶ ἀκίνδυνον ὁρῶν , τὴν συγχώρησιν οὐ ποιῇ . Γίνεσθε οὖν μιμηταὶ τοῦ Θεοῦ , ὡς τέκνα ἀγαπητά · καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς , καὶ παρέδωκεν ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν προσφορὰν καὶ θυσίαν τῷ Θεῷ , εἰς ὀσμὴν εὐωδίας . Ἵνα μὴ νομίσῃς ἀνάγκης εἶναι τὸ πρᾶγμα , ἄκουσον τί φησιν , ὅτι ἑαυτὸν παρέδωκεν . ὡς ὁ δεσπότης σε ἠγάπησεν , ἀγάπησον σὺ τὸν φίλον , μᾶλλον δὲ οὐδὲ οὕτως δυνήσῃ , πλὴν ἀλλ’ ὡς δύνασαι . ἰδοὺ καὶ ἄλλη παράκλησις εὐγενεστέρα , “ ὡς τέκνα ἀγαπητὰ,’’ φησί · καὶ ἄλλην ἔχετε ἀγάπην τοῦ μιμεῖσθαι αὐτὸν , οὐ τὸ παθεῖν δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ τέκνα καλεῖσθαι , καὶ ἀγαπητά . ἐπειδὴ γὰρ οὐ πάντες τοὺς πατέρας μιμοῦνται , ἀλλὰ τὰ ἀγαπητὰ,’’ διὰ τοῦτό φησιν , “ ὡς τέκνα ἀγαπητά·’’ καὶ “ περιπατεῖτε ἐν ἀγάπῃ.’’ ἰδοῦ πάντων ἡ ὑπόθεσις ταύτης οὔσης οὐκ ὀργὴ , οὐ θυμὸς , οὐ κραυγὴ , οὐ βλασφημία , ἀλλὰ πάντα ἀνῄρηται . διὸ ὕστερον τὸ κεφάλαιον τίθησι · διὰ ταύτης ἐσώθης , διὰ ταύτης Υἱὸς γέγονας , “ καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς,’’ σὺ τῶν φίλων φείδῃ , ἐκεῖνος τῶν ἐχθρῶν . οὐκοῦν πολλῷ μεῖζον τὸ παρὰ τοῦ δεσπότου γενόμενον ; τὸ γὰρ καθὼς ποῦ σώζεται , ἣ δηλονότι ἐὰν τοῖς ἐχθροῖς καὶ ἡμεῖς εὖ ποιῶμεν . “ καὶ παρέδωκεν ἑαυτὸν προσφορὰν “ καὶ θυσίαν τῷ Θεῷ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας . ” ὁρᾷ , τὸ ὑπὲρ ἐχθρῶν παθεῖν , ὅτι ὀσμὴ εὐωδίας ἐστι , θυσία εὐπρόσδεκτος ; κἂν ἀποθάνῃς , τότε ἔσῃ θυσία . τοῦτο μιμήσασθαι ἐστὶ τὸν Θεόν . Πορνεία δὲ καὶ ἀκαθαρσία πᾶσα ἢ πλεονεξία μηδὲ ὀνομαζέσθω ἐν ὑμῖν , καθὼς πρέπει ἁγίοις · καὶ αἰσχρότης , καὶ μωρολογία , ἀλλὰ μᾶλλον εὐχαριστία . Μῆ εἴπῃς ἀστεῖα , μὴ αἰσχρὰ , μηδὲ πράξῃς , καὶ κατέσβεσας τὴν φλόγα · “ μηδὲ ὀνομαζέσθω παρ’ ὑμῖν,’’ φησί · τουτέστι , μη - δαμοῦ μηδὲ φαινέσθω · οἱ γὰρ λόγοι τῶν πραγμάτων εἰσὶν ὁδοί . εἶτα ἵνα μὴ δόξῃ φορτικός τις εἶναι καὶ βαρὺς , καὶ εὐτραπελίαν ἐκκόπτων , ἐπήγαγε καὶ τὴν αἰτίαν , εἰπὼν τὰ μὴ ἀνήκοντα · ταῦτα οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς , φησὶν , “ ἀλλὰ μᾶλλον εὐχαριστία.’’ τί ὠφελεῖ τὸ ἀστεῖον εἰπεῖν ; γέλωτα ἐκίνησας μόνον · μηδεὶς ἔστω λόγος ἀργός · οὐ διαχύσεως ὁ παρὼν καιρὸς , ἀλλὰ πένθους . ὁ Χριστὸς ἐσταυρώθη διὰ τὰ σὰ κακὰ , σὺ δὲ γελᾷς ; Ὠριγένησ δέ φησιν , ἡ μὲν πρὸς πόρνην κοινωνία , κατὰ τὸ ἔθος τῆς γραφῆς πορνεία ὀνομάζεται · πᾶσα δὲ ἡ κατὰ τὸν τόπον τῶν σαρκικῶν γαργαλισμῶν ἁμαρτία , οὐ μόνον κατὰ τὰς μοιχείας καὶ παιδοφθορίας , ἀλλὰ καὶ κατὰ τὰ ἄλλα , ὅσα ἐπενόησεν ἡ ἀνθρωπίνη ἀκολασία , ἐν διαφόροις καὶ παντοδαπαῖς παρατριβαῖς , ἀκαθαρσία γενικῶς ὠνόμασται . τὴν πλεονεξίαν δὲ ἤτοι ἁπλούστερον ἐκδεικτέον , ἣ ὡς ἐν ἄλλοις παρεστήσαμεν τὴν μοιχείαν · ὅτε καὶ ἐχρησάμεθα τῷ μὴ ὑπερβαίνειν καὶ πλεονεκτεῖν ἕκαστὸν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ . πᾶσαν δὲ τὴν ἀκαθαρσίαν δεῖ φυλαξασθαι , ἐπεὶ τοῦτο πρέπει ἁγίοις · αἰσχρότης δέ τίς ἐστι , καθ’ ἕκαστον εἶδος ἀκολασίας · καὶ ὁμοίως γε αἰσχρότης ἐστὶ καὶ ἀκαθαρσία · ἐμφαίνει γὰρ καὶ τὸ ἀκάθαρτον καὶ τὸ αἰσχρὸν ἑκάστη πρᾶξις ἡ κατὰ τὸν τόπον τῆς εἰς τὸ ἀποκρίνειν ἐνεργείας · ταῦτα δὲ ἐπὶ τῶν παρὰ φύσιν λεκτέον , οὐκ ἐπὶ τοῦ γάμου . Τδωμεν δὲ τίς καὶ ἡ μωρολογία , ἣν καὶ αὐτὴν οὐδὲ ὁνμάζεσθαι χρὴ ἐν τοῖς ἁγίοις . καὶ ὁ μὲν οὖν τις φήσει ἁπλούστερον τὴν λέξιν ἐξειληφὼς , μωρολογίαν εἶναι τὴν ἀσκουμένην ὑπὸ τῶν μωρολόγων καὶ γελωτοποιῶν · ὅρα δὲ μὴ μωρολογεῖν λεκτέον , καὶ τοὺς ὁτιδήποτε σοφίας καὶ συνέσεως ἠλλοτριωμένον πάντας , καὶ μωρὸν ἐν τοῖς δογματιζομένοις ὑπ’ αὐτῶν . δόξει δὲ συνᾴδειν τῷ ἁπλούστερον ἐκδέξασθαι τὴν μωρολογίαν , ἡ ἐπιφερομένη αὐτῇ εὐτραπελία , ἥντινα ἰδιωτῶν συνήθεια τάσσει , ἀπὸ τῶν οὐ μόνον ἀπὸ μωρολογίας , ἀλλὰ καὶ ἀφ’ οἱασδήποτε αἰτίας γέλωτα κινούντων . οὐκ ἀνῆκε δὲ τοῖς ἁγίοις οὐδὲ αὐτὴ , ἀλλὰ μᾶλλον ἡ ἐν πᾶσι πρὸς Θεὸν εὐχαριστία . ἥγ᾿ οὖν εὐχαριστία , καθ’ ἣν εὐχαρίστους καὶ χαρίεντας τινὰς φαμέν . μωρολόγον μὲν οὖν καὶ εὐτράπελον οὐ δεῖ εὐχάριστον εὐχάριστον δὲ καὶ χαρίεντα · καὶ ἐπεὶ ἀσύνηθές ἐστι τὸ εἰπεῖν , “ ἀλλὰ μᾶλλον εὐχαριστία·’’ τάχα ἀντὶ τούτου ἐχρήσατο τῇ ἐπ’ ἄλλου κειμένῃ λέξει , καὶ εἶπεν , “ ἀλλὰ μᾶλλον εὐχα - “ ριστία·’’ καὶ μή ποτε ἔθος ἐστὶ τῷ ὀνόματι τῆς εὐχαριστίας , καὶ τοῦ εὐχαρίστου τοὺς ἀπὸ Ἑβραίων χρῆσθαι , ἀντὶ τῆςεὐχα - ριστίας καὶ εὐχαρίτου · τοιοῦτο δὲ ἐνομίσαμεν εἶναι καὶ τὸ ἐν Παροιμίαις οὕτως εἰρημένον , “ γυνὴ εὐχάριστος ἐγείρει ἀνδρὶ “ δόξαν,’’ ἀντὶ τοῦ εὐχάριτος γυνή · ὀνομάζεσθαι δὲ ἂν ἐδόξαμεν τὸ “ γυνὴ εὐχάριστος ” ἀντὶ τοῦ εὐχάριτος ἐκλαμβάνοντες , εἰ μὴ αἱ λοιπαὶ ἐκδόσεις συνῇδον ταύτῃ τῇ ἐκδοχῇ . ὁ μὲν γὰρ Ἀκύλας οὕτως ἡρμήνευσε · “ γυνὴ χάριτος ἀντέχεται δόξης . ” Θεοδοτίων δὲ καὶ Σύμμαχος , “ γυνὴ χάριτος ἀνθέξεται δόξης . ” Τοῦτο γάρ ἐστε γινώσκοντες , ὅτι πᾶς πόρνος , ἢ ἀκάθαρτος , ἢ πλεονέκτης , ὅς ἐστιν εἰδωλολάτρης , οὐκ ἔχει κληρονομίαν ἐν τῆ βασιλείᾳ τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ . Παρατηρητέον ὅτι ἓξ ἀπαγορεύσας ἁμαρτήματα , πορνείαν καὶ ἀκαθαρσίαν , καὶ πλεονεξίαν , καὶ αἰσχρότητα , καὶ μωρολογίαν , καὶ εὐτραπελίαν , οὐ κατὰ τὰ ἓξ ἐπιφέρει , ὥστε τὸν ἐνεχόμενον τινὶ αὐτῶν μὴ ἔχειν κληρονομίαν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ , ἀλλὰ τρία , λέγω δὲ πορνείαν , καὶ ἀκαθαρσίαν πᾶσαν , καὶ πλεονεξίαν . εἰ γὰρ μὴ ε-ι’χον κληρονομίαν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ , καὶ ὁ μωρολογίᾳ καὶ εὐτραπελία ἔνοχος , ὠμότερον ἄν τινι ἐφαίνετο τὸ κατὰ τὴν κρίσιν ἐπὶ μηδενὶ συγγινώσκουσαν τῇ ἀσθενεῖ ἡμῶν φύσει . ἄλλως μὲν γὰρ οὐδὲ ταῦτα ἀνῆκε , πλὴν οὐχ ὥστε πραττομένων αὐτῶν ἐκπίπτειν τινὰ τῆς κληρονομίας τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ · λείπει καὶ περὶ τῆς αι'σχρότητος ἐπιστῆσαι δόξαις ἀρὰν εὔλογον εἶναι τὸ λέγεσθαι , πᾶς πόρνος ἣ ἀκάθαρτος , ἢ πλεονέκτης , ἣ αἰσχρὸς οὐκ ἔχει κληρονομίαν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ · ἀλλὰ μήποτε ἡ αἰσχρότης ἐστιν ἐν τῷ κατὰ τὸ κρυπτὸν μόνον παθητικῶς μεμολυσμένῳ , ᾗ καὶ πυρωθεὶς τίς ἀνέστειλε τὴν ἐπὶ τὴν πορνείαν , ἢ τὴν ἐπὶ τὴν ἀκαθαρσίαν ὁρμήν · καὶ ἐν τοῖς ἀνωτέρω δὲ , τὰ μὲν κωλύοντα κληρονομίαν ἔχειν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Χριστοῦ καὶ τοῦ Θεοῦ , κατ’ ἰδίαν ὀνομάσας φησὶ , " μηδὲ ὀνομαζέσθω ἐν ὑμι-ν.’’ Εἶτα ἐν ἰδίᾳ χώρᾳ διῃρημένῃ ἀπὸ τῶν προτέρων ἐπήνεγκε τὴν αἰσχρότητα μωρολογίαν καὶ εὐτραπελίαν . ἐπειδὴ δὲ ἐν τοῖς ἀνωτέρω ὑπενοήσαμεν τὴν πλεονεξίαν τετάχθαι ἐπὶ τῆς μοιχείας , ζητοῦμεν ἐκ τοῦ “ ἢ πλεονέκτης , ὅς ἐστιν εἰδωλολάτρης · ” πότερον ἀνατρέπεἀνατρέπεται ἐκείνη ἡ ἐκδοχὴ , ἢ ἔτι δύναται χώραν ἔχειν . εὕρομεν δὴ πολλάχου τῶν προφητῶν τὴν εἰδωλολατρίαν πορνείαν ὠνομασμένην , ἐν τῷ “ ἐπόρνευον ὀπίσω τῶν εἰδώλων αὐτῶν.’’ δύναται δέ τις καὶ τὴν πορνείαν τάξαι ἐπὶ τῆς εἰδωλολατρίας , ἐκ τοῦ λέγειν , “ πνεύ “ ματι πορνείας ἐπλανήθησαν.’’ ἐὰν δὲ πλεονέκτης ᾖ , ὁ ὅθεν μὴ δεῖ περιποιῶν ἑαυτῷ ἀργύριον , εἰδωλολατρία λέγεται ἡ πλεονεξία , οἱονεὶ λατρευόντων τοῖς ἐγγεγραμμένοις εἰδώλοις ἐν τοῖς ἀργυρίοις · καὶ τὰ ἐν αὐτοῖς ἐντετυπωμένα εἴδωλα , οἶμαι δέ που καὶ τὴν φιλαργυρίαν εἰδωλολατρίαν ὠνομᾶσθαι παρὰ τῷ Ἀποστόλῳ . ( Χρυσόστομοσ . ) Ὁ μακάριος Ἰωάννης φησι , ἦσαν , ὡς τινὲς καὶ παρὰ τοῖς Ἐφεσίοις , οἱ τὰς χεῖρας ἐκλύοντες τοῦ λαοῦ , καὶ τὸ παρὰ Ἐζεκιὴλ εἰρημένον εἰς ἔργον ἄγοντες , μᾶλλον δὲ τὰ τῶν ψευδοπροφητῶν ποιοῦντες , “ οἳ δρακὸς κριθῶν ἐκφαυλίζοντες “ τὸν Θεὸν ἐνώπιον τοῦ λαοῦ αὐτοῦ,’’ καὶ λέγοντες , ὑπερβολῆς ἔχεσθαι τὸ ῥῆμα · ὅταν εἴπωμεν ὅτι ὁ μωρὸν καλέσας τὸν ἀδελφὸν εἰς γέενναν ἀπέρχεται , καὶ ὅτι ὁ πλεονέκτης εἰδωλολάτρης ἐστὶ , καὶ πάσας οὕτω τὰς ἐντολὰς ἐκφαυλίζοντες · τούτους αἰνιττόμενος ὁ Ἀπόστολος φησὶ , “ τοῦτο γάρ ἐστε γινώσκοντες , ὅτι πᾶς πόρνος “ ἤ ἀκάθαρτος , ἢ πλεονέκτης , ὅς ἐστιν εἰδωλολάτρης , οὐκ ἔχει “ κληρονομίαν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ.’’ ἔλα ἐπάγει , “ μηδεὶς ὑμᾶς ἀπατάτω κενοῖς λόγοις · ” κενοί εἰσιν οὗτοι οἱ λόγοι . “ Οἱ πρόσχαιρον ἔχοντες χάριν,’’ καὶ οὐδαμῶς ἐπὶ τῶν ἔργων δεικνύμενοι · ἀπάτη γὰρ τὸ πνεῦμα ἐστί . Διὰ τοῦτο ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας . Διὰ τὴν πορνείαν φησὶ , διὰ τὴν πλεονεξίαν , διὰ τὴν ἀκαθαρσίαν , ἢ καὶ διὰ ταῦτα καὶ διὰ τὴν ἀπάτην , ἐπειδή ἐστιν ἀπατεῶνος . υἱοὺς ἀπειθείας , τοὺς σφόδρα ἀπειθεῖς κάλει . Μῆ οὖν γίνεσθε συμμέτοχοι αὐτῶν . ἦτε γάρ ποτε σκότος , νῦν δὲ φῶς ἐν Κυρίῳ . Ὄρα πῶς συνετῶς προέτρεψεν · πρῶτον ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ , ὅτι ἀγαπᾶτε ἀλλήλους καὶ μηδένα ἀδικεῖτε προτρέπει · πάλιν ἀπὸ τῆς κολάσεως καὶ τῆς γεέννης · “ ἦτε γάρ ποτε σκότος,’’ φησί · “ νῦν δὲ “ φῶς ἐν Κυρίῳ·’’ ὅπερ λέγει καὶ ἐν τῇ πρὸς Ῥωμαίους Ἐπιστολῇ , “ τίνα οὖν καρπὸν εἴχετε τότε , ἐφ’ οἷς νῦν ἐπαισχύνεσθε ; ” καὶ ἀναμιμνήσκει αὐτοὺς τῆς προτέρας κακίας · τουτέστιν , ἐννοήσατε τί ἦτε ποτε ὑμεῖς , καὶ τί γεγόνατε · μὴ πάλιν δρομεῖτε πρὸς τὴν προτέραν κακίαν · μὴ δὲ ἐνυβρίζετε τοῦ Θεοῦ τὴν χάριν · ἦτε ποτὲ σκότος , νῦν δὲ φῶς ἐν Κυρίῳ · οὐκ ἀπὸ τῆς ὑμετέρας ἀρετῆς , ἀλλὰ διὰ τῆς τοῦ Θεοῦ χάριτος τοῦτο ὑμῖν ὑπῆρξε · τουτέστιν , καὶ ὑμεῖς τῶν αὐτῶν ἄξιοι ἦτε ποτὲ , ἀλλ’ οὐκέτι .
Lemmas: περι σωφροσύνη Κῶς δικαιοσύνη ποιέω ἐγώ θεοειδής . οὗτος οὖν λέγω καί μαρτύρομαι ἐν κύριος , μηκέτι σύ περιπατέω καθώς καί ὁ ἔθνος περιπατέω , ἐν ματαιότης ὁ νόος αὐτός , σκοτίζω τῆ διάνοια · εἰμί ἀπαλλοτριόω ὁ ζωή ὁ Θεός , διά ὁ ἄγνοια ὁ εἰμί ἐν αὐτός · διά ὁ πώρωσις ὁ Καρδία αὐτός · ὅστις ἀπαλγέω , ἑαυτοῦ παραδίδωμι ὁ ἀσέλγεια · εἰς ἐργασία ἀκαθαρσία πᾶς ἐν πλεονεξία . ωριφενω φημί , ὅτε μέν οὖν ὁ νόος ἤτοι πρός ὁ βιωτικός εἰμί , ὁ δύναμις ἑαυτοῦ πρός οὗτος καταχράομαι · ὅς πρός τις δόγμα ἀναπλάσσω ὡς ἀληθής , οὐ εἰμί ἀληθής , ἐν ματαιότης εἰμί · μάταιος γάρ καί πᾶς φροντίς βιωτικός , καί πᾶς ὁ προσποιέω εἰμί ἀλήθεια ψευδής λόγος · ὅτε δέ ὁ διάνοια , ὅστις εἰμί διέξοδος λογικός ὑποσυγχέω , οὔτε ὁ φύσις ὁ λέγω θεωρέω , οὔτε ἐφέπω ὁ ποικίλος ὁ λέγω δύναμαι , τότε σκοτόω εὔλογος εἄν λέγω · οὔτε οὖν ἐν ματαιότης ὁ νόος εἰμί δεῖ , οὔτε σκοτισμένος ὁ διάνοια · ἵνα μή ἀπαλλοτριόω τυγχάνω ὁ ζωή ὁ Θεός , ἄγνοια ἐνυπάρχω ἐγώ καί πώρωσις Καρδία . οὗτος δέ ἐάν ἐπιπλέω νέμω ὁ ψυχή ἐγώ , λέγω δέ ματαιότης νόος καί σκότωσις διάνοια , ὁ ἀλλοτριόω ὁ ζωή ὁ Θεός , καί παρείσδυσις δίδωμι ἄγνοια P πώρωσις τε ὁ Καρδία ἐπιτρέπω τότε εἰς ἀναισθησία ἐμπίπτω , συνωθέω ἐγώ ὁ σύνοιδα ἐπί ὁ ἁμαρτάνω , καί παραδίδωμι ἑαυτοῦ , οὐδέ κατά ποσός ἀνθίστημι , ὁ σαρκικός ἐπιθυμία , ὁ ἀσέλγεια εἰς ἐργασία ἀκαθαρσία ἅπας μετά ὁ πλεονεκτέω · ἐκεῖνος δέ , ὅς ὁ γάμος νοθεύω . εἰμί δέ ἐθέλω νοέω ὁ ” ὅστις ἀπαλγέω ἑαυτοῦ ” δίδωμι ὁ ἀσέλγεια συγκρίνω ὁ δυσσυνειδητοῦντας βασανίζω , ἐπί ὁ συγγιγνώσκω τίς ἑαυτοῦ φαῦλος , ὁ μετά πᾶς ἄδεια πολύς πλασιαδων πταίω . ὁ μέν γάρ οὐδέπω ἀπαλγέω , ἀλλά ἔτι ἀλγέω · διόπερ δυνατός εἰμί τυγχάνω αὐτός βοήθεια λογικός , θεραπεύω · ὥστε ὁ ἑξῆς βιόω ἀνεπίληπτος χρόνος . ὁ δέ οὐκέτι ἀλγέω ἁμαρτάνω · διόπερ μηδέ ἐπί ποσός ἀντιτείνω , μή δέ ἐγκρατεύομαι , ἑαυτοῦ παραδίδωμι ὁ ἀσέλγεια εἰς ἔργον ἀκαθαρσία πᾶς ἐν πλεονεξία · πλήν , εἰς οὗτος πᾶς κίνδυνος ἐμπίπτω , πᾶς ὁ ἐν ματαιότης ὁ νόος τυγχάνω καί σκοτίζω ὁ διάνοια . ὅθεν ὁ νόος καί ὁ διάνοια ἐγώ ἐπιμελητέον . ἵνα ὁ μέν διάνοια εἰμί πεφωτισμένος · λύω ὁ σκότος ὑπό ὁ ἀληθινός φάος , ὅσπερ εἰμί ὁ ὁ Θεός λόγος · ὁ δέ νόος ἀπό ὁ περί ὁ μάταιος προσπάθεια ἀνατρέπω , προηγέομαι ὁ Θεός διά ὁ λόγος ὁ σοφία . εἰμί μέντοι διά ὁ ἄγνοια καί πώρωσις ὁ Καρδία απολλοτριουντ ὁ ζωή ὁ Θεός ὁ ἀπαλλοτριόω αὐτός , ὁ ἐν ματαιότης γίγνομαι αὐτός ὁ νόος καί ἐν σκοτισμός ὁ διάνοια , οὐ ἐκ φύσις ἀλλά ἐκ αἰτία ὁ παρά ἐγώ γίγνομαι , ἐκ ὁ ἐπί ἐγώ , ἀλλοτριόω ὁ ζωή ἐκεῖνος ὁ ἀλλοτριόω αὐτός . ἀκαθαρσία δέ ἐν πλεονεξία , ὁ μοιχεία οἴομαι εἷμαι ἀλλαχοῦ γάρ οὗτος φημί ἐν ὁ πρός Θεσσαλονικεύς πρότερος , ἐν ὅς οὗτος · ” οὗτος γάρ εἰμί ὁ θέλημα ὁ Θεός , ἀπέχω “ ἀπό ὁ πορνεία · οἶδα ἕκαστος σύ ὁ ἑαυτοῦ “ κτάομαι , ἐν ἁγιασμός καί τιμή · μή ἐν πάθος ἐπιθυμία , “ περ καί ὁ ἔθνος , ὁ μή οἶδα ὁ Θεόν·’’ ὁ μή “ ὑπερβαίνω καί πλεονεκτέω ἐν ὁ πρᾶγμα ὁ ἀδελφός αὐτός · διότι ἔκδικος “ ὁ Κύριος περί πᾶς οὗτος καθώς προεῖπον σύ καί “ μαρτυρέω · οὖον γάρ καλέω ἐγώ ὁ θεός ἐπί “ ἀλλά ἐν ἁγιασμός καί τιμή · τοιγάρ ὁ ἀθετέω , οὐ “ ἀθετέω , ἀλλά οἰδάνω θεός ὁ δίδωμι ὁ πνεῦμα αὐτός ὁ Ἅγιον “ εἰς ὑμεῖς παρατηρέω δέ , ὅτι προτρέπω ἐπί ὁ ἐγώ , πλεονεκτέω ἐν ὁ πρᾶγμα ὁ ἀδελφός φημί , ἔστις ὁ ὁ ἀδελφός λαμβάνω γυνή · πλήν ἔκδικος Κύριος περί πᾶς οὗτος ὁ πλεονεκτέω , εἴτε ἀδελφός εἴτε καί ἄπιστος . χρυσοσυομαω . ὁ μακάριος Ἰωάννης φημί , εἰμί οὖν ἄγνοια εἰμί , εἰμί πώρωσις εἰμί , τίς ἐγκαλέω ; ὁ γάρ ἀγνοέω , οὖον κακῶς πάσχω δεῖ , οὐδέ ἐγκαλέω · ἀλλά μανθάνω δίκαιος εἰμί ὅσπερ ἀγνοέω . ἀλλά ὁράω πῶς αὐτός εὐθύς ἀφαιρέω ὁ συγγνώμη · ” ὅστις , ” φημί , ” ἀπαλγέω , “ ἀσέλγεια δείκνυμι ἐνταῦθα , ὅτι ὁ πώρωσις ὁ βίος γίγνομαι αὐτός αἴτιος · ὁ δέ βίος , ἐκ οἰκεῖος γίγνομαι ῥᾳθυμία καί ἀναλγησία · “ ὅστις , ” φημί , · ‘ ἀπαλγέω ἑαυτοῦ , ἑαυτοῦ “ δωκαν.’’ ὅταν οὖν ἀκούω ὅτι παραδίδωμι αὐτός ὁ θεός εἰς ἀδόκιμος νόος , οὗτος μιμνήσκω ὁ ῥῆμα , ὅτι ” ἑαυτοῦ παραδίδωμι εἰμί γάρ ” ἑαυτοῦ παροράω πῶς ὁ θεός αὐτός παραδίδωμι ; εἰμί ὁ θεός αὐτός παραδίδωμι , πῶς ” ἑαυτοῦ παραδίδωμι ; ” παραδίδωμι , τουτέστι συγχωρέω . ὁράω πῶς αὐτός ἀποστερέω συγγνώμη , ἐργασία ἀκαθαρσία εἶπον ; οὖον παραπίπτω , φημί , ἁμαρτάνω , ἀλλά ἐργάζομαι αὐτός ὁ δεινός καί μελέτη ὁ πρᾶγμα χράομαι . ἐν πᾶς ἀκαθαρσία · Ποίας λέγω ἀκαθαρσία ; πᾶς πορνεία , μοιχεία , παιδεραστία , φθόνος · πᾶς ἁμαρτία , ἀκαθαρσία εἰμί . Θεόδωρος δέ φημί · οὗτος λέγω σύντομος . οὖον Δίκαιος σύ ἀκόλουθος πράσσω ὁ ἔθνος , ἕ μηδείς ἐφίστημι ὁ δήω , ὥσπερ ἐν σκότος διάγω , ὁ εὐσέβεια μακράν τυγχάνω , καί ὁ ὁ Θεός ζωή ἀλλότριος καθίστημι · ἵνα εἶπον , ὁ προσδοκάω ἀνάστασις · ὁ δέ ” ἀπαλγέω ὥσπερ ὁ πάθος τις μέρος πολλάκις ὁ σῶμα νεκρόω · ὅς οὖον μόνος ἄλγος οὐδείς ἐκεῖθεν ἐγγίγνομαι , ἀλλά οὐδέ ὁ ὁ μέρος ἀφαίρεσις αἴσθησις ἐμποιέω . σύ δέ οὐ οὕτως μανθάνω ὁ Χριστός , εἰ αὐτός ἀκούω . οὗτος λέγω , ὅτι πάντως ποῦ καί ἀκούω καί διδάσκω περί ὁ Χριστός οὗτος , ὅσπερ δή καί ἀληθής καθίστημι καί οὕτως ἔχω · ποῖος ; ἀποτίθημι σύ , κατά ὁ πρότερος ἀναστροφή ὁ παλαιός ἄνθρωπος ὁ φθείρω κατά ὁ ἐπιθυμία ὁ ἀπάτη αὐτός · ἀνανεόω δέ ὁ πνεῦμα ὁ νόος σύ , καί ἐνδύω ὁ καινός ἄνθρωπος , ὁ κατά θεός κτίζω ἐν δικαιοσύνη καί ὁσιότης ὁ ἀλήθεια . ἐπειδή ὁ θνητός ἕπω ὁ ἁμαρτάνω , ἀθάνατος δέ γίγνομαι ἐπί ὁ μέλλω αἰών ἁμαρτάνω οὐ ἐπιδέχομαι · σύν - βῶλος δέ ἐκεῖνος ὁ ὁ πνεῦμα ἀναγέννησις , ὅς ἐν ὁ βάπτισμα πληρόω , ὥσπερ ἀνακτίζω ἐντεῦθεν ἤδη καί ἀναγίγνομαι κατά τύπος ἐλπίς ὁ προσδοκάω , οὗτος λέγω · ὅτι πάντως οὐ ἀγνοέω ὅτι λύω μέν ὁ παλαιός ἄνθρωπος ὁ θνητός ἐκεῖνος , καινός δέ τις ἀντεπεισῆκται ἄφθαρτος , ὅσπερ εἰς τύπος ἐπί ὁ βάπτισμα ἀνακαινισμός δέχομαι ὁ ὁ πνεῦμα ἀπαρχή κομίζω · ὥστε Δίκαιος σύ ἀκόλουθος οὗτος καί φρονέω καί πολιτεύω . Χρυσόστομος . ὁ μακάριος Ἰωάννης ὧδε λέγω , ἄρα καί οὗτος μανθάνω εἰμί ὁ Χριστός , ὁ ὀρθῶς βιόω · ὁ γάρ πονηρός βιόω , ἀγνοέω θεός , καί ἀγνοέω παρά αὐτός · ἀκούω γάρ αὐτός ἀλλαχοῦ λέγω , “ θεός ὁμολογέω οἶδα , ὁ δέ ἔργον “ ἀρνέομαι . ” καθώς εἰμί ἀλήθεια ἐν ὁ Ἰησοῦς , ἀποτίθημι σύ κατά ὁ πρότερος ἀναστροφή ὁ παλαιός ἄνθρωπος . Τουτέστν , οὐ ἐπί οὗτος συντίθημι · οὖον γάρ ματαιότης ὁ παρά ἐγώ , ἀλλά ἀλήθεια · ὥσπερ ὁ δόγμα ἀληθής , οὗτος καί ὁ βίος · ματαιότης γάρ , ὁ ἁμαρτία εἰμί καί ψεῦδος · ὅς δέ βίος ὀρθός , ἀλήθεια · ἔχω γάρ τέλος μέγας · ὁ δέ ἀκολασία εἰς οὐδείς τελευτάω · “ ὁ φθείρω ” φημί “ κατά ὁ ἐπιθυμία ὁ ἀπάτη αὐτός . ὥσπερ ὁ ἐπιθυμία αὐτός φθείρω , οὗτος καί αὐτός . πῶς ὁ ἐπιθυμία αὐτός φθείρω ; ὁ θάνατος πᾶς λύω · ἀκούω γάρ ὁ προφήτης λέγω “ ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα , ἀπόλλυμι " πᾶς ὁ διαλογισμός αὐτός · καί οὖον ὁ θάνατος μόνος ἀλλά καί ἄλλος πολύς · οἷος · ὁ κάλλος καί νόσος καί γῆρας ἐπέρχομαι , ὑπεξίσταμαι καί ἀποθνῄσκω καί φθείρω · ὁ ῥώμη ὁ ἰσχύς , ὁ αὐτός πάλιν ἁλίσκομαι · ὁ τρυφή , οὐδέ οὗτος ὁ αὐτός ἔχω ἐν γῆρας ἡδονά οὐδέ ὁ αὐτός ἰσχύς · ὅς ἑτέρως . πάλιν οὗτος αὐτός φθείρω καί ἀπόλλυμι , ὁ ἐπιθυμία · καθάπερ γάρ ὁ ἔριον , ἀπό ὅς τίκτω , ἀπό οὗτος ἀπόλλυμι , οὗτος καί ὁ παλαιός ἄνθρωπος · καί γάρ δόξα Ἔρως ἀπόλλυμι , καί ἡδονά πολλάκις ἀπόλλυμι · τέσσαρες δέ ἄνθρωπος ἐγώ ἐνταῦθα ὑπογράφω · δύο μέν , οὗτος λέγω ἀποτίθημι ὁ παλαιός ἄνθρωπος , ἀνανεόομαι δέ ὁ πνεῦμα ὁ νόος σύ · καί ἐνδύω ὁ καινός ἄνθρωπος . ἐν δέ ὁ πρός Ῥωμαῖος , ἄλλος δύο · ὡς ὅταν λέγω · “ βλέπω δέ ἕτερος νόμος ἐν ὁ μέλος ἐγώ , ἀντιστρατεύομαι “ ὁ νόμος ὁ νόος ἐγώ , καί αἰχμαλωτίζω ἐγώ ὁ νόμος ὁ “ ἁμαρτία ὁ εἰμί ἐν ὁ μέλος μου·’’ ὁ νόος καί ὁ σάρξ · καί οὗτος πρός ἐκεῖνος ἔχω ὁ συγγένεια · πρός μέν ’τον εἴδομαι , ὁ καινός · πρός δέ ὁ ἔξω , ὁ παλαιός . ἀλλά ὅμως ὁ τρεῖς διαφθείρω · μᾶλλον δέ τρεῖς εἰμί , καινός καί παλαιός · καί οὗτος , οὐσιώδης καί φυσικός . ἀνανεόω δέ ὁ πνεῦμα ὁ νόος σύ . ἵνα μή τις νομίζω ὅτι ἐπεισάγω ἄνθρωπος , εἶπον παλαιός καί καινός , ὁράω τίς φημί · “ ἀνανεόομαι ἀνανεόω δέ εἰμί , ὅταν αὐτός ὁ γηράσκω ἀνανεόομαι ἄλλος ἐκ ἄλλος γίγνομαι · ὥστε ὁ μέν ὑπόκειμαι ὁ αὐτός · ὁ δέ μεταβολή πρός ὁ συμβεβηκός · πῶς δέ ἄν γίγνομαι ὁ ἀνανέωσις ; ” ἐν ὁ πνεῦμα ὁ νόος ὑμῶν’’ φημί · ὅς ἐάν οὖν ἔχω πνεῦμα παλαιός , οὐδείς ἐργάζομαι · οὖον γάρ ἀνέχω ὁ πνεῦμα παλαιός πρᾶξις . ” ὁ πνεῦμα ” φημί ” ὁ νόος σύ , τουτέστιν , ὁ ἐν ὁ νάω · καί ἐνδύω ὁ καινός ἄνθρωπος . ὁράω ὅτι ὁ μέν ὑπόκειμαι εἷς εἰμί , μεταβολή δέ ὁ ἐκδύω καί ἐκδύω ; ” ὁ καινός ἄνθρωπος φημί , ” “ θεός κτίζω ἐν δικαιοσύνη καί ὁσιότης ὁ ἀλήθεια . διατί δέ ἄνθρωπος καλέω ὁ ἀρετή ; καί διατί ἄνθρωπος ὁ κακία ; ὅτι Χωρὶς ἐνέργεια οὐδέ ἄν δείκνυμι ἄνθρωπος · ὥστε οὐ κακός ὁ φύσις οὗτος ἄνθρωπος δείκνυμι εἴτε καλός εἴτε πονηρός · ὥσπερ δέ ὁ ἀποδύω καί ἐνδύω Εὔκολον , οὕτως καί ἐπί ἀρετή καί κακία εἰμί ὁράω · ὁ νέος ἰσχυρός εἰμί · οὐκοῦν καί ἐγώ ἰσχυρός γίγνομαι πρός ὁ ἐνέργεια ὁ ἀγαθός πρᾶξις · ὁ κτίσις ὁράω τίς φημί · ὁ οὐσίωσις ὁ ἀρετή , ὁ ἐκ οὐ εἰμί εἰς ὁ εἰμί παράγω · τίς δέ , ἐκεῖνος οὖον κατά θεός ὁ κτίσις ; οὐδαμῶς · ἀλλά κατά ὁ διάβολος · αὐτός δημιουργός ὁ ἁμαρτία πῶς ; ὁ γάρ ἄνθρωπος οὐ ἀπό ὕδωρ οὐδέ ἀπό γῆ κτίζω λοιπός , ἀλλά ἐν δικαιοσύνη καί ὁσιότης ὁ ἀλήθεια · τίς εἰμί οὗτος ; υἱός εὐθύς αὐτός κτίζω · οὗτος γάρ ἀπό ὁ βάπτισμα γίγνομαι · οὗτος εἰμί ὁ οὐσία ἐν δικαιοσύνη καί ὁσιότης ὁ ἀλήθεια · εἰμί ποτός δικαιοσύνη καί ὁσιότης ἐπί Ἰουδαῖος , ἀλλά οὖον ὁ ἀλήθεια · ἀλλά ὁ τύπος ὁ δικαιοσύνη ἐκεῖνος · ὁ γάρ καθαρός εἰμί σῶμα , τύπος καθαρότης εἰμί · καί τύπος δικαιοσύνη , οὐ ἀλήθεια · καί πρός ὁ ψεῦδος φημί , ὅτι πολύς εἰμί παρά ὁ ἔξωθεν δοκέω εἰμί Δίκαιος , ἀλλά ψευδής · δικαιοσύνη δέ ὁ καθολικός ἀρετή λέγω · ἀκούω γάρ ὁ Χριστός λέγω “ ἐάν μή περισσεύω ὁ δικαιοσύνη σύ πλέω ” ὁ γραμματεύς καί Φαρισαῖος , οὖον μή εἰσέρχομαι εἰς ὁ βάω - ” σίλεια ὁ οὐρανός . ” καί πάλιν δίκαιος λέγω , ὁ ἔχω λαβή . ἐπεί καί ἐν ὁ δικαστήριον , ἐκεῖνος φημί Δίκαιος , ὁ ὀδυνάω καί μή ἀνταδικέω . Ὠριγένης φημί ὁ μανθάνω ὁ Χριστός , αὐτός εἰμί ὁ μανθάνω ὁ ἀρετή · καί ὁ ἀκούω αὐτός οὖον διαφέρω ὁ συνίημι ὁ λόγος ὁ ἀναγράφω ἐπίνοια ὁ υἱός ὁ Θεός . ἔστις οὖν μανθάνω ὁ Χριστός καί ἀκούω αὐτός ὡς Θεός Λόγος , παραδέχομαι ὁ μανθάνω καί ἀκούω , οὖον περιπατέω ἐν ὁ ματαιότης ὁ νόος αὐτός , οὐδέ εἰμί τῆ διάνοια σκοτίζω , οὐδέ ὁ ζωή ὁ Θεός ἀπαλλοτριόω . μανθάνω τοίνυν ὁ Χριστός , καί ἀκούω αὐτός καί διδάσκω ἐν αὐτός . οὐ ἀπογνωστέον μέντοι καί ὁ διδάσκω θεῖος δύναμις ὑποβάλλω ὁ νάω ἐγώ καθαίρω λόγος ὁ περί Χριστός τέλειος καί ἀληθινός , καθώς εἰμί ἀλήθεια ἐν ὁ Ἰησοῦς . διδάσκω τίς ὁ μανθάνω ὁ Χριστός καί ἀκούω καί διδάσκω , εἶπον , ” καθώς εἰμί ἀλήθεια ” ἐν ὁ Ἰησοῦς ὁ γάρ ὁ ἀλήθεια πρωτότυπος οὐσία , ἐν Ἰησοῦς μόνος λέγω , ” ἐγώ εἰμί ὁ ἀλήθεια . ὁ δέ ” ” σύ κατά ὁ πρότερος ἀναστροφή ὁ παλαιός ἀσυνάρτητος εἰμί , ὁράω εἰμί δύναμαι οὕτως ἀποκαθίστημι · σύ δέ οὐ οὕτως μανθάνω ὁ Χριστός , εἰ αὐτός ἀκούω καί ἐν αὐτός διδάσκω ἀποτίθημι σύ κατά ὁ πρότερος ἀναστροφή ὁ παλαιός ἄνθρωπος , ὁ φθείρω κατά ὁ ἐπιθυμία ὁ ἀπάτη , καθώς εἰμί ἀλήθεια ἐν ὁ Ἰηποῦ . ἵνα ὁ νόος εἰμί · ὅτι ὡς εἰμί ἀλήθεια ἐν ὁ Ἰησοῦς , οὕτως εἰμί καί ἐν σύ μανθάνω ὁ Χριστός , καί αὐτός ἀκούω καί ἐν αὐτός διδάσκω , ἀποτίθημι τε κατά ὁ πρότερος ἀναστροφή ὁ παλαιός ἄνθρωπος , ὁ φθείρω κατά ὁ ἐπιθυμία ὁ ἀπάτη · “ παλαιός δέ ἄνθρωπος ὅς δεῖ ἤδη ἀποτίθημι , ὁ παλαιόω ὑπό ὁ ἁμαρτία λέγω νομιστέος · οὗτος γάρ κατά ὁ πρότερος ἀναστροφή καί ὁ ἐπιθυμία ὁ ἀπάτη διά ὁ ἁμαρτάνω καί μηδέποτε ἀφθαρσία τίς ποιέω , ἀλλά ὅλος ὁ ὁ φθορά ἐργάζομαι , ἀεί φθείρω . ὁ μέν οὖν ἐπιθυμία ὁ ἀπάτη καί ὁ πρότερος ἀναστροφή , ἐνεργέω ὁ φθείρω αὐτός · καί οὐδέπω φθείρω ὅσος οὗτος ποιέω , ἀλλά φθείρω · ὁ δέ λόγος ὁ Θεός , οὖον φθείρω ἀλλά ἀποκτείνω ὁ παλαιός ἄνθρωπος ἐπί ὁ ζωοποινσαι · “ ἐγώ γάρ , ἐφίημι , ” ἀποκτείνω καί ζῶ ποιέω καί ” ἀποκτείνω αὐτός , τότε ἐκζητέω αὐτός . ἔτι ζητέω , πῶς ὁ κατά ὁ κακία παλαιόω παλαιός ἄνθρωπος λέγω . καί μήποτε ὥσπερ ἀνακαινόω καί ἀνακτίζω ὁ ἀρετή , οὕτως ὁ ἐναντίος αὐτός κακία παλαιόω · ὡς καί ὁ παλαιότης σημεῖον γίγνομαι περί ὁ ψυχή , οἱονεί ὁ ῥυτίς , ὥσπερ γίγνομαι ἐπί ὁ γηράσκω σῶμα . διά οὗτος ἔνδοξος αὐτός παρίστημι ὁ ἐκκλησία Χριστός , μή ἔχω σπίλος ἢ ῥυτίς ὅς τίς ὁ τοιοῦτος . ὅσος μέν γάρ ἔχω σημεῖον ὁ παλαιότης , ἔχω καί ὁ ῥυτίς · ὅταν δέ ἀποθέω ὁ παλαιός ἄνθρωπος ἅπας , ἀκμάζω καί πᾶς ῥυτίς ἐξαφανίζω · ἀπάτη δέ εἰμί ἐπιθυμία , ὁ μοχθηρός ἐπιθυμία καί ὁ φαῦλος . ” ἀνανεόω δέ ” πνεῦμα ὁ νόος σύ . εἰμί χρή ἀνανεόω κατά ὁ λέξις ” ὁ οὔτε ἁπλόος ἐν ὁ πνεῦμα , οὔτε ἐν ὁ νόος , ἀλλά ἐν ὁ ” μάτι ὁ νόος σύ , ” ζητητέος ἴδιος , τίς ὁ νόος ἐγώ , καί τίς ὁ πνεῦμα αὐτός · προέχω δέ καί ὁ ” ψάλλω ὁ πνεῦμα , ψάλλω ” καί ὁ νόος ·· προσεύχομαι ὁ πνεῦμα , προσεύχομαι καί ὁ ἐφίστημι ἐν εἰμί ὥσπερ εἰμί πολύς πνεῦμα , καί ἕκαστος τις οἰκειόω , οὕτως εἰμί τίς πνεῦμα οἰκειόω ἐγώ ὁ νόος · ὅσπερ ὁ νόος ἐγώ ἀποκαθαίρω καί πᾶς ἀποβάλλω ἀχλύς , οἰκειόω αὐτός ἀνανεόομαι ἐγώ . εἰμί ἐθέλω ” ἐνδύω ὁ ” ἄνθρωπος ὁ κατά θεός κτίζω νοέω ὁ “ ” ἐγώ γίγνομαι , καθώς ἐγώ Χριστός · καί ὁ ” ζῶ δέ ” ζῶ δέ ἐν ἐγώ Χριστός καί ἁπαξαπλῶς μορφόω ὁ ἐν ἐγώ ὅλος καί κατά πᾶς πρᾶξις δείκνυμι . Διὸ ἀποτίθημι ὁ ψεῦδος , λαλέω ἀλήθεια ἕκαστος μετά ὁ πλησίος αὐτός . ὁ μέν ἁπλόος , πλέω ὁ ἠθικός οὐδείς οἴομαι λέγω ἐκ ὁ λέγω · ἐγώ δέ ἐναντίος εἰμί πείθω ὁ ἀλήθεια ὁ ψεῦδος , ὁ ἐναντίος ὁ καθήκω λαλέω ἀλήθεια πρός μόνος ὁ πλησίος ζητέω ψεῦδος ἀποτίθημι , ὄψ εἰμί ὁ ψευδοδοξία · ἔργον δέ οὖον τυγχάνω εἰμί πρός ὁ ἀποτίθημι ἐκεῖνος ὁ ψεῦδος , καί ὁ οὕτως ψεῦδος ἀποτίθημι · καί γάρ δόκιμος δεῖ εἰμί τραπεζίτης καί πᾶς δοκιμάζω ἱκανός , ἵνα μόνος κατέχω ὁ καλός , ἀπό δέ πᾶς εἶδος πονηρός ἀπέχω · ἐναντίος δέ ὁ κατά ὁ ψευδοδοξία ψεύδω εἰμί ὁ σωτήριος ἀλήθεια · ὁ δέ “ λαλέω ἀλήθεια ἕκαστος μετά ὁ πλησίος αὐτός λαμβάνω ἀπό ὁ Ζαχαρίας . ὀργίζω καί μή ἁμαρτάνω . ὅτι ἀπό ὁ τέταρτος ψαλμός οὗτος λαμβάνω , δῆλος εἰμί · δύο δέ σημαίνω ἐκ ὁ ὀργίζω φωνή · ἢ ὁ ἀπροαίρετος , ὅσπερ τις καλέω προπάθεια , ὅστις συμβαίνω καί ὁ τέλειος ἀπροαίρετος τίς πάσχω κατά ὁ τοιόσδε εἰς ὀργή προσκαλέω σύμπτωμα · ἕτερος δέ , ὅταν ἤδη ὁ συγκατάθεσις παραδέχομαι ὁ καθήκω δήω τιμωρέω ὁ ἀδικέω νομίζω · ὅσπερ ὡς ἐπί ἐγώ τυγχάνω , κελεύω ἀποτίθημι ὁ ἀπόστολος ἐγώ . ὁ πρότερος οὖν ὁ σημαίνω δηλόω ἐν ὁ “ ὀργί - “ ζέω καί μή ἁμαρτάνω ἀντί ὁ εἰμί καί παραδέχομαι ποτός ὁ ὀργή , ἀλλά ἄπρακτος καταλείβω · οὗτος γάρ καί ὁ ἅγιος φημί Ἀθανάσιος . ὁ ἥλιος μή ἐπιδύω ἐπί ὁ παρόργισμα σύ . ἐάν ὁ αἰσθητός ἥλιος ἀκούω λέγω , ἁμαρτάνω , ὅτι ὀργίζω καί τηρέω ὁ ὀργή , ὁ ἥλιος δύω2 · ὅσπερ ἄτοπος εἰναι νομίζω . μήποτε οὖν ὁ ἀληθινός ἥλιος ὥσπερ δύο ἐπί ὁ πονηρός προφήτης κατά ὁ εἴρω , “ δύο ὁ “ ἥλιος ἐπί ὁ προφήτης σύ μεσημβρία οὕτως καί δύο ἐπί πᾶς ὁ ἁμαρτάνω , οὖον χαρίζομαι αὐτός ἔτι ἁμαρτάνω ὁ ἴδιος ἀνατολή . ἐντέλλω οὖν ἐγώ ὁ Παῦλος μή ποιέω τοιοῦτος κατά ὁ ὀργή , ὡς ἐπιδύνω ἐγώ ὁ ἥλιος , καί γίγνομαι ἐν ὁ Ψυχή ἐγώ νύξ . ( Χρυσόστομος . ) ὁ μακάριος δέ Ἰωάννης φημί , μή εἰς ἀνάξιος λάμπω ὁ ἥλιος · εἰμί γάρ ὁ μέν δεσπότης ἀπό πολύς ἀγαθότης πέμπω , καί ἀφίημι σύ ὁ ἁμάρτημα · σύ δέ ὁ πλησίος οὐ ἀφίημι , ὁράω πόσος ὁ κακός ; μής δέ δίδωμι τόπος ὁ διάβολος . ὁ ἀλλήλων πολεμέω , τόπος εἰμί δίδωμι ὁ διάβολος · οὐδέποτε γάρ οὕτως τόπος ἔχω ὁ διάβολος , ὡς ἐν ὁ ἔχθρα · ὁ μυρίος ἐντεῦθεν τίκτω κακός · καί καθάπερ ἠώς μέν οὖς ἁρμόζω λίθος καί μηδείς διάκενος ἔχω , ἵστημι ἀρραγής · ἐάν δέ ῥαγάς θρίξ ἐπέχω τόπος συμβαίνω γίγνομαι , οὗτος πᾶς καταλύω καί ἀπόλλυμι , οὗτος καί ἐπί ὁ διάβολος · ἠώς μέν ἄν εἰμί πυκνώνω , καί συναρμόζω , οὐδείς ὅλως ἐπεισάγω ὁ αὐτός · ἐπειδάν δέ μικρός ἐγώ διαχαυνόω , καθάπερ τις χειμάμρονς ἐπεισχέω · πανταχοῦ γάρ ἀρχή αὐτός χρεία μόνος . Ωριγένης δέ φημί , ὅμοιος οὗτος εἰμί , ὁ ἐν ὁ ἐκκλησιαστής εἴρω , ” ἐάν πνεῦμα ὁ ἐξουσιάζω ἀναβαίνω ἐπί “ τόπος σύ μή ἀφίημι · ὅτι ἴαμα καταπαύω ἁμαρτία μέγας . ” τόπος δέ δίδωμι ὁ διάβολος ἢ ὁ ἐξουσιάζω πνεῦμα ἀναβαίνω ἐπί ἐγώ , ὅτε οὖον πληρόω ἐγώ ὁ ἡγεμονικός ἅγιος μάθημα ἢ ὁ σωτήριος πίστις , καί λογισμός διαφέρω καί συμβουλεύω ἐγώ ὁ ἀγαθός · κατά γάρ ὁ πατήρ Ἰωάννης ] Ζαχαρίας , ” ἐπί ὁ κλίμα ὁ Ψυχή ἐπισκηνόω ὁ Σατανᾶς καί ὁ τοιόσδε συγκατάθεσις , ὁ χείρων ὁ ῥοπή ἐπί ὁ συγκατάθεσις προκαλέω ὁ διάβολος εἰσέρχομαι ἐγώ εἰς ὁ Ψυχή · καί ἐπί ὁ Ἰούδας γοῦν γράφω ὁ προδότης , ” “ τέρος μέν ὁ διάβολος ἤδη βάλλω εἰς ὁ Καρδία ἵνα ” παραδίδωμι αὐτός Ἰούδας Σίμων Ἰσκαριώτης · ” μετά δέ οὗτος ὅτι ” μετά ὁ ψωμίον εἰσέρχομαι εἰς ἐκεῖνος ὁ Σατανᾶς ὡς ὁ διάβολος εἰς ὁ Καρδία Ἰούδας , ἵνα παραδίδωμι ὁ κύριος . πρός ὁ βάλλω ἵστημι ὁ Ἰούδας εἰμί , οὐ ἄν ὕστερος εὑρίσκω τόπος εἰς αὐτός εἰσέρχομαι ὁ Σατανᾶς Ρ . ὁ κλέπτω μηκέτι κλέπτω , μᾶλλον δέ καί κοπιάω , ἐργάζομαι ὁ ἀγαθός ὁ χείρ , ἵνα χάω μεταδίδωμι ὁ χρεία ἔχω . ἐπεί ἐν ὁ ὁ βίος πραγματεία ἀναστρέφω , πρόφασις ὁ πορισμός ὁ ἐπιτήδειος , καί πολύς ὁ πιστεύω νομίζω , κἀν δοκέω καθαρεύω ἀπό εἰδωλολατρία καί πᾶς πορνεία , οὐ εὐκόλως ἀφίστημι ὁ βλέπω ἐν ὁ ὠνέομαι καί πέρνημι καί συμπραγματεύομαι τις , διά οὗτος οὐ ὀκνέω ὡς ἔτι κλέπτω καί οὗτος ἐν Ἔφεσος τις οἱονεί ἐλέγχω , ὡς εἰδοί ὁ τοιοῦτος · ὁ δέ Δίκαιος πορισμός δηλόω αὐτός , ὁ “ ἐργάζομαι ὁ ἀγαθός ὁ μέν ἄδικος πορίζω , . οὖον ὁ ἀγαθός , ἀλλά ὁ πονηρός ἐργάζομαι · ὁ δέ μετά εὐλάβεια περιποιέω αὐτός ὁ ἀναγκαῖος , καί ἐν οὗτος ὁ ἀγαθός ἐργάζομαι . Χρυσόστομος . ὁ μακάριος Ἰωάννης φημί , ποῦ ὁ καθαρός ὁ λέγω , ὁ πᾶς ῥύπος γέμω , καί οὗτος ἑαυτοῦ ὀνομάζω τολμάω ; ἔτι γάρ εἰμί ἀπολύω ὁ ἔγκλημα · οὖον ὁ ἵστημι μόνος ὁ ἁμάρτημα , ἀλλά καί ὁ ἀγαθός τίς ἐργάζομαι · ὁράω πῶς ἀπολύω ὁ ἁμάρτημα χρή ; κλέπτω ; οὗτος εἰμί ὁ ἁμάρτημα · οὐ κλέπτω ; οὗτος οὐ εἰμί ὁ ἁμάρτημα λύω · ἀλλά πῶς ; κοπιάω καί ἕτερος μεταδίδωμι , οὕτως λύω ὁ ἁμάρτημα · οὐ ἁπλόος ἐγώ ἐργάζομαι βούλομαι , ἀλλά ὥστε κοπιάω · ὥστε καί ἕτερος μεταδίδωμι . Πᾶς λόγος Σαπρὸς ἐκ ὁ στόμα σύ μή ἐκπορεύω . τις εἰμί σαπρός ; ὅς φημί καί ἀργός · καταλαλία , αἰσχρολογία , εὐτραπελία , μωρολογία · ὁράω πῶς ὁ ῥίζα ἐκκόπτω ὁ ὀργή , ὁ ψεῦδος , ὁ κλοπή , ὁ ἄκαιρος διάλεξις · ὁ δέ “ μηκέτι “ κλέπτω οὐ ἐκεῖνος συγγιγνώσκω τοιοῦτος φημί , ὅσος ὁ ἀδικέω πρᾶος καθιστάω , καί ὁ μηκέτι ὁ αὐτός πάσχω ἀρκέω παραινέω · οὖον γάρ πρᾶγμα μόνος , ἀλλά καί ῥῆμα τίνω δίκη . Ὠριγένης φημί , ἀγαθός λόγος εἰμί πρός οἰκοδομή ὁ χρεία , δίδωμι “ χάρις ὁ ἀκούω , ” ὁ διδασκαλικός , καί ἐπί ἀρετή μέν προτρεπτικός , κακία δέ ἀποστερητικός · “ Σαπρὸς δέ , ὁ συναυξάνω ὁ κακία καί ἐρεθίζω ἐπί ὁ χείρων . καί μή λυπέω ὁ νεῦμα ὁ Ἅγιον ὁ Θεός , ἐν ὅς σφραγίζω εἰς ἡμέρα ἀπολύτρωσις . εἴπερ ὁ λύπη πάθος εἰμί , καί καλῶς ἀποδίδωμι περί αὐτός , ὅτι εἰμί δόξα πρόσφατος κακός παρουσία ἐπί ὅς καθήκω συστέλλω · οὔτε δέ δοξάζω ὁ Ἅγιον πνεῦμα , οὔτε ἵνα δίδωμι δοξάζω , δοξάζω ὁ κακός αὐτός πάρειμι , ἕ λυπέω ὁ Ἅγιον πνεῦμα . μήποτε οὖν ὁ ὅσος ἐπί ἐγώ ὅδε πράσσω , λυπέω ὁ Ἅγιον πνεῦμα ὁ Θεός . καί ὁ Κύριος δέ φημί ἐν ὁ Ἰεζεκιήλ · “ καί ” ἐν πᾶς οὗτος λυπέω ἐγώ ὅδε πολλάκις ἐγώ ὁ περί ὀργή καί θυμός , ὕπνος τε καί ὁ ἀνθρωποπαθέω φωνή χρήσιμος . καί εἰς ὁ λόγος ὁ περί ὁ ” μή λυπέω ὁ ” ὁ Ἅγιον ὁ Θεός . ” σφραγίζω δέ ὁ ἅγιος ἵνα ὁ τύπος ὁ ἅγιος πνεῦμα δέχομαι , ἀμέριστος μένω ὁ σφραγίζω , ὁ τύπος λαμβάνω ὁ ἅγιος πνεῦμα , ἅγιος γίγνομαι , καί ὁ πνεῦμα ὁ ἄνθρωπος καθέκαστον ἐγώ ὁ ἐν ἐγώ ἅγιος γίγνομαι · οἴομαι δέ ὅτι καί ὁ ψυχή . ὁ πνεῦμα μέν οὖν ὁ ἅγιος ὁ σφραγίζω σφραγίζω , ὁ δέ Θεός εἰμί ὁ σφραγίζω . σφραγίζω δέ ὑπό ὁ πατήρ ὁ ἅγιος πνεῦμα πᾶς ὁ ἐκ ὁ πιστεύω ὁ Θεός σφραγίζω ὅτι ἀληθής εἰμί ὁ Θεός · καί σφραγίζω , ἵνα τηρέω ὁ σφραγίς καί δείκνυμι αὐτός ἐν ἡμέρα ἀπολύτρωσις ἄθραυστος , ὁ ἀπολυτρόω συναριθμέω . ( Χρυσόστομος . ) ὁ μακάριος δέ Ἰωάννης φημί · οὗτος ὅσπερ καί ἐν ὁ πρός Θεσσαλονικεύς , φημί , ἐν Ἐπιστολή · ” ὁ ” ἀθετέω , οὐ ἄνθρωπος ἀθετέω , ἀλλά ὁ Θεόν·’’ οὗτος καί ἐνταῦθα · ἄν εἶπον ὑβριστικός ῥῆμα · ἄν πλήσσω ὁ ἀδελφός , οὐ ἐκεῖνος πλήσσω , ἀλλά ὁ πνεῦμα λυπέω · εἶτα καί ὁ προσθήκη ὁ εὐεργεσία , ἵνα μείζων γίγνομαι ὁ κατηγορία · ” καί μή ” ὁ πνεῦμα ὁ Ἅγιος φημί , ” ἐν ὅς σφραγίζω ” ἀπολύτρωσις . ” οὗτος ἐγώ δείκνυμι ἀγέλη βασιλικός , οὗτος ἐγώ πᾶς ὁ πρῶτος ἀφίστημι · οὗτος οὐ ἀφίημι ὑπόκειμαι μετά ὁ ὑπεύθυνος ὁ ὀργή ὁ Θεός , καί σύ αὐτός λυπέω ; ὁράω πῶς ἐκεῖ μέν φοβερός , ” ὁ γάρ ἀθετέω , ” φημί , οὐ ” ” θρωπον ἀθετέω , ἀλλά ὁ Θεόν·’’ ἐνταῦθα δέ ἐντρεπτικός δυσωπητικός , ” μή λυπέω ὁ πνεῦμα ὁ Ἁγιον,’’ φημί , ” ” σφραγίζω ; ” ὁ σφραγίς οὗτος ἐπί ὁ στόμα ἀναιρέω ὁ σήμαντρον . στόμα πνευματικός οὐδείς τοιοῦτος φθέγγομαι ἀνάξιος ὁ χάρισμα . ὁ θεός δέ ὁ εἰρήνη , φυλάσσω ἐγώ καί ὁ νόος καί ὁ γλῶσσα , καί τείχισις ἀσφαλής Τείχιον ὁ αὐτός φόβος · ἐν Ἰησοῦς Χριστός ὁ κύριος ἐγώ , μετά ὅς ὁ πατήρ ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών , ἄμη · τριάς μονή , ἐλεέω . τόμος βε . Τόμος Γ . πᾶσα πικρία καί θυμός καί ὀργή καί κραυγή καί βλασφημία ἀραρίσκω ἀπό σύ , σύν πᾶς κακία . Ὠριγένης φημί , γενικός μέν τις πάθος οἴομαι εἰμί ὁ ὀργή , καί αὐτός τάσσω ὑπό γένος ὁ ἐπιθυμία . καί ὅρος γε ἀποδίδωμι ὁ ὀργή τοιοῦτος . ὀργή εἰμί ἐπιθυμία πονηρία ὁ δοκέω οὖον προσήκω ἀδικέω . εἶδος δέ πολύς ὁ ὀργή ἀναγράφω , συγκατατάσσω αὐτός , ὁ πικρία μέν εἰμί ὀργή δυσπαράδεκτος , ἢ παραχρῆμα ἐκρήγνυμι . λαμβάνω δέ φημί ὁ δυσπαράδεκτος κατά ὁ μή ῥᾴδιος αὐτός εἰμί ὁ ἐκτός προσδέχομαι · θυμός δέ ὀργή ἐνάρχομαι . ἔοικα δέ ὁ γραφή σφόδρα πολλαχοῦ διαφορά οἶδα θυμός καί ὀργή , ὥσπερ καί ἐν ὁ ” κύριος μή ὁ θυμός σύ ἐλέγχω ἐγώ · ” ὁμοίως δέ ὁρίζω ὁ ἐλέγχω θυμός Θεός , καί ὁ θυμός διαρ - θάω ἀπό σύ · οὐδέ ὁ παιδεύω ὀργή κύριος , καί ὁ ἡμέτερος τροπικός εἴρω · ὁ δέ περί ἐγώ ὀνομάζω ὁμολογουμένως πάθος εἰμί καί ἁμάρτημα . κεῖμαι δέ ὁ ὄνομα ὁ πικρία καί ἐν ὁ Ἰερεμίας , ” καί ὁ πικρία γάρ σύ , ” ἀναβαίνω πρός ἐγώ . ” οἴομαι οὖν πικρία μέν νῦν λέγω παρά ὁ ἀπόστολος , καθό λέγω τις πικρός ἐναντίος ὁ γλυκύς · καί ὁ συνήθεια γάρ γλυκύς ἄνθρωπος οἶδα καί πικρός . θυμός δέ ὁ ἐνάρχομαι ἐπί τις γίγνομαι ὀργή ἐν ὁ Ψυχή . ὀργή δέ τάχα οὖον ὁ γένος οὗτος καί ἕτερος παραπλήσιος , ἀλλά ὁ ἤδη ἑτοῖμος καί ἐνεργητικός πρός ὁ τιμωρία ὁ ἀδικέω νομίζω . καί ὡς ἐπίπαν παρακολουθέω ὁ πάθος οὗτος ὁ κραυγή , κράζω ὁ πικραίνω καί θυμόω καί ὀργίζω , καί θορυβώδης λαλέω , καί προφέρω λόγος καί πικρία καί θυμός καί ὀργή . διό πρός ὁ πρότερος κραίνω - γηθέω q , ἀσκέω ἀραρίσκω ἀπό ἐγώ , ὅς προσφέρω ἀπό πάθος ὀργίζω πολλάκις , ὁ κατά ὁ θεῖον τολμάω ἐν ὁ καιρός ὁ ὀργή λαλέω , ὅταν πᾶς ὁ κατηγορία περί ὅστις οὖν λαμβάνω αὖθις ἐν ὁ βλασφημία . βλασφημέω γάρ λέγω ὁ κακῶς λέγω ἐκεῖνος , ὅς λέγω κακῶς , ἀκόλουθος ὁ περί πικρία καί θυμός καί ὀργή καί κραυγή . λέγω δήω ἀποτίθημι καί ὁ βλασφημία · εἰμί μέντοι γε καί ὁ βλασφημία τάσσω ἐπί πᾶς φωνή ὁ κακῶς ὁ θέω λέγω , οὖον μόνος ἐκ λύπη καί ὀργή κατά ὁ καιρός ὁ δυσαρέστησις δυσφημέω ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά πολλάκις καί κατά ἄγνοια ὁ περί ἀλήθεια λόγος , ὡς δῆλος ἐκ ὁ παρά ὁ ἑτερόδοξος δόγμα . βλασφημέω δέ καί ὁ ὁ ἀληθής λόγος ψευδής ἀποφαίνω εἰμί , ὅς ὁ ψευδής ἀληθής , καί μάλιστα περί Θεός καί ὁ ὁ Θεός πρᾶγμα . τίς οὖν οὕτως δόκιμος τραπεζίτης , ὡς οἶδα πᾶς δοκιμάζω , καί ὁ μέν καλός καταχέω , ἀπό δέ πᾶς εἶδος πονηρός ἀπέχω ; ἐπεί δέ τις οἴομαι εὔλογος ποτέ γίγνομαι ὀργή , μή καλῶς προστίθημι ὁ Εὐαγγέλιος ὁ “ εἰκῇ ” κατά ὁ ῥητός , ” ὅς εἄν ὀργίζω ὁ ἀδελφός αὐτός , ” εἰμί ὁ κρίσις · ” ἀναγιγνώσκω γάρ τις , ” ὅς ἐάν ὀργίζω ὁ ” ἀδελφός αὐτός εἰκή δυσωπέω αὐτός ἐκ ὁ ῥητός , λέγω , ” πᾶς πικρία καί θυμός καί ὀργή , καί ” καί βλασφημία ἀραρίσκω ὑπό σύ · ” σαφῶς γάρ ἐνθάδε ὁ φωνή κατά κοινός ἐπί πᾶς εἴρω , ὡς μηδείς πικρία συγχωρέω , μηδέ θυμός τις ἐπιτρέπω , μηδέ ὀργή τις εὔλογος συνέρχομαι . καί ἐν τριακοστός ἕκτος ψαλμός , ὡς πᾶς ὀργή ἁμαρτία εἰμί , ὁμοίως δέ καί θυμός , λέγω , ” παύω ” ἀπό ὀργή καί εγκαταλείπω θυμός . ” οὐκοῦν οὐ εἰμί ποτέ ὀργίζω τις , καί οὖον μόνος γε πᾶς κακία καί πᾶς θυμός , καί πᾶς ὀργή , καί πᾶς βλασφημία φιλοπονητέον ἀραρίσκω ἀπό ἐγώ , ἀλλά οὗτος σύν πᾶς ὁ κακία . κακία δέ ἐκλαμβάνω , ὅς ὁ ἐναντίος ἕξις ὁ ἀρχή , ὅς ὁ πονηρία . ( Χρυσόστομος . ) ὁ μακάριος δέ Ἰωάννης φημί , πικρία ὁ ὕπουλος καί δολερός κατάστασις , ὡς ἐπί ὁ κύω ὁ ὑλακτέω , ἀλλά καί περισαίνω καί λαθραῖος δάκνω . γίγνομαι δέ εἰς ἀλλήλων χρηστός , εὔσπλαγχνος , χαρίζομαι ἑαυτοῦ , καθώς καί ὁ θεός ἐν Χριστός χαρίζομαι ἐγώ . Ὠριγένης φημί , ἐγώ μέν ὁ ἐναντίος ὁ πικρός γλυκύς ὀνομάζω . ἔοικα δέ ὁ Παῦλος ὁ ἐναντίος τάξις ὁ πικρία χρηστότης νῦν λέγω μεταφορικός ἀπό ὁ βρῶμα · οὕτως οὖν δύναμαι νοέω ὁ “ γίγνομαι εἰς ἀλλήλων χρηστοὶ,’’ ἀντί ὁ εὐπρόσιτος τις καί κατά ὁ ἦθος γλυκύς τε καί προσηνής . οὗτος δέ γίγνομαι εἰμί ὁ ὠμός καί ἀνηλεής καί ασυμπαθής πρός ὁ πλησίος ἀποτίθημι , εὔσπλαγχνος πρός πᾶς γίγνομαι · διά οὗτος οὖον μόνος ὁ πέλας , ἀλλά καί ἑαυτοῦ ὁ μέγας χαρίζομαι · ἑαυτοῦ ἕτερος εἰμί , παρά ὁ χαρίζομαι ἀλλήλων , ἐπεί ὅσος εἄν ἐν ὁ εὐεργετέω ποιέω ἕτερος καλῶς , οὗτος καί διά ὁ τέλος καί διά ὁ σύσσωμος ἐγώ εἰμί μᾶλλον εἰς ἐγώ ἀναφέρω , ἤ2 εἰς ὅς δοκέω εὕω ποιέω . οὗτος δέ ἑαυτοῦ χαρίζομαι , ὅσος καί ὁ θεός ἐγώ ἐν Χριστός χαρίζομαι , οἱονεί παραδέχομαι αὐτός καί τηρέω · καί μιμέομαι ὁ χαρίζομαι , καί ὁ τρόπος ὁ χαρίζομαι αὐτός . άλλος δέ τις , μηδείς ἡγέομαι διαφέρω ὁ χαρίζομαι ἑαυτοῦ ὁ χαρίζομαι ἀλλήλων , ἰσοδυναμέω οἴομαι λέγω ὁ χαρίζομαι ἀλλήλων , μάλιστα διά ὁ “ καθώς ὁ θεός ἐν Χριστός “ χαρίζομαι εἰμί καί φέρω οὗτος , ἐπί ὁ ἄφεσις ὁ ἁμάρτημα , λέγω , δήω ἐγώ ἀφίημι ὁ εἰς ἐγώ ἁμαρτάνω , ὡς καί ἐγώ ἀφίημι ὁ ἁμάρτημα ὁ Θεός . πῶς δέ ὁ θεός ἐν Χριστός χαρίζομαι ἐγώ ὁ ἁμάρτημα ; ἢ ὅτι ἐν Χριστός ἐάν ὁ πατήρ ἀφίημι ἐγώ ὁ παράπτωμα · ἐν Χριστός δέ χαρίζομαι ἐγώ καί ὁ ἀγαθός · εἰμί γε ἐν Χριστός σοφία εἰμί , ὅς χαρίζομαι ἐγώ , καί ἀλήθεια καί δικαιοσύνη . ( Χρυσόστομος . ) ὁ δέ μακάριος Ἰωάννης φημί , καί οὗτος ἔχω αἴνιγμα , οὐ ἁπλόος ἀκίνδυνος χαρίζομαι , φημί , ἀλλά μετά ὁ κίνδυνος ὁ υἱός . ἵνα σύ συγγιγνώσκω , ὁ υἱός θύω . σύ δέ πολλάκις ὁ ἀδάπανος καί ἀκίνδυνος ὁράω , ὁ συγχώρησις οὖον ποιέω . γίγνομαι οὖν μιμητής ὁ Θεός , ὡς τέκνον ἀγαπητός · καθώς καί ὁ Χριστός ἀγαπάω ἐγώ , καί παραδίδωμι ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ προσφορά καί θυσία ὁ Θεός , εἰς ὀσμή εὐωδία . ἵνα μή νομίζω ἀνάγκη εἰμί ὁ πρᾶγμα , ἀκούω τίς φημί , ὅτι ἑαυτοῦ παραδίδωμι . ὡς ὁ δεσπότης σύ ἀγαπάω , ἀγαπάω σύ ὁ φίλος , μᾶλλον δέ οὐδέ οὕτως δύναμαι , πλήν ἀλλά ὡς δύναμαι . ἰδού καί ἄλλος παράκλησις εὐγενής , “ ὡς τέκνον ἀγαπητός φημί · καί ἄλλος ἔχω ἀγάπη ὁ μιμέομαι αὐτός , οὖον ὁ πάσχω δέ μόνος , ἀλλά καί ὁ τέκνον καλέω , καί ἀγαπητός . ἐπεί γάρ οὖον πᾶς ὁ πατήρ μιμέομαι , ἀλλά ὁ ἀγαπητός διά οὗτος φημί , “ ὡς τέκνον ἀγαπητός καί “ περιπατέω ἐν ἀγάπη ὁράω πᾶς ὁ ὑπόθεσις οὗτος εἰμί οὐ ὀργή , οὖον θυμός , οὖον κραυγή , οὖον βλασφημία , ἀλλά πᾶς ἀναιρέω . διό ὕστερος ὁ κεφάλαιος τίθημι · διά οὗτος σῴζω , διά οὗτος υἱός γίγνομαι , “ καθώς καί ὁ Χριστός ἀγαπάω ἡμᾶς,’’ σύ ὁ Φίλων φείδομαι , ἐκεῖνος ὁ ἐχθρός . οὐκοῦν πολύς μείζων ὁ παρά ὁ δεσπότης γίγνομαι ; ὁ γάρ καθώς ποῦ σῴζω , ὅς δηλονότι ἐάν ὁ ἐχθρός καί ἐγώ εὕω ποιέω . “ καί παραδίδωμι ἑαυτοῦ προσφορά “ καί θυσία ὁ Θεός εἰς ὀσμή εὐωδία . ” ὁράω , ὁ ὑπέρ ἐχθρός πάσχω , ὅτι ὀσμή εὐωδία εἰμί , θυσία εὐπρόσδεκτος ; κἀν ἀποθνῄσκω , τότε εἰμί θυσία . οὗτος μιμέομαι εἰμί ὁ Θεός . πορνεία δέ καί ἀκαθαρσία πᾶς ἢ πλεονεξία μηδέ ὀνομάζω ἐν σύ , καθώς πρέπω ἅγιος · καί αἰσχρότης , καί μωρολογία , ἀλλά μᾶλλον εὐχαριστία . μής εἶπον ἀστεῖος , μή αἰσχρός , μηδέ πράσσω , καί κατασβέννυμι ὁ φλόξ · “ μηδέ ὀνομάζω παρά ὑμῖν,’’ φημί · τουτέστι , μη - Δάμου μηδέ φαίνω · ὁ γάρ λόγος ὁ πρᾶγμα εἰμί ὁδός . εἶτα ἵνα μή δόξα φορτικός τις εἰμί καί βαρύς , καί εὐτραπελία ἐκκόπτω , ἐπάγω καί ὁ αἴτιος , εἶπον ὁ μή ἀνήκω · οὗτος οὐδείς πρός ἐγώ , φημί , “ ἀλλά μᾶλλον εὐχαριστία τίς ὠφελέω ὁ ἀστεῖος εἶπον ; γέλως κινέω μόνος · μηδείς ἵστημι λόγος ἀργός · οὖον διάχυσις ὁ πάρειμι καιρός , ἀλλά πένθος . ὁ Χριστός σταυρόω διά ὁ σός κακός , σύ δέ γελάω ; Ὠριγένης δέ φημί , ὁ μέν πρός πόρνη κοινωνία , κατά ὁ ἔθος ὁ γραφεύς πορνεία ὀνομάζω · πᾶς δέ ὁ κατά ὁ τόπος ὁ σαρκικός γαργαλισμός ἁμαρτία , οὖον μόνος κατά ὁ μοιχεία καί παιδοφθορία , ἀλλά καί κατά ὁ ἄλλος , ὅσος ἐπινοέω ὁ ἀνθρώπινος ἀκολασία , ἐν διάφορος καί παντοδαπός παρατριβή , ἀκαθαρσία γενικός ὀνομάζω . ὁ πλεονεξία δέ ἤτοι ἁπλόος ἐκδείκνυμι , ὅς ὡς ἐν ἄλλος παρίστημι ὁ μοιχεία · ὅτε καί χράω ὁ μή ὑπερβαίνω καί πλεονεκτέω ἕκαστον ὁ ἀδελφός αὐτός . πᾶς δέ ὁ ἀκαθαρσία δεῖ φυλάσσω , ἐπεί οὗτος πρέπω ἅγιος · αἰσχρότης δέ τίς εἰμί , κατά ἕκαστος εἶδος ἀκολασία · καί ὁμοίως γε αἰσχρότης εἰμί καί ἀκαθαρσία · ἐμφαίνω γάρ καί ὁ ἀκάθαρτος καί ὁ αἰσχρός ἕκαστος πρᾶξις ὁ κατά ὁ τόπος ὁ εἰς ὁ ἀποκρίνω ἐνέργεια · οὗτος δέ ἐπί ὁ παρά φύσις λεκτέος , οὐ ἐπί ὁ γάμος . Τδωμεν δέ τίς καί ὁ μωρολογία , ὅς καί αὐτός οὐδέ ὁνομάζω χρή ἐν ὁ ἅγιος . καί ὁ μέν οὖν τις φημί ἁπλόος ὁ λέξις ἐκλαμβάνω , μωρολογία εἰμί ὁ ἀσκέω ὑπό ὁ μωρολόγος καί γελωτοποιός · ὁράω δέ μή μωρολογέω λεκτέος , καί ὁ ὅστις σοφία καί σύνεσις ἀλλοτριόω πᾶς , καί μωρός ἐν ὁ δογματίζω ὑπό αὐτός . δοκέω δέ συνᾴδω ὁ ἁπλόος ἐκδέχομαι ὁ μωρολογία , ὁ ἐπιφέρω αὐτός εὐτραπελία , ὅστις ἰδιώτης συνήθεια τάσσω , ἀπό ὁ οὖον μόνος ἀπό μωρολογία , ἀλλά καί ἀπό ὁράω αἴτιος γέλως κινέω . οὐ ἀνίημι δέ ὁ ἅγιος οὐδέ αὐτός , ἀλλά μᾶλλον ὁ ἐν πᾶς πρός θεός εὐχαριστία . ἥγε οὖν εὐχαριστία , κατά ὅς εὐχάριστος καί χαρίεις τις φημί . μωρολόγος μέν οὖν καί εὐτράπελος οὖον δεῖ εὐχάριστος εὐχάριστος δέ καί χαρίεις · καί ἐπεί ασυνήθης εἰμί ὁ εἶπον , “ ἀλλά μᾶλλον εὐχαριστία τάχα ἀντί οὗτος χράω ὁ ἐπί ἄλλος κεῖμαι λέγω , καί εἶπον , “ ἀλλά μᾶλλον εὐχή - “ ριστία·’’ καί μή ποτός ἔθος εἰμί ὁ ὄνομα ὁ εὐχαριστία , καί ὁ εὐχάριστος ὁ ἀπό Ἑβραῖος χράω , ἀντί τῆςεὐχα - ριστια καί εὐχάριτος · τοιοῦτος δέ νομίζω εἰμί καί ὁ ἐν παροιμία οὕτως εἴρω , “ γυνή εὐχάριστος ἐγείρω ἀνήρ “ δοκέω ἀντί ὁ εὔχαρις γυνή · ὀνομάζω δέ εἄν δοκέω ὁ “ γυνή εὐχάριστος ” ἀντί ὁ εὔχαρις ἐκλαμβάνω , εἰμί μή ὁ λοιπός ἔκδοσις συνᾴδω οὗτος ὁ ἐκδοχή . ὁ μέν γάρ Ἀκύλας οὕτως ἑρμηνεύω · “ γυνή χάρις ἀντέχω δόξα . ” Θεοδοτίων δέ καί Σύμμαχος , “ γυνή χάρις ἀντέχω δόξα . ” οὗτος γάρ εἰμί γιγνώσκω , ὅτι πᾶς πόρνος , ἢ ἀκάθαρτος , ἢ πλεονέκτης , ὅς εἰμί εἰδωλολάτρης , οὐ ἔχω κληρονομία ἐν τῆ βασίλεια ὁ Χριστός καί Θεός . παρατηρητέον ὅτι ἓξ ἀπαγορεύω ἁμάρτημα , πορνεία καί ἀκαθαρσία , καί πλεονεξία , καί αἰσχρότης , καί μωρολογία , καί εὐτραπελία , οὖον κατά ὁ ἓξ ἐπιφέρω , ὥστε ὁ ἐνέχω τις αὐτός μή ἔχω κληρονομία ἐν ὁ βασίλεια ὁ Χριστός καί Θεός , ἀλλά τρεῖς , λέγω δέ πορνεία , καί ἀκαθαρσία πᾶς , καί πλεονεξία . εἰμί γάρ μή ε-ι’χον κληρονομία ἐν ὁ βασίλεια ὁ Χριστός καί Θεός , καί ὁ μωρολογία καί εὐτραπελία ἔνοχος , ὠμός ἄν τις φαίνω ὁ κατά ὁ κρίσις ἐπί μηδείς συγγιγνώσκω ὁ ἀσθενής ἐγώ φύσις . ἄλλως μέν γάρ οὐδέ οὗτος ἀνίημι , πλήν οὐ ὥστε πράσσω αὐτός ἐκπίπτω τις ὁ κληρονομία ὁ Χριστός καί Θεός · λείπω καί περί ὁ αἰσχρότης ἐφίστημι δόξα ἀρή εὔλογος εἰμί ὁ λέγω , πᾶς πόρνος ὅς ἀκάθαρτος , ἢ πλεονέκτης , ὅς αἰσχρός οὐ ἔχω κληρονομία ἐν ὁ βασίλεια ὁ Χριστός καί Θεός · ἀλλά μήποτε ὁ αἰσχρότης εἰμί ἐν ὁ κατά ὁ κρυπτός μόνος παθητικός μολύνω , ὅς καί πυρόω τίς ἀναστέλλω ὁ ἐπί ὁ πορνεία , ἢ ὁ ἐπί ὁ ἀκαθαρσία ὁρμή · καί ἐν ὁ ἀνωτέρω δέ , ὁ μέν κωλύω κληρονομία ἔχω ἐν ὁ βασίλεια ὁ Χριστός καί ὁ Θεός , κατά ἴδιος ὀνομάζω φημί , " μηδέ ὀνομάζω ἐν ὑμι-ν.’’ εἶτα ἐν ἴδιος χώρα διαλέγω ἀπό ὁ πρότερος ἐπιφέρω ὁ αἰσχρότης μωρολογία καί εὐτραπελία . ἐπεί δέ ἐν ὁ ἀνωτέρω ὑπονοέω ὁ πλεονεξία τάσσω ἐπί ὁ μοιχεία , ζητέω ἐκ ὁ “ ἢ πλεονέκτης , ὅς εἰμί εἰδωλολάτρης · ” πότερος ἀνατρέπω ἐκεῖνος ὁ ἐκδοχή , ἢ ἔτι δύναμαι χώρα ἔχω . εὑρίσκω δή πολλαχού ὁ προφήτης ὁ εἰδωλολατρία πορνεία ὀνομάζω , ἐν ὁ “ πορνεύω ὀπίσω ὁ εἴδωλον αὐτός δύναμαι δέ τις καί ὁ πορνεία τάσσω ἐπί ὁ εἰδωλολατρία , ἐκ ὁ λέγω , “ πνεύ “ μάτι πορνεία πλανάω ἐάν δέ πλεονέκτης εἰμί , ὁ ὅθεν μή δεῖ περιποιέω ἑαυτοῦ ἀργύριον , εἰδωλολατρία λέγω ὁ πλεονεξία , οἱονεί λατρεύω ὁ ἐγγράφω εἴδωλον ἐν ὁ ἀργύριον · καί ὁ ἐν αὐτός ἐντυπόω εἴδωλον , οἴομαι δέ ποῦ καί ὁ φιλαργυρία εἰδωλολατρία ὀνομάζω παρά ὁ ἀπόστολος . ( Χρυσόστομος . ) ὁ μακάριος Ἰωάννης φημί , εἰμί , ὡς τις καί παρά ὁ Ἐφέσιος , ὁ ὁ χείρ ἐκλύω ὁ λαός , καί ὁ παρά Ἐζεκιήλ εἴρω εἰς ἔργον ἄγω , μᾶλλον δέ ὁ ὁ ψευδοπροφήτης ποιέω , “ ἕ δράξ κριθή ἐκφαυλίζω “ ὁ θεός ἐνώπιος ὁ λαός αὐτός καί λέγω , ὑπερβολή ἔχω ὁ ῥῆμα · ὅταν εἶπον ὅτι ὁ μωρός καλέω ὁ ἀδελφός εἰς γέεννα ἀπέρχομαι , καί ὅτι ὁ πλεονέκτης εἰδωλολάτρης εἰμί , καί πᾶς οὗτος ὁ ἐντολή ἐκφαυλίζω · οὗτος αἰνίσσομαι ὁ ἀπόστολος φημί , “ οὗτος γάρ εἰμί γιγνώσκω , ὅτι πᾶς πόρνος “ ἤ ἀκάθαρτος , ἢ πλεονέκτης , ὅς εἰμί εἰδωλολάτρης , οὐ ἔχω “ κληρονομία ἐν ὁ βασίλεια ὁ Χριστός καί Θεός ἐλαύνω ἐπάγω , “ μηδείς σύ ἀπατάω κενός λόγος · ” κενός εἰμί οὗτος ὁ λόγος . “ ὁ προσχαίρω ἔχω χάριν,’’ καί οὐδαμῶς ἐπί ὁ ἔργον δείκνυμι · ἀπάτη γάρ ὁ πνεῦμα εἰμί . Ζεύς οὗτος ἔρχομαι ὁ ὀργή ὁ Θεός ἐπί ὁ υἱός ὁ ἀπείθεια . Ζεύς ὁ πορνεία φημί , διά ὁ πλεονεξία , διά ὁ ἀκαθαρσία , ἢ καί διά οὗτος καί διά ὁ ἀπάτη , ἐπειδή εἰμί ἀπατεών . υἱός ἀπείθεια , ὁ σφόδρα ἀπειθέω καλέω . μής οὖν γίγνομαι συμμέτοχος αὐτός . εἰμί γάρ ποτός σκότος , νῦν δέ φάος ἐν κύριος . σύργαστρος πῶς συνετός προτρέπω · πρῶτος ἀπό ὁ Χριστός , ὅτι ἀγαπάω ἀλλήλων καί μηδείς ἀδικέω προτρέπω · πάλιν ἀπό ὁ κόλασις καί ὁ γέεννα · “ εἰμί γάρ ποτός σκότος φημί · “ νῦν δέ “ φάος ἐν Κυρίος ὅσπερ λέγω καί ἐν ὁ πρός Ῥωμαῖος Ἐπιστολή , “ τίς οὖν καρπός ἔχω τότε , ἐπί ὅς νῦν ἐπαισχύνομαι ; ” καί ἀναμιμνήσκω αὐτός ὁ πρότερος κακία · τουτέστιν , ἐννοέω τίς εἰμί ποτός σύ , καί τίς γίγνομαι · μή πάλιν δρομάω πρός ὁ πρότερος κακία · μή δέ ἐνυβρίζω ὁ Θεός ὁ χάρις · εἰμί ποτέ σκότος , νῦν δέ φάος ἐν κύριος · οὐ ἀπό ὁ ὑμέτερος ἀρετή , ἀλλά διά ὁ ὁ Θεός χάρις οὗτος σύ ὑπάρχω · τουτέστιν , καί σύ ὁ αὐτός ἄξιος εἰμί ποτέ , ἀλλά οὐκέτι .