catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-ephesios-typus-parisinus-e-cod-coislin 1
Περὶ τῆς ἐν Κυρίῳ ἐκλογῆς ἡμῶν καὶ εἰσαγωγῆς κα τελειώσεως . Παῦλος ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ Θεοῦ . Ἐν τούτῳ κατὰ τὸ εἰωθὸς αὐτῷ τῆς Ἐπιστολῆς τὴν προγράφην συνεπέρανε · παραπλήσιόν τι τῇ παρ’ ἡμῖν συνηθείᾳ ποιῶν · ὡς ὅταν ἐπιστέλλοντες λέγομεν , ὁ δεῖνα , τῷ δεῖνι χαίρειν · προσέθηκε θῆκε δὲ τὸ “ διὰ θελήματος Θεοῦ,’’ ὁμοῦ τε συνδέων αὐτὰ , ὡς μηδὲν διακεκρίσθαι μηδὲ ἀπεσπάσθαι δοκεῖν τοῦ Θεοῦ τῶν διὰ τοῦ Χριστοῦ γενομένων · ὁμοῦ δὲ καὶ τὸ τῆς ἀποστολῆς ἔργον ἀναγκαιότατον ἑαυτῷ πανταχόθεν δεικνύς · πλήν γε δεία , ὅτι σύντομον τὴν προγραφὴν ἐποιήσατο · καταλλήλως καὶ τοῦτο τῇ προθέσει τοῦ λόγου ποιῶν · προκεῖται γὰρ αὐτῷ , τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας τὸ ὠφέλιμον εἰπεῖν ἐν εὐχαριστίας εἴδει συντόμως · οὐχ ὡς ἐπὶ τῆς πρὸς Ῥωμαίους ἐξεργαστικώτερον καὶ μετὰ τοῦ πρὸς τοὺς ἐναντίους λόγου . Σευηριανὸσ δέ φησι , κἀνταῦθα τὸ “ διὰ,’’ καὶ τῷ Θεῷ προσήκειν κατὰ τὸν Παῦλον , καὶ οὐκ ἠλάττωται Πατήρ . εἰκότως δὲ λέγει τὸ “ διὰ θελήματος Θεοῦ,’’ ἵνα δείξῃ ὅτι ὡς ἠθέλησεν ὁ Θεὸς Ἰωάννην εἶναι Ἀπόστολον , οὕτως κἀμέ · τοῦτο δὲ γράφει , ἵνα ἀξιόπιστα ᾖ τὰ ὑπ’ αὐτοῦ λεγόμενα . Χρυσοστόμου . ) Καὶ ὁ μακάριος δὲ Ἰωάννης φησιν , ἰδοὺ τὸ “ διὰ,’’ τῷ Πατρὶ δέδωκε · τί οὖν ; ἐλάττονα αὐτὸν ἐροῦμεν ; μηδα - μῶς . ἐπειδὴ δὲ δεῖ καὶ τῶν αἱρετικῶν μὴ ἀγνοεῖν τὴν πονηρίαν , ἀκούσωμεν τι καὶ Ὠριγένης φησι περὶ τούτου . Ὠριγένουσ . Εἰ ἡ διὰ πρόθεσις τὸ ὑπηρετικὸν ἐμφαίνει , ὥσπερ ἐπὶ πλεῖον ἐζητάσαμεν , διηγούμενοι τὸ “ πάντα δι’ αὐτοῦ “ ἐγένετο,’’ τιθέντες καὶ τὰς φαινομένας ἡμῖν εἰς τοῦτο ἀνθυποφορὰς , φορὰς , ζητητέον πῶς Ἀπόστολός ἐστι Παῦλος Χριστοῦ Ἰησοῦ · οὐκ ἐκ θελήματος Θεοῦ , ἀλλὰ “ διὰ θελήματος Θεοῦ.’’ ὁ μὲν οὖν τις ἐρεῖ , μὴ πάνυ ἀκριβοῦν πανταχοῦ τὸν Παῦλον τὰ τῶν προθέσεων ἰδιώματα , ὅπερ αὐτὸν ποιεῖν καὶ ἐπ’ ἄλλων σημαινο - μένων . ἄλλος δὲ , διαφορὰν εἰδὼς τοῦ διὰ Θεοῦ καὶ τοῦ “ διὰ θελή - “ μάτος Θεοῦ,’’ ἐρεῖ , ὅτι ἄτοπον ἂν ἦν , εἰ ἐγέγραπτο Παῦλος Ἀπόστολος Χριστοῦ Ἰησοῦ διὰ Θεοῦ · εἰ δὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ὑπηρετικόν ἐστιν , ἡγουμένου ὄντος αὐτοῦ τοῦ χρωμένου αὐτῷ , οὐκ ἂν εἴη τοῦτο ἄλογον . ἐπιστήσεις δὲ καὶ περὶ “ τοῦ θελήματος “ τοῦ Θεοῦ , ” εἰ δύναται τάσσεσθαι ἐπὶ Χριστοῦ · ἵν ὥσπερ ἐστὶ “ Θεοῦ δύναμις καὶ Θεοῦ σοφία , ” οὕτως ᾖ καὶ θέλημα αὐτοῦ , Θεοῦ ὑπόστασιν ἔχον αὐτόν · ἐὰν δέ τινι ἀπεμφαῖνον φαίνηται οὐσιῶσθαι λέγειν τὸ τοῦ Θεοῦ θέλημα , ἐπιστησάτω , εἰ μὴ ἡ δοκοῦσα ἀπέμφασις παραπλήσιός ἐστι καὶ ἐπὶ δυνάμεως Θεοῦ , καὶ σοφίας Θεοῦ , καὶ λόγου Θεοῦ , καὶ ἀληθείας καὶ ἀναστάσεως καὶ ὁδοῦ · παραπλήσιος γάρ μοι δοκεῖ τυγχάνειν περὶ πάντων τούτων , ὡς οὐσιωμένων ἐν τῷ μονογενεῖ Λόγῳ . ταῦτα μὲν Ὠριγενης . Ὅτι δὲ καὶ ἐπὶ Πατρὸς , τὸ δι’ οὑ εἴρηται ἐν πάσῃ τῇ γραφῇ καὶ οὐ τὸ ὑπηρετικὸν ἐμφαίνει , ἄκουσον πρὸς τὸ παρὸν αὐτοῦ τοῦ Ἀποστόλου ἐν τῇ πρὸς Κορινθίους εἰπόντος · “ πιστὸς ὁ Θεὸς δι’ “ οὗ ἐκλήθητε εἰς κοινωνίαν τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ . τοῖς ἁγίοις τοῖς οὖσιν ἐν Ἐφέσω καὶ πιστοῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ . ( Τοῦ Χρυσοστόμου . ) Ὁ μακάριος Ἰωάννης φησι , ἰδοὺ ἁγίους καλεῖ ἄνδρας ἔχοντας καὶ παιδία καὶ γυναῖκας καὶ οἰκέτας · καὶ τοῦτο δῆλον , ἀπὸ τοῦ τέλους τῆς Ἐπιστολῆς , ὡς ὅταν λέγῃ “ αἱ “ γυναῖκες , τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν ὑποτάσσεσθε . ” καὶ πάλιν “ τὰ “ τέκνα ὑπακούετε τοῖς πατράσιν ὑμῶν , καὶ οἱ δοῦλοι ὑπακούετε “ τοῖς δεσπόταις · ” ἐννοήσωμεν ὅση κατέχει νῦν ῥαθυμία , καὶ ὅση τότε ἡ διαφορὰ ἦν τῶν ἐναρέτων · ὡς καὶ τοὺς κοσμικοὺς , ἁγίους καὶ πιστοὺς λέγεσθαι . Ὠριγένησ δέ φησι , ἐπὶ μόνων Ἐφεσίων εὕρομεν κείμενον , τὸ “ τοῖς ἁγίοις τοῖς οὖσι·’’ καὶ ζητοῦμεν εἰ μὴ παρέλκει προσκείμενον τὸ “ τοῖς ἁγίοις τοῖς οὖσι,’’ τί δύναται σημαίνειν . ὅρα οὖν εἰ μὴ ὥσπερ ἐν τῇ Ἐξόδῳ ὄνομα φησιν ἑαυτοῦ ὁ χρηματίζων Μωσεῖ τὸ ὣν , οὕτως οἱ μετέχοντες τοῦ ὄντος , γίνονται ὄντες , καλούμενοι οἱονεὶ ἐκ τοῦ μὴ εἶναι εἰς τὸ εἶναι · “ ἐξελέξατο γὰρ ὁ “ Θεὸς τὰ μὴ ὄντα,’’ φησὶν ὁ αὐτὸς Παῦλος , “ ἵνα τὰ ὄντα “ καταργήσῃ · ” καὶ ζητήσει τίς , πῶς τὰ ὄντα καταργεῖ · ἀλλὰ ἀκούομεν ἐπιφέροντος αὐτοῦ τὸ “ ὅπως μὴ καυχήσηται πᾶσα “ σὰρξ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ·’’ ἐὰν γάρ τις μετεσχηκὼς τοῦ εἶναι , ἐπιλαθόμενος τῆς μετοχῆς , ἑαυτῷ καταχαρίσηται τὴν τοῦ εἰναι αἰτίαν , καὶ μὴ τὴν πᾶσαν εὐχαριστίαν ἀναφέρῃ ἐπὶ τὸν ἐκ τοῦ μὴ εἶναι τὸ εἶναι αὐτῷ ὅμοιον καὶ κατ’ εἰκόνα χαρισάμενον , τότε καταργεῖται τὸ ὄν . Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ὁ εὐλογήσας ἡμᾶς ἐν πάσῃ εὐλογίᾳ πνευματικῇ ἐν τοῖς ἐπουρανίοις ἐν Χριστῷ . Ὁ μέν τις ἐρεῖ , διὰ τὰς ἐν Λευιτικῷ καὶ Δευτερονομίῳ εὐλογίας , καὶ εἴπου ἄλλοθι τῆς γραφῆς τοιαῦται εἰσὶν ἀναγεγραμμέναι · πρὸς ἀντιδιαστολὴν ἐκείνων δὲ λέγεσθαι τὴν πνευματικὴν εὐλογίαν , ὡς τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς Ἰησοῦ Χριστοῦ ἡμᾶς εὐλογοῦντος , οὐκ ἐν σωματικῇ ὁμοίως ἐκείνοις εὐλογίᾳ , ἀλλὰ πνευματικὴ · καὶ οὕτω γε ἐκδέξονται οἱ ἑτερόδοξοι , νομίσαντες ἂν καὶ ἀφορμὴν τοῦ διακόπτειν τὴν θεότητα ἐκ τοιαύτης ἐκδοχῆς λήψεσθαι . Ἡμεῖς δὲ παραστήσαντες ὅτι οὐδὲ ἐπὶ τῶν κατὰ νόμον δέδονται αἱ εὐλογίαι , εἰ σωματικῶς νοηθεῖεν τοῖς πεπιστευμένοις κατὰ τὸν νόμον καὶ ὑγιῶς βεβιωκέναι , ἐλέγξομεν τοὺς οὕτως ὑπειληφὁτας , ἤτοι ψεύδεσθαι τὸν τὰς εὐλογίας δεδωκότα , ἢ τὸ μὴ ἀπὸ τῆς προχείρου ἐκδοχῆς νοούμενον ἐπηγγέλθαι τοῖς βιώσασι , καθὼς προσέταξεν · ἀκόλουθον γάρ ἐστι τῷ ὁ νόμος πνευματικός ἐστι , καὶ τὰς ἐν αὐτῷ εὐλογίας εἶναι πνευματικάς · οὐ τετεύχασι δὲ σωματικῶς τῶν εὐλογιῶν , φέρε εἰπεῖν , οἱ προφῆται · οὐ γὰρ ἐδάνεισαν ἔθνεσι πολλοῖς , ἄνθρωποι περιελθόντες “ ἐν μηλωταῖς , ἐν αἰγείοις δέρμασιν · ὑστερούμενοι , θλιβόμενοι , κακουχούμενοι · ἐν “ ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς . οὐδὲ εὐλόγηνται ἐν πόλει ἣ ἐν ἀγρῷ · ἀλλ’ οὐδὲ αἱ ἀποθῆκαι αὐτῶν εὐλόγηνται , ἃς οὐδὲ ἐκτήσαντο τὴν ἀρχήν . καὶ ὅρα εἰ μὴ ἐκ τούτων ἀναγκάσομεν τοὺς ἄλλως νοοῦντας μεταθέσθαι , εἰ τήροιεν τὸ ἀξίωμα τοῦ τὰς εὐλογίας δεδωκότος Θεοῦ , πρὸς τὸ πνευματικῶς αὐτὸν δεδωκέναι αὐτὰς τοῖς μακαρίοις ἐαυτοῦ . τοῦ . οὐ μόνον δὲ πᾶσα εὐλογία πνευματική ἐστιν ἣν εὐλόγηνται Παῦλος καὶ οἱ παραπλήσιοι αὐτῷ , καὶ οὐδεμία αὐτῶν σωματικὴ , ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς ἐπουρανίοις . Ἔπρεπε γὰρ τούτοις , ὧν τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει , θησαυρίζουσιν ἐν οὐρανῷ καὶ τὴν καρδίαν ἔχουσιν ὅπου ἐστὶν αὐτῶν ὁ θησαυρὸς , καὶ ἐν τοῖς ἐπουρανίοις τῶν πνευματικῶν τυγχάνειν εὐλογιῶν . πῶς δὲ ἤδη ἐστὶν “ εὐλογήσας ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ τοῦ “ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐν πάσῃ εὐλογίᾳ πνευματικῇ καὶ “ ἐν τοῖς ἐπουρανίοις,’’ ἄξιον ἐπισκέψασθαι · οὐ γὰρ εἴρηται ὁ εὐλογήσων ἡμᾶς . καὶ ἅ εἰ δύνασαι τὸ ἐν τοῖς ἐπουρανίοις εἶναι , ἀντὶ τοῦ ἐν τοῖς νοητοῖς , καὶ ἔξω αἰσθήσεων . οὕτω γὰρ καὶ θησαυρίζει τίς ἐν οὐρανοῖς · καὶ τὴν καρδίαν οὐκέτι ἔχει ἐπὶ γῆς · τουτέστιν ἐν τοῖς ὑλικοῖς καὶ σωματικοῖς , ἀλλ’ ἐν οὐρανῷ · τῇ νοητῇ φύσει ἀεὶ αὐτῇ ὁμιλῶν . ὑπὲρ δὲ τοῦ ἀκριβέστερον θεωρῆσαι ἡμᾶς ἀμφότερα , εἴρηται περὶ τῆς εὐλογίας , καὶ ὅτι ἔστι πνευμα - τικὴ , καὶ ὅτι ἐν τοῖς ἐπουρανίοις , καὶ πρὸς τούτοις , ὅτι ἐν Χριστῷ , οἱονεὶ ἐν τῷ λόγῳ καὶ τῇ σοφίᾳ καὶ τῇ ἀληθείᾳ , καὶ τῇ δυνάμει · Χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ Πατρὸς ἡμῶν καὶ πυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ . ( Τοῦ Χρυσοστόμου . ) Ὁ μακάριος Ἰωάννης φησὶν , εἶπε χάριν , καὶ Πατέρα τὸν Θεὸν ἐκάλεσε . τῆς χάριτος γὰρ ἐκείνης τεκμήριον τοῦτο · πῶς ; ἄκουσον αὐτοῦ ἑτέρωθι λέγοντος · “ ὅτι δὲ ἐστὲ “ υἱοὶ , ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸ Πνεῦμα τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ εἰς τὰς “ καρδίας ὑμῶν κράζον , ἀββᾶ ὁ Πατήρ·’’ καὶ “ Κύριε Ἰησοῦ “ Χριστὲ,’’ δι’ ἡμᾶς γὰρ Χριστὸς γέγονε , καὶ ἐν σαρκὶ ὤφθη . Σευηριανόσ δέ φησιν , εἰ ἑκάτερον καταχρηστικῶς εἴρηται καὶ τὸ Πατὴρ καὶ τὸ Κύριος , ὁμολογηθήσεται μείζων τοῦ Πατρὸς ὁ Υἱός · εἰ ὁ μὲν Πατρὸς ἔχει ὄνομα , ὁ δὲ Κυρίου · ἀλλ’ ὡμολόγηται τούτων τῶν ῥητῶν ἡ αἰτία · ἐπειδὴ γὰρ εἰπε , “ Πατρὸς “ ἡμῶν,’’ Πατὴρ δέ ἐστι τοῦ Χριστοῦ , ἵνα μὴ τὸ αὐτὸ ὄνομα καὶ ἐπὶ τοῦ μονογενοῦς καὶ ἐπὶ τῶν πιστῶν κείμενον , ἣ τὸν υἱὸν καθελῇ παρὰ φύσιν , ἢ ἐκείνους ὑπὲρ φύσιν ἀναγάγῃ , εἰπὼν “ Πατρὸς “ ἡμῶν,’’ καὶ δεικνὺς ὅτι χάριτι ἡ προσηγορία , ἐπήγαγε , “ καὶ “ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.’’ οὐ γὰρ ἐνῆν κοινῇ φύσει τῆς προσηγορίας οὔσης κοινὸν εἶναι καὶ τὸ ἀξίωμα · διατί οὖν Κύριος μὲν τούτων ὁ Πατὴρ , οὐχὶ δὲ καὶ αὐτὸς Κύριος τοῦ Υἱοῦ , εἴπερ καταχρηστικὸν ἢν τὸ τῆς προσηγορίας ἐφ’ ἑκατέρων ; Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . ( Χρυσοστόμου . ) Ὁ μακάριος Ἰωάννης φησί · ἰδοὺ Θεὸς τοῦ σαρκωθέντος , εἰ δὲ μὴ βούλει , ἀλλὰ τοῦ Θεοῦ Λόγου , Πατήρ . ΘΕόΔΩΡοΣ δέ φησι , τὸ “ εὐλογητὸς’’ ἀντὶ τοῦ ἐπαινεῖσθαι καὶ θαυμάζεσθαι ἄξιος · τὸ μέντοι “ ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ τοῦ “ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,’’ δύναται τὸ μὲν καὶ διῃρημένως λέγεσθαι , ἵν ᾖ τὸ μὲν “ Θεὸς,’’ κατὰ διαίρεσιν ἀπολύτως νοούμενον · τὸ δὲ “ Πατὴρ , “ καθ’ ἑαυτό · εἰ δέ τις αὐτὸ ἐπισυμπλέκειν φιλονεικοίη , ὡσὰν καὶ τοῦ Θεὸς καὶ τοῦ Πατὴρ ἐπὶ τοῦ προσώπου νοεῖσθαι ὀφείλοντος τοῦ Χριστοῦ , οὐδὲ πρὸς τοῦτο μαχόμεθα · ἵν ᾖ κατ’ οἰκονομίαν αὐτοῦ Θεὸς , ὁ εὐλογήσας ἡμᾶς ἐν πάσῃ εὐλογίᾳ πνευματικῇ ἐν τοῖς ἐπουρανίοις ἐν Χριστῷ.’’ εὐλογίαν ἐκάλεσε πνευματικὴν , τοῦ Πνεύματος τὰ χαρίσματα , ἀντιδιαστέλλων ταῖς κατὰ τὸν νόμον εὐλογίαις · τὸ δὲ “ ἐν τοῖς ἐπουρανίοις,’’ ἀντὶ τοῦ περὶ τῶν ἐπουρανίων , οὐχ ἵνα γῆν κληρονομήσωμεν κατὰ νόμο·ν , οὐδ’ ἵνα κατὰ γῆν πολιτευσάμεθα · καὶ οἱ λοιποὶ ὁμοίως ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ . ( Χρυσοστόμου . ) Ὁ μακάριος Ἰωάννης φησὶ , τουτέστι διὰ Χριστοῦ Ἰησοῦ , οὐ διὰ Μωϋσέως αὕτη ἡ εὐλογία , ὥστε οὐ μόνον τῇ παλαιότητι , ἀλλὰ καὶ τῷ μεσίτῃ διαφέρομεν ἡμεῖς , ὥσπερ καὶ ἐν τῇ πρὸς Ἑβραίους φησὶ , “ καὶ Μώσης μὲν πιστὸς ἐν ὅλῳ “ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ , ὡς θεράπων εἰς μαρτύριον τῶν λαληθησομένων . “ Χριστὸς δὲ ὡς υἱὸς ἐπὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ , οὗ οἶκος ἐσμὲν ἡμεῖς , “ καθὼς καὶ ἐξελέξατο ἡμᾶς,’’ φησὶν , “ ἐν αὐτῷ , πρὸ καταβολῆς “ κόσμου εἶναι ἡμᾶς ἁγίους καὶ ἀμώμους κατενώπιον αὐτοῦ.’ ὃ δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστι · δι’ οὗ ηὐλόγησεν ἡμᾶς , διὰ τούτου καὶ ἐξελέξατο . αὐτὸς τοίνυν ἡμῖν πάντα δώσει ἐκεῖνα · αὐτός ἐστιν ὁ κριτὴς , καὶ ἐρεῖ , “ δεῦτε οἱ εὐλογῇ μένοι τοῦ Πατρός μου κληρο - “ νομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς “ κόσμου.’’ καὶ ἐν πάσαις σχεδὸν ταῖς ἐπιστολαῖς , τοῦτο σπουδάζει δεικνύναι , ὅτι οὐ νεώτερα τὰ κἀς ἡμᾶς , ἀλλ’ ἄνωθεν τοῦτο τετύπωτο · οὐδὲ ἐκ μεταμελείας , ἀλλ’ οὕτως ᾠκονόμητο καὶ προώριστο . καὶ τοῦτο δὲ κηδεμονίας πολλῆς . τί ἐστιν “ ἐν αὐτῷ ἐξε - “ λέξατο ; ’’ διὰ τῆς εἰς αὐτὸν πίστεως ὁ Χριστὸς τοῦτο κατώρθωσε , πρὶν ἣ γενέσθαι ἡμᾶς , μᾶλλον δὲ πρὶν ἣ τὸν κόσμον καταβληθῆναι . καὶ καλῶς καταβολὴν εἶπεν , ὡς ἀπό τινος ὕψους μεγάλου καταβεβλημένον αὐτὸ δεικνύς · καὶ γὰρ μέγα καὶ ἄφατον τὸ ὕψος τοῦ Θεοῦ , οὐ τῷ τόπῳ , ἀλλὰ τῷ ἀνακεχωρηκότι τῆς φύσεως · τι ἐξελέξατο ; ὥστε ἡμᾶς ἁγίους καὶ ἀμώμους κατενώπιον αὐτοῦ γενέσθαι · ἵνα τοίνυν μὴ ἀκούσας ὅτι “ ἐξελέξατο,’ τὴν πίστιν ἀρκεῖν νομίσῃς μόνον , καὶ τὸν βίον προστίθησι · διὰ τοῦτο ἐξελέξατο , φησι , καὶ ἔπι τοῦτο , ἴνα ἅγιοι ὦμεν καὶ ἄμωμοι · πάντως δὲ τοὺς δοκίμους ἐκλέγεται ὁ Θεός · ἐποίησεν ἡμᾶς αὐτὸς ἁγίους διὰ τῆς πίστεως · ἅγιος γάρ ἐστιν ὁ τῆς πίστεως μετέ - χων · ἄμωμος , ὁ ἀνεπίληπτον βίον ἔχων , ἀλλ’ ἁγιότητα καὶ τὸ ἀνεπίληπτον οὐχ ἁπλῶς ζητεῖ , ἀλλὰ τὸ ἐνώπιον αὐτοῦ τοιούτους φαίνεσθαι . Θεόδωροσ δέ φησι , πρόδηλον ὡς ἀπὸ τῶν μελλόντων ἔθος αὐτῷ τῶν κατὰ Χριστὸν ποιεῖσθαι τὴν ἀπόδειξιν . ἅτε δὴ τότε φαινομένων ἐπὶ τοῦ πράγματος · νῦν γὰρ ἐν ἐπαγγελίᾳ μόνον αὐτῶν ἐσμεν διὰ πίστεως . Ἐν ἀγάπῃ προορίσας ἡμᾶς εἰς υἱοθεσίαν διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς αὑτόν . Πἀλιν ἐπὶ τὴν χάριν αὐτοῦ ἄνεισιν · οὐ γὰρ ἀπὸ πόνων οὐδὲ κατορθωμάτων τοῦτο γίνεται , ἀλλ’ ἀπὸ ἀγάπης · οὔτε ἀπὸ ἀγάπης μόνον , οὔτε ἀπὸ τῆς ἡμετέρας ἀρετῆς · εἰ γὰρ δὴ ἀπὸ ἀγάπης μόνης , ἐχρῆν ἅπαντας σωθῆναι . εἰ δὲ ἀπὸ τῆς ἡμετέρας ἀρετῆς πάλιν μόνης , περιττὴ ἡ παρουσία αὐτοῦ , καὶ πάντα τὰ οἰκονομηθέντα · ἀνάγκη οὖν ἐξ ἀμφοτέρων . εἰπὲ γάρ μοι · τί Παῦλος ἃν ὠφελήθη ; ποῦ δὲ ἃν ἐπεδείξατο , εἰ μὴ καὶ ἄνωθεν αὐτὸν ἐκάλεσε , καὶ ἀγαπήσας εἵλκυσε πρὸς ἑαυτόν ; ἄλλως δὲ , καὶ τὸ τοσούτων ἀξιῶσαι , ἀγάπης ἦν , οὐ τῆς ἡμετέρας ἀρετῆς . τὸ γὰρ ἐναρέτους γενέσθαι καὶ πιστεῦσαι , καὶ προσελθεῖν , καὶ τοῦτο μὲν αὐτοῦ ἦν τοῦ καλέσαντος , πλὴν καὶ ἡμέτερον . τὸ δὲ προσελθόντας τοσούτων ἀξιῶσαι τιμῶν , ὥστε εὐθέως ἀπὸ ἐχθρῶν εἰς υἱοθεσίαν ἀγαγεῖν , ὑπερβαλλούσης οὕτως ἀγάπης · “ ἐν ἀγάπῃ’’ φησὶ “ προορί - “ σὰς ἡμᾶς εἰς υἱοθεσίαν διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς αὑτόν.’’ ὁρᾷς πῶς οὐδὲν ἄνευ Χριστοῦ , πῶς οὐδὲν ἄνευ τοῦ Πατρὸς , ἐκεῖνος προώρισεν , οὗτος προσήγαγε , καὶ ταῦτα τίθησιν ἐπαίρων τὰ γεγενημένα , καθάπερ καὶ ἑτέρωθί φησιν · “ οὐ μόνον δὲ , ἀλλὰ καὶ “ καυχώμεθα διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.’’ μεγάλα μὲν γὰρ τὰ δοθέντα , πολλῷ δὲ μείζονα γίνεται , τὸ διὰ τοῦ Χριστοῦ δοθῆναι , ὅτι οὐκ ἔπεμψε τινὰ τῶν δούλων πρὸς τοὺς δούλους , ἀλλ’ αὐτὸν ’τον μονογενῆ . Σευηριανὸσ δέ φησιν , εἰ τοίνυν ἐν Χριστῷ εἰς υἱοθεσίαν ὡρίσθησαν οἱ ἅγιοι , οὐ θετὸς ὁ υἱὸς , ἀλλὰ φύσει Υἱός . Θεόδωροσ δέ φησι , τοῦτο ἐπίτασιν ἔχει τοῦ προκειμένου διχόθεν . ἐπείπερ ἡμῖν ἀγάπη τῆς ἐκλογῆς μείζων , καὶ τὸ τῆς υἱοθεσίας , τοῦ ἁγίους καὶ ἀμώμους · οἰκειότητος γὰρ ἀπόδειξιν ἔχει ταῦτα μεγίστην . τὸ δὲ “ εἰς αὑτὸν,’’ ἵνα αὐτοῦ υἱοὶ λεγοίμεθά τε καὶ χρηματίζωμεν . Ὠριγένησ φησὶ , ζητῆσαι δ’ ἄν τις πρὸς τὸ “ εἶναι τινὰς “ ἁγίους καὶ ἀμώμους κατενώπιον τοῦ Θεοῦ,’’ εἰ μὴ τὸ προφητικὸν ἐναντιοῦται τούτῳ , λέγον , “ οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς “ ζῶν.’’ εἰ δὲ κατενώπιον τοῦ Θεοῦ πᾶς ζῶν οὐ δικαιωθήσεται , πὼς κατενώπιον αὐτοῦ ἔσονται ἅγιοι ; εἰ γὰρ ἅγιοι καὶ ἄμωμοι ἔσονται καὶ δικαιωθήσονται , ἐπὶ τὴν ἀμφιβολίαν τίς καταφυγὼν τοῦ προφητικοῦ ἐρεῖ , τὸ μὴ δικαιοῦσθαι κατενώπιον τοῦ Θεοῦ πάντα ζῶντα , τοιοῦτό τι σημαίνειν . οἱονεὶ ὅλος καὶ ἐξ ὅλου τοῦ ἑαυτοῦ χρόνου , οὐ δικαιωθήσεται κατενώπιον τοῦ Θεοῦ , τῷ πάντας ἡμαρτηκέναι ποτέ · ὅπερ ἐὰν οὕτως ἔχῃ , οὐ κωλύει τὸ εἶναι τινὰς ἁγίους καὶ ἀμώμους κατενώπιον αὐτοῦ , ἐκ διορθώσεως τοιούτους γεγενημένους · ἣ καὶ τὸ μὴ πᾶς ζῶν , ἀλλ’ οὖν γέ τινας δικαιοῦσθαι . “ ἐν ἀγάπῃ προορίσας ἡμᾶς εἰς υἱοθεσίαν , διὰ Ἰησοῦ “ Χριστοῦ εἰς αὑτόν·’’ ἤτοι τὸ ἐν ἀγάπῃ τῶ προορίσας συναπτέον · ἢ ἐξελέξατο ἡμᾶς ἐν αὐτῷ ἐν ἀγάπῃ , πρὸ καταβολῆς κόσμου προορίσας ἡμᾶς ἐν υἱοθεσίᾳ Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς αὑτὸν , ὥστε ἡμᾶς εἶναι ἁγίους καὶ ἀμώμους κατενώπιον αὐτοῦ . δηλοῖ δὲ τὸ ὄνομα τῆς υἱοθεσίας τὸ μὴ φύσει εἶναι υἱοὺς τοῦ Θεοῦ τοὺς προορισθέντὰς οῦκ οὐκ ἀν’ γοῦν ταχθείη τὸ ὄνομα τῆς υἱοθεσίας ἔπι τοῦ Σωτῆρος , ἀλλ’ ἐπὶ τούτων , οἳ λαβόντες τὸ ὄνομα τῆς δουλείας εἰς φόβον , ἀποδόντες τὸν φόβον , ἄξιοι γίνονται ἐλευθερίας , καὶ τοῦ ἀκοῦσαι “ οὐκέτι ὑμᾶς λέγω δούλους,’’ οἳ καὶ διὰ τοῦτο λαμβάνουσι τὸ πνεῦμα τῆς υἱοθεσίας . ὅτε δέ τις τὸν Υἱὸν λαμβάνει , οὐ πρότερον ἐσχηκὼς αὐτὸν , τότε καὶ τὸ πνεῦμα κεχώρηκε τῆς υἱοθε - σίας . οὕτω γὰρ διὰ Χριστοῦ ἡ υἱοθεσία ἡμῖν ἐπεισέρχεται , ἐπὶ τῷ μέντοιγε εἰς αὐτὸν καταντῆσαι “ ἐξελέξατο ἡμᾶς ἐν αὐτῷ “ πρὸ καταβολῆς κόσμου εἶναι ἡμᾶς ἁγίους καὶ ἀμώμους κατε - “ νώπιον αὐτοῦ , ἐν ἀγάπῃ προορίσας ἡμᾶς ἐν υἱοθεσίᾳ διὰ Χριστο · ” τούτοις γὰρ ἐπιφέρεται τὸ “ εις αυτον . ” “ Κατὰ τὴν εὐδοκίαν τοῦ θελήματος αὐτοῦ.’’ τὸ τῆς εὐδοκίας ὄνομα οὐ πάνυ τι τετριμμένον ἐν τῇ τῶν Ἑλλήνων συνηθείᾳ νομίζω ὂν , ὠνοματοποιεῖσθαι δὲ ὑπὸ τῶν ἑρμηνευσάντων · ἐχρήσαντο γὰρ τῇ λέξει ἐπὶ τῶν προφητικῶν , ὡς ἐν τῷ πδ ψαλμῷ , “ εὐδόκησας , “ Κύριε , τὴν γῆν σου.’’ καὶ ἐν ρε , “ μνήσθητι ἡμῶν , Κύριε , ἐν “ τῆ εὐδοκίᾳ τοῦ λαοῦ σου.’’ καὶ ἐν τῶ Ἀμβακοὺμ , “ καὶ ἐὰν “ ὑποστείληται , οὐκ εὐδοκεῖ ἡ ψυχή μου ἐν αὐτῷ·’’ πλὴν ἡ εὐδοκία ἐμφαίνει , τὸ εὖ καὶ τὸ δοκεῖ ; ὥστε μὴ ἃν λεχθῆναι ἐπὶ τῶν δοκούντων ἡμῖν οὐ καλῶς , ἀλλ’ ἐπὶ μόνων τῶν ἐπαινετῶς δοκούντων · ζητητέον οὖν , πῶς ἐν ἀγάπῃ προορίσας εἰς υἱοθεσίαν οὓς προώρισεν ὁ Θεὸς , κατὰ τὴν εὐδοκίαν τοῦ θελήματος αὐτοῦ προώρισε · καὶ ἀπόδειξιν εὑρετέον , τοῦ εὐδοκίαν εἶναι τοῦ θελήματος αὐτοῦ ἐπὶ τούτοις · καὶ γὰρ ἐπὶ τῷ ἐπαινεῖσθαι τῆς εἰς τοὺς σωζομένους χάριτος αὐτοῦ τὴν δόξαν , εὐδόκησεν αὐτοῦ τὸ θέλημα . Θεόδωροσ δέ φησιν , ἵνα εἴπῃ ὅτι σφόδρα ἤρεσεν αὐτῷ ταῦτα περὶ ἡμᾶς διαπράξασθαι · ὡς γὰρ ἐν εὐχαριστίας προσχήματι λέγων αὐτὰ , πανταχόθεν αὔξει τῶν γεγονότων τὴν χάριν τῷ μεγέθει τῶν πραγμάτων . Σευηγιανὸσ δέ φησι , εἰ κατὰ τὸν νόμον ἡ θέλησις ἐνέργειά ἐστι , τίς ἡ εὐδοκία ἡ ταύτης τῆς θελήσεως ; οὐ γὰρ ἃν εἶπε θέλησιν θελήματος , “ εἰς ἔπαινον δόξης τῆς χάριτος αὐτοῦ·’’ προλαβὼν ἤδη εἶπον , ὅτι κατακοσμεῖ τὸν ἑαυτοῦ λόγον , τῷ ἀξιώματι τῆς οἰκονομίας . θεόδωροσ δὲ ὦδε λέγει · ὥστε , φησὶν , ὑπὲρ τούτων ἐπαινεῖσθαι καὶ θαυμάζεσθαι δίκαιον αὐτοῦ παρ’ ἡμῶν , ἀνθ’ ὧν οἰκείᾳ χάριτι τοσαύτης ἡμῖν μετέδωκε δόξης . ( Χρυσοστόμου . ) Ὁ δὲ μακάριος Ἰωάννης οὕτω φησί · τουτέστι , διὰ τὸ σφοδρῶς θελῆσαι ἡ ἐπιθυμία αὐτοῦ , ὡς ἄν τις εἴποι , αὕτη ἐστί · πανταχοῦ γὰρ εὐδοκία τὸ θέλημά ἐστι τὸ προηγούμενον · ἔστι γὰρ καὶ ἄλλο θέλημα · οἷον θέλημα πρῶτον , τὸ μὴ ἀπολέσθαι ἡμαρτηκότας · θέλημα δὲ δεύτερον , τὸ γενομένους κακοὺς ἀπολέσθαι . οὐ γὰρ δὴ ἀνάγκῃ αὐτοὺς κολάζει , ἀλλὰ θέλων · τοιοῦτο καὶ ἐπὶ Παύλου ἔστιν ἰδεῖν , οἷον ὡς ὅταν λέγῃ , “ θέλω “ πάντας ἀνθρώπους εἷναι ὡς καὶ ἐμαυτόν.’’ θέλω πάλιν νεωτέρας γαμεῖν , τεκνογονεῖν · εὐδοκίαν οὖν , τὸ πρῶτον θέλημα φησί · τὸ σφοδρὸν θέλημα , τὸ μετ’ ἐπιθυμίας θέλημα , ὃ ἐφ’ ἡμῶν · οὐ γὰρ παραιτήσομαι καὶ κοινοτέρᾳ λέξει χρήσασθαι , σαφηνείας ἕνεκεν τῶν ἀφελεστέρων , ὃ λέγομεν ἡμεῖς πίσμα · κατὰ τὸ πίσμα ἡμῶν · τουτέστι σφόδρα ἐφίεται , σφόδρα ἐπιθυμεῖ τῆς σωτηρίας τῆς ἡμετέρας · τίνος οὖν ἕνεκα οὕτως ἡμᾶς ἀγαπᾷ , οὕτως ἡμᾶς φιλεῖ ; ἀπὸ ἀγαθότητος μόνης · ἡ γὰρ χάρις , ἀγαθότητος ἐστί · διὰ τοῦτο , φησὶν , εἰς υἱοθεσίαν ἡμᾶς προώρισε , θέλων καὶ σφόδρα τοῦτο βουλόμενος , ἵνα ἡ τῆς χάριτος αὐτοῦ δόξα δειχθῇ . Κατὰ τὴν εὐδοκίαν τοῦ θελήματος αὐτοῦ , εἰς ἔπαινον δόξης τῆς χάριτος αὐτοῦ , ἐν ἧ ἐχαρίτωσεν ἡμᾶς ἐν τῷ ἠγαπημένῳ . Ἵνα ἡ τῆς χάριτος αὐτοῦ , φησι , δόξα δειχθῇ , “ ἐν ᾗ ἐχαρίτωσεν “ ἡμᾶς · ” οὐκοῦν εἰ ε·ἰς τοῦτο ἡμᾶς ἐχαρίτωσεν εἰς ἔπαινον δόξης τῆς χάριτος αὐτοῦ , καὶ ἵνα δείξῃ τὴν χάριν αὐτοῦ , μένωμεν ἐν αὐτῇ · εἰς ἔπαινον δόξης , φησὶν , ἰνα τίς αὐτὸν ἐπαινέσῃ καὶ δοξάσῃ , ὥστε τὴν πρὸς αὐτὸν ἀγάπην θερμοτέραν ἡμῖν ἐγγενέσθαι · οὐδενὸς γὰρ ἐφίεται τῶν πη ἡμῶν , ἀλλ’ ἣ τῆς σωτηρίας ἡμῶν , καὶ πάντα διὰ τοῦτο ποιεῖ · ἣν ἐχαρίτωσεν ἡμᾶς φησι · τουτέστιν οὐ μόνον ἁμαρτημάτων ἀπήλλαξεν , ἀλλὰ καὶ ἐπεράστους ἐποίησεν , ἐπιθυμοῦσι γὰρ ἄγγελοι παρακύψαι πρὸς τοιαύτην ψυχήν . Διὰ τοῦ ἠγαπημένου , ἐν ᾧ ἔχομεν τὴν ἀπολύτρωσιν διὰ τοῦ αἵματος αὐτοῦ . Πῶς ; οὐ μόνον ὅτι τὸν Υἱὸν δέδωκε , θαυμαστὸν , ἀλλ’ ὅτι καὶ τούτῳ τῷ τρόπῳ , ὥστε καὶ σφάξαι αὐτόν · τὸν ἀγαπώμενον , ὑπὲρ τῶν μισουμένων . ὅρα πῶς ἡμᾶς τιμᾶται · εἰ ὅτε αὐτὸν ἐμισοῦμεν καὶ ἐχθροὶ ἦμεν , τὸν ἀγαπώμενον ἔδωκε , τί οὐ ποιήσει λοιπόν ; πρότερον δὲ τὴν υἱοθεσίαν εἰπὼν , καὶ ἁγιασμὸν , καὶ ἀμώμους , τότε τὸ πάθος φησίν . οὐκ ἀπὸ μεγάλων ἐπὶ τὰ μικρὰ κατάγων τὸν λόγον , ἀλλὰ ἀπὸ τῶν μικρῶν ἐπὶ τὰ μεγάλα · οὐδὲν γὰρ οὕτω μέγα , ὡς τὸ αἷμα ἐκχυθῆναι τοῦ Υἱοῦ ὑπὲρ ἡμῶν · μέγα μὲν γὰρ τὸ ἀφεθῆναι τῶν ἁμαρτημάτων , ἀλλὰ μεῖζον , τὸ διὰ τοῦ αἵματος τοῦ δεσποτικοῦ . Ὠριγένησ φησὶν , ἠγαπημένος ἁπλῶς λέγεται ὁ Σωτῆρ’ · ἐπεὶ κἂν πλανῶνται οἱ ἄνθρωποι περὶ τὴν τῆς δικαιοσύνης κατάληψιν καὶ τῆς ἀληθείας καὶ τῆς σοφίας , πλὴν πάντες ἃν ὁμολογήσαιεν ἀγαπᾶν σοφίαν καὶ ἀλήθειαν καὶ δικαιοσύνην . διὰ τοῦτο ἠγαπημένος λέγεται ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ , πάντων ἀγαπώντων τὰ ἐπινοούμενα αὐτῷ · ἤτοι δὲ σφαλλομένων τοῦ σκοποῦ , ἣ ἐπιτυγχανόντων · ὥσπερ πάντες τεθήπασι τὸν Θεὸν , σφάλλονται δὲ οἱ ἀποπίπτοντες τῆς ὑγιοῦς ἐννοίας περὶ τοῦ Θεοῦ . Ἐν ᾧ ἔχομεν τὴν ἀπολύτρωσιν διὰ τοῦ αἵματος αὐτοῦ , τὴν ἄφεσιν τῶν παραπτωμάτων . Ἀπολύτρωσις , ἡ λύτρωσις γίνεται τῶν αἰχμαλώτων καὶ γενομένων ὑπὸ τοῖς πολεμίοις · γεγόναμεν δὲ ὑπὸ τοῖς πολεμίοις , τῶ ἄρχοντι τοῦ αἰῶνος τούτου καὶ ταῖς ὑπ’ αὐτὸν πονηραῖς δυνάμεσιν · καὶ διὰ τοῦτο ἐδεήθημεν ἀπολυτρώσεως καὶ τοῦ ἐξαγοράζοντος ἡμᾶς , ἵνα ἡμᾶς ἀπαλλοτριωθέντας αὐτοῦ ἀπολάβῃ · ἔδωκεν οὖν ὁ Σωτὴρ τὸ ὑπὲρ ἡμῶν λύτρον , τὸ ἑαυτοῦ αἷμα · διόπερ ἔχομεν τὴν ἀπολύτρωσιν διὰ τοῦ αἵματος αὐτοῦ , τὴν ἄφεσιν τῶν παραπτωμάτων · τῇ ἀπολυτρώσει ἕπεται ἡ ἄφεσις τῶν παραπτωμάτων · πρὶν ἀπολυτρωθῆναι τινὰ , οὐκ ἐνδεχομένης αὐτῷ γενέσθαι ἀφέσεως παραπτωμάτων · πρῶτον οὖν ἀπολυτρωθῆναι ἡμᾶς δεῖ , καὶ μηκέτι εἶναι ὑπὸ τῷ αἰχμαλωτεύσαντι καὶ κεκρατηκότι · ἵνα ἐλευθερωθέντες καὶ ἔξω γενόμενοι τῶν , ἵν᾽ οὕτως εἴπω , χειρῶν αὐτοῦ , ἐπ᾽ ὠφελείᾳ δυνηθῶμεν λαβεῖν τὴν ἄφεσιν τῶν παραπτωμάτων , καὶ θεραπευθέντων ἀπὸ τῶν τραυμάτων τῆς ἁμαρτίας , ἐνεργῆσαι κατὰ εὐσέβειαν καὶ τὰς λοιπὰς ἀρετάς . Κατὰ τὸ πλοῦτος τῆς χάριτος αὐτοῦ , ἧς ἐπερίσσευσενεἰς ἡμᾶς . Ὁ νοήσας τί ἐστι " χάριτι ἐστὲ σεσωσμένοι , καὶ οὐκ ἐξ ἔργων · " καὶ συγκρίνων παραπτώματα παραπτώματι , βλέποι ἂν κατὰ τὴν λέγουσαν παραβολὴν , περὶ τῶν πεντακοσίων καὶ πεντήκοντα δηναρίων , τίς ὀφείλει πλείονας χάριτας ὁμολογεῖν τῷ συγχωρήσαντι τὸ χρέος οἰκοδεσπότῃ · ἔτι δὲ θεωρῶν πῶς " οὐκ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν ἀνακαλυφθῆναι εἰς ἡμᾶς , " τὸν πλοῦτον τῆς τοῦ Θεοῦ χάριτος συνίδοι ἂν , καὶ ὡς ἐπερίσσευσεν οὕτως ἐπὶ τοὺς κλητοὺς καὶ ἐκλεκτοὺς μάλιστα , τοὺς ἀλλοτρίους τῶν διαθηκῶν τοῦ Θεοῦ καὶ ξένους τῶν ἐπαγγελιῶν αὐτοῦ τῷ παραπτώματι τοῦ Ἰσραὴλ , ἑλκυσθέντας ἀπὸ τῆς πατρικῆς χρηστότητος ἐπὶ τὴν σωτηρίαν · ἔτι δὲ μᾶλλον τὸν πλοῦτον τῆς χρηστότητος αὐτοῦ , ἧς ἐπερίσσευσεν εἰς τοὺς μακαρίους , μεῖζον τίς κατανοῆσαι θεωρῶν τὸ " οὐκ οἴδατε ὅτι ἀγγέλους κρινοῦμεν , " καὶ τὸ " εἰς ἃ ἐπιθυμοῦσιν ἄγγελοι παρακύψαι · " καὶ τὸ περὶ τοῦ ἐπὶ πᾶσι λεγομένου ἔσεσθαι , " δὸς ἵνα ὡς ἐγὼ καὶ σὺ ἓν ἐσμὲν , ἵνα καὶ αὐτοὶ ἐφ᾽ ἡμῖν ἓν ὦσιν . " οὗτος δὲ ὁ πᾶς πλοῦτος τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ , ἧς ἐπερίσσευσεν εἰς τοὺς ἁγίους , ἀπό τινος ἀρχῆς ἐπιχορηγούμενος καὶ αὔξων καὶ πληθυνόμενος , ἤτοι ἀντιφιλοτιμούμενον καὶ συμπαρεκτεινόμενον κατὰ τὸ δυνατὸν ἔχει τὸν τυγχάνοντα τῶν προειρημένων , ἢ ἀπολειπόμενον κατὰ τὸ ἐνδεχόμενον ποιεῖν πάντα τὰ ἐπιβάλλοντα . Εἰ μὲν οὖν ἀπολείποιτό τις , οἱονεὶ κενὴ γένοιτ’ ἃν πρὸς τὸν τοιοῦτον ἡ χάρις · εἰ δὲ τὰ παρ’ αὐτοῦ ἀνελλιπῶς ποιῆσαι λέγοι ἃν τὸ ἀποστολικὸν “ ἡ χάρις αὐτοῦ ἡ εἰς ἐμὲ , οὐ κενὴ ἐγενήθη.’’ ( Χρυσοστόμου . ) Ὁ μακάριος δὲ Ἰωάννης φησὶν , ὅτι τὸ τοῦ αἵματος τοῦ δεσποτικοῦ λυτρωθῆναι , πολλῷ μεῖζον ἁπάντων · ὅρα πῶς καὶ ἐνταῦθα ἀνεβόησε · “ κατὰ τὸν πλοῦτον τῆς χάριτος “ αὐτοῦ , ἧς ἐπερίσσευσεν εἰς ἡμᾶς·’’ πλοῦτος μὲν γὰρ κἀκεῖνο , τὸ τῆς υἱοθεσίας , τὸ τῆς ἀφέσεως τῶν παραπτωμάτων · πολλῷ δὲ πλέον οὗτος καὶ πλοῦτος , καὶ ἐπερίσσευσε · τουτέστιν , ἄφατος ἐξεχὐθη · οὐκ ἔνεστι λόγῳ παραστῆσαι , ὧν διὰ τῶν ἔργων ἐπειράθημεν · ὥστε πάντοθεν ἀμήχανον αὐτὸν λεχθῆναι . Ἐν πάσῃ σοφίᾳ καὶ φρονήσει , γνωρίσας ἡμῖν τὸ μυστήριον τοῦ θελήματος αὐτοῦ . τουτέστι , σοφοὺς καὶ φρονίμους ποιήσας , τὴν ὄντως σοφίαν , τὴν ὄντως φρόνησιν . βαβαὶ πόση φιλία . τὰ γὰρ μυστήρια αὐτοῦ ἡμῖν λέγει , τοῦ θελήματος αὐτοῦ φησιν · ὡς ἃν εἴποι τις , τὰ ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ ἡμῖν ἐγνώρισε · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ μυστήριον τὸ πάσης σοφίας γέμον καὶ φρονήσεως · τι γὰρ ταύτης τῆς σοφίας ἴσον ζητεῖς ; τοὺς οὐδενὸς ἀξίους ὄντας , τούτους εὗρεν ὅπως εἰς πλοῦτον ἀγάγῃ · καὶ οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ ἐν τούτῳ τῷ καιρῷ · καὶ τοῦτο σοφίας ἦν , καὶ τὸ διὰ σταυροῦ · μακρὸς ἐνταῦθα λόγος δεῖξαι , πῶς σοφίας ἦν τοῦτο , καὶ πῶς σοφοὺς ἡμᾶς εἰργάσατο . Πάλιν “ κατὰ τὴν εὐδοκίαν αὐτοῦ,’’ φησιν , “ ἣν προέθετο ἐν “ αὐτῷ.’’ τουτέστι τοῦτο ἐπιθυμεῖ , τοῦτο ὤδινεν , ὡς ἄν τις εἴποι , ἐξειπεῖν ἡμῖν τὸ μυστήριον . ποῖον δὴ τοῦτο ; ὅτι ἄνθρωπον ἄνω καθίσαι βούλεται · τοῦτο δὲ γέγονεν , Εἰς οἰκονομίαν τοῦ πληρώματος τῶν καιρῶν , ἀνακεφαλαιώσασθαι τὰ πάντα ἐν τῷ Χριστῷ , τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , ἐν αὐτῷ . Ἀπέσχιστο , φησὶ , τὰ ἐπουράνια τῶν ἐπιγείων · οὐκ εἶχε μίαν κεφαλήν · κατὰ μὲν γὰρ τὸν τῆς δημιουργίας λόγον , εἷς Θεὸς ἦν · κατὰ δὲ τὸν τῆς οἰκειώσεως , οὐκέτι , τῆς Ἑλληνικῆς πλάνης κεχυμένης · “ εἰς οἰκονομίαν’’ φησὶ “ τοῦ πληρώματος τῶν καιρῶν·’’ πλήρωμα τῶν καιρῶν αὐτὸ ἐκάλεσεν · ὅρα πῶς ἀκριβῶς φθέγγεται · καὶ τὴν μὲν ἀρχὴν ἀπὸ τοῦ πατρὸς δείξας , τὴν πρόθεσιν , τὴν βουλὴν , τὴν πρώτην ὁρμήν · τὴν δὲ διὰ τῶν ἔργων ἐκπλήρωσιν , διὰ τοῦ Χριστοῦ · οὐδαμοῦ διάκονον αὐτὸν ὀνομάζει . Ὠριγένησ φησί · τι τὸ “ πάσῃ σοφίᾳ,’’ καὶ μετὰ τοῦτο , τί τὸ “ φρονήσει,’’ κέχρηται τῇ λέξει ; καὶ Ἰησοῦς ἐν τῇ Σοφίᾳ , ἀρξάμενος ἀπὸ τοῦ “ πᾶσα σοφία παρὰ Κυρίου , καὶ μετ’ αὐτοῦ “ ἐστιν εἰς τὸν αἰῶνα·’’ εἴ τις οὖν κατενόησε τὰ βλεπόμενα καὶ τίνα τὰ ἐν αὐτοῖς ἣ καὶ ἔξω αὐτῶν μὴ βλεπόμενα , καὶ κατακερματίσας τῷ λόγῳ , ἴ’ δία τὰ ἀόρατα καὶ ἴ’ δία τὰ ὁρατὰ , ἐξετάζοι τὴν σοφίαν ᾗ τὰ πάντα πεποίηκεν ὁ Θεὸς “ πάντα γὰρ ἐν σοφίᾳ φησὶν ὁ Δαβὶδ “ ἐποίησας,’’ οὗτος τὴν παρὰ Κυρίου πᾶσαν ἐπιβλέποι σοφίαν · ἀλλ’ εἰκὸς τινὰ ἀπογνόντα , τὸ ἤδη δύνασθαι ἐν πάση σοφίᾳ καὶ φρονήσει γενέσθαι τὸν ἔτι τὸ σῶμα τοῦτο περικείμενον , κατακούοντα δὲ καὶ τοῦ “ ἐκ μέρους γινώσκομεν καὶ “ ἐκ μέρους προφητεύομεν,’’ προσκόψειν τῷ “ ἐν πάσῃ σοφίᾳ “ καὶ φρονήσει γνωρίσας ἡμῖν τὸ μυστήριον τοῦ θελήματος αὐτοῦ·’’ ὡς κατακεχαρισμένως μᾶλλον , ἣ ἀληθῶς εἰρημένῳ · ἵνα γὰρ καὶ ἐν σοφίᾳ γνωρισθῇ Παύλῳ καὶ τοῖς παραπλησίοις αὐτῷ τὸ μυστήριον τοῦ Θεοῦ , ἀλλ’ οὐκ ἐν πάσῃ σοφίᾳ γνωρίζεται πάντα αὐτῷ ἐκ μέρους γινώσκοντι , καὶ ἐκ μέρους προφητεύοντι · ὅρα οὑν εἰ μὴ πρὸς τὴν ζήτησιν ταύτην , ἄλλη διαστολὴ τῆς ἀναγνώσεως ὁρμόζει τῶν κατὰ τὸν τόπον , οὕτως ἔχουσα · “ εἰς ἔπαινον δόξης τῆς χάρι - “ τος αὐτοῦ , ἧς ἐχαρίτωσεν ἡμᾶς , ἐν τῷ ἠγαπημένῳ · ἐν ᾧ ἔχομεν “ τὴν ἀπολύτρωσιν διὰ τοῦ αἵματος αὐτοῦ , τὴν ἄφεσιν τῶν “ παραπτωμάτων κατὰ τὸν πλοῦτον τῆς χάριτος αὐτοῦ , ἧς ἐπε - “ ρίσσευσεν εἰς ἡμᾶς , ἐν πάσῃ σοφίᾳ καὶ φρονήσει.’’ Ἐνθάδε καταπαύσας τὴν τούτου τοῦ τόπου διαστολὴν , ἀπ’ ἄλλης ἀρχῆς οὕτως ἀναγνώσεται τὸ “ γνωρίσας ἡμῖν τὸ μυστήριον τοῦ θελή - “ μάτος αὐτοῦ κατὰ τὴν εὐδοκίαν αὐτοῦ.’’ ὥστε τὸ ἐν πάσῃ σοφίᾳ καὶ φρονήσει , μὴ ἐφαρμόζειν τῷ “ γνωρίσας ἡμῖν τὸ μυστήριον “ τοῦ θελήματος αὐτοῦ,’’ ἀλλὰ τοῖς ἀνωτέρω · “ ἐχαρίτωσε γὰρ “ ἡμᾶς ἐν τῷ ἠγαπημένῳ , ἐν πάσῃ τῇ ἑαυτοῦ σοφίᾳ , καὶ τῆ “ αὐτοῦ φρονήσει ὁ Θεός.’’ ἀλλὰ καὶ “ ἐν τῷ ἠγαπημένῳ ἔχοντες “ τὴν ἀπολύτρωσιν διὰ τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ,’’ ἐν πάσῃ σοφίᾳ καὶ φρονήσει τοῦ Θεοῦ ἐλάβομεν ταῦτα · καὶ ἐν πάσῃ σοφίᾳ αὐτοῦ καὶ φρονήσει τετυχήκαμεν τῆς ἀφέσεως τῶν παραπτωμάτων · περισσεύοντος αὐτοῦ εἰς ἡμᾶς τοῦ πλούτου τῆς χάριτος αὐτοῦ ἐν πάσῃ σοφίᾳ καὶ φρονήσει · ἅπερ πάντα πεποίηκε , “ γνωρίσας ἡμῖν τὸ μυστήριον τοῦ θελήματος αὐτοῦ , κατὰ τὴν “ εὐδοκίαν αὐτοῦ . ” Ἐὰν δὲ ᾖ καὶ ἡ προτέρα ἀνάγνωσις , τοιοῦτος ἀποδοθήσεται λόγος , μὴ ἐναντιούμενος τῇ ἐνεργείᾳ τοῦ ἐκ μέρους γινώσκειν . καὶ τοῦ δοκοῦντος καταλαμβάνειν , ἐν πάσῃ τῇ ἑαυτοῦ σοφίᾳ καὶ φρονήσει ὁ Θεὸς ἡμᾶς ᾠκονόμησε , “ γνωρίσας τὸ μυστήριον τοῦ “ θελήματος αὐτοῦ.’’ ἵνα γὰρ δυνηθῶμεν γνωρίσαι τὸ μυστήριον τοῦ θελήματος αὐτοῦ , καὶ τοῦτο χωρῆσαι ἐξισχύσωμεν , σώματα ταπεινώσεως περικείμενοι , πάσης σοφίας Θεοῦ οἰκονομούσης ἡμᾶς χρήζομεν · καὶ εἴπερ τὸ τῶν μυστηρίων ὄνομα ἐπὶ τῶν θείων καὶ ἀπορρήτων καὶ μὴ ἐπιτηδείων φθάνειν εἰς πολλοὺς παραλαμ - βάνεται , δηλονότι καὶ περὶ τῶν σωθησομένων θελήματι τοῦ Θεοῦ , μυστηρίου ἔχεται · τὸ γὰρ πολὺ πλῆθος τῆς χρηστότητος τοῦ Θεοῦ κέκρυπται τοῖς φοβουμένοις αὐτὸν , καθὼς φησὶν ὁ Δαβὶδ , “ ὡς πολὺ τὸ πλῆθος τῆς χρηστότητός σου , Κύριε , ἧς ἔκρυψας “ τοῖς φοβουμένοις σε . ” ἐπίστησον δὲ εἰ διαφέρει προορισμὸς καὶ πρόθεσις · ὡς μετὰ τὸν προορισμὸν τὴν πρόθεσιν γίνεσθαι · ὥστε οἷον κατὰ μὲν τὰ ἐννοήματα τοῦ Θεοῦ γίνεσθαι τὸν προορισμόν · κατὰ δὲ ταῦτα , ἤδη τὴν περὶ ὧν προώρισε πρόθεσιν οὐσιωμένων πῶς ἐπακολουθεῖν , καὶ εἰς ἔργον ἐρχομένων τοῦ προορισμοῦ · ὅθεν καὶ πρότερον μὲν γέγραπται τὸ “ ἐν ἀγάπῃ προορίσας ἡμᾶς εἰς “ υἱοθεσίαν,’’ δεύτερον δὲ , “ κατὰ τὴν εὐδοκίαν αὐτοῦ ἣν προέθετο ἐν ἀυτῶ . Ἐξεταστέον δὲ , τί ἐστι “ τὸ πλήρωμα τῶν καιρῶν·’’ τούτῳ δὲ παράκειται , τὸ “ πλήρωμα τοῦ χρόνου , ” παρὰ τῷ αὐτῷ λεγόμενον Παύλῳ · “ ὅτε δὲ ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου , ἐξαπέστειλεν ὁ “ Θεὸς τὸν Υἱὸν αὐτοῦ.’’ ὥσπερ δὲ ὁ καιρὸς τοῦ παραλαβεῖν τὴν πατρῴαν κτῆσιν τὸν κληρονόμον γενόμενον ἐν ἡλικίᾳ ἀνδρὸς , πληρωμα ἄν πὼς ὀνομάζοιτο τοῦ χρόνου αὐτοῦ ἣ τοῦ καιροῦ αὐτοῦ · οὕτως ἐν πληρώματι τῶν καιρῶν γένοιτ’ ἃν ὁ διὰ τῶν φερουσῶν ἐπὶ τὴν τελειότητα ὁδῶν καὶ προκοπῶν καταντήσας ἐπὶ τὸ δύ - νᾶσθαι τὰ προωρισμένα καὶ προτεθειμένα ὑπὸ τοῦ Θεοῦ τοῖς ἁγίοις λαβεῖν . Θεόδροσ . Καὶ Θεόδωρος δέ φησι , μυστήριον τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ λέγει , τὸ ἀποκεκρυμμένον αὐτοῦ θέλημα καὶ ἄδηλον τοῖς πᾶσι μυστήριον αὐτὸ καλῶν · ὅπερ οὖν φησι , πόρρωθεν αὐτῷ δοκοῦν καὶ προωρισμένον ἢν , τοῦτο μετὰ πολλῆς σοφίας καὶ φρονήσεως ἐγώρισεν ἡμῖν · ἵνα εἴπῃ , ἐπ’ αὐτῶν ἔδειξε τῶν πραγμάτων · διατὶ δὲ νῦν εἰς οἰκονομίαν τοῦ πληρώματος · τῶν καιρῶν ; ἐπειδὴ κατὰ τάξιν πάντα οἰκονομεῖσθαι ἔδει . Ὅτε οὖν ἐπληρώθησαν οἱ καιροὶ τῶν λοιπῶν , τότε κατὰ τὴν ἄνωθεν οἰκονομουμένην τάξιν , ἐπὶ τῶν οἰκείων καιρῶν καὶ τὰ περὶ τὸν Χριστὸν ἐδείχθη . Ἀνακεφαλαιώσασθαι τὰ πάντα ἐν Χριστῷ , τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , ἐν αὐτῷ . Ὠριγένησ φησὶ , τὸ ὄνομα τῆς ἀνακεφαλαιώσεως εἴρηται ἐπὶ τῶν τραπεξητικῶν καὶ τῶν παραπλησίων συμψηφιζομένων λόγων , καὶ εἰς ἓν κεφάλαιον συναγομένων δόσεων καὶ ἀναλωμάτων ἢ λήψεων . ὅθεν οἴομαι καὶ τὸν Ἀπόστολον ἐνταῦθα κεχρῆσθαι τῇ λέξει . πολλῶν γὰρ ὄντων λόγων τῆς οἰκονομίας τῶν ἐν οὐρανοῖς καὶ διοικήσεως τῶν ἐπὶ γῆς πάντων , ἅτε ἑνὸς τοῦ συμπαντος κόσμου μερῶν τυγχανόντων συμπνεόντων καὶ συννευόντων εἰς ἓν ἀποτέλεσμα , ἀνακεφαλαίωσίς ἐστιν ἐν τῷ Χριστῷ . Οὐ μόνον γὰρ οἱ κατακερματισμοὶ τῶν οἰκονομουμένων καὶ οἱ καθ’ ἕνα λόγοι τῶν διοικουμένων εἰσὶν ἐν τῷ τοῦ Θεοῦ Λόγῳ καὶ τῇ σοφίᾳ αὐτοῦ , ἀλλὰ καὶ ἡ ἀνακεφαλαίωσις , καὶ ὡσὰν εἴποι τίς συγκεφαλαίωσις πάντων . κεφάλαιον λέγεται πολλάκις καὶ τὸ περιληπτικὸν νόημα . κεφάλαιον γ᾿ οὖν φησιν ἐπὶ τοῖς λεγομένοις · καὶ κεφαλαίωσον ἐν ὀλίγοις πολλά . κεφάλαιον δὲ λέγεται , ὡς οἰμαι , ἀπὸ τοῦ καὶ τὴν κεφαλὴν ἡμῶν ἅπαντα ἔχειν ἐν αὐτῇ , καὶ τὰ ὅλα ἡμῖν τῆς ζωῆς αἰσθητήρια ὡς ἐν κεφαλαίῳ . ( Χρυσοστόμου . ) Ὁ μακάριος δὲ Ἰωάννης φησὶ “ “ τῶν καιρῶν,’’ ἡ παρουσία αὐτοῦ ἦν . ἐπεὶ οὖν πάντα ἔπραξε , καὶ δι’ ἀγγέλων καὶ διὰ τῶν προφητῶν , καὶ διὰ νόμου · καὶ οὐδὲν πλέον ἐγένετο , ἀλλ’ ἐκινδύνευσεν εἰκῆ γεγενῆσθαι ὁ ἄνθρωπος · μᾶλλον δὲ καὶ ἐπὶ κακῷ πάντων ἀπολλυμένων ἁπλῶς , καὶ μειξόνως ἣ ἐπὶ τοῦ κατακλυσμοῦ , εὗρε ταύτην τὴν οἰκονομίαν τὴν διὰ τῆς χάριτος , ὥστε μὴ εἰκῆ μηδὲ μάτην αὐτὸν γεγενῆσθαι · τὸ πλήρωμα τῶν καιρῶν τοῦτο λέγει καὶ σοφίαν · ὅτι ὅτε μάλιστα ἔμελλον ἀπόλλυσθαι , τότε διεσώθησαν · καὶ τὰ διὰ μακροῦ χρόνου οἰκονομούμενα , ἀνεκεφαλαιώσατο ἐν αὐτῷ . τουτέστι , συνέτεμε · λόγον γὰρ συντελῶν καὶ συντέμνων ἐν δικαιοσύνῃ . καὶ ἐκεῖνα περιέλαβε , καὶ ἕτερα προσέθηκε . τοῦτό ἐστιν ἀνακεφαλαίωσις . ἔστι καὶ ἕτερόν τι δηλούμενον · μίαν κεφαλὴν ἅπασιν ἐπέθηκε τὸν Χριστὸν , καὶ ἀνθρώποις καὶ ἀγγέλοις · καὶ ὑπὸ μίαν ἤγαγε κεφαλήν · οὕτως γὰρ ἃν γένοιτο ἕνωσις ἀκριβὴς καὶ συνάφεια . Σευηριανὸσ δέ φησιν , ἐπειδὴ ἔπεσεν ὁ πλασθεὶς διὰ τῆς παρακοῆς , καὶ ἀσεβησάντων ἀνθρώπων , ἀπηλλοτριώθη τὰ ἐπουράνια τῶν ἐπιγείων , ἐλθὼν , πάντα ἀνεκεφαλαιώσατο · καὶ τοῦτο , μετὰ ταῦτα ἑτέρως φησὶ , εἰπὼν “ εἰρηνοποιήσας τὰ ἐν τοῖς οὐρα - “ νοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς . αὐτὸς γάρ ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν · ὁ ποιήσας τὰ ἀμφότερα ἓν , τοὺς Ἰουδαίους καὶ τοὺς Ἕλληνας , διὰ τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως . Ἐν ᾧ καὶ ἐκληρώθημεν προορισθέντες κατὰ πρόθεσιν τοῦ τὰ πα ἐνεργοῦντος κατὰ τὴν βουλὴν τοῦ θελήματος αὐτοῦ . ( Χρυσοστόμου . ) Ὁ μακάριος Ἰωάννης φησὶ , πανταχοῦ ἄφατον τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίαν ἐσπούδασεν ὁ Παῦλος τὴν περὶ ἡμᾶς δεῖξαι , ὡς αὐτῷ δυνατόν . ὅτι γὰρ μετὰ ἀκριβείας οὐχ οἷόν τε , ἄκουσον τι φησὶν αὐτός · “ ὣ βάθος πλούτου καὶ σοφίας καὶ “ γνώσεως Θεοῦ · ὡς ἀνεξερεύνητα τὰ κρίματα αὐτοῦ , καὶ ἀνεξ - “ ιχνίαστοι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ.’’ πλὴν , ἀλλ’ ὡς οἷόν τε δείκνυσι · τί οὖν , φησίν ; εἰπεν “ ἐξελέξατο ἡμᾶς’’ ἀνωτέρω · ἐνταῦθα , “ ἐκλη - “ ρώθημεν · ” ἀλλ’ ἐπειδὴ ὁ κλῆρος συντυχίας πρᾶγμα ἐστὶν , οὐ προαιρέσεως οὐδὲ ἀρετῆς · ἀγνοίας γὰρ καὶ ἐπιτυχίας ἔχεται · καὶ τοὺς ἐναρέτους πολλάκις ἀφεὶς , τοὺς οὐδενὸς ἀξίους λόγου , τούτους εἰς μέσον παρήγαγεν . ὅρα πῶς αὐτὸ διορθοῦται · “ προο - “ ρισθέντες ” φησὶ “ κατὰ πρόθεσιν τοῦ τὰ πάντα ἐνεργοῦντος·’’ τουτέστιν , οὐχ ἁπλῶς ἐκληρώθημεν · ὥσπερ οὐδὲ ἁπλῶς ἐξελέγη - μὲν · Θεὸς γὰρ ὁ ἐκλεξάμενος καὶ κληρωσάμενος , ἀλλὰ κατὰ πρόθεσιν · τοῦτο καὶ ἐν τῇ πρὸς Ῥωμαίους , γράφων φησὶ , “ τοῖς “ κατὰ πρόθεσιν κλητοῖς οὖσιν · οὓς καὶ ἐκάλεσεν , οὓς καὶ ἐδικαίωσεν · οὓς δὲ ἐδικαίωσε , τούτους καὶ ἐδόξασε πρότερον εἰπὼν “ τοῖς κατὰ πρόθεσιν κλητοῖς οὖσιν,’’ ὁμοῦ καὶ τὸ ἐξαίρετον τὸ πρὸς τοὺς ἄλλους δηλῶσαι βουλόμενος καὶ κλῆρον εἶπε . καὶ ὥστε τὸ αὐτεξούσιον μὴ ἀφελέσθαι , ὅπερ ἐστὶ μακαριότητος , μᾶνλον αὐτὸ τίθησιν . ὁ γὰρ κλῆρος οὐκ ἀρετῆς ἐστὶν ἀλλὰ συντυχίας . ὡσανεὶ ἔλεγε , κλήρου γενομένου , ὑμᾶς ἐξελέξατο · τὸ δὲ ὅλον ἀπὸ τῆς προαιρέσεως · προόρισθέντας , τουτέστιν ἑαυτῷ ἐκλεξάμενος , ἀφώρισεν · οἷον , ἑώρα ὑμᾶς πρὶν ἣ γενέσθαι , κεκληρωμένους · θαυμαστὴ γὰρ ἡ τοῦ Θεοῦ πρόγνωσις , καὶ πάντα εἰδυῖα πρὶν γενέσεως ἀυτῶν . Σὺ δὲ θέα , πῶς πανταχοῦ σπουδὴν ποιεῖται δεῖξαι , ὅτι οὐκ ἐκ μετανοίας , ἀλλ’ ἄνωθεν τὰ πράγματα οὕτω τετύπωτο · ὥστε μηδὲν ἡμᾶς ἔχειν τῶν Ἰουδαίων ἔλαττον κατὰ τοῦτο · διὰ τοῦτο πάντα ὑπὲρ τούτου ποιεῖ . πῶς οὖν φησὶν αὐτὸς ὁ Χριστὸς , “ οὐκ ἀπε - “ στάλην εἰ μὴ εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ ; " πάλιν ὁ Παῦλος ἔλεγεν · “ ὑμῖν ἦν ἀναγκαῖον πρῶτον λαληθῆναι “ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ · ἐπειδὴ δὲ ἀπωθεῖσθε αὐτὸν , καὶ οὐκ ἀξίους “ κρίνετε αὐτοὺς τῆς αἰωνίου ζωῆς , ἰδοὺ στρεφόμεθα εἰς τὰ ἔθνη ; " διὰ τοῦτο ταῦτα λέγεται , ἵνα μὴ ὡς ἐκ παρέργου νομίσῃ τίς τοῦτο γεγενῆσθαι · “ κατὰ πρόθεσιν φησὶ τοῦ τὰ πάντα ἐνεργοῦντος “ κατὰ τὴν βουλὴν τοῦ θελήματος αὐτοῦ·’’ τουτέστιν , οὐδὲν μετὰ ταῦτα ἐνήργησε · πάντα ἄνωθεν διατυπώσας οὕτως , αὐτὸς ἐπάγει “ πάντα κατὰ τὴν βουλὴν τοῦ θελήματος αὐτοῦ,’’ ὥστε οὐκ ἐπειδὴ Ἰουδαῖοι οὐ προσεῖχον , διὰ τοῦτο τὰ ἔθνη ἐκάλεσεν , οὐδὲν ἀναγκασθεὶς , οὐδὲ ἐξ ἐκείνων ὁρμηθείς . Σευηριανὸσ δέ φησι , φανερῶς ἐνταῦθα , ἄλλο ἐνέργειαν λέγει καὶ ἄλλο βούλησιν · εἰπὼν “ τοῦ τὰ πάντα ἐνεργοῦντος κατὰ τὴν “ βουλὴν,’’ εἶπε “ τοῦ θελήματος,’’ ἵνα δείξῃ κεκριμένον τὸ θέλημα · ἅπερ ἄν τις ἀπὸ βουλῆς καλῆς ἐβεβαίωσε , ταῦτα κρίσει ὥρισται , λέγων ἐχρήσατο ταῖς φωναῖς . Ὠριγένησ φησὶν , ὅσα ἐνεργεῖ ὁ Θεὸς καὶ πράττει καὶ ἐπιτελεῖ , ταῦτα πάντα κατὰ τὴν ἰδίαν βουλὴν τοῦ θελήματος αὐτοῦ ἐνέργει · οὐδὲν γάρ ἐστιν ὃ δύναται αὐτὸς ποιῆσαι πρᾶξαι τε παρὰ τὴν βουλὴν τοῦ θελήματος αὐτοῦ · πάντων γὰρ κρατεῖ καὶ ἄρχει τῶν ὅλων · ἵνα δὲ τὸ περιεσκεμμένον ὁ Παῦλος παραστήσει τῶν ἐνεργείων τοῦ Θεοῦ κατὰ τὸ θέλημα αὐτοῦ γινομένων , προέταξε τοῦ θελήματος τὴν βουλήν · πάντων γὰρ μᾶλλον ὁ Θεὸς μετὰ βουλῆς πάντα ποιεῖ · διόπερ πάντα ἐνεργεῖ κατὰ τὴν βουλὴν τοῦ θελήματος αὐτοῦ . Εἰς τὸ εἶναι ἡμᾶς εἰς ἔπαινον δόξης αὐτοῦ τοὺς προηλπικότας ἐν τῷ Χριστῷ · ἐν ᾧ καὶ ὑμεῖς ἀκούσαντες τὸν λόγον τῆς ἀληθείας , τὸ Εὐαγγέλιον τῆς σωτηρίας ὑμῶν . ( Χρυσοστόμου . ) Ὁ μακάριος Ἰωάννης φησὶ , τουτέστι , “ “ οὗ . ” ὅρα πανταχοῦ τὸν Χριστὸν πάντων αἴτιον γινόμενον , καὶ οὐδαμοῦ τὸ τοῦ ὑπουργοῦ ὄνομα , οὐδὲ τὸ τοῦ διακόνου · ὥσπερ καὶ ἀλλαχοῦ φησὶν Ἑβραίοις γράφων · “ ὅτι πάλαι λαλήσας τοῖς “ πατράσιν ἡμῶν ἐν τοῖς προφήταις , ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν , “ ἐλάλησεν ἡμῖν ἐν Υἱῷ·’’ τουτέστιν , δι’ Υἱοῦ · τὸν λόγον φησὶ τῆς ἀληθείας , οὐκέτι τὸν τοῦ τύπου οὐδὲ τὸν τῆς εἰκόνος . “ τὸ “ Εὐαγγέλιον τῆς σωτηρίας ὑμῶν·’’ καὶ καλῶς Εὐαγγέλιον αὐτὸ σωτηρίας καλεῖ · τὸ μὲν , πρὸς τὸν νόμον αἰνιττόμενος · τὸ δὲ , πρὸς τὴν μέλλουσαν κόλασιν · οὐδὲν γὰρ ἄλλο ἐστι τὸ κήρυγμα , ἀλλ’ ἢ σωτηρίας Εὐαγγέλιον · ὅτι τοὺς ἀξίους ἀπόλλυσθαι , οὐκέτι ἀπόλλυσιν . Θεόδωρόσ φησι , τῷ γὰρ αὐτῷ δὴ τρόπῳ , φησὶ , τῶν τοῦ Εὐαγγελίου ῥημάτων ἀκούσαντες , τῇτε πίστει προσεληλύθατε , καὶ τῇ τοῦ Πνεύματος μετουσίᾳ τὴν βεβαίωσιν ἐδέξασθε · τοῦτο γὰρ λέγει τὸ “ ἐσφραγίσθητε · ” προσεγίνετο δὲ αὐτοῖς διὰ τῆς τοῦ Πνεύματος χάριτος , ἡ βεβαίωσις τῶν ἀκολουθούντων ὡς εἰκὸς θαυμάτων , μειζόνως εἰς τὴν πίστιν ἐπίσφιγγον αὐτούς · καλῶς δὲ αὐτὸ Πνεῦμα τῆς ἐπαγγελίας ἐκάλεσεν · ἐπειδὴ πάντα τὰ προσδοκώμενα αὐτοῖς ἐπὶ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος προσέσθαι ἀγαθὰ , τῇ τοῦ Πνεύματος μετουσίᾳ . Ὅ ἐστιν ἀρραβὼν τῆς κληρονομίας ὑμῶν . Κληρονομίαν τῶν τότε καλεῖ τὴν ἀπόλαυσιν · ἅτε δὴ βεβαίως αὐτοῖς διδομένων · ἀρραβῶνα δὲ τῆς κληρονομίας , τὴν ἐνταῦθα δόσιν τοῦ Πνεύματος · ἐπειδὴ τὰς περὶ τῶν μελλόντων ἐπαγγελίας δεχόμενοι , καὶ τὴν τελείαν τοῦ Πνεύματος προσδοκῶντες μετάδοσιν , βραχεῖαν τινὰ , ὥσπερ οὖν εἰπον , ἀπαρχὴν τοῦ παρόντος ἐλάμβανον . Ἐν ᾧ καὶ πιστεύσαντες , ἐσφραγίσθητε τῷ Πνεύματι τῆς ἐπαγγελίας τῷ ἁγίῳ · ὅ ἐστιν ἀρραβὼν τῆς κληρονομιας ὑμῶν . ( Χρυσοστόμου . ) Ὁ μακάριος Ἰωάννης φησὶ , πάλιν προνοίας δεῖγμα , τὸ σφραγισθῆναι , οὐ τὸ ἀφορισθῆναι · οὐδὲ τὸ κληρωθῆναι μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ σφραγισθῆναι · καθάπερ γὰρ εἴτις τοὺς λαχόντας αὐτῷ δήλους ποιήσειεν , οὕτω καὶ ὁ Θεὸς ἀφώρισεν εἰς τὸ πιστεῦσαι , ἐσφράγισεν εἰς τὸ κληρονομῆσαι τὰ μέλλοντα . Ὅρα πῶς προἰόντος τοῦ χρόνου , θαυμαστοὺς αὐτοὺς ποιεῖ . ἕως μὲν γὰρ ἦσαν ἐν τῇ προγνώσει , οὐδενὶ ἦσαν δῆλοι · ἐπειδὴ δὲ ἐσφραγίσθησαν , δῆλοι γεγόνασιν · ἀλλ’ οὐχ ὡς ὑμεῖς . ἔσονται γὰρ πλὴν ὀλίγων δῆλοι . Ἐσφραγίσθησαν καὶ οἱ Ἰσραηλῖται , ἀλλὰ περιτομῇ , καθάπερ τὰ βοσκήματα καὶ τὰ ἄλογα · ἐσφραγίσθημεν καὶ ἡμεῖς , ἀλλ’ ὡς υἱοὶ Πνεύματι . τι ἐστι “ Πνεύματι ἐπαγγελίας ” ἤτοι ὅτι κατ’ ἐπαγγελίαν αὐτὸ ἐλάβομεν · δύο γάρ εἰσιν ἐπαγγελίαι · μία μὲν διὰ τῶν προφητῶν , ἑτέρα δὲ ὑπὸ τοῦ Υἱοῦ . διὰ τῶν προφητῶν · ἄκουε τοῦ Ἰωήλ λέγοντος · “ ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ Πνεύματός μου ἐπὶ “ πᾶσαν σάρκα,’’ καὶ τὰ ἑξῆς . ἄκουε δὲ πάλιν τοῦ Χριστοῦ λέγοντος · “ καὶ λήψεσθε δύναμιν , ἐπελθόντος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος “ ἐφ’ ὑμᾶς · καὶ ἔσεσθέ μοι μάρτυρες , ἔν τε Ἰερουσαλὴμ καὶ ἐν “ πάσῃ τῇ Ἰουδαίᾳ καὶ Σαμαρείᾳ καὶ ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς.’’ τεκμήριον οὖν ποιεῖται τῆς τῶν μελλόντων ἐπαγγελίας , τὰ ἤδη δεδομένα · διὰ τοῦτο καὶ “ ἀρραβῶνα’’ καλεῖ · ὁ γὰρ ἀρραβὼν , μέρος ἐστὶ τοῦ παντός . Ἠγόρασε παρ’ ἡμῶν τὴν σωτηρίαν τὴν ἡμετέραν , καὶ ἔδωκεν ἡμῖν ἀρραβῶνα τέως . διατί οὖν μὴ τὸ ὅλον εὐθέως ἔδωκεν ; ἐπειδὴ μηδὲ ἡμεῖς τὸ ὅλον εἰργασάμεθα . ἐπιστεύσαμεν · τοῦτο ἀρχή · ἔδωκε καὶ αὐτὸς ἀρραβῶνα · ὅταν τὴν πίστιν διὰ τῶν ἔργων δείξωμεν , τότε τὸ πᾶν προστίθησι · μᾶλλον δὲ καὶ ὅλην ἔδωκε τιμὴν , τὸ ἴδιον αἷμα , καὶ πάλιν ἄλλην ὑπέσχετο . ( Σευηριανόσ . ) Ἄλλος φησὶ , τῶν προεγνωσμένων , φησὶν , καὶ ὑμεῖς , οἰκειούμενοι Χριστῷ δι’ ὑπακοῆς καὶ τῆς ἐπὶ τῇ ἀκοῇ πίστεως καὶ τοῦ ἐπὶ τῇ πίστει σφραγισμοῦ , ὅς ἐστιν ὁμοίωσις πρὸς Χριστὸν διὰ τῆς τοῦ Πνεύματος μεταλήψεως · παρὰ τίνος δὲ ἤκουσαν τὸν λόγον τῆς ἀληθείας ; ἣ παρὰ Ἰωάννου τοῦ εὐαγγελιστοῦ ; ἐκεῖ γὰρ ἐκήρυττε · διὸ καὶ ὑψηλότερον αὐτοῖς ὁ Παῦλος διαλέγεται , ἐκ τῆς ἐκείνου διδασκαλίας κατηρτισμένοις . Ὠριγένησ φησὶν , “ ἐν ᾧ καὶ ὑμεῖς ἀκούσαντες.’’ ἐν ᾧ , δηλονότι Χριστῷ · πρὸς ἑτέροις ἀκούσασι , καὶ ὑμεῖς ἀκούσαντες τὸν τῆς ἀληθείας λόγον · ὅσπερ ἀληθείας λόγος , τὸ Εὐαγγέλιόν ἐστι τῆς σωτηρίας ὑμῶν · καὶ “ πιστεύσαντες ἐσφραγίσθητε τῷ Πνεύ - “ ματι τῆς ἐπαγγελίας τῷ Ἁγίῳ · δόξει δὲ ὡς πρὸς τὴν φράσιν , τὸ δεύτερον “ ἐν ᾧ , παρέλκειν . ὅπερ καὶ αἴτιον γεγένηται τοῦ δοκεῖν ὅτι κρεμαμένου τοῦ διανοήματος , ἡ ὑποτακτικὴ φράσις οὐκ ἐπενήνεκται . οὐχ οὕτω δὲ ἔχει . ἔλεγε δή τις τῶν πρὸ ἡμῶν , ἀπὸ τῆς πολλῆς περὶ τὸν Ἰησοῦν ἀγάπης τὸν Παῦλον συνεχέστατα αὐτοῦ μεμνῆσθαι · καὶ ὡσπερεὶ παρελκόντως , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τοῦ “ ἐν ᾧ ” καὶ πιστεύσαντες ἔστιν ἰδεῖν κατὰ τὸ ἐν ὧ . πάνυ δὲ κατὰ τοὺς Ἐφεσίους ἐστὶ κεκοινωνηκότας ἀπορρήτων λόγων , ὑφηγουμένου τοῦ Παύλου , τὸ ἀκούειν “ ἐν ᾧ καὶ ὑμεῖς ἀκούσαντες τὸν λόγον “ τῆς ἀληθείας·’’ οὐκ οἰμαι γὰρ τοὺς τοῦ κηρύγματος μόνου ἀκηκοότας , καὶ τοὺς λόγους τῶν πραγμάτων μὴ παρειληφότας , ἐν διηγήσει καὶ τρανεῖ ἀναπτύξει ἀκούειν τὸν λόγον τῆς ἀληθείας . διαφέρει γὰρ ὁ λόγος καὶ τὸ κήρυγμα , ὡς καὶ ἐν ἄλλοις ὁ Παῦλος διδάσκει λέγων · “ καὶ ὁ λόγος μου καὶ τὸ κήρυγμα μου “ οὐκ ἐν πειθοῖς σοφίας λόγοις , ἀλλ’ ἐν ἀποδείξει Πνεύματος καὶ δυνάμεως . κἀκεῖ γὰρ παρατηρητέον , ὅτι ἕτερον λέγει εἶναι τὸν λόγον ἑαυτοῦ τοῦ κηρύγματος ἑαυτοῦ . ἐξεταστέον δὲ καὶ ἐν ἄλλη Ἐπιστολῇ , κατὰ τὸ ἀκηκόεναι τινὰς τὸν λόγον τῆς ἀληθείας · ἵνα τὸ παρατήρημα ἀκριβέστερον κατὰ τὸ βούλημα τοῦ Παύλου φανὴ ἀλλὰ τοῦτο μὲν Εὐαγγέλιον ὀνομάζεται . Παρατηρητέον δὲ καὶ τὰς προστιθεμένας αὐτῷ λέξεις · οἷον , “ κατὰ τὸ Εὐαγγέλιόν μου·’’ ἢ “ ἀρχὴ τοῦ Εὐαγγελίου Ἰησοῦ Χριστοῦ ἢ Εὐαγγέλιον αἰώνιοι ἣ Εὐαγγέλιον τῆς σωτηρίας τῶν Ἐφεσίων · ἢ ἁπλῶς Εὐαγγέλιον · ὥσπερ ὅταν λέγῃ περὶ τοῦ Λουκᾶ ὁ Παῦλος , “ οὗ ὁ ἔπαινος ἐν τῷ εὐαγγελίῳ διὰ πασῶν τῶν “ ἐκκλησιῶν.’’ σφραγίζεται δὲ τῷ Πνεύματι τῆς ἐπαγγελίας τῷ Ἁγίῳ πᾶς ὁ ἀκούσας τὸν τῆς ἀληθείας λόγον ὄντα Εὐαγγέλιον τῆς σωτηρίας τοῦ ἀκούοντος καὶ πιστεύοντος · ὡσεὶ ἀκούσας μὲν , μὴ πιστεύσας δὲ , οὐκ ἂν σφραγισθείη . Ἄλλος δέ τις ἐρεῖ , ὅτι εἰ καὶ πιστεῦσαι μὲν , μὴ ἐπὶ τοσοῦτον δὲ προκόπτοι · ὡς ἀκούειν τὸν λόγον τῆς ἀληθείας , οὐ οὕτως ἂν χωρῆσαι τὴν τοῦ Πνεύματος ἐπαγγελίαν τοῦ Ἁγίου αφραγίδα · εἴτις ἐστὶν ἀληθῶς ἐκτύπωσις καὶ τράνωσις τούτων , ἃ πρέπει ἐκτυποῦσθαι καὶ τρανοῦσθαι , ὑπὸ τοῦ τῆς ἐπαγγελίας Ἀγίου Πνεύματος . Ζητητέον δὲ καὶ εἴ που εἴρηται Πνεῦμα ἐπαγγελίας Ἅγιον · καὶ τί ἐκδεκτέον εἰς τὸ Πνεῦμα τῆς ἐπαγγελίας τὸ Ἅγιον . οἶμαι τοίνυν ὅτι ὥσπερ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον , γενόμενον ἐπί τινι , ἅγιον ποιεῖ , καὶ τὸ Πνεῦμα τῆς σοφίας σοφὸν , καὶ τὸ Πνεῦμα τῆς συνέσεως συνετὸν , οὕτω καὶ τὸ Πνεῦμα τῆς ἐπαγγελίας εἶναι πὼς ἤδη ἐν τῇ ἐπαγγελίᾳ . Ὅ ἐστιν ἀρραβὼν τῆς κληρονομίας ἡμῶν , εἰς ἀπολύτρωσιν τῆς περιποιήσεως , εἰς ἔπαινον τῆς δόξης αὐτοῦ . Ζητήσεις , εἰ πᾶς ὁ μετέχων Ἁγίου Πνεύματος , μετέχει τοῦ Πνεύματος τῆς ἐπαγγελίας , ἢ μόνος ὁ ἀκούσας λόγον ἀληθείας . ὄντος Εὐαγγελίου σωτηρίας , καὶ πιστεύσας , οὗτος λαμβάνει τὸ τῆς ἐπαγγελίας Πνεῦμα Ἅγιον . ἔτι δὲ τούτοις ἐπιστήσαμεν · εἰ πᾶς ὁ μετέχων ὁπώσποτε Πνεύματος Ἁγίου ἔχει τὸν ἀρραβῶνα τῆς κληρονομίας · βέλτιον δὲ νοεῖν , ὅτι ὥσπερ ἐπὶ τῶν συνωνουμένων τι καὶ διδόντων ἀρραβῶνα , κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῆς ποσότητος τοῦ ὅλου ἀργυρίου δίδοται ἀρραβὼν , οὕτως κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῶν ἑκάστου προεγνωσμένων ἁγίου μελλόντων ἀγαθῶν , δίδοται ἀρραβὼν τῆς κληρονομίας , ὡς ἀπὸ τοῦ ἀρραβῶνος τὸν δυνάμενον κατανοεῖν διαφορὰς τῆς δυνάμεως τοῦ ἀρραβῶνος · καὶ ἀρραβῶνος ἔδει ἃν ἀποφήνασθαι περὶ πλείονος καὶ ἐλάττονος κληρονομίας , τῆς ἀποκειμένης τοῖς Χριστοῦ συγκληρονόμοις . Ὥσπερ δὲ ὁ ἀρραβὼν τῆς κληρονομίας οὐχὶ ἔξω τί ἡμῶν ἐστιν , ἐν γὰρ ἑκάστῳ τὸ Πνεῦμα τῆς ἐπαγγελίας ἐστὶ τὸ Ἅγιον , ὁ ἀρραβὼν τῆς ἐπαγγελίας , οὕτως ἡ κληρονομία οὐκ ἔξωθέν ἐστι τοῦ κληρονομοῦντος , ἀλλ’ ἐν τῷ νῷ τοῦ κληρονομοῦντος , καὶ τῇ ψυχῇ αὐτοῦ · οὐδὲν γὰρ τῶν ἔξωθεν συγκρίνεσθαι δύναται τελειότητι νοῦ , θεωροῦντος κάλλη σοφίας καὶ λόγου Θεοῦ καὶ ἀληθείας · τοῦτο μέντοι γε τὸ Πνεῦμα τῆς ἐπαγγελίας τὸ Ἅγιον , ὅπερ ἐστιν ἀρραβὼν τῆς κληρονομίας ἡμῶν , ἐπὶ τοῦ παρόντος δι’ δόται τοῖς ἁγίοις , ἵνα ἀπολυτρωθῶσι , περιποιηθῶσι , τῷ Θεῷ καταρτιζόμενοι εἰς ἔπαινον τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ · τὸ δὲ “ εἰς ἔπαινον τῆς δόξης “ αὐτοῦ,’’ πρὸς τῷ ἀποδεδομένῳ , δύναται καὶ τοσοῦτο δηλοῦν · ἐπὶ τῷ ἐπαινεῖν τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ · ἕκαστος νῦν μὲν τὸ Πνεῦμα τῆς ἐπαγγελίας λαμβάνων ἀρραβῶνα τῆς κληρονομίας , ὕστερον δὲ αὐτὴν τὴν κληρονομίαν · οὐ μέντοι ὡς ἄν τις ὑπονοῆσαι σημαίνεσθαι ἐκ τῆς λέξεως ὡς χρήζοντες τοῦ Θεοῦ τῶν ἐπαινούντων τὴν δόξαν αὐτοῦ , ἀλλ’ ὡς μεγίστων ἀγαθῶν περιγινομένων τοῖς τεθεωρηκόσι τὸ ἐπαινετὸν τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ , καὶ μὴ δυναμένων σιωπᾶν αὐτὸ , ἀλλ’ ἀεὶ πρὸς τὸ εὐφραίνεσθαι ἐν τῷ ὑμνεῖν αὐτὸ γινομενοις . ( Χρυσοστόμου . ) Ὁ μακάριος Ἰωάννης φησὶν , οἱ ὄντως μετέχοντες , ἴσασιν ὁ τι ἀρραβὼν τῆς κληρονομίας ἡμῶν ἐστί · τοιοῦτος ὁ Παῦλος ἦν , ἐντεῦθεν τῶν ἐκεῖ γεγευμένος · διὸ καὶ ἠπείγετο καὶ ὤδινε τὰ ἐνθάδε ἀφεῖναι · ἐν ἑτέροις γὰρ ὀφθαλμοῖς ἑώρα , πάντα τὸν νοῦν μεταστήσας ἐκεῖ · οὐ μετέχεις τῶν πραγμάτων · διὰ τοῦτο καὶ τῶν ῥημάτων ἐκπίπτεις · εἰ μετείχομεν Πνεύματος , ὡς μετέχειν ἔδει , καὶ τοὺς οὐρανοὺς ἑωρῶμεν , καὶ τῶν ἐκεῖσε κατάστασιν . ἀρραβὼν τίνος ἐστι ; τῆς ἀπολυτρώσεως , τῆς περιποιήσεως · ἡ γὰρ καθαρὰ ἀπολύτρωσις τότε γίνεται · νῦν μὲν γὰρ καὶ ἐν κόσμῳ ἀναστρεφόμεθα , καὶ πολλὰ ἡμῖν ἀνθρώπινα συμπίπτει · καὶ μετὰ ἀσεβῶν ἐσμέν · ἡ δὲ καθαρὰ ἀπολύτρωσις , ὅτε μήτε ἁμαρτήματα ᾖ μήτε πάθη ἀνθρώπινα , μήτε ἀναμὶξ ὦμεν μετὰ πάντων , τότε ἐστί · νῦν δὲ ἀρραβών . καὶ γὰρ καὶ νῦν αὐτῶν ἀπέστημεν · οὐ γὰρ ἔστιν ἡμῶν τὸ πολίτευμα ἐπὶ τῆς γῆς · καὶ νῦν ἐκτός ἐσμεν , πάροικοι γὰρ ἐσμέν · καὶ νῦν χωρὶς ἁμαρτημάτων οἱ ὄντες εἰς ἔπαινον τῆς δόξης αὐτοῦ . συνεχῶς τοῦτο τίθησι · τί δήποτε ἱκανὸν ὄν ; πληροφορῆσαι τοὺς ἀκούοντας . εἰ μὲν γὰρ ἡμῶν , φησιν , ἕνεκεν ταῦτα ἐποίει , κἂν ἦν ἀμφίβολον · εἰ δὲ δι’ ἑαυτὸν , καὶ ὥστε δεῖξαι τὴν ἀγαθωσύνην αὐτοῦ ὧσπέρ τινα μαρτυρίαν αἰτίαν τίθησι , τοῦ μὴ ἃν ἄλλως ταῦτα γενέσθαι · ἅπερ καὶ ἐπὶ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἄνω καὶ κάτω ὁρῶμεν λεγόμενα , “ ποίησον ἡμῖν διὰ τὸ ὄνομά σου καὶ πάλιν αὐτὸς ὁ Θεὸς ἔλεγε , “ ποιῶ ἕνεκεν ἐμοῦ·’’ καὶ ὁ Μωϋσῆς · “ ποίησον ἡμῖν διὰ τὸ “ ὄνομά σου·’’ εἰ καὶ μηδενὸς ἕνεκεν ἑτέρου · πληροφορεῖ γὰρ τοῦτο τοὺς ἀκούοντας , καὶ ἀνίησι μαθόντας ὅτι διὰ τὴν οἰκείαν ἀγαθότητα πάντως ποιήσει ἅπερ ἐπαγγέλλεται . Θεόδωρόσ φησιν , “ ἀπολύτρωσιν περιποιήσεως , ” τὸ διὰ τῆς ἀναστάσεως καὶ τῆς ἀθανασίας τῶν ἐντεῦθεν ἀπαλλαττομένους κακῶν , τὴν πρὸς αὑτὸν οἰκείωσιν λαμβάνειν · ἀφ’ ὧν τῆς παρ’ αὐτοῦ μετασχόντες δόξης , εἰκότως θαυμαστὸν ἐκεῖνον ἐνδείκνυμεν , τὸν τοσούτων αἴτιον ἡμῖν τῶν ἀγαθῶν γεγονότα · τοῦτο γὰρ λέγει τὸ εἰς ἔπαινον τῆς δόξης αὐτοῦ .
Lemmas: περι ὁ ἐν κύριος ἐκλογή ἐγώ καί εἰσαγωγή ἄν τελείωσις . Παῦλος ἀπόστολος Ἰησοῦς Χριστός διά Θεός . ἐν οὗτος κατά ὁ εἴωθα αὐτός ὁ Ἐπιστολή ὁ προγραφή συμπεραίνω · παραπλήσιος τίς ὁ παρά ἐγώ συνήθεια ποιέω · ὡς ὅταν ἐπιστέλλω λέγω , ὁ Δεῖνα , ὁ δεῖνα χαίρω · προστίθημι τίθημι δέ ὁ “ διά θέλημα Θεός ὁμοῦ τε συνδέω αὐτός , ὡς μηδείς διακρίνω μηδέ ἀποσπάω δοκέω ὁ Θεός ὁ διά ὁ Χριστός γίγνομαι · ὁμοῦ δέ καί ὁ ὁ ἀποστολή ἔργον ἀναγκαῖος ἑαυτοῦ πανταχόθεν δείκνυμι · πλήν γε δεία , ὅτι σύντομος ὁ προγραφή ποιέω · κατάλληλος καί οὗτος ὁ πρόθεσις ὁ λόγος ποιέω · προκέω γάρ αὐτός , ὁ ὁ Χριστός παρουσία ὁ ὠφέλιμος εἶπον ἐν εὐχαριστία εἶδος σύντομος · οὐ ὡς ἐπί ὁ πρός Ῥωμαῖος ἐξεργαστικός καί μετά ὁ πρός ὁ ἐναντίος λόγος . Σευηριανός δέ φημί , ἐνταῦθα ὁ “ διὰ,’’ καί ὁ Θεός προσήκω κατά ὁ Παῦλος , καί οὐ ἐλασσόω Πατήρ . εἰκότως δέ λέγω ὁ “ διά θέλημα Θεός ἵνα δείκνυμι ὅτι ὡς ἐθέλω ὁ θεός Ἰωάννης εἰμί ἀπόστολος , οὕτως ἐγώ · οὗτος δέ γράφω , ἵνα ἀξιόπιστος εἰμί ὁ ὑπό αὐτός λέγω . Χρυσόστομος . ) καί ὁ μακάριος δέ Ἰωάννης φημί , ἰδού ὁ “ διὰ,’’ ὁ πατήρ δίδωμι · τίς οὖν ; μικρός αὐτός εἴρω ; Μήδα - μάω . ἐπεί δέ δεῖ καί ὁ αἱρετικός μή ἀγνοέω ὁ πονηρία , ἀκούω τίς καί Ὠριγένης φημί περί οὗτος . Ὠριγένης . εἰμί ὁ διά πρόθεσις ὁ ὑπηρετικός ἐμφαίνω , ὥσπερ ἐπί πλείων ζητάω , διηγέομαι ὁ “ πᾶς διά αὐτός “ εἰμί τίθημι καί ὁ φαίνω ἐγώ εἰς οὗτος ανθυποφορά , φορά , ζητητέος πῶς ἀπόστολος εἰμί Παῦλος Χριστός Ἰησοῦς · οὐ ἐκ θέλημα Θεός , ἀλλά “ διά θέλημα Θεός ὁ μέν οὖν τις εἴρω , μή πάνυ ἀκριβόω πανταχοῦ ὁ Παῦλος ὁ ὁ πρόθεσις ἰδίωμα , ὅσπερ αὐτός ποιέω καί ἐπί ἄλλος σημαίνω - Μένων . ἄλλος δέ , διαφορά εἰδοί ὁ διά Θεός καί ὁ “ διά ἐθέλω - “ μάτος Θεός εἴρω , ὅτι ἄτοπος εἄν εἰμί , εἰμί γράφω Παῦλος ἀπόστολος Χριστός Ἰησοῦς διά Θεός · εἰμί δέ ὁ θέλημα ὁ Θεός ὑπηρετικός εἰμί , ἡγέομαι εἰμί αὐτός ὁ χράω αὐτός , οὐ εἄν εἰμί οὗτος ἄλογος . ἐφίστημι δέ καί περί “ ὁ θέλημα “ ὁ Θεός , ” εἰμί δύναμαι τάσσω ἐπί Χριστός · ἵνα ὥσπερ εἰμί “ Θεός δύναμις καί Θεός σοφία , ” οὕτως εἰμί καί θέλημα αὐτός , Θεός ὑπόστασις ἔχω αὐτός · ἐάν δέ τις ἀπεμφαίνω φαίνω οὐσιόω λέγω ὁ ὁ Θεός θέλημα , ἐφίστημι , εἰμί μή ὁ δοκέω ἀπέμφασις παραπλήσιος εἰμί καί ἐπί δύναμις Θεός , καί σοφία Θεός , καί λόγος Θεός , καί ἀλήθεια καί ἀνάστασις καί ὁδός · παραπλήσιος γάρ ἐγώ δοκέω τυγχάνω περί πᾶς οὗτος , ὡς οὐσιόω ἐν ὁ μονογενής Λόγος . οὗτος μέν Ὠριγένης . ὅτι2 δέ καί ἐπί πατήρ , ὁ διά ὅς εἴρω ἐν πᾶς ὁ γράφω καί οὖον ὁ ὑπηρετικός ἐμφαίνω , ἀκούω πρός ὁ πάρειμι αὐτός ὁ ἀπόστολος ἐν ὁ πρός Κορίνθιος εἶπον · “ πιστός ὁ θεός διά “ ὅς καλέω εἰς κοινωνία ὁ υἱός αὐτός . ὁ ἅγιος ὁ εἰμί ἐν Ἔφεσος καί πιστός ἐν Χριστός Ἰησοῦς . ( ὁ Χρυσόστομος . ) ὁ μακάριος Ἰωάννης φημί , ἰδού ἅγιος καλέω ἀνήρ ἔχω καί παιδίον καί γυνή καί οἰκέτης · καί οὗτος δῆλος , ἀπό ὁ τέλος ὁ Ἐπιστολή , ὡς ὅταν λέγω “ ὁ “ γυνή , ὁ ἴδιος ἀνήρ ὑποτάσσω . ” καί πάλιν “ ὁ “ τέκνον ὑπακούω ὁ πατήρ σύ , καί ὁ δοῦλος ὑπακούω “ ὁ δεσπότης · ” ἐννοέω ὅσος κατέχω νῦν ῥᾳθυμία , καί ὅσος τότε ὁ διαφορά εἰμί ὁ ἐναίρω · ὡς καί ὁ κοσμικός , ἅγιος καί πιστός λέγω . Ὠριγένης δέ φημί , ἐπί μόνος Ἐφέσιος εὑρίσκω κεῖμαι , ὁ “ ὁ ἅγιος ὁ οὖσις καί ζητέω εἰμί μή παρέλκω πρόσκειμαι ὁ “ ὁ ἅγιος ὁ οὖσις τίς δύναμαι σημαίνω . ὁράω οὖν εἰμί μή ὥσπερ ἐν ὁ Ἔξοδος ὄνομα φημί ἑαυτοῦ ὁ χρηματίζω Μωσῆς ὁ ἐάν , οὕτως ὁ μετέχω ὁ εἰμί , γίγνομαι εἰμί , καλέω οἱονεί ἐκ ὁ μή εἰμί εἰς ὁ εἰμί · “ ἐκλέγω γάρ ὁ “ θεός ὁ μή ὄνομαι φημί ὁ αὐτός Παῦλος , “ ἵνα ὁ εἰμί “ καταργέω · ” καί ζητέω τίς , πῶς ὁ εἰμί καταργέω · ἀλλά ἀκούω ἐπιφέρω αὐτός ὁ “ ὅπως μή καυχάομαι πᾶς “ σάρξ ἐνώπιος ὁ Θεός ἐάν γάρ τις μετέχω ὁ εἰμί , ἐπιλανθάνομαι ὁ μετοχή , ἑαυτοῦ καταχαρίζομαι ὁ ὁ εἰναι αἴτιος , καί μή ὁ πᾶς εὐχαριστία ἀναφέρω ἐπί ὁ ἐκ ὁ μή εἰμί ὁ εἰμί αὐτός ὅμοιος καί κατά εἰκών χαρίζομαι , τότε καταργέω ὁ εἰμί . εὐλογητός ὁ θεός καί πατήρ ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὁ εὐλογέω ἐγώ ἐν πᾶς εὐλογία πνευματικός ἐν ὁ ἐπουράνιος ἐν Χριστός . ὁ μέν τις εἴρω , διά ὁ ἐν Λευιτικός καί Δευτερονόμιον εὐλογία , καί εἶπον ἄλλοθι ὁ γραφεύς τοιοῦτος εἰμί ἀναγράφω · πρός ἀντιδιαστολή ἐκεῖνος δέ λέγω ὁ πνευματικός εὐλογία , ὡς ὁ Θεός καί πατήρ Ἰησοῦς Χριστός ἐγώ ευλογών , οὐ ἐν σωματικός ὁμοίως ἐκεῖνος εὐλογία , ἀλλά πνευματικός · καί οὗτος γε ἐκδέχομαι ὁ ἑτερόδοξος , νομίζω εἄν καί ἀφορμή ὁ διακόπτω ὁ θεότης ἐκ τοιοῦτος ἐκδοχή λαμβάνω . ἐγώ δέ παρίστημι ὅτι οὐδέ ἐπί ὁ κατά νόμος δίδωμι ὁ εὐλογία , εἰμί σωματικός νοέω ὁ πιστεύω κατά ὁ νόμος καί ὑγιής βιόω , ἐλέγχω ὁ οὕτως ὑπολαμβάνω , ἤτοι ψεύδω ὁ ὁ εὐλογία δίδωμι , ἢ ὁ μή ἀπό ὁ πρόχειρος ἐκδοχή νοέω ἐπαγγέλλω ὁ βιόω , καθώς προστάσσω · ἀκόλουθος γάρ εἰμί ὁ ὁ νόμος πνευματικός εἰμί , καί ὁ ἐν αὐτός εὐλογία εἰμί πνευματικός · οὖον τυγχάνω δέ σωματικός ὁ εὐλογία , φέρω εἶπον , ὁ προφήτης · οὖον γάρ δανείζω ἔθνος πολύς , ἄνθρωπος περιέρχομαι “ ἐν μηλωτή , ἐν αἴγειος δέρμα · ὑστερέω , θλίβω , κακουχέω · ἐν “ ἐρημία πλανάω καί ὄρος καί σπήλαιον καί ὁ ὀπή ὁ γῆ . οὐδέ εὐλογέω ἐν πόλις ὅς ἐν ἀγρός · ἀλλά οὐδέ ὁ ἀποθήκη αὐτός εὐλογέω , ὅς οὐδέ κτάομαι ὁ ἀρχή . καί ὁράω εἰμί μή ἐκ οὗτος ἀναγκάζω ὁ ἄλλως νοέω μετατίθημι , εἰμί τηρέω ὁ ἀξίωμα ὁ ὁ εὐλογία δίδωμι Θεός , πρός ὁ πνευματικός αὐτός δίδωμι αὐτός ὁ μακάριος ἑαυτοῦ . ὁ . οὖον μόνος δέ πᾶς εὐλογία πνευματικός εἰμί ὅς εὐλογέω Παῦλος καί ὁ παραπλήσιος αὐτός , καί οὐδείς αὐτός σωματικός , ἀλλά καί ἐν ὁ ἐπουράνιος . πρέπω γάρ οὗτος , ὅς ὁ πολίτευμα ἐν οὐρανός ὑπάρχω , θησαυρίζω ἐν οὐρανός καί ὁ Καρδία ἔχω ὅπου εἰμί αὐτός ὁ θησαυρός , καί ἐν ὁ ἐπουράνιος ὁ πνευματικός τυγχάνω εὐλογία . πῶς δέ ἤδη εἰμί “ εὐλογέω ὁ θεός καί πατήρ ὁ “ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ἐν πᾶς εὐλογία πνευματικός καί “ ἐν ὁ ἐπουράνιος ἄξιος ἐπισκοπέω · οὖον γάρ εἴρω ὁ εὐλογέω ἐγώ . καί ὅς εἰμί δύναμαι ὁ ἐν ὁ ἐπουράνιος εἰμί , ἀντί ὁ ἐν ὁ νοητός , καί ἔξω αἴσθησις . οὗτος γάρ καί θησαυρίζω τίς ἐν οὐρανός · καί ὁ Καρδία οὐκέτι ἔχω ἐπί γῆ · τουτέστιν ἐν ὁ ὑλικός καί σωματικός , ἀλλά ἐν οὐρανός · ὁ νοητός φύσις ἀεί αὐτός ὁμιλέω . ὑπέρ δέ ὁ ἀκριβής θεωρέω ἐγώ ἀμφότερος , εἴρω περί ὁ εὐλογία , καί ὅτι εἰμί πνεῦμα - τιμή , καί ὅτι ἐν ὁ ἐπουράνιος , καί πρός οὗτος , ὅτι ἐν Χριστός , οἱονεί ἐν ὁ λόγος καί ὁ σοφία καί ὁ ἀλήθεια , καί ὁ δύναμις · Χάρις σύ καί εἰρήνη ἀπό Θεός πατήρ ἐγώ καί πυρίον Ἰησοῦς Χριστός . ( ὁ Χρυσόστομος . ) ὁ μακάριος Ἰωάννης φημί , εἶπον χάρις , καί πατήρ ὁ θεός καλέω . ὁ χάρις γάρ ἐκεῖνος τεκμήριον οὗτος · πῶς ; ἀκούω αὐτός ἑτέρωθι λέγω · “ ὅτι δέ εἰμί “ υἱός , ἐξαποστέλλω ὁ θεός ὁ πνεῦμα ὁ υἱός αὐτός εἰς ὁ “ Καρδία σύ κράζω , ἀββα ὁ Πατήρ καί “ κύριος Ἰησοῦς “ Χριστός διά ἐγώ γάρ Χριστός γίγνομαι , καί ἐν σάρξ ὁράω . Σευηριανός δέ φημί , εἰμί ἑκάτερος καταχρηστικός εἴρω καί ὁ πατήρ καί ὁ Κύριος , ὁμολογέω μείζων ὁ πατήρ ὁ υἱός · εἰμί ὁ μέν πατήρ ἔχω ὄνομα , ὁ δέ κύριος · ἀλλά ὁμολογέω οὗτος ὁ ῥητός ὁ αἰτία · ἐπεί γάρ εἶπον , “ πατήρ “ ἡμῶν,’’ πατήρ δέ εἰμί ὁ Χριστός , ἵνα μή ὁ αὐτός ὄνομα καί ἐπί ὁ μονογενής καί ἐπί ὁ πιστός κεῖμαι , ὅς ὁ υἱός καθαιρέω παρά φύσις , ἢ ἐκεῖνος ὑπέρ φύσις ἀνάγω , εἶπον “ πατήρ “ ἡμῶν,’’ καί δείκνυμι ὅτι χάρις ὁ προσηγορία , ἐπάγω , “ καί “ κύριος Ἰησοῦς Χριστός οὖον γάρ ἐν-εἰμί κοινός φύσις ὁ προσηγορία εἰμί κοινός εἰμί καί ὁ ἀξίωμα · διατί οὖν Κύριος μέν οὗτος ὁ πατήρ , οὐ δέ καί αὐτός Κύριος ὁ υἱός , εἴπερ καταχρηστικός εἄν ὁ ὁ προσηγορία ἐπί ἑκάτερος ; εὐλογητός ὁ θεός καί πατήρ ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . ( Χρυσόστομος . ) ὁ μακάριος Ἰωάννης φημί · ἰδού θεός ὁ σαρκόω , εἰμί δέ μή βούλομαι , ἀλλά ὁ Θεός Λόγος , Πατήρ . Θεόδωρος δέ φημί , ὁ “ εὐλογητός ἀντί ὁ ἐπαινέω καί θαυμάζω ἄξιος · ὁ μέντοι “ ὁ θεός καί πατήρ ὁ “ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός δύναμαι ὁ μέν καί διῃρημένως λέγω , ἵνα εἰμί ὁ μέν “ Θεός κατά διαίρεσις ἀπόλυτος νοέω · ὁ δέ “ πατήρ , “ κατά ἑαυτοῦ · εἰμί δέ τις αὐτός ἐπισυμπλέκω φιλονεικέω , ὡσάν καί ὁ θεός καί ὁ πατήρ ἐπί ὁ πρόσωπον νοέω ὀφείλω ὁ Χριστός , οὐδέ πρός οὗτος μάχομαι · ἵνα εἰμί κατά οἰκονομία αὐτός θεός , ὁ εὐλογέω ἐγώ ἐν πᾶς εὐλογία πνευματικός ἐν ὁ ἐπουράνιος ἐν Χριστός εὐλογία καλέω πνευματικός , ὁ πνεῦμα ὁ χάρισμα , ἀντιδιαστέλλω ὁ κατά ὁ νόμος εὐλογία · ὁ δέ “ ἐν ὁ ἐπουράνιος ἀντί ὁ περί ὁ ἐπουράνιος , οὐ ἵνα γῆ κληρονομέω κατά νόμο·ν , οὐδέ ἵνα κατά γῆ πολιτεύω · καί ὁ λοιπός ὁμοίως ἐν Χριστός Ἰησοῦς . ( Χρυσόστομος . ) ὁ μακάριος Ἰωάννης φημί , τουτέστι διά Χριστός Ἰησοῦς , οὖον διά Μωϋσῆς οὗτος ὁ εὐλογία , ὥστε οὖον μόνος ὁ παλαιότης , ἀλλά καί ὁ μεσίτης διαφέρω ἐγώ , ὥσπερ καί ἐν ὁ πρός Ἑβραῖος φημί , “ καί Μωσῆς μέν πιστός ἐν ὅλος “ ὁ οἶκος αὐτός , ὡς θεράπων εἰς μαρτύριον ὁ λαλέω . “ Χριστός δέ ὡς υἱός ἐπί ὁ οἶκος αὐτός , ὅς οἶκος εἰμί ἐγώ , “ καθώς καί ἐκλέγω ἡμᾶς,’’ φημί , “ ἐν αὐτός , πρό καταβολή “ κόσμος εἰμί ἐγώ ἅγιος καί ἄμωμος κατενώπιον αὐτός ὅς δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί · διά ὅς εὐλογέω ἐγώ , διά οὗτος καί ἐκλέγω . αὐτός τοίνυν ἐγώ πᾶς δίδωμι ἐκεῖνος · αὐτός εἰμί ὁ κριτής , καί εἴρω , “ δεῦρο ὁ εὐλογέω μένω ὁ πατήρ ἐγώ κλήρος - “ νωμάω ὁ ἑτοιμάζω σύ βασίλειος ἀπό καταβολή “ κόσμος καί ἐν πᾶς σχεδόν ὁ ἐπιστολή , οὗτος σπουδάζω δείκνυμι , ὅτι οὖον νέος ὁ κἀς ἐγώ , ἀλλά ἄνωθεν οὗτος τυπόω · οὐδέ ἐκ μεταμέλεια , ἀλλά οὕτως οἰκονομέω καί προορίζω . καί οὗτος δέ κηδεμονία πολύς . τίς εἰμί “ ἐν αὐτός ἔξω - “ λέγω ; ’’ διά ὁ εἰς αὐτός πίστις ὁ Χριστός οὗτος κατορθόω , πρίν ὅς γίγνομαι ἐγώ , μᾶλλον δέ πρίν ὅς ὁ κόσμος καταβάλλω . καί καλῶς καταβολή εἶπον , ὡς ἀπό τις ὕψος μέγας καταβάλλω αὐτός δείκνυμι · καί γάρ μέγας καί ἄφατος ὁ ὕψος ὁ Θεός , οὖον ὁ τόπος , ἀλλά ὁ ἀναχωρέω ὁ φύσις · τίς ἐκλέγω ; ὥστε ἐγώ ἅγιος καί ἄμωμος κατενώπιον αὐτός γίγνομαι · ἵνα τοίνυν μή ἀκούω ὅτι “ ἐξελαύνω ὁ πίστις ἀρκέω νομίζω μόνος , καί ὁ βίος προστίθημι · διά οὗτος ἐκλέγω , φημί , καί ἐπί οὗτος , ἵνα ἅγιος εἰμί καί ἄμωμος · πάντως δέ ὁ δόκιμος ἐκλέγω ὁ Θεός · ποιέω ἐγώ αὐτός ἅγιος διά ὁ πίστις · ἅγιος γάρ εἰμί ὁ ὁ πίστις Μετέ - χόω · ἄμωμος , ὁ ἀνεπίληπτος βίος ἔχω , ἀλλά ἁγιότης καί ὁ ἀνεπίληπτος οὐ ἁπλόος ζητέω , ἀλλά ὁ ἐνώπιος αὐτός τοιοῦτος φαίνω . Θεόδωρος δέ φημί , πρόδηλος ὡς ἀπό ὁ μέλλω ἔθος αὐτός ὁ κατά Χριστός ποιέω ὁ ἀπόδειξις . ἅτε δή τότε φαίνω ἐπί ὁ πρᾶγμα · νῦν γάρ ἐν ἐπαγγελία μόνος αὐτός εἰμί διά πίστις . ἐν ἀγάπη προορίζω ἐγώ εἰς υἱοθεσία διά Ἰησοῦς Χριστός εἰς ἑαυτοῦ . πάλιν ἐπί ὁ χάρις αὐτός ἀνέρχομαι · οὖον γάρ ἀπό πόνος οὐδέ κατόρθωμα οὗτος γίγνομαι , ἀλλά ἀπό ἀγάπη · οὔτε ἀπό ἀγάπη μόνος , οὔτε ἀπό ὁ ἡμέτερος ἀρετή · εἰμί γάρ δή ἀπό ἀγάπη μόνος , χρή ἅπας σῴζω . εἰμί δέ ἀπό ὁ ἡμέτερος ἀρετή πάλιν μόνος , περισσός ὁ παρουσία αὐτός , καί πᾶς ὁ οἰκονομέω · ἀνάγκη οὖν ἐκ ἀμφότερος . εἶπον γάρ ἐγώ · τίς Παῦλος ἄν ὠφελέω ; ποῦ δέ ἄν ἐπιδείκνυμι , εἰμί μή καί ἄνωθεν αὐτός καλέω , καί ἀγαπάω ἕλκω πρός ἑαυτοῦ ; ἄλλως δέ , καί ὁ τοσοῦτος ἀξιόω , ἀγάπη εἰμί , οὖον ὁ ἡμέτερος ἀρετή . ὁ γάρ ἐνάρετος γίγνομαι καί πιστεύω , καί προσέρχομαι , καί οὗτος μέν αὐτός εἰμί ὁ καλέω , πλήν καί ἡμέτερος . ὁ δέ προσέρχομαι τοσοῦτος ἀξιόω τιμή , ὥστε εὐθύς ἀπό ἐχθρός εἰς υἱοθεσία ἄγω , ὑπερβάλλω οὕτως ἀγάπη · “ ἐν ἀγαπάω φημί “ προακτωρ - “ σός ἐγώ εἰς υἱοθεσία διά Ἰησοῦς Χριστός εἰς αὐτός ὁράω πῶς οὐδείς ἄνευ Χριστός , πῶς οὐδείς ἄνευ ὁ πατήρ , ἐκεῖνος προορίζω , οὗτος προσάγω , καί οὗτος τίθημι ἐπαίρω ὁ γίγνομαι , καθάπερ καί ἑτέρωθι φημί · “ οὖον μόνος δέ , ἀλλά καί “ καυχάομαι διά ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός μέγας μέν γάρ ὁ δίδωμι , πολύς δέ μείζων γίγνομαι , ὁ διά ὁ Χριστός δίδωμι , ὅτι οὐ πέμπω τις ὁ δοῦλος πρός ὁ δοῦλος , ἀλλά αὐτός ’τον μονογενής . Σευηριανός δέ φημί , εἰμί τοίνυν ἐν Χριστός εἰς υἱοθεσία ὁρίζω ὁ ἅγιος , οὖον θετός ὁ υἱός , ἀλλά φύσις υἱός . Θεόδωρος δέ φημί , οὗτος ἐπίτασις ἔχω ὁ πρόκειμαι διχόθεν . ἐπεί ἐγώ ἀγάπη ὁ ἐκλογή μείζων , καί ὁ ὁ υἱοθεσία , ὁ ἅγιος καί ἄμωμος · οἰκειότης γάρ ἀπόδειξις ἔχω οὗτος μέγας . ὁ δέ “ εἰς αὐτός ἵνα αὐτός υἱός λέγω τε καί χρηματίζω . Ὠριγένης φημί , ζητέω δέ ἄν τις πρός ὁ “ εἰμί τις “ ἅγιος καί ἄμωμος κατενώπιον ὁ Θεός εἰμί μή ὁ προφητικός ἐναντιόομαι οὗτος , λέγω , “ οὖον δικαιόω ἐνώπιον σύ πᾶς “ ἵζω εἰμί δέ κατενώπιον ὁ Θεός πᾶς ζῶ οὖον δικαιόω , πως κατενώπιον αὐτός εἰμί ἅγιος ; εἰμί γάρ ἅγιος καί ἄμωμος εἰμί καί δικαιόω , ἐπί ὁ ἀμφιβολία τίς καταφεύγω ὁ προφητικός εἴρω , ὁ μή δικαιόω κατενώπιον ὁ Θεός πᾶς ζῶ , τοιοῦτος τίς σημαίνω . οἱονεί ὅλος καί ἐκ ὅλος ὁ ἑαυτοῦ χρόνος , οὖον δικαιόω κατενώπιον ὁ Θεός , ὁ πᾶς ἁμαρτάνω ποτός · ὅσπερ ἐάν οὕτως ἔχω , οὖον κωλύω ὁ εἰμί τις ἅγιος καί ἄμωμος κατενώπιον αὐτός , ἐκ διόρθωσις τοιοῦτος γίγνομαι · ὅς καί ὁ μή πᾶς ζῶ , ἀλλά οὖν γε τις δικαιόω . “ ἐν ἀγάπη προορίζω ἐγώ εἰς υἱοθεσία , διά Ἰησοῦς “ Χριστός εἰς αὐτός ἤτοι ὁ ἐν ἀγάπη ὁ προορίζω συναπτέον · ἢ ἐκλέγω ἐγώ ἐν αὐτός ἐν ἀγάπη , πρό καταβολή κόσμος προορίζω ἐγώ ἐν υἱοθεσία Ἰησοῦς Χριστός εἰς ἑαυτοῦ , ὥστε ἐγώ εἰμί ἅγιος καί ἄμωμος κατενώπιον αὐτός . δηλόω δέ ὁ ὄνομα ὁ υἱοθεσία ὁ μή φύσις εἰμί υἱός ὁ Θεός ὁ προορίζω οὐ οὐ ἄνω γοῦν τάσσω ὁ ὄνομα ὁ υἱοθεσία ἐπί ὁ Σωτήρ , ἀλλά ἐπί οὗτος , ἕ λαμβάνω ὁ ὄνομα ὁ δουλεία εἰς φόβος , ἀποδίδωμι ὁ φόβος , ἄξιος γίγνομαι ἐλευθερία , καί ὁ ἀκούω “ οὐκέτι σύ λέγω δούλους,’’ ἕ καί διά οὗτος λαμβάνω ὁ πνεῦμα ὁ υἱοθεσία . ὅτε δέ τις ὁ υἱός λαμβάνω , οὖον πρότερος ἔχω αὐτός , τότε καί ὁ πνεῦμα χωρέω ὁ υἱοθε - σία . οὗτος γάρ διά Χριστός ὁ υἱοθεσία ἐγώ ἐπεισέρχομαι , ἐπί ὁ μέντοι εἰς αὐτός καταντάω “ ἐκλέγω ἐγώ ἐν αὐτός “ πρό καταβολή κόσμος εἰμί ἐγώ ἅγιος καί ἄμωμος κάτω - “ νώπιον αὐτός , ἐν ἀγάπη προορίζω ἐγώ ἐν υἱοθεσία διά Χρίστο · ” οὗτος γάρ ἐπιφέρω ὁ “ εἰς αὐτός . ” “ κατά ὁ εὐδοκία ὁ θέλημα αὐτός ὁ ὁ εὐδοκία ὄνομα οὖον πάνυ τίς τρίβω ἐν ὁ ὁ Ἕλλην συνήθεια νομίζω εἰμί , ὀνοματοποιέω δέ ὑπό ὁ ἑρμηνεύω · χράω γάρ ὁ λέγω ἐπί ὁ προφητικός , ὡς ἐν ὁ πδʹ ψαλμός , “ εὐδοκέω , “ κύριος , ὁ γῆ σῴζω καί ἐν ρε , “ μιμνήσκω ἐγώ , κύριος , ἐν “ τῆ εὐδοκία ὁ λαός σῴζω καί ἐν ὁ Ἀμβακούμ , “ καί ἐάν “ ὑποστέλλω , οὐ εὐδοκέω ὁ ψυχή ἐγώ ἐν αὐτός πλήν ὁ εὐδοκία ἐμφαίνω , ὁ εὕω καί ὁ δοκέω ; ὥστε μή ἄν λέγω ἐπί ὁ δοκέω ἐγώ οὖον καλῶς , ἀλλά ἐπί μόνος ὁ ἐπαινετός δοκέω · ζητητέος οὖν , πῶς ἐν ἀγάπη προορίζω εἰς υἱοθεσία ὅς προορίζω ὁ θεός , κατά ὁ εὐδοκία ὁ θέλημα αὐτός προορίζω · καί ἀπόδειξις εὑρετέος , ὁ εὐδοκία εἰμί ὁ θέλημα αὐτός ἐπί οὗτος · καί γάρ ἐπί ὁ ἐπαινέω ὁ εἰς ὁ σῴζω χάρις αὐτός ὁ δόξα , εὐδοκέω αὐτός ὁ θέλημα . Θεόδωρος δέ φημί , ἵνα εἶπον ὅτι σφόδρα ἀρέσκω αὐτός οὗτος περί ἐγώ διαπράσσω · ὡς γάρ ἐν εὐχαριστία πρόσχημα λέγω αὐτός , πανταχόθεν αὐξάνω ὁ γίγνομαι ὁ χάρις ὁ μέγεθος ὁ πρᾶγμα . Σευηγιανὸς δέ φημί , εἰμί κατά ὁ νόμος ὁ θέλησις ἐνέργεια εἰμί , τίς ὁ εὐδοκία ὁ οὗτος ὁ θέλησις ; οὖον γάρ ἄν εἶπον θέλησις θέλημα , “ εἰς ἔπαινος δόξα ὁ χάρις αὐτός προλαμβάνω ἤδη εἶπον , ὅτι κατακοσμέω ὁ ἑαυτοῦ λόγος , ὁ ἀξίωμα ὁ οἰκονομία . Θεόδωρος δέ ὧδε λέγω · ὥστε , φημί , ὑπέρ οὗτος ἐπαινέω καί θαυμάζω Δίκαιος αὐτός παρά ἐγώ , ἀντί ὅς οἰκεῖος χάρις τοσοῦτος ἐγώ μεταδίδωμι δόξα . ( Χρυσόστομος . ) ὁ δέ μακάριος Ἰωάννης οὗτος φημί · τουτέστι , διά ὁ σφοδρός ἐθέλω ὁ ἐπιθυμία αὐτός , ὡς ἄν τις εἶπον , οὗτος εἰμί · πανταχοῦ γάρ εὐδοκία ὁ θέλημα εἰμί ὁ προηγούμενος · εἰμί γάρ καί ἄλλος θέλημα · οἷος θέλημα πρῶτος , ὁ μή ἀπόλλυμι ἁμαρτάνω · θέλημα δέ δύο , ὁ γίγνομαι κακός ἀπόλλυμι . οὖον γάρ δή ἀνάγκη αὐτός κολάζω , ἀλλά ἐθέλω · τοιοῦτος καί ἐπί Παῦλος εἰμί ὁράω , οἷος ὡς ὅταν λέγω , “ ἐθέλω “ πᾶς ἄνθρωπος ἵημι ὡς καί ἐμαυτός ἐθέλω πάλιν νέος γαμέω , τεκνογονέω · εὐδοκία οὖν , ὁ πρῶτος θέλημα φημί · ὁ σφοδρός θέλημα , ὁ μετά ἐπιθυμία θέλημα , ὅς ἐπί ἐγώ · οὖον γάρ παραιτέομαι καί κοινός λέγω χράω , σαφήνεια ἕνεκα ὁ ἀφελής , ὅς λέγω ἐγώ πίσμα · κατά ὁ πίσμα ἐγώ · τουτέστι σφόδρα ἐφίημι , σφόδρα ἐπιθυμέω ὁ σωτηρία ὁ ἡμέτερος · τίς οὖν ἕνεκα οὕτως ἐγώ ἀγαπάω , οὕτως ἐγώ φιλέω ; ἀπό ἀγαθότης μόνος · ὁ γάρ χάρις , ἀγαθότης εἰμί · διά οὗτος , φημί , εἰς υἱοθεσία ἐγώ προορίζω , ἐθέλω καί σφόδρα οὗτος βούλομαι , ἵνα ὁ ὁ χάρις αὐτός δόξα δείκνυμι . κατά ὁ εὐδοκία ὁ θέλημα αὐτός , εἰς ἔπαινος δόξα ὁ χάρις αὐτός , ἐν ἧ χαριτόω ἐγώ ἐν ὁ ἀγαπάω . ἵνα ὁ ὁ χάρις αὐτός , φημί , δόξα δείκνυμι , “ ἐν ὅς χαριτόω “ ἐγώ · ” οὐκοῦν εἰμί εἰμί οὗτος ἐγώ χαριτόω εἰς ἔπαινος δόξα ὁ χάρις αὐτός , καί ἵνα δείκνυμι ὁ χάρις αὐτός , μένω ἐν αὐτός · εἰς ἔπαινος δόξα , φημί , ἵνα τίς αὐτός ἐπαινέω καί δοξάζω , ὥστε ὁ πρός αὐτός ἀγάπη θερμός ἐγώ ἐγγίγνομαι · οὐδείς γάρ ἐφίημι ὁ πῇ ἐγώ , ἀλλά ὅς ὁ σωτηρία ἐγώ , καί πᾶς διά οὗτος ποιέω · ὅς χαριτόω ἐγώ φημί · τουτέστιν οὖον μόνος ἁμάρτημα ἀπαλλάσσω , ἀλλά καί ἐπέραστος ποιέω , ἐπιθυμέω γάρ ἄγγελος παρακύπτω πρός τοιοῦτος Ψυχή . Ζεύς ὁ ἀγαπάω , ἐν ὅς ἔχω ὁ ἀπολύτρωσις διά ὁ αἷμα αὐτός . Πῶς ; οὖον μόνος ὅτι ὁ υἱός δίδωμι , θαυμαστός , ἀλλά ὅτι καί οὗτος ὁ τρόπος , ὥστε καί σφάζω αὐτός · ὁ ἀγαπάω , ὑπέρ ὁ μισέω . ὁράω πῶς ἐγώ τιμάω · εἰμί ὅτε αὐτός μισέω καί ἐχθρός εἰμί , ὁ ἀγαπάω δίδωμι , τίς οὖον ποιέω λοιπός ; πρότερος δέ ὁ υἱοθεσία εἶπον , καί ἁγιασμός , καί ἄμωμος , τότε ὁ πάθος φημί . οὐ ἀπό μέγας ἐπί ὁ μικρός κατάγω ὁ λόγος , ἀλλά ἀπό ὁ μικρός ἐπί ὁ μέγας · οὐδείς γάρ οὗτος μέγας , ὡς ὁ αἷμα ἐκχέω ὁ υἱός ὑπέρ ἐγώ · μέγας μέν γάρ ὁ ἀφίημι ὁ ἁμάρτημα , ἀλλά μείζων , ὁ διά ὁ αἷμα ὁ δεσποτικός . Ὠριγένης φημί , ἀγαπάω ἁπλόος λέγω ὁ σωτήρ · ἐπεί κἀν πλανάω ὁ ἄνθρωπος περί ὁ ὁ δικαιοσύνη κατάληψις καί ὁ ἀλήθεια καί ὁ σοφία , πλήν πᾶς ἄν ὁμολογέω ἀγαπάω σοφία καί ἀλήθεια καί δικαιοσύνη . διά οὗτος ἀγαπάω λέγω ὁ μονογενής ὁ Θεός , πᾶς ἀγαπάω ὁ ἐπινοέω αὐτός · ἤτοι δέ σφάλλω ὁ σκοπός , ὅς ἐπιτυγχάνω · ὥσπερ πᾶς τέθηπα ὁ θεός , σφάλλω δέ ὁ ἀποπίπτω ὁ ὑγιής ἔννοια περί ὁ Θεός . ἐν ὅς ἔχω ὁ ἀπολύτρωσις διά ὁ αἷμα αὐτός , ὁ ἄφεσις ὁ παράπτωμα . ἀπολύτρωσις , ὁ λύτρωσις γίγνομαι ὁ αἰχμάλωτος καί γίγνομαι ὑπό ὁ πολέμιος · γίγνομαι δέ ὑπό ὁ πολέμιος , ὁ ἄρχω ὁ αἰών οὗτος καί ὁ ὑπό αὐτός πονηρός δύναμις · καί διά οὗτος δήω ἀπολύτρωσις καί ὁ ἐξαγοράζω ἐγώ , ἵνα ἐγώ ἀπαλλοτριόω αὐτός ἀπολαμβάνω · δίδωμι οὖν ὁ Σωτήρ ὁ ὑπέρ ἐγώ λύτρον , ὁ ἑαυτοῦ αἷμα · διόπερ ἔχω ὁ ἀπολύτρωσις διά ὁ αἷμα αὐτός , ὁ ἄφεσις ὁ παράπτωμα · ὁ ἀπολυτρόω ἕπω ὁ ἄφεσις ὁ παράπτωμα · πρίν ἀπολυτρόω τις , οὐ ἐνδέχομαι αὐτός γίγνομαι ἄφεσις παράπτωμα · πρῶτος οὖν ἀπολυτρόω ἐγώ δεῖ , καί μηκέτι εἰμί ὑπό ὁ αἰχμαλωτεύω καί κρατέω · ἵνα ἐλευθερόω καί ἔξω γίγνομαι ὁ , ἵνα οὕτως εἶπον , χείρ αὐτός , ἐπί ὠφέλεια δύναμαι λαμβάνω ὁ ἄφεσις ὁ παράπτωμα , καί θεραπεύω ἀπό ὁ τραῦμα ὁ ἁμαρτία , ἐνεργέω κατά εὐσέβεια καί ὁ λοιπάς ἀρετή . κατά ὁ πλοῦτος ὁ χάρις αὐτός , ὅς ἐπερίσσευσενεἰς ἐγώ . ὁ νοέω τίς εἰμί " χάρις εἰμί σῴζω , καί οὐ ἐκ ἔργον · " καί συγκρίνω παράπτωμα παράπτωμα , βλέπω εἄν κατά ὁ λέγω παραβολή , περί ὁ πεντακόσιοι καί πεντήκοντα δηνάριον , τίς ὀφείλω πλείων χάρις ὁμολογέω ὁ συγχωρέω ὁ χρέος οἰκοδεσπότης · ἔτι δέ θεωρός πῶς " οὐ ἄξιος ὁ πάθημα ὁ νῦν καιρός πρός ὁ μέλλω δόξα ἀνακαλύπτω εἰς ἐγώ , " ὁ πλοῦτος ὁ ὁ Θεός χάρις σύν-εἶδον εἄν , καί ὡς περισσεύω οὕτως ἐπί ὁ κλητός καί ἐκλεκτός μάλιστα , ὁ ἀλλότριος ὁ διαθήκη ὁ Θεός καί ξένος ὁ ἐπαγγελία αὐτός ὁ παράπτωμα ὁ Ἰσραήλ , ἕλκω ἀπό ὁ πατρικός χρηστότης ἐπί ὁ σωτηρία · ἔτι δέ μᾶλλον ὁ πλοῦτος ὁ χρηστότης αὐτός , ὅς περισσεύω εἰς ὁ μακάριος , μείζων τίς κατανοέω θεωρός ὁ " οὐ οἶδα ὅτι ἄγγελος κρίνω , " καί ὁ " εἰς ὁ ἐπιθυμέω ἄγγελος παρακύπτω · " καί ὁ περί ὁ ἐπί πᾶς λέγω εἰμί , " δίδωμι ἵνα ὡς ἐγώ καί σύ εἷς εἰμί , ἵνα καί αὐτός ἐπί ἐγώ εἷς εἰμί . " οὗτος δέ ὁ πᾶς πλοῦτος ὁ χάρις ὁ Θεός , ὅς περισσεύω εἰς ὁ ἅγιος , ἀπό τις ἀρχή ἐπιχορηγέω καί αὐξάνω καί πληθύνω , ἤτοι ἀντιφιλοτιμέω καί συμπαρεκτείνω κατά ὁ δυνατός ἔχω ὁ τυγχάνω ὁ προερέω , ἢ ἀπολείπω κατά ὁ ἐνδέχομαι ποιέω πᾶς ὁ ἐπιβάλλω . εἰμί μέν οὖν ἀπολείπω τις , οἱονεί κενός γίγνομαι ἄν πρός ὁ τοιοῦτος ὁ χάρις · εἰμί δέ ὁ παρά αὐτός ἀνελλιπῶς ποιέω λέγω ἄν ὁ ἀποστολικός “ ὁ χάρις αὐτός ὁ εἰς ἐγώ , οὖον κενός γίγνομαι ( Χρυσόστομος . ) ὁ μακάριος δέ Ἰωάννης φημί , ὅτι ὁ ὁ αἷμα ὁ δεσποτικός λυτρόω , πολύς μείζων ἅπας · ὁράω πῶς καί ἐνταῦθα ἀναβοάω · “ κατά ὁ πλοῦτος ὁ χάρις “ αὐτός , ὅς περισσεύω εἰς ἡμεῖς πλοῦτος μέν γάρ ἐκεῖνος , ὁ ὁ υἱοθεσία , ὁ ὁ ἄφεσις ὁ παράπτωμα · πολύς δέ πλέω οὗτος καί πλοῦτος , καί περισσεύω · τουτέστιν , ἄφατος ἐκχέω · οὐ ἔνειμι λόγος παρίστημι , ὅς διά ὁ ἔργον πειράω · ὥστε πάντοθεν ἀμήχανος αὐτός λέγω . ἐν πᾶς σοφία καί φρόνησις , γνωρίζω ἐγώ ὁ μυστήριον ὁ θέλημα αὐτός . τουτέστι , σοφός καί φρόνιμος ποιέω , ὁ εἰμί σοφία , ὁ εἰμί φρόνησις . βαβαί πόσος φίλιος . ὁ γάρ μυστήριον αὐτός ἐγώ λέγω , ὁ θέλημα αὐτός φημί · ὡς ἄν εἶπον τις , ὁ ἐν ὁ Καρδία αὐτός ἐγώ γνωρίζω · οὗτος γάρ εἰμί ὁ μυστήριον ὁ πᾶς σοφία γέμω καί φρόνησις · τίς γάρ οὗτος ὁ σοφία ἴσος ζητέω ; ὁ οὐδείς ἄξιος εἰμί , οὗτος εὑρίσκω ὅπως εἰς πλοῦτος ἄγω · καί οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί ὁ ἐν οὗτος ὁ καιρός · καί οὗτος σοφία εἰμί , καί ὁ διά σταυρός · μακρός ἐνταῦθα λόγος δείκνυμι , πῶς σοφία εἰμί οὗτος , καί πῶς σοφός ἐγώ ἐργάζομαι . πάλιν “ κατά ὁ εὐδοκία αὐτός φημί , “ ὅς προτίθημι ἐν “ αὐτός τουτέστι οὗτος ἐπιθυμέω , οὗτος ὠδίνω , ὡς ἄν τις εἶπον , ἐξεῖπον ἐγώ ὁ μυστήριον . ποῖος δή οὗτος ; ὅτι ἄνθρωπος ἄνω καθίζω βούλομαι · οὗτος δέ γίγνομαι , εἰς οἰκονομία ὁ πλήρωμα ὁ καιρός , ἀνακεφαλαιόω ὁ πᾶς ἐν ὁ Χριστός , ὁ ἐν ὁ οὐρανός καί ὁ ἐπί ὁ γῆ , ἐν αὐτός . Ἀπέσχιστο , φημί , ὁ ἐπουράνιος ὁ ἐπίγειος · οὐ ἔχω εἷς κεφαλή · κατά μέν γάρ ὁ ὁ δημιουργία λόγος , εἷς θεός εἰμί · κατά δέ ὁ ὁ οἰκείωσις , οὐκέτι , ὁ Ἑλληνικός πλάνης χέω · “ εἰς οἰκονομία φημί “ ὁ πλήρωμα ὁ καιρῶν·’’ πλήρωμα ὁ καιρός αὐτός καλέω · ὁράω πῶς ἀκριβῶς φθέγγομαι · καί ὁ μέν ἀρχή ἀπό ὁ πατήρ δείκνυμι , ὁ πρόθεσις , ὁ βουλή , ὁ πρῶτος ὁρμή · ὁ δέ διά ὁ ἔργον ἐκπλήρωσις , διά ὁ Χριστός · οὐδαμοῦ διάκονος αὐτός ὀνομάζω . Ὠριγένης φημί · τίς ὁ “ πᾶς σοφία καί μετά οὗτος , τίς ὁ “ φρονέω χράομαι ὁ λέγω ; καί Ἰησοῦς ἐν ὁ Σοφία , ἄρχω ἀπό ὁ “ πᾶς σοφία παρά κύριος , καί μετά αὐτός “ εἰμί εἰς ὁ αἰών εἰμί τις οὖν κατανοέω ὁ βλέπω καί τίς ὁ ἐν αὐτός ὅς καί ἔξω αὐτός μή βλέπω , καί κατακερματίζω ὁ λόγος , εἷς δῖος ὁ ἀόρατος καί εἷς δῖος ὁ ὁρατός , ἐξετάζω ὁ σοφία ὅς ὁ πᾶς ποιέω ὁ θεός “ πᾶς γάρ ἐν σοφία φημί ὁ Δαυίδ “ ἐποίησας,’’ οὗτος ὁ παρά κύριος πᾶς ἐπιβλέπω σοφία · ἀλλά εἰκός τις ἀπογιγνώσκω , ὁ ἤδη δύναμαι ἐν πᾶς σοφία καί φρόνησις γίγνομαι ὁ ἔτι ὁ σῶμα οὗτος περίκειμαι , κατακούω δέ καί ὁ “ ἐκ μέρος γιγνώσκω καί “ ἐκ μέρος προφητεύω προσκόπτω ὁ “ ἐν πᾶς σοφία “ καί φρόνησις γνωρίζω ἐγώ ὁ μυστήριον ὁ θέλημα αὐτός ὡς καταχαρίζομαι μᾶλλον , ὅς ἀληθής εἴρω · ἵνα γάρ καί ἐν σοφία γνωρίζω Παῦλος καί ὁ παραπλήσιος αὐτός ὁ μυστήριον ὁ Θεός , ἀλλά οὐ ἐν πᾶς σοφία γνωρίζω πᾶς αὐτός ἐκ μέρος γιγνώσκω , καί ἐκ μέρος προφητεύω · ὁράω ἐν εἰμί μή πρός ὁ ζήτησις οὗτος , ἄλλος διαστολή ὁ ἀνάγνωσις ὁρμάω ὁ κατά ὁ τόπος , οὕτως ἔχω · “ εἰς ἔπαινος δόξα ὁ χάρις - “ ὅς αὐτός , ὅς χαριτόω ἐγώ , ἐν ὁ ἀγαπάω · ἐν ὅς ἔχω “ ὁ ἀπολύτρωσις διά ὁ αἷμα αὐτός , ὁ ἄφεσις ὁ “ παράπτωμα κατά ὁ πλοῦτος ὁ χάρις αὐτός , ὅς ἔπω - “ ρίσσευσεν εἰς ἐγώ , ἐν πᾶς σοφία καί φρονέω ἐνθάδε καταπαύω ὁ οὗτος ὁ τόπος διαστολή , ἀπό ἄλλος ἀρχή οὕτως ἀναγιγνώσκω ὁ “ γνωρίζω ἐγώ ὁ μυστήριον ὁ ἐθέλω - “ μάτος αὐτός κατά ὁ εὐδοκία αὐτός ὥστε ὁ ἐν πᾶς σοφία καί φρόνησις , μή ἐφαρμόζω ὁ “ γνωρίζω ἐγώ ὁ μυστήριον “ ὁ θέλημα αὐτός ἀλλά ὁ ἀνωτέρω · “ χαριτόω γάρ “ ἐγώ ἐν ὁ ἀγαπάω , ἐν πᾶς ὁ ἑαυτοῦ σοφία , καί τῆ “ αὐτός φρόνησις ὁ Θεός ἀλλά καί “ ἐν ὁ ἀγαπάω ἔχω “ ὁ ἀπολύτρωσις διά ὁ αἷμα ὁ Χριστός ἐν πᾶς σοφία καί φρόνησις ὁ Θεός λαμβάνω οὗτος · καί ἐν πᾶς σοφία αὐτός καί φρόνησις τυγχάνω ὁ ἄφεσις ὁ παράπτωμα · περισσεύω αὐτός εἰς ἐγώ ὁ πλοῦτος ὁ χάρις αὐτός ἐν πᾶς σοφία καί φρόνησις · ὅσπερ πᾶς ποιέω , “ γνωρίζω ἐγώ ὁ μυστήριον ὁ θέλημα αὐτός , κατά ὁ “ εὐδοκία αὐτός . ” ἐάν δέ εἰμί καί ὁ πρότερος ἀνάγνωσις , τοιοῦτος ἀποδίδωμι λόγος , μή ἐναντιόομαι ὁ ἐνέργεια ὁ ἐκ μέρος γιγνώσκω . καί ὁ δοκέω καταλαμβάνω , ἐν πᾶς ὁ ἑαυτοῦ σοφία καί φρόνησις ὁ θεός ἐγώ οἰκονομέω , “ γνωρίζω ὁ μυστήριον ὁ “ θέλημα αὐτός ἵνα γάρ δύναμαι γνωρίζω ὁ μυστήριον ὁ θέλημα αὐτός , καί οὗτος χωρέω ἐξισχύω , σῶμα ταπείνωσις περίκειμαι , πᾶς σοφία Θεός οἰκονομέω ἐγώ χρῄζω · καί εἴπερ ὁ ὁ μυστήριον ὄνομα ἐπί ὁ θεῖον καί ἀπόρρητος καί μή ἐπιτήδειος φθάνω εἰς πολύς παραλαμ - βάνω , δηλονότι καί περί ὁ σῴζω θέλημα ὁ Θεός , μυστήριον ἔχω · ὁ γάρ πολύς πλῆθος ὁ χρηστότης ὁ Θεός κρύπτω ὁ φοβέω αὐτός , καθώς φημί ὁ Δαυίδ , “ ὡς πολύς ὁ πλῆθος ὁ χρηστότης σύ , κύριος , ὅς κρύπτω “ ὁ φοβέω σύ . ” ἐφίστημι δέ εἰμί διαφέρω προορισμός καί πρόθεσις · ὡς μετά ὁ προορισμός ὁ πρόθεσις γίγνομαι · ὥστε οἷος κατά μέν ὁ ἐννόημα ὁ Θεός γίγνομαι ὁ προορισμός · κατά δέ οὗτος , ἤδη ὁ περί ὅς προορίζω πρόθεσις οὐσιόω πῶς ἐπακολουθέω , καί εἰς ἔργον ἐρχόμενος ὁ προορισμός · ὅθεν καί πρότερος μέν γράφω ὁ “ ἐν ἀγάπη προορίζω ἐγώ εἰς “ υἱοθεσίαν,’’ δύο δέ , “ κατά ὁ εὐδοκία αὐτός ὅς προτίθημι ἐν ἀυτέω . ἐξεταστέον δέ , τίς εἰμί “ ὁ πλήρωμα ὁ καιρῶν·’’ οὗτος δέ παράκειμαι , ὁ “ πλήρωμα ὁ χρόνος , ” παρά ὁ αὐτός λέγω Παῦλος · “ ὅτε δέ ἔρχομαι ὁ πλήρωμα ὁ χρόνος , ἐξαποστέλλω ὁ “ θεός ὁ υἱός αὐτός ὥσπερ δέ ὁ καιρός ὁ παραλαμβάνω ὁ πατρῷος κτῆσις ὁ κληρονόμος γίγνομαι ἐν ἡλικία ἀνήρ , πλήρωμα ἄν πως ὀνομάζω ὁ χρόνος αὐτός ὅς ὁ καιρός αὐτός · οὕτως ἐν πλήρωμα ὁ καιρός γίγνομαι ἄν ὁ διά ὁ φέρω ἐπί ὁ τελειότης ὁδός καί προκοπή καταντάω ἐπί ὁ δύο - νάω ὁ προορίζω καί προτίθημι ὑπό ὁ Θεός ὁ ἅγιος λαμβάνω . Θεόδρος . καί Θεόδωρος δέ φημί , μυστήριον ὁ θέλημα ὁ Θεός λέγω , ὁ ἀποκρύπτω αὐτός θέλημα καί ἄδηλος ὁ πᾶς μυστήριον αὐτός καλός · ὅσπερ οὖν φημί , πόρρωθεν αὐτός δοκέω καί προορίζω εἄν , οὗτος μετά πολύς σοφία καί φρόνησις ἐγώρισεν ἐγώ · ἵνα εἶπον , ἐπί αὐτός δείκνυμι ὁ πρᾶγμα · διατί δέ νῦν εἰς οἰκονομία ὁ πλήρωμα · ὁ καιρός ; ἐπεί κατά τάξις πᾶς οἰκονομέω ἐσθίω . ὅτε οὖν πληρόω ὁ καιρός ὁ λοιπός , τότε κατά ὁ ἄνωθεν οἰκονομέω τάξις , ἐπί ὁ οἰκέω καιρός καί ὁ περί ὁ Χριστός δείκνυμι . ἀνακεφαλαιόω ὁ πᾶς ἐν Χριστός , ὁ ἐν ὁ οὐρανός καί ὁ ἐπί ὁ γῆ , ἐν αὐτός . Ὠριγένης φημί , ὁ ὄνομα ὁ ἀνακεφαλαίωσις εἴρω ἐπί ὁ τραπεξητικως καί ὁ παραπλήσιος συμψηφίζω λόγος , καί εἰς εἷς κεφάλαιος συνάγω δόσις καί ἀνάλωμα ἢ λῆψις . ὅθεν οἴομαι καί ὁ ἀπόστολος ἐνταῦθα χράομαι ὁ λέγω . πολύς γάρ εἰμί λόγος ὁ οἰκονομία ὁ ἐν οὐρανός καί διοίκησις ὁ ἐπί γῆ πᾶς , ἅτε εἷς ὁ σύμπας κόσμος μέρος τυγχάνω συμπνέω καί συννεύω εἰς εἷς ἀποτέλεσμα , ἀνακεφαλαίωσις εἰμί ἐν ὁ Χριστός . οὖον μόνος γάρ ὁ κατακερματισμός ὁ οἰκονομέω καί ὁ κατά εἷς λόγος ὁ διοικέω εἰμί ἐν ὁ ὁ Θεός Λόγος καί ὁ σοφία αὐτός , ἀλλά καί ὁ ἀνακεφαλαίωσις , καί ὡσάν εἶπον τίς συγκεφαλαίωσις πᾶς . κεφάλαιος λέγω πολλάκις καί ὁ περιληπτικός νόημα . κεφάλαιος γε οὖν φημί ἐπί ὁ λέγω · καί κεφαλαιόω ἐν ὀλίγος πολύς . κεφάλαιος δέ λέγω , ὡς οἴομαι , ἀπό ὁ καί ὁ κεφαλή ἐγώ ἅπας ἔχω ἐν αὐτός , καί ὁ ὅλος ἐγώ ὁ ζωή αἰσθητήριον ὡς ἐν κεφάλαιος . ( Χρυσόστομος . ) ὁ μακάριος δέ Ἰωάννης φημί “ “ ὁ καιρῶν,’’ ὁ παρουσία αὐτός εἰμί . ἐπεί οὖν πᾶς πράσσω , καί διά ἄγγελος καί διά ὁ προφήτης , καί διά νόμος · καί οὐδείς πλέω γίγνομαι , ἀλλά κινδυνεύω εἰκῇ γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος · μᾶλλον δέ καί ἐπί κακός πᾶς ἀπόλλυμι ἁπλόος , καί μείξων ὅς ἐπί ὁ κατακλυσμός , εὑρίσκω οὗτος ὁ οἰκονομία ὁ διά ὁ χάρις , ὥστε μή εἰκῇ μηδέ μάτην αὐτός γίγνομαι · ὁ πλήρωμα ὁ καιρός οὗτος λέγω καί σοφία · ὅτι ὅτε μάλιστα μέλλω ἀπόλλυμι , τότε διασῴζω · καί ὁ διά μακρός χρόνος οἰκονομέω , ἀνακεφαλαιόω ἐν αὐτός . τουτέστι , συντέμνω · λόγος γάρ συντελής καί συντέμνω ἐν δικαιοσύνη . καί ἐκεῖνος περιλαμβάνω , καί ἕτερος προστίθημι . οὗτος εἰμί ἀνακεφαλαίωσις . εἰμί καί ἕτερος τίς δηλέομαι · εἷς κεφαλή ἅπας ἐπιτίθημι ὁ Χριστός , καί ἄνθρωπος καί ἄγγελος · καί ὑπό εἷς ἄγω κεφαλή · οὕτως γάρ ἄν γίγνομαι ἕνωσις ἀκριβής καί συνάφεια . Σευηριανός δέ φημί , ἐπεί πίπτω ὁ πλάσσω διά ὁ παρακοή , καί ἀσεβέω ἄνθρωπος , ἀπαλλοτριόω ὁ ἐπουράνιος ὁ ἐπίγειος , ἔρχομαι , πᾶς ἀνακεφαλαιόω · καί οὗτος , μετά οὗτος ἑτέρως φημί , εἶπον “ εἰρηνοποιέω ὁ ἐν ὁ οὐρά - “ νόος καί ὁ ἐπί ὁ γῆ . αὐτός γάρ εἰμί ὁ εἰρήνη ἐγώ · ὁ ποιέω ὁ ἀμφότερος εἷς , ὁ Ἰουδαῖος καί ὁ Ἕλλην , διά ὁ εἰς Χριστός πίστις . ἐν ὅς καί κληρόω προορίζω κατά πρόθεσις ὁ ὁ πῃ ἐνεργέω κατά ὁ βουλή ὁ θέλημα αὐτός . ( Χρυσόστομος . ) ὁ μακάριος Ἰωάννης φημί , πανταχοῦ ἄφατος ὁ Θεός φιλανθρωπία σπουδάζω ὁ Παῦλος ὁ περί ἐγώ δείκνυμι , ὡς αὐτός δυνατός . ὅτι γάρ μετά ἀκρίβεια οὐ οἷος τε , ἀκούω τίς φημί αὐτός · “ ὅς βάθος πλοῦτος καί σοφία καί “ γνῶσις Θεός · ὡς ἀνεξερεύνητος ὁ κρίμα αὐτός , καί ἀνέχω - “ ἰχνιάζω ὁ ὁδός αὐτός πλήν , ἀλλά ὡς οἷος τε δείκνυμι · τίς οὖν , φημί ; εἶπον “ ἐκλέγω ἡμεῖς ἀνωτέρω · ἐνταῦθα , “ καλέω - “ εἴρω · ” ἀλλά ἐπεί ὁ κλῆρος συντυχία πρᾶγμα εἰμί , οὖον προαίρεσις οὐδέ ἀρετή · ἄγνοια γάρ καί ἐπιτυχία ἔχω · καί ὁ ἐνάρετος πολλάκις ἀφίημι , ὁ οὐδείς ἄξιος λόγος , οὗτος εἰς μέσος παράγω . ὁράω πῶς αὐτός διορθόω · “ προ - “ ρισθέντες ” φημί “ κατά πρόθεσις ὁ ὁ πᾶς ἐνεργέω τουτέστιν , οὐ ἁπλόος κληρόω · ὥσπερ οὐδέ ἁπλόος ἐκλέγω - μέν · θεός γάρ ὁ ἐκλέγω καί κληρόω , ἀλλά κατά πρόθεσις · οὗτος καί ἐν ὁ πρός Ῥωμαῖος , γράφω φημί , “ ὁ “ κατά πρόθεσις κλητός εἰμί · ὅς καί καλέω , ὅς καί δικαιόω · ὅς δέ δικαιόω , οὗτος καί δοξάζω πρότερος εἶπον “ ὁ κατά πρόθεσις κλητός οὖσις ὁμοῦ καί ὁ ἐξαίρω ὁ πρός ὁ ἄλλος δηλόω βούλομαι καί κλῆρος εἶπον . καί ὥστε ὁ αὐτεξούσιος μή ἀφαιρέω , ὅσπερ εἰμί μακαριότης , μᾶνλον αὐτός τίθημι . ὁ γάρ κλῆρος οὐ ἀρετή εἰμί ἀλλά συντυχία . ὡσανεί λέγω , κλῆρος γίγνομαι , σύ ἐκλέγω · ὁ δέ ὅλος ἀπό ὁ προαίρεσις · προορίζω , τουτέστιν ἑαυτοῦ ἐκλέγω , ἀφορίζω · οἷος , ὁράω σύ πρίν ὅς γίγνομαι , κληρώνω · θαυμαστός γάρ ὁ ὁ Θεός πρόγνωσις , καί πᾶς οἶδα πρίν γένεσις ἀυτέω . σύ δέ θέα , πῶς πανταχοῦ σπουδή ποιέω δείκνυμι , ὅτι οὐ ἐκ μετάνοια , ἀλλά ἄνωθεν ὁ πρᾶγμα οὗτος τυπόω · ὥστε μηδείς ἐγώ ἔχω ὁ Ἰουδαῖος μικρός κατά οὗτος · διά οὗτος πᾶς ὑπέρ οὗτος ποιέω . πῶς οὖν φημί αὐτός ὁ Χριστός , “ οὐ θέραψ - “ στέλλω εἰμί μή εἰς ὁ πρόβατον ὁ ἀπόλλυμι οἶκος Ἰσραήλ ; " πάλιν ὁ Παῦλος λέγω · “ σύ εἰμί ἀναγκαῖος πρῶτος λαλέω “ ὁ λόγος ὁ Θεός · ἐπεί δέ ἀπωθέω αὐτός , καί οὐ ἄξιος “ κρίνω αὐτός ὁ αἰώνιος ζωή , ἰδού στρέφω εἰς ὁ ἔθνος ; " διά οὗτος οὗτος λέγω , ἵνα μή ὡς ἐκ πάρεργον νομίζω τίς οὗτος γίγνομαι · “ κατά πρόθεσις φημί ὁ ὁ πᾶς ἐνεργέω “ κατά ὁ βουλή ὁ θέλημα αὐτός τουτέστιν , οὐδείς μετά οὗτος ἐνεργέω · πᾶς ἄνωθεν διατυπόω οὕτως , αὐτός ἐπάγω “ πᾶς κατά ὁ βουλή ὁ θέλημα αὐτός ὥστε οὐ ἐπεί Ἰουδαῖος οὖον προσέχω , διά οὗτος ὁ ἔθνος καλέω , οὐδείς ἀναγκάζω , οὐδέ ἐκ ἐκεῖνος ὁρμάω . Σευηριανός δέ φημί , φανερῶς ἐνταῦθα , ἄλλος ἐνέργεια λέγω καί ἄλλος βούλησις · εἶπον “ ὁ ὁ πᾶς ἐνεργέω κατά ὁ “ βουλή εἶπον “ ὁ Ἅθλημα ἵνα δείκνυμι κρίνω ὁ θέλημα · ὅσπερ ἄν τις ἀπό βουλή καλός βεβαιόω , οὗτος κρίσις ὁρίζω , λέγω χράω ὁ φωνή . Ὠριγένης φημί , ὅσος ἐνεργέω ὁ θεός καί πράσσω καί ἐπιτελέω , οὗτος πᾶς κατά ὁ ἴδιος βουλή ὁ θέλημα αὐτός ἐνεργέω · οὐδείς γάρ εἰμί ὅς δύναμαι αὐτός ποιέω πράσσω τε παρά ὁ βουλή ὁ θέλημα αὐτός · πᾶς γάρ κρατέω καί ἄρχω ὁ ὅλος · ἵνα δέ ὁ περισκοπέω ὁ Παῦλος παρίστημι ὁ ἐνέργεια ὁ Θεός κατά ὁ θέλημα αὐτός γίγνομαι , προτάσσω ὁ θέλημα ὁ βουλή · πᾶς γάρ μᾶλλον ὁ θεός μετά βουλή πᾶς ποιέω · διόπερ πᾶς ἐνεργέω κατά ὁ βουλή ὁ θέλημα αὐτός . εἰς ὁ εἰμί ἐγώ εἰς ἔπαινος δόξα αὐτός ὁ προελπίζω ἐν ὁ Χριστός · ἐν ὅς καί σύ ἀκούω ὁ λόγος ὁ ἀλήθεια , ὁ Εὐαγγέλιος ὁ σωτηρία σύ . ( Χρυσόστομος . ) ὁ μακάριος Ἰωάννης φημί , τουτέστι , “ “ ὅς . ” ὁράω πανταχοῦ ὁ Χριστός πᾶς αἴτιος γίγνομαι , καί οὐδαμοῦ ὁ ὁ ὑπουργέω ὄνομα , οὐδέ ὁ ὁ διάκονος · ὥσπερ καί ἀλλαχοῦ φημί Ἑβραῖος γράφω · “ ὅτι πάλαι λαλέω ὁ “ πατήρ ἐγώ ἐν ὁ προφήτης , ἐπί ἔσχατος ὁ ἡμέρα , “ λαλέω ἐγώ ἐν Υἱῷ·’’ τουτέστιν , διά υἱός · ὁ λόγος φημί ὁ ἀλήθεια , οὐκέτι ὁ ὁ τύπος οὐδέ ὁ ὁ εἰκών . “ ὁ “ Εὐαγγέλιος ὁ σωτηρία ὑμῶν·’’ καί καλῶς Εὐαγγέλιος αὐτός σωτηρία καλέω · ὁ μέν , πρός ὁ νόμος αἰνίσσομαι · ὁ δέ , πρός ὁ μέλλω κόλασις · οὐδείς γάρ ἄλλος εἰμί ὁ κήρυγμα , ἀλλά ἢ σωτηρία Εὐαγγέλιος · ὅτι ὁ ἄξιος ἀπόλλυμι , οὐκέτι ἀπόλλυμι . Θεόδωρος φημί , ὁ γάρ αὐτός δή τρόπος , φημί , ὁ ὁ Εὐαγγέλιος ῥῆμα ἀκούω , ἀλλότης πίστις πρόσειμι , καί ὁ ὁ πνεῦμα μετουσία ὁ βεβαίωσις δέχομαι · οὗτος γάρ λέγω ὁ “ σφραγίζω · ” προσγίγνομαι δέ αὐτός διά ὁ ὁ πνεῦμα χάρις , ὁ βεβαίωσις ὁ ἀκολουθέω ὡς εἰκός θαῦμα , μέγας εἰς ὁ πίστις ἐπισφίγγω αὐτός · καλῶς δέ αὐτός πνεῦμα ὁ ἐπαγγελία καλέω · ἐπεί πᾶς ὁ προσδοκάω αὐτός ἐπί ὁ μέλλω αἰών προσίημι ἀγαθός , ὁ ὁ πνεῦμα μετουσία . ὅς εἰμί ἀρραβών ὁ κληρονομία σύ . κληρονομία ὁ τότε καλέω ὁ ἀπόλαυσις · ἅτε δή βεβαίως αὐτός δίδωμι · ἀρραβών δέ ὁ κληρονομία , ὁ ἐνταῦθα δόσις ὁ πνεῦμα · ἐπεί ὁ περί ὁ μέλλω ἐπαγγελία δέχομαι , καί ὁ τέλειος ὁ πνεῦμα προσδοκάω μετάδοσις , βραχύς τις , ὥσπερ οὖν εἶπον , ἀπαρχή ὁ πάρειμι λαμβάνω . ἐν ὅς καί πιστεύω , σφραγίζω ὁ πνεῦμα ὁ ἐπαγγελία ὁ ἅγιος · ὅς εἰμί ἀρραβών ὁ κληρονομία σύ . ( Χρυσόστομος . ) ὁ μακάριος Ἰωάννης φημί , πάλιν πρόνοια δεῖγμα , ὁ σφραγίζω , οὖον ὁ ἀφορίζω · οὐδέ ὁ κληρόω μόνος , ἀλλά καί ὁ σφραγίζω · καθάπερ γάρ ἔστις ὁ λαγχάνω αὐτός δῆλος ποιέω , οὗτος καί ὁ θεός ἀφορίζω εἰς ὁ πιστεύω , σφραγίζω εἰς ὁ κληρονομέω ὁ μέλλω . Ὅρας πῶς πρόειμι ὁ χρόνος , θαυμαστός αὐτός ποιέω . ἠώς μέν γάρ εἰμί ἐν ὁ πρόγνωσις , οὐδείς εἰμί δῆλος · ἐπεί δέ σφραγίζω , δῆλος γίγνομαι · ἀλλά οὐ ὡς σύ . εἰμί γάρ πλήν ὀλίγος δῆλος . Ἐσφραγίσθησαν καί ὁ Ἰσραηλίτης , ἀλλά περιτομή , καθάπερ ὁ βόσκημα καί ὁ ἄλογος · σφραγίζω καί ἐγώ , ἀλλά ὡς υἱός πνεῦμα . τίς εἰμί “ πνεῦμα ἐπαγγελία ” ἤτοι ὅτι κατά ἐπαγγελία αὐτός λαμβάνω · δύο γάρ εἰμί ἐπαγγελία · εἷς μέν διά ὁ προφήτης , ἕτερος δέ ὑπό ὁ υἱός . διά ὁ προφήτης · ἀκούω ὁ Ἰωήλ λέγω · “ ἐκχέω ἀπό ὁ πνεῦμα ἐγώ ἐπί “ πᾶς σάρκα καί ὁ ἑξῆς . ἀκούω δέ πάλιν ὁ Χριστός λέγω · “ καί λαμβάνω δύναμις , ἐπέρχομαι ὁ ἅγιος πνεῦμα “ ἐπί σύ · καί εἰμί ἐγώ μάρτυς , ἐν τε Ἱεροσόλυμα καί ἐν “ πᾶς ὁ Ἰουδαῖος καί Σαμάρεια καί ἠώς ἔσχατος ὁ γῆ τεκμήριον οὖν ποιέω ὁ ὁ μέλλω ἐπαγγελία , ὁ ἤδη δίδωμι · διά οὗτος καί “ ἀρραβών καλέω · ὁ γάρ ἀρραβών , μέρος εἰμί ὁ πᾶς . ἀγοράζω παρά ἐγώ ὁ σωτηρία ὁ ἡμέτερος , καί δίδωμι ἐγώ ἀρραβών τέως . διατί οὖν μή ὁ ὅλος εὐθύς δίδωμι ; ἐπεί μηδέ ἐγώ ὁ ὅλος ἐργάζομαι . πιστεύω · οὗτος ἀρχή · δίδωμι καί αὐτός ἀρραβών · ὅταν ὁ πίστις διά ὁ ἔργον δείκνυμι , τότε ὁ πᾶς προστίθημι · μᾶλλον δέ καί ὅλος δίδωμι τιμή , ὁ ἴδιος αἷμα , καί πάλιν ἄλλος ὑπισχνέομαι . ( Σευηριανός . ) ἄλλος φημί , ὁ προγιγνώσκω , φημί , καί σύ , οἰκειόω Χριστός διά ὑπακοή καί ὁ ἐπί ὁ ἀκοή πίστις καί ὁ ἐπί ὁ πίστις σφραγισμός , ὅς εἰμί ὁμοίωσις πρός Χριστός διά ὁ ὁ πνεῦμα μετάληψις · παρά τίς δέ ἀκούω ὁ λόγος ὁ ἀλήθεια ; ὅς παρά Ἰωάννης ὁ εὐαγγελιστής ; ἐκεῖ γάρ κηρύσσω · διό καί ὑψηλός αὐτός ὁ Παῦλος διαλέγω , ἐκ ὁ ἐκεῖνος διδασκαλία καταρτίζω . Ὠριγένης φημί , “ ἐν ὅς καί σύ ἀκούω ἐν ὅς , δηλονότι Χριστός · πρός ἕτερος ἀκούω , καί σύ ἀκούω ὁ ὁ ἀλήθεια λόγος · ὅσπερ ἀλήθεια λόγος , ὁ εὐαγγέλιον εἰμί ὁ σωτηρία σύ · καί “ πιστεύω σφραγίζω ὁ πνεύ - “ μάτι ὁ ἐπαγγελία ὁ ἅγιος · δοκέω δέ ὡς πρός ὁ φράσις , ὁ δύο “ ἐν ὅς , παρέλκω . ὅσπερ καί αἴτιος γίγνομαι ὁ δοκέω ὅτι κρεμάω ὁ διανόημα , ὁ ὑποτακτικός φράσις οὐ ἐπιφέρω . οὐ οὗτος δέ ἔχω . λέγω δή τις ὁ πρό ἐγώ , ἀπό ὁ πολύς περί ὁ Ἰησοῦς ἀγάπη ὁ Παῦλος συνεχής αὐτός μιμνήσκω · καί ὡσπερεί παρελκόντως , ὥσπερ καί ἐπί ὁ “ ἐν ὅς ” καί πιστεύω εἰμί ὁράω κατά ὁ ἐν ἵημι . πάνυ δέ κατά ὁ Ἐφέσιος εἰμί κοινωνέω ἀπόρρητος λόγος , ὑφηγέομαι ὁ Παῦλος , ὁ ἀκούω “ ἐν ὅς καί σύ ἀκούω ὁ λόγος “ ὁ ἀλήθεια οὐ οἴομαι γάρ ὁ ὁ κήρυγμα μόνος ἀκούω , καί ὁ λόγος ὁ πρᾶγμα μή παραλαμβάνω , ἐν διήγησις καί τρανής ἀνάπτυξις ἀκούω ὁ λόγος ὁ ἀλήθεια . διαφέρω γάρ ὁ λόγος καί ὁ κήρυγμα , ὡς καί ἐν ἄλλος ὁ Παῦλος διδάσκω λέγω · “ καί ὁ λόγος ἐγώ καί ὁ κήρυγμα ἐγώ “ οὐ ἐν πειθώ σοφία λόγος , ἀλλά ἐν ἀποδείκνυμι πνεῦμα καί δύναμις . ἐκεῖ γάρ παρατηρητέον , ὅτι ἕτερος λέγω εἰμί ὁ λόγος ἑαυτοῦ ὁ κήρυγμα ἑαυτοῦ . ἐξεταστέον δέ καί ἐν ἄλλος Ἐπιστολή , κατά ὁ ἀκούω τις ὁ λόγος ὁ ἀλήθεια · ἵνα ὁ παρατήρημα ἀκριβής κατά ὁ βούλημα ὁ Παῦλος φανός ἀλλά οὗτος μέν Εὐαγγέλιος ὀνομάζω . παρατηρητέον δέ καί ὁ προστίθημι αὐτός λέγω · οἷος , “ κατά ὁ εὐαγγέλιον μου·’’ ἢ “ ἀρχή ὁ Εὐαγγέλιος Ἰησοῦς Χριστός ἢ Εὐαγγέλιος αἰώνιος ὅς Εὐαγγέλιος ὁ σωτηρία ὁ Ἐφέσιος · ἢ ἁπλόος Εὐαγγέλιος · ὥσπερ ὅταν λέγω περί ὁ Λουκᾶς ὁ Παῦλος , “ ὅς ὁ ἔπαινος ἐν ὁ εὐαγγέλιον διά πᾶς ὁ “ ἐκκλησία σφραγίζω δέ ὁ πνεῦμα ὁ ἐπαγγελία ὁ ἅγιος πᾶς ὁ ἀκούω ὁ ὁ ἀλήθεια λόγος εἰμί Εὐαγγέλιος ὁ σωτηρία ὁ ἀκούω καί πιστεύω · ὡσεί ἀκούω μέν , μή πιστεύω δέ , οὐ εἄν σφραγίζω . ἄλλος δέ τις εἴρω , ὅτι εἰμί καί πιστεύω μέν , μή ἐπί τοσοῦτος δέ προκόπτω · ὡς ἀκούω ὁ λόγος ὁ ἀλήθεια , οὖον οὕτως εἄν χωρέω ὁ ὁ πνεῦμα ἐπαγγελία ὁ ἅγιος αφραγίδα · ἔστις εἰμί ἀληθής ἐκτύπωσις καί τράνωσις οὗτος , ὁ πρέπω ἐκτυπόω καί τρανόω , ὑπό ὁ ὁ ἐπαγγελία Ἀγίας πνεῦμα . ζητητέος δέ καί εἰμί ποῦ εἴρω πνεῦμα ἐπαγγελία Ἅγιον · καί τίς ἐκδεκτέον εἰς ὁ πνεῦμα ὁ ἐπαγγελία ὁ Ἅγιον . οἴομαι τοίνυν ὅτι ὥσπερ ὁ πνεῦμα ὁ Ἅγιον , γίγνομαι ἐπί τις , ἅγιος ποιέω , καί ὁ πνεῦμα ὁ σοφία σοφός , καί ὁ πνεῦμα ὁ σύνεσις συνετός , οὗτος καί ὁ πνεῦμα ὁ ἐπαγγελία εἰμί πως ἤδη ἐν ὁ ἐπαγγελία . ὅς εἰμί ἀρραβών ὁ κληρονομία ἐγώ , εἰς ἀπολύτρωσις ὁ περιποίησις , εἰς ἔπαινος ὁ δόξα αὐτός . ζητέω , εἰμί πᾶς ὁ μετέχω ἅγιος πνεῦμα , μετέχω ὁ πνεῦμα ὁ ἐπαγγελία , ἢ μόνος ὁ ἀκούω λόγος ἀλήθεια . εἰμί Εὐαγγέλιος σωτηρία , καί πιστεύω , οὗτος λαμβάνω ὁ ὁ ἐπαγγελία πνεῦμα Ἅγιον . ἔτι δέ οὗτος εφιστώ · εἰμί πᾶς ὁ μετέχω ὁπώσποτε πνεῦμα ἅγιος ἔχω ὁ ἀρραβών ὁ κληρονομία · ἀγαθός δέ νοέω , ὅτι ὥσπερ ἐπί ὁ συνωνέομαι τίς καί δίδωμι ἀρραβών , κατά ὁ ἀναλογία ὁ ποσότης ὁ ὅλος ἀργύριον δίδωμι ἀρραβών , οὕτως κατά ὁ ἀναλογία ὁ ἕκαστος προγιγνώσκω ἅγιος μέλλω ἀγαθός , δίδωμι ἀρραβών ὁ κληρονομία , ὡς ἀπό ὁ ἀρραβών ὁ δύναμαι κατανοέω διαφορά ὁ δύναμις ὁ ἀρραβών · καί ἀρραβών ἐσθίω ἄν ἀποφαίνω περί πλείων καί μικρός κληρονομία , ὁ ἀπόκειμαι ὁ Χριστός συγκληρονομέω . ὥσπερ δέ ὁ ἀρραβών ὁ κληρονομία οὐ ἔξω τίς ἐγώ εἰμί , ἐν γάρ ἕκαστος ὁ πνεῦμα ὁ ἐπαγγελία εἰμί ὁ Ἅγιον , ὁ ἀρραβών ὁ ἐπαγγελία , οὕτως ὁ κληρονομία οὐ ἔξωθεν εἰμί ὁ κληρονομέω , ἀλλά ἐν ὁ νάω ὁ κληρονομέω , καί ὁ Ψυχή αὐτός · οὐδείς γάρ ὁ ἔξωθεν συγκρίνω δύναμαι τελειότης νόος , θεωρέω κάλλος σοφία καί λόγος Θεός καί ἀλήθεια · οὗτος μέντοι γε ὁ πνεῦμα ὁ ἐπαγγελία ὁ Ἅγιον , ὅσπερ εἰμί ἀρραβών ὁ κληρονομία ἐγώ , ἐπί ὁ πάρειμι διά δότης ὁ ἅγιος , ἵνα ἀπολυτρόω , περιποιέω , ὁ Θεός καταρτίζω εἰς ἔπαινος ὁ δόξα ὁ Θεός · ὁ δέ “ εἰς ἔπαινος ὁ δόξα “ αὐτός πρός ὁ ἀποδίδωμι , δύναμαι καί τοσοῦτος δηλόω · ἐπί ὁ ἐπαινέω ὁ δόξα ὁ Θεός · ἕκαστος νῦν μέν ὁ πνεῦμα ὁ ἐπαγγελία λαμβάνω ἀρραβών ὁ κληρονομία , ὕστερος δέ αὐτός ὁ κληρονομία · οὖον μέντοι ὡς ἄν τις ὑπονοέω σημαίνω ἐκ ὁ λέξις ὡς χρῄζω ὁ Θεός ὁ ἐπαινέω ὁ δόξα αὐτός , ἀλλά ὡς μέγας ἀγαθός περιγίγνομαι ὁ θεωρέω ὁ ἐπαινετός ὁ δόξα ὁ Θεός , καί μή δύναμαι σιωπάω αὐτός , ἀλλά ἀεί πρός ὁ εὐφραίνω ἐν ὁ ὑμνέω αὐτός γίγνομαι . ( Χρυσόστομος . ) ὁ μακάριος Ἰωάννης φημί , ὁ εἰμί μετέχω , οἶδα ὁ τίς ἀρραβών ὁ κληρονομία ἐγώ εἰμί · τοιοῦτος ὁ Παῦλος εἰμί , ἐντεῦθεν ὁ ἐκεῖ γεύω · διό καί ἐπείγω καί ὠδίνω ὁ ἐνθάδε ἀφίημι · ἐν ἕτερος γάρ ὀφθαλμός ὁράω , πᾶς ὁ νόος μεθίστημι ἐκεῖ · οὖον μετέχω ὁ πρᾶγμα · διά οὗτος καί ὁ ῥῆμα ἐκπίπτω · εἰμί μετέχω πνεῦμα , ὡς μετέχω ἐσθίω , καί ὁ οὐρανός ὁράω , καί ὁ ἐκεῖσε κατάστασις . ἀρραβών τίς εἰμί ; ὁ ἀπολύτρωσις , ὁ περιποίησις · ὁ γάρ καθαρός ἀπολύτρωσις τότε γίγνομαι · νῦν μέν γάρ καί ἐν κόσμος ἀναστρέφω , καί πολύς ἐγώ ἀνθρώπινος συμπίπτω · καί μετά ἀσεβής εἰμί · ὁ δέ καθαρός ἀπολύτρωσις , ὅτε μήτε ἁμάρτημα εἰμί μήτε πάθος ἀνθρώπινος , μήτε ἀναμίξ εἰμί μετά πᾶς , τότε εἰμί · νῦν δέ ἀρραβών . καί γάρ καί νῦν αὐτός ἀφίστημι · οὖον γάρ εἰμί ἐγώ ὁ πολίτευμα ἐπί ὁ γῆ · καί νῦν ἐκτός εἰμί , πάροικος γάρ εἰμί · καί νῦν Χωρὶς ἁμάρτημα ὁ εἰμί εἰς ἔπαινος ὁ δόξα αὐτός . συνεχῶς οὗτος τίθημι · τίς δήποτε ἱκανός εἰμί ; πληροφορέω ὁ ἀκούω . εἰμί μέν γάρ ἐγώ , φημί , ἕνεκα οὗτος ποιέω , κἀν εἰμί ἀμφίβολος · εἰμί δέ διά ἑαυτοῦ , καί ὥστε δείκνυμι ὁ ἀγαθωσύνη αὐτός ὥσπερ τις μαρτυρία αἴτιος τίθημι , ὁ μή ἄν ἄλλως οὗτος γίγνομαι · ὅσπερ καί ἐπί ὁ Ἰσραηλίτης ἄνω καί κάτω ὁράω λέγω , “ ποιέω ἐγώ διά ὁ ὄνομα σύ καί πάλιν αὐτός ὁ θεός λέγω , “ ποιέω ἕνεκα ἐμέω καί ὁ Μωϋσῆς · “ ποιέω ἐγώ διά ὁ “ ὄνομα σου·’’ εἰμί καί μηδείς ἕνεκα ἕτερος · πληροφορέω γάρ οὗτος ὁ ἀκούω , καί ἀνίημι μανθάνω ὅτι διά ὁ οἰκεῖος ἀγαθότης πάντως ποιέω ὅσπερ ἐπαγγέλλω . Θεόδωρος φημί , “ ἀπολύτρωσις περιποίησις , ” ὁ διά ὁ ἀνάστασις καί ὁ ἀθανασία ὁ ἐντεῦθεν ἀπαλλάσσω κακός , ὁ πρός ἑαυτοῦ οἰκέω λαμβάνω · ἀπό ὅς ὁ παρά αὐτός μετέχω δόξα , εἰκότως θαυμαστός ἐκεῖνος ἐνδείκνυμι , ὁ τοσοῦτος αἴτιος ἐγώ ὁ ἀγαθός γίγνομαι · οὗτος γάρ λέγω ὁ εἰς ἔπαινος ὁ δόξα αὐτός .