catenae-novum-testamentum.catena-in-epistulam-ad-colossenses-typus-parisinus-e-cod 10
Τὰ πρὸς τοὺς οἰκείους ὁμονοητικῶς . Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἐνοικείτω ἐν ὑμῖν πλουσίως . Τοντέστιν ἡ διδασκαλία , τὰ δήματα , ἡ παραίνεσις , ἐν αἷς οὐδὲν τὴν παροῦσαν ζωὴν εἶναι φησὶν , οὐδὲ τὰ ταύτης ἀγαθά . " ἐνοικείτω , ” φησὶν , " ἐν ὑμῖν πλουσἰως · ” μὴ ἁπλῶς · ἀλλὰ μετὰ πολλῆς τῆς περιουσίας . Ἐν πάση σοφίᾳ διδάσκοντες καὶ νουθετοῦντες ἑαυ - τοὺς . τὴν ἀρετὴν σοφίαν φησὶν , καὶ ἡ ταπεινοφροσύνη καὶ ὅσα τοιαῦτα , σοφία ἐστίν . ὥσπερ οὐν τἀναντία ἄνοια · ὅθεν πολλαχοῦ τὴν πᾶσαν ἁμαρτίαν ἀφροσύνην καλεῖ · “ εἶπεν . ” φησὶν , “ “ ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ · οὐκ ἔστι Θεὸς,’’ καὶ πάλιν “ προσώζεσαν “ ἐσάπησαν οἱ μώλωπές μου , ἀπὸ προσώπου τῆς ἀφροσύνης ψαλμοῖς καὶ ὑμνοῖς καὶ ᾠδαῖς πνευματικαῖς . Οἱ ψαλμοὶ πάντα ἔχουσιν · οἱ ὕμνοι οὐδὲν ἀνθρώπινον , ἅτε θειότερον πρᾶγμα · αἱ γὰρ ἄνω δυνάμεις ὑμνοῦσιν , οὐ ψάλλουσιν · ἁμαρτωλοὶ , οὐχ ὑμνοῦσιν · “ οὐ γὰρ ὡραῖος αἴνος,’’ φησὶν , “ στόματι ἀμαρτωλοῦ . ” διὰ τοῦτο μετὰ τὰς ψαλμῳδίας ὕμνοι , ἅτε ἐπὶ τελειότερόν τι πρᾶγμα . Ἅιδνοτες ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν τῷ Θεῷ . Ἢ τοῦτό φησιν , ὅτι διὰ χάριν ἡμῖν ταῦτα ἔδωκεν ὁ Θεός · ἣ ταῖς ἐν τῇ χάριτι ᾠδαῖς · ἣ νουθετοῦντες ἑαυτοὺς καὶ διδάσκοντες ἐν χάριτι , ἣ ὅτι ἐν χάριτι εἶχιν ταῦτα τὰ χαρίσματα · ἐπεξήγη - σίς ἐστιν ἀπὸ τῆς χάριτος , φησὶν , τοῦ Πνεύματος · “ ᾄδοντες ἐν “ ταῖς καρδίαις ὑμῶν τῷ Θεῷ·’’ μὴ ἁπλῶς , φησὶν , τῷ στόματι · ἀλλὰ μετὰ προσοχῆς · τοῦτο γάρ ἐστι τῷ Θεῷ ᾄδειν · ἐκεῖνο δὲ τῷ ἀέρι . Καὶ πᾶν ὅτι ἃν ποιῆτε ἐν λόγῳ ἢ ἐν ἔργῳ , πάντα ἐν ὀνόματι Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ . Ἐὰν γὰρ οὕτως ποιῶμεν , οὐδὲν ἔσται μιαρὸν οὐδὲ ἀκάθαρτον · ἔνθα ἃν ὁ Χριστὸς καλῆται · εἰ γὰρ ὑπάτων ὀνόματα ἀσφαλῆ τὰ γραμματεῖα ποιεῖ , πολλῷ μᾶλλον τοῦ Χριστοῦ τὸ ὄνομα · ἣ τοῦτο φησίν · πάντα κατὰ Θεὸν πράττετε καὶ λέγετε , μὴ τοὺς Ἀγγέλους ἐπεισάγετε . Αἱ γυναῖκες , ὑποτάσσεσθε τοῖς ἀνδράσιν , ὡς ἀνῆκεν ἐν Κ υρίῳ Ἀντὶ τοῦ ὑποτάσσεσθε διὰ τὸν Θεόν . Οἱ ἄνδρες , ἀγαπᾶτε τὰς γυναῖκας , καὶ μὴ πικραίνεσθε πρὸς ἀυτὰς . Ὠσπερ ἐκεῖ φόβον καὶ ἀγάπην τίθησιν , οὕτω καὶ ἐνταῦθα · ἐστὶ γὰρ καὶ ἀγαπῶντα πικραίνεσθαι · ὃ οὖν φησὶν τοῦτό ἐστι · μὴ μάχεσθε · αἱ γὰρ πρὸς τὰ φιλούμενα πρόσωπα γινόμεναι μά . χαἰ , αὐταὶ πικραί · τὸ μὲν οὖν ἀγαπᾶν τῶν ἀνδρῶν ἐστιν · τὸ δὲ εἴκειν ἐκείνων . Τὰ τέκνα , ὑπακούετε τοῖς γονεῦσι κατὰ πάντα · τοῦτο γάρ ἐστιν εὐάρεστον ἐν Κυρίῳ . πάλιν τὸ ἐν Κυρίῳ τέθεικεν , καὶ νόμους τιθεὶς ὑπακοῆς , καὶ ἐντρέπων καὶ καταβάλλων · ὅρα πῶς οὐκ ἀπὸ τῆς φύσεως μόνης , ἀλλὰ πρὸ ταύτης ἀπὸ τῶν τῷ Θεῷ δοκούντων βούλεται ὑμᾶς ἅπαντα πράττειν ἵνα καὶ μισθὸν ἔχωμεν . Οἱ πατέρες , μὴ ἐρεθίζετε τὰ τέκνα ὑμῶν ἵνα μὴ ἀθυ - μωσιν . Οὐκ εἶπεν ἀγαπᾶτε τὰ τέκνα , περιττὸν γὰρ ἦν · αὐτὴ γὰρ ἡ φύσις καταναγκάζει · ἀλλ’ ὅπερ ἔδει διώρθωσεν · τουτέστιν μὴ φιλονεικοτέρους αὐτοὺς ποιῆτε · ἔστιν ὅπου καὶ συγχωρεῖν ὀφεί - λετε · Οἱ δοῦλοι , ὑπακούετε κατὰ πάντα τοῖς κατὰ σάρκα κυρίοις . Ἐπὶ τρίτην ἦλθεν ἀρχήν · ἐνταῦθα ἔστι μέν τι καὶ φίλτρον · ἀλλ’ οὐκέτι φυσικὸν καθάπερ ἄνω , ἀλλὰ συνηθείας · καὶ ἀπ’ αὐτῆς τῆς ἀρχῆς καὶ ἀπὸ τῶν ἔργων · ἐπεὶ οὖν ἐνταῦθα τὸ μὲν τοῦ φίλτρου τροῦ ὑποτέμνεται , τὸ δὲ τῆς ὑπακοῆς ἐπιτέταται , τούτῳ ἐνδιατρίβει , βουλόμενος ὅπερ οἱ πρῶτοι ἔχουσιν ἀπὸ τῆς φύσεως , τούτοις δοῦναι ἀπὸ τῆς ὑπακοῆς · ἀλλ’ ἵνα μὴ ἀλγήσῃ δοῦλος ἀκούων , ἐπήγαγεν “ τοῖς κατὰ σάρκα κυρίοις.’’ τὸ κρεῖττόν σου , ἡ ψυχὴ , ἠλευθέρωται , φησίν · πρόσκαιρος ἡ δουλεία · ἐκεῖνο τοίνυν ὑποτάξον , ἵνα μηκέτι ἀνάγκης ᾖ ἡ δουλεία · μὴ κατ’ ὀφθαλμὸν δουλείαν ὡς ἀνθρωπάρεσκοι · ποίησον φησὶν τὴν ἀπὸ τοῦ νόμου δουλείαν , ἀπὸ τοῦ φόβου τοῦ Χριστοῦ γενέσθαι · καὶ γὰρ μὴ ὁρῶντος ἐκείνου , ἃν πράττῃς τὰ δέοντα καὶ τὰ πρὸς τιμὴν τοῦ δεσπό - του , δηλονότι διὰ τὸν ἀκοίμητον ὀφθαλμὸν ποιεῖς . Ἐν ἁπλότητι καρδίας , φοβούμενοι τὸν Θεόν . Ἐκεῖνο γὰρ οὐχ ἁπλότης , ἀλλ’ ὑπόκρισις , ἕτερον ἔχειν καὶ ἕτερον ποιεῖν · ἀλλ’ ἐν ἁπλότητι καρδίας , οὐχ ἁπλῶς , ἀλλὰ Φοβούμενοι τὸν Θεόν · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ φοβεῖσθαι τὸν Θεὸν , ὅτ᾿ ἂν μηδενὸς ὁρῶντος , μηδὲν πράττωμεν πονηρόν · ἐὰν δὲ πράττωμεν · οὐχὶ τὸν Θεὸν , ἀλλὰ τοὺς ἀνθρώπους φοβούμεθα . Πᾶν ὅτι ἂν ποιῆτε , ἐκ ψυχῆς ἐργάζεσθε , ὡς τῷ Κυρίῳ καὶ οὐκ ἀνθρώποις . Οὐ μόνον ὑποκρίσεως , ἀλλὰ καὶ ἀργίας αὐτοὺς ἀπηλλάχθαι βούλεται · ἐλευθέρους αὐτοὺς ἐποίησεν ἀπὸ δούλων · ὅταν μὴ δέωντὸ τῆς τῶν δεσποτῶν ἐπιστασίας · τὸ γὰρ ἐκ ψυχῆς τοῦτό ἐστιν , τὸ μετ’ εὐνοίας , μὴ μετὰ δουλικῆς ἀνάγκης , ἀλλὰ μετὰ ἐλευθέρας προαιρέσεως · καὶ τίς ὁ μισθός ; “ εἰδότες,’’ φησὶν , “ ὅτι ἀπὸ “ Κυρίου λήψεσθε τὸν ἀνταπόδοσιν τῆς κληρονομίας ὑμῶν · ” γὰρ Κυρίῳ δουλεύετε καὶ πη αὐτοῦ λήψεσθε τὸν μισθόν · “ ὁ δὲ “ ἀδικῶν,’’ φησὶν , “ κομιεῖται ὃ ἠδίκησεν·’’ ἐνταῦθα πρότερον λόγον · ἵνα γὰρ μὴ δόξῃ κολακείας εἶανι τὰ ῥήματα , λήψεται , φησὶν , ὃ ἠδίκησεν · τουτέστι καὶ τιμωρίαν δίδωσιν . ἐνταῦθά μοι δοκεῖ τοὺς Ἓλληνας αἰνίττεσθαι δεσπότας . τι γὰρ , ἐκεῖνος μὲν Ἕλλην · σὺ δὲ Χριστιανός ; οὐ τὰ πρόσωπα , ἀλλὰ τὰ πράγματα ἐξετάζεται · ὥστε καὶ οὕτως μετ’ εὐνοίας καὶ ἐκ ψυχῆς δεῖ δουλεύειν . Οἱ κύριοι , τὸ δίκαιον καὶ τὴν ἰσότητα τοῖς δούλοις παρέχεσθε . Τί ἐστι τὸ δίκαιον ; τί δέ ἐστιν ἰσότης ; πάντων ἐν καθιστᾶν καὶ μὴ ἐᾶν ἑτέρων δεῖσθαι , ἀλλ’ ἀμείβεσθαι αὐτοὺς τῶν πόνων · “ καὶ ὑμεῖς μετ’ ἐκείνων,’’ φησίν · ἐνταῦθα κοινὴν τὴν δουλείαν . Εἰδότες ὅτι καὶ ὑμεῖς ἔχετε Κύριον ἐν οὐρανοῖς . τῆ προσευχῇ προσκαρτερεῖτε , γρηγοροῦντες ἐν αὐτὴ ἐν εὐχαριστίᾳ . Ἐπειδὴ γὰρ τὸ καρτερεῖν ἐν ταῖς εὐχαῖς , ῥαθυμίαν πολλάκις ποιεῖ , διὰ τοῦτό φησιν “ γρηγοροῦντες,’’ τουτέστιν νήφοντες , ῥεμβόμενοι . οἶδεν γὰρ , οἶδεν διάβολος , ὅσον ἀγαθὸν εὐχή · διὸ βαρὺς ἔγκειται · οἶδεν δὲ καὶ Παῦλος πῶς ἀκηδιῶσι πολλοί . διὸ φησὶν , προσκαρτερεῖτε τῇ προσευχῇ · ὡς πέρι τινος ἐπιπόνου καὶ τοῦτο , φησὶν , ἔστω ἔργον ὑμῶν , ἐν ταῖς εὐχαῖς εὐχαριστεῖν , καὶ ὑπὲρ τῶν φανερῶν καὶ ὑπὲρ τῶν ἀφανῶν , καὶ ὑπὲρ κοινῶν εύεργεσιῶν , καὶ ὑπὲρ ἰδίων · καὶ ἁπλῶς , ἐν παντὶ εὐχαριστεῖν . Προσευχόμενοι ἅμα καὶ περὶ ἡμῶν . Ὄρα τὴν ταπετνφροσύνην , μετ’ ἐκείνους ἑαυτὸν τίθησιν · “ ἵνα , ” φησὶν , “ ἀνοίξῃ ἡμῖν θύραν τοῦ λόγου λαλῆσαι τὸ μυστήριον “ Χριστοῦ . ” εἴσοδον φησὶν καὶ παρρησίαν · οὐκ εὐκ ἵνα ἀπαλ - λαγῶμεν τῶν δεσμῶν · ἀλλὰ δέσμιος ὣν , ἑτέρους παρακαλεῖ ἐπὶ πράγματι μεγάλῳ , ἵνα παρρησίαν λάβῃ . “ τὸ μυστήριον,’’ “ τοῦ Χριστοῦ.’’ δείκνυσιν ὅτι οὐδὲν αὐτοῦ τούτου ποθεινότερον τοῦ λαλῆσαι . Διὸ καὶ δέδεμαι , ἵνα φανερώσω αὐτὸ ὡς δεῖ με λαῆσι . Μετὰ πολλῆς , φησὶν , τῆς παρρησίας , μηδὲν ὑποστειλάμενον τὰ δεσμά . Ἐν σοφίᾳ περιπατεῖτε πρὸς τοὺς ἔξω , τὸν καιρὸν ἐξαγοραζόμενοι . Τουτέστιν , μηδεμίαν αὐτοῖς δίδοτε λαβὴν καθ’ ὑμῶν · διὰ γὰρ τοῦτο , πρόσκειται πρὸς τοὺς ἔξω , ἵνα μάθωμεν ὅτι πρὸς τὰ μέλη τὰ οἰκεῖα οὐ τοσαύτης ἡμῖν δεῖ τῆς ἀσφαλείας , ὅσης πρὸς τοὺς ἔξω . τὸν καιρὸν ἐξαγοραζόμενοι . Τοντέστιν οὐκ ἔστιν ὑμέτερος ὁ καιρὸς , ἀλλ’ ἐκείνων ἐστιν · μὴ τοίνυν βούλεσθε αὐθεντεῖν , ἀλλ’ ἀγοράζετε · ὑμέτερον αὐτὸν ποιεῖτε ἑτέρως . Ὁ λόγος ὑμῶν πάντοτε ἐν χάριτι , ἅλατι ἠρτυμένος . Τουτέ΄στιν ὥστε μὴ εἰς ἀδιαφορίαν τὸ χάριεν ἐκπίπτειν · ἔνι γὰρ καὶ χαριεντίζεσθαι , μετὰ τῆς προσηκούσης κοσμιότητος . Εἰδότες πῶς δεῖ ἑνὶ ἑκάστῳ ἀποκρίνεσθαι . Ὥστε οὐχ ὁμοίως πᾶσι διαλέγεσθαι χρή · Ἕλλησι λέγω καὶ ἀδελφοῖς . Τὰ κατ’ ἐμὲ πάντα γνωρίσει ὑμῖν τυχικὸς ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς καὶ πιστὸς διάκονος καὶ σύνδουλος ἐν Κυρίῳ . Βαβαῖ , πόση σοφία Παύλου ; πῶς οὐ πάντα ἐντίθησιν εἰς τὰς ἐπιστολὰς , ἀλλὰ τὰ ἀναγκαῖα καὶ τὰ καταπείμοντα ; πρῶτον μὲν οὐ βουλόμενος αὐτὰς εἰς μῆκος ἐκτείνειν · δεύτερον καὶ τὸν ἀπερ - χόμενον αἰδεσιμώτερον ποιῶν , ἵνα ἔχῃ τι καὶ διηγεῖσθαι · τρίτον δεικνὺς πῶς πρὸς αὐτὸν διάκειται · οὐ γὰρ ἃν αὐτῷ ταῦτα ένεχείρισεν εἰπεῖν , ἃ οὐκ ἔδει διὰ γραμμάτων δηλωθῆναι . “ ὁ φησὶν , “ ἀδελφός . ” εἰ ἀγαπητὸς , πάντα οἶδεν , καὶ οὐδὲν ἔκρυπτεν · “ καὶ πιστὸς διάκονος καὶ σύνδουλος ἐν Κυρίῳ . ” πιστὸς , οὐδὲν ψεύσεται · εἰ σύνδουλος , κεκοινώνηκεν τῶν πειρασμῶν · ὥστε πάντοθεν τὸ ἀξιόπιστον συνήγαγεν . “ ὃν ἔπεμψα,’’ φησὶν , “ πρὸς ὑμᾶς εἰς αὐτὸ τοῦτο·’’ ἐνταῦθα τὴν ἀγάπην δείκνυσι τὴν πολλήν · εἴ γε διὰ τοῦτο αὐτὸν ἀπέσταλκεν · δείκνυσι δὲ αὐτοὺς καὶ ἐν πειρασμοῖς ὄντας τῳ εἰπεῖν , Ἵνα παρακαλέσῃ τὰς καρδίας ὑμῶν , σὺν Ὀνησίμῳ τῷ πιστῷ καὶ ἀγαπητῷ ἀδελφῷ , ὅς ἐστιν ἐξ ὑμῶν · πάντα ὑμῖν γνωριοῦσι τὰ ὧδε . Ονήσιμος οὗτός ἐστιν περὶ οὗ γράφων τῷ Φιλήμονι ἔλεγεν , “ ἐβουλόμην πρὸς ἐμαυτὸν κατέχειν , ἵνα ὑπὲρ σοῦ διακονῇ μοι ἐν “ τοῖς δεσμοῖς τοῦ εὐαγγελίου . χωρὶς δὲ τῆς σῆς γνώμης , οὐδὲν “ ἠθέλησα ποιῆσαι·’’ καὶ τὸ ἐγκώμιον δὲ προστίθησι τῆς πόλεως ἵνα καὶ ἐγκαλλωπίζωνται , “ ὅς ἐστι , ” φησὶν , ” ἐξ ὑμῶν . ” “ “ ὑμῖν γνωριοῦσι τὰ ὧδε . ” Ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἀρίσταρχος ὁ συναιχμάλωτός μου . Οὐδὲν τούτου τοῦ ἐγκωμίου μεῖζον . οὗτός ἐστιν ὁ ἀπὸ Ἱεροσο - λυμῶν ἀναχθεὶς μετ’ αὐτοῦ . μεῖζον εἶπεν οὗτος τῶν προφητῶν · ἐκεῖνοι μὲν γὰρ ξένους καὶ παρεπιδήμους καλοῦσιν ἑαυτούς · οὗτος δὲ καὶ αἰχμάλωτον . καθάπερ αἰχμάλωτος , οὕτως ἤγετο καὶ ἐφέρετο · καὶ πᾶσιν εἰς τὸ κάκως πάσχειν προύκειτο . Καὶ Μάρκος ὁ ἀνεψιὸς Βαρνάβα . Καὶ τοῦτον ἐγκωμίασεν ἀπὸ τῆς συγγενείας . μέγας γὰρ ἦν ὁ ἀνὴρ Βαρνάβας . Περὶ οὗ ἐλάβετε ἐντολάς · ἐὰν ἔλθῃ πρὸς ὑμᾶς , δέ - ξασθε αὐτόν . Τί γάρ , οὐκ ἐδέχοντο ; ἀλλὰ μετὰ πολλῆς τῆς σπουδῆς . καὶ τοῦτον τὸν ἄνδρα δείκνυσι μέγαν · πόθεν τὰς ἐντολὰς ἔλαβον οὐ λέγει · ἴσως δὲ παρὰ Βαρνάβα τὰς ἐντολὰς ἔλαβον . Καὶ Ἰησοῦς ὁ λεγόμενος Ἰοῦστος . Ἴσως Κορίνθιος ἦν οὗτος . Οἱ ὄντες ἐκ περιτομῆς , οὗτοι μόνοι συνεργοὶ εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ , οἵτινες ἐγενήθησάν μοι παρηγορία . Ἐπειδὴ εἶπεν συναιχμάλωτος , ἵνα μὴ συγκατενέγκῃ τὴν ψυχὴν τῶν ἀκουόντων · ὅρα πῶς τοῦτο τίθησι , καὶ διανίστησιν αὐτούς . “ συνεργοὶ , ” φησὶν , “ εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.’’ ὥστε ρασμῶν κοινωνοῦντες , τῆς βασιλείας κοινωνοῦσι . δείκνυσι αὐτοὺς καὶ μεγάλους . εἴγε Παύλου παρηγορία γεγέννηται · καὶ ἑαυτὸν ἐν πειρασμοῖς ὄντα ; Ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἐπαφρᾶς , ὁ ἐξ ὑμῶν , δοῦλος πάντοτε ἀγωνιζόμενος ὑπὲρ ὑμῶν ἐν ταῖς προσευχαῖς . Συνίστησιν αὐτὸν , ἀνοίγων θύραν τῷ λόγῳ αὐτοῦ · τὸ γὰρ αἰδέσιμον εἶναι τὸν διδάσκαλον , μαθητῶν ὠφέλεια καὶ πάλιν τὸ εἰπεῖν “ ὁ ἐξ ὑμῶν . ” ἵνα καὶ σεμνύνωνται ἐπὶ τῷ ἀνδρί · ἅτε τοιούτους φέροντες ἄνδρας · “ πάντοτε , ” φησὶν , ” ἀγωνιζόμενος ὑπὲρ ὑμῶν “ ταῖς προσευχαῖς , τουτέστι τρέμων καὶ δεδοικώς . Ἵνα στῆτε τέλειοι καὶ πεπληρωμένοι ἐν παντὶ θελή - ματι τοῦ Θεοῦ . μαρτυρῶ γὰρ αὐτῷ ὅτι ἔχει ζῆλον πολὺν ὑπὲρ ὑμῶν . Ὁ πεπληρωμένος οὐκ ἀφίησιν ἄλλο θέλημα ἐν αὐτῷ · ἐπεὶ οὐ πεπλήρωται · ἀξιόπιστος δὲ ὁ μάρτυς , “ ὅτι ἔχει πολὺν ζῆλον “ ὑμῶν . ” τοὐτέστιν , ὅτι σφόδρα ὑμᾶς ἀγαπᾷ καὶ ἐκκαίεται τῷ περὶ ὑμᾶς φίλτρῳ . Καὶ τῶν ἐν Λαοδικείᾳ καὶ τῶν ἐν Ἱεραπόλει . Κἀκείνοις αὐτὸν συνίστησιν · ἀλλὰ πόθεν τοῦτο ἔμελλον εἰδέναι ; δηλονότι τῆς ἐπιστολῆς ἀναγινωσκομένης · “ ποιήσατε γάρ’ “ ἵνα καὶ ἐν τῇ Λαοδικέων ἐκκλησίᾳ ἀναγνωσθᾒ . ” Ἀσπάζεται ὑμᾶς Λουκᾶς ὁ ἰατρὸς ὁ ἀγαπητὸς , καὶ Δημᾶς . Οὗτός ἐστιν ὁ εὐαγγελιστής . ἀσπάσασθε τοὺς ἐν Λαοδικείᾳ ἀδελφοὺς , καὶ Νυμ - φᾶν , καὶ τὴν κατ’ οἶκον αὐτῶν ἐκκλησίαν . Ὅρα πῶς αὐτοὺς συγκολλᾷ καὶ συνάπτει πρὸς ἑαυτούς · οὐ τῷ ἀσπάσασθαι μόνον , ἀλλὰ καὶ τῷ τὰς ἐπιστολὰς ἐπιδοῦναι · οὐχ ἁπλῶς δὲ χαρίζεται , κατ’ ἰδίαν ἕκαστον προσαγορεύων , ἀλλὰ τοὺς ἄλλους εἰς τὸν αὐτὸν ἄγων ζῆλον · ὅρα γοῦν πῶς δείκνυσι μέγαν τὸν ἄνδρα , εἴγε ἡ οἰκία αὐτοῦ ἐκκλησία ἦν . Καὶ ὅταν ἀναγνωσθῇ παρ’ ὑμῖν ἡ ἐπιστολὴ , ποιήσατε ἵνα καὶ ἐν τῇ Λαοδικέων ἐκκλησίᾳ ἀναγνωσθῇ . Ἐμοὶ δοκεῖ εἶανί τινα τῶν γραφέντων ἐκεῖ , ἃ καὶ τούτους ἐχρῆν ἀκοῦσαι · μείζων γὰρ ἦν ὠφέλεια , ὅτ’ ἂν ἑτέρων ἐγκαλουμένων τὰ οἰκεία ἁμαρτήματα ἐπιγινώσκουσιν Καὶ τὴν ἐκ Λαοδικείας ἵνα καὶ ὑμεῖς ἀναγνῶτε . τίνες λέγουσιν ὅτι οὐχὶ τὴν Παύλου πρὸς αὐτοὺς ἀπεσταλ - μένην ἀλλὰ τὴν παρ’ αὐτῶν Παύλῳ . οὐ γὰρ ςἶπεν τὴν πρὸς Λαιδθξλέας ἀλλὰ “ τὴν ἐκ Λαοδκιείας , ” φησὶ , γραφεῖσαν . Καὶ εἴπατε Ἀρχίππῳ , βλέπε τὴν διακονίαν ἣν παρέλαβες ἐν Χριστῷ , ἵνα αὐτὴν πληροῖς . τίνος ἕνεκεν οὐ γράφει πρὸς αὐτόν ; ἴσως οὐκ ἐδεῖτο ἀλλὰ ψιλῆς μόνης ὑπομνήσεως ὥστε σπουδαιότερον εἶναι . τούτῳ δὲ μάλοστα αὐτοὺς ὑποτάσσει αὐτῷ · οὐκέτι γὰρ ἂν ἔχοιεν ἐγκαλεῖν ἐκείνῳ ἐπιτιμῶντι αὐτοῖς . ἐπεὶ οὐκ ἔχει λόγον τοῖς μαθηταῖς περὶ τοῦ διδασκάλου λέγειν , ἀλλ’ ἐπιστομίζων αὐτοὺς ταῦτα γράφει . ( Θεόδωροσ . ) Ἄλλος δέ φησιν , ὡς ἔστιν ἐκ τῶν εἰκάσαι , παρὰ Λαοδικεῦσιν ὄντι καὶ τὴν διακονίαν ἐγκεχειρισμένῳ τῆς διακονίας . Ὁ ἀσπασμὸς τῇ ἐμὴ χειρὶ Παύλου . τοῦτο γνησιότητος καὶ φιλίας τεκμήριον , τὸ καὶ τὰ γράμματα ὁρᾶν , καὶ πάσχειν τι πρὸς ταῦτα . Μνημονεύετε μου τῶν δεσμῶν . βαβαῖ πόση παράκλησις ; τοῦτο γὰρ ἱκανὸν εἰς πάντα αὐτοὺς προτρέψαι , καὶ γενναιοτέρους ποιῆσαι πρὸς τοὺς ἀγῶνας . μονονουχὶ γάρ φησιν , καθ’ ὁμοιότητά μου , καὶ πάσχειν ὑπὲρ τῆς ἀληθείας μὴ ὀκνῆτε . Καὶ χάρις μεθ’ ὑμῶν . ἀμήν . τὸν φόβον ἔλυσεν . εἰ γὰρ ὁ διδάσκαλος ἐν δεσμοῖς , ἀλλ’ ἡ χάρις αὐτὸν λύει · καὶ τοῦτο δὲ τῆς χάριτος , τὸ συγχωρεῖν αὐτὸν δεθῆναι · ἄκουε γὰρ τοῦ Λουᾶ λέγοντος , ὅτι “ ὑπέστρεφον “ Ἀπόστολοι ἀπὸ προσώπου τοῦ συνεδρίου χαίροντες , ὅτι κατηξώθησαν ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ ἀτιμασθῆναι . Θεόδωτοσ . Τὸ δὲ χάρις ὑμῖν οὕτω τίθησιν . ὥσπερ ἡμεῖς τὸ χαίρειν ἐν ταῖς προγραφαῖς τῶν ἐπιστολῶν εἰώθαμεν · τὰ ἐν Θεῷ Πατρὶ τεθεικὼς , ὡς καὶ ἡμεῖς τὸ ἐν Κυρίῳ γράφομεν . τοῦ εἰς τὴν πρὸς Κολοσσαεῖς Ἐπιστολὴν ἐξηγητικῶν ἐκλόγων τόμος α . * τρίας * μονάς * ἐλέησον . * Αἱ ἐκλογαὶ τῆς ἑρμηνείας τῆς παρούσης Ἐπιστολῆς ἐκ τοῦ κατὰ πλάτος ὑπομνήματος τοῦ σοφοῦ καὶ οἰκουμενικοῦ διδασκάλου Ἰωάννου τοῦ ἐπισκόπου τῆς βασιλίδος πόλεως , καὶ Σευηριανοῦ τοῦ Γαβαλῆς , καὶ Θεοδώρου τοῦ Μοψουεστίας , ἔχει καὶ μίαν χρῆσιν τοῦ μακαρίου Κυρίλλου .
Lemmas: ὁ πρός ὁ οἰκεῖος ὁμονοητικός . ὁ λόγος ὁ Θεός ἐνοικέω ἐν σύ πλούσιος . Τοντέστιν ὁ διδασκαλία , ὁ δῆμα , ὁ παραίνεσις , ἐν ὅς οὐδείς ὁ πάρειμι ζωή εἰμί φημί , οὐδέ ὁ οὗτος ἀγαθός . " ἐνοικέω , ” φημί , " ἐν σύ πλούσιος · ” μή ἁπλόος · ἀλλά μετά πολύς ὁ περιουσία . ἐν πᾶς σοφία διδάσκω καί νουθετέω ἑ - ὁ . ὁ ἀρετή σοφία φημί , καί ὁ ταπεινοφροσύνη καί ὅσος τοιοῦτος , σοφία εἰμί . ὥσπερ ὀν τἀναντία ἄνοια · ὅθεν πολλαχοῦ ὁ πᾶς ἁμαρτία ἀφροσύνη καλέω · “ εἶπον . ” φημί , “ “ ἐν Καρδία αὐτός · οὐ εἰμί Θεός καί πάλιν “ προσόζλυμι “ σήπω ὁ μώλωψ ἐγώ , ἀπό πρόσωπον ὁ ἀφροσύνη ψαλμός καί ὑμνέω καί ᾠδή πνευματικός . ὁ ψαλμός πᾶς ἔχω · ὁ ὕμνος οὐδείς ἀνθρώπινος , ἅτε θεῖος πρᾶγμα · ὁ γάρ ἄνω δύναμις ὑμνέω , οὖον ψάλλω · ἁμαρτωλός , οὐ ὑμνέω · “ οὖον γάρ ὡραῖος αἴνος φημί , “ στόμα ἁμαρτωλός . ” διά οὗτος μετά ὁ ψαλμῳδία ὕμνος , ἅτε ἐπί τέλειος τίς πρᾶγμα . αιδνοαιρεω ἐν ὁ Καρδία σύ ὁ Θεός . ἤ οὗτος φημί , ὅτι διά χάρις ἐγώ οὗτος δίδωμι ὁ Θεός · ὅς ὁ ἐν ὁ χάρις ᾠδή · ὅς νουθετέω ἑαυτοῦ καί διδάσκω ἐν χάρις , ὅς ὅτι ἐν χάρις ἔχω οὗτος ὁ χάρισμα · ἐπεξηγέομαι - τίς εἰμί ἀπό ὁ χάρις , φημί , ὁ πνεῦμα · “ ἀείδω ἐν “ ὁ Καρδία σύ ὁ Θεός μή ἁπλόος , φημί , ὁ στόμα · ἀλλά μετά προσοχή · οὗτος γάρ εἰμί ὁ Θεός ἀείδω · ἐκεῖνος δέ ὁ ἀήρ . καί πᾶς ὅτι ἄν ποιέω ἐν λόγος ἢ ἐν ἔργον , πᾶς ἐν ὄνομα κύριος Ἰησοῦς Χριστός . ἐάν γάρ οὕτως ποιέω , οὐδείς εἰμί μιαρός οὐδέ ἀκάθαρτος · ἔνθα ἄν ὁ Χριστός καλέω · εἰμί γάρ ὕπατος ὄνομα ἀσφαλής ὁ γραμματεῖον ποιέω , πολύς μᾶλλον ὁ Χριστός ὁ ὄνομα · ὅς οὗτος φημί · πᾶς κατά θεός πράσσω καί λέγω , μή ὁ Ἄγγελος ἐπεισάγω . ὁ γυνή , ὑποτάσσω ὁ ἀνήρ , ὡς ἀνίημι ἐν Κ υρίῳ ἀντί ὁ ὑποτάσσω διά ὁ Θεός . ὁ ἀνήρ , ἀγαπάω ὁ γυνή , καί μή πικραίνω πρός ἀυτή . ὠσπερ ἐκεῖ φόβος καί ἀγάπη τίθημι , οὗτος καί ἐνταῦθα · εἰμί γάρ καί ἀγάπη πικραίνω · ὅς οὖν φημί οὗτος εἰμί · μή μάχομαι · ὁ γάρ πρός ὁ Φιλουμένα πρόσωπον γίγνομαι μή . χαῖος , αὐτός πικρός · ὁ μέν οὖν ἀγαπάω ὁ ἀνήρ εἰμί · ὁ δέ εἴκω ἐκεῖνος . ὁ τέκνον , ὑπακούω ὁ γονεύς κατά πᾶς · οὗτος γάρ εἰμί Εὐάρεστον ἐν κύριος . πάλιν ὁ ἐν κύριος τίθημι , καί νόμος τίθημι ὑπακοή , καί ἐντρέπω καί καταβάλλω · ὁράω πῶς οὐ ἀπό ὁ φύσις μόνος , ἀλλά πρό οὗτος ἀπό ὁ ὁ Θεός δοκέω βούλομαι σύ ἅπας πράσσω ἵνα καί μισθός ἔχω . ὁ πατήρ , μή ἐρεθίζω ὁ τέκνον σύ ἵνα μή ἀθυ - μῶσις . οὐ εἶπον ἀγαπάω ὁ τέκνον , περισσός γάρ εἰμί · αὐτός γάρ ὁ φύσις καταναγκάζω · ἀλλά ὅσπερ ἐσθίω διορθόω · τουτέστιν μή φιλόνεικος αὐτός ποιέω · εἰμί ὅπου καί συγχωρέω ὄφις - λέω · ὁ δοῦλος , ὑπακούω κατά πᾶς ὁ κατά σάρξ κύριος . ἐπί τρίτος ἔρχομαι ἀρχή · ἐνταῦθα εἰμί μέν τίς καί φίλτρον · ἀλλά οὐκέτι φυσικός καθάπερ ἄνω , ἀλλά συνήθεια · καί ἀπό αὐτός ὁ ἀρχή καί ἀπό ὁ ἔργον · ἐπεί οὖν ἐνταῦθα ὁ μέν ὁ φίλτρον τρέω ὑποτέμνω , ὁ δέ ὁ ὑπακοή ἐπιτείνω , οὗτος ἐνδιατρίβω , βούλομαι ὅσπερ ὁ πρῶτος ἔχω ἀπό ὁ φύσις , οὗτος δίδωμι ἀπό ὁ ὑπακοή · ἀλλά ἵνα μή ἀλγέω δοῦλος ἀκούω , ἐπάγω “ ὁ κατά σάρξ κύριος ὁ κρατύς σύ , ὁ ψυχή , ἐλευθερόω , φημί · πρόσκαιρος ὁ δουλεία · ἐκεῖνος τοίνυν ὑποτάσσω , ἵνα μηκέτι ἀνάγκη εἰμί ὁ δουλεία · μή κατά ὀφθαλμός δουλεία ὡς ἀνθρωπάρεσκος · ποιέω φημί ὁ ἀπό ὁ νόμος δουλεία , ἀπό ὁ φόβος ὁ Χριστός γίγνομαι · καί γάρ μή ὁράω ἐκεῖνος , ἄν πράσσω ὁ δήω καί ὁ πρός τιμή ὁ Δέσπο - ὁ , δηλονότι διά ὁ ἀκοίμητος ὀφθαλμός ποιέω . ἐν ἁπλότης Καρδία , φοβέω ὁ Θεός . ἐκεῖνος γάρ οὐ ἁπλότης , ἀλλά ὑπόκρισις , ἕτερος ἔχω καί ἕτερος ποιέω · ἀλλά ἐν ἁπλότης Καρδία , οὐ ἁπλόος , ἀλλά φοβέω ὁ Θεός · οὗτος γάρ εἰμί ὁ φοβέω ὁ θεός , ὅτι εἄν μηδείς ὁράω , μηδείς πράσσω πονηρός · ἐάν δέ πράσσω · οὐ ὁ θεός , ἀλλά ὁ ἄνθρωπος φοβέω . Πᾶν ὅτι εἄν ποιέω , ἐκ Ψυχή ἐργάζομαι , ὡς ὁ κύριος καί οὐ ἄνθρωπος . οὖον μόνος ὑπόκρισις , ἀλλά καί ἀργία αὐτός ἀπαλλάσσω βούλομαι · ἐλεύθερος αὐτός ποιέω ἀπό δοῦλος · ὅταν μή δίδωμι ὁ ὁ δεσπότης ἐπιστασία · ὁ γάρ ἐκ Ψυχή οὗτος εἰμί , ὁ μετά εὔνοια , μή μετά δουλικός ἀνάγκη , ἀλλά μετά ἐλεύθερος προαίρεσις · καί τίς ὁ μισθός ; “ εἶδον φημί , “ ὅτι ἀπό “ κύριος λαμβάνω ὁ ἀνταπόδοσις ὁ κληρονομία σύ · ” γάρ κύριος δουλεύω καί πῇ αὐτός λαμβάνω ὁ μισθός · “ ὁ δέ “ ἀδικέω φημί , “ κομίζω ὅς ἀδικέω ἐνταῦθα πρότερος λόγος · ἵνα γάρ μή δόξα κολακεία εἶμι ὁ ῥῆμα , λαμβάνω , φημί , ὅς ἀδικέω · τουτέστι καί τιμωρία δίδωμι . ἐνταῦθα ἐγώ δοκέω ὁ Ἕλλην αἰνίσσομαι δεσπότης . τίς γάρ , ἐκεῖνος μέν Ἕλλην · σύ δέ Χριστιανός ; οὖον ὁ πρόσωπον , ἀλλά ὁ πρᾶγμα ἐξετάζω · ὥστε καί οὕτως μετά εὔνοια καί ἐκ Ψυχή δεῖ δουλεύω . ὁ κύριος , ὁ Δίκαιος καί ὁ ἰσότης ὁ δοῦλος παρέχω . τις εἰμί ὁ Δίκαιος ; τίς δέ εἰμί Ἰσότης ; πᾶς ἐν καθιστάω καί μή ἐάω ἕτερος δήω , ἀλλά ἀμείβω αὐτός ὁ πόνος · “ καί σύ μετά ἐκεῖνος φημί · ἐνταῦθα κοινός ὁ δουλεία . οἶδα ὅτι καί σύ ἔχω κύριος ἐν οὐρανός . τῆ προσευχή προσκαρτερέω , γρηγορέω ἐν αὐτός ἐν εὐχαριστία . ἐπεί γάρ ὁ καρτερέω ἐν ὁ εὐχή , ῥᾳθυμία πολλάκις ποιέω , διά οὗτος φημί “ ἐγείρω τουτέστιν νήφω , ῥέμβομαι . οἶδα γάρ , οἶδα διάβολος , ὅσος ἀγαθός εὐχή · διό βαρύς ἔγκειμαι · οἶδα δέ καί Παῦλος πῶς ἀκηδιάω πολύς . διό φημί , προσκαρτερέω ὁ προσευχή · ὡς περί τις ἐπίπονος καί οὗτος , φημί , ἵστημι ἔργον σύ , ἐν ὁ εὐχή εὐχαριστέω , καί ὑπέρ ὁ φανερός καί ὑπέρ ὁ ἀφανής , καί ὑπέρ κοινός εὐεργεσία , καί ὑπέρ ἴδιος · καί ἁπλόος , ἐν πᾶς εὐχαριστέω . προσεύχομαι ἅμα καί περί ἐγώ . σύργαστρος ὁ ταπετνφροσυνειμι , μετά ἐκεῖνος ἑαυτοῦ τίθημι · “ ἵνα , ” φημί , “ ἀνοίγω ἐγώ θύρα ὁ λόγος λαλέω ὁ μυστήριον “ Χριστός . ” εἴσοδος φημί καί παρρησία · οὐ εὐ ἵνα Απάλ - λάζω ὁ δεσμός · ἀλλά δέσμιος ἐάν , ἕτερος παρακαλέω ἐπί πρᾶγμα μέγας , ἵνα παρρησία λαμβάνω . “ ὁ μυστήριον “ ὁ Χριστός δείκνυμι ὅτι οὐδείς αὐτός οὗτος ποθεινός ὁ λαλέω . Διὸ καί δήω , ἵνα φανερόω αὐτός ὡς δεῖ ἐγώ λαῆσι . μετά πολύς , φημί , ὁ παρρησία , μηδείς ὑποστέλλω ὁ δεσμός . ἐν σοφία περιπατέω πρός ὁ ἔξω , ὁ καιρός ἐξαγοράζω . τουτέστιν , μηδείς αὐτός δίδωμι λαβή κατά σύ · διά γάρ οὗτος , πρόσκειμαι πρός ὁ ἔξω , ἵνα μανθάνω ὅτι πρός ὁ μέλος ὁ οἰκεῖος οὖον τοσοῦτος ἐγώ δεῖ ὁ ἀσφάλεια , ὅσος πρός ὁ ἔξω . ὁ καιρός ἐξαγοράζω . Τοντέστιν οὐ εἰμί ὑμέτερος ὁ καιρός , ἀλλά ἐκεῖνος εἰμί · μή τοίνυν βούλομαι αὐθεντέω , ἀλλά ἀγοράζω · ὑμέτερος αὐτός ποιέω ἑτέρως . ὁ λόγος σύ πάντοτε ἐν χάρις , ἅλς ἀρτύω . Τουτέστιν ὥστε μή εἰς ἀδιαφορία ὁ χάριεν ἐκπίπτω · ἐν γάρ καί χαριεντίζομαι , μετά ὁ προσήκω κοσμιότης . οἶδα πῶς δεῖ εἷς ἕκαστος ἀποκρίνω . ὥστε οὐ ὁμοίως πᾶς διαλέγω χρή · Ἕλλην λέγω καί ἀδελφός . ὁ κατά ἐγώ πᾶς γνώρισις σύ Τυχικός ὁ ἀγαπητός ἀδελφός καί πιστός διάκονος καί σύνδουλος ἐν κύριος . βαβαί , πόσος σοφία Παῦλος ; πῶς οὖον πᾶς ἐντίθημι εἰς ὁ ἐπιστολή , ἀλλά ὁ ἀναγκαῖος καί ὁ καταπειμοειντα ; πρῶτος μέν οὖον βούλομαι αὐτός εἰς μῆκος ἐκτείνω · δύο καί ὁ ὅσπερ - χόω αἰδέσιμος ποιέω , ἵνα ἔχω τίς καί διηγέομαι · τρίτος δείκνυμι πῶς πρός αὐτός διάκειμαι · οὖον γάρ ἄν αὐτός οὗτος εγχειρίζω εἶπον , ὁ οὐ ἐσθίω διά γράμμα δηλόω . “ ὁ φημί , “ ἀδελφός . ” εἰμί ἀγαπητός , πᾶς οἶδα , καί οὐδείς κρύπτω · “ καί πιστός διάκονος καί σύνδουλος ἐν κύριος . ” πιστός , οὐδείς ψεύδω · εἰμί σύνδουλος , κοινωνέω ὁ πειρασμός · ὥστε πάντοθεν ὁ ἀξιόπιστος συνάγω . “ ὅς ἔπεμψα,’’ φημί , “ πρός σύ εἰς αὐτός τοῦτο·’’ ἐνταῦθα ὁ ἀγάπη δείκνυμι ὁ πολύς · εἰμί γε διά οὗτος αὐτός ἀποστέλλω · δείκνυμι δέ αὐτός καί ἐν πειρασμός εἰμί ὁ εἶπον , ἵνα παρακαλέω ὁ Καρδία σύ , σύν Ὀνήσιμος ὁ πιστός καί ἀγαπητός ἀδελφός , ὅς εἰμί ἐκ σύ · πᾶς σύ γνωρίζω ὁ ὧδε . Ονήσιμος οὗτος εἰμί περί ὅς γράφω ὁ Φιλήμων λέγω , “ βούλομαι πρός ἐμαυτοῦ καταχέω , ἵνα ὑπέρ σύ διακονέω ἐγώ ἐν “ ὁ δεσμός ὁ εὐαγγέλιον . Χωρὶς δέ ὁ σός γνώμη , οὐδείς “ ἐθέλω ποιέω καί ὁ ἐγκώμιον δέ προστίθημι ὁ πόλις ἵνα καί ἐγκαλλωπίζω , “ ὅς εἰμί , ” φημί , ” ἐκ σύ . ” “ “ σύ γνωρίζω ὁ ὧδε . ” ἀσπάζομαι σύ Ἀρίσταρχος ὁ συναιχμάλωτος ἐγώ . οὐδείς οὗτος ὁ ἐγκώμιον μείζων . οὗτος εἰμί ὁ ἀπό Ἱεροσο - λύμη ἀνάγω μετά αὐτός . μείζων εἶπον οὗτος ὁ προφήτης · ἐκεῖνος μέν γάρ ξένος καί παρεπίδημος καλέω ἑαυτοῦ · οὗτος δέ καί αἰχμάλωτος . καθάπερ αἰχμάλωτος , οὕτως ἄγω καί φέρω · καί πᾶς εἰς ὁ κακῶς πάσχω πρόκειμαι . καί Μάρκος ὁ ἀνεψιός Βαρνάβας . καί οὗτος εγκωμιάζω ἀπό ὁ συγγένεια . μέγας γάρ εἰμί ὁ ἀνήρ Βαρνάβας . περι ὅς λαμβάνω ἐντολή · ἐάν ἔρχομαι πρός σύ , δέ - ξαίνω αὐτός . τις γάρ , οὐ δέχομαι ; ἀλλά μετά πολύς ὁ σπουδή . καί οὗτος ὁ ἀνήρ δείκνυμι μέγας · πόθεν ὁ ἐντολή λαμβάνω οὖον λέγω · ἴσως δέ παρά Βαρνάβας ὁ ἐντολή λαμβάνω . καί Ἰησοῦς ὁ λέγω Ἰοῦστος . ἴσος Κορίνθιος εἰμί οὗτος . ὁ εἰμί ἐκ περιτομή , οὗτος μόνος συνεργός εἰς ὁ βασίλειος ὁ Θεός , ὅστις γίγνομαι ἐγώ Παρηγορία . ἐπεί εἶπον συναιχμάλωτος , ἵνα μή συγκαταφέρω ὁ ψυχή ὁ ἀκούω · ὁράω πῶς οὗτος τίθημι , καί διανίσταμαι αὐτός . “ συνεργός , ” φημί , “ εἰς ὁ βασίλειος ὁ Θεός ὥστε ῥάσμα κοινωνέω , ὁ βασίλεια κοινωνέω . δείκνυμι αὐτός καί μέγας . εἰ Παῦλος Παρηγορία γεννάω · καί ἑαυτοῦ ἐν πειρασμός εἰμί ; ἀσπάζομαι σύ Ἐπαφρᾶς , ὁ ἐκ σύ , δοῦλος πάντοτε ἀγωνίζομαι ὑπέρ σύ ἐν ὁ προσευχή . συνίστημι αὐτός , ἀνοίγω θύρα ὁ λόγος αὐτός · ὁ γάρ αἰδέσιμος εἰμί ὁ διδάσκαλος , μαθητής ὠφέλεια καί πάλιν ὁ εἶπον “ ὁ ἐκ σύ . ” ἵνα καί σεμνύνω ἐπί ὁ ἀνήρ · ἅτε τοιοῦτος φέρω ἀνήρ · “ πάντοτε , ” φημί , ” ἀγωνίζομαι ὑπέρ σύ “ ὁ προσευχή , τουτέστι τρέμω καί δείδω . ἵνα ἵστημι τέλειος καί πληρόω ἐν πᾶς ἐθέλω - μάτι ὁ Θεός . μαρτυρέω γάρ αὐτός ὅτι ἔχω ζῆλος πολύς ὑπέρ σύ . ὁ πληρόω οὐ ἀφίημι ἄλλος θέλημα ἐν αὐτός · ἐπεί οὖον πληρόω · ἀξιόπιστος δέ ὁ μάρτυς , “ ὅτι ἔχω πολύς ζῆλος “ σύ . ” ἑτέστιν , ὅτι σφόδρα σύ ἀγαπάω καί ἐκκαίω ὁ περί σύ φίλτρον . καί ὁ ἐν Λαοδίκεια καί ὁ ἐν Ἱεράπολις . ἐκεῖνος αὐτός συνίστημι · ἀλλά πόθεν οὗτος μέλλω οἶδα ; δηλονότι ὁ ἐπιστολή ἀναγιγνώσκω · “ ποιέω γάρος “ ἵνα καί ἐν ὁ Λαοδικεύς ἐκκλησία ἀναγιγνώσκω . ” ἀσπάζομαι σύ Λουκᾶς ὁ ἰατρός ὁ ἀγαπητός , καί Δημᾶς . οὗτος εἰμί ὁ εὐαγγελιστής . ἀσπάζομαι ὁ ἐν Λαοδίκεια ἀδελφός , καί Νυμ - φημί , καί ὁ κατά οἶκος αὐτός ἐκκλησία . Ὅρας πῶς αὐτός συγκολλάω καί συνάπτω πρός ἑαυτοῦ · οὖον ὁ ἀσπάζομαι μόνος , ἀλλά καί ὁ ὁ ἐπιστολή ἐπιδίδωμι · οὐ ἁπλόος δέ χαρίζομαι , κατά ἴδιος ἕκαστος προσαγορεύω , ἀλλά ὁ ἄλλος εἰς ὁ αὐτός ἄγω ζῆλος · ὁράω γοῦν πῶς δείκνυμι μέγας ὁ ἀνήρ , εἰ ὁ οἰκίον αὐτός ἐκκλησία εἰμί . καί ὅταν ἀναγιγνώσκω παρά σύ ὁ ἐπιστολή , ποιέω ἵνα καί ἐν ὁ Λαοδικεύς ἐκκλησία ἀναγιγνώσκω . ἐμός δοκέω εἶμι τις ὁ γράφω ἐκεῖ , ὁ καί οὗτος χρή ἀκούω · μείζων γάρ εἰμί ὠφέλεια , ὅτι εἄν ἕτερος ἐγκαλέω ὁ οἰκεῖος ἁμάρτημα ἐπιγιγνώσκω καί ὁ ἐκ Λαοδίκεια ἵνα καί σύ ἀναγιγνώσκω . τίς λέγω ὅτι οὐ ὁ Παῦλος πρός αὐτός ἀποστέλλω - μένω ἀλλά ὁ παρά αὐτός Παῦλος . οὖον γάρ εἶπον ὁ πρός Λαιδθξλέας ἀλλά “ ὁ ἐκ Λαοδίκεια , ” φημί , γράφω . καί εἶπον Ἄρχιππος , βλέπω ὁ διακονία ὅς παραλαμβάνω ἐν Χριστός , ἵνα αὐτός πληρόω . τίς ἕνεκα οὖον γράφω πρός αὐτός ; ἴσως οὐ δήω ἀλλά ψιλός μόνος ὑπόμνησις ὥστε σπουδαῖος εἰμί . οὗτος δέ μάστα αὐτός ὑποτάσσω αὐτός · οὐκέτι γάρ εἄν ἔχω ἐγκαλέω ἐκεῖνος ἐπιτιμάω αὐτός . ἐπεί οὐ ἔχω λόγος ὁ μαθητής περί ὁ διδάσκαλος λέγω , ἀλλά ἐπιστομίζω αὐτός οὗτος γράφω . ( Θεόδωρος . ) ἄλλος δέ φημί , ὡς εἰμί ἐκ ὁ εἰκάζω , παρά Λαοδικεύς εἰμί καί ὁ διακονία ἐγχειρίζω ὁ διακονία . ὁ ἀσπασμός ὁ ἐμός χείρ Παῦλος . οὗτος γνησιότης καί φίλιος τεκμήριον , ὁ καί ὁ γράμμα ὁράω , καί πάσχω τίς πρός οὗτος . μνημονεύω ἐγώ ὁ δεσμός . βαβαί πόσος παράκλησις ; οὗτος γάρ ἱκανός εἰς πᾶς αὐτός προτρέπω , καί γενναῖος ποιέω πρός ὁ ἀγών . μονονού γάρ φημί , κατά ὁμοιότης ἐγώ , καί πάσχω ὑπέρ ὁ ἀλήθεια μή ὀκνέω . καί χάρις μετά σύ . ἀμήν . ὁ φόβος λύω . εἰμί γάρ ὁ διδάσκαλος ἐν δεσμός , ἀλλά ὁ χάρις αὐτός λύω · καί οὗτος δέ ὁ χάρις , ὁ συγχωρέω αὐτός δήω · ἀκούω γάρ ὁ Λουᾶ λέγω , ὅτι “ ὑποστρέφω “ ἀπόστολος ἀπό πρόσωπον ὁ συνέδριον χαίρω , ὅτι κατηξώθησαν ὑπέρ ὁ ὄνομα ὁ Χριστός ἀτιμάζω . Θεόδωτος . ὁ δέ χάρις σύ οὗτος τίθημι . ὥσπερ ἐγώ ὁ χαίρω ἐν ὁ προγραφή ὁ ἐπιστολή εἴωθα · ὁ ἐν Θεός πατήρ τίθημι , ὡς καί ἐγώ ὁ ἐν κύριος γράφω . ὁ εἰς ὁ πρός Κολοσσαεύς Ἐπιστολή ἐξηγητικός ἐκλογή τόμος ὅς . * τρία * μόνος * ἐλεέω . * ὁ ἐκλογή ὁ ἑρμηνεία ὁ πάρειμι Ἐπιστολή ἐκ ὁ κατά πλάτος ὑπόμνημα ὁ σοφός καί οἰκουμενικός διδάσκαλος Ἰωάννης ὁ ἐπίσκοπος ὁ βασιλίς πόλις , καί Σευηριανός ὁ Γαβαλῆς , καί Θεόδωρος ὁ Μοψουεστία , ἔχω καί εἷς χρῆσις ὁ μακάριος Κύριλλος .