catenae-novum-testamentum.catena-in-acta-catena-andreae-e-cod-oxon-coll-nov-58 26
Περὶ τῆς ἐν Ἀθηναῖς ἐπιβωμίου γραφῆς , φιλοσόφου τὲ κηρύγματος , καὶ εὐσεβείας τοῦ Παύλου . Ανδρες Ἀθηναῖοι , κατὰ πάντα ὡς δεισιδαιμονεστέρους ὑμᾶς θεωρῶ . Τοῦ Χρυσοστόμου . Ὥσπερ ἐγκωμιάζειν αὐτοὺς δοκεῖ , οὐδὲν βαρὺ λέγων · “ ὡς δεισιδαιμονεστέρους ὑμᾶς θεωρῶ . ” Τοῦ Αὐτοῦ ἐκ τοῦ κατὰ Ἰουδαίων λόγου . Ἐπεὶ καὶ Παῦλος εἰσελθὼν εἰς τὰς Ἀθήνας οὐκ ἀπὸ προφητῶν οὐδὲ ἐξ εὐαγγε - λίων αὐτοῖς διελέγετο , ἀλλ’ ἀπὸ βωμοῦ τὴν παραίνεσιν ἐποιεῖτο · οὐκ ἐπειδὴ τὸν βωμὸν ἀξιοπιστότερον εἶναι τῶν εὐαγγελίων ἐνόμιζεν , οὐδὲ ἐπειδὴ τὰ γράμματα τὰ ἐκεῖ κείμενα τῶν προφητῶν εἶναι τιμιώτερα · ἀλλ’ ἐπειδὴ πρὸς τοὺς Ἕλληνας διελέγετο , τοὺς οὐδενὶ τῶν ἡμετέρων πιστεύοντας , ἄπο τῶν οἰκείων αὐτοὺς ἐχειρώ - σατο δογμάτων · διὰ τοῦτό φησιν , “ ἐγενόμην τοῖς Ἰουδαίοις ὡς “ Ἰουδαῖος , ” καὶ τὰ ἑξῆς . Τοῦτό ἐστι τὸ εἰρημένον τῷ Ἀποστόλῳ , “ ἐγενόμην τοῖς ἀνό - “ μοις ὡς ἄνομος , ἵνα κερδήσω ἀνόμους . Ἀθηναίοις γὰρ δημηγορῶν , οὐκ ἀπὸ προφητῶν οὐδὲ ἀπὸ τοῦ νόμου διελέχθη , ἀλλ’ ἀπὸ βωμοῦ τὴν παραίνεσιν ἐποιήσατο · ἀπὸ τῶν οἰκείων αὐτοὺς ἐχειρώσατο δογμάτων · διὸ οὐκ εἶπεν ἄνομος , ἀλλ’ ὡς ἄνομος . Διερχόμενος γὰρ καὶ ἀναθεωρῶν τὰ σεβάσματα ὑμῶν , εὗρον καὶ βωμὸν ἐν ᾧ ἐπέγραπτο , ἀγνώστῳ θεῷ . Τοῦ Χρυσοστόμου . Οὐκ εἶπε τοὺς δαίμονας ἁπλῶς , ἀλλὰ προοδοποιεῖ τῷ λόγῳ · διὰ τοῦτο φησὶ , “ δεισιδαιμονεστέρους ὑμᾶς “ θεωρῶ , ” διὰ τὸν βωμόν · ἐφθέγξατο φωνὴν μίαν , δι’ ἧς πάντα κατέστρεψε τὰ τῶν φιλοσόφων . οἱ μὲν γὰρ Ἐπικούρειοι αὐτόματα φησὶ καὶ ἀπὸ ἀτόμων · οἱ δὲ Στοικοὶ σῶμα καὶ ἐκπύρωσιν · ἀλλ’ ἔργον αὐτοῦ φησὶ τὸν κόσμον , καὶ τὰ ἐν αὐτῷ πάντα · ὅρα συντομίαν καὶ ἐν συντομίᾳ σαφήνειαν · ὅρα τίνα ἦν ξενίζοντα αὐτούς · ὅτι ὁ Θεὸς τὸν κόσμον ἐποίησεν · ἃ καὶ τῶν τυχόντων ἴσασι τινὲς νυνὶ , ταῦτα οὐκ ᾔδεσαν Ἀθηναῖοι , καὶ Ἀθηναίων οἱ φιλόσοφοι · εἰ γὰρ ἐποίησε , δηλονότι καὶ Κύριος . ὅρα τί φησι , θεότητος εἶναι γνώρισμα τὸ δημιουργικὸν , ὅπερ ἔχει καὶ ὁ Χριστός · καὶ γὰρ οἱ προφῆται πανταχοῦ τοῦτο φασὶ , Θεοῦ τὸ δημιουργεῖν · οὐχ ὥσπερ ἐκεῖνοι · ἄλλον μὲν γὰρ τὸν ποιητήν φασιν , οὐ κύριον δὲ , ὕλην ἀγέννητον ὑποθέντες . Δεισιδαίμων λέγεται ὁ δεδιὼς τὰ δαιμόνια , ὁ πάντα θειάζων καὶ λίθον καὶ ξύλον καὶ πνεῦμα . Τοῦ Χρυσοστόμου πρὸσ τοῦσ μὴ ἀπαντήσαντασ εἰσ τὴν ΣΥΝΑΞΙΝ , ΚΑῚ ΕΙΣ ΤΟ MH ΠΑΡΑΤΡΕΚΕΙΝ ΤΑΣ ΕΠΙΓΡΑΦΑΣ ΥΩΝ βιβλίων · καὶ εἰσ τὸ ἐπίγραμμα τοῦ βωμοῦ . βούλεσθε ὅση τῆς ἐπιγραφῆς ἡ ἰσχὺς , ὅση ἡ δύναμις , ὅσος ἀπόκειται θησαυρὸς ἐν ταῖς ἐπιγραφαῖς τῶν γραφῶν ; ἀκούσατε ἵνα μὴ καταφρονῆτε τῆς ἐπιγραφῆς τῶν θείων βιβλίων . εἰσῆλθεν εἰς Ἀθήνας ὁ Παῦλος ποτὲ , ἐν αὐτῷ τῷ βιβλίῳ τούτῳ ἐπιγέγραπται ἡ ἱστορία αὕτη · εὗρεν ἐν τῇ πόλει οὐχὶ βιβλίον θεῖον , ἀλλὰ βωμὸν ἑστηκότα , βωμὸν εἰδώλου · εὗρεν ἐπιγραφὴν οὕτως ἔχουσαν , ἀγνώστῳ θεῷ · καὶ οὐ παρέδραμεν , ἀλλ’ ἀπὸ τῆς ἐπιγραφῆς τοῦ βωμοῦ τὸν βωμὸν καθεῖλε Παῦλος ὁ ἅγιος , ὁ Πνεύματος χάριν ἔχων · οὐ παρέδραμε βωμοῦ ἐπίγραμμα , καὶ σὺ ἐπιγραφὴν γραφῶν παρατρέχεις · ἐκεῖνος οὐκ ἀφῆκεν ἅπερ ἔγραψαν Ἀθηναῖοι οἱ εἰδωλολάτραι , καὶ σὺ ἃ ἐπέγραψε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον οὐ νομίζεις εἶναι ἀναγ - καῖα · καὶ ποίαν ἔχεις συγγνώμην ; ἀλλὰ γὰρ ἴδωμεν πόσον τὸ κέρδος ἀπὸ τοῦ ἐπιγράμματός ἐστιν · ἵνα ὅταν ἴδῃς ἐπίγραμμα βωμῷ ἐγκεκολαμμένον , ὅτι τοσαύτην παρέσχε τὴν ἰσχὺν , μάθῃς ὅτι πολλῷ μᾶλλον τὰ ἐπιγράμματα τῶν θείων γραφῶν τοῦτο ποι - ῆσαι δυνήσεται . εἰσῆλθεν εἰς τὴν πόλιν · εὗρε βωμὸν ἐν ᾧ ἐπεγέγραπται ἀγνώστῳ θεῷ · τι ἔδει ποιῆσαι ; Ἕλληνες πάντως ἦσαν ἀσεβεῖς πάντες · τι οὖν ἐχρῆν ποιῆσαι ; ἀπὸ εὐαγγελίων δια - λεχθῆναι ; ἀλλὰ καταγέλων · ἀλλ’ ἀπὸ προφητῶν ; ἀλλ’ οὐκ ἐπίστευον · τι οὖν ἐποίησεν ; ἐπὶ τὸν βωμὸν ἔδραμε , καὶ ἀπὸ τῶν ὅπλων τῶν πολεμίων αὐτοὺς ἐχειρώσατο · καὶ τοῦτό ἐστιν ὃ λέγει · “ ἐγενόμην τοῖς πᾶσι τὰ πάντα , τοῖς Ἰουδαίοις ὡς Ἰουδαῖος , τοῖς “ ἀνόμοις ὡς ἄνομος . ” εἶδε τὸν βωμόν · εἶδε τὸ ἐπίγραμμα · ἀνέστη τῷ Πνεύματι · τοιαύτη γὰρ ἡ Πνεύματος χάρις · πάντοθεν ποιεῖ κερδαίνειν τοὺς ὑποδεχομένους αὐτήν · τοιαῦτα ἡμῶν τὰ ὅπλα τὰ πνευματικά · “ αἰχμαλωτίζοντα ” γάρ , φησι , “ πᾶν νοῆμα εἰς τὴν “ ὑπακοὴν τοῦ Χριστοῦ · ” εἶδε τοίνυν τὸν βωμόν · οὐκ ἐδειλίασεν , ἀλλὰ μετέστησε τὰ γράμματα πρὸς αὐτόν μᾶλλον δὲ τὰ γράμματα ἀφ’ οὗ μετέθηκεν αὐτῶν τὸ νόημα · καὶ καθάπερ ἐν πολέμῳ στρατηγὸς ἰδὼν στρατιώτην ἐν τῇ παρατάξει τῶν πολεμίων γενναῖον καὶ μέγαν εἶτα λαβόμενος ἀπὸ τῆς κόμης τοῦ στρατιωτου πρὸς τὴν ἑαυτοῦ τάξιν αὐτὸν μεταστήσειεν , καὶ παρασκευάσει ὑπὲρ αὐτοῦ πολεμεῖν · οὕτω καὶ Παῦλος ἐποίησε · καθάπερ ἐν παρατάξει πολεμίων , τὸ ἐπίγραμμα εὑρὼν ἐν τῷ βωμῷ γεγραμμένον , πρὸς τὴν ἑαυτοῦ τάξιν μετέστησεν · ἵνα μετὰ Παύλου τοῖς Ἀθηναίοις πολεμεῖ , ἀλλὰ μὴ μετὰ Ἀθηναίων τὸν Παῦλον βάλλῃ · ξίφος ἦν τῶν Ἀθηναίων · μάχαιρα ἦν τῶν πολεμίων τὸ ἐπίγραμμα ἐκεῖνο · ἀλλ’ αὕτη ἡ μάχαιρα τῶν πολεμίων τὴν κεφαλὴν ἐξέτεμεν · οὐκ ἦν οὕτω θαυμαστὸν , εἰ ἐν τοῖς οἰκείοις ὅπλοις αὐτοὺς ἐχειρώσατο · τοῦτο γὰρ κατὰ λόγον σημαίνει · τὸ γὰρ καινὸν καὶ παράδοξον · ὅταν τὰ τῶν πολεμίων ὅπλα , ταῦτα μηχανήματα τοῖς πολεμίοις ταῦτα προσάγηται · ὅταν τὸ ξίφος , ὃ καθ’ ἡμῶν βαστάζουσι , τοῦτο αὐτοῖς τὴν καιρίαν ἐπάγῃ πληγήν · τοιαύτη γὰρ ἡ τοῦ Πνεύματος δύναμις · οὕτω καὶ ὁ Δαβὶδ ἐποίησε ποτέ · ἐξῆλθε γυμνὸς τῶν ὅπλων , ἵνα φανῇ ἡ τοῦ Θεοῦ χάρις γυμνή · μηδὲν γὰρ ἀνθρώπινον ἔστω φησὶν , ὅταν ὁ Θεὸς ὑπὲρ ἡμῶν πολεμῇ · ἐξῆλθε τοίνυν γυμνὸς τῶν ὅπλων , καὶ κατήνεγκε ’τον πύργον ἐκεῖνον · εἶτα ἐπειδὴ ὅπλα οὐκ εἶχε , δραμὼν ἥρπασε τὴν μάχαιραν τοῦ Γολιὰδ , καὶ οὕτω τὴν κεφαλὴν ἐξέτεμε τοῦ βαρβάρου · οὕτω καὶ ὁ Παῦλος ἐποίησεν ἔπι τοῦ ἐπιγράμματος τούτου · καὶ ἵνα σαφέστερος γένηται ὁ τῆς νίκης τρόπος , καὶ τὴν δύναμιν ὑμῖν τοῦ ἐπιγράμματος ἐρῶ · εὗρε βωμὸν ἐν ᾧ ἐπεγέγραπτο ἀγνώστῳ θεῷ · τίς δὲ ἦν ἄλλος ἀγνοούμενος θεὸς ἀλλ’ ἢ ὁ Χριστός ; εἶδες πῶς συνετῶς μετέστησε πρὸς ἑαυτὸν τὸ ὄνομα · εἶδες πῶς ᾐχμαλώτισε τὸ ἐπίγραμμα , οὐκ ἐπὶ κακῷ τῶν γραψάντων , ἀλλ’ ἐπὶ σωτηρίᾳ αὐτῶν καὶ προνοίᾳ · τι οὖν ; οἱ Ἀθηναῖοι διὰ τὸν Χριστὸν ἔγραψαν τοῦτο φησιν ; εἰ διὰ τὸν Χριστὸν ἔγραψαν οἱ Ἀθηναῖοι , οὐκ ἦν οὕτω θαυμαστὸν τὸ κατόρθωμα τοῦ Παύλου · ἀλλὰ τὸ θαυμαστόν ἐστιν , ὅτι ἐκεῖνοι μὲν ἄλλως ἔγραψαν , οὗτος δὲ ἴσχυσεν ἄλλως αὐτὸ μεταβαλεῖν · πρότερον δὲ ἀναγκαῖον εἰπεῖν τίνος ἕνεκενp ἔγραψαν οἱ Ἀθηναῖοι ἀγνώστῳ θεῷ · τίνος ἕνεκεν ἔγραψαν ; πολλοὺς εἶχον θεοὺς ἐκεῖνοι , μᾶλλον δὲ πολλοὺς δαίμονας , πάντες γὰρ οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια , καὶ ἐπιχωρίους καὶ ξένους , καθάπερ ἐπ’ ἀνθρώπων · ὁρᾶτε ὅσος ὁ καταγέλως , εἰ γὰρ θεός ἐστιν , οὐκ ἔστι ξένοι ; τῆς γὰρ οἰκουμένης ἁπάσης δεσπότης ἐστί · τούτους τοίνυν τοὺς μὲν παρὰ πατέρων εἶχον δεξάμενοι , τοὺς δὲ ἀπὸ τῶν πλησίον ἐθνῶν , οἷον ἀπὸ Σκυθῶν , ἀπὸ Θρᾳκῶν , ἀπὸ Αἰγυπτίων . καὶ εἰ τῆς ἔξωθεν παιδεύσεως ἦτε ἔμπειροι , καὶ ταύτας ἃν ὑμῖν ἀνέγνων τὰς ἱστορίας ἁπάσας · ἐπεὶ οὖν οὐκ ἐξ ἀρχῆς πάντας ἐδέξαντο , ἀλλὰ κατὰ μικρὸν εἰσηνέχθησαν αὐτοῖς · ὁ q μὲν ἐπὶ τῶν πατέρων , οἱ δὲ ἐπὶ τῶν πάππων , οἱ δὲ ἐπὶ τῆς γενεᾶς τῆς αὐτῶν , συνελθόντες εἶπον , ὅτι ὥσπερ τούτους ἠγνοοῦμεν φησὶν , εἶτα ὕστερον αὐτοὺς ἐδεξάμεθα καὶ ἐγνωρίσαμεν · οὕτω συμβαίνει καὶ ἄλλον εἶναι ἀγνοούμενον καὶ ὄντα θεὸν , οὐ γνωριζόμενον δὲ ὑφ’ ὑμῶν · καὶ διὰ τοῦτο λανθάνειν ἀμελούμενον , καὶ μὴ θεραπευόμενον · τί οὖν ; ἵνα γένηται , ἔστησαν βωμὸν καὶ ἐπέγραψαν ἀγνώστῳ θεῷ · τοῦτο λέγοντες διὰ τοῦ ἐπιγράμματος , ὅτι καὶ εἴτις ἐστὶ θεὸς ἕτερος οὐδέπω γνωσθεὶς ἡμῖν , κἀκεῖνον θεραπεύσωμεν · ὅρα ὑπερβολὴν δεισιδαιμονίας · διὰ τοῦτο ὁ Παῦλος ἀρχόμενος ἔφη “ κατὰ πάντα ὡς δεισιδαιμονεστέ - “ ρους ὑμᾶς θεωρῶ · ” οὐ γὰρ τοὺς γνωρίμους ὑμῖν δαίμονας θεραπεύετε μόνον , ἀλλὰ καὶ τοὺς οὔπω γνωρισθέντας ὑμῖν . ἐκεῖνοι μὲν διὰ τοῦτο ἐπέγραψαν ἀγνώστῳ θεῷ · ὁ δὲ Παῦλος ἑτέρως ἡρμήνευσεν · οἱ μὲν τοῦτο περὶ ἄλλων ἔλεγον , αὐτὸς δὲ αὐτὸν μετέστησε πρὸς τὸν Χριστὸν , αἰχμαλωτίσας τὸ νόημα , καὶ μεθ’ ἑαυτοῦ στήσας ἐν τῇ παρατάξει τῇ ἑαυτοῦ · “ ὃν γὰρ ἀγνοοῦντες εὐσεβεῖτε ὑμεῖς , “ τοῦτον ἐγὼ καταηέλλω , ” φησίν · ἄγνωστος γὰρ θεὸς οὐκ ἄλλος ἐστιν , ἀλλ’ ἣ ὁ Χριστός · καὶ ὅρα σύνεσιν πνευματικήν · ἤμελλον αὐτῷ ἐγκαλεῖν μετὰ ταῦτα , ὅτι ξενίζοντα δόγματα εἰσφέρεις εἰς τὰς ἀκοὰς ἡμῶν · ὅτι καινοτομεῖς · ὅτι θεὸν εἰσφέρεις ὃν οὐκ ἴσμεν · βουλόμενος τοίνυν ἀπαλλαγῆναι τῆς ὑποψίας τῆς κατὰ τὴν καινοτομίαν , τομίαν , καὶ διδάξαι ὅτι οὐ ξένον κηρύττει θεὸν , ἀλλ’ ὃν προσλαβόντες αὐτοὶ διὰ τῆς θεραπείας ἐτίμησαν , ἐπήγαγε καὶ εἶπεν · ὅτι “ ὃν “ ἀγνοοῦντες εὐσεβεῖτε , τοῦτον ἐγὼ καταγγέλλω ὑμῖν · ” ὑμεῖς με P P προελάβετε , φησίν · ἔφθασεν ὑμῶν ἡ θεραπεία τὸ ἐμὸν κήρυγμα · μὴ τοίνυν ἐγκαλεῖ μοι ὅτι ξένον εἰσφέρω θεὸν , τοῦτον γὰρ καταγ - γέλλω ὃν ὑμεῖς ἀγνοοῦντες θεραπεύετε , οὐκ ἀξίῳ μὲν ἑαυτοῦ τρό - πῳ , θεραπεύετε δὲ ὅμως · οὐ γὰρ τοιοῦτος βωμὸς ἵσταται τῷ Χριστῷ , ἀλλὰ βωμὸς ἔμψυχος καὶ πνευματικός · ἀλλ’ ἀπὸ τούτου ὑμᾶς , καὶ πρὸς ἐκεῖνον , ἀναγαγεῖν δύναμαι · οὕτω καὶ Ἰουδαῖοι τὸ παλαιὸν ἐθεράπευον · ἀλλ’ ἀπέστησαν ἀπὸ τῆς σωματικῆς θερα - πείας , καὶ ἦλθον ἐπὶ τὴν πνευματικὴν , οἱ πιστεύσαντες ἅπαντες · ελ̓ͅ · πῶς ἐχειρώσατο αὐτοὺς , οὐκ ἀπὸ εὐαγγελίων , οὐκ ἀπὸ προ - φητῶν , οὐκ ἀπὸ ῥημάτων πνευματικῶν , ἀλλ’ ἀπὸ ἐπιγράμματος · μὴ παράτρεχε τοίνυν , ἀγαπητὲ , τὴν ἐπιγραφὴν τῶν θείων γραφῶν · ἂν μὲν γὰρ νήφῃς καὶ ἐγρήγορος ᾖς , καὶ ἐπ’ ἀλλοτρίοις εὑρήσεις τι χρήσιμον · ἃν δὲ ῥάθυμος καὶ ἀναπεπτωκὼς ᾖς , οὐδὲ ἀπὸ τῶν γραφῶν ἔσται σοι τι πλέον · ὥσπερ γὰρ ὁ εἰδὼς κερδαίνειν , ἁπαν - ταχόθεν κερδαίνει , οὕτως ὁ μὴ εἰδὼς , κἂν θησαυρὸν εὕρῃ , κενὸς ἄπεισι . Ὂν οὖν ἀγνοοῦντες εὐσεβεῖτε , τοῦτον ἐγὼ καταγ - γέλλω ὑμῖν . Κυρίλλου . τουτέστι τὸν Θεὸν τὸν ὕψιστον · οἱ γὰρ δείλαιοι Ἓλληνες οἴονται εὐσεβεῖν καὶ τὸν ὄντως ὄντα Θεὸν , ἐὰν τοῖς λοι - ποῖς θεοῖς σχοῖεν τὸ σέβας αὐτοῦ · ἀγνοοῦντες ὅτι μείζονος τιμω - ρίας ἀξιωθήσονται , τὸ φῶς τῷ σκότει συγκρίνοντες , καὶ τῷ φαύλῳ τὸ ἀγαθὸν , καὶ τῷ ἀλόγῳ τὸ νοερὸν , καὶ τῷ εὐτελεῖ τὸ θεῖον · ὅθεν καὶ μωροὺς αὐτοὺς ἐκάλεσε λέγων , “ φάσκοντες εἶναι σοφοὶ ἐμω - “ ράνθησαν . ” Τοῦ Χρυσοστόμου . Οἱ γὰρ Ἀθηναῖοι ἐπειδὴ κατὰ καιρὸν πολλοὺς ἐδέξαντο θεοὺς , καὶ ἀπὸ τῆς ὑπερορίας , οἷον τὸ τῆς Ἀθηνᾶς ἱερὸν , οἷον τὸν Πᾶνα , καὶ ἄλλους πολλαχόθεν , δεδοικότες μήποτε καὶ ἄλλος τις ᾖ , αὐτοῖς μὲν οὐδέπω γνώριμος , θεραπευό - θεραπευόμενος δὲ ἀλλαχοῦ , ὑπὲρ πλείονος δῆθεν ἀσφαλείας , καὶ τούτῳ βωμὸν ἔστησαν · καὶ ἐπειδὴ οὐκ ἦν δῆλος ὁ θεὸς , ἐπεγέγραπτο ἀγνώστῳ θεῷ · τοῦτον οὖν Χριστὸν Ἰησοῦν εἶναι φησὶ , τὸν πάντων Θεὸν , “ τοῦτον ἐγὼ καταγγέλλω ὑμῖν · ” ὁρ́α πῶς δείκνυσι προειλη - φότας αὐτούς · καὶ οὐδὲν ξένον φησὶν , οὐδὲν καινὸν προσφέρω · ἄνω , κάτω τοῦτο ἔλεγον · τίς ἡ καινὴ αὕτη λαλουμένη ὑπὸ σοῦ διδαχή ; ξενίζοντα τινὰ εἰσφέρεις εἰς τὰς ἀκοὰς ἡμῶν . ἘΞ ἀνεπιγράφου . Ὥσπέρ ἐστι ζῆλον Θεοῦ ἔχειν μὴ q ἐπίγνωσιν , οὕτω καὶ εὐσεβεῖν ἐστι καὶ ἀγνοεῖν τὸν Θεόν · ἑκάτερον δὲ πρόθεσιν δηλοῖ χρηστὴν , ἐσφαλμένην δὲ ὅμως · ἄξιον τοίνυν θαυμάσαι τοῦ Παύλου τὴν σύνεσιν , πρῶτον μὲν ἀφ’ ὣν ἔπραττον , ἀπὸ τούτων αὐτοῖς ἀναπλέξαντα τὴν μυσταγωγίαν · δεύτερον δὲ , τοῦ ἐπὶ τὸν λόγον τοῦτον εὐθέως αὐτοὺς ἀγαγεῖν τὸν περὶ δημιουργίας · ἅτε πολλοὺς τῶν Ἐπικουρείων , ὡς καὶ ὁ συγγραφεὺς ἐπ’ ἐπισημαίνεται , παρεστῶτας ὁρῶντα · οὗτοι δὲ ἀγένητον τὸν κόσμον καὶ ἐξ αὐτοματισμοῦ φασί · τρίτον , τοῦ τῶν ξοάνων ἀνατροπὴν ποιήσασθαι , ἅτε καὶ δεομένων τῆς διὰ χειρῶν ἀνθρώπων θεραπείας · εἰ μὴ γὰρ ἐπιμελοῖντο , διαφθείρονται · τὸ τέταρτον , τοῦ λέγειν ἐξ αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ ἀναπνεῖν ἡμῖν ὑπάρχειν · πέμπτον , τοῦ ἐκ τοῦ Ἀδὰμ πάντων τῶν ἐθνῶν διδάξαι τὴν γένεσιν · ἕκτον , τοῦ τοὺς αὐτῶν αὐτοῖς περὶ τῶν λεγομένων προσφέρειν μάρτυρας · πρὸς δὲ τούτοις ἅπασι τὸν περὶ τῆς οἰκονομίας αὐτοῖς παραθεῖναι λόγον , ἀρξάμενον ἀπὸ μετανοίας , καὶ τοῦτον ἀμυδρῶς καὶ ἐπικεκαλυμμένως · οὐ γὰρ ἐκ πρώτης ἀκροάσεως δυνατοὶ ἦσαν περὶ τῆς θεότητος ἀκούειν τοῦ Ἰησοῦ διὸ ἀπὸ τῆς ἐνανθρωπήσεως ἄρχεται , ἀκροβολισάμενος αὐτοῖς καὶ τὸν περὶ ἀναστάσεως λόγον · περὶ ἧς καὶ ζήτησιν παρέσχε τισὶ , καὶ πίστιν ἐκ τῆς ζητήσεως . Τοῦ Χρυσοστόμου . Οὐ γὰρ ἦν δυνατὸν διὰ τῆς ἔξωθεν σοφίας τὴν ἀκρίβειαν γινώσκειν · αὕτη γὰρ καθάπερ τις θεραπαινὶς ἠτιμωμένη , οὐκ ἠφείθη ἔνδον εἰσελθεῖν καὶ παρακύψαι εἰς τὰ δεσμωτικὰ μυστήρια . Διδύμου . Ὥσπέρ ἐστι ζῆλον Θεοῦ ἔχειν μὴ κατ’ οὕτω καὶ εὐσεβεῖν καὶ ἀγνοεῖν τὸν Θεόν · ἑκάτερον γὰρ δηλοῖ πρόθεσιν χρηστὴν , ἐσφαλμένην δέ · τοιοῦτοι εἰσιν οἱ τῇ κτίσει προσκυνοῦντες , καὶ οἱ διώκοντες τοὺς προφήτας καὶ τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ · καὶ ἀγνοοῦντες τὸν Θεὸν , οἰόμενοι δὲ εὐσεβεῖν ἣ εἰδέναι τὸν Θεὸν , ἀγνοοῦντες δὲ τὴν οἰκονομίαν αὐτοῦ · ὁ γὰρ τοῦ κόσμου δημιουργὸς οὐκ αἰσθητὴ οὐσία ἐστί · διὸ καὶ ἀπερίγραφος καὶ τόπῳ ἀπεριό - ριστος , οὐκ ἐν ναοῖς ἐξ ἀνθρώπων γεγονόσιν ἐνοικεῖ , κατὰ τὰ ἀγάλματα πρὸς ἄνθρωπον ἢ ἕτερον κτίσμα μεμορφωμένα , ὡς δεῖσθαι ἀνθρωπίνης αὐτῷ προσαγομένης θεραπείας , οἷον θυσίων , ἣ τινὸς τοιούτου · ἐκείνῳ γὰρ ἀρέσκεται , ὃς οὐ χαρακτηρίζει αὐτὸν ἐν τόπῳ , οὔτε ἀφομοιοῖ αὐτὸν αἰσθητῇ μορφῇ · τῷ μὴ εἶναι αὐτὸν ὅμοιον μηδεμιᾷ αἰσθητῇ ἐνθυμήσει · εἰ δὲ “ ἐν αὐτῷ πάντες ζῶμεν , “ καὶ ἐσμὲν , καὶ κινούμεθα · ” οὐκοῦν διὰ πάντων χωρῶν οὐκ ἐν τόπῳ ἐστι περίγραπτος · οὗτος ἐκ τοῦ Ἀδὰμ ἐποίησε γένος πρὸς τὸ οἰκεῖν πᾶσαν τὴν γῆν · οὗτος πατὴρ τοῦ παντὸς ἀνθρώπων γένους ὡμολόγηται · τοῦτον τέχνη οὐ δύναται γνωστὸν ποιῆσαι · ἀλλὰ “ μόνος ὁ Υἱὸς τὸν Πατέρα ἀποκαλύπτει , καὶ ὁ Πατὴρ τὸν Υἱὸν “ οἶς βούλεται · ” “ οὐ σὰρξ καὶ αἷμα , ” τουτέστιν ἀνθρωπίνη ἐπίνοια . Ἰσιδώτου Πηλουσιώτου Ἐπιστολῆσ αφλς΄ . Δύο φησὶν αἰτίας εἶναι τῷ ἐπιγεγράφθαι Ἀθήνῃσι τῷ βωμῷ , ἀγνώστῳ θεῷ · οἱ μὲν γάρ φασιν ὡς Φιλιππίδην ἔπεμψαν Ἀθηναῖοι ἡμεροδρόμον πρὸς Λακεδαιμονίους περὶ συμμαχία ἡνίκα Πέρσαι ἐπεστράτευσαν τῇ Ἑλλάδι · ᾧ κατὰ τὸ Παρθένιον ὄρος Πανὸς φάσμα ἐντυχὸν , ᾐτιᾶτο μὲν Ἀθηναίους ὡς ἀμελοῦντας αὐτοῦ , ἄλλους θεοὺς θεραπεύοντας , βοηθεῖν δὲ ἐπηγγέλλετο · νικήσαντες οὖν , βωμὸν ᾠκοδόμησαν , καὶ ἐπέγραψαν ἀγνώστῳ θεῷ · ἄλλοι δέ φησιν , ὅτι λοιμὸς κατέσκηψε ποτὲ Ἀθήναζε · καὶ εἰς τοσοῦτον αὐτοὺς ἐξέκαυσεν , ὡς μηδὲ τῶν λεπτοτάτων σινδόνων ἀνέχεσθαι · τοὺς νομιζομένους οὖν θεοὺς αὐτῶν θεραπεύοντες , οὐδὲν ἀπώναντο · ἐννοήσαντες οὖν ὅτι ἴσως τίς ἐστι θεὸς , ὃν αὐτοὶ κατέλιπον ἀγέραστον , ὁ τὸν λοιμὸν καταπέμψας , νέον δειμάμενοι βωμὸν , καὶ ἐπιγράψαντες ἀγνώστῳ θεῷ , καὶ θύσαντες , εὐθέως ἐθεραπεύθησαν · ταῦτα λαβὼν ὁ Παῦλος , ἐκ τῶν οἰκείων δογμάτων τοὺς μέγα ἐπὶ σοφίᾳ φρονοῦντας Ἀθηναίους ἐχειρώσατο . Ὁ Θεὸς , ὁ ποιήσας τὸν κόσμον καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῷ , οὗτος οὐρανοῦ καὶ γῆς ὑπάρχων Κύριος , Τοῦ Χρυσοστόμου . Ἵνα μὴ νομίσωσιν ἕνα τῶν πολλῶν εἶναι θεὸν , τὸν ὑπ’ αὐτοῦ κηρυττόμενον , διορθοῦται ἐπάγων , “ οὐκ ἐν χει - “ ροποιήτοις ναοῖς κατοικεῖ . ” Οὐκ ἐν χειροποιήτοις ναοῖς κατοικεῖ , οὐδὲ ὑπὸ χειρῶν ἀνθρωπίνων θεραπεύεται , προσδεόμενος τινὸς , Τοῦ Αὐτοῦ . Ὁρᾶς πῶς κατὰ μικρὸν εἰσάγει τὴν φιλοσοφίαν · πῶς καταγελᾷ τῆς Ἑλληνικῆς πλάνης . Καὶ μετ’ ὀλίγα—Ἐνταῦθα λοιπὸν αἰνιγματωδῶς εἶπε τὸ αὐτοῦ καὶ ἔστησε , καὶ καθαιρεῖ τὸ ἐκείνων · οἰκεῖ μὲν γὰρ ἐν ναοῖς , ἀλλ’ οὐκ ἐν τοιούτοις · ἀλλ’ ἐν ἀνθρωπίνῃ ψυχῇ τὴν σωματικὴν ἀνεῖλε λατρείαν · τι οὑν ; οὐ κατῴκει ἐν τῷ ναῷ τῶν Ἱεροσολύμων ; οὐ δῆτα , ἀλλ’ ἐνήργει · πῶς οὖν ἐθεραπεύετο ὑπὸ χειρῶν ἀνθρώπων παρὰ Ἰουδαίοις ; οὐχ ὑπὸ χειρῶν , ἀλλ’ ὑπὸ διανοίας · ἐπεὶ ἐκεῖνά γε οὐ ζητεῖ οὗτος , ὡς προσδεόμενος · “ μὴ φάγομαι , ” φησὶ , “ κρέα ταύρων , ἣ αἷμα τρά - γῶν πίομαι ; Αὐτὸς διδοὺς πᾶσι ζωὴν καὶ πνοὴν καὶ τὰ πάντα · Τοῦ Αὐτοῦ . Δύο τεκμήρια θεότητος , τὸ αὐτόν τε μηδενὸς δεῖσθαι , καὶ πᾶσι πάντα παρέχειν . πάραγε ἐνταῦθα Πλάτωνα , ὅσα περὶ Θεοῦ ἐφιλοσόφησεν , ὅσα Ἐπίκουρος , καὶ πάντα λῆρος πρὸς ταῦτα · “ διδούς , ” φησι , “ ζωὴν καὶ πνοήν . ” ἰδοὺ καὶ τῆς ψυχῆς δημιουργὸν αὐτὸν ποιεῖ , οὐ γεννήτορα . Ἐποίησέ τε ἐξ ἑνὸς αἵματος πᾶν ἔθνος ἀνθρώπων , κατοικεῖν ἐπὶ παντὸς προσώπου τῆς γῆς , Τοῦ Αὐτοῦ . ταῦτα βελτίω ἐκείνων · καὶ πόση κατηγορία τῶν τε ἀτόμων καὶ τῆς ὕλης · ὅτι οὐκ ἔστι μερικὴ , οὐδὲ ψυχὴ τοῦ οὐρανοῦ · τοῦτο δὲ οὐκ ἔστι δημιουργὸν εἶναι , ὅπερ ἐκεῖνοι φασὶν , ἀλλὰ καὶ διανοίᾳ θεραπεύεται αὐτὸς , οὐκ οἱ μερικοὶ δαίμονες · καὶ τὰ πάντα αὐτοῦ ἐστι φησί · πῶς καὶ ἄνθρωπος γέγονε πρότερον ἔδειξεν · ὅτι οὐ κατοικεῖ , καὶ τότε ἀπεφήνατο · εἰ ὁ Θεὸς , πάντα ἐποίησε δηλονότι · εἰ δὲ μὴ ἐποίησεν ὁ Θεὸς , θεοὶ οἱ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν οὐκ ἐποίησαν , ἀπολέσθωσαν · πολλῷ μείζονα δόγματα εἰσάγει · καίτοι οὐδέπω τὰ μεγάλα εἶπεν , ἀλλ’ ὡς παισὶ διελέ - γετο · καὶ πολλῷ μείζω ταῦτα ἐκείνων ἦν , τὴν δημιουργίαν , τὴν κυριότητα , τὸ ἀνενδέες , τὸ πάντων αἴτιον ἀγαθῶν ἐδήλωσεν · ἀλλὰ πῶς θεραπεύεται εἶπεν · οὔπω καιρός · τι τούτου τοῦ ὑψηλοῦ ἶσον ; θαυμαστὸν καὶ τοῦτο , ἐξ ἑνὸς ποιῆσαι τοσούτους · ἀλλὰ καὶ ποιήσας αὐτοὺς σνγκρατει . Ὁρίσας προστεταγμένους καιροὺς καὶ τὰς ὁροθεσίας τῆς κατοικίας αὐτῶν , ζητεῖν τὸν Θεὸν , εἰ ἄρα γε ψηλα . φήσειεν αὐτὸν ἢ εὕροιεν , Τοῦ αὐτοῦ . Ὥρισε ζητῆσαι τὸν Θεόν · ἀλλ’ οὐ διὰ παντὸς τοῦτο ὥρισεν , ἀλλὰ προστεταγμένους καιρούς · δεικνὺς , ὅτι νῦν οὐχὶ ζητήσαντες εὗρον · ἐπειδὴ γὰρ ζητήσαντες οὐχ εὗρον , δείκνυσιν ὅτι οὕτως ἢν φανερὸς , ὥσπερ ἃν εἰς μέσον ψηλαφώμενος · οὐ γὰρ ἐνταῦθα μὲν ἦν οὐρανὸς , ἀλλαχοῦ δὲ οὐ · οὐδὲ ἐν τούτῳ μὲν τῷ χρόνῳ ἢν , ἄλλῳ δὲ οὐ · ὥστε καὶ κατὰ πάντα καιρὸν καὶ κατὰ πᾶσαν ὁροθεσίαν δυνατὸν αὐτὸν εὑρεῖν · οὕτως ᾠκονόμησεν , ὥστε μήτε τόπῳ κωλύεσθαι , μήτε χρόνῳ · αὐτὸ γὰρ δὴ τοῦτο μάλιστα συνεβάλλετο , τῷ πανταχοῦ εἶναι τὸν οὐρανὸν , τῷ ἐν παντὶ χρόνῳ ἑστάναι . Καίγε οὐ μακρὰν ἀπὸ ἑνὸς ἑκάστου ἡμῶν ὑπάρχοντα ἐν αὐτῷ γὰρ ζῶμεν , καὶ κινούμεθα , καὶ ἐσμέν · Τοῦ Αὐτοῦ . βαβαὶ πᾶσιν ἐγγύς ἐστι τοῖς πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης οὖσι · τι τούτου μεῖζον ; ὅρα πῶς καθαιρεῖ τοὺς μερικούς · τί λέγω μακράν ; οὕτως ἐγγύς ἐστιν , ὡς χωρὶς αὐτοῦ μὴ ζῆν · “ ἐν αὐτῷ γὰρ ζῶμεν , καὶ κινούμεθα , καὶ ἐσμὲν , ” ὥσπερ ἐν σωματικῷ ὑποδείγματι , ὥσπερ ἀδύνατον ἀγνοῆσαι τὸν ἀέρα κεχυμένον · “ καὶ οὐ μακρὰν ἀπὸ ἑνὸς ἑκάστου ἡμῶν ὑπάρχοντα , ” μᾶλλον δὲ καὶ ἐν ἡμῖν ὄντα · ὄρα πῶς τὴν πρόνοιαν αὐτοῦ φησι καὶ τὴν συγκρότησιν · τὸ εἶναι παρ’ αὐτοῦ , τὸ ἐνεργεῖν , τὸ μὴ ἀπολέσθαι . Ὡς καί τινες τῶν καθ’ ὑμᾶς ποιητῶν εἰρήκασι , τοῦ γὰρ καὶ γένος ἐσμεν . Τοῦ αὐτοῦ . Ἀλλ᾿ οὐδὲν ἶσον εἶπεν ὁ ποιητὴς ἐκεῖνος · “ γὰρ καὶ γένος ἐσμὲν φησὶ , ἀλλ’ ἐκεῖνος μὲν περὶ Δῖός εἶπεν , οὕτος δὲ περὶ τοῦ δημιουργοῦ αὐτὸ λαμβάνει · οὐ τὸν αὐτὸν ἐκείνῳ νοῦν λέγων · μὴ γένοιτο · ἀλλὰ τὸ κυρίως ἐπ’ αὐτῷ λέγων · ἐπεὶ καὶ βωμὸν τούτου εἶπεν , οὐκ ἐκείνου ὃν ἔσεβον · εἴρηται μὲν γὰρ τινὰ καὶ πράττεται εἰς τοῦτον · ἀλλ’ οὐκ ἴστε , ὅτι εἰς τοῦτον . εἰπὲ γάρ μοι , περὶ τίνος ἂν λεχθείη κυρίως ἀγνώστῳ θεῷ ; περὶ τοῦ δημιουργοῦ , ἣ περὶ τοῦ δαίμονος , ὅτι πάντα πεπλήρωται τοῦ θεοῦ ; ἣ τοῦ Δῖός μιαροῦ τινὸς ἀνθρώπου καὶ καταπύστου ; ἀλλ’ οὐχ ὁμοίως ἐκείνῳ Παῦλος εἶπε · μὴ γένοιτο · ἀλλ’ ἑτέρῳ νῷ · γένος γὰρ Θεοῦ εἶπεν ἡμᾶς εἶναι , τουτέστιν οἰκείους , ἐγγυτάτους · ὥσπερ παροίκους καὶ γείτονας ὅταν λέγῃ . Γένος οὖν ὑπάρχοντες τοῦ Θεοῦ , οὐκ ὀφείλομεν νομίζειν , χρυσῷ ἢ ἀργυρίῳ ἢ λίθῳ , χαράγματι τέχνης καὶ ἐνθυμήσεως ἀνθρώπου , τὸ θεῖον εἶναι ὅμοιον . Ἐπειδὴ ἐκ τοῦ γένους ἡμῶν εὐδόκησεν ὁ Θεὸς τεχθῆναι ἐπὶ τῆς γῆς . Τοῦ Χρυσοστόμου . Οὐκ εἶπεν , οὐκ ὀφείλετε νομίζειν , χρυσῷ ἢ ἀργύρῳ τὸ θεῖον εἶναι ὅμοιον · καὶ μιαροί ἐστε καὶ παμμίαροι · εἰτα τὸ ταπεινότερον τοῦτο , “ οὐκ ὀφείλομεν νομίζειν , ” φησὶ , ὑπὲρ τοῦτο Θεός · οὐδὲ τοῦτο · ἀλλ’ οὐδὲ λέγομεν τούτῳ “ τὸ θεῖον εἶναι ὅμοιον · ” τίς γὰρ ἃν εἴποι ; ὅρα πῶς τὸ ἀσώματον εἰσήγαγεν · ἡ γὰρ διάνοια ὅταν ὑποπτεύσῃ σῶμα , καὶ διάστημα ὑπονοεῖ . Καὶ μετ’ ὀλίγα—Εἰ γὰρ ἡμεῖς οὐκ ἐσμὲν ὁμοῖοι ἐκείνοις κατὰ ψυχὴν , πολλῷ μᾶλλον ὁ Θεός · τέως ἀπάγει αὐτοὺς τῆς ὑπονοίας · ἀλλ’ οὐδὲ ἄλλῃ τινὶ ἀνθρωπίνῃ διανοίᾳ ὑποβάλλεται , φησίν · ἢ τέχνη ἣ διάνοια εὗρεν · ὅπερ οὖν τέχνη r οὐκ εὑρίσκομεν αὐτόν · διπλοῦν τὸ ἔγκλημα · ὅτι τὲ ἐκεῖνον οὐχ εὗρον , καὶ τοιούτους εὗρον · οὐδα - μοῦ διάνοια ἀξιόπιστος καθ’ ἑαυτήν . Διδύμου . Οὐ μόνον , φησὶν , οἱ κατ’ εὐσέβειαν ζῶντες γένος Θεοῦ , ἄλλα καὶ πᾶς , διὰ τὸ μὴ εἶναι ἡμᾶς ἀπολλυμένης φύσεως · εἰ καὶ τινες φαίνονται τὸ ἀκριβὲς μὴ σώζοντες τῆς θεοσεβείας , οἷος ὁ Ἄρατος ὁ τοῦτο εἰπών . Ἀμμωνίου . Σημειωταὶ ὅτι οὐ δύναται νοῦς ἀνθρώπου καταλαβεῖν τὸν Θεὸν , ὡς ἔστι φύσει · καὶ τοὺς λέγοντες ἀνθρωπόμορφον τὸ θεῖον , δεῖ ἐπιστομίζειν ἐκ τῶν προκειμένων ῥητῶν · εἰ γὰρ δύναται ἄνθρωπος πλάσαι , ἣ γλύψαι , ἢ γράψαι ἄνθρωπον , ἤτοι ἀνθρώπου ὁμοίωμα , ἣ ἄλλου οἱουδηποτοῦν ἐπὶ γῆς φαινομένου εἰκόνα ἐκτυπῶσαι · οὐδενὶ δὲ ἔοικε τῶν χειροποιήτων ὁ Θεὸς , κατὰ τὸ εἰρημένον τῷ Ἀποστόλῳ , ἄρα ἀπερίγραφον , ἀκατάληπτον , ἀνείδεον , ἀσώματον , ἄδηλον τὸ θεῖον · μήτε ἀνθρώπου μορφῇ ἣ ἄλλο s τινὶ ἐοικός · εἰκὸς γὰρ τοὺς Ἕλληνας μὴ μόνον τὰ ἀνθρωπόμορφα ξόανα σέβειν , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀλλοίας ὄντας μορφῆς ὡς θεοὺς , οἷον , ἴβεις , καὶ αἰλούρους , καὶ πιθήκους , καὶ ἄλλα τούτοις παραπλήσια . Τοὺς μὲν οὖν χρόνους τῆς ἀγνοίας ὑπεριδὼν ὁ Θεὸς , τανῦν παραγέλλει τοῖς ἀνθρώποις Τοῦ Χρυσοστόμου . Τί οὖν οὐδεὶς κολάζεται τούτων ; οὐδεὶς θελόντων μετανοεῖν · περὶ τούτων φησὶν , οὐ περὶ τῶν ἀπελθόντων · ἀλλ’ οἷς παραγγέλλει · οὐκ ἀπαιτεῖ λόγον ὑμᾶς φησίν · οὐκ εἰπε παρεῖδεν , οὐκ εἶπεν εἴασεν , ἀλλ’ ἠγνοήσατε · ὑπερεῖδε , τουτέστιν οὐκ ἀπαιτεῖ κόλασιν , ὥσπερ ἀξίους ὄντας κολάσεως , ἠγνοήσατε · καὶ οὐ λέγει ἑκόντες ἐκακουργήσατε · ἀλλὰ τοῦτο διὰ τῶν ἔδειξεν . Ὅπερ γὰρ ἐπὶ ἡλίου καὶ σελήνης καὶ γῆς καὶ θαλάττης καὶ τῶν ἄλλων ἐποίησεν · οὐ τοῖς μὲν πλουτοῦσι καὶ σοφοῖς πλείονος μεταδιδοὺς τῆς ἀπὸ τούτων χορηγίας , ἐλάττονος δὲ τοῖς πένησιν · ἀλλ’ ἴσην ἅπασι τὴν ἀπόλαυσιν προτιθεὶς , τοῦτο καὶ ἐπὶ τοῦ κηρύγματος εἰργάσατο · καὶ πολλῷ πλεῖον · ὅσῳ καὶ ἀναγκαιότερον τοῦτο ἐκείνων . Σευήρου ἐκ τοῦ κατὰ Ἀλέξανδρον ευντάγματοσ . Παραστήσας γὰρ αὐτοῖς διὰ πάσης τῆς δημηγορίας καὶ διαλέξεως · ὅτι παρ’ ὅλον τὸν βίον αὐτῶν ἠγνόησαν τὸν ὄντα Θεὸν , διὰ τῶν αὐτῶν τούτων βούλεται τὸ μέγεθος τῆς φιλανθρωπίας ἐνδείξασθαι · καὶ φησὶ , τῶν χρόνων τούτων τὴν ἄγνοιαν ὑπεριδὼν , τουτέστι ὑπερβὰς , καὶ δέον κολάσαι , μὴ κολάζων , καλεῖ τανῦν πρὸς μετάνοιαν · ἐξεπίτηδες πληθυντικῶς ὀνομάσας τοὺς χρόνους , ἵνα μᾶλλον ἐξάρῃ τὴν δωρέαν . Ἀμμωνίου . Οὐκοῦν εἰ ὑπερεῖδεν ὁ Θεὸς τὰ ἐξ ἀγνοίας τοῖς ἀνθρώποις παραπτώματα ἀπὸ καταβολῆς κόσμου , καὶ παντὶ δίδωσι τῶν παραπτωμάτων ἄφεσιν , εἰκότως ἐπ’ ἐσχάτου τῶν καιρῶν ἐπεδήμησεν · ἵνα ἐφ’ ὅσον ἀναβάλλεται τὴν ἑαυτοῦ παρουσίαν · ἐπὶ τοσοῦτον δειχθῇ αὐτοῦ ἡ ἀμέτρητος φιλανθρωπία · ἐξ ὧν πολυπλασιαζόμενα τὰ κακὰ συγχωρεῖ , καὶ τῶν μελλόντων συσφίγγει τὸν χρόνον · ἵνα ἐν τῇ ὀλιγότητι τοῦ χρόνου διασωθῇ ἡ πίστις · διὸ δὴ ἔλεγεν αὐτοῖς · “ ἄρα ἐλθὼν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου εὑρήσει τὴν “ πίστιν ἐπὶ τῆς γῆς ; ” καὶ μή μοι λέγε , τι πρὸς τοὺς τετελεντηκότας ; ὅπουγε καὶ αὐτοῖς ἐκηρύχθη τὸ τῆς ἀληθείας εὐσεβὲς μυστήριον · καὶ πάντες οἱ πιστεύσαντες ἐλύθησαν ἐκ τῶν τοῦ θανάτου δεσμῶν · καὶ ἀνελθόντες ἐξ ᾅδου μετῴκησαν εἰς τὸν παράδεισον · καὶ ὅτι τοῦτο ἀληθὲς , δυνατὸν μᾶλλον καὶ ἐξ ἐκείνου στοχάσασθαι · οἴδαμεν ὅτι ἐν τῇ ὥρᾳ ᾗ ἀπέθανεν Ἰησοῦς , ὁ Θεὸς ἡμῶν , πολλοὶ νεκροὶ ἀνέστησαν καὶ ὤφθησαν ἐν Ἱεροσολύμοις κατὰ τὸ προφητευθέν · “ ἀναστήσονται οἱ νεκροὶ , καὶ ἐγερθήσονται οἱ ἐν τοῖς “ μνημείοις · ” ὡς ἐκ τούτου γνῶναι ἡμᾶς , ὅτι κατελθὼν εἰς ᾅδου ὁ Κύριος , καὶ κηρύξας ἄφεσιν τοῖς εἰς αὐτὸν πιστεύουσιν , ἀπέλυσε τὰς ψυχὰς τῶν εἰς αὐτὸν πιστευσάντων · ἅπαντες δὲ οὐκs ἐπίστευσαν , διὸ οὐδὲ πάντα τὰ σώματα τῶν κεκοιμημένων ἀνέστη τότε , ἀλλὰ τινά · οὐκ εἶπε δὲ τὸ Εὐαγγέλιον , ὅτι Ἰουδαίων μόνον ἀνέστησε σώματα , ἀλλ’ ἀορίστως εἰπὼν “ πολλοὶ , ” ἐδήλωσεν ὅτι καὶ Ἑλλήνων · ἦσαν γὰρ ἀπὸ χρόνων αἰωνίων , καὶ σώματα ἐκεῖ ἐθνικῶν , διὰ τὸ πρῴην ὑπὸ Ἑλλήνων τὴν χώραν οἰκεῖσθαι · καὶ ὕστερον πάλιν λαβόντων τῶν Ἰουδαίων τὴν πόλιν , μὴ ἐξολοθρευθῆναι τὸν Ἰεβουσαῖον λαὸν εἰς τέλος , ἀλλὰ κατοικῆσαι ἐν μέσῳ τῆς Ἰούδα · καὶ μή μοι τις λεγέτω , καὶ πῶς με πείθεις , καὶ περὶ τῶν λοιπῶν ψυχῶν ; ἀπὸ γὰρ του μέρους τὸ πᾶν καταλαμβάνομεν · εἰ μὲν γὰρ οἷόν τε ἦν βλέψειν ἡμᾶς τοὺς ὄντας ἐν σώμασι ψυχὰς ἀνθρώπων , εἴχομεν ἃν ἰδεῖν πάντας τοὺς ἀνελθόντας ἐκ τοῦ ἅδου πιστοὺς , καὶ εἰς παράδεισον ἣ εἰς οὐρανοὺς ἀποπτάντας · ἐπειδὴ δὲ οὐ δύναται φύσις ἀνθρώπου ἐν σαρκὶ οὖσα πνεῦμα λεπτομερὲς , ὁ ἐστι ψυχὴ , ὀφθαλμοῖς θεωρῆσαι , εἰκότως πρὸς πειθὼ τινὰς ἡμῖν παρέστησε μετὰ τῶν σωμάτων , ἵνα θεωροῦντες αὐτοὺς πεισθῶμεν · ἄτοπον γὰρ ἦν πάντας ἐγεῖραι τοὺς νεκροὺς τοὺς ἀπὸ καταβολῆς κόσμου τετελευτηκότας , πιστεύσαντας δὲ ἐν ᾅδου · πρῶτον μὲν ἵνα μὴ πρὸ καιροῦ γένηται ἀνάστασις πολλῶν , ἀρκούντων καὶ ὀλίγων πεῖ . σαι τοὺς ἀφιλονείκως τῇ ἀληθείᾳ πιστεύοντας , μᾶλλον δὲ πολλῶν κατὰ τὸ εἰρημένον ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ · ἔπειτα δὲ διὰ τὸ ἐγκεκαλυμμένως ποιεῖν αὐτὸν τὰ σημεῖα , δι’ ὧν ἐπειθόμεθα τῇ ἀληθείᾳ · ὅθεν καὶ αὐτὸς οὐ μετὰ φαντασίας κατῆλθεν ἐπὶ γῆς , ἀλλὰ λεληθότως θεσμῷ ἀνθρώπων , γενόμενος ἐκ γυναικὸς , καὶ ποιῶν σημεῖα καὶ ἰάσεις , δι’ ὧν ἔπειθεν ὅτι Θεὸς ἦν · ἵνα οἱ δόκιμοι φανῶσιν · οὕτως οὖν καὶ ἐπὶ τούτου ἐποίησεν · ἐν μέρει τινὶ τῆς γῆς ὀφθαλμοφανῶς παραστήσας τοὺς νεκροὺς τοῖς ζῶσιν , ἵνα διὰ τῶν αὐτόπτως ἑωρακότων οἱ λοιποὶ πεισθῶμεν · μὴ μόνον περὶ τῆς τῶν νεκρῶν ἀφέσεως , ἀλλὰ καὶ περὶ τῆς αὐτοῦ ἐπιδημίας , ἥτις οὐκ ἐν ὅλῃ τῇ γῇ γέγονεν , ἀλλ’ ἐν μέρει τινὶ τῆς γῆς . διὰ τῶν αὐτὸν ἑωρακότων ἐπιστοποιήθη πάσῃ τῇ γῇ , ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου καὶ μέχρι δυσμῶν , ἀπὸ ἄρκτου καὶ μεσημβρίας . Πάντας πανταχοῦ μετανοεῖν · Τοῦ Χρυσοστόμου . Πάλιν τὴν οἰκουμένην αἰνίττεται · ὅρα πῶς αὐτοὺς ἀπάγει τῶν μερικῶν · ὁρᾶ πῶς πάλιν τὸ πάθος δηλοῖ · ὅρα τὸ ἔμπαλιν δι’ ἄνθρωπον · ὅτι γὰρ ἀληθὴς ἡ κρίσις , δῆλον ἐκ τῆς ἀναστάσεως · συγκατασκευάζεται γὰρ ὅτι πάντα ἀληθῆ ἃ εἶπε · δῆλον ἐξ ὧν ἀνέστη · πᾶσι γὰρ ταύτην παρέχειν πίστιν τὸ ἀναστῆναι αὐτὸν ἐκ νεκρῶν · καὶ τοῦτο λοιπὸν δῆλον . Καθὸ ἔστησεν ἡμέραν , ἐν ἧ μέλλει κρίνειν τὴν οὐκουμένην μένην ἐν δικαιοσύνῃ , Τοῦ αὐτοῦ . Ἡ γὰρ ἡμέρα ἐκείνη τοῖς ἐν κατορθώμασι ζῶσι ποθεινὴ , ὥσπερ οὖν τοῖς ἐν ἁμαρτήμασι φοβερὰ , καθάπερ τοῖς καταδίκοις . Σευήρου Ἀντιοκείασ ἐκ τῆσ t πρὸσ Ἀναστάσιον ἐπιστολῆσ . Μία γάρ ἐστιν ἡ πάντων ἀνάστασις · καὶ ἡμέραν ὥρισεν ὁ Θεὸς , “ ἐν ᾗ μέλλει κρίνειν τὴν οἰκουμένην ἐν δικαι - “ οσύνῃ · ” μεθ’ ἣν ἡμερῶν καὶ νυκτῶν οὐκ ἔσται περίοδος καὶ μηνῶν καὶ ἐνιαυτῶν ἀνακύκλωσις · ἡ γὰρ αὐτὴ τῆς ἀναστάσεως ἐστιν ἡμέρα , καὶ κρίσεως , καὶ τῆς τῶν ἀγαθῶν ἀπολήψεως . Τοῦ αὐτοῦ . Τὰ τῆς ἀναβολῆς φησὶ τῶν εὐθυνῶν μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς κρίσεως · τότε γὰρ ἡ οἰκουμένη πᾶσα , τουτέστιν ἡ φύσις ἀνθρώπων , κριθήσεται . Διδύμου . Ὥσπερ τὰ ἄλλα τῆς προνοίας αὐτοῦ ἔργα φανερὰ πεποίηκεν · ἀναγκαίως κρίσιν κατὰ πασῶν πράξεων καὶ διαλήψεων ποιήσει , ἐν ἀνδρὶ ᾧτ’ ὥρισεν ἔσεσθαι κριτὴς ζώντων καὶ νεκρῶν · οὗτος δέ ἐστιν ὁ ἐνανθρωπήσας Κύριος . Ἐν ἀνδρὶ ᾧ ὥρισε , πίστιν παρασχὼν πᾶσιν , ἀναστήσας αὐτὸν ἐκ νεκρὼν . Τοῦτον γὰρ τὸν ἄνδρα ὁρῶν ὁ Ἀβραὰμ ὡς ἄνδρα , διελέγετο · “ μηδαμῶς ὁ κρίνων πᾶσαν τὴν γῆν , οὐ ποιήσεις κρίσιν ; ” Τοῦ Χρυσοστόμου ἘΚ ΤΟΥ ΚΑΤᾺ ἸΩΆΝΝΗΝ ὙΠΟΜΝΉΜΑΤΟΣ . Τί ποιεῖς ὦ μακάριε Παῦλε ; οὐδὲν περὶ τῆς τοῦ Θεοῦ λέγεις μορφῆς , οὐδ’ ὅτι ἴσος αὐτῷ , οὐδ’ ὅτι ἀπαύγασμα τῆς δόξης οὐ φησιν οὔπω τούτων καῖρος τῶν ῥημάτων ἀγαπητὸν αὐτοὺς παραδέξασθαι τέως , ὅτι ἄνθρωπός ἐστιν · οὕτω καὶ αὐτὸς ἐποίησε · παρ’ ἐκείνου ταῦτα ἔμαθον · οὐ γὰρ εὐθέως ἡμῖν ἑαυτοῦ τὴν θεό - τητα ἐξεκάλυψεν · ἀλλὰ πρῶτον μὲν ἐνομίζετο εἶναι προφήτης καὶ Χριστὸς , ἁπλῶς ἄνθρωπος · ὕστερον δὲ ἐφάνη τοῦτο ὅπερ ἦν . καὶ μετ’ ὀλίγα—Οὐδὲν οὖν περὶ τῆς θεότητος αὐτοῦ μαθεῖν σαφὲς ἴσχυον · Ἀκούσαντες δὲ ἀνάστασιν νεκρῶν , οἱ μὲν ἐχλεύαζον · οἱ δὲ εἶπόν , ἀκουσόμεθά σου περὶ τούτου πάλιν . καὶ οὕτως ὁ Παῦλος ἐξῆλθεν ἐκ μέσου αὐτῶν . Τοῦ Χρυσοστόμου . Τί δήποτε παίσαντες ἑαυτοὺς καὶ πάλιν αὐτῶν ἀκούσεσθαι , καὶ κινδύνων οὐκ ὄντων , οὕτως ἐπείγεται τὰς Ἀθήνας ἀφεῖναι ὁ Παῦλος ; ἴσως ᾔδει οὐ μέγα ὀνήσων , καὶ ὑπὸ τοῦ Πνεύματος εἰς Κόρινθον ἤγετο . Καὶ μετ’ ὀλίγα—Πόσα μεγάλα καὶ ὑψηλὰ ἀκούσαντες οὐ προσεῖχον , ἀλλὰ τὴν ἀνάστασιν χλευάζοντες · “ ψυχικὸς γάρ , ” φησιν , “ ἄνθρωπος , οὐ δέχεται τὰ “ τοῦ Πνεύματος · ” “ καὶ οὕτω , ” φησὶν , “ ἐξῆλθεν ὁ Παῦλος · ” πῶς ; τοὺς μὲν πείσας , ὑπὸ δὲ τῶν χλευαζόμενος . Τοῦ Χρυσοστόμου . Οἱ γὰρ πάντα σαρκικοὶ καὶ ἄπιστοι ἄνθρωποι μόνον τῇ θέᾳ ἐπιτρέπουσι τὸ πᾶν · οὐδὲν τῇ τοῦ Θεοῦ διδασκαλίᾳ πιστεύοντες · ὅσα γὰρ ἔργῳ τις αὐτοῖς οὐκ ἠδύνατο παραστῆσαι , τούτοις ἠπίστουν · διὸ καὶ οἱ θέλοντες αὐτοῖς φρεναπατᾶν περὶ τῶν μετεώρων , δι’ ἑτέρων παραδειγμάτων , ἢ παρὰ τῶν τροχοὺς καὶ μύρ - μηκὰς εἰς ἀπόδειξιν ἡλίου καὶ οὐρανοῦ δρόμον παραφέροντες , καὶ ἐκ τούτων τὰ ἄδηλα καταστοχαζόμενοι , καὶ διὰ τῶν ἀπατηλῶν γοητεύοντες τὰς τῶν ἠλιθίων ψυχάς . Τινὲς δὲ ἄνδρες κολληθέντες αὐτῷ , ἐπίστευσαν · ἐν οἷς καὶ Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης , καὶ γυνὴ ὀνόματι Δάμαρις , καὶ ἕτεροι σὺν αὐτοῖς . Τοῦ Χρυσοστόμου . Οἱ μὲν γὰρ ἐπιμελώμενοι βίου ταχέως ἐδέξαντο τὸν λόγον , οἱ δὲ λοιποὶ οὐκέτι . Ἔξω τῆς πόλεως ἦν τὸ κατ’ Ἄρειον πάγον δικαστήριον , κατ’ αὐτὴν τὴν ἐξοχὴν τοῦ κατὰ τὴν πόλιν συστάντος δικαστηρίου , μεταξὺ Ποσειδῶνος καὶ Ἄρεος · ὁ γὰρ Ποσειδῶν πρὸς Ἄρεα κατὰ τοὺς ἀρχαίους μύθους παρ’ Ἀθηναίοις ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ ἐδικάσατο , φάσκων ἀναιρεθῆναι τὸν ἴδιον υἱὸν Ἁλιρρόθιον ὑπ᾿ Ἄρεος · κἀκεῖθεν ἐξ Ἄρεος ὁ πάγος ἐκεῖνος ἐκλήθη . ἐδίκαζον οὖν Ἀρεοπαγῖται περὶ πάντων σχεδὸν τῶν σφαλμάτων καὶ παρανομιῶν · διὰ δὴ τοῦτο ἅτε καινῶν δαιμονίων καταγγελέα τὸν θειότατον Παῦλον , οἱ τῆς ὑπὸ Θεοῦ μωρανθείσης φιλοσοφίας ἐρασταὶ , πρὸς τὴν ἐξ Ἀρείου Πάγου βουλὴν ἕλκουσιν · ἀλλ’ ἐν τοῖς Ἀρεοπαγίταις τότε βουλεύων , ἅτε δικαστὴς ἀκλινέστατος , ὁ θεῖος Διονύσιος , ἀδέκαστον ἀπένειμε τῇ κατὰ τὸν πνευματοφόρον Παῦλον ἀληθείᾳ τὴν ψῆφον ἐρρῶσθαι τὲ πολλὰ φράσας τῇ τῶν Ἀρεοπαγιτῶν ἀνοήτῳ σεμνό - τητι , τὸν ἀληθῆ Χριστὸν καὶ Υἱὸν Θεοῦ ἐννοήσας , ἐκήρυξεν εὐθὺς , καὶ τοῦ φωτίσματος εἴχετο · κἂν γὰρ Ῥωμαῖοι τότε ἐκράτουν , ἀλλ’ οὖν αὐτονόμους ἀφῆκαν Ἀθηναίους καὶ Λακεδαίμονας · ὅθεν ἔτι παρ’ Ἀθηναίοις καὶ κατὰ τοὺς Ἀρεοπαγίτας ἐπολιτεύετο · καὶ τελεῖται μὲν ἅπαντα τῆς σωτηρίας τὰ δόγματα διὰ Παύλου · παιδεύεται δὲ διδασκαλικῶς ὑπὸ ἱεροθέῳ τῷ μεγίστῳ , καθά φησιν αὐτός · εἶτα καθίσταται κατὰ τὸ φερόμενον ἐν ζ βιβλίῳ τῶν Ἀποστολικῶν διατάξεων ὁ Διονύσιος Ἐπίσκοπος ὑπὸ Παύλου τῶν Ἀθήνησι πιστευσάντων .
Lemmas: περι ὁ ἐν Ἀθηναίς ἐπιβώμιος γραφεύς , φιλόσοφος τε κήρυγμα , καί εὐσέβεια ὁ Παῦλος . ἀνήρ Ἀθηναῖος , κατά πᾶς ὡς δεισιδαίμων σύ θεωρέω . ὁ Χρυσόστομος . ὥσπερ ἐγκωμιάζω αὐτός δοκέω , οὐδείς βαρύς λέγω · “ ὡς δεισιδαίμων σύ θεωρέω . ” ὁ αὐτός ἐκ ὁ κατά Ἰουδαῖος λόγος . ἐπεί καί Παῦλος εἰσέρχομαι εἰς ὁ Ἀθῆναι οὐ ἀπό προφήτης οὐδέ ἐκ Ευάγ - λίος αὐτός διαλέγω , ἀλλά ἀπό βωμός ὁ παραίνεσις ποιέω · οὐ ἐπεί ὁ βωμός ἀξιόπιστος εἰμί ὁ εὐαγγέλιον νομίζω , οὐδέ ἐπεί ὁ γράμμα ὁ ἐκεῖ κεῖμαι ὁ προφήτης εἰμί τίμιος · ἀλλά ἐπεί πρός ὁ Ἕλλην διαλέγω , ὁ οὐδείς ὁ ἡμέτερος πιστεύω , ἀπό ὁ οἰκέω αὐτός χειρόω - Σάτο δόγμα · διά οὗτος φημί , “ γίγνομαι ὁ Ἰουδαῖος ὡς “ Ἰουδαῖος , ” καί ὁ ἑξῆς . οὗτος εἰμί ὁ εἴρω ὁ ἀπόστολος , “ γίγνομαι ὁ Ανό - “ Μοίς ὡς ἄνομος , ἵνα κερδαίνω ἄνομος . Ἀθηναῖος γάρ δημηγορέω , οὐ ἀπό προφήτης οὐδέ ἀπό ὁ νόμος διαλέγω , ἀλλά ἀπό βωμός ὁ παραίνεσις ποιέω · ἀπό ὁ οἰκέω αὐτός χειρόομαι δόγμα · διό οὐ εἶπον ἄνομος , ἀλλά ὡς ἄνομος . διέρχομαι γάρ καί ἀναθεωρέω ὁ σέβασμα σύ , εὑρίσκω καί βωμός ἐν ὅς ἐπιγράφω , ἄγνωστος θεός . ὁ Χρυσόστομος . οὐ εἶπον ὁ δαίμων ἁπλόος , ἀλλά προοδοποιέω ὁ λόγος · διά οὗτος φημί , “ δεισιδαίμων σύ “ θεωρέω , ” διά ὁ βωμός · φθέγγομαι φωνή εἷς , διά ὅς πᾶς καταστρέφω ὁ ὁ φιλόσοφος . ὁ μέν γάρ Ἐπικούρειος αὐτόματος φημί καί ἀπό ἄτομος · ὁ δέ Στοικός σῶμα καί ἐκπύρωσις · ἀλλά ἔργον αὐτός φημί ὁ κόσμος , καί ὁ ἐν αὐτός πᾶς · ὁράω συντομία καί ἐν συντομία σαφήνεια · ὁράω τίς εἰμί ξενίζω αὐτός · ὅτι ὁ θεός ὁ κόσμος ποιέω · ὁ καί ὁ τυγχάνω οἶδα τις νυνί , οὗτος οὐ οἶδα Ἀθηναῖος , καί Ἀθηναῖος ὁ φιλόσοφος · εἰμί γάρ ποιέω , δηλονότι καί Κύριος . ὁράω τίς φημί , θεότης εἰμί γνώρισμα ὁ δημιουργικός , ὅσπερ ἔχω καί ὁ Χριστός · καί γάρ ὁ προφήτης πανταχοῦ οὗτος φημί , Θεός ὁ δημιουργέω · οὐ ὥσπερ ἐκεῖνος · ἄλλος μέν γάρ ὁ ποιητής φημί , οὖον κύριος δέ , ὕλη ἀγέννητος ὑποτίθημι . δεισιδαίμων λέγω ὁ δείδω ὁ δαιμόνιος , ὁ πᾶς θειάζω καί λίθος καί ξύλον καί πνεῦμα . ὁ Χρυσόστομος πρός ὁ μή ἀπαντάω εἰς ὁ σύναξις , καί εἰς ὁ MH ΑΔ ΤΑΣ ἐπιγραφή ὕω βιβλίον · καί εἰς ὁ ἐπίγραμμα ὁ βωμός . βούλομαι ὅσος ὁ ἐπιγραφή ὁ ἰσχύς , ὅσος ὁ δύναμις , ὅσος ἀπόκειμαι θησαυρός ἐν ὁ ἐπιγραφή ὁ γραφεύς ; ἀκούω ἵνα μή καταφρονέω ὁ ἐπιγραφή ὁ θεῖον βιβλίον . εἰσέρχομαι εἰς Ἀθῆναι ὁ Παῦλος ποτέ , ἐν αὐτός ὁ βιβλίον οὗτος ἐπιγράφω ὁ ἱστορία οὗτος · εὑρίσκω ἐν ὁ πόλις οὐ βιβλίον θέω , ἀλλά βωμός ἵστημι , βωμός εἴδωλον · εὑρίσκω ἐπιγραφή οὕτως ἔχω , ἄγνωστος θεός · καί οὖον παρατρέχω , ἀλλά ἀπό ὁ ἐπιγραφή ὁ βωμός ὁ βωμός καθαιρέω Παῦλος ὁ ἅγιος , ὁ πνεῦμα χάρις ἔχω · οὖον παρατρέχω βωμός ἐπίγραμμα , καί σύ ἐπιγραφή γραφεύς παρατρέχω · ἐκεῖνος οὐ ἀφίημι ὅσπερ γράφω Ἀθηναῖος ὁ εἰδωλολάτρης , καί σύ ὁ ἐπιγράφω ὁ πνεῦμα ὁ Ἅγιον οὖον νομίζω εἰμί ἀνακ - Καία · καί ποῖος ἔχω συγγνώμη ; ἀλλά γάρ ὁράω πόσος ὁ κέρδος ἀπό ὁ ἐπίγραμμα εἰμί · ἵνα ὅταν ὁράω ἐπίγραμμα βωμός ἐγκολάπτω , ὅτι τοσοῦτος παρέχω ὁ ἰσχύς , μανθάνω ὅτι πολύς μᾶλλον ὁ ἐπίγραμμα ὁ θεῖον γραφεύς οὗτος ποῖ - ἀείδω δύναμαι . εἰσέρχομαι εἰς ὁ πόλις · εὑρίσκω βωμός ἐν ὅς ἐπιγράφω ἄγνωστος θεός · τίς ἐσθίω ποιέω ; Ἕλλην πάντως εἰμί ἀσεβής πᾶς · τίς οὖν χρή ποιέω ; ἀπό εὐαγγέλιον διά - λέγω ; ἀλλά κατάγελος · ἀλλά ἀπό προφήτης ; ἀλλά οὐ πιστεύω · τίς οὖν ποιέω ; ἐπί ὁ βωμός τρέχω , καί ἀπό ὁ ὅπλον ὁ πολέμιος αὐτός χειρόομαι · καί οὗτος εἰμί ὅς λέγω · “ γίγνομαι ὁ πᾶς ὁ πᾶς , ὁ Ἰουδαῖος ὡς Ἰουδαῖος , ὁ “ ἄνομος ὡς ἄνομος . ” ὁράω ὁ βωμός · ὁράω ὁ ἐπίγραμμα · ἀνίστημι ὁ πνεῦμα · τοιοῦτος γάρ ὁ πνεῦμα χάρις · πάντοθεν ποιέω κερδαίνω ὁ ὑποδέχομαι αὐτός · τοιοῦτος ἐγώ ὁ ὅπλον ὁ πνευματικός · “ αἰχμαλωτίζω ” γάρ , φημί , “ πᾶς Νοήμα εἰς ὁ “ ὑπακοή ὁ Χριστός · ” ὁράω τοίνυν ὁ βωμός · οὐ δειλιάω , ἀλλά μεθίστημι ὁ γράμμα πρός αὐτός μᾶλλον δέ ὁ γράμμα ἀπό ὅς μετατίθημι αὐτός ὁ νόημα · καί καθάπερ ἐν πόλεμος στρατηγός εἶδον στρατιώτης ἐν ὁ παράταξις ὁ πολέμιος γενναῖος καί μέγας εἶτα λαμβάνω ἀπό ὁ κόμης ὁ στρατιώτης πρός ὁ ἑαυτοῦ τάξις αὐτός μεθίστημι , καί παρασκευάζω ὑπέρ αὐτός πολεμέω · οὗτος καί Παῦλος ποιέω · καθάπερ ἐν παράταξις πολέμιος , ὁ ἐπίγραμμα εὑρίσκω ἐν ὁ βωμός γράφω , πρός ὁ ἑαυτοῦ τάξις μεθίστημι · ἵνα μετά Παῦλος ὁ Ἀθηναῖος πολεμέω , ἀλλά μή μετά Ἀθηναῖος ὁ Παῦλος βάλλω · ξίφος εἰμί ὁ Ἀθηναῖος · μάχαιρα εἰμί ὁ πολέμιος ὁ ἐπίγραμμα ἐκεῖνος · ἀλλά οὗτος ὁ μάχαιρα ὁ πολέμιος ὁ κεφαλή ἐκτέμνω · οὐ εἰμί οὗτος θαυμαστός , εἰμί ἐν ὁ οἰκέω ὅπλον αὐτός χειρόομαι · οὗτος γάρ κατά λόγος σημαίνω · ὁ γάρ καινός καί παράδοξος · ὅταν ὁ ὁ πολέμιος ὅπλον , οὗτος μηχάνημα ὁ πολέμιος οὗτος προσάγω · ὅταν ὁ ξίφος , ὅς κατά ἐγώ βαστάζω , οὗτος αὐτός ὁ καίριος ἐπάγω πληγή · τοιοῦτος γάρ ὁ ὁ πνεῦμα δύναμις · οὗτος καί ὁ Δαυίδ ποιέω ποτός · ἐξέρχομαι γυμνός ὁ ὅπλον , ἵνα φαίνω ὁ ὁ Θεός χάρις γυμνός · μηδείς γάρ ἀνθρώπινος ἵστημι φημί , ὅταν ὁ θεός ὑπέρ ἐγώ πολεμέω · ἐξέρχομαι τοίνυν γυμνός ὁ ὅπλον , καί καταφέρω ’τον πύργος ἐκεῖνος · εἶτα ἐπεί ὅπλον οὐ ἔχω , τρέχω ἁρπάζω ὁ μάχαιρα ὁ Γολιάδ , καί οὗτος ὁ κεφαλή ἐκτέμνω ὁ βάρβαρος · οὗτος καί ὁ Παῦλος ποιέω ἐπί ὁ ἐπίγραμμα οὗτος · καί ἵνα σαφής γίγνομαι ὁ ὁ Νίκη τρόπος , καί ὁ δύναμις σύ ὁ ἐπίγραμμα εἴρω · εὑρίσκω βωμός ἐν ὅς ἐπιγράφω ἄγνωστος θεός · τίς δέ εἰμί ἄλλος ἀγνοέω θεός ἀλλά ἢ ὁ Χριστός ; ὁράω πῶς συνετός μεθίστημι πρός ἑαυτοῦ ὁ ὄνομα · ὁράω πῶς αἰχμαλωτίζω ὁ ἐπίγραμμα , οὐ ἐπί κακός ὁ γράφω , ἀλλά ἐπί σωτηρία αὐτός καί πρόνοια · τίς οὖν ; ὁ Ἀθηναῖος διά ὁ Χριστός γράφω οὗτος φημί ; εἰμί διά ὁ Χριστός γράφω ὁ Ἀθηναῖος , οὐ εἰμί οὗτος θαυμαστός ὁ κατόρθωμα ὁ Παῦλος · ἀλλά ὁ θαυμαστός εἰμί , ὅτι ἐκεῖνος μέν ἄλλως γράφω , οὗτος δέ ἰσχύω ἄλλως αὐτός μεταβάλλω · πρότερος δέ ἀναγκαῖος εἶπον τίς ἕνεκα γράφω ὁ Ἀθηναῖος ἄγνωστος θεός · τίς ἕνεκα γράφω ; πολύς ἔχω θεός ἐκεῖνος , μᾶλλον δέ πολύς δαίμων , πᾶς γάρ ὁ θεός ὁ ἔθνος δαιμόνιος , καί ἐπιχώριος καί ξένος , καθάπερ ἐπί ἄνθρωπος · ὁράω ὅσος ὁ καταγελάω , εἰμί γάρ θεός εἰμί , οὐ εἰμί ξένος ; ὁ γάρ οἰκέω ἅπας δεσπότης εἰμί · οὗτος τοίνυν ὁ μέν παρά πατήρ ἔχω δέχομαι , ὁ δέ ἀπό ὁ πλησίος ἔθνος , οἷος ἀπό Σκύθης , ἀπό Θρᾷξ , ἀπό Αἰγύπτιος . καί εἰμί ὁ ἔξωθεν παίδευσις εἰμί ἔμπειρος , καί οὗτος ἄν σύ ἀναγιγνώσκω ὁ ἱστορία ἅπας · ἐπεί οὖν οὐ ἐκ ἀρχή πᾶς δέχομαι , ἀλλά κατά μικρός εἰσφέρω αὐτός · ὁ q μέν ἐπί ὁ πατήρ , ὁ δέ ἐπί ὁ πάππος , ὁ δέ ἐπί ὁ γενεά ὁ αὐτός , συνέρχομαι εἶπον , ὅτι ὥσπερ οὗτος ἀγνοέω φημί , εἶτα ὕστερος αὐτός δέχομαι καί γνωρίζω · οὗτος συμβαίνω καί ἄλλος εἰμί ἀγνοέω καί εἰμί θεός , οὖον γνωρίζω δέ ὑπό σύ · καί διά οὗτος λανθάνω ἀμελέω , καί μή θεραπεύω · τίς οὖν ; ἵνα γίγνομαι , ἵστημι βωμός καί ἐπιγράφω ἄγνωστος θεός · οὗτος λέγω διά ὁ ἐπίγραμμα , ὅτι καί ἔστις εἰμί θεός ἕτερος οὐδέπω γιγνώσκω ἐγώ , ἐκεῖνος θεραπεύω · ὁράω ὑπερβολή δεισιδαιμονία · διά οὗτος ὁ Παῦλος ἄρχω φημί “ κατά πᾶς ὡς δεισιδαιμονεστος - “ ῥόος σύ θεωρέω · ” οὖον γάρ ὁ γνώριμος σύ δαίμων θεραπεύω μόνος , ἀλλά καί ὁ οὔπω γνωρίζω σύ . ἐκεῖνος μέν διά οὗτος ἐπιγράφω ἄγνωστος θεός · ὁ δέ Παῦλος ἑτέρως ἑρμηνεύω · ὁ μέν οὗτος περί ἄλλος λέγω , αὐτός δέ αὐτός μεθίστημι πρός ὁ Χριστός , αἰχμαλωτίζω ὁ νόημα , καί μετά ἑαυτοῦ ἵστημι ἐν ὁ παράταξις ὁ ἑαυτοῦ · “ ὅς γάρ ἀγνοέω εὐσεβέω σύ , “ οὗτος ἐγώ καταηέλλω , ” φημί · ἄγνωστος γάρ θεός οὐ ἄλλος εἰμί , ἀλλά ὅς ὁ Χριστός · καί ὁράω σύνεσις πνευματικός · μέλλω αὐτός ἐγκαλέω μετά οὗτος , ὅτι ξενίζω δόγμα εἰσφέρω εἰς ὁ ἀκοή ἐγώ · ὅτι καινοτομώ · ὅτι θεός εἰσφέρω ὅς οὐ οἶδα · βούλομαι τοίνυν ἀπαλλάσσω ὁ ὑποψία ὁ κατά ὁ καινοτομία , τομίας , καί διδάσκω ὅτι οὖον ξένος κηρύσσω θεός , ἀλλά ὅς προσλαμβάνω αὐτός διά ὁ θεραπεία τιμάω , ἐπάγω καί εἶπον · ὅτι “ ὅς “ ἀγνοέω εὐσεβέω , οὗτος ἐγώ καταγγέλλω σύ · ” σύ ἐγώ P P προλαμβάνω , φημί · φθάνω σύ ὁ θεραπεία ὁ ἐμός κήρυγμα · μή τοίνυν ἐγκαλέω ἐγώ ὅτι ξένος εἰσφέρω θεός , οὗτος γάρ καταγ - Γελλώ ὅς σύ ἀγνοέω θεραπεύω , οὐ ἄξιος μέν ἑαυτοῦ τρέ - πῳ , θεραπεύω δέ ὅμως · οὖον γάρ τοιοῦτος βωμός ἵστημι ὁ Χριστός , ἀλλά βωμός ἔμψυχος καί πνευματικός · ἀλλά ἀπό οὗτος σύ , καί πρός ἐκεῖνος , ἀνάγω δύναμαι · οὗτος καί Ἰουδαῖος ὁ παλαιός θεραπεύω · ἀλλά ἀφίστημι ἀπό ὁ σωματικός θερα - πεῖος , καί ἔρχομαι ἐπί ὁ πνευματικός , ὁ πιστεύω ἅπας · ἐλαία · πῶς χειρόομαι αὐτός , οὐ ἀπό εὐαγγέλιον , οὐ ἀπό προ - φήτης , οὐ ἀπό ῥῆμα πνευματικός , ἀλλά ἀπό ἐπίγραμμα · μή παρατρέχω τοίνυν , ἀγαπητός , ὁ ἐπιγραφή ὁ θεῖον γραφεύς · εἄν μέν γάρ νήφω καί ἐγρήγορος εἰμί , καί ἐπί ἀλλότριος εὑρίσκω τίς χρήσιμος · ἄν δέ ῥάθυμος καί ἀναπίπτω εἰμί , οὐδέ ἀπό ὁ γραφεύς εἰμί σύ τίς πλέω · ὥσπερ γάρ ὁ εἰδοί κερδαίνω , ἅπας - ταχόθεν κερδαίνω , οὕτως ὁ μή εἰδοί , κἀν θησαυρός εὑρίσκω , κενός ἄπειμι . εἰμί οὖν ἀγνοέω εὐσεβέω , οὗτος ἐγώ καταγ - Γελλώ σύ . Κύριλλος . τουτέστι ὁ θεός ὁ ὕψιστος · ὁ γάρ δείλαιος Ἕλλην οἴομαι εὐσεβέω καί ὁ εἰμί εἰμί θεός , ἐάν ὁ Λόι - Πόις θεός ἔχω ὁ σέβας αὐτός · ἀγνοέω ὅτι μείζων τιμάω - ῥίος ἀξιόω , ὁ φάος ὁ σκότος συγκρίνω , καί ὁ φαῦλος ὁ ἀγαθός , καί ὁ ἄλογος ὁ νοερός , καί ὁ εὐτελής ὁ θέω · ὅθεν καί μωρός αὐτός καλέω λέγω , “ φάσκω εἰμί σοφός ἐμέω - “ ῥαίνω . ” ὁ Χρυσόστομος . ὁ γάρ Ἀθηναῖος ἐπεί κατά καιρός πολύς δέχομαι θεός , καί ἀπό ὁ ὑπερορία , οἷος ὁ ὁ Ἀθηνᾶ ἱερόν , οἷος ὁ Πάν , καί ἄλλος πολλαχόθεν , δείδω μήποτε καί ἄλλος τις εἰμί , αὐτός μέν οὐδέπω γνώριμος , θεραπεύω - θεραπεύω δέ ἀλλαχοῦ , ὑπέρ πλείων δῆθεν ἀσφάλεια , καί οὗτος βωμός ἵστημι · καί ἐπεί οὐ εἰμί δῆλος ὁ θεός , ἐπιγράφω ἄγνωστος θεός · οὗτος οὖν Χριστός Ἰησοῦς εἰμί φημί , ὁ πᾶς θεός , “ οὗτος ἐγώ καταγγέλλω σύ · ” ὁράω πῶς δείκνυμι προαιρέω - φότας αὐτός · καί οὐδείς ξένος φημί , οὐδείς καινός προσφέρω · ἄνω , κάτω οὗτος λέγω · τίς ὁ καινός οὗτος λαλέω ὑπό σύ διδαχή ; ξενίζω τις εἰσφέρω εἰς ὁ ἀκοή ἐγώ . ἐκ ανεπίγραφος . ὥσπερ εἰμί ζῆλος Θεός ἔχω μή q ἐπίγνωσις , οὗτος καί εὐσεβέω εἰμί καί ἀγνοέω ὁ Θεός · ἑκάτερος δέ πρόθεσις δηλόω χρηστός , σφάλλω δέ ὅμως · ἄξιος τοίνυν θαυμάζω ὁ Παῦλος ὁ σύνεσις , πρῶτος μέν ἀπό ἐάν πράσσω , ἀπό οὗτος αὐτός ἀναπλέκω ὁ μυσταγωγία · δύο δέ , ὁ ἐπί ὁ λόγος οὗτος εὐθύς αὐτός ἄγω ὁ περί δημιουργία · ἅτε πολύς ὁ Ἐπικούρειος , ὡς καί ὁ συγγραφεύς ἐπί ἐπισημαίνω , παρίστημι ὁράω · οὗτος δέ ἀγένητος ὁ κόσμος καί ἐκ αὐτοματισμός φημί · τρίτος , ὁ ὁ ξόανον ἀνατροπή ποιέω , ἅτε καί δήω ὁ διά χείρ ἄνθρωπος θεραπεία · εἰμί μή γάρ ἐπιμελέομαι , διαφθείρω · ὁ τέταρτος , ὁ λέγω ἐκ αὐτός ὁ Θεός καί ὁ ἀναπνέω ἐγώ ὑπάρχω · πέμπτος , ὁ ἐκ ὁ Ἀδάμ πᾶς ὁ ἔθνος διδάσκω ὁ γένεσις · ἕκτος , ὁ ὁ αὐτός αὐτός περί ὁ λέγω προσφέρω μάρτυς · πρός δέ οὗτος ἅπας ὁ περί ὁ οἰκονομία αὐτός παρατίθημι λόγος , ἄρχω ἀπό μετάνοια , καί οὗτος ἀμυδρός καί ἐπικεκαλυμμένως · οὖον γάρ ἐκ πρῶτος ἀκρόασις δυνατός εἰμί περί ὁ θεότης ἀκούω ὁ Ἰησοῦς διό ἀπό ὁ ἐνανθρώπησις ἄρχω , ἀκροβολίζω αὐτός καί ὁ περί ἀνάστασις λόγος · περί ὅς καί ζήτησις παρέχω τις , καί πίστις ἐκ ὁ ζήτησις . ὁ Χρυσόστομος . οὖον γάρ εἰμί δυνατός διά ὁ ἔξωθεν σοφία ὁ ἀκρίβεια γιγνώσκω · οὗτος γάρ καθάπερ τις θεραπαινίς ἀτιμόω , οὐ ἀφίημι ἔνδον εἰσέρχομαι καί παρακύπτω εἰς ὁ δεσμωτικός μυστήριον . Δίδυμος . ὥσπερ εἰμί ζῆλος Θεός ἔχω μή κατά οὗτος καί εὐσεβέω καί ἀγνοέω ὁ Θεός · ἑκάτερος γάρ δηλόω πρόθεσις χρηστός , σφάλλω δέ · τοιοῦτος εἰμί ὁ ὁ κτίζω προσκυνέω , καί ὁ διώκω ὁ προφήτης καί ὁ υἱός ὁ Θεός · καί ἀγνοέω ὁ θεός , οἴομαι δέ εὐσεβέω ὅς οἶδα ὁ θεός , ἀγνοέω δέ ὁ οἰκονομία αὐτός · ὁ γάρ ὁ κόσμος δημιουργός οὐ αἰσθητός οὐσία εἰμί · διό καί ἀπερίγραφος καί τόπος ἀπολέγω - ριστος , οὐ ἐν ναός ἐκ ἄνθρωπος γίγνομαι ἐνοικέω , κατά ὁ ἄγαλμα πρός ἄνθρωπος ἢ ἕτερος κτίσμα μορφόω , ὡς δήω ἀνθρώπινος αὐτός προσάγω θεραπεία , οἷος θυσία , ὅς τις τοιοῦτος · ἐκεῖνος γάρ ἀρέσκω , ὅς οὖον χαρακτηρίζω αὐτός ἐν τόπος , οὔτε ἀφομοιόω αὐτός αἰσθητής μορφή · ὁ μή εἰμί αὐτός ὅμοιος μηδείς αἰσθητής ἐνθυμέομαι · εἰμί δέ “ ἐν αὐτός πᾶς ζῶ , “ καί εἰμί , καί κινέω · ” οὐκοῦν διά πᾶς χώρα οὐ ἐν τόπος εἰμί περίγραπτος · οὗτος ἐκ ὁ Ἀδάμ ποιέω γένος πρός ὁ οἰκέω πᾶς ὁ γῆ · οὗτος πατήρ ὁ πᾶς ἄνθρωπος γένος ὁμολογέω · οὗτος τέχνη οὖον δύναμαι γνωστός ποιέω · ἀλλά “ μόνος ὁ υἱός ὁ πατήρ ἀποκαλύπτω , καί ὁ πατήρ ὁ υἱός “ οἶς βούλομαι · ” “ οὖον σάρξ καί αἷμα , ” τουτέστιν ἀνθρώπινος ἐπίνοια . Ἰσίδωτος Πηλουσιώτης Ἐπιστολή αφλς΄ . δύο φημί αἴτιος εἰμί ὁ ἐπιγράφω Ἀθῆναι ὁ βωμός , ἄγνωστος θεός · ὁ μέν γάρ φημί ὡς Φιλιππίδης πέμπω Ἀθηναῖος ἡμεροδρόμος πρός Λακεδαιμόνιος περί συμμαχία ἡνίκα Πέρσης ἐπιστρατεύω ὁ Ἑλλάς · ὅς κατά ὁ Παρθένιος ὄρος πανός φάσμα ἐντυγχάνω , αἰτιάομαι μέν Ἀθηναῖος ὡς ἀμελέω αὐτός , ἄλλος θεός θεραπεύω , βοηθέω δέ ἐπαγγέλλω · νικάω οὖν , βωμός οἰκοδομέω , καί ἐπιγράφω ἄγνωστος θεός · ἄλλος δέ φημί , ὅτι λοιμός κατασκήπτω ποτέ Ἀθήναζε · καί εἰς τοσοῦτος αὐτός ἐκκαίω , ὡς μηδέ ὁ λεπτός σινδών ἀνέχω · ὁ νομίζω οὖν θεός αὐτός θεραπεύω , οὐδείς ἀπονίναμαι · ἐννοέω οὖν ὅτι ἴσως τίς εἰμί θεός , ὅς αὐτός καταλείπω ἀγέραστος , ὁ ὁ λοιμός καταπέμπω , νέος δέμω βωμός , καί ἐπιγράφω ἄγνωστος θεός , καί θύω1 , εὐθύς θεραπεύω · οὗτος λαμβάνω ὁ Παῦλος , ἐκ ὁ οἰκέω δόγμα ὁ μέγας ἐπί σοφία φρονέω Ἀθηναῖος χειρόομαι . ὁ θεός , ὁ ποιέω ὁ κόσμος καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός , οὗτος οὐρανός καί γῆ ὑπάρχω Κύριος , ὁ Χρυσόστομος . ἵνα μή νομίζω εἷς ὁ πολύς εἰμί θεός , ὁ ὑπό αὐτός κηρύσσω , διορθόω ἐπάγω , “ οὐ ἐν χέω - “ ροποιητος ναός κατοικέω . ” οὐ ἐν χειροποίητος ναός κατοικέω , οὐδέ ὑπό χείρ ἀνθρώπινος θεραπεύω , προσδέω τις , ὁ αὐτός . ὁράω πῶς κατά μικρός εἰσάγω ὁ φιλοσοφία · πῶς καταγελάω ὁ Ἑλληνικός πλάνης . καί μετά ὀλίγα—Ἐνταῦθα λοιπός αἰνιγματωδῶς εἶπον ὁ αὐτός καί ἵστημι , καί καθαιρέω ὁ ἐκεῖνος · οἰκέω μέν γάρ ἐν ναός , ἀλλά οὐ ἐν τοιοῦτος · ἀλλά ἐν ἀνθρώπινος Ψυχή ὁ σωματικός ἀναιρέω λατρεία · τίς ἐν ; οὖον κατοικέω ἐν ὁ ναός ὁ Ἱερουσαλήμ ; οὖον δῆτα , ἀλλά ἐνεργέω · πῶς οὖν θεραπεύω ὑπό χείρ ἄνθρωπος παρά Ἰουδαῖος ; οὐ ὑπό χείρ , ἀλλά ὑπό διάνοια · ἐπεί ἐκεῖνος γε οὖον ζητέω οὗτος , ὡς προσδέω · “ μή ἐσθίω , ” φημί , “ κρέας ταῦρος , ὅς αἷμα τρα - γῆ πίνω ; αὐτός δίδωμι πᾶς ζωή καί πνοή καί ὁ πᾶς · ὁ αὐτός . δύο τεκμήριον θεότης , ὁ αὐτός τε μηδείς δήω , καί πᾶς πᾶς παρέχω . παράγω ἐνταῦθα Πλάτων , ὅσος περί Θεός φιλοσοφέω , ὅσος Ἐπίκουρος , καί πᾶς λῆρος πρός οὗτος · “ δίδωμι , ” φημί , “ ζωή καί πνοή . ” ἰδού καί ὁ Ψυχή δημιουργός αὐτός ποιέω , οὖον γεννήτωρ . Ἐποιέω τε ἐκ εἷς αἷμα πᾶς ἔθνος ἄνθρωπος , κατοικέω ἐπί πᾶς πρόσωπον ὁ γῆ , ὁ αὐτός . οὗτος ἀγαθός ἐκεῖνος · καί πόσος κατηγορία ὁ τε ἄτομος καί ὁ ὕλη · ὅτι οὐ εἰμί μερικός , οὐδέ ψυχή ὁ οὐρανός · οὗτος δέ οὐ εἰμί δημιουργός εἰμί , ὅσπερ ἐκεῖνος φημί , ἀλλά καί διάνοια θεραπεύω αὐτός , οὐ ὁ μερικός δαίμων · καί ὁ πᾶς αὐτός εἰμί φημί · πῶς καί ἄνθρωπος γίγνομαι πρότερος δείκνυμι · ὅτι οὖον κατοικέω , καί τότε ἀποφαίνω · εἰμί ὁ θεός , πᾶς ποιέω δηλονότι · εἰμί δέ μή ποιέω ὁ θεός , θεός ὁ ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ οὐ ποιέω , ἀπόλλυμι · πολύς μείζων δόγμα εἰσάγω · καίτοι οὐδέπω ὁ μέγας εἶπον , ἀλλά ὡς παῖς διαιρέω - γομαι · καί πολύς μείζων οὗτος ἐκεῖνος εἰμί , ὁ δημιουργία , ὁ κυριότης , ὁ ἀνενδέες , ὁ πᾶς αἴτιος ἀγαθός δηλόω · ἀλλά πῶς θεραπεύω εἶπον · οὔπω καιρός · τίς οὗτος ὁ ὑψηλός ἴσος ; θαυμαστός καί οὗτος , ἐκ εἷς ποιέω τοσοῦτος · ἀλλά καί ποιέω αὐτός σνγκρατει . ὁρίζω προστάσσω καιρός καί ὁ ὁροθεσία ὁ κατοίκιος αὐτός , ζητέω ὁ θεός , εἰμί ἄρα γε ψηλός . φημί αὐτός ἢ εὑρίσκω , ὁ αὐτός . ὁρίζω ζητέω ὁ Θεός · ἀλλά οὖον διά πᾶς οὗτος ὁρίζω , ἀλλά προστάσσω καιρός · δείκνυμι , ὅτι νῦν οὐ ζητέω εὑρίσκω · ἐπεί γάρ ζητέω οὐ εὑρίσκω , δείκνυμι ὅτι οὕτως εἄν φανερός , ὥσπερ ἄν εἰς μέσος ψηλαφάω · οὖον γάρ ἐνταῦθα μέν εἰμί οὐρανός , ἀλλαχοῦ δέ οὖον · οὐδέ ἐν οὗτος μέν ὁ χρόνος εἄν , ἄλλος δέ οὖον · ὥστε καί κατά πᾶς καιρός καί κατά πᾶς ὁροθεσία δυνατός αὐτός εὑρίσκω · οὕτως οἰκονομέω , ὥστε μήτε τόπος κωλύω , μήτε χρόνος · αὐτός γάρ δή οὗτος μάλιστα συμβάλλω , ὁ πανταχοῦ εἰμί ὁ οὐρανός , ὁ ἐν πᾶς χρόνος ἵστημι . καί οὖον μακράν ἀπό εἷς ἕκαστος ἐγώ ὑπάρχω ἐν αὐτός γάρ ζῶ , καί κινέω , καί εἰμί · ὁ αὐτός . βαβαί πᾶς ἐγγύς εἰμί ὁ πανταχοῦ ὁ οἰκέω εἰμί · τίς οὗτος μείζων ; ὁράω πῶς καθαιρέω ὁ μερικός · τίς λέγω μακρός ; οὕτως ἐγγύς εἰμί , ὡς Χωρὶς αὐτός μή ζῶ · “ ἐν αὐτός γάρ ζῶ , καί κινέω , καί εἰμί , ” ὥσπερ ἐν σωματικός ὑπόδειγμα , ὥσπερ ἀδύνατος ἀγνοέω ὁ ἀήρ χέω · “ καί οὖον μακράν ἀπό εἷς ἕκαστος ἐγώ ὑπάρχω , ” μᾶλλον δέ καί ἐν ἐγώ εἰμί · σύργαστρος πῶς ὁ πρόνοια αὐτός φημί καί ὁ συγκρότησις · ὁ εἰμί παρά αὐτός , ὁ ἐνεργέω , ὁ μή ἀπόλλυμι . ὡς καί τις ὁ κατά σύ ποιητής εἴρω , ὁ γάρ καί γένος εἰμί . ὁ αὐτός . ἀλλά οὐδείς ἴσος εἶπον ὁ ποιητής ἐκεῖνος · “ γάρ καί γένος εἰμί φημί , ἀλλά ἐκεῖνος μέν περί Δῖος εἶπον , οὗτος δέ περί ὁ δημιουργός αὐτός λαμβάνω · οὖον ὁ αὐτός ἐκεῖνος νόος λέγω · μή γίγνομαι · ἀλλά ὁ κύριος ἐπί αὐτός λέγω · ἐπεί καί βωμός οὗτος εἶπον , οὐ ἐκεῖνος ὅς σέβω · εἴρω μέν γάρ τις καί πράσσω εἰς οὗτος · ἀλλά οὐ οἶδα , ὅτι εἰς οὗτος . εἶπον γάρ ἐγώ , περί τίς εἄν λέγω κύριος ἄγνωστος θεός ; περί ὁ δημιουργός , ὅς περί ὁ δαίμων , ὅτι πᾶς πληρόω ὁ θεός ; ὅς ὁ Δῖος μιαρός τις ἄνθρωπος καί καταπύστου ; ἀλλά οὐ ὁμοίως ἐκεῖνος Παῦλος εἶπον · μή γίγνομαι · ἀλλά ἕτερος νάω · γένος γάρ Θεός εἶπον ἐγώ εἰμί , τουτέστιν οἰκεῖος , εγγύτατος · ὥσπερ πάροικος καί γείτων ὅταν λέγω . Γένος οὖν ὑπάρχω ὁ Θεός , οὐ ὀφείλω νομίζω , χρυσός ἢ ἀργύριον ἢ λίθος , χάραγμα τέχνη καί ἐνθύμησις ἄνθρωπος , ὁ θέω εἰμί ὅμοιος . ἐπεί ἐκ ὁ γένος ἐγώ εὐδοκέω ὁ θεός τίκτω ἐπί ὁ γῆ . ὁ Χρυσόστομος . οὐ εἶπον , οὐ ὀφείλω νομίζω , χρυσός ἢ ἄργυρος ὁ θέω εἰμί ὅμοιος · καί μιαρός εἰμί καί παμμίαρος · εἶτα ὁ ταπεινός οὗτος , “ οὐ ὀφείλω νομίζω , ” φημί , ὑπέρ οὗτος Θεός · οὐδέ οὗτος · ἀλλά οὐδέ λέγω οὗτος “ ὁ θέω εἰμί ὅμοιος · ” τίς γάρ ἄν εἶπον ; ὁράω πῶς ὁ ἀσώματος εἰσάγω · ὁ γάρ διάνοια ὅταν ὑποπτεύω σῶμα , καί διάστημα ὑπονοέω . καί μετά ὀλίγα—Εἰ γάρ ἐγώ οὐ εἰμί ὅμοιος ἐκεῖνος κατά ψυχή , πολύς μᾶλλον ὁ Θεός · τέως ἀπάγω αὐτός ὁ ὑπόνοια · ἀλλά οὐδέ ἄλλος τις ἀνθρώπινος διάνοια ὑποβάλλω , φημί · ἢ τέχνη ὅς διάνοια εὑρίσκω · ὅσπερ οὖν τέχνη r οὐ εὑρίσκω αὐτός · διπλόος ὁ ἔγκλημα · ὅτι τε ἐκεῖνος οὐ εὑρίσκω , καί τοιοῦτος εὑρίσκω · οὐδή - ἐγώ διάνοια ἀξιόπιστος κατά ἑαυτοῦ . Δίδυμος . οὖον μόνος , φημί , ὁ κατά εὐσέβεια ζῶ γένος Θεός , ἄλλος καί πᾶς , διά ὁ μή εἰμί ἐγώ ἀπόλλυμι φύσις · εἰμί καί τις φαίνω ὁ ἀκριβής μή σῴζω ὁ θεοσέβεια , οἷος ὁ Ἄρατος ὁ οὗτος εἶπον . Ἀμμωνίου . σημειόω ὅτι οὖον δύναμαι νόος ἄνθρωπος καταλαμβάνω ὁ θεός , ὡς εἰμί φύσις · καί ὁ λέγω ἀνθρωπόμορφος ὁ θέω , δεῖ ἐπιστομίζω ἐκ ὁ πρόκειμαι ῥητός · εἰμί γάρ δύναμαι ἄνθρωπος πλάσσω , ὅς γλύφω , ἢ γράφω ἄνθρωπος , ἤτοι ἄνθρωπος ὁμοίωμα , ὅς ἄλλος οίσ̔ουδηποτς ἐπί γῆ φαίνω εἰκών ἐκτυπόω · οὐδείς δέ ἔοικα ὁ χειροποίητος ὁ θεός , κατά ὁ εἴρω ὁ ἀπόστολος , ἄρα ἀπερίγραφος , ἀκατάληπτος , ἀνείδεος , ἀσώματος , ἄδηλος ὁ θέω · μήτε ἄνθρωπος μορφή ὅς ἄλλος s τις ἔοικα · εἰκός γάρ ὁ Ἕλλην μή μόνος ὁ ἀνθρωπόμορφος ξόανον σέβω , ἀλλά καί ὁ ἀλλοῖος εἰμί μορφή ὡς θεός , οἷος , ἶβις , καί αἴλουρος , καί πίθηκος , καί ἄλλος οὗτος παραπλήσιος . ὁ μέν οὖν χρόνος ὁ ἄγνοια ὑπέρ-εἶδον ὁ θεός , τανῦν παραγγέλλω ὁ ἄνθρωπος ὁ Χρυσόστομος . τις οὖν οὐδείς κολάζω οὗτος ; οὐδείς ἐθέλω μετανοέω · περί οὗτος φημί , οὖον περί ὁ ἀπέρχομαι · ἀλλά ὅς παραγγέλλω · οὐ ἀπαιτέω λόγος σύ φημί · οὐ εἶπον παροράω , οὐ εἶπον ἐάω , ἀλλά ἀγνοέω · ὑπέρ-εἶδον , τουτέστιν οὐ ἀπαιτέω κόλασις , ὥσπερ ἄξιος εἰμί κόλασις , ἀγνοέω · καί οὖον λέγω ἑκών κακουργέω · ἀλλά οὗτος διά ὁ δείκνυμι . ὅπερ γάρ ἐπί ἥλιος καί σελήνη καί γῆ καί θάλασσα καί ὁ ἄλλος ποιέω · οὖον ὁ μέν πλουτέω καί σοφός πλείων μεταδίδωμι ὁ ἀπό οὗτος χορηγία , μικρός δέ ὁ πένης · ἀλλά ἴσος ἅπας ὁ ἀπόλαυσις προτίθημι , οὗτος καί ἐπί ὁ κήρυγμα ἐργάζομαι · καί πολύς πλείων · ὅσος καί ἀναγκαῖος οὗτος ἐκεῖνος . Σευῆρος ἐκ ὁ κατά Ἀλέξανδρος ευντάγματος . παρίστημι γάρ αὐτός διά πᾶς ὁ δημηγορία καί διάλεξις · ὅτι παρά ὅλος ὁ βίος αὐτός ἀγνοέω ὁ εἰμί θεός , διά ὁ αὐτός οὗτος βούλομαι ὁ μέγεθος ὁ φιλανθρωπία ἐνδείκνυμι · καί φημί , ὁ χρόνος οὗτος ὁ ἄγνοια ὑπέρ-εἶδον , τουτέστι ὑπερβαίνω , καί δήω κολάζω , μή κολάζω , καλέω τανῦν πρός μετάνοια · ἐξεπίτηδες πληθυντικός ὀνομάζω ὁ χρόνος , ἵνα μᾶλλον ἐξαίρω ὁ δωρεά . Ἀμμωνίου . οὐκοῦν εἰμί ὑπεροράω ὁ θεός ὁ ἐκ ἄγνοια ὁ ἄνθρωπος παράπτωμα ἀπό καταβολή κόσμος , καί πᾶς δίδωμι ὁ παράπτωμα ἄφεσις , εἰκότως ἐπί ἔσχατος ὁ καιρός ἐπιδημέω · ἵνα ἐπί ὅσος ἀναβάλλω ὁ ἑαυτοῦ παρουσία · ἐπί τοσοῦτος δείκνυμι αὐτός ὁ ἀμέτρητος φιλανθρωπία · ἐκ ὅς πολυπλασιάζω ὁ κακός συγχωρέω , καί ὁ μέλλω συσφίγγω ὁ χρόνος · ἵνα ἐν ὁ ὀλιγότης ὁ χρόνος διασῴζω ὁ πίστις · διό δή λέγω αὐτός · “ ἄρα ἔρχομαι ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος εὑρίσκω ὁ “ πίστις ἐπί ὁ γῆ ; ” καί μή ἐγώ λέγω , τίς πρός ὁ τελέω ; ὅπου καί αὐτός κηρύσσω ὁ ὁ ἀλήθεια εὐσεβής μυστήριον · καί πᾶς ὁ πιστεύω λύω ἐκ ὁ ὁ θάνατος δεσμός · καί ἀνέρχομαι ἐκ ᾍδης μετοικέω εἰς ὁ παράδεισος · καί ὅτι οὗτος ἀληθής , δυνατός μᾶλλον καί ἐκ ἐκεῖνος στοχάζομαι · οἶδα ὅτι ἐν ὁ ὥρα ὅς ἀποθνῄσκω Ἰησοῦς , ὁ θεός ἐγώ , πολύς νεκρός ἀνίστημι καί ὁράω ἐν Ἱερουσαλήμ κατά ὁ προφητεύω · “ ἀνίστημι ὁ νεκρός , καί ἐγείρω ὁ ἐν ὁ “ μνημεῖον · ” ὡς ἐκ οὗτος γιγνώσκω ἐγώ , ὅτι κατέρχομαι εἰς ᾍδης ὁ Κύριος , καί κηρύσσω ἄφεσις ὁ εἰς αὐτός πιστεύω , ἀπολύω ὁ ψυχή ὁ εἰς αὐτός πιστεύω · ἅπας δέ οὐκs πιστεύω , διό οὐδέ πᾶς ὁ σῶμα ὁ κοιμάω ἀνίστημι τότε , ἀλλά τις · οὐ εἶπον δέ ὁ Εὐαγγέλιος , ὅτι Ἰουδαῖος μόνος ἀνίστημι σῶμα , ἀλλά ἀόριστος εἶπον “ πολύς , ” δηλόω ὅτι καί Ἕλλην · εἰμί γάρ ἀπό χρόνος αἰώνιος , καί σῶμα ἐκεῖ ἐθνικός , διά ὁ πρώην ὑπό Ἕλλην ὁ χώρα οἰκέω · καί ὕστερος πάλιν λαμβάνω ὁ Ἰουδαῖος ὁ πόλις , μή ἐξολοθρεύω ὁ Ιεβουσαῖος λαός εἰς τέλος , ἀλλά κατοικέω ἐν μέσος ὁ Ἰούδας · καί μή ἐγώ τις λέγω , καί πῶς ἐγώ πείθω , καί περί ὁ λοιπός Ψυχή ; ἀπό γάρ ὁ μέρος ὁ πᾶς καταλαμβάνω · εἰμί μέν γάρ οἷος τε εἰμί βλέπω ἐγώ ὁ εἰμί ἐν σῶμα ψυχή ἄνθρωπος , ἔχω ἄν ὁράω πᾶς ὁ ἀνέρχομαι ἐκ ὁ ἅδος πιστός , καί εἰς παράδεισος ὅς εἰς οὐρανός ἀποπέτομαι · ἐπεί δέ οὖον δύναμαι φύσις ἄνθρωπος ἐν σάρξ εἰμί πνεῦμα λεπτομερής , ὁ εἰμί ψυχή , ὀφθαλμός θεωρέω , εἰκότως πρός πειθώ τις ἐγώ παρίστημι μετά ὁ σῶμα , ἵνα θεωρέω αὐτός πείθω · ἄτοπος γάρ εἰμί πᾶς ἐγείρω ὁ νεκρός ὁ ἀπό καταβολή κόσμος τελευτάω , πιστεύω δέ ἐν ᾍδης · πρῶτος μέν ἵνα μή πρό καιρός γίγνομαι ἀνάστασις πολύς , ἀρκέω καί ὀλίγος πεῖ . σός ὁ ἀφιλόνεικος ὁ ἀλήθεια πιστεύω , μᾶλλον δέ πολύς κατά ὁ εἴρω ἐν ὁ Εὐαγγέλιος · ἔπειτα δέ διά ὁ ἐγκαλύπτω ποιέω αὐτός ὁ σημεῖον , διά ὅς πείθω ὁ ἀλήθεια · ὅθεν καί αὐτός οὖον μετά φαντασία κατέρχομαι ἐπί γῆ , ἀλλά λεληθότως θεσμός ἄνθρωπος , γίγνομαι ἐκ γυνή , καί ποιέω σημεῖον καί ἴασις , διά ὅς πείθω ὅτι θεός εἰμί · ἵνα ὁ δόκιμος φαίνω · οὕτως οὖν καί ἐπί οὗτος ποιέω · ἐν μέρος τις ὁ γῆ ὀφθαλμοφανῶς παρίστημι ὁ νεκρός ὁ ζῶ , ἵνα διά ὁ αὐτόπτως ὁράω ὁ λοιπός πείθω · μή μόνος περί ὁ ὁ νεκρός ἄφεσις , ἀλλά καί περί ὁ αὐτός ἐπιδημία , ὅστις οὐ ἐν ὅλος ὁ γῆ γίγνομαι , ἀλλά ἐν μέρος τις ὁ γῆ . διά ὁ αὐτός ὁράω επιστοποιεω πᾶς ὁ γῆ , ἀπό ἀνατολή ἥλιος καί μέχρι δυσμή , ἀπό ἄρκτος καί μεσημβρία . Πᾶς πανταχοῦ μετανοέω · ὁ Χρυσόστομος . πάλιν ὁ οἰκέω αἰνίσσομαι · ὁράω πῶς αὐτός ἀπάγω ὁ μερικός · ὁράω πῶς πάλιν ὁ πάθος δηλόω · ὁράω ὁ ἔμπαλιν διά ἄνθρωπος · ὅτι γάρ ἀληθής ὁ κρίσις , δῆλος ἐκ ὁ ἀνάστασις · συγκατασκευάζω γάρ ὅτι πᾶς ἀληθής ὁ εἶπον · δῆλος ἐκ ὅς ἀνίστημι · πᾶς γάρ οὗτος παρέχω πίστις ὁ ἀνίστημι αὐτός ἐκ νεκρός · καί οὗτος λοιπός δῆλος . καθό ἵστημι ἡμέρα , ἐν ἧ μέλλω κρίνω ὁ οἰκέω μένω ἐν δικαιοσύνη , ὁ αὐτός . ὁ γάρ ἡμέρα ἐκεῖνος ὁ ἐν κατόρθωμα ζῶ ποθεινός , ὥσπερ οὖν ὁ ἐν ἁμάρτημα φοβερός , καθάπερ ὁ κατάδικος . Σευῆρος αντιοκαιω ἐκ ὁ t πρός Ἀναστάσιος ἐπιστολή . Μία γάρ εἰμί ὁ πᾶς ἀνάστασις · καί ἡμέρα ὁρίζω ὁ θεός , “ ἐν ὅς μέλλω κρίνω ὁ οἰκέω ἐν δίκη - “ οσύνῃ · ” μετά ὅς ἡμέρα καί νύξ οὐ εἰμί περίοδος καί μείς καί ἐνιαυτός ἀνακύκλωσις · ὁ γάρ αὐτός ὁ ἀνάστασις εἰμί ἡμέρα , καί κρίσις , καί ὁ ὁ ἀγαθός ἀπόληψις . ὁ αὐτός . ὁ ὁ ἀναβολή φημί ὁ εὔθυνα μέχρι ὁ ἡμέρα ὁ κρίσις · τότε γάρ ὁ οἰκέω πᾶς , τουτέστιν ὁ φύσις ἄνθρωπος , κρίνω . Δίδυμος . ὥσπερ ὁ ἄλλος ὁ πρόνοια αὐτός ἔργον φανερός ποιέω · ἀναγκαῖος κρίσις κατά πᾶς πρᾶξις καί διίληψις ποιέω , ἐν ἀνήρ οὖς ὁρίζω εἰμί κριτής ζῶ καί νεκρός · οὗτος δέ εἰμί ὁ ἐνανθρωπέω Κύριος . ἐν ἀνήρ ὅς ὁρίζω , πίστις παρέχω πᾶς , ἀνίστημι αὐτός ἐκ νεκρός . οὗτος γάρ ὁ ἀνήρ ὁράω ὁ Ἀβραάμ ὡς ἀνήρ , διαλέγω · “ μηδαμῶς ὁ κρίνω πᾶς ὁ γῆ , οὖον ποιέω κρίσις ; ” ὁ Χρυσόστομος ἐκ ὁ κατά Ἰωάννης ὑπόμνημα . τις ποιέω εἰμί μακάριος Παῦλος ; οὐδείς περί ὁ ὁ Θεός λέγω μορφή , οὐδέ ὅτι ἴσος αὐτός , οὐδέ ὅτι ἀπαύγασμα ὁ δόξα οὖον φημί οὔπω οὗτος καῖρος ὁ ῥῆμα ἀγαπητός αὐτός παραδέχομαι τέως , ὅτι ἄνθρωπος εἰμί · οὗτος καί αὐτός ποιέω · παρά ἐκεῖνος οὗτος μανθάνω · οὖον γάρ εὐθύς ἐγώ ἑαυτοῦ ὁ θεός - τητάω ἐκκαλύπτω · ἀλλά πρῶτος μέν νομίζω εἰμί προφήτης καί Χριστός , ἁπλόος ἄνθρωπος · ὕστερος δέ φαίνω οὗτος ὅσπερ εἰμί . καί μετά ὀλίγα—Οὐδὲν οὖν περί ὁ θεότης αὐτός μανθάνω σαφής ἰσχύω · ἀκούω δέ ἀνάστασις νεκρός , ὁ μέν χλευάζω · ὁ δέ εἶπον , ἀκούω σύ περί οὗτος πάλιν . καί οὕτως ὁ Παῦλος ἐξέρχομαι ἐκ μέσος αὐτός . ὁ Χρυσόστομος . τις δήποτε παίω ἑαυτοῦ καί πάλιν αὐτός ἀκούω , καί κίνδυνος οὐ εἰμί , οὕτως ἐπείγω ὁ Ἀθῆναι ἀφίημι ὁ Παῦλος ; ἴσως οἶδα οὖον μέγας ὀνίνημι , καί ὑπό ὁ πνεῦμα εἰς Κόρινθος ἄγω . καί μετά ὀλίγα—Πόσα μέγας καί ὑψηλός ἀκούω οὖον προσέχω , ἀλλά ὁ ἀνάστασις χλευάζω · “ ψυχικός γάρ , ” φημί , “ ἄνθρωπος , οὖον δέχομαι ὁ “ ὁ πνεῦμα · ” “ καί οὗτος , ” φημί , “ ἐξέρχομαι ὁ Παῦλος · ” πῶς ; ὁ μέν πείθω , ὑπό δέ ὁ χλευάζω . ὁ Χρυσόστομος . ὁ γάρ πᾶς σαρκικός καί ἄπιστος ἄνθρωπος μόνος ὁ θέα ἐπιτρέπω ὁ πᾶς · οὐδείς ὁ ὁ Θεός διδασκαλία πιστεύω · ὅσος γάρ ἔργον τις αὐτός οὐ δύναμαι παρίστημι , οὗτος ἀπιστέω · διό καί ὁ ἐθέλω αὐτός φρεναπατάω περί ὁ μετέωρος , διά ἕτερος παράδειγμα , ἢ παρά ὁ τροχός καί μυρ - μηκάς εἰς ἀπόδειξις ἥλιος καί οὐρανός δρόμος παραφέρω , καί ἐκ οὗτος ὁ ἄδηλος καταστοχάζομαι , καί διά ὁ ἀπατηλός γοητεύω ὁ ὁ ἠλίθιος Ψυχή . Τινές δέ ἀνήρ κολλάω αὐτός , πιστεύω · ἐν ὅς καί Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης , καί γυνή ὄνομα Δάμαρις , καί ἕτερος σύν αὐτός . ὁ Χρυσόστομος . ὁ μέν γάρ ἐπιμελέομαι βίος ταχέως δέχομαι ὁ λόγος , ὁ δέ λοιπός οὐκέτι . ἔσσομαι ὁ πόλις εἰμί ὁ κατά Ἄρειος πάγος δικαστήριον , κατά αὐτός ὁ ἐξοχή ὁ κατά ὁ πόλις συνίστημι δικαστήριον , μεταξύ Ποσειδῶν καί Ἄρης · ὁ γάρ Ποσειδῶν πρός Ἄρης κατά ὁ ἀρχαῖος μῦθος παρά Ἀθηναῖος ἐν ὁ τόπος οὗτος δικάζω , φάσκω ἀναιρέω ὁ ἴδιος υἱός Ἁλιρρόθιος ὑπό Ἄρης · ἐκεῖθεν ἐκ Ἄρης ὁ πάγος ἐκεῖνος καλέω . δικάζω οὖν Ἀρεοπαγίτης περί πᾶς σχεδόν ὁ σφάλμα καί παρανομία · διά δή οὗτος ἅτε καινός δαιμόνιος καταγγελεύς ὁ θεῖος Παῦλος , ὁ ὁ ὑπό Θεός μωραίνω φιλοσοφία ἐραστής , πρός ὁ ἐκ Ἄρειος Πάγος βουλή ἕλκω · ἀλλά ἐν ὁ Ἀρεοπαγίτης τότε βουλεύω , ἅτε δικαστής ἀκλινής , ὁ θεῖος Διονύσιος , ἀδέκαστος ἀπονέμω ὁ κατά ὁ πνευματοφόρος Παῦλος ἀλήθεια ὁ ψῆφος ῥώννυμι τε πολύς φράζω ὁ ὁ Ἀρεοπαγίτης ἀνόητος σεμνός - ἀλλότης , ὁ ἀληθής Χριστός καί υἱός Θεός ἐννοέω , κηρύσσω εὐθύς , καί ὁ φώτισμα ἔχω · κἀν γάρ Ῥωμαῖος τότε κρατέω , ἀλλά οὖν αὐτόνομος ἀφίημι Ἀθηναῖος καί Λακεδαίμονας · ὅθεν ἔτι παρά Ἀθηναῖος καί κατά ὁ Ἀρεοπαγίτης πολιτεύω · καί τελέω μέν ἅπας ὁ σωτηρία ὁ δόγμα διά Παῦλος · παιδεύω δέ διδασκαλικός ὑπό ἱερόθεος ὁ μέγας , καθά φημί αὐτός · εἶτα καθίστημι κατά ὁ φέρω ἐν ζ βιβλίον ὁ ἀποστολικός διάταξις ὁ Διονύσιος Ἐπίσκοπος ὑπό Παῦλος ὁ Ἀθήνησι πιστεύω .