catenae-novum-testamentum.catena-in-acta-catena-andreae-e-cod-oxon-coll-nov-58 25
Περὶ στάσεως γενομένης ἐν Θεσσαλονίκῃ τοῦ κηρύγματος ἕνεκεν , φυγῆς τε Παύλου εἰς Βέροιαν , κᾀκεῖθεν εἰς Ἀθήνας . Διοδεύσαντες δὲ τὴν Ἀμφίπολιν καὶ τὴν Ἀπολλωνίαν , ἦλθον εἰς Θεσσαλονίκην , ὅπου ἦν συναγωγὴ τῶν Ἰουδαίων . Τοῦ Χρυσοστόμου . Πἀλιν μὲν τὰς μικρὰς παρατρέχουσι πόλεις , ἐπὶ δὲ τὰς μείζους ἐπείγονται · ἐκεῖθεν , καθάπερ ἔκ τινος πηγῆς , μέλλοντος τοῦ λόγου διαρρεῖν εἰς τὰς πλησίον . Κατὰ δὲ τὸ εἰωθὸς τῷ Παύλῳ εἰσῆλθε πρὸς αὐτοὺς , καὶ ἐπὶ σάββατα τρία διελέχθη αὐτοῖς ἀπὸ τῶν γραφῶν , Τοῦ Χρυσοστόμου . Καίτοι εἰπὼν , “ στρεφόμεθα εἰς τὰ ἔθνη , ” οὐκ ἀφίει τούτους · πολὺν γὰρ πρὸς αὐτοὺς εἶχε πόθον · ἄκουε γὰρ αὐτοῦ λέγοντος · “ ἀδελφοὶ , ἡ μὲν εὐδοκία τῆς ἐμῆς καρδίας , καὶ “ ἡ δέησις ἡ πρὸς τὸν Θεὸν , ὑπὲρ αὐτῶν ἐστιν εἰς σωτηρίαν καὶ ” ηὐχόμην ἀνάθεμα εἶναι ἀπὸ Χριστοῦ ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν μου . ” ἐποίει δὲ τοῦτο διὰ τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ Θεοῦ , καὶ τὴν δόξαν · καὶ τοῦτο , ἵνα μὴ σκάνδαλον ᾖ τοῖς Ἕλλησι . Διανοίγων καὶ παρατιθέμενος , ὅτι ἔδει τὸν Χριστὸν παθεῖν καὶ ἀναστῆναι ἐκ νεκρῶν , καὶ ὅτι οὗτός ἐστιν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς , ὃν καταγγέλλω ὑμῖν . Τοῦ αὐτοῦ . Ὁρᾶς ὅτι πρὸ πάντων τὸ πάθος οὐκ ᾐσχύνοντο · ἀλλ’ ᾔδεσαν τοῦτο σωτήριον ἕν . Καὶ μετ’ ὀλίγα — τοῦτο γὰρ καὶ ὁ Χριστὸς ἐποίει , ἄνω καὶ κάτω ἀπὸ τῶν γραφῶν διαλεγόμενος · οὐ πανταχοῦ ἀπὸ τῶν σημείων · ἐπειδὴ πρὸς τοῦτο ἐναντίως εἶχον , ὡς πλάνους καὶ γόητας διαβάλλοντες · ὁ δὲ ἀπὸ τῶν γραφῶν πείθων οὐκ ἔχει ταύτην τὴν ὑπόνοιαν . Καί τινες ἐξ αὐτῶν ἐπείσθησαν , καὶ προσεκληρώθησαν τῷ Παύλῳ καὶ τῷ Σίλᾳ , τῶν τε σεβομένων πλῆθος πολὺ , γυναικῶν τε τῶν πρώτων οὐκ ὀλίγαι . Τοῦ αὐτοῦ . Τὸ κεφάλαιον εἶπε τῆς διαλέξεως · ἐστιν , οὐ πανταχοῦ τὰς δημηγορίας αὐτοῦ λέγων . Ζηλώσαντες δὲ Ἰουδαῖοι , καὶ προσλαβόμενοι τῶν ἀγοραίων ἄνδρας τινὰς πονηροὺς , καὶ ὀχλοποιήσαντες , ἐθορύβουν τὴν πόλιν · Ἀμμωνίου . Διττοῦ ὄντος τοῦ ζήλου , τὸν χείρονα Ιουδαῖοι · ζῆλον οὖν ὧδε τὸν φθόνον καλεῖ . Καὶ ἐπίσταντες n τῇ οἰκίᾳ Ἰάσωνος , ἐζήτουν αὐτοὺς προαγαγεῖν εἰς τὸν δῆμον · μὴ εὑρόντες δὲ αὐτοὺς , ἔσυρον τὸν Ἰάσωνα καί τινας ἀδελφοὺς ἐπὶ τοὺς πολιτάρχας , βοῶντες , ὅτι οἱ τὴν οἰκουμένην ὅλην ἀναστατώσαντες , οὗτοι καὶ ἐνθάδε πάρεισιν , οὓς ὑποδέδεκται Ἰάσων · Τοῦ Χρυσοστόμου . Ὢ τῆς τυραννίδος · ἀπὸ τῶν αὐτοὺς ἁπλῶς · ἐπειδὴ γὰρ οὐδὲν ἐναντίον ἔλεγον τοῖς δεδογμένοις , παρεκίνουν τὴν πόλιν · ἐφ’ ἕτερον ἔγκλημα αὐτοὺς ἄγουσι · καὶ τί φοβεῖσθε , φησὶν , Ἰησοῦν , εἴγε τέθνηκεν ; ὅρα πανταχοῦ τοὺς διωγμοὺς τὸ κήρυγμα ἐκτείνοντας . Τοῦ αὐτοῦ . τούτου τοῦ Ἰάσωνος μέμνηται Παῦλος τέλει τῆς πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολῆς , λέγων · “ ἀσπάζεται ὑμᾶς “ Τιμόθεος ὁ συνεργός μου , καὶ Λούκιος καὶ Ἰάσων , καὶ Σωσίπα - “ τρος ὁ συγγενής μου . ” Καὶ οὗτοι πάντες ἀπέναντι τῶν δογμάτων Καίσαρος πράσσουσι , βασιλέα ἕτερον λέγοντες εἶναι , Ἰησοῦν . ἐτάραξαν δὲ τὸν ὄχλον καὶ τοὺς πολιτάρχας ἀκούοντας ταύτα · Ἀμμωνίου . Οὕτω μὲν καὶ οἱ τούτων πατέρες κατηγόρουν Ἰησοῦ , λέγοντες ὅτι βασιλέα ἑαυτὸν καλεῖ · πλὴν ἐκεῖνοι , κἂν εἶχον τινὰ κατὰ τὸ φαινόμενον εὐαπάτητον λόγον , διότι ἔζη ὁ κατηγορούμενος , οὗτοι ποίαν εἶχον ἀποφυγὴν τοῦ ψεύδους , λέγοντες , ὅτι Ἰησοῦν καταγγέλλουσι βασιλέα , τὸν κατ’ αὐτοὺς ἀποθανόντα · ἤτοι ζῶντα μὲν , οὐ φαινόμενον δέ · περὶ οὗ οὐδέποτε ὲἶχον οἱ ἐπὶ γῆς βασιλεῖς φοβηθῆναι , μὴ ὁρῶντες αὐτὸν ὅλως φαινόμενον · λῆρος οὐν τὰ παρ’ αὐτῶν κατηγορούμενα · ἀλλ’ ὡς ἔοικε τὸ ἀληθὲς κηρύσσοντες ᾔδεισαν · ὅτι εἰ καὶ ἀφανὴς ἦν , ἀλλ’ οὖν ὄντως βασιλεὺς ἦν · “ καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος . ” Καὶ λαβόντες τὸ ἱκανὸν παρὰ τοῦ Ἰάσωνος καὶ τῶν λοιπῶν , ἀπέλυσαν αὐτούς . οἱ δὲ ἀδελφοὶ εὐθέως διὰ νυκτὸς ἐξέπεμψαν τόν τε Παῦλον καὶ Σίλαν εἰς Βερροιαν · Τοῦ Χρυσοστόμου . Θαυμαστὸς ὁ ἀνὴρ , εἰς κίνδυνον ἑαυτὸν ἐκδοὺς καὶ ἐκπέμψας αὐτούς . Οἵτινες παραγενόμενοι , εἰς τὴν συναγωγὴν τῶν Ἰουδαίων ἀπήεσαν . οὗτοι δὲ ἦσαν εὐγενέστεροι τῶν ἐν Θεσσαλονίκη , Τοῦ αὐτοῦ . “ Εὐγενέστεροι , ” τουτέστιν ἐπιεικέστεροι , ἁπλῶς , ἀλλὰ μετὰ ἀκριβείας , ἔνθα πάθος οὐκ ἦν , ἀνέκρινον τὰς γραφάς . Τοῦ αὐτοῦ . “ Εὐγενέστεροι , ” τουτέστιν οὐδὲν ἀλλ’ οἱ μὲν ἐπείσθησαν , οἱ δὲ οὐδὲν εἰργάσαντο · καὶ πάλιν καὶ ἐνταῦθα Ἓλληνες . Ἀμμωνίου . τοῦτο γὰρ ἔδακνε τοὺς Ἰουδαίους , καθὼς ὀπίσω φησί · “ γυναικῶν τε τῶν πρώτων πλῆθος οὐκ ὀλίγον · ἤθελον γὰρ ἔχειν μεθ’ ἑαυτῶν τὰς πλουσίας γυναῖκας , ἵνα κερδαίνωσιν ἐξ αὐτῶν · καὶ γὰρ ὁ τῆς φιλοχρηματίας καὶ αὐταρεσκείας ἔρως ἤτοι δαίμων ἐπεῖχεν αὐτούς · διὸ καὶ λαβόντες χρήματα ἀπέλυσαν τὸν Ιάσωνα καὶ τοὺς λοιπούς . Οἵτινες ἐδέξαντο τὸν λόγον μετὰ πάσης προθυμίας , καθ’ ἡμέραν ἀνακρίνοντες τὰς γραφὰς εἰ ἔχει ταῦτα οὕτως . πολλοὶ μὲν οὖν ἐξ αὐτῶν ἐπίστευσαν , καὶ τῶν Ἑλληνίδων γυναικῶν τῶν εὐσχημόνων καὶ ἀνδρῶν οὐκ ὀλίγοι . ὡς δὲ ἔγνωσαν οἱ ἀπὸ τῆς Θεσσαλονίκης Ἰουδαῖοι , ὅτι καὶ ἐν τῇ Βερροίᾳ κατηγγέλη ὑπὸ τοῦ Παύλου ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ , ἦλθον κἀκεῖ σαλεύοντες καὶ ταράσσοντες τοὺς ὄχλους . Ἀμμωνίου . Οὐχ ὡς ἄπιστοι ἀνεζήτουν · ἤδη γὰρ ἦσαν ἀλλ’ ὡς ἄμοιροι τῆς τῶν παλαιῶν προφητῶν παραδόσεως · ὅπουγε μᾶλλον διὰ τούτου πιστότεροι ἐγίνοντο , ἐρευνῶντες τὰς γραφὰς , καὶ εὑρίσκοντες τοῖς τῶν παλαιῶν προφητῶν λόγοις συνᾴδοντα τὰ περὶ τῆς ἔνσαρκα τοῦ Κυρίου οἰκονομίας πράγματα . Εὐθέως δὲ τόν τε Παῦλον ἐξαπέστειλαν οἱ ἀδελφοὶ πορεύεσθαι ὡς ἐπὶ τὴν θάλασσαν · ὑπέμενον τὲ ὅ τε Σιλας καὶ ὁ Τιμόθεος ἐκεῖ . Τοῦ Χρυσοστόμου . Σὺ δέ μοι θέα ὅτι οἰκονομικῶς ἔφευγον οὐ δειλιῶντες , ἦ γὰρ ὢν ἐπαύσαντο κηρύττοντες , καὶ οὐχὶ μᾶλλον παρώξυναν · ἀλλ’ ἐκ τούτου δύο ἐγίνετο · καὶ ἐκείνων ὁ θυμὸς ἐσβέννυτο , καὶ τὸ κήρυγμα οὐκ ἐνεκόπτετο o . ἐνταῦθα λοιπὸν τὸν Παῦλον πέμπουσι μόνον · περὶ γὰρ αὐτοῦ ἐδεδοίκεισαν μή τι πάθῃ · τὸ κεφάλαιον αὐτῶν αὐτὸς ὤν · οὕτως οὐ πανταχοῦ ἡ χάρις ἐνήργει · ἀλλ’ εἴα αὐτοὺς καὶ ἀνθρώπινα ποιεῖν , διανιστῶσα αὐτοὺς καὶ διυπνίζουσα , καὶ εἰς μέριμναν ἐμβάλλουσα . Καὶ μετ’ ὀλίγα — Ὅρα πόσῃ καὶ οἱ λοιποὶ μαθηταὶ περὶ τοὺς κορυφαίους ἐχρῶντο τῇ σπουδῇ · ἀλλ’ οὐχ ὥσπερ νῦν κεχωρίσμεθα , διῃρήμεθα , μεγάλοι καὶ μικροί · οἱ μὲν ἐπαιρόμεθα , οἱ δὲ φθονοῦμεν · διὰ τοῦτο ἐν τῷ σώματι ἡ συμφωνία ἐστὶν , ἐπειδὴ οὐκ ἔστι φυσίωσις · ἐπειδὴ εἰς ἀνάγκην τοῦ χρείαν ἀλλήλων ἔχειν τὰ μέλη καθέστηκε , καὶ ἡ κεφαλὴ τῶν ποδῶν δεῖται . Ἀμμωνίου . τῷ γὰρ Παύλῳ ἐνεῖχον μᾶλλον ἤπερ τοῖς διότι αὐτὸς ἦν ὁ τοῦ λόγου καθηγητής · ὡς καἰ ὀπίσω τοῦτο σαφῶς ἐδηλώθη · οἱ τε ἀπὸ τῶν ἐθνῶν ἐν Λύστροις ἐκάλουν αὐτὸν Ἑρμῆς · “ αὐτὸς γὰρ ἦν ὁ ἡγούμενος τοῦ λόγου , φησίν · ὅσω δὲ αὐτὸς οὐκ ἐνεδίδου , τοσοῦτον ἐγένετο τὸ κατ’ αὐτοῦ παρὰ τῶν Ἰουδαίων μῖσος . Οἱ δὲ ἀποκαθιστῶντες τὸν Παῦλον , ἤγαγον αὐτὸν ἕως Ἀθηνῶν · καὶ λαβόντες ἐντολὴν πρὸς τὸν Σίλαν καὶ τὸν Τιμόθεον , ἵνα ὡς τάχιστα ἔλθωσι πρὸς αὐτὸν , ἐξῄεσαν . Τοῦ Χρυσοστόμου . Ὅρα αὐτὸν μείζους ἔχοντα πειρασμοὺς παρὰ τοῖς Ἰουδαίοις ἣ παρ’ Ἕλλησιν · ἐν γοῦν Ἀθήναις οὐδὲν πάσχοι τοιοῦτον · ἀλλὰ μέχρι γέλωτος τὸ πᾶν προεχώρησε · καί τοι γε ἔπεισεν · ἐν δὲ Ἰουδαίοις πολλὰ τὰ δεινά · οὕτως ἦσαν ἐκπεπολεμωμένοι . Ἐν δὲ ταῖς Ἀθηναῖς ἐκδεχομένου αὐτοὺς τοῦ Παύλου , παρωξύνετο τὸ πνεῦμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ , θεωροῦντος κατείδωλον οὖσαν τὴν πόλιν . Τοῦ Αὐτοῦ . Οὐκ ὀργὴν ἐνταῦθα φησὶν , οὐδὲ ἀγανάκτησιν · καθάπερ ἀλλαχοῦ ἐγένετο παροξυσμὸς μεταξὺ αὐτῶν · οἰκονομεῖται καὶ ἄκοντα μεῖναι ἐκεῖ , ἐκδεχόμενον ἐκείνους · τι οὖν ἐστὶ παρωξύνετο ; διηγείρετο ὀργῆς γὰρ καὶ ἀγανακτήσεως πόρρω τὸ χάρισμα . Ἀμμωνίου . Ἐλυπεῖτο ὁρῶν κατείδωλον τὴν πόλιν καὶ θίζετο λαλεῖν πρὸς αὐτοὺς , καὶ οὐκ ἠδύνατο καρτερεῖν ἐπὶ τούτῳ · ἀλλὰ καὶ συζητήσεις ἐποιεῖτο μετὰ τῶν δοκούντων εἶναι παρὰ τοῖς Ἀθηναίοις σοφῶν , μάλιστα μετὰ τῶν Ἐπικουρίων , τῶν ἀπρονόητα λεγόντων εἶναι τὰ πάντα · πρὸς οὓς μάλιστα τὸν λόγον ἀποτεινόμενος , ἐν τῆ αὐτοῦ διδασκαλίᾳ , μετὰ τὸ κηρύξαι τὸ σέβειν ἕνα Θεὸς τοῖς πᾶσιν · ἐν οἶς φησὶ , “ αὐτὸς διδοὺς πᾶσι ζωὴν καὶ πνοὴν , “ ὁρίσας προστεταγμένους καιροὺς , καὶ τὰς ὁροθεσίας τῆς κατοικίας “ αὐτῶν · ” δεικνὺς τοῦ Θεοῦ τὴν πρόνοιαν . Διελέγετο μὲν οὖν ἐν τῆ συναγωγῇ τοῖς Ἰουδαίοις καὶ τοῖς σεβομένοις , καὶ ἐν τῆ ἀγορᾷ κατὰ πᾶσαν ἡμέραν πρὸς τοὺς παρατυγχάνοντας . Τοῦ Χρυσοστόμου . Θαυμαστὸν πῶς οὐ κατεγέλασαν οἱ φιλόσοφοι , οὕτως αὐτοῦ φθεγγομένου ὑβριστικῶς . εὐθέως μακρὰν τοῦτο φιλοσοφίας ἀπὸ τοῦ κηρύγματος ὅτι οὐδένα τῦφον εἰδχεν οὐκ ἐνόουν , οὐδὲ συνίεσαν τῶν λεγομένων . πῶς γάρ ; οἱ μὲν σῶμα τὸν θεὸν λέγοντες , οἱ δὲ ἡδονὴν τὴν μακαριότητα . Τινὲς δὲ τῶν Ἐπικουρείων καὶ Στοικῶν φιλοσόφων συνέβαλον αὐτῷ · καὶ τινὲς ἔλεγον , τί ἂν θέλοι ὁ σπερμολόγος οὗτος λέγειν ; Τοῦ ἁγίου Κυρίλλου εἰσ τὴν ἑρμηνείαν τοῦ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγελίου . Οἱ Ἀθηναῖοι ματαίαν αἴροντες ὀφρῦν , γλώττῃ πλαττείᾳ φρονοῦντες μέγα , ἀνοήτως ἔφασκον · “ τί ἂν “ ἐθέλοι ὁ σπερμολόγος οὗτος λέγειν ; ” καὶ τὰ ἑξῆς · σπερμολόγον δὲ πτηνὸν εἶναι φασὶν εὐτελέστατον , τὰ ἐν ταῖς τριόδοις κατασκεδασμένα τῶν σπερμάτων εἰωθὸς συλλέγειν · ᾧ παρεικάζοντες τὸν θεσπέσιον Παῦλον , ἐγέλων οἱ δείλαιοι τὸν πρὸς αὐτοῖς γεγοντα σωτήριον λόγον . Τοὺς γὰρ σοφοὺς καὶ συνετοὺς φαύλους καλοῦσι , φησὶν ὁ παροιμιαστὴς . Οἱ δὲ , ξένων δαιμονίων καταγγελεὺς δοκεῖ εἶναι · ὅτι τὸν Ἰησοῦν καὶ τὴν ἀνάστασιν αὐτοῖς εὐηγγελίζετο . Τοῦ Χρυσοστόμου . Καὶ γὰρ τὴν ἀνάστασιν θεόν τινα εἶναι ἐνόμιζον · ἅτε εἰωθότες καὶ θηλείας σέβειν . Καὶ μετ’ ὀλίγα — Δαιμόνια τοὺς θεοὺς αὐτῶν ἐκάλουν · ἦσαν γὰρ αἱ πόλεις δαιμόνων πλήρεις . Ἐπιλαβόμενοι δὲ αὐτοῦ , ἐπὶ τὸν Ἄρειον Πάγον ἤγαγον , λέγοντες , δυνάμεθα γνῶναι , τίς ἡ καινὴ αὕτη ἡ ὑπὸ σοῦ λαλουμένη διδαχή ; Τοῦ Αὐτοῦ . Ἦγον αὐτὸν , φησὶν , “ ἐπὶ τὸν Ἄρειον πάγον · οὐχ ὥς τι μαθεῖν , ἀλλ’ ὥστε κολάσαι ἔνθα αἱ φονικαὶ δίκαι . ὅρα γοῦν καὶ ἐλπίδι τοῦ μαθεῖν πανταχοῦ τὴν καινοτομίαν ἐγκαλοῦσι · λάλων πόλις , ἡ πόλις ἐκείνη ἢν . Ἰσιδώρου Πηλουσιώτου ἐπιστολῆσ ΦςΑ' . Ἐπειδὴ γέγραφας , τίνος ἕνεκεν Ἄρειος Πάγος ἐκαλεῖτο τὸ ἐν Ἀθηναῖς δικαστήριον , ἐν ᾧ καὶ ὁ Παῦλος ἐδημηγόρησεν , ἀντεπιστέλλω , ὅτι ὁ Ἄρης ὡς φασὶν ἐκεῖσε δίκας ἔδωκε · πάγος δὲ ὁ ὑψηλὸς τόπος · ἐν γὰρ ὄχθῳ τινὶ ἦν ἐκεῖνο τὸ δικαστήριον · ὅθεν καὶ πάγαρχοι καλοῦνται παρὰ τισιν οἱ τῶν τόπων η κώμων τινων ἄρχοντες . Ξενίζοντα γάρ τινα εἰσφέρεις εἰς τὰς ἀκοὰς ἡμῶν · βουλόμεθα οὖν γνῶναι , τίνα θέλει εἶναι ταῦτα . Ἀθηναῖοι δὲ πάντες , καὶ οἱ ἐπιδημοῦντες ξένοι , εἰς οὐδὲν ἕτερον εὐκαίρουν , ἢ λέγειν τι καὶ ἀκούειν καινότερον . σταθεὶς δὲ ὁ Παῦλος ἐν μέσῳ τοῦ Ἀρείου Πάγου , εἶπεν , Τοῦ Χρυσοστόμου . Ἐνταῦθα ἐκεῖνο σημαίνεται , ὅτι καίτοι ἀεὶ ἐν τούτῳ ἀσχολούμενοι τῷ λαλεῖν καὶ ἀκούειν , ὅς ξενίζοντα ἐνόμιζον εἶναι ἐκεῖνα , ἅπερ οὐδέποτε ἤκουσαν . Εἰ ἄνθρωπον ἐκήρυσσεν ἐσταυρῶσθαι , οὐ ξένον ἦν τὸ λεγόμενον · εἰ δὲ Θεὸν ἔλεγεν ἐσταυρῶσθαι καὶ ἐγηγέρθαι , ὄντως ξενίζοντα εἰσέφερεν εἰς τὰς ἀκοὰς αὐτῶν .
Lemmas: περι στάσις γίγνομαι ἐν Θεσσαλονίκη ὁ κήρυγμα ἕνεκα , φυγή τε Παῦλος εἰς Βέροια , ᾀκεῖθεν εἰς Ἀθῆναι . διοδεύω δέ ὁ Ἀμφίπολις καί ὁ Ἀπολλωνία , ἔρχομαι εἰς Θεσσαλονίκη , ὅπου εἰμί συναγωγή ὁ Ἰουδαῖος . ὁ Χρυσόστομος . πάλιν μέν ὁ μικρός παρατρέχω πόλις , ἐπί δέ ὁ μείζων ἐπείγω · ἐκεῖθεν , καθάπερ ἐκ τις πηγή , μέλλω ὁ λόγος διαρρέω εἰς ὁ πλησίος . κατά δέ ὁ εἴωθα ὁ Παῦλος εἰσέρχομαι πρός αὐτός , καί ἐπί σάββατον τρεῖς διαλέγω αὐτός ἀπό ὁ γραφεύς , ὁ Χρυσόστομος . καίτοι εἶπον , “ στρέφω εἰς ὁ ἔθνος , ” οὐ ἀφίημι οὗτος · πολύς γάρ πρός αὐτός ἔχω πόθος · ἀκούω γάρ αὐτός λέγω · “ ἀδελφός , ὁ μέν εὐδοκία ὁ ἐμός Καρδία , καί “ ὁ δέησις ὁ πρός ὁ θεός , ὑπέρ αὐτός εἰμί εἰς σωτηρία καί ” εὔχομαι ἀνάθεμα εἰμί ἀπό Χριστός ὑπέρ ὁ ἀδελφός ἐγώ . ” ποιέω δέ οὗτος διά ὁ ἐπαγγελία ὁ Θεός , καί ὁ δόξα · καί οὗτος , ἵνα μή σκάνδαλον εἰμί ὁ Ἕλλην . διανοίγνυμι καί παρατίθημι , ὅτι ἐσθίω ὁ Χριστός πάσχω καί ἀνίστημι ἐκ νεκρός , καί ὅτι οὗτος εἰμί Ἰησοῦς ὁ Χριστός , ὅς καταγγέλλω σύ . ὁ αὐτός . ὁράω ὅτι πρό πᾶς ὁ πάθος οὐ αἰσχύνω · ἀλλά οἶδα οὗτος σωτήριος εἷς . καί μετά ὀλίγος — οὗτος γάρ καί ὁ Χριστός ποιέω , ἄνω καί κάτω ἀπό ὁ γραφεύς διαλέγω · οὖον πανταχοῦ ἀπό ὁ σημεῖον · ἐπεί πρός οὗτος ἐναντίος ἔχω , ὡς πλάνος καί γόης διαβάλλω · ὁ δέ ἀπό ὁ γραφεύς πείθω οὐ ἔχω οὗτος ὁ ὑπόνοια . καί τις ἐκ αὐτός πείθω , καί προσκληρόω ὁ Παῦλος καί ὁ Σίλας , ὁ τε σέβω πλῆθος πολύς , γυνή τε ὁ πρῶτος οὐ ὀλίγος . ὁ αὐτός . ὁ κεφάλαιος εἶπον ὁ διάλεξις · εἰμί , οὖον πανταχοῦ ὁ δημηγορία αὐτός λέγω . ζηλόω δέ Ἰουδαῖος , καί προσλαμβάνω ὁ ἀγοραῖος ἀνήρ τις πονηρός , καί ὀχλοποιέω , θορυβέω ὁ πόλις · Ἀμμωνίου . δισσός εἰμί ὁ ζηλόω , ὁ χείρων Ιουδαῖος · ζῆλος οὖν ὧδε ὁ φθόνος καλέω . καί ἐφίστημι n ὁ οἰκίον Ἰάσων , ζητέω αὐτός προάγω εἰς ὁ δῆμος · μή εὑρίσκω δέ αὐτός , σύρω ὁ Ἰάσων καί τις ἀδελφός ἐπί ὁ πολιτάρχης , βοῦς , ὅτι ὁ ὁ οἰκέω ὅλος ἀναστατόω , οὗτος καί ἐνθάδε πάρειμι , ὅς ὑποδείκνυμι Ἰάσων · ὁ Χρυσόστομος . ὤ ὁ τυραννίς · ἀπό ὁ αὐτός ἁπλόος · ἐπεί γάρ οὐδείς ἐναντίος λέγω ὁ δοκέω , παρακινέω ὁ πόλις · ἐπί ἕτερος ἔγκλημα αὐτός ἄγω · καί τίς φοβέω , φημί , Ἰησοῦς , εἰ θνῄσκω ; ὁράω πανταχοῦ ὁ διωγμός ὁ κήρυγμα ἐκτείνω . ὁ αὐτός . οὗτος ὁ Ἰάσων μιμνήσκω Παῦλος τέλος ὁ πρός Ῥωμαῖος ἐπιστολή , λέγω · “ ἀσπάζομαι σύ “ Τιμόθεος ὁ συνεργός ἐγώ , καί Λούκιος καί Ἰάσων , καί Σωσίπα - “ τρος ὁ συγγενής ἐγώ . ” καί οὗτος πᾶς ἀπέναντι ὁ δόγμα Καῖσαρ πράσσω , βασιλεύς ἕτερος λέγω εἰμί , Ἰησοῦς . ταράσσω δέ ὁ ὄχλος καί ὁ πολιτάρχης ἀκούω οὗτος · Ἀμμωνίου . οὕτως μέν καί ὁ οὗτος πατήρ κατηγορέω Ἰησοῦς , λέγω ὅτι βασιλεύς ἑαυτοῦ καλέω · πλήν ἐκεῖνος , κἀν ἔχω τις κατά ὁ φαίνω εὐαπάτητος λόγος , διότι ζῶ ὁ κατηγορέω , οὗτος ποῖος ἔχω ἀποφυγή ὁ ψεῦδος , λέγω , ὅτι Ἰησοῦς καταγγέλλω βασιλεύς , ὁ κατά αὐτός ἀποθνῄσκω · ἤτοι ζῶ μέν , οὖον φαίνω δέ · περί ὅς οὐδέποτε ἔχω ὁ ἐπί γῆ βασιλεύς φοβέω , μή ὁράω αὐτός ὅλως φαίνω · λῆρος ὀν ὁ παρά αὐτός κατηγορέω · ἀλλά ὡς ἔοικα ὁ ἀληθής κηρύσσω οἶδα · ὅτι εἰμί καί ἀφανής εἰμί , ἀλλά οὖν εἰμί βασιλεύς εἰμί · “ καί ὁ βασίλεια αὐτός οὐ εἰμί τέλος . ” καί λαμβάνω ὁ ἱκανός παρά ὁ Ἰάσων καί ὁ λοιπός , ἀπολύω αὐτός . ὁ δέ ἀδελφός εὐθύς διά νύξ ἐκπέμπω ὁ τε Παῦλος καί Σίλας εἰς βερροεις · ὁ Χρυσόστομος . Θαυμαστός ὁ ἀνήρ , εἰς κίνδυνος ἑαυτοῦ ἐκδίδωμι καί ἐκπέμπω αὐτός . ὅστις παραγίγνομαι , εἰς ὁ συναγωγή ὁ Ἰουδαῖος ἄπειμι . οὗτος δέ εἰμί εὐγενής ὁ ἐν Θεσσαλονίκη , ὁ αὐτός . “ εὐγενής , ” τουτέστιν ἐπιεικής , ἁπλόος , ἀλλά μετά ἀκρίβεια , ἔνθα πάθος οὐ εἰμί , ἀνακρίνω ὁ γραφεύς . ὁ αὐτός . “ εὐγενής , ” τουτέστιν οὐδείς ἀλλά ὁ μέν πείθω , ὁ δέ οὐδείς ἐργάζομαι · καί πάλιν καί ἐνταῦθα Ἕλλην . Ἀμμωνίου . οὗτος γάρ δάκνω ὁ Ἰουδαῖος , καθώς ὀπίσω φημί · “ γυνή τε ὁ πρῶτος πλῆθος οὐ ὀλίγος · ἐθέλω γάρ ἔχω μετά ἑαυτοῦ ὁ πλούσιος γυνή , ἵνα κερδαίνω ἐκ αὐτός · καί γάρ ὁ ὁ φιλοχρηματία καί αὐταρέσκεια Ἔρως ἤτοι δαίμων ἐπέχω αὐτός · διό καί λαμβάνω χρῆμα ἀπολύω ὁ Ἰάσων καί ὁ λοιπός . ὅστις δέχομαι ὁ λόγος μετά πᾶς προθυμία , κατά ἡμέρα ἀνακρίνω ὁ γραφή εἰμί ἔχω οὗτος οὕτως . πολύς μέν οὖν ἐκ αὐτός πιστεύω , καί ὁ Ἑλληνίς γυνή ὁ εὐσχήμων καί ἀνήρ οὐ ὀλίγος . ὡς δέ γιγνώσκω ὁ ἀπό ὁ Θεσσαλονίκη Ἰουδαῖος , ὅτι καί ἐν ὁ Βέροια καταγγέλλω ὑπό ὁ Παῦλος ὁ λόγος ὁ Θεός , ἔρχομαι ἐκεῖ σαλεύω καί ταράσσω ὁ ὄχλος . Ἀμμωνίου . οὐχ ὡς ἄπιστος ἀναζητέω · ἤδη γάρ εἰμί ἀλλά ὡς ἄμοιρος ὁ ὁ παλαιός προφήτης παράδοσις · ὅπου μᾶλλον διά οὗτος πιστός1 γίγνομαι , ἐρευνάω ὁ γραφή , καί εὑρίσκω ὁ ὁ παλαιός προφήτης λόγος συνᾴδω ὁ περί ὁ ἔνσαρκος ὁ κύριος οἰκονομία πρᾶγμα . εὐθύς δέ ὁ τε Παῦλος ἐξαποστέλλω ὁ ἀδελφός πορεύω ὡς ἐπί ὁ θάλασσα · ὑπομένω τε ὅς τε Σιλᾶς καί ὁ Τιμόθεος ἐκεῖ . ὁ Χρυσόστομος . σύ δέ ἐγώ θέα ὅτι οἰκονομικός φεύγω οὖον δειλιάω , εἰμί γάρ εἰμί παύω κηρύσσω , καί οὐ μᾶλλον παροξύνω · ἀλλά ἐκ οὗτος δύο γίγνομαι · καί ἐκεῖνος ὁ θυμός σβέννυμι , καί ὁ κήρυγμα οὐ ἐγκόπτω o . ἐνταῦθα λοιπός ὁ Παῦλος πέμπω μόνος · περί γάρ αὐτός δείδω μή τίς πάσχω · ὁ κεφάλαιος αὐτός αὐτός εἰμί · οὕτως οὖον πανταχοῦ ὁ χάρις ἐνεργέω · ἀλλά ἐάω αὐτός καί ἀνθρώπινος ποιέω , διανιστάω αὐτός καί διυπνίζω , καί εἰς μέριμνα ἐμβάλλω . καί μετά ὀλίγος — Ὅρας πόσος καί ὁ λοιπός μαθητής περί ὁ κορυφαῖος χράω ὁ σπουδή · ἀλλά οὐ ὥσπερ νῦν χωρίζω , διαιρέω , μέγας καί μικρός · ὁ μέν ἐπαίρω , ὁ δέ φθονέω · διά οὗτος ἐν ὁ σῶμα ὁ συμφωνία εἰμί , ἐπεί οὐ εἰμί φυσίωσις · ἐπεί εἰς ἀνάγκη ὁ χρεία ἀλλήλων ἔχω ὁ μέλος καθίστημι , καί ὁ κεφαλή ὁ πούς δήω . Ἀμμωνίου . ὁ γάρ Παῦλος ἐνέχω μᾶλλον ἤ2 ὁ διότι αὐτός εἰμί ὁ ὁ λόγος καθηγητής · ὡς καίω ὀπίσω οὗτος σαφῶς δηλόω · ὁ τε ἀπό ὁ ἔθνος ἐν Λύστρα καλέω αὐτός Ἑρμῆς · “ αὐτός γάρ εἰμί ὁ ἡγέομαι ὁ λόγος , φημί · ὅσος δέ αὐτός οὐ ἐνδίδωμι , τοσοῦτος γίγνομαι ὁ κατά αὐτός παρά ὁ Ἰουδαῖος μῖσος . ὁ δέ ἀποκαθίστημι ὁ Παῦλος , ἄγω αὐτός ἠώς Ἀθῆναι · καί λαμβάνω ἐντολή πρός ὁ Σίλας καί ὁ Τιμόθεος , ἵνα ὡς ταχύς ἔρχομαι πρός αὐτός , ἔξειμι . ὁ Χρυσόστομος . Ὅρας αὐτός μείζων ἔχω πειρασμός παρά ὁ Ἰουδαῖος ὅς παρά Ἕλλην · ἐν γοῦν Ἀθῆναι οὐδείς πάσχω τοιοῦτος · ἀλλά μέχρι γέλως ὁ πᾶς προχωρέω · καί ὅς γε πείθω · ἐν δέ Ἰουδαῖος πολύς ὁ δεινός · οὕτως εἰμί ἐκπολεμόω . ἐν δέ ὁ Ἀθηναίς ἐκδέχομαι αὐτός ὁ Παῦλος , παροξύνω ὁ πνεῦμα αὐτός ἐν αὐτός , θεωρέω κατείδωλος εἰμί ὁ πόλις . ὁ αὐτός . οὐ ὀργή ἐνταῦθα φημί , οὐδέ ἀγανάκτησις · καθάπερ ἀλλαχοῦ γίγνομαι παροξυσμός μεταξύ αὐτός · οἰκονομέω καί ἄκων μένω ἐκεῖ , ἐκδέχομαι ἐκεῖνος · τίς οὖν εἰμί παροξύνω ; διά-ἀγείρω ὀργή γάρ καί ἀγανάκτησις πόρρω ὁ χάρισμα . Ἀμμωνίου . λυπέω ὁράω κατείδωλος ὁ πόλις καί τίζω λαλέω πρός αὐτός , καί οὐ δύναμαι καρτερέω ἐπί οὗτος · ἀλλά καί συζήτησις ποιέω μετά ὁ δοκέω εἰμί παρά ὁ Ἀθηναῖος σοφός , μάλιστα μετά ὁ Ἐπικούρειος , ὁ ἀπρονόητος λέγω εἰμί ὁ πᾶς · πρός ὅς μάλιστα ὁ λόγος ἀποτείνω , ἐν τῆ αὐτός διδασκαλία , μετά ὁ κηρύσσω ὁ σέβω εἷς θεός ὁ πᾶς · ἐν οἶς φημί , “ αὐτός δίδωμι πᾶς ζωή καί πνοή , “ ὁρίζω προστάσσω καιρός , καί ὁ ὁροθεσία ὁ κατοίκιος “ αὐτός · ” δείκνυμι ὁ Θεός ὁ πρόνοια . διαλέγω μέν οὖν ἐν τῆ συναγωγή ὁ Ἰουδαῖος καί ὁ σέβω , καί ἐν τῆ ἀγορά κατά πᾶς ἡμέρα πρός ὁ παρατυγχάνω . ὁ Χρυσόστομος . θαυμαστός πῶς οὖον καταγελάω ὁ φιλόσοφος , οὕτως αὐτός φθέγγομαι ὑβριστικός . εὐθύς μακράν οὗτος φιλοσοφία ἀπό ὁ κήρυγμα ὅτι οὐδείς τύφω οἶδα οὐ νοέω , οὐδέ συνίημι ὁ λέγω . πῶς γάρ ; ὁ μέν σῶμα ὁ θεός λέγω , ὁ δέ ἡδονά ὁ μακαριότης . Τινές δέ ὁ Ἐπικούρειος καί Στοικός φιλόσοφος συμβάλλω αὐτός · καί τις λέγω , τίς εἄν ἐθέλω ὁ σπερμολόγος οὗτος λέγω ; ὁ ἅγιος Κύριλλος εἰς ὁ ἑρμηνεία ὁ κατά Λουκᾶς Εὐαγγέλιος . ὁ Ἀθηναῖος μάταιος ἀείρω ὀφρῦς , γλῶσσα πλάσσω φρονέω μέγας , ἀνόητος φάσκω · “ τίς εἄν “ ἐθέλω ὁ σπερμολόγος οὗτος λέγω ; ” καί ὁ ἑξῆς · σπερμολόγος δέ πτηνός εἰμί φημί εὐτελής , ὁ ἐν ὁ τρίοδος κατασκεδάννυμι ὁ σπέρμα εἴωθα συλλέγω · ὅς παρεικάζω ὁ θεσπέσιος Παῦλος , γελάω ὁ δείλαιος ὁ πρός αὐτός γίγνομαι σωτήριος λόγος . ὁ γάρ σοφός καί συνετός φαῦλος καλέω , φημί ὁ παροιμιαστής . ὁ δέ , ξένος δαιμόνιος καταγγελεύς δοκέω εἰμί · ὅτι ὁ Ἰησοῦς καί ὁ ἀνάστασις αὐτός εὐαγγελίζω . ὁ Χρυσόστομος . καί γάρ ὁ ἀνάστασις θεός τις εἰμί νομίζω · ἅτε εἴωθα καί θῆλυς σέβω . καί μετά ὀλίγος — Δαιμόνιος ὁ θεός αὐτός καλέω · εἰμί γάρ ὁ πόλις δαίμων πλήρης . ἐπιλαμβάνω δέ αὐτός , ἐπί ὁ Ἄρειος πάγος ἄγω , λέγω , δύναμαι γιγνώσκω , τίς ὁ καινός οὗτος ὁ ὑπό σύ λαλέω διδαχή ; ὁ αὐτός . ἄγω αὐτός , φημί , “ ἐπί ὁ Ἄρειος πάγος · οὐ ὅς τίς μανθάνω , ἀλλά ὥστε κολάζω ἔνθα ὁ φονικός δίκη . ὁράω γοῦν καί ἐλπίς ὁ μανθάνω πανταχοῦ ὁ καινοτομία ἐγκαλέω · λάλος πόλις , ὁ πόλις ἐκεῖνος εἄν . Ἰσίδωρος Πηλουσιώτης ἐπιστολή Φᾶς . ἐπεί γράφω , τίς ἕνεκα Ἄρειος Πάγος καλέω ὁ ἐν Ἀθηναίς δικαστήριον , ἐν ὅς καί ὁ Παῦλος δημηγορέω , ἀντεπιστέλλω , ὅτι ὁ Ἄρης ὡς φημί ἐκεῖσε δίκη δίδωμι · πάγος δέ ὁ ὑψηλός τόπος · ἐν γάρ ὄχθος τις εἰμί ἐκεῖνος ὁ δικαστήριον · ὅθεν καί πάγαρχος καλέω παρά τις ὁ ὁ τόπος ὁ κῶμος τίνω ἄρχω . ξενίζω γάρ τις εἰσφέρω εἰς ὁ ἀκοή ἐγώ · βούλομαι οὖν γιγνώσκω , τίς ἐθέλω εἰμί οὗτος . Ἀθηναῖος δέ πᾶς , καί ὁ ἐπιδημέω ξένος , εἰς οὐδείς ἕτερος εὐκαιρέω , ἢ λέγω τίς καί ἀκούω καινός . ἵστημι δέ ὁ Παῦλος ἐν μέσος ὁ Ἄρειος Πάγος , εἶπον , ὁ Χρυσόστομος . ἐνταῦθα ἐκεῖνος σημαίνω , ὅτι καίτοι ἀεί ἐν οὗτος ἀσχολέω ὁ λαλέω καί ἀκούω , ὅς ξενίζω νομίζω εἰμί ἐκεῖνος , ὅσπερ οὐδέποτε ἀκούω . εἰμί ἄνθρωπος κηρύσσω σταυρόω , οὖον ξένος εἰμί ὁ λέγω · εἰμί δέ θεός λέγω σταυρόω καί ἐγείρω , εἰμί ξενίζω εἰσφέρω εἰς ὁ ἀκοή αὐτός .